Dinamani - சிறப்புக் கட்டுரைகள் - http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/ http://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 2791892 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் ஆதார் அட்டை இல்லாததால் உயிரிழந்த 11 வயது சிறுமி: அவரைக் கொன்றது பட்டினி மட்டுமா? Tuesday, October 17, 2017 03:41 PM +0530
ரேஷன் கார்டுடன் ஆதார் எண்ணை இணைக்காததால், அரிசி கிடைக்காமல், ஜார்க்கண்டைச் சேர்ந்த 11 வயது சிறுமி பட்டினியால் உயிரிழந்த சம்பவம் பெரும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

ரேஷன் அட்டையுடன் ஆதார் எண்ணை இணைப்பதை மத்திய அரசு கட்டாயமாக்கியுள்ளது. அவ்வாறு இணைக்காத ரேஷன் அட்டைகள் ரத்து செய்யப்பட்டுள்ளன. இதனால் ரேஷன் பொருட்களை மட்டுமே நம்பி தங்கள் ஜீவனத்தை நடத்தி வந்த ஏழைக் குடும்பங்கள் பரிதவிப்புக்கு உள்ளாகின.

ஜார்க்கண்ட் மாநிலம் கரிமதி கிராமத்தைச் சேர்ந்த சந்தோஷ் குமாரி என்ற சிறுமி கடந்த செப்டம்பர் 28ம் தேதி உயிரிழந்தார். சிறுமி உயிரிழந்து பல நாட்கள் ஆன நிலையில், அவரது மரணத்துக்கான காரணம் தெரிய வந்துள்ளத.

அவர்கள் வீட்டு ரேஷன் கார்டுடன் ஆதாரை இணைக்காததால், அது ரத்து செய்யப்பட்டு, அரிசி முதலியவை கிடைக்காமல், பட்டினியால் சிறுமி மரணம் அடைந்தார் என்ற அதிர்ச்சித் தகவல் வெளியாகியுள்ளது.

தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனம் மூலம் இந்த தகவல் வெளியுலகுக்குத் தெரிய வந்துள்ளது. சந்தோஷியின் தாய் உட்பட 10 பேர் கொண்ட இந்த குடும்பத்துக்கு கடந்த 6 மாதங்களாக ரேஷனில் பொருட்கள் வழங்கப்படவில்லை. இதனால், இந்த குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் பல நாட்கள் பட்டினியாகவே தங்கள் நாட்களை கழித்து வந்துள்ளனர்.

2013ம் ஆண்டு முதல், ஆதாரை கட்டாயமாக்கக் கூடாது என்று உச்ச நீதிமன்றம் தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வந்தும், அந்த உத்தரவை மீறும் வகையில் அரசுகள் நடந்து கொள்வதையே இந்த சம்பவம் உறுதி செய்துள்ளது. ஆதாரை கட்டாயமாக்கக் கூடாது, இருப்பவர்கள் இணைத்துக் கொள்ளலாம் என்றே உச்ச நீதிமன்றம் கூறி வந்த நிலையில், இந்த சம்பவத்துக்கு எந்த அரசு பதிலளிக்கப் போகிறது. பொறுப்பேற்றுக் கொள்ளப்போகிறது.

ஆதார் இணைப்பினால் பல நன்மைகள் நாட்டுக்கும், நாட்டு மக்களுக்கும் கிடைத்திருப்பதாக மத்திய அரசு மார்தட்டிக் கொண்டாலும், அது நடக்காமல் போயிருந்தாலும் யாருக்கும் ஒன்றும் ஆகியிருக்காதோ? ஆனால் கட்டாயம் என்ற ஒற்றை வார்த்தையால், இப்படி ஒரு உயிர்தானா? இல்லை வெளிச்சத்துக்கு வராமல் எத்தனை உயிர்கள் போயிருக்குமோ என்றே அஞ்ச வேண்டியுள்ளது.

பல்வேறு விஷயங்களில் களையெடுக்க வேண்டிய மத்திய, மாநில அரசுகள், எடுத்ததுமே ஏழை, எளிய மக்களின் அடிப்படை வசதிகளிலேயே குறி வைப்பதுதான் கவலையளிக்கும் விஷயமாக உள்ளது.

மத்திய அரசும், மறைமுகமாக, ஆரம்பத்தில் இருந்தே ஏழை எளிய மக்களின் பலாபலன்களில்தான் முக்கியக் கவனம் செலுத்தி வந்தது. சிலிண்டர் மானியம், ரேஷன் பொருள் மானியம் என ஏழை மக்களுக்குக் கிடைக்கும் குறைந்தபட்ச சலுகைகளைக் கூட இரும்புக் கரம் கொண்டு அடக்கி, லட்சமும் இல்லாமல் கோடியும் இல்லாமல், லட்சக் கோடிக்கணக்கில் கொள்ளையடித்தவர்கள்கு அதேக் கையால் டாடா காண்பித்துக் கொண்டிருக்கிறது.

மக்களுக்கு எதிரான நல(?) திட்டங்களை செயல்படுத்துவதில் மட்டும் எந்த அரசியல் கட்சிகளும் இதுவரை பாகுபாடு காட்டியதே இல்லை. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/17/w600X390/Jharkhand.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/17/ஆதார்-அட்டை-இல்லாததால்-உயிரிழந்த-11-வயது-சிறுமி-அவரைக்-கொன்றது-பட்டினி-மட்டுமா-2791892.html
2791895 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் ஆருஷியைக் கொன்றது யார்? ஊடகச் செய்திகள், தல்வார் திரைப்படம், நீதிமன்றத் தீர்ப்பு... பின்பும் நீடிக்கும் மர்மங்கள்! கார்த்திகா வாசுதேவன் Tuesday, October 17, 2017 03:31 PM +0530  

ஆருஷி கொலையைப் பற்றி அலசி ஆராயும் முன் ஆருஷியின் நெருங்கிய தோழி, தனது வலைத்தளத்தில் ஆருஷி குறித்து பதிவு செய்துள்ள விஷயங்களைப் பற்றி பார்த்து விடலாம்.

‘ஆருஷியின் பெற்றோருக்கு விடுதலை கிடைத்து விட்டது’

ஆருஷியை அவளது 5 வயதிலிருந்து நான் அறிவேன். நானும் அவளும் ஒரே பள்ளியில், ஒரே வகுப்பில் படித்தோம் என்பதிலிருந்து, ஒரே இடத்தில் டான்ஸ் கற்றுக் கொண்டோம், ஒரே குடியிருப்பு வளாகத்தில் வசித்தோம், ஒத்த வயதுடைய நெருங்கிய தோழிகளாக இருந்தோம் என்பது வரை எங்கள் இருவருக்கிடையே பல விஷயங்கள் நெருக்கமானதாக இருந்தன. ஆருஷி கொலையாவதற்கு முதல்நாள் மாலையில், என் வீட்டிற்கு வந்திருந்தாள். அப்போது பார்க்க வேண்டுமே அவளது உற்சாகத்தை! அன்று முழுதும் அவள், வார இறுதியில் வரவிருந்த தனது பிறந்தநாள் கொண்டாட்டம் குறித்த சந்தோஷக் கனவுகளில் இருந்தாள். அன்று, அவளிடம் நான் கண்ட கவலைக்குரிய ஒரே விஷயம் கடுமையான சளித்தொல்லையால் அவள் அவதிப்பட்டுக் கொண்டு இருந்தாள் என்பது மட்டுமே! மற்றபடி ஒரு 14 வயதுப் பெண்ணுக்குரிய துள்ளலிலும், கொண்டாட்டத்திலும் எந்தக் குறையுமில்லாதவளாகவே அவள் இருந்தாள். அன்று நாங்கள், எங்களது பள்ளி புராஜெக்ட் ஒன்றை இருவருமாகச் சேர்ந்து பேச்சும், சிரிப்புமாகச் செய்து கொண்டிருந்தோம். பின்னர் அவள் தூக்கம் வருகிறதென்று வீட்டுக்குச் சென்று விட்டாள்., மறுநாள் அதாவது ஆருஷி கொல்லப்பட்ட தினத்தில் நான் அவளைச் சந்திக்கவில்லை, என்றாலும் மாலையில் அவள் என்னிடம் தொலைபேசியில் பேசினாள். அப்போதும் நான் அவளிடம் எந்தவிதமான மாற்றத்தையும் உணரவில்லை.

மறுநாள் காலையில் நான் கண் விழித்ததே, ஆருஷி கொலைச்செய்தியைக் கேட்டுக் கொண்டு தான். உச்சந்தலையில் இடி இறங்கியதைப் போலிருந்தது. எங்கள் குடியிருப்பு வளாகமே மிகுந்த பதட்டத்துடன் காணப்பட்டது. ஆருஷியின் வீட்டைச் சுற்றிலும் பொதுமக்கள், காவல்துறையினர், மீடியா ஆட்கள், ஆருஷியின் உறவினர்கள், அவளது பெற்றோரின் நண்பர்கள், உடன் பணிபுரிந்தவர்கள் என்று பலரும் குழுமியிருந்தனர். வீட்டுக்கு உள்ளும், புறமும், ஏன் ஆருஷி கொலையுண்டு கிடந்த அறைக்குள்ளும் கூட அப்போது எல்லோரும் சர்வ சாதாரணமாகச் சென்று பார்த்து விட்டு வந்து கொண்டிருந்தனர். உண்மையில் தொலைக்காட்சி செய்திகளில் சொல்லப்பட்டவற்றில் ஆருஷியின் அறைச்சுவர்களில் ரத்தம் விசிறித் தெறித்திருந்ததைத் தவிர மற்றதெல்லாம் ஊடகங்கள் சித்தரித்தவையே!

ஆருஷியின் பெற்றோர்கள் எனது உறவினர்களோ, குடும்ப நண்பர்களோ அல்ல, அவர்களைப் பற்றி நல்ல விதமாகக் கூற வேண்டும், அல்லது கெட்டவிதமாகக் கூற வேண்டும் என்ற எந்தவிதமான அவசியமும் எனக்கில்லை. ஆனால் எனக்குத் தெரிந்தததெல்லாம் எனக்குத் தெரிந்த உண்மைகளாக இருப்பதால் அதை நான் சொல்லித்தானே ஆக வேண்டும். ஆருஷியின் பெற்றோரும் எல்லாப் பெற்றோரையும் போலவே தங்களது ஒரே மகளின் மீது அளவற்ற பாசம் கொண்டவர்களாகவே இருந்தனர். நானறிந்த வரையில் ஆருஷியின் பெற்றோர் இக்கொலை விவகாரத்தில் அப்பாவிகளே! எனது நெருங்கிய தோழியின் பெற்றோர் என்பதைக் காட்டிலும் அவர்களது அப்பாவித்தனத்துக்காகவே என் போன்ற ஆருஷியின் தோழிகளுக்கு அவர்களைப் பிடித்திருந்தது.

ஆனால் ஊடகத்தினருக்கு ஒரு விஷயத்தை அதன் உண்மைத் தன்மையுடன் வெளியிடுவதிலிருக்கும் பரபரப்பைக் காட்டிலும், உலகமே ஆவென வாய் பிளந்து செய்கையற்றுப் பார்த்து நிற்கத்தக்க ஒரு செய்தி தேவைப்பட்டது. அதனால் தான் நாங்கள் அறிந்திருந்த ஆருஷியையும், அவளது அப்பாவிப் பெற்றோரையும் பற்றி எங்களுக்குத் தெரிந்தே இராத, முற்றிலும் உண்மைக்குப் புறம்பான சித்தரிப்புகளை அவர்கள் மீதேற்றித் தலைப்புச் செய்திகளில் இடம் பெற வைத்தனர். எனக்குப் பயமாக இருந்தது, எனக்கும் ஆருஷியின் வயது தான், ஒருவேளை நாளை எனக்கே ஏதாவது ஆனாலும் கூட, நான் விளையாட்டுத்தனமாக எழுதிக் கொண்டிருக்கும் எனது டைரியை வாசித்து விட்டு காவல்துறையும், ஊடகங்களும் என்னைப் பற்றியும், எனது பெற்றோரைப் பற்றியும் இதே விதமாகத் தான் செய்திகளை இட்டுக் கட்டுமோ என்று.

உண்மையிலேயே எனக்கு அப்போது ஆச்சர்யமாக இருந்த மற்றொரு விஷயம், காவல்துறையினரின் விசாரணையையொட்டி ஊடகங்களில் ஆருஷி கொலை வழக்குச் செய்திகள் வெளியாகின்றனவா? அல்லது ஊடகங்களின் பரபரப்புச் செய்திகளை மையமாக வைத்து காவல்துறை தன் விசாரணையின் போக்கை அமைத்துக் கொள்கிறதா? என்று. நிகழ்ந்தது ஒரு அப்பட்டமான கொலை, ஆருஷியின் டைரி, ஆருஷியின் பெற்றோர் பணிபுரிந்த மருத்துவமனை பணியாளர்கள், வீட்டு வேலைக்காரர்கள் அளித்த சாட்சியங்கள், இதை மட்டுமே அடிப்படியாகக் கொண்டு கொலை செய்தது ஆருஷியின் பெற்றோர்கள் தான் எனக் காவல்துறை ஒரு முடிவுக்கு வந்தது எப்படி? என்று தான் எனக்குப் புரியவில்லை. டீனேஜ் பெண்கள், தங்களது பெற்றோரைப் பற்றியோ, நண்பர்களைப் பற்றியோ கோபமாக இருக்கும் தருணத்தில் எதையோ கிறுக்கி வைக்கலாம், அவையெல்லாம் நிஜமாகி விட முடியுமா?

அவிரூக்கின் (ஆருஷி) புத்தகத்துக்காக என்னிடம் ஒரு நேர்காணல் நடத்தப் பட்டது, அதில் என்னிடம் கேட்கப்பட்ட கேள்வியொன்றில்; பாய் ஃப்ரெண்ட் வைத்துக் கொள்வதென்றால் என்ன அர்த்தம் என்று தெரியுமா? என்று கேட்கப்பட்டிருந்தது.எனக்கு ஆச்சர்யமாக இருந்தது, அந்த வயதில் எனக்கொரு பாய் ஃப்ரெண்ட் இருந்திருந்தால் நாங்கள் என்ன செய்திருப்போமென்று நினைக்கிறீர்கள்? மிஞ்சிப் போனால் ஒன்றாகச் சேர்ந்து சினிமாவுக்குப் போயிருப்போம், விடுமுறைகளிலோ அல்லது மாலை நேரங்களிலோ பள்ளிப்பாடங்களில் இருந்தும் தேர்வுகளில் இருந்தும் கொஞ்சம் ஓய்வு கிடைத்தால் எங்காவது காஃபீ ஷாப் சென்று அரட்டையடித்து விட்டு திரும்பியிருப்போம். அல்லது சில சமயங்களில் செல் ஃபோன் அரட்டையில் ஈடுபட்டிருப்போம், இதெல்லாமும் யாருடன்? என்றால் எங்களுக்கு ஈர்ர்ப்பு இருக்கும் எங்கள் வயதை ஒத்த ஒரு மாணவனுடன்! பாய் ஃப்ரெண்ட் வைத்துக் கொள்வதென்றால் அந்த வயதில் எங்களுடைய கற்பனையின் எல்லை இவ்வளவு தூரம் தான் செல்லக்கூடியதாக இருந்தது. இதைத் தாண்டி செக்ஸுவல் ரீதியாகப் பழகும் பாய் ஃப்ரெண்டுகளைப் பற்றியெல்லாம் எங்களால் அப்போது யோசிக்கக் கூட முடிந்ததில்லை. ஆருஷியும் அப்படித்தான், ஆருஷி நல்ல ஆரோக்யமான சிறுமி, 14 வயதுக்கே உண்டான துறுதுறு தன்மையால் அவளுக்கு யாராவது ஒரு பையனின் மேல் கிரஷ் (ஈர்ப்பு) இருந்திருந்தால் அது நிச்சயம் அவளது பெற்றோருக்கும் தெரிந்தே தான் இருந்திருக்கும். அவர்கள் அதை ஸ்போர்ட்டிவ்வாக எடுத்துக் கொண்டிருந்திருப்பார்கள். அதையெல்லாம் தவறு என அவளைக் கண்டித்து அவளை வெறுக்கும் அளவுக்கு ஆருஷியின் பெற்றோர் அத்தனை பிற்போக்கானவர்கள் அல்ல!

ஆருஷி கொலை வழக்கில் மீடியாக்களாலும், காவல்துறையாலும் ஜோடிக்கப்பட்ட பல விஷயங்கள் முற்றிலுமாக நமது குடும்ப உறவு அமைப்புகளையே சந்தேகிக்கும் வண்ணம் இருந்தன. பெற்றோருக்கு ஒரே மகளான ஆருஷியை எல்லாப் பெற்றோரையும் போலத்தான் அவளது பெற்றோரும் நேசித்தனர். அவளது பிறந்தநாளுக்கான புத்தம் புது கேமரா வாங்கிப் பரிசளித்த அப்பா, அம்மாவும் அதில் அந்த இரவில் பல புகைப்படங்களும் எடுத்துக் கொண்டனர். கொலைக்கான முதல் நிமிடங்கள் வரை எல்லாமே வெகு சுமுகமாக, நமது ஏனைய குடும்பங்களில் நிகழும் சாதாரண நிகழ்வுகளாகத்தான் இருந்திருக்கின்றன. காலை முதல் இரவு வரை பல்வேறு மருத்துவமனைகளில் பல் மருத்துவர்களாகப் பணியாற்றி விட்டு அசந்து போய் வீடு திரும்பிய பெற்றோர் இரவுச்சாப்பாடு முடிந்ததும் அடுத்து என்ன செய்யக் கூடும்? ஆருஷிக்கும் மறுநாள் பள்ளி இருக்கிறது. தாங்கள் இருவரும் மருத்துவமனைகளுக்குச் செல்ல வேண்டும். என எப்போதும் போல தூங்கச் சென்றவர்கள் தான் அவர்களும்! ஆனால் அன்றைய விடியல் அவர்கள் கற்பனையிலும் நினைத்துப் பார்க்க முடியாத மாபெரும் கொடூரத்தை அவர்களுக்குப் பரிசளித்து விட்டது.

ஆருஷியின் பெற்றோருக்கும் தங்களது மகளின் எதிர்காலம் குறித்த பல கனவுகள் இருந்தன. அதற்காக அவர்கள் இரவு, பகல் பாராமல் உழைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். இப்படியெல்லாம் நிகழும் என்று அவர்கள் கனவிலும் நினைத்திருக்க மாட்டார்கள். ஆருஷி கொலையுண்டு கிடந்ததை முதலில் பார்த்தவர் அவரது அம்மா நுபுர் தல்வார். ஒரு கணம் அதிர்ச்சியில் உறைந்து விட்ட அவருக்கு அழக்கூடத் திராணியில்லை. அதற்குப் பின் அங்கே நடந்தவை அத்தனையும் வெவ்வேறு விதமாகப் பத்திரிகைகளிலும், தொலைக்காட்சி ஊடகங்களிலும் பலமுறை அலசப்பட்டு விட்டது. ஆனால் எப்படி தெரியுமா? உண்மையை விட்டு பல்லாயிரம் மைல் தூரமாக. ஆருஷி கொலையை ஊடகங்கள் ‘ஆணவக் கொலை @ கெளரவக் கொலை என்று சுருக்க நினைப்பது மிகவும் மோசமான முன்னுதாரணம். வாழ்வின் ஒவ்வொரு கணத்திலும், தங்களது முழுவாழ்நாளுக்கான அர்த்தமாகத் திகழ்ந்து கொண்டிருந்த ஒரே மகளை அந்தப் பெற்றோர் ஏன் கொலை செய்ய வேண்டும்? 

ஒரு பக்கம் 14 வயது ஆருஷிக்கும், 44 வயது ஹேம்ராஜுக்கும் பொருந்தாத வகையில் தவறான உறவிருப்பதை அவளது அப்பா ராஜேஷ் நேரில் கண்டதால் மகளையும், சமையற்காரனையும் கொலை செய்து விட்டார் என்று பிரேக்கிங் நியூஸ்கள் அனைத்து தொலைக்காட்சிகளிலும் நிமிடத்துக்கொருமுறை ஒளிபரப்பாகிக் கொண்டிருந்தது. இன்னொரு பக்கம் பத்திரிகைகள் ராஜேஷ் தல்வாருக்கு, மருத்துவமனையில் பணிபுரியும் சக பெண் மருத்துவருடன் தகாத உறவு, அதைக் கண்டுபிடித்து பிளாக் மெயில் செய்ததால் ராஜேஷ், ஹேம்ராஜைக் கொன்று மொட்டைமாடியில் ஒளித்து வைத்து விட்டார் என்றொரு வதந்தி! ஆச்சர்யம் என்னவென்றால் இந்தக் குற்றச்சாட்டுகள் எதற்குமே போதிய ஆதாரங்கள் இல்லை என்பது தான்.

ஊடகங்களுக்கு ஒரு 14 வயதுச் சிறுமியின் கொலையை எப்படிச் சொன்னால் பரபரப்பாக்க முடியும் என்ற யோசனை தான் இருந்ததே தவிர, அவளுக்கும் எல்லோரையும் போல பாசமான குடும்பம் இருந்திருக்கும், அவளது பெற்றோரும் மற்றெல்லா இந்தியப் பெற்றோரையும் போலவே அன்பான பெற்றோர் தான் என்றெல்லாம் யோசிக்கவே பிடிக்கவில்லை. வெளியிலிருந்து வந்தவர்கள் தான் கொலை செய்திருப்பார்கள் என்று நம்பச் செய்வதைக் காட்டிலும், பூட்டிய வீட்டுக்குள், தாய், தந்தை தனியறையில் உறங்கச் சென்றதும் தனது தனியறையில் கொலையுண்டு கிடந்த 14 வயதுச் சிறுமியை அவளை விட இருமடங்கு மூத்த வீட்டு சமையற்காரனுடன் பாலியல் ரீதியாக இணைத்து வைத்து செய்திகளை உருவாக்கி காற்றில் பறக்கவிட்டால் அது இன்னும் வேகமாகப் பரவி டிஆர்பி ரேட்டிங் எகிறாதோ?! என்று கணக்கிட்டு விட்டார்கள் அவர்கள்! 

இப்படி நீள்கிறது ஆருஷியின் தோழியின் குற்றச்சாட்டு...

அவர் பக்கம் பக்கமாக எழுதியிருக்கும் பதிவின் ஒற்றைச் சாரம்சம் மிக எளிதானது;

ஆருஷி கொலை வழக்கில் ஊடகங்களும், புலனாய்வு மற்றும் வெகு ஜனப்பத்திரிகைகள் என அனைத்துமே

‘கொலைக்களத்தில் பிணம் தின்னக் காத்திருக்கும் வல்லூறுகளாக’

மட்டுமே நடந்து கொண்டனவே தவிர உண்மையை வெளிக்கொண்டு வரும் முயற்சி அவர்களிடத்தில் கொஞ்சமும் இல்லை என்பதே நிஜம்.

எனவே ஆருஷி கொலையைப் பொறுத்தவரை மறைக்கப்பட்ட உண்மைகள் தெரியவேண்டும் என்றால் அவிரூக் எனும் பத்திரிகையாளர் ஆருஷி கொலை வழக்கு விசாரணை குறித்து எழுதி வெளியான ‘ஆருஷி’ எனும் புத்தகத்தைப் படியுங்கள். உங்களது பல கேள்விகளுக்கான விடைகள் அதில் மட்டுமே உண்மையாகக் கிடைக்கக் கூடும். என்று முடித்திருக்கிறார் ஆருஷியின் தோழி!

ஆருஷி கொலை வழக்கை மையமாக வைத்து இதுவரை ரகஷ்யா, தல்வார், தமிழில் ‘நிபுணன்’ என மூன்று திரைப்படங்கள் வெளிவந்துள்ளன.

பாலாஜி டெலிஃபிலிம்ஸின் கிரைம் மெகாத் தொடர் ஒன்று ஆருஷி கொலையை மையமாக வைத்து வெளிவந்திருக்கிறதாம்.

ஆருஷி கொலையைப் பொருத்தவரை  'உண்மை' இன்னும் மறைக்கப்பட்ட மர்மமாகவே நீடிக்கிறது.

'தல்வார்' திரைப்படத்தைப் பார்ப்பவர்கள் அனைவருக்குமே அவளது பெற்றோர் கொலை செய்திருப்பார்கள் என்ற நம்பிக்கை பொய்த்துப் போகும். அது மட்டுமல்ல வெகு வேகமாக ஒரு கொலை வழக்கை விசாரித்து முடிக்க நினைக்கும் நமது காவல்துறை மற்றும் நீதிமன்றங்களின் நியாயத்தன்மை மற்றும் நேர்மை குறித்து மிகப்பெரிய கேள்வி எழும்.

ஆருஷியின் தாய், நுபுர் தல்வார் 2013 ஆம் ஆண்டில் தனது கணவரது கைதின் பின் தொலைக்காட்சி சேனல் ஒன்றுக்கு அளித்த நேர்காணலில், ஹேம்ராஜ் மீதான குற்றச்சாட்டைப் பற்றி நீங்கள் என்ன சொல்ல விரும்புகிறீர்கள்? என்ற கேள்விக்கு; அவரளித்த பதில்;

ஆருஷி கொலைச்சம்பவம் நடந்த அந்த நிமிடம் வரை ஹேம்ராஜுக்கும் எங்களுக்கும் எந்தவிதமான அபிப்ராய பேதங்களோ, மனக்கசப்புகளோ இருந்ததில்லை. கொலை நடந்த நாளன்று மதிய உணவு நேரத்தில் கூட ஹேம்ராஜ் எனக்கும், ஆருஷிக்கும், எனது கணவரது சகோதரர் மனைவுக்கும் உணவு பரிமாறி விட்டு, ‘தீதி, ஆருஷி... பாலக் பனீர் சாப்பிட்டுப் பழக வேண்டும். அவள் பீட்சா சாப்பிட்டு உடல்நலனைக் கெடுத்துக் கொள்வதெல்லாம் சரியில்லை’ என்று சகஜமாகத்தான் பேசிக் கொண்டிருந்தார். எங்களுக்கிடையிலான உறவு எந்த வகையிலும் விகாரப்படவே இல்லை. அவருக்கு 45 வயது, என் மகள் வயதில் அவருக்கும் குழந்தைகள் உண்டு. மிக நல்ல மனிதர் என்று கேள்விப்பட்டுத்தான் வேலையில் சேர்த்தோம். ஊடகங்கள் வெளியிட்டவற்றைப் பற்றி என்னால் யோசித்துப் பார்க்கக் கூட முடியவில்லை. அவற்றில் கொஞ்சமும் உண்மையில்லை. கடவுள் தான் அறிவார் உண்மையை!’ என்கிறார்.

அது மட்டுமல்ல; ஒரு தகப்பன், பக்கத்து அறையில் உறங்கும் தன் மகளைக் கொலை செய்து விட்டு, மீண்டும் தனது படுக்கையறைக்குத் திரும்பி, அருகில் உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் தனது மனைவிக்கு சற்றும் சந்தேகமே ஏற்படாத வண்ணம் நிம்மதியாக மீதித் தூக்கத்தை விட்ட இடத்திலிருந்து தொடரமுடியுமா? அவரொன்றும் மிருகமில்லையே?! ஆருஷிக்கு அவர் மிக மிக அன்பான அப்பாவாகத்தான் இருந்தார். என்றும் அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

அதே சமயம், ஊடகங்களில் வெளிவந்த செய்திகளின் அடிப்படையில் மட்டுமே, ஆருஷி கொலையைப் பற்றி ஒரு முடிவுக்கு வர வேண்டுமென்றால், இந்தக் கொலையைச் செய்தது ராஜேஷ் தல்வாரைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லை. என்ற முடிவுக்கே வரவேண்டியதாகிறது. ஏனெனில் ஆருஷி கொலையைப் பற்றி ஊடகங்களில் வெளியான செய்திகளைப் பாருங்கள்;

மே 15 க்கும் 16 க்கும் இடையிலான நடு இரவில் கொலை நிகழ்ந்துள்ளது.

அதைக் காலையில் தாமதமாக எழும் வழக்கமுடைய ஆருஷியின் பெற்றோர் தாமதமாகத்தான் காண நேர்கிறது.

மகள் கொலையுண்டு கிடப்பதைக் கண்டு அதிர்ந்து போய் அழும் தம்பதிகளில், ராஜேஷ் எடுத்த எடுப்பில் வீட்டுக்குள் சமையற்காரர் ஹேம்ராஜைக் காணோம் என்றதும், அத்தனை நாட்கள் தங்களது நம்பிக்கைக்குப் பாத்திரமாயிருந்த ஒரு நபர் தான் மகளைக் கொன்றிருக்கக் கூடும் என சந்தேகப்பட்டு அவரைத் தேட காவல்துறையினரிடம் பணமெல்லாம் கொடுத்ததற்கு செய்தி ஆதாரங்கள் உள்ளன.
இது தவிர, ராஜேஷின் சகோதரர், ஆருஷியின் போஸ்ட் மார்ட்டம் ரிப்போர்ட் வெளிவரும் முன்பு, அவளது உடலில் பாலியல் பலாத்காரத்துக்கு உள்ளான தடயங்கள் ஏதேனும் இருந்தால் அதை மூடி மறைக்கச் சொல்லி காவல்துறைக்கு லஞ்சம் கொடுத்ததாகவும் காவல்துறை சந்தேகக் கேள்விகளை எழுப்பி இருந்தது.

ஆருஷியைக் கொன்றது யார்? எதற்காக ஆருஷி கொல்லப்பட்டாள்? இந்தக் கேள்விக்கான பதிலை ஆருஷியின் ஆவியோ அல்லது கொலையைச் செய்தவர்களோ தான் வந்து சொல்லியாக வேண்டும்.

ஏனென்றால்...ஏனென்றால் நமது காவல்துறையாலும் சரி, சிபிஐ யாலும் சரி இந்தக் கொலையைச் செய்தவர்களென அவர்கள் சுட்டிக்காட்டிய நபர்களை கூண்டிலேற்றி தண்டனை பெற்றுத்தரப் போதுமான ஆதாரங்கள் சமர்பிக்கப்பட இயலவில்லை என்பதோடு விசாரணையும் பல முட்டுச் சந்துகளில் பயணித்து பல்வேறு விதமான குழப்பக்கதைகளை மட்டுமே றெக்கை கட்டிப் பறக்க வைத்து விட்டு ஒருவழியாக ஓய்ந்து விட்டது.

இந்த வழக்கில் முதல் தடவை சந்தேக லிஸ்டில் இருந்த ராஜேஷின் கம்பவுண்டர் கன்னையா @ கிருஷ்ணா உள்ளிட்ட பணியாளர்களும் போதுமான ஆதாரங்கள் இல்லை என வழக்கிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டு விட்டார்கள்.

இரண்டாம் முறையாகத் தற்போது ஆருஷியின் பெற்றோரும், அவர்கள் மீதான கொலைக்குற்றச்சாட்டுக்கு போதுமான ஆதாரங்கள் இல்லை என்ற அடிப்படையில் விடுதலை செய்யப்பட்டு விட்டார்கள்.

அப்படியானால் கொலை செய்தது யார்?

குற்றவாளியை வெளியில் சுதந்திரமாக உலவவிட்டு விட்டு தங்களுக்குத் தேவையான ருசிகரமான பரபரப்புச் செய்திகளை மட்டுமே ஊடகங்களும், காவல்துறையும் பூதக்கண்ணாடி வைத்துப் பெரிதாக்கி கொலை நடந்து இத்தனை ஆண்டுகளாக உண்மையின் முகத்தை மறைத்துக் கொண்டிருந்திருக்கின்றனவா?

இன் இந்த வழக்கு என்னவாகும்?

ஒரு நேர்காணலில் ஆருஷியின் தாய், நுபுர் தல்வார் சொல்கிறார்;

கடைசியில் நீதி வெல்லும் என்று!

என்று வெல்லும் அந்த நீதி?!

ஆருஷி கொலையைப் பொருத்தமட்டில், மக்கள் மன்றத்தில், உண்மையான குற்றவாளி பிடிபடும் வரை அந்த வழக்கு சாகாவரம் பெற்ற வழக்குகளில் ஒன்றாகவே கருதப்படும். 

இந்த வழக்கில் மறு விசாரணை நடைபெறுமா? நிஜக் குற்றவாளிகள் சிக்குவார்களா? இதற்கெல்லாம் பதில் காலத்தின் கைகளில் மட்டுமே!

]]>
mystery, ஆருஷி கொலை வழக்கு, ஆருஷி, மர்மக்கொலை வழக்கு, arushi murder case, who killed arushi? http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/17/w600X390/0000_arushi_in_tour.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/17/who-killed-arushi-thalvars-or-the-media-2791895.html
2791274 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் ஹனிமூனுக்கு ஏன் ஹனிமூன் என்று பெயர் வந்தது! RKV DIN Monday, October 16, 2017 01:07 PM +0530  

திருமணத்துக்குப் பிறகு ஹனிமூன் செல்லாத தம்பதிகள் இப்போதெல்லாம் அரிதானவர்கள் ஆகி விட்டார்கள். ஹனிமூன் என்பது இன்றைக்கெல்லாம் புதிதாகத் திருமணமானவர்கள் பின்பற்றும் கட்டாயமான சம்பிரதாயங்களில் ஒன்றாகி விட்டது. ஹனிமூன் செல்லாத அல்லது ஹனிமூனை ஒரு பொருட்டாக நினைக்காத தம்பதிகளைக் கூட ‘அச்சச்சோ நீங்க ஹனிமூன் போகலையா? ஏன்? என்னாச்சு? என்பது மாதிரியான பரிதாபமான விசாரிப்புகள் ஏதோ பெரிதாக ஒன்றை தங்களது வாழ்வில் இழந்து விட்டதான உணர்வை ஏற்படுத்தி ஹனிமூன் போகாதவர்களின் மனவிசாரங்களை அதிகப்படுத்தி விடுகிறது. இப்போது இந்தக் கட்டுரையை வாசித்துக் கொண்டிருப்பவர்களில் எத்தனைபேருக்கு திருமணமான புதிதில் ஹனிமூனை மிஸ் பண்ணி விட்டோம் என்று பெரிய ஏக்கம் இருக்கக் கூடுமோ தெரியவில்லை. ஆனால், நீங்களும் கூட கவலைப்பட வேண்டிய அவசியமில்லை என்றே தோன்றுகிறது. இப்போது ‘லேட் ஹனிமூன்’ செல்வதும் ஒரு ஃபேஷன் என்றாகி விட்டது. ஆனால் அதில் என்ன ஒரு இஷ்டமான கஷ்டமெனில் லேட் ஹனிமூனுக்கு நீங்கள் உங்கள் குழந்தைகளையும் கட்டாயம் அழைத்துக் கொண்டு தான் சென்றாக வேண்டும். 

சரி இப்போது தங்களது வாழ்க்கையில் ‘ஹனிமூன்’ அனுபவங்களை தவற விடாமல் சென்று மகிழ்ந்தவர்களிடம் ஒரு கேள்வி. பட்டென பதில் சொல்லுங்கள் பார்க்கலாம். 

ஹனிமூனுக்கு, ஹனிமூன் என்று எப்படி பெயர் வந்தது?

அட என்னங்க இது?! உலகத்தில் திருமணம் ஆனவர்கள் எல்லோரும் செல்கிறார்களே என்று நாங்களும் ஹனிமூன் போனோம்! அப்படிப் போனது ஒரு குற்றமா? இப்படி கேள்வி எல்லாம் கேட்டு மண்டை காய வைக்கிறீர்களே? பதில் எல்லாம் எங்களுக்குத் தெரியாது. ‘ஹனிமூனுக்குச் போனோம் என்றால் போனோம்’ அவ்வளவு தான். ஆனால் அங்கேயும் போய் சண்டை தான் போட்டோம், அதை வேறு இப்போது நீங்கள் ஞாபகப்படுத்தி புண்ணியம் கட்டிக் கொண்டீர்களே! என்று யாராவது கொந்தளித்துக் குமுறி விடாதீர்கள். கூல்...கூல்! பதிலையும் நாங்களே சொல்லி விடுகிறோம்.

ஆக்ஸ்ஃபோர்ட் டிக்ஸ்னரி வரையறையின் படி, திருமணத்திற்குப் பிறகு வரும் முதலாம் மாதத்தை ஹனிமூன் என்கிறார்கள். ஆனால் இன்றைய வழக்கப்படி, திருமணமான புதுத் தம்பதிகள், தங்களது திருமணத்திற்குப் பிறகு வீடென ஒரு கூட்டை அமைத்து தனியாக வாழும் காலம் வரும் வரையிலான நாட்களை ஹனிமூன் பீரியட் என்று குறிப்பிடுவது வழக்கம். இதை புதிதாக வேலையில் சேர்ந்தவர்களைக் கலாய்க்க கார்பரேட் கனவான்கள் பயன்படுத்தும் வார்த்தைகளோடு கூட ஒப்பிடலாம். புதிதாக வேலையில் சேர்ந்தவர்களுக்கு முதல் மூன்று மாத காலத்தை ‘ஹனிமூன் பீரியட்’ என்று வேடிக்கையாகக் குறிப்பிடுவது வழக்கம். கிட்டத்தட்ட அந்த ஹனிமூனும், இந்த ஹனிமூனும் ஒன்றே தான் என்பது, ஹனிமூன் சென்று வந்த அனுபவசாலிகளுக்கும் புதிதாக வேலையில் சேர்ந்து மூன்று மாதங்கள் கழிந்தவர்களுக்கும் நன்கு விளங்கக் கூடும்.

ஹனிமூனைக் கண்டுபிடித்த பெருமை ஜெர்மானியர்களையே சாருமென்றாலும் ஹனிமூன் என்ற வார்த்தையைக் கண்டுபிடித்தவர்கள் பாபிலோனியர்களே! பண்டைய பாபிலோனில், திருமணமான தம்பதிகளில் பெண்ணைப் பெற்ற தந்த, திருமணத்திற்குப் பிறகு தன் மகளுக்கு ஆல்கஹாலுடன் தேன் சேர்த்து அருந்தத் தருவது வழக்கம். அதோடு பாபிலோனியர்கள் காலண்டர் கணக்கிடும் முறை சந்திரனை மையமாகக் கொண்டது. எனவே இந்த அடிப்படையில் திருமணமான முதல் மாதத்தை ‘ஹனி மந்தா’ என்றார்கள் அவர்கள். அதுவே பின்னாட்களில் மறுவி மக்களது புழக்கத்தாலும், பழக்கத்தாலும் ஹனிமூன் என்றானது. அது மட்டுமல்ல, திருமணமான தம்பதிகளுக்கு ஒரு மாதம் கழித்து, திராட்சை ரசத்துடன் தேன் கலந்து தரும் பழக்கம் பாபிலோனிய மன்னர் அட்டிலாவின் காலத்தில் நடைமுறையில் இருந்தது. அந்த அடிப்படையிலும் கூட ஹனிமூன் என்ற வார்த்தை தோன்றியிருக்கக் கூடும். என்கிறார்கள்.

ஆனால் இன்றைக்கு ஹனிமூன் என்றால் திருமணமான புதுத்தம்பதிகள் இருவர் மட்டுமாக தனியாக எங்காவது மலை வாசஸ்தலங்களுக்கு சுற்றுலா சென்றூ வருவதையே நாம் ஹனிமூன் என்று குறிப்பிடுகிறோம். இந்த வழக்கம் இந்தியாவில் பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்காலத்திற்குப் பிறகே தோன்றியது. ஒருவருக்கொருவர் அறிமுகமில்லாத புது மணமக்கள், ஒருவரை ஒருவர் நன்கு புரிந்து கொள்ளும் பொருட்டு அவர்களை அப்படித் தனிமையில் அனுப்பி வைப்பது இன்று வரை தொட்டுத் தொடர்ந்து பின்பற்றப்படும் வழக்கங்களில் ஒன்றாகி இருக்கிறது. சில குடும்பங்களில் தேனிலவென்றால் திருமணத்திற்கு வருகை தர முடியாத தங்களது சொந்தங்களைத் தேடிச் சென்று காணும் ஒரு வாய்ப்பாகவும் கருதப்பட்டு, அப்படியான நெருங்கிய சொந்தங்களின் வீடுகளுக்குச் சென்று தங்கும் வாய்ப்பாகவும் இன்று அமைகிறது.

எது எப்படியோ தேனிலவென்பது புதுத்தம்பதிகளுடன் இலவச இணைப்புகள் என்று எவரும் ஒட்டிக் கொள்ளாமல், தம்பதிகள் தாங்கள் மட்டுமே தனியே சுற்றுலா சென்று வர கிட்டிய ஒரு வாய்ப்பு என சந்தோசப்பட்டுக் கொள்ளலாம். அப்புறம் தான் இருக்கவே இருக்கிறதே குழந்தைகள், புகுந்த வீட்டு உறவுகள், பிறந்த வீட்டு பந்தங்கள் என்று ஏராளமான கமிட்மெண்ட்டுகள். எல்லோரையும் பிறகெப்போதும் உங்களால் அத்தனை ஈசியாக கழட்டி விட்டு விட்டு தனியாக டூரெல்லாம் சென்று விட முடியாது தம்பதிகளே!

அதனால் கிடைக்கும் வாய்ப்பை, கிடைத்த நேரத்தில் உபயோகப்படுத்த மறந்து ஹனிமூன் வாய்ப்பை இழந்தவர்களாகி விடாதீர்கள்!

concept courtesy: ucweb.com

Image courtesy: google
 

]]>
honeymoon, தேன் நிலவு, http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/16/w600X390/0000_honeymoon.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/16/why-honeymoon-is-called-as-honeymoon-2791274.html
2791254 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் எம்.ஜி.ஆரும் திமுகவும் வழக்கறிஞர் சி.பி. சரவணன் DIN Monday, October 16, 2017 11:15 AM +0530  

1947-இல் ஆங்கிலேயரிடமிருந்து இந்தியா விடுதலை பெற தமிழ்திரைப்படங்கள் மக்களிடையே காலனிய ஆதிக்க எதிர்ப்பு உணர்வுகளை தூண்டின. 1931 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த முழுநீள பேசும் படமான காளிதாஸில் தேசிய தலைவர் காந்தி பெயரும் தேசிய முழக்கம்  வந்தே மாதரமும் பயன்படுத்தப்பட்டன.

1937 ஆம் ஆண்டு வெளியான  “சதி  அனுசுயா” வில் அனுசுயா கைராட்டையோடு திரையில் தோன்றினார். 1936 ஆன் ஆண்டு வெளிவந்த “நவீன சாரங்க தாரா’ திரைப்படத்தில் கொடுங்கோல் மன்னனுக்கு எதிராக போராடும் மக்கள் காந்தி குல்லா அணிந்திருந்தனர்.

திரை அரங்குகள் நகர்புறங்களிலேயே இருந்ததனால், ஊரக மக்கள் திரைப்படங்களின் தாக்கத்துக்கு ஆட்படவில்லை. இந்திய விடுதலைக்குப்பின் ஊரக பகுதிகள் மின்மயமாக்கப்பட்டவுடன், திரைப்படம் மக்களுக்கு சென்று சேர ஆரம்பித்தது. இச்சூழலில் திமுக திரைப்படங்களை அரசியல் பரப்புரைக்கு பயன்படுத்திக் கொண்டது.

திரைப்பட ரீதியிலான அரசியல் பரப்புரைகள் மூன்று வழிகளில் நிகழ்ந்தது எனலாம்.

நேரடியாக  திரைப்பட வசனங்கள் வாயிலாக அரசியல் பரப்புரையில் ஈடுபட்ட திரைப்படங்கள்...

நேரடி அரசியல் பரப்புரையில் ஈடுபட்ட திரைப்படங்கள் முதல்வகை. தி.மு.கவின் வெளிப்படையான பரப்புரை படங்களான நல்லதம்பி(1949), வேலைக்காரி( 1949) மந்திரிகுமாரி(1950), மர்மயோகி (1951), சர்வாதிகாரி (1951) பராசக்தி(1952) சொர்க்கவாசல், (1954) நாடோடி மன்னன் (1958) மற்றும் தாய் மகளுக்குக் கட்டிய தாலி (1959) ஆகியன. 

திரைப்படங்களின் வெற்றிவிழா கூட்டங்களில் அரசியல் பிரச்சார உத்தி பின்பற்றப்பட்ட திரைப்படங்கள்...

எம்.ஜி.ஆர் நடிப்பில் வெளிவந்த நாடோடிமன்னன் திரைப்படம் 100 நாட்களை தொட்ட பொழுது தி.மு.க அந்நிகழ்வை கொண்டாட வண்ணமயமான பிரமாண்டமான ஊர்வலத்தை நடத்தியது.  அதன்பின் நடந்த பொதுக்கூட்டத்தில் சி.என்.அண்ணாதுரை முதலிய தி.மு.க தலைவர்கள் உரையாற்றினார்கள். கூட்டத்தில் பேசிய எம்.ஜி.ஆர் நாடோடிமன்னன் திரைப்படம் மக்களுக்கு சேவை செய்யும் கட்சி தி.மு.க என காட்டவே தயாரிக்கப்பட்டது என்றார்.

1947-இல் வெளியான  “ராஜகுமாரி” படத்தில் நாயகன் கருப்புச் சட்டையில் தோன்றியது தி.க தொண்டர்களை பரவசப்படுத்தியது. 1957-இல் வெளியான சக்கரவர்த்தி திருமகன் படத்தில் “உதயசூரியன்” என பெயர் தாங்கி நடித்தார்.

1963-இல் வெளியான “எம்.ஜி.ஆர் திரைப்படத்திற்கு “காஞ்சித்தலைவன் “ என பெயரிடப்பட்டது. இது காஞ்சியில் தோன்றிய அண்ணாவை குறிக்கும் வகையில் இத்தலைப்புச் சூட்டப்பட்டது.
1968-இல் வெளியான  “புதியபூமியில்” கதிரவன் என சூரியன் பெயரைத் தாங்கி நடித்தார்.

பாடல்கள் வழியாக மட்டும் அரசியல் பிரச்சாரம் செய்த திரைப்படங்கள்...

பாடல் வரிகளிலும் எம்.ஜி.ஆர் அண்ணா புகழ் பாடினார். இதயக்கனி படத்தில் வரும் பாடல் வரிகள்;

“உழைக்கும் தோழர்களே ஒன்று கூடுங்கள்
உலகம் நமது என்று சிந்து பாடுங்கள்
உழைக்கும் தோழர்களே ஒன்று கூடுங்கள்
உலகம் நமது என்று சிந்து பாடுங்கள்
மேடு பள்ளம் இல்லாத சமுதாயம் காண
என்ன வழி என்று எண்ணிப் பாருங்கள்
அண்ணா சொன்ன வழி கண்டு நன்மை தேடுங்கள்

“படியரிசி கிடைக்கிற காலத்திலே – நாங்க
படியேறி பிச்சை கேட்கப் போவதில்லே.
குடிசையெல்லாம் வீடாகும் நேரத்திலே – நாங்க
தெருவோரம் குடியேறத் தேவையில்லே.
சர்க்காரு ஏழைப் பக்கமிருக்கையிலே – நாங்க
சட்டத்திட்டம் மீறியிங்கே நடப்பதில்லே..”
என்ற ‘ஒளிவிளக்கு ‘ (1968). அப்போதைய முதலமைச்சர் அறிஞர் அண்ணா கொண்டு வந்த ஒரு ரூபாய்க்கு மூன்றுபடி (4.8 கிலோ) அரிசி திட்டம் மற்றும் குடிசைகளை கட்டட வீடுகளாக மாற்றும் திட்டம் ஆகியவற்றிற்கு தான் இப்படி பப்ளிசிட்டி.
” வாங்கைய்யா வாத்தியாரய்யா

அண்ணனின் தம்பி; உண்மையின் தோழன்
ஏழைக்குத் தலைவன் நீங்களய்யா
சமயம் வந்தது; தருமம் வென்றது
நல்லதை நினைத்தோம் நடந்ததையா!

”பொய்யும் புரட்டும் துணையாய் கொண்டு
பிழைச்சவரெல்லாம் போனாங்க.
மூலைக்கு மூலை தூக்கியெறிஞ்சும்
தலை குனிவாக ஆனாங்க.”
”கடமைக் கண்ணியம் கட்டுப்பாடு
காலத்தினாலே அழியாது.
சூரியன் உதிச்சதுங்க – இங்கே
காரிருள் மறைஞ்சதுங்க
சரித்திரம் மாறுதுங்க -இனிமே
சரியாப் போகுமுங்க…” ( நம்நாடு – 1969)

இந்த ‘நம்நாடு’ படம் மாமூல் எம்.ஜி.ஆர். •பார்முலா படமானாலும் இதில் முனிசிபல் தேர்தல் முக்கிய இடம் பிடித்திருக்கும். நடந்து முடிந்த 1967 சட்டமன்றப் பொதுத் தேர்தலின் உருவகமாக இந்த முனிசிபல் தேர்தல் சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கும். அதாவது படத்தில் முனிசிபால் தலைவராக ஜெயிக்கும் எம்.ஜி.ஆர். சட்டமன்றப் பொதுத் தேர்தலில் ஜெயித்த அண்ணாதுரையை குறித்தார்.. இந்த படத்தில் எம்ஜிஆர் கதாபாத்திரத்தின் பெயரும் ‘துரை’ என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
இப்படத்தில் சில ‘சுருக்’ வசனங்களும் உண்டு
” பசியை தீர்க்கறவங்களா பார்த்து ஓட்டு போடுங்க.”
” யாருக்கு ஓட்டுப் போடணும்னு சமயம் வரும்போது அய்யாவே (எம்ஜிஆர்) உங்களுக்கெல்லாம் சொல்லுவாரு. ”
” குழாய் தண்ணீ வசதி கேட்டா கவுன்சிலரு ‘ஆகட்டும் பார்க்கலாம்’னு சொல்லிட்டு
போயிடறாரு ” (‘ஆகட்டும் பார்க்கலாம்’ என்பது காமராஜர் அடிக்கடி சொல்வாராம்)

முதலமைச்சராக இருந்த அண்ணா, நோய்வாய்பட்டு 1969 பிப்ரவரி 3ம் தேதி காலமானார். இதைத் தொடர்ந்து ‘ பதவி நாற்காலிக்காக திமுகவில் அடிபிடி நடக்கும். குழப்பம் வரும். தலைவனை பறிகொடுத்தக் கட்சி காணாமல் போய் விடும் ‘ என்றெல்லாம் எதிர்பார்க்கப்பட்ட நிலையில், சுமூகமாக கருணாநிதி தமிழகத்தின் முதலமைச்சராக 10-2-1969ல் பதவியேற்றார். இந்த விஷயத்தில் எதிரிகளுக்கு மூக்குடைப்பு ஏற்பட்டு தனது ஆருயிர் நண்பர் மு.க. முதலமைச்சரான மகிழ்ச்சியை எம்.ஜி.ஆர். 1970ல் வெளியான ‘எங்கள் தங்கம்’ படத்தில் ஒரு பாடலில் வெளிப்படுத்தியிருப்பார்.

எம்.ஜி.ஆர். 1967ல், தான் துப்பாக்கிச்சூடு சம்பவத்தில் உயிர் பிழைத்ததை சுட்டிக் காட்டி தனது ரசிகர்களை குஷிப்படுத்தியபடி தொடங்கும் ” நான் செத்து பொழச்சவன்டா. எமனைப் பார்த்து சிரிச்சவன்டா…” என்ற பாடல் தான் அது.

“ வாழை போல வெட்ட வெட்ட முளைச்சி
சங்கு போல சுடச்சுட வெளுத்து
வளரும் ஜாதியடா;
வந்தால் தெரியும் சேதியடா

“சந்தனப் பெட்டியில் உறங்கிறார் அண்ணா
சரித்திரப் புகழுடன் விளங்கிறார்.
எதையும் தாங்கும் இதயம் கொண்டு – அண்ணன்
எங்களை வாழ்ந்திடச் சொன்னதுண்டு.
அண்ணன் அன்று நல்ல நல்ல கருத்தை
அழகுத் தமிழில் சொல்லிச் சொல்லிக் கொடுத்து
வளர்ந்த பிள்ளையடா; அதனால் தோல்வியில்லையடா”
ஓடும் ரயிலை வழிமறிச்சு
அதன் பாதையில் தனது தலை வைத்து
உயிரையும் துரும்பாய் தான் மதித்து
தமிழ் பெயரைக் காத்த கூட்டமிது ”

அண்ணாவுக்கு பிறகு கருணாநிதி முதலமைச்சரானதன் பின்னணியில் எம்.ஜி.ஆருக்கு முக்கிய பங்கிருந்ததாம். முதலமைச்சர் பதவிக்கு போட்டியிட்ட நாவலர் நெடுஞ்செழியன், மதியழகன் போன்றோரை ஓரம்கட்டி மு.கருணாநிதி ஜெயிக்க எம்.ஜி.ஆர். பெரிதும் உதவி செய்தாரென தகவல் உண்டு. 1970ல் எம்.ஜி.ஆரை கட்சியின் பொருளாளராக்கி அழகு பார்த்தார் கலைஞர்.
” சூரியன் உதிச்சதுங்க…”
இங்கே காரிருள் மறஞ்சதுங்க
சரித்திரம் மாறுதுங்க
இனி சரியா பொகுமுங்க

என்ற எம்.ஜி.ஆர் பாடல் 1967 பிப்ரவரியில் தமிழக சட்டமன்றப் பொதுத் தேர்தல் என்று அறிவிக்கப்பட்டதும் அரசியல் களம் பரபரப்பானது. அப்போது ஆட்சிப் பீடத்தில் இருந்த பக்தவச்சலம் தலைமையிலான காங்கிரஸ் அரசை வீட்டுக்கு அனுப்ப திமுக வரிந்துக் கட்டியது.

காங்கிரசுக்கு ஆதரவாகவும் தங்களுக்கு எதிராகவும் பெரியாரே களம் இறங்கிய போதும் திமுக கவலைப்படவில்லை.

முக்கியமான இந்நிலையில், தேர்தலுக்கு ஒரு மாதத்துக்கு முன், அதாவது ஜனவரி 12ம் தேதி கட்சியின் முக்கியப் பிரச்சார பீரங்கியான எம்.ஜி.ஆர்., தனது சென்னை ராமாவரம் வீட்டில் வைத்து துப்பாக்கியால் சுடப்பட்ட சம்பவம் திமுகவில் பெரும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.

(எம்.ஜி.ஆரை சுட்டதாக நடிகர் எம்.ஆர்.ராதா கைது செய்யப்பட்டு சிறை தண்டனையும் பெற்றார். இந்த சம்பவத்துக்கு சினிமாத் தொழில் தகராறு என்று ஒரு பக்கமும்; இல்லையில்லை உண்மையில் அரசியல் பின்னணி இதில் மறைந்திருக்கிறதென்று இன்னொரு பக்கமும் காரசார வதந்திகள், ஊகங்கள் கிளம்பி ஒரு கட்டத்தில் அடங்கியது என்பது வேறு விஷயம்)

ஆனாலும், துப்பாக்கி குண்டுகளை தொண்டையில் தாங்கி எம்.ஜி.ஆர். உயிர் பிழைத்தார். ஏழைகளுக்கு அள்ளி அள்ளிக் கொடுத்த தர்மம், எம்ஜிஆரின் உயிரைக் காப்பாற்றி விட்டதென்ற இமேஜ் வலுப்பெற்று, ‘மக்கள் திலகமாக’ அவருக்கு மக்கள் மத்தியில் செல்வாக்கை மேலும் அதிகப்படுத்தியது. குண்டு காயம்பட்ட கழுத்தில் , பெரிய பேண்டேஜ் கட்டுடன் கைகூப்பி வணங்கியபடி எம்.ஜி.ஆர் ஆஸ்பத்திரியில் இருக்கும் •போட்டோவை போஸ்டர்களாக அச்சிட்டு தமிழகம் முழுவதும் ஒட்டி பிரச்சாரம் செய்தது திமுக.இத்தேர்தலில் திமுக அமோகமாக வென்று ஆட்சியை பிடித்ததற்கு எம்.ஜி.ஆரின் இந்த போஸ்டரும் ஒரு முக்கிய காரணம் என்பார்கள்.

அப்போதைய, பரங்கிமலைத் தொகுதியில் (பல்லாவரம்) போட்டியிட்ட எம்.ஜி.ஆர், ஆஸ்பத்திரியில் இருந்தபடி தொகுதிக்கு பிரச்சாரத்துக்கு போகாமலேயே சுமார் 25 ஆயிரம் ஓட்டுகள் வித்தியாசத்தில் வென்று, முதன்முறையாக எம்.எல்.ஏ., ஆனார்.

இத்தேர்தலில் திமுக 173 இடங்களில் போட்டியிட்டு 138 இடங்களில் அமோக வெற்றி பெற்றது. காங்கிரசுக்கு 49 இடங்கள் தான். ‘படுத்துக் கொண்டே ஜெயிப்பேன்’ என்று சொன்ன பெருந்தலைவர் காமராஜரே தனது சொந்த விருதுநகர் தொகுதியிலேயே தோற்று போகுமளவுக்கு திமுக அலை வீசியது 1967 தேர்தலில்.

சாமானியர்கள் சிலர் சேர்ந்து 1949-ல் துவக்கிய ஒரு சாதாரண பிராந்தியக் கட்சி, சுமார் 18 ஆண்டுகளில் பாரம்பரியம்மிக்க ஒரு தேசிய கட்சியை வீழ்த்தி ஆட்சியை பிடித்தது.அண்ணாதுரை தலைமையில் 6-3-1967ல் திமுக அரசு அமைந்ததற்கு எம்.ஜி.ஆரின் உழைப்பும் உண்டு.
 

தொடரும்...

]]>
எம் ஜி ஆர் - 100, எம் ஜி ஆரும் தி மு கவும், MGR - 100, MGR & DMK, MGR CENTENARY, எம் ஜி ஆர் நூற்றாண்டு விழா http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/16/w600X390/0000mgr_with_kalaignar.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/16/எம்ஜிஆரும்-திமுகவும்-2791254.html
2790277 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் வீட்டுக்குள் அத்துமீறிய  கயவனை, தனி ஆளாக ஹாக்கி ஸ்டிக்கால் அடித்துத் துவைத்து போலீஸிடம் ஒப்படைத்த வீரப்பெண்! RKV Saturday, October 14, 2017 04:49 PM +0530  

மகாராஷ்டிர மாநிலத்தின் கொங்கன் சரகத்திலிருக்கிறது வாசாய் நகரம். இங்கே கடந்த புதனன்று மாலையில் நிகழ்ந்த சம்பவம் வசாய் நகர், வசந்த நகரியின் குல்மோஹர் அபார்ட்மெண்ட்டைச் சேர்ந்த 30 வயது இளம்பெண் பூஜாவுக்கு பாராட்டுக்களை அள்ளிக் குவித்துள்ளது. பூஜா அப்படி என்ன செய்து விட்டார்?

கடந்த புதன் மாலையில் பூஜாவும், அவரது மகனும் குல்மோஹர் சொசைட்டி அபார்ட்மெண்ட் இரண்டாவது தளத்தில் இருக்கும் தங்களது வீட்டில் வீட்டிலிருந்தனர். அப்போது அவர்களுடன் பூஜாவின் கணவர் பிரேந்திர குமார் இல்லை. ஒரு அலுவல் காரணமாக அவர் வெளியில் சென்றிருந்தார். பிரேந்திர குமார் வசாய் நகர பாரதிய ஜனதா கட்சியின் யுவ மோர்ச்சா அமைப்பின் தலைவராக இருப்பதால் அடிக்கடி தனது மனைவியையும், மகனையும் விட்டு பிரிந்திருக்க வேண்டிய சூழல் வழக்கமானதே. அப்படியான ஒரு சூழலில் தான் புதன்கிழமை மாலை 7 மணி அளவில் முன் பின் தெரியாத அந்நிய ஆண் ஒருவன், பூஜா வீட்டில் காலிங் பெல் அடித்துள்ளார். மேஜிக் ஐ வழியாக யாரென்று பார்த்து விட்டு கதவைத் திறந்து பாதுகாப்பு கேட்டின் உள்ளே இருந்தவாறு யார்? என விவரம் கேட்டுள்ளார் பூஜாவின் மகன் குஷ். வந்தவன் யாரோ  ‘சிண்டே’  என்பவரவது வீடா இது? என வினவ, அட்ரஸ் மாறி வந்து பெல் அடித்திருக்கிறீர்கள், நீங்கள் சொல்லும் பெயரில் இங்கே யாரும் இல்லை என பதில் சொல்லி விட்டு சிறுவன் கதவை மூடி இருக்கிறான். 

அடுத்து சில விநாடிகளில் மீண்டும் காலிங் பெல் சத்தம் கேட்டது. குஷ் கதவைத் திறந்து யாரென்று பார்த்தால், முன்பு வந்த அதே மனிதன்.

இந்த முறை அவன் அட்ரஸ் எதுவும் கேட்கவில்லை. நேரடியாக, சிறுவன் என்றும் பாராமல் குஷ்ஷுடன் வாக்குவாதத்தில் இறங்கி, அவனை இடித்துத் தள்ளிக் கொண்டு அத்துமீறி வீட்டுக்குள் நுழைந்து விட்டான். உள்ளே வந்தவன் நேராகப் பூஜாவை அணுகி அவரது வாயை இறுக மூடி மிரட்டி அச்சுறுத்தும் வண்ணம் கழுத்தில் கத்தியை வைத்து அழுத்தியிருக்கிறான்.

இந்த இடத்தில் தான், எல்லாப் பெண்களையும் போல பூஜாவும் கழுத்தில் கத்தி வைத்து மிரட்டினால் மிரண்டு போவார் என்று எதிர்பார்த்த அந்தப் அந்நியனின் எதிர்பார்ப்பு பொய்த்துப் போனது. அவர் எதிர்த்துப் போராடத் துவங்கினார். கூடவே தன் மகன் குஷ்ஷிடம், ஓடிப்போய் வேறொரு அறைக்குள் நுழைந்து கதவை இறுகச் மூடிக் கொண்டு உள்ளேயே இரு’ என்று அறிவுரை வேறு சொல்லி இருக்கிறார். வந்தவன் சிறுவனைப் பகடைக்காயாக்கி தன்னை மிரட்டக் கூடாது என்ற சமயோசித புத்தியால், மகனிடம் அப்படி உத்தரவிட்டார் பூஜா.

அவனும் ஓடிப்போய் ஒரு அறைக்குள் நுழைந்து கதவை மூடிக் கொள்ளவே, பூஜா, இப்போது தன் வீட்டுக் கதவின் பின்புறம் சாற்றி வைக்கப்பட்டிருந்த ஹாக்கி ஸ்டிக்கை எடுத்துக் கொண்டு அத்துமீறி வீட்டுக்குள் நுழைந்தவனை சரமாரியாகத் தாக்கத் தொடங்கினார். என்ன தான் எதிர்த்துப் போராடும் தைரியமிருந்தாலும் ஒரு பெண்ணால் எத்தனை மணி நேரம் இம்மாதிரியான கயவனை எதிர்த்து தொடர்ந்து சமாளிக்க முடியும். 15 நிமிடங்களாக அவனுடன் போராடித் தோற்று பூஜா, அக்கம்பக்கத்தினரின் உதவிக்காக கத்தத் தொடங்கவே விரைவிலேயே அண்டை வீட்டுக்காரர்கள் ஓடி வந்து அவனை நையப்புடைத்து ஒரு அறையில் வைத்துப் பூட்டி விட்டு காவல்துறையிடம் தெரிவித்து விட்டு அவர்களது வருகைக்காக காத்திருக்கத் தொடங்கினர்.

வந்தவனின் நோக்கம் திருட்டு அல்ல, பூஜாவின் கணவர் அரசியல் வாதி என்பதால், இது ஏதோ உள்நோக்கத்திற்காக நடந்த சம்பவம் தான். இதற்கு முன்பும் பிரேந்திர நாத்துக்கு தனிப்பட்ட முறையில் சில தாக்குதல்கள் நிகழ்ந்திருந்தாலும் இப்படி  குடும்பத்தினருக்கு ஆபத்து ஏற்படும் வகையில் அந்த தாக்குதல்கள் இருந்திருக்கவில்லை. ஆனாலும், எதற்கும் பாதுகாப்புக்கு இருக்கட்டும் என்ற எண்ணத்தில் தான் வீட்டில் கதவு மூலையில் எப்போதும் ஹாக்கி ஸ்டிக்குகளை சாற்றி வைப்பதை வழக்கமாக வைத்திருந்தனர். அந்த ஹாக்கி ஸ்டிக்கும், பூஜாவின் தைரியமும், சம்யோசிதமும் தான் அவரை அன்று மிகப்பெரிய ஆபத்திலிருந்து காப்பாற்றியிருந்தது. இல்லாவிட்டால், அன்று அவர்களது வீட்டில் உயிர்ப்பலி நிகழவும் வாய்ப்புகள் இருந்ததாக பூஜாவின் கணவன் பிரேந்திர நாத் பின்னர் காவல்துறையினரிடம் தெரிவித்தார்.

பிரேந்த்திர நாத்தின் வீட்டுக்குள் அத்துமீறி நுழைந்து , பிரச்னையில் ஈடுபட்டவனது பெயர் ரசூல் என்று பின்னர் காவல்துறை விசாரணையில் தெரியவந்தது. தற்போது கைது செய்யப்பட்டு வசாய் காவல்நிலையத்தில் ரிமாண்டில் வைக்கப்பட்டிருக்கும் ரசூலின் மீது கொலைமுயற்சி மற்றும் வீட்டுக்குள் அத்துமீறி நுழைய முயன்றமை என இருவழக்குகள் பதியப்பட்டுள்ளன.

வந்தவனது நோக்கம் திருட்டில்லை, அவன் திட்டமிட்டே பூஜாவின் வீட்டை மையமாக வைத்தே அபார்மெண்ட்டுக்குள் நுழைந்திருக்கிறான் என்பதற்கு சிசிடிவி வீடியோ பதிவுகள் சாட்சியாகியுள்ளன.

எது எப்படியோ பூஜாவின் வீட்டில் அந்நாளில் அசம்பாவிதம் எதுவும் நடக்காது தப்பியதற்கு அவரது தைரியம் தான் முதல் காரணம் என அபார்ட்மெண்ட் வாசிகள் பெரிதும் மெச்சிக்கொள்கிறார்கள்!
 

]]>
பெண் சக்தி, தைரியலட்சுமிகள், woman power, how to deal the intruder, அத்துமீறுபவர்களை சமாளிப்பது எப்படி? http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/14/w600X390/00000_women_power.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/14/woman-power-2790277.html
2790275 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் எரியும் நெருப்பில் எண்ணெய்யைத் தான் ஊற்றக்கூடாது; ஆனால் கோகோ-கோலாவை ஊற்றலாம்!  Saturday, October 14, 2017 04:13 PM +0530  

கோகோ-கோலாவை ஊற்றி கழிவறையை கழுவினால் கழிவறை பளிச்சிடும் போன்ற பல வீடியோக்களை நாம் பார்த்திருப்போம், ஆனால் கோகோ-கோலாவை வைத்துப் பற்றி எரியும் நெருப்பை எளிதில் அணைத்துவிடலாம் என்பதை அறிவீர்களா? ஆம், தீயணைப்பு வீரர் ஒருவர் கோகோ-கோலாவை ஊற்றி எரியும் தீயை அணைக்கும் இந்த வீடியோ தற்போது இணையதளத்தில் வேகமாகப் பரவி வருகிறது.

1886-ல் அறிமுகமான இந்த கோகோ-கோலா உலகில் பல நாடுகளில் அதிகம் விற்கப்படும் குளிர்பானங்களில் ஒன்று. அதன் பிறகு வந்த பல ஆராய்ச்சி முடிவுகளில் இதைக் குடிப்பது மிகவும் ஆபத்தான ஒன்று என்றும், உடலுக்குப் பல தீங்குகளைத் தரக்கூடியது என்றும் தெரிய வந்தது. நமது இந்தியாவில் இது வெளிநாட்டுக் குளிர்பானம் என்பதால் இதைக் குடிப்பதை தவிர்க்க வேண்டும், இதைப் போன்ற அந்நிய நாட்டுப் பொருட்களாலேயே டாலருக்கு நிகரான ரூபாய் மதிப்பு குறைவாக உள்ளது என்று கூறப்பட்டது. மேலும் குறிப்பாக நமது தமிழ் நாட்டில் ஜல்லிக்கட்டு போராட்டத்திற்கு பிறகு இந்த நிறுவனங்கள் நமது விவசாயத்திற்குத் தேவையான நிலத்தடி நீரை உரிந்து எடுத்து தங்களது தொழிற்சாலைகளை அமைக்கின்றன போன்ற விஷயங்கள் தெரியவந்து வணிக நிறுவனங்களே இந்தக் குளிர்பானங்களை புறக்கணித்தன. இப்படிப் பல எதிர்ப்புகள் கோகோ-கோலாவிற்கு எதிராக இந்தியாவில் உள்ளது.

சரி, இதெல்லாம் ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும் விஷயத்துக்கு வருவோம். நமது நாட்டில் அனைத்து வீடுகளிலும் தீயணைப்பு சாதனங்கள் இருப்பதில்லை, உண்மையைச் சொல்ல போனால் தீயணைப்பு சாதனங்கள் கட்டாயமாக இருக்க வேண்டிய பள்ளிக்கூடங்கள், வணிக வளாகங்களிலேயே இவை இருப்பதில்லை. ஆனால் இவற்றிற்கெல்லாம் ஒரு எளியத் தீர்வாக கோகோ-கோலா அமையவுள்ளது.

இதைப் பயன்படுத்தி பெரிய அளவிலான தீயை அணைக்க முடியாது என்றாலும் தீ பரவுவதற்கு முன்பு அது சிறிய அளவில் இருக்கும் போதே அதை அணைத்துவிட இது உதவும். கோகோ-கோலா பாட்டிலை வேகமாக குலுக்குவதன் மூலம் அதில் அடைக்கப்பட்டு இருக்கும் காற்று அதைப் பொங்க வைக்கும், அது பொங்கி வரும் அந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் கட்டை விரலைப் பயன் படுத்தி எரியும் நெருப்பிற்கு எதிர்த் திசையில் வேகமாகக் கோலாவை பீச்சி அடிப்பதால் தீ அணைந்து விடும். 

இதைச் செயல் வடிவில் தீயணைப்பு வீரர் ஒருவர் செய்து காட்டியுள்ளார். அந்த வீடியோ பதிவு தற்போது சமூக வலைத்தளத்தில் வலம் வருகிறது. தீயணைப்பு சாதனங்களின் விலை அதிகம் என்பதாலும் பலரது வீடுகளில் அவற்றை நாம் வாங்கி வைப்பதில்லை, ஆனால் ஒரு லிட்டர் கோகோ-கோலாவின் விலை 100 ரூபாய்க்கும் கீழே தான். குழந்தைகள் எடுத்துக் குடித்து விடாமல் இருக்க வீட்டைச் சுத்தம் செய்யும் பொருட்களான ஆஸிட் போன்றவற்றை வைக்கும் உயரமான இடங்களில் இதை வைப்பது நல்லது. எனவே அனைவரது வீட்டிலும் அதாவது தீயணைப்பு சாதனங்கள் இல்லாதவர்கள் வீட்டில் நிச்சயம் இருக்க வேண்டிய ஒன்று கோகோ-கோலா. 

]]>
coco-cola, fire extinguisher, கோகோ கோலா, தீயணைப்பு http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/14/w600X390/Coca-Cola-Zero-Sugar-launch-596x334.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/14/this-trick-with-coco-cola-can-save-your-life-2790275.html
2790249 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் இந்த ராசியில் பிறந்த ஆண்களைத் தான் பெண்களுக்கு அதிகம் பிடிக்குமாம்!  Saturday, October 14, 2017 02:45 PM +0530  

“நாங்களும் நல்லா தானடா இருக்கும், எங்கள ஒருத்தியும் பாக்க மாட்றா?” என்று சுப்ரமணியபுரம் சசிகுமாரை போல் ஃபீல் பண்றவரா நீங்கள்? இல்லை உங்களுடைய நண்பனிடமோ அல்லது உங்களுக்குத் தெரிந்த ஒருவரிடமோ எப்பொழுதும் பல பெண்கள் விரும்பி வந்து பேசுவதை பார்த்து “அவனுக்கு எங்கேயோ மசால் வட சைஸ்ல மச்சம் இருக்குடா!” அப்டினு உங்கள் உடம்பில் மச்சத்தைத் தேடியவரா நீங்கள்? இதோ உங்களுக்கான பதில். இதுக்கு எல்லாம் அவங்க பிறந்த ராசி தான் காரணமாம்! 

ஒவ்வொருவர் பிறக்கும் போதும் அவர்களது ஜென்ம நட்சத்திரம் மற்றும் ராசியை வைத்து அவர்களது முழு வாழ்க்கையையும் கணிக்க முடியும் என்கிறது நமது ஜோதிடம். வாழ்க்கை என்பது அவர்களுடைய தோற்றம், பேசும் திறன், பழகும் பண்பு போன்றவை. அதில் குறிப்பிட்ட ராசியில் பிறந்த ஆண்கள் அவர்களது அழகான ஆளுமை, நடத்தை, பேசும் பண்புகளின் மூலம் பெண்களை அதிகம் கவரக்கூடியவர்களாம். சரி, அதில் உங்கள் ராசியும் இருக்கிறதா என்று பாக்கலாமா?

இந்த ராசியில் பிறந்த ஆண்கள் கவர்ச்சிகரமானவர்கள்:

மிதுனம்: 

மிதுன ராசியில் பிறந்த ஆண்கள் பார்ப்பதற்கு வசீகரமான தொற்றத்தை கொண்டவர்களாகவும், பெண்களின் கவனத்தை எந்த ஒரு போராட்டமும் இல்லாமல் அவர்களது கடைக் கண் பார்வை மூலமே ஈர்க்கக் கூடியவர்களாகவும் இருப்பார்களாம். இவர்களைச் சுற்றி எப்பொழுதும் அன்பையும், பாசத்தையும், காதலையும் பொழியும் பெண்கள் இருப்பார்களாம். சுருக்கமாக சொல்ல வேண்டும் என்றால் காதல் மன்னனாக வலம் வருவார்களாம். மேலும் நகைச்சுவை உணர்வு அதிகம் கொண்டவர்களாகவும், தனது பேச்சுத் திறனால் அனைவரையும் கவரக் கூடியவர்களாகவும், பெண்களின் மனதைப் படிக்க தெரிந்தவர்களாகவும் இருப்பார்களாம். இந்தப் பண்புகளினால் பெண்களைக் கவரும் ஆண் ராசிகளின் வரிசையில் முதலில் இருப்பது மிதுனம்.

சிம்மம்:

அடுத்த இடத்தில் இருப்பது சிம்ம ராசி ஆண்கள். மற்றவரைப் புரிந்து நடப்பதிலும், உறவுகளை வலுப்படுத்துவதிலும் இவர்கள் கெட்டிக்காரர்களாம். இயற்கையாகவே சிம்ம ராசியில் பிறந்தவர்கள் செல்வாக்கு கொண்டவர்களாகவும், அடக்கமானவர்களாகவும் இருப்பார்கள். இவர்கள் பெண்களிடம் வழிந்து பேசும் போதும் அதுவும் பல பெண்களுக்குப் பிடிக்கும் வகையில் அளவாகப் பேசும் திறமை படைத்தவர்களாம். குறிப்பாகப் பெண்களுக்கு ஒரு நல்ல தோழனாக இருக்கக் கூடியவர்கள் இந்த ராசியில் பிறந்தவர்கள். இதைத் தவிர ஒரு லட்சிய பிடிப்புடன் இருக்கும் இவர்களது இயல்பு பெண்களுக்கு மிகவும் பிடிக்குமாம்.

துலாம்:

அடுத்த இடத்தில் இருப்பது துலாம் ராசி ஆண்கள். பெண்களுடனான உறவுகளை இவர்கள் மதித்து நடப்பதைப் பார்த்தே பல பெண்கள் இவர்களை விரும்புவார்களாம். பேச்சு திறமையும் இவர்களுக்குக் கொஞ்சம் அதிகம் தானாம், மேலும் இவர்கள் காதலிக்கும் பெண்ணை மற்றவர்கள் போறாமைப் படும் அளவிற்கு உள்ளங்கையில் வைத்துத் தாங்குவார்களாம். இவர்களிடம் பேசினால் அனைத்தையும் மறந்து இவர்களது பேச்சிற்கே அடிமையாகி விடுவோமாம், இதுவே இந்த ராசியைப் பெண்களை கவரும் ராசிகளின் பட்டியலில் இடம் பெற வைத்துள்ளது.

மேஷம்:

நான்காவதாக இருக்கும் ராசி மேஷம். மேஷ ராசி ஆண்கள் அனைவரையும் கவரும் முக அமைப்பும், உடல் தோற்றமும் கொண்டவர்களாக இருப்பார்கள். இவர்களுடைய இந்த வசீகரமே பல பெண்களை இவர்களை நோக்கி இழுக்குமாம். இவர்கள் ஒரு தலை சிறந்த காதலர்களாம், ரசித்து ரசித்துக் காதல் செய்யக் கூடியவர்கள் மற்றும் அதிகம் தன்னம்பிக்கை கொண்டவர்களும். மேஷ ராசி ஆண்கள் கவர்ச்சிகரமானவர்களாக மட்டும் இல்லாமல் புத்திசாலிகளாகவும் இருப்பவர்கள் என்பதால் இது அவர்களுக்குக் கூடுதல் பலம்.

ராசி என்பது ஒரு பக்கம் இருந்தாலும் ஒவ்வொருவரும் தங்களை மற்றவர்கள் மத்தியில் எப்படி முன் நிறுத்துகிறோம் என்பதிலேயே அவர்களது கவர்ச்சி அடங்கியுள்ளது. நீங்கள் எந்த ராசியாக இருந்தாலும் சரி பெண்களை அதிகம் கவரும் ரகசியத்தை உங்களிடம் சொல்கிறேன், பெண்களை மதியுங்கள். காதலியாக, தோழியாக, சக மனிதியாக மதிக்கக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள், இதுவே பெண்களை அதிகம் கவரும் ஒன்றாகும். தனக்கும் தனது கனவு மற்றும் எண்ணங்களுக்கு மரியாதை கொடுக்கும் எந்த ஆணையும் பெண்களுக்கு மிகவும் பிடிக்கும்.


Picture Courtesy: Sudhir Shetty

]]>
காதல், love, பெண்கள், girls, ராசி, zodiac, attractive, கவரும் http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/14/w600X390/1654813.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/14/women-are-mostly-attracted-to-men-with-these-zodiac-signs-2790249.html
2790261 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் நீங்க படிச்ச பள்ளியில் இதை உங்களுக்கு கற்றுக் கொடுத்தாங்களா? ஷேரிங்! மாலதி சுவாமிநாதன் Saturday, October 14, 2017 02:18 PM +0530  

பலமுறை நம்மிடம் இருப்பதை மற்றவருடன் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். அப்படிப் பகிர்ந்துகொள்வதில் அலாதி இன்பமும் பெறுகிறோம்! 

பகிர்ந்துகொள்ளும் குணம் வளர, நம் கலாச்சாரத்தில், தீபாவளி மற்றும் பல பண்டிகைகள் நல்ல வாய்ப்பாக அமைகின்றது. உதாரணத்துக்கு, தீபாவளி பண்டிகையைக் கொண்டாட நம்முடைய தேவைக்கு பலகாரங்கள், துணிமணிகள் போன்றவை வாங்குவோம். அத்துடன், நம் வீட்டில் வேலை செய்பவர்களுக்கும் புத்தாடை, இனிப்பு, காரம், சில சமயங்களில், தீபாவளி போனஸாக ஒரு தொகையும் கொடுப்பது வழக்கம்.

வீட்டு வாசலில் கோலம் போடுவது, காக்கை, குருவி மற்ற ஜீவராசிகளுக்கு உணவு, தண்ணீர் வைப்பது, வீட்டு வேலையாள்களுக்குக் காபி, சாப்பாடு கொடுப்பது, வெளியில் அன்னதானம் செய்வது, பேருந்தில் முதியோர்களுக்கு இடம் கொடுப்பது என்று நம்முடைய அன்றாட வாழ்க்கையிலும் பலவிதங்களில் பகிர்ந்துகொள்ளும் வாய்ப்புகள் நிறைய உள்ளன. 

ஏதோ அவசரத்தில், அலுவலகத்துக்கு மதிய உணவு எடுத்துச்செல்ல மறந்துவிட்டால், உடன் சாப்பிடும் நபர்கள், அவர்கள் கொண்டுவந்ததை நமக்கும் கொடுத்து சாப்பிடச் சொல்வார்கள். ஒவ்வொன்றும், இயல்பாகவும் தானாகவும் நடப்பதே!

பகிர்ந்துகொள்வதை உணர்த்தும் பல குட்டிக் கதைகளைக் கேட்டிருக்கிறோம். கர்ணனின் தாராளத்தைப் பற்றி பலமுறை கேட்டதுண்டு. அதேபோல், குசேலர் தன்னிடம் குறைவாக இருந்தும், அதிலிருந்து தன் நண்பன் கிருஷ்ணனுக்குப் பிரியமாகக் கொடுத்த ஒரு பிடி அவல். சமீபமாகப் பல மேடைகளிலும், தொலைக்காட்சியிலும் இதையும் தெரிந்துகொண்டோம். வைணவர்களின் ஆச்சாரியாரான இராமானுஜர், தனக்கு பிரத்தியேகமாகக் கிடைத்த பீஜ மந்திரத்தை தன் குருவிடமிருந்து பெற்றவுடன், ஒரு நாழிகைகூட வீணாக்காமல், ஜாதி, மத, பேதமின்றி, எல்லோரிடமும் பகிர்ந்துகொண்டார். அவருடைய குரு, "நீ இப்படிச் செய்ததால், உனக்கு நரகம்தான்” என்று சொன்னதும், “இவர்கள் எல்லோரும் சொர்க்கம் செல்வார்களே" என்று சொல்லி மகிழ்ச்சி அடைந்தார் என்பார்கள். முல்லைக் கொடிக்கு தன் தேரைக் கொடுத்த மாமன்னன் பாரி வள்ளல் பகிர்ந்ததும் நாம் அறிந்ததே!

நம் இடது கை கொடுப்பது வலது கைக்கு தெரியக்கூடாதுதான். இதற்கு, தினம் ஒரு கைப்பிடி அரிசியை எடுத்துவைத்து, பொதுவாகச் சேகரிக்கும் இடத்தில் சேர்த்துவிடுவதும் அடங்கும் (யார் கொடுத்தார் என்பதும் தெரியாது; யாருக்கு போய்ச் சேர்கிறது என்ற தகவலும் தெரியாது). நாம் பகிர்ந்துவிட்டு பேஸ்புக்கில் போஸ்ட் செய்வது இதில் அடங்காது!

அதே சமயம், இதையும் பார்த்திருக்கிறோம். "இதோ பார் உனக்கு சாக்லெட்" என்று  குழந்தையிடம் தந்ததும், உடனே குழந்தையும் தனக்கு மட்டும்தான் என்று நினைத்து வாயில் போட்டுக்கொள்ளும். “உனக்குத்தான்” என்று ஒவ்வொரு முறையும் சொல்வதால், தனக்கு மட்டுமே என்று குழந்தை நினைக்க ஆரம்பிக்கும். இதன் விளைவு, உடன் விளையாடும் குழந்தையுடன் கூட பகிர்ந்துகொள்ள மறுத்துவிடும். இப்படி வளர்ந்த குழந்தைகள் பள்ளியிலும், மற்ற குழந்தைகளுடன் கூட்டு விளையாட்டிலும், எப்படிப் பகிர்ந்து விளையாடுவது என்ற குணாதிசயம் வளராததால், மற்ற குழந்தைகளுடன் சேரமாட்டார்கள். 

ஒருவேளை, அவர்கள் உபயோகிக்கும் பொருளைக் கேட்டாலும் தர மறுப்பார்கள். பெரியோர்கள் கேட்டுப் பார்த்தாலும், இல்லை என்ற பதில்தான் வரும். பகிர்ந்துகொள்ள விரும்பாததால், அடம் பிடிப்பார்கள். பேரம் பேசி, லஞ்சமாக வேறு ஏதாவது தந்தால் மட்டுமே அந்தப் பொருளை கொடுப்பார்கள் (லஞ்சம், பேரம் சரியானதும் இல்லை).

நாம், "நன்றாக" பார்த்துக்கொள்கிறோம் என்ற எண்ணத்தில், நிறைய வாங்கித்தருவதும், “வேறு யாருக்குச் செய்யப்போகிறோம்? எல்லாம் உனக்குத்தான்” என்பதால், எல்லாம் “தனக்கு மட்டும்தான்” என்றே குழந்தைக்குத் தோன்றிவிடும். நாளடைவில், தங்கள் உரிமை என்று எடுத்துக்கொள்வார்கள். 

பெற்றோர் வசதி இல்லாமல் வளர்ந்திருந்தால், என் குழந்தைக்குக் குறையே இருக்கக் கூடாது என்று நினைத்துச் செய்யக்கூடும். சில சமயம், ஒரே குழந்தை அல்லது, கல்யாணமாகிப் பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு பிறந்த குழந்தைகளிடம் இதைப் பார்க்கலாம். உடன் இருக்கும் நபர்கள் பகிர்ந்துகொள்ளும் பழக்கத்தைக் கடைப்பிடித்தால், மற்றவரைப் பற்றி சிந்திக்கும் மனப்பான்மை குழந்தைகளுக்கு வளரும்.

போட்டியும், வெற்றியும் மட்டும் மையமாக இருந்தால், பகிர்ந்துகொள்வதைத் தம் வெற்றிக்குப் பங்கமாகவே பார்ப்பார்கள். நாளடைவில் சுயநலவாதியாக மாறிவிடுவார்கள்.

பகிர்ந்துகொள்வது என்பது பொருட்களுக்கு மட்டும் அல்ல; நாம் அறிந்ததற்கும் பொருந்தும். தெரிந்ததைப் பகிர்ந்துகொள்வது ஒரு வட்டத்துக்குள் மட்டும் வைக்கப்பட்டால், "ஸைலோ எஃபெக்ட்" ("Silo effect) ஆகிவிடக்கூடும். அதாவது, தெரிந்த தகவலை அந்த ஒரு வட்டத்துக்குள் மட்டும் பகிர்ந்துகொள்ளப்படும்.

“ஸைலோ எஃபெக்ட்” விஷயத்தை மாற்ற முடியும். நமக்குத் தெரிந்ததை எல்லோரிடமும் சேரக்கூடிய இடத்தில் வைத்துவிட்டால், பல பேருக்குப் பயனாகும். இப்படிச் செய்வதை, கற்போரின் சமூகக் குழு (Community of Learners - CoL) என்ற குறிப்புப் பெயரால் இந்தச் சமூக வலையை அழைப்பார்கள். இங்கு, நம்முடைய கற்றலை, மற்றவருடன் பரிமாறுவதை கணினி மூலமாகவோ, நேருக்கு நேராகவோ செய்துகொள்ளலாம். இதில், பகிர்ந்துகொள்வது மட்டுமே குறிக்கோளாக இருக்கும்.

இந்தக் குழு, படிப்பு சம்பந்தப்பட்டதாக தொடங்கப்பட்டதால், மாணவர்கள் ஒருவருக்கு ஒருவரும், ஆசிரியர்களுடனும், ஆசிரியர்கள் மற்ற ஆசிரியர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்வதாகவும் அமைந்தது.

“கற்போரின் சமூகக் குழு” சந்தேகங்களைத் தெளிவு பெரும் இடமானதால், அங்கு நம் எண்ணங்களைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் பொழுது, அதுகுறித்த பலரின் கருத்துகளையும் தெரிந்துகொள்ள முடியும். மேலும், தெரிந்த விஷயங்களைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் வாய்ப்பாகவும் அது அமையும். அத்துடன், மற்றவர்களின் தகவல்களையும் நாம் ஆவலோடு படிப்போம்!

இப்படி, பகிர்ந்து கேட்டுத் தெரிந்துகொள்ளும்போது, நம்முடைய கேள்வி கேட்கும் திறன் வளரும். சந்தேகங்களைக் கேட்க கேட்க, கேள்விகள் கூர்மையாகிறது. நமக்கு ஒன்று புரிய வேண்டும் என்றால், நாம் கேட்கும் கேள்விகளும், அதற்குத் தேர்ந்தெடுக்கும் வார்த்தைகளும் முக்கியம். இதற்காகவே, நாம் உபயோகிக்கும் வார்த்தைகளைக் கவனித்து தேர்ந்தெடுப்போம். தகவல்களை மற்றவருக்குப் புரியவைப்பதால், பகிர்ந்துகொள்வது என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட எல்லைக்கு உட்பட்டதாக இருக்காது.

இதிலிருந்து, படிப்புடன் மற்ற திறன்களும் வளர வாய்ப்புகள் உண்டாகிறது என்பதும் தெளிவாகிறது. சிலவற்றைப் பார்ப்போம் - யார் வேண்டுமானாலும் சந்தேகங்களைக் கேட்டு விளக்குவதால், ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் உதவி செய்யும் மனப்பான்மை வளரும். அனைவரும் கூடும் மேடையாக அமைந்திருப்பதால், வயது வித்தியாசமின்றி பகிர்வதும் ஒரு கற்றல் என்றாகிவிடும். நட்புகளை வளர்க்கும் முறையைக் கற்றுக்கொள்ளும் இடமாகிவிடும்.  இதை எல்லாம் செய்தால், தன்னம்பிக்கை வளரும் வாய்ப்புகள் அதிகம். ஒற்றுமை வளர்வதால், மறைக்கத் தேவை இல்லை. இவை, நம் ஒவ்வொருவரிடமும் இருக்கும் அடிப்படைக் குணங்களை உறுதிப்படுத்துவதால், இதை “life skills” என்பார்கள்.

எப்படிப் பார்த்தாலும், எல்லோரும், எப்பொழுதும் எதையாவது கற்பது உண்டு. இருந்தும், கற்றுக்கொள்பவர் என்று மாணவர் சமூகத்தை மட்டும் நினைத்துவிடுகிறோம். நாம் எல்லோருமே, வயது வித்தியாசம் இல்லாமல் வாழ்வில் கற்றுக்கொண்டே இருக்கிறோம். அதை உணர்த்தவும், “கற்றது கை மண் அளவு; கல்லாதது உலகளவு” என்று நம் முன்னோர்கள் சொல்லி இருக்கிறார்கள். குறிப்பாக, கற்றுக்கொண்டே இருக்கிறோம் என்பதை நாம் ஏற்றுக்கொண்டால், தன்னடக்கமும், பரந்த மனப்பான்மையும் உருவாகும். அப்போது, நம் கண்ணோட்டத்தில் "புத்திசாலி", "முட்டாள்" என்ற பேதம் இருக்காது. "கற்றுக்கொண்டு இருக்கிறோம்" என்பதை “கற்போர் சமூகக் குழு” காட்டும்.

ஸைலோ எஃபெக்ட் இல்லாமல் இருக்க இன்னொரு பகிர்தலும் செய்யலாம். அதாவது, நாம் ஒரு விஷயத்தை சொல்லித் தரும் விதத்தை, செய்யக்கூடிய முறையை, செய்து பார்த்த விதத்தை முடிவில் வெற்றிபெற்றதையும் வர்ணிக்கலாம். கற்றுக்கொள்வதை ஒரு சுவாரஸ்யமான அனுபவமாக்கலாம். 

“கற்போர் சமூகக் குழு”, மாணவர்களுக்கும், ஆசிரியர்களுக்கும் பயன்படுவதுபோலவே, அலுவலக விஷயத்திலும் அமைக்கலாம். நமக்குத் தெரிந்த விஷயங்களை, அறிவை, உத்தியை, நுட்பங்களை, பலருடன் பகிர்ந்துகொள்வதால், அந்தத் துறையின் வளர்ச்சி மேலோங்கும். வேலை பார்க்கும் இடத்தில் என்பதால், இன்னும் பல திறன்களை வளர்த்து, கூர்மைப்படுத்தலாம். 

ஆக, நம் வாழ்க்கையின் வளர்ச்சிக்குப் பகிர்ந்துகொள்வது அவசியம்.

கற்றுக்கொள்வது, வளரச் செய்யும்!
பகிர்ந்துகொள்வதால், 
இன்னும் பலர் துளிர்விட்டு,
நாமும், நம்முடன் பலரும் வளர்வதைப் 
பார்த்து மகிழலாம்!


மாலதி சுவாமிநாதன்
(மனநல மற்றும் கல்வி ஆலோசகர் - malathiswami@gmail.com)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/14/w600X390/shared.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/14/share-what-you-have-with-others-2790261.html
2790253 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் சீமைக்கருவேலத்தில் தீமையைக் காட்டிலும் நன்மை அதிகம் எனும் வாதத்தில் நிஜம் உண்டா? RKV DIN Saturday, October 14, 2017 12:55 PM +0530  

இந்த ஆண்டின் துவக்கத்தில் சீமைக் கருவேல மரங்களை வேரோடும், வேரடி மண்ணோடும் சேர்த்து தமிழ்நாட்டின் நிலப்பரப்பிலிருந்து முற்றிலுமாக அழித்தே தீர வேண்டும் என்ற கோஷம் மாநிலம் முழுக்கவே உரக்க ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது. மக்களிடமும் சீமைக்கருவேலம் குறித்த வெறுப்புணர்வு நிறையவே இருந்தது. கிராம மக்களிடையே சீமைக்கருவேல மரங்கள் தான் அவர்களது குடிநீர் பிரச்னைக்கு ஒட்டுமொத்த காரணம் என வலியுறுத்தப்பட்டு அவற்றை நீக்குவதின் அவசியம் உணர்த்தப்பட்டது. சீமைக்கருவேல மரங்கள் நிலத்தடி நீரை ஒட்டுமொத்தமாக உறிஞ்ச வல்லவை எனவே அவற்றை நீக்கினால் ஒழிய தமிழ்நாட்டில் நிலத்தடி நீர் மட்டம் உயராது என்றொரு வாதம் பல சுற்றுச் சூழல் ஆர்வலர்கள் மற்றும் தன்னார்வலர்களால் முன் வைக்கப்பட்டது. தன்னார்வப் போராளிகளில் மதிமுக தலைவர் வை.கோவின் போராட்டம் அரசு அதிகாரிகளையும், நீதிமன்றங்களையும் கூட அசைத்துப் பார்த்து சீமைக்கருவேல மரங்களுக்கு எதிரான அறிக்கைகளையும், உத்தரவுகளையும் இட வைத்தது. ஒரு சமயத்தில் தமிழ்நாடு முழுவதிலும் உள்ள மாவட்ட ஆட்சியர்கள் தங்களுக்கு கீழிருந்த அதிகாரிகளை முடுக்கி விட்டு கிராமங்கள் தோறும் சீமைக்கருவேல மரங்களை இல்லாமலாக்க ஆணைகளைப் பிறப்பித்தனர்/ திடீரென அந்த அலை ஓய்ந்து... தற்போது சீமைக்கருவேல மரங்களால் நிலத்தடி நீருக்கு பாதிப்பு எதுவுமில்லை, மாறாக சீமைக்கருவேல மரங்கள், சூழல் சங்கிலியில் முக்கிய இடம் வகிக்கின்றன. அந்த மரங்களை ஒட்டுமொத்தமாக வெட்டி அழித்தால் மாபெரும் சூழலியல் பாதிப்பு வந்து சேரும் என்ற எதிர்ப்பலையின் பேரோசை காதுச் சவ்வுகளை கிழிக்கத் தொடங்கி இருக்கிறது. இந்த இரண்டில் எது நிஜம்? 

இவ்விஷயம் குறித்து ஆராய்ந்து வரும் சுற்றுச்சூழல் நிபுணர் குழு ஒன்று, ‘பொது மக்கள் அஞ்சுவது போல சீமைக்கருவேலத்தால் நிலத்தடி நீருக்கு பாதிப்புகள் இல்லை, மாறாக அம்மரங்களை ஒட்டுமொத்தமாக அழித்தொழிக்க நினைத்தால் சுற்றுச்சூழலில் மாபெரும் பாதிப்பு ஏற்படும்’  என நேற்று சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் தங்களது அறிக்கையைச் சமர்பித்துள்ளது. அந்த அறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள விவரங்களாவன;

சீமைக்கருவேல மரங்கள் தொடர்ந்து 6 மாதங்களுக்கு தண்ணீரில் மூழ்கி இருந்தால் தானாகவே மடியக்கூடிய மரங்கள். மேலும் அம்மரத்தின் வேர்களுக்கு நிலத்தடியில் பெரும் தொலைவுக்கு ஊடுருவிச் செல்லும் தன்மை இல்லை. அது மட்டுமல்ல சீமைக்கருவேல மரங்கள் கிராமப்புற மக்களுக்கு மிகச்சிறந்த எரிபொருளாகப் பயன்பட்டு வருகிறது. வறண்ட கிராமங்களில் வாழும் மக்களுக்கு, மழை தப்பிய வறட்சி காலங்களில் சிறந்த வாழ்வாதாரமாகவும் இம்மரம் விளங்குகிறது. பெரும்பாலான கிராமப்புற மக்கள் வருமானத்திற்கு சீமைக்கருவேல மரத்தை நம்பி வாழும் நிலைமையும் பல இடங்களில் நிலவுகிறது. எனவே, சீமைக்கருவேல மரங்களை முற்றாக ஒழிக்கும் உத்தரவை நீதிமன்றம் மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும், என வனத்துறை முதன்மை ஆலோகரின் தலைமையிலான நிபுணர் குழு அறிவித்துள்ளது. 

அந்தக் குழு தங்களது அறிக்கையை மதிமுக தலைவர் வைகோ, சீமைக்கருவேல மரங்களுக்கு எதிராக நீதிமன்றத்தில் பிரஸ்தாபித்திருந்த மனுவுக்கு எதிர் வாதமாக தலைமை நீதிபதி இந்திரா பானர்ஜீ, நீதிபதி எம்.எம். சுந்தரேஷ், நீதிபதி எம். சுந்தர் உள்ளிட்டோர் அடங்கிய பெஞ்ச்சில் சமர்பித்தனர்.

இதையொட்டி, சீமைக்கருவேல மரங்களால் பாதிப்புகளை விட நன்மைகள் அதிகமிருப்பதால், இவ்வழக்கின் மீதான விசாரணை நவம்பர் 22 ஆம் தேதிக்கு தள்ளி வைக்கப்பட்டுள்ளது.
 

]]>
seemai karuvelam, சீமைக்கருவேலம், நீதிமன்ற விசாரணை http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/14/w600X390/0000seemai_karuvelam.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/14/சீமைக்கருவேலத்தில்-தீமையைக்-காட்டிலும்-நன்மை-அதிகம்-எனும்-வாதத்தில்-நிஜம்-உண்டா-2790253.html
2790234 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் வேலை போனால் என்ன? என்னால் வடாபாவ் விற்றுக் கூட கோடிகளில் சம்பாதிக்க முடியும்! நிரூபித்த மும்பை இளைஞர்! RKV Saturday, October 14, 2017 11:47 AM +0530  

2007 ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவை உலுக்கிய ஆட்குறைப்பு அபாயத்தில் இந்தியாவில் மட்டுமல்ல, வெளிநாடுகளில் பணிபுரிந்து கொண்டிருந்த இந்தியர்கள் பலரும் கூடத் திடீரெனத்  தங்களது வேலையை இழந்து அவதியுறும் நிலை ஏற்பட்டிருந்தது. வேலையிழப்புக்கு முதல் மாதம் வரையிலும் கை நிறைய பையையும் நிரப்பிக் கொண்டிருந்த வருமானத்தை நிரந்தரம் என்றெண்ணித் தங்களது உழைப்பை அயராது வாரி வழங்கிக் கொண்டிருந்த இளைஞர்கள் பலர் வேலை இழப்பின் பின் பெரும் மன அழுத்தத்திற்கு உள்ளாகி செய்வதறியாது திகைக்கும் நிலை ஏற்பட்டது. அப்படித் தவிப்புக்கு உள்ளானவர்களில் ஒருவர் தான் மும்பையைச் சேர்ந்த சுஜய் சோஹானி. வேலை இழந்தவர்களின் வாழ்க்கையில் என்னவெல்லாம் நிகழும் என்பது இங்கே யாரும் அறியாத ரகசியமில்லை! ஆனால் நிகழ்ந்தவற்றில் அப்படியே தேங்கி மனம் குன்றிப் போனால் மிச்ச வாழ்க்கையை என்ன செய்வது?

இந்த யோசனை வந்த பின் சுஜயின் மனம் தெளிவாகி விட்டது. தெளிவான மனதுடன் சுஜய் தனது கல்லூரிக் கால நண்பருடன் இணைந்து ஒரு சுயதொழிலைத் தொடங்கினார். அதில் அவருக்குக் கிடைத்த வருமானம் அவர் முன்பு லண்டனில் பார்த்துக் கொண்டிருந்த பகட்டான வேலையில் கிடைத்த சம்பளத்தைக் காட்டிலும் மிக அதிகம். அப்படியென்ன தொழில் செய்தார் சுஜய்? புதிதாக ஒன்றுமில்லை, எல்லோரும் அறிந்த தொழில் தான். வட பாவ் கேள்விப்பட்டிருப்பீர்களே?! சென்னையில் கூட இன்று வடபாவ் விற்கப்படாத ஸ்னாக்ஸ் மற்றும் ஸ்வீட் கடைகளைக் காண்பது அரிது. வட இந்திய சாட் ஐட்டங்களில் ஒன்றான வட பாவ், பானி பூரியை அடுத்து வட இந்தியர்களின் தேசிய உணவுவகைகளில் ஒன்று. தென்னிந்தியர்கள் மசால் வடையை விரும்புவதைப் போலவே வட இந்தியர்கள் வட பாவ்க்காக தங்கள் இன்னுயிரையும் அளிக்கச் சித்தமாக இருப்பார்கள். வடபாவின் ஸ்பெஷாலிட்டி என்னவென்றால் அது வட இந்திய, தென்னிந்திய எல்லைகளைக் கடந்து தற்போது சர்வதேச ரசனைக்குரிய ஸ்னாக்ஸ் ஐட்டக்களில் ஒன்றாகி விட்டது.

சுஜய் தன் நண்பர் சுபோத்துடன் இணைந்து தொடங்கியது இந்த வடபாவ் தொழிலைத்தான்.

முன்னதாக சுஜய் லண்டனில் பார்த்துக் கொண்டிருந்த வேலையும் இதனோடு தொடர்புடையது தான். லண்டனில் இருக்கும் பிரசித்தி பெற்ற ஃபைவ் ஸ்டார் ஹோட்டல்களில் ஒன்றில் சுஜய் உணவு மற்றும் பானங்கள் பிரிவில் மேலாளராகப் பணிபுரிந்திருந்தார். 2009 இல் பூதம் போலக் கிளம்பித் தாக்கிய ஆட்குறைப்பு நேரத்தில் சுஜய் தனது வேலையை இழக்க நேரிட்டது. வேலையை இழந்தாரே தவிர வேலை தந்த அனுபவங்களை இழந்தாரில்லை, அந்த அனுபவம் தான் இப்போது சொந்தத்தொழில் தொடங்கிய நிலையில் கை கொடுத்தது.

மும்பை ரிஸ்வி கல்லூரியில் உடன் படித்த மாணவரும், நண்பருமான சுபோத்துடனான நட்பை சுஜய் தனது கல்லூரிக் காலத்தின் பின்னும் தொடர்ந்து பராமரித்து வந்ததால், ஆட்குறைப்பு நேரத்தில், தனக்கேற்பட்ட சிக்கல்களை ஒரு நண்பராக சுபோத்துடன் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறார். அப்படிப் பகிர்ந்து கொண்டதால், ஒரு கட்டத்தில் தெளிவு பெற்று உருவானது தான் சுஜயின் வடபாவ் தொழில். வேலையை இழந்தாலும், லண்டனை விட்டு வெளியேற விரும்பாத சுஜயுடன் அவரது நண்பர் சுபோத் கை கொடுத்தார். நண்பருக்காக சுபோத் லண்டன் சென்று அவருடன் கூட்டாகத் தொழில் செய்ய சம்மதம் தெரிவித்தார். 

இந்த இரு நண்பர்களும் லண்டனில், தங்களது சொந்த ஊர் ஸ்பெஷலான வடபாவை வெற்றிகரமாக லண்டனில் விற்று வருமானம் பார்க்கத் தொடங்கினர். ஆரம்பத்தில் அதிலும் சிக்கல்கள் இல்லாமல் இல்லை. முதன்முதலான வடபாவ் விற்கலாம் என்று முடிவு செய்ததும் அதற்கான இடம் தேடி இந்த நண்பர்கள் இருவரும் லண்டனில் ஒரு தெரு பாக்கியின்றி சுற்றி அலைந்திருக்கின்றனர். ஆனால், இடம் வசதியாகக் கிட்டினால், வாடகை கட்டுப்படியாகாது, வாடகை கட்டுப்படியானால் இடம் விற்பனைக்குத் தோதாக இல்லை எனும் நிலையில் தொடர்ந்து தேடி தங்களுக்கான சிறந்த இடத்தை ஒரு வழியாகக் கண்டு பிடித்து விட்டாலும் அங்கேயும் வாடகை சற்று அதிகம் தான். 2010 ஆம் ஆண்டில் இந்திய ரூபாய் மதிப்பில் சொல்வதென்றால் வடபாவ் விற்க அனுமதி கிடைத்த மிகச்சிறிய இடத்திற்கு வாடகை மட்டும் மாதம் 35,000 ரூபாய்கள். வேற் வழியின்றி ஒப்புக் கொண்டு நண்பர்கள் இருவரும் கடையைத் தொடங்கினார்கள். முதலில் தங்களது பொருளை விளம்பரப்படுத்தி வாடிக்கையாளர்களை ஈர்ப்பதற்காக சாலையில் கடக்கும் அனைவருக்குமே இலவசமாக வடபாவ் சாப்பிடக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். பண்டத்தின் ருசி வாடிக்கையாளரை ஈர்க்கவே மெது மெதுவாக தொழில் சூடு பிடிக்கத் தொடங்கியது. 

பிறகு முதலில் கிடைத்த கடையை விட்டு விட்டு இடவசதி நிறைந்த ஹவுன்ஸிலோ ஹை ஸ்ட்ரீட்டில் ஸ்ரீ கிருஷ்ணா வடபாவ் என்ற பெயரில் புதுக் கடையை கடையைத் திறந்தார்கள். 

ஆரம்பத்தில் வடாபாவ் மற்றும் டபேலி எனும் இரண்டே இரண்டு ஸ்னாக்ஸ்களுடன் ஒரு ஐஸ்கிரீம் பார்லரின் முன் பகுதியில் மிகச்சிறிய இடத்தில் தொடங்கப்பட்ட இவர்களது கடைக்கு இன்று லண்டனில் இரு இடங்களில் கிளைகள் உண்டு. அதில் தயாராகும் உணவு ஐட்டங்களின் எண்ணிக்கையும் பாவ் பாஜி, வட மிசல், பேல் பூரி, பானி பூரி, ரக்தா பட்டீஸ், கச்சோரி, சமோஸா, எனத் தற்போது 60 ஐத் தாண்டி விட்டது. வார இறுதி நாட்களில் போஹா மற்றும் சாபுதானா கிச்சடி கூட அங்கே கிடைக்கிறது. அது மட்டுமல்ல எல்லாவிதமான பண்டிகைகளுக்கும் கேட்டரிங் சர்வீஸ் செய்து கொடுக்கவும் இன்று அவர்கள் தயார். தங்களது விடாமுயற்சி மற்றும் தொழில் மீதிருந்து பக்தியால் இன்று அந்த நண்பர்கள் தொடங்கிய தொழிலின் ஆண்டு நிகர லாபம் எவ்வளவு தெரியுமா? இந்திய ரூபாய் மதிப்பில் சொல்வதென்றால் கிட்டத்தட்ட 4.4 கோடி ரூபாய்.

7 வருட தொடர் போராட்டத்தில் விளைந்த வெற்றி இது. ஆட்குறைப்போ அல்லது வேறு ஏதாவது காரணத்தால் வேலை இழப்போ எதுவானாலும் சரி, எப்போதுமே கடின உழைப்பைத் தந்து வாழ்வில் முன்னோக்கி நகரத் தேவையான சவால்களுடன் புது முயற்சிகளைத் தொடங்கத் தயாராக இருப்பவர்களுக்கு வெற்றி உறுதி என்பது இவர்கள் மூலமாக மீண்டும் ஒருமுறை மெப்பிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

வாழ்வின் இக்கட்டான தருணங்களிலும் மனிதர்களுக்குத் தேவையாக இருப்பது மூன்றே மூன்று தான்.
 

  • தெளிந்த சிந்தனை
  • நல்ல நட்பு
  • விடாமுயற்சி

இந்த மூன்றும் சுஜய்க்கு  கிட்டியதால் மட்டுமே அவர் இன்று ஒரு வெற்றிகரமான தொழிலதிபர்!

 

Thanks to ucnews.ucweb.com & Face book
 

]]>
ஆட்குறைப்பு, வேலையிழப்பு, ஜெயித்தவர்கள் கதை, வெற்றிக் கதைகள், சுஜய் சோஹானி, vada pav, sujai sohani, mumbai guy, londan business man, 4.4 crore turn over http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/14/w600X390/000sujay_sohani.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/14/mumbai-duos--vada-pav-business-now-makes-44-crore-turn-over-per-year-2790234.html
2789733 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் எழுச்சி மதமாகாது -சாது ஸ்ரீராம் Friday, October 13, 2017 04:43 PM +0530  

மகாத்மா காந்தி கொலை வழக்கு 1949-ம் ஆண்டே முடிக்கப்பட்டாலும், அது தொடர்பான பல சர்ச்சைகள் இன்னமும் உலவிக்கொண்டே இருக்கின்றன. அதில் புதிதாக முளைத்திருக்கும் ஒரு சர்ச்சை, ‘காந்தியின் உடலில் பாய்ந்த நாலாவது குண்டு'. இதை தற்போது தொடங்கி வைத்திருப்பவர் பங்கஜ் பத்னிஸ் என்ற ஆராய்ச்சியாளர். அபினவ் பாரத் அமைப்பின் டிரஸ்டியாகவும் உள்ளார்.

‘காந்தி கொலை வழக்கில் பல விஷயங்கள் இழுத்து மூடப்பட்டதாகவும், காந்தி மீது நான்கு குண்டுகள் சுடப்பட்டதாகவும், மூன்று குண்டுகள் நாதுராம் கோட்சேவின் துப்பாக்கியிலிருந்து வெளிவந்தது என்றும், ‘நான்காவது குண்டை சுட்டது யார்?' மகாத்மா நான்கு குண்டுகள் பாய்ந்து இறந்தார்' என்ற அன்றைய தினத்தில் பல பத்திரிகைகளில் வெளிவந்த செய்தியை அடிப்படையாகக் கொண்டும் இந்த வழக்கை தொடுத்திருக்கிறார் பங்கஜ் பத்னிஸ். அதுமட்டுமல்லாமல், காந்தி கொலையில் வேறு சதி உள்ளதா என்றும், இந்தக் கொலைக்கும் இந்தியா - பாகிஸ்தான் பிரிவினைக்கும் சம்பந்தம் உள்ளதா என்பதையும் விசாரிக்கும் வகையில் புதிய விசாரணை கமிஷன் அமைக்க வேண்டும்' என்றும் உச்ச நீதிமன்றத்தை அணுகியிருக்கிறார்.

இதைத் தொடர்ந்து, வழக்கு தொடர்பாக எழும் கேள்விகளுக்கு விடை தேடுவதில், நீதிமன்றத்துக்கு உதவ முன்னால் கூடுதல் சொலிசிட்டர் ஜெனரலும், மூத்த வழக்கறிஞருமான அமரேந்திர சரணை ‘அமிகஸ் கியூரி’யாக உச்ச நீதிமன்றம் நியமித்துள்ளது.

புதிதாக விசாரணை தொடங்கப்படுமா? என்ற கேள்விக்கு, நீதிமன்றம் அக்டோபர் 30-ம் தேதி விடை கொடுக்கும் என்று நம்புவோம்.

காந்தி கொலை வழக்கில், ‘யார் தூண்டுதலின் பேரில் நாதுராம் கோட்சே, மகாத்மாவை சுட்டான்? துப்பாக்கியின் உரிமையாளர் யார்? என்ற கேள்விகளுக்கு விடை காணாமலேயே 1949-ம் ஆண்டு வழக்கு முடிக்கப்பட்டது நெருடலை ஏற்படுத்துகிறது. ஒருவேளை பங்கஜ் பத்னிஸின் கோரிக்கை ஏற்கப்பட்டால் இதற்கும் விடை கிடைக்கும் என்று நம்புவோம்.

30 ஜனவரி, 1948 மாலை 5.12 மணிக்கு மகாத்மா சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார் என்பது நமக்குத் தெரியும். ஆனால், அன்று மாலை 6.20 மணிக்கு ஆல் இந்திய ரேடியோ அதை உலகுக்கு எப்படி அறிவித்தது என்பது நம்மில் எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்?

“இன்று மாலை ஐந்து மணி இருபது நிமிட அளவில், டெல்லியில் மகாத்மா காந்தி படுகொலை செய்யப்பட்டார். கொலையாளி இந்து மதத்தை சேர்ந்தவன்” என்று அறிவித்தது.

கொலை பற்றிய அறிவிப்பில் கொலையாளியின் மதம் குறித்த அறிவிப்பு ஏன்?

இந்து, முஸ்லிம் கருத்து வேறுபாடு உச்சகட்டத்தில் இருந்த நேரம் அது. காந்தியைக் கொன்றவன் ஒரு முஸ்லிம் என்று யாரும் அனுமானித்துவிடக்கூடாது என்பதற்காக அரசு இப்படிப்பட்ட ஒரு செய்தியை வெளியிட்டதாகச் சொல்லப்பட்டது. இதனால், இந்துக்களுக்கும், முஸ்லிம்களுக்கும் இடையே சண்டை வெடிக்கவில்லை. அதே நேரத்தில், அறிவிப்பின் நோக்கம் நிறைவேறியதா என்றால் இல்லை. அன்றைய தினமே பம்பாயில் குறிப்பிட்ட இன மக்கள் தாக்கப்பட்டார்கள். பதினைந்து பேர் கொல்லப்பட்டார்கள். ஐம்பதுக்கும் அதிகமானவர்கள் படுகாயமடைந்தனர். இத்தோடு இந்தப் பிரச்னை நின்றுவிடவில்லை. இன்றுவரை ஒரு குறிப்பிட்ட இனத்தவர்கள், ‘காந்தியைக் கொன்றவர்கள்' என்று அடையாளம் காட்டப்படுகிறார்கள். கலவரத்தில் யார் பாதிக்கப்பட வேண்டும் என்பதை தீர்மானிக்கும்விதமாக அந்த அறிவிப்பு அமைந்தது.

காந்தி கொலை பற்றிய செய்தியை ரேடியோவில் வெளியிடும்போது, ‘காந்தியைக் கொன்றவன் ஒரு இந்து என்ற வார்த்தைகளை சொல்லச் சொன்னவர் மௌண்பேட்டன் பிரபு' என்ற ஒரு கூடுதல் தகவலும் உலவுகிறது. இந்தச் செய்தி நம்மில் பலருக்குத் தெரியாது.

ஒரு தீவிரவாதச் செயல் நடைபெற்றால், அதில் ஈடுபட்ட தீவிரவாதி எந்த மதத்தைச் சேர்ந்தவன், எந்த உட்பிரிவைச் சார்ந்தவன் என்று குறிப்பிடப்படுவதில்லை. பாகிஸ்தானில் பயிற்சிபெற்ற தீவிரவாதி, இந்தியன் முஜாகிதீன், லஷ்கர்-இ-தொய்பா தீவிரவாதி என்று அவர்கள் சார்ந்த தீவிரவாத இயக்கத்தின் பெயரால் மட்டுமே அவர்கள் அடையாளம் காட்டப்படுவார்கள். ஆனால், காந்தியைக் கொலை செய்தவன் “ஒரு இந்து” என்று செய்தியை வெளியிட்டது மிகவும் துரதிருஷ்டவசமானது. கையில் வைத்திருக்கும் கத்தியை வைக்க இடம் இல்லாததால், பக்கத்தில் நிற்பவனின் முதுகில் குத்தி வைக்கப்பட்டது போன்ற ஒரு செயலை அன்றைய ஆட்சியாளர்கள் செய்தனர்.

சுதந்திரத்துக்குப் பிறகு காங்கிரஸ் மட்டுமே தொடர்ந்து பல காலம் ஆட்சி செய்தது. அதனால் இந்த விஷயத்தில் யாரும் அக்கறை காட்டவில்லை. ஆனால், தற்போதைய பிஜேபி அரசும் இந்த விஷயத்தை அப்படியே விட்டுவிடுவது சரியல்ல. “மகாத்மா காந்தியைக் கொன்றவன் இந்து மதத்தை சேர்ந்தவன்” என்ற செய்தியை வானொலியில் வெளியிட்டதன் பின்னணியை அரசு ஆராய வேண்டும். அறிவிப்பின் உண்மையான நோக்கத்தைக் கண்டறிய வேண்டும்.

மகாத்மா காந்தியின் கொலை இந்துக்களுக்குப் பெரிய அவப்பெயரைத் தந்தது. கொலையாளி, தான் சார்ந்த இனத்திடம் சொல்லிவிட்டு கொலைக்குச் செல்லவில்லை. கொலையாளியை யாரும் ஏவிவிட்டதாக கொலை வழக்கில் சொல்லப்படவில்லை. ஆனால், களங்கத்தை இந்து அமைப்புகள் இன்றளவும் சுமக்கின்றன. இந்து அமைப்புகளின் வளர்ச்சி இதனால் மிகவும் பாதிக்கப்பட்டது. இந்து அமைப்புகளை வெளிப்படையாக ஆதரிப்பது தடைபட்டுப்போனது. சுருக்கமாகச் சொன்னால், இந்து அமைப்புகளின் வளர்ச்சி படுகுழியில் தள்ளி மூடப்பட்டது.

ஒரு குட்டிக்கதையை படிப்போம். இந்தக் கதையை நேர்மையாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டியது உங்கள் பொறுப்பு. வார்த்தைகளுக்கிடையே அர்த்தங்களைத் தேடாதீர்கள்.

ஒரு நாடு. அந்த நாட்டு அரசன் யாரையும் நம்பமாட்டான். தனக்கு மட்டும் முக்கியத்துவம், மரியாதை கிடைக்க வேண்டும் என்று நினைப்பவன்.

அந்த நாட்டில் போர் யானை ஒன்று இறந்துபோனது. அது நாட்டுக்காகப் பல போர்க்களங்களைக் கண்டது. மக்கள் அதன் மீது மிகுந்த அன்பு கொண்டிருந்தனர். அதன் குட்டி அநாதையானது. நாடே சோகத்தில் மூழ்கியது. தாயிடம் காட்டியதைப் போலவே குட்டியிடமும் மக்கள் அன்பு காட்டத் தொடங்கினர். அரசனுக்கு அது எரிச்சலூட்டியது. தன் நிழலைக் கண்டே பயப்படும் மாவீரனின் மூளை சிந்திக்கத் தொடங்கியது. அடுத்த நாள் ஒரு கூட்டத்தைக் கூட்டினான்.

‘மக்களே! நீங்கள் நினைப்பதுபோல் இது குட்டியானை அல்ல; இது பன்றி. ஆகையால், இன்று முதல் இதை யாரும் குட்டி யானை என்று அழைக்கக்கூடாது' என்றான்.

‘இல்லை அரசே! இது பன்றியல்ல. இதற்கு துதிக்கை இருக்கிறது பாருங்கள். இது யானை' என்றனர் மக்கள்.

அரசனுக்குக் கோபம் வந்தது.

‘தவறு. இதன் நிறத்தைப் பாருங்கள். இதன் வாலைப் பாருங்கள். இது பன்றிதான். துதிக்கையுள்ள பன்றி' என்று கோபத்தோடு சொன்னான்.

அரசனை எதிர்த்துப் பேச யாருக்கும் தைரியமில்லை.

அரசன் அதோடு நிற்கவில்லை. ‘வீட்டுக்கு ஒருவர் தினமும் வந்து இந்தக் குட்டியைப் பார்த்து ‘நீ ஒரு பன்றி' என்று சொல்ல வேண்டும்' என்று ஆணையைப் பிறப்பித்தான். வேறுவழியில்லாமல், மக்கள் தினமும் காலையில் குட்டியானையிடம் சென்று ‘நீ ஒரு பன்றி' என்று சொல்லிவிட்டு தங்களின் அன்றாட பணியைத் துவக்கினர். நாளாக நாளாக, அந்தக் குட்டியானை தன்னை பன்றி என்றே நினைக்கத் தொடங்கியது.

மனத்தால் பன்றியாக இருந்தாலும், உடலால் யானை அல்லவா! அது வளரத் தொடங்கியது. விஷயம் அரசனின் காதுகளை எட்டியது. யானைக்கு அளிக்கப்படும் உணவின் அளவை குறைக்கச் சொன்னான். ஆனாலும் யானையின் வளர்ச்சியைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. காவலர்களை அழைத்தான்.

‘காவலர்களே! ஒரு குழியை வெட்டுங்கள். அதனுள் இந்தப் பன்றியை இறக்கிவிடுங்கள். பன்றியின் முதுகு, தலை மட்டுமே வெளியே தெரிய வேண்டும். மற்றவர்கள் அதை பார்க்கும்போது அதன் வளர்ச்சி யாருக்கும் தெரியக்கூடாது. அதுமட்டுமல்ல, அது வளர வளர குழியின் ஆழத்தை அதிகப்படுத்துங்கள்' என்றான் அரசன்.

குழி வெட்டப்பட்டது. யானை அதனுள் இறக்கிவிடப்பட்டது. இனி யானை வளர்ந்தாலும் அதன் வளர்ச்சி யாருக்கும் தெரியாது.

ஒரு நாள், யானையைப் பார்க்க ஒரு சாது வந்தார். உடன் அரசனும் வந்தான். சாதுவை வணங்கியது யானை.

சாது அதனிடம் ஏதோ சொன்னார். அவ்வளவுதான், உடலை சிலிர்த்துக்கொண்டு குழியை விட்டு வெளியே வந்தது. அரசனை துரத்தத் தொடங்கியது.
‘சாதுவே! அதனிடம் என்ன சொன்னீர்கள்? அதற்கு மதம் பிடித்துவிட்டதா? அரசனை துரத்துகிறதே?' என்று மக்கள் கேட்டனர்.

சாது பேசினார்.

‘என்னது மதமா?' மக்களே! யானையிடம் பன்றியைக் கண்டான் அரசன். நான் பன்றியிடம் யானையைக் கண்டேன். இதை அதனிடம் சொன்னேன். அவ்வளவுதான். நீங்கள் பார்ப்பது அடக்கிவைக்கப்பட்ட ஒருவரின் எழுச்சி, வளர்ச்சி. உங்கள் வசதிக்காக ‘மதத்தை' அதன் மீது திணிக்காதீர்கள்' என்று சொல்லிவிட்டு நகர்ந்தார் சாது.

யானையின் ஓட்டம் நின்றதா? அரசன் சிக்கினானா? என்பது நமக்குத் தேவையில்லை. நாம் தெரிந்துகொள்ள வேண்டியவை மூன்று. ஒன்று, அது பன்றியல்ல என்பது. இரண்டு, அதன் வளர்ச்சி, மூன்று, அதன் மீது ‘மதம்' திணிக்கப்படக்கூடாது. அவ்வளவுதான். இது வெளிப்படையான கதை. இதற்கு சாயம் பூச நினைக்காதீர்கள். ஏனென்றால், அது உங்கள் மனத்தில் இருக்கும் சாயத்தை வெளிக்கொணர்ந்துவிட்டது என்று அர்த்தம்.

- அன்புடன் சாது ஸ்ரீராம் 
(saadhusriram@gmail.com)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/5/29/w600X390/mathmagandhi.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/13/எழுச்சி-மதமாகாது-2789733.html
2789727 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் போலீஸ் இல்லாத ஒரு போலீஸ் ஸ்டேஷனா? Friday, October 13, 2017 04:13 PM +0530 உண்மை தான். உலகிலேயே முதல் முறையாக போலீஸ்காரர் ஒருவர் கூட இல்லாத ஒரு போலீஸ் ஸ்டேஷன் சாத்தியமாகி உள்ளது. துபாயில் செயல்பாட்டுக்கு வந்துள்ள இந்தக் காவல் நிலையத்தில் போலீஸார் யாரும் இல்லாமல் முழுக்க முழுக்க இணையதளம் வழியாகச் செயல்படுகிறது. மேலும் இது போன்று ஆறு ஸ்மார்ட் போலீஸ் ஸ்டேஷன்கள் விரைவில் நிறுவப்படும் என்றனர் துபாய் போலீஸார்.

இந்தப் போலீஸ் நிலையத்துக்கு ‘SPS.’ (ஸ்மார்ட்  போலீஸ்  ஸ்டேஷன்) எனப் பெயர் சூட்டப்பட்டுள்ளது. தற்போது இரண்டு போலீஸார் துவக்கப் பணியில் உள்ளனர்.

இந்த ஸ்டேஷனில் குறிப்பிட்ட 60 சேவைகளை மட்டுமே மக்கள் பெற முடியும். கொள்ளை, கொலை, தற்கொலை, காணவில்லை உள்ளிட்ட குற்றம் சார்ந்த புகார்கள் அளிப்பது, போக்குவரத்து அபராதம் செலுத்துவது, விபத்துக்களை பதிவு செய்வது, ஆவணங்களை பெறுவது உள்ளிட்ட அறுபதுக்கும் மேற்பட்ட சேவைகளுக்காக அங்கு வைக்கப்பட்டிருக்கும் டச் ஸ்கீரின் இயந்திரம் மூலமாக மக்களே நேரடியாக பதிவு செய்து கொள்ள முடியும். தற்போது பணியில் உள்ள அந்த இரண்டு போலீஸ்காரர்களும் மக்கள் இந்த சேவையை பயன்படுத்த நன்கு கற்றுக் கொண்ட பின்னர் அங்கிருந்து வேறு நிலையத்துக்கு மாற்றப்படுவார்கள்.

இந்த ஸ்மார்ட் போலீஸ் ஸ்டேஷனில் உள்ள பிரதான அறையில் வைக்கப்பட்டிருக்கும் டச் ஸ்கீரீன் உள்ள இயந்திரத்தில், மக்கள் எந்தவிதமான சேவையை பெற வேண்டுமோ அதற்கான டோக்கனை முதலில் பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும். அதன் பின்னர் வெயிட்டிங் ரூமில் காத்திருந்து வீடியோ காட்சிகள் (காணொளி) மூலம் போலீஸ் அதிகாரி ஒருவரைத் தொடர்பு கொண்டு தங்களுடைய புகாரை நேரடியாக பதிவு செய்ய முடியும். விரைவில் முழு வீச்சில் செயல்பட உள்ள இந்த போலீஸ் நிலையத்துக்கு மக்களிடையே நல்ல வரவேற்பு உள்ளது. 

]]>
SPS, Smart Police Station, Dubai, ஸ்மார்ட் போலீஸ் ஸ்டேஷன், துபாய் http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/13/w600X390/3735715566.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/13/dubai-police-station-does-not-have-cops-2789727.html
2788477 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் விமானப் பயணத்திலும் வீட்டுச் சாப்பாட்டை விரும்பும் இந்தியர்கள்! RKV Wednesday, October 11, 2017 02:17 PM +0530  

உங்களுக்கு ஒரு விஷயம் தெரியுமா?

'மேக் மை ட்ரிப்' இந்தியா டிராவல் ரிப்போர்ட்- 2017 ன் படி;

  • 45% மக்கள், விமானப் பயணத்தின் போதும் கூட வீட்டுச் சாப்பாட்டையே சாப்பிட விரும்புகிறார்களாம். அது மட்டுமல்ல;
  • 42% மக்கள் குறைந்த கட்டணத் திட்டத்தில் விமானங்களில் Low Cost Carrier (LCC)) பயணிக்கையில் அங்கே விற்கப்படும் ஸ்னாக்ஸ் வகையறாக்களை வாங்கிப் பயன்படுத்த அறவே விரும்புவதில்லை.
  • 85% மக்கள் விமான நிலையத்தினுள் விற்பனை செய்யப்படும் உணவுப் பொருட்கள் விலை கூடுதல் என்பதோடு, அவை  மிக அதிக விலை வைத்து விற்பனை செய்யப்படுகின்றன என்றும் கருதுகிறார்கள்.
  • 45% மக்கள், விமான நிலையங்களில் விற்பனை செய்யப்படும் உணவுப் பொருட்களை தரமானவையாகக் கருதவில்லை. அதோடு கூட, அப்படிப்பட்ட தரமற்ற உணவுப் பொருட்களுக்கான விலையையும் கூட மிக அதிகமாக வைத்து விற்பனை செய்கிறார்கள் என 88 % மக்கள் கருதுகிறார்கள்.
  • 2016 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் முதல் டிசம்பர் வரையிலான விமானப்பயண அறிக்கைகளோடு இந்த ஆண்டு, அதாவது 2017 ஆம ஆண்டின் ஜனவரி மாதம் முதல் ஆகஸ்டு மாதம் வரையிலான விமானப் பயண அறிக்கைகளை ஒப்பிட்டுப் பார்த்து உருவாக்கப்பட்ட இந்தியா டிராவல் ரிப்போர்ட்- 2017 ல் மேற்கண்ட விவரங்கள் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளன. 

அந்த ரிப்போர்ட்டில் உள்ள மேலதிக விவரங்களையும் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்;

  • விமானப் பயணிகளில் 44% பேர்கள் ஜன்னல் வழியே கீழே விரியும் அகண்ட வெளியைக் காணும் ஆர்வத்தைக் கைவிடாதவர்களாக இருக்கிறார்கள். பேருந்துப் பயணங்களைப் போலவே விமானப் பயணத்திலும் ஜன்னல் வழியே வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டு பொழுதைக் கழிக்கும் ஆர்வம் 44% பேர்களுக்கு இருக்கிறது.
  • 42% விமானப்பயணிகள் பிடித்த இசையைக் கேட்டுக் கொண்டே விமானத்தில் பயணிக்க விரும்புகிறார்கள். எனவும் அந்த ரிப்போர்ட்டில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.அதுமட்டுமல்ல;
  • 35% விமானப் பயணிகள் விமானம் தரையிறங்கும் சமயத்தில், ஸ்விட்ச் ஆஃப் செய்த தங்களது அலைபேசிகளை உயிர்ப்பிக்க பைலட் அல்லது விமானப் பணிப்பெண்களின் அனுமதிக்காகக் காத்திருப்பதே இல்லை. அவர்களின் அறிவுறுத்தலோ, அனுமதியோ கிடைப்பதற்கு முன்பே பலரும் தங்களது அலைபேசிகளை இயக்கத் தொடங்கி விடுகிறார்கள்.
  • 40% விமானப் பயணிகள், தங்களது பயண டிக்கெட்டுகளை பிரிண்ட் எடுத்து வைத்துக் கொண்டு போர்டிங் பாஸுடன் பயன்படுத்த விரும்புகிறார்கள் எனில் 56% பேர் தங்களது பயண டிக்கெட்டுகளை டிஜிட்டல் முறையில் மட்டுமே பதிவு செய்து வைத்துக் கொள்ள விரும்புகிறார்கள்.
  • 36% விமானப் பயணிகள் மட்டுமே, விமான நிலையத்தினுள் இருக்கும் சுய சோதனை மையத்தைப் பயன்படுத்த விரும்புகிறார்கள்.
  • 77% விமானப்பயணிகள், பயண நேரத்திற்கு 30 நிமிடங்களுக்கு முன்பே விமான நிலையத்தை அடைந்து விட விரும்புகிறார்கள்.
  • முன்னதாக விமான நிலையத்தை அடைந்து, தங்களுக்குரிய விமானங்களுக்காக காத்திருக்கும் நேரத்தில், 46% பயணிகள் இணையத்தில் எதையாவது மேய்ந்து கொண்டிருக்கவும், 39% பயணிகள், தங்களது குடும்பத்தினர் அல்லது நண்பர்களுடன் அலைபேசியில் அரட்டை அடிக்கவுமாகப் பொழுதைக் கழிக்கிறார்கள்.
  • விமானப் பயணிகளில் 46% பேர் ஜன்னலோர இருக்கையை மட்டுமே விரும்புகிறார்கள். 19% பேர் இருக்கையின் முன்னும், பின்னும் விசாலமான இடவசதி இருக்க வேண்டுமென்று விரும்புகிறார்கள். 17% பேர் இருக்கை வசதிகளைப் பற்றீயெல்லாம் பெரிதாக அலட்டிக் கொள்வதில்லை. 
  • அதுமட்டுமல்ல, பெரும்பாலான விமானப் பயணிகள், லக்கேஜில் அதிக எடையைத் தவிர்ப்பதற்காக, ஹேண்ட் லக்கேஜ் என்ற பெயரில் கையோடு கொண்டு செல்லும் பைகளில் அதிக எடையைக் கூட்டிக் கொள்கிறார்கள். இப்படிச் செய்வதால்... அதிக எடைக்காக கூடுதல் கட்டணம் செலுத்தும் அவஸ்தை குறையுமெனக் கருதுகிறார்கள்.
  • இந்த வரிசையில் மேலும் சுவாரஸ்யமான விஷயம் என்னவென்றால், 31% விமானப் பயணிகளுக்கு, இன்னமும் செக் இன் லக்கேஜின் மீது இணைக்கப்படும் ஃபிராஜில் டேக் பற்றிய விவரங்கள் எதுவும் தெரிந்திருக்கவில்லை என்பதோடு 62% விமானப்பயணிகள் அந்த டேகைப் பயன்படுத்தாமலும் பயணிக்கிறார்கள் என்பது தான்!

Image courtesy: Google

Thanks to ucweb.com.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/11/w600X390/flight_make_my_trip.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/11/indians-mostly-prefer-carrying-home-cooked-food-on-flight-2788477.html
2787860 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் இன்லண்ட் லெட்டரை மறக்க முடியுமா? வாசகர்களே தினமணிக்கு கடிதமெழுத ஒரு நல்வாய்ப்பு! கார்த்திகா வாசுதேவன் Wednesday, October 11, 2017 11:18 AM +0530  

போஸ்ட்மேன், நம் மக்களின் வாழ்க்கையில் டீச்சர், டாக்டர், டிரைவர், கண்டக்டர் போல போஸ்ட் மேன் என்ற வார்த்தையும் ஒரு காலத்தில் தவிர்க்க முடியாத ஒரு அம்சமாக இருந்தது. அதற்கு எளிமையான உதாரணம் சொல்ல வேண்டுமெனில் 80 களில் வந்த தமிழ் திரைப்படங்களில் சிலவற்றைப் பார்வையிடுங்கள். நிச்சயம் 10 ல் 4 படங்களிலாவது போஸ்ட்மேன் கதாபாத்திரம் இடம்பெற்றிருக்கும். அப்படி பொதுமக்களுக்கும், போஸ்ட் மேனுக்குமான உறவு, ஆத்மார்த்தமானதாக இருந்தது. அதனால் தான் போஸ்ட்மேன், மணியார்டர், தந்தி போன்ற வார்த்தைகள் பொது மக்களது அன்றாட வாழ்வோடு இரண்டறக் கலந்திருந்தன.

கடிதங்களை அடுத்து தகவல் தொடர்பின் அடுத்த கட்ட வளர்ச்சியான டெலிபோன் என்ற வசதி கூட ஆரம்ப காலங்களில் தபால் நிலையங்களில் தான் ஏற்படுத்தப்பட்டது. ஊரில் யாருக்குத் தொலைபேசி அழைப்பு வந்தாலும், தபால் நிலையங்களுக்கு ஓடி வந்து தான் பேசி விட்டுப் போவார்கள். இப்படி போஸ்ட்மேன்களோடு, போஸ்ட் ஆஃபீஸ்களும் (தபால் நிலையங்களும்) நம் மக்களது வாழ்வில் இரண்டறக் கலந்திருந்தன.

80 களின் பிற்பகுதியில் தகவல் தொடர்பு மற்றும் தொழில்நுட்பத்துறையில் ஏற்பட்ட பிரம்மாண்ட வளர்ச்சியின் பின் சந்தைக்குள் புகுந்த கம்ப்யூட்டர், மற்றும் அலைபேசிகளின் அபிரிமிதமான பயன்பாட்டினால் உலகமே ஒரு குளோபல் கிராமமாகச் சுருங்கி விட்டது. ஆனாலும், இப்போதும் கூட இந்திய அஞ்சல் துறையின் சேவை இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை குறைந்து விட்டதாகக் கருதமுடியாது. இப்போதும் அலுவலக ரீதியான முக்கியமான கடிதங்கள், தனியார் நிறுவனங்களின் வாடிக்கையாளர் கடிதங்கள், அரசு அலுவலகக் கடிதங்கள், வங்கிகளின் வாடிக்கையாளருடனான தொடர்புகள் மற்றும் அறிவிப்புகள் உள்ளிட்டவை போஸ்ட் கார்டு, கூரியர் தபால், பதிவுத் தபால், போன்றவை மூலமாகத் தான் கையாளப்படுகின்றன.

இதை ஏன் இப்போது ஞாபகப்படுத்த வேண்டும் என்றால்;

இன்று ‘இந்திய தபால் தினம்’! 

நேற்று அக்டோபர் 9 ஆம் தேதியன்று உலகெங்கிலும் சர்வதேச தபால் தினம் அனுசரிக்கப்பட்டது. அதையொட்டி இன்று அதாவது அக்டோபர் 10 ஆம் நாள், இந்தியாவில் தபால் தினம் நாடு முழுவதும் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுவது வழக்கம்.

அக்டோபர் 9, 1874 இல் சுவிட்சர்லாந்திலுள்ள பேர்ன் நகரில் சர்வதேச அஞ்சல் ஒன்றியம் நிறுவப்பட்டது. அந்தத் தினமே உலக தபால் தினமாகக் தற்போது கொண்டாடப்படுகிறது. மொத்தம் 150 க்கும் மேற்பட்ட நாடுகள் அந்த தினத்தை உலக தபால் தினமாகக் கொண்டாடி வருகின்றன. 1969 ஆம் ஆண்டு ஜப்பான், டோக்கியோவில் நடந்த அனைத்துலக அஞ்சல் ஒன்றிய கூட்டத்தில் இந்த தினம் கொண்டாடுவதென முடிவெடுத்து அதை உலகின் பல நாடுகள் இன்று வரை சிறப்பாகக் கொண்டாடி வருகின்றன.

உலகிலேயே அதிக தபால் நிலையங்களைக் கொண்ட நாடு இந்தியா தான், இந்திய அஞ்சல் துறை 1764ல் துவக்கப்பட்டது. தற்போது நாடு முழுவதும் ஒரு லட்சத்து 55 ஆயிரத்து 333 தபால் நிலையங்கள் செயல்படுகின்றன. இதில் 89 சதவீதம் கிராமங்களில் உள்ளன. இந்தியா முழுவதும் 22 மண்டலங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. 5 லட்சத்துக்கு மேற்பட்ட ஊழியர்கள் இத்துறையில் பணிபுரிகின்றனர்.

இந்தியாவில் தபால் துறையின் தோற்றம் மற்றும் வளர்ச்சி என்பது ஆங்கிலேயே காலனி ஏகாதிபத்தியத்துடன் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டது. அதற்கு முன்பு வரை நமது இந்திய அரசர்கள் புறாக்கள் மற்றும் பருந்துகளின் காலில் கடிதச் சுருள்களை கட்டி விடுதல், ஒற்றர்கள் மூலமாக கடித ஓலைகளை அனுப்புதல் என்று தான் தகவல்களை அனுப்பிக் கொண்டிருந்தார்கள். ஆங்கிலேயர் வருகைக்குப் பிறகு தான் தபால் அனுப்பும் முறை, அரசு எந்திரத்துக்குள் கொண்டு வரப்பட்டது. ஆங்கிலேயர் ஆட்சியின் போது முதன்முறையாக தங்களது வர்த்தகப் பயன்பாட்டுக்காக 1764- 66 க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் கொல்கத்தா, மும்பை மற்றும் சென்னை உள்ளிட்ட இடங்களில் அவர்கள் தபால் நிலையங்களை நிறுவினர். இதை பொதுமக்கள் பயன்பாட்டுக்குமாக மாற்றி அமைத்தவர் அப்போதைய கவர்னர் ஜெனரலாக இருந்த வாரன் ஹேஸ்டிங்ஸ். இதன் மூலமாகப் புண்ணியம் கட்டிக் கொண்ட பெருமை அவரைத் தான் சேரும். ஏனெனில் அதற்கு முன்பு வரை அஞ்சலகங்கள் என்பவை கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியின் வர்த்தக தகவல் பரிமாற்றங்களுக்கு மட்டுமானவையாகவே இருந்தன.

ஸ்பீட் போஸ்ட்...

எகிப்தில் வர்த்தகம் செய்து வந்த தாமஸ் வஹ்ரன் 1820 ஆம் ஆண்டு வாக்கில் அங்கே தமக்கேற்பட்ட வியாபாரத் தோல்வியை அடுத்து தமது அடுத்த புதிய முயற்சியாக இந்தியாவுக்கும், இங்கிலாந்துக்குமான தகவல் தொடர்பை அதி விரைவாக்கித் தரும் முயற்சியைத் தொடங்கினார். ஏனெனில், அந்நாட்களில் தபால்கள் கடல்மார்க்கமாக மட்டுமே பெறப்பட்டு, அனுப்பப் பட்டு வந்தன. இந்த முறையில் ஒரு கடிதம் இங்கிலாந்தில் இருந்து இந்தியா வந்து சேர மூன்று மாதங்களுக்கும் அதிகமாக நேரம் எடுத்துக் கொண்டது. எனவே தாமஸ், கடிதங்களை அனுப்பிப், பெற நிலவழி மார்க்கங்களைத் தேடி கண்டடைந்து செயல்படுத்தி கடிதங்களைப் பெறுவதற்கான கால தாமதத்தை 35 நாட்களாகக் குறைத்தார். ஆனாலும், ஆங்கிலக் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியாரிடம் அவர் தமது புதிய தகவல் தொடர்புத் திட்டத்துக்கான அனுமதியைப் பெற மேலும் 10 ஆண்டுகள் அவகாசம் தேவைப்பட்டது.

அந்தக் காலத்தில் கடிதங்கள் தாமதமாக பெறப்பட்டதற்கான ஒரு உதாரண சம்பவம்...

2015 ஆம் ஆண்டில் 80 வயதுப் ஃப்ரெஞ்சுப் பெண்மணி ஒருவருக்கு ஒரு கடிதம் வந்தது. அந்தக் கடிதம் அவரது முப்பாட்டனாருக்கு வந்திருக்க வேண்டிய கடிதம். அனுப்பப் பட்ட ஆண்டு 1877. அவரது வீட்டிலிருந்து 6 மைல் தொலைவில் உள்ள ஒரு வாடிக்கையாளர் இவரது தாத்தாவின் ஸ்பின்னிங் மில்லில் இருந்து நூற்பதற்குப் பஞ்சு கேட்டு விண்ணப்பித்திருந்த அந்தக் கடிதம் கிட்டத்தட்ட நூற்றாண்டுகளுக்கும் மேலாக தாமதமாகி 2015 ஆம் ஆண்டில், சரியான முகவரி எழுதப்பட்டிருந்ததால் இவரை வந்தடைந்திருந்தது. இதைப் போல தாமதமாக வந்து சேர்ந்த கடிதங்களுக்கான உதாரணங்கள் அனேகமுண்டு இந்திய தபால்துறை வரலாற்றில்!

சரியான முகவரி இல்லாத கடிதங்களை என்ன செய்வார்கள்?

ஒழுங்காக முகவரி எழுதப்படாத அல்லது தவறான முகவரி குறிப்பிடப்பட்டு திருப்பி அனுப்பப்படும் கடிதங்கள் அனைத்தும் டெட் லெட்டர் ஆஃபீஸுக்கு அனுப்பப்படுகின்றன (அதிகாரப்பூர்வமாக திருப்பி அனுப்பப்பட்ட கடிதங்களுக்கான அலுவலகம் (Returned Letter Office) கடிதங்கள் அனைத்தும் அங்கே சில காலம் காத்திருப்பில் வைக்கப்பட்டு யாரும் தேடுவார் இல்லையெனில் பின்பு அக்கடிதங்கள் அழிக்கப்பட்டுவிடும். பார்சல்கள் அல்லது புத்தக பண்டில்கள் எனில் அவை குறைந்தபட்சம் ஒரு வருட காலம் காத்திருப்பில் வைத்திருக்கப் படும். பின்னர் அவற்றைத் தேடி யாரும் அணுகவில்லை எனில் அவை அழிக்கப்பட்டு விடுமாம்.

சில சுவாரஸ்யங்கள்...

  • இந்தியாவில் முதன் முதலாக வெளியிடப்பட்ட தபால்தலையில் இடம்பெற்றது மாமன்னர் சந்திரகுப்த மெளரியர் முகம்.

  • சுதந்திர இந்தியா முதலில் வெளியிட்ட தபால் தலையில் இடம்பெற்றது நமது இந்திய தேசியக் கொடி.

  • சுதந்திர இந்தியா வெளியிட்ட தபால்தலை முத்திரையில் இடம்பெற்ற முதல் மனிதர் எனும் பெருமைக்குரியவர் தேசப்பிதா மகாத்மா காந்தி.

  • 2011 ஆம் ஆண்டில் காஷ்மீரில் தால் ஏரியில் மிதக்கும் தபால் அலுவலகம் முதன்முதலாகக் கொண்டு வரப்பட்டது.

  • கடிதங்கள் பிற்காலத்தில் இலக்கிய வளர்ச்சிக்கும் மிகப்பெரிய பங்களிப்பைச் செய்தன. கடித இலக்கியம் என்றொரு பிரிவே சிறப்புறப் பேணப்பட்டது. பண்டித நேரு, தன் மகள் இந்திராவுக்கு எழுதிய கடிதங்களின் தொகுப்பு தான் ‘டிஸ்கவரி ஆஃப் இந்தியா’ என்ற பெயரில் மாணவப் பருவத்தில் எவரும் தவற விடக்கூடாத அளவுக்கான அருமையான புத்தகமானது.

  • தமிழிலும் கடித இலக்கிய வரிசையில்;
  • மறைமலையடிகள், கோகிலாம்பாள் கடிதங்கள்,
  • மு. வரதராசனாரின் ‘செந்தாமரை’ கடித இலக்கிய வரிசை,
  • வள்ளலார் கடித இலக்கிய வரிசை
  • காந்தி கடித இலக்கிய வரிசை
  • அறிஞர் அண்ணா ‘தம்பிக்கு’ என்ற பெயரில் எழுதிய கடித இலக்கிய வரிசைகள்,
  • கலைஞரின் ‘உடன்பிறப்பே’ கடிதங்கள்,
  • கி.ரா வின் கரிசக் காட்டுக் கடிதாசி வரிசைகள் என கடித இலக்கிய மரபின் செம்மையையும், சிறப்பையும் பட்டியலிட்டுக் கொண்டே செல்லலாம்.

கடிதம் எழுதுவதை ஒரு கலையாக எண்ணி சீர் மிக்க கடிதங்கள் பலவற்றை எழுதி அவற்றை கடித இலக்கியப் பதிவாக்கி பிற்கால சந்ததியினர் வாசித்து வாழ்வின் உன்னதங்களை அறிந்து கொள்ள வழிகோலி மறைந்த தமிழறிஞர்கள் பலர் நம்மிடையே உண்டு. ஆகவே கடிதங்கள் என்பவை வெறுமே தகவல் பரிமாற்றங்களுக்கு மட்டுமேயானவை என்று அவற்றின் மகத்தான சமூகப் பங்களிப்பை குறுக்கி விடத் தேவையில்லை.

அஞ்சலகக் குறியீட்டு எண் (பின்கோட்) எதைக் குறிக்கிறது?

இந்தியாவின் அஞ்சலகக் குறியீட்டு எண் 6 இலக்கங்கள் கொண்டது. அதில் முதல் இலக்கம் மாநிலத்தையும், இரண்டாவது இலக்கம் துணை பிராந்தியத்தையும், மூன்றாவது இலக்கம் மாவட்டத்தையும், மீதமுள்ள மூன்று இலக்கங்கள் தபால் அலுவலகம் அமைந்துள்ள இடத்தையும் குறிப்பிடுவதாக கூறப்படுகிறது.

உலகம் முழுக்க மக்களிடையே இப்போது ‘கைப்பட கடிதம் எழுதும்’ வழக்கம் கொஞ்சம், கொஞ்சமாக மறக்கப்பட்டு வருகிறது. என்ன தான் மின்னஞ்சல், வாட்ஸ் அப், எஸ் எம் எஸ் என்று தகவல் பரிமாற்றங்கள் தடையற நிகழ்ந்தாலும் அவையெல்லாம் நமது சொந்தக் கையெழுத்தில் எழுதப்பட்டதான ஒரு கடிதத்தை வாசிக்கும் போது கிடைக்கும் இன்பத்திற்கு ஈடாகாது. எனவே கைப்படக் கடிதம் எழுதும் வழக்கத்தை ஊக்குவிக்கும் வகையில் தினமணி.காம், இந்தக் கட்டுரை வாயிலாக உங்களுக்கு ஒரு அருமையான அனுபவத்தைத் தர முயற்சிக்கிறது.

இன்லண்ட் லெட்டரில் அல்லது போஸ்ட் கார்டில் அல்லது A 4 ஷீட் கடிதம் வாயிலாக காவியம் படைக்க எண்ணும் ஆசை இருப்பவர்கள்... 

ஒரு வித்யாசமான அனுபவத்திற்காக, உங்களது நெருங்கிய நட்புகளுக்கோ, அல்லது அன்பானவர்களுக்கோ, அல்லது பெற்றோருக்கோ, உடன் பிறந்தவர்களுக்கோ யாருக்காக வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம். அவர்களில் ஒருவருக்கு உங்களது மனதிலிருக்கும் உணர்வுகளை எல்லாம் வார்த்தைகளாக்கி, 2 பக்கங்களுக்கு மிகாமல், உங்கள் கைப்பட ஒரு கடிதம் எழுதுங்கள். அதை ஒரு படி எடுத்து வைத்துக் கொண்டு ஒரிஜினலை அவர்களுக்கு அனுப்பி விட்டு, பிரதியை எங்களுக்கு அனுப்புங்கள். முகவரிக்கான இடத்தில் மின்னஞ்சல் வழக்கத்திலோ அல்லது வாட்ஸப் பழக்கத்திலோ முகவரிக்குப் பதிலாக அலைபேசி எண்ணையோ, மின்னஞ்சல் முகவரியையோ எழுதி விடாதீர்கள். ‘தினமணி’ முகவரிக்கு அனுப்புங்கள்.

கடிதங்கள் எங்களுக்கு வந்து சேர வேண்டிய கடைசித் தேதி... 20.10.17

10 நாட்கள் அவகாசம் போதும் தானே!

எடுங்கள் உங்கள் எழுதுகோலை, நிரப்புங்கள் மையை... படையுங்கள் உங்கள் மகா காவியத்தை...

அனுப்ப வேண்டிய முகவரி...

தினமணி.காம்
எக்ஸ்பிரஸ் கார்டன்,
29 செகண்ட் மெயின் ரோடு, அம்பத்தூர் இண்டஸ்ட்ரியல் எஸ்டேட்,
சென்னை - 600058

சுவாரஸ்யமான, வித்யாசமான கடிதங்கள் தினமணி.காம், சிறப்புக் கட்டுரைப் பிரிவில் பிரசுரிக்கப்படும்.

Image courtesy: Google.

]]>
இந்திய அஞ்சல் தினம், உலக அஞ்சல் தினம், indian postal day, கடித இலக்கியம், letters of literature, wirite letters http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/10/w600X390/inland-letter-card-90s-nostalgia-kidsstoppress.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/10/write-a-letter-to-your-dear-ones-today-is-indian-postal-day-2787860.html
2787815 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் பள்ளிக்கு பைக் அல்லது காரில் குழந்தைகளை அழைத்துச் செல்வதால் அவர்களுடைய ஞாபக சக்தி குறையும்! புதிய ஆய்வு முடிவு Tuesday, October 10, 2017 02:21 PM +0530  

காற்று மாசுபாடு என்பது நம்முடைய ஆரோக்கியத்தைப் பல வழிகளில் பாதிக்கக் கூடும் என்றும், இதயத்தைச் சேதமடைய செய்யும் என்பதும் நாம் அறிந்த ஒன்றுதான். ஆனால், நீங்கள் அறியாத அதிர்ச்சி தரக்கூடிய ஒன்று உள்ளது, அது என்னவென்றால் குழந்தைகளில் கற்றல் திறனை மங்கச் செய்து அவர்களின் வளர்ச்சியையும் பாதிக்கும் என்பதை அறிவீர்களா?

ஒரு பிரபல அறிவியல் பத்திரிகையில் வெளியிடப்பட்டுள்ள இந்த ஆய்வு முடிவில் மாசடைந்த காற்றை சுவாசிப்பதால் குழந்தைகளின் ஞாபக சக்தி குன்றுவதோடு அவர்களது நினைவாற்றலையும் அவர்கள் இழக்கும் அபாயம் இருப்பதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. சுமார் 2.5 மைக்ரோமீட்டர் அளவிலான கண்ணுக்கே தெரியாத கார்பன் புகைகளைச் சுவாசிப்பதன் மூலம் கூட இந்த பாதிப்பு ஏற்படும் என்கிறது இந்த ஆய்வு. இதற்கு முந்தைய ஆய்வில் 20% பள்ளி செல்லும் குழந்தைகள் பள்ளிக்கூடத்திற்கும் வீட்டிற்கும் பயணிக்கும் வழியிலேயே அதிகமான காற்று மாசுபாட்டிற்கு ஆளாகுகிறார்கள் என்று கண்டறியப் பட்டது. 

“சிறிது நேரம் இந்த மாசுபட்ட நச்சுக்காற்றைச் சுவாசிப்பது உடல் நலத்தில் மட்டுமில்லாமல் நரம்பு மண்டலத்திலும் மிகப்பெரிய பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தும்” என்று இந்த ஆராய்ச்சியை மேற்கொண்ட முதன்மை ஆசிரியரான மார் ஆல்வரிஸ் பெட்ரேரொல் கூறியுள்ளார். இந்த ஆய்வு பார்சிலோனியாவில் நடத்தப்பட்டது, இதற்காக 39 பள்ளிகளில் இருந்து 7 முதல் 10 வயது வரையிலான 1,200 குழந்தைகளை இவர்கள் ஆய்வுக்கு உட்படுத்தி இந்த முடிவுகளை வெளியிட்டுள்ளனர். அதே சமயத்தில் இந்த ஆய்வை அவர்கள் பள்ளிக்கு செல்லும் வழித்தடத்தில் சுவாசிக்கும் நச்சுப்புகைகளின் அடிப்படையிலேயே மேற்கொண்டுள்ளனர்.

கண்டுபிடிப்பின்படி வாகனங்களில் இருந்து வெளியாகும் கருப்பு புகையால் குழந்தைகளின் ஞாபக சக்தியானது பாதிப்படைகிறது. அதாவது 2.5 துகள்கள் நம்முள் நுழைவதன் மூலம் 4.6% முதல் 3.9% நினைவாற்றல் சக்தியை நாம் இழக்கிறோம் என்கிறார்கள் விஞ்ஞானிகள். “பள்ளிக்கூடத்திற்கு நடந்து செல்லும் குழந்தைகளே இந்த நச்சுப்புகையால் அதிகம் பாதிக்கப்படுகிறார்கள், அதற்காக கார் மற்றும் பேருந்தில் பயணிக்கும் குழந்தைகள் தப்பித்து விட்டனர் என்று நினைக்காதீர்கள், அவர்களும் இந்தக் காற்று மாசுபாட்டால் பாதிக்கப்படுகிறார்கள் ஆனால் நடந்து செல்லும் குழந்தைகளைவிடப் பாதிப்பு இவர்களுக்கு குறைவுதான்” என்கிறார் குழந்தை நலத் திட்டத்தின் தலைவரான ஜோர்டி சன்யர். 

இந்த பிரச்னைக்கு தீர்வே இல்லையா என்றால் ஏன் இல்லை? தீர்வு அனைவருக்கும் ஒன்றுதான், பள்ளிக்கூடத்திற்குச் செல்வதற்கு தனியார் வாகனங்களை பயன்படுத்துவதைக் குறைத்துக்கொண்டு பொது வாகனங்களில் பயணம் செய்து வாகனப் புகைகளால் ஏற்படும் காற்று மாசுபாட்டைக் கட்டுப்படுத்துவதே இந்த பிரச்னைக்கு உடனடி தீர்வைக் கொண்டு வரும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/10/w600X390/231262.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/10/exposure-to-pollution-on-way-to-school-affects-kids-memory-growth-2787815.html
2785550 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் வாழைப்பழம் சாப்பிட்டு விட்டு தோலைத் தூர வீசுபவரா நீங்கள்? அப்படியானால் இதைப் படியுங்கள்! கார்த்திகா வாசுதேவன் Saturday, October 7, 2017 04:40 PM +0530  

உலக மக்களால் அதிகம் விரும்பி உண்ணப்படும் பழ வகைகளில் ஒன்று வாழைப்பழம். உலகில் வாழைப்பழம் உண்ணாத மக்களே இல்லை எனலாம். அந்த அளவுக்கு உலகின் எந்த மூலையிலும் மலிவாகக் கிடைக்கக் கூடிய பழம் வாழைப்பழம். அதில் பல வகைகள் உண்டு. நாட்டுக்கு நாடு வாழைப்பழத்தின் வகைகள் மாறுபட்டாலும் அதனால் விளையும் பயன்கள் சற்றேறக்குறைய ஒன்றே! உலகின் மற்றெல்லா பழ வகைகளைக் காட்டிலும் கைக்குழந்தைகளுக்கும் கூட கொடுத்துப் பழக்கக் கூடிய அளவுக்கு எளிதில் செரிமானம் ஆகக் கூடியது வாழைப்பழம் ஒன்றே. எனவே தான் வாழைப்பழம் நம் வாழ்வின் தவிர்க்க முடியாத அன்றாட அம்சங்களில் ஒன்றாக இருந்து வருகிறது.

பொதுவாக வாழைப்பழம் சாப்பிடும் போது, நாம் வழக்கமாக என்ன செய்வோம்? பழைத்தை உரித்துச் சாப்பிட்டு விட்டு, தோலை தூக்கிக் குப்பைத் தொட்டியில் போட்டு விடுவோம். இது காலம், காலமாக நாம் பின்பற்றி வரும் பழக்கம். ஆனால் பல ஆண்டுகளாகவே தாவரவியல் விஞ்ஞானிகளும் மக்களிடம் முன் வைக்கும் குற்றச்சாட்டுகளில் ஒன்று என்ன தெரியுமா? வாழைப்பழத்தில் இருக்கும் சத்துக்களுக்கு சற்றும் குறையாது அதன் தோலிலும் கூட மனித உடலின் வளர்ச்சிக்கும், ஆரோக்யத்துக்கும் தேவையான அத்தனை சத்துக்களும் உள்ளன. எனவே, வாழையைப் பொருத்தவரை அதன் தோலையும் சேர்த்து உண்பதே நல்லது. என்பது தான்.

உண்மையிலேயே தங்களது உடல் ஆரோக்யத்தில் அக்கறையுள்ள பல மனிதர்கள், வாழைப்பழம் உண்ணும் போது தோலையும் சேர்த்து உண்பதை நாம் எங்கேனும் அகஸ்மாத்தாய் கண்டிருக்கலாம். ஆனால் அப்போதெல்லாம் நாம் அந்தச் செயலில் இருக்கும் நிஜத்தை ஆராயாமல், அப்படி உண்பவர்களை ‘இத்தனை கஞ்சத் தனமா? பாருங்கள் பழத்தோடு சேர்த்து தோலைக் கூட விடாமல் உண்கிறார்களே! என்று கேலி செய்து சிரித்திருப்போம். அது தவறு. அவர்கள் உண்பது தான் சரியான முறை என்கிறார்கள் விஞ்ஞானிகளும் உணவியல் வல்லுனர்களும்.

அடப்போங்க சார்... வாழைப்பழத்தோலை எல்லாம் உண்ண முடியாது என்பீர்களானால், தோலை உண்ணக்கூட வேண்டாம், அதில் அதைக் காட்டிலும் மேலான விளைவுகள் கிடைக்கக் கூடுமெனில் அதைத் தவிர்ப்பானேன்! அதையாவது முயற்சி செய்து பார்க்கலாமில்லையா?

அது எப்படி என்கிறீர்களா? இதோ இப்படித்தான்;

வாழைப்பழத்தோலை எதற்கெல்லாம் உபயோகப் படுத்தலாம் என்று நீங்களும் தெரிந்து கொண்டால் அது உங்களுக்கே எளிதாகப் புரியும்.

பற்களை வெண்மையாக்க...

வாழைப்பழத் தோலை சிறு துண்டுகளாக்கி குறைந்த பட்சம் இரண்டு வாரங்களுக்கு உங்கள் பற்களில் தேய்த்துக் கழுவி வாருங்கள். வெகு விரைவிலேயே உங்கள் பற்கள் முன்பை விட வெண்மையாக மாறுவதை நீங்களே கண்கூடாகக் காண முடியும். ஏனெனில் வாழைப்பழத்தோல் மிகச்சிறந்த ஒயிட்னராக (வெண்மையாக்கி) செயல்படக்கூடியது.

சருமத்திலுள்ள மருக்களைப் போக்க...

வாழைப்பழத் தோலை தொடர்ந்து சருமத்தில் மருக்கள், பருக்கள், சுருக்கங்கள் உள்ள இடங்களில் தேய்த்து வந்தால் வெகு விரைவிலேயே அவையெல்லாம் மறைந்து சருமம் பளபளப்பாக மாறி விடும். அதோடு மட்டுமல்ல மீண்டும் அந்த இடங்களில் மருக்களோ, பருக்களோ, சுருக்கங்களோ வராமல் தடுக்கவும் வாழைப்பழத்தோல் உதவுகிறது.

வாழைப்பழம் எப்போதுமே மனித உடலின் உள்ளுறுப்புகளின் ஆரோக்யத்தில் மட்டுமல்ல சரும ஆரோக்யத்திலும் கூடப் பல நல்ல மாற்றங்களை ஏற்படுத்தக் கூடியது. சருமத்தில் பிரச்னை உள்ள இடங்களில் வாழைப்பழத்தோலைத் தேய்த்து 30 நிமிடங்கள் கழித்து மென்மையாகக் கழுவித் துடைக்க வேண்டும். சீக்கிரமே சருமம் நாம் விரும்பும் வண்ணம் மாறத் தொடங்கும், அது வரை தொடர்ந்து மேற்சொன்ன வழிமுறையைத் தொடர வேண்டும். தினம் தோறும் அதைச் செய்து வரும் போது சீக்கிரமே நீங்கள் விரும்பும் பலனை அடையலாம்.

சருமம் வறண்டு போகாமல் தடுக்க...

அது மட்டுமல்ல; வாழைப்பழத்தோலை முட்டையின் மஞ்சள் கருவுடன் சேர்த்து நன்கு அரைத்து முகத்தில் தேய்த்து 5 நிமிடம் ஊற வைத்துக் கழுவினால் முகச் சருமம் விரைவில் வறண்டு போகாமல் தவிர்க்கலாம். 

சொரியாசிஸ்க்கு சிறந்த நிவாரணம்...

வாழைப்பழத்தோலுக்கு ஈரத்தன்மையைத் தக்க வைத்துக்கொள்ளும் திறன் உண்டென்பதால் சொரியாசிஸ் உள்ளிட்ட சருமவியாதியால் அவதிப் படுபவர்களின் சிரமத்தைக் குறைக்க உதவுகிறது. வாழைப்பழத்தோலை அரைத்து சொரியாசிஸ் பாதிப்புள்ள சருமப் பகுதியில் தேய்த்து சிறிது நேரம் ஆற விட்டால் அந்தப் பகுதியில் அரிப்பு நீங்கி நிவாரணம் கிடைக்கும்.

புற ஊதாக் கதிர்களிலிருந்து காக்க...

கண்களை புற ஊதாக்கதிர்களின் தாக்கத்திலிருந்து காக்க வாழைப்பழத்தோல் உதவுகிறது. சூரிய ஒளியில் சில நிமிடங்கள் வைத்து எடுத்த வாழைப்பழத்தோலை எடுத்து கண் இமைகளின் மேல் தேய்த்தால் கண் புரை நோய் பாதிப்பைத் தவிர்க்கலாம் என்பது மருத்துவ ஆய்வில் முன்பே நிரூபணமானதாகக் கூறப்படுகிறது.

வாழைப்பழம் குறித்த சில முக்கிய டிப்ஸ்கள்...

  • மேற்கண்ட வழிமுறைகளில் எல்லாம் சிறப்பான விளைவுகள் கிடைக்க புதிதாக வாங்கிய ஃப்ரெஷ்ஷான வாழைப்பழத் தோலையே பயன்படுத்த வேண்டும்.
  • வாழைப்பழம் பிற பழங்களைப் போல வாரம் முழுக்க வைத்திருந்து பயன்படுத்தத் தோதானது இல்லை. சரியான பதத்தில் பழுத்த பழங்களை வாங்கி உடனடியாகச் சாப்பிட்டு விட்டால் அதில் கிடைக்கும் பலன்கள் அதிகம். அதே போல உரித்த வாழைப்பழத்தை நெடுநேரம் சாப்பிடாமலும் வைத்திருக்கக் கூடாது. ஏனெனில் உரித்த பழத்தை சாப்பிடாமல் வைத்து நெடுநேரம் கழித்துச் சாப்பிட்டால் அதில் பாக்டீரியா போன்ற நுண்ணுயிர்த்தாக்கம் இருக்கும்.
  • வாழைப்பழங்களை வைத்துப் பராமரிக்க சிறந்த இடம் குளுமையும், உலர்ந்த இடங்களே! மாறாக வீட்டில் சூரிய வெளிச்சத்தின் தாக்கம் அதிகமுள்ள இடங்களிலோ அல்லது வெப்பம் அதிகமுள்ள இடங்களிலோ அவற்றை வைத்துப் பராமரிக்கக் கூடாது.
  • வாழைப்பழங்களை மட்டுமல்ல வாழைப்பழத்தோலையும் கூட குளிர்சாதனப் பெட்டியில் சேமிப்பது கூடாது.
  • எல்லாவற்றையும் விட மிக முக்கியமான விஷயம் வாழைப்பழங்களை வீட்டில் அடுக்கும் போது திறந்த காற்றுப் புக வசதியுள்ள நார்க்கூடைகளையோ அல்லது சில்வர் வலைக்கும்பாக்களையோ பயன்படுத்தலாமே தவிர பாலீத்தீன் பைகளில் போட்டு மூடி வைக்க மட்டும் கூடவே கூடாது. ஏனெனில் வாழைப்பழத்தோலில் இருந்து கசியும் எத்தலீன், பாலித்தீனுடன் வினை புரிந்து வாழைப்பழத்தோலை கருக்கச் செய்து பழம் சாப்பிடும் ஆசையையே கெடுத்து விடும். அதோடு பழமும் சீக்கிரமே அழுகி விடும் வாய்ப்பும் உண்டு.

 

courtesy: UC WEB

]]>
beauty, health, பியூட்டி, அழகே அழகு, ஹெல்த், வாழைப்பழம், BANANA PEEL HEALTH BENEFITS, BANANA PEEL, வாழைப்பழத்தோல், ஆரோக்யப் பலன்கள் http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/6/w600X390/000_BANANA_PEELS.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/06/வாழைப்பழம்-சாப்பிட்டு-விட்டு-தோலைத்-தூர-வீசுபவரா-நீங்கள்-2785550.html
2786202 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் சுடுமண் தேநீர் கோப்பைகள் பயன்படுத்துவது ரசனைக்குரியது மட்டுமல்ல ஆரோக்யமானதும் கூட! எப்படி? கார்த்திகா வாசுதேவன் DIN Saturday, October 7, 2017 01:19 PM +0530  

வாழ்வை ரசிக்கும் விஷயத்தில் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு விதம்!

சிலருக்கு ராஜாவின் இசையைக் கேட்டுக் கொண்டே, சொந்தக் காரில், சுயமாக டிரைவ் செய்து கொண்டு ஓஎம்ஆரில் லாங் டிரைவ் செல்லப் பிடிக்கலாம்.

சிலருக்கு மாலையுமல்லாது இரவுமல்லாது இடைப் பொழுதில் யாருமற்ற தனிமையில் மொட்டை மாடியில் நின்று கொண்டு பட்சிகளின் சத்தங்களைக் கேட்டுக்கொண்டே தன்னிச்சையாக சுய சிந்தனையில் ஆழ்ந்து போவது கூட மிக்க ரசனைக்குரிய விஷயமாக இருக்கலாம்.

இன்னும் சிலரோ பால்கனியில் நின்று தெருவை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டே ஸ்ட்ராங்கான ஃபில்டர் காஃபீயை மிடறு, மிடறாக விழுங்கும் பேரின்பத்தின் பரம ரசிகர்களாக இருப்பார்கள்.

சிலருக்கு நண்பர்களுடன் ஜமா சேர்ந்து கொண்டு விடிய, விடிய அரட்டைக் கச்சேரி செய்வது ரசனைக்குரிய விஷயமாக இருக்கலாம்.

சிலருக்கோ எதைச் செய்வதாக இருந்தாலும் அதில் கொஞ்சம் நமது பாரம்பரிய டச் இருந்தால் மட்டுமே அதை ரசனைக்குரிய விஷயமாக அவர்களால் கருத முடியும் எனும் அளவுக்கு பாரம்பரியப் ப்ரியர்களாக இருப்பார்கள். மேற்கண்டவற்றில் இந்தக் கடைசி ரசனை மட்டும் சம்மந்தப்பட்டவர்களுக்கு மட்டுமல்ல, பின்னாட்களில் அதைப் பார்த்துக் கடக்க வாய்ப்புள்ள அனைவருக்குமே கூட ஒருவகையில் ரசனைக்குரிய அம்சமாக மாறி விடும்.

இந்தப் பாரம்பரிய ரசனை என்ற விஷயத்தின் கீழ் நாம் பலவற்றைப் பட்டியலிடலாம்;

  • நறுவிசாக நமது தமிழ் பாரம்பரிய முறைப்படி மிகக் கவனமாகத் தேர்ந்தெடுத்து காஞ்சிப் பட்டுப் புடவையோ அல்லது படு சுதந்திரமாக உணரும் வகையில் இரண்டு தட்டு வெள்ளை வேஷ்டியோ உடுத்திக் கொள்வது முதல், 

  • 60 கள் ஸ்டைலில் டபரா டம்ளர்களில் தஞ்சாவூர், குபகோணம் ஸ்பெஷல் ஃபில்டர் காஃபீ அருந்துவது;
  • பச்சை நூற்கண்டில் மொட்டவிழாது நெருக்கமாகக் கட்டப்பட்ட மதுரை குண்டுமல்லியை நீளப் பின்னிய ஜடையில் அசால்டாகச் சொருகிக் கொள்வது;

  • தலை வாழை இலையிட்டு, சீரகச் சம்பா சாதம் கூட்டி நட்ட நடுவில் செட்டிநாட்டு கெட்டிப் பருப்பில் தாராளமாக ஊத்துக்குளி நெய் விட்டுப் பிசைந்து கவளம் கவளமாய் ரசித்து, ருசித்து உண்ட கையை கழுவ மனமற்று உறவுகளுடன் நகைத்து களித்திருப்பது;
  • தெரு முக்கு நாயர் கடையின் இஞ்சிச் சாயாவை தி சேம் ஓல்டு கண்ணாடி கிளாஸில் சூடு பொறுக்க கையால் சுழற்றிச் சுழற்றிச் சிப், சிப்பாக அருந்திக் கொண்டே அரசியல் அக்கப்போர்களை அலசிக் காயப்போடுவது;

  • காலையின் மென்னிருட்டு களையாத அரைகுறை வெளிச்சத்தில் வராந்தாவில் உட்கார்ந்து கொண்டு சுடச் சுட பத்திரிகை வாசிப்பது;

வரையிலும் எல்லாமே நமது தமிழ் பாரம்பரியம் தான்.

தொன்று தொட்டு நாம் பழக்கப்படுத்திக் கொண்டு பின்பற்றி வரும் ரசனைக்குரிய அத்தனை விஷயங்களுமே நமது பாரம்பரியங்கள் தான்.

அந்த வரிசையில் இப்போதெல்லாம் நாம் கொஞ்சம் மறந்து விட்ட ஒரு பழக்கத்தைப் பற்றித்தான் இந்தக் கட்டுரையில் ஞாபகப் படுத்திக் கொள்ளவிருக்கிறோம்.

வட இந்திய பாணியில் சொல்வதென்றால் குல்ஹர் டீ கப்புகள். சுத்தத் தமிழில் சொல்வதென்றால் சுடுமண் தேநீர் கோப்பைகள். இவற்றை நாம் மறந்து தான் போனோம் இன்று!

ஆனால் ஒருமுறை இவற்றில் தேநீரோ, காஃபீயோ அல்லது மோரோ, தயிரோ அருந்திப் பழகி விட்டோமென்று வையுங்கள். அப்புறம் எப்போதும் அவற்றைத் தான் மனம் தேடத் தொடங்கும். அத்தனை அருமையான உணர்வுகளைத் தரக் கூடியவையாக இருக்கின்றன அந்தக் கோப்பைகள். இதைக் கலாப்பூர்வமாகச் சொல்வதென்றால் டெரகோட்டா தேநீர் கோப்பைகள் எனலாம். ஆனால் சுடுமண் தேநீர் கோப்பை என்பதில் இருக்கும் ஒரு நெருக்கம் டெரகோட்டா என்ற உச்சரிப்பில் இல்லை. 

சில மாதங்களுக்கு முன்பு, மகாபலிபுரம் செல்லும் வழியிலுள்ள ரிசார்ட் ஒன்றில் குடும்பத்துடன் தங்க நேர்ந்த போது, அங்குள்ள உணவகத்தில் இந்த சுடுமண் தேநீர் கோப்பையில் தான் டீ, காஃபீ, மோர், ஐஸ்கிரீம் என எல்லாவற்றையுமே பரிமாறினார்கள். முதலில் வித்யாசமாகத் தோன்றிய விஷயம் பிறகு ரசனைக்குரியதாக மாறி விட்டது. சூடான காஃபீ, டீ பானங்களை இந்தக் கோப்பையில் பரிமாறும் போது, அந்தச் சூட்டில் சுடுமண் கோப்பையின் உட்புறமுள்ள சுவர்ப்பகுதியின் மண் வாசமும், டீ வாசமும் கலந்தொரு மணம் நாசியை வருடும் போது இன்னும் இரண்டு முறை கூட டீ அருந்தலாமே என்றெழும் வேட்கையைத் தவிர்க்க முடியாதவர்களாவோம் நாம். அத்தனை அபார மணம், அதீத சுவை!

இம்மாதிரியான தேனீர் கோப்பைகள் இன்று, நேற்றல்ல ஹரப்பா, மொஹஞ்தாரோ காலம் தொட்டு நம் இந்தியாவில் புழக்கத்தில் இருந்திருக்கிறது.

அதற்கான சான்றுகள், நாட்டின் பல பகுதிகளிலும் தொடர்ந்து நடத்தப் பட்டு வரும் பல அகழ்வாராய்வுச் சோதனைகளின் போது கிட்டியிருக்கின்றன.

பாரம்பரியம், ரசனை என்பதைத் தாண்டி நாம் ஏன் நமது பானங்களை அருந்த சுடுமண் கோப்பைகளைப் பயன்படுத்த வேண்டும்? என்ற கேள்வி யாருக்காவது எழுமானால் அதில் கொஞ்சம் ஆரோக்யம் குறித்த விழிப்புணர்வும் உண்டெனச் சொல்லிக் கொள்ளலாம். 

ஏனெனில் இந்தியாவில் ஆரம்பத்தில் சரளமாகப் புழக்கத்தில் இருந்த இந்த சுடுமண் கோப்பைகளின் இடத்தை முதலில் ஆக்ரமித்தவை சீனக் களிமண்ணால் (போர்சலின்) செய்யப்பட்ட மிகுந்த வேலைப்பாடு கொண்ட டீக்கோப்பைகள்.

முகலாயர்கள் காலத்தில் இந்தக் கோப்பைகள் பெரிவாரியாக விரும்பப்பட்டன. சுடுமண்ணில் இருந்து சீனக் களிமண்ணுக்கு மாறிய மக்களின் ரசனை பிறகு உலோகங்கள் கண்டுபிடிக்கப் பட்டதும் தங்கம், வெள்ளி, பித்தளை, எவர்சில்வர் என்று மாறியது. ஆங்கிலக் காலனி ஆதிக்கத்தின் கீழ் வந்த பிறகு கண்ணாடி சகஜமாகப் புழக்கத்துக்கு வந்த பின் வீடுகள் தவிர தனியார் உணவகங்கள் மற்றும் காஃபீ கிளப்புகள் வரை எல்லாம் கண்ணாடி டம்ளர்களே காபீ, டீ பானங்களுக்கு உகந்தவை என்றாகி பல பத்தாண்டுகளாகி விட்டன.

ஆயினும் இன்னமும் மக்களில் ஒரு சாரர் தமது பழைய பாரம்பரிய ரசனைகளை மறக்க விரும்பவில்லை.

அவர்கள் தற்போது இப்படிப் பட்ட தேநீர் கோப்பைகளைப் பயன்படுத்துவதில் மிகுந்த விருப்பம் கொண்டவர்களாக மாறி இருக்கிறார்கள்.

இந்த தேநீர் கோப்பைகளில் விரும்பத் தகுந்த/ விரும்பத் தகாத ஒரு அம்சம் என்றால் அது இவற்றை ஒரு முறை மட்டுமே பயன்படுத்த முடியும் என்பது தான். சுடுமண்ணால் மட்டுமே உருவாக்கப்பட்டவை எனில் அவற்றை டிஸ்போசபிளாக மட்டுமே பயன்படுத்தலாம். ஆனால் இவற்றிலும் பாலிஸ்டெரின் என்ற வேதிப்பொருள் கலந்து சற்றே பள, பளப்பான சுடுமண் கோப்பைகள் தயாராகி மார்கெட்டில் விற்பனைக்கு கிடைக்கின்றன. அவற்றை சில மாதங்கள் வரை மீண்டும் பயன்படுத்தலாம், ஆனாலும் அசல் சுடுமண் கோப்பைகளோடு ஒப்பிடும் போது இவை ஆரோக்யத்துக்கு அத்தனை உகந்தவை அல்ல.

சரி, இப்போது சுடுமண் கோப்பைகளை உபயோகிப்பதால் கிடைக்கக் கூடிய ஆரோக்யப் பலன்களைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளலாம்;

  • உண்மையில், சுடுமண் தேநீர் கோப்பைகள் கண்ணாடி, எவர்சில்வர், மற்றும் பிளாஸ்டிக், பேப்பர் உள்ளிட்ட அனைத்து வகை கோப்பைகளைக் காட்டிலும் அதிகமான ஆரோக்யப் பலன்களைக் கொண்டவையே!
  • ஸ்டைரோஃபோம் கோப்பைகளை விட சுடுமண் கோப்பைகள் சிறந்தவை...
  • சில இடங்களில் அல்ல, இன்று பல இடங்களிலும் கூட காபீ, டீ உள்ளிட்ட சூடான பானங்கள் ஸ்டைரோஃபோம் கோப்பைகளில் பரிமாறப்படுகின்றன. ஆனால், அவை மிகவும் ஆபத்தானவை. இம்மாதிரியான கோப்பைகளின் தயாரிப்பில் பயன்படுத்தப்படும் பாலிஸ்டிரின் மூலக்கூறுகள் சூடான பானங்களில் கரையும் தன்மை கொண்டவை மட்டுமல்ல, அவற்றால் கேன்சர் உள்ளிட்ட உயிர்கொல்லி நோய் வருவதற்கும் காரணமாகி விடக்கூடியவையாக உள்ளன.
  • ஸ்டைரோஃபோம் கப்களின் மோசமான விளைவுகள்...
  • கேன்சர் மட்டுமல்ல, பாலிஸ்டிரின் மூலக்கூறுகள் கரைவதால் ஒபிசிட்டி முதல் கவனக்குறைபாடு, கடுமையான சளித்தொல்லை, ஹார்மோன் குறைபாடுகள் வரை பல மோசமான உடல்நலக் குறைபாடுகள் ஏற்பட வாய்ப்புண்டு. ஆனால் சுடுமண் கோப்பைகளில் இம்மாதிரியான பக்க விளைவுகள் எதுவும் இல்லை.
  • சுடுமண் கோப்பைகள் எப்போதுமே சுற்றுப்புறச் சூழலுக்கு கேடு விளைவிப்பதே இல்லை. இந்தக் கோப்பைகளை டிஸ்போஸ் செய்யும் போது அவை உடனடியாக மக்கி மண்ணுடன் மண்ணாகி விடுகின்றன. ஆனால், அதுவே ஸ்டைரோஃபோம் கோப்பைகளை டிஸ்போஸ் செய்யும் போது, அவை மட்குவதற்கு குறைந்தபட்சம் 500 ஆண்டுகளாவது தேவைப்படுகின்றன. இதனால் பூமி வெப்பமயமாவது முதல் நில மாசுபாடு, நிலத்தடி நீர் பற்றாக்குறை வரை பல விதமான சூழல் கேடுகளுக்கு வழிவகுக்கின்றன.
  • பிரயாணங்களின் போது சாலையோரங்களில் எவர்சில்வர் அல்லது கண்ணாடி கோப்பைகளில் டீயோ, காஃபியோ அருந்துகிறீர்கள் என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அவை சுத்தமாகத் தான் பராமரிக்கப் படுகின்றன என்று நமக்குத் தெரியுமா? ஒரு சிறு துளி நோய்க்கிருமிகளுடனான தண்ணீர் படிந்த கோப்பையொன்றில் வழங்கப் படும் பானத்தை நாம் தப்பித் தவறி அருந்தி விட்டால் பிறகு பாக்டீரியா முதல் வைரஸ், பூஞ்சைகள் வரை அனைத்து விதமான நுண்ணுயிர்த் தொற்றுகளும் நமக்கு ஏற்பட அது நல்லதொரு வாய்ப்பாகி விடக்கூடும். ஆனால் இந்த சுடுமண் கோப்பைகளில் அம்மாதிரியான அசெளகரியங்கள் எதுவும் இல்லை.

இத்தனை நல்ல அம்சங்கள் நிறைந்த சுடுமண் தேநீர் கோப்பைகளை அன்றாடம் வீடுகளில் வைத்துப் புழஙி விட்டு தூக்கி எறிந்தால் கட்டுப்படியாகாது என்று நினைப்பவர்கள் தங்களது வீட்டு விசேஷ காலங்களில் மட்டுமாவது இவற்றைப் பயன்படுத்தப் பழகலாம். பேப்பர் கோப்பைகளோடு ஒப்பிடும் போது விலை சற்றே கூடுதல் என்றாலும் ஆரோக்ய விஷயத்தில் நல்ல விழிப்புணர்வாக இருக்கும். செயற்கைப் பட்டை விட காஞ்சிப் பட்டும், பைதானிப் பட்டும் விலை அதிகம் தான். ஆனால் தேவையான போது வாங்கிப் பயன்படுத்தாமலா இருக்கிறோம்? அது மாதிரி தான் இதுவும். இதனால் சுடுமண் கோப்பைகள் மற்றும் வீட்டு உபயோகப் பொருட்கள் செய்யும் கலைஞர்களின் வாழ்வாதாரம் நலிந்து போகாமல் காத்த புண்ணியமும் கூட நம்மை வந்தடையலாம். 

இம்மாதிரியான ஒரு நோக்கத்தில் தான், லாலு பிரசாத் யாதவ் ரயில்வே அமைச்சராக இருந்த போது, ரயில்வே கேண்டீன்களில் குல்ஹர் எனப்படும் சுடுமண் கோப்பைகள் டீ, காஃபீ பானங்களைப் பரிமாறுவதில் புழக்கத்துக்கு கொண்டு வரப்பட்டன. ஆனால் அந்த வழக்கம் இப்போதும் இந்திய ரயில்களில் குறிப்பாக தென்னக ரயில்களில் இருக்கிறது எனத் தெரியவில்லை. இருந்தால் அது நிச்சயம் பாராட்டுதலுக்குரிய விஷயம்.

]]>
terracotta tea cups, health benefits of terracotta, disposable earthern tea cups, சுடுமண் தேநீர் கோப்பைகள், ஆரோக்யம், ஹெல்த் பெனிஃபிட்ஸ், http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/7/w600X390/kulhar_tea_cups00003.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/07/health-benefits-of-terracotta-kulhar-disposable-tea-cups-2786202.html
2785556 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் தி.ஜானகிராமனின் ‘அமிர்தம்’ நாவல் வாசித்திருக்கிறீர்களா?! கார்த்திகா வாசுதேவன் Friday, October 6, 2017 05:44 PM +0530  

தி.ஜா வின் 'அமிர்தம்'. அவருடைய முதல் நாவலாமே இது? வழக்கம் போல வாசிப்பிற்கு எந்தக் குந்தகமுமில்லை, ஆனால் முடிவு தான் எனக்கென்னவோ மெகா சீரியலை ஞாபகப்படுத்தியது. அந்த நாவலை அப்படித்தான் முடிக்க வேண்டும் போல! தி.ஜா வுக்குத் தெரியாததா! அமிர்தத்தை காட்டிலும், தங்களின் குண இயல்புகளால் துளசி மற்றும் குசலம் இருவரும் ரசிக்க வைக்கிறார்கள். சபேச முதலியார் நடப்புலக பிரதிநிதி. அவருக்கு அமிர்தத்தின் மீது இருக்கும் ஆசையை காட்டிலும், சமூகத்தில் தன் கௌரவத்தின் மீதான பிரேமை மிக அதிகமாய் இருக்கின்றது.

சபேச முதலியார் நல்லவர் தான்,அவருக்கு அமிர்தத்தின் தகப்பனார் வயது கூட இருந்து விட்டுப் போகட்டுமே! ஆனாலும் அவரால் அமிர்தத்தை இரண்டாம் தாரமாக்கி மனைவியாகவெல்லாம் நினைத்துப் பார்க்க இயலாது தாசி என்றால் அவளை பணத்தை கூட்டிக் கொடுத்து அரங்கேற்றம் செய்து தனக்கே தனக்கென்று வைத்துக் கொள்ளத் தான் வேண்டும்,தாலி கொடுத்து கல்யாணம் செய்து கொள்வதெல்லாம் அதிகப் படி என்ற எண்ணம் தான் முதலியாருக்கு .இறந்து போன முதல் தாரத்தின் மகன் சித்தப்பாவுடன் ரங்கூனுக்குப் போனவன் திரும்பி வரும் வரை எல்லாம் நாவல் சீராகத் தான் போகின்றது.

அப்பாவுக்கும் மகனுக்கும் ஒரே பெண் மீது காதல் உண்டானால் என்ன ஆகும் ?

அமிர்தம், தான் ஒரு கணிகை என்று அடையாளம் காணப்படுவதை வெறுக்கிறாள். அவளைக் கட்டாயப் படுத்தி சபேச முதலியாரின் சிநேகத்தை ஏற்படுத்தி வைத்த அவளது அம்மா குசலமும் கூட இறந்து போன பின், அவள் பாவம் வேறு என்ன செய்வாள்? முதலியாரிடத்திலும் தனது விருப்பமின்மையைச் சொல்லி... அவரையும் தூர நிறுத்திய பின் தான், முதலியாரின் மகனைக் கண்டு காதல் கொண்டாள் அவள். அமிர்தம் களங்கமற்றவள் என்பது முதலியாரும் அறிந்ததே. அப்படி இருந்தும், ஒரு கணிகை தன் வீட்டு மருமகள் ஆவதா? என்ற அடக்க முடியாத சீற்றம்... தான் ஆசைப் பட்ட பெண்ணை தன் மகனை விரும்புவதா?! என்ற பொறாமை... எல்லாம் கலந்து நேசம் கொண்ட இருவரின் காதலைப் பிரித்து தூரப் போடும் வேலையை முதலியாரின் கடிதம் செய்கிறது.

தன்னை அபாண்டமாக விமர்சித்து எழுதப்பட்ட அந்தக் கடிதம் கண்டதும் அமிர்தம் அந்த ஊரை விட்டு போய் விடுகிறாள். முதலியாரின் மகன், அமிர்தம் இல்லாமல் தனக்கு இங்கே வேலை இல்லை என்று மீண்டும் ரங்கூன் போய் விடுகிறான்.

மீண்டும் தனித்தவர் ஆகிறார் முதலியார். நிச்சயம் அவர் அதற்காக வருத்தப்பட்டிருக்க மாட்டார் என்றே நம்ப வேண்டியதாய் இருக்கிறது. அவருக்கு தன் மருமகள் ஒரு கணிகை என்பதைக் காட்டிலும் தன் மகனுக்கு கல்யாணமே ஆகாமல் போனாலும் தேவலாம் என்ற மனநிலை தான் நாவலில் தெளிவாய் காட்டப்பட்டிருக்கிறதே.

நாவலைப் பொறுத்தவரை அன்றைய காலகட்டத்தில் ஒழிக்கப்பட வேண்டிய ஒரு பிரச்சினையின் தீவிரம் குறித்த கவலை எல்லாம் காணப் படவில்லை. தனது சமூக அந்தஸ்து குறித்த பிரமை பிடித்த ஒரு பணக்கார நடுத்தர வயது ஆணின் மனநிலை, தான் வளர்ந்த விதம் மற்றும் தனித்தியங்க பயிற்றுவிக்கப்படாத நிலையில் வளரும் ஒரு கணிகையின் மனநிலை, இவர்களுக்கிடையில் அகஸ்மாத்தாய் வந்து மாட்டிக் கொண்டு அலைக்கழியும் ஒரு இளைஞன், ‘குலத்தொழில்’ என்ற பெருமை பேசுமிடத்து குசலத்தை நினைக்கையில் பரிதாபமாய் இருக்கிறது. வேலைக்காரியானாலும் துளசியையும் அவள் கணவன் வேலுவையும் மறக்க முடியாது இந்நாவலில்.

கொஞ்ச நேரமே வந்தாலும் புது வேலைக்காரி மீனி, ஆடி வெள்ளி படத்தின் வெள்ளிக் கிழமை ராமசாமி போல சிரிப்பு மூட்டி விட்டு... குசலம் கிணற்றடியில் வழுக்கி விழக் காரணமாகி, ஒரு வழியாய் அவளை கொன்று விட்டே வேலையை விட்டு நிற்கிறாள்.

அமிர்தம் என்ன முடிவெடுத்தாள் ?

அதை நாவலை வாங்கி வாசித்து விட்டு தெரிந்து கொள்ளலாம். கட்டாயம் வாசித்தே ஆக வேண்டும் என்றில்லை, மனம் ஒரு சிக்கல் விழுந்த நூல் கண்டு தான்... என்று வழக்கம் போல தி.ஜா வின் இந்த நாவலும் நிரூபித்திருக்கிறது.

தி.ஜா வை ரசிப்பவர்கள் அவரது இந்த நாவலையும் தவறவிடாமல் வாசித்து விட்டால் கணக்கு நேராகி விடும்.
 

]]>
novel , book review, நூல் அறிமுகம், நாவல், தி.ஜானகிராமன், அமிர்தம், இலக்கியம், வாசிப்பு, T.Janakiraman, amirtham, readers digest http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/6/w600X390/0000thi.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/06/tjanakiramans-amirtham-novel-2785556.html
2737350 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் ஜெயமோகனின் ‘கன்யாகுமரி’ நாவல் விமர்சனம்! கார்த்திகா வாசுதேவன் Friday, October 6, 2017 05:43 PM +0530  

ஒரு வேலை அதீதமாய் தன்னில் மூழ்கிப் போனவர்களுக்கு மட்டுமேனும் இந்தநாவலை வாசித்து முடித்ததும் காதோரமாய் கடலின் இரைச்சலைக் காட்டிலும் அதிகமாய் மனதின் இரைச்சல் கேட்கத் துவங்கலாம். இந்த நாவலுக்குரிய வெற்றியெனக் கூறலாம் அதை.

சதா தன்னியல்பற்று தனக்குள் பேசிக் கொண்டே இருக்கும் ஒரு மனிதன் (ரவி) கதையை நகர்த்திக் கொண்டு போகிறான். இங்கு கதை என்பதை விட அவன் தனக்குள் பேசிக்கொண்டே கடக்க முடியாமல் கனத்துச் சுமக்கும் சம்பவங்களின் கோர்வை என்பது பொருந்திப் போகலாம்.

விமலாவை, பிரவீனாவை, ரமணியை, ஷைலஜாவைப் புரிந்து கொள்ள முடிவதை வாசிப்பின் ஆழம் என்று சப்பைக் கட்டு கட்டினாலும் இந்தப் பெண்கள் புனிதம், தெய்வீகம், செண்டிமெண்ட் etc ..etc கான்செப்டில் சிக்கிக் கொள்ளாமல் நழுவிச் செல்வதை எந்த ஆட்சேபமுமின்றி நீடித்த புன்னகையுடன் கடக்கமுடிகிறது.

இவர்களில் கன்யாகுமாரி யார்?

கன்யாகுமரியின் ஐதீகக் கதையை பின்புலமாக வைத்துக் கொண்டு இந்தக் கதையை எழுதியதாக ஜெயமோகன் தன் குறிப்பில் கூறி இருந்தாலும் கூட, இது ஒட்டுமொத்தமாய் பெண்களின் அக மனதை எப்படியேனும் வென்று விட எத்தனிக்கும் ஒருமனிதனின் தனிப்பட்ட துக்கமாகவே மனதில் பதிகிறது.

பெண் சதை தாண்டி யோசிக்கப் பட்டிருக்கிறாள் இங்கு.

ஆனாலும் வெற்றி கொள்ளப்படவில்லை, அவளை வெல்ல முடியாத ஆணின் இயலாமை, அவனை தன்னியல்பாய் சுழலுக்குள் தள்ளி சுளித்து மறையுமிடத்தில் முடிகிறது கதை.

கன்யாகுமாரி அவள் ஒரு போதும் எந்த ஆணாலும் வெற்றி கொள்ளப்படப் போவதும் இல்லை, அவளது தடைகள், மறுப்புகள் ஏதுமின்றியே படைப்பின் மாயாஜாலம் ஆடும் கண்ணாமூச்சு இது.

ஒரு ஆண் வெறுமே ஆணாக மட்டுமே இருக்கும் போது பெண் குறித்த அவனது கண்ணோட்டம் படு இழிவானதாகவும் இருக்க முடிந்திருக்கிறது, அவனே தந்தை எனும் நிலையில் பெண்ணைக் குறித்து யோசிக்கையில் அவர்களைப் பாதுகாக்கும் கடமையினால் சதா பருந்திடம் இருந்து குஞ்சுகளைக் காக்கும் தாய்க்கோழி நிலைக்கு துரத்தப்பட்டு விடுகிறான். தலைகீழ் மாற்றம் தான், ஆனாலும் இதுசில கால இடைவெளிகளில் நிகழ்ந்து விடுகிறது என்பதே நிஜம். இதற்கொருஉதாரணம் இந்த நாவலில் வரும் பெத்தேல்புரம் ஸ்டீபன் .

ரவியை ஒரு சாதாரண மனிதனாக மதிக்கத் தோன்றவில்லை, படு ஆபத்தான சூழ்நிலைப்பிராணியாகவே சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கிறான். எந்நேரமும் அதென்ன மனஉளைச்சலோ?! அறிவு ஜீவியாகவும் இருக்க வேண்டும், அழகாகவும் இருக்கவேண்டும் மனைவி என்ற எதிர்பார்ப்பு பொதுப் புத்தி என்று தவிர்த்துவிட்டாலும் கூட; கதைப் படி என்ன தான் சாதனையாள இயக்குனராக இருந்தாலும் இத்தனை துஷ்ட சிந்தனை தேவை இல்லை என்றே எண்ண முடிகிறது. அடுத்தொரு இமாலய வெற்றியைக் கொடுத்தே ஆக வேண்டிய நிர்பந்தம் என்று அவனது சலனங்களை சமாளிக்கத் தேவை இல்லை. இந்த நாவல் முழுக்கவுமே அவன் தன்னைப் பெரிய இவனாகத்தான் நினைத்துக் கொண்டு உலவிக் கொண்டிருக்கிறான்.

“இது கன்யாகுமரி தானா? கன்யாகுமரி தான்; ஆனால் அவனுடன் சேர்ந்து அந்நகரையே கை விட்டு விட்டு மற்ற அத்தனை பெரும் சென்றுவிட்டிருந்தார்கள், வெளியேறிவிட வேண்டும் என்ற வேகம் எழுந்த போது தான்... பாதைகளோ, வண்டிகளோ இல்லாமல் அங்கு அகப்பட்டுக் கொண்டு விட்டதை அறிந்தான்”

இப்படி அவன் அகப்பட்டுக் கொண்டு திணறுவதாகக் கதை முடிகையில் எதிர்பார்த்தது போலவே சந்தோசம் எழுவதை தவிர்க்க முடியவில்லை.

நாவலில் ஜெயமோகனின் சில வார்த்தைப் பிரயோகங்களும், அவற்றின் பயன்பாடுகளும் மிக்க ஆழமானவை. தன் கல்லூரிக் கால தோழியும், காதலியுமான விமலாவின் பாதங்களைப் பற்றி ரவி நினைத்துப் பார்க்கையில் இப்படி ஒருவாக்கியம் ;

“ஆழத்து வேர் போன்ற அசாதாரமான வெண்ணிறம்”

அவளைப் பற்றிய கற்பனைகளில் எல்லாம் நர்கீஸ் போல அவளை எண்ணிக் கொள்வது. அப்படியானால் ஆரம்பத்தில் இருந்தே ரவி, விமலாவின் தோற்றத்தில் நர்கீஸை தான் காதலித்திருக்கிறான். என்ன ஒரு ஏமாற்றுத் தனம்! தன்னைத் தானே ஏமாற்றிக் கொள்வதின் உச்சம் இது. ஆனால் எல்லோருக்கும் அப்படித்தான் வாய்க்கிறது. இது உலகநியதி.

நாவல் சொல்ல விரும்பியது பெண்ணின் களங்கமற்ற தன்மையாக இருக்குமென்று நினைக்கிறேன். ஒரு சிறுமியாக, சகோதரியாக, காதலியாக, மகளாக காலத்திற்குதக பெண்கள் கொள்ளும் வேஷங்களில் ஏதோ ஒரு பொழுதில் அவளது நிஷ்களங்கம் தரிசிக்கப்படுகிறது, அந்த மகா தரிசனத்தை ஆண்... அவன் எந்த உறவுமுறை கொண்டவனாக இருந்த போதிலும் அவனால் அந்த நிஷ்களங்கத்தின் பரிசுத்தத்தின் முன் இயல்பாய் இருக்க முடிவதில்லை, அந்தப் பெண்ணை அவன் வெற்றி கொள்ள நினைக்கிறான். முடியாத பட்சத்தில் அவளின்பால் அதீத வெறுப்பை அடைகிறான். மீண்டும் அன்பைத் தேக்கி குழந்தையாகி அவளிடமே சரணாகதி ஆகிறான், இந்தச் சக்கரத்தின் சுழற்சியில் சிக்கிக் கொண்டு வெளிவரத் தெரியாமல் பைத்தியமாகிறான்.

இந்து புராணங்களில் இதனால் தான் சிவனை "பித்தா பிறை சூடி " என்றெல்லாம் பாடி வைத்தார்களோ என்னவோ?!

தேவியை மணந்து கொள்ள தாணுமாலயன் வந்து கொண்டிருக்கிறார்! யுகம் யுகமாய் நீண்டு கொண்டிருக்கும் பயணம் அது... இன்னும் முடியக்காணோம்... தேவி தாணுமாலயனை எதிர் நோக்கி ஒற்றைக் கல் மூக்குத்தி மினுங்க கடற்கரை மொட்டைப் பாறையில் அர்த்த ராத்திரிகள் தோறும் தவமிருக்கிறாளாம்.

தாணுமாலயன் சிவன், விஷ்ணு, பிரம்மா மூன்றும் கலந்த திரிசக்தி ரூபம். ஆக்கல், அழித்தல், காத்தல் மூன்றையும் உள்ளடக்கிக் கொண்ட க்ரியா சக்தி அவன்... என்கிறார் ஜெயமோகன். எத்தனை திறமைகள் இருந்தும் பாவம் இன்னும் தேவியை ஆட்கொள்ளக் காணோம்.

காமம்... 

யாமம் நாவலின் ஓரிடத்தில் எஸ்ரா இப்படி எழுதி இருக்கிறார், முசாபர் அலி அத்தர் யாமம் தயாரிக்கும் கலையை தனக்கடுத்த சந்ததிக்கும் கடத்தும் நோக்கத்தில் ஒரு ஆண் குழந்தையைப் பெறுவதற்காக தன்னிலும் மிக இளைய சுரையா என்ற பெண்ணை மூன்றாம் தாரமாக மணந்து அழைத்து வருமிடத்தில்... அவளோடான கூடலில் சுரையா அந்த நிகழ்வை கணவனுடனான காமம் தனக்கு மூக்கை சீந்திப் போடுவதைப் போல தான் என்று நினைத்துக் கொள்வதாக ஒரு வரி. சுரையாவுக்கு வயிற்றுப் பாடே பிரதானமாக இருத்தலைப் போல இங்கு கன்யாகுமரியில் பிரவீனாவுக்கு தான் விருது வாங்கும் நடிகையாவதே பிரதானம். அதற்காக ரவியைப் புறம் தள்ளி வேணு கோபாலனுடன் சென்று விடுகிறாள் அவள்.

காமம் பெண்களின் கன்னிமையை பாதிப்பதில்லை, அவள் எதற்காகவோ நீண்ட காத்திருப்பில் தன்னைக் கரைத்துக் கொண்டிருக்கிறாள். இதை மிக அந்தரங்கமான ஓரிடத்தில் அவள் பாதுகாத்து வைத்திருக்க கூடும், அந்த அந்தரங்கத்தை அறிந்து கொள்ள முடியாமல் சதா தோற்றுப் போகும் நிலையில் தான் ஆண் மிக்க குழப்பத்திற்கு ஆளாகிறான். பெண்ணின் மீதான அவனின் வெறுப்பும் விருப்பும் மாறி மாறி இங்கிருந்து தொடங்கி சதா இளைப்பாறுதல் இன்றி சுழன்றடிக்க ஆரம்பிக்கிறது.

இந்த நாவலை கி.ரா வின் கன்னிமை சிறுகதையின் பாதிப்பில் எழுதியதாக ஜெயமோகன் தன் முன்னுரையில் கூறி இருக்கிறார். ஒப்பிட்டுப் பார்த்து ஏற்றுக் கொள்ள முடிகிறது. கி.ரா வின் நாச்சியாருக்கும் ஜெயமோகனின் விமலாவுக்கும்... .ஏன் பிரவீணாவுக்கும் பெரிதாய் ஒன்றும் வித்யாசங்கள் இல்லை... மனதளவில் அவர்கள் எடுத்துக் கொள்ளும் தீர்மானங்களின் அடிப்படையில்.

இந்த நாவலில் ஆட்சேபிக்கத் தகுந்த ஒரே ஒரு இடமென்றால் அது இது தான்.

“அழகில்லாத பெண்கள், ஆண்களை குரூரமானவர்களாக, அற்பமானவர்களாக, நீதியுணர்வே இல்லாதவர்களாக ஆக்கும் விதத்திற்கு இணையான ஒன்றைக் கூற வேண்டுமெனில்; மான் குட்டியை அடித்துக் கிழித்துத் தின்னும் சிங்கத்தின் இயற்கையான குரூரத்தை தான்."

கூடவே கன்யாகுமரியின் ஐதீகம் தேவி தாணுமாலயனுக்காக கடற்கரையில் காத்திருப்பதாகச் சொல்லப் பட்டிருப்பது சரி தான், ஆனால் தாணுமாலயன் ஏன் அவளைக் காக்க வைத்தார்? இன்னும் வராமல் போனதற்கு காரணக் கதைகள் ஏதுமில்லையா? அது சொல்லப் படவில்லை இங்கே. அதனால் ஒரு முற்றுப் பெறாத தன்மை. ஒரு வேளை எனக்கு மட்டும் தான் அந்த ஐதீகக் கதை முழுமையாகத் தெரியாமலிருக்கிறதோ என்னவோ! கதை தெரிந்தவர்கள் யாரேனும் ஜெயமோகன் இந்தநாவலில் சொல்லாமல் விட்டதை வந்து சொல்லி முடிக்கலாம்

நாவல் - கன்யாகுமாரி
ஆசிரியர் - ஜெயமோகன்
பதிப்பகம் - கவிதா பப்ளிகேசன் வெளியீடு
விலை - ரூ 90
முகவரி: நம்பர் 8, மாசிலாமணி தெரு, டி.நகர், சென்னை- 600017, பாண்டி பஜார் பிரில்லியண்ட் டுடோரியல் அருகில்.
தொடர்புக்கு: www.kavithapublication.in

]]>
ஜெயமோகன், jeyamohan, நாவல் அறிமுகம், கன்யாகுமரி, நாவல் விமர்சனம், kanyakumari, book review, book intro http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/14/w600X390/kanyakumari_novel_review.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/jul/14/jeyamohans-kanyakumari-book-review-2737350.html
2785547 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் மகிழ்ச்சியான திருமண வாழ்க்கைக்கு திரெளபதி கடைப்பிடித்த ரகசியங்கள்!  உமா பார்வதி Friday, October 6, 2017 05:22 PM +0530 மகாபாரதக் காலம் தொடங்கி இன்று வரை திரௌபதி எப்பொழுதும் சர்ச்சையில் சிக்கியிருக்கும் கதாபாத்திரம். பாண்டவர்கள் ஐவருடனான அவளது திருமணம் உலகத்தாரால் பரிகசிக்கப்பட்டது. பாஞ்சால நாட்டு மன்னன் துருபதனின் மகள் தான் திரௌபதி. திரெளபதியின் பிற பெயர்கள் கிருஷ்ணா, யக்னசேனி, பாஞ்சாலி, பர்ஷதி, நித்யவாணி, மாலினி, துருபதகன்யா, பஞ்சமி ஆகும். கிருஷ்ணரின் மனைவியான சத்யபாமாவிடம் திரௌபதி ஐந்து கணவர்களுடனான தனது மகிழ்ச்சியான திருமண வாழ்க்கையின் ரகசியங்களை வெளிப்படுத்தினாள்.

சுயம்வரத்தில் பாண்டவர்கள் ஐவரும் பங்கேற்றனர் என்றதும் திரௌபதியின் சுயம்வரம் வரலாற்றில் முக்கியத்துவம் பெற்றுவிட்டது. சுயம்வரத்தில் தன் மகளை மணக்க துருபதன் ஒரு போட்டி வைத்திருந்தான். சுழலும் சக்கரத்தின் நடுவில் உயரத்தில் ஒரு மீன் இருக்கும். கீழே உள்ள நீரில் அதன் பிரதிமையை நோக்கியபடியே மேலே சுற்றும் மீனைக் குறி பார்த்து அம்பினால் எய்தி வீழ்த்த வேண்டும் என்பதே அந்த சுயம்வர விதி. வில்வித்தையில் விற்பன்னனான அர்ஜுனன் இதை மிக எளிதாகச் செய்துமுடித்து சுயம்வரத்தில் வென்றான்.

அர்ஜுனின் இந்த வெற்றிக்குப் பிறகு, தனது சகோதரர்களுடன் சேர்ந்து தம் தாயார் குந்தியிடம் திரௌபதியை அழைத்துச் சென்றான். குந்தி அந்தச் சமயம் சில வேலைகளில் மூழ்கியிருந்ததால், மைந்தர்கள் எதனைக் கொண்டு வந்தார்கள் என்பதை அறியாமல், ’நீங்கள் என்ன கொண்டு வந்திருந்தாலும் ஐந்து பேரும் பகிருந்து கொள்ளுங்கள்’ என்று கூறினார் குந்திதேவி. இதைக் கேட்ட அனைவருக்கும் அதிர்ச்சி அடைந்தனர். ஆனால் அர்ஜுனன் தனது தாயின் முடிவை ஏற்க ஒப்புக் கொள்ளவே, திரௌபதி பாண்டவர்களை மணந்தாள்.

ஒரு நாள் நாரத முனி திரெளபதியைச் சந்தித்தார். அவர் அவளிடம் கூறியதாவது, 'ஒரு பெண்ணானவள் இரண்டு பேருக்கிடையே வேறுபாடுகளை உருவாக்கி முடியும் என்று கூறி, நீயோ ஐவரை மணந்துள்ளாய், இது மோசமான விளைவுகளை ஏற்படுத்தும். அத்தகைய சூழ்நிலை அவள் வாழ்க்கையில் நடைபெறுவதை தடுத்துக் கொள்’, என உரைத்து நாரதர் அவளிடம் ஒரு அதற்கான வழிமுறை ஒன்றினை உருவாக்கப் பரிந்துரைத்தார்.

அதன் பின் திரெளபதி ஒரு விதிமுறையை உருவாக்கி, அதை தன் வாழ்க்கையில் நடைமுறைப்படுத்தினாள். தம் கணவன்மார் ஒவ்வொருவருடன் குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு ஒன்றாக வாழ வேண்டும் என்பதுதான் அது. திரௌபதி தன்னுடைய கணவர்களில் ஒருவருடன் குறிப்பிட்ட கால அளவு தனியாக வாழும் போது அவர்களைச் சந்திக்க மற்றவர்களுக்கு அனுமதி இருக்காது என்றும் வகுத்துக் கொண்டாள். இந்தக் கட்டளையை மீறும் எந்த சகோதரரும் தண்டிக்கப்படுவார். அவர்கள் 12 ஆண்டுகள் வனவாசம் செல்ல வேண்டும் அல்லது அரண்மனையிலிருந்து வெளியேற்றப்படுவார் என்பதே அந்த விதிமுறை

ஒரு பெண் தன் கணவனைக் கட்டுப்படுத்த முயற்சிக்கக் கூடாது என்று திரௌபதி நம்பினாள். உண்மையில், அவளுடைய கணவரின் பழக்கங்களை கற்றுக் கொள்வதற்கும் ஏற்றுக்கொள்வதற்கும் அதிக நேரம் செலவழிக்க வேண்டும். அவர் ஐந்து பேரை திருமணம் செய்ததால், கெட்ட நிறுவனம் அல்லது பெண்ணிலிருந்து வெளியே இருந்து எதிர்மறையாக விலகிவிட்டால், உடைந்த திருமணத்திற்கு வழிவகுக்கலாம் எனவும் அவர் கூறினார்.

அர்ஜுனுக்கு திரெளபதியை மிகவும் பிடிக்கும். ஆனால் அர்ஜுனன் தன் தாயின் முடிவினால் மிகவும் கோபமாக இருந்தான். திரௌபதியை மிகவும் விரும்பிய சகோதரர்களில் ஒருவர் பீமன். அவளுடைய ஆசைகள் கனவுகள் அனைத்தையும் அவன் நிறைவேற்ற நினைப்பவன். பாண்டவ சகோதரர்கள் ஒவ்வொருவரிடமிருந்தும் திரெளபதிக்கு ஒரு குழந்தை இருந்தது.

மகிழ்ச்சியான திருமண வாழ்க்கைக்கு கணவன் மனைவியிடையே ஒருபோதும் பொறாமை இருக்கக் கூடாது. எக்காரணத்தைக் ஒருவரை கொண்டும் மற்றவர் விட்டுக் கொடுத்து விடக் கூடாது. ஒரு பெண் தன் கணவரை ஒருபோதும் கட்டுப்படுத்த நினைக்கக் கூடாது. தன் மனைவியின் ஆசைகளை ஒருவன் நிச்சயம் நிறைவேற்ற வேண்டும். அதே நேரத்தில் ஒரு கணவன் தன் கணவனிடமிருந்து தேவையற்ற விஷயங்களைக் கேட்கக் கூடாது. தவறான அல்லது தேவையற்ற கோரிக்கைகள் திருமணத்தில் பிரச்னைகளை ஏற்படுத்திவிடலாம் என்று நம்பினாள் திரெளபதி.

சத்யபாமா திரௌபதிக்கு ஒருமுறை பாண்டவர்கள் அனைவரையும் மகிழ்ச்சியுடன் வைத்திருப்பது எப்படி என்று திரௌபதியிடம் வினவ ’நான் எப்போதும் தூய்மை உணர்வுடனும், கோபத்தை, காம உணர்வையும் வெளிப்படுத்தாதவளாகவும் இருப்பேன்.,  நான் அவர்களுக்கு முன்னராக குளித்தது கூட இல்லை’என்றாள்.

ஐந்து ஆண்களைத் திருமணம் செய்த போதிலும், திரௌபதி புனிதவதியாகவே போற்றப்படுகிறாள். அவள் உடலளவிலும் ஆன்மாவிலும் தூய உயிராக இருந்தாள்.
 

]]>
மகாபாரதம், Mahabharatha, Draupadi, Padavas, திரெளபதி, சத்யபாமா, பாண்டவர் http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/6/w600X390/dropadikunti.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/06/how-draupadi-managed-to-stay-happy-with-five-husbands-2785547.html
2784933 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் பலாத்காரத்துக்கு உலக நாடுகளில் எந்த விதமான தண்டனைகள் வழங்கப்படுகின்றன? ஒரு பார்வை Thursday, October 5, 2017 01:06 PM +0530
இந்தியாவில் மட்டும் அல்ல, உலக நாடுகள் பலவற்றிலும் தினம் தினம் பெண்கள் பலாத்காரத்துக்கு உள்ளாக்கப்பட்டு வருகின்றனர்.

இந்தியாவை விட, தென்னாப்ரிக்கா, ஐக்கிய நாடுகள், ஸ்வீடன் போன்றவற்றில் பெண்களுக்கு எதிரான பலாத்காரக் குற்றங்கள் அதிகம். பல நாடுகளின் பலாத்காரத்துக்கு எதிராக கடுமையான தண்டனைகள் நிறைவேற்றப்பட்டாலும் குற்றங்கள் குறையவில்லை. மேலும் மேலும் அதிகரித்துக் கொண்டேதான் செல்கின்றன.

தென் அரேபியா மற்றும் வட கொரியா நாடுகளில், பலாத்காரக் குற்றவாளியின் நெற்றியில் சுட்டு மரண தண்டனை நிறைவேற்றப்படுகிறது. இதை விட கடுமையான தண்டனைகள் பல நாடுகளில் நிறைவேற்றப்படுகிறது.

அது பற்றி விரிவாகப் பார்க்கலாம்.

சௌதி அரேபியா


பலாத்காரக் குற்றவாளி என்பது நிரூபிக்கப்பட்டால், குற்றவாளியை மெக்கா இருக்கும் திசையை நோக்கி முட்டிப்போட்டு உட்கார வைத்து, கத்தியால் அவன் தலையை வெட்டித் துண்டாக்குவதுதான் தண்டனை. இதனை ஒரு காவல்துறை அதிகாரி மேற்கொள்வார். ஒரே வெட்டில் தலை துண்டாக்கப்படும். இதே தண்டனை, போதைப் பொருள் கடத்தலில் ஈடுபடும் குற்றவாளிகளுக்கும் பொருந்தும்.

ஈரான் 

ஈரானிலும் பலாத்காரத்துக்கு மரணமே தண்டனை. சில சமயங்களில் குற்றவாளியை கல்லால் அடிக்கவும் தண்டனை விதிக்கப்படும். ஒரு வேளை, பாதிக்கப்பட்டவர் இழப்பீட்டுக்கு ஒப்புக் கொள்ளும்பட்சத்தில் குற்றவாளிக்கு மரண தண்டனைக்கு பதில் கல்லால் அடிக்கும் தண்டனை நிறைவேற்றப்படும்.

வடகொரியா

ஈரானைப் போல இஸ்லாமிய மதச் சட்டத்தைப் பின்பற்றும்  வடகொரியாவிலும், பலாத்காரத்துக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்படுகிறது. ஆனால், குற்றவாளியின் நெற்றிப் பொட்டில் சுட்டு அல்லது முக்கிய உடல் உறுப்பில் சுட்டு தண்டனை நிறைவேற்றப்படும். தண்டனை வழங்கப்பட்ட உடனேயே, துப்பாக்கி ஏந்திய ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட காவலர்களால் தண்டனை நிறைவேற்றப்படும்.

ஆஃப்கானிஸ்தான்


பலாத்காரத்தில் ஈடுபட்ட குற்றவாளி என்பது நிரூபிக்கப்பட்ட 4 நாட்களுக்குள் காவல்துறையினர், குற்றவாளியின் தலையில் துப்பாக்கியால் சுட்டு தண்டனை நிறைவேற்றப்படும். அல்லது தூக்கில் தொங்கவிடப்பட்டு மரண தண்டனை நிறைவேற்றப்படும். அது தீர்ப்பில் குறிப்பிடுவதைப் பொருத்து அமையும்.

சீனா
இஸ்லாமிய நாடுகளைப் போல அல்லாமல், அதே சமயம் சீனாவிலும் மரண தண்டனையே விதிக்கப்படுகிறது. மிக வித்தியாசமாக, அதாவது, சீனாவில் பலாத்காரக் குற்றவாளியின் முதுகெலும்பு, கழுத்துடன் சேரும் இடத்தில் துப்பாக்கியால் சுட்டு மரண தண்டனை நிறைவேற்றப்படும்.  முன்னதாக அவரது ஆண் உறுப்பு துண்டிக்கப்படும் தண்டனையும் நிறைவேற்றப்படுகிறது.

பிரான்ஸ்
மேற்கண்ட நாடுகளைப் போல இல்லாமல், பிரான்ஸில் தண்டனை குறைவுதான். பலாத்காரக் குற்றவாளிக்கு வெறும் 10 ஆண்டுகள் சிறைத் தண்டனை விதிக்கப்படும். ஒரு வேளை பாதிக்கப்பட்ட பெண் உயிரிழந்துவிட்டால், 30 ஆண்டுகள் சிறைத்தண்டனை. ஒரு வேளை, பலாத்காரத்துக்குப் பிறகு துன்புறுத்தல்கள் ஏதேனும் செய்யப்பட்டிருந்தால் சிறைத் தண்டனைக்கான ஆண்டுகள் அதிகரிக்க வாய்ப்பு உள்ளது.

ரஷ்யா

ரஷ்யாவில் பலாத்காரத்துக்கு 3 முதல் 6 ஆண்டுகள்தான் தண்டனையே. பலாத்காரத்தால் பாதிக்கப்பட்டவருக்கு ஏதேனும் உடல்நிலைப் பிரச்னை ஏற்பட்டிருந்தால், குற்றவாளிக்கு 10 ஆண்டுகள் வரை தண்டனையும், ஒரு வேளை இறந்துவிட்டால் 15 ஆண்டுகள் வரை சிறைத் தண்டனையும் வழங்கப்படும். ஒரு வேளை பாதிக்கப்பட்ட நபர் 14 வயதுக்குட்பட்டவராக இருந்து மரணித்திருந்தால், குற்றவாளிக்கு 12 முதல் 20 ஆண்டுகள் சிறைத் தண்டனை விதிக்கப்படும். இது மட்டும் அல்லாமல், குற்றவாளிக்கு அடுத்த 20 ஆண்டுகளுக்கு எந்த வேலை வழங்கவும் தடை விதிக்கப்படும்.

இந்தியா


இந்தியாவில் பலாத்காரக் குற்றவாளிக்கு சிறைத் தண்டனை முதல் மரண தண்டனை வரை விதிக்கப்படும். அதுவும் 2013ம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் நிறைவேற்றப்பட்ட பலாத்காரத் தடுப்புச் சட்டத்தில்தான் ஆயுள் தண்டனை அல்லது மரண தண்டனை விதிக்க வழிவகை ஏற்படுத்தப்பட்டது. அதுவும், பாதிக்கப்பட்ட நபர், மிகக் கொடூரமாக பலாத்காரத்துக்கு உள்ளாக்கப்பட்டு இருந்தால் மட்டுமே மரண தண்டனை விதிக்கப்படும்.

எகிப்து
எகிப்தில் பலாத்காரக் குற்றவாளிக்கு தூக்கு தண்டனை வழங்கப்படுகிறது.

இஸ்ரேல்
இஸ்ரேலில் 4 முதல் 16 ஆண்டுகள் மட்டுமே சிறைத் தண்டனை விதிக்கப்படும்.

அமெரிக்கா
அமெரிக்காவில் பலாத்கார சம்பவத்தைப் பொருத்து சில ஆண்டுகள் முதல் ஆயுள் தண்டனை வரை வழங்கப்படுகிறது.

நெதர்லாந்து
இங்கு சம்மதம் இல்லாத நபருக்கு பறக்கும் முத்தம் கொடுப்பது கூட சட்டப்படி குற்றமாகும். பாதிக்கப்பட்ட நபரின் வயது மற்றும் சம்பவத்தின் தீவிரத்தைப் பொருத்து 4 முதல் 15 ஆண்டுகள் வரை பலாத்காரக் குற்றவாளிக்கு தண்டனை வழங்கப்படுகிறது. 

தண்டனைகள் எவ்வளவுதான் கடுமையாக்கப்பட்டாலும், குற்றங்கள் குறைவதில்லை. பெண்களுக்கு எதிராக பாலியல் பலாத்காரக் குற்றங்களையே ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத நிலையில், குழந்தைகள் மற்றும் சிறுமிகள் மீது நடத்தப்படும் பாலியல் பலாத்காரங்களை ஒடுக்கும் வழி தெரியாமல் பல உலக நாடுகள் திணறித்தான் வருகின்றன.

மாறி வரும் சமூகச் சூழலால், சமீபத்தில் சிறுமிகள் பலரும் காமுகர்களின் கண்களுக்கு பயன்படுத்தியபிறகு கசக்கித் தூக்கிப் போடும் காகிதங்களைப் போல காட்சித் தருவது கொடூரத்தின் உச்சம்.

ஒரு சில நிமிட வெறிக்கு, ரத்தமும் சதையும் உணர்வுகளும் கொண்ட பெண்களின் வாழ்க்கையே கேள்விக்குறியாகிப் போகும் நிலைக்கு யார் பொறுப்பேற்பது?

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2016/11/4/w600X390/rapecases.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/05/know-brutal-punishments-for-rape-worldwide-2784933.html
2784317 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் நாத்திக சாமியாரா? நாடக அரசரா? -சாது ஸ்ரீராம் Wednesday, October 4, 2017 05:06 PM +0530  

கடந்த வாரம் திராவிடர் கழகத் தலைவர் கி. வீரமணி ஒரு கட்டுரையை வெளியிட்டார். அதில் தமிழக அரசியலில் சினிமா நடிகர்கள் நுழைந்து அதிகாரத்தை கைப்பற்றும் முயற்சியின் விளைவுகளை பற்றி அடுக்கடுக்காகக் கேள்வி எழுப்பினார்.

இதில் நடிகர்கள் கமலஹாசன், ரஜினிகாந்த் போன்றவர்களின் அரசியல் பிரவேசத்தை சாடியிருக்கிறார். அதோடு மட்டுமல்ல, இதற்கு முன் சினிமாக்காரர்கள் கைகளில் ஆட்சி அதிகாரம் சிக்கியதால் ஏற்பட்ட விளைவுகளையும், இனியும் அந்த நிலை ஏற்பட அனுமதிக்ககூடாது என்றும், அண்ணாவும், கருணாநிதியும் அப்படியல்ல என்றும் அவர்களை பாராட்டும் விதத்தில் கருத்து தெரிவித்துள்ளார்.

ஒரு காமெடியான விஷயம் என்ன தெரியுமா? ஜெயலலிதா ஆட்சி காலத்தில், 69 சதவீத இடஒதுக்கீட்டுக்கு ஆபத்து வந்தபோது, திராவிடர் கழகம் கொடுத்த ஆலோசனையை ஏற்று சட்டம் இயற்றினாராம்.

இப்படியே வளர்ந்துகொண்டே போகிறது அந்தக் கட்டுரை. யாரோ பேச வேண்டிய வசனங்களை, அவரின் சார்பாக தன்னுடைய கருத்தாக வெளியிடுவதில் கெட்டிக்காரர் கி. வீரமணி. அதைத்தான் தற்போதும் செய்திருக்கிறார்.

இந்தக் கட்டுரைக்குப் பதிலடியாக நடிகர் எஸ்.வி. சேகர் சில கருத்துகளை வெளியிட்டுள்ளார். இது அவர் சார்ந்த கட்சியின் சார்பில் வெளியானதல்ல. அவர் கூறிய கருத்துகளை பார்ப்போம்.

நடிகர்கள் முதலில் மக்களுக்காகப் போராடி சிறை செல்லட்டும் என்கிறார் வீரமணி. இவர் எந்தப் பிரச்னைக்காகப் போராடி சிறைக்குச் சென்றார்?

மறைந்த என் நண்பர் திருவாரூர் தங்கராசு, கொளத்தூர் மணி, கோவை ராமகிருஷ்ணன் போன்றவர்கள் சிறைக்குச் சென்றதை செய்தித்தாள்களில் படித்திருக்கிறேன். டிவி நியூஸ்களில் கேட்டிருக்கிறேன். வீரமணி சிறைக்குப் போனதாக படித்ததோ, கேட்டதோ இல்லை. கேட்டால் ஏதாவது காகிதத்தை எரித்தேன், சாலை மறியல் செய்தேன் என்பார். காலையில் திருமண மண்டபத்தில் போய் கைது என்ற பெயரில் பஜ்ஜி, போண்டா சாப்பிட்டு மாலையில் திரும்பியிருப்பார்.

இவரது சிறைவாசங்களும், சினிமா சிறை மாதிரி செட்டிங்தானே. சினிமா நடிகர்களைப் பற்றிப் பேச இவருக்கு என்ன தகுதி இருக்கிறது?

கட்சி அறக்கட்டளை பெயரில் இவர் நடத்தும் கல்லூரிகளில் கொள்ளையாக நன்கொடை பிடுங்கிக்கொண்டுதானே மாணவர்களை சேர்க்கிறார்? இதுதான் சமூக சேவையா?

இப்படியே வளர்ந்துகொண்டு செல்கிறது அவருடைய பேச்சு. கி. வீரமணி பேசிய ஒவ்வொரு வார்த்தைக்கும், பேசாமல் விட்ட வார்த்தைகளுக்கும் பதிலளித்திருக்கிறார் எஸ்.வி. சேகர்.

இது ஒருபுறமிருக்க, கர்நாடக மாநிலம் பெங்களூருவில் நடைபெற்ற நிகழ்ச்சி ஒன்றில் நடிகர் பிரகாஷ் ராஜ் பேசியவற்றை பார்போம்.

கௌரி லங்கேஷ் கொலையை பிரதமரின் ஆதரவாளர்கள் கொண்டாடிவருவதாகக் குற்றம் சாட்டியுள்ளார். அவர்களின் செயல்பாடுகள் குறித்து மௌனமாக இருப்பதன் மூலம், தன்னைவிட மிகச் சிறந்த நடிகர் என்பதை பிரதமர் நிரூபித்திருப்பதாகவும், இதுபோன்ற கொடூர சம்பவங்களில் மோடி மௌனமாக இருந்தால், தன்னுடைய தேசிய விருதுகளை அரசிடம் திரும்ப அளிக்கவும் தயங்கமாட்டேன் எனவும் நடிகர் பிரகாஷ் ராஜ் கூறியுள்ளார். சற்று நேரத்துக்குப் பிறகு நான் அப்படிச் சொல்லவில்லை என்று பல்டி அடித்துள்ளார். 

சிறப்பாகக் கருத்துகளைப் பகிரும் பலரின் டிவிட்டர் அக்கவுன்ட்களை பிரபலங்கள் பின்தொடர்வது சாதாரண நிகழ்வு. அப்படித்தான், பிரதமர் மோடியும் பலரின் டிவிட்டர் அக்கவுன்ட்களை பின்தொடர்கிறார். அதற்காக அவர்கள் செய்யும் அனைத்து நடவடிக்கைகளுக்கும் பிரதமர் மோடி பொறுப்பேற்க வேண்டும் என்று சொல்வது எந்த விதத்தில் நியாயம்? இது நாட்டில் குழப்பத்தை ஏற்படுத்தும் முயற்சி. படுகொலையில் பிரதமரையும், அவர் சார்ந்த கட்சியையும் சம்பந்தப்படுத்தும் முயற்சி. பிரகாஷ் ராஜ் அவர்களே, கர்நாடகம் தண்ணீர் விடாமல் ஏமாற்றிக்கொண்டிருக்கிறதே, அந்தக் கருத்தை வலியுறுத்தி விருதை திருப்பி அளிக்க முன்வந்தீர்களா? பணத்துக்கு தமிழ்நாடு, பாசத்துக்கு கர்நாடகமா?

மேலே படித்த விஷயங்களில் நடிகர்கள் பற்றிய வீரமணியின் பல கருத்துகள் ஏற்றுக்கொள்ளும் விதத்தில்தான் இருக்கிறது. அதே நேரத்தில், வீரமணியைப் பற்றி எஸ்.வி. சேகரின் பேச்சுகள் அனைத்தும் ஏற்றுக்கொள்ளும் விதத்தில் இருக்கிறது.

சமீபகாலமாக தமிழக நடிகர்களுக்கு சினிமா வாழ்க்கை அலுத்துப் போய்விட்டது. அரியணை ஆசை ஏற்பட்டுள்ளது. இது தவறல்ல. ஆனால், அதற்காக தினம் ஒரு அறிக்கையை வெளியிட்டு மக்களைக் குழப்புவது எந்த விதத்தில் நியாயம்? ஏதோ தமிழகத்தில் கடந்த சில மாதங்களாக மட்டுமே ஊழல் நடப்பதுபோல பேசிவருவது நகைப்புக்குரியது.

திராவிட கட்சிகள் ஆட்சிக்கு வந்தபின், ஒவ்வொரு ஆட்சி மாற்றத்தின்போதும் முந்தைய ஆட்சி மீது ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளை சுமத்துவதும், ஆட்சியை பிடிப்பதற்கு ஊழலையே ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்தி வருவதும் நாம் அறிந்ததே. 

இந்தக் கட்டுரை, ஏதோ ஊழலை நியாயப்படுத்துகிறது என்று நினைக்க வேண்டாம். அரசுகளை குறை சொல்லும் சினிமாத் துறை, மக்களுக்கு செய்தது என்ன என்பதை நினைத்துப் பார்க்க வேண்டும். இருபது வருடங்களுக்கு முன் இப்படித்தான் திரைப்பட கட்டணம் நிர்ணயிக்கப்பட்டதா? ஒரே நேரத்தில் தமிழகத்தில் உள்ள அனைத்து திரையரங்குகளிலும் ஒரே படத்தை திரையிட்டு, படம் நன்றாக இருந்தாலும் சரி, நன்றாக இல்லாவிட்டாலும் சரி ஒரே வாரத்தில் வசூலை முடித்துவிடுகிறீர்கள். பின்புலம் இல்லாதவர்களின் திரைப்படங்களுக்கு திரையரங்குகள் கிடைப்பதில்லை. 

இது ஒருபுறமிருக்க, திரைப்படங்களுக்கு வரி விதித்தால் வானத்துக்கும் பூமிக்கும் குதிக்கிறீர்கள். எவ்வளவு வரி விதிக்கபடுகிறதோ அதற்கேற்றவாறு டிக்கெட் கட்டணம் உயர்த்தப்படுகிறது. நிலைமையை அனுசரித்து முன்னணி நாயகர்கள் தங்கள் சம்பளத்தை குறைத்துக்கொண்டிருக்கிறீர்களா? எல்லா சுமையையும் ரசிகர்கள் மீதுதானே சுமத்துகிறீர்கள். மக்களை மகிழ்விப்பதுதான் எங்கள் நோக்கம் என்று நீங்கள் நினைத்தால், எதற்கு அரசியலுக்கு வர வேண்டும்? முதலில் சினிமாத் துறையில் உள்ள அவலங்களை சரி செய்யுங்கள் பிறகு அரசியலில் குதியுங்கள்.

சினிமா நடிகர்கள் இனி எந்த அரசியல்வாதிகளை விமர்சிப்பதாக இருந்தாலும், முதலில் ஏதாவது ஒரு கட்சியில் இணைத்துக்கொள்ளுங்கள். அல்லது புதிதாக ஒரு கட்சியை தொடங்குங்கள். உங்கள் பேச்சுக்கு அந்தக் கட்சி பொறுப்பேற்கட்டும். அப்படியில்லாமல், வாய்க்கு வந்தபடி பேசித் திரிவது, சம்பந்தப்பட்ட தலைவர்களின் மீது நீங்கள் தொடுக்கும் தனிப்பட்ட தாக்குதல். இதற்கு அரசியல் ரீதியான பதில்கள் மட்டும் கிடைக்கும் என்று தப்பு கணக்குப் போடாதீர்கள்.

இந்தத் தருணத்தில் ஒரு குட்டிக்கதையை பார்ப்போம்.

ஒரு நாடு. அந்த நாட்டு அரசன் திடீரென்று இறந்துபோனான். புதிய அரசரை தேர்ந்தெடுக்கும் பொறுப்பு சாதுவிடம் வழங்கப்பட்டது.

அந்த நாட்டில் ஒரு நாடக நடிகர் இருந்தார். அவர் சாதுவை சந்தித்தார்.
‘சாதுவே! பல நாடகங்களில் அரசர் வேடத்தில் நடித்திருக்கிறேன். ஆகையால், அரசர் பதவிக்கு சிறந்தவன் நான்தான். புதிய அரசராக என்னை நியமியுங்கள்' என்று கேட்டுக் கொண்டார்.

சாது யோசிக்கத் தொடங்கினார். அந்த நாட்டில் நாத்திக சாமியார் ஒருவர் இருந்தார். நாடக அரசரின் கோரிக்கை அவருக்கு எரிச்சலை ஏற்படுத்தியது. சாதுவை நேரில் சென்று சந்தித்தார்.

‘சாதுவே! நாடகம் முடிந்தவுடன் அரச பதவியும் முடிவுக்கு வரும். அப்படிப்பட்ட ஒருவரை அரசனாக எப்படி தேர்ந்தெடுப்பது? அதுமட்டுமின்றி நடிகர் என்றைக்காவது சொந்தமாக வசனங்களை பேசியிருக்கிறாரா?' என்று பல கருத்துகளை சொன்னார் நாத்திக சாமியார்.

நாத்திக சாமியாரின் பேச்சில் நியாயம் இருப்பதை உணர்ந்தார் சாது. அவரை அழைத்தார்.

‘உங்கள் பேச்சுத் திறமையை மனத்தில் கொண்டு உங்களையே அரசராக நியமிக்க முடிவு செய்திருக்கிறேன்' என்றார் சாது.

‘சாதுவே! எனக்கு அரசர் பதவி வேண்டாம். ஆனால், என்னை வண்டியில் வைத்து இழுத்துச் செல்லும் எனது வண்டிக்காரனை அரசனாக்குங்கள்' என்றார் நாத்திக சாமியார்.

உடனடியாக ஒரு ஒற்றனை அழைத்தார். நாத்திக சாமியாரையும், வண்டிக்காரனையும் பற்றிய விவரங்களை சேகரித்து வரும்படி அனுப்பினார். சில நாட்களில் ஒற்றன் விவரங்களுடன் திரும்பினான்.

‘ஐயா! நாத்திக சாமியார் அரசர் பணிக்கு ஏற்றவரல்ல. ஏனென்றால், அவருக்கு ‘சமயசந்தர்ப்பமேனியா' என்ற நோய் இருக்கிறது. அதனால் அவருக்கு எல்லா நேரமும் கண் பார்வை தெரியும் என்று சொல்ல முடியாது. எல்லா நேரமும் காது கேட்கும் என்று சொல்ல முடியாது. அதேபோல், எல்லா நேரமும் பேச முடியும் என்றும் சொல்ல முடியாது. ஆனால், இவர் தனக்கு சாதகமானபோது மட்டும் பேசுவார்' என்றான் ஒற்றன்.

‘இப்படியும் ஒரு வியாதியா! சரி, இவர் சொன்னபடி இவருடைய வண்டிகாரரை அரசனாக்கினால் என்ன?' என்று கேட்டார் சாது.

‘அதிலும் ஒரு சிக்கல் இருக்கிறது' என்றான் ஒற்றன்.

‘அதிலென்னப்பா சிக்கல்' என்றார் சாது.

‘ஐயா! நாத்திக சாமியாருக்கு எல்லா விஷயங்களும் தெரிந்தாலும், அவர் எதுவும் தெரியாதவர்போல இருப்பார். ஆனால், வண்டிக்காரருக்கு எதுவும் தெரியாது. ஆனால் எல்லாம் தெரிந்தவர்போல இருப்பார்' என்றான் ஒற்றன்.

சாதுவுக்குத் தலை சுற்றத் தொடங்கியது. உடனடியாக சபையைக் கூட்டினார்.

‘சபையோர்களே! நம் நாட்டின் அரசர் பதவிக்கு நாத்திக சாமியாரும், நாடக அரசரும் போட்டி போடுகிறார்கள். இவர்கள் இருவருக்கும் ஒரு போட்டி வைக்கிறேன். போட்டியில் யார் வெற்றி பெறுகிறார்களோ அவர்களே நமது அரசர்' என்றார் சாது.

என்ன போட்டி என்பதை தெரிந்துகொள்வதற்காக அனைவரும் காத்திருந்தனர்.

சாது பேசினார்.

‘நாத்திக சாமியாரும், நாடக அரசரும் கத்திச் சண்டை போட வேண்டும். இதில் யார் தோற்றுப்போகிறார்களோ அவர்தான் இந்த போட்டியில் வெற்றி பெற்றவர். அவர்தான் இந்த நாட்டின் புதிய அரசர். ஒருவேளை இந்தப் போட்டியில் எந்த ஒரு முடிவும் எட்டப்படாவிட்டால், புதிய அரசரை தேடுவோம். எவ்வளவு காலமானாலும் சரி, புதிய அரசர் கிடைக்கும் வரை காத்திருப்போம்' என்றார் சாது.

‘நாத்திக சாமியாரும், நாடக அரசரும் எப்படி சண்டையில் தோற்பது என்பது தெரியாமல் திருதிருவென விழிக்கத் தொடங்கினர். நடப்பது எதுவுமே புரியாமல், வண்டிக்காரரும் தலையை பிய்த்துக்கொண்டிருந்தார். விடை தெரியாதவனும் விழிப்பான், கேள்வியே தெரியாதவனும் விழிப்பான். அவர்கள் விழிக்கட்டும் நாம் மேலே படிப்போம். யார் நாத்திக சாமியார், யார் வண்டிகாரர், யார் நாடக அரசர் என்ற கேள்விக்கு என்னிடம் பதில் இல்லை.

நடிகர்கள் சிறந்தவர்கள் என்று வக்காலத்து வாங்கும் எஸ்.வி. சேகர் அவர்களே! அஇஅதிமுக உங்களுக்கு தேர்தலில் போட்டியிட டிக்கெட் கொடுத்தது. போட்டியிட்டு எம்எல்ஏவாகத் தேர்வானீர்கள். பிறகு என்ன செய்தீர்கள்? திமுகவோடு போய் சேர்ந்துகொண்டீர்கள். திமுகவின் நூறாவது எம்எல்ஏ என்று பெருமையோடு சொன்னீர்கள். இது எந்த விதத்தில் நியாயம்? உங்களைத் தேர்ந்தெடுத்த கட்சிக்குச் செய்யும் துரோகம் அல்லவா? உங்களுக்கு அந்தக் கட்சியின் தலைமை பிடிக்கவில்லை என்றால், பதவியை ராஜினாமா செய்திருக்கலாம். அப்படியில்லையென்றால், தனிப்பட்ட முறையில் எதிர்த்து நின்றிருக்கலாம். அப்படிச் செய்யாமல், எதிரணியில் சேர்வது தர்மமா? உங்களைப் போன்றவர்கள் எப்படி நல்ல ஆட்சியைக் கொடுக்க முடியும்? ஆகையால், மற்றவர்களுக்கு வக்காலத்து வாங்க உங்களுக்கு எந்தத் தார்மிக உரிமையும் கிடையாது.

கி. வீரமணி சொன்ன கருத்துகளையும், எஸ்.வி. சேகர் சொன்ன கருத்துகளையும் அலசி ஆராய்ந்து பார்க்கும்போது, இருவரின் கருத்துகளிலும் அசைக்க முடியாத நியாயங்கள் இருப்பதை உணர முடிகிறது. இது தமிழகத்துக்கு சோதனைக்காலம். இந்தச் சோதனையில் வெற்றிபெற வேண்டுமானால், நாம் இரண்டு முக்கிய முடிவுகளை எடுக்க வேண்டும். 

ஒன்று, அடுத்தவர்களின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளிக்காத நாத்திக சிந்தனைகளுக்கு விடை கொடுக்க வேண்டும். இரண்டு, சினிமா கவர்ச்சிகளுக்கு மயங்காத நிலையை நம் மனத்தில் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். இந்த முடிவுகள் நிச்சயமாக அடுத்த தலைமுறைக்கு நல்ல தலைவர்களை விட்டுச் செல்லும்.

அன்புடன் சாது ஸ்ரீராம்
(saadhusriram@gmail.com)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/4/w600X390/political_parties.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/04/நாத்திக-சாமியாரா-நாடக-அரசரா-2784317.html
2783137 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் காட்ஃபாதர் பேசுகிறார்...! பிரான்சிஸ் ஃபோர்ட் கப்பாலோ நேர்காணல் ராம் முரளி DIN Tuesday, October 3, 2017 10:00 AM +0530 காட்ஃபாதர் திரைப்படத்தினை இதுவரையிலும் பத்துக்கும் மேற்பட்ட முறையாவது பார்த்திருப்பேன். ஒருபோதும் அப்படம் எனக்கு துளி சலிப்பையும் ஏற்படுத்தியதில்லை. வசீகரமான மாய கனவொன்றில் நுழைந்து சிறிது நேரம் உலாத்திவிட்டு மனமொப்பாது மீண்டும் இயல்புக்கு திரும்பும் உணர்வே ஒவ்வொருமுறை காட்ஃபாதரை பார்த்து முடிக்கும்போதும் எனக்கு ஏற்பட்டிருக்கிறது. 'ஒரு திரைப்படம் முடிவடைகின்றபோது, அதன் மைய கதாப்பாத்திரத்திடமிருந்து விடைபெறுதல் என்பது மிகவும் துன்பகரமானது' என்ற புகழ்பெற்ற இயக்குனர் ஒருவரின் மேற்கோள் காட்ஃபாதர் திரைப்படத்துக்கு மிக கச்சிதமாக பொருந்தும்.

காட்ஃபாதராக திரையில் நடமாடிய மர்லன் பிராண்டோவின் சிறுசிறு அசைவுகளும் என்னை பெரிதும் வசீகரித்திருக்கிறது. மிகப்பெரிய மாஃபியா கும்பலொன்றின் தலைவனாக அறிமுகமாகி, தன் குடும்பத்தின் மீதான அன்பினால் இறுதியில் தனது கட்டுறுதி குலைந்து சிறுபிள்ளைப்போல அழுகின்ற பிராண்டோவின் முகம் இப்போதும் நினைவில் தங்கியுள்ளது. அல் பாசினோ – ராபர்ட் டி நிரோ என்ற மிகச்சிறந்த இரு நடிகர்களை அடையாளம் காட்டிய காட்ஃபாதர் திரைப்படம் உலகின் மிக முக்கியமான பல இயக்குனர்களையும் அதிக தாக்கத்துக்குள்ளாக்கியது.

இருபதாம் நூற்றாண்டின் மிகச்சிறந்த திரைப்பட மேதைகளில் ஒருவராக போற்றப்படும் அமெரிக்க இயக்குனரான பிரான்சிஸ் ஃபோர்ட் கப்பல்லோ சிருஷ்டித்த காட்ஃபாதர் திரைப்படம் மாஃபியா வகை படங்களுக்கு ஒரு புதிய வெளிச்சத்தை அளித்து அவ்வகை படங்களுக்கு முன்னோடியாக திகழ்கிறது. விமர்சகர்களாலும், திரைக்கலைஞர்களாலும், எண்ணற்ற ரசிகர்களாலும் கூட்டாக கொண்டாடப்படும் காட்ஃபாதர் திரைப்படத்தின் முதல் பாகத்தை உருவாக்க துவங்கியபோது கப்பல்லோவுக்கு வெறும் 29 வயதுதான். மிகவும் இளையவரான கப்பல்லோ ஸ்டுடியோக்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த ஹாலிவுட் சினிமாவில் தான் நினைத்ததைப்போல காட்ஃபாதரை எடுத்து முடிப்பதற்குள் எண்ணற்ற சிக்கல்களையும், போராட்டங்களையும் எதிர்கொள்ள நேர்ந்தது. எனினும், உறுதியுடன் அவைகளை அவர் எதிர்கொண்டார்.

சினிமா விமர்சகரான மார்வின் ஆர்.ஷங்கின்னுடனான இந்த நேர்காணலில் காட்ஃபாதர் திரைப்பட உருவாக்கத்தின் பின்னணியை மிக விரிவாக விவரித்து பேசியிருக்கிறார் கப்பல்லோ. 

உலகில் படைக்கப்பட்ட மிகச் சிறந்த திரைப்படங்களில் அதிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததான காட்ஃபாதர் திரைப்படத்தை இயக்க பாரமெளன்ட் நிறுவனம் (Paramount Pictures) உங்களுக்கு முன்பாக 30க்கும் மேற்பட்ட இயக்குனர்களை அணுகியதாகவும், அவர்கள் அனைவருமே இப்படத்தினை இயக்க மறுத்துவிட்டதாகவும் கேள்விpபட்டேன். உண்மையில் நடந்தது என்ன? காட்ஃபாதர் படத்தை இயக்கும் பொறுப்பு உங்களை வந்தடைந்தது எப்படி?

காட்ஃபாதர் படத்தை இயக்க முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட இயக்குனர்கள் மறுத்தார்களா என்று தெரியவில்லை. ஆனால், உறுதியாக சிலர் மறுத்துவிட்டனர். காட்ஃபாதருக்கு ஓராண்டுக்கு முன்னதாக தி பிரதர்ஹுட் (The Brotherhood) என்றொரு திரைப்படம் வெளியாகியிருந்தது. மாஃபியா கும்பலை பற்றிய அப்படத்தை பிக் ஸ்டுடியோ நிறுவனம் தயாரித்திருந்தது. கிர்க் டக்ளஸ் நடித்திருந்தார். ஆனால் அப்படம் மிகப்பெரிய தோல்வியை தழுவியது. அதனால், மாஃபியா பின்னணியில் அமைந்திருந்த காட்ஃபாதர் திரைப்படத்தை இயக்கும் வாய்ப்பை பலரும் உதாசீனப்படுத்திவிட்டார்கள். அவர்கள் இது வெற்றிப்பெறப் போவதில்லை என்று உறுதியாக நம்பினார்கள்.

ஹாலிவுட்டில் எதை பற்றியும் விரைவாக முடிவெடுத்து விடுவார்கள். அதனால், காட்ஃபாதர் சீக்கிரத்திலேயே பலரால் புறக்கணிக்கப்பட்டது. பாரமெளன்ட் நிறுவனம், காட்ஃபாதர் நாவல் வெளியாகியிருந்த உடனேயே அதனை அவர்கள் மிகக்குறைந்த பொருட்செலவில் தயாரிப்பதென்றும், பணத்தை அதிகம் விரயம் செய்யாமல் சிக்கனமாக கையாளத் தெரிந்த இளைஞர் ஒருவரை இயக்குனராக நியமிப்பது என்றும் முடிவு செய்திருந்ததார்கள்.

அந்நாட்களில் இயங்கிக்கொண்டிருந்த இயக்குனர்கள் அனைவருமே ஹாலிவுட்டின் இயக்குனர் சங்கத்தின் உறுப்பினர்களாகவே இருந்தார்கள். ஹாலிவுட்டுக்கு வெளியிலிருந்த இளைஞர்கள் எவரும் ஒரு படம்கூட இயக்கியிருக்கவில்லை. எனக்கு அப்போது 29 வயது. பாரமெளன்ட் நிறுவனம் இரண்டு மில்லியனுக்கும் குறைவான பணத்தில் படத்தை தயாரிப்பதென்றும், இத்தாலியரையோ அல்லது இத்தாலிய வம்சாவழியை சார்ந்த ஒருவரையோ இயக்குனராக நியமிப்பதன் மூலம் நாவலில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள குடும்ப உறவுகளை புரிந்துக்கொண்டு அதனை கையாள ஏதுவாக இருக்கும் என்று கருதினார்கள்.

அதே நேரத்தில், திரைப்பட பள்ளியில் பயின்றிருந்தவர்களில், முதன்முதலாக திரைப்படம் இயக்கும் வாய்ப்பை பெற்றவன் நான்தான். என்னுடைய 'யூ ஆர் எ பிக் பாய் நெளவ்’ (You are a big boy now) படம் நியூயார்க்கில் சிறியளவில் வெற்றி அடைந்திருந்தது. அதோடு, அப்படத்தில் கையாளப்பட்டிருந்த புதிய கருவிகள், திரைப்பட உருவாக்கத்தில் பின்பற்றியிருந்த புதிய உத்திகள், அதிக செலவு இழுக்காத தெளிவான திட்டமிடல்களை பற்றியும் பரவலாக பேசப்பட்டது.

காட்ஃபாதரை பற்றிய சுவையான செய்தி ஒன்றை உங்களிடம் பகிர்ந்து கொள்கிறேன். திரைப்பட பள்ளியில் படிப்பை முடித்ததும் நானும், என்னுடன் பயின்ற சிலரும் சான் பிரான்சிஸ்கோ நகருக்கு சென்றோம். நாங்கள் சுயமாகவே திரைப்படங்களை உருவாக்க திட்டமிட்டிருந்தோம். ஐம்பதுகளில் வெளியான 'தி யூரோப்பியன்' போன்ற கிளாசிக் தன்மையிலான கலைப்படங்களை இயக்க வேண்டுமென்று எண்ணங்கொண்டிருந்தோம். என்னுடன் ஜார்ஜ் லூகாஸ் என்ற இளையவன் ஒருவனும் முனைப்புடன் இருந்தான். அவன் ஒரு திரைப்பட பள்ளி மாணவன்.

நாங்கள் American Zoetrope என்றொரு திரைப்பட இயக்கத்தை தொடங்கினோம். நான் அதற்கு முன்பே மூன்று ஆண்டுகள் திரைக்கதை ஆசிரியனாக பணியாற்றிக்கொண்டிருந்ததால், என்னிடம் ஜாக்குவார் கார் ஒன்றும், இரண்டு வீடுகளும் இருந்தன. ஆனால், திரைப்பட இயக்கம் தொடங்குவதென்று முடிவு செய்ததும், நான் என்னிடமிருந்த அனைத்து உடமைகளையும் விற்று விட்டேன்.
சரியாக அத் தருணத்தில்தான், அல் ரூடி மற்றும் க்ரே பிரெட்ரிக்சன்னிடமிருந்து எனக்கு அழைப்பு வந்தது. அவர்கள் என்னிடம் 'நாங்கள் ராபார்ட் ரெட்ஃபோர்டை வைத்து படமொன்றை எடுக்கப் போகிறோம், அதனால் உங்களை சந்திக்க விரும்புகிறோம்' என்றனர். அவர்கள் வருவதாக தெரிவித்திருந்த அன்றுதான், சண்டே டைம்ஸில் இடம்பெற்றிருந்த சிறிய அளவிலான 'மேரியோ புஸோவின் காட்ஃபாதர்' என்ற புத்தக விளம்பரம் என் கண்ணில் தென்பட்டது.

நான் மேரியோ புஸோ எனும் பெயரால் ஈர்க்கப்பட்டேன். அப்பெயர் ஒரு அறிவுஜீவி தோற்றத்தை எனக்குள் ஏற்படுத்தியது. இட்டாலோ கால்வினோ போன்ற எழுத்தாளராக இருக்கக்கூடும் என்று நினைத்துக்கொண்டேன்.

நான் அந்த விளம்பரத்தை அதிக ஆச்சர்யத்துடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். யார் இந்த மேரியோ புஸோ? இவர் ஒரு இத்தாலிய எழுத்தாளரா? என்று கேள்விகள் தொடர்ந்து எனக்குள் முளைவிட்டபடியே இருந்தன. அந்த புத்தக விளம்பரம், அதுவொரு அசாத்திய சக்தியை பற்றியது எனும் தோற்றத்தை ஏற்படுத்தியது.

நான் காட்ஃபாதரால் அதிகம் ஈர்க்கப்பட்டேன். சரியாக அதே நிமிடத்தில், என் வீட்டின் காலிங் பெல் அலறியது. என்னை காண அல் ரூடி மற்றும் க்ரே பிரெட்ரிக்சன் வந்திருந்தனர்.

நான் அப்போது 'தி கன்வர்சேஷன்' (The Conversation) என்றொரு திரைக்கதையை எழுதி முடித்திருந்தேன். அதனை மர்லன் பிராண்டோவுக்கு அனுப்பியும் வைத்திருந்தேன். அவருடன் எனக்கு அப்போது நேரடி பரிச்சயம் இல்லை என்றாலும், அவரது நடிப்பு என்னை பெருமளவு கவர்ந்திருந்ததால், எனது தி கன்வர்சேஷன்  படத்தில் அவர்தான் நடிக்க வேண்டுமென்று உறுதிக் கொண்டிருந்தேன். நான் காட்ஃபாதர் நாவலின் விளம்பரத்தை கையில் வைத்துக்கொண்டு அல் ரூடி மற்றும் க்ரே பிரெட்ரிக்சனோடு உரையாடிக்கொண்டிருந்தபோது எனக்கொரு அழைப்பு வந்தது. நான் ஃபோன் காலை அட்டன்ட் செய்து காதில் வைத்ததும் ஆச்சர்யத்தில் தடுமாறிப் போனேன். ஃபோனில் மார்லன் பிராண்டோ அழைத்திருந்தார்.

அவர் என்னிடம் 'கதை எனக்கு பிடித்திருக்கிறது, ஆனால், நிச்சயமாக எனக்கு ஏற்றதல்ல' என்றார். நானும் தொடர்ந்து அவரிடம், 'உங்களது பாத்திரம் அதிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது' என்று சொல்லி வற்புறுத்திய போதும், 'இல்லை, நான் நடிக்கவில்லை' என்று மறுத்துவிட்டார். பிறகு, நான் என் எதிரில் அமர்ந்திருந்தவர்களிடம் 'மர்லன் பிராண்டோ தான் அழைத்திருந்தார்' என்று தெரிவித்தேன்.

பிற்காலத்தில் காட்ஃபாதர் படத்தை தயாரிக்க போகிறவர்கள் என் எதிரில் அமர்ந்திருவர்கள்தான் என்றோ, படத்தை இயக்க போகிறவன் நான்தான் என்றோ, மர்லன் பிராண்டோதான் காட்ஃபாதராக என்றென்றும் நிலைத்து நிற்க போகிறார் என்றோ எங்களில் யாருமே அப்போது அறிந்திருக்கவில்லை. அவ்வறையில் நாங்கள் அன்றைய தினத்தில் முதன்முறையாக இணைந்திருந்தோம். அது முற்றிலும் எதிர்பாராத அதிசயத்தக்கதொரு நிகழ்வு.

ஆனால், சில மாதங்களிலேயே நாங்கள் பிரிந்துவிட்டோம். அல் ரூடி மற்றும் க்ரே பிரெட்ரிக்சன் வேறு வேளைகளில் மூழ்கி விட்டார்கள். இந் நிலையில் நானும் லூகாஸும் கடும் பொருளாதார நெருக்கடியில் சிக்கிக்கொண்டோம். எங்களது தற்காலிக அலுவலகத்துக்கு வாடகை பாக்கி வேறு அதிகம் இருந்ததால், எப்போதும் அலுவலகம் காலி செய்யப்படலாம் எனும் சூழல் நிலவியது. லூகாஸ் 'நாம் எதையாவது செய்தே ஆக வேண்டும்' என்று என்னை வற்புறுத்திக்கொண்டே இருந்தான்.                

அப்போதுதான் பாராமெளன்ட் நிறுவனம் மேற்சொன்ன காரணங்களுக்காக காட்ஃபாதரை என்னை இயக்கச் சொல்லி அணுகியது. அதோடு அல் ரூடிதான் படத்தின் தயாரிப்பாளர் என்றும் தெரிவித்தது. ஆனால் நான் 'தி கான்வர்சேஷனை' படமாக்க விரும்பினேன். இருப்பினும், ஜார்ஜின் தொடர் வற்புறுத்தலால் காட்ஃபாதர் நாவலை கையில் எடுத்துக் கொண்டேன். அதிலிருந்த சகோததர்களுக்கிடையிலான உறவு, தந்தையின் கதை மற்றும் மாஃபியா போன்ற சமாச்சாரங்கள் என்னை வசீகரித்தன. ஆனாலும், காட்ஃபாதரில் இடம்பெற்றிருந்த பெண்ணினது பகுதி மிகவும் சலிப்பூட்டக்கூடியதாக இருந்தது.

நான் ஜார்ஜிடம் 'இதை என்னால் செய்ய முடியாது, நாவல் மிகவும் அலுப்பு மிக்கதாக இருக்கிறது' என்றேன். ஆனால் ஜார்ஜ், 'நாம் இப்போது அதிக நெருக்கடியில் இருக்கிறோம். அதனால், காட்ஃபாதர் நாவலில் உள்ள சுவாரஸ்யமான புள்ளிகளை மட்டுமாவது கையிலெடுத்துக்கொள்ளுங்கள்' என்று தொடர்ந்து வலியுறுத்தினான். அதனால், அதில் அடங்கியிருந்த மாஃபியா எனும் புள்ளியை கையிலெடுத்துக்கொண்டு, நூலகங்களில் மாஃபியாக்கள் குறித்த தகவல்களை திரட்டத் துவங்கினேன்.

அப்போது உங்களுக்கு மாஃபியா கும்பல்களை பற்றி எதுவும் தெரிந்திருக்கவில்லை இல்லையா?

நிச்சயமாக எதுவும் அறிந்திருக்கவில்லை. மாஃபியாக்கள் குறித்து நான் தெரிந்து வைத்திருந்ததெல்லாம் என் சிறு வயதில் தந்தையோடு இணைந்து பார்த்த பிளாக் ஹேன்ட் (Black Hand) எனும் திரைப்படம் மட்டும்தான். அது மாஃபியா கும்பலை பற்றிய படம். மாஃபியாக்களை பற்றி அறிந்துக்கொள்ள நிறைய விஷயங்கள் இருக்கின்றன என்பதை தாண்டி, அவை எவ்வாறு இயங்குகின்றன என்பது குறித்தோ, மாஃபியாக்கள் எங்கிருந்து உருவாகிறார்கள் என்றோ எனக்கு எதுவும் தெரியாது.

நான் முன்னதாகவே சில போர் சார்ந்த திரைப்படங்களுக்கு திரைக்கதைகள் எழுதியிருந்தாலும், அவைகளில் ஒரு நேர்த்தி இல்லாதிருந்தது. அதனால், இம்முறை கவனமாக திரைக்கதையை கையாள வேண்டுமென்று முடிவெடுத்தேன். நூலகத்திலிருந்து மூன்று புத்தகங்களை எடுத்து வந்து வாசிக்க தொடங்கினேன்.

அந்த புத்தகங்களை இப்போதும் நினைவு வைத்திருக்கிறீர்களா?

ஆம். அவை நியூயார்க் நகரில் வேர்விட்டிருந்த மாஃபியா கும்பல்களை பற்றிய புத்தகங்கள். அதில் நியூயார்க்கில் மாஃபியா கும்பல்களின் வரலாறு விரிவாக விளக்கப்பட்டிருந்தது. அதோடு, சால்வடோர் மாரன்சானோ எனும் மிகப்பெரிய மாஃபியா தலைவனின் கொலைப் பற்றியும் விவரிக்கப்பட்டிருந்தது. அந்த புத்தகத்தை எழுதியிருந்தவர் லக்கி லூஸியானா. அதோடு மேலும் சில மாஃபியா தலைவர்களை பற்றியும் அதில் விரிவாக எழுதப்பட்டிருந்தது. அவை எல்லாமே வெவ்வேறான மாஃபியா கும்பல்களுக்கிடையிலான உறவினை ஆழமாக அலசியிருந்தன.

நான் இத்தகைய தகவல்களால் அதிகம் ஈர்க்கப்பட்டேன். நியூயார்க் நகரில் சில மாஃபியா குடும்பங்கள் சட்டவிரோதமான செயல்களை தங்களுக்குள் பிரித்துக்கொண்டு, அவற்றை நடைமுறை படுத்திக்கொண்டிருந்ததை வாசிக்க வியப்பாக இருந்தது. சிலர் போதைப் பொருட்களின் விற்பனையை தங்கள் கைவசம் வைத்திருந்தனர். சிலரோ விபச்சார தொழிலில் ஈடுபட்டிருந்தார்கள். இவை அனைத்தும் எவ்வித இடையூறுமின்றி செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. மக்கள் இவர்களிடம் விரும்பி சென்றுக்கொண்டிருந்தார்கள்.

இறுதியாக, மாஃபியா கும்பல்களின் உலகம் அதிக சுவாரஸ்யமானது என்பதை புரிந்துக்கொண்டேன். அப்போது என் நினைவுக்கு 'டிரிக்கர்' மைக் கப்போலோ எனும் நியூ யார்க் நகரத்தின் மாஃபியா ஒருவர் நினைவுக்கு வந்தார்.  

அவர் உங்களின் உறவினரா?      

இல்லை. அவர் என் உறவினர் இல்லை. ஆனால், என் தந்தையும் மாமாவும் அவ்வப்போது அவரை பற்றி நிறைய விஷயங்களை பேசிக்கொண்டிருப்பார்கள். அதிலொன்று, 30 அல்லது 40-வது ஆண்டில் நடன மங்கை ஒருத்தியை அவர் திருமணம் செய்துக்கொண்டிருக்கிறார். அவருக்கும் அவரது மனைவிக்கும் இடையே உறவு எப்போதும் நிலையற்றதாகவே இருந்திருக்கிறது. அதோடு என் பிரியத்திற்குரிய மாமா ஒருத்தருக்கும் மாஃபியா கும்பல்களை பற்றிய நிறைய தகவல்கள் தெரிந்திருந்தது. அதனால், வீட்டில் எப்போதும் மாஃபியாக்களை பற்றியே நாங்கள் பேசியபடி இருந்தோம்.

இதன்மூலம் எனக்கு நிறைய தகவல்கள் கிடைத்திருந்தது. நான் மீண்டுமொரு முறை காட்ஃபாதர் நாவலை வாசிக்கத் துவங்கினேன். இம்முறை நிறைய விஷயங்களை அடிக்கோடிட்டு குறிப்புகள் எடுத்துக்கொண்டேன்.

எனக்கு கிடைத்திருந்த குறிப்புகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ஒரு திரைக்கதை வடிவத்தை வரைந்தெடுத்தேன். அதோடு ஒவ்வொரு காட்சியைப் பற்றிய சிறுசிறு துணுக்குகளையும், படத்தில் உள்ள மனிதர்களுக்கிடையிலான உறவினையும் உருவாக்கி வைத்துக்கொண்டேன்.

நாவலில் இருந்து எத்தனை தூரம் விலகி நீங்கள் உங்கள் திரைக்கதையை அமைத்தீர்கள்? 

நான் காட்ஃபாதரை இயக்கியபோது நாவலையோ, திரைக்கதையையோ பயன்படுத்தவில்லை. சேகரித்து வைத்திருந்த குறிப்புகளையே பயன்படுத்தினேன். இந்த குறிப்புகள் படப்பிடிப்பு துவங்குவதற்கு நான்கு மாதங்களுக்கு முன்னதாக தயாரிக்கப்பட்டது. இந்த குரிப்புகளிலிருந்தே நான் திரைக்கதையினை வடிவமைத்தேன். ஒவ்வொரு சிறு துணுக்கையும் தேவைக்கேற்ப விரிவாக்கி, அதனை காட்சிகளாக மாற்றினேன்.

காட்ஃபாதர் மக்களிடம் மிகுந்த வரவேற்பை பெரும் என்று முன்னதாகவே கணித்தீர்களா?    

இல்லை. படம் வெளியானதற்கு பிற்பாடுதான் எல்லாமும் நிகழ்ந்தது. உண்மையில் பாரமெளன்ட் நிறுவனத்தின் நிலைதான் பரிதாபகரமானது. அவர்களுக்கு என்னுடைய ஐடியா பிடிக்கவில்லை. எனது திரைப்படம் பிடிக்கவில்லை. என்னையும் சுத்தமாக அவர்களுக்கு பிடிக்கவில்லை.

நான் ஒரு கட்டுரையில் காட்ஃபாதர் உருவாக்கத்தின் பின்னணியில் பாரமெளன்ட் நிறுவனத்தினர் பலரும் பங்குகொண்டதாக தகவல் ஒன்றை படித்தேன். அதில் எந்தளவுக்கு உண்மை இருக்கிறது?  

அவர்கள் எனக்கு பின்னால் இருந்தது உண்மைதான். ஒரு இளைய இத்தாலிய இயக்குனரை நியமிப்பதன் மூலம் அவர்கள் மூன்று விஷயங்களை சாத்தியப்படுத்திவிட முடியுமென்று நம்பினார்கள். முதலாவது, படத்தை மிகக் குறைந்த செலவில் எடுத்து முடித்துவிட முடியும். இரண்டாவது, எப்போதும், நான் அவர்களின் கண்காணிப்பிலேயே இருக்கும்படி பார்த்துக்கொள்ள முடியும். மூன்றாவது படத்துக்கு இத்தாலிய சாயலையும் கச்சிதமாக பூசிவிட முடியும். அவர்கள் இரண்டு மில்லியனுக்கும் குறைவான தொகையிலேயே படத்தை எடுத்து முடித்துவிட வேண்டுமென்பதில் தீர்மானமாக இருந்தார்கள். ஏனெனில், அப்போதுதான் புத்தகம் வாசகர்களிடம் லேசான கவனிப்பை பெற்றிருந்தது.

படத்தை முடித்தபோது எவ்வளவு தொகை மொத்தமாக செலவிடப்பட்டிருந்தது?

6.2 மில்லியன்.    

காட்ஃபாதர்  1972 ஆம் ஆண்டுதான் வெளியானது இல்லையா?

ஆமாம். முதலில் உருவாக்கிய திரைக்கதை நிகழ்காலத்தில் நடைபெறுவதாக அமைக்கப்பட்டிருந்தது. அதோடு அதில் ஹிப்பிகளும் இடம் பெற்றிருந்தார்கள். ஏனெனில், காட்ஃபாதரை வரலாற்று படமாக அல்லாமல், நிகழ்காலத்தில் நடைபெறுவதைப்போல திரைக்கதையை அமைப்பதன் மூலமாக செலவுகளை அதிகளவில் குறைக்க முடியும். அதோடு உடைகள், செட்டுகள் என எதற்கும் அதிக மெனக்கெடல் தேவைப்படாது. நாம் வீதியில் இறங்கினால் போதும், நமக்கு வேண்டிய அனைத்தும் நமக்கு எளிதாக கிடைத்துவிடும்.

ஆனால், நான் புத்தகத்தில் நடைபெறுவதைப்போல 40-களில் நடப்பதாகவே படத்தையும் இயக்க விரும்புவதாக ஸ்டுடியோக்காரர்களிடம் தெரிவித்தேன். அவர்கள் அதனை ஏற்கவில்லை. எனினும், எனக்கு ஹிப்பிகளை வைத்துக்கொண்டு படத்தை இயக்க துளியும் விருப்பமில்லை. நான் காட்ஃபாதரை கிளாசிக் தன்மையிலேயே உருவாக்க விரும்பினேன். ஷேக்ஸ்பியர் கதையைப்போல கிளாசிக் தனிமையிலேயே காட்ஃபாதரையும் உருவாக்க விரும்பினேன்.

அதேப்போல, படத்தை நியூயார்க் நகரத்தில் படம்பிடிக்க வேண்டுமென்ற என் கோரிக்கையையும் ஸ்டுடியோவினர் நிராகரித்தனர். நியூயார்க்கில் படம் பிடிப்பது அதிக பணத்தை இழுக்கும் என்று அவர்கள் தெரிவித்தனர். வேறு ஏதேனுமொரு சிறிய நகரில் படம்பிடிக்க வலியுறுத்தினர். இல்லையெனில், காட்ஃபாதரை கைவிட்டு விட்டு, அப்போது அதிகளவில் விற்பனையாகிக்கொண்டிருந்த வேறொரு நாவலை படமாக்க தூண்டினார்கள்.

நான் கான்சாஸ் நகரத்திலேயே படப்பிடிப்பை நடத்திக்கொள்கிறேன் என்று அவர்களிடம் ஒப்புக்கொண்டு, அந்த நகரில் படப்பிடிப்புக்கான இடங்களை தேர்வு செய்ய அங்கு சென்றிருந்தேன். ஆனால், விரைவிலேயே அது துளியும் சாத்தியமில்லாதது என்பதை உணர்ந்துக்கொண்டேன். இது நியூயார்க் நகரத்தின் ஐந்து மாஃபியா குடும்பங்களை பற்றிய கதை. தவிர வரலாற்று படமும்கூட.

சரியாக, அந்த தருணத்தில்தான் ஸ்டுடியோவினர் வேறு சில இயக்குனர்களை காட்ஃபாதரை இயக்கும்படி அணுகி இருக்கிறார்கள். அதிக தொந்தரவு அளிக்கக்கூடிய என்னை அவர்கள் துளியும் விரும்பவில்லை. ஆனால், அவர்கள் அணுகிய அனைவருமே காட்ஃபாதரை விரும்பவில்லை. அதில் சுவாரஸ்யமாக எதுவும் இல்லை என்று விலகிவிட்டார்கள்.  அதனால் மீண்டும் அவர்கள் என்னிடமே திரும்பி வந்தார்கள்.

அதே தருணத்தில், நான் விட்டோ கார்லியோனின் கதாப்பாத்திரத்தை வடிவமைப்பத்தில் அதிக முனைப்புடன் ஈடுபட துவங்கினேன். விட்டோ கார்லியோன் கதாப்பாத்திரம் நிஜ மாஃபியாக்களான Vito Genovese மற்றும் Joe Profaci ஆகியோரின் ஒருங்கிணைந்த வடிவமே. மேரியோ புஸோ நாவல் முழுவதும் இதுப்போன்ற பல நிஜ சம்பவங்களையும், மனிதர்களையும் உலவ விட்டிருந்தார்.

அதன்பிறகுதான், சிக்கல்கள் வரிசையாக துவங்கின. நியூயார்க் நகரிலேயே எப்படி மிகக்குறைந்த செலவில் படத்தை இயக்குவதென்று நான் தீவிரமாக சிந்தித்தபடியே இருந்தேன். அதோடு, நடிகர்களை தேர்வு செய்வதிலும் நாங்கள் கவனம் குவிக்கத் துவங்கினோம். ஆனால், ஸ்டுடியோவினர் வரலாற்று படமாக இதனை உருவாக்கினால் இரண்டு மில்லியன்களை நிச்சயாக கடந்துவிடும் என்பதிலேயே நிலையாக நின்றிருந்தனர்.

நான் படப்பிடிப்பில் பங்கேற்கவிருக்கும் குழுவினரை தேர்வு செய்ய துவங்கிவிட்டேன். மைக்கேல் கதாப்பாத்திரத்திற்கு ராபர்ட் ரெட்ஃபோர்டை சிபாரிசு செய்தனர். ஆனால், அவர் இத்தாலிய சாயலில் இல்லை என்று சொல்லி, அதனை நான் நிராகரித்துவிட்டேன். என்னை தேர்வு செய்ததே என்னை எளிதாக கட்டுக்குள் வைத்திருக்க முடியுமென்பதால்தானே. அதனால் அவர்கள் தொடர்ந்து பல நடிகர்களை சிபாரிசு செய்தபடியே இருந்தனர். ஆனால், அதனை எதையும் நான் ஏற்கவில்லை.

விட்டோ கார்லியோனின் கதாப்பாத்திரத்திற்கு யார் பொருத்தமானவர் என்பதை இன்னும் முடிவு செய்யவில்லை என்றாலும், மைக்கேல் கதாப்பாத்திரத்திற்கு அல் பாசினோ என்பவர்தான் மிக சரியான தேர்வாக இருப்பார் என்று சொன்னேன். உடனே அவர்கள், 'யார் அந்த அல் பாசினோ?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'அவர் ஒரு மிகச் சிறந்த நாடக நடிகர். இன்னும் திரைப்படங்கள் நடிக்கவில்லை. எனினும், மைக்கேல் கதாப்பாத்திரத்திற்கு அதிக நியாயம் சேர்க்கக்கூடியவர் அவராகத்தான் இருக்கும்' என்றேன். உடனேயே அவர்கள் அதனை மறுத்துவிட்டனர். காட்ஃபாதரில் அல் பாசினோ நிச்சயமாக இல்லை. நியூயார்க்கில் படப்பிடிப்பு நடக்கப்போவதுமில்லை. மேலும், இதுவொரு வரலாற்று படமும் இல்லை என்றார்கள் தீர்மானமாக.

அதனால், பல பகுதிகளில் இருந்தும் நிறைய இளைஞர்களை வரவழைத்து நேர்முகத் தேர்வு நடத்தினோம். எனினும், இதன்மூலம் நிறைய தொகை செலவழிந்ததே ஒழிய, ஆரோக்கியமாக எதுவும் நடக்கவில்லை. ஸ்டுடியோவினர் நடிகர்களில் குறையில்லை, இயக்குனரிடம்தான் குறையுள்ளது என என்னையே குற்றம்சாட்டினார்கள்.

உடனேயே, 'காட்ஃபாதர் கதாப்பாத்திரத்திற்கு யாரை தேர்வு செய்திருக்கிறீர்கள்?' என்று கேட்டார்கள். நான் 'உலகத்திலேயே மிகச்சிறந்த இரண்டு நடிகர்கள் லாரன்ஸ் ஆலிவரும், மர்லன் பிராண்டோவும்தான். ஆனால், மர்லன் பிராண்டோ இன்னும் இளையவராகவே இருக்கிறார். அவருக்கு வயது 47 தான். அதனால் நாம் ஏன் ஆலிவரை அணுகக்கூடாது' என்றேன். அதற்கு அவர்கள், 'ஆலிவர் இனியும் நடிப்பதாக இல்லை. அவர் விரைவிலேயே இறந்து விடுவார்' என்றார்கள். 'அப்போது நாம் மர்லன் பிராண்டோவை ஏன் அணுகக்கூடாது?' என்றேன்.

பாரமெளன்ட் நிறுவனத்தினருடனான அடுத்த அமர்வில் நான் மர்லன் பிராண்டோவை முன் மொழிந்தேன். ஆனால், அவர்கள் 'மர்லன் பிராண்டோ இறுதியாக பர்ன் (Burn) என்றொரு படத்தில் நடித்திருந்தார். ஒருவேளை அவர் அதில் நடித்திருக்காவிட்டால், படம் சிறப்பாக வந்திருக்கும். அதனால் மர்லன் பிராண்டோவை காட்ஃபாதராக கற்பனை செய்து பார்ப்பதைக்கூட தவிர்த்துவிடுங்கள்' என்றனர்.

அதோடு, இன்னொரு அமர்வுக்கும் என்னை அழைத்திருந்தனர். அதில் பாரமெளன்ட் நிறுவனத்தின் முக்கியஸ்தர்கள் பலரும் இடம் பெற்றிருந்தனர். அவர்களுக்கு மத்தியில் துளி ஆதரவுமின்றி கைகளில் விலங்கிடப்பட்டவனைப்போல என்னை உணர்ந்தேன். அவர்களின் பிரெசிடென்ட், 'இந்த படத்தில் மர்லன் பிராண்டோ நிச்சயமாக இல்லை' என்று திடமாக சொன்னார். அதற்கு நான், 'என்னை இயக்குனராக நியமித்திருக்கிறீர்கள். ஆனால், என் கருத்தை துளியும் நீங்கள் ஏற்பதில்லை. இப்போது நீங்கள் எனக்கு கட்டளையிடுகிறீர்கள். தயவுக் கூர்ந்து இந்த ஒன்றிலாவது என் பேச்சை கேளுங்கள்' என்று மன்றாடினேன்.

இறுதியாக அவர்கள் மர்லன் பிராண்டோ படத்தில் இடம்பெற வேண்டுமானால் மூன்று விஷயங்களை உடனடியாக செய்தாக வேண்டுமென்று தெரிவித்தார்கள். முதலாவது, காட்ஃபாதரில் படத்தில் நடிப்பதற்கு பிராண்டோவுக்கு சம்பளம் எதுவும் கொடுக்கப்படாது. இரண்டு, அவர் ஒரு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட வேண்டும். அதாவது, படப்பிடிப்புக்காக திட்டமிடப்பட்ட செலவு தொகை அவரால் விரயமாகுமானால், அதற்கு அவரே முழுப் பொறுப்பும் ஏற்று அந்த தொகையினை திருப்பிக்கொடுக்க வேண்டும். மூன்றாவது, அவர் ஸ்கிரீன் டெஸ்டிற்கு தன்னை உட்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும். நான் உடனடியாக ஒப்புக் கொண்டேன். மர்லன் பிராண்டோவை எப்படியாவது இதில் நடிக்க வைத்துவிட வேண்டுமென்பதில் உறுதியுடன் இருந்ததால், அவர்கள் முன் வைத்த எந்த ஒப்பந்தத்தையும் ஏற்க நான் தயாராக இருந்தேன்.

ஆனால், மனதினுள் எப்படி இதனை சாத்தியப்படுத்தப் போகிறேன் என்று சிந்தித்தபடியே இருந்தேன். மூன்று கோரிக்கைகளில் எனக்கு பெரும் பிரச்சனையாக தெரிந்தது ஸ்கிரீன் டெஸ்ட்தான். அதனால், பிராண்டோவுக்கு போன் செய்து, 'நாம் காட்ஃபாதர் கதாப்பாத்திரத்துக்கான ஒத்திகை ஒன்றினை நிகழ்த்திப் பார்க்கலாமா? சிறிய வீடியோ கேமரா ஒன்றில் அதனை பதிவு செய்து கொள்ளலாம், காட்ஃபாதர் கதாப்பாத்திரத்தை மெருகேற்ற அது பெரிதும் துணை புரியும்' என்றேன். இதுவொரு ஸ்கிரீன் டெஸ்ட் என்பதை அப்போது அவரிடம் தெரிவிக்கவில்லை. அவரும் உடனடியாக என்னை தனது வீட்டிற்கு வரும்படி அழைத்தார்.

நான் பிராண்டோ பற்றி அதிகம் படித்திருந்தேன். அதனால் என்னுடைய குழுவினரிடம், 'பிராண்டோ அதிகம் சத்தத்தை விரும்ப மாட்டார். அவருக்கு இரைச்சல் துளியும் பிடிக்காது. அதனால் நாம் கறுப்பு உடையில் செல்வோம். அதோடு துளி சத்தமும் எழுப்பாமல் அமைதியாக நமது சம்பாஷனையினை நிகழ்த்துவோம்' என்று தெளிவுப்படுத்தியிருந்தேன். என்னிடம் மிகச்சிறிய கேமரா ஒன்று இருந்தது. நாங்கள் ஒரு காலைப்பொழுதில் லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் நகரிலிருந்த ஏழாம் நம்பர் வீட்டின் கதவை தட்டினோம். முதிய பெண்ணொருத்தி வீட்டின் கதவை திறந்து எங்களை வரவேற்றார்.

நான் இத்தாலிய மாஃபியாக்கள் பயன்படுத்தக்கூடிய பல பொருட்களை என்னுடன் எடுத்துச் சென்றிருந்தேன். அவைகளை பிராண்டோவின் அறையில் பரப்பி வைத்துவிட்டு பதற்றத்துடன் காத்திருந்தேன். பிராண்டோ உறக்கத்திலிருந்து மெல்ல எழுந்து என் அருகே நடந்து வந்தார். நான், 'காலை வணக்கம் பிராண்டோ' என்றேன். அவர் தனது பாணியில், 'ம்ம்ம்' என்றுவிட்டு தனது நாற்காலியில் அமர்ந்து சிகரெட் ஒன்றினை பற்ற வைத்துவிட்டு, 'ம்ம்ம்' என்றார்.

பிறகு, அவர் எழுந்து சென்று தன் தலை கேசத்தை வழித்து சீவினார். அதோடு, தன் ஷுக்களுக்கு பாலிஷ் செய்தார். அவர் தன் சட்டை காலரை சுருட்டியபடியே, 'அவர்களின் சட்டை காலர் எப்போதும் சுருங்கியிருக்கும்' என்றார். அவர் மெல்ல காட்ஃபாதராக உருமாறிக்கொண்டிருந்தார். தன் மேல் கோட்டை அணிந்துக்கொண்டு சிகரெட் ஒன்றை பற்ற வைத்தார். நாங்கள் அனைத்தையும் படம் பிடித்துக்கொண்டு அங்கிருந்து புறப்பட்டு சென்றோம். எப்படி 47 வயதுடையவரான பிராண்டோவால் காட்ஃபாதராக கச்சிதமாக உருமாற முடிந்திருந்தது என்று வியந்தபடியே அங்கிருந்து கிளம்பி சென்றோம்.

நான் நேராக லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் நகரிலிருந்த சார்லியின் அலுவலகத்திற்கு சென்றேன். அவர்தான் பிராண்டோ கூடாது என்பதில் அதிக தீவிரத்துடன் இருந்தார். அதனால், பிராண்டோவின் ஸ்கிரீன் டெஸ்ட் வீடியோவினை சுமந்துக்கொண்டு அவரிடம்  சென்று, அவரின் அறை கதவை தட்டி, வீடியோவை போட்டுக் காண்பித்தேன். பிராண்டோவை அந்த வீடியோவில் பார்த்ததும் முதலில், 'இது அவசியமில்லை..' என்று சொல்லிக்கொண்டே இருந்தவர். வீடியோ டேப் முழுவதும் முடிந்திருந்தபோது, 'பிராண்டோதான் காட்ஃபாதருக்கான சரியான தேர்வு' என்றார்.

அவருக்கு பிறகு, பாரமெளன்ட் நிறுவனத்தை சேர்ந்த மேலும் ஐவருக்கு அந்த டேப்பினை காண்பித்தேன். அவர்கள் எல்லோரும் பிராண்டோவின் தோற்றத்தால் அசந்துப்போயிருந்தார்கள். அதனால், எல்லோருமே அவர் நடிப்பதற்கு சம்மதம் தெரிவித்தனர். மேலும், அவருக்கு சராசரி நடிகருக்கான சம்பள தொகை தருவதோடு, எந்த ஒப்பந்தத்திலும் அவர் கையெழுத்திட வேண்டிய அவசியமுமில்லை என்றும் தெரிவித்தனர். நான் அவர்களை சம்மதிக்க வைத்தேன்.

அதன் பிறகு அல் பாசினோவை உள்ளிழுப்பதிலும் அதிக சிக்கல்களை சந்திக்க நேர்ந்தது. பாரமெளன்ட் நிறுவனத்தினர் அல் பாசினோ, காட்ஃபாதரில் இடம்பெறுவதை துளியும் விரும்பவில்லை. அதனால் அல் பாசினோ வேறொரு படத்தில் ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டு பிஸியாகிவிட்டார். பிராண்டோவும் வேறொரு படத்தில் நடிக்கத் துவங்கிவிட்டார். நான் அவ்வப்போது பிரண்டோவை அவரது படப்பிடிப்பு தளத்தில் சென்று சந்தித்து வருவேன்.

அப்போதுதான், அல் பாசினோ நடித்து வெளியாகியிராத 'தி பானிக்' (The Panic) என்ற படத்தின் சில காட்சிகளை பாரமெளன்ட் நிறுவனத்தினர் பார்த்திருந்தனர். அப்படத்தில் அல் பாசினோ சிறப்பாக நடித்திருப்பதாகவும், இனி அவர் காட்ஃபாதரில் நடிப்பதில் தங்களது பிரச்சனை எதுவும் இல்லை என்றும் தெரிவித்தனர். ஆனால், அவர் வேறொரு படத்தில் பிஸியாக இருந்ததால், என்ன செய்வதென்று புரியாமல் தவித்துக்கொண்டிருந்தேன்.

ஆனால், மற்றொரு நடிகர் சில மாஃபியாக்களின் துணைக்கொண்டு அல் பாசினோவை அவர் நடித்துக்கொண்டிருந்த திரைப்படத்திலிருந்து விலக செய்து அந்த பாத்திரத்தை தானே ஏற்றுக்கொண்டார். இதனால் அல் பாசினோ என்னுடன் இணைந்துக்கொண்டார். எனினும், பல்வேறு பிரச்சனைகளுடன்தான் காட்ஃபாதர் முதல் பாகத்தை என்னால் இயக்கி முடிக்க முடிந்தது.

காட்ஃபாதர் இரண்டாம் பாகத்தை பற்றி சொல்லுங்கள்?

காட்ஃபாதர் முதல் பாகம் முடிந்ததுமே நான் அதிலிருந்து முழுவதுமாக விலகி விடுவதென்று முடிவு செய்திருந்தேன். மேலும்மேலும் மாஃபியாக்கள் குறித்து எதையும் ஆராய்ந்துக்கொண்டிருக்க நான் விரும்பவில்லை. ஆனால், சார்லி என்னிடம் 'உங்களுக்கு சக்சஸ் பார்முலா தெரிந்திருக்கிறது, அதனால் இன்னொரு காட்ஃபாதரை செய்யுங்களேன்' என்றார். நான் அதற்கு துளியும் இணங்கவில்லை. எனக்கு அது அவசியமில்லை என்று பட்டது. 'காட்ஃபாதர் சரியான இடத்தில் நிறைவு பெற்றுவிட்டது, மேலும் அதிலிருந்து நீட்டித்து இழுக்க எதுவுமில்லை' என்று தீர்மானமாக சொல்லிவிட்டேன்.

சரியாக இந்த தருணத்திலிருந்து காட்ஃபாதரின் இராண்டாம் பாகம் எப்படி சாத்தியமானது?

காட்ஃபாதர் அப்போது மிகப் பெரிய அளவில் வெற்றி அடைந்திருந்தது. 'கான் வித் தி வின்ட்' (Gone with the wind) திரைப்படத்தை விடவும் மிகச்சிறந்த படம் என்று பலராலும் பாராட்டப்பட்டது. அக்காலக்கட்ட திரைப்பட வரலாற்றிலேயே காட்ஃபாதர் அளவுக்கு வெற்றி அடைந்த படமென்று எதுவும் இருந்திருக்கவில்லை. அதனால், அவர்கள் என்னிடம் காட்ஃபாதர் இரண்டாம் பாகத்தை பற்றிய பேச்சை தொடங்கினார்கள். ஆனால், நான் வேறு எந்த படத்தை இயக்கும் முன்பாகவும் என்னுடைய தி கன்வர்சேஷனை இயக்கிவிட வேண்டுமென்று பிடிப்புடன் இருந்தேன்.

காட்ஃபாதர் திரைப்படம் ஆஸ்காருக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்டபோது, அது மிகச்சிறந்த திரைப்படத்துக்கான விருதினை பெற்றது. ஆனால், மிகச்சிறந்த இயக்குனருக்கான விருது கிடைக்கவில்லை. எனக்கு இது மிகப்பெரிய மன உளைச்சலை அளித்தது. ஏனெனில், ஒரு இளைய இயக்குனரான எனக்கு ஆஸ்கார் என்பது பெரும் கனவாக இருந்தது. ஆனாலும், எனக்கு வேறு சில விருதுகள் கிடைத்திருந்தன. இதன்மூலம், நான் கொஞ்சம் வசதியானவனாகவே மாறியிருந்தேன். அப்போது சார்லி தொடர்ந்து என்னை வந்து சந்தித்தபடியே இருந்தார். எப்படியாவது என்னை காட்ஃபாதர் இரண்டாம் பாகத்தை இயக்க வைப்பதில் தீவிரமாக முயற்சித்துக்கொண்டிருந்தார். ஆனால், எனக்கு காட்ஃபாதர் இரண்டாம் பாகம் செய்வதில் ஆர்வமேதுமில்லாததால், 'நான் திறமையான இளைஞன் ஒருவனை பிடித்துத் தருகிறேன். என்னால் முடிந்த உதவிகள் அனைத்தையும் அவனுக்கு செய்கிறேன். ஆனால், நிச்சயமாக நான் இயக்க மாட்டேன். பாரமெளன்ட் நிறுவனத்துடன் மீண்டும் இணைந்து வேலை செய்ய முடியாது' என்றேன். அவர்களும் அதற்கு சம்மதம் தெரிவித்தனர்.

அதனால் நான் மார்டின் ஸ்கார்ஸசியின் பெயரை பரிந்துரைத்தேன். மேலும், திரைக்கதை உருவாக்கத்தில் அவருக்கு நானும் மேரியோ புஸோவும் உதவி புரிவதாகவும் சொன்னேன். ஆனால், அவர்கள் 'நிச்சயமாக மார்ட்டின் ஸ்கார்ஸசி காட்ஃபாதர் இராண்டாம் பாகத்தை இயக்கப் போவதில்லை' என்று மறுத்துவிட்டார்கள். மீண்டும் என்னையே இயக்கும்படி வற்புறுத்தினார்கள்.

நிச்சயமாக நான்தான் அவர்களுக்காக காட்ஃபாதர் இரண்டாம் பாகத்தை இயக்க வேண்டுமானால், சில கோரிக்கைகளை பின்பற்றியே ஆக வேண்டுமென்று தெரிவித்தேன். முதலாவது, நிச்சயமாக நான் கான்வர்சேஷன் படத்தை முடித்துவிட்டுதான் காட்ஃபாதரை கையிலேடுப்பேன் என்றேன். இரண்டாவது, எனக்கு சம்பளமாக ஒரு மில்லியன் டாலர்கள் கொடுக்க வேண்டும் என்றேன். அடுத்தது, படத்துக்கான முழு பட்ஜெட்டையும் நானே முடிவு செய்வேன் என்றேன். இறுதியாக, இந்த படத்தை 'தி ரிடர்ன் ஆஃப் மைக்கேல் கார்லியோன்' (The Return of Michael carleone) என்று அழைப்பதற்கு பதிலாக, காட்ஃபாதர் இரண்டாம் பாகம் என்றே அழைக்கப்பட வேண்டும் என்றேன்.

அவர்களும் அதற்கு ஒப்புதல் தெரிவித்தனர். பிறகு, நான் திரைக்கதையினை தனியே அமர்ந்து எழுதி எடுத்துச் சென்று மேரியோ புஸோவிடம் காண்பித்தேன். இறுதியாக, நானும் புஸோவும் பேசி சில மாற்றங்களை திரைக்கதையில் கொண்டு வந்தோம்.

காட்ஃபாதர் இரண்டாம் பாகம், முதல் பாகத்தை விட அதிக வசூலை குவித்ததா?

இல்லை. நிச்சயமாக இல்லை. எனினும் எனக்கு சிறந்த இயக்குனருக்கான ஆஸ்கார் விருதினை பெற்று தந்தது. அதோடு, முதல் பாகத்தை விடவும் சிறந்த படமென்று பலராலும் பாராட்டப்பட்டது.

அதோடு, பல வருடங்களுக்கு பிறகு காட்ஃபாதர் மூன்றாவது பாகத்தையும் நான் இயக்கினேன். ஆனால், எல்லோரும் முதல் பாகத்தைதான் பெரிதும் விரும்புகிறார்கள். அதன் வசனங்களை இப்போதும் பயன்படுத்துகிறார்கள். அதற்குக் காரணம், அப்படத்தில் எல்லாமும் சிறப்பாக அமைந்திருந்தது. மர்லன் பிராண்டோ எனக்கு கிடைத்திருந்தார். மிகச்சிறந்த தொழிற்நுட்ப கலைஞர்கள் எனக்கு கிடைத்திருந்தார்கள்.

என்னைப்போலவே பின்னாட்களில் இதுப்போன்ற கச்சிதமான குழுவினை ஒருங்கிணைத்து மாஃபியா வகை படங்களை மேலும் சிறப்பாக கையாண்டவர் மார்ட்டின் ஸ்கார்ஸசிதான். நான் காட்ஃபாதரை கிளாசிக் தன்மையில் படமாக்கினேன் என்றால், மார்ட்டின் குட்ஃபெலாசை (Goodfellas) மிகுந்த எதார்த்தமாக உருவாக்கி இருந்தார். இதற்கு காரணம், அவர் அத்தகைய சூழலில்தான் வளர்ந்தார்.

காட்ஃபாதர் திரைப்படத்தின் நான்காவது பாகத்தை இயக்கும் எண்ணம் உங்களுக்கு இருக்கிறதா?       

இல்லை. இரண்டாவது பாகத்தையே நான் இயக்க விரும்பவில்லை. இருந்தும், மூன்றாவது பாகத்தை செய்ததன் காரணம், அத்தருணத்தில் நான் மிகவும் சரிவடைந்திருந்தேன் என்பதால்தான்.

காட்ஃபாதர் திரைப்படத்தை பற்றி இப்போது என்ன நினைக்கிறீர்கள்? அப்படம் தான் உங்களை புகழின் உச்சிக்கு உயர்த்தியது இல்லையா?

உண்மையில் நான் காட்ஃபாதர் திரைப்படம் உருவாக்கப்பட்டதன் பின்னணியை மறக்கவே விரும்புகிறேன். அத்தனை தூரம் எனக்கு மன உளைச்சலை அளித்த திரைப்படம் காட்ஃபாதர். தி கன்வர்சேஷன் திரைப்படத்தை உருவாக்கும்போதுதான் அதிக மன நிம்மதியுடன் என்னால் பணியாற்ற முடிந்தது. ஏனெனில், அது நானே எழுதி இயக்கியப் படம்.

இருப்பினும், காட்ஃபாதர்தான் என்னை புகழின் உச்சிக்கு அழைத்துச் சென்றது என்பதையும் மறுக்க முடியாது. காட்ஃபாதர்தான் என்னை உலகில் அடையாளப்படுத்தியது. அந்த படம்தான் எனக்கு தி கன்வர்சேஷனையும், அப்போகாலிப்ஸ் நெளவ்வையும் இயக்கும் வாய்ப்பையும் எனக்களித்தது.

காட்ஃபாதர் திரைப்படம் என்னுடைய உழைப்பால் மட்டுமே சாத்தியமான படமல்ல. மர்லன் பிராண்டோ, அல் பாசினோ, மேரியோ புஸோ, எனது ஒளிப்பதிவாளர் வில்லிஸ், கலை இயக்குனர் கிளைமர் என்று பலருடைய உழைப்பும் அதில் கலந்திருக்கிறது. எல்லா படங்களுமே கூட்டு உழைப்பால் மட்டுமே சாத்தியமாகின்றன. வாழ்க்கையிலும் நாம் சக மனிதர்களின் உறுதுணையுடன்தானே ஒவ்வொரு நாளை கடத்திக்கொண்டிருக்கிறோம். 
 

]]>
Francis Ford Coppola, God Father, marlon brando, Al Pacino, காட்ஃபாதர், மார்லின் பிராண்டோ, அல் பாசினோ, பிரான்சிஸ் ஃபோர்ட் கப்பல்லோ http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/2/w600X390/coppola.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/03/god-father-speaks-an-interview-with-francis-ford-coppola-2783137.html
2783114 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் காந்தி ஜெயந்தி அன்று கமல் சொன்னது என்ன? உமா Monday, October 2, 2017 05:49 PM +0530 தீவிரமான அரசியல் விமரிசனத்தில் தற்போது செயல்பட்டு வரும் நடிகர் கமல் ஹாசன் தனது டிவிட்டர் பக்கத்தில் காந்தியடிகளின் வாக்கியத்தை பதிவிட்டு அதைப் பற்றி தன் கருத்தினை பகிர்ந்துள்ளார். இன்றைய காலத்தின் தேவையும் மக்கள் நினைவில் வைக்க வேண்டியதும் காந்திஜீயின் வார்த்தைகள்தான் என்றார். காரணம் அவை நமக்கு அறிவார்ந்த சிந்தனையையும் பலத்தை அளிக்கக்கூடியது என்று பதிவிட்டிருந்தார் கமல்.

இந்த 62 வயதான நடிகர், சமூக ஊடகங்களில் மிகவும் சுறுசுறுப்பாகச் செயல்படுகிறார், காந்தியடிகளின் 148-வது பிறந்த நாளான இன்று (அக்டோபர் 2) மகாத்மா காந்தியின் மேற்கோள் ஒன்றினை தனது டிவிட்டர் பக்கத்தில் பகிர்ந்துள்ளார்.

'முதலில் அவர்கள் உங்களை புறக்கணிப்பார்கள், அதன் பின் உங்களைப் பார்த்து கேலியாகச் சிரிப்பார்கள், பிறகு அவர்கள் உங்களை எதிர்த்துப் போராடுவார்கள், பிறகு நீங்கள் வெற்றி பெறுவீர்கள்’ - காந்தி ஜி. அவருடைய வார்த்தைகளே இப்பொழுது நமக்கு தேவை. ("First they ignore you then they laugh at you then they fight you and then you win - Gandhi ji. His words impart strength we need now.")

கமல் விரைவில் ஒரு புதிய கட்சியைத் தொடங்குவார் என்று எதிர்ப்பார்க்கப்படும் நிலையில், தில்லி முதல்வர் அர்விந்த் கெஜ்ரிவால் உட்பட சில அரசியல் தலைவர்களை சந்தித்திருக்கிறார் கமல்

சினிமாவைப் பொருத்தவரையில், 1996-ல் ஷங்கர் இயக்கத்தில் கமல் நடிப்பில் வெளிவந்த படம் - இந்தியன். சுதந்தரப் போராட்டத் தியாகி, லஞ்சத்தை எதிர்த்து மேற்கொள்ளும் நடவடிக்கைகள் படத்தின் மையக்கருவாக அமைந்த இப்படம் வெளிவந்த காலத்தில் மிகப் பெரிய வெற்றி பெற்றது. இந்நிலையில் இந்தியன் 2 படத்துக்காக ஷங்கர், கமல் ஆகிய இருவரும் மீண்டும் இணைந்துள்ளார்கள். தெலுங்குத் திரைப்படத் தயாரிப்பாளரான தில் ராஜு, இந்தியன் 2 படத்தைத் தயாரிக்க உள்ளார். தமிழ், தெலுங்கு என இரு மொழிகளிலும் இப்படம் உருவாகவுள்ளது. தற்போது இந்த படத்துக்கு லீடர் (Leader) என்று பெயர் வைக்கலாம் என்ற தகவல் வெளி வந்துள்ளது.

]]>
கமல், டிவிட்டர், Kamal Haasan, Gandhi Jayanti, காந்தி ஜெயந்தி http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/2/w600X390/KamalHaasan.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/02/his-words-impart-strength-we-need-right-now-kamal-haasan-on-gandhi-jayanti-2783114.html
2783103 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் அந்தக்கால குழந்தைகள் VS இந்தக்கால குழந்தைகள் கார்த்திகா வாசுதேவன் Monday, October 2, 2017 01:55 PM +0530  

சிலேட்டுக் குச்சி (பல்பம்) தின்னும் பழக்கம் ஆரம்பப் பள்ளியில் வாசிக்கும் போது என்னையும் சேர்த்து என் நண்பர்கள் பலருக்கும் இருந்தது. அதுமட்டுமா பழனி கந்த விலாஸ் விபூதி என்றாலும் கூட அப்போது பலருக்கு அதீத இஷ்டம். ஆட்காட்டி விரலும் கட்டை விரலும் சேர்ந்து அமுக்கிக் கொள்ள சிட்டிகை சிட்டிகையாய் தின்பவர்கள் ஒரு சிலர், என்னவோ ஜீனி தின்பது போல அள்ளி அள்ளி வாயிலிட்டுக் கொள்பவர்கள் சிலர்.

இந்தப் பழக்கம் எங்கிருந்து வந்திருக்கக் கூடும்! என்பதைப் பற்றி அப்போது சிந்தனை ஏதும் இல்லை. ஒரு வேலை அப்பா வழிப் பாட்டி செங்கல் பொடி கொண்டு பல் விளக்குவதைக் கண்டு வந்திருக்கலாம்! இல்லையேல் இட்லிக் கடை அன்னம்மா பாட்டி இட்லி அவித்து முடித்ததும், மூன்று கல் கொண்ட விறகடுப்புச் சாம்பலை நீர் தெளித்து அவித்துப் பின் அதிலுள்ள சாம்பலை இளஞ்சூடாக எடுத்து பல் விளக்குவதைக் கண்டு வந்திருக்கலாம்! அடுத்தவரைக் கண்டு பழகுவதென்றால்?! தாத்தா வேப்பங்குச்சியால் பல் விளக்குவதைக் கண்டு அதையல்லவா நான் பிடித்துக் கொண்டிருக்க வேண்டும்?! அதைப் பிடித்துக் கொள்ளாததற்கு முதல் காரணம் வேலங்குச்சி மகா கசப்பு, எந்தப் பிள்ளைகள் தான் கசப்பை விரும்பக் கூடும்?!

திருநீறும், சாம்பலும்... ஏன் சிலேட்டுக் குச்சியும் கூட வாயிலிட்டதும் நடு நாக்கில் சில்லென்று ஒரு விறு விறுப்பைத் தரும் பாருங்கள் கரைவதற்கு முன்பு அதற்கு ஈடாகுமோ கசப்பு! அம்மா வழிப் பாட்டி "1314 பயோரியா பல்பொடி வைத்து பல் விளக்குவார் அன்றைய நாட்களில்... நாட்டு மருந்து போல அந்தப் பல்பொடியும் பிடிக்காது அதன் லேசான கசப்பும் பிடிக்காது. அதை வாயிலிட்டால் சுறு சுறுவென எரியும் நாக்கு. அதே ரோஸும் வெள்ளையும் கலந்த நிறத்தில் ‘கோபால் பல்பொடி’ சின்னப் பிள்ளைகள் எல்லோருக்கும் பிடித்த ஒன்று. ஏனெனில் அதைக் கொண்டு பல் விளக்குவதா முக்கியம்? அதன் இனிப்புச் சுவைக்காக அதைத் தின்று விடும் பல நல்ல பால்ய நண்பர்களை நான் கொண்டிருந்தேன். நான் கூட தின்றிருக்கக் கூடும், இப்போது ஞாபகமில்லை.

சிலேட்டுக் குச்சியில் இருந்து... பிறகு சிலர் சாக்பீசுக்கு மாறி விட்டார்கள், என்ன இருந்தாலும் குச்சி போல வராது! குச்சியில் கூட இரண்டு வெரைட்டி உண்டு. முதலாவது கல் குச்சி, இது ஒல்லியாக நீண்டு கருப்பாக இருக்கும், இரண்டாவது மாவுக் குச்சி, இது நல்ல வெள்ளை நிறத்தில் கொஞ்சம் தடிமனாக இருக்கும், இதில் மாவுக் குச்சி தான் பள்ளிப் பிள்ளைகள் எல்லோராலும் விரும்பப் பட்டது. என்ன தான் சொல்லுங்கள் சாக்பீசெல்லாம் மாவுக் குச்சிக்கு ஈடாகவே ஆகாது. சப்பென்று இருக்கும் சாக்பீஸ் தூள்.

மண், வெறும் மண் என்று நினைத்துக் கொள்ளக் கூடாது. தெள்ளு மண் என்பார்கள் கிராமப்புறங்களில், அப்படிப் பட்ட நுண்ணிய மண்ணை தின்னும் பழக்கம் கூட சிலருக்கு அப்போது இருந்தது.

எறும்பு சாப்பிட்டால் கண் நன்றாகத் தெரியும் என்று ஒரு பழம் நம்பிக்கை... யார் சொல்லக் கேள்வியென்று இப்போது நினைவில்லை, அப்படி எறும்புத் தின்னி பிள்ளைகளும் சிலர் இருக்கத்தான் செய்தார்கள். சித்தெறும்பு @ சிவப்பு எறும்புகளை எங்கே கண்டாலும் சரி, பிடித்து வாயில் போட்டுக் கொள்ளும் கண்ணபிராண் எனும் வகுப்புத் தோழனை இப்போது நினைத்தாலும் சிரிப்பாகத்தான் இருக்கிறது. உண்மையில் எறும்பைத் தின்றால் கண்களுக்கு நலம் என்பது வெறும் மூட நம்பிக்கை என்று இப்போது தெரிந்திருந்தாலும் அன்றைக்கு அதை நான் நம்பினேன்.

மேலே சொன்ன பழக்கங்களைக் காட்டிலும் ராவாக அரிசியை அப்படியே சமைக்காமல் பச்சையாக வாயிலிட்டு சதா மென்று கொண்டிருக்கும் அபாரப் பழக்கம் அன்றைக்கு எங்கள் கிராமத்தில் பலரிடமும் இருந்தது. இதில் குழந்தைகள், படித்து முடித்து விட்டு வீட்டு வேலைகளைப் பார்த்துக் கொண்டு பொழுது போக்கும் அக்காக்கள், அத்தைகள், சித்திகள் என்று வயது வரம்பெல்லாம் கிடையாது. பெண் குழந்தைகள் அப்படி எந்நேரமும் அரிசி மென்றால் அத்தைமார்கள் சொல்வார்கள் ‘ரொம்ப அரிசி திங்காத, உன் கல்யாணத்தன்னைக்கு விடாம மழை வரும் பார்’ என்று! அதுவும் மூடநம்பிக்கையே! அப்படியாவது பச்சை அரிசியைத் தின்னும் பழக்கம் நிற்கட்டுமே என்பதற்காகச் சொல்லி இருக்கிறார்கள். ஆனால் அவர்கள் அந்த பயமுறுத்தல்களை எல்லாம் கண்டுகொண்டதே இல்லை. எந்நேரமும் வாய் அரிசியைத் தான் மென்று கொண்டிருக்கும்.

சிலருக்கு புளியை சதா நேரமும் வாயிலிட்டு சப்பிக் கொண்டே இருக்கப் பிடிக்கும், இல்லையேல் புகையிலை போல கன்னங்களுக்கிடையில் அதக்கிக் கொள்வார்கள், உமிழ் நீரில் லேசான இனிப்பும் மிகையான புளிப்புமாய் புளி மெல்ல மெல்லக் கரைந்து வர அதை விழுங்கும் ஒவ்வொரு முறையும் அலாதி ஆனந்தமாய் இருக்கும். என்ன ஒரு பொல்லாத பிரச்சினை என்றால், இப்படி புளி தின்றால் நாக்கின் ஓரங்கள் நாளடைவில் கொதித்துப் போய் கொப்புளித்து புண் வரும். இதற்க்கெல்லாம் தலைப்பிரட்டைப் பருவத்தில் அதாவது டாட்லர் பருவத்தில் யாரும் அஞ்சியதில்லை.

சொல்ல மறந்து விட்டேன்... இப்போது தான் ஸ்கூல் பேக் வித விதமாய் வருகிறதே தவிர; இருபது இருபத்தி ஐந்து வருடங்களுக்கு முன்பெல்லாம் பெரும்பாலும் நகைக் கடை, துணிக் கடைகளில் இலவசமாகத் தரும் மஞ்சள் பை தான் ஸ்கூல் பேக், மஞ்சள் பை பிடிக்காதவர்கள் வயர் கூடைகளில் புத்தகம் கொண்டு செல்வார்கள், அதுவும் இல்லா விட்டால் துணியாலான ஜோல்னாப் பை. ஒரு சவாலாகவே சொல்கிறேன்! மேற்கண்ட பைகளைப் பயன்படுத்தியவர்கள், அதன் காதுகளையோ அல்லது ஓரங்களையோ அல்லது அடி நுனிகளையோ பற்களால் கடித்து மெல்லாத பள்ளிப்பருவத்தினர் சொற்பமே. அது ஒரு விநோதப் பழக்கம்... லேசான உப்புச் சுவையோடு அப்படி மென்று விழுங்குவதை... இப்போது நினைத்தால் குமட்டக் கூடும், அன்றென்னவோ அது பிடித்தமானதாகவே இருந்தது எல்லாக் குழந்தைகளுக்கும்.

இன்றைய குழந்தைகள் மட்டும் இளப்பமா என்ன? டூத் பேஸ்ட் திங்காத குழந்தைகள் அரிது. நல்ல வேலை இப்போது சிலேட்டுகள் இல்லை நேரடியாக பென்சிலுக்குப் போய் விடுகிறார்கள் எல்.கே.ஜி யிலேயே மேஜிக் சிலேடு வந்து விட்டது. அதனால் பெற்றோர்களுக்கு தங்கள் பிள்ளைகள் குச்சி தின்று விடக் கூடுமோ என்ற அபாயம் குறைவே.

மண் தரை இருந்தால் அல்லவா இப்போதைய குழந்தைகள் அதெல்லாம் முயன்று பார்க்க! எங்கெங்கு காணினும் சிமெண்டுக் காடுகள் தான். அப்படியாக அந்தப் பழக்கமும் இருக்க வாய்ப்பில்லை. திருநீர் கூட அப்படி ஒன்றும் இந்தக் கால குழந்தைகள் சாப்பிட முயல்வதில்லை என்றே நினைக்கிறேன். சாம்பல் சொல்லவே தேவையில்லை... விறகு அடுப்பு உபயோகித்தால் அல்லவா சாம்பலை குழந்தைகள் கண்ணால் பார்க்க முடியும்?!

இப்படி எல்லாம் பெற்றோர்கள் நிம்மதிப் பட்டுக் கொள்ள முடியாது. இதெல்லாம் என்ன பெரிய சாதனைகள்?!

ஃப்ரீஸரைத் திறந்து அதில் உறைந்திருக்கும் ஐஸ் துகள்களை சுரண்டித் தின்பது;

கோரைப் பாயோ... பிளாஸ்டிக் பாயோ அதன் ஓரங்களை உருவி மென்று துப்புவது.

பென்சில் கரையும் வரை அதை விட்டேனா பார் என துருவோ துருவென்று துருவுவது. பென்சில் நுனிகளை மென்று சப்புவது.

முன்னமே சொன்னபடி டூத் பேஸ்ட் தின்பது.

நகத்தைக் கடித்து மெல்லுவது,

இப்படி சில மாறாத பழக்கங்கள் இன்றும் கூட இருக்கின்றன தான்.

ஆனாலும் அன்றைய குழந்தைகளை விடவும் இன்றைய குழந்தைகளுக்கு கவனிப்பு கூடுதல் என்பதால் பல விநோதப் பழக்கங்கள் இன்றைக்கு குழந்தைகளிடையே மட்டுப் படுத்தப்பட்டு விட்டன  என்பதை ஒப்புக் கொள்ளத்தான் வேண்டும். பெரும்பாலும் ஒற்றை குழந்தைகளாய் வளர்வதால் எந்நேரமும் பெற்றோரின் கவனிப்பு வளையத்திலே தான் இருக்க நேர்கிறது. அதனால் தேவையற்ற பல பழக்கங்கள் தடுக்கப்பட்டு விட்டன என்பதை சொல்லித் தான் ஆக வேண்டும். அன்றைய குழந்தைகளிடம் அறவே இருந்திராத ஒரே ஒரு கெட்ட பழக்கம் இப்போதைய குழந்தைகளிடையே விஸ்வரூபமாய் வளர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. வளர்வது மட்டுமல்லாமல் பெற்றோரின் தீராத தலைவலியாகவும் மாறிக் கொண்டிருக்கிறது எனில் அது இந்த ஸ்மார்ட் ஃபோன் உபயோகிக்கும் வழக்கம் தான். சின்னச் சின்ன நண்டுகள் போன்ற வாண்டுகள் கூட தியேட்டரில் படம் ஓடிக் கொண்டிருக்கும் இருட்டிலும் கையில் ஸ்மார்ட் ஃபோன்களை வைத்து நோண்டிக் கொண்டிருக்கின்றன. பெற்றோர்களும் தம்மை தொல்லை செய்யாமல் இருந்தால் சரி என அதை அனுமதிக்கிறார்கள். இது சமீபத்தில் ஒரு தியேட்டரில் நான் கண்ட காட்சி. அங்கே மட்டுமல்ல; மருத்துவமனை, ரயில்வே ஸ்டேஷன், பேருந்து நிலையம், ஷாப்பிங் மால்கள், என குழந்தைகளுடன் எங்கே காத்திருக்க நேர்ந்தாலும், கையில் சாப்பிட ஸ்னாக்ஸும், தண்ணீர் பாட்டிலும் இருக்கிறதோ இல்லையோ? இப்போதெல்லாம் குழந்தைகளைச் சமாளிக்கக் கண்டிப்பாக  செல்ஃபோன்கள் கையிலிருக்க வேண்டியாதாகியிருக்கிறது.

ஆகவே, அந்நாளைய சில அனாவசியமான பழக்கங்கள் இப்போது அறவே இல்லை, நல்ல வேலை என சந்தோஷப்பட்டுக் கொள்ள மட்டும் எப்போதும் வழியே இருப்பதில்லை!

]]>
நாஸ்டால்ஜியா, அந்தக் கால குழந்தைகள், இந்தக் கால குழந்தைகள், The children form tose days, the children from these days, yesterday VS today, nostalgia http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/2/w600X390/todays_children.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/02/the-children-of-yesterday-vs-the-children-of-today-2783103.html
2783102 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் காதல் மனைவியைப் பிரிந்ததால் தற்கொலை செய்து கொண்ட யூடியூப் பிரபலம்; பாம்பைக் கடிக்கவிட்டு நேரலையில் தற்கொலை! Monday, October 2, 2017 12:37 PM +0530  

உலகில் ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்டவர்களால் பின் தொடரப்படும் ரஷ்யாவைச் சேர்ந்த யூடியூப் பிரபல தம்பதியரான அர்ஸ்லன் வலேவ் மற்றும் கேட்டி தங்களது திருமண வாழ்வைச் சமீபத்தில் முறித்துக் கொண்டனர். இதில் மனமுடைந்து போன அர்ஸ்லன் தனது ரசிகர்கள் பார்க்கும் வகையில் நேரலையில் தற்கொலை செய்து கொண்டுள்ளார்.

பலவிதமான பாம்புகளை வளர்க்கும் இந்தத் தம்பதி, பாம்புகள் குறித்தும், அவற்றின் வாழ்க்கை முறை, அவற்றைப் பற்றி நாம் அறியாத தகவல்கள் போன்ற வீடியோக்களை தொடர்ச்சியாக யூடியூப்பில் வெளியிட்டு வந்தனர். 31 வயதான ஆர்ஸ்லன் நேரலையில் அதைப் பார்ப்பவர்களுக்கு அவரது முன்னாள் மனைவி கேட்டியின் கைப்பேசி எண்ணைத் தந்து அவரைத் தொடர்பு கொண்டு தனது இறுதி மூச்சு நிற்பதற்குள் வந்து தன்னை பார்க்கச் சொல்லுங்கள் என்று கூறியுள்ளார். 20 வருடங்கள் பாம்புகளுடனே தனது வாழ்க்கையை நடத்திய இவர் தனது வாழ்வையும் அந்தப் பாம்பின் வாயிலாகவே முடித்துக்கொண்டது பலரையும் அதிர்ச்சியடைய செய்துள்ளது.

இவர்கள் இருவரும் சிறந்த தம்பதிகள் என்கிற பெயரில் சமூக வலைத்தளங்களில் வலம் வந்த நிலையில் இவர்களுக்கு இடையே ஏற்பட்ட சிறு மனக்கசப்பு விவாகரத்தில் சென்று முடிந்துள்ளது. ஆர்ஸ்லனுக்கு தன் மனைவியின் மீது எழுந்த சந்தேகமே இருவரும் பிரிவதற்கு முக்கிய காரணமாக இருந்ததாக கூறப்படுகிறது. இன்னிலையில், மனைவியைப் பிரிந்த பின்னர் தான் தன் மனைவியைத் தவறாக நினைத்துச் சந்தேகித்துவிட்டதாகவும், அவர் குற்றமற்றவர் என்றும் கடந்த வாரம் ஆர்ஸ்லன் கூறியதோடு சமூக வலைத்தளத்திலேயே கேட்டியிடம் மன்னிப்பும் கேட்டுள்ளார். ஆனால், அதற்கும் தன் மனைவியிடமிருந்து எந்தவித பதிலும் வராத நிலையில் இந்தத் தற்கொலை முடிவை எடுத்துள்ளார் ஆர்ஸ்லன்.

அந்தக் காணொளியில் கேமராவை ஆன் செய்த பிறகு கண்கள் கலங்கியபடி அதன் முன் வந்து அமரும் ஆர்ஸ்லன் “நான் செய்ய வேண்டியதைச் செய்வதற்கு சரியான தருணம் இதுவே” என்று கூறியுள்ளார். பின்னர் எங்கேயோ எழுந்து செல்லும் அவர் வலியில் கத்துவது போல் சத்தம் மட்டும் கேட்டுள்ளது அப்பொழுதுதான் பாம்பு அவரைக் கடித்திருக்க வேண்டும் என்று அந்தக் காணொளியை பார்த்தவர்கள் கூறுகிறார்கள். மீண்டும் கேமராவின் முன் வந்து அமரும் இவர் “நான் சாக வேண்டும் என்று இருந்தால் நான் சாவதே சரியானது” என்று கூறிவிட்டு தனக்கும் தன் மனைவிக்கும் ஏற்பட்ட பிரச்னைகள் குறித்தும், அவர்கள் பிரிந்த சூழல் குறித்தும் பேசுகிறார். “நான் அவளை மிகவும் காதலிக்கிறேன், இந்த விஷயத்தை அவளிடம் சொல்லிவிடுங்கள்” என்று கூறும்போதே அவரது மூச்சின் வேகம் அதிகரித்து, கண்கள் சொருக தொடங்குகிறது. 

“எனக்கு இது நிகழ்கிறது என்பதை என்னால் நம்பவே முடியவில்லை.  இதுதான் கேட்டியின் கைப்பேசி எண் அவளிடம் என்னுடைய நிலையை எடுத்துச் சொல்லுங்கள், நான் ஏற்கனவே சாவின் நுழைவாயிலை அடைந்துவிட்டேன், இருந்தாலும் நான் கண்களை மூடுவதற்கு முன்பு அவளைப் பார்த்தால் மகிழ்ச்சியாக இறந்து போவேன்” என்று கூறியுள்ளார். மேலும் “கேட்டி தனது புதிய வாழ்க்கையைத் துவங்கிவிட்டாள், அவள் மகிழ்ச்சியாக இருப்பாய் என்று நினைக்கிறேன்” என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார். இதைப் பார்த்த பலரும் அவரது மனைவிக்கும், ஆம்புலன்ஸிற்கும் அழைப்புவிடுத்து இவரைக் காப்பாற்றுவதற்கான முயற்சியில் இறங்கியுள்ளனர். 

சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு மீண்டும் எழுந்து கேமராவை நிறுத்திவிட்டு கீழே விழுந்த நிலையில் அவரது உயிர் அவரைப் பிரிந்துள்ளது. மருத்துவ உதவி அவரைச் சென்றடைந்த போது அவர்களால் அவருடைய சடலத்தை மட்டுமே மீட்க முடிந்தது. இதுவரை இதுகுறித்து எந்தவொரு கருத்தையும் கேட்டி கூறவில்லை என்றாலும், இந்தக் காணொளி சமூக வலைத்தளத்தில் பலரது கவனத்தைப் பெற்றுள்ளது. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/2/w600X390/456786.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/02/brokenhearted-man-live-streams-his-death-after-allowing-deadly-pet-black-mamba-to-bite-him-2783102.html
2783106 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் உலகின் பல்வேறு பகுதி மக்களையும் ஹாரி பாட்டர் வசீகரிக்க காரணம் என்ன? Monday, October 2, 2017 12:31 PM +0530 நம் எல்லோருக்கும் ஹாரி பாட்டரைத் தெரியும். அதன் ஆசிரியர் ஜே.கே. ரவுலிங்கை தெரியும். கற்பனைக்கும் அப்பாற்பட்ட ஒரு கனவு உலகத்தை சிருஷ்டித்து, ஒட்டுமொத்த சிறார்களையும் அதில் சஞ்சரிக்கச் செய்த மாய எழுத்துக்கள் ரவுலிங்குடையது. சும்மாவல்ல, இன்று ரவுலிங் பிரிட்டிஷ் மகாராணியை விடவும் செல்வந்தர் ஆக உயர்ந்து நிற்கிறார்.

ஹாரி பாட்டரின் இறுதி பாகத்தை ரவுலிங் நிறைவு செய்தபோது, பலர் கண்ணீர் விட்டு அழுத செய்தியை, நாளேடுகளின் வாயிலாக நாம் அறிந்து கொள்ள முடிகிறது. ஆனால் ஒட்டுமொத்தமாக, உலகின் பல்வேறு பகுதி மக்களையும் வயது வேற்றுமை இல்லாமல் ஹாரி பாட்டர் வசீகரிக்க காரணம் என்ன?

ஹாரி பாட்டரின் ஆசிரியரையே கவர்ந்திழுத்த 'தி லார்ட் ஆஃப் தி ரிங்க்ஸ்' எனும் ஆயிரத்து இருநூறு பக்கங்களைக் கொண்ட பெரும் மாய வெளியைப் படைத்த டோல்கீன் மாற்றுத் துணிக்கூட இல்லாமல் வறுமையில் மரித்துப் போனதும், ரவுலிங் பெரும் செல்வந்தர் ஆனதுக்குமான முரண் எங்கிருந்து? இத்தனைக்கும் டோல்கீன் பதிமூன்று ஆண்டுகள் கடுமையாக உழைத்து உருவாக்கிய நாவல் தி லார்ட் ஆஃப் தி ரிங்க்ஸ். 

ஆயிஷா நடராஜன் என்று அறியப்படும் இரா.நடராஜனின் 'அயல்மொழி அலமாரி’ எனும் நூல் மேற்குறிப்பிட்ட வினாக்களுக்கு விரிவாக விடையளிக்கிறது. வாசிப்பு என்பது பரந்த தளத்தில் இருக்க வேண்டுமென்கிற உயரிய குறிக்கோளுடன் எழுதப்பட்டுள்ள அயல்மொழி அலமாரி, இலக்கியம், அறிவியல், புதினம், கணிதவியல் என பல தளங்களில் உலகெங்கிலும் புகழ்பெற்ற பல நூல்களை நமக்கு மிகவும் எளிமையான முறையில் அறிமுகம் செய்கிறது.

பரிணாமவியல் தத்துவ ஞானியான டார்வினுக்கு உயிரோடு இருக்கும்போதே மரணச் சான்றிதழ் வழங்கப்பட்டதிலிருந்து, கண் பார்வையற்ற ஹெலன் ஹெலர் 64 புத்தகங்கள் எழுதியிருக்கிறார் என்பது வரை பல ஆச்சரியமான, சுவையான செய்திகள் அயல்மொழி அலமாரியில் விரவிக் கிடக்கின்றன. இத்தனையையும் நடராசன் தனது சுய அனுபவத்திலிருந்தும், தனக்கு எவ்வாறு அந்தப் புத்தகங்கள் அறிமுகமாயின என்றும் மிகவும் சுவாரஸ்யமான நடையில் எழுதியுள்ளார்.

பல்வேறு தளங்களில் நம் அறிவை விருத்தியடையச் செய்யும் முக்கியமான நூல்களை அறிமுகம் செய்யும் அயல்மொழி அலமாரி எனும் இச்சிறிய நூலின் விலை ரூ.60, பாரதி புத்தகாலயம் வெளியீடு. 

]]>
harry potter, jk rowling, Lord of the Rings, J.R.R. Tolkien, அயல்மொழி அலமாரி, ஆயிஷா நடராஜன் http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/2/w600X390/JKR-703051.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/oct/02/harry-potter-and-lord-of-the-rings-2783106.html
2781331 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் நீதிமன்ற உருக்கம்: கைதியின் குழந்தை பசியில் வீறிட்டழுகையில் பாலூட்டி சமாதானப்படுத்தத் தயங்காத பெண் போலீஸ் அதிகாரி! RKV Thursday, September 28, 2017 04:40 PM +0530  

உலகில் தாயன்புக்கு ஈடு இணையே கிடையாது!

சீனாவின் ஹயோ லினா எனும் பெண் போலீஸ் அதிகாரி, தனது பரிசுத்தமான அன்புணர்வால் இன்று உலகம் முழுவதும் லட்சக் கணக்கானவர்களின் இனம் புரியாத அன்புக்குப் பாத்திரமானவராக மாறியிருக்கிறார். அத்தனை பேரின் அன்பை வெல்ல அப்படி என்ன செய்தார் ஹயோ லினா என்கிறீர்களா? பெரிதாக ஒன்றுமில்லை உலகம் முழுவதுமிருக்கும் தாய்மார்களின் இயல்பான உணர்வுகளை, அவர் சமயம் வந்த போது வெட்கப்பட்டுக்கொண்டோ, சுயநலமாக யோசித்துக் கொண்டே புறக்கணிக்காமல் தேவை வந்த போது வெளிப்படுத்தினார்.  அவ்வளவு தான்.

விவரமாகச் சொன்னால் தான் உங்களுக்குப் புரியக்கூடும்.

செப்டம்பர் 23 ஆம் தேதி, மத்திய சீனாவிலிருக்கும் ஷான்ஜி ஜிங்காங் இண்டர்மீடியேட் நீதிமன்றத்தில் ஒரு வழக்கு விசாரணைக்கு வந்தது.

அதில் குற்றம் சாட்டப்பட்ட பெண்ணின் மீது நிதி மோசடி வழக்கு சுமத்தப் பட்டிருந்தது. அந்த வழக்கின் மீதான விசாரணைக்காக குற்றம்சாட்டப்பட்டவரான பெண்மணி அழைத்து வரப்பட்டிருந்தார். அவர், பிறந்து 4 மாதங்களே ஆன கைக்குழந்தையின் அம்மாவும் கூட. நீதிமன்றத்தின் உள்ளே வழக்கின் விசாரணை, அவ்வழக்கில் தொடர்புடைய மேலும் 33 பேர்களுடன் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தது. விசாரணைக்காக உள்ளே செல்லும் முன், குழந்தையின் தாயானவர், தன் குழந்தையை பெண் போலீஸ் அதிகாரியான ஹயோ லினாவிடம் ஒப்படைத்து விட்டுச் சென்றிருந்தார். இந்நிலையில் விசாரணை நடந்து கொண்டிருக்கும் போது, அந்தப் பெண்மணி வெளியில் வர முடியாத ஒரு சூழலில், அவரது கைக்குழந்தை பசியால் வீறிட்டு அழத்தொடங்கியது. 

‘என்ன செய்தாலும் என்னாலோ, எனது உதவியாளர்களாலோ குழந்தையின் அழுகையை நிறுத்தவே முடியவில்லை’ என்கிறார் ஹயோ லினா.

‘நானும் சமீபத்தில் தான் தாயானேன்  என்பதால், என்னால் அந்தக் குழந்தையின் அழுகையைப் புரிந்து கொள்ள முடிந்ததோடு, அதன் அம்மாவின் தாங்க இயலா வருத்தத்தையும் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. விசாரணையின் இடையில் அவரால் வெளியில் வந்து தன் குழந்தைக்குப் பாலூட்டுவது என்பது இயலாத காரியம், எனவே ரொம்பவும் யோசிக்காமல், உடனடியாக, குழந்தையின் அம்மாவிடம் சென்று குழந்தையின் அழுகையை நிறுத்த அதற்கு நானே பாலூட்டலாமா?! என்று அனுமதி கேட்டேன். அவர் மிகுந்த அன்போடு சந்தோசமாகச் சம்மதித்தார். அந்த வளாகத்தில் இருந்த ஒதுக்குப்புறமான அமைதியான ஓரிடத்துக்கு குழந்தையை எடுத்துச் சென்று அதற்குப் பாலூட்டினேன். அதன் பிறகே அதன் அழுகை நின்றது’. என்கிறார் ஹயோ லினா.

விசாரணைக்குப் பிறகு நீதிமன்றத்தை விட்டு வெளியில் வந்த குற்றம் சாட்டப்பட்ட பெண்மணி, பெண் போலீஸ் அதிகாரி ஹயோ லினாவின் செயலால் பேச்சிழந்து, தனது நன்றியை வாய் விட்டுச் சொல்ல முடியாத அளவுக்கு மிகவும் மனமிளகிப் போய் நீதிமன்றத்தை விட்டு வெளியேறினார்.

இதை ஹயோ லினாவுடன் பணியிலிருந்த சக பெண் போலீஸ் அதிகாரி ஒருவர் படம் பிடித்து வைக்கவே அதை நீதிமன்றம், ஹயோ லினாவின் பொறுப்புணர்வையும், பேரன்பையும் பாராட்டும் விதமாகத்  தனது அதிகார பூர்வ இணையதளம் மற்றும் சமூக ஊடகத்தில் பதிவேற்றியது. அதன் பிறகே ஹையோ லினா, குற்றம் சாட்டப் பட்ட பெண்ணின் குழந்தைக்கு பாலூட்டுவது போன்ற புகைப்படங்கள் சீன ஊடகங்களில் வெளிவரும்  வாய்ப்பைப் பெற்றன.

இதைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகையில் ஹயோ லினா; ‘நான் மட்டுமல்ல; எந்தப் பெண் போலீஸ் அதிகாரியும் கூட அந்த சூழலில் அப்படித்தான் நடந்து கொள்ள வேண்டும் என நான் விரும்புகிறேன். அது மட்டுமல்ல, ஒரு தாயாக, எனது குழந்தையையும் பிற தாய்மார்கள் இப்படித்தான் கருணையோடு அணுகுவார்கள் என நம்புகிறேன். என்கிறார்.

தாய்மையுணர்வும், தாயன்பும் வாழ்க!

நன்றி: டெய்லி மெயில்

]]>
சீனா, chinese police woman, hao lina, breast feed suspects infant, பெண் போலீஸ் அதிகாரி, குழந்தைக்குப் பாலூட்டிய பெண் போலீஸ் அதிகாரி, ஹயோ லினா http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/28/w600X390/chinese_police_officer_feeding_baby.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/28/a-policewoman-breastfeeds-a-suspects-hungry-baby-as-the-infants-mother-is-attending-a-trial-and-coul-2781331.html
2781323 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் பிளேபாய் இதழின் நிறுவனர் ஹியூ ஹெஃப்னர் மறைந்தார்! RKV Thursday, September 28, 2017 12:24 PM +0530  

பிளேபாய் இதழ் நிறுவனர் மற்றும் பாலியல் புரட்சியின் மறுமலர்ச்சிக் குறியீடாகக் கருதப்பட்ட ஹியூ ஹெஃப்னெர் தனது இல்லத்தில் வயோதிகம் காரணமான உடல்நலக் குறைபாட்டால் நேற்றிரவு இயற்கை மரணம் எய்தினார்; என அவரது பிளேபாய் இதழ் இன்று அறிவித்துள்ளது. ஹியூ ஹெஃப்னருக்கு வயது 91.

ஹெஃப்னர் பிளேபாய் இதழைத் தொடங்கியது 1953 ஆம் வருடம். இரண்டாம் உலகப் போரினால் உண்டான பொருளாதார மந்தநிலை மெதுவாக விலகிக் கொண்டிருந்த அந்த காலகட்டத்தில் ஹெஃப்னர் மர்லின் மன்றோவின் நிர்வாணப் படங்களுடன் தனது முதல் இதழை ‘நகைச்சுவை மற்றும் மசாலா’ உறுதி என்ற பொருள் படத்தலைப்பிட்டு வெளியிட்டார். போரினால் உண்டான மன அழுத்தங்களைக் குறைத்துக் கொள்ளும் ஒரு உத்தியாக பலர் பிளேபாய் இதழை வாங்குக் குவிக்கத் தயாராக இருந்தார்கள். 

பிளேபாய் அது தொடங்கப்பட்டு மிகச்சில காலத்திற்குள்ளாகவே டீனேஜர்களுக்கு விலக்கப்பட்ட ஆதாமின் ஆப்பிள் போலவும், வயது வந்தவர்களுக்கு பைபிள் போன்ற தவிர்க்க முடியாத வேதமாகவும் ஆனது. மயக்கும் மாலை நேரங்களில், மங்கிய வெளிச்சத்தில் ஜாஸ் இசை கேட்டுக் கொண்டும் மிதமாகக் குடித்துக் கொண்டே, வெளியில் சொல்ல முடியாத தங்களது ஆழ்மனதின் ஆசைகளை அசைபோட விரும்புவர்களின் விருப்பத்துக்குரிய பத்திரிகைகளில் ஒன்றான மாறிப்போனது பிளேபாய். ஆரம்பித்து ஒரு வருடத்திற்குள்ளாகவே பிளேபாயின் சர்குலேஷன் 2 லட்சம் பிரதிகளைத் தொட்டது. 5 வருடங்களுக்குள் அதன் சர்க்குலேஷன் 10 லட்சம் பிரதிகளாகி அமெரிக்கப் பத்திரிகைகளில் முதலிடம் பெற்றது.

1970 களில் இந்தப் பத்திரிகை 70 லட்சம் வாசகர்களைக் கொண்டிருந்தது. 21 ஆம் நூற்றாண்டில் இணையப் பயன்பாடு அதிகரித்ததோடு, பிளே பாயின் போட்டிப் பத்திரிகைகளும் அதிகரித்ததால் அதன் சர்க்குலேஷன் 30 லட்சமாகக் குறைந்தது. இதனால் ஆண்டுக்கு 12 இதழாக வெளிவந்து கொண்டிருந்த பிளேபாய் இதழ் நாளடைவில் 11 ஆகக் குறைக்கப்பட்டது.

2015 ஆம் ஆண்டில், பிளேபாய் தற்காலிகமாக தனது அட்டைப்படங்களில் நிர்வாண பெண்களின் படங்களை வெளியிடுவதை நிறுத்திக்கொண்டது, மீண்டும் என்ன காரணத்தாலோ, தனது பாரம்பரிய அடையாளமான நிர்வாணப் படங்களை  இந்த ஆண்டு முதல் அட்டையில் வெளியிட ஆரம்பித்திருந்தது.

அளவுக்கு அதிகமான கவர்ச்சியையும் நிர்வாணப் படங்களையும் அள்ளித்தந்த பிளேபாயால் அதன் நிறுவனர் ஹெஃப்னர் உலகளாவிய பிராண்டு அடையாளங்களில் ஒருவராகி விட்டார்.

அவரது மறைவு உலகம் முழுவதும் உள்ள பிளேபாய் ரசிகர்களை வருத்தத்தில் ஆழ்த்தியுள்ளது!

IMAGE COURTSY: usnews.com, wikipedia,

]]>
playboy hugh hefner dies, பிளேபாய் நிறுவனர் மறைந்தார், பிளேபாய் இதழ் http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/28/w600X390/hugh_hefner.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/28/playboy-magazine-founder-hugh-hefner-dies-at-91-2781323.html
2780736 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் உங்களிடம் ஆதார் இருந்தால் இந்த தேதிகளைப் பற்றி அறிந்துதான் ஆக வேண்டும்! வேறு வழியில்லை!! Wednesday, September 27, 2017 04:44 PM +0530
புது தில்லி: உங்களுக்குப் பிடித்திருக்கிறதோ இல்லையோ... ஆதார் இல்லாமல் வாழ்க்கை இல்லை என்ற நிலைமைக்கு இந்தியா வந்துவிட்டது. இனி சிம்கார்டு வாங்கவும் ஆதார் அவசியமாகிவிட்டது.

ஆதார் கட்டாயமில்லை என்று உச்ச நீதிமன்றம் தொடர்ந்து வலியுறுத்தினாலும், ஆதார் எண் இணைத்தால்தான் மானியங்கள் என்பதில் மத்திய அரசு உறுதியாகவே இருக்கிறது. சிலிண்டர் மானியம் முதல் முதியோர் ஓய்வூதியம் என தற்போது எல்லாவற்றுக்கும் ஆதார் அவசியம்.

ஒரு வகையில் ஆதார் அட்டை வந்த பிறகு, அடையாள அட்டை, முகவரிச் சான்றிதழ் என பல சான்றிதழ்களுக்கு தேவையில்லாமல் போனதும் ஒரு வகையில் சந்தோஷப்பட வேண்டியதாகவே உள்ளது.

சரி விஷயத்துக்கு வரலாம்.

அதாவது, ஒரே ஒரு ஆதார் எண்ணை வைத்துக் கொண்டு நாம் படும்பாடு இருக்கிறதே என்று சந்தானம் அளவுக்குப் புலம்ப வைத்துவிட்டது இந்த மத்திய அரசு. ஏன் என்றால், ஆதார் எண்ணை பான் எண்ணுடன் இணைக்க வேண்டும். வங்கிக் கணக்குடன் இணைக்க வேண்டும், செல்போன் எண்ணுடன் இணைக்க வேண்டும் என்று இப்படி இணைத்து இணைத்தே மக்கள் இளைத்துப் போகும் அளவுக்கு உத்தரவுகள் பறந்து கொண்டே இருக்கின்றன.

இதெல்லாம் ஒரே இடத்தில் நடக்குமா? இல்லையே ஒவ்வொரு இடமாக வரிசையில் நிற்க வேண்டியதுதான். மக்களவைத் தேர்தலின் போது வாக்களிக்க வரிசையில் நின்ற மக்கள் அதன்பிறகு வரிசையில் நிற்பதையே முழு நேர வேலையாக செய்து வருகிறார்.

ஏன் இப்படி ஜவ்வு மிட்டாயாக இழுக்கிறீர்கள் என்று கேட்கலாம்.. பொது மக்களின் புலம்பல்களை இங்கே பதிவு செய்ய வேண்டியது நமது கடமையல்லவா? அதற்காகத்தான்.

சரி.. வங்கிக் கணக்குடன் ஆதார் எண்ணை இணைப்பது குறித்துப் பார்க்கலாம்.
வங்கிக் கணக்குகளுடன் ஆதார் எண்ணை இணைப்பது கட்டாயமாக்கப்பட்டுவிட்டது.  ஒருவர் எத்தனை வங்கிக் கணக்கு வைத்திருந்தாலும் அனைத்திலும் ஆதார் எண்ணை இணைக்க வேண்டும். அதற்கான கடைசி தேதி 2017ம் ஆண்டு டிசம்பர் 31. ஒரு வேளை இந்த தேதிக்குப் பிறகு வங்கிக் கணக்குடன் ஆதார் இணைக்கவில்லை என்றால், வங்கிக் கணக்கை தொடர்ந்து பயன்படுத்த முடியாத நிலை ஏற்படலாம். ஒரு வேளை இந்த காலக்கெடு நீட்டிக்கப்படவும் வாய்ப்பு உண்டு.

நெட் பேங்கிங் வசதி கொண்ட வங்கி வாடிக்கையாளர்கள், இணையதளம் வாயிலாகவே தங்களது வங்கிக் கணக்குடன் ஆதார் எண்ணை இணைத்துக் கொள்ளலாம்.

ஆதாரை இணைக்காவிட்டால் வங்கிக் கணக்கு முடக்கம்: மத்திய அரசு அறிவிப்பு
இனி வங்கிக் கணக்கு தொடங்க ஆதார் எண் கட்டாயம்: மத்திய அரசு அறிவிப்பு!

2. பான் அட்டையுடன் இணைக்க

பான் எண்ணுடன் ஆதார் எண்ணை இணைப்பது 2017ம் ஆண்டு ஜூலை 1ம் தேதி முதல் கட்டாயமாக்கப்பட்டது. அதோடு, வருமான வரிக் கணக்கு தாக்கல் செய்ய, பான் எண்ணுடன் ஆதார் எண்ணை இணைப்பதையும் கட்டாயமாக்கியது. இதற்கான காலக்கெடு 2017 டிசம்பர் 31ம் தேதி என்று நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது.

பான் எண்ணுடன் ஆதார் எண்ணை இணையதளம் வாயிலாகவே இணைத்துக் கொள்ளலாம். அதற்கான சிறப்பு ஏற்பாடுகளும் செய்யப்பட்டுள்ளது.

பான் எண் பெற ஆதார் எண் கட்டாயமில்லை: உச்ச நீதிமன்றம் கூறியிருப்பது என்ன?
பான் எண்ணுடன் ஆதாரை இணைக்க புதிய வசதி

பான் எண் பற்றிய மேலதிகத் தகவல்களுக்கு

ஆதார் எண்ணுடன் பான் எண்ணை இணைக்க எளிய வழி: வருமான வரித்துறை அறிமுகம்

செல்போன் எண்களுடன் ஆதார்
ஒவ்வொருவரும் வைத்திருக்கும் செல்போன் எண்களுடன், தங்களது ஆதார் எண்ணை இணைக்கும்படி மத்திய அரசு உத்தரவு பிறப்பித்துள்ளது. இதற்கான கடைசி தேதி 2018ம் ஆண்டு பிப்ரவரி 6ம் தேதி. அதேப்போல புதிய சிம்கார்டு வாங்கும் போதும் ஆதார் எண்ணை அளிப்பது கட்டாயமாக்கப்பட்டுள்ளது. இதற்காக நிச்சயம் ஒவ்வொரு தொலைத்தொடர்பு நிறுவனமும் வைத்திருக்கும் வாடிக்கையாளர் சேவை மையத்தை மக்கள் நாடியே ஆக வேண்டும்.

ஆதார் இல்லை என்றால்.. புதிதாக சிம் கார்டு கூட வாங்க முடியாதாம்!

மியூச்சுவல் ஃபண்ட் இன்வெஸ்மென்ட்
மியூச்சுவல் ஃபண்ட் அமைப்புகள் உள்ளிட்ட நிதி நிறுவனங்கள், தங்களது வாடிக்கையாளர்களின் நிதிக் கணக்குடன் ஆதார் எண்ணை இணைப்பதும் கட்டாயம். சமீபத்தில் பிறப்பிக்கப்பட்ட பண மோசடி தடுப்புச் சட்டம் 2017ன் விதிமுறைப்படி இது கட்டாயமாக்கப்பட்டுள்ளது. இதற்கான காலக்கெடு 2017ம் ஆண்டு டிசம்பர் 31ம் தேதியாகும்.

ஓய்வூதியக் கணக்கு
தொழிலாளர் வருங்கால வைப்பு நிதி அமைப்பு, ஓய்வூதியதாரர்கள் தங்களது ஆதார் அல்லது வாக்காளர் அடையாள அட்டையை அளிப்பதை கடந்த ஜனவரி மாதம் கட்டாயமாக்கியது.

இறப்புச் சான்றிதிழ்
2017ம் ஆண்டு அக்டோபர் 1ம் தேதி முதல் இறப்புச் சான்றிதழ் பெற ஆதார் எண் கட்டாயம் என்று அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இறப்புச் சான்றிதழில் மோசடிகள் நடப்பதைத் தடுக்க இந்த நடைமுறை கட்டாயமாக்கப்பட்டுள்ளது. அதே போல, பிறப்பு மற்றும் இறப்பு தொடர்பாக தவறான தகவல்கள் தருவது குற்றம் என்பதால், ஒருவர், தன் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒருவரின் மரணத்தைத் தொடர்ந்து இறுப்புச் சான்றிதழ் கேட்டு விண்ணப்பிக்கும் போது, விண்ணப்பிக்கும் நபரும் தனது ஆதார் எண்ணை அளிக்க வேண்டியது அவசியம்.

அடுத்து என்ன? ஓட்டுநர் உரிமம்தான்.
ஓட்டுநர் உரிமத்தோடு ஆதார் எண்ணை இணைப்பதற்கான அறிவிப்பு வெகு விரைவில் வெளியாக உள்ளது. இதன் மூலம் போலி ஓட்டுநர் உரிமங்களும், ஒருவர் ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட ஓட்டுநர் உரிமங்களை வைத்திருப்பதும் தடுக்கப்படும் என்று நம்பப்படுகிறது. அதோடு, புதிய அல்லது பழைய வாகனத்தை வாங்க பதிவு செய்யும் போது, ஆதார் எண் அளிப்பதும் கட்டாயமாக்கப்பட்டுள்ளது. இதனால், திருட்டு வாகனங்கள் பதிவு செய்யப்படுவது தடுக்கப்படும் என்றும் கூறப்படுகிறது.


இதோடு, மத்திய, மாநில அரசுகள் வழங்கும் டிபிடீ (DBT) நேரடி பரிமாற்ற பணப் பலன்களுக்கு ஆதார் எண்ணை இணைப்பது கட்டாயமில்லை என்றாலும், அவற்றோடு உங்கள் ஆதார் எண்ணை இணைத்துவிட்டால், எவ்வித தவறும் ஏற்படாமல், உங்கள் ஆதார் எண் இணைக்கப்பட்டிருக்கும் வங்கிக் கணக்குக்கு நேரடியாகப் பணப்பலன்கள் கிடைத்துவிடும். இதில் மோசடியோ, மனிதத் தவறுகளோ நிகழ வாய்ப்பு இல்லை.

வருங்கால வைப்பு நிதி
பி.எஃப். எனப்படும் வருங்கால வைப்பு நிதிக் கணக்குடன் ஆதார் எண்ணை இணைப்பது அவசியமில்லை. ஆனால், உங்கள் பி.எஃப். கணக்குடன் ஆதார் எண்ணை இணைத்திருக்கும் பட்சத்தில், நீங்கள் ஆன்லைனிலேயே கணக்கை முடித்து 5 நாட்களுக்குள் பணத்தைப் பெறலாம். அதே சமயம், ஆதார் இணைக்கப்படாத கணக்குகளை முடிக்க ஒரு மாத காலம் ஆகிறது. 

எனவே இந்த தேதிகளை குறித்து வைத்துக் கொண்டு அதற்கு முன்னதாகவே ஆதார் எண்ணை இணைத்துவிட்டால், கடைசி நேர நெரிசலில் சிக்கிக் கொள்ளாமல் தவிர்க்கலாம்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/3/31/w600X390/aadhar.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/27/link-with-aadhaar-please-note-this-dates-2780736.html
2780714 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் உலகப் பணக்காரர்கள் லிஸ்டில் டாப் 10-க்குப் போட்டியிடும் இந்தியப் பணக்காரர்கள்! RKV Wednesday, September 27, 2017 01:34 PM +0530  

யோகா நிபுணர் பாபா ராம்தேவின் ஆர்கானிக் நுகர்பொருள் நிறுவனமான பதஞ்சலியின் தலைவரான ஆச்சார்யா பாலகிருஷ்ணா மற்றும் டி- மார்ட் நிறுவனரான ராதாகிருஷ்ணன் தாமனி இருவரும் ஹூரூன் வெளியிட்டுள்ள 2017 ஆம் ஆண்டுக்கான இந்தியப் பணக்காரர்கள் பட்டியலில் ரிலையன்ஸ் முகேஷ் அம்பானியுடன் தங்களது இடத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டுள்ளனர்.

இந்த ஆண்டு பங்குச் சந்தையில் வீசிய ஒரு பேரலையில் ரிலையன்ஸ் பங்குகள் அதிகபட்சமாக 58 சதவிகிதம் அதிகரித்து ரூ 2.57 ட்ரில்லியனாக உயர்ந்துள்ளதாக தெரிவிக்கப்பட்டது. இதன் மூலமாக ரிலையன்ஸ் அம்பானி தொடர்ந்து ஆறாவது முறையாக இந்தியப் பணக்காரர்களில் முதலிடத்தைத் தக்க வைத்துக்கொண்டார். அது மட்டுமல்லாமல் ஹூருன் வெளியிட்டுள்ள உலகப் பணக்காரர்களுக்கான பட்டியலிலும் முதல் 15 இடங்களில் ஓரிடத்தைப் பெற்றுவிட்டார்.

முகேஷ் அம்பானியிடம் உள்ள செல்வம், ஏமன் நாட்டின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி லாபத்தைக் காட்டிலும் 50 சதவிகிதம் அதிகமாக உள்ளது. பாபா ராம்தேவின் பதஞ்சலி நிறுவனத்தின் தலைமை நிர்வாக அதிகாரியாக உள்ள ஆச்சார்யா பாலகிருஷ்ணா, பாபா ராம் தேவின் பால்ய நண்பர்... பாபா ராம்தேவால் பதஞ்சலிக்கு கிடைத்த பிரபல்யத்தின் மூலமாக, இப்போது ஆச்சார்யா பாலகிருஷ்ணா இந்தியாவிலுள்ள 10 பணக்காரர்களில் ஒருவராக உள்ளார்.

அவர் மட்டுமல்ல, டி.மார்ட் எனும் சில்லறை வர்த்தக நிறுவனத்தின் அதிபரான ராதாகிருஷ்ணன் தாமனியும்கூட முந்தைய ஆண்டைவிட இந்த ஆண்டு தமது தொழில் முன்னேற்றத்தில் 320 சதவிகிதம் வளர்ச்சி விகிதம் காட்டி டாப் டென் இந்தியப் பணக்காரர்களில் ஒருவர் எனும் அங்கீகாரத்தைப் பெற்றுள்ளார். இப்படியாக இந்த ஆண்டு ஹூரூன் வெளியிட்டுள்ள உலகப் பணக்காரர்கள் லிஸ்டில் மேலே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளவர்களையும் சேர்த்து மொத்தம் 8 புதியவர்கள் இடம் பெற்றுள்ளனர்.

கடந்த ஆண்டில் இந்தியப் பணக்காரர்கள் பட்டியலில் 25 ஆவது  இடத்திலிருந்த பாலகிருஷ்ணா, தனது வருமானத்தை 173 சதவிகிதம் உயர்த்தி 8 வது இடத்துக்கு முன்னேறியுள்ளார். அவரது நிகர லாபம் 70,000 கோடி ரூபாயாக உயர்ந்துள்ளது. பத்தாவது காலாண்டில் 10,561 கோடி ரூபாய் வருவாயைப் பெற்றுள்ள பதஞ்சலி நிறுவனம், உலகின் பிரபலமான இதர பிராண்டுகளுடன் லாப விகிதத்தில் மிக நெருக்கமாகப் போட்டியிடுகிறது. அவென்யூ சூப்பர்மார்ட் நிறுவனங்களின் இயக்குனரான 62 வயது தாமனி ராதாகிருஷ்ணனின் இந்த ஆண்டுக்கான நிகர லாபம், கடந்த ஆண்டைவிட மிக உயர்ந்து 321 சதவிகிதம் அதிகரித்துள்ளது. அவரை அடுத்து அனுரங் ஜெயின் குடும்பத்தின் என்டியூரன்ஸ் டெக் நிறுவனத்தின் நிகர லாபம் கடந்த ஆண்டைக் காட்டிலும் இந்த ஆண்டு 286 சதவிகிதம் உயர்ந்துள்ளது.

மேற்கண்டவர்களின் வருவாய் மற்றும் லாபக் கணக்கீடு ஜூலை மதம் 31 ஆம் தேதி டாலரின் மதிப்பு 64.1 ரூபாயாக இருந்ததின் அடிப்படையில் கணக்கிடப்பட்டது. அது மட்டுமல்ல, மீடியா.நெட்டின் 34 வயது திவ்யங் துராக்கியா, பின்புலமல்லாமல் தானே உருவான சுய லட்சாதிபதிகளில் ஒருவராக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளார். அவர் தன்னைப் போலவே 40 வயதுக்குட்பட்ட மேலும் 5 சுய தொழில்வல்லுநர்களுடன் இணைந்து  புதிய தொழில்நுட்பத் தொழில்களில் ஆர்வம் செலுத்தி வருகிறார். இவர்களோடு பெங்களூரைச் சேர்ந்த அம்பிகா சுப்ரமண்யன் எனும் 42 வயது பெண்மணியும் சுய தொழில் வல்லுநர்களில் ஒருவராகி இந்தியப் பணக்காரர்கள் லிஸ்டில் இடம்பெற்றுள்ளார்.

இந்த ஆண்டு பணக்காரர்கள் பட்டியலில் மொத்தம் 51 பெண்கள் உள்ளனர். 2013 ஆம் ஆண்டு முதல், உலகப் பணக்காரர் பட்டியலில் இருந்த 100 பேருடைய சொத்து மதிப்பு அப்படியே இருமடங்காகி, வருவாய் மதிப்பு 8, 400 கோடியாக உயர்ந்துள்ளது. இந்த ஆண்டில் மொத்தம் 136 பில்லியனர்கள் உள்ளனர். 2012 ஆம் ஆண்டில் ஹூரூன் பணக்காரர்கள் பட்டியல் தொடங்கப்பட்டதில் இருந்து இந்த சாதனை பதிவாகியுள்ளது.

ஹூரூன் பணக்காரர்கள் பட்டியலின்படி இந்த ஆண்டு, மும்பை மாநகர் 181 தனிப் பணக்காரர்களுடன் முதலிடத்தில் இருக்கிறது. மும்பையைத் தொடர்ந்து புதுடில்லி 117 பணக்காரர்களுடனும், பெங்களூரு 51 பணக்காரர்களுடனும் இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் இடத்தில் இருக்கின்றன. 26 புதிய பணக்காரர்களுடன் அஹமதாபாத் முதல் 5 இடங்களுக்குள் நுழைந்திருக்கிறது. மேலும் 22 மற்றும் 11 புதிய பணக்காரர்களுடன் சென்னை மற்றும் கான்பூர் நகரங்கள், இந்தப் பட்டியலில் டாப் டென் லிஸ்டுக்குள் முதன்முறையாக நுழைந்திருக்கின்றன. இந்த வருடப் பட்டியலில் இவற்றைச் சேர்த்து மொத்தம் 18 புதிய நகரங்கள் இந்தப் பட்டியலில் இணைந்துள்ளன.

இதில் மேலுமொரு சுவாரஸ்யம் என்னவென்றால், 3 புதிய பணக்காரர்களுடன் உதய்பூர், 2 புதிய பணக்காரர்களுடன் வதோதரா, மற்றும் ஆளுக்குத் தலா ஒரு புதுப்பணக்காரர்களுடன் காஞ்சிபுரம் மற்றும் ஃபரீதாபாத் நகரங்களும் இந்த பட்டியலில் இடம்பெற்றுள்ளன.

]]>
mukesh ambani, Hurun rich list, patanjali acharya balkrishna, radhakrishnan damani, top ten crorpadhi's of india, ஹூருன் உலகப் பணக்காரர்கள் பட்டியல், பதஞ்சலி ஆச்சார்யா பாலகிருஷ்ணா, ரிலையன்ஸ் முகேஷ் அம்பானி, டி.மார்ட் ராதகிருஷ்ணன் தாமனி http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/27/w600X390/HURUN_RICH_LIST.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/27/ஹூரூன்-ரிப்போர்ட்-இந்தியா-வெளியிட்டுள்ள-உலகப்-பணக்காரர்கள்-லிஸ்டில்-டாப்-10-க்குப்-போட்டியிடும்-இந்த-2780714.html
2780715 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் சிறுவன் தூக்கிட்டு தற்கொலை: வரைந்து வைத்திருந்த படங்களை பார்த்து அதிர்ந்த பெற்றோர்! துரத்தும் ‘புளூ வேல்’!! Wednesday, September 27, 2017 01:20 PM +0530  

சண்டிகரை சேர்ந்த 17 வயது சிறுவன் புளூ வேல் விளையாட்டிற்குக் கடந்த சனிக்கிழமை பலியாகி உள்ளார். பத்தாம் வகுப்பு படிக்கும் இந்தச் சிறுவன் தனது வீட்டிலேயே தூக்கிட்டு தற்கொலை செய்துகொண்டுள்ளார். மகன் இறந்த பிறகு அவன் வரைந்து வைத்திருந்த வரைபடங்களைப் பார்த்த பெற்றோர் அதிர்ச்சி அடைந்தனர்.

சண்டிகரில் உள்ள பஞ்ச்குலா ஊரைச் சேர்ந்த கரன் தாகூர் என்னும் இந்தச் சிறுவன் கடந்த சில நாட்களாக ஆபத்தான புளூ வேல் ஆன்லைன் விளையாட்டை விளையாடி வந்துள்ளார் என்பது காவல் துறையினரின் விசாரணையில் தெரிய வந்துள்ளது. இறந்த சிறுவனின் உடலில் எங்கேயும் திமிங்கிலத்தின் படம் இல்லாததால் முதலில் தற்கொலைக்கு இந்த விளையாட்டுதான் காரணமா என்று சந்தேகித்த காவலர்கள், பின்னர் அவனது கைப்பேசியில் புளூ வேல் கேம் இருப்பதையும், அவனது புத்தகத்தில் தற்கொலை செய்துகொள்வதை போல் அவன் வரைந்து வைத்திருக்கும் படங்களையும் பார்த்து காவலர்கள் இதை உறுதி செய்துள்ளனர்.

தனது கணித பாடப் புத்தகத்தில், மாடியில் இருந்து குதிப்பது, காரின் முன் விழுவது, தூக்கில் தொங்குவது, ரயிலின் முன் பாய்வது, ஆற்றில் குதிப்பது, கத்தியால் குத்தி கொள்வது போன்ற தான் தற்கொலை செய்துகொள்வதைப் போன்ற படங்களை வரைந்து வைத்துள்ளார் கரன். மேலும் அந்தப் புத்தகத்தில் “நான் சாக வேண்டும், நான் வாழத் தகுதி அற்றவன்” என்றும் அந்த மாணவன் எழுதி வைத்துள்ளார். 

இதுகுறித்து கரனின் பெற்றோர்கள் கூறுகையில் “எங்கள் உறவினர்களில் ஒரு பையனை புளூ வேல் விளையாட்டை விளையாடாதே என்று கரன் எச்சரித்தான், அவன் இப்படி இந்த விளையாட்டிற்கு அடிமையாகி இருப்பான் என்று நாங்கள் கனவில் கூட யோசித்துப் பார்க்கவில்லை. 2 வாரங்களுக்கு முன்பு எங்களிடம் நிறையப் பேய் படங்களுக்கான சிடி-யை வாங்கி தருமாறு கேட்டான், அவன் பொதுவாகவே பேய் படங்களை விரும்பிப் பார்ப்பவன் என்பதால் நாங்களும் அதை எதார்த்தமாக விட்டு விட்டோம்” என்று கவலையுடன் கூறியுள்ளார்கள்.

சனிக்கிழமை காலையில் கரனின் பெற்றோர்கள் இருவரும் வழக்கமான நீரிழிவு சோதனைக்காக மருத்துவமனைக்குச் சென்றுள்ளனர், தம்பியும் பள்ளிக்கு சென்றுள்ளார், யாரும் இல்லாமல் தனியாக வீட்டில் இருந்த கரன் தனது அரையை உள் பக்கமாக தாழ்ப்பால் போட்டுத் தன் அம்மாவின் துப்பட்டாவால் தூக்கிட்டுள்ளார். வீடு திரும்பிய பெற்றோர்கள் கதவு உள் பக்கமாக தாழிட்டிருப்பதை பார்த்து முதலில் அவன் தூங்குவதாக நினைத்துள்ளனர், ஆனால் வெகு நேரமாகியும் கதவை திறக்காததால் பால்கனி வழியாகக் கரனின் அரைக்குள் குதித்துள்ளனர். 

தங்களது மகன் தற்கொலை செய்து கொண்டான் என்பதை அறிந்த பிறகே சில நாட்களாக தங்கள் மகன் வித்தியாசமாக நடந்து கொண்டதை இவர்கள் உணர்கிறார்கள். கரன் மனநல ஆலோசகராக இருக்கும் தனது மாமாவைப் பார்க்க வேண்டும் என்று சில நாட்களாகக் கூறியதும் இவர்களது நினைவிற்கு வந்துள்ளது. கரன் புளூ வேல் விளையாட்டால் உயிர் இறந்து இருக்கக் கூடும் என்று சந்தேகித்த அவனது மாமாவே அவனது புத்தகங்களை எல்லாம் தேடி அவன் வரைந்து வைத்திருந்த படங்களை கண்டுபிடித்துள்ளார். அந்தப் படங்களில் இருப்பது அவன் தற்கொலை செய்து கொள்வதற்கு கொடுக்கப்பட்ட வாய்ப்புகள் என்றும் அதில் அவன் தூக்கிட்டு கொள்வதை தேர்ந்தெடுத்துள்ளான் என்று கரனது தந்தை அழுதவாறே தெரிவிக்கிறார். 

தன்னுடைய வாட்ஸாப் கணக்கில் புகைப்படத்தில் “என்னிடம் நெருங்காதீர்கள், என்னுள் இருக்கும் மை இருட்டில் அரக்கன் ஒளிந்திருக்கிறான்” (Don't get too close... It's dark inside. It's where my demons hide) என்னும் வாசகம் அடங்கிய படத்தை வைத்திருப்பதையும் காவலர்கள் வெளியிட்டுள்ளனர்.

எவ்வளவுதான் முன் எச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளை ஊடகங்கள் கூறினாலும், இளம் வயது பிள்ளைகளை இந்த ஆபத்து கவரத்தான் செய்கிறது, பெற்றோர்களே உங்களது பிள்ளைகளிடையே சிறிய மாற்றம் தென்பட்டாலும் அதை சாதாரணமாக எடுத்துக்கொள்ளாதீர்கள். முக்கியமாகச் சிறுவர்களிடம் ஸ்மார்ட் ஃபொனை கொடுத்து அதில் அவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள் என்று கூட கண்டுகொள்ளாமல் இருப்பது அவர்களை இதைப்போன்ற ஆபத்துகளிடமே இட்டுச்செல்லும் என்பதையும் மறந்துவிடாதீர்கள். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/27/w600X390/blue_whale_suicide_2_1506.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/27/blue-whale-victims-heartbreaking-message-2780715.html
2779496 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் உடைந்தது பெர்முடா முக்கோண ரகசியம்! ஆதாரப்பூர்வமான சாத்தியக் கூறுகளை முன்வைக்கிறது ஆஸ்திரேலிய விஞ்ஞானியின் ஆய்வறிக்கை! RKV Monday, September 25, 2017 02:47 PM +0530  

பெர்முடா முக்கோண ரகசியத்தை ஆதாரங்களுடன் உடைத்தார் ஆஸ்திரேலிய விஞ்ஞானி!

பல்லாயிரக்கணக்கான கிலோ மீட்டர்கள் தாண்டி வான்வெளிகளையும், வேற்று கிரகங்களையும் அலசி பார்க்க முடிந்த நமது அதிநவீன அறிவியல் தொழிநுட்ப வளர்ச்சியால், பூமியில் சுமார் 7,00,000 சதுர கிலோமீட்டர்களுக்கு மட்டுமே பறந்து விரிந்து கிடக்கும் கடல்பகுதியான பெர்முடா முக்கோணத்தை பற்றிய சரியான தெளிவை பெற முடியாதது ஏன்?

பெர்முடா முக்கோணம் 100 ஆண்டுகளில் 1000 உயிர்களைப் பலி கொண்டுள்ளது, அது மட்டுமல்ல அங்கே ஆண்டொன்றுக்குச் சராசரியாக 4 விமானங்கள் முதல் 25 க்கும் மேற்பட்ட படகுகள் வரை காணாமல் போகின்றன. ஆனால் அவை ஏன் காணாமல் போகின்றன? எங்கே அவற்றை மீட்டெடுப்பது என்பது குறித்து இதுவரையிலும் கண்டறியப்படாமலே இருந்து வந்தது. 

ஆனால் இன்று கார்ல் க்ருஷெல்னிக் எனும் விஞ்ஞானி உலகமே தீர்க்க முடியாத ரகசியமாக எண்ணி பயத்துடன் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்த அந்த ரகசியத்தை கண்டறிந்து அதில் எந்த விதமான வேற்றுகிரகவாசி ரகசியமும் இல்லை. இயற்கை மாற்றங்களைப் புரிந்து கொள்ள மறுத்த சில மனிதத் தவறுகள் மற்றும் மோசமான சீதோஷ்ணம், அவ்விடத்தின் மோசமான பூகோள அமைப்பு மட்டுமே பெர்முடா முக்கோணப் பகுதியில் விமானங்கள் மற்றும் கப்பல்கள், படகுகளும் காணாமல் போகக் காரணமே தவிர நிச்சயமாக உலகம் நம்புவது போல இதில் எந்த விதமான மர்மமும் இல்லை எனத் தெளிவாக தேவையான ஆதாரங்களுடன் விளக்கமும் அளித்திருக்கிறார்.

பெர்முடா முக்கோணம் என்பது வடக்கு அட்லாண்டிக் பெருங்கடலின் மேற்குப்பகுதியில் உள்ள மர்மமான கடல் பகுதி. பெர்முடாவில் இருந்து மியாமி, பின் ஃப்ளோரிடாவில் இருந்து புவேர்ட்டோ ரிக்கோவின் சாண் ஜுவன் ஆகிய பிரதேசங்களை இணைத்தால் உண்டாகும் முக்கோணப்பகுதி தான் பெர்முடா முக்கோணம்!

1945-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 5-ஆம் தேதி  பெர்முடா முக்கோணத்திற்கு மேல் பறந்த அமெரிக்காவின் 5 போர் விமானங்கள் மாயமான பின்பு தான், பெர்முடா முக்கோணம் பற்றிய தகவல்கள் உலகம் முழுக்க பரவியது என்று பெரும்பாலான மக்கள் நம்புகின்றனர். ஆனால், கொலம்பஸ் மேற்கொண்ட கடல் பயணக்குறிப்பில் பெர்முடா முக்கோணம் பற்றிய தகவலொன்று இடம் பெறுகிறது. சர்கஸோ கடலில் பயணிக்கும் போது கொலம்பஸ் விட்டுச் சென்ற பயணக் குறிப்பின்படி, அக்டோபர் 8, 1492-ஆம் ஆண்டு தனது கப்பலில் அவர் பயன்படுத்திய திசைகாட்டி காம்பஸ் மிகவும் விசித்திரமான அளவீடுகளை காட்டியது என்று அவர் கூறுகிறார்.

பெர்முடா முக்கோணம் பற்றி பலவிதமான மர்மமான காரணங்கள் கூறப்பட்டாலும் கூட அதற்கான உண்மையான காரணம் என்னவாக இருக்குமென இந்நாள் வரை மக்களுக்குத் தெளிவாக யாரும் விளக்கியதில்லை. ஏனெனில் பெர்முடா முக்கோணத்தைப் பற்றி விஞ்ஞானிகளிடையே நிலவி வந்த பல்வேறு கருத்து வேறுபாடுகளில் யாருடைய கோட்பாட்டை ஏற்றுக் கொள்வது? யாருடையது நம்பகமானது எனப் புரிந்து கொள்ள முடியாமல் மக்கள் எல்லாவற்றையும் நம்பத் தலைப்பட்டனர். 

பெர்முடா முக்கோணத்தைச் சார்ந்து இதுவரை 7 விதமான கோட்பாடுகளை விஞ்ஞானிகள் வெளியிட்டுள்ளனர். அவற்றில் கடைசி 2 ஐத் தவிர மற்ற அனைத்துமே ...

  • வேற்றுக்கிரக ஆராய்ச்சி மையம் பெர்முடா முக்கோணத்தில் அடியில் இருக்கிறது அதனால் தான் அந்த இடத்தைக் கடக்கும் போது மட்டும் விமானங்களும், கப்பல்களும் திசைக் குழப்பமடைந்து கடலுக்குள் மூழ்கியோ அல்லது வான்வெளியில் விபத்துக்குட்பட்டு தொலைந்து போகின்றன.
  • அல்லது வேற்றுக்கிரகத்துக்குச் செல்லும் நுழைவாயில்பகுதி பெர்முடா முக்கோணத்தின் அடியிலிருந்து துவங்குகிறது...
  • சுமார் 10.000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பெர்முடா முக்கோணப் பகுதியில் வால்மீன் ஒன்று விழுந்து விட்டது, அதன் பின் விளைவுகள் தான் கப்பல்கள் மற்றும் விமானங்கள் காணாமல் போவதற்கான ரகசியங்கள் என்றனர் சில ஆய்வாளர்கள்,
  • மேலும் சிலரோ, பெர்முடா முக்கோணப்பகுதியில் கடலுக்கு அடியில் எண்ணிக்கைக்கு அப்பாற்பட்ட ஆழத்தில் ஏராளமான மீத்தேன் ஹைட்ரேட் குமிழிகள் உருவாகிக் கொண்டே இருப்பதால் அதன் காரணமாகவும் மேற்கண்ட அமானுஷ்ய விளைவுகள் ஏற்படலாம் என்றெல்லாம் விஞ்ஞானிகள் கூறி வந்தனர்.
  • ஆனால் இவை எல்லாவற்றையும் தாண்டி 6 மற்றும் 7 வது கோட்பாட்டின் படி சில விஞ்ஞானிகள் பெர்முடா முக்கோண ரகசியத்தை மனிதக் காரணிகள், மோசமான வானிலை மாற்றங்கள், அப்பகுதியில் நிலவி வரும் சீதோஷ்ண நிலை மாறுதல்கள், மேலும் அப்பகுதியிலிருக்கும் நீரோடைகளின் இயல்புகள் இவற்றை மையமாகக் கொண்டு ஆராய்ந்து பெர்முடா முக்கோண விபத்துக்களுக்கு முழுக்க, முழுக்க மனிதக் காரணிகளும், அப்பகுதியில் நிலவும் வானிலை மாற்றங்களும், கடலுக்கடியிலான நில அமைப்புமே காரணம் என ஆதாரங்களுடன் மெய்ப்பித்தனர். இவர்கள் சொல்லும் காரணங்கள் எப்படிப்பட்ட பாதுகாப்புக் காரணிகளுடனான கப்பல்களையும், விமானங்களையும் கூட பாதிப்புக்கு உட்படுத்தப் கூடியதாம்.

மேற்கூறிய விஞ்ஞானிகளின் வாதத்தையே தான் சமீபத்தில் பெர்முடா முக்கோண ரகசியத்தை உடைத்தவர் எனும் பெருமை கொண்ட கார்ல் க்ருஷெல்னிக் எனும் விஞ்ஞானியும் முன் வைக்கிறார்.

பெர்முடா முக்கோண ரகசியம் என்பது ஆரம்பம் முதலே வேற்றுக்கிரகவாசிகளின் ஆராய்ச்சி ஊடுருவலோ அல்லது உலகின் தீர்க்க முடியாத மர்மமோ அல்ல; உலகின் மற்றெல்லா மாற்றங்களையும் போல லாஸ்ட் சிட்டி ஆஃப் அட்லாண்டிஸ் என்று குறிப்பிடப்படும் ‘பெர்முடா முக்கோண விளைவு’ க்கும் காரணம் மனிதத் தவறுகளே! அது மட்டுமல்ல, பெர்முடா முக்கோணப் பகுதியைச் சூழ்ந்துள்ள இடங்களில் நிலவும் மோசமான வானிலை, மிக, மிக அதிவேகத்திலான காற்று, அதிகமான கடல் போக்குவரத்து போன்றவையே இதற்கும் காரணங்களாகின்றன எனத் தன் ஆராய்ச்சி முடிவை வெளியிட்டிருக்கிறார்.

ஆஸ்திரேலிய விஞ்ஞானியான இந்த கார்ல் க்ருஷெல்விக் கூற்றுப்படி, பெர்முடா முக்கோணம் பூமத்திய ரேகைக்கு மிக அருகில் அமைந்திருப்பதோடு அது உலகின் வளமான பிரதேசங்களில் ஒன்றான அமெரிக்காவுக்கு வெகு அருகில் இருப்பதாலும் அங்கே எப்போதுமே மிக அதிகமான போக்குவரத்து நெருக்கடி நிலவி வந்தது. இந்த அடிப்படையில் ஆராய்ந்தால் உலகின் வேறு எந்தப் பகுதியிலும் இதுவரை காணாமல் போயிருக்கக் கூடிய விமானங்கள் மற்றும் கப்பல்களோடு ஒப்பிடுகையில் பெர்முடா பகுதியில் காணாமல் போனதாகச் சொல்லப் பட்ட விமானங்கள் மற்றும் கப்பல்களின் எண்ணிக்கையும் சமமாகவே இருக்கக் கூடும். சதவிகித ஒப்பாய்வில், அமெரிக்காவின் கடலோரப் பாதுகாப்பு அமைப்பு மற்றும் லண்டண் லில்லியாய்ட்ஸ் இரண்டும் அளித்த கூட்டறிக்கையின் அடிப்படையில் மேற்கண்ட முடிவிற்கு வரவேண்டியதாகிறது. 

சிட்னி பல்கலைக்கழகத்தில் கம்யூனிகேட்டிங் சயின்ஸ் பிரிவில் ஆய்வு முனைவர் பட்டம் பெற்றுள்ளவரான விஞ்ஞானி கார்ல் கூற்றுப்படி, 1945 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 5 ஆம் நாள் அட்லாண்டிக் பகுதியில் தமது வழக்கமான 2 மணி நேர போர்ப்பயிற்சிகளை எடுத்துக் கொண்டிருந்த ஃபிளைட் 19 எனும் அமெரிக்க ரோந்து விமானத்தின் 5 விமானங்களும் பெர்முடா முக்கோணப் பகுதியின் மேல் பறக்கையில் திடீரெனத் தனது 14 போர்வீரர்களுடன் காணாமல் போனது. விமானங்கள் காணாமல் போனதைத் தொடர்ந்து அதைத் தேடுவதற்காகவும், என்ன நடந்தது என்பதை அறிந்து கொள்ளும் பொருட்டும் அனுப்பப்பட்ட PBM மெரைனர் விமானமும் கூட  தேடுதல் வேலைக்காக அனுப்பப்பட்ட அதன் 13 பயணிகளுடன் எந்தவிதமான தடயங்களும் இன்றி பெர்முடா முக்கோணப் பகுதியில் காணாமல் போனது.

இப்படித்தான் பெர்முடா முக்கோண ரகசியம் என்பது கற்பனைவாதிகளுக்கு வளர்ச்சிக்குரிய ஒரு தொழில்காரணமானது. இதைத் தவிர்க்கும் நோக்கில் 1964 ஆம் ஆண்டில் எழுத்தாளர் வின்சென்ட் காடிஸ் ‘தி டெட்லி பெர்முடா டிரையாங்கிள்’ என்ற தலைப்பில் தனது கோட்பாடுகளைத் தொகுத்து ஒரு நூலாகவே வெளியிட்டார்.

அவரது கோட்பாட்டின் படி பெர்முடா முக்கோணப் பகுதியில் ரோந்து விமானங்கள் மற்றும் கப்பல்கள் காணாமல் போனது மர்மமாகவே இருந்தாலும் கூட அப்போதைய கண்டுபிடிப்பாளர்கள் மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் இந்த விவகாரத்துக்கு அமானுஷ்யக் காரணங்களைத் தேடுவதில் மட்டுமே கவனமாக இருந்தார்களே தவிர உண்மையான அறிவியல் காரணங்கள் என்னவாக இருக்கும் என ஆராயத் தவறிவிட்டார்கள். அமெரிக்க போர் விமானங்கள் காணாமல் போவது இதுவே அதன் வரலாற்றில் முதல்முறை என இந்த விஷயத்தை எமோஷனலாகவே கையாளத்தொடங்கினர். அறிவியல் பூர்வமான காரணமே கண்டுபிடிக்கப் படாமல் இப்படித்தான் கிட்டத்தட்ட பல பத்தாண்டுகளை விழுங்கியது பெர்முடா முக்கோண ரகசியம்.

காடிஸ் கோட்பாட்டின்படி, கடற்படையின் சிறப்பான ஆலோசனைகளைப் பெற்ற பிறகே ஃபிளைட் 19 ரோந்து விமானம் அந்தப் பகுதியில் பறக்கத் தொடங்கியது என்றாலும், விபத்து நடந்த அந்தநாளில் பெர்முடா பகுதியில் நிலவிய சீதோஷ்ண நிலை அத்தனை நல்லதாக இல்லை. 49 அடி உயரத்துக்கு அலைகள் எழும்பிச் சீறிக் கொண்டிருந்தன என்று பதிவாகியுள்ளது. அதுமட்டுமல்ல அந்த விமானத்தில் பறந்தவர்களில் ஒரே ஒருவர் மட்டுமே திறன் மிக்க பைலட் என்று சொல்லத்தக்கவராக இருந்தார் அவர் லெஃப்டினண்ட் சார்லஸ் டெய்லர். அவரது பிழைகளும் கூட அந்நாளைய மோசமான விபத்துக்கு முதல் காரணமாக இருந்திருக்க கூடும். ஏனெனில் பைலட் விமானத்தில் ஏறும் போதே நன்றாக மூக்கு முட்டக் குடித்திருந்தார். சுற்றிலும் என்ன விதமான வானிலை நிலவுகிறது என்பதையெல்லாம் யோசிக்காமலே அவர் விமானத்தை இயக்கத் தொடங்கி விட்டார். அதுமட்டுமல்ல இதற்கு முன்பே இருமுறை விமானத்தை மோசமாகக் கையாண்டு பழுதாக்கினார் என அவர் மீது குற்றச்சாட்டுகளும் கூட பதிவாகியிருந்தன. என்கிறார் கார்ல் க்ருஷெல்னிக்.

ரோந்து விமானம் காணாமல் போவதற்கு முந்தைய நொடியில் சிக்கிய விமான சங்கேத குறிப்புகளின் படி, லெஃப்டினண்ட் டெய்லர் விமானம் தனது கட்டுப்பாட்டில் இல்லை என்பதை கண்டறிந்த போதும் கூட அதை அவர் தனது திசைகாட்டியின் தவறென்றே கருதினார். அவருடன் பறந்து கொண்டிருந்த ஜூனியர் பைலட் ஒருவர் அச்சூழ்நிலையிலும் விமானத்தில் நிகழ்ந்து கொண்டிருந்த தவறைத் திறமையாகக் கண்டறிந்து நாம் பறக்க  வேண்டியது மேற்குத் திசையில் என்று கூறிய போதும் அதை ஏற்றுக் கொள்ள மறுத்த லெஃப்டினண்ட் டெய்லர் தனது முடிவின் படி கிழக்கு நோக்கிப் பறந்து ஆழ்கடலின் மீது பெர்முடா முக்கோணப் பகுதியில் நிலவிய மோசமான வானிலையால் திசையறிவதில் குழம்பி விபத்துக்கு காரணமானவராகி விட்டார். அந்தப் பகுதியில் நிலவிய மோசமான காலநிலையால் தான் விமானம் வெடித்துக் கடலில் சிதறிய போதும் ஆழகடல் பகுதியில் விபத்துக்குள்ளானவர்களின் சடலம் கூட அகப்படாமல் போய் விட்டது.

இதைத்தான் காடிஸ் தனது கட்டுரைத் தொகுப்பில், அமெரிக்க ரோந்து விமானம் பெர்முடா முக்கோணத்தில் மறைந்த மர்மத்தை கொலம்பஸ் பஹாமா பகுதியை முதன்முதலாக அடைந்த போது அங்கே அவர் கண்ட அதிசய வெளிச்சத்தோடு ஒப்பிட்டு இரண்டுக்குமான காரணங்கள் இன்று வரை கண்டறியப்படவே இல்லை என எழுதினார்.

ரோந்து விமானம் மறைவதற்கு முன்பு கிடைத்த விமானிகளின் சங்கேதக் குறிப்புகளை முழுமையான ஆய்வுக் கண்ணோட்டத்துடன் சோதித்திருந்தால் விபத்துக்கான காரணம் மர்மம் இல்லை மனிதத் தவறும் மோசமான வானிலையும் தான் என்பது அப்போதே விளங்கி இருக்கும்.

பெர்முடா முக்கோண ரகசியத்தை விளக்க இதைப் போன்ற சரியான காரணங்களை முன்வைத்த ஆய்வுகள் முந்தைய ஆண்டுகளிலும் வெளிவந்துள்ளன என்றாலும் விஞ்ஞானி கார்லின் ஆய்வு மிகத் தெளிவுடன் தனது வாதத்தை முன் வைக்கிறது.

முதன்முதலாக பெர்முடா முக்கோணப்பகுதியில் விபத்துக்குள்ளான ரோந்து விமானம் அதன் விமானி மற்றும் அவரது தவறான முடிவுகளால் விமானத்தில் நேர்ந்த கோளாறுகள் மற்றும் அன்று அப்போது நிலவிய மோசமான வானிலை உள்ளிட்ட காரணங்களால் தான் விபத்துக்கு உள்ளானதே தவிர அதில் எந்த விதமான மர்மங்களும் இல்லை என உறுதியாக விளக்கப்பட்டது.

]]>
Bermuda Triangle, no mystery, human error, Karl Kruszelnicki, பெர்முடா முக்கோண ரகசியம், மர்மமில்லை , மனிதத் தவறு, மோசமான வானிலை, விஞ்ஞானி கார்ல் க்ருஷெல்னிக் http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/25/w600X390/permuda_triangle.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/25/bermuda-triangle-mystery-solved-latest-theories-dr-karl-kruszelnicki-2779496.html
2778437 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் கூகுள் டூடுலில் இருக்கும் அந்த பச்சைப் பெண் யார் என்று தெரியுமா? பவித்ரா முகுந்தன் Saturday, September 23, 2017 02:29 PM +0530  

அறிவியலில் டாக்டர் பட்டம் பெற்ற முதல் இந்திய பெண்மணியான முனைவர். அசீமா சாட்டர்ஜி அவர்களின் 100-வது பிறந்த நாளைக் கொண்டாடும் வகையில் கூகுள் நிறுவனம் புதிய டூடுல் ஒன்றை வெளியிட்டுள்ளது. 

பச்சை நிறத்திலான இந்த டூடுல் எழுத்துக்கள் அறிவியலில் வேதியியல் ஃபார்முலாக்களை எழுதும் பாணியில் வடிவமைக்கப்பட்டு அதற்கு மத்தியில் மூக்குக் கண்ணாடி அணிந்த ஒரு பெண் கண்களை மூடியபடி சிரித்த முகத்துடன் இருப்பது போல் உள்ளது. அந்தப் பெண் வேறு யாரும் இல்லை இந்தியாவில் இருக்கும் கொல்கத்தாவில் பிறந்து வேதியியலில் முனைவர் பட்டம் பெற்றவர்.  அறிவியல் துறையில் இந்தியாவின் சார்பாக பல சாதனைகளை படைத்தது மட்டுமின்றி எண்ணற்ற பெண்களுக்கு முன்னோடியாகவும் விளங்கியவர்.

செப்டம்பர் 23, 1917-ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக் காலத்தில் கொல்கத்தாவில் பிறந்து 1944-ம் ஆண்டிலேயே வேதியியல் துறையில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார். அந்த காலத்தில் இந்தியப் பெண்கள் அறிவியல் சார்ந்த படிப்புகளைப் படிப்பதே மிகவும் அரிது, அதிலும் மருத்துவப் படிப்பை தாண்டி வேதியியல் போன்ற துறைகளைத் தேர்வு செய்வது அதைவிட அரிதான ஒன்று. வேதியியல் துறையில் இயற்கைப் பொருட்கள் சார்ந்த ஆராய்ச்சிகளில் ஈடுபட்ட இவர் வலிப்பு நோய், மலேரியா மற்றும் கீமோதெரபி போன்ற பிரச்னைகளுக்கு மருந்துகளைக் கண்டுபிடித்தார்.    

அறிவியல் துறையில் இவர் செய்த சாதனைகளுக்காகப் பல உயரிய விருதுகள் இவருக்கு வழங்கப்பட்டது. எஸ்.எஸ்.பாட்நகர் விருது, சி.வி.ராமன் விருது, பி.சி.ரே விருது உட்பட இந்தியாவின் உயரிய விருதுகளில் ஒன்றான பத்ம பூஷன் விருதையும் இவர் பெற்றுள்ளார். பேராசிரியராக கொல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்திலும் பணியாற்றியுள்ளார். 

400-க்கும் மேற்பட்ட அறிவியல் சார்ந்த பத்திரிகைகளை நாடு முழுவதும் இவர் வெளியிட்டார், இவருடைய மதிப்பாய்வு கட்டுரைகள் அனைத்தும் பல தொகுதிகளாகப் புத்தக வடிவுப் பெற்றன. மேலும் அவற்றில் பெரும்பாலானவை பாடப்புத்தகங்களில் சேர்க்கப்பட்டன. 

1975-ம் ஆண்டு அசீமா இந்திய அறிவியல் காங்கிரஸ் சங்கத்தின் தலைவராகத் தேர்வு செய்யப்பட்ட முதல் பெண் என்கிற பெருமையையும் பெற்றார். அந்தச் சங்கத்தின் 62-வது அமர்வில் ஜனாதிபதி முன்னிலையில் “அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பத்தில் இந்தியாவின் தற்போதைய நிலையும், எதிர்காலமும்” என்கிற தலைப்பில் அவர் பேசிய அந்த ஆற்றல் மிக்க பேச்சை கேட்டவர்கள் எவராலும் அதை எளிதில் மறக்க முடியாது. 1975-ம் ஆண்டு சர்வதேச மகளிர் தினத்தை முன்னீட்டு பெங்கால் சேம்பர் ஆஃப் காமர்ஸ் ஆண்டின் தலைசிறந்த பெண்மணி என்கிற விருதை இவருக்கு வழங்கியது. 

வேதியியலில் முனைவர் பட்டம் பெற்ற அடுத்த ஆண்டே பேராசிரியர் பாரதநந்த சாட்டர்ஜியை திருமணம் செய்து கொண்டார். இவரும் வேதியியல் துறையில் முனைவர் பட்டம் பெற்று, ஹவுராவில் உள்ள பெங்கால் பொறியியல் கல்லூரியில் புவியியல் மற்றும் உலோகத் துறையின் தலைவராகவும் பணியாற்றினார். இவர்களுக்குப் பிறந்த பெண் குழந்தைக்கு ஜூலி எனப் பெயர் சூட்டினர். தனது கணவனின் துணையின்றி தன்னால் வாழ்வில் இவ்வளவு உயரங்களை எட்டியிருக்க முடியாது என்று அசீமாவே கூறியுள்ளார். அதே சமயம் வீட்டில் உள்ளவர்களுக்கும் ஒரு நல்ல மனைவியாக, தாயாக, மருமகளாக, சகோதரியாகத் தனது பணிகளைச் சரியாக செய்வார். காலையில் எழுந்து சமையல் உட்பட வீட்டில் உள்ள முக்கிய வேலைகளை செய்துவிட்டுதான் கல்லூரிக்குச் செல்வராம், அதே போல் இரவு தாமதமாக வந்தாலும் ஓய்வின்றி மீண்டும் வீட்டு வேலைகளில் ஈடுபடுவாராம்.

தனது பெற்றோர்களைப் போல ஜூலியும் வேதியியல் துறையிலேயே தனது முனைவர் பட்டத்தை பெற்று அதே கல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தில் வேதியியல் துறையின் தலைவரானார். ‘அடுப்பூதும் பெண்களுக்குப் படிப்பெதற்கு?’ என்று இந்தச் சமூகம் பெண்ணைக் கல்லாமை என்கிற சிறையில் அடைத்து வைத்திருந்த காலகட்டத்திலேயே பெரும்பாலான பெண்கள் தேர்வு செய்யாத வேதியியல் துறையை தேர்வு செய்து அந்தத் துறையில் பல சாதனைகளையும் படைத்து பிற்காலத்தில் எண்ணற்ற பெண்களுக்கு முன் மாதிரியாக விளங்கிய அசீமா சாட்டர்ஜீயை அவருடைய நூறாவது பிறந்த நாளான இன்று நினைவு கூர்வோம்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/23/w600X390/ASIMA-8751.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/23/google-doodle-celebrates-100th-birthday-of-indian-chemist-2778437.html
2778445 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் வாசகசாலை தமிழ் இலக்கிய விருதுகள் – 2017 RKV Saturday, September 23, 2017 02:27 PM +0530  

நண்பர்கள் அனைவருக்கும் வணக்கம். 

நமது வாசகசாலை இலக்கிய அமைப்பின் சார்பில் கடந்த இரண்டு வருடங்களாக சிறந்த படைப்புகளுக்கு தமிழ் இலக்கிய விருதுகள் வழங்கப்பட்டு வருவது நீங்கள் அறிந்த ஒன்றே!

அந்த வகையில் இந்த வருடமும் வரும் டிசம்பர் மாதம் நடைபெறவுள்ள வாசகசாலையின் "முப்பெரும் விழா" மேடையில், இவ்வருடத்திற்கான 'தமிழ் இலக்கிய விருதுகள்' வழங்கப்படவுள்ளன. கடந்த வருடம் சிறந்த கவிதைத் தொகுப்பு, சிறந்த கட்டுரைத் தொகுப்பு, சிறந்த நாவல் மற்றும் சிறந்த சிறுகதைத் தொகுப்பு ஆகிய நான்கு பிரிவுகளின் கீழ் விருதுகள் வழங்கப்பட்டது. இம்முறை அவற்றோடு 'சிறந்த அறிமுக எழுத்தாளர்' என்ற பிரிவையும் சேர்த்து மொத்தம் ஐந்து பிரிவுகளின் கீழ் விருதுகள் வழங்கப்படவுள்ளது.

விருது பெறும் படைப்பாளிகளுக்கு விருதோடு சேர்த்து ரூபாய் 5000 பரிசுத் தொகையும் வழங்கப்படும்.

முழுக்க தேர்ந்த வாசகர்களை மட்டுமே கொண்ட தேர்வுக்குழுவின் மூலம், நமக்கு அனுப்பப்படும் அனைத்து படைப்புகளையும் படித்து விவாதித்து, நேர்மையான முறையில் வாசகர்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு வழங்கப்படும் விருதுகள் என்பதே வாசகசாலை தமிழ் இலக்கிய விருதுகளின் தனிச்சிறப்பு..!

இவ்விருதுகளுக்கு உங்களது படைப்புகளை அனுப்புவதற்கான விதிமுறைகள் கீழே...

  • மேற்கண்ட ஐந்து பிரிவுகளின் கீழ்வரும் படைப்புகள் எதுவாகினும் அவை 2016 நவம்பரிலிருந்து 2017 அக்டோபர் மாத காலகட்டத்திற்குள் மட்டுமே வெளிவந்தவையாக இருக்க வேண்டும்.
  • மொழிபெயர்ப்பு படைப்புகளுக்கு விருது இல்லை.
  • படைப்புகள் அனைத்தும் முதற் பதிப்பாக இருக்க வேண்டும். மறு பதிப்பு / மறுபிரசுரம் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்பட மாட்டாது.
  • படைப்புகளில் ஒரே ஒரு பிரதியை மட்டும் எங்களுக்கு அனுப்பினால் போதுமானது. ஆனால் அதனை அனுப்ப வேண்டிய கடைசித் தேதி 15.10.2017.
  • எனவே படைப்பாளிகள், பதிப்பகத்தார் மற்றும் வாசகர்கள் அனைவரும் மேற்கண்ட நிபந்தனைகளின் கீழ் வரும் படைப்புகளை வாசகசாலைக்கு அனுப்பி வைக்குமாறு அன்புடன் கேட்டுக் கொள்கிறோம்.
  • விருதுகளுக்குத் தகுதியானவையாக வாசக நண்பர்கள் கருதும் புத்தகங்களை வாசகசாலைக்குப் பரிந்துரையும் செய்யலாம்.

முக்கிய குறிப்பு:

இவ்விருதுகளுக்காக வாசகசாலைக்கு அனுப்பப்படும் புத்தகங்கள் மட்டுமே கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளப்படும். இவ்வாறு அனுப்பப்படாத புத்தகங்கள் எதுவாகினும் எக்காரணம் கொண்டும் அவை தேர்வுக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்படாது.

மேலும் இது தொடர்பான தகவல்கள் மற்றும் சந்தேகங்களுக்கு தொடர்பு கொள்ள:-

கார்த்திகேயன் - 9942633833
அருண் - 9790443979
கிருபா - 9940191177
மாரி – 9600348630

புத்தகங்களை அனுப்ப வேண்டிய முகவரி: -

வெ.கார்த்திகேயன்,
80, சுவாமிநாதன் இல்லம், (மூன்றாவது வீடு, தரைத்தளம்)
முதல் பிரதான சாலை, 
ஸ்ரீ சத்ய சாய் நகர்,
மாடம்பாக்கம் பிரதான சாலை, 
ராஜ கீழ்ப்பாக்கம்,
கிழக்கு தாம்பரம், 
சென்னை - 600073
தொடர்பு எண் - 9942633833

]]>
vasagasalai tamil ilakiya virudhukal- 2017, vasagasalai tamil literary awards- 2017, வாசகசாலை தமிழ் இலக்கிய விருதுகள்- 2017 http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/23/w600X390/0000vasaga_salai.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/23/vasagasalai-tamil-literary-awards-for-the-year-2017-2778445.html
2778427 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் ஜெயலலிதா மரண மர்மத்தில் உண்மை சொல்லக் கூடிய தகுதி அப்பல்லோ பிரதாப் ரெட்டிக்கு மட்டுமே உண்டு, அவர் வாய் திறப்பாரா? RKV Saturday, September 23, 2017 12:48 PM +0530  

ஜெயலலிதா மரண மர்மத்தில் ஒவ்வொரு குட்டாய் உடைபடுகிறது.. முழுப்பூசணிக்காய் என்று வெளிப்படும்?!

முதலிலிருந்தே தமிழக மக்கள் அனைவருக்குமே இந்த விஷயத்தில் கடுமையான சந்தேகம் தான். மறைந்த முதல்வர் ஜெயலலிதாவுக்கு அப்பல்லோவில் உண்மையிலேயே என்ன தான் நடந்தது? என்று அறிந்து கொள்ளும் உரிமை அவருக்கு ஓட்டளித்து அதிமுக எனும் கட்சியை அரசுக் கட்டிலில் உட்கார வைத்து அழகு பார்த்த அத்தனை அதிமுக தொண்டர்களுக்குமே உண்டு. அவர்களுக்கு மட்டுமல்ல,  அதிமுகவுக்கு ஓட்டுப் போட்டார்களோ இல்லையோ? ஒரு பெண்ணாக, சாமானியப் பெண்களால் சாதிக்க முடியாத பல விஷயங்களைத் தன் வாழ்நாளில் சாதித்துக் காட்டிய ஜெயலலிதாவை ரசிக்காதவர்கள் தான் யார்? விரும்புபவர்களுக்கு மட்டுமல்ல தன்னை வெறுத்தவர்களுக்கும் கூட பல்வேறு தருணங்களில் ரசனைக்குரிய நபராகவே ஜெயலலிதா கடைசி வரையிலும் இருந்தார். அரசு ஊழியர்களுக்கு எதிராக டெஸ்மா சட்டத்தைப் பாய்ச்சி அவர்களது வேலைக்கு உத்திரவாதமின்றி அலைக்கழித்த நிலையிலும் கூட அவரைக் கண்டு பயந்தவர்கள் தான் அதிகமே தவிர குடும்பத்தினர் யாரும் உடனில்லாமல் அந்நியர்களின் ஆதிக்கத்திலும், உதவியிலும் காலம் முழுக்க வாழ நேர்ந்த அந்த அம்மையாரின் மீதான பரிதாபம் பலருக்கும் அப்போதும் இருந்தே வந்தது. 

அப்படிப்பட்டவரை ஒன்றல்ல, இரண்டல்ல முழுதாக 75 நாட்கள்... அப்போதும் அவரே தமிழக முதல்வராக இருந்த நிலையில், சொந்தக் கட்சியின் உயர்மட்டத் தலைவர்களுக்கு மட்டுமல்ல நாட்டின் பிரதமரது பிரதிநிதி, எதிர்க்கட்சித் தலைவர்கள்  உட்பட யாரையுமே பார்க்க அனுமதிக்காமல் ஒரு குடும்பத்தால் வைத்திருக்க முடியுமா? அவர்களால் மட்டுமே அது சாத்தியப் பட்டிருக்கக் கூடுமா?

இன்றைக்கு சசிகலாவை பொதுச் செயலாளர் பதவியிலிருந்து தூக்கி எறியத் தயாராகும் அளவுக்கு தைரியமாகச் செயலாற்ற முடிந்தவர்களால் அன்றைக்கு ஏன்?

‘எங்கள் அம்மாவுக்கு அப்பல்லோவில் என்ன தான் நடக்கிறது? நாங்கள் அறிந்து கொண்டே ஆக வேண்டும்’

- என்று தைரியமாக எதிர்த்துக் கேள்வி கேட்க முடியாமல் போனது? யாருடைய அனுமதிக்காக இவர்கள் இத்தனை நாட்கள் காத்திருந்தார்கள்?!

ஆக இந்த விஷயத்தில் இன்றைக்கு ஓ.பி.எஸ். இ.பி.எஸ் இரண்டு அணியினரும் சேர்ந்து சசிகலா குடும்பத்தினரை மட்டுமே ஜெயலலிதா மரணத்திற்கு காரணகர்த்தர்களாக்கி பலிகடாக்கள் ஆக்க நினைக்கும் முயற்சி அப்பட்டமாகத் தெரிகிறது. இப்படிச் சொல்வதால் ஜெயலலிதா மரண மர்மத்தில் சசிகலா குடும்பத்தினருக்குப் பங்கே இல்லை என்று இங்கே யாரும் வக்காலத்து வாங்குவதாக அர்த்தமில்லை.

ஜெயலலிதா இறப்பை அறிவிப்பதற்கு முன்பே சூட்டோடு சூடாக முதலமைச்சர் நாற்காலியில் உட்கார வைக்கப்படும் போது ஓ.பி.எஸ் ‘அம்மாவின் ஆன்மா குறித்துச் சிந்தித்திருக்கலாம்’ பதவி பறிக்கப்பட்ட பிறகு அம்மாவின் ஆன்மா பற்றிப் பேசியதால் மட்டுமே அவர் மன்னிக்கத்தக்கவராக ஆகி விட்டதாக அர்த்தமில்லை

ஓ.பி.எஸ்ஸுக்குப் பெரும்பான்மை இல்லையென்று சசிகலாவால் முதல்வராக்கப்பட்டவர் இ.பி.எஸ். அவரும் கூட சசிகலா ஜெயிலுக்குப் போன பிறகு, மீதமிருக்கும் 4 ஆண்டுகளுக்கு மாநிலத்தில் தன்னுடைய பதவிக்கும், அதிமுக ஆட்சிக்கும் பங்கம் வராது என்பதை உறுதியாகத் தெரிந்து கொண்ட பிறகே முழுத்துணிவுடன் சசி & கோ வை எதிர்க்கத் துணிந்திருக்கிறார். ஆர்.கே நகர் இடைத்தேர்தல் சமயத்தில் அன்னார் டி.டி.வி தினகரனை ஆதரித்ததை மக்கள் அத்தனை சீக்கிரம் மறந்து விட்டார்கள் என்று இந்நாள் முதல்வர் இ.பி.எஸ் நினைத்தால் அது அவரது ஞாபக மறதியே தவிர மக்களுடையது அல்ல!

ஓ.பி.எஸ்ஸோ, இ.பி.எஸ்ஸோ இருவரையுமே தங்களது தாளத்துக்கு ஆடும் தஞ்சாவூர் பொம்மைகளாகத் தான் பாவித்துக் கொண்டு பதவியை அவர்களுக்கு தாரை வார்த்தது சசிகலா குடும்பம். ஆனால் இன்று கோடாரிக் காம்புகளாக அவர்கள் தங்களைப் பதம் பார்க்கத் தயார் ஆவார்களென்று சிறைக்குச் செல்வதற்கு முன்பு வரை சசிகலா நம்பியிருந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. அவர்களது லகான் எப்போதும் தன்னிடமே இருப்பதாக நம்பிக் கெட்டார் சசிகலா. 

தமிழ்நாட்டில் இன்றைக்கு நடப்பது ஜெயலலிதா வலுவூட்டிய அதிமுக ஆட்சி அல்ல! ஜெயலலிதாவால் அடையாளம் காட்டப்பட்டு பதவியைப் பெற்றவர்கள் தங்களது பதவி ஆசையைத் தக்க வைத்துக் கொள்வதை மட்டுமே முதன்மையாகக் கொண்டு ஆடும் அரசியல் பகடையாட்டம்.

இவர்களில், கடந்த ஆண்டு... தனது இறப்பு வரை முதல்வராக இருந்த ஜெயலலிதா மட்டுமே மக்களின் தேர்வு. அதற்குப் பின் முதல்வரான ஓ.பி.எஸ் மக்கள் தேர்வு அல்ல, அதிமுகவில் அவருக்கான ஒரே அடையாளம் ஜெயலலிதா வழக்குகளில் சிக்கிப் பதவியை இழந்த போதெல்லாம் நம்பிக்கையின் பேரில் அவரால் முதல்வராக்கப்பட்டவர் என்ற இமேஜ் மட்டுமே!

ஓ.பி.எஸ்ஸின் பணிவடக்கம் ஜெயலலிதாவுக்கு மட்டும் தான் தன்னிடத்தில் அவருக்கு அத்தனை பணிவு இல்லை என்று சசிகலா முடிவு செய்த அடுத்த நொடியில் தன்னைத் தானே தமிழக முதல்வராக்கிக் கொள்ள அவர் பிரம்மப் பிரயத்தனப் பட்டார். ‘ஊழ்வினை உறுத்து வந்து ஊட்டும்’ எனும் இளங்கோவடிகளின் சொல்லுக்கேற்ப சசிகலாவால் ஜென்மத்துக்கும் தமிழக முதல்வராக ஆக முடியாமலே போனது அவரது துரதிர்ஷ்டம் மட்டுமல்ல தமிழக மக்களின் அதிர்ஷ்டமும் கூட. ஆக மொத்தத்தில் ஓபி.எஸ்ஸோ, சசிகலாவோ கூட அவரவர் ஆசைக்குத் தான் முதலமைச்சர்களாக பேராசைப் பட்டார்களே தவிர அவர்களை முதல்வர்களாக ஏற்றுக் கொள்ளும் விருப்பம் தமிழ்நாட்டில் பெரும்பான்மை மக்களுக்கு என்றுமே இருந்ததில்லை.

இன்றைக்கு முதல்வராகி இருக்கிறாரே இ.பி.எஸ் அவரும் கூட மக்களின் முதல்வர் அல்ல! ஜெயலலிதாவின் வெற்றியால் ஆட்சியைப் பிடித்த அதிகமுனர் தங்களது பெரும்பான்மை பலத்தில் அதிகாரத்தைக் கையிலெடுத்துக் கொண்டு இ.பி.எஸ்ஸை முதல்வராக்கி இருக்கிறார்கள். ஆட்சிக்கு எந்த விதமான இடைஞ்சல்களும், இக்கட்டுகளும் இல்லையென்றால் அவரே இன்னும் அதிகாரம் மீதமிருக்கும் ஆண்டுகளுக்கு தமிழக முதல்வர். ஆனாலும் அவரை மக்களின் முதல்வராக ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டுமெனில் மீண்டுமொருமுறை தேர்தல் நடந்து அதில் தன் முகத்தைக் காட்டி, இப்போதைய மூண்றாண்டுகளுக்கான தன் செயல் திறனைக் காட்டி முதல்வர் வேட்பாளராக ஓட்டுக் கேட்டு அவர் தமிழகம் முழுக்க மக்களைச் சந்தித்து ஓட்டுக்களைப் பெற்று ஜெயித்து வர வேண்டும். அப்போது ஒப்புக் கொள்வார்கள் தமிழக மக்கள் அவரையும் முதல்வர் என்று.

நேற்று மதுரையில் நடைபெற்ற மீட்டிங்கில் அமைச்சர் திண்டுக்கல் சீனிவாசன் சொல்கிறார். ‘ஜெயலலிதா இட்லி சாப்பிட்டார்’ என்று நாங்கள் பொய் சொன்னோம் என்று;

இன்னும் சிலநாட்களில், ஜெ அப்பல்லோவில் நலமுடன் தான் இருக்கிறார் என்பதை நிரூபிக்க அன்று அப்பல்லோவிலிருந்த செவிலியர்கள், மருத்துவர்கள் எனச் சிலர் ஒன்று சேர்ந்து அனைத்து ஊடகங்களிலும்... 

‘ஜெயலலிதா உப்புமா சாப்பிட்டார், சாப்பிடும் போது ஒவ்வொரு உருண்டையை விழுங்கும் முன்பும் ஒவ்வொரு செவிலியின் பெயர் சொல்லி விழுங்கினார்’ 

- என்று சொன்னதும் பொய் தானென்று சொல்லி மீண்டும் ஒரு குட்டு உடைபடலாம்.

சில ஊடகங்கள் ஜெயலலிதா இறப்பின் போது அவருக்குக் கால்கள் இருந்தனவா? இல்லையா? என்று பகீர் சந்தேகத்தைக் கிளப்பி விட்டன. அதுவும் எந்த அளவுக்கு உண்மை அல்லது பொய் எனத் தெரியவில்லை.

இன்றைக்கு ஜெ மரணத்திலிருக்கும் மர்மத்தை அறிந்து கொள்ள விசாரணைக் கமிஷன் அமைக்கப்படும் என உறுதி அளிப்பவர்களால். அன்றைக்கு ஜெயலலிதா மருத்துவமனையிலிருக்கையில்.. அவரது உண்மை நிலையை அறிந்து கொள்ளும் தவிப்பில் ஏன் போர்க்குரலோ, சந்தேகக்குரலோ எழுப்ப முடியாமல் போனது?!

ஏனென்றால் இவர்கள் அத்தனை பேரும் அன்றைக்கு இப்போது அவர்கள் குற்றச்சாட்டுகிறார்களே அதே நபர்களின் ஆதிக்கத்தில் தான் இருந்திருக்கிறார்கள்... அதனால் தான் மறைந்த முதல்வர் குறித்த உண்மை நிலையை அப்போது அறிந்து கொள்ள முடியவில்லை என்பதை அவர்களால் பகிரங்கமாக ஒப்புக் கொள்ள முடியவில்லை. தமிழக மக்கள் ஓட்டுப் போட்டு இவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து சட்டமன்ற உறுப்பினர்களாக்கி பேரவைக்கு அனுப்பியது இப்படி மக்களுக்கோ, மக்கள் நலனுக்கோ சம்மந்தமற்ற அந்நியர்களின் ஆதிக்கத்தில் ஆழ்ந்திருப்பதற்காகத் தானா? பச்சை சுயநலம் இல்லையா இது?

இப்போது பொதுமக்கள் முன்னிலையில் ஜெயலலிதா மரணத்தின் தாக்கம் குறைந்து மக்கள் அன்றாட வேலைகளில் ஆழ்ந்திருக்கையில் இது தான் சமயமென்று அதிமுக நிர்வாகிகள் ஒவ்வொருவராக ஒப்புதல் வாக்குமூலம் அளிப்பதால் மட்டும் ஜெயலலிதா மரணத்தில் அவர்களுக்கிருக்கும் பங்கு குறைந்து விடுமா என்ன?  

இப்போது ஆட்சிபீடம் எனும் பாதுகாப்பு வளையத்தில் இருந்து கொண்டு எங்களுக்கு மரணத்தில் பங்கே இல்லை என்று இவர்கள் சொல்ல அதை மறுத்து டி.டி.வி தினகரன்,

‘அப்பல்லோவில் பல சமயங்களில் சசிகலாவுக்கே ஜெயலலிதாவைச் சந்திக்க அனுமதி இல்லாமலிருந்தது’

- என்று பதில் சொல்ல... இந்த வாக்குவாதங்கள் எல்லாம் காட்சி ஊடகங்களுக்குப் பிரேக்கிங் நியூஸ் அளிக்கப் பயன்படுமே தவிர... மக்களின் நம்பிக்கையைப் பெறுவதற்கு அல்ல!

இப்போது வரை ஜெயலலிதாவுக்கு அப்பல்லோவில் என்ன நடந்தது என்பதைப் பற்றிச் சொல்லக்கூடிய தகுதி வாய்ந்த ஒரே நபராக மக்கள் நம்புவது அப்பல்லோ இயக்குனர் பிரகாஷ் ரெட்டியை மட்டுமே!

அவர் வாய் திறப்பாரா?

]]>
JAYALALITHA DEATH SECRETS, APOLLO PRATHAP REDDY, AIADMK PARTY LEADERS, ஜெயலலிதா மரண மர்மம், அப்பல்லோ பிரகாஷ் ரெட்டி, அதிமுக தலைவர்கள் http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/23/w600X390/APOLLO_PRAKASH_REDDY.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/23/jayalalitha-death-secrets--apollo-prathap-reddy-alone-can-expoose-the-truth-will-he-open-mouth-2778427.html
2777164 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் எளிமையாக்கப்பட்ட பாஸ்போர்ட் விதிமுறைகள்: அறிய வேண்டிய 6 முக்கிய அம்சங்கள் Thursday, September 21, 2017 03:57 PM +0530 புது தில்லி: பாஸ்போர்ட் பெறுவதற்கான வழிமுறைகளை எளிமையாக்கும் விதத்தில், புதிய விதிமுறைகளை மத்திய வெளியுறவுத் துறை அமைச்சகம் வெளியிட்டுள்ளது. 

அதில், அனைவரும் அறிந்து கொள்ள வேண்டிய முக்கிய அம்சங்கள் என்னவென்று பார்க்கலாம்.

1. பிறப்புச் சான்றிதழ்
பழைய விதிமுறையின்படி, 1989ம் ஆண்டு ஜனவரி 26ம் தேதிக்குப் பிறகு பிறந்த எவர் ஒருவரும் பாஸ்போர்ட் பெற பிறப்புச் சான்றிதழை அளிக்க வேண்டியது கட்டாயமாக இருந்தது.

ஆனால், தற்போதைய விதிமுறையின்படி, பிறந்த தேதி குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் எந்த ஒரு சான்றிதழையும் பிறப்பு சான்றிதழாக அளிக்கலாம்.

அதாவது,

  • பிறப்புச் சான்றிதழ்
  • பள்ளியின் மாற்றுச் சான்றிதழ்
  • பான் அட்டை
  • ஆதார் அல்லது இ-ஆதார் அட்டை
  • அரசு ஊழியராக இருந்தால் அடையாள அட்டை அல்லது ஓய்வூதியதாரராக இருந்தால் ஓய்வூதிய சான்றிதழ்.
  • ஓட்டுநர் உரிமம்
  • வாக்காளர் அடையாள அட்டை
  • பொதுதுறையைச் சேர்ந்த காப்பீட்டு நிறுவனம் அளித்த காப்பீட்டு ஆவணம் 
  • இவற்றில் ஏதேனும் ஒன்றை பிறப்புச் சான்றிதழுக்கு மாற்றாக அளிக்கலாம்.

2. பெற்றோர் அல்லது பாதுகாவலர்
பாஸ்போர்ட் பெறும் விதிமுறையில் ஒரு வரவேற்கத்தக்க மாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது. அதாவது ஒருவர் பாஸ்போர்ட் பெற தாய் - தந்தை என இரண்டு பேரின் பெயர்களையும் விண்ணப்பத்தில் குறிப்பிட வேண்டும் என்ற விதி மாற்றப்பட்டு, தற்போது, பெற்றோர் அல்லது பாதுகாவலர் ஒருவரின் பெயர் மட்டும் பதிவு செய்தால் போதும் என்று தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் மூலம், பெற்றோரில் ஒரே ஒருவர் மட்டுமே இருக்கும் குழந்தைகளும், ஆதரவற்றவர்களும் பாஸ்போர்ட்டுக்கு விண்ணப்பிப்பது எளிதாகியுள்ளது.

இதில், மிக முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால், மத அடிப்படையில் பார்த்தால், சாதுக்கள், சன்னியாசிகள் போன்றவர்கள் பாஸ்போர்ட்டுக்கு விண்ணப்பிக்கும் போது பெற்றோர் என்ற இடத்தில் தங்களது ஆன்மிகக் குருவின் பெயரைக் கூட பதிவு செய்து கொள்ளலாம் என்பதே.

3. இணைக்கப்படும் சான்றிதழ்கள்
விண்ணப்பத்தில் பின் இணைப்புகள் 15ல் இருந்து 9 ஆகக் குறைக்கப்பட்டுள்ளது. விண்ணப்பப் படிவத்தில் இதுவரைக் கேட்கப்பட்ட பின் சேர்க்கையான சான்றிதழ் இணைப்புகள் ஏ, சி, டி, இ, ஜே மற்றும் கே ஆகியவை முற்றிலும் நீக்கப்பட்டுவிட்டன. சில சான்றிதழ்கள் மற்றவற்றோடு சேர்க்கப்பட்டுவிட்டது.  இதன் மூலம் பாஸ்போர்ட்டுக்கு விண்ணப்பிக்க ஏராளமான சான்றிதழ்களை இணைக்கும் பணி எளிமையாகியுள்ளது.

4. அட்டஸ்டேஷன்
இதுவரை விண்ணப்பதாரர்கள் இணைக்கும் சான்றிதழ்களுக்கு நோட்டரி அல்லது தனி நீதிபதி அல்லது முதன்மை குற்றவியல் நீதிபதியின் அட்டஸ்டேஷன் அவசியமாக இருந்தது. ஆனால், இனி விண்ணப்பதாரரே வெள்ளை காகிதத்தில் தன்னுடைய கையொப்பம் இட்டு கொடுத்தால் போதுமானதாகிறது. இதன் மூலம் அட்டஸ்டேஷனுக்காக அலையும் வேலை மிச்சமாகிறது.

5. திருமணமானவர் / விவாகரத்தானவர்
திருமணமானவர் பாஸ்போர்ட் கோரி விண்ணப்பிக்கும்போது திருமண சான்றிதழை இணைக்க வேண்டியது இதுவரை கட்டாயமாக இருந்தது. ஆனால், விண்ணப்பத்தில் பின் சேர்க்கையாக இதுவரை இணைத்து வந்த திருமண சான்றிதழ் இனி தேவையில்லை. ஒருவேளை விவாகரத்தானவர் என்றால், அவர் தனது வாழ்க்கைத் துணையின் பெயரைக் குறிப்பிட வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்ற விதிமுறை மாற்றம் வரவேற்கத்தக்கதாக அமைந்துள்ளது.

6. பணித் தொடர்பாக துரித பாஸ்போர்ட்
ஒரு அரசு ஊழியருக்கு துரிதமாக பாஸ்போர்ட் பெற வேண்டும் என்றால், தனது மேலதிகாரியிடம் இருந்து வெளிநாடு செல்ல தடையில்லாச் சான்று NOC (no objection certificate) பெற்று அளிக்க முடியாவிட்டால், தன்னுடைய மேலதிகாரிக்கு தனது வெளிநாட்டுப் பயணம் குறித்து அறிவித்துவிட்டதாக, விண்ணப்பதாரரே சுய பிரகடன சான்றிதழை கையெழுத்திட்டுத் தரலாம். 

புதிய விதிமுறை மாற்றங்கள், பாஸ்போர்ட் கோரி விண்ணப்பிப்பதற்கான வேலையை மிகவும் எளிமையாக்கியதோடு, பல்வேறு சட்டச் சிக்கல்களையும் தீர்த்து வைத்துள்ளது என்றே சொல்லலாம்.

மத்திய வெளியுறவுத் துறை அமைச்சகம் வெளியிட்டிருக்கும் புதிய விதிமுறைகள் குறித்து, அதன் இணையதளத்திலும் விரிவாக தெரிந்து கொள்ள வசதி செய்யப்பட்டுள்ளது.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/2/20/w600X390/Passport.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/21/எளிமையாக்கப்பட்ட-பாஸ்போர்ட்-விதிமுறைகள்-அறிய-வேண்டிய-6-முக்கியம்சங்கள்-2777164.html
2777167 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் நயா பைசாவுக்குப் பிரயோஜனமில்லாத தொலைக்காட்சி விவாத நிகழ்ச்சிகள்! கார்த்திகா வாசுதேவன் Thursday, September 21, 2017 03:50 PM +0530  

சமீபத்தில் இயக்குனர் கரு.பழனியப்பன் பேசிய காணொலிக் காட்சியொன்றை காண நேர்ந்தது. அதில் அவரிடம் பல கேள்விகள் கேட்கப் பட்டன. அதிலொன்று தான், மேற்கண்ட தொலைக்காட்சி விவாத மேட்டர். முன்பெல்லாம் தொலைக்காட்சிகளில் விவாத நிகழ்ச்சிகளை அகஸ்மாத்தாகத் தான் காண முடியும். செய்தி ஊடகங்கள் பெருகப் பெருக அதனோடு சேர்ந்து இந்த தொலைக்காட்சி விவாத நிகழ்ச்சிகளும் பெருகிப் பெருகி இப்போதெல்லாம் எந்த செய்திச் சேனலைத் திருகினாலும் யாராவது நான்கு பேர், ஒரு நெறியாளரோடு உட்கார்ந்து கொண்டு காச், மூச்சென்று கதைத்துக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். இதில் நகைச்சுவையான விஷயம் என்னவென்றால், தான் என்ன தலைப்பில், எதைக் குறித்துப் பேச வந்திருக்கிறோம் என்பதே பலருக்கு இம்மாதிரியான விவாத நிகழ்ச்சிகளில் மறந்து விடுகிறது. ஏனெனில் அங்கே அவ்வப்போது முற்றி விடும் வாய்த்தகராறுகளால். சிலர் ஆணித்தரமாகத் தமது கருத்துக்களை முன் வைப்பதாகக் கருதிக் கொண்டு எதிரணியினரை ஏக வசனத்தில் பேசிச் சாடுகின்றனர். சிலரோ, நிகழ்ச்சியில் தம்மை புத்திசாலியாகக் காட்டிக் கொள்ளும் நெறியாளரின் கிடுக்கிப்பிடி கேள்விக் கணைகளில் சிக்குண்டு விழி பிதுங்கி, பாதி நிகழ்வில் துண்டைக் காணோம், துணியைக் காணோம் என்று ஓடி விடுகிறார்கள்.

இதெல்லாம் எதனால்? அப்படியானால் பங்கேற்க வரும் பிரபலங்களுக்கெல்லாம் விஷய ஞானமில்லை என்று அர்த்தமா? அப்படியில்லை.

புற்றீசல் போலப் பெருகி வரும் விவாத நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்பதும், அதன் மூலம் பொது மக்களிடையே பிரபலமாகி மேலும் புகழைத் தக்க வைத்துக் கொள்வதும் அத்தனை லேசான காரியமில்லை. ஒரு காட்சி ஊடகத்திலிருந்து விவாத நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்க உங்களுக்கு அழைப்பு வருகிறது என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். முதல் அசெளகரியம் எங்கிருந்து தொடங்குமெனில்; நிகழ்ச்சிக்கான ஷூட்டிங் நேரம் பங்கேற்பாளர்களுக்கு ஒத்து வருகிறதா? என்பதில் துவங்கும். திரையில் தங்களது முகம் தெரிந்தால் போதும் என்று எண்ணுபவர்களாக இருந்தால் எந்த நேரத்தில் ஷூட்டிங் இருந்தாலும் கலந்து கொள்ளத் தயாராகவே இருப்பார்கள் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

அடுத்ததாக அவர்கள் முன் வைக்கும் தலைப்புகளில் பேசுவதற்கு, அழைக்கப்படும் நபர்களால் இயலுமா? என்பதையும் பார்க்க வேண்டும். இப்போதெல்லாம் விவாத நிகழ்ச்சிகளில்  மணிக்கணக்காகப் பேசத் தெரிந்திருந்தால் போதும், யாரை வேண்டுமானாலும் அழைத்து, எதைக் குறித்து வேண்டுமானாலும் பேச வைக்கலாம் என்ற நிலமை முற்றி வருகிறது. அதைத் தான் கரு.பழனியப்பனும் தனது கருத்தாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார். 

ஒரு சேனலில் இருந்து ஜி.எஸ்.டி குறித்துப் பேச இயக்குனரை அழைத்திருக்கிறார்கள். ஜி.எஸ்.டி யா? அதைப் பற்றி எனக்கென்ன தெரியும்? என்று எனது ஆடிட்டரை அழைத்து ‘ஜி.எஸ்.டி குறித்து ஏதாவது சொல்லுங்கள் தெரிந்து கொள்கிறேன். ஒரு தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியில் பேச வேண்டியதாக இருக்கிறது என்று கூறி ஆலோசனை கேட்டிருக்கிறார். அதற்கு அவரது ஆடிட்டரோ; ‘ஜிஎஸ்டியா? அதைப் பற்றி எனக்கும் பெரிதாக ஒன்றும் தெரியாது... இனிமேல் தான் தெரிந்துகொள்ளப் போகிறேன். உங்களுக்கும் கூட போகப் போகத் தெரிந்து விடும் என்று கூறி இருக்கிறார். இப்படித்தான் இருக்கிறது இன்றைய விவாத நிகழ்ச்சிகளின் லட்சணம்!

கடந்த வாரம் ‘நவோதயா பள்ளிகள்’ குறித்து ஒரு கட்டுரை எழுதுவதற்காக இணையத்தில் அது குறித்து பல்வேறு விவாத நிகழ்ச்சிகளைப் பார்க்கவும் மற்றும் கட்டுரைகளை வாசிக்கவும் வேண்டியதாக இருந்தது. அப்படிப் பார்த்ததில் எந்த ஒரு விவாத நிகழ்ச்சியிலும் நவோதயா பள்ளிகள் தமிழகத்தில் தொடங்கப் பட்டால், அதற்கான வரைமுறைகள் என்ன? ஒருவேளை அந்தப் பள்ளிகள் தமிழ்நாட்டுக்கு வேண்டவே வேண்டாம் என்றால்... எம்மாதிரியான உறுதியான மறுப்பை முன் வைக்கிறீர்கள்? என்ற கேள்விக்குப் பதிலே கிடைக்கவில்லை. கலந்து கொள்ளும் எல்லோரும் அவரவர் கட்சி சார்பாகவும் தனிப்பட்ட விருப்பு, வெறுப்புகள் சார்ந்தும் விவாதம் செய்கிறார்களே ஒழிய... கொடுக்கப் பட்டுள்ள தலைப்பை ஒட்டி, அந்த நிகழ்ச்சியைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் மக்களுக்கு ஒரு தெளிவை ஏற்படுத்தும் நோக்கம் அங்கே யாருக்கும் இருந்ததாகத் தெரியவில்லை. 

இப்போது வரை நவோதயா பள்ளிகளுக்கான எதிர்ப்பாகச் சொல்லப்படுவது ‘தீவிர இந்தித் திணிப்பு’ வாதம் தான்.

ஆனால்...

'நவோதயா பள்ளிகள் தமிழகத்தில் தொடங்கப்பட்டால் 10 ஆம் வகுப்புக்கு மேல் தமிழ் முதன்மைப் பாடமாக இருக்கும், இரண்டாவது பயிற்றுமொழியாக ஆங்கிலம் இருக்கும் மூன்றாவதாகத் தான் இந்தி இருக்கும்'

- என்று பாஜகவைச் சார்ந்த ஒரு பிரதிநிதி ஒருவர் விவாத நிகழ்ச்சியில் கூறுகிறார். ஆனால் அந்நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொண்ட அத்தனை பேரும் அவர் சொல்வதில் இருக்கும் உறுதித் தன்மை குறித்து ஆலோசிக்கவோ அல்லது அதைப் பற்றி விவாதத்தை முன்னெடுக்கவோ விரும்பியதாகத் தெரியவில்லை. இங்கே விவாத நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொள்வோர் அத்தனை பேரின் நோக்கமும் உறுதியாக எதிர்ப்பது/ உறுதியாக ஆதரிப்பது என்ற இரண்டே நிலைகளில் மட்டுமாக மட்டுறுத்தப்பட்டு விட்டார் போலான தோற்றமே நிலவுகிறது. இப்போது வரை நவோதயா பள்ளி குறித்தான விவாத நிகழ்ச்சிகளில் முன் வைக்கப்படும் ‘இந்தி திணிப்பு’ எனும் வாதத்தில் அது உண்மையா? இல்லையா? என்பதற்கான பதில் பார்வையாளர்களுக்கு கிடைத்தபாடில்லை.

கடந்த வருடத்தில் ஒரு பிரபல தொலைக்காட்சியின் விவாத நிகழ்ச்சியொன்றில் ‘பெண்களைப் பின் தொடரும் ஆண்கள்’ குறித்தான ஒரு விவாதம் நடைபெற்றது. அந்த விவாதத்தின் நோக்கமானது காதல் வயப்பட்டோ அல்லது இனக்கவர்ச்சியினாலோ நிகழக்கூடிய பின் தொடர்தல் எனும் விஷயம் சம்மந்தப்பட்ட பெண்ணுக்கு தொல்லையாகவோ, மன உளைச்சலாகவோ இருக்கும் பட்சத்தில் அதைக் கண்டிக்கும் விதமாக இருந்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும். ஆனால் அந்த நிகழ்ச்சி வடிவமைக்கப்பட்ட விதத்தில் அது பின் தொடரும் ஆண்களை ஊக்குவிப்பதாகவும், இலக்கற்ற காதல் உணர்வுகளைத் தூண்டும் விதமாகவுமே இருந்தது. அந்த நிகழ்வில் நானும் கலந்து கொண்டேன் என்ற முறையில் என்னால் அப்படித் தான் அந்த நிகழ்ச்சியைப் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. இப்படி விவாத நிகழ்ச்சிகள் பேசப்பட வேண்டிய விஷயங்கள் தாண்டி வெற்றுக் கவர்ச்சிகளாக மாறிப் போவது எங்கனம் பார்வையாளர்களுக்கு நன்மை செய்து விடக்கூடும்?!. இங்கே நன்மை, தீமை என்பது தாண்டி ஜஸ்ட் ஃபார் ஃபன் என்றொரு விஷயத்தை சிலர் முன் வைக்கலாம். அப்படியென்றால் அதை எப்படி ‘விவாத நிகழ்ச்சி’ என்று ஒப்புக் கொள்ள முடியும்?! அது வெறும் கமர்சியல் நிகழ்ச்சி மட்டுமே! 

அவர்களுக்குத் தேவையானது... வியூவர்ஸ் அதாவது பார்வையாளர்களை 1 மணி நேரமோ 1/2 மணி நேரமோ கண்களாலும், செவிகளாலும் கட்டிப்போட்டு அடுத்த சேனலுக்கு விரல்கள் தாவிடா வண்ணம் தடுத்து நிறுத்தக்கூடிய சக்தி மட்டுமே. அந்த சக்தியை அர்த்தமுள்ள விவாதங்கள் நிச்சயம் தரத்தான் செய்யும். ஆனால் எங்கும், எதிலும் கான்ட்ரோவர்ஸிகளைத் தேடும் அல்ப ஆசைகளுக்கு அவை பெரும்பாலும் இடம் தருவதில்லையே, அதனால் அவை தவிர்க்கப் படுகின்றனவோ என்னவோ?!

நவோதயா, ஜி.எஸ்.டி மட்டுமல்ல அரியலூர் மாணவி அனிதா தற்கொலை செய்து கொண்டு இறந்த அன்று நீட் தேர்வு வேண்டுமா? வேண்டாமா? என்பதற்கான விவாதத்தினை அனேகச் சேனல்கள் முன்னெடுத்தன. ஆனால் எல்லாவற்றிலும் விவாதத்தையும், நிபுணர்கள், அரசியல்வாதிகள், கல்வியாளர்கள், மாணவர்கள் என அனைவரது கருத்துக்களையும் தாண்டி அனிதாவின் இறுதிச் சடங்குகளை இஞ்ச்...இஞ்ச் ஆகக் காட்டும் முனைப்பும் இருந்தது. இம்மாதிரியான முன்னெடுப்புகள் பார்வையாளர்களை உணர்வு வயமாக்கி வெறி கொள்ளச் செய்யுமே தவிர உண்மையில் அனிதாவின் மரணத்துக்கான நீதியைப் பெற்றுத் தந்து விடுமா? என்று தெரியவில்லை.

இவையெல்லாம் தாண்டி; 

விவாத நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்பவர்களைப் பற்றியும் கொஞ்சம் பேசித்தான் ஆக வேண்டும்.

முன்பெல்லாம் எதற்கெடுத்தாலும் சினிமாக்காரர்களை மட்டுமே அழைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். பிறகு சமீப காலங்களில் எப்போது பார்த்தாலும் கட்சிக்காரர்களை மாத்திரமே அழைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். விவாதங்களில் பங்கேற்பதில் துறை சார்ந்த நிபுணர் என்ற பெயரில் ஒரே ஒருவர் மட்டுமே அழைக்கப்பட்டிருப்பார். அவருக்கும் கூட தன் கருத்தை முன் வைக்க மிகக்குறைந்த வாய்ப்புகளே வழங்கப்படும். மிச்சமிருக்கும் கட்சிக்காரர்கள் நெறியாளரின் நேர உணர்வைப் பற்றியெல்லாம் கவலையே படாமல் தொண்டை வறளத் தங்கள் கருத்துக்களை முன் வைத்து அந்த விவாதத்தைக் கொஞ்சமும் பொருளற்றும், பயனற்றும் முடித்து வைப்பார்கள். இது தான் இன்று நமது சேனல்களில் இடம்பெறும் விவாத நிகழ்ச்சிகளின் உண்மைக் கதை!

‘நீட் தேர்வு வேண்டுமா? வேண்டாமா? என்பது குறித்தான விவாத நிகழ்வுகளில் இதுவரை மாணவ, மாணவர்கள் மட்டுமே பங்கேற்கும் விதமாக பிரதான சேனல்கள் எதிலாவது ஒரே ஒரு விவாத நிகழ்ச்சியாவது வந்திருக்குமா?’

- என்று தெரியவில்லை. உண்மையில் நீட் வேண்டுமா? வேண்டாமா? என்பது குறித்தான விவாதங்களில் பங்கேற்கத் தகுதியுடைய முதல் நபர் மாணவர் குழாம் தானே? நீட்டை மறுக்கவோ, நவோதயா பள்ளிகளை மறுக்கவோ, ஆதரிக்கவோ அவர்களுக்குத் தானே உண்மையான காரணம் இருக்க முடியும்!

மாட்டிறைச்சி விவகாரத்தில் தொடங்கி, மதுக்கடைகள் ஒழிப்பு வரை. குழந்தைகளுக்கான பாலியல் வன்முறைகள் முதல் தனியாக வசிக்கும் வயதானவர்களுக்கான பாதுகாப்பை உறுதி செய்வது வரை. காய்கறி விலையேற்றம் முதல் விவசாயம் பொய்த்துப் போய் விஷம் குடித்து உயிரை மாய்த்துக் கொள்ளும் விவசாயிகள் பிரச்னை வரை, நடிகை இணையத்தில் வெளியிட்ட சுச்சி லீக்ஸ் வீடியோக்கள் முதல் தென்னிந்திய சினிமா உலகில் பெண்களுக்கான பாதுகாப்புகள் வரை. நச்சு நுகர்பொருட்கள் முதல் ஆர்கானிக் பண்டங்கள் வரை எல்லாவற்றையுமே விவாதத்துக்கு உள்ளாக்கத் தெரிந்த நமக்கு, அந்த விவாதம் எப்படி அமைந்திருந்தால் உண்மையிலேயே பயனுள்ளதாக இருக்கும்? உண்மையில் யாரெல்லாம் அதில் கலந்து கொண்டிருந்தால் அந்த விவாதம் அர்த்தமுள்ளதாக இருந்திருக்கும் என்ற ஞானமும் இருந்தாக வேண்டும்.

‘இல்லா விட்டால் நாம் நாள் தோறும் கண்டு கொண்டிருக்கும் நமது விவாத நிகழ்ச்சிகளால் நமக்கு நயா பைசாவுக்குப் பிரயோஜனமில்லை!’

]]>
தொலைக்காட்சி விவாத நிகழ்ச்சிகள், TV discussion program, good/bad, meaningless, பொருளற்ற விவாதங்கள் http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/21/w600X390/t.png http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/21/television-discussion-programs-unsuitable-for-naya-paisa-2777167.html
2776545 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் டோடோவின் எலும்புக்கூடு உமா பார்வதி Wednesday, September 20, 2017 04:58 PM +0530 டோடோ (Dodo) 350 வருடங்களுக்கு முன்பு வாழ்ந்து வந்த பறவை இனம். அது தற்போது அழிந்துவிட்டது. அதிக உயரம் பறக்க இயலாத ஒரு பறவை அது. இந்த விசித்திர பறவை, மடகாஸ்கரின் கிழக்கு தீவில் அமைந்துள்ள மொரிஷியஸ் தீவில் மட்டுமே காணப்பட்டது. 15-ம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் டோடோவை டச்சு ஆராய்ச்சியாளர்கள்தான் முதன் முதலில் கண்டுபிடித்தனர்.

ரோலன்ட் சாவரி எனும் ஓவியர் டோடோ பறவையின் ஆரம்பகால உருவத்தை சாம்பல் வண்ணத்தில் சிறிய இறக்கைகள் மற்றும் தடித்த கால்கள் கொண்டதாக வரைபடம் ஒன்றை உருவாக்கினார். இப்பறவையின் ஓவியங்களில் பருமனாகவும் அழகற்றதாகவும் இருந்தது. டோடோ பறவையின் பல்வேறு சித்தரிப்புகளாலும், அதன் எலும்புகளின் எச்சத்திலிருந்தும் விஞ்ஞானிகளால் அவற்றின் தோராயமான அளவைத் தீர்மானிக்க முடிந்தது. இப்பறவைகள் சுமார் 3 அடி உயரமும், 40 பவுண்டு எடையுடனும் இருந்துள்ளது என்று கண்டறிந்துள்ளனர். அவற்றின் றெக்கைகள் வலுவற்றவையாக இருந்ததால் அவற்றால் பறக்க முடியாது, இதனால் டோடோ தரையில் வாழும் பறவைகளாக இருந்தன.

டோடோவின் எலும்புக்கூடு

டோடோ ஒரு புராண உயிரினம் என்றும் நிச்சயம் அது கற்பனைதான். அது ஒருபோதும் எங்கும் காணப்படவில்லை என்று சிலரால் கருதப்படுகிறது. ஆனால் உண்மையில் இப்பறவை கடல் மாலுமிகள் மற்றும் அவர்களது வளர்ப்பு விலங்குகளால் தொடர்ந்து வேட்டையாடப்பட்டது.

1662-ம் ஆண்டில் டோடோவைப் பற்றிய குறிப்பு கடைசியாக கிடைத்துள்ளது. முதன்முதலாக கண்டுபிடிக்கப்பட்ட அத்தகைய சுவாரஸ்யமான ஒரு உயிரினம் சுற்றுச்சூழலின் பாதிப்பாலும், மனிதர்களின் அத்துமீறிய ஊடுருவல் காரணமாகவும் அழிந்துவிட்டது. இவை சுமார் நானூறு வருடங்களுக்கு முன்பாகவே அழிந்துவிட்டது என்கிறார்கள் ஆய்வாளர்கள். கடைசியாக டோடோ ஆலிஸ் இன் வொண்டர்லேண்ட் கதையில் தான் அறியப்படுகிறது.

புதிராகத் தோன்றி புனைவாக முடிந்துவிட்ட டோடோவை நினைத்துப் பார்த்தால் இவ்வுலகில் எத்தனை கோடி பறவையினமும் விலங்கினமும் அழிந்து மண்ணோடு மண்ணாகிவிட்டன என்று ஆச்சரியமாக உள்ளது.

இதைவிட சோகம் என்னவெனில் குட்டி டோடோ என்று அழைக்கப்படும் அதன் வகையையொத்த ஒரு பறவையினம் இன்னமும் உயிர் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. ஆனால், அவையும் கூட அருகி வருவதாக சூழலியல் நிபுணர்கள் கூறுகிறார்கள். சமோ நாட்டின் தேசிய பறவையான இதன் பெயர் மனுமேயா. இந்த இனப் பறவைகளை காப்பாற்றுவதற்கான தேடுதல்கள் ஆரம்பித்துள்ளன. அந்தப் பறவையின் ஒரேயொரு புகைப்படம் மட்டுமே இருக்கும் சூழலில், அதை தேடும் பணி சிரமமாக உள்ளது என்கிறார்கள் நிபுணர்கள்.

]]>
Dodo, Birds, டோடோ, பறவைகள் http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/20/w600X390/dodo_bird.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/20/the-history-of-dodo-2776545.html
2775320 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் நவோதயா பள்ளிகளுக்கான ஆதரவு மற்றும் எதிர்ப்பின் பின்னுள்ள நுண்ணரசியலில் மக்களுக்கான சுயவிருப்பத்தின் மதிப்பென்ன? கார்த்திகா வாசுதேவன் Tuesday, September 19, 2017 10:51 AM +0530  

ஜவஹர் நவோதயா பள்ளிகளை 1986 ல் அப்போதைய இந்தியப் பிரதமராக இருந்த ராஜீவ் காந்தி துவக்கி வைத்தார். இப்போது ஒவ்வொரு மாவட்டத்துக்கும், ஒரு பள்ளி என்ற விகிதத்தில் தமிழகம் நீங்கலாக, நாடு முழுவதும் 598 நவோதயா பள்ளிகள் இயங்கி வருகின்றன. தமிழகத்தைப் போலவே மேற்கு வங்கமும் முதலில் இந்தப் பள்ளிகளை எதிர்த்து வந்த போதிலும்; பின்னர் அம்மாநிலத்தில் நவோதயா பள்ளிகள் துவங்க அனுமதி அளித்தது அம்மாநில அரசு. இந்தியாவில், நவோதயா பள்ளிகளே இல்லாத மாவட்டம் என்றால் அது தமிழகம் மட்டுமே!

நவோதயா பள்ளிகளின் முக்கியமான சிறப்பு அம்சங்கள் என்னவென்று பாருங்கள்...

  • மத்திய மனித வள மேம்பாட்டுத் துறை உருவாக்கியுள்ள ‘நவோதயா வித்யாலயா சமிதி’ என்ற சுயாட்சி நிறுவனம் தான் ஜவஹர் வித்யாலயா பள்ளிகளை நடத்தி வருகிறது. 
  • இதில் 6 முதல் 12 ஆம் வகுப்பு வரை மாணவர்கள் சேர்ந்து பயிலலாம்
  • 2014 ஆம் ஆண்டில் எடுக்கப்பட்ட ஒரு கணக்கீட்டின்படி இந்தியாவில் இதுவரை 598 பள்ளிகள் செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன.
  • இந்தியாவில் தமிழகத்தில் மட்டுமே இந்தப் பள்ளிகள் இல்லை.
  • இந்தப் பள்ளிகளின் மாணவர் சேர்க்கையானது ஆண்டுதோறும் நுழைவுத் தேர்வின் வழியாக மட்டுமே நிகழ்கிறது.

நவோதயா பள்ளிகளின் கட்டண விகிதங்கள்...

ஜவஹர் நவோதயா பள்ளிகளில் 6 ஆம் வகுப்பு முதல் 10 வகுப்பு வரை பயிலும் மாணவர்களுக்கு மாதக் கட்டணம் வெறும் 160 ரூபாய்கள் மட்டுமே. மேல்நிலைக் கல்வி பயிலும் மாணவர்களுக்கும் மாதக் கட்டணம் அதே தான், மேல் நிலைக் கல்வியில் கணிதம் இல்லாமல் பயாலஜி எடுத்துப் படிக்கும் மாணவர்களுக்கு மட்டும் மாதம் 200 ரூபாய் கட்டணம். பொதுப்பிரிவினர் மற்றும் வறுமைக் கோட்டுக்கு மேலிருப்பவர்களுக்கு மட்டும் மாதம் 200 ரூபாய் ‘வித்ய விகாஸ் நிதி’ என்ற பெயரில் கட்டணம் விதிக்கப்பட்டுள்ளது.. மற்ற பிரிவினருக்கு முற்றிலும் இலவசக்கல்வி.

உண்டு, உறைவிடப் பள்ளி...

இந்தியாவில் முதல் ஜவஹர் நவோதயா பள்ளி, மகாராஷ்டிர மாநிலத்தில் உள்ள ‘அமராவதி’ எனுமிடத்தில் நிறுவப்பட்டது. அதுமட்டுமல்ல இது ஒரு உண்டு, உறைவிடப் பள்ளி என்பதால், இந்தப் பள்ளிகளில் பயிலும் மாணவர்கள், பள்ளியில் தங்கி கொண்டு அங்கேயே சாப்பிட்டுக் கொண்டு தான் பயில வேண்டும். அதற்கான கட்டணம் அவர்களுக்கு இலவசம். இந்தப் பள்ளியின் விதிகளில் ஒன்று மாணவ, மாணவிகள் மட்டுமல்ல; அப்பள்ளியில் கற்பிக்கும் ஆசிரியர்களும் கூட மாணவ, மாணவிகள் உண்பதையே தான் உண்ண வேண்டும் என்பதோடு, உறைவிடப் பள்ளி என்பதால் ஆசிரியர்களும், மாணவர்களோடு அங்கேயே தங்கி இருக்க வேண்டும் என்பது. அதோடு, இந்தத் திட்டமானது இந்தியாவின் கிராமப்புற மாணவர்களின் நலன் நாடும் நோக்கில் அவர்களை மையமாக வைத்தே என்பதால் பள்ளிக்கான அனுமதி கிடைத்து, அது அமைவதும் கூட மாவட்டத் தலைநகரில் அல்லாது கிராமப்புறப் பகுதிகளில் தான் அமைக்கப்பட்டு வருகிறது.

மேற்கண்ட சிறப்பு அம்சங்கள் தவிர; இப்பள்ளிகளில் மாணவர்களின் விளையாட்டுக்காக தினமும் 2 மணி நேரம் ஒதுக்கப்படுகிறது. தற்போதைய தனியார் பள்ளிகளுடன் ஒப்பிடுகையில் இது மிகவும் ஆரோக்யமான விஷயம். வாரம் 2 முறை மட்டுமே விளையாட அனுமதி கொண்ட மாணவர்களுக்கும், தினமும் 2 மணி நேரம் விளையாட அனுமதி தரும் பள்ளிகளுக்கும் இடையில் நிச்சயம் வேறுபாடு உண்டு தானே!

நவோதயா பள்ளிச் சேர்க்கையில்  இட ஒதுக்கீட்டு முறை...

இந்தப் பள்ளிகளில் 75% கிராமப்புற மாணவர்களுக்கும் 25% நகர்ப்புற மாணவர்களுக்குமாக கல்விச் சேர்க்கை அனுமதி நடைபெறுகிறது. இதனால் கிராமப்புற மாணவர்களும் நகர்ப்புற மாணவர்களுக்கு இணையான கல்வியைப் பெற முடியும் என அப்பள்ளிகள் நம்புகின்றன.

நவோதயா பள்ளிகளில் பிராந்திய மொழிகளுக்கு அளிக்கப்படும் முக்கியத்துவம்...

மதுரை கேந்திரிய வித்யாலயா பள்ளி முதல்வர் முத்தையா, நவோதயா பள்ளிகளைப் பற்றி பேசுகையில், ஜவஹர் நவோதயா பள்ளிகளில் பிராந்திய மொழிகளுக்கு அளிக்கப்படும் முக்கியத்துவத்தை எங்களது கேந்திரிய வித்யாலயா பள்ளிகளில் கூட நாங்கள் பின்பற்றுவதில்லை. கேந்திரிய பள்ளிகளில் பிராந்திய மொழிகளைக் கற்றுக் கொடுக்க வேண்டும் என்பது கட்டாயமில்லை. ஆனால் ஜவஹர் நவோதயா வித்யாலயா சுருக்கமாக JNV பள்ளிகளில் அப்படியில்லை அங்கே கிராமப் புற மாணவர்களானாலும் சரி நகர்ப்புற மாணவர்களானாலும் சரி ஆங்கிலம் மற்றும் இந்தியை அடுத்து அந்தந்த மாநிலங்களின் பிராந்திய மொழியை மூன்றாவதாகக் கற்றூக் கொள்ள வேண்டும் என்பது கட்டாயமாகப் பின்பற்றப்பட்டு வருகிறது. அப்படி இருக்கையில் மத்திய அரசு ஊழியர்களின் நலனுக்காக கேந்திரிய வித்யாலயா பள்ளிகளை தமிழகம் அனுமதிக்கும் போது, கிராமப்புற மாணவர்களின் நலன்கருதி அவர்களுக்காகவே உருவாக்கப் பட்ட ஜவஹர் நவோதயா கல்வித் திட்டத்தை இங்கே நடைமுறைப்படுத்துவதில் என்ன தயக்கம்? என்கிறார்.

அதைத் தாண்டி நவோதயா பள்ளிகளில் ‘இன்டர்னல் ஸ்டூடண்ட் எக்ஸேஞ்ச் புரோகிராம்’ என்ற திட்டம் ஒன்று வருடத்திற்கு ஒருமுறை செயல்படுத்தப் படுகிறது. அதன்படி இந்தி மொழியில் பயிலும் மாணவர்களில் 30 சதவிகிதம் பேரை இந்தியைத் தாய்மொழியாகக் கொண்டிராத மாணவர்கள் 30 சதவிகிதம் பேருடன் எக்ஸ்சேஞ்ச் செய்து அந்தந்த மாநிலங்களின் கலாச்சாரம் மற்றும் பண்பாடு குறித்து அனைத்து மாணவர்களும் அறிந்து கொள்ள வழிவகை செய்கிறது.

நவோதயா பள்ளிகளில் மட்டும் தான் மாணவர்களின் கல்விச் செலவை மட்டுமல்ல அவர்களுக்கான தங்குமிடம், உணவு, ஸ்டேஷனரி பொருட்கள் , சீருடைகள் உள்ளிட்ட அனைத்துச் செலவுகளையும் அரசே ஏற்றுச் செயல்படுகிறது.

மேற்கண்ட அம்சங்களை எல்லாம் கருத்தில் கொண்டால், மாணவர்களின் நலனை மட்டுமே கருத்தில் கொண்டு செயல்படுவதனால் JNV பள்ளிகள் தமிழகத்தில் வரவேற்கத்தக்கவையே;

நவோதயா பள்ளிகளின் பாதகமான அம்சங்கள்...

ஆனால் தமிழகத்தின் 'சுயாட்சி கெளரவம்' என்ற முறையில் நோக்கினால்; இதில் பாதகமான அம்சங்களும் இல்லாமலில்லை... 

அதனால் தான், இந்தப் புதிய கல்வித் திட்டம் தொடங்கப் பட்டு 31 வருடங்களாகியும் இப்பள்ளிகள் இன்னும் தமிழகத்துக்கு வரவில்லை. அதற்கு காரணம் யார்?

தமிழகத்திலுள்ள திராவிடக் கட்சிகள் மற்றும் தேர்தல் கால சீதோஷ்ணத்தைப் பொருத்து அவற்றுடன் சந்தர்ப்ப வாதக் கூட்டு வைக்கும் அரசியல் கட்சிகளும் தான்...

மேம்போக்காகப் பார்த்தால் கிராமப் புற மாணவர்களின் நலன் நாடும் அத்தனை அம்சங்களுடனும் கூடிய இத்தனை அருமையான கல்வித்திட்டத்தை தமிழகத்தில் மட்டும் மாநில அரசியல் கட்சிகள் எதிர்ப்பது ஏன்? என்ற கேள்வி எல்லோர் மனதிலும் எழக்கூடும்.

திராவிடக் கட்சிகள் ஏன் எதிர்க்கின்றன?

  • முதல் காரணம்; மாநில சுயாட்சி மற்றும் மாநில அரசின் அதிகார உரிமையை மத்திய அரசு, இத்திட்டத்தின் மூலம் காவு வாங்கும் என்று திராவிடக் கட்சிகள் நம்புவதால். 
  • இரண்டாவது காரணம் ஜவஹர் நவோதயா பள்ளிகளில் இந்தி கட்டாயப் பாடமாக வைக்கப்பட்டுள்ளதால், இந்தி எதிர்ப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஆட்சியைப் பிடித்த திராவிடக் கட்சிகள், அரசியல் ரீதியாக தங்களது கொள்கையைக் காப்பதாக நினைத்துக்கொண்டு நவோதயா பள்ளிகளை எதிர்த்து வருகின்றனர்.

இந்தி கட்டாயமாக்கப் படக்கூடாது என்று நினைப்பவர்கள் மத்திய அரசு பாடத்திட்டத்தின் கீழ் இயங்கும் பல நூறு சிபிஎஸ்இ பள்ளிகளுக்கு தமிழகத்தில் இயங்க அனுமதி கொடுத்து விட்டு மாநிலத்திலுள்ள 32 மாவட்டங்களுக்கும் சேர்த்து மாவட்டத்துக்கு ஒரு பள்ளி வீதமாக மிகக் குறைந்த எண்ணிக்கையிலேயே அமையவிருக்கும் மத்திய அரசின் திட்டமான இந்த நவோதயா பள்ளிகளை மட்டும் எதிர்ப்பானேன்? என்ற கேள்வி இந்த இடத்தில் எந்த ஒரு சாமானிய மனிதனின் மனதிலும் எழக்கூடும்.

அந்தக் கேள்வியைத் தான் மத்தியில் ஆளும் பாஜகவின் தமிழகப் பிரதிநிதிகளும் எழுப்பி வருகின்றனர். தற்போது இதில் உள்ள அரசியல் என்ன? என்று ஆராய்ந்து பார்த்தால், அது கடைசியில் கல்வி வியாபாரத்தில் வந்து நிற்கிறது. கல்வி கடைச்சரக்கான பிறகு, தனியார் பள்ளிகள் மும்மொழிக் கொள்கையைக் கடை பிடித்தால் அதில் மாநில அரசு தலையிட உரிமையில்லை என்கிறார்கள் மாநிலக் கட்சிப் பிரதிநிதிகள். தனியார் சிபிஎஸ்இ பள்ளிகளின் உரிமையில் வேண்டுமானால் மாநில அரசு தலையிடாமல் இருக்கலாம். ஆனால் நாடு முழுவதும் இயங்கி வரும் மும்மொழிக் கொள்கையுடன் இயங்கி வரும் கேந்திரிய வித்யாலயா பள்ளிகள் மத்திய அரசுப் பள்ளிகளே அவற்றுக்கு தமிழகத்தில் அனுமதி உண்டே என்று கேள்வி எழுப்பப் பட்டால் அதற்கு உரித்தான பதிலை விவாத நிகழ்ச்சிகளில் எவருமே கூற முற்படவில்லை. அது மட்டுமல்ல;

மத்திய அரசின் திட்டத்திலும் குறையில்லை, மாநில அரசின் ஐயத்திலும் குறையில்லை என்றால் பிழை யாருடையது?

ஒருவகையில் பார்த்தால் மத்திய அரசின் திட்டத்திலும் குறையில்லை, மாநில அரசின் ஐயத்திலும் குறையில்லை எனும் போது இங்கே பிரச்னையின் அடிநாதம் என்னவென்றால்; மத்திய அரசு நவோதயா பள்ளிகள் மூலமாக மாநிலத்தின் சுயாட்சி அதிகாரத்தில் தலையிட விரும்புகிறது எனும் அதிகாரப் பங்கீட்டில் வந்து நிற்கிறது. இதில், நவோதயா பள்ளிகள் எனும் அருமையான திட்டத்தின் நோக்கம் அதுவல்ல என்பதை நிரூபிக்கும் தார்மீகக் கடமை மத்திய அரசுக்கு உண்டு. ஆனால் மத்திய அரசு அதைச் செய்ய விரும்பவில்லை. மாறாக நீதிமன்றம் மூலமாக ஆணையிட்டு தனது அதிகார வரம்பை நிரூபிக்க முயல்கிறது. 

இதுவரை இந்தியாவில் தமிழ்நாடு நீங்கலாக, பிற அனைத்து மாநிலங்களையும் சேர்த்து மொத்தம் 598 நவோதயா பள்ளிகள் இயங்கி வருகின்றன. அந்தப் பள்ளிகளில் இருந்து இந்த வருடம் மட்டும் மொத்தம் 14, 183 மாணவர்கள் நீட் தேர்வு எழுதியிருக்கிறார்கள். தேர்வு எழுதியவர்களில் 11,875 பேர் தேர்வில் வெற்றி பெற்றிருக்கிறார்கள். இப்படித் தேர்வானவர்களில் 7000 பேர் இதுவரை மருத்துவக் கவுன்சிலில் தேர்வாகி மருத்துவக் கல்வி அனுமதி கிடைத்து கல்லூரிகளில் சேர்ந்து விட்டார்கள். இந்தியாவில் இயங்கி வரும் பல்லாயிரக் கணக்கான அரசு மற்றும் தனியார் பள்ளி மாணவர்களில் இருந்து பல லட்சக் கணக்கான மாணவர்கள் ஆண்டு தோறும் மருத்துவக் கல்வி, பொறியியல் கல்வி, வேளாண்கல்வி உள்ளிட்ட பாடப்பிரிவுகளில் கல்லூரிப் படிப்பைப் பெறும் கனவுடன் கடினமாக உழைத்துப் படிக்கின்றனர்.

இந்நிலையில், ஒவ்வொரு நவோதயா பள்ளியிலும், ஒவ்வொரு வகுப்பிலுமாக ஆண்டு ஒன்றுக்கு சுமார் 1000 கிராமப்புறக் குழந்தைகள் சேர முடியும். கிட்டத்தட்ட இந்தத் திட்டம் கொண்டு வரப்பட்டு 31 வருடங்களாகி விட்ட நிலையில் பல்லாயிரம் கிராமப்புற மாணவர்களுக்கு கிடைத்திருக்க வேண்டிய மத்திய அரசின் இந்தக் கல்வித்துறைச் சேவையை தமிழகத்தில் நுழைய விடாமல் தடுத்து நிறுத்திக் கொண்டிருக்கின்றன நமது திராவிடக் கட்சிகள். அதற்கு தான் சென்னை உயர்நீதிமன்றம் தற்போது அனுமதி அளித்துள்ளது.

ஆனால் மாநிலக் கட்சிகளைப் பொறுத்தவரை நீட் தேர்வு, நெடுவாசல் திட்டம், கதிரா மங்கலம் பிரச்னை, ஜல்லிக்கட்டு உள்ளிட்ட விஷயங்களைப் போலவே நவோதயா பள்ளிகளை எதிர்ப்பதிலும் ஒரு ஒற்றுமை நிலவுகிறது. தமிழ்நாட்டைப் பொருத்தவரை உள்ளூர் கட்சிகளுக்குள் ஒற்றுமை நிலவும் ஒரே விஷயமென்றால் அது மத்திய அரசின் திட்டங்களை எதிர்ப்பது என்பதாகவே ஆகி விட்டது. தமிழகத்தில் மத்திய அரசுடன் நட்புறவு பாராட்டி வரும் ஓரிரு கட்சிகளைத் தவிர மற்ற அனைத்துக் கட்சிகளுமே நீட் தேர்வை எதிர்ப்பது போலவே நவோதயா பள்ளிகளையும் எதிர்த்து வருகின்றன.

நீட் தேர்வைப் போலவே நவோதயா பள்ளிகளையும் எதிர்ப்பது ஏன்?

கடந்த வாரத்தில், சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் மதுரைக் கிளை ஒரு முக்கியமான தீர்ப்பை வழங்கி இருக்கிறது. தமிழ்நாட்டில் மத்திய அரசின் நவோதயா பள்ளிகளை அனைத்து மாவட்டங்களிலும் கொண்டு வர தமிழக அரசு அனுமதிக்க வேண்டும். 8 வாரங்களுக்குள் தமிழகத்தில் ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் ஒரு பள்ளி வீதம் மொத்தம் 32 நவோதயா பள்ளிகளைத் தொடங்குவதற்கான நிலம் மற்றும் இடம் ஒதுக்குவது தொடர்பான அடிப்படை வசதிகளைச் செய்து கொடுத்து, தடையின்மைச் சான்றிதழும் பெற்றுத் தர வேண்டும் என உயர் நீதிமன்றம் தமிழக அரசுக்கு ஆணையிட்டுள்ளது. நவோதயா பள்ளிகளைப் பொருத்தவரை இந்தியைக் குறித்த பயம் மாநில அரசுக்குத் தேவையற்றது. வீணான அச்சத்தின் காரணமாக கிராமப்புற மாணவர்களுக்கு அதிக நலன் தரக்கூடிய அருமையான கல்வித்திட்டத்தை தமிழகம் புறக்கணிப்பதில் அர்த்தமில்லை என உயர்நீதிமன்றக் கிளை உத்தரவிட்டுள்ளது.

தமிழக அரசைப் பொருத்தவரை கல்வித்திட்டத்தில் அது இருமொழிக் கொள்கையைப் பின்பற்றி வருகிறது என்றபோதும் மாநிலம் முழுவதும் இயங்கும் நூற்றுக்கணக்கான தனியார் பள்ளிகளிலும் அதே விதமாக மும்மொழிக் கொள்கை தானே பின்பற்றப் படுகிறது. லட்சங்களையும், கோடிகளையும் கட்டணமாகப் பெறும் அவற்றுக்கெல்லாம் தமிழக அரசு தனது இருமொழிக் கொள்கையைத் தளர்த்திக் கொண்டு அனுமதியளித்து விட்டு, உண்மையாகவே கிராமப்புற மாணவர்களின் நலனில் அக்கறை கொண்டு மத்திய அரசு செயல்படுத்திய நவோதய கல்வித்திட்டத்திற்கு மட்டும் தடை விதிப்பது ஏன்? இது சரியான அணுகுமுறை ஆகாது என்கிறது உயர்நீதிமன்ற மதுரைக் கிளை.

நவோதயா பள்ளிகள் தமிழகத்திற்கு வேண்டாம் என்பதற்கு பிரபலங்களின் கருத்து...

திமுக செயல் தலைவர் மு.க.ஸ்டாலின்...

‘நவோதயா பள்ளிகளை தமிழகத்தில் தொடங்க அனுமதி அளித்ததின் வாயிலாக உயர்நீதிமன்றம் அரசின் கொள்கை முடிவுகளில் தலையிட்டிருக்கிறது. விவசாயிகள் கடனைத் தள்ளுபடி செய்து உயர்நீதிமன்றம் ஆணையிட்ட போது உடனடியாக அது அரசின் கொள்கை முடிவுகளில் தலையிடும் வேலை எனக்கூறி மேல்முறையீடு செய்த தமிழக அரசு, இப்போது நவோதயா பள்ளிகள் விஷயத்தில் மட்டும் மேல்முறையீடு செய்யாமல் வேடிக்கை பார்ப்பது வேதனை அளிக்கிறது. கல்வி விஷயத்தில் தமிழகத்தைப் பொருத்தவரை மாநில அரசின் கொள்கை இருமொழிக் கொள்கை தான் என்பதற்கான வாதத்தை தற்போதைய அரசு உறுதியாக எடுத்து வைக்கவில்லை.’

விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சி நிறுவனர் திருமாவளவன்...

‘நவோதயா பள்ளிகள் தமிழகத்தில் இதுவரை கட்டாயமாக்கப்படாமல் இருந்தன. ஆனால் இனிமேல் அது கட்டாயப் படுத்தப் பட வேண்டும் என்று உயர்நீதிமன்றம் ஆணையிட்டுள்ளது. இந்தக் கல்வித்திட்டம் தமிழகத்துக்கு வேண்டுமா? வேண்டாமா? என்பதைத் தாண்டி இதன் மூலம் மத்திய அரசு இந்தியைத் திணிப்பதற்கும் மதவாத அரசியலைத் திணிப்பதற்கும் வாய்ப்பிருக்கிறது என்று கருதி அது ராஜீவ் காந்தி காலத்தில் தொடங்கப் பட்ட போதே தமிழகத்தில் அந்தக் கல்வித் திட்டம் வேண்டாம் என்று கூறி தவிர்க்கப் பட்டது. அதில் மீண்டும் மத்திய அரசு சட்டப்பூர்வமான ஒரு தீர்ப்பை பெற்றிருக்கிறது என்பது அதிர்ச்சியான விஷயம்.’

தமிழர் வாழ்வுரிமைக் கட்சித் தலைவர் வேல்முருகன்...

‘நவோதயா பள்ளிகள் தமிழகத்தில் கொண்டுவரப்பட்டால் அரசுப் பள்ளிகள் செயலிழக்கும். எனவே மத்திய அரசு இந்தத் திட்டத்தைக் கைவிட வேண்டும். மாநில அரசு எந்தக் காரணத்தை முன்னிட்டும் இந்தப் பள்ளிகளுக்கான அனுமதியை அளித்து விடக்கூடாது.’

கல்வியாளர் பிரின்ஸ் கஜேந்திர பாபு...

‘கோத்தாரி கமிஷன் 1964 லிருந்து 66 வரையிலும் இந்தியாவின் கல்விமுறையை முழுமையாக ஆய்வு செய்து மிக விளக்கமான ஒரு அறிக்கையை இந்திய அரசாங்கத்துக்கு கொடுத்தது. அந்த அறிக்கையின் படி, ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் அருகாமையிலுள்ள பொதுபள்ளி மூலமாகத் தாய்மொழி வழியாக கல்வி வழங்கப்பட வேண்டும் என்பது தான் கோத்தாரி கல்விக் குழுவின் பரிந்துரை. இந்திய மொழிகளை வளர்ப்பது, உயர்க்கல்வியையும் இந்திய மொழிகளிலேயே வழங்குவது என்பது தான் அந்தக் கல்விக் குழுவின் பரிந்துரை. 66 லிருந்து இன்று 2016 வரை இந்திய அரசாங்கம் பொதுப்பள்ளி வழியாக கல்வி உரிமையைத் தருவதற்கு முன்வரவில்லை. எல்லோருக்கும் சமமான கல்வி உரிமையை, கல்வி வாய்ப்பைத் தரவேண்டுமென்று தான் நாம் கேட்கிறோம்.

1 முதல் 5 ஆம் வகுப்பு படிக்கக் கூடிய 5 வயது முதல் 10 வயது வரையிலான குழந்தைகள் பயிலும் பள்ளியில் அடிப்படைக் கட்டமைப்பு வசதிகள் இப்போதும் இங்கு சரியாகப் பேணப்படவில்லை. அங்கே அந்தக் குழந்தைகளுக்கு ஆடல், பாடல், கைத்திறன், விளையாட்டு உள்ளிட்டவற்றைக் கற்பிக்கப் போதுமான ஆசிரியர்கள் கிடையாது. பல பள்ளிகளில் ஆசிரியர்களே தான் அலுவலக வேலைகளையும் பார்த்தாக வேண்டியிருக்கிறது. இப்படி அடிப்படைக் கட்டமைப்பு வசதிகளே செய்து தரப்படாத நிலையில் ஆயிரக்கணக்கான பிள்ளைகள் படித்துக் கொண்டிருக்கிற போது , நவோதயா பள்ளி விஷயத்தில் மட்டும், மாவட்டத்துக்கு ஒரு பள்ளிக்கு, ஒரு செக்‌ஷனுக்கு 40 பேர் இரண்டு செக்‌ஷன்களுக்கு 80 பேருக்கு மட்டும் நாங்கள் மத்திய அரசின் செலவில் முழு வசதிகளும் செய்து தருவோம் கோடிக்கணக்கில் நாங்கள் பணம் செலவு செய்வோம், அதற்கு மாநில அரசும் தன் பங்கைத் தரவேண்டும் என்றால் அது இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் பிரிவு 14 சமத்துவக் கோட்பாட்டுக்கு எதிரானது இல்லையா? இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் பிரிவு 41 ல், அரசுக்கு வருவாய் பெருகப் பெருக, பொருளாதாரம் மேம்பட, மேம்பட அரசு தான் கல்வியை அனைவருக்கும் வழங்க வேண்டும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. எனவே அந்தப் பிரிவுக்கும் எதிரானது தான் இந்தக் நவோதயா கல்வித் திட்டம். எனவே நவோதயா பள்ளிகள் என்பவை மீண்டும் பல அடுக்குக் கல்விமுறையை உறுதி செய்வதற்குத் தான் பயன்படுமே தவிர, அது சமத்துவமான கல்வி வாய்ப்பு ஏற்படுத்துவதற்குப் பயன்படாது. எனவே நாங்கள் கேட்பதெல்லாம்; சமத்துவமான கல்வி வாய்ப்பு ஏற்படுவதற்கு மாநிலங்களுக்கு அதிகமான நிதி வசதி செய்து கொடுங்கள், கல்வியை மாநிலப் பட்டியலுக்குக் கொடுங்கள் அது தான் உண்மையிலேயே மாநிலத்திலிருக்கும் மக்களுக்கான கல்வியை வழங்க உதவும்.’ 

கல்வியாளர் ஜெயப்பிரகாஷ் காந்தி... 

‘நவோதயா பள்ளிகள் ஆரம்பிக்கப் பட்டது கிராமப்புற மாணவர்களுக்கு முக்கியமான அளவில் இட ஒதுக்கீடு அளிக்க வேண்டும் என்பதாலும் தாழ்த்தப்பட்ட மாணவர்களுக்கு தனித்த இட ஒதுக்கீடு அளிக்கப்பட வேண்டும் என்பதாலும் தான். அவர்களுடைய செயல்பாடுகளைப் பார்க்கும் போது அது நன்றாகவே இருக்கிறது. ஆனால் எந்த ஒரு கல்வித்திட்டமும் சரி மாணவர்களை வற்புறுத்துவதாக இருக்கக் கூடாது. மாணவர்களுக்கும், பெற்றோர்களுக்கும் ஆர்வமிருந்தால் நவோதயா பள்ளிகளில் மாணவர்கள் சேர்க்கப்படலாம். ஆனால் நாங்கள் கேட்பது நவோதயா பள்ளிகளுக்குண்டான பொருளாதார வசதிகளுடன் கூடிய மாநில அரசுப் பள்ளிகளை. அது நிறைவேறினால் தான், மாநிலத்தில் கல்விச் சமநிலை என்ற நிலையை எட்ட முடியும்.’

விஷன் இந்தியா கட்சியின்  பொன்ராஜ்...

‘தனியார் பள்ளிகளை விட அரசுப் பள்ளிகளின் தரம் குறையக்காரணம்... இன்று, அரசின் 14 விதமான திட்டங்களை நிறைவேற்றும் பணி ஆசிரியர்கள் தலையில் சுமத்தப்பட்டுள்ளது. இன்று ஆசிரியர்களுக்கு கற்பித்தலைக் காட்டிலும் செய்தாக வேண்டிய வேலைகள் பள்ளிகளில் அதிகம் இருக்கின்றன. ஆசிரியர்கள் முதலில் அந்த பணி அழுத்தத்திலிருந்து வெளிவர வேண்டும். அவர்கள் மாணவர்களுக்கு சுதந்திரமாக கற்பித்தலை மட்டுமே செய்யும் அளவுக்கு கல்விச் சீர்திருத்தம் ஏற்பட வேண்டும். உண்டு, உறைவிடப் பாணியிலான அரசுப் பள்ளிகளும் இங்கே உண்டு, ஆனால் அவற்றில் மாணவர்களுக்கு கிடைக்கும் வசதிகள் நவோதயா பள்ளிகளுக்கு இணையானவை அல்ல. ஏன்... சொல்லப்போனால் தமிழகத்தில் இயங்கும் தனியார் சிபிஎஸ்இ பள்ளிகளின் தரம் கூட பிற மாநிலங்களோடு ஒப்பிடும் போது இங்கே குறைவென்று தான் சொல்ல முடியும். முதலில் மத்திய அரசு, நாடு முழுவதும் ஒரே மாதிரியான கல்வித் திட்டத்தைக் கொண்டு வர வழிவகை செய்ய வேண்டும். பிறகு தான் நீட் முதலான தரத்தை நிர்ணயிக்கும் தேர்வுகள் எல்லாம் இங்கே அமல்படுத்தப் பட வேண்டும். ஏற்கனவே பெருவாரியான மாணவர்களிடையே புழக்கத்தில் இருக்கும் கல்வித் திட்டத்தில் சீர்திருத்தம் செய்யாமல் அதை விடுத்து புதிதாக நவோதயா பள்ளிகளைக் கொண்டு வருவதால் இங்கே கல்விச் சீர்திருத்தத்தில் எந்த மாற்றமும் ஏற்பட்டு விடப் போவதில்லை.’

சமூக ஆர்வலர் பாடம் நாராயணன்...

‘நவோதயா பள்ளிகள் கிராமப் புறத்தில் பின் தங்கிய சமூகத்தைச் சேர்ந்த சில ஆயிரம் மாணவர்களுக்கு மட்டுமே பயன் தரக்கூடியதாக இருக்குமே தவிர, இதன் மூலம் மாநிலம் முழுதும் ஒரே விதமான பொதுக்கல்வி முறை ஏற்பட வழி இல்லை. இதை முன்னேற்றம் என்று சொல்ல முடியாது. கல்வியை மாநிலப் பட்டியலில் வைத்தால் மட்டுமே இங்கிருக்கும் மாணவர்களுக்குத் தேவையான கல்விச் சமநிலை கிடைக்க முடியும். மாறாக நவோதயா பள்ளிகளைக் கொண்டு வருவதால் மட்டும் இங்கே கல்வியில் புதிய புரட்சி ஒன்றையும் ஏற்படுத்தி விட முடியாது. நாம் இப்போது, மாநிலத்தில் ஏற்கனவே இருக்கின்ற கல்வி வசதிகளை தக்க வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். எங்களைப் போன்ற சமூகச் செயல்பாட்டாளர்களின் எதிர்பார்ப்பெல்லாம் தற்போது செயல்பாட்டில் இருக்கின்ற மாநில அரசுக் கல்வித் திட்டத்தை சீர்திருத்தி தரமானதாகச் செயல்படச் செய்ய வேண்டும் என்பதைத் தான்.’

சிவ ஜெயராஜ், திமுக பிரதிநிதி...

நாடு முழுதும் இந்தக் கல்வித் திட்டம் செயல்பாட்டில் இருந்தாலும், தமிழகத்தைப் பொறுத்தவரை, நீதிமன்றம் அரசின் கொள்கை முடிவுகளில் எப்படித் தலையிட முடியும்? நாங்கள் மேல் நீதிமன்றத்தில் அப்பீல் செய்வோம். இந்த மாநிலத்துகென்று தனியாக தட்ப வெப்ப சூழ்நிலை உண்டா இல்லையா? முதலில் மாநில சுயாட்சி உரிமைக்காக இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தையே மாற்றியது இந்த மாநிலம் தான். நவோதயா பள்ளிகளின் வழியாக தாழ்த்தப்பட்ட மாணவர்களின் கல்வி வளர்ச்சிக்காக என்று மத்திய அரசுக்கு திடீரென்று கரிசனம் வந்தது ஏன்? பிற்படுத்தப்பட்டோர் மற்றும் மிகவும் பிற்படுத்தப் பட்டோருக்கு அங்கே சம இடம் கிடையாது. தாழ்த்தப் பட்டோருக்குத் தான் முன்னுரிமை. இதன் பின்னணியில் இருக்கும் அரசியல் என்ன?

நவோதயாவை ஆதரிக்கும் தமிழக பாஜக பிரதிநிதியின் விளக்கம்...

பாஜக வின் அரசகுமார் கூறியது...

‘நவோதயா பள்ளிகளைப் பொருத்தவரை அவை செயல்படும் முறையை தமிழக அரசு சரியாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்;

6 ஆம் வகுப்பிலிருந்து 10 ஆம் வகுப்பு வரை தமிழில் படித்துக் கொள்ளலாம். விரும்பினால் சமூக அறிவியல் மற்றும் அறிவியல் பாடங்களை இந்தியில் படிக்கலாம்.

11, 12 ஆம் வகுப்புகளில் ஆங்கிலம் தான் பயிற்றுமொழி, இந்தி கட்டாயப் பாடமாக இருந்தாலும் பள்ளி முதல்வரின் தீர்மானத்தின் படி மாணவர்களுக்கு இந்தி பரிபூரணமாகத் தெரியும் வரை ஆங்கிலமே பயிற்றுமொழியாக இருக்கும். இந்தி பேசக்கூடிய மாநிலங்களில் இந்தி முதன்மைப் பாடமாகவும், ஆங்கிலம் இரண்டாம் மொழிப்பாடமாகவும், பிராந்திய மொழி மூன்றாம் மொழிப் பாடமாகவும் இருக்கும். அதே சமயம் தமிழகம், கேரளம், ஆந்திரம் போன்ற இந்தி பேசாத மாநிலங்களில் பிராந்திய மொழி முதன்மைப் பாடமாகவும், ஆங்கிலம் இரண்டாம் மொழிப் பாடமாகவும், இந்தி மூன்றாம் மொழிப்பாடமாகவும் வைக்கப்பட்டுள்ளது. அது மட்டுமல்ல வட கிழக்கு மாகாணங்களில் பல்வேறு நாட்டைச் சார்ந்தவர்களும் வாழ்வதாலும் அவர்களுக்குத் தோதாக அந்த மாநிலங்களில் எல்லாம் ஆங்கிலம் முதன்மைப் பாடமாகவும், பிராந்திய மொழி இரண்டாம் மொழிப்பாடமாகவும், இந்தி மூன்றாம் மொழிப் பாடமாகவும் வைக்கப் பட்டுள்ளது. ஆகவே, மாநில அரசு, அரசியல் நோக்கோடு தாழ்த்தப் பட்ட மாணவர்கள் பிற மாணவர்களோடு போட்டி போட்டுப் பயின்று கல்வியில் மேல்நிலையை அடைய உதவும் நவோதயா பள்ளிகளைத் தமிழகக் கட்சிகள் எதிர்ப்பதில் அர்த்தமில்லை.’

நவோதயா பள்ளிகள் வந்தால் பெரிதாக நஷ்டமில்லை என்று கருதுவோரின் வாதம்...

 

  • மொழி தான் பிரச்னை என்றால் தமிழ்நாட்டில் நவோதயா பள்ளிகளைப் போலவே மும்மொழிக்கொள்கை கொண்ட கேந்திரிய வித்யாலயா பள்ளிகளுக்கு அனுமதி இருக்கிறது. தனியார் சிபிஎஸ்இ பள்ளிகளுக்கு அனுமதி இருக்கிறது. அங்கெல்லாம் இந்தி கற்றுத்தரப் படுகிறது. நவோதயா பள்ளிகளிலோ பெண்களுக்கு, 33% இடஒதுக்கீடு தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கு 22.5 % இட ஒதுக்கீடு, கட்டணம் கிடையாது, இலவச உண்டு, உறைவிடப் பள்ளி வேறு. பிறகு அதை ஏன் எதிர்க்க வேண்டும். 
  • நவோதயா பள்ளிகள் குறித்த சர்ச்சையில், இந்தி திணிப்பு என்ற வாதத்தை தாண்டி இந்தியைத் தங்களுக்கான மொழித்திறனாக மட்டுமே எண்ணி அதைக் கற்றுக் கொள்ள விரும்பும் லட்சக்கணக்கான மாணவர்கள் தமிழகத்தில் உண்டு. அவர்களில் வசதி, வாய்ப்பு மிக்கவர்கள் தனியார் பள்ளிகளில் சேர்த்து, பணம் செலவளித்து இந்தி கற்றுக் கொள்வார்கள். ஆனால் வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழ் வாழும் தாழ்த்தப் பட்ட மாணவர்கள் மற்றும் கிராமப் புற மாணவர்கள் இந்தி கற்றுக் கொள்ள விரும்பினால் அவர்களுக்கு இந்த மாநில அரசு என்ன பதில் சொல்ல வேண்டும்.
  • இந்தியைத் திணிக்கக் கூடாது என்பது தானே அவர்களது வாதம்... நவோதயா பள்ளிகளில் இந்தித் திணிப்பு நடக்குமென்றால் இதுவரை தமிழகத்தில் இயங்கிக்கொண்டிருக்கும் தனியார் சிபிஎஸ்இ பள்ளிகள் மற்றும் கேந்திரிய வித்யாலயா பள்ளிகள் மூலமாக நடைபெறாத இந்தித் திணிப்பா... புதிதாக இந்த நவோதயா பள்ளிகளால் நடந்து விடப் போகிறது. இருமொழிக் கொள்கை தான் அரசியல் கட்சிகளின் ஒரே காரணமென்றால் தமிழகத்தில் இயங்கி வரும் மும்மொழிக் கொள்கை கொண்ட பள்ளிகள் அனைத்திற்கும் எவ்விதம் அனுமதி வழங்கினார்கள்?
  • உண்மையில் அரசியல்வாதிகளும், கல்வியாளர்களும் எதிர்ப்பது நவோதயா பள்ளிகளையா? அல்லது கல்வி வியாபாரத்துக்கு நாளடைவில் முட்டுக்கட்டையாக நவோதயா போன்ற மாடல் பள்ளிகள் மாறி விடக்கூடும் எனும் அச்ச உணர்வையா? என்பதே சாமானிய மக்கள் அனேகரின் பொதுக்கருத்தாக இருக்கிறது.
]]>
தமிழ்நாடு, NAVODHAYA SCHOOLS IN TN, JNV SCHOOLS, இந்தித் திணிப்பு, மும்மொழிக் கொள்கை, இருமொழிக் கொள்கை, மாநில சுயாட்சி, Trilingual policy, bilingual policy, நவோதயா பள்ளிகள் http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/18/w600X390/hindi_learning.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/18/what-is-the-public-personal-opinion--for-the-permission-of-jnv-navodhaya-schools-in-tn-2775320.html
2774235 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் ஏன் தமிழகத்துக்கு இந்த நிலை? எங்களை வாழவிடுங்கள்! -சாது ஸ்ரீராம் Saturday, September 16, 2017 12:30 PM +0530
ஒரு காலத்தில் தமிழகத்தின் எந்தத் திசையை நோக்கினாலும் நம் கண்ணில் படுவது அமைதி, வளம், சுத்தமான காற்று, நிறைந்த நீர் நிலைகள், சலசலப்பில்லாத அரசியல் களம். இன்று நிலைமை அப்படி இல்லை. எந்தத் திசையை நோக்கினாலும் பிரச்னைகள், கோஷங்கள், போராட்டங்கள். ஏன் தமிழகத்துக்கு இந்த நிலை?

இந்தியாவிலேயே எந்த மாநிலத்திலும் பார்க்க முடியாத ‘பொது விநியோகத் திட்டம். இலவச தொலைக்காட்சி பெட்டி, கிரைண்டர், மிக்ஸி, நியாயவிலைக் கடைகள் மூலம் வழங்கப்பட்ட வெள்ள நிவாரணம், பொங்கல் பரிசு, இலவச மின்சாரம், வீடுகளுக்கு நூறு யூனிட் மின்சாரம் இலவசம்' என்று அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம். இது எல்லா ஆட்சிக்காலங்களிலும் நடைபெறுகிறது. 

தமிழகத்தைப் போன்ற சுத்தமான, பரவலான பேருந்து வசதியை வேறு எந்த மாநிலத்திலாவது பார்க்க முடியுமா? பின் ஏன் இத்தனை போராட்டங்கள்? இத்தகைய போராட்டங்களைப் பற்றிய புள்ளி விவரங்கள், வியப்பை மட்டுமல்ல எதிர்காலம் பற்றிய பயத்தையும் நம்மிடையே விதைக்கிறது.

2015-ம் ஆண்டு மட்டும் இந்தியா முழுவதிலும் 1,09,423 போராட்டங்கள் நடைபெற்றுள்ளன. இதில், தமிழ்நாட்டில் மட்டும் 20,450 போராட்டங்கள் நடைபெற்றுள்ளன. அதாவது, இந்தியாவில் நடந்த போராட்டங்களில் தமிழகத்தின் பங்கு 18.68 சதவீதம். அடுத்ததாக, பஞ்சாபில் 13,089 போராட்டங்களும், உத்தராகண்டில் 10,477 போராட்டங்களும் நடந்ததாக, Data on Police Organisations புள்ளி விவரங்களை வெளியிட்டுள்ளது. இது தமிழ்நாடு ஒரு கலவர பூமி என்ற தோற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது. பல ஆண்டுகளாக, போராட்ட பட்டியலில் தமிழகம் முதலிடம் வகிக்கிறது என்பது ஒரு பெருமைக்குரிய விஷயம். இதைப்பற்றி எந்த அரசியல் கட்சியும் மார்தட்டிக்கொள்வதில்லை. எல்லா ஆட்சியிலும் போராட்டங்கள் குறைவில்லாமல் நடந்திருக்கிறது. தமிழகத்தில் இதற்கு முந்தைய ஆண்டுகளில் நடந்த போராட்டங்கள் பற்றிய ஒரு புள்ளிவிவரத்தை பார்போம்.

2009-ம் ஆண்டு 15,385 போராட்டங்கள், 2010-ம் ஆண்டு 17,172 போராட்டங்கள், 2011-ம் ஆண்டு 15,746 போராட்டங்கள், 2012-ம் ஆண்டு 21,232 போராட்டங்கள், 2013-ம் ஆண்டு 19,063 போராட்டங்கள், 2014-ம் ஆண்டு 20,950 போராட்டங்கள், 2015-ம் ஆண்டு 20,450 போராட்டங்கள். இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் சில அனுமானங்களை நம்மிடைய ஏற்படுத்துகிறது. 

2012-ம் ஆண்டுக்கு முந்தைய போராட்ட எண்ணிக்கைகளைவிட, அதற்குப் பிறகு, அதாவது மறைந்த முதல்வர் ஜெ. ஜெயலலிதா பதவியேற்ற வருடத்திலிருந்து இந்தப் போராட்ட எண்ணிக்கை மிக அதிக அளவில் உயர்ந்திருப்பதைப் பார்க்க முடிகிறது. பொதுவாக, போராட்டங்கள் இரண்டு தருணங்களில் அதிகமாகக் காணப்படும். ஒன்று, ஆட்சியின் தலைமை பலவீனமாக இருக்கும்போது. மற்றொன்று, போராட்டங்களை யாராவது ஊக்கப்படுத்தும்போது. ஜெயலலிதாவின் தலைமையை பலவீனமாக யாரும் பார்க்க முடியாது. ஆகையால், இரண்டாவது காரணத்தை ஏற்க வேண்டிய நிலையில் நாம் இருக்கிறோம்.

நம்மைச் சுற்றி நடக்கும் நீண்டகாலப் போராட்டங்களையும், பிரச்னைகளையும் பார்போம்.
மீத்தேன் திட்டம். இதை ஆதரித்தது திமுக. அப்போது மத்தியில் ஆட்சி செய்தது காங்கிரஸ்.

ஜல்லிக்கட்டு தடை. இது முடிந்த பிரச்னை. இருந்தாலும், தடை கொண்டு வரப்பட்டது திமுக ஆட்சியில். அப்போது மத்தியில் ஆட்சி செய்தது காங்கிரஸ்.

கட்சத் தீவு. இலங்கைக்கு தாரைவார்க்கப்பட்டது திமுக ஆட்சியில். மத்தியில் ஆட்சி செய்தது காங்கிரஸ். இந்தப் பிரச்னை தற்போது கிடப்பில் போடப்பட்டுள்ளது. தேவைப்படுமானால், எதிர்காலங்களில் தூசி தட்டி எடுத்து மீண்டும் போராட்டங்கள் முளைக்கவும் வாய்ப்பிருக்கிறது.

இலங்கைப் பிரச்னையிலும் இதே நிலை.

காவிரிப் பிரச்னையில் எந்த மத்திய அரசும் தமிழகத்துக்கு உதவவில்லை என்பது அருவருக்கத்தக்க உண்மை.

நீட் தேர்வு. இதற்கு அனுமதி அளித்தது திமுக. அப்போது மத்தியில் ஆட்சி செய்தது காங்கிரஸ். ‘சட்டத்தை நாங்கள் கொண்டு வந்தோம். ஆனால், தமிழகத்துக்கு விலக்கு பெற்றுத் தந்தோம்' என்று சொல்கிறது திமுக. விஷத்தை சாப்பிடச் சொல்லி அதற்கு மாற்று மருந்தையும் கொடுப்பவன் சிறந்த வைத்தியனாக இருக்க முடியாது. மாநிலப் பட்டியலில் இருந்த கல்வியை பொதுப் பட்டியலில் சேர்க்க அனுமதி அளிக்கப்பட்டது திமுக ஆட்சியில். அப்போது மத்தியில் ஆட்சி செய்தது காங்கிரஸ்.

இதுபோன்று பல பிரச்னைகளுக்கான விஷ விதைகளைப் பற்றி சொல்லிக்கொண்டே போகலாம். அதற்கு முன், ஒரு குட்டிக் கதையை பார்போம்.

ஒரு நாடு. அந்த நாட்டில் விஷச் செடிகள் வளர்ந்து நாட்டின் வளத்தையும், சுவாசிக்கும் காற்றையும் விஷமாக்கிக்கொண்டிருந்தது. இதை எப்படிச் சமாளிப்பது என்று தெரியாமல் எல்லோரும் மண்டையை பிய்த்துக்கொண்டிருந்தனர்.

அந்த நேரத்தில், அரசனிடம் அரண்மனை வைத்தியன் வந்தான்.

‘அரசே! என்னிடம் ஒரு மூலிகைச் சாறு இருக்கிறது. அதை நீரில் கலந்து விஷச் செடிகளின் மீது தெளித்தால், அவை அழிந்துபோகும். இது விஷச் செடிகளை மட்டுமே அழிக்கும். ஒரு வார காலத்தில், விஷச் செடிகளின் பிடியிலிருந்து நாடு விடுபடும்' என்று சொன்னான்.

அரசனுக்கு மகிழ்ச்சி. வைத்தியனின் யோசனையை ஏற்றுக்கொண்டான். வைத்தியனின் மூலிகைச் சாறு, விஷச் செடிகளை அழித்தது. வைத்தியனை மக்கள் கொண்டாடினார்கள். பரிசுகளும், வெகுமதிகளும் அளிக்கப்பட்டன. வைத்தியனுக்கு மகிழ்ச்சி.

சில வருடங்கள் சென்றன. வைத்தியன் நோய்வாய்ப்பட்டான். மரணப் படுக்கையில் இருந்தவாறு தன் மகனை அழைத்தான். அவனிடம் மூன்று பானைகளைக் கொடுத்தான்.

முதல் பானையிலிருந்து சில மண் உருண்டைகளை எடுத்தான்.

‘மகனே! இந்த உருண்டை நாட்டு ஓட்டு மண்ணில் செய்யப்பட்டது. இதன் உள்ளே விஷச் செடியின் விதை இருக்கிறது. அதேபோல், இரண்டாவது பானையில் சீமை ஓட்டு மண்ணில் செய்யப்பட்ட உருண்டை இருக்கிறது. இதனுள்ளும் விஷச் செடியின் விதை இருக்கிறது. மூன்றாவது பானையில் மலை ஓட்டு மண்ணில் செய்யப்பட்ட உருண்டை இருக்கிறது. இதனுள்ளும் விஷச் செடியின் விதை இருக்கிறது. இந்த உருண்டைகளை நாட்டில் சில இடங்களில் புதைத்துவிடு. நாட்டு ஓட்டு மண்ணால் செய்யப்பட்ட உருண்டை ஐந்து வருடங்களில் அழியும். பிறகு அதனுள்ளே இருக்கும் விதையிலிருந்து விஷச் செடி முளைக்கும். மக்கள் விஷச் செடியால் அவதிப்படுவார்கள். அந்த தருணத்தில் நீ மூலிகைச் சாற்றைக் கொடுத்து நல்ல பெயரையும், புகழையும் மட்டுமல்லாமல் நிறைய செல்வங்களையும் அடைவாய். சீமை ஓட்டு மண்ணில் செய்த உருண்டை பத்து வருடங்களில் அழியும். பிறகு, உள்ளே இருக்கும் விதையின் மூலம் விஷச் செடி முளைக்கும். மக்கள் மீண்டும் உன்னையே நாடி வருவார்கள். அதேபோல் மலை ஓட்டு மண்ணில் செய்த உருண்டை பதினைந்து வருடங்களில் அழிந்து மீண்டும் விஷச் செடி முளைக்கும். நாடு உன்னைத் தேடி வரும். ஆகையால், அடுத்த பதினைந்து வருடங்கள் நீ புகழோடும், செல்வத்தோடும் வாழ்வாய். மக்களும், ராஜ்ஜியமும் உன்னை நம்பியே இருப்பார்கள்' என்று சொல்லி வைத்தியன் இறந்துபோனான்.

மண் உருண்டைகள் புதைக்கப்பட்டன. வைத்தியனின் மகன், நாட்டைக் காக்க தனது தியாக வாழ்க்கையைத் தொடங்கினான்.

இதேபோல்தான் இன்றைய தமிழக அரசியல் இருக்கிறது. தேவைப்படும்போது முளைக்கும் வகையில் பிரச்னைகள் விதைக்கப்பட்டுள்ளன. அதன் தாக்கம் என்ன? அது எப்போது அழிவைத் தொடங்கும்? என்பது நம்மைப் போன்ற சாதாரண பிரஜைகளுக்குத் தெரியாது. ஆனால், விதைத்தவர்களுக்குத் தெரியும்.
 

டாஸ்மாக் கடைகளைப் பெண்கள் அடித்து நொறுக்குவதை செய்தித்தாள்கள் பெருமையாக வெளியிடுகின்றன. இந்த வன்முறை பாசிடிவானதா? இதே மதுக்கடைகள் தனியார்வசத்தில், அரசியல்வாதிகளின் பிடியில் இருந்தபோது, இத்தகைய பாசிடிவான அடாவடியை நாம் யாராவது செய்ய முயற்சித்தோமா? அப்படிச் செய்தால் என்ன நடக்கும் என்று பாசிடிவ் அடாவடிகளுக்குத் தெரியும். தற்போது டாஸ்மாக் கடைகள் அரசின் வசம் இருக்கிறது. அடித்து நொறுக்கினால் யாரும் கேள்வி கேட்கமாட்டார்கள். தமிழகத்தில் இருக்கும் அத்தனை கட்சிகளும் பக்கத்து யூனியன் பிரதேசத்தில் இருக்கின்றன. அங்கு ஆட்சியில் இருப்பது, தமிழக அரசியலை நிர்ணயம் செய்யும் ஒரு தேசியக் கட்சி. அங்கு தெருவுக்குத் தெரு தனியார் மதுக்கடைகளையும், பார்களையும் திறந்துவைத்துள்ளது. தமிழகத்துக்குப் பாதகமான ஒரு விஷயம், அதே தமிழ் பேசும் பக்கத்து மாநிலத்துக்கு ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய விஷயமா? இப்படிச் சொல்வதால், இந்தக் கட்டுரை டாஸ்மாக் கடைகளுக்கு ஆதரவானது என்று முடிவு செய்ய வேண்டாம். வன்முறையின் நியாயம்கூட இடத்துக்கு இடம் மாறுபடுகிறது என்பதைச் சொல்வதுதான் இதன் நோக்கம்.

ஒரு ஆட்சியாளர், சில வருடங்களுக்கு முன் பஸ் கட்டணத்தையும், மின் கட்டணத்தை உயர்த்தினர். அதற்காக அன்றைய எதிர்க்கட்சி போராட்டம் நடத்தியது. சில நாட்களுக்குப் பின், அந்தப் பிரச்னையை அப்படியே போட்டுவிட்டு அடுத்த பிரச்னையை கையில் எடுத்தனர். முதல் பிரச்னையே தீரவில்லை, அதற்குள் அடுத்த போராட்டம் துவக்குவது சரியா? இதையாவது ஏதாவது ஒரு காரணத்தைச் சொல்லி நியாயப்படுத்தலாம். ஆனால், எதிர்க்கட்சியாக இருந்தபோது மின் கட்டணத்தை உயர்த்தியதற்காக போராட்டம் நடத்திய கட்சி, ஆட்சிக்கு வந்ததும், உயர்த்தப்பட்ட மின் கட்டணத்தையும், பஸ் கட்டணத்தையும் குறைத்ததா? அப்படியானால், இவர்களின் போராட்டம் அரசுக்கு எதிராக குழப்பத்தை ஏற்படுத்த மட்டும்தானா? கட்டண உயர்வால் கிடைத்த கூடுதல் வருவாயை இவர்கள் ஆட்சிக் காலத்தில் பயன்படுத்திக்கொண்டார்கள் அல்லவா? ஆக, பாதிப்பெல்லாம் சாதாரண மக்களுக்குத்தான்.

எல்லா போராட்ட கோரிக்கைகளும் தவறானது என்று சொல்ல முடியாது. ஆனால், தேவையில்லாத கோரிக்கைகளைக் கொண்ட சுயநலப் போராட்டங்கள், அவசியமான போராட்டங்களை நீர்த்துப்போகச் செய்துவிடுகிறது. போராட்டக்களம் சிலரின் விளையாட்டு மைதானமாக இருக்கிறது.

‘வேலை செய்யாவிட்டால் ஊதியமில்லை என்பது ஆசிரியர்களுக்கு மட்டும்தானா? என்று அடுத்தவர்களை உசுப்பேற்றுகிறார் ஒரு நடிகர். இது நியாயமான கேள்விதான். இதை ஒரு திரைப்பட நடிகர் கேட்பதுதான் எரிச்சலூட்டுகிறது. உடல் நிலை சரியில்லாததால், ஒரு மக்கள் பிரதிநிதி வெளியில் செல்லாமல் இருக்கிறார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அவருக்கும் ஊதியம் வழங்கக்கூடாது என்று சொல்வீர்களா? யதார்த்தமாக யோசித்தால், பெரும்பாலான மக்கள் பிரதிநிதிகளின் வீட்டு அடுப்பு அரசு சம்பளத்தில் எரிவதில்லை. உங்கள் கருத்துப்படியே, உழைக்காத பிரதிநிதிகளின் சம்பளத்தை கட் செய்வதாக வைத்துக்கொள்வோம், இதனால் அரசுக்குக் கிடைக்கும் ஆதாயத்தைவிட, சினிமாத் துறைக்கு அளிக்கப்படும் மானியங்களை கட் செய்வதால் அரசுக்குக் கிடைக்கும் ஆதாயம் மிக மிக அதிகம்.

ஒரு திரைப்படம் வெளியாகிறது. பெரும் தோல்வியைத் தழுவுகிறது. ரசிகர்களின் எதிர்பார்ப்பை பூர்த்தி செய்யத் தவறுகிறது. எந்த நடிகராவது டிக்கெட் பணத்தை ரசிகர்களுக்கு திருப்பித் தந்திருக்கிறாரா? ஒரு காலத்தில், படம் சரியில்லை என்றால் ஓடாது. ரசிகர்கள் அந்தப் படத்தை பார்ப்பதை தவிர்ப்பார்கள். ஆனால், இன்று அப்படியா? படம் நன்றாக இருக்கிறதோ, இல்லையோ. ரசிகர்களின் கருத்து தெரிவதற்கு முன், அதாவது இரண்டு வாரத்தில் வசூல் வேட்டை நடத்தி பெட்டி நிரப்பப்படுகிறது. 

ஆகவே, திடீர் நியாயம் பேசும் நடிகர்களே! நாட்டில் குழப்பம் ஏற்படுத்தும் கருத்துக்களை பேசாதீர்கள். எத்தகைய கண்டனங்களையும் செய்ய உங்களுக்குத் தகுதியில்லை. சினிமா அசிங்கங்களையும், ஒழுங்கீனங்களையும் முதலில் சரி செய்யுங்கள். பிறகு அடுத்த வீட்டை எட்டிப் பாருங்கள். தோல் சுருங்கி, சினிமாவில் ஓய்வு பெறும்போது, ஒரு நடிகருக்கு அரசியல் பிரவேச ஆசை துளிர்விடுகிறது. தமிழக அரசியல் முதியோர் இல்லமல்ல. ஊழலை ஒழிப்பேன் என்று காற்றில் வசனங்களை எழுதாதீர்கள். உங்கள் ஒவ்வொரு வார்த்தைகளும் போராட்டங்களை ஊக்குவிக்கிறது. தமிழகத்தை போராட்டக் களமாக மாற்றுகிறது.

எத்தகைய போராட்டமாக இருந்தாலும் சரி, போராட்டத்துக்குக் காட்டிய ஆர்வத்தை, தீர்வை எட்டுவதற்கு அரசியல் கட்சிகள் காட்டுவதில்லை. போராட்டம் செய்வதன் மூலம் மக்களின் ஆதரவை வளைத்துப்போடலாம் என்ற நினைப்பு எல்லா அரசியல் கட்சிகளிடமும் காணப்படுகிறது. இது தவறு. தேவையில்லாமல் திணிக்கப்படும் தொடர் போராட்டங்களால் மக்கள் சோர்வடைந்துள்ளார்கள். போராட்டங்களினால் மக்களைக் கவரும் எண்ணத்தைக் கைவிடுங்கள். பிரச்னைகளுக்கு, அனைவரும் ஏற்றுக்கொள்ளும் ஒரு தீர்வை கொடுக்க முயலுங்கள். ஒரு தரப்பை திருப்தி செய்யும் வகையில் முன்வைக்கும் யோசனைகள், மறு தரப்பில் விதைக்கப்படும் போராட்ட விதைகள். இதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். அழுகின்ற பிள்ளைக்குத்தான் பால் கிடைக்கும். இது எந்த அளவு உண்மையோ, அது மற்ற குழந்தைகளையும் அழவைக்கும் என்ற உண்மையையும் புரிந்துகொள்ளுங்கள்.

இவங்களுக்கு பதிலாக அவங்க ஆட்சி வந்தால் தேனாறும், பாலாறும் ஓடும் என்று நாம் கணக்குப் போட்டால், அது வடிகட்டிய முட்டாள்தனம். ஆட்சியைப் பிடிக்க போராட்டமே சிறந்த வழி என்று அரசியல் கட்சிகள் கணக்குப்போடும் வரை, இந்தப் பிரச்னைக்குத் தீர்வு இருக்காது. பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு வேண்டுமானால் போராட்டக்களம், போர்க்களமாகத் தெரியலாம். ஆனால், மற்றவர்களுக்கு நேரத்தையும், வாழ்க்கையையும் வீணாக்கும் விரயக்களம். நாட்டில் நடக்கும் ஒவ்வொரு போராட்டமும் எந்த விஷயமும் புரியாத சாதாரண மக்களின் மீது திணிக்கப்படுகின்றன. எந்தப் போராட்டத்திலும் பங்கெடுக்காத நாங்கள் இந்தப் பளுவை ஏன் சுமக்க வேண்டும்? அரசு இயந்திரத்தைச் செயலிழக்கச் செய்யும் இந்த முயற்சியை நடுநிலையாளர்கள் ஏன் பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டும்?

விஷச்செடிகள், வைத்தியர்களுக்கும், அவர்களின் வாரிசுகளுக்கும் வேண்டுமானால் கற்பகவிருட்சமாக காட்சி அளிக்கலாம். எங்களைப் போன்றவர்களுக்கு அது விஷச் செடி. எங்களை மட்டுமல்ல, அடுத்த தலைமுறையையும் அது பாழாக்கும். நீங்கள் நன்றாக வாழ்கிறீர்களா என்பது எங்களுக்கு முக்கியமல்ல; எங்களை வாழவிடுங்கள்!

- சாது ஸ்ரீராம் 
மின்னஞ்சல் முகவரி : saadhusriram@gmail.com
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/5/22/w600X390/protest7.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/16/ஏன்-தமிழகத்துக்கு-இந்த-நிலை-எங்களை-வாழவிடுங்கள்-2774235.html
2773244 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் தஷ்வந்த்! வெறி பிடித்த மிருகங்கள் கொல்லப்பட வேண்டியவையா? கூண்டிலிருந்து திறந்து விடப்பட வேண்டியவையா? கார்த்திகா வாசுதேவன் Friday, September 15, 2017 12:04 AM +0530  

பட்டப்பகலில் 7 வயதுச் சிறுமியை ஏமாற்றி அழைத்துச் சென்று பலாத்காரம் செய்துவிட்டு, அவள் அதை வெளியில் சொன்னால் ஆபத்து என்று கருதி கொஞ்சமும் ஈவு இரக்கமின்றி அந்தப் பிஞ்சுக் குழந்தையை கொன்று, டிராவல் பேகில் எடுத்துச் சென்று புறநகர்ப் பகுதியில் எரித்துக் கொல்லும் அளவுக்கு சைக்கோத்தனமான கொலைகாரனான தஷ்வந்தை, எப்படி நீதிமன்றம் இன்று ஜாமீனில் விடுவித்தது? என்று புரியவில்லை. இது முற்றிலும் அநீதியான தீர்ப்பு. மீடியா விழிப்புடன் தான் இருக்கிறது, அதைக் காணும் மக்களும் உயிர்ப்புடன் தான் இருக்கிறார்கள். ஹாசினி கொலை வழக்கில் நடந்தவை, நடந்து கொண்டிருப்பவை அத்தனையும் இதுவரை கண்டு கொண்டிருந்த மக்கள் தஷ்வந்தின் குற்றத்தை மறந்து விடவில்லை. மன்னித்து விடவும் இல்லை. அதனால் இத்தகைய தீர்ப்புகளை வழங்கி விட்டு அதை மக்கள் மறந்து விடுவார்கள் என்று மட்டும் யாரும் எளிதாக நினைத்து விடத் தேவையில்லை. அந்தக் குழந்தையின் பெற்றோரது  வாழ்நாள் துயரம் தீரவே தீராது எனும் நிலையில், அந்தத் துயரத்தை மேலும் அதிகரிக்கும் வகையில் குற்றம் உறுதி செய்யப்பட்டு குண்டர் சட்டத்தில் தண்டனை விதிக்கப்பட்ட ஒரு கொலைகாரனை, நீதிமன்றம் திடீரென ஜாமீனில் வெளியில் விட வேண்டிய அவசியம் என்ன வந்தது?. 

இந்த வருடத் துவக்கத்தில் ஃபிப்ரவரி 5 ஆம் நாள், ஹாசினியின் பெற்றோரது வாழ்நாள் நிம்மதியைக் காவு வாங்கும் விதமான அந்த துயரச் சம்பவம் நிகழ்ந்து முடிந்தது. அந்தக் குழந்தையின் அவல மரணம் நடந்து முடிந்து இன்னும் முழுதாக ஒரு வருடம் திரும்பவில்லை. மக்கள் இப்போதும் ஹாசினியின் மரணத்தை மறந்தார்களில்லை. இப்போதும் பல பெற்றோர் மனதில் நீறு பூத்த நெருப்பாக அந்தக் கொலை பாதகத்தை நிகழ்த்திய தஷ்வந்த் மீதான கோபம் புகைந்து கொண்டு தான் இருக்கிறது. சட்டத்திற்கும், நீதிமன்றத்துக்கும் தெரியுமோ, தெரியாதோ? தஷ்வந்த் குண்டர் சட்டத்தில் கைது செய்யப்பட்ட போதே, அவனுக்கு அந்தத் தண்டனை எல்லாம் போதாது. அதை விடக் கடுமையான தண்டனை ஏதாவது தரப்பட வேண்டும் என்று வார்த்தைகளாலும், மனதளவிலுமாகப் பொங்கிப் புழுங்கிய பெற்றோர் பலருண்டு.

இந்நிலையில் தொடர்ந்து குழந்தைகளுக்கெதிரான பாலியல் வக்கிரங்கள் அதிகரித்துக் கொண்டிருக்கும் இச்சூழலில், நீதிமன்றம் என்ன காரணத்துக்காக அந்த இளைஞனுக்கு விதிக்கப் பட்ட குண்டர் சட்டத்தை ரத்து செய்து அவனுக்கு ஜாமீன் வழங்க வேண்டும்? என்ற கேள்வி இந்தச் செய்தியை ஊடகங்கள் வழியாகக் காண நேர்ந்த எல்லோருக்குள்ளும் முளைத்திருக்கிறது.

மகளைப் பறி கொடுத்த தந்தையாக, ஹாசினியின் தந்தை பாபு, இவ்விஷயம் குறித்துப் பேசுகையில்; ‘குற்றவாளியான தஷ்வந்தின் தந்தை; என் மகனை எப்படியாவது வெளியில் கொண்டு வந்து காட்டுகிறேன் பார்‘ என்று எங்களிடம் சவால் விட்டார்’ அதன்படியே அவன் இன்று ஜாமீனில் வெளியில் விடப்பட்டுள்ளான். தஷ்வந்த் வெளியில் வந்தால் என் மகளைப் போல இன்னும் பல குழந்தைகள் பாதிக்கப்படலாம், அவன் வெளியில் வந்தால் கொலை செய்யக்கூட அஞ்சாத அளவுக்கு அவனுக்கு தைரியம் வந்து விடும். அப்படிப்பட்டவனை நீதிமன்றம் வெளியில் விட்டது ஆட்சேபத்துக்கு உரியது. விவரம் அறியாச் சிறுமியான என் மகளை இரக்கமின்றி பலாத்காரம் செய்து கொன்றவனுக்கு அளிக்கப் பட்ட தண்டனை போதாது. அவனை சட்டம் இன்னும் கடுமையாகத் தண்டித்திருக்க வேண்டும், என்று நாங்கள் வருந்திக் கொண்டிருக்கையில்... இப்படி திடீரென்று நீதிமன்றம் அவனது தண்டனையை ரத்து செய்து ஜாமீனில் வெளியில் விட்டது எங்களுக்கு மிகுந்த அதிர்ச்சி அளிக்கிறது’ என்று தனது மனக்குமுறலைப் பதிவு செய்தார். பாதிக்கப்பட்டவரின் மனக்குமுறலாக மட்டும் இதை நினைத்து விடத் தேவையில்லை. தஷ்வந்த் ஜாமீனில் விடுவிப்பு என்ற செய்தியை ஊடகங்கள் வழியாகக் கண்டு கொண்டிருந்த மனசாட்சியுள்ள அத்தனை பேரின் மனக்குமுறலும் அது தான்.

தஷ்வந்தின் மீதான குண்டர் சட்டம் ரத்து செய்யப்பட்டதற்கு மிக எளிதான காரணம் ஒன்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. 

அது இது தான்;  ‘தன் மகன் மீதான குண்டர் சட்டத்தை ரத்து செய்யக்கோரி தஷ்வந்தின் தந்தை தொடுத்திருந்த வழக்கில், காவல்துறை உரிய பதில்களை அளிக்கவில்லை என்பதால், அதைக் காரணமாக்கி, சென்னை உயர்நீதிமன்றம் அவன் மீதான குண்டர் சட்டத்தை ரத்து செய்ய உத்தரவிட்டிருக்கிறது’

இப்படி எளிதான காரணம் சொல்லி சட்டத்திலிருந்து தப்பும் அளவுக்குத் தான் நமது சட்டங்கள் இருக்கின்றன என்றால்; முதலில் குற்றவாளியாக நாம் கருத வேண்டியது  யாரை?

ஒரு முக்கியமான வழக்கில் குற்றம் நிரூபிக்கப் பட்டு குற்றவாளிக்குத் தண்டனையும் வழங்கப்பட்ட பிறகு, அவனது தந்தை குண்டர் சட்டத்தை ரத்து செய்யக் கோரி உடனடியாக வழக்குத் தொடர்வதே அநீதி எனும் போது, அந்த வழக்கை விசாரிக்கும் நீதிபதி, வழக்கின் தன்மை குறித்து அறிந்து கொண்ட பிறகல்லவா அதன் மீதான தீர்ப்பை அளித்திருக்க வேண்டும்? இதில் இன்னொரு விஷயமும் இருக்கிறது. ஹாசினி கொலை வழக்கு முடிந்து அதற்கு அளிக்கப் பட்ட தீர்ப்ப்பின் படி குற்றவாளி குண்டர் சட்டத்தில் சிறையிலடைக்கப்படுவதோடு அந்த வழக்கு நிறைவுறுகிறது. குற்றவாளிக்கு விதிக்கப்பட்ட குண்டர் சட்ட அடிப்படையிலான தண்டனையை ரத்து செய்யக் கோரி தொடுக்கப்பட்டுள்ள இந்தப் பிறிதொரு வழக்கை, ‘ஹாசினி கொலை வழக்கு’ எனும் மூல வழக்கோடு ஒப்பிட்டுப் பார்த்து தானே நீதிபதி இந்த வழக்கிலும் தீர்ப்பு வழங்கி இருக்க வேண்டும்?!

இந்த வழக்கைப் பொறுத்தவரை தஷ்வந்தின் தந்தை, தன் மகனின் தண்டனையை ரத்து செய்யக் கோரி வழக்குத் தொடுத்ததே மிகப்பெரிய குற்றம். வழக்குத் தொடுக்க சட்டத்தில் வழி இருப்பதால் தானே இப்படியெல்லாம் குற்றம் நிரூபணமான பிறகும் மனதில் ஈரமே இல்லாமல் வழக்குத் தொடுக்க முடிகிறது. தன் மகன் சித்ரவதை செய்து கொன்றது ஒரு அறியாச் சிறுமியை என்ற உணர்விருந்திருந்தால் அந்தத் தந்தையால் இப்படி ஒரு வழக்கைத் தொடுத்திருக்க முடியுமா?! ஊரறிந்த ஒரு அப்பட்டமான குற்றவாளியை வீட்டுக்கு அழைத்து வந்து வைத்துக் கொண்டு இவர்கள் என்ன சாதிக்கப் போகிறார்கள்?!

பிறகு சிறுமி கொலைக்கான நீதி தான் என்ன?

இப்போதைய வழக்கு ஹாசினி வழக்கு அல்ல; இது குற்றவாளியின் தந்தை, தன் மகன் மீதான குண்டர் சட்டத்தை ரத்து செய்யக் கோரும் வழக்கு. இப்படி ஒரு பிரதான வழக்கில் இருந்து பல வழக்குகள் பிரிந்தாலும் கூட, இந்த வழக்கை விசாரணைக்கு எடுத்துக் கொண்ட நீதிபதி, இதன் மூல வழக்கான சிறுமி கொலை வழக்கு, தமிழ்நாட்டில் ஏற்படுத்திய கொந்தளிப்பான அதிர்வுகளைப் பற்றி அறியாதவராக இருக்க முடியாது. இவ்வழக்கின் தன்மையை ஆராயும் போது குற்றவாளிக்கு குண்டர் சட்டத்தைக் காட்டிலும் கடுமையான தண்டனை கிடைத்தே ஆக வேண்டுமென்ற எதிர்பார்ப்பு இந்த வழக்கை உற்றுக் கவனிப்போர் அனைவருக்குமே இருந்தது. அது நியாயமான எதிர்பார்ப்பும் கூட. என்ன தான் நீதிபதிகள் மாறினாலும், காவல்துறை அதிகாரிகளும் மாற்றப்பட்டாலும் கூட வழக்கு ஒன்றே. அது அப்பட்டமான படுகொலை வழக்கு. திட்டமிட்டு நிகழ்த்தப் பட்ட குரூரமான வன்முறை என்று நிரூபணம் ஆன பிறகு தான் குண்டர் சட்டத்தில் அவனை சிறையில் அடைத்தார்கள். பிறகு இப்போது, காவல்துறை உரிய பதிலை அளிக்கவில்லை, என உப்புச் சப்பில்லாத காரணத்தைக் கூறி, ஜாமீனில் வெளிவர முடியாத விதிகளைக் கொண்ட குண்டர் சட்டத்தை ரத்து செய்தது ஏன்? அப்படியானால் ரத்து செய்த நீதிபதிக்கு தஷ்வந்த் செய்த குற்றத்தின் தன்மை தெரியாதா? அல்லது அது மிக, மிக மோசமான வன்கொடுமை என அவர் நம்பவில்லையா? எந்த அடிப்படையில் அவர் குண்டர் சட்டத்தை ரத்து செய்தார்? என்பதற்கு போதிய விளக்கங்களைக் காணோம்.

அதோடு தஷ்வந்தின் குண்டர் சட்டத்தை ரத்து செய்யக்கோரிய வழக்கில், சரியான பதில்களை அளித்து, முறையாகத் தனது கடமையைச் செய்ய வேண்டிய காவல்துறை, உயர் நீதிமன்றத்தில் நீதிபதி கேள்வி எழுப்பிய போது, உரிய விளக்கம் அளித்து அவனது தண்டனையை மேலும் உறுதி செய்யாமல் என்ன செய்து கொண்டிருந்தது? இப்போது குற்றவாளி ஜாமீனில் வெளியில் வந்த பிறகு அதை வேடிக்கை பார்க்கத்தான் அன்று அவனைக் கைது செய்து, சிரமப்பட்டு குற்றத்தை உறுதி செய்து சிறையில் அடைத்தார்களா? என்ன விதமான நீதி இது?! 

கடந்த வாரத்தில் டெல்லி குருகிராம் சர்வதேசப் பள்ளிச் சிறுவன் ஒருவன் அப்பள்ளியின் பேருந்து ஓட்டுனரால் பாலியல் பலாத்காரம் செய்யப்பட்டு, கொலை செய்யப்பட்டு பள்ளிக் கழிப்பறையில் சடலமாக மீட்கப்பட்டான். அடுத்த நாளே பெங்களூரில் இரண்டாம் வகுப்பு மாணவியொருத்தியை அலுவலக உதவியாளன் எனும் போர்வையில் ஒரு மிருகம் சிதைத்தது. 

முதலில் டெல்லி நிர்பயா, பிறகு அரியலூர் நந்தினி, போரூர் ஹாசினி, எண்ணூர் ரித்திகா, டெல்லி மாணவன், பெங்களூர் மாணவி என குழந்தைகளுக்கெதிரான குற்றங்களில் பட்டியல் நீண்டு கொண்டே தான் போகிறது. குற்றங்கள் குறையாததற்கு முதல் காரணம் நமது சட்டங்களிலுள்ள ஓட்டைகள் தான். எந்தத் தவறையும், எவ்விதக் குற்ற உணர்வும் இன்றி  அனயாசமாகச் செய்து விட்டு, அதற்கான தண்டணையைக் கூட முழுதாக அனுபவிக்காமல் தப்ப வழியிருக்கும் போது குற்றவாளிகள் ஏன் குறையப் போகிறார்கள்? குற்றங்களும் தான் ஏன் குறையப் போகின்றன?

இந்தியாவில் மலிந்து கிடக்கும் பிற குற்றங்களை விடுங்கள். பச்சிளம் குழந்தைகளைக் காவு வாங்கும் இந்தப் பாலியல் குற்றங்களிலாவது குற்றம் செய்பவர்களை அச்சுறுத்தும் விதமாக நமது அரசு மரண தண்டனை விதித்தால் என்ன? பாலியல் பலாத்காரத்தின் போது விபரம் அறியாத அந்த குழந்தைகள் பட்ட வேதனைகளை உணரும் தன்மை கொண்ட எந்த அரசும் முதலில் செய்ய வேண்டியது அதைத் தான். இந்தியாவில் குழந்தைகளுக்கு எதிரான பாலியல் குற்றங்களுக்கான தண்டனைகளை மேலும் கடுமையாக்கியே தீரவேண்டும். இப்போதெல்லாம் பெண் குழந்தைகள் மட்டுமல்ல, பாலியல் பலாத்காரத்தால் பாதிக்கப்படும், கொலையாகும் ஆண்குழந்தைகளின் எண்ணிக்கையும் அதிகமாகிக் கொண்டு தான் இருக்கிறது.

இத்தகைய குற்றங்களில் ஈடுபடுவோரை ஜாமீனில் வெளியில் விட்டால், அது எப்படி குற்றத்துக்கான தண்டனையாகும்? பழங்கால முறைப்படி முச்சந்தியில் கழுவேற்றப்பட்டாலொழிய இவர்களெல்லாம் திருந்த வாய்ப்பே இல்லை! 
 

]]>
Hashini murder case, dhasvant, hashini, child abuse, goonda act, ஹாசினி கொலை வழக்கு, தஷ்வந்த், குண்டர் சட்டம், ஜாமீன் http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/14/w600X390/000hashini.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/14/dhasvant-do-animals-have-to-be-killed-need-to-open-from-the-cage-2773244.html
2773253 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் குளிர் அதிகமானால் உடல் எதனால் நடுங்குகிறது?  மாலதி சந்திரசேகரன் Thursday, September 14, 2017 05:54 PM +0530 இந்த ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் வரையில் வெயிலின் தாக்கம் ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், சில நேரங்களில் மழையும் பெய்து சூட்டினை தணிக்கவும் செய்கிறது. இனி மழை நாட்கள்,  பிறகு அதைத் தொடர்ந்து குளிர் நாட்கள் என சீசன் மாறப்போகிறது. 

மழையோ, குளிரோ எதுவாக இருந்தாலும் நம் உடல் ஓரளவுதான் தாங்கிக் கொள்கிறது. அதிகமானால் நம்மையும் மீறி உடல் நடுங்க ஆரம்பித்து விடுகிறது. அதிலும்,   குழந்தைகள், முதியவர்கள்,  உடல் நலம் குன்றியவர்கள் என்றால் கேட்கவே வேண்டாம். ஒரு போர்வை போதாமல், இரண்டு போர்வையைப் போர்த்திக் கொண்டு அடக்கமாகப் படுத்துக் கொண்டாலும், அவர்களுக்கு பாதிப்பு அதிகமாக இருக்கும். 

இந்த நடுக்கம் எப்படி, எதனால் ஏற்படுகிறது? பார்ப்போம். 

நம் உடலில்,  மூளையின்,  ஒரு அங்மான 'ஹைப்போதலாமஸ்' ஆனது, மூளையின் கீழ்ப்பாகத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஹைப்போதலாமஸ் - இல் உள்ள உஷ்ண  சீரமைப்பு  மையம் தான்,  நம் உடலின் உஷ்ண நிலையைக் கண்காணிக்கிறது. நம் உடலில் முக்கிய அங்கம் வகிக்கும் தண்டுவடமும், சருமமும்தான் உடலின் வெப்ப நிலையைப் பற்றி ஹைப்போதலாமஸுக்கு அவ்வப்போது தகவல் கொடுத்துக் கொண்டே இருக்கின்றன. ஆரோக்கியமான உடல் நிலையில் இருப்பவர்களுக்கு, உஷணமானியை, அக்குளில் வைத்தால்,  36.5 டிகிரி செல்சியஸ் என்றும், நாவின் கீழ் வைத்தால் 36.7 டிகிரி செல்சியஸ் என்றும், ஆசன வாயில் பொருத்திப் பார்த்தால்,  37 டிகிரி செல்சியஸ் என்றும் காட்டும். இவைதான் நம் உடலின் சராசரி வெப்ப நிலை. 

நம் உடலில் வெப்பம் அதிகமாகி விட்டாலோ, குளிர் அதிகமாகி விட்டாலோ, ஹைப்போதலாமஸிற்குத் தகவல் சென்றடைந்தவுடன், சம்பந்தப்பட்ட  வெப்ப நரம்பணுக்கள் அல்லது தட்ப நரம்பணுக்கள் துரிதமாகச் செயல்படத் தொடங்கி விடுகின்றன. இந்த மாற்றத்தினை அறிந்து கொண்ட உஷ்ண சீரமைப்பு மையமானது, தன் சேவையை உடனே தொடங்கி விடுகிறது. உஷ்ணம் அதிகமானால் அதைக் குறைக்கவும், உஷ்ணம் குறைந்தால் அதை அதிகப்படுத்தவும் செய்கிறது. 

சூடு அதிகமாக இருக்கும்பொழுது , ஹைப்போதலாமஸ் ஆனது நம் தசைகளை இறுக்கவும், விரிவடையவும் ஆணை இடுகிறது. அதனால்,  தசை நார்கள் சுருங்கி விரிவடைந்து, அதிகப்படியான வெப்பத்தை, வியர்வையாக வெளியேற்றி விடுகிறது. 

உடலின் வெப்பநிலை  மிகவும்  குறைந்து விட்டால்,  ஹைப்போதலாமஸ் ஆனது  நடுக்கம் கொடுக்கும்படி,  தசைகளுக்கு ஆணையிடுகிறது.  உடனே உடல் அனிச்சையாக நடுங்கத் தொடங்கி விடுகிறது. இந்த நடுக்கத்தின் பொழுது, சருமத்தின் துளைகள் சுருங்கவும் ஆணையைப் பெறுவதால்,  குளிர் நேரத்தில் உஷ்ணத்தினை  வெளியே விடாமல் பாதுகாக்கிறது. 

உடலில் உஷ்ணத்தை அதிகப்படுத்த நடுக்கம் உண்டாகிறதல்லவா? அப்பொழுது ஸ்வெட்டரும்,  போர்வையும் தரும் வெப்பத்தை நம்மால் பெற முடிகிறது. நமக்கு அதிக உஷ்ணத்தினால் வியர்வை உண்டாவதும், அதிக குளிரினால் நடுக்கம் உண்டாவதும், நம் உடலை சீரான வெப்ப நிலையில் வைப்பதற்காகத்தான் என்பதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இந்த மாறுதல்களால், நம் அவய அங்கங்களான,  மூளை,  தண்டுவடம்,  இதயம், கல்லீரல்,  கணையம்,  சிறுநீரகம் மற்றும் செரிமான உறுப்புகள் யாவையுமே சீரான வெப்ப நிலையில் ஒழுங்காகச் செயல்படுகின்றன. 

உடலின் வெப்பநிலையை சீராக வைத்துக் கொள்ளும் பாலூட்டிகள் , பறவைகள், வெப்ப ரத்தப் பிராணிகள் எனவும், அப்படி வெப்ப நிலையை சீராக வைத்துக்கொள்ள முடியாத முதலை, ஆமை,  தவளை போன்றவை குளிர் ரத்தப் பிராணிகள் எனவும் வகைப்படுத்தப்படுகின்றன. 

நம் மூளையானது, ஒரு வினாடிக்கு பல மில்லியன் ஆணைகளை நம் அங்கங்களுக்கு பிறப்பித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. எவ்வளவு அருமையான, அற்புதமான ஒரு அங்கத்தை ஆண்டவன் நமக்கு அளித்திருக்கிறார். வியக்கத்தக்க செயல்களைச் செய்து நம் உடலை எத்தனை ஆரோக்கியமாகப் பாதுகாக்கிறது? யோசித்துப் பாருங்கள். இவ்வளவு மேன்மையான பொக்கிஷத்தை நாம் நல்வழியில் உபயோகப்படுத்த வேண்டும் என்பதை விரதமாகவே எடுத்துக்கொண்டால், வீட்டிற்கும்,  நாட்டிற்கும் ஏற்றத்தைத் தரும் என்பதில் ஐயமில்லை. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/14/w600X390/46.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/14/why-we-shiver-in-cold-climates-2773253.html
2772599 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் மருத்துவ படிப்புக்கான மாணவர் சேர்க்கை குறித்த புள்ளி விவரம் சொல்வது என்ன? Wednesday, September 13, 2017 05:53 PM +0530
சென்னை: நடப்பாண்டில் மருத்துவ மாணவர் சேர்க்கையில் அரசுப் பள்ளியில் படித்த 5 பேருக்கு மட்டுமே இடம் கிடைத்திருக்கிறது என்ற பகீர் தகவல் வெளியாகி நீட்டுக்கு எதிராக போராடி வருவோருக்கு பெரிய மன உளைச்சலை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

அரசுப் பள்ளியில் படித்த 5 பேருக்கு மட்டுமே இடம் என்ற தகவல் சமூக வலைத்தளங்களிலும் வேகமாகப் பரவி வருகிறது. ஆனால், அது ஒன்று மட்டுமே கவனத்தில் கொள்ள வேண்டிய விஷயம் அல்ல.. இன்னும் பல இருக்கின்றன.

தேசிய தகுதி நுழைவுத் தேர்வு எனப்படும் நீட் தேர்வின் அடிப்படையில் நடத்தப்பட்ட மருத்துவ மாணவர் சேர்க்கையில், அரசுப் பள்ளியில் +2 படித்து நீட் தேர்வு எழுதிய 5 பேர் மட்டுமே சேர்க்கை பெற்றுள்ளனர். கடந்த ஆண்டும் இந்த எண்ணிக்கை அவ்வளவு ஒன்றும் பெரிதாக இருந்திருக்கவில்லை. 2016ம் ஆண்டு அரசுப் பள்ளியில் மாநிலப் பாடத்திட்டத்தில் படித்த 30 மாணவர்கள் மட்டுமே மருத்துவப் படிப்பில் சேர்க்கை பெற்றிருந்தனர்.

இதன் மூலம், ஏழை மற்றும் ஊரகப் பகுதி மாணவ, மாணவிகளின் மருத்துவக் கனவு, கானல் நீராகியிருப்பது பட்டவர்த்தனமாகத் தெரிகிறது. 

ஆனால், ஒட்டுமொத்தமாக மாநிலப் பாடத்திட்டத்தில் படித்த மாணவ, மாணவிகள் என்று இதை எடுத்துக் கொள்ளாமல், அரசுப் பள்ளி மாணவ, மாணவியர் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.

அதாவது எம்பிபிஎஸ் மாணவர் சேர்க்கையில் நாம் இழந்தது என்னென்ன? எப்படி? என்பதை அனைத்து புள்ளி விவரங்களையும் கொண்டுதான் முடிவு செய்ய வேண்டும், இந்த ஒரே ஒரு எண்ணை மட்டும் வைத்துக் கொண்டு பேசுவது சரியானதல்ல.

அதாவது, அரசு உதவிபெறும் பள்ளிகளைச் சேர்ந்த மாணவ, மாணவிகள் எத்தனை பேர் மருத்துவ சேர்க்கையில் இடம்பிடித்தனர் என்ற புள்ளி விவரம் கிடைக்கப்பெறவில்லை. ஏன் என்றால், அரசு உதவிபெறும் பள்ளிகள் தனியார் பள்ளிகள் என்ற பட்டியலில் வைக்கப்படுகிறது. 

உண்மையில் அரசுப் பள்ளிகளுக்கும், அரசு உதவி பெறும் பள்ளிகளுக்கும் பெரிய வித்தியாசங்கள் இருப்பதில்லை.

அதாவது கடலூரில் உள்ள அரசு உதவி பெறும் பள்ளியில் பயின்ற மாணவர், 11ம் வகுப்பில் ரூ.125ம், 12ம் வகுப்பில் ரூ.200ம் ஆண்டுக் கட்டணமாக செலுத்தி படித்துள்ளார். அவர் தற்போது அரசு மருத்துவக் கல்லூரியில் இடம் பிடித்துள்ளார். எனவே, இதையும் புறந்தள்ளிவிடக் கூடாது.

மேலும், ஆதி திராவிடர் நல வாரியம், ஆண்டு தோறும் மாநில அளவில் அதிக மதிப்பெண் எடுக்கும் 10 மாணவர்களை தேர்வு செய்து நிதி வழங்கி தனியார் பள்ளியில் படிக்க வைக்கிறது. இவர்களும் தனியார் பள்ளி மாணவர்கள் என்ற கணக்கில்தான் வருகிறார்கள் என்கிறார் கல்வியாளர் பிரின்ஸ் கஜேந்திரபாபு.

அரசால் நடத்தப்படும் பள்ளிகளில் படித்த மாணவ, மாணவிகள் எத்தனை பேர் மருத்துவ படிப்பில் சேர்ந்துள்ளார்கள் என்றால் அதற்குதான் 5 பேர் என்ற பதிலை இந்த புள்ளி விவரம் தெரிவிக்கிறது.

மருத்துவ மாணவர் சேர்க்கை புள்ளிவிவரத்தில் மற்ற பல விஷயங்களையும் நாம் கவனித்தே ஆக வேண்டும். அதாவது, வழக்கத்தை விட, சென்னையைச் சேர்ந்த மாணவ, மாணவிகள் அதிகளவில் மருத்துவப் படிப்பில் சேர்ந்துள்ளனர். கடந்த ஆண்டு 113 என்ற எண்ணிக்கையில் இருந்த நிலையில், இந்த ஆண்டு 471 மாணவர்கள் மருத்துவக் கல்வியில் சேர்ந்துள்ளனர். இது எதைக் காட்டுகிறது என்பது பலருக்கும் புரிந்திருக்கும்.

அதோடு, மிகவும் பின்தங்கிய மாவட்டங்களைச் சேர்ந்த மாணவர்களும் அதிகளவில் முன்னேற்றம் அடைந்துள்ளனர். அதாவது, கடந்த ஆண்டு வெறும் 4 மாணவர்கள் மட்டுமே மருத்துவப் படிப்பில் இடம்பிடித்திருந்த அரியலூரில் இருந்து இந்த ஆண்டு 21 மாணவர்களாக அதிகரித்துள்ளது.

டாப்பர்ஸ் ஃபேக்டரி என்று அழைக்கப்படும் நாமக்கல் மாவட்டத்தில் கடந்த ஆண்டு 957 மாணவ, மாணவிகள் மருத்துவம் படிப்பில் சேர்ந்த நிலையில், இந்த ஆண்டு அது 109 ஆகக் குறைந்துள்ளது. இது நிச்சயம் பலரால் வரவேற்கப்பட வேண்டியதாகவே பார்க்கப்படுகிறது.

ஏற்கனவே, மாநில அளவில் முதலிடம் பிடித்த மாணவ, மாணவிகளின் பெயர்கள் அறிவிக்கப்படாது என்ற அறிவிப்பினால் நாமக்கல் தனியார் பள்ளிகளுக்கு பெரிய இழப்பு. இதனால், வெறும் முட்டை இடும் கோழிகளாக மாணவர்களை மாற்றும் பள்ளிகள் இனி அந்த வேலையை சற்று சுமாராகவே செய்யும் என்று எதிர்பார்க்கலாம்.

அதாவது, மொத்தமுள்ள மருத்துவ மாணவ சேர்க்கை இடங்களான 3,534ல் மாநிலப் பாடத்திட்டத்தில் படித்த 2,314 மாணவர்கள்  இடம்பெற்றுள்ளனர். மீதமுள்ள 1,220 சேர்க்கை இடங்களில் சிபிஎஸ்இ உள்ளிட்ட பாடப்பிரிவுகளில் படித்தவர்கள் சேர்க்கை பெற்றுள்ளனர்.  ஆனால், கடந்த ஆண்டு இதர பாடப்பிரிவுகளில் படித்தவர்கள் வெறும் 26 இடங்களில் மட்டுமே சேர்க்கை  பெற்றனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

எனவே, நீட் தகுதித் தேர்வை அடிப்படையாக வைத்து நடத்தப்பட்ட மாணவர் சேர்க்கையில் 3ல் 2 பங்கை மாநிலப் பாடத்திட்டத்தில் படித்த மாணவர்கள் பிடித்தாலும் நிச்சயம் மாநிலப் பாடத்திட்டத்தில் படித்த மாணவர்களுக்கு பெரும் பின்னடைவு என்பதை இந்த இடத்தில் மறுக்கவே முடியாது.

இதில், கடந்த ஆண்டு +2 முடித்து, நீட் தேர்வுக்காக ஓராண்டு முழுவதும் படித்து மருத்துவப் படிப்பில் சேர்க்கை பெற்ற மாணவர்களின் எண்ணிக்கை கிடைக்கப்பெறவில்லை.

சென்னை, கோவை, மதுரை, வேலூர், திருநெல்வேலி உள்ளிட்ட மாவட்டங்களில் கடந்த ஆண்டை விட இந்த ஆண்டு மருத்துவ படிப்பில் அதிகமான மாணவர்கள் சேர்ந்துள்ளனர்.

அதே சமயம் ஈரோடு,  கிருஷ்ணகிரி, நாமக்கல், திருவள்ளூர் உள்ளிட்ட மாவட்டங்களைச் சேர்ந்த மாணவர்கள், கடந்த ஆண்டை விட இந்த ஆண்டு மருத்துவப் படிப்பில் இடம் பிடித்திருப்பது கணிசமாகக் குறைந்துள்ளது. 

எனவே, வெள்ளம் வந்த பிறகு ஜான் போனதே, முழம் போனதே என்றுதான் இங்கு நாம் கவலைப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறோம். நீட் தேர்வுக்கு எதிராக நாம் போராடிக் கொண்டிருப்பது காலதாமதமான ஒன்று என்பதே இந்த புள்ளி விவரங்கள் காட்டுகின்றன. ஏன் எனில், வெகு காலம் முன்பே, நமது மாநிலப் பாடத்திட்டத்தின் மேம்பாட்டுக்காக நாம் போராடியிருக்க வேண்டும். அரசுப் பள்ளிகளின் வீழ்ச்சிக்கு எதிராகவும், தனியார் பள்ளிகளின் வளர்ச்சிக்கு எதிராகவும் போராடியிருக்க வேண்டும். மறைமுகமாக அரசுப் பள்ளிகளுக்கு ஆண்டு தோறும் மூடுவிழாக் கண்டுவிட்டு இன்று அதன் தரம் குறித்து புலம்புவதில் அர்த்தமே இல்லை. 

அரசுப் பள்ளிகளையும், கல்வித் தரத்தையும் மேம்படுத்தாத அரசுகளுக்கு எதிராக அன்று நாம் இதே அளவுக்குக் குரல் கொடுத்திருந்தால் நீட் இன்று நமக்கு சாபமாக ஆகியிருக்காது. நிச்சயம் அகில இந்திய அளவில் நமக்கு மருத்துவக் கல்விக்கான வாசலைத் திறந்துவிட்ட வரமாக மாறியிருக்கும்.

அரசியல்வாதிகளும், அரசுப் பள்ளிகளைக் கண்டுகொள்ளாத அரசுகளும் செய்த தவறுகளை கண்டும் மௌனியாகஇருந்த நாம் இன்று அதற்கான தண்டனையை அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். 

நீட் தேர்வுக்கு எதிரான போராட்டத்தோடு, அரசுப் பள்ளிகளின் தரம், கல்வி மேம்பாட்டுக்கு ஆதரவான குரலையும் சற்று உயர்த்தியே முழங்க வேண்டும் என்பதுதான் அடிப்படை உண்மை என்கிறார்கள் விஷயம் தெரிந்த பாமரர்கள்.

]]>
மாணவர் சேர்க்கை ,புள்ளி விவரம்,அரசுப் பள்ளி,Government school students,medical seat,5 students,NEET http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/8/4/w600X390/114423-neet-tamil.png http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/13/மருத்துவ-படிப்புக்கான-மாணவர்-சேர்க்கை-குறித்த-புள்ளி-விவரம்-சொல்வது-என்ன-2772599.html
2772585 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் ராஜன் மகள் உமா பார்வதி Wednesday, September 13, 2017 03:58 PM +0530  

ஆறு வருடங்கள் முன் ‘ராஜன் மகள்’ ( பா.வெங்கடேசன்) என்னும் புத்தகத்தை அதன் அட்டைப் படம் வசீகரித்ததால் வாங்கிவிட்டேன். ஆனால் அது வாசிக்கப்படாமல் என் அலமாரியில் அழகான ஒரு அலங்காரப் பொருளாக மட்டும் இருந்துவந்தது. தோழி ஒருத்தியின் பிறந்த நாளிற்கு அப்புத்தகத்தை பரிசாக கொடுத்துவிட்டேன். அத்துடன் மறந்துவிட்டேன். பின்னொரு நாள் புத்தகக் கடையொன்றில் மீண்டும் ‘ராஜன் மகள்’ புத்தகத்தைப் பார்த்தவுடன் அட்டையினால் கவரப்பட்டு வாங்கிவிட்டேன். ஆனால் பழைய கதைதான் – வாசிக்கவில்லை. நேரமின்மையை காரணம் சொல்ல முடியாது, நான் வாசிப்பதற்காக நேரத்தை எப்படியாவது தயாரித்துக் கொள்ளுபவள். இப்புத்தகத்தை நான் ஒதுக்கிவைத்தது எவ்வளவு பெரிய குற்றம் என்று வாசித்த பின்புதான் தெரிந்தது. எவ்வளவு பெரிய அபத்தம் இது என்று என்னை நானே திட்டிக் கொண்டேன். இவ்வளவு நுட்பமான புனைவை எழுதியவர் எங்கோ புகழ் வெளிச்சங்கள் படாத இடத்தில் பதுங்கியிருப்பது பேரதிசயம்.

முதல் பக்கத்தை கடக்க எனக்கு பொறுமை தேவையிருந்தது. யாருடா அந்தப் பரமசிவம் பிள்ளை அய்யோ அவரைப் பற்றியா இந்தக் கதை என்று நினைத்தேன்...அடுத்த பக்கம் என்னை அதனுள் புதைக்க ஆரம்பித்தது. வாசிக்க வாசிக்க வசியப்பட்டுப் போனேன். மழை வீட்டைப் பற்றிய நுண்ணிய குறிப்புகளும், அதன் வர்ணனைகளும் இதுவரை நான் படித்திறாதது. என்னை முற்றிலும் வேறு ஒரு உலகத்திற்கும் தளத்திற்கும் எடுத்துச் சென்று விட்டது. மழைக்குள் நின்று கொண்டு படித்த மாதிரியே இருந்தது மழையின் வர்ணனைகள். மழையில் கண்டெடுத்த குழந்தை சாரங்கன் மனிதனா புனைவின் நாயகனா யார் யார் என்று மேலும் மேலும் படிக்க ஆவல் எழுந்தது. வயதான ஒரு ஜமீன்தாரரின் அந்தரங்க ஆசை, அவரின் யவன மனைவியின் மறைமுக தூண்டுதல், காதலை நிலைநிறுத்த மனிதனின் போராட்டங்களை வெகு நுட்பமாக அழகியலுடனும் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. பரமசிவம் பிள்ளையின் பிடிவாதம், அவர் மனைவியின் புலம்பல்கள், அமானுஷ்யமான அந்தக் கட்டடம் என்று கதையும் புனைவும் சேர்ந்து இழை இழையாக மனதினுள் சொல்லொண்ணா ஆர்வத்தையும் வாசித்தலின் இன்பத்தையும் அள்ளி அள்ளித் தந்தது. அவர்களின் வளர்ப்பு மகனான சாரங்கனூடே வளர்ந்த கதை அவன் இளம் பிராயத்தை வாழ்வின் தேடலுடனே அமைத்து, விசித்திரமான இடங்களை அவன் கண்டடைந்து மகிழ்ந்து பெருமிதம் கொள்ளும் போது ஏனைய சிறுவர்கள் போல வாசிப்பவர்க்கும் ஏக்கம் வருகிறது, நம்மால் பெற முடியாத ஏதோ ஒன்றை அடுத்தவர் அடைந்துவிட்டால் அதுவும் வெகு சுலபமாக அடைந்துவிட்டால் நம்க்கு ஆற்றாமை எழுவது நிஜம் தானே? சாரங்கனின் சாகஸங்கள், அவனின் அதீத அழகு, அவனுடைய தெளிவு, திறமை என்று ஆச்சரியங்களின் மொத்த உருவம் அவன். அவனின் அத்தனை விஷயங்களும் மண்டியிட்டு விடுவது ஒரு பெண்ணால்...அழகும் யெளவனமும் வனப்பும் நிறைந்த ஒரு அழகியால் அவன் நிலை குலைந்து போகிறான்.வளர்ப்பு மகனின் துயரைத் தாங்காத தகப்பனே மகனின் தேவையறிந்து கமலத்திடம் கூச்சத்துடன் சொல்கிறார் (கதையில் பிடித்த இன்னொரு விதயம் எவ்விடத்திலும் கமலத்தை தரம் குறைத்து சொல்லப்படவில்லை, தாசியென்றோ விலைமகளென்றோ சொல்லாமல் நித்ய சுமங்கலி என்று ஊர்ப்பெண்கள் வாயாலேயே குறிப்பிட்டிருப்பது மிகச் சிறப்பு)

அதீத அழகும் இளமையும் உடம்பின் தினவும் இவ்வளவு நுட்பமாக வேறு எந்தக் கதையிலும் சொல்லப்பட்டிருக்குமா என்று தெரியவில்லை. கதையின் முக்கியமானவை கடைசி ஐந்துப் பக்கங்கள். நோயில் கிடந்த சாரங்கனை கமலம் முதலில் பரிவுடன் தான் அணுகுகிறாள், சிலரால் பெண்ணை அடைந்துதான் அவளை முழுவதும் உணர்ந்து தான் காமத்தைக் கடக்க முடியும், வெகு சிலரால் தான் பெண்ணுடல் சேராமலேயே பெண்ணைக் கடக்க முடியும். சாரங்கன் என்னும் பேரழகன் பெண்ணாசையை ஒரு நொடித் தெளிவில் கடந்து திரும்பிப் பார்க்காமல் செல்கிறான்.

ஆண்டாண்டுகள் கழித்து கமலத்தின் பருவ மகள் சிந்தாமணி கமலம் இட்ட ப்ரியமான கட்டளையை ஏற்று சாரங்கனைத் தேடி மழை வீட்டிற்கு வந்து உடனே திரும்பிப் போய் தாயிடம் தான் கண்ட காட்சியைச் சொல்வது ரசனைகளின் செறிவு. அவள் கண்டதும் பேரழகன் ஒருவனைத்தான். ரகசியங்களும் மாந்திரீகமும் நிறைந்த சாரங்கன் தானோ அது இன்னும் மாறா இளமையுடன் வலம் வருவது? அல்லது அவனும் கால சந்தர்ப்பங்களினால் வேறொரு பெண்ணிடம் மண்டியிட்டுப் பிள்ளைப் பெற்று அதே திண்மையுடன் தன் உருவ வாரிசை உலகில் உலவவிட்டு வெகு தூரம் எங்கோ சென்றுவிட்டானோ? எது நிஜம்? எது புனைவு? வாசிப்பவர்க்கு எந்த முடிவு பிடிக்கிறதோ அதை அவரிடமே ஒப்ப்டைக்கிறார் கதாசிரியர். எனக்குப் பிடித்த முடிவு அவன் சாரங்கன் தான்...அவனின் அதீத வசீகரத்துடன் தான் எழுப்பிய மாளிகையில் பெண்ணை பெண்ணுடலை வென்று, இளமையை தக்க வைத்துக் கொண்டு தன் மழையுடனும் தனிமையுடனும் என்றும் இருப்பான்.



வெகு நாள் கழித்து மீண்டும் கைக்கு வந்த இக்கதையை நான் வாசிக்க கிடைத்த அனுபவமும் வெகு அழகு. மின்சாரம் துண்டிக்கப்பட்ட இரவில், விளக்கின் ஒளியில் மழையைப் பற்றிய விவரிப்பை மழை முடிந்த ஒரு நாளில் வாசிப்பது என்பது எவ்வள்வு பொருத்தம்? மொழித் துல்லியம், வார்த்தை பிசகாத வர்ணனைகள் என்று பிரமிப்பின் உச்சத்திற்கு அழைத்துச் சென்றுவிடுகிறது இக்கதை. ஓசூர் என்ற ஊருக்குள் ஒரு ஜமீன் மாளிகைக்கு சென்று விட்டு இருவரின் காதலை அறிந்துவிட்டு வந்தது போன்ற உணர்வினைத் தந்துவிட்டது இது. வரிக்கு வரி ஆழ்ந்த வாசிப்பானுபவம் கிட்டிய கதை இதுவென்பது வெகு நிச்சயம். என் தேடலின் பயனாக ‘ராஜன் மகளை நான் கண்டடைந்தேன். சில சமயம் நம்மிடம் இருக்கும் பொக்கிஷங்கள் நம் கண்ணுக்கே புலப்படாது போய்விடும் தானே?

]]>
Rajan Magal, Ba.Venkatesan, ராஜன் மகள், பா.வெங்கடேசன் http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/13/w600X390/rajan_magal.jpeg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/13/rajan-magal-short-story-collections-2772585.html
2772579 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் தனியார் வேன்களில் குழந்தைகளைப் பள்ளிக்கு அனுப்புகிறீர்களா?  கார்த்திகா வாசுதேவன் Wednesday, September 13, 2017 03:10 PM +0530  

சென்னை போன்ற பெருநகரங்களில் குழந்தைகளைப் பள்ளிக்கு அனுப்ப பள்ளிப்பேருந்துகளையும், வேன்களையும் மட்டுமே நம்பி இருக்க முடிவதில்லை. பல்லாயிரக்கணக்கான பெற்றோர் தங்களது குழந்தைகளை தனியார் வேன்கள், ஆட்டோக்கள், டாடா சுமோ, குவாலிஸ் மாதிரியான கார்கள், ஷேர் ஆட்டோக்கள் உட்பட பல வாகனங்களில் பள்ளிகளுக்கு அனுப்பி வைக்கிறார்கள். இந்த வாகனங்கள் அனைத்துமே ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில் தான் கிளம்புகின்றன. காலை 7 மணி முதலே, இத்தகைய வாகனங்களின் பெருக்கம் மாநகரச் சாலைகளில் அதிகரிக்கத் தொடங்கி விடுகிறது. 7 மணிக்குத் தொடங்கி 9 மணி வரை நீளும் இந்தப் போக்குவரத்து நெரிசலில் சிக்கி பள்ளியைச் சென்றடைவதற்குள் அந்த வாகனங்களை இயக்கும் ஓட்டுனர்கள் மட்டுமல்ல அதில் பயணிக்கும் மாணவர்களும் கூட சோர்ந்து தான் போகிறார்கள். 

இந்தக் களேபரத்தில் ஊர் முழுக்க, ஒரு இடம் பாக்கியின்றி எல்லாச் சாலையோரங்களிலும் தோண்டிப் போடப்பட்டிருக்கும் சாலைப் பள்ளங்கள் வேறு வாகன ஓட்டிகளை  அதிகமும் நிம்மதியிழக்கச் செய்வதாக இருக்கின்றன. காலையில் நாம் சாதாரணமாகக் கடந்து வந்த பாதையை மாலையிலோ அல்லது இரவிலோ வீடு திரும்புகையில் அதே விதமாக எதிர்ப்கொள்ள முடிவதில்லை. அங்கே புதிதாக பள்ளம் தோண்டப்பட்டிருக்கலாம். அல்லது தொடர்ந்து நடந்து கொண்டிருக்கும் மழைநீர் வடிகால் அல்லது, கழிவு நீர் குழாய்கள் சீரமைப்பு வேலைகளின் உபயங்களில் ஒன்றாக நிலத்தடிக் குழாய்களில் ஏதோ ஒன்று உடைப்பெடுத்துக் கொண்டு தண்ணீர் வெளியேறிக் கொண்டே இருக்க... நாம் தினம் செல்லும் பாதையில் திடீரென முளைத்த குளங்களை தாண்டிச் செல்ல வேண்டிய நிர்பந்தத்துக்கு ஆளாகி விடுகிறோம். 

சில இடங்களில், நாம் வழக்கமாகக் கடக்கும் இடங்கள் தானே என்று நம்பி, சாலைகளைப் போகிறபோக்கில் கடந்து விட முடிவதில்லை. சென்னை அண்ணாசாலையில் அரசுப் பேருந்தை விழத்தட்டி அதிர்ச்சியூட்டிய திடீர் பள்ளம் போல நாம் பயணித்துக் கொண்டிருக்கும் வாகனத்துக்குக் கீழே பூமி நெகிழ்ந்து காலை வாரி விட்டு விடும் அபாயம் இன்று சென்னையின் எல்லாச் சாலைகளிலுமே உண்டு. கடந்த ஓராண்டுக்கும் மேலாக இங்கு எல்லாச் சாலைகளிலும், தெருக்களிலும், ஓரத்திலோ அல்லது நடுவிலோ மிகப்பெரிய யானைக்குழிகள் தோண்டப்பட்டு, அவை மழைநீர் வடிகால் மற்றும் கழிவுநீர் வடிகால் சீரமைப்பு என்ற பெயர்களில் செப்பனிடப்பட்டு மூடப்பட்டுக் கொண்டே வருகின்றன. இதில் நாம் கவனித்தாக வேண்டிய விஷயம், இந்தப் பள்ளங்கள் அனைத்துமே தோண்டப்பட்ட வேகத்தில் அவற்றின் கட்டுமானம் உறுதியாகி விட்டதா? இல்லையா? என்ற புரிதல் இன்றியே கூட பல இடங்களில் மக்கள் புழங்கத் தோதாக உடனடியாக மூடப்பட்டு வருகின்றன.

ஒருவேளை அவற்றின் கட்டுமானங்கள் சரியானது தான் என்றால், அவற்றால் விபத்துகள் ஏதும் இதுவரை நேரிட்டிருக்கக் கூடாது தானே? அது மட்டுமல்ல இதுவரை மூடப்பட்ட சாலைப் பள்ளங்களில் பெரும்பாலானவற்றில் மேன் ஹோல் என்று சொல்லப்படக்கூடிய சாக்கடை சிமெண்ட் மூடிகள் நகரின் பல இடங்களிலும் உடைந்து பழுதான நிலையில் கேட்பாரற்றுத் திறந்து கிடக்கின்றன. அவற்றை பலமுறை சீரமைத்தாலும் கூட வாகன ஓட்டிகளின் அலட்சியத்தால் அந்த மூடிகள் மேலும் மேலும் உடைந்து சிதறி தினமும் அந்தச் சாலைகளை உபயோகிப்பவர்களுக்குப் பெருத்த தலைவலியாகவே மாறி வருகின்றன. இதற்கெல்லாம் அடிப்படை காரணங்கள் என்ன? அந்தப் பணிகளை பொறுப்பெடுத்துச் செய்யும் அரசு ஊழியர்கள் மற்றும் ஒப்பந்ததாரர்களின் அலட்சியம் தானே முக்கியக் காரணமாக இருக்க முடியும். அவர்களைத்தாண்டி இது பொது மக்களின் குற்றமும் தான். ஏனெனில் சாலைச் சீரமைப்புப் பணிகள் அனைத்தும் நாம் அரசுக்குச் செலுத்தும் வரிப்பணத்தில் நடத்தப் படுபவை என்று தெரிந்திருந்தும் கூட நாம் அந்தப் பணிகள் அனைத்தும் முழுமையாக நிறைவேற அவற்றுக்குப் போதிய அவகாசம் அளிப்பதே இல்லை. கிஞ்சித்தும் பொறுப்புணர்வே இல்லாமல் நமது தேவைகளை மட்டுமே மனதில் கொண்டு அவசரக் கோலத்தில் பணி முடிந்தும், முடியாமலிருக்கும் சாலைகளைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கி விடுகிறோம். பிறகு அந்தச் சாலைகளின் தரத்தைப் பற்றிப் பேசுவதில் என்ன அர்த்தமிருக்க முடியும்? தரமற்ற சாலைகள் உருவாக்கத்தில் நம்மாலான பங்காக இதை நாம் தொடர்ந்து செய்து கொண்டே இருக்கிறோம். ஒரு பக்கம் பொறுப்பில்லாமல் நடந்து கொண்டு மறுபக்கம் சாலைகளின் தரம் பற்றியும் கேள்வி எழுப்பிக் கொண்டிருக்கிறோம். 

சரி இப்போது மீண்டும் தனியார் பள்ளி வேன்களுக்கு வருவோம்;

‘பள்ளியில்லாத ஊர்களே இருக்கக் கூடாது’ என்ற அடிப்படையில் ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் முதலில் ஆரம்பப் பாடசாலைகள் தொடங்கப் பட்டன. முதலில் திண்ணைப் பள்ளிகளாக இருந்தவை அனைத்தும் காமராஜர் காலத்தில் அரசுப் பள்ளிகளாகவும், அரசு உதவி பெறும் தனியார் பள்ளிகளாகவும் மாறின. கிராமத்தின் மக்கள் தொகைப்பெருக்கத்துக்கு ஏற்ப மாணவர்கள் எண்ணிக்கை அதிகரித்த போது ஆரம்பப் பள்ளி, அரசு நடுநிலைப் பள்ளியாக ஆனது. பின்னர் பேரூர்கள் தோறும் உயர் நிலைப் பள்ளிகள் கொண்டு வரப்பட்டன. நகரங்களில் மேல்நிலைப் பள்ளிகள் இயங்கி வந்தன. 80 கள் வரை இப்படித்தான் இருந்தது தமிழகப் பள்ளிக்கூடங்களின் நிலை. நகரங்களில் பெரும்பாலும் தனியார் வசத்தில் ஓரிரு ஆண்கள், பெண்கள் மற்றும் இருபாலர் சேர்ந்து பயிலும் பள்ளிகள் இருக்கும், ஒரே ஒரு அரசு மேல்நிலைப்பள்ளி இருக்கும். மிஞ்சிப் போனால் மாவட்டத் தலைநகரங்களில் கூட அரசு மற்றும் தனியார் பொறுப்பில் ஐந்தாறு பள்ளிகள் மட்டுமே இயக்கப்படும். அன்று தனியாரை விட அரசுப் பள்ளிகளில் பயிலும் மாணவ, மாணவிகளின் எண்ணிக்கை அதிகமாக இருந்தது. 

இந்த நிலை மாறி பிற்பாடு நாடார் உறவின் முறை பள்ளிகள், கம்மவார் சங்கப் பள்ளிகள், ரெட்டியார் பள்ளிகள், முதலியார் பள்ளிகள், ஆதி திராவிடர் பள்ளிகள், தேவர் பள்ளிகள், கத்தோலிக்கக் கிறிஸ்தவப் பள்ளிகள், இஸ்லாமியப் பள்ளிகள், என மதத்தின் பெயரிலும், ஜாதிகளின் பெயரிலும் உதிரி, உதிரியாக அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாகத் தோன்றத் தொடங்கிய தனியார் பள்ளிகளின் எண்ணிக்கை கடைசியில் இன்று தனி நபர் பெயர்களில் அமைந்த பள்ளிகளில் வந்து நிற்கிறது. அதிலும் எப்படி? ஒரு தெருவுக்கு நான்கைந்து பள்ளிகளாக இப்படி தெருவுக்கு நான்கைந்து பள்ளிகள் இருந்த போதிலும் கூட  பெரும்பாலானோர் வீட்டிலிருந்து நடந்து செல்லும் தொலைவில் இருக்கக் கூடிய பள்ளிகளைக் கூட புறக்கணித்து விட்டு அவரவர் அந்தஸ்துக்குப் பொருத்தமாக நகரின் பிரபலமான டாப் டென் பள்ளிகளில் தான், தங்களுடைய குழந்தைகளைப் படிக்க வைக்க வேண்டும் என்று கங்கணம் கட்டிக் கொண்டு செயல்படுகிறார்கள். இம்மாதிரியான சூழ்நிலைகளில் தூரத்தில் இருக்கும் பள்ளிகளைச் சென்றடைய பெற்றோர் தனியார் வேன்களையும், ஆட்டோக்களையும், கார்களையும் நம்புகிறார்கள். எந்த அளவுக்கு என்றால்... காலையில் வேனில் ஏற்றி விடுவதோடு பெற்றோரின் கடமை முடிந்து விட்டது என்பது வரை... மாலையில் குழந்தைகளைச் சரியான நேரத்தில் வீட்டில் இறக்கி விட வேண்டிய கடமை அந்தந்த வாகன ஓட்டிகளுக்கானது. இந்த எதிர்பார்பிலும், நம்பிக்கையிலும் எந்தத் தவறும் இல்லை. ஆனால் தனியார் வேனிலோ, ஆட்டோவிலோ பள்ளி செல்லும் குழந்தைகள் போக்குவரத்து நெரிசலில் சிக்கி  சற்றே வீடு திரும்பத் தாமதமானால் போதும் சம்மந்தப்பட்ட வாகன ஓட்டியை அலைபேசியில் ஒருவர் மாற்றி ஒருவர் அழைத்து கேள்விகளால் திணறடிக்கப் பெற்றோர்கள் தயங்குவதே இல்லை. 

  • பெற்றோர்களின் கேள்விக்குப் பதில் சொல்லியாக வேண்டிய நிர்பந்தம்.
  • காலை முதல் மாலை வரை குறிப்பிட்ட பள்ளிகளுக்கு மட்டுமாகத் தங்களது பயண நேரத்தை முறைப்படுத்திக் கொள்ளாமல், ஓய்வு ஒழிச்சலின்றி மீந்திருக்கும் எல்லா நேரங்களிலும் அரசுப் பள்ளி ஆசிரியர்கள் மற்றும் கல்லூரி மாணவிகளுக்கென தனித்தனியாக ட்ரிப் சவாரி அடித்து சம்பாதிக்க நினைக்கும் சில தனியார் ஓட்டுனர்களின் பேராசை!
  • காலை தொடங்கி மாலை வரை எங்கும், எதிலும் அவசரத்தையும், அதிவேகத்தையும் கடைபிடித்தே பழக்கப்பட்டுப் போன தனியார் வேன் டிரைவர்களின் ஓவர் ஸ்மார்ட்னஸ், சில நேரங்களில் வொர்க் அவுட் ஆகாமல் நேற்றைய சம்பவத்தைப் போல காலை வாரி விட்டு விடுகிறது. நேற்று அயனம்பாக்கத்தில் இருந்து வேலம்மாள் பள்ளி மாணவர்களை ஏற்றிக் கொண்டு அயப்பாக்கத்துக்குச் சென்ற தனியார் பள்ளி வேன் ஒன்று சாலையோரமிருந்த மழைநீர் வடிகால் பள்ளத்தில் விழுந்ததில், அதிலிருந்த மாணவர்களை ஜன்னல்களை உடைத்து மீட்க வேண்டியதாகி விட்டது. (இந்தச் சம்பவத்தில் அதிக சேதங்கள் இல்லை என்ற போதிலும் அதில் பயணித்த மாணவர்களின் மனநிலை மற்றும் அவர்களது பெற்றோர்களின் மனநிலைகளை எண்ணிப் பாருங்கள். பல இடங்களில் இம்மாதிரியான அசம்பாவிதங்களில் உயிரிழந்தவர்கள் பலருண்டு.) 

ஆகவே தனியார் வாகனங்களில் பிள்ளைகளைப் பள்ளிக்கு அனுப்பும் பெற்றோர் ஒன்றிற்கு பலமுறை தங்களது குழந்தைகளின் பாதுகாப்பை அடிக்கடி உறுதிப் படுத்திக் கொள்ள மட்டும் தவறவே கூடாது. என்பதை நாம் உணர வேண்டும்.

  • அந்த உறுதிப் படுத்துதல் என்பது சம்மந்தப்பட்ட டிரிவரை எரிச்சலூட்டக் கூடியதாகவோ, சோர்வுறச் செய்வதாகவோ இல்லாமல் அவர்களையும் நட்பு ரீதியாக அணுகப் பெற்றோர்கள் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.
  • எல்லாப் பெற்றோர்களும் வாரம் ஒருமுறையாவது, குறைந்த பட்சம் வேன் கட்டணம் செலுத்தும் போது மட்டுமாவது தங்களது குழந்தைகளின் பள்ளி வேன் டிரைவரைத் தொடர்பு கொண்டு, வேனில் பயனிக்கையில் பிற மாணவர்களுடன் தங்களது பிள்ளைகளின் அணுகுமுறை பற்றியோ அல்லது நட்புறவு பற்றியோ கேள்வி எழுப்பி சகஜமாகப் பேசிக் கொள்ளத் தயங்கக் கூடாது.
  • பள்ளி வேன் டிரைவர்களும் நம்மைப் போன்ற சக மனிதர்களே தான் என்பதால், அவர்களை மரியாதையுடன் நடத்த வேண்டிய பொறுப்பும் நம்முடையதாகிறது. சில வேன் டிரைவர்களுக்கு தங்களது வேன் உரிமையாளரைக் காட்டிலும் வாடிக்கையாளரான சில குழந்தைகளின் பெற்றோர் என்றால் தான் அடி வயிற்றில் பயம் உருளத் தொடங்கி விடுமாம். ஏனென்றால் அப்படியொரு டெர்ரர் முகத்தை அவர்கள் டிரைவர்களுக்கென ஸ்பெஷலாக பராமரித்து வருகிறார்களாம்.

முடிவாக ஒரு விஷயம்; ‘மித வேகம் மிக நன்று’ என்பதை நாமுணர்ந்து கொள்வதோடு மட்டுமன்றி டிரைவர்களுக்கும் எப்போதும் உணர்த்தத் தவறாதவர்களாவோம்.

 

]]>
தனியார் பள்ளி வேன்கள், வாகன ஓட்டிகள், சென்னை சாலைகள், தனியார் பள்ளிகள், விபத்துகள், private school vans, private school children, accidants, safety, road safety http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/13/w600X390/private_school_van.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/13/do-you-send-children-to-school-in-private-vans-2772579.html
2771944 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் உங்க ஹெல்மெட்டைக் கடைசியாக எப்போ கிளீன் பண்ணீங்க பாஸ்?! கார்த்திகா வாசுதேவன் Tuesday, September 12, 2017 05:38 PM +0530  

ஸ்டார்ட் மியூசிக்... இது ஹெல்மெட் கிளீனிங் வாரம்...

ஹெல்மெட் அணிவது, அணியாமலிருப்பது என்பதைத் தாண்டி இதில் இன்னொரு வேடிக்கையான விஷயம் என்ன தெரியுமா? ஹெல்மெட் வாங்கி வருஷங்கள் பலவான பின்னும் அதை குறைந்தபட்சம் மாதம் ஒருமுறையாவது சுத்தம் செய்து தூய்மையாக வைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற உணர்வு நம்மில் பெரும்பாலானோருக்கு வராமலே இருப்பது தான். எங்கே மனதாறச் சொல்லுங்கள் பார்ப்போம். இந்தக் கட்டுரையை வாசிப்பவர்களில் எத்தனை பேர் முறையாக அவரவர் ஹெல்மெட்டுகளை மாதம் ஒருமுறையேனும் சுத்தம் செய்து பயன்படுத்தி வருகிறீர்கள் என? உண்மையில் அப்படிப்பட்டவர்களாக சொற்ப மனிதர்களே இருப்பார்கள்.

ஹெல்மெட் சுத்தம் செய்வது அப்படி ஒன்றும் பிரமாதமான காரியமெல்லாம் இல்லை. கொஞ்சம் மெனக்கெட்டால் அது எளிதான வேலை தான்.

ஆயிரக் கணக்கில் கொட்டி அழுது அழகான கச்சிதமான ஹெல்மெட்டை வாங்கி வைத்து விட்டு, அதை குறைந்த பட்சம் மாதமொருமுறையாவது சுத்தம் செய்து பளிச்சென்று வைத்துக் கொள்ள முயற்சி செய்யாவிட்டால் எப்படி?

ஹெல்மெட்டில் நாம் கவனம் செலுத்த வேண்டியது முக்கியமாக நான்கே நான்கு பகுதிகளில் தான். அவை முறையே;

  1. ஹெல்மெட் விஸர் என்று குறிப்பிடப் படக்கூடிய கண்களைப் பாதுகாக்கும் ஃபைபர் கண்ணாடிப் பகுதி 
  2. தலையைப் பாதுகாக்கவென வடிவமைக்கப்பட்ட உட்புற ஸ்பாஞ்ச் பகுதி,
  3. விஸர் பகுதியையும் தாடைப் பகுதி ஹெல்மெட்டையும் இணைக்கும் இறுக்கமான ரப்பர் சேஃப்டி ரிம்கள். இந்த சேஃப்டி ரிம்கள் இல்லாவிட்டால் ஹெல்மெட்டின் உள்ளே புகை, தூசு எளிதாக உள்ளே நுழையும் வாய்ப்பு உண்டு.
  4. ஹெல்மெட்டின் வெளிப்புறப் பகுதி.

இந்த நான்கு பகுதிகளையும் முறையாகச் சுத்தம் செய்வதை வழக்கமாக வைத்துக் கொண்டால் தரமான பிராண்டட் ஹெல்மெட்டுக்க்களின் நீடித்த உழைப்புக்கு முழு உத்திரவாதமுண்டு. 

ஹெல்மெட் சுத்தம் செய்யத் தேவையான பொருட்கள்:

  • மென்மையான ஷாம்பூ, அது பேபி ஷாம்பூவாக இருந்தால் நலம். சிலர் டிஸ்வாஷர் கூட பயன்படுத்துகிறார்கள். ஆனால் அது சிலருக்கு அலர்ஜி ஏற்படுத்தும். 
  • மென்மையான ஸ்கிரப்பர் (ஹெல்மெட்டில் நிச்சயமாக கீறல்கள் உண்டாகக் கூடாது)
  • மெலிதான ஸ்பாஞ்ச்
  • காட்டன் துணி.

 

முதலில் விஸர் பகுதியை எப்படிச் சுத்தம் செய்வது என்பதைப் பற்றிக் காண்போம்...

சில ஹெல்மெட்டுகளில் விஸர் பகுதி, புகை மற்றும் பனியைக் கூட ஊடுருவும் தன்மையுடன் விசேஷ ஃபைபர் கண்ணாடி கொண்டு தயாரிக்கப் பட்டிருக்கும். அப்படிப்பட்ட பிரத்யேக விஸர்கள் உங்கள் ஹெல்மெட்டில் பொருத்தப் பட்டிருந்தால், ஹெல்மெட் சுத்தம் செய்யும் போது, முதலில் விஸர் பகுதியை கழற்றித் தனியாக மென்மையான ஷாம்பூ கொண்டு ஸ்பாஞ்சால் அவற்றைத் துடைத்துக் காய வைத்து எடுக்கலாம். இல்லை உங்களது ஹெல்மெட்டில் சாதாரண ஃபைபர் கண்ணாடி தான் பொருத்தப்பட்டுள்ளது என்றாலும் கூட அவற்றையும் கூட ஸ்கிரப்பர் கொண்டு அழுத்தித் தேய்த்து கழுவாமல் மென்மையாக ஸ்பாஞ்ச் மூலமாகவே சுத்தம் செய்ய வேண்டும். விஸர் பகுதியில் அதிக கீறல்கள் இல்லாமல் இருப்பது ஹெல்மெட்டுகளின் அழகு மாத்திரமல்ல, பயணத்தின் போது மேடு, பள்ளங்களைத் துல்லியமாகக் கணிக்க அவை உதவும் என்பதற்காகவும் தான்.

ஹெல்மெட்டின் உட்புற ஸ்பாஞ்ச் பகுதி...

சிலர் விஸர் பகுதியை கழற்றி விட்டு ஹெல்மெட்டை அப்படியே பேசினில் நிறைந்திருக்கும் மென்மையான ஷாம்பூ கலந்த நீரில் 10 நிமிடங்களேனும் ஊற வைத்து விட்டு, பிறகே... மென்மையான ஸ்கிரப்பர் மூலமாகச் சுத்தம் செய்வதை வழக்கமாக வைத்திருக்கிறார்கள். அப்படி செய்வதில் தவறேதும் இல்லை. என்றாலும் அப்படி முழுவதுமாக நீரில் முக்கியெடுத்துச் சுத்தம் செய்கையில் ஹெல்மெட்டுகள் நன்றாக காய்ந்து விட்டதா? என்பதைச் சோதித்த பிறகே அவற்றைப் பயன்படுத்த தொடங்க வேண்டும். ஏனெனில் அவை சரியாகக் காயாத போது உட்புற ஸ்பாஞ்ச் பகுதியிலிருக்கும் ஈரத்தன்மையால் அதில் காயாமலிருக்கும் ஷாம்பூ, வாகன ஓட்டிகள் ஹெல்மெட் அணிந்து கொண்டு வண்டி ஓட்டிச் செல்கையில் வியர்வையில் கரைந்து தலைமுடியை பிசுபிசுக்கச் செய்து முடி கொட்டுவதற்கான காரணங்களில் ஒன்றாகி விடக்கூடும். முழுவதும் தண்ணீரில் ஊற வைத்துச் சுத்தம் செய்வதாக இருந்தாலும் சரி, அல்லது வெறுமே ஷாம்பூ நுரை கொண்டு உட்புற ஸ்பாஞ்ச் பகுதியை அழுத்தித் துடைத்து சுத்தம் செய்வதாக இருந்தாலும் சரி, ஒருமுறைக்கு இருமுறை ஸ்பாஞ்ச் பகுதி முற்றிலுமாகக் காய்ந்து விட்டதா? இல்லையா? என்பதை சோதித்த பிறகு மட்டுமே அந்த ஹெல்மெட்டை அணிய வேண்டும்.

ரப்பர் சேஃப்டி ரிம்கள்...

ஹெல்மெட் விஸர் பகுதியுடன் இணையுமிடத்தில், கார்க் கதவுகளில் பொருத்தப்பட்டிருப்பதைப் போல அழுத்தமான ரப்பர் சேஃப்டி ரிம்கள் பொருத்தப் பட்டிருக்கும். இவை, நாம் ஹெல்மெட்டுகளைப் பயன்படுத்தும் தன்மைக்கேற்ப நாளடைவில் இற்று விழுந்து விடும். இந்த ரப்பர் ரிம்கள் தான் புகை, தூசு, நாற்றம் முதலியவற்றில் இருந்து நம்மைப் பாதுகாப்பவை. இவை இல்லாவிட்டால் அந்த மெல்லிய இடைவெளியில் எளிதில் புகை ஹெல்மெட்டின் உள்ளெ நுழைந்து விடக்கூடும். ஹெல்மெட்டைச் சுத்தம் செய்யும் போது இந்த ரிம்களை கவனமாகக் கையாள வேண்டும். இல்லா விட்டால் அவை லூஸாகி கழன்று விழுந்து விடக் கூடும்.

ஹெல்மெட்டின் வெளிப்புறப்பகுதி...

ஹெல்மெட்டில் சுத்தம் செய்ய எளிதான பகுதி என்றால் அது இது தான். வெளிப்புறப் பகுதி கடினமானது தானே என்று ஸ்கிரப்பர் கொண்டு அழுத்தித் தேய்த்துக் கழுவி அதில் கீறல்கள் விழ வைத்து விடத் தேவையில்லை. மென்மையான ஸ்கிரப்பர் பயன்படுத்தி அழுத்தித் தேய்த்தாலே போதும். வெளிப்பகுதி மீண்டும் பழைய கிளாஸி லுக்குடன் நமக்குத் திரும்பக் கிடைத்து விடும்.

ஹெல்மெட்டைச் சுத்தம் செய்வதா? அடப்போங்க சார் வேற வேலை இல்லை! என்று சொல்வீர்களானால் கொஞ்சம் பொறுமையாக கீழுள்ளதையும் படித்து விடுங்கள்...

ஹெல்மெட்டை எதற்கு சுத்தம் செய்ய வேண்டுமென்றால்;

ஹெல்மெட் நம் தலையை காப்பதற்காக மட்டுமே நாம் அணிவதில்லை. மழைக்காலங்களில், இருளில் வாகனத்தில் செல்லும் போது, காற்றசைவில் பூச்சிகள் பறந்து வந்து நம் கண்களையும், மூக்கையும் பதம் பார்க்காமலிருக்கவும் ஹெல்மெட் தான் உதவுகிறது. அது மட்டுமல்ல குறுஞ்செடிகள் மற்றும் சிறு மரக்கிளைகள் தலையைப் பதம் பார்க்காமலிருக்கச் செய்வதோடு, சரளைக் கல் சாலையில் வாகனம் செல்கையில் தெறித்து நம் கண்களை நோக்கி பாய்ந்து வரும் பொடிக் கற்களையும் தடுத்து நிறுத்தி நம் கண்களைக் காக்கவும் ஹெல்மெட்டே உதவுகிறது. அதோடு மட்டுமல்ல, சென்னை போன்ற பெருநகர வாகன நெரிசலில் யுகங்களென நீளும் போக்குவரத்து நெரிசலில் காத்திருக்க நேர்கையில் சக வாகன ஓட்டிகளுக்கு சளி, இருமல் போன்ற பிரச்னைகள் இருப்பின் அவை ஒட்டி நிற்கும் பிற வாகன ஓட்டிகளுக்குப் பரவாமல் தடுப்பதிலும் ஹெல்மெட்டுகள் மட்டுமே உதவுகின்றன. காற்றில் கலந்திருக்கும் மாசுக்களும், நச்சு வாயுக்களும் நமது சுவாசத்தை மட்டுமல்ல கேஷத்தையும் கூட பாதிக்க வல்லவை. அந்தப் பாதிப்பையும் குறைக்க வல்லவை ஹெல்மெட்டுகளே! இத்தனை அனுகூலங்களை அளிக்க வல்ல ஹெல்மெட்டுகளை நாம் சுத்தம் செய்யாமல் வருடக் கணக்காக அப்படியே அழுக்குடனும், கீறல்களுடனும், பிச்சைப் பாத்திரங்களைப் போல படு திராபையான கோலத்தில் பயன்படுத்தி வந்தோமென்றால் ஹெல்மெட்டுகள் நாளடைவில் நோயுண்டாக்கும் மினி குப்பைக் கிடங்குகளாக மாற வாய்ப்புகளுண்டு.

ஆகவே; ஹெல்மெட்டுகளைச் சுத்தம் செய்து முடித்த பின் அவை நன்றாகக் காய்ந்து விட்டதா? என்று சோதித்து உறுதி செய்த பிறகே பயன்படுத்த ஆரம்பிக்க வேண்டும். அதோடு குறைந்த பட்சம் மாதம் ஒருமுறையாவது ஹெல்மெட் சுத்தம் செய்வதை வழக்கமாக்கிக் கொள்ளுங்கள்... நாளடைவில்... பழக்கதோஷத்தில் அது வாரம் ஒருமுறை என்று மாறினால் பிறகு சட்டைக் காலரைத் தூக்கி விட்டு அல்லத் ஹெல்மெட் விஸரைத் தூக்கி விட்டுக் கொண்டு உங்களது சாமர்த்தியத்தை நீங்களே மெச்சிக் கொள்ளலாம் போங்கள்.

ஹெல்மெட் சுத்தம் செய்யும் போது தவிர்க்க வேண்டியவை...

  • ஹெல்மெட் சுத்தம் செய்கிறேன் என்கிற பெயரில் ஹெல்மெட்டின் உட்புறத்தில் துர்நாற்றத்தைப் போக்க, ஃபோம் ஃப்ரெஷ் ரெஃப்ரஷனர்களைப் பயன்படுத்துவதைத் தவிர்க்க வேண்டும். இவை கோடைகாலங்களில் வியர்வையுடன் கலந்து தலைமுடி உதிர்வுக்கு காரணமாவதோடு, முகத்திலும் கூட முன் நெற்றிப் பகுதியில் அலர்ஜியை ஏற்படுத்தக் கூடியவை.
  • ஹெல்மெட் சுத்தம் செய்த பின், அது ஈரம் போக நன்றாகக் காய்வதற்கு போதுமான நேரம் அளிக்க வேண்டும். அதாவது விடுமுறை நாட்களில் ஹெல்மெட் சுத்தம் செய்வது நல்லது. ஈரமான ஹெல்மெட்டுகளில் பூஞ்சை பாதிப்பு உண்டாகி, அது பல்வேறு சருமம் மற்றும் உடல்நலக் கோளாறுகள் உருவாகக் காரணமாகி விடும்.
  • ஹெல்மெட்டுகளை எப்போதும் இருளான இடங்களில் வைப்பதை விட சூரிய வெளிச்சம் தாராளமாக ஊடுருவக் கூடிய இடங்களில் வைத்திருப்பதே அவற்றின் நீடித்த உபயோகத்துக்கு நல்லது.

ஹெல்மெட் அணியும் போது மறக்கக் கூடாதவை...

  • ஒவ்வொரு முறை ஹெல்மெட் அணியும் போதும் முடி உதிர்தல் உள்ளிட்ட குறைபாடுகள் இருப்பின் ஹெல்மெட் வாங்கும் போதே அவற்றின் உள்ளே அணிவதற்கு காட்டன் அல்லது பனியன் மெட்டீரியல் துணியாலான கேப் ஒன்றையும் சேர்த்து வாங்கிப் பயன்படுத்தலாம்.
  • ஹெல்மெட் சேஃப்டி ரிம்கள் பழுதானால் அவற்றை உடனடியாகச் சரி செய்து கொள்ள வேண்டும்.
  • விபத்தின் போது ஹெல்மெட் சிரசை விட்டு அகலாமல் இருக்க மறக்காமல் ஹெல்மெட் லாக்கை சரியாகப் பொருத்திய பின்பே வாகனத்தை ஓட்டத் தொடங்க வேண்டும்.

கட்டாய ஹெல்மெட் சட்டம்...

கட்டாய ஹெல்மெட் சட்டம் கடந்த 2007 ஆம் ஆண்டில் தமிழ்நாட்டில் கொண்டு வரப்பட்டது. ஆனால் கொண்டு வரப்பட்ட சமீபத்தில் அந்தச் சட்டத்தை யாரும் மதித்ததாகத் தெரியவில்லை. ஆனால் கடந்த ஆண்டு ஜூலை 1 ஆம் தேதி முதல், இரு சக்கர வாகன ஓட்டிகள், வாகனம் ஓட்டும் போது ஹெல்மெட் அணியாவிட்டால் அவர்களது ஓட்டுனர் உரிமம் ரத்து செய்யப்படும் என உயர் நீதிமன்றம் கட்டாய ஹெல்மெட் சட்டத்தின் விதிகளைக் கடுமையான பின் ஹெல்மெட் அணிவோர் எண்ணிக்கை கணிசமாக அதிகரித்தது. அதிலும் கூட வாகனம் ஓட்டிகள் மட்டுமல்லாது, பின்னால் அமர்ந்து செல்பவர்களும் கூட ஹெல்மெட் அணிய வேண்டும் என்பது கூட சட்டத்தின் ஷரத்துகளில் ஒன்றாக இருந்தது. ஆனால் பெண்களின் ஆட்சேபணைக்குப் பிறகு, அந்த விதி மட்டும் தளர்த்தப்பட்டது. பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் பில்லியனில் அமர்ந்து செல்லும் போது ஹெல்மெட் அணிவதிலிருந்து அவர்களுக்கு விலக்கு அளிக்கப்பட்டது.  ‘தலைக்கவசம் உயிர்க் கவசம்’ என்று தெரிந்திருந்த போதும் கூட பலருக்கும் ஹெல்மெட் அணிவதில் பெரிதாக விருப்பங்கள் இருப்பதில்லை. அது ஏன் என்றால் ஹெல்மெட் அணிவதால் சிலருக்கு தலைமுடி கொட்டுவது, மூச்சுத்திணறல், நீண்ட தூரம் பயணிக்க நேரும் போது ஹெல்மெட்டின் உட்பகுதியில் தாங்க முடியாத அளவுக்கு முடை நாற்றம், அதனாலான தலைவலி, உள்ளிட்ட பிரச்னைகள் ஏற்படக் கூடும். இவையெல்லாம் தவிர்க்கக் கூடியவையே என்பதால் அரசு ‘தலைக்கவசம் உயிர்க்கவசம்’ என்பதை வலியுறுத்தி தற்போது கட்டாய ஹெல்மெட் சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்தியுள்ளது. 
 

]]>
helmet cleaning, ஹெல்மெட் கிளீனிங், கட்டாய ஹெல்மெட் சட்டம் http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/12/w600X390/000helmet_cleaning.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/12/when-you-clean-your-helmet-atlast-2771944.html
2771934 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் 3 வருடத்தில் கற்பழிப்பு குற்றம் சாட்டப்பட்ட 100 குற்றவாளிகளைச் சந்தித்த பெண்! Tuesday, September 12, 2017 03:30 PM +0530  

கற்பழிப்பு குற்றம் சாட்டப்பட்ட தண்டனை கைதிகளை நேர்காணல் செய்ய முதன்முதலாய் மதுமித்தா பாண்டே திகார் சிறைக்கு சென்ற போது அவருடைய வயது 22. வெளிநாட்டில் உள்ள ஒரு பல்கலைக்கழகத்தில் குற்றவியல் துறையில் முனைவர் பட்டத்திற்கு முயற்சிக்கும் இவர், ஆய்வுக்காக கடந்த மூன்று ஆண்டுகளில் சுமார் 100 குற்றவாளிகளை பேட்டி எடுத்துள்ளார்.

2012-ல் இந்தியாவையே பதர வைத்த ஒன்று தில்லியில் கற்பழித்து கொல்லப்பட்ட ‘நிர்பயா’ வழக்கு. நாட்டின் தலைநகரத்தில் இரவு தன் ஆண் நண்பனுடன் வீட்டிற்கு திரும்பிக்கொண்டிருந்த ஒரு பெண் ஓடும் பெருந்தில் கற்பழிக்கப்பட்டு, சுய நினைவு இல்லாத நிலையில் ஆடைகள் ஏதும் இல்லாமல் சாலையில் வீசப்பட்ட சம்பவம் நாட்டையே அதிர்ச்சிக்கு உள்ளாக்கியது. தேசிய குற்றப் பிரிவின் அறிக்கையின்படி 34,651 பெண்கள் 2015-ல் கற்பழிக்கப் பட்டுள்ளனர். இதுவே சமிபத்திய ஆண்டுகளில் பதிவான மிக அதிகமான கற்பழிப்பு புகார்கள் ஆகும்.

நிர்பயா வழக்கு இந்தியர்கள் பலரை தெருக்களில் இறங்கி போராட வைத்தது. ஜி-20 மாநாட்டில் பெண்கள் வாழ பாதுகாப்பற்ற நாடாக இந்தியா அறிவிக்கப்பட்டது, சவுதி அரேபியாவைவிட மோசமான நிலையில் ஆண் பாதுகாப்பு இல்லாமல் ஒரு பெண் வாழ இயலாத நாடாக இந்தியா பார்க்கப்பட்டது. 

தில்லியை சேர்ந்தவரான மதுமித்தா இந்த சம்பவத்தின் போது இங்கிலாந்தில் ஒரு கல்லூரியில் முதுகலை படிப்பை படித்துக் கொண்டிருந்தார். ஆர்ப்பாட்டங்கள் நாடு முழுவதும் வெடித்ததால் தேசிய செய்தி ஊடகங்களில் கற்பழிப்பு குறித்தும், பெண்கள் பாதுகாப்பு குறித்தும் உரையாடல்கள் நிகழ்த்தப்பட்டன. தான் வசித்த தில்லியை ஊடகங்களில் வெறு ஒரு புதிய பரிமானத்தில் பார்த்த மதுமித்தா அதிர்ந்து போனார். “ஏன் இந்த ஆண்கள் இவ்வாறு நடந்துக் கொள்கிறார்கள்? இதயமுள்ள எந்த மனிதனாவது இப்படி செய்வனா? இது மிருகத்தன்மையையும் தாண்டி அரக்கத் தன்மையானது இல்லையா?” என்றெல்லாம் இவரது மனதில் கெள்விகள் எழுந்துள்ளது.

“ஆண்களை இவ்வாறு மனித நேயம் இல்லாமல் நடந்துக்கொள்ள செய்வது எது? என்கிற கேள்வி எனக்குள் எழுந்தது. இதற்கான பதில்களை அவர்களிடமே கேட்க முடிவு செய்தேன், அதன் காரணமாக திகார் சிறைச்சாலைக்கே சென்று சிலரிடம் இந்த கேள்விகளை எழுப்பினேன்” என்கிறார் மதுமித்தா பாண்டே. கற்பழிப்பு வழக்குகளில் சிக்கி தண்டனை அனுபவிப்பவர்களில் வெகு சிலரே பட்டப்படிப்பு வரை படித்திருக்கிறார்கள், மற்றும் சிலர் உயர் நிலை வகுப்பு வரை, பெரும்பாலானோர் மூன்றாவது அல்லது நான்காம் வகுப்பு மட்டுமே படித்தவர்கள். “நான் ஆராய்ச்சியை துவங்குவதற்கு முன்பு இந்த ஆண்களை அரக்கர்கள் என்று நினைத்தேன், ஆனல் அவர்களிடம் பேசும்போதுதான் தெரிந்தது அவர்கள் அசாதாரணமானவர்கள் அல்ல உண்மையில் அவர்களும் சாதாரண மனிதர்களே என்று.”

அதிகமான கல்வியறிவு உள்ள இந்திய குடும்பங்களிலும் இன்றும் பெண்களை பாரம்பரியம் என்கிற பெயரில் கட்டுப்பாடுத்திதான் வைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள், என்று பாண்டே கூறுகிறார். “பல பெண்கள் தங்கள் கனவனின் பெயரைக்கூட சொல்ல மாட்டார்கள், ஒரு பரிசோதனைக்காக நான் என் சில நண்பர்களை தொடர்புக்கொண்டு உங்கள் அம்மா உங்களது அப்பாவை எப்படி அழைப்பார்கள் என்று கேட்டேன், அதற்கு அவர்கள் கூறிய பதில்கள், ‘என்னங்க’, ‘ஏங்க’, ‘....(பிள்ளைகளின் பெயரை சொல்லி) அப்பா’ என்று.

“ஆண்கள் தவறானவற்றை இதுதான் ஆண்மை என்று கற்றுக் கொள்கிறார்கள், அதே வீட்டில் உள்ள பெண்கள் ஆணுக்கு அடங்கிப் போவதே பெண்மை என்று கற்றுக் கொள்கிறார்கள். இது முற்றிலும் தவறு, இவையே கற்பழிப்புகளுக்கு வழி வகுக்கிறது. இந்த கற்பழிப்புவாதிகளை வேறு ஏதோ ஒரு கிரகத்தில் இருந்து வந்தவர்களை போல் நாம் பார்க்கிறோம் ஆனால் அவர்களும் இந்த சமூதாயத்தில் ஒரு பகுதியே என்பதை மறந்துவிடுகிறோம்” என்று மதுமித்தா தெரிவுத்துள்ளார்.

“இத்தனை நபர்களுடன் பேசிய அனுபவத்தில் சொல்கிறேன், இவர்களில் பலருக்கு எது கற்பழிப்பு என்றே தெரியவில்லை, இந்த மிருக தனத்தைதான் ஆண்மை என்று நம் சமூகம் இவர்களுக்கு கற்று தந்துள்ளது”. பள்ளி பாடத்திட்டத்தில் சேர்க்கப்படாத பாலியல் கல்வி, மேலும் பாலியல் ரீதியான வார்த்தைகளை கூட தங்கள் குழந்தைகள் பேசாமல் பார்த்துக்கொள்ளும் பெற்றோர்கள், இவைதான் இந்த சமூதாயத்தை பாலியல் ரீதியான அத்துமீறலுக்கு இட்டுச்செல்கிறது. 

“நேர்காண்லின் போது அநேக ஆண்கள் சாக்குகள் பல கூறினார்கள் அல்லது தங்களது செயல்களை நியாயப்படுத்த முயற்சித்தனர், இன்னும் சிலர் பாலியல் பலாத்காரமே செய்யவில்லை என்று மறுத்தனர், நாங்கள் தற்போது மனந்திருந்திவிட்டோம் என்று மூன்று அல்லது நான்கு குற்றவாளிகளே தெரிவித்தனர், மற்றவர்கள் அனைவரும் தங்களது செயல்களை நியாயப்படுத்தி, நடுநிலைப்படுத்தி அல்லது பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணின் நடவடிக்கையில் குற்றம் கூறினர்” என்கிறார் பாண்டே. 

குறிப்பாக 49 வயதான அவர்களில் ஒருவர் “ஆம் நான் அவளை கற்பழித்தேன், அவளது வாழ்க்கையை பாழாக்கினேன், இனிமேல் அவள் கன்னியல்ல, அவளை யாரும் திருமணம் செய்துகொள்ளமாட்டார்கள், என் தண்டனை காலம் முடிந்து நான் வெளியே சென்றதும் அவள் என்னை ஏற்று கொண்டால் அவளை திருமணம் செய்துக் கொள்வேன்” என்று கூறியது மதுமித்தாவை ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியது.

பாண்டே தனது ஆராய்ச்சி முடிவுகளை இன்னும் சில மாதங்களில் வெளியிடுவார், “பலரும் நினைக்கிறார்கள் இதோ மற்றுமொரு பெண்ணியவாதி, இதுபோன்ற ஆராய்ச்சிகளை மேற்கொள்ளும் பெண் கண்டிப்பாக ஆண்களை தவறாகத்தான் பிரதிபலிப்பாள் என்று, என்னை பொருத்தவரை அவர்களது கருத்துக்கள் நிச்சயம் மாற்றப்படும் என்பதே” என்று மதுமித்தா கூறியுள்ளார்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/12/w600X390/525624-rape-110616-2.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/12/interviewed-100-convicted-rapists-in-india-this-is-what-she-learned-2771934.html
2771303 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் பாலியல் வன்முறைக்கு தொடர்ந்து பலியாகும் முயல்குட்டிக் குழந்தைகள்; எதிர்கொள்ளக் கற்றுத் தராதது யாருடைய பிழை?! கார்த்திகா வாசுதேவன் Monday, September 11, 2017 06:30 PM +0530  

கடந்த வாரம் முழுக்க குழந்தைகளுக்கெதிரான வன்முறைகள் குறித்த செய்திகளே ஊடகங்களில் அதிகம் இடம்பெற்றிருந்தன. அவற்றில் மிக முக்கியமானது நீட் தேர்வுக்கு எதிராக அமைதியான முறையில் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டிருந்த நுங்கம்பாக்கம் பள்ளி மாணவிகளிடம் அந்தப் பள்ளியின் தலைமை ஆசிரியையும், காவல்துறையினரும் அநாகரீகமாகவும், மிரட்டுதலாகவும் நடந்து கொண்ட முறை. இது வெளிப்படையாக ஊடக வெளிச்சத்தில் கண் முன்னால் நடந்தேறியதை நேரலையில் அந்த நிகழ்வைப் பார்த்த அனைவருமே அறிவர். பள்ளி மாணவர்களை சிறுவர்கள் லிஸ்டில் வைப்பது தானே நமது பொதுவான வழக்கம். அந்த வகையில் சிறுவர்கள் தானே, மிரட்டினால் கலைந்து ஓடி விடுவார்கள் என்ற அசாத்திய நம்பிக்கையில் தான் அரசும், பள்ளி நிர்வாகமும், போராட்டத்தில் கலந்து கொண்ட மாணவ, மாணவிகளைப் பள்ளியை விட்டு நீக்கவிருப்பதாக அறிவித்து பயமுறுத்தியிருக்கிறது. அதனால் நீட் தேர்வுக்கெதிரான கிளர்ச்சிகள் ஒடுங்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பில் இருக்கிறது நமது மத்திய அரசு. அது மட்டுமல்லாமல் நீட் தேர்வால் தனது மருத்துவக் கல்விக் கனவு நசிந்து போனதால் மனமுடைந்து தற்கொலை செய்து கொண்ட அனிதா கூட ஒரு சிறுமியே! இதில் நீட் தேர்வை ஒதுக்கி வைத்து விட்டு அவளை சிறுமி என்ற நிலையில் மட்டும் வைத்து இந்த விஷயத்தை அணுகினோமென்றால் ஒரு உண்மை புலப்படக்கூடும். மேற்கண்ட மாணவிகள் போராட்டத்தில் கூட, போராடிய மாணவிகளை தலைமுடியைப் பற்றி இழுத்து, ஜடையைப் பிடித்திழுத்து அவர்களை கலைக்க முயன்றதாம் காவல்துறை. நீட்டைத் தவிர்த்து விட்டுப் பார்த்தால் பெண்குழந்தைகளை அடக்குவதில் இது என்ன விதமான அணுகுமுறை?! இது கூட ஒரு வகையில் பலாத்காரத்திற்கு ஒப்பானது தானே?! இந்தியாவில் சிறுவர்களுக்கெதிரான வன்முறைகளின் சதவிகிதம் ஆண்டுக்கு ஆண்டு கூடிக் கொண்டே செல்கிறதே தவிர குறைவதற்கான வழியே தென்படவில்லை என்பது!.

இந்த வருட ஆரம்பத்தில் சென்னை, போரூர் மதனந்தபுரத்தைச் சேர்ந்த 7 வயதுச் சிறுமி ஹாசினி, அண்டை வீட்டில் வசித்த இளைஞன் ஒருவனால் பாலியல் பலாத்காரத்துக்கு உட்படுத்தப் பட்டு, எரித்துக் கொலை செய்யப்பட்டாள். 

அரியலூரைச் சேர்ந்த நந்தினி எனும் கட்டடத் தொழிலாளியான சிறுமி, உடன் பணிபுரிந்த மேஸ்திரியால் ஏமாற்றப்பட்டு கர்ப்பமாகி, உண்மை வெளிவந்து விடக்கூடாது எனும் பயத்தில் கர்ப்பிணி என்றும் பாராமல் கிணற்றில் வீசிக் கொலை செய்யப்பட்டாள்.

சென்னை எண்ணூரில் சிறுமி ரித்திகா கொலை செய்யப்பட்டு மாநகராட்சி குப்பைத் தொட்டியில் பிணமாக மீட்கப்பட்டாள். இந்தக் கொலை குழந்தை அணிந்திருந்த நகைகளுக்காக என்று பின்னர் அந்த வழக்கு நீர்த்துப் போனாலும் இப்போதும் இந்தச் செய்தியை ஊடகங்களில் கண்ட சிலருக்கு இதுவும் கூட பாலியல் வன்முறைக்கொலை தானோ?! என்றொரு சந்தேகம் உண்டு.

தமிழ்நாட்டில் மட்டுமல்ல கேரளாவும் இந்த விஷயத்தில் விதிவிலக்கில்லை. அங்கும் குழந்தைகளுக்கும், சிறுமிகளுக்கும் எதிரான பாலியல் வன்முறை தலைவிரித்தாடத் தான் செய்கிறது. சில ஆண்டுகளுக்கு முன் சிறுமிகளைக் கடத்திப் பாலியல் தொழிலில் ஈடுபடுத்தச் செய்வதில் பிரபல நடிகர்கள் சிலரும் ஈடுபட்டுள்ளதாக அங்கே பெரிய பூகம்பமே வெடித்தது. அந்த விஷயத்தில் எந்த அளவுக்கு உண்மை வெளிவந்திருக்கக் கூடுமெனத் தெரியவில்லை. ஆனால் சிலர் இதற்காகக் கைதானதை ஊடகச் செய்திகளில் காண நேர்ந்தது. 

கடந்த ஆண்டில், கேரளாவைச் சேர்ந்த ஸ்ரீஹரி கணேஸானந்தா தீர்த்தபதா ஸ்வாமி எனும் போலிச் சாமியார் ஒருவர், தான் வழக்கமாக பூஜைக்குச் செல்லும் ஒரு வீட்டிலிருந்த பெண் குழந்தையிடம் தொடர்ந்து பாலியல் பலாத்காரத்தில் ஈடுபட்டு வந்திருக்கிறார். அந்தப் பெண் குழந்தையின் 12 ஆவது வயதிலிருந்து இந்த அவலம் அவளுக்கு நிகழ்த்தப் பட்டுக் கொண்டிருந்திருக்கிறது. இதற்கு பயத்தாலோ, அல்லது மூட நம்பிக்கையாலோ அவளது அம்மாவும் உடந்தை. ஒரு கட்டத்தில் தனக்கு நேர்ந்து கொண்டிருந்த கொடுமையைச் சகிக்க முடியாமலும், பொறுத்துக் கொள்ள முடியாமலும் வெகுண்டெழுந்த அந்தச் சிறுமி கடந்த மே மாதத்தில் ஒரு நாள் தன் வீட்டுப் பூஜைக்கு வந்து விட்டு, வழக்கம் போல தன்னிடம் பாலியல் வன்முறைக்கு முயன்ற சாமியாரின் ஆணுறுப்பை கத்தியால் அறுத்து வீசி தனது எதிர்ப்புணர்வை ஆக்ரோஷமாக வெளிப்படுத்தி சட்டத்தின் உதவியை நாடினார். கேரள முதல்வர் பினராயி விஜயன், அந்த மாணவியின் தைரியத்தைப் பாராட்டியதோடு, அவரது எதிர்காலப் பாதுகாப்புக்கு அரசு உதவும் எனவும் வாக்களித்தார். கேரளச் சிறுமி விஷயத்தில் அவள் செய்தது கொலை முயற்சி ஆகாது. அவளைப் பொறுத்தவரை தற்காப்பு முயற்சியே. நமது சட்டங்கள், ஒரு பெண் தன்னைத் தற்காத்துக் கொள்ள சில வரம்புகளை அனுமதிக்கிறது. அதில் இதுவும் ஒன்று. ஆனால் இது எத்தனை குழந்தைகளுக்குத் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பிருக்கிறதாக நினைக்கிறீர்கள்? இந்தியாவில் மட்டுமல்ல உலகம் முழுக்கவே குழந்தைகளுக்கு எதிரான பாலியல் வன்முறைகள் அதிகரித்துக் கொண்டே செல்வதற்கான காரணங்களில் ஒன்று, அவர்களை எளிதில் அச்சுறுத்திப் பணிய வைத்து விடலாம் என்ற அதிகார உணர்வே!

இதையடுத்து ஆந்திர மாநிலம் விசாகபட்டிணத்தில் இரண்டு சிறுமிகள் பாலியல் பலாத்காரத்திற்கு உட்பட்ட போது, ஆந்திர மாநில மகளிர் ஆணையத் தலைவியான ராஜகுமாரி மிகவும் கொதித்துப் போய், மேற்கண்ட கேரள சம்பவத்தை உதாரணமாகக் கூறி, இனி பெண்குழந்தைகள் வீட்டை விட்டு வெளியில் வரும் போது, தங்களது தற்காப்புக்காக இடுப்பில் கத்தியை வைத்துக் கொண்டு தான் வர வேண்டும். அப்போது தான் இம்மாதிரியான அராஜக மிருகங்களுக்கு ஒரு பயமிருக்கும்’ என்று பெண் குழந்தைகள் மற்றும் பெண்களின் பாதுகாப்புக்கும், தற்காப்புக்கும் ஒரு உபாயம் கூறி இருந்தார். அவர் ஏதோ எமோஷனலாக இப்படிச் சொல்லி விட்டார் என்று இதை ஒதுக்கத் தேவை இல்லை. ஏனென்றால் தொடர்ந்து குழந்தைகளுக்கு எதிராக நடைபெற்று வரும் குற்றங்களைப் பார்க்கையில் தனியாக இருக்கும் பெண்கள் தங்களது பாதுகாப்புக்காக மேற்படி ஆயுதங்களை தங்களுடன் எடுத்துச் செல்வதில் தவறே இல்லை என்று தானே எண்ண வேண்டியதாக இருக்கிறது.

இதோ கடந்த வரம் டெல்லி, சர்வதேசப் பள்ளியொன்றின் இரண்டாம் வகுப்பு பாலகனொருவன் பள்ளியின் பேருந்து ஓட்டுநரான மனித மிருகத்தால் பாலியல் வல்லுறவுக்கு உட்படுத்தப் பட்டு, கழுத்தறுத்து கொலை செய்யப்பட்டதாக மற்றொரு செய்தி வந்து பெற்றோர்கள் பலரது நிம்மதியைக் காவு வாங்கியுள்ளது. காலையில்...சொல்லப்போனால் அதிகாலையில் அன்றலர்ந்த தாமரைகளாய் பளிச்சென பள்ளிகளுக்கு அனுப்பி வைக்கப் படும் தங்களது செல்லக் குழந்தைகளை வேட்டையாடும் வல்லூறுகள் அந்தப் பள்ளிகளிலும் கூட உண்டு என்பதை பெற்றோர்களால் எப்படி ஜீரணிக்க முடியும்? குழந்தைகள் தனித்திருந்தால் தான் ஆபத்து, என்பது போய் இப்போதெல்லாம் பலநூறு குழந்தைகள் பயிலக்கூடிய பள்ளிக்கூடங்களே இப்படி அவர்களுக்கான சுடுகாடுகளாக மாறிப் போனதற்கு யார் காரணம்? பள்ளி நிர்வாகத்தின் பாதுகாப்பு அலட்சியங்கள் மிகப்பெரிய காரணம் என்றாலும் மற்றொரு முக்கிய காரணமாக அமைவது குழந்தைகளைப் பற்றிய நமது வலுவற்ற கண்ணோட்டங்களும் தான்.

டெல்லி சம்பவத்தின் அதிர்ச்சி குறையும் முன் பெங்களூரிலும் அதே விதமாக தொடக்கப் பள்ளி மாணவனொருவன் அலுவலக உதவியாளனென்ற போர்வையில் இருந்த 40 வயதுக்கும் அதிகமாக மதிக்கத்தக்க ஈனப்பிறவியொன்றால் பாலியல் வன்முறைக்கு ஆளாக்கப் பட்ட செய்தி ஊடகங்கள் வாயிலாக நம் கண்களை மறித்து நிற்கிறது.

அதோடு முடிந்து விட்டதா? என்றால் ...இல்லை இதற்கொரு முடிவே இல்லை என்பதாக வந்து நெஞ்சம் பதறச் செய்கிறது  கோயம்பேடு கூலித்தொழிலாளியான ஏழு வயதுச் சிறுமி ஒருத்தியை , வேலை வாங்கித் தருவதாக அழைத்துச் சென்று அரசு மருத்துவர் ஒருவர் மூலமாக மயக்க மருந்து அளிக்கச் செய்து பாலியல் வன்முறையில் ஈடுபடுத்திய அவலச் செய்தி! இன்று இந்தக் கட்டுரையை எழுதிக் கொண்டிருக்கையில் இந்த வழக்கில் குற்றவாளிகள் பிடிபட்டு விட்டதாக தொலைக்காட்சியில் செய்தி ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது.

இத்தகைய வழக்குகளில் குற்றவாளிகள் பிடிபடும் பட்சத்தில் அவர்களுக்கான குறைந்தபட்ச தண்டனையே மரண தண்டனையாக இருந்தாலொழிய இத்தகைய குற்றங்கள் குறைய வாய்ப்பே இல்லை என மனம் அடித்துக் கொண்டாலும் குழந்தைகளை இப்படிப்பட்ட வல்லூறுகளிடமிருந்து காப்பதற்கான சரியான வழிமுறையென ஒன்றை ஏன் நம்மால் இன்னமும் உறுதியாகக் கண்டடைய முடியவே இல்லை எனும் ஆற்றாமையும் உள்ளூர வேதனைப் படுத்திக் கொண்டே தான் இருக்கிறது.

சென்னை, கேரளா, பெங்களூர், டெல்லி, என எந்த இடமாக வேண்டுமானாலும் இருக்கட்டும், பாலியல் பலாத்காரத்தால் பாதிக்கப்படுவது பெண் குழந்தைகள் மட்டுமே அல்ல, இப்போது இப்படிப்பட்ட பாதிப்புகளுக்கு ஆளாகும் ஆண் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கையும் தொடர்ந்து அதிகரித்து வருகிறது. இதற்கெல்லாம் காரணம் என்ன என்று ஆராய்ந்து பார்த்தால் அது கடைசியில் நமது தொலைக்காட்சித் தொடர்கள், ஆபாசமும், வன்முறையும் நிறைந்த சினிமாக்கள், கட்டற்ற சுதந்திரத்துடன் இயங்க அனுமதிக்கும் இணைய வசதிகள் போன்றவற்றின் தாக்கம் என்பதில்  தான் வந்து நிற்கிறது.

எந்த ஒரு தனிமனிதனின் வாழ்விலும் இவை செலுத்தும் ஆதிக்கங்கள் அபிரிமிதமானவை. 

இந்த சினிமாவைப் பார்த்து நான் திருந்தினேன், இந்தத் தொடரைப் பார்த்து நான் என் உறவினர்களைப் புரிந்து கொண்டு இப்போது எங்களுக்குள் நல்லுறவு நீடிக்கிறது. இந்த இணைய வசதியைப் பயன்படுத்தி நான் என் வாழ்க்கையில் உயர்ந்தேன் என்று செய்தி வந்தால் அது அந்தந்த ஊடகங்களுக்கு கிடைத்த நற்பெயராக காலத்துக்கும் நீடிக்கும். ஆனால் இப்பொதெல்லாம் மேற்படி தொழில்நுட்ப வசதிகளைப் பயன்படுத்தி... அதனாலான தாக்கத்தால், குழந்தைகளும், பெண்களும், சிறுவர், சிறுமிகளும் சீரழிக்கப்பட்ட, சீரழிவிற்கு உள்ளான செய்திகளைத் தான் அதிகமும் காண வேண்டியதாக இருக்கிறது. இந்தக் கொடுமையை என்னவென்று சொல்ல?

அதனால் தான் ஆந்திர மகளிர் ஆணையத் தலைவி சொன்னதை ஒப்புக் கொள்ளத் தோன்றுகிறது. அவர் சொன்னது இது தான், ‘மக்கள் தொலைக்காட்சி சீரியல்களைப் பார்ப்பதை நிறுத்தினாலே போதும்... பெரும்பாலான குற்றங்கள் குறைந்து விடும். இன்றைக்குப் பாருங்கள் பெண்களுக்கு எதிரான குற்றங்கள் இப்படி வகை தொகையில்லாமல் அதிகரிக்க, சீரியலில் வரும் கொடூர வில்லன்களும், வில்லிகளும் தான் இன்ஸ்பிரேஷனாக இருந்து விடுகிறார்கள். அவர்களில் யாராவது சாதாரண வில்லன். வில்லிகளாக காட்டப்படுகிறார்களா? என்று பருங்கள்; சொந்தச் சகோதரனுக்கு விஷம் வைக்கும் அக்கா, அண்ணன்கள், சொந்த அம்மாவை ஏமாற்றி சொத்தைப் பிடுங்கித் தெருவில் விடும் வாரிசுகள், குடும்ப உறுப்பினர்களைக் கொல்ல கூலிப் படையின் உதவியை நாடும் கேடு கெட்ட கதாபாத்திர சித்தரிப்புகள். வில்லன், வில்லி என்றாலே அவனோ, அல்லது அவளோ பாலியல் ரீதியாக கெட்ட எண்ணம் கொண்டவர்கள் மட்டுமாகத் தான் இருந்தாக வேண்டும் எனும்படியான பாத்திரப் படைப்புகள், இவையெல்லாம் தான் தினமும் நாம் பார்க்கும் சீரியல்களில் இடம்பெறுகின்றன. இப்படிப்பட்ட சீரியல்களை முதலில் புறக்கணிக்க வேண்டும்’ - என்று அவர் கூறியிருந்தார். அவர் சொல்வதில் நிஜம் இல்லாமலில்லை. டி.ஆர்.பி ரேட்டிங்குக்காக நமது சீரியல்கள் எந்த எல்லைக்குச் செல்லவும் தற்போது தயாராகவே இருக்கின்றன.

சினிமாக்களைப் பற்றித் தனியாகச் சொல்ல வேண்டியதில்லை. பெண்களைப் பின் தொடர்வதை காதலின் நியாயமாகப் பேசி வலியுறுத்தும் பொறுப்பற்ற திரைப்படங்கள் முதலாக, ஆபாசத்துக்கும், கவர்ச்சிக்கும் வித்யாசம் காண முடியாத அளவுக்கு காட்சிகள் மட்டுமன்றி வசனங்கள் கூட காதுகளைக் கூசச் செய்யும் அளவுக்கு தவறான வழிகாட்டுதல் செய்யும் சினிமாக்களின் பட்டியல் இன்று அதிகமாகி வருகிறது. அவை எந்தெந்தப் படங்களென நிச்சயம் படம் பார்த்த அத்தனை பேருக்குமே தெரியும். தியேட்டருக்குப் போய் படம் பார்க்க வாய்க்காதவர்களுக்கு திரை விமர்சனம் என்ற பெயரிலோ, அல்லது ரியாலிட்டி ஷோக்களுக்கு இடையிலான புரமோஷன் விளம்பரக் காட்சிகளிலோ எந்த வகையிலாவது நம் வீட்டின் வரவேற்பரை வரைக்குமே வந்து விடுகிறது நாம் பார்க்க வாய்க்காத சினிமாக்களின் வன்முறையும், ஆபாசங்களும்! வலியத் திணிப்பது தான் தொலைக்காட்சிகளின் கடன் என்றாகி விட்டபின் எளிதில் கிடைக்கிறதே என்று வன்முறையையும், ஆபாசத்தையும், வாழ்க்கைக்கு ஒவ்வாத மாயஜால நிகழ்ச்சிகளை மட்டுமே திணிப்பானேன். கொஞ்சம் கிரியேட்டிவ்வாக யோசித்து உங்களது பார்வையாளர்களிடம் நல்ல விஷயங்களையும் தான் திணிக்க முயற்சியுங்களேன்! குறைந்த பட்சம் பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் இடம் பெறும் காட்சிகளிலேனும்! என்று யாராவது இவர்களுக்கு ஒரு கடிவாளம் போட முன்வந்தால் நல்லது.

இணைய வசதி... இது தரும் கட்டற்ற சுதந்திரம் எந்த ஒரு பெண்ணுக்கும் அவளது தாய் வீட்டிலும் கூட அத்தனை எளிதில் கிட்டி விடாது. எத்தனை எத்தனை ஆபத்துகள் உண்டோ, அத்தனைக்கத்தனை கட்டற்ற சுதந்திரமும் உண்டு இணையத்தில். அந்தத் தொழில்நுட்ப வசதிகள் அனைத்தும் உருவாக்கப்பட்ட போது மனித குலத்தின் மகத்தான முன்னேற்றத்துக்காக மட்டுமே தான் திட்டமிடப்பட்டு உருவாக்கப்பட்டிருக்கக் கூடும். ஆனால் இன்றோ குழந்தைகளைக் கவர்வதற்காக உருவாக்கப்படும் ஆப்களையும், கேம்களையும், சாஃப்ட் வேர்களையும் பார்த்தால் அவை திட்டமிட்டு அவர்களை சைக்கோக்களாக மாற்றவே உருவாக்கப் பட்டிருப்பதைப் போலத் தோன்றுகிறது. சிறுவர் முதல் பெரியோர் வரை விரலசைவில் பார்த்து விடும் வாய்ப்புகளுடன் இணையத்தில் எந்த விதமான கட்டுப்பாடுகளும் இன்று கொட்டிக் கிடக்கும் ஆபாச இணையதளங்களின் வரிசைகளையும், சைக்கோத்தனமாக அவைகளில் விவரிக்கப்பட்டிருக்கும் பாலியல் வக்கிரங்களையும் கண்டால் ஆரோக்யமான மனநிலை கொண்டோருக்கு கூட மனப்பிறழ்வு ஏற்பட்டு விடக் கூடும். அத்தனை மோசமான இணையதளங்கள் யூ டியுபில் வகை தொகையின்றி விரவிக் கிடக்கின்றன. பேரன்டல் கண்ட்ரோல் மூலமாக, நம் குழந்தைகளை வேண்டுமானால் அவற்றைக் காண்பதிலிருந்து தப்பச்செய்து நாம் தடுப்பணை இட்டுக் கொள்ளலாம். ஆனால் இத்தகைய காட்சிகளைக் காணும் பிற மனித ஜீவன்களொண்றும் வேற்றுக் கிரகவாசிகள் அல்லவே! அவர்களும் இங்கே நம்முடன் சக மனிதர்களாக உலவுபவர்கள் தான். யாரும் பிறப்பால் கேடு கெட்டவர்களாகப் பிறப்பதில்லை. அவர்களுக்கு கிடைக்கும் வாழ்க்கை அனுபவங்கள் தான் அவர்களை வில்லன்களாகவும், வில்லிகளாகவும், சமூகத்தில் இழிந்த பிறவிகளாகவும் ஆக்கி விடுகிறது. அப்படியானவர்கள், இப்படியான ஆபாசப் படங்களைத் தொடர்ந்து காண்பது கூட பெண்களுக்கும், குழந்தைகளுக்கும் எதிரான பாலியல் வன்முறைகள் அதிகரிப்பிற்கான காரணமாகி விடுகிறது. முதலில் இணையத்தில் இலவசமாகப் பரந்து விரிந்து கிடக்கும் ஆபாச இணையதளங்களுக்கு இந்தியாவில் தடை விதிக்கப்பட வேண்டும். மீறி திருட்டுத்தனமாக அத்தகைய வீடியோக்களைப் பார்ப்பவர்களும், பிறருக்குப் பகிர்பவர்களும் கண்காணிக்கப்பட்டு, கைது செய்யப்பட்டு கடுமையான தண்டனைக்கு உள்ளாக்கப்பட வேண்டும். இப்படி இவற்றையெல்லாம் கட்டுப்படுத்துவதை விட்டு விட்டு, சதா நாம், நம் குழந்தைகளைப் பாதுகாப்பதிலும் அவர்களுக்கு அறிவுரை சொல்வதிலுமே கவனமாக இருந்து வருகிறோம். இதனால் ஆகப்போவது என்ன? 

 

முதலில் குழந்தைகளை அடக்க ஒடுக்கமாக, பணிவு, பதவிசாக வளர்க்கிறோம் என்ற பெயரில் அவர்களை இந்த சமூகத்திற்குப் பயந்தவர்களாக ஆளாக்கவல்ல குழந்தை வளர்ப்பு முறையை நாம் கைவிட வேண்டும். காலத்திற்கு ஒவ்வாத இத்தகைய வளர்ப்பு முறை மேலும், மேலும் அவர்களை ஆபத்தில் தான் தள்ளப் பார்க்கிறது. இன்றைய தலைமுறைக் குழந்தைகளுக்கு அயல் மனிதர்களது தொடர்புகள் அதிகம் கிடைக்க வாய்ப்புகள் இல்லை. அவர்களது எல்லாத் தொடர்புகளுமே வீடு, பள்ளி, டியூஷன் நண்பர்கள் தவிர்த்து தொலைக்காட்சிகளும், இணையமும் தான் என்றாகி விட்டது. விடுமுறைகளில் பெரும்பாலான வீடுகள் பூட்டப்பட்டே காட்சியளிக்கின்றன. இன்றைய தலைமுறையினருக்கு வீட்டுக்குள் மட்டுமல்ல வெளியிலும் கூட உலகம் உள்ளங்கையில் தான் விரிகிறது. தானாக அது விரியாவிட்டாலும் அவர்களாக அதை விரிய வைத்து அதில் புதைந்து போகிறார்கள். அக்கா சீரியலில் ஆழ்ந்திருந்தால் தம்பி ஸ்மார்ட் ஃபோனில் கேம் விளையாடிக் கொண்டிருக்கலாம். அம்மாவுக்கும், அப்பாவுக்கும் ஆஃபீஸ் வேலைகள் லேப் டாப்பில் வற்றாத ஜீவநதிகளாய் மூழ்கடிக்கக் காத்திருக்கலாம். இப்படியொரு சூழலில் வளரும் குழந்தைகள் எப்படி இருப்பார்கள். ஒன்று அதிமேதாவிகள் போல யாருடனும் ஒட்டாமல் தங்களை ஜீனியஸாகக் காட்டிக் கொள்ள முனைவார்கள், அல்லது எல்லாவற்றுக்கும் பயந்து, பயந்த கோழிக்குஞ்சுகளாய் பிறரால் அடையாளம் காணப்படுவார்கள். இந்த இரண்டு நிலைகளுக்கும் நடுவில், இந்த உலகைப் புரிந்து, யதார்த்தமான மனநிலை கொண்டு சமநிலையில் வளரும் பேறு பெற்ற குழந்தைகள் அரிதானவர்கள். அப்படிப்பட்ட குழந்தைகள் பொதுவாக பிறரது அதிகாரத்துக்கோ, பலாத்காரத்துக்கோ உட்படுத்தப்படுவது அரிது. எதிர்த்துக் கேள்வி கேட்கும் குழந்தைகளையும், தங்களுக்குப் பிடிக்காத விஷயங்களைச் செய்ய மறுக்கும் குழந்தைகளையும் கண்டு இந்த சமூகத்தின் கயமை நிறைந்த மனிதர்களுக்கு சற்றேனும் பயமிருக்கத்தான் செய்கிறது. அவர்களிடம், அவர்கள் பொதுவாக வாலாட்ட முனைவதில்லை. 

பாலியல் வெறி முற்றிய மனிதப் பதர்கள், தங்களது பசிக்கு தேர்ந்தெடுப்பது பொதுவில்  ‘தனக்கு நேர்வது என்னவென்று அறிந்திராத பசும் பிஞ்சுகளைத் தான்’ இந்தக் கேடு கெட்ட மிருகங்களிடமிருந்து பாசத்தைக் கொட்டி நாம் வளர்க்கும் குழந்தைகள் தப்ப வேண்டுமெனில், குழந்தைகளுக்கு பள்ளி செல்லத் தொடங்கிய ஆரம்ப நாட்களிலேயே அவர்களுக்குப் புரியும் அளவிலேனும் சிறிது, சிறிதாகப் பாலியல் கல்வி குறித்த அடிப்படை விஷயங்களைப் போதிப்பதே சரியான வழி. இதை குட் டச், பேட் டச் எனும் அடிப்படையிலிருந்தே கூட ஆரம்பிக்கலாம். அது மட்டுமல்ல பாசம் காட்டுவதற்கும் பாராட்டுவதற்கும், மெச்சுவதற்கும் கூட குடும்ப உறுப்பினர்கள் தவிர பிற வெளியார் எவருமே, அவர்கள் யாராகவே இருந்த போதும்... குழந்தைகளின் உடலைத் தொட்டுத்தான் உணர்வை வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்று அவசியமே இல்லை என்பதை குழந்தைகள் மனதில் அழுத்தமாகப் பதிய வைக்க வேண்டும்.

எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக வீட்டிலும் சரி, வகுப்பிலும் சரி குழந்தைகள் எதிர்த்துக் கேள்வி கேட்டார்கள் எனில், அவர்களுக்குப் பொறுமையாக விளக்கம் தர முயற்சி செய்யுங்கள். அவர்கள் எதையாவது செய்ய மறுத்தால் அதில் அவர்களுக்கான அசெளகரியங்கள் என்னென்ன என்று நிதானமாக அலசி ஆராய்ந்து கண்டறிய முயற்சி செய்யுங்கள். குழந்தைகளை எந்த விஷயத்திலும் வற்புறுத்திப் பணிய வைக்க முயற்சிக்காதீர்கள். குழந்தைகளைப் பயமுறுத்தாதீர்கள். வீடு, பள்ளி, அண்டை வீட்டுக்காரர்கள், நண்பர்கள், உறவினர்கள், என குழந்தைகள் புழங்கக் கூடிய அத்தனை இடங்களிலும் அவர்கள் இயல்பாக நடந்து கொள்ளும் அளவில் சூழல் இருக்கிறதா? என்பதைச் சோதித்து அறிந்து கொள்ள வேண்டியது பெற்றோர்களான நமது கடமையே! குறிப்பிட்ட இடைவெளிகளில் இவற்றையெல்லாம் நாம் சரி வரச் செய்தாலே போதும் நமது குழந்தைகளின் பாதுகாப்பென்பது ஓரளவுக்கு உறுதி செய்யப்பட்டதாகவே நாம் நம்பிக் கொள்ளலாம். 

இளம் வயதில் பாலியல் கொடுமைகளுக்கு ஆளாக்கப்பட்டு அதைப் பற்றிப் பொது வெளியில் விவாதிக்கவோ, விளக்கமளிக்கவோ வாய்ப்பற்றுப் போன குழந்தைகள் தான் பெருமளவில் மனநோய் பாதிப்புக்கு ஆளாகிறார்கள். குழந்தைகள் வளர்ந்து பெரியவர்களாகி, திருமண வயதை அடைந்த பின்னரும் கூட தங்களது குழந்தைகளுக்கு இளமையில் நேர்ந்த பாலியல் கொடுமைகளைப் பற்றி அறிந்திராத பெற்றோர்கள் நம்மிடையே பலருண்டு. காரணம் இன்றளவிலும் நாம், நமது குடும்ப உறுப்பினர்களுக்குள் இம்மாதிரியான விஷயங்களைப் பற்றி விவாதிக்கத் தயங்குகிறோம். தனக்கு நேர்ந்ததைப் பற்றி வெளியில் சொன்னால் அதை அவமானம் என்று கருதிக் கொள்கிறோம். அதனால் தான்... குடும்பத்திற்கு நன்கு அறிமுகமானவர்களாக இருந்தபோதிலும் கூடப் பல பாலியல் குற்றவாளிகள்  தண்டனைகளிலிருந்து எளிதில் தப்பி விடுகின்றனர். இது மிக மோசமான கண்ணோட்டம். இவற்றிற்கெல்லாம் பலியாகாமல் நமது குழந்தைகள் தப்ப வேண்டுமானால் அவர்களை மிகுந்த மனோபலத்துடன் வளர்க்க வேண்டியது பெற்றோரான நமது முழு முதல் கடமை!

எனவே எதிர்த்துக் கேள்வி கேட்கும் குழந்தைகளை வாயாடி என்றோ அடங்காப் பிடாரி என்றோ, தலைப்பிரட்டை என்றோ அடைமொழியிட்டு அவர்களை அடக்கி வைக்க நினைக்காமல்... அவர்களது கேள்விக்கான காரணத்தைக் கண்டறிந்து பொறுமையாக விளக்கப் பாருங்கள் இனியாவது. 'ஒரு பெண் நோ என்று சொன்னால் நோ என்று தான் அர்த்தம்' என்பதற்கிணங்க; குழந்தைகள் விஷயத்திலும் 'ஒரு குழந்தை நோ என்று சொன்னால் அதற்கு நோ என்று தான் அர்த்தம்' என்பதை மனதார உணரப் பழகுவோம். ஏன் மறுக்கிறது என்பதை கண்டறிவதெல்லாம் அடுத்த கட்டம். முதலில் குழந்தை மறுக்கும் விஷயத்தை அதன் மீது திணிப்பதில்லை என்ற உறுதி பெற்றோருக்கு வந்தே ஆக வேண்டும். ஏனெனில் அப்போது தான் தனது மறுப்பை தீவிரப் படுத்தும் மனோபலம் குழந்தைக்கும் வரும்.

அது மட்டுமல்லாமல் எத்தனை சிறந்த பள்ளிகளில் நமது குழந்தைகளைப் படிக்க வைப்பதாக இருந்தாலும் கூட குறிப்பிட்ட இடைவெளிகளில் பள்ளிகளில் அவர்களது பாதுகாப்பை உறுதி செய்து கொள்ள வேண்டியதும் பெற்றோர்களது கடமையே!

]]>
child abuse, children rights, stop child abuse, stand up against child abuse, குழந்தைகளுக்கெதிரான பாலியல் வன்முறை, முயல்குட்டிக் குழந்தைகள் http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/11/w600X390/000child_abuse.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/11/stand-up-against-child-abuse-2771303.html
2770219 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் மகள் குளிர்காய 2 மில்லியன் டாலரை நெருப்பில் எரித்த அப்பாவை பற்றி நீங்கள் அறிவீர்களா? பவித்ரா முகுந்தன் Sunday, September 10, 2017 08:04 PM +0530  

கொலாம்பியாவை சேர்ந்த பாப்லோ எஸ்கோபர் என்கிற இவர் 1980-களில் பல வல்லரசு நாடுகளுக்கே சவால் விட்ட ஒரு பெரிய கள்ளக் கடத்தல் கூட்டத்தின் தலைவன். உலக வரலாற்றிலேயே மிகப் பெரிய பணக்கார குற்றவாளியும் இவர்தான்.

ஒரு கால கட்டத்தில் உலகின் 80% கொக்கைன் கடத்தல் மற்றும் சட்ட விரோத பண பரிவர்த்தனைகளை நிகழ்த்தியது இந்தக் கூட்டம்தான். அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த ஒரு பிரபல செய்தி நிறுவனம் வெளியிட்ட உலக பணக்காரர்கள் பட்டியலில் 30 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள் சொத்து மதிப்புடன் 7-வது இடத்தை இவர் பிடித்தார். இந்தச் செய்தி வெளியானதும் அந்தப் பத்திரிகை நிறுவனத்தை அலைப்பேசியில் அழைத்த எஸ்கோபரின் மகன் செபஸ்டின் செய்தியில் குறிப்பிட்டிருந்த சொத்து விவரம் அவர்களிடம் இருக்கும் சொத்தில் கால் பங்கு கூட கிடையாது என்று சொல்லி சிரித்தாராம்.

பாப்லோ ஒவ்வொரு மாதமும் சுமார் 2,500 டாலர்களை அவரிடம் இருக்கும் பணக் கட்டுகளை கட்ட ரப்பர் பேண்ட் வாங்குவதற்குச் செலவழித்தாராம். இவருடைய 500 மில்லியன் டாலர் மதிப்புள்ள பணக் கட்டுகளை எலிகள் கடித்து வீணடித்துவிட்டதாக ஒரு தகவல் சொல்கிறது.

ஒரு முறை காவலர்களிடம் இருந்து தப்பித்து ஓடும்போது பாப்லோவும் இவரது குடும்பமும் எதிர்பாராத விதமாகக் காட்டிற்குள் இருக்கும் ஒரு சிறு வீட்டில் சிக்கிக் கொண்டார்களாம். அன்று இரவு கடும் குளிர் காரணமாக அவருடைய மகள் மனுவேலா எஸ்கோபர் குளிரில் நடுங்கியதால், சுமார் 2 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர் பணக் கட்டுகளை நெருப்பில் கொளுத்தி மகளைக் குளிர்காய செய்தாராம். 

பல்லாயிரம் காவலர்கள், 200-க்கும் மேற்பட்ட நீதிபதிகள், அரசாங்க உயர் அதிகாரிகள் எனப் பல பேரைக் கொலை செய்த குற்றச்சாட்டு இவர் மீது இருந்தது. இதனால் இவரைக் கைது செய்ய கொலாம்பியா அரசு உத்தரவிட்ட போது 1.6 பில்லியன் டாலராக இருந்த நாட்டின் மொத்த கடனையும் தான் அடைப்பதாக இவர் முன் வந்தார், ஆனால் கொலாம்பியா அரசாங்கம் அதை மறுத்துவிட்டது. 

20 சதுர கிமீ நிலத்தில் தனது குடும்பத்திற்காக ஒரு பிரம்மாண்ட வீட்டை இவர் நிர்மாணித்து உள்ளார், அதில் ஆடம்பர அலங்காரங்களுக்கும் ஒரு படி மேலே சென்று உயிரியல் பூங்கா ஒன்றையே அதனுள் அவர் அமைத்துள்ளார். அந்தப் பூங்காவில் உலகின் பல்வேறு பகுதிகளில் இருந்து கொண்டு வரப்பட்ட சிங்கம், புலி, சிறுத்தை உட்படப் பல அரிய வகை மிருகங்களும் இருந்தன. மேலும் இமாலயன் எகரட்ஸ் என்கிற பறவைகள் ஒரே மரத்தில் தங்குவதற்கு 1 மில்லியன் டாலர் செலவில் பயிற்சி அளித்தாராம். உலகம் முழுவதிலும் இவருக்குச் சொந்தமாக 800 வீடுகளும், 14 வில்லாக்களும், ஒரு தீவும் இருந்தது.

மேலே நாடுகளில் பிறந்த நாள் கொண்டாட்டத்தின் போது பினாடாஸ் எனப்படும் கன்னை கட்டிக் கொண்டு மேலே தொங்கும் பொம்மையைத் தடியை வைத்து அடித்து உடைத்து அதிலிருந்து சாக்லேட்டுகளை கொட்டச் செய்யும் விளையாட்டு  மிகவும் பிரசித்திபெற்றது. ஆனால் இவருடைய குழந்தைகளின் பிறந்த நாள் விழாக்களில் அந்த பினாடாஸில் சாக்லேட்டுகளுக்கு பதிலாக பணத்தை கொட்டி நிரப்பினாராம்.

1993-ம் ஆண்டு டிசம்பர் 1 தன்னுடைய 44-வது பிறந்த நாளை பாப்லோ கொண்டாடி முடித்திருந்த நிலையில் அதற்கு அடுத்த நாள் டிசம்பர் 2, 16 மாத தேடலுக்கு பின்பு பாப்லோவை சுட்டுக் கொன்றனர். ஆனால் பலரும் அவர் தற்கொலை செய்து கொண்டாதவும் கூறுகிறார்கள். பிரத பரிசோதனையின் போது அவரது மரணத்திற்குக் காரணம் காதின் வழியே நுழைந்த தோட்டா என்று கூறப்பட்டுள்ளது, ஆனால் அந்தத் தோட்டா எந்தத் துப்பாக்கியில் இருந்து சுடப்பட்டது என்பது இன்றும் புதிராகவே உள்ளது. அவருக்கு நெருக்கமானவர்கள் ஒரு வேளைத் தப்பிக்க முடியாமல் தான் காவலர்களிடம் சிக்கிக் கொண்டால் துப்பாக்கியால் தன் காதில் சுட்டு தற்கொலை செய்து கொள்வேன் என்று அவரே கூறியதாக தெரிவிக்கிறார்கள்.

இன்றைய உலகத்தில் அனைவரும் தேடி ஓடும் பண நோட்டுகளைச் சர்வ சாதாரணமாகத் திகட்டும் அளவிற்குக் கையாண்டவர் இவர். தவறான வழியில் பணம் ஈட்டியதாக இவர் மீது குற்றம் சாட்டப்பட்ட போது “நான் ஒரு கண்ணியமானவன், பூக்களைப் பிற நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்யும் தொழில் செய்கிறேன்” என்று பதிலளித்துள்ளார் பாப்லோ எஸ்கோபர். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/9/w600X390/pablo-escobar-with-daughter.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/09/pablo-escobar-father-who-burnt-billions-to-keep-her-daughter-warm-2770219.html
2770785 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் ஏன் மேஜை கட்டிலாக இருக்கக் கூடாது? உமா பார்வதி Sunday, September 10, 2017 06:20 PM +0530  

எனக்கு மிகவும் பிடித்த கதைகளுள் ஜெர்மனிய எழுத்தாளர் பீட்டர் பிஷெல்லின் மேஜை மேஜைதான் என்ற சிறுகதையும் ஒன்று. உண்மையில் இது மிகவும் வினோதமான ஒரு கதை. இந்த கதையை தமிழில் மொழிப்பெயர்த்துள்ள கவிஞர் சுகுமாரன் கூட தனது முன்னுரையில் இது விநோதமாக பட்டதால் மொழிப்பெயர்த்தேன் என்று எழுதுயுள்ளார்.  இக்கதை லயோலா எனும் பெரும் பாம்பின் கதை எனும் தொகுப்பில் உள்ளது.

தன் சொந்தபந்தங்களை இழந்து தனிமையில் வாழும் ஒரு முதியவரை பற்றிய கதை இது. அந்த முதியவர் ஒரு சிறிய அறையில் வசித்து வருகிறார். தினமும் உறங்குவதும், எழுந்து சற்று உலா போவதும், பின் மீண்டும் வந்து கட்டிலில் வீழ்வதுமாக தனது நாட்களை நகர்த்தும் முதியவருக்கு அந்த வாழ்க்கை சலித்து விடுகிறது. நின்று பேசக்கூட நிமிட நேரம் செலவழிக்காத மனிதர்களை நினைத்து அவரும் மிகவும் வருந்துகிறார். இப்படிப்பட்ட ஒரு சூழலில் ஒரு நாள் திடீரென்று நாள் முழுவதும் வானம்  இருட்டிக்கொண்டு நிற்கிறது. மக்கள் ஆங்காங்கே கூட்டம் கூட்டமாக நின்று அந்த சூழலை ரசிக்கின்றனர்.

இந்த நிகழ்வால் முதியவரும் மகிழ்கிறார். அவரை யாரும் கண்ணெடுத்தும் பார்க்கவில்லையென்றாலும் தான் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு மனிதரையும் பார்த்து நேசத்துடன் சிரிக்கிறார். பின் தன் அறையை நெருங்கி அதன் கதவை திறந்து பார்ப்பவருக்கு அதிர்ச்சி. அந்த அறையில் எதுவும் மாறவில்லை. மேஜை மேஜையாகவே இருக்கிறது. கடிகாரம் கடிகாரமாகவே இருக்கிறது, கட்டில் கட்டிலாகவே இருக்கிறது. மீண்டும் முதியவர் சோர்ந்து போகிறார். ஏன் தனக்கு மட்டும் எதுவும் மாறவில்லை என்று வருந்துகிறார். பிறகு ஏன் கட்டில் கடிகாரமாக இருக்கக்கூடாது, மேஜை ஏன் கட்டிலாக இருக்கக் கூடாது என்று எண்ணி அப்படியே அவைகளுக்குப்  பெயர் மாற்றம் செய்து விடுகிறார்.

அன்று முதல் அவருக்கு மேஜைதான் கட்டில், கட்டில்தான் கடிகாரம். இப்படி அவர் அறையில் இருக்கும் ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் வெவ்வேறு பெயர்கள். அதை நினைவில் நிறுத்திக் கொள்ள மனனம் செய்து சிறப்பு பயிற்சியும் பெறுகிறார். இத்தகைய செயல் அவருக்கு மிகவும் புதுமையாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் இருக்கிறது. அவருடைய கண்டுபிடிப்புச் சொற்கள் அவருக்கே ஒரு புது மொழியாகவும் மாறிவிடுகின்றது. ஆம் அது அவருக்கு மட்டுமே புரியும் மொழி. அதன் பிறகு அவர் சாலையில் நடந்து கொண்டிருக்கும் போது யாரேனும் சாலையை சாலை என்றால் அவருக்கு சிரிப்பு வந்தது. அவர்களை அவரால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை, அவர்களாலும் அவரை புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை.

உண்மையில் இது வேடிக்கை கதை அல்ல. ஒரு மனிதன் தனது வாழ்நாளை முழுமையாக அனுபவித்துவிட்டு, வயதாகி தளர்ந்துவிட்ட பிறகு அவனது மனம் மீண்டும் ஒரு குழந்தையாவே மாறிவிடுகின்றது. அவர் மகிழ்ச்சிக்காக ஏங்குகிறார். மிச்சமிருக்கும் தனது ஒவ்வொரு கணத்தையும் அவர் சந்தோஷமாக வாழவே விரும்புகிறார். மனித கூட்டத்தில் தான் எதிர்பார்க்கும் மகிழ்வை தேடி அலைகிறார். பெரும்பாலும் அது அவனுக்கு கிடைப்பதில்லை.

இந்தக் கதையில் வரும் முதியவர் தனக்கான அந்த மகிழ்வை தானே உருவாக்கிக் கொள்கிறார். அவர் மகிழ்ச்சியாகவே வாழ்கிறார். இந்தக் கதையை முதல் முறையாக வாசித்தபோது அப்படியொன்றும் எனக்கு சிறப்பாக தோன்றவில்லை. ஆனாலும் மீண்டும் மீண்டும் வாசித்தபோதுதான், இது மிக சிறந்த கதைகளுள் ஒன்று என எனக்குப்பட்டது அதன் பின் மிகவும் பிடித்த கதையானது இக்கதை!

 

]]>
short story, பீட்டர் பிஷெல்லின் , லயோலா எனும் பெரும்பாம்பின் கதை http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/10/w600X390/oakbureautwo111.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/10/german-writer-peters-short-story-2770785.html
2770739 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் ஃபாலன் ஏஞ்சல்ஸ் - இயக்குனர் வாங் கார் வொய் உமா பார்வதி DIN Sunday, September 10, 2017 02:55 PM +0530  


இரண்டு வெவ்வேறு கதைகளை ஒன்றுக்குள் ஒன்றாய் கலந்து அழகியலுடன் சுவாரஸ்யமாக அதிவிரைவான காட்சியமைத்து இறுதியில் ஒரு புள்ளியில் அக்கதைகளை இணைக்கிறார் இயக்குனர் வாங் கார் வய். 

முதல் கதை – 

காதலும், தனிமையும், விரகமும், வன்முறையுமான இக்கதை நாயகி போதை மருந்து கடத்துதல், கொலை, கொள்ளைகளை நிகழ்த்தும் அப்பகுதியின் அதிரடியான பெண். அந்த அழகான கிரிமினல் பெண்ணின் பெயர் மிச்சேல் ரீஸ். தன் தொழில் பார்ட்னருடனான கருத்து வேற்றுமையினால் அவனை விட்டுப் பிரிகிறாள். ஆனால் அவனுடனான உடல் நெருக்கத்தை மறக்க முடியாமல் இரவு நேரங்களில் மிகவும் துயரடைகிறாள். அவன் நினைவின் வலி தாங்க இயலாமல் கண்ணீர் வழியும் விழிகளால் மீண்டும் எங்காவது சந்திப்போமா என ஏங்குகிறாள். அவளுடைய முரட்டுத்தனமான ஈகோ தொலைபேசியில் அவனைத் தொடர்பு கொள்ளாமல் தடுக்கிறது. அவனும் அவளை விட்டுப் பிரிந்து வேறொரு இடத்திற்கு சென்று கொண்டிருக்கையில் பஸ்ஸில் பழைய நண்பனை சந்திக்கிறான். அவன் ஒரு விபத்து காப்பீட்டு ஏஜெண்ட். தன்னுடைய திருமண அழைப்பிதழை அவனுக்குத் தருகிறான். தேதியை மனதில் குறித்துக்கொண்ட அவன் அந்த ஊருக்கு செல்ல முடிவெடுக்கிறான்.

புதிய ஊரின் தெருக்கள் அவனுள் உற்சாகத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. நிழல் உலகின் சந்து பொந்துக்களை அறிந்து கொள்கிறான். ஒரு ரெஸ்டாரண்டில் சந்தித்த பெண் ஒருத்தியின் மீது ஈர்க்கப்பட்டு அவளுடன் அவள் வீட்டிற்கு சென்று விடுகிறான். இவனைக் கண்டதும் காதல் வசப்பட்டுவிட்ட அப்பெண் அவனை தன் அறைக்கு அழைத்துச் சென்று அவளுடனே தங்கச் சொல்கிறாள். ரீஸ் உடனான பிரிவுத் துயரை மறக்க மதுவையும் அந்த புதிய மங்கையும் அவனுக்கு மகிழ்ச்சியை அளிக்கின்றன. ஆனால் மனத்தின் ஓரத்தில் பழைய நினைவுகள் உறங்க விடாமல் செய்கின்றன. அவள் என்றேனும் தன்னை தேடி வருவாள் என்ற நம்பிக்கையில் அவளுக்காக பாடல் எண் 1818 தேர்ந்தெடுத்து மறைமுக குறிப்பொன்றை அந்த ஹோட்டலில் ஜுக் பாக்ஸில் அவளுக்காக விட்டுச் செல்கிறான். என்னை மறந்துவிடு என்பதாய் தொடங்கும் அப்பாடலை சில நாட்கள் கழித்து அந்த ஹோட்டலுக்கு வந்த ரீஸ் கேட்கிறாள். அவன் அங்குதான் இருக்கிறான் என்பதை அறிந்து பரபரப்பு அடைகிறாள். அந்த ஊரில் தனக்குரிய ஒரு கெஸ்ட் ஹவுஸில் தங்கி அவனைத் தேட ஆரம்பிக்கிறாள்.

மழை நாளொன்றில் அவன் வீட்டைக் கண்டுபிடித்து மாடியில் அவனுடன் பேசிக்கொண்டிருக்கையில் புதிய காதலி கீழே இருந்து அவர்கள் என்ன பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதைக் கேட்க முடியாமல் ஆத்திரத்துடன் மன அமைதியின்றி எட்டிப் பார்க்க முயல்கிறாள். அவனின் புதிய காதலைப் பற்றித் தெரிந்து கொண்ட ரீஸ் வேலை இருக்கிறது பிறகு சந்திக்கலாம் என விடைப்பெற்று சென்றுவிடுகிறாள். மீண்டும் ஊருக்கே கிளம்ப முடிவெடுக்கிறாள். அவனின் நிலை மிகவும் பரிதாபமாகிவிட்ட்து. ரீஸ்தான் அவன் மனதிற்கு உகந்தவள், உடலுக்கான இப்புதிய பெண்ணிடம் அவன் மனம் லயிக்கவில்லை. மழையில் நனைந்தபடியே புதியவளை தவிக்கவிட்டு விட்டு ரீஸைத் தேடிக் கிளம்புகிறாள். அவளும் கிடைக்காமல் இவளும் நிலைக்காமல் அவன் தனிமையில் விடப்படுவதாக என்பதாய் இக்கதை முடியாமல் முடிகிறது.

இரண்டாவது கதை - 

ஹோ அழகான இளைஞன். அவனால் சரியாக பேச முடியாது. எக்ஸ்பைரி தேதி முடிந்த அன்னாசி பழக்கூழ் அடைத்த டின்களை வாங்கி சாப்பிட்டதால் அவனுக்கு பேசும் திறன் பறிபோனது. வயோதிகரான தந்தையுடன் கெஸ்ட் ஹவுஸ் ஒன்றை நடத்திக் கொண்டிருந்தான். (இந்த கெஸ்ட் ஹவுசில்தான் பார்ட்னரைத் தேடி வந்த ரீஸ் தங்குகிறாள்). ஹோவிற்கு மற்றொரு வேலையும் உண்டு. இரவு நேரத்தில் கடைகள் எல்லாம் மூடப்பட்ட பின் ஏதோ ஒரு கடையை உடைத்துத் திறந்து அங்குள்ள பொருட்களை விற்க ஆரம்பித்துவிடுவான். அதுவும் ஏமாந்த கஸ்டமர் கிடைத்துவிட்டால் போதும் அவர்களை அரட்டியும் மிரட்டியும் அடம்பிடித்து பொருட்களை வாங்கச் செய்வான். விளையாட்டுத்தனங்கள் நிறைந்த அவனுடைய வாழ்வில் ஒரு பெண் குறுக்கிடுகிறாள். ஏதேச்சையாக டெலிபோன் பூத்தில் சந்தித்த அப்பெண் காதல் தோல்வி அடைந்தவள் என்பதை அறிந்து அவளுடன் சில நாட்கள் ஆறுதல் வார்த்தைகள் பேசியும், அவளின் கோபத்தை போக்க வழிகள் சொல்லியும் அவளுடன் தன் பைக்கில் சுற்றிக் கொண்டிருந்தான். ஆனால் அவள் அவனை ஒரு பொருட்டாகவே மதிக்கவில்லை. ஒரு நாள் அவனை விட்டுப் பிரிந்தாள்.

குறுகிய காலமாக பழகியவள் ஆயினும் அவள் மீது மிகுந்த காதலாக இருந்தவனுக்கு அவளின் செய்கை வருத்தம் அளித்தது. இந்நிலையில் அவனுடைய ஒரே உறவான தந்தை வேறு இறந்துவிட, மீளாத் துயரில் வீழ்கிறான் ஹோ. அர்த்தமற்ற வாழ்க்கையில் இனி செய்வது என திகைத்து அதிவிரைவாக தன் பைக்கை ஓட்டிச் செல்கிறான் அப்போது காதலுடனான பிரிவிலும் அவனின் துரோகத்தாலும் மனம் உடைந்த ரீஸ் அவனிடம் லிப்ட் கேட்கிறாள். ஏற்கனவே பரிச்சயம் ஆனவர்களாததால் இருவரும் ஒன்றாக நெடிய சாலையில் ஒன்றிணைகிறார்கள். அவர்கள் இருவரும் அப்படியே பிரிந்து போகலாம், அல்லது அவர்களுக்குள் ஓடும் மென்சோகம் வெளிப்பட்டு இருவரும் காதலிக்கவும் தொடங்கலாம் எனும் அனுமானங்களுடன் நிறைவடைகிறது இத்திரைப்படம். இந்தப் பாடல் வரிகளையும் நினைவிலிருந்து மீட்டெடுத்துச் சென்றது.

உறவுகள் தொடர்கதை
உணர்வுகள் சிறுகதை
ஒரு கதை என்றும் முடியலாம்
முடிவிலும் ஒன்று தொடரலாம்
இனியெல்லாம் சுகமே....

Wong Kar Wai - குறிப்புகள்

1958-ல் சீனாவில் ஷங்காய் நகரில் பிறந்தார்.

திரைப்படங்களுக்கு கதையாசிரியராக தன் திரையுலக வாழ்வை தொடங்கி, கதை, ஒளிப்பதிவு மற்றும் இசைக்கு முக்கியத்துவம் அளித்து காவியத்தன்மையுடைய கவிதையைப் போல திரையோவியத்தை போல போதையேற்றும் இசையின் சுழற்சிப் போல தன் திரைப்படங்களை உருவாக்குபவர் இவர்.

கான்ஸ் திரைப்பட விழாவில் சிறந்த இயக்குனர் விருதை பெற்றிருக்கும் வொங் கார் வய் ஹாங்காங்கின் மிக முக்கியமான சம கால இயக்குனராவார். படப்பிடிப்பு தளத்திற்கு செல்லும் வரை கதையை தீர்மானிப்பதில்லை இவர். 1995-ம் ஆண்டில் இவர் இயக்கியிருக்கும் ஃபாலன் ஏஞ்சல்ஸ் திரைக்கதையில் சில பரிசோதனை முயற்சிகள் செய்திருக்கிறார்

இவர் இயக்கியிருக்கும் படங்கள் முக்கியமான திரைப்படங்கள் சில 2046, E4ros, Ashes of Time, As Tears Go By, Days of Being Wild, In the Mood For Love, Chungking Express, My Blueberry Nights, The Grand Master 

]]>
Wong Kar-wai, Fallen Angels, வாங் கார் வொய், ஃபாலன் ஏன்ஜல்ஸ் http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/10/w600X390/075e823c494b8e167c71261b9eb32daa.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/10/fallen-angels-2770739.html
2770734 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் திரைப்பட விமரிசகர்களுக்கு சில வேண்டுகோள்கள் - 'மீதி வெள்ளித்திரையில்’ DIN DIN Sunday, September 10, 2017 01:24 PM +0530  

சூழலியல் ஆர்வலரும், திரைப்பட ஆய்வாளர்களில் முன்னோடியுமான தியோடர் பாஸ்கரனின் 'மீதி வெள்ளித்திரையில்' எனும் தமிழ் சினிமா குறித்த கட்டுரை தொகுப்பை வாசித்தேன். திரைப்பட வரலாறு, சினிமா அழகியல், ஆளுமைகள் மற்றும் திரைப்படங்கள் என நான்கு பகுதிகளாக பிரிந்து தமிழ் சினிமாவை அணுகும இத்தொகுப்பில் மொத்தம் இருபது கட்டுரைகள் அடங்கியுள்ளன.

தமிழ் சினிமா கடந்த வந்த பாதையையும், அதன் முன்னேற்றத்துக்கு தோள் கொடுத்த ஆளுமைகளை அறிமுகப்படுவதிலும் இந்நூலின் வாயிலாக தியோடர் பாஸ்கரன் தமிழ் சமூகத்துக்கு பெரும் சேவை செய்துள்ளார். திரைப்பட மாணவர்கள் அவசியம் படிக்க வேண்டிய அற்புதமான புத்தகம் இது. அதேபோல அரசியலுக்கும், சினிமாவுக்குமான உறவின் துவக்கப்புள்ளியை தகுந்த சாட்சியங்களோடு எழுதியுள்ளார். திராவிட கழகங்களுக்கு முன்பே திரை நட்சத்திரங்களை அரசியலுக்கு இழுத்துவரும் செயலை காங்கிரஸ் துவங்கிவிட்டது என்றும்  காங்கிரஸ் மூலம் மேல்சபை உறுப்பினரான கே.பி.சுந்தராம்பாள்தான் இந்தியாவிலேயே அரசியல் அரங்கில் கால் பதித்த முதல் திரை நட்சத்திரம் என்றும் ஆதாரப்பூர்வமாக விளக்குகிறார்.

பகுதி 1: திரைப்பட வரலாறு 

தமிழ் சினிமாவின் ஆரம்ப கால வரலாற்றை பேசும் இப்பகுதியில் இந்திய சுதந்திர போராட்ட காலகட்டத்தில் வெளிவந்த தேசபக்த படங்களை பற்றிய அறிமுகத்தையும், அப்போதைய அரசியல் பிரச்சனைகளால் சினிமாவின் போக்கு எப்படி நிலைகொள்ளாமல் அங்குமிங்கும் அலைக்கழிக்கப்பட்டது என்பதையும் விளக்குகிறார். குறிப்பாக, காங்கிரஸ் ஆட்சியில் சுதந்திரமாக செயல்பட்டுவந்த திரைப்படத்துறை, அவர்கள் ஆட்சியிலிருந்து விலகியதும் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியாளர்களின் கீழ் அவர்களுக்கு பல்குத்திவிடும் ஊடகமாக செயல்பட்டதை கண்டிக்கிறார். ஆங்கிலேயே அதிகாரிகள் சினிமாவிற்கு விதித்த கட்டுப்பாடுகளால், இரண்டாம் உலகப்போரில் பிரித்தானிய படைகளை ஆதரித்து பல படங்கள் தயாரிக்கப்பட்டன, இது ஒரு மோசமான செயல், தேசபக்தி திரையில் விலைபோகும் பொருளாக அடையாளம் காணப்பட்டது என்றும் வருந்துகிறார்.

தமிழ் சினிமாக் குறித்து புழங்கும் தகவல்களில் பலவும் பொய்யானவை, அவைகளை சீரிய முறையில் ஆராய்ந்து தொகுக்க வேண்டும் என வலியுறுத்துகிறார். தமிழின் முதல் சமூகப்படம் என அறியப்படும் மேனகாவுக்கு முன்பே கெளசல்யா, டம்பாச்சாரி முதலிய சமூகப்படங்கள் வெளிவந்துவிட்டன என்றும், பி.யூ.சின்னப்பாவின் 'உத்தமபுத்திரன்'னுக்கு முன்பே துருவன் என்ற படத்தில் பி.எஸ்.சிவபாக்கியம் என்ற நடிகை இரட்டை வேடத்தில் நடித்து அசத்தியிருக்கிறார் என்பதை ஆனந்த விகடனில் வெளியான கட்டுரையை கொண்டே விளக்குகிறார்.

நாடகத்திலிருந்து பிறந்ததாலேயே இந்திய சினிமாவில் மட்டும் இடைவேளை எனும் குறுக்கீடு இருப்பதாகவும், இதனால் படத்திற்கும், ரசிகர்களுக்குமான உறவு துண்டிக்கப்படுகிறது. இவை கலைய வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்துகிறார். இன்றும் தமிழ் சினிமா அறிவு சார்ந்த துறையாக இல்லாமல் உணர்வுப்பூர்வமாக மட்டுமே அணுகப்படுவதற்கு அன்றைய எழுத்தாளர்களும், பண்டிதர்களும் சினிமாவை புறக்கணித்ததே காரணம் என்றும் தெளிவுபடுத்துகிறார். 'சினிமாவும் சூதாட்டம் போன்ற ஒரு தீமையான பொழுதுபோக்கே' எனும் காந்தியின் கருத்தை சுட்டிகாட்டி இந்நிலையை விளக்குகிறார்.

பகுதி - 2 : சினிமா அழகியல்
 
சினிமா அழகியல் எனும் இரண்டாம் பகுதியில் கர்நாடக இசை மேதைகளின் வருகையால் சினிமா ஒரு கலை வடிவமாக பண்டிதர்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது என்றும் அதன் பிற்பாடு எழுத்தாளர்களின் வருகை சினிமாவை மேலும் முன்னேற்ற பாதைக்கு அழைத்து சென்றது என்று திட்டவட்டமாக சொல்கிறார். புதுமைபித்தன் சினிமாவுக்கும், நாடகத்துக்குமான வேறுபாட்டை முழுமையாக உணர்ந்திருந்தார் என்று அவரது மேதைமையை புகழ்கிறார்.

மக்கள் சினிமாவுக்கு வருவதை ஒரு சங்கீத கச்சேரிக்கு வருவதை போல உணர்ந்திருந்த காலகட்டத்தில் அத்தகைய எழுத்தாளர்களின் வருகை பாடல்களை குறைத்து வசனங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்த முக்கிய காரணியாகும் என்கிறார். அதேபோல நாவல்களிலிருந்து திரைப்படங்களை உருவாக்கும் வித்தையை கே.ராம்நாத், மகேந்திரன் போன்ற இயக்குனர்கள் மிக சிறப்பாக கையாண்டனர் என்றும் இதில் கே.ராம்நாத் அதிகம் கவனிக்கப்படாமலேயே வாழ்ந்து மறைந்த மகத்தான கலைஞர் என்றும் வருந்துகிறார்.

விக்டர் ஹ்யூகோவின் லெஸ் மிஸரபல்ஸ் எனும் உலக புகழ் பெற்ற இலக்கிய படைப்பை தழுவி தமிழில் ஏழை படும் பாடு எனும் பெயரில் மிக சிறப்பாக கே.ராம்நாத் இயக்கி இருந்தார் என்றும் அவரது மேதைமையை வியக்கிறார். இலக்கிய வாசிப்பு உள்ள இளையவர்களின் வருகை தமிழ் சினிமாவை ராஜாக்கள் காலத்திலிருந்து மீட்டு மக்கள் கதைகளை திரையில் காட்ட வித்திட்டது என்பது மறுக்க முடியாத உண்மையாகும்.   

ஆளுமைகள் எனும் மூன்றாம் பகுதியில் பாலு மகேந்திரா, ஸ்ரீதர், சுவாமிகண்ணு வின்சென்ட், நாகேஷ், கலைஞர் மற்றும் உலக திரைப்பட மேதையான அகிரா குரசோவா ஆகியோரின் வாழ்க்கையை சுருக்கி கொடுத்துள்ளார். அதேபோல நான்காம் பகுதியில் தமிழ் சினிமாவின் மாற்றத்துக்கு வழிகோலும் சிறப்பான படங்கள் அண்மையில் வெளிவர துவங்கியுள்ளன என்றும் இது இனி வரும் காலங்களில் நல்ல விளைவை கொடுக்கும் என்றும் நிறைவு செய்கிறார்.

தமிழ் சினிமாவை முழுமையாக ஒரு முறை சுற்றிவந்த உணர்வை கொடுக்கும் இக்கட்டுரைகள் தியோடர் பாஸ்கரனால் பல்வேறு காலகட்டங்களில் எழுதப்பட்டவையாகும். காலச்சுவடு அவற்றை முழுமையான ஒரே நூலாக தொகுத்துள்ளது. தமிழ் சினிமா ஆர்வலர்களும், சினிமா மாணவர்களும் அவசியம் வாசிக்க வேண்டிய நூல் இது. தமிழ் சினிமா குறித்த வியக்க வைக்கும் அரிய தகவல்களை கொடுக்கும் இந்நூல் மாற்று சினிமாவுக்கான சாத்திய கூறுகளையும், திரைப்பட விமரிசகர்களுக்கு சில வேண்டுகோள்களையும் முன் வைக்கிறது.    

மீதி வெள்ளித்திரையில்: தியோடர் பாஸ்கரன் : காலச்சுவடு பதிப்பகம்: விலை -  100 /- 

]]>
Theodore Baskaran, a book on film, திரை விமரிசனம், மீதி வெள்ளித்திரையில் http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/10/w600X390/theoder_baskaran.jpg http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/sep/10/meedhi-velli-thiraiyil-theodore-baskaran-book-review-2770734.html
2770730 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் மகிழ்ச்சியை பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்! ராம் முரளி DIN Sunday, September 10, 2017 12:25 PM +0530 உலக புகழ்பெற்ற அமெரிக்க நாவலாசிரியரான சார்லஸ் டிக்கன்சின் எ கிறிஸ்துமஸ் கரோல் நாவலை அடிப்படையாகக் கொண்டு அதே பெயரில் ராபர்ட் செமெக்ஸ்  இயக்கிய அனிமேஷன் படத்தை தொலைக்காட்சியில் சமீபத்தில் பார்த்தேன்.  ராபர்ட் செமெக்ஸ் தனது ஃபாரஸ்ட் கம்ப் மற்றும் காஸ்ட் அவே போன்ற அற்புதமான திரைப்படங்களின் மூலம் உலக புகழ்பெற்ற அமெரிக்க இயக்குனர் ஆவார். 1994 ஆம் ஆண்டு வெளியான அவரது ஃபாரஸ்ட் கம்ப் திரைப்படத்தை இன்றளவும் சிலாகித்து பேசும் பலரையும் நான் பார்த்திருக்கிறேன். எனக்கும் அத்திரைப்படம் பிடித்த படங்களின் பட்டியலில் எப்போதும் உள்ளது.

காஸ்ட் அவே திரைப்படம், தீவொன்றில் தனியாக சிக்கிக்கொள்ளும் ஒருவன் அங்கிருந்து தப்பிக்க மேற்கொள்ளும் போராட்டங்களை பற்றியதாகும். 

வாழ்நாள் முழுவதிலும் பணம் சேர்ப்பதை மட்டுமே குறிக்கோளாக கொண்டு இயந்திரத்தனமாக உழன்றுக்கொண்டிருக்கும் முதியவன் ஒருவனை மூன்று ஆவிகள் சேர்ந்து இன்பமும், குறும்புத்தனமும் நிறைந்த அவனது கடந்தகால வாழ்க்கைக்கு திருப்புவதே இத்திரைப்படத்தின் கதைச் சுருக்கம்.

நீண்ட மூக்கும், நரித்தனம் உறுமும் கண்களும் கொண்ட முதியவன், இறந்துபோன தனது நண்பனின் இறுதி சடங்குக்கு பணம் கொடுக்க மறுக்கும் காட்சியிலிருந்து இத்திரைப்படம் தொடங்குகிறது. அது கிறிஸ்துமஸ் நெருங்கும் காலகட்டம் என்பதால் வீதியெங்கும் கிறிஸ்துமஸ் கொண்டாட்டத்துக்கான ஏற்பாடுகள் தீவிரமாக நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. அவற்றை கடந்து செல்லும் முதியவன் இவை அனைத்தும் வீண் வேலைகள் என்கிறான். பணம் சேர்க்க உழைப்பதை விடுத்து இவர்கள் இப்படி முட்டாள்தனமாக கொண்டாட்டங்களில் ஈடுபட்டு கொண்டிருக்கிறார்களே என உள்ளுக்குள் புழுங்குகிறான். அவன் வாழும் இயந்திரத்தனமான வாழ்க்கையே பொருள் ஈட்ட சிறந்த வாழ்க்கைமுறை என்பதில் பெருமிதம் கொள்கிறான். கேமரா அவனிலிருந்து மேலே உயர்ந்து அந்த நகரத்தையே ஒரு முழு சுற்று சுற்றிவருகிறது. ஏழு ஆண்டுகள் அந்த சுழலில் கரைந்து போகின்றன.

அப்போதும் அந்த முதியவன் இயந்திரத்தனமாகவே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறான். மறுநாள் கிருஸ்துமஸ் பண்டிகை என்பதால் ஏழை பிள்ளைகளுக்கு உதவ அவனிடம் நிதி கேட்டு சிலர் வருகிறார்கள். உங்கள் சொந்த பணத்தின் மூலம் சேவை செய்து கொள்ளுங்கள், என்று அவர்களை அங்கிருந்து விரட்டுகிறான். விருந்துக்கு அழைக்கும் உறவினனையும் தான் சோற்றுக்கு இல்லாமல் இல்லை என்று கூறி அவமானப்படுத்தி அனுப்புகிறான். கிருஸ்துமஸ்க்கு விடுமுறை கேட்கும் அலுவலக பணியாளிடம் சில நிபந்தனைகள் விதித்துவிட்டு விடுமுறை வழங்குகிறான். விடுமுறை கிடைத்துவிட்ட மகிழ்வில் அந்த பணியாள் தரையில் கிடக்கும் பனியில் விழுந்து துள்ளி குதிக்கிறான்.  

முதியவனின் வாழ்வை போலவே இருளுக்குள் மூழ்கி கிடக்கும் அவனது வீட்டில் அவனுக்காக சில ஆவிகள் காத்திருக்கின்றன. அவை அவனை வலுக்கட்டாயமாக இழுத்துச் சென்று அவனது கடந்தகால, நிகழ்கால, வருங்கால வாழ்க்கையை காட்டுகின்றன.

தனது இளமை காலத்தில் அந்த முதியவன் ஏழ்மையில் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தாலும் அதனை அவன் மகிழ்ச்சியாகவே உணருகிறான். தங்கையின் மீது பாசத்தை பொழிகிறான். அப்போது அவனுக்கு ஒரு காதலுக்கும் வருகிறது. காதலியையே கரம் பிடிக்கிறான். பின் சிறுகச் சிறுக பணம் அவனது வாழ்க்கையை விழுங்க துவங்கியதும், அந்த மண வாழ்க்கை முறிந்துவிடுகிறது. முதியவன் தனிமையில் வாழ துவங்கிறான்.

அந்த தனிமை அவனது மனதை இறுகச் செய்கிறது. கடந்த கால காட்சிகளை கண்முன்னால் பார்க்கும் முதியவன் தான் இழந்தவற்றை எண்ணி கண் கலங்கி நிற்கிறான். நிகழ்காலத்தில் அவனால் பாதிக்கப்பட்ட பலரும் அவனை கரித்துக் கொட்டுவதைப் பார்த்து தலைகுனிந்து நிற்கிறான்.

எதிர்காலத்தில் அவன் இறந்த பின் அந்த ஊர் மக்கள் அவனை பழிப்பதையும், அந்த நகரம் அவனது கல்லறையின் மீது எச்சில் உமிழ்வதையும் பார்த்து அதிர்ச்சியடைகிறான். தனது முக்காலத்தையும் பார்த்துவிட்ட பின்பு வாழ்க்கை மீது அவனுக்கு பிடிப்பு ஏற்படுகிறது. வாழ்க்கை என்பது மகிழ்ச்சியால் நிரப்பப்பட்டுள்ளது, அங்கு பணமும் பொருளும் அர்த்தமற்றதாகிவிடுகிறது என்பதை உணருகிறான். இவை அனைத்தும் கிறிஸ்துமஸ்க்கு முன்தினம் நடந்து முடிகின்றன.

மறுநாள் காலை விடிந்ததும் வழக்கத்துக்கு மாறாக அவன் தன் வீட்டிலிருந்து வெளியே வந்து நகர வீதியில் மகிழ்ச்சியாக துள்ளி குதிக்கிறான். தன்னிடம் நிதி கேட்டு முன்தினம் வந்தவர்களிடம் தானாக வலிந்து சென்று பணம் கொடுக்கிறான். தனது பணியாளின் வீட்டிற்கு கிறிஸ்துமஸ் பரிசாக ஒரு வான்கோழியை வாங்கி பரிசாக அனுப்பி வைக்கிறான். நகர மக்களுடன் இணைந்து கிருஸ்துமஸ் பண்டிகையை கொண்டாடுகிறான். தனது மகிழ்ச்சியை கடந்து செல்லும் ஒவ்வொருவரிடமும் பகிர்ந்து கொள்கிறான். தனது பணியாளின் ஊதியத்தை உயர்த்துகிறான். அவனது வாழ்க்கை அர்த்தமுள்ளதாக மாறிவிடுகிறது. அந்த ஊரிலேயே மிகச் சிறந்த மனிதனாக தனது மிச்ச காலத்தை முதியவன் வாழ்ந்தான் என்பதாக படம் நிறைவடைகிறது. 

அனிமேஷன் திரைப்படம்தான் என்றாலும், அந்த வாழ்க்கை நம்மை வந்தடைகிறது. அது சொல்லும் செய்தி மனதில் பட்டாம்பூச்சியை போல அழகாக வந்தமர்கிறது. 

]]>
robert zemeckis, animation movies, a christmas carol, ராபர்ட் செமிக்ஸ், எ கிறுஸ்துமஸ் கரோல், அனிமேஷன் http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/10/w600X390/christmascarol-carrey-700x382.jpg