Dinamani - தாய் தெய்வங்கள் - http://www.dinamani.com/tholliyalmani/thaai-deivangal/ http://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 2789110 தொல்லியல்மணி தாய் தெய்வங்கள் சமண சமய பெண் தெய்வங்கள் (தொடர்ச்சி) - 2 ச. செல்வராஜ். Friday, October 13, 2017 12:00 AM +0530  

தமிழகத்தில் சிறப்புடன் வணங்கப்பட்ட இயக்கியம்மன்கள்

தமிழகத்தில் போற்றி வழிபட்ட இயக்கியர்கள் ஒரு சிலரே. அவர்களில் சக்கரதாரிணி, அம்பிகா, பத்மாவதி, சித்தாக்கியா, ஜீவாலாமாலினி போன்ற இயக்கியர்களைக் குறிப்பிட்டுச் சொல்லலாம். இவர்களது சிற்பங்களே பல இடங்களில் தமிழகத்தில் உள்ள சமணத் தலங்களில் காணமுடிகிறது.*1. அத்தகைய இயக்கியம்மன்களைப் பற்றி காண்போம்.

பத்மாவதி

இயக்கியம்மன் - பத்மாவதி

23-வது தீர்த்தங்கரர் – பார்சுவநாதார்; இயக்கன் - தர்னேந்திரன், இயக்கியம்மன் - பத்மாவதி

சமண சமயத்தில் 23-வது தீர்த்தங்கரராகத் திகழ்ந்தவர் பார்சுவநாதர். இவர், முக்குடையின் கீழ் அமர்ந்த நிலையிலும் நின்ற நிலையிலும் சிற்பங்களாக வடிக்கப்பட்டுள்ளார். முக்குடைக்குக் கீழ் ஏழு தலைகளைக் கொண்ட நாகம் இவருக்கு அரணாகக் காட்டப்படுகிறது. எனவே, இவரை பார்சுவநாதர் என்று கூறுவர். இவரது பாதுகாவலர்களாகவும், அவர்களின் சாசனா தெய்வமாகவும் விளங்கியவர்கள் பத்மாவதி இயக்கியம்மனும், இயக்கன் தர்னேந்திரனும் ஆவர். சிற்பங்களில் பத்மாவதி இயக்கியம்மன் சற்று ஒய்யாரமாக அமர்ந்த நிலையில் தனது வலது காலை சற்று தூக்கி அமர்ந்துள்ள நிலையில் வடிக்கப்பட்டுள்ளது. தனது வலது கையை அபய முத்திரையுடன், தூக்கிய தனது இடது காலின் மேல் வைத்த நிலையில் காணப்படுகிறது.

இச்சிற்பம், வேலூர் மாவட்டம் காட்பாடி அருகே அமைந்துள்ள வள்ளிமலையில் காணப்பட்ட சமண பெண் தெய்வமாகிய பத்மாவதி இயக்கியம்மன் ஆகும். வள்ளிமலை ஒரு சமணத் தலமாக விளங்கிய ஒன்று. இங்கு குடவரைச் சிற்பங்களும் உள்ளன. இதன் காலம் பொ.ஆ. 9-ம் நூற்றாண்டு என்பர். கழுகு மலையிலும் பத்மாவதி சிற்பம் ஒன்று காணப்படுகிறது. அமர்ந்த நிலையில், நான்கு கரங்களுடன் பாறையில் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. பத்மாவதி வழிபாடு பொ.ஆ.18-ம் நூற்றாண்டு வரை காணப்படுகின்றது.

தாமரை மலரில் வீற்றிருக்கும் பத்மாவதி நான்கு கரங்களுடனும் காட்டப்படுகின்றாள். தனது கைகளில் பாசமும், அங்குசமும், அக்கமாலையும், மற்ற கரங்களில் தாமரை மலரும் ஏந்திய நிலையில் உள்ளது. பெரும்பாலும் பத்மாவதி இயக்கி, பார்சுவநாதரின் இடப்பக்கம் நின்ற நிலையில் வச்சிரக் குடையைப் பிடித்துக் காப்பதுபோல வடிக்கப்பட்டுள்ளாள். இவளது தலை மீது ஏழு தலை நாகம் குடை போன்று படமெடுத்து நிற்பது போன்று காட்டப்பட்டிருக்கிறது. நாக வழிபாட்டோடு தொடர்புடைய இவள், பார்சுவநாதரின் இயக்கன் தர்னேந்திரனின் மனைவியாகத் திகழ்ந்தவள்.

பார்சுவநாதர் அடர்ந்த காட்டில் நின்றுகொண்டு தவம் மேற்கொண்டார். அவரது தவத்தைக் கலைக்க, அவரது எதிரியாகிய சம்பரதேவன் கல்லையும் ஆயுதங்களையும் அவர் மீது வீசினான். பார்சுவநாதருக்கு ஏற்பட்ட இந்த இன்னலை, அவரது இயக்கனான தர்னேந்திரன் அரவக் குடைக்கும், பார்சுவநாதருக்கும் எவ்வித இடையூறும் ஏற்படா வண்ணம், தனது ஆயிரம் முடியுள்ள அரவின் தலையால் பாதுகாத்தான். அதுசமயம், அவரது மனைவியாகிய பத்மாவதி, தர்னேந்திரனின் அரவக் குடைக்கும், பார்சுவநாதருக்கும் தீங்கு நேரா வண்ணம், அரவக் குடைக்கு மேலே வச்சிரக் குடையைக் கவிழ்த்துப் பிடித்துப் பாதுகாத்தாள் என்று ஸ்ரீபுராணம் தெளிவாக எடுத்துக்கூறுகிறது.

அம்பிகா இயக்கியம்மன்

அம்பிகா இயக்கியம்மன் சமண சமயத்தில் ஒரு சிறப்பான இடத்தைப் பெற்றவள். இவள் பெரும்பாலான சமணத் தலங்களில் வழிபட்டு வந்துள்ளாள். இவளை கூஸ்மண்டினி, அமரா என்ற வேறு பெயர்களிலும் குறிப்பிடுவர். இரண்டு மற்றும் நான்கு கரங்களுடன் படைக்கப்படுவாள். கைகளில் மாங்கனிகள், பாசம், குழந்தை ஆகியவற்றுடன் காணப்படுவாள். இவரது வாகனம் சிம்மம் அகும். ஸ்ரீபுராணத்தில் இவர்களது வரலாறு மிகவும் தெளிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. தென்னிந்தியா முழுவதும் மிகவும் சிறப்பான வழிபாட்டில் காணப்பட்ட இயக்கி அம்பிகாவின் சிற்பம், பதாமில் (Badami) உள்ள சமணக் குடவரைக் கோயிலில் சிறப்பான நிலையில் படைக்கப்பட்டுள்ளது. இராட்டிரகூடர் காலத்தில் எல்லோரா குடவரைக் கோயில்களிலும் சிறப்பாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது.

எல்லோரா குகைச் சிற்பம் - அம்பிகாதேவி

அம்பிகா இயக்கியின் காரணப் பெயர்கள்

இயக்கியம்மன்களிலேயே பல காரணப் பெயர்களையும், அதற்குத் தகுந்த காரணங்களையும் பெற்றவள் இந்த அம்பிகா இயக்கியே ஆவாள். இவளது பெயர்க்காரணமே ஒரு பெரிய வரலாறுபோல அமைந்துள்ளது. அம்பிகா இயக்கியின் பெயர்கள் பிங்கலம், சூடாமணி நிகண்டுகளில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. இவளுக்கு சமண சமயத்தில் குறிப்பிடும் பொதுவான இயக்கியம்மன் என்ற பெயருடன் மேலும் பல காரணப் பெயர்கள் உள்ளன. அம்பிகா, அருகனை முடிகவித்த பகவதி, மரகதவல்லி, பூகமர்நிழல்வஞ்சி, கழியாவரத்தின் மூர்த்தி தெரியல், அம்பாலிகா, பரமசுந்தரி போன்ற பெயர்களை அறியமுடிகிறது.*2.

அம்பிகா – செப்புத் திருமேனி

அருகனை முடிகவித்த பகவதி

தமிழகத்தில் காணப்பட்ட இவளது திருவுருவங்களில், தனது தலைமுடியின் முன்புறம் அமர்ந்த நிலையில் உள்ள தீர்த்தங்கரரை சுமந்து நிற்கும் நிலையில் வடிக்கப்பட்டுள்ளது. விளாத்திகுளம், செங்கனிக்குப்பம் போன்ற பல இடங்களில் காணப்பட்ட இயக்கி அம்பிகாவின் உருவங்களில், தலையிலுள்ள கரண்ட மகுடத்தின் முன்பகுதியில் சிறிய வடிவில் அர்த்தபரியங்காசனத்தில் நேமிநாதர் வீற்றிருப்பதைக் காணலாம். இவ்வாறு, தன் தலையிலேயே சுமந்து நிற்கும் நிலையைக் காட்சிப்படுத்தப்படுவதாலேயே அருகனை முடிகவித்த பகவதியம்மை என்ற பெயர் பெற்றிருத்தல் வேண்டும் எனக் கருதப்படுகிறது. இவருக்குரிய அம்பிகா என்ற பெயரை அம்பிகை, அம்பாலிகை என்று நிகண்டுகளில் குறிக்கப்படுகின்றன.

கழியாவரத்தின் மூர்த்தி தெரியல்

நேமிநாதருக்கு அணி போன்று மாலையாகத் திகழ்பவர் என்ற பொருளில் குறிப்பிடப்படுவதே கழியாவரத்தின் மூர்த்தி தெரியல் என்ற பெயர் உணர்த்துகிறது.

பரமசுந்தரி

பிறப்பால் உயர்ந்த தன்மையுடைய பெண்ணாக விளங்கும் பேற்றினை அம்பிகா பெற்றுள்ளதால், உயர்ந்த பேற்றினைப் பெற்றுள்ள அழகிய பெண் என்ற பொருளில் இவள் பரமசுந்தரி என அழைக்கப்பட்டாள்.

பூகமர்நிழல்வஞ்சி

இப்பெயர், இவளது வாழ்க்கையில் நடைபெற்ற ஒரு நிகழ்வின் அடிப்படையில் பெற்ற பெயர் ஆகும். இயக்கி அம்பிகா மானிட வாழ்க்கை நடத்தும்பொழுது, தனது கணவனால் வீட்டை விட்டுத் துரத்தப்பட்டாள். அச்சமயம் அவள் முன் தெய்வக் கருணையால் கற்பகவிருட்சம் ஒன்று தோன்றி, அவளுக்கு வேண்டியவற்றையெல்லாம் அளித்து உதவியது. அக்கற்பக மரத்தின் நிழலில் கவலையின்றித் தங்கியிருந்ததால், இவள் பூகமர்நிழல்வஞ்சி என்ற பெயரைப் பெற்றிருத்தல் வேண்டும். மரகதவல்லி என்பது இவளது நிறத்தினால் பெற்ற பெயராகத் தெரியவருகிறது.

தமிழகத்தில் பல இடங்களில் அம்பிகாவின் உருவங்கள் கிடைத்துள்ளன. சில இடங்களில், குறிப்பாக ஆறகளூர் (சேலம் மாவட்டம்) போன்ற இடங்களில் செப்புப் படிமங்களாகவும் கிடைக்கப் பெற்றுள்ளன. இவை, காலத்தால் பொ.ஆ. 10-ம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்தவை. விளாத்திகுளம், பள்ளன்கோயில், செங்கனிக்குப்பம் போன்ற இடங்களில் காணப்பட்டவை, காலத்தால் பொ.ஆ.13-14-ம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்தவை. சித்தாமூர், சிதறாள், அனந்தமங்கலம், கழுகுமலை, ஆனைமலை போன்ற இடங்களில் காணப்படும் அம்பிகை இயக்கியின் உருவங்கள் மிகக் குறைந்த வித்தியாசங்களுடன் தோற்றமளிப்பவை.

இவை அனைத்தும் ஒரே உருவ அமைதியைக் கொண்டவையாக, அவளது வாழ்வை சித்தரிக்கும் வகையில் வடிக்கப்பட்டவை. பெரும்பாலும், இயக்கி அம்பிகையின் திருவுருவத்தில் அவளது குழந்தைகளும் அவளது சேடிப்பெண்ணும் அவளது வாகனமாகிய சிம்மமும் சேர்ந்தே காணப்படும். இயக்கி அம்பிகையின் உருவ அமைதியைக் குறித்து ஸ்ரீபுராணம் கூறும் தகவல்களையும், அவை காரைக்கால் அம்மையார் அவர்களுடன் பொருந்துவதையும் அடுத்து வரும் கட்டுரைகளில் விரிவாகக் காணலாம்.

தமிழகத்தில் அம்பிகா சிற்பங்கள் காணும் இடங்கள்

தமிழகத்தில் அம்பிகாவின் திருவுருவங்கள் பல இடங்களில் காணப்படுகின்றன. திருப்பான்மலை, சித்தாமூர், அனந்தமங்கலம், வள்ளிமலை, திருமலை, வெண்குன்றம் முதலிய இடங்களிலும், பாண்டி நாட்டில் ஆனைமலை, விளாத்திகுளம், அனுமந்தக்குடி, இளையான்குடி, சிங்கிக்குளம் முதலிய இடங்களிலும் கிடைத்துள்ளன. பிற்காலப் பாண்டியர்களும், சேதுபதிகளும் இயக்கி அம்பிகாவுக்குக் கோயில்கள் எடுப்பித்துள்ளனர். ஆறகளூர், தச்சாம்பாடி போன்ற இடங்களில் செப்புப் படிமங்களும் காணப்படுகின்றன. புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் மொசக்குடி, செம்பட்டூர் போன்ற இடங்களிலும் அம்பிகாவின் திருவுருவங்கள் காணப்படுகின்றன.*3. தாய் தெய்வ வழிபாட்டின் எச்சமாக அமையப் பெற்ற இயக்கியம்மன் வழிபாடு சிறப்புற்று திகழ்ந்துள்ளதையே இவை சுட்டுகின்றன.

மேற்குறித்தவற்றில், சித்தாமூர் அம்பிகா, நேமிநாதரின் இடப்பக்கம், பல்லவர் காலத்தில் பனைமலையில் உள்ள ஓவியத்தில் வரையப்பட்டுள்ள பார்வதி போன்று வலது காலை சிம்மத்தின் மீது ஊன்றி இடது காலை மடித்து சுவற்றில் சாய்ந்தகொண்டு ஒய்யாரமாக நிற்பதுபோலக் காட்சியளிக்கிறாள். அனந்தமங்கலத்தில் உள்ள இயக்கியின் வலக்கரம் தனது இடையில் வைத்த நிலையிலும், இடக்கரம் சேடிப்பெண்ணின் தலையின் மேல் வைத்த நிலையிலும் காணப்படுகிறது.

கழுகுமலை அம்பிகையின் உருவத்தில், வலக்கரம் சேடிப்பெண்ணின் தலையின் மீது வைத்த நிலையையும், இடக்கரத்தில் மாங்கனி ஒன்றை ஏந்திய நிலையிலும் வடிக்கப்பட்டுள்ளதைக் காணலாம். கழுகுமலை அம்பிகையின் வாகனமாகிய சிம்மம், அம்பிகாதேவியின் அருகில் கம்பீரமாக நின்றுகொண்டு, வாலை மேல்பக்கம் சுருட்டியவாறு காட்டப்பட்டுள்ளது. பிற இடங்களில், அம்பிகையின் வாகனமாகிய சிம்மம் அவளது காலடியில் அமர்ந்த சிலையில் காட்டப்பட்டிருப்பதையும் காணலாம்.

செம்பட்டூரில் காணப்படும் அம்பிகா தனித்த நிலையில் இருக்கிறாள். வலக்கரத்தில் தாமரை மலர் ஏந்தியிருக்கிறாள். இடக்கரம் அவளது இடது தொடையின் மீது உள்ளது. இடப்புறம் தோழிப்பெண்ணும், வலப்புறம் அவளது குழந்தைகளும் காட்டப்பட்டுள்ளனர். இச்சிற்பத்தை வடிவத்தவனின் கல்வெட்டும் அருகிலேயே பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. இவ்வம்பிகையை ஜெயங்கொண்ட சோழகுல மங்கல நாட்டு மூவேந்தலூர்த்தேவர் என்பவர் செய்வித்தார் என்று அக்கல்வெட்டு தெரிவிக்கின்றது. இதன் காலம் பொ.ஆ.12-ம் நூற்றாண்டாகும்.*4.

சித்தாக்கியா

இவர், 24-வது தீர்த்தங்கரராகிய மகாவீரரின் இயக்கி ஆவார். சிம்மம் இவளது வாகனமாகும். நான்கு கரங்களுடன் காணப்படும் சித்தாக்கியா உருவத்தில், மேலிருகரங்களில் புத்தகம், பாசம் முதலியவற்றை ஏந்திக் காட்சியளிப்பாள். தமிழகத்தில் இவளது திருவுருவங்கள் சமணமலை, அனந்தமங்கலம் ஆகிய இடங்களில், அமர்ந்த நிலையிலும், நின்ற நிலையிலும் காட்சியளிக்கிறாள்.

மதுரைக்கு அருகில் உள்ள சமணமலையில், இவள் அவுணனோடு போரிடும் நிலையிலுள்ள அரிய சிற்பம் தமிழகத்தில் வேறு எங்கும் காணமுடியாத அரிய சிற்பமாகும். ஆனை மேல் அமர்ந்த அவுணன், வலக்கரத்தில் வாள் ஏந்தி இடக்கரத்தில் கேடயத்தைப் பற்றிய நிலையில் இயக்கியை எதிர்கொள்ளும் காட்சியும், எதிரே சிம்மத்தின் மேல் குத்திட்டு அமர்ந்த இயக்கி, வில்லாக வளைத்து இடதுகரத்தினால் அவுணன் மீது அம்பு தொடுப்பதுபோலக் காட்டப்பட்டுள்ளது. இச்சிற்பம், மாமல்லபுரத்தில் வடிக்கப்பட்டுள்ள மகிஷாசுரமர்த்தினி சிற்பத்துக்கு ஒப்பிட்டுக் காணத் தகுந்ததாக உள்ளது. யாப்பெருங்கலவிருத்தியுரையில், அவுணனோடு போரிட்ட காட்சியையும், போரிட்ட இயக்கியைப் புகழ்ந்து கூறும் பின்வரும் பாடல் கீழ்வருமாறு குறிக்கின்றது.

 இடங்கை வெஞ்சிலை வலங்கை யாளியின் எதிர்ந்ததானையை

     இலங்கும் ஆழியின் விலங்கியோள்

 முடங்கு வாலுழை மடங்கல் மீமிசை முனிந்து சென்றுடன்

     முரண்ட ராசனை முருக்கியோள்

 வடங்கொண் மென்முலை நுடங்கு நுண்ணிடை மடந்தை சுந்தரி

     வனங்கொள் பூண்முலை மகிழ்ந்த கோன்

 தடங்கொள் தாமரை யிடங்கொள சேவடி தலைக்குவைப்பவர்

     தமக்கு வெந்துயர் தவிர்க்குமே.

சமணமலையில், இவள் சுகாசனத்தில் அமர்ந்த நிலையில், மகாவீரரின் இடதுபக்கம் சித்தாக்கியா தனித்த நிலையில் வலதுகையில் சாமரம் ஏந்திய நிலையிலும், இடதுகரத்தை தொடையின் மீது வைத்த நிலையிலும் காட்டப்பட்டுள்ளது. அனந்தமங்கலத்தில் காணப்படும் சித்தாக்கியா சிற்பத்தில், இரண்டு கரங்களுடன் மகாவீரரின் இடதுபுறத்தில் நின்ற நிலையில் காட்டப்பட்டுள்ளது.

சக்கரேஸ்வரி

சக்கரேஸ்வரி - கன்காளி

இவர், முதல் தீர்த்தங்கரரான ஆதிநாதரின் இயக்கியம்மன் ஆவார். எட்டுக் கரங்களுடன் சக்கரப் படையை ஏந்தி காட்சியளித்தமையால் சக்கரேஸ்வரி என்றும் சக்கரதாரிணி என்றும் அழைக்கப்பெற்றாள். நான்கு கரங்களுடன் சில இடங்களில் காட்சியளிக்கிறாள். இவற்றில், மேலிரு கரங்களில் சக்கரத்தையும், கீழ்கரங்களில் கொடுக்கும் நிலையில் உள்ள வரதமுத்திரையையும் கொண்டவளாவாள். இருபது கரங்களைக் கொண்டவளாகவும் படைக்கப்பட்டுள்ளாள். தமிழகத்தில், வல்லமங்கலத்தில் எடுக்கப்பட்ட செப்புப் படிமம் தற்போது புதுக்கோட்டை அரசு அருங்காட்சியகத்தில் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளது. இப்படிமத்தில், ஆதிநாதரின் இடப்புறம் சக்கரத்தைக் கையில் ஏந்திய நிலையில் சக்கரேஸ்வரியின் உருவம் காட்டப்பட்டுள்ளது. பொ.ஆ. 10-ம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்தது என்று குறிப்பர். பள்ளன்கோயிலில் நின்ற நிலையில் சக்கரத்தைக் கையில் ஏந்திய பிற்காலச் சோழர் காலத்தைச் சார்ந்த சக்கரேஸ்வரியின் உருவம் ஒன்றும் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளது. சமணக்காஞ்சியான திருப்பருத்திக்குன்றத்துக் கோவிலில், பிற்காலத்தைச் சார்ந்த ஆதிநாதருடன் சக்கரேஸ்வரியின் செப்புப் படிமம் உள்ளது.

சக்கரேஸ்வரி செப்புப் படிமம்

சென்னை அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ள சக்கரேஸ்வரி செப்புப் படிமம் மிகவும் சிறப்புக்குரியது. வந்தவாசி வட்டம், சளுக்கை கிராமத்தில் காணப்பட்ட இச் சக்கரேஸ்வரி செப்புப் படிமம், வீரகேரளபெரும்பள்ளி எனும் 11-ம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்த சமணக் கோயிலுக்குச் சார்ந்ததாகும். நான்கு கரங்களுடன் அர்த்தபத்மாசனத்தில் தாமரை மலரின் மீது அமர்ந்த நிலை.

அவரது தலையை கரண்ட மகுடமும், சிரச்சக்கரமும் அலங்கரிக்கின்றன. காதணிகளுடனும், கழுத்தணிகளுடனும், வளையல்களுடனும் அழகுடன் காட்சியளிக்கிறாள். இவளது மார்பில் கூச்சுபந்தம், அதாவது மார்புக்கச்சையும் காட்டப்பட்டுள்ளது. மேலிரண்டு கரங்களில் சக்கரங்களும், கீழிரண்டு கரங்களில் ஒன்றில் தாமரை மொட்டும், மற்றொன்றில் பழமும் ஏந்தியுள்ளவாறு காட்சி தருகிறாள். சக்கரேஸ்வரி சங்கு சக்கரத்துடன் உள்ளதுபோல, சமண சமயத்து இயக்கிகள் வடிக்கப்பட்டுள்ளனர்.*5

ஜீனவானி

சளுக்கை கிராமம் (வந்தவாசி வட்டம்) அமைந்த ஜீனாலயத்தில் காணப்பட்ட செப்புப் படிமம் இந்த ஜீனவானி. இதைக் காணும்போது, இந்து மக்கள் வழிபடும் தேவி சரஸ்வதி போன்றே தோன்றுகிறது. அர்த்தபத்மாசனத்தில் தாமரை மலரின் மீது அமர்ந்த நிலையில் காணப்படும் இத்தேவி, சமணர்கள் வழிபட்ட சரஸ்வதியாகும். எனவேதான், இவள் ஜீனவானி என்று அழைக்கப்படுகின்றாள். இங்கு இவள் நான்கு கரங்களுடன் காட்சியளிக்கிறாள். மேலிரண்டு கரங்களில் முத்துமாலையும், பாசமும் காணப்படுகிறது. கீழிரண்டு கரங்களில் பனை ஓலைச்சுவடியும், கமண்டலமும் கொண்டுள்ளாள். தலையலங்காரமாக தலையை வாரி அழகிய வடிவில் கட்டப்பட்டு, கேசபந்தமும் சிரசக்கரமும் போடப்பட்டுள்ளன. காதணிகளும், கழுத்தணிகளும், முப்புரிநூலும், கேயூரமும் காட்டப்பட்டுள்ளன. கீழ்வரை ஆடை காட்டப்பட்டு அலங்காரம் செய்யப்பட்டுள்ளது.*6

ஜீனவானி

பிரம்மாவின் துணைவியாகிய சரஸ்வதி போன்று இத்தெய்வமும் சமணர்களால் வழிபட்ட கல்விக் கடவுளாகும் என்று முன்னர் குறிப்பிடப்பட்டது. அனைத்து சமயங்களும் வழியுறுத்துவது என்னவெனில், இறைவன் ஒருவனே நம்மை இயக்குகின்றான். அவர்களுக்கு வழித்துணையாக நிற்பவர்கள் பெண் தெய்வங்கள் என்ற கருத்தின் அடிப்படையிலேயே இங்கும் எடுத்துக் கூறப்படுகிறது என்பதை நன்கு அறியமுடியும். வழிபடும் தெய்வம் ஒன்றே; சமயங்களும் இடங்களும் வேறுபடுகின்றன. ஆனால், உள்கருத்துகள் சிறதளவும் மாற்றம் பெறவில்லை என்பதே உண்மையாகிறது.

ஜீவாலாமாலினி

சந்திரபிரபா எனும் எட்டாவது தீர்த்தங்கரரின் இயக்கி ஜீவாலாமாலினி ஆவார். ஜீவாலா மகுடம் அணிந்துள்ளதால், இவள் ஜீவாலாமாலினி என்று அழைக்கப்பட்டாள். இவளுக்கு பிருகுடி என்ற வேறு பெயரும் உண்டு. சிற்பங்களில் நான்கு கரங்களிலிருந்து எட்டு கரங்கள் வரை பெற்று விளங்குவாள். இவளது கரங்களில் சக்கரம், அம்பு, வில், கத்தி, கேடயம், பாசம், திரிசூலம் முதலியவற்றைக் கொண்டு திகழ்வாள். இவளது வாகனம் எருமை. அரகண்டநல்லூரில் அதாவது, பென்னையாற்றங்கரையின் வடபகுதியில் பொன்னியம்மன் என்ற பெயரில் ஜீவாலாமாலினிக்கு ஒரு கோயில் உள்ளது.

வந்தவாசி வட்டத்தில் அமைந்துள்ள பொன்னூரில் ஜீவாலாமாலினிக்கு செப்புப் படிமம் ஒன்று உள்ளதை கல்வெட்டு ஒன்று தெரிவிக்கிறது. ஈரோடு மாவட்டம் விஜயமங்கலத்தில் அமைந்துள்ள ஜீனாலயத்தில், ஜீவாலாமாலினிக்கு என ஒரு சிறு ஆலயம் உள்ளது. பொன்னூர் ஆதிநாதர் ஆலயத்தில் காணப்படும் ஜீவாலாமாலினி செப்புப் படிமத்தில், வலதுபக்கக் கரங்களில் சக்கரம், அபயமுத்திரை, கதை, ஈட்டியும், இடதுகரங்களில் சங்கு, கேடயம், கபாலம், புத்தகத்தையும் கொண்டு திகழ்கிறது.*7

தமிழகத்தில் காணப்படும் இயக்கியம்மன் திருவுருவங்கள் உருவாக்கம் பெறுவதற்குத் தமிழகத்துக்கு வெளியே இருந்து பெறப்பட்ட கலை மரபுகளும், பழமையான சிற்பங்களுமே உறுதுணையாக நின்றுள்ளன. வடஇந்தியாவில் காணப்படும் சில சிற்பக்கலை நுணுக்கங்களை, தமிழகத்தில் காணப்படும் இயக்கியம்மன் சிற்பங்களில் காணமுடிகிறது. சாளுக்கியர், கங்கர், இராட்டிரகூடர் ஆகியோரது சமண சமயப் படைப்புகளிலிருந்து பெற்ற தாக்கங்களையும் தமிழகச் சிற்பங்களில் காணமுடிகிறது.

எவ்வாறிருப்பினும், தமிழகத்தில் காணப்படும் இயக்கியம்மன்கள் காலத்தால் மிகவும் பழமையானவை என்பதை வலியுறுத்தும் வகையில், இங்குள்ள சிற்பங்களில் நமது பண்டைய மரபும், தொன்மைச் சிறப்பும் குன்றாமல் இருப்பதை காணமுடிகிறது. தமிழக மக்களின் தொன்றுதொட்டு வந்த கலை மரபையும், கலைப் படைப்பையும் மனதில் இருத்தி, தாய் தெய்வ வழிபாட்டை சிறப்பித்து நிற்பது தமிழகம் என்ற கருத்திலிருந்து பிசகாமலும், தங்களது சமணப் படைப்புகளைச் செய்து மக்களிடம் கொண்டு சர்த்த பெருமை தமிழக மக்களுக்கு உண்டு என்பதே ஒருமித்த கருத்தாகும்.

பொதுவாக, தாய் தெய்வ வழிபாடு என்பது உலகம் தோன்றியது முதல் பின்பற்றிவந்த ஒன்றாகும். அதன் அடிப்படையில், ஒவ்வொரு சமயத்தினரும் தங்களுக்கு ஏற்ப தாய் தெய்வங்களைப் பல்வேறு வடிவங்களில் மாற்றி அமைத்துக்கொண்டனர் என்பதே, அதன் உட்கருத்தாகும்.

வரலாற்றுக் காலங்களில் அரச பரம்பரையினர் சைவ, வைணவத்தைச் சார்ந்தவர்களாகவே இருந்துள்னர் என்பது அனைவரும் அறிந்த ஒன்று. அவற்றில் சைவமும் வைணவமும் தாய் வழிச் சமுதாய அடிப்படையிலிருந்து விலகி, ஆணாதிக்க சமுதாயமாக மாற்றம் பெற்றுக்கொண்ட சூழலில், அவர்கள் வழிபட்ட இறைவனைப் படைக்கும்போது அவர்கள் பெண்களுக்கு, அதாவது தாய் தெய்வங்களுக்கு, அதாவது சக்தி வழிபாட்டுக்கு அவர்கள் வழங்கிய இடத்தையும், அதன் சிறப்பையும் அடுத்து வரும் கட்டுரைகளில் காணலாம்.

சான்றெண் விளக்கம்

1. வெ. வேதாசலம், இயக்கி'ம்மன் வழிபாடு, அன்னம் (பி) லிட், சிவகங்கை. 1989.

2.  P.B. Desai, Jainism in South India, Jaina Sanskrit samrakshaka Samga, Sholapur, 1957.

3. R. Nagasamy, Jaina Art and Architecture under the Cholas.

4. A.R.E, 218, 1940-41.

5. Dr. R. Kannan & K. Laksminarayanan, Iconography of the Jain images in the Government museum, Chennai - 8, New Series - vol-XVI.No.1, 2001.

6. மேலது, பக். 85.

7. வெ. வேதாசலம், இயக்கி'ம்மன் வழிபாடு, அன்னம் (பி) லிட், சிவகங்கை. 1989.

]]>
http://www.dinamani.com/tholliyalmani/thaai-deivangal/2017/oct/13/சமண-சமய-பெண்-தெய்வங்கள்-தொடர்ச்சி---2-2789110.html
2777786 தொல்லியல்மணி தாய் தெய்வங்கள் சமண சமய பெண் தெய்வங்கள் (தொடர்ச்சி) ச. செல்வராஜ். Friday, September 22, 2017 12:44 PM +0530  

சமண சமய மறுமலர்ச்சி

தமிழகத்தில் பொ.ஆ. 2-ம் நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு மக்கள் உருவ வழிபாட்டில் தனிக்கவனம் செலுத்தத் துவங்கினர். அதன் வெளிப்பாடே, சமண சமயத்தைச் சார்ந்த மக்கள், தாங்கள் வாழ்ந்த இடங்களிலேயே தங்களது சமண சமயத்தைச் சார்ந்த தெய்வ உருவங்களைச் சிற்பமாகப் படைத்து, அதற்கென தனிக்கோயில்களையும் எழுப்பி, சிறப்பு பூஜைகளும் செய்யத் துவங்கினர் எனலாம். இந்தக் காலகட்டத்தில், தமிழகத்தில் சைவமும் வைணவமும் தங்களது சமயத்தை மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்க பல வழிகளைக் கையாண்டன எனலாம்.

பொ.ஆ. 6-ம் நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு சைவ, வைணவ குகைக் கோயில்களிலும், கட்டடக் கோயில்களிலும் பெண் தெய்வங்களை நிறுவி போற்றி வழிபடலானார்கள். இதற்கு இணையாக, சமண சமயத்து மக்களும் தாங்கள் ஏற்கெனவே வழிபட்டுவந்த பெண் தெய்வமான இயக்கியம்மனை தமிழக மக்களிடம் வெகுவாகப் பரவச் செய்ய முற்பட்டனர். வைதீகச் சமயங்களில் போற்றப்பட்ட பெண் தெய்வங்களும், சங்க காலத்திலிருந்து வழக்கத்தில் இருந்த தாய் தெய்வ வழிபாட்டையும், ஒருங்கிணைந்த தாய் தெய்வங்களைப் பல்வேறு வடிவங்களில், பல்வேறு பங்களிப்பாகவும், பயனளிப்பவையாகவும் மக்களிடம் கொண்டுசென்று பரவச் செய்தனர். அவ்வாறு வழிபாட்டில் இடம்பெற்ற வைதீக சமயத்துப் பெண் தெய்வங்களாக மகிஷாசுரமர்த்தினி, காளி, துர்க்கை, சப்தமாதர்கள், சேட்டை போன்றவர்களைக் குறிப்பிடலாம். இவர்கள் அனைவரும், காலம் காலமாக நம் முன்னோர்கள் வழிபட்டுவந்த பெண் தெய்வங்களாகும். இவற்றையே நாம் ஒருங்கிணைந்த தாய் தெய்வ வழிபாடு என்று குறிப்பிடுகின்றோம்.

பெண் தெய்வங்களின் பெயர்கள், அதன் தோற்றம், செயல்பாடுகள் போன்ற அனைத்தும் மாறுபட்டாலும், இவை அனைத்தும் தாய் தெய்வ வழிபாட்டின் அடியொற்றியதே என்பதை அறிதல் வேண்டும். வைதீக மதங்களுக்கு இணையாக, சமண சமயத்திலும் இயக்கியம்மனை பல்வேறு வடிவில் அமைத்து, அவற்றை மக்களிடம் கொண்டு சர்க்க முற்பட்டனர் எனலாம். அவ்வாறு உருவான சமண சமயத்துப் பெண் தெய்வங்களாக சிலவற்றை மட்டும் மக்கள் மிகவும் சிறப்பு செய்து வழிபட்டதைக் காணமுடிகிறது. அம்பிகா, பத்மாவதி, சித்தாக்கியா, சக்கரேசுவரி, ஜீவாலாமாலினி போன்றோர், இவ்வகையில் சிறப்புக்கு உரியவர்களாக விளங்குகின்றனர். மேற்குறித்த இயக்கியம்மன்கள் தமிழக மக்களிடம் பரவலாக அறிமுகமானவர்கள் என்றால் அது மிகையல்ல.

தமிழகத்தில், இக்காலத்தில்தான் சமண சமயம் மறுமலர்ச்சி பெற்று, இயக்கியம்மன் வழிபாட்டில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றத்தை அடைந்தது எனலாம். தமிழகத்தில், இக்காலத்தில்தான் பாண்டிய நாட்டிலும், தொண்டை நாட்டிலும், சமண சமயத்தைச் சார்ந்த இயக்கியம்மன் உருவங்களைத் தாங்கிய சிற்பங்கள் பலவற்றைக் காணமுடிகிறது என்பதால்தான், இக்கருத்து மேலும் வலுப்பெறுகிறது.

பல்லவர் காலத்து இயக்கியம்மன்

பொன்இயக்கியார் - அமர்ந்த கோலம்

தமிழகத்தில், சமண சமயப் பெண் தெய்வங்களின் சிற்பங்கள் நிறைந்த அளவு கிடைத்துள்ளன. அவை புடைப்புச் சிற்பங்களாகவும், பாறைகளைக் குடைந்து குகைச் சிற்பங்களாகச் செதுக்கப்பட்டவையாகவும், கற்சிற்பங்களாகவும், செப்புப் படிமங்களாகவும், சுதை உருவங்களாகவும் காணக் கிடைக்கின்றன. இவ்வாறு, பல்வேறு வடிவில் சமண சமயப் பெண் தெய்வங்களான இயக்கியம்மன் திருவுருவங்கள், தமிழகத்தில் பல இடங்களில் கிடைத்துள்ளன.

தமிழகத்தில் கிடைத்த மிகவும் பழமையானதும், காலத்தால் முந்தையதுமானது, வேலூர் மாவட்டம், ஆர்க்காடு அருகே உள்ள திருப்பான்மலையில் காணப்படும் இயக்கியின் சிற்பமே ஆகும். இச்சிற்பம், புடைப்புச் சிற்பமாக பாறையில் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. அதில், மேலும் சிறப்பு சர்க்கும் செய்தி என்னவெனில், அச்சிற்பத்தின் அருகிலேயே கல்வெட்டு ஒன்றும் வெட்டிவைக்கப்பட்டுள்ளது. கல்வெட்டில், இச்சிற்பம் ‘பொன்இயக்கியார்’ என்று குறிக்கப்படுகிறது. இந்த இயக்கி எந்த தீர்த்தங்கரருக்கு உரியது என்பது தெளிவாக அறிய முடியவில்லை. இந்தப் புடைப்புச் சிற்பத்தின் காலம் (780) பொ.ஆ.8-ம் நூற்றாண்டு எனக் குறிக்கப்படுகிறது. பல்லவ வம்சத்தைச் சார்ந்த இரண்டாம் நந்திவர்மன் காலத்தில் தனது 50-வது ஆட்சி ஆண்டில் இச்சிற்பத்தை வெட்டியிருக்க வேண்டும் என்பர்*1. பல்லவர்கள் காலம் என்பதை உணர்வதற்காக, அருகிலேயே சிம்மத்தின் உருவமும், அதன் அருகில் கல்வெட்டும் பொறிக்கப்பட்டுள்ளதைக் காணமுடிகிறது.

சிம்மத்தின் உருவம் - பல்லவர் சான்று

பொன்இயக்கியாரைக் குறிப்பிடும் திருப்பான்மலை - பல்லவர் காலக் கல்வெட்டு

அம்பிகாதேவி

தமிழகத்தில், கழுகுமலையில் அம்பிகாதேவியின் புடைப்புச் சிற்பம் அழகிய நேர்த்தியுடன் செதுக்கப்பட்ட நிலையில் காணப்படுகிறது. அம்பிகா இயக்கியின் புடைப்புச் சிற்பங்கள், போதிய அளவுக்குத் தமிழகத்தில் காணக் கிடக்கின்றன. திருப்பான்மலை, ஆனைமலை, வள்ளிமலை, திருமலை, சித்தாமூர் போன்ற பல இடங்களில் அம்பிகா இயக்கியின் சிற்பங்களைக் காணலாம். அம்பிகாவின் செப்புப் படிமங்கள் உளுந்தூர்பேட்டை அருகே அமைந்த திருநறுங்கொண்டை, சேலம் மாவட்டம் ஆறகளூர், கடலூர் மாவட்டம் செங்கேனிகுப்பம், திருவண்ணாமலை மாவட்டம் அறும்பாளூர் போன்ற இடங்களில் காணக் கிடைக்கின்றன. இச்சிற்பங்களில், அம்பிகா சிற்பம் கற்பகவிருட்ச மரத்தின் அடியில் நின்ற நிலையிலும், சுகாசனத்தில் அமர்ந்த நிலையிலும் காணப்படுகிறது. இவரது வாகனமாக சிம்மம் காட்டப்பட்டுள்ளது. அருகில், அவளது இரண்டு குழந்தைகள் நின்ற நிலையில் காட்டப்பட்டுள்ளதையும் காணலாம்.

கழுகுமலை அம்பிகா இயக்கி

*

தமிழகத்தில் காணப்படும் மிகவும் சிறப்பு வாய்ந்த சமணச் சிற்பங்களைக் கொண்ட இடம் கழுகுமலையாகும். அதன் பழைய பெயர் பெருநெச்சுறம் அல்லது திருநெச்சுறம் என்பதாகும். இவ்வூர்க் கல்வெட்டுகளில், ‘இராஜஇராஜப்பாண்டி நாட்டு முடிகொண்ட சோழவள நாட்டு நெச்சுறநாட்டு நெச்சுறம்’ என்று குறிக்கப்பட்டுள்ளது. இங்கு வடிக்கப்பட்டுள்ள சமணச் சிற்பங்கள் மிகவும் அழகுடனும் நேர்த்தியாகவும் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இவற்றுள், தீர்த்தங்கரர்கள் சிற்பமும் அம்பிகா சிற்பமும் சிறப்பானதாகும்.*2. பல சமணத் துறவிகள் இங்கு தங்கி வழிபட்ட சமணத் தலமாக இது விளங்கியுள்ளது. கழுகுமலையில், பாறையில் புடைப்பச் சிற்பமாக வெட்டப்பட்டுள்ள அம்பிகாவின் சிற்பம் கலையழகு கொண்ட ஒன்றாகும். நின்ற நிலையில் கம்பீரமாகத் தோற்றமளிக்கும் அம்பிகாவுக்குக் கீழே இரண்டு குழந்தைகள் காட்டப்பட்டுள்ளனர். சுமார் 8-ம் நூற்றாண்டில் வெட்டப்பட்ட இச்சிற்பம், தமிழக சமண அம்பிகா இயக்கி கற்சிற்பங்களுக்கு ஓர்  எடுத்துக்காட்டாகும். பொ.ஆ. 8-ம் நூற்றாண்டு முதல் 300 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக இப்பகுதியில் சமணம் தழைத்தோங்கியுள்ளது.

தமிழக சமண சமயத்தைப் பற்றி ஆய்வு மேற்கொண்ட பேராசிரியர் கே. அஜீத்தா தாஸ் குறிப்பிடும்போது, தமிழக சமண மதத்தில் மிகவும் சிறப்புடன் போற்றப்பட்ட இயக்கியம்மன்கள் சிலரே என்றும், அவர்களுள் அம்பிகா, பத்மாவதி, ஜீவாலமாலினி போன்றோர் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள். சக்கரேஸ்வரிக்கும் சில இடங்களில் தனி ஆலயம் அமைத்து வழிபட்டுள்ளதைக் காணமுடிந்தது. பொதுவாக, அம்பிகா இயக்கியம்மன் பெரும்பான்மையான சமணத் தலங்களில் செப்பப் படிமமாகவோ அன்றி கற்சிற்பமாகவோ வைத்து வணங்கப்பட்டுள்ளதைக் காணமுடிகிறது.*3

சமணமும் பௌத்தமும் தமிழகத்தில் தனது செல்வாக்கை இழந்தவுடன், இயக்கியம்மன் வழிபாடு பெயரளவில் மறைந்தாலும், அவை தமிழகக் கிராமங்களில் நாட்டார் வழக்காக மீண்டும் புத்துயிர் பெற்று ஒரு சிறப்பான இடத்தைப் பெற்று, வழிபாடுகள் தொடர்ந்து வருவதை இன்றும் கிராமங்களில் நாம் காணலாம்.

கழுகுமலை – அம்பிகா இயக்கியம்மன் - தோழி மற்றும் தன் மக்களுடன்

சமண சமயத்தில் இயக்கி வழிபாடு

சமண சமயத்தில் இயக்கி வழிபாட்டை ஏற்றுக்கொள்ள சில காரணங்கள் உள்ளதாகக் கருத்தப்படுகிறது. அதாவது, தீர்த்தங்கரர்களும் புத்தரும் முற்றும் துறந்தவர்கள். இவர்களிடம் தமது ஆசைகளையும், குறைகளையும் கூறி எந்தப் பயனையும் பெற இயலாது என்று மக்கள் கருதினர். எனவேதான், மக்கள் தங்களது குறைகளைச் செவிமடுக்கும் தாய் தெய்வங்களிடம் முறையிட்டனர். இப்பெண் தெய்வங்கள் தங்களது குறைகளைப் போக்கி, தாங்கள் வேண்டியதை இவர்களிடம் கேட்டுப் பெறவும் முடியும் என்ற நம்பிக்கையால், பெண் தெய்வங்களான இயக்கியம்மன் வழிபாடு மக்களால் பெரிதும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட தெய்வமாக மாற்றம் பெற்றது. எனவே, சமணம் போன்றே பிற சமயங்களும் தங்களது சமய வளர்ச்சிக்குப் பெரும் துணையாக இருக்கும் என இப்பெண் தெய்வத்தை ஏற்றுக்கொண்டனர். அதன் அடிப்படையில்தான், சமண சமய இயக்கியர் திருவுருவங்கள் அதிகரிக்கத் துவங்கின. பொ.ஆ. 8-ம் நூற்றாண்டு திருப்பான்மலையில், பொன்இயக்கியார் புடைப்புச் சிற்பம், நாகநந்திக்குரவர் முன்னிலையில் செய்யப்பட்டுள்ளது.

வேலூர் மாவட்டம், திருமலையில் இயக்கியின் உருவம் செய்யப்பட்டுள்ளது. தீர்த்தங்கரர்களுக்குத் தனியாக இயக்கியர்களையும் படைத்துள்ளனர். தமிழகத்தில் இயக்கியம்மன்கள் ஒவ்வொன்றும் மற்றொன்றை வேறுபடுத்திக் காட்டும் வகையில் அமைப்பட்டுள்ளன.

திருமலை - இயக்கியம்மன் புடைப்பச் சிற்பம்

தீர்த்தங்கரர் சிற்பங்களைச் செய்யும்போதே இயக்கியம்மன் சிற்பங்களையும் அமைத்துள்ளனர். இயக்கன் உருவத்தை வலப்புறமும், இயக்கி உருவத்தை இடப்புறமும் அமைத்தனர். இதற்கென தனியாக சிற்பக்கலை அமைப்புகள் தனியாக இல்லாமையால், தீர்த்தங்கரர்களின் இடப்புறத்தில் அமைப்பதை ஆரம்பக் காலகட்டத்தில் பின்பற்றினர். வடஇந்தியாவில், குறிப்பாக பிகார் போன்ற மாநிலங்களில் இயக்கியம்மனை வலப்புறம் அமைத்துள்ளனர். சிற்ப அமைப்பில் எவ்வித மரபையும் பின்பற்றாத நிலையில், இவ்வாறு தாங்கள் இடப்புறமும், வலப்புறமும் அமைத்துக்கொண்டனர். இயக்கியம்மன் வழிபாடு சிறப்புபெற்ற நிலையில், பல இடங்களில் இயக்கியம்மனுக்குத் தனியாகக் கோயில்கள் எடுப்பித்தலும், சிறப்புப் பூஜைகளும் பெருகின. பின்னர், பொ.ஆ. 8-9-ம் நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு, இயக்கியம்மன் திருவுருவங்களை இடப்புறமே அமைத்தல் வேண்டும் என திட்டவட்டமாகச் செயல்பட்டுள்ளனர்.*4

தமிழகத்தில், ஆரம்பக் காலகட்டங்களில் செய்யப்பெற்ற இயக்கியம்மன்கள் திருவுருவங்கள் பெரும்பாலும் எளியமுறையில் வடிக்கப்பட்டன. பின்னர், இயக்கியரின் வாழ்க்கை நிகழ்ச்சிகளையும் தெளிவான முறையில் அமைக்கப்பட்டன. அதற்குச் சான்றாக கழுகுமலை, சிதறால் போன்ற சிற்பங்களைக் குறிக்கலாம்.

24 தீர்த்தங்கரர்களும், இயக்கியம்மன்களும்

தமிழகத்தில், திகம்பரப் பிரிவுச் சமணமே செல்வாக்கு பெற்று விளங்கியது. அவர்களது வழிபாட்டு முறையின் அடிப்படையிலேயே இயக்கியம்மன் உருவங்களும் படைக்கப்பட்டன. சமண சமயத்தில் காணப்படும் இயக்கியர்களும், அவர்களுக்குரிய மூலதெய்வங்களையும் கீழ்க்கண்டவாறு பட்டியலிட்டுக் காட்டப்பட்டுள்ளது.*5

மேற்குறித்த 24 தீர்த்தங்கரர்களின் சாசனா தெய்வங்களாக விளங்கியவர்கள்தான் இங்கு தீர்த்தங்கரர்களுக்கு எதிரே குறிக்கப்பட்டுள்ள இயக்கியம்மன்கள் ஆகும். தமிழகத்தில், தாய் தெய்வ வழிபாடு சிறப்புற்றிருந்த நிலையில், சமணப் பெண் தெய்வங்களான இயக்கியம்மன்களும் மக்கள் மனதில் இடம்பிடித்தனர் எனலாம். எனவேதான், தமிழகத்தில் இயக்கியம்மன்கள் வழிபாடும் மிகவும் சிறப்பான இடத்தைப் பெற்றது.

தீர்த்தங்கரர்களைக் காக்கும் இந்த சாசனா தெய்வங்கள் மிகவும் வலிமையுடையவை என மக்கள் கருதினர். ஏனெனில், இறைவனையே காக்கும் காவல் தெய்வங்களாக விளங்கி, அவருக்கு வரும் இன்னல்களை அகற்றி மனஅமைதியுடன் இருக்க தீர்த்தங்கரர்களுக்கு உதவி புரிந்தமையால், இவ்வியக்கி பெண் தெய்வங்களான காவல் தெய்வங்களை, மக்களும் தங்களது இன்னல்களையும் போக்குவார்கள் என்ற கருத்துடன் போற்றி வழிபடத் துவங்கினர்.

தமிழகத்தில் காணப்பட்ட 24 தீர்த்தங்கரர்களின் இயக்கியம்மன்கள் அனைவரும் சிறப்பான இடத்தைப் பெறமுடியவில்லை. அவற்றில் ஒரு சில இயக்கி பெண் தெய்வங்களே மிகவும் சிறப்பான இடத்தையும், பல இடங்களில் தனிக்கோயில்களும், கற்சிற்பங்களும், செப்புப் படிமங்களுமாக வைத்து வழிபட்டுவந்துள்ளதைக் காணமுடிகின்றது.

அடுத்து, தமிழகத்தில் வணங்கப்பட்ட சமண பெண் தெய்வங்களான இயக்கியம்மன்களும், அவற்றின் சிறப்புகளையும், அவை சிற்பங்களாகவும், செப்புப் படிமங்களாகவும் காட்சி அளித்ததைப் பற்றியும் தொடர்ந்து காண்போம்.

(தொடரும்)

சான்றெண் விளக்கம்

  1. Epigrapica Indica, IV pp.136-137.
  2. A.R.E., 251- 1936-37.
  3. T.S.Subramanian and V.Vedachalam, icons of grace, Frontline, Vol.29. Issue 11, jun 2-15, 2012,
  4. P.B.Desai, Jainism in South India., pp.88.
  5. ச. செல்வராஜ், தகடூர் நாட்டில் சமணமும் பௌத்தமும், பெருமாள் மணிமேகலை பொறியியல் கல்லூரி, ஒசூர், கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம், 2014.
]]>
http://www.dinamani.com/tholliyalmani/thaai-deivangal/2017/sep/22/சமண-சமய-பெண்-தெய்வங்கள்-தொடர்ச்சி-2777786.html
2769063 தொல்லியல்மணி தாய் தெய்வங்கள் சமண சமய பெண் தெய்வங்கள் (இயக்கியம்மன் வழிபாடு) ச. செல்வராஜ். Friday, September 8, 2017 12:00 AM +0530  

இந்தியாவில், சமணமும் பௌத்தமும் பொஆ.மு. 2-ம் நூற்றாண்டு முதலே தழைத்தோங்கியது. இவ்விரு சமயமும் தங்களது பெண் தெய்வமாக இயக்கியம்மனை வழிபட்டுள்ளன. தமிழகத்தில் பௌத்த சமயத்தில் வழிபட்ட இயக்கியம்மன் குறித்த தகவல்கள் மணிமேகலை காப்பியத்தில் எடுத்துரைக்கப்பட்டுள்ளது. சமண சமயத்து இயக்கியர்கள் குறித்த குறிப்புகள், முதன்முதலில் சங்க இலக்கியங்களுள் ஒன்றான சிலப்பதிகாரத்தில் காணப்படுகின்றது.

பௌத்த சமயத்து பெண் தெய்வங்களைக் குறித்த செய்திகள் பொ.ஆ. 6-ம் நூற்றாண்டிற்குப் பிறகு அதிகளவில் காணப்படவில்லை. ஆனால், சமண சமயத்துப் பெண் தெய்வங்கள் குறித்த குறிப்புகள் சிலப்பதிகார காலத்திலிருந்து நாயக்கர்கள் காலம் வரை தொடர்ந்து காணப்படுகின்றன. சமண சமயத்து இயக்கியரின் சிற்பங்களும், செப்புத் திருமேனிகளும், கல்வெட்டுகளும் தமிழகத்தில் காணக்கிடைக்கின்றன. ஆரம்ப காலகட்டங்களில் இயக்கியர்களின் திருவுருவங்கள், தீர்த்தங்கரர்களுடனும், பின்னர் தனித்தும் காணப்படலாயிற்று. அடுத்த நிலையில், தீர்த்தங்கரர் ஆலயங்களுக்கு அருகிலேயே இயக்கியம்மனுக்குத் தனியாக கோயில் எடுத்து சிறப்பு செய்து வழிபட்டுள்ளனர்.

இயக்கி வழிபாட்டின் தாக்கத்தை, தமிழ்நாட்டு சைவ, வைணவப் பெண் தெய்வங்களின் வழிபாட்டிலும் காணமுடிகின்றது. இயக்கியம்மன் வழிபாடு தொடர்ந்து பின்பற்றப்பட்டாலும், நாயக்கர்கள் காலத்தில் இவை அனைத்தும் நாட்டார் வழக்கோடு தொடர்புபடுத்தியே வழிபடும் வழக்கத்தைக் கொண்டுள்ளது. தமிழகத்தில், குறிப்பாக தென்பகுதியில் இன்றளவும் இசக்கியம்மன், பேச்சியம்மன், பகவதியம்மன், பொன்னியம்மன் போன்ற பெண் தெய்வங்களே மிகவும் சிறப்பு பெற்று திகழ்கின்றன. இவை அனைத்திலும், சமண சமயத்து இயக்கியம்மனின் சாயலையும் வழக்காறுகளையும் காணமுடிகின்றது.

தமிழகத்தின் தென்பகுதியில், வழிபாட்டில் மிகவும் சிறப்புபெற்றது நாட்டார் வழக்கிலுள்ள பெண் தெய்வம் இசக்கியம்மன் வழிபாடே எனலாம். இன்றளவிலும் அப்பகுதியில் இசக்கிமுத்து, இசக்கியப்பன். இசக்கிபாண்டி. இசக்கியம்மாள், இசக்கி எனப் பல்வேறு பெயர்களைச் சூட்டி அதன் சிறப்பை வெளிப்படுத்திக்கொண்டுள்ளனர். இவை அனைத்தும் இயக்கியம்மனின் தாக்கம் பெற்றவையே என்றால் அது மிகையாகாது.

இயக்கியம்மன்

 

சமண தீர்த்தங்கரர்களுடன் இயக்கியம்பிகையம்மன் குடவரைச் சிற்பம்

தனித்த நிலையில் இயக்கியம்மன் புடைப்புச் சிற்பம்

தீர்த்தங்கரருடன் இயக்கியம்மன்

வடஇந்தியாவில் சமண சமயப் பெண் தெய்வங்களை யக்ஷி என்று பெயரிட்டு அழைத்தனர். ஆண் காவல் தெய்வங்களை யக்ஷன் என்றும் அழைத்தனர். தமிழில் இச்சொற்கள் இயக்கி, இயக்கன் என்று குறிப்பிடப்படுகின்றது. இருபத்தி நான்கு தீர்த்தங்கரர்களுக்கும் காவல் தெய்வமாக ஒரு இயக்கியும் ஒரு இயக்கனும் உளர்.

தமிழகத்தில் பக்தி இயக்கங்கள் தோன்றி வளர்ந்த காலத்தில், அவரவர் சமயங்களை வளர்க்க பெண் தெய்வங்களையே சார்ந்திருந்தனர் எனலாம். தமிழகத்தில் காணப்படும் நாட்டார் வழக்கில் அமைந்த கிராம தெய்வங்களான இசக்கியம்மன், சமண - பௌத்த சமயங்களின் வாயிலாக வந்தவை எனக் கூறுவதைவிட, இந்தியாவில் சமண – பௌத்த சமயங்களுக்கு முன்னரே பண்டைய கிராமங்களில் வழக்கத்தில் இருந்த பெண் தெய்வமே இந்த இசக்கியம்மன் என்பதே சரியான கூற்றாகும்.

இந்தியா முழுமையிலும் உள்ள கிராம மக்கள் தங்களுக்கென ஒரு பெண் தெய்வத்தை அனைவரும் வழிபடும் வகையில் அமைத்துச் சிறப்பு செய்துள்ளனர். நாட்டுப்புற மக்கள் முதன்முதலில் வணங்கியது பெண் தெய்வத்தையே. அதுவே தாய் தெய்வ வழிபாடாகும். அந்நாட்டுப்புற வழக்கில் வாழ்ந்த மக்கள், தங்களுக்கு ஏற்றார்போல இசக்கியம்மனை வழிபட்டு வந்தனர். இதனைப் பின்பற்றியே, இந்தியாவில் பிறசமயங்கள் தங்களது சமயத்துக்கு ஏற்ப இப்பெண் தெய்வத்தை தங்களது பெண் தெய்வங்களாக ஏற்று, அதன் மீது தங்களது சமயம் சார்ந்த கருத்துகளைத் திணித்து, அம்மக்களுக்கு ஏற்ப பல நம்பிக்கைகளையும், வரலாற்றுச் செய்திகளையும் கூறி இசக்கியம்மனை இயக்கியம்மனாக ஏற்றுக்கொள்ளச் செய்துள்ளனர். இக்கருத்து, அப்போதைய சூழ்நிலைக்கு ஏற்றார்போல், பல நன்மைகளை மக்களுக்கு கிடைக்கச் செய்தமையால், அவர்களும் இதனை ஏற்றுக்கொண்டு வழிபட்டனர் என்பதே பொருந்தும்.

சமண சமயத்தில் மதபோதகர்களாகத் திகழ்ந்தவர்கள்தான், சமணத் தீர்த்தங்கரர் என அழைக்கப்பட்டவர்கள். இவர்கள் மொத்தம் 24 தீர்த்தங்கரர்கள் ஆவர். உருவ வழிபாடு புகுந்த பின்னர், சமண சமயத்து மக்கள் இவர்களையே மூலநாயகர்களாகக் கருதி வழிபடலாயினர். இம்மூலநாயகர்களுக்குத் துணைபுரியும் தெய்வங்களாக அமைக்கப்பெற்றவர்களை பரிவாரத் தெய்வங்கள் என்றழைப்பர். அப்பரிவாரத் தெய்வங்களை சாசனா தெய்வங்கள், வித்யாதேவிகள், சூத்திரதேவிகள் என்று வகைப்படுத்தி அமைத்துக்கொண்டனர்.*1 மூலநாயகரைக் காக்கும் கடவுளாக இந்த சாசனா தெய்வங்கள் விளங்கியதால், இவர்களுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் வழங்கப்பட்டது. வித்யா தெய்வங்கள் சமய ஞானத்தையும், கல்வி அறிவையும், உடல் ஆரோக்கியத்தையும் வழங்கும் ஆற்றல் பெற்றவளாவாள்.

சமண சமய மக்கள், பௌத்த சமய மக்களைப் பின்பற்றியே தாங்களும் சமணத் தலங்களில் இயக்கியின் உருவங்களைச் செய்து மக்களை தங்கள் பக்கம் ஈர்த்துள்ளனர் எனலாம்.

இயக்கியம்மன் தோற்றமும், வளர்ச்சி நிலையும்

இந்தியாவின் வடபகுதியில், சமண சமயத்தில் இயக்கி வழிபாடு, குப்தர்கள் காலம் தொடங்கி முறையாக வளர்ச்சி பெற்று தனிச்சிறப்பை எட்டியது. குஷானர் காலத்தில் தோன்றிய அம்பிகா வழிபாடு மட்டுமே இதற்கு விதிவிலக்காகத் திகழ்ந்தது. மதுராவில் கிடைத்த குஷாணர்கள் காலத்து சமண சமயச் சிற்பங்கள், சுடுமண் உருவங்கள் போன்று இந்தியாவில் தொன்றுதொட்டு விளங்கிவந்த இயக்கியின் உருவங்களும் கிடைத்துள்ளன. ஒரிஸாவில் காரவேலன் காலத்தில் உதயகிரி, கண்டகிரி ஆகிய குன்றுகளில் காணப்படும் குகைத்தலங்களில் இயக்கியின் உருவங்கள் சிற்பங்களாகச் செதுக்கி வைக்கப்பட்டுள்ளன.*2 பார்குத் பகுதியிலும் சமண சமய இயக்கியின் உருவங்கள் காணப்படுகின்றன. தமிழ்நாட்டில் இதுபோன்ற தொடர்ச்சியான வளர்ச்சியை சமண சமய இயக்கி வழிபாட்டில் காணமுடிந்தாலும், வடஇந்தியாவைக் காட்டிலும் இயக்கி வழிபாடு தமிழகத்தில்தான் மிகவும் உயர்ந்த நிலையில் இருந்துள்ளது.

இயக்கியம்மன் - மதுரா - பொ.ஆ. 2-ம் நூற்றாண்டு / பார்குத் - இயக்கி

சமண சமயத்தில் இருபத்தொன்றாவது தீர்த்தங்கரரான நேமிநாதர்க்கு உரிய இயக்கி அம்பிகாவுக்குப் பிறகு மற்ற தீர்த்தங்கரர்களுக்கும் இயக்கியம்மன் உருவம் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. பொ.ஆ. 6-ம் நூற்றாண்டுக்கும் பொ.ஆ. 10-ம் நூற்றாண்டுக்கும் இடைப்பட்ட காலத்திலேயே சமண சமய வரலாற்றில் இருபத்தி நான்கு தீர்த்தங்கரர்களுக்கும் இயக்கியம்மன் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. அம்பிகை இயக்கியம்மனுக்குப் பிறகு பார்சுவநாதர்க்கு உரிய பத்மாவதி என்ற இயக்கியும், ஆதிநாதர்க்கு உரிய சக்கரேஸ்வரி, மகாவீரர்க்கு உரிய சித்தாக்கியா ஆகிய இயக்கியர்கள், முழுமையாகப் புகழ்பெற்று அமைந்துள்ளதைக் காணமுடிகிறது.*3 இயக்கியர்களைப் பற்றிய குறிப்புகள் அனைத்தும் சமண சமய பழமையான நூல்களான பகவதி சூத்திரம், தத்வார்த்த சூத்திரம் போன்றவையும், கர்நாடகத்தில் தோன்றிய திரிஸஷ்டிசாலகாபுருஷ சரித்திரம் என்ற நூலும் தெளிவாக எடுத்துரைக்கின்றன.*4

அம்பிகா, பத்மாவதி, சக்ரேஸ்வரி, சித்தாக்கியா போன்ற பெண் தெய்வங்களே சிற்பங்களாகத் தனித்த நிலையிலும், தீர்த்தங்கரர்களோடும் சேர்ந்து காணப்படுகின்றன. இவ்வியக்கியம்மன் வழிபாடு, காலப்போக்கில் தனிச்சிறப்பு பெற்று ஒரு சிறந்த இடத்தைப் பெற்றது எனலாம்.

தமிழகத்தில் இயக்கியம்மன் வழிபாடு

தீர்த்தங்கரர்களுடன் இயக்கியம்மன்கள்

தமிழகத்தில் இயக்கியம்மன் வழிபாடு படிப்படியாக வளர்ச்சி பெற்று, வடஇந்தியாவைக் காட்டிலும் தனிச்சிறப்பு பெற்றுத் திகழ்ந்தது. இயக்கர் வழிபாட்டைக் காட்டிலும் இயக்கியம்மன் வழிபாடே பெரிதும் போற்றப்பட்டது. வடஇந்தியாவைக் காட்டிலும், தமிழகத்தில் இயக்கியம்மன் வழிபாடு மிகவும் சிறப்புப் பெற்று உயர்ந்த நிலையை எட்டியது. பண்டைய காலத்திலிருந்தே தமிழகத்தில் ஒத்த கருத்துடைய பெண் தெய்வங்கள் பழக்கத்தில் இருந்தமையால், இங்கு பெண் தெய்வ வழிபாட்டுக்குத் தொன்றுதொட்டு அளித்துவந்த தனிச் சிறப்பும், தமிழகத்தில் தமிழக மக்கள் சமண சமயத்தைச் சார்ந்த இயக்கியம்மன் வழிபாட்டுக்கு வந்தபொழுது, அதனை எளிதில் ஏற்றுக்கொண்டதற்குக் காரணமாகலாம்.

தமிழகத்தில் பண்டைய இலக்கியங்களில் சிலப்பதிகாரத்திலேயே இயக்கியம்மன் வழிபாடு பற்றிய குறிப்பு காணப்படுகின்றது என்பதை முன்னரே குறிப்பிட்டோம். சமண சமய காவியமான சிலப்பதிகாரத்தில், கதாபாத்திரங்களாகவும், அமைவிடங்களாகவும் பல இடங்களைப் படைத்து, மக்களுக்குப் பல சமண சமயக் கருத்துகளை எடுத்துரைக்கின்றன. இந்திய சமண சமய வரலாற்றில், காலப்போக்கில் புகுந்த இயக்கி வழிபாட்டை தமிழகத்து சமண சமயமே தென்னிந்தியாவில் முதன்முதலில் அறிமுகப்படுத்தியிருக்க வேண்டும்.

இயக்கியர்களின் தன்மைகளைப் ஒருங்கே பெற்ற பெண் தெய்வங்கள் பல சிலப்பதிகாரத்தில் காணப்படுகின்றன. சான்றாக, சிலப்பதிகாரத்தில் காணப்படும் பாவை மன்றம், வழியிடைத் தெய்வங்கள், கானுறைத் தெய்வம், பூங்கண் இயக்கி போன்றவற்றைக் குறிப்பிடலாம். இவற்றில், இயக்கியின் தன்மைகளைத் தன்னிடத்தே கொண்ட தெய்வங்களாக சிலம்பில் காட்டப்படும் வரோத்தமை, வனசாரினி போன்ற பெண் தெய்வங்களுடன் இயக்கி என்ற பெயரிலேயே காணப்படும் பெண் தெய்வமானது பூங்கண் இயக்கியம்மன் போன்றவையும் குறிப்பிடத்தக்கது.*5 பூம்பூகாரில் இருந்த பல மன்றங்களில் பாவை மன்றமும் ஒன்று. இப்பாவை மன்றம், பெண் தெய்வம் உறையும் மன்றமாகத் திகழ்ந்த ஒன்று. அரசு தவறிழைத்தாலும், நீதிநெறி தவறி நடந்தாலும், அதனை நாவினால் கூறாமல், அதற்காக கண்ணீர்விட்டு அழும் தன்மையுடையதாகும்.

வரோத்தமை, வனசாரினி, கானுறைத் தெய்வம்

சிலம்பில் குறிக்கப்பட்டுள்ள பெண் தெய்வங்களின் பண்பு நலன்கள், இயக்கியின் பண்பு நலன்களோடு இணைவதும், சமண சமயக் கொள்கைகளோடு ஒன்றிப்போவதும், அவை படைக்கப்பட்டுள்ள விதத்திலிருந்தும் அறியமுடிகின்றது. கொடும்பாளூரிலிருந்து மதுரை செல்லும் வழியானது காட்டு வழியாகும். அக்காட்டுப் பாதையில் செல்லும்போது, அவற்றில் இருக்கக்கூடிய பெண் தெய்வம் வழியிடைத் தெய்வங்களான வனசாரினி, வரோத்தமை குறிக்கப்படுகின்றனர். இருவரும் கானுறைத் தெய்வங்களாகும். இப்பெண் தெய்வங்கள் காட்டுக்குள் ஏற்படும் துன்பங்களைப் போக்க உதவுவார்கள். துன்பங்களைத் தந்தாலும் பின்னர் நல்வழிகாட்டுவர்.

கோவலனும் கண்ணகியும் மதுரை செல்லுமிடத்து ஏற்படும் இடர்களைக் களையவும், ஏற்படும் ஆபத்துகளை முன்கூட்டியே அறியவும் கவுந்தியடிகள் வழிகாட்டி நின்றாள் என்று கூறுகின்றது. இருப்பினும், கோவலன் இதுபோன்ற தெய்வங்களை விரட்டுவதற்கு, வெற்றியைத் தரும் கொற்றவையின் மந்திரத்தைக் கூறி தங்களை வழியிடைத் தெய்வங்களிலிருந்து காத்துக்கொள்வர் என்ற கருத்தும் கூறப்படுகின்றது. ஆகவே, நன்மை தரும் பெண் தெய்வங்களும், தீமை தரும் பெண் தெய்வங்களும் ஒருங்கே இருந்துள்ளன. இவற்றில் குறிக்கப்படுவது என்னவெனில், அனைத்தும் பெண் தெய்வங்களே என்பதை கருத்தில் கொள்ள வேண்டுவதாகும். மதுரைப் பெருவழிகளில் அமைந்த திருமால் குன்றத்தில் அமைந்த பெண் தெய்வமே வரோத்தமையாகும். அங்குள்ள இத்தெய்வத்தின் அருளைப் பெற, அழகர்மலையை மூன்று முறை வலம் வந்து நின்றவர்க்கு நல்வழிகாட்டி நன்மை பயக்கும் என்று கூறுவர்.*6

பூங்கண் இயக்கி

மதுரையின் கோட்டைக்கு வெளியே அகழியினை ஒட்டி இருந்த பகுதி புறஞ்சிறைமூதூர் என்று அழைக்கப்பட்டது. இப்பழமையான ஊரில், பூங்கண் இயக்கி என்ற இயக்கியம்மன் கோயில் ஒன்று இருந்துள்ளது. அம்மதுரை மாநகரத்து ஆயர்பாடியில் இருந்த மாதுரி என்ற ஆயர் முதுமகள், மதுரைக் கோட்டைக்கு வெளியே வந்து மாலைக் காலத்தில் இக்கோயிலில் உள்ள பூங்கண் இயக்கியை வழிபட்டாள். இதனை சிலப்பதிகாரத்தில் அடைக்கலக் காதை வரிகள் தெளிவுபடுத்துகின்றன.*7 தமிழகத்தில், இயக்கி வழிபாடு குறித்து காணப்பட்ட கல்வெட்டுகள், சிற்பங்கள் ஆகியவற்றுக்கு முந்தைய சான்றாக இவை தென்படுகின்றன என ஆய்வாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். சிலம்பில் காணப்படும் இச்சான்றே, தென்னிந்தியாவில் இயக்கியம்மன் வழிபாடு பற்றி நமக்குக் கிடைக்கும் சான்றுகளில் மிகவும் பழமையானதாகும்.

பூங்கண் இயக்கி என்ற பெயர்க் காரணம், பூப்போன்ற கண்களைப் பெற்றவள் என்று கண்ணை அடைமொழியாகக் கொண்டு பெயர் பெற்றிருக்கலாம். இப்பெண் தெய்வத்தை சமண சமய மக்கள் மட்டுமின்றி, ஆயர்குல மக்களும் வணங்கியுள்ளனர்.

இவை, மதுரைப் பகுதியில் இயக்கியம்மன் வழிபாட்டின் சிறப்பை உணர்த்துகின்றன எனலாம். இவை சிலப்பதிகார காலத்துக்கு முன்பிருந்தே, பண்டைய கிராம மக்களால் இப்பகுதியில் வணங்கப்பட்டு வந்த பெண் தெய்வமாகும் என்ற கருத்தும் உள. இப்பூங்கண் இயக்கியம்மன் கோயில், மதுரையின் உட்பகுதியில் அமையாமல் மதுரையின் வெளிப்பகுதியில் அமைந்துள்ளதும் குறிப்பிடத்தக்கது. மதுரையைச் சுற்றிலும் சமணத் துறவிகள் வாழ்ந்த பகுதிகள் நிறைய உள்ளன. தமிழ்நாடு அரசுத் தொல்லியல் துறை மேற்கொண்ட ஆய்வுகளில், மதுரைக்கு அருகே மீனாட்சிபுரம், மாங்குளம் பகுதியில் மேற்கொண்ட அகழாய்வில் இங்கு பல சமண சமயத் துறவிகள் தங்கி வாழ்ந்திருத்தல் கூடும் என்பதற்கு தக்க சான்றுகளாகப் பல கற்படுக்கைகளும், கட்டடப் பகுதிகளும், மட்கலன்களும், சங்க காலக் கூறை ஓடுகளும், இரும்பு ஆணிகளும், சுடுமண் மணிகளும் கிடைத்துள்ளன.*8 மேலும் கிடைத்துள்ள பல குகைச் சிற்பங்களும், பாறைகளில் காணப்படும் புடைப்புச் சிற்பங்களும் இங்கு சமண முனிவர்கள் தங்கி வாழ்ந்துள்ளனர் என்பதற்குச் சான்றாக விளங்கும் தொல்லியல் சான்றுகளாகின்றன.

பூங்கண் இயக்கியம்மன் கோயில் மதுரைக்கு வெளிப்பகுதியில் அமைந்துள்ளது என்ற குறிப்புக்கு ஏற்ப, அண்மையில் மதுரைக்கு அருகாமையில் நடைபெற்ற கீழடி அகழாய்வில் தொன்மையான பல சங்க காலக் கட்டடப் பகுதிகள் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளதைக் கண்டோம்.*9 நாட்டின் பல பகுதிகளிலிருந்தும் மக்கள் கீழடியில் வந்து தங்கிச் சென்றிருத்தல் கூடும் என்ற கருத்தும் கூறப்பட்டது. இவர்கள் வணிக நோக்குக்கு வந்தவராக இருப்பின், அவர்கள் வழிபட்ட தெய்வமாகவும் இப்பூங்கண் இயக்கி இருந்திருக்கலாம். ஏனெனில், நமது மிகவும் பழமையான தெய்வம் பெண் தெய்வமே என்ற கருத்தும் இதில் வெளிப்படுகிறது. இவை அனைத்தும், இப்பூங்கண் இயக்கியம்மன் மதுரைக்கு வெளியே அமைந்திருந்ததாலும், அனைவராலும் போற்றி வணங்கப்பெற்ற பெண் தெய்வமாகவே இருந்திருக்க வேண்டும் என்பதே ஏற்புடைத்ததாகும்.

சமண சமயத் துறவிகள் ஊருக்கு வெளியே மலைக்குன்றுகளிலும், மலையடிவாரத்திலும் தங்கி வாழ்பவர்கள் என்ற கருத்து அனைவரும் அறிந்த ஒன்று. மேலும், மதுரையைச் சுற்றி பல சமண சமயத் துறவிகள் இருப்பிடங்களும், பண்டைய தமிழி (பிராமி) கல்வெட்டுகளும் காணப்படுவதால் இக்கருத்து ஏற்புடையதாகவே அமைகிறது. வடஇந்தியாவில், பெரும்பாலும் முனிவர்கள் இயக்கர்களையே வழிபட்டனர். ஆனால், தமிழகத்தில் மட்டுமே இதற்கு மாறாக, அவர்களின் தொன்றுதொட்டு வணங்கிய தாய் தெய்வத்தின் மீது கொண்ட பற்றின் காரணமாக, இங்கு வாழ்ந்த சமணத் துறவிகள் அனைவரும், சமணப் பெண் தெய்வமான இயக்கியம்மனையே வழிபட்டனர். இவை, தமிழகத்தில் சமண சமயத்தில் பெண் தெய்வ வழிபாட்டுக்கு இருந்த செல்வாக்கையே காட்டுகின்றது.

பல்லவர் - பாண்டியர் ஆட்சிக் காலத்தில் இயக்கியம்மன்

பொ.ஆ. 5-ம் நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு கர்நாடகம், மகாராஷ்டிரம் போன்ற பகுதிகளிலிருந்து தமிழகப் பகுதிக்குப் புகுந்த திகம்பர சமணப் பிரிவைச் சார்ந்தவர்கள் மேலும் பல வளர்ச்சியை அடைந்தனர். தமிழகத்தில் பல்லவர், பாண்டியர் ஆட்சிக் காலத்தில், கர்நாடகமும், மகாராஷ்டிரமும் இணைந்து அதன் பகுதிகளில் அரசியல், சமயம், வணிகம், கலை எனப் பலவகையான தொடர்புகளைப் பெற்று பல மாற்றங்களைக் கண்டது. இவர்கள், சமண சமயத்தைத் தங்களது சமயமாக ஏற்றுக்கொண்டு ஆட்சி புரிந்துவந்த கங்கர்களோடு அரசியல் தொடர்பும் மண உறவுமுறைத் தொடர்பும் கொண்டு அரசு புரிந்தனர். பல்லவ அரசன் சிம்மவர்மனின் தாய், சமண சமயத்தைப் போற்றும் கங்கர் குலத்தைச் சார்ந்தவள்.*10

இப்படி, பல்வேறு காரணங்கள் தமிழகத்தில் இயக்கி வழிபாட்டின் தூண்டுதல்களாக அமைந்திருக்கின்றன. தமிழகத்தில் பல்லவர், முற்கால பாண்டியர் காலத்தில் எழுந்த பக்தி இயக்க அலையும், சமண சமய இயக்கி வழிபாட்டின் வளர்ச்சிக்கு ஓர் இன்றியமையாத தூண்டுகோலாக அமைந்துள்ளது எனலாம். இவ்வாறு சமண சமயத்தைச் சார்ந்த இயக்கியம்மன் வழிபாடு பல்வேறு நிலைகளில் வரலாற்றின் துவக்க காலம் முதல் தொடர்ந்து தமிழகத்தில் பல வளர்ச்சிகளைப் பெற்றுள்ளது.

(தொடரும்)

சான்றெண் விளக்கம்

  1. Gupta R.S, Iconography of Hindus, Buddhist and Jains, D.B.Taraporevala sons and Co. Pvt Ltd., Bombay, 1972. pp175 - 176.
  2. Deblamitra, Udhagiri and Kandagiri, Archaeological Survey of India, NewDelhi, 1975, pp.32 - 35.
  3. வெ. வேதாசலம், இயக்கிஅம்மன் வழிபாடு, அன்னம் (பி) லிட், சிவகங்கை, பக்.36 - 39,1989.
  4. சிலப்பதிகாரம், வரிகள் 2337 - 2338.
  5. P.B. Desai, Jainism in South India. pp.13 - 14.
  6. சிலப்பதிகாரம், காடுகாண் காதை - வரிகள், 1698 - 1732.
  7. மேலது.
  8. S. Selvaraj, C. Santhlingam and Marxia Gandhi, Mangulam Excavation Report, Govt of Tamilnadu, Chennai.
  9. ச. செல்வராஜ். தமிழகத்தில் அண்மைக்கால அகழாய்வுகள், கீழடி மற்றும் பட்டறைப்பெரும்புதூர், தினமணி டாட் காம், புதையுண்ட தமிழகம், அத்தியாயம் 43.
  10. டி.என். சுப்பரமணியன் (பதி), பாண்டியர்கள் செப்பேடு பத்து, தமிழக வரலாற்றுக் கழகம், சென்னை.
]]>
தாய் தெய்வங்கள், இசக்கியம்மன், நாட்டார், தமிழர், பண்பாடு, tamil, tamilnadu, culture, religion, சமணர், பௌத்தம், சமணம், buddhism, jains, literature, சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை http://www.dinamani.com/tholliyalmani/thaai-deivangal/2017/sep/08/சமண-சமய-பெண்-தெய்வங்கள்-இயக்கியம்மன்-வழிபாடு-2769063.html
2761670 தொல்லியல்மணி தாய் தெய்வங்கள் பௌத்த, சமண சமயத்தில் பெண் தெய்வங்கள் - 2 (இயக்கியர் வழிபாடு) ச. செல்வராஜ். Friday, August 25, 2017 01:28 PM +0530  

சிலம்பும், மணிமேகலையும் பெண் தெய்வங்களை போற்றுவது போலவே, பௌத்த மதத்தில் தாராதேவி, மங்களாதேவி, சிந்தாதேவி, போன்ற பெண் தெய்வங்களும் போற்றப்பட்டுள்ளன. பௌத்த சமயத்தில் பெரிதும் போற்றி வணங்கப்பெற்ற பிற பெண் தெய்வங்களைப் பற்றி இங்கு காண்போம்.

ஜாங்குலி (Janguli)

மேய்த்தல் தொழிலை அடிப்படையாகக் கொண்ட மக்கள் வணங்கிய தெய்வம் நாககன்னி என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. காடும் மலைகளும் சூழ்ந்த பகுதிகளில் பாம்பினால் அதிக பாதிக்கப்பட்ட மக்கள், அதன் தலைவியாக கருதப்பட்ட நாகக்கன்னி வழிபாடே அனைத்து சமுதாயத்துக்கும் முதன்மையானதாக விளங்கியுள்ளது. அவ்வாறு இந்தியாவில் தொன்றுதொட்டு வந்த இந்த நாக வழிபாடு, பௌத்த சமயத்தில் ஜாங்குலி (Janguli) என்ற பெண் தெய்வமாக வணங்கப்பட்டுள்ளாள். இத்தெய்வத்தைக் குறிப்பிடும்பொழுது, இவள் தனது தலையில் அரவக்குடையும், காதுகளில் நாக குண்டலங்களும், தனது மெல்லிய இடையில் நாகமேகலையையும் அணிசெய்து காட்சியளிப்பாள். இவையனைத்தையும், அவளது திருவுருவச் சிற்பத்தில் காணலாம். இத்தெய்வம், பாம்புகளால் ஏற்படும் இடர்களைப் போக்கவல்லது.*1

சிந்தாதேவி

சங்க இலக்கியமான மணிமேகலையில், ஆபுத்திரனுக்கு அட்சயபாத்திரத்தை வழங்கியவள் சிந்தாதேவி எனும் பெண் தெய்வமாவாள் என்று சாத்தனாரால் குறிப்பிடப்படுகிறது. பொ.ஆ.2-ம் நூற்றாண்டில் பௌத்த சமய நூல்களில் குறிப்பிடப்படும் தெய்வம் சுண்டாதேவி எனக் குறிக்கப்படுகிறது. இத்தெய்வம், கைகளில் கிண்ணங்களை ஏந்தியவாறு காட்சியளிக்கிறாள். எனவே, சுண்டாதேவியும் சிந்தாதேவியும் உருவ ஒற்றுமையாலும், கருத்து ஒற்றுமையாலும் ஒத்துப்போவதால், இருவரும் ஒன்றே எனக் கொள்ளலாம்.*2 அன்னலட்சுமியாக இங்கு பெண் தெய்வத்தைப் போற்றியுள்ளதும், பசித்தவர்களுக்குக் கருணையுடன் அன்னம் வழங்குபவை பெண் தெய்வங்கள் என்ற கருத்தையும் இப்பெண் தெய்வத்தின் வாயிலாக வெளிப்படுத்தியுள்ளனர்.

தாராதேவி

தாராதேவி என அழைக்கப்படுபவள், அழகுக்கே உரிய உணர்வை வழங்கிய பௌத்த சமயத்து பெண் தெய்வமாவாள். சீன யாத்ரீகரான யுவான் சுவாங், தனது இந்திய நாட்டுப் பயணக் குறிப்பில், இத்தெய்வத்தைப் பெருமைபடக் குறிப்பிட்டுள்ளார். இவர் பௌத்த சமயத்தில், அவலோகீஸ்வரரின் சக்தியாக விளங்கும் பெருமை பெற்றவள். இத்தாராதேவியே, கிராமங்களில் வழிபடப்படும் திரௌபதி அம்மன் எனும் கிராமதேவதையாகும். தாராதேவி பல வண்ணங்களைக் கொண்டவள் என்றும் குறிப்பர்.

தமிழகத்தில், பொ.ஆ.6-ம் நூற்றாண்டுக்குப் பின்னர், சமண சமய இயக்கியர் உருவங்கள் சிறந்து விளங்கியதுபோல, பௌத்த மதப் பெண் தெய்வ உருவங்கள் சிறப்புற்று விளங்கப்படவில்லை. தமிழகத்தில், தொடக்க காலத்தில் இருந்த பௌத்த சமய பெண் தெய்வ உருவங்கள் வழிபாடு பிற்காலத்தில் படிப்படியாகக் குறையத் தொடங்கியது எனலாம். இவை இடத்துக்கு இடம் வேறுபட்டு, தனது உருவங்களையும், பெயர்களையும் மாற்றம் செய்துகொண்டு வலம் வரத் துவங்கின என்றே கூறலாம்.

{pagination-pagination}

சான்றாக, தமிழகத்தில் காஞ்சிபுரத்தில் அமைந்துள்ள காமாட்சியம்மன் கோயில் பகுதியில், சென்னைப் பல்கலைக் கழக பண்டைய வரலாறும் தொல்லியலும் பயிலும் மாணவர்கள் மேற்கொண்ட அகழாய்வில், இக்கட்டுரை ஆசிரியரும் மாணவனாகப் பங்குபெற்றவர். அதுசமயம், அங்கு மேற்கொண்ட அகழாய்வில் பௌத்த விகாரத்தின் எச்சங்கள் இருப்பதைக் கண்டறிந்து வெளிக்கொணரப்பட்டது.*3. இதனடிப்படையில், காமாட்சியம்மன் கோயில் பகுதி முன்பு பௌத்த சமயத்தின் இருப்பிடமாக விளங்கியது என்றும், தற்பொழுது காணப்படும் ஸ்ரீகாமாட்சியம்மன், முன்பு பௌத்தர்களால் வணங்கப்பெற்ற தாராதேவியாக விளங்கியிருக்க வேண்டும் என்றும் கூறப்படுகிறது.*4.

ஆரிதி (Hariti)

இவள், ராஜகிருக நகரத்தின் காவல் தெய்வமாக விளங்கியவள். பாஞ்சகனுக்கும் ஆரிதிக்கும் ஐநூறு குழந்தைகள் பிறந்தன. இறுதியாகப் பிறந்த குழந்தை பிரியங்கரன் என்ற மகனிடம் மட்டும் பொல்லாத ஆசையும் அதிக அன்பும் வைத்திருந்தாள். ஆரிதி, குழந்தைகளைத் திருடி உண்ணும் பழக்கத்தைக் கொண்டவள். இவளது கொடுமையைத் தாளாத ராஜகிருகத்தின் மக்கள், புத்தரிடம் முறையிட்டனர். புத்தர் இவர்களது குறையை தீர்ப்பதாகக் கூறி, ஆரிதியின் அன்பு மகனான பிரியங்கரனை கவர்ந்து கொண்டுவந்த மறைத்து வைத்துக்கொண்டார். எங்கு தேடியும் கிடைக்காத தனது மகனைப் பற்றி புத்தரிடம் ஆரிதி  முறையிட்டாள்.

புத்தர் அவளிடம், நீ இனிமேல் குழந்தைகளைத் திருடி உண்ணும் பழக்கத்தை முழுமையாகக் கைவிடுவதாக எனக்கு உறுதி அளித்தால், உனக்கு உன்மகன் கிடைப்பான் எனக் கூறினார். அவளும் புத்தரிடம் அந்த உறுதியை வழங்கியதால், அவரும் அவளது மகன் பிரியங்கரனை அவளிடம் ஒப்படைத்தார். இதற்குப் பின்னர், ஆரிதிக்கும் அவளது மகனுக்கும் ராஜகிருக மக்கள் வேண்டிய உணவும், பலி கொடுத்தும் சிறப்பாக வழிபட்டனர். புத்த விகாரங்களிலும் ஆரிதி போற்றி வழிபடப்பட்டாள் என்று யுவான் சுவாங் தனது குறிப்பில் பௌத்த மதப் பெண் தெய்வமாகக் ஆரிதியைக் குறிப்பிடப்படுகின்றார். இவளது உருவச் சிற்பங்கள் அஜந்தா, எல்லோரா போன்ற இடங்களிலும் காணப்படுவதே இதற்குச் சான்று.*5 வடஇந்தியாவில் அமைந்த பௌத்த விகாரங்களில் ஆரிதி போற்றி வழிபடப்பெற்றாள்.

கந்திற்பாவை

கந்திற்பாவை, கடவுளால் எழுதப்பெற்ற பாவையாவாள். இப்பாவையை புகார் மக்கள் பெரிதும் போற்றி வழிபட்டுள்ளனர். சாத்தனார் தனது காவியத்தில் வரும் தீயவர்களின் கணங்களை மாற்றி அவர்களை நல்வழிப்படுத்தி அழைத்துச் செல்வதுபோல, காப்பியத்தில் வரும் கதாபாத்திரங்களையும் தெய்வங்களையும் இணைத்துக் கூறுகின்றார். இது, சாத்தனார் அவர்களின் தனித்திறமையாகும். காயசண்டிகை என்ற தனது மனைவியின் உருக்கொண்டிருந்த மணிமேகலையை அடைய முற்பட்ட உதயகுமாரனைக் கொன்று, பின்னர் மணிமேகலை செய்வதறியாது நின்றபோது அவளை நெருங்க முற்பட்ட காஞ்சனையைத் தடுத்து, அவள் உருமாறிய மணிமேகலை என்ற உண்மைக் கதையைக் கூறிக் காத்தது இந்த கந்திற்பாவை.

காவிரிபூம்பட்டினத்தில் இருந்த குச்சரக்குடிகை என்னும் பெயருள்ள சம்பாபதி அம்மன் கோயிலில் உள்ள ஒரு தூணில் கந்திற்பாவை எனும் தெய்வ உருவங்கள் அமைக்கப்பட்டிருந்தன. கந்து (தூண்) - பாவை (பதுமை), இவை இரட்டைத் தெய்வங்களின் உருவங்களாகும். இவள், பௌத்தர்களால் போற்றப்பட்ட பெண் தெய்வமாகும்.

{pagination-pagination}

மகாமயூரி

மகாமயூரி, புத்த மத சாதகக் கதைகளில் காணப்படும் மற்றுமொரு பௌத்தப் பெண் தெய்வமாவாள். தங்க மயிலிறகை தன் கையில் ஏந்தியிருக்கும் நிலையில் காணப்படுபவள். புத்தரின் உருவைத் தன் தலையில் சுமந்து நிற்கும் நிலையில், மூன்று முகங்களும் ஆறு கரங்களும் கொண்டு காட்சி அளிப்பவள். இப்பெண் தெய்வமும் நாகதேவதைகளைப் போன்றே கொடிய பாம்புகளால் ஏற்பட்ட நஞ்சினைப் போக்க வல்லவள். இதனால், இத்தெய்வத்தை மக்கள் பயபக்தியுடன் வணங்கியுள்ளனர். இவள் மந்திர தந்திர சக்தியுடையவளாகப் போற்றப்பட்ட பெண் தெய்வமாவாள்.

பிருகுடி

இப்பெண் தெய்வம், விரிந்த சடாபரம் கொண்டவளாக சிற்பங்களில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளாள். கைகளில் அக்கமாலையும் திரிசூலமும் காணப்படும்.

சரஸ்வதி

பெண் தெய்வங்களின் வழிபாட்டில் பௌத்த சமயத்தவரால் பெரிதும் போற்றி வழிபடப்பட்ட தெய்வம், கல்விக் கடவுளாகிய சரஸ்வதியே எனலாம். இத்தெய்வம், இந்து சமயத்தவரிடம் இருந்து பௌத்த சமயத்தவரால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட பெண் தெய்வமாகும். ஒருங்கிணைந்து பார்த்தால், அனைத்து சமயங்களும் ஒரே நீதியைத்தான் கூறுகின்றன. ஒரே எண்ணங்களைத்தான் பிரதிபலிக்கின்றன. ஆனால், வழிபடும் தெய்வங்களின் பெயர்களும், வழிபாட்டு முறையும் மாறுபடுகின்றனவே தவிர, பெண் தெய்வங்கள் ஒன்றே. அதுவே தாய்மையைப் போற்றும் பெண் தெய்வம் என்பதும் அனைத்துப் பிரிவினருக்கும் முதன்மைக் கடவுளும் தாய் தெய்வமே என்பதில் சிறிதும் ஐயமில்லை.

சாஞ்சி ஸ்தூபி (Sanchi Stupa)

பொ.ஆ.மு.2-ம் நூற்றாண்டு காலகட்டத்தில், பௌத்த மதத்தில் இயக்கி அம்மன் வழிபாடு மிகவும் சிறப்பு பெற்றிருந்தது. ஆந்திர மாநிலத்தில் சாதவாகனர்களின் ஆட்சி நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்தபோது, அவர்கள் வாயிலாக தமிழகத்துக்குப் பௌத்தம் வந்தது. இதற்குச் சான்றாக, வடதமிழகத்தில் சாதவாகனர்களின் காசுகளும், சில அச்சு வார்ப்புகளும் (Mould) கிடைத்துள்ளன. காஞ்சிபுரத்திலும் சாதவாகனர்களின் சான்றுகள் பல கிடைத்துள்ளதைக் குறிப்பிடலாம்.*6 பௌத்த மதத்தைச் சார்ந்த சாஞ்சி ஸ்தூபிகளில், இயக்கி அம்மன்களுக்குச் சிறப்பான இடத்தை வழங்கியுள்ளனர். பௌத்த மத ஸ்தூபிகளில் மட்டுமின்றி, அவர்கள் காலத்து சைத்தியாஸ் மற்றும் விகாரங்கள் (Chaityas and Viharas) போன்ற இடங்களில், நுழைவு வாயிலின் தூண்களிலும், தோரணவாயிலின் வளைவுகளிலும் இப்பெண் தெய்வங்களை சிற்பங்களாகச் செதுக்கி அலங்கரிக்கப்பட்டு கௌரவித்துள்ளனர்.*7

Chaitya at Karle near Lonavala at Maharashtra, First Cen. B.C.E.,

பௌத்த மதத்தினர் தங்களது மதத் துறவிகளுக்காகவும், தங்களது சமூகத்தினருக்காகவும் பல கட்டடக் கலைச் சிறப்பு வாய்ந்த கட்டடங்களை எழுப்பினர். இவை மூன்றுவிதமான கட்டடக் கலையை நமக்குத் தெரிவிக்கின்றது அவை, பௌத்தத் தூண்கள் (Stupas), விகாரா (Vihara), அடுத்து சைத்யா (Chaityas). இந்த மூன்றும் மூன்றுவிதமான கட்டடக் கலைச் சிறப்பு கொண்டவை. இவை பௌத்த மதத்தினரால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட கட்டடக் கலைகளாகும்.

{pagination-pagination}

தூண்கள் - புத்தரின் சாம்பலும், எலும்புகளும் கொண்டு புதைக்கப்பட்ட பகுதி. அங்கு எழுப்பப்பட்ட நினைவுச் சின்னமே பௌத்த ஸ்தூபி ஆகும். இங்கு புத்தரின் கொள்கைகளும் அவற்றைச் சார்ந்தவையும் காணப்படும்.

விகாரா – பௌத்த மதத் துறவிகள் தங்கி தியானம் செய்யும் இடம்.

சைத்யா – பௌத் தமதத் துறவிகளும் மக்களும் கூடும் மண்டபம்.  இதன் அமைப்பு நீள்செவ்வக வடிவில் அமைக்கப்பட்டு, அதன் ஒரு பகுதி அரைவட்ட வடிவ அமைப்பில் அமைக்கப்பட்டு, மையப் பகுதியில் ஸ்தூபி ஒன்று எழுப்பப்பட்டிருக்கும். இதன் மையப் பகுதியில் அமைந்துள்ள ஸ்தூபியைச் சுற்றிவருவதுபோல வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கும். இரண்டு பக்கங்களிலும் பளபளப்பான தூண்கள் அமைக்கப்பட்டிருக்கும். பிராகாரத்தைப்போல் காணப்படும். இதன் நுழைவுவாயில்களிலும் பிற இடங்களிலும் வழிபாட்டுத் தெய்வங்கள் வடிக்கப்பட்டிருக்கும்.

சைத்யாஸ் - பாஜா, இந்தியா. முதல் பொ.ஆ.

பர்கூத், புத்தகயா, மற்றும் சாஞ்சியில் உள்ள ஸ்தூபிகளில் காணப்படும் நுழைவுவாயிலில் மாமரக் கிளைகளின் மீது ஒய்யாரமாக சாய்ந்துகொண்டிருப்பதுபோல இயக்கி அம்மன் சிற்பங்கள் அழகுடன் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. சாஞ்சி ஸ்தூபியின் நான்கு நுழைவுவாயிலிலும், அழகிய நிலையில் எட்டு இயக்கி அம்மன் உருவங்களைக் காட்டியுள்ளனர். பௌத்த மதத்தில் காணப்படும் பெண் தெய்வ வழிபாடுகள் அனைத்தும், பௌத்த மதத்தில் வஜ்ராயன பௌத்தம் நடைமுறைக்கு வந்த பிறகே என ஆய்வாளர்கள் கருத்து தெரிவிக்கின்றனர். வஜ்ராயன பௌத்தம் மிகவும் எளிய முறையில் அனுமதிகளை வழங்கியதால், பௌத்த மதத்தில் அதிக அளவில் பெண் தெய்வங்கள் போற்றி வணங்குதலைச் செய்துள்ளனர். இயக்கி அம்மனை பௌத்த மதத்தினர் ஏற்றுக்கொண்ட பின்னரே, பௌத்த சமயத்தில் பல பெண் தெய்வங்கள் வழிபாட்டுக்கு வரத் துவங்கின எனலாம்.

சாஞ்சி ஸ்தூபி

இயக்கி அம்மன் - மாமரம் மற்றும் வாழை மரத்தில் சாய்ந்துகொண்டுள்ள நிலை - சாஞ்சி ஸ்தூபி

சான்றெண் விளக்கம்

  1. R.S.Gupta, Iconography of the Hindus, Buddhist and Jains, D.P.Taraporevala sons & co. pvt. Ltd, Bombay.
  2. Ibid.pp.116.
  3.  K.S. Ramachandran, Archaeology of south India, Tamil Nadu, Sundeep Prakashan, New Delhi, 1980. pp.93.
  4. T.A.Gopinatha Rao., Article in Indian Antiquary, Vol-VII and Dr,Meenakshi., Article ‘Buddhism in South India’ in south indian studies Vol.II, Dr.R.Nagasamy (Ed), saher, Madras.pp.107.
  5. R.S. Gupta, Iconography of the Hindus, Buddhist and Jains, D.P.Taraporevala sons & co. pvt. Ltd, Bombay. pp.119.
  6. Archaeology of south India-Tamil Nadu. Op.cit., p.9
  7.  T.S.Subramanian &V.Vedhachalam, Icons of Grace, The Hindu-Frontline Vol-29 Issue-11, Jun-02-15, 2012.
]]>
buddha, தாய் தெய்வங்கள், இயக்கி அம்மன், தெய்வங்கள், சாஞ்சி ஸ்தூபி, sanchi, gods, buddhist, புத்த மதம், புத்தர் http://www.dinamani.com/tholliyalmani/thaai-deivangal/2017/aug/25/பௌத்த-சமண-சமயத்தில்-பெண்-தெய்வங்கள்-ndash-2-இயக்கியர்-வழிபாடு-2761670.html
2757599 தொல்லியல்மணி தாய் தெய்வங்கள் பௌத்த, சமண சமயத்தில் பெண் தெய்வங்கள் - 1 (இயக்கியர் வழிபாடு) ச. செல்வராஜ். Friday, August 18, 2017 01:14 PM +0530  

இந்தியப் பழங்குடியினரிடத்தே தோன்றி வளர்ந்த தொன்மையான வழிபாடே இயக்கி வழிபாடாகும். இந்தியாவில் பொ.ஆ.மு.2-ம் நூற்றாண்டுக்கு முன்பிருந்தே இவ்வழிபாடு சிறப்புற்றிருந்தது என்பதற்கான பல சான்றுகள் கிடைத்துள்ளன. ஆரம்பக் காலகட்டத்தில், இவ்வழிபாடு எந்தவொரு சமயத்தையோ மதத்தையோ சார்ந்தோ அல்லது அதனுடைய தொடர்புடனோ காணப்படவில்லை. குறிப்பாகக் கூறவேண்டுமெனில், இவ்வழிபாடு பாரம்பரியமிக்க கிராமத்தைச் சார்ந்த வழிபாடாகவே ஒவ்வொரு கிராமங்களிலும் நாட்டார் வழக்காகக் கொண்டு வழிபடப்பட்டு வந்துள்ளது. அதற்குப் பின்னரே பௌத்தம், சமணம், வைதீக மதங்களையும் பிற பெரும் சமயங்களையும் சார்ந்தவர்கள், இயக்கி அம்மனின் செல்வாக்குக் கருதி பல்வேறு முறையில் காரணங்களை அதன்மீது சாற்றி அதனை தங்களது தெய்வமாக ஏற்று வழிபடத் தொடங்கினர்.

இந்தியாவில் காணப்படும் பல்வேறு பெண் தெய்வங்களின் தோற்றத்துக்கும் உருவ அமைதிக்கும் காரணமாக, இவ்வியக்கியரின் வழிபாடும் அதன் உருவ ஒற்றுமையும் அமைந்துள்ளது என்பர். இவை அனைத்தும் தாய் தெய்வ வழிபாட்டின் எச்சமாகவே கருதப்படுகிறது. குலத்தினூடே கொண்ட அதன் மாற்றங்களையும் ஒவ்வொரு சமயத்துக்கேற்ப பெண் தெய்வங்கள் பெற்ற சிறப்பையும் இனி காண்போம்.

சங்க காலம்

சங்க இலக்கியங்களில் நேரடியான குறிப்பு காணப்படாவிட்டாலும், இயக்கியரின் பண்பு நலன்களும் அவர்கள் ஆற்றிய பணிகளும் பிற இலக்கியங்களில் காணப்பட்ட தெய்வங்களோடு ஒத்துப்போவதைக் காணலாம். அவ்வாறு குறிப்பிடப்படும் தெய்வங்களான சூலி, சூர்மகள், வரையறைமகளிர், கடல்கெழுசெல்வி, கானமர்செல்வி, பாவை, அணங்கு போன்ற தெய்வங்களை ஒப்பிட்டுக் காணலாம். கிராம மக்களால் வணங்கப்பெற்ற இயக்கி அம்மன், பிற்காலத்தில் பெரும் சமயங்களின் தெய்வமாக மாற்றம் பெற்று வளர்ச்சி அடைந்துள்ளது. தமிழகத்தில் பொ.ஆ. 3-ம் நூற்றாண்டு முதல் பொ.ஆ. 6-ம் நூற்றாண்டின் இடைப்பட்ட காலத்துக்குள் பௌத்த சமயத்தவர்களும், சமண சமயத்தவர்களும் அவரவர் சமயங்களால் ஏற்றுக்கொண்ட இவ்வழிபாட்டை தமிழகத்துக்குக் கொண்டுவந்து, அதன் புகழை நிலைநாட்டியுள்ளனர். இதற்குச் சான்றாக அமைந்தவைதான், இரட்டைக் காப்பியங்கள் என்றழைக்கப்படும் சிலப்பதிகாரமும் மணிமேகலையும் என்றால் அது மிகையல்ல.

இயக்கி அம்மன் வழிபாடுகள் குறித்த செய்திகள் வேசாந்தரக ஜாதகக் குறிப்பு, முகப்பக்க ஜாதகம், மற்றும் புத்தமத ஜாதகக் கதைகளிலும் காணப்படுகின்றன.*1

இயக்கி அம்மன் தோற்றமும் வாழுமிட நம்பிக்கையும்

கிராம மக்களால் வணங்கப்பட்ட இயக்கி அம்மன் உருவங்கள் எந்த மதத்தையும் சாராமல் இருந்தன என முன்னர் குறிப்பிடப்பட்டது. பண்டைய காலத்தில் மக்கள் தங்களது முதன்மையான முதலாவதான பாதுகாப்புக் கடவுளாக இப்பெண் தெய்வங்களை வணங்க ஆரம்பித்தனர். காடுமேடுகளில் சுற்றித்திரிந்த மனிதன் முதன்முதலாக இடி, மின்னல், மழை, சூரியன், சந்திரன் இவற்றைக் கண்டு அஞ்சி வணங்கினானோ, அதன் அடிப்படையில் மரம், செடி, கொடி, மலை, ஆறு, பாதைகள் என அனைத்தையும் வணங்க முற்பட்டான். அவ்வாறு வணங்கிய அவன், மரம் செடி கொடிகளுக்கு பூசை செய்து படையலிட ஆரம்பித்தான். ஏனெனில், இயக்கி அம்மன் எனும் தாய் தெய்வங்கள் இங்குதான் வாழ்கின்றன என்றும், அவர்கள் தங்கியுள்ள இடத்தை பூசைகள் செய்து வழிபடத் துவங்கினான். பின்னர், பௌத்தமும் சமணமும் இந்த இயக்கி அம்மனைத் தங்களுக்குரித்தானதாக மாற்றம் பெறச் செய்தன.. அவை நாளடைவில் அனைத்து மதத்திலும் இடம்பெறலாயின.

பண்டையச் சான்றுகள்

சுடுமண் பாவை - பொ.ஆ.மு.3-ம் நூற்றாண்டு. கையில் குழந்தையுடன் காணப்படும் இயக்கி அம்மன். மாங்கொத்துடன் காட்டப்பட்டுள்ளது

சுடுமண் பாவை - பாட்னா அருங்காட்சியகம், பிகார். பொ.ஆ.மு.2-ம் நூற்றாண்டு

அழகிய பெரிய வடிவிலான கழுத்தணிகலனும், காதணிகளும், மணியுடன் கூடிய கணுக்கால் வளையங்களும், அகன்ற சுருள்வடிவான தலை அலங்காரங்களும் காட்டப்பட்டுள்ளது. ஆரியர் வருகைக்கு முன் வணங்கப்பட்ட கிராமியப் பெண் தெய்வமான இயக்கியம்மன்.

மௌரியர் காலத்து இயக்கி அம்மன் சுடுமண் பாவை. பொ.ஆ.மு.3-ம் நூற்றாண்டு. கையில் குழந்தையுடன் காணப்படும் சுடுமண் இயக்கி அம்மன்)

பிற்காலச் சான்று

அம்பிகா இயக்கி - எல்லோரா குடவரைச் சிற்பம். பொ.ஆ.12-ம் நூற்றாண்டு. ஒரு மரத்தின் அடியில் சிம்மத்தின் மீது சுகாசனத்தில் வீற்றிருக்கும் அம்பிகை சிற்பம்.

இந்தியச் சமயங்களில் இயக்கி அம்மன்

இந்தியாவில் முதன்முதலில் தோன்றிய மதங்களாகக் கருதப்படும் பௌத்த - சமண சமயத்தைச் சார்ந்தவர்கள், இயக்கி அம்மனை தங்களது பெண் தெய்வங்களாகப் போற்றி வணங்கினர். இந்தியாவில், இயக்கி அம்மனின் திருவுருவங்கள் பல மாநிலங்களில் பல காலகட்டங்களில் கிடைத்துள்ளன. உத்தரப் பிரதேச மாநிலம் மதுரா; பிகாரில் திதர்கன்ஞ் (Didarganj) மற்றும் பசார்த் (Basarth); மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தில் போபால், சாஞ்சி, மற்றும் கஜுராஹோ; மகாராஷ்டிராவில் எல்லோரா; ஒடிஸாவில் உதயகிரி மற்றும் கந்தகிரி; கர்நாடகாவில் அய்கோல் (Aihole) மற்றும் சரவணபெலகொலாவிலும் இயக்கிய அம்மனின் குறிப்பிடத்தகுந்த திருவுருவங்கள் கிடைக்கப்பெற்றுள்ளன.

ஆந்திர மாநிலத்தில் நாகார்ஜுனகொண்டா, கொண்டாபூர், பெத்தாபூர், மற்றும் அமராவதி போன்ற இடங்களிலும் இயக்கி அம்மன்கள் காணப்படுகின்றன. பௌத்த சமயத்தவர்கள், இயக்கி அம்மன் வழிபாட்டை மிகவும் போற்றி வணங்கியுள்ளனர். சுமார் 50-க்கும் மேற்பட்ட இயக்கி அம்மன் செப்புப் படிமங்கள் இந்தியாவின் பல இடங்களில் இருப்பதைக் காணமுடிகிறது. பௌத்த சமயத்தைத் தழுவிய இடங்களில் அமராவதியும் குறிப்பிடத்தக்க ஓர் இடமாகும் அங்கு கிடைத்த பௌத்த இயக்கி அம்மன் கற்சிற்பமும், பிகாரில் பசார்த் என்ற இடத்தில் தாமரை மலரின் மேல் நின்ற நிலையில் காணப்படும் இயக்கி அம்மனும் சிறப்புக்குரியவை. இவர்கள், பல்வேறுவிதமான பொருட்களில் கல், மரம், மணற்கல், பாறைகளின் முகப்புப் பகுதி என பல்வேறு இடங்களில் பௌத்த இயக்கி அம்மன் உருவங்களைப் படைத்துள்ளனர்.

திதர்கன்ஞ் இயக்கி அம்மன் (Didarganj yakshi)

இந்தியாவில் காணப்பட்ட இயக்கி அம்மன் சிற்பங்களிலேயே மிகவும் சிறப்பு பெற்றதும், அனைவரின் கவனத்தை ஈர்த்ததும் என பிகார் மாநிலத்தில் பட்னாவின் புறநகர்ப் பகுதியான திதர்கன்ஞ் என்ற இடத்தில் கிடைத்த இயக்கி அம்மனைக் குறிப்பிடலாம். மேலும், இதற்கு ஒரு தனிச்சிறப்பு என்னவெனில், திதர்கனஞ் என்பது கங்கை நதிக்கரையில் அமைந்த இடமாகும். நதிக்கரை நாகரிகங்கள் நம் இந்திய வரலாற்றுக்குப் பல பண்பாட்டுப் பொக்கிஷங்களை வழங்கிக்கொண்டு இருப்பதை அனைவரும் அறிந்ததே. அதிலும், கங்கை நதிக்கரை நாகரிகத்தில் இவை கிடைத்துள்ளதாலோ என்னவோ, இச்சிற்பம் தனிச்சிறப்பைப் பெற்றுள்ளது.

இச்சிற்பம் மணற்கல்லால் (Sand Stone) செய்யப்பட்டது. பார்த்தவுடன் அனைவரின் உள்ளத்தையும் கொள்ளை கொள்ளும் அழகே உருவானது. கண்ணைக்கவரும் பளபளப்பான வகையில் மெருகூட்டப்பட்டது இச்சிற்பம். நின்றநிலையில் காணப்படும் இந்த இயக்கி அம்மன் பொ.ஆ.மு.3-ம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்தது. மௌரியப் பேரரசின் காலமாக இதனைக் குறிக்கின்றனர். இந்தியக் கலை வரலாற்றிலேயே இச்சிற்பம் ஒரு தனியிடத்தைப் பெற்று, முதன்மையான சிற்பமாகப் போற்றிப் பாதுகாத்து வருகின்றனர். கலைப்பொக்கிஷமான இச்சிற்பம், தனது வலது கையில் ஒரு வெண்சாமரத்தைப் பிடித்திருக்கும் அழகே தனி. ஆடை அணிகலன்களாக, கழுத்தில் முத்துமாலையும், தலையின் முன்பகுதியில் தொங்கவிடப்பட்டுள்ள பதக்கமும், தலையலங்காரமும், கைகளில் வளையல்களும், கால்களில் அணிந்துள்ள கணுக்கால் வளையங்களும்… இவற்றையெல்லாம் மிஞ்சும் வகையில் அவள் கட்டியுள்ள சேலையும், அவற்றில் முன்பக்கம் பல மடிப்புகளுடன் (pleat) அமைந்துள்ள நிலையும் அனைவரின் உள்ளத்தையும் கவரும் அழகிய சிற்பமாக இவ்வியக்கி அம்மனை காணமுடிகிறது.

இயக்கி அம்மன் உருவங்கள், இந்தியக் கலைப் படைப்புகளில் தனியிடம் பெற்று விளங்குகின்றன. இக்கலைப் படைப்புகள், பொ.ஆ.மு.2-ம் நூற்றாண்டில் ஆட்சிபுரிந்த சாதவாகனர்கள் மற்றும் குஷானர்களாலும், பொ.ஆ.மு.3-ம் நூற்றாண்டில் மௌரியர்கள் மற்றும் குப்தர்களின் காலத்திலும், அதனைத்தொடர்ந்து பொ.ஆ.13-ம் நூற்றாண்டு வரை இயக்கி அம்மனின் உருவங்கள் புடைப்புச் சிற்பங்களாகவும், சுடுமண் பாவைகளாகவும், செப்புத் திருமேனிகளாகவும் நூற்றுக்கணக்கான சிற்பங்கள் இந்தியாவில் காணக் கிடக்கின்றன.

தமிழகத்தில் இயக்கி அம்மனுக்கு பொ.அ. 11-12-ம் நூற்றாண்டில்தான் தனிக்கோயில் எழுப்பப்பட்டது என்பர்.*2 இயக்கி அம்மன் சிற்ப அமைதியைக் காணும்பொழுது, இவை லட்சுமி சிற்பத்துடன் இணைத்துக் கூறப்படுகின்றது. பெரும்பான்மையான சமயங்கள் இயக்கி அம்மனை ஏற்றுக்கொள்வதற்குக் காரணம், இயக்கியின் அமைப்பு இந்தியச் சமயங்களில் காணப்படும் சிற்ப உருவங்களோடு இணைந்து காணப்படுவதுதான். மௌரியர் காலத்துச் சிற்பங்களில், இயக்கி அம்மனின் திருவுருவங்களில் லட்சுமியின் தாக்கமும் அதன் வழிபாட்டு முறைமையும் இணைந்துபோவதைக் காணலாம். அமராவதி இயக்கி சிற்பமும், தாமரையில் எழுந்தருளியுள்ளதைப் போன்று காணப்படுகின்றது.

இந்தியாவில், பொ.ஆ.மு. 2-ம் நூற்றாண்டு அளவிலேயே பௌத்த மதம் நாடு முழுவதிலும் நன்கு பரவியிருந்தது. பொ.ஆ.மு. 3-ம் நூற்றாண்டில் இந்தியாவின் சக்கரவர்த்தியாக வியங்கியவர் அசோக மாமன்னர். இவர் பௌத்த மதத்தால் கவரப்பட்டு, அதன் கருத்தை முழமையாக ஏற்றுக்கொண்டு அம்மதத்தைத் தழுவி, பின்னர் பௌத்த மதத்துக்காக வாழ்நாள் முழுவதும் தன்னை அர்ப்பணித்துக்கொண்டவர். பௌத்த மதத்தை இந்தியாவிலும், உலக நாடுகளிலும் பரவச் செய்தவர் இவர். தனது ஆட்சிக் காலத்தில் தோற்றுவிக்கப்பட்ட கல்வெட்டுச் சாசனங்கள் அனைத்திலும், பிராமி எழுத்தைப் பயன்படுத்தியே தனது கருத்துகளை முதன்முதலாகக் கற்பாறைகளில் வெட்டிவைத்து பதிவு செய்தவர். பொ.ஆ.மு.3-ம் நூற்றாண்டிலிருந்து பொ.ஆ. 3-ம் நூற்றாண்டு வரை உள்ள இடைப்பட்ட காலத்தில், தமிழகத்தில் எழுதப்பட்ட கல்வெட்டுகள் பிராமி எழுத்துகளில் எழுதப்பட்டுள்ளன. இவற்றை தற்பொழுது தமிழி (தமிழ் பிராமி) எழுத்துகள் என்று குறிக்கின்றனர். அசோகனது பாறைக் கல்வெட்டுகளையும், தமிழகத்தில் கிடைத்துள்ள பிராமி கல்வெட்டுகளையும் ஒப்பிட்டு ஆய்வு மேற்கொண்ட தொல்லியல் ஆய்வாளர்கள் இக்கருத்தை ஏற்கின்றனர்.

சிலம்பும் மணிமேகலையும்

தமிழகத்தில், பௌத்த சமயத்தில் வழிபட்ட இயக்கி அம்மனைக் குறித்த செய்திகளை மணிமேகலை காப்பியத்தில் காணமுடிகின்றது. சாத்தனார் தனது காப்பியத்தை நகர்த்த சம்பாபதி, மணிமேகலை, சிந்தாதேவி போன்ற பல பெண் தெய்வங்களைக் குறிப்பிடுகின்றார். அவை அனைத்தும், பௌத்த மதத்தில் பெண் தெய்வமாக வழிபட்ட இயக்கி அம்மனையே குறிப்பதாகும் அவற்றையும் பிற பௌத்த பெண் தெய்வங்களைப் பற்றியும் இனி விரிவாகக் காண்போம்.

தமிழகத்தில பழம்பெரும் இலக்கியங்கள் சிலப்பதிகாரமும் மணிமேகலையும் ஆகும். இவை இரண்டும், பௌத்த, சமண மதத்தைத் தழுவிய கருத்துகளைக் கொண்டவை. சிலம்பு மற்றும் மணிமேகலை ஆகிய இரட்டைக் காப்பியங்களில், மணிமேகலையில் சம்பாபதி அம்மனும், மணிமேகலா தெய்வமும் போற்றப்பட்டு வணங்கப்பட்டுள்ளன.*3 இவை இரண்டும், நீர், நிலம் இவற்றில் வாழும் மக்களைக் காக்கவும், அவர்களுக்கு ஏற்படும் இன்னலைப் போக்கவும், தங்கள் துயர் தீர்க்கவந்த காவல் தெய்வம் என்றும் இந்த இரண்டு காவியங்களும் போற்றி வணங்கியப்பட்டுள்ளன.

சம்பாபதி அம்மன்

நிலத்தில் வாழ் நன்மக்களுக்கு ஏற்படும் துன்பங்களைப் போக்கி அவர்ளைக் காப்பாற்றிய பெண் தெய்வம் சம்பாபதி அம்மன் ஆவாள். மணிமேகலா எனும் பெண் தெய்வத்தை மணிமேகலை நூலில் “கடல் காவலுக்காக இந்திரனால் நிறுவப்பட்டவள்” என்று போற்றியதாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றது.*4

நாவலோக்கிய மாபெருந் தீவினுள் காவல் தெய்வமாக வீற்றிருப்பவள் என்று சம்பாபதி அம்மன் கூறப்படுவதால், இத்தெய்வம் நாவலந்தீவு, அதாவது இந்தியா முழுமைக்கும் காவல் தெய்வமாக அமைந்தது. இமயமலையில் இருந்து இத்தெய்வம் தமிழ்நாட்டுக்கு வந்ததாலும், நாவல் மரத்தின் கீழே தங்கி, கொடியவர்களால் ஏற்படும் துன்பங்களைப் போக்க இத்தெய்வம் தவம் கிடந்ததாகவும் கூறப்படுகின்றது.*5

“இளங்கதிர் ஞாயிறு என்றும் தோற்றத்து

விளங்கொளி மேனி விரிசடை யாட்டி

பொன்திகழ் நெடுவரை யுச்சித் தோன்றித்

தென்றிசைப் பெயா;ந்த இத்தீவுத் தெய்வம்

சாகைச் சம்பு தன்கீழ் நின்று

மாநில மடந்தைக்கு வருந்துயர் கேட்டு

வெந்திறல் அரக்கர்க்கு வெம்பகை நோற்ற

சம்பு என்பாள் சம்பாபதி யினள்”

- (மணி, பதிகம் 1-8)

மேலும், மணிமேகலை இத்தகு சிறப்பு வாய்ந்த தாய் தெய்வமான இச்சம்பாபதி அம்மனை சம்பாபதித் தெய்வம், முந்தைமுதல்வி, முதுமூதாட்டி, தொன்மூதாட்டி, முதியாள், அருந்தவமிதியோள் என்று பல்வேறு பெயரிட்டுப் பாராட்டி வணங்கினர் எனக் குறிக்கிறது. சம்பாபதி தெய்வம் குறித்த செய்திகற் அனைத்தும் மணிமேகலையில் சக்கரவளாகக்கோட்டம் எனும் காதையில் கூறப்படுகின்றது. காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் இவள் வீற்றிருந்த வனம் சம்பாபதிவனம் என்றழைக்கப்பட்டது. இக்கோயிலை சக்கரவளாகக்கோட்டம் என்றும், இவள் உறைந்த இடம் குச்சரக்குடிகை என்றும் அழைக்கப்பட்டது. இக்கோயில் சுடுகாட்டுக்கு அருகில் அமைந்திருந்தமையால், சுடுகாட்டுக்கோட்டம் என்றும் அப்பகுதி மக்களால் அழைக்கப்பெற்றது.

இக்கோட்டத்தில், பௌத்தர்கள் கண்ட உலகத்தின் அமைப்பு, மண்ணில் செய்துகாட்டப் பெற்றிருந்தது. இது செழுங்கொடிவாயில், நலங்கிளர்வாயில், வள்ளிடைவாயில், பயங்கரமான தோற்றத்தைக்கொண்டு கரங்களில் பாசத்தையும் சூலத்தையும் ஏந்தி நிற்கும் வாயில் ஆகிய நான்கு வாயில்களையும் கொண்டு விளங்கியது. இவற்றில், கடல்சூழ்ந்த மேருமலையும் அதன் அருகே நிற்கும் எழுவகைக் குன்றங்களும், நால்வகை மக்கள் நிறைந்த பெருந்தீவும், ஆயிரக்கணக்கான தீவுகளும், அவற்றில் வாழ்கின்ற உயிரினங்களும், அவை உறையும் இடங்களையும் அழகுறக் காட்டப்பட்டுள்ளது.

தமிழகத்தில் பௌத்த சமயத்தை ஒட்டி அமைந்த ஒரு தொன்மைமிக்க பௌத்த பெண் தெய்வத்தை மணிமேகலை காப்பியத்தில் நாம் தெள்ளத் தெளிவாகக் காணலாம். மேலும் மணிமேகலையில், சம்பாபதித் தெய்வம் சக்கரவளாகக் கோட்டத்தில் அமைந்திருக்கும் எல்லா பெண் தெய்வங்களுக்கும் தலைமைப் பெண் தெய்வமாக விளங்கியவள் என்று போற்றப்படுகிறது. இது, தாய் தெய்வத்தை பௌத்த சமயம் எவ்வாறெல்லாம் போற்றி வழிபட்டது என்பதையே எடுத்துக்காட்டுகிறது. தற்பொழுது, காவிரிபூம்பட்டினத்தில் சாயாவனம் என்றழைக்கப்படும் பகுதியில், சம்பாபதி அம்மன் கோயில் ஒன்று உள்ளது. இதனை, இப்பகுதி மக்கள் பிடாரி கோயில் என்று அழைக்கின்றனர். பிடாரி என்பது பீடையை (துன்பத்தை) அரிப்பவள் (போக்குபவள்). எனவேதான் பிடாஅரி (பிடாரி) என அழைக்கப்படுகிறாள். உலகில், நல்லவர்களுக்கு வரும் அல்லல்களைப் போக்குபவள் பிடாரியாவாள்.*6

மணிமேகலா தெய்வம்

மணிமேகலா தெய்வம், பௌத்த சமயத்தைப் பின்பற்றி ஒழுகும் நல்லோரையும், கடலில் பயணம் செய்து பெருளீட்டுபவர்களையும் துன்பத்திலிருந்து காப்பதற்காக, மண்ணுலகில் காவலர்களாக விளங்கும் சதுர்மகாராஜீகர் என்பவர்களால் கடற்காவல் தெய்வமாக நியமிக்கப்பட்ட பெண் தெய்வமே மணிமேகலை தெய்வம் என்பர்.*7

மணிமேகலா தெய்வம், கடல் தெய்வம் என்று கம்போடியா, சயாம் தேசத்துக் கதைகளும் விளக்கமளிக்கின்றன. இத்தெய்வம், கடலில் வாழ்வதாகவும், அதனால் இதனைக் கடல் தெய்வம் என்றழைப்பதாகவும் கூறுகின்றன. சிங்களக் கதைக ஒன்றில், மணிமேகலையைப் பற்றிய குறிப்பு காணப்படுகிறது. அதில் வியத்தகு செய்தி என்னவெனில், “பாலங்கா என்பவன் தன் மணைவி பத்தினி என்பவளுடன் மதுரைக்குச் செல்லும் வழியில் வைத என்னும் ஆறு குறுக்கிட்டதால், பத்தினி தன் விரலில் அணிந்திருந்த ஆழியைக் கழற்றி எறிய, அந்த ஆற்றின் நீர் விலகி இவர்களுக்கு வழிவிட்டது என்பதும், அக்கரையை அடைந்தபின், இதைக் கண்ணுற்ற மணிமேகலா தெய்வம், ஆற்றில் எறியப்பட்ட மோதிரத்தை எடுத்துவந்து பத்தினியிடம் கொடுத்தது என்பதுதான். இவற்றில், பாலங்கா என்பவன் கோவலனையும், பத்தினி என்பவள் கண்ணகியையும், வைத என்ற ஆறு வைகை நதி என்றும் கருதப்படுகின்றது.

கடலில் பெருவணிகம் செய்த மாசாத்துவானின் குலதெய்வமாக மணிமேகலா தெய்வம் வணங்கப்பட்டுள்ளது. இவர்களின் மூதாதையர்களை பலமுறை கடலில் ஏற்பட்ட விபத்திலிருந்து காப்பாற்றியுள்ளது. எனவே, இவளை கடல்கெழுசெல்வி என்றும் அழைத்துப் பெருமைப்படுத்தியுள்ளனர்.

கோவலனுக்கு மாதவி மூலம் பெண் குழந்தை பிறந்தவுடன், அக்குழந்தைக்குப்     பெயர் சூட்டும்பொழுது, கோவலன் தனது முன்னோடிகளைப் பற்றி சிறிது சிந்தித்தான். தனது முன்னோடிகள் நடுக்கடலில் இரவில் கலம் உடைந்து தவித்தபோது, அவர்கள் அனைவரையும் பாதுகாப்பாகக் கரைசேர்த்த தெய்வம் மணிமேகலா தெய்வமாவாள்.. இவர்கள் புண்ணியம் பல செய்தவர்களாக இருந்தமையாலும், அவர்கள் பௌத்த சமயத்தை தழுவி பல நற்காரியங்கள் புரிந்ததாலும், மனிதநேயத்துடன் நடந்துகொண்டதாலும், இன்னல்கள் ஏற்பட்டவுடன், மணிமேகலா தெய்வம் கடலில் தோன்றி அவர்களின் அச்சம்போக்கி அரவணைத்துப் பாதுகாத்தாள். இவள் இந்திரனின் ஏவலினால் இங்கு கடலில் வாழ்ந்து கொண்டுள்ளாள் என்ற கருத்தும் உண்டு. ஒருவர் செய்த பெருந்தானமும் அறமும் பிழையாது எனக் கூறி நன்மக்கள் அனைவரையும் காத்து நிற்கின்றாள் என்று மணிமேகலா தெய்வத்தை நினைத்து தன் குழந்தைக்கு மணிமேகலை எனப் பெயர் சூட்டி தனது நன்றியைத் தெரிவித்துள்னான்.

பௌத்த மதத்தில் கூறப்பட்ட நற்கருத்துகளின் அடிப்படையில் காப்பியங்கள் நகர்ந்து செல்கின்றன. அதன்வழியாக சிலப்பதிகாரத்தின் முழுமையையும் மூன்றே வரிகளில் கூறப்பட்டுள்ளது.

‘‘அரசியல் பிழைத்தோர்க் கறங்கூற் றாவதூஉம்

உரைசால் பத்தினிக் குயர்ந்தோ ரேத்தலும்

ஊழ்வினை யுருத்துவந் தூட்டும் என்பதூஉம்’’

என்று பெண்ணினத்தையே பெருமைப்படவைக்கும் இச்செய்தியும், கற்புநெறி காப்பவளை உயர்ந்தவர்கள் காப்பர் என்பதும், நாம் செய்த நல்வினையும் தீவினையும் இந்நாளிலேயே நம்மை வந்து அடையும் என்ற கருத்தும் எக்காலத்துக்கும் பொருந்துவதாகக் கூறப்பட்டுள்ளது வியக்கத்தக்க வரிகளாகும். இக்காப்பியத்தின் வாயிலாக படைக்கப்பட்ட பெண் தெய்வங்களாகச் சிலம்பில் கண்ணகியையும், மணிமேகலையில் மணிமேகலையையும் பெருமைப்படுத்துவதில் இருந்தே உணரலாம். நமது பண்டைய இலக்கியங்கள், அக்கால சமூகத்தை விளக்கும் வாயிலாக பல அரிய நற்கருத்துகளையம், மக்கள் பின்பற்றி தங்களது வாழ்க்கையை நன்மறையால் வாழவும், ஒழுக்கம் உடையவர்களாகத் திகழவும் வழிகாட்டிடும் ஒரு சிறந்த காப்பியமாகவும் அதனைப் படைத்துள்ளது சிறப்புக்குரியது.

சாண்றெண் விளக்கம்

  1. T.S. Subramanian & V.Vedhachalam,  Icons of Grace, The Hindu-Frontline Vol-29 Issue-11.
  2. Ibid pp.3\18.
  3. வே. வேதாசலம், இயக்கி வழிபாடு, அன்னம் (பி) லிட்., சிவகங்கை, பக்.30-31.
  4. மேலது, பக்.32-33.
  5. மணிமேகலை, பதிகம்1-8.
  6. உ.வே.சா. (பதி), மணிமேகலை, அரும்பதவுரை.
  7. வே. வேதாசலம், இயக்கி வழிபாடு, அன்னம் (பி) லிட். சிவகங்கை, பக்.32.
]]>
தாய் தெய்வங்கள், சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, கோவலன், கண்ணகி http://www.dinamani.com/tholliyalmani/thaai-deivangal/2017/aug/18/பௌத்த-சமண-சமயத்தில்-பெண்-தெய்வங்கள்-ndash-1-இயக்கியர்-வழிபாடு-2757599.html
2745132 தொல்லியல்மணி தாய் தெய்வங்கள் உலக நாடுகளில் தாய் தெய்வங்கள் ச. செல்வராஜ். Friday, July 28, 2017 12:00 AM +0530  

தாய் தெய்வ வழிபாடானது தமிழகத்தில் மட்டுமின்றி இந்தியாவிலும் பெரிதும் போற்றி வணங்கப்பட்ட வழிபாடாகும். இந்தியாவில் முதன்மையான, மிகவும் பழமைவாய்ந்த நாகரிகம் எனப் போற்றப்படும் சிந்துச் சமவெளி நாகரிகத்திலும் தாய் தெய்வங்கள் போற்றப்பட்டு வழிபடப்பட்டு வந்துள்ளன. சிந்துச் சமவெளி நாகரிகப் பகுதி ஒரு நகர நாகரிகம் என்று அடையாளம் காணப்பட்ட பகுதியாகும். அரேபியக் கடற்கரையின் ஓரமாகப் பரந்த அளவில் இந்நாகரிகம் விரிந்து காணப்படுகிறது. இப்பண்பாட்டின் தாக்கத்தையும் வளர்ச்சியையும் நான்கு மையப் பகுதிகளில், ஆங்காங்கு மேற்கொண்ட அகழாய்வுகள் வாயிலாக வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. மேலும், இப்பகுதிகளை ஒட்டிய இந்நாகரிகம் பரவிய இடங்களிலும் மேற்கொண்ட அகழாய்வுகள் வாயிலாக, அப்பண்பாட்டுக்கு உரிய வாழ்விடங்களையும், முத்திரைகள் முதலான தொல்பொருட்களையும் தொல்லியல் துறையினர் வெளிக்கொணர்ந்துள்ளனர்.

சிந்துச் சமவெளி நாகரிகத்தில் நான்கு இடங்கள் குறிப்பிடத்தக்கவை. அவற்றில், ஹரப்பா, மொகஞ்சதாரோ ஆகிய இரண்டு இடங்கள் தற்போதைய பாகிஸ்தானில் அமைந்துள்ளன. அரியூப்பியா (Hariyupiya) என ரிக் வேதத்தில் குறிப்பிடும் இடமான ஹரப்பா (Harappa), பாகிஸ்தானின் - பஞ்சாப் மாநிலத்தில் சைவால் (Sahiwal) மாவட்டத்தில் ஓடும் பழைய ராவி ஆற்றங்கரையிலும், இறந்தவர்களை அடக்கம் செய்யப்பட்ட மண்மேட்டுப் பகுதி (Mound of Dead) என பொருள்படும் மொகஞ்சதாரோ (Mohenjo-daro), சிந்து மாநிலத்தில் ஓடும் சிந்து நதியின் வடகரையில் லர்க்கானா (Larkana) மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளன*1. மற்ற இரண்டு இடங்களான லோதால் மற்றும் காலிபங்கன் (Kalibangan) ஆகியவை இந்தியாவின் மேற்குப் பகுதியில் அமைந்துள்ளன. லோதால், சபர்மதி ஆற்றங்கரையில் மேற்குக் கடற்கரையில் அமைந்த நகரமாகும். காலிபங்கன், டெல்லியின் மேற்கே பழைய சரஸ்வதி ஆற்றங்கரையிலும், ராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் வடபகுதியிலும் அமைந்துள்ளது. காலிபங்கன் என்பது கருப்பு வளையல்களைக் (Black Bangles) குறிப்பதாகும்.

பண்டைய சிறப்புபெற்ற சிந்துவெளி நகர நாகரிகப் பகுதியில் இருந்து சேகரிக்கப்பட்டுள்ள தொல்பொருட்களில், சுடுமண் பொம்மைகள் குறிப்பிடத்தக்கவை. இதற்குப் பிறகு முத்திரைகள் இடம்பெறுகின்றன. முத்திரைகளில் சித்திர எழுத்துகளும், ஆண் - பெண் மனித உருவங்களும், விலங்கு உருவங்களும் காணப்படுகின்றன. இவற்றில் காணப்படும் பெண் உருவங்களை தாய் தெய்வங்கள் எனக் குறிக்கின்றனர். ஒரு முத்திரையில், அமர்ந்த நிலையில் இரண்டு கொம்புகளுடன் தியான நிலையில் காணப்படுபவரை சிவனாகக் குறிக்கின்றனர்.

இந்த வகையில், ஏழு பெண்கள் நின்ற நிலையில் காட்டப்பட்டுள்ள முத்திரை குறிப்பிடத்தகுந்ததாக உள்ளது. இம்முத்திரையில், ஏழு பெண்கள் நின்ற நிலையில் காட்டப்பட்டுள்ளனர். இதில் காட்டப்பட்டுள்ள பெண் தெய்வங்கள், இந்துக் கடவுள்களில் சிறப்புற போற்றி வணங்கப்பெறும் ஏழு கன்னிமார்கள் சிற்பத்தை ஒத்ததாகவே கருத இடமளிக்கிறது. சிந்துச் சமவெளியில் கிடைத்த முத்திரையில் காணப்படும் இதனை, சப்தமாதர்கள் சிற்பங்களின் முன்னோடியாகக் கருதலாம்.

சிந்துச் சமவெளி முத்திரை - ஏழு பெண்கள் நின்ற நிலை

தமிழகத்தில் காணப்படும் சப்தமாதர்கள் எனும் தெய்வங்களை ஒரு தொகுப்பாக வணங்கப்படுவதை இங்கு ஒப்பிடலாம். பல்லவர் காலத்தில் இருந்து சப்தமாதர்கள் வழிபாடு மிகவும் சிறப்பு பெற்று திகழ்ந்துள்ளது. பல்லவர்கள் காலத்தில் அவை தனித்தனியான சிற்பங்களாக அமைத்து வழிபாடுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. பின்னர் சோழர்கள் காலத்தில் சற்று மெருகேற்றி, சப்தமாதர்களின் சிற்பங்களை ஒரு தொகுப்பாகவோ தனித்தனியாகவோ அமைத்தனர். சப்தமாதர்களுக்குக் காவல் தெய்வமாக விநாயகரையும் வீரபத்திரரையும், சில சிற்பத் தொகுப்புகளில் அய்யனாரையும் வைத்து வழிபட்டு வந்ததைக் காணமுடிகிறது. விஜயநகர மன்னர்கள் காலத்தில்தான், சிந்துவெளி முத்திரைகளில் காணப்படுவதைப் போல் ஒரே கல்லில் அமைத்து வழிபட்டுள்ளனர். சப்தமாதர் சிற்பத் தொகுப்பைப் பற்றி பின்னர் வரும் அத்தியாயங்களில் தெரிந்துகொள்வோம்.

இவை அனைத்தும், இப்பகுதி மக்களால் வழிபடப்பட்ட தாய் தெய்வங்களாகும். இங்கு காணப்பட்ட முத்திரைகளில், கருவுற்ற தாயின் உருவமும், குழந்தையுடன் உள்ள தாய் தெய்வ முத்திரையும், ஒரு பெண் குழந்தையை ஈன்றெடுப்பது போன்றுள்ள முத்திரையும் மிகவும் சிறப்புக்குரியதாகக் கருதப்படுகிறது. வளமைச் சடங்குகளையும் தாய்மையையும் போற்றிய முதல் நாகரிகமாக சிந்துச் சமவெளி நாகரிகம் திகழ்ந்துள்ளது. அதற்கு எடுத்துக்காட்டாக, அகழாய்வில் அதிக அளவில் கிடைத்த சுடுமண் தொல்பொருட்களாக பெண் தெய்வ உருவங்கள் உள்ளதைக் குறிப்பிடலாம்.

இதேபோன்று, இந்தியாவில் கடைநிலைப் பழைய கற்காலத்தில் காணப்பட்ட எலும்பினால் ஆன பெண் உருவமே மிகவும் பழமையானதாகும். இது பெலின் பள்ளத்தாக்கில் கண்டறியப்பட்ட ஒன்று. இதனை, ஹரப்பாவுக்கு முற்பட்டது (Pre-Harrapa) எனக் குறிப்பர். இது, கிரேவிட்டியன் பண்பாட்டை (Gravettian culture) சார்ந்தது எனவும் குறிப்பர்.*2 Venus of Dolni vestonice - இதுவே உலகில் காணப்பட்ட முதன்மையானதும் முதலாவதுமான பெண் (தாய் தெய்வம்) தெய்வ உருவமாகும். இது எலும்பினால் ஆனது. சுமார் 10,000 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டது என்பது இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது.

Venus of Dolini vestonice - Mother Goddess

உலக நாடுகள்

இவ்வாறு, தொன்மையான நாகரிகங்கள் இந்தியாவில் நிலவியபோது, உலக நாடுகளிலும் தாய் தெய்வங்களைப் போற்றி வணங்கியுள்ளனர் என்பதையும் நாம் அறியமுடிகிறது. அவ்வாறு, உலக நாடுகளில் காணப்பட்ட பெண் தெய்வங்களும், அவற்றை தாய் தெய்வங்களாக வழிபட்டதையும் அவற்றின் வரலாற்றுச் செய்திகளையும் இங்கு காண்போம்.

உலக நாடுகள் முழுவதுமே சமகாலகட்டத்தில் நாகரிகங்கள் பரவலாகத் தோன்றி வளர்ச்சி அடைந்துள்ளன என்பதும், உருவங்களும், பெயர்களும் மாற்றம் பெற்றாலும், அவர்களது சிந்தனையும், செயல்களும், கருத்துகளும் ஒருமித்ததாகவே இருந்ததைக் காணமுடிகிறது. எனவே, பழைய கற்கால மக்கள் முதலாக, தொடர்ச்சியான பண்பாட்டுக் காலங்கள் வரை, எவ்வாறெல்லாம் உலக மக்களின் நாகரிகமும் ஆன்மிகச் சிந்தனைகளும், வழிபாட்டு முறைகளும் இருந்துள்ளன என்பதை இங்கு காண்போம். எவ்வாறாக இருப்பினும், உலக நாடுகள் முழுமையும் தாய் தெய்வ வழிபாடே முதன்மையானது என்பதை அனைவரும் ஏற்றுக்கொண்டது என்பதை தெளிவுபடுத்தும் வகையில் அமைந்ததே, இங்கு காட்டப்பட்டுள்ள தாய் தெய்வ உருவங்களும், அவர்கள் வழங்கிய பெயர்களும் ஆகும். அவற்றை ஒரு முன்னோட்டமாக அறிந்துகொண்டால், இத்தொடருக்கு அவை வலுவூட்டவதாகவே அமையும்.

புதிய கற்காலம் - ஐரோப்பா (Europe)

புதிய கற்காலம் என்பது விவசாயத்தின் பயனை அறிந்து வேளாண்மையை உலகுக்கு அறிமுகப்படுத்திய காலம். மட்கலன்களை தயாரித்து பயன்படுத்தத் துவங்கிய காலம். இந்நாகரிகம் புதிய முயற்சிகளுக்கு முதலிடம் கொடுத்து, பசுமைப் புரட்சியை ஏற்படுத்திய காலம். இந்தியாவில், புதிய கற்கால வளர்ச்சி தோன்றி வளர்ந்தது போலவே, உலக நாடுகளான ஆப்பிரிக்க, ஐரோப்பா, தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகள் மற்றும் தெற்கு ஆசியாவிலும் புதிய கற்கருவிகளின் வளர்ச்சி தோன்றி, மிகவும் சிறந்த நிலையிலான முன்னேற்றம் அடையத் தொடங்கியது. இக்காலத்தில் ஆடு, மாடு, பன்றி, நாய் போன்ற வீட்டு விலங்குகளை வளர்க்கத் துவங்கினர். இதன் காலத்தை, பொ.ஆ.மு.5000 முதல் 10,000 ஆண்டுகள் வரை குறிப்பர்.

ஐரோப்பியாவின் பகுதிகளிலும், புதிய கற்காலத்தில் தாய் தெய்வ வழிபாடு தோன்றி வளர்ச்சி பெற்றது. இப்பண்பாட்டு மக்களும் வளமையைப் போற்றி வணங்கினர். அதன்விளைவே தாய் தெய்வ வழிபாடு ஆகும். இங்கு கிடைத்த சுடுமண் தாய் தெய்வம், கோடுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒன்று. தலைப் பகுதி, இந்தியப் பாறை ஓவியங்களில் காணப்படுவது போன்று கூர்மையாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. சிவப்பு நிறத்தில் காணப்படும் இச்சுடுமண் உருவத்தை, இவர்களது பழமையான தாய் தெய்வம் எனப் போற்றி வழிபட்டுள்ளனர்.*3

Cucuteni - tripillion culture. 5000 - 2750 B.C.E., Archaeology Museum - Piatra Neamt. Earth Mother goddess - Europe)

Egypt - A Statue of Mother Goddess - Isis)

எகிப்து (Egypt)

உலகில் பல நாடுகளில் பெண் தெய்வ வழிபாடு சிறப்புக்குரியதாகத் திகழ்ந்துள்ளது. பெண் தெய்வ வழிபாடு தோன்றுவதற்கு அடிப்படைக் காரணம், அவை தோன்றிய சமுதாயத்தில் தாய்மையையும், பெண்மையையும் போற்றியமையே ஆகும். தாய்ச் சமுதாயம், அதாவது தாய்வழி முறை வளமையைப் போற்றுவது என்றும், அதனை பேணிக் காப்பதும் என்ற கட்டமைப்பு அச்சமுதாயத்தில் இருந்துள்ளதே முதன்மையான காரணமாகவும் அமைந்தது.

தாய் தனது குழந்தைக்குப் பாலூட்டுவது போன்று சிற்பம் வடிக்கப்பட்டுள்ளது. தாய் தெய்வம் என்று கூறப்பட்ட காலம் முதலே, தாயுடன் சேயும் இணைந்தே படைத்தனர். உலக நாடுகள் முழுவதிலும் இந்த ஒற்றுமையையும் ஒரே சிந்தனையையும் வரலாற்றில் ஒப்பிட்டுக் காணலாம். இன்றைக்கும் தாய்மார்கள் தனது குழந்தைக்குப் பாலூட்ட, தமிழ்நாட்டில் உள்ள அரசுப் பொது இடங்களில் தாய்மார்களுக்குத் தனியறை ஒதுக்கீடு செய்து தாய்மையைப் போற்றிப் பாதுகாத்துள்ளது என்பதை ஒப்பிட்டுக் காணுதல் வேண்டும். வேறு எந்த நாட்டிலும், ஏன் இந்தியாவில் எந்த மாநிலத்திலும் ஏற்படுத்தாத புதிய திட்டமாகவே இதனை ஏற்க வேண்டும். தாய்மையைப் பேணுவதிலும், வணங்குவதிலும் முதன்மையானவர்கள் என்பதற்கும், பண்டைய நாகரிகத்தைப் பெற்றவர்கள் என்பதிலும், தமிழர்களும், தமிழகமும் முன்னிற்கிறது என்றால் அது மிகையாகாது.

Statutte of MUTA Late representative of Earliest Mother goddess. (C.664-525) Egypt

எகிப்து, சிரியா, சின்னாசியா போன்ற உலக நாடுகளில், பெண் தெய்வ வழிபாடு தோன்றியதற்கும் இத்தகைய சமுதாய முறைகளே காரணமாகும். சிரியாவிலும் பாலஸ்தீனத்திலும் அசுதாத் (Astarte) என்ற பெண் தெய்வத்தையும், எகிப்தில் இஸிஸ் (Isis) என்றும் தாய் தெய்வங்களையும் மேற்குறித்தவாறு பெயரிட்டு அழைத்துள்ளனர்.*4

பிற உலக நாடுகளில் தாய் தெய்வங்கள்

ரோம் நாட்டில் மாயா (Maia), மைய்யா, மரியா, பசுபிக் நாகரிகங்களில் பூமித்தாயே தாய் தெய்வமாகவும் கருதப்பட்டாள். இவளே தண்ணீர்க் கடவுளாகவும் சித்தரிக்கப்பட்டாள். இவளையே மௌரி (Maori) என்று அழைத்துள்ளனர். இப்பெண் தெய்வத்தை இந்தியாவில் மரிஆய் என்றும், தமிழகத்தில் மாரி என்றும் பெயரிட்டு அழைத்தனர்.*5 மாரிக் கடவுள் என்றும் தமிழகத்தில் அழைப்பர். மாரியம்மா, மாரியாத்தா என்ற கிராமப் பெண் தெய்வங்களுடன் தொடர்புடையது.

மத்தியக் கிழக்கு நாடுகளில் தாய் தெய்வம் மிகவும் சிறப்புற்றிருந்தது. வளமையை மனத்தில் கருதி, இத்தாய் தெய்வத்தைப் போற்றி வணங்கினர். கிரீஸ், ரோம், மற்றும் கிழக்கு ஆசிய நாடுகள், சின்னாசியா பிரிஜியா (Phrygia), லிடியா (Lydia) போன்ற நாடுகளில் தாய் தெய்வத்தை சிபிலா (Cybele) என்று அழைத்துள்ளனர்.*6

Cybele - Mother goddess (Primordial Deity - உலகின் தொடக்க நிலைக் காலத்துக்குரிய தாய் தெய்வம்)

அமெரிக்கா, ஆப்பிரிக்கா, இந்தோனேஷியா போன்ற நாகரிகம் வளர்ச்சி அடையாத நாடுகளில், பெண்களையே சக்தி வாய்ந்தவர்களாகவும், மந்திர தந்திரங்கள் பெற்றவர்கள் என்றும் நம்பினர்.*7 இவர்கள் குழந்தையை ஈன்றெடுப்பதையே மந்திர சக்தியால்தான் என்று கருதினர். ரஷ்யா போன்ற நாடுகளிலும் தாய்மையைக் கண்டு அச்சமுற்றனர் என்றே கூறலாம். பெண்கள் ஓர் உயிரைப் படைக்கும் சக்தியையும், மாந்திரீக வல்லமையையும் பெற்றவர்கள் என்ற நம்பிக்கையை மெய்ப்பிக்கும் வகையில், பெண்கள் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தனர். இதனையே அடிப்படையாகக் கொண்டு, பெண்களே முதன்முதலில் மந்திர சக்தியையும், நோய் தீர்க்கும் மருந்தையும் வழங்கக்கூடிய ஆற்றல் பெற்றவர்கள் என்று நம்பினர்.*8

தாய் – தெய்வமானதும்; தாய் - மாந்திரீக சக்தி பெற்றதும்…

தாய், தெய்வமாகப் போற்றப்படுதலுக்கும், அவளே மாந்திரீகச் சக்தி பெற்றவளாகக் கருதப்படுவதற்கும் இயற்கையே காரணமாகும். இதனை முழுமையாக ஆய்வு செய்த ஜாக் லின்ஸே கூறிய கருத்தை கவனித்தால் அதன் உண்மை விளங்கும் என்பதற்காக, அவரது வரிகளையே இங்கு உங்களுக்கு வழங்கப்படுகின்றது.*9

“புராதன மனிதன் கூட்டு வாழ்க்கையின் மூலமாகவும், அதன் விளைவாகவும் கற்கருவிகளின் உபயோகத்தை மெள்ள மெள்ள அறிந்துகொண்டான். அந்நிலையில், தனக்குப் புறம்பாக இயற்கை இயங்குவதைக் கண்டான். தன்னுடைய சிற்றறிவின் துணைகொண்டு, தன்வசம் இருந்த மிகச் சில கற்கருவிகளின் உதவியோடு, இயற்கையைச் சமாளிக்கவேண்டியவனாக இருந்தான். அவனது கருவிகள் திருந்தத் திருந்த, இயற்கையின் உணர்வும் அதிகரித்தது. கருவிகள் செம்மைப்பட செம்மைப்பட, கூட்டு வாழ்க்கையும் வலிமை பெற்றது. கூட்டம் விரிவடைவதைப் போலவே, இயற்கையும் பரந்து விரிந்து கிடந்ததைக் கண்டான். அவனது அகக்காட்சி விரிவடைந்தது. அதற்கு இணையாகச் சிந்தனையும் விரிவடைந்தது.

“ஒருபுறம், இயற்கையின் சிறு பகுதிகளில் தனது சக்தி பயன்படுவதைக் கண்டான். மறுபுறம், அவனுக்கு அப்பாற்பட்ட சிக்கல் நிறைந்த இயற்கைச் சக்திகள் அவனை அச்சுறுத்திக்கொண்டிருந்தன. அவற்றைப் பற்றி அவனுக்கு எதுவும் தெரியவில்லை. தன்னால் வெற்றிகண்ட பகுதியில், தனது செயல்கள் காரண காரியத் தொடர்புடன் இயங்குவதைக் கண்டான். இவ்வுணர்வின் அடிப்படையில் இயற்கையின் முழுத்தன்மையையும் அறிந்துகொள்ளும் பெருமுயற்சியில் இறங்கினான். தான் காணும் பிரபஞ்சத்தின் ரகசியத்தை அறிய விழைந்த மனிதன், ஏறத்தாழ பின்வருமாறு சிந்திக்கத் துவங்கினான்.

“தனது உணர்ச்சி, தனது நோக்கம் முதலியவை இயங்கியதைப்போலவே, தான் வாழும் கூட்டத்தினரின் உணர்ச்சியும், நோக்கமும் இருந்ததை புறநிலையில் நின்று அவன் ஓரளவுக்கு அறிந்துகொண்டான். தான் இவ்வாறு அறிந்துகொண்ட உண்மையின் அடிப்படையிலேயே எஞ்சிய பரந்த பிரபஞ்சமும் இயங்க வேண்டும் என எண்ணினான். தன்னைப்போலவே இயற்கைக்கும் உணர்ச்சிகளும், ஆசைகளும் இருத்தல் வேண்டும் என்ற முடிவுக்கு வந்தான். சூரிய ஒளியில் குதூகளிப்பதும், புன்முறுவல் செய்வதும், சூறாவளியில் கடுஞ்சினமுற்று கர்ஜித்தும் இயற்கை இயங்குவதாகவும், அதற்கு உணர்ச்சிநிலையும் உயிர்நிலையும் கற்பித்தான். இந்தக் கற்பனையில் இருந்துதான் மந்திரம் தோன்றியது. தனக்குள்ளே இருக்கும் ஆசாபாசங்கள், அச்சம் போன்றவை இயற்கைக்கும் உண்டு என்ற நிலையில், தனக்கும் இயற்கைக்கும் பிணைப்பொன்றை ஏற்படுத்திக்கொள்கின்றான். தனக்குள்ளே இருந்து உணர்ச்சி, அச்சம், ஆசை போன்றவற்றைக் கொடுப்பது யார் என்று அவனுக்குத் தெரியாது.

மனிதன் தன்னுடைய சக்தியை அடிப்படையாகக் கொண்டு, தனக்குப் புறம்பாக உள்ள இயற்கையிலும் அதே சக்திகளைக் கண்டு அவற்றை உபயோகித்து அடக்கக் கண்ட கருவிதான் மந்திரம்” என்று லின்ஸே மிகத் தெளிவாக விளக்கியுள்ளார்.

அதே அரூபமற்ற சக்தி மனித வடிவம் பெறும்போது, மனிதர்க்கு மந்திர சக்தி இருக்கிறது என்னும் கருத்து தோன்றுகிறது. இவ்வாறு தோன்றிய மந்திர சக்தி, சடங்குகளாக மாற்றம் பெற்று, முதன்முதலில் கூட்டு வாழ்க்கையில் பிரதிபலிக்கின்றன. சிறுசிறு குழுக்களாக வாழ்ந்த மனிதன், மந்திரத்தை கூட்டு வாழ்க்கைக்குப் பயன்படுத்தினான். புதியதொரு மனிதப்பிறவியை உலகுக்குத் தருபவளாகக் காணப்பட்டவள் தாய். அத்தாயும் அசாதாரணமான சக்தி படைத்தவளாக இருந்தமையால், பெண்ணிடமே அந்த மந்திர சக்தியும் இயல்பாகக் குடிகொண்டது. பெண்ணை சக்தியாகக் கருதிய உலக நாடுகள் அனைத்திலும், சக்தி வழிபாடும் பேரன்னை வழிபாடும் ஒரு காலத்தில் தோன்றி வளர்ந்தமைக்கும், பெண்களுக்கே மாந்திரீகச் சக்தி இருக்கின்றது என்பதை அறியவைத்ததற்கும் மேற்கூறிய இவையே காரணமாகவும் அமைந்துள்ளது என்பதும் ஏற்புடையதே.

அடுத்து வரும் அத்தியாயங்களில், இந்தியாவின் முதன்மையானதும் மிகவும் பழமையானதுமான சமயங்களான பௌத்த, சமண மதத்தினர் வழிபட்ட தாய் தெய்வங்களைப் பற்றிக் காண்போம்.

சான்றெண் விளக்கம்

1. A.H. Dani and B.K. Thaper, Indus civilization, UNESCO, 1996.

2. A. Gosh., An Encylopeadia of Indian Archaeology, Munshiram & Manoharlal publishers pvt. Ltd, New Delhi, 1980.

3. Marija Gimbutas, The goddess and gods of Old Europe, Myths and cult Images University of California, 1982.

4. கலாநிதி க. கைலாசபதி, பண்டைத் தமிழர் வாழ்வும் வழிபாடும், மக்கள் வெளியீடு, 1966, பக்.12-13.

5. E.O. James, The cult of the mother Goddess, p.959.

6. கலாநிதி க. கைலாசபதி, பண்டைத் தமிழர் வாழ்வும் வழிபாடும், மக்கள் வெளியீடு, 1966, பக்.13-14.

7. மேலது, பக். 74-76.

8. மேலது, பக். 73-78.

9. Jack Lindsay, A Short History of Culture, pp.29-32.

]]>
உலகம், தாய் தெய்வங்கள், நாகரிகம், வழிபாடு, worship, god, mother god http://www.dinamani.com/tholliyalmani/thaai-deivangal/2017/jul/28/உலக-நாடுகளில்-தாய்-தெய்வங்கள்-2745132.html
2732846 தொல்லியல்மணி தாய் தெய்வங்கள் பெருங் கற்காலப் பண்பாட்டில் தாய் தெய்வங்கள் ச. செல்வராஜ். Thursday, July 6, 2017 04:11 PM +0530  

வரலாற்றுக்கு முற்பட்ட காலத்திலிருந்து தென்னிந்தியாவில் மக்கள் கூட்டம் கூட்டமாக வாழ்ந்து வந்துள்ளனர். குறிப்பாக, தமிழகத்தில் குழுக்கூட்டமாக வாழத் துவங்கினர் எனலாம். தமிழகத்தில் கோவை, ஈரோடு, தருமபுரி, கிருஷ்ணகிரி, வேலூர், விழுப்புரம், திருவண்ணாமலை மாவட்டங்களில் புதிய கற்கால மக்களுக்குப் பின்னர், பெருங் கற்கால பண்பாட்டைச் சார்ந்த மக்கள் பரவலாக ஆங்காங்கே குழுக் கூட்டங்களாக வாழ்ந்துள்ளனர் என்பது தொல்லியல் மேற்பரப்பு ஆய்விலும், அகழாய்விலும் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளன.

மோதூர் (தருமபுரி மாவட்டம்)*1, மயிலாடும்பாறை (கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம்)*2, பையம்பள்ளி (வேலூர் மாவட்டம்)*3 போன்ற இடங்களில் மேற்கொண்ட அகழாய்வுகளில் காணப்பட்ட மண்ணடுக்குகளில், பண்பாட்டுத் தொடர்ச்சியை தெள்ளத்தெளிவாகக் காண முடிகிறது. பெருங் கற்கால பண்பாட்டு நினைவுச் சின்னங்கள் சைவ சமயத்தோடு தொடர்புடையவை என்பது அவர்கள் அமைத்த நினைவுச் சின்னங்களைக் கொண்டு அறியமுடிகிறது. மேலும், இவை வழிபாட்டோடும், சடங்குகளோடும் பின்னிப் பிணைந்துள்ளன என்பதையும் தெளிவுபடுத்துகின்றன. பெரிய பெரிய கற்களைக் குத்திட்டு நிற்கவைத்து அதனை குத்துக்கல் என்றும், அதனைச்சுற்றி வட்டமாகக் கற்களை நட்டும் அமைத்துள்ளனர். இதனை கல்வட்டம், கற்குவை என்று அதன் அமைப்பை வைத்து ஆய்வாளர்கள் பெயரிட்டு அழைத்தனர். வட்டமாக காணப்பட்டதால் கல்வட்டம்; நெடுங்குத்தாக நடப்பட்டதால் குத்துக்கல் என்றும் குறித்தனர்.

குத்துக்கல் - லிங்க வழிபாடு

குத்துக்கல் நினைவுச் சின்னமே லிங்க வழிபாட்டின் ஆரம்பகால (Primitive Stage)  வழிபாட்டின் தோற்றமாக இருந்திருத்தல் வேண்டும்*4. தமிழகத்தில் காணப்படும் குத்துக்கல் வகையை நன்கு ஆய்வு செய்தால் அதன் உண்மை புலப்படும். தேவனூர் குத்துக்கல், நன்கு செதுக்கப்பட்ட நீள்செவ்வக வடிவில் அமைக்கப்பட்ட ஒன்று. இதன் தலைப்பகுதி அரைவட்ட வடிவில் செதுக்கப்பட்டிருக்கும். இதனை எந்தப் பக்கத்தில் இருந்து பார்த்தாலும் லிங்க வடிவத் தோற்றத்தையே அதில் காணமுடியும். இந்த வகை குத்துக்கற்களே நடுகல் வகையின் தோற்றம் என ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடுவர்.

தமிழகத்தில் கிடைத்த குத்துக்கல் நினைவுச் சின்னங்களில் தேவனூர் குத்துக்கல்தான், மனித வேலைப்பாடு அதாவது குத்துக்கல்லை நேர்த்தியாகச் செதுக்கி அதனை ஒழுங்கான வடிவில் அமைத்து அதற்கு உருவம் அளித்த முதல் பெருங் கற்கால நினைவுச் சின்னமாக உள்ளது என்பதை இங்கே குறிப்பிட வேண்டும். இதன் தலைப்பகுதி அரைவட்ட வடிவில் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. இதற்கு முந்தைய காலகட்டங்களில் நடப்பட்ட குத்துக்கற்கள் ஒழுங்கற்றதாகவும், அடிப்பகுதி பருத்தும் மேல்பகுதி சிறுத்தும் காணப்படும். இதுவும் லிங்க வடிவின் முதன்மைத் தோற்றம் என்று கொள்ளலாம். எனவே, லிங்க வடிவ அமைப்பு, ஆவுடையார் அமைப்பு இரண்டும், முறையே குத்துக்கல்லும் அதனைச் சுற்றி அமைந்த கல்வட்டமுமே என்பதில் ஐயமில்லை.{pagination-pagination}

எனவே, பெருங் கற்காலப் பண்பாட்டு நினைவுச்சின்னங்களில் காணப்படும் குத்துக்கல் அமைப்பு, லிங்க வழிபாட்டு முறையினை எடுத்தியம்புவதாகவே கருதலாம். கற்குவை, கல்வட்டங்கள் போன்றவை ஆவுடையாரைக் குறிப்பதாகவே இருத்தல் வேண்டும். இக்கருத்தை வலியுறுத்துவதுபோல், லிங்க வழிபாடானது உழவுத்தொழில் மேற்கொண்டிருந்த பல புராதன நாகரிகங்களில் காணப்படும் வழிபாட்டு முறையாகும். நீண்டு குவிந்த கல்வடிவம் ஆண்குறியின் அடையாளமாகவும், அக்கல்லைச் சூழ்ந்து காணப்படும் வட்டக் கல்வடிவம் பெண்குறியின் அடையாளமுமாகவே முன்னோரால் கருதப்பட்டது என மறைமலையடிகள் குறிப்பிடுகின்றார்*5.

பெருங் கற்காலப் பண்பாட்டு நினைவுச்சின்னங்களில் காணப்படும் மனித உருவ அமைப்பை (Anthromorphic Menhir) தாய் தெய்வ வழிபாட்டின் முன்னோடி என தொல்லியல் ஆய்வாளர்கள் கருத்து தெரிவிக்கின்றனர்.*6 எனவே, சிவ வழிபாடும், சக்தி வழிபாடும் அதாவது பெண் தெய்வ வழிபாடும், நம் முன்னோடிகளான பெருங் கற்காலப் பண்பாட்டைச் சார்ந்த மூதாதையர்களின் சடங்குகளும், வழிபாட்டின் முன்னோடிகளே என்பதில் சிறிதும் ஐயமில்லை. இவற்றின் வழியாக, பொ.ஆ.மு.1000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்தே சைவ வழிபாட்டில் தமிழர்கள் நாட்டம் கொண்டிருந்தனர் என்பது புலனாகிறது. கொடுமணல், திருமல்வாடி, தேவனூர் போன்ற குத்துக்கல் அமைப்புகளை இதற்குச் சான்றாகக் கூறலாம்.

பெண் தெய்வ வழிபாட்டிலும் முதன்மையாக திகழ்ந்துள்ளனர் என்பதற்கு, மோட்டூர், உதயநத்தம் போன்ற இடங்களில் காணப்பட்ட ஒரு பெண்ணின் (தாய்) உருவ அமைப்பு உடைய குத்துக்கல்லைக் குறிப்பிடலாம்*7. தமிழக மக்கள் தமக்கென அமைத்த தெய்வ வழிபாட்டு முறையினையே பெரும்பாலும் கடைப்பிடித்து வந்தனர் என்பதை சங்க கால இலக்கியங்களும், அகழாய்வுச் சான்றுகளும் இக்கருத்துக்குத் துணைபுரிகின்றன.

கொற்றவை

கொற்றவை, முருகன் போன்ற பழமையான தெய்வங்களை சங்க கால மக்கள் வணங்கி வந்துள்ளனர். கொற்றவை, நம் தமிழ் மக்களின் வெற்றித் தெய்வமாகப் போற்றப்படுபவள். முருகன், மலையும் மலைசார்ந்த இடங்களிலும், வேட்டுவ மக்களாலும் போற்றப்படுபவர். “மாயோன் மேய காடுறை உலகம்” என்கிறது தொல்காப்பியம்*8. கொற்றவை, முருகன் ஆகிய பழந்தெய்வங்களோடு நாகரிகக் கலப்பின் பயனாக, சில பழைய தெய்வங்கள் புதிய உருவிலும், சில புதிய தெய்வங்கள் பழைய உருவிலும் தோன்றுவதைக் காணலாம். அதனால்தான் வேலவன், வேட்டுவக் கடவுளாகத் திகழ்ந்தான். நமது வரலாற்றைப் பின்னோக்கிப் பார்க்கும்போது, ஆரம்ப கால மக்கள் வேட்டையாடியதையும், உணவு கிடைத்த மகிழ்ச்சியில் ஆடிப்பாடியதையும் இயற்கையான ஒன்று. ஆடிப்பாடியது பின்னர் கூத்தாகவும் ஆடலாகவும் பரிணமித்தன எனலாம். உண்மை வாழ்க்கையில் செய்யும் ஒன்றை அபிநயத்துச் செய்து பார்க்கும்போது, மனதில் எழிச்சியும், துணிவும், களிப்பும் ஏற்படும். தன் சக்திக்கு மீறிய செயலைச் செய்யும்போது, தன்னிடம் அபார சக்தி இருப்பதாக நம்பினான். அதன் அடிப்படையில் தோன்றியதே வேட்டுவக் கடவுள் என்று போற்றப்படும் வேலவன் ஆகும்.

அன்னை அல்லது பெண் தெய்வம், பிற்காலத்தில் தோன்றிய சக்தியைத் தோற்றுவித்த மூலப்பொருளின் முதல் உரு ஆகும். அவளுடைய பிரதிநிதிகளே கொற்றவையும் பிற கிராம தேவதைகளும். கிராமங்களில் வழிபடும் பெண் தெய்வங்களும், கிராம தெய்வங்களின் வரிசையில் இடம்பெறுகின்றன. தீப்பாய்ஞ்சம்மன், தீப்பாய்ஞ்ச நாச்சியார், அரியக்கா, பெரியக்கா போன்ற கிராம தெய்வங்களை (இத்தெய்வங்கள் குறித்து தனியாக விவரிக்கப்பட உள்ளது) இன்றைக்கும் போற்றி வழிபட்டு வருகின்றனர். இவற்றை, நம் தாய் தெய்வ வழிபாட்டின் ஓர் அங்கமாகவே கருதலாம். ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் கிராம தெய்வங்களாக பெண் கடவுளையே போற்றி வணங்கி வருகின்றனர் என்பது ஆய்வின் தெளிவு ஆகும்.{pagination-pagination}

சிந்துவெளி நாகரிகத்துடன் பெண் தெய்வ வழிபாடு மறைந்துவிடவில்லை. இப்பண்பாடு நீண்ட இடைவெளிக்குப் பின்னரும் இந்தியாவில் தொடர்கிறது. இதனைப்பற்றி ஏரன்பெல்ஸ் கூறும்போது, இந்தியாவில் ஆதிவாசிகள் வணங்கிய பெண் தெய்வங்களாக நீண்ட பட்டியலைத் தருகிறார். அவற்றில் குறிப்பிடத்தக்க பெண் தெய்வங்களாக பிலிமக்கா, புடுபுடுக்கி, கொல்லா, அத்தி, ஏலவை, இதிகை என்று நீண்டுகொண்டே செல்கிறது*9. இதன் அடிப்படையில், பழந்தமிழரது தலையாய தெய்வம் பெண் தெய்வமே என்பதில் ஐயமில்லை.

சங்க இலக்கியங்களில் பல இடங்களில், கொற்றவை வழிபாட்டு முறை குறிப்பிடப்படுகிறது. இவற்றையெல்லாம் ஒப்பிடும்பொழுது, தமிழகத்தில் வரலாற்றுக் காலத்துக்கு முந்தைய காலப் பண்பாட்டில் காணப்படும் தாய் உருவ வடிவில் (Anthromorphic Menhir)  காணப்படும் ஒருவகைக் குத்துக்கல், தாய் தெய்வ வழிபாட்டின் முன்னோடி என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளுதல் வேண்டும். இக்கருத்தை நாகசாமி அவர்கள் கூறும்போது, தமிழகத்தில் காணப்படும் தாய் உருவ வடிவில் காணப்படும் நினைவுச்சின்னம், பெண் தெய்வ வழிபாட்டின் முதன்மைச் சான்று என்றும், இந்தியாவில் பிற இடங்களில் காணப்படுபவை இவற்றின் தொடர்ச்சியே என்று கூறுகின்றார். ஐரோப்பிய தேசமான இத்தாலி நாட்டில், சார்டினியா (Sardinia) என்ற இடத்தில் மனித உருவில் காணப்படும் நினைவுச்சின்னத்தை, பெண் தெய்வ வழிபாட்டின் முன்னோடி என குறித்துள்ளார். இதன் காலம், பொ.ஆ.மு. 1700.

மேலும், ஆந்திராவில் கோதாவரி ஆற்றுப்படுகையில் இரண்டு உருவங்கள் கண்டறியப்பட்டன. மத்தியப் பிரதேசத்தில் செம்பு உலோகத்தால் ஆன இத்தகைய கிடைத்துள்ளது. இதனை வேத காலத்து பெண் தெய்வமான அதிதி எனக் குறிப்பிடுகிறார் நாகசாமி. அதிதியை, லண்டன் மக்கள் இந்திய நாட்டுத் திருவிழா அமைப்பில் காட்சிப் பொருளாக வைத்து பெண் தெய்வமாக வழிபடுகின்றனர். தமிழக செப்புத் திருமேனிகளில் விஷ்ணுவின் இடப்பாகத்தில் காணப்படும் ஸ்ரீவத்ஸம், பெண் தெய்வமான லட்சுமியைக் குறிப்பதாகும். இவ்வாறு, தாய் தெய்வ வழிபாடு என்பது பண்டைக் காலம் தொடங்கி, பல்வேறு பரிணாம வளர்ச்சிகளைப் பெற்று, இன்று ஆண் பாதி - பெண் பாதி என்று சிவனும் சக்தியும் ஒன்று என்ற அளவில் வளர்ச்சி பெற்றுள்ளது எனலாம்.

சங்க இலக்கியங்களையும், அகழாய்வுச் சான்றுகளையும் ஒப்பிட்டு, தென்னிந்தியாவிலேயே சைவ சமய வளர்ச்சி நிலையை ஆராய்ந்த நூல் ஒன்றை சி.வி. நாராயண ஐயர் எழுதியுள்ளார். அவர் குறிப்பிடுவதாவது - “தொல்காப்பியத்தில் வேத காலத் தெய்வங்கள் சில மதிப்போடு கூறப்படுவதிலிருந்தே, மக்கள் மத்தியில் அவை எவ்வளவு தூரம் இடம்பெற்றிருந்தன என்பது புலனாகிறது. மக்கள் புதிய தெய்வங்களில் நம்பிக்கை கொள்ளத் தயாராக இருந்தனர். ஆனால் அதே சமயத்தில், காலம் காலமாக நமது முன்னோர்கள் வழிபட்டு வந்த வழிபாட்டு முறைகளையும், தெய்வங்களையும், பழைய முறையிலேயே வழிபட்டனர்.*10

நடுகல் வழிபாடும் நம்பிக்கைகளும்

நடுகற்களைப் பற்றி சங்க இலக்கியங்களில் இருந்தும், தொல்காப்பியம், புறப்பொருள், வெண்பா மாலை போன்ற இலக்கண நூல்களில் இருந்தும் நாம் அறிகிறோம். ஆநிரைகளைப் பாதுகாக்கவும், தன் மன்னனைப் பாதுகாக்கவும் போர் செய்து உயிர் நீத்தவர்களுக்கு நடுகல் நாட்டி அதனை பண்டையத் தமிழ் மக்கள் வணங்கி வந்தனர்.{pagination-pagination}

பெருங் கற்காலப் பண்பாடு, வரலாற்றின் துவக்க காலமாகக் கருதப்படுகிறது. அகழாய்வுகளில் கிடைத்த பெருங் கற்கால நினைவுச் சின்னங்களில் ஏராளமான குறியீடுகளும், தமிழ் எழுத்துப் பொறிப்புகளும் காணப்படுகின்றன. இதனைக் கருத்தில் கொண்டுதான், இக்காலத்தை வரலாற்றுக் காலத்தின், அதாவது சங்க காலத்தின் துவக்க காலம் எனக் குறிப்பிடுவர். இலக்கியங்களில், பெருங் கற்காலப் பண்பாட்டு புதைகுழிகள், அதன் அமைப்புகள் பற்றிய பல்வேறு செய்திகள் பரவலாகக் குறிக்கப்பட்டுள்ளன. குறிப்பாக, சிலப்பதிகாரத்தில் “தொடுவோர், சுடுவோர், புதைகுழிப்படுவோர்” என முறைப்படுத்தியமையும் அவை சுட்டுகின்றன. எனவே, பெருங் கற்கால மக்கள் சடங்குகளையும், வழிபாட்டையும் முறையாகக் கடைப்பிடித்தனர் என்பது தெளிவாகிறது. மேலும், இறந்தவர்கள் மீண்டும் உயிர்த்தெழுவர் என்ற நம்பிக்கையும் இவர்களிடம் மேலோங்கி இருந்துள்ளது.

இவை அனைத்தும், பெருங் கற்கால மக்கள் இறை வழிபாட்டில் ஈடுபட்டிருந்தனர் என்பதும், அதன் தொடர்ச்சிதான் குத்துக்கல் வகை அமைப்பாக வெளிப்பட்டுள்ளதும் அறியமுடிகிறது. இவற்றை ஒப்பிட்டுப்பார்க்கும்போது, பெருங் கற்கால மக்கள் தாய் தெய்வ வழிபாட்டைப் போற்றியுள்ளனர் என்பதற்கு, மனித உருவ (தாய்) வடிவில் காணப்படும் குத்துக்கல் வகையே சான்றாகும். மனித உருவ வடிவில் காணப்படும் இவ்வகை குத்துக்கல் சக்தி வழிபாடாகவே ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது. இடுதுளைகள் வழிபாட்டின் எச்சம் ஆகும். சடங்குகளையும் பூசைகளையும் இவர்கள் மேற்கொண்டிருந்தனர் என்பது இதன்வாயிலாகத் தெளிவாகிறது. சைவ சமயத்தின் அடிப்படையில்தான் பண்டைய தமிழ் மக்கள் நினைவுச்சின்னத்தை அமைத்துள்ளனர். மேலும், அவற்றை வளமைச் சடங்காகவும் கருதியதால், அந்த இடத்தை வணங்கி வழிபட்டுள்ளனர். எனவேதான், காலம்காலமாக அந்நினைவுச்சின்னங்கள் அழியாமல் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன என்பதையும் அறியமுடிகிறது.

குத்துக்கல் வகையை பெருங் கற்காலப் பண்பாட்டின் இறுதி நிலை என்று கருதலாம். ஏனெனில், குத்துக்கல் வகையின் வளர்ச்சி நிலையே நடுகல் ஆகும். குத்துக்கல்லில் வீரனின் உருவம் பதித்தனர். பின்னர் அவரது பீடும் பெயரும் எழுதப்பட்டது என இலக்கியங்கள் பகருகின்றன. எனவே, தொடர்ந்து உருவ வழிபாடும் தோன்றியது. ஆந்திர மாநிலம் சித்தூர் மாவட்டத்தில் அமைந்த குடிமல்லம், புகழ்வாய்ந்த ஒன்று. இங்கு காணப்படும் உருவ வடிவிலான லிங்கம், நடுகல் வகையைச் சார்ந்தது எனலாம். இதனை, வீரனுக்குரிய நடுகல் என ஐ.கே. சர்மா குறிப்பிடுகிறார். இங்கு அவர் மேற்கொண்ட அகழாய்வில், இச்சிற்பத்துக்கு அடியில் எலும்புகள் இருப்பதைக் கண்டறிந்து வெளிப்படுத்தியுள்ளார். எனவே, இது போர் வீரன் ஒருவனுக்காக எடுப்பித்த வீரக்கல். குத்துக்கல் என்பது சிவ வழிபாடு தொடர்புடையது என்பதையும், அவை லிங்கத்தின் முன்னோடி என்பதையும், குடிமல்லம் குத்துக்கல் வகை நடுகல் நிரூபித்துள்ளது எனலாம்.

குடிமல்லம் – நடுகல் சிற்பமும், சிவன் கோயிலின் தோற்றமும்

ஆண் பெண் குறிச் சேர்க்கையே பண்டைய காலம்தொட்டு லிங்க வடிவில் அமைந்தது என்பது பிற்கால சைவ சித்தாந்த சாத்திர நூல்களால் அறியமுடிகிறது.

“சத்தியுஞ் சிவமுமாய தன்மையிவ் வுலகமெல்லாம்

ஓத்தொவ்வா ஆணும் பெண்ணும் உயர்குண குணியுமாக

ஐவத்தனன் அவளால் வந்த ஆக்கம் இல்லாழ்க்கையெல்லாம்

இத்தையும் அறியார்பீட லிங்கத்தின் இயல்பும் ஓரார்.”

என்று சொல்கிறது சிவஞானசித்தியார்.*11

{pagination-pagination}தத்துவ விளக்கத்தோடு உரைப்பது தொன்றுதொட்டு வந்த உண்மையே என்பதில் ஐயமில்லை. இவற்றில், வளமைச் சடங்கின் அடிப்படையில், அதற்குரிய கருப்பொருளை முதன்மைப்படுத்தி அமைத்துள்ளதை ஆழமாகச் சிந்தித்து உணர்தல் வேண்டும். மனிதனின் வாழ்க்கையோடு இணைந்ததுதான், சமயமும் சடங்குகளும் வாழிபாடுகளும் என்பதை அனைவரும் உணர்தல் வேண்டும். இத்தத்துவத்தின் விளக்கமே, தாய் தெய்வத்தின் பல்வேறு திருவுருவங்கள் ஆகும்.

தமிழகத்தில் காணப்படும் தொடர்ச்சியான தாய் தெய்வத் திருவுருவங்கள், அதன் தனித்தன்மையை தெளிவுபடுத்துவதாக அமைந்துள்ளன. தாய் தெய்வத்தின் வெவ்வேறு வடிவங்களில் பெயர் வேறுபடினும், அதன் உள்கருத்து, நாட்டின் வளமையை அடிப்படையாகக் கொண்டதே எனலாம். அத்தகு சிறப்பினைப் பெற்ற தாய் தெய்வங்கள், எந்தெந்த உருவில் வலம்வந்து தன்னை வணங்கும் பக்தர்களுக்கு அமைதியை வழங்கி, தனிமனிதனையும், நாட்டையும் மகிழ்வித்தன என்பதை பின்னர் வரும் அத்தியாயங்களில் காணலாம். அடுத்து, உலக நாடுகளில் தாய் தெய்வங்கள் எவ்வாறெல்லாம் போற்றப்பட்டுள்ளன என்பதைக் காண்போம்.

சான்றெண் விளக்கம்

1. S. Selvaraj - Excavations at Modhur - 2004.

2. K. Rajan - Excavationas at Mayiladumparai.

3. Ancient India - Vol.II

4. P.R. Srinivasan, Beginning of the Traditions of South Indian Temple Architecture.

5. மறைமலையடிகள் - சைவ சித்தாந்த ஞானபேதம்.

6. நாகசாமி - தி இந்து ஆங்கில நாளிதழ் செய்தி, 10.09.1990.

7. Magdalena S. Midgley. Monuments and Monumentality: The cosmological Model of the World Megaliths, Documenta Praehistorica xxxvii, 2010

8. தொல்காப்பியம்.

9. O.R. Ehrenfels - Mother rights in India, pp.79-80.

10. C.V. Narayana Iyyar, Origin and early History of saivisim in South India.

11. க. கைலாசபதி, பண்டைத் தமிழர் வாழ்வும் வழிபாடும்.

]]>
tamils, தாய் தெய்வங்கள், வழிபாடு, temple, தமிழர், பண்பாடு, village god, murugan, tamil community, ancient, deity, பெண் தெய்வம், கடவுள் http://www.dinamani.com/tholliyalmani/thaai-deivangal/2017/jul/07/அத்தியாயம்---4-பெருங்-கற்காலப்-பண்பாட்டில்-தாய்-தெய்வங்கள்-2732846.html
2721655 தொல்லியல்மணி தாய் தெய்வங்கள் அகழாய்வுகள் காட்டும் சங்க காலச் சமயங்களும், தாய் தெய்வ வழிபாடுகளும்! ச. செல்வராஜ். Friday, June 16, 2017 09:14 AM +0530  

சைவத் தத்துவமானது தமிழர்கள் போற்றும் ஒரு சித்தாந்தமாகும். தென்னிந்தியாவிலேயே வரலாற்றுக் காலத்துக்கு முற்பட்ட பழம்பெரும் சமயம் என்றால் அது சைவம்தான். ஆரியர் வருகைக்கு முற்பட்ட இச்சமயம், தமிழ் மக்கள் நெஞ்சத்தில் நிறைந்து விளங்குகிறது என டாக்டர் ஜி.யூ. போப்பையர் தெரிவித்துள்ளார்*1.

தமிழக மக்கள் இயற்கையை வழிபட்டனர் என்பதற்கு, சங்க இலக்கியங்களில் தலைசிறந்த காப்பியமான சிலப்பதிகாரத்தில், இளங்கோவடிகள் தனது காப்பியத்தை துவங்கும்பொழுது, இயற்கைக் கடவுளான “ஞாயிறு போற்றுதும், ஞாயிறு போற்றுதும்” என்றும் அடுத்து “திங்களைப் போற்றுதும், திங்களைப் போற்றுதும்” என சூரிய சந்திரர்களை வணங்கி வழிபட்டுத்தான் துவங்குகின்றார்*2.

“தென்னாடுடைய சிவனே போற்றி” என்று திருவாசகம் போற்றுகின்றது. “சிவனொடொக்கும் தெய்வம் தேடினுமில்லை” என்று திருமந்திரம் கூறுகின்றது. சைவ சமய வரலாற்றில், அதன் சிறப்பை அறிய சிந்து நதிப் பள்ளத்தாக்கில் சிறப்புற்றிருந்த நகரங்களில் காணப்பட்ட சான்றுகளை நாம் காண வேண்டியதாக உள்ளது. இன்றைய சைவ சமயத்தில் காணப்படும் லிங்க வழிபாடு, சக்தி வழிபாடு, சிவ வழிபாடு (பசுபதி) போன்ற வழிபாடுகள், சிந்துவெளி நாகரிகத்தின் முக்கியமான சமயப் பண்டிகைகளாக விளங்கியுள்ளன என்பது பல ஆய்வாளர்களின் கருத்தாகும்.

சிந்துவெளி நாகரிகத்தில் கிடைத்த முத்திரைகள் களிமண் படிவங்கள் பற்றி சர் ஜான் மார்ஷல் குறிப்பிடும்பொழுது, “யோகிகளுக்கெல்லாம் தலையாய யோகி சிவன். அதனாலேயே அவருக்கு மகாதபவர், மகாயோகி எனும் பெயர்கள் அமைந்தன. சிவன் தலையாய யோகி மட்டுமல்ல; விலங்குகளுக்கெல்லாம் தலைவர் (பசுபதி). சிவனின் இந்தப் பண்பினையே சிவனைச் சுற்றி யானை, புலி, காண்டாமிருகம், எருது என நான்கு மிருகங்கள் நிற்பதுபோல் காட்டப்படுகின்றது. சிந்துவெளிக் கடவுளின் தலையில் அமைந்துள்ள கொம்புகள், பிற்காலத்தில் சிவனின் ஆயுதமான சிறப்புக்குரிய திரிசூலமாக மாறியது. இவற்றையெல்லாம் நோக்கும்பொழுது, சிவனுக்கு அமைந்த பல அம்சங்கள், தோற்ற நிலையிலே சிந்துவெளி முத்திரைகளில் காணப்படுகின்றன என நாம் கருதலாம்*3 என்று குறிப்பிடுகின்றார்.

சிந்துவெளி முத்திரை

சிந்து சமவெளிப் பகுதி அகழாய்வுகளில் கண்டெடுக்கப்பட்ட தாய் தெய்வ சுடுமண் உருவங்கள்

சிவ வழிபாட்டை சிந்துவெளி நாகரிகம் குறிப்பிட்டாலும், சிந்துவெளி நாகரிகத்தில் முதலிடம் பெற்று விளங்குவது பெண் தெய்வ வழிபாடே ஆகும். சிந்துவெளி மக்கள் வழிபட்ட தெய்வங்களை வரிசைப்படுத்திய சர் ஜான் மார்ஷல், அதன் முக்கியத்துவத்தின் அடிப்படையில் தாய் தெய்வத்தை (அன்னை) முதன்மைக் கடவுளாகவும், அதற்கடுத்து பிற கடவுள்களையும், லிங்கத்தையும் சுட்டுகின்றார்*4. ஹரப்பா, மொகன்ஜதாரோ, லோதால், காலிபங்கன் போன்ற அகழாய்வுகளில் காணப்பட்ட பெண் தெய்வ சுடுமண் உருவங்கள், தாய் தெய்வ வழிபாட்டை அம்மக்கள் எவ்வாறு போற்றி வழிபட்டனர் என்பதையே சுட்டுகின்றன. பெண் உருவத்தை பல்வேறு வடிவங்களில் அமைத்துப் போற்றியதையும், வழிபட்டதையும் ஒப்பு நோக்கும்பொழுது, அதன் சிறப்பு தெளிவாக விளங்கும். அதன் அடிப்படையில், சிந்து வெளியில் காணப்பட்ட நடனமாதர் சிற்பமும், அதனை அழகுற வடிவமைத்துள்ளதையும் சான்றாகக் காட்டலாம். மேலும், பெண் வடிவத்தை ஹரப்பா போன்ற இடங்களில் வளமைச் சடங்குகளின் தலைவியாகவும், வளமைக்காக ஏற்படுத்தப்பட்ட பெண் தெய்வமாகவும் வணங்குகின்றனர் என்று அகழாய்வு மேற்கொண்டவர்கள் கருத்து தெரிவிக்கின்றனர்.

வளமைத் தெய்வம்

நடனமாது (Dancing Girl)

ஹரப்பா (Headdress)       

சிந்துவெளி நாகரிகத்தில் மட்டுமின்றி எகிப்திய நாகரிகம், சிரிய, சின்னாசிய நாகரிகங்களிலும் பெண் தெய்வங்களே முக்கியமான சிறப்பிடத்தைப் பெற்றுத் திகழ்ந்துள்ளன. சர் ஜான் மார்ஷல், அகழாய்வுச் சான்றுகளின் அடிப்படையில் இக்கருத்தைத் தெரிவிக்கும்  முன்பே, சந்தா என்பவர் இக்கருத்தை தெரிவித்துள்ளார். “சிரியாவில் அசுத்தாத் என்னும் தத்துவமும், சின்னாசியாவில் சிபெலேயும், எகிப்தில் இசிங் கோட்பாடும் தோன்றிய அதே சமுதாய நிலையில்தான், இந்தியாவில் சக்தி வழிபாடு தோன்றியிருத்தல் வேண்டும்” என அவர் தெளிவுபடுத்துகின்றார்*5.

இதைப்போலவே, பண்டைய திராவிட மக்களில் பெரும்பகுதியினர், தாய் தெய்வ உரிமை, தாய்முறை போன்றவற்றைக் கடைப்பிடித்தனர். இதன் காரணமாக, திராவிட மக்களிடையே பெண் தெய்வ வழிபாடு பெருவழக்காக இருந்தது என சமூகவியல் அறிஞர்கள் கூறுவர்.

பெண் தெய்வ வழிபாடும், சிவ வழிபாடும் தொடர்ந்து காணப்படுவதைப்போல், மொகஞ்சதாரோ, ஹரப்பா போன்ற இடங்களிலும், அகழாய்வில் முக்கோண வடிவ கற்களும், களிமண் பொருட்களும் கண்டெடுக்கப்பட்டன. அவற்றை சர் ஜான் மார்ஷல் சிவலிங்கமாகவே குறிப்பிடுகின்றார்*6. பெண் தெய்வ வழிபாடு போலவே மர வழிபாடும் பூர்விக மனிதனுக்குப் பொதுவான ஒன்றாக இருந்துள்ளது. மெசபடோமியாவிலும் மரக்கன்றுகள் தெய்வப் பண்புடன் விளங்கியதால்தான், அவை முத்திரைகளில் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன.

இந்து சமயத்தினரால் இன்றும் போற்றப்பட்டும், வழிபாட்டுக்கு உரியதாகவும் குறிப்பிடப்படும் அரச மரம், சிந்துவெளி முத்திரைகளில் காணப்படுவதால், இது 5000 ஆண்டுகளாக மக்களின் நெஞ்சில் பதிந்துள்ளது என்பதை அறியமுடிகிறது*7. சிந்துவெளியில் கண்டெடுக்கப்பட்ட ஒரு இலச்சினையில், இரு அரச மரக் கிளைகளுக்கு இடையில், பெண் தெய்வம் ஒன்று ஆடை இன்றி காணப்படுகிறது. நீண்ட கூந்தலும் கைகளில் காப்புகளும் உள்ளன. மக்கள் உருவங்களும், விலங்குகளும், அன்னை தெய்வத்துக்கு அடிபணிந்து அஞ்சலி செலுத்துவதுபோல் காட்டப்பட்டுள்ளன. எனவே, அரச மரமும், அன்னை வழிபாடும், அதாவது தாய் தெய்வ வழிபாடும் காலத்தால் முற்பட்டது என்பது தெள்ளத்தெளிவாகப் புலனாகிறது.

தமிழகத்தில், ராமநாதபுரம் மாவட்டம், அழகன்குளம் என்ற இடத்தில் நடைபெற்ற அகழாய்வில், ரோமானிய பானை ஓட்டில் அரச மரமும், அதன் அருகே யானை இருப்பதுபோலவும் காட்டப்பட்டுள்ளதை காணும்பொழுது, இதுவும் மர வழிபாடு தொடர்புடையதாகவும், மரத்தின் இன்றியமையாமையை உணர்த்துவதாகவும் கொள்ளலாம். திருக்காம்புலியூர் அகழாய்விலும் மர வழிபாடு குறித்த சுடுமண் உருவம் கிடைத்துள்ளது. அதில், ஒரு மரத்தை பெண் வழிபடுவதுபோல் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளதை காணமுடிகிறது. அது குறித்து பின்னர் விரிவாகக் காணலாம். பல அகழாய்வுகளில் கிடைத்த மட்கலன் ஓடுகளில் மரம், செடி இவற்றின் கீறல் குறியீடுகள் கிடைத்துள்ளதையும் இங்கு ஒப்பு நோக்கலாம்.

அழகன்குளம் - மரம், யானை

குழந்தையை ஈன்றெடுக்கும் பெண் உருவம் பதித்த முத்திரை ஒன்று சிந்துவெளி நாகரிகத்தின் எச்சமாக, ஹரப்பா அகழாய்வில் கிடைத்துள்ளது. இது, அக்கால பெண்களின் சிறப்பையும், அவர்கள் செடி, கொடிகளையும் மரத்தையும் பேணிக்காப்பதில் பெரும்பங்கு ஆற்றியுள்ளதையும் தெளிவுபடுத்திக்கொள்ள உதவுகிறது. சிலர், செடியை ஈன்றெடுப்பதாகக் கூறுவர். அது ஏற்புடையதன்று. செடி, கொடிகளைப் பாதுகாப்பதில் வல்லவர்களாகத் திகழ்ந்தமையால், செடியையும் குழந்தையாகப் பாவித்ததுபோல் கூறப்பட்டதாகக் கொள்ளலாம். ஆனால், குழந்தை ஒன்று கை, கால், தலையுடன் வெளிவந்துள்ளதும், தொப்புள் கொடியின் உதவியால் தொங்கிக்கொண்டு இருப்பதையும் காணமுடிகிறது. தொப்புள் கொடி உறவு என்பது வேர் போன்றது என்பதையும் இந்த முத்திரை நமக்கு தெளிவுபடுத்துகிறது என்றே கொள்ளலாம். எனவேதான், சில ஆய்வாளர்கள், செடியை ஈன்றெடுக்கும் காட்சி எனக் குறிப்பிட்டுள்ளனர் போலும்.

குழந்தையை (செடியை) பிரசவிப்பதைப் போன்ற முத்திரை அச்சு – ஹரப்பா

திருக்காம்புலியூர் – மர வழிபாடு – தாய் தெய்வம் (விருக்ஷ தேவதை)

சிந்துவெளி நாகரிகத்துக்குப் பின், இந்தியாவில் குறிப்பாக தென்னிந்தியாவில் மக்கள் சிறந்த நாகரிகத்தைப் பெற்றுத் திகழ்ந்தனர் எனலாம். தமிழகத்திலும், ஆரம்ப காலகட்டத்தில் இயற்கையை வழிபட்ட மக்கள், காலப்போக்கில் சமயக் கடவுளர்களையும் வணங்கத் துவங்கினர். பெருங் கற்காலம் முதல் வரலாற்றின் துவக்க காலமான சங்க காலத்திலும், இறந்தவர்கள் இவ்வுலக வாழ்வைத் துறப்பினும் அதன்பின்னரும் இங்கேயே உயிர்வாழ்வர் என்ற நம்பிக்கைகள் தொடர்ந்தன. அதன் அடிப்படையிலேதான், ஈமச்சின்னங்களில் இடுதுளைகளை அமைத்து, அதனுள்ளே சடங்குகளையும் வழிபாடுகளையும் மக்கள் தொடர்ந்து செய்துவந்தனர். இடுதுளைகளை பெரும்பாலும் கிழக்கே அமைத்ததற்கு, சூரிய வழிபாட்டின் மீது அம்மக்கள் கொண்ட நம்பிக்கையை சுட்டுவதாகும்.

சக்தி வழிபாடு

தாய் தெய்வ வழிபாடு (Mother Goddess), மர தேவதைகள் வழிபாடு, இயக்கன் - இயக்கி வழிபாடு போன்ற அனைத்தும், சக்தி வழிபாட்டின் (Sakthi Cult) தாக்கமே எனலாம். தமிழக அகழாய்வுகளில், குறிப்பாக திருக்காம்புலியூர், பேரூர், போளுவாம்பட்டி போன்ற அகழாய்வுகளில் கிடைத்த சுடுமண் உருவங்கள் இதற்குச் சான்றுகளாக அமைகின்றன. திருக்காம்புலியூர் அகழாய்வில் கிடைத்த மர தேவதை (விருக்ஷ தேவதை) சுடுமண் உருவம் மிகவும் சிறப்பானதாகும். ஒரு மரத்துக்கு மிக நெருக்கமாக சாய்ந்தவாறு ஒரு பெண் இருப்பதுபோல் இந்த உருவம் அமைந்துள்ளது. மரத்துடன் பெண் சேர்ந்து இருப்பது போன்ற உருவங்கள், ஆரம்ப கால பௌத்த மத சிற்பக் கலை அமைதியில் அதிகம் காணப்பட்டன அதனைப் போன்றே இங்கும் தொடர்வதைக் காணமுடிகிறது.

திருக்காம்புலியூரில் சுடுமண்ணால் ஆன நாகலிங்கம், பாலகிருஷ்ணர் போன்ற உருவங்களும், அழகரையில் கிடைத்த விநாயகர் உருவமும் குறிப்பிடத்தக்கவை. இவை காலத்தால் பொ.ஆ. 5-ம் நூற்றாண்டு என மண்ணடுக்குகளின் ஆய்வுப்படி கணித்துள்ளனர்*8. இதன் தொடர்ச்சியாக, வரலாற்றுக் காலத்தில் திருக்காம்புலியூர் என்னும் இடத்தில் மேற்கொண்ட அகழாய்வில், விநாயகர் உருவமும், மூஷிக வாகன உருவமும் சுடுமண்ணால் செய்தது  (பொ.ஆ.மு. 3 – 4-ம் நாற்றாண்டு) மண்ணடுக்கில் கிடைத்துள்ளதை குறிப்பிட்டுச் சொல்லலாம். வரலாற்றுக்கு முற்பட்ட காலத்திலிருந்து, சங்க காலம் மற்றும் வரலாற்றுக் காலத்திலும் சைவ, சமய வழிபாடுகளும், சடங்குகளும், பூசைகளும் தொடர்கின்றன எனலாம். உருவ வழிபாட்டில் மாற்றம் பெற்று பல வளர்ச்சிகளைப் பெற்றாலும், பழைய சமயங்களைப் போற்றும்வண்ணமாகவே அவை அமைகின்றன.

எனவே, மர தேவதைகள் வழிபாடு தமிழகத்தில் சங்ககாலம் தொட்டே பழக்கத்தில் இருந்து வந்துள்ளன என்பது, தமிழகத்தில் நடைபெற்ற அகழாய்வுகளில் கிடைத்த தொல்பொருள்களின் சான்றுகளின் அடிப்படையில் உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது*9.

சான்றெண் விளக்கம்

1. Dr. G.U. போப்பையர்

2. சிலப்பதிகாரம், சைவசித்தாந்தப் பல்கலைக் கழகம் வெளியீடு, திருநெல்வேலி.

3. கலாநிதி. க, கைலாசபதி. பண்டைத் தமிழர் வாழ்வும் வழிபாடும்.

4. மேலது.

5. R.P. Chanda, Indo-Aryan races, pp.150.

6. மறைமலையடிகள், சைவசித்தாந்த ஞானபேதம், பக்.217.

7. D.D. Kosambi, An Introduction to the study of Indian Hisitory, pp.60.

8. T.V. Mahalingam, “The Report on the Excavations in the Lower Kavery Vally”, 1970, University of Madras, pp. 105, 113. “Alagarai – ALG-4,  2.10 mts, Below surface height 4.00 mts, a Broken image of Ganesa was noticed”. “Ganesa figure suggest the worship of this deity is popular in those days that is 4th – 5th C.C.E”.

9. S. Selvaraj. Significance of Modhur Excavations, 2004.

]]>
அகழாய்வு, தமிழ்நாடு, தாய் தெய்வம், வழிபாடு, தமிழர், பண்பாடு, tamil, tamil nadu, cuture, god, worship, archeology, cult http://www.dinamani.com/tholliyalmani/thaai-deivangal/2017/jun/16/அகழாய்வுகள்-காட்டும்-சங்க-காலச்-சமயங்களும்-தாய்-தெய்வ-வழிபாடுகளும்-2721655.html
2716152 தொல்லியல்மணி தாய் தெய்வங்கள் கோயில்களில் தாய் தெய்வ உருவச்சிலைகள்! ச. செல்வராஜ். Friday, June 9, 2017 10:58 AM +0530  

வரலாற்றுக் காலத்தின் துவக்க காலத்தில் பிரபலமாக இருந்த சக்தி வழிபாடு, கிராம தெய்வங்களாக இருந்து, பின்னர் கோயில்களில் வழிபாட்டுத் தெய்வங்களாக உருவெடுத்தன. கட்டடக் கலை வளர்ச்சியின் பயனாக கோயில்கள் தோன்றின. சமூகத்தில் உயர்ந்தோர்களால் கோயில்கள் எழுப்பப்பட்டு அதனை வழிபாட்டு இடமாக மாற்றினர். அதுபோன்ற இடங்களில் முதன்மைத் தெய்வங்கள் இடம்பெற்றன. கிராமத் தெய்வங்களே முதன்மைத் தெய்வங்களாக வழிபடப்பட்டன. பின்னர், அரசு வழிமுறைகள் தோன்றின.

மன்னர்கள் தாங்கள் வழிபட, தங்களுக்கு ஏற்ப தெய்வங்களை அமைத்துக்கொண்டனர். அவற்றில் பல்லவர்கள் காலத்தில் அம்மன் வழிபாடு, குறிப்பாக மகிஷாசுரமர்த்தினி, துர்காதேவி போன்றவை அதிக அளவில் வழிபாட்டில் இடம்பெறலாயிற்று. சைவமும் வைணவமும் தழைத்தன. பல்லவர்களால் எழுப்பப்பட்ட கோயில்களில் அம்மனுக்குத் தனியிடமும், அதற்கான காரணங்களும், கதைகளும் நிறைந்து காணப்பட்டன. குறிப்பாக, தாய் தெய்வ வழிபாட்டைச் சிறப்பிக்கும் வகையில், கிராமத் தெய்வங்களுக்கும் பொருந்தும், குறிப்பாக தீய்ப்பாய்ந்த அம்மன் உருவத்தைக் குறிப்பிடலாம். திரௌபதியம்மன் போன்றவற்றை இதிகாசங்களோடு ஒப்பிட்டும் கதைகள் புனையப்பட்டு கூறப்பட்டுள்ளது.

வைதீகம் முழுமையாகத் தமிழகத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டபோது, தாய் தெய்வங்கள், சிவனின் மனைவியாகவும், திருமாலின் தங்கையாகவும் ஆக்கப்பட்டனர். எனினும், தாய் தெய்வத்தின் தனித்தன்மையை முற்றிலும் சிதைக்க இயலவில்லை. சிவன், திருமால் ஆகிய பெருந்தெய்வக் கோயில்களில், அம்மன் சன்னதி என்றும், தாயார் சன்னதி என்ற பெயர்களுடனும் கோயில்களில் தாய் தெய்வங்கள் வலம் வந்தனர். பெரிய மற்றும் சிறிய தெய்வங்கள் அனைத்தும் ஏதேனும் ஒரு தாய் தெய்வத்துடன் தொடர்புடையதாகவே அமைந்துள்ளதை காணமுடிகிறது. இத்தெய்வங்கள், (பெரிய) தலைமைத் தெய்வங்களின் துணைவியராகவோ, அன்றி தவிர்க்க முடியாத சக்தியாகவோ, ஒழுக்கத்தின் அடிப்படையிலும் உலக நியதிக்காகவும் அதனைத் தொடர்புபடுத்தி அமைத்துக்கொண்டனர் எனலாம். எனவே, பெருந்தெய்வங்கள் அமைந்துள்ள கோயில்களில் ஆண் தெய்வங்களுக்கு அருகில் அமர்ந்துகொண்டும், நின்றுகொண்டும், நீலம், தாமரை ஆகிய மலர்களை ஏந்தியபடி காட்டப்பட்டுள்ளதைக் காணலாம்.*1.

சக்தியையும் ஆற்றலையும் தனித்தனியாக பிரித்துப் பார்த்தல் என்பது இயலாதது. இவை இரண்டும் ஒன்றோடு ஒன்று தொடர்புடையது. இதனை தெளிவுபடுத்த ஏற்பட்டதே அர்த்தநாரீஸ்வரர் திருஅவதாரம். சக்தியும் ஆற்றலும் இணைந்து செயல்படும்போதுதான் மக்கள் நன்மை அடைகின்றனர். எனினும், ஆண் துணையின்றி தனியாக அமைந்துள்ள தாய் தெய்வக் கோயில்களே தமிழ்நாட்டில் இன்றும் பெரும் ஆதிக்கத்தையும் வரவேற்பையும் பெற்றுள்ளன. தாய் தெய்வங்கள் அனைத்தும் கையில் ஆயுதங்களை ஏந்தியுள்ளன என்பதே, இவற்றின் தனித்தன்மையாக இருக்கிறது. உதாரணமாகக் குறிப்பிட்டால், தில்லை நடராசப் பெருமானைக் குறிக்கும் சிதம்பரத்தில், தில்லைக்காளியே சிறப்பு பெற்றுத் திகழ்கின்றாள்.

தமிழகத்தில், பெருந்தெய்வக் கோயில்கள் பலவற்றில், குறிப்பாக சிவாலயங்களில், தந்தை தெய்வங்களைக் காட்டிலும் தாய் தெய்வத்துக்கே உயர்ந்த இடமும் மரியாதையும் வழங்கப்பட்டு வருவதைக் காணலாம். சான்றாக, கன்னியாகுமரியில் உள்ள குமரித் தெய்வம், திருநெல்வேலி மாவட்டம் நெல்லையப்பர் கோயிலில் காந்திமதி அம்மன், மதுரை சுந்தரேஸ்வரர் ஆலயத்தில் மீனாட்சி அம்மன், திருவானைக்காவல் அகிலாண்டேஸ்வரி அம்மன், காஞ்சி காமாட்சி, தருமபுரி கோட்டைக்கோயில் மல்லிகார்ஜுனேஸ்வரர் கோயிலில் கல்யாண காமாட்சி அம்மன் போன்றவற்றை சான்றாகக் குறிப்பிடலாம்.{pagination-pagination}

ஸ்ரீவத்சம்

பிரம்மா படைக்கும் தொழிலைக் கொண்டவர். அவரது துணைவி சரஸ்வதி, கல்விக் கடவுளாக விளங்குபவர். இவளது வாயில் நாவன்மையும் சொல்வன்மையும் குடிகொண்டுள்ளது. ஸ்ரீலட்சுமி, விஷ்ணுவின் துணைவி. ஸ்ரீவத்சம் என அழைக்கப்படுபவர். விஷ்ணுவின் மார்பில் குடிகொண்டவள். செல்வத்துக்கு அதிபதி. செல்வமும் மகிழ்ச்சியும் குடிகொண்டவள். உலகில் வாழ்வதற்கு செல்வமும் மகிழ்ச்சியும் அத்தியாவசியமானவை.

சிவனின் துணைவி பார்வதி தேவி, உமையம்மை என்றும் அன்போடு அழைக்கப்படுபவள். சாந்தமே உருவானவள். இவளது மறுஉருவமே காளி. தனது சுயவடிவத்தையும், உண்மையான உட்பொருளை வெளிப்படையாக எடுத்துக்காட்டும் உருவமே காளி. அமைதியாக அடங்கிக் கிடக்கின்ற தனது உள்ளுணர்வையும், அழிக்கும் ஆற்றலையும், சக்தியையும் படைத்தவள் என்பதை வெளிக்காட்ட எடுத்ததே, எப்போது தயார் நிலையில் இருக்கும் காளி அவதாரம். சக்தியை வழிபடுபவர்கள் எவ்வித சாதி, மத, இன, பாகுபாடு அற்றவர்கள் என்பதை சக்தியை வழிபடும் பக்தர்களிடம் காணலாம். இச்சக்தி அனைவருக்கும் பொதுவானது. அனைத்து ஜீவராசிகளும் அமைதியுடன் வாழ சக்தி வழிபாடு இன்றியமையாததாகிறது. காரணகாரியங்களுக்கு உட்படாதது சக்தி. அன்னை என்று போற்றப்படுபவளும் அவளே. ஞானப்பால் கொடுத்தவளும் அவளே. இன்னையின் வடிவமும் அரவணைக்கும் தன்மையையும் கொண்டவளே அன்னை உமையாம்பிகை. இவள் தீய சக்திகளைக் கண்டு கோபம் கொண்டு எழுந்தால்தான், அவளது உண்மையான உக்கிரத்தைக் காணமுடியும். அவளே காளி எனும் மகாசக்தி.

ஞானசம்பந்தருக்கு ஞானப்பால் வழங்கும் அன்னை உமையவள்

சக்தியின் வடிவங்கள்

சக்தி மூன்று வடிவங்களில் காணப்படுகிறாள். அன்பானவள் மற்றும் அமைதியானவள்; ஆவேசமானவள் / ஆக்ரோஷமானவள்; அகோரமானவள். உமையன்னையின் உண்மை வடிவத்தையும் அவர் கொண்ட தோற்றங்களையும் இத்தொடரில் உரிய சிற்பங்களுடன் காணலாம்.

அமைதியான வடிவம்

அமைதியான வடிவில் காணப்படுபவள். மிகவும் அன்பானவளாகவும் அரவணைப்பும் கொண்டவராகவும் திகழ்பவள். இரண்டு கைகள் மட்டும் இருப்பவளாகக் காட்டப்படுபவள். இரண்டு கைகளில் ஒன்றில் தாமரை மொட்டு ஏந்தியவாறு காட்டப்பட்டிருக்கும். இறைவனுடன் இறைவி காட்சி அளிக்கும் இடத்திலும், மகிழ்வாக இருக்கும் இடத்திலும் இரண்டு கைகளே காட்டப்பட்டிருக்கும். குறிப்பாக, கோயில் சிற்பங்களில் கல்யாண சுந்தரேஸ்வரருடன் காணப்படும் உமையன்னையின் தோற்றத்தைக் குறிப்பிடலாம். இதுபற்றி பின்னர் விரிவாகக் காணலாம்.

ஆக்ரோஷமான வடிவம்

இறைவி, ஆக்ரோஷத்தடன் காணப்படும்போது, எட்டு முதல் பதினாறு கைகள் வரை காட்டப்பட்டிருக்கும். இதை வைத்தே, அம்மன் ஆக்ரோஷத்தடன் அமர்ந்துள்ளாள் எனக் கொள்ளலாம். அவ்வாறு அவள் ஆக்ரோஷம் அடையக் காரணம் என்ன? அவளது கைகளில் காணப்படும் ஆயுதங்கள் என்னென்ன? இவற்றைத் தெரிந்துகொள்வது மிகவும் அவசியம். எங்கெங்கு அம்மன் ஆக்ரோஷத்துடன் எழுந்தருளியிருக்கிறாள்? அதன் விளைவுகள் என்ன? அதனால் உலக மக்களுக்கு ஏற்படும் நன்மை / தீமைகள் என்பதை தாய் தெய்வங்களின் திருவுருவங்கள் மூலம் இத்தொடரில் அறிந்துகொள்ளலாம்.

அகோரமான வடிவம்

அம்மன் அகோரமாகக் காட்சி தருவது ஒரு சில இடங்களில் மட்டுமே. அவரைக் காளி என்று அழைப்பர். ஒரு காலை மடக்கி, இன்னொரு காலை நீட்டி, ஆவேசமாக நெஞ்சு நிமிர்த்தி, முகத்தில் கோபக்கனல் தெறிக்க, நாக்கு வெளியே நீட்டியபடி, தனது வலது கையில் உள்ள சூலத்தை ஓங்கிக் குத்துவதற்கு ஏற்ப பிடித்தபடி காணப்படுபவள். இவளை அகோரக்காளி என்றழைப்பர்.{pagination-pagination}

சோழர்கள் காலத்தில், நிசம்பசுதனி என்ற கொற்றவையை வணங்கியே, அவ்வம்சத்து அரசர்கள் அனைவரும் தங்களது அனைத்து செயல்களையும் துவங்கியுள்ளதைக் கல்வெட்டுகள் குறிக்கின்றன. அரசுகள் உருவாக்கத்தின்போது, பழந்தமிழர்களின் தாய் தெய்வம், கொற்றவை என்ற பெயரோடு வழங்கப்பட்டுள்ளதை இங்கு நினைவுகொள்ளத்தக்கது. அடுத்து, சோழர்கள் காலத்தைச் சேர்ந்த அம்மன் சிற்பங்கள், மகிஷாசுரமர்த்தினி சிற்பங்கள், துர்க்கையம்மன் போன்றவை குறிப்பிட்ட இடத்தைப் பெற்றுள்ளன எனலாம்.

விஜயாலய சோழன், தான் போருக்குச் செல்லும்முன், தான் குலதெய்வமாகப் போற்றி வணங்கும் நிசம்பசுதனி எனும் அம்மனை வணங்கியே சென்றுள்ளான். பல வெற்றிகளையும் பெற்றுள்ளான் என்பதற்குச் சான்றாக, தஞ்சாவூரில் காணப்படும் நிசம்பசுதனிக்காக எடுக்கப்பட்ட தனிக்கோயிலை இன்றும் காணலாம். இக்கோயிலில் காணப்படும் சிற்பம், காலத்தால் பொ.ஆ. 9-ம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்தது*2. இக்கோயில், இந்தியத் தொல்லியல் பரப்பாய்வுத் துறையினரால் பாதுகாக்கப்பட்ட நினைவுச்சின்னமாக அறிவிக்கப்பட்டு, பாதுகாத்து வரப்படுகிறது. அரசு உருவாக்கத்துக்குப் பின், ஒவ்வொரு ஊரிலும் ஏராளமான தாய் தெய்வக் கோயில்கள் இருந்திருக்கின்றன. இக்கோயில் இருந்த இடத்துக்கும் அதற்கு முன்னும் உள்ள முற்றத்துக்கும் அரசர்கள் வரிநீக்கம் செய்துள்ளனர். இவ்வாறு வரிநீக்கம் செய்யப்பட்ட நிலங்களை இறையிலி நிலம் என்று பெயரிட்டு அழைத்துள்ளனர்.

ஒவ்வொரு பகுதியிலும் பல்லவ, சோழ, பாண்டிய அரசுகள் காலத்தில், ஒன்றோ பலவோ தாய் தெய்வக் கோயில்கள் இருந்திருக்கின்றன. இதற்குச் சான்றாக, முதலாம் ராஜராஜன் கல்வெட்டு ஒன்று உள்ளது. அக்கல்வெட்டு குறிப்பிடுவதாவது - “மழநாடான …வளநாட்டுப் பாய்ச்சில் கூற்றத்துக் கீழ் பாலாற்றுத்துறையூர்” என்று குறிக்கப்பட்டுள்ளது. அதாவது, பாலாற்றுத்துறையூர் என்ற ஊரிலிருந்த தாய் தெய்வக் கோயில்களை இந்தக் கல்வெட்டு பட்டியலிட்டுக் கூறுகிறது. மேலும், அக்கல்வெட்டில், கோயிலின் பெயரும் அங்கு அமைந்துள்ள தாய் தெய்வத்தின் பெயரும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அக்கல்வெட்டில் உள்ள பிறக வாசகங்கள் - “இவ்வூர் பிடாரி புன்னைத்துறை நங்கைக்கோயிலுந் திருமுற்றமும், பிடாரி பொதுவகை ஊருடையாள் ஸ்ரீகோயிலுந் திருமுற்றமும், இவ்வூர்க்காடுகள் கோயிலுந் திருமுற்றமுமே. இவ்வூர் எறாடு கடக்கம் இவ்வூர்க்காளாபிடாரி குதுரைவட்டமுடையாள் ஸ்ரீகோயிலுந் திருமுற்றமும் இவ்வூர்க்குளமுங் கரையும் ஆக இறையிலி நீங்கு நிலன்…” என்று கல்வெட்டு குறிக்கின்றது. இதில் குறிப்பிட்டுள்ள அய்யனார் கோயில் தவிர பிற அனைத்தும் தாய் தெய்வக் கோயில்களே எனலாம். பொ.ஆ.11-ம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில், தமிழ்ச் சமூகத்தில் தாய் தெய்வத்தை பெருந்திரளான மக்கள் எவ்வாரெல்லாம் போற்றியுள்ளனர் என்பதை இது உணர்த்துகிறது. அத்துடன், தமிழகத்தில் ஒரே ஊரில் பலவகைத் தாய் தெய்வங்களை வணங்கிவந்திருப்பது கூர்ந்து கவனிக்கத்தக்கது. பல்வேறு சடங்குகளும் வழிபாட்டு முறைகளும் தொடர்ந்து ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகளாக தொடர்ந்து நடைமுறையில் உள்ளது என்பதே உண்மை.

தற்சமயம், இந்து சமய அறநிலையத் துறையால் பூஜைகளும், திருவிழாக்களும் நடத்தப்பட்டு வருகிறது. இதுபோன்று, சோழர்கள் காலம் தொட்டு விஜயநகர மன்னர்கள் வரை தமிழகத்தில் தொடர்ந்து வந்த மன்னர்கள், பெண் தெய்வங்களைப் போற்றி வணங்கி பல நன்மைகளைப் பெற்றுள்ளனர். அதன் காரணமாக, நாட்டு மக்களுக்கும் பல நற்காரியங்களை செய்து மகிழ்ந்துள்ளனர். அத்தகைய வலிமை படைத்த பெருமைக்குரிய தாய் தெய்வங்களையும், அதன் உருவ அமைப்புகளையும் நாம் அறிந்துகொண்டு, அதன் மகத்துவத்தையும் நம் முன்னோர்களின் கலைச்சிறப்பையும் கண்டு போற்றி மகிழ்ந்து வணங்குவோம்.

இனி, தொடர்ந்து வரும் வாரங்களில், பல்வேறு தாய் தெய்வத் திருவுருவங்களைப் பற்றி அறிந்துகொள்வோம்.

நமது தேசத்தந்தை மகாத்மா காந்தி, கிராமங்கள்தான் நம் நாட்டின் முதுகெலும்பு என்று கூறுவார். அத்தகு கிராம மக்கள் போற்றி வணங்கிய தாய் தெய்வங்கள், சைவ, வைணவத் தெய்வங்களைவிட சக்தி வாய்ந்தவையாகத் திகழ்வதாகக் குறிப்பர். பெருங்கோயில்களில் காணப்படும் தெய்வங்கள் சாதாரண மக்களால் வழிபட பல தடைகள் காணப்பட்டன. அதன் விளைவாகத் தோன்றியவையே கிராமத் தெய்வங்கள். தாய் தெய்வங்கள் வழிபாட்டில் பெரும்பாலும் சடங்குகளே முதன்மை பெற்று விளங்குகின்றன. தாய் தெய்வங்கள் பெரும்பாலும் சடங்கியல் சமயச் சார்பையே (Ritualistic religion) வெளிப்படுத்துகின்றன*3.{pagination-pagination}

கிராமத் தெய்வங்களை தாழ்ந்தோர் அல்லது வசதியற்றவர்கள் வழிபடும் தெய்வமென தவறான கருத்து ஒரு காலகட்டத்தில் உருவானது. அதனைத் தகர்க்கவும், நாட்டின் பாரம்பரிய தெய்வங்கள் என்றும் உணர்த்தவே,  இத்தெய்வங்களை நாட்டார் தெய்வங்கள் என்று குறிப்பிட்டனர். அத்தகைய நாட்டார் தெய்வங்கள்தான், ஒவ்வொரு குடும்பத்துக்கும், அதாவது ஒவ்வொரு குழுக்கூட்டத்துக்கும் வழிகாட்டியாகத் திகழும் குலதெய்வம் ஆகும்*4.

மாரியம்மன், அங்காளம்மன், பட்டாளம்மன், கங்கையம்மன், பேச்சியம்மன், பெரியாண்டிச்சி அம்மன் என்று பல பெயர்களில் உலாவருபவையே குலதெய்வங்களாகவும் பொதுக்கடவுளாகவும் போற்றி வணங்கப்பட்டு வருகின்றன. இவை அனைத்தையும் அதன் பொருள் உணர்ந்து, அவற்றின் செயல்பாடுகளை அறிந்து, அனைத்து தாய் தெய்வங்களின் திருவுருவங்களையும் தெள்ளத்தெளிவாக அறிந்துகொண்டு, அத்தாய் தெய்வத்தை பார்போற்ற, அதன் புகழ் சிறக்க எடுத்துரைப்போம். நம் பண்பாட்டின் தொன்மையையும் அதன் சிறப்பையும் அனைவரும் அரியச் செய்வோம்.

இத்தொடரில் நாம் பார்க்கப்போவது -

1. பழமையான நாகரிகங்கள் வெளிப்படுத்திய தாய் தெய்வ உருவங்கள்.

2. உலக நாடுகளில் காணப்படும் தாய் தெய்வ உருவங்கள்.

3. அகழாய்வுகள் காட்டும் சங்ககால சமயங்களும், தாய் தெய்வ உருவங்களும்.

4. பௌத்த, சமண சமயங்களில் காணப்படும் தாய் தெய்வங்கள்.

5. சிற்பங்களில் தாய் தெய்வ உருவங்கள்.

6. சோழர்கள் காலம்.

7. விஜயநகரர் காலம்.

8. நாயக்கர், மராட்டியர் காலத்தில் தாய் தெய்வப் பண்பாடு.

9. கிராமத் தெய்வங்கள்; நாட்டார் தெய்வங்கள்

என, இவற்றில் காணப்படும் தாய் தெய்வத் திரு உருவங்களைப் பற்றியும் இனி வரும் வாரங்களில் தொடர்ச்சியாகக் காணலாம்.

சான்றெண் விளக்கம்

  1. H. Krishna Sastry, South India God and Goddess, Madras Govt Press, 1966, pp.187-189.
  2.  Ibid,  pp.185-187.
  3. எஸ்.ஆர். பாலசுப்ரமணியம், சோழர் கலைப்பாணி, பாரி நிலையம், சென்னை.
  4. தொ. பரமசிவம். தெய்வம் என்பதோர்.
]]>
tamils, tamil nadu, பண்பாடு, தாய் தெய்வங்கள், வழிபாடு, temples, தமிழர்கள், village gods, gods, நாட்டார், கோயில் http://www.dinamani.com/tholliyalmani/thaai-deivangal/2017/jun/09/கோயில்களில்-தாய்-தெய்வ-உருவச்சிலைகள்-2716152.html
2709178 தொல்லியல்மணி தாய் தெய்வங்கள் பெண்களும் மாந்திரீகமும் ச. செல்வராஜ். Friday, May 26, 2017 11:32 AM +0530  

உலகின் பல பகுதிகளில் புராதன மக்கள் கூட்டங்களில், பெண்களே மந்திர சக்தி பெற்றவராக விளங்கினர். குறிப்பாக, மந்திர சக்தி பண்டைய சமூகங்களில் பெண்களின் தனி உரிமையாக இருந்தது.*1 இவ்வாறு தோன்றிய மந்திரச் சடங்குகள், முதன்முதலில் கூட்டு வாழ்க்கையில் நடைபெற்றன. குலங்களாகவும், சிறுசிறு குழுக்களாகவும் வாழ்ந்த மனிதன், மந்திரத்தை கூட்டு வாழ்க்கைக்குப் பயன்படுத்தினான். புதியதொரு மனிதப் பிறவியை உலகுக்குத் தருபவளாகக் காணப்பட்ட தாயும் அசாதாரணமான சக்தி படைத்தவளாக இருந்தமையால், பெண்ணிடமே அந்த மந்திர சக்தியும் இயல்பாகக் குடிகொண்டது. சக்தி வழிபாடு அல்லது பேரன்னை வழிபாடு உலகமெங்கும் ஒரு காலத்தில் தோன்றியதற்கு உரிய காரணமே, பெண்களைத் தலையாய மாந்தரீகர்களாகவும் ஆக்கிவைத்தது.

மனித வாழ்க்கை நிலைபேறு உடையதாக இருப்பதற்குப் போதிய சந்ததி விருத்தியும், உணர்வும் தேவையாக உள்ளது. இதன் காரணமாகவே, பழைய கற்காலத்திலிருந்து இன்று வரை, உயிரைப் பாதுகாத்தலும், வளர்த்தலும் மனிதனது அடிப்படை உணர்ச்சிகளின் ஒன்றாக இருந்துவந்துள்ளது. இதுவே, மந்திரச் சார்புள்ள சமய நம்பிக்கையாகப் பல புராதன, நிரந்தரமான வழிபாட்டு முறைகளில் இடம்பெற்றுள்ளது. உயிர்போற்றும் புராதன மந்திரச் சடங்குகளில் இருந்தே பெண்களுடன் நெருங்கிய தொடர்புடைய நம்பிக்கை, அன்னை வழிபாடாகப் பரிணமித்தது என்பதில் ஐயமில்லை. பின்னர், பிறப்புடன் மட்டுமின்றி இறப்புடனும் அன்னை வழிபாடு தொடர்பு பெற்றது. மனித உயிருக்கு மட்டுமின்றி, விலங்குகளுக்கும் அவற்றின் வளத்துக்கும் அதன் வளமைக்கும் இவ்வழிபாட்டு முறை பயன்பட்டது.*2

உழவுத் தொழிலின் தொடக்கக் காலத்தில் பயிர் செய்கை முறை வளர்ச்சி அடையாத நிலையில், காட்டைத் திருத்திப் பாதுகாப்பது மிகப்பெரிய வேலையாக இருந்தது. வனவிலங்குகளும், தொற்று நோய்களும், உயிர்ச்சேதத்தையும் பொருள்சேதத்தையும் உண்டாக்கின. இத்தகைய இக்கட்டான சூழலில், தனியொரு குடும்பம் குடியேறுவது முடியாத காரியமாக இருந்தது. அதே நேரத்தில், கண்ணும்கருத்துமாகக் காவல்புரிந்து பயிர்களை, பிள்ளைப்பேறு அளிக்கும் பெண் தெய்வம் வாடவோ, வளரவோ செய்தது. இதன் காரணமாகப் பெண்களின் சந்ததி விருத்திச் சக்தி மந்திர வலிமை பெற்றதாகக் கருதப்பட்டது என, எஸ்.வையாபுரிப்பிள்ளை அவர்கள், சொற்களின் சரிதம் எனும் நூலில் விளக்குகிறார்.

புராதனச் சமயங்களில், சித்தாந்தம் கட்டுக் கதைகளிலேயே தங்கியிருந்தது. இக்கட்டுக் கதைகளும் மூடநம்பிக்கைகளும், சடங்குகளில் இருந்தே (Ritual) எழுந்தன. சடங்குகள் செய்தலையும், அதனை பின்பற்றுவதும் பண்டைய மக்களுக்கு இன்றியமையாதாக இருந்தன.

அயல்நாடுகளில் பெண்களும் மாந்திரீகர்களும்

அமெரிக்கா, ஆப்பிரிக்கா, இந்தோனேஷியா போன்ற நாடுகளில் வாழும் நாகரிகம் அடையாத மக்கள் கூட்டத்தினரிடையே பெண் மந்திரவாதிகளே பெரும்பான்மையினராகக் காணப்படுகின்றனர்.*3 சைபீரியாவிலும் பெண் மாந்திரீகர்களே இருந்ததாக ஆய்வாளர்கள் கருத்து தெரிவிக்கின்றனர். உலக நாடுகளிலும் பெண்களுக்கே முதன்முதலில் மந்திர சக்தி அளிக்கப்பட்டதாக, அங்கு வாழ்ந்த மக்களும், அவர்களைச் சுற்றி இருந்த குலங்களும் கூட்டங்களும் நம்பியதாகத் தெரிகிறது. பண்டைய மங்கோலியப் புராணக் கதைகளிலிருந்தும், பெண்களே நோய் தீர்க்கும் மாந்திரீகராக இருந்தனர் எனத் தெரியவருகிறது. வேறு மக்கள் கூட்டத்தினரிடையே ஆண் மாந்தரீகர்களாக இருந்தாலும், அவர்கள் தங்கள் கடமையைச் செய்யும்பொழுது, பெண் உடை அணிந்துகொண்டே அவர்கள் அப்பணியைச் செய்துள்ளனர். அதுசமயம், அவர்கள் பெண்களைப் போலவே நடந்துகொள்கின்றனர்.

மேற்குறித்த செய்திகளின் அடிப்படையில், உலகம் முழுவதிலும் தாய் வழிச் சமுதாயம்தான் முதன்முதலில் ஆதிக்கம் பெற்றுத் திகழ்ந்துள்ளது தெளிவாகிறது. இவை, வெவ்வேறு பெயர்களால் அழைக்கப்பட்டாலும், தாய் தெய்வச் சிந்தனையை ஊட்டுவதாகவே அமைகிறது. அத்தகைய தாய் தெய்வங்களையே மிகுந்த சக்தி கொண்டவளாகவும், மாந்திரீகர்களாகவும் சித்தரித்துள்ளனர் எனலாம். இன்றளவிலும் தாய் தெய்வ சக்தி, குலதெய்வ வழிபாட்டிலும் சமூக அடிப்படையிலும் மக்கள் மனதில் மிகவும் ஆழமாகப் பதிந்துவிட்டது எனலாம். பிறருக்கு ஏற்படும் நோய்களைப் போக்கும் சக்தி பெண்களுக்கு இருக்கிறது என்ற நம்பியதால், மாந்திரீகத்தை அவர்கள் மீது திணித்து ஓர் உயர் சக்தி பெண்களிடம் இருக்கிறது என வெளிப்படுத்தினார். இவை பெண் சமுதாயத்துக்கு பாதுகாப்பு கருதி அமைத்த செயலாகவும் இருக்கலாம். பின்னர் தோன்றிய ஆணாதிக்க சமுதாயம், அடுத்து ஏற்பட்ட மாற்றங்களுக்கும் பிற ஆண் தெய்வங்களுக்கும் அடிகோலியது என்பதே ஏற்படையதாகும்.

சுடுமண் தாய் தெய்வம் - மோதூர் அகழாய்வு

சுடுமண் தாய் தெய்வங்கள்

தாய் தெய்வங்களின் உருவங்கள் பல அகழாய்வுகளில் சேகரிக்கப்பட்டுள்ளன. இத்தாய் தெய்வங்கள் பெரும்பாலும் சிதைக்கப்பட்ட நிலையிலேயே கிடைத்துள்ளன. இதற்கு சமயச்சரவுகளின் காரணமா என்பதை ஊகிக்க இயலவில்லை. அல்லது வளமைச் சடங்கின் வழிபாட்டு முறைகளில் ஒன்றா என்பதையும் உணர முடியவில்லை. தாய் தெய்வத்தின் உருவ பொம்மைகள் பெரும்பாலும் ஆடைகள் இல்லாமலும், கை கால்கள் சிதைக்கப்பட்டும் காணப்படுகின்றன. ஆடைகள் இல்லாமல் தாய் தெய்வத்தைக் காட்டும் முறை, எகிப்திய பண்பாட்டைச் சார்ந்தது. அதை இந்தியாவுக்கு அறிமுகப்படுத்தியது ரோமானியர்கள்.*4

தமிழக அகழாய்வுகளிலும், மேற்பரப்பு ஆய்வுகளிலும், அதிக அளவில் சுடுமண் பொம்மைகள் கிடைத்துள்ளன. அவற்றில் அதிக எண்ணிக்கையிலானவை பெண் சுடுமண் பொம்மைகளே ஆகும். இவை சிதைந்த நிலையில் காணப்படுவதால், பெரும்பாலும் சடங்குகள் அல்லது சமய வழிபாடு தொடர்பானதாக இருக்கலாம். ஆய்வாளர்கள் பெரும்பாலும், இவற்றை பெண் தெய்வங்கள் என்றே குறிக்கின்றனர். குறிப்பாக, வளமைச் சடங்ககள் குறித்த வழிபாட்டில் இடம்பெற்றவை என்ற கருத்தும் உள்ளது.

அகழாய்வுகளில் சேகரிக்கப்பட்ட சுடுமண் பாவைகளின் தலைப் பகுதிகள் (போளுவம்பட்டி - கோவை)

சுடுமண் பெண் தெய்வம் - மோதூர் அகழாய்வு (தருமபுரி)

வருண பகவானை வேண்டி கரகம் எடுக்கும் திருவிழாவில், அமாவாசை அன்று பெண்கள் இரவு நேரங்களில் உடலில் ஆடை இல்லாமல் கோயிலை வலம் வருவார்கள். இதற்கு முந்தைய நாள், ஆடவர்கள் அனைவரும், கிராமத்தின் மன்றில் குடியேற வேண்டும். அடுத்த நாள், பெண்கள் பூங்கரகம் எடுத்து இறைவனுக்கு தங்களது வேண்டுதலை நிறைவேற்றுவர். இவ்வாறு, ஊர் மக்கள் அனைவரும் சாதி வேறுபாடு இன்றி ஒன்றுபட்டு வருணனை வேண்டி சக்தி கரகம் எடுக்கும் வழக்கம், தருமபுரி மாவட்டம், பைரநத்தம் கிராமத்தில் இன்றும் நடைமுறையில் உள்ளது.*5 பூங்கரகம் போன்றே, திருச்சி மாவட்டம், சமயபுரம் மாரியம்மனுக்கு ஆண்டுதோறும் பூச்சொரிதல் திருவிழா மிகவும் சிறப்பாக நடைபெற்று வருகிறது. அது சமயம், அம்மனை குளிர்ச்சிப்படுத்த கூடை கூடையாக பூக்களைக் கொண்டுவந்து அம்மன் மீது சாற்றுவர். இதுவும் வளமைச்சடங்கின் ஒரு விழாவாகவே கருதி, அப்பகுதி மக்கள் அனைவரும் இதனை பயபக்தியுடன் கொண்டாடி வருகின்றனர். இவ்வாறு, திருவிழாக் காலங்களில் கையால் செய்யப்பட்ட பெண் தெய்வ உருவத்தை வழிபடுவதற்காக சிறிய அளவில் செய்துவைத்து வழிபட்டுள்ளனர். பின்னர் அதனைச் சிதைத்துப் போடுதல் சடங்கில் ஒரு வழிமுறையா என்பதும் ஆய்வு செய்ய வேண்டிய ஒன்று.

தமிழகக் கிராமங்களில் காணப்படும் பெண் குலதெய்வங்கள்

சேலம் மாவட்டம், கே.ஆர்.தோப்பூர், பெரியாண்டிச்சி அம்மன் தாய் தெய்வம்

தமிழகத்தின் வடமாவட்டங்களிலும் தென்மாவட்டங்களிலும் ஒவ்வொரு குழுக் கூட்டத்துக்கும் தனித்தனியான குலதெய்வங்களை அமைத்து வழிபாடுகள் செய்து வருகின்ற வழக்கம் இன்றும் நடைமுறையில் இருந்து வருகிறது. இவை ஒவ்வொரு குலத்துக்கும், அதில் காணப்படும் ஒவ்வொரு பிரிவுக்கும் தனியாக குலதெய்வங்களை அமைத்துக்கொள்வர். இவை அனைத்தும் பெண் தெய்வங்களே ஆகும். இவை களிமண்ணால் செய்யப்பட்டு, அதன் மீது கதம்பப் பொடிகள், மஞ்சள் பொடி, குங்குமம் ஆகியவற்றைத் தூவி மலர்களால் அலங்காரம் செய்து வழிபடுவர். இக்குலதெய்வத்தை பெரியாண்டிச்சி அம்மன் என அழைக்கின்றனர். ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை, தனது குழுக் கூட்டத்தைச் சார்ந்த பங்காளிகள் அனைவரும் ஒன்றுகூடி திருவிழாவுக்கு ஏற்பாடு செய்து, சிறந்த முறையில் வழிபாடு செய்வர். இத்திருவிழா மூன்று தினங்களுக்கு நடைபெறும்.

இத்திருவிழாவின் சிறப்பம்சம் என்னவெனில், ஆண் மக்கள் அனைவரும், தங்கள் உடன்பிறந்த பெண்மக்களையும் அவர்கள் பெண் கொடுத்த வீட்டாரையும், பெண் எடுத்த வீட்டாரையும் உரிய முறையில் அழைத்து கௌரவித்து சிறப்பு செய்து, அப்பெண் மக்களைப் போற்ற வேண்டும் இதுவும் தாய் தெய்வ வழிபாட்டின் ஒரு பகுதியாகவே கருதலாம். அனைவருக்கும் புத்தாடைகள் வழங்கி, மாமிச உணவு அளித்து, அப்பெண் மக்களை மனம் வருந்தாதவாறு உபசரித்து வழியனுப்புதல் வேண்டும். இத்திருவிழா இன்றளவிலும் சேலம் மாவட்டத்திலும், அதன் அருகமை மாவட்டங்களிலும் தொடர்ந்து நடைபெற்றுக்கொண்டு வருகிறது. மேலும், இவ்வாறு வழிபட்டால் தங்கள் குலம் தழைக்கும் என்ற கருத்தும் சொல்லப்படுகிறது. தென்மாவட்டங்களில் இசக்கியம்மன் என்ற பெயரில் குலதெய்வங்கள் அமைந்துள்ளதையும் இங்கு குறிப்பிடலாம். இவை அனைத்தும், நமது பழமையான தா ய்தெய்வ வழிபாட்டு முறை கிராமங்களில் தோன்றியவை என்பதையும், இன்றைக்கும் தொடர்கிறது என்பதையும் தெளிவுபடுத்துவதாக உள்ளன.

பௌத்த, சமண சமயங்கள் வழிபட்ட தாய் தெய்வங்கள் (பெண் தெய்வங்கள்)

வரலாற்றுக்கு முற்பட்ட காலம் முதலே, இந்தியா முழுவதும் கொண்டாடப்பட்ட பழமையான தெய்வங்கள் பல உண்டு. அவற்றில் மிகவும் தொன்மையானது தாய் தெய்வங்களே என்பது அனைவருடைய கருத்தும் ஆகும். அத்தாய் தெய்வங்கள் பண்டைய கால மக்கள் மனதில் பெரிதும் இடம்பிடித்து வழிபடப்பட்டுள்ளன. குறிப்பாக, இத்தாய் தெய்வ வழிபாடு தமிழ்நாட்டில் மிகப்பரவலாக நடைமுறையில் இருந்துள்ளது.

பௌத்த, சமண, வைதீக சமயங்களோடு சேராத நிலையில், மிகப் பழங்காலத்தில் இத்தாய் தெய்வங்கள் வணங்கப்பட்டுள்ளன. பின்னர் ஏற்பட்ட பல்வேறு பண்பாட்டுத் தாக்கங்களின் விளைவாக, பல்வேறு முறையில் பல சமயங்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட நிலையில், சமயங்கள் சார்ந்த பெண் தெய்வங்களாக மாற்றம் பெற்று, இப்பெண் தெய்வங்கள் வணங்கப்பட்டுள்ளன. இறுதியில், இவை இரண்டும் கலந்த நிலையில், நாட்டுப்புற மக்களால் வழிபடப்பட்டு தொடர்ந்து போற்றப்பட்டு வருகிறது.

பௌத்த, சமண சமயங்களில் வழிபடப்பட்ட பெண் தெய்வங்களில் ஒருத்தியே இயக்கியம்மன். இத் தெய்வத்தை வடஇந்தியாவில் யக்ஷி என்று அழைத்தனர். இசக்கி, பேச்சி போன்ற பெண் தெய்வ உருவ அமைதிகள், பௌத்த - சமண சமயங்களின் எச்சங்களாக இருப்பினும், மக்கள் அவற்றுக்குரிய அச்சமயப் பொருண்மைகளை மறந்த, மிகப் பழங்காலம்தொட்டே வழிபாட்டில் இருந்த பெண் தெய்வங்களுக்குரிய பண்பு நலன்களை மேற்கொண்டு, வைதீக சமயங்களின் பெண் தெய்வங்களை அவற்றுக்குரிய கூறுகளோடும் சேர்த்து வழிபட்டு வருகின்றனர். அவ்வாறு, பௌத்த - சமண சயங்கள் வணங்கிய இயக்கி அம்மனைப் பற்றியும், அவை சைவ, வைணவ சமயங்களில் எத்தகைய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது என்பதையும், இத்தொடரில் தெளிவாகக் காண்போம். அத்தகைய இயக்கி அம்மன், கிராமங்களில் ஏற்படுத்திய தாக்கத்தையும், அதன் விளவாக உருவான பல புதிய பெயர் வடிவில் தோன்றிய கிராம, நாட்டுப்புறத் தெய்வங்களையும், அந்நாட்டார் வழக்குகளையும் தெளிவாகக் காணலாம்.

சான்றெண் விளக்கம்

1. நா.வானமாமலை, தமிழர் வரலாறும் பண்பாடும், தமிழ்நாட்டில் தாய்வழிச் சமுதாயம், ஜனசக்தி அச்சகம், சென்னை, 1992.

2. E.O.James, The cult of the mother goddess, pp. 13-17.

3. Hutton Webster, Magic - A Sociological Studies, pp.191.

4. கலாநிதி. க. கைலாசபதி. பண்டைத் தமிழா; வாழ்வும் வழிபாடும், மக்கள் வெளியீடு, 1966.

5. இக்கட்டுரை ஆசிரியரால் கள ஆய்வில் சேகரிக்கப்பட்டவை.

]]>
தமிழ்நாடு, tamil, tamils, தாய் தெய்வங்கள், god, குலதெய்வம், தமிழர், பண்பாடு, ஆய்வு, புதைபொருள் ஆய்வு, archealology http://www.dinamani.com/tholliyalmani/thaai-deivangal/2017/may/26/பெண்களும்-மாந்திரீகமும்-2709178.html
2700949 தொல்லியல்மணி தாய் தெய்வங்கள் வளமைத் தாய் தெய்வம் ச. செல்வராஜ். Friday, May 12, 2017 04:15 PM +0530  

தாய் தெய்வம் என்பது நம்நாட்டில் வழங்கப்படும் வளமையை வழங்கும் தெய்வமாகவே இருந்தது. பெண்கள் வளமைக்குரியவர்கள், எனவே இவர்களையே தாய் தெய்வம் என்று குறித்தனர். நமக்குக் கிடைக்கும் தொன்மையான தாய் தெய்வ உருவங்கள், வளமைச் சடங்கின் குறியீடாகவே காட்சியளிக்கின்றன. இவ்வகையிலான வளமை வழங்கும் தாய் தெய்வங்கள், மெசபடோமியா நாகரிகத்தில் இருந்தே சிறப்பான இடத்தைப் பெற்றிருந்தமைக்கான சான்றுகள் தொல்பொருள் சான்றுகளாக அகழாய்வுகளில், மண் உருவங்களாகவும் முத்திரைகளாகவும் கிடைத்துள்ளன.

தாய் தெய்வங்கள்

பல்வேறு விதமான வடிவங்களில் பல்வேறு சூழலில் இவர்களைத் தாய் தெய்வங்கள் எனக் குறித்தனர். முதலில் அவற்றைத் தெளிவுபடுத்திக்கொள்வோம். ஒன்றை உருவாக்குவதிலும், அதனைச் செழிப்படையச் செய்வதிலும் அன்னை மாதாதேவி என்றழைக்கப்படுபவற்றைக் குறிப்பதாகும். தாய் தெய்வம் என்ற சொல்லுக்குப் பெண்மையை முன்னிறுத்துவதும், அவர்களை முதன்மைப்படுதுமே ஆகும். பெண்கள் தாய்மைப்பேற்றினை அடைவதும், பருத்த மார்பகங்களைக் கொண்டுள்ளதும், அவர்களை மனித உருவிலிருந்து வேறுபடுத்தியும், முதன்மைப்படுத்தியும் காட்டக்கூடிய சிறப்புகளைப் பெற்றதால்தான், மனித இனத்தில் பெண்கள் தனித்துவம் வாய்ந்தவர்களாக அமைந்துவிடுகின்றனர்.

தாய் தெய்வத்தைக் காணும்பொழுது, ஒரு பெண்ணின் உருவமும், இடதுபக்கத்தில் குழந்தை ஒன்றையும் ஏந்தியுள்ளதைப் போன்றும் அமைந்திருக்கும். இச்சித்தரிப்பே தாய் தெய்வத்துக்குரிய அடையாளமாக பின்னர் அமைந்துவிட்டது. தாயும் சேயும் காணப்படுவது தாய் தெய்வத்தைக் குறிக்கும் அடையாளக் குறியீடாகும். (Symbolic Representation).

மனித இனத்தை நாளடைவில் இருபெரும் கூறுகளாகக் பகுத்து, ஆண்பால் என்றும் பெண்பால் என்றும் பிரித்துக்கொள்வதற்கு முனைந்தனர். இருபால் சார்ந்தும் வளமை குறித்த சிந்தனை மேலோங்கியது. ஆண்பால் வளமைக் குறியீடாக ஆண்குறி அல்லது பாணம் ஆனது. பெண்ணின் வளமை பெண்குறி குறியீடானது.

சக்ராயி மற்றும் லஜ்ஜாதேவி தாய் தெய்வங்கள்

பெண்ணின் வளமைக் குறியீடாக ஆன பெண்ணின் பிறப்புறுப்பைக் காட்டும் சிற்பங்கள் சக்ராயி மற்றும் லஜ்ஜாதேவி தாய்தெய்வங்களாக வழிபாட்டிலும், கோயில் தூண் சிற்பங்களிலும், கோயில் கோபுரச் சிற்பங்களிலும் இடம் பெற்றுள்ளன. சக்ராயி வழிபாடு சக்தியின் வழிபாடாக இன்றும் வடமாநிலங்களில் தொடர்கிறது.

சக்கராயி தெய்வம்

சக்கராயி தெய்வம்

தமிழகத்தில் அரிதாகவே பெண்குறி தாய் தெய்வங்கள் சிற்பங்களில் இடம்பெற்றுள்ளன. கர்நாடக, ஆந்திர மாநிலங்களிலும், வடஇந்தியாவில் பரவலாகவும் இவ்வழிபாடும் இவ்வகைத் தாய்தெய்வ உருவங்களும் காணக்கிடைக்கின்றன.

சக்கராயி பெண் தெய்வங்கள்

சக்கராயி வழிபாடு

தாய்தெய்வ வழிபாடு என்பது மிகவும் பழமையானது. சக்கரம் என்பது பெண் உறுப்பைக் குறிப்பதே. மறைமுகமாகக் குறிக்கும் பொழுது அக்குறியீட்டை குறிக்க முக்கோணம், நட்சத்திரம் போண்றவற்றை வரைந்துக் காட்டுவர்.

பெண் ஒருத்தியே ஓர் உயிரைப் படைக்கும் தகுதி படைத்தவள் என்று அனைவரும் உணர்ந்தே இச்சக்கராயி வழிபாட்டை துவக்கினர். வளமை வழிபாட்டில், உச்சகட்டம் என்பது இக்குறியீட்டைக் கொண்ட சிற்பங்களே என்றால் அது மிகையாகாது. முன்பே குறிப்பிட்டது போல் இந்த வழிபாட்டு மரபு வட இந்தியாவில் பரவலாக தொடர்கிறது. தென்னிந்தியாவில் குறிப்பாக தமிழகத்தில் குறைவே எனலாம்.

அரசுகள் ஆட்சி புரிந்த காலகட்டங்களில் பாலுணர்வுச் சிற்பங்கள் என்று அதை ஒதுக்கி கோபுரங்களிலும், கோயில்களில் அமைந்த பல்வேறு மண்டபங்களின் அடிப்பகுதியிலும் சிறிய அளவில் புடைப்புச்சிற்பமாக காட்டப்படும் வழக்கம் வந்ததை அறிய முடிகிறது. முழுமையாக ஒதுக்க முடியாவிட்டாலும் ஆங்காங்கே வளமையின் சின்னத்தையும், தாய்மையையும் போஏஏஉம் பெண் தெய்வங்களையும் பெருமைபடுத்தியும், நினைவுபடுத்தியும் கொண்டேதான் இருந்துள்ளனர் என்பதையே இச்சிற்பங்கள் நமக்கு உணர்த்துகின்றன.

இவ்வகை தாய்தெய்வ சிற்பங்களில் சில இடங்களில் தாமரை மலரை தனது இருக்கையாகவும், சில இடங்களில் தலைப்பகுதியை தாமரை மலரின் அமைப்பில் உருவகப்படுத்தியும் காட்டியுள்ளனர். தாமரை மற்றொரு வளமைக் குறியீடாகவும், மங்கலக்குறியீடாகவும் உருவம் கொள்வது இந்திய மரபாகும்.

லஜ்ஜா தேவி அல்லது லஜ்ஜா கெளரி

பெண் உறுப்பைக் காட்டும் தாய் தெய்வ உருவங்களே லஜ்ஜா தேவி என்று அழைக்கப்படுகிறது. சக்கராயிக்கும் லஜ்ஜா தேவிக்கும் உருவ வேறுபாடுகள் கிடையாது. லஜ்ஜா தேவியை லஜ்ஜா கெளரி என்றும் அழைப்பர்.

தாமரை தலைச் சித்தரிப்புடன் லஜ்ஜா தேவி சிற்பங்கள்

உலக மக்களின் அமைதியையும், வளமையையும் எடுத்துக்காட்டுவதே இச்சிற்பங்களில் காட்டப்பட்ட தாய் தெய்வ அமைப்பாகும். மனித உயிரின் தோற்றத்தையும், அவை உருவாகி வளர்ந்த இடத்தையும் நாம் மூடிமறைத்ததால்தான், தாய் தெய்வத்தின் சிறப்பை இன்று அறியாமல் உலக மக்கள் நிலை தடுமாறிச் செல்கின்றனர். உலகில் பிறந்த மக்கள் அனைவரும் அறிந்துகொள்ள வேண்டியது, நமது பிறப்பையும் இறப்பையுமே ஆகும். நாம் எங்கிருந்து வந்தோம், எங்கு செல்கிறோம் என்பதை பண்டைய காலத்திலேயே நமக்குச் சிற்பமாக வடித்துக் கொடுத்தனர்.

தொன்மையும் தாந்த்ரீகமும்

இந்தியாவில், ரிக் வேத அதீதி பெண் தெய்வத்தை முதல் லஜ்ஜா தேவியாகக் கொள்வர். சக்தி வழிபாட்டுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டு இணைக்கப்பட்டதால், தாந்த்ரீக வழிபாட்டு மரபிலும் சக்கராயி / லஜ்ஜா தேவி வழிபாடு போற்றுதலுக்கு உரிய இடம் பெற்று விளங்குகிறது.

லஜ்ஜா கெளரி - தனியான தாமரையுடன்

முழு பெண் உருவத்தில் லஜ்ஜா கெளரி

முழு பெண் உருவத்தில் லஜ்ஜா கெளரி

ஆந்திர மாநிலம், கர்னூல் மாவட்டத்தில், குடவல்லி (Kudavalli) என்ற இடத்தில் உள்ள சங்கமேஸ்வரர் கோயிலில் உள்ள பொ.ஆ.650-ஐ சேர்ந்த லஜ்ஜா கெளரி சிற்பம்

தற்பொழுது, பாதாமி அருங்காட்சியகத்தில் உள்ள கர்நாடக மாநிலம், பீஜப்பூர் மாடத்தில் கிடைத்த நாகநாதா கோயில் லஜ்ஜா கெளரி சிற்பம். காலம் - பொ.ஆ.650

மு.பொ.1-ம் நூற்றாண்டு சுடுமண் லஜ்ஜா கெளரி சிற்பம் – சந்திரகேடுகார் - அலகாபாத் அருங்காட்சியம்

பொ.ஆ.1-ம் நூற்றாண்டு குஷானர் கால சுடுமண் லஜ்ஜா கெளரி - அலகாபாத் அருங்காட்சியம்

*

தமிழகத்தில் வளமைச் சின்னங்களின் நிலை

வளமையைக் குறிக்கும் சின்னங்கள் மனதை நெருடுவதாக இருந்தாலும், இதில் நாம் அறிய வேண்டிய உண்மைகள் ஏராளம். அதற்காக, வரலாற்றின் பின்னணியை சற்று கவனித்தால், அதன் தெளிவு புலப்படும். பழைய கற்கால மக்கள் கூட்டம் கூட்டமாக வாழ்ந்த காலத்தில், அவர்களின் நுண்ணறிவுக்கு எட்டிய கருத்து யாதெனில், உலக வளமை எங்கிருந்து தோன்றுகிறது என்பதைக் கண்டறிந்ததே ஆகும். பின்னர், அதனை நன்குணர்ந்து போற்றியதால், நாடும் நாமும் செழித்தோம். கால வளர்ச்சியில் வளமைச் சின்னங்களை மறக்க நேரிட்டதால் ஏற்பட்ட விளைவுகளைப் பற்றி சிறிது உற்று நோக்குதல் இங்கு தேவையானதாகிறது. மக்கள், தாம் கடந்துவந்த பாதையை மறப்பதால், மனிதநேயம் அழிந்துபோகின்றது. தான் வந்த இடம் தெரியாததால், தன் தாயை மறக்கிறான். இது சற்று கடினமாகத் தோன்றினாலும், உலக மக்களின் வாழ்க்கைக்கு இன்றியமையாததாகிறது.

நாடோடிகளாகத் திரிந்த மக்கள் நகர வாழ்கைக்கு மாறும்பொழுதும், அரசு உருவாக்கம் பெற்ற காலத்துக்குள் தள்ளப்பட்டபோதும், இவர்கள் வளமைச் சின்னங்களை மறக்கத் தொடங்கினர். பின்னர் மறைக்கச் செய்தனர். இதனால், வம்சவிருத்திகள் குறையத் தொடங்கின. பாலுணர்வு எனத் தவறாகப் பெயரிட்டதால் வந்த விளைவு போலும். இதுவும் மனிதனின் அன்றாட செயல்முறைகளில் ஒன்று என்பதை உணர்த்தத் தவறியதால், வளமைச் சின்னங்கள் சிற்பங்களை கோயில்களில் யாரும் எளிதில் அறியமுடியாத, காணமுடியாத இடங்களில் வைத்தனர். கண்ணனின் லீலைகளையும், இதனுடன் இணைத்து கடவுளையும் துணைக்கு சேர்த்துக்கொண்டனர்.

காலப்போக்கில் பல்லவ, சோழப் பேரரசுகள் இதில் அதிக நாட்டமில்லாமல் போயின. அதனைப் பின்பற்றி வந்த விஜயநகரப் பேரரசும், நாயக்கர்களும் தமிழகத்தை ஆட்சி புரிந்தபொழுது ,இதன் விளைவுகளையும், அதன் தாக்கத்தையும் நன்கு உணர ஆரம்பித்தனர் எனலாம். அதன் விளைவாகவே, தங்களது வளமையும் குன்றத் தொடங்கியதாகக் கருதினர். இதனை உணர்ந்த விஜயநகர நாயக்க மன்னர்கள், தாங்கள் எழுப்பிய கோபுரங்களில் வைத்த வளமைச் சின்னங்களை கோயிலுக்கு உள்ளேயே ஸ்வர்ண மஹால், கல்யாண மண்டபம் என அமைத்து, அம்மண்டபங்களைச் சுற்றிலும், அதிட்டானத்திலும், அதன் மேல் வரிகளிலும் புடைப்புச் சிற்பங்களாக அமைக்கத் தொடங்கினர்.

திருமண நிகழ்வு முதல் ஒரு பெண் குழந்தையை ஈன்றெடுப்பது வரை புடைப்புச் சிற்பங்களாக வடித்தனர். இவற்றை, காஞ்சிபுரம் ஏகாம்பரநாத சுவாமி திருக்கோயிலில் அமைந்த நாயக்கர் மண்டபத்தில் இன்றைக்கும் காணலாம். இவை மக்கள் அனைவரும் எளிதில் அறிந்துகொள்ளவும், அதனை தவறான செயல் என்று கருதாமல் இருக்கவும், முறையான திருமணத்தை ஏற்பதும் என, செய்திகளை தெளிவாக இத்தகைய சிற்பங்களில் வடித்தனர். தவறுகளைக் களையவே கோயில்களிலேயே இறைவனது திருவடியிலேயே திருமணங்கள் நடத்தப்பெற்றன என்பதையும் நாம் உற்றுநோக்குதல் வேண்டும்.

வளமைச் சின்னங்களும் - பாலுணர்வுச் சின்னங்களும்: ஓர் ஒப்பீடு

நாயக்கர் காலத்தில், தருமபுரி பகுதியை சென்னப்ப நாயக்கன் ஆட்சி புரிந்துள்ளான். இவன், தனது மகள் திருமண வாழ்வில் ஈடுபட பெரிதும் அச்சமுறுகிறாள் என்பதை அறிந்த அரசன், தனது மகளிடம் நேரடியாக இவற்றை தெளிவுபடுத்தத் தயங்கியதால், அதற்காக சின்னயம்பேட்டை என்ற இடத்தில் ஒரு குளத்தை வெட்டுகிறான். அக்குளம் முழுவதையும் பலகைக் கற்களைக் கொண்டு அமைக்கின்றான். அப்பலகைக் கற்கள் முழுவதும் புடைப்புச் சிற்பங்களால் அலங்கரிக்கப்படுகிறது. அவை கூறுவது என்னவெனில், தினசரி அரச வாழ்வில் நடைபெறும் நிகழ்ச்சிகள், அடுத்து மக்களின் அன்றாட வாழ்வியல் முறைகள், அடுத்துவரும் படிக்கட்டுகளில் விலங்குகள், மனிதர்கள் எனப் பலவும் புணரும் சிற்பங்களைப் புடைப்புச் சிற்பங்களாக வடிக்கப்பட்டது.

இதன் கருத்து, வளமையின் அடிப்படையே புணர்தல் என்ற கருத்தும், உலகத்தில் படைக்கப்பட்ட ஜீவராசிகள், விலங்குகள் அனைத்துக்கும் இது பொதுவானது என்பதையும், இது தவறானதல்ல என்பதையும் எடுத்தியம்புவதாகவே உள்ளது. இக்குளம் தற்பொழுது தமிழ்நாடு அரசுத் தொல்லியல் துறையின் பாதுகாக்கப்பட்ட நினைவுச் சின்னங்களில் ஒன்றாகப் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகிறது. இது, திருவண்ணாமலை – அரூர் சாலையில், தாணிப்பாடியை அடுத்து சின்னயன்பேட்டை நுழைவுப் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இதேபோன்று மேலும் ஒரு குளம் பீமரப்பட்டியில் அமைந்துள்ளது. இவை அனைத்தும், வளமைச் சின்னங்களைப் போற்றுவதாகவே அமைகிறது.

வட இந்தியாவில் கஜுராஹோ கோயில் சிற்பங்கள் அனைத்தும் வளமையைத் தூண்டும் சிற்பங்களே ஆகும். இவை அனைத்தும், நாம் எதை மறந்தோமோ அதனை நினைவூட்டுவதாகவே அமைந்துள்ளன. இவை அனைத்தும், பொ.ஆ.13-16-ம் நூற்றாண்டுக்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் அமைந்தவை என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. எனவே, வளமைச் சின்னங்களைப் போற்றுவோம்; முறையான திருமணத்தையும் தாய்மையையும் வளமாக்க, கண்ணியமான தாய்மையையும் போற்றுவோம்.

]]>
http://www.dinamani.com/tholliyalmani/thaai-deivangal/2017/may/12/வளமைத்-தாய்-தெய்வம்-2700949.html
2691423 தொல்லியல்மணி தாய் தெய்வங்கள் தாய் தெய்வங்கள் - பகுதி 2 ச. செல்வராஜ். Friday, April 28, 2017 12:00 AM +0530  

தாய் தெய்வம் - தொகுப்பு

தாய் தெய்வம் என்பது நம் நாட்டில் வழங்கப்படும் வளமைச் சடங்குகளின் குறியீடாகும். பெண்கள் வளமைக்கு உரியவர்கள். எனவே, இவர்களையே தாய் தெய்வம் என்று குறித்தனர். பல்வேறுவிதமான வடிவங்களில், அதாவது பல்வேறு சூழுலில் இவர்களை தாய் தெய்வங்கள் எனக் குறித்துள்ளனர். முதலில் அவற்றைத் தெளிவுபடுத்திக்கொள்வோம். உருவாக்குதலும் அதனைச் செழிப்படையச் செய்தலும், அன்னை மாதாதேவி என்று அழைக்கப்படுபவற்றைக் குறிப்பதாகும். தாய் தெய்வம் என்ற சொல்லுக்குப் பெண்மையை முன்னிறுத்துவதும், அவர்களை முதன்மைப்படுத்துவதுமே ஆகும். பெண்கள் தாய்மைப்பேற்றினை அடைவதும், பருத்த மார்பகங்களைக் கொண்டுள்ளதும் அவர்களை மனித உருவிலிருந்து வேறுபடுத்தியும், முதன்மைப்படுத்தியும் காட்டப்படக்கூடிய சிறப்புகளைப் பெற்றதால்தான். மனித இனத்தில், பெண்கள் தனித்துவம் வாய்ந்தவர்களாக அமைந்துவிடுகின்றனர்.

தாய் தெய்வத்தைக் காட்டும்பொழுது, ஒரு பெண்ணின் உருவமும் இடது பக்கத்தில் குழந்தை ஒன்றை ஏந்தியுள்ளதைப் போன்றும் அமைந்திருக்கும். இதுவே தாய் தெய்வத்துக்குரிய அடையாளமாகப் பின்னர் அமைந்துவிட்டது எனலாம். தாயும் சேயும் காணப்படுவது தாய் தெய்வத்தைக் குறிக்கும் அடையாளக் குறியீடாகும் (Symbolic representation). நாளடைவில், மனித இனத்தை இருபெரும் கூறுகளாக பகுத்து, ஆண்பால் என்றும் பெண்பால் என்றும் பாலினமாக பிரித்துக்கொள்வதற்கு முனைந்தனர். பிறந்த குழந்தைக்குப் பாலை ஊட்டுவதாலே பாலை மையமாகக் கொண்டு பகுத்துள்ளனர் போலும். வடஇந்தியாவில், பெண்ணின் பிறப்புறுப்பைக் காட்டும் சிற்பங்களை தாய் தெய்வங்கள் என்று குறிக்கின்றனர். வடமாநிலங்களில் இன்றும் சக்கராயி (சக்தி) வழிபாடு தொடர்கிறது.

கொற்றவை - மூத்தோள் - நீலி

சங்க காலம் முதல் வெற்றியை வணங்கும் தெய்வமாக கொற்றவையைப் போற்றி வணங்கினர். இறந்துபட்ட வீரர்களுக்கு எடுக்கப்பட்ட நடுகல் சிற்பங்கள், பெருங் கற்கால நினைவுச் சின்னங்கள் போன்றவற்றை, வீரத்தின் தன்மை குறித்தே வணக்கத்துக்கு உரியவையாகக் கருதி போற்றியுள்ளனர். பெருங் கற்கால கற்பதுக்கையை நீலிக்கல் என்று அழைக்கின்றனர். கொற்றவையை நீலி எனச் சிலம்பு பகர்கிறது. ஆதிச்சநல்லூரில் கிடைத்த தாழியின் மேல் பகுதியில் காணப்படும் பெண் உருவத்தை கொற்றவை என்றே ஆய்வாளர்கள் குறிக்கின்றனர். மான், மயில் இவற்றை தனது இரு பக்கங்களிலும் இப்பெண் தெய்வம் கொண்டுள்ளது. மேலும், கொற்றவையைக் குறிக்க அகன்ற வயிறும், பருத்த புட்டங்களும், பெரிய மார்பகங்களும் கொண்ட தாய் தெய்வங்கள் அனைத்தும் கொற்றவையைச் சுட்டுவதாகவே அமைந்தவை.

(ஆதிச்சநல்லூர் - கொற்றவை)

இடுகாட்டுள் வசிப்பவளையே கொற்றவைத் தெய்வம் என்றழைத்தனர். சிலம்பு, “காடுகிழாள்” (ப.129) “காடமர்செல்வி’ (மணி 6:53, 18:15) என்றும், கொற்றவையை இடுகாட்டுள் உறைபவளாக சங்க இலக்கியங்களும் சித்தரித்துள்ளன. கொற்றவையை மூத்தோள் என்றும் அழைத்தனர். சங்க இலக்கியங்களில் பழையோள், பெரியவள் என்ற பொருளில் அழைக்கப்பட்டுள்ளாள். தாய் தெய்வம், ஊரின் நடுவில் இல்லாமல் காட்டுக்குள் காணப்படுகிறாள். இத்தாய் தெய்வத்தின் வழிபாட்டில், துணங்கைக் கூத்து நடைபெறுருவது வழக்கமாகும்.

தாய் தெய்வ வழிபாடும் பெருங் கற்காலப் பண்பாடும்

தாய் தெய்வ வழிபாடு, பெருங் கற்கால மக்களிடையே மிகவும் சிறப்புற்றிருந்தது. ஆதிச்சநல்லூரில் உலோகத்தால் ஆன சிறிய தாய் தெய்வ உருவம் ஒன்று கிடைத்துள்ளது. தாழியின் வெளிப்புறத்தில் விளிம்புகளுக்குக் கீழே தாய் தெய்வ உருவங்களை ஒட்டி வைத்திருப்பர். இதுபோன்ற பெண் உருவங்களை, பானை செய்த பின்பு தாய் உருவத்தை தனியாகச் செய்து அதன் விளிம்புகளுக்குக் கீழே வைத்துப் பொருத்துவர். இதுபோன்று ஒட்டப்பட்ட பெண் தெய்வ உருவங்கள் கொண்ட தாழிகள் பூம்புகார்*1, ஆதிச்சநல்லூர் போன்ற இடங்களில் கிடைத்துள்ளதைக் குறிப்பிடலாம்.

(பூம்புகார் – பெருங் கற்காலப் பண்பாட்டைச் சார்ந்த முதுமக்கள்தாழியில் பதிக்கப்பட்ட தாய் தெய்வ சுடுமண் உருவங்கள்)

இச்செயல், தாய் தெய்வத்தைக் குறிப்பதாகவே அமைந்துள்ளது. தாயின் வயிற்றிலிருந்து பிறந்தோம். பின்னர், இறுதியில் இறந்த பின்பும் தாழியின் உள்ளே வைத்துப் புதைப்பதை மீண்டும் தாயின் வயிற்றுக்குள்ளேயே சென்றுவிடுவதையே சுட்டுகிறது. தாழியினை தாயின் வயிறாக சித்தரிக்கவே தாழியின் வெளிப்புறத்தில் தாய் தெய்வ உருவங்களைச் செய்து பதித்துள்ளனர் என்பதை அறிந்துகொள்ளலாம்.

(பெருங் கற்கால நினைவுச்சின்னம் – மனித வடிவில் காணப்படும் குத்துக்கல்)

பெருங்கற் சின்னங்களில் ஒன்றாக விளங்கும் குத்துக்கல் வகை (Anthromorphic Menhir), மனித உருவில் அமைந்த ஒன்று. குறிப்பாக, பெண் உருவ அமைப்பில் அமைந்தது. பருத்த மார்பகங்களையும், அகன்ற புட்டங்களையும் அரை வட்டவடிவமாகக் காட்டப்பட்டு மண்ணில் புதைக்கப்பட்ட நிலையில் காணலாம். தலையை கிளியின் வடிவில் அமைத்துள்ளதுகூட, தாய் தெய்வத்தை நினைவுபடுத்துவதாகவே உள்ளது. மோட்டூர், உதயநத்தம் போன்ற இடங்களில் காணப்படும் மனித உருவில் அமைந்த குத்துக்கல் நினைவுச் சின்னத்தைக் குறிப்பிடலாம்.*2 இதனை தாய் தெய்வ வழிபாட்டின் எச்சம் என்று ஆய்வாளர்கள் கருத்து தெரிவிக்கின்றனர்.

பெருங்கற் சின்னங்களில் பெண்ணின் குறியீடுகளுடன் மனிதச்சாயல் கொண்ட கற்சிற்பங்கள் காணப்படுகின்றன. தமிழகத்தில், திருவண்ணாமலை மாவட்டம், செங்கம் வட்டத்தில் மோட்டூரிலும்; விழுப்புரம் மாவட்டம், செஞ்சி வட்டத்தில் உதயநத்தத்திலும் இதுபோன்ற மனிதச் சாயல் கொண்ட கற்சிற்ப வடிவில் பெருங் கற்கால நினைவுச் சின்னங்கள் காணப்படுகின்றன. தமிழகத்தில் மட்டுமின்றி ஆந்திர மாநிலத்திலும் கண்டறியப்பட்டுள்ளன. கிருஷ்ணா மாவட்டம் லிங்கனாவிலும், வாரங்கல் மாவட்டத்தில் தோட்டிகுட்டாவிலும், நெல்லூர் மாவட்டத்தில் வேடர்பாளையத்திலும் இவை கிடைத்துள்ளதாக திரு. துளசிராமன் குறிக்கின்றார். இவை அனைத்தும் தாய் தெய்வ வழிபாட்டின் முன்னோடிதான் என்று முனைவர் இரா. நாகசாமி அவர்கள் கருத்து தெரிவித்துள்ளார்.*3 இச்சிற்பங்களை, வேதகால அதிதி எனும் தாய் தெய்வத்துடன் ஒப்பிட்டுக் கூறுவர். இதுபோன்றே, மத்திய தரைக்கடல் பகுதியில் உள்ள மினோவன் கிரீட்டிலும், இத்தாலியில் உள்ள சர்தீனியாவிலும் இதனையொத்த சிற்பங்கள் கிடைத்துள்ளன. அவற்றின் காலத்தை பொ.ஆ.மு.1700 எனக் குறிப்பர்.

மராட்டிய மாநிலம் துலிய மாவட்டத்திலும், பெலன் ஆற்றங்கரையில் உள்ள பேட்டினி என்ற இடத்திலும் கிடைத்த கடைக் கற்காலத்தைச் சார்ந்த எலும்பினால் ஆன தாய் தெய்வத்தை மிகவும் தொன்மையானது எனக் குறிப்பர்.*4 தக்காணத்தில் செப்புக் காலப் பண்பாட்டைச் சேர்ந்த பல சுடுமண் தாய் தெய்வங்கள், சிதைந்த நிலையில் சேகரிக்கப்பட்டுள்ளன. இவை, தாய் தெய்வ வழிபாடு எவ்வாறு பிற மாநிலங்களிலெல்லாம் பரவியிருந்துள்ளது என்பதையே சுட்டுகின்றது. குறிப்பாக, மராட்டிய மாநிலம் தீவாஸ் மாவட்டம் பில்வாடி, அகமதுநகர் மாவட்டம் நெவோசா, புனே மாவட்டம் இனாம்கோன் போன்ற இடங்களில் இவை காணப்பட்டு குறிக்கப்பட்டுள்ளன. மத்தியப் பிரதேச மாநிலம், மகேஸ்வர் மாவட்டம் நவ்தாதோலியும் குறிப்பிடத்தக்க இடமாகும்.

மேலும், வடஇந்தியாவில் ஜோப் (Zhob), குவெட்டா (Quetta), குள்ளி (Kulli) மற்றும் அரப்பா போன்ற சிந்துச் சமவெளி நாகரிகங்கள் பரவிய இடங்களிலெல்லாம், பெண் தெய்வ உருவங்கள் கிடைத்துள்ளன. சிரண்டு (Chirand) பகுதியில், சுடுமண்ணால் செய்த தாய் தெய்வ உருவம், புதிய கற்காலப் பண்பாட்டுப் பகுதியில் கிடைத்துள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது. தென்னிந்தியாவில் தமிழ்நாடு, கேரளா, ஆந்திரா, கர்நாடகம் போன்ற பகுதிகளில் பொ.நூ.ஆ.மு. முதல் நூற்றாண்டுக்கு முன்னர் உள்ள தாய் தெய்வ சுடுமண் உருவங்கள் ஏதும் கிடைத்தில என ஏ. கோஷ் அவர்கள் தனது ஆய்வில் குறிப்பிடுகின்றார்.*5 இக்கருத்து ஏற்புடையதாக இல்லை. புதிய கற்கால வாழ்விடமான மோதூரில் சுடுமண் தாய் தெய்வம் கிடைத்தள்ளதைச் சான்றாக குறிப்பிடலாம்.

கூம்பிய தலையையும் கொங்கைகளையும் கொண்ட பல தாய் தெய்வ சுடுமண் உருவங்கள், சிந்துச் சமவெளி நாகரிகங்களைக் கொண்ட பகுதிகளான மொகஞ்சதாரோ, அரப்பா, லோத்தால் போன்ற இடங்களில் கிடைத்துள்ளன. முதலில் கண்டறியப்பட்ட நாகரிகமாகவும், நாகரிகங்களில் முதன்மையானதும் என சிந்துச் சமவெளி நாகரிகங்களையே வரலாற்று அறிஞர்கள் குறிப்பர். மொகஞ்சதாரோ, அரப்பா போன்ற இடங்களில் காணப்பட்ட தாய் தெய்வங்களையே முதன்மைப்படுத்தி பிற நாகரிகங்கள் ஒப்பாய்வு செய்யப்பட்டு வருகின்றன. அவ்வாறு, அங்கு காணப்பட்ட பெண் தெய்வங்களையும் அறிந்துகொள்ளுதல் அவசியமாகிறது.

சான்றெண் விளக்கம்

1. K. Shridaran, Poompuhar, A seminar on underwater archaeology. Seminar paper, 1992. pp.68, Terracotta art of Poompuhar, Melapperumpallam.

2. உதயநத்தம், மனித உருவில் அமைந்த குத்துக்கல், விழுப்புரம் மாவட்டம். இக்கட்டுரை ஆசிரியர் தனது கள ஆய்வில் கண்டறிந்து வெளிப்படுத்தியது.

3. Dr. R. Nagaswamy. The Hindu, Dt. 22.07.1982.

4. A. Gosh, An Encyclopaedia of Indian Archaeology, Munshiram Manoharlal Publishers Pvt Ltd. 1980.

5. Ibid. pp

]]>
ancient, tamil, civilization, harappa, ஹரப்பா, தமிழ்ச் சமுதாயம், தாய் தெய்வங்கள் http://www.dinamani.com/tholliyalmani/thaai-deivangal/2017/apr/28/தாய்-தெய்வங்கள்---பகுதி-2-2691423.html
2682744 தொல்லியல்மணி தாய் தெய்வங்கள் தாய் தெய்வங்கள் - பகுதி 1 ச. செல்வராஜ். Friday, April 14, 2017 11:28 AM +0530  

உலகில் மனிதன் தோன்றிய காலம் முதல் வழிபாடுகளும் துவங்கிவிட்டன. வழிபாடு என்ற சொல்லில் இல்லாமல், அதனை வேண்டுதலாகக் கருதி ஆதிகால மனிதன் செய்தான்.

அவன் உணவைத் தேடி வேட்டைக்குச் செல்லத் துவங்கும்பொழுது, அதற்கு முன் ஏற்பட்ட கொடிய அனுபவங்களால் இன்று உணவு தேடுதல் வேட்டையில் நல்ல மாமிசங்களும், காய்கனிகளும் கிடைக்க வேண்டும் என்றும், எவ்வித கொடிய விலங்குகளின் இடையூறும் இருத்தல் கூடாது, அனைத்தையும் எதிர்கொள்ளும் ஆற்றலை தாம் பெற வேண்டும் என்றும் தங்களை திடப்படுத்திக்கொண்டுதான் வேட்டைக்கு புறப்படுவார்கள். இவை தன்னை அறியாமல் ஒரு பாதுகாப்பு கருதிய வேண்டுதலாகத் துவங்கப்பட்டது. இதுவே நாளடைவில் வழிபாடாக மாற்றம் பெற்றது. பின்னர், பூசைகள் பலவிதமாக நடத்தப்பட்டு, அனைவரும் ஒன்று கூடி ஆடல் பாடலுடன் கூத்தாடி நிகழ்த்துவதாக வளர்ச்சி அடைந்தது. வழிபாட்டுக்குப் பிறகு குழுக் கூட்டத்தினர் அனைவரும் ஒன்றாகச் சேர்ந்து உணவு தேடுதல் பொருட்டு வேட்டைக்குச் செல்பவர்களை மகிழ்ச்சியுடன் வழி அனுப்பியும் வைத்துள்ளனர்.

பழைய கற்கால மக்கள் வேட்டைக்குச் செல்லும்பொழுது, கடுமையான மழையையும், சூறாவளிக் காற்றையும், இடி, மின்னல் போன்றவற்றையும், காடுகளில் இயற்கையாக ஏற்பட்ட நெருப்பபையும் கண்டனர். இவற்றை தங்களின் மனிதச் சக்திக்கு அப்பாற்பட்டது எனக் கருதி அவர்கள் சற்று ஒதுங்கினர். பல நேரங்களில், இயற்கையின் சீற்றத்தைக் கண்டு பயந்தனர். இந்தப் பயத்தின் வெளிப்பாடுதான் பின்னர் வழிபாடாகத் தோன்றியது. இயற்கைச் சூழலோடு மனிதன் இணையும்பொழுது பக்குவமடைகின்றான். இந்தப் பக்குவத்தின் வெளிப்பாடே சிந்தனையைத் தூண்டும் அறிவைப்பெற வழிவகுக்கிறது. நாளடைவில், ஆதிகால மனிதன் இன்று ஐம்பெரும் பூதங்களாக வர்ணிக்கப்படும் நிலம், நீர், காற்று, ஆகாயம், நெருப்பு ஆகியவற்றை வணங்கி, அவற்றை தன் கைக்குள் கொண்டுவர முற்படுகின்றான்.

பழைய கற்கால மக்கள், பாதுகாப்பு கருதி கூட்டம் கூட்டமாக வாழத் துவங்கினர். தங்களுக்குள் எவ்விதக் கட்டுப்பாடும் இல்லாமல் வாழ்ந்தனர். சூரிய ஒளியையும், சந்திர ஒளியையும் அனுபவித்த மக்கள், உண்ண போதிய உணவுகள் கிடைத்ததும், நன்கு உண்டு உறங்க ஆரம்பித்தனர். இருக்க இடம், தங்களுக்கென ஒரு குழுக் கூட்டத்தையும் அமைத்துக்கொண்டனர். குழுக் கூட்டங்கள் பெருகின. தங்களது கூட்டத்திலேயே உள்ள பெண்கள் ஓர் உயிரைப் பெற்றெடுக்கும் அதிசயமான நிகழ்வைக் கண்ட பழைய கற்கால மக்கள், ஓர் உயிரைப் படைக்கும் சக்தி பெண்களுக்கே உண்டு என்பதையும் அறிந்தனர். ஓர் உயிரைப் படைப்பவளும், தங்கள் இனத்தை விருத்தி செய்பவளுமாகிய பெண்கள் வணக்கத்துக்கு உரியவர்கள் என்ற கருத்தை கைக்கொண்டனர். இக் குழுக் கூட்டத்திலேயே இக்கருத்தை ஏற்க சிலர் தயங்கினர். அதன் வெளிப்பாடுதான், பின்னர் ஓர் உயிர் உடலில் எங்கிருந்து வெளிவருகின்றதோ அந்த இடத்தைப் போற்றி வழிபட்டனர். இதுவே, தாய் தெய்வம் தோன்ற அடிப்படைக் காரணமாக அமைந்தது எனக் கருதலாம்.

{pagination-pagination}

ஆண், பெண் என்ற இருவருக்கும் இடையே மாற்றங்கள் காணப்படும் உடற்கூறுகள், அதனால் அவர்கள் அடையும் வேறுபாடுகளும் பெண்ணை மட்டுமே வேறுபடுத்திக் காட்டியது. பெண், கன்னிப் பருவத்தில் இருந்து தாய்மைப்பேறு பெறுகின்றாள். இங்கே அவள் தாய்மைப் பருவத்தை அடைந்தாள் என்று எங்கும் எவரும் குறிப்பதில்லை. ஏனெனில், தாய்மை என்பது ஒரு சிறப்பு நிலை என்பதால், அதனைக் குறிக்கும்பொழுது தாய்மைப்பேறு அடைந்தாள் என்று பெருமிதத்துடன் கூறுவர். முதன்முதலில் தன்னை அறியாமலேயே தன்னுள் உண்டான கருவை பல மாதங்கள் காத்து வருகின்றாள். தன்னுடலில் ஏற்படும் மாற்றங்களைக் கண்டு அவளும் அவளைச் சுற்றி இருந்த குழுக் கூட்டமும் வியந்து உற்று கவனிக்கத் துவங்குகின்றனர். பின்னர், பொறுமையுடன் ஓர் உயிரை ஈன்றெடுக்கின்றாள். இவை அனைத்தும் தாய்மை என்ற பேற்றினைப் பெற்ற பெண்மை அடையும் உயர்நிலையாகும். இவ்வாறு, பல்வேறு உயர்நிலைகள் பெண்மைக்கே உண்டு. அதனால்தான், தாய்மையை வணங்கினார்கள். அதுவே, தாய் தெய்வமாக வழிபாட்டில் நிலைத்துவிட்டது. கற்கால மனிதர்கள் காலத்திலேயே தாய் தெய்வம் சிறப்பான இடத்தைப் பெற்றிருந்தது என கொசாம்பி அவர்கள் குறிப்பிடுகிறார்*1.

தாய் தெய்வ வழிபாடு

தெய்வங்கள், வழிபடுவோரின் வாழ்க்கை முறையில் இருந்து எழுகின்றன. ஒரு சமுதாயத்தின் புறவாழ்க்கை முறை எவ்வாறு அமைக்கப்படுகிறதோ அதன் அடிப்படையில்தான் தெய்வ நம்பிக்கைகளும் வழிபாடுகளும் தோன்றும். வரலாற்றுக்கு முற்பட்ட காலத்து மக்களின் வாழ்க்கை முறையை, கார்டன்சைல்டு மூன்று காலகட்டமாகப் பகுக்கிறார்*2.

1. உணவைத் தேடித் திரிந்த காலம்.

2. கால்நடைகளை தாங்களே வளர்த்த காலம்.

3. விவசாயம் - உணவின் இன்றியமையாத இடத்தைப் பெற்ற காலம்.

கற்கால மக்கள் கற்கருவிகளை அதிகம் பயன்படுத்தினர். கல்லெறிதல்,  கவண் கல் கொண்டு குறிபார்த்து எரிதல் போன்றவை வேட்டைத் தொழிலுக்கு மிகவும் பயனுள்ளதாக இருந்தன. காடுகள், மலைகள், வனதேவதைகள், பேய்கள் போன்ற அனைத்தையும் அடக்கக்கூடிய பல தெய்வங்களை நம்பினர். குழு நடனங்கள் என்பது, அவர்களது பயத்தைப் போக்கிக்கொள்ள பயன்படுத்தப்பட்ட ஒன்று. இதனைப் பெருங் கற்கால நினைவுச் சின்னங்களில் காணப்படும் ஓவியங்களில் கண்டு தெளியலாம்*3.

(பழனி அருகே அமைந்த ஆண்டிப்பட்டி மலைப்பகுதி - பாறை ஓவியங்கள் - குழு நடனக் காட்சி)

(குழு நடனக் காட்சி - பிம்பேட்கா வரலாற்றுக்கு முற்பட்ட பாறை ஓவியங்கள்)

{pagination-pagination}

பாவை நோன்பு

பண்டைய மக்கள், பயமூட்டும் பெண் தெய்வங்களை நம்பினர். அவற்றைப் பாவை என அழைத்தனர். அதுவே கொல்லிப்பாவை என்ற நம்பிக்கையும் கொண்டனர். பாவை நோன்பு குறிப்பிடத்தக்க ஒன்றாகும். பாவைகள் பலவகை. அல்லிப்பாவை, தெற்றிப்பாவை, மணற்பாவை, வண்டாற்பாவை என்பவை அவற்றில் சில. உட்கருத்து என்னவெனில், நாடுவளம் செழிக்க இவற்றைப் பெண்கள் பூசை செய்வார்கள். மழைவளம் சுரக்கவும், ஆற்று நீர் நிலத்தை அடைந்து விதையேற்கும் பருவமாக்கவும், முளை வளரவும், பயிர்வளம் பெருகவும், பாவையை வாழ்த்தி வழிபடுவர்*4. மழையை மாரி என்ற தெய்வமாக வணங்கினர். அதுதான் மாரியம்மன், மாரியாத்தா என்று இன்றும் தொடர்கிறது. பாம்புத் தெய்வங்களும், அவை குடியிருக்கும் புற்றுகளும் இயற்கைச் சக்திகளாக வணங்கப்பட்டன. தமிழர்கள் இன்றளவும் ஆடி மாதத்தில் வரும் வெள்ளிக்கிழமைகளில் புற்றுக்குப் பால் ஊற்றி அபிஷேகம் செய்து முட்டையை புற்றில் வைத்து வணங்கி வருகின்றனர். இவை புற்று அம்மன் வழிபாடு, நாகாத்தம்மன் வழிபாடு எனப்படுகின்றன. இருப்பினும், இது பாம்புக்கான வழிபாடு என்பதே உண்மை. இதுவும் வளமையின் அடிப்படையில் அமைந்த வழிபாடுதான். இவ்வழிபாடு மிகவும் பழமையான வழிபாடாகும்.

கால்நடை வளர்ப்பு காரணமாக, சமுதாயத்தில் கால்நடைகளுக்குத் தேவையான புல், பூண்டு, தளைகள், நீர் போன்ற தேவைகள் அதிகரித்தன. இதற்காக, வானத்தையும், மழையையும் நம்பி வாழ்ந்தனர். இதனால், வருணனை வணங்கத் தலைப்பட்டனர். செழிப்புத் தெய்வங்களும், மந்திரச் சடங்குகளும், பூமியின் செழிப்புத் திறனை மிகுதியாகக் கற்பனை செய்யப்பட்டு உருவாக்கப்பட்டன. வளமை, செழிப்பு இவை அனைத்தும் பெண்களுக்கே உரியவை என்று கருதினர். பெண்கள்தான் முதன்முதலில் வேட்டைத் தொழிலில் இருந்து பிரிந்து விவசாயம் செய்யத் துவங்கினர்*5. விதையைச் செடியாக வளர்க்கும் பூமியின் திறனுக்கும், குழந்தையைப் பெற்று வளர்க்கக்கூடிய சக்தி பெண்களுக்கும் உண்டு என்பதால்தான், பூமியையும் பெண்களையும் இணைத்து பூமித்தாய் என்று அழைத்தனர்.

ஒரு மரத்தில் காய்கனிகள் செழிப்பாக வளர்வதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதையும் பெண்கள் நன்கு உணர்வர். விவசாயம், மந்திரச் சடங்குகள் போன்றவற்றில் பெண்களே அதிகம் ஈடுபட்டனர். இதன் அடிப்படையில்தான் மர வழிபாடுகளும் தோன்றின. பெண்கள், மரத்தையும் செடியையும் தோற்றுவிக்கும் ஆற்றல் பெற்றவர்கள் என்பதற்கு, சிந்துச் சமவெளியில் கிடைத்த முத்திரைகள் சான்றாக உள்ளன. கருவுற்றிருக்கும் பெண் விதை விதைத்தால், அவை பன்மடங்கு பெருகும் என்பது இன்றைக்கும் நடைமுறையில் காணப்படும் ஒன்று. எனவேதான், பூமியை உயிருள்ள, உயிரில்லாத அனைத்துக்கும் தாய் என்று போற்றினர். இப்படித்தான் தாய் தெய்வம் தோற்றம் பெற்றது எனலாம். பெண் ஆதிக்கச் சமுதாயம் தோன்றி வளர்ந்தபோதுதான் பெண் தெய்வங்கள் அதிகமாகத் தோன்றின என்ற கருத்தும் உள.

ஸ்டார்பரச் கூறும்பொழுது, ‘தெய்வங்களில் பெண் தெய்வங்கள் உயர்ந்த ஸ்தானத்தில் வைத்து வணங்கப்பட்டன என்பார்*6. பெண்ணுக்குச் சமுதாய வாழ்க்கையில் எவ்வித இடம் இருக்கின்றதோ, அதன் அடிப்படையில் பெண் தெய்வங்களும் போற்றப்படும். ஒருவிதத்தில், பெண்ணை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கையில், பெண்ணே தாயாகவும், தலைவியாகவும், துணைவியாகவும் பல்வேறு பரிமாணங்களில் தோற்றமளிக்கின்றாள். எனவே, சமுதாயத்தில் தாய் தெய்வங்களே எல்லாத் தெய்வங்களுக்கும் முதன்மையானவையாகத் திகழ்கின்றன.

வேட்டைத் தொழிலில் பெண்களுக்கு உள்ள இடர்பாடுகளைக் கருத்தில் கொண்டு, அக்கால மக்கள் உணவு தேடுதலுக்காக வேட்டைக்குச் செல்லும்பொழுது பெண்டிரைத் தவிர்த்தனர். வேட்டைத் தொழிலை விடுத்து விவசாயத் தொழிலுக்கு வந்த பெண்கள், தாவரங்களைப் பற்றிய அனுபவ அறிவு பெறும் வாய்ப்பினைப் பெற்றனர். எனவே, அவர்கள் விவசாயத்தில் வெற்றியையும் அதிக பலனையும் பெற்றனர். வேட்டைச் சமுதாயத்தில் இருந்து பெற்ற உணவைவிட, வேளாண் சமூகத்திலிருந்து பெற்ற உணவு அதிகமாகும். இவை சேமிக்கத் தகுந்ததாகக் காணப்பட்டதால், விவசாயத்தில் ஈடுபட்ட மகளிருக்கு உயர்வை வழங்கியது. எனவே, உலகம் முழுவதிலும் செழிப்பைக் குறிக்கும் தெய்வங்கள் பெண் தெய்வங்களாகவே இருக்கின்றன.

{pagination-pagination}

பூமியும் பெண் தெய்வமாகவே கருதப்படுகிறது. பெண்கள் விவசாயத்தின் மூலம் சமூக ஆதிக்கம் பெற்றது, சக்தி வாய்ந்த தெய்வங்கள் அனைத்தும் பெண் தெய்வங்களாகவே அமையக் காரணம். பல நாடுகளிலும், செழிப்பைக் குறிக்கும் தெய்வங்கள் பெண் தெய்வங்களாகவே இருந்திருக்கின்றன. பெண்மையைப் போற்றாத நாடுகளே இல்லை என்றுகூட சொல்லலாம். கிரேக்க தெய்வங்களான சைபீல் டெடோனா, டெல்பி போன்றவை பெண் தெய்வங்களே. செழிப்பை வேண்டி நடத்தப்படும் விழாக்களில் ஆண்கள் இடம்பெறுவதில்லை.

நம் நாட்டு தாய் தெய்வங்களைப் போன்ற இயல்புகளைக் கொண்ட செமிடிக் நாடுகளைச் சார்ந்த அஸ்டர்டே என்ற தெய்வமும், எகிப்திய தெய்வமான ஐஸிஸ் என்ற தெய்வமும், பிரிஜிய நாட்டைச் சார்ந்த ஸைபீல் என்ற தெய்வமும் வணங்கப்படுகின்றன*7. உலக நாடுகளிலும் பெண் தெய்வங்கள் போற்றப்பட்டுள்ளதையே இது சுட்டுகிறது. இச்செய்தி குறித்து தனியாக ஒரு அத்தியாயத்தில் விவரிக்கப்பட உள்ளது.

(தொடரும்)

சான்றெண் விளக்கம்

1. D.D. Kosambi, An Introduction to the study of Indian History, P.60.

2. V. Gorden Child, The Aryans.

3. ஆண்டிப்பட்டி பாறை ஓவியங்கள்

4. நா. வானமாமலை - தமிழர் வரலாறும் பண்பாடும் - தமிழ்நாட்டில் தாய்வழிச் சமுதாயம், பக்.73.

5. மேலது. பக்.75.

6. J.G. FRAZER, The Golden Bough Vol-II  

7. கலாநிதி க. கைலாசபதி - பண்டைத்தமிழர் வாழ்வும் வழிபாடும், மக்கள் வெளியீடு, 1966.

இத்தொடர் ஆசிரியரின் முந்தைய வெற்றித் தொடர் ‘புதையுண்ட தமிழகம்’ - படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யவும்.

]]>
தாய் தெய்வங்கள், வழிபாடு, மனிதன், பெண்கள், god, worship, women http://www.dinamani.com/tholliyalmani/thaai-deivangal/2017/apr/14/தாய்-தெய்வங்கள்---பகுதி-1-2682744.html