Dinamani - நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் - http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/ http://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 3038724 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் பாலியல் பண்பாடு முனைவர் ம. இராசேந்திரன் DIN Thursday, November 15, 2018 01:32 AM +0530 சமுதாயம் மாறிக்கொண்டு இருக்கிறது. பாலியலில் உயர்வு தாழ்வு பாராட்டாத பண்பாட்டுச் சமுதாயமாக உருவாகிக் கொண்டிருக்கிறது. ஆண்கள்அனுபவித்து வந்த விருப்ப வேட்டைக்கு அடிபணிய மறுக்கிறது. மாற்றத்தை ஏற்பவர்களையும் எதிர்கொள்பவர்களையும் அழைத்துக் கொண்டு பயணத்துக்குத் தயாராகிக் கொண்டிருக்கிறது. 
ஆண்களுக்காகவே கட்டமைக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த உலகில் தங்களுக்கு மூச்சு முட்டுவதாகப் பெண்கள் நினைக்கிறார்கள். ஆண்களின் விருப்ப அதிகார உலகில் வாழ, தங்களுக்கு உடன்பாடில்லை என்பதை வாய்ப்பு கிடைக்கிற போதெல்லாம் உணர்த்தத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள். 
உடை நடை மட்டுமில்லாமல் பெண்கள் தங்களுக்கான உலகையும் தாங்களே வடிவமைத்துக் கொள்ளத் தொடங்கி இருக்கிறார்கள். இருக்கிற விழுமியங்கள் எல்லாம் ஆண்களின் விருப்பத்துக்குப் பெண்கள் வாழும் வாழ்க்கை முறைக்காக உருவாக்கப்பட்டவை என்றுகருதுகிறார்கள். அதனால் இதுவரை சொல்லப்பட்டுள்ள விழுமியங்கள் எல்லாவற்றிலிருந்தும் முரண்பட்டு நிற்க விரும்புகிறார்கள்.
கடந்த காலத் தேவைக்காக உருவாக்கப்பட்டு, கட்டமைக்கப்பட்டிருக்கிற ஆண், பெண் மன நிலையின் உளவியலுக்குள் அடங்கிப் போக மறுக்கிறார்கள். பழைய உளவியலைக் கட்டுடைத்துப் புதிய உளவியலை ஆண்களுக்கும் கட்டமைக்கும் தகுதியைப் பெண்கள் பெற்றிருப்பதாக நம்புகிறார்கள். 
இப்போது களத்தில் ஆணும் பெண்ணும் எதிர் எதிராக நிற்க வைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். இதுவரை ஆண்கள் அனுபவித்து வந்த சீண்டல் உரிமை கண்டனத்துக்கு உள்ளாகியிருக்கிறது. ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையிலான இயற்கை உணர்வு எனும் கருத்தில் இருக்க வேண்டிய எதிர்பால் ஈர்ப்பு, முன்பு எப்போதையும் விட ஆண்களிடம் வன்முறையாகவும் வக்கிரமாக மாறிக் கொண்டிருக்கிறது. உலகெங்கும் பாலியல் சீண்டல் குற்றச்சாட்டு, நாடு, மொழி, சாதி, மதம் கடந்து ஒற்றைக் குரலில் பெரும்பாலும் ஆண்களை நோக்கியே கை காட்டுகிறது. 
பண்பாடு, நாகரிகம் எல்லாம் பெண்களைப் பக்குவப்படுத்தி இருப்பதைப் போல ஆண்களைப் பக்குவப்படுத்தாமல் போனதற்குக் காரணம் என்ன?
வயது கடந்தும் வக்கிரம் கடக்க முடியாதவர்களாக ஆண்கள் இருப்பதாகச் சொல்லப்படுவதற்கு அடிப்படை என்ன? அக்டோபர் 15, 2017 அன்று சுட்டுரை (டுவிட்டர்) யில் மிலானா என்பவரால் வெளியிடப்பட்ட பாலியல் சீண்டல் (மீ டூ) செய்தி, விடிவதற்குள் இரண்டு இலட்சம் பேரைஎட்டியது எப்படி? முகநூலில் 47 இலட்சம் பேரைச் சென்றடைந்தது எப்படி? வாழ்விடங்களில், வழிபாட்டு இடங்களில், கல்விக்கூடங்களில், விளையாட்டுப் பயிற்சிகளில், இசை உலகில், இராணுவத்தில் கூட விதிவிலக்கின்றி பாலியல் சீண்டல் உலகம் முழுதும் ஆண்களை நோக்கியே கைநீட்டுகிறதே எப்படி? 
பாலியல் உணர்வு என்பதும் எதிர்பால் ஈர்ப்பு என்பதும் உயிரினங்கள் அனைத்துக்கும் பொதுவானவைதாம். தொடக்கத்தில் அந்த உணர்வுகள் இனவிருத்திக்காக உடலியல் அடிப்படையிலேயே இருந்திருக்க வேண்டும். பின்னர் அது உளவியல் அடிப்படையில் கட்டமைக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். பறவை, விலங்கு போன்ற அஃறிணை உயிர்களுக்கும் மனிதர்களுக்கும் பாலுணர்வில் அடிப்படையில் வேறுபாடு இருக்கிறது. பறவை விலங்குகளுக்குப் பாலியல் ஈர்ப்பு இப்போதும் உடலியல் அடிப்படையில்தான் அமைந்திருக்கிறது. ஆனால், மனிதர்களின் பாலுணர்வு உடலியல் கடந்து பண்பாட்டுடன் வளர்க்கப்பட்டுவந்திருக்கிறது. அதனால்தான் தாய், தந்தை, உடன்பிறப்பு, முறை மாப்பிள்ளை, பெண் என்று சொந்தங்களுக்குள்ளும் வரையறை செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். 
அந்தப் பாலியல் பண்பாடு என்பது மனிதர்களுக்கு உளவியல் அடிப்படையில் கட்டமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதிலும் ஆண்களின் உளவியல் மட்டும் பாலியல் சீண்டலுடன் கட்டமைக்கப்பட்டிருப்பதாகத் தெரிகிறது.
கலித்தொகையில் ஒரு காட்சி: பாலியல் சீண்டலை எதிர்கொள்ளும் மோர் விற்கும் பெண்ணின் பதில் வினை பதிவாகியுள்ளது. கொஞ்சம் மோர் கேட்டால் கொடுக்கிறேன் என்பதற்காக வெண்ணெய் கேட்கிறாயே என்று ஆணின் பாலியல் சீண்டலை மறுத்துவிட்டுப் போகிறாள் கலித்தொகைப் பெண்.
அகநானூற்றில், நெல்லும் உப்பும் நேரே கொள்மின் என்று கடல் உப்பு விற்க வந்த பெண்ணிடம், உன் உடல் உப்பு என்ன விலை? என்று கேட்டு பாலியல் உணர்வோடு வழிமறிப்பவனைக் கடிந்து கடந்து போகிற பெண்ணைக் காண முடிகிறது.
கலை இலக்கியங்கள் பெரும்பாலும் பெண்கள் என்றால் உடல் அழகைப் போற்றுகின்றன; ஆண்கள் என்றால் வீரத்தைப் போற்றுகின்றன. அப்படியெல்லாம் பெண்களையும் ஆண்களையும் வேறுபடுத்திக் காட்டுவதும் பார்க்கத் தூண்டுவதுமாகக் கலை இலக்கிய வெளிப்பாடுகள் இருக்கக் காரணம் என்ன? 
நமது கடந்த கால வரலாறு என்பது போர்களின் நாட்குறிப்பாகவே இருக்கிறது. அவர்கள் அடிக்கடி போர் செய்திருக்கிறார்கள். ஆடு, மாடு, நாடு ஆகியவற்றைப் பிடிக்க சண்டையிட்டு இருக்கிறார்கள். கூடவே பெண்களையும் சிறைபிடித்திருக்கிறார்கள்.
போரில் தோற்றுப் போகும் நாட்டின் பெண்களின் நிலைபற்றி பகவத் கீதை சொல்கிறது. ஒரு குலம் அழிந்தால், அந்தக் குலத்தின் நிலைத்த வழக்கங்கள் தொலைந்து போகும்; அந்த வழக்கங்கள் தொலைந்து போனால், மொத்த குலத்தையும் பாவம் பீடிக்கும்(1:39).
பாவம் மேலோங்கினால், ஓ! கிருஷ்ணா, அந்தக் குலத்தின் பெண்கள் கெட்டுப்போவார்கள். ஓ! விருஷ்ணியின் வழித்தோன்றலே கிருஷ்ணா- பெண்கள் 
கெட்டுப் போனால், வர்ணக் கலப்பு ஏற்படுகிறது (1:40).
பாபிலோன் அரசன் நேபுகாத்நேசர் ஜெருசலேம் மீது படையெடுத்து வெற்றி பெற்றபின் யூதர்களையும் இளைஞர்களையும் பெண்களையும் போர்க் கைதிகளாகப் பிடித்துச் சென்றதை விவிலியம் சொல்கிறது.
இலக்கியத்தில் மகள் மறுத்து மொழிதல், மகட்பாற் காஞ்சி ஆகியபாடல்கள் பெண்களுக்காக நடந்த சண்டைகளுக்குச் சான்றுகளாக இருக்கின்றன.
மரத்தில் எழுந்த தீப்பொறி காட்டை அழிப்பதைப் போல இவளால் இந்த ஊர் அழியப் போகிறது என்று ஊர் மக்களின் புலம்பலைப் புறநானூற்றுப் பதிவு காட்டுகிறது.
போர் நடக்கப் போகும் இடத்திலிருந்து, எம் அம்பு கடி விடுதும் நும் அரண் சேர்மின் என்று பெண்களை அப்பகுதியிலிருந்து அப்புறப்படுத்தியதற்கும் பெண்களைச் சிறைபிடித்துச் சென்றதற்கும் புறநானூறு சாட்சி சொல்கிறது. பெண்கள் கவர்ந்து செல்லப்பட்டதற்கு அழகு மட்டும் காரணமாக இருந்திருக்குமா?
போரில் இருபக்கமும் ஆண்களே இறந்து போயிருக்கிறார்கள். அதனால் ஆண்களின் எண்ணிக்கை குறைந்துகொண்டே போயிருக்கிறது. ஆனால், மீண்டும் மீண்டும் போர் செய்ய ஆண்கள் வேண்டும். ஆண்களைப் பெற்றுத்தர பெண்கள் வேண்டும். ஆண்களின் எண்ணிக்கை, குழந்தைகளின் பிறப்பு எண்ணிக்கையைத் தீர்மானிப்பதில்லை. நாட்டில் பிறக்கும் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை அந்த நாட்டில் இருக்கும் பெண்களின் எண்ணிக்கையைப் பொறுத்ததே. எனவே பெண்களைச் சிறைபிடித்து வந்திருக்கிறார்கள். 
அதனால் குறைந்த எண்ணிக்கையில் ஆண்களும் அதிக எண்ணிக்கையில் பெண்களும் இருக்கும் சமுதாயமாக அது இருந்திருக்கிறது. ஆகவே, இருக்கிற ஆண்களின் மனதில் பாலியல் தூண்டல் விதைக்கப்பட, ஆண்களின் உளவியலை அவ்வாறு கட்டமைக்க வேண்டிய தேவை இருந்திருக்கலாம். அதனால் ஆண், பெண் இருவருக்கும் பொதுவான எதிர்பால் ஈர்ப்பு ஆண்கள் மனதில் வேறு வகையில் உருவாக்கப்பட்டிருக்கலாம். அத்தகைய மனநிலையைக் கட்டமைக்க, சிற்பம், ஓவியம், இசை, நடனம், நாடகம், நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் இலக்கியங்கள், பெரிதும் பயன்பட்டிருக்கலாம். அதனால்தான் ஆண்களுக்கான காதலும் வீரமுமே அகம் புறம் என்று கலை இலக்கியங்களில் பாடுபொருள்களாக இருந்திருக்கலாம்.
கால ஓட்டத்தில் இப்போது ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் பணிகள் பொதுவாகிவிட்டன. தான் பெண் என்பதை வீட்டுக்குள் மட்டுமே ஒரு பெண் உணரும் காலம் வந்திருக்கிறது. பணியிடங்களிலும் பொது இடங்களிலும் ஆண்களும் பெண்களும் தங்கள் பால் வேறுபாடுகளை மறக்கும் காலம் கனிந்து கொண்டிருக்கிறது. இன்றைய நிலையில் ஈன்று புறம் தருதல் மட்டும் பெண்ணின் கடமையன்று. ஆணுக்கு நிகராக அனைத்துப் பணிகளிலும் பெண்கள் இருக்கிறார்கள். இராணுவப் பணிகளிலும் பெண்களைச் சில நாடுகள் ஈடுபடுத்துகின்றன. ஈழப் போர்க்களத்தில் பெண்களின் பங்களிப்பு எடுத்துக்காட்டாக இருக்கிறது.
பணிகள் பொதுவாகிக் கொண்டிருக்கின்றன. ஆண்களைப் போலவே பெண்களும் களத்தில் நிற்கிறார்கள். ஆண், பெண், மூன்றாம் பாலினர் ஆகிய அனைவருக்கும் பொதுவான புதிய உலகம் உருவாகி வருகிறது. ஆனாலும் பாலியல் சீண்டல் ஆண்களைவிட்டு அகல மறுக்கிறது. 
கடந்த காலத்தில், போர்க்காலத் தேவைக்கேற்ப, கலை இலக்கியங்களால் கட்டமைக்கப்பட்ட ஆண்களின் சீண்டல் உளவியல் இன்னும் கட்டுடைக்கப்படாமல் இருக்கிறது. காலத்தின் தேவைக்கேற்ப ஆண்களின் உளவியலைக் கட்டமைக்க வேண்டிய கலை இலக்கியங்கள் இப்போதும் திரைப்படம் உள்பட கடந்த கால ஆண்களின் உளவியல் கட்டுமானத்தைக் காப்பாற்றும் முயற்சியிலேயே தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக வரத் தொடங்கி இருக்கிற ஒரு சில கலை இலக்கியப் படைப்புகளின் எண்ணிக்கையும் செல்வாக்கும் வீச்சும் பெருகி ஆண்களின் கடந்த கால உளவியல் கட்டமைப்பை மாற்ற வேண்டும்; இன்றைய உலகத்திற்கான பாலியல் பண்பாட்டை உருவாக்கும் காலம் வரவேண்டும்; வரும்.

கட்டுரையாளர்:
மேனாள் துணைவேந்தர்,
தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம், தஞ்சாவூர்.

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/nov/15/பாலியல்-பண்பாடு-3038724.html
3038723 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் வயது ஒரு தடையல்ல... பாறப்புறத் இராதாகிருஷ்ணன் DIN Thursday, November 15, 2018 01:31 AM +0530 எந்த சாதனைக்கும் வயது ஒரு பொருட்டே அல்ல. வயதும் முதுமையும் உடலுக்குத் தானே தவிர, அறிவுக்கும் உழைப்புக்கும் இல்லை என்பதை இன்று பல முதியவர்கள் நிரூபித்து வருகிறார்கள்.
ஒளவையார், மாணவர்கள் பயன் பெற ஆத்திச்சூடி, மக்களும் மன்னனும் மகிழ்ச்சியாக வாழ கொன்றை வேந்தன், மக்களுக்குச் சேவையாற்றுவோருடைய குணநலன் அறிய மூதுரை, மக்கள் அனைவரும் நல்வழியில் நடந்து வாழ்க்கையைச் செம்மைப்படுத்திக்கொள்ள நல்வழி ஆகிய நான்கு நூல்களைத் தனது முதுமைக் காலத்தில்தான் படைத்தார். 
கேரள மாநிலத்தில் கடந்த 2011-ஆம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பின்போது, 18.5 லட்சம் பேர் எழுத்தறிவற்றவர்களாக இருப்பது தெரியவந்தது. எனவே, இளமைக் காலத்தில் கல்வி கற்கும் வாய்ப்பை இழந்தவர்களுக்கு வாய்ப்பு கொடுத்து கேரளம் நூறு சதவீத எழுத்தறிவு பெற்ற மாநிலமாக சாதனை படைக்க வேண்டும் என்பதற்காக அக்ஷரலக்ஷம் என்ற பெயரில் புதிய திட்டம் ஒன்று தொடங்கப்பட்டது. அடுத்த நான்கு ஆண்டுகளில் மாநிலத்தில் உள்ள அனைவரும் கல்வியறிவு பெற்றிருக்க வேண்டும் என்பதே இந்தத் திட்டத்தின் இலக்கு. 
இந்த எழுத்தறிவு தேர்வில் கலந்து கொண்ட 43,330 பேரில் 42,933 பேர் வெற்றி பெற்றுள்ளனர். இவர்களில் ஆலப்புழை மாவட்டம், செப்பாட் கிராமத்தைச் சேர்ந்த 96 வயது காத்தியாயினி அம்மாள் 100-க்கு 98 மதிப்பெண்கள் பெற்று சாதனை படைத்துள்ளார். இவர், எழுத்துத் தேர்வில் 40-க்கு 38 மதிப்பெண்களும், கணிதம் மற்றும் வாசித்தல் தேர்வில் முழு மதிப்பெண்களும் பெற்றுள்ளார். இதன் மூலம் கல்வி கற்பதற்கு வயது ஒரு தடையில்லை என்பதை நிரூபித்துள்ளார். 
குழந்தைகள் படிப்பதைப் பார்க்கும் போது தமக்கும் ஆசை ஆசையாக இருந்ததாகவும், சிறு வயதில் கல்வி கற்க தனக்கு வாய்ப்புக் கிட்டவில்லையென்றும், அம்மூதாட்டி கூறியுள்ளார். அடுத்து, தான் கணினி பயிற்சி பெற விரும்புவதாகவும் அவர் தெரிவித்துள்ளார். 
இந்தியாவின் மிகவும் வயதான மாணவியான அவருக்கு அம்மாநில முதலமைச்சர் நேரில் சென்று சான்றிதழ் வழங்கி வாழ்த்தும் பாராட்டும் தெரிவித்துள்ளார். 
அதுபோன்றே, ராஜஸ்தான் மாநிலம், உதய்பூர் தொகுதி சட்டப்பேரவை உறுப்பினர் பூல் சிங் மீனா என்பவரும் தற்போது தனது 59-ஆவது வயதில் பட்டப் படிப்பு படித்துக் கொண்டிருக்கிறார். அவருடைய இந்த முயற்சிக்கு அவரது ஐந்து மகள்கள்தான் காரணமாக இருந்துள்ளனர். ஒருபுறம் அரசியல் வாழ்க்கை மறுபுறம் கல்லூரி வாழ்க்கை என அவர் இப்போது பரபரப்பாக உள்ளார். 
தான் கல்வி கற்பதற்கு இளமையில் அனுபவித்த வறுமைதான் காரணம் எனவும், தான் ஏழாம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருந்தபோது தந்தை இறந்துவிட்டதால் படிப்பை பாதியில் நிறுத்தி விட்டு விவசாயப் பணிகளில் ஈடுபட்டு தன் குடும்பத்தைக் காப்பாற்றியதாகவும் கூறியுள்ளார். 40 வருடங்களுக்குப் பிறகு மகள்கள் தந்த ஊக்கம் காரணமாக பட்டப் படிப்பு படித்து வருகிறார்.
பட்டப்படிப்பை முடிப்பது மட்டுமல்ல, அதனைத் தொடர்ந்து முனைவர் பட்டமும் பெற வேண்டும் என்பதே தனது இலக்கு என்றும் தெரிவித்துள்ளார். அது மட்டுமல்ல, இவர் தனது தொகுதியில் படிப்பை இடையில் கைவிட்ட பெண்கள் மீண்டும் தங்கள் படிப்பைத் தொடர உதவியும் வருகிறார். 
முதியோர் கல்வித் திட்டம், தமிழகத்தில் பள்ளிசாரா மற்றும் வயது வந்தோர் கல்வி என அழைக்கப்படுகிறது. துள்ளித் திரிகின்ற காலத்தில் பள்ளியில் சென்று கல்வி கற்க முடியாதவர்கள், அறியாமையால் கற்வி கற்கும் வாய்ப்பைத் தவற விட்டவர்கள், முதுமைப் பருவத்திலாவது கல்வியறிவு பெற வேண்டும் என்பதே முதியோர் கல்வித் திட்டத்தின் நோக்கமாகும். 
முழு எழுத்தறிவு பெற்ற மாநிலமாக மாற்ற வேண்டும் என்பதே இத்திட்டத்தின் நோக்கமாகும். இந்தியாவிலேயே கற்கும் பாரதம் திட்டத்திற்கென நிர்ணயிக்கப்பட்ட இலக்கினை 100 சதவீதம் எட்டியுள்ள ஒரே மாநிலமாக தமிழகம் திகழ்கிறது. கற்கும் பாரதம் திட்டத்தினால், 24.57 இலட்சம் பேர் கல்லாதவர்கள் என்ற நிலை மாறி அடிப்படை எழுத்தறிவினைப் பெற்றுள்ளனர். 
மேலும், வயது வந்தோர் கல்வித் திட்டத்தினை மிகவும் சிறப்பாக செயல்படுத்தியமைக்காக தமிழகம் கடந்த 2013, 2015, 2016 ஆகிய ஆண்டுகளில் தேசிய எழுத்தறிவு விருது பெற்றுள்ளது. 
தமிழ்நாட்டில் சென்னை, டாக்டர் அம்பேத்கர் சட்டக் கல்லூரியில் பலர் மாலை நேர சட்டக் கல்வி பயின்று பயனடைந்து வந்தனர். கல்வி கற்க வயது தடையில்லை என்பதை இந்த மாலை நேர சட்டக் கல்லூரி நிரூபித்து வந்தது. அவ்வாறு படித்தவர்கள் பலர் இன்று புகழ் பெற்ற சட்ட வல்லுநர்களாகவும், வழக்குரைஞர்களாகவும், நீதிபதிகளாகவும் உள்ளனர். குடும்பத் தேவைக்காக பணிக்கு செல்லும் பலர், இந்த மாலை கல்லூரியில் சேர்ந்து பயனடைந்து வந்தனர்.
ஆனால், என்ன காரணத்திற்கோ இந்த மாலை நேரக் சட்டக் கல்லூரி தடை செய்யப்பட்டது. இப்போது, தமிழ்நாட்டில் சட்டக்கல்வி வேலைவாய்ப்புகளை அள்ளித் தரும் கல்வியாகி பலருக்கும் வாய்ப்புகளைத் தருகிறது.
அன்றாடம் பணிக்குச் சென்று தான் சம்பாதித்து தன் குடும்பத்தை காப்பாற்ற வேண்டும், ஆனால் அதே சமயத்தில் சட்டமும் பயின்று வழக்குரைஞராகத் துடிக்கும் அனைவருக்கும், முதியவர்களுக்கும் மாலை நேர சட்டக் கல்லூரி வரப்பிரசாதமாக அமையும். இனியேனும் அரசு வயது, வித்தியாசமின்றி சட்டம் பயில மாலை நேர சட்டக்கல்லூரியைத் தொடங்க வேண்டும். 
கல்வி கரையில கற்பவர் நாள் சில என்று கூறுவார்கள். எனவே, கல்வி கற்பதற்கு வயது ஒரு தடையல்ல. மனமிருந்தால் மார்க்கமுண்டு.
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/nov/15/வயது-ஒரு-தடையல்ல-3038723.html
3038067 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் சர்க்கரை நோயும் குடும்பமும் டாக்டர் அ. பன்னீர்செல்வம் DIN Wednesday, November 14, 2018 01:37 AM +0530 பன்னாட்டு நீரிழிவுநோய் குழுமம் (இன்டர்நேஷனல் டயாபடீஸ் ஃபெடரேஷன்) இந்த ஆண்டு சர்க்கரை நோயைப் பற்றி விழிப்புணர்வை உலகம் முழுவதும் ஏற்படுத்த கொடுக்கப்பட்டுள்ள கருத்தின் தலைப்பு சர்க்கரை நோயும் குடும்பமும் (டயாபடீஸ் அண்ட் ஃபேமிலி).
கடந்த 1991 முதல் பன்னாட்டு நீரிழிவு நோய்க் குழுமம் உலக மக்களிடையே பலவித தலைப்புகளில் இந்நோய் பற்றி விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தி வருகிறது. கடந்த பத்து ஆண்டுகளாக, தகவல் தொடர்பு சாதனங்களின் ஆதிக்கம் அதிகமானதால் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவதிலும், தகவல்களைப் பரிமாறிக் கொள்வதிலும் மிகவேக முன்னேற்றம் கண்டுள்ளோம். ஆனால், சர்க்கரை நோயின் தாக்கமும் அதன் பின்விளைவுகளும் குறைந்தபாடில்லை.
ஆகவே, இவ்வருடம் ஒவ்வொரு குடும்பத்திலும் உள்ள உறுப்பினர்கள் அனைவருக்கும் இந்நோய்பற்றித் தெரிந்திருக்க வேண்டும். ஏனெனில், உணவு முறையை எடுத்துக் கொண்டால், குடும்ப உறுப்பினர்கள் பண்டிகை நாள்களிலும், சில முக்கியமான நாள்களிலும் இனிப்பு வகைகளை சாப்பிட்டு விடுகின்றனர். மேலும், உணவு முறைகளின் முக்கியத்துவத்தை அறியாமல், சர்க்கரை சத்து, கொழுப்புச் சத்து, உப்பு அதிகம் உள்ள உணவு வகைகளை அடிக்கடி உண்டு விடுகின்றனர். இதனால் சர்க்கரை நோயின் தாக்கத்திற்கு ஆளாகின்றனர். 
உடற்பயிற்சி செய்தாலும், மாத்திரைகள் சாப்பிட்டாலும், இன்சுலின் ஊசி போட்டாலும் இந்நோய் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வருவதில்லை. சிகிச்சைகள் எடுத்துக் கொண்டாலும் சர்க்கரை நோயின் பாதிப்பால் பலவித இன்னல்களை எதிர்கொள்ள நேரிடுகிறது. சிலர், காபி, டீ போன்ற பானங்களில் கருப்பட்டி, நாட்டுச் சர்க்கரை, வெல்லம் போன்றவற்றைப் போட்டு சாப்பிடுவதால் சர்க்கரையின் அளவு இரத்தத்தில் அதிகரிக்காது என்ற கருத்தில் உள்ளனர். இது முற்றிலும் தவறு. இவற்றின் மூலமும் இரத்தத்தில் சர்க்கரையின் அளவு கூடும். 
அதேபோன்று, இனிப்புச் சுவை அதிகம் உள்ள பழங்களினாலும் ரத்தத்தில் சர்க்கரையின் அளவு கூடும். இதை உணராமல் நிறைய குடும்பத்தினர் தாங்கள் பழங்களை உண்பதோடு மற்றவர்களுக்கும் பழங்களைத் தந்து அடிக்கடி உண்ணச் செய்வதாலும் சர்க்கரை நோய் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வருவதில்லை. 
இனிப்பு குறைவான பழங்களாக இருந்தாலும்கூட அதையும் அதிகமாக உண்ணக்கூடாது. மருத்துவர் அறிவுரையின்படி அளவோடு சாப்பிடுவது நல்லது. ஆனால், காய்கறி, கீரை போன்றவற்றை அளவில்லாமல் உண்ணலாம். அது போலவே, பட்டாணி, பொட்டுக் கடலை, சுண்டல் வகைகளையும் எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் சாப்பிடலாம். பெரும்பாலான நேரங்களில் ஒருவரை அவருடைய குடும்பத்தினரோ, உறவினர்களோ, நண்பர்களோ உணவு முறையின் முக்கியத்துவத்தை உணராமல் தவறுதலாக வழிநடத்தி விடுகின்றனர். அது பல நேரங்களில் ஆபத்தில் முடிகின்றது. 
சர்க்கரை நோய் வராமல் இருக்க உடற்பயிற்சி செய்ய வேண்டிய மிக முக்கியமாகும். ஒவ்வொரு நாளும் அரை மணியிலிருந்து ஒரு மணி நேரம் வரை உடற்பயிற்சி செய்ய வேண்டியது அவசியம். நடத்தல் நல்லது. நடக்க முடியாவிடினும் ஏதாவது ஓர் உடற்பயிற்சி செய்வது நல்லது. 
உடற்பயிற்சியுடன் யோகா மற்றும் தியானமும் சேர்ந்து செய்வது நல்லது. இவற்றின் மூலமும் இந்நோய் வராமல் தடுக்கப்படுகின்றது. சர்க்கரை நோயால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தாலும் அதனைக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்க உதவுகிறது.
குடும்பத்தில் உள்ள மற்ற உறுப்பினர்கள் சர்க்கரை நோயால் பாதிக்கப்பட்டவரிடம் உடற்பயிற்சியின் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்கூறி அன்றாடம் அவர் உடற்பயிற்சி செய்த உறுதுணையாக இருக்க வேண்டும்.
சர்க்கரை நோயால் பாதிக்கப்பட்டோர், மருத்துவரால் பரிந்துரைக்கப்பட்ட மாத்திரைகளை நேரம் தவறாமல் எடுத்துக்கொள்ள, அவருடைய குடும்ப உறுப்பினர்கள் உதவி செய்ய வேண்டும். ஒருமுறை வாங்கப்பட்ட மாத்திரைகள், ஊசிகள் முடிவதற்கு சில நாள்களுக்கு முன்பாகவே, மேற்கொண்டு மாத்திரைகளை, ஊசி மருந்துகளை வாங்கி வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். 
பல நாள்கள் மாத்திரைகளையோ இன்சுலின் ஊசியோ போட்டுக் கொள்ளவில்லையெனில் இந்நோய் மீண்டும் பாதிக்கக்கூடிய அபாயம் இருக்கிறது. இப்படி சர்க்கரை நோயால் பாதிக்கப்படுபவர்கள் முதியவர்களாக இருந்தால் அவர்களுக்கு அவரின் குடும்ப உறுப்பினர்களின் கவனம் அதிகம் தேவைப்படுகிறது. 
இன்சுலின் ஊசி தேவைப்படுகிற அளவுக்கு இந்நோயால் பாதிக்கப்பட்ட சிலர் இருக்கலாம். அவ்வாறு பாதிக்கப்பட்டவர் சிறு குழந்தையாய் இருப்பின், அக்குழந்தையின் தாய் அல்லது தந்தை இன்சுலின் ஊசி போடுவதற்குக் கற்றுக் கொள்வது நல்லது. அப்படிக் கற்றுக் கொண்டால் ஒவ்வொரு முறையும் ஊசிக்காக தங்கள் குழந்தையை மருத்துவமனைக்கு எடுத்துச் செல்ல வேண்டிய அவசியம் ஏற்படாது. 
குழந்தைகள் மட்டுமல்ல, இந்நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர் வயதானவராய் இருந்தாலும் குடும்ப உறுப்பினர்கள் அவர்களுக்கு இன்சுலின் ஊசி போடக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
இது போன்றவர்களின் வசதிக்காகவே முன்பே சுத்தப்படுத்தப்பட்ட ஊசிகள் (பிரீஸ்டெர்லைஸ்ட் டிஸ்போஸபில் சிரிஞ்ச்) பல வருடங்களாக உபயோகத்தில் உள்ளன. இவற்றின் மூலம் இன்சுலினை குடும்ப உறுப்பினர்கள் கொடுக்கலாம். மேலும், பேனா வடிவிலும் இன்சுலின் ஊசி எடுத்துக்கொள்ளும் முறை சில ஆண்டுகளாக வழக்கத்தில் உள்ளது. இந்த முறையிலும் குடும்ப உறுப்பினர்கள் இன்சுலின் ஊசியை சர்க்கரை நோயாளியாக இருக்கும் குழந்தைகளுக்கும் முதியவர்களுக்கும் போட்டு விடலாம்.
தாழ் சர்க்கரை நிலை (ஹைப்போகிளிஸிமியா லோ ஷுகர்) என்று ஒரு வகை உள்ளது. அதாவது, சர்க்கரையின் அளவு ரத்தத்தில் 70 %- க்கு (மி.கி) குறைவாக சென்று விடுவதை தாழ் சர்க்கரை நிலை என்கிறோம். இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இதனைக் கண்டுபிடிப்பது மிகவும் சிரமம்.
ஆனால், தற்போது குளுக்கோ மீட்டர்கள் உபயோகத்தில் உள்ளன. இவற்றின் மூலம் ரத்தத்தில் உள்ள குளுக்கோஸ் அளவை தெரிந்து கொள்வது மிகவும் எளிது. 
நோயாளியின் குடும்ப உறுப்பினரே, ஒரு துளியைவிடக் குறைவான ரத்தத்தில் சோதனை செய்து ஐந்து நிமிடத்திற்குள் தாழ் சர்க்கரை நிலையைக் கண்டுபிடித்து விடலாம். தேவைப்பட்டால், உடனே குளுக்கோஸ் கொடுக்க வேண்டும். ஒரு வேளை குளுக்கோஸ் இல்லாத நிலை ஏற்பட்டால், சர்க்கரை கலந்த நீரைக் கொடுக்கலாம். அப்படிக் கொடுத்தால் நோயாளி இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பி விடுவார். 
அப்படி எதுவும் கொடுக்காமல் விட்டுவிட்டால் நோயாளியை மருத்துவமனையில் சேர்க்க வேண்டிய நிலை ஏற்படும். 
சர்க்கரை நோயால் பாதிக்கப்பட்ட ஒருவர், மயக்கமுற்று, நினைவிழந்த நிலைக்குச் சென்று விட்டால், அவருடைய குடும்ப உறுப்பினர்கள் சற்றும் தாமதிக்காமல் உடனே அவரை மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்ல வேண்டும்.
நினைவிழப்பு எதனால் ஏற்படுகிறது என்று குறிப்பிட்டுக் கூற இயலாது. சில நேரங்களில் ரத்தத்தில் சர்க்கரையின் அளவு மிகவும் குறைந்து விடுவதாலும், சில நேரங்களில் சர்க்கரையின் அளவு மிகவும் அதிகரித்து விடுவதாலும் நினைவு இழக்கக்கூடிய நிலை ஏற்படும்.
இப்படி நினைவிழந்தவர்களை உடனடியாக மருத்துவமனையில் அனுமதித்து, தேவையான சிகிச்சைகளை அளித்தால் நிச்சயமாக குணமாகி விடுவார்கள். பெரும்பாலும் உடனடியாக மருத்துவரைப் பார்க்காமல் காலம் தாழ்த்துவதால்தான் குணமடைவதில் சிரமம் ஏற்படுகிறது. 
சர்க்கரை நோயால் பாதிக்கப்பட்டோருக்கு வேறு பல பிரச்னைகளும் வரலாம். அதாவது அவர்களுக்குப் பக்கவாதம் ஏற்பட்டாலோ, பார்வைக் கோளாறு ஏற்பட்டாலோ, இதயக் கோளாறு ஏற்பட்டாலோ, சிறுநீரகச் செயலிழப்பு ஏற்பட்டாலோ அல்லது கால்களை இழந்தாலோ அவர்களுக்கு, குடும்ப உறுப்பினர்களின் கவனிப்பு மிகவும் அதிகமாகத் தேவைப்படுகிறது. 
இன்றைய காலகட்டத்தில், தங்களுடைய குடும்ப உறுப்பினர்களின் உதவி இல்லாததால்தான் நிறைய சர்க்கரை நோயாளர்கள் மிகவும் சிரமப்படுகின்றனர். ஆகவே, எல்லாருமே சர்க்கரை நோய் வராமல் எச்சரிக்கையாக இருப்பது மிகவும் நல்லது. ஒரு வேளை அது வந்துவிட்டால், அதைப் பற்றியே கவலைப்பட்டுக் கொண்டிருக்காமல், மருத்துவர் கூறும் அறிவுரைகளைக் கடைப்பிடித்து, நோயைக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கலாம். 
சர்க்கரை நோயால் பாதிக்கப்பட்டோர் மேற்கொள்ளும் உணவு முறைகளையும் , உடற்பயிற்சிகளையும் சர்க்கரை நோயால் பாதிக்கப்படாதவரும் மேற்கொள்ளலாம். அதில் எந்தத் தவறும் இல்லை. அப்படிச் செய்து வருவது, அவர்களுக்கு சர்க்கரை நோய் வராமல் தடுத்திட உதவியாக இருக்கும். 
சர்க்கரை நோயால் பாதிக்கப்பட்ட ஒருவரின் குடும்பத்தில் உள்ள மற்ற உறுப்பினர்களில் முப்பது வயதைக் கடந்தவர்கள், கட்டாயமாக ஆண்டுக்கு ஒருமுறை சர்க்கரை நோய் குறித்த பரிசோதனையை மேற்கொள்ள வேண்டும். அதன் மூலம், நோய் வராமல் தடுத்துக் கொள்ளவும், வந்திருந்தால் ஆரம்பத்திலேயே அதனைக் கட்டுக்குள் வைக்கவும் முடியும்.
தற்போது உள்ள சமுதாயம் படித்த சமுதாயம். நாம் ஏற்கெனவே பல நோய்களை முற்றாக ஒழித்து விட்டோம். சில நோய்களைக் கணிசமான அளவு குறைத்திருக்கிறோம். உதாரணத்திற்கு, மக்களைப் பெரிதும் அச்சுறுத்தி வந்த பெரியம்மை, போலியோ போன்ற நோய்களைத் தடுப்பூசிகள் மூலம் ஒழித்துள்ளோம். நீரால் பரவக்கூடிய பல அபாயகரமான நோய்கள் பரவாமல் தடுத்துள்ளோம். உயிர்க்கொல்லி நோய் என்று அறியப்பட்ட எய்ட்ஸ் நோயாளர்களின் எண்ணிக்கையையும் அண்மைக்காலத்தில் கணிசமாகக் குறைத்திருக்கிறோம்.
ஆனால், சர்க்கரை நோயாளர்களின் எண்ணிக்கை மட்டும் குறையவே இல்லை. மாறாக, ஆண்டுக்கு ஆண்டு அதிகரித்தே வருகிறது. மத்திய அரசும், மாநில அரசும் இந்நோயைக் கட்டுப்படுத்த பல நடவடிக்கைகளை எடுத்து வருகின்றன.
அரசுகள் மட்டும் இதற்கான முயற்சிகளை மேற்கொண்டால் போதாது. அரசு சாரா அமைப்புகளும், தனியார் தொண்டு நிறுவனங்களும்கூட அரசின் முயற்சிகளுக்கு துணை நின்றால்தான் சர்க்கரை நோயைக் கட்டுப்படுத்துவது சாத்தியமாகும். 
இன்று (நவ. 14) உலக சர்க்கரை நோய் விழிப்புணர்வு தினம்

கட்டுரையாளர்:
சர்க்கரை நோய் மருத்துவ நிபுணர்.

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/nov/14/சர்க்கரை-நோயும்-குடும்பமும்-3038067.html
3037681 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் பிள்ளையார் பிடிக்கப்போய்... கே.எஸ். இராதாகிருஷ்ணன் DIN Tuesday, November 13, 2018 02:36 AM +0530 கடந்த இரண்டு வாரங்களாக இலங்கையில் நடந்த திடீர் அரசியல் மாற்றங்கள், ஜனநாயகத்தையே கேலிக்கூத்தாக்குவதாக அமைந்தன. ஒரு பிரதமர் பதவியில் இருக்கும்போதே, அதிபர் மைத்ரிபால சிறீசேனா இன்னொரு பிரதமருக்குப் பதவிப் பிரமாணம் செய்து வைத்தார். நாடாளுமன்றத்தைக் கூட்டாமலேயே, பிரமதர் ரணில் விக்ரமசிங்கவைப் பதவியிலிருந்து அகற்றுவதாக அறிவித்தார்.
 சர்வதேச நாடுகளின் கண்டனத்தைத் தொடர்ந்து நாடாளுமன்றத்தைத் கூட்டுவதாக அறிவித்தார் அதிபர் சிறீசேனா. அதைத் தொடர்ந்து, நாடாளுமன்றத்தை கூட்ட அறிவித்த தேதியை அதிபர் மீண்டும் மீண்டும் தள்ளிப் போட்டார். அதிபரின் செயலுக்குக் கண்டனம் தெரிவித்தார் நாடாளுமன்ற அவைத் தலைவர்.
 ராஜபட்சவுடன் பொறுப்பேற்ற மனுஷா நாணயக்காரா தன்னுடைய அமைச்சர் பதவியை விட்டு விலகினார். அதிபர் மைத்ரிபால நடந்து கொண்ட விதத்தை உலகமே விமர்சித்தது. இறுதியாக இப்போது நாடாளுமன்றத்தையே கலைத்து தேர்தலை அறிவித்திருக்கிறார் அதிபர் சிறீசேனா.
 பெரும்பான்மை பெறுவதற்குக் குதிரை பேரம் நடத்தி 113 நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் ஆதரவை மைத்ரிபால, ராஜபட்ச ஆகியோரால் பெறமுடியாமல் போனதுதான், அவை கலைப்புக்குக் காரணம் என்று தெரிகிறது. அதனால் ஜனநாயக நெறிமுறைகளைக் காற்றில் பறக்கவிட்டு, இறுதியில் அவையையே கலைக்க வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்பட்டனர்.
 ராஜபட்சவும், அவரின் சகோதரர் பசிலும் நாடாளுமன்றத்தைக் கலைத்துவிட்டால் உள்ளாட்சித் தேர்தலில் தாங்கள் பெற்ற வெற்றியைப் போல நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் வென்றுவிடலாம் என்று முடிவு செய்தனர். அதுதான் இலங்கை நாடாளுமன்றக் கலைப்பின் நிஜமான பின்னணி. இப்போது ராஜபட்ச, ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சியிலிருந்து விலகி, புதிதாகத் தொடங்கப்பட்டிருக்கும் ஸ்ரீலங்கா மக்கள் கட்சியில் சேர்ந்திருப்பதே, தனக்கென்று ஒரு கட்சியை உருவாக்கி ஆட்சியைப் பிடிக்கும் திட்டத்துடன்தான் என்று தெரிகிறது.
 அதிபர் மைத்ரிபால சிறீசேனா நாடாளுமன்றத்தைக் கலைப்பது குறித்து இலங்கை உச்சநீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதியிடம் கருத்து கேட்டபோது, அவர் வழங்கிய 9 பக்க அறிக்கையில் நாடாளுமன்றத்தைக் கலைக்க இயலாது; இன்னும் பதவிக்காலம் இருக்கிறது; நிதிநிலை மசோதா குறித்தான விவாதம் நடந்து கொண்டிருக்கும் நிலையில் நாடாளுமன்றத்தைக் கலைக்க முடியாது என்று சுட்டிக்காட்டியதாகத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.
 முன்னாள் உச்சநீதிமன்ற நீதிபதியாக இருந்த சரத் என் சில்வா, முன்னாள் சபாநாயகர் விஜயமு லொக்கு பண்டார ஆகியோரிடம் மைத்ரிபால சிறிசேனா ஆலோசனை கேட்டிருந்தார். அவர்கள் மைத்ரி விரும்பியவாறு அதிபர் என்ற அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி நாடாளுமன்றத்தைக் கலைக்கலாம் என்ற கருத்தை முன்வைத்தனர். அதனடிப்படையில்தான் இலங்கை நாடாளுமன்றத்தை 09/11/2018அன்று நள்ளிரவில் மைத்ரிபால சிறீசேனா கலைத்தார்.
 தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பின் ஆதரவைப் பெறுவதற்காக, "இனிமேல் நாம் எல்லோரும் சேர்ந்து இருப்போம்' என்று முன்னாள் அதிபர் ராஜபட்ச விடுத்த வேண்டுகோள் பலனளிக்கவில்லை. "ராஜபட்சவிற்கு ஆதரவளியுங்கள்' என்று ஒரு காலத்தில் வெளியிடப்பட்ட பாலசிங்கத்தின் காணொளியைக்கூட சமூக ஊடகங்களில் அவருடைய ஆதரவாளர்கள் வெளியிட்டனர். ஆனாலும் எதுவும் பலனளிக்கவில்லை. இறுதியாகத் தனது கெüரவத்தைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள வேறு வழியில்லாமல் நாடாளுமன்றத்தைக் கலைக்க வேண்டிய நிர்பந்தத்திற்கு அதிபர் சிறீசேனா ஆளாக நேர்ந்திருக்கிறது.
 இலங்கையில் இதுபோல அரசமைப்புச் சட்டமும், ஜனநாயகமும் கேலிக்கூத்தாக்கப்படுவதும், மதிக்கப்படாமல் போவதும் புதிதொன்றுமல்ல. இதுவரை தமிழர்கள், சிங்களர்கள் என நேரடியாக பிரச்னைகள் இருந்து வந்தன. ஆனால், இப்போது சிங்களர்களுக்குள்ளேயே சிக்கல் தொடங்கி யுள்ளது. இதுவொரு வித்தியாசமான சூழல்.
 மைத்ரிபால, ராஜபட்ச, ரணில் என்ற முக்கோண அரசியல், அதிகாரத்தைப் பிடிக்க நேரடியாகவும், மறைமுகமாகவும் வியூகம் வகுக்க ஆரம்பித்துவிட்டது.
 அரசியல் சதுரங்கத்தின் இன்னொரு பக்கத்தில், முன்னாள் அதிபரான சந்திரிகாவும் காய்களை நகர்த்திக் கொண்டிருக்கிறார் என்பதுதான் திடீர் திருப்பம்.
 தமிழர்களுக்கும் சிங்கள அரசாங்கத்திற்கும் இடையே ஏற்பட்ட 10-க்கும் மேலான ஒப்பந்தங்களை, ஆட்சிக்கு வந்த சிங்கள ஆட்சியாளர்கள் குப்பைத் தொட்டியில்தான் போட்டார்கள். இப்படி அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை மீறுவது 1949-லிருந்தே நடந்து வருகிறது. 1949-இல் சால்பரி அரசியலமைப்புச் சட்டம் பிரிவு 29-இன்படி மலையகத் தமிழர்களுடைய குடியுரிமை பறிக்கப்பட்டது. 1956-இல் அனைத்தும் சிங்களமயமே என்று அரசியல் சாசனம் திருத்தப்பட்டது. 1978-இல் அதிகாரங்கள் அனைத்தும் அதிபருக்கே என்று திருத்தப்பட்டது. நடந்து முடிந்த கடைசித் தேர்தலில் மைத்ரிபால சிறீசேனா அதிபரான பிறகு 2015-இல் 19-ஆவது அரசியலமைப்பு சட்டத்திருத்தம் கொண்டு வரப்பட்டது. ஆனால் முழுமையாக நடைமுறைப்படுத்தப்படவில்லை.
 இந்தப் பின்னணியில்தான், தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு, ராஜபட்ச - சிறீசேனா கூட்டணிக்கு ஆதரவளிக்க மறுத்துவிட்டது.
 இப்போது சிங்களர்களின் வாக்குகள் ராஜபட்ச - சிறீசேனா, ரணில், சந்திரிகா என்று பிளவுபடுமா, யாராவது ஒருவருக்கு சாதகமாக மாறுமா என்பதைப் பொருத்துத்தான் வருங்கால இலங்கை அரசியல் நகரும். ராஜபட்சவும் விலகிய நிலையில், சிறீசேனாவின் ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சி மேலும் பலவீனமடைந்து விட்டிருக்கிறது. பிள்ளையார் பிடிக்கப்போய் குரங்காய் முடிந்த கதையாகி இருக்கிறது அதிபர் சிறீசேனாவின் முடிவு!
 
 கட்டுரையாளர்:
 செய்தித் தொடர்பாளர்,
 திராவிட முன்னேற்றக் கழகம்.
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/nov/13/பிள்ளையார்-பிடிக்கப்போய்-3037681.html
3037680 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் சர்ச்சைக்குரியவரா சர்தார்?  சுதாங்கன் DIN Tuesday, November 13, 2018 02:36 AM +0530 உலகத்திலேயே உயர்ந்து நிற்கிறார் சர்தார் வல்லபபாய் படேல், சிலையாக நர்மதை நதிக்கரையில்!
 சிலை செதுக்க ஆரம்பித்த நாளிலிருந்து, இன்றைய நாள் வரை தான் எத்தனை விதமான சர்ச்சைகள், விவாதங்கள், கேள்விகள்!
 படேல் சிலையை வரவேற்பவர்களுக்கெல்லாம் ஆர்.எஸ்.எஸ். முத்திரையை குத்த ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள். இதற்கெல்லாம் அடிப்படைக் காரணம் இந்திய சுதந்திர போராட்ட வரலாற்றில் இருட்டடிப்பு செய்யப்பட்ட பல தியாகங்கள். அதில் மிக முக்கியமானவர் சர்தார் வல்லபபாய் படேல்.
 இந்திய சுதந்திரப் போராட்ட வரலாறு எழுதப்பட்டபோது, செய்யப்பட்ட பல வஞ்சனைகளின் விளைவுதான் இன்று படேலுக்கு மத முத்திரை குத்தப்படுவது. விமர்சிப்பவர்கள் அந்தச் சிலையில், பல தியாகங்களைச் செய்து, இந்த தேசத்தை ஒன்றாக்கிய சர்வ வல்லமையான படேலின் ஆளுமையை காணவில்லை. அவர்கள் மோடியின் முகத்தை மட்டுமே அங்கே காண்கிறார்கள். அங்கே தாமரை சின்னம்தான் அவர்களுக்குத் தெரிகிறது. அதுதான் பிரச்னை.
 இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்தவுடன், நேரு தலைமையிலான மத்திய அரசு இந்திய சுதந்திர போராட்ட வரலாறு எழுத ஒரு குழுவை அமைத்தது. அந்தக் குழுவின் தலைவர் இந்தியாவின் முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் டாக்டர் எஸ். ராதாகிருஷ்ணன். இந்திய சுதந்திரத்திற்கான முதல் போராட்டம் வடக்கே இருந்து தான் துவங்கியது என்பதை இந்தக் குழு ஏற்றுக் கொண்டது. எப்படி இந்த கருத்து உருவானது?
 இதை உருவாக்கியவர் வீர சாவர்க்கர் இவர் தனது நூல் ஒன்றிலே 1857-இல் வடக்கே நடந்த சிப்பாய் புரட்சிதான் முதல் இந்திய சுதந்திர போராட்டம் என்கிறார். அதையே ராதாகிருஷ்ணன் குழு ஏற்றுக் கொண்டது. அந்த வீர சாவர்க்கர் தான் இன்றைய பாரதிய ஜனதாவின் ஞான குரு!
 சிப்பாய்ப் புரட்சிதான் இந்திய விடுதலைப் போரின் தொடக்கம் என்பதை கேரள, கர்நாடக அரசுகள் ஏற்க மறுத்தன. ஆனால் அப்போது தமிழகத்தில் இருந்த காங்கிரஸ் அரசு, அதைப் பற்றியெல்லாம் கவலைப்படவில்லை. ஒரே ஒருவர் குரல் எழுப்பினார். அவர்தான் "சிலம்புச் செல்வர்' ம.பொ.சி. "தமிழகத்தில் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் நடத்திய பாஞ்சைப் புரட்சியிலிருந்துதான் விடுதலைப் போராட்ட வரலாறு எழுதப்பட வேண்டும்' என்று ம.பொ.சியின் தமிழரசுக் கழகத்தின் சார்பில் வேண்டுகோள் விடப்பட்டது. அதற்கு கட்டபொம்மன் பற்றிய குறிப்பும் இடம் பெறும் என்று கழகத்திற்கு பதில் கிடைத்தது. கேரள, கர்நாடக அரசுகள் தங்கள் அரசு சார்பில் தங்கள் சுதந்திர போராட்ட வரலாற்றை தாங்களே எழுதி வெளியிட்டன.
 1950-ஆம் வருடம் படேல் இறந்தார். இந்தியாவின் முதல் துணைப் பிரதமர் அவர். உள்துறை அவர் வசம் இருந்தது. பிரிட்டிஷ் இந்தியாவில் இன்றைய ஐ.ஏ.எஸ். அதிகாரிகளை, ஐ.சி.எஸ் என்றழைத்தார்கள். அதாவது இந்தியன் சிவில் சர்வீஸ். அதை இந்தியன் அட்மினிஸ்ட்ரேடிவ் சர்வீஸ் என்று மாற்றியவர் படேல். இந்த அதிகாரிகள் படேல் இறந்த போது சொன்னார்கள். "படேலின் இறந்த உடலை ஒரு நாற்காலியில் உட்கார வைத்தாலும், அது இந்த நாட்டை ஆண்டு கொண்டிருக்கும்' என்று.
 நேரு நாட்டை கவனித்துக் கொண்டார். ஆனால், அகில இந்திய காங்கிரûஸ கட்டுக்கோப்பாக வைத்திருந்த பெருமைக்குரியவர் படேல். அவர் முகத்தை கண்டாலே எல்லோருக்கும் ஒரு பணிவு வந்துவிடும். மன்னர்கள், அரசியல்வாதிகள், நிர்வாகிகள் அவரை ஒரு பவ்யத்தோடு தான் சந்தித்தார்கள்.
 மக்களை துல்லியமாக எடை போடுவதில் வல்லவர் படேல். தவறு செய்தவர்கள் யாராக இருந்தாலும் எல்லோருக்கும் அவர் சபையில் ஒரே நீதிதான். அதில் இரண்டு பேருக்கு மட்டுமே விதிவிலக்கு. ஒருவர் காந்தியடிகள். அவர் படேலின் குரு. அடுத்தவர் நேரு. அவருடைய பரிவான பிரதமர். நேருவின் அணுகுமுறை மீது படேலுக்கு ஒரு பெருமிதமே உண்டு.
 சீடரில்லாமல் எந்த இறைத்தூதரின் புகழும் பரவியதில்லை. அப்படிதான் காந்திக்கு ஒரு படேல். இந்தியாவில் காந்தி நடத்திய அத்தனை சத்தியாக்கிரகப் போராட்டங்களுக்கும் கள வடிவமைப்பு செய்து கொடுத்தவர் படேல். அவர்தான், காந்தியின் முதல் தளபதி. படேல் காந்தியின் சீடரானது 1917-ஆம் வருடம். நேருவும், ராஜாஜியும் பின்னால் வந்தார்கள்.
 இந்தியா சுதந்திரமடைந்தபோது 565 சமஸ்தானங்கள் இருந்தன. அவற்றை இந்தியாவோடு இணைத்த பெருமை படேலைச் சாரும் என்று இன்று பேசுகிறோம். ஆனால், இந்த சமஸ்தானக் கொடுமைகளையெல்லாம் சுதந்திரத்திற்கு முன்பே பேசிய முதல் இந்தியத் தலைவர் சர்தார் வல்லபபாய் படேல் தான்.
 1960-களுக்குப் பிறகு தமிழகத்தில் "மாநில சுயாட்சி' கோஷம் திமுகவினரால் எழுப்பப்பட்டது. ஆனால் மாநிலங்களுக்கு சுயாட்சியும், சுதந்திரமும் வேண்டும் என்று படேல் பேசத்துவங்கிய வருடம் 1927. "இந்திய மாநிலங்கள் மக்கள் பிரநிதிகளைக் கொண்ட ஸ்தாபன அமைப்பாக இருக்க வேண்டும்' என்றார். இதே கருத்தைத்தான் 1947-ஆம் வருடம் இந்தியாவிற்கு சுதந்திரம் வந்தபோதும் தனது உறுதியான கொள்கையாக முன்வைத்தார் படேல்.
 1929-ஆம் வருடம் ஐந்தாவது கத்தியவார் அரசியல் மாநாடு நடந்தது. இதில் பேசிய படேல், "சமஸ்தானங்களின் பாதுகாப்பு என்பது பிரிட்டிஷ் அரசு தரும் பாதுகாப்பல்ல, மக்களின் நேசத்தில்தான் இருக்கிறது. அதனால்தான், இந்தியா என்பது ஒரு தேசம். இந்த மன்னர்கள் பிரிட்டிஷ் சாம்ராஜ்யத்தின் சினேகம் இருந்தால் போதும் என்று நினைத்தால் அது பரிதாபத்திற்குரியது' என்றார்.
 நாடு சுதந்திரம் அடைந்தபின் படேலிடம் அதிகாரம் வந்தது. மன்னர்கள் படேலிடம் தோற்றுப்போய் சரணடைந்தார்கள். விழுந்த எதிரியைப் படேல் மிதித்ததே இல்லை. அரவணைத்துக் கொண்டார். இவர்களில் முக்கியமானவர்கள் சிலர். போபால் நவாப், ஜின்னாவின் தூண்டுதலால் இந்தியாவைத் துண்டாட நினைத்தார். ஹைதராபாத் நிஜாம், ஜின்னாவின் மறைமுக ஆதரவால் இந்தியா மீது போர் தொடுத்தார். அதே போல் சி.பி.ராமஸ்வாமி ஐயர், அப்போது திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்தின் திவான். இவர்தான் முதன் முதலில் திருவிதாங்கூர் தனி நாடாக விளங்கும், எந்த அரசுக்கு கட்டுப்படாது என்றார்.
 ஜாம்நகரின் நவாப், பிரிட்டிஷ் அரசின் சர்வ வல்லமை பொருந்திய சர் கொனார்ட் கார்பீல்டின் ஆசியுடன், இந்தியாவுக்கு வெளியே ஒரு தேசத்தை உருவாக்க நினைத்தார். எதிர்த்தவர்கள் எல்லோரும் படேலின் ஒரு பார்வையில் அடங்கிப் போனார்கள். ஹைதராபாத் விவகாரத்தில் மட்டும் படேல் ராணுவத்தை அனுப்பி அடக்க வேண்டியிருந்தது. அப்போது கூட நேரு இந்தியாவில் இல்லை. ஐரோப்பா சுற்றுப்பயணம் போயிருந்தார். பொறுப்புப் பிரதமராக இருந்த படேல், ராணுவத்தை அனுப்பி ஹைதராபாத்தை இந்தியாவோடு இணைத்தார்.
 பெருந்தன்மையின் மறு உருவம் படேல். இந்த மன்னர்கள் விவகாரத்தில் நேருவுக்கும், படேலுக்கும் பார்வைகள் வேறுபட்டதாக இருந்தது.
 ஜாம் நகர் நவாப் சாஹேப், 1949-இல் ஐ.நா.வுக்கு போன இந்தியக் குழுவின் உறுப்பினரானார். "நவாப் சாஹேப் போனால் எனக்குதான் அவமானம். அவரும் அவருடைய வைர சட்டைப் பொத்தான்களும்' என்று சீறினார் பிரதமர் நேரு. இதை அயலுறவுச் செயலர் கே.பி.எஸ். மேனன், படேலிடம் தெரிவித்தார். சில வினாடிகள் யோசித்துவிட்டு படேல் சொன்னார் "நான் முடிவெடுத்துவிட்டேன்'. நேரு மறுவார்த்தை பேசவில்லை.
 இந்தியாவோடு சேரமாட்டேன் என்று முதலில் குரல் கொடுத்த சி.பி.ராமஸ்வாமி ஐயரை, இந்தியாவின் அமெரிக்கத் தூதராக படேல் தேர்வு செய்தார். அதை மறுபரிசீலனை செய்ய நேரு படேலிடம் கெஞ்ச வேண்டியதாயிற்று.
 ஒவ்வொரு சமஸ்தானமும் தங்கள் மாநில கஜானாவைச் சுரண்டி, கேளிக்கைகளில் ஈடுபட்டு, பிறகு நிதிப் பற்றாக்குறைக்காக பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்திடம் பணிந்து கிடந்தது. அன்று அந்த சமஸ்தானங்களை இணைக்காமல் இருந்திருந்தால் இந்த தேசம் என்னவாகியிருக்கும்?
 காந்திக்கு நினைவகம் பல ஊர்களில், பல ஏக்கர் நிலங்களில் உருவானபோது யாரும் குரல் எழுப்பவில்லை. நாடெங்கிலும் நேருவுக்கு நினைவகங்கள். அப்போதும் யாரும் பேசவில்லை. சமஸ்தானங்களின் உரிமைகளை மீட்டுக் கொடுத்து, இந்திய அரசின் வருவாயைப் பெருக்கி, மாநில உரிமைகளுக்கும், சுதந்திரத்திற்கும் மரியாதை வாங்கிக் கொடுத்தவரை, சுதந்திரமடைந்த இந்த எழுபதாண்டுகளில் நாம் மறந்தே போனோம்.
 அக்டோபர் 2 காந்தி ஜெயந்தி, ஜனவரி 30 காந்தி நினைவு தினம். நவம்பர் 14 குழந்தைகள் தினம், நேருவின் பிறந்தநாள். இவை நினைவிருக்கின்றன, கொண்டாடப்படுகின்றன. அக்டோபர் 31 படேல் பிறந்த தினம் என்பதை இந்த எழுபது ஆண்டுகளில் யாராவது நினைத்துப் பார்த்திருக்கிறோமா?
 இந்தியா என்பது ஒரு நாடா? என்று கேலி செய்தவர்கள் ஏராளம். அதை ஒருங்கிணைத்த சிற்பிக்குதான் இத்தனை பெரிய சரித்திர புகழ் பெற்ற சிலை. சிலையை வைத்தது யார் என்பது முக்கியமல்ல? யாருக்கு வைக்கப்பட்டது என்பதுதான் முக்கியம். அதற்குச் செலவு ரூ.3,000 கோடியா என்று கணக்குப் பார்ப்பதை விடக் கேவலமான நன்றிகெட்ட பார்வை இருக்க முடியாது!
 
 கட்டுரையாளர்:
 ஊடகவியலாளர்.
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/nov/13/சர்ச்சைக்குரியவரா-சர்தார்-3037680.html
3036806 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் கட்சிகளுக்குத் தேவை தரக்கட்டுப்பாடு  க. பழனித்துரை DIN Monday, November 12, 2018 03:00 AM +0530 நாம் ஒரு பொருளை நம் சொந்த உபயோகத்திற்கு வாங்க எண்ணும்போது, அந்தப் பொருள் எங்கு தரமானதாக வாங்க முடியும் என்று யோசிக்கின்றோம், அப்படி யோசிக்கும்போது தரமான பொருளை எவ்வளவு குறைவான விலையில் வாங்க முடியும் எனவும் கவனமாகச் செயல்படுகிறோம். அதேபோல் நம் பிள்ளைகளைப் படிக்க வைக்க வேண்டும் என முடிவெடுக்கும்போது, எந்தப் பள்ளி அல்லது கல்லூரி நம் பிள்ளைகளுக்குத் தரமான கல்வியை கற்றுக் கொடுக்கும் என ஆய்வு செய்து அலைந்து திரிந்து, பலரிடம் கேட்டு ஆலோசித்து பள்ளியையோ கல்லூரியையோ தேர்வு செய்கின்றோம். நீண்டநாள் கனவான ஒரு வீட்டை வாங்க வேண்டும் என்று முடிவெடுத்துச் செயல்படும்போது தரமான கட்டடத்தைக் கட்டித்தரும் ஒரு நிறுவனத்தைச் தேடிச் செல்கிறோம்.
 இப்படியெல்லாம் தரம் பார்த்து நிதானித்து ஆழ்ந்து யோசித்து செயல்படும் நாம், நம் வாழ்க்கையே மாற்றியமைக்கும் சக்தி கொண்ட அரசாங்கத்தையும், அந்த அரசாங்கத்தை உருவாக்கும் அரசியல் கட்சிகளின் தரத்தையும் மட்டும் ஏன் பார்ப்பதில்லை? இந்தக் கேள்விக்கு விடையை யோசிக்கும்போது, நமக்குப் பல கேள்விகள் எழுகின்றன.
 இப்படி ஒரு பார்வை யாரிடமாவது இருக்கிறதா? இதைப்பற்றிப் பொதுவெளியில் ஏதாவது விவாதம் நடைபெறுகிறதா? அப்படித் தர நிர்ணயம் செய்ய ஏதாவது அமைப்போ அல்லது நிறுவனமோ இருக்கிறதா நம் நாட்டில்? இவையெல்லாம்தான் அந்தக் கேள்விகள்.
 பொதுவாக நம் நாட்டில் பொருள்களின் தரத்தை மதிப்பீடு செய்வதற்கு, நிறுவனங்களை மதிப்பீடு செய்வதற்கு தரச்சான்று வழங்க அங்கீகரிக்கப்பட்ட நிறுவனங்கள் உள்ளன. அதேபோன்று, தரத்தை நிர்ணயம் செய்ய குறியீடுகளும் மதிப்பீட்டு முறைகளும் இருக்கின்றன. ஆனால் நம் அரசியல் கட்சிகளை மதிப்பீடு செய்து தரம் பிரித்துப் பார்க்க நம்மிடம் அமைப்பு எதுவும் இல்லை என்பதுதான் நிதர்சனம். அந்த அமைப்பை நம்மால் உருவாக்க முடியாதா? இது அடுத்த கேள்வி.
 ஏன் நம் அரசியல் கட்சிகளின் தரத்தை மதிப்பிட்டு தரத்திற்கு சான்று வழங்கக் கூடாது? இதை ஏன் நாம் இன்று சிந்திக்கின்றோம் என்றால் இன்றைய அரசியல் கலாசாரம் என்பது தரம் தாழ்ந்த நிலைக்குச் சென்றுவிட்டது என்பதால்தான். தரமற்ற அரசியல் ஒருபோதும் தரமான சேவையை மக்களுக்குத் தராது என்பது நிரூபணமான கோட்பாடு.
 அரசியலில் ஊழல் என்பது புரையோடிவிட்ட நிலையில்தான் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மிகப்பெரிய போராட்டம் வெடித்து "லோக்பால்' சட்டம் கொண்டுவர முடிவெடுக்கப்பட்டது. ஆனால் அது இன்றுவரை நிறைவேற்றப்படவே இல்லை. அரசியலில் குற்றப் பின்னணி கொண்டவர்களின் ஆதிக்கம் அதிகரித்து, அரசியல் நாகரிகம், மக்களாட்சியின் மாண்பு எல்லாம் தகர்க்கப்பட்டு வருவதை நாம் அன்றாடம் பார்த்து வருகிறோம். இந்தச் சூழலை "வோரா கமிட்டி' அறிக்கை படம் பிடித்துச் காட்டியது. அதைப் படிப்பவர்களுக்கு "அரசாங்கம் என்னதான் செய்கிறது?' என்ற எண்ணம் தோன்றும்.
 இன்று பலர் அந்த அறிக்கையை மறந்திருப்பார்கள். சமீபத்தில் உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு ஒன்றில், இன்றைய அரசியல் சூழல் எப்படி இருக்கும் என்பதை மூதறிஞர் ராஜாஜி அன்றே அவரின் சிறை டைரிக் குறிப்பில் கூறியுள்ளதை மேற்கோள் காட்டியுள்ளனர் நீதிபதிகள். இந்தச் சூழல் குறித்து உச்சநீதிமன்றம் தொடர்ந்து கவலை தெரிவித்து வருகிறது. அரசியல் தொடர்பான வழக்குகளை விசாரிக்கும்போது உயர்நீதிமன்றங்களும் மாநில அரசை கேள்வி கேட்டு வெட்கப்பட வைக்கின்றன. உச்சநீதிமன்றம் மற்றும் உயர்நீதி மன்றங்கள் இப்படி ஆட்சியாளர்களையும் அரசியல்வாதிகளையும் கண்டிக்கும் வகையில் கருத்து தெரிவித்தாலும், இந்தச் சூழலை மாற்றியமைக்க வேண்டிய பணியையும் அவர்களிடமே தந்துள்ளது. ஏனென்றால், இதற்கு தீர்வுகாண வேண்டிய பொறுப்பு அவர்களிடம்தான் இருக்கின்றது என்ற அடிப்படையில் உச்சநீதிமன்றம் சரியான ஒரு சட்டத்தை உருவாக்குங்கள் என்று அரசுக்கு ஆலோசனை வழங்கியுள்ளது.
 இது ஒரு வகையில் நன்மை பயக்கும் என்றாலும், அரசியல் கட்சிகளின் செயல்பாடுகளை ஆய்வு செய்து, தரம் பிரித்து மக்களுக்குக் காட்டுவது, தேர்தல் நேரத்தில் மக்கள் முடிவெடுக்க உதவியாக இருக்கும் என்பதால் இதைப்பற்றி யோசிக்க வேண்டியுள்ளது. இதேபோன்று, உயர்கல்வியின் தரம் தாழ்ந்து போனபோது அகில இந்திய அளவில் தர நிர்ணய அமைப்பை உருவாக்கி எல்லாக் கல்லூரிகளையும் பல்கலைக்கழகங்களையும் தரச்சான்றிதழ் பெற வற்புறுத்தியது பல்கலைக்கழக மானியக் குழு. அதுபோல, அரசியல் கட்சிகளை தர நிர்ணயம் செய்வது மிகவும் இன்றியமையாதது என்பதை பொதுமக்கள் வலியுறுத்த வேண்டும். அடுத்து இதை யார் செய்வது என்ற கேள்வி எழும்.
 எப்படி உயர்கல்வி நிலையங்களை தர நிர்ணயம் செய்வதற்கு தரக் கட்டுபாட்டு அமைப்பை அரசு உருவாக்கியதோ, அதே போல ஒரு நிறுவனத்தை மத்திய அரசே உருவாக்க வேண்டும். அந்த நிறுவனம், தேர்தல் ஆணையத்துடன் இணைந்து தர நிர்யணத்துக்கான கூறுகள், மதிப்பீட்டு முறைகள் ஆகியவற்றைத் தயாரிக்க வேண்டும். அவை குறித்து அனைத்துக் கட்சி கூட்டங்களிலும், அறிவு ஜீவிகளின் மேடைகளிலும் விவாதம் செய்ய வேண்டும். அது மட்டும் போதாது, இவை பொதுமக்கள் மத்தியிலும் விவாதிக்கப்பட வேண்டும். பொதுமக்கள் கூறும் கருத்துகளையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.
 மக்களாட்சி நடைபெறுகின்ற ஒரு நாட்டில், அரசியல் கட்சிகள் மக்களாட்சிக் கோட்பாடுகளைப் பின்பற்றிச் செயல்படுகின்றனவா என்பதைப் பார்க்க வேண்டும். பொதுத் தேர்தலில் பங்கெடுக்கும் அரசியல் கட்சிகள் பலவும், தங்கள் கட்சிகளில் தேர்தலே நடத்தாமல் காலந்தாழ்த்தியதை நாம் பார்த்திருக்கின்றோம். உள்கட்சியில் தேர்தல் நடத்தி மக்களாட்சி நடைமுறையைக் கொண்டு வர வேண்டாமா?
 நம் கட்சிகள் மக்கள் பிரதிநிதிச் சட்டத்தை நடைமுறையில் கடைப்பிடித்துநடந்து கொள்கின்றனவா? மக்களாட்சியின் அடிப்படை விழுமியங்கள் அனைத்தையும் நடைமுறைப்படுத்துகின்றனவா என்பதைப் பரிசீலனை செய்ய வேண்டும். கட்சியில் முறையாக தேர்தல் நடத்தி கட்சியின் பொறுப்பாளர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனவா? அந்தத் தேர்தல்கள் முறையாக நடைபெறுகின்றனவா? கட்சிப் பதவிகள் அனைத்தும் சுழற்சி முறையில் பலருக்கும் கிடைக்க வாய்ப்பளிக்கப்படுகின்றதா? கட்சியின் செயல்பாடுகள் அனைத்தும் வெளிப்படைத்தன்மையுடன் நடத்தப்படுகின்றதா என்பதையெல்லாம் ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.
 இவற்றையெல்லாம்விட மிக முக்கியம், கட்சிகள் எப்படி நிதி திரட்டுகின்றன? யாரிடமிருந்து நிதியைப் பெறுகின்றன என்பதை ஆய்வு செய்வது. பொதுமக்களிடமிருந்து எவ்வளவு நிதி திரட்டப்படுகிறது? கட்சிக்காரர்களிடமிருந்து எவ்வளவு நிதி திரட்டப்படுகிறது? வெளிநாட்டிலுள்ளவர்களிடமிருந்து எவ்வளவு நிதி திரட்டப்படுகிறது? வியாபாரிகளிடமிருந்து எவ்வளவு நிதி திரட்டப்படுகிறது? பெருநிறுவனங்களிடமிருந்து எவ்வளவு நிதி திரட்டப்படுகிறது? இவற்றை ஆய்வு செய்து பார்த்தால், அந்தக் கட்சியின் பின்புலம் மக்களுக்குத் தெரிந்து விடும்.
 கட்சியில் பொறுப்பாளர்களாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படுபவர்களில் எத்தனை பேர் பெண்கள் என்பதனை ஆய்வு செய்ய வேண்டும். நாடாளுமன்றத்திலும், சட்டப்பேரவைகளிலும் பெண்களுக்கு இடஒதுக்கீடு கோரும் கட்சிகள், முதலில் தங்கள் கட்சியில் பெண்களுக்கு அந்த வாய்ப்பை வழங்கியுள்ளனவா என்பதைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். இந்த மதிப்பீட்டில், சட்டப்பேரவைத் தேர்தலிலும், நாடாளுமன்றத் தேர்தலிலும் வேட்பாளர்களாக எத்தனை பெண்களுக்கு மற்றும் தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கு கட்சிகள் வாய்ப்பளிக்கின்றன என்பதையும் ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.
 அதேபோல் கட்சிக்கான செலவுகளையும் ஆய்வு செய்ய வேண்டும். கட்சிச் செயல்பாடுகளில் மாநாட்டுச் செலவு, கட்சி நடைமுறைச் செலவு, தேர்தல் செலவு என எல்லாவற்றையும் ஆய்வு செய்ய வேண்டும். சட்டப்பேரவைத் தேர்தலுக்கும், நாடாளுமன்றத் தேர்தலுக்கும் வேட்பாளர்களை நிறுத்தும்போது குற்றப் பின்னணி கொண்ட வேட்பாளர்களை எந்தக் கட்சி அதிகமாக நிறுத்துகின்றது என்பதையும் கணக்கிட்டு ஆய்வு செய்திடல் வேண்டும்.
 கட்சிகளின் செயல்பாடுகளிலும் சரி, தேர்தல் செயல்பாடுகளிலும் சரி அரசியல் கட்சிகள் எந்த அளவுக்கு சட்டத்தின்படி நடந்து கொள்கின்றன என்பதையும் கணக்கிலெடுத்து, நன்கு ஆய்வு செய்து தரம் பிரித்து கட்சிகளின் நிலையை மக்கள் மன்றத்தில் வைக்க வேண்டும்.
 மேலே கூறியிருக்கும் கருத்துக்கள் ஒரு சில எடுத்துக்காட்டுகள் மட்டும்தான். இதுபற்றி அறிவுத் தளத்தில் ஒரு விவாதம் நடைபெற வேண்டும். குறிப்பாக, அரசியலில் தூய்மை வேண்டும் என்று பேசும் கட்சிகள் இந்த விவாதத்தை முன்னெடுத்துச் செல்ல வேண்டும். மக்களாட்சியில் உள்ள அழுக்குகளைப் போக்க மக்களாட்சி முறையின் மூலம்தான் தீர்வுகளை கொண்டுவர முடியும்.
 இப்படித் தர நிர்ணய ஆய்வு நடத்தும்போது, கட்சிகளின் தரம் எந்த அளவு உள்ளது? ஒழுக்கத்தையும் நேர்மையையும் கடைப்பிடிக்கும் கட்சிகள் எவையெவை என்று மக்களிடம் கொண்டுபோய் சேர்த்துவிடலாம். மக்கள் அதை மனத்தில் வைத்து தேர்தலின்போது தீர்ப்பளிப்பார்கள். இன்றைய தேவை இதற்கான பொது விவாதமே.
 
 கட்டுரையாளர்:
 பேராசிரியர் (ஓய்வு).
 
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/nov/12/கட்சிகளுக்குத்-தேவை-தரக்கட்டுப்பாடு-3036806.html
3036807 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் திரைப்படத்தால் விழிப்புணர்வு  எல்.ஆர். சங்கர் DIN Monday, November 12, 2018 03:00 AM +0530 இன்று "கூகுளி'ல் அதிகம் தேடப்படும் தகவலாக இருப்பது "49 பி'. காரணம், அண்மையில் வெளிவந்த "சர்கார்' திரைப்படம். இந்தப் படத்தின் மையக் கருவே தேர்தல் விதிமுறையின் "49 பி' பிரிவை பயன்படுத்துவதைப் பற்றியதுதான்.
 வாக்குச் சாவடியில் வாக்களிக்கச் செல்லும் ஒருவரின் வாக்கை ஏற்கெனவே வேறொருவர் கள்ள வாக்காகப் பதிவு செய்திருந்தால், வாக்களிக்காத அந்த வாக்காளருக்கு தேர்தல் விதிமுறை "49 பி'-யின்படி அவரின் வாக்கை மீண்டும் போட அனுமதி அளிக்கலாம் என்று தேர்தல் விதிமுறையை சுட்டிக்காட்டி விளக்கியுள்ளது இந்தப் படம்.
 "யாருக்கும் வாக்களிக்க விருப்பமில்லை' என்கிற "49 ஓ' குறித்து ஏற்கெனவே அறிந்துள்ள வாக்காளர்களுக்கு இந்த "49 பி' குறித்த தகவல் புதிதாக இருப்பதால், பொதுமக்களிடையே இந்த விதிமுறை தற்போது அறிமுகத்தையும் பெரும் வரவேற்பையும் பெற்றுள்ளது. அதனால் "49 பி' குறித்து அறிந்துகொள்ள விரும்புவோரின் எண்ணிக்கையும் அதிகரித்துள்ளது.
 இந்த விதிமுறை தற்போது புதிதாகக் கொண்டுவரப்பட்ட ஒன்றல்ல. ஏற்கெனவே இருந்த இந்த விதிமுறையைப் பெரும்பாலானோர் பயன்படுத்தாததால் இதுகுறித்து பொதுமக்களிடையே விழிப்புணர்வு ஏற்படவில்லை. அதனால் இது பரவலாக அறியப்படவில்லை.
 அனைத்துத் தொகுதிகளிலும் 100 சதவீத வாக்குப்பதிவு நடைபெற வேண்டும் என்பதற்காக தேர்தல் ஆணையம் பல்வேறு நடவடிக்கைகளை எடுத்தது. தங்கள் தொகுதியில் போட்டியிடும் எந்த வேட்பாளரையும் பிடிக்கவில்லை என்ற காரணத்தைக் கூறி, சிலர் வெறுப்பில் வாக்குச்சாவடி பக்கமே தலை காட்டாமல் இருந்தனர். இவர்களையும் வாக்களிக்க வைக்க வேண்டும். அனைவரும் ஜனநாயகக் கடமையை ஆற்ற வேண்டும் என்பதற்காக "49 ஓ' கொண்டுவரப்பட்டது. இதற்காக மின்னணு வாக்குப் பதிவு இயந்திரத்தில் "நோட்டா' என்ற பொத்தானும் புதிதாக அமைக்கப்பட்டது.
 இதன் பிறகு, யாருக்கும் வாக்களிக்க விரும்பாமல் இருந்த பலரும் தங்கள் வாக்கை "நோட்டா'வில் பதிவு செய்ததால் பல வாக்குச் சாவடிகளில் பதிவான வாக்குகளின் சதவீதம் உயர்ந்தது. இதில் ஒரு சில அரசியல் கட்சிகளின் வேட்பாளர்களை விட "நோட்டா'வுக்கு அதிக வாக்குகள் விழுந்ததும் ஆச்சரியப்படுத்தியது.
 தேர்தல் ஆணையம் "49 ஓ'வை விளம்பரப்படுத்தியதுபோல் "49 பி' குறித்து விளம்பரப்படுத்தியதாகத் தெரியவில்லை. ஒருவரின் வாக்கு கள்ள வாக்காகப் போடப்பட்ட பின் "49 பி' என்ற விதிமுறையைப் பயன்படுத்தி பாதிக்கப்பட்டவர் தன் வாக்கைப் பதிவு செய்தால் பல குழப்பங்கள் ஏற்படலாம் என்று தேர்தல் ஆணையம் நினைத்திருக்கலாம்.
 நாடு முழுவதும் வாக்குச்சீட்டில் வாக்களிக்கும் முறை இருந்தபோது அதிக அளவில் கள்ள வாக்குகள் பதிவு செய்யப்படுவதாகப் புகார்கள் எழுந்தன. இதையடுத்து மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இது அரசியல் கட்சியினரிடையேயும், பொதுமக்களிடையேயும் ஆரம்பத்தில் வரவேற்பைப் பெற்றது. ஆனாலும் இந்த மின்னணு வாக்குப் பதிவு இயந்திரத்தில் பதிவாகும் வாக்குகளின் மீதும் சில அரசியல் கட்சிகளுக்கு சந்தேகம் ஏற்படத் தொடங்கியது.
 எந்த ஒரு பொத்தானை அழுத்தினாலும் அது ஆளுங்கட்சிக்கு சாதகமாக, அதாவது அவர்களின் சின்னத்துக்கே வாக்குகள் பதிவாவதாக பல மாநிலங்களிலும் உள்ள முக்கிய கட்சிகள் தொடர்ந்து குற்றம் சாட்டி வந்தன. அதனால், மீண்டும் பழையபடி வாக்குச் சீட்டிலேயே வாக்களிக்கும் முறையைக் கொண்டுவர வேண்டும் என பல அரசியல் கட்சிகள் தற்போது தேர்தல் ஆணையத்தை வலியுறுத்தி வருகின்றன.
 இதையடுத்து, கடந்த தேர்தலின்போது, வாக்களிக்கும் ஒருவர், தான் யாருக்கு வாக்களித்தோம் என்பதை அறிந்துகொள்ளும் வசதியையும் மின்னணு வாக்குப் பதிவு இயந்திரத்தில் கொண்டுவந்தது தேர்தல் ஆணையம். இதனால் வாக்களித்தவர்கள் தங்கள் வாக்கு உரிய வேட்பாளருக்குச் சென்று சேர்ந்து விட்டதை அறிந்து கொள்ள முடிந்தது. ஆனால் கள்ள வாக்குப் போடுவதை மட்டும் இதுவரை தேர்தல் ஆணையத்தால் தடுக்க முடியவில்லை.
 தற்போது "சர்கார்' படத்தால் இதுகுறித்து இளைஞர்கள், பெண்கள் உள்பட அனைத்து தரப்பினரிடையேயும் விழிப்புணர்வு ஏற்பட்டு வருகிறது. "49 பி' குறித்து அறிந்துகொள்ள கூகுளில் தேடுவோரில் தமிழகம், கேரளம், புதுவையைச் சேர்ந்தவர்கள் முதல் மூன்று இடங்களிலும், ஆந்திரம், தெலங்கானா, கர்நாடகம் ஆகிய மாநிலங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் அடுத்தடுத்த இடங்களிலும் உள்ளதாகத் தெரியவந்துள்ளது. இதன் தாக்கம் அடுத்து வரும் தேர்தலில் நிச்சயம் தெரியும்.
 இன்னொன்று, இந்த "49 பி' விதிமுறையால் கள்ள வாக்கு போடுவதைத் தடுக்க முடியாது. ஒருவரின் வாக்கு, கள்ள வாக்காகப் பதிவு செய்யப்பட்டால் வாக்களிக்க உரிமையுள்ள அந்த நபர் "49 பி' விதிமுறையைப் பயன்படுத்தி தன் வாக்கைப் பதிவு செய்யலாம்.
 அவர் தன் வாக்கைப் பதிவு செய்து விட்டதாக மட்டுமே கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்படும் என தேர்தல் விதிமுறை கூறுகிறது. ஆனால் இவரின் வாக்காக மற்றொருவரால் போடப்பட்ட கள்ள வாக்கு போட்டது போட்டதுதான். அது வாக்கு எண்ணிக்கையில் சேர்ந்துவிடும்.
 இதுகுறித்த விழிப்புணர்வு அதிகரித்து வரும் நிலையில் அடுத்து வரும் தேர்தல்களில் தங்கள் வாக்கு கள்ள வாக்காக போடப்பட்டுவிட்டால் "49 பி' என்ற இந்த விதிமுறையை அதிகமானோர் பயன்படுத்த வாய்ப்புள்ளது. இதில் பெரும் சிக்கல் வராமல் இருக்க வேண்டுமானால் கள்ள வாக்குப் போடுவதை முற்றிலும் தடுப்பது குறித்த புதிய வழிமுறையை தேர்தல் ஆணையம் சிந்திக்க வேண்டும்.
 பல சேவைகளுக்கு ஆதார் எண்ணை இணைத்துள்ளதுபோல் வாக்காளர் அடையாள அட்டையுடன் ஆதார் எண்ணையும் இணைக்க வேண்டும் என்கின்றனர் அரசியல் நோக்கர்கள்.
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/nov/12/திரைப்படத்தால்-விழிப்புணர்வு-3036807.html
3035719 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் மீளுமா யேமன்?  எஸ். ராஜாராம் DIN Saturday, November 10, 2018 02:42 AM +0530 கடந்த மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் துருக்கி கடற்கரையில் உயிரிழந்து கிடந்த சிரியா நாட்டைச் சேர்ந்த இரண்டு வயதுச் சிறுவன் ஆலன் குர்தியின் புகைப்படம் உலகையே உலுக்கியது. அகதிகள் குடியுரிமை தொடர்பான ஐரோப்பிய நாடுகளின் கொள்கை முடிவுகளே மாறக் காரணமாக இருந்தது அந்தப் புகைப்படம்.
 அதேபோல, யேமன் நாட்டைச் சேர்ந்த ஏழு வயதுச் சிறுமி அமல் ஹூசைனின் எலும்பும் தோலுமான புகைப்படம் "நியூயார்க் டைம்ஸ்' நாளிதழில் கடந்த சில தினங்களுக்கு முன்னர் வெளியான பின்தான் யேமனில் நடக்கும் கொடுமையின் தீவிரத்தை உலகம் சற்று உணரத் தொடங்கியது.
 சிறுமி அமல் ஹூசைன் மட்டுமல்ல, யேமனில் சுமார் நான்கு லட்சம் சிறார்கள் ஊட்டச்சத்துக் குறைபாடு காரணமாக பாதிக்கப்பட்டிருக்கின்றனர். கடந்த நான்கு ஆண்டுகளாக நடைபெற்று வரும் உள்நாட்டுப் போர், இதுவரை பத்தாயிரத்துக்கும் மேற்பட்டோரை பலிகொண்டு, லட்சக்கணக்கானோரை உள்நாட்டிலேயே அகதிகளாக்கி தொடர்ந்து வருகிறது.
 மருத்துவர்கள், ஆசிரியர்கள் உள்பட அரசு ஊழியர்களுக்கு கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக ஊதியம் வழங்கப்படவில்லை. "இந்தச் சண்டை நிறுத்தப்படாவிட்டால், இந்த நூற்றாண்டின் மிகப்பெரிய பஞ்சத்தை யேமன் சந்திக்கும்' என எச்சரித்துள்ளார் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பொதுச் செயலர் அண்டோனியோ குட்டெரஸ்.
 அரபு உலகின் ஏழ்மையான நாடான யேமனின் மக்கள்தொகை 2.8 கோடி. சர்வதேச நாடுகளால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட அதிபர் அப்த்-ரப்பு மன்சூர் ஹாதி தலைமையிலான அரசை, 2014-ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் ஹெளதி எனும் கிளர்ச்சிப் படையினர் கவிழ்த்து, தலைநகர் சனா உள்பட நாட்டின் பல பகுதிகளைக் கைப்பற்றினர்.
 ஈரானின் ஆயுத உதவியுடன் செயல்படுவதாகக் கூறப்படும் இந்த ஹெளதி கிளர்ச்சிப் படைக்கு எதிராகவும், அதிபர் ஹாதி தலைமையிலான அரசை மீண்டும் பதவியில் அமர்த்தும் நோக்குடனும், சவூதி அரேபியா, ஐக்கிய அரபு அமீரகம் தலைமையிலான கூட்டணி அமெரிக்கா மற்றும் பிரிட்டன் ஆதரவுடன் யேமனில் புகுந்தது.
 தம் அண்டை நாடான யேமனில் ஈரானின் கை ஓங்குவதை விரும்பாததுதான் சவூதியின் தலையீட்டுக்குக் காரணம். யேமன் சண்டை மூலம் சவூதி தலைமையிலான கூட்டுப் படைகளுக்கு ஆயுத விற்பனை செய்யலாம் என்பதுதான் அமெரிக்கா, பிரிட்டன் ஆகிய நாடுகளின் தலையீட்டுக்குக் காரணம்.
 யேமனின் பிரச்னைகள் தீர ஒரே வழி, அங்கு நடைபெறும் சண்டை நின்றுபோவதுதான். இதற்கு சர்வதேச நாடுகள் ஆதரவு தெரிவித்தாலும், பல்வேறு முரண்பாடுகளால் அத்தீர்வு எட்டப்படுவதில் தொடர்ந்து தாமதம் ஏற்படுகிறது. யேமனில் அமைதி நிலவ வேண்டும் எனக் கூறும் அமெரிக்காவும், பிரிட்டனும் சவூதியின் வான்வழித் தாக்குதலுக்கு உதவி செய்கின்றன. சவூதியின் போர் விமானங்களுக்கு நடுவானில் எரிபொருள் நிரப்பும் உதவியை இந்த இரு நாடுகளும்தான் செய்கின்றன. அந்த உதவியை நிறுத்தினால், சவூதியின் விமானத் தாக்குதலாவது முடிவுக்கு வரும்.
 அதாவது, "நாளைமுதல் தாக்குதல் நிறுத்தப்படும்' என அமெரிக்காவும், பிரிட்டனும் சொன்னால் அதை கேட்பதைத் தவிர சவூதிக்கு வேறு வழி கிடையாது. ஆனால், சவூதியுடனான பாதுகாப்பு ஒப்பந்தங்கள், ஆயுத விற்பனை காரணமாக அமெரிக்காவும், பிரிட்டனும் அதற்கு முன்வருவதில்லை.
 இந்த ஒத்துழைப்பின்மை காரணமாக சமாதானப் பேச்சுவார்த்தைக்கான ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் முயற்சிக்கு போதிய வெற்றி கிடைப்பதில்லை. யேமன் சண்டை நிறுத்தம் தொடர்பாக ஜெனீவாவில் கடந்த செப்டம்பர் மாதம் ஐநா சபை ஏற்பாட்டில் நடந்த பேச்சுவார்த்தை தோல்வியில் முடிவடைந்தது.
 நவம்பர் மாதம் மீண்டும் பேச்சு நடைபெறும் என யேமனுக்கான ஐநா தூதர் மார்ட்டின் தெரிவித்திருந்த நிலையில், அதில் உள்ள பல சவால்கள் காரணமாக, பேச்சுவார்த்தை இந்த ஆண்டு இறுதிக்கு தள்ளிப்போகும் எனத் தெரிவித்துள்ளார். யேமனின் சண்டைநிறுத்த தீர்வுக்கு இது பெரும் பின்னடைவாகக் கருதப்படுகிறது.
 யேமன் மக்களின் முக்கிய உணவு கோதுமை. அந்நாட்டின் மொத்த நுகர்வில் வெறும் ஐந்து சதவீதமே அங்கு உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. மீதி 95 சதவீதத்திற்கு இறக்குமதியையே நம்பியுள்ளது. ஆனால், தற்போது நடந்துவரும் சண்டையால் கோதுமை இறக்குமதி கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டு உணவுப் பஞ்சம் ஏற்பட்டுள்ளது. விளைநிலங்கள், பள்ளிக்கூடங்கள், மருத்துவமனைகள், விம்ôன நிலையம், துறைமுகம் என எல்லா இடங்களிலும் வான்வழித் தாக்குதல் நடத்தப்படுவதால் நாட்டின் உள்கட்டமைப்பே சிதைந்து போய் உள்ளது.
 கடுமையான பண வீக்கம் காரணமாக கிடைக்கும் உணவுப் பொருளையும் விலை கொடுத்து வாங்க இயலாத சூழல். உணவுப் பஞ்சம் காரணமாக, ஊட்டச்சத்துக் குறைபாட்டால் பாதிக்கப்பட்டு ஒவ்வொரு பத்து நிமிடத்திற்கும் ஒரு குழந்தை இறந்துபோவதாக ஐநா சபை தெரிவித்துள்ளது.
 சவூதி அரேபியாவைச் சேர்ந்த பத்திரிகையாளர் ஜமால் கஷோகி துருக்கியில் உள்ள சவூதி தூதரகத்தில் கொலை செய்யப்பட்ட சம்பவத்தில், சவூதிக்கு எதிராக உலக நாடுகள் கடுமையான எதிர்வினை ஆற்றின. "சவூதி இதற்கு பதில் சொல்லியே தீர வேண்டும்' என அமெரிக்க அதிபர் டிரம்ப்பும் கடுமை காட்டினார்.
 அதே சவூதியால் யேமனில் தினம் தினம் பச்சிளம் குழந்தைகள் செத்து மடியும் விஷயத்தில் உலக நாடுகள் பெரிதாக எதிர்வினை ஆற்றவில்லை என்பதுதான் நிதர்சனம்.
 யேமன் தற்போது எதிர்கொண்டிருக்கும் பஞ்சம் மனிதர்களால் உருவாக்கப்பட்டது. அதிலிருந்து மிச்சமிருக்கும் மக்களை மீட்க வேண்டியதும் அதே மனிதர்கள்தான்.
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/nov/10/மீளுமா-யேமன்-3035719.html
3035718 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் உயரச் சிலை; உயர்ந்ததா நிலை? ஜெ. ஹாஜாகனி DIN Saturday, November 10, 2018 02:41 AM +0530 அமெரிக்காவின் புகழ்பெற்ற சுதந்திர தேவியின் சிலையைவிட அளவில் பெரிய சிலையை, சர்தார் வல்லபபாய் படேலுக்கு, சர்தார் சரோவர் அணைக்கட்டின் அருகே திறந்துள்ளது மத்திய அரசு. இதை ஒரு சாதனையாக அவரைச் சார்ந்தவர்கள் அறிவித்துக் கொள்கின்றனர்.
 அமெரிக்காவின் சிலையை விஞ்சுவது முக்கியமா? அல்லது அமெரிக்காவின் நிலையை விஞ்சுவது முக்கியமா என்ற விமர்சகர்களின் வினாக் கணைகள் தவிர்க்க முடியாதவை. நமது ரூபாய் மதிப்பைவிட, அமெரிக்க டாலர் மதிப்பு 74 மடங்கு அதிகமாக உள்ளது. விடுதலை அடைந்த இந்தியாவில் ஒரு டாலருக்கு நிகர் ஒரு ரூபாய்தான்.
 சிலைகளை உயரமாக அமைப்பது செம்மாந்தத் திறமாகுமோ என்ற கேள்வி ஒருபுறம் உறங்கட்டும். தேசப்பிதா காந்தி பிறந்த மாநிலத்தில் காந்திக்கே இல்லாத அளவுக்கு, காந்தியாரின் உண்மைத் தொண்டருக்கு, இவ்வளவு பெரிய சிலை வைப்பதன் பின்னணி அரசியலும் விவாதத்திற்குரியது.
 அதேநேரத்தில், ஒரு பேராளுமையை கெüரவிக்க வேண்டும் என்பது அவர் தனது வாழ்வில் அடியொற்றி நடந்த விழுமியங்களுக்கு விரோதமில்லாத வகையில் அமைய வேண்டும். மகாத்மா காந்தியின் புகழை மது விருந்தால் கொண்டாட முடியுமா? புத்தபிரானின் புகழைப் போர் வெற்றியால் போற்ற முடியுமா? முஹம்மது நபிகளின் புகழை மூடத்தனங்களால் முழங்க முடியுமா? ஏசுபிரானின் புகழை எளியோரை வஞ்சித்துக் கொண்டாட முடியுமா?
 அவ்வாறு செய்ததைப் போன்றாகி விட்டது வல்லபபாய் படேலுக்கு வைக்கப்பட்ட மூவாயிரம் கோடி செலவிடப்பட்ட சிலையின் நிலையும்.
 1918-ஆம் ஆண்டில் விவசாயிகள் மீது பிரிட்டிஷ் அரசு விதித்த கடுமையான நிலவரியைத் தள்ளுபடி செய்ய, வல்லபபாய் படேல் நடத்திய மாபெரும் போராட்டம், அண்ணல் காந்தியின் கவனத்தை அவர்பால் ஈர்த்தது.
 இந்திய சுதந்திரப் போரில் படேல் காந்தியடிகளோடு கரம் கோத்துக் களமிறங்கினார். "பாரிஸ்டர்' பட்டம் பெற்றவர் என்றாலும் எளிமையையே தனது இயல்பாக்கிக் கொண்டார். "வேளாண் பண்பாடே நமது பண்பாடு' ("அவர் கல்ச்சர் ஈஸ் அக்ரிகல்ச்சர்') என்பது அவரது புகழ்பெற்ற வாசகம்.
 "எனக்கு ஒரே ஆசைதான். அது, விடுதலை அடைந்த இந்தியா உற்பத்தியில் முதலிடம் வகிக்க வேண்டும். இங்கு யாரும் பஞ்சத்தால் பசித்திருக்கக் கூடாது. உணவில்லாமல் யாரும் ஒரு துளி கண்ணீரும் வடிக்கக் கூடாது' என்று வல்லபபாய் படேல் கூறினார்.
 சிலையடிவாரத்தில் கட்டப்பட்டுள்ள நட்சத்திர விடுதி, பன்னாட்டு சுற்றுலாப் பயணிகளின் பயன்பாட்டைக் கருத்திற்கொண்டு அதி சொகுசு வசதிகளுடன் அமைக்கப்பட்டுள்ளதாம். பன்னாட்டு சுற்றுலாப் பயணியர்க்கு பட்டுக்கம்பளம் விரிப்பதுதான், இவர்களுக்குப் படேல் கற்றுத்தந்த பாடமா?
 வல்லபபாய் படேலும் ஜவாஹர்லால் நேருவும் காந்தியின் இரு கரங்களாய்த் திகழ்ந்தவர்கள். இரு கரங்களுமே இருவேறு தன்மை கொண்டவைதான்.
 வல்லபபாய் படேல் வலுவான வலதுசாரிப் பார்வை உடையவர் என்றால், ஜவாஹர்லால் நேருவோ இம்மியும் பிசகாத இடதுசாரித்தன்மை கொண்டவர்.
 வல்லபபாய் படேலின் வலதுசாரி வன்மையோ, நேருவின் இடதுசாரித் தன்மையோ காந்தியம் கிழித்தக் கோட்டைக் கடைசி வரைத் தாண்டாமல், கட்டுப்பட்டு நின்றிருந்தது நமது கவனத்திற்குரியது.
 சுதந்திர இந்தியாவில், காந்தியின் நினைவுச் சின்னங்களைவிட, தனக்கு உயரமான நினைவுச் சின்னம் அமைய வேண்டும் என்று வல்லபபாய் படேல் கடுகளவும் விரும்பியிருக்க மாட்டார். படேலின் மண்ணில் அவர் பெயரால் நடக்கும் இந்த அலங்கோலத்தை காணும் வாய்ப்பு அவருக்கிருந்திருந்தால், தனது கொள்கையைக் கொலைசெய்த கொடுமையை மன்னித்திருக்கவே மாட்டார்.
 இந்தியாவில் விவசாயிகளின் நிலை எத்தகைய அவலத்தில் உள்ளது என்பதை ஆட்சியாளர்கள் அறிந்திருக்கவில்லையா? 2015-ஆம் ஆண்டில் மட்டும் 12,602 விவசாயிகள் தற்கொலை செய்துகொண்டதாக "என்சிஆர்பி' என்னும் "தேசியக் குற்றப்பதிவு ஆணையம்' புள்ளிவிவரம் தந்துள்ளது. 2014-ஐ விட 2015-இல் 42 விழுக்காடு விவசாயிகள் தற்கொலை கூடி இருப்பதாகவும், விவசாயத்தால் ஏற்பட்ட கடன் சுமையே இதற்குக் காரணம் என்றும் இவ்வாணையம் குறிப்பிட்டுள்ளது.
 தமிழக விவசாயிகள், தலைநகர் தில்லியில் நூறு நாள்களுக்கும் மேலாகத் தங்கி, நாளுமொரு நூதனப்போராட்டம் நடத்தி, பிரதமரின் கடைக்கண் பார்வைத் தங்கள்மீது விழும் என்று எதிர்பார்த்தனர். கடைசி வரை அவர்களுக்கு தரிசனம் தராமல் தட்டிக்கழித்தார் நமது பிரதமர்.
 ரஷியத் தலைவர் லெனினை சந்திக்க, வெளிநாட்டுப் பிரமுகர் ஒருவர் வந்தாராம். அவரது அலுவலகத்தில், முக்கியப் பிரமுகரோடு அதிபர் லெனின் உரையாடிக் கொண்டிருக்கிறார் என்று கூறி காத்திருக்கச் சொன்னார்களாம். நீண்ட நேரம் காத்திருந்த அந்த வெளிநாட்டுப் பிரமுகர், தன்னைவிட முக்கியமான அந்தப் பிரமுகர் யாரென அறிய ஆர்வம் கொண்டிருக்கிறார். வெளியில் வந்த அவரை விசாரித்தபோது, அவர் ஒரு விவசாயி என்பது தெரிந்திருக்கிறது.
 வெளிநாட்டுப் பிரமுகரை விட, உள்நாட்டு உழவருடன், வேளாண்மை வளர்ச்சி குறித்து பேசுவது முக்கியம் என்று லெனின் நினைத்திருக்கிறார். திரிபுராவில் லெனின் சிலையை அடியோடு தகர்த்தவர்கள் அவ்வாறு சிந்திப்பார்கள் என எதிர்பார்க்க முடியாது.
 விவசாயிகள் வேதனையின் உச்சத்தில்... சிறு வியாபாரிகளின் வாழ்வோ சித்திரவதைப் படலத்தில்... தொழிலாளர் வர்க்கத்துக்கோ தொடர்ச்சியான நெருக்கடிகள் என தேசத்தின் பிரச்னைகள் நீண்டிருக்க, உயரச் சிலையே தமது உன்னத சாதனை என்று எண்ணி மகிழ்வதை என்னென்று சொல்வது?
 ஒரு குடியரசு தினத்தன்று, உத்தரப் பிரதேச அரசு மருத்துவமனையில் 75 குழந்தைகள், ஆக்சிஜன் உருளைப் பற்றாக்குறையால் பரிதாபமாக இறந்தன.
 ஆக்சிஜன் உருளை நிறுவனத்திற்கு அம்மாநில அரசு, அதிகமான கடன் பாக்கி வைத்ததால், அந்நிறுவனம் விநியோகத்தை நிறுத்தியது. இதனால், ஏதுமறியா இளம்பிஞ்சுகள் உயிரிழந்தன.
 இந்தியாவின் இரும்பு மனிதருக்கு, சீன இரும்பில் சிலை செய்ய சுமார் மூவாயிரம் கோடி செலவிடப்பட்டுள்ளது. இதில் பெரும்பகுதி, பொதுத்துறை நிறுவனங்கள், சமூக நலனுக்காக ஒதுக்கும் "கார்ப்பரேட் சோஷியோ ரெஸ்பான்ஸிபிலிடி' ("சிஎஸ்ஆர்') என்ற நிதியிலிருந்து பெறப்பட்டுள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது.
 இந்தச் சிலையை நிறுவ, "இந்தியன் ஆயில் கார்ப்பரேஷன்' 900 கோடி, "ஓஎன்ஜிசி' 500 கோடி, "பாரத் பெட்ரோலியம்' 250 கோடி, "ஆயில் இந்தியா கார்ப்பரேஷன்' 250 கோடி, "கேஸ் அத்தாரிட்டி ஆஃப் இந்தியா' 250 கோடி, "பவர் கிரிட்' 125 கோடி, "குஜராத் மினரல் டெவலப்மெண்ட் கார்ப்பரேஷன்' 100 கோடி, "எஞ்சினியர்ஸ் இந்தியா' 50 கோடி, "பெட்ரோனெட் இந்தியா' 50 கோடி ரூபாய் நிதி வழங்கிய செய்தி சமூக ஊடகங்களில் வலம் வருகின்றன.
 நலத்திட்டங்களுக்கான, பொதுத்துறை நிறுவன நிதிகளை சிலைத் திட்டத்திற்கு மடைமாற்றியது நியாயமாகுமா?
 எரிபொருள்களின் விலை விண்ணைத்தொடும் வேளையில், "குறையுங்கள் எரிபொருள் விலையை' என்ற மக்களின் கூக்குரலைக் கொஞ்சமும் கருதாமல், பொதுத்துறை நிறுவன லாப நிதிகளை நாட்டு மக்கள் நலனுக்குப் பயன்படுத்தாமல், இரும்புச் சிலைக்கும், நட்சத்திர விடுதிக்கும் செலவிடுவது மக்களாட்சிக்கு மகத்துவம் சேர்க்குமா?
 படேல் சிலைக்கு "ஒருமைப்பாட்டுச் சிலை' என்று பொருள்படும் "ஸ்டேட்யூ ஆஃப் யூனிட்டி' என்று பெயரிட்டு, அதன் காலடியில் இருக்கும் கல்வெட்டில், "ஸ்டேட்டுக்கே ஒப்பி யூனிட்டி' என்று எழுதி, தமிழைச் சிறுமைப்படுத்தலாமா?
 பாகிஸ்தான் வங்க மொழியைச் சிறுமைப்படுத்தியதன் விளைவாக, பங்களாதேஷ் என்ற புதிய நாடு உதயமானது. அதற்கு மருத்துவச்சியாக இருந்து பிரசவம் பார்த்தது நமது நாடு.
 பிரிவுபடாத பாகிஸ்தானில் இருந்த மக்களின் மொழியுணர்வை மதித்த தேசம், தனது மாநில மக்களின் மொழியுணர்வை சிலையடிவாரத்தில் சிறுமை செய்வது எவ்வகையில் நியாயம்? வல்லமை மிக்க நடுவணரசுக்கு சொல்லின் பொருளை சரிபார்க்கக் கூடவா இயலாமல் போனது?
 கொடைஅளி செங்கோல் குடிஓம்பல் நான்கும்
 உடையான்ஆம் வேந்தர்க்கு ஒளி
 என்கிறது குறள்.
 கொடை குணமும், அருள் மனமும், செங்கோன்மையும், தளர்ந்த குடிகளைத் தாங்குவதும், ஆகிய நாற்பண்புகள் இருக்கும் ஆட்சியாளன் ஒளி விளக்கு போன்றவன் என்கிறார் வள்ளுவர்.
 சிலைகளும், சின்னங்களும் மட்டுமே செங்கோன்மையின் அளவுகோல்கள் அல்ல. அறநெறியும், மக்களின் மகிழ்வான வாழ்த்துமே நல்லரசின் அளவுகோல்கள்.
 பரந்த உலகில் பறந்து திரியும் நமது பிரதமரிடம், "உயரச் சிலையை திறக்கும் திருப்பணியை விட, மக்களின் துயர நிலையை துறக்கும் அறப்பணிகளே அரசின் முதற்கடன்' என்று எடுத்துரைப்போர் எவரும் அருகில் இல்லையா?
 "அறநெறி முதற்றே அரசின் கொற்றம்' என்பதை ஆட்சியாளர்கள் உணர்ந்து செயல்படவேண்டிய நேரம் இது!
 
 கட்டுரையாளர்:
 பேராசிரியர்.
 
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/nov/10/உயரச்-சிலை-உயர்ந்ததா-நிலை-3035718.html
3035145 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் தமிழைக் காக்குமா தமிழக அரசு? இலக்குவனார் திருவள்ளுவன் DIN DIN Friday, November 9, 2018 04:21 AM +0530 தமிழ் நாட்டில் எல்லாக் கட்சியின் ஆட்சிகளிலும் தமிழ் வளர்ந்தும் உள்ளது; தளர்ந்தும் உள்ளது. எனினும் எந்த ஆட்சியிலும் தமிழ் எல்லா நிலைகளிலும் பயன்பாட்டு மொழியாக மாற்ற எந்த அரசும் நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை. தற்போதைய அரசு, இருக்கின்ற பயன்பாட்டு நிலைகளிலும் தமிழைத் தொலைத்து வருகின்றது.
 பள்ளிகளில் தமிழ்வழிக் கல்வி தொலைக்கப்பட்டு வருகிறது. மாணாக்கர் எண்ணிக்கை குறைகிறது என்றால் அதை உயர்த்த நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.
 அவ்வாறில்லாமல் தமிழ்வழிப் பள்ளிகளை அரசு ஆங்கிலவழிப் பள்ளிகளாக மாற்றுகிறது. அரசு, மழலைப் பள்ளிகள் தொடங்க இருக்கிறது. ஆனால் அங்கு தமிழைத் தொலைத்துத்தான் அப்பள்ளிகளைத் தொடங்கப் போகிறது.
 பத்து அகவை வரை குழந்தைகளுக்கு அயல் மொழியறிவே திணிக்கப்படக்கூடாது என்பது கல்வி உளவியல். அதற்கு மாறாகப் பிஞ்சு உள்ளங்களில் ஆங்கிலத்தைத் திணித்துத் தமிழைத் தொலைக்கிறது தமிழக அரசு.
 பல்வேறு துறைகளில் ஏறத்தாழ 90 விழுக்காட்டிற்கு மேல் தமிழ் ஆட்சிமொழிச் செயல்பாடு இருந்தது. அத்தகைய துறைகளில்கூட இன்று தமிழ்ச் செயல்பாடு குறைந்துள்ளது. பதிவேடுகள், மடல் போக்குவரத்து, அறிவிப்புகள், மாறுதல் ஆணைகள், எனப்பல இடங்களிலும் சுத்தமாகத் தமிழ் இல்லை.
 தேர்வாணையப் பாடத்திட்டங்களில் தமிழ் வரலாற்றிற்கு முதன்மையான இடம் இல்லை. முதன்மை இடம் என்பது மட்டுமல்ல, தமிழுக்கு உரிய பங்கும் இல்லை.
 தமிழ்மொழிச் சிறப்பு, தமிழ்ப் பண்பாட்டுச் சிறப்பு, தமிழ் நாகரிகச் சிறப்பு, தமிழ் வரலாற்றுச் சிறப்பு முதலானவற்றை வெளிப்படுத்தும் வகையில் தேர்வாணையத் தேர்வுகளுக்கானபாடத்திட்டங்கள் வகுக்கப்படவில்லை.
 அதைவிடக் கொடுமை, தேர்வு வினாக்களைத் தமிழில் குறித்துத் தருவதற்குத் தக்கவர் எவரும் இல்லை என்று கூறி, சில தாள்களின் வினாத்தாள்களைத் தமிழில் தரப்போவதில்லை எனஅதன் செயலர் அறிவித்தார். அவரது கருத்துக்கு பரவலாக எதிர்ப்பு ஏற்பட்ட பின்னர், அவர் தனது கருத்தை மறுத்திருக்கிறார்.
 அப்படித்தான் தமிழ்வழிப் பள்ளிகளை மூடப்போவதில்லை என்று முதலில் அறிவித்தார்கள். பின்னர் எந்தெந்தப் பள்ளிகளை மூடவில்லை என்று அறிவித்தார்களோஅவற்றை எல்லாம் ஆங்கிலவழிப் பள்ளிகளாக மாற்றி வருகின்றனர். ஒரு பள்ளியில் ஆங்கிலம் வருகின்றது என்றாலே தமிழ் அங்கே தொலைக்கப்படுகிறது என்றுதானே பொருள்.
 அரசு கல்லூரிகளில் தமிழ்வழிப் படிப்புகளை அறிமுகப்படுத்தியபோது, அரசியலறிவியல், சமூகவியல் ஆகிய துறைகளைத் தமிழில் அறிமுகப்படுத்தினர்.
 அந்தப் பாடங்களுக்குத் தமிழில் வினா எடுக்க யாரும் இல்லையாம்.
 தமிழ்நாட்டுப் பாடநூல் கழகமே 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே கலையியல் தமிழ் நூல்களை வெளியிட்டுள்ளது. நிலைமை இவ்வாறிருக்க, அத்தாள்களுக்கான வினாக்களைத் தமிழில் எடுக்க யாருமில்லை என்று கூறுவது முரணில்லையா?
 மேனிலைக் கல்விக்கான பாடத்திட்டத்தில் அரசியல் அறிவியல் இருக்கும்போது, அதை நடத்தும் ஆசிரியர்களால் வினாத்தாளைத் தயாரித்து அளிக்க முடியாதா? அப்படியானால், ஆளில்லாமல் அல்ல, மனமறிந்தே தமிழைத் தொலைக்கின்றனர்.
 தமிழ்நாட்டின் ஆளுங்கட்சிதான் இப்படி உள்ளது என்றால், முதன்மை எதிர்க்கட்சியும் அப்படித்தான் உள்ளது. எதிர்க்கட்சி சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள்தான் ஆங்கிலவழிப் பள்ளிகளைத் தொடங்க வலியுறுத்துகின்றனர். எதிர்க்கட்சி சட்டப்பேரவை உறுப்பினர் ஒருவர், மழலையர் கல்வி நிலையிலேயே ஆங்கிலம் வேண்டும் என்று நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடுக்கின்றார். எதிர்க்கட்சியைச் சேர்ந்த முன்னாள் அமைச்சர் ஒருவர், தொடக்கப்பள்ளிகளில் ஆங்கிலவழிக் கல்வியைத் தொடங்க அரசு நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என வலியுறுத்துகிறார்.
 இவையெல்லாம் அவர்களின் தனிப்பட்ட கருத்து என்று ஒதுக்கிவிட முடியாது. எதிர்க்கட்சியின் தலைமை அதற்கு உடன்படுவது ஏன்?
 அவர்களும் ஆங்கிலவழிப் பள்ளிக் காவலர்களாக விளங்குபவர்கள்தானே! தங்கள் ஆட்சியில் அவர்களும் தமிழைத் தொலைத்தவர்கள்தானே! எனவேதான் இன்றைய ஆட்சியின் தமிழ்த் தொலைப்பிற்கும் அமைதி காத்து அதற்கு உடந்தையாக உள்ளனர்.
 பொதுமக்களும் தமிழ் அமைப்புகளும்தான் குழந்தைகளின் எதிர்காலம் கருதிக் குரல் கொடுத்துத் தமிழ் நாட்டில் தமிழ் வாழச் செயலாற்ற வேண்டும்.தமிழ் நாட்டில் தமிழ் நிலைக்குமா அல்லது அரசு தமிழைத் தொலைக்குமா என்பது மக்கள் கைகளில்தான் உள்ளது.
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/nov/09/தமிழைக்-காக்குமா-தமிழக-அரசு-இலக்குவனார்-திருவள்ளுவன்-3035145.html
3035141 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் கருத்து வேறுபாடு கூடாது   எஸ். ராமன் DIN Friday, November 9, 2018 04:19 AM +0530 வங்கித் துறையில் "வாராக்கடன்' எனும் நுரைப் பகுதி பொங்கி வழிந்து, அதை கட்டுப்படுத்தி, சுத்தப்படுத்தும் முயற்சிகள் நடந்து கொண்டிருக்கும் வேளையில், மீண்டும் அந்தத் துறையில் சில நீர்க்குமிழிகள் தோன்றி, சலசலப்பை ஏற்படுத்த ஆரம்பித்திருக்கின்றன.
 "இன்ஃப்ராஸ்ட்ரக்சர் லீஸிங் அண்ட் ஃபைனான்ஸியல் சர்வீஸஸ்' (ஐஎல் அண்ட் எஃப்எஸ்) என்ற வங்கி சாரா நிதி நிறுவனத்தின் தொய்வடைந்த நிதி நிலைமை குறித்து வெளியான திடுக்கிடும் தகவல்கள்தான் இந்த நீர்க்குமிழிகளுக்கு அடிப்படை காரணம்.
 மும்பையைத் தலைமை இடமாகக் கொண்ட இந்த நிறுவனம், "சென்ட்ரல் பாங்க் ஆஃப் இந்தியா' (சிபிஐ), "ஹவுஸிங் டெவலப்மென்ட் ஃபைனான்ஸ் கார்ப்பரேஷன்' (ஹெச்டிஎஃப்சி) "யூனிட் டிரஸ்ட் ஆஃப் இந்தியா' (யூடிஐ) ஆகிய நிதி நிறுவனங்களின் கூட்டணியில், 1987-ஆம் வருடம் தொடங்கப்பட்டது.
 கட்டமைப்புத் துறையில், நீண்ட கால அடிப்படையில் கடன்களை வழங்குவதுதான் இந்த நிறுவனத்தின் முக்கிய குறிக்கோளாகும். நாளடைவில், இந்த நிறுவனத்தின் முதலீட்டாளர்கள் மாறி, தற்போது இரண்டு வெளிநாட்டு நிறுவனங்கள் மற்றும் சில இந்திய வங்கிகளின் கூட்டணியில், எல்ஐசி முக்கியப் பங்குதாரராக அங்கம் வகிக்கிறது.
 "ஐஎல் அண்ட் எஃப்எஸ்' என்ற குடையின் கீழ், அந்தக் குழுமத்தை சார்ந்த 256 நிறுவனங்கள், நீண்ட கால முதலீடுகள் சார்ந்த பல துறைகளில் செயல்படுகின்றன.
 கடந்த ஜூலை முதல் செப்டம்பர் வரை, குழுமம் சார்ந்த சில நிறுவனங்கள், முதிர்ச்சி அடைந்த கடன் பத்திரங்கள், வைப்பு தொகை, குறுகிய கால கடன் ஆகியவற்றைத் திருப்பிச் செலுத்துவதற்கான பல ஆயிரம் கோடி ரூபாய் அளவிலான நிலுவைத் தொகையை செலுத்த முடியாமல், நிதி நெருக்கடியில் சிக்கி தவித்த செய்திகள் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக வெளியாகி, நிதித் துறையில் கலக்கத்தை ஏற்படுத்தின.
 2008-ஆம் ஆண்டில், அமெரிக்காவில் திடீர் நிதி நெருக்கடியில் சிக்கி மூடப்பட்ட "லெஹ்மன் பிரதர்ஸி'ன் வீழ்ச்சியோடு, ஒப்பிட்டு, பொருதாளார வட்டாரங்களில் கருத்துகள் பரவ ஆரம்பித்தன.
 இம்மாதிரி பீதி பரவினால், அது மற்ற நிதி நிறுவனங்களை பாதிக்கும் என்பதை உணர்ந்த மத்திய அரசு, நிலைமையை கட்டுக்குள் கொண்டுவர, இந்த விவகாரத்தில் தலையிட்டு, நிறுவனத்தின் இயக்குனர் குழுவை கலைத்துவிட்டு, "கோடாக் மஹிந்திரா' வங்கியின் தலைவரான உதய் கோடாக் தலைமையில் புதிய குழுவை அமைத்தது.
 இந்த நிதி நிறுவனத்தின் முதலீட்டாளர்கள் மட்டுமல்ல, அதற்கு குறுகிய மற்றும் நீண்ட கால கடன்களை வழங்கிய வங்கிகள், அவற்றின் கடன் பத்திரங்களில் முதலீடு செய்திருக்கும் "மியூச்சுவல் ஃபண்ட்' போன்ற நிதி அமைப்புகள் போன்றவையும் இந்த நிகழ்வால் பாதிக்கப்படும் அபாயம் உள்ளது என்பதுதான், இந்த பிரச்னை பூதாகரமாக வளர்ந்ததற்குக் காரணமாகும்.
 கிராமப்புற பயனாளிகளுடனான உறவு, சிறு மற்றும் குறுந் தொழில் வளர்ச்சிக்கான கடன் உதவிகளில், நிதி சாரா வங்கிகளின் முக்கியத்துவத்தை அதிகரிக்கின்றது எனலாம்.
 சுமார் 22.1 லட்சம் கோடி ரூபாய் அளவில் நிதி சுழற்சி செய்யும் 11,400-க்கும் மேற்பட்ட நிறுவனங்கள் இந்த துறையில் தற்போது செயல்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன.
 தாங்கள் செயல்படும் பகுதிக்கேற்ப கடன் திட்டங்களை வகுத்து, அந்தந்தப் பகுதிக்கான கடன் தேவையைப் பூர்த்தி செய்து கொண்டிருக்கும் இம்மாதிரி நிதி நிறுவனங்களுக்கு இந்தியப் பொருளாதாரத்தில் தனித்த இடம் உண்டு.
 ஆனால், இவற்றில் சிறு மூலதனத்துடன் செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் நிறுவனங்கள் ஏராளம். இவற்றின் மீதான ரிசர்வ் வங்கியின் கண்காணிப்பு அவ்வளவு பலமாக இல்லை என்று சொல்லலாம்.
 நிதி நிறுவனங்கள், குறுகிய கால அடிப்படையில் பெறப்பட்ட நிதி ஆதாரங்களை, நீண்ட கால கடன் திட்டங்களுக்குப் பயன்படுத்துவது என்பது அவற்றின் பொருளாதார வீழ்ச்சிக்குக் காரணமாக அமைந்துவிடும்.
 பெறப்பட்ட கடன்களை விட சொத்து மதிப்பு அதிகமாக இருந்தாலும், கடனை திருப்பி செலுத்தும் நேரம் வரும்போது, சொத்தை விற்று பணமாக்க முடியாவிட்டால், அந்த நிறுவனம் கடன் தவணையை திருப்பி செலுத்த முடியாமல் தத்தளிக்கும் நிலை ஏற்படும். இம்மாதிரி தத்தளிக்கும் நிதி நிலைமை "அùஸட் லையாபிலிடி மிஸ்மேட்ச்' என்று அழைக்கப்படுகின்றது.
 பொருளாதார நெருக்கடிகளை சந்தித்துக் கொண்டிருக்கும் "ஐஎல் அண்ட் எஃப்எஸ்' நிறுவனமும் இம்மாதிரிக் குறைபாடுகளுடன்தான் செயல்பட்டு வந்திருக்கிறதோ என்ற சந்தேகம் பொருளாதார வட்டாரத்தில் எழுந்திருக்கிறது.
 அதே நிலையில் இயங்கி கொண்டிருக்கும் மற்ற நிதி சாரா நிறுவனங்கள் குறித்தும் ஆய்வு செய்ய வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகளும் எழுந்துள்ளன.
 இம்மாதிரி குறைகளுடன் இயங்கி கொண்டிருக்கும் ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட நிறுவனங்களை மூட வேண்டிய சூழ்நிலை உருவானாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை. இதனால், கிராமப்புறத் தொழில்கள் பாதிக்கப்பட்டு, அதன் விளைவாக நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும் பாதகம் ஏற்படக்கூடும் என்ற அச்சம் நிலவுகிறது.
 இந்த காரணங்களால்தான், "ஐஎல்அண்ட் எஃப்எஸ்' பற்றிய செய்திகள் கசியத் தொடங்கியவுடன், இந்தியப் பொருளாதாரச் சந்தைகள், பல வாரங்களுக்கு மேலாக கடும் அதிர்வுகளை சந்தித்தன. அதன் எதிரொலியாக, லட்சம் கோடி ரூபாய் அளவில், பங்குச் சந்தை முதலீட்டாளர்களின் சொத்து மதிப்பு சரிந்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
 திடீரென்று வெளிப்பட்ட இந்த பெரிய நிறுவனத்தின் பொருளாதார நிலைமை பற்றிய செய்திகள், பல கேள்விகளை எழுப்பி உள்ளன. ஒரு நிறுவனத்தின் பொருளாதார நெருக்கடிக்கு பல காரணங்கள் இருந்தாலும், அவை ஒரே நாளில் தலை தூக்குவதற்கான வாய்ப்பு மிகவும் குறைவு.
 பிரபல தர மதிப்பீட்டு நிறுவனங்களின் மதிப்பீடுகளின் அடிப்படையில்தான், பல பெரிய நிறுவனங்களின் கடன் பத்திரங்களில் முதலீடுகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன.
 பல வருடங்களாக "ஐஎல் அண்ட் எஃப்எஸ்' நிறுவனத்திற்கு முதலீட்டுக்கான உயர் மதிப்பீடுகளை அளித்து வந்த மதிப்பீட்டு நிறுவனங்கள், திடீரென்று மதிப்பீட்டைத் தாழ்த்தி உள்ளன.
 எனவே, தர மதிப்பீட்டுக்கு பின்பற்றப்படும் வழிமுறைகள் மேம்படுத்தப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கை எழுந்துள்ளது.
 மேலும், இந்த நிறுவனத்தின் கணக்குகளை தணிக்கை செய்து வந்த தணிக்கையாளர்களின் பொறுப்பும் கேள்விக்குறியாகிறது. தணிக்கையாளர்கள் எச்சரிக்கை செய்தும், நிறுவனத்தின் உயர் அதிகாரிகள் அவற்றைப் புறக்கணித்திருக்கவும் வாய்ப்புகள் உள்ளன.
 பொருளாதார வளர்ச்சியை மனத்தில் கொண்டு, வங்கி சாரா நிறுவனங்களின் நிதி சுழற்சியை ("லிக்யூடிடி') வலுப்படுத்தத் தேவையான நடவடிக்கைகளை ரிசர்வ் வங்கி உடனடியாக மேற்கொள்ள வேண்டும் என்ற கோரிக்கை அரசு தரப்பிலிருந்து எழுப்பப்பட்டது.
 அதற்குப் பதில் அளிக்கும் விதமாக, "கடந்த ஆண்டை விட, இந்த நிதி ஆண்டில், வங்கி சாரா நிதி நிறுவனங்களுக்கான நிதி சுழற்சி 48.30 சதவீதம் அதிகரித்துள்ளது' என்ற தகவல் வெளியிடப்பட்டது.
 "பொருளாதார சந்தையில் நிலவும் மந்த நிலையை ஓரளவு ஈடு கட்டும் வகையில், வங்கிகளின் கடன் வழங்கும் திறன் அதிகரிக்கப்பட வேண்டும். அதற்கு வசதியாக, பதினோரு வங்கிகளின் மீதான தீவிர கண்காணிப்பு கட்டுப்பாடுகளை ரிசர்வ் வங்கி தளர்த்த முற்படவேண்டும்' என்ற கட்டளை(!) அரசின் நிதித்துறை மூலம் எழுப்பப்பட்டது.
 இம்மாதிரி அறிவிப்புகளை தங்கள் நிர்வாக சுதந்திரத்தின் மீது எய்யப்பட்ட ஏவு கணைகளாகக் கருதிய ரிசர்வ் வங்கி, அதன் பங்கிற்கு, "இவ்விஷயங்களில் அரசின் தலையீடு தவிர்க்கப்படவேண்டும்' என்ற ரீதியில் பதில் குரல் கொடுத்தது.
 இந்த விவாதம், மத்திய அரசிற்கும்,ரிசர்வ் வங்கிக்கும் இடையே ஆன நேரடி மோதலாக பொருளாதார வட்டாரங்களில் கருதப்பட்டது.
 ஆனால், தனது நிலைப்பாட்டில் உறுதியாக உள்ள மத்திய அரசு, தனது பிடியை மேலும் இறுக்கும் விதமாக, ரிசர்வ் வங்கி சட்டம், 7-ஆவது பிரிவின் கீழ், அந்த வங்கிக்கு நோட்டீஸ் அனுப்பி, வங்கி கடன் சார்ந்த சில விஷயங்களில், தனது கொள்கை முடிவுகளை தளர்த்தி, அரசின் ஆலோசனையை ரிசர்வ் வங்கி ஏன் செயல்படுத்தக்கூடாது? என்ற கேள்வியை எழுப்பி உள்ளது.
 "பொது நலன் கருதி, மத்திய அரசு, ரிசர்வ் வங்கிக்கு சில கட்டளைகளை இடலாம்' என்பதுதான் 7-ஆவது பிரிவின் சாராம்சமாகும். ஆனால், 1991-ஆம் வருடம், நாடு கடும் பொருளாதார நெருக்கடியை சந்தித்த வேளையில்கூட இந்தப் பிரிவு மத்திய அரசால் பயன்படுத்தப்படவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
 இந்த அசாதாரண நிகழ்வு, ரிசர்வ் வங்கியின் செயல்பாட்டுச் சுதந்திரத்தை மத்திய அரசு முடக்குவதற்கான முயற்சியின் வெளிப்பாடே என்ற கருத்து வந்து கொண்டிருக்கிறது.
 "நாட்டின் மத்திய வங்கியின் செயல்பாடுகளில் அரசு தலையிடுவது ஏற்க கூடியது அல்ல' என்ற கருத்தை சர்வதேச நிதி மையம் வலியுறுத்தி உள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.
 அரசுக்கும் ரிசர்வ் வங்கிக்கும் இடையேயான கருத்து வேறுபாடுகள், ஆரோக்கியமான விவாதங்களாக மாற வேண்டும். அவ்விவாதங்களால் விளையும் ஆய்வுகளும் ஆலோசனைகளும் நாட்டின் பொருளாதார தடைகளை நீக்கப் பயன்படவேண்டும்.
 அதுதான் அனைவரது எதிர்பார்ப்பாகும்.
 
 கட்டுரையாளர்:
 வங்கி அதிகாரி (ஓய்வு).

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/nov/09/கருத்து-வேறுபாடு-கூடாது-3035141.html
3034767 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் முடிவுக்கு வரட்டும் மணிகண்டன் தியாகராஜன் DIN Thursday, November 8, 2018 03:51 AM +0530 உலகம் முழுவதும் செய்தியாளர்கள் படுகொலை செய்யப்படுவது அதிகரித்த வண்ணம் இருக்கிறது. ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்துக்கு எதிராகவும், ஆளும் அரசுக்கும், ஆட்சி அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களுக்கு எதிராகவும், பயங்கரவாத அமைப்புகளுக்கு எதிராகவும் கருத்துகளையும், செய்திகளையும் பதிவு செய்யும் செய்தியாளர்கள்தான் பெரும்பாலும் கொல்லப்படுகிறார்கள்.
 கடந்த ஆண்டு கர்நாடகத்தைச் சேர்ந்த பத்திரிகையாளர்கள் கெüரி லங்கேஷ், நவீன் குப்தா, திரிபுராவைச் சேர்ந்த பத்திரிகையாளர்கள் சாந்தனு பெüமிக், சுதீப் தத்தா பெüமிக் ஆகியோர் கொல்லப்பட்டனர். இவர்களில் சாந்தனு பெüமிக்கை தவிர மற்ற அனைவரும் துப்பாக்கியால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார்கள். நிகழாண்டில் கடந்த மார்ச் மாதம் பிகார் மாநிலத்தைச் சேர்ந்த நவீன் நிஷ்சல், ஜூன் மாதம் "ரைஸிங் காஷ்மீர்' ஆங்கிலப் பத்திரிகையின் ஆசிரியர் சுஜாத் புகாரி ஆகியோர் கொல்லப்பட்டனர். இவர்களெல்லாம், சமூக விரோதச் செயல்கள், பயங்கரவாதம் ஆகியவற்றுக்கு எதிராக செய்திகளை பிரசுரித்தமைக்காகவும், செய்தி சேகரிக்கச் சென்றபோதும் கொல்லப்பட்டவர்கள்.
 உலகம் முழுவதும் கடந்த ஆண்டில் (2017) மட்டும் 71 செய்தியாளர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டுள்ளனர். இவர்கள் கொல்லப்பட்டதற்கு ஒரே காரணம் இவர்கள் அனைவரும் செய்தியாளர்கள் என்பதே. அரசு கொண்டு வரும் நலத்திட்டங்களை மக்களிடம் கொண்டு சேர்ப்பதும், மக்களின் பிரச்னைகளை அரசுக்கு எடுத்துச் செல்வதற்குப் பாலமாக இருப்பதும் ஊடகங்களும், அவற்றில் பணிபுரியும் செய்தியாளர்களும்தான்.
 எந்த நாடாக இருந்தாலும், உண்மையை வெளிச்சத்துக்கு கொண்டுவரும் ஊடகங்களில் பணியாற்றும் செய்தியாளர்கள் மீது ஒடுக்குமுறையைப் பிரயோகிப்பது ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத ஒன்றாகும்.
 அண்மையில் உலகையே அதிர்ச்சியுடன் பார்க்க வைத்தது சவூதி அரேபியாவைச் சேர்ந்த பத்திரிகையாளர் ஜமால் கஷோகியின் கொலை. சவூதி அரேபிய அரச குடும்பத்தை விமர்சித்து எழுதி வந்தவர்தான் இந்த கஷோகி.
 சவூதி அரசுக்கு ஒரு காலத்தில் இவர் ஆலோசகராக இருந்தவர். சவூதி இளவரசருக்கு நெருக்கமானவர்களில் ஒருவராகவும் இருந்தார். ஆனால், ஒரு கட்டத்தில் அதிருப்தியின் காரணமாக அவர்களிடமிருந்து விலகிய கஷோகி, அரச குடும்பத்தை விமர்சித்து பத்திரிகையில் எழுதத் தொடங்கினார்.
 இதனால், அவரை கைது செய்ய சவூதி அரசு திட்டமிட்டதாகவும், அதன் விளைவாக நாட்டைவிட்டு அவர் வெளியேறி அமெரிக்காவில் குடிபுகுந்ததாகவும் தெரிகிறது. அங்கு 'வாஷிங்டன் போஸ்ட்' செய்தித்தாளில் தொடர்ந்து கட்டுரைகளை எழுதி வந்தார்.
 துருக்கியைச் சேர்ந்த பெண்ணை இரண்டாவது திருமணம் செய்ய திட்டமிட்டிருந்த அவர், முதல் மனைவியிடம் இருந்து விவாகரத்து பெறுவதற்காக துருக்கியின் இஸ்தான்புல் நகரில் உள்ள சவூதி அரேபிய துணைத் தூதரகத்துக்கு கடந்த மாதம் சென்றார். அதுதொடர்பான சில ஆவணங்களை பெறுவதற்கு அக்டோபர் 2-ஆம் தேதி வருமாறு திருப்பி அனுப்பி வைக்கப்பட்டார் கஷோகி.
 அக்டோபர் 2-ஆம் தேதி. பிற்பகல் 1.15 மணி அளவில் சவூதி அரேபிய துணைத் தூதரகத்துக்குள் நுழைகிறார் சுஷோகி. சில மணி நேரம் கடந்தும் அவர் திரும்பவில்லை. உள்ளே சென்றவர் திரும்பி வருவார் என்று தூதரகத்துக்கு வெளியே அவரது வருங்கால மனைவி நம்பிக்கையுடன் காத்திருக்கிறார். வெகு நேரம் அவர் காத்திருப்பது அங்குள்ள கண்காணிப்பு கேமராவில் பதிவாகியுள்ளது. அவரது நம்பிக்கை வீண்போனது.
 கஷோகி திரும்பி வராததால் இந்த விவகாரம் பூதாகரமாகியது. முதலில், சவூதி அரேபிய அரசு அவர் தூதரகத்தில் இருந்து வெளியே சென்றுவிட்டார் என்று கூறியது. ஆனால், அவர் கொலை செய்யப்பட்டிருக்கலாம் என்று சந்தேகங்கள் எழுந்தன. இதனால், சர்வதேச அளவில் இந்த விவகாரம் கவனத்தை ஈர்த்தது. அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் உள்பட பெரும்பாலான உலகத் தலைவர்கள் கஷோகியின் நிலை குறித்து கேள்வி எழுப்பினர்.
 அவர் கொலை செய்யப்பட்டார் என்று இரண்டு வாரங்களுக்குப் பிறகு சவூதி அரசு கூறியது. கஷோகி கொலை செய்யப்பட்ட தினத்தில் சவூதியிலிருந்து தனி விமானத்தில் அந்நாட்டு அதிகாரிகள் இஸ்தான்புல் வந்து அதே தினம் திரும்பியிருக்கின்றனர் என்பதை சர்வதேச ஊடகம் வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டு வந்துள்ளது.
 இதனால், சந்தேகம் மேலும் வலுத்தது. பின்னர், துருக்கி உயரதிகாரி கூறிய செய்தி, அனைவரையும் அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது. "தூதரகத்துக்குள் நுழைந்ததும், அவர் கொலை செய்யப்பட்டார். பின்னர், அவரது உடல் சிதைக்கப்பட்டு ஆசிட் ஊற்றி அழிக்கப்பட்டது' என்று அவர் கூறினார். இந்தத் தகவல் சர்வதேச அளவில் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது. இந்தக் கொலையில் சவூதி இளவரசர் முகமது பின் சல்மானுக்கும் தொடர்பிருப்பதாக குற்றம்சாட்டப்பட்டுள்ளது.
 இந்த விவகாரத்தை துருக்கி அரசு உரிய முறையில் விசாரித்து குற்றவாளிகள் யார் என்பதை கண்டறிய வேண்டும். ஒரு மாதத்துக்கு மேலாகியும் அவரது மரணம் புரியாத புதிராக இருக்கிறது.
 பத்திரிகையாளர்களின் கொலைகளை விசாரிப்பதில் இந்தியாவும் மெக்ஸிகோவும் மெத்தனம் காட்டி வருவதாக "சர்வதேச பத்திரிகை நிறுவனம்' (ஐபிஐ) அண்மையில் வெளியிட்ட அறிக்கையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளதையும் இங்கே சுட்டிக் காட்ட வேண்டியுள்ளது.
 ஜமால் கஷோகியின் மரணத்தோடு பத்திரிகையாளர்கள் கொல்லப்படுவது முடிவுக்கு வரட்டும். நேரம் காலம் பார்க்காமல் சமூகத்துக்காகப் பணியாற்றிவரும் செய்தியாளர்கள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்.
 
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/nov/08/முடிவுக்கு-வரட்டும்-3034767.html
3034765 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் எண்ணித் துணிய வேண்டும்  முனைவர் இரா. கற்பகம் DIN Thursday, November 8, 2018 03:51 AM +0530 மத்திய அரசு பத்து இணைச் செயலர் பதவிகளுக்கு நேரடி இந்தியக் குடிமைப் பணி அதிகாரிகள் அல்லாமல், வெளியிலிருந்து இந்தியப் பிரஜைகளை நியமிக்க முடிவு செய்து அதற்கு விண்ணப்பங்களையும் கோரியிருந்தது. மிகத் தெளிவாகவே "திறமையும் ஆர்வமும் உள்ள இந்தியப் பிரஜைகள் - தனிநபர்கள் விண்ணப்பிக்கலாம்' என்று அறிவித்திருந்தது. பதினைந்து ஆண்டு காலம் ஒரே துறையில் பணியாற்றிய அனுபவம், உள்ளிட்ட பல தகுதிகளையும் கட்டாயமாக்கி இருக்கிறது.
 "புதிய அணுகுமுறை, புதிய சிந்தனை ஆகியவற்றை ஊக்குவிப்பதற்காகவே இந்த நடவடிக்கை' என்று மத்தியஅரசு கூறுகிறது. எதிர்க்கட்சிகளோ, "இது கார்ப்பரேட் முதலாளிகளை அரசு நிர்வாகத்தில் நுழைக்கும் முயற்சி' என்று கூறி இந்த நடவடிக்கையைக் கடுமையாக எதிர்க்கின்றன. இந்தியக் குடிமைப் பணிஅதிகாரிகள் மத்தியிலும் இருவித கருத்துகள் நிலவுகின்றன.
 ஒருசாரார், இது பல நல்லமாற்றங்களை உருவாக்கும் என்று கூறி இதனை வரவேற்கின்றனர். இன்னொரு சாரார், குடிமைப் பணிகளுக்கென்றே படித்து,பயிற்சி மேற்கொண்டு வந்திருப்பவர்களைப் புறந்தள்ளிவிட்டு நேரடியாக வெளியிலிருந்து நியமனம் செய்வது, ஏற்கெனவே பணியாற்றும் குடிமைப்பணிஅதிகாரிகளை அவமதிப்பதுபோல் உள்ளது என்று கூறி இதனை எதிர்க்கின்றனர். பொதுமக்களிடையே இது பெரிதாக எந்தப் பாதிப்பையும் ஏற்படுத்தவில்லை.
 அரசின் உயரிய பதவிகளுக்கு வெளியிலிருந்து ஆட்களை நியமனம் செய்வது புதிதல்ல. ரிசர்வ் வங்கியின் முன்னாள் கவர்னர் ரகுராம் ராஜன்,கேரள முதலமைச்சரின் நிதி ஆலோசகர் கீதா கோபிநாத், நந்தன் நீலகேனி என்று பலரைச் சுட்டிக் காட்டலாம். இப்படி நியமிக்கப்பட்டவர்களில் பெரும்பாலானோர் வெளிநாடுகளில் வாழ்பவர்கள். அங்கு உயர் பதவிகளில் இருப்பவர்கள்.
 அவர்கள் அப்பதவிகளை உதறிவிட்டு வந்து இந்தியாவில் வேலை செய்யவில்லை. ஒரு தற்காலிக ஏற்பாடாகவே இப்பணி இருந்தது. பணிக்காலம் முடிந்ததும் அவர்கள் தத்தம் நாட்டுக்கும் வேலைக்கும் திரும்பப் போய்விட்டார்கள்.
 இப்போது மட்டும் ஏன் இவ்வளவு எதிர்ப்பு? இதனால் விளையப் போவது நன்மையா? தீமையா?
 குடிமைப் பணிஅதிகாரிகளில் மூன்று வகையினர் உண்டு. முதல் வகையினர், மிகமிக நேர்மையானவர்கள். இவர்கள் நேர்மைக்குப் புறம்பானஎதையும் செய்யமாட்டார்கள். இவர்களது துறையில் தவறானஅரசியல் குறுக்கீடுகளைஅனுமதிக்கமாட்டார்கள். தவறு செய்யும் தலைமைக்குப் பணியவும் மாட்டார்கள். அரசியல்வாதிகளும் தங்களுக்குச் சாதகமாக இல்லையெனில் உடனடியாக இவர்களை வேறு துறைக்கு மாற்றி விடுவார்கள்.
 இரண்டாம் வகையினர், அரசியல் குறுக்கீட்டை விரும்பாதவர்களாக இருப்பினும் வெளிப்படையாக மோதாமல் முடிந்தவரை தவறானதிட்டங்களுக்கு முட்டுக்கட்டை போட்டு, அரசியல் கட்சியினர் தவறாகச் சம்பாதிப்பதைத் தடுக்க முடியாவிட்டாலும், தங்கள் கைகள் கறைபடாமல் பார்த்துக் கொண்டுஒதுங்கிவிடுவார்கள்.
 மூன்றாவது வகையினர், "அரசியல்வாதிகளும் சம்பாதிக்கட்டும், நாமும் சம்பாதிப்போம்,' என்றுஎண்ணி, கிடைத்தவரை சம்பாதிப்பார்கள்.
 அரசின் ஒரு துறை ஒரு திட்டத்தைக் கொண்டு வருகிறதுஎன்றுவைத்துக் கொள்வோம். அத்துறையின் அமைச்சர்,அத்துறையைப் பற்றிஅதிகம் தெரிந்திராத பட்சத்தில், அத்துறையின் அனுபவம் மிக்க குடிமைப்பணி அதிகாரிகளைக் கலந்தாலோசித்துவிட்டு, பிறகே அத்திட்டத்தை நடைமுறைப் படுத்தவேண்டும். திட்டத்தில் தவறுகள் இருப்பின் அவ்வதிகாரிகள் அவற்றைச் சுட்டிக் காட்டவேண்டும். அதனைஅரசும் ஏற்கவேண்டும்.
 அமைச்சர்களின் மனப்பாங்கினைமாற்றுவது நடக்கக்கூடியது என்று தோன்றவில்லை. அதிகாரிகளிலாவது புதிய நோக்கமுடையவர்களைக் கொண்டு வரலாமே. தைரியமும், உறுதியும் கொண்ட அதிகாரிகளின் தேவை இங்கேஅவசியமாகிறது.
 ஒரு நாட்டில் வெற்றிகரமாகச் செயல்படுத்தப்பட்ட ஒரு திட்டம் இன்னொரு நாட்டிலும் வெற்றியடையும் என்று சொல்ல முடியாது.
 தமிழக அரசு, யானைகளால் ஏற்படும் மனித உயிரிழப்புகளைக் குறைக்க, தோட்டங்களிலும், தோப்புகளிலும் தேன்கூடுகள் அமைத்து தேனீ வளர்க்கவேண்டும் என்று ஒரு திட்டத்தைச் செயல்படுத்த உத்தேசித்தது. இது ஆப்பிரிக்க நாடுகள் சிலவற்றில் வெற்றிகரமாக நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட ஒரு திட்டம். இந்தியாவில் இது சரிப்பட்டு வராது என்று வனத்துறை உயரதிகாரிகள் சுட்டிக் காட்டினார்கள்.
 ஆனாலும் இத்திட்டத்தை அரசு கைவிடவில்லை. ஓய்வு பெற்ற இந்திய வனப்பணி உயரதிகாரி ஒருவர், ஒரு நாளிதழில், "இது பலமுறை விவாதிக்கப்பட்டு, அதிகாரிகள் பலரும் நம் நாட்டுச் சூழலுக்கு ஏற்புடைய திட்டமன்று', என்றுதெரிவித்ததாகஎழுதியிருந்தார். இப்படித் தைரியமாகத் "தவறு'என்று அடித்துச் சொல்லும் அதிகாரிகள் எத்தனை பேர் இருப்பார்கள்?
 உறுதியுள்ள, தகுதியுள்ள, நேர்மையான இந்தியரை இணைச்செயலர் பதவிகளுக்கு நியமனம் செய்வது தவறு என்று சொல்ல முடியாது. இந்த நியமனங்கள் வெளிப்படைத்தன்மையோடு, நேர்மையான முறையில், அரசியல் தலையீடுகள் இன்றி செய்யப்படுமா என்று எதிர்க்கட்சிகள் கொண்டிருக்கின்ற ஐயப்பாடும் நியாயமானதே.
 பத்து பதவிகளுக்கு ஆறாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட விண்ணப்பங்கள் வந்து குவிந்திருக்கின்றன. அவை பரிசீலனையில் உள்ளன.
 ஒரு "கார்ப்பரேட்' முதலாளி விண்ணப்பித்துள்ளதாக வைத்துக்கொள்வோம். குறைந்தது பதினைந்து வருட அனுபவமுள்ள ஒருவர் ஒரு வணிகநிறுவனத்தில் மிகப் பெரிய பொறுப்பில் இருப்பார். முக்கிய முடிவுகள் எடுக்க அவருக்கு முழு அதிகாரம் இருக்கும். அரசுநிர்வாகத்தில் உள்ளதுபோல் அவர் அரசியல்வாதிகளை அனுசரித்துப் போக வேண்டியதில்லை.
 சம்பளம் என்று பார்த்தால் அரசின் உயர் பதவிகளைவிடப் பன்மடங்குஅதிக சம்பளம் பெற்றுக் கொண்டிருப்பார். இத்தனை சாதகங்களையும் விட்டுவிட்டு இப்பதவியைவிரும்பி ஏற்பாரா? அப்படி வந்தால் அரசுஅவர்களைத் தன் விருப்பம்போல் ஆட்டிவைப்பது இயலுமா? பண மதிப்பிழப்பீட்டு விவகாரத்தில் திறமையாகச் செயல்பட்ட ரகுராம் ராஜன் அரசுடன் கருத்து வேறுபாடு காரணமாக வெளியேறியது நினைவிருக்கலாம்.
 ஒரு அரசுசாராஅமைப்பின் உயர் நிர்வாகியை எடுத்துக் கொள்வோம். அரசே பல சூழ்நிலைகளில் பல குழுக்கள் அமைத்துஅக்குழுக்களில் பல்வேறு சமூக ஆர்வலர்களை நியமித்து ஆலோசனைகளையும் பரிந்துரைகளையும் கேட்கிறது. கேட்பதோடு சரி. அவற்றை நடைமுறைப்படுத்துகிறதா என்றால் கிடையாது. மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளின் பாதுகாப்புக்கென "காட்கில்' கமிட்டி, "கஸ்தூரி ரங்கன் கமிட்டி'ஆகியவை அளித்த பரிந்துரைகள் என்னவாயின என்பது எல்லோருக்கும் தெரியும்.
 ஆர்வத்தோடு உழைத்து அரசுக்கு அறிக்கைகளும் சமர்ப்பித்துவிட்டு, அவ்வறிக்கைகள் கிடப்பில் போடப்படுவதைப் பார்த்து நொந்து போனசமூக ஆர்வலர்கள் பலர். சமூக நலனுக்காகத் தன்னிச்சையாகச் செயல்பட்டு வரும் இவர்கள் அரசின் தவறான கொள்கைகளுக்குக் கட்டுப்பட மாட்டார்கள்.
 ஏற்கெனவே அரசின் உயர் பதவிகளில் இருந்து ஓய்வு பெற்றஅதிகாரிகளை எடுத்துக் கொள்வோம். "ஒருமுறை சூடு பட்டது போதும்' என்ற எண்ணமே மேலோங்கியிருக்கும். இவர்களுக்கு பணத் தேவையுமில்லை, ஓய்வுக் காலத்தின் நிம்மதியை இழக்கவும் இவர்கள் விரும்பமாட்டார்கள். அதையும் மீறி வருபவர்கள் நிச்சயம் அரசாங்கத்தின் கைப்பாவையாக இருக்கமாட்டார்கள்.
 ஆக, வெளியிலிருந்து வருபவர்கள் மிக நேர்மையானவர்களாக, மன உறுதி உள்ளவர்களாக, துறை சார்ந்த பட்டறிவு உள்ளவர்களாக இருந்தால் மட்டுமே, நல்ல மாற்றங்களைக் கொண்டுவர இயலும். இந்தியக் குடிமைப்பணிஅதிகாரிகள் அல்லாதவர்கள் இப்பொறுப்புகளை ஏற்றுத் திறம்படச் செயல்பட முடியுமா என்ற கேள்வி எழத்தான் செய்யும்.
 குடிமைப்பணித் தேர்வுகள் மிகவும் கடினமானவை.என்றாலும் மற்ற போட்டித் தேர்வுகளைப் போல் இவற்றுக்கும் ஏகப்பட்டபயிற்சி வகுப்புகள் உள்ளன. பலரும் பயிற்சி மேற்கொண்டு, அதில் சிலர் தேர்வுகளில் வெற்றியும் பெறுகின்றனர். ஆனால், அதுமட்டும் அவர்களுக்கு நிர்வாகத் திறமையைஅளித்துவிடும் என்று சொல்ல முடியாது. அவர்களுக்குத் தரப்படும் கடுமையான பயிற்சிகளால்தான் அவர்கள் சிறந்த நிர்வாகிகள் ஆகிறார்கள்.
 அதேபோல் இந்த நியமனங்களிலும் தகுதியான நபர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு அவர்களுக்குச் சிறந்த பயிற்சியும் கொடுக்கப்பட்டால், அவர்களால் நல்ல மாற்றங்களைக் கொண்டுவரமுடியும்.
 எதிர்க்கட்சியினர் கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். எங்கேயாவது ஒருசிறு தவறு நேர்ந்தாலும் அதை பகிரங்கப்படுத்துவார்கள். சிறு தவறு நடந்தாலும் அரசுக்கு அவமானம். நியமிக்கப்படும் அதிகாரிகளுக்கும், அரசுக்கும் கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டு அவர்கள் வெளியேறினால், அரசு எதிர்க்கட்சிகளின் நகைப்புக்கும், கண்டனத்துக்கும் உள்ளாக நேரிடும். இவற்றையெல்லாம் கருத்தில் கொண்டு மத்திய அரசு இதை மிகவும் கவனமாகக் கையாளும் என்று எதிர்பார்க்கலாம்.
 
 கட்டுரையாளர்:
 சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்.
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/nov/08/எண்ணித்-துணிய-வேண்டும்-3034765.html
3033865 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் வர்த்தக எழுச்சியை வரவேற்போம்! ஆர்.எஸ். நாராயணன் DIN Tuesday, November 6, 2018 01:27 AM +0530 கம்யூனிச நாடாக இருந்த மக்கள் சீனம், இன்று முதலாளித்துவ சீனமாகி விட்டதை உணர்த்துவது போல் உலக வர்த்தகத்தில் அமெரிக்காவின் வல்லமைக்கு சீனா பதிலடி கொடுத்து வருகிறது. உலக வர்த்தகப் போர் மூண்டு விட்டது. இதில்தான் எத்தனை முரண்பாடுகள்? முதலாளித்துவம் பேசியவர்கள் சோஷலிசம் பேசுகிறார்கள்! சோஷலிசம் பேசியவர்கள் முதலாளித்துவம் பேசுகிறார்கள்!
இந்த உலக வர்த்தகப் போரில், தன் எல்லை கடந்து முதலில் தாக்குதலைத் தொடங்கியது அமெரிக்காதான். எதிர் முனையில், சீனாவின் தலைமையில் ஐரோப்பிய யூனியன், கனடா அமெரிக்க ஆதிக்கத்தை எதிர்க்கின்றன. உலக வர்த்தக அமைப்பின் விதிகளுக்கு எதிராக, இறக்குமதி வரிகளை விதிப்பதில் நீயா நானா என்று அமெரிக்காவும் சீனாவும் போட்டியிடுகின்றன. டொனால்டு டிரம்ப் வணிக சுதந்திரத்திற்கு எதிராக வணிகக் காப்பீட்டுக்குக் கொடிபிடிக்கிறார். 
உலகமயமாதலுக்கு எதிராக அன்று சோஷலிசம் பேசிய சீனாவும் இந்தியாவும், இன்று வணிக சுதந்திரத்தையும் உலகமயமாதலையும் ஆதரிக்கின்றன. டொனால்டு டிரம்பின் அடாத செயல் உலக அரங்கில் பழையபடி தன் பொருளாதார ஆதிக்கத்தை நிலை நாட்ட முயல்வது வெளிப்படை. முதலாளித்துவ பொருளாதாரத்திற்கு முட்டுக்கொடுத்து வளர்ந்த அமெரிக்காவின் இன்றைய தேசியப் போக்கு வளரும் நாடுகளின் வளர்ச்சிக்குப் போடும் முட்டுக்கட்டையாகவே தென்படுகிறது. 
மற்றொரு கோணத்தில் பார்த்தால் அமெரிக்காவின் வர்த்தகக் கொள்கை மாற்றம் சீனாவைச் சீண்டுவதாகவே தோன்றுகிறது. சீனத்து இறக்குமதிகளை அமெரிக்கா நிராகரிப்பது போல் அமெரிக்க இறக்குமதிப் பொருள்களை சீனா நிராகரித்து வருகிறது. 
இன்று மக்கள் சீனத்தின் தலைவர் ஷி ஜின்பிங் யூரேசிய வர்த்தகத்தின் சூப்பர் பவராகிவிட்டார். சீனாவின் பெல்ட் அண்ட் ரோடு மற்றும் செயற்கை புத்திக் கூர்மை திட்டம் அமெரிக்காவை கதிகலங்க வைத்துள்ளது. 
சீனாவின் பெல்ட் அண்ட் ரோடு திட்டம் என்பது வரலாறு அடிப்படையில் சீனாவின் உலக வர்த்தக வழிகளான தரைவழிச்சாலை மற்றும் கடல் வணிகப் போக்குவரத்தைப் புதுப்பித்து அந்நிய நாடுகளில் பழைய வர்த்தக உறவைப் புதுப்பித்தல். இது 2050 வரை நீடிக்கும் ஒரு தொலைநோக்குத் திட்டம். இதற்கு ஐந்து டிரில்லியன் டாலர் (364 லட்சம் கோடி) அளவில் நிதி முதலீடு திரட்டப்பட்டு வருகிறது.
எல்லா ஆசிய நாடுகளையும், முன்பு சோவியத்தின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்த கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளையும் ஒருங்கிணைக்கும் திட்டத்தை அனைத்து ஆசிய நாடுகளும் வரவேற்றுள்ளன. ஆசிய ஒருங்கிணைப்புடன் கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளையும் சேர்த்து தொலைநோக்காக பெல்ட் ரோடு திட்டத்தை சீனா வர்ணிக்கின்றது. உலகவங்கி, அனைத்துலக நிதியம் போன்ற நிதியமைப்புகளைப் போல் அடித்தளக் கட்டமைப்பை சீனா நிறுவும் திட்டமே பெல்ட் ரோடு.
இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பின்னர் உலகில் இரண்டு சக்திகள் இருந்தன. ஒன்று முதலாளித்துவம். மற்றொன்று கம்யூனிசம். கம்யூனிசத்தை ஆயுதமாகக் கொண்டு இயங்கிய ரஷியா ஹிட்லரின் பிடியிலிருந்து ஹங்கேரி, யூகோஸ்லேவியா, கிழக்கு ஜெர்மனி போன்ற நாடுகளைத் தன் பிடியில் வைத்துக்கொண்டு சோவியத் யூனியன் என்று பிரகடனப்படுத்தியது. கம்யூனிஸ்ட் சீனா அன்று சோவியத் யூனியனின் கட்டுப்பாட்டில் இயங்கி வந்தது. சுதந்திர இந்தியாவின் முதல் பிரதமான நேரு இந்தியாவை ஒரு சோஷலிச நாடாக அறிவித்தார். 
ஐந்தாண்டுத் திட்டங்களை ரஷியாவின் மாதிரியில் திட்டமிட்டு தொழில் வளர்ச்சிக்கு நேரு அடித்தளமிட்டார். உலக அளவில் முதலாளித்துவத்தில் கைதேர்ந்த அமெரிக்கா ஒரு சூப்பர் பவர் என்றால் அதைக் கட்டுப்படுத்த கம்யூனிசத்தில் கைதேர்ந்த ரஷியா மற்றொரு சூப்பர் பவராகத் திகழ்ந்தது. கடந்த நூற்றாண்டின் இறுதியில் கம்யூனிசம் சிதறியது. பொது உடமை, தேசியங்கள் எல்லாம் தேங்கிவிட்டன. சோவியத் யூனியன் சிதறியது. ரஷியா சுருங்கியது. தனியார் சொத்துரிமை துளிர்விட்டது. பொதுத்துறை லஞ்ச லாவண்யங்களால் நஷ்டமானது. உலக வர்த்தகம் சுருங்கிப் போனது. 
உள்ளுர்த் தொழில் பாதுகாப்புக்காக ஒவ்வொரு நாடும் இறக்குமதி வரிவிதிப்பை வரம்பு மீறி உயர்த்தியதால் உலக வர்த்தகம் சீர்குலைந்தது. எல்லா நாடுகளும் உற்பத்தி செய்து உபரியாக உள்ளதை மற்ற நாடுகளுக்கு அனுப்பத் தயாராயிருந்த சூழ்நிலையில் உலக வர்த்தக அமைப்பு உருவானது. இதற்கு 1983-லிருந்தே காட் அமைப்பின் தலைவராயிருந்த ஆர்தர் டங்கல் என்ற பொருளாதார மேதை பல சுற்றுப் பேச்சு வார்த்தைகளை நடத்தினார்.
இறுதிச்சுற்றுப் பேச்சு வார்த்தைக்குப் பிறகு அனைத்துலக நாடுகளும் இறக்குமதி வரிகளை ரத்து செய்தன. உலக வர்த்தக அமைப்பின் உயிர்நாடியாக இருந்த டங்கல் விளைவுதான் உலகமயமாக்கல் என்ற புதிய நிலைப்பாடு.
எல்லா அரசியல் இசங்களும் இதில் கரைந்துவிட்டன. உலக வர்த்தக அமைப்பு உருவானபோதுதான் சீனாவிலும் இந்தியாவிலும் தொழில்வளர்ச்சி சிறந்து விளங்கின. ஆங்கில அகராதியில் ஷாங்காயிடு, பெங்களூரு போன்ற சொற்கள் இடம் பெற்றன. கார்ப்பரேட் எனும் பெருநிறுவனங்கள் இடம் பெயர்ந்தன. உலகமயமாக்கலின் விளைவாக, தேசிய எல்லை கடந்து யாரும் எந்த நாட்டிலும் பணிபுரியலாம் என்று ஆனது. தொழிலும் தொடங்கலாம். எல்லா நாடுகளிலும் அந்நிய முதலீடுகள் விரும்பப்பட்டன. 
ஆனாலும் முதலாளித்துவமா? கம்யூனிசமா? என்ற வேற்றுமை மறந்து வடக்கா? தெற்கா? மேற்கா? கிழக்கா? என்ற திசை வேற்றுமை துளிர்விட்டது. முன்பு மேற்கு, கிழக்கு என்று இருந்த பேச்சு, பின்னர் வடக்கு, தெற்கு என்ற பேச்சாக மாறியது. பொருளாதாரத்தில் முன்னேறிய நாடுகள் வடக்கு நாடுகள் என்றும் பின் தங்கிய நாடுகள் தெற்கு நாடுகள் என்றும் பேசப்பட்டன. வடக்கு நாடுகள் தெற்கு நாடுகளில் தங்கள் பொருள்களுக்கான சந்தைகளை உருவாக்கி, தங்கள் கண்டுபிடிப்புகளுக்கு அறிவார்ந்த சொத்துரிமைச் சட்டம் மூலம் பாதுகாப்பு தேடின. இந்த அறிவார்ந்த சொத்துரிமைச் சட்டம், வளரும் நாடுகளின் தொழில் வளர்ச்சிக்கும் விவசாயத்திற்கும் உதவக் கூடியதாக இல்லை. 
முழு மானிய உதவியில் இயங்கும் வடக்கு நாடுகளின் விவசாயத்தோடு அரைகுறைமானிய உதவியில் இயங்கும் வளரும் நாடுகளின் விவசாயம் போட்டி போட முடியவில்லை. எனினும் 1999-இல் சியாட்டில் நகரில் உலக வர்த்தக அமைப்பின் கீழ் நடந்த அமைச்சர்கள் கூட்டத்தில் வளர்ச்சியுற்ற வடக்கு நாடுகளின் பிரதிநிதிகள் தொழிலாளர் பாதுகாப்புச் சட்டம், மென்பொருள் பணியாளர்களின் புதிய குடியேற்றம் தொடர்பாக எதிர்ப்புகளைத் தெரிவித்தார்கள். எனினும், பெரிய விளைவுகளை ஏற்படுத்தவில்லை. 
வடக்கு நாடுகளில் அடுத்த கட்டமாக மாபெரும் நிதி நெருக்கடி உருவானது. கிரீஸ் நாடு கடனில் முழுகியது. பல வங்கிகள் திவாலாயின. அமெரிக்க டாலர் மதிப்பிழந்தது. இன்று ரூபாய்க்கு வந்த சனி அன்று டாலருக்குப் பிடித்தது. சனி விலகினாலும், நெருக்கடி தீரவில்லை. எனினும் வடக்கு நாடுகளில் நிதி நெருக்கடி காரணமாக வங்கிகள் திவாலானதால் ஏராளமாக வேலை இழப்புகள் தோன்றின. சீனா, இந்தியா போன்ற வளரும் நாடுகளில் பெரியஅளவில் பிரச்னை ஏற்படாததால் எல்லாம் இங்கு ஒழுங்காக இருப்பதாக அறிவித்தன.
ஆனால், சியாட்டில் இடதுசாரி எதிர்ப்பை டொனால்டு ட்ரம்ப் இப்போது மீண்டும் கையிலெடுத்துக் கொண்டு அந்நிய வர்த்தகக் கட்டுப்பாட்டுக்குக் குரல் எழுப்பும் அதே நேரம், சீனாவும் இந்தியாவும் உலக வர்த்தக அமைப்பின் சுதந்திர வணிகத்திற்கு ஆதரவு அளிக்கின்றனர். காலம் மாறுகிறது. காட்சிகள் மாறுகின்றன.
சோஷலிசம் பேசிய நாடுகள் சுதந்திர வணிகத்திற்கு ஓட்டுப் போடுகின்றன. முதலாளித்துவம் பேசிய அமெரிக்கா, இன்று கம்யூனிச தேசியம் பேசி அந்நிய வர்த்தகத்திற்குக் கட்டுப்பாடு வேண்டுமென்கிறது.
இன்றைய சீனத்தில், அமெரிக்க, ஐரோப்பியர்கள் மார்தட்டும் செயற்கை புத்திக் கூர்மை விஷயத்தில், ஐஃபோன் டிராக்டர் ராணுவத் தளவாடங்கள், நியூக்ளியர் மிசைல், ராக்கெட் என்று பலவற்றையும் மலிவு விலையில் வழங்கி சீனர்கள் அமெரிக்காவை நஷ்டப்படுத்துகிறார்கள். சீனத்துப் பொருள்கள் தரமற்றவை என்ற குற்றச்சாட்டு உண்டு என்றாலும் அமெரிக்காவை எதிர்க்கும் தைரியம் வந்துள்ளது. சீனாவின் இந்தப் புதிய சக்தி இந்தியாவை சற்று யோசிக்க வைத்து விட்டது. 
இன்று கிழக்காசிய நாடுகள் அனைத்துமே சீன அணியில் உள்ளன. சீன வர்த்தகம் விரிவடைந்து இன்று அமெரிக்காவையே அசைத்துப் பார்க்கும் உண்மை நிலையை நாம் உணர்ந்து செயல்பட வேண்டும். சீன நட்புறவும் இந்தியாவுக்குத் தேவை என்பது ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், உலக வர்த்தகத்தால் இந்திய விவசாயத்தின் எதிர்காலம் எப்படியாகும் என்ற கருத்தும் கவனம் பெறவேண்டும்.
சீனாவின் புதிய எழுச்சியும் அதற்கு அணைபோடும் அமெரிக்க அணுகுமுறையும் விவசாயிகளையும், வறுமையில் வாழும் மக்களையும் உயர்த்துமா அல்லது கீழே தள்ளி அழுத்துமா என்பதை கணிக்க முடியவில்லை.
உலக வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள், வளரும் நாடுகளின் விவசாய மானியங்கள், உணவு மானியங்கள், உணவுக் கொள்முதல் மற்றும் விநியோகத் திட்டங்கள் ஆகியவற்றில் மூக்கை நுழைக்காதவரை அமெரிக்காவுக்கு அணைபோடும் சீனத்தின் வர்த்தக எழுச்சியை நாம் வரவேற்போம்.

கட்டுரையாளர்:
இயற்கை விஞ்ஞானி.
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/nov/06/வர்த்தக-எழுச்சியை-வரவேற்போம்-3033865.html
3033864 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் திசையறியாப் பறவைகள் வாதூலன் DIN Tuesday, November 6, 2018 01:24 AM +0530 சில மாதங்களாக நாட்டில் நிகழும் சம்பவங்களைப் பார்க்கும்போது இது போன்ற குழப்பமான சூழல் இதற்குமுன் எப்போதுமே இருந்ததில்லை என்றே எண்ணத் தோன்றுகிறது.
எடுத்துக்காட்டாக, பஞ்சாபில் நடந்த ரயில் விபத்து. ஏடுகளில் விவரமாகப் படித்துமே, இது அந்த ஊர் உள்ளாட்சி அமைப்பின் அலட்சியம் என்று தெளிவாகத் தெரிகிறது. தசரா பண்டிகையில் நடைபெறும் ராவண விழாவுக்காக, இரவு வேளையில் பொதுமக்கள் கோஷமிட்டுக் கொண்டு போகிறார்கள். ஒரு சில பிரபல அரசியல்வாதிகளால் விழாவுக்கு கூடுதல் முக்கியத்துவம் கிடைத்தது. விழா கூச்சலில் மின்சார ரயில் வருவதைக் கவனிக்காததால் கொடூர விபத்து நேர்ந்திருக்கிறது.
மின்சார ரயில், நாலு சக்கர வாகனம் போலவோ, லாரி போலவோ அல்ல உடனே பிரேக் போட்டு நிறுத்த. காவல் துறையினரிடம் உரிய அனுமதி பெறாமல் நடத்தப்பட்டது இந்த விழா. இந்த விபத்துக்கு மத்திய அரசையும் பிரதமரையும் குற்றம் சாட்டுவானேன்?
அனைவரும் அறிந்த சபரிமலை விவகாரத்தில் பெண்ணுரிமை பேசும் முற்போக்காளர்கள் வரம்பு மீறித்தான் செல்கிறார்கள். அதற்காக வேற்று மதம் சார்ந்த இல்லத்தில் தாக்குதல் செய்தது சரியில்லைதான். ஆனால் வெறும் வீம்புக்காக பிரச்னையை கிளப்பியதே முற்போக்கு வாதிகள்தானே? இதில் கேரள காங்கிரஸின் நிலைதான் பரிதாபமாக உள்ளது. ஐயப்ப பக்தர்களுக்கும் தோழன், பா.ஜ.க.வுக்கும் எதிரி என்ற முரணான நிலைப்பாடு.
வட இந்தியாவில் நடக்கவிருக்கும் மாநிலத் தேர்தல்கள், அடுத்த பொதுத் தேர்தலுக்கான முன்னோட்டமாக அமையும் என்று அரசியல் வல்லுநர்கள் கருதுகிறார்கள். இங்கே, மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் பொதுச் செயலாளரின் கருத்தைக் குறிப்பிடலாம். இந்தியாவின் மிக முக்கிய கட்சிகள் அனைத்தும் ஒன்று சேர்ந்து பாஜகவை எதிர்க்க வேண்டும் என்று அவர் தெரிவித்துள்ளார். மேலும், மாநில கட்சிகள் தங்கள் மாநிலப் பிரச்னைகளில் மட்டுமே கவனம் செலுத்துகின்றன என்று குறைபடவும் செய்கிறார். 
உண்மை என்னவென்றால் பல மாநிலத் தலைவர்களுக்கு, தாங்கள் பிரதமராக வேண்டும் என்ற ஆசை துளிர் விட்டிருக்கிறது. மம்தா பானர்ஜி மதில் மேல் பூனையாக இருக்கிறார். மாயாவதியின் நிலைப்பாடும் இது மாதிரிதான். ஒன்றிணைந்த ஆந்திர மாநில முதல்வராக இருந்து, மத்திய அரசுடன் நட்பு கொண்டு, தங்களுக்குத் தேவையான நிதி பெறுவதில் சந்திரபாபு நாயுடு வல்லவராயிருந்தார். இப்போது அவருக்கு தன்முனைப்பு மேலோங்கி, மத்திய அரசுடன் மோதுகிறார். காங்கிரஸை உதறிவிட்டுத் தனியாக நிற்க முற்படும் சந்திரசேகர ராவிடம் எங்களுடன் இணையுங்கள் என்று வீரப்ப மொய்லி கெஞ்சுகிறார்.
தமிழ்நாட்டைப் பற்றிக் கேட்கவே வேண்டாம். ஏற்கெனவே லஞ்ச ஊழலாலும், கோயில் சிலை திருட்டாலும் பெயர் கெட்டுப்போன மாநிலத்தை, இப்போது டெங்கு காய்ச்சலும், பன்றிக் காய்ச்சலும் அச்சுறுத்துகின்றன. இதில் வேதனை என்னவென்றால், அரசு அதிகாரிதான் அறிக்கை விட்டுக் கொண்டேயிருக்கிறாரே தவிர, எந்த அமைச்சரும் பொறுப்பான பதில் தருவதில்லை.
தேசியக் கட்சிகளான காங்கிரஸ், பாஜக ஆகியவற்றின் போக்கும் இரை தேடும் பறவைகளைத்தான் ஞாபகப் படுத்துகின்றன. அதோடு ஒருநாளும் இல்லாத திருநாளாக ராகுல் காந்தி இந்து மதக் கோயில்களுக்கு திடீரென விஜயம் செய்கிறார். 
பாஜகவின் செயல்பாடும் அத்தனை போற்றத்தக்கதாக இல்லை என்றே கூற வேண்டும். ரஃபேல் ஊழல் வழக்கு, சிபிஐ அதிகாரிகள் மோதல் இவற்றுடன், ரிசர்வ் வங்கி கவர்னருடன் மனக்கசப்பு என்று புதிதாக ஒரு சிக்கல் முளைத்திருக்கிறது. மிக முக்கியமான பிரச்னைகளில் மௌனம் சாதிக்கும் பிரதமர், குஜராத்தில் வல்லபபாய் படேல் சிலையைத் திறந்து வைத்துப் பெருமிதம் அடைகிறார்.
சுதந்திரத்துக்கு முன் பிறந்த அனைவருக்கும் தெரிந்த விஷயங்கள் இரண்டே இரண்டுதான். ஒன்று, இரும்பு மனிதரான படேலுடன் நேருவுக்கு பனிப்போர் நிலவியது. மற்றொன்று, சுபாஷ் சந்திர போஸின் மரணத்தில் மர்மம் இருந்தது. இவ்விரண்டு தலைவர்களுக்கும் காங்கிரஸ் உரிய மதிப்பு தராமலிருந்திருக்கலாம், அதற்காக நேருவின் பங்களிப்பைக் குறைத்துப் பேசுவது முறைதானா?
தன்னிகரிலாத் தலைவராக கிட்டத்தட்ட 15 ஆண்டுகள் பிரதமராக நேரு ஆட்சி புரிந்தார். பல மாநிலங்களில் பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் நிறுவப்பட்டன. இன்றும் வெற்றிகரமாக இயங்கும் என்எல்ஸி, எச்ஏஎல் இவை இரு உதாரணங்கள்.
இங்கு வேறொன்றையும் குறிப்பிடுவது மிகப் பொருத்தமாக இருக்கும். இந்த நாளில் எங்கோ ஒரு மூலையில் நிகழும் தனிப்பட்ட கலவரங்களுக்குக் கூட அரசியல் சாயம் பூசி அரசியல் தலைவர்கள் சிலர் குளிர் காய்கிறார்கள். ஆனால் 1948-இல் மகாத்மா காந்தி சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட போது காந்தியைக் கொன்றது முஸ்லிம் அல்ல என்று ஒற்றை வரி அறிக்கையை விடுத்து அன்றைய பயங்கரமான சூழலை பெருமளவு நீர்த்துப் போகச் செய்தார் பண்டித நேரு என்பது வரலாறு.
இன்றைய அரசியல் போக்கைக் கவனித்தால், தேசியக் கட்சிகளும் சரி, மாநிலக் கட்சிகளும் சரி திசை தெரியாமல் தவிப்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. எல்லாத் தலைவர்கள் மனத்திலும் ஒரே கேள்விதான்: யாருடன் கூட்டு வைத்தால் வெற்றி? நிகழப் போகிற மாநிலத் தேர்தல்கள், மோதலோ, வன்முறையோ இல்லாமல், பொதுத் தேர்தலுக்கு ஒரு நல்ல முன்னோட்டமாக அமையும் என்று நம்புவோமாக.
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/nov/06/திசையறியாப்-பறவைகள்-3033864.html
3033426 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் ஆடவர் நல்லவரானால்... அருணன் கபிலன் DIN Monday, November 5, 2018 02:31 AM +0530 திருமணத்துக்கு வெளியில் உறவில் இருப்பது குற்றமல்ல என்று அண்மையில் நீதிமன்றம் தீர்ப்புக் கூறியிருப்பது பலருக்குப் பெரும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. இது ஒழுக்கத்திலும் குடும்பத்திலும் சமுதாயத்திலும் பெருந்தீங்கை ஏற்படுத்தும் என்று அவர்கள் கணிக்கிறார்கள். 

காலந்தோறும் அறங்கள் புதுப்பிக்கப் பெறுகின்றன. பழைமையில் பிடிப்புள்ளவர்கள், புதுமையை விரும்புகிறவர்கள், பழைமைக்கும் புதுமைக்கும் இடையில் தத்தளிப்பவர்கள் என்று குழம்பிக் குழம்பித்தான் சமுதாயம் வளர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. நவீனயுக விஞ்ஞானத்தின் அதீத வளர்ச்சி, பொருளாதாரத்தையே அடிப்படையாகக் கொண்ட இயந்திர வாழ்வு என்று பல சிக்கல்களுக்குப் பின்னால் பழைய அறமாகிய இல்லறமும் துறவறமும் சிக்கிக் கொண்டு அல்லற்படுகிறது.

ஒருவர் மட்டுமே தனித்து வாழும் துறவறம், ஆணும் பெண்ணுமாய் இணைந்து வாழும் இல்லறம் என்னும் இவற்றிற்கு மாறாக ஒரு பாலினத்தைச் சேர்ந்தவரே இணைந்து வாழும் புதியதொரு நல்லறம் (?) அண்மையில்தான் நீதிமன்றத்தால் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது. அதனைத் தொடர்ந்தே இந்தத் தீர்ப்பும் வந்திருப்பதை உற்று நோக்க வேண்டும். இதுவும் ஒரு புதிய அறமாகவும் இருக்கலாம். 

குடும்ப வாழ்வில் ஆணுக்கு இருக்கிற உரிமையும் சமத்துவமும் பெண்களுக்கு இன்றைக்கு இல்லை என்று சொல்லி விட முடியாது. ஆனால் பழங்காலத்தில் அப்படி இல்லை. ஆனபோதும் அன்றைய காலத்திலிருந்தே பெண்ணை விட ஆணின் ஒழுக்கத்தையே பெரிதென்று வலியுறுத்தித் தமிழ் இலக்கியங்கள் தொடர்ந்து சுட்டி வந்திருக்கின்றன.

தன் கணவன் கள்வன் என்ற கொடுஞ்சொல் கேட்டவுடன் வெகுண்டெழுந்து அரசவை சென்று எரிமலைபோலப் பொங்கி வாதாடித் தக்க சான்றுகளைக் கொண்டு நிறுவி, அரசனே உயிர் துறந்தும் போதாது, தன் கணவன் கள்வன் அல்லன் என்பதை உலகறிய வேண்டும் என்பதற்காக மதுரையை எரியூட்டினாளே தாய் கண்ணகி. அவள் தனது கணவனாகிய கோவலன் தன்னைப் பிரிந்துவிட்டு நாட்டிய மங்கையாகிய மாதவியோடு இன்புற்றிருந்தபோது எந்த அரசவைக்கும் போகவில்லை. தன் தாய் தந்தையிடத்தோ, தன் கணவனான கோவலனின் தாய் தந்தையிடத்தோ கூடப் புகார் கூறவில்லை.

எல்லாவற்றுக்கும் மேலாகச் சமூகம் குறிப்பிடுகிற, பெண்களுக்கே ஏற்படுகிற இன்னலின் விளைவிது என்று கூறி அவளது தோழி தேவந்தி அதற்குப் பரிகாரமாகப் புகார் நகரத்துக்கு அருகிலிருக்கும் சோம குண்டத்திலும் சூரிய குண்டத்திலும் மூழ்கியெழுந்து காமவேளைத் தொழுதால் இந்த இன்னல் தீரும் என்று அறிவுறுத்திய வேளையில், தாய் கண்ணகி அன்றே தானே நீதிபதியாகி இந்தத் தீர்ப்பினைக் கூறிவிட்டாள். தனது தோழியின் அறிவுரைக்குக் கண்ணகி தந்த பதில் "பீடன்று' என்பதுதான். அப்படிச் செய்வது எனக்குப் பெருமையில்லை என்று தன்னை தெய்வப் பெண்ணாக்கிக் கொண்டு அவள் கூறினாள்.

ஆனால் கோவலன் திரும்பி வந்து மதுரைக்கு அழைத்துச் செல்லும் வேளையில் தனிமையில் அவன் வருந்துவதைக் கண்டு, துணிந்து "போற்றா ஒழுக்கம் புரிந்தீர்' என்று இடித்துரைக்கவும் தவறவில்லை.

தாய் கண்ணகி பெண்குலத்திற்கு வழிகாட்டுகிறாள். ஆணாகிய கோவலனுக்கும் பெண்ணாகிய தனக்கும் உள்ள ஆழ்உறவுப் பிரச்னைகளை அடுத்தவரிடத்துச் சொல்ல வேண்டியதில்லை (கடவுளிடமும் கூட) என்பதே கண்ணகி மேற்கொண்டிருக்கிற நியதி.

கற்பு நிலை என்று சொல்ல வந்தால் இருகட்சிக்கும் அதைப் பொதுவில் வைக்கும் வழக்கம் இன்றைக்கும் வரவில்லை. ஆனால் அன்றே அப்படிப் பாடிய பாரதியார் மேலும் சில கருத்துகளையும் பெண் விடுதலை குறித்து முன்வைத்திருப்பதை இங்கு எண்ணிப் பார்ப்பது பொருத்தமாக இருக்கும்.

பெண்களுக்கு விடுதலை கொடுப்பதில் இன்னும் முக்கியமான - ஆரம்பப் படிகள் எவையென்றால், 1. பெண்களை ருதுவாகு முன்பு விவாகம் செய்துகொடுக்கக் கூடாது. 2. அவர்களுக்கு இஷ்டமில்லாத புருஷனை விவாகம் செய்து கொள்ளும்படி வற்புறுத்தல் கூடாது. 3. விவாகம் செய்துகொண்ட பிறகு அவள் புருஷனைவிட்டு நீங்க இடங்கொடுக்க வேண்டும். அதன் பொருட்டு அவளை அவமானப்படுத்தக் கூடாது. 4. பிதுரார்ஜிதத்தில் பெண் குழந்தைகளுக்கு ஸமபாகம் செய்து கொள்வதைத் தடுக்கக் கூடாது. 5. விவாகமே இல்லாமல் தனியாக இருந்து வியாபாரம், கைத்தொழில் முதலியவற்றால் கெளரவமாக ஜீவிக்க விரும்பும் ஸ்திரீகளை யதேச்சையான தொழில் செய்து ஜீவிக்க இடங்கொடுக்க வேண்டும். 6. பெண்கள் கணவனைத் தவிர வேறு புருஷருடன் பேசக் கூடாதென்றும் பழகக்கூடாதென்றும் பயத்தாலும் பொறாமையாலும் ஏற்படுத்தப்பட்ட நிபந்தனையை ஒழித்து விட வேண்டும். 

7. பெண்களுக்கும்  ஆண்களைப் போலவே உயர்தரக் கல்வியின் எல்லாக் கிளைகளிலும் பழக்கம் ஏற்படுத்த வேண்டும். 8. தகுதியுடன் அவர்கள் அரசாட்சியில் எவ்வித உத்யோகம் பெற விரும்பினாலும் அதைச் சட்டம் தடுக்கக் கூடாது. சீக்கிரத்தில் தமிழருக்கு சுயராஜ்யம் கிடைத்தால் அப்போது பெண்களுக்கும் ராஜாங்க உரிமைகளிலே அவசியம் பங்கு கொடுக்க வேண்டும். 

சென்ற வருஷத்து காங்கிரஸ் சபையில் தலைமை வகித்தவர் மிஸஸ் அன்னி பெஸண்டு என்ற ஆங்கிலேய ஸ்திரீ என்பதை மறந்து போகக் கூடாது. இங்ஙனம் நமது பெண்களுக்கு ஆரம்பப் படிகள் காட்டினோமானால், பிறகு அவர்கள் தமது முயற்சியிலே பரிபூரண விடுதலை நிலைமையை எட்டி மனுஷ்ய ஜாதியைக் காப்பாற்றுவார்கள்' என்று உறுதி கூறுகிறார் பாரதியார்.
இதையெல்லாம் பேசுவதற்கும் எழுதுவதற்கும் நன்றாகத்தான் இருக்கிறது. ஆனால், நடைமுறைக்குச் சாத்தியமா என்னும் கேள்வி எழலாம். இதுபோன்ற ஒரு இக்கட்டான சூழலில் குடும்ப உறவினைக் கடந்து வெளியுறவில் ஈடுபடுகிற ஒரு மனைவியின் கணவனாக - ஓர் ஆணாக எப்படி இந்தப் பிரச்னையை எதிர்கொள்ள முடியும்?

எவ்வழி நல்லவர் ஆடவர்
அவ்வழி நல்லை வாழிய நிலனே
என்பது ஒளவை வாக்கு.

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/nov/05/ஆடவர்-நல்லவரானால்-3033426.html
3033425 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் இவர்களும் வாழட்டும் " கோதை' ஜோதிலட்சுமி DIN Monday, November 5, 2018 02:30 AM +0530 "தாயின் அன்பு மகத்தானது, அது அச்சமற்றது, எல்லைகளற்றது, அது தியாகத்தின் உண்மையின் உரு' என்று போற்றுகிறார் வீரத்துறவி விவேகானந்தர். இதற்கு உதாரணமாக ஒரு சம்பவம் நம் நாட்டின் எல்லாப் பகுதிகளிலும் சொல்லப்பட்டு வருகிறது.

வீர சிவாஜியின் ராய்காட் கிழக்குப் பகுதி கோபுரத்திற்கு ஹீரா கோபுரம் என்று பெயர். ஹீரா என்ற பால்காரப் பெண் பக்கத்து மலையடிவார கிராமத்தில் இருந்து அன்றாடம் ராய்காட் கோட்டைக்குப் பால் விற்க வருகிறாள். அவள் பால் விற்றுத் திரும்பும் முன் ஒருநாள் கோட்டைக் கதவுகள் மூடப்பட்டுவிடுகின்றன. கிராமத்தில் இருக்கும் தன் குழந்தையை எப்படியும் சென்றடைய வேண்டும் எனும் வேகத்தில் கோட்டையின் கிழக்குப் பகுதியில் மதில் சுவர் ஏறிச் செங்குத்தான- அபாயகரமான மலையை இருள் நேரத்தில் கடந்து செல்கின்றாள்.

மறுநாள், பால் விற்கக் கோட்டைக்குள் வருபவள் தடுத்து நிறுத்தப்படுகிறாள். அவள் எப்படி அங்கிருந்து வெளியேறினாள் என்பதை விசாரிக்க வீரசிவாஜியின் ஆட்சி மன்றத்திலே நிறுத்தப்படுகிறாள். அவள் கூறுவதையெல்லாம் கேட்ட வீரசிவாஜியோ, மீண்டும் அப்படிக் கோட்டையில் ஏறி மலையில் இறங்கிக் காட்ட முடியுமா என்று கேட்க, கோட்டையில் ஏறிய பெண், மலையைக் கண்டு மலைத்து, இப்போது சாத்தியமில்லை- ஆனால், நேற்று இந்த வழியில்தான் மகனைக் காணும் ஆவலில் இறங்கிச் சென்றேன் என்கிறாள். வீரசிவாஜி அந்தப் பெண் தன் குழந்தைக்காக இறங்கிச் சென்றதை நம்புகிறார். அங்கே ஒரு கோபுரம் அமைக்கப்பட வேண்டும் என்பதை உணரும் அவர், காவல் கோபுரத்தை அமைத்து, அதற்கு  ஹீரா கோபுரம் என்றுபெயரிட்டு அந்தத் தாயின் அன்பை, தியாகத்தை, மன உறுதியை கெளரவிக்கிறார். இன்றளவும் ஹீரா கோபுரம் உயர்ந்து நிற்கிறது.

இத்தகைய அன்பும் அச்சமின்மையும் அன்னைக்கு இயல்பானது. எந்தத் தாயும் தன் குழந்தைக்கு என்ற எண்ணம் தோன்றும்பொழுது அளவற்ற சக்தி கொண்டவளாக இருக்கிறாள். சாத்தியமற்றது எனும் சொல்லுக்குத் தாயின் மனதிலும் செயலிலும் இடமில்லை. 

பல நேரங்களில் தகப்பன் மறைவுக்குப் பின் தாய் பொறுப்பேற்கும் குடும்பங்களில் இத்தகைய மனோதிடம் வாய்ந்த தாய்மார்களைப் பார்த்திருக்கிறோம்.

தற்காலத்தில் இன்னும் சில அம்சங்களால் தனித்து வாழும் தாய்மார்கள்அதிகரித்து வருவதையும் காண்கிறோம். மணமுறிவு வேண்டுமென நீதிமன்றத்தில் வந்து விவாகரத்து செய்துகொள்ளும் தாய்மார்களும், பெரும்பாலும் அவர்களே குழந்தையைக் கோரிப் பெற்றுக் கொள்கிறார்கள். இவர்கள் தங்கள் குழந்தைகளின் எதிர்காலத்திற்கான முழுப் பொறுப்பையும் ஏற்றுக்கொள்கின்றனர். இதனை இரட்டைப் பொறுப்பு என்று சொல்லலாம். சுலபமாக நிறைவேற்றக் கூடியது அல்ல என்றாலும், அதனை ஏற்பதில் எந்தப் பெண்ணுக்கும், தாய்க்கும் தயக்கம் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

அதேபோல, கணவன் இல்லாத அல்லது திருமணம் செய்துகொள்ளாத பெண்களும் குழந்தையை தத்து எடுத்துக் கொண்டு, தன்னை அன்னையாய் உயர்த்திக் கொள்வதோடு குழந்தையின் வாழ்வையும் மேம்படுத்துவதைக் காண்கிறோம்.

இத்தகைய முடிவுகளை மிகச் சிலரே மேற்கொள்கின்றனர் என்றபோதும், அவர்களையும் ஒற்றைப் பெற்றோருக்கான பார்வையோடுதான் அணுக வேண்டும். பெருகும் குடும்ப நல நீதிமன்றங்களும் மணமுறிவு வழக்குகளும் ஏற்புடையவை  அல்ல என்றபோதிலும், மறுப்பதற்கும் இல்லை. மணமுறிவு செய்துகொள்வதற்கான உரிமை தேவையில்லை என ஒதுக்கிவிட முடியாது. குழந்தைகளின் உளவியல் தேவைகளின் மீது கவனம் செலுத்த வேண்டியதுதான் இந்நிலையில் அவசியமானதாகிறது.
ஒற்றைப் பெற்றோர்அதிகரித்து வருவதற்குப் பல காரணங்கள் இருந்தாலும், அன்றாட வாழ்க்கையின் பொறுப்புகள் மற்றும் சவால்கள் என்று வரும்பொழுது, ஒற்றை பெற்றோர்களுக்குச் சில பிரச்னைகளும் இருக்கத்தான் செய்கின்றன. அவர்கள் தங்கள் பொறுப்புக்களை நிறைவேற்ற என்னவெல்லாம் இடர்களைச் சந்திக்கிறார்கள்?

குடும்பம் என்பது ஓர் அடிப்படையான கட்டமைப்பு. பிறந்தது முதல் இறுதி மூச்சு வரை உளவியல், வாழ்வியல் சார்ந்த தொடர்புகளை நமக்கு ஏற்படுத்தித் தருவது குடும்பம் எனும் கட்டமைப்பே. சமூகத்தில் குழந்தையுடன் தனியாக வாழும் பெண்களுக்குப் பல தொந்தரவுகள் தொடர்ந்த வண்ணமே இருக்கின்றனஎன்றாலும், அவற்றை அவர்கள் ஒருவாறு சமாளிக்கும் திறன் கொண்டவர்களாக இயல்பிலேயே இருக்கிறார்கள். ஆனால் உளவியல் மற்றும் பொருளியல்சிக்கல்கள் ஏற்படும்பொழுதுதான் இத்தகைய தாய்மார்கள் மிகுந்த வேதனையை சந்திக்கிறார்கள். துணை இல்லாமல் குழந்தைகளைக் காப்பதும் வளர்ப்பதும் முன்னேற்றுவதும் மிகப் பெரிய சவால். அப்படியான சவால்களை அன்றாடம் இவர்கள் சந்தித்தாக வேண்டும்.

தாய் மற்றும் தந்தை இருவரின் பொறுப்புகளையும் வகிக்கும் அன்னை பொருளாதாரத் தேவைகளை நிறைவு செய்துகொள்ள வெளியில் சென்று சம்பாதிக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படுகிறது. இந்நிலையில், வீட்டுப் பொறுப்புகள், அலுவலக வேலைகள், குழந்தைக்கான அன்றாடக் கடமைகள் என அவர்கள் அனைத்து நிலைகளிலும் அழுத்தத்திற்கு ஆளாகின்றனர். இதனையும் தாண்டி குழந்தையின் தனிமையைப் போக்க அதிக நேரம் அவர்களோடு செலவிட வேண்டிய கட்டாயமும் ஏற்படுகிறது.

ஒருவிதமான அச்ச உணர்வோடு இவர்கள் தங்கள் ஒவ்வொரு நாளையும் நகர்த்துகிறார்கள். யாரை நம்புவது யாரைத் தவிர்ப்பது என்பதில் மிகுந்த கவனமும் இவர்களுக்குத் தேவையாய் இருக்கின்றது. ஒரு வீட்டை வாடகைக்கு எனஏற்பாடு செய்து கொள்வதில் கூட சிக்கல் நீடிக்கும் நிலையில்தான் நம் சமூக அமைப்பும்  இருக்கிறது. தங்கள் பிள்ளைகளோடு தனித்து வாழும் தாய்மார்கள் மீது நம்பிக்கை கொண்டு அவர்களை யாரும்அணுகுவதோ உதவ முன்வருவதோ இன்றளவும்கூட சமூகத்தில் அரிதாகவே காணப்படுகிறது. பணியிடங்களிலும் இவர்கள் மீதான புரிதல் இன்னும் நாகரிகமாக இருக்க வேண்டிய கட்டாயம் உள்ளது.

நல்ல பொருளாதார நிலையில் உள்ள பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் சமூகப் பிரச்னைகளைவிட நடுத்தர வர்க்கப் பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்னைகள் சற்று அதிகம். மேல்தட்டுப் பெண்களுக்குள்ள சுதந்திரமும் துணிவும் இவர்களுக்கு இன்னும் சாத்தியப்படவில்லை. ஆனாலும், குழந்தைகளின் வாழ்வை மேம்படுத்துவதில் இவர்களுக்குள்ள மன உறுதி சற்றும் குறைத்து மதிப்பிடத் தகுந்ததல்ல.

இந்தக் குடும்பங்களில் குழந்தைகளும் மிகுந்த பொறுப்போடு வளர்கின்றனர் என்றே சொல்லலாம். தாய் தனித்து நின்று, அனைத்து நிலைகளிலும் ஏற்படும் அழுத்தத்தை சமாளிப்பதை உடனிருந்து காணும் குழந்தைகள்அதிக அன்பும், மரியாதையும் கொண்டே வளர்கின்றனர். முன்னேறுவதற்கான துடிப்பு இவர்கள் மனதில் மிக அழுத்தமாக உள்ளதென்பதும் மறுக்க முடியாத உண்மை. அதேநேரத்தில், உளவியல் சிக்கல்களும் இவர்களுக்குப் பல நேரங்களில் தவிர்க்க முடியாததாகிறது.

சமூக அமைப்பிலும், தனிமனித அளவிலும் இப்படி தாயின்அரவணைப்பில் மட்டும் வளரும் குழந்தைகள் மீதான புரிதல் அதிகரிக்க வேண்டிய கட்டாயம் இருக்கிறது. அந்தக் குழந்தைகளின் மனஅழுத்தம், தனிமை எண்ணம் போன்றவற்றைப் புரிந்து கொள்ளும்பட்சத்தில் மட்டுமே அவர்களுக்கு சமூகத்தின் மீது மரியாதை தோன்றும். இந்தத் தலைமுறை தாய்மார்களின் கல்வி இத்தகு பிள்ளைகள் எதிர்கொள்ளும்  உளவியல் பிரச்னைகளைப் புரிந்துகொள்வதை சாத்தியமாகியுள்ளது என்பதும் உண்மை. கல்வி அறிவு கொண்ட பெண் ஒரு குடும்பத்தையே கல்வியில் மேம்படச் செய்கின்றாள் என்னும் உண்மையையும் இத்தகைய பெண்கள் நிரூபிக்கின்றனர்.

அரசும் பல விதங்களில் இத்தகைய ஒற்றைப் பெற்றோரின் நிலையைப் புரிந்து கொண்டு அவர்களின் வாழ்வை எளிமையாக்க முயல்கிறது. பள்ளிக்கூடங்களில் குழந்தைகளைச் சேர்ப்பதற்குத் தந்தையின் எந்தத் தகவலும் அவசியம் இல்லை என்பதில் தொடங்கி, உதவித் தொகை வரை, பல நிலைகளில் அரசு உதவித் திட்டங்களை  ஏற்படுத்தியுள்ளது. தாயின் பெயரைக் கொண்டு முதல் எழுத்து அமைத்துக் கொள்வதை சட்டமாக்கி இருக்கிறது. ஒற்றைப் பெற்றோருக்கு அவர்களின் பொருளாதாரத் தேவைகளை மனதில் கொண்டு வரிச்சலுகைகளும் அளிக்கப்படுகின்றன.

இதுகுறித்த தகவல்களை www.naari.in என்ற வலைதளத்திலும், பெண்கள் தங்களுக்கான மற்றும் தங்கள் குழந்தைகளுக்கான நலத்திட்டங்கள் பற்றிய தகவல்களை அறிந்து கொள்ள www.wcd nic.in > schemes - listing பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் மேம்பாட்டுத் துறையின் வலைதளத்திலும் காணலாம். தனித்து வாழும் பெண்கள் தங்களுக்கு ஏற்படும் பிரச்னைகளை மகளிர் ஆணையத்தில் புகாராகவும் பதிவு செய்யலாம். மகளிர் மற்றும் குழந்தைகள் மேம்பாட்டுத் துறை குழந்தைகளுக்கும் தாய்மார்களுக்கும் உதவுவதற்கென இத்தகைய பல திட்டங்களை வகுத்துச் செயல்படுகின்றது என்றாலும், அவை போதுமானதாக இல்லை என்பதும், தேவையானவர்களை முழுமையாகச் சென்றடையவில்லை என்பதும் வருத்தத்திற்குரியது. இந்தத் தகவல்கள் எல்லா தரப்புப் பெண்களையும் சென்றடைவதற்கான வழிகளைக் கண்டறிந்து, அரசு செயல்படுத்த வேண்டியது அவசியம்.

ஒற்றையாய் நின்று குடும்பம் பேணிய பெண்கள் சில காலங்களுக்கு முன்பு வரை நிராகரிக்கப்பட்டனர், சமூகத்தால் தூற்றப்பட்டனர். காலத்தின் வேகமான ஓட்டத்தில் இப்போது அந்த நிலை சற்றே மாறி வருகிறது. 

இந்தப் பெண்களுக்கும் குழந்தைகளுக்கும் அங்கீகாரம் கிடைப்பதற்கான சூழ்நிலைகளும் ஆரோக்கியமான அணுகுமுறைகளும் மெல்ல உருவாகத் தொடங்கியுள்ளன. மேல்தட்டு மக்களிடையே உருவாகியிருக்கும் இந்த மாற்றம், நேர்மறையானஅணுகுமுறை சமூகத்தின் எல்லா நிலைகளிலும் ஏற்பட வேண்டும். நடுத்தர வர்க்கப் பெண்களும் சுதந்திரமாகவும் அச்சமின்றியும் இயல்பாகவும் வாழ்வதற்கான சூழலை உருவாக்கித் தருவது அறிவுடைச் சமுதாயத்தில் ஒவ்வொரு தனி மனிதருக்குமான கடமையே.

கட்டுரையாளர்: ஊடகவியலாளர்.

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/nov/05/இவர்களும்-வாழட்டும்-3033425.html
3032309 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் மத நல்லிணக்கம் காப்போம்! டி.எஸ். தியாகராசன் DIN Saturday, November 3, 2018 02:49 AM +0530 சுவாமி விவேகானந்தர், பாரதத்தின் உயிர் நாடி ஆன்மிகம். சாந்தியையும் சமாதானத்தையும் எடுத்துக்கூறத் தகுதியுடைய நாடு பாரதம் மட்டுமே. பாரதம் அழிந்தால் சாந்தியும் சமாதானமும் இன்றி உலகு அழியும் என்றார். உலகின் மிகப்பெரிய மதங்களான கிறித்துவம்-இஸ்லாம் இடையே எழுந்த ஒன்பது சிலுவைப் போர்களால் (கி.பி. 711-1492) லட்சக்கணக்கான மக்கள் இரு தரப்பிலும் மாண்டனர்.
கிறித்துவத்தில் உள்ள புராட்டஸ்டன்ட்- கத்தோலிக்கப் பிரிவினர்க்கிடையே 30 ஆண்டுகள் (கி.பி. 1618-1648) நடைபெற்ற போரில் இரு தரப்பிலும் லட்சத்திற்கும் அதிகமான வீரர்கள் கொல்லப்பட்டனர். ஜெர்மனியில் மட்டும் 2000 அரண்மனைகள் 1800 கிராமங்கள், 1500 நகரங்கள் கொள்ளையிடப்பட்டன.
ஜெர்மானிய மக்கள்தொகையில் 30 சதவீதம் பேரும், செக்கோஸ்லாவியா நாட்டு மக்கள்தொகையில் 33 சதவீதம் பேரும் மரணத்தை தழுவினர். கிறித்துவம், தொல் சமயமான யூத மதத்தை கொத்து கொத்தாக அழித்தது.
இத்தாலி, ஆஸ்திரியா, ஸ்பெயின், ஹங்கேரி, போலந்து, டென்மார்க், நார்வே, ஸ்வீடன் பிரான்ஸ், இங்கிலாந்து போன்ற நாடுகள் பேரழிவை சந்தித்தன. 
நம் நாட்டில் இது போன்ற மதவழிப் போர்கள் நடைபெற்றதில்லை. காரணம், தாய் சமயமான இந்து சமயம் பெரும்பான்மை சமயமாக இருந்ததுதான். நம் முன்னோர் உலகையே ஒரு குடும்பமாக உருவகப்படுத்தினார்கள்.
புறநானூற்றுப் புலவர் கணியன் பூங்குன்றன் யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர் என்றார். நம் நாட்டில் பெரும்பான்மையோர் இந்து சமயத்தினர் என்பதால், அச்சமயத்தினரின் வாக்குகளைப் பெறும் கட்சி ஆட்சிக் கட்டிலில் அமர்கிறது.
மத வழி சிறுபான்மைப் பிரிவினர்க்கு கல்வியில், பணியில், பதவி உயர்வில் இன்ன பிறவற்றில் சலுகைகள் வழங்குவதற்கு என்றே அமைச்சகம் உருவாக்கப்படுகிறது. எல்லா அரசியல் கட்சிகளுமே சிறுபான்மை மக்களின் நலனில் மிகுந்த அக்கறை காட்டுகின்றன.
நம் நாட்டில் ஒவ்வொருவருக்கும் மத சுதந்திரம் இருப்பதால் சில மதப் பிரசாரகர்கள் அதனைத் தவறாக பயன்படுத்துகிறார்கள். தங்களது மதம் பரவ வேண்டும் என்பதற்காக, தங்களின் மதக் கூட்டங்களில், பிற சமய நம்பிக்கைகளை, கோயில்களை, கோயில் நகரங்களை, திருமடங்களை ஏளனம் செய்கின்றனர். இதனால் மத ஒற்றுமை வளராது. மாறாக, வெறுப்பும் கசப்புமே பல்கி பெருகும்.
ஒரு நாட்டின் தொல் விழுமியங்களை எல்லாரும் போற்ற வேண்டும். இதுநாள் வரை முன்னோர்கள் கட்டிக் காத்த மரபுகளை நாம் அழிக்கலாகாது. மேலைநாட்டு விஞ்ஞானிகள் எல்லாம் நம் நாட்டு மெய்ஞ்ஞானத்தை ஆய்வு செய்யும் இந்நாளில், புற சமயப் பரப்புரையாளர்கள் தாய் நாட்டு புராணங்களை, இதிகாசங்களை, இலக்கியங்களை, தெய்வங்களை, மரபுவழி நடைமுறைகளைப் பரிகசித்தல் முறையன்று.
பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் கத்தோலிக்க மதத் தலைவர் போப் மும்பையில் கூறினார். முதல் ஆயிரம் ஆண்டுகளில் ஐரோப்பாவை கிறித்துவ மதமாக்கினோம். இரண்டாவது ஆயிரம் ஆண்டுகளில் ஆப்பிரிக்காவை மதம் மாற்றினோம். இப்போது மூன்றாவது ஆயிரம் ஆண்டுகளில் ஆசியா முழுவையும் கிறித்துவ மதமாக்க வேண்டும். இதற்கு நாம் எல்லாரும் சேர்ந்து ஊழியம் செய்ய வேண்டும். இந்நாட்டின் மதச் சடங்குகளை நம் மதத்திற்குள் கொண்டு வரலாம் என்றார். 
இதனால்தான் சர்ச்சுகளில் குத்து விளக்கு ஏற்றுவது, கொடி மரம் நடுவது, தேர் பவனி நடத்துவது, துவராடை அணிவது, நேர்த்திக் கடன் செலுத்துவது, பாத யாத்திரை போவது போன்ற தாய் மத சம்பிரதாயங்களைப் பின்பற்றுகிறார்கள்.
நம் நாட்டு கிறித்துவர்கள் இன்றும் ஒரு படி மேலே போய், அவர்களின் ஜெபப் பாடல்களை கர்நாடக இசையில் இசைக்கிறார்கள். தாய் சமய தெய்வ திருவுருவங்களை அவர்தம் பாணிக்கு ஏற்ப மாற்றவும் முனைகிறார்கள். முன்னைச் சுவடுகளை அழித்து அவர்தம் மதத்தடங்களை அமைக்கின்றனர்.
பிறவா யாக்கைப் பெரியோன் என்று சிலப்பதிகாரத்தில் போற்றப்படும் சிவனைப் பெற்றவர் யாரும் இல்லை. ஆதியும் அந்தமும் இல்லாத இறைவனை மத கண்டனத்திற்கு உட்படுத்தல் சரியன்று. உலகெங்கிலும் மதமாற்றப் பணியில் முன் நிற்பவர்கள் கிறித்துவ மதப் பிரசாரகர்களே. 
இவர்களின் பிரசாரம் தேசப்பிதாவைக் கூட விட்டு வைக்கவில்லை. ஒருமுறை பட்லர் என்ற கிறித்துவர் காந்தியிடம் உபமானங்கள் என்ற நூலைத் தந்து படித்து விட்டுக் கருத்து கூறுங்கள் என்றார். காந்தியார் படித்து முடித்து விட்டு, கடவுளின் ஒரே அவதாரம் ஏசுவே. கடவுளிடம் மனிதரைச் சேர்க்க வல்லவர் அவர் ஒருவரே என்பதை நிரூபிக்க கூறப்பட்டிருந்த வாதங்கள் என் மனதை கவரவில்லை என்றார் (நூல்: சத்திய சோதனை).
தென்னாப்பிரிக்காவில் காந்தியிடம் கிறித்துவ மதப் பிரசாரகர் ஒருவர், எங்கள் மதத்தின் மேன்மையை உங்களால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. நீங்கள் செய்து விட்ட பாவங்கள் குறித்து வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு கணத்திலும் வருந்திக் கொண்டு இருப்பது நீங்கள் சொல்லுவதில் இருந்து தெரிகிறது. உங்களுக்கு மன சாந்தியே இராது. எங்கள் மத நம்பிக்கை பரிபூர்ணமானது. பாவத்தின் சுமையை நாம் எவ்விதம் தொடர்ந்து தாங்க முடியும்? அப்பளுவை நாம் ஏசு கிறிஸ்து மீது போட்டு விடத்தான் முடியும். அவரை நம்புகிறவரே நித்தியமான வாழ்வை அடைவார் என்றார்.
காந்தி அந்தச் சகோதரர் சொன்னதற்கு ஏற்பவே அவருடைய செயலும் இருந்தது. அறிந்தே பல தவறுகளை அவர் செய்தார். அந்தத் தவறுகள் அவரை கவலைபடுத்தவில்லை என்பதை அவர் காட்டி விட்டார் என்று கூறினார் (நூல்: சத்திய சோதனை). 
இதுபோன்றே சுவாமி விவேகானந்தர் சிகாகோவில் உரையாற்றும்போது, நாங்கள் கீழ்த்திசை நாடுகளிலிருந்து வந்துள்ளோம். இம்மாநாட்டில் தினசரி கர்த்தரை ஏற்றுக் கொள்பவனே செழிப்பான் எனத் திரும்பத் திரும்பக் கூறுகிறீர்கள். அவ்வாறு செழிப்படைந்த இங்கிலாந்து நாட்டை நாங்கள் கூர்ந்து நோக்குகிறோம். நீங்கள் அடைந்துள்ள செல்வம் கர்த்தரால் வழங்கப்பட்டது அல்ல. அவை 25 கோடி ஆசிய மக்களின் குரல்வளையை நெரித்துப் பெற்ற செழிப்பே என்பது எங்களுக்குத் தெரியும்.
கிறித்துவ ஐரோப்பாவின் செல்வம், மேற்கிந்திய தீவுகளையும் மெக்ஸிகோ நாட்டின் பூர்வகுடி மக்களையும் கொள்ளையடித்ததால் பெறப்பட்ட செல்வம் என்பதும் சரித்திர பூர்வமாக எங்களுக்குத் தெரியும் என்று முழங்கினார்.
ஐரோப்பிய நாடுகளில் ஏற்பட்ட சமயப் பூசல், போர், பஞ்சம், பசி, நோய் இவற்றின் காரணமாக கடல் கடந்து அமெரிக்க நிலப்பரப்பை அடைந்தார்கள் ஐரோப்பிய கிறித்தவர்கள். அமெரிக்க சிவப்பிந்தியர்கள் இவர்களை வரவேற்று உபசரித்து, தங்க இடமும், உண்ண உணவும், குளிரிலிருந்து தப்பிக்க கம்பளி ஆடைகளையும் வழங்கினர். இதனை டேனியல் சி.சாண்டர்ஸ் என்ற அறிஞர் தனது நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளார். 
அதுவரை சிவப்பிந்தியர்கள் அறிந்திராத மதுவைத் தந்து, அவர்களை மதம் மாற்றி அவர்களது பண்டை நாகரிகங்களை, கிரேக்க, ரோமானிய கலாசாரங்களை அழித்ததுபோல அழித்து விட்டனர். எதிர்த்தவர்கள் துப்பாக்கி குண்டுகளுக்கு இரையாயினர். சுவாமி விவேகானந்தரும் அமெரிக்கா சென்றார். அந்நாட்டு மக்களின் மனதை வென்றார். எப்படி? அவர்களிடத்து மந்திர, தந்திர உத்திகளைக் காட்டியோ, அற்புதங்கள் நிகழ்த்தியோ அல்ல. அவர்களின் உண்மையான ஆன்மிக, ஞானத் தேடலுக்கு தொல்சமய மெய்ஞ்ஞானத்தை வழங்கினார். இதனால், கற்றறிந்த மக்கள் அவரைத் தங்களின் அவதார புருஷராக ஏற்றுக் கொண்டனர். 
பாரத மெய்ஞ்ஞானம் விஞ்ஞானத்தை உள்ளடக்கியது என்பது மிகையல்ல. 1642-இல் உலகம் உருண்டை என்று சொன்ன மேலை நாட்டு விஞ்ஞானிக்கு கிறித்துவ மதத்தலைமை கடுந்தண்டனை வழங்கியது. பாரத நாட்டு விஞ்ஞானி கி.பி. 499-லேயே பூமி உருண்டையானது, அது தன்னைத் தானே சுற்றிக் கொள்கிறது. அதற்கான கால அளவு 23:58:04 மணித்துளிகள். பூமி சூரியனை சுற்றி வர 365 நாள் ஆகிறது என்று கூறினார்.
பாஸ்கல் விதியையும், ஆர்க்கமிடீஸ் தத்துவத்தையும் பல நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே கண்டுணர்ந்தவர்கள். உடல் உறுப்பு சிகிச்சைகளை வரலாற்றுக் காலத்திற்கு முன்பே நடைமுறைப் படுத்தியவர்கள் இந்நாட்டுத் தவ சீலர்கள்.
விண்ணியல், மண்ணியல், சித்திரவியல், சிற்பவியல், கட்டடவியல், நீரியல், உழவியல் கடல் கடந்த வணிகவியல் போன்ற துறைகளில் மட்டுமல்லாது பூஜ்யத்தையும் கண்டவர்கள். 
இதனால்தான் இந்நாட்டின் தொன்மை சமயத்தை லியோ டால்ஸ்டாய், ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன், ஹஸ்டன் ஸ்மித், பெட்ரன்ட் ரஸல், பெர்னார்ட் ஷா போன்ற உலகின் தலைசிறந்த அறிஞர்கள் போற்றி மகிழ்ந்தனர்.
ஆனால், மதம் மாற்றுவதையே குறிக்கோளாக கொண்ட மதப் பிரசாரர்கள் தொல் சமயத்தை மதிக்க மறந்து மனித நேயம் வளர்க்கத் தவறுகிறார்கள். மனம் போனபடி மாற்றுச் சமயங்களை இகழவும் செய்கிறார்கள். இனியாவது தொல் சமயத்தை மதிப்போம்; மத நல்லிணக்கம் காப்போம்.

கட்டுரையாளர்:
தலைவர், 
திருக்கோவலூர் பண்பாட்டுக் கழகம்.
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/nov/03/மத-நல்லிணக்கம்-காப்போம்-3032309.html
3032305 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் வதைக்கும் வங்கிகள் ஆர். வேல்முருகன் DIN Saturday, November 3, 2018 02:48 AM +0530 நாட்டின் மிகப்பெரிய பொதுத்துறை வங்கியான பாரத ஸ்டேட் வங்கி அக். 31-ஆம் தேதி முதல் தனது வாடிக்கையாளர்கள் ஏடிஎம்-களில் இருந்து ஒரு நாளைக்கு அதிகபட்சமாக ரூ. 20 ஆயிரம் மட்டுமே எடுக்க முடியும் என்று அறிவித்துள்ளது (முன்னர் இது ரூ. 40 ஆயிரமாக இருந்தது) இதனால் வங்கிகள் வாடிக்கையாளர்களை விட்டு அந்நியப்படும் நிலை உருவாகியுள்ளது.
ஏடிஎம்-கள் அறிமுகமானபோது வாடிக்கையாளர்கள் கணக்கு வைத்திருக்கும் வங்கியின் ஏடிஎம்-இல் எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் பணம் எடுக்கலாம் என்ற நிலை இருந்தது. அதன்பின் பிற வங்கிகளின் ஏடிஎம்-மிலும் பணம் எடுக்கலாம் என்று அறிவிக்கப்பட்டது. ஆனால், இப்போதோ கணக்கு வைத்திருக்கும் வங்கியின் ஏடிஎம்-களில் அதிகபட்சம் ஐந்து முறையும், பிற வங்கிகளின் ஏடிஎம்-களில் மூன்று முறையும் மட்டுமே பணம் எடுக்க முடியும்.
அதற்கு மேல் எடுக்கும் ஒவ்வொரு முறைக்கும் குறைந்தபட்சம் ரூ.24 வரை வாடிக்கையாளர் கணக்கிலிருந்து பிடித்தம் செய்யப்படுகிறது. இதில் மற்றொரு பரிதாபம் என்னவென்றால் சம்பந்தப்பட்ட வங்கி ஏடிஎம்-மில் பணம் வரவில்லையென்றாலும் பணம் எடுத்ததாகக் கணக்கில் வந்துவிடும். அதனை வங்கிக் கிளையில் தெரிவித்து அந்தப் பணத்தை வாடிக்கையாளர் கணக்கில் வரவு வைப்பது அவ்வளவு எளிதல்ல. பணமில்லாத ஏடிஎம்-களை வைத்திருக்கும் வங்கிக்கு ரிசர்வ் வங்கி ஏனோ அபராதம் விதிப்பதில்லை.
பணம் செலுத்த வங்கிக்குச் செல்லும் வாடிக்கையாளர்களை வர வேண்டாம் என்று வங்கிகள் சொல்கின்றன. டெபாசிட் இயந்திரங்களில் பணத்தைச் செலுத்தச் சொல்கின்றனர். ஆனால், இயந்திரம் மூலம் பணம் செலுத்தினால் அதற்கும் சில வங்கிகள் கட்டணம் எடுத்துக் கொள்கின்றன.
நண்பரொருவர் தனியார் வங்கியொன்றில் கல்விக் கடன் பெற்றிருந்தார். இதற்காக மற்றொரு வங்கிக் கணக்கிலிருந்து மாதாமாதம் வட்டி கட்டச் சொன்னார்கள். கடந்த 3 ஆண்டுகளாக ஒரு முறைகூடக் காலதாமதமில்லாமல் வட்டி கட்டி வருகிறார். இந்த ஆண்டுக்கான கல்விக் கடன் ஜூலையில் பெற்றவுடன் ஆகஸ்ட் மாதத்துக்கான வட்டி அவரின் வங்கிக் கணக்கிலிருந்து இசிஎஸ் மூலம் பெறப்பட்டது. 
ஆனால் அதற்கடுத்த சில நாள்களில் கூடுதலாகத் தொகை செலுத்த வேண்டும் என்று கூறி வசூலிக்கும் முகவர் செல்லிடப் பேசியில் அழைத்தார். எதற்காக என்று நண்பர் கேட்டபோது கல்விக் கடன் உங்களுக்கு அனுப்பப்பட்ட தேதியில் இருந்து கூடுதலாக வட்டி செலுத்த வேண்டும் என்றார். இத்தனைக்கும் 10 நாள்களுக்கு முன்னதாக மட்டுமே அந்தப் பணம் வந்தது. இதற்கும் முழு மாத வட்டி என்று சொல்லிவிட்டார்கள். இதற்கு அபராதம் வேறு. 
நண்பர் என்னுடைய தவறில்லை. நீங்கள் அனுப்பிய குறுஞ்செய்திப்படிதான் கட்டியுள்ளேன். அதனால் அபராதம் கட்ட முடியாது என்றவுடன், அப்படியானால் உங்கள் பெயர் சிபில் ரிப்போர்ட்டுக்குச் செல்லும் என்று சம்பந்தப்பட்ட வசூல் முகவர் தெரிவித்தார். என்ன செய்வது என்று நொந்துபோய் அவர்கள் சொன்ன பணத்தைக் கட்டிவிட்டார்.
இதற்கு அடுத்த மாதம் அவரின் வங்கிக் கணக்கில் இருந்து பணம் குறித்த தேதியில் இசிஎஸ் மூலம் செல்லவில்லை. அவரும் சம்பந்தப்பட்ட முகவரைத் தொடர்பு கொண்டு கேட்டபோது உங்கள் கணக்கில் பணம் இருந்திருக்காது என்றார். கணக்கில் பணம் இருக்கிறது. இதுவரை இசிஎஸ் வரவில்லை என்று கூறியபோதும் அவர் பிரச்னையில்லை. பணம் அப்படியே இருக்கட்டும் என்றார். 15 நாள்களுக்குப் பின் இசிஎஸ் படிவத்தை வங்கிப் பணியாளர்கள் நிரப்பும்போது தவறு ஏற்பட்டதால் இசிஎஸ் மூலம் பணம் செல்லவில்லை என்பது உறுதியானது.
இதனால் வசூல் முகவரிடம் சொல்லி அவரும் நண்பரை அலைக்கழித்துவிட்டு மீண்டும் பல படிவங்களில் கையெழுத்துப் பெற்றார். ஒரு மாதத்துக்குப் பின்தான் இசிஎஸ் வரும் என்று சொல்லிவிட்டு கட்ட வேண்டிய தொகையை ஆன்லைனில் செலுத்துங்கள் என்றார். பணம் செலுத்திய இரண்டாவது நாளில் இசிஎஸ் நாளை வரும். அதனால் வங்கிக் கணக்கில் பணம் வையுங்கள் என்று தகவல் வந்தது. 
வசூல் முகவரிடம் கேட்டபோது, இசிஎஸ்-ஐ ரிட்டர்ன் செய்யுங்கள் என்றார். ரிட்டர்ன் செய்தால் உங்கள் வங்கியும் நான் கணக்கு வைத்திருக்கும் வங்கியும் பணம் பிடிப்பார்களே என்று நண்பர் கேட்டபோது அதற்கென்ன செய்வது என்ற பதில்தான் கிடைத்தது. கட்ட வேண்டிய தொகை ரூ.2000-த்துக்கு தண்டனையாக மட்டும் ரூ.1000 செலுத்த வேண்டியிருக்கும்.
அந்த இசிஎஸ்-க்கும் பணம் செலுத்தியாகிவிட்டது. இப்போது நண்பரின் கணக்கில் ஒரு மாதத்துக்கான வட்டித்தொகை அதிகமாக உள்ளது. ஆனால் அந்தத் தொகையைத் திருப்பித் தாருங்கள் என்று கேட்டபோது ஏழு நாள்கள் ஆகும் என்றனர். நீங்கள் காலதாமதத்துக்கு அபராதம் விதிப்பது போல எனக்குத் தருவீர்களா என்று நண்பர் கேட்டதற்கு யாருடைய தேவைக்காகக் கடன் பெற்றீர்கள் என்பது பதிலானது. 
பாரத ஸ்டேட் வங்கித் தலைவராக இருந்த ஒருவர் நாட்டின் மிகப்பெரிய தனியார் நிறுவனத்துக்கு பல ஆயிரம் கோடி கடன் கொடுத்துவிட்டு இங்கு ஓய்வு பெற்றவுடன் அத்தனியார் நிறுவனத்தில் பணிக்குச் சேர்ந்தது என்ன நியாயம்?
பாரத ஸ்டேட் வங்கியில் குறைந்தபட்ச இருப்பில்லாதவர்களுக்கு அபராதம் விதித்த தொகை வங்கியின் காலாண்டு லாபத்தை விட அதிகம். இந்த வங்கிகள்தான் குறிப்பிட்ட சில தனியார்களுக்கு அதிகக் கடன் தொகையை அளித்துவிட்டு வசூலிக்க முடியாமல் திணறிவருகின்றன.
பணம்தான் பிரதானம் என்ற நோக்கில்லாமல் வங்கிகள் செயல்பட்டால்தான் பொதுமக்களுக்கு தரமான சேவையை வழங்க முடியும். அவசரத்துக்கு உதவாத பணம் இருந்தென்ன பயன்? 


 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/nov/03/வதைக்கும்-வங்கிகள்-3032305.html
3031645 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் அரசியலும் நடிகர்களும் என். முருகன் DIN Friday, November 2, 2018 02:04 AM +0530 தமிழ்நாட்டின் இன்றைய அரசியல் சூழலில், சினிமா நடிகர்கள் பலர் கட்சி ஆரம்பித்துத் தேர்தலில் போட்டியிடுவார்கள் என்கிற நிலை உருவாகியுள்ளது. ஏற்கெனவே தீவிர அரசியலில் உள்ள கட்சிகள் பலவும் இதைக்கண்டு பலமுறை யோசித்துத் தங்கள் அரசியல் கூட்டணி வியூகங்களை வகுத்துக் கொண்டிருக்கின்றன. புதிதாக அரசியல் களத்தில் இறங்கும் நடிகர்கள் தேர்தலில் வெற்றிடைவார்களா அல்லது தோல்வியைத் தழுவுவார்களா என்ற ஊகங்கள், ஊடகங்களின் மிகப் பெரிய விவாதமாகியுள்ளன. நடிகர்களுக்கும் அரசியலுக்குமான தொடர்புகள் இன்றைய இளைஞர்களுக்குத் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. 
உலகில் பல நாடுகளிலும் சினிமா நடிகர்கள் அரசியல் நுழைந்துள்னர். அவர்களில் சிலர் வெற்றியடைந்துள்ளனர்; சிலர் வெற்றி வாய்ப்பை இழந்துள்ளனர். அர்ஜென்டீனா, வங்கதேசம், பிரேசில் ஆகிய மூன்று நாடுகளில் ஒவ்வொரு நாட்டிலிருந்து ஒரு நடிகரும், கனடா நாட்டில் ஏழு நடிகர்களும், ஜெர்மனியில் ஒரு நடிகரும் அரசியலில் புகுந்து பாராளுமன்ற உறுப்பினராகவோ, பிரதமராகவோ, குடியரசுத் தலைவராகவோ வலம் வந்துள்ளனர்.
இந்தியாவில், இதுவரை 48 நடிகர்- நடிகைகள் அரசியலில் புகுந்து நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகவோ, சட்டப்பேரவை உறுப்பினராகவோ ஆகியிருக்கிறார்கள். அதில் மூன்று பேர் முதல்வராகப் பதவி வகித்தவர்கள். தமிழ்நாட்டில் எம்.ஜி.ஆரும் ஜெயலலிதாவும். ஆந்திராவில் என்.டி. ராமா ராவ். 26 நடிகர்- நடிகையர் எம்.பி. பதவியையும், நான்கு பேர் எம்.எல்.ஏ. பதவியையும் வகித்தவர்கள். மீதமுள்ள 15 பேர் தேர்தலில் வெற்றி வாய்ப்பை இழந்தவர்கள். 
எனவே, ரசிகர்கள் மற்றும் பொதுமக்களின் ஆதரவைப் பெற்றாலும், சினிமா நடிகர் என்ற ஒரு தகுதியால் மட்டும் வெற்றியடைய முடியாது என்பது தெரிகிறது. ஆனால், அதே நேரத்தில், புகழ் பெற்ற நடிகர்கள் சிலர் தேர்தலில் தாங்களும் வென்று தாங்கள் சார்ந்த கட்சிகளின் வெற்றிக்கும் உதவியிருக்கிறார்கள்.
நம்நாட்டைவிடக் குறைந்த மக்கள்தொகை உள்ள ஃபிலிப்பின்ஸ் நாட்டில், 35 நடிக- நடிகையர் அரசியலில் நுழைந்து, பிரதமர் மற்றும் அமைச்சர் பதவிகளை வகித்தது குறிப்பிடத்தக்கது. அந்நாட்டில், பிரபல நடிகரான ஜோசப் எஸ்திராடா, அரசியலில் புகுந்து, வெற்றி பெற்று, பல பதவிகளை வகித்து, இறுதியில் குடியரசுத் தலைவராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 
1998-ஆம் ஆண்டு குடியரசுத் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அவர், ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளுக்கு ஆளாகி, அந்நாட்டின் உச்சநீதிமன்றம் அறிவுறுத்தியபடி குடியரசுத் தலைவர் பதவியை, 2001-இல் ராஜினாமா செய்தார்.
அவர் குடியரசுத் தலைவராக இருந்தபோது ஊழல் செய்து வாங்கிய சொத்துகளின் மதிப்பு சுமார் 50 கோடி பிசி (சுமார் ரூ. 70 கோடி). அவர் அதைப்பற்றிக் கவலைப்படாமல் ஆறு ஆண்டுகள் சிறையிலிருந்தார். எஸ்திராடா பதவி விலகியதும், துணைக் குடியரசுத் தலைவராக இருந்த குளோரியா மகபகல் அர்ரயோ என்ற பெண்மணி, குடியரசுத் தலைவர் பதவிக்கு நியமிக்கப்பட்டார். அவர், தனது அதிகாரத்தை பயன்படுத்தி, எஸ்திராடாவின் தண்டனையை ரத்து செய்தார்.
சிறையிலிருந்து வெளியே வந்த எஸ்திராடாவிற்கு மக்கள் மிகப்பெரிய வரவேற்பை அளித்தனர். எஸ்திராடா, பணத்தில் ஊழல் செய்தவர் மட்டுமல்ல. அவரது சட்டபூர்வ மனைவி லூயி எஸ்திராடா. அவரைத் தவிர, பெண் சிநேகிதிகள் நான்கு பேர் இருந்தனர். எஸ்திராடா குடியரசுத் தலைவராக இருந்தபோது அவர்களும் அவருடன் வசித்தனர். இது அந்நாட்டில் வழக்கம்தான் என்றாலும், பொது வாழ்க்கையில் வந்தவர்கள் பின்பற்றாத நடைமுறை. ஆனால், சினிமா உலகினர் பின்பற்றும் நடைமுறை.
அடுத்து, நேர்மையான குடியரசுத் தலைவர் என்று பெயரெடுத்த நடிகரைப் பற்றிப் பார்ப்போம். அமெரிக்காவின் குடியரசுத் தலைவராகப் பதவி வகித்த ரொனால்ட் ரீகன்தான் அவர். 30 ஆண்டுகள் சினிமா நடிகராக இருந்து, பின் அரசியலில் பிரவேசித்து, கலிஃபோர்னியா மாநில ஆளுநராக 1967 முதல் 1975 வரை பணி செய்தார். ஆளுநராக இருந்தபோது, வரிவிதிப்பை அதிகரித்து, அந்த மாநிலத்தின் நிதி நிலைமையை, பற்றாக்குறை என்ற நிலையிலிருந்து மாற்றி, கூடுதல் நிதி உள்ள அமைப்பாக உருவாக்கினார். வரிகளை அதிகப்படுத்தியதை எதிர்த்து போராடியவர்களை கடுமையாக அடக்கி ஒடுக்கினார். இதனால் அவர் பிரபலமானார். 1970-ஆம் ஆண்டு மறுபடியும் அவர் ஆளுநரானார். 
1968 மற்றும் 1970-ஆம் ஆண்டுகளில் அவர் குடியரசுக் கட்சியின் சார்பாக குடியரசுத் தலைவருக்கான வேட்பாளராக தேர்ந்தெடுக்கப்படவில்லை. ஆனால், 1980-ஆம் ஆண்டு குடியரசுத் தலைவர் வேட்பாளராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அந்த தேர்தலில், அப்போதைய குடியரசுத் தலைவராக இருந்த ஜிம்மி கார்ட்டரை மிக அதிக வாக்கு வித்தியாசத்தில் தோற்கடித்து வெற்றி பெற்றார். 
1981-ஆம் ஆண்டு குடியரசுத் தலைவராகப் பதவி ஏற்று உலகமே திரும்பிப் பார்க்கும் வகையில் சிறந்த நிர்வாகத்தை மேற்கொண்டார். அன்றைய காலகட்டத்தில், பொருளாதாரம் இறங்குமுகமாக இருந்ததால் பாதிக்கப்பட்டிருந்த அமெரிக்காவின் கட்டமைப்பை சரி செய்ய, வரிகளை குறைத்தார். அந்த நடவடிக்கை அவருக்குப் புகழைப் பெற்றுத்தந்தது. 
அமெரிக்காவின் பொருளாதாரத்தை முன்னேற்றியதால், 1984-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற குடியரசுத் தலைவர் தேர்தலில் அதுவரை இல்லாத அளவில் மிகப் பெரும்பான்மையான வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் ரீகன் வெற்றி பெற்றார்.
மேற்கண்ட இரண்டு நடிகர்களின் அரசியல் பிரவேசத்தையும், வெற்றி தோல்வியையும், தமிழகத்தின் இன்றைய அரசியல் நிலைமையுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்க வேண்டியுள்ளது. 
தமிழ்நாட்டில், சினிமா பின்னணியைப் பயன்படுத்தி முதன்முறையாக முதல்வர் பதவியை பிடித்தவர் சி.என். அண்ணாதுரை. தேர்தலில் பெரும்பான்மை பெற்று தனது கட்சி ஆட்சியைப் பிடிக்கும் என அவர் எதிர்பார்க்கவே இல்லை. முதல்வராக நேர்மையாகப் பணியாற்றி இரண்டு ஆண்டுகளில் நோய்வாய்ப்பட்டு இறந்து போனார். 
அதன்பின் நடைபெற்ற ஆட்சிகளில் ஊழல் மலிந்துபோய், அரசியலில் நுழைந்தாலே எப்படியும் பணம் சம்பாதித்து விடலாம் என எல்லாரும் எண்ணி, கட்சிகளில் அங்கம் வகிக்கும் சூழ்நிலை தமிழகத்தில் உருவானது. இப்படிப்பட்ட அரசியல் சூழலில், ஊழலை ஒழிக்கப்போவதாகக் கூறி அரசியலில் இறங்கும் நடிகர்கள், தேர்தலில் வெற்றி பெற முடியுமா? 
அரசியல் கட்சியை நடத்துவதற்குப் பணம் தேவை என்ற நிலை முற்காலங்களில் கிடையாது. ஒரு கிராமத்தில் அல்லது சிறு நகரத்தில் உள்ள மிகப்பெரிய செல்வந்தர்கள், ஜமீன்தார்கள், நிலச்சுவான்தார்கள், வியாபாரிகள் எனப் பலரிடமும் சிறிய அளவில் பணம் நன்கொடையாகப் பெற்று, அதை செலவு செய்து பொதுக்கூட்ட மேடைகள் அமைக்கப்படும். அங்கே வரும் அரசியல் தலைவர்கள் சொற்பொழிவாற்றுவார்கள். அவ்வூர் மக்கள் கூட்டமாகத் திரண்டு வந்து அவருடைய சொற்பொழிவைக் கேட்பார்கள். 
சிறிய அளவில் நடக்கும் உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கான தேர்தல் ஆனாலும், பெரிய அளவில் நடக்கும் பொதுத் தேர்தல் ஆனாலும் வாக்களிக்க வரும் பொதுமக்களுக்கு, வாக்குச் சாவடிக்கு அருகில் உள்ள ஒரு கட்டடத்தில் சிறிய அளவில் உணவு வழங்கப்படும். ஏழை எளிய மக்கள் வாக்களித்துவிட்டு உணவு உண்டு செல்வர். வசதி படைத்தவர்கள் அங்கு சாப்பிட மாட்டார்கள். 
இன்று இந்த நிலைமை அடியோடு மாறிப்போய் விட்டது. ஒரு கட்சியின் தலைவர், சிறப்புப் பேச்சாளர்கள், மாவட்ட மற்றும் வட்ட அளவிலான தலைவர்கள் சொற்பொழிவாற்ற வரும்போதே, சராசரியாக 10 லட்சம் முதல் 20 லட்ச ரூபாய் வரை கிராமப்புறங்களிலும், சராசரி ஒரு கோடி ரூபாய் வரை நகர்ப்புறங்களிலும் செலவிட வேண்டிய காலகட்டத்தில் நாம் இருக்கிறோம். 
கூட்டம் சேர்க்க, பல ஊர்களிலிருந்தும் வருபவர்களுக்கு லாரிகள் மற்றும் வாடகைப் பேருந்துகளை ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும். வெளியூர் மக்களுக்கு உணவுப் பொட்டலங்கள் மற்றும் பணம் கொடுக்க வேண்டும் .
இதுபோன்ற செலவுகளை, அரசியல் கட்சியினர் ஊழல் செய்து சம்பாதித்த பணத்தைக் கொண்டும், பணவசதி படைத்தவர்கள் தங்கள் கட்சிக்கு வழங்கிய நன்கொடையைக் கொண்டும் சமாளிக்கின்றார்கள். பெரிய வியாபார நிறுவனங்கள் நடத்துபவர்கள், கட்சிகளுக்கு பண உதவி செய்யாவிட்டால், அந்த கட்சிகள் ஊர்வலம் நடத்தும்போது, தம் கடைகளின் மீது கல்லெறிவார்கள் என அஞ்சுகிறார்கள்.
மேலும், அரசியல் கட்சித் தொண்டர்களும் அடிமட்டத் தலைவர்களும் தாங்கள் செய்யும் வேலைகளுக்கு ஆகும் செலவைத் தங்கள் சொந்தப் பணத்திலிருந்து செய்ய முடியாது. காரணம், அப்படிப்பட்டவர்கள் மாதச் சம்பளம் பெறும் வேலையில் இருக்க மாட்டார்கள்.தமிழகத்தில் மட்டுமல்ல, இந்தியாவின் எல்லா மாநிலங்களிலும் இதுதான் நிலை. இந்த எதார்த்தத்தை அரசியல் கட்சி தொடங்க நினைக்கும் நடிகர்கள் நன்கு புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இதனைப் புரிந்து கொள்ளாமல், கட்சி ஆரம்பித்து, ரசிகர்களை இதுபோன்ற செயல்களில் ஈடுபடக்கூடாது என கண்டித்தால், தேர்தலில் தோல்வியைத்தான் சந்திக்க வேண்டியிருக்கும்.

கட்டுரையாளர்:
ஐ.ஏ.எஸ். அதிகாரி (ஓய்வு).

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/nov/02/அரசியலும்-நடிகர்களும்-3031645.html
3031642 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் தற்கொலை எண்ணம் தவிர் ம. அஹமது நவ்ரோஸ் பேகம் DIN Friday, November 2, 2018 02:03 AM +0530 மனிதர்கள் பல்வேறு காரணங்களுக்காக, தற்கொலை செய்து கொள்கின்றனர். காதல் தோல்வி, திருமண வாழ்வில் கசப்பு, பொருளாதார நெருக்கடி, கடன் தொல்லை, தீராத நோய், தனிமையின் கொடுமை போன்ற பல்வேறு காரணங்கள். தற்கொலை செய்து கொள்பவர்கள், தங்கள் இறப்பின் மூலம் பிரச்னைகளுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்படும் என்று நம்புகிறார்கள். பலருக்கு நம்பிக்கை ஊட்டி, வாழ வழிகாட்டியவர்கள்கூட தற்கொலை செய்து கொள்கிறார்கள். 
அப்படிப்பட்டவர்கள் தற்கொலை செய்து கொள்வது, அவர்களின் பலவீனம் என்று சொல்வதை விட, தங்களைச் சார்ந்து இருப்பவர்கள், தங்களுக்கு விருப்பமானவர்கள் அல்லது தங்கள் மீது அன்பு செலுத்துபவர்கள் ஆகியோரிடம் கொண்ட கோபத்தின் காரணமாக அவர்களைப் பழிவாங்க ஓர் ஆயுதமாக தற்கொலையைப் பயன்படுத்துகிறார்கள். குடும்பத்தினர் அல்லது நண்பர்கள் தங்கள் அருமையை உணர வேண்டும் என்பதற்காகவும், தங்களின் இறப்பு மற்றவர்களுக்கு வாழ்நாள் முழுவதும் ஒரு பாடமாக இருக்க வேண்டும் என்று எண்ணியும் தங்கள் உயிரை மாய்த்துக் கொள்கிறார்கள். 
பிறப்பும் இறப்பும் நம் கையில் இல்லை. நாம் விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும் இறப்பு என்பது விதிக்கப்பட்டது. அது ஒரு நாள் வந்தே தீரும். ஆனால், வாழ்வு நம் கையில் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. வாழும்வரை அனைவரும் போற்றும்படி வாழ்வது நம்முடைய பொறுப்பாகும். தற்கொலையால் படைப்பின் நோக்கமே அர்த்தமற்றதாகி விடுகிறது. 
மனத்தின் எண்ணங்களே மனிதர்களை ஆட்டி வைக்கிறது. ஆனால் மனிதர்களுக்கு, சிந்திக்கும் ஆற்றலும் கூடுதலாகக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. சிந்தனைத் திறன்தான் நம் எண்ணங்கள் சரியா, தவறா என்று நம்மைத் தெளிய வைக்கிறது. 
தற்கொலை போன்ற தவறானஎண்ணங்கள் வரும்போது அவற்றை மேலோங்க விடாமல் சிந்தனைத் திறனை அதிகப்படுத்தி அதன்படி நடந்தால் தவறான எண்ணங்கள் மறைந்து விடும். தவறு செய்த பெரும்பாலான மனிதர்கள் சிந்திக்காமல் செய்து விட்டேன் என்று வருந்துவதைப் பார்க்கிறோம். 
வாழ்க்கை எல்லோருக்கும் ஒரே மாதிரியாக அமைவதில்லை. மற்றவர்களின் வாழ்க்கையோடு நம் வாழ்க்கையை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கக்கூடாது. நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாழ்க்கை நன்றாக அமைய வேண்டுமென்றால் நாம்தான் தன்னம்பிக்கையுடன் செயல்பட வேண்டும். பிரச்னைகளைத் துணிவுடன் எதிர்கொள்ள வேண்டும். எந்த மாதிரியான பிரச்னைக்கும் தீர்வு உண்டு என்பதில் நம்பிக்கை வைக்க வேண்டும். 
இந்த குணங்கள் இல்லையென்றால் கோபமும், வெறுப்பும், விரக்தியுமே மனத்தில் நிறைந்திருக்கும். அவையே வார்த்தைகளாக வெடிக்கும். இதனால் குடும்பத்தில் சண்டையும் சச்சரவுமே நிலவும். இப்படிப்பட்டவர்களுக்கு குடும்பத்தினர் மற்றும் நண்பர்களின் அன்பும் ஆதரவும் தேவைப்படும். அவர்கள் விருப்பத்திற்கு மாறாக நடக்காமல் இருப்பது அவர்களுக்கு ஆறுதலை அளிக்கும். அவர்கள் ஆத்திரத்திரப்படும் சமயங்களில் விவாதங்களில் ஈடுபடுதல்கூட அவர்களைத் தற்கொலைக்குத் தூண்டலாம். 
நடுத்தர வர்க்கத்தினரும், மேல்தட்டு வர்க்கத்தினரும், ஏன், படித்தவர்களும்கூட இன்று அதிகமாகத் தற்கொலை செய்து கொள்கின்றனர். அவர்களின் மன அழுத்தம் அதற்குக் காரணமாகச் சொல்லப்படுகிறது. வறுமைக்கோட்டுக் கீழே வாழும் ஏழை, எளிய மக்கள் பெரும்பாலும் தற்கொலை செய்து கொள்வதில்லை. அவர்களுக்கு இல்லாத பிரச்னைகளா மேல்தட்டு மக்களுக்கு இருக்கப் போகிறது?அப்படியே இருந்தாலும் அதற்குத் தீர்வு தற்கொலையல்ல. 
பொதுவாக கோபம், இயலாமை, பயம் ஆகியவற்றின் காரணமாக திடீரென முடிவெடுத்துத் தற்கொலை செய்து கொள்கிறார்கள். தற்கொலைகளைத் தடுப்பதில் சமுதாயத்தின் பங்களிப்பும் அதிகமாக இருக்க வேண்டும். சக மனிதர்களின் மீதான அக்கறையும், அன்பும் ஒவ்வொருவருக்கும் இருந்தால் பெரும்பாலான தற்கொலைகளைத் தடுத்து விடலாம். 
பிரச்னைகளை பயமின்றி எதிர் நோக்கப் பிள்ளைகளுக்குப் பெற்றோர் சிறுவயதிலேயே கற்றுக் கொடுக்க வேண்டும். இயல்பாகவே, குழந்தைகள் பயம் அறியாதவர்கள். அதனால்தான் இருட்டு, நெருப்பு போன்றவற்றிற்குப் பயப்படுவதில்லை. பெற்றோர்தான் பூச்சாண்டி, பூதம், பேய் எனச் சொல்லி பய உணர்வை கற்றுக்கொடுக்கின்றனர். 
வலி, வேதனை எதுவும் தெரியாமல் பிள்ளைகளைப் பொத்திப் பொத்தி வளர்த்தால், பிரச்னைகள் வரும்போது சமாளிக்கத் தெரியாமல், அவர்கள் தடுமாறத்தான் செய்வார்கள்.எனவே குழந்தைகளுக்கு என்ன பிரச்சினைகள் வந்தாலும் எதிர்கொள்ளும் திறனைக் கற்றுக் கொடுக்க வேண்டும். சவால்களை சமாளித்து வெற்றி பெற்றவர்களின் வாழ்க்கையை அவர்களுக்கு சொல்லிக் கொடுக்க வேண்டும். 
பள்ளிகளில் ஆசிரியர்களின் பங்கும் மிகவும் முக்கியமானது. உயிரின் மதிப்பை, வாழ்வின் அர்த்தத்தை மாணவர்களுக்குக் கற்பிக்க வேண்டும். கல்வியில் மட்டுமல்ல, வேறு திறமை உடையவர்களும் புத்திசாலிகள்தாம்; அவர்களும் வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற முடியும் என்ற நம்பிக்கையை ஊட்ட வேண்டும். 
குழந்தைகளின் திறமைகளைக் குறைத்து மதிப்பிடுதலோ அல்லது மட்டம் தட்டுதலோ கூடாது. தான் எதற்கும் பயனற்றவன் என்ற எண்ணம் ஒரு குழந்தைக்கு தன் பெற்றோராலோ, ஆசிரியர்களாலோ ஏற்பட்டு விடக்கூடாது. 
பெற்றோர், ஆசிரியர்கள் மட்டுமன்றி, அவர்கள் வளர்ந்து பெரியவர்களாகும்போது, நண்பர்கள், உடன் பணி புரிபவர்கள், வாழ்க்கைத் துணை, பிள்ளைகள் என சமுதாயத்தில் எல்லாரும் அவர்கள் மீது அன்பும் ஆதரவும் செலுத்தினால் தற்கொலைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்படும் என்பது உறுதி. 


 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/nov/02/தற்கொலை-எண்ணம்-தவிர்-3031642.html
3030931 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் ஊழலின் நிறம் கருப்பு ஆர். நடராஜ் DIN Thursday, November 1, 2018 01:43 AM +0530 அக்டோபர் 29 முதல் நவம்பர் 3-ஆம் தேதி வரை ஊழல் ஒழிப்பு விழிப்புணர்வு வாரம் அனுசரிக்கப்படுகிறது. ஊழலை ஒழிப்போம் புதிய பாரதம் படைப்போம் என்பதுதான் இந்த வருட மத்திய ஊழல் கண்காணிப்பு ஆணையத்தின் மையக் கருத்து. என்னதான் செய்தாலும் கொசுவையும் கரப்பான் பூச்சியையும் ஒழிக்க முடியவில்லை. அதுபோலத்தான் ஊழலும். ஊழலை ஒழிக்க புலன் விசாரணை மேற்கொள்ள வேண்டிய சிபிஐ வரலாறு காணாத குழப்பத்தில் மூழ்கியுள்ளது. தலைமைப் பொறுப்பில் உள்ளவர்கள் ஒருவர் மீது ஒருவர் பழி சொல்லிக்கொண்டு சண்டையிடுவது நாட்டையே உலுக்கியுள்ளது.
மாநில காவல்துறை சரியாக புலன் விசாரணை மேற்கொள்ளவில்லை என்றால் மத்திய புலன் விசாரணைக்கு உத்தரவிடப்படும். நீதிமன்றம் மூலமாகவோ மாநில அரசின் வேண்டுதலின் பேரிலோ, வழக்கு சிபிஐ விசாரணைக்கு மாற்றப்படும். பாரபட்சமின்றி விசாரணை நடக்கும் என்ற நம்பிக்கையை சிபிஐ நிரூபித்துள்ளது. இதுதான் சிபிஐ-யின் வலிமை.
சிபிஐ 1963-இல் தோற்றுவிக்கப்பட்டதிலிருந்து இதுவரை பல ஊழல் வழக்குகளை திறமையாக கையாண்டிருப்பதை மறுப்பதற்கில்லை. ஆனால் சிபிஐ இன்னும் தனக்கென்று ஒரு சட்ட அமைப்பை உருவாக்கிகொள்ளாமல், 1946-இல் இயற்றப்பட்ட தில்லி ஸ்பெஷல் போலீஸ் எஸ்டாப்ளிஷ்மென்ட் சட்டத்தின் அடிப்படையிலேயே இயங்குகிறது. 
உலக போரின்போது போர் சாதனங்களையும் வேறு பல பொருள்களையும் கொள்முதல் செய்து, போர்க்களத்திற்கு அனுப்ப வேண்டும். அதில் பல ஊழல்கள் நடைபெற்றது கவனத்திற்கு வந்ததால், தில்லி ஸ்பெஷல் போலீஸ் எஸ்டாப்ளிஷ்மென்ட் சட்டம் அமலுக்கு வந்தது. அந்தச் சட்டத்தின்படிதான் இன்றுவரை சிபிஐ புலன் விசாரணை மேற்கொள்கிறது. இது மாற்றப்படாததற்கு முக்கியக் காரணம், மத்திய அரசு சிபிஐ மீது தனது ஆதிக்கம் குறைந்து விடக்கூடாது என்று எண்ணுவதே.
இயக்குநராக இருந்த பலரும் தமது ஆளுமை மூலம் பெருமை சேர்த்துள்ளனர். 1963-இல் முதல் இயக்குநர் கோஹ்லி, அடுத்து தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த அருள், தொடர்ந்து சென் ஆகியோரின் தலைமையில் சிபிஐ பல சாதனைகளைப் படைத்தது. 
1977 வரை ஆறு வருடங்கள் சென் இயக்குநராக இருந்தார். அதிகாரிகள் ஒழுக்கத்தைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்பதில் அவர் கண்டிப்பாக இருப்பார். ஐபிஎஸ் அதிகாரிகள் அரசு வாகனத்தைப் பயன்படுத்தக்ககூடாது என்று சென் கட்டளையிட்டதால் அவர்கள் மூச்சிரைக்க பேருந்தில் பயணித்து அலுவலகம் வருவார்கள். சில அதிகாரிகள் தாம் முன்பு உள்ளூர் காவலில் பணிபுரிந்த இடத்திலிருந்து அலுவலகம் செல்வதற்கு ரகசியமாக காவல் ஜீப்புகளைப் பயன்படுத்துவார்கள். 
அதிகாரிகளின் நடவடிக்கைகள் கண்காணிக்கப்பட்டன. அவர்கள், தொழிலதிபர்கள், பணக்காரர்கள் - முக்கியமாக அரசியல்வாதிகளோடு தொடர்பு வைத்துக்கொள்ளக்கூடாது. யாரிடமிருந்தும் எந்தவிதச் சலுகையோபரிசுப் பொருளோ பெறக்கூடாது. ஒரு சமயம் டிஐஜி அந்தஸ்தில் இருந்த ஒரு அதிகாரி, இசை நிகழ்ச்சிக்கு சீசன் டிக்கெட் பெற்றார் என்பதற்காகப் பணியிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டு மாநிலப் பணிக்கு திருப்பி அனுப்பபட்டார். அந்த அளவிற்கு சிபிஐ மேலிடம் கட்டுப்பாட்டுடன் இருந்தது. சிபிஐ அதிகாரிகள் எதற்கும் வளைந்து கொடுக்க மாட்டார்கள் என்ற பெயரும் காப்பாற்றப்பட்டது. அது ஒரு கால கட்டம். 
இப்போது சுய கட்டுப்பாடு என்ற லக்ஷ்மணக்கோடு கடக்கப்பட்டு விட்டது. சமூக விரோதிகளோடும், வழக்குகளில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களோடும் பழகுகிறார்கள் என்ற குற்றச்சாட்டு உயரதிகாரிகள் மீது வந்து விட்டது. இப்போது கட்டாய விடுப்பில் அனுப்பப்பட்டுள்ள சிபிஐ உயர் அதிகாரி அஸ்தானா, தனது மகளின் திருமணத்தை நட்சத்திர ஹோட்டலில் நடத்த, தனது பதவியை துஷ்பிரயோகம் செய்தார் என்ற குற்றச்சாட்டு எழுந்துள்ளது. 
சிபிஐ போன்ற துறைகளில் உயர் பதவிகளில் உள்ளவர்களிடையே கருத்து வேறுபாடுகள் இருக்கலாம், ஆனால் அதுவே நான் என்ற ஆணவப் போராக மாறிவிடக்கூடாது. அதுவும் முதல் இரண்டு உயர்பதவிகளை வகிப்பவர்களுக்கிடையே பனிப்போர் நடப்பதும், ஒருவர் மீது ஒருவர் குற்றம் சாட்டி மனு அனுப்புவதும் சிபிஐ இதுவரைகட்டி காத்த கட்டமைப்பையே உருகுலைப்பதாகும்.
இருவரும் சிவிசி என்ற மத்திய விழிப்புணர்வு ஆணையத்திற்கு மாறி மாறி புகார் மனு அனுப்புவது கடந்த ஓராண்டு காலமாக நடந்து வந்தது. சிவிசி உடனே தலையிட்டு பிரச்னையை முடிவிற்கு கொண்டு வந்திருக்கலாம். சிபிஐ விசாரிக்கும் ஊழல் வழக்குகளை மேற்பார்வையிடும் அதிகாரம் பெற்ற சிவிசி, தனது பணியைச் செய்ய தவறியது எனலாம். 
தலைக்குமேல் வெள்ளம் போன பிறகு, உயரதிகாரிகள் இருவரையும் கட்டாய விடுப்பில் அனுப்பிவிட்டு, நாகேசுவர ராவை இடைக்கால இயக்குநராக நியமித்திருக்கிறது. உச்சநீதிமன்றம், விடுப்பில் சென்ற இரு உயரதிகாரிகள் மீதான விசாரணையை இரு வாரங்களுக்குள் முடிக்க வேண்டும் என்றும், அதுவரை இடைக்கால இயக்குனர் எந்தவொரு முக்கிய முடிவையும் எடுக்க கூடாது என்றும் ஆணையிட்டுள்ளது. இது ஒரு அசாதாரண நிலை. இந்த நிலையில் இத்தகைய முடிவுதான் எடுத்திருக்க முடியும் என்று சமூக ஆர்வலர் வினீத் நாராயணன் கூறியுள்ளார்.
1997-ஆம் வருடம் வினீத் நாராயணன் தொடுத்த பொது நல வழக்கில் உச்சநீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி ஜே. எஸ். வர்மா, உயர் அதிகாரிகள் மீது விசாரணை நடத்த சிபிஐ மத்திய அரசின் அனுமதியைப் பெற வகை செய்யும் ஒற்றை வழிகாட்டல் (சிங்கிள் டைரக்டிவ்)ஆணையை ரத்து செய்து தீர்ப்பு வழங்கினார். அதன்படி சிபிஐ சுதந்திரமாக செயல்படுவதற்கு சில ஆணைகள் பிறப்பிக்கப்பட்டன. இணைச்செயலர் மற்றும் உயர் பதவியில் உள்ள அதிகாரிகள் மீதான ஊழல் வழக்கை விசாரிப்பதற்கு அரசின் ஆணை தேவையில்லை என்றும் சிவிசி, சிபிஐ அமைப்பு
களுக்குத் தலைவரை நியமிக்க வெளிப்படையான வழிமுறைகளை வகுக்க வேண்டும் என்றும் அந்தத் தீர்ப்பில் கூறப்பட்டது. அந்த தீர்ப்பைத் தொடர்ந்தே 2003-இல் மத்திய விழிப்புணர்வு ஆணையச் சட்டம் இயற்றப்பட்டது. 
சிபிஐ தலைவரை, பிரதமர், எதிர்க்கட்சித் தலைவர், உச்சநீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி ஆகியோர்அடங்கிய குழு தேர்வு செய்ய வேண்டும். தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இயக்குநர் பதவிக் காலம் குறைந்த பட்சம் இரண்டு வருடம் இருக்க வேண்டும் என்பது நடைமுறைக்கு வந்துள்ளது. மேலும், ஊழல் வழக்குகளில் சிபிஐ மேற்கொள்ளும் விசாரணையையை மேற்பார்வையிடும் அதிகாரம் சிவிசி-க்கு வழங்கப்பட்டடது. இதன் மூலம் அரசு தலையீடு ஓரளவு கட்டுப்படுத்தப்பட்டடது.
ஆனால், மத்திய அரசின் முன் அனுமதி பெற வேண்டும் என்பது (சிங்கிள் டைரக்டிவ்) மீண்டும் அமலுக்கு வந்தது. 2006 முதல் 2014 வரையான காலகட்டத்தில் 2 ஜி முறைகேடு, நிலக்கரி பங்கீட்டு முறைகேடு, ஏர் இந்தியா விமானங்கள் வாங்கியதில் ஊழல் போன்ற பல இமாலய ஊழல்கள் பரபரப்பாகப் பேசப்பட்டன. அவற்றில் அப்போதைய சிபிஐ இயக்குநர் ரஞ்சித் சின்ஹா ஒருதலைபட்சமாக நடவடிக்கை எடுத்தது நாட்டின் கவனத்திற்கு வந்தது. உச்சநீதிமன்றத்தில் வழக்கும் தொடரப்பட்டது. 
வழக்கு விசாரணையின்போது சிபிஐ சுதந்திரமாகச் செயல்பட வேண்டும். கூண்டுக்கிளியாக இருக்ககூடாது என்று உச்சநீதிமன்றம் கூறிய கருத்து மக்களின் கவனத்தை ஈர்த்தது. 2014-இல் ஒரு பொதுநல வழக்கில் உச்சநீதிமன்றம் ஒற்றை வழிகாட்டலை மீண்டும் ரத்து செய்து, சிபிஐ முதல் கட்ட விசாரணையை மத்திய அரசின் அனுமதி பெறாமல் நடத்தலாம் என்று ஆணை பிறப்பித்தது. 
அதாவது, குற்ற நடைமுறைச் சட்டம் எண் 197 மூலம் குற்றப்பத்திரிகை தாக்கல் செய்ய மத்திய அரசு ஆணை தேவை. ஆனால் முதல் கட்ட விசாரணைக்கு அனுமதி தேவையில்லை.
1984-ஆம் ஆண்டு, ஜகதீஷ் டைட்லர் மீதான ஊழல் குற்றச்சாட்டு மேல் நடவடிக்கையின்றி முடிவுக்கு வந்தபோது சிபிஐ பாரபட்சமற்ற அமைப்பு என்ற கவசத்தில் ஓட்டை விழுந்தது. அதன் பிறகு அவ்வப்போது அரசியல் தலைவர்கள் மீது வழக்கு தொடர்வது, தங்கள் வசதிக்கு ஏற்றாற்போல் விட்டு விடுவது என்பதெல்லாம் தொடர்கதையாகின. உச்சநீதிமன்ற மூத்த வழக்கறிஞர் ஒருவரின் கருத்துப்படி, அரசியல் குறுக்கீடுகள்தான் பல வழக்குகளின் பின்னடைவுக்குக் காரணம். 
சிபிஐ சட்ட வடிவம் நிறைவேற்றப்படவேண்டும் என்ற 1978-ஆம் வருட எல்.பி சிங் பரிந்துரை, நாடாளுமன்ற நிலைக்குழுவின் 2007-இல் கொடுக்கப்பட்ட 19-ஆவது அறிக்கை, 2008-இல் நாடாளுமன்ற நிலைக்குழுவின் 24-ஆவது அறிக்கை போன்ற சிபிஐ அமைப்பிற்கு சுயமாக செயல்பட சட்ட வடிவம் கொடுக்க வேண்டும் என்ற பரிந்துரைகள் இன்னும் நிலுவையில் உள்ளன. இது தொடர்பாக மேனாள் டிஜிபி பிரகாஷ் சிங் உச்சநீதிமன்றத்தில் தொடர்ந்த வழக்கும் நிலுவையில் உள்ளது.
உலகத்திலேயே உயரமான 597 அடி வானுயரச் சிலை இரும்பு மனிதர் சர்தார் வல்லபபாய் படேலுக்கு, குஜராத் மாநிலம் ஆமதாபாத் நர்மதை நதிக்கரையில் நிறுவப்பட்டுள்ளது. இரும்புக் கவசம் போல் அரசாளுமை இருக்க வேண்டும் என்ற வகையில் இந்தியா வானுயரப் பாடுபட்டார். அவர் இறக்கும்போது அவரது வங்கி கணக்கில் இருந்தது ரூ. 257 மட்டுமே. ஆனால் இன்றைய இந்தியாவில் தொழில் என்று வந்துவிட்டால் கருப்பும் வெள்ளையுமாக வாங்குகிறார்கள்.
இந்த நிலை மாற வேண்டும். ஊழல் விழிப்புணர்வு ஒரு வாரத்தோடு முடிந்து விடாமல் நமது ஒவ்வொரு செயலிலும் நேர்மையைக் கடைப்பிடிக்கும் ஒழுங்கு முறை வரவேண்டும்.
அந்த நாளும் வந்திடாதோ?

கட்டுரையாளர்:
சட்டப்பேரவை உறுப்பினர். 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/nov/01/ஊழலின்-நிறம்-கருப்பு-3030931.html
3030929 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் உடல்நலம் கெடுக்கும் உணவுகள்  பாறப்புறத் இராதாகிருஷ்ணன் DIN Thursday, November 1, 2018 01:42 AM +0530 முன்பெல்லாம் வாரம் ஒரு முறை அல்லது மாதம் இருமுறை என்று தான் பெரும்பாலானோர் அசைவ உணவுகளை உண்டு வந்தனர். ஆனால், இன்றோ தினமும் சுகாதார முறையில் தயாரிக்கப்பபடாத தெருவோரக் கடைகளின் அசைவ உணவு வகைகளை உண்டு பல விதமான நோய்களுக்கு இரையாகி வருகின்றனர்.
மக்கள் அதிகமாக கூடும் பேருந்து நிலையங்கள் அருகில் அசைவ உணவுக் கடைகள் பெருகி வருவது சமுதாயத்திற்கு பெரும் தீங்காக அமையும். 
அக்கடைகளிலிருந்து தூக்கி எறியப்படும் மாமிசக் கழிவுகளால் துர்நாற்றம் எங்கும் பரவி சுற்றுச்சூழலை மாசுபடுத்துவதோடு, அக்கழிவுகளைச் சுற்றி ஈக்களும், கொசுக்களும் மொய்த்து அவை மனிதர்களைக் கடிக்கும்போது நோய்த் தொற்று கிருமிகளைப் பரப்புகின்றன. 
சிலர் சுகாதாரமற்ற அசைவ உணவு வகைகளை இட்டு தங்கள் வயிற்றைக் குப்பைக் கூடையாக மாற்றி வருகிறார்கள். புரதம், வைட்டமின், கனிமச் சத்து அறவே இல்லாமல், உப்பும், கொழுப்பும் கொண்ட உணவுகளை துரித உணவுகள் என வரையறுத்துள்ளது தேசிய உணவுக் கழகம். இந்த ஃபாஸ்ட்புட் எனப்படும் துரித உணவு காலசாரம் நகரப்பகுதிகளில் கிட்டத்தட்ட 80 சதவீதம் ஆக்கிரமித்து விட்டது. துரித உணவுக் கடைகளில் அசைவ உணவு உண்பது என்பது இளைஞர்களிடையே ஒரு நவீன கலாசாரமாக மாறி விட்டது. 
ஒரு கிலோ மாமிசம் உற்பத்தி செய்ய 10 கிலோ தானியம் தேவைப்படுகிறது. கால்நடைகளை அதிக அளவில் பண்ணைகளில் அடைத்து வைக்கும் போது, அவை உண்ணும் உணவு செரிக்கும் போது உலக அளவில் சுமார் 37 சதவீதம் மீத்தேன் வாயு வெளி வருகிறது. இந்த வாயு கார்பன்-டை ஆக்ûஸடு வாயுவை விட 23 மடங்கு அதிகமாக புவி வெப்பமயமாதலுக்கு காரணமாகிறது. 
இந்த துரித உணவு காலாசாரத்தால், பெருகி வரும் அசைவ உணவுக் கடைகளில் தயாரிக்கப்படும் உணவு வகைகள் பெரும்பாலும் சுகாதாரமான முறையில் தயாரிக்கப்படுவதில்லை என்பதால், இதை உண்பவர்களை பல்வேறு நோய்கள் தாக்கும் அபாயம் உள்ளது. இந்த துரித உணவுகளில் சுவைதான் அதிகமாக இருக்குமே தவிர உடல் நலத்திற்கு தேவையான சத்துகள் இருப்பதில்லை. 
உணவுக் குழாய், வயிற்றுப் பகுதி, குடல் பகுதிகளில் ஏற்படும் புற்று நோய் நமது உணவின் தன்மைக்கு ஏற்ப அமைகிறது. அசைவ உணவுகளில் அதிக அளவில் நைட்ரோ அமினோ அமிலச் சத்துகள் இருப்பதால் உணவுக் குழாய், இரைப்பை பகுதிகளில் புற்றுநோய் ஏற்பட ஏதுவாகிறது. 
இத்தகைய அசைவ உணவுக் கடைகளில் தயாரிக்கப்படும் உணவு சுவையாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக சேர்க்கப்படும் ரசாயனப் பொருள்களினால் உடல் நலத்திற்கு தீமையே விளையும். இக்கால இளைஞர்கள் இத்தகைய சுகாதாரமற்ற உணவுகளை உண்டு, கொழுப்பு அடைக்கப்பட்ட ஊளைச் சதையர்களாக உலா வருகின்றனர். 
இளம்தலைமுறையினர் தொடர்ந்து இத்தகைய கடைகளில் தயாரிக்கப்படும் சுகாதாரமற்ற அசைவ உணவுவகைகளை சாப்பிட்டு வந்தால் 50 வயதில் கண்டிப்பாக அவர்கள் புற்றுநோய் உள்ளிட்ட உயிர்க்கொல்லி நோய்களால் பாதிக்கப்படும் அபாயம் உள்ளது. 
மேலும், தொற்றுநோய் அல்லாத நீரிழிவு, மாரடைப்பு, இதயம் சம்பந்தமான நோய்கள், புற்றுநோய், பல் நோய்கள், எலும்பு மற்றும் மூட்டுகளில் வரும் நோய்கள், நாளமில்லாச் சுரப்பிகளில் வரும் நோய்கள் (முன்கழுத்துக் கழலை, தைராய்டு), உடல் பருமன், சரும நோய்கள், ஒவ்வாமை, பக்கவாதம் போன்ற நோய்கள் ஆரோக்கியமற்ற அசைவ உணவுகளை உண்பதால் தான் வருகின்றன என ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. 
மேலும், பல நாடுகளில் நடத்தப்பட்ட 60-க்கும் மேற்பட்ட மருத்துவ ஆராய்ச்சி முடிவுகளிலும் இதய நோய் மற்றும் புற்றுநோய் குழந்தைகளைத் தாக்குவதற்கு காரணம் இத்தகைய கடைகளிலிருந்து உண்ணப்படும் அசைவ உணவுகள்தான் என உணவியல் மற்றும் உணவு அறிவியல் கழகம் தெரிவிக்கிறது. 
ஆடுகள், கோழிகளை நோய் தாக்காமலிருப்பதற்கும், அவற்றின் எடையை அதிகரிக்கவும் ஸ்டீராய்டு மற்றும் டெட்ராசைக்ளின், ஃப்ளுரோகுயினோலின், அமினோகிளைகோûஸட் போன்ற ஆன்டிபயாடிக் மருந்துகளை ஊசி வழியாக அவற்றுக்குச் செலுத்தி, அவற்றைக் கொன்று உணவுகளைத் தயாரிப்பதால் இத்தகைய உயிர்க்கொல்லி மருந்துகள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நம் உடலுக்குள் ஊடுருவி பல நோய்களை நமக்குத் தருகின்றன. 
சுகாதாரமற்ற முறையில் தயாரிக்கப்படும் அசைவ உணவுகள், சிறுநீரக பாதிப்பு, கால்சியம் குறைபாடு, ஜீரண சக்தி குறைபாடு போன்றவற்றையும் ஏற்படுத்தும். 
வள்ளுவர் முதல் வள்ளலார் வரை எத்தனையோ ஞானிகள் உயிர்க் கொலை கூடாது, மாமிச உணவு தீது, உயிர்கள் மீது கருணை காட்ட வேண்டும் என வலியுறுத்தி வந்துள்ளனர். 
அண்மைக்காலமாக மேலைநாடுகளில் அசைவ உணவைத் தவிர்த்து சைவ உணவையே உட்கொள்ளுமாறு தீவிர பிரசாரம் நடந்து வருகிறது. சைவ உணவின் சிறப்பை உணர்ந்து தான் திருவள்ளுவரும் புலால் உணவை விலக்கும்படி வலியுறுத்தியிருக்கிறார். அவர், கொல்லான் புலாலை மறுத்தானைக் கைகூப்பி எல்லா உயிரும் தொழும் என்று கூறுகிறார். 
சுவர் இருந்தால் தானே சித்திரம் வரைய முடியும்? அதுபோல, உடல் ஆரோக்கியமாக இருந்தால்தான் வாழ்வும் சிறப்பாக இருக்கும்.எனவே, நோயற்ற வாழ்வு வாழ வேண்டும் என்றால் சுகாதாரமற்ற முறையில் தயாரிக்கப்படும் அசைவ உணவுகளைத் தவிர்ப்போம்.
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/nov/01/உடல்நலம்-கெடுக்கும்-உணவுகள்-3030929.html
3030214 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் இலங்கைப் பிரச்னை எழுப்பும் வினாக்கள்! கே.எஸ். இராதாகிருஷ்ணன் DIN Wednesday, October 31, 2018 01:40 AM +0530 இலங்கையில் ராஜபட்சவை பிரதமராக மைத்ரிபால சிறீசேனா அறிவித்தது குறித்து இந்தியா இன்னும் மெளனம் சாதிக்கின்றது. அமெரிக்காவும், ஐரோப்பிய நாடுகளும் அதை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. சீனா வரவேற்றுள்ளது. கீழே விடுக்கப்பட்ட வினாக்களை வைத்து இந்தியா உஷாராகுமா என்பதுதான் நமது எதிர்பார்ப்பு.
*  மைத்ரிபால சிறீசேனாவை இந்திய உளவுப் பிரிவு அமைப்பான ரா மூலம் கொலை செய்ய முயற்சிப்பதாக அபாண்டமான தகவல் கசிந்தது. ஆனால், அது சிறீசேனா சார்பில் மறுக்கவும் பட்டது. ஏன் இந்த குழப்பம் என்பதை அறிந்தும் இந்தியா எதிர்வினையாற்றாமல் இருந்தது ஏன்?
*  இலங்கைத் தலைநகர் கொழும்பில் உள்ள இந்தியத் தூதரக அதிகாரிகளை இலங்கை அரசு வெளியேற்றியது ஏன்? அப்போதும் இந்தியா அமைதி காத்தது. 
*  ராஜபட்சவையும் அவரது மகனையும் சுப்ரமணியம் சுவாமி தில்லிக்கு அழைத்து, கூட்டம் நடத்தி, இந்தியப் பிரதமரை சந்திக்க வைத்துள்ளார். இத்தனைக்கும் அவர் ஆளும் பாஜகவின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர். அண்டை நாடுகளின் நட்புறவில் குழப்பங்களை விளைவித்துக் கொண்டிருப்பது நாட்டுக்கு நல்லதா?
*  ஒரு அதிபரைப் போலவே பாவித்து ராஜபட்சவுடன் பேசி கெளரவப்படுத்தினாரே இந்தியப் பிரதமர், அந்தப் பேச்சு குறித்து எந்தவிதமான தகவலும் நாட்டு மக்களுக்கு இல்லையே ஏன்?
*  மைத்ரிபால சிறீசேனா, சீனாவுக்குச் சென்று வந்த பின், இலங்கையில் இந்த மாற்றங்கள் நடைபெற்றுள்ளதே. அதனை இந்திய அரசு கவனித்ததா? மைத்ரிபால சிறீசேனாவும், ராஜபட்சவும் மூன்று முறை ரகசியமாகச் சந்தித்துள்ளதாகச் செய்தி உள்ளதே? அந்த சந்திப்பின் நோக்கத்தை இந்திய அரசு அறிய முற்பட்டதா?
*  பிரதமராக இருந்த ரணில் விக்கிரமசிங்கவிடமிருந்து சட்ட அமைச்சகத்தைத் திரும்பப் பெறவேண்டிய சூழலுக்கான காரணம், கண்டியில் நடந்த சிங்களவர் - இஸ்லாமியர்களின் கலவரம்தான் என்றார்கள். ஒரு பிரதமரிடமிருந்து அமைச்சகத்தை அதிபர் திரும்ப பெறுவது சரியான நாடாளுமன்ற ஜனநாயக மரபு இல்லை என்பது மைத்ரிபால சிறீசேனாவுக்குத் தெரியாதா?
*  சமீபத்தில் இலங்கை நாடாளுமன்றத்தில் நடைபெற்ற நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பில் ரணில் வெற்றி பெற்றாரே, நாடாளுமன்ற ஜனநாயகத்தின்படி ஒருவர் வெற்றி பெற்றால் ஓர் ஆண்டிற்கு அவரை ஆட்சியிலிருந்து அப்புறப்படுத்த முடியாது. இது உலகறிந்த நாடாளுமன்ற ஜனநாயக மரபாகும். அந்த நெறிகளையெல்லாம் புறந்தள்ளி ரணிலைப் பிரதமர் பதவியிலிலிருந்து மைத்ரிபால சிறீசேனா நீக்கியது நியாயம்தானா? சீனாவுக்குக் கட்டுப்பட்டு சிறீசேனா ஏன் சீனாவின் உத்தரவுகளுக்கு அடிபணிய வேண்டும்?
*  யாழ்ப்பாணம் பலாலி விமான நிலையத்தை சீர்செய்ய இந்தியாவுடன் ஒப்பந்தங்களை மேற்கொண்ட பின் அதை நடைமுறைப்படுத்தாமல் போனதற்கு யார் காரணம்? மைத்ரிபால சிறீசேனாஅரசாங்கம் தானே?
*  மாத்தளை விமான நிலையத்தைச் சீர் செய்யும் ஒப்பந்தத்திலும் இந்தியாவை செயல்படுத்தவிடாமல் இலங்கை அரசு முட்டுக்கட்டை இட்டுள்ளதே, அது ஏன்?
*  சம்பூர் மின் உற்பத்தி நிலையங்களை செயல்படுத்தும் பணிகளையும் இந்தியாவை செயல்படுத்தவிடாமல் இலங்கை அரசு முடக்கியது ஏன்?
*  திரிகோணமலை துறைமுகம், ஆஸ்திரேலியாவின் சிட்னி துறைமுகம் போல அமைந்த இயற்கைத் துறைமுகம். அந்தத் துறைமுகத்தில் இந்தியாவிற்கு எண்ணெய் கிடங்குகள் அமைக்க ஒப்புக்கொண்ட பின்னர், சில பணிகள் செய்ய என்று அதை அமெரிக்காவுக்கும், சீனாவுக்கும் சிறீசேனா தாரைவார்க்கக் காரணம் என்ன? இந்த பிரச்னை இந்திரா காந்தி காலத்திலிருந்தே 40 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக உள்ளது. 
*  இலங்கை வடக்கு, கிழக்கு மாகாணங்களில் 22,000 வீடுகளை இந்தியா கட்டிக் கொடுத்தது. மீதம் 44,000 வீடுகளையும் இந்திய அரசுதான் கட்டிக்கொடுத்திருக்க வேண்டும். அந்த திட்டப் பணிகளை சீனாவுக்கு ஏன் சிறீசேனா அரசு கொடுத்தது?
*  கொழும்புப் துறைமுகத்தின் கிழக்குப் பகுதி முற்றம் இந்தியாவிற்கு வழங்கப்பட்டு, பின்னர் ஏன் அது மறுக்கப்பட வேண்டும்? 
*  இந்தியத் தூதரகத்திற்கு ஒரு இடம் ஒதுக்கப்பட்டு அந்த இடத்தை பின்னர் சீன நிறுவனத்திற்கு மாற்றிக் கொடுக்க வேண்டிய அவசியம் என்ன?
*  இந்திய அரசு வழங்கிய பணத்தைக் கொண்டு ராஜபட்ச ஊருக்கு அருகேயுள்ள காலியில் ரயில்வே நிலையம் கட்டப்பட்டு, அது இந்திய முன்னாள் வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர் எஸ்.எம். கிருஷ்ணாவைக் கொண்டு திறந்து வைக்கப்பட்டது எந்த விதத்தில் நியாயம்?
*  இந்திய அரசு வழங்கிய நிதியிலிருந்து வடக்கு, கிழக்கு தமிழ் மாகாணங்களின் விவசாயிகளுக்கு டிராக்டர்களும், மாணவர்களுக்கு சைக்கிள்களும் வாங்கித் தருவதாக சொல்லிய திட்டம் முழுமையாக செயல்படுத்தப்படவில்லை. அது இந்திய அரசின் கவனத்திற்கு வந்ததா? 
*  கொழும்புத் துறைமுகத்தில் சீனாவின் போர்க்கப்பலும், நீர்மூழ்கிக் கப்பல்களும் நிற்பதாக செய்தி வந்ததே, அதற்கான அவசியம் என்ன? 
*  இந்தியப் பெருங்கடல் இந்தியாவின் ஆதிக்கத்திற்கு உட்பட்டது. தற்போது இலங்கையைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு சீனா பட்டு வழி வியாபாரச் சாலை அமைத்து தன் வியாபாரத்தை ஆப்பிரிக்காவிற்கும், தென் அமெரிக்காவிற்கும் பெருக்கிக் கொண்டு வருகிறது. நாளுக்கு நாள் அதன் ஆதிக்கம் இந்தியப் பெருங்கடலில் அதிகரித்து வருகிறது. டீகோகார்சியா தீவுகளில், அமெரிக்காவும், ஃபிரெஞ்சும் வேகமான இராணுவத் தளங்கள் அமைப்பதாகச் செய்திகள் வருகின்றன. இது குறித்து எதுவும் பேசாமல் தில்லியில் உள்ள ஆட்சியாளர்கள் ஏன் அமைதி காக்கிறார்கள்?
*  சமீபத்தில் கொழும்பில் இலங்கைப் பிரதமர் ரணில் தலைமையில் நடந்த இந்தியப் பெருங்கடல் நாடுகளின் உச்சி மாநாட்டில், இந்தியா, சீனா, ஜப்பான், கொரியா மற்றும் சில ஆப்பிரிக்க நாடுகளும் கலந்து கொண்டன. அந்தக் கூட்டத்தில் பிரதமர் ரணிலும், அதிபர் மைத்ரிபால சிறீசேனாவும் மறைமுகமாக தங்களுடைய கோபங்களை காட்டிக் கொண்டனர். சிறீசேனா அந்த மாநாட்டில் உரையாற்றாமலேயே வெளியேறினார். இந்தியப் பெருங்கடலில் இந்தியாவின் ஆளுமை குறித்து எந்த கருத்தையும் இந்திய அரசு தெளிவாக, ஆணித்தரமாக வைக்கவில்லை. 
*  வடக்கு, கிழக்கில் உள்ள சுமார் 300 கோயில்கள் அழிக்கப்பட்டு, புத்த விகாரங்கள் அமைக்கப்பட்டு வருகின்றன. அதையும் இந்திய அரசு வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது.
*  அம்பாறையிலும், கண்டியிலும் பல்வேறு மத அடையாளங்கள் மறைக்கப்பட்டு வருகின்றன. இஸ்லாமியத் தொன்மங்களும் அழிக்கப்பட்டுள்ளன. அதுகுறித்து வளைகுடா நாடுகளும் எதையும் பேசுவதில்லை.
*  இந்தியாவைச் சுற்றியுள்ள பாகிஸ்தான், சீனா, மியான்மர், வங்கதேசம் என எந்த நாட்டுடனும் சரியான நட்புறவு இல்லை. ஏற்கனவே மாலத்தீவும், நேபாளமும் சரியான நட்பில் இல்லாமல் நமக்கு எதிரான நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டு வருகின்றன. இலங்கையும், சீனாவுடன் கைகோத்துக்கொண்டு நமக்கு எதிராக களமிறங்குவது பெரும் ஆபத்தாக உள்ளது. 
சீனா, பாகிஸ்தானோடு இதுவரை இந்தியா போருக்கு உள்ளாக வேண்டிய நிலைமைக்கு தள்ளப்பட்டோம். இனிவரும் காலங்களில் இலங்கையை வைத்துக் கொண்டு இந்தியப் பெருங்கடலில் சீனாவால் இந்தியா போரை சந்திக்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டுவிடுமோ என்ற அச்சம் எழுந்துள்ளது. 
இதனால் தமிழகமும், கேரளமும், அந்தமான் தீவுகளும் மற்றும் இலங்கையில் ஈழத் தமிழர் வாழும் வடக்கு, கிழக்கு மாகாணப் பகுதிகளும் எதிர்காலத்தில் பெரிதும் பாதிக்கப்படுமோ என்ற பதற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. 
இப்படி ஏராளமான கேள்விகளை அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம். இன அழிப்பு செய்த ராஜபட்ச மீது சர்வதேச அளவில் சுதந்திரமான நம்பகமான விசாரணை நடத்தப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கை, கடந்த ஏழு ஆண்டுகளுக்கு மேல் சர்வதேச ஐ.நா. மனித உரிமை ஆணையத்தில் விசாரணையில் இருக்கும்போது எப்படி மைத்ரிபால சிறீசேனா, ராஜபட்சவைப் பிரதமராக்க முடியும் என்ற சாதாரண விஷயத்தைக்கூட இந்திய அரசு கவனிக்காமல் இருந்தால் எப்படி?
மைத்ரிபால சிறீசேனா, வடக்கு, கிழக்கு மாநிலத் தமிழர்களை இனஅழிப்பு செய்த ராஜபட்ச ஆட்சிக்கு வரக்கூடாது என்ற வாக்குறுதி அளித்தே அதிபரானார். அப்படி இருக்கையில் யார் வரக்கூடாது என்று தமிழர்கள் வாக்களித்தார்களோ, அவரையே அழைத்துப் பிரதமராக்குவதுதான் பெளத்தம் காட்டும் மார்க்கமா? 
160 உறுப்பினர்களின் ஆதரவு பெற்ற ரணிலை ஒதுக்கிவிட்டு 95 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட ராஜபட்சவை நன்றிகெட்டத்தனமாக முடிசூட்டியது நியாயம் தானா? குதிரை பேரத்தை நடத்த ஒரு நாட்டின் அதிபரே அச்சாரம் போடலாமா? இது தான் இலங்கையில் இன்று நடக்கிறது. இதை அண்டை நாடான இந்தியா அமைதியாக பார்த்துக் கொண்டிருப்பதில் என்ன அர்த்தமிருக்கிறது?
தென்கிழக்கு ஆசிய புவியரசியலில் உறுப்பினரான இந்தியாவிற்கு ஆபத்து எட்டுதிக்கிலும் இருக்கிறது. குறிப்பாக, இனி வரப்போகும் ஆபத்துகளை எதிர்கொள்ளாமல் இந்தியா இருக்கிறது. இன்றைக்குப் பிரதமராக மோடி இருக்கலாம். 
நாளை இன்னொரு பிரதமர் வரலாம். ஆனால், நாடும் மக்களும் அமைப்பு ரீதியான செயல்பாடுகளும் நிரந்தரமானவை. இன்றைக்கு இதை கவனிக்காமல் விட்டால் நாளைய இந்தியா என்னவாகும் என்று மத்திய ஆட்சியாளர்கள் எண்ணிப் பார்க்கவேண்டும்.

கட்டுரையாளர்:
செய்தித் தொடர்பாளர், 
திராவிட முன்னேற்றக் கழகம்.
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/31/இலங்கைப்-பிரச்னை-எழுப்பும்-வினாக்கள்-3030214.html
3029648 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் மோகம் என்றொரு பூநாகம் கிருங்கை சேதுபதி DIN Tuesday, October 30, 2018 01:47 AM +0530 நள்ளிரவு. ஒரு பாலத்தின் அடியில் இருட்புதரில் இரண்டு பாம்புகள்.
ஆணும் பெண்ணுமாகிய அப்பாம்புகள் முழுநிலவு ஒளிரும் கடற்கரையின் மணல்மீது ஊர்ந்து வருகின்றன.
ஆண் பாம்பு பெண் பாம்பிடம் கூறுகிறது: உன்னுடன் கூடிவாழ்வதில் எனக்கின்பமில்லை. உன்னால் எனது வாழ்நாள் விஷ மயமாகிறது. உன்னாலேதான் என் மனம் எப்போதும் அனலில் இட்ட புழுவைப் போலே துடித்துக்கொண்டிருக்கிறது.
உடனே பெண்பாம்பும், உன்னுடன் கூடிவாழ்வதில் எனக்கின்பமில்லை. உன்னால் எனது வாழ்நாள் நரகமாகிறது என்கிறது.
தொடர்ந்தும் இரண்டும் பேசிக்கொள்கின்றன:
ஆண் பாம்பு: நான் உன்னைப் பகைக்கிறேன்
பெண் பாம்பு: நான் உன்னை விரோதிக்கிறேன்
ஆண் பாம்பு: நான் உன்னைக் கொல்லப்போகிறேன்
பெண் பாம்பு: நான் உன்னைக் கொல்லப்போகிறேன்
கடைசியில் ஒன்றையொன்று கடித்து இரண்டு பாம்புகளும் மடிகின்றன.
இது பாரதியார் எழுதிய ஜகத்சித்திரம் வசன கவிதை நாடகத்தின் ஒரு காட்சி.
இவை உண்மையில் பாம்புகள் அல்ல; மனித மனங்களின் விகார உருவகங்கள்.
இதனைப் படிக்கிறபோது நம் மனத்திரையில் இன்னொரு காட்சியும் விரிகிறது. அது, திருக்கோயில்களில் சிற்பங்களாகவும் ஓவியங்களாகவும் காணக்கிடைக்கும் இருநாகங்கள் ஒன்றோடொன்று பின்னிப்பிணைந்த நிலையில் இருக்கும் தெய்வீகக்காட்சி.
இப்படித்தானே நம்முன்னோர், ஆணும் பெண்ணுமாய் இணைந்து இல்லறம் நடத்தி நன்மக்கட்பேறாக நம்மை ஈன்று இவ்வுலகிற்குத் தந்தார்கள். சான்றோர்களாக வாழ்ந்துகாட்ட வேண்டிய மனிதர்கள் சரிந்தது எதனால்?
கலையில், குறியீடாக, ஈருயிர் ஓருடல் போல் இணைந்து தோற்றமளிக்கும் நாகங்கள், இக்கவிதை நாடகத்தில், ஒன்றையொன்று பகைத்துக்கொண்டும் கொத்திக்கொண்டும் இறப்பதற்கு யாது காரணம்?
இந்நாடகத்தின் இன்னொரு காட்சியில் பறவைகள் கூடிப் பேசும் இடத்தில் இதற்கான பதில் கிடைக்கிறது. 
மனந்தான் பகை. அதைக் கொத்துவோம் வாருங்கள்.அதைக் கிழிப்போம் வாருங்கள். அதை வேட்டையாடுவோம் வாருங்கள்.என்றென்றும் வாழையடி வாழையென இனிது வாழவேண்டிய மனிதகுலத்தின் துணையாக வேண்டிய மனம் பகையாக மாறியது எதனால்?
தலைமறைவாய் உள்ளுறைந்துகிடந்த காம குரோத விகாரங்கள் தலைநிமிர்த்தி வெறிகொண்டாடுவதால்; அத்தகு நிகழ்வுகளே அடுத்தடுத்துக் காட்சிக்கும் கவனத்திற்கும் வந்து வந்து தூண்டுவதால்; தீண்டுவதால்!
அதனால் பாலியல் வன்கொடுமைகள் பல்கிப் பெருகி மனிதகுலத்தைக் காவுகொண்டு வருவது தொடர்கதையாகிறது.
இந்நிலையில், தொடர்புடையோர் படும் அவலங்களைவிடவும், தொடர்ந்து வரும் தலைமுறைகள் என்ன ஆகுமோ? என்று தாய்மை நிலையில் நின்று தூய்மை பேணத் துடிக்கும் நல்லிதயங்களுக்கு நம்பிக்கை தருகிற செய்திகளும் அறநெறிகளும்தான் மிகவும் தேவை.
அதற்கென யாரும் புதிதாகப் பிறந்துவரவேண்டியதில்லை; என்றென்றும் நிரந்தரமான தீர்வுகளை உள்ளடக்கி வைத்திருக்கும் திருக்குறள் ஒன்றுபோதும்.
அதன் தோற்றக்காரணமே இத்தகு துயரநிகழ்வுகள்தான் என்பதை, முப்பாலின் வகைப்பாடு முழுதுணர்த்தும்.
அறம் சிதைந்து வாழ்வின் பொருள் குலைந்து இன்பம் துன்பமாகிய மாறிய அவலம் மனித குலத்திற்கு ஏன் நேர்ந்தது என்பதைத் திருவள்ளுவர் எண்ணிப்பார்க்கிறார்; முப்பால் சமைக்கிறார். அதில் காமத்துப்பாலை, நாடகம்போல் வடித்துக் கொடுக்கிறார்.
இயல்பில் இருபால் உயிரினம் துய்க்கவேண்டிய காமநுகர்வானது, மலரில் தேன் எடுக்கும் வண்டுபோல் அமையவேண்டியது. நன்முறையில் அமைகிற அறம் அது என்பதால் நல்லறமாகிய இல்லறம் எனப் பெயர் கொண்டது. அதனை வன்முறையாக்கியது வரம்பு கடந்த மோகம். பொருட்பெண்டிரின் பொய்ம்மை முயக்கம், அருட்பண்பை மனிதகுலத்திற்கு இல்லாததாக ஆக்கிவிட்டது. பரத்தைமை என்பது பண்பாடு அல்ல என்று இடித்துரைக்கிறாள், காமத்துப்பாலில் வருகிற தலைவி. 
பெண்ணியலார் எல்லாரும் கண்ணின் பொதுவுண்பார்
நண்ணேன் பரத்த நின்மார்பு
என்று பெண்டிர் பலர்காணத் திறந்த மார்போடு திரியும் தலைமகனைப் பரத்தன் என்று சுட்டுகிறாள் அவள்.
அதற்கு முன் தோன்றிய சங்க இலக்கியங்களில் பரத்தையர் பிரிவு ஓர் ஒழுக்கமாகவே இருந்து வந்தது. அதனை முற்றிலும் மறுதலித்துப் புதிய அறம் பாடுகிறார் திருவள்ளுவர். 
காமம் உயிரின் இயல்பு. அது மறைக்கப்படவேண்டியதோ, ஒடுக்கப்படவேண்டியதோ இல்லை; பலரும் போற்ற ஆணும்பெண்ணும் இணைந்து துய்க்கப்பெற வேண்டிய இன்பம். பிறவிப்பெருங்கடல் நீந்த இறைவனின் திருவடியைத் துணையாக்கிக் கொள்வதுபோல், காமக்கடும்புனலைக் கடக்க ஆணைப் பெண்ணும், பெண்ணை ஆணும் துணைகொள்ள வேண்டும். 
தானும் மூழ்கிப் பிறரையும் மூழ்குவிக்கும் ஆணோ, பெண்ணோ அறநெறிக்குப் புறம்பானவர்கள். பிறனில் விழையாமைதான் பேராண்மை. கற்பென்னும் திண்மை பெண்ணுக்கும், சால்பு என்னும் திண்மை ஆணுக்கும் வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறது வள்ளுவம். 
அதேபோல, அறமற்ற நிலையில், பொருட்பெண்டிரோடு கொள்கிற பொய்ம்மை முயக்கமானது, இருட்டறையில் பிணத்தைத் தழுவிக்கிடப்பதைப்போல என்று சொல்கிற அளவிற்கு, அவரைத் தூண்டியது இத்தகு காமக்களியாட்டப்பெருவெறிதானே!
பெரியாரைப் பிழையாமை தவறியதால் வருவது பெண்வழிச்சேறல்; அதனை அடுத்து வரைவின் மகளிர், கள்ளுண்ணாமை, சூது என அதிகாரங்களைத் திருவள்ளுவர் அடுக்கி விரிப்பது இவையெல்லாம் தொடர்ந்து வந்து அறவாழ்வைக் கவ்வும் என்று எச்சரிப்பதற்காகத்தான்.
களிப்புக்காகத்தான் கள் உட்கொள்ளப்பட்டது என்றாலும், அது சான்றோராலும், ஈன்றோளாலும் ஏற்புடையது இல்லை என்கிறபோது இல்லாளுக்கு மட்டும் எப்படி ஏற்புடையதாகும்? நாணம் என்கிற நல்லாள் கள்ளுண்டவனைக் கண்டு முகந்திருப்பிக் கொள்வாள் என்று எவ்வளவு நாகரிகமாகச் சொல்கிறார் திருவள்ளுவர். பின்னர் நாணமற்ற செயல்கள் எல்லாமும் அரங்கேறுதல் இயல்பாகிவிடுமே!
கள் இல்லாமலும் களித்திருக்க முடியும் என்று, கள்ளுண்ணாமையைக் கட்டாயமாக வலியுறுத்திய திருவள்ளுவர். காதலியோடு துய்க்கும் காமத்தையே இன்பம் என்று வலியுறுத்துகிறார்.
உள்ளக் களித்தலும் காண மகிழ்தலும்
கள்ளுக்குஇல் காமத்திற்கு உண்டு
கள் தரும் இன்பத்தைக் காட்டிலும், தன் மனையாளோடு துய்த்துப் பெறும் காமத்தின் இன்பமே பெரிது, இனிது என்று கல்வியியல்போல் கலவியியலையும் கவித்துவமாகச் சொல்லிக்கொடுக்கிறது இக்குறள்.
மேலும், ஒரு பெண்ணோடு கூடிப்பெறும் சுகம் எத்தகையது என்பதற்குக் கள்ளத்தனமான காட்சிகளைத் தேடாமல் நேருக்கு நேர் நின்று சொல்லித் தருவதாகவும் ஒரு திருக்குறள் இருக்கிறது.
தம்இல் இருந்து தமதுபாத்(து) உண்டற்றால்
அம்மா அரிவை முயக்கு
அரிவை என்பதற்குப் பருவப்பெண் என்று பொருள். அம்மா எனும் சொல்லுக்கு, அழகிய மாமை நிறமுடைய என்று விளக்கம் தருகிறார் பரிமேலழகர்.
இத்தகு அழகிய பருவப்பெண்ணோடு முயங்கி - கூடிப் பெறுகிற சுகம் எப்படிப்பட்டது என்றால், தம் இல்லத்தில் இருந்து, தமது உழைப்பால் வந்த பொருளைக் கொண்டு வாழ்கிற இன்பத்தைப் போன்றது. இதில் களவுக்குற்றத்திற்கு ஏது இடம்?
அறன் எனப்பட்டதே இல்வாழ்க்கை அஃதும்
பிறன் பழிப்பது இல்லாயின் நன்று
என்று அறுதியிட்டுச் சொல்கிறார் அவர்.
அதனால்தான், சிலப்பதிகாரத்தில், கோவலனைப் பார்த்து, போற்றா ஒழுக்கம் புரிந்தீர் என்று கண்ணகி கடிகிறாள். அமுதாக வேண்டிய காமத்தை நஞ்சாக்கி உண்டழிந்த இராவணனின் சடலம் நோக்கி, 
எண்ணில் ஆற்றல் உடைய அண்ணாவோ, அண்ணாவோ 
என்று அழுது அரற்றி, அவன் உடன்பிறப்பாகிய வீடணன், 
உண்ணாதே உயிர் உண்ணாது ஒரு நஞ்சு, சனகி என்னும் பெருநஞ்சு கண்ணாலே நோக்கவே, போக்கியதே உயிர், நீயும் களப்பட்டாயே என்று கதறுகிறான்.
 பொதுவாக, உண்டவரைத்தான் நஞ்சு தனக்கு உணவாக்கி உட்கொள்ளும்; அதாவது கொல்லும். ஆனால், உண்ணாமலேயே நீ பிறன்மனையைக் கண்ணால் நோக்கியதாலேயே களத்தில் இறந்து பட்டாயே என்று சொன்னது இறந்து கிடந்த இராவணனுக்கா? இனி எப்போதும் இறவாது வாழ வேண்டிய எல்லாக் கலையுள்ளங்களுக்கும் அல்லவா?
கலையும் இலக்கியமும் காமத்தை விட்டொழிக்கச் சொல்லவில்லை; கட்டுப்படுத்தவும் கட்டாயப்படுத்தவில்லை; அறநெறிநின்று அனுபவிக்கச் சொல்லிக் கொடுக்கிறது. அறத்தை விட்டுவிலகினால் பாம்பைப்போல் கொத்திக்கொண்டு சாகவேண்டியதுதான் என்று குறியீடாக, பாரதி நாடகம் எழுதிக்காட்டுகிறார். மலரினும் மெல்லிது காமம் என்ற திருவள்ளுவர், சிலர் அதன் செவ்வி தலைப்படுவார் என்று சொல்லிக் காட்டுகிறார். 
இந்தச் சிலர் பலராகிவிட்டால், இந்த வன்கொடுமை தானே ஒழிந்துபோகும். 
காமம் பூ. கரைகடந்த மோகம், பூநாகம். இந்த நாகம் நம் வாழ்வை நரகமாக்கி விடாமல் காப்பதற்குத்தான் கலையும் இலக்கியமும்.
மோகத்தைக் கொன்றுவிடு, அல்லால் என்றன்
மூச்சை நிறுத்திவிடு!
என்கிற மகாகவி பாரதியின் கூற்றுதான் எத்துணை பொருள் பொதிந்தது?

கட்டுரையாளர்:
துணைப் பேராசிரியர்,
பாரதிதாசன் அரசினர் மகளிர் கல்லூரி,
புதுச்சேரி.
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/30/மோகம்-என்றொரு-பூநாகம்-3029648.html
3029647 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் உலகப் பொது மொழி வேண்டும் குமரி அனந்தன் DIN Tuesday, October 30, 2018 01:45 AM +0530 உலக நட்புறவும் ஒருமைப்பாடும் ஓங்க வேண்டுமென்று எல்லாரும் கூறுகிறார்கள். அது எப்படி ஓங்கும்? ஒருவரை ஒருவர் புரிந்து கொள்வதன் மூலமே ஓங்கும். நான் ஃபிரான்ஸ் நாட்டிற்குச் சென்றிருந்தபோது, அங்கிருக்கும் உலகப் புகழ் பெற்ற லொவ்ரே சித்திரக்கூடத்திற்குச் சென்றிருந்தேன். அங்கு வைக்கப்பட்டுள்ள ஏராளமான கலைப்பொருள்களைப் பார்த்தேன்.
அவற்றுள் முக்கியமாக, எத்திசையிலிருந்து பார்த்தாலும் நம்மையே பார்த்துப் புன்னகைக்கும்படி வரையப்பட்டுள்ள மோனலிசா படத்தைப் பார்த்தேன். உலக நாடுகள் பலவற்றிலிருந்து வந்திருந்த ஓவியர்களெல்லாம் அப்படத்தின் எதிரே அமர்ந்து அது எவ்வகையில் தீட்டப்பட்டுள்ளது என்று கூர்ந்து நோக்கி ஆய்வு செய்கிறார்கள்.
ஒவ்வொரு ஓவியத்தின் கீழும் அந்த ஓவியம் குறித்த சிறு குறிப்பு எழுதப்பட்டுள்ளது. மோனலிசா ஓவியத்தின் கீழும் அந்த ஓவியத்தைப் பற்றிய சிறு குறிப்பு எழுதப்பட்டிருந்தது. அக்குறிப்பு ஃபிரெஞ்சு மொழியில் மட்டுமே எழுதப்பட்டுள்ளன. ஆங்கிலத்தில்கூட எழுதப்படவில்லை. எனவே ஃபிரெஞ்சு மொழி தெரியாத எவராலும் அதைப் படிக்க முடியவில்லை.
உலகப் பொது மொழி என்ற ஒன்று இருக்குமானால், ஃபிரெஞ்சுக்காரர்களிடம் உங்கள் தாய்மொழியாகிய ஃபிரெஞ்சு மொழியில் மட்டும் எழுதினால் போதாது, உலக மக்கள் எல்லாரும் உங்கள் நாட்டுக் கலைஞர்களின் பெருமையை அறிந்து கொள்ள உலகப் பொது மொழியிலும் அதனை எழுதுங்கள் என்று உலகோர் அழுத்தம் கொடுக்கலாம். 
சென்றிடுவீர் எட்டுத் திக்கும் கலைச்செல்வங்கள் யாவும் கொணர்ந்திங்கு சேர்ப்பீர் என்ற பாரதியின் கனவு நனவாக வேண்டுமென்றால் உலக மக்கள் பேசும் மொழிகளை நாம் அறிந்திருக்க வேண்டும்.
செம்மொழி என்ற உயர்வை எல்லா மொழிகளும் பெற்றிருக்கவில்லை. ஒரு சில மொழிகள் மட்டுமே பெற்றுள்ளன.
உலகில் தோன்றிவிட்ட எவரும் தன் தாய்மொழியை இழக்காமல் உலகத்தாரோடு உறவாடி மகிழ ஒரு உலகப் பொது மொழி வேண்டும்.
உலகில் பிறந்து வளரும் குழந்தைகள் விரும்பிய மொழிகளையெல்லாம் கற்கலாம். அதில் தடை ஏதும் இல்லை. ஆனால், எல்லாரும் கட்டாயமாக தங்களின் தாய்மொழியைக் கற்பதோடு, உலகப் பொது மொழியையும் கற்க வேண்டும்.
இப்படி ஒரு நிலை உருவானால், உலக ஒருமைப்பாடும், உறவும் அமைந்துவிடும் என்பதில் ஐயமில்லை. சங்கப்புலவர் கணியன் பூங்குன்றனார் கூறிய யாதும் ஊரே, யாவரும் கேளிர் என்ற உறவு நிலை தோன்றிவிடும்.
ஃபிரான்சில் பெற்ற அனுபவம் போல் வேறு பல இடங்களிலும் இடர்ப்பாடுகள் ஏற்பட்டன. அவற்றையும் கணியன் பூங்குன்றனாரின் கனவு நனவாக வேண்டுமே என்ற ஆதங்கத்தையும் உள்ளத்தில் வைத்து, ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் கல்வி விஞ்ஞான கலாசார அமைப்பிற்கு (யுனெஸ்கோ) உலகப் பொது மொழி வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தி 1992 ஜூன் மாதம் 25-ஆம் தேதி நான் ஒரு கடிதம் எழுதினேன். 
அவர்கள் 1992 ஜூலை மாதம் 23-ஆம் தேதி பதில் கடிதம் எழுதினார்கள். அக்கடிதத்தில், இந்தியா போன்ற ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் உறுப்பினர் நாடு, பொது சபை நடைபெறும்போது இதற்கான வரைவு தீர்மானத்தைக் கொண்டு வந்தால், ஐக்கிய நாடுகள் சபையில் அதை ஏற்று உலகப் பொது மொழி உருவாக்கப்படும் என்று எழுதி இருந்தார்கள்.
ஏற்கெனவே இத்தகைய முயற்சியில் உருவான எஸ்பெராண்டோ என்ற பொது மொழி, உலகமொழிகளின் அறிஞர்கள் அனைவராலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை. 1954-இல் ஐக்கிய நாடுகள் சபை அதை ஏற்ற போதிலும், உலக அறிஞர்களிடையே எதிர்பார்த்த ஒப்புதல் கிடைக்கவில்லை.
ஏனெனில், உலகில் உள்ள ஐந்து கண்டங்களில் ஐரோப்பிய கண்டத்தில் உள்ள மொழிகளின் வேர்ச்சொற்களை மட்டுமே அடித்தளமாகக் கொண்டு அந்தப் பொது மொழி உருவாக்கப்பட்டது. பிற நான்கு கண்டங்களிலும் உள்ள மொழிகள் கவனிக்கப்படவில்லை.
தொன்று நிகழ்ந்தது அனைத்தும் உணர்ந்திடு சூழ்கலை வாணர்களும் இவள் என்று பிறந்தவள் என்று உணராத இயல்பினளாம் எங்கள் தாய் என்று போற்றப்பட்ட, நம் மூத்த தமிழ் மொழியின் வேர்ச்சொற்கள் கவனிக்கப்படவில்லை. 
உலகிலேயே ஓரெழுத்து வார்த்தைகள் வா-போ-தீ-நீ-பூ-வீ போன்றவை உலகில் வேறு எந்த மொழியிலும் இல்லாத அளவிற்கு தமிழ் மொழியில் இருக்கின்றன என்று மொழியியல் அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள். எஸ்பொரண்டோ உருவாகும்போது தமிழ் போன்ற மொழிகள் ஏனோ கவனத்தில் கொள்ளப்படவில்லை. 
நான் எழுதிய கடிதத்திற்கு உலக அமைப்பு பாராட்டு தெரிவித்தபோது உலகப் பொது மொழி காண வழிமுறையையும் கூறியது. அந்த 1992-ஆம் ஆண்டு கடிதத்தில், நவம்பர்-டிசம்பர் மாதங்களில் ஐக்கிய நாடுகளின் பொது சபை கூடுகிறது என்று சுட்டிக்காட்டியதன் மூலம், இந்தியா தீர்மானம் கொண்டு வரலாம் என்பதையும் கோடிட்டுக் காட்டியிருந்தது.
அன்று 1992-இல் நரசிம்மராவ் இந்திய பிரதமராக இருந்தார். ஐ.நா. சபை எனக்கு அனுப்பிய பதிலையும் இணைத்து வேண்டுகோள் கடிதம் அனுப்பினேன். அதன் பின்னர் பிரதமர் பீடத்தில் அமர்ந்த - இன்றைய பிரதமர் வரை அனைவருக்கும் எழுதினேன்.
தமிழ்நாடு, புதுச்சேரியிலிருந்து செல்லும் 40 நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள், பிற உறுப்பினர்களோடு கலந்துரையாடி, இதற்கான மசோதா ஒன்று கொண்டு 
வருவார்களானால்,
யாதும் ஊரே
யாவரும் கேளிர்
என்ற நல் உறவு நிலை உலகில் ஏற்பட்டுவிடும்.
கட்டுரையாளர்:
முன்னாள் தலைவர்,
தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கட்சி.

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/30/உலகப்-பொது-மொழி-வேண்டும்-3029647.html
3028906 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் நம்பகத்தன்மை தேவை எஸ். ஸ்ரீதுரை DIN Monday, October 29, 2018 02:19 AM +0530 கடந்த சில நாள்களாகப் போக்குக் காட்டி வரும் வடகிழக்குப் பருவமழை இன்னும் சில நாள்களில் தொடங்க இருக்கிறது. தென்மேற்குப் பருவமழையின் கடைசி சில வாரங்களிலேயே தொற்று நோய்கள் தலை தூக்கத் தொடங்கிவிட்டன.
டெங்குவும், பன்றிக்காய்ச்சலும் மெள்ள மெள்ளத் தமிழகத்தில் பரவத் தொடங்கியிருக்கின்றன. வடகிழக்குப் பருவமழை தீவிரம் அடையும் போது, இத்தகைய தொற்று நோய்களால் பாதிக்கப் படுவோரின் எண்ணிக்கையும் அதிகமாகவே செய்யும்.
பொதுமக்கள் தமது வீடுகளிலும், வீட்டுச் சுற்றுப்புறங்களிலும் மழை நீர் தேங்காத வண்ணம் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று அரசு சுகாதாரத் துறையின் சார்பில் தீவிர பிரசாரம் மேற்கொள்ளப் பட்டு வருகிறது. 
கடந்த வருடம் இதே கால கட்டத்தில் கொசுக்கள் வளர்வதற்கு வசதியாக மழைநீர் தேங்கியிருக்கும் வீடுகளையும் தொழில் நிறுவனங்களையும் ஆய்வு செய்த உள்ளாட்சி அமைப்பினர், தமிழகம் எங்கும் பற்பல வீடுகள் மற்றும் நிறுவனங்களின் உரிமையாளர்களுக்கு அபராதம் விதித்தனர். மாவட்ட ஆட்சியர்கள் சிலரும் இவ்விஷயத்தில் பரபரப்பாகச் செயல்பட்டு, பொதுமக்கள் பலர் மீதும்  நடவடிக்கை எடுத்தது தலைப்புச் செய்தி ஆயிற்று.
அதே சமயம்,  மேற்படி உள்ளாட்சி அமைப்புகள், தத்தமது அதிகார எல்லைகளுக்குட்பட்ட கால்வாய்கள் மற்றும் நீர் தேங்கும் வாய்ப்புள்ள பொது இடங்களை எவ்வளவு தூய்மையாகப் பராமரித்து வருகின்றன என்பது பொதுமக்கள் நன்கு அறிந்ததே.  
இவையெல்லாம் ஒரு புறம் இருக்கட்டும் -  பொதுமக்களில் எவருக்கேனும் காய்ச்சல் வந்தால் உடனடியாக அரசு மருத்துவமனையை நாட வேண்டும் என்றும், அங்கு டெங்கு காய்ச்சல், பன்றிக் காய்ச்சல் போன்ற  நோய்களுக்குத் தரமான சிகிச்சை அளிக்கப்படும் என்றும் சுகாதாரத் துறையின் அமைச்சரும், செயலரும் ஊடகங்களுக்கு சமீபத்தில் பேட்டி அளித்திருக்கின்றார்கள்.
பொதுமக்களும் அரசு மருத்துவமனையை நாடித்தான் செல்கிறார்கள். ஆனால், அவர்கள் நம்பிக்கையுடன் செல்வதை விட, பொருளாதார பிரச்னையால் வேறு வழியின்றியே செல்கிறார்கள் என்பதே நிஜம்.
ஓரளவுக்கு மேல் செலவழிக்கும் சக்தியில்லாதவர்கள் கூட, கடன் வாங்கியாவது தனியார் மருத்துவமனைகளில் சிகிச்சை பெறுவதையே விரும்புகின்றனர் என்பது கண்கூடு. இந்நிலையில் ஏழை பணக்காரர் வித்தியாசமின்றி அனைவரும் அரசு மருத்துவமனைகளை நாடிச்சென்று சிகிச்சை பெறும் அளவுக்கு உள் கட்டமைப்புகளை விரிவு படுத்தி அரசு மருத்துவமனை குறித்து நல்ல நம்பிக்கையைப் பொதுமக்கள் மனத்தில் அரசு விதைக்க வேண்டும். 
ஆனால் இங்கு நடப்பது என்ன?
அரசியலில் பல்வேறு நிலைகளில் இயங்கும் கட்சி நிர்வாகிகள், சட்டப்பேரவை உறுப்பினர்கள், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள், அரசு உயர் அதிகாரிகள் என்று யாருக்கு என்ன பாதிப்பு ஏற்பட்டாலும் உடனடியாக அவர்கள் தனியார் மருத்துவமனையில் சேர்ந்து சிகிச்சை பெறுவதே வழக்கமாகி விட்டது.
அதுதான் போகட்டும், சில நட்கள் முன்பு அரியலூர் அரசு மருத்துவமனையின் பெண் மருத்துவர் ஒருவர் பன்றிக் காய்ச்சலால் பாதிக்கப்பட்டதால், சென்னையில் உள்ள தனியார் மருத்துவமனை ஒன்றில் சேர்ந்து சிகிச்சை பெறுவதாக வந்த செய்தி நம்மை திகைப்பில் ஆழ்த்துகின்றது.
அரசு மருத்துவ அதிகாரி ஒருவர், தம் நோயிலிருந்து விரைவில் குணமடைவதற்காக தாம் விரும்பும் மருத்துவமனையில்  தரமான சிகிச்சை எடுத்துக்கொள்வதில் எவ்விதத் தவறும் இல்லை. 
ஆனால், அந்த அரசு மருத்துவ அதிகாரிக்கே தாம் பணி புரியும் அரசு மருத்துவமனையில் சேர்ந்து சிகிச்சை பெற்றுக் கொள்ளும் நம்பிக்கை இல்லை என்றால், அரசு மருத்துவமனைகளில் தரமான சிகிச்சை தரப்படுவதாக அமைச்சரும், அரசுத்துறைச் செயலரும் விடுக்கும் அறிக்கைகளுக்கு என்னதான் மதிப்பு?
நாடறிந்த தியாக சீலரும் முன்னாள் அமைச்சருமான கக்கனும், நிலக்கோட்டை சட்டப்பேரவைத் தொகுதியின் நீண்டநாள் உறுப்பினரான பொன்னம்மாளும்  தமது இறுதிக் காலங்களில் மதுரை அரசு மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்று வந்திருக்கின்றனர். முன்னாள் தமிழக முதல்வர் எம்.ஜி.ஆர். சென்னை ராயப்பேட்டை அரசு மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்றதை நாம் அறிவோம்.
தற்போது பொது வாழ்வில் ஈடுபட்டிருக்கும் அல்லது ஈடுபடத் தயாராகும் எந்த அரசியல் தலைவரும் சரி, அவர்தம் அணுக்கத் தொண்டர்களும் சரி, தங்களது உடல்நலக் கோளாறுகளுக்கு அரசு மருத்துவமனையை நாடி சிகிச்சை பெற்றுக்கொண்டார்கள் என்ற செய்தியையே கேள்விப்பட முடிவதில்லை. 
முக்கிய பிரமுகர்கள் என்று அறியப்படும் அனைவருமே பெருநிறுவன தனியார் மருத்துவமனைகள் அல்லது அயல்நாட்டு மருத்துவமனைகளில் சிகிச்சை பெற்றுக்கொள்வதாகத்தான் செய்திகள் வருகின்றன. 
இந்த நிலையில், அரசு மருத்துவர் ஒருவரே தனியார் மருத்துவமனையை நாடிச் செல்வது என்பதை, அரசு வழங்கும் மருத்துவச் சேவைகள் மீதான நம்பகத்தன்மையைக் குறைப்பதாகத்தானே எடுத்துக் கொள்ளவேண்டியிருக்கிறது. 
அரசு மருத்துவமனைகளில் வழங்கப்படும் சேவைகளில் உள்ள குறைபாடுகளை அடியோடு களைய நடவடிக்கை எடுப்பது முக்கியம். அதைவிட, அரசு மருத்துவமனைகளில் தனியார் மருத்துவ மனைகளைக் காட்டிலும் உயர்ந்த தரத்திலான சிகிச்சை கிடைக்கிறது என்ற நம்பிக்கையைப் பொதுமக்கள் மனங்களில் பதிய வைப்பது மிக மிக முக்கியம். 
மக்களிடையில் செல்வாக்குப் பெற்ற அரசியல் தலைவர்கள் மட்டுமின்றி, அரசு மருத்துவர்கள் உள்ளிட்ட அரசின் உயர் அதிகாரிகளும் அரசு மருத்துவமனைகளிலேயே சிகிச்சை பெறுவதன் மூலமே அந்த நம்பிக்கையை உருவாக்க முடியும்.

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/29/நம்பகத்தன்மை-தேவை-3028906.html
3028905 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் கருத்துரிமை காப்போம்! உதயை மு. வீரையன் DIN Monday, October 29, 2018 02:18 AM +0530 அண்மைக் காலமாக எங்கும் கருத்துரிமை குறித்த முழக்கம் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. எல்லா ஊடகங்களும் கருத்துரிமை பற்றி விவாதித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. எதிரெதிராகப் பேசுபவர்கள், அவரவர் சொல்வதே சரியானது என்று ஆரவாரம் செய்கிறார்கள். அடித்துப் பேசிவிட்டால் அது உண்மையாகி விடும் என்று நம்புகிறார்கள்.
உரிமையும், கடமையும் ஒரு மனிதனின் இரண்டு விழிகளாக இருப்பதால் இந்தப் போராட்டம் தொடர்கதையாகிறது. மக்களாட்சியில் உருவாக்கப்பட்ட அரசியல் சட்டங்கள் இதன் இன்றியமையாமையை ஏற்றுக் கொண்டுள்ளன. என்றாலும் என்ன? அதனை ஏற்றுக் கொண்டுள்ள ஆட்சியாளர்கள் ஏற்றுக் கொண்டுள்ளார்களா என்பதுதான் கேள்வி.
கருத்துரிமைக்கான போராட்டம் தேச எல்லைகளைத் தாண்டி எல்லா நாடுகளிலும் நடக்கின்றன. எல்லா நாடுகளிலும் ஆட்சியாளர்கள் ஒரே மாதிரியாகத்தான் இருக்கின்றனர். ஒருமுறை ஆட்சிக்கு வந்துவிட்டால் அந்த அரியாசனத்தை இழப்பதற்கு அவர்கள் மனம் இடம் கொடுப்பதில்லை.
குடிமக்களுக்கு உரிமை கொடுத்துவிட்டால் அந்த ஆயுதம் தங்கள் மேல் பாய்ந்துவிடும் என்று ஆட்சியாளர்கள் அஞ்சுகின்றனர். அதனால்தான் அளவான உரிமைகளையே தந்து கண்காணிப்பில் வைத்துக் கொண்டுள்ளனர். எந்த நேரத்தில் எது வெடிக்குமோ என்று அச்சத்திலேயே அவர்கள் உள்ளனர்.
காலனியாதிக்கத்தை எதிர்த்து நாம் போராடிய போது அது தேச துரோகமாகக் கூறப்பட்டது. விடுதலையடைந்த நாட்டிலும் அதே சட்டம் வேறு உருவத்தில் உலவுகிறது. ஆட்சியாளர்கள் தவறு செய்யும்போது மக்கள் ஆர்த்து எழுந்தால் அதுவே அரச குற்றமாக அறிவிக்கப்படுகிறது. அந்த மக்களை ஆதரிக்கும் கட்சிகளும் எதிர்க்கட்சியாகாமல், எதிரிக் கட்சிகளாகவே ஆகின்றன.
மன்னர்கள் காலத்திலிருந்து பிரபுக்கள் காலம் வரை குடிமக்கள் அடக்கி ஒடுக்கப்பட்டனர். அவர்கள் வாய் திறவாமல் இருந்தால்தான் உயிர்வாழ முடியும். அவர்கள் உண்ணும்போது மட்டுமே வாயைத் திறக்க வேண்டும். மற்றபடி வாய்திறந்து பேசமுடியாத அடக்குமுறை.
மக்கள் தூங்கிக் கிடந்தவரை எங்கும் அமைதி நிலவியது. அவர்கள் விழித்துக் கொண்டபோது கலவரம் வெடித்தது. கலகத்தில் பிறப்பது நீதி என்பது அப்போதுதான் தெரிந்தது. ஆளுவோரின் கோட்டைகளும், கொத்தளங்களும் நொறுங்கி தரைமட்டமாயின. அதைத்தான் புரட்சி என்றார்கள்.
இங்கிலாந்தின் தொழிற்புரட்சியும, பிரான்சில் நடந்த பிரெஞ்சுப் புரட்சியும் மனிதகுல வரலாற்றில் மாபெரும் மாற்றங்களை உருவாக்கின. மக்களாட்சிக்கு அடித்தளம் இட்டன. இந்த மக்களாட்சியை விடச் சிறந்த ஆட்சி கிடைக்காததால் இதனை ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறோம். மக்களாட்சியின் சிறப்பு என்பதே அடிப்படை உரிமைகள் அளிக்கப்பட்டிருப்பதுதான். நமது இந்திய அரசமைப்புச் சட்டமும் இதற்கு வழிவகுத்துள்ளது.
சமத்துவ உரிமை, சுதந்திரமாக வாழும் உரிமை, சுரண்டலுக்கு எதிரான பாதுகாப்பு உரிமை, விரும்பிய சமயத்தை பின்பற்றும் உரிமை, பண்பாடு - கல்வி தொடர்பான உரிமைகள், சொத்துரிமை, அரசியலமைப்புக்கு உட்பட்டுத் தீர்வு தேடும் உரிமை என்னும் பல வகைகளில் அடிப்படை உரிமைகள் அளிக்கப்பட்டுள்ளன.
குடிமக்களின் வளர்ச்சிக்கும், மகிழ்வான வாழ்வுக்கும் ஏழு உரிமைகள் சுதந்திர வாழ்வு பெறும் உரிமை என்னும் விதியின்படி வழங்கப்பட்டுள்ளன. அரசமைப்பின் 19-ஆம் விதி அந்த ஏழு உரிமைகளைக் குறிப்பிடுகிறது.
இதன் முதல் விதியே பேச்சுரிமையும், கருத்தை வெளிப்படுத்தும் உரிமையும் ஆகும். இதற்குத் தடை வரும்போதெல்லாம் நாட்டில் போராட்டங்களும், ஆர்ப்பாட்டங்களும் பொங்கி எழுகின்றன. பத்திரிகை மற்றும் தொலைக்காட்சி ஊடகங்கள் தங்கள் உரிமைகள் நசுக்கப்படுவதாக குரல் எழுப்புகின்றன.
மக்களாட்சியில் நான்காவது தூணாகக் கருதப்படும் பத்திரிகைகள் ஆள்வோருக்கு அடங்கி இருந்தால் நலம் என்று எண்ணுவது இயற்கை. அதற்கு எதிராக மாறும்போது அரசாங்கம் தனது அதிகாரத்தைக் காட்ட எண்ணுகின்றது. அதில் ஏற்படும் வெற்றியும், தோல்வியும் அரசியலில் பெரும் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்துகின்றன. ஆட்சி மாற்றத்திற்கும் வழி வகுக்கின்றன.
அண்மையில் தமிழ்நாட்டில் ஒரு செய்தி வெளியிட்டது தொடர்பாக பத்திரிகையாளர் ஒருவர் கைது செய்யப்பட்டதும் இப்படித்தான் ஒரு பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது. அதுவும் இந்தியத் தண்டனை சட்டம்  124 என்னும் சட்டப்பிரிவை இதற்குப் பயன்படுத்தியதை பத்திரிகை உலகமே எதிர்த்தது. 
இதனை இதுவரை இந்தியாவில் பத்திரிகையாளர் மீது யாரும் பயன்படுத்தியது இல்லை என்றும், இப்போது இதனைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் ஒரு தவறான முன் உதாரணம் ஏற்பட்டு விடக் கூடாது என்றும் பத்திரிகையாளர் சார்பில் கூறப்பட்டதை நீதிமன்றம் ஏற்றுக் கொண்டு அவரை விடுதலை செய்தது.
எல்லாருக்கும் இருப்பது போல பத்திரிகையாளர்களுக்கும் பொறுப்புணர்வு வேண்டும். விருப்பு, வெறுப்பு இல்லாமல் நடுவு நிலையோடு செயல்பட வேண்டும். உரிமைகளுக்குப் போராடுவது போல கடமையிலும் கவனம் வேண்டும்.  "வாழ்க்கை என்பது ஒரு போராட்டம். வலி இல்லாத போராட்டம் இல்லை. வாழ்க்கை என்பது ஒரு வேள்வி. தீயில்லாத வேள்வியில்லை. வாழ்க்கை என்பது ஒரு கடல், அலையில்லாத கடல் இல்லை' என்றார் எழுத்தாளர் காண்டேகர். 
இலங்கையில் விடுதலைப் போராளிகளுக்கு ஆதரவாகப் பத்திரிகையில் ("நார்த் ஈஸ்டர்ன் ஹெரால்டு') கட்டுரை எழுதியதற்காக 2008 மார்ச் 7-இல் ஜே.எஸ். திசைநாயகம் என்னும் பத்திரிகையாளர் கைது செய்யப்பட்டார். தீவிரவாதத்தை ஆதரித்தது உறுதிப்படுத்தப்பட்டதால் 20 ஆண்டுகள் சிறைத் தண்டனை விதித்தது கொழும்பு உயர்நீதிமன்றம்.
இதேபோல் அரசுக்கு எதிராகத் தொடர்ந்து எழுதி வந்த வசந்தா விக்ரமதுங்க 2008 ஜனவரியில் தனது பத்திரிகை அலுவலகத்துக்கு வெளியே சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார். அந்த மூன்று ஆண்டுகளில்  இலங்கையில் ஒன்பது பத்திரிகையாளர்கள் கொல்லப்பட்டடனர். 27 பேர் தாக்கப்பட்டனர். அந்த நிகழ்வுகள் முடிந்துவிடவில்லை. இப்போதும் தொடர்கிறது.
"இலங்கையில் திசைநாயகம் போன்றவர்கள் கைது செய்யப்பட்டது பத்திரிகை சுதந்திரத்தின் மீதான அச்சுறுத்தலுக்கு ஒரு உதாரணம்' என்று அமெரிக்காவின் அன்றைய அதிபர் பராக் ஒபாமா கூறினார். உலகப் பத்திரிகை சுதந்திர நாள் விழாவில் உரையாற்றுகையில் இதனைக் கூறினார்.
அண்மையில் நிகழ்ந்த சவூதி அரேபிய செய்தியாளர் ஜமால் கஷோகியின் மரணத்தை கருத்துச் சுதந்திரத்தின் படுகொலை என்றே கூறுகிறார்கள். 
செய்தியாளர் கஷோகி, சர்ச்சையின் காரணமாகவே சொந்த நாட்டிலிருந்து தப்பித்து இலண்டன் சென்றார். அமெரிக்காவில் வசித்துவந்த அவர், அங்கிருந்து வெளியாகும் "வாஷிங்டன் போஸ்ட்' நாளிதழில் கட்டுரைகள் எழுதி வந்தார். சவூதி அரச குடும்பத்துக்கு நெருக்கமாக இருந்தாலும், அரசின் கொள்கைகளுக்கு எதிராகவும், பட்டத்து இளவரசருக்கு எதிராகவும் அவர் கருத்துகளைத் தெரிவித்து வந்தார்.
இந்தச் சூழலில் துருக்கி நாட்டு பெண்ணைத் திருமணம் செய்ய விரும்பிய அவருக்கு அந்த நாட்டுச் சட்டப்படி சில ஆவணங்கள் தேவைப்பட்டன. அதனைப் பெறுவதற்காக அவர் துருக்கியின் இஸ்தான்புல் நகரிலுள்ள சவூதி அரேபிய துணைத்தூதரகத்துக்குச் சென்றார். அதன்பிறகு அவரைக் காணவில்லை.
தூதரகத்துக்குள் அவரை சவூதி அரேபியா அனுப்பிய ஆட்கள் கொன்று விட்டதாகவும், கருப்பு நிறக் காரில் அவரது உடலை வெளியே கொண்டு சென்றதாகவும் துருக்கி அரசு கூறிவந்தது. அதற்கான ஆதாரங்கள் துருக்கி அதிகாரிகளிடம் இருப்பதாகவும் நம்பத்தகுந்த தகவல்கள் தெரிவித்தன.
அது உண்மை என்பது இப்போது தெரிய வருகிறது. துருக்கியில் உள்ள தங்களது துணைத் தூதரகத்தில் செய்தியாளர் கஷோகி கொலை செய்யப்பட்டதை முதல் முறையாக சவூதி அரேபியா ஒப்புக் கொண்டுள்ளது.
மேலும் இந்த விவகாரம் தொடர்பாக இரு உயர் அதிகாரிகளை பதவி நீக்கம் செய்ததாகவும், 18 பேரை கைது செய்துள்ளதாகவும் அந்த நாடு அறிவித்திருப்பது ஊடக உலகத்தை அதிர்ச்சியடைய வைத்துள்ளது. "செய்தியாளர் கஷோகி மாயமானது பற்றி சவூதி அரபியா அளித்துள்ள விளக்கம் நம்பகத் தன்மை வாய்ந்ததாக உள்ளது' என்று அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் அறிவித்துள்ளார்.
இவ்வாறு கருத்துரிமைக்கு எதிரான நடவடிக்கைகள் உலகெங்கும் நிகழ்ந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றன. அதனை மீட்டெடுக்கும் பணியும் தொடர்ந்து கொண்டுதான் உள்ளது. ஐ.நா. அவையும் அதற்கான வழிகாட்டு நெறிகளை வகுத்து அளித்துள்ளது. அதனை ஏற்றுக் கொண்டு அரசுகள் நடைமுறைப்படுத்துவதன் மூலம் நாட்டில் நல்லாட்சியை நிலைநாட்ட முடியும்.
இரண்டாம் உலகப்போர் முடிவடைந்ததும் மனித உரிமைப் பிரகடனம் அதற்காகத்தான் அறிவிக்கப்பட்டது. 
"மனிதர்களை சுதந்திரமாகவும், சமத்துவமாகவும், இயற்கை பிறப்பிக்கிறது. ஆகவே இயற்கை நியதிப்படி மக்கள் சுதந்திரமாகவும், கண்ணியமாகவும், சமத்துவமாகவும் வாழ்வதற்கு உரிமை உள்ளவர்கள் ஆகின்றனர்' என்கிறது பன்னாட்டு மனித உரிமைப் பிரகடனம்.
இந்த உரிமையை அடைவதற்கு கருத்து உரிமையே ஆதாரமாக உள்ளது. அதனைத் தொடர்ந்து காப்பாற்றி வரவேண்டும். அந்தக் கடமை அரசுக்கு மட்டுமல்ல, எழுத்தாளர்கள் மற்றும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் இருக்கிறது. அதனைக் கண்காணிக்கும் பொறுப்பு குடிமக்களுக்கு இருக்கிறது.

கட்டுரையாளர்: எழுத்தாளர்.

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/29/கருத்துரிமை-காப்போம்-3028905.html
3027818 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் வற்றவில்லை பாலியல் ஆறுகள் தி. இராசகோபாலன் DIN Saturday, October 27, 2018 03:05 AM +0530 பாலியல் வன்முறைகள் இன்றைக்குப் போல் என்றைக்கும் பெருக்கெடுத்து ஓடியதில்லை எனலாம்.  தொடக்கப்பள்ளியில் கல்வியைச் சொல்லிக் கொடுக்க வேண்டிய ஆசிரியர்களில் சிலர், கலவியைச் சொல்லித் தரத் தொடங்கிவிட்டார்கள்.  அதனால் பெற்றோர்களாலும் பொதுமக்களாலும் முகத்திரை கிழிக்கப்பட்டு மானபங்கப்பட்டு நிற்கின்றனர்.  
பல்கலைக்கழகங்களில் பாலியல் வன்முறை ஓர் அங்கீகரிக்கப்பட்ட பாடமாகவே அரங்கேற்றப்படுகிறது. பேராசிரியர்களும் துணை வேந்தர்களும் கூச்சநாச்சம் இன்றி பந்தியில் அமர்வது, பாலியல் விருந்தில் மட்டுமே! 
கல்விக் கழகங்களில் பால பாடமாக இருக்கும் பாலியல் வன்முறையில் சிக்கிய குட்டி ஆடுகள்தாம் வெட்டப்படுகின்றனவே தவிர, ஓநாய்கள் இன்னும் ஓலமிட்டுக் கொண்டுதான் இருக்கின்றன.
அரசு அலுவலகங்கள், பலரும் நடமாடுகின்ற இடமாக இருப்பதால், பாலியல் வன்முறைகளுக்கு வாய்ப்புகள் குறைவு. மேலும், பெண்பாலரின் நோக்கம் அறியாமல் வழிசல் விடும் ஆடவர் திலகங்கள் உரிய அவமானங்களை வாலாட்டியவர்களிடமே பெற்று விடுவதால், பாலியல் வன்முறை அரசு அலுவலகங்களில் ஒரு கட்டுப்பாட்டிற்குள்ளேயே இருக்கிறது எனலாம். அரசு ஊழியர்கள் வாகனங்களில் பயணிக்கும்போதுதான், அவர்களுடைய உணர்வுகளைக் காயப்படுத்தக்கூடிய சம்பவங்கள் நேருகின்றன.
கலைத்துறையிலே தொன்றுதொட்டுக் கலப்பு கலாசாரம் உண்டு என்றாலும், அக்காலத்தில் அது பெரிதுப்படுத்தப்படவில்லை. காரணம், இணக்கம் உள்ளவர்களே கலப்பு கலாசாரத்தில் ஈடுபட்டதால், அதனை யாரும் கண்டு கொள்ளவில்லை.  பால் வியாபாரத்தில் தண்ணீர் கலப்பதை எவ்வாறு தடுக்க முடியாதோ, அது போல கலைத்துறையிலும் கலப்பு கலாசாரத்தைத் தவிர்க்க முடியாது. 
பாலியல் வன்முறை இன்று மத பீடங்களில் பாம்புபோல் படமெடுத்து ஆடுகின்றது.  மத பீடத்தில் பாலியல் வன்முறையில் ஈடுபடுபவர்களை, மடாலயங்கள் கண்டுபிடித்துத் தண்டிப்பதற்குப் பதிலாக, அவர்களைப் பாதுகாப்பதற்கே பெரிதும் முயலுகின்றன. அதனால் பாவமன்னிப்பு வேண்டி வருபவர்களே, பாவ மன்னிப்புத் தருகின்றவர்களுக்குப் பாவமன்னிப்புத் தர வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டு விடுகிறது.  மதபீடங்களின் துவராடைகள் சில அப்பாவி ஆடுகளின் கழுத்தை நெரிப்பதால், பாலியல் வன்முறை, அங்கிங்கெனாதபடி எங்கும் வியாபித்திருக்கிறது.
பாலியல் வன்முறை மற்ற துறைகளைக் காட்டிலும், அரசியல் கூடாரங்களிலும், அதிகார மையங்களிலும் ஏகோபித்து நடந்து கொண்டிருக்கிறது. சட்டம் அவர்களுடைய கரங்களிலே இருக்கின்ற காரணத்தால், பாலியல் வன்கொடுமைகளில் உச்சத்திற்கே அவர்களால் செல்ல முடிகிறது. உதாரணத்திற்கு 1970-களில் உத்தரப் பிரதேசத்திலும், உத்தரகண்டிலும் முதல்வராக இருந்த ஒருவருடைய லீலையைச் சொல்லலாம் (மறைந்து விட்ட அவரின் பெயரைக் குறிப்பிட்டு அவரை அவமானப்படுத்த விரும்பவில்லை).
இரண்டு மாநிலங்களில் முதல்வராக இருந்த அவர், பின்னர் ஆந்திர மாநில ஆளுநரானபோதும் தம்முடைய பாலியல் பரிபாலனத்தை நிறுத்தவில்லை. அதனால், அவர் மேலதிகாரத்தால் பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்டார். கடைசியாக அவரிடத்து மரபணு சோதனைகளை நிகழ்த்தி, மருத்துவர்கள் நிரூபித்த பிறகுதான், பாவத்தின் சம்பளங்களைப் பெற்றுக் கொண்டார். 
காமம் வேட்டை நாய் போன்றது.  அதற்குரிய இரையை அது பற்றுகின்ற வரையில் அதன் வேகம் அடங்காது.  எனவேதான், தேசியக்கவி பாரதியார், "மோகத்தைக் கொன்றுவிடு; அல்லால் எந்தன் மூச்சை நிறுத்திவிடு' எனப் பாடினார்.  ரோம சாம்ராஜ்ஜியத்தை விஸ்தரிப்பதற்கு ஜுலியஸ் சீசர், ஆண்டனி, லிபிடஸ் ஆகிய மூன்று பெரும் தளபதிகளும் மூன்று திசைகளை நோக்கிப் புறப்பட்டார்கள். ஆனால், கிளியோபாட்ராவின் மேல் கொண்ட மோகத்தால் மூன்று பேரும், கிளியோபாட்ராவின் காலடியில் வீழ்ந்து கிடந்தார்கள். அதனை ஷேக்ஸ்பியர், "ரோம சாம்ராஜ்ஜியத்தின் மூன்று பெரும் தூண்களாகிய மூவரும் ஒரு பெண்ணின் காலடியில் வீழ்ந்து கிடந்தார்கள்' என எழுதினார்.
1960-களில் இங்கிலாந்தில் ஹெரால்ட் மாக்மில்லன் என்பவர் பிரதமராக இருந்தார். அவருடைய மந்திரி சபையில் பாதுகாப்புத் துறை அமைச்சராக இருந்த புரொபியூமா, உலகப் பேரழகியும் உளவாளியுமான ஹெலன் கீலரிடம் கள்ளக்காதல் கொண்டிருந்தார்.  கீலர், வல்லரசுகளின் பாதுகாப்புத்துறை அமைச்சர்களோடு உறவாடி, அந்த நாட்டுப் பாதுகாப்பு இரகசியங்களை உளவாய்ந்து, அடுத்த நாட்டுக்குச் சொல்லக்கூடியவள். புரொபியூமா - கீலர் பாலியல் உறவுகள், இங்கிலாந்து நாட்டின் எதிர்க்கட்சிகளுக்குத் தெரிய வரவே, அவர்கள் அதனைக் காட்டி ஹெரால்ட் மாக்மில்லனின் ஆட்சியைக் கவிழ்த்தார்கள். 
முக்கோடி வாழ்நாளும் முயன்றுடைய பெருந்தவமும் உடைய இராவணன் ஒரு "கற்பின் கனலி'யின்மேல் கொண்ட காமத்தால், களப்பட்டான். அதனால், இறந்து கிடக்கின்ற இராவணனைப் பார்த்து, அவனுடைய இளவல் வீடணன், "உயிர்கொடுத்துப் பழிகொண்ட பித்தா' என ஏசினான். இன்னோர் இளவலான கும்பகருணனும், "சிட்டர் செயல் செய்திலை; குலச்சிறுமை செய்தாய்' என இராவணனை எச்சரித்தான். மற்றைய குற்றங்கள் ஒருவனுடைய நிகழ்காலப் பெருமைகளை மட்டுந்தான் அழிக்கும். ஆனால், காமம் ஒருவன் வாழ்நாள் முழுமையும் சேர்த்து வைத்த புகழையும் பெருமையையும் கொன்றுவிடும்.காமத்தின் கொடுமையையும் சீரழிவையும், சீத்தலைச் சாத்தனார் இயற்றிய "மணிமேகலை'யைப்போல், வேறு எந்த நூலும் எடுத்துச் சொல்லவில்லை எனலாம்.  சங்க காலத்திலும், காப்பிய காலத்திலும் பரத்தையர் ஒழுக்கத்திலும் சிற்றின்பத்திலும் மூழ்கிச் சீரழிந்த சமுதாயத்தைக் கண்டிப்பதற்காகவே, சாத்தனார் மாதவியையும் மணிமேகலையையும் துறவி ஆக்குகின்றார். ஆடவர் சமுதாயத்தின்மேல் கொண்ட ஆத்திரத்தின் காரணமாகவே இருவரையும் பெளத்த துறவிகள் ஆக்குகிறார். மேலும், இல்லற வாழ்வியலையே "தீத்தொழில்' எனப் பேசவும் செய்கிறார், சீத்தலைச் சாத்தனார்.
ஆடவர் கண்டால் அகலமுடியாத பேரழகையுடைய மணிமேகலையின் மேல் மையல் கொள்ளுகின்றான், அரசிளங்குமாரனாகிய உதயகுமாரன். அவள் செல்லுமிடமெல்லாம் தொடர்ந்து செல்லுகின்றான். பல வழிகளில் அவனிடமிருந்து தப்பிக்கின்றாள் மணிமேகலை. அவனோ "மணந்தால் மணிமேகலை; அன்றேல் மரணதேவி' எனக் கூறிக்கொண்டு ஒருதலைக் காதலினாலேயே வெட்டுப்பட்டுச் சாகின்றான். 
மணிமேகலை துறவியானாலும், உதயகுமாரனுடைய நேசத்தை எண்ணியபொழுது, அவன் மேல் மணிமேகலைக்கு ஆசை பிறக்கின்றது. துறவியான பிறகும் உதயகுமாரன் மேல் மணிமேகலையின் நெஞ்சம் அலைபாய்வதை வைத்துச் சாத்தனார், "இதுவோ அன்னாய்! காமத்து இயற்கை' என்பார்.  இது ஒவ்வொரு ஆடவருடைய நெஞ்சிலும் பொன்னெழுத்துக்களில் பொறிக்கப்பட வேண்டிய வரி  ஆகும்.
இன்றைக்குப் பாலாறாகப் பாலியல் வன்முறைகள் பெருக்கெடுத்ததற்கு, நம்மிடையே இராமகிருஷ்ணப் பரமஹம்சர், சுவாமி விவேகானந்தர் போன்ற ஆன்மிகத் தலைவர்கள் இல்லாமல் போனமையும் ஒரு காரணமாகும். பரமஹம்சர் திருமணத்திற்குப் பிறகு சாரதாமணி அம்மையாரைப் பராசக்தியின் அம்சமாகவே பார்க்கத் தொடங்கியதுடன், அவரை வழிபடவும் ஆரம்பித்தார். சுவாமி விவேகானந்தர் பேச்சில் விருப்புற்று வந்த நிவேதிதாவை, அவர் ஒரு சகோதரியாகவே பார்க்கத் தொடங்கினார். அமெரிக்கா சென்றபோதும் அங்குள்ள பெண்களை "சகோதரிகளே' என்றுதான் அழைத்தார்.
கல்விக்கூடங்கள் ஒரு காலத்தில், கலைக்கூடங்களாக இருந்தன. ஆசிரியர்களுக்கு ஒரு சுதர்மம் இருந்தது. இப்பொழுது ஊதியத்தை எண்ணியே ஆசிரியத் தொழிலுக்கு வந்தவர்கள் அதிகமாகிப் போனதால், கல்விக்கூடங்கள் சர்க்கஸ் கொட்டகைகள் ஆகிவிட்டன.
காந்தியடிகள், ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயணன் போன்ற தியாகவுள்ளம் கொண்ட தலைவர்கள் இருந்ததால், இந்தத் தேசம் புண்ணிய பூமி ஆயிற்று. "இந்தியாவுக்கு சுதந்திரம் வந்தால்தான் திருமணம்' என வைராக்கியம் கொண்ட தலைவர்கள் பலர் வாழ்ந்தார்கள்.
இந்திய நாட்டில் பாலியல் வன்முறைகள் ஒழிய வேண்டுமென்றால், குடும்பங்கள் கோயில்களாக மாற வேண்டும். பெற்றோர்கள் பிள்ளைகளுக்கு முன்மாதிரியாகத் திகழ வேண்டும்.கல்வி நிலையங்கள் கெளரவர்களின் கூடாரமாக மாறாமல், பாண்டவர்களின் புண்ணிய பூமியாக மாற வேண்டும். 
பல்கலைக்கழகங்கள் பாலியல் வியாபாரிகளின் ஆதிக்கத்திற்குக் கீழ் வராமல், இராணுவ அதிகாரிகளின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வர வேண்டும். 
பாலாறு வறண்டு கிடக்க, பாலியல் ஆறுகள் பெருகி ஓடும் அவலத்துக்கு யார் அணை கட்டுவது? சந்தைப் பொருளாதாரமும் நுகர்வோர் கலாசாரமும் நமது அடிப்படைப் பண்பாட்டு விழுமியங்களை அகற்றிவிட்டு, சிம்மாசனம் ஏறிவிட்டிருக்கின்றன. மேலை நாட்டு கலாசார மோகத்திலும் நாகரிகத்திலும் மயங்க முற்பட்டிருக்கிறோம். கண்களை விற்று சித்திரம் வாங்கி மகிழும் மனநிலையில் மாற்றம் ஏற்படாதவரை, வற்றிவிடாது பாலியல் ஆறுகள்.

கட்டுரையாளர்:பேராசிரியர் (ஓய்வு).

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/27/வற்றவில்லை-பாலியல்-ஆறுகள்-3027818.html
3027817 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் மருத்துவம்: தொழிலல்ல, சேவை! தி. வே. விஜயலட்சுமி DIN Saturday, October 27, 2018 03:03 AM +0530 முன்பெல்லாம் மக்கள் இயற்கையோடு இணைந்து, இயற்கை உணவை உண்டு வாழ்ந்தனர். காய்ச்சல், வயிற்றுவலி போன்ற பிணிகட்கு நாட்டு மருந்தையே நாடினர் நகர்ப்புறங்களிலோ குடும்ப மருத்துவர் மட்டுமே மருத்துவ சிகிச்சை அளிப்பர். நீரிழிவு, இதய நோய், புற்று நோய்த்தாக்கம் கிராமங்களில் அறவே இல்லை. நகரத்தில் ஆயிரத்தில் ஒருவர்க்கு மட்டும் பாதிப்பு ஏற்பட்ட நிலையிருந்தது. 
இக்காலத்தில், துரித உணவு முறை, அவசர கதியில் செல்லும் வாழ்க்கைமுறை, உணவில் கலப்படம், உடல் உழைப்பின்மை, சுற்றுச் சூழலால் ஏற்படும் மாசு இவற்றால் பிணி பல்கிப் பெருகி மக்களை வாட்டுகிறது. பொருள் வசதிபடைத்தவர் தவிர மற்றவர் அரசு மருத்துவ மனைகளையே நாடுகின்றனர்.
தனியார் மருத்துவமனைகளில் நோயாளிகளைத் தனிப்பட்ட முறையில் கவனித்து சிறந்த சிகிச்சை அளித்தாலும் மருத்துவச் செலவு மிக அதிகம். சிறு நோய்க்குக் கூட பல ஆயிரம் கொடுத்து சிகிச்சை பெறும் கட்டாயத்திற்கு ஆளாக்கப்படுகின்றனர். சாதாரண காய்ச்சல் என்றால் கூட தேவையற்ற ரத்தப் பரிசோதனை, சி.டி.ஸ்கேன் போன்ற ஆய்வுகள் செய்த பின்னர்தான் சிகிச்சை அளிக்கப்படுகிறது. 
நோயாளிகள் பொருள் வசதி படைத்தவர்கள் என்று அறிந்து விட்டால் அதிகக்கட்டணம் உள்ள சிறப்பு அறைகளைக் கொடுத்து பணம் கறக்கிறார்கள். இதில் நடுத்தர வர்க்கத்தினர் தான் பெரிதும் பாதிக்கப்படுகின்றனர். படித்தவர்கள்  காப்பீட்டு நிறுவன உதவியால் ஓரளவு நிலைமையைச் சமாளிக்கிறார்கள். தனியார் மருத்துவமனைகள் இன்று வர்த்தக நிறுவனங்களாக செயல்பட்டு வருகின்றன என்பதே உண்மை.
அக்காலத்தில் கிராமங்களில் ஒவ்வொரு குடும்பத்துக்கும் குடும்ப மருத்துவர் என்று ஒருவர் இருந்தார். உடல் நலிவடைந்தால் அவரைத்தான் பார்ப்பார்கள். சிலரால் செல்ல இயலாவிடின் அழைத்தால் அவரே இல்லத்திற்கு வந்து சோதித்துப் பார்த்து மருந்து கொடுத்துச் செல்வார். இன்று குடும்ப மருத்துவர்கள் அருகிவிட்டனர். 
தற்காலத்தில் நடுத்தரப் பிரிவைச் சேர்ந்தவர்கள் காய்ச்சல், தலைவலி என்றாலே  சிறப்புநிலை மருத்துவரிடம் சென்று சிகிச்சை பெறுவதால் படும் இன்னல்கள் கொஞ்சநஞ்சமல்ல. பரிசோதனை முடிவதற்குள் ஒருமாத வருவாயை எடுத்து வைக்க வேண்டிய சூழல் ஏற்படுகிறது.
ஒருசில மருத்துவர்களே வருவாயை எதிர்பார்க்காமல் சேவையில் ஈடுபடுகிறார்கள். அப்பணி ஏழை, எளியவர்களுக்குப் பயன்பட வேண்டும்           விபத்தில் சிக்கியவர்களைக் காப்பாற்ற அனைவரும் முன்வர வேண்டும். விபத்து வழக்குகள் குறித்து பயப்படக் கூடாது. விபத்தில் காயம் அடைந்தவர்களை எந்த இடத்திலும் சிகிச்சைக்காகச் சேர்க்கலாம், விபத்து தொடர்பாக வழக்குப் பதிவு செய்யலாம் என்று சட்டம் உள்ளது. எனவே, பாதிக்கப்பட்டவர்கட்கு மருத்துவர்கள் தயங்காமல் உதவ முன்வர வேண்டும்.
மருத்துவர்கள் சேவை மனப்பான்மையுடன் செயலாற்றினால், நோயைக் கண்டு மக்கள் அஞ்ச வேண்டாம். செலவை எதிர் நோக்கும் அச்சவுணர்வே நோயின் தீவிரத்தை அதிகப்படுத்தி விடுகிறது.
இந்தியாவிலேயே மருத்துவப்பட்டம் பெற்ற முதல் பெண் பட்டதாரியான டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டிதான் மருத்துவ மனைகளில் பெண் மருத்துவர்களை நியமிக்க வழிவகை செய்தார். மேலும், புற்று நோயை ஒழிக்க ஆய்வுக்கழகம் அமைத்ததும் அவர்தான். ஒவ்வொரு மருத்துவரும் அவரை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். அவர் மருத்துவம் தொடர்பாக எழுதிய நூல்களை மருத்துவக் கல்லூரியில் பாடப்புத்தகங்களாக வைக்க வேண்டும். 
மருத்துவம் என்பது தொழில் அல்ல; அது ஒரு சேவை. இதனை மருத்துவர்கள் உணர வேண்டும். மருத்துவர்கள் நோயாளிகளை அன்புடன் அணுகி, அவரை சோதித்து, நோயின் தன்மை குறித்து உறவினர்களிடம் தெளிவாக விளக்க வேண்டும். இளம் மருத்துவர்கள் தங்களைவிட மூத்த மருத்துவர்களின் அனுபவத்தைக் கேட்டுத் தெரிந்து கொண்டு அதன்படி நடந்து கொள்ள வேண்டும். 
நோயாளிகள் மருத்துவர்களை தெய்வமாகவே நினைக்கின்றனர். ஆனால் சில மருத்துவர்கள் செயற்பாடு இரக்கமற்ற நிலையில் இருப்பதைப் பார்க்க நெஞ்சம் நோகிறது.
சில மாதங்கட்கு முன்னர், எண்பது வயதைக் கடந்த இதய நோயாளி ஒருவர், மருத்துவமனைக்கு வந்தார். ஆனால், பணம் கொண்டுவர மறந்து விட்டார். மருத்துவரின் காரியதரிசி, அம்முதியவரை மீண்டும் வீட்டுக்குப் போய் தொகையை எடுத்து வரவேண்டும் என்று சொல்லி அவர் மருந்துச் சீட்டுகளை வாங்கி வைத்துக் கொண்டார். மனம், உடல் சோர்ந்து அம்முதியவர் வீட்டுக்குப் போய் பணம் கொண்டு வந்த பிறகே மருத்துவர் சிகிச்சையளித்தார்.
ஆனால், அதே சமயம்  சிகிச்சையோடு அன்பையும் ஒரு சேர அளித்து காப்பாற்றும் மருத்துவர்களும் இருக்கின்றனர். அத்தகைய பரந்துவிரிந்த மனம் அனைவர்க்கும் இருந்தால், எளியோரும் முதியோரும் மனச்சுமையின்றி தம் நாள்களைக் கழிப்பர். மருத்துவர்கள் தாங்கள் செய்வது தொழிலன்று; மனித உயிர்களைச் காக்கும் மகோன்னதமான சேவை என்பதை என்றும் நினைவிற் கொள்ள வேண்டும். 
சமூகம் நோய்ப்பிடியிலின்று தங்களை விடுவித்துக் கொள்ள, மருத்துவம் பற்றிய புரிதல் உணர்வுடன், சுற்றுப்புற சுகாதாரத்தைப் பேணி நம் நாட்டு தட்ப வெப்ப நிலைக் கேற்ற உணவு முறை உடற்பயிற்சி, யோகா, போன்றவற்றைக் கடைப்பிடித்து வாழ்ந்தால் நோயற்ற வாழ்வு வாழலாம்.
பெருகிவரும் மக்கள் தொகைக்கு ஏற்ப புதிய மருத்துவக் கல்லூரிகளைத் தொடங்குவதும் சிறந்த சேவை மனப்பான்மையுடைய மருத்துவர்களை உருவாக்குவதும், மத்திய, மாநில அரசுகளின் கடமை என்று சென்னை உயர்நீதிமன்றம் அறிவுறுத்தியுள்ளது. மக்களுக்குத் தரமான சிகிச்சையளிக்க அர்ப்பணிப்பு உணர்வுடன் பணியாற்ற வேண்டியது மருத்துவர்களின் கடமை.

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/27/மருத்துவம்-தொழிலல்ல-சேவை-3027817.html
3027083 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் முற்போக்கு அல்ல; பிற்போக்கு! சா. பன்னீர்செல்வம் DIN Friday, October 26, 2018 01:47 AM +0530 மனித இனத்தின் மாறுதல்களைப் பலவாறாகப் பட்டியலிடலாம். விலங்கு, பறவை போல ஒலியெழுப்பியவன், தமிழென்றும் ஆங்கிலமென்றும் ஆயிரமாயிரம் மொழி பேசுகிறான். சூரிய ஒளி கண்டு வியந்தவன், சூரியனுக்குச் சோதிடம் கூறுகிறான். இருளைக் கண்டஞ்சியவன், இருளை ஒளிமயமாக்குகிறான். இயற்கையில் கிடைத்தவற்றைப் பச்சையாக உண்டவன், பீட்சாவைக் கூசாமல் வாய்பிளந்து சாப்பிடுகிறான். மலைக்குகைகளில் பதுங்கியவன், வானத்திலும் வீடு கட்டுகிறான். காலால் நடந்து காடு மேடு சுற்றியவன், வான் வெளியில் வலம் வருகிறான். நோயுற்றால் மயங்கி விழுந்தவன் கருப்பையிலிருக்கும் சிசுவுக்கும் அறுவைச் சிகிச்சை செய்கிறான்.
இவையெல்லாவற்றுக்கும் மேலான இரண்டு மாறுதல் பண்புகளே மனித உயிரினத்தின் உயர்வுக்கு அடிப்படையாகின்றன. ஒன்று, மற்ற உயிரினங்களைப் போல உணர்வு உந்தும்போது எதிர்ப்படும் எதிர்ப்பாலுடன் உறவாடி விலகியவன், தாயென்றும் தங்கையென்றும் விலகியுறவாடி, அவ்வுறவின் விளைவுக்கு - அதாவது, பிறக்கும் பிள்ளைக்குப் பொறுப்பேற்றல். மற்றொன்று, ஏனைய உயிரினங்களைப் போல அம்மணமாகத் திரிந்தவன், பருவநிலைக்கேற்ப ஆடையுடுத்துதல். ஆடையென்பது நாட்டுக்கு நாடு வேறுபடலாம். ஆனால், ஆடையென்ற ஒன்றை அரைகுறையாகவாவது உடுத்துதல் கட்டாயமாகிறது. அவ்வாறே ஆண்-பெண் உறவாடலில், மாமன் மகளை மணத்தல், சிற்றப்பன் மகளை மணத்தல் என உறவு முறைகள் வேறுபடலாம். ஆனாலும், ஒவ்வொரு கூட்டத்திலும் இன்னின்னார்தாம் உறவாடலாம் எனும் கட்டுப்பாடு உண்டு. அத்தகைய கட்டுப்பாடில்லாத கூட்டத்தை நாகரிகமற்ற காட்டுமிராண்டிக் கூட்டமென்று கூறுகிறோம். 
ஆக, குறிப்பிட்ட வரையறைப்படி ஆணும் பெண்ணும் சேர்ந்து வாழ்தலும், பிறக்கும் பிள்ளைகளுக்கு இருவரும் பொறுப்பாதலுமான குடும்பம் என்பதே, மனிதக் கூட்டம் ஒரு சமூகமாக இணைந்து வாழவும், பொருள் உற்பத்தி - அறிவியல் தொழில் நுட்ப வளர்ச்சி எனச் செயற்படவுமான அடித்தளக் கட்டமைப்பாகிறது. விலங்குகள், பறவைகளில் திருமணம், குடும்பம் என்பதில்லை. விரும்புகிற ஆணும் பெண்ணும் உறவாடுகின்றன. அத்துடன் ஆண் ஒதுங்கிக் கொள்கிறது. பிறக்கின்ற பிள்ளைக்கு பெண் மட்டுமே பொறுப்பாகிறது. அதுவும் கொஞ்ச நாள்களுக்குத்தான். 
திருமணம் என்பதன் வழியாகவும், திருமணம் என்பதில்லாமலும் ஆணும் பெண்ணும் சேர்ந்து வாழலாம். இருவரும் அவரவர் விருப்பம் போல் உறவாடலாம். அதுவே ஆண்-பெண் சமத்துவம், தனிமனித சுதந்திரம் என்றால் பிறக்கின்ற பிள்ளைக்கு யார் பொறுப்பு? யாருக்கோ பிறக்கும் பிள்ளைக்கு கணவனானவன், அல்லது சேர்ந்து வாழ்பவன் பொறுப்பாக வேண்டுமெனல் என்ன நியாயம்?
சிக்கலின் அடிப்படை இதில்தான் அடங்கியிருக்கிறது? பிறக்கின்ற பிள்ளைக்குச் சேர்ந்து வாழும் ஆண் - பெண் மட்டும் பொறுப்பாகத் தேவையில்லை. பிறக்கும் பிள்ளைகள் அனைவரும் சமூகத்தின் ஒட்டு மொத்தப் பொறுப்பாக வேண்டும். அதுதான் முற்போக்கு எனலாம். அதற்குக் குறிப்பிட்ட ஆணும், பெண்ணும் சேர்ந்து வாழத் தேவையில்லையே? விலங்கு, பறவை போல உணர்வு உந்தும்போது சேர்ந்து இன்புற்று அத்துடன் பிரிந்து விடலாமே. எந்தப் பிள்ளை யாருக்குப் பிறந்தது? என்பது தெரியாமல் அனைத்துப் பிள்ளைகளும் சமூகப் பொறுப்பாவதால் கணவன், மனைவி குடும்பம் என்பதில்லாத சமூகம் உருவாகிவிடும். 
இங்கே இரண்டு கேள்விகள் எழுகின்றன. முதலாவது, காடுகளிலும், மலைப் பகுதியிலும் விலங்குகள் கூட்டம் கூட்டமாகத் திரிகின்றன. விரும்புகிற ஆணும் பெண்ணும் உறவாடுகின்றன. பிறக்கும் குட்டிகள் மந்தையோடு சேர்ந்து கொள்கின்றன. மனிதக் கூட்டமும் அவ்வாறானால் ஆறறிவு படைத்த மனிதக் கூட்டத்திற்கும் மாட்டு மந்தைக்கும் என்ன வேறுபாடு? இரண்டாவது, அப்போதும் பிள்ளை பெறும் தொல்லை பெண்ணுக்கு மட்டுமாவதால் ஆணுக்குப் பெண் நிகராதல் எப்படி?
பிள்ளை பெறும் தொல்லையிலிருந்து விடுபட்டுப் பெண்கள் ஆண்களுக்கு நிகராக ஒரு வழியிருக்கிறது. தற்போது, சோதனைக் குழாய்க் குழந்தை என்பது இரண்டுவார அளவில் மட்டுமே நடைபெறுகிறது. அதனை குழந்தை முழுவளர்ச்சி பெறும் வரையும் நீட்டிக்கலாம். அதற்கேற்றவாறு சோதனைக் குழாய் என்பதைச் செயற்கைக் கருப்பை என விரிவாக்கலாம். அதே சமயம் குழந்தை முழு வளர்ச்சியடைவதற்கான கால அளவையும் குறைக்கலாம். 
அப்படியாகிவிட்டால் குழந்தை வேண்டும் கணவன் மனைவியர் குழந்தையுற்பத்தியகம் சென்று தங்களின் உயிரணுவையும் கருமுட்டையையும் கொடுத்து குறிப்பிட்ட நாள்களுக்குப் பின்னர், குழந்தையுற்பத்தியகத்திற்குச் சென்று தங்களுக்கான குழந்தையைப் பெற்றுக் கொள்ளலாம். இதன் வழியாகப் பத்து மாதம் சுமந்து பிள்ளை பெறும் தொல்லையிலிருந்து விடுபட்டு ஆணுக்குப் பெண் நிகர் என்பது முழுமையாகிவிடும். இதன்வழி, கணவன், மனைவி, குடும்பம் என்னும் அமைப்பு நீடிக்கும். 
இது போதாது, கணவன், மனைவி, குடும்பம் என்னும் அமைப்பில்லாத பொதுமைச் சமூகமாகவும் அமைய வேண்டுமெனக் கருதினால், கணவன்-மனைவி என்பதில்லாமல், ஆண்களும், பெண்களும் குழந்தையுற்பத்தியகத்திற்குச் சென்று தங்களின் உயிரணுக்களையும், கருமுட்டைகளையும் கொடுத்து விட்டுவர, யாருடைய உயிரணுவும், யாருடைய கருமுட்டையும் இணைக்கப்படுகின்றன எனக் கண்டுபிடிக்க முடியாத நடைமுறையைப் பின்பற்றினால் உற்பத்தியாகும் குழந்தைகள் சமூகத்தின் பொதுச்சொத்தாகிவிடும். அதன்வழி, கணவன், மனைவி, குடும்பம் என்பதில்லாத பொதுமைச் சமூகம், பிள்ளை பெறும் தொல்லையிலிருந்து பெண்ணுக்கு விடுதலை இரண்டும் சாத்தியமாகிவிடும்.
ஆக, ஆண்-பெண் சமத்துவத்திற்கு மூன்று வழிமுறைகள் இருக்கின்றன. முதலாவது, கணவன்-மனைவி, குடும்பம் என்பதல்லாது ஆணும் பெண்ணும் விருப்பம் போல் உறவாடலாம். பிறக்கும் குழந்தைகள் சமூகத்தின் பொதுச்சொத்து என்றாக்கலாம். இரண்டாவது, கணவன், மனைவி, குடும்பம் எனும் அமைப்பு இருக்கட்டும். ஆனாலும், கணவனும் மனைவியும் மாற்றாருடன் உறவாடுதல் குற்றமல்ல என்றாக்குதல், மூன்றாவது, கணவன்-மனைவி என்னும் குடும்ப அமைப்பில் கணவனும் மனைவியும் மாற்றாருடன் உறவாடுதலைக் குற்றச் செயலாக்குதல். இவற்றில் முதல் இரண்டும் ஆண்-பெண் சமத்துவத்துடன் மனித இனத்தை விலங்கினத்துடன் சமத்துவப்படுத்துவன. மூன்றாவது வழிமுறை, ஆண் பெண் சமத்துவத்துடன் மனித இனத்தை விலங்கினத்திலிருந்து வேறுபடுத்தி மேலுயர்த்துவது. இவற்றில் எது முற்போக்கு? எது பிற்போக்கு?
மணவாழ்க்கை தோல்வியடைந்ததன் விளைவாகவே முறையற்ற உறவு ஏற்படுகிறதாகையால் முறையற்ற உறவு குற்றச் செயலாகாது என்பது வாதமாகிறது. குடும்ப வாழ்வில் பாலியல் தவிர வேறெந்த வகையிலும் கணவனுக்கு மனைவி மீதிலும், மனைவிக்குக் கணவன் மீதிலும் மனக்குறை ஏற்படுவதில்லையா? பாலியல் என்பது உயிரியற்கையாதலால் அதனில் கட்டுப்பாடு அவசியமல்ல என்றால், கணவன், மனைவி, குடும்பம் என்பது எதற்கு? பிள்ளை பெறுதலுக்கு, கணவன் - மனைவி என்னும் குடும்ப அமைப்பு தேவையில்லையே? குடும்பம் என்னும் அமைப்பு இல்லையானால் மாட்டு மந்தைக்கும் மனிதக் கூட்டத்திற்கும் என்னதான் வேறுபாடு?
இன்னொன்று, பாலியல் மட்டுமா உயிரியற்கை? அம்மணமாகத் திரிதலும் உயிரியற்கையாதலால், அம்மணமாகத் திரிதல் முறையற்ற செயலென்றாலும் குற்றச் செயலாகாது என அறிவிப்பார்களா? பாலியல் கட்டுப்பாடின்றி, கோட்டும் சூட்டும் குட்டைப் பாவாடையும் அணிதல் மட்டும் மனிதத் தன்மையாகாது. ஆடையணிதல், பாலியல் கட்டுப்பாடு இரண்டில் எந்த ஒன்றில்லையானாலும் மனிதன் விலங்கினின்று வேறுபட்டவனாக மாட்டான்.
இந்தியக் குற்றவியல் சட்டம் 497-ஆவது பிரிவு மாற்றான் மனைவியுடன் அவன் சம்மதமின்றி பாலியல் உறவு கொள்ளும் ஆணுக்கு மட்டுமே தண்டனை வழங்கியது. இன்னொருத்தியின் கணவனுடன் அவளின் சம்மதமின்றி உறவாடும் பெண்ணுக்குத் தண்டனையில்லை. தற்போது, அந்தப் பிரிவு நீக்கப்பட்டதன் வழியாக, மணமான ஆணும், பெண்ணும் யாருடனும் உறவாடலாம் எனச் சம உரிமை வழங்கப்பட்டிருக்கிறது.
இது மனிதத் தன்மையை மறுப்பதாகாதா என்னும் வினாவுக்கு விடையாக, வேறு பல நாடுகளில் முறைகேடாகும் பாலியல் உறவு குற்றச் செயலாவதில்லை. நாமும் அதைப் பின்பற்றுதலே முற்போக்கு என்கிறார்கள். 
சமூக ஒழுங்கு முறைகளில், உலக வழக்குகளில் எது சரியானது - எது தவறானது என்பதை நமது சுய அறிவு கொண்டு தேர்ந்து தெளிவதே மனிதனுக்கு மட்டுமாகும் ஆறாவதறிவுக்கு அடையாளமாகும். ஆக, எப்படிப் பார்த்தாலும், கணவன், மனைவி குடும்பம் என்னும் அமைப்பு குற்றச் செயலாகாதவரை, கணவன்- மனைவி இருவரின் பாலியல் முறைகேடு குற்றச் செயலாகாது எனக் கூறல், மனித இனத்தை விலங்கினத்தொடு சமநிலைப்படுத்தி மனித இனத்தை பின்னோக்கி கொண்டு செல்லும் பிற்போக்கு ஆவதன்றி மனித வாழ்வை விலங்கின வாழ்விலிருந்து மேலுயர்த்தும் முற்போக்கு ஆகாது என்பது உறுதியினும் உறுதியாகும்.

கட்டுரையாளர்:
தலைமையாசிரியர் (ஓய்வு).

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/26/சா-பன்னீர்செல்வம்-3027083.html
3027079 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் காலத்தின் மாண்பு என். மாதவன் DIN Friday, October 26, 2018 01:44 AM +0530
இன்று நமக்கு உள்ள நெருக்கடிகள் பலவற்றுள் முக்கியமானது நேர நெருக்கடிதான். உயர் பதவியில் இருப்போரிலிருந்து கடைநிலை ஊழியர்கள் வரை அனைவருக்கும் ஒரு நாளைக்கு 24 மணி நேரமே. அது போலவேதான் நாள், வாரம், மாதம் என அனைத்தும். இது நாம் அறியாதது அல்ல. ஒருவர் நேரத்தை எவ்வாறு பயன்படுத்துகிறாரோ அவ்வாறே அவருடைய முன்னேற்றம் அமையும். 
உதாரணமாக, நாம் ஒரு உணவகத்திற்கு செல்கிறோம். அங்கு வடை, பூரி, சப்பாத்தி, தோசை என விதவிதமான உணவுகள் சூடாகக் கிடைக்கின்றன. உள்ளே சென்று பார்த்தால் உணவு சமைப்பவரின் சாமர்த்தியம் விளங்கும். பூரி, வடை, தோசை இவற்றுக்கான மாவு தயார் நிலையிலும், வாணலியில் எண்ணெய் தயாராகவும் இருக்க, வாடிக்கையாளர் கேட்க கேட்க உடனடியாக அவர் தயாரித்துக்கொடுக்கிறார் நமது வீட்டுப் பெண்களின் அதிகாலை நேர மேலாண்மையை எண்ணிப் பாருங்கள். அவர்கள் செய்யும் பணிகளுக்கான நேரங்களைத் தனித்தனியாகக் கணக்கிட்டால் சுமார் ஆறு மணி நேரத்துக்கு குறையாமல் வரும். ஆனால் அந்த ஆறு மணி நேரப்பணியை அவர்கள் சுமார் மூன்று மணி நேரத்தில் முடித்து விடுவார்கள். அதற்குக் காரணம், அவர்களின் நேர மேலாண்மையே. உதாரணமாக, கேஸ் அடுப்பில் குக்கர் வைத்துவிட்டு வாஷிங் மெஷினை இயக்குவர், குழந்தைகளுக்குத் தலை பின்னுவர். இப்படியாக ஒரே நேரத்தில் பல வேலைகள் நடந்துகொண்டிருக்கும். தொடர்ந்து பல நாள்கள் செய்வதன் மூலம் எந்தெந்த பணிகளை எவ்வாறு ஒன்றுக்கொன்று பாதிப்பில்லாமல் செய்யலாம் என்ற திறமையை அவர்கள் பெற்று விடுகிறார்கள். 
அவ்வளவு ஏன், நம்மையே எடுத்துக்கொள்வோம். மாலை வேளையில் கடைத்தெருவிற்கு கிளம்புகிறோம். மளிகைக் கடை , காய்கறிக் கடை, மருந்துக் கடை, கோயிலுக்குச் செல்வது, மருத்துவரைச் சந்திப்பது- இப்படியான வேலைகளுக்காகச் செல்லும்போது, ஒவ்வொரு இடமாகச் செல்வதற்கும், முன்பே திட்டமிட்டு நேரத்தை மிச்சப்படுத்துவதற்கும் வேறுபாடு உண்டல்லவா? நாம் கிளம்பும்போதே, அந்தந்த கடைக்கான பட்டியலைத் தயார் செய்து கொண்டு கிளம்ப வேண்டும். முதலில் உள்ள கடையில், பிறகு அடுத்த கடையில் என பட்டியலைக் கொடுத்துவிட்டு கோவிலுக்குச் சென்று அல்லது மருத்துவமனைக்குச் சென்று திரும்புவதற்குள் இவர்கள் தயார் செய்து வைத்திருப்பதை எடுத்துக்கொண்டு வீடு திரும்ப வேண்டும். இப்படியாகத் திட்டமிட்டுச் செல்லும்போது சுமார் 50 சதவீத நேரம் மிச்சமாகும்.
சில நேரங்களில் நாம் மேற்கொள்ளும் பணி எப்போது முடியும், எவ்வளவு நேரத்தில் நமக்கான அடுத்த பணி தொடங்கும் என்று தெரியாத நிலையும் ஏற்படும். உதாரணமாக, மருத்துவரைக் காணச் செல்கிறோம். நமக்கான டோக்கன் எண் வரும்போதுதான் நாம் அழைக்கப்படுவோம். எப்படி இருப்பினும் ஒரு அரை மணி நேரமாவது காத்திருக்க வேண்டியிருக்கும். இதுபோன்ற நேரத்தையும் நாம் பயனுள்ள வகையில் செலவிட முடியும். எப்படி? ஒரு புத்தகத்தை எடுத்துச் சென்று, காத்திருக்கும் நேரத்தில் நாம் வாசிக்கத் தொடங்கிவிட்டால் நமது நேரம் பயனுள்ள வகையில் செலவாகும். பேருந்துக்காகவோ ரயிலுக்காகவோ காத்து நிற்கிறோம். அது சரியான நேரத்தில் வருவது நம் கையில் இல்லை. அதுபோன்ற நேரங்களிலும் புத்தகங்களைப் படித்து நேரத்தைப் பயனுள்ளதாக்கலாம். இதன் மூலம் நமது நேர மேலாண்மையும் மேம்படும்.
வீட்டில்கூட வீணாகும் நேரத்தை பயனுள்ள வகையில் செலவிடலாம். உதாரணமாக தோசைக்கல்லில் தோசையோ சப்பாத்தியோ சுடுகிறோம். அல்லது பால் காய்ச்சுகிறோம். இது போன்ற நேரங்களில் நாம் அந்த இடத்தை விட்டு நகர இயலாது. ஆனால் நிற்கும் நேரத்திலும் வேறு ஏதும் செய்ய இயலாது. இது போன்ற நேரங்களையும் வாசிப்புக்கு பயன்படுத்தலாம்.
இது போலவே சில செயல்களை முழுவதுமாக செய்து முடிக்க சிலருக்கு நேரம் கிடைக்காது. ஆனால், அவ்வப்போது சிறிது நேரம் கிடைக்கும். சில பணிகளுக்குத் தேவையாகும் நேரத்தை எண்ணி பயந்தே நாம் அப்பணியைச் செய்யத் தொடங்குவதில்லை. சில எழுத்தாளர்கள் கிடைக்கக் கூடிய நேரத்தில் எழுத வேண்டியவற்றை சுருக்கமான குறிப்புகளாக தாள்களில் எழுதி வைப்பர். பின்னர் நேரம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் அதனை எவ்வாறு கட்டுரையாக்கலாம்? எதனை முதலில் வைக்கலாம்? எப்படி கதையைத் தொடங்கலாம்? எப்படி தொடரலாம்? எப்படி முடிக்கலாம்? என்று யோசித்தவாறே பல பணிகளிலும் ஈடுபடுவர். ஒரு கட்டத்தில் உட்கார்ந்து முழுவீச்சில் எழுதி முடித்துவிடுவர்.
காலை வேளை பரபரப்புகளில் வெட்டிச் சீராக்க அதிக நேரம் பிடிக்கும் காய்கறிகளான பீன்ஸ், அவரை, கீரை, கீரைத்தண்டு, வாழைத்தண்டு போன்றவற்றை முதல் நாள் இரவே வெட்டி குளிர்சாதனப் பெட்டியில் வைத்துவிட்டு மறுநாள் எடுத்து சமைக்கும் வழக்கம் இருக்கிறது. பூ வியாபாரம் செய்யும் பெண்கள் பூக்களை சந்தையிலிருந்து வாங்கிச் செல்லும் வழியிலேயே முதற் கட்ட விற்பனைக்கு நான்கைந்து முழம் பூவை கட்டிக்கொண்டு செல்வதையும் காண இயலும்.
பலரும் காலத்தின் அருமை உணர்ந்தே இருக்கிறோம். ஆனால் இன்றைய அறிதிறன்பேசி (ஆண்ட்ராய்ட்) யுகத்தில் வெறும் பார்வையாளர்களாய் மாறிக்கொண்டு நேர மேலாண்மையை தொலைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். இதில் இளையோர் சதவிகிதம் மிகவும் அதிகம்.
எல்லாவற்றையும் தொழில்நுட்பத்தின் மூலம் சாதித்துவிட முடியும் என எண்ணி சக மனிதர்களோடு கூட பேச முயலாது வாழ்கின்றனர். இது ஒரு மோசமான போக்கு. நாம் அனைவரும் நேர மேலாண்மையில் கவனம் செலுத்த வேண்டியது அவசியம். காலத்தின் மாண்பை மதித்து வாழ்வோரே காலம் கடந்தும் நினைவு கூரப்படுவர்.
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/26/காலத்தின்-மாண்பு-3027079.html
3026387 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் தமிழக - கொரிய வரலாற்று உறவு மலையமான் DIN Thursday, October 25, 2018 01:33 AM +0530 சில வகைப் பறவைகள் வலசை போவதை நாமறிவோம். அதாவது, அவை தமது வாழிடத்தை விட்டுக் குறிப்பிட்ட காலத்தில் நெடுந்தூரம் செல்லும். அங்கு வழக்கமாக தங்கும் ஓரிடத்தில் சில நாள்கள் தங்கும். பிறகு, தம் வாழிடத்திற்கே திரும்பிவரும். ஆதி தமிழரிடம் இதுபோன்ற குணம் இருந்தது. அதனைப் புலம்பெயர்தல் என்று கூறுவர். அவர்கள் கடல் கடந்து புதிய புதிய இடங்களுக்குச் சென்றனர். ஆனால், நம் நாட்டுக்குத் திரும்பி வரவில்லை. அங்கேயே வேர் ஊன்றி நிலைத்து வாழ்ந்தனர். 
சங்கப்பாடல்கள் புலம்பெயர்தலைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகின்றன.
நலம்புரி கொள்கை புலம்பெயர்ந்து 
உறையும் (முருகு 62)
வேறு புலம் முன்னிய விரகறிபொருந (பொருந)
நாறு கொடிப்புறவின்
வேறுபுலம் படர்ந்து (மலைபடு 407)
பழந்தமிழர் கப்பல் கட்டும் தொழிலில் கை தேர்ந்து விளங்கினார்கள். பெரிய பெரிய கப்பல்களைக் கட்டினார்கள். நெடுங்கடலைக் கடந்து சென்றார்கள். இதனை 
அலை கடல் நடுவில் பலகலம் செலுத்தி 
நளியிருமுந்நீர் நாவாய் ஓட்டி 
என்ற அடிகள் புலப்படுத்துகின்றன (நாவாய் என்ற தமிழ்ச்சொல் ஆங்கிலத்தில் நேவி என்று மருவியுள்ளது இங்கு நினைக்கத்தக்கது).
தமிழர்கள் நானோதேசிகர், திசை ஆயிரத்து ஐந்நூற்றுவர், மணிக்கிராமத்தார் ஆகிய பெயர்களில் அயல்நாடு சென்றார்கள். அங்கே நலமாக, வளமாக வாழ்ந்தார்கள். 
வணிகக் குழுக்கள் கடல் கடந்து வியாபாரம் செய்து வந்த நாடுகளில் தமிழர்களுக்கு மதிப்பும், மரியாதையும் இருந்தன என்று வரலாற்றுப் பேராசிரியர் நீலகண்ட சாஸ்திரியார் குறிப்பிட்டுள்ளார். (நூல்: சோழர்கள்) பழந்தமிழர் 3000 ஆண்டு
களுக்கு முன்பே நிலவழி, நீர்வழிப் பாதைகளில் பயணம் செய்தனர் என்றும் அவர் தெரிவித்துள்ளார்.
தொல் தமிழர்கள் உலக உருண்டையின் மேற்குத் திக்கிலும் போனார்கள். கிழக்குத் திசையிலும் சென்றார்கள். நெடுங்காலத்திற்கு முன்பே, அவர்கள் கொரிய நாட்டிற்குச் சென்றார்கள். இந்த வரலாற்று உறவு பற்றி எச்.பி. ஹெல்பர்ட், ஹோமர் ஹியுபர்ட், சாத்தூர் சேகரன், ஜங் நாம் கிம், ஒரிசா பாலு, பவளசங்கரி முதலிய அறிஞர்கள் ஆய்வு செய்தார்கள். 
கொரியராகிய கிம் என்பவர், கொரிய - தமிழ் சங்கம் ஒன்றை நடத்தி வருகிறார். கொரிய மொழியில் ஏறத்தாழ 1000 தமிழ்ச் சொற்கள் உள்ளன என்று, அவர் குறிப்பிடுகிறார். ஆசியவியல் நிறுவனம் நடத்திய பன்னாட்டுத் தமிழ்ச் செவ்வியல் மொழி மாநாட்டிற்கு வந்த அவர், கொரியாவில் தமிகத்தின் தாக்கம் குறித்து குறிப்பிடும்போது, தமிழகத்தின் நாட்டுப்புறவியல், பண்பாட்டியல் கூறுகள் கொரியாவில் அதிகம் காணப்படுகின்றன என்று சொன்னார்.
கொரிய தீபகற்பத்தின் பக்கத்தில், வரலாற்றுக்கு முற்பட்ட காலத்தில், பெரிய தமிழ்க்குடியிருப்பு இருந்ததாகவும் இத்தமிழ்க் குழுக்களின் மூலம் தமிழ்ப்பண்பாடு கொரியா, ஜப்பான் போன்ற நாடுகளுக்குப் பரவியதாகவும் சுதாமி கெம்பே என்ற ஜப்பானிய பேராசிரியர் தெரிவித்துள்ளார்.
இல்யோன் என்ற புத்த துறவி 13-ஆம் நூற்றாண்டில் சாம்குக்யுசா என்ற நூலை எழுதினார். இது கொரிய நாட்டு வரலாற்றை வெளியுலகுக்கு அறிவித்தது. அந்த நூலில், கி.பி. முதல் நூற்றாண்டில் கொரியாவில் கிம்ஸ்சுரோ என்ற மன்னன் வாழ்ந்தான். அப்போது தமிழ்நாட்டிலிருந்து இளவரசி செம்பவளம், கப்பல் மூலம் கொரியாவுக்கு வந்தாள். அவளை கிம்ஸ்சுரோ மணந்துகொண்டான். கொரிய மக்கள் அவளை ஹியோ ஹவாங் ஓக் என்று அழைத்தனர். அவள் கொரிய நாட்டை ஆட்சிபுரிந்தாள் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
தமிழகம் - கொரிய வரலாற்று உறவு பற்றி மற்றொரு செய்தியும் உள்ளது. 1500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, கொரிய நாட்டை கயா என்னும் அரசனின் மரபினர் ஆட்சி செய்தனர். அந்த மன்னரின் வம்ச வழியில் வந்த ஒரு பெண்ணைத் தென்னாட்டு அரசன் (தமிழன்) மணந்து கொண்டான் என்று லன் க்யு ஹோ என்ற கொரிய அறிஞர் தெரிவித்துள்ளார். இந்த இரு வரலாற்றுச் செய்திகளும் கவனத்தில் கொள்ளத்தக்கவை.
ஆய்வறிஞர் ஒரிசா பாலு அறிவித்துள்ள கருத்துகளும் எண்ணத்தக்கவை. தமிழர்களின் கடல் பயணத்துக்கு ஆமைகளின் செல்வழி உதவியது. தமிழர்கள் கொரியாவுக்குச் சென்று வணிகம் புரிந்தனர். கொரிய மொழியில் பல தமிழ்ச் சொற்கள் உள்ளன. இதை ஹோமர் உறுதி செய்துள்ளார். கொரியாவில் தமிழ்ப் பெயர் கொண்ட அரசர்கள் ஆட்சி செய்தனர் என்று ஆய்வாளர் சே-த்ரி அறிவித்திருக்கிறார். 
கொரிய மொழியில் 6000 தமிழ்ச் சொற்கள் (அவற்றுள் பெரும்பாலாவை திரிந்த நிலையில்) இருக்கின்றன. குமரி, கரை, சோளா, குடுமி முதலிய பெயர்கொண்ட இடங்கள் இருந்தன. கொரிய நாட்டுப் பெளத்த மதத்தில் வைணவத்தின் தாக்கம் உள்ளது. தமிழகத்தில் தற்போது 5000 கொரிய நாட்டினர் வாழ்கின்றனர் (சென்னையிலுள்ள கொரிய தூதரகத்தில் பணிபுரியும் ஒரு பெண்மணி, தமிழகம், தன் தாய் நாட்டைப் போலவே இருப்பதாக அண்மையில் சொன்னார்). கொரியாவில் 1500 தமிழர்கள் தற்போது வாழ்ந்து வருகிறார்கள் (நூல்: கொரிய வளமும் தமிழ் உறவும்).
கொரிய மொழி ஹங்குல் என அழைக்கப்படுகிறது. இம்மொழியில் பல தமிழ்ச் சொற்கள் உள்ளன. இரு மொழிகளின் இலக்கணத்திலும்கூட நிறைய ஒப்புமை காணப்படுகிறது. அது மட்டுமல்லாது, பண்பாட்டியலிலும் ஒற்றுமைக் கூறுகள் காணப்படுகின்றன.
தமிழ்ச் சொற்களில் ஒரு சில மட்டும் கொரிய மொழியில் அப்படியே இருக்கின்றன. பெரும்பாலான சொற்கள் திரிபுற்று உள்ளன. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, தலை, செவி, மயிர், குடி முதலிய தமிழ்ச் சொற்கள் மாறாமல் கொரிய மொழியில் அப்படியே இருந்தன என்று ஹோமர் வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.
தற்போதும் நாள், புல், சோறு, ஏர், நா (நாக்கு) முதலிய சொற்கள் மாற்றமில்லாமல் அப்படியே வழக்கில் உள்ளன. பல தமிழ்ச் சொற்கள் சிதைந்தும் திரிந்தும் பயன்பாட்டில் உள்ளன. அம்மா என்ற சொல் அம்மோ என்று வழங்கப்படுகிறது. இந்த என்ற சொல் இ என்று சுருங்கி உள்ளது (இ என்பது சுட்டெழுத்து என்று தமிழ் இலக்கணம் சொல்லும்). 
எல் (கதிரவன், பகல்) இல் என்றானது. கோதை (மாலை) என்ற சொல் கொத்து என்று ஆனது. அண்ணி என்பது ஒண்ணி என்றும் கூழ் என்ற சொல் மூழ் என்றும் மாறியுள்ளன. கொஞ்சம் என்பது சொங்கும் என்று மாறியுள்ளது. பல் என்ற சொல் இப்பல் என்று நீண்டது. 
தாலாட்டு என்ற சொல் உருமாறி தலேதா எனவும் மனைவி என்பது மநோரா எனவும் எனக்கு என்பது நெக்கோ எனவும் சிதைந்து வழங்கப்படுகின்றன. வணக்கம் என்ற சொல் வணக்காம்ட்டா ஆகவும், பாம்பு என்ற சொல் பாம்புபேம் ஆகவும் நீண்டு ஒலிக்கின்றன.
தமிழ் மொழி, ஒட்டு நிலைமொழி. அதுபோன்றே கொரிய மொழியும் ஒட்டு நிலைமொழி என்கிறார், மொழியியலாளர் கென்னெத் காட்ஸ்னர். அதற்கு அவர் சில சான்றுகளையும் காட்டியுள்ளார். தமிழில் கண் என்ற சொல்லும் நீர் என்ற சொல்லும் இணைந்து கண்ணீர் ஆனது. கொரிய மொழியில் கண் என்ற சொல் நன் என்று வழங்கப்படுகிறது. இதனுடன் நீர் என்பதற்குரிய மல் என்ற சொல் ஒட்டிக் கொள்கிறது. நன் என்ற சொல்லும் மல் என்ற சொல்லும் இணைந்து நன்மல் என்றாகும்போது அது கண்ணீர் என்ற பொருளைத் தருகின்றது என்கிறார்.
தமிழில் வினைச்சொல் பன்மையைக் குறிக்கும்போது, மாற்றம் பெறும். இதே முறை கொரிய மொழியின் வினைச் சொற்களில் அமைந்துள்ளது. தமிழில் பெயர்ச் சொல்லுடன் வேற்றுமை உருபு பின்னொட்டாக இணையும். இதே செயற்பாடு கொரிய மொழியிலும் இருக்கிறது.
மேலும், இரு நாடுகளுக்கிடையை பண்பாட்டுத் துறையிலும் ஒற்றுமை உள்ளது. தமிழகத்தில் முன்பு எல்லாரும் ஒரே வீட்டில் கூடி வாழும் கூட்டுக் குடும்ப முறை இருந்தது. இது சமுதாய நலத்திற்கு வழி காட்டியது. இந்தக் கூட்டுக் குடும்ப முறை கொரியாவிலும் முன்பு இருந்தது. 
இங்கு, தந்தையே குடும்பத் தலைவனாக இருக்கிறான். அங்கும் இதே நிலைமை இருக்கிறது. தமிழ் நாட்டில் அரசன் இறைவனாகப் போற்றப்பட்டான். கொரியாவிலும் இம்முறை முன்பு இருந்தது. தமிழ்நாட்டு வீடுகளில் உரலும், உலக்கையும் முற்காலத்தில் பயன்படுத்தப் பட்டன. கொரியாவிலும் இவையெல்லாம் முன்பு வழக்கில் இருந்தன.
நெசவுத்தறித் தொழிலிலும் ஒற்றுமை காணப்படுகிறது. தமிழ்நாட்டுக் கிராமங்களில் பாண்டி ஆட்டம், தட்டாங்கல் முதலிய விளையாட்டுகள் இந்தக் காலத்திலும் விளையாடப்படுகின்றன. இவை போன்ற தமிழக விளையாட்டுகள் கொரியாவிலும் விளையாடப்படுகின்றன.
தஞ்சைப் பெரிய கோயிலில் கொரிய நாட்டு மனிதன் ஒருவனின் சிற்பம் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. அது உண்மையாயின், அதுவும் தமிழகம் - கொரிய வரலாற்று உறவுக்குச் சான்றாக அமையக் கூடும். 
இவ்வாறு, பல துறைகளிலும் தமிழகத்திற்கும் கொரிய நாட்டுக்கும் இடையே உறவுகள் நிலவுகின்றன. இதுகுறித்த ஆய்வுகள் முன்னெடுக்கப்பட்டால் மேலும் பல வியப்பான செய்திகள் வெளிவரக்கூடும். 

கட்டுரையாளர்:
முனைவர்.
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/25/தமிழக---கொரிய-வரலாற்று-உறவு-3026387.html
3026382 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் தலைமைப் பண்பு கற்போம் ஐவி. நாகராஜன் DIN Thursday, October 25, 2018 01:32 AM +0530 கல்வி நிலையங்களில் படிப்பை முடித்தவுடன் வேலை தேடிச்செல்வோருக்கு கல்வித்தகுதி மட்டுமே போதுமானதாக இருக்க முடியாது. படிப்புடன் இணைந்த வாழ்க்கை கல்வியையும் வளர்த்துக்கொள்வது மிக அவசியம். வாழ்க்கையில் சில நேரம் இனிமையான சூழலும் சில சமயங்களில் மிக இக்கட்டான சூழலும் மாறிமாறி வருவது இயல்பு. வரக்கூடிய பிரச்னைகள் மிகவும் சவால் நிறைந்ததாக இருக்கலாம். ஆனால் அவற்றை சமாளிக்கும் தெளிவும் மனோதிடமும் நம் ஒவ்வொருவரிடமும் இருக்கவேண்டும். 
இவற்றை நமக்கு அளிப்பதுதான் உண்மையான தலைமை பண்பு. தலைமைப் பண்பு என்பது பிறரை வழிநடத்துவதும் மட்டுமல்ல, நம்மை நாமே ஒழுங்காகத் தகவமைத்துக்கொள்வதும்தான்.அது மட்டுமல்ல, பல விஷயங்களில் மற்றவர்களும் ஏற்றுக்கொள்ளும் விதத்தில் நம் கருத்துகளைக் கூறும் ஆளுமைத்திறனும் அமைந்திருப்பதுதான்.
நம் வீட்டில் நாம் செல்லப்பிள்ளையாக இருக்கலாம். நம் விருப்பங்கள் அனைத்தும் அங்கே உடனே நிறைவேறலாம். நாம் விழுவதற்கு முன்பே தூக்கி பிடிக்க பலர் இருக்கலாம். நமது தவறுகளை நம் மனம் வருந்தாமல் வீட்டினர் கண்டிக்கலாம்.
ஆனால், வெளிஉலகம் இதற்கு நேர்மாறாகத்தான் இருக்கும் என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ளவேண்டும். தொட்டால்சிணுங்கியாக நீங்கள் இருந்தால் உலகம் உங்களை பந்தாடும். எனவே உலகை எதிர்கொள்வதற்கு, நாம் தவறி கீழே விழுந்துவிட்டால், உடனே எழுந்து நிற்கும் திறனும் நமக்கு தேவை என்பதை உணரவேண்டும். விழுவது இயற்கை எழுவதே வாழ்க்கை என்பதை நன்கு புரிந்துக்கொண்டு செயலாற்ற வேண்டும். 
குறிப்பாக, தலைமைப் பண்பை வளர்த்துக் கொண்டால் இத்தகைய இயல்புகள் நமக்கு தானே வந்தடைந்து நம்மை வெற்றிக்கு அழைத்துச்செல்லும். அத்தகைய தலைமை பண்பை தொடங்குவதற்கான மிகச்சிறந்த இடம் கல்விக்கூடம்தான். ஏனென்றால் வெளிஉலகுடனான முதல் தொடர்பை நமக்கு அளிப்பது பள்ளிக்கூடம்தான்.
அங்கே பாடத்தை படிப்பதுடன் மட்டும் நம்முடைய ஆற்றலை சுருக்கிக்கொள்ளக்கூடாது. பிற்காலத்தில் நாம் சந்திக்கப்போகும் சாவல்களை எதிர்க்கொள்ள தேவைப்படும் தலைமை பண்பையும் அங்கே கற்று பழகவேண்டும்.
அத்தகைய கற்றலுக்கு ஏதுவாக கீழ்காணும் எளிய வழிமுறைகள் மிகவும் உதவும். ஒழுக்கம் என்பது வெளியிலிருந்து நம்மீது தினிக்கப்படுவதாக இருக்கக்கூடாது. அது எந்த நிர்பந்தமும் இன்றி நம்மிடம் வெளிப்படவேண்டும். சுலபமான பயிற்சிகள் மூலம் இது சாத்தியம்.
நேரம் தவறாமல் இருக்க பழகுதல், குறித்த நேரத்தில் உறக்கம், குறித்த நேரத்தல் எழுதல், ஆசிரியர் சொன்ன நேரத்துக்குள்பாடங்களை முடித்தல், தினமும் சுத்தமான உடை அணிதல், விரல் நகங்களை ஒழுங்காக வெட்டுதல், தலைமுடியை சரியாக பேணுதல், நாள்தோறும் உடற்பயிற்சி செய்தல் ஆகியவை நம்மிடம் தலைமைப் பண்பை உருவாக்கும்.
நம்மால் செய்து முடிக்கக்கூடிய செயல்களை அதிக விருப்பத்தோடு ஏற்பது தலைமைப் பண்பை வளர்பதற்கான சிறந்த வழிமுறைகளில் முதன்மையானது. படிப்பதற்கே நேரம் இல்லை, இருக்கும் வேலைகளையே கவனிக்கமுடியவில்லை, இதில் எங்கே கூடுதல் பொறுப்புகளை ஏற்பது என்று சலிப்பு ஏற்படலாம். ஆனால், மனித ஆற்றலின் அளவு எல்லையற்றது என்பதை நாம் ஒருபோதும் மறந்துவிடக்கூடாது. 
கூடுதலாக பொறுப்புகளை ஏற்க ஏற்க நமது ஆற்றலின் அளவு அதிகரிக்கும். பொறுப்புகளை விரும்பி ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். வகுப்புக்கு தலைமை வகிப்பது, விளையாட்டு அணிகளில் பங்கேற்பது, சாரணர் அணியில் இணைவது, சமூக சேவை மற்றும் பொதுநலனில் ஈடுபடுவது, வீட்டு நிர்வாகம், அரசியலில்கூட சிறிய சிறிய பொறுப்புகளை ஏற்க பழகுவது போன்றவை நமது நிர்வாகத் திறனை அதிகரிக்க உதவும். 
கண்மூடிதனமாக யாரையும் பின்பற்றுவது நல்லதல்ல. ஆனால் சில விஷயங்களில் நம்மைவிட சிறந்தவர்கள் பலர் இருப்பார்கள். அவர்களை நாம் பின்பற்றி செல்ல தயாராக இருக்க வேண்டும். அப்படிச் செய்வது நமக்கு இழுக்கு என்று நினைக்க தேவையில்லை. முக்கியமாக, அவர்களைப் போட்டியாளராக கருதாமல் அவர்களுக்கு உரிய மதிப்பும் மரியாதையும் அளிக்க வேண்டும்.
சூழ்நிலையை முழுமையாக உணர்வதன் மூலம் பிரச்னைகள் வரும் முன்பே அவை வரக்கூடும் என்று ஊகிப்பவர் தலைவராகிறார். அதற்கு முதலாவதாக செய்ய வேண்டியது, எப்போதும் நம்முடைய சூழல் குறித்து விழிப்புடன் இருப்பதுதான்.
அப்படி இருந்து, அவ்வப்போது வரும் பிரச்னைகளை கவனிக்கவேண்டும். 
பின்னர் அந்த பிரச்னைகளை நமது சூழலுடன் பொருத்திப் பார்க்கவேண்டும். அந்தப் பிரச்னையைத் தவிர்க்க ஏதாவது வழி உண்டா என்று யோசிக்கவேண்டும். 
அப்படிச் செய்தால் பிரச்னைக்குத் தீர்வு காண்பது எளிது.
அந்த வழிமுறையை அடுத்த முறை பிரச்னை வரும் முன்னரே செயல்படுத்தி பார்க்கவேண்டும். இதனை பள்ளி கல்லூரிகளில் மட்டுமல்லாமல் வீட்டிலும், பொதுவாழ்விலும்கூட செயல்படுத்திப் பழகவேண்டும். தன் வேலையை மட்டும் சிறப்பாக செய்வது தலைவருக்கான அடையாளம் அல்ல.
தன் குழுவினர் ஒவ்வொருவரின் தனித்துவத்தையும் கண்டறிந்து அவர்களை ஊக்குவித்து அவர்களின் தனித்திறனை வெளிப்படுத்த செய்வதுதான் தலைமைப் பொறுப்பு வகிப்பவருக்கு அழகாகும்.
ஏதேனும் ஒரு குழுவின் தலைவராக நாம் இருந்தால் நம் அதிகாரத்தை மற்றவர்களுக்குப் பகிர்ந்தளித்து பழகவேண்டும். இது நமது பணியை சுலபமாக்குவதோடு, அதிகாரத்தில் பங்குபெறும் மற்றவர்களின் தன்னம்பிக்கையையும் அதிகரிக்கும். இதன் மூலம் நமது தலைமை பண்பு மேலும் புகழ் பெறும்.
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/25/தலைமைப்-பண்பு-கற்போம்-3026382.html
3025781 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் தமிழகத்திலும் நிகழாதா? க. பழனித்துரை DIN Wednesday, October 24, 2018 02:24 AM +0530 அண்மையில் ஒடிஸா மாநிலம் புவனேஸ்வரத்தில் மிகப்பெரிய மாநாடு ஒன்று நடத்தப்பட்டது. ஒடிஸாவின் வளர்ச்சி - முன்னேற்றம் 2018 என்ற தலைப்பில் அந்த மாநாட்டில் விரிவான விவாதங்கள் நடைபெற்றன. அந்த மாநாட்டை மத்திய அரசோ, மாநில அரசோ நடத்தவில்லை. தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களின் கூட்டமைப்பு நடத்திய மிகப்பெரிய மாநாடு அது. ஆயினும், மத்திய அரசு, மாநில அரசு மற்றும் பல பெருநிறுவனங்கள் இதற்கான பல்வேறு உதவிகளைச் செய்திருந்தன. 
அகில இந்தியாவிலிருந்தும் பல்துறை வல்லுநர்கள் அழைக்கப்பட்டிருந்தனர். உள்ளாட்சி அமைப்புகளின் செயல்பாடுகள் பற்றி பேசுவதற்காக நான் அழைக்கப்பட்டிருந்தேன். அதுபோல் பல்வேறு தலைப்புக்களில் முக்கியக் கருத்தை முன் வைப்பதற்கு ஒரு கருத்தாளரும், அதன்மேல் விவாதம் செய்வதற்கு சில வல்லுநர்களும் அழைக்கப்பட்டிருந்தனர். 
ஒடிஸா மாநிலத்தில் உள்ள எல்லா மாவட்டங்களிலிருந்தும் உள்ளாட்சித் தலைவர்களும், அதிகாரிகளும், தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவன பிரதிநிதிகளும், அரசியல் கட்சிகளைச் சேர்ந்தவர்களும் என சுமார் 1800-க்கும் மேற்பட்டோர் இந்த மாநாட்டில் கலந்து கொண்டனர்.
இக்கருத்தரங்கத்தில் பத்தொன்பது தலைப்புகளில் பத்தொன்பது இடங்களில் விவாதங்கள் நடைபெற்றன. அத்தனை இடங்களிலும் கூட்டம் நிரம்பி வழிந்தது. ஆடம்பரம், அமர்க்களம், அரசியல் ஆரவாரம் இன்றி இந்த மாநாட்டை நடத்தியது அனைவரையும் ஈர்ப்பதாக இருந்தது. சால்வைகள், நினைவுப்பரிசு என்று எதுவும் ஆடம்பரமாக யாருக்கும் வழங்கப்படவில்லை. 
மூன்று நாள்கள் நடைபெற்ற அம்மாநாட்டின் தொடக்க விழாவில் சமூக, பொருளாதார மேம்பாட்டில் ஒடிஸா இன்று எங்கே உள்ளது என்பது குறித்த புள்ளிவிவர அறிக்கை ஒன்றை வெளியிட்டனர். அதில் சமூக மேம்பாட்டு நிலை பற்றியும், வாழ்வாதாரச் சூழல்கள் பற்றியும், ஆதிவாசிகள், ஏழைகள்,பெண்கள், குழந்தைகள், மாற்றுத் திறனாளிகள் வாழ்நிலை பற்றியும் மிகவும் விரிவாக விவரிக்கப்பட்டிருந்தது. 
இந்த அறிக்கையை ஒரு குழு தயாரித்திருந்தது. இந்தக் கருத்தரங்குகளில், பன்னாட்டு நிதி நிறுவனங்கள், மத்திய அரசின் நீதி ஆயோக் மற்றும் அமைச்சகங்கள், தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்கள், ஆராய்ச்சி அமைப்புகள் என அத்தனை நிறுவனங்களும் ஒன்று சேர்ந்து விவாதத்தில் ஈடுபட்டிருந்தன. 
அந்த விவாதத்திற்கு அடிப்படையாக, விஞ்ஞானபூர்வமாக திரட்டப்பட்ட புள்ளிவிவரங்கள், அரசு கைக்கொண்டுள்ள கொள்கைகள், நடைமுறைப்படுத்தும் திட்டங்கள், அந்தத் திட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்துவதில் உள்ள சிக்கல்கள், சவால்கள் என்பன போன்றவை இருந்தன.
யார் மீதும் குற்றம் சுமத்தாமல், இந்தச் சூழலிலிருந்து மக்கள் வாழ்க்கையை மகிழ்ச்சியுடையதாக, அடிப்படை வசதிகளைக் கொண்டதாக, மரியாதையுடையதாக மாற்ற என்ன செய்ய வேண்டும் என்றும், அந்த செயல்பாடுகளில் அரசு எப்படி இயங்க வேண்டும், தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்கள் என்னனென்ன பணிகள் ஆற்ற வேண்டும், கல்வி நிறுவனங்கள் என்னென்ன பணிகள் ஆற்ற வேண்டும் என்றும் விவாதித்து ஒரு அறிக்கையைத் தயார் செய்தனர். 
இந்த விழாவைத் தொடக்கி வைத்து உரையாற்றியவர் மத்திய அமைச்சர் ஒருவர். அவர் பாரதிய ஜனதா கட்சியைச் சேர்ந்தவராயினும், அவர் பேசும்போது, அந்த மாநில அரசு குறித்து எந்தக் குறையையும் கூறாமல், நாம் பொருளாதாரத்தில் வளர்ச்சியடைந்துள்ளோம், ஆனால், சமூக மேம்பாட்டில் பின்தங்கியுள்ளோம் என்று கூறியதோடு, ஒருவரையொருவர் குறைகூறுவதை விடுத்து, அனைவரும் ஒருங்கிணைந்து செயல்பட வேண்டும். எவ்வளவு நிதியை மத்திய அரசு தந்தாலும், எந்தக் கொள்கையை உருவாக்கினாலும், எந்தத் திட்டத்தை கொண்டு வந்தாலும் அதன் வெற்றி என்பது மாநில அரசின் செயல்பாட்டில்தான் உள்ளது என்றும் கூறினார். 
மேலும், தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களும் தங்களை அரசுடன் இணைத்துக் கொண்டு செயலாக்கத்தில் ஈடுபடவேண்டும் எனவும் கேட்டுக் கொண்டார். சமூக மேம்பாட்டிற்கு மக்கள் பங்களிப்பு அரசியல் பங்களிப்பைவிட எவ்வளவு முக்கியம் என்பதனை விளக்கிப் பேசிவிட்டு, தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்கள் மக்களை வளர்ச்சிச் செயல்பாடுகளில் பங்கேற்க வைக்க பணியாற்ற வேண்டியதன் முக்கியத்துவத்தையும் வலியுறுத்திவிட்டு தனது உரையை நிறைவு செய்தார்.
அதனைத் தொடர்ந்து நீதி ஆயோக்கின் துணைத்தலைவர் பேசும்போது ஒடிஸா மாநிலத்தின் சிறப்பினைப் பட்டியலிட்டார். எந்த மாநிலத்திலும் நடைபெறாத ஒரு நிகழ்வு ஒடிஸாவில் தொடர்ந்து நடைபெற்று வருகின்றது. இந்த மாநிலத்தில் அனைத்துத் தன்னார்வ அமைப்புகளும் ஒன்றிணைந்து இப்படிப்பட்ட மாநாட்டை நடத்துவது குறிப்பிடத்தக்கதாகும். ஏனென்றால், நம் நாட்டில் நிலவி வரும் அரசியல் கலாசாரமானது, ஒருவரையொருவர் மதித்துப் போற்றி பொதுக்கருத்தை உருவாக்கி மக்களின் மேம்பாட்டுக்குத் தேவையானவற்றைச் செய்யக்கூடிய நிலையில் இல்லை. அதனால்தான், இங்கு நடக்கும் இந்த சமூக முன்னேற்றக் கருத்தரங்கம் அனைவராலும் பாராட்டப்படுகின்றது. எதிர்க்கருத்தை கூறுவோரை நாம் நிராகரிக்கக் கூடாது. அவர்களையும் நம் அரங்குக்கு அழைத்து அவர்களின் கருத்துகளையும் பெறுவதில்தான் நம் மன முதிர்ச்சி இருக்கின்றது. விமர்சனங்கள் எங்கிருந்து வந்தாலும் அவை வரவேற்கப்பட வேண்டும். விமர்சனம் என்பது இல்லாமல் எந்த சமூகமும் முன்னேற முடியாது. ஆரோக்கியமான விமர்சனங்களை நாம் எப்போதும் வரவேற்க வேண்டும். இந்த கலாசாரத்தை இந்தியாவில் ஒடிஸா மாநிலம் முன்னெடுத்துள்ளது. ஆகையால்தான் இப்படிப்பட்ட மாநாடுகளை தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களால் நடத்த முடிகிறது. 
இந்த வகையில் ஒடிஸா மாநிலம் மற்ற மாநிலங்களுக்கு எடுத்துக்காட்டாக விளங்குகின்றது. இன்றைய சூழலில் சமூக வளர்ச்சிக்கு பலவிதமான பங்குதாரார்கள் தேவைப்படுகிறார்கள். அரசு மட்டுமே மக்களின் பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வு கண்டுவிடும் என்று எண்ணிய காலம் போய்விட்டது. அரசு, சமூகம், சந்தை எல்லாம் இணைந்தால்தான் மக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்த முடியும். 
அரசியலுக்கும், ஆட்சியைப் பிடிப்பதற்கும், தேர்தலை சந்திப்பதற்கும் எப்படி கூட்டணி முக்கியமானதோ, அதேபோல் சமூக வளர்ச்சிக்கும், மேம்பாட்டிற்கும், மக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்துவதற்கும் கூட்டணி முக்கியமானதாகும். இது நம் தலைவர்களுக்குத் தெரிய வேண்டும். நாம் ஒருவர் மீது மற்றொருவர் பரஸ்பரம் நம்பிக்கை வைக்க வேண்டும்; ஒருவரையொருவர் சந்தேகிக்கக்கூடாது. 
அது போன்றே, மத்திய அரசு, மாநில அரசின் மீது நம்பிக்கை வைக்க வேண்டும். மாநில அரசும் மத்திய அரசின் மீது நம்பிக்கை வைக்க வேண்டும். மத்திய-மாநில அரசுகள் உள்ளாட்சி அமைப்புகளின் மீது நம்பிக்கை வைக்க வேண்டும். தொண்டு நிறுவனங்கள் அரசின் மீது நம்பிக்கை வைக்க வேண்டும். இந்த நம்பிக்கையை வைத்து மக்கள் மூலதனத்தைக் கூட்ட வேண்டும். அப்படி மக்கள் மூலதனம் கூடிய மாநிலமாக ஒடிஸா திகழ்கிறது. 
எந்த மாநிலத்திலும் இவ்வளவு அமைப்புகள் ஒன்றுகூடி மாநில மேம்பாட்டுக்கான கருத்தரங்கை நடத்தியதில்லை. ஒடிஸா மட்டுமே நடத்துகிறது. இது பாராட்டுக்குரியது. ஒடிஸாவிடமிருந்து மற்ற மாநிலங்கள் கற்றுக் கொள்ள நிறைய உள்ளது. இதைப் பிற மாநிலங்கள் அறிந்து கொள்ள வேண்டும். 
பொருளாதார மேம்பாட்டைச் செயல்படுத்தும் பணியை சந்தையும், அரசும் சேர்ந்து செய்துவிடும். ஆனால் சமூக மேம்பாடு என்பது தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களின் ஈடுபாடு இல்லாமல் சாத்தியமில்லை. அரசியல் விவாதத்தைவிட சமூக முன்னேற்றத்திற்கான விவாதங்களை மக்கள் மத்தியில் எடுத்துச் செல்ல வேண்டும். இதுதான் இன்றைய முக்கிய தேவை. 
இன்றைய சூழலில் சுத்தம், சுகாதாரம், ஒழுக்கம் இவற்றுடன் தரமான கல்வியை எல்லாத்தரப்பு மக்களுக்கும் கிடைக்கச் செய்து விட்டால் நமது இந்தியா உலகுக்கே வழிகாட்டும் என்பதில் ஐயமில்லை என்று கூறி முடித்தார். அதனைத் தொடர்ந்து நடந்த கருத்துப் பரிமாற்றத்தின் அடிப்படையில், ஒடிஸாவின் மேம்பாட்டுக்காக உடனடியாகச் செய்ய வேண்டிய பணிகள், உருவாக்க வேண்டிய கொள்கைகள், செயல்படுத்த வேண்டிய திட்டங்கள் என எல்லாவற்றையும் குறித்து விரிவாக அலசி ஓர் அறிக்கை தயார் செய்து அரசுக்கு அளிக்க முடிவு செய்தனர்.
கருத்தரங்கில் பங்கேற்கச் சென்ற எனக்கு ஒரே வியப்பு. அந்த நிகழ்வில் யாரும் யாரையும் குறை சொல்லவில்லை, குற்றம் சாட்டவில்லை. அரசியல் கட்சிகளைச் சார்ந்தவர்களும்கூடப் பேசினார்கள். ஆனால் எவரும் தரம் தாழ்ந்து எந்த நிலையிலும் பேசவில்லை. சமூக முன்னேற்றத்திற்கு, என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதைப் பற்றித்தான் விவாதித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். 
அங்கு வந்த கருத்தாளர்களில் சிலர் விமர்சனங்களை வைத்தார்கள். அதிலும்கூட அம்மாநில அரசையோ, மத்திய அரசையோ குற்றம் சாட்டவில்லை. அதைப்பார்த்த எனக்கு அந்த மாநிலத்தில் அரசியல் என்பதே இல்லையோ என்றுகூட ஐயம் ஏற்பட்டது. அப்போது என் ஐயத்திற்கு விடையளிப்பது போல் ஒரு கருத்தாளர் கூறினார்:
இன்றைய அரசியல் போட்டிகள் அதிகாரத்தைப் பிடிக்க நடக்கும் செயல்பாடுகள். ஒரிஸ்ஸாவில் இன்றைய முதல்வர், அவரின் தந்தை இருவருக்கு நிகராக வேறு தலைமை எதுவும் உருவாகவில்லை. மேலும், இங்கு மற்ற மாநிலங்களில் நிலவும் காழ்ப்புணர்வு அரசியல் நிகழ்வுகள் நடைபெறுவது இல்லை. ஆகையால்தான் நம்மால் சுதந்திரமாக கருத்துகளை வைக்க முடிகிறது. 
அதனைக் கேட்டதும், நம் தமிழ்நாட்டிலும் இப்படி நடந்தால் எவ்வளவு பெருமையாக இருக்கும் என்று என் மனம் ஏங்கியது.

கட்டுரையாளர்:
பேராசிரியர் (ஓய்வு).
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/24/தமிழகத்திலும்-நிகழாதா-3025781.html
3024872 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் தாய்மொழியில் அறிவியல் வளர்ப்போம் நெல்லை சு. முத்து DIN Tuesday, October 23, 2018 01:19 AM +0530 இந்தியாவில் நவீனக் கல்வி முறை அறிமுகமானதில் கிறித்தவர்களின் பங்கு குறிப்பிடத்தக்கது. போர்ச்சுகீஸ், டச்சு, டேனியம் ஜெர்மானியம் ஆகிய பல மொழிகள் அறிந்த அலெப்போ  என்ற மொழிபெயர்ப்பாளர் உதவியுடன் இந்தியாவில் தமிழ் கற்றவர் சீகன்பால்கு என்கிற கிறித்தவப் பாதிரியார். அவர், இந்து சமயம் மீது மரியாதை கொண்டு தொல்காப்பியம், நன்னூல், திருக்குறள், தேவாரம், திருவாசகம், ஆழ்வார் பாசுரங்கள், புராணங்கள் பலவும் கற்று உணர்ந்தார். 
சீகன்பால்கு பாதிரியார் வேண்டிக் கொண்டதன் பேரில் தமிழ்நாட்டில் முதன் முதலாக 1713-ஆம் ஆண்டு தரங்கம்பாடியில் அச்சகம் ஒன்று தொடங்கப்பட்டது. 1716 -ஆம் ஆண்டு, சீகன் பால்கு தமிழ் - லத்தீன் ஒப்பிலக்கண ஆய்வுத் தொகுதியை வெளியிட்டார். 1717- ஆம் ஆண்டு, சென்னையிலும் கடலூரிலும் டேனிய நாட்டுக் கிறித்தவத் தொண்டர்களால் தோற்றுவிக்கப்பட்ட பள்ளிகளிலும், 1770- ஆம் ஆண்டு தஞ்சை, இராமநாதபுரம், சிவகங்கை மன்னர்களின் ஆளுகைக்குட்பட்ட கல்விக்கூடங்களிலும் ஆங்கிலம் மற்றும் தமிழ்வழிக் கல்வி போதிக்கப்பட்டது.
அதனைத் தொடர்ந்து ஜெர்மன் லூத்தரன் திருச்சபையைச் சேர்ந்த ஃபிலிப் ஜோஹான் ஃபப்ரீஷியஸ் என்ற பாதிரியாரின் பங்களிப்பு அறிவியல் தமிழில் முக்கியத்துவம் பெற்றது. அவரே இன்றைய கிறித்தவத் தமிழின் முன்னோடி. அவரது உழைப்பினால் 1799- ஆம் ஆண்டு மலபார் இங்கிலீஷ் டிக்ஷனரி எனும் முதலாவது ஆங்கில - தமிழ் அகராதி வெளியிடப்பட்டது. 
ஜெர்மனியைச் சேர்ந்த சி.டி.இ. ரேனியஸ் பாதிரியார் - லண்டனில் உள்ள தேவாலய ஊழியர் சங்கத் தீர்மானத்தின் படி 1814 ஜூலை மாதம் சென்னை வந்து இறங்கினார். கிழக்கிந்திய கம்பெனியுடன் ஒத்துப் போகும் சென்னை ஆங்கலிகன் சபை தமிழகத்தின் சாதி பேதங்களை அனுசரித்து வந்ததை இரேனியஸ் பாதிரியார் விரும்பவில்லை. அதனால் அவர் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களையும் திருச்சபையில் சேர்ப்பதிலும், அவர்களுக்கு கல்வி புகட்டுவதிலும் தனிக்கவனம் செலுத்தினார். 
சீகன் பால்கு, அன்டிரீக்ஸ், ராபர்ட் டி நொபிலி போன்றோருக்கு தமிழ் கற்பித்த தமிழறிஞர்கள் பெரும்பாலும் அந்தணர்கள். இரேனியஸ் பாதிரியாருக்குத் திருப்பாற்கடல் நாதன் என்கிற வைணவ வேளாளர் தமிழ் கற்பித்ததாகத்தெரிகிறது. 
கிழக்கிந்திய கம்பெனிச் சட்டம் 1813-ஆம் ஆண்டு இங்கிலாந்து பாராளுமன்றத்தால் திருத்தப்பட்டது. அதன்படி, இந்தியர் கல்விக்காக ஒரு லட்சம் ரூபாய் ஒதுக்கப்பட்டதாம். 1814-ஆம் ஆண்டு சென்னையில் மதபோதனைக்காக இரேனியஸ் பாதிரியார் சிறுசிறு துண்டுப் பிரசுரங்கள் வழி சமயக் கருத்துகளைப் பொதுமக்களிடையில் எளிதில் பரப்பலாம் என்று கருதினார். அதற்காகவே 1818 செப்டம்பர் 29 அன்று (சுமார் நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்) சென்னை துண்டறிக்கை சங்கத்தை நிறுவினார். தாம் எழுதிய துண்டறிக்கைகளை பாமர மக்களிடம் படித்துக் காட்டுவதற்காக கிறிஸ்தியான் என்பவரை நியமித்தார்.
இவரது முயற்சியினால் முதன்முதலில் 1931-ஆம் ஆண்டு தமிழ் மாகஸின் என்ற முதலாவது அறிவியல் தமிழ் இதழ் வெளியானது. 1830 -ஆம் ஆண்டு வாக்கில் தமிழ்ப் பயிற்சிமொழித் திட்டம் தமிழகப் பள்ளிகளில் எட்டாம் வகுப்பு வரை செயல்படுத்தப்பட்டது. அறிவியல் நூல்களைத் தமிழாக்கும் முயற்சிகளும் மேற்கொள்ளப்பட்டன. துண்டறிக்கைச் சங்கம் 1832- ஆம் ஆண்டு இரேனியஸ் தமிழில் எழுதிய பூமி சாஸ்திரம் என்ற முதல் அறிவியல் நூலினை வெளியிட்டது. அது இருநூற்றைம்பது பக்கங்கள் கொண்ட நூல். அட்டையில், பூமி சாஸ்திரம் - இந்தப் பூமியினுடைய தன்மையையும் அதிலுள்ள கண்டங்களையும் சமுத்திரங்களையும் தீவுகளையும் அவைகளிலுள்ள ஆளுகை வகை முதலானவைகளையும் அந்தத் தேசத்தாருடைய சரித்திரங்களையும் விவரித்துக் காட்டியது - தமிழருக்கு அறிவுண்டாகும்படி பாளையங்கோட்டையிலுள்ள இரேனியுசையராலே செய்யப்பட்டது - சென்னப்பட்டினத்திலே சார்ச்சி மிசியோன் அச்சுக் கூடத்திற் பதிக்கப்பட்டது என்றும் அதன் அடியில் பதிப்பித்த ஆண்டு தமிழ் எண் உருக்களிலேயே 1832 என்றும் அச்சிடப்பெற்று உள்ளது.
1834-ஆம் ஆண்டு பிரிட்டிஷ் அரசின் சுப்ரீம் கவுன்சில் ஆஃப் இந்தியாவின் முக்கிய உறுப்பினரான மெக்காலே பிரபு 1835 பிப்ரவரி 2 அன்று பாராளுமன்றத்தில் ஆற்றிய உரையின் சாரம் இது: என்னைப் பொருத்தமட்டில் இந்தியாவில் பிச்சைக்காரர்கள் என்று யாரும் இல்லை. திருடர்களையும் பார்க்க முடியாது. அத்தனைக்கு செல்வம் படைத்தவர்கள், உயர்ந்த அற ஒழுக்கமும், உயர்ந்த விழுமியங்களும் உடையவராக இருக்கிறார்கள். அதனால் இந்நாட்டின் முக்கிய முதுகெலும்பான ஆன்மிக, கலாசாரப் பாரம்பரியத்தை உடைத்து எறிந்தால் ஒழிய இந்தியாவை நம்மால் கீழடக்க முடியும் என்று தோன்றவில்லை. ஆதலால் அந்நாட்டின் பழைய, தொன்மையான கல்வி முறையை மாற்றி அமைக்கப் பரிந்துரைக்கிறேன். 
அந்நியக் கல்வி முறையும், ஆங்கிலமும் தங்கள் கல்வி, மொழி அமைப்புகளை விட நன்மையானதும், மேன்மையானதும் என்று அவர்கள் நினைத்தால் மட்டுமே தங்கள் சுய மதிப்பையும் சொந்த கலாசாரத்தையும் இழப்பார்கள். அதன் பின்னர் நாம் விரும்பியபடி நம் ஆதிக்கத்துக்கு உட்பட்ட நாடாக மாறிவிடும். மெக்காலே அறிக்கையின்படி இங்கு ஆங்கிலம் பயிற்று மொழியாக அறிவிக்கப்பட்டது. தாய்மொழி வழிக் கல்வியும் தடையின்றித் தொடர்ந்தது. அன்றைய சென்னபுரியை (சென்னை) பொருத்த மட்டில் ஏழை மாணவர்களுக்காக 1842- ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்ட பள்ளிக் கூடங்களில் தமிழும் தெலுங்கும் பயிற்று மொழிகள் ஆயின. பள்ளிக்கான நூல்கள் வெளியிட சென்னை பள்ளிப் பாடநூல் கழகம் 1850-ஆம் ஆண்டு தோற்றுவிக்கப்பட்டது.
அறிவியல் தமிழ்ப் படைப்புகளில் கையாளப் பெறும் கலைச்சொற்கள் பெரும்பாலும் வடமொழி வார்த்தைகளாகவே அமைந்தன. இதழ், நூல்களின் தலைப்புகள் மட்டுமன்றி, மொழிநடையும் அவ்விதம் வடமொழி கலந்தே இருந்தது. எடுத்துக்காட்டாக, பூர்ண சூர்ய கிரஹண விவரம் (1871) என்ற நூலில், இப் பூர்ணச் சாயையின் மத்திய ரேகையானது யவன சமுத்திரத்திலிருந்து விரிந்து தேசத்தின் பச்சிம கடற்கரையில் பிரவேசித்து, தக்ஷிண ஹிந்து ஸ்தாபனத்தைக் கடந்து மன்னார் ஜலசந்தியைத் தாண்டி, யாழ்ப்பாணத்திற்குப் பத்து மைல் தென்மேற்காகவும் இலங்காதிவீபத்திற்கு வட பாகத்திலும் செல்லும் என்று உள்ளது. அந்நாளில் புரிந்து கொள்ளப்பட்ட அறிவியல் தமிழ் இது. இருபதாம் நூற்றாண்டை, அறிவியல் தமிழின் புது மலர்ச்சி காலம் எனலாம். உரைநடையின் வளர்ச்சிப் போக்கும், நவீன அறிவியலின் முன்னேற்றங்களும் இந்தக் காலகட்டத்தில்தான் வெகுவாகப் பதிவாயின.
இராமநாதபுர மன்னர் பாண்டித்துரை தேவர் 1902- ஆம் ஆண்டு மதுரைத் தமிழ்ச் சங்கத்தினைத் தோற்றுவித்தார். 
அதன் வெளியீடாக - மு. ராகவையங்காரை ஆசிரியராகக் கொண்டு செந்தமிழ் என்னும் சஞ்சிகை வெளிவந்தது. அதில் அறிஞர்கள் ராஜாஜி, பால்வண்ண முதலியார், சுப்பிரமணிய முதலியார், சுப்பிரமணிய ஐயர், ராம கிருஷ்ண ஐயர், மறைசிவ சிதம்பர ஐயர், வி. நரசிம்ம ஐயங்கார், சி. கணேச ஐயர், சுவாமிநாத ஐயர், சோம சுந்தர தேசிகர், வி.எஸ். அருணாச்சலம் பிள்ளை , வெ. சாமிநாத சர்மா, ஆர்.எஸ். நாராயணசாமி போன்றோர் அறிவியல் கட்டுரைகள் எழுதினர்.
அதே காலகட்டடத்தில் திருநெல்வேலியில் தமிழர் கல்விச் சங்கம் ஒன்றும் உருவானது. அறிவியலை தமிழில் தர வேண்டும் என்ற முனைப்பில் - நீதிபதி சதாசிவம், அ. மாதவையா, அ. ரங்கசாமி, சி.ஆர். சீனிவாசன், எஸ். பவானந்தம் போன்ற தமிழறிஞர்கள் இணைந்து உருவாக்கிய அமைப்பு அது. அதன் வெளியீடாக, 1917 ஜூலை மாதம் தமிழர் நேசன் என்னும் முதலாவது நவீன அறிவியல் தமிழ் இதழ் வெளிவந்தது.
இதில், பௌதிக சாஸ்திரம், பூதத்துவ சாஸ்திரம், உயிர் நூல், தாவர நூல், வேதிய நூல், வான சாஸ்திரம், சோதிட சாஸ்திரம், ஜீவ சரிதைகள், தமிழ்ச் செல்வர், கவிகள், கதைகள் பொது அறிவுச் செய்திகள், அறிவுநூல் மொழிகள் எனப் பல்வேறு தலைப்புகளில் கட்டுரைகளும் செய்திகளும் இடம்பெற்றன.
அந்நிய மொழியில் பாடம் சொல்லிக் கொடுக்கப்படுவதால் நமது குழந்தைகளுக்கு மூளைச் சோர்வு ஏற்பட்டிருக்கிறது. அது நமது குழந்தைகளுக்கு அளவுக்கு மீறிய நிர்ப்பந்தத்தை விளைவித்திருக்கிறது. எல்லாவற்றையும் மனப்பாடம் பண்ணுபவர்களாகவும், சுயமாகச் சிந்திக்கவோ, செயல்படவோ தகுதி அற்றவர்களாகவும் செய்து விட்டது. தாம் பெறும் அறிவை மக்களுக்கோ, தம் குடும்பத்தினருக்கோ திருப்பிச் சொல்லிக் கொடுக்க முடியாதபடியும் செய்து விட்டது. அந்நியப் போதனா மொழி காரணமாக நமது குழந்தைகள் தம் சொந்த நாட்டிலேயே அந்நியர்கள் போலாகி விட்டனர் என்று காந்தியடிகள் கவலையுற்றார் (யங் இந்தியா, 1-9-1921). 
நம் நாட்டில் அறிவியல், தொழில்நுட்பம் வளர வேண்டும். உலக அரங்கில் இந்தியா உயர்வு பெறவேண்டும் என்பது அப்துல் கலாம் கண்ட கனவு. அறிவியலுக்கு நோபல் பரிசு பெற்ற சர். சி.வி. ராமன் இந்தியாவின் பொருளாதாரப் பிரச்னைகளுக்கு ஒரே ஒரு தீர்வுதான் உள்ளது. அது அறிவியல் மட்டுமே என்று கூறியதே உண்மை.

கட்டுரையாளர்:
இஸ்ரோ விஞ்ஞானி (ஓய்வு). 
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/23/தாய்மொழியில்-அறிவியல்-வளர்ப்போம்-3024872.html
3024871 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் கோவா: என்ன செய்யப் போகிறது பாஜக? க. நந்தினி ரவிச்சந்திரன் DIN Tuesday, October 23, 2018 01:18 AM +0530 கடந்த சில மாதங்களாக கோவா மாநில அரசியல் களம் நாள்தோறும் புதிய திருப்பத்தை சந்தித்து வருகிறது. மாநில முதல்வரும், முன்னாள் பாதுகாப்பு அமைச்சருமான மனோகர் பாரிக்கர் உடல்நலக் குறைவால் பாதிக்கப்பட்டுள்ள நிலையில், ஆட்சியைத் தக்க வைக்க பாஜகவும், ஆட்சியை பிடிக்கும் நோக்கில் காங்கிரஸும் முனைப்புடன் செயல்படுகின்றன.
40 உறுப்பினர்கள் கொண்ட கோவாவின் முதல் சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் காங்கிரஸ் கட்சி வெற்றி பெற்று ஆட்சியைப் பிடித்தது. அதையடுத்து சில காலம் காங்கிரஸும் மாநிலக் கட்சிகளும் மாறி மாறி ஆட்சியில் இருந்தன. 2002-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற சட்டப்பேரவை தேர்தலில் முதல் முறையாக பாஜக ஆட்சியைக் கைப்பற்றி கோவா அரசியலில் திருப்பத்தை கொண்டு வந்தது. ஆர்எஸ்எஸ் அமைப்பில் சிறப்பாக செயல்பட்டு பின்பு பாஜவில் இணைந்த மனோகர் பாரிக்கர் முதல்வராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 
அதற்கடுத்த தேர்தல்களில் காங்கிரஸ் ஆட்சியைக் கைப்பற்றியது. 2012-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற தேர்தலில், பாஜக மீண்டும் ஆட்சியைக் கைப்பற்றியது. கோவா மக்களிடையே செல்வாக்கு பெற்றிருந்த பாரிக்கர் மீண்டும் முதல்வராகப் பதவியேற்றார். எனினும், மத்தியில் 2014-ஆம் ஆண்டு பிரதமர் நரேந்திர மோடி தலைமையிலான பாஜக அரசு ஆட்சி அமைந்தபோது பாரிக்கர் பாதுகாப்புத் துறை அமைச்சராக நியமிக்கப்பட்டார். அதனால் பாரிக்கரால் கோவா மாநில முதல்வராகத் தொடர முடியவில்லை. கோவா மாநில முதல்வர் பதவிக்கு எம்எல்ஏ-க்கள் அனைவராலும் ஒருமனதாக லட்சுமிகாந்த் பார்சேகர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
இந்நிலையில், கோவா சட்டப்பேரவைக்கு கடந்த ஆண்டு மார்ச் மாதம் நடைபெற்ற தேர்தலில் லட்சுமிகாந்த் பார்சேகரை முதல்வர் வேட்பாளராக நிறுத்தி பாஜக தேர்தல் களம் கண்டது. பாரிக்கருக்கு மக்களிடையே இருந்த செல்வாக்கு பார்சேகருக்கு இல்லாத காரணத்தால், வெறும் 14 இடங்களில் மட்டுமே பாஜக வெற்றி பெற்றது. அந்தத் தேர்தலில் காங்கிரஸ் கட்சி 16 இடங்களை கைப்பற்றி தனிப்பெரும் கட்சியாக உருவெடுத்தது. ஆனால் ஆட்சி அமைப்பதற்குத் தேவையான பெரும்பான்மை எந்த கட்சிக்கும் இல்லாத காரணத்தால் மாநிலத்தில் தொங்கு சட்டப்பேரவை அமைந்தது. அந்த சமயத்தில் பாஜகவும், காங்கிரஸும் மற்ற கட்சிகளின் ஆதரவை தேடின. 
அப்போது, பாரிக்கர் முதல்வராக பதவியேற்றால் பாஜகவுக்கு ஆதரவு அளிப்போம் என்று மகாராஷ்டிர கோமந்தக் கட்சி கூறியது. எனவே, பாதுகாப்புத் துறை அமைச்சராக இருந்த பாரிக்கர் பதவி விலகி கோவா அரசியலுக்குத் திரும்பினார். பல்வேறு அரசியல் பரபரப்புகளுக்கு நடுவே கோவாவில் மீண்டும் பாஜக ஆட்சியமைத்தது. 
கோவா பார்வர்டு கட்சி மூன்று இடங்களிலும், மகாராஷ்டிர கோமந்தக் கட்சி மூன்று இடங்களிலும் வெற்றி பெற, சுயேச்சை எம்எல்ஏ-க்கள் மூவரும், தேசியவாத காங்கிரஸின் ஒரு எம்எல்ஏ-வும் பாஜகவுக்கு ஆதரவு அளித்ததால் கோவாவில் பாஜக ஆட்சியமைத்தது.
அதை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத காங்கிரஸ், ஆட்சி அமைக்க எங்களுக்கு வாய்ப்பு தந்தால் பெரும்பான்மையை நிரூபித்து காட்ட முடியும். ஆனால் ஆளுநர் எங்களை அழைக்கவில்லை என்றும், குதிரை பேரத்தில் ஈடுபட்டே பாஜக ஆட்சியை பிடித்தது என்றும் குற்றம்சாட்டி வந்தது. 
இந்நிலையில், மார்ச் மாதம் மனோகர் பாரிக்கர் மருத்துவ சிகிச்சைக்காக அமெரிக்கா சென்று மூன்று மாதம் கழித்து திரும்பி வந்தார். அதன் பின்னரும் இருமுறை சிகிச்சைக்காக அமெரிக்கா சென்று வந்தார்.
முதல்வர் இல்லாததால் மாநிலத்தில் நிர்வாக நடவடிக்கைகள் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன என்று எதிர்க்கட்சியான காங்கிரஸ் குற்றம் சாட்டியது. மேலும், முதல்வர் பதவியில் இருந்து பாரிக்கரை நீக்க வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தியது. 
இந்நிலையில் உடல்நலக்குறைவால் செப்டம்பர் 15-ஆம் தேதி தில்லி எய்ம்ஸ் மருத்துவமனையில் பாரிக்கர் அனுமதிக்கப்பட்டார்.
இந்தச் சூழலில், தங்களை ஆட்சி அமைக்க அழைக்குமாறு காங்கிரஸ் கட்சியினர் மாநில ஆளுநர் மிருதுளா சின்ஹாவிடம் மனு அளித்தனர்.
மாநில அரசியலில் குழப்பம் நிறைந்த இந்த சூழலை தனக்கு சாதமாக காங்கிரஸ் பயன்படுத்த நினைத்த நிலையில், அக்கட்சியைச் சேர்ந்த இரு எம்எல்ஏ-க்கள் பதவியை ராஜிநாமா செய்து பாஜகவில் இணைந்துள்ளனர். அதனால் சட்டப்பேரவையில் காங்கிரஸ் எம்எல்ஏ-க்களின் எண்ணிக்கை 14-ஆகக் குறைந்துள்ளது. காங்கிரஸ் கட்சிக்கு இந்த இரு எம்எல்ஏக்களின் ராஜிநாமா பெரும் பின்னடைவை ஏற்படுத்தியுள்ளது. 
தற்போது கோவா சட்டப்பேரவையில் காங்கிரஸும் பாஜகவும் சரிசமமான எம்எல்ஏ-க்களை கொண்டுள்ள நிலையில், பாரிக்கர் மீண்டு வந்துஆட்சியில் தொடர்வார் எனக் கூறிய பாஜகவே, பாரிக்கருக்கு அடுத்து யார் என்பது குறித்து ஆலோசனை நடத்தி வருவதாக கட்சி வட்டாரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. 
இந்த பரபரப்பான சூழலில், கோவாவில் பாஜக தனது ஆட்சியை எவ்வித பிரச்னையும் இன்றி தொடர வேண்டுமெனில், பாரிக்கர் மீண்டும் வந்து முதல்வர் இருக்கையில் அமர வேண்டும். அல்லது அவருக்கு ஒப்பான ஒருவரை முதல்வராக நியமிக்க வேண்டும். இரண்டில் எது நடக்கப்போகிறது என்பதைப் பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும்.
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/23/கோவா-என்ன-செய்யப்-போகிறது-பாஜக-3024871.html
3024410 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் உயிரோடு விளையாடாதீர்கள்  எஸ். ஸ்ரீதுரை DIN Monday, October 22, 2018 02:45 AM +0530 அறிவியல் வளர்ச்சி எத்தனையெத்தனையோ புதிய புதிய வாசல்களைத் திறந்துவிட்டிருக்கிறது. புதிய புதிய வசதிகளை நாம் அனுபவிப்பதற்குத் துணை நிற்கிறது என்பதெல்லாம் உண்மையே. ஆனால், அந்த அறிவியலே சிலர் வாழ்க்கையை முடிக்கும் காலனாய் மாறிவிட்டதை என்னென்று சொல்வது?
 செல்லிடப்பேசி அறிமுகம் ஆன காலத்தில், இனி தகவல் தொடர்புக்குத் தடையே இல்லை என்று மகிழ்ந்தோம்.
 செல்லிடப்பேசியில், பேசுதல் மற்றும் குறுஞ்செய்தி அனுப்புதல் ஆகிய இரண்டு வசதிகள் மட்டுமே இருந்தபோது எல்லாம் நன்றாகவே இருந்தது. ஆனால், அதிலேயே இணையதள வசதி, புகைப்படம் எடுக்கும் வசதி என்றெல்லாம் வளர்ந்து, தன்னைத்தானே தற்படம் எடுத்துக் கொள்ளும் (செல்ஃபி) வசதியும் சேர்ந்து கொள்ள நிலைமை விபரீதமாகப் போய்விட்டது.
 தன்னைத் தானே படம் எடுத்துக்கொண்டு அதனைப் பிறருடன் கட்செவி அஞ்சல் மற்றும் முகநூல் மூலம் (செல்லிடப்பேசியிலேயே) பகிர்ந்துகொள்ள முடியும் என்றான பிறகு சிலர் ஆடுகின்ற ஆட்டம் இந்த உலகம் இதுவரை காணாத ஒன்றாகும்.
 உயிருக்கே ஆபத்தான இடங்களில் நின்றுகொண்டு தற்படம் எடுத்துக்கொண்டு அதைப் பதிவேற்றுவதில் ஒருவருக்கொருவர் போட்டியே நடக்கிறது.
 அனால், அது ஒன்றும் ஒலிம்பிக் போட்டியில்லையே, பதக்கம் கிடைப்பதற்கு! உயிரை அல்லவா அது பறித்துக் கொள்கிறது?
 உயர்ந்த அணைகளின் மீது நின்று கொண்டும், மலைச் சிகரங்களின் விளிம்பில் தொற்றிக்கொண்டும், கடல் மீது கட்டிய பாலங்களில் ஒட்டிக்கொண்டும், ஓடும் ரயில் வண்டியிலிருந்து எட்டிப் பார்த்துக் கொண்டும் தற்படம் எடுக்கும் பழக்கம் நூற்றுக் கணக்கான உயிர்களைப் பறிப்பதை அவ்வப்போது ஊடகங்களில் கண்டும்கூட, இந்த தற்படப் பைத்தியம் போகவில்லை.
 பஞ்சாப் மாநிலம் அமிர்தசரஸ் அருகில் கடந்த வெள்ளிக்கிழமை நடைபெற்ற "தசரா' விழாவில் நடைபெற்ற கோர ரயில் விபத்திலும் தற்பட மோகத்தின் கோரத் தாண்டவம் அரங்கேறியுள்ளதாகக் கூறுகின்றார்கள்.
 ரயில் தண்டவாளங்களுக்கு மிக அருகில் அமைந்த மைதானத்தில் தசரா விழாவை நடத்த ஏற்பாடு செய்தவர்கள், ரயில்வே துறையினருக்கு முன்னறிவிப்பு கொடுக்காத நிலையில், வாணவேடிக்கை உள்ளிட்ட நிகழ்வுகளை வேடிக்கை பார்த்த பொது மக்களில் பலரும் ஆபத்தை உணராமல் அருகில் இருந்த தண்டவாளங்களில் ஏறி நின்றுள்ளனர்.
 எதிர்பாராமல் அவ்வழியே விரைந்து வந்த எக்ஸ்பிரஸ் ரயில் மோதியதில் அறுபதுக்கும் மேற்பட்டோர் ரயிலில் அடிபட்டுக் கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் உயிரிழந்திருக்கின்றனர். அதிலும் பரிதாபத்துக்குரிய விஷயம் என்னவென்றால், ரயில் விரைந்து நெருங்குவதைக் கூட உணராமல் அங்கு நின்றிருந்த பலரும் தங்களது செல்லிடப்பேசிகளில் தற்படம் எடுத்துக்கொள்வதில் மும்முரமாக இருந்தார்களாம்.
 ஒருவேளை செல்லிடப்பேசியில் கவனம் செலுத்தாதிருந்தால், அவர்களில் பலரும் விரைவாகத் தண்டவாளத்தை விட்டுக் கீழிறங்கி இருக்கலாம் என்றும், உயிரிழந்தோர் எண்ணிக்கையும் வெகுவாகக் குறைந்திருக்கும் என்றும் அந்த விபத்தை நேரில் பார்த்த சிலர் ஊடகங்களில் தெரிவித்திருக்கின்றார்கள்.
 அதைவிடக் கொடுமையானது என்னவென்றால், விபத்து நடந்த உடனே, விபத்தில் சிக்கியவர்களைக் காப்பாற்றுவதில் ஈடுபடாமல், சிலர் அந்த விபத்தின் பின்னணியில் தங்களை தற்படம் எடுத்துப் பதிவிட முயற்சித்துக் கொண்டிருந்ததுதான்.
 இந்த தற்பட மோகம், உயிரைப் பறிப்பது மட்டும் அல்ல, பிறர் மரண அவஸ்தையில் இருக்கும் போது அதையும் படமெடுக்கும் அளவுக்கு மனிதாபிமானத்தையே வற்றச் செய்துவிடும் என்பது புரிகிறது.
 இதற்கு முன்னர் கூட இத்தகைய சம்பவங்கள் நிகழ்ந்திருக்கின்றன.
 2016- ஆம் ஆண்டு காவிரிப் பிரச்னை தொடர்பாக நடந்த கலவரங்களின்போது, பெங்களூரு நகரில் தீக்கிரையாக்கப்பட்ட வாகனம் ஒன்றின் முன்பு நின்றபடி தற்படம் எடுத்து மகிழ்ந்த இளைஞர்களின் புகைப்படம் ஒன்று ஊடகங்களில் உலா வந்தது. சாலையில் அடிபட்டுக் கிடப்பவர்களை மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்லாமல் தற்படம் எடுப்பவர்களைப் பற்றியும் செய்திகள் வரத்தான் செய்கின்றன.
 இது மட்டுமா?
 இறந்தவர்களுக்கு இறுதி மரியாதை செலுத்த வருபவர்களில் சிலர், இறந்தவரின் உடலை ஒட்டி நின்று கொண்டு தற்படம் எடுத்துக் கொள்வது இப்போது வழக்கமாகி வருகிறது.
 ஓரிரு வருடங்களுக்கு முன்பு, குஜராத்தின் பாதுகாக்கப்பட்ட வனப்பகுதியில் தன் மனைவியுடன் இரு சக்கர வாகனத்தில் சென்ற இந்திய கிரிக்கெட் வீரர் ரவீந்திர ஜடேஜா, காட்டில் அமர்ந்து ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்த சிங்கம் ஒன்றின் அருகில் நின்று கொண்டு தற்படம் எடுத்து வலைதளங்களில் பதிவிட்டார். பலரது கண்டனத்திற்குப் பிறகு அதற்காக வருத்தமும் தெரிவித்துக் கொண்டார்.
 ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்த அந்தச் சிங்கம் சட்டென்று எழுந்துகொண்டு இவர்களைத் தாக்கியிருந்தால் என்னவாகியிருக்கும்?
 இப்போதும் கூட, ஊட்டி, கொடைக்கானல் மலைப்பாதைகளில் அவ்வப்போது குறுக்கிடும் யானைகள் உள்ளிட்ட விலங்குகளின் பின்னணியில் பலரும் தற்படம் எடுத்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள்.
 மின்சார ரயிலின் மீதேறி நின்று தற்படம் எடுத்துக் கொள்ள முயன்று, உயர் அழுத்த மின்சாரம் தாக்கிச் சிலர் பலியாகியிருக்கின்றார்கள்.
 இதற்கெல்லாம் என்னதான் தீர்வு?
 மது போதைக்கு ஆளானவர்கள் போன்று, இந்த தற்பட போதைக்கு நம் மக்கள் ஆளாகி இருக்கின்றார்கள். அதிலும், இளைய தலைமுறையினர் ஒருவித தற்பட வெறியுடன் உள்ளார்கள்.
 ஆபத்தான இடங்களில், "இவ்விடத்தில் தற்படம் எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது' என்று அரசுத் துறைகளின் சார்பில் அறிவிப்பு வைக்கத்தான் முடியும். ஆனால், சுய கட்டுப்பாட்டுடன் நடந்து கொள்வது பொதுமக்களாகிய நம் கையில்தான் இருக்கிறது.
 ஓரிடத்தில் தற்படம் எடுத்துக் கொள்ள இயலாமல் போனால், ஆபத்தில்லாத மற்றோர் இடத்தில் எடுத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால், ஓரிடத்தில் தற்படம் எடுத்துக்கொள்ளும்போது உயிர் போய்விட்டால், இன்னோர் இடத்தில் அதனை மீட்க முடியுமா?
 
 
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/22/உயிரோடு-விளையாடாதீர்கள்-3024410.html
3024409 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் மூலிகை மரங்கள் வளர்ப்போம் ஆர்.எஸ். நாராயணன் DIN Monday, October 22, 2018 02:43 AM +0530 வடகிழக்குப் பருவமழை தொடங்க இருக்கிறது. உழவு தொடங்கி மானாவாரியாக மேட்டு நிலங்களில் புஞ்சை தானியங்களை விதைக்கத் தொடங்குவார்கள். அதுபோல் மரம் நடுவதற்கும் ஏற்ற பருவம் இதுவே. ஒரு பக்கம் வனங்களில் மரங்கள் எந்த அளவு பாதுகாப்பாக இருக்கிறது என்பதை அறிய முடியவில்லை. எனினும், இன்று விவசாயிகளும், புதிதாக விவசாயத்தில் ஈடுபடுவோரும், சில பொது நல அமைப்புகளும், வன ஆர்வலர்களும் மரம் வளர்க்கும் பணியில் ஈடுபடுகிறார்கள். இவ்வாறு மரம் நடுவோர் குறிப்பிட்ட சில மரங்களை மட்டுமே நடுகிறார்கள். பலவகையான நாட்டு மரங்கள், மருத்துவ குணமுள்ள மரங்களை நாடுவது இல்லை. இவை கிடைப்பதும் அரிதாயுள்ளது. சாதாரணமாக வேம்பு, புங்கன், கொன்றை, வாகையுடன் தூங்குமூஞ்சி, குல்மோகர் போன்றவைதான் ஏராளமாகவும், மலிவாகவும் கிடைக்கின்றன. நல்ல மருத்துவ குணமுள்ள மரங்கள் அரிதாகிவிட்டன.
 உதாரணமாக, ஒரு காலத்தில் பரவலாகக் காணப்பட்ட வாத நாராயணன் மரம் இன்று மிக அரிதாகிவிட்டது. இம்மரத்தின் இலைச்சாறு வாதநோயை குணப்படுத்தும். இன்று பலருக்கும் கைகால் குடைச்சல், வலி, வீக்கம், மூட்டுவலி பிரச்னைகள் பெருகிவிட்டன. தமிழ் மருத்துவத்தில் பிரண்டை, வாத நாராயணன், தழுதாழை ஆகியவை வாத நோய்க்கான மருந்துகள். நாட்டு வைத்தியர்கள் இம்மூலிகைகளைக் கையாள்வது உண்டு. காலப்போக்கில் இவை காணாமல் போய்விட்டன.
 செப்டம்பர் மாதம் 15-ம் தேதி உலக ஓசோன் தினம் தமிழ் நாட்டில் கொண்டாடப்படாமல் கடந்து விட்டது. முகநூலைத் திறந்தால் புதியபுதிய தினங்கள் பற்றிய அறிவிப்புகள் வருகின்றன. அப்பாதினம், அம்மாதினம், தாத்தா தினம், முதியோர் தினம், இளைஞர் தினம், குழந்தைகள் தினம் என்று இனம் புரியாத ஏகப்பட்ட தினங்கள். இப்படியெல்லாம் தேடிப்பிடித்து கொண்டாடப்படும் போது, உலகம் வாழவேண்டும் பசுமை பொங்கவேண்டும் என்ற பொதுநல நோக்கில் ஐ.நா அறிவிக்கும் தினங்கள் பற்றி நாம் அதிகம் அறிவதில்லை. இனியாவது ஓசோன் தினத்தை நாம் கொண்டாடலாமே.
 ஓசோன் தினம் என்றதும் "சிப்கோ' இயக்கம் நினைவுக்கு வருகிறது. இந்தியா முழுவதும் மரங்களை வளர்க்கவேண்டும் என்ற உணர்வை சிப்கோ இயக்கமே தூண்டியது. 1973-1974 காலகட்டத்தில் உத்தராஞ்சலில் உள்ள தாசோலி மாவட்டத்தில் "கோபேஸ்வர் மண்டல்' என்ற கிராம சுயராஜ்ய இயக்கத்தின் மகளிர் அமைப்பினர் வனவிளைபொருள்களை ஜீவாதாரமாகக் கொண்டு பலவகையான குடிசைத் தொழிலில் ஈடுபட்டு வந்தனர். 1973-இல் வனத்துறை அதிகாரிகள் அலகாபாத்தை மையமாகக் கொண்ட ஒரு நிறுவனத்திற்கு கோபேஸ்வர் மண்டல் கிராமத்தில் உள்ள வனப்பகுதியில் உள்ள மரங்களை வெட்ட அனுமதி கொடுத்தார்கள். அந்நிறுவனம் கிரிக்கெட் மட்டை, ஹாக்கி மட்டை போன்ற விளையாட்டுப் பொருள்களைத் தயாரிக்கும் நிறுவனம். "மனிதர்கள் உயிர் வாழ மரம் வேண்டும், வனமே எங்கள் ஜீவாதாரம்' என்று குரல் கொடுத்து அந்த ஒப்பந்தக்காரர்களை தாசோலி மகளிர்குழு விரட்டி அடித்தது. இச்செய்தி அக்கம் பக்க கிராமங்களில் பரவியது.
 வனத்துறையினர் எந்த கிராமத்திற்கு வந்தாலும் கிராம மக்களின் எதிர்ப்பு தொடர்ந்தது. தாசோலி கிராம சுயராஜ்ஜிய இயக்கத்தின் நிறுவனர் சாந்தி பிரசாத்பட் , சிப்கோ இயக்கத்தின் பின் புலமாகச் செயல்பட்டு வந்த சூழ்நிலையில் தான், சுந்தர்லால் பகுகுணா என்ற மற்றொரு காந்தியவாதியின் உண்ணாவிரதப் போராட்டமும் நிகழ்ந்தது. இதன் காரணமாக தாசோலி மாவட்டத்தில் வனப்பாதுகாப்பு உணர்வு பீறிட்டெழுந்தது.
 நாடு சுதந்திரம் அடைந்த நாளிலிருந்தே மரங்களை வெட்டும் ஒப்பந்தக்காரர்களின் வன அழிப்புகளால் மிகவும் பாதிக்கப்பட்ட பகுதியாக உத்தராஞ்சல் இருந்து வந்தது. உத்தரகன்ட் தனிமாநிலமாகப் பிரிக்கப்படதாதவரை அது உ.பி மாநிலத்தின் கீழ் கார்வால் மாவட்டமாக இருந்தது. 2013-இல் மழை வெள்ளம் உத்தராஞ்சலைத் தாக்கியது போல் 1973-74 சிப்கோ இயக்கம் தோன்றுவதற்கு முன்பே, அலக்நந்தா நதி வெள்ளம் காரணமாக, பல்லாயிரக்கணக்கான தாசோலி மாவட்ட மக்கள் பாதிக்கப்பட்டிருந்தனர். மண்ணில் மரங்களும், தாவரங்களும் கொண்ட பசுமைப் போர்வை இருந்தால் மண்ணரிப்பும், நிலச்சரிவும் ஏற்படாமல் வாழ்விடங்கள் காப்பாற்றப்படும் என்ற உண்மையை அனுபவ வாயிலாக உணர்ந்து சிப்கோ அறப் போராட்டம் உருவானது.
 கோபேஸ்வர் மண்டலில் இப்படி எதிர்ப்பு கிளம்பியதால் வனத்துறை ஒப்பந்தக்காரர்களுக்கு அங்கிருந்து 80 கி.மீ தொலைவில் ராம்பூர் ஃபாட்டா வட்டாரத்தில் ரேனி என்ற கிராமம் ஒதுக்கித்தரப்பட்டது. ஆண்களை வேலைக்கு அனுப்பிவிட்டு பெண்கள் மட்டுமே இருந்த சூழ்நிலையில் ஒப்பந்தக்காரர்கள் மரம் வெட்ட வந்தனர். இதை அறிந்த பெண்கள் தாரை தப்பட்டை மூலம் ஒலி எழுப்பி மற்ற பெண்களை அங்கு வரவழைத்து ஒவ்வொரு மரத்தைச் சுற்றியும் ஐந்து ஐந்து பேராகச் சூழ்ந்து கைகோத்தபடி நின்று மரங்களை வெட்ட முடியாமல் தடுத்தனர். "முதலில் எங்களை வெட்டிவிட்டு பிறகு மரங்களை வெட்டுங்கள்' என்று கூறினர். அதற்குள் கூட்டம் கூடிவிட்டது. பத்திரிகையாளர்கள் மூலம் இந்நிகழ்ச்சி உலகம் முழுவதும் தெரிய வந்தது. சிப்கோ இயக்கத்தின் இந்த உச்சக்கட்ட போராட்டத்தின் எதிரொலியாக அப்போது ஆட்சியிலிருந்த இந்திரா காந்தி அரசு உடனடியாக வனங்களில் பழங்குடி கிராம வாசிகளின் ஜீவாதார உரிமையை அங்கீகரித்தது. அவர்களுக்குச் சட்ட ரீதியான பாதுகாப்பை வழங்கிய பின்னரே, இந்தியா முழுவது மர வளர்ப்பு ஒரு புதிய எல்லையத் தொட்டது.
 மர வளர்ப்புக்கு வனத்துறையினர் ஒத்துழைப்பு அவசியம். ஒரு சில வனத்துறை அலுவலர்கள், அரசியல்வாதிகளுக்கும் மரவியாபாரிகளுக்கும் துணை போகக் கூடியவர்கள் என்றாலும், மனசாட்சியுடன் நடப்போரும் உண்டு. வனத்துறை அவ்வப்போது வனவளர்ப்பு திட்டங்கள் பற்றி விளம்பரப்படுத்தும்போது, காகிதத் தொழிற்சாலை, தீப்பெட்டித் தொழிற்சாலை, பிளைவுட் தொழிற்சாலை போன்ற வர்த்தக ரீதியான மரங்களுக்கு, குறிப்பாக, தைல மரம், சவுக்கு, மலைவேம்பு ஆகியவற்றுக்கு முக்கியத்துவம் வழங்குவது போல் மூலிகை மரங்களுக்கு முக்கியத்துவம் தருவதில்லை.
 வாதநாராயணன் ஒவ்வொரு ஊரிலும் நடப்படுமானால் வாதநோய் தீர அலோபதியை நாடி மக்கள் ஏமாற்றமடைய மாட்டார்கள். தீராத வலியைத் தீர்த்து வைக்கும் இம்மூலிகை அழியும் நிலையில் உள்ளது.
 இவ்வாறே தேத்தான் கொட்டை, சேரான் கொட்டை, கருங்காலி, சிறு நாகப்பூ, சிவ குண்டலம் என்றும் பொந்தன் புளி என்றும் அழைக்கப்படும் ஆனைப்புளி, அகில், பூவரசு, புரசு, புன்னை, முள் முருங்கை, கடுக்காய், தான்றி, நார்த்தை, குமிழ், அசோகம், இலுப்பை, விளா, செம்மந்தாரை, வெப்பாலை, மாவிலங்கம், ருத்ராட்சம், மகிழம், வேங்கை, நீல நொச்சி, காசி வில்வம், மகா வில்வம், நாட்டு செம்பருத்தி, சங்கு புஷ்பம், பன்னீர் ரோஜா, விபூதிப் பச்சிலை, கரிசலாங்கண்ணி, தூதுவளை, பொடுதலை, வல்லாரை நித்திய கல்யாணி, சர்ப்ப கந்தி, பிரண்டை, முசுமுசுக்கை, ஆடாதொடை போன்ற பல தாவரங்கள் அருகும் நிலையில் உள்ளன. இவ்வகை அரிய தாவரங்களின் மருத்துவகுணம் மிகவும் சிறப்பானது.
 அதேசமயம் வழக்கில் உள்ள துளசி, முருங்கை, நெல்லி, மாதுளை, மஞ்சள், இஞ்சி, கிராம்பு, மிளகு, சீரகம், பெருங்காயம் போன்ற மளிகை சாமான்களும் எளிதில் கிடைக்கின்றன.வெட்டிவேர், நன்னாரி போன்றவை அரிதாகி வருகின்றன. சோத்துக் கத்தாழைக்கு அவ்வளவு நெருக்கடி இல்லை. மருத்துவ குணமுள்ள எண்ணெய்வித்துப் பயிர்களில் நாளுக்கு நாள் எள் சாகுபடி குறைவதால் திறனற்ற கொழுப்புள்ள நல்லெண்ணெய் விலை ஏறுமுகமாயுள்ளது. இவ்வாறே குசும் என்று கொல்லப்படும் "சாஃப்ளவர்' ஒரு அற்புதமான மூலிகை இதுவும் ஒரு எண்ணெய்வித்துப் பயிர். "சாஃபளவ'ரின் பூக்கள் நல்ல சிவப்பு. தொடக்கத்தில் இயற்கை சிவப்பு சாயத்திற்காக சாகுபடி செய்யப்பட்டது. பின்னர்தான் இதன் விதைப் பருப்பில் 40 சதவீதம் மருத்துவச் சிறப்புள்ள எண்ணெய் உள்ளதை அறிந்து சமையல் எண்ணெய்க்காக சாகுபடியானது. நல்லெண்ணெயை விட இதில் திறனற்ற கொழுப்பு குறைவு. குசும் மலர்களின் இதழ்கள் வயிற்றுப்புண் ஆற்றும் இவ்வாறே "லின்சீட்' என்ற ஆளிவிதை எண்ணெய்யும் மருத்துவ குணம் உள்ளது. ஒரு காலத்தில் ஆளிவிதை எண்ணெய் மசகு எண்ணெய்யாகவே பயனாயிற்று. பெயின்ட் தயாரிக்கவும் பயன்பட்டது. இப்போது இது உண்ணும் மருந்தெண்ணெயாக மாறிவிட்டது. ஆளிவிதைப் பருப்பு, எண்ணெய் எல்லாம் பல நோய்களுக்குத் தீர்வு என்று கூகுள் பதிவுகள் கூறுகின்றன. இவற்றில் எவ்வளவு நிஜம் எவ்வளவு பொய் என்று சொல்வதற்கில்லை.
 அழியும் நிலையில் உள்ள மரம், செடி, மூலிகைப் பயிர்களைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து இனப்பெருக்கம் செய்வதன் மூலம் பாரம்பரியம் மிக்க நமது பல்லுயிர்ப் பெருக்கம் செழிப்படையும். எனினும், இப்படிப்பட்ட உணர்வில் கோயம்புத்தூர் வனக் கல்லூரி வளாகத்தில் இயங்கி வரும் வன மரபியல் கோட்டம் செயல்பட்டால் தான் அருகிவரும் மரங்கள் மூலிகைகள் பெருகி வளரும். அதன் நோய் நிவாரணசக்தி பற்றிய விழிப்புணர்வும் செயல்பட்டால் அருகி வருபவை பெருகி வளர்ந்து செல்வத் சிறப்பையும் தேடித்தரும் என்பதில் ஐயமில்லை.
 
 கட்டுரையாளர்:
 இயற்கை விஞ்ஞானி.
 
 
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/22/மூலிகை-மரங்கள்-வளர்ப்போம்-3024409.html
3023056 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் பணிக்குச் செல்லும் மகளிர் விகிதம் குறைவதேன்? ரமாமணி சுந்தர் DIN Saturday, October 20, 2018 01:34 AM +0530 நமது நாட்டில் போதிய அளவில் வேலை வாய்ப்புகள் உருவாக்கப்படவில்லை என்பதும், வேலையில்லாத் திண்டாட்டம் தற்போது ஒரு மாபெரும் பிரச்னையாக நாட்டை ஆட்டிப் படைத்துக் கொண்டிருக்கிறது என்பதும் அனைவரும் அறிந்த உண்மை. ஆனால், நமது நாட்டில் பணிக்குச் செல்லும் மகளிரின் எண்ணிக்கையும், விகிதமும் குறைந்து கொண்டே வருகின்றன என்பது மக்களின் கவனத்தை அதிகம் ஈர்க்காத ஒரு பிரச்னை. 
2015-16-ஆம் ஆண்டுக்கான புள்ளிவிவரப்படி, நமது நாட்டில், பணிக்குச் செல்லும் வயதுடையவர்களில் (15 -59) 27 விழுக்காடு மகளிர் மட்டுமே வருமானம் ஈட்டும் பணிகளில் ஈடுபட்டுள்ளனர். சுமார் பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பு அதாவது 2004 -05-இல் இது 43 விழுக்காடாக இருந்தது. நகரங்களை விட கிராமப்புறங்களில் மகளிரின் பணி விகிதம் கணிசமாகக் குறைந்துள்ளது. 
கிராமப்புறங்களில் 2004 -05-ஆம் ஆண்டில் 49 விழுக்காடாக இருந்த பணிக்குச் செல்லும் மகளிரின் விகிதம், 2015 -16-இல் 32 விழுக்காடாகக் குறைந்துள்ளது. அதே கால கட்டத்தில் நகரங்களில் இந்த விகிதம் 24.4 விழுக்காட்டிலிருந்து 16 .6 ஆகக் குறைந்துள்ளது. 
உலக நாடுகளுடன் ஒப்பிடுகையில், ஒரு சில அரபு நாடுகளைத் தவிர ஏனைய நாடுகளில், பணியில் உள்ள மகளிரின் விகிதம் இந்தியாவை விட அதிகமாக உள்ளது. சீனா(64%), வங்கதேசம்(57 %) அமெரிக்கா(56 %) ஐரோப்பிய நாடுகள் (51%) இங்கெல்லாம் பணிக்குச் செல்லும் வயதுடையவர்களில் பாதிக்கு மேற்பட்ட மகளிர் பணியில் உள்ளார்கள். இந்த விஷயத்தில் இந்திய துணைக் கண்டத்தில் உள்ள நேபாளம், வங்கதேசம், இலங்கை போன்ற நாடுகள் கூட நம்மைவிட முன்னிலையில் உள்ளன. பாகிஸ்தான் மட்டுமே நம்மைவிட ஓரளவு பின்தங்கி (25 %) உள்ளது. 
நமது நாட்டு மகளிரின் குறைவான பணி விகிதத்திற்கு நிச்சயமாக நமது மகளிர் வேலைக்குச் செல்ல விரும்பவில்லை என்பதைக் காரணமாகச் சொல்ல முடியாது. ஏனெனில் 2011-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின்போது பணிக்குச் செல்லும் வயதுடைய 580 லட்சம் மகளிர், வேலை தேடிக்கொண்டிருப்பதாகக் கூறியுள்ளனர். 
மகளிரின் பொருளாதாரப் பங்கேற்பு மற்றும் வாய்ப்புகளுக்கான தர வரிசையில் 144 நாடுகளில் தற்பொழுது நமது நாடு 139-ஆவது இடம் வகிக்கிறது எனும் அதிர்ச்சி தரும் தகவலை உலகப் பொருளாதார அமைப்பின் உலக பாலின இடைவெளி அறிக்கை (குளோபல் ஜெண்டர் கேப் ரிப்போர்ட் 2017) வழங்குகிறது.
நமது நாட்டில் கடந்த பல ஆண்டுகளாகப் பள்ளிக்குச் செல்லும் பெண்களின் விகிதமும், எழுத்தறிவு பெற்ற மகளிரின் விகிதமும் அதிகரித்துக் கொண்டிருந்தும் பணிக்குச் செல்லும் மகளிரின் விகிதம் ஏன் குறைந்து கொண்டே வருகிறது என்பது புரியாத புதிராகவே இருக்கிறது. 
முன்பைவிட இப்போது பெண்கள் அதிக ஆண்டுகள் பள்ளிப் படிப்பைத் தொடர்வதனால் பணிக்குச் செல்லத் தயாராக உள்ளவர்களின் எண்ணிக்கை குறைத்துள்ளது என்று ஒரு காரணம் சொல்லப்படுகிறது. அப்படி பள்ளி இறுதி வரையில் கல்வியைத் தொடரும் பெண்களை, அவர்கள் பெற்றோர் திருமணச் சந்தையில் அவர்களது மதிப்பு கூடும் என்ற காரணத்துக்காகவே பெரும்பாலும் பள்ளிப் படிப்பைத் தொடர அனுமதிக்கிறார்கள். தங்கள் பெண்களை பணிக்கு அனுப்பும் நோக்கம் அவர்களுக்கு இல்லை. 
பணி புரிவோர்- வேலைக்குச் செல்லாதோர் பற்றி அரசு சேகரிக்கும் புள்ளிவிவரங்களின்படி ஓரளவு பள்ளிப் படிப்பை முடித்த அல்லது பள்ளி இறுதி வரை கல்வியைத் தொடர்ந்த மகளிரை விட, எழுத்தறிவில்லாத அல்லது கல்லூரி இறுதி வரையில் கல்வியைத் தொடர்ந்த மகளிரே அதிகம் பணிக்குச் செல்கின்றனர். அதாவது, கொஞ்சம் கூட எழுத்தறிவு இல்லாத பெண்களிலும், கல்லூரி வரையில் படித்துள்ள பெண்களில் மட்டுமே அதிக விழுக்காடு பேர் பணிக்குச் செல்கின்றனர். 
இதற்கு முக்கிய காரணம் ஓரளவு படித்த பெண்கள் கூலி வேலை போன்ற சாதாரண வேலைகளுக்குப் போகத் தயாராக இல்லை என்பதே. இவர்கள் செய்யக்கூடிய வேறு வேலைக்கான வாய்ப்புகளும், குறிப்பாக கிராமப்புறங்களில் மிகக் குறைவாகவே உள்ளன. 
நமது நாட்டில் சமீப காலமாக குடும்பங்களின் வருமானத்தின் நிரந்தரத் தன்மை அதிகரித்துள்ளதும், மகளிர் பணிக்குச் செல்வது குறைந்துள்ளதற்கான ஒரு காரணமாகச் சொல்லப்படுகிறது. குடும்ப வருமானத்தின் நிரந்தரத்தன்மை அதிகரிக்க அதிகரிக்க குடும்பங்களில் மகளிர் பணிக்குச் செல்வது குறையும் என்றும், அதற்கு பதில் மகளிர் வீட்டின் சமூக நலனைப் பாதுகாப்பதில் அதிகம் அக்கறை காட்டுவார்கள் என்றும் உலக வங்கியின் ஆய்வு ஒன்று கூறுகிறது. 
பயிற்சித் திறன் சாராத கீழ்மட்ட வேலைகளை ஏற்பதற்கும் அவர்களது குடும்ப கெளரவம் தடையாக இருக்கும் எனவும் சொல்லப்படுகிறது. 
நமது நாட்டில் பெரும்பாலான மகளிர் விவசாயம் சார்ந்த பணிகளிலேயே ஈடுபட்டுள்ளனர். 2011-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின்படி149.8 மில்லியன் மகளிர் பணியில் உள்ளனர். இவர்களில் மூன்றில் இருவர் தங்களது சொந்த நிலத்தில் அல்லது விவசாய கூலித் தொழிலாளியாகப் பணியாற்றுகின்றனர்.
விவசாயத் தொழில் இயந்திரமயமாக்கப்பட்டதன் விளைவாக கூலிவேலை செய்பவர்களுக்கான பணிகள் வெகுவாகக் குறைந்துவிட்டன. நாட்டின் தற்பொழுது விவசாயத்தை நம்பியிருப்போரின் நிலை என்ன என்பதும் எல்லோரும் அறிந்த விஷயம். மேலும், தகுந்த பாதுகாப்பின்மை, தங்குவதற்கான வசதியின்மை, குடும்பத்தினரின் எதிர்ப்பு, சமூகக் கட்டுப்பாடுகள் முதலிய காரணங்களினால் எல்லா பெண்களாலும் தாங்கள் வசிக்கும் கிராமம் அல்லது அதன் சுற்று வட்டாரத்தை விட்டு பணி நிமித்தம் இடம் பெயர முடிவதில்லை. 
ஆக, மகளிரின் பணி விகிதம் குறைவாக இருப்பதற்கான முக்கிய காரணம் பொருத்தமான வேலைவாய்ப்பு போதிய அளவு இல்லை என்பதே. ஒரே மாதிரி வேலைக்கு ஆண்கள் பெறும் ஊதியத்தில் 62 சதவிகித ஊதியமே பெண்கள் பெறுகிறார்கள் என்பது ஒரு புறம் இருக்க, பெரும்பாலான மகளிர் பயிற்சித் திறன் சாராத, குறைந்த வருமானம் ஈட்டும் அமைப்பு சாரா தொழில்களிலேயே உள்ளனர். அமைப்பு சார்ந்த பணிகளில் உள்ளவர்களில் 20.5 சதவிகிதம் மட்டுமே மகளிர். 
திருமணத்திற்குப் பிறகு, அதுவும் குழந்தைப் பேற்றிற்குப் பிறகு பெண்கள் தங்கள் வேலையை விட்டுவிடுவது மிகவும் சகஜமாக நடந்துகொண்டிருக்கும் ஒரு நிகழ்வு.
குடும்பத்தில் குழந்தைகளின் பராமரிப்பு, முதியோர்களின் கவனிப்பு எல்லாமே மகளிரின் பொறுப்பு என்று இந்தச் சமூகம் வரையறுத்துள்ளது.
அமைப்பு சாரா தொழில்களில் உள்ளவர்களுக்கு மகப்பேறு விடுமுறை, குழந்தை காப்பகங்கள் போன்ற வசதிகளும் கிடையாது. அமைப்பு சார்ந்த பணிகளில் உள்ள மகளிருக்கு மகப்பேறு விடுப்பு போன்ற வசதிகள் உள்ளன.
சமீபத்தில் திருத்தப்பட்ட மகப்பேறு நலன் சட்டத்தின்படி 12 வாரங்களாக இருந்த மகப்பேறு விடுப்பு 28 வாரங்களாக அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இப்படி மகளிரின் வசதிக்காக மாற்றி அமைக்கப்பட்ட சட்டமே, மகளிரின் வேலை வாய்ப்பிற்கு எதிராக மாறுகிறது என்றால் வியப்பாக இல்லையா? 
முக்கியமான பத்து தொழில் துறைகளைச் சார்ந்த 300 தொழிலதிபர்களிடையே நடத்தப்பட்ட ஆய்வின்படி, 2018 -19 இல் 11 -18 லட்சம் மகளிர் இந்த திருத்தப்பட்ட மகப்பேறு சட்டத்தின் காரணமாக வேலையை இழந்துள்ளனர். எல்லாத் துறைகளையும் கணக்கில் சேர்த்துக் கொண்டால் 1-1.2 கோடி மகளிர் வரையில் வேலையை இழந்திருக்கலாம் என்று மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
பெரிய நிறுவனங்களால் தங்களிடம் பணிசெய்யும் மகளிருக்கு ஆறு மாதங்கள் வரையில் ஊதியத்துடன் கூடிய மகப்பேறு விடுப்பு அளிக்க முடியும். ஆனால், சிறு மற்றும் குறு தொழில்களால் ஆறு மாதங்கள் வரையில் வேலை செய்யாமல் ஊதியம் கொடுக்க இயலாது என்ற காரணத்தினால் மகளிரை பணிக்கு அமர்த்துவது தவிர்க்கப்படுகிறது என்று இந்த ஆய்வு சொல்கிறது. 
ஒரு சில மாநிலங்களில் சுய உதவிக்குழுக்கள் மகளிருக்கு வருமானம் ஈட்டும் பணிகளை உருவாக்குவதில் ஈடுபட்டுள்ளன. கிராமப்புறங்களில் உள்ள மகளிருக்கு தக்க பயிற்சி அளித்து, தேவையான நிதி உதவி கிடைக்கச் செய்து, அவர்கள் உற்பத்தி செய்யும் பொருளுக்கு சந்தையை உருவாக்கி, அவர்களை தொழில் முனைவோராக ஆக்கியுள்ள பெருமை இந்த சுய உதவிக் குழுக்களைச் சாரும்.
ஆனால், இந்த சுய உதவிக் குழுக்களால் நாடு தழுவிய அளவில் வேலை வாய்ப்புகளை உருவாக்க முடியவில்லை. அதே போன்று, வறுமைக்கோட்டிற்குக் கீழ் உள்ள குடும்பங்களுக்காக கிராமப்புறங்களில் அமல்படுத்தப்படும் மத்திய அரசின் மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டத்தின் கீழ் வேலைவாய்ப்பு கிடைக்கப் பெற்றவர்களில் பாதிக்கு மேல் மகளிர் என்பது பாராட்டுதலுக்குரிய விஷயம். ஆனால், எல்லா மாநிலங்களிலும் இந்தத் திட்டம் சரியாக செயல்படுகிறதா, உறுதியளித்தபடி 180 நாள்கள் வேலை வழங்கப்படுகிறதா என்பன போன்ற கேள்விகள் எழாமல் இல்லை.

கட்டுரையாளர்:
சமூக செயற்பாட்டாளர் 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/20/பணிக்குச்-செல்லும்-மகளிர்-விகிதம்-குறைவதேன்-3023056.html
3023055 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் ஒன்றே உலகம் ஒருமையே இலக்கியம் ஒளவை அருள் DIN Saturday, October 20, 2018 01:33 AM +0530 ஆங்கிலத்தில் ஜான் பனியன் எழுதிய புனிதப் பயணத்தின் முன்னேற்றம் என்ற நூல் 1793- ஆம் ஆண்டில் ஒரு பரதேசி இந்த லோகத்தை விட்டு மறுமைக்கு நடந்தேறியது சொப்பனம் என்ற தலைப்பில் தமிழில் வெளிவந்த முதல் மொழிபெயர்ப்பு நூலாகும். இந்த நூல்தான் நாம் அறிந்த இரட்சணிய யாத்திரையாகும். 
மொழிபெயர்ப்பைப் பற்றி பழங்காலத்திலேயே தொல்காப்பியத்தில் தொகுத்தல், விரித்தல், தொகைவிரி, மொழிபெயர்த்து அதர்ப்பட யாத்தல் என நான்கு வகையாகப் பிரித்தனர் எனக் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. மொழிபெயர்ப்பு என்பது ஒரு மொழியிலிருந்து மற்றொரு மொழிக்குக் கருத்து, நடை, சூழல் உணர்ச்சி, பொருண்மை முதலியவற்றைப் பெயர்த்து வழங்குவதனால் அதனை அறிவியல் சார்ந்த துறை என்றே சொல்ல வேண்டும். அதே வேளையில் மொழித் தொடர்பான அழகு பொலிவதால் அதனைக் கலை சார்ந்த துறை என்றும் அழைக்கலாம். ஒரு மொழியில் கூறப்பட்ட கருத்துகளை மற்றொரு மொழியில் வெளிப்படுத்திக்காட்டிய நிலையில் திறன் வாய்ந்த ஒரு படைப்பாக்கம் என்றும் கருதலாம்.
அரசின் நடைமுறை, அறிக்கை, அறிவிக்கை, செய்தி, விரைவுத்தகவல், தனியாணை முதலியவற்றை ஆங்கிலத்திலிருந்து தமிழிலும், தமிழிலிருந்து ஆங்கிலத்திலும் உடனடி மொழியாக்கம் செய்யும் தனிப்பட்ட நிலையுடையது. அரசுப் பணியில் சேர்ந்தவர்கள் பொது நிலையில் பல்வேறு பாடங்களில் கல்வி பெற்றவர்கள்; அரசுத் தேர்வில் வெற்றிபெற்ற திறனாளர்கள். எனினும் இளங்கலை, முதுகலையில் தமிழைத் தனிப்பாடமாகக் கற்பதில்லை. தாமே வளர்த்துக்கொண்ட முயற்சியாலும், பயிற்சியாலும் தமிழில் மொழி பெயர்க்கும் வகையில் முற்பட்டுள்ளனர். மொழி மரபு, இலக்கண வழுவின்மை, வனப்பு வாய்ந்த கலைச்சொல் தெளிவும், தெரிவும் நாம் எதிர்பார்ப்பதற்கில்லை. விரைவு மொழிபெயர்ப்புக்கும், இலக்கியப் பாங்கு நிறைந்த கலை, பண்பாடு, கற்பனை, பாடநூல், அறிவியல்சால் மொழிபெயர்ப்புக்கும் வேறுபாடு உண்டு. இந்நிலையில், விரைவு மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் இலக்கிய மொழி பெயர்ப்பாளர்களாக மாறுவது என்பது கடினமான பணியாகும். 
இலக்கிய மொழிபெயர்ப்பாளர்கள், உயர்நிலை மொழி பெயர்ப்பாளர்கள் ஆவர். நிகர்மொழி ஆக்கம், நிலைமொழி ஆக்கம், நோக்குமொழி ஆக்கம், ஆக்க மொழியாக்கம், அரசு மொழிபெயர்ப்பு, தனியார் மொழிபெயர்ப்பு என்று வேறுவேறாகப் பிரிந்துள்ளது. 
மூளையால் மேற்கொள்ளும் மொழிசார்ந்த பணிகளுக்குத் தற்போது கணினியைப் பயன்படுத்தும் முயற்சிகள் அனைத்தும் வெற்றி பெற்றுள்ளன. நமது சிந்தனையில் உள்ள நமது மொழியறிவைக் கணினிக்கு ஊட்டி, அதனடிப்படையில் நமது மொழிசார்ந்த பணிகளை மேற்கொள்கின்றனர். சொற்பிழை திருத்தி, இலக்கணப்பிழை திருத்தி, எழுத்து பேச்சு மாற்றிச் செயலிகள், பேச்சு-எழுத்து மாற்றி, இயந்திர மொழிபெயர்ப்பு வடிவிலான பணிகள் பல நிலைகளில் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. அறிவியல் தமிழ் வளர்ச்சிக்குக் கலைச் சொல்லாக்கம் தேவை. இதுவரை சிறியனவும், பெரியனவுமாக 200 தொகுப்புகள் வெளிவந்துள்ளன. அவற்றில் ஏறத்தாழ 2,00,000 சொற்கள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. ஓர் ஆங்கிலச் சொல் நம்மிடையே பழக்கத்துக்கு வந்து மூன்று நாள்களுக்குள் அதற்கேற்றத் தமிழ்ச்சொல் அமையவில்லை என்றால், அயற்சொல் நிலைத்துவிடும். இன்று 10 இலட்சம் சொற்கள் ஆங்கிலத்தில் உள்ளன. முயன்று ஐந்து இலட்சம் சொற்களே தமிழில் கண்டறியப்பட்டுள்ளன. தொழில்நுட்பச் சொற்களை மொழிபெயர்க்கும்போது, மூல மொழியின் தன்மை கெடாதபடி சொற்களை உருவாக்க வேண்டும். ஏற்ற சொற்கள் கிடைக்கவில்லை எனில், பொருள் நிலையில் மிகவும் நெருக்கமான சொற்களைப் பயன் கொள்ளலாம். எப்போதும் ஒரு சொல்லுக்கு உடனே மொழியாக்கம் கேளாமல் மாற்றி மூன்று தொடர்களில் அச்சொற்கள் எப்படி ஆளப்படலாம் என்பதை அறிவுறுத்துவதே மொழியாக்கத்திற்கு முழுமையாகப் பொருள் தரும்.
தமிழில் எந்தச் சொல்லும் நான்கெழுத்தை விஞ்சியதேயில்லை. நூற்றுக்குத் தொண்ணூறு சொற்கள் மூன்றெழுத்திலேயே முடியும். ஆங்கிலச் சொல்லை மொழியாக்கும்போது ஓர் எழுத்து குறைந்தால்தான் தமிழ் என்று கருதலாம். நோபல் பரிசைத் தவிர்த்து, அடுத்த பெரிய விருதான புக்கர் விருதின் பரிசுத் தொகை மூல ஆசிரியருக்கும் மொழிபெயர்ப்பாளருக்கும் 2015- ஆம் ஆண்டு முதல் பகிர்ந்தளிக்கப்படுகிறது என்பது மொழிபெயர்ப்புக்கு அளிக்கப்பட்ட உலகளாவிய சிறப்பாகும். 
இலக்கிய வகைப்பாட்டில் நோபல் பரிசு பெற்ற 25 வெற்றியாளர்களில் ஒன்பது பேர்தான் தங்களுடைய ஆக்கங்களை ஆங்கிலத்தில் படைத்திருக்கிறார்கள். மீதமுள்ள 16 பேரும் தங்கள் சொந்த மொழியில் எழுதியதை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்த பிறகுதான் நோபல் பரிசுக்கான தகுதி பெற்றிருக்கிறார்கள். இதிலிருந்தே மொழிபெயர்ப்பின் வளத்தை நாம் அறிந்துகொள்ளலாம். 
தமிழ் வளர்ச்சித்துறை வாயிலாகத் திருக்குறள் சீனம், அரபு, கொரிய மொழிகளில் மொழிபெயர்த்து நூல்களாக வெளியிடப்பட்டுள்ளது. அவ்வண்ணமே பாரதியாரின் தெரிவு செய்யப்பட்ட பாடல்களையும், பாரதிதாசனின் தெரிவு செய்யப்பட்ட பாடல்களையும் சீனம், அரபு மொழியில் மொழிபெயர்த்து நூல்கள் வெளியிட்டுள்ளன.
ஒளவையாரின் ஆத்திசூடி சீன, அரபு மொழியில் மொழியாக்கம் செய்து நூல்களாக வெளியிட்டுள்ளன. இன்றைய காலச் சூழ்நிலையில், கல்லூரி மாணவர்கள் இருமொழிப் புலமையைப் பெரிதும் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். மொழியாக்கத்தில் ஆற்றல் பெற்றிருந்தால் அரசுத் துறைகளிலும், ஊடகத் துறையிலும், தனியார் நிறுவனங்களிலும் வேலை வாய்ப்பைப் பெறுவதோடு, மேலும் உயர் பதவிகளை அடையலாம். ஒன்றே உலகம் ஒருமையே இலக்கியம் என்பதை மொழிபெயர்ப்பு உறுதி செய்கிறது. 
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/20/ஒன்றே-உலகம்-ஒருமையே-இலக்கியம்-3023055.html
3022381 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் எண்ணும் எழுத்தும் முனைவர் ம. இராசேந்திரன் DIN Thursday, October 18, 2018 01:30 AM +0530 எண்ணும் எழுத்தும் அறிவின் பதிவுகள்; ஒலிகள்,கோடுகளாக உருமாறிக்கிடக்கும் அறிவுப் புதையல்கள். அவற்றைப் பயன்படுத்த வழிவழி வரும் கடவுச் சொற்களின் இருப்பிடம் கண்கள். கடவுச் சொற்களைக் கண்களுக்குக் காட்டுபவர்கள்ஆசிரியர்களே. அறிவின் வாயில் கண் மட்டும் என்றால் மாதா, பிதா, குரு, தெய்வம் எப்படி? பெற்றதால் மட்டும் ஒருவருக்கு அன்னையும் தந்தையும் வணக்கத்திற்கு உரியவர்களாக ஆவதில்லை. அறிவு தருகிற குருவாகிற போதுதான் அவர்கள் கும்பிடுவதற்கு உரியவர்கள் ஆகிறார்கள்.
உலகம் முழுவதும் கல்விக்கென்று தனிக்கடவுள்கள் இருக்கிறார்கள். கிரேக்கர்களின்அப்பலோ, இசை, கவிதை, மருத்துவத்துக்கானகடவுள். எகிப்தின் நைல்நதிப் பள்ளத்தாக்கு மக்களுக்கு நீத், சீன மக்களுக்கு வான் சென்வாங், ரோம் மக்களுக்கு எஜீரியா, மெசபடோமிய மக்களுக்கு அல்குட் பாய், ஆர்மேனிய மக்களுக்குக் கனவுகளுக்கு விளக்கம் சொல்லும் திர், கரீபியன் மக்களுக்குப் பேச்சு வர பாப்பா லெக்பா என்று தொன்மையான சமுதாயங்கள் எல்லாவற்றிலும் கல்விக்கும் கலைகளுக்கும் தனியாகக் கடவுள்கள் இருக்கிறார்கள்.
ஆப்பிரிக்க மக்களின் அனான்சி எனும் சிலந்தி மனிதன் கதை குறிப்பிடத்தக்கது. அவனுக்குக் கதைகளற்ற உலகில் வாழப் பிடிக்கவில்லை. அதனால் கதைப் புதையலை வைத்திருக்கும் நியாம் எனும் வானுலத் தேவதையிடம் போய்க் கேட்டிருக்கிறான். தேவதை கதைக்குக் கேட்ட விலையையத் தர அவன் மேற்கொண்ட போராட்டங்கள் உலகம் முழுதும் சிறுவர்களின் கதைகளாக இப்போதும் வலம் வருகின்றன. அந்த அனான்சிதான்அவர்களின் கல்விக் கடவுளாகவும் இருக்கிறார்.
இந்திய மக்களுக்குக் கல்விக்கென்று கலைமகள், கணேசர், பிருகஸ்பதி, சுக்கிரன், தட்சிணாமூர்த்தி, ஹயகிரீவர், பிரம்மா, காயத்ரி, சாவித்ரி என்று பல கடவுள்கள் இருக்கிறார்கள். ஆனாலும் கலைமகளையே (சரஸ்வதி) கல்விக்கும் கலைக்குமான கடவுளாகக் கலை இலக்கியங்கள் கொண்டாடுகின்றன.
சரஸ்வதி பற்றி ரிக் வேதத்தில் குறிப்பிடப் பெற்றிருக்கிறது. சரஸ்வதி நதி கண்ணுக்குத் தெரியாமல் பூமிக்குள் ஓடும் நதி என்று சொல்கிறார்கள். ஆனால், திருவாரூர் மாவட்டத்தில் ஒட்டக் கூத்தர் பிறந்த ஊராகக் கருதப்பெறும் கூத்தனூரில் சரஸ்வதிக்குக் கோயில் இருக்கிறது. வெண்ணிற ஆடையில் வெண் தாமரை மீது இடது கையில் புத்தகத்தோடு கலைமகள் இருக்கிறார். கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் குலசேகரபுரத்தில் ஒரு கோயில்இருக்கிறது. இது கவிமணி தேசிக விநாயகம் பிள்ளை வழிபட்ட கோயில்.
ஆனால், தொல்காப்பியம் அறிவையும் உயிரையும் இணைக்கிறது. உயிருக்கு அளவுகோல் அறிவு. ஓரறிவு உயிர் முதலாக ஆறறிவு உயிர் ஈறாக உயிர்களை அறிவின் அடிப்படையில் ஆறு வகையாகப் பகுத்துச் சொல்கிறது. அறிவுடையது மட்டுமே உயிருடையதாகும் என்று வரையறை செய்கிறது.
உடம்பை வளர்த்தேன் உயிர் வளர்த்தேனே என்பார் திருமூலர். உயிரை வளர்ப்பது என்பது அறிவை வளர்ப்பது. உயிரை வளர்க்க முடியும் என்பதோடு அதற்கான உபாயத்தையும் சொல்கிறார் அவர். 
உடம்பை வளர்ப்பது உயிர் வளர்ப்பதாகுமா? ஆம், அறிவு வளர உடம்பு வேண்டும்; அறிவு வளர வளர உயிர் வளரும். அறிவை எப்படி வளர்ப்பது?
அறிவு வளர்வதற்கான வாயில்கள் ஆறு என்பார் தொல்காப்பியர். மெய், வாய், , மூக்கு, கண், காது மனம் எனும் ஆறு. அவற்றுள் மெய், வாய், மூக்கு, கண், காது, போல மனதுக்குக் கண்ணுக்குத் தெரியும் வாயில் இல்லை. மற்ற ஐந்துமே மனதுக்கு வாயில்களாக இருக்கின்றன. 
அறிவின் வாயில்கள் இவை என்றால், அன்னையும் தந்தையும் குருவுடன் சேர்வது எப்படி?
அறிவின் வாயில்களில், பிறக்கும் போதே உடன் இருப்பவை மெய், வாய், மூக்கு, கண், காது ஆகிய ஐந்து வாயில்கள். பெற்றோர்தாம் இவற்றைக் கட்டமைக்கிறார்கள். அறிவைப் பெறுவதற்கான ஐம்பொறிகளைத் தருகிறவர்கள் பெற்றோர் என்பதால் அவர்களும் நமக்குக் குரு ஆகிறார்கள். பின்னர் இந்த ஐந்து வாயில்களால் கட்டமைக்கப்படுகிறது மனம். மனம் வளர்வதிலும் மனதை வளர்ப்பதிலும் பெற்றோரும் உறவினர்களும் ஆசிரியர்களும் மட்டுமின்றி, சமுதாயமும் இயற்கையும்கூடப் பங்களிக்கின்றன. அப்படியென்றால், வணக்கத்திற்குரிய பட்டியல் நீண்டுகொண்டே போகும். 
புதுக்கோட்டை மாவட்டம் பொன்னமராவதியில் கலைமகள் கல்லூரி என்ற பெயரில் ஒரு உயர்நிலைப்பள்ளி இருக்கிறது. வழக்கமாகக் கல்லூரிகள் வளர்ந்து பல்கலைக் கழகமாக மாறும். ஆனால், அங்கு கல்லூரியாகத் தொடங்கியது இப்போது உயர்நிலைப்பள்ளியாக இருக்கிறது. ஆனாலும் இப்போதும் கல்லூரி எனும் பெயரைக் கைவிடவில்லை. 
அந்த வளாகத்தில் கலைமகளுக்கென்று ஒரு கோயில் இருக்கிறது. வெள்ளை நிறப் பளிங்குக் கல்லில் கலைமகள். நான்கு கைகளுடன் இருக்கும் கலைமகளின் காலடியில் தாமரையும் அருகில் அன்னப் பறவையும்இருக்கின்றன. இடது கையில் புத்தகமும் இரண்டு கைகளில் வீணையும் ஒரு கையில் உருத்திராட்சமுமாக இருக்கும் கலைமகள் திருக்கோயிலை தமிழ்த் தாத்தா உ.வே. சாமிநாதையர் 1.6.1939 அன்று திறந்து வைத்திருக்கிறார். அங்கே, கலைமகளார் திருவுருவம். இஃது இவ்வூர் திரு. அ.மெ. நாச்சம்மை ஆச்சி அவர்கள் தருமம், 1939 என்ற கல்வெட்டும் இருக்கிறது. அ. மெய்யப்பச் செட்டியார் கல்லூரியின் நிறுவனராக இருந்த போதும், பெண்கள் கல்லூரி என்பதால் கலைமகள் திருவுருவத்திற்குப் பெண்ணே நன்கொடையாளராக இருக்கட்டும் என்று நினைத்திருக்கிறார். 
இப்போது அது உயர்நிலைப் பள்ளியாக இருக்கிறது. பாண்டித்துரைத் தேவர், ஆறுமுக நாவலர், இராசா ராம்மோகன் ராய், பச்சையப்ப முதலியார், இரவீந்திரநாத் தாகூர் போன்ற ஆளுமைகளின் படங்கள் பெரிய சுவர்களை அலங்கரிக்கின்றன. கடந்த நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த புலவர்கள், தமிழ் உணர்வாளர்கள் பலரும் இங்கே வந்திருக்கிறார்கள். கலைவாணர் என்.எஸ். கிருஷ்ணன், அப்பள்ளி நிருவாகத்தினருக்கு எழுதிய கடிதத்தில், ஓர் ஓரங்க நாடகம் நடத்தினதையும் தங்கள் மாணவியர் காட்டிய அன்பும் நடந்து கொண்ட பண்பும் பற்றி சொல்லிச் சொல்லி எனது துணைவி மகிழ்ந்து கொண்டே இருக்கிறாள். எதிர்பாராமல் இச்சந்தர்ப்பம் கிடைத்து அதன்மூலம் பண்பும் அன்பும் மிகுந்த நண்பர்களை அடையப் பெற்றதில் மதுரத்திற்கு மிகப் பெருமையாக இருக்கிறது- இப்படியாக நீளுகிறது அந்தக் கடிதம். பெண்கள் கல்லூரி விழாவுக்கு மதுரத்தை அழைத்திருக்கிறார்கள். விழா முடிந்து வந்தபின் கலைவாணர் கைப்பட எழுதியிருக்கிறார். 
வெ. சாமிநாத சர்மா, நெ.து. சுந்தர வடிவேலு, தெ.பொ. மீனாட்சிசுந்தரனார், சி. சுப்பிரமணியம், வீணை சாம்பசிவையர், அரியக்குடி ராமாநுஜ ஐயங்கார், மு.கதிரேசஞ் செட்டியார், ராய. சொக்கலிங்கம், பள்ளியக்ரஹாரம் நீ. கந்தசாமி என்று பலரும் எழுதியிருக்கும் விருந்தினர் பார்வைக் குறிப்புகளை இப்போதும் பாதுகாத்து வருகிறார்கள். எழுத்தாளர் சிட்டி (பெ.கோ. சுந்தரராஜன்) 23.4.1958 -இல் தொடர்பு கலையாத தமிழ்ப் பண்பையும் சங்க கால வாழ்க்கையின் பிரதின்பலிப்பையும் கண்கூடாகக் காண வேண்டுமானால் கலைமகள் கல்லூரிக்குத்தான் வரவேண்டும். என்மட்டில் பல நாள் தவம் கிடந்து பெற்ற வாய்ப்புதான் நான் இங்கு வந்தது. வந்தேன் பார்த்தேன் கற்றேன் என்றுதான் சொல்லத் தோன்றுகிறது என்று எழுதியிருக்கிறார். 8.11.1936 -இல், திரு.வி. கலியாணசுந்தரன் என்று திரு.வி.க. கையொப்பமிட்டுள்ள குறிப்பில், தமிழ்நாட்டுக்குப் புத்துயிர் வழங்கும் ஆற்றல் இக்கல்லூரிக்கு வாய்த்திருக்கிறது என்றுள்ளது.
செட்டிநாட்டு ஆண்கள் திரவியம் தேட திரைகடல் ஓடிக்கொண்டிருந்தபோது, அவர்கள் வீட்டுப் பெண்கள் கல்வி பெற, விடுதியுடன் இந்தக் கல்லூரி தொடங்கப்பட்டிருக்கிறது. கலைச்செல்வி என்றும் கலைமணி என்றும் இளங்கலைப் பட்டங்கள் வழங்கப்பட்டுள்ளன. அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழக முதுகலை வகுப்பில் சேர இவை அடிப்படைத் தகுதிகளாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. வணிகத்தின் காரணமாக இலங்கை சென்றிருந்தபோது, அங்குப் பார்த்துவிட்டு வந்து இங்கே தொடங்கியிருக்கிறார்கள். ஆசிரியர்களுக்கு வீடு, மருத்துவமனை, பாலுக்கு மாடு வளர்க்க இடம் என்று இப்போது பார்த்தாலும் அவர்களின் நிர்வாகத் திறன் வியப்பளிக்கிறது.
பாரி வாழ்ந்த பறம்பு மலைப்பகுதி என்பதால் அங்குத் தொடங்கப்பட்ட நூலகத்திற்கு வேள்பாரி நூல்நிலையம் என்று பெயர் சூட்டி இருக்கிறார்கள். அங்குள்ள கல்வெட்டில், இஃது இராமச்சந்திரபுரம் அன்பு நிலையத்தார் தருமம் என்று உள்ளது.  3.11.1947-இல் இந்த நூலகத்துக்கு அடிகோலியவர் சென்னை திரு.வி. கலியாணசுந்தர முதலியாரவர்கள் என்றும் 5.9.1948-இல் நூல்நிலையக் கட்டடத் திறப்பாளர் சென்னை அரசாங்கக் கல்வி மந்திரி திரு தி.சு. அவினாசிலிங்கம் செட்டியார் பி.ஏ., பி.எல். என்றும் வேறு இரண்டு கல்வெட்டுகள் உள்ளன.
இந்த நூல்நிலைய நுழைவிடத்தில் இடது பக்கத்தின் சுவரில்,
பரிவும் இடுக்கணும் பாங்குற நீங்குமின்
தெய்வம் தெளிமின் தெளிந்தோர்ப் பேணுமின்
பொய்யுரை அஞ்சுமின் புறஞ்சொல் போற்றுமின்
ஊனூண் துறமின் உயிர்க்கொலை நீங்குமின்
தானம் செய்மின் தவம்பல தாங்குமின்
செய்ந்நன்றி கொல்லன்மின் தீநட்பு இகழ்மின்
பொய்க்கரி போகன்மின் பொருள்மொழி நீங்கண்மின் 
அறவோர் அவைக்களம் அகலாது அணுகுமின்
பிறவோர் அவைக்களம் பிழைத்துப் பெயர்மின்
பிறர்மனை அஞ்சுமின் பிழையுயிர் ஓம்புமின்
அறமனை காமின் அல்லவை கடிமின்
கள்ளும் களவும் காமமும் பொய்யும் 
வெள்ளைக் கோட்டியும் விரகினில் ஒழியுமின் 
இளமையும் செல்வமும் யாக்கையும் நிலையா
உளநாள் வரையாது ஒல்லுவது ஒழியாது
செல்லும் தேயத்துக்கு உறுதுணை தேடுமின்
மல்லன்மா ஞாலத்து வாழ்வீர் ஈங்கென்
என்ற இளங்கோவடிகளின் பாடல் வரிகள், கலைமகளின்அறிவுக் கோயிலில் வாழ்வியல் விழுமியங்களை வலியுறுத்தும் கல்வெட்டாக இடம் பெற்றுள்ளன.
கட்டுரையாளர்:
மேளாள் துணைவேந்தர்,
தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம், தஞ்சாவூர்.


முனைவர் ம. இராசேந்திரன்
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/18/எண்ணும்-எழுத்தும்-3022381.html
3022380 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் மத நம்பிக்கையில் தலையீடு கூடாது ஆர். வேல்முருகன்  DIN Thursday, October 18, 2018 01:29 AM +0530 அனைத்து வயதுப் பெண்களும் சபரிமலைக்குச் செல்லலாம் என்ற உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பை அமல்படுத்தப் போவதாக கேரளத்தின் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அரசு அறிவித்துள்ளது. இதனால் சபரிமலைப் பகுதியில் கடுமையான பதற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. இதுவரை ஆண்களும் பத்து வயதுக்கு உள்பட்ட மற்றும் ஐம்பது வயதுக்கு மேற்பட்ட பெண்கள் மட்டுமே அங்கு சென்று வந்தனர். இதற்குப் பல காரணங்கள் இருக்கலாம்.
மத நம்பிக்கை என்பது அவரவரின் தனிப்பட்ட விருப்பம். உலக நாடுகளின் பார்வை இந்தியாவின் பக்கம் திரும்பியிருப்பதற்குக் காரணம் இங்குள்ள ஆன்மிகமும் குடும்ப வாழ்க்கை முறையுமே. ஆனால் நீதிமன்றத்தின் அண்மைக்காலத் தீர்ப்புகள் இந்த இரண்டையுமே கேலிக்குரியதாக்கியிருக்கின்றன.
இந்து இயக்கவாதிகள் இத்தீர்ப்பை எதிர்க்கின்றனர். ஏற்கெனவே மழையால் வெள்ளக்காடாகிக் கடும் சேதத்துக்குள்ளான கேரளம் இப்போது பக்தர்களின் முற்றுகையால் மீண்டும் பரபரப்புக்குள்ளாகியுள்ளது.
உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பைக் கண்டிப்பாக அமல்படுத்துவோம் என்று முதல்வர் பினராயி விஜயன் தெரிவித்துள்ளார். அப்படியானால் உச்சநீதிமன்றம் கொடுத்த அனைத்துத் தீர்ப்புகளையும் கேரள அரசு அமல்படுத்தியிருக்கிறதா? முல்லைப் பெரியாறு அணைப் பிரச்னையில் கட்சிப் பாகுபாடில்லாமல் உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பை உதாசீனப்படுத்தினார்களே, அப்போது தெரியாதா இந்த அரசியல்வாதிகளுக்கு?
இதற்காக எத்தனை எத்தனை நாடகங்களை காங்கிரஸும் மார்க்சிஸ்ட் கட்சியினரும் நடத்தினர்? இவர்களின் நிலைப்பாடு எப்போதுமே ஒன்றாக இருந்தது கிடையாது. மாநிலத்துக்கு மாநிலம் தங்கள் நிலைப்பாட்டை மாற்றிக் கொண்டு அங்குள்ள அரசியல் கட்சிகளை அண்டி நிற்பதுதான் இவர்களின் நிலைப்பாடா?
முல்லைப் பெரியாறு அணையின் நீர்மட்டத்தை உயர்த்த உச்சநீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது. ஆனால், இன்றுவரை அதை நிறைவேற்ற கேரள மாநில அரசு முன்வரவில்லை. அங்கு செல்ல தமிழகப் பொறியாளர்களுக்கு விரைவில் அனுமதி தருவதில்லை. 
இதே நிலைதான் பரம்பிக்குளம்-ஆழியாறு பாசனத் திட்டத்திலும்.
பாலக்காடு அருகே உள்ள கொழிஞ்சாம்பாறை உள்ளிட்ட பகுதிகளுக்குச் செல்லும் கால்வாய்களை சுமார் 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகியும் இதுவரை அமைத்துத் தரவில்லை. பாலக்காடு பகுதியில் தமிழர்கள்தான் அதிகம் வசிக்கின்றனர். ஆனால் இதற்குப் பதிலாக மலையாளத்தவர்கள் அதிகம் வசிக்கும் திருச்சூர் பகுதிக்குத் தண்ணீர் கொண்டு செல்வதற்குக் கால்வாய்களை அமைத்துள்ளனர்.
சிறுவாணி, கேரளப் பகுதிக்குள் இருந்தாலும், கோவைக்குக் குடிநீர் ஆதாரமாக விளங்குகிறது. சிறுவாணி அணை கோடை காலத்தில் வறண்டு போகும். ஆனால் அணைக்குள் உள்ள சுரங்க அமைப்பில் இருக்கும் தண்ணீர் சுமார் 30 முதல் 40 நாள்கள் வரை மோட்டார் வைத்து எடுக்க முடியும். ஆனால் தமிழக மக்களுக்குக் குடிநீர் கிடைக்கக் கூடாது என்ற எண்ணத்தில் இந்த சுரங்க அமைப்பையும் மூடிவிட்டது கேரள அரசு. இத்தனைக்கும் கோவையில் கணிசமான அளவு கேரள மாநிலத்தவர்கள் வசிக்கிறார்கள்.
இதேபோல பரம்பிக்குளம் ஆழியாறு பாசனத்திட்டத்தில் ஆனைமலையாறு, நல்லாறு அணைகளைக் கட்டி முடித்தால் தமிழகத்துக்குக் கூடுதலாகத் தண்ணீர் கிடைக்கும். ஆனால், கேரளத்தில் இடைமலையாறு அணையைக் கட்ட வேண்டும். இந்த அணை கட்டி முடிக்கப்பட்டு சுமார் 20 ஆண்டுகளுக்கு மேலாகியும் இன்று வரை கட்டப்படவில்லை என்றுதான் கேரளத்தின் காங்கிரஸ் மற்றும் மார்க்சிஸ்ட் கட்சிகள் சொல்லி வருகின்றன.
இந்தப் பிரச்னைகள் எல்லாம் உச்சநீதிமன்றத்தின் கண்களுக்குத் தெரியவில்லை. இத்தனைக்கும் கேரளத்துக்குத் தேவையான காய்கறிகள், மின்சாரம், அடிமாடுகள், வீடு கட்ட மணல் ஆகிய அனைத்தும் தமிழகத்தில் இருந்துதான் செல்கின்றன. ஆனால் கேரளம் நமக்குத் தண்ணீர் தருவதில்லை. வீணாகக் கடலில் கலந்தாலும் கலக்கலாமே ஒழிய தமிழகத்திற்குத் தரக்கூடாது என எண்ணுகின்றனர்.
முல்லைப்பெரியாறு அணை உடைவதைப் போலத் திரைப்படம் எடுத்துத் தங்கள் பொய்யைப் பரப்பும் கேரள அரசியல்வாதிகள் இப்போது லட்சக்கணக்கான மக்களின் நம்பிக்கையைப் பொய்யாக்கும் விதத்தில் உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பை அமல்படுத்துவோம் என்கின்றனர்.
உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி தீபக் மிஸ்ரா ஓய்வு பெறுவதற்கு முன் பல வழக்குகளில் தன்னுடைய தீர்ப்பைச் சொல்லிச் சென்றுவிட்டார். ஆனால் அந்தத் தீர்ப்பை நடைமுறைப்படுத்த முடியுமா என்பது தொடர்பாக ஆராயவில்லை. ஐந்து நீதிபதிகள் அமர்வில் இருந்த பெண் நீதிபதியான இந்து மல்ஹோத்ராவின் தெளிவான கருத்தைக் கூடக் கேட்கவில்லை.
நீதிபதிகள் அமர்வில் இருந்த ஒரு பெண்ணைத் தவிர மற்றவர்கள் ஆண்கள். சபரிமலைக்குப் பெண்களை அனுமதிக்கும் விஷயத்தில் பெண்களைக் கொண்ட அமர்வுதானே முடிவெடுக்க வேண்டும்? பெண்களின் பிரச்னை பெண்களுக்குத்தானே தெரியும்?
பொதுவாக அமைச்சரவையில் இருந்து ஒரு அமைச்சர் நீக்கப்பட்டாலோ அல்லது வேறு ஆட்சி அமைந்தாலோ அடுத்து வருபவர்கள் முந்தைய ஆட்சியில் இருந்த குறைகளைப் பெரிதுபடுத்துவார்கள். அதைப் போல தீபக் மிஸ்ரா பதவிக் காலத்தில் அவர் செய்த தவறுகளை இப்போதுள்ள தலைமை நீதிபதி விசாரிக்க உத்தரவிடுவாரா?
இது தவிர மிக முக்கியமான ஒரு பிரச்னை அனைத்திலும் வெளிப்படைத் தன்மை இருக்க வேண்டும் என்று விரும்பிய தலைமை நீதிபதி தீபக் மிஸ்ரா, நீதிபதிகளைத் தேர்வு செய்யும் கொலீஜியம் முறையில் என்ன வெளிப்படைத் தன்மை இருக்கிறது என நம்புகிறார்?
பொதுவாக தீர்ப்புகள் அனைத்துமே விவாதத்துக்கு உள்பட்டதுதான். பெரும்பான்மையான மக்களின் மத நம்பிக்கையில் நீதிமன்றங்கள் தலையிடக்கூடாது. நீதிபதிகளின் தீர்ப்பு விமர்சனத்துக்கு உள்பட்டவைதான். அடுத்து வரும் நீதிபதிகள்தான் இதைச் சரி செய்ய வேண்டும்.

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/18/மத-நம்பிக்கையில்-தலையீடு-கூடாது-3022380.html
3021762 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் நானும் கூட... - வக்கிரமா? ஆத்திரமா? கோதை ஜோதிலட்சுமி DIN Wednesday, October 17, 2018 01:38 AM +0530 இந்த நூற்றாண்டின்மிகப் பெரிய பிரச்னையாக முன்வைக்கப்படுவது பெண்கள் மீதான பாலியல் கொடுமைகள், சீண்டல்கள்தான். ஆனால், இது இன்று நேற்று ஏற்பட்ட பிரச்னை அல்ல. புராண இதிகாச காலம் தொடங்கி பெண் மீதான இந்த வன்முறை மற்றும் சீண்டல்கள் தொடர்ந்துகொண்டே இருக்கின்றன.
மகாபாரதத்தில் அஞ்ஞாதவாசத்தின்போது திரெளபதி பணிப்பெண்ணாகப் பணியில் இருக்கும்போது கீசகன், அவளுக்குத் தரும் தொந்தரவுகளில் தொடங்கி காலம் காலமாகத் தொடர்ந்து வந்து கொண்டிருக்கும் பிரச்னை.
இத்தகைய பாலியல் சீண்டல்கள், கொடுமைகள், வன்முறைகள் பெண்களால் சகித்துக் கொள்ளப்பட்டு அல்லது வேறு வழியின்றி ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டு வந்திருக்கின்றன. தங்கள் கல்வியைத் தொடர்வதற்கும் பணியிடத்தில் பணிசெய்வதற்கும் தொடர்ந்து அவர்கள் தங்கள் மீதான இத்தகைய தாக்குதல்களைப் பொறுத்துக் கொள்ள வேண்டிய சூழ்நிலை சில ஆண்டுகள் முன்வரை இருந்தது என்பது மறுக்க முடியாத கசப்பான உண்மை. 
ஆனால், தற்போது சட்டம் பெண்களுக்குப் பாதுகாப்பு வழங்குவதற்காகக் கடுமையாக்கப்பட்டுள்ளது. பணியிடத்தில் பாலியல் தொந்தரவுகள் தவிர்க்கப்பட வேண்டியதன் அவசியத்தை அரசு உணர்ந்து நீதித்துறையின் வழிகாட்டுதலின் பேரில் சட்டங்களை இயற்றியுள்ளது.
ஆனாலும் இந்தச்சட்டங்களும் போதுமானதாக இல்லை என்பது நிஜம். பாதிக்கப்பட்ட பெண் ஒருவர், தன்னுடைய புகாரை காவல் நிலையத்தில் அளிக்க முன்வருவதில் இருந்து பல சிக்கல்களை 
அவர்கள் சந்திக்க வேண்டிய நிலை இருக்கிறது. ஆகவே, பெண்களுக்கு சட்டப்படியான பாதுகாப்பு இன்னும் முழுமையான சாத்தியத்தை எட்டவில்லை.
தற்போது சமூக வலைதளங்கள் மிக வேகமாக வளர்ச்சியடைந்து வருகின்றன. இந்த வளர்ச்சி பெண்கள் சார்ந்த பிரச்னைகளுக்காகவும் தற்போது பயன்படுத்தப்படுகிறது. 2007-ஆம் ஆண்டு அமெரிக்காவில் தரனா பார்கெ என்பவர் மீ டூ (நானும் கூட) என்ற ஓர் இயக்கத்தைத் தொடங்கினார். அந்த இயக்கம் நானும் கூட பாதிக்கப்பட்டேன் எனும் கருத்தில் முன்வைக்கப்பட்டது.
இந்த இயக்கம் அங்கு அப்போது பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். மீண்டும் 2017- ஆம் ஆண்டு பிரபல ஹாலிவுட் நடிகையான அலிஸா மிலானோ இந்த மீ டூ இயக்கத்தைத் தனது சுட்டுரை (டுவிட்டர்) பதிவில் தொடங்கி வைத்தார். இதன் மூலம், தங்கள் மீதான பாலியல் சீண்டல்கள், வன்முறைகள், கொடுமைகள் இவற்றைப் பெண்கள் பொது வெளியில் தங்களுக்குள் பகிர்ந்து கொள்வதற்கான ஒரு வாய்ப்பு ஏற்பட்டது. அமெரிக்காவில் தொடங்கிய இந்த இயக்கம், தற்போது உலகம் முழுவதும் பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. சில காலமாக இந்தியாவிலும் இந்த மீ டூ இயக்கம் பெருவாரியாக பெண்களின் மனக் குமுறல்களை வெளிக்கொண்டு வந்து கொண்டிருக்கிறது.
இந்தியாவிலும் பெண்கள் தங்கள் மீதான பாலியல் கொடுமைகளை முன்வைக்கும்பொழுது அவற்றில் பெரும்பாலும் பிரபலங்களை நோக்கிய பதிவுகளே அதிகமாகக் காணப்படுகின்றன.
சிலநூற்றாண்டுகள் பெண்களின் அடக்கப்பட்டிருந்த, அடைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த குமுறலின் குரல் என்றே இந்தப் பதிவுகளை தேசம் ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறது.
பெண்கள் தங்கள் மீதான வன்முறைகளை, கொடுமைகளை சகித்துக் கொண்டே ஆக வேண்டும். ஒருவேளை அவற்றை வெளிப்படுத்தினாலும் அது அந்தப் பெண்ணையே மீண்டும் தாக்கும் ஆயுதமாக மாறிவிடும் சமூகச் சூழல் நிலவிய நிலையிலிருந்து சற்றே மாற்றம் கண்டு, தற்பொழுது அவர்களின் குரலுக்கு மரியாதை கிடைக்கிறது.
அவர்கள் தங்கள் உடலியல் சார்ந்த பிரச்னைகளை, பணியிடங்களில் அவர்களுக்கு ஆண்களால் ஏற்படும் தொந்தரவுகளை, குடும்பத்தில் உறவுகளிடையே அவர்கள்சந்திக்கும் சீண்டல்களைத் துணிந்து பேசுவதற்கான களமாகவும் வாய்ப்பாகவும் இந்த இயக்கம் வாய்த்திருக்கிறது. இன்றைய சமூகச் சூழலும் சற்றே ஆரோக்கியம் அடைந்து அவற்றை செவிமடுக்கும் நிலைக்குப் பண்பட்டிருக்கிறது.
இன்றைய இளம்பெண்கள் மட்டுமே என்றில்லாமல் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தங்கள் மீது நிகழ்ந்த தாக்குதல்கள் குறித்தும் பெண்கள் மனம் திறந்து பேசத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள்.
இதன் மூலம் பெண்கள் என்ன எதிர்பார்க்கிறார்கள்? இதில் நீதி கிடைக்கும் என நம்புகிறார்களா? அல்லது ஆணின் மீதான தங்கள் வன்மத்தைத் தீர்த்துக் கொள்ள இதனை ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்துகிறார்களா? நானும் கூட என்கிற சமூக வலைதள இயக்கத்தைப் பெண்களின் ஆத்திரத்தின் வெளிப்பாடு என்பதா? இல்லை பழிவாங்கும் வக்கிரம் என்பதா? 
எத்தனையோ காலமாக அடிமைப்படுத்தப்பட்டு தங்கள் மீதான தாக்குதல்களை வெளியில் சொல்ல இயலாமல் இருந்த பெண்கள், இப்போதேனும் நிலைமை மாறி தங்கள் மனக்குறைகளை வெளியிடுகிறார்கள் என்றுதான் இதனை பார்க்க வேண்டும் எனும் கருத்து முன் வைக்கப்படுகிறது.
இனி, பெண்கள் மீது இத்தகைய சீண்டல்களை, கொடுமைகளை செய்ய நினைப்போர் தயங்கி விலகிக் கொள்வார்கள் என்ற நம்பிக்கையும் பரவலாகக் காணப்படுகிறது. 
ஆனால், இந்த இயக்கத்தின் போக்கு எதை நோக்கிப் பயணிக்கிறது? சமூகத்தில் இதன் தாக்கம் என்ன? என்பதையும் யோசிக்க வேண்டிய கட்டாயம் இருக்கிறது. தனது அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் நிலையிலிருந்து, தனக்கு வேண்டாதவர்கள் மீது அவதூறு சொல்லும் வாய்ப்பு இதில் ஏற்பட்டுவிடுகிறது.
ஒருவரைப் பற்றி மற்றொருவர் முன்வைக்கும் கருத்துகளில் உண்மை இருக்கலாம்; உண்மை இல்லாமலும் இருக்கலாம். பெண்கள் சந்திக்கும் பிரச்னைகளுக்கு இது நிரந்தரத் தீர்வைத் தருமா என்றால் நிச்சயம் தராது. சட்ட நடவடிக்கைகள், அதற்கான வழிமுறைகள்ஆகியவையே நிரந்தரமான தீர்வாக இருக்க முடியுமே தவிர, இது ஓர் எச்சரிக்கை என்ற வகையில் மட்டுமே நின்றுவிட வேண்டியதுதான்.
வெறும் அவதூறு என்ற வகையில் செய்யப்படும் பதிவுகள் வாழ்நாள் முழுவதும் ஒரு மனிதர் தன் கடும் உழைப்பால் பெற்ற பெயர், புகழ், அந்தஸ்து இவற்றை மிக எளிதாக ஒட்டுமொத்தமாக உடைத்தெறிந்து விட முடியும். அந்த வகையில் பார்க்கும்பொழுது இத்தகைய சமூக வலைதள இயக்கம் பெரும் அச்சத்தை சமூக அளவில் ஏற்படுத்துகிறது.
ஆண்- பெண் சமத்துவம் நோக்கி நகர்வது மட்டுமே ஆரோக்கியமான வளர்ச்சிக்கான வழியாக இருக்க முடியும். ஆணும் பெண்ணும் ஒருவருக்கொருவர் முரண்பட்டு நிற்பதும், பரஸ்பரம் குற்றம் சுமத்துவதும் இருபாலருக்குமே பெரும் தீங்கான விளைவுகளை ஏற்படுத்திவிடக் கூடிய அபாயம் இருக்கிறது.
தவறு செய்த ஆண்களுக்கு வேண்டுமானால் இத்தகைய அவமானப்படுத்துதல் தண்டனையாக இருக்கலாம். அதே நேரத்தில் உதவி தேவைப்படும் பெண்ணுக்கு உதவுவதற்கு எந்த ஆணும் முன்வராத அச்சத்தை இது தந்துவிடக் கூடும். 
இன்றைய இந்திய சூழலில் ஒரு சதவிகித பெண்கள் கூட உயர்பதவிகளில் இல்லாத நிலையில், பணியிடங்களில் பெண்கள் தங்களோடு பணிபுரியும் ஆண்கள் மீது குற்றம் சுமத்தும் பிரச்னைகள்அதிக அளவில் ஏற்படும்பொழுது, பெண்களை அவர்கள் நிறுவனங்களில் தவிர்த்துவிடும் வாய்ப்பு அதிகம். இதனால் ஆற்றல்மிக்க பெண்களின் வளர்ச்சி தடைபடும். 
ஆண்கள் மீது குற்றச்சாட்டுகளை பெண்கள் முன்வைக்கும் இதே முறையை ஆண்களும் கையில் எடுத்துக்கொண்டால் சமூகக் கட்டமைப்பில் விபரீதம் ஏற்பட்டுவிடும் என்பதையும் சிந்திக்க வேண்டும்.
எதிர் பாலினத்தை எதிரியாகக் கருத வேண்டிய அவசியம் இல்லை எனும் உண்மையை இரு சாராரும் புரிந்து கொண்டு ஒருவருக்கொருவர் புரிதலுடன் முன்னேற்றப் பாதையில் நடப்பதுதான் அடுத்த தலைமுறையின்ஆரோக்கியத்திற்கு உகந்ததாக இருக்க முடியும். 
திரைப் பிரபலங்கள் சின்மயி, ஸ்ரீரெட்டி, சுசித்ரா - இவர்கள் எல்லாரும் சொல்ல விரும்புவது, இந்த நிலைக்கு நாங்கள் வருவதற்கு பல சமரசங்களுக்கு நாங்கள் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டோம். அதையும் மீறித்தான் வளர்ந்திருக்கிறோம் என்பது தான். அவர்களின் பதிவுகளுக்குப் பின்னால் கோபம் இருக்கிறது.
இதற்கெல்லாம் என்ன தீர்வு? எல்லாம் சில நாள்களுக்கோ அல்லது வாரங்களுக்கோதான். அப்புறம் அவரவர் வேலையைப் பார்த்துக் கொண்டு நகர்ந்து விடுவார்கள். சாட்சிகள், ஆதாரங்கள் இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் ஒரு புகார்கூடப் பதிவு செய்யப்படவில்லை. ஒரு பெண் தன் முயற்சியில், திறமையில் முன்னேறினாலும், இனி இந்தச் சமூகம் அவள் என்னென்ன செய்தாளோ என்ற சந்தேகக் கண்ணோடுதான் பார்க்கும்.
மித்தாலி ராஜ், டாக்டர் சாந்தா, பாடகி சித்ரா என தத்தம் துறைகளில் வெற்றி பெற்ற பெண்களும் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் எல்லாம் இத்தகைய அத்துமீறல்களை அனுமதிக்காமல் அதே நேரத்தில் அவற்றைக் கையாளத் தெரிந்தவர்கள். மீ டூ என்ற புலம்பல்களை முன்வைக்கவில்லை. வெற்றியாளராய் தன்னை உயர்த்திக் கொள்ள தன் ஆற்றலை மூலதனமாக்கியவர்கள்.
நானும் கூட என்று பதிவிடும் பெண்கள் எல்லாம் தங்களைத் தாங்களே எப்படிப் புரிந்து கொண்டுள்ளனர்? பெண் என்பவள் ஆணை விட உடல் ரீதியில் வலிமை குறைந்தவளாக கருதப்பட்டாலும், மனரீதியாக மிகப் பெரும் வலிமை படைத்தவள்; ஆற்றலும் மனத்திட்பமும் கொண்டவள்.
பெண்ணின் மன வைராக்கியத்தை மீறி எத்தகைய பலமிக்க ஆணும் அவளை எதுவும் செய்து விட முடியாது என்பதுதானே உண்மை? 
இந்தியாவின் குடும்ப அமைப்பில், ஒரு பெண்ணுக்கு அவளுடைய சகோதரர்கள், தகப்பன், கணவன் என குடும்பம் வழங்கும் பாதுகாப்பை விட பெரிய பாதுகாப்பை வேறெதிலும் கண்டுவிட முடியாது. 
மீ டூ என்ற வெளிநாட்டு இயக்கம் வந்து இந்தியப் பெண்களின் மீதான பாலியல் துன்புறுத்தல்களுக்கு நீதி செய்ய வேண்டிய அவசியமில்லை!

கட்டுரையாளர்:
ஊடகவியலாளர். 
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/17/நானும்-கூட---வக்கிரமா-ஆத்திரமா-3021762.html
3021249 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் தனிமனித சமுதாயப் பொறுப்பு  ஆர். கதிரவன் DIN Tuesday, October 16, 2018 02:47 AM +0530 பெரிய நிறுவனங்கள் பலவும் தங்கள் செலவில் பள்ளிகளுக்கு அடிப்படை கட்டமைப்பு வசதிகள் ஏற்படுத்துவது, கிராமங்களைத் தத்தெடுத்து அவற்றை மேம்படுத்துவது, சாலையோரப் பூங்காக்களை ஏற்படுத்திப் பராமரிப்பது, மருத்துவமனைகள் ஏற்படுத்துவது, நோயாளிகளுக்கு மருத்துவ நிதியுதவி செய்வது போன்றவற்றில் ஈடுபடுகின்றன.
 இத்தகைய நற்பணிகள் ஏதோ ஓர் இரவில் தொடங்கியவை அல்ல. சில நூற்றாண்டுகள் பின்னணி கொண்டவை. தொழிற்புரட்சி ஏற்பட்ட காலத்தில், இங்கிலாந்தில், வேலை நேரத்துக்கான கால வரம்பு, வேலைக்கேற்ற ஊதியம், தொழிலாளர்களின் குறைந்த பட்ச வயது வரம்பு, அடிப்படை வசதிகள் என எதுவும் நிர்ணயிக்கப்படாமலிருந்தது. தொழில் நிறுவனங்கள், குறைந்த காலத்தில் பெரும் லாபம் ஈட்டுவதையே நோக்கமாகக் கொண்டு போட்டி போட்டுக் கொண்டு இயங்கிய காலமது.
 தொழிலாளர்களின் பெரும் போராட்டங்களுக்குப் பின்னர் இவை குறித்த சட்டங்கள், கட்டுப்பாடுகள் ஆகியன இயற்றப் பட்டன. அதற்கு அடுத்த கட்டமாக, உற்பத்தி உயர்வு குறித்த புதிய சிந்தனை தோன்றியது. தொழிலாளர்களின் நலனை அக்கறையுடன் பாதுகாத்தால், அவர்களின் உழைப்பு, சேவை ஆகியவற்றை அவர்களிடமிருந்து பெறமுடியும் என்பது நிர்வாகங்களால் உணரப்பட்டது.
 அதனைத் தொடர்ந்து, தொழிலாளர்கள் நிர்வாகத்தின் ஒரு அங்கமாகப் பார்க்கப்பட்டனர்.
 இதன் நீட்சியாக, நிறுவனங்கள், தங்களது வளாகச் சுற்றுச் சுவரைத் தாண்டியும் பார்வையைச் செலுத்தின. நிறுவனங்கள், கச்சாப் பொருள்கள் , மனித உழைப்பு ஆகியவற்றைச் சமுதாயத்திடம் இருந்து பெற்று, பின்னர் சமுதாயத்திடமே தனது உற்பத்திப் பொருள்களை விற்பனை செய்கின்றது.
 நிறுவனங்களின் மேலான செயல்பாட்டுக்கு, அதன் ஊழியர்கள் மட்டுமன்றி, அவை அமைந்திருக்கும் பகுதியினர், அப்பகுதியின் சுற்றுச்சூழல் மேம்பாடு, வாடிக்கையாளர்கள், எனப் பல தரப்பட்டவர்களின் நம்பிக்கையைப் பெற வேண்டிய அவசியத்தை நிர்வாகங்கள் புரிந்து கொள்ளத் தொடங்கின.
 இந்த மாற்றம் நிகழ, தொழிற்புரட்சிக்குப் பின் சுமார் இரு நூற்றாண்டுகள் தேவைப்பட்டது. இம்மாற்றத்தின் விளைவாக, சிறிய நிறுவனங்கள், தங்களது லாப நோக்கத்தினையும் தாண்டி, தங்களைச் சுற்றியுள்ள சமுதாயத்துக்குப் பலனளிக்கும் வகையில் உதவி செய்யத் தொடங்கின.
 பெரிய நிறுவனங்கள், தங்கள் பகுதி சார்ந்த மக்களுக்கு கல்வி வசதி, மருத்துவ மற்றும் சுகாதார வசதி, பொழுபோக்கு போன்ற விஷயங்களில் தங்களை ஈடுபடுத்திக் கொள்ளத் தொடங்கின . இது குறித்த பார்வை, வளர்ச்சி அடைந்த நாடுகளில் மட்டுமன்றி, உலக நாடுகள் சபையிலும் முக்கியத்துவம் பெற்றது. அதன் விளைவாகவும், இன்னொரு புறம் நம் நாட்டின் தொழில் வளர்ச்சி பெருகுவதாலும் பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் இங்கு வந்து முதலீடு செய்ய முன்வரும்போது, நிறுவனங்களின் "சமுதாயப் பொறுப்பு' குறித்த விழிப்புணர்வு நம் நாட்டிலும் எல்லாத் தரப்பினரிடமும் பெருகத் தொடங்கியது.
 இதன் தொடர்ச்சியாக இந்தியாவில் ஐந்தாண்டுகளுக்கு முன்னர், அனைத்து நிறுவனங்களும் தங்களது லாபத்தில் குறைந்தது இரண்டு சதவீதத்தினை, ஏழ்மை அகற்றம், பாலின அடிப்படையிலான வேறுபாடுகளைக் களைதல், கல்வி வளர்ச்சி, பசிப்பிணியை அகற்றுதல், கல்வி-மருத்துவ-சுகாதார மேம்பாடு உள்ளிட்ட சமுதாய வளர்ச்சிக்கென செலவிட வேண்டும் என்று சட்டம் இயற்றப்பட்டது.
 பெரு நிறுவனங்களும் இத்தகையப் பணிகள், சமுதாயத்தில் நிரந்தரமான நல்ல மாற்றங்களை ஏற்படுத்தும் என்கிற நம்பிக்கையோடு தங்களது திட்டங்களை வடிவமைத்து, அவற்றின் செயல்பாடுகளைத் தீவிரமாகக் கண்காணிக்கின்றன. அது மட்டுமல்ல, அவ்வப்போது தேவைக்கேற்ப மாற்றங்களும் செய்து வருகின்றன.
 எனவே, நிறுவனங்களின் முழுமுதல் நோக்கமாக லாபம் ஈட்டுவது இருப்பினும், சமுதாயத்துடன் இயைந்து செயல்பட வேண்டிய நிலையையும் உணர்ந்து, தமது சமுதாயப் பொறுப்புணர்வை வெளிப்படுத்துகின்றன. பெரு நிறுவனங்களுக்குப் பொருந்தும் இந்தக் கோட்பாடுகள் தனி மனிதனுக்கும் முழுமையாகப் பொருந்தக் கூடியதே.
 ஒவ்வொரு மனிதனும் ஒவ்வொரு வசதிகளை சமுதாயத்தின் ஒவ்வொரு பிரிவிடமிருந்து பெறுகின்றான். எனவே, பிடித்தோ, பிடிக்காமலோ சமுதாயத்தின் சில நியதிகளுக்கு உட்பட்டு வாழ வேண்டிய நிலை எந்த ஒரு தனிமனிதனுக்கும் உள்ளது. அது மட்டுமல்ல, அவனது வாழ்க்கை மேலும் சிறக்கவும், சீராகச் செல்லவும், இந்த சமுதாயத்திடமிருந்து தான் அடைந்ததில் ஒரு பகுதியையேனும் அச்சமுதாயத்துக்குத் திருப்பித் தர வேண்டிய கடமையும் அவனுக்கு உள்ளது.
 ஆனால், நிறுவனங்களைப் போல, சட்டத்தின் மூலம் தனி மனிதனை இத்தகைய சமுதாயப் பொறுப்புணர்வுக்குக் கட்டாயப்படுத்த முடியாது; கண்காணிக்கவும் முடியாது. கல்வியின் மூலமும், தார்மிக புரிதல் மூலமும் இவை ஒவ்வொருவராலும் கடைப்பிடிக்கப்பட வேண்டும் .
 சமுதாயப் பொறுப்புணர்வின் வெளிப்பாடாக, தனி மனிதன், எந்த வகையில் தனது பங்களிப்பைத் தரலாம்? ஒன்று, தனது சொல், செயல் ஆகியனவற்றின் மூலம் பிறருக்குத் துன்பம் தராதிருப்பது. இரண்டு, தனது உழைப்பின் மூலம் ஈட்டிய பொருளில் ஒரு சின்னஞ்சிறு பகுதியையேனும் சமுதாயத்துக்குப் பயனளிக்கும் வகையில் கொடுப்பது.
 தானுண்டு தன் வேலையுண்டு என்றில்லாமல், மிகமிகக் குறைந்த அளவிலேனும், எளியோர், ஆதரவற்ற முதியோர், மாற்றுத் திறனாளிகளுக்கு நம்மாலான சிறுசிறு உதவிகளைச் செய்வது கூட , சமுதாயப் பொறுப்புணர்வின் வெளிப்பாடாக அமையும்.
 இவை நாம் ஒவ்வொருவரும் எளிதாகக் கடைப்பிடிக்கக் கூடியவை; கட்டாயம் கடைப்பிடிக்க வேண்டியவை.
 
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/16/தனிமனித-சமுதாயப்-பொறுப்பு-3021249.html
3021248 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் ஒலி மாசு என்னுமொரு பூதம்!  முனைவர் இரா. கற்பகம் DIN Tuesday, October 16, 2018 02:46 AM +0530 நீர் மாசு, காற்று மாசு ஆகியவை பல்லாண்டுகளாக நம் நாடெங்கும் வியாபித்திருந்தாலும், ஒலி மாசு இப்போதுதான் ஒரு பூதாகரப் பிரச்னையாக உருவாகிக் கொண்டிருக்கிறது. பொது இடங்களில் எச்சில் துப்புவது, சிறுநீர் கழிப்பது போன்ற சகித்துக் கொள்ள முடியாத குணாதிசயங்களில் ஒன்று அதிக சத்தம் உண்டாக்குதல். நம் நாட்டில் எங்கு சென்றாலும் சத்தம், சத்தம், சத்தம்.
 ஒருவருக்கொருவர் பேசுவது, தொலைக்காட்சி, தொலைபேசி பயன்படுத்துவது என்று எல்லாவற்றையும் உரக்கவே செய்கின்றனர். பிறருக்கு இடையூறாக இருக்கும் என்று எவரும் எண்ணுவதில்லை. பல வீடுகளில் காலை எழுந்தவுடன் முதலில் செய்யும் வேலை தொலைக்காட்சியில் பக்திப் பாடல்களைப் போடுவதுதான். அவர்கள் கேட்கிறார்களோ இல்லையோ அடுத்த வீட்டுக்காரர்களின் தூக்கம் தொலைந்தது.
 காலை நடைப்பயிற்சி செல்லும் பலரும் செல்லிடப்பேசியில் அதிக ஒலியுடன் பாடல்களைக் கேட்டுக் கொண்டு செல்கிறார்கள். இன்னும் சிலர் குழுவாக நடந்தபடி உரத்த குரலில் பேசிக் கொண்டு செல்கிறார்கள். நடைப்பயிற்சி மேற்கொள்வதே அமைதியான காலைவேளையில் உடலும் மனமும் புத்துணர்ச்சி பெறவேண்டும் என்பதற்காகத்தான். அந்த அமைதியைக் கெடுத்து, நடைப்பயிற்சி மேற்கொண்டு பிறருக்கு தொல்லை தரலாமா?
 இப்போதெல்லாம் புதிதாக மற்றுமொரு தொல்லை. வணிக வளாகங்களிலும், அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளிலும் உள்ள காவலாளிகள் இரவு, பகல் எந்நேரமும் வானொலியில் திரைப்படப் பாடல்களை அதிக சத்தத்துடன் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். யார் சொல்வதையும் இவர்கள் காதுகொடுத்துக் கேட்பதில்லை.
 தெருவில் தேநீர்க் கடைகளும், சாலையோரச் சிற்றுண்டிகளும் அதிகாலையிலிருந்து நள்ளிரவுவரை இயங்குகின்றன. அங்கெல்லாம் வானொலியில் எல்லா நேரமும் நிகழ்ச்சிகள் ஒலிபரப்பப்படுகின்றன. தெருவில் போகும் ஆட்டோக்கள், டெம்போக்கள், கார்கள், பேருந்துகள், வேன்கள் எல்லாமே நம் காது கிழியும் வண்ணம் ஒலிப்பான்களை அழுத்துவதோடு, திரைப்படப் பாடல்களை அலறவிட்டுக் கொண்டும் போகின்றன.
 மருத்துவமனை, கல்விக்கூடம் ஆகியவற்றின் அருகில் அதிக ஒலி எழுப்பக்கூடாது என்று சட்டம் இருக்கிறது. ஆனால் மருத்துவமனைகளிலேயே மூலைக்கு மூலை தொலைக்காட்சிப் பெட்டிகளை வைத்து நிகழ்ச்சிகளை உரத்த ஒலியுடன் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். நோயாளிகளுக்கு இந்த "ஒலி மாசு' அளிக்கும் வேதனை பற்றி மருத்துவமனை நிர்வாகங்களுக்குக் கவலையே இல்லை.
 அது மட்டுமல்ல, காத்திருக்கும் ஒவ்வொரு நோயாளியும், அவர் கூட வந்திருப்பவரும் செல்லிடப்பேசியை எடுத்துப் பேச ஆரம்பிக்கிறார்கள். "டாக்டர் இன்னும் வரவில்லை', "நான் பத்தாவது டோக்கன்', "இப்போது உள்ளே போகப் போகிறேன்' என்று நேரடி வர்ணனை வேறு செய்கிறார்கள். " சத்தம் போடாதீர்கள்' என்றும் "கைபேசியை அணைத்து வையுங்கள்' என்றும் அங்கங்கு அறிவிப்பு வைத்திருப்பது இவர்கள் கண்களுக்குத் தெரிவதில்லை. பலவித ரிங்டோன்களின் ஒலியும், பலரும் உரத்த குரலில் பேசும் ஒலியும் - அப்பப்பா, தாங்க முடிவதில்லை. பேருந்திலோ, ரயிலிலோ பயணிக்கும்போதும் கூட ஒலி மாசு நம்மைத் துரத்துகிறது. சில பயணிகளின் உரத்த பேச்சுக் குரலும், செல்லிடப்பேசியில் ஒலிக்கும் பாடல்களும் நிகழ்ச்சிகளும் இனிமையாக அமைய வேண்டிய பயணத்தை மிகவும் கொடுமையான அனுபவமாய் ஆக்குகின்றன.
 திருமண நிகழ்ச்சி, கல்லூரி விழா, விற்பனை விழா, அரசியல் நிகழ்ச்சி என எதுவாக இருப்பினும் முதலில் வந்து சேருவது "ஸ்பீக்கர் செட்'தான். திருமண அரங்கில் மங்கல இசை வாசிப்பவர்களுக்கு தனித்தனி மைக்குகள், மந்திரம் ஓதும் புரோகிதருக்கு தனி மைக், நான்கு மூலைகளிலும் "ஸ்பீக்கர்கள்', அங்கு யார் பேசுவதும் யாருக்கும் கேட்காது. அங்கு வருபவர்கள் வாயை இறுக மூடிக் கொண்டு உட்கார்ந்துவிட்டுப் போக வேண்டியதுதான். விற்பனை விழா என்றாலே ஒரு கூடாரத்தைப் போட்டுக் கொண்டு, இரண்டு பக்கமும் ஸ்பீக்கர்களை வைத்து சினிமாப் பாடல்களை ஒலிபரப்புகிறார்கள்.
 அரசியல் நிகழ்ச்சி என்றால் இப்படித்தான் இருக்கவேண்டும் என்று வரைமுறை இருக்கிறது. எப்போதோ வரப்போகும் தலைவருக்காகத் தெருவை அடைத்து மேடை அமைத்து, இரண்டு ஸ்பீக்கர்கள், ஐம்பது நாற்காலிகள், காது கிழியும்படி பாடல்கள் என்று அதிகாலையிலிருந்தே ஆரம்பித்து விடுகிறார்கள். இவர்களை யார் கேட்பது?
 நாலைந்து கல்லூரி மாணவர்கள் சேர்ந்தாலே ஒரே கூச்சல், களேபரம்தான். உணவு விடுதிகளில், இவர்கள் கூட்டம் கூட்டமாக உட்கார்ந்து மிக உரத்த குரலில் பேசிச் சிரித்து, பக்கத்தில் உள்ளவர்கள் முகம் சுளிக்கும்படி நடந்துகொள்கிறார்கள். சுற்றுச் சூழல் மாசு பற்றிப் படித்துக் கொண்டே இவர்கள் ஒலிமாசு ஏற்படுத்துவதை என்னென்பது? மேல் நாட்டவரைப் பார்த்து எதையெதையோ பின்பற்றும் நம் இளைய தலைமுறை அவர்களைப் போல் மெல்லிய குரலில் அடுத்தவருக்குத் தொந்தரவு தராத வண்ணம் பேசக் கற்றுக்கொள்ளக் கூடாதா?
 வெளிநாட்டுப் பயணங்களின் போது அந்நாட்டு மக்கள் எவ்வளவு கூட்டம் கூடும் இடத்திலும் அமைதி காப்பதைப் பார்க்கும்போது "நம் நாட்டு மக்கள் இந்தப் பண்பினைக் கற்றுக் கொள்ளலாகாதா?' என்ற ஆதங்கம் ஏற்படுகிறது.
 ஒருமுறை வெளிநாட்டுப் பயணம் முடிந்து விமானத்தில் திரும்பிக் கொண்டிருந்தேன். அது கென்ய நாட்டு விமானம். அமைதியான இரவு நேரப்பயணம். பணிப்பெண்கள் இரவு உணவைப் பரிமாறிக் கொண்டு இருந்தனர். நம்நாட்டு இளைஞர்கள் சிலர் கூச்சலிட்டு பணிப்பெண்களை அழைத்து,"பிரியாணி கொண்டு வா', "சீக்கிரம் வா' என்று இந்தியிலும் அரைகுறை ஆங்கிலத்திலும் பேசி, உரக்கச் சிரித்து ஆர்ப்பாட்டம் செய்தார்கள்.
 அத்தனை பயணிகளும் அருவருப்போடு அவர்களைப் பார்த்தார்கள். இந்தியர்கள் என்றால் உரத்த சத்தம் போடுபவர்கள் என்ற மேலைநாட்டாரின் எண்ணம் உண்மை என்றல்லவா ஆகிறது!
 கோயில்களால் ஏற்படும் ஒலிமாசைப் பற்றி ஒரு புத்தகமே எழுதலாம். முன்பெல்லாம் கோயில்களில் ஓதுவார்கள் இருப்பார்கள். அவர்கள் மனமுருகிப் பக்திப் பாடல்களைப் பாடுவார்கள். அவற்றைக் கேட்கும்போது உடல் சிலிர்க்கும்; கண்களில் நீர் பெருகும். ஆனால், இப்போது பல கோயில்களில் பாடல் உள்ள ஒலி நாடாக்களை உரக்கப் போட்டு விடுகிறார்கள். ஒலி பெருக்கியில் இடைவிடாமல் ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. கோயில்களில் மணியடிப்பதைக் கூட இயந்திரம் செய்கிறது. மனிதர் இறைவனை உளமார நினைத்து மணி அடிப்பது எப்படி, இயந்திரம் "டாண், டாண்' என்று இடைவிடாமல் அடிப்பது எப்படி? பக்தி ஆடம்பரமாகவும், ஆர்ப்பாட்டமாகவும் ஆனதன் விளைவுதான் கோயில்களிலும் ஒலிமாசு வியாபித்திருப்பது.
 விநாயக சதுர்த்தி களேபரம் இப்போதுதான் முடிந்தது. அரசு விதித்திருந்த கட்டுப்பாடுகளையெல்லாம் சற்றும் பொருட்படுத்தாமல் ஊர்வலங்களும், கூச்சலும், பட்டாசுச் சத்தமும், ஆட்டமும், பாட்டமும் எங்காவது சத்தமில்லாத தீவு இருந்தால் அங்கு ஓடிப்போய் விடலாம் என்று தோன்றியது. கோயில் திருவிழாக்களின் போது இரவு முழுதும், பாட்டுக் கச்சேரி, பட்டாசுச் சத்தம்தான். மாணவர்கள் படிக்க முடிவதில்லை, வயதானவர்கள் தூங்க முடிவதில்லை. தீபாவளியின் போது இரவு பத்து மணிக்கு மேல் பட்டாசு வெடிக்க தடை இருக்கிறது. அதே தடை மற்ற நாள்களுக்குப் பொருந்தாதா?
 கட்டடத்தை இடிப்பது, டிரில்லிங் செய்வது போன்ற பணிகளை பலர் இரவு முழுவதும் செய்கிறார்கள். இது சட்டப்படி குற்றம். என்றாலும் அக்கம்பக்கத்தில் உள்ளவர்கள் சகித்துக் கொண்டு போகிறார்கள். தவறி யாராவது காவல் துறையினரிடம் புகார் செய்தாலும் அது காவலர்கள் சம்பாதிப்பதற்குதான் வழிவகுக்கிறதே தவிர, புகார் தந்தவருக்கு நிவாரணம் கிடைப்பதில்லை. நகரங்களில்தான் இப்படி என்றால் கிராமங்களிலும் இரவு நேரங்களில் டிராக்டர் கொண்டு உழுகிறார்கள்; பொக்லைன் ஓட்டுகிறார்கள்- அதுவும் சத்தமாக பாட்டு கேட்டுக் கொண்டு. நகரத்திலாவது சட்டம் பேசலாம், கிராமத்தில் அதுவும் முடியாது.
 காற்று மாசு என்றால் மூச்சு விட முடியாது- தில்லி ஓர் எடுத்துக்காட்டு. நீர் மாசு என்றால் குடிக்கத் தண்ணீர் கிடையாது, நோய்கள் பல வரும் - திருப்பூர், வாணியம்பாடி, ஆம்பூர் எடுத்துக்காட்டு. ஒலி மாசு என்றால் என்ன விளைவு? நமது கேட்கும் திறன் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் குறையும், மன அழுத்தம் ஏற்படும், ஒரு குறிப்பிட்ட அளவைத் தாண்டும்போது மனநிலைகூட பாதிக்கப்படும்.
 ஒலி மாசைப் பற்றிய விழிப்புணர்வு எல்லாருக்கும் தேவை. பொது இடங்களில் செல்லிடப்பேசியின் பயன்பாட்டைத் தவிர்க்க வேண்டும். கூம்பு வடிவ ஒலிபெருக்கி எங்கு இருப்பினும் அகற்றப்பட வேண்டும். நகரமைப்புப் பிரிவு, ஒவ்வொரு நகரத்திலும் குடியிருப்புப் பகுதி, வணிகப்பகுதி, பொழுதுபோக்குப் பகுதி என்று வரையறுத்து ஒன்றுக்கொன்று இடையூறின்றி அமைக்க வேண்டும். வருங்காலத்தில் "கேட்கும் திறன் குறைந்த' ஒரு தலைமுறை உருவாகிவிடக் கூடாது என்ற அக்கறையுடன் நாம் இனியேனும் செயல்படவேண்டும்.
 
 கட்டுரையாளர்:
 சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்.
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/16/ஒலி-மாசு-என்னுமொரு-பூதம்-3021248.html
3020393 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் ஆரோக்கியம் காப்போம் ம. அஹமது நவ்ரோஸ் பேகம் DIN Monday, October 15, 2018 02:34 AM +0530 மனிதர்களின் உடலை இறைவனின் அருட்கொடை என்றால், உடலின் ஒவ்வொரு உறுப்பும் ஒரு அற்புதமான வரம் என்று சொல்லலாம். மனித உறுப்புகளின் சிகரமான மூளை, தன் ஆணைக்கேற்றபடி அவற்றை ஆட்டிவைப்பதுடன், அவை ஒவ்வொன்றையும் தன் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வைத்திருப்பது அதிசயமான ஆச்சரியம். உடலை சமநிலையில் வைத்திருப்பதற்கும், ஆரோக்கியத்துடன் இருப்பதற்கும் உறுப்புகளே மருத்துவர்கள் போல் இயங்குகின்றன.
 உடலைப் போர்த்தியிருக்கும் தோலிலிருந்து, தலையில் கவசம் போல் அமைந்திருக்கும் மயிர்க் கற்றைகள் மற்றும் கால் விரல்களின் நுனியைக் காக்கும் நகங்கள்வரை எல்லாமே நம்மை, வெப்பம், குளிர் மற்றும் நோய்க்கிருமிகளிடம் இருந்து பாதுகாப்பதற்கென்றே இறைவனால் கொடுக்கப்பட்டவை.
 வெளியுறுப்புகள் மட்டுமின்றி உள்ளுறுப்புகளான செரிமான மண்டலம், சுவாச மண்டலம், ரத்த ஓட்ட மண்டலம், இனப்பெருக்க மண்டலம் போன்றவற்றின் உறுப்புகள் மீது போர்த்தப்பட்டிருக்கும் சளிப்படலம், கிருமித்தொற்று ஏற்படுவதைத் தடுப்பதால், நோய்களில் இருந்து நமக்கு பாதுகாப்பு கிடைக்கிறது.
 இது மட்டுமல்லாது, நோய்களில் இருந்து உடலைக் காக்கவென்றே நோய் எதிர்ப்பு மண்டலமும் உள்ளது. இது உருவாக்கும் நோய்க் கிருமி எதிர்ப்பு பொருள், கிருமிகளிடம் இருந்து தோன்றும் நச்சுப்பொருள்களுடன் போராடி உடலை நோய்த்தொற்றிலிருந்து பாதுகாக்கிறது.
 நோய் எதிர்ப்பு பொருள்களால் நோய்க்கிருமிகளை எதிர்த்துப் போராட முடியாத நேரங்களில் மட்டுமே நோய்க்கான அறிகுறிகள் உடலில் தோன்றுகின்றன. இன்னும் சொல்லப் போனால், நம் உடலில் ஒவ்வாப் பொருள்கள் அல்லது கிருமிகளின் ஊடுருவலே நோய் எதிர்ப்பு மண்டலத்தை எதிர்வினையாற்றத் தூண்டுகிறது.
 எங்கும் நிறைந்திருக்கும் கிருமிகளின் தாக்குதலால் பெரும்பாலான நேரங்களில் பாதிப்பு ஏற்படாததற்கு நோய் எதிர்ப்பு மண்டலமே காரணமாகும்.
 சில நேரங்களில், நம் உடலின் இயற்கையான நோய் எதிர்ப்பு சக்தி வேலை செய்வதற்கு சிறிது அவகாசம் தேவைப்படும். அதுவரை நமக்கு எங்கே பொறுமை இருக்கிறது? எதற்கெடுத்தாலும் மருத்துவர்களை நாடும் காலமாகி விட்டது.
 உடலில் இது இந்த அளவில்தான் இருக்க வேண்டும் என்று அழகுக் கலை வல்லுநர்களால் வரையறுக்கப்பட்டு அழகு அளவீடு செய்யப்படுகிறது. ஆனால் தோலின் உள்ளே இருக்கும் ரத்தமும், சீழும், சளிப்படலமுமே நம் ஆரோக்கியத்திற்கு அழகூட்டுகின்றன. ரத்த ஓட்ட மண்டலமும், செரிமான மண்டலமும் சீராக இயங்கினால் அது நல்ல ஆரோக்கியத்திற்கான அறிகுறியாகும்.
 வளர்சிதை மாற்றத்தின் (அணுக்களின் செயல்பாடுகள்) காரணமாக உடல் அணுக்களில் உருவாகும் கழிவுகளை ரத்தம் இடையறாது தன்னுடன் கழிவு மண்டல உறுப்புகளான சிறுநீரகம், நுரையீரல், தோல், பெருங்குடல் போன்ற உறுப்புகளுக்கு எடுத்துச் செல்கிறது.
 பிறப்பில் இருந்து இறக்கும் வரை நாம் சிறுநீர், மலம் சேகரிப்பிற்காக ஒரு சிறிய கழிப்பறையை நம் உடலுக்குள் சுமந்து திரிகிறோம் என்றால் அது மிகையாகாது.
 இன்னுமொரு ஆச்சரியமான விஷயம், நம் உடல் உறுப்பு கடிகாரம் போல் செயல்படக்கூடிய தன்மையுடையது. ஒரு வேலையை நமக்கு நினைவுபடுத்த கடிகாரத்தில் ஒலிப்பானை நாம் தயார் செய்கிறோம் அல்லவா?
 அதுபோலவே, நாம் உண்பது, உறங்குவது, எழுவது இயற்கை கடன்களைக் கழிப்பது ஆகியவற்றை ஒரு நாளின் எந்த நேரத்தில் செய்கிறோமோ அதே நேரத்திற்கே உறுப்புகள் பழக்கப்பட்டு அனிச்சை செயல்கள் போன்று நம்முடைய விருப்பத்திற்கு அப்பாற்பட்டு நடக்கின்றன. இதன் காரணமாகவே நம் உடல் "பயாலஜிகல் கிளாக்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.
 உடலின் செயல்பாடுகளில் பலவும் ஏன், எப்படி என்று எந்த மருத்துவராலும் அறுதியிட்டுச் சொல்ல முடியாதபடியே உள்ளன. நரம்பு மண்டலத்தின் உறுப்பான மூளை, நரம்புகள் மற்றும் மரபணுக்கள் போன்ற சிக்கலான உடற்கூறுகள் உலகின் மிகச் சிறந்த விஞ்ஞானிகளுக்கும் புரியாத புதிராகவே உள்ளன.
 மொத்தத்தில் நம் உடல் ஆழ்கடல் போல் கண்டுபிடிக்க முடியாத பல ரகசியங்களையும், அற்புதங்களையும் கொண்டது
 முன்பெல்லாம் மக்களை அரிதாகத் தாக்கிய பல நோய்கள் இன்று அடிக்கடி பாடாய்ப்படுத்துகின்றன. மருந்துகளுக்குக் கட்டுப்படாத நோய்க்கிருமிகள், மருந்துகளின் தாக்கத்தில் இருந்து தங்களைக் காத்துக் கொள்ள தங்களின் மரபணுக்களை புதிதாக மாற்றிக் கொள்ளும் விசித்திரமே இதற்கு காரணம் என்று கூறப்படுகிறது. நம் கண்களுக்குப் புலப்படாத மிகச் சிறிய கிருமிகளின் இந்த அளப்பரிய ஆற்றல் கூட ஒரு விந்தைதான்.
 ஆயிரக்கணக்கில் பணத்தைக் கொடுத்து வாங்கிய வீட்டு உபயோக பொருளை, ஓர் இயந்திரத்தைப் பராமரிக்க அதிகமாக சிரமப்படுகிறோம், ஆனால், விலை மதிப்பற்ற நம் ஆரோக்கியத்தைப் பேணுவதற்கு அந்த அளவிற்காவது முயற்சிக்கிறோமா என்று யோசித்துப் பார்க்க வேண்டும்.
 நமது உடல் கூட ஒரு இயந்திரம் போல்தான். அக்கறையுடன் பராமரிக்காவிடில் உறுப்புகள் பழுதாகி விடும். அல்லது உடல் தன் இயக்கத்தையே நிறுத்தி விடக்கூடும்.
 எனவே, நம்மால் முடிந்தவரை, நம் ஆரோக்கியத்தைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள சில வழிமுறைகளைப் பின்பற்ற வேண்டும். பசித்த பின் புசிப்பது, ஆரோக்கியத்திற்கு ஆகாதவற்றைப் புறந்தள்ளுவது, உடல் உழைப்பு, ஆழ்ந்த உறக்கம், பரபரப்பற்ற அமைதியான உள்ளம் ஆகியவை சீரான உடல் இயக்கத்திற்கு முக்கியமானவை.
 ஆரோக்கியம் என்பது விலை கொடுத்து வாங்க முடியாதது. அதனை இழந்தபின்தான் பலரும் அதன் அருமையை உணர்கிறார்கள். நாம் இப்போதே உணர்ந்து அற்புதமான நமது உடலைப் போற்றுவோம்! ஆரோக்கியத்துடன் வாழ்வோம்!
 
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/15/ஆரோக்கியம்-காப்போம்-3020393.html
3020392 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் வெற்றுச் சொல் அல்ல; வரலாற்றுச் சொல்!  ஆறு. அழகப்பன் DIN Monday, October 15, 2018 02:33 AM +0530 ஒரு நாட்டில் வாழும் ஒருவர் வாழும் நாட்டாலும், பேசும் மொழியாலும், அந்த நாட்டில் வாழும் உரிமை படைத்த இனத்தாலும் என மூன்று வகைகளில் அழைக்கப்படுகிறார். தமிழ்நாட்டிற்கு உரிய பகுதிகள் பறிக்கப்பட்ட பொழுது ம.பொ.சி, நேசமணி, இராசாசி போன்றோர் உரிமைக்குரல் கொடுத்ததையும், தமிழ் இனம் அயலக நாடுகளிலும் மாநிலங்களிலும் பாதிக்கப்பட்ட பொழுது தமிழக மக்கள் தலைவர்கள் காப்பாற்ற முன்வந்ததும் நாடு, இனம் என்பதற்கு சரியான சான்றுகளாகும்.
 "தமிழியக்கம்' என்ற சொல்லை இன்று உருவாக்கப்படும் சொல்லாகக் கொள்ளக்கூடாது. தமிழோடு அரவணைத்து பல வரலாறுகளை உள்ளடக்கிய சொல்லாகும். தமிழியக்கம் என்ற சொல், "கல்தோன்றி மண்தோன்றாக் காலத்தே முன்தோன்றிய மூத்த மொழி' என்ற பெருமை கொண்ட தமிழ் மொழியின் உயிர்ப்பைக் காக்கும் சொல்லாகும்.
 தமிழ்மொழிக்கு வரும் கேடுகளை நீக்கிக் காக்கும் காவலர்களாக ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் தொல்காப்பியர், பவணந்தி, அமிர்த சாகரர், இளங்கோ அடிகள், சங்கப் புலவர்கள் என எண்ணற்றோர் வாழ்ந்ததால் தமிழியக்கத்திற்கான தேவை இருக்கவில்லை.
 தமிழ்மொழி "தன் நிலை தாழாமை' என்ற நிலையிலிருந்து நிலைகுலையும் பொழுது, அதை எதிர்கொள்ள அவ்வப்போது தமிழியக்கங்களைத் தோற்றுவித்த பெருமக்கள் பலருண்டு. அண்ணாமலை அரசர், ஆசிரியர் கல்கி, "ரசிகமணி' டி.கே.சி., ஆர்.கே சண்முகனார், இசையரசு தண்டபாணி தேசிகர் ஆகியோர் தமிழிசை இயக்கமாகி தமிழிசையைக் காத்தனர்.
 14.11.1901 பாண்டித்துரை தேவரால் மதுரை தமிழ்ச்சங்கம் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. 16.4.1938-இல் தமிழ்வேள் உமாமகேசுவரனார் கரந்தை தமிழ்ச்சங்கம் கண்டார். இவை தோற்றுவாயாக அமைய பல சங்கங்கள் ஊர்ப் பெயர்களாலும் புலவர்கள் பெயர்களாலும் இயங்க ஆரம்பித்தன.
 தமிழ்மொழியைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும் ஆங்கில மொழியின் ஊடுருவலில் இருந்து காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் தினமணி 21.6.14 அன்று 370 அமைப்புக்களை அழைத்து தலைநகர் தில்லியில் இரண்டு நாள் மாநாடு நடத்தி உலகம் முழுதும் தமிழை எப்படிப் பரப்பலாம் என்று கருத்தரங்கு நடத்தியது. மேதகு அப்துல் கலாம் "தினமணி' இலக்கிய அமைப்புகளின் மாநாட்டைத் தொடங்கி வைத்தார். தமிழ் செழிக்க அவர் ஆறு அம்சத் திட்டத்தை அறிவித்தார்.
 புரட்சிக் கவிஞர் பாரதிதாசன் 1945-இல் ஒரே இரவில் பாடிய நூல் "தமிழியக்கம்'. 73 ஆண்டுகளுக்கு முன் அவர் எந்த சிந்தனையில் தமிழ்
 நலம் கெடாமல் இருக்க வேண்டும் என்று பாடினாரோ அவர் பாடிய கருப்பொருளில் உள்ளவை இன்றும்கூட நடைமுறைத் தேவையாக இருப்பதை நாம் உணர முடிகிறது.
 அவர், வணிகர், அரசியல் தொடர்பாளர்கள், புலவர்கள், குடும்பத்தார், கோயிலார், அறத்தலைவர், விழா நடத்துவோர், கணக்காயார், மாணவர், பாடகர், கூத்தர், பாட்டியற்றுவோர், சொற்பொழிவாளர், ஏடெழுதுபவர், பெரும் செல்வந்தர் என்ற பலவகையினர் எப்படி தமிழைப் பேணவேண்டும் என்று பாடியுள்ளது இன்றும் பொருந்துகிறது. 73 ஆண்டுகளுக்கு முன் கண்ட அதே நிலை நீடிக்கிறது.
 73 ஆண்டுகளுக்கு முன் நாம் இன்று தெருவில் காணும் வணிக விளம்பர பலகையில் ஆங்கிலம் இருப்பதைப் பாடுகிறார்
 வாணிகர் தம் முகவரியை
 வரைகின்ற பலகையில் ஆங்கிலமா
 வேண்டும்
 மாணுயர்ந்த செந்தமிழால்
 வரைக என அனைவர்க்கும் சொல்ல வேண்டும்
 இவ்வரிகளை அனைவரும் மேடைகளில் கூறுகிறோம். விளம்பரப் பலகையில் உள்ள ஆங்கிலத்தை அழிக்க 73 ஆண்டுகளும் தார் கொண்டு அழிக்கும் போராட்டங்களை நடத்திக் கொண்டிருக்கிறோம்.
 பெரும் செல்வர்களுக்கு அவர் பாடுவது இன்றைக்கு மிகவும் பொருத்தமாக இருக்கிறது.
 தமிழுக்கு பொருள் கொடுங்கள்
 தமிழறிஞர் கழகங்கள் நிறுவிடுங்கள்
 தமிழ்ப்பள்ளி கல்லூரி தமிழ்
 தமிழ் ஏடு பலப்பலவும் நிலைக்கச்செய்வீர்!
 என்று அறிவுறுத்தும் நீண்ட பாடலாக இத்தொகுப்பில் உள்ளது.
 உலகத் தமிழர்களை ஒரு குடையின் கீழ்கொண்டுவரும் முயற்சிகள் பல நடக்காமலில்லை. பாவணார் "உலகத் தமிழ்க்கழகம்' உருவாக்கினார். அதன் கிளைகள் உலகத் தமிழர்கள் வாழும் நாடுகளில் உள்ளன. முன்னாள் முதல்வர் எம்.ஜி. இராமச்சந்திரன் உலகத் தமிழ்ச்சங்கங்களை ஒருங்கிணைக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டு மதுரையில் உலகத் தமிழ்ச் சங்கத்தைத் தொடங்கி வைத்தார்.
 அதற்கு கட்டடம் இப்பொழுதுதான் கட்டப்பட்டு செயல்படத் தொடங்கி உள்ளது.
 வி.ஜி.பி சந்தோசம், உலக நாடுகளில் 26 திருவள்ளுவர் சிலைகளை நிறுவியிருக்கிறார். உலகத் தமிழர்களுக்கு இடர் வரும்பொழுது பழ. நெடுமாறனால் உருவாக்கப்பட்ட உலகத் தமிழர் பேரமைப்பு குறிப்பிடத்தக்க பணிகளை ஆற்றி வருகிறது.
 உலக நாடுகளில் பல மாநாடு கருத்தரங்குகளை பெருங்கவிக்கோ வா.மு. சேதுராமனின் பன்னாட்டு தமிழுறவு மன்றம் நடத்தியுள்ளது. திருக்குறளை அடிப்படையாக வைத்து உலகத் திருக்குறள் பேரவையை உருவாக்கியவர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர் குன்றக்குடி அடிகளார், முனைவர் மோகன்ராசு ஆகியோர்.
 இவ்வேளையில் தமிழை செம்மொழியாக நடுவண் அரசு ஏற்றுக் கொண்ட வரலாற்றுச் செய்தியை அறிதல் வேண்டும். ஒரு நூற்றாண்டுக்கு முன் தமிழ்மொழி புறக்கணிப்பு சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தில் உருவான பொழுது "தமிழ்மொழி செம்மொழி' என்ற அழுத்தமான கருத்துக்களை பரிதிமாற் கலைஞர் நூலாகப் பதிவு செய்தார்.
 அவர் கருத்துகளை மையமாக வைத்து தமிழை செம்மொழியாக்கிட பல சங்கங்கள் மாநாடுகளையும், கருத்தரங்குகளையும் இந்திய மாநிலங்களில் நடத்தின. அவற்றுள் தலைநகர் தமிழ்ச் சங்கம், பெங்களுர் தமிழ்ச் சங்கம், தில்லி தமிழ்ச் சங்கம், பன்னாட்டு தமிழுறவு மன்றம், தமிழ்ச் சுரங்கம் முதலிய அமைப்புகள் குறிப்பிடத்தக்கன. இப்போராட்டம் இரண்டாண்டுக்கு மேல்நடந்தன.
 மணவை முஸ்தபாவும், புலவர் சுந்தரராசனும் இரட்டைக்குழல் துப்பாக்கியாகச் செயல்பட்டனர். மேதகு அப்துல்கலாம் குடியரசுத் தலைவராக இருந்தபோது, நாடாளுமன்ற உரையில் தமிழ் செம்மொழியாக மத்திய அரசின் பட்டியலில் இடம் பெறும் என்ற நிலையான தொண்டினைச் செய்து மறைந்தார்.
 இந்த அளவோடு நின்று விடாமல் அன்றைய முதல்வர் கருணாநிதி மத்திய செம்மொழி நிறுவனத்தையும் தமிழகத்திற்கு கொண்டுவந்து அமைத்து விட்டார். இப்பணி அவர் முன்னெடுத்த வள்ளுவர் கோட்டம், குமரியில் திருவள்ளுவார் சிலை ஆகியவற்றுடன் ஒப்பிடத்தக்கது.
 காமராஜர் முதலமைச்சராக இருந்த பொழுது உயர்நிலைப் பள்ளிகள் 8,500 என்ற எண்ணிக்கையிலும் நடுநிலைப்பள்ளிகள் 32,000 என்ற எண்ணிக்கையிலும் தொடங்கப்பட்டன. இன்று ஆயிரக்கணக்கான பள்ளிகள் மூடப்படுகின்றன. மூடப்பட்ட பல பள்ளிகளில் 20, 30 மாணவர்களே உள்ளனர் என்று ஊடகச் செய்திகள் வருகின்றன.
 தனிப்பட்ட முறையில் தம் தொண்டுகளால் தமிழியக்கமாக விளங்கிய உ.வே.சா., தனித்தமிழ் இயக்கத் தந்தை மறைமலையடிகள், கா.சு. பிள்ளை, ரா.பி. சேதுப்பிள்ளை, ச.சோ. பாரதியார், பாரதிதாசன், சிதம்பரநாதனார், தெ.பொ.மீ., பாவாணர், க. வெள்ளைவாரணர், பெருஞ்சித்திரனார், முத்தமிழ் அறிஞர் கி.ஆ. பெ. விசுவநாதம், சாலை இளந்திரையன், நா. அருணாசலம், தமிழண்ணல் உள்ளிட்ட நூற்றுக்கணக்கானவர்கள் மறைய இன்று அவ்விடங்கள் பூர்த்தி செய்ய முடியாத வெற்றிடமாக உள்ளன.
 இந்தி தேசிய மொழி என்ற நிலைபேறு அடைந்துவிட்டதால் வளரும் மாணவ சமுதாயம் அம்மொழியைப் படிக்க முற்பட்டு சென்ற ஆண்டைவிடப் பத்து விழுக்காடு கூடுதலாகப் படிக்கின்றனர் என்ற செய்தி வருகிறது.
 தமிழ், தமிழ்நாடு, தமிழினம் என்ற முப்பெரும் உயிரோட்டம் கொண்ட அமைப்புகள் உலகத் தமிழர் இயக்கம், உலகத் தமிழ் இயக்கம் என்று உருவாவதை பிற மொழி ஊடுருவல், புதிதாய் பிறந்த நாகரிகம், மரபு மீரிய வாழ்க்கை உள்ளிட்டவை தின்றுவிடும் திமிங்கலங்களாக உருவெடுத்திருக்கின்றன.
 தமிழியக்கம் வெற்றுச் சொல்லல்ல, வரலாற்றுச் சொல் என்பதை இன்றைய இளைஞர் சமுதாயத்துக்கு யார் எடுத்துச் சொல்வது?
 ஊடகங்களிடையே பிறமொழி ஊடுருவல் அதிகரித்துவரும் நிலையில் மீண்டும் ஒரு தமிழியக்கம் என்பது காலத்தின் கட்டாயம்!
 
 கட்டுரையாளர்:
 மேனாள் தமிழ்த்துறை தலைவர்,
 அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகம்.
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/15/வெற்றுச்-சொல்-அல்ல-வரலாற்றுச்-சொல்-3020392.html
3019165 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் சமாளிப்பாரா சரத் பவார்? பெ. மகேந்திரன் DIN Saturday, October 13, 2018 04:28 AM +0530 மகாராஷ்டிர மாநிலத்தில் தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சியின் மூத்த தலைவர் தாரிக் அன்வர், அக்கட்சியிலிருந்து விலகி விட்டார். தனது எம்.பி. பதவியையும் ராஜிநாமா செய்துள்ளார்.
 அவர், தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சியின் நிறுவனத் தலைவர்களில் ஒருவர்; கட்சியில் நன்கு பரிச்சயமான முகம்; மத்திய அமைச்சராகவும் பதவி வகித்துள்ளார்; கட்சியின் தலைவரான சரத் பவாருடன் இருபது ஆண்டுகள் தொடர்ந்து பயணித்தவர்.
 இருவருக்கும் இடையே இதுவரையில் தனிப்பட்ட முறையில் எந்தவிதமான கருத்து வேறுபாடும் வந்ததில்லை. இந்த நிலையில், தாரிக் அன்வர் திடீரென்று கட்சியில் இருந்து வெளியேறியதற்கு என்ன காரணம்?
 கட்சியின் தலைவர் சரத் பவார், அண்மையில் மராத்திய தொலைக்காட்சி ஒன்றுக்கு பேட்டியளித்தபோது, ரஃபேல் போர் விமான ஒப்பந்த விவகாரத்தில் பிரதமர் மோடிக்கு ஆதரவாக கருத்து தெரிவித்ததாக செய்திகள் வெளியாகின. பிரான்ஸிடம் இருந்து 36 ரஃபேல் போர் விமானங்களைக் கொள்முதல் செய்வதற்கான ஒப்பந்தத்தில், மிகப்பெரிய அளவில் முறைகேடு நடைபெற்றுள்ளதாக காங்கிரஸ் கட்சி குற்றம் சாட்டி வருகிறது.
 இந்த முறைகேடு குறித்து நாடாளுமன்ற கூட்டுக் குழு விசாரணை நடத்த வேண்டும் என்றும் அக்கட்சி வலியுறுத்தி வருகிறது. இந்த ஒப்பந்தம் தொடர்பான விவரங்களை மத்திய அரசு வெளியிட உத்தரவிடக் கோரி, உச்சநீதிமன்றத்தில் பல்வேறு பொதுநல மனுக்கள் தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ளன.
 இந்த நிலையில் வெளியான, சரத் பவாரின் தொலைக்காட்சி பேட்டி, தாரிக் அன்வரை அதிருப்தியடையச் செய்துள்ளது. ரஃபேல் போர் விமான ஒப்பந்த விவகாரத்தில் பிரதமர் மோடியை ஆதரித்து சரத் பவார் தொலைக்காட்சியில் கூறியதாக வெளியான செய்தி, திரித்துக் கூறப்பட்டிருக்கலாம் அல்லது தவறாகப் புரிந்து கொள்ளப்பட்டு வெளியிடப்பட்டிருக்கலாம் என்று தாரிக் அன்வர் முதலில் நம்பியிருந்தார்.
 இதுகுறித்து, சரத் பவார் விளக்கம் தருவார் என்று எண்ணிக் கொண்டிருந்தார். இரவு முழுவதும் காத்திருந்த அவருக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சியது. மற்றொரு புறம், தாரிக் அன்வருக்கு மேலும் அதிருப்தி தரும் விதமாக, சரத் பவாரின் கருத்தை வரவேற்று பாஜக தேசியத் தலைவர் அமித் ஷா தனது சுட்டுரைப் பக்கத்தில் பதிவுகளை வெளியிட்டார்.
 மறுநாள் காலையில், தேசியவாத காங்கிரஸில் இருந்து விலகுவதாக தாரிக் அன்வர் அறிவித்தார். "தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சி எப்போதும் மதவாதத்தை எதிர்த்து வருகிறது. பாஜகவுக்கு எதிராகவும், பிரதமர் மோடிக்கு எதிராகவும் பிரசாரம் மேற்கொண்டு வரும் நிலையில், அதை பலவீனப்படுத்தும் விதமாக சரத் பவார் பேசியது சரியல்ல' என்று சரத் பவார் மீதான அதிருப்திக்குக் காரணம் தெரிவித்திருக்கிறார் தாரிக் அன்வர்.
 ஆனால், அவரது கருத்துக்கு பவார் மறுப்பு தெரிவித்துள்ளார். அடுத்த சில தினங்களில் மராத்வாடா பகுதியில் நடைபெற்ற பொதுக்கூட்டம் ஒன்றில் பவார் பேசும்போது, "நான் மோடியை ஆதரிப்பதாக சிலர் விமர்சிக்கிறார்கள். இதுவரை அவரை நான் ஆதரித்ததில்லை; இனியும் அவரை ஆதரிக்கப்போவதில்லை' என்று கூறினார். இருப்பினும் அதன் பிறகும், தாரிக் அன்வரை சமாதானப்படுத்தும் முயற்சியில் கட்சி நிர்வாகிகள் யாரும் ஈடுபடவில்லை.
 இதனிடையே, பவாரின் விளக்கத்தை காங்கிரஸ் கட்சியும் ஏற்றுக் கொண்டுள்ளது. இதனால், காங்கிரஸ் கட்சிக்கும் தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சிக்கும் இடையேயான உறவில் எந்த பாதிப்பும் ஏற்படவில்லை.
 பிகார் மாநிலத்தைச் சேர்ந்த தாரிக் அன்வர், 1980-களில் காங்கிரஸ் கட்சியின் மாநிலத் தலைவராக பொறுப்பு வகித்தார். 1990-களில் கட்சியின் பொதுச் செயலாளரானார். 1999-இல் காங்கிரஸ் தலைவர் பொறுப்பை சோனியா காந்தி ஏற்றபோது, அதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து போர்க்கொடி உயர்த்தினார் தாரிக் அன்வர். அவருடன் சரத் பவார், பி.ஏ.சங்மா ஆகியோரும் போர்க்கொடி உயர்த்தினர்.
 வெளிநாட்டவரான சோனியா காந்திக்கு காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவர் பதவியை வழங்கக் கூடாது என்று மூவரும் எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர். பின்னர் கட்சியில் இருந்து விலகிய மூவரும் தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சியைத் தொடங்கினர்.
 காங்கிரஸ் கட்சி 2004 மக்களவைத் தேர்தலில் தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சியுடன் கூட்டணி அமைத்து வெற்றி பெற்றது. அதன் பிறகு, மகாராஷ்டிர மாநிலத்திலிருந்து மாநிலங்களவைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தாரிக் அன்வர், மத்திய வேளாண் துறை அமைச்சராகப் பதவி வகித்தார்.
 கடந்த 2014-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற மக்களவைத் தேர்தலில் பிகார் மாநிலத்தின் கத்திஹார் தொகுதியில் போட்டியிட்டு பிரதமர் மோடியின் அபார ஆதரவு அலையையும் மீறி வெற்றி பெற்றார்.
 இந்த நிலையில்தான், தேசியவாத காங்கிரஸில் இருந்து விலகுவதாக தாரிக் அன்வர் அறிவித்துள்ளார். எனினும், கட்சியின் நிறுவன உறுப்பினரான அவர், ஒரு சாதாரண விஷயத்துக்காக கட்சியில் இருந்து வெளியேறுவதாக கூறுவது நம்பும்படியாக இல்லை என்று தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சியின் மூத்த நிர்வாகிகள் சிலர் கூறுகிறார்கள். அவர், காங்கிரஸ் அல்லது ராஷ்ட்ரீய ஜனதா தளம் கட்சியில் சேர்வதற்கு திட்டமிட்டிருப்பதாகவும் அவர்கள் ஊகிக்கிறார்கள்.
 மகாராஷ்டிர மாநிலத்தில் அடுத்த ஆண்டு சட்டப்பேரவைத் தேர்தல் நடைபெறவுள்ளது. இந்தச் சூழலில், தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சியின் முக்கியத் தலைவரான தாரிக் அன்வர் அக்கட்சியிலிருந்து விலகியிருப்பது அக்கட்சிக்கு பின்னடைவை ஏற்படுத்தியுள்ளது என்பதே நிதர்சனம். இதன் பாதிப்பு வரும் தேர்தல் முடிவுகளில் தெரியவரும்.

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/13/சமாளிப்பாரா-சரத்-பவார்-3019165.html
3019164 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் வேலை தேடும் வேலை வேண்டாம்  உதயை மு. வீரையன் DIN Saturday, October 13, 2018 04:27 AM +0530 இந்தியாவின் வளர்ச்சி என்பது இளைஞர்களின் வளர்ச்சியாகும். மக்கள் தொகையில் சரிபாதியாக இருக்கும் இளைஞர்கள் வேலை வாய்ப்பில்லாமல் வீணே காலம் கழித்தால் தேசம் எப்படி முன்னேறும்? அவர்களின் ஆற்றலை தேசம் பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டாமா?
 நாட்டில் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கப்படவில்லை. இப்போது எட்டப்பட்டுள்ளது வேலை வாய்ப்பை உருவாக்காத வளர்ச்சி என்று கூறப்படுகிறது. ஆனால், இது ஆதாரமற்ற குற்றச்சாட்டு என்று நிதி அமைச்சக ஆலோசகர் சஞ்சீவ் சன்யால் கூறியுள்ளார்.
 பொருளாதார வல்லுநரான இவர் 2017-ஆம் ஆண்டு மத்திய நிதி அமைச்சகத்துக்கு ஆலோசகராக மூன்று ஆண்டு காலத்துக்கு நியமிக்கப்பட்டார். இவர் இதற்கு முன்பு பிரபல வங்கியொன்றின் நிர்வாக இயக்குநராக இருந்தவர்.
 முறைசாரா தொழில்துறையில் எந்த அளவுக்கு வேலை வாய்ப்புகள் பெருகியுள்ளன என்பதற்குத் தெளிவாக புள்ளி விவரங்கள் இல்லை. அதே போல வேலைக்காகப் புலம் பெயர்ந்தோர் பற்றிய விவரமும் இல்லை. "இந்தியா போன்ற அதிக மக்கள் தொகை மற்றும் பரப்பளவு மிகுந்த நாட்டில் வேலை உருவாக்கம் என்பது மிகப்பெரும் பிரச்னையாகும். இருந்தாலும் இப்போது எட்டப்பட்டுள்ள வளர்ச்சியானது வேலை வாய்ப்பை உருவாக்காத வளர்ச்சி என்று கூறப்படுவதை ஏற்க முடியாது' என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.
 இந்தியாவில் இளைஞர்கள் அதிக எண்ணிக்கையில் இருப்பதாலும், மக்கள் தொகை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வருவதாலும் மிகப் பெரிய அளவில் வேலை வாய்ப்புகளை உருவாக்க வேண்டிய அவசியத் தேவை இப்போது ஏற்பட்டிருக்கிறது. ஆனால், இதில் மிகப் பெரிய சுணக்கம் ஏற்பட்டிருக்கிறது.
 வேலை என்பது நாள் ஊதியம், மாத ஊதியம் எனப் பெயரளவுக்கு ஊதியம் வருவதாக இருந்தால் போதாது. நிறைவான ஊதியம் கொண்ட தரமான வேலை வாய்ப்புகளையே இன்றைய இளைஞர்கள் எதிர்பார்க்கின்றனர். ஆனால் உண்மை நிலை இதற்கு நேர்மாறாகவே இருக்கிறது.
 அரசாங்கம் மற்றும் பொதுத்துறை நிறுவனங்களின் வேலைகளுக்கு அதிக எண்ணிக்கையில் விண்ணப்பங்கள் வந்து குவிவதைப் பார்க்கும்போது, இப்போது அவர்கள் பார்க்கும் வேலை நிறைவளிக்கவில்லை என்பதையே காட்டுகிறது.
 அல்லது அவர்கள் வேலையில்லாமல் இருந்தாலும் தற்காலிக வேலைகளை நாடாமல், நிரந்தர வேலைகளையே நாடுகின்றனர்.
 இந்தியாவின் மக்கள் தொகை வளர்ச்சி விகிதத்தைக் கணக்கிடும்போது நாட்டின் வேலை வாய்ப்புச் சந்தையில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஒரு கோடி முதல் ஒரு கோடியே 20 லட்சம் பேர் வரை வேலை தேடி வருகின்றனர். அத்துடன் கடந்த காலங்களில் வேலை தேடத் தொடங்கி வேலையில்லாமல் தவிப்பவர்களின் எண்ணிக்கையையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.
 அண்மையில் வெளிவந்த ஒரு செய்தி, நமது இளைஞர்களின் படிப்பும், வேலைவாய்ப்பும் எப்படி யிருக்கிறது என்பதற்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டாகும்.
 தமிழ்நாடு அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையம் (டிஎன்பிஎஸ்ஸி) நடத்தும் குரூப்-2 தேர்வுக்கான ஆன்லைன் விண்ணப்பப் பதிவு கடந்த செப்டம்பர் 9 நள்ளிரவுடன் முடிவடைந்தது. மொத்தம் உள்ள 1,199 காலிப் பணியிடங்களுக்கு, 6 இலட்சத்து 41 ஆயிரம் பட்டதாரிகள் விண்ணப்பித்துள்ளனர்.
 23 விதமான பதவிகளில் 1,199 காலிப்பணியிடங்களை நிரப்பும் வகையில் தமிழ்நாடு அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையம் கடந்த ஆகஸ்ட் 10ஆம் நாள் குரூப்-2 தேர்வுக்கான (நேர்காணல் பதவிகள்) அறிவிப்பை வெளியிட்டது. இதற்கான ஆன்லைன் பதிவு அன்றைய தினத்தில் இருந்தே ஆரம்பமானது.
 குரூப்-2 தேர்வுக்கான குறைந்தபட்சக் கல்வி தகுதி இளங்கலை பட்டப்படிப்பு என்ற போதிலும் முதுகலைப் பட்டதாரிகளும், எம்.பில். முடித்தவர்களும், பி.இ., பி.டெக். பயின்ற பட்டதாரிகளும் விண்ணப்பித்துள்ளனர்.
 முதன்மைத் தேர்வு மதிப்பெண், நேர்காணல் மதிப்பெண், இடஒதுக்கீடு ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் பணி நியமனம் நடைபெறும். கலந்தாய்வு மூலமாக விண்ணப்பதாரர்கள் தங்களுக்கு விருப்பமான பதவியைத் தேர்வு செய்து கொள்ளலாம். வேலையின் எண்ணிக்கையும், விண்ணப்பித்தவர் எண்ணிக்கையும் எண்ணிப் பார்த்தால் வேலையில்லாத் திண்டாட்டத்தின் உச்சம் தெரியும்.
 இங்கு மட்டும்தான் இந்நிலை என்பது இல்லை. வடமாநிலங்களில் சில நூறு கடைநிலை ஊழியர் பணியிடங்களுக்குப் பட்டதாரிகளும், பட்ட மேற்படிப்பு படித்தவர்களும், பி.இ., பி.டெக்., படித்தவர்களும் இலட்சக்கணக்கில் விண்ணப்பித்துள்ள செய்திகளும் நாள்தோறும் வெளிவந்து கொண்டிருக்கின்றன.
 வடமாநில இளைஞர்கள் வேலைதேடி தினந்தோறும் தமிழ்நாட்டுக்கு வந்து குவிகின்றனர். இவர்களில் படித்தவர்களும் இருக்கின்றனர்; படிக்காதவர்களும் இருக்கின்றனர். இவர்களின் எதிர்காலத்தைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் இந்தியாவின் எதிர்காலத்தைப் பற்றிப் பேசுவதால் பயன் என்ன?
 தமிழ்நாட்டில் 32 மாவட்ட வேலைவாய்ப்பு அலுவலகங்களும், சென்னை மற்றும் மதுரையில் மாநில தொழில் மற்றும் செயல் வேலைவாய்ப்பு அலுவலகங்களும் இயங்கி வருகின்றன. சென்னையில் கூடுதலாக மாற்றுத் திறனாளிகள், தொழில்நுட்பம், தொழில் திறன் இல்லாதோர் ஆகியோருக்கான சிறப்பு வேலைவாய்ப்பு அலுவலகங்களும் இயங்கி வருகின்றன.
 பட்டப்படிப்பு வரையிலான கல்வித் தகுதியை அந்தந்த மாவட்ட வேலைவாய்ப்பு அலுவலகங்களிலும், முதுகலைப் பட்டப்படிப்பு மற்றும் பி.இ., பி.டெக்., எம்.பி.பி.எஸ்., பி.எஸ்ஸி., (விவசாயம்) பி.எல். உள்ளிட்ட தொழில்சார் படிப்புகளுக்கான கல்வித் தகுதியை சென்னை அல்லது மதுரையில் உள்ள மாநில தொழில் மற்றும் செயல் வேலைவாய்ப்பு அலுவலகங்களிலும் பதிவுதாரர்கள் பதிவு செய்து வருகின்றனர்.
 பதிவு மூப்பை மூன்று ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை புதுப்பித்து வந்தால் அது நடைமுறையில் இருக்கும். இல்லாவிட்டால் பதிவு மூப்பு காலாவதி ஆகிவிடும்.
 இந்த வேலைவாய்ப்பு அலுவலகங்கள் ஆங்கிலேயர் காலத்திலிருந்து உயிரோட்டமாகச் செயல்பட்டு வந்தன. படித்த இளைஞர்களின் நம்பிக்கைக்குரிய நிறுவனமாக இயங்கி வந்தன. இந்த அலுவலகம் பணிமூப்பு, கல்வித்தகுதி அடிப்படையில் வேலைக்கான ஆணையை அனுப்பும். அதனை நம்மூர் அஞ்சல்துறை ஊழியர் கொண்டு வந்து கொடுப்பார். அந்த மகிழ்ச்சியை என்னென்பது?
 இப்போது வேலை வாய்ப்புப் பெறும் மிகச் சிலரை தலைமைச்செயலகத்துக்கு வரவழைத்து முதலமைச்சரும், அமைச்சர்களும் வேலை நியமன ஆணைகளை வழங்கும் நிலைமை உருவாகி யிருக்கிறது.
 உலக அரங்கில் பெருமை மிகு நாடாக இந்தியா பேசப்படுகிறது. இதற்குக் காரணம், வளர்ந்து வரும் பொருளாதாரம் மற்றும் அதிக மனித வளம். பெரும்பாலான வளர்ந்த நாடுகளில் வயது முதிர்ந்தவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாக இருக்கிறது. இந்தியா 2022-இல் உலகிலேயே அதிக எண்ணிக்கையில் இளைஞர்களைக் கொண்டிருக்கும் தேசமாகப் போகிறது.
 விடுதலை பெற்ற இந்தியாவில் பெரும்பாலான மக்கள் விவசாயத்திலே ஈடுபட்டு வந்தனர். இந்தியப் பொருளாதாரம் வேளாண் பொருளாதாரமாக இருந்தது.
 உலகமயம், தனியார் மயம், தாராளமயம் என்னும் புதிய பொருளாதாரக் கொள்கைகள் அனைத்தையும் கேள்விக்குறியாக்கி விட்டன. இந்தச் சவாலை ஏற்று சமாளிக்க வேண்டிய, வழிகளைக் காண வேண்டிய கடமை எல்லோருக்கும் இருக்கிறது.
 அண்மைக்காலமாக சுயவேலை வாய்ப்பைப் பெருக்குவது பற்றி ஆராயப்பட்டு வருகிறது. தொழில் முனைவர்களுக்கு அதிக வாய்ப்புகளை வழங்குவதற்கு அரசாங்கம் முயற்சி செய்து வருகிறது.
 "இளைஞர்கள் வேலை தேடுபவர்களாக இருக்கக் கூடாது, வேலைகளை உருவாக்கு பவர்களாக இருக்க வேண்டும்' என்று பிரதமர் மோடி தேசிய இளைஞர் தினத்தன்று பேசியிருப்பது இது பற்றியேதான்.
 சுய தொழில்களைத் தொடங்குவதற்குப் பொருத்தமான சூழ்நிலையை உருவாக்குவது அரசின் உடனடிப் பணியாகும். அத்துடன் வேலைவாய்ப்பளிப்பவர்களுக்கு மானியம், தொழிலாளர் நல நிதிக்கும், தொழிலாளர் காப்புறுதிக்கும் பங்களிப்பு ஆகியவற்றை அளிப்பதன் மூலம் வேலை வாய்ப்பை உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.
 இந்தியாவில் திட்டங்களுக்குக் குறைவு இல்லை. ஆனால் செயல்பாட்டில்தான் குளறுபடிகள். திட்டங்களின் பயன்கள் மக்களுக்குச் சென்று சேரவில்லை என்பது திட்டம் நிறைவேறும்போதுதான் அரசுக்கே தெரிய வருகிறது.
 1947-இல் விடுதலை பெற்றது முதல் நமக்கு நாமே சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் பொருளாதாரக் கதைகளின் விளைவாகவே நம்முடைய உற்பத்தியும், வளர்ச்சியும் பரிதாபகரமான நிலையில் உள்ளன.
 சுதந்திர நாளிலும், குடியரசுத் தினத்திலும் வறுமை, வேலையில்லாத் திட்டம் இவற்றை ஒழிப்பதைப் பற்றியே அரசியல் தலைவர்களின் முழக்கங்கள் இருந்தன. மக்களும் இதனை நம்பியே 71 ஆண்டுகளைக் கழித்து விட்டனர்.
 இனியும் இப்படி இருக்க முடியாது.
 அப்படியொரு நெருக்கடி நாட்டுக்கு மட்டுமல்ல, நமக்கும்தான். மக்கள் தலைவிதியை நொந்து கொண்டு வாக்களிப்பதோடு அவர்களின் கடமை முடிந்துவிடாது. இளைஞர்கள் வேலை தேடும் வேலையிலேயே இனியும் இருக்க முடியாது.
 
 கட்டுரையாளர்:
 எழுத்தாளர்.
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/13/வேலை-தேடும்-வேலை-வேண்டாம்-3019164.html
3018501 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் பணவீக்கக் கட்டுப்பாட்டுக்கே முன்னுரிமை! எஸ். கோபாலகிருஷ்ணன் DIN Friday, October 12, 2018 01:38 AM +0530 இந்திய ரிசர்வ் வங்கி கடந்த வாரம் அறிவித்துள்ள நிதி - கடன் கொள்கை இருவிதமான விமர்சனங்களுக்கு இடமளித்துள்ளது. ஒரு பக்கம், பணச் சந்தைக்கு (மணி மார்க்கெட்) ஏமாற்றத்தை அளித்துள்ளது. அமெரிக்க டாலருக்கு நிகரான இந்திய ரூபாயின் வீழ்ச்சியைத் தடுக்கும் வகையில் வட்டி வீதம் கால் சதவீதமாவது உயரும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது.
அதாவது, ரிசர்வ் வங்கி வணிக வங்கிகளுக்கு வழங்கும் குறுகிய காலக் கடனுக்கான வட்டி (ரெப்போ ரேட்) 6.5 சதவீதத்திலிருந்து 6.75 சதவீதமாக உயரும் என்கிற சந்தையின் நம்பிக்கை பொய்த்து விட்டது. வட்டி வீதம் 6.5 சதவீதமாகவே தொடரும் என்று ரிசர்வ் வங்கி அறிவித்துவிட்டது.
மற்றொரு பக்கம், பண்டிகைக் காலம் நெருங்கிக் கொண்டிருக்கும் இந்த நேரத்தில், வீட்டுக் கடன், வாகனக் கடன் மற்றும் தனிநபர் கடன்களுக்கான மாதாந்திர தவணைத் தொகை (இஎம்ஐ) உயராததால் தப்பினோம் என்று வாடிக்கையாளர்கள் நிம்மதிப் பெருமூலிச்சு விட்டனர்.
நிதி மற்றும் கடன் கொள்கையின் நோக்கம், பொருளாதார வளர்ச்சியா? அல்லது பணவீக்கக் கட்டுப்பாடா? என்னும் கேள்வி எழும்போது, பணவீக்கக் கட்டுப்பாடுதான் மிக முக்கியமானது என்று ரிசர்வ் வங்கி முடிவு செய்கிறது.
இந்த வட்டிவீத அறிவிப்பு வெளிவந்த சில நிமிடங்களில், பங்குச்சந்தை 792 புள்ளிகள் சரிந்தது. சென்செக்ஸ் 34.376 புள்ளிகளாகக் குறைந்தது. அதேபோல், அமெரிக்க டாலருக்கு நிகராக இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு, சந்தை நேரத்தில், முதன் முறையாக 74 ரூபாய் என்ற வரம்பைக் கடந்தது. பிறகு சந்தை நேரத்தின் முடிவில் அது 73.76 ரூபாயாக இருந்தது.
ரிசர்வ் வங்கி ஆளுநரின் உரையிலிருந்து ஒரு செய்தி நமக்குத் தெளிவாகிறது. அதாவது, இப்போதைய சூழலில் பணவீக்க வீதத்தை நான்கு சதவீத அளவிலேயே கட்டுப்படுத்துவதுதான் அவரது நோக்கம் என்பதும், பின்னர் சாதகமான சூழல் உருவாகுமேயானால் வட்டி வீதத்தில் மாற்றம் கொண்டுவரலாம் என்று அவர் எண்ணுவதும் புரிகிறது.
நிதிக் கொள்கை குழு கூட்டத்தில், அக்குழுவின் உறுப்பினர்களில் ஒருவரைத் தவிர மற்ற அனைவரும் மேற்கூறிய நிலைப்பாட்டில் உறுதியாக இருந்தனர் அதுமட்டுமல்ல, நிதிக்கொள்கை அறிவிப்பை அடுத்து நிகழ்ந்த செய்தியாளர்களின் கூட்டத்தில் உரையாற்றிய ரிசர்வ் வங்கியின் உயர்நிலை அதிகாரிகளின் பேச்சிலும், பணவீக்கக் கட்டுப்பாடே அவர்களது பிரதான கடமை என்பது தெளிவுபடுத்தப்பட்டது.
அதே நேரம், அமெரிக்க டாலருக்கு நிகரான இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு மேலும் சரியாமல் தடுக்கும் பொருட்டு, அந்நிய முதலீடுகளை வரவேற்கும் வகையில், ரிசர்வ் வங்கி தனது விதிமுறைகளை தளர்த்தி உள்ளது. அத்துடன், ரூபாய் மதிப்பு வீழ்ச்சியை ஓரளவேணும் தடுக்கும் உத்தியாக, அவ்வப்போது அந்நியச் செலாவணி சந்தையில் தலையிட்டு தேவையான செயல்பாடுகளை ரிசர்வ் வங்கி மேற்கொண்டு வருகிறது.
இம்மாத (அக்டோபர்) கொள்கை அறிவிப்பில் வட்டி வீதத்தைக் குறைக்காமல் விட்டதற்கு இன்னொரு காரணமும் இருக்கக்கூடும். கடந்த ஜூன் மாதத்திற்குப் பிறகு, இரண்டு முறை வட்டி வீதம் உயர்த்தப்பட்டுள்ளது. எனவே, மூலின்றாவது முறையாக வட்டி வீதத்தை உயர்த்தாமல் விட்டது பொருத்தமே. அடுத்த ஆண்டு மக்களவைத் தேர்தல் வருகிறது. மத்திய அரசு பணச் சந்தையில் அதிக அளவு கடன் வாங்க நேரிடும். தற்போதைய நிலையில் மத்திய அரசு குறைந்த வட்டியில் கடன் வாங்குவதற்கு வாய்ப்பாக இருக்கும்.
ஒருவேளை அமெரிக்க ஃபெடரல் ரிசர்வ் வங்கி மற்றும் வளர்ந்த பிற நாடுகளின் ரிசர்வ் வங்கிகளும் வட்டி வீதத்தை மேலும் உயர்த்தும் பட்சத்தில், அந்த நேரத்தில் இந்திய ரிசர்வ் வங்கியும் வேறு வழியில்லாமல், வட்டி வீதத்தை உயர்த்த வேண்டிவரும் என்பதில் ஐயமில்லை.
இதனைக் கருத்தில் கொண்டுதான், ரிசர்வ் வங்கி கவர்னர் தனது 5-ஆம் தேதி உரையில், அடுத்தடுத்து வரும் நிகழ்வுகளுக்கு ஏற்ப, நிதி மற்றும் கடன் கொள்கையில் மாற்றம் வரலாம் என்று மறைமுகமாகக் கூறியுள்ளார்.
அதே நேரம், ரிசர்வ் வங்கியின் சமீபத்திய கணிப்பின்படி, 2018 அக்டோபர் முதல் 2019 மார்ச் வரையிலான, நடப்பு நிதி ஆண்டின் கடைசி ஆறு மாதங்களில் பணவீக்கம் 3.9 முதல் 4.5 சதவீதமாக இருக்கும் என்றும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இது நிச்சயமாக சாதகமான விஷயம்தான்.
இது ஒருபுறம் இருக்க, ரிசர்வ் வங்கி வட்டி வீதத்தை உயர்த்தக்கூடும் என்கிற ஊகத்தின் அடிப்படையில், பல வங்கிகள் தங்களது கடனுக்கான வட்டி வீதத்தை ஏற்கெனவே உயர்த்தி விட்டன. ரிசர்வ் வங்கி வட்டி வீதத்தை உயர்த்தாத நிலையில், சம்பந்தப்பட்ட வங்கிகள் உடனடியாக, வட்டி வீதத்தை பழைய நிலைக்குக் குறைக்க வேண்டும்.
பாரத ஸ்டேட் வங்கி விரைவில் கடனுக்கான வட்டி வீதத்தைக் குறைத்து, மற்ற வங்கிகளுக்கு முன் உதாரணமாகத் திகழவேண்டும் என்பது வாடிக்கையாளர்களின் எதிர்பார்ப்பு.
சர்வதேச அளவில் வர்த்தகம் வலுவற்ற நிலையில் இருப்பதால், ரிசர்வ் வங்கியின் புதிய கடன் கொள்கை சரியானதுதான் என பாரத ஸ்டேட் வங்கி தலைவர் ரஜ்னிஷ் குமார் கூறியுள்ளார்.
அக்டோபர் முதல் தேதியிலிருந்து ஆறாம் தேதிக்குள் சென்செக்ஸ் 1850 புள்ளிகள் சரிந்துள்ளன. அதாவது 5.1 சதவீதம் சரிந்துள்ளது. பங்குச்சந்தை முதலீட்டாளர்கள் எட்டு லட்சம் கோடி ரூபாய் முதலீட்டை இழந்துள்ளனர்.
அந்நிய நாட்டு முதலீட்டாளர்கள் நூறு கோடி டாலர் அளவுக்குத் தங்கள் பங்குகளை விற்பனை செய்துவிட்டு ளியேறியுள்ளனர். 
இந்நிலையில், ஆறுதல் தரும் செய்தியும் ஒன்று உண்டு. சாதாரணமாக பங்குச் சந்தை வீழ்ச்சி அடையும்போதெல்லாம், சிறு முதலீட்டாளர்கள், அவசர அவசரமாகத் தங்கள் கையிலிருக்கும் பங்குகளை வந்த விலைக்கு விற்றுவிட்டு வெளியேறுவதுதான் வழக்கம். இந்தமுறை, அதற்கு மாறாக, நிலைமையில் முன்னேற்றம் ஏற்படும் என்ற நம்பிக்கையில் பொறுமை காத்து வருகிறார்கள். அவசரப்பட்டு விற்பனையில் ஈடுபடவில்லை.
அதுமட்டுமல்லாமல், நல்ல பங்குகளின் விலை குறையும்போது, அதனை ஒரு வாய்ப்பாகப் பயன்படுத்திக்கொண்டு, அவற்றை வாங்குவதற்காக புதிய முதலீடுகளையும் செய்ய முன் வந்துள்ளனர். இது இந்திய சிறுமுதலீட்டாளர்களின் மன முதிர்ச்சியைக் காட்டுகிறது.
கடந்த ஒரு மாதத்தில், சிறுமுதலீட்டாளர்கள் 8000 கோடி ரூபாய் அளவுக்கு மியூச்சுவல் ஃபண்ட் பங்குகள் திட்டத்தில் முதலீடு செய்துள்ளனர். அதில் 7000 கோடி ரூபாய் அளவுக்கு எஸ்ஐபி என்னும் முறையான மாதாந்திர முதலீடு திட்டத்தில் முதலீடு செய்யப்பட்டுள்ளது என்பது கவனிக்கத்தக்கது.
ஜிடிபி என்னும் நாட்டின் ஒட்டுமொத்த உற்பத்தி, ரிசர்வ் வங்கியின் கணிப்புப்படி, நடப்பு நிதி ஆண்டில் 7.4 சதவீதமாக இருக்கும். ஆனால், மத்திய அரசின் பொருளாதார அமைச்சகம், நடப்பு நிதி ஆண்டில் ஜிடிபி 7.4 சதவீதத்தைவிட குறிப்பிடத்தக்க அளவு அதிகமாக இருக்கும் என்று கருத்துத் தெரிவித்துள்ளது.
தற்போது உள்நாட்டு பணவீக்கம் ஓரளவு கட்டுக்குள் இருப்பது நம்பிக்கையூட்டுவதாக உள்ளது. அதேநேரம், நாம் அதிக அளவில் இறக்குமதி செய்யும் கச்சா எண்ணெய் மற்றும் தங்கம் உள்ளிட்ட பொருள்களின் விலை சர்வதேச அளவில் உயர்ந்து கொண்டே போகிறது. இது ரிசர்வ் வங்கிக்குக் கவலையளிப்பதாக உள்ளது.
எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, எந்த ஒரு நிலையிலும் மாறாத விஷயம் ஒன்று உண்டு. ரிசர்வ் வங்கியின் முக்கியக் கடமை, பொருளாதார வளர்ச்சிக்குத் தேவையான வங்கிக் கடனை தங்கு தடையில்லாமல் வழங்க வழிவகை செய்திட வேண்டும். 
அதேசமயம், பணவீக்கம் அதிகரிக்காமலும், அதன் காரணமாக, விலைவாசி ஏற்றத்தின் சுமை மக்கள் தலையில் விழாமலும் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். இன்னும் சொல்லப்போனால், இரண்டாவது அம்சம் நிதிக்கொள்கை குழுவுக்கு ஒரு சட்ட ரீதியிலான விதிமுறையாகவே உள்ளது. 
மேற்கூறிய இலக்கை அடைவதற்கு ரிசர்வ் வங்கியிடம் உள்ள ஒரே ஆயுதம் ரெப்போ ரேட் மட்டுமே. அதனை எவ்வளவு சிறப்பாக ரிசர்வ் வங்கி கையாள முடியுமோ அவ்வளவு சிறப்பாகவே கையாண்டு வருகிறது. 
சில ஆண்டுகளுக்கு முன்புவரை, பணவீக்க வீதத்தை, பொருள்களின் மொத்த விலை அடிப்படையில்தான் கணக்கிட்டு வந்தார்கள். அதனை சில்லறை விலை அடிப்படையில் கணக்கிட்டால்தான் பணவீக்க வீதம் உண்மை நிலையைப் பிரதிபலிக்கும் என்று பரிந்துரைத்தவர், ரிசர்வ் வங்கியின் தற்போதைய கவர்னர் உர்ஜித் படேல்தான்.
பணவீக்க கட்டுப்பாட்டுப் பணியில் நீண்டகால அனுபவம் வாய்ந்த அவருடைய பரிந்துரை ஏற்கப்பட்டு 2016-ஆம் ஆண்டு முதல் சில்லறை விலை அடிப்படையில்தான் பணவீக்க வீதம் கணக்கிடப்படுகிறது. 
இந்நிலையில், பணவீக்கத்தை நான்கு சதவீதமாகக் கட்டுப்படுத்துவதில் கண்ணும் கருத்துமாக உள்ள ரிசர்வ் வங்கியின் கவர்னர் உர்ஜித் படேலும் நிதி கொள்கை குழுவும் நிர்ணயிக்கப்பட்ட இலக்கை அடைவார்கள் என்றும், அதன் மூலிலம் இந்திய பொருளாதாரம் வளர்ச்சிப் பாதையில் விரைந்து நடைபோடும் என்றும் நம்புவோம்.

கட்டுரையாளர்:
வங்கி அதிகாரி (ஓய்வு).
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/12/பணவீக்கக்-கட்டுப்பாட்டுக்கே-முன்னுரிமை-3018501.html
3018497 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் பொருளாதாரத் தடை: தப்புமா இந்தியா?  சு. வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, October 12, 2018 01:37 AM +0530 அமெரிக்கா- சீனா இடையிலான வர்த்தகப் போர்தான் இதுவரை சர்வதேச அளவில் பெரும் கவன ஈர்ப்பு பிரச்னையாக இருந்து வந்தது. இப்போது, அந்த விவகாரம் சற்று தணிந்து, இந்தியா மீது பொருளாதாரத் தடைகளை அமெரிக்கா விதிக்குமா? என்பதே பிரதான விவாதப் பொருளாகியுள்ளது.
1980-ஆம் ஆண்டுகளில் அமெரிக்க அதிபராக இருந்த ரொனால்ட் ரீகன், ரஷியாவுடன் (அப்போதைய சோவியத் யூனியன்) ஆயுதப் போட்டியில் ஈடுபட்டார். ரஷியாவுக்குப் போட்டியாகக் கடுமையான ஆயுதக் குவிப்பு நடவடிக்கையில் அப்போது அமெரிக்கா ஈடுபட்டது. ரீகன் மொமெண்ட் என்ற அழைக்கப்படும் இந்த ஆயுதப் போட்டியில் ரஷியாவை அமெரிக்கா வென்று பனிப்போரை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தது. எனினும், இந்த ஆயுதப் போட்டி சர்வதேச அளவில் கடுமையான பொருளாதார பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தியது. ஆனால், ரீகனின் அந்தக் கடுமையான செயல்பாடுகள்தான் இப்போது, அமெரிக்காவை உலக ஆயுத வல்லரசாக முன்னிறுத்தியுள்ளது. 
அதே பாணியில், பொருளாதார வல்லரசாக அமெரிக்காவை தொடர்ந்து முன்னிறுத்தும் நோக்கில் சீனா, ரஷியா உள்ளிட்ட போட்டி நாடுகளை டிரம்ப் குறிவைத்துள்ளார் என்பதில் எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை. அந்த வரிசையில் இப்போது, இந்தியாவும் அமெரிக்காவின் பொருளாதாரத் தடையை எதிர்கொள்ளும் நிலையில் உள்ளது.
ஏனெனில், அமெரிக்காவால் பொருளாதாரத் தடை விதிக்கப்பட்டு ஒதுக்கி வைக்கப்பட்ட ரஷியாவிடம் இருந்து ரூ.37,000 கோடிக்கு அதிநவீன எஸ்-400 டிரையம்ப் ரக ஏவுகணைகளைக் கொள்முதல் செய்வதற்கான ஒப்பந்தத்தை இந்தியா அண்மையில் மேற்கொண்டது. மேலும், அமெரிக்காவின் தடையை எதிர்கொண்டுள்ள மற்றொரு நாடான ஈரானிடம் இருந்து தொடர்ந்து கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதி செய்யவும் இந்தியா ஒப்பந்தம் மேற்கொண்டுள்ளது. என்னதான் நட்பு நாடாக இருந்தாலும், அமெரிக்கா பொருளாதாரத் தடை விதிக்கும் நாடுகளுடன், ஆயுதம் மற்றும் வர்த்தக உறவுகளை மேற்கொண்டால், நட்பு நாடுகள் மீதும் அமெரிக்கா பொருளாதாரத் தடை விதிக்கும். இதற்கான சட்டம் அந்நாட்டு நாடாளுமன்றத்தில் ஏற்கெனவே நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளது.
இதற்கான ஒரே ஒரு விதி விலக்கு, அமெரிக்க அதிபரின் கைகளில் மட்டுமே உள்ளது. ஆனால், இந்தியா தொடர்பான அமெரிக்க அதிபர் டிரம்ப்பின் சமீபத்திய கருத்துகள் அந்த விதிவிலக்கைப் பெற்றுத் தருமா? என்பதை கேள்விக் குறியாக்கியுள்ளது. ஏனெனில், அண்மையில் இந்தியாவை வரிகளின் ராஜா என்று கடுமையாக விமர்சித்திருந்தார் டிரம்ப். அமெரிக்காவில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் மோட்டார் சைக்கிள் உள்பட பல பொருள்களுக்கு இந்தியா அதிகபட்ச வரியை விதித்து வருகிறது என்பதையே அவர் இவ்வாறு சுட்டிக் காட்டியிருந்தார். 
இந்தியா மீதான டிரம்ப்பின் எரிச்சலுக்குப் பல காரணங்கள் உண்டு. உதாரணமாக, 2003-ஆம் ஆண்டு வாஜ்பாய் ஆட்சியின்போது, அமெரிக்காவின் பால் பொருள்களை இறக்குமதி செய்ய இந்தியா தடை விதித்தது. அமெரிக்காவில் பசுக்களுக்கு அசைவம் கலந்து தீவனம் கொடுக்கப்படுவதுதான் இதற்கு முக்கியக் காரணம். மோடி பிரதமராகப் பதவியேற்ற பிறகு, தங்கள் பால் பொருள்களில் அசைவத்தைக் குறிப்பிடும் கட்டத்தின் உள்ளே சிவப்புப் புள்ளி அடையாளத்துடன் இந்தியாவுக்கு ஏற்றுமதி செய்ய அமெரிக்கா விரும்பியது. ஆனால், அதற்கும் இந்தியா இசைவு தரவில்லை. இது தவிர, அமெரிக்கர்களின் வேலைவாய்ப்பை இந்தியர்கள் பறிக்கிறார்கள் என்பது உள்பட டிரம்ப்பின் இந்திய அதிருப்திக்கு இதுபோன்ற பல காரணங்களைக் கூறிக்கொண்டே போகலாம்.
தங்களுக்கு எதிராக செயல்படும் நாடுகளுக்காகவே அமெரிக்க நலன்களுக்கு எதிரான நாடுகள் மீதான பொருளாதாரத் தடை மூலம் எதிர்க்கும் சட்டத்தை அமெரிக்கா தனது அரசியல் ஆயுதமாக எப்போதும் கையில் வைத்துள்ளது. இப்போது, அந்த ஆயுதம் எப்போது வேண்டுமானாலும் இந்தியாவைப் பதம் பார்க்கலாம் என்ற நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.
டாங்கிகளையும், குண்டுகளையும் கொண்டு ஒருவரை மற்றொருவர் தாக்கி அழித்துக் கொள்வதற்கு பதிலாக, ஒரு நாடு மற்றொரு நாட்டின் பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மையை சீர்குலைக்க நடவடிக்கை எடுத்து அதனை வீழ்த்துவதுதான் இன்றைய நவீன வர்த்தக - பொருளாதாரப் போர். இந்தப் போரிலும் அமெரிக்காவின் கைதான் ஓங்கியிருக்க வேண்டும் என்பதுதான் டிரம்ப்பின் எதிர்பார்ப்பு. அதுதான் உள்நாட்டில் சரியும் அவரது செல்வாக்கைக் காக்க ஓரளவுக்கு உதவும்.
எனவே, அமெரிக்கா தடை விதித்த நாடுகளான ரஷியா, ஈரானிடம் ஒரே நேரத்தில் நட்பு பாராட்டும் இந்தியா மீது அமெரிக்கா எந்த மாதிரியான அணுகுமுறையை மேற்கொள்ளும் என்பதே சர்வதேச அளவில் மிகப்பெரிய எதிர்பார்ப்பாக உள்ளது. ரஷியாவிடம் இருந்து இதே டிரையம்ப் எஸ்-400 ரக ஏவுகணைகளை வாங்கியதற்காக சீனா மீது கடந்த மாதம் அமெரிக்காவின் பொருளாதாரத் தடை பாய்ந்தது.
அமெரிக்க பாதுகாப்புத் துறை அமைச்சர் ஜிம் மேட்டிஸ், வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர் மைக் பாம்பியோ ஆகியோர், மத்திய பாதுகாப்புத் துறை அமைச்சர் நிர்மலா சீதாராமன், வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர் சுஷ்மா ஸ்வராஜ் ஆகியோர் அண்மையில் சந்தித்துப் பேசினர். அப்போது, அமெரிக்க அமைச்சர்கள் இருவரும் இந்தியாவுக்கு சாதகமாகக் கருத்துத் தெரிவித்ததாக தகவல்கள் வெளிவந்தன. 
பின்னர் அவர்கள் அளித்த பேட்டிகளும் இதனை உறுதிசெய்தன. எனவே, அவர்கள் அதிபரிடம் இது தொடர்பாக ஆலோசனை நடத்துவார்கள்.
எனினும், அதிரடியான, யாரும் எதிர்பாராத முடிவுகளுக்கு பெயர்பெற்ற டிரம்ப், பொருளாதாரத் தடை எனும் பாணத்தை எந்தத் திசையில் வேண்டுமானாலும் வீசலாம்.
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/12/பொருளாதாரத்-தடை-தப்புமா-இந்தியா-3018497.html
3017767 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் இமயம் முதல் குமரி வரை  என்.ஆர். ஸத்யமூர்த்தி DIN Thursday, October 11, 2018 01:28 AM +0530 அண்மைக்காலமாக தேசியம் என்ற சொல் தமிழ் இதழ்களில் அடிக்கடி பேசப்பட்டு வருகிறது. இந்திய தேசியம் போற்றத்தக்க பல தனித்தன்மைகளை உள்ளடக்கியது. இதனை ஐரோப்பிய யூனியனுடனோ ஐக்கிய அமெரிக்க நாட்டுடனோ ஒப்பிடமுடியாது. முன்னது, 
வர்த்தக நலனை மட்டுமே கருத்திற்கொண்டு உருவானது. பின்னது, ஐரோப்பாவின் பல நாடுகளிலிருந்து வந்து குடியேறிய பல நாட்டு மக்கள் தங்கள் பாதுகாப்பு கருதி, பிரிட்டனுக்கு எதிராக ஏற்படுத்திக்கொண்ட கூட்டமைப்பு. அதனால்தான் வட அமெரிக்காவின் செனட் எனப்படுகிற மாநிலங்களவையில் ஒவ்வொரு மாநிலத்திற்கும் சமமாக இரண்டிரண்டு உறுப்பினர்கள் உள்ளனர்.
இந்தியாவைப் பல மன்னர்கள் ஆண்டு வந்தனர். ஆங்கிலேயர்கள்தான் அவர்களை வென்று ஏக இந்தியாவைத் தோற்றுவித்தனர். ஆங்கிலேயர்கள் இவ்வாறு செய்யவில்லையென்றால் இந்திய தேசியம் என்ற ஒன்றே இராது என்றெல்லாம் சிலர் தவறாகப் புரிந்துகொண்டுள்ளார்கள். 
தமிழ்நாடு கூட ஒரே அரசின்கீழ் என்றும் இருந்தது கிடையாது. சேர, சோழ, பாண்டியர்களும் மேலும் பல சிற்றரசர்களும் ஆட்சி புரிந்தனர். சேர, சோழ, பாண்டிய நாடுகள் தவிர, நடு நாடு, கொங்கு நாடு, தொண்டை நாடு என்ற உட்பிரிவுகளும் இருந்துவந்தன. அதனால், தமிழ்நாடு கிடையாது என்பதுபோல இருக்கிறது, இந்திய தேசியத்துக்கு எதிரான கருத்தாக்கம்.
தேசியம் என்பது ஒரு நிலப்பரப்பில் வாழும் மக்களின் இயல்புகள், வாழ்வியல் முறை, எண்ணங்கள், சிந்தனைகள், கலாசாரம் ஆகியவற்றால் அமைவது. அரசு என்பது வேறு; தேசியம் என்பது வேறு. அரசுகளும் ஆட்சிகளும் அந்தந்த அரசர்களின் ஆற்றல், பகை வெல்லும் திறன், விருப்பம் ஆகியவற்றை ஒட்டி அமையும். ஆட்சிகள் மாறினாலும் தேசியம் மாறாது. இன்றைய ஜனநாயகத்தில் மாநிலங்கள், நிர்வாக வசதிக்கேற்ப அமையும். 
ஆங்கிலேயர் ஆட்சியில் பல மொழிகள் பேசும் மக்கள், ஒரே மாநிலத்தில் இருந்த நிலையை மாற்றி, மொழிவாரி மாநிலங்களைத் தோற்றுவித்தது சுதந்திர இந்தியா. பின்னர், ஒரே மொழி பேசும் மாநிலங்களையும் நிர்வாக நலன் கருதி உத்தரகண்ட் என்றும், சத்தீஸ்கர் என்றும், ஜார்க்கண்ட் என்றும், தெலங்கானா என்றும் பிரித்தோம். சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், தமிழ்நாட்டை வளர்ச்சி கருதி, வட தமிழ்நாடு, தென் தமிழ்நாடு என்று இரண்டாகப் பிரிக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை பாமக தலைவர் மருத்துவர் ராமதாஸ் எழுப்பினார். எனவே, மொழியும் மாநிலங்கள் பிரிப்பும் தேசியத்தின் கூறுகள் ஆகமாட்டா.
ஒவ்வொரு தேசியத்திற்கும் முதல் அடையாளம் அங்கு வாழும் மக்களின் இயல்புகள். அவற்றின் அடிப்படையிலேயே அவர்களின் எண்ணங்கள், அவற்றால் முதிர்ந்த சிந்தனைகள், வாழ்வின் குறிக்கோள், கலாசாரம் ஆகியவை பரிணமிக்கின்றன. 
நாம் விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும் நமக்கு ஓர் இயல்பு இருக்கும். பிரெஞ்சுக்காரர்கள் சமத்துவம், சகோதரத்துவம், சுதந்திரம் ஆகியவற்றை நேசிக்கும் இயல்பினர். இந்தியர்கள் ஆன்மிகத்தில் ஈடுபாடு கொண்டவர்கள் என்பார் சுவாமி விவேகானந்தர். இவ்வியல்புகள் சரியா, தவறா என்பது அவரவர்கள் கருத்துக்கு உட்படும். ஆனால், இவ்வுண்மை நிலைகள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட வேண்டும்.
இமயம் முதல் குமரி வரை பல ஒற்றுமைகள் நிலவுவதைத்தான், இமயம் முதல் குமரிவரை என்கிற சொற்றொடர் காட்டுகிறது. இது வடமொழியில், ஆ சேது ஹிமாசலம் என்று சொல்லப்படும். இவ்வழக்காறுகள் ஆங்கிலேயர்களோ முகலாயர்களோ இந்தியாவை ஒரு குடையின்கீழ் கொண்டு வருவதற்கு முன்னரே தோன்றியுள்ளன. வடநாட்டிலுள்ள ஒருவர் காசியில் நீராடிவிட்டு ராமேஸ்வரத்தில் நீராடவேண்டும் என்பதும் அவ்வாறே. இரண்டு தீர்த்தங்களிலும் நீராடல் எல்லாருக்கும் அவசியம் என்ற விதியும் இந்திய தேசியத்தின் வெளிப்பாடு. 
பாரதப்போரில், தமிழ்நாட்டின் பெருஞ்சோற்று உதியன் சேரலாதன் இரு தரப்பினருக்கும் வரையாது உணவளித்ததும் இந்திய தேசியத்தின் இயல்பே. அதனால்தான் தமிழ்ப் புலவரான முரஞ்சியூர் முடிநாகராயரால் வடநாட்டுப் பொற்கோட்டு இமயத்தையும் தென்னாட்டுப் பொதியத்தையும் ஒன்றாகக் காணமுடிந்தது.
வடநாட்டு அயோத்தி அரசனான ராமபிரான், தமிழ்நாட்டுக் கடலுக்கு வந்ததும், இடையில் குகனையும் சுக்ரீவனையும் விபீடனையும் இளவல்களாக ஏற்றுக்கொண்டதும் இந்திய தேசிய ஒருமைப்பாட்டின் அழியா அடையாளங்கள் என்பார் அறிஞர் தெ.பொ.மீனாட்சிசுந்தரனார். ராமாயணத்தையும் மகாபாரதத்தையும் புராணங்கள் என்று ஒதுக்குவது சரியல்ல. இவை இதிகாசங்கள் எனப்படும். இதி காசம் என்றால் இவ்வாறு நிகழ்ந்தது என்று பொருள். இவற்றை நம்ப மறுப்பவர்களும் தேசிய சிந்தனை அந்நூல்களில் காணப்படுவதை மறுக்கமுடியாது.
வடநாட்டு ராமாயணத்தின் ஏக பத்தினி விரதமும் தமிழ்நாட்டுத் திருவள்ளுவம் ஏத்தும் கற்புநெறியும் ஒரே தேசிய சிந்தனையன்றோ? ஸர்வே ஜனா ஸுகினோ பவந்து என்று வடமொழி கூறுவதும் யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர் என்று புறநானூறு புகல்வதும் ஒன்றுதானே? குஜராத்தில் பிறந்த காந்தி தமிழ்நாட்டு விவசாயியைப் பார்த்துத்தானே அரைவேட்டி கட்ட ஆரம்பிக்கிறார்?
வங்கத்தில் பிறந்த விவேகானந்தரை உலக சர்வ சமய மாநாட்டிற்கு அனுப்பியது தமிழ்நாடுதானே? விவேகானந்தர் திரும்பி வருகையில் வங்கம் செல்லாது தமிழ்நாட்டு மண்ணில் புரண்டு மகிழ்ந்ததும் இயல்பான தேசிய உணர்வின் வேட்கைதானே? வங்கத்து அரவிந்தர் புதுச்சேரியில் புகுந்து ஆன்மத் தேடல் நிகழ்த்தியதும் தேசியச் சிந்தனைதானே?
பாரதியாரின் சிந்துநதியின் மிசையும், சுந்தரத் தெலுங்கும், கங்கைநதிப்புரத்து கோதுமையும், காவிரியின் வெற்றிலையும், மராட்டியர் கவிதையும், சேரத்துத் தந்தங்களும் கூறுவது இந்திய தேசியமன்றோ? செப்பு மொழி பதினெட்டுடையாள் எனிற் சிந்தனை ஒன்றுடையாள் என்று பாரதியாரே இந்திய தேசியத்தை வரையறை செய்துவிட்டாரே?
1962-இல் சீனப் படையெடுப்பின்போது வேற்றுமை என்ற பேச்சுக்கே இடம் கொடாது, இந்தியர்கள் அனைவரும் ஒரேகுரலில் வீறுகொண்டு எழுந்ததை நாம் பார்த்தோமே! பல நாடுகளின் எதிர்பார்ப்புகளையும் விழைவுகளையும் தவிடுபொடியாக்கி ஒன்றுபட்ட இந்தியா உலக அரங்கிலும் பொருளாதார வளர்ச்சியிலும் பீடுநடைபோட்டு வருகிறது. செய்யவேண்டுவன அதிகம் இருந்தாலும் தாமதத்திற்கோ, குறைகளுக்கோ இந்திய தேசியம் தடையல்ல. 
தமிழ்நாட்டிற்கு உரிய தண்ணீரை கர்நாடகம் தரமறுக்கிறதென்றால், அந்தமாநில அரசின் தவறன்றி வேறில்லை. இந்திய தேசியத்தாலும் ஒருமைப்பாட்டாலும் செய்யமுடியாததை வேறெந்த சக்தியாலும் நிறைவேற்றமுடியாது. முன்னர் காங்கிரஸ் ஆட்சிகளில் செய்ததைப்போல் மாநில அரசுகளை மத்திய அரசு, நினைத்தவண்ணம் அகற்ற முடியாது. 
குறைகளோ, வேற்றுமைகளோ இருந்தால், அவற்றைத் தீர்க்க உச்சநீதிமன்றம் உள்ளது. தமிழ்நாட்டின் சில மாவட்டங்களில் பயிலும் ஜல்லிக்கட்டு விஷயத்தில் மத்திய அரசின் உதவியுடன் வெற்றிகிட்டவில்லையா?
இருப்பினும் சில தவறான அச்சங்கள் தோன்றுவதும் தோற்றுவிக்கப்படுவதும் இயல்பே. வடமொழி திணிக்கப்படுவதாக ஒரு தவறான கருத்து உலவுகிறது. தமிழ்நாட்டில் எந்தப் பள்ளியிலும் வடமொழி கற்பிக்கப்படுவதில்லை. வடமொழி, தமிழ்மொழி போல ஒரு செம்மொழி. தமிழ் மொழி மற்ற மொழியினராலும் படிக்கப்பட வேண்டும் என்று ஆசைப்படுகிற நாம், வடமொழியை யாரும் விருப்பப்பாடமாகக் கூடப் படிக்கக்கூடாது என்று சொல்வது எப்படிச் சரியாகும்? யாரோ சிலர் வடமொழி படிப்பதால், தமிழ் அழியும் என்று அஞ்சுவது ஏற்புடையதல்ல. அது, தமிழின் சீரிளமைத் திறனை ஐயுறுவதாகும்.
தமிழ்நாட்டில் தமிழும் ஆங்கிலமும் பயிற்று மொழிகளாக உள்ளன. வேலைவாய்ப்பு, மேற்படிப்பு முதலியவற்றைக் கருத்திற்கொண்டு சிலர் ஆங்கிலத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். மாவட்ட நிலைவரை உள்ள கீழமை நீதிமன்றங்களில் தமிழ் வழக்காடு மொழியாக உள்ளது; தீர்ப்புகளும் தமிழிலேயே எழுதப்படுகின்றன. உயர்நீதிமன்றத்திலும் உச்சநீதிமன்றத்திலும் ஆங்கிலம் பயன்படுவது தேவை என்ற கருத்து தவறல்ல. எது எவ்வாறாயினும் இவற்றை உச்சநீதிமன்றத்தில் வாதிட்டுத் தீர்வு காணலாம். உச்சநீதிமன்றத்தில் தமிழர்களும் நீதிபதிகளாக உள்ளனர். 
நீட் தேர்வு, சி.பி.எஸ்.இ. போன்ற விஷயங்களில் எதிர்ப்பு கிளம்பியபோது, கல்வியை மாநிலப்பட்டியலுக்குத் திரும்பத்தரவேண்டும் என்று சில குரல்கள் ஒலிக்க ஆரம்பித்தன. மாநிலப்பட்டியலில் இருந்த கல்வியைப் பொதுப்பட்டியலுக்கு மாற்றியது அன்றைய இந்திரா காந்தி அரசுதான். காங்கிரஸின் கூட்டணிக் கட்சியாகப் பல பத்தாண்டுகள் திமுக இருந்துள்ளது. 
தனக்கு வேண்டிய துறைகளை அடம்பிடித்துப் பெறும் வல்லமைகொண்ட திமுக கல்வித்துறையைக் கேட்கவுமில்லை, அது மாநிலப்பட்டியலுக்கு மாற்றப்பட வேண்டும் என்று அழுத்தம் கொடுக்கவுமில்லை. இதற்கு இந்திய தேசியத்தைக் குறை கூறுவது அறமா? 
இந்திய தேசியம் என்பது புனிதமானது. அது தேச பக்தியையும் மாநிலங்களின் மாண்பையும் உள்ளடக்கியது. லட்சோப லட்ச மக்கள் அதற்காக தியாகம் செய்துள்ளனர். அதனைப் போற்றுவோம். எல்லா மக்களின் நியாயமான உரிமைகளையும் வேட்கைகளையும் நிறைவு செய்வோம். 
வாழிய செந்தமிழ்! வாழ்க நற்றமிழர்! 
வாழிய பாரத மணித்திரு நாடு! 
என்பதுதான் சரியான தேசிய அணுகு
முறையாக இருக்க முடியும்!

கட்டுரையாளர்:
அஞ்சல் துறை அதிகாரி (ஓய்வு).
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/11/இமயம்-முதல்-குமரி-வரை-3017767.html
3017766 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் அலைச்சல்கள் ஓயுமா? எஸ். ஸ்ரீதுரை DIN Thursday, October 11, 2018 01:27 AM +0530 ஏழை எளிய மற்றும் நடுத்தர மக்களின் குடும்பங்கள் தங்களின் வருமானத்துக்குள் வயிறார உணவு உட்கொள்வதற்குப் பொது விநியோக திட்டமே வெகுவாக உதவி வருகின்றது. 
உணவுப் பொருள்கள் மற்றும் மண்ணெண்ணையின் விலை வெளிச்சந்தையில் உயர்ந்து கொண்டே வரும் நிலையில், ரேஷன் கடைகளில் விற்கப்படும் அரிசி, சர்க்கரை, மண்ணெண்ணெய், சமையல் எண்ணை போன்றவற்றைப் பெறுவவதையை பலரும் விரும்புகின்றனர். 
தமிழ்நாட்டைப் பொருத்தவரை, அரசுகள் மாறினாலும் ரேஷனில் சலுகைகள் தருவதில் மாற்றம் இருந்ததில்லை. இரண்டு ரூபாய்க்கு ஒரு கிலோ அரிசி, ஒரு ரூபாய்க்கு ஒரு கிலோ அரிசி என்பதெல்லாம் போய், தற்போது இலவச அரிசி வழங்கப்படுகிறது. 
தேர்தலை மட்டுமே கருத்தில் கொண்டு இலவசங்களை வாரி வழங்கிய அரசியல் கட்சிகள், பட்ஜெட் என்று ஒன்று இருப்பதைப் பற்றிக் கவலைப் பட்டதாகவே தெரியவில்லை. அதனால், ரேஷனில் தரப்படும் இலவசங்களுக்கான மானியத்தொகை மாநில வரி வருமானத்தின் கணிசமான பகுதியை விழுங்கத் தொடங்கியது. 
அதே சமயம், மத்திய அரசு நிறைவேற்றிய தேசிய உணவுப் பாதுகாப்பு திட்டத்தின் காரணமாக, தேசிய உணவுக் கழகத்திடமிருந்து (பொது விநியோகத் திட்டத்திற்காக) பெறப்படும் அரிசியின் விலை அதிகரித்தது. மேலும், ரேஷனுக்கான மாதாந்திர ஒதுக்கீடுகளை மத்திய அரசு குறைக்கவும் செய்தது. 
இவ்வகையில் நமது மாநில அரசு வருடந்தோறும் சுமார் மூவாயிரம் கோடி ரூபாய் வரை அதிகமாக ஒதுக்கீடு செய்யவேண்டியுள்ளது.
இந்நிலையில் போலி ரேஷன் கார்டுகளை வைத்துக்கொண்டு மானிய விலைப் பொருள்களை வாங்குவதைத் தவிர்க்கும் வகையில், ஆதார் எண் இணைப்புடன் கூடிய ஸ்மார்ட் கார்டு என்னும் மின்னணு அட்டையின் மூலம் ரேஷன் பொருள்களை வழங்கும் திட்டம் கடந்த ஆண்டு முதல் அமலுக்கு வந்தது. 
உணவு வழங்கல் துறை அமைச்சர் ராம் விலாஸ் பாஸ்வான், தேசிய அளவில் சுமார் இரண்டு கோடியே அறுபது லட்சம் போலி குடும்ப அட்டைகளும், தமிழக அளவில் சுமார் பத்து லட்சம் போலி குடும்ப அட்டைகளும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதாகத் தெரிவித்தார். மேற்கண்ட பத்து லட்சம் கார்டுகளுக்காகவும் சேர்த்துத் தமிழக அரசு செலவழித்து வந்த மானியச் சுமை தற்போது குறைந்திருக்கிறது.
இந்நிலையில், மின்னணு அட்டைதாரருக்கு பதிலாக வேறு யாராவது பொருள்களைப் பெறுவதை அனுமதிக்காமல், கார்டுக்குரிய நபரான குடும்பத் தலைவர் அல்லது அவருடைய குடும்ப உறுப்பினர்களில் ஒருவர் நேரில் வந்து பொருள்களைப் பெற்றுச் செல்ல வேண்டும் என்ற புதிய நடைமுறையினைத் தமிழக அரசு கொண்டு வர உள்ளது.
அப்படி நேரில் வரும் நபரின் கைவிரல் ரேகை பயோ மெட்ரிக் முறையில் சரிபார்க்கப்பட்டு, அதன்பிறகே பொருள் வழங்கப்படும் என்று அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அக்டோபர் பதினைந்தாம் தேதி முதல் நடைமுறைப் படுத்தப்பட உள்ள இத்திட்டத்திற்காக முப்பத்து நான்கு கோடி ரூபாய் செலவில் பயோ மெட்ரிக் உபகரணங்கள் வாங்கப் பட்டுள்ளனவாம். 
சிலர் ரேஷன் பொருள்களைப் பெற்று வெளிமார்க்கெட்டில் விற்று லாபம் அடைவதைத் தடுப்பதற்காக எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கை இது.
அதே நேரத்தில், உண்மையிலேயே நேரில் வந்து பொருள்களைப் பெற முடியாத நிலையில் இருப்பவர்களை இந்தத் திட்டம் பாதிக்கும் என்பதையும், ரேஷன் கடைப் பணியாளர்களுக்கும் இதனால் கூடுதல் பணிச்சுமை ஏற்படும் என்பதையும் அரசு கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். 
அலுவலக வேலைக்குச் செல்லும் நடுத்தர வர்க்கத்தினர் மட்டுமன்றி, அன்றாடக் கூலி வேலைக்குச் செல்பவர்களும் இம்முடிவினால் பாதிக்கப்படுவர். வீடுகளில் பத்துப் பாத்திரம் துலக்கிப் பிழைப்பை நடத்தும் பெண்கள், கட்டட வேலை செய்பவர்களெல்லாம் இன்னொருவரின் உதவியுடன்தான் ரேஷன் பொருள்களைப் பெறமுடியும். 
மேலும், அரிசி, சர்க்கரை, சமையல் எண்ணை, மண்ணெண்ணெய் போன்ற அனைத்தையும் ஒவ்வொரு மாதமும் ஐந்தாறு முறையாவது ரேஷன் கடைக்கு நடையாய் நடந்தால்தான் வாங்க முடியும். இதற்குத்தான் பிறரின் ஒத்துழைப்பு கைகொடுக்கிறது. 
இது மட்டுமன்றி, வயதானவர்களும், நீண்ட நேரம் வரிசையில் நிற்க முடியாதவர்களும் ரேஷன் பொருள்களைப் பெற முடியாமல் போகும் அல்லவா? இதற்கு என்னதான் தீர்வு ?
நேரில் வருகின்ற பயனாளிகளில் ஒவ்வொருவரின் விரல் ரேகையும் பயோ மெட்ரிக் சாதனத்தைக் கொண்டு ஒப்பிட்டுப் பார்க்கப்பட்டு, அதன் பிறகே பொருள்கள் வழங்கப்படும் என்பதுதான் கவலை தருகிறது.
ரேஷன் கடை ஊழியர்களுக்கு இதனால் வேலைப்பளு அதிகரிக்கும் என்பது ஒரு பக்கம் இருக்க, இம்முறையினை நடைமுறைப் படுத்துவதற்குத் தடையில்லா மின்சாரத்துடன், தடையில்லா அகண்ட அலைவரிசை வசதியும் இருக்க வேண்டும்.
தமிழ் நாட்டின் மூலை முடுக்குகளில் உள்ள முப்பதாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட ரேஷன் கடைகள் அனைத்திலும் (மலைப் பிரதேசங்களில் உள்ள கடைகள் உட்பட ) இவ்வசதிகள் எல்லா வேலை நாள்களிலும் தடையின்றிக் கிடைப்பதை அரசு முதலில் உறுதி செய்ய வேண்டும்.
ஏற்கெனவே, தில்லி மாநகரத்தில் இத்திட்டம் அமல்படுத்தப்பட்டு, அதனால் பொதுமக்களுக்கு சிரமங்கள் அதிகரித்ததால், கடந்த பிப்ரவரி மாதத்தில் அதனைக் கைவிடுவதாக அரவிந்த் கேஜரிவால் தலைமையிலான தில்லி அமைச்சரவை முடிவெடுக்க வேண்டியதாயிற்று.
எனவே, பயனாளிகளே நேரில் வரவேண்டும் என்பதையும், அவர்கள் ஒவ்வொருவரின் விரல்ரேகையையும் சரிபார்த்த பிறகே பொருள்கள் வழங்கப்படும் என்பதையும் அரசு மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும்.

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/11/அலைச்சல்கள்-ஓயுமா-3017766.html
3017088 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் கலாசாரத்தை வேரறுக்கும் தீர்ப்புரைகள்! தி. இராசகோபாலன் DIN Wednesday, October 10, 2018 01:43 AM +0530 ஒன்றிலே இருக்கும் சிறப்பை மற்றொன்றிலே காண முடியாது. எந்தக் கடலின் நீரை எடுத்து நாவிலே இட்டாலும், அது கரிக்கத்தான் செய்யும். ஆனால், கடற்கரை மணலிலே தோண்டப்படுகின்ற கிணறு பருகுவதற்குரிய நீரைத் தருகின்றது. அதற்காக ஒன்றோடு ஒன்று போட்டி போடுவதில்லை. 
சேவல்களுக்கு மட்டும் கொண்டை இருப்பதைப் பெண் கோழிகள் ஆணாதிக்கம் எனச் சொல்வதில்லை. ஆண் யானைகளுக்கு மட்டும் தந்தம் அமைந்திருப்பதைப் பெண் யானைகள் அடிமைத்தனமாகக் கருதுவதில்லை. ஆண் மயில்கள் மட்டும் தோகை பெற்றிருப்பதனால், பெண் மயில்கள் சமத்துவம் போய்விட்டதாகப் புலம்புவதில்லை.
இந்திய நாட்டினுடைய சட்டவியல் ஆதிகாலத்து அறநூல்களுக்கு எதிராக எதையும் போதித்ததில்லை. மாறாக, தொன்றுதொட்டு வரும் பண்பாடுகளையும் கலாசாரத்தையும் காப்பதாகவே அமைந்து வந்திருக்கின்றது. அதனால்தான் குற்றவாளிக் கூண்டிலே ஏறுகின்றவர்களைப் பகவத்கீதையின்மீது சத்தியப்பிரமாணம் வாங்குகின்ற வழக்கம் அண்மைக் காலம் வரையில் இருந்து வந்தது. 
அறம் சார்ந்த வாழ்க்கைக்கு அரண் போல நம்முடைய சட்டவியல் கட்டமைக்கப்பட்டிருந்தது. இந்தியக் குற்றவியல் சட்டம் 497 என்பது பயிர்களைப் பாதுகாப்பதற்குரிய வேலியே தவிர, வேலியும் பயிரை மேயலாம் என்பதற்கான அனுமதி சீட்டன்று. ஆனால், இன்று 158 ஆண்டுகால கலாசாரத்தை வேரறுப்பது போன்ற தீர்ப்புரைகள் வெளிவந்து கொண்டிருக்கின்றன.
எட்டுத்தொகை நூல்களில் ஒன்றாகிய குறுந்தொகை ஓர் ஆடவனுக்குரிய கடமையையும், ஒரு பெண்ணுக்குரிய கடமையையும் பேசியது. ஆடவனுக்குப் பொருளீட்டுதல் அல்லது போருக்குச் செல்லுதல் கடமையாகும். அதனை அவன் உயிர்போலக் கருத வேண்டும். அத்தகைய ஆடவனுக்கு மனையுள் வாழும் பெண் உயிர்போலத் திகழவேண்டும் (வினையே ஆடவர்க்கு உயிரே வாள்நுதல் மனையுறை மகளிர்க்கு ஆடவர் உயிர்) எனக் குறுந்தொகை பாடிற்று. 
உள்வாங்கிக் கொண்ட மகாகவி பாரதியார், ஒற்றைக் குடும்பந் தனிலே - பொருள் ஓங்க வளர்ப்பவன் தந்தை; மற்றைக் கருமங்கள் செய்தே - மனை வாழ்ந்திடச் செய்பவள் அன்னை என எளிமைப்படுத்திப் பாடினார்.
குறுந்தொகைப் புலவனும் பாரதியாரும் ஒரே தராசில் வைத்து எடை போட்ட ஆடவரையும், பெண்டிரையும், திருவள்ளுவப் பெருந்தகை தனித்தனியே எடைபோட்டு, அவர்களுடைய கடமைகளைக் கட்டுக்கோப்பாக எடுத்துரைக்கின்றார். ஒரு பெண் என்பவர் யார் எனக்கேட்டுக் கொண்டு, அவரே பதிலும் தருகின்றார். 
கற்பு நெறியிலிருந்து தவறாமல் தன்னைக் காத்துக்கொண்டு, தன்னைக் கொண்டவனது நலத்தைப் பேணிக்காத்து, நலம் நிறைந்த குடிப்புகழையும் பேணிச் சோர்வின்றி, இயங்குபவளே சிறந்த பெண் என்றார் தெய்வப்புலவர் (தற்காத்துக் தற்கொண்டாற் பேணித் தகைசான்ற சொற்காத்துச் சோர்விலாள் பெண் - குறள்:56).
பெண்ணுக்குரிய பண்புகளை வரையறுத்துக் கொடுத்ததுபோல், ஆணுக்குரிய ஒழுகலாறுகளையும் வைர வெட்டுபோல் செதுக்குகிறார், அப்பொய்யில் புலவர். ஒரு பெண்ணைப் போலவே ஆடவனும் தன்னைக் கற்பு நெறியில் காத்துக்கொண்டு, தன்னைக் கொண்டவள் நலத்தையும் பேணிக் காத்து, குடிப்பெருமையைக் குன்றாமல் காக்க வேண்டும். 
அப்படிக் காக்கின்ற ஆடவனுக்குத்தான் பெருமையுண்டு என்பதை, ஒருமை மகளிரே போலப் பெருமையும் தன்னைத்தான் கொண்டொழுகின் உண்டு (குறள் எண்.974) எனும் குறள் மூலம் புலப்படுத்துகின்றார், திருவள்ளுவர். இப்படிப் பொன்னைப் போல் போற்றிப் பாதுகாத்த பண்பாட்டை, இன்றையச் சட்டவியல் தலைக்குப்புறக் கவிழ்த்துப் போடுகின்றது.
துஷ்யந்தன் ஏமாற்றுப் பேர்வழி என்பதற்காகத் துஷ்யந்தனைத் தண்டிக்கலாமே தவிர, சகுந்தலையையும் அந்த ஏமாற்று வேலையைச் செய்யலாம் என அனுமதிப்பதில் என்ன நியாயம் இருக்க முடியும்? அத்தவற்றைச் செய்ய சகுந்தலையை அனுமதித்தால், பரதன் வம்சம் என்ன ஆவது, பாரத வம்சம் என்னாவது? 
மனைவியைத் துறந்து புற வாழ்க்கை வாழ்ந்தான் என்பதற்காகக் கோவலன் தண்டிக்கப்பட்டானே தவிர, அதற்காக அப்படி வாழ்கின்ற புற வாழ்க்கையை இளங்கோவடிகள் எந்தப் பெண்ணுக்கும் தரவில்லையே!
நம்முடைய அறநூல் வல்லுநர்களும் இலக்கிய கர்த்தாக்களும் தமிழனுடைய பண்பாட்டு வாழ்க்கையைப் பொத்தல் விழாமல் போற்றிப் பாதுகாத்தார்களே தவிர, கத்தரிக்கோல் போட்டுக் கத்தரிக்கவில்லை. 
மகாபாரதத்தில் இடம் பெற்ற காந்தாரி வாழ்க்கை நமக்கு எடுத்துக்காட்டாகும். தன் கணவன் திருதராட்டிரன் ஒரு பிறவிக் குருடன் என்பதைக் கேள்விப்பட்ட காந்தாரி, ஒரு துணியை எடுத்துக் கண்கள் மறையக் கட்டிக்கொண்டு, இனி எந்த ஆடவனையும் பார்க்கமாட்டேன் எனச் சொல்லி வாழ்ந்து மறைந்திருக்கிறாள். காந்தாரி ஓர் இதிகாசப் பாத்திரம் என்றாலும், கரை காணாத கப்பல்களுக்கு ஒரு கலங்கரை விளக்கம் அல்லவா?
வாழ்க்கைப் பாடத்தை ஒரு பல்கலைக் கழகமாக இருந்து நமக்குப் போதித்தவர், கம்பர். ஓர் ஆடவன் தவறு செய்கின்றபோது, அவனைத் திருத்துபவளாக ஒரு பெண் இருக்கவேண்டும் என்பதை, ஒரு ஜோடிப் புறாக்களை வைத்து விளக்குகின்றார். மனிதர்களுக்குப் பாடம் சொல்ல வேண்டுமென்றால், உயிரினங்களை வைத்துச் சொன்னால்தான் அழுத்தமாகப் பதியும் என்பதைத் திடமாக நம்பியவர், கம்பர். இரை தேடச் சென்ற ஆண் புறா திரும்பிவரும்போது கோபுர வாசலில் ஓவியத்தில் வரையப்பட்டிருக்கும் ஒரு பெண் புறாவை, உண்மையான பேடை என்று நம்பி, அதன் பக்கத்தில் சென்று உட்கார்ந்திருக்கிறது. இதனைத் தொலைவில் இருந்துப் பார்த்த பெண் புறா, தன் கணவன் வேறோர் பெண்ணோடு வாழத் தொடங்கிவிட்டான் என்று கருதி ஊடல் கொள்ளுகிறது. 
அந்த ஊடல் முற்றிப் பெண்புறா, இனி இந்த உலகத்தில் வாழக்கூடாது என்று நல்ல தவசிகள் வாழ்கின்ற விண்ணுலகம் சென்றுவிட்டதாம். இந்தக் காட்சியைப் படைத்த கம்பர், ஆண் புறாவைத் தண்டிக்க பெண்புறாவிற்கும் தவறு செய்கின்ற உரிமையை வழங்கவில்லை. பாடல் வருமாறு:
தாவில் பொற்றலத்தின் நல்தவத்தினோர்கள் தங்கு தாள்,
பூவுயிர்த்த கற்பகப் பொதும்பர், புக்கு ஒதுங்குமால்
ஆவியொத்த அன்பு சேவல் கூவ வந்து அணைந்திடா
ஓவியப் புறாவின் மாடு இருக்க ஊடு பேடையே
(பாலகாண்டம், நகரப்படலம், 22-ஆவது பாடல்)
மகளிரின் மாண்பைக் காக்கும் காட்சி, ஏசுநாதர் வாழ்க்கையிலும் உண்டு. ஏசுநாதர் உபதேசித்துக் கொண்டுச் செல்கின்றபோது ஒரு சிற்றூரில், திருச்சபை வாசலில் தங்குகிறார். அப்பொழுது அவ்வூர்க்காரர்கள் நடத்தை கெட்ட ஒருத்தியை அழைத்துக் கொண்டு வந்து, அவர் முன் நிறுத்தி, இறைத்தூதரே! இவள் ஒரு கெட்ட நடத்தைக்காரி! இவளைத் தாங்கள் சரியான முறையில் தண்டிக்க வேண்டும்; என வேண்டுகின்றனர். 
அப்பொழுது ஏசுநாதர், உங்களிலே யாராவது ஒருவர் பாவச்செயலினைச் செய்யாதவர்களாக இருந்தால், கல்லெடுத்து அவள் மேல் எறியுங்கள் எனச் சொல்லிக் கீழே குனிந்து எதையோ எழுதினார். எழுதிவிட்டு அவர் தலை நிமிர்ந்து பார்த்தபொழுது, ஓர் ஆடவர்கூட அங்கு இல்லை; காக்காய் கூட்டத்தைவிட விரைந்து பறந்துவிட்டனர். 
ஏசுநாதர் அப்பெண் செய்த குற்றத்தை அங்கீகரிக்கவில்லை; நியாயப்படுத்தவும் இல்லை. அந்தக் குற்றம் ஆடவர்களிடத்தும் இல்லாதிருக்க வேண்டும் என்பதே, அவர் சொல்லாமல் சொன்ன நீதி.
திருக்குரானிலும் பெண்மையைப் போற்றிப் பாதுகாக்கும் ஓர் அரிய செய்தி காணப்படுகிறது. செல்வங்களுக்குள் தலை சிறந்த செல்வம் பெண்ணே! ஓர் ஆடவன் மனைவிக்கு ஆடையாக இருக்க வேண்டும்; ஒரு பெண் கணவனுக்கு ஆடையாக இருக்க வேண்டும் என இறைமறை செப்புகின்றது. காரணம், மானத்தைக் காப்பது ஆடையல்லவா? 
ஆண், பெண் சமத்துவத்தைப் பாரதி, பாடியதுபோல் மற்றெவரும் பாடவில்லை எனலாம்.
பெண் அறத்தினை ஆண்மக்கள் வீரந்தான்
பேணுமாயின் பிறகொரு தாழ்வில்லை!
கண்ணைக் காக்கும் இரண்டிமை போலவே
காதலின்பத்தைக் காத்திடு வோமடா!
திருமணமான ஒரு பெண் விருப்பப்பட்டால், யாரோடு வேண்டுமானாலும் உறவு கொள்ளலாம் எனும் வாழ்க்கையைக், காட்டுமிருகங்கள் வாழ்கின்ற வாழ்க்கை என்றும், அப்படிச் சொல்லுபவரை வீரமிலா மனிதர்கள் என்றும் ஏசினான், பாரதி! ஐரோப்பாவுக்கு வேண்டுமானால், அந்த வாழ்க்கைப் பொருத்தப்படலாம்; இந்திய மண் ஏற்காது அந்த வாழ்க்கையை என்றான் அம் மாகவிஞன்.
காதலிலே விடுதலை என்றாங்கோர் கொள்கை
கடுகி வளர்ந்திடும் என்பார் யூரோப்பாவில்;
மாதரெலாம் தம்முடைய விருப்பின் வண்ணம்
மனிதருடன் வாழ்ந்திடலாம் என்பார் அன்னோர்
பேதமின்றி மிருகங்கள் கலத்தல் போலே
பிரியம் வந்தால் கலந்தன்பு பிரிந்துவிட்டால்,
வேதனையொன்று இல்லாதே பிரிந்து சென்று
வேறொருவன் தனைக்கூட வேண்டும் என்பார்
வீரமிலா மனிதர் சொலும் வார்த்தை கண்டீர்
எனப் பொய்ம்மை வாதங்கள் சடசடவென வீழுமாறு, பாட்டால் முரசறைந்தான், பாரதி!
சுவாமி விவேகானந்தரின் சீடர், நிவேதிதா தேவி, சுவாமிஜி சித்தியடைந்தவுடன் ஒருமுறை அயர்லாந்துக்குச் சென்றார். இந்தியாவில் சில ஆண்டுகள் வாழ்ந்துவிட்டு அங்கு வந்திருக்கின்ற நிவேதிதாவைப் பார்த்து, இந்தியா உங்களுக்கு மிகவும் பிடித்திருப்பதாகச் சொல்கிறீர்கள்; அங்கு மிகவும் ஆச்சரியப்படத்தக்க விசயம் என்று எதைக் கருதுகிறீர்கள்? எனக் கேட்டனர். 
நிவேதிதா அதற்குப் பதில் சொல்லாமல் மெளனமாக இருந்தார். அப்பொழுது அவருடைய இளமைக்கால தோழியரில் ஒருவர், இந்தியாவின் இமயமலை உனக்கு ஆச்சரியமாகப் படவில்லையா? எனக் கேட்டார்.
அதற்கு நிவேதிதா இல்லை எனப் பதிலுரைத்தார். உடன் மற்றோர் தோழி, அங்கிருக்கும் தாஜ்மகால் உனக்கு ஆச்சரியமாகத் தோன்றவில்லையா? எனக் கேட்டார்.
அதற்கு நிவேதிதா, எனக்கு இமயமலையோ, தாஜ்மகாலோ ஆச்சரியமாகப்படவில்லை. ஆனால், அந்த நாட்டிலே மழைக்கோ, வெயிலுக்கோ பயந்து பள்ளிக்கூடத்தின் பக்கம் ஒதுங்காத தாய்மார்கள், தங்கள் பிள்ளைகளுக்கு வீரயுகக் கதைகளைச் சொல்லி, அவர்களை அர்ஜுனனாகவும், அபிமன்யூவாகவும் ஆக்குகிறார்களே, அதுதான் ஆச்சரியம் என்றார்.
அப்படி நிவேதிதா தேவி போன்ற பெண் துறவியாலேயே போற்றிப் புகழப்பட்ட பெண்மைக்குப் பங்கம் வராமல் காப்பதுதான் அறிவார்ந்த செயலாகும்; ஆண்மையுள்ள செயலாகும்.

கட்டுரையாளர்:
பேராசிரியர் (ஓய்வு).
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/10/கலாசாரத்தை-வேரறுக்கும்-தீர்ப்புரைகள்-3017088.html
3016396 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் சாத்தியமாகுமா வறுமை ஒழிப்பு? பி.எஸ்.எம். ராவ் DIN Tuesday, October 9, 2018 01:34 AM +0530 உலகில் 100 கோடி மக்கள் 2000-ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு வறுமையின் கோரப் பிடியில் இருந்து விடுபட்டுள்ளனர் என்று, அண்மையில் பில்-மிலிண்டா கேட்ஸ் அறக்கட்டளை வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தச் சாதனையில் இந்தியாவும் சீனாவும் பெரும் பங்கு வகித்துள்ளதாகவும் அந்த அறிக்கை கூறுகிறது.
சீனாவின் மக்கள்தொகை சுமார் 141.5 கோடி. இந்தியாவின் மக்கள்தொகை சுமார் 135.4 கோடி. உலக மக்கள்தொகையான 760 கோடியில் இந்த இரு நாடுகளின் மக்கள்தொகை மட்டுமே 36.2 சதவீதம். எனவே, இந்த இரு நாடுகளின் பங்களிப்பு இல்லாமல் இத்தகைய சாதனை நிகழ்த்தப்பட முடியாது.
வறுமை ஒழிப்பில், சுகாதாரமும் கல்வியும் முக்கியப் பங்கு வகிப்பதை அந்த அறிக்கை தெளிவாக சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. மனித மூலதனத்துக்காக, சுகாதாரம் மற்றும் கல்விக்கு அரசுகள் போதிய நிதி ஒதுக்க வேண்டும் என்பதையும் வலியுறுத்தி உள்ளது. மக்களின் திறமை, அறிவு, சுகாதார அளவீடு இவற்றின் கூட்டுத் தொகையையே மனித மூலதனம் என்று பொருளாதார வல்லுநர்கள் வரையறுக்கின்றனர். 
கல்வி மற்றும் சுகாதாரத்தை மேம்படுத்துவதன் மூலம் வறுமையை ஒழித்த இந்தியாவை, சஹாரா பாலைவனத்துக்குத் தெற்கே உள்ள ஆப்பிரிக்க நாடுகள் பின்பற்ற வேண்டும் என்றும் அந்த அறிக்கை அறிவுறுத்தி உள்ளது.
இந்த அறிக்கை தொடர்பாக மகிழ்ச்சி அடைவதைவிட, சுகாதாரத்தையும் கல்வியையும் மேம்படுத்தும் முனைப்பு, அதற்காக ஒதுக்கப்பட்ட நிதி, எதிர்பார்த்த பலனுக்கும், கிடைத்த பலனுக்கும் உள்ள இடைவெளி ஆகியவை குறித்து சுய பரிசோதனை செய்துகொள்ள வேண்டிய நேரம் இது. குறிப்பாக, செலவழிக்கப்பட்ட தொகைக்கு ஏற்ப பலன் கிடைக்காதது குறித்து ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்.
இந்தியாவில் சுகாதாரத்துக்கு மத்திய, மாநில அரசுகள் சேர்ந்து மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (ஜிடிபி) 1.3 சதவீதம்தான் செலவழிக்கின்றன. ஆனால், சர்வதேச நாடுகள் சராசரியாக 6 சதவீதம் ஒதுக்குகின்றன. சுகாதாரத்துக்கு 2025-க்குள் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 2.5 சதவீதம் ஒதுக்கப்படவேண்டும் என 2017-இல் வெளியிடப்பட்ட தேசிய சுகாதாரக் கொள்கையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. 
சர்வதேச சராசரியை நெருங்குவதற்கு நம்மிடம் எந்தத் திட்டமும் இல்லை என்பதையே இது வெளிச்சமிட்டுக் காட்டுகிறது. டாக்டர் கே. ஸ்ரீநாத் ரெட்டி தலைமையில் அமைக்கப்பட்ட உயர்நிலைக் குழு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் குறைந்தது மூன்று சதவீதமாவது சுகாதாரத்துக்கு ஒதுக்கப்பட வேண்டும் என்று 2011-இல் பரிந்துரைத்தது குறிப்பிடத்தக்கது.
சுகாதாரத்துக்காக அரசு மிகக் குறைந்த அளவே நிதி ஒதுக்கும் நிலையில், 70 சதவீதம் பேர் தங்கள் உடல்நலத்தைக் காக்க, தாங்களே செலவழிக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளனர். இதன் விளைவாக, ஒவ்வோர் ஆண்டும் ஏழு சதவீதம் பேர் வறுமைக் கோட்டுக்குள் தள்ளப்படுகிறார்கள்.
தேசிய மாதிரி ஆய்வுகளின் அறிக்கை சில அதிர்ச்சிகரமான தகவல்களைத் தெரிவிக்கிறது. ஊரகப் பகுதிகளில் 72 சதவீதம் பேரும், நகரப் பகுதிகளில் 79 சதவீதம் பேரும் தனியார் மருத்துவமனைகளில்தான் சிகிச்சை மேற்கொள்கின்றனர். ஊரகப் பகுதிகளில் 58 சதவீதம் பேரும், நகரப் பகுதிகளில் 68 சதவீதம் பேரும் உள்நோயாளிகளாக தனியார் மருத்துவமனைகளிலேயே சிகிச்சை எடுத்துக் கொள்கின்றனர். பல்வேறு மருத்துவ நலத் திட்டங்களை அரசுகள் செயல்படுத்தினாலும் ஊரகப் பகுதிகளில் 86 சதவீதம் பேரும், நகரப் பகுதிகளில் 82 சதவீதம் பேரும் இதுபோன்ற எந்தத் திட்டத்திலும் இடம்பெறவில்லை. ஊரகப் பகுதிகளில் 20 சதவீதம் குழந்தைகளும், நகரப் பகுதிகளில் 11 சதவீதம் குழந்தைகளும் மருத்துவமனைகளில் பிறப்பதில்லை என்பது கவலை அளிக்கும் தகவலாகும்.
மொத்த மக்கள்தொகையில், ஊரகப் பகுதிகளில் 7.7 சதவீதம் பேரும், நகரப் பகுதிகளில் 8.1 சதவீதம் பேரும் முதியோர் ஆவர். இவர்களில், ஊரகப் பகுதிகளில் 82 சதவீதம் பேரும், நகரப் பகுதிகளில் 80 சதவீதம் பேரும் பொருளாதாரரீதியாக தங்கள் வாரிசுகளைச் சார்ந்துள்ளனர். இயற்கையாகவே, தங்கள் பெற்றோரின் மருத்துவச் செலவுகளை எதிர்கொள்ள முடியாமல், குறைந்த வருவாய்ப் பிரிவினர் தவித்து வருகின்றனர்.நோயின் தீவிரத்தைக் காட்டிலும் நோயாளியின் செலவழிக்கக் கூடிய திறன் மீதே இரக்கமற்ற மருத்துவமனைகளின் கவனம் உள்ளது. பணக்காரர்களும், காப்பீடு செய்தவர்களும் மட்டுமே அங்கு முக்கியத்துவம் பெறுகிறார்கள். ஏழைகளுக்கும், காப்பீடு செய்யாதவர்களுக்கும் தரமான சிகிச்சை எட்டாக்கனியாகவே உள்ளது. 
பெரிய மருத்துவமனைகள், மருந்து நிறுவனங்கள், மருத்துவர்களுக்கு இடையிலான கூட்டு, ஒவ்வோர் ஆண்டும் பல லட்சம் இந்தியர்களை வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழ் தள்ளுகிறது. ஒவ்வோர் ஆண்டும் சுமார் 3.5 கோடி பேர் மருத்துவ செலவுகளினால் கடன் சுமைக்கு ஆளாகின்றனர்.
நாடு முழுவதும் சுமார் 10.4 லட்சம் சிறிய, பெரிய மருத்துவமனைகள் உள்ளன. பொருளாதாரரீதியாகப் பார்த்தால், 2017-இல் மருத்துவமனைகள் சுமார் 16,000 கோடி டாலர் வருவாய் ஈட்டி உள்ளன. இது 2020-இல் 28,000 கோடி டாலராக அதிகரிக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்தத் துறையில் 2000 முதல் 2017 வரை 434 கோடி டாலர் அந்நிய நேரடி முதலீடு செய்யப்பட்டுள்ளது. 2015-இல் இந்தியாவில் சிகிச்சை பெற வெளிநாடுகளில் இருந்து 1.30 லட்சம் பேர் வந்துள்ளனர். அதுவே 2016-இல் இரண்டு லட்சமாக அதிகரித்துள்ளது.
மருத்துவத் துறையின் இப்போதைய சூழலை மாற்றவும், சுகாதாரத்தை வலுப்படுத்தும் நோக்கிலும் பிரதம மந்திரி ஜன ஆரோக்கிய யோஜனா - ஆயுஷ்மான் பாரத் என்ற திட்டத்தை பிரதமர் நரேந்திர மோடி கடந்த செப்டம்பர் 23-ஆம் தேதி தொடக்கிவைத்துள்ளார். 2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, சமூக, பொருளாதார, ஜாதிரீதியாகப் பின்தங்கிய 10 கோடி குடும்பங்களைச் சேர்ந்த 50 கோடி பேர் இந்தத் திட்டத்தால் பயன் அடைவார்கள். இந்தத் திட்டத்தில் 1,300 நோய்களுக்கு சிகிச்சை பெற முடியும். ஒவ்வொரு குடும்பமும் ரூ. 5 லட்சம் வரை மருத்துவக் காப்பீடு பெற முடியும்.
இப்போதுள்ள மருத்துவக் காப்பீட்டுத் திட்டங்களில் இருந்து இது வேறுபட்டாலும், அனைவருக்கும் சுகாதாரம் என்ற இலக்கை இந்தத் திட்டத்தால் சாதிக்க முடியுமா என்பது கேள்விக்குரியதே. ஆயுஷ்மான் பாரத் திட்டத்தைவிட, தங்கள் மாநிலங்களில் ஏற்கெனவே அமல்படுத்தப்பட்டுள்ள மருத்துவக் காப்பீட்டுத் திட்டங்கள் சிறந்ததாக உள்ளன என்று கூறி, இந்தத் திட்டத்தை தெலங்கானா, ஒடிஸா, தில்லி, கேரளம், பஞ்சாப் ஆகிய மாநிலங்கள் ஏற்க மறுத்துவிட்டன.
ஒருவர் கடும் நோய்க்கு ஆளாகி, அதிக செலவுகளால் கடனாளியாகும் நிலை ஏற்பட்டாலும்கூட, அவர் ஏழை அல்ல எனக் கூறி இந்தத் திட்டத்தில் இணைக்க மறுப்பதால் பெருமளவிலான மக்கள் இதனால் பயனடைய முடியாத நிலை உள்ளது. எனவே, இந்தத் திட்டத்தையும் அனைவருக்குமான மருத்துவக் காப்பீட்டுத் திட்டம் என்று கூற முடியாது.
மறுபுறம், ஒவ்வோர் ஆண்டும் கல்வித் துறைக்கான அரசின் நிதி ஒதுக்கீடு குறைந்து கொண்டே வருகிறது. சுகாதாரத் துறையைவிட அதிக வேகத்தில் கல்வித் துறையின் தரம் வீழ்ச்சி அடைந்து வருகிறது. கல்வித் துறைக்கு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில், 2012-13-இல் 3.1 சதவீதமும், 2014-15-இல் 2.8 சதவீதமும், 2015-16-இல் 2.4 சதவீதமும், 2016-17-இல் 2.6 சதவீதமும் நிதி ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், கல்வித் துறைக்கு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 1985-86-க்குள் 6 சதவீதத்தை ஒதுக்க வேண்டும் என கோத்தாரி கமிஷன் 1966-லேயே பரிந்துரைத்திருந்தது.
கல்வித் தரம் ஆண்டுதோறும் வீழ்ச்சி அடைந்து வருவதை கல்வித் தர ஆண்டறிக்கை படம் பிடித்துக் காட்டி உள்ளது. 14 முதல் 18 வயது வரை உள்ளவர்களில் சுமார் 25 சதவீதம் பேரால், தங்கள் தாய்மொழியில் சரளமாகப் பேச முடிவதில்லை. சுமார் 57 சதவீதம் பேருக்கு, மூன்று இலக்க எண்ணை ஓர் இலக்க எண்ணால் வகுக்கத் தெரியவில்லை.
பள்ளி மாணவர்களின் இடைநிற்றலுக்கு சமூகப் பொருளாதாரக் காரணங்களும் இருக்கலாம். ஆனால், அதற்கு ஆசிரியர்களும் ஒரு காரணம் என்பதை மறுக்க முடியாது. பெரும்பாலான ஆசிரியர்கள் தகுதியற்றவர்கள் என்பது மட்டுமல்ல, மாணவர்களிடம் கொடூரமாகவும் நடந்து கொள்கின்றனர். மாணவர்களிடம் ஆசிரியர்கள் நட்புரீதியாகப் பழகுவதில்லை என கல்வி தர அறிக்கையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
சிறார் பாதுகாப்பு - ஆசிரியர்களுக்கான கையேடு என்ற நூலை மத்திய மகளிர் மற்றும் குழந்தைகள் மேம்பாட்டுத் துறை வெளியிட்டுள்ளது.பள்ளிகளில் அளிக்கப்படும் கொடூரமான தண்டனைகள் காரணமாகவே, சிறார்கள் பள்ளிப் படிப்பைப் பாதியிலேயே நிறுத்திவிடுவதுடன் வீட்டைவிட்டும் வெளியேறி விடுகின்றனர் என அந்த நூலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
சுகாதாரத்துக்கும் கல்விக்கும் அரசுகள் உரிய முக்கியத்துவம் அளிக்க வேண்டிய தருணம் இதுவே. இந்த இரு துறைகளும் மேம்பட்டால்தான் வறுமை ஒழிப்பு சாத்தியமாகும் என்பதை மத்திய, மாநில அரசுகள் உணர வேண்டும்.

கட்டுரையாளர்:
பொருளாதார நிபுணர்.
 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/09/சாத்தியமாகுமா-வறுமை-ஒழிப்பு-3016396.html
3016395 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் விபத்துகள் தவிர்ப்போம் பாறப்புறத் இராதாகிருஷ்ணன் DIN Tuesday, October 9, 2018 01:33 AM +0530 அண்மையில் திருச்சி, சமயபுரம் அருகே இரும்பு கம்பிகளுடன் நின்று கொண்டிருந்த லாரி மீது அதிகாலை நேரத்தில் கார் மோதியதில் சென்னையைச் சேர்ந்த, ஒரே குடும்பத்தைச் சேர்ந்த 8 பேர் உயிரிழந்ததுடன், 5 பேர் பலத்த காயமடைந்துள்ளனர். 
இச்சாலை விபத்திற்கு முக்கிய காரணங்களாக சாலையின் ஓரத்தில் லாரியை நிறுத்தாதது, லாரி நிறுத்தப்பட்டுள்ளதற்கான எச்சரிக்கை விளக்குகள் இல்லாதது, கார் ஓட்டுநர் ஓய்வின்றி தொடர்ச்சியாக பயணம் செய்தது என்று சொல்லப்படுகிறது. 
கடந்த 2017-ஆம் ஆண்டில் நாட்டில் மொத்தம் 4.60 லட்சம் சாலை விபத்துகள் ஏற்பட்டுள்ளன. அதில் 1.46 இலட்சம் பேர் பலியாகியுள்ளனர். இதில் இரு சக்கர வாகனத்தில் சென்றவர்கள் 48,746 பேர் விபத்தில் சிக்கி உயிரிழந்துள்ளனர். 2014-ஆம் ஆண்டு இது 40,950-ஆக இருந்தது. 
சாலை விபத்துகளில் பலியானவர்களின் சராசரி வயதைக் கணக்கிட்டால், 18 வயதிலிருந்து 45 வயதிற்கு உட்பட்டவர்கள் தான். இந்த வயதில் உள்ளவர்கள் மட்டும் 68.6 சதவீதம் அதாவது 1,03,409 பேர் பலியாகி இருக்கிறார்கள். 
அதே போல், 2014-ஆம் ஆண்டு சாலைகளில் நடந்து செல்லும் பாதசாரிகள் விபத்தில் சிக்கி உயிரிழப்பது 12,330-லிருந்து இப்போது 20,457-ஆக, 66 சதவீதம் அதிகரித்துள்ளது. இதன்படி தினமும் 56 பாதசாரிகள் வரை சாலை விபத்தில் சிக்கி உயிரிழக்கிறார்கள். 
மிதிவண்டியில் செல்வோர் உயிரிழப்பு 2014-ஆம் ஆண்டில் 4,037 என இருந்தது, அது தற்போது 3,559 என குறைந்துள்ளது. மிதிவண்டியை பயன்படுத்துவோர் அரிதாகி விட்டதால் இந்த உயிரிழப்பு சற்று குறைந்துள்ளது.
இரு சக்கர வாகனங்களில் செல்வோர் உயிரிழப்பு மற்றும் பாதசாரிகள் உயிரிழப்பு என இரண்டிலுமே இந்தியாவில் தமிழகம் முன்னணியில் உள்ளது என சமீபத்திய புள்ளி விவரம் ஒன்று தெரிவிக்கிறது. 
அதாவது தமிழ்நாட்டில் கடந்த ஆண்டு மட்டும் 6,329 பேர் இரு சக்கர வாகன விபத்தில் உயிரிழந்திருக்கிறார்கள். இதில் 2-வது இடத்தில் உத்தரப் பிரதேசமும் (5,699 பேர்), 3-வது இடத்தில் மகாராஷ்டிரமும் (4,659 பேர்) உள்ளன.
அதே போல கடந்த ஆண்டு தமிழ்நாட்டில் 3,507 பாதசாரிகள் உயிரிழந்துள்ளனர். இதில் 2-வது இடத்தில் மகாராஷ்டிரமும் (1,831 பேர்), 3-வது இடத்தில் ஆந்திரமும் (1,379 பேர்) உள்ளன. இதற்கு முக்கிய காரணம் தமிழகத்தில் வாகனங்களின் எண்ணிக்கை பல மடங்கு அதிகரித்து வருவது தான்.
சாலைகள் விரிவாக்கம், மேம்பாலங்கள் கட்டுதல் அதிகம் விபத்து நடக்கும் இடங்களைக் கண்டறிந்து சாலை வடிவமைப்புகளை மாற்றினாலும் தொடரும் சாலை விபத்துகளால் ஏற்படும் உயிரிழப்புகளைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை 
வாகனங்களின் பெருக்கம் என்பது ஒரு புறம் இருந்தாலும் சாலை விதி மீறல்கள், சாலை நெரிசல், மன உளைச்சல், மற்றவர்களைப் பற்றி கவலைப்படாத மனோபாவம், குறுகலான பாதைகளில் வேகமாக செல்லுதல், கவனக் குறைவாக வாகனங்களை ஓட்டுவது, நீண்ட நேரம் தூங்காமல் இரவு நேரங்களில் வேகமாக வாகனங்களை ஓட்டுவது, மது அருந்திவிட்டு வாகனங்களை ஓட்டுவது, தரமற்ற சாலைகள் ஆகியவையே இத்தகைய சாலை விபத்துகளுக்குக் காரணமாக இருக்கின்றன. 
சாலையில் ஓரமாக செல்லும் பாதசாரிகளின் உயிரிழப்புக்கு முக்கிய காரணம் சாலை ஆக்கிரமிப்புதான். அதாவது, கடைகள், வாகனங்கள், சாலையோர நடைபாதை கடைகள் மக்கள் நடக்க வழியில்லாமல் ஆக்கிரமிப்பு செய்துள்ளதால் அவர்கள் சாலையில் இறங்கி ஆபத்தை எதிர்நோக்கி நடந்து தங்கள் இன்னுயிரை இழக்கிறார்கள்.
தமிழ்நாட்டில் இரு சக்கர வாகனங்களில் செல்பவர்களில் 133 பேரும், சைக்கிளில் செல்பவர்களில் 10 பேரும் தினமும் உயிரிழக்கின்றனர்.
அதாவது, இரு சக்கர வாகனங்கள், சைக்கிளில் செல்வோர், பாதசாரிகள் உயிரிழப்பு மொத்த விபத்து உயிரிழப்பில் பாதியாக உள்ளது. எனவே, சாலையோரங்களை விரிவுபடுத்த வேண்டியது இப்போது அவசியமாகி வருகிறது. 
இரு சக்கர வாகனங்களில் பயணிப்போர் அதிகளவில் உயிரிழப்பதற்குக் காரணம் பொது போக்குவரத்தை அலட்சியம் செய்வதுதான். வாகனத் தேவையைக் கட்டுப்படுத்தவும், சாலை நெரிசலைக் குறைக்கவும், பயண நேரத்தை மிச்சப்படுத்தவும் பொது போக்குவரத்து பேருதவியாக இருக்கிறது.
பொது போக்குவரத்து பாதுகாப்பானதாகவும் குறைந்த விலையில் நிறைந்த சேவை உடையதாகவும் இருக்கிறது. எனவே, பொது போக்குவரத்தில் சென்றால் வீணான அச்ச உணர்வு அகற்றப்படுவதோடு, எரிபொருள் செலவும் இல்லை, கட்டணமும் குறைவு என்ற உணர்வை பெற்றோர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளின் மனதில் விதைக்க வேண்டும்.
நாம் பொது போக்குவரத்தை பயன்படுத்துவதன் மூலம் அரசுக்கும் வருமானம் கிடைப்பதோடு, அது வளரிளம் பருவத்தினரிடையே ஆளுமை பண்பையும் வளர்க்க உதவுகிறது. 
அதாவது, பேருந்துகளில் பயணிக்கையில் பல்வேறு மனிதர்களுடன் உரையாடுவதன் மூலம் சமூகத்தையும் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.
இந்த அனுபவம் இரு சக்கர வாகன ஓட்டிகளுக்குக் கிடைப்பதில்லை. மேலும், அவர்கள் அச்சவுணர்வுடனேயே தான் வாகனங்களை ஓட்ட வேண்டியுள்ளது. 
நாம் பொது போக்குவரத்தைப் பயன்படுத்தப் பழகினால் மட்டுமே சாலை விபத்துகளைத் தவிர்க்க முடியும். 
எரிபொருள் செலவு விண்ணை முட்டும் இவ்வேளையில் பொது போக்குவரத்துகளைப் பயன்படுத்துவோம்; சாலை விபத்துகளைத் தவிர்ப்போம்.


 

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/09/விபத்துகள்-தவிர்ப்போம்-3016395.html
3015798 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் பாடம் படிக்க வேண்டும் வாதூலன் DIN Monday, October 8, 2018 03:26 AM +0530 மாணவர்களுக்கு நிகழ்கிற பொதுத் தேர்வான ப்ளஸ் 2-வுக்கு முன்பு, பள்ளிக் கூடங்களில் வகுப்புப் பரீட்சை கண்டிப்பாக நடைபெறும். அதில் நிறைய மதிப்பெண் வாங்கும் மாணவர்கள், ப்ளஸ் 2-வில் வெற்றிகரமாக வர வாய்ப்பு இருக்கிறதென்று நம்பப் படுகிறது.

ஒரு மாதம் முன்னர் கர்நாடகத்தில் நடந்து முடிந்த மாநகராட்சி தேர்தல் முடிவுகளைக் கவனிக்கும் போது, பள்ளி வகுப்புப் பரீட்சையைத்தான் நினைக்கத் தோன்றுகிறது. காங்கிரஸ் கட்சி சில உதிரி எதிரிக் கட்சிகளுடன் சேர்ந்து பாஜகவை விடக் கூடுதலாக "மதிப்பெண்' (இடங்களை) பெற்றுள்ளது. இது காங்கிரஸ் தலைவர்களை உற்சாகப் படுத்தியதில் வியப்பில்லை.

இந்த வருட இறுதியில் சத்தீஸ்கர், ராஜஸ்தான், மிúஸாரம், மத்தியப் பிரதேசம் ஆகிய வட மாநிலங்களில் சட்டப்பேரவைத் தேர்தல் நடைபெறவிருக்கின்றன. இந்தத் தேர்தல் முடிவுகள், 2019-இல் நிகழவிருக்கும் பொதுத் தேர்தலுக்கு ஒரு முன்னோட்டமாக அமையுமென்று அரசியல் நோக்கர்கள் கருதுகின்றனர். இரண்டு கட்சிகளில் யாருக்கு வாய்ப்பு அதிகம்?

முதலிலேயே ஒன்றைக் குறிப்பிட்டு விடலாம். அரசு வங்கிகளில் வாராக்கடன், அண்டை நாடான பாகிஸ்தானுடனான உறவு-இந்த இரண்டு விஷயங்களிலுமே பாஜக, காங்கிரஸ் இரு கட்சிகளின் செயல்பாடு போற்றத் தக்கதாக இல்லை. 

தங்களுடைய தேர்தல் நேர வாக்குவங்கியை மனதில் கொண்டு வங்கிகளைப் பகடைக் காயாக பயன்படுத்துகிற நிலைமை தொடர்ந்து கொண்டே வருகிறது. வங்கிகள், உத்தரவாதமின்றி நான்கு லட்சம் கல்விக் கடன் அளிக்கா விட்டால் தன்னிடம் புகார் அளிக்குமாறு, பொது மேடையில் அறிவித்தார் ப. சிதம்பரம். பிரதம மந்திரியின் முத்ரா கடன் வழங்கப்படா விட்டால் மேலாளரின் ஊதிய உயர்வு நிறுத்தப்படும் என்று எச்சரிக்கிறார் பியூஷ் கோயல். 

இன்றைய ஆட்சியில் நீரவ் மோடியென்றால் முந்தைய அரசியல் விஜய் மல்லையா. இவர்களைப் பற்றிச் செய்திகளும் அறிக்கைகளும்தான் வருகிறதே தவிர, கடன் வகுலில் எவ்வித முன்னேற்றமுமில்லை.

பாகிஸ்தான் உறவில் எப்போதும் போல முன்னேற்றமில்லை. பிரதம மந்திரியோ பாதுகாப்பு அமைச்சரோ நேசக் கரம் நீட்டும் பொழுதெல்லாம் நமது காஷ்மீர் எல்லையில் வீரர்கள் அடாவடித் தனமாக தாக்கப்படுவது வழக்கமாகி விட்டது. 

அரசியல்வாதிகளும் அரசியல் ஏடுகளும் யார் தவறு என்று தூண்டித் துருவி அலசுகிறார்களே தவிர, நடைமுறை சாத்தியமான தீர்வை யாருமே சொல்லக் காணோம். வாஜ்பாய் பிரதம மந்திரியாக இருக்கும் சமயத்தில், இந்த உறவு ஓரளவு மேம்பட்டிருந்தது உண்மை. 

பிற பாடங்களில் பாஜக-வின் செயல்பாடு எவ்விதம் உள்ளது? கடந்த நாலரை ஆண்டு நிகழ்வுகளை யோசித்துப் பார்த்தால் இரண்டு பாடங்களில் அக்கட்சி போதிய கவனம் செலுத்தவில்லை என்றே கூறலாம். ஒன்று - கணக்கு; மற்றொன்று சமூகவியல்.

2016-இல் ஆரவாரத்துடன் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட பண மதிப்பிழப்பு போதிய பலனை அளிக்கவில்லை என்பது வெளிப்படை. ஜிஎஸ்டி வரி விதிப்பு ஒரளவு இயல்பு நிலைக்கு வந்தாலும் மேலும் சில சீர்திருத்தம் தேவை என்று வல்லுனர்கள் அபிப்பிராயப்படுகிறார்கள்.

கணக்கில் முக்கிய பிரிவான விலைவாசியில் பொதுமக்களுக்கு ஏமாற்றமே. பெட்ரோல் விலை ஏற்றமும், டாலருக்கு நிகராக ரூபாயின் வீழ்ச்சியும் கவலையளிக்கின்றன. 2014-இல் காங்கிரஸ் ஆட்சியில் ரூபாய் நாணயம் பள்ளத்தில் உருண்டோடிப் போவதாகவும் அதைத் தடுக்க மன்மோகன் சிங்கும் ப.சிதம்பரமும் ஓடுவதாகவும் கேலிச் சித்திரம் வெளியாகிறது. எது முன்னதாக ரூ.80-ஐ எட்டும், பெட்ரோல்  விலையா ரூபாயின் மதிப்பா என்ற கேள்வி வேறு.

இன்றைக்கு நிஜமாகவே பெட்ரோல் விலை 90-ஐ எட்டுகிறது. ரூபாயின் வீழ்ச்சியைக் கட்டுக்குள் கொண்டு வர இயலாமல் மத்திய அரசு திணறுகிறது. கச்சா எண்ணெய் விலை உயர்வு; சர்வ தேச விலை நிலவரம்; அமெரிக்காவின் வர்த்தகப் போர் என்று பல காரணிகள் சொல்லப்பட்டாலும், அவை நடுத்தர மக்களுக்குத் திருப்தி தரவில்லை என்பதே உண்மை.

அடுத்தது சமூகவியல், இந்தியா போன்ற பல மொழிகள், பல மதங்கள் பலவித கலாசாரங்கள் கொண்ட நாட்டில் ஆளுகிற அரசு நிதானத்தைக் கடைப் பிடிக்க வேண்டியது அவசியம். பசுவதைச் சட்டத்தை அமல்படுத்தும் முறையில் சில அப்பாவி மக்கள் சித்திரவதைக்குள்ளாகிறார்கள். 

இது மாநில அரசின் பொறுப்பு என்றாலும் கூட "மேலே இருப்பது நம் ஆட்சி' என்ற நினைப்புத்தானே சமூக விரோதிகளுக்குத் துணிச்சல் தருகிறது. சிறுபான்மையினருக்கும், அடித்தட்டு மக்களுக்கும் எதிராகவே அரசு இயங்குவதாக ஒரு கருத்து  பரவி வருகிறது. இதைத் தடுக்க பாஜக நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். 

இந்த நாளில் படிப்பு போல் விளையாட்டுக்கும் முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது. அண்மைக் காலமாக சில திரையுலகப் பிரமுகர்களின் அரசியல் பிரவேசம் விளையாட்டைத்தான் ஒப்பு நோக்கத் தோன்றுகிறது.

கிரிக்கெட்டைத் தவிர பிற ஆட்டங்களில், எதிரணியின் பாயிண்ட்டுகளைக் குறைப்பதே முக்கிய அம்சமாக நிலவுகிறது. ஹாக்கி, கால்பந்து, கூடைப்பந்து, இறகுப் பந்து போன்றவற்றுக்கு இது மிகவும் பொருந்தும். 

தமிழ்நாட்டில் இரு நடிகர்களின் கட்சி துவக்கம், கேரளத்தில் பிரதம மந்திரியை ஒரு பிரபல நடிகர் சந்தித்தது, கர்நாடகத்தில் சில நடிகர்கள் பாஜகவின் ஒரு சில நடவடிக்கைகளுக்கு தெரிவிக்கும் எதிர்ப்பு இவை யாவும் ஏதாவது ஒரு முக்கிய கட்சியின் வாக்குகளைக் குறைக்கும். 

ஆட்டங்களில் யாருக்கும் வெற்றி இல்லாது முடிவது பார்வையாளர்களுக்கு ஒரு சிலிர்ப்புதான். ஆனால், பொதுத் தேர்தலில் இழுபறியான முடிவு வருவது நாட்டுக்கு நல்லதல்ல. 

எதிர்க் கட்சியின் பலவீனத்தை மட்டுமே நம்பி இராமல் பாஜக தன் பங்குக்கு முக்கிய பாடங்களை நன்கு படித்து போதுமான மதிப்பெண் பெற முயற்தி செய்ய வேண்டும்.

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/08/பாடம்-படிக்க-வேண்டும்-3015798.html
3015797 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் மக்கள் தீர்ப்பே மகேசன் தீர்ப்பு டி.எஸ். தியாகராசன் DIN Monday, October 8, 2018 03:24 AM +0530
இந்தியாவின் உச்சநீதிமன்றத்தின் 46-ஆவது தலைமை நீதிபதியாக பொறுப்பேற்றுள்ள ரஞ்சன் கோகோய், "நீதிமன்றத்தில் நிலுவையில் உள்ள வழக்குகளால் நீதித்துறைக்கு அவப்பெயர் ஏற்படுகிறது. குற்ற வழக்குகளில் சிறைவாசம் அனுபவித்த பிறகும் வழக்கு நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கிறது. சிவில் வழக்குகளில் இரண்டு அல்லது மூன்று தலைமுறைகளுக்குப் பிறகு தீர்ப்பு வழங்கப்படுகிறது. இந்த விவகாரத்தை தீவிரமாகக் கருத வேண்டும்' என்றார்.

இந்த நிலையில், கேரளத்தில் உள்ள சபரிமலை ஐயப்பன் கோயிலுக்கு எல்லா வயது பெண்களும் போகலாம் என்ற தீர்ப்பினை கடந்த மாதம் 28-ஆம் தேதி அப்போதைய தலைமை நீதிபதி தீபக் மிஸ்ரா தலைமையில் அமைந்த ஐந்து நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு வழங்கியுள்ளது. அதுவும் பொதுநலன் சார்ந்த அடிப்படையில் தொடர்ந்த வழக்கின் அடிப்படையில்.

பொதுநலன் எனில் பெரும்பான்மை மக்களின் நலனுக்கு குந்தகம் விளைவிக்கும் ஒரு நடைமுறையை, திட்டத்தை எதிர்த்து நீதி மன்றத்தில் வழக்கு தொடுப்பதே பொது நல வழக்காகும். 

அப்போது கூட, பல நீதிமன்றங்கள் பொது நல வழக்குகளைப் பதிவு செய்யத் தொடங்கு முன்பாகவே, இருக்கின்ற நடைமுறையால் வழக்கு தொடுப்பவர்க்கு எப்படி பாதிப்பு ஏற்படுகிறது என்பதையும் பொதுமக்கள் எப்படி பாதிப்பிற்கு உள்ளாவார்கள் என்பதையும் கவனத்தில் கொள்வார்கள். 

இல்லை எனில் "இந்த வழக்கில் உங்களுக்கு எந்த வகையில் தொடர்ப்பு இருக்கிறது. எந்த வகையில் நீங்கள் பாதிக்கப்படுகிறீர்கள்' என்று கேள்விக் கணைகளால் துளைத்த பின்னரே வழக்கை விசாரித்துத் தீர்ப்பு வழங்குவார்கள். இல்லை எனில் வழக்கை தள்ளுபடி செய்து விடுவார்கள்.

சபரிமலை ஐயப்பன் கோயிலில் வழிபட  10 வயது முதல் 50 வரை உள்ள பெண்களுக்கு அனுமதி இல்லை என்கிற நடைமுறை பல நூற்றாண்டு காலமாக வழக்கத்தில் உள்ளது. இதற்கான காரணங்கள் பலவுண்டு.  ஐயப்பன் ஒரு நைஷ்டிக பிரம்மச்சாரி. அவர் மோன நிலையில் தவத்தில் இருக்கிறார். 

அவர் சந்நிதானத்திற்கு வருபவர்கள் பல தினங்கள் முறையான, தூய்மையான விரதமிருந்து, காலை, மாலை வழிபாடுகளை நிகழ்த்தி பின்னர் மண்டல பூசைக்கோ அல்லது மகர ஜோதி தரிசனத்திற்கோ சபரிமலைக்குப் போகிறார்கள். 

இந்த நியதிகள் எல்லாம் மனித மனத்தில் மற்ற இச்சைகளோ, சலன உணர்வுகளோ தோன்றாவண்ணம் இருக்கவே. இப்படி ஆடவர்கட்கு கட்டுப்பாடுகளை விதித்து இருக்கின்ற பழக்கம் தொன்று தொட்டு நிலவி வருகிறது.

இறைவன் முக்காலமும் உறைந்து இருக்கிற திருக்கயிலையில் நந்தவனத்தில் பூக்கொய்த அநிந்திதை, கமலினி என்ற இருவர் மீதும் ஆலால சுந்தரர்க்கு ஈர்ப்பு ஏற்பட்டதன் காரணமாக அவரை பூவுலகம் சென்று சுந்தரராக  பிறந்து பரவை, சங்கிலி நாச்சியாரோடு இருந்து இன்பம் துய்த்து வரப் பணித்தார் இறைவன். காரணம் திருக்கயிலை இன்பநுகர்வுக்கு இடமில்லை.

இவ்வகையான், சபரிமலையிலும் ஆடவர்களின் புல நுகர்வுக்கு இடம் கொடாமல் இருக்கவும் நைஷ்டிக பிரம்மச்சாரியின் தவநிலை நிலை பெறவும் பெண்கட்கு அனுமதி இல்லை. ஆனால், பிற இடங்களில் உள்ள ஐயப்பன் கோவில்களுக்கு எல்லா வயது பெண்களும் போகலாம். தடை இல்லை. தற்போது சபரிமலையில் இந்தத் தடை தகர்க்கப்பட்டிருக்கிறது. 

இதற்கான வழக்கைத் தொடுத்தவர் இந்து சமயத்தைச் சார்ந்தவர் இல்லை. இந்தக் கோயிலில் வழிபாடு நிகழ்த்துபவரும் இல்லை. ஐயப்பனை தெய்வமாகக் கருதுபவரும் இல்லை. காலங்காலமாக இருக்கின்ற நடைமுறையால் இவர் எந்த விதத்திலும் பாதிக்கப்படவில்லை. 

இந்த கருத்தமைத்த விதத்தில் அமர்வு நீதிபதிகளில் ஒரே ஒரு பெண் நீதிபதியான இந்து மல்ஹோத்ரா, "உடன்கட்டை ஏறுதல் போன்ற சமூகத் தீங்கான பிரச்னைகள் தவிர்த்து, இதர மத நடைமுறைகளில் நீதிமன்றம் முடிவெடுக்கக் கூடாது. இந்த விஷயம் ஆழ்ந்த மத நம்பிக்கையுடன் தொடர்புடையது. இதனை ஆண், பெண் பாகுபாடு என்ற நோக்கில் அணுகக் கூடாது' என்றார். 

உலகில் உள்ள பிற பெண்களின் உரிமைக்காக நீதிவழங்கும் நான்கு நீதிபதிகளும் தங்கள் அருகே அமர்ந்து இருக்கும் சக பெண் நீதிபதியின் உணர்வினை உணர்ந்து இருக்கலாம். இந்த பெண் நீதிபதியின் உணர்வுதான் ஏனைய உலகில் உள்ள பெண்களின் உணர்வும்.

"ஒன்றியிருந்து நினைமின்கள் உந்தமக்கு ஊனமில்லை' என்றார் அப்பரடிகள். இந்த நிலை வரச் செய்யவே சில கட்டுப்பாடுகள். முற்றும் துறந்த முனிவர் விசுவாமித்திரரே அழகி மேனகையின் காதற் கணையில் வீழ்ந்தார் எனில் நாம் எம்மாத்திரம்?  இதனால்தான் ஐயப்ப பக்தர்கள் விரதம் இருக்கும் காலங்களில் தங்களது இல்லங்களில் கூட கடுமையான பிரம்மச்சரியத்தில் இருக்கிறார்கள், திரு நீலகண்டரைப்போல. 

பத்து வயது குழந்தைகளைத் தெய்வமாகக் கருதியும், ஐம்பது வயதுக்கு மேற்பட்டவரைத் தாயாகக் கருதியும் விலக்களித்தார்கள்.

சிறுதொண்டர் புராணத்தில் ஆண் அடியராக வருகின்ற இறைவன் திருவெண்காட்டு நங்கையிடம் அவனது கணவன் இல்லத்தில் இல்லை என்பதை கேட்டு அறிந்து, "மாதரார் தாம் இருந்த இட வகையில் தனிப் புகுதோம்' என்று சொல்லி  மீள்வார். ஆனால், அதே இறைவன் காரைக்காலில் புனிதவதியார் இல்லத்தில், அவர் தனித்து இருக்கும் போது உணவு கேட்டு பெற்று உண்டு திரும்புகிறார். 

இது முரணாக இருக்கிறது என்பார்க்கு ஒரு செய்தி. திருக்கயிலை மலைக்கு சென்ற காரைக்கால் அம்மையார் குறித்து உமையம்மையிடம் "இவர் நம்மைப் பேணும் அம்மை காண்' என்கிறார் இறைவன். புனித வதியாரைத் தாயாக பாவித்தனால்தான் தன்னை ஒரு மகனெனக் கருதி அவர் இல்லம் புகுந்தார் இறைவர் என்பது உரைகாரர் விளக்கம்.

கேரளத்தில் அடர்ந்த காடுகளின் நடுவே தான் சபரிமலை உள்ளது. அந்தக் காலங்களில் எல்லாம் கரடு முரடான ஒற்றையடி பாதைகள் தான். காட்டு மிருகங்கள் பயம் வேறு. தங்குமிட வசதிகள் இல்லை. இவ்வழியில்தான் ஆடவர்கள் சென்று வழிபட்டு வந்தனர். 

இது போன்ற இடங்களுக்கு பெண்களை அழைத்துச் செல்ல சாத்தியம் இல்லை என்பது மட்டுமல்ல, மோன நிலையில் இருக்கும் ஐயப்பனின் தவத்திற்கு ஊறு வரக் கூடாது என்ற எண்ணமும் ஒரு காரணம். 

மேலும், பெண்கட்கு உடல் ரீதியான பிரச்னையும் இல்லை என்று சொல்ல இயலாது. மாதவிலக்கு காலங்களில் உதிரப் போக்கினால்  உடலில் அசதியும் தளர்ச்சியும் ஏற்படும். அதனால் தான் இன்றும் அவர்கட்கு மூன்று நாள்கள் ஓய்வும் தனிமையும் தருகிறார்கள்.

சபரிமலைக்கு குறிப்பிட்ட பருவங்களில் செல்லும் வேளைகளில் சமய ரீதியான, சடங்குகளை பழக்க வழக்கங்களைக் கொள்ள இயலாது என்பதும் பெண்களை அனுமதிக்க மறுப்பது ஒரு காரணமாக இருக்கலாம். 

எது எப்படியோ பல நூற்றாண்டு காலமாக வழக்கத்தில் உள்ளதொரு நடைமுறையை, மரபை பெரும்பான்மை சமூகம் ஏற்பது போல் நீதிமன்றமும் ஏற்பது சாலச் சிறப்புடையது. அந்நியர் ஆட்சியில் கூட தடைகள் வராதபோது நம்மை நாமே ஆளும் குடியரசு நாட்டிலா சமய வழக்காறுகளைத் தகர்ப்பது!

பொது நலனிற்கு இந்த நடைமுறைகள் குந்தகம் விளைவிப்பதாக இருந்தால் மட்டுமே நீதிமன்றம் கவலை கொள்ளலாம். யார்க்கும் எவ்வித இடையூறும் இன்றி இந்நாள்வரை இருந்து வரும் மரபை சமய ஒழுகலாறுகளை பெரும்பான்மைச் சமூகம் வருந்தத்தக்க விதத்தில் நீதி மன்றம் தலையிடுவதை தவிர்க்க வேண்டும்.

இந்நாள் தலைமை நீதிபதி சொல்லியதைப் போல் ஆயிரமாயிரம் சிவில் மற்றும் கிரிமினல் வழக்குகள் மலையாய் குவிந்து கிடக்கின்றன. அரசியல்வாதிகளில் எத்தனை பேர் ஜெயிலில் இருப்பதற்கு பதிலாக பெயிலில் இருக்கிறார்கள். 

இவர்களை எல்லாம் கவனிப்பதை விட்டு விட்டு இந்த வழக்கை எடுத்து முடித்து இருக்கிறார்கள். இந்த தீர்ப்பினை வரவேற்கும் சில அரசியல்வாதிகளும், பெண்ணிய சிந்தனைவாதிகளும் இறைவனேஅர்த்தநாரீஸ்வரர்தான் என்பதை உணர வேண்டும்.

மிகவும் தொன்மையான இந்து சமயத்தில்தான் ஆத்திகர்கட்ரும் நாத்திகர்கட்கும், பகுத்தறிவு சிந்தனாவாதிகட்கும் இடம் உண்டு. கல் எறிந்து பூசித்த சாக்கிய நாயனார்க்கும் கோயிலில் இடம் உண்டு. தன் நயன மலர்களை பறித்து இறைவனுக்கு அப்பிய காளத்தி வேடனுக்கும் உயர் இடம் உண்டு. 

விஞ்ஞானம் ததும்பும் மெய்ஞாணம் கொண்டதொரு சமயத்தின் தொல் மரபுகளை தடுப்பதால், தகர்ப்பதால், மானுட சாதிக்கு  என்ன பெரிய லாபம் கிடைக்கப் போகிறது. இந்த தீர்ப்பினால் இனி ஆண்டாண்டு தோறும் ஆயிரக் கணக்கிலோ, லட்சக் கணக்கிலோ பெண்கள் சபரிமலைக்கு செல்லப் போவது இல்லை. 

மக்களின் அழுத்தமான நம்பிக்கையை சட்டம் கொண்டு கைப்பற்ற முடியாது. வேண்டுமானால் வீம்பிற்காக, இறை மறுப்பாளர்கள், பெண்ணிய சிந்தனாவாதிகள் ஓரிருவர் செல்லக் கூடும். வேறு ஒன்றும் பெரிய மாற்றம் நிகழ வாய்ப்பில்லை. 

ஆனால், இதற்காக கேரள அரசும் அதைத் தொடர்ந்து கோயில் நிர்வாகமும் சந்திக்கப்போகும் சிரமங்கள் அதிகமாக இருக்கும்.

கட்டுரையாளர்: தலைவர், திருக்கோவலூர் பண்பாட்டுக் கழகம்.

]]>
http://www.dinamani.com/editorial-articles/center-page-articles/2018/oct/08/மக்கள்-தீர்ப்பே-மகேசன்-தீர்ப்பு-3015797.html
3014810 கட்டுரைகள் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் புலம் பெயர்ந்தோர்க்கு தனித்துறை பூ. சேஷாத்ரி DIN Saturday, October 6, 2018 03:20 AM +0530 "திரைகடலோடியும் திரவியம் தேடு' என்னும் பழமொழிக்கேற்ப, பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே தமிழர்கள் வெளிநாடுகளுக்குச் சென்று அங்கு பணி புரிந்து அல்லது சொந்தத் தொழில் செய்து பொருள் ஈட்டியுள்ளனர். அவர்கள் தங்களின் கடுமையான உழைப்பின் மூலம் பொருள் ஈட்டி, தங்கள் வாழ்வை வளப்படுத்திக் கொண்டதோடு, தங்களின் தாய் நாட்டையும் வளர்ச்சியடையச் செய்தனர்.
வர்த்தகம், சுய தொழில், ஒப்பந்தப் பணி, உயர்கல்வி உள்ளிட்ட பல்வேறு காரணங்களுக்காக வெளிநாடுகளுக்குப் புலம்பெயர்ந்த தமிழர்கள் குறித்து 2015-ஆம் ஆண்டில் ஓர் ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது. 
கேரள மாநிலத் தலைநகர் திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள "வளர்ச்சி-ஆராய்ச்சி மைய'த்தைச் சேர்ந்த டாக்டர் இருதய ராஜன், டாக்டர் பெர்னாட் டி சாமி ஆகியோர் இந்த ஆய்வை மேற்கொண்டனர்.
அந்த ஆய்வு முடிவின்படி,  22.26 லட்சம் தமிழர்கள் வெளிநாடுகளுக்கு புலம்பெயர்ந்துள்ளனர். புலம்பெயர்ந்தோர் எண்ணிக்கையில் சிங்கப்பூர் முதலிடம் வகிக்கிறது.
சிங்கப்பூருக்கு 4.1 லட்சம் தமிழர்களும், அடுத்ததாக வளைகுடா நாடுகளான ஐக்கிய அரபு அமீரகத்துக்கு நான்கு லட்சம் பேரும், சவுதி அரேபியாவுக்கு 3.5 லட்சம் பேரும், அமெரிக்காவுக்கு மூன்று லட்சம் பேரும், மலேசியாவுக்கு 1.9 லட்சம் பேரும் புலம்பெயர்ந்துள்ளனர்.
வளைகுடா நாடுகளான ஐக்கிய அரபு அமீரகம், சவூதி அரேபியா, கத்தார், பஹ்ரைன், ஓமன், குவைத் உள்ளிட்ட நாடுகளில் மொத்தம் 11 லட்சம் தமிழர்கள் வசித்து வருகின்றனர்.
இந்த எண்ணிக்கை, வெளிநாடுகளில் வசிக்கும் ஒட்டுமொத்தத் தமிழர்களின் எண்ணிக்கையில் பாதி. வளைகுடா நாடுகளில் கேரள மக்களுக்கு அடுத்தபடியாக அதிக எண்ணிக்கையில் இருப்பது தமிழர்கள்தான்.
வேலை வாய்ப்பு, வர்த்தகம், உயர்கல்வி உள்ளிட்ட பல காரணங்களுக்காக வெளிநாடுகளுக்குச் செல்வது போன்றே வெளி மாநிலங்களுக்கும் தமிழர்கள் புலம்பெயர்வது அண்மைக்காலமாக அதிகரித்து வருகிறது.
இவ்வகையில் மிக அதிக அளவாக 43.1 சதவீதம் தமிழர்கள் கர்நாடக மாநிலத்தில் சென்று குடியேறியுள்ளனர். அடுத்தபடியாக ஆந்திர மாநிலத்திற்கு 8.1 லட்சம் பேரும், மகாராஷ்டிரத்திற்கு 5 சதவீதம் பேரும் குடிபெயர்ந்துள்ளனர்.
கேரளம்  உள்ளிட்ட வேறு சில மாநிலங்களுக்கும் கணிசமான அளவில் தமிழர்கள் குடிபெயர்ந்துள்ளனர்.
உயர்கல்வி, வேலை வாய்ப்பு, வியாபாரம், மருத்துவம் உள்ளிட்ட பல காரணங்களுக்காக மக்கள் பிற மாநிலங்களுக்கோ அல்லது வெளிநாடுகளுக்கோ செல்வது வழக்கமானதுதான் என்றாலும