Dinamani - நேரா யோசி - http://www.dinamani.com/junction/nera-yosi/ http://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 2808486 ஜங்ஷன் நேரா யோசி குவியத்தின் எதிரிகள்: 4 குறுக்கான இடையாடல்கள் சுதாகர் கஸ்தூரி. Saturday, November 18, 2017 12:00 AM +0530  

‘பட்டுக்கோட்டைக்கு வழி சொல்லுடா’ன்னா, ‘கொட்டைப் பாக்கு பத்து பணம்’ங்கான்’ என்று ஒரு பழமொழி உண்டு. கேள்வி ஒன்றுக்குச் சம்பந்தம் இல்லாத பதில் வருவதில் உண்டான எரிச்சலை, இதுபோன்ற பழமொழிகள் வெளிக்காட்டுகின்றன. ஏன் எரிச்சல் வர வேண்டும்? அவர் காதில் பட்டுக்கோட்டை என்பது கொட்டைப்பாக்கு என்று கேட்டிருக்கலாம், அல்லது அவர் வேறு சிந்தனையில் இருந்திருக்கலாம்.

ஆனால், நமது எதிர்பார்ப்பு என்பது வேறு வகையான குவியம். ‘நான் சொல்வதை சரியாகத்தான் சொல்கிறேன். கேட்பவருக்கு மிகச்சரியாக அது புரியும் வகையில்தான் சொல்கிறேன். எனவே, எனக்கு வேண்டிய பதில் வர வேண்டும்’ இதுதான் நமது அச்சமய, தாற்காலிகக் குவியத்தின் எதிர்பார்ப்பு. இந்தத் தாற்காலிகக் குவியத்துக்காக உடல் செலவிடும் சக்தி, நீடித்த நேரத்துக்குத் தேவைப்படும் ஆற்றலைவிட அதிகமானது. எனவே, சரியான பதில் கிடைக்காதபோது, ஏமாற்றங்கள் எரிச்சலைத் தோற்றுவிக்கின்றன. கேள்வியின் நேரமும், பதிலின் அவகாசமும் மிகக் குறுகிய காலகட்டத்தவை; ஏமாற்றத்தின் ஆழம் அதிகம்.

நீடித்த காலத்தின் குவியம், ஆயத்தங்களைக் கொண்டு துவங்குவது. என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதையும், எப்படிச் செய்ய வேண்டும் என்பதையும் முன்கூட்டியே தீர்மானித்துக்கொள்கிறோம். அதன்படி நடக்க எத்தனிக்கையில், வரும் இடையூறுகளையும் மனம் எதிர்பார்த்து, அதற்கு ஏற்ப தன் பதில்களை முன்கூட்டியே தயார் செய்து வைத்துக்கொள்கிறது.

இரண்டு மணி நேரம் தொடர்ந்து படிக்கப்போகிறோம் என உறுதி எடுத்துவிட்டால், ‘அம்மா, நான் படிக்கப்போறேன். அக்காகிட்ட சொல்லிவை. அத எடுக்க வர்றேன், இதை எடுக்க வர்றேன்னு ரூம்ல அநாவசியமா தொல்லை பண்ணக் கூடாது’ என்றோ, அம்மா பத்து தடவை கூப்பிட்டபின் ‘ம்’ என்று பதில் சொல்லவோ நாம் ஆயத்தப்படுத்திக்கொள்கிறோம். எதிர்பார்த்த விளைவுகளை நாம் நோக்கியிருப்பதால், நமது தேவைகளும் அதற்குள் அடங்கிப்போகின்றன.

இடையூடல்கள் என்பவை பரிமாற்றத்தைச் சேர்ந்தவை. பரிமாற்றப் பகுப்பாய்வுகள், நாம் மூன்று நிலைகளில் இருப்பதாகச் சொல்கின்றன. பேரன்ட், அடல்ட், சைல்டு என்று அவை வகைப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன. நாமாக அனுமானித்துக் கற்றவற்றை ‘பேரன்ட்’ என்ற நிலையாகவும், உணர்ச்சிவயமான தகவல் நிலைகள் ‘சைல்டு’ என்பதாகவும், இவை இரண்டையும் சரிதூக்கிப் பார்த்து, எந்த இடத்தில் எது தேவையோ அவ்வாறு பரிமாற்றம் செய்வது ‘அடல்ட்’ என்ற நிலையாகவும் பரிமாற்றப் பகுப்பாய்வு வரையறுக்கிறது. இதில், ஒரு நிலையில் இருந்து பேசி, வேறொரு நிலையிலிருந்து பதிலை எதிர்பார்க்கையில், சம்பந்தமே இல்லாமல் வேறொரு நிலையிலிருந்து பதில் வரும்போது, எதிர்பார்ப்பு சிதைகிறது. ஏமாற்றம், கோபம், எரிச்சல் பொங்குகிறது.

உதாரணமாக, ‘இன்னிக்கு ரஜினி படம் ரிலீஸ். ஃப்ரெண்ட்ஸோட பாத்துட்டு வரட்டுமா?’ என்று ஆசையுடன் (சைல்டு - உணர்ச்சி) கேட்கையில், ‘அடுத்த மாசம் செமஸ்டர். படிக்கற வழியப் பாரு’ என்று பதில் (பேரன்ட் -  முன்முடிவு) வருகையில், எரிச்சல் ஏற்படுகிறது. சைல்டு எதிர்பார்த்தது, ‘போயிட்டு வா’ அல்லது ‘இன்னிக்கு செம கூட்டமா இருக்குமே? இன்னொரு நாள், நாம எல்லாரும் போவமா?’ என்ற அடல்ட் நிலை பதில். வந்ததோ, பேரன்ட்டில் இருந்து. இது குறுக்கான இடையூடல். சம்பந்தப்பட்ட அனைவருக்கும் ஏமாற்றம்; எரிச்சல்.

இந்தக் குறுக்கான இடையூடலைத் தவிர்க்க வழியென்ன? நாம் எப்படிக் கேட்டாலும், எதிரே இருப்பவரின் மன நிலையல்லவா இடையூடலை வழிநடத்துகிறது? என்பது சரியான காரணம்தான். ஆனால், நமது எதிர்பார்ப்பு என்பது ஏமாற்றமாக விரியாமல், ‘சரி, இவங்க மனநிலைமை வேற’ என்ற புரிதல், வேறுவகையில் கேள்வியையோ, அல்லது உரையாடலையோ நகர்த்திவிடும். எதிர்பார்ப்பின் பதில் கிடைத்தாலும் கிடைக்காவிட்டாலும், பதிலை உள்வாங்க சில நொடிகள் எடுத்துக்கொள்வது பெரும்பலனைத் தரும்.

இதனால்தான், குழந்தைகளின் ‘அம்மா... அப்பாகிட்ட கேட்டு சொல்லேன்’ என்பது ஒரு நல்ல உத்தி. அம்மாவுக்கு, அப்பாவின் உடல்மொழியும் தெரியும். எது நல்ல நேரம் என்பதை அவள் சரியாகக் கணக்கிட்டுக் கேட்பாள். தெரிந்தோ தெரியாமலோ, உடல்மொழியின் அவசியத்தை, வீட்டில் இருப்போர் கவனித்து உள்வாங்கிவிடுகிறார்கள்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/15/w600X390/interfere.jpg http://www.dinamani.com/junction/nera-yosi/2017/nov/18/குவியத்தின்-எதிரிகள்-4-குறுக்கான-இடையாடல்கள்-2808486.html
2805412 ஜங்ஷன் நேரா யோசி குவியத்தின் எதிரிகள்: 3. சுயக்கற்றலும் சாய்வு நிலைப்பாடுகளும் சுதாகர் கஸ்தூரி. Saturday, November 11, 2017 12:00 AM +0530  

தினசரி ஒன்றை வாசித்துக்கொண்டிருக்கிறீர்கள். ‘விமான நிலையத்தில் போதைப் பொருள் பறிமுதல் – ஒருவர் கைது’.  மேற்கொண்டு வாசிப்பதை இப்போது நிறுத்துங்கள்.

அந்த நபர்கள் குறித்து கீழ்க்கண்ட கேள்விகளுக்குப் பதிலை அனுமானியுங்கள்.

1. அவர்கள் எந்த நாட்டைச் சார்ந்தவர்கள்? இந்தியராக இருந்தால், எந்த மாநிலத்தைச் சார்ந்தவர்கள்?

2. அவர்களது பாலினம் என்ன?

3. அவர்களது வயது என்ன?

உங்கள் பதில், கீழ்க்கண்டவற்றில் எத்தனை சரியாக இருந்தன?

1. வெளிநாட்டவராக இருந்தால், ஆப்பிரிக்க நாட்டவர். அவர்கள் கறுப்பர்கள். இந்தியராக இருந்தால், வடகிழக்கு மாநிலத்தவர்.

2. ஆண்கள்.

3. இளைஞர்கள் 20-30 வயதுக்கு உட்பட்டவர்கள்.

இதில் பெரும்பாலும் சரியாக இருந்தால், சற்றே உண்மைச் செய்திகளைப் பார்ப்போம்.

1. கடத்துபவர்கள் பெரும்பாலும் இந்தியர்கள். அந்நிய நாட்டவர்களில் பெரும்பாலோர் நேபாளிகள், நைஜீரியர்கள், மியான்மர் நாட்டு மக்கள்.

2. பிடிபட்டவர்களில் 25 சதவீதத்துக்கு மேல் பெண்கள் (பஞ்சாப் மாநிலம்).

3. 30 சதவீதத்துக்கு மேல் இருப்பவர்கள் 40 - 50 வயதினர். போதைக் கும்பல் ராணிகளாக இருப்பவர்கள் பலர். அதிலும், 45 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்கள் 50 சதவீதம்.

நமது அனுமானத்துக்குக் காரணம், இதுவரை நாம் படித்து, பார்த்து வந்த செய்திகள். மீண்டும் செய்திகள் காணக்கிடைக்கும்போது, பழைய செய்தியை மனம் நிகழ்காலத்துக்கு நீட்டுகிறது. இந்த தன் அனுபவரீதியான சுயக்கற்றல், தன்னனுபவக் கற்றல் (Heuristic) எனப்படும். இதுபோல, தீவிரவாதிகள் என்றாலே குறிப்பிட்ட சமூகத்தினர் பற்றிய எண்ணம் உங்கள் மனத்தில் ஏற்படுமானால், அதுவும் தன்னனுபவக் கற்றலின் நீட்சியே.

சாய்வுநிலை என்பது, இக்கற்றலின் வழியே நிகழ்வுகளைக் குறித்த, மக்களைக் குறித்த அனுமானங்கள். அமெரிக்காவில், தாடி வைத்திருந்த ஒரே காரணத்துக்காக தீவிரவாதி எனத் தவறாக எண்ணப்பட்டு கொலை செய்யப்பட்ட சீக்கியர்கள் பற்றி வாசித்திருக்கிறோம். நம்மூரில், சற்றே மூக்கு சப்பையாக, கண்கள் இடுங்கி இருந்தால் சீனாக்காரன் என்கிறோம். உண்மையில் அவர் சுத்த இந்தியனான அஸ்ஸாமியோ, மிஸோரக்காரனாகவோகூட இருக்கலாம். உடனே நாம் அவர்களை நம்பகமற்ற கண்கொண்டு பார்க்கிறோம். இது சாய்வு நிலை.

வெள்ளைக்காரனெல்லாம் அறிவாளி என்பதாக நம்மூரில் இன்றும் பல கம்பெனிகளில் பார்க்கிறோம். நாம் சொல்வதைத்தான் அவர்களும் சொல்வார்கள் என்றாலும், அவர்கள் வந்தால், அதீத உபசரிப்பு, மரியாதை, அவர்கள் சொல்வதை அப்படியே நம்புவது என்பது இன்றளவும் நீடிக்கிறது. இதெல்லாம், ‘வெள்ளையா இருக்கறவன் பொய் சொல்லமாட்டான்’ என்பது போன்ற அப்பட்டமான சாய்வுநிலை வெளிப்பாடு.

தர்க்கத்துடனான சிந்தனை, மூளையின் முன்பக்கத்திலிருந்து வருமுன்னரே இந்த வெளிப்பாடு வந்துவிடுகிறது. இவை, உணர்ச்சிகளின் மூலமான அமைக்டிலாவின் பணி மட்டுமல்லாது, தவறான செய்திகளை மூளை எடுத்து முன்வைப்பதன் விளைவும்தான்.

டேனியல் கானேமான் என்ற நோபல் பரிசுபெற்ற உளவியலாளர் எழுதியிருக்கும் Thinking Fast and Slow என்ற புத்தகத்தில், தன்கற்றலும், சாய்வுநிலைப்பாடுகளும் பற்றி தெளிவாகக் குறிப்பிடுகிறார். துரிதமாகச் சிந்தித்துச் செயல்பட வேண்டிய வேளையில், தர்க்கத்துக்கு அதிக இடமில்லை.

கார் ஒன்று முன்பு வேகமாக வரும்போது, அது மணிக்கு எத்தனை கிலோமீட்டர் வேகத்தில் வருகிறது? நான் வலப்புறம் ஓட வேண்டுமா? அல்லது இடபுறமாகவா? என்றெல்லாம் சிந்திக்காமல், உடனே ஒரு முடிவை நாம் எடுக்கிறோம். இந்தக் கண நேர முடிவுகளை எடுப்பது மூளையின் நடுப்பகுதி. அது பிற உணர்வுகளின் செய்திகளை உள்வாங்கும் பகுதிகளிலிருந்து வரும் செய்திகளுக்கு ஏற்ப, தனது நினைவுக்கிடங்கில் இருக்கும் செய்திகளைக் கொண்டு முடிவெடுக்கிறது. இது துரித சிந்தனை.

‘45 லட்சம் மதிப்புள்ள நிலப்பகுதியை 20 லட்சத்துக்கு ஒருவர் தருகிறார். அதுவும் ஐந்து நிமிடத்தில் பதில் சொல்ல வேண்டும்’ என்று ஒரு செய்தி வந்தால், உடனே நாம் முடிவெடுப்பதில்லை. ஒரு சந்தேகம் வருகிறது. ஏன் இப்படி அடிமட்ட விலையில் விற்கிறான்? ஏதோ வில்லங்கம் இருக்கு. மேற்படி தகவல்களைச் சேகரிக்கிறோம், அல்லது விலகிப்போகிறோம். இது மெதுவாகச் செயல்படும் சிந்தனை. இதனை முடிவெடுப்பது, மூளையின் முன்புறப் பெருமூளைப் பகுதி.

குறிப்பிட்ட பண்புகளை ஒரு சமூகத்துக்கே பொதுவான பண்பாக ஏற்றிச்சொல்லும் profiling என்பதும், தன்கற்றலும், சாய்வுநிலைப்பாடுமான சிந்தனையின் வெளிப்பாடுதான். ‘பஞ்சாபிகள் எல்லாருமே தண்ணியடிப்பார்கள். பெரிதான குரலில் பேசுவார்கள். ஏமாற்றுக்காரர்கள், ஆடம்பரமான வாழ்வுக்காக அலட்டிக்கொள்வார்கள்’ என்று பரவலான ஒரு கருத்து உண்டு. இதில் எத்தனை சதவீதம் உண்மை என்பதை டில்லியிலும், பஞ்சாபிலும் வாழ்ந்தவர்கள் தன் அனுபவமாகச் சொல்லக் கேட்டால் ஆச்சரியப்படுவோம்.

பொதுவான கருத்தாக அதனை ஒப்புக்கொள்பவர்கள், ‘ஆனா, எங்க வீட்டுக்கு மேலே ஒரு சர்தார்ஜி இருந்தான். நம்பமாட்டே, அமைதியா, மரியாதையா பேசுவான். எக்ஸாம் இருக்குன்னா, காலேல வந்து கால்ல விழுந்து ஆசீர்வாதம் வாங்கிட்டுப்போவான்’ இதுபோல் பலர் சொல்லிக் கேட்டதுண்டு. ஏன், எனக்கே அத்தகைய அனுபவம் உண்டு.

ஆக, நம் சுயக்கற்றல், சாய்வு நிலைப்பாடுகள் பொய்யானவையா? அப்படியானால், இவை ஏன் வளர்ந்து வந்திருக்கின்றன? சுயக்கற்றல் தவறல்ல. ஆனால், நாம் அதனை எல்லாவற்றுக்கும் நீட்டிப்பதுதான் தவறாகிவிடுகிறது. எங்கோ நடந்த நிகழ்வுகளை அடிக்கடி நினைத்துப் பொருத்திப் பார்ப்பது, எச்சரிக்கைக்காக மூளை கொண்டுவரும் செய்திகளை இயங்குதளத்தில், அமைக்டிலா மூலம் செயல்பாட்டாக இறக்கியதுதான் தவறு.

ஸ்டீஃபன் கோவே, Seven Habits of Effective People என்ற புத்தகத்தில் எழுதுகிறார் – ‘ஒரு தூண்டுதலுக்கும், அதன் எதிர்வினைக்கும் நடுவே, எவ்வகையான எதிர்வினையை நான் ஆற்ற வேண்டும் என்று தீர்மானிக்கும் இடைவெளி இருக்கிறது. அதில் பொருத்தமான எதிர்வினையைத் தீர்மானிக்கும் அறிவும், உரிமையும் நம்மிடம் இருக்கிறது’.

இதுதான் அமைக்டிலாவின் எதிர்வினைக்கும், பெருமூளையின் முன்புறப் பகுதியின் எதிர்வினைக்கும் நடுவே நாம் தேர்ந்தெடுக்கும் முதிர்வின் அறிமுகம். இந்த உரிமையை நாம் எப்போதும் தன்னுணர்வாகக் கொண்டிருந்தால், அதுவே சரியான எதிர்வினையைத் தேர்ந்தெடுக்கத் தூண்டிவிடும். சரியான மனஆளுமைக் குவியம், தன்னுணர்வுடன், தன் எதிர்மறை இயக்கத்தைச் சரியான தோற்றுவாயிலிருந்து (அமைக்டிலா, பெருமூளையின் முற்பகுதி) வெளிக்காட்டும். இது நேராக யோசிப்பதன் அடையாளம்.

]]>
தன்னனுபவக் கற்றல், அறிவியல், யோசித்தல், முன்யோசனை, heuristic, profiling, science, thinking http://www.dinamani.com/junction/nera-yosi/2017/nov/11/குவியத்தின்-எதிரிகள்-3-சுயக்கற்றலும்-சாய்வு-நிலைப்பாடுகளும்-2805412.html
2796909 ஜங்ஷன் நேரா யோசி குவியத்தின் எதிரிகள்: 2. பின்னூட்டமற்ற போக்கு சுதாகர் கஸ்தூரி. Saturday, October 28, 2017 12:00 AM +0530  

ரமேஷ் சிவசாமி, பெங்களூரில் ஒரு பன்னாட்டு நிறுவனத்தில் நடுநிலை மேலாளர். 35 வயதில், ஹெப்பாலில் 2BHK வீடு, இரு மகள்கள்; மென்பொருள் கம்பெனியொன்றில் வேலை செய்யும் 28 வயதான மனைவி என்று, சாஃப்ட்வேரில் சுவாசிக்கும் சாதாரண பெங்களூர்வாசி. ஒரு புல்லட் வைத்திருந்தவர், எல்லாரும் ஒரே நேரத்தில் செல்ல முடிவதில்லை என்று ஒரு சுசூகி டிஸைர் கார் சமீபத்தில்தான் வாங்கினார்.

ரமேஷ் சிவசாமி, முந்தாநாள் அதிகாலை மூன்றரை மணியளவில் இறந்துபோனார்

‘திடீர்னு நெஞ்சு அடைக்கிறதுன்னு சொன்னாரு. தண்ணி கொண்டுவர்றதுக்குள்ள…’ என்று கேவும் அவர் மனைவியிடம் சிறிது சிறிதாகக் கேட்டு, ரமேஷ் வேலை பார்த்த கம்பெனியின் மனிதவளத் துறை அறிந்த ஒரு செய்தி, ‘ரமேஷுக்கு ஒரு மாதமாக தோள்பட்டை வலி, ரத்தச் சர்க்கரை அளவு 240’.

‘நல்லாத்தான் இருக்கேன்’ என்றார் ரமேஷ், ஒரு வாரம் முன்பு, தனது புல்லட் 350-யை கிளப்பிக்கொண்டே. ‘பாருங்க, புல்லட் எடுக்க முடியுது, காலைல வாக்கிங் போறேன்’

பின், எப்படி?

‘அவன் அறிகுறிகளைச் சரியாகக் கவனிக்கவில்லை’ என்றார் மருத்துவ நண்பர் ஒருவர். ‘ரமேஷ் இதைச் சொன்னப்போ, ‘எதுக்கும் ஒரு இ.ஸி.ஜி. எடுத்துரு’ன்னேன். நல்லாத்தான் இருக்கறேன். காசு புடுங்கறதே ஃங்களுக்கு வேலை’ன்னு திட்டிட்டுப் போனான்’ என்றார்.

‘நல்லாத்தான் இருக்கிறேன்’ என்பது மனத்தளவில் நல்ல சிந்தனை. ஆனால் உடல், புறவயக் காரணிகள் தரும் பின்னூட்டங்களை, எவ்வளவு சிறியதாக இருப்பினும், அதன் மீது ஒரு கவனம் வைக்க வேண்டும். நம் குவியம், சற்றே அவற்றின் தாக்கம் மீது திரும்ப வேண்டும். இல்லையா?’

‘கரெக்ட். ஆனால் அதில் சில சிக்கல்கள் இருக்கின்றன. ரமேஷ் கொஞ்சம் பயந்த சுபாவம். அது ஒரு காரணமாக இருக்கலாம்’.

‘ஸாரி’ என்றேன். ‘ரமேஷ் அதிகம் கவலைப்படுகிற டைப். சவால்கள் வராமல் இருப்பதற்காக, முன்கூட்டியே திட்டமிட வேண்டும் என்பான். பிரச்னைகள் இருந்தால், அவற்றைத் தவிர்க்கப் பார்ப்பான். அதற்கும் கவனத்துக்கும் என்ன தொடர்பு?’

‘அதைப்பற்றி அப்புறம் பார்ப்போம். இப்ப கொஞ்சம் விலகி, மூளையின் சில உறுப்புகளையும், அவற்றின் இயக்கத்தையும் பற்றி கொஞ்சம் புரிஞ்சுக்குங்க’ என்றார் டாக்டர்.

கொஞ்சம் பொறுமையாக கவனமாக, அடுத்த ஒரு பத்தியை வாசித்து நினைவில் வைத்துக்கொள்ளுங்கள். இனி வரும் பத்திகளை அறிய இது பயன்படும்.

மூளையின் நான்கு பகுதிகளில் இரு பகுதிகள் பெருமூளை மற்றும் லிம்பிக் அமைப்பு. லிம்பிக் அமைப்பின் ஓருறுப்பு அமைக்டிலா என்பது பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பே பரிணாமத்தில் வளர்ந்த ஒன்று. இது உணர்ச்சிவயமான ஆளுமையின் இடம். தன்இயக்கம், புறவயத் தூண்டுதலுக்கான உடலின் எதிர்வினை என்பனவற்றை அமைக்டிலா கவனித்துக்கொள்கிறது. திடீரென பலத்த ஒலி கேட்டால் நாம் பதறுகிறோம். உடலின் இந்த எதிர்வினையை அமைக்டிலா தூண்டுகிறது. பலத்த ஒலி, திடீர் நிகழ்வுகள், இதயத் துடிப்பை அதிகமாக்கி, ரத்தத்தை அதிக அழுத்தத்தில் உடலெங்கும் செலுத்தி, பரபரப்பூட்டும் அட்ரினலின் போன்ற ஹார்மோன்களை சுரக்கவைத்து… கிட்டத்தட்ட, கற்கால மனிதன், சிங்கத்தைப் பார்த்தால் ஓட முயற்சிக்கும் இயக்கத்துக்கு நம்மைத் தயாராக்குகிறது. இதன் வேலை இன்றும் தொடர்கிறது. என்ன, இப்போது சிங்கம் வரத் தேவையில்லை, ஹலோ என்றாலே அரைமணி நேரம் அறுக்கும் எதிர்வீட்டு ரிடையர்டு சதாசிவம் வந்தால் போதும்.

கடந்த சில ஆயிரம் ஆண்டுகளாக பாலூட்டிகளுக்கு அதிகமாக வளர்ந்த ஒரு பகுதி, பெருமூளை. இதனாலேயே இதற்கு நியோ (புதிய) கார்டெக்ஸ் என்றொரு பெயரும் உண்டு. இதன் முன்புறப் பகுதியை pre frontal cortex என்கிறார்கள். இது, அக, புறவயமான தூண்டுதல்களை, தகுந்த செய்திகளுடன், தர்க்கத்துடன், மட்டுப்படுத்தப்பட்ட உணர்ச்சிகளுடன் ஆராய்ந்து, நம்மைச் செயல்பட வைக்கிறது.

எனவே, நமது அறிதலுக்கும், எதிர்வினைகள் உருவாகுதலுக்கும் இரு சாத்தியங்கள் இருக்கின்றன. அமைக்டிலாவின் அட்டகாசம் மற்றும் பெருமூளையின் பாதுகாப்பு.

நமது எதிர்வினை எப்படி, எதன் மூலமாக இருக்க வேண்டும்?

இதற்கு ‘பின்னூட்டம் குறித்தான அறிதல் வேண்டும்’ என்கிறார் டேனியல் கோல்மேன். எனவே பின்னூட்டம் பற்றி முதலில் பார்ப்போம்.

அத்தியாயம் இரண்டில், ‘எங்கே ஓடுகிறேன்? என்ற கேள்வி முதலிலும், எப்படி ஓடுகிறேன் என்பது இரண்டாவதாகவும் இருக்க வேண்டும்’ எனப் பார்த்தோம். இப்போது இரண்டாவது கேள்வியைக் கவனிப்போம்.

இதனை, ‘எப்படி ஓடிக்கொண்டிருக்கிறேன்?’ என்ற தொடர்நிகழ்கால கேள்வியாக அடிக்கடி நம்மையும், நாம் நம்புகிறவர்களையும் கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும் எனப் பொருள் கொள்ளலாம். இயங்குவதைவிட, பின்னூட்டம் பெற்று, இயக்கத்தைத் திருத்துவது அவசியம். ‘நல்லாத்தான் போயிட்டிருக்கு’ என்ற நினைப்பு, இருவிதமான தவறுகளை நாம் அறியாமலே செய்விக்கிறது.

ஒன்று, பாதையிலிருந்து சிறிது சிறிதாக நாம் விலகிச்செல்வதை நாம் அறியாமல் போவது. Drifting என்று இதனைச் சுருக்கமாக அழைப்போம்.

எந்த இயந்திரமும், உயிரியும் சீராக ஒரே தளத்தில் எப்போதும் ஒரே மாதிரி இயங்குவதில்லை. அக மற்றும் புறவயக் காரணிகளால், இயக்கம் தடுமாறுகிறது. மாட்டுவண்டிகளில் கட்டப்பட்டிருக்கும் மாடுகள், எங்கு செல்ல வேண்டுமென அறிந்திருந்து, மிகப் பழக்கமான பாதையில் செல்வதாக இருப்பினும், வண்டிக்காரர் அடிக்கடி அவற்றை நேராகச் செலுத்துவதைப் பார்த்திருப்போம். நேராக ஒரே ரோட்டில் செல்ல வேண்டுமென்றாலும், ஓட்டுநர்கள் ஸ்டீரிங் வீலை விட்டுவிடுவதில்லை. பின்னாலும், முன்னாலும் வருபவற்றை, முன்னே பாதையில் இருக்கும் இடர்களை, வளைவுகளைக் கவனித்து ஓட்டவேண்டி இருக்கிறது. இந்தக் கவனம் என்பது ஒரு பின்னூட்டம்.

அதன் விளைவாக நாம் எடுக்கும் எதிர்வினைச் செயல்களை இரு வகையாகப் பிரிக்கலாம். 1. திருத்தமான ஆக்கங்கள், 2. தடுக்கும் விதமான ஆக்கங்கள். (Corrective Action, Preventative action). ஒன்று, ஒரு நிகழ்வின் பின்னான எதிர்வினை; மற்றது, நிகழ்வு வருமுன்னே எடுக்கப்படும் செயல்கள்.

பின்னூட்டங்கள், இவை இரண்டிலும் எது வேண்டுமோ, அதனை சரிவர எடுக்க உதவுகின்றன. நமது கிரகிப்புத் திறன், பின்னூட்டங்களை எடுக்கும் விதத்தைப் பொறுத்தே நமது எதிர்வினைகள் அமைகின்றன. இந்த எதிர்வினைகள்தான் ‘வினையாக’ வந்து முடிகின்றன.

‘நீ பெயிலாப் போவே’ என்று அப்பாவோ, ஆசிரியரோ சொல்கிறார் என்றால், கேட்கும்போது அது ஒரு திட்டு. கொஞ்சம் நமது வகையில் நேராக யோசித்தால், எதிர்மறை உணர்வு சார்ந்த பின்னூட்டம். நாம் இதனை ‘வந்துட்டார்யா, அட்வைஸ் பண்ணறது மட்டுமே வேலை’ என்று சலிப்புடன் எடுக்கலாம், அல்லது ‘என்னைப் பிடிக்கல இவருக்கு, அதான் திட்றாரு’ என்று கோவப்படலாம். இவை இரண்டும், மூளையின் அமைக்டிலா என்ற உறுப்பின் இயக்கம். உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்பு நம் சிந்தனையைத் தாக்கினால், அது அமைக்டிலாவின் வேலை!

இந்த இரண்டு சிந்தனையிலும் விலகி, அதே உணர்வுத்தாக்கத்தில் மற்றொன்று செய்யலாம். அது விளக்கம் கேட்கும் கேள்வி. ‘எதைவைத்து இப்படிச் சொல்றீங்க?’ என்ற கேள்வி, நம்மைத் திட்டுபவரிடம் கேட்க வாய்ப்பு இருக்குமானால், அப்படி ஒரு உரையாடல் சாத்தியமானால், தயங்காமல் கேளுங்கள். இது இரு வகையில் பயன்படும்.

ஒன்று, நம் மனத்தில் இருப்பது, ஒரு பகுத்தாய்வுச் சிந்தனையின் வெளிப்பாடான கேள்வியாக வருகிறது. இதன் பதில் ஒரு பின்னூட்டமாக அமையும் வாய்ப்பு இருக்கிறது.

பின்னூட்டத்தின் எதிர்வினை, உணர்வுபூர்வமாக அமைக்டிலாவின் தாக்கமாக அமையும் வாய்ப்பு இப்போது கணிசமாகக் குறைகிறது. கிட்டத்தட்ட 60 சதவீத அமைக்டிலாவின் தாக்கம் குறைவதாகச் சில ஆய்வுகள் சொல்கின்றன. இதன்பின்னும் உணர்வுபூர்வமாக நம் எதிர்வினை அமையும் வாய்ப்பு இருக்கிறதென்றால், செய்ய வேண்டியது... ஆம், நீங்கள் நினைப்பது சரி, ‘ஏன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என்ற கேள்வியை மீண்டும் தொடுப்பது. இதன் பதில் ஒரு பின்னூட்டம். மீண்டும் கேள்வி, பின்னூட்டம். ஒரு சுழற்சியில், இது போகப்போக, இறுதியில், அவர் அப்படிச் சொன்னதன் காரணம் வேறாக இருப்பதைக் காண முடியும். அல்லது, காரணமே இன்றி அவர் கத்தியதை அவரே உணரவும் வாய்ப்பு இருக்கிறது.

எல்லா உரையாடல்களும் இப்படி எம்.ஜி.ஆர். பட முடிவுபோல ‘சுபம்’ என முடிந்துவிடாது. வாக்குவாதமும், விவாதமுமாகத் தொடர வாய்ப்பு இருக்கிறது. இது எதிராளியின் அமைக்டிலாவின் ஆதிக்கத்தையும் பொறுத்தது. எனவே, பின்னூட்டத்தின் பின் நிற்கும் நிலையைச் சற்றே நிதானமாக நோக்குங்கள். எதிரே இருப்பவர் காட்டுத்தனமாக, சற்றும் தர்க்கமில்லாமல் கத்திக்கொண்டே போனால், விவாதத்தைத் தொடர வேண்டாம். ஏனெனில், தேவையற்ற விவாதத்தில் வெற்றிபெற்றவர் என எவருமில்லை.

மற்றொன்று, நமது கேள்வி, நிதானமாகப் பகுத்தாய்ந்து, தர்க்கத்தின் வழியாக வரும் பரிமாற்றமாக வெளிப்படுகிறது. இப்படிக் கேட்பதற்கு மூளையின் Pre frontal cortex வேலை செய்கிறது. இது, தர்க்கத்தின் இயங்குதளம். இதன்மூலம் வரும் பரிமாற்றங்கள், நம்மை உணர்ச்சியில் பொங்காமல் அமைதியாக நடந்துகொள்ளவைக்கும். எனவே, நாம் பிறரது சொற்களால், நடத்தையால் தூண்டப்பட்டாலும், நிதானம் இழக்காமல் செயல்படும் வாய்ப்பு அதிகம். ஒன்றும் பெரிதாகச் செய்துவிட முடியாவிட்டாலும், குறைந்தபட்சம், அநாவசியமான சொற்களைப் பேசவோ, நடந்துகொள்ளவோ மாட்டோம். அந்த அளவுக்குப் பாதிப்பு தவிர்க்கப்படும்.

பின்னூட்டங்களின் ஆற்றலைப் புரிந்துகொள்ள, நம்மைப் பற்றிய சுயஉணர்வு நிலை அவசியம். ‘நான் ஒரு பின்னூட்டத்தை எதிர்பார்க்கிறேன்’ என்ற நினைப்பே, நமது அமைக்டிலாவை சற்றே அழுந்தச் செய்துவிடும். நிதானத்துடன் நமது நிலைப்பாடு இருக்கும்போது, எதிர்வினைகள் தர்க்கரீதியில், கட்டுப்பாடான உணர்வுடன் வெளீப்படுகிறது. நேராக யோசிப்பதன் ஒரு முக்கிய நிலை இது.

இது மற்றொரு கேள்வியைக் கொண்டுவருகிறது. நமது மூளையின் கார்டெக்ஸின் முன் பகுதி எப்போதுமே, தர்க்க நெறியில், பின்னூட்டத்தை உள்வாங்கிச் சரியாகச் செயல்பட, சிந்திக்கவைக்கிறதா? அமைக்டிலாவை விடுத்து, கார்டெக்ஸின் முன்பகுதி வழியாக எதிர்வினையைக் கொண்டுவரும் ஆளுமையை வளர்ப்பது சாத்தியமா? அப்படி வளர்க்க என்ன உத்தி இருக்கிறது?

இன்னும் சில எதிரிகளை அடையாளம் கண்டபின், இதுபற்றி நேராக யோசிப்போம்.

]]>
அமைக்டிலா, மூளை, பின்னூட்டம், brain, amygdala http://www.dinamani.com/junction/nera-yosi/2017/oct/28/குவியத்தின்-எதிரிகள்-2-பின்னூட்டமற்ற-போக்கு-2796909.html
2792340 ஜங்ஷன் நேரா யோசி குவியத்தின் எதிரிகள்: 1. புகார் சுதாகர் கஸ்தூரி. Saturday, October 21, 2017 12:00 AM +0530  

‘‘போன வாரம் இடைவிடாம 16 மணி நேரம் வேலை பாத்திருக்கேன். இன்னிக்கு பாஸ் ‘வேலை இன்னும் முடியலை’ன்னு திட்டறாரு. ஷில்ப்பாகிட்ட புது ப்ராஜெக்ட் கொடுக்கறவனுக்கு, அட்லான்டா ப்ராஜெக்டை முடிச்சுக்கொடுத்தவ யாருன்னு தெரியலையா? கொஞ்சம் வெள்ளையா இருந்தா போதும், வழிவானுங்க” - இவை சகஜமாக ஒரு மென்பொருள் கம்பெனியின் காபி டேபிளில் பேசப்படும் சொற்கள்.

சிலவற்றில் உண்மை இருக்கக்கூடும். ஆனால், மனிதவளத் துறையில் கேட்டால் லேசாகச் சிரிப்பார்கள். அவர்களில் பலருக்குத் தெரிந்த ஒரு சொற்றொடர், “அனைவரும், தன்னைத் தவிர மற்ற யாரும் கம்பெனிக்குத் தேவையில்லாதவர்கள் என்று கருதுகிறார்கள்” (Everyone thinks the other person is a white elephant).

“நான் பல தியாகங்கள் செய்கிறேன். ஆனால், மற்றவர்கள் ஒன்றும் செய்யாது முன்னேறிச் செல்கின்றனர்”.

இதனை Self evaluation error என்கிறார் தோப்லி என்ற அறிஞர். நம் திறமை குறித்த சுயஉறுதி அவசியம். ஆனால், மேலே சொன்னது சரியான காரணங்கள் இல்லாத, வெறும் தற்புகழ்ச்சி சிந்தனைகளே. சுயஉறுதியின் வளர்ச்சி, வலி நிறைந்த பாதைகளில் செல்லத் திடம் கொள்வதிலும், வலிகளைத் தாங்கி, உறுதியுடன் மேலே செல்வதிலும் இருக்கிறது. ஆனால், தற்புகழ்ச்சி சிந்தனை என்பது, சிறு சிறு வெற்றிகளில் அதிகமாகத் தன்னைப் பாராட்டிக்கொள்வதில் வரும் களிப்பு. அது தரும் எதிர்பார்ப்புகள் தோல்வி அடையும் நேரத்தில், அதிர்ச்சியும் கோபமும் விரக்தியும் ஒருங்கே பொங்குகின்றன. இதன் வெளிப்பாடு - புகார்.

மிக நிதானமாக, நமது உணர்ச்சிகளை அகற்றி, நாம் என்ன நினைக்கிறோம் என்பதை எழுதிவிட்டு, சில மணி நேரம் கழித்து வாசித்துப் பார்த்தால், பல கோணங்களில் சிந்தை புறப்படும். அதில் உணர்வற்ற, தர்க்கரீதியான சிந்தனையை, சுயஉணர்வோடு பிடித்து அதில் சிந்திக்க வேண்டும். இந்தச் சிந்தனைக்கு குவியம் மட்டுமல்ல, உணர்வுக் குப்பைகளை அகற்றும், சுயஉணர்வும் அவசியம்.

நண்பர்களிடம் ஆற்றாமையைச் சொல்லிப் புலம்பும்போது, புகார்களே மிஞ்சி இருப்பதைப் பார்க்கலாம். அதில் இயலாமை, கோபம், பொறாமை போன்றவை முன் நிற்கும். புகார் செய்யும் முன், ஒருமுறை ‘‘இதைச் சொல்லத்தான் வேண்டுமா?” என்று நினைப்பது நல்லது. என்ன சொல்கிறோம் என்பது மட்டுமல்ல, யாரிடம் சொல்கிறோம் என்பதும் முக்கியம். ‘இவனிடம், இதனைச் சொல்வதால் என்ன பயன்?’ என்ற ஒரு கேள்வி போதும். புகார்கள் சொல்வது பெருமளவில் நின்றுவிடும்.

‘என் மனக்குறையைப் பிறரிடம் பகிர்ந்துகொள்ளக் கூடாதா?’ என்று கேட்கலாம். தாராளமாகச் செய்யலாம். மேலே சொன்ன அந்த ஒரே கேள்வியை நம்மிடம் கேட்டுக்கொண்டு, அதற்குச் சாதகமான பதில் என்றால், குறையைப் பகிர்வதில் தவறே இல்லை. இதனால்தான், நிபுணர்களிடம் கவுன்சிலிங் செல்வது அவசியம். வீட்டில், பெரியவர்களிடம் குறைகளைச் சொல்வது நல்ல பழக்கம். அவர்களால் உங்களது தொழில்ரீதியான புகார்களுக்குப் பதில் சொல்ல முடியாததாக இருக்கலாம். நம்முடைய பெரும்பாலான புகார்கள் மனித உறவுகள் சார்ந்தவையே. அதனால், அவற்றை அவர்களால் தெளிவாக அடையாளம் கண்டு ஒரு தீர்வை, அல்லது தீர்வுக்கான வழிமுறையை நிச்சயம் சொல்லமுடியும்.

புகார்களில் 90 சதவீதம் உண்மை இல்லை. ஏனெனில், புகார்களுக்கு ஒரு நிகழ்வு என்பது சாக்கு மட்டுமே. அதன்பின் நிற்பது மனத்தின் விகார எண்ணங்களே. புகார் செய்யும்போது, மனது நாம் சொல்வதை நம்புகிறது. மீண்டும் மீண்டும் அதுபோன்ற நிகழ்வுகளில்தான் நம்பியதைப் பொருத்திப் பார்க்கிறது. அது கொஞ்சம்போல உண்மையாக இருக்கும் என்று தோன்றினாலும் போதும்; தன் நம்பிக்கையை உறுதிப்படுத்திக்கொள்கிறது. “அந்த ஆளு ஷில்பாவோட சிரிச்சி சிரிச்சிப் பேசும்போதே நினைச்சேன்டி. இது இப்படித்தான் வந்து முடியும்னு. அவளுக்கும் வெக்கம் இருக்கா பாரு” - இறுக்கமடைந்த மனம், மென்மேலும் புகார்களைச் சொல்லவைக்கிறது.

இந்த, புகார் – சிந்தனை – புகார் என்ற விஷச் சுழற்சியை அறுத்துவிடுவது எளிதல்ல.

தவறான பாதையில் செல்லும் வண்டி, மிக விரைவாகச் செல்வதால் மட்டும் இலக்கை அடைந்துவிட முடியாது.

நான் நன்கு ஓடுகிறேன் என்று மட்டும் சிந்தித்துவிட்டால், குழப்பமே மிஞ்சும். எங்கே ஓடுகிறேன் என்ற கேள்வி முதலிலும், எப்படி ஓடுகிறேன் என்பது இரண்டாவதாகவும் இருக்க வேண்டும்.

நேரத்தில் முடித்துக்கொடுக்க வேண்டிய ஒரு வேலையை எடுத்துக்கொள்வோம். வேலையில் முக்கியமானது, உற்பத்தித் திறன் (productivity) மற்றும் தரம் (quality). இரு நாட்களுக்குள் செய்ய வேண்டிய ஒன்றை நான்கு நாட்களுக்கு இழுத்தடித்துச் செய்வதிலும், இரு நாட்களுக்குள் செய்துகொடுத்த பணியில் இன்னும் இரு நாட்கள் தவறுகளைச் சரிசெய்ய வைப்பதும் கம்பெனிகளுக்கு உதறல் கொடுக்கும்.

‘நான் நல்லாத்தான் வேலை செய்கிறேன், செய்வேன்’ என்ற சுயஅனுமானத்தைவிட, ‘இந்த வேலைக்கு எது தேவை, எப்போது தேவை’ என்பது குறித்த தெளிவு நம்மிடம் இருக்கிறதா? என்று கேட்டுக்கொள்வது பொருத்தமாக இருக்கும்.

இதற்கு சுயஉணர்வு அவசியம். மனக் குவியத்தின் ஒரு அங்கமாக சுயஉணர்வைச் சொல்லலாம். சுயஉணர்வும், வெளி நிகழ்வுகளைத் தெளிவாக அறிதலும்; புகார்களை மட்டுப்படுத்துவது மட்டுமல்ல, தெளிவாகச் சிந்திக்கவும் உதவும். இதற்குப் பின்னூட்டம் என்பது கைகொடுக்கிறது.

(தொடரும்)

]]>
சுய உணர்வு, சுய மதிப்பு, சுய உறுதி, அலுவலகம், முன்னேற்றம், வேலை, job, office, self evaluation, project http://www.dinamani.com/junction/nera-yosi/2017/oct/21/குவியத்தின்-எதிரிகள்-1-புகார்-2792340.html
2789719 ஜங்ஷன் நேரா யோசி நேரா யோசி சுதாகர் கஸ்தூரி. Saturday, October 14, 2017 12:00 AM +0530  

வெளியே வெயில் கொளுத்திக்கொண்டிருந்தது. வெப்பநிலை முப்பத்திரண்டு டிகிரி செல்சியஸ் என்றும், புழுக்கம் 75 சதவீதமென்றும் நிலவிய கொடுமையான கோடை நாள் அது. கருத்தரங்கு அறையின் கதவைத் திறந்துகொண்டு வந்த பெண்மணி, அங்கு இருந்த மூன்று பேருக்கும், சூடான காபியை மேசையில் சத்தமெழாமல் வைத்துவிட்டு அகன்றாள். மூவரும் அவள் வந்தததைக்கூடக் கவனிக்காமல், வியர்வை வழிய, தங்கள் முன்னே இருந்த திரையில் ஓடிக்கொண்டிருந்த எண்களையும், அவற்றின் நிறத்தையும் உன்னிப்பாகக் கவனித்து, தங்கள் குறிப்பேடுகளில் பென்ஸிலால் எழுதிக்கொண்டிருந்தார்கள். ஏஸி நின்றுபோயிருந்தது.

மும்பையின் பவாய் பகுதியில், பிரம்மாண்டமான அலுவலகக் கட்டடம் ஒன்றின் ஏழாவது மாடியில் அமைந்திருந்த அந்தப் பன்னாட்டு நிறுவனத்தில் மின்சாரம் இல்லாமல் இல்லை. அந்தக் கருத்தரங்கு அறை தவிர, அனைத்து அறைகளிலும், தங்குதடையின்றி ஏ.ஸி. ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

இந்தியா தவிர பல நாடுகளிலும் தங்கள் இயக்கத்தைக் கொண்ட அந்நிறுவனத்தில் வேலைக்குச் சேருவது என்பது குதிரைக் கொம்பு. பிற கல்லூரிகளில் வேலைக்கு ஆளெடுக்க வரும் கம்பெனிகள் மூன்றரை லட்சம் என வருட ஊதியம் பேசும்போது, இவர்கள் இருபத்தைந்து லட்சம் என்பார்கள். ப்ரோக்ராமிங் அறிவும், மிகச் சிறந்த தன்னாளுமையும் அவர்களுக்குத் தலையாயத் தேவைகள்.

“எங்கள் நிறுவனத்தின் முக்கியப் பிரிவுகளில் முதலீட்டு வங்கி முதன்மையானது. கொலம்பியாவில் பருவத்துக்கு முந்தி மழை பெய்தது என்று செய்தி வந்தால், நீங்கள் பார்க்காமல் போய்விடலாம். ஆனால் நாங்கள் நகம் கடித்து நிற்போம். காபிக் கொட்டைகள் தகுந்த அளவு பயிராகாது போனால், உலகச் சந்தையில் காபியின் விலை கிடுகிடுவென ஏறும். அதில் பணத்தை முடக்கிவைத்திருக்கும் எங்களுக்குப் பல மில்லியன்கள் நஷ்டப்படும். இதனைச் சரிகட்ட எங்கு முதலீடு செய்திருக்கிறோம் என்று பார்க்க வேண்டும். கரீபியன் நாடுகளில் கரும்பு அமோக விளைச்சல் என்றால், அங்கு உடனே தாவ வேண்டும். பல மில்லியன்களை நொடிக்கு நொடி கவனித்து வர வேண்டிய அழுத்தமான பணி அது” என்றார் அதில் பணி செய்யும் ஈஸ்வரன்.

‘‘ப்ரோக்ராமிங் அறிவும், தருக்கமும் உள்ள இளைஞர்களை எடுத்து, தகவல்களையும், புள்ளிவிவரங்களையும் அறிந்து, அதில் மறைந்திருக்கும் செய்தியைப் பாலில் இருந்து நெய் எடுப்பதைப்போல எடுக்கப் பயிற்சி கொடுக்கிறோம். இந்த இளைஞர்கள்தாம் எங்கள் எதிர்கால ஆளுமைகள். இதற்குப் போதிய மனக்குவியமும், மன ஆளுமையும் இருக்கிறதா என்று முதலிலேயே சோதித்துவிடுகிறோம்” என்றார், மனிதவளப் பிரிவின் தலைவர் ஜூலியா டிசொஸா.

அந்த வருடம், மூன்று பேர் மட்டுமே கடைசிச் சுற்றுக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்கள். கருத்தரங்கில் தனித்தனியே கணினிகள் கொடுக்கப்பட்டு, திரையில் ஒருவருக்கு, காபிக்கொட்டையின் விலை நொடிக்கு நொடி மாறி வருவதையும், மற்றொருவருக்கு சர்க்கரையின் விலை உலகச் சந்தையில் மாறி வருவதைக் காட்டுகிறார்கள். மூன்றாமவருக்குக் கச்சா எண்ணெய். மூவருக்கும் சில செய்திகள் திரையின் கீழே ஓடிக்கொண்டிருக்கின்றன. ‘சிரியா மீது ரஷ்யா போர் தொடுக்கிறது. ஃபிஜித் தீவில் தொழிலாளர்கள் போராட்டம்’ – இது, கச்சா எண்ணெய் கவனிப்பவரின் திரையில் ஓடுகிறது. காபி கவனிப்பவரின் திரையில் ஓடிய செய்தி – ‘உலகளவில் கச்சா எண்ணெய் விலை சரிவைச் சரிகட்ட, ஒபெக் நாடுகளின் கூட்டமைப்பின் அறிக்கை நாளை வெளிவருகிறது’.

மூன்றரைக்குத் திரை அணைந்துபோக, அடுத்த கட்டத்துக்கு அவர்கள் காத்திருக்கிறார்கள். நான்கு மணி வரை அழைப்பு வராத நிலையில், அவர்கள் தங்களுக்குள் பேசத் தொடங்குகிறார்கள். இதனை, ஒரு சி.சி.டிவியில் சில சீனியர் மேனேஜர்கள் உன்னிப்பாகக் கவனிக்கிறார்கள்..

நாலரை மணியளவில், அவர்களது தனிப்பட்ட இன்டர்வியூ முடிகிறது. அன்று இரவே முடிவுகள் அறிவிக்கப்படுகின்றன. காபி விலையைக் கவனித்தவர் தேர்ச்சிபெறவில்லை. சர்க்கரையைக் கவனித்தவர் அடுத்த நிலைக்குத் தேறுகிறார். கச்சா எண்ணெய் விலையைக் கவனித்த பெண்ணை அழைத்து “நீ இதில் இப்போது தேர்ச்சி பெறவில்லை; ஆனால், மென்பொருள் சோதனை செய்யும் பிரிவில் வேலை இருக்கிறது” என்கிறார்கள். அப்பெண் மறுத்து, இது என் தகுதிக்குச் சரியான வேலையில்லை, மன்னிக்கவும் என்று போய்விடுகிறார்.

சரி, மனக்குவியம் என்பதற்கும் இந்த நேர்முகத் தேர்வுக்கும் என்ன தொடர்பு?

ஒரு வேலையைச் செய் என்று ஆணை வரும்போது, மூளை இரு வேலைகளைச் செய்கிறது. தனக்குப் பிடிக்காத, தேவையில்லாதது எனக் கருதுவதைக் கவனத்திலிருந்து விலக்கிவைக்கிறது. உணர்ச்சியுடன்கூடிய நிலையில் “இதனைக் கவனி” என்று அட்ரீனலின், நார் எபினெஃப்ரின் போன்ற ஹார்மோன்களைத் தூண்டிக்கொண்டு, பதற்றத்துடன் தனக்கு இட்ட வேலையைக் கவனிக்க எத்தனிக்கிறது. காபி விலையைப் பார்ப்பவர், கீழே ஓடிய கச்சா எண்ணெய் பற்றிய செய்தியைக் கவனிப்பதில்லை. அவர் கண்ணில் படுகிறது, ஆனால் கவனத்தில் செல்வதில்லை.

கவனம் என்பது மனக்குவியத்திலிருந்து வேறுபட்டது. Focus என்பது, கவனம் போன்ற பல கட்டங்களைத் தன்னுள் கொண்டது. கவனம் சிதறுதல் ஒரு கீழ்ப்படி நிலை.

வாழ்வில் ஒவ்வொரு படியிலும் கவனம் தேவை. அதே நேரத்தில், மேலதிகத் தகவல்களை நாம் அறிய வேண்டுமென்பதும் ஒரு முரண். ‘கண்டது கற்கப் பண்டிதனாவான்’ என்ற அதே மூத்தோர் சொன்ன மொழிதான், “பலமரம் கண்ட தச்சன், ஒரு மரமும் வெட்டான்”. இதில் எது சரி? இரண்டும் சரிதான். எப்போது யாருக்கு, எது தேவைப்படும் என்ற தேர்ந்தெடுத்தலில் நம் அறிவும் முதிர்வும் இருக்கிறது.

குவியம் என்பதையும், கவனம் என்பதையும் நாம் குழப்பிக்கொண்டுவிடுகிறோம். 19 இன்ஞ் திரையில், கீழே ஓடிக்கொண்டிருக்கும் செய்தி அவர்கள் கண்ணில் படாமலோ, அவர்கள் நினைவில் தேங்காமலோ இல்லை. அதிகப்படித் தகவலை, வேண்டாத ஒன்றென்றால், மூளை தனது உள்ளறைகளில் சேமித்து வைப்பதில்லை. அது மிஞ்சிப்போனால் இரண்டு மணி நேரம் நினைவில் இருக்கும். இந்தக் கவனம் குவியத்தின் வெளிப்பாடு. எந்த அளவுக்குக் குவியம் செறிவடைகிறதோ, அந்த அளவுக்குக் கவனம் பலப்படும்.

ஃபிஜியில் தொழிலாளர் போராட்டம் என்பதைப் பார்த்த இளைஞன் அதனைத் தெரிவித்திருந்தால், சர்க்கரை விலையைக் கவனித்தவன், உள்ளே வாங்கியிருக்க முடியும். அவனது விலை அவதானிப்பு மாறியிருக்கும். இதுபோலவே, கச்சா எண்ணெய் கதையும். தங்களுக்குள் அவர்கள் ரிலாக்ஸாக பேசிக்கொண்டிருக்கையில், தேவையான தகவல்களைத் தங்கள் குழுவுக்குத் தந்து உதவுகிற மனப்பாங்கு இருக்கிறதா என்பதைக் கவனிக்கிறார்கள். ஒருவர் கவனத்தில் இருந்து ஆவியாகிப்போகிற செய்தி, மற்றவருக்கு உதவக்கூடும். இந்தப் பரந்த மனப்பாங்கு தன்னாளுமைத் திறத்தின் ஓர் அங்கம். தன் எல்லைகளை அறிந்துகொண்டு, பிறரிடம் தனக்கு வேண்டிய தகவலைப் பெறுகிற பண்டமாற்று வித்தையைத் தன்னகத்தே கொண்டவர்கள் எந்தப் பணிக்கும் தேவையானவர்கள். இதனைப் பயிற்சி மூலம் கொண்டுவர, கம்பெனிகள் பெரும்பாடு படவேண்டி இருக்கும்.

தன் விருப்பம், தேவைகளை அறிந்து நிற்பவர்களால் மட்டுமே தகவல்களை அலசித் தேக்கி, பிறருக்கு அளித்து முன்னேற முடியும். அந்தப் பன்னாட்டு நிறுவனம், மூன்று பேருக்கு அந்த ஒருநாள் செலவிட்ட தொகை எவ்வளவு தெரியுமா? மூச்சைப் பிடித்துக்கொள்ளுங்கள்… இரண்டு லட்சம். இத்தனைக்கும் ஏஸி ஓடவில்லை.

இந்த இரண்டு லட்சம், பல கோடிகளை சம்பாதிக்கவோ, இழக்கவோ செய்துவிடும் என்பதால், அதனைச் செலவாகக் கருதாமல், முதலீடாக அந்நிறுவனத்தின் மனிதவளத் துறை கருதுகிறது.

நாம் நல்ல வேலைக்குச் சேர்வதென்பதும், தொழிலில் வளர்வதும் புத்திசாலித்தனமாகப் பேசிவிடுவதிலோ, நம் எடுத்திருக்கும் மதிப்பெண்களிலோ மட்டுமல்ல; நமது ஒழுங்கில், சில விஷயங்களில் தனித்துக் காணப்படும் குவியம், கவனம், சுயக் கட்டுப்பாடுகளிலும் இருக்கிறது.

இவ்வளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த மனக்குவியம், கவனம், ஒழுங்கு பற்றி மேலே பார்க்கும் முன், மனக்குவியத்தின் சில எதிரிகளைப் பார்த்துவிடுவோம்.

(தொடரும்)

]]>
யோசனை, நேர்முகத் தேர்வு, இன்டர்வியூ, வேலை, அலுவலகம், interview, job, office, company, skills http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/13/w600X390/Interview.jpg http://www.dinamani.com/junction/nera-yosi/2017/oct/14/நேரா-யோசி-2789719.html