Dinamani - தமிழ்மணி - http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/ http://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 2823513 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, December 10, 2017 01:17 AM +0530 நாளை மகாகவி பாரதியாரின் பிறந்த தினம். கடந்த வாரம் எழுதியிருந்ததுபோல, எட்டயபுரத்தில் பாரதியாரின் இல்லத்தில் காலை 9 மணிக்கு பல்வேறு ஊர்களிலும் உள்ள பாரதி அன்பர்கள் ஒன்றுகூட இருக்கிறோம். தமிழ் அமைப்புகள் பல கலந்துகொள்ள வருவதாகத் தெரிவித்திருக்கின்றன. சிங்கப்பூரிலிருந்து "தமிழ்நேசன்' முஸ்தபா தானும் வர இருப்பதாகத் தெரிவித்திருக்கிறார்.
நான் மீண்டும் வலியுறுத்த விரும்புவதெல்லாம் இதுதான். கர்நாடக சங்கீத ரசிகர்கள் தியாகராஜ ஆராதனைக்குத் திருவையாறில் கூடுவதுபோல, தமிழ் அமைப்புகளும் தமிழை நேசிப்பவர்களும் ஆண்டுதோறும் டிசம்பர் 11-ஆம் தேதி எட்டயபுரத்தில் உள்ள பாரதியாரின் இல்லத்தில் கூடி அவரது பிறந்தநாளைத் தமிழுக்குத் திருநாளாகக் கொண்டாட வேண்டும் என்பதுதான். நாளை காலையில் எட்டயபுரத்தில் கூடுவோம்!

டிசம்பர் 1ஆம் தேதி , "கலைமாமணி' விக்கிரமனின் "இலக்கியப் பீடம்' விழா தொடங்க சற்றுத் தாமதமாகும் என்று தெரிந்ததும், அருகிலிருந்த தி.நகர் சாரங்கபாணி தெருவுக்குப் போய் மூத்த எழுத்தாளர் பரணீதரனைப் பார்த்துவிட்டு வர வேண்டும் என்று மனது உத்தரவிட்டது.
வருகிற கிறிஸ்துமஸ் தினத்தில் அகவை 92 முடிந்து 93-ஐ எட்டுகிறார் மூத்த பத்திரிகையாளர், எழுத்தாளர், நாடக ஆசிரியர், கார்ட்டூனிஸ்ட் என்று பன்முகத்தன்மை வாய்ந்த பரணீதரன் என்று பரவலாக அறியப்படும் டி.எஸ். ஸ்ரீதரன். பயணக் கட்டுரைகள், ஆன்மிகக் கட்டுரைகள் எழுதும்போது அவர் பரணீதரன் . கார்ட்டூன் வரையும்போது ஸ்ரீதர். நாடகங்கள் எழுதும்போது மெரீனா. ஒரு காலத்தில் "ஆனந்த விகடன்' இதழின் விற்பனைக்கு இவரது பங்களிப்பு மிக முக்கியமான காரணமாக இருந்தது என்பது எங்கள் தலைமுறையினருக்குத் தெரியும்.
ஆனந்த விகடனில் தொடராக வெளிவந்த "அருணாசல மகிமை'தான் பள்ளி மாணவனாக இருந்த எனக்கு பரணீதரனை அறிமுகப்படுத்தியது. இமயமலைக்குச் சென்று பத்ரிநாத், கேதார்நாத் ஆலயங்கள் குறித்து அவர் எழுதிய "பத்ரி கேதார் யாத்திரை', காசி, ராமேஸ்வரம் யாத்திரை, ஆலய தரிசனம் உள்ளிட்டவைதான் இளம் வயதிலேயே என்னில் ஆன்மிக நாட்டத்தை ஏற்படுத்தியது என்பதை நான் இப்போது உணர்கிறேன்.
காளிதாசனின் ரகுவம்சத்தையும், ஆர்.கே. நாராயணின் "கைட்', "ஸ்வாமி அண்ட் ப்ரண்ட்ஸ்' நாவல்களையும் தமிழில் மொழிபெயர்த்த பெருமையும் பரணீதரனையே சாரும். மெரீனா என்கிற பெயரில் இவர் எழுதிய "தனிக்குடித்தனம்', "மாப்பிள்ளை முறுக்கு', "மகாத்மாவின் மனைவி', "கஸ்தூரி திலகம்' போன்றவை ஆனந்த விகடனில் தொடராகவும், மேடையில் நாடகமாகவும் பெரும் பாராட்டைப் பெற்றன.

பிரபல ஆங்கில கார்ட்டூனிஸ்ட் ஆர்.கே. லட்சுமணன் இவரது உறவினர். அவரை கார்ட்டூனிஸ்டாக அறிமுகப்படுத்தியதில் பரணீதரனுக்குப் பெரும் பங்கு உண்டு. அவரை மட்டுமா? கார்ட்டூனிஸ்டுகள் மதன், கேசவ் ஆகியோரும் இவரால் அடையாளம் காணப்பட்டவர்கள்தான்.
திருமணம் செய்து கொள்ளாத இந்தப் பன்முகத்தன்மை கொண்ட ஜாம்பவான், வயோதிகத்தால் சற்று உடல் சோர்ந்தாலும் மனம் சோராமல் இருப்பது வியப்பைத் தரவில்லை. காஞ்சிமகான் பரமாச்சாரியாரின் பூரண ஆசிபெற்றவர் என்கிற பெருமைக்குரியவராயிற்றே, அவருக்கு எப்படி மனச்சோர்வு வரும்?
வயோதிகம் வேண்டுமானால் அவரைக் கட்டிலில் முடக்கிவிட்டிருக்கலாம். ஆனால், அவரது எழுத்தின் மகிமை, 
அருணாசல மகிமை போலத் தமிழ் பேசும் நெஞ்சங்களில் எல்லாம் வியாபித்து நிற்கிறது. அவரைச் சந்தித்து ஆசி பெற்றது, நான் வாழ்நாளில் பெற்ற பெரும் பேறு...!

சென்னை மியூசிக் அகாதெமி சிற்றரங்கத்தில் டாக்டர் பிரியா இராமச்சந்திரன் எழுதிய "வாலி வதை - ஆதி கவியும் கம்ப கவியும்' என்கிற புத்தக வெளியீட்டு விழா இலங்கை ஜெயராஜின் தலைமையில் கடந்த திங்கள்கிழமை நடந்தது. டாக்டர் பிரியா இராமச்சந்திரன் தலைசிறந்த அறுவை சிகிச்சை நிபுணர். மருத்துவர் ஒருவர் கம்ப காதையில் இந்த அளவுக்கு ஆர்வம் காட்டுவதும், புத்தகம் எழுதியிருப்பதும் என்னை வியப்பில் ஆழ்த்தியது. அந்த நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொண்டபோதுதான் தெரிந்தது, அவர் மட்டுமல்ல, கல்லீரல் மாற்று அறுவை சிகிச்சை நிபுணர் டாக்டர் முகமது ரிலாவும் கம்பகாதையில் ஊறித் திளைத்தவர் என்பது.

புத்தக வெளியீட்டு விழாவுக்குப் பிறகு வாலி வதை குறித்து டாக்டர் முகமது ரிலாவும், டாக்டர் பிரியா இராமச்சந்திரனும் நடத்திய வாலி வதை குறித்த விவாதம் அனைவரையும் வியப்பில் ஆழ்த்தியது. இரண்டு அறுவை சிகிச்சை நிபுணர்களுமே கம்ப காதையில் தோய்ந்திருக்கிறார்கள் என்பதும், தேர்ந்த புரிதல் உடையவர்கள் என்பதும் அவர்களது விவாதத்தில் வெளிப்பட்டது. அறுவை சிகிச்சை செய்யும்போதுகூட கம்பராமாயணம் கேட்டுக்கொண்டே, விவாதித்துக்கொண்டே அவர்கள் செயல்படுவார்கள் என்று டாக்டர் பிரியா இராமச்சந்திரன் கூறியது ஆச்சரியப்படுத்தியது.
"வாலி வதை - ஆதி கவியும் கம்ப கவியும்' என்கிற புத்தகத்தின் தனிச்சிறப்பு டாக்டர் பிரியா இராமச்சந்திரன், வான்மீகி சம்ஸ்கிருதத்தில் எழுதிய ராமாயணத்தையும் கம்பகாவியத்தையும் கற்றுத் தேர்ந்தவர் என்பதுதான். இரண்டு தலைசிறந்த கவிஞர்களும் வாலி வதையை எப்படி அணுகியிருக்கிறார்கள்; இருவரது பார்வையும் எங்கெல்லாம் வேறுபடுகிறது என்பதை சாமானியர்களும் புரிந்துகொள்ளும் விதத்தில் டாக்டர் பிரியா இராமச்சந்திரன் தனது புத்தகத்தில் பதிவு செய்திருக்கிறார். 
வான்மீகி ராமாயணத்தில் காணப்படும் வாலி வதையில் ஆறு முடிச்சுகள் காணப்படுகின்றன. அந்த முடிச்சுகளை எல்லாம் கம்பர் தனது ராமகாதையில் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக அவிழ்த்து ஆதி கவியின் காவியத்தை விஞ்சுகிறான் என்பதை மிக அழகாக விளக்கியிருக்கிறார் டாக்டர் பிரியா இராமச்சந்திரன்.
வான்மீகத்தில் முரண்பட்ட இரு தண்டனைகளுக்கு ஆளாகிய வாலியை அவ்விரு தண்டனைகளுக்கு உரியவராக்கி, தனது காவிய நாயகனாகிய ராமனை வீழவிடாமல், தாங்கிப்பிடித்து அனைத்துக் கேள்விகளுக்கும் விடையளித்ததுதான் கம்பகவியின் சிறப்பு என்று முடிக்கிறார் அவர். கம்பநாட்டாழ்வாரால் "சிறியன சிந்தியாதான்' என்று புகழப்பட்ட வாலியின் பல்வேறு பரிணாமங்களை எடுத்தியம்பியிருப்பதில் "வாலி வதை - ஆதிகவியும் கம்ப கவியும்' என்கிற டாக்டர் பிரியா இராமச்சந்திரனின் புத்தகம் பாராட்டைப் பெறுகிறது.

மகாகவி பாரதி என்று சொன்னால் உடனே நினைவுக்கு வருபவர் அவரால் வாஞ்சையுடன் தம்பி என்றழைக்கப்பட்ட பரலி சு. நெல்லையப்பர்தான். கடைசிவரை பிரம்மசாரியாகவே சென்னை சிந்தாதிரிப்பேட்டை, சைதாப்பேட்டை, குரோம்பேட்டை பகுதிகளில் வாழ்ந்து மறைந்த அந்த தேசபக்தர், பாரதியின் மறைவின்போது அவருடன் இருந்து கவனித்தவர். பாரதியாரின் பொன்னுடலைச் சுமக்கும் பெரும் பேறு பெற்றவர். நாளை பாரதியாரின் பிறந்த தினம். பாரதியார் மறைந்தபோது பரலி சு.நெல்லையப்பர் எழுதிய அஞ்சலிக் கவிதைதான் இந்த வாரக் கவிதை:

வையகத் தமர வாழ்க்கை
மாண்புடன் வாழுமாறு
தெய்விகப் புலவர் ஏறே
சிறந்த நற் கவிகள் தந்தாய்
உய்வழி கூறி நின்றாய்
உலகெலாம் போற்ற நின்றாய்
மெய்வழி காட்ட வந்த
வீரநின் நாமம் வாழி!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/10/w600X390/tm5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/10/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2823513.html
2823512 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மனையின் நீங்கிய "முனைவர்'! -முனைவர் கா. அய்யப்பன் DIN Sunday, December 10, 2017 01:09 AM +0530 தமிழர் வாழ்வியலில் அறம் முக்கியமானதாக இருக்கிறது. பகுத்துண்டு பல்லுயிர் ஓம்புதல் குறைகிற பொழுதும், ஒழுக்கத்தை மீறுகிற பொழுதும் பொருளை அதிகம் சேர்க்கிறபொழுதும் உணவு, உடை, உறையுள் ஆகியவற்றை குறிப்பிட்டவர் தனக்கே உரியதாக அதிக அளவு சேர்க்கின்றபொழுதும், இன்னும் பல காரணங்களாலும் அறம் வலியுறுத்தவேண்டி இருக்கிறது.
சைவ, வைணவ, சமண, பெளத்த அறம் என்று பிரித்தும் அறியும் அளவுக்குத் தமிழில் அறம் கவனிக்க வேண்டியதாக இருக்கிறது. அந்த வகையில் புத்தமித்திரனார் இயற்றிய வீர சோழியத்திற்கு உரை செய்த பெருந்தேவனார் குறிப்பிடும் துறவறம் பற்றிய புரிதலை அறிவோம்.
பெருந்தேவனார் பொருள் இலக்கண மரபினை அறத்தோடு ஒப்பிடுகிறார். அறம் மனையறம், துறவறம் என இரண்டு என்று கூறியவர்,

"துறவும் அடக்கமும் தூய்மையும் தவமும்
அறவினை ஓம்பலும் மறத்தினை மறுத்தலும்
மனையின் நீங்கிய முனைவர்தம் அறமே'

என்று துறவறத்தை விளக்குகிறார். இதில் அவர் கையாண்டுள்ள "முனைவர்' எனும் சொல்லே சிந்திக்கத்தக்கது. துறவு, அடக்கம், தூய்மை, தவம், அறவினை ஓம்பல், மறத்தை மறுத்தல் என்பதை கடைப்பிடித்து ஒழுகுதல் வேண்டும். இதற்கு முதலில் மனையை விட்டு நீங்க வேண்டும். "மனையின் நீங்கிய முனைவர்தம் அறம்' என்கிறார். அப்படியெனில், மனையின் நீங்கா முனைவர்தம் அறம் எது?அதுதான் மனையறம். பெருந்தேவனாரே மனையறம் பற்றியும் கூறுகிறார்.
அதாவது "கொடுத்தலும் அளித்தலும் கோடலும் இன்மையும், ஒழுக்கத்தொடு புணர்தலும் புணர்ந்தோர்ப் பேணலும், வழுக்கில் பிறவும் மனையறவகையே' என்கிறார். தொல்காப்பியத்தில், "வினையின் நீங்கிய விளங்கிய அறிவின், முனைவன் கண்டது முதல் நூலாகும்' என்பார் தொல்காப்பியர். 
முனைவன் அல்லது முனைவர் என்பதன் பொருள் என்ன? "துறவி, முனிவர், பெரியோர், முன்னவர், கடவுள், தலைவன், முதல்வன், அருகன், புத்தன் என்கிற பொருளைச் சொல்லலாம். தமிழில் ஆழமான பொருளைக் குறிக்கும் சொற்கள் சமயப் பொதுதன்மை உடையதாகக் கட்டமைக்கப்பட்டுவிடும். அதனை மேற்குறித்த சான்று வலுப்படுத்துவதை அறியலாம். இயல்பான மனித வாழ்க்கையில் இருந்து முற்றிலும் தன்னை விடுவித்துக் கொண்டு ஒன்றைப் பற்றியே தியானித்து, தன் தியானத்திற்கு வடிவம் கொடுப்பவன் யாரோ அவனே முனைவர்(ன்).
மனையின் நீங்கிய முனைவரின் தன்மையை அறியலாம். "சிறந்தது பயிற்றல் இறந்ததன் பயன்' என்னும் தொல்காப்பியரின் வாக்கை அற இலக்கியங்கள் விளக்கிச் சென்றாலும், மேற்குறித்த சொல்லாடல் முக்கியமானது. இல்லற வாழ்வில் ஆண், பெண் இருவரும் இணைந்தே இருக்கின்றனர். ஆனால், அறம் என்று வருகிறபொழுது இல்லத்தை ஆளும் பெண் இல்லறத்தை மேற்கொள்கிறாள். இல்லறத்தை விட்டுத் துறவறம் செல்லும் ஆண் துறவு, அடக்கம், தூய்மை, தவம், அறவினை ஓம்பல், மறத்தை மறுத்தல் என்பதானகட்டுப்பாடுகளை மேற்கொண்டு வாழ வேண்டும். இந்த ஆறிலும் வெற்றி பெறுகிறவனே
முனைவர். உடல், உயிரைத்தவிர அனைத்தையும் துறத்தல், ஐம்புலன் அடக்கம், உடல், மனத்தூய்மை, நாட்டு நலனை உறுதியோடு தியானித்து அதை அடைதல், கொலை முதலான அறத்திற்கு ஒவ்வாத செயலைச் செய்யாதிருத்தல், போர் முதலிய வன்மையை செயல்படுத்தாதிருத்தல் என்பனவற்றைக் கடைப்பிடித்து ஒழுகுவானேல், அவன் முனைவன்.
அப்படியெனில், இல்லறத்தைப் பேணும் பெண்ணின் செயல் என்ன? கொடுக்க வேண்டியவற்றைக் கொடுத்தல், அளிக்க வேண்டுவனவற்றை அளித்தல், கொள்ள வேண்டியவற்றை வாங்கிக் கொள்ளல், இன்னாதனவற்றை வாங்காதிருத்தல், ஒழுக்கத்தொடு புணர்தல், புணர்ந்தோர்ப் பேணல் முதலியவற்றைக் கடைப்பிடித்து ஒழுகும் பெண் மனையின் நீங்கா முனைவர். தம் கொள்கையை நிலைநாட்டுபவனே முனைவன்.
ஒன்றைத் துறந்தால்தான் இன்னொன்றைப் பெறமுடியும் என்கின்ற வாக்கே தமிழரின் அறமாக (இல்லறம், துறவறம்) கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வந்திருப்பதை அறிய முடிகிறது. "முனைவர்' என்கிற சொல்லில் ஆண், பெண் என்கிற பால் பகுப்பு இல்லை. இதன் நீட்சியாக இன்றும் முனைவர் பட்டம் பெற்றவரை ஆண், பெண் என்று பாராமல் எல்லோரையும் முனைவர் என்று அழைப்பதைக் காண்கிறோம். இல்லறம், துறவறம் என்பதை மட்டும் பெறவிழைதல் என்பதைவிட்டு இன்னும் நம் வாழ்க்கைக்குத் தேவையானவற்றைப் பெற தடையாக இருக்கும் அனைத்தையும் நீக்கி வாழக் கற்றுக்கொள்வோம். அப்பொழுது நாம் அனைவரும் "நீங்கிய முனைவர்' என்கிற பட்டதைப் பெற்றவராவோம்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/10/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/10/மனையின்-நீங்கிய-முனைவர்-2823512.html
2823511 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி வியக்க வைத்த வள்ளுவரும் பாரதியாரும் -பே.சா.கர்ணசேகரன் DIN Sunday, December 10, 2017 01:02 AM +0530 மகாகவி பாரதியாரின் வாழ்வில் நடந்த பல நிகழ்வுகளைப் பலரும் பதிவு செய்திருக்கிறார்கள். ஆனால், யாருமே பதிவு செய்யாத ஒரு நிகழ்வை வ.ரா. தமது "மகாகவி பாரதியார்' என்ற நூலில் பதிவு செய்திருக்கிறார். அரைப் பைத்தியமாக இருந்த ஒரு சிறுவனை, பாரதியார் முழுமையாகக் குணமாக்கிய நிகழ்வு அது.
பாரதியார் புதுவையில் இருந்தபோது ஒரு நாள் ஒரு சிறுவனைப் பார்த்தார். அரைப் பைத்தியமாக இருந்த அவனைப் பார்த்ததும் பரிதாபப்பட்டார். பரிதாபப்பட்டதோடு நின்றுவிடாமல், அவனை எப்படியாவது குணப்படுத்திவிட வேண்டும் என்று உறுதியும் பூண்டார்.
எனவே, அவனை தம் வீட்டுக்கு அழைத்து வந்து, தம்முடன் தங்கவைத்துக் கொண்டார். அச்சிறுவனை எப்போதும் தன் கையால் தொட்டுக்கொண்டே இருந்தார். அவன் மீது தமக்கிருக்கும் அன்பை அப்படித் தொடுவதன் மூலம் அவர் வெளிப்படுத்தினார். பழங்களைத் தாமே உரித்து, தம் கையாலே அவனுக்குக் கொடுத்தார். சில வேளைகளில் அவனுக்கு ஊட்டவும் செய்தார். 
இரவில் அவனைத் தம் பக்கத்திலேயே படுக்கவைத்துக் கொண்டார். கொஞ்சுவது போல் "என்ன கண்ணு! என்ன ராஜா!' என்று அவனை அழைத்தார். மொத்தத்தில் அவனுக்கு ராஜ உபசாரம் செய்து வந்தார். அப்படிச் செய்து வந்தால் அவன் குணமடைவான் என்று பாரதியார் நம்பினார். ஆனால், வ.ரா.வும் மற்றவர்களும் அதை நம்பவில்லை. எனவே, பாரதியாரின் செயல்கள் அவர்களுக்கு வேடிக்கையாகத் தோன்றின. எனவே, வ.ரா.வும் மற்றவர்களும் பாரதியாருக்குத் தெரியாமல் அவரது செயல்பாடுகளைக் கேலி 
செய்தனர். 
ஆனால், பாரதியாரின் முயற்சியும் நம்பிக்கையும் வீண் போகவில்லை. அவருடைய ஒருமாத உபசரிப்புக்குப் பின், கேலி பேசியவர்கள் எல்லாம் வாயடைத்துப் போகும்வண்ணம் அச்சிறுவன் முழுமையாகக் குணம் அடைந்துவிட்டான். இது குறித்து வ.ரா., ""கடைசியில் நையாண்டி பண்ணிக் கொண்டிருந்த எங்களை பாரதியார் முட்டாள்களாக ஆக்கிவிட்டார். பையனுடைய சித்தப்பிரமை சிறிது சிறிதாகத் தெளிந்து போய், அவன் நல்லபடியாகப் பேசவும், நடக்கவும் ஆரம்பித்து விட்டான். பாரதியார் ஆனந்தம் அடைந்தார்'' என்று குறிப்பிடுகிறார்.
இவ்வாறு வ.ரா. பதிவு செய்திருக்கும் இந்த நிகழ்விலிருந்து ஒன்று நன்றாக - தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஒரு நோயாளி விரைவாகவும் ஒழுங்காகவும் நலம் பெற, அவருடன் இருப்பவர் அந்நோயாளி மீது அன்புடையவராகவும், அக்கறையுடையவராகவும் இருக்க வேண்டியது அவசியம் என்பதே. இதை ஒரு மருத்துவ ஆய்வும் உறுதி செய்திருக்கிறது.
ஒரு பெண் ஆர்வலரைக் கொண்டு அந்த ஆய்வு செய்யப்பட்டது. அப்பெண்ணுக்கு மின் அதிர்ச்சி தந்து சோதிக்கப் போவதாக அவளிடம் சொல்லப்பட்டது. பின் ஒரு தனி அறையில் அவளுடைய மூளை எம்.ஆர்.ஐ. ஸ்கேன் கருவி மூலம் கண்காணிக்கப்பட்டது. அப்போது அப்பெண்ணின் மூளையில் சில நரம்புகள் கூடுதலான வேகத்துடன் இயங்கியதால், அப்பெண் பதற்றத்துடன் இருந்தாள்.
தனிமையில் இருக்கும் அவளது பதற்றம் தணிய வேண்டுமானால் அவளுடன் ஒருவர் இருக்க வேண்டும். அவர் அறிமுகமில்லாதவராக இருக்க வேண்டுமா? அல்லது நெருங்கிய உறவினராக இருக்க வேண்டுமா என்பது சோதிக்கப்பட்டது. அதற்காக, முதலில் அறிமுகமில்லாத ஒருவரை அவளது கையைப் பற்றிக்கொண்டு அவளுடன் இருக்கும்படி ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. அடுத்து, அவளுடைய கணவரே அவளது கையைப் பற்றிக்கொண்டு இருக்கும்படி ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. அறிமுகமில்லாதவருடன் இருந்தபோது தணியாத அவளது பதற்றம், தன் கணவருடன் இருந்தபோது தணிந்தது. அதோடு அவளது மூளையின் மின்சுற்றுக்களும் அமைதியடைந்தன.
எனவே, நோயாளி நலம் பெற அன்பானதொரு ஆதரவு அவருக்குத் தேவை என்பதை ஆய்வு முடிவாக அறிவிக்கப்பட்டது. இந்த ஆய்வு முடிவையே வ.ரா பதிவு செய்திருக்கும் நிகழ்வும் சொல்லாமல் சொல்கிறது. எப்படியென்றால், பாரதியார் சிறுவனை அன்பாக கவனித்துக் கொண்டது போல், நோயாளியுடன் இருப்பவர் நோயாளியை அன்பாகக் கவனித்துக் கொண்டால், சிறுவன் குணமானது போல் நோயாளியும் குணமாவார் என்று சொல்லாமல் சொல்கிறது. இந்த மருத்துவ உண்மையை இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே திருவள்ளுவர் கூறியிருக்கிறார் என்பதை உரையாசிரியர் பரிமேலழகர் வாயிலாக அறியும்போது வியப்படையாமல் இருக்க முடியாது!

"உற்றவன் தீர்ப்பான் மருந்து உழைச்செல்வான் என்று
அப்பால் நாற்கூற்றே மருந்து' (950)

என்ற திருக்குறளில்தான் திருவள்ளுவர் அந்த உண்மையைச் சொல்லியிருக்கிறார். ஒரு நோயாளி விரைவாகவும், முழுமையாகவும் நலம்பெற நோயாளியின் ஒத்துழைப்பும், மருத்துவரின் துணையும், அவர் பரிந்துரைக்கும் மருந்தும், நோயாளியின் உடன் இருப்பவரின் கவனிப்பும் தேவை என்பது இக்குறளின் பொருள்.
நோயாளிக்கும், மருத்துவருக்கும், மருந்துக்கும், உடன் இருப்பவர்க்கும் தலா நான்கு பண்புகள் இருக்க வேண்டும் என்கிறார் பரிமேலழகர். உடன் இருப்பவர்க்கு இருக்க வேண்டிய பண்புகள் நான்கில், "ஆதுரன் மாட்டு அன்புடைமை' என்பது ஒன்று. நோயாளியுடன் இருப்பவர் அந்நோயாளி மீது அன்புடையவராக இருக்க வேண்டும் என்பது இதன் பொருள்.
இன்றைய மருத்துவ உலகம் கண்டறிந்த ஓர் அரிய மருத்துவ உண்மையை திருவள்ளுவர் அன்றே சொல்லியிருப்பதை பரிமேலழகர் வாயிலாகவும் ; சமூகப்பிணி தீர்க்க வந்த மகாகவி பாரதியார், அதே உண்மையை கருத்தில் கொண்டு ஒரு சிறுவனின் பிணியைத் தீர்த்த பாங்கை வ.ரா., வாயிலாகவும் அறியும்போது வியப்படையாமல் இருக்க முடியுமா?

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/10/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/10/வியக்க-வைத்த-வள்ளுவரும்-பாரதியாரும்-2823511.html
2823510 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 2 "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, December 10, 2017 12:59 AM +0530 ஒரு குறிப்பிட்ட எழுத்து, ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட இடத்தில் சீரின் முதலில் வந்தால் அதை மோனை என்று சொல்வார்கள். "மோனை முத்தமிழ் மும்மத மும்மொழி, யானை' என்று ஒரு புலவர் தம்மைக் கூறிக்கொண்டாராம். அதிலிருந்து மோனைக்கும் தமிழுக்கும் எவ்வளவு தொடர்பு உண்டென்பதைத் தெரிந்து கொள்ளலாம்.
முதல் எழுத்து ஒன்றி வருவது மோனை என்று இலக்கண முறையில் சொல்வது வழக்கம். மோனையை "அல்லிடரேஷன்' (அககஐபஉதஅபஐஞச) என்று ஆங்கிலத்திலும், "பிராசம்' என்று வடமொழியிலும் சொல்வார்கள்.
தமிழ்ச் செய்யுளில் ஒவ்வோர் அடியினுள்ளும் மோனை வருவது அழகு தரும். பழம் பாடல்களில் மோனை இராமல் இருக்கலாம். அதைக் கொண்டு மோனையே இல்லாமல் பாடினால் என்ன என்று சிலர் கேட்பார்கள். அலங்காரம் இல்லாமல் அழகாகத் தோற்றம் அளிக்கலாம், சிறந்த அழகியாக இருந்தால். ஆனால் அவர்களும் அணி செய்து கொள்கிறார்கள். ஆகவே, மோனை இருக்கும்படி பாடுவது பாட்டின் அழகை மிகுதிப்படுத்தும். கம்பன் முதலிய பெருங்கவிஞர்களுடைய வாக்கில் மோனை மிக நன்றாக அமைந்திருப்பதைக் காணலாம்.
க- என்ற எழுத்து அடியின் முதலில் வந்தால், அந்த அடியில் பின்னும் ஓரிடத்தில் அவ்வெழுத்து மோனையாக வரும். ஆங்கிலத்தில் க- என்பதற்குக் ககரவர்க்கம் முழுவதுமே மோனையாக வரலாம். தமிழில் க -வுக்குக் க- வருவதே சிறப்பு. க, கா, கை, கெள என்ற நான்கும், ஒன்றுக்கு ஒன்று மோனையாக வரும்.

"கண்ணனைத் தொழுது நிற்கும்
கருத்துடை அன்பர் இன்னோர்' 

என்பதில் க-வுக்குக் க-வே மோனையாக வந்தது.

"கந்தனை முருக னைச் செங்
கால்பணிந் திடுவார் மேலோர்' 

என்பதில் க-வுக்குக் கா- மோனையாக வந்தது.

"கருத்தினில் வஞ்சங் கொண்டு
கைதொழு வாரை நம்பேல்' 

இதில் க-வுக்குக் கை- மோனையாக 
வந்தது.

"கழுத்தினில் வாயை வைத்துக்
கெளவிய புலியைக் கண்டான்'

இதில் ககரத்துக்குக் கெள - மோனையாக வந்தது. இவ்வாறன்றிக் க-வுக்குக் கி-யோ, மேலே சொன்ன எழுத்துக்கள் அல்லாத எழுத்துக்களோ மோனையாக வருவதில்லை.
க- என்பது உயிர்மெய் எழுத்து; க்- என்ற மெய்யோடு அ-என்ற உயிர் சேர்ந்து உண்டானது. தனி உயிராக அடிக்கு முதலில் வந்தால் தனி உயிரே மோனையாக வர வேண்டும். அந்த வகையில் அ-ஆ-ஐ-ஒள என்ற நான்கும் ஒன்றுக்கு ஒன்று மோனையாக வரும்.
உயிர் எழுத்துக்களில் மெய்யெழுத்து ஒன்றாகவே இருக்க வேண்டும்; அதனோடு சேர்ந்த உயிரெழுத்து மேலே சொன்ன மோனைக்குரிய எழுத்துக்களில் ஒன்றாகவே இருக்க வேண்டும். க-என்ற எழுத்துக்குக் க-என்பதுதான் மோனையாக வருமேயன்றிச் ச-என்பது வராது. இப்படி வரும் மோனை 
எழுத்துக்களைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அ-ஆ-ஐ-ஒள
க-கா-கை-கெள
ச-சா-சை-செள
த-தா-தை-தெள
ம-மா-மை-மெள

இப்படியே மற்ற எழுத்துக்களுக்கும் ஏற்றபடி நான்கு நான்கு எழுத்துக்கள் மோனையாக வரும். இவை அகரத்தோடு சேர்ந்த மோனை எழுத்துக்கள். இப்படி மூன்று தொகுதிகள் உண்டு.

அ-ஆ-ஐ-ஒள
இ-ஈ-எ-ஏ
உ-ஊ-ஒ-ஓ

உயிர் எழுத்துக்கள் பன்னிரண்டு. அவை நாலு நாலாகப் பிரிந்து மோனையாகப் பொருந்தி வரும். தனி உயிருக்குத் தனி உயிரே மோனையாக வேண்டும் என்பதையும், ஒரு குறிப்பிட்ட மெய்மேல் ஏறிய உயிருக்கும் அதே மெய்மேல் ஏறிய உயிரே மோனையாக வரும் என்பதையும் மறக்கக் கூடாது. 
இந்தப் பொதுவான விதியோடு, மெய்யெழுத்துக்களில் சில எழுத்துக்கள் ஒன்றற்கு ஒன்று மோனையாக வரும் என்று சிறப்பு விதி ஒன்று உண்டு. ச-வுக்குத் த-வும், ஞ-வுக்கு ந-வும், ம-வுக்கு வ-வும் மோனையாக வரும். அதாவது ச்-என்ற மெய்யின் மேல் ஏறிய உயிருக்கு த்-என்று மெய்யின் மேல் ஏறிய அதே உயிரோ, மோனைப் பொருத்தமுள்ள உயிரோ வந்தால் மோனையாகும். அப்படி அமையும் போது நாலு நாலாக அமைந்த மோனைக் கூட்டம் எட்டு எட்டாகச் சில எழுத்துக்களுக்கு அமையும்.
ச-சா-சை-செள-த-தா-தை-தெள என்னும் எட்டிலும் எந்த ஒன்றுக்கும் வேறு எந்த ஒன்றும் மோனையாக வரும். ச-வுக்கு, தெள-வரலாம். 
செள-க்கு, த-வரலாம். சா-வுக்கு, தை-வரலாம். இப்படியே சி, சு என்ற இரண்டு எழுத்துக்களை முதலாக உடைய மோனைக் கூட்டத்தைத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.
ம-மா-மை-மெள-வ-வா-வை-வெள என்பவை ஒரு மோனைக் கூட்டம்.

"நாடிய பொருள் கை கூடும்
ஞானமும் புகழும் உண்டாம்'

என்ற கம்பராமாயணப் பாட்டில் நா-ஞா என்ற இரண்டும் மோனையாக வந்தன.

"சுதந்திர தேவி நின்னைத்
தொழுதிடல் மறக்கி லேனே'

என்ற பாரதி பாட்டில் சு- என்ற எழுத்துக்குத் தொ- என்பது மோனையாக வந்திருப்பது காண்க. ச்-என்ற மெய்க்கு த்- என்ற மெய்யும், உ-என்ற உயிருக்கு ஒ-என்ற உயிரும் மோனையாக வந்தன.

"பச்சைமா மலைபோல் மேனிப்
பவளவாய் கமலச் செங்கண்
அச்சுதா அமரர் ஏறே
ஆயர்தம் கொழுந்தே என்னும்
இச்சுவை தவிர யான்போய்
இந்திர லோகம் ஆளும்
அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன்
அரங்கமா நகரு ளானே'

என்ற திருமாலைப் பாட்டில் இரண்டாவது அடியில் மாத்திரம் அ-வுக்கு ஆ-மோனையாக வந்திருக்கிறது. மற்ற அடிகளில் அந்த அந்த எழுத்தே வந்துள்ளது. இப்படி உள்ள பாடல்களைக் கவனித்து மோனை அமைந்திருப்பதைத் தெரிந்து கொள்ளலாம்.
(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/10/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/10/கவி-பாடலாம்-வாங்க---2-2823510.html
2823509 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, December 10, 2017 12:57 AM +0530 அருமை யுடைய பொருளுடையார் தங்கண்
கரும முடையாரை நாடார் - எருமைமேல்
நாரை துயில்வதியும் ஊர! குளந்தொட்டுத்
தேரை வழிச்சென்றா ரில். (பாடல்-23)

எருமையின் மீது, நாரை தூங்குகின்ற மருதநிலத் தலைவனே, குளத்தினைத் தோண்டி, (அதனிடத்தில் உறைவதற்குத்) தேரை இருக்குமிடத்தைத் தேடிச் செல்வா ரிலர். (அதுபோல), பெறுதற்கருமையை உடைய பொருளினை உடையார் தம்மிடம், காரியம் உடையவர்களைத் தேடுதலிலர். (க.து.) பொருளுடையாரிடம் கருமம் உடையார் தாமே தேடி வருவர். "குளந்தொட்டுத் தேரைவழிச் சென்றா ரில்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/10/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/10/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2823509.html
2819527 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, December 3, 2017 02:42 AM +0530 அடுத்த திங்கள்கிழமை, டிசம்பர் 11-ஆம் தேதி, எட்டயபுரத்தில் பாரதியாருக்கு மரியாதை செலுத்த, இந்த ஆண்டும் நான் கலந்துகொள்ள இருக்கிறேன்; இந்த ஆண்டில் மட்டும் அல்ல ஆண்டுதோறும் கலந்துகொள்ள வேண்டும் என்று சென்ற ஆண்டே முடிவெடுத்து விட்டேன்.
அனைத்திந்திய தமிழ் எழுத்தாளர்கள் சங்கம், தமிழ்நாடு கலை, இலக்கியப் பெருமன்றம், தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் கலைஞர்கள் சங்கம் உள்ளிட்ட தமிழ் அமைப்புகள் மட்டுமல்லாமல், தமிழகமெங்கும் உள்ள இலக்கிய அமைப்புகளின் சார்பிலும் ஆண்டுதோறும் யாராவது சிலர் பாரதியின் பிறந்த நாள் அன்று எட்டயபுரத்துக்குச் சென்று மரியாதை செலுத்துவதை வழக்கமாகக் கொள்ள வேண்டும் என்பதே எனது வேண்டுகோள்.
தங்களது தொழில் போட்டியை ஒதுக்கிவைத்துவிட்டு, அத்தனை கர்நாடக இசைக் கலைஞர்களும் நட்புறவுடன் ஆண்டுதோறும் தியாகராஜ ஆராதனைக்குத் திருவையாறில் கூடுகிறார்கள். அதேபோல, தமிழை நேசிக்கும் நாமெல்லாம் எட்டயபுரத்தில் கூட வேண்டாமா? பாரதியாரின் இல்லத்திலிருந்து, நினைவுமண்டபத்துக்கு ஊர்வலமாகச் செல்ல வேண்டாமா? உலகத்தின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்தும் பல அமைப்புகள் தங்கள் பதாகைகளை ஏந்தி ஊர்வலமாகச் செல்லும்போது, அதைப் பார்த்து உலகம் வியப்பது இருக்கட்டும். தமிழர்களை இணைக்கிறோம் என்று மகாகவி பாரதி பூரித்துப் போவானே, அதற்காகவாவது நாம் கூட வேண்டாமா?
""பாரதி ஒரு ஜாதிக்கு, ஒரு மதத்துக்கு உரியவனல்ல. அவன் சர்வ சமரசவாதி. பாரதியாரைக் கொண்டாடாதவர்கள் தமிழர் என்று சொல்லிக்கொள்ள அருகதை இல்லை'' என்பார் கவியரசு கண்ணதாசன். அதனால்தான் சொல்கிறேன், டிசம்பர் 11-ஆம் தேதியை தமிழர் தினமாகக் கருதி நாம் அனைவரும் எட்டயபுரம் பாரதியார் இல்லத்தில் கூட வேண்டும் என்று!

கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை "கற்கக் கசடற' அமைப்பின் சார்பில் நடந்த இலங்கை ஜெயராஜின் "உயர் வள்ளுவம்' குறுந்தகடு வெளியீட்டு விழா நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொண்டு திரும்பியதும் நான் செய்த முதல் வேலை எனது நூலகத்திலிருந்த "அதிர்வுகள்' புத்தகத்தை எடுத்ததுதான். இரவு முழுவதும் அந்தப் புத்தகத்தை மீண்டும் 
ஒருமுறை படித்த பிறகுதான் படுத்துறங்கினேன்.
கொழும்பிலிருந்து வெளிவரும் "வீரகேசரி' நாளிதழில், "கம்பவாரிதி' இலங்கை ஜெயராஜ் எழுதிய தொடர்கட்டுரைகளின் தொகுப்புதான் "அதிர்வுகள்'. இப்போது அது புத்தக வடிவம் பெற்றிருக்
கிறது.
""இக்கட்டுரைகள் எல்லாம், எங்கள் யாழ்ப்பாணத்து பாஷையிலேயே பெரும்பாலும் எழுதப்பட்டுள்ளன. ஈழத்தமிழர்களின் உணர்வை உள்வாங்கி நிற்கும் தமிழ்நாட்டவர், எங்கள் மொழியையும் உள்வாங்க இந்நூல் ஒரு வழியாய் அமையட்டுமே! என்கிற இலங்கை ஜெயராஜின் தன்னடக்கத்துடன்கூடிய முன்னுரை வரிகளில் எனக்கும் உடன்பாடு உண்டு. நெல்லைத் தமிழையும், கொங்கு மண்டலத் தமிழையும், குமரி மண்டலத் தமிழையும், சென்னைத் தமிழையும்போல நாம் ஈழத் தமிழையும் உள்வாங்காமல் இருப்பது தவறாகப்படுகிறது.
மொத்தம் 27 கட்டுரைகளை உள்ளடக்கியது "அதிர்வுகள்' என்கிற தொகுப்பு. பழமொழியை அடிப்படையாக வைத்து, சம்பவங்களின் மூலம் தனது கருத்துகளை வெளிப்படுத்தி இருக்கும் இலங்கை ஜெயராஜின் எழுத்து உத்தி, அவரது உரையாடல் போலவே செறிவும், ஈர்ப்பும் மிகுந்தது. வள்ளுவனையும், கம்பனையும், பாரதியையும் ஆங்காங்கே பாயசத்தில் முந்திரி, திராட்சை, பாதாம் தூவுவதுபோலக் கலந்துவிட்டிருப்பது சுவைக்கு சுவை சேர்க்
கிறது.
"முற்பகல் செய்யின்..' கட்டுரையில் வரும் புண்ணியமூர்த்தி மாமா மனதிலிருந்து அகல மறுக்கிறார். இப்போதெல்லாம் பிழை செய்ய மிகப்பயமாய் இருக்கிறது' என்று இலங்கை ஜெயராஜ் முடிக்கும்போது, நமது மனதும் அதேபோல உச்சரித்து அடங்குகிறது.
"அன்னையைப் போல் ஒரு...' கட்டுரையை இந்தத் தொகுப்பில் உள்ள மிகச்சிறந்த கட்டுரையாக நான் கருதுகிறேன். பத்து தடவைக்குமேல் படித்து விட்டேன். ஒவ்வொரு முறை படித்து முடிக்கும்போதும், விழியோரம் எட்டிப்பார்க்கும் கண்ணீரைத் துடைத்துக் கொள்கிறேன். ""விலங்கு, மனிதர் என்ற பேதமில்லாமல், தாயினம் முழுவதும் பிள்ளைக்குக் கருணை செய்வதில், ஒன்றாய்த்தான் இருக்கிறது. தாயைக் கண்ட பிறகும், சில முட்டாள்கள், உலகத்தில் கடவுள் இல்லை என்று சொல்லித் திரிகிறார்கள்!'' என்று அந்தக் கட்டுரை முடிகிறது.
"கிராமம்' என்கிற கட்டுரை, கட்டாயம் பள்ளிப் பாடப் புத்தகத்தில் இடம்பெற வேண்டும். ""அன்றைய கிராமத்தில் மரம் உறவாய்க் கருதப்பட்டது. பறவை உறவாய்க் கருதப்பட்டது. மிருகம் உறவாய்க் கருதப்பட்டது. உறவும், அன்பும் அவற்றுக்குக் கிடைத்தன. இன்றைய உலகத்தில், மனிதருக்கு மனிதரேகூட "உறவில்லை' என்று கூறும் இலங்கை ஜெயராஜ் மேலும் எழுது
கிறார்: 
""கிராமம் என்ற சொற்பிரயோகம், சிறிய இடப்பரப்பு எனும் அர்த்தத்தை மட்டும் கொண்டதல்ல. கூடிவாழ்தல், அக்கறை, நேசிப்பு எனப் பல விடயங்களையும் அச்சொல் உட்கொண்டு நிற்கிறது. விஞ்ஞானத்தால் சுருங்கிவிட்ட இன்றைய உலகத்தைக் கிராமமாய் உரைக்கின்றார்கள். அவர்கள் சொல்லும் கிராமம் எனும் சொல்லுக்குள், மேற்பொருள்கள் அடங்கியிருப்பதில்லை.'' அந்தக் கட்டுரையை ""சொல்லொக்கும் பொருள் ஒவ்வாது!'' என்று முடிக்கிறார்.
புத்தகத்தைப் படித்துவிட்டு, இலங்கை ஜெயராஜ் இருக்கும் திசையை நோக்கித் தண்டனிட்டு வணங்கத் தோன்றியது. "அதிர்வுகள்' என்னில் ஏற்படுத்தும் அதிர்வுகளை வார்த்தையில் விளக்க முடியாது!

தமிழுக்கு ஹைக்கூவை 1916-ஆம் ஆண்டு அறிமுகப்படுத்தினார் மகாகவி பாரதியார். "சுதேச மித்திரன்' இதழில் ஜப்பானிய ஹைக்கூ குறித்து அவர் கட்டுரை எழுதியிருக்கிறார். அதனடிப்படையில் பார்த்தால், தமிழுக்கு "ஹைக்கூ' அறிமுகமாகி நூறு ஆண்டுகளாகி விட்டன. அதைக் குறிக்கும் விதத்தில் கவிஞர் பிருந்தா சாரதி வெளிக்கொணர்ந்திருக்கும் "ஹைக்கூ' கவிதைத் தொகுப்பு "மீன்கள் உறங்கும் குளம்'. அதிலிருந்து ஒரு கவிதை -

பூக்கிறது காய்க்கிறது
கனிகிறது
மயானத்து மரமும்!

அடுத்த வாரம் சந்திப்போம்...

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/3/w600X390/bharathiyar.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/03/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2819527.html
2819526 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பறம்பு மலையில் இராவணன் -சொ. அருணன் DIN Sunday, December 3, 2017 02:41 AM +0530 குறிஞ்சிக் கபிலர்' தன்னுடைய பாடல்களில் காதல் உணர்வுகளைப் புலப்படுத்த அவர் பயன்படுத்தும் கவிநயமும் கற்பனையும் சிறப்பு மிக்கவை. அப்படி ஒரு பாடலில் புராணக்கதை ஒன்றும் அடங்கியிருப்பது வியப்பு!
இராமகாதைப் பதிவுகள் சங்ககாலப் பாடற் குறிப்புகளில் இலைமறை காயாகத் திகழ்கின்றன. கபிலரோ இராவணனின் கதையை ஓர் உவமையின் வாயிலாக எடுத்துக் காட்டுகிறார்.
இருபது கரங்களாலும் கயிலை மலையைப் பெயர்த்தெடுக்க விரும்பிய இராவணனின் தீவிர முயற்சியால் அம்மலை அதிர்ந்து குலுங்கியது. இதனால், அச்சமுற்ற உமாதேவி இறைவனை வேண்ட, சிவபெருமான் தனது காலின் பெருவிரலால் ஓர் அழுத்தம் தர, இராவணன் மலையின் அடியில் நசுங்கி மாட்டிக்கொண்டான் என்பது புராணக்கதை. இந்
நிகழ்வை, கபிலர் தான் பாடும் கலித்தொகைப் பாடலுக்கான உவமையாகப் பயன்படுத்தி ஒரு குறுங்காவியமாக்கி இருக்கிறார்.

"இமையவில் வாங்கிய ஈர்ஞ்சடை அந்தணன்
உமையமர்ந்து உயர்மலை இருந்தனன் ஆக
ஐயிரு தலையின் அரக்கர் கோமான்
தொடிப்பொலி தடக்கையிற் கீழ்புகுத்து அம்மலை
எடுக்கல் செல்லாது உழப்பவன் போல' (கலி.38)

தோழி கூற்றில் வரும் உவமையாக அமைகிறது இந்த இராவணன் கதை. தலைவியைத் திருமணம் செய்து கொள்ளாது காலம் தாழ்த்திக் களவிலேயே முயங்கிக் கிடக்கிற தலைவனைப் பார்த்துத் தோழி அவனுக்கு அறிவுரை கூறுகிறாள்.
"வேங்கை மரத்தைப் பார்த்துப் புலி என்று கருதி அதன்மீது பாய்ந்த மதயானை தனது தந்தங்களை மீட்டு எடுக்க மாட்டாமல் சிக்கித் தவிப்பது} இராவணன் இமயமலையைப் பெயர்க்க முயன்ற செயலைப் போன்றது. அத்தகு மதயானைகள் நிறைந்த மலை நாடனே' எனக் குறிப்பிட்டுத் தோழி தரும் அறிவுரைகள் மற்றொரு காவியத்துக்குச் சான்று.
இராவணன் கயிலை பெயர்த்தது, மதயானை வேங்கை தூர்த்தது, தலைவன் களவு ஆழ்ந்தது எனும் மூன்று நிகழ்வுகளையும் ஒரு கோட்டில் நிறுத்தும் கபிலரின் கவித்திறன் வியப்பினைத் தருகிறது. இதற்கும் பறம்புக்கும் இன்னொரு தொடர்புமுண்டு. சங்ககாலத்துப் பறம்புமலை என்று வழங்கப்பட்ட பாரியின்மலை பக்தி இலக்கியக் காலத்தில் "திருக்கொடுங்குன்றம்' என்னும் பெயரில் அழைக்கப்
பட்டது.
திருஞானசம்பந்தரால் பாடப்பெற்ற இத்திருத்தலத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் இறைவனை அவர் புகழும்போது, இயல்பாகவே அவருக்கு இராவணனின் நினைவு வருகிறது. எட்டாம் பாடலில் மறக்காமல் அதே காட்சியை வடித்துக் காட்டுகிறார் அவர்.

"முட்டாமுது கரியின்னின முதுவேய்களை முனிந்து
குட்டாச்சுனை யவைமண்டிநின் றாடுங்கொடுங் குன்றம்
ஒட்டாவரக் கன்றன்முடி யொருபஃதவை யுடனே
பிட்டானவ னுமையாளொடு மேவும்பெரு நகரே'

திருக்கொடுங்குன்றத்துத் திருத்தலத்துத் தேவாரப் பாடலில் கபிலர் கண்ட அதே காட்சி வேறொரு பின்புலத்தில் அழகாகப் புலப்படுகிறது. இங்கும் இராவணனும் யானையும் உவமையாகிறார்கள்.
முற்றிய மூங்கில்களைத் தின்று அலுத்துப்போன யானையினங்கள் மலையிலிருந்து இறங்கி, ஆழமிக்க சுனைகளில் இறங்கி நீருள் மூழ்கியாடுகின்றன. தன்மீது பக்திவெறி கொண்டு மனம்பொறாது கயிலை மலையை எடுக்கத் துணிந்த அரக்கனாகிய இராவணனின் பத்துத் தலைகளையும் அடர்த்து ஒடித்தவனாகிய சிவபெருமான் உமா தேவியோடு மேவும் பெருநகர் என்று குறிப்பிட்டுத் திருக்கொடுங்குன்றத்தைப் போற்றுகிறார்.
கபிலர் கண்ட பறம்புக் காட்சியும் அறுநூறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு திருஞானசம்பந்தர் கண்ட திருக்கொடுங்குன்றக் காட்சியும் ஒன்றுபோலவே இருப்பது சுவையான பதிவாகும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/3/w600X390/sk1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/03/பறம்பு-மலையில்-இராவணன்-2819526.html
2819505 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 1 Sunday, December 3, 2017 02:40 AM +0530 காரிகை கற்றுக் கவி பாடுவதிலும், பேரிகை கொட்டிப் பிழைப்பது நன்றே'' என்ற பழமொழியை நீங்கள் கேட்டிருக்கிறீர்களா? காரிகையென்பது கவியின் இலக்கணத்தைச் சொல்லும் நூல். அதன் முழுப் பெயர் யாப்பருங்கலக் காரிகை. யாப்பு என்பது கவியைக் குறிக்கும் சொல். யாப்பு என்னும் கடலைக் கடக்க அது ஒரு கலத்தைப் போல, கப்பலைப் போல உதவுமாம்.
மேலே சொன்ன பழமொழி ஏன் வந்தது என்று பார்க்கலாம். கவி பாடுவது என்பது கருவிலே வர வேண்டிய பாக்கியம். எல்லோருமே கவி பாட முடியாது. எதுகை, மோனை என்று இலக்கணங்களைக் கற்றுக்கொண்ட மாத்திரத்தில் கவி தாராளமாகப் பாட வந்துவிடாது. கீற்று முடைகிற மாதிரி கவியை முடைய முடியாது. இந்த உண்மையைத்தான் அந்தப் பழமொழி சொல்கிறது.
ஆனால், இன்னாருக்குத்தான் பிறப்பிலே கவி பாடும் திறமை அமைந்திருக்கிறது என்பது எப்படித் தெரியும்? ஏதோ ஆசையினால் நானும் பாடுகிறேன் என்று ஆரம்பித்து, வாய்ப்பாகக் கிடைத்தால் நல்ல கருவியாகப் பாடுகிறார்கள். இல்லையானால் இதற்கும் நமக்கும் வெகு தூரம் என்று விட்டுவிடுகிறார்கள். முயன்று பார்த்தால்தான் யாருக்குக் கவி வரும், யாருக்கு வராது என்று தெரிய வரும்.
ஆகவே, கவி பாடிப் பெயர் பெறுவது என்பது எல்லோருக்கும் நிறைவேறும் காரியம் அல்லவானாலும், கவி பாட முயற்சி பண்ணுவதற்கு யாவருக்குமே உரிமை உண்டு. வெற்றியோ, தோல்வியோ அவரவர்களின் திறமையைப் பொறுத்தது.
கவிதை கவிதையாவது அதில் உள்ள பொருள் சிறப்பினாலேதான். பொருளின் சிறப்போடு அதை சொல்லியிருக்கும் பாணியிலும் அழகு இருக்க வேண்டும். உரைநடையிலும் அதே கருத்தை அதே அழகோடு சொல்லிவிடலாம். ஆனால், அது கவிதையாகாது; உரைச்செய்யுள் அல்லது வசன கவிதை என்று சொல்லிக் கொள்ளலாம். 
கவிதைக்குத் தனி உருவம் உண்டு. அந்த உருவம் ஓசையினால் அமைவது. தமிழ்க் கவிதை இசையோடு கலந்தது. ஆகையால், தமிழ்க் கவிதையை வாய்விட்டுப் பாடி அதன் ஓசை நயத்தை உணர வேண்டும். தமிழ்க் கவிதைப் படித்துப் பார்த்தால் அதன் பொருளையும், பிற அழகுகளையும் உணரலாம். ஆனால் ஓசையின்பத்தைத் தெளிவாக உணர முடியாது. 
தமிழில் கவி பாட வேண்டுமென்று முயல்கிறவர்கள் பாட்டைப் பாடிப் பழக வேண்டும். ஒவ்வொரு பாட்டுக்கும் ஓர் ஓசை அமைதி இருக்கிறது. அதைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். கவியையும் கேட்டுக் கேட்டு வாயாரப் பாடிப் பாடி ஓசையுணர வேண்டும். இப்படிக் கேட்ட பழக்கத்தால் சிலர் விருத்தம் முதலிய சில கவிதைகளைப் பாடுவார்கள். இலக்கணம் கேட்டால் தெரியாது. எதுகை, மோனை இரண்டையும் தெரிந்துகொண்டு பாடுவார்கள். பாட்டு, பிழை இல்லாமல் இருக்கும். ராகம் சட்டென்று நினைவுக்கு வர அந்த ராகத்தில் அமைந்த கீர்த்தனையை நினைத்துக் கொள்வது, முறைப்படி சங்கீத சிட்சை இல்லாதவர்களுக்கு வழக்கம். அதுபோல இலக்கணம் தெரியாவிட்டாலும், ஏதாவது, அந்த மெட்டில் தாமே பாடுகிறவர்கள் சிலர். 
நல்ல கவிதையை நன்றாக அனுபவிக்க முடியும்; ராக லட்சணம் தெரிந்தவன் சங்கீதத்தை மற்றவர்களைவிட நன்றாக அனுபவிப்பது போல அனுபவிக்கலாம். எதுகை, மோனை அழகையும், ஓசையினிமையையும், யாப்புக்குரிய இலக்கணங்கள் அமைந்திருக்கும் சிறப்பையும் உணர்ந்து இன்புறலாம்; சந்த இன்பம், ஓசையின்பம், தொடைநயம் என்று வேறு வேறு வகையாகச் சொல்லும் அழகுகள் இன்ன என்பதைத் தெரிந்துகொண்டு மகிழ்ச்சி அடையலாம்.
யாப்பிலக்கணத்தை முறையாகக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டுமானால் ஓர் ஆசிரியரிடம் நேரே இருந்து பாடம் கேட்க வேண்டும். ஆனால், எதற்கும் எளிதான முறை வந்துவிட்ட காலம் இது. ஆகையால் சம்பிரதாய முறைப்படி கற்றுக்கொள்ள முடியாதவர்களுக்கு ஓர் அளவு கவிபாடுவது எப்படி என்பதைச் சில கட்டுரைகளால் சொல்லலாம் என்று எண்ணுகிறேன். என்னுடைய அனுபவத்தில், இப்படிச் சொன்னால் படிப்படியாக விளங்கும் என்று உணர்ந்த ஒரு புது வழியைப் பின்பற்றி இந்தக் கட்டுரைகளை எழுதியிருக்கிறேன்.

எதுகை
தமிழ்ச் செய்யுளுக்கே உரிய அழகு எதுகை என்பது. அதை ரைம் (தஏவஙஉ) என்று ஆங்கிலத்தில் சொல்கிறார்கள். மற்றப் பாஷைகளிலும் எதுகை உண்டு. ஆனால், தமிழில் அடியின் ஆரம்பத்தில் எதுகை இருக்கும். இதுதான் தமிழுக்கே சிறப்பாக அமைந்தது. எதுகை, மோனை என்ற இரண்டும் பாட்டுக்கு அழகு தருபவை. அவை இரண்டும் ஓசை இனிமையை உண்டாக்குபவை. எகனை, மொகனை என்று நாடோடியாக இவற்றைச் சேர்த்துச் சொல்வார்கள். பேசுகிறபோதுகூட இப்போது எதுகையும் மோனையையும் இணைக்கிறார்கள். அடுக்கு மொழிக்கு இப்போது மேடைப் பேச்சிலும் சினிமாப் பேச்சிலும் ஒரு மோகம் உண்டாகியிருக்கிறது. அடுக்கு என்பது மோனை.
ஒவ்வோர் அடியின் ஆரம்பத்திலும் எதுகை இருப்பது தமிழ்ச் செய்யுளின் இயல்பு. அடியை வேறு பிரித்து அறிவதற்கு இந்த எதுகை துணையாக இருக்கிறது. அகவல், கலிவெண்பா, பெரும்பாலான கலிப்பாக்கள், சில வகை வெண்பாக்கள் இவற்றையன்றி மற்றப் பாடல்களில் பெரும்பாலானவை நான்கு அடிகளால் ஆன பாடல்களே, மிகவும் பெரிய பாடல்களாகத் தோன்றும். திருப்புகழ்ப் பாடல்கூட நான்கே அடிகளால் ஆனவை. ஒரே அடி, மடக்கி மடக்கி நீளமாக வருவதால் பல வரிகளால் இருக்கிறது. வரி வேறு; அடி வேறு. அடிகளை எதுகையைக் கொண்டு அடையாளம் தெரிந்து கொள்ளலாம்.
இரண்டாவது எழுத்து ஒரே மாதிரி அமைவதை எதுகை என்று சொல்வார்கள். "இரண்டாம் எழுத்து ஒன்றுவது எதுகை' என்று இலக்கண முறையில் சொல்வது வழக்கம். இரண்டாம் எழுத்துக்குப் பின்னும் சில எழுத்துக்கள் ஒரே மாதிரி இருந்தால் ஓசை நயமாக இருக்கும். கடைசிப் பட்சமாக இரண்டாம் எழுத்தாவது ஒன்றாக இருக்க வேண்டும்.

"கந்தன் திருவடி
நந்தந் தலைமிசை
வந்தன் புடனுறின்
பந்தங் கழியுமே'

இந்தப் பாட்டில் ஒவ்வோர் அடியின் ஆரம்பத்திலும் இரண்டு, மூன்றாவது எழுத்துக்களாக "ந்த' என்பவை உள்ளன. கண்ணன், வண்ணன், அண்ணன், திண்ணன் என்று நான்கு அடியிலும் முதலில் சொற்கள் வந்தனவென்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அப்போது மூன்று எழுத்துக்கள் ஒரே மாதிரி வரும்.

"உலகம் யாவையும் தாமுள வாக்கலு
நிலைபெ றுத்தலும் நீக்கலும் நீங்கலா
அலகி லாவிளை யாட்டுடை யாரவர்
கலைவ ரன்னவர்க் கேசரண் நாங்களே'

இந்தக் கம்பராமாயணப் பாட்டிலே ல, லை என்ற இரண்டும் எதுகையாக வந்திருக்கின்றன. இப்படியே ல, லி, லு, லெ, லொ ஆகிய எழுத்துக்களும் வரலாம். குறிலாக இருந்தால் சிறப்பு. லை என்பது நெடிலானாலும் லய் என்பது போல ஒலிப்பதால் அதுவும் குறிலைப் போலவே அமையும்.
இரண்டாவது எழுத்து ஒன்றாக இருப்பதோடு முதல் எழுத்துப் பற்றியும் ஒன்றை அவசியமாகக் கவனிக்க வேண்டும். பலர் இதனைக் கவனிக்காமல் பிழை செய்கிறார்கள்.
பட்டு என்பதற்குக் கட்டு, குட்டு, கிட்டு, பிட்டு என்பவை எதுகையாக வரும். ஆனால் பாட்டு என்பது எதுகை ஆகாது. பாட்டு என்பதற்குக் காட்டு, நீட்டு, ஊட்டு என்பவை எதுகையாக வருமேயன்றிக் கட்டு, தட்டு என்பவை வருவதில்லை. முதலெழுத்துக் குறிலாக இருந்தால் எதுகையாக வருவதிலும் முதலெழுத்துக் குறிலாக இருக்க வேண்டும். அப்படியே நெட்டெழுத்து முதலாக உடைய சொல்லுக்கு நெட்டெழுத்தை முதலாக உடைய சொல்லே எதுகையாக வரும்.

"காட்டினிற் குமுறும் கூகை கவின்பெறக் கூட்டி லுய்த்து
வீட்டினிற் பயிலும் கிள்ளை'

இந்த இரண்டடிகளிலும் காட்டினிற், வீட்டினிற் என்று எதுகையாக அமைந்த சொற்களில் முதல் எழுத்தாக உள்ளவை இரண்டும் நெட்டெழுத்தாக இருப்பதைக் காண்க.

"பாம்பினைக் கண்ட போது
பயத்தினால் நடுங்கும் பேதை
கம்பினை எடுப்பா னோசொல்
கடுகியே ஓடு வானே'

என்று "ம்பினை' என்ற மூன்று எழுத்துக்களும் ஒன்றி இருப்பதனால் எதுகை அமைந்துவிட்டதாக எண்ணக்கூடாது. பா - என்ற நெட்டெழுத்தை முதலாக உடைய சொல்லுக்குக் க - என்ற குற்றெழுத்தை முதலாக உடைய சொல் எதுகையாக வராது. "காம்பினை எடுப்பானோ சொல்' - என்று திருத்தினால் எதுகையாக அமைந்துவிடும். (காம்பு-மூங்கில்).

கி.வா.ஜகந்நாதனின் "கவி பாடலாம் வாங்க' நூலிலிருந்து....

(தொடர்ந்து பாடுவோம்)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/3/w600X390/sk3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/03/கவி-பாடலாம்-வாங்க---1-2819505.html
2819524 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அற்புதம் மட்டுமா? -முனைவர் ந. முருகேசன் Sunday, December 3, 2017 02:40 AM +0530 அருளாளர்கள், மக்கள் நலம்பெறும் பொருட்டு அற்புதங்கள் பல நிகழ்த்துவதுண்டு. பொதுவாக, நலம் தருவனவாக அற்புதங்கள் நிகழ்ந்துள்ளன. சில நேரங்களில் அற்புதத்தால் பேருண்மையும் உணர்த்தப்படும். பேருண்மை ஒன்றை, சொல்லாமல் சொல்லும் ஓர் அற்புத நிகழ்ச்சியைக் காண்போம்.
சிவஞானபோதம் அருளிய மெய்கண்டாரிடம் உபதேசம் பெற்றார் அருணந்தி சிவாசாரியார்; அருணநந்தி சிவாசாரியாரிடம் உபதேசம் பெற்றார் மறைஞான சம்பந்தர்; மறைஞான சம்பந்தரால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, உபதேசம் பெற்றார் உமாபதி சிவாசாரியார்.
உமாபதி சிவாசாரியார், சிதம்பரத்தில், அம்பலவாணனைத் தொட்டு வழிபடும் அந்தணர் குலத்தில் பிறந்த திருவருட் செல்வர். "சித்தாந்த அட்டகம்' என்று போற்றப்படும் எட்டு அரிய நூல்களையும், சிதம்பர தலபுராணமான கோயில் புராணத்தையும் இயற்றிய அவர்,
"குஞ்சிதாங்கிரி ஸ்தவம்' என்னும் அற்புதமான வடமொழி நூலையும் இயற்றியுள்ளார்.
மாபெரும் தத்துவ ஞானியாகவும், சிறந்த கவிஞராகவும் திகழ்ந்த அவர், சிதம்பரத்துக்குக் கிழக்கே உள்ள "கொற்றவன்குடி' என்னும் இடத்தில் தங்கி, மடம் ஒன்றையும் உருவாக்கி, சிற்றம்பலநாதனை மனத்துள் வைத்து வழிபட்டுக் கொண்டிருந்தார்.
அக்காலத்தில், பெற்றான் சாம்பான் என்ற சிவனடியார் ஒருவர் இருந்தார். தில்லைத் திருக்கோயில் மடைப்பள்ளிக்கு, நாள்தோறும் விறகு கொடுக்கும் திருப்பணியை மேற்கொண்டிருந்தார். பற்றற்று, பலன் ஏதும் கருதாமல், சிவபரம்பொருளை சிந்தித்துப் பணிபுரிந்த அவர்தம் பக்குவ நிலையின் காரணமாக ஈசன் அவர்தம் கனவில் எழுந்தருளி,

""அடியார்க் கெளியன்சிற் ற்றம்பலவன் கொற்றங்
குடியார்க் கெழுதியகைச் சீட்டு - படியின்மிசைப்
பெற்றான்சாம் பானுக்குப் பேதமறத் தீக்கை செய்து
முத்தி கொடுக்க முறை''

என்ற வெண்பாவைத் திருமுகமாகத் தந்து, உமாபதியாரிடம் கொடுக்கும் வண்ணம் பணித்தார். கனவில் கண்டபடி, திருமுக ஓலை 
பெற்றான் சாம்பானின் கையில் இருந்தது.
உமாபதி சிவாசாரியாரை நேரில் காண்பது அரிதாக இருந்தமையால், அவர்தம் திருமடத்திற்கும் விறகு கொடுக்கும் பணியை மேற்கொண்டார் பெற்றான் சாம்பான். 
ஒருநாள் மழையின் காரணமாக விறகு கொடுக்கும் பணி தாமதமாயிற்று. திருமடத்து உணவும் தாமதமாயிற்று. காரணம் கேட்ட உமாபதியார்க்குப் பணியாளர்கள் விவரம் கூறினர். மறுநாள் பெற்றான் சாம்பானை தம்மிடம் அழைத்து வருமாறு உமாபதியார் கூறினார்.
மறுநாள் வந்த பெற்றான் சாம்பானைத் திருமடத்துப் பணியாளர்கள், உமாபதியாரிடம் அழைத்துப் போய் விட்டனர். சைவ சித்தாந்தச் செம்மலைக் கண்டவுடன் பெற்றான் சாம்பான், சிற்றம்பலவன் தந்தருளிய திருமுகத்தைப் பணிவுடன் தந்து வணங்கி நின்றார். தம் வழிபடு தெய்வமாகிய ஆடலரசன் அனுப்பிய திருமுகத்தைப் படித்த உமாபதியார், பெற்றான் சாம்பானுக்கு, "சத்தியோ நிர்வாண' தீட்சையை செய்து முத்தியளித்தார். பெற்றான் சாம்பான் உடலோடு முத்தி பெற்றார்.
பெற்றான் சாம்பான் முத்தி பெற்றதை உணர முடியாத சாம்பானின் மனைவி, உமாபதியார், ஏதோ மந்திரத்தால், தம் கணவனை எரித்துவிட்டதாக மன்னனிடம் முறையிட்டார். மன்னனும் உமாபதியார் மடத்துக்கு வந்து விசாரித்தான். சிவபரம்பொருளின் அடியவரான உமாபதியாரும் உண்மையைக் கூறி விளக்கினார். வேந்தன் உணர்ந்தபோதும், பெற்றான் சாம்பான் மனைவியும் பிறரும் கண்டுணரும் வண்ணம் மற்றொரு முறை அவ்வற்புதத்தைச் செய்தருள வேண்டும் என்றான் மன்னன்.
அதற்கு உடன்பட்ட உமாபதி சிவாசாரியார், அப்போது, அவ்விடத்தில் முத்திப்பேறு அடையும் பக்குவமுடையவர் எவரும் இல்லாத காரணத்தால், தாம், நாள்தோறும் சிவனார்க்குப் பூசை செய்யும்போது விழும் திருமஞ்சன நீரால், புண்ணியம்மிக்கு வளர்ந்திருந்த முள்ளிச் செடியைக் காட்டி, அதற்கு முத்தியளிப்பதாகக் கூறி, அம் முள்ளிச் செடிக்கு தீட்சையளித்தார். முள்ளிச் செடியும் பேரொளியோடு முத்தி பெற்றது. அவ்வற்புதத்தை வேந்தனும் பிறரும் கண்டு வியந்தனர்; போற்றினர்.
பேரொளிப் பிழம்பாய் மாறி முள்ளிச் செடி முத்தி எய்திய அற்புதம் மட்டுமா இந்நிகழ்ச்சியில் உள்ளது? இறையருளாலும், இறைவன் அருள்நிதியைப் பெற்ற சித்தர்களாலும் முத்தி பெறுவது உயிரே யன்றோ! அங்ஙனமாயின் முள்ளிச் செடி உயிர் உள்ளது என்பதன்றோ முக்கியம்!
19-ஆம் நூற்றாண்டில்தான் தாவரத்துக்கு உயிருண்டு என்று அறிவியல் அறிஞர் கண்டறிந்தனர்! ஆனால், மேற்கூறிய அற்புத நிகழ்ச்சியோ 14-ஆம் நூற்றாண்டில் நடைபெற்றது. சுமார் 600 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே உயிர் உள்ளது தாவரம் என்று நம்மவர் உணர்ந்திருந்தனர் என்பது சிந்திக்கத் தக்கது; போற்றத்தக்கது.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/3/w600X390/sk2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/03/அற்புதம்-மட்டுமா-2819524.html
2819486 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, December 3, 2017 02:25 AM +0530 உரைந்தாரை மீதூரர் மீக்கூற்றம் பல்லி
நெரித்த சினைபோலும் நீளிரும் புன்னைப்
பொரிப்பூ இதழுறைக்கும் பொங்குநீர்ச் சேர்ப்ப!
நரிக்கூஉக் கடற்கெய்தா வாறு. (பாடல்-22)

பல்லியது நெரிக்கப்பட்ட முட்டையைப்போல மலர்ந்திருக்கின்ற நீண்ட பெரிய புன்னை, பொரியைப் போன்ற பூக்களினது இதழ்களைப் பரப்பும் நீர் மிகுந்த கடல் நாடனே! தம்மை நலிய உரைத்தவர்களை, செயலால் மிக் கொழுகாது சொற்களால் தாமும் மிக்கொழுகல், நரியின் கூவிளியால் கடல் ஒலியைத் தாழ்விக்கமாட்டாதவாறு போலும். (க.து.) வீரர்கள் தம்மை நலிய உரைத்தார்களைச் செயலால் அடுதல் வேண்டும். "நரிக் கூஉக் கடற்கெய்தா வாறு' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/3/w600X390/sk4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/03/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2819486.html
2815041 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி முருகன் ஒரு மாமரத் தச்சன் -தமிழாகரர் தெ. முருகசாமி Monday, November 27, 2017 09:31 AM +0530 தோன்றிய எந்த ஒரு பொருளும் அழிவதில்லை. அது உருமாறிய மாற்றத்தைப் பெறும், இது அறிவியல் கண்டுபிடிப்பாயினும் ஆன்மிகம் இந்த உண்மையை உறுதிப்படுத்தும் விதமாகவே புராணக் கதையில் பாத்திரங்களின் வழிக் கவிஞர்கள் உணர்த்தினர்.
கந்தபுராணம் கதையில் ஆணவத்தின் உருவமான சூரபதுமன், முருகக் கடவுளை எதிர்த்து இறுதியில் சேவலும் மயிலுமாக முருகனோடு தொடர்பு கொள்கிறான் எனக் கூறுகிறார் கச்சியப்பர். பிற புராண அமைப்பில் கடவுளோடு எதிர்த்தவர்கள் அழிந்தொழிந்தாலும் கந்தபுராணத்தில் அப்படியாக இல்லாமல் சூரனே சேவலும் மயிலுமாக மாற்றம் பெறுகிறான். 
மாமரமாக மாயா ஜாலம் காட்டி எதிர்த்த சூரபதுமனாகிய ஓர் உயிர், மயிலும் சேவலுமான ஈருயிராய் வந்தது அறிவியல்படியே உண்மை எனலாம். ஒரு மாமரத்தின் கனிகள் பலவாகத் தோன்றிப் பல மாமரங்களை உருவாக்கும் உண்மைபோல ஈண்டு சூரபதுமனாம் மாமரம் சேவலும் மயிலுமானது. மேலும், இதுவே ஒட்டுமாமரப் பாங்கில் இணைத்து வளர்ந்ததாயின் ஈர் உயிர்ப்பின் ஒட்டுக்கேற்ப மயிலும் சேவலுமான ஈருயிர்த் தோற்றம் அமைந்ததைப் பொருத்தமாக உணரலாம்.
இந்த ஒட்டுநிலை போன்ற நிலையிலேயே சூரன் - பதுமன் என்ற இருவேறு உயிர்கள் சேர்ந்து சூரபதுமனாய் ஓருருக் கொண்டு முருகனை எதிர்த்துச் சேவலும் மயிலுமாய் மாறினான் சூரன். சூரன் - பதுமன் என்ற ஈருயிர்க்கு ஈருயிராய் சேவலும் மயிலுமாய் ஆயின என்பது அறிவியல் சார்ந்த தத்துவம் என்று திருப்பாதிரிப்புலியூர் ஞானியார் சுவாமிகள் தம் கந்தர்சஷ்டிச் சொற்பொழிவில் கூறியதை நூலிலும் எழுதியுள்ளார். இப்படித் தத்துவத்தோடு கூடிய உண்மையை அசை போட்ட அருணகிரிநாதர், முருகக் கடவுளை "தச்சா' எனப் புதுப் பெயரிட்டு வழிபடுகிறார்.
"அச்சாய் இறுக்கு ஆணி காட்டி' எனத் தொடங்கும் தச்சூர்த் திருப்புகழில்,

""எக்காலும் மக்காத சூர்கொத் தரிந்த 
சினவேலா! "தச்சா'!
மயில் சேவ லாக்கிப் பிளந்த சித்தா!''

என்கிறார் அருணகிரி. மரத் தச்சர்கள் மரத்தைச் சோதித்துப் பார்த்ததும் சிற்பம் செய்ய முற்படுவர். அதுபோல பக்குவப்பட்ட சூரபதுமனைத் தண்டித்து ஆட்கொள்கிறார். ஆணவமாக இருந்தவனின் ஆணவத்தைப் போக்கியதால் அவன் சிற்பம் செய்ய உதவும் மரத்தைப் போலாகிவிட்டதால் அருணகிரி சூரனை "மக்காத' என்றார். அதனால்தான் எந்தக் கடவுளரின் வாகனத்தையும் துணை எனக் கூறாத நம் ஆன்றோர் வேலும் மயிலும் துணை என்றனர். இந்த மயில் - மேலே கூறிய "மக்காத' என்பதுக்குள் அடங்குமன்றோ!
மரத்தச்சர் மரத்தை அரிந்தும், பிளந்தும் செதுக்கியே சிற்பம் வடிப்பர். அதுபோல முருகனும் சூரனாம் மரத்தை ஆணவத்தைப் போக்கிய நேர்த்தியால் தன் வடிவேலால் பிளந்து சேவல், மயில் என்ற இரு சிற்பங்களாய்ச் செதுக்கினான். இந்தச் செயல் ஒரு சித்து வேலைப்பாடானது என்பதால் அருணகிரியார் முருகனைத் தச்சா என்றதும் சித்தா எனப் பாராட்டினார். ஏனெனில், ஒரு மரத்தில் ஒரு சிற்பமே வடிப்பது வழக்கமாயினும் முருகனாகிய தச்சனோ இரு சிற்பம் செதுக்கியது ஒருவித சித்து விளையாட்டன்றோ என வியக்கத் தூண்டுவதால் சித்தா என்றது பொருந்தும்.
இந்தச் சித்தா என்ற பெயரும் முன்னர் கூறிய ஈருயிர்க்கு ஈருயிர் என்ற அறிவியலோடு தொடர்புடைய ஆன்மிகப் பெயராகும்.
தச்சுத் தொழிலுக்கு ஆயுதம் வேண்டுவது போல முருக தச்சனுக்கு வேலே ஆயுதம். இந்த ஆயுதத்தைக் கொண்டு சூரபதுமனை மட்டுமின்றி அவனது தம்பியரையும் கொன்று ஆட்கொள்கிறார் என்பது கந்தபுராணக் கதை. அதற்கேற்பவே ""மக்காத சூர் கொத்து அரிந்த சின வேலா'' என்றார் அருணகிரி.
சூரபதுமனின் தம்பி சிங்கமுகனும் தாரகா சூரனும் முருகனது வேற்படையில் மாய்ந்தாலும் அவர்கள் முருகனின் தாய் பார்வதிக்குச் சிங்க வாகனமாகவும் முருகனுக்கு யானை வாகனமாகவும் முறையே சிங்கமுகனும் தாரகனும் மாற்றம் அடைகின்றனர்.
இவர்களின் இந்த மாற்றத்திற்கும் மேலான மாற்றத்தால் உலகியலுக்கே மெய்ப்பொருள் உண்மையை உணர்த்தும் வகையில் முருகன் மரத் தச்சனாய் செதுக்கிய சேவலும் மயிலுமே சிறப்புடையதாகும்.
சேவலின் ஒலி - விடியலை உணர்த்தும், மயிலின் தோகை விரித்த ஆட்டம், பறந்துபட்ட ஒளி விளக்கத்தை உணர்த்தும். இவற்றால் ஒலி ஒளி எனப்பட்ட இரண்டே (Sound and Light) மிக மிக இன்றியமையாதன என்பதை உலகறியச் செய்தான் முருகன் என்பது கருத்து. இவற்றைத்தான் தத்துவார்த்தமாக நாத (ஒலி) விந்து (ஒளி) என்ற குறியீட்டுச் (Technical Term) சொற்களாகக் கூறுவர்.
மேலும், இந்த ஒலியினும் ஒளியின் சிறப்பை உணர்த்தும் வகையில் முருகன் சேவலைக் கொடியாகக் கொண்டாலும் மயிலைத் தான் அமரும் வாகனமாக்கிக் கொண்டான். ஆணவம் அடங்கினால் எல்லாம் அடங்கும் என்பதை உலகிற்குக் கூறும் விதமாகவே மயில் ஆணவமாகப் பறந்து செல்லாதபடி ஓரிடத்திலேயே அடக்கி ஆட்கொண்டான் முருகன் என்பது கருத்து. மூன்று வகை மயில்களில் இது அசுர மயில். 
இருப்பினும் அசுரத் தன்மையான சேவற் கொடியோடும் மயில் வாகனத்தோடும் முருகனை வணங்குவதில் ஒரு தத்துவம் அறிவுறுத்தப்படுகிறது. அதுதான், கந்தபுராணச் சாரமாய் மரத்தச்சன் செய்த மகத்துவச் சிற்ப வார்ப்பாகும். ""தீயவை புரிந்தா ரேனும் குமரவேள் திருமுன் உற்றால் தூயவர் ஆவர்'' என்கிறார் கச்சியப்பர். இதன் குறியீடே சேவலும் மயிலுமான முருகத் தோற்றம்!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/26/w600X390/sk1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/26/முருகன்-ஒரு-மாமரத்-தச்சன்-2815041.html
2815027 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Monday, November 27, 2017 09:30 AM +0530 உரைமுடிவு காணான் இளமையோன் என்ற
நரைமுது மக்கள் உவப்ப - நரைமுடித்துச்
சொல்லால் முறைசெய்தான் சோழன் குலவிச்சை
கல்லாமல் பாகம் படும். (பாடல்-21)

வழக்கினது முடிவான உண்மையை ஆராயும் அறிவு நிரம்பப் பெறாதவன், சிறுவயதினன் என்றிகழ்ந்த, நரைமயிருள்ள முதியோர் இருவரும் மகிழும்படி, நரைமயிரை முடியின்கண் முடித்து வந்து, (அவர்கள் கூறிய) சொற்களைக் கொண்டே நீதி கூறினான் கரிகாற் பெருவளத்தான் என்னும் சோழன், தத்தம் 
குலத்திற்குரிய அறிவு அந்நூல்களைக் கல்லாமலே இனிது அமையும். (க.து.) குலவித்தை கல்லாமலே அமையும். "குலவித்தை கல்லாமலே உளவாம்' என்பது இச்செய்யுளிற் கண்ட பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/26/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/26/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2815027.html
2815048 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி புகழாப் புகழ்ச்சி -எஸ். சாய்ராமன் Monday, November 27, 2017 09:30 AM +0530 'இயல்பான உண்மைக்கு உபசாரப் பொருள்கூட்டுவது அது இயல்பான உண்மையன்று' என்று சொல்வது போலாகும். செம்பரிதி ஒளிர்வது இயல்பான உண்மை. "செம்பரிதி ஒளி பெற்றான்' எனப் பாடுவது அதற்கு உபசாரப்பொருள் கூட்டுவது போலாகும். இதனால்தான் "செம்பரிதி ஒளிபெற்றான்... என்று எவரேகொல் உவத்தல் செய்வார்?' என்னும் கேள்வியை சாமிநாதையரை, அவர் மகாமகோ பாத்தியாயப் பதவி பெற்றதற்காக வாழ்த்துகையில் முன்வைக்கின்றார் மகாகவி பாரதி.
யாரும் செம்பரிதி ஒளி பெற்றதற்காக மகிழமாட்டார்கள் - வியப்புறமாட்டார்கள். செம்பரிதி இருள்பெற்றால்தான் வியப்பார்கள். பெறாது என்பது வேறு செய்தி. "செம்பரிதி ஒளிபெற்றான்; ஒளிபெற்றான்' என்று திரும்பத் திரும்பச் சொல்லுவது செம்பரிதியினின்று அதன் ஒளியைப் பிரிப்பது போலாகும்; பிரிக்கவே இயலாது என்பது வேறு செய்தி.
"தேனுக்குச் சுவையுண்டு' என்று திரும்பத் திரும்பச் சொல்லுவது வேப்பங்காய் இனித்தது என்பது போலாகிவிடும்; ஏனெனில், தேனுக்குச் சுவையன்றி கசப்பும் உண்டோ? இல்லை. உண்மையாயினும் அதை அப்படியே விட்டுவிட வேண்டும். 
"உம்பர்கள் (தேவர்கள்) இறவாமை அடைந்தனர்' என்று திரும்பத் திரும்பச் சொல்லிக்காட்டக் கூடாது; இறவாமையே உம்பர்தம் இயல்பு. மகாமகோபாத்தியாயப் பதவியைப் பெறுதற்குரிய தகுதி சாமிநாதையரிடம் இயல்பாகவே இருந்திருக்கிறது; சூரியனிடம் ஒளியும், தேனிடம் சுவையும், உம்பர்களிடம் இறவாமையும் இயல்பாக இருப்பதுபோல. எனவே, இயல்பை வலியுறுத்தக்கூடாது. அது இயல்புக்கே ஊறு விளைவிப்பது போலாகிவிடும். பின் எது வியப்பு என்றால், சாமிநாதையருக்கு மகா மகோபாத்தியாயப் பதவி பரிவின் ஈயப்படாதிருந்தால் அதுதான் வியப்பாகும்; சூரியன் இருள் பெற்றால்தான், தேன் கசந்தால்தான், தேவர்கள் இறந்தால்தான் வியப்படையலாம்; இவை ஒருபோதும் நிகழா.
""யாரும் செம்பரிதி இருள் பெற்றதென்று சொல்லவில்லையே! ஏன் ஒளிபெற்றது என்கின்றீர்?' என்கின்றார் மகாகவி பாரதி.
இறவாமையின் அடையாளமே உம்பர்கள்தாம். எனவே, அவர்கள் யாரிடமிருந்து இறவாமை பெற இயலும்? இறவாமையே அவர்களிடமிருந்துதானே தோன்றுகிறது. அமரநிலை அது. அகத்தியர் குறைவில்லாத புகழ் பெற்றவர் என்பது அதிசயமன்று. "குறைவிலாப் புகழின் மூலஸ்தானமே அகத்தியர்தாம். எனவே, குறைவிலாத சீர்த்தியாகிய "மகாமகோ பாத்தியாய' என்னும் பதவி தனது தகுதிக்குரிய சான்றோரைச் சென்றடைவதற்காகச் சாமிநாதையரைத் தேடி வந்தது' எனப் பாடினார் மகாகவி பாரதி. அவரது புகழாப் புகழ்ச்சிதான் பின்வரும் பாடல்:

"""செம்பரிதி ஒளிபெற்றான்; பைந்நறவு
சுவைபெற்றுத் திகழ்ந்தது; ஆங்கண்
உம்பரெலாம் இறவாமை பெற்றனர் என்று
எவரேகொல் உவத்தல் செய்வார்?
கும்பமுனி எனத்தோன்றும் சாமிநா
தப்புலவன் குறைவில் சீர்த்தி
பம்பலுறப் பெற்றனனேல் இதற்கென்கொல்
பேருவகை படைக்கின்றீரே?''

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/26/w600X390/sk2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/26/புகழாப்-புகழ்ச்சி-2815048.html
2815053 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அமுதத்தை வாரிக்கொண்டு விழுங்குகின்றேன் -முனைவர் அ. நாகலிங்கம் Monday, November 27, 2017 09:29 AM +0530 மணிவாசகப் பெருந்தகையின், "அமுதத்தை வாரிக்கொண்டு விழுங்குகின்றேன்' என்ற தொடரைப் படித்தபோது, இன்னொரு அருளாளரும் இதே தொடரை வேறொரு நோக்கில் கூறியிருப்பது நினைவுக்கு வந்தது. மாணிக்கவாசகரின் பாடல் வரிகள் வருமாறு:

"வழங்குகின்றாய்க்கு உன் அருளார் அமுதத்தை வாரிக்கொண்டு
விழுங்குகின்றேன்; விக்கினேன், வினையேன் என் விதி இன்மையால்;
தழங்கு அரும் தேன் அன்ன தண்ணீர் பருகத்தந்து உய்யக் கொள்ளாய்!
அழுங்குகின்றேன்; உடையாய்! அடியேன் உன் அடைக்கலமே! (திரு.24: 10)

""என்னை உன் உடைமையாகக் கொண்டவனே! உன்னுடைய திருவருளாகிய அரிய அமுதத்தை இதுகாறும் கண்டறியாத தன்மையினால், அப்படியே இரு கைகளாலும் கிடைக்கும்வரை வாரிக்கொண்டு வாயில் வைத்து விழுங்குகின்றேன்! "ஆத்திரக்காரனுக்குப் புத்தி மட்டு' என்னும் பழமொழிக்கு ஏற்ப, என் பக்குவம் இன்மையால் - அவ்வாறு விழுங்கியதால், விக்கல் வந்துவிட்டது! கிடைத்தற்கரிய தேன்போன்ற தண்ணீரைப் பருகித் தந்து நான் தெளிவடையும் பொருட்டு என்னைக் கடைத்தேற்றுவாயாக! மனம் குமைகின்றேன். உன்னை அடைக்கலமாகக் கொண்டேன்; என்னை உய்வித்து அருள்வாயாக!'' என்று சிவபெருமானை வேண்டுகிறார்.
இதேபோன்ற ஒரு கருத்து, சிறிது மாறுபட்டு, ஆனால் நாம் எதிர்பார்த்ததற்கு மாறாக இருப்பதைக் கண்டு வியக்காமல் இருக்க முடியாது. நம்மாழ்வார் அருளிய அப்பாசுரம் வருமாறு: 

"வாரிக்கொண்டு உன்னை விழுங்குவன் காணில்!' என்று
ஆர்வுற்ற என்னை ஒழிய, என்னில் முன்னம்
பாரித்து, தான் என்னை முற்றப் பருகினான்;
கார் ஒக்கும் காட்கரை அப்பன் கடியனே! (9-6:10)

இதன் பொருளாவது: ""கரிய மேகம் போன்ற காட்கரை என்னும் திவ்ய தேசத்தில் எழுந்தருளிய என் தந்தையே! அடியார் அல்லாதார் நெருங்குதற்கு அரியவனே! "உன்னை நேரில் கண்டால், உன்னை அப்படியே வாரி எடுத்து உன் அழகைப் பருகுவேன்!' என்று பேரார்வம் கொண்ட என்னை, அதற்கும் முன்பாக என்மீது இரக்கம் கொண்டு, என்னை முழுவதும் பருகிவிட்டான் - தன் அடியவனாக ஆக்கிக் கொண்டான்! (திருமால்) என்னே அவன் பெருங்கருணை!''
இவ்விரு பாடல்களையும் ஒப்பிட்டு நோக்கும்பொழுது மணிவாசகர், சிவபெருமானின் திருவருளை விரைவாகப் பருகியதால் விக்கல் ஏற்பட்டு, தான் தடுமாறுவதாகவும், அதனைப் போக்க வேண்டும் என்றும் முறையிடுகின்றார். ஆனால் நம்மாழ்வாரோ, தான் திருமாலை விழுங்க வேண்டும் என்று நினைத்ததற்கு முன்பாகவே, அவன் தன்னை முழுமையாக ஆட்கொண்டு (விழுங்கி விட்டான்) விட்டான்; இஃது எப்படி நிகழ்ந்தது என்று திகைக்கின்றார். இருவரின் பக்தியின் நோக்கும் போக்கும் எண்ணியெண்ணி இன்புறத்தக்கதன்றோ!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/26/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/26/அமுதத்தை-வாரிக்கொண்டு-விழுங்குகின்றேன்-2815053.html
2815056 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சிறந்த நூல் போட்டி Monday, November 27, 2017 09:28 AM +0530 கரூர் திருக்குறள் பேரவை சார்பில் திருவள்ளுவர் நாள் விழாவையொட்டி சிறந்த நூல் போட்டிக்கு நூல்கள் வரவேற்கப்படுகின்றன. 2018ஆம் ஆண்டு திருவள்ளுவர் நாள் விழாவையொட்டி "சிறந்த நூல்கள் போட்டிக்கு' நூல்களை அனுப்பி வைக்கலாம். நூல்கள் 80 பக்கங்களுக்கு மேற்பட்டதாகவும், 2016, 2017-இல் வெளியான கட்டுரை, கவிதை, கதை, பயண இலக்கியம், புதினம் ஆகிய வகைகளில் இருக்கலாம். நூல்களின் இரண்டு படிகள், நூலாசிரியரின் தெளிவான முகவரி, அலைபேசி எண், கட்செவி அஞ்சல்
(வாட்ஸ்ஆப்) எண் போன்றவற்றைத் தனித் தாளில் இணைக்க வேண்டும்.
ரூ.5000, ரூ.3000, ரூ.2000 - என மூன்று பரிசுகள், விருதுகள், சான்றிதழ்கள் போன்றவை பொதுவான முறையில் நடுவர் குழுவால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு வழங்கப்படும். சுய முகவரியிட்ட இரண்டு அஞ்சல் அட்டைகளை இணைத்து, போட்டிக்கு அனுப்பும் நூல்களை 30.11.2017ஆம் தேதிக்குள், "மேலை. பழநியப்பன், திருக்குறள் பேரவை, 72, சீனிவாசபுரம், கரூர்-639 001' என்ற முகவரிக்கு அனுப்ப வேண்டும்.
31ஆவது ஆண்டு மலருக்கு சுய முன்னேற்றம், தமிழர் பண்பாடு, கலாசாரம், பொங்கல் பற்றிய கட்டுரைகள்(மூன்று பக்கங்கள்), கவிதைகளை (ஒரு பக்கம்) மார்பளவு புகைப்படத்துடன் இணைத்து, தெளிவான முகவரி, அலைபேசி எண் ஆகியவற்றை தட்டச்சு செய்து, இரண்டு அஞ்சல் அட்டைகளுடன் 30.11.2017க்குள் மேற்குறிப்பிட்ட முகவரிக்கு அனுப்ப வேண்டும். படைப்பு மலரில் இடம்பெற்றால், விழாவில் பாராட்டும், பரிசும் வழங்கப்படும்.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/26/சிறந்த-நூல்-போட்டி-2815056.html
2815061 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "முத்தமிழ்' என்பதன் விளக்கம்! -முனைவர் அ. சிவபெருமான் Monday, November 27, 2017 09:26 AM +0530 தொல்காப்பியர் தாமியற்றிய தொல்காப்பியத்துள் பொருளதிகாரச் செய்யுளியலிலும் மரபியலிலும் முறையே தமிழ்மொழியை வாய்மொழி (நூற்பா.71), தொல்மொழி (நூ.230), உயர்மொழி (நூ.163), தோன்றுமொழி (நூ.165), புலன்மொழி (நூ.233), நுணங்குமொழி (நூ.100) என்றெல்லாம் குறிப்பிட்டுள்ளார். 
தொல்காப்பியர் தமிழ்மொழி என்று குறிக்க வேண்டிய இடத்தில் அதன் மாற்றுப் பெயராக மேற்குறித்த சிறப்பு அடைமொழிகளைக் குறித்துள்ளார். இவ்வாறு குறிக்கப்பெற்ற வாய்மொழி முதலாகிய பெயர்களெல்லாம் தமிழ்மொழியின் இயல்பையும், சிறப்பையும் குறிக்கும் பெயர்களாகும்.
தமிழ்மொழிக்கு மேற்குறித்த அடைமொழிகளன்றி முத்தமிழ், செந்தமிழ், பைந்தமிழ், தேன்தமிழ் முதலான அடைமொழிகள் பல உண்டு. இம்மொழிகளுள் முத்தமிழ் என்பதன் விளக்கத்தை அறிவோம்.
இயற்றமிழ், இசைத்தமிழ், நாடகத்தமிழ் ஆகிய மூன்றையும் சேர்த்து முத்தமிழ் என்று குறிப்பிடுவர். இயல், இசை, நாடகம் ஆகிய மூன்றும் தமிழுக்கு உரியதாகையால் முத்தமிழ் எனப் பெயர் பெற்றது. இருப்பினும் அதன் உள்ளார்ந்த விளக்கம் அறிந்து இன்புறத்தக்கதாகும்.
ஆசிரியம் முதலான செய்யுளை இயற்றமிழ் என்றும், பண்ணோடு கூடிய பாடலை இசைத்தமிழ் என்றும், பாடி ஆடுதலை நாடகத்தமிழ் என்றும் குறிப்பர். அஃதோடு, இயற்றமிழ் அறிவுக்கு விருந்தாகும். இசைத்தமிழ் அறிவுக்கும், செவிக்கும் விருந்தாகும். நாடகத்தமிழ் அறிவுக்கும், செவிக்கும், விழிக்கும் விருந்தாகும்.
இவ்வாறு முத்தமிழ் என்பதற்கு மேற்கூறிய அரிய விளக்கத்தைத் தொல்காப்பியச் செம்மல், பேராசிரியர் அடிகளாசிரியர் பின்வரும் பாடலாகவே இயற்றியுள்ளார்.

இயலிசை நாடகம் எனும் பெயர் பெற்ற
மூன்று பகுப்பாய் முத்தமிழ் விளங்கும் -அவற்றுள்,
ஆசிரியம் முதலா நான்கு பாவினுள்
அறமுதற் பொருளை அமையப் பாவி
மோனை முதலாம் தொடையழகு தோன்ற
அணிபெறப் பாடுதல் இயற்றமிழ் ஆகும் - இஃது,
அறிவிற்கு விருந்தாய் அமையும் என்க
பாவினம் என்றும் பண்ணத்தி என்றும்
செந்துறை என்றும் செப்பும் பாட்டில்
அறமுதற் பொருளை அமையப் பொருத்திப்
பண்களை அமைத்துப் பாடுதல் தானே
இசைத்தமிழ் என்னும் இன்தமிழ் ஆகும்- இத்தமிழ் 
அறிவிற்கும் செவிக்கும் விருந்தா கும்மே
நடித்தலுக் கேற்ற வெண்துறைப் பாட்டில்
அறமுத லாகிய பொருள்வகை அமைவரப் 
பாடி ஆடுதல் நாடகத் தமிழாம் - இத்தமிழ் 
அறிவிற்கும் செவிக்கும் விழிக்கும் விருந்தாம்
மூன்று தமிழ்க்கும் மெய்ப்பாடு வேண்டும்.

மேற்கூறிய பாடலுடன் "முகமும் விழியும் கருமணியும் போன்றது முத்தமிழ்க் கூறுகள்' என்றும் அடிகளாசிரியர் குறிப்பு எழுதியுள்ளார்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/26/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/26/முத்தமிழ்-என்பதன்-விளக்கம்-2815061.html
2815069 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் Monday, November 27, 2017 09:25 AM +0530 'உயர் வள்ளுவம்' அமைப்பின் சார்பில் நடைபெறும் இலங்கை ஜெயராஜ் ஐயாவின் திருக்குறள் தொடர் வகுப்புகள் வரிசையில் நேற்றும், இன்றும் "புதல்வரைப் பெறுதல்' அதிகாரம் பற்றி சென்னை சேத்துப்பட்டு, டாக்டர் குருசாமி சாலையிலுள்ள மகரிஷி வித்யா மந்திர் பள்ளியில் வகுப்பு நடைபெறுகிறது. இன்று பிற்பகல் 2.30 மணி முதல் 4.30 மணி வரை, உயர் வள்ளுவம் திருக்குறள் சொற்பொழிவின் முதல் தொகுப்பின் குறுந்தகடு நீதியரசர் ஆர். மகாதேவன் அவர்களால் வெளியிடப்பட இருக்கிறது. பேராசிரியர் இ. சுந்தரமூர்த்தி, பேராசிரியர் தெ. ஞானசுந்தரம் ஆகியோருடன் நானும் அந்த நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொள்ள இருக்கிறேன். 
"கற்க கசடற' அமைப்பைச் சேர்ந்த தி. இராஜேந்திரனும், சு. செந்தில்குமாரும், அவர்களுடைய நண்பர்களும் செய்துவரும் பணி மகத்தானது. "கம்ப வாரிதி' இலங்கை ஜெயராஜ் ஐயாவின் ஏற்புரையுடன் நடைபெற இருக்கும் இந்த நிகழ்ச்சியில், நமது வாசகர்களும் கலந்துகொள்ள வேண்டும் என்பது எனது அவா. யான் பெறும் இன்பம் பெறுக வாசகர்கள் என்று கருதுவதில் தவறில்லைதானே! 

பேராசிரியர் முனைவர் கு. மோகனராசுவை இரண்டாண்டுகளுக்கு முன்பு வடலூரில் நடந்த திருக்குறள் தேசிய நூல் மாநாட்டின்போது சந்தித்தேன். இரண்டு நாள்கள் முன்பு சென்னை தரமணியிலுள்ள உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தில் நடந்த மதுரை மணிமொழியார் அறக்கட்டளை சொற்பொழிவின்போது மீண்டும் சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது. 
70 வயதான முனைவர் மோகனராசு, இப்போதும் 17 வயது இளைஞனின் துடிப்போடு திருக்குறள் பரப்பும் பணியில் தொடர்ந்து செயல்பட்டு வருவதற்கு, அவருக்குத் தமிழன்னையின் முழுமையான ஆசி கிடைக்கப் பெற்றதுதான் காரணம் என்று கருதுகிறேன்.
சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் திருக்குறள் ஆய்வுப் பகுதியில் 36 ஆண்டுகாலம் பணியாற்றிய இவர், திருக்குறளையே தனது மூச்சாகவும், வாழ்வாகவும், தொழுகையாகவும் கடந்த 42 ஆண்டுகளாகக் கொண்டிருக்கிறார். 50க்கும் மேற்பட்ட மாநாடுகளிலும், ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட ஆய்வரங்குகளிலும் பங்கேற்றிருக்கும் முனைவர் கு. மோகனராசு, 900க்கும் மேற்பட்ட தலைப்புகளில் திருக்குறள் குறித்த ஆய்வுரைகள் வழங்கியிருக்கிறார்.
இவருடைய ஆய்வுகள் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட நூல்களாக வெளிவந்துள்ளன. இந்த ஆய்வுகளின் வழி ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட புதிய ஆய்வு முடிவுகளை வழங்கி, சாதனை படைத்திருக்கும் முதல் தமிழன் என்கிற பெருமைக்குரியவர் இவர்.
"உலகத் திருக்குறள் மையம்' என்கிற அமைப்பை நிறுவிப் பல்வேறு வகைகளில் திருக்குறளைப் பரப்புவதுடன் நின்றுவிடாமல், 40க்கும் மேற்பட்ட மாநாடுகள் கூட்டியிருக்கிறார் முனைவர் கு. மோகனராசு. கடந்த 15 ஆண்டுகளாக, சனிக்கிழமைதோறும் வள்ளுவர் கோட்டத்தில் இவர் நடத்திவரும் திருக்குறள் உயர் ஆய்வரங்குகள் குறித்து வியந்து பேசாத தமிழறிஞர்களே இல்லை.
தமிழக அரசால் திருவள்ளுவர் விருது வழங்கி கெளரவிக்கப்பட்டிருக்கும் பேராசிரியர் முனைவர் கு.மோகனராசுவின் 70ஆவது அகவை நிறைவையொட்டி, "எழுபது வயதில் எழுபது சாதனைகள்' என்கிற புத்தகம் வெளிக்கொணரப்பட்டிருக்கிறது. தனது இளமைப் பருவத்திலிருந்து திருக்குறளால் ஈர்க்கப்பட்டு, தனது வாழ்க்கையையே வள்ளுவத்துக்காக அர்ப்பணித்திருக்கும் முனைவர் மோகனராசுவின் சாதனைகள் மலைப்பை ஏற்படுத்துகின்றன.
இவர் சிறுவனாக இருக்கும்போது, "மோகனா நீ படித்துப் பெரிய ஆளா வருவியா' என்று அடிக்கடி கேட்கும் இவரது தாயார் திருமதி தேசம்மாளுக்கு, "வருவேம்மா' என்று தொடர்ந்து உறுதியளித்ததன் விளைவுதான், இன்று முனைவர் மோகனராசு குறள்வழிச் சாதனை நிகழ்த்தியிருப்பதன் காரணமாக இருக்கக்கூடும். 


"தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சாமிநாதையர் 87 ஆண்டுகள் வாழ்ந்தவர். தம்முடைய 23ஆவது வயதில் "வேணுவனலிங்க விலாசச் சிறப்பு' என்னும் நூலை 1808இல் பதிப்பித்தார். வாழ்வின் இறுதிக் காலம்வரை நூல்களைக் கற்றும், ஆராய்ந்தும் இவர் பதிப்பித்திருக்கும் இலக்கிய நூல்கள் 74; எழுதிய உரைநடை நூல்கள் 18.
உ.வே.சா. பத்துப்பாட்டு நூலை 1889ஆம் ஆண்டில் பதிப்பித்தார். 1894இல் புறநானூற்றையும், 1903இல் ஐங்குறுநூற்றையும், 1904ஆம் ஆண்டில் பதிற்றுப்பத்தையும், 1918இல் பரிபாடலையும், 1937ஆம் ஆண்டு குறுந்தொகையையும் பதிப்பித்தார். பாட்டும் தொகையுமாக பதினெட்டு சங்க நூல்களில் நற்றிணை, கலித்தொகை, அகநானூறு தவிர, ஏனைய 15 நூல்களையும் பதிப்பித்த பெருமை தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சாமிநாதையரையே சாரும்.
சங்க நூல்களில் உ.வே.சா. பதிப்பித்த குறுந்தொகை பதிப்பு பல்வேறு வகைகளில் சிறப்புப் பெற்றது. பல நூல்களைப் பதிப்பித்த பேரனுபவத்தையும், பெரும் புலமையையும் குறுந்தொகை பதிப்பில் காண முடிகிறது. தனது 82ஆவது வயதில் இந்தப் பெரும் பணியைத் "தமிழ்த் தாத்தா' ஆற்றியிருக்கிறார் எனும்போது, அவரை இருகரம் கூப்பி வணங்கச் சொல்கிறது எனது தமிழ் உணர்வு.
உ.வே.சா. பதிப்பித்த குறுந்தொகை இப்போது 7ஆவது பதிப்பையும், பத்துப்பாட்டு 8ஆவது பதிப்பையும் காண்கிறது. "தினமணி'யின் முன்னாள் ஆசிரியரும், தொல்லியல் அறிஞருமான ஐராவதம் மகாதேவனின் நிதியுதவியுடன் குறுந்தொகையும், நாணயவியல் அறிஞர், தினமலர் ஆசிரியர் டாக்டர் இரா. கிருஷ்ணமூர்த்தியின் நிதியுதவியுடன் பத்துப்பாட்டும் இப்போது புதிய பதிப்புகளாக வெளிவந்திருக்கின்றன. 
தமிழுக்குப் பத்துப்பாட்டையும், குறுந்தொகையையும் ஓடி அலைந்து, தேடிப்பிடித்து மீட்டுத் தந்த தமிழ்த் தாத்தாவுக்கும், மீண்டும் ஒரு பதிப்புக்கு வழிகோலிய இருபெரும் மூத்த தமிழறிஞர்களுக்கும் தமிழுலகம் தலைவணங்கக் கடமைப்பட்டிருக்கிறது.


கட்செவி அஞ்சலில் (வாட்ஸ்ஆப்) "கலாம் பதிப்பகம்' குழுவில் நானும் இருக்கிறேன். கவிஞர் அறிவுமதி மூன்று நாள்களுக்கு முன்பு அந்தக் குழுவில் எங்கள் பார்வைக்குப் பதிவு செய்திருந்த கவிதையைப் படித்தபோது, அது என்னை சிரிக்கவும், சிந்திக்கவும் வைத்தது. இரண்டு வரி பற்றிய அந்த நான்கு வரிக் கவிதை இதுதான்:

இரண்டடி கொடுத்தால்
தானே திருந்துவாய்
வாங்கிக் கொள் அதை 
வள்ளுவனிடம்!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/26/w600X390/sk4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/26/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2815069.html
2810556 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு முன்றுறையரையனார் Sunday, November 19, 2017 12:00 AM +0530 ஆள்வோர் அருகுள்ளோரை நம்ப வேண்டாம்
 காவலனை ஆக வழிபட்டார் மற்றவன்
 ஏவல் வினைசெய் திருந்தார்க் குதவடுத்தல்
 ஆவணைய நின்றதன் கன்று முலையிருப்பத்
 தாயணல் தான்சுவைத் தற்று.. (பாடல்-20)
 அரசனைத் தனக்குத் துணையாகக் கொண்டு, அவனைச் சார்ந்தொழுகினார், அவனால் ஏவப்பட்ட வேலையைச் செய்பவர்க்கு, உதவிசெய்து அவரால் காரியம் பெறலாமென்று நினைத்தல், பசுவின் கன்று, தாயினது மடி யிருக்கவும், தாயினது அணலைச் சுவைத்தாற்போலும். (அணல்-தாடி, கீழ்வாய், கழுத்து) (க-து.) அரசனைச் சார்ந்தொழுகுவார் கீழாயினாரிடம் கூறித் தங்குறையை முடித்துக்கோடற்க என்பதாம். "தாயணல் தான்சுவைத் தற்று' என்பது பழமொழி.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/19/பழமொழி-நானூறு-2810556.html
2810557 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மழை வேண்டாம்! DIN DIN Sunday, November 19, 2017 12:00 AM +0530 'மழை வேண்டாம்!' என்று அவர்கள் சொன்னார்கள். "இப்படியும் சொல்வார் உண்டோ?' என்று நமக்குத் தோன்றுகிறது. எத்தனையோ காலமாக மழையைக் காணாமல் பஞ்சத்தில் அடிபட்ட நமக்கு, "வருமா, வருமா' என்ற ஏக்கம் இருப்பதுதான் இயற்கை. ஆனால், நமக்கு வேண்டிய மழை பெய்து, அதற்கு மேலும் மழை கொட்டு கொட்டென்று கொட்டி ஆற்றில் வெள்ளம், ஏரியில் உடைப்பு, குளங்களில் கரைகள் உடைந்து எங்கும் வெள்ளம் என்ற நிலை ஏற்பட்டால், "மழையே! மழையே! வா, வா!' என்றா பாடுவோம்? "கடவுளே! இப்போதைக்கு மழை வேண்டாம்' என்றுதான் சொல்வோம்.
 மழை பெய்யாமலும் கெடுக்கும்; பெய்தும் கெடுக்கும். அளவுக்கு மிஞ்சிப்போகும் எதனாலும் துன்பம் விளைவுதான் இயற்கை. குறைந்த மழையை அநாவிருஷ்டி என்றும், மிகுபெயலை அதிவிருஷ்டி என்றும் சொல்வார்கள். இரண்டினாலும் துன்பம் உண்டாகும்.
 மழை இல்லாமையால், "மழை வேண்டும்' என்று கடவுளுக்குப் பூசை போட்டார்கள்; பழனியைச் சார்ந்த இடங்களில் வாழ்ந்த குறிஞ்சி நிலமக்களாகிய குறவர்கள் ஆவினன்குடி முருகனுக்குப் பூசை போட்டார்கள். முருகன் திருவருள் செய்தான். மழை பெய்தது. ஆனால் அது அளவுக்கு மிஞ்சிவிட்டது. ஆகவே, "கடவுளே! எங்களுக்கு மழை போதும். இந்த மேகங்கள் கீழே வந்து மழை பெய்தது போதும். இனி மேலே போகட்டும்' என்று மறுபடியும் முருகனுக்குப் பூசை போட்டார்கள். மழை நின்றது. அவர்களுக்கு ஆனந்தம் தாங்கவில்லை. தாங்கள் விளைத்த தினையைச் சமைத்துப் பொங்கலிட்டு விருந்துண்டு களித்துக் கூத்தாடினார்கள். ÷இதைப் புறநானூறு என்ற நூலில் கபிலர் என்ற பெரும்புலவர் ஒரு பாட்டில் சொல்கிறார்.
 
 "மலைவான் கொள்கென உயர்பலி தூஉய்.
 மாரி ஆன்று மழைமெக்கு உயர்கெனங்
 கடவுட் பேணிய குறவர் மாக்கள்
 பெயல்கண்மாறிய உவகையர், சாரற்
 புனத்தினை அயிலும் நாட'' (143)
 
 இதே மாதிரி வேறு ஒரு நிகழ்ச்சியைச் சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள் தேவாரத்தில் பாடுகிறார்.
 சோழ நாட்டில் திருப்புன்கூர் என்பது ஒரு தலம். நாடு முழுவதும் மழையில்லாமல் மக்கள் வாடினர். அப்போது திருப்புன்கூரிலுள்ள அன்பர்கள் ஆலயத்துக்குச் சென்று சிவபிரானிடம் ஒரு பிரார்த்தனை செய்து கொண்டார்கள்.
 "கடவுளே! உலக முழுவதும் மழை மறந்து நீரற்றுப் போயிற்று. வயலில் நீரில்லை. அதனால் மக்கள் துன்பப்படுகின்றனர். மழை பெய்யச் செய்து நாங்கள் உய்யும்படி திருவருள் பாலிக்க வேண்டும். தேவரீருக்குப் பன்னிரு வேலி நிலத்தை எழுதி வைக்கிறோம்' என்று வேண்டிக் கொண்டார்கள். இறைவன் அருளால் மழை பெய்யத் தொடங்கியது. ஊரார் சிவபிரானுக்குப் பன்னிரு வேலியை எழுதி வைத்தார்கள்.
 மழை விடாமற் பெய்தது. எங்கும் வெள்ளம் பரந்தது. அளவுக்கு மிஞ்சி மழை பெய்தது. "இனிப் பெய்தால் நாடு முழுவதும் நாசமாகும்' என்று அஞ்சி, அன்பர்கள் மறுபடியும் இறைவனிடம் வந்தார்கள். "திருப்புன்கூர்ப் பெருமானே! உன்னுடைய திருவருளால் மழை பெய்தது போதும். இனிமேல் மழை வேண்டாம். மழை நின்றால் மறுபடியும் பன்னிரு வேலி தேவரீருக்குத் தருகிறோம்' என்று பிரார்த்தனை செய்து கொண்டார்கள்.
 மழை நின்றது. ஊரார் மறுபடியும் பன்னிரண்டு வேலியை ஆலயத்துக்கு எழுதி வைத்தார்கள். இந்த நிகழ்ச்சியைப் பின்வரும் தேவாரத் திருப்பாட்டினால் உணரலாம்.
 
 ""வையகம் முற்றும் மாமழை மறந்து
 ÷வயலில் நீர்இலை மாநிலம் தருகோம்
 உய்யக் கொள்கமற் றெங்களை என்ன
 ÷ஒளிகொள் வெண்முகி லாய்ப்பரந் தெங்கும்
 பெய்யும் மாமழைப் பெருவெள்ளம் தவிர்த்துப்
 ÷பெயர்த்தும் பன்னிரு வேலிகொண்டருளும்
 செய்கை கண்டுநின் திருவடி அடைந்தேன்
 ÷செழும்பொழில் திரும்புன்கூர் உளானே!''
 
 "திருப்புன்கூரில் உள்ள சிவபெருமானே! உலக முழுவதும் பெரிய மழை மறந்து வயலில் நீர் இல்லை. உனக்குப் பெரிய நிலத்தைத் தருவோம். எங்களை உய்யும்படி செய்ய வேண்டும் என்று வேண்ட ஒளியையுடைய வெள்ளை முகிலாகப் பரந்து (கறுத்துப்) பெய்த பெரு மழையால் உண்டான பெரிய வெள்ளத்தை மாற்றி, மறுபடியும் பன்னிரண்டு வேலி நிலம் கொண்டருளிய அருட் செய்கையைக்கண்டு, (நீ வேண்டுவார் வேண்டிய வண்ணம் அருளும் பெருந்தகை என்பதை உணர்ந்து) நின் திருவடியைப் புகலாக அடைந்தேன்' என்பது பொருள்.
 முன்னே சொன்னது கொங்கு நாட்டுக்கதை; அதைப் பாடியவர் கபிலர். பின்னே சொன்னது சோழநாட்டுக் கதை; அதைப் பாடியவர் சுந்தரமூர்த்தி நாயனார்.
 
 கி.வா.ஜ.வின் "கன்னித் தமிழ்' - நூலிலிருந்து...
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/18/w600X390/t1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/19/மழை-வேண்டாம்-2810557.html
2810558 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஒக்கல் வாழ்க்கை DIN DIN Sunday, November 19, 2017 12:00 AM +0530 புறநானூற்றில் ஓரேருழவர் பாடிய செய்யுளில், "இல்வாழ்க்கையாகிய - ஒக்கல் வாழ்க்கையை, நன்கு அடையாளம் காட்டுகிறார். மரமே இல்லாத ஒரு பாலை நிலத்தில் வேடன் ஒருவன், மான் ஒன்றை வேட்டையாடுவது எளிதாகும். என்றாலும் அந்த மான், அவன் வேட்டைக்குத் தப்பிப் பிழைத்தாலும் பிழைக்கலாம்; யானும் நல்வழி நாடி நடந்து ஓரளவு பிழைத்து உயிர் வாழ்ந்தாலும் வாழலாம்; சுற்றத்தோடு கூடி வாழும் இல்வாழ்க்கை, மான் தப்ப முடியாது வேட்டுவனிடம் அகப்படுவது போல, இரண்டு கால்களிலும் இட்ட விலங்கு போல அமையும். ஆதலால், உய்ந்து போக முடியாது' என்று கூறும் நான்கு வரிப் புறப்பாட்டு சிந்திக்கத்தக்கது.
 
 "அதளெறிந் தன்ன நெடுவெண் களரின்
 ஒருவ னாட்டும் புல்வாய் போல
 ஓடி யுய்தலுங் கூடும்மன்
 ஒக்கல் வாழ்க்கை தட்குமா காலே'' - (புறம் 193)
 
 "இவ் ஓரேருழவர் இச்செய்யுளில் இல்லறத்தை வெறுத்துக் கூறுதலின், இவர் துறவறத்தில் விருப்புடையார் என்று சொல்ல இடமுண்டு'' என்று "தமிழ்த் தாத்தா' சுருக்கமாக விளக்கம் செய்வார். இப்புறப்பாட்டின் தடத்தை சிந்தாமணிப் பாடல் ஏற்றுப் போற்றுவதையும் உ.வே.சா. பதிவு செய்துள்ளார்.
 
 "காட்டகத் தொருமான் துரக்கு மாக்கலை
 ஓட்டுடைத் தாம் என்னும் உய்யும் நங்களை
 ஆட்டியிட்டு ஆருயிர் அளைந்து கூற்றுவன்
 ஈட்டிய விளை மதுப்போல வுண்ணுமே'
 
 இவ்விரு பாடல்கள் மூலமாக, இல்வாழ்க்கை வாழ்வு சிறைப்பட்ட வாழ்க்கை என்றும், அவ்வாழ்க்கையில் நன்னெறிப்பட வாய்ப்பு குறைவு என்றும் தெரிய வருகிறது. ஆனால், உய்ந்து போவதற்குரிய வழியைத் தெளிவு பெற இவ்வாசிரியர்கள் கூறவில்லை.
 
 "காமஞ் சான்ற கடைக்கோட் காலை
 ஏமஞ் சான்ற மக்களொடு துவன்றி
 அறம் புரி சுற்றமொடு கிழவனும் கிழத்தியும்
 சிறந்தது பயிற்றல் இறந்ததன் பயனே' (கற்.51)
 
 என்று இல்வாழ்வின் பயனை, நன்மக்களோடு கூடி, அவர்களோடு சிறந்தது என்ற, ஓரிறைவனை வழிபட்டு, மறுமைப் பேறு அடைய வேண்டும் என்று இல்வாழ்வின் இலக்கணத்தை, தலைவன் தலைவிக்குக் கட்டமைப்புச் செய்வார் தொல்காப்பியர். இங்கு தொல்காப்பியர் "சிறந்தது' என்று கூறுவது, ஒருவன் என்னும் ஒருவனே ஆகும். இவ்வழியில் தடம் பதித்தவர் திருஞானசம்பந்தர்.
 மாதொருபாகனின் திருவருளால் மண்ணில் நல்லவண்ணம் வாழலாம் என்று, தொல்காப்பியரின் "சிறந்தது பயிற்றலை' செயல்முறைக்குக் கொண்டுவந்து, ஞானசம்பந்தர் அடையாளம் காட்டுவார்.
 வழிமொழிதல்: அதேசமயம், ஓரேருழவர், திருத்தக்கத்தேவர் கருத்துகளையும் உடன்பட்டு, அவர்கள் உய்ந்து போக முடியாது என்று கூறிய முடிவுகளை உடைத்தெறிந்து, ஞானசம்பந்தர் நன்கு அடையாளம் காட்டுவது நற்சிந்தனையாகும்.
 தெளிவுறுத்தல்: ஒன்று தீமை பயக்கிறது என்றால், மற்றொன்று நன்மை பயக்கும் வழியும் தெளிவுபடுத்துவது பெரியோர் கடனாகும். "ஒக்கல் வாழ்க்கை தட்குமாகாலே'' என்று முடிவு கூறிய, ஓரேருழவர் விடிவு கூறுவதை விட்டுவிட்டார். அதனைக் குறிப்பாகவேனும் கூறியிருக்கலாம்.
 ஞானசம்பந்தர் ஒக்கல் வாழ்க்கையைப் "பேதைப் பெருங்கடல்' என்று அடையாளங் காட்டி, அதேசமயம் அப்பெருங்கடலைக் கடக்கவும் வழிப்படுத்துகிறார்.
 
 "பெண்டிர் மக்கள் சுற்றம் என்னும் பேதைப் பெருங்கடலை
 விண்டு பண்டே வாழ மாட்டேன் வேதனை நோய் நலிய
 கண்டு கண்டே உன்றன் நாமம் காதலிக்கின்றது உள்ளம்
 வண்டுகிண்டிப் பாடுஞ்சோலை வலிவலம் மேயவனே '
 
 இதுபோன்ற பாடல்கள் பலவற்றின் மூலமாக, தேவாரத்தில் இல்வாழ்வின் துயரத்தினை எடுத்துக்காட்டி, அத்துயர் நீங்க, தொல்காப்பியர் கூறியபடி சிறந்தது பயிற்ற அவ்வவ் ஊர்களில் உள்ள, இறைவனைப் போற்றி,
 இல்வாழ்க்கையில் வாழ்வாங்கு வாழலாம் என்று திருஞானசம்பந்தர் தெளிவுபடுத்துகிறார்.
 சமயக் கணக்கர் மதிவழி கூறாத வள்ளுவரும், "வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழ்பவன் வானுறையும் தெய்வத்துள் வைக்கப்படும்' என்றார். சங்க நூல்கள் முன்தோன்றிய மாடு என்றால், பின்தோன்றிய கொம்புகளை தேவாரம் - திருவாய்மொழி என்றும், கொம்புகளுக்கு வலிமை மிகுதி என்றும் திருவாமூர் கொண்ட குருபிரான் அருளியது ஈங்கு எண்ணத்தக்கதாகும்.
-புலவர் தா. குருசாமி தேசிகர்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/18/w600X390/t2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/19/ஒக்கல்-வாழ்க்கை-2810558.html
2810559 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பொதியறை DIN DIN Sunday, November 19, 2017 12:00 AM +0530 'பொதி அறை' என்கின்ற சொல் உணர்த்தும் பொருளையும், முதுமக்கள் தாழி குறித்த பதிவுகளையும் இணைத்து நோக்குகின்றபொழுது சில ஐயங்கள் எழுகின்றன. பொதி அறை என்கின்ற சொல் சங்க இலக்கியத்தில் நேரடியாக இடம்பெறவில்லை. ஆனால், பொதி என்கின்ற அடிச்சொல் எழுபதிற்கும் (70) மேற்பட்ட இடங்களில் பயின்று வந்துள்ளன. அதே சமயம் பொதியறை என்கின்ற சொல் சிலப்பதிகாரத்திலும் மணிமேகலையிலும் பயின்று வந்துள்ளது.
 "போதார் பிறவிப் பொதியறை யோரென' (சிலப். 10: 191) பொதியறை துவாரமில்லாத கீழறை என்று அடியார்க்கு நல்லார் உரை சொல்கிறார்.
 
 பொதியறைப் பட்டோர் போன்றுளம் வருந்தி (மணி. 4: 105)
 பொதியறைப் பட்டோர் போன்றுமெய் வருந்தி (மணி. 19: 8)
 
 என்று மணிமேகலையில் இடம்பெற்றுள்ளது. தன் மகன் உதயகுமரன் கொலை உண்டதை அறிந்த அரசமாதேவி மணிமேகலை மீது கோபம் கொண்டு அவளுக்குத் தரும் தண்டனைகளுள் ஒன்று பொதியறையில் அடைப்பது. அப்படி அடைத்தும் அவள் இறக்கவில்லையே என்பதை நினைத்து வியப்புறுகிறாள். வரலாற்று முறை தமிழ் இலக்கியப் பேரகராதியில் "பொதி' என்கிற சொல் பெயர்ச்சொல்லாக வரும்பொழுது 20 பொருளிலும் வினைச்சொல்லாக வரும்பொழுது 12 பொருளையும் உணர்த்தும் என்று பதிவு செய்துள்ளது (தொகுதி. 4, பக். 1812-13). மேற்குறித்த இடங்களில் வினைச்சொல்லின் அடிப்படையிலேயே பொதி என்கின்ற சொல் இடம்பெற்றுள்ளது. அப்படி நோக்குகையில், "அருள் முந்துறுத்த அன்பு பொதி கிளவி' (தொல். கற். 20) என்பதில் மறைந்துள்ள என்கின்ற பொருளிலும், "அலங்கு குலைஈந்தின் சிலம்பி பொதி செங்காய்' (ஐங்கு. மிகைப். 2) என்பதில் மூடப்பட்ட என்கின்ற பொருளிலும் "நுண்பொறி மான்செவிபோல வெதிர் முளைக், கண்பொதி பாளை கழன்று உகும் பண்பிற்றே' (கலித். 43) என்பதில் மூடிய என்கின்ற பொருளிலும் பயின்று வந்துள்ளது.
 முதுமக்கள் தாழி குறித்த பல்வேறு தரவுகள் தமிழகத்தில் இன்றும் கிடைத்த வண்ணம் இருக்கின்றன. முதுமக்கள் தாழிகள் தனியாகவும் பல தாழிகள் ஒரே இடத்திலும் கிடைத்திருக்கின்றன. கல் திட்டுகள் என்னும் கல்பதுக்கைகள் என்கின்ற தன்மையிலும் ஆதாரங்கள் கிடைக்கின்றன. இதில் தாழிகள் என்பவை வயது முதிர்ந்து, உடலில் உயிர் மட்டும் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் ஒருவரை ஒரு பெரிய பானையின் உள் அமரவைத்து, அவருக்குப் பிடித்தனவற்றை வைத்து மேலே ஒரு மூடியை போட்டு மூடி பூமியில் புதைத்து அவ்விடத்தை வணங்குதல் என்கின்ற புரிதலோடு தொடர்புடையது.
 கல் திட்டு அல்லது கல் பதுக்கைகள் அப்படி இல்லை. ஏதோ ஒரு காரணத்தால் (போர், நோய், பஞ்சம்) இறந்த பலரையும் ஒரு பெரிய குழி தோண்டி அதில் போட்டு மூடி அக்குழியைச் சுற்றி கற்பதுக்ககைகளை நட்டு அடையாளம் இடுதல் ஆகும். இதில் முதுமக்கள் தாழி என்பது எகிப்து போன்ற நாடுகளில் மம்மி என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. தமிழர் முதுமக்கள் வழிபாடு என்பதாக இருந்தது.
 இந்நிலை பேரரசு உருவாக்கத்தின் பின்பு குற்றம் செய்பவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் தண்டனைகளுள் ஒன்றாகப் பரிமாணம் அடைந்திருக்கின்றது. அதாவது, அரண்மனை கட்டுமான அமைப்பில் ஒரு பிரிவு சிறை என்பது. அச்சிறை அமைப்பில் இருந்த பல்வேறு உட்பிரிவுகளில் ஒன்று பொதியறை என்பது. அதாவது அறையினுள் ஒருவரையோ ஒன்றுக்கு மேற்பட்டவர்களையோ உள்ளே அடைத்த பின்பு அதில் காற்றே புகாது. அப்படியெனில் அம்மனிதனின் சுவாசம் படிப்படியாகக் குறைந்து இறக்க நேரிடும். இது குற்றம் செய்பவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் தண்டனையாக சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலையில் பதிவுகள் உள்ளன.
 அதே சமயம் அத்தகைய அறையில் அடைக்கப்பட்டும் மணிமேகலை உயிர் துறக்காமல் இருக்கிறாள். இது சித்தர் நிலையோடு இணைத்து நோக்கத்தக்கது. வள்ளலார், வண்ணச்சரபம் தண்டபாணி சுவாமிகள் முதலானவர்களின் இறப்பு குறித்த சிந்தனையும் மேற்குறித்தவற்றோடு தொடர்புடையதே.
 மேற்குறித்தவர்கள் காற்று புகாத அறையில் தன்னைத்தானே வருத்திக்கொண்டு உயிர் துறந்தவர்களே. அவை பல்வேறு காரணங்களால் ஜீவ சமாதி ஆகிவிட்டனர் என்றும், அவர்கள் ஜோதியில் கலந்து விட்டனர் என்றும் வரலாறு கூறுகின்றது. பல்வேறு பழைமை வாய்ந்த கோயில்களில் குறிப்பாக, சித்தர்கள் உருவாக்கிய வழிபாட்டுத் தலங்களில் பாதாள அறைகள் இருப்பதை இன்றும் காண்கிறோம்.
 எடுத்துக்காட்டாக, சில மாதங்களுக்கு முன்பு விழுப்புரம் மாவட்டம் மயிலத்தில் உள்ள முருகன் கோயிலில் இத்தகைய நிலவறை கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. முருகன் வள்ளி, தெய்வயானையுடன் கூடிய கோயிலை அமைத்து, அதில் தவம் புரிந்த பாலசித்தர் சமாதி, முருகன் சந்நதிக்கு எதிரில் அமைக்கப்பட்டிருப்பினும், கோயிலின் முதலாம் சுற்றுப் பிராகாரத்தின் தென் திசையில் தரையில் இருந்து ஆறு அடிக்குமேல் ஆழம் கொண்ட ஓர் அறை உள்ளது. அதில் தவநிலையில் ஒருவர் அமர்ந்திருக்கும் உருவம் உள்ளது. இது சித்தர்களின் இறுதி நிலைக்கான அடையாளம் எனக் கூறப்படுகிறது.
 இவ்வாறு முதுமக்கள் தாழி என்கின்ற தமிழரின் தொல்குடியின் முறைமை பேரரசு உருவாக்கத்திலும், சித்தர்கள் நிலையிலும், இவ்வுலகில் நடக்கும் கொடுமைகளுக்கு எதிராகப் போராட முடியாதவர்கள் நிலையிலும் செயல்பட்டுள்ள முறைமை கவனிக்கத்தக்கது. இப்பொதியறை மேலும் விரிவாக ஆராயப்படவேண்டிய ஒன்றாகும்.
 
 }முனைவர் கா. அய்யப்பன்
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/18/w600X390/t3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/19/பொதியறை-2810559.html
2810560 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, November 19, 2017 12:00 AM +0530 சென்னை பத்திரிகையாளர் கூட்டமைப்பின் (எம்யூஜே) தலைவராக இருந்த நண்பர் இரா. மோகன் திடீரென்று மாரடைப்பால் தனது 54-ஆவது வயதில் மரணமடைந்தது ஒட்டுமொத்த பத்திரிகையாளர் சமுதாயத்தையே அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியது. அவரது நினைவேந்தல் கூட்டம் நேற்று சென்னை லயோலா கல்லூரியில் பெர்ட்ரம் அரங்கத்தில் நடைபெற்றது.
உடல் நலமில்லாமல் இருந்த துக்ளக் ஆசிரியர் சோ சாரை சந்தித்தது எனக்கு நினைவுக்கு வந்தது. என்னிடம் அவர் சொன்னார்: "நம்மைச் சுற்றியிருக்கும் எல்லாவற்றையும் நாம் கவனிக்கிறோம். ஆனால், நம்முடனேயே இருக்கும் நமது உடம்பை நாம் கவனிப்பதுமில்லை, அதுகுறித்துக் கவலைப்படுவதுமில்லை. உடம்புக்கு ஏதாவது வரும்போதுதான், "அடடா, இதைக் கவனிக்காமல் விட்டுவிட்டோமே' என்கிற நினைப்பே வருகிறது. நான் செய்த தவறை நீங்கள் செய்துவிடக்கூடாது. உடம்பைப் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.'' அவர் எனக்குத் தந்த அறிவுரை எல்லாப் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தந்த அறிவுரையாக நான் கருதுகிறேன். 
அந்த இரங்கல் கூட்டத்தில் கலந்துகொண்ட "விடுதலை' ஆசிரியர் ஐயா கி.வீரமணி பேசும்போதும் இதையேதான் வலியுறுத்தினார். பத்திரிகையாளராகவும், சமூகப் போராளியாகவும் நிறைந்த அனுபவம் கொண்ட மூத்த பத்திரிகையாளரான விடுதலை ஆசிரியரின் உரை நெகிழ வைத்தது. 
பத்திரிகையாளர்கள் உடனடியாகக் கேட்டுப் பெற வேண்டியவை எல்லாப் பத்திரிகை அலுவலகங்களிலும் தவறாமல் உடற்பயிற்சி செய்ய உடற்பயிற்சி மையங்கள் அமைப்பதும், அனைவருக்கும் மருத்துவக் காப்பீட்டை உறுதிப்படுத்துவதும்தான்.
சிம்ப்பதி (sympathy) என்கிற ஆங்கில வார்த்தைக்கு இரக்கம் என்று பொருள் தெரியும். எம்ப்பதி (Empathy) என்பதைத் தமிழில் எப்படிக் கூறுவது என்று நீண்ட நாள்களாகவே நான் குழம்பிக் கொண்டிருந்தேன். விடுதலை ஆசிரியர் "ஒத்தது அறிவான் உயிர்வாழ்வான் மற்றையான் செத்தாருள் வைக்கப்படும்' என்கிற "ஒப்புரவு அறிதல்' அதிகாரத்திலுள்ள திருக்குறளை மேற்கோள்காட்டிக் கூறியபோது, எம்ப்பதி என்பதற்குச் சரியான தமிழ் வார்த்தை "உய்த்தறிவு' அல்லது "ஒத்தறிவு' என்று உணர்ந்தேன்.
எல்லோரும் இரா. மோகனைப் போராளி, கோபக்காரர் என்றெல்லாம் கூறினார்கள். ஆனால், எனக்கு என்னவோ அவரது சிரித்த முகம்தான் மனதில் பதிந்திருக்கிறது!

தேவகி முத்தையா எழுதிய "சிந்தனைப் பூச்சரம்' என்கிற புத்தகம் குழந்தைகள் தினத்தன்று அவருடைய கையெழுத்துடன் எனக்கு அனுப்பித் தரப்பட்டது. ஆன்மிகம் குறித்த 15 கட்டுரைகளும், இலக்கியம் தொடர்பான 16 கட்டுரைகளும், பயணம் பற்றிய 4 கட்டுரைகளும் கொண்ட அந்தத் தொகுப்பு என்னை வியப்பின் உச்சத்திற்கே இட்டுச் சென்றது. இப்படியோர் அசாத்தியமான ஆன்மிக இலக்கியப் பரிமாணம் அவருக்கு உண்டு என்று நான் கிஞ்சித்தும் எதிர்பார்க்கவில்லை.
ஆடி மாதப் பெருமையைப் பற்றி நமக்கெல்லாம் தெரியும். ஆனால், இந்தியா சுதந்திரமடைந்ததும்கூட ஆடி மாதத்தில்தான் என்று இதுவரை யோசித்ததே இல்லை. தேவகி முத்தையா தனது "ஆடியில் அடி' என்கிற கட்டுரையில் இது குறித்துப் பதிவு செய்திருக்கிறார்.
என்னை மிகவும் வியப்பில் ஆழ்த்தியது இவருக்குத் தமிழில் இருப்பதுபோன்ற புலமை வடமொழியிலும் காணப்படுகிறது என்பதுதான். "கடைக்கண்களே' என்கிற அபிராமி அந்தாதியின் கடைசி வார்த்தையைத் தலைப்பாகக் கொண்டு இவர் எழுதியிருக்கும் கட்டுரை நமது ஆன்மிகக் கண்களை அகல விரிய வைக்கிறது.
ஆன்மிகத்தில் மட்டுமல்லாமல், இவர் இலக்கியத்திலும் இசையிலும் ஆழ்ந்த புலமை அடைந்திருப்பது "சிந்தனைப் பூச்சரம்' புத்தகத்தைப் படித்துப் பார்த்தபோது விளங்கியது. 
1965-ஆம் ஆண்டு இளங்கலைப் பட்டம் பெற்ற பின் 20 ஆண்டுகள் மணவாழ்க்கையில் ஈடுபட்ட பிறகு 1985-ஆம் ஆண்டு முதுகலைப் பட்டமும், தொடர்ந்து அபிராமி அந்தாதியில் ஆய்வு செய்து இளம் முனைவர் பட்டமும் பெற்றிருக்கிறார் தேவகி முத்தையா. 
அபிராமி அந்தாதி குறித்த அவரது ஆய்வு தருமை ஆதினத்தின் 26-ஆவது குரு மகாசன்னிதானம் ஸ்ரீலஸ்ரீ சண்முக தேசிக ஞானசம்பந்த பரமாச்சாரியார் சுவாமிகளின் அருள் வட்டத்துக்குள் இவரை இணைத்தது. அதன் பிறகு இவரது ஆன்மிக இலக்கியத் தேடல் பிரவாகமாக ஊற்றெடுத்ததில் ஆச்சரியம் என்ன இருக்கிறது? உதிரிப் பூக்களாக இருந்த தனது சிந்தனைகளை ஒன்றுகூட்டி "சிந்தனைப் பூச்சரம்' தொடுத்திருக்கிறார் செந்தமிழ் திலகம் தேவகி முத்தையா.
அவருக்கு ஒரு வேண்டுகோள்: "சிந்தனைப் பூச்சரம்' மூன்று தொகுப்புகளாக ஆன்மிகம், இலக்கியம், பயணம் என்று தொகுக்கப்பட்டால் இன்னும் நன்றாக இருக்கும்.

ஆண்டுதோறும் என்னைத் தவறாமல் சந்திக்க வருவார் நண்பர் வெ.பாஸ்கரன். இவர் தமிழ்த்தென்றல் திரு.வி.க.வின் அடிப்பொடி என்று கூறலாம். தன்னை திரு.வி.க. பாஸ்கரன் என்று அழைத்துக்கொள்ளும் இவர் திரு.வி.க. சமுதாய நல, வள இயக்கம், திரு.வி.க. மாணாக்கர் இயக்கம், திரு.வி.க. முதியோர் நல இயக்கம், திரு.வி.க. பேரவை என்று திரு.வி.க.வின் பேரில் பல்வேறு சமுதாயப் பணிகளை ஆற்றி வருகிறார்.
"பரம்பொருள் அல்லது வாழ்க்கை வழி', "சீர்திருத்தம் அல்லது இளமை விருந்து' என்று இரண்டு புத்தகங்களை எனது பார்வைக்கு வைத்துவிட்டு மாயமாக இந்த ஆண்டும் மறைந்துவிட்டிருக்கிறார் நண்பர் பாஸ்கரன். "தமிழ்த்தென்றல்' திரு.வி. கல்யாணசுந்தரனார் தமிழர்களின் நெஞ்சங்களில் இருந்து காலம் கடந்தும் வாழ்கிறார் என்பதற்குக் கட்டியம் கூறுகிறது பாஸ்கரனின் தமிழ்ப் பற்று.

பாளையங்கோட்டையிலிருந்து நண்பர், எழுத்தாளர் இரா.நாறும்பூநாதன், தென்காசி நண்பர் கணபதி சுப்பிரமணியனின் சில கவிதைகளை எனக்கு அனுப்பித் தந்துள்ளார். தனது வாழ்நாளில் ஒரு கவிதைப் புத்தகத்தையாவது வெளியிட்டுவிட வேண்டும் என்று அடிக்கடி சொல்வார் கவிஞர் கணபதி சுப்பிரமணியன். ஆனால் விதி அதற்கு ஒப்பவில்லை.
சில மாதங்களுக்கு முன்பு தனது சிறுநீரகம் செயலிழந்துபோய் நாற்பது வயதில் காலமாகிவிட்டார் கவிஞர் கணபதி சுப்பிரமணியன். அவரது கவிதைகளில் சுமார் எழுபது கவிதைகளைத் தேர்ந்தெடுத்து அவரது கனவை நனவாக்கும் முயற்சியில் நண்பர்கள் இரா. நாறும்பூநாதனின் தலைமையில் களமிறங்கி இருக்கிறார்கள். அவரது கவிதையில் ஒன்று இதோ:

தள்ளாதவன் கேட்கிறேன்
நான் பேசிக்கொண்டிருக்க வேண்டும்
இவ்வறையில்
ஒரு நிலைக்கண்ணாடியேனும்
இருக்கட்டும்!


-

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/18/w600X390/t4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/19/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2810560.html
2806386 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நாய்க்கு நடுகல்லும் செப்பேடும் DIN DIN Sunday, November 12, 2017 03:31 AM +0530 பண்டைய காலத்தில் போரில் வீரமரணம் அடைந்த வீரர்களுக்கு நடுகல் எடுக்கப்பட்டன. கோழிச்சண்டையில் வீரமரணம் அடைந்த கோழிக்கு இந்தளூர், அரசலாபுரம் ஆகிய இடங்களில் நடுகல்லும்; கள்ளனையும், விலங்குகளையும் கொன்ற நாய்களுக்கு எடுத்தனூர், அம்பலூர் ஆகிய இடங்களில் நடுகற்கள் எடுக்கப்பட்டுள்ளன.
செங்கம் வட்டம் எடுத்தனூரில் நாய்க்கு எடுத்த நடுகல் உள்ளது. இந்நடுகல் முதலாம் மகேந்திரவர்மனின் (கிபி.624) 34ஆவது ஆட்சியாண்டில் எடுக்கப்பட்டதாகும். தொறுப்போரில் வீரமரணம் அடைந்த கருந்தேவகத்தியுடன் கோபாலன் என்னும் நாயும் இறக்க, அதற்காக எடுக்கப்பட்ட நடுகல் என்று கல்வெட்டில் எழுதப்பட்டுள்ளது.
"கோவிசைய மயிந்திரபருமற்கு முப்பத்து நான்காவது வாணகோ அரைசரு மருமக்கள் பொற்றொக்கை ஆர் இளமகன் கருந்தேவக்கத்தி தன்னெருமைப் புறத்தே வாடிப்பட்டான் கல்' என்ற வட்டெழுத்துக் கல்வெட்டு காணப்படுகிறது. நடுகல்லில் வீரனது உருவம் இடதுபுறம் பார்த்த நிலையில், இடதுகையில் வில்லும், வலதுகையில் குறுவாளும் ஏந்தியுள்ளான். இவ்வீரனது காலின் பக்கத்தில் நாயின் உருவமும், சிமிழும், கெண்டியும் காணப்படுகின்றன. நாயின் பின்புறம் " கோபாலன் னென்னுந் நாய் ஒரு கள்ளனைக் கடித்துக் காத்திருந்தவாறு' என்ற வட்டெழுத்து வாசகம் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது.
வாணியம்பாடி வட்டம், அம்பலூரில் மூன்று நடுகற்களை முனைவர் சு.இராசுவேலு என்பவர் கண்டறிந்துள்ளார். இதில் கி.பி.9ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த ஒரு நடுகல் நாய்களுக்காக எடுக்கப்பட்டதாகும். அம்பலூரைச் சார்ந்த கோவன் என்பவனின் நாய்களான முழகனும் வந்திக்கத்தியும் பன்றிகளைக் கொன்று இறந்தமைக்காக நடுகல் எடுக்கப்பட்டுள்ளது. கல்வெட்டின் கீழே இரு பிரிவுகளாக இரண்டு பன்றிகளுடன் சண்டையிடும் இரண்டு நாய்களின் உருவங்கள் புடைப்புச் சிற்பங்களாகச் செதுக்கப்பட்டுள்ளன.
ஆந்திர மாநிலம் பல்ராம் கொல்லரஹட்டை எனும் ஊரில் புனிதா என்ற வேட்டை நாய், காட்டுப்பன்றியைக் கொன்று தானும் உயிர்விட்டதால், அந்நாய்க்கு நடுகல் எடுத்துள்ளனர். கடப்பை மாவட்டம் "லிங்கலா' என்ற கிராமத்தில் போரகுக்கா என்ற நாய் தன் எஜமான் இறந்துவிட, அதுவும் இறந்துவிடுகிறது. அதனால், அந்நாய்க்கும் நடுகல் எடுக்கப்பட்டதாக ஆவணங்கள் தெரிவிக்கின்றன. 
திருநெல்வேலி - மன்னார்கோவிலில் 100 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்தவர் இராமானுஜ ஆச்சாரியார். இவரிடம் ஊர்க்காடு ஜமீன்தார் சோதிட கணக்கியலைப் பரிசோதிப்பதற்காக "வருங்காலம் கூறும் வல்லவரே! நம்முடைய சமீனில் வளரும் நாய் எத்தனை குட்டி போடும் என்று உம்மால் சொல்ல முடியுமா? அவ்வாறு நீங்கள் சொல்பவைப் போல நாய்க்குட்டி போட்டால் ஆண்டொன்றுக்கு 12 கோட்டை நெல் தருகிறேன்' என்று கூறியதோடு, செப்பேட்டிலும் பொறித்து வழங்கியுள்ளார்.
"ஜமீன்தார் அவர்களே! உங்களுடைய நாய் ஆறு குட்டி போடும். அதில் ஒன்றை நாய் தின்றுவிடும். மீதமுள்ள 5 குட்டிகளில் 2 பெண், 3 ஆண். ஆண் குட்டிகள் கருப்பு வெள்ளை நிறத்திலும், பெண் குட்டிகள் மாநிறத்திலும் இருக்கும்' என்று கூறியுள்ளார் இராமானுஜ ஆச்சாரியார்.
கணியன் சொன்னதைப் போலவே நடந்தது. ஆனால், ஜமீன்தார் தான் கொடுத்த வாக்குறுதிப்படி ஆண்டிற்கு 12 கோட்டை நெல் தரமுடியாது என மறுத்துவிட்டார். இவ்வழக்கு திருநெல்வேலி ஆங்கிலக் கலெக்டரிடம் சென்றது. வழக்கை தீர விசாரித்த ஆங்கிலேயக் கலெக்டர், இராமானுஜ ஆச்சாரியாருக்குச் செப்பேட்டு வாசகங்களின்படி ஆண்டிற்கு 12 கோட்டை நெல் கொடுக்க வேண்டுமென்று ஆணையிட்டுத் தீர்ப்பெழுதினார்.
இந்தத் தீர்ப்பின்படி ஆச்சாரியாரின் பரம்பரையைச் சேர்ந்த ஸ்ரீமணவாள மாமுனிவரின் பாலூராள் கோமடத்தைச் சேர்ந்த திருவேணி சம்பந்தத்தார் 12 கோட்டை நெல் பெற்று வந்துள்ளனர் என்பது தெரியவருகிறது.

-கோதனம். உத்திராடம்


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/12/w600X390/t3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/12/நாய்க்கு-நடுகல்லும்-செப்பேடும்-2806386.html
2806385 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, November 12, 2017 03:31 AM +0530 தினமணி வாசகர்களுக்கும், கவிப்பேரரசு வைரமுத்து ரசிகர்களுக்கும், இலக்கிய அன்பர்களுக்கும், சைவ சித்தாந்திகளுக்கும் மீண்டும் நினைவூட்டத் தேவையில்லைதான். ஆனாலும் கூட மீண்டும் ஒருமுறை அழைக்க வேண்டிய கடமை எனக்கிருக்கிறது.
நாளை மறுநாள் செவ்வாய்க்கிழமை மாலை, ஆறு மணிக்கு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க சென்னை, ராஜா அண்ணாமலை மன்றத்தில் கவிப்பேரரசின் "கருமூலம் கண்ட திருமூலர்' கட்டுரை அரங்கேற இருக்கிறது. தனது குரலில் கவிப்பேரரசு அந்தக் கட்டுரையை வாசிக்க இருக்கிறார். 
சென்னை சென்ட்ரல் ரயில் நிலையம், கோட்டை ரயில் நிலையம், உயர்நீதி மன்றம், சென்னை பூக்கடை புறநகர் பேருந்து நிலையம் இவையெல்லாம் எங்கே இருக்கின்றன என்று கேட்டால், கவிப்பேரரசு வைரமுத்து திருமூலர் குறித்துக் கட்டுரை ஆற்றவிருக்கும் ராஜா அண்ணாமலை மன்றத்தைச் சுற்றி இருக்கின்றன. உங்களை வரவேற்க நாங்கள் காத்திருப்போம். அனைவரும் வருக!

கடந்த ஆண்டு வெளிவந்த ஜி.கார்ல் மார்க்ஸ் எழுதிய "சாத்தானை முத்தமிடும் கடவுள்' என்கிற புத்தகம் வெளிவந்து, ஓராண்டு கழித்து இப்போது அவரது 360ளி என்கிற புத்தகம் வெளிவந்திருக்கிறது. சமூக ஊடகங்கள் மற்றும் அச்சு ஊடகங்களில் கடந்த ஆண்டு ஜனவரி முதல் ஜூலை வரையிலான ஏழு மாதங்களில் வெளிவந்த அவரது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கட்டுரைகள் புத்தக வடிவம் கண்டிருக்கின்றன. கும்பகோணம் வாசியான ஜி.கார்ல் மார்க்ஸ், அவர் பார்வையில் பட்ட, அவரை பாதித்த பல்வேறு பிரச்னைகள் குறித்துப் பதிவு செய்திருக்கும் இந்தக் கட்டுரைத் தொகுப்பிற்கு 360ளி என்று பெயர் வைத்திருப்பது மிகவும் பொருத்தமாக இருக்கிறது.
இதில் வெளிவந்திருக்கும் "சமூக ஊடகங்கள் ஒரு குறுக்குவெட்டுப் பார்வை', "ஆண்பால் பெண்பால் அன்பால்' ஆகிய கட்டுரைகள் நான் ஏற்கெனவே படித்தவை, ரசித்தவை, அவரது எழுத்து நடை கண்டு நான் வியந்தவை.
ஜெயமோகன் "பத்ம ஸ்ரீ' விருதை மறுத்தது, ஸ்டாலினுக்கு அவர் எழுதிய கடிதம், நா.முத்துக்குமாரின் மரணம் குறித்த பதிவு உள்ளிட்டவை ஒருமுறைக்கு இரு முறை என்னைப் படிக்கத் தூண்டின. அவரது சில கருத்துகளில் எனக்கு உடன்பாடு இல்லை. சில கருத்துகளை நான் வழிமொழிகிறேன். ஆனால், 
அவரது எழுத்தை நான் ரசிக்கிறேன்.
கும்பகோணத்தில் இருந்துகொண்டு பூமிப்பந்தை நோட்டம் விடும் ஜி.கார்ல் மார்க்ஸுக்கு எனது வாழ்த்துகளும் பாராட்டுகளும்.

மகாகவி பாரதியாரின் கவிதைகள் பல பதிப்புகள் வெளிவந்து விட்டன. சில தப்பும் தவறுமாகப் பதிப்பிக்கப்படுகின்றன. வெகு சில, மிகுந்த பொறுப்புணர்வுடன் பிழைகளற்றதாகவும், நேர்த்தியாகவும் பதிப்பிக்கப்படுகின்றன. சமீபத்தில் ஒரு நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொண்டபோது, எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டிருந்தது பழ. அதியமானைப் பதிப்பாசிரியராகக் கொண்டு தொகுக்கப்பட்டிருக்கும் பாரதி கவிதைகள்.
பாரதியின் கவிதைகள் அனைத்தும் கொண்ட இந்தப் பதிப்பு, கடின சந்திகள் பிரிக்கப்பட்ட, காலத்தால் பின்னோக்கி நகர்ந்துவிட்ட சொற்களுக்குப் பொருள் தரப்பட்ட, நிறுத்தக் குறியீடுகள் கொண்ட பதிப்பாக வெளிவந்திருக்கிறது இந்த "பாரதி கவிதைகள்'. இந்த சிறப்பான பதிப்பை எனக்குப் பரிசாக அளித்ததற்கு நன்றி!

"தினமணி' நாளிதழில் தி. இராசகோபாலன் சில மாதங்களுக்கு முன்பு எழுதிய "பாரதி ஒரு தைல தாரை' என்கிற கட்டுரையின் தலைப்பில், "தைலத் தாரை' என ஒற்று மிகாமல் "தைல தாரை' என எழுதி உள்ளாரே. இருபெயரொட்டுப் பண்புத் தொகையில் வல்லினம் மிகுமே என்றொரு ஐயப்பாட்டை எழுப்பி இருக்கிறார் பட்டீச்சுரம் ந. இராஜேஸ்வரி. அந்தக் கடிதத்தைப் பார்த்தபோது, எனக்கும்கூட அந்த சந்தேகம் எழுந்தது. சந்தேகத்தைப் பேராசிரியரிடமே கேட்டுத் தீர்த்துக் கொள்ளலாம் என்று அவரைத் தொடர்பு கொண்டேன்.
""சாரைப் பாம்பு என்பது இருபெயரொட்டுப் பண்புத் தொகை. தைல தாரை இருபெயரொட்டுப் பண்புத்தொகை அன்று. "திலம்' எனும் வடசொல்லுக்கு "எள்' என்று பொருள். திலம் என்னும் சொல்லிலிருந்து "தைலம்' எனும் சொல் பிறந்தது. தைலம் என்பதும் வடமொழிச்சொல்தான். ஒரு பிறமொழிச் சொல்லோடு இன்னொரு சொல் ஒட்டுவதால், இது இருபெயரொட்டுப் பண்புத்தொகை அன்று. 
மேலும், தாரை என்பதைச் சிலர் வடசொல்லென்றும், பாவாணர் போன்றோர் "தமிழ்ச் சொல்லென்றும்' கூறுவர். தாரை வார்த்துக் கொடுத்தல் என்றால், தண்ணீரை வார்த்துக் கொடுத்தல் எனப் பொருள். தைலம் தண்ணீரில் மிதக்கும் என்பதால், தமிழ்த்தாத்தா உ.வே.சா. இத்தொடரைப் பிரயோகப்படுத்தினார். தைலம் என்பதன் பொருளும் தாரை என்பதன் பொருளும் வேறு என்பதால், இது இருபெயரொட்டுப் பண்புத்தொகை அன்று; எனவே ஒற்று மிகாது'' என்று பேராசிரியர் தி. இராசகோபாலன் விளக்கம் தந்தபோது, மனத்தில் தொக்கி நின்ற பாரம் இறங்கியது.
சந்தேகத்தை எழுப்பிய பட்டீச்சுரம் இராஜேஸ்வரிக்கும், ஐயப்பாட்டை நீக்கிய பேராசிரியர் தி. இராசகோபாலனுக்கும் நன்றி!

"தினமணி' முதன்மை உதவி ஆசிரியராக இருந்து, இந்த மாதம் முதல் பணியிலிருந்து தம்மை விடுவித்துக்கொண்ட ராஜ்கண்ணனுடன் தொலைபேசியில் பேசிக்கொண்டிருந்தேன். அவர், கணையாழி கவிதைகள் தொகுப்பில் வி.சிவகுமார் எழுதிய கவிதை ஒன்றை என்னிடம் பகிர்ந்து கொண்டார். அதை நான் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.
மின்தடை
ஒளிர்கிறது இரவு
துல்லியமாய் கேட்கிறது
கடிகாரத்தின் துடிப்பு
துயரம் மறக்க
சென்ற தோப்பில்
குயிலின் துயரம்
இயல்பழிந்துபோன உலகில்
இயல்பாக இருப்பதுதான்
அதிர்ச்சி!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/12/w600X390/t4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/12/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2806385.html
2806378 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி வாழ்வின் உன்னதத் தருணம் DIN DIN Sunday, November 12, 2017 03:29 AM +0530 குழந்தைகளைப் போற்றும் நேருவின் பிறந்த நாள், நவம்பர் 14ஆம் தேதி. அந்நாள் குழந்தைகள் தினமாகக் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது. குழந்தைகள் என்றால் கொள்ளைப் பிரியம் கொண்ட நேரு, ஐப்பான் குழந்தைகளுக்கு ஒரு குட்டி யானையையே பரிசாக அனுப்பி மகிழ்ந்தவர்!
"சாச்சா நேரு' என குழந்தைகளால் பெரிதும் போற்றப்பட்ட அவருடைய வாழ்க்கை நிகழ்வுகளை உள்ளடக்கிய, குழந்தைக் கவிஞர் அழ.வள்ளியப்பாவின் "நேரு தந்த பொம்மை' என்ற பாடல் தொகுதி மிகுந்த வரவேற்பைப் பெற்ற வெளியீடாகும். அதில்,
"அருமை நேரு பிறந்தது
அலகா பாத் நகரிலே
இளைஞர் நேரு படித்தது
இங்கி லாந்து நாட்டிலே
தீரர் நேரு வாழ்ந்தது
தில்லி நகரம் தன்னிலே
இன்று நேரு வாழ்வது
எங்கள் பிஞ்சு நெஞ்சிலே!'
எனப் பெருமிதப்பட்டுப் பாடியுள்ளார்.
"டில்லிக்குப் போனேன்
நேருவைப் பார்த்தேன்
"சல்யூட்' அடித்தேன்
சாக்லேட் கொடுத்தார்'
என அவரின் அற்புதக் கவிதை வரிகளைப் பாடி மகிழாத குழந்தைகளே இல்லை எனலாம்.
14.11.1956இல் புது தில்லியில் சாகிக்ய அகாதெமி நடத்திய "அகில இந்திய புத்தகக் காட்சி' தமிழ்ப் பகுதிக்கு அமைப்பாளராகச் செயல்பட்டபோது, அரங்கிற்கு நேரு வருகை தந்துள்ளார். அப்போது, நேரு பிறந்த நாளான நவம்பர் 14ஆம் தேதி அவருடன் உரையாடும் வாய்ப்பு வள்ளியப்பாவுக்குக் கிடைத்துள்ளது. இந்த வாய்ப்பை, தன் வாழ்வின் உன்னதத் தருணமாகக் கருதினார் அழ.வள்ளியப்பா.
குழந்தைகள் தினத்தன்று "குழந்தை எழுத்தாளர் சங்கம்' மூலம் குழந்தைப் புத்தக வெளியீட்டு விழாக்கள் நடத்தி, வியக்க வைத்தவர் வள்ளியப்பா. 1957 முதல் 1989 வரை 750 குழந்தைப் புத்தங்கள் வெளியிட்டுள்ளார்.
நேருவின் பிறந்த நாளில், குழந்தைப் புத்தக வெளியீட்டு விழாக்களை ஆண்டுதோறும் நடத்தி சிறுவர் இலக்கியத்திற்காக அழ.வள்ளியப்பா மேற்கொண்ட பணி - அர்ப்பணிப்புடன் கூடிய நற்பணியாகும்.

-புதுகை பி.வெங்கட்ராமன்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/12/w600X390/t2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/12/வாழ்வின்-உன்னதத்-தருணம்-2806378.html
2806374 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி உபாயம் - வகை நான்கு DIN DIN Sunday, November 12, 2017 03:28 AM +0530 திருக்குறளில், "தெரிந்து செயல்வகை' என்னும் அதிகாரம் - பொருளதிகாரம் 47ஆவது வைப்பு முறையில் உள்ளது. அரசன் தான் செய்யும் செயல்களை ஆராய்ந்து செய்யும் திறம்.

"எண்ணித் துணிக கருமம் துணிந்தபின்
எண்ணுவம் என்பது இழுக்கு'' (குறள் - 467)

செய்யத்தக்க செயலை முடிக்கும் உபாயத்தை எண்ணித் தொடங்குக; தொடங்கிய பின் எண்ணக்கடவோம் என்று ஒழிதல் குற்றம் (ஆதலான்) என்பது மேற்சுட்டிய திருக்குறளின் பொருள்.
"உபாயம் என்பது அவாய் நிலையால் வந்தது. அது கொடுத்தல், இன்சொற் சொல்லல், வேறுபடுத்தல், ஒறுத்தல் ஆகிய நான்கு வகைப்படும். இவற்றை வட நூலார் சாமம் (இன்சொல் கூறல்), பேதம் (வேறுபடுத்தல்), தானம் (கொடுத்தல்), தண்டம் (ஒறுத்தல்) என்பர். அவற்றுள் முன்னைய இரண்டும் ஐவகைய; ஏனைய மூவகைய; அவ்வகைகள் எல்லாம் ஈண்டு உரைப்பிற் பெருகும்'' என்பது பரிமேலழகர் உரை. அந்நான்கின் விரிவு வருமாறு :
சாமத்தின் வகை ஐந்து: வணங்குதல், புகழ்தல், எதிர்கொள்ளல், நட்புக்கூறல், உறவு கூறல்.
தானத்தின் வகை ஐந்து: கிடைத்தற்கு அரிய பொருளைக் கொடுத்தல்; தனக்குத் தரும் பொருளை வாங்காது விடுதல்; கொடுக்க வேண்டிய பொருளைக் கொடுத்தல்; பிறன் பொருள் கொண்டு கொடுத்தல்; கப்பம் வாங்காது ஒழிதல்.
பேதத்தின் வகை மூன்று: நட்பு ஒழிதல், கூடினரைப் பிரித்தல், வேறு பகை விளைத்தல்.
தண்டத்தின் வகை மூன்று: துன்பம் செய்தல்; பொருள் கவர்தல், கொல்லுதல்.
"இவற்றையெல்லாம் சுக்கிர நீதி முதலிய வடநூல்களுள் விரிவாகக் காண்க' என்பது வை.மு.கோ.வின் விளக்கமாகும்.

-முனைவர் இரா.வ. கமலக்கண்ணன்

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/12/உபாயம்---வகை-நான்கு-2806374.html
2806372 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஹைக்கூ கவிதைப் போட்டி  DIN DIN Sunday, November 12, 2017 03:27 AM +0530 அனைத்திந்திய இந்திய எழுத்தாளர் சங்கம்-கன்னிமரா வாசகர் வட்டம் இணைந்து நடத்தும் ஹைக்கூ கவிதைப் போட்டி.
• முதல் பரிசு ரூ.3000, இரண்டாம் பரிசு ரூ.2000, மூன்றாம் பரிசு ரூ.1000 
• 2016, 2017ஆகிய ஆண்டுகளில் வெளிவந்த ஹைக்கூ நூல்களாக இருக்க வேண்டும்.
• போட்டிக்கு 3 நூல்கள் அனுப்ப வேண்டும்.
• 2017 டிசம்பர் 31க்குள் நூல் அனுப்பப்பட வேண்டும்.
• பரிசுத் தொகை பிப்ரவரி இரண்டாவது வாரத்தில் கன்னிமரா 
நூலகத்தில் நிகழவிருக்கும் ஹைக்கூ திருவிழாவில் வழங்கப்படும்.
நூல்களை அனுப்ப வேண்டிய முகவரி: 
இராம.குருநாதன், 4/28, பங்காரு குடியிருப்பு, 
2ஆவது தெரு, கே.கே.நகர் மேற்கு,
சென்னை-600 078. 
தொடர்புக்கு: 9444043173.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/12/ஹைக்கூ-கவிதைப்-போட்டி-2806372.html
2806371 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஓங்கு மலைநாட, ஒழிக நின் வாய்மை! DIN DIN Sunday, November 12, 2017 03:26 AM +0530 மலைப் பகுதியில் வேட்டையாட வந்த வேல்வீரன், ஒரு வேல்விழியாளைக் கண்டு மயங்குகிறான். இருவரும் காதல் கொள்கின்றனர். தலைவனின் ஊரோ தலைவியின் இருப்பிடத்திலிருந்து நெடுந்தொலைவில் உள்ளது. தலைவன், இரவு-பகல் பாராமல் தலைவியைக் காண ஓடோடி வருகிறான்.
அவன் வரும் வழியோ மிகவும் அச்சம் தரத்தக்கவை. மூங்கில் செறிந்த மலைப்பகுதி. அருகருகே கற்பாறைகள் உள்ளன. வேங்கை போன்ற கொடிய மிருகங்கள் இரைதேடி அங்கும் இங்கும் நடமாடிக் கொண்டிருக்கின்றன. என்றாலும், அன்பின் வேகம் தடைகள் பலவற்றைத் தகர்த்துவரச் செய்கிறது.
குறிஞ்சி நிலத் தலைவியின் தோழியோ, நுண்மாண் நுழைபுலம் மிக்கவள்! தலைவியின் வாழ்விலும், தாழ்விலும் உற்ற துணையாக விளங்குகிறாள். தலைவனைப் பிரிந்தபோது தலைவி உள்ளம் நெகிழ்பவளாய், செயலற்றவளாய், ஒடுங்கி விடுகிறாள். 
தலைவியின் நிலைகண்ட தோழி, தலைவனை தனியாகக் காண்கிறாள். தலைவியைக் களவு முறையில் காணும் இடர்ப்பாடுகளையும், இருள் செறிந்த வேளையில் மலைப்பகுதியில் வருகின்ற வழியின் நிலையையையும் அவனுக்குச் சுட்டிக் காட்டுகிறாள். 
இளமை ஆற்று நீர் போன்றது; போனால் திரும்பாது என்று இளமை நிலையாமையை அழகுற உணர்த்துகிறாள். 
தலைவன் மனத்தில் மாற்றம் நிகழ வேண்டும், விரைவில் தலைவியை மணம் முடிக்க வேண்டும் என்பதே அவளது நோக்கம். ஆனால், தலைவன் திருமணம் செய்துகொள்ள காலதாமதம் செய்கிறான். எனவே, அவன் மீது தோழிக்குக் கோபம் வருகிறது. அதனைக் கடுமையாகச் சாடினால் தலைவி (தன் தோழி) வருந்துவாளே என்றெண்ணி, மாற்று வழியைக் கையாள்கிறாள்.
தலைவியை இனிமேல் காணமுடியாது என்பதற்கேற்ற கற்பனை நிகழ்சிகள் சிலவற்றை உருவாக்கி, அதனைத் தெளிவாகவும், பொறுமையாகவும் தலைவனுக்கு எடுத்துக் கூறுகிறாள்.
அப்பாடலின் முழுமையான கருத்து இது: "உயர்ந்த மலை நாட்டை உடையவனே! நீ கூறும் வாய்மைகள் எல்லாம் பொய்த்து ஒழிவனவாக. மூங்கில் நிறைந்த கற்பாறை வழியில் இரை தேடி அலையும் வேங்கை போன்ற கொடிய விலங்குகளையும் பொருட்படுத்தாமல் இரவில் நடந்து வந்தாய்; எம் தோழியிடம் மகிழ்ந்து உறவாடினாய். இவ்வாறு அவளிடம் களவு முறையில் உறவு கொண்டதால், அவளிடம் ஒரு புது மணம் தோன்றியது. அதனால் அவள் மீது வண்டுகள் மொய்த்தன.
தலைவியின் மீது வண்டுகள் மொய்க்கும் இக்காட்சியைக் கண்ட எம் அன்னை திடுக்கிட்டாள்; கடுங்கோபம் கொண்டாள். எங்களைக் கொல்வாள் போல் நோக்கினாள். இது எதனால் ஏற்பட்டது என்று ஆய்ந்தாள். உடனே, "மகளே! உன் தோளின்கண் இதற்கு முன்னும் வண்டுகள் மொய்த்தனவோ?'' என்று பெரும் ஐயத்தோடு வினவினாள். அப்போது தலைவி செய்வது அறியாது திகைத்ததோடு, எதிர்மொழி சொல்லவும் முடியாமல் என் முகத்தை நோக்கினாள். உடனே நான் அன்னையிடம் பொய்யுரைத்து நெருக்கடி நிலையைத் தவிர்க்க முயன்றேன். 
இவள் அடுப்பிலிட்ட சந்தனக் கொள்ளிக் கட்டையை எடுத்துக்காட்டி, "அன்னையே! இவள் மணம் நிறைந்த சந்தன விறகுகளை அடுப்பில் இட்டவுடன் இதன்கண் உள்ள வண்டுகள், இவள் தோள்களில் மொய்க்கின்றது காண்'' என மறைத்துக் கூறினேன். நீ மணம் முடிக்காத காரணத்தால், இவ்வாறு பொய்யுரைக்கும் நிலை எனக்கு நேர்ந்துள்ளது. எத்தனை நாள் இவ்வாறு பொய்யுரைப்பது?'' என்று தோழி கடிந்துகொள்கிறாள். தோழி தலைவனிடம் ஒரு பொய்யும், தலைவியிடம் மற்றொரு பொய்யும் உரைக்கிறாள்.
நல்லதற்காகப் பொய்யுரைப்பது தவறில்லை. இருவரும் மணம் முடித்து, இல்லற வாழ்வில் இணைய வேண்டும் என்பதே தோழியின் தலையாய குறிக்கோள்.
தோள் மீது வண்டு மொய்த்தல் நிகழ்ச்சி முழுக்க முழுக்க ஒரு கற்பனை- கட்டுக்கதை. இவ்வாறு ஒரு நிகழ்ச்சியை தோழி உருவாக்கியதன் வாயிலாகத் 
தலைவனிடம் ஓர் உள்ளக் கிளர்ச்சியைத் தோற்றுவிக்கிறாள்.
சந்தனக் கட்டையின் மணத்தை நுகர்ந்த வண்டுகளே இவள் தோளின் மீது படர்ந்துள்ளதேயன்றி வேறன்று என்று அன்னையிடம் மொழிவதாகத் தோழி கூறுவது, அவளது சொல் திறனுக்குச் சான்றளிக்கிறது. "ஒழிக நின் வாய்மை' என்று எடுத்த எடுப்பிலேயே தலைவனின் மனத்தில் ஒரு குழப்பத்தை ஏற்படுத்தினால், தலைவன் என்ன, ஏன் என்ற முறையில் அவள் கூறுவதை நின்று கேட்டக் கூடுமல்லவா? தோழியின் நாவன்மை இங்கு ஒளிர்கிறது. 
பெருவழுதி என்ற செந்நாப் புலவர், தோழியின் நிலையில் நின்று பாடிய நற்றிணைப் பாடல் இது: 

"ஓங்கு மலை நாட! ஒழிக நின் வாய்மை;
காம்புதலை மணந்த கல்அதர்ச் சிறுநெறி
உறுபகை பேணாது இரவின் வந்து இவள்
பொறிகிளர் ஆகம் புல்லத் தோள்சேர்பு 
அறுகாற் பறவை அளவுஇல மொத்தலின்
கண்கோள் ஆக நோக்கிப் பண்டும்
இனையை யோஎன வினவினளே யாயே;
அதன்எதிர் சொல்லா ளாகி அல்லாந்து
என்முகம் நோக்கி யோளே; அன்னாய்!
யாங்குஉணர்ந்து உய்குவள் கொல்என மடுத்த
சாந்த நெகிழி காட்டி
ஈங்கு ஆயினவால் என்றிசின் யானே!'' (பா.55)

என்று குறிஞ்சித்திணையில் அமைந்த இப்பாடல், வரைவிடை மெலிவு ஆற்றுவிக்கும் தோழி, தலைவற்குச் சொன்னது.

-ஆர். ராஜேஸ்வரி ஸ்ரீதர்


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/12/w600X390/t1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/12/ஓங்கு-மலைநாட-ஒழிக-நின்-வாய்மை-2806371.html
2806370 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு முன்றுறையரையனார் Sunday, November 12, 2017 03:25 AM +0530 தீமைக்கு நன்மை செய்தல்
கறுத்து ஆற்றித் தம்மைக் கடியசெய் தாரைப்
பொறுத்து ஆற்றிச் சேறல்புகழால் - ஒறுத்து
ஆற்றின் வான்ஓங்கு மால்வரை வெற்ப! பயன்இன்றே
தான்நோன் றிடவரும் சால்பு. (பாடல்-19)
வானளவு உயர்ந்த பெரிய மலைகளை உடைய வெற்பனே!, ஒருவன் பொறுக்கும் பொறையினால் வருவது அவனது குணம், (ஆகையால்) சினத்தின்கண் மிக்குத் தமக்குத் தீய செயல்களைச் செய்தாரை, அவர் தீச் செயல்களைப் பொறுத்து அவர்க்கு நன்மை செய்து ஒழுகுதல் புகழாகும். கோபித்துத் தாமும் தீய செய்கைகளைச் செய்தால் அதனால் புகழ் உண்டாதல் இல்லை. (க-து) தீங்கு செய்தார்க்கு நன்மை செய்தல் வேண்டும். "தான் தோன்றிட வரும் சால்பு' என்பது பழமொழி. "ஒறுத்தார்க்கு ஒருநாளை இன்பம் பொறுத்தார்க்குப் பொன்றுந் துணையும் புகழ்' என்பது இக்கருத்துப் பற்றி எழுந்த திருக்குறள்.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/12/பழமொழி-நானூறு-2806370.html
2801791 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி குழந்தை இலக்கிய முன்னோடி DIN DIN Sunday, November 5, 2017 02:10 AM +0530 ''குழந்தைகளின் இன்பமே எனது இன்பம்; அவர்களுக்குத் தொண்டு செய்வதே என் முக்கிய குறிக்கோள்'' எனப் பெரிதும் செயல்பட்டவர் குழந்தை இலக்கிய முன்னோடியும், குழந்தைக் கவிஞருமான அழ.வள்ளியப்பா (1922-1989).

''வட்டமான தட்டு - தட்டு நிறைய லட்டு
லட்டு மொத்தம் எட்டு - எட்டில் பாதி பிட்டு
எடுத்தான் மீதம் கிட்டு....''

''கண்ணன் எங்கள் கண்ணனாம்
கார்மேக வண்ணனாம் ...''

''கை வீசம்மா கைவீசு...
கடைக்குப் போகலாம் கைவீசு ...''

''மாம்பழமாம் மாம்பழம்
மல்கோவா மாம்பழம்''

என அவருடைய நூற்றுக்கணக்கான பாடல்களைப் பாடி மகிழாத குழந்தைகளே இல்லை எனலாம். குழந்தைகள் பாடி மகிழ்வதற்கு வசதியாக, எதுகை மோனையுடன், சின்னச் சின்ன வரிகளில் அமைந்திருப்பதால்தான், அன்று முதல் இன்று வரை அழ.வள்ளியப்பாவின் பாடல்கள் காலங்களைக் கடந்தும் மிக அற்புதமாகத் திகழ்கின்றன.
பாட நூல்கள் இல்லாது குழந்தைகளுக்கென்றே பிரத்யேகமாக - தனியாக எழுதப்பட்ட பாடல் நூல்கள் வெளிவர பெரிதும் காரணம் இவரே. இவரது 'மலரும் உள்ளம்' முதல் தொகுதியைப் படித்துப் பெரிதும் நெகிழ்ந்த கவிமணி தேசிக விநாயகம் பிள்ளை, ''நித்தம் இளமை நிலைக்கும்படி ஈசன் வைத்திலனே என்று வருந்துகிறேன். சித்திரமும் பாட்டும் சிறந்து விளங்கும் இப்புத்தகத்தைப் பார்க்கும்போது'' என வியந்த அவர்,

''பள்ளிச் சிறுவர் சிறுமியர்கள்
பாடிப்பாடி மகிழ்வெய்த
தெள்ளத் தெளிந்த செந்தமிழில்
தேனார் கவிதைகளை செய்துவரும்
வள்ளியப்பா''

எனப் பாராட்டினார்.
'மலரும் உள்ளம்' இரு தொகுதிகள்; 'சிரிக்கும் பூக்கள்' மற்றும் கதைப் பாடல்கள், வேடிக்கைப் பாடல்கள், கதைகள், பெரியோர் வாழ்விலே சுவையான நிகழ்ச்சிகள் என இவர் எழுதிய ஐம்பது நூல்கள் பெரிதும் குறிப்பிடத்தக்கவை.
தாம் படைப்பாளியாக மட்டுமல்லாமல், குழந்தை இலக்கியப் படைப்பாளர்களை உருவாக்கும் உழைப்பாளியாகவும் திகழ்ந்தார் வள்ளியப்பா. பாண்டித்துரை தேவர் மதுரையில் தமிழ்ச் சங்கத்தைத் தொடங்கியது போல், 1950இல் குழந்தை எழுத்தாளர் சங்கத்தை அழ.வள்ளியப்பா தோற்றுவித்தார்.
அவரது ஐம்பதாண்டு கால செயல்பாடு - குழந்தை இலக்கியத்தின் பொற்காலம் ஆகும்; இருபதாம் நூற்றாண்டு குழந்தை இதழ்களின் நற்காலமாகும். 'பாலர் மலர்', 'பூஞ்சோலை', 'கோகுலம்' ஆகிய இதழ்களின் கெளரவ ஆசிரியராக இருக்கும்போது, இவரது அளப்பரிய ஊக்குவிப்பினால் உயர்ந்த, குழந்தை எழுத்தாளர்கள் பலர். 'குழந்தைக் கவிஞர் எழுத்துப் பரம்பரை' என இன்னும் விளக்குவது பெரும் சிறப்பு.
குழந்தை எழுத்தாளர்களுக்கென்றே சங்கம் அமைத்து, குழந்தைப் புத்தகக் காட்சி, நாடக விழா, கதை சொல்லல் நிகழ்ச்சி, குழந்தை இலக்கிய மாநாடுகள், எழுத்தாளர்-பதிப்பாளர் சந்திப்பு, அதிகளவு குழந்தைப் புத்தகங்களை வெளியிட ஏற்பாடு செய்தமை என இவரது சலியா செயல்பாடு, வேறு எந்த மொழியிலும் யாருமே செய்திடாத அரும் சாதனை; பெரும் சாதனை.
குழந்தைகளுடன் நெருங்கிப் பழகியவரும், குழந்தை எழுத்தாளர் சங்கச் செயலாளராக செயலாற்றியவருமான 'இலக்கியச் சாரல்' நிறுவனர் கவிமாமணி இளையவன், ''குழந்தைப் பாவுக்கே பெயர் வள்ளியப்பா'' எனக் கூறியதுடன், குழந்தைப் பாடல் வெண்பா, ஆசிரியப்பா, வஞ்சிப்பா, கலிப்பா போன்ற எந்த வகையைச் சேர்ந்தது என்று கூறுகிறபோது,

''வஞ்சிப்பா வெண்பா கலிப்பா வகையெல்லாம்
செஞ்சொல் கவியினத்துச் செல்வங்கள்- நெஞ்சாரும்
வள்ளியப்பா என்றோர் மரபு
குழந்தைகள் துள்ளியப்பா செய்யும் திறம்''

என நெகிழ்ச்சியுடன் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
குழந்தைக் கவிஞர் வள்ளியப்பா பிறந்த ஊர் ராயவரம். ஆம், உண்மையில் குழந்தை இலக்கியத்திற்கு அது அற்புத வரம். வை.கோவிந்தன் (அணில்), இராம.தியாகராஜன் (பாப்பா), முத்து நாராயணன் (பாப்பா மலர்), பழனியப்பச் செட்டியார் (பழனியப்பா பிரதர்ஸ்), வே.சுப. நடேசன் (பாலர் மலர் பதிப்பாளர்) ஆகியோரின் பிறந்த ஊரும் ராயவரமே!
குழந்தைக் கவிஞரைப் பற்றி கவிஞர் வெற்றியூர் திருஞானம் பாராட்டுகையில் இவ்வாறு கூறுகிறார்: 

''கள்ளமில்லா பிள்ளை முகம்; கலங்கமில்லா புன்சிரிப்பு;
அள்ளித் தருவதென்றால் ஆழ்கடலின் நல்முத்து;
அத்தனையும் தமிழர்களின் அளப்பரிய பெரும் சொத்து''

பிறந்த ஊரில், படித்த பள்ளியில் குழந்தைக் கவிஞருக்கு சிலை வைக்கப்பட்டுள்ளது. சிறப்பு தபால் உறையும் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. தமிழ்ச் சான்றோரின் பெயரில் தமிழக அரசு ஆண்டுதோறும் விருது வழங்குவது போன்று - 'குழந்தைக் கவிஞர் வள்ளியப்பா விருது' எனும் பெயரில் ஆண்டுதோறும் சிறந்த குழந்தை இலக்கியப் படைப்பாளிக்கு விருது வழங்கிச் சிறப்பிக்க வேண்டும்.
குழந்தைக் கவிஞரின் நூல்கள் நாட்டுடைமை ஆக்கப்பட்டுள்ளன. அவருடைய பாடல்கள், கதைப் பாடல்கள், வேடிக்கை பாடல்கள், கதைகள் மற்றும் பிற நூல்கள் அனைத்தும் 'குழந்தைக் கவிஞர் களஞ்சியம்' என்கிற பெயரில் வெளிவர வேண்டும். 2022ஆம் ஆண்டு குழந்தைக் கவிஞரின் நூற்றாண்டு தொடக்கம். அச்சமயம், மத்திய அரசு அவருக்கு சிறப்பு தபால் தலை வெளியிட்டு, அவரைச் சிறப்பிக்க வேண்டும். அழ.வள்ளியப்பாவின் பிறந்தநாள் 'குழந்தை இலக்கிய தின'மாகக் கொண்டாடப்பட்டு வருவது குறிப்பிடத்தக்கதாகும். 

- 'குழந்தை இலக்கியச் செல்வர்' பி.வெங்கட்ராமன்

 


நவ. 7 அழ.வள்ளியப்பாவின் 95-ஆவது பிறந்த நாள்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/5/w600X390/valiappa.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/05/குழந்தை-இலக்கிய-முன்னோடி-2801791.html
2801790 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஆதி மனிதன் பூமி! DIN DIN Sunday, November 5, 2017 02:09 AM +0530 பெரும் ஊழிக் காலத்தில் (கி.மு.50,000) ஏற்பட்ட பெரும் கடல்கோளால் கண்டங்கள் மோதிக் கொண்டன அல்லது நகர்ந்தன. தெற்கே இருந்த குமரிக்கண்டம் கடலில் படிப்படியே மூழ்கத் தொடங்கியது. தென் கடலில் மூழ்கிக் கிடக்கும் இக்கண்டமே மனிதன் தோன்றிய முதல்நிலம் என்று பேராசிரியர் ஹெக்கல் (மனிதத் தோற்றத்தின் வரலாறு), சர் வால்டர் ராலே (உலக வரலாறு), ஸ்காட் எலியட் (மறைந்த லெமூரியா) சர்.டி.டபிள்யு ஓல்டர்னஸ் (இந்தியக் குடிமக்களும் விளக்கங்களும்) முதலிய வெளிநாட்டு அறிஞர்கள் எழுதியுள்ளனர்.
குமரிக்கண்டம் கடலுட்பட நேர்ந்த காலம் கி.மு.50,000 முதல் 25,000 வரை ஆகும். தெற்கே கடல் விழுங்க விழுங்க வேங்கடமலைக்கு வடக்கே நிலப்பகுதி படிப்படியே தோன்றியது. வடக்கே இமயமலை தோன்றியது. குமரிக்கண்டத் தமிழர்கள் கி.மு.25,000 முதல் கி.மு.10,000 வரை இமயமலை வரை பரவினர். கி.மு.25,000 முதல் தெற்கே நடைபெற்ற கடல்கோள்களே இன்றுள்ள ஆசியா அளவுக்குக் கொண்டு வந்தன.
கி.மு.1400இல் நடைபெற்ற கடல்கோளே இலங்கை பிரியக் காரணம் என்பார் இலங்கை வரலாறு எழுதிய சர்.ஜே.இ.டென்னைட். மேலும், கி.மு. 6ஆம் நூற்றாண்டு, கி.மு. 3ஆம் நூற்றாண்டு ஆகிய காலங்களில் நடைபெற்ற இரண்டு கடல்கோள்களைக் குறிப்பார். முதல் கடல்கோளில் இலங்கை பிரிந்தது என்றும், இரண்டாவதில் தென் மதுரை அழிந்தது என்றும், மூன்றாவதில் கபாடபுரம் அழிந்தது என்றும் கொள்ளலாம்.
குமரிமலையும், குமரி ஆறும் பஃறுளி ஆறும் இருந்த குமரிக்கண்டப் பகுதி குமரிநாடாகச் சுருங்கிய போதும் 700 காதம் பரப்புடையதாய் இருந்தது. அதில் ஏழ்தெங்க நாடு, ஏழ்மதுரை நாடு, ஏழ்முன்பாலை நாடு, ஏழ்பின் பாலைநாடு, ஏழ்குன்ற நாடு, ஏழ் குணகரை நாடு, ஏழ் குறும்பனை நாடு என 49 நாடுகள் இருந்தன. 
குமரிமுனை மிகப்பெரிய நீண்ட அகன்ற மலையாக இருந்துள்ளது. எனவே, இதன் தென்பகுதி பொதியமலை (பொதிமலை-பொதி-பெரிய) எனப்பட்டிருக்க வேண்டும். இங்கு மலையில் தோன்றிய குறிஞ்சி நாகரிகமே குமரி நாகரிகம். குமரி மலையிலிருந்து வந்த குமரியாறும் அதன் சார் நிலங்களும் ஆற்றங்கரை நாகரிகத்தையும் வளர்த்தன எனலாம்.
கி.மு.15,000 முதல் இரும்புக் காலம். கனிப்பொருள் வளம் அறிந்த நாகரிக மனிதனாக வாழ்ந்த தமிழினம், கி.மு. 8000இல் சேர, சோழ, பாண்டிய குடிப் பிரிவுகளுடன் விளங்கியது. மிகப்பழைய பண்டைய குடியினர் என்பதால் பாண்டியர்; ஆறுகண்டு சோறு கண்டவர் சோழர்; கடற்கரை சேர்ந்தவர் சேரர் ஆவர். குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல் என நால் நிலமும் ஐந்திணையும் பகுத்த நாகரிகம் பெற்ற தமிழர் இந்தியா முழுவதும் விளங்கினர்.
கி.மு.25,000 முதல் கி.மு.10,000 வரை இமயம் வரை பரவியிருந்த குமரிக்கண்டத் தமிழர் பெருங்கற் புதைவுக்காலம் அல்லது இடப்பெயர்ச்சிக் காலத்தில் (கி.மு.10,000 முதல் கி.மு.8000) இமய மலைக்கு அப்பால் மேற்கே பலுசிஸ்தானம், எகிப்து, மெசபடோமியா, பாலஸ்தீனம், பாபிலோனியா ஆகிய நாடுகளுக்கும்; கிழக்கே சீனம், சாவகம், கடாரம் ஆகிய நாடுகளுக்கும்; வடக்கே துருக்கி, மங்கோலியா, ரஷியா முதலிய நாடுகளுக்கும் பரவினர். இவ்வாறு குமரி நாகரிகம் உலகமெல்லாம் பரவியது.
உலகில் முதன்முதல் மனிதன் தோன்றிய நிலம் குமரிக்கண்டம் ஆகும். சென்னைக்கு அருகில் உள்ள பல்லாவரம் மலையில் இராபர்ட் புரூஸ் ஃபூட் என்பவர் கண்டெடுத்த கற்கோடரிகள் பழங்காலத்தை (15,00,000 ஆண்டுகள் - 50,000 ஆண்டுகள்) சேர்ந்தவை. இதன் மூலம் ஏறத்தாழ 2 லட்சம் ஆண்டுகள் என்று கூறப்பட்டு வந்தது. எனவே, அதற்கு முன்பே தமிழ் நிலத்தில் மனிதன் வாழ்ந்த சான்று உள்ளது.
150 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சென்னை, பல்லாவரம் இன்றைய இந்தியத் தரைப்படை வளாகத்தின் எல்லைக்குட்பட்ட மலைகள் உள்ள பகுதியில் சர். இராபர்ட் புருஸ் ஃபூட் (Sr Robert Bruce Foote)  (1893-1912 கி.பி.) எனும் ஆங்கில அரசின் இந்தியப் புவியியல் அளவைத் துறையின் நிலவியலாளர், 30-05-1863 அன்று, பழங்கற்கால கற்கோடரிகளை பல்லாவர மலைகளில் கண்டு பிடி த்தார்.
பல்லாவரம், பூண்டிக்கருகில் அத்திரம் பாக்கம், குடத்தலை (கொற்றலை / கொசத்தலை) ஆற்றுப்படுகைகளிலும், குடியம் மலைப் பகுதிகளிலும், கிடைத்த பழங்கற்காலக் கற்கோடரிகள், காலக்கணக்கீட்டை 2,00,000 ஆண்டுகள் பழைமையானவை என 28-09-1863 - அன்று சர். இராபர்ட் புருஸ் ஃபூட் வரையறை செய்தார்.
முனைவர் சாந்தி பாப்பு என்பவர், சென்னையிலிருந்து 60 கி.மீ. தொலைவிலுள்ள அத்திரம்பாக்கம் குடத்தலை ஆற்றுப் படுகைகளில் கிடைத்த பழங்கற்கால கற்கருவிகளின் காலத்தை உறுதி செய்திட 1999ஆம் ஆண்டிலிருந்து 2011 ஆண்டு வரை ஆய்வு செய்தார்.
அவரது ஆய்வின் பயனாக, பழங்கற்கால கற்கருவிகளின் காலம் 1.51 முதல் - 1.7 மில்லியன் ஆண்டுகள் வரை பழைமை வாய்ந்தவை எனக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, அவரின் ஆய்வறிக்கை, அமெரிக்க நாட்டின் 'அறிவியல்'(Science) என்னும் இதழில் (25 March  2011  Vol.. 331 ய்ர். 6024 pp. 1532-1533DOI 10.1126/ Science.1203806) ஏற்கப்பட்டு வெளிவந்துள்ளது. இக்கற்கருவிகளின் காலத்தை ஆய்ந்து முடிவு செய்ய பிரான்சு நாட்டு பல்கலைக்கழகம் அவருக்குத் துணைபுரிந்தது.
ஆகவே, சென்னை, விமான நிலையத்தின் எதிரில் உள்ள பல்லாவரம் மலைப்பகுதியில், தொல்லியல் அறிஞர் கண்டுபிடித்த கற்கோடரித் தொழிற்சாலை இருந்த இடத்தில் 'ஆதி மனிதன் தோன்றிய இடம்' என நினைவுச் சின்னம் ஒன்றை நிறுவினால், உலகத்தவர் வியந்து நோக்கும் சுற்றுலாத் தலமாகவும் அது அமைய வாய்ப்பிருக்கிறது.

-முனைவர் பா. இறையரசன்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/5/w600X390/brutos.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/05/ஆதி-மனிதன்-பூமி-2801790.html
2801789 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இச்சா... இனியா...? -முனைவர் கா.காளிதாஸ் DIN Sunday, November 5, 2017 02:06 AM +0530 அஃது என்ன இச்சா? இனியா?, காயா? கனியா?, மலையா? மிதியா? சங்கத்துக்கு முன்பிருந்தே நம் தமிழ்ப் பெண்கள் விளையாடி, இன்றளவும் தமிழ்நாட்டில் மரபு வழியாக ஆடிப்பாடப்பெறும் விளையாட்டுப் பாடல் இது. இதை 'உப்புக்கோடு மரூவுதல்' என்பர். இஃது 'ஒப்புக்கு ஓடி மரூஉதல்' என்ற பெயரில் இருந்திருக்கக் கூடும். கிளித்தட்டு அல்லது கிளிக்கூடு பாய்தல்; வட்டாட்டம் (காசு போட்டு விளையாடுதல்); (மாங்கொட்டை எத்துதல்) 
எத்தல் போன்ற பெயர்களில் இவ்விளையாட்டு விளையாடி வரப்பெறுகிறது.
தொல்காப்பியர் உள்ளிட்ட இலக்கணிகள் இந்நாட்டு மக்கள் பேசிவந்த சொற்களை எல்லாம் எடுத்துக் கையாண்டு இலக்கணம் செய்தனர். அதனால்தான் அவர்கள், 'மொழிப, என்மனார், என்ப, அறிந்திசினோரே, சிவணி' என்றெல்லாம் தத்தம் இலக்கணப் பாடல்களில் சான்றுகளை வைத்துப் பாடியுள்ளனர். 
இந்நாட்டு மக்கள் மண்ணில் உழைக்கிறபோதே அயர்வைப் போக்க ஆடியும், பாடியும், பேசியும், மகிழ்ந்தும் களைப்பைப் போக்கிக் கொண்டார்கள். அரசர்கள், வேந்தர்கள், குறுநில மன்னர்கள் உழைக்கும் மக்களின் உழைப்பைச் சரண்டி, தனதாக்கிக் கொண்டார்கள். அவர்களுக்கு ஏதுவான புகழ்பாடிகளை வைத்திருந்தார்கள். மன்னர்களுடைய போர்கள் நாட்டின் புறத்திலேயே (வெளியே)நடந்தன. அவை பற்றிப் புகழ்பாடி, புலவர்களால் பாடப்பட்ட பாடல்கள் புறப்பாடல்கள் (புறநானூறு) ஆகும். 
நாட்டுக்குப் புறத்தே நிகழ்ந்த நிகழ்வுகளை வைத்துப் பாடப்பட்ட பாடல்கள் யாவும் 'நாட்டுப்புறப் பாடல்கள்'தானே? அதனால்தான் இம்மண்ணில் உழைக்கும் மக்கள் பாடி வருகின்ற பாடல்களை 'நாட்டுப்புறப் பாடல்கள்', 'விளிம்பு நிலை மாந்தர் பாடல்கள்' என்று நாம் கூறி வருகிறோம். இஃது என்ன முறைமை?
இதனை, 'மண்சுமந்த பாடல்கள்' அல்லது 'உழைப்பார் பாட்டு'' என்றல்லவா அழைக்க வேண்டும். அஃதே முறைமை! 
இப்பாடல்கள் யாவும், அகநானூறு, குறுந்தொகை உள்ளிட்ட சங்க அகப்பாடல்களுக்கு முன்மாதிரியாக வைத்துப் போற்ற வேண்டிய பாடல்களாகும்.
தோழிகளோடு விளையாடும் தலைவி, தலைவனின் காதில் கேட்குமாறு, ஒவ்வொரு பாண்டிக் கட்டத்தையும் தாண்டும் போதும், சிலேடையாக, 
''இச்சா- இச்சையுள்ள(தலைவனே!) - தோழியே!
இனியா? - எமக்கு இனிமையானவனே! இனிமையானவளே! 
பூவா? - எனக்குத் தரப் பூ வைத்திருக்கிறாயா இல்லை வேறு ஏதாகிலும் கொண்டு வந்திருக்கிறாயா?
காயா? - என்மீது கோபமா? 
கனியா? - என்னோடு கனிவாகப் பேசுவாயா?
மலையா! - மலை நாட்டுக்குத் தலைவனே! மலைக்காதே!
மிதியா! - உன்னுடைய மிதியடி கிடக்கிறது! - ஏடீ... தோழீ! நான் ஆடும் காயை மிதிப்பது சரிதானே? 
இப்படி, இருபொருள்பட தோழிக்கும் தலைவனுக்கும் தெரியும்படியாகவே தலைவி பாடுகிறாள். இதனைக் கேட்ட தலைவன், அவளுடைய அண்ணன் தம்பிகள், சிற்றப்பன், பெரியப்பன் மக்களோடு கபடி (கால்பிடி) விளையாடுகிறான். அவனும் அவளுக்கு மட்டுமே புரியும்படி குறியிடங் (இருவரும் சந்திக்கும் தனியிடம்) கூறிப் பாடுகிறான்.

இஞ்சி! எலுமிச்சி! 
இழுத்து விட்டாப்போச்சு! 
மூச்சு! 

இதன் பொருளாவது, இஞ்சியும் எலுமிச்சையும் விளைந்துள்ள இடத்திற்குப் போ! நான் அங்கு வருகிறேன். என்னோடு விளையாடுபவனை இழுத்து விட்டால் ஆட்டம் முடிவடையும். அவ்வாறு இல்லையெனில் எனக்குத் தோல்வியுண்டாகும். ஆனால், வெற்றியோடு நான் அங்கு வருவேன். காலம் கடந்துவிட்டால் போச்சு! (இழுத்துவிட்டால் போச்சு), இனிமேலும் காலதாமதங்கூடாது. (மூச்சு) என் உயிரே! என்று தலைவன் தலைவிக்குக் கேட்கும்படியாக நயம்பட மொழிகின்றான்.
இப்பாடல் தலைவன் தலைவிக்குக் குறியிடம் கூறிய துறையிலமைந்த உழைப்பார் பாடலாகும். காலங்கடந்து செவிவழியாகக் கேட்டு, இன்றளவும் மரபு நீங்காது நம்மையும் நந்தமிழையும் தலைநிமிரச் செய்யும் 'உழைப்பார் பாடல்களை' உலகறியச் செய்வது நங்கடன் தானே?
இப்பாடலில் வரும் பூவா? என்னும் சொல் பூத்தரு புணர்ச்சியைக் குறிக்கும். இப்பாடலானது குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல் ஆகிய நான்கு நிலங்களிலும் பாடப்பெறுவதால், திணைவழுவமைதியாகவும் கொள்ளப்பெறும்.


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/5/w600X390/art.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/05/இச்சா-இனியா-2801789.html
2801788 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்தவாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, November 5, 2017 02:05 AM +0530 கவிப்பேரரசு வைரமுத்துவின் 'தமிழ் இலக்கிய முன்னோடிகள்' வரிசையில் அடுத்ததாக திருமூலர் குறித்த கட்டுரை தயாராகிவிட்டது என்கிற அறிவிப்பை வெளியிட்டுவிட்டு, எங்கே, எப்போது என்பதைத் தெரிவிக்காமல் காலதாமதம் செய்ததற்கு மன்னிக்கவும். வருகிற நவம்பர் 14ஆம் தேதி செவ்வாய்க்கிழமை, சென்னை, ராஜா அண்ணாமலை மன்றத்தில் திருமூலர் குறித்த கவிப்பேரரசுவின் 'கருமூலம் கண்ட திருமூலர்' கட்டுரை அரங்கேற இருக்கிறது.
கவிப்பேரரசு வைரமுத்துவின் கட்டுரை அரங்கேற இருக்கும் ராஜா அண்ணாமலை மன்றத்துக்கு தமிழக வரலாற்றில் சிறப்பிடம் உண்டு. தமிழ் ஒலிக்க வேண்டும் என்பதற்காக எழுப்பப்பட்ட அரங்கம் அது. அந்த அரங்கத்தில் அரங்கேற்றப்பட வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் 'கருமூலம் கண்ட திருமூலர்' இத்தனை நாள் காத்திருந்தது போலும்!
1940 வரை தமிழிசை என்பதே கர்நாடக சங்கீதத்துக்கும் தமிழுக்கும் தொடர்பே இல்லாதது போன்ற தோற்றம் நிலவியது. சோழர்களுக்குப் பிறகு தெலுங்கு பேசும் விஜயநகர நாயக்கர்களும், கர்நாடக இசையின் தாயகமாக விளங்கிய தஞ்சைத் தரணியில் மராட்டியர்களும் தொடர்ந்து ஆட்சியில் இருந்தது அதற்கு முக்கியமான காரணம். 1943இல் மூதறிஞர் ராஜாஜியின் ஆசியுடன் தமிழிசைச் சங்கம் உருவானது.
தமிழிசைச் சங்கம் என்கிற பெயரை சூட்டியவர் மூதறிஞர் ராஜாஜி. அவருக்குத் துணை நின்றவர்கள் 'ரசிகமணி', டி.கே.
சிதம்பரநாத முதலியார், எழுத்தாளர் 'கல்கி', இசைக்குயில் எம்.எஸ்.சுப்புலெட்சுமி, எம்.எம்.தண்டபாணி தேசிகர் உள்ளிட்ட பலர். எல்லாவற்றையும்விட, தமிழிசை இயக்கத்திற்கு வலுவும் பொலிவும் சேர்த்தவர் செட்டிநாட்டு அரசர் ராஜா சர். அண்ணாமலைச் செட்டியார்.
தமிழிசைச் சங்கத்தின் சார்பில் ஆண்டுதோறும் இசை நிகழ்ச்சிகள் நடத்த மாமன்றம் ஒன்று தேவை என்பதற்காக செட்டிநாட்டு அரசர் ஓர் அரங்கத்தையே உருவாக்க முற்பட்டார். 1948இல் சென்னையில் ஜார்ஜ் டவுன் பகுதியில் 23 கிரவுண்ட் இடம் இதற்காக வாங்கப்பட்டது. சென்னை மாநகரில் இதுபோன்ற பிரம்மாண்டமான அரங்கம் வேறு எதுவும் இல்லை என்கிற அளவிற்கு எல்.எம்.சிட்டாலே என்பவரால் ராஜா அண்ணாமலை மன்றம் வடிவமைக்கப்பட்டது. 
1949இல் கட்டடத்துக்கான பணி துவங்குவதற்குள் செட்டிநாட்டு அரசர் ராஜா சர். அண்ணாமலைச் செட்டியார் காலமாகிவிட்டார். அவருடைய மகன்களான எம்.ஏ. முத்தையா செட்டியார், எம்.ஏ.சிதம்பரம் ஆகியோரின் மேற்பார்வையில் இந்த மாமன்றம் எழுப்பப்பட்டது. செட்டிநாட்டு அரசரின் மறைவிற்குப் பிறகு, தமிழிசைச் சங்கத்தின் தலைவரான இந்தியாவின் முதல் நிதியமைச்சர் சர். ஆர்.கே.சண்முகம் செட்டியும் இந்த அரங்கத்தின் வடிவமைப்பில் பெரும் பங்களிப்பு நல்கினார். 
20 ஆயிரம் சதுர அடியில் இரண்டடுக்கு கொண்ட இந்த மாமன்றம் 1952ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 31ஆம் தேதி மூதறிஞர் ராஜாஜியால் திறந்து வைக்கப்பட்டது. அதற்கு, செட்டிநாட்டு அரசரின் நினைவாக 'ராஜா அண்ணாமலை மன்றம்' என்று பெயர் சூட்டப்பட்டது.
தமிழிசைக்காக நிறுவப்பட்ட வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க அந்த மாமன்றத்தில்தான் கவிப்பேரரசு வைரமுத்து 'கருமூலம் கண்ட திருமூலர்' என்கிற தலைப்பில் கட்டுரை ஆற்ற இருக்கிறார். இந்த வரலாற்றுச் சிறப்புக்கமிக்க நிகழ்ச்சியில் தினமணி வாசகர்களும், கவிப்பேரரசு வைரமுத்துவின் ரசிகர்களும் பெருந்திரளாகக் கூடவேண்டும் என்று அன்புடன் அழைக்கிறேன்.
செட்டிநாட்டு அரசருக்கு நாம் செலுத்த இருக்கும் தமிழ் அஞ்சலி இது!


முன்னாளில் வாழ்ந்த தமிழ் அறிஞர்கள் அனைவரும் சம்ஸ்கிருதத்திலும் தேர்ச்சியுடையவர்களாக இருந்திருக்கிறார்கள். இறையனாரின் (சிவபெருமான்) உடுக்கையின் ஒருபுறத்திலிருந்து தமிழும், இன்னொரு புறத்திலிருந்து சம்ஸ்கிருதமும் பிறந்தன என்பது சைவர்களின் கூற்று. இதிலிருந்து அது பிறந்ததா? அதிலிருந்து இது பிறந்ததா? இது மூத்ததா? அது மூத்ததா? இது சிறந்ததா? அது சிறந்ததா? என்றெல்லாம் தேவையற்ற சர்ச்சைகளில் நாம் ஈடுபடத் தேவையில்லை என்பது எனது கருத்து. 
பின்னாளில் தஞ்சைத் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்தை நிறுவிய அதன் முதல் துணைவேந்தர் முனைவர் வ.அய்.சுப்பிரமணியன், பேராசிரியர் வையாபுரிப்
பிள்ளையிடம், திருவனந்தபுரம் பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழ் கற்கச் சென்றபோது, அவர் கூறிய அறிவுரை, 'சம்ஸ்கிருதமும் படி' என்பதுதான்.
நண்பர் சுப்ர.பாலனின் 'காவியத்துளி...!' என்கிற தொகுப்பைப் படித்தபோது, சம்ஸ்கிருதம் படிக்கவில்லையே என்கிற எனது ஆதங்கம் மேலும் அதிகரித்தது. 'தீபம்' இதழில் 'ஆத்மேஸ்வரன்' என்கிற பெயரில் இந்தக் கட்டுரைகள் தொடராக வந்தபோது, ஒருசில கட்டுரைகளை நான் படித்திருக்கிறேன். ஆனால், அதை எழுதுவது சுப்ர.பாலன் என்று அப்போது நான் நினைக்கவே இல்லை. 
மகாகவி காளிதாசனை நாம் அடிக்கடி மேற்கோள் காட்டுகிறோமே தவிர, காளிதாசனின் படைப்புகளைப் படிக்கவோ, அதன் கவியின்பத்தை சுவைக்கவோ இல்லை என்பதுதான் உண்மை. சம்ஸ்கிருதம் தெரியாததால் அதற்கான வாய்ப்பும் நமக்குக் கிட்டவில்லை. என்னைப்போல சம்ஸ்கிருதம் தெரியாதவர்களுக்கு சுப்ர.பாலனைவிட சுவாரஸ்யமாகவும், தெளிவாகவும் காளிதாசனின் கவிநயத்தையும், உவமைச் செறிவையும் வேறு யாராலும் எடுத்தியம்ப முடியாது.
குடிமக்களிடமிருந்து அரசன் எப்படி வரி வசூலிக்க வேண்டும், அப்படி வசூலித்த வரியை எப்படிச் செலவழிக்க வேண்டும் என்பதைக் காளிதாசர் 'ரகுவம்சம்' முதலாம் சர்க்கத்தில் உவமையுடன் விளக்குகிறார். ஆதவன் பூமிப் பந்திலிருந்து தண்ணீரை ஆவியாக்கி எடுத்துச் சென்று, அதையே பன்மடங்கு மழையாகத் திருப்பித் தருவதுபோல அமைந்திருந்ததாம் திலீபன் என்கிற மன்னனின் வரி விதிப்பு.
இப்படி, காளிதாசனிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட 55 ஸ்லோகங்களை, அனைவருக்கும் புரியும் விதத்தில் சுவாரஸ்யமாகத் தொகுத்து வழங்கி இருக்கிறார் சுப்ர.பாலன்.
''வடமொழி சுலோகங்களுக்கு சுப்ர.பாலன் அளித்துள்ள பொருள் விளக்கங்கள் காளிதாசனின் மூலத்தை வாசிக்க வேண்டும் என்று நம்மை யோசிக்க வைக்கும். இதுவரை காளிதாசனை வாசிக்காதவர்களை வாசிக்கத் தூண்டும் வண்ணம் இந்தக் கட்டுரைகள் வசீகரிக்கின்றன. தமிழுக்கு இது புதிது. காளிதாசனை அறிமுகம் செய்த சுப்ர.பாலனுக்குக் காவிய உலகம் கடமைப்பட்டிருக்கிறது'' என்கிற கவிப்பேரரசு வைரமுத்துவின் அணிந்துரை வரிகளை மேற்கோள் காட்டி, 'தமிழுக்குக் காளிதாசனை அழைத்து வரும் அவரது இலக்கியப் பேராசை வெற்றி பெற வேண்டும் என்கிற வாழ்த்தை நானும் வழிமொழிகிறேன்.


இதை எழுதிக் கொண்டிருக்கும்போது, பலத்த காற்றுடன் கொட்டும் மழை. படார், படார் என்று அடித்துக் கொண்டிருந்த ஜன்னல்களை மூடி வைத்தேன். அப்போது நினைவுக்கு வந்தது, எனது நாட்குறிப்பில் நான் பதிவு செய்து வைத்திருந்த ந.சிவநேசன் எழுதியிருந்த கவிதை ஒன்று:

மரமாக இருந்தபோது
அசைந்தாடிய ஞாபகமாய்
இருக்கக்கூடும்
மழை பெய்யும் பொழுதுகளில்
அடித்துக் கொள்கிறது
மர ஜன்னல்!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/4/20/w600X390/vairamuthu3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/05/இந்தவாரம்-கலாரசிகன்-2801788.html
2801787 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, November 5, 2017 02:03 AM +0530 சிறியோர் சிறியோரே


தக்காரோ டொன்றித் தமராய் ஒழுகினார்
மிக்காரால் என்று சிறியாரைத் தாம்தேறார்
கொக்கார் வளவய லூர! தினலாமோ
அக்காரம் சேர்ந்த மணல். (பாடல்-18)


மீன் உண்ணும் கொக்குகள் நிறைந்திருக்கின்ற நீர்வளம் பெற்ற வயல்களை உடைய மருதநிலத் தலைவனே! சர்க்கரையோடு கலந்திருக்கின்ற மணலை, சர்க்கரையென்று கருதி உண்ணலாமோ; (அதுபோல்) தகுதி உடையாரோடு பொருந்தி அவர் உறவினரைப்போல் நெருங்கி ஒழுகினார் (ஆதலால்), குணத்தினால் மிக்கவர் என்று அறிவிற் சிறியாரை, பெரியோர்கள் தெரிந்து நட்புக் கொள்ளார். (க.து.) சிறியார் பெரியாரோடுஇணங்கியிருப்பினும் அவரோ டிணங்கார் அறிவுடையோர். 'தினலாமோ அக்காரம் சேர்ந்த மணல்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/05/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2801787.html
2799185 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Tuesday, October 31, 2017 07:20 PM +0530 திருமூலர் குறித்த கவிஞர் வைரமுத்துவின் கட்டுரையை நெல்லையில் அரங்கேற்ற வேண்டும் என்பது என்னுடைய அவாவாக இருந்தது. பருவமழை தொடங்கிவிட்ட நிலையில், நெல்லையில் விழா நடத்தினால் இலக்கிய ஆர்வலர்களான "தினமணி' வாசகர்களும், கவிஞரின் ரசிகர்களும் பங்கு பெறுவதில் இடையூறுகள் இருக்கும் என்பதால் அந்தத் திட்டத்தைக் கைவிடுவது என்று முடிவெடுத்திருக்கிறோம்.
நெல்லைக்குப் பதிலாக திருமூலர் குறித்த கட்டுரை இந்த முறையும் சென்னையிலேயே அரங்கேற்றப்பட இருக்கிறது. எங்கே, எப்போது என்கிற தகவல்களை அடுத்த வாரம் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன். பங்கு பெறுவதற்குத் தயாராக இருங்கள்.

என்னை வியப்பில் ஆழ்த்தும் மனிதர்கள் யார், எவர் என்று பட்டியலிட்டால் அந்தப் பட்டியலில் கட்டாயமாக இடம்பெறும் பெயர்களில் ஒன்று நடிகர் சிவகுமார். பன்முகப் பரிமாணம் கொண்ட அந்த ஆளுமையின் ஒவ்வொரு முகத்துக்கும் தனித்துவமும், தனிச்சிறப்பும் உண்டு.
கோவை மாவட்டம் காசிகவுண்டன்புதூரில் பிறந்து, ஏழு ஆண்டுகள் சென்னையில் ஓவியம் பயின்று, நாற்பது ஆண்டுகள் நாடகம், திரைப்படம், சின்னத்திரை என்று வெற்றிகரமாக வலம் வந்து, இப்போது எழுத்தாளராகவும், இலக்கிய உரையாளராகவும் தடம் பதித்திருக்கும் நடிகர் சிவகுமாருடனான எனது பரிச்சயம் ஏறத்தாழ முப்பத்தைந்து ஆண்டுகளைக் கடந்துவிட்டிருக்கிறது. தேவர் பிலிம்ஸ் தயாரிப்பில் உருவான "சஷ்டி விரதம்' படப்பிடிப்பில் முதன்முறையாக அவரை சந்தித்தபோது, என்னிடம் காட்டிய அதே நட்பையும், பாசத்தையும் சற்றும் குறையாமல் இன்றுவரை தொடரும் அவரது பண்பை நினைத்து நான் வியக்காத நாளே கிடையாது.
சிவகுமாரை ஓவியராக, நடிகராக, பேச்சாளராக, இலக்கியவாதியாக எல்லோருக்கும் தெரியும். அதற்கு மேலே ஓர் அற்புதமான மனிதராகவும் திகழும் அவரது குணாதிசயங்களை ஆவணப்படுத்தும் முயற்சியில் எழுத்தாளர் அமுதவன் வெற்றியடைந்திருக்கிறார். அவரது, "சிவகுமார் என்னும் மானுடன்' என்கிற கட்டுரைகளின் தொகுப்பை மூன்று, நான்கு முறை நான் படித்துவிட்டேன். நேற்று முன்தினம் அவரது பிறந்த தினம் என்பது நினைவுக்கு வந்ததும், அந்தப் புத்தகத்தை இன்னொரு முறை எடுத்துப் புரட்டிப் பார்த்தால் பக்கத்துக்குப் பக்கம் நான் அடிக்கோடிட்டு வைத்திருக்கும் பதிவுகள் வியப்பை ஏற்படுத்தின.
சிவகுமாருடன் நெருங்கிப் பழகிய அவருக்குத் தெரிந்த பல்வேறு ஆளுமைகள், நண்பர்கள், உறவினர்கள் எல்லோரும் அவரைப் பற்றிக் கூறியிருக்கும் பதிவுகளின் தொகுப்புதான் அமுதவனின் "சிவகுமார் எனும் மானுடன்'.
அண்ணா, கருணாநிதி, எம்.ஜி.ஆர்., ஜெயலலிதா, அருட்செல்வர் நா.மகாலிங்கம், இயக்குநர்கள் ஏ.சி. திருலோசந்தர், கே. பாலசந்தர், எஸ்.பி. முத்துராமன், நடிகர்கள் சிவாஜிகணேசன், கமலஹாசன் என்று தமிழகத்தின் மிகப்பெரிய ஆளுமைகள் அனைவரும் சிவகுமார் குறித்து செய்திருக்கும் பதிவுகள் அந்தத் தொகுப்பில் இருக்கின்றன.
ஆனாலும்தான் இந்த மனிதருக்கு என்னவொரு துணிவு, என்னவொரு நேர்மை, என்னவொரு பண்பு. என்னை ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியது அந்தத் தொகுப்பின் முதல் கட்டுரை. இத்தனை பெரிய ஆளுமைகள் தன்னைக் குறித்து செய்திருக்கும் பதிவுகளைத்தானே, ஒருவர் அந்தத் தொகுப்பில் முதலில் இடம்பெறச் செய்திருக்க வேண்டும்? ஆனால், தனது சகோதரி சுப்புலெட்சுமி, உறவினர் குமரேசன், அக்காள் மகள் சின்னலெட்சுமி ஆகியோரின் கட்டுரைகளுடன்தான் "சிவகுமார் எனும் மானுடன்' தொகுப்பு தொடங்குகிறது.
"எனக்கு வரும் எந்தப் புகழும், பணமும் என் இயல்பை மாற்றிவிடக்கூடாது. என் நிம்மதியைக் குலைத்துவிடக் கூடாது. இதயத்தின் ஓரத்தில் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் அடிப்படை மனிதப் பண்புகளைத் தகர்த்துவிடக் கூடாது' என்று உளப்பூர்வமாக சிவகுமார் எனும் மானுடன் விழைகிறார் என்பதுதான் அந்த மனிதனின் வெற்றியின் ரகசியம்.
நடிகர் சத்யராஜ் குறிப்பிட்டிருப்பது போல, "சில பிரபலங்களைத் தூரத்திலிருந்து எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் ரசிக்கலாம். அருகில் நெருங்கிப் பார்க்கும்போதுதான் அவர்களின் மறுபக்கம் தெரியும். சிவகுமாரைப் பொருத்தவரை நெருங்கிப் பார்க்கும்போது இவர் மீதான மரியாதையும், மதிப்பும் முன்பைவிட பல மடங்கு அதிகரிக்கும். கூடவே இவர் மீதான ரசிப்புத்தன்மையும் அதிகமாகும் என்பதை அனுபவப்பூர்வமாக அறிந்தவர்களில் நானும் ஒருவன்.
சிவகுமார் எனும் மானுடன்' புத்தகத்தை இனியும் பலமுறை நான் படிப்பேன். அடிக்கோடிட்டு வைத்திருக்கும் பகுதிகள் எனக்கு வழிகாட்டியாக அமையும்.

சென்னை கோவிலம்பாக்கத்தை அடுத்த நன்மங்கலம் அரசினர் உயர்நிலைப் பள்ளியில் ஆசிரியராகப் பணியாற்றி வரும் க. மணிமேகலை, கற்பித்தல் என்பதை தமக்குக் கிடைத்த பணி வாய்ப்பாக மட்டும் கருதாமல், கல்வித்தொண்டு ஆற்றுவதற்குக் கிடைத்த வாய்ப்பாகக் கருதி பணியாற்றுபவர் என்பது "தமிழ்க் கல்விக்கு ஊடகங்கள்' என்கிற புத்தகத்தின் அணிந்துரையில் முனைவர் முகிலை இராசபாண்டியன் செய்திருக்கும் பதிவு. விமர்சனத்திற்கு வந்திருந்த அந்தப் புத்தகத்தைப் படித்தபோது அவரது கூற்று முற்றிலும் உண்மை என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.
தமிழ்க்கல்வி வரலாறு, தமிழ்க்கல்வி வளர்ச்சியில் இதழ்களின் பங்கு, வானொலியின் பங்கு, தொலைக்காட்சியின் பங்கு, திரைப்படங்களின் பங்கு, கணினியின் பங்கு, இணையத்தின் பங்கு என்று தமிழ்க்கல்வி வரலாற்றை அலசி ஆராய்ந்து கட்டுரைகளாகத் தொகுத்திருக்கிறார் கவிஞர் க.மணிமேகலை. இவரது கடும் உழைப்பில் திரட்டப்பட்டிருக்கும் தகவல்கள் அனைத்தும் வருங்கால ஆய்வுகளுக்கு பயன்படும் ஆவணப் பதிவுகள். 
ஊடகங்கள் குறித்த விவரங்களுடன் நின்றுவிடாமல், இன்றைய தலைமுறை இணையதளக் கல்வி, குறும்படங்களின் பங்களிப்பு உள்பட அனைத்தையும் திரட்டித் தொகுத்திருக்கும் கவிஞர் மணிமேகலையின் முயற்சி பாராட்டுக்குரியது. 


கட்செவி அஞ்சலில் பதிவிடப்பட்டிருந்த ஹைக்கூக் கவிதை இது.

ஓவியம்
மொழியைப்
புறக்கணித்த
கவிதை! 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/31/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/31/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2799185.html
2799184 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தமிழில் "மீ ' உயர்வு உவமை -செ.வை. சண்முகம்  DIN Tuesday, October 31, 2017 07:08 PM +0530 இலக்கியத்தில் ஒப்புமை வாக்கியங்கள், தொடர்கள் அதிகம் பயன்படுவதைக் காணலாம். அவை "உவமை' எனப்படும். 
தமிழ் இலக்கணங்கள் உவமையை ஐந்தாம் வேற்றுமைப் பொருள்களில் ஒன்றாக (பொரு ( உவமை), எல்லை, ஏது, நீக்கம்) விளக்க, தொல்காப்பியம் அதன் வாக்கிய அமைப்பாக "இதனின் இற்று இது' என்று குறிப்பிட்டுள்ளது.
உரையாசிரியர்கள் பொரு என்பது ஒப்பு, உறழ் என்று இரண்டு வகைப்படும் என்று விளக்கியுள்ளனர். காக்கையிற்கரிது களம்பழம் (கிளாப்பழம்) என்பது உரையாசிரியர்கள் காட்டும் ஓர் எடுத்துக்காட்டு. அது ஒப்பு (காக்கையைப் போன்ற கருப்பு கிளாப்பழம்), உறழ் (காக்கையைவிட கருப்பு கிளாப்பழம்) என்று இரண்டு பொருள் மாறுபாடு உடையது. அதனால், இலக்கியங்களில் "இன்' என்பது ஒப்புக்கும், "இனும்' என்பது உறழ்வுக்கும் உரியதாகக் கையாளப்பட்டுள்ளது.

"அகனமர்ந்து ஈதலின் நன்றே முகனமர்ந்து
இன்சொல னாகப் பெறின்' (குறள்.92)

இலக்கியங்களில் அன்ன, ஆங்க, ஆங்கு, நிகர்ப்ப முதலிய சொற்கள் உவமைப் பொருளில் கையாளப்பட்டுள்ளன. அன்ன, ஒப்ப, போல் நிகர்ப்ப ஆகியவை பெயரைக்கொண்டு முடியும். பால் அன்ன வெண்மை, பால்போல வெண்மை, பால் நிகர்ப்ப வெண்மை என்று சொல்லலாம். ஆனால், ஆங்கு என்பது வினைச்சொல் குறிப்பாகப் பெயரெச்சத்தை ஏற்று வினையைக்கொண்டே முடியும். சொன்னாங்கு (சொன்ன ஆங்கு) செய்தார், பேசியாங்கு பணம் கொடுத்தார் என்றுதான் வழங்கப்படும்.

அருளிலார்க்கு அவ்வுலகம் இல்லை பொருளிலார்க்கு 
இவ்வுலகம் இல்லாகி யாங்கு (247)

பொருள் இல்லாதவர்க்கு இந்த உலக இன்பம் இல்லை என்றாற்போல உயிர்களிடத்து அருள் இல்லாதவருக்கு மேல் உலக இன்பம் இல்லை என்பதில் ஆங்கு உவமைப் பொருளில் வந்துள்ளது.
இலக்கியத்தில் உறழ, நடுங்க, கடுப்ப, எள்ள, வெல்ல, வியப்ப முதலியவையும் உவம உருபாகக் கையாளப்பட்டுள்ளன. அவற்றில் உறழ் என்பது மாறுபாடு பற்றி மட்டும் காட்டுவது. "முழவு உறழ் திணி தோள்' (முழவினைப் போன்று திண்ணிய தோள்) எனும் போது உவமையோடு ஒப்புமையை அழுத்திக் கூறுகிற நிலை அமைகிறது. 
நடுங்க, கடுப்ப, எள்ள, வெல்ல, வியப்ப முதலியவை கருத்தாடல் நோக்கில் உவமையோடு பேசுபவரின் சில உணர்வுகளைப் புலப்படுத்துவதாகக் கொள்ளலாம். "நடுங்க படங்கெழு நாக நடுங்கும் அல்குல்' படம் எடுத்து ஆடும் பாம்பு ஒத்த அல்குல் என்ற உவமைப் பொருளை மட்டும் உணர்த்தாமல் அல்குலின் சிறப்பு மிகைப்படுத்தப்பட்டதன் பிரதிபலிப்பாக நடுங்கும் என்பது உவம உருபு போலக் கையாளப்பட்டதாகக் கொள்ளலாம். கடுப்ப (கடுக்கும்) "கார்மழை முழக்கு இசை கடுக்கும் முனை' (கார் மேகங்களின் இடி முழக்கம்போல ஒலிக்கும் போர் முனை (அகநா.14:20-21). 
எள்ள - எள்ளல் - இகழ்தல். "கோங்கின் அவிர்முகை எள்ளி பூண் அகத்து ஒடுங்கிய வெம்முலை' (சிறுபா.25-26) கோங்கின் முகையை இகழ்ந்து அணிகலன்களுக்கு இடையே உள்ள முலை). இங்கு இகழ்தல் பொருள் தெளிவாக உள்ளது. உவமேயத்தை நோக்க உவமை இழிந்த பொருள் என்று கருதப்படுகிறது.
வெல்ல - வெல்லுதல் - வெற்றிபெறல். "வேங்கை வென்ற சுணங்கின் தேம்பாய்க் கூந்தல்' (ஐங்குறு. 324.45 வேங்கைப்பூவை வென்ற தேமலை உடைய தேன்சொட்டும் கூந்தல்). எனவே, உவமையை உவமானம் உயர்ந்த பொருளாகக் கருதலாம். 
இங்கும் அவற்றின் அகராதிப் பொருள், உவமேயப் பொருள் உயர்ந்தவை என்பதை உணர்த்துவதால் பொருண்மையியல் நோக்கில் ஒரு புது வகை அதாவது, மீஉயர் உவமை என்று கருதலாம். அதன் சிறப்பை அறிந்துகொள்ள ஆங்கில மொழியின் உவமை பற்றிய அறிவு பயன்படும்.
ஆங்கில மொழியில் பெயரடை (adjective) பகுதியாய் உவமை அமையும். அங்கு ஒப்பு (பாஸிட்டிவ் - comparative), உறழ்வு (கம்பேரட்டிவ் - ஸ்ரீர்ம்ல்ஹழ்ஹற்ண்ஸ்ங்) மீ உயர்வு (சூப்பர்லேட்டிவ் - superlative) என்று மூன்று நிலையில் உவமை வேறுபடுத்தப்படுகிறது. டால் (taller.... than) இர் விகுதி சேர்த்தால் டாலர்... தென் (talllest) உறழ் உவமை. டாலஸ்டு
(ற்ஹப்ப்ப்ங்ள்ற்) மீ உயர்வு உவமை ஆகும். அங்கு மீ உயர்வு என்பது உருபு மூலம் உணர்த்தப்படுகிறது. மாறாகத் தமிழில் சொல் மூலம் அந்தக் கருத்து உணர்த்தப்படுகிறது.
தமிழில் மீ உயர்வு உவமை என்ற கருத்து வெல்ல, வியப்ப, மருள போன்றவை உவம உருபுகளாகக் கையாளும்போது வெளிப்படுவதாகக் கொள்ளலாம். அது இன்னொரு நிலையிலும் உறுதியாவது அறியத் தகுந்தது. அன்ன, ஆங்கு என்பது சங்க இலக்கியங்களில் உவமை உருபாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அது "அ' என்ற சேய்மைச் சுட்டு அடியாகப் பிறந்த சொல் ஆகும்.
தமிழில் அ, இ, உ ஆகிய மூன்று வகை சுட்டுகள் உள்ளன. அவை முறையே சேய்மை, அண்மை, மிக நெடுங்தூரம் என்ற பொருள்படும். இங்கு என்பது பேசுவோர் இடத்தில் உள்ளது என்று பொருள். அங்கு என்று சொன்னால் பேசுவோர் இடத்தைத் தாண்டிய தூரத்தில் உள்ளது என்று பொருள். உது, ஊங்கு என்று சொன்னால் வெகுதூரத்தில் இருக்கிறது என்று பொருள். உகரச் சுட்டு தற்கால வழக்கில் இல்லை. பழங்கால இலக்கியத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அதையொட்டி ஆங்கு என்பது சேய்மை (தூரம்) உணர்த்தும் அகரச்சுட்டு அடிப்படையாகவும், ஊங்கு வெகுதூரம் உகரச் சுட்டு அடிப்படையாகவும் உண்டான சொற்கள் ஆகும். 
திருக்குறளில் ஊங்கு என்பதும் உவமை உருபாகக் கையாளப்பட்டுள்ளது. 31, 32,122,460,644,1065 ஆகிய குறள்களில் ஊங்கு உவமையாக அமைந்துள்ளது. ஊங்கு என்பது மிக உயர்ந்த பொருளை உணர்த்துவதாகக் கொள்ளலாம். ஆங்கிலத்தில் உள்ளது போல் மீஉயர்வு உவமையாகக் கருதலாம். அதாவது வெல்ல, வியப்ப, ஊங்கு முதலியவை தமிழில் மீ உயர்வு உவமைச் சொற்களாகக் கருதலாம்.
பொருள் வேறுபாடு உள்ள சொற்களை உவம உருபுகளாகக் கையாளும்போது, உவமைகளுக்குள் நுண்ணிய பொருள் மாறுபாடு அமைந்திருப்பது கவனத்துக்கு உரியது. அந்த நிலையில் ஒப்பு, உறழ்வு என்று இரண்டு வகையோடு மீ உயர்வு என்ற புதிய வகையும் கொள்ள இடம்கொடுக்கிறது.
உண்மையில் மீ தாழ்வும் உண்டு. அவனைவிடக் கொடியவன் யாரும் இல்லை என்று கூறுவது எடுத்துக்காட்டாக அமையும். ஒப்பு, உறழ்வு என்பதில் உயர்வு-தாழ்வு என்ற குறிப்பு இல்லை. அதனால் மீ உயர்வு - தாழ்வு என்ற மாறுபாடு செய்ய முடிவதால் அவற்றை மீநிலை என்று பொதுவாகக் கொள்ளலாம். எனவே, தமிழில் சொல் நிலையில் உவம உருபுகள் ஒப்பு, உறழ்வு, மீ நிலை என்று வகைப்படுத்துவது நுண்ணிய நிலையில் பொருள் வேறுபாடு செய்வதாக அமையும்.

 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/31/தமிழில்-மீ--உயர்வு-உவமை-2799184.html
2799183 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கடைவார் கை போல... -உ. இராசமாணிக்கம் DIN Tuesday, October 31, 2017 07:04 PM +0530 வெண்பா என்றால் நளவெண்பா என்று கூறும் அளவுக்கு உவமைகளும் சொற்சுவையும் நிரம்பி, படிப்போர் கருத்தைக் கவரும் அளவுக்கும் தாமதமின்றி புரியும் அளவுக்கும் வெண்பாவை எழுதியுள்ளார் புகழேந்தி.
"ஆசையே துன்பத்திற்குக் காரணம்' என்ற புத்தரின் வாக்கு மெய்ப்பிப்பதற்கிணங்க சீதை பொய் மானை விரும்பி ராவணனிடத்தில் சிறைப்பட்டாள். அன்னத்தின் மீது ஆசைப்பட்டு அல்லலுற்றாள் தமயந்தி.
தமயந்தியின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க அன்னத்தைப் பிடிக்க நளன் தன் ஆடையை வீச, அன்னம் ஆடையுடன் பறந்தது. நளனும் தமயந்தியும் ஒரே ஆடையுடன் இருப்பதை புகழேந்தி விரசமில்லாமல் விரும்பிப் படிக்கும்படி எழுதியுள்ளார்.
இருவருக்கும் இதுவரை உயிர் ஒன்றாக இருந்தது; இப்போது உடையும் ஒன்றானது. வினையின் கொடுமையால் அவளைப் பிரிய முற்பட்டான் நளன். வாளை எடுத்து இருவரையும் பிணைத்துள்ள ஆடையைக் கிழித்தான். ஆடை மட்டும் அறுபடவில்லை; தன் உயிரையும் கிழித்து அறுத்தது போல் திகைக்கும் நளனைப் பற்றி பதைபதைக்கிறார் புலவர்.

"ஒற்றைத் துகிலும் உயிரும் இரண்டாக
முற்றும் அன்மை முதலோடும் - பற்றி
அரிந்தான் அரிந்திட்டவள் நிலைமை நெஞ்சில்
தெரிந்தான் இருந்தான் திகைத்து (கலித்தொடர் 282)

பின் தமயந்தியைப் பிரிந்து செல்ல நேரிடும்போது துடிக்கிறான்; தவிக்கிறான். அவனை அவன் திடீரென்று பிரியவில்லை. போகலாம் என்று எண்ண, பின் போவதற்குத் தயங்குகின்றான். போகலாமென்றும், வேண்டாமென்றும் தவிக்கும் மனப்போராட்டத்தை சிறந்த உவமை மூலமாகக் கூறி நம் சிந்தையை மகிழ்விக்கிறார் புகழேந்தி.

ஆயர் குல ஆய்ச்சியர் தயிர் கடையும்போது அவர்களுடைய கைகள் சென்று சென்று திரும்புவது போல், நளனது மனம் தமயந்தியிடம் சென்று சென்று மீள்வதை எப்படிப் பாடியுள்ளார் பாருங்கள்."போய் ஒருகால் மீளும் புகுந்தொருகால் மீண்டேரும்
ஆயர் கொணர்ந்த அடுபாலின் - தோயல்
கடைவார் தம் கை போல் ஆயிற்றே காலன்
வடிவாய வேலான் மனம் ( கலித்தொடர் 283)
வெண்பா பாடுவதில் புகழேந்தி வல்லவர் என்பதற்கு இதுவே சான்றாகும். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/31/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/31/கடைவார்-கை-போல-2799183.html
2799182 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நெஞ்சப் பூசல் -மா. உலகநாதன் DIN Tuesday, October 31, 2017 06:43 PM +0530 தேரைத் திருப்புக என்றும், தேய்புரி பழங்கயிறு என்றும் பலவாறாகப் பிரிவுத்துயர் பேசப்படுவதை இலக்கிய ஆர்வலர்கள் அறிவர். பிரிவு ஏன் ஏற்படுகிறது? ஆறு காரணம் பற்றித் தலைவன் தலைவியைப் பிரிவதாக சங்க இலக்கியங்கள் சுட்டும். கல்வி, நாடு காவல், சந்து(தூது)செய்தல், வேந்தர்க்குத் துணை, பொருள் தேடல், பரத்தை நாட்டம் ஆகிய இன்றியமையாக் காரணங்களை இலக்கியங்கள் பட்டியலிடுகின்றன. இவை அனைத்துமே பெண்மையின் பாற்பட்டதாகத்தான் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால், தொல்காப்பியம், ஆடவன் ஒருவனின் பிரிவுத் தவிப்பை இப்படிக் கூறுகிறது. 

ஆண்மையின் நெறிகளாக, "பெருமையும் உரனும் ஆடூஉ மேன' என தொல்காப்பியம் மொழிகிறது. பிரிவின் துயரால் தவிக்கும் இளைய ஆடவன் ஒருவனின் மனப்போராட்டத்தை, அதாவது, இன்பத்துக்கும் பொருளுக்கும் இடைப்பட்ட நெஞ்சப் பூசலை தொல்காப்பியம் பின்வருமாறு கூறுகிறது.

நாளது சின்மையும் இளமையது அருமையும் 
தாளான் பக்கமும் தகுதியது அமைதியும்
இன்மையது இளிவும் உடைமையது உயர்ச்சியும் 
அன்பினது அகலமும் அகற்சியது அருமையும் 
ஒன்றாப் பொருள்வரின் ஊர்கிய பாலினும் 

இந்த நெஞ்சப் பூசலை அனுபவித்த ஆரியங்காவல் என்ற இளைஞர் ஒருவர் மகாவித்வான் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளையவர்களிடம் பாடம் கேட்க வந்தார். நல்ல தமிழ்ப் புலமையுடைய அவருக்கு தன் இளம் மனைவியைப் பிரிந்திருக்க மனமில்லை.பாடமும் கேட்டாக வேண்டும். என்ன செய்வது? இரவு நேரங்களில் கண்விழித்து ஒரு கவியை இயற்றியவாறே புலம்பினார். அது இவ்வாறு அமைந்தது.

விடவாளை வென்ற விழியாளை பூமியின் மேலதிர
நடவாளைப் பெண்கள்தம் நாயக மாமொரு நாயகத்தை 
மடவாளை என்னுள் வதிவாளை யின்ப வடிவைஎன் சொற்
கடவாளை யான் தெய்வ மேயென்று போயினிக் காண்பதுவே! 

இதையறிந்த பிள்ளையவர்கள் மாணவனின் நாட்டமறிந்து, அவரின் குடும்பத்தை வரவழைத்து, அவருக்கு ஏதுவாக நடந்து கொண்டாராம். 

 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/31/நெஞ்சப்-பூசல்-2799182.html
2799180 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஸ்ரீரெங்கம் ரெங்கநாயகியின் இரு நூல்கள் - தாயம்மாள் அறவாணன் DIN Tuesday, October 31, 2017 06:41 PM +0530 திருச்சி, திருவரங்கத்தைச் சேர்ந்த ரெங்கநாயகி என்பவர் தம் பெயருடன் ஊர்ப் பெயரையும் இணைத்துக் கொண்டவர். 1908 முதல் 1937 வரையிலான காலங்களில், நூற்றெட்டுத் திருப்பதி கீர்த்தனை, துளசி மகாத்மியக் கீர்த்தனை, தொண்டரடிப் பொடியாழ்வார் சரித்திரக் கீர்த்தனை, ஸ்ரீரெங்கநாதன் பள்ளியறைக் கீர்த்தனை, வத்சலை கல்யாணக் கும்மி, ருக்மணி கல்யாணக்கும்மி, ஜானகி ஸ்வயம்வரக் கும்மி, கோதை பரிணயக் கும்மி, கோபிகாவஸ்திர ஆபரணக் கும்மி, எக்ஞய பத்தினிகள் சரித்திரக் கும்மி, நம்மாழ்வார் சரித்திரக் கும்மி, திருமங்கை ஆழ்வார் சரித்திரக்கும்மி, தேரெழுந்தூர் ஸ்வாமி கும்மி, ஸ்ரீரெங்கம் வழிநடைக்கும்மி, நெளகா சரித்திரக்கும்மி என்னும் காக்ஷியோடக் கும்மி, ஸத்சம்பிரதாய பஜனை பத்ததி, சம்பந்தி ஏசல் ஆகிய பதினேழு நூல்களை இப்பெண்மணி எழுதியுள்ளார். இன்று கிடைப்பவை எட்டு நூல்கள் மட்டுமே. அவற்றுள் துளசி மகாத்மியக் கீர்த்தனை, சம்பந்தி மாப்பிள்ளை ஏசல் ஆகிய இரு நூல்களைப் பற்றி அறிவோம். எதுகை, மோனை கற்றுக் கவிபாடத் தெரிந்தவர் இந்நூலாசிரியர் என்பதற்கு நூலில் வரும் விருத்தப்பாக்களே சான்றுகளாகும். 

துளசி மகாத்மியக் கீர்த்தனை:

"துளசி மகாத்மியக் கீர்த்தனை' என்ற நூல், ஸ்ரீரங்கம் ஸ்ரீ வாணி விலாஸ் அச்சகத்தில், 1908ஆம் ஆண்டு, 5 அணா விலையில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. இந்நூலில் துளசியின் பெருமை பேசப்பெறுகிறது. பொதுவாகத் துளசி சளி, இருமல், வயிற்றுப் பிரச்னை, காய்ச்சல் எனப் பல நோய்களுக்கும் உகந்தது. இறைவனோடு சேர்த்துத் துளசியின் பெருமை சொல்லப் பெறும்போது, மக்களால் துளசி ஏற்றுக்கொள்ளப் பெறுகிறது. அவ்வகையில் துளசியின் சிறப்பைக் கீர்த்தனையாக இராகம், தாளம், பல்லவி, சரணம் என்று இசைமை கலந்து பாகவதக் கதையாக (கண்ணன் ருக்மிணி, சத்தியபாமை, நாரதர்) தந்திருக்கிறார் ரெங்கநாயகி. விருத்தப் பாடல்கள் 69, கீர்த்தனைகள் 69 என்று திட்டமிட்டு எழுதி வெளியிட்டுள்ளார்.

சம்பந்தி மாப்பிள்ளை ஏசல்: 

இந்நூல், 1937இல் இயற்றப் பெற்றுள்ளது. இது எட்டுப் பக்கங்களை மட்டும் கொண்ட சிறுநூல். திருமணத்தில் சம்பந்தி மாப்பிள்ளையைக் கேலி செய்து ஏசி மகிழ்ந்து பாடுவதற்காக உருவாக்கப் பெற்றுள்ளது. மெட்டுப் போட்டு இசையுடன் பாடத் தகுந்த அமைப்பைக் கொண்டது.

தமிழர், பொதுவாக நகைச்சுவை உணர்வு குறைவாக உடையோர் என்ற கருத்து ஐரோப்பியரிடையே உண்டு. அக்கருத்து எத்துணைப் பெருந்தவறு என்பதை, தமிழ் நாட்டில் மரபுவழி நிகழும் திருமண நிகழ்வுகள் உறுதி செய்யும். மண நிகழ்வை ஒட்டி எளிய சிற்றூர்ப்புற மக்களிடமும் புழங்கும் நலுங்குப் பாடல்களும், ஏசல் பாடல்களும், இன்னபிற துணை நிகழ்வுகளும் இக்கருத்தை வலியுறுத்தும். 

பெண்வீட்டார் மாப்பிள்ளையையும், அவர்தம் தோற்றத்தையும், உடை, உணவு முதலானவற்றையும் சிரிக்கச் சிரிக்கக் கேலியாகப் பாடுவதும் பதிலுக்கு மாப்பிள்ளை வீட்டார் பெண்ணைப் பழித்துக் கேலி செய்வதும், இப்பாடலில் இடம்பெறும். பழிப்புரைகளை வெறும் கேலியாக எடுத்துக்கொள்ளும் பெருந்தன்மை இங்கே கொள்ளப்பெறும்.

பெண்களின் பங்கு:

திருமணத்தில் நலுங்கு பாடுவது பெண்களின் வழக்கம். இன்றும் நாட்டுப்புறங்களில் மாப்பிள்ளை வீட்டிலிருந்து பெண் ஒருவர் பெண்ணை வசைபாடிக் கேலி செய்வதும், பெண் வீட்டிலுள்ள ஒரு பெண் மாப்பிள்ளையையும் அவர் வீட்டிலுள்ளாரையும் கேலி செய்து பாடல் பாடுவதும் வழக்கம். அவ்வாறு கேலி செய்து பாடும் பாடலே, சம்பந்தி மாப்பிள்ளை ஏசல் பாடல் ஆகும். இது நாட்டுப்புறப் பாடல் மரபைத் தழுவி எழுதப் பெற்றுள்ளது.

உருவத்தைக் கேலி செய்து பாடுவது:

அழகான தோற்றம் உடைய சம்பந்தியாயினும் அவரை அழகில்லாதவராக இட்டுக்கட்டிப் பாடுதலே நாட்டுப்புற பொது மரபு. இந்நூலில் "சம்பந்தி' என்பது "சம்மந்தி' என்றே குறிக்கப்பட்டுள்ளது.

என்னடி சம்மந்தி இத்தனை வடிவு அழகாய்
என்னமாய் உன்னை அயன் சிருஷ்டித்தானோ?
சிங்கம்போல் பல்லழகும் 
சிறுத்தைபோல் மூக்கழகும்
செங்குரங்கு போலுந்தன் முகத்தினழகும்
ஒட்டகம்போல் உந்தனுட வயிறினழகும்
காட்டு ஆனை போல் உந்தன் 
கண்ணழகும் நிறத்தழகும்
காண்டாமிருகம் போல் உன்வடிவின் அழகும்
பன்றி பெரிச்சாளி போல் உந்தன் பார்வை அழகும்
பாழுங்காட்டுநரி கழுதைபோல் குரலின் அழகும்
உடும்பு கரடி போல் உன்னுடைய உடம்பின் அழகும்
உனக்குள்ள குறைவு ஒரு வாலு தாண்டி!

கல்லாத மாப்பிள்ளையின்
மூடத்தனத்தைச் சுட்டுதல்:
கல்வியின் சிறப்பையும், கல்லாமையின் இழிவையும் விளக்குகிறது. மாப்பிள்ளை கற்கவில்லை; எந்த மொழியும் தெரியாது என்று பழிக்கிறது.

ஏட்டிலே எழுத்தாணி நாட்டத் தெரியாது
இதமான வார்த்தைகள் பேசத் தெரியாது
கச்சேரி போய்வரக் கணக்குத் தெரியாது

என்று மாப்பிள்ளையின் தெரியாமைகளை இனம் பிரித்துச் சொல்லும் அதே நேரத்தில், மாப்பிள்ளைக்குத் தெரியும் சிலவற்றையும் கூறியுள்ளார். 

எருமைக் கிடாவை மேய்க்கத் தெரியும்
பாத்திக்குத் தண்ணி இரைக்கத் தெரியும்
வேலிக்கு முள்ளு அடைக்கத் தெரியும்
வெட்டிய மரத்தை அடுக்கத் தெரியும்
பொட்டியுடன் பொடி போடத் தெரியும்
பொய்யுடன் கோள்கள் சொல்லத் தெரியும்
பெண்டுகள் நடுவினில் பேசத் தெரியும்
பொறாமை கொண்டு மிக ஏசத் தெரியும் 

பொடி போடுதல், கோள் உரைத்தல், பெண்களிடம் பேசுதல், பொறாமை கொள்ளுதல் முதலிய கீழ்க்குணங்கள் ஒருவருக்குக் கூடாதவை என்று சுட்டி, கூடும் நற்குணங்களையும் சுட்டி நல்வழிப்படுத்துகிறது. சம்பந்தியையும், மாப்பிள்ளையையும் கேலி செய்துப் பேசி, திருமணத்திற்கு வந்தவர்களை சிரிக்க வைத்தலே "சம்மந்தி மாப்பிள்ளை ஏசல்' நூலின் நோக்கம்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/31/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/31/ஸ்ரீரெங்கம்-ரெங்கநாயகியின்-இரு-நூல்கள்-2799180.html
2799179 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Tuesday, October 31, 2017 06:38 PM +0530 உள்ளது ஒருவர் ஒருவர்கை வைத்தக்கால் 
கொள்ளும் பொழுதே கொடுக்கதாம் - கொள்ளார்
நிலைப்பொரு ளென்றதனை நீட்டித்தல் வேண்டா
புலைப்பொருள் தங்கா வெளி. (பாடல்-17)

தன்னிடத்துள்ளதொரு பொருளை ஒருவர் ஒருவரிடத்துக் காவல் செய்து தருமாறு கொடுத்தால், அவர் வேண்டியபொழுது, தாம் அகப்படுத்திக் கொள்ளாமல் கொடுக்கக் கடவர். நிலையான பொருள் என்று கருதிக் கொடாது காலம் நீட்டித்தல் வேண்டா; புலால் நாறும் பொருள் எங்ஙனம் மறைப்பினும் மறைபடாது வெளிப்பட்டுவிடும் ஆதலான். (க.து.) அடைக்கலப் பொருளைக் கொள்ளாது வேண்டிய பொழுது கொடுத்து விடுக. "புலைப்பொருள் தங்கா வெளி' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/22/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/31/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2799179.html
2798311 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Monday, October 30, 2017 05:47 AM +0530 பெரியவர் சீனி.விசுவநாதன் தன்னிடம் இருந்த சில அரிய புத்தகங்களைத் தன்னால் இனிமேலும் பாதுகாக்க முடியாது என்பதால் என்னிடம் தந்ததை முன்பொரு முறை பதிவு செய்திருந்தேன். பல அறிஞர்கள் தாங்கள் மிகவும் ரசித்துப் படித்து, பொக்கிஷமாகப் பாதுகாத்து வந்த புத்தகங்களை என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் தவிக்கிறார்கள் என்பதுதான் உண்மை.
முனைவர் தெ.ஞானசுந்தரம் தன்னிடம் இருந்த புத்தகங்களை சென்னை கொடுங்கையூரிலுள்ள சாய் விவேகானந்தா பள்ளிக்குக் கொடுத்து விட்டதாகக் கூறினார். இளங்குமரனாரின் புத்தகங்கள் எஸ்.ஆர்.எம். பல்கலைக்கழகத்துக்கும், இரா. செழியனின் புத்தகங்கள் வி.ஐ.டி. பல்கலைக்கழகத்துக்கும் தரப்பட்டிருக்கின்றன.
தினமணி கதிரில் "ஒன்ஸ்மோர்' தொடர் எழுதும் "கேசி' (கே.சிவராமன்), தன்னிடம் சேர்ந்துவிட்ட புத்தகங்களை என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை என்றும், மிகவும் ஆசைப்பட்டு, மிகுந்த சிரமத்துக்கு இடையிலும் விலை கொடுத்து வாங்கிப் படித்து, பத்திரப்படுத்திய அந்தப் புத்தகங்களைப் பழைய புத்தகக்காரரிடம் எடைக்குப் போடவும் மனம் ஏற்கவில்லை என்றும் கூறியபோது, என்னிடம் இருக்கும் புத்தகங்களுடன் அதுவும் இருக்கட்டுமே என்று கூறி எடுத்து வந்துவிட்டேன்.
எழுத்தாளர் கேசியின் வீட்டிலிருந்து எடுத்து வந்த புத்தகங்களில் ஒன்று "சென்னையின் வரலாறு படைத்த இல்லங்கள்' என்கிற புத்தகம். இதன் ஆசிரியரான வி.ஸ்ரீராம், "மதராஸ் மியூசிங்க்ஸ்', "ஸ்ருதி' ஆகிய ஆங்கிலப் பத்திரிகைகளின் ஆசிரியர் குழுவில் இடம் பெற்றிருப்பவர். கலை,
இலக்கியம், கட்டடக்கலை, பாரம்பரிய சங்கீதம் ஆகியவற்றில் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டவர்.
விசாலமான தோட்டங்களுடன் சென்னை நகரை அழகுபடுத்திய, கலை நுணுக்கத்துடன் கட்டப்பட்ட பல பிரம்மாண்டமான கட்டடங்கள், இப்போது தரைமட்டமாக்கப்பட்டுவிட்டன. அன்றைய சென்னை நகரின் அடையாளங்களாகவும், அதிசயங்களாகவும் இருந்த அந்த மாளிகைகளை (அப்படித்தான் அந்த வீடுகளை அழைக்க முடியும்), வருங்காலத் தலைமுறையினருக்காக ஆவணப்படுத்தி இருக்கிறார் வி.ஸ்ரீராம். அதைக் கோட்டோவியங்கள் மூலம் ஆவணப்படுத்தி வெளியிட்டிருக்கிறார் திருமதி. சந்திரா சங்கர்.
இன்று "போயஸ் தோட்டம்' என்று பரவலாக அறியப்படும் இடம் "போ' என்பவருக்கு சொந்தமானதாக இருந்தது. ஏறத்தாழ தேனாம்பேட்டை முழுவதுமே அவரது தோட்டம்தான். அதில் 1816-இல் ஒரு வீடு கட்டப்பட்டது. அதைத் தொடர்ந்து உருவானதுதான் இன்றைய போயஸ் தோட்டம் குடியிருப்புப் பகுதி. அதேபோல, சிவாஜி கணேசனின் "அன்னை இல்லம்', ஜார்ஜ் போக் என்பவரால் கட்டப்பட்டது. அவர் வசித்த சாலைக்கு அதனால்தான் போக் சாலை என்று பெயரிடப்பட்டது. டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணனின் "கிரிஜா', சர் சி.பி.ராமசாமி ஐயரின் "தி க்ரோவ்' உள்ளிட்ட பல பிரமுகர்களின் வீடுகளையும் ஆவணப்படுத்தி இருக்கிறார் ஸ்ரீராம்.
இதில் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கும் பல வீடுகள் இப்போது இல்லை. எஞ்சி இருப்பதையும் நாம் இழந்து விடுவதற்கு முன்பு, ஒரு கட்டடச் சுற்றுலா நடத்திவிட வேண்டும் என்று தீர்மானித்திருக்கிறேன். வி.ஸ்ரீராமுக்கும், திருமதி. சந்திரா சங்கருக்கும் நன்றி சொல்லக் கடமைப்பட்டிருக்கிறார்கள் சென்னைவாசிகள்!


நீண்டநாள் "தினமணி' வாசகர்களுக்குப் புலவர் மா.சின்னுவை நன்றாகவே தெரிந்திருக்கும். ஐராவதம் மகாதேவன் "தினமணி' நாளிதழின் ஆசிரியராக இருந்த காலம் தொட்டு, தொடர்ந்து தன்னை "தினமணி'யுடன் இணைத்துக் கொண்டிருப்பவர். அகவை 85 ஆனாலும்கூட இன்னும் இவரது இலக்கிய தாகம் தீர்ந்தபாடில்லை. நடமாடும் பல்கலைக்கழகமாக இருந்த தி.வே.கோபாலையரின் மாணவர் எனும்போது, புலவர் மா. சின்னுவின் ஆழங்காற்பட்ட தமிழ்ப்புலமை குறித்து வேறு எதுவும் சொல்ல வேண்டியதில்லை.
தமிழக அரசின் "தமிழ்ச் செம்மல்' விருது பெற்றிருக்கும் புலவர் மா.சின்னு கடந்த மே மாதம் எனக்கு மூன்று புத்தகங்களை அனுப்பித் தந்திருந்தார். அவற்றில் "சங்கப்பலகை' என்கிற புத்தகமும் இருந்தது. அதில் பெரும்பாலானவை தினமணி, தமிழ்மணி, தினமணி கதிர், தினமணி சுடர் ஆகியவற்றில் வெளிவந்தவை. தினமணி நாளிதழில் வெளிவந்த அவருடைய ஆசிரியர் பகுதிக் கடிதங்களும் அடக்கம்.
16-ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பின் தமிழ் இலக்கியம் தேங்கிவிட்டதா? என்ற கேள்விக்குத் "தமிழ்மணி'யில் இவர் செய்திருக்கும் பதிவும், "மாதவி பொருள் பறித்தாளா?' என்கிற கட்டுரையும் ஆழ்ந்த புரிதலை ஏற்படுத்துகின்றன.
"இளைஞர்களே! கேளுங்கள்', "சந்ததிக்குச் சரியான வாழ்வு', "சிலம்பில் சங்கத் தமிழ்', "குறளில் கலியின் மணம்' ஆகிய கட்டுரைகள், ஒருமுறைக்கு இருமுறை படிக்கத் தூண்டின. "சிலம்பில் சங்கத் தமிழ்' என்கிற கட்டுரையைச் சிறு நூலாகவே வெளியிடலாம்.
புலவர் மா. சின்னுவிடம் எனக்கு வியப்பை ஏற்படுத்திய தனித்துவம், இவருக்கு மேலைநாட்டு இலக்கியங்களிலும் புலமை இருக்கிறது என்பதுதான். "ஹோமர் காட்டும் சகுனங்கள்' என்றொரு கட்டுரை. ஷேக்ஸ்பியரின் "ஜூலியஸ் சீசர்' நாடகத்திலும், ஹோமரின் "ஒடிஸி' காவியத்திலும் "நிமித்திகன்' குறித்த பதிவுகளை எடுத்துக் காட்டுகிறார் புலவர் சின்னு.
அடுத்த முறை நாமக்கல் சென்றால் புலவர் சின்னுவை நேரில் சந்தித்து உரையாட வேண்டும் என்று எனது நாட்குறிப்பில் பதிவு செய்து கொண்டேன்.


எப்படித்தான் இவர்களால் இப்படி எழுதிக் குவிக்க முடிகிறதோ என்று என்னை வியக்க வைப்பவர்களில் வெ.இறையன்புவும் ஒருவர். அவர் எழுதிய புத்தகங்கள் சிலவற்றை எனக்கு அனுப்பியிருந்தார். ஒரே மூச்சில் ஒரு புத்தகத்தைப் படித்துவிட முடியும். அத்தனை புத்தகங்களையும் அப்படிப் படிக்க முடியாதே...
"பூபாளத்திற்கொரு புல்லாங்குழல்' என்பது அவரது கவிதைத் தொகுப்பு. அதிலிருந்த ஒரு கவிதை என்னைக் கவர்ந்தது. பகுத்தறிவு பேசுபவர்கள், சிலைகளை நிறுவுவது ஏன் என்கிற கேள்வி என்னை நீண்ட நாள்களாகவே உறுத்திக் கொண்டிருந்தது. அதைப் பிரதிபலிப்பதாக இருந்தது, "ஆத்திகமும் நாத்திகமும்' என்கிற கவிதை.

இங்கே
கற்கள் ஒன்றுதான்
உருவங்கள் மட்டும்
வெவ்வேறாக...
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/30/w600X390/a7.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/30/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2798311.html
2798295 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மாடவொள்ளெரி Monday, October 30, 2017 05:47 AM +0530 கடற்பயணம் மேற்கொள்வோர்க்கு கரை இங்குதான் உள்ளது என்பதைக் காட்டும் முகமாக அமைக்கப்பட்டதுதான் கலங்கரை விளக்கம். இது வெளிச்ச வீடுகள் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இன்றைய கால கட்டத்தில் மட்டுமல்லாது பழங்காலந் தொட்டே தமிழகத் துறைமுகப்பட்டினங்களில் கலங்கரை விளக்கம் அமைக்கப்பட்டிருந்ததைத் தமிழ் இலக்கியங்கள் பறைசாற்றுகின்றன.
 முசிறி, தொண்டி, கொற்கை, மருங்கூர்ப்பட்டினம், காவிரிப்பூம்பட்டினம், மரந்தை போன்ற துறைமுகப் பட்டினங்கள் பற்றி சங்கப்பாக்கள் எடுத்துரைக்கின்றன. இரவு நேரங்களில் கடல் வழியாகப் பயணித்து வரும் மரங்கலங்கள் தடுமாற்றம் அடையாமல் கரைநோக்கி வருவதற்குக் கரையில் உயரமாக அமைக்கப்பட்டிருந்த கலங்கரை விளக்கம் வழிகாட்டியது. கலங்களுக்கு வழிகாட்டும் விளக்குகள் பற்றி பெரும்பாணாற்றுப்படை,
 
 "இரவின் மாட்டிய விலங்குசுடர் ஞெகிழி
 உரவுநீ ரழுவத் தோடு கலங்கரையும்
 துறைபிறக் கொழியப் போகி' (349-351)
 
 எனச் சுட்டுகிறது. இத்தகைய கலங்கரை விளக்கம் குறித்துச் சிலப்பதிகாரம், "இலங்குநீர் வரைப்பிற் கலங்கரை விளக்கமும்' (கடலாடு காதை, 141) என்று கூறுகிறது.
 பரதவர் சமுதாயம் தமது உயிர்ப் பாதுகாப்பிற்காகவும், தாம் அடைய வேண்டிய இடத்தை அடையாளப்படுத்தும் விதமாகவும் கலங்கரை விளக்குகளைக் கரையோரம் அமைத்தது. மீன்பிடித் தொழிலில் சிறந்து விளங்கிய பரதவர்கள், கலங்கரை விளக்கில் ஏற்றிய ஒளி ஞாயிற்றின் இளங்கதிர்களைப் போல் தோற்றமளித்தது என்பதை தாயங்கண்ணனார் என்னும் புலவர்,
 
 "பெருமீன் கொள்ளும் சிறுகுடிப் பரதவர்
 கங்குல் மாட்டிய கனைகதிர் ஒண்சுடர்
 முதிரா ஞாயிற் றெதிரொளி கடுக்கும்
 கானலம் பெருந்துறை' (நற். 26:6-9)
 
 என்று கூறுகின்றார். மாலை நேரங்களில் பரதவர்கள் ஏணிப்படிகள் மூலமாக கலங்கரை விளக்கின் மேல் ஏறி, தீ மூட்டிய செய்தியினை மயிலை சீனி. வேங்கடசாமி "பழங்காலத் தமிழர் வாணிகம்' எனும் தமது நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளார் (ப.77). பரதவர்கள் தம் இல்லங்களிலும், மீன் பிடிக்கச் செல்லும் போது படகுகளிலும் மீன் நெய்யால் எரியும் விளக்கினைப் பயன்படுத்தியுள்ளனர். பரதவ மகளிர் மாலை நேரங்களில் மீனின் கொழுப்பிலிருந்து உருக்கி எடுக்கப்பட்ட நெய்யினைக் கொண்டு விளக்கேற்றினர். விளக்கின் ஒளி நீல நிறமுடையதாக இருக்கப்பெற்றது என்பதை, மதுரை சுள்ளம் போதனார் எனும் புலவர்,
 
 "மீன்நிணம் தொகுத்த வூனெய் ஒண்சுடர்
 நீனிறப் பரப்பில் தங்கு திரை உதைப்ப' (நற். 215:5-6)
 
 என்று குறிப்பிடுகிறார். மேலும், பரதவர்கள் கடற்கரையோரங்களில் கிடைத்த கிளிஞ்சல்களில் மீன் நெய்யினை ஊற்றி விளக்கெரித்தனர். அவ்விளக்கின் ஒளியிலேயே தம் குடிலுக்குள் உறங்கினர் என்பதை நற்றிணை,
 
 "மீன்நெய் அட்டிக் கிளிஞ்சில் பொத்திய
 சிறுதீ விளக்கில் துஞ்சும்' (நற். 175:3-4)
 
 என்று காட்சிப்படுத்துகிறது. இதனால், பரதவர்கள் மீன்நெய்யினைக் கொண்டு விளக்கெரிக்கும் வழக்கமுடையவர்கள் என்பது பெறப்படுகிறது. இரவு நேரங்களில் கடலுக்குள் மீன்பிடிக்கச் செல்லும் பரதவர்கள் தமது படகுகளில் விளக்கேற்றியிருந்தனர். இவ்விளக்குகளை கரையில் இருக்கும் பரதவ மகளிர் எண்ணி மகிழ்ந்தனர். இதனை உலோச்சனார்,
 
 "இருங்கழி துழவும் பனிந்தலைப் பரதவர்
 திண்திமில் விளக்கம் எண்ணும்' (நற். 372:11-12)
 
 என்றும், படகில் எரிந்த விளக்குகள் விண்மீன்கள் போன்று காட்சியளித்த நிலையினைப் பேரிச்சாத்தனார்,
 
 "வளிபொரக் கற்றை தாஅய் நளிசுடர்
 நீனிற விசும்பின் மீனொடு புரைய'(நற். 199:8-9)
 
 என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளனர். இரவில் மீன்பிடிக்கச் செல்லும் பரதவ சமுதாய ஆடவர்கள் தீப்பந்தங்களைக் கொண்டு செல்லும் வழக்கமும் இருந்துள்ளது. முல்லை நில மக்கள் பசுநெய்யினை அதிகம் பயன்படுத்தியமை போன்று நெய்தல் நில மக்களும் மீன்நெய்யினை அதிகம் பயன்படுத்தியுள்ளனர்.
 இரவு முழுதும் கலங்கரை விளக்கு அணையாமல் எரிய, பரதவ மக்கள் தாம் அதிகம் பயன்படுத்தி வந்த மீன்நெய்யினையே பயன்படுத்தியிருப்பர் என்பது திண்ணம். ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்காலத்தில் நிறுவப்பட்ட இருநூறு ஆண்டுகளுக்கும் மேல் பழைமையான கலங்கரை விளக்கம் தமிழக கடற்கரையோரத்தில் இன்றும் பயன்பாட்டில் இருந்து வருகிறது.
 சென்னை, மாமல்லபுரம், நாகப்பட்டினம், கோடியக்கரை, ராமேசுவரம், தூத்துக்குடி, கன்னியாகுமரி முதலிய இடங்களில் மிகப் பழைமையான, பெரிய அளவிலான கலங்கரை விளக்கங்கள் இருந்து கலங்களுக்கு வழிகாட்டி வருகின்றன.
 இவற்றிற்கெல்லாம் மேலாக அகநானூற்றில் "கலங்கரை விளக்கு' குறித்த பெயரொன்று சிந்தனைக்கு விருந்தாகிறது. பிரிவிடை வேறுபட்ட தலைமகள் ஆற்றாமை மீதூர தோழிக்குச் சொல்வதாக அமைந்த மதுரை மருதன் இளநாகனார் பாடிய பாலைத் திணைப்பாடலில், "கலங்கரை விளக்கு' என்பது "மாடவொள்ளெரி' என்று குறிக்கப்பட்டுள்ளது. அப்பாடல் வருமாறு:
 
 "உலகுகிளர்ந் தன்ன உருகெழு வங்கம்
 புலவுத்திரைப் பெருங்கடல் நீரிடைப் போழ
 இரவும் எல்லையும் அசைவின் றாகி
 விரைசெலல் இயற்கை வங்கூழ் ஆட்டக்
 கோடுயர் திணிமணல் அகன்துறை, நீகான்
 மாட வொள்ளெரி மருங்கறிந்து ஒய்ய'
 (அகம்.255: 1-6)
 
 "மாட ஒள்எரி - கலங்கள் துறையறிந்து வருதற் பொருட்டு உயரிய மாடத்தின்மீது அமைக்கப்பெற்ற ஒள்ளிய விளக்கு. இது கலங்கரை விளக்கம் எனவும்படும்' என்கிறார் நா.மு.வேங்கடசாமி நாட்டார் (அகநானூறு, 1968, ப. 281).
 கலங்கரை விளக்கம் எனப்படும் வெளிச்ச வீடுகள் ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய பழந்தமிழனின் கண்டுபிடிப்புகளில் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கது. கலங்களுக்கு வழிகாட்டுவதோடு மட்டுமல்லாமல் அடையாளச் சின்னங்களாகவும் இருந்து வருகின்றன. அந்தமான் போர்ட்பிளேயர் அருகிலுள்ள நார்த்பே எனும் தீவில் இடம்பெற்றுள்ளகலங்கரை விளக்கம்தான் தற்போது பயன்பாட்டில் இருந்து வரும் இருபது ரூபாயில் இடம்பெற்றுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.
 
 }செம்புலம் சு. சதாசிவம்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/30/w600X390/a3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/30/மாடவொள்ளெரி-2798295.html
2798308 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பலகாரங்கள் படைத்த பெரும் புலவர் -என். நவநீதகிருஷ்ணராஜா DIN Monday, October 30, 2017 05:45 AM +0530 சேத்தூர் அரசவைப் புலவராகச் சிறப்புற மிளிர்ந்தவர் முகவூர் கந்தசாமிப் புலவர். இவர்தம் புதல்வரே புலவர் மீனாட்சிசுந்தரம். புலவர் மரபிலே வந்ததால் இயற்கையிலே இவர் கவிபாடும் ஆற்றல் கைவரப் பெற்றிருந்தார். இவர் இயற்றிய நூல்களும், தனிப்பாடல்களும் தனிச் சிறப்புடையவை.
 பின்னாளில் சேத்தூர் அரசவைப் புலவராகவும் திகழ்ந்தார். அப்போது அங்கிருந்த "காவடிச்சிந்து' இளங்கவி அண்ணாமலையுடன் நெருங்கிப் பழகி நட்புறவு பூண்டொழுகினார். அவருக்கு ஆசானாகவும் அமைந்து நூல்கள் பல கற்பித்த சான்றோர் இவர்.
 ÷எட்டயபுரம் ஜமீனின் 87-ஆவது வாரிசாக அமைந்து அதனைக் கோலோச்சிய பெருமைக்குரியவர் ஜமீன்தார் வெங்கடேச எட்டப்ப நாயக்கர். தமிழ், தெலுங்கு, வடமொழி மற்றும் ஆங்கிலம் ஆகியவற்றில் நன்கு புலமைமிக்கவர்; எண்ணற்ற புலவர்களையும், இசை வாணர்களையும், தம் அரசவையில் அமர்த்தி அழகு பார்த்தவர்.
 ÷மீனாட்சிசுந்தரக் கவிராயரின் கவித்துவ ஆளுமையினை விருப்பமுடன் செவிமடுத்த எட்டயபுரம் ஜமீன்தார், அவரைத் தம் அரசவைப் புலவராக ஏற்றுக் கொண்டார். ஜமீன்தார் இக்கவிராயர் மீது மட்டற்ற மதிப்பும், மரியாதையும் கொண்டிருந்தார்.
 ÷எட்டயபுரம் அரசவைப் புலவர் சங்கரநாராயண சாஸ்திரி இயற்றிய "குவலாயனந்தம்' எனும் வடமொழி அணியிலக்கண நூலை அதே பெயரில் மீனாட்சிசுந்தரக் கவிராயர் தமிழில் மொழி மாற்றம் செய்துள்ளார். மேலும், கழுகுமலைத் திரிபந்தாதி, கழுகுமலைப் பதிகம், முருகானுபூதி, திருப்பரங்கிரிப் பதிகங்கள் முதலிய நூல்களையும் இயற்றியுள்ளார்.
 ÷பெரும் இசை ஞானி சுப்புராம தீட்சதர் எழுதிய "சங்கீத சம்பிரதாய பிரகர்ணி' எனும் இசை நூலுக்குப் பொருளும் தந்து, தம் சொந்த அச்சகமான "வித்தியா விலாசிணி' மூலம் வெளியீடும் செய்தார். நாகூர் முத்துப் புலவர் இயற்றிய "இசைப்பள்ளு' எனும் நாடோடி இலக்கிய நூல் இவர்
 தம் அரசவையில் அரங்கேற்றம் செய்யப்பெற்றது.
 ÷ஒருமுறை ஜமீன்தாரின் பல்வேறு மேதமைகளைத் தமிழுலகுக்குப் பறைசாற்ற விருப்பமுற்ற மீனாட்சிசுந்தரக் கவிராயர் மாறுபட்ட கோணத்தில் அவர்மீது பா ஒன்றினைப் புனைந்தார்.
 
 
 ÷எப்புலவரும் இதுகாறும் கையாளாத புதுமை மிகு பல்வேறு பலகாரங்களின் பெயர்கள் அடுக்கடுக்காய் அமையுமாறு ஜமீன்தாரின் பெருமையினை இப்பாடல் வழி அற்புதமாக அலங்கரித்துள்ளார்.
 ÷இப்பாடலைச் செவிமடுத்த அவைக்களப் புலவர்கள் அதிர்ச்சியில் ஆழ்ந்தனர். இவ்வரிய பாடலின் பொருள் நுட்பத்தினையும் சிருங்கார ரசத்தினையும் நன்கு ருசித்து, ரசித்த ஜமீன்தார் வியப்பில் மூழ்கினார். அப்புலவர் பெருமகனாருக்கு வேண்டிய பரிசில் தந்து மனம் நிறைவுற்றார்.
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/30/w600X390/a6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/30/பலகாரங்கள்-படைத்த-பெரும்-புலவர்-2798308.html
2798305 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி புறநானூறு - பாடல்கள் வைப்புமுறை! DIN DIN Monday, October 30, 2017 05:44 AM +0530 எட்டுத்தொகை நூல்களுள் ஒன்றான புறநானூறு, தமிழ்நாட்டு அரசர்கள், குறுநில மன்னர்கள், போர்கள், புலவர்தம் பெருமைகள், மக்களின் நாகரிகம், பண்பாடு முதலிய பல செய்திகளைக் கூறும் வரலாற்றுக் களஞ்சியமாகத் திகழ்கிறது. இந்நூலைத் தொகுத்தவர் பெயரும், தொகுப்பித்தவர் பெயரும் கிடைக்கவில்லை. இந்நூலுக்கு, பாரதம் பாடிய பெருந்தேவனார் கடவுள் வாழ்த்துப் பாடல் பாடியுள்ளார்.
 ÷சேர, சோழ, பாண்டியர்களை மூவேந்தர்கள் என்பர். இவ்வரிசை முறையை மாற்றிப் புறநானூற்றைத் தொகுத்தவர், "முதல் பாடல் சேரனுக்கு உரியது. சேரமான் பெருந்சோற்று உதியஞ் சேரலாதன் பற்றிய பாடல். இரண்டாவது பாடல் - பாண்டியன் கருங்கை ஒள்வாள் பெரும் பெயர் வழுதிக்குரியது. மூன்றாவது பாடல், சோழன் உருவப் பல்தேர் இளஞ்சேட் சென்னிக்குரியது என்ற முறையில் தொகுத்துள்ளார். குறுநில மன்னர் பற்றிய பாடல்களும் இவ்வாறே தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. இதற்கு என்ன காரணம்?
 ÷பகைவர் கவர்ந்து சென்ற பசுக்களை மீட்டல் பற்றிய செய்திகளைக் கூறும் கரந்தைத் திணைக்குரிய 21 துறைகள் பற்றிக் கூறும் தொல்காப்பியம், பொருளதிகாரம் - புறத்திணையியல் 64ஆவது நூற்பாவில்,
 
 "...... உறுபகை
 வேந்திடை தெரிதல் வேண்டி ஏந்து புகழ்ப்
 போந்தை வேம்பே ஆரென வரூம்
 மா பெருந் தானையர் மலைந்த பூவும்''(வரி 3-5)
 
 என்று தொல்காப்பியர் குறிப்பிடுகிறார். ""மிக்க பகை வேந்தன் வேறுபாடு தெரிதல் வேண்டி உயர்ந்த புகழையுடைய போந்தை (பனம் பூ) எனவும், வேம்பு (வேப்பம் பூ) எனவும், ஆர்(ஆத்திப் பூ) எனவும் தமிழ்நாட்டு நிலவேந்தர் சூடிய பூவும்'' என்பது இளம்பூரணர் உரை. மேலும், உரையாசிரியர் "பசுக்களைக் கவரும்போது நெடுநில வேந்தரும் விரைவாக எழுவராதலின், பசு மீட்டலின்கண் பூப் புகழப்பட்டது' என்று விளக்கமளிக்கிறார்.
 ÷ஆக, தொல்காப்பியர் முதலில் சேரனுக்குரிய பனம் பூவையும், அடுத்துப் பாண்டியனுக்குரிய ஆத்தி மாலையையும் குறிப்பிட்டுவைத்த வைப்பு முறைப்படி புறநானூற்றைத் தொகுத்தவர், தொல்காப்பியருக்கு மதிப்பளித்து, அவர் வைப்பு முறையைப் பின்பற்றிப் புறநானூற்றுப் பாடல்களைத் தொகுத்துள்ளார் எனக் கருதலாம்.
 -இரா. வ. கமலக்கண்ணன்
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/30/w600X390/a5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/30/புறநானூறு---பாடல்கள்-வைப்புமுறை-2798305.html
2798300 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அதிசய "மா' விதை! DIN DIN Monday, October 30, 2017 05:41 AM +0530 விதைத்தவுடன் முளைத்து வளரும் கீரை விதை உண்டு. ஆனால், எல்லா விதைகளுக்குமே ஒரே மாதிரியான விதை நேர்த்தி பயன்தராது. மண்ணில் நட்டவுடன் முளைத்து, பூத்துக் காய்த்துப் பழுக்கும் மாவிதையின் விதை நேர்த்தி பற்றிய குறிப்பை புலிப்பாணி சித்தர் மூன்று பாடல்களில் பாடியுள்ளார்.
 ÷"நன்கு முற்றிப் பழுத்த மாம்பழம் ஒன்றினை எடுத்து, சாறு பிழிந்து, தோலை நீக்கிவிட்டு கொட்டையை வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். அழிஞ்சில் மரத்தில் "ஏறு அழிஞ்சில்' என்ற ஒரு வகை மரம் உண்டு. அம்மரத்தின் விதைகளைச் சேகரித்து, ஆட்டி, பூத்தைலமாக இறக்கிக்கொள்ள வேண்டும். அத்தைலத்தில் ஐங்கோலக்கரு சேர்த்து (ஐங்கோலம் என்பது கருஞ்சீரகம், கடுகு, ஓமம், வேப்பம் விதை, இலுப்பை விதைகள் சேர்ந்தது) அதில் நாம் வைத்துள்ள மாங்கொட்டையை ஒருநாள் (24 மணிநேரம்) ஊர வைக்க வேண்டும். பின் மாவிதையை எடுத்து நிழலில் உலர வைத்து பத்திரப்படுத்த வேண்டும்.
 ÷தேவைப்படும்போது மண்ணில் குழி தோண்டி விதை முளைக்கும் ஆழத்தில் ஊன்றி, நான்கு முறை இடைவெளி விட்டு, நீர் ஊற்ற வேண்டும். நீர் வார்க்கும்போது, நான்கு முறையும், ஒரு கூடையால் திறந்து, திறந்து மூடவேண்டும். ஒவ்வொரு முறையும் திறந்து மூடும் போதும், மாவிதை ஒவ்வொரு பருவமாக வளர்ந்து, பூத்து, காய்த்துப் பழுக்கும். இதற்குக் கால அளவு 3 நாழிகை அதாவது 1 மணி நேரம். அதற்கு மேல் செடி பட்டுப்போகும். இந்த மாம்பழத்தை யாவரும் தின்னலாம், நஞ்சோ என அஞ்சத்தக்கப் பொருள் ஏதும் இல்லை'' இவ்வாறு தமிழ்ச் சித்தர் போகரின் மாணாக்கராகிய புலிப்பாணி சித்தரால் அவரது ஜால நூலில் சொல்லப்பட்டுள்ளது. அப்பாடல்கள் (மாம்பழ ஜாலம்) வருமாறு:
 
 "பாடினே னின்னமொரு வித்தை கேளு
 பரிவானரயோ ழிஞ்சி வித்தைதானும்
 ஆடியே பூத்தயிலமாக வாங்கி
 அன்பான மாங்கனிதான் கொம்பிலப்பா
 சூடியே கனிந்தபழம் கொண்டுவந்து
 சுகமாகப் பிழிந்ததனைத் தோலை நீக்கி
 கூடியே யைங்கோலக் கருவுங்கூட்டிக்
 குணமாகத் தயிலத்திலூரப்போடே' (பா.66)
 
 "போடப்பா ஒருநாள்தான் கடந்து வாங்கிப்
 பொங்க முடனிழலுலர்த்தி வைத்துக் கொண்டு
 நாடப்பா சபைதனிலே யிருந்து கொட்டை
 நலமாக யாவரு க்குங் கண்ணிற்காட்டி
 சாடப்பா குழிதோண்டி வித்தை நட்டுச்
 சார்பாக சலம்வார்த்து கூடைமூடு
 சூடப்பா நாலுதரந் தண்ணீர் வாகு
 சுகமாக நாலு தரந் திறந்து மூடே' (பா. 67)
 
 "மூடவே யிலையாகிக் கொழுந்துமாகி
 முக்கியமாய்த் தழையாகிப் பூவுமாகித்
 தேடவே பிஞ்சாகிக் காயுமாகி
 தெளிவான கனியாகி யுதிரும்பாரு
 ஆடவே அனைவர்க்குங் கொடுக்கச் செய்நீ
 அப்பனே நாழிகைதான் மூணேமுக்கால்
 கூடவே யிதற்குள்ளே மரமுமாகிக்
 குணமான கனியாகி யுதிரும்பாரே' (பா. 68)
 
 இயற்கையாக, சில ஆண்டுகள் வளர்ந்து பூத்துக் காய்க்கும் மாமரத்தையே ஒரு மணி நேரத்தில் முளைத்து, வளர்ந்து, பூத்துக், காய்த்துப் பழுக்கும் இப்படிப்பட்ட விதை நேர்த்தி முறை, 5100 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நமது அரும்பெரும், ஈடு இணையில்லா, விஞ்ஞான, மெய்ஞ்ஞான ஆராய்ச்சி அறிஞர்களான தமிழ்ச் சித்தர்களால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது வியப்பாக உள்ளது! அதுவும், பெரும்பொருட் செலவில் ஆராய்ச்சிக் கூடங்கள், அறிவியல் கருவிகள், சிக்கலான செய்முறைகள் இல்லாமல், எளிய முறையில் மக்களே சிறிது முயன்றாலும் செய்து கொள்ளக்கூடிய அறிவியலை எந்த நாட்டு விஞ்ஞானியாலும் இனியும் கண்டுபிடிக்க இயலாது என்பதை நோக்கும் போது, இத்தகைய தமிழ்ச் சித்தர்களைப் பெற்றதனால் தமிழர்களாகிய நாம் பெருமிதம் கொள்ள வேண்டும்.
 
 -துரை வேலுசாமி
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/30/w600X390/a4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/30/அதிசய-மா-விதை-2798300.html
2793790 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, October 22, 2017 02:53 AM +0530 பத்தகத்தை நேசிக்கும் அத்துணை பேருக்கும் ஏற்பட்டிருக்கும் மிகப்பெரிய பிரச்னை தங்களது சேகரிப்பில் உள்ள புத்தகங்களை எப்படிப் பாதுகாப்பது என்பது.
அதனால்தான் நான் ஒரு முடிவுக்கு வந்திருக்கிறேன். என் தந்தையின் பெயரில் வருங்காலத்தில் ஒரு நூலகத்தை ஏற்படுத்தி அதில் புத்தகங்களைப் பாதுகாப்பது, மற்றவர்களுக்கும் பயன்படும்படி செய்வது என்பதுதான் அந்த முடிவு. 
கோவை கம்பன் கழகத்தின் செயலாளர் பெரியவர் நா. நஞ்சுண்டன் "சில அரிய புத்தகங்களை உங்களுக்காக எடுத்து வைத்திருக்கிறேன் வந்து பெற்றுக் கொள்ளுங்கள்' என்று தொலைபேசியில் 
தெரிவித்தார். கடந்த முறை கோவை சென்றபோது அவரை சந்தித்தேன்.
88 வயதிலும் சற்றும் குறையாத இலக்கிய தாகத்துடன் இன்னும் இயங்கிவரும் ஐயா நா.நஞ்சுண்டனுடன் அளவளாவிக் கொண்டிருப்பதே கூட ஒரு மிகப்பெரிய அனுபவம். பேராசிரியர் அ. சீனிவாசராகவன், "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் ஆகியோருடனான அனுபவம் குறித்து நஞ்சுண்டன் ஐயா தெரிவித்த பல சுவாரஸ்யமான தகவல்களை எனது மனக்கணினியில் பதிவு செய்து வைத்துக் கொண்டேன்.
அவர் எனக்காக எடுத்து வைத்திருந்த புத்தகங்களைப் பார்த்தபோது பொக்கிஷக் குவியலுக்குள் என்னைத் தள்ளிவிட்டாற் போன்ற பேருவகை. மறுபதிப்புகள் கண்டிருந்தாலும் கூட, 1930-களில் திருவல்லிக்கேணி பாரதி பிரசுராலயம் வெளியிட்ட பாரதியாரின் புத்தகங்கள் ஐயா நஞ்சுண்டனால் பைண்டிங் செய்யப்பட்டு பத்திரப்படுத்தி வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதைப் பார்த்தபோது ஆனந்தக் கண்ணீர் வராத குறை.
"ஸ்ரீபாரதியார் 1910-லிருந்து 1920 வரை தமிழ் பத்திரிகைகளில், பெரும்பாலும் சுதேசமித்திரனில், வெளியிட்டுவந்த கட்டுரைகளைச் சேமித்து, முறையே தத்துவம், மாதர், கலைகள், சமூகம் என்ற நான்கு தொகுதிகளாகப் பிரித்து வெளியிட முன்வந்திருக்கிறோம். பாரதியாரே காப்பாற்றி வைத்திருந்த செல்லரித்த பத்திரிகைத் துண்டுகளிலிருந்தும், கைப்பிரதிகளிலிருந்தும் பெயர்த்து எழுதி, ஒழுங்கிடவேண்டி இருந்ததாலும், பதிப்பிப்பதற்கு வேண்டிய சாதனக் குறைவினாலும் இதுகாறும் இவை வெளிவராது தடைப்பட்டன' என்று பதிப்புரை 
கூறுகிறது.
முன்பு கல்கி இதழில் வெளிவந்த பேராசிரியர் அ.சீனிவாசராகவன் எழுதிய "இலக்கிய மலர்கள்' என்கிற கட்டுரைகள் புத்தக வடிவம் பெற்றிருப்பது எனக்குத் தெரியாது. இந்தப் புத்தகமும் நஞ்சுண்டன் ஐயா எனக்காக எடுத்து வைத்திருந்த புத்தகக் கட்டில் இருந்ததைப் பார்த்ததும் நான் அடைந்த மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை. கம்பன் குறித்து வெளிவந்த பல்வேறு புத்தகங்கள் அந்தக் கட்டில் இருந்ததைக் குறிப்பிடாமல் இருக்க முடியாது.
என் மீது இந்த அளவுக்கு அன்பும் பாசமும் நம்பிக்கையும் வைத்து, தான் 60, 70 ஆண்டுகளாகத் தேனீ சேகரிப்பதுபோல, பார்த்துப் பார்த்துச் சேகரித்து, படித்துப் படித்து மகிழ்ந்த புத்தகங்களையெல்லாம் என்னிடம் நஞ்சுண்டன் ஐயா ஒப்படைத்ததை எனது பிறவிப்பயன் என்று கூறுவதல்லால் வேறு என்னவென்று சொல்வது?

தமிழகத்தின் மூலைமுடுக்குகளில் எல்லாம் சிலம்பின் குரல் ஒலிக்கிறது என்றால் அதற்கு "சிலம்புச் செல்வர்' ம.பொ.சி.யும், சிலம்பொலி செல்லப்பனாரும்தான் காரணம் என்று சொன்னால் அதை யாரும் மறுக்க முடியாது. நம்மிடையே வாழும் தலைசிறந்த தமிழறிஞரான சிலம்பொலி செல்லப்பனாரின் அன்புக்குப் பாத்திரமானவன் என்பதை என் வாழ்நாளில் கிடைத்த மிகப்பெரும் பாக்கியமாகக் கருதுகிறேன்.
தமிழகத்தில் நடைபெற்ற மூன்று உலகத் தமிழ் மாநாடுகளிலும் மாநாட்டு மலர்களை மிகச்சிறப்பாகத் தயாரித்த பெருமைக்குரியவர் சிலம்பொலி செல்லப்பனார். அதுமட்டுமல்லாமல், இவர் சிலப்பதிகார அறக்கட்டளை என்கிற அமைப்பை ஏற்படுத்தி, ஆண்டுதோறும் தமிழறிஞர் ஒருவருக்கு இளங்கோ விருது வழங்கிப் பெருமைப்படுத்துகிறார். எங்கெல்லாம் தமிழ் குறித்த நிகழ்ச்சிகள் நடைபெறுகின்றனவோ அங்கெல்லாம் தவறாமல் முதல் வரிசையில் சிலம்பொலி செல்லப்பனார் அமர்ந்திருப்பதைக் காணலாம்.
கடந்த செப்டம்பர் 24ஆம் தேதி அன்று நடந்த சிலம்பொலி செல்லப்பனாரின் 90ஆவது பிறந்த நாள் விழாவில் பங்கேற்கும் வாய்ப்பு எனக்குக் கிட்டியது. முன்பு, சென்னை ராஜேஸ்வரி திருமண மண்டபத்தில் இவருக்கு 85-ஆவது பிறந்த நாள் நிறைவையொட்டி சிலப்பதிகாரப் பெருவிழா கொண்டாடப்பட்டது.
சிலப்பதிகாரத்தின் சிறப்பு, சிலம்பொலி செல்லப்பனாரின் தமிழ்த்தொண்டு அணிந்துரைகள், தொடர் சொற்பொழிவுகள் உள்ளிட்ட அவரது சாதனைகள், அவரது எளிமை, நேர்மை, நிர்வாகத்திறன், நினைவாற்றல், ஓய்வறியா உழைப்பு, பண்பு
நலன்கள் போன்றவை குறித்து ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட தமிழகத்தின் தலைசிறந்த தமிழ்ச் சான்றோர் அந்த விழாவில் உரையாற்றினார்கள். அவை கருத்துக் கருவூலங்களாகவும், இனிய இலக்கிய விருந்தாகவும் அமைந்திருந்ததாகப் பலரும் சொல்லக் கேட்டிருக்கிறேன்.
அலுவலகப் பணிச்சுமை காரணமாக அந்த விழாவில் கலந்துகொள்ள முடியவில்லை; உரைகளைக் கேட்க முடியவில்லை என்கிற குறை எனக்கு இருந்து வந்தது. அந்தக் குறையைப் போக்கும்வண்ணம் பெருமைமிகு சிலம்பொலி செல்லப்பனாரின் திறமைமிகு தவப்புதல்வி முனைவர் மணிமேகலை புஷ்பராஜ், சிலப்பதிகாரப் பெருவிழாவில் சான்றோர்கள் ஆற்றிய உரைகளை அப்படியே நூல் வடிவமாக்கித் தந்திருக்கிறார். சிலம்பொலி செல்லப்பனாரின் சிலப்பதிகார அறக்கட்டளையின் தொடக்கம் முதல் அந்த விழாவின் அத்தனை நிகழ்வுகளும், உரைகளும், புகைப்படங்களும் "சித்திரச் சிலம்பின் சிதறிய பரல்கள்' என்கிற பெயரில் முனைவர் மணிமேகலை புஷ்பராஜாவால் தொகுக்கப்பட்டிருக்கிறது.
விழாவில் கலந்துகொள்ள முடியாத எனது குறையைப் போக்கிய சகோதரி முனைவர் மணிமேகலை புஷ்பராஜுக்கு நன்றி.

கோவை விஜயா பதிப்பகத்துக்குச் சென்றிருந்தபோது அதன் அதிபர் வேலாயுதம், கவிஞர் மணிசண்முகம் எழுதிய "வாரத்தின் எட்டாவது நாள்' என்கிற கவிதைப் புத்தகத்தைப் படித்துப் பார்க்கச் சொன்னார். "அசாதாரண வாசகர்களுக்கான சாதாரண கவிஞனின் கவிதைகள்' என்று கூறிக்கொள்ளும் கவிஞர் மணிசண்முகத்தின் கூற்றை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. "அசாதாரண வாசகர்களுக்கான, சாதாரண கவிஞனின் அசாதாரண கவிதைகள்' என்று சொல்வதுதான் பொருத்தமாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். கவிஞரின் பார்வையும் பாடுபொருளும் வித்தியாசமானவை. எடுத்துக்காட்டுக்கு ஒரு கவிதை.

அற்பப் பொருளைக்கூட
சொற்ப விலைக்கு வாங்க முடியாமல்
போக வைப்பதுதான்
பொருளாதார வளர்ச்சி!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/22/w600X390/tm6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/22/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2793790.html
2793789 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மறுவாசிப்பில் சங்கக் கவிதைகள் -பேரா. சு. இரமேஷ் DIN Sunday, October 22, 2017 02:52 AM +0530 சங்கக் கவிதைகளை வாசிக்கும் ஒவ்வொரு முறையும், அக்கவிதைகள் வாசிப்பவர்களை ஏமாற்றாமல் காலத்துக்கேற்ப தன்னை புதுப்பித்துக் கொண்டிருப்பதை அவதானிக்க முடியும். 20ஆம் நூற்றாண்டில் தோற்றம்பெற்ற எந்தவொரு கோட்பாட்டையும் சங்கக் கவிதை கொண்டு விளக்க முடியும். இத்தன்மைகள்தாம் அக்கவிதைகளின் சிறப்பு. குறிப்பாக, சங்கப் பெண் கவிதைகள் காலந்தோறும் தன்னை புதுப்பித்துக் கொள்பவை. ஒல்லையூர் தந்த பூதப்பாண்டியன் இறந்தவுடன் அவன் உடல் சுடுகாட்டில் எரிக்கப்படுகிறது. அவன் மனைவி பெருங்கோப்பெண்டு, தானும் அந்த ஈமத்தீயில் மூழ்கி இறக்கத் துணிகிறாள். அங்கிருந்த சான்றோர் பலரும் அவளைத் தீயில் விழுந்து இறக்காமல் வாழுமாறு அறிவுரை கூறுகிறார்கள். ஆனால் அவள், தன் கணவன் இறந்தபிறகு 
கைம்மை நோன்பை மேற்கொண்டு வாழ்வதைவிட இறப்பதையே விரும்புவதாகப் பின்வரும் பாடலில் 
கூறுகிறாள்.

"பல்சான் றீரே! பல்சான் றீரே!
"செல்'கெனச் சொல்லாது, "ஒழி'கென விலக்கும்
பொல்லாச் சூழ்ச்சிப் பல்சான் றீரே!
அணில்வரிக் கொடுங்காய் வாள்போழ்ந் திட்ட
காழ்போல் நல்விளர் நறுநெய் தீண்டாது
அடைஇடைக் கிடந்த கைபிழி பிண்டம்
வெள்எள் சாந்தொடு புளிப்பெய்து அட்ட
வேளை வெந்தை வல்சி ஆகப்
பரற்பெய் பள்ளிப் பாயின்று வதியும்
உயவற் பெண்டிரேம் அல்லேம் மாதோ;
பெருங்காட்டுப் பண்ணிய கருங்கோட்டு ஈமம்
நுமக்குஅரிதாகுக தில்ல; எமக்குஎம்
பெருந்தோட் கணவன் மாய்ந்தென அரும்புஅற
வள்இதழ் அவிழ்ந்த தாமரை
நள்இரும் பொய்கையும் தீயும்ஓரற்றே!' 
(புறம்:246)

பானையின் அடிப்பகுதியில் நீருடன் கலந்த சோற்றைப் பிழிந்தெடுத்து, அதனுடன் வெள்ளை நிறமுள்ள எள்ளின் துவையலுடன், புளியிட்டுச் சமைத்த வேளைக் கீரையை உணவாக உண்டு, சிறிய கற்களாலான படுக்கையில் பாயில்லாமல் படுத்து வருந்தும் கைம்பெண்களில் நான் ஒருத்தி அல்லள் என்று இப்பாடலின் பொருள் நீள்கிறது. கணவன் மீது கொண்ட அன்பின் காரணமாகவே பெருங்கோப்பெண்டு உடன்கட்டை ஏறத் துணிந்தாள் என்று அவள் செயலுக்குப் புனிதம் கற்பிக்கப்பட்டது. அப்படித்தான் இப்பாடலுக்கான பொருள் 
இன்றளவும் கற்பிக்கப்பட்டு வருகிறது. இது 
பெண்களை அடக்கிவைக்க ஆண்கள் கடைப்பிடித்த உத்திகளுள் ஒன்று.
இப்பாடலுக்கு உரை எழுதிய அனைவரும் ஆண்களாக இருந்தது இச்செயலுக்கு வசதியாக அமைந்துவிட்டது. பெருங்கோப்பெண்டின் இப்பாடல் தரும் தொனிப்பொருள் தீவிர வாசிப்புக்குரியது. கைம்மை நோன்புடன் வாழ்வதைவிட உடன்கட்டை ஏறிவிடுவது உன்னதம் என்ற பொருளில்தான் இப்பாடலை அணுக வேண்டும். இந்த விமர்சனம்தான் பெருங்கோப்பெண்டு இச்சமூக சடங்குகள்மீது வைக்கும் விமர்சனம். 
தாயங்கண்ணியார் என்ற பெண்பாற் புலவரின் பாடலையும் (புறம்:250) பெருங்கோப்பெண்டு பாடலுடன் சேர்த்து வாசிக்க வேண்டும். கணவன் இறந்து விடுகிறான். அவன் மனைவியின் தலைமயிர் நீக்கப்படுகிறது; அப்பெண்ணின் கைகளை அழகுபடுத்திய வளையல் களையப்படுகிறது. எந்தச் சுவையுமற்ற அல்லி அரிசி உணவை மட்டுமே உட்கொண்டு கைம்மை நோன்பிருக்கிறாள். கணவன் இருக்கும்போது வீதி வழியே சென்றவர்களைத் தடுத்து நிறுத்தி, நாசியைக் கூர்மைபடுத்தச் செய்யும் சுவைமிக்க உணவு வகைகள் அந்த வீட்டில் சமைக்கப்பட்டன. இரவலர்க்கும் சேர்த்துப் பரிமாறப்பட்டன. வீட்டின் முன்னே அனைவரும் தங்கிச் செல்லும் குளிர்ச்சிமிக்க பந்தல் போடப்பட்டிருந்தது. ஆனால், இன்று அந்த வீடு வெறுமையால் சூழப்பட்டிருக்கிறது. சுடுகாடு சென்ற கணவன் எல்லாவற்றையும் உடன்கொண்டு சென்றுவிட்டான் என்று பாடுகிறாள். மாறோகத்து நப்பசலையாரும், "சிறிய வெள்ளை அல்லியின் அரிசியை உண்ணும் கைம்பெண்போல காலமெல்லாம் அத்
தலைவனை நினைந்து உயிர்வாழ்தல் கடினமானது'
(புறம்:421) என்று பாடுகிறார்.
இம்மூன்று பாடல்களும் "சடங்கு' என்ற பெயரால் பெண்கள் மீது நிகழ்த்தப்பட்ட வன்முறைகளை நுட்பமாக முன்வைக்கிறது. ஆனால், இக்கவிதைகளின் மீது பெண்களைப் புனிதப்படுத்தும் தட்டையான வாசிப்புதான் அதிகமாக நிகழ்த்தப்படுகிறது. குரங்குகூட கைம்மை நோன்பைக் கடைப்பிடிப்பதை வெறுத்து, மலையில் இருந்து குதித்துத் தற்கொலை செய்துகொள்வதாகக் கடுந்தோட் கரவீரனார் 
எழுதிய குறுந்தொகைப் பாடல் (குறுந்.69) 
கூறுகிறது. 
பெண்கள் மீது சடங்கு என்ற பெயரால் நிகழ்த்தப்பட்ட வன்கொடுமைகளுள் ஒன்றுதான் கைம்மை நோன்பு. இந்நோன்பைக் கடைப்பிடித்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இறப்பதைவிட, கணவனோடு ஈமத்தீயில் இறந்துவிடுவது உத்தமம் என்று பெண்கள் பலரும் கருதியிருப்பதைத்தான் சங்கப் பாடல்கள் உணர்த்துகின்றன. இந்தக் கோணத்தில்தான் இக்கவிதைகளை வாசிக்க வேண்டும். இக்கவிதைகளும் அந்த நோக்கத்தில்தான் எழுதப்பட்டுள்ளன.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/22/w600X390/tm5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/22/மறுவாசிப்பில்-சங்கக்-கவிதைகள்-2793789.html
2793788 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இலக்கியத்தில் "தோசை'! -இராம. வேதநாயகம் DIN Sunday, October 22, 2017 02:51 AM +0530 தென்னிந்தியாவில் புகழ்பெற்ற உணவு வகைகளுள் ஒன்று "தோசை'! தோசையில் பல வகை உண்டு. தோய்+செய்= தோசை ஆனது. தோய்தல் என்பது மாவு புளித்தலாம். தோசை பற்றிய செய்திகள் சில தமிழ் இலக்கியங்களில் பயின்று வந்துள்ளன.
கூளப்ப நாயக்கனைப் பாட்டுடைத் தலைவனாகக் கொண்டு சுப்ரதீபக் கவிராயர் என்பவர் பாடிய, "விறவி விடு தூது' என்னும் சிற்றிலக்கிய நூலில்,

"அப்பம் வடைசுகியன் தோசை
வகைபணி யாரம்
கடையிலே கொண்டு வகை கட்டி...' 

என்ற பாடல் வரிகளில் தோசை பற்றிய செய்தி காணப்படுகிறது. பிங்கல நிகண்டில்,

"அபூபம் கஞ்சம் இலையடை மெல்லடை
நொலையல் பூரிகை சஃகுல்லி போனகம்...'

என்ற வரிகள் காணப்படுகின்றன. இங்கு "கஞ்சம்' என்றால் தோசை எனப் பொருள். இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே தமிழர் தோசையை உணவில் பயன்படுத்தியுள்ளனர் எனத் தெள்ளிதின் உணர முடிகிறது. தனிப்பாடல் திரட்டில் பலகாரங்களின் பட்டியலில் தோசையும் இடம் பெற்றுள்ளது.

"தேன்குழல் அப்பம் தோசை இத்திய மாவுடலில்
திகழ்வடை அப்பளம் பணியாரங்கள் எலாம் நீத்தே
... .... ....
தண்பாலாய் அடைதல் எழில்தரு முறுக்கு தானே!'

கி.பி.1542ஆம் ஆண்டைச் சேர்ந்த கல்வெட்டு ஒன்றில் தோசை குறித்த சுவையான செய்தி உள்ளது. இக்கல்வெட்டு காஞ்சிபுரம் தேவராஜ சுவாமி கோயிலில் உள்ளது. 
செங்கல்பட்டிலிருந்து சென்னைக்குச் செல்லும் வழியில் உள்ள சிங்கப்பெருமாள் கோயிலில் மிளகு தோசை பிரசாதமாக வழங்கப்படுகிறது. திருவரங்கத்தின் அருகிலுள்ள குளத்தூர் (புதுக்கோட்டை அருகில்) ஸ்ரீவரதராசப் பெருமாள் கோயிலில் தீபாவளி நாளில் தோசையே பிரசாதமாக வழங்கப்படுகிறது. அழகர்கோயிலிலும், தமிழ் நாட்டில் வேறு சில கோயில்களிலும் தோசையே பிரசாதமாக வழங்கப்பட்டு வருகிறது. எனவே, தமிழரின் பழங்கால உணவு முறைகளுள் தோசையும் முக்கிய இடம் வகித்திருக்கிறது.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/22/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/22/இலக்கியத்தில்-தோசை-2793788.html
2793787 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கமண்டலம் -சி. செல்வராஜ் DIN Sunday, October 22, 2017 02:49 AM +0530 முனிவர்கள் தங்களின் பூசைத் தேவைக்காக நீர் சேமித்து வைத்திருந்த பாத்திரம் கமண்டலம் எனப்படும். இது செம்பு உலோகத்தால் குழல் வடிவங்கொண்ட மூக்கினை உடையதாகவும், அதை தூக்கிச் செல்லும் வசதிக்காக கவிந்த அரை கோள வடிவக் கைப்பிடி கொண்டதாகவும் இருக்கும். இதைத்தான் நாம் அறிந்திருக்கிறோம்; பார்த்திருக்கிறோம். ஆனால், உலோக உபயோகம் வருவதற்கு முன்பு முனிவர்கள் தங்கள் கமண்டலத்தை புரச மரத்தின் பட்டைகளை உரித்து நீக்கிய மரத்தண்டில் செய்யப்பட்டதை உபயோகித்து வந்திருக்கின்றனர் என்ற விவரத்தை குறுந்தொகை 156ஆவது பாடலில் பாண்டியன் ஏனாதி நெடுங்கண்ணனார் பாடி வைத்துள்ளார்.

"செம்பூ முருக்கின் நல்நார் களைந்து
தண்டோடு பிடித்த தாழ் கமண்டலத்து'

""சிவந்த பூக்களையுடைய முருக்க மரத்தினது நல்ல பட்டையைக் களைந்து, அதன் தண்டோடு, ஏந்திய தாழ்கின்ற கமண்டலத்தையும்'' என்பது புலியூர் கேசிகன் உரை. "முருக்கு' என்பதைப் புரசமரம் என்றும் கூறுவர். செம்பில் நீர் சேமித்து வைத்தால் அது கெடாது என்பதும், அதைப் பருகுவதால் உடல்நலம் மேம்படும், உயர் ரத்த அழுத்தம் குறையும் என்பதும் இன்றைய அறிவியல் கண்டுபிடிப்பாகும். உலோகப் பயன்பாடு உபயோக காலத்திற்கு முன்பிருந்தே தவசிகள் தம் பூசைக்கு நன்னீர் சேமிப்புக் கமண்டலமாக புரச மரத்தண்டை உபயோகித்துள்ளனர் என்பது குறுந்தொகைப் பாடல் வழி தெரிய வருகிறது.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/22/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/22/கமண்டலம்-2793787.html
2793786 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நன்றியில் செல்வம் -புலவர் சு.தி.சங்கரநாராயணன் DIN Sunday, October 22, 2017 02:48 AM +0530 ""நச்சப் படாதவன் செல்வம் நடுவூருள்
நச்சு மரம்பழுத் தற்று'' ( குறள்-1008)

""பிறரால் நச்சப்படாதவனது செல்வம் ஊர் நடுவுள் பழுத்து நிற்பதொரு நச்சுமரம் பழுத்த தன்மைத்து. இது, நச்சுமரப் பழம் தமது ஆசையாலே தின்பார் உண்டாயின் அவரைக் கொல்லும் என்றது'' - இவ்வாறு பண்டைய உரையாசிரியர்களுள் ஒருவரான மணக்குடவர் உரை எழுதியுள்ளார். 
இதை ஏற்று, பரிப்பெருமாள், பரிமேலழகர் ஆகிய இருவரும் நன்றியில் செல்வத்துக்கு உவமையாக எந்தவொரு நச்சுமரத்தின் பெயரையும் கூறவில்லை. ""நடுவூரில் எட்டிமரம் பழுத்ததற்கு ஒக்கும்'' என்று பரிதியார் மரத்தின் பெயரைக் கூறியுள்ளார்.

""ஊழாயி னாரைக் களைந்திட்டு உதவாத
கீழாயி னாரைப் பெருக்குதல் யாழ்போலும்
தீஞ்சொல் மழலையாய்! தேனார் பலாக்குறைத்து
காஞ்சிரை நட்டு விடல்'' (பா.104)

எனும் கீழ்மக்கள் இயல்பு கூறும் பழமொழி நானூறு பாடலை அறிந்த காளிங்கர், ""பொதுப்பட நுகர்தற்குரிய மன்றினுள் நச்சுமரமாகிய காஞ்சிரை பெரிதும் பழுத்து நின்ற அத்தன்மைத்து'' என்று ஒரு மரத்தின் பெயரைக் கூறியுள்ளார்.
பிற்காலப் புலவர்கள் எந்தவொரு மரத்தின் பெயரையும் குறிப்பிடாமல் மணக்குடவரைப் பின்பற்றி பொதுப்படையாகவே "ஒரு நச்சு மரம்' என்றே உரை எழுதியுள்ளனர். 
"தின்றால் மரணத்தை ஏற்படுத்தும் காய், பழங்களைத் தரும் எட்டி, காஞ்சிரை மரங்கள் ஊர் நடுவே இருந்தால் மக்கள் வளர விடுவார்களா? வெட்டி அழித்துவிட மாட்டார்களா? மணக்குடவர் முதலானவர் கூறும் ""ஒரு நச்சு மரம்'' என்பதை இல்பொருள் உவமை என்று கொள்ளலாமா? திருவள்ளுவர் கூறும் நச்சு மரம்தான் எது? - இவ்வாறு ஐயங்கள் எழலாம்.
இத்தகைய ஐயங்களை நாலடியாரின் "நன்றியில் செல்வம்' எனும் 261-ஆவது பாடல் போக்குகிறது.

""அருகிலாது ஆகிப் பலபழுத்த கண்ணும்
பொரிதான் விளவினை வாவல் குறுகா
பெரிது அ ணியர் ஆயினும் பீடிலார் செல்வம்
கருதும் கடப்பட்ட தன்று''

"தூர்பருத்த விளாமரத்தில் மிகுதியாகப் பழுத்துள்ள பழங்களைக் கண்டும் தம் பசியைப் போக்கிக்கொள்ள வாவல் (வெளவால்) அதன் அருகில் செல்லாது (குறிப்பு: விளாம்பழத்தின் மணமும் சுவையும் வெளவாலுக்கு ஒவ்வாது). அதுபோலப் பெருந்தன்மை இல்லாதவரிடம் இருக்கும் செல்வமானது தம் வறுமையைப் போக்கும் கடமை உடையது அல்ல என்று எண்ணி அதனருகில் வறியவர் எவரும் செல்லார்' - இது இப்பாடலின் கருத்து. இந்தப் பாடலால் இந்த நச்சு மரம் ஊர் நடுவில் உள்ளது என அறிய முடிகிறது. ஆயினும் இதற்கு மேலும் தெளிவு தேவைப்படுகிறது.
யாப்பிலக்கணத்தில் அசையும் சீரும் காணும்போது தேமா, தேமாங்காய், தேமாங்கனி என்றும்; கூவிளம், கூவிளங்காய், கூவிளங்கனி என்றும் குறியீட்டு வாய்ப்பாடுகளைத் தந்துள்ளனர். தமிழகத்தின் விளைபொருளான மாவும், விளவும் கருத்து விளக்கத்துக்குரிய எடுத்துக்காட்டுகளாக அமைந்துள்ளன.
விளாம்பழத்தை யானை உண்டால் அது ஜீரணம் ஆகாமல் சாணத்தில் (லத்தி) ஓட்டுடன் கூடிய முழுப் பழமாகவே வெளியேவந்து விழுந்துவிடும். இதைக் குறிக்கும் ""யானை உண்ட விளாம்பழம் போல'' எனும் பழமொழியும் உண்டு.
செண்பகப்பூ மக்களை மயக்கும் மணமுடைய அழகிய மலர். ஆனால், இம்மலரை வண்டுகள் மொய்ப்பதில்லை. காரணம், இம்மலர் பிலிற்றும் தேன் வண்டுகளுக்கு ஆகாது. விளாம்பழம் வெளவாலுக்கும் யானைக்கும் ஒவ்வாது. ஆனால், இவை மக்களுக்கு உகந்தன. அதனால், விளாம்பழம் போன்றது நன்றியில் செல்வம் (பீடிலார் செல்வம்). 
எக்காலத்தும் எல்லா உயிரினங்களுக்கும் பயன்தரும் ஊருணி, ஏதோ ஒரு பருவ காலத்தில் மட்டும் பயன்தரும் பழமரம், நோயுற்றாருக்கு மட்டும் சிலபோழ்து பயன்தரும் மருந்து மரம் இவற்றை உவமைகளாக "ஒப்புரவு அறிதலில்' வள்ளுவர் காட்டிய சால்பும், அவற்றின் கருத்தாழமும் மிகமிக நுட்பமாக ஓர்ந்து உணர வேண்டியவை.
அதுபோலவே, "நன்றியில் செல்வ'த்துக்குக் குறியீடாக "நச்சு மரம்' ஒன்றை உவமையாக்கினார் திருவள்ளுவர். எதனையும் சுடு சொல்லால் சுட்டிக்காட்ட விரும்பாத சமணரான மணக்குடவரும் தம் உரையில் வெறுமனே "ஒரு நச்சுமரம்' என எழுதி நம்மை உய்த்துணர வைத்தார். இருப்பினும், மற்றொரு சமண முனிவர், காட்டிய நாலடி நானூறு பாடலை நாம் மறந்தவர் ஆகாமல் வெளவாலுக்கும் யானைக்கும் ஒவ்வாத விளாம்பழத்தை "நன்றியில் செல்வ'த்திற்கு எடுத்துக்காட்டாக வழங்கலாம் அல்லவா?

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/22/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/22/நன்றியில்-செல்வம்-2793786.html
2793785 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு Sunday, October 22, 2017 02:42 AM +0530 நண்பொன்றித் தம்மாலே நாட்டப்பட் டார்களைக்
கண்கண்ட குற்றம் உளவெனினும் - காய்ந்தீயார்
பண்கொண்ட தீஞ்சொல் பணைத்தோளாய்?
யாருளரோ தங்கன்று சாக்கறப் பார். (பாடல்-16)


பண்ணினது இயல்பைக் கொண்ட இனிமையான சொற்களையும் மூங்கில்போன்ற தோள்களையும் உடையாய்!, நண்பு செய்து தம்மால் நிலை நிறுத்தப்பட்டவர்களை, தாம் கண்கூடாகக் கண்ட குற்றம் அவர் மாட்டு இருக்கின்றன என்றறிந்தாலும், அறிவுடையோர் கோபிக்கமாட்டார்கள், தம்முடைய கன்றிற்குப் பால் விடாமல் அஃது இறக்கும்படி பசுவினைக் கறப்பவர் யாருமிலர் (அதுபோல). (க-து.) அறிவுடையோர் தம் நட்டார் குற்றம் செய்யினும் அதுகருதிச் சினத்தல் இலர். "யாருளரோ தங்கன்று சாக் கறப்பார்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/22/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/22/பழமொழி-நானூறு-2793785.html
2790611 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, October 15, 2017 03:46 AM +0530 ஒடிஸா தலைநகரம் புவனேசுவரத்துக்குச் சென்றிருந்தேன். முன்பு பிஜு பட்நாயக் முதல்வராக இருந்தபோது புவனேசுவரத்துக்கு நான் சென்றதற்கும் இன்றைய புவனேசுவரத்திற்கும் புரட்டிப் போட்ட மாற்றம். புவனேசுவரம் வரை போய் ஒடிஸா மாநிலத்தின் கூடுதல் 
தலைமைச் செயலராகப் பணியாற்றும் ஆர்.பாலகிருஷ்ணனைச் சந்திக்காமல் திரும்பவா முடியும்? 
ஆர்.பாலகிருஷ்ணனிடம் சில தனிச்சிறப்புகள் உண்டு. 1984-ஆம் ஆண்டு இந்திய ஆட்சிப்பணி தேர்வை முதன்முதலாக, முழுவதுமாக தமிழில் எழுதித் தனது முதல் முயற்சியிலேயே வெற்றி பெற்று அரசு அதிகாரியானவர். இந்திய அரசுப் பணியில் நுழைவதற்கு முன்னால் நமது "தினமணி'யில் உதவி ஆசிரியராகப் பணியாற்றியவர். பெரியவர் ஏ.என்.சிவராமனின் அன்புக்குப் பாத்திரமானவர். தமிழ் இலக்கியத்தில் ஆழங்காற்பட்ட புலமை எய்தியவர்.
ஆர்.பாலகிருஷ்ணன் அதிகாரி மட்டுமல்ல, ஒரு படைப்பாளியும்கூட. இவருடைய படைப்பிலக்கிய நூல்கள் "அன்புள்ள அம்மா', "சிறகுக்குள் வானம்' என்று தொடர்கிறது. சிந்துசமவெளி நாகரிகம் குறித்து இவர் மேற்கொண்ட ஆய்வுகள் பல புதிய ஆய்வுகளுக்கு வழிகோலியிருக்கிறது.
சிந்துவெளிப் பண்பாட்டின் மொழி மற்றும் பழந்தமிழ் தொன்மங்களின் தோற்றுவாய் குறித்த புரிதல்களுக்கு இடம்பெயர் ஆய்வுகள் வலிமை தரும் என்பது இவரது கருத்து. ஏறத்தாழ கடந்த முப்பது ஆண்டுகளாக இந்த ஆய்வில் இவர் ஈடுபட்டு வருகிறார். சிந்துவெளிப் பண்பாடு செழித்த வடமேற்கு நிலப்பகுதிகளில் இன்றுவரை வழக்கிலுள்ள "கொற்கை, வஞ்சி, தொண்டி வளாகத்தை' ஆய்வுலகின் கவனத்துக்கு முதன்முதலாகக் கொண்டு வந்தவர் ஆர்.பாலகிருஷ்ணன்தான்.
சிந்துவெளி விட்ட இடத்திற்கும் சங்க இலக்கியம் தொட்ட இடத்திற்கும் இடையே உள்ளது ஒரு வேர்நிலைத் தொடர்பு என்பது இவர் எழுதிய "சிந்துவெளிப் 
பண்பாட்டின் திராவிட அடித்தளம்' அடிக்கோடிடும் புது வெளிச்சம்.
"திராவிட மொழியியலையும் சிந்துவெளி புவியியலையும் பிணைத்து ஒரு புதிய கருதுகோளைப் படைத்துள்ளார். அதன் மூலம் சிந்து நகர மக்கள் திராவிட மொழிகளையே பேசியிருக்க வேண்டும் என்ற வரலாற்று உண்மையை அறிவியல் அடிப்படையில் அனைவரும் ஏற்றுக்கொள்ளும்வண்ணம் மீண்டும் நிறுவியுள்ளார்' என்கிற "தினமணி' முன்னாள் ஆசிரியரும், கல்வெட்டியல் அறிஞருமான ஐயா ஐராவதம் மகாதேவனின் பதிவைவிட மேலாக, ஆர்.பாலகிருஷ்ணனின் "சிந்துவெளிப் பண்பாட்டின் திராவிட அடித்தளம்' என்கிற புத்தகம் குறித்து வேறு என்ன கூறிவிட முடியும்?
ஆர்.பாலகிருஷ்ணனுடன் அதிக நேரம் செலவிட முடியவில்லை என்கிற ஆதங்கத்துடன் விடைபெற்றேன்.


உ.வே.சா.வின் முன்னுரைகளை "சாமிநாதம்' என்கிற பெயரில் தொகுத்து வழங்கிய ப.சரவணன் இப்போது வெளிக்கொணர்ந்திருக்கும் அடுத்த ஆவணப் பதிவு "பதிப்புலகின் தலைமகன்' என்று போற்றப்படும் சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளையின் பதிப்புரைகள் அடங்கிய "தாமோதரம்'. சார்லஸ் வின்úஸா கிங்ஸ்பரி என ஞானஸ்நானம் பெற்று, பின்பு சைவராக மதம் மாறி, சிறுபிட்டி வைரவநாதன் தாமோதரம்பிள்ளை என்று அறியப்பட்ட தமிழ்ப் பதிப்புலகின் முன்னோடி குறித்து பரவலாக அறியப்படாமல் இருப்பது வேதனைக்குரிய ஒன்று.
நூல்களைப் பதிப்பிக்கும் பணியில் சி.வை.தா. சுயம்புவாகவே செயல்பட்டிருக்கிறார். "என் சிறு பிராயத்தில் எனது தந்தையார் யாழ்ப்பாணத்தில் கற்பித்த சில நூல்கள் இப்போது தமிழ்நாடெங்கும் தேடியும் அகப்படவில்லை' என்பது அவரது வாக்குமூலம். "ஏடு எடுக்கும்போது ஓரஞ் சொரிகிறது; கட்டு அவிழ்க்கும்போது இதழ் முரிகிறது; ஒற்றைப் புரட்டும்போது துண்டு துண்டாய்ப் பறக்கிறது; இனி எழுத்துக்களோ வென்றால் வாலுந் தலையுமின்றி நாலு புறமும் பாணக் கலப்பை மறுத்து மறுத்து உழுது கிடக்கின்றது' என்று சி.வை.தா. தாம் தேடிக் கண்டுபிடித்த ஓலைச்சுவடிகளின் நிலைமையைப் படம்பிடிக்கிறார்.
முதல் முயற்சி என்பதால் சி.வை.தா., பட்ட கஷ்டங்கள் ஏராளம். இலங்கையிலிருந்து தமிழகத்துக்கு வந்து ஊர் ஊராகத் தேடிச் சென்று ஓலைச்சுவடிகளைக் கண்டெடுக்க அவர் பட்ட சிரமங்கள் தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சா.வின் சிரமங்களுக்குச் சற்றும் குறைந்தவை அல்ல.
கிறிஸ்துவத்தில் இருந்து சைவத்துக்கு மாறியது, வேற்று தேசத்தார் என்னும் விரோதம், மடங்களில் தங்கிப் பயிலாமை போன்றவை மூலப்பிரதிகளைப் பெறுவதில் அவருக்குப் பின்னடைவை உண்டாக்கின. இத்தனையையும் பொறுத்துக்கொண்டே தனது பதிப்புப் பணிகளைச் செய்திருக்கிறார் சி.வை.தாமோதரம்பிள்ளை.
சி.வை.தாமோதரம் பிள்ளை பதிப்பித்தவை பனிரெண்டு. இயற்றியவை ஆறு. இவை அல்லாமல் அவர் குறித்த பல்வேறு செய்திகளையும் பின் இணைப்பாகத் தேடிச் சேர்த்து "தாமோதரம்' என்ற தொகுப்பை வெளிக்கொணர்ந்திருக்கிறார் ப. சரவணன். சி.வை.தா.வின் பங்களிப்புகளை இணைத்து இந்தத் தொகுப்பை வெளிக்கொணர இவர் எடுத்துக்கொண்ட சிரமங்களை எத்துணை பாராட்டினாலும் தகும்.
உ.வே.சா., சி.வை.தா., ஆகியோரின் அடிச்சுவட்டில் பயணித்துக் கொண்டிருக்கும் ப. சரவணனின் கடும் உழைப்பும், தேடலும், தமிழ்ப் பற்றும் மலைப்பை ஏற்படுத்துகிறது. "தாமோதரம்' அவரது கிரீடத்தில் சேர்க்கப்பட்டிருக்கும் புதிய இறகு.


"தி நியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்' கோவை பதிப்பின் தலைமை நிருபராகப் பணியாற்றுபவர் பா. மீனாட்சிசுந்தரம். ஆங்கில நாளிதழில் பணியாற்றினாலும் தாளாத தமிழ்ப்பற்று உடையவர். ஆங்கில இலக்கியமும் தெரியும் என்பதால், இவரது தமிழ் இலக்கியப் பார்வை செறிவானது. 
இவரும் இவருடைய நண்பர் கவியன்பன் பாபுவும் ஒருவருக்கொருவர் வெண்பா பரிமாற்றம் செய்வது வழக்கமாக இருந்திருக்கிறது. இதன் நீட்சியாக கோவை மாநகரைச் சுற்றியுள்ள ஊர்கள் குறித்து நேரிசை வெண்பாக்களாகப் படைத்த பாடல்களை "நேரிசையில் ஊரிசை' என்கிற பெயரில் சுவாரஸ்யமாகத் தொகுத்திருக்கிறார்கள்.
கோவையிலுள்ள ரத்தின சபாபதிபுரம் என்கிற ஆர்.எஸ்.புரத்தில் உள்ள "கென்னடி' திரையரங்கின் பழைய பெயர் லைட் ஹவுஸ். அதையொட்டியுள்ள சாலை இப்போதும் "கலங்கரை விளக்கச் சாலை' என்ற பெயரில் வழங்கப்படுகிறது. கடலில்லா கோவையில் லைட் ஹவுஸ் சாலை என்பது வேடிக்கையாகத்தான் இருக்கிறது. அதை கவியன்பன் பாபுவும், பா.மீனாட்சிசுந்தரமும் தங்களது "நேரிசையில் ஊரிசை' தொகுப்பில் வெண்பாவாகப் பதிவு செய்திருப்பது அதைவிட வேடிக்கையாகவும் சுவாரஸ்யமாகவும் இருக்கிறது.

கடலில்லா ஊரில் கலங்கரை தீபம்
சுடர்விட்ட சாலையெது சொல்வாய்? - முடக்கும்
இருட்டறையே அந்நாள் "ஒளிவீட'ம் அந்தத்
திரையரங்கின் பேரில் தெரு!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/15/w600X390/tm6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/15/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2790611.html
2790610 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மருந்தில்லா மருந்து -முனைவர் பா. இறையரசன் DIN Sunday, October 15, 2017 03:45 AM +0530 எங்கே கிடைக்கும் நல்ல மருந்து?' என்று தேடி அலையும்படி எங்கும் நோய் பரவி விளங்குகிறது. எப்பிணியும் தீர்க்கும் மாமருந்தான இறைவன் சிவபெருமானுக்கே நோய் வருமா? நம் நோயைப் போக்கிக் கொள்ள வேண்டுமென்று கோயிலுக்குச் சென்றால், இறைவனின் குடும்பமே நோயில் வாடுகிறது என்று நகைச்சுவையாகப் பாடியிருக்கிறார் காளமேகப் புலவர்.
புள்ளிருக்கு வேளூர் எனப்படும் திருத்தலத்தில் உறையும் வைத்தீஸ்வரரைத் தரிசித்து நிந்தாஸ்துதியாகப் பாடிய பாடல் இது. 

"வாதக்கா லாந்தமக்கு மைத்துனர்க்கு நீரிழிவாம்
போதப் பெருவயிறாம் பிள்ளைதனக் - கோதக்கேள்
வந்தவினை தீர்க்க வகையறியார் வேளூரர்
எந்தவினை தீர்ப்பா ரிவர்' (த.பா.109) 

பேரிறைவராம் நடராஜப் பெருமானுக்கு வாதமாம், காற்றே திருவடியாம், அல்லது நடனத்தால் வளைந்த காலாம்; மைத்துனராகிய (திருமால்) காக்கும் கடவுளுக்கு நீரிழிவு (நீராகிய கடலிலே படுத்திருப்பது தொழிலாம்) நோயாம். சிவபெருமானின் புதல்வருக்கோ (விநாயகர்) விகாரமான பருத்த வயிறாம். இங்ஙனம் தம் குடும்பத்துக்கு வந்த நோய்களையே 
தீர்க்க வழி தெரியாத புள்ளிருக்கு வேளூரரான (வைத்தீஸ்வரர்) இவர், வேறு எந்த வகையாகிய வினையைத் தீர்க்கப் போகிறார்? என்கிறார் நகைச்சுவையாக. 
(குறிப்பு: "வாத பூதத்திற்கு அதிதேவதை மகேசுவரன். நடனத்திற்காகக் கால் வளைந்திருப்பது பற்றி வாதக்கால் என்று கூறினார் என்பது ஒரு பொருள்' என்பது கா.சு.பிள்ளையின் உரைக்குறிப்பு. 
"பிறவா யாக்கைப் பெரியோன்', "இமையா நாட்டத்து இறைவன்' எனப் போற்றப்படும் நடராசரான தில்லை அம்பலவாணர்க்கு - வைத்தீஸ்வரர்க்கு மட்டுமல்ல, அவர் குடும்பத்துக்கே மருத்துவம் பார்க்க வகையில்லை என்று பக்தியினாலே கேலி செய்து, புகழாப் புகழ்ச்சியாகப் பாடியுள்ளார். 
வைத்தீஸ்வரன் கோயில் என்னும் ஊர் சீர்காழிக்கு அருகில் உள்ளது. இவ்வூர் புள்ளிருக்கு வேளூர், வினைதீர்த்தான் கோயில் எனவும் அழைக்கப்பெறும். எவ்வகைப் பிணியும் தீவினையும் தீர்க்கும் மருத்துவரும் இறைவனே! மருந்தும் இறைவனே! என்பதை இப்பாடல் மூலம் உணர்த்தியுள்ளார். 
இதனையே, "நல்ல மருந்தொன்று இருக்குது' என்று வடலூர் வள்ளலார் வழிகாட்டுகிறார். தீராத நோய் வந்தால் தீர்க்கும் மாமருந்து வேண்டும்; இயல்பான நோய் நொடி என்றால் மருத்துவரின் மருந்து போதும்; பாட்டியின் கை வைத்தியமும் போதும். ஆனால், எந்த மருந்தும் தேவையில்லை என்னும் படி எந்த நோயும் வராமல் இருந்தால் ... ! அது எப்படி முடியும்? நோயே வராது; மருந்தே வேண்டாம் என்கிறார் ஒருவர். எப்படி? முன்பு சாப்பிட்டது செரித்த பின்னர்தான் மீண்டும் சாப்பிடுவேன் என்று சொல்பவர்க்கு நோய் இல்லை; அவர் உடம்புக்கு மருந்தே தேவையில்லை என்கிறார் திருவள்ளுவர்.

"மருந்தென வேண்டாவாம் யாக்கைக்கு அருந்தியது அற்றது போற்றி உணின்'

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/15/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/15/மருந்தில்லா-மருந்து-2790610.html
2790609 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி விருந்தாகும் நறுந்தொகை -புலவர் சு. சுப்புராமன் DIN Sunday, October 15, 2017 03:44 AM +0530 கி.பி. 11, 12-ஆம் நூற்றாண்டில் கொற்கையிலிருந்து ஆண்ட அதிவீரராம பாண்டியர் தமிழிலும் வடமொழியிலும் புலமைபெற்று விளங்கியவர். நைடதம், கூர்மபுராணம், இலிங்க புராணம், காசிக்காண்டம், வாயு சங்கிதை, திருக்கருவை அந்தாதிகள், நறுந்தொகை முதலிய அருந்தமிழ் நூல்களை இயற்றியவர். "நல்ல கருத்துகளின் தொகுப்பு' என்ற பொருள்படும் "நறுந்தொகை' குழந்தைகளும் எளிதில் படிப்பதற்கேற்ப, சுருங்கச் சொல்லி விளங்க வைக்கிறது. "வெற்றி வேற்கை' என்று நூல் தொடங்குவதால் (நறுந்தொகை படிப்பதால் வரும் பயன்) "வெற்றிவேற்கை' என்ற பெயரும் இந்நூலுக்கு உண்டு.
""எழுத்தறிவித்தவன் இறைவனாகும்'' என்பது போன்ற ஓரடியில் அமைந்த பாடல்கள் பல. ஈரடி முதல் ஆறடிகள் கொண்ட பாடல்கள் பல. மொத்தம் 82 பாடல்களும் எண்ணங்களைப் பண்படுத்துபவை. மேலும், புறநானூறு 
முதலான சங்கத் தமிழ் நூல் கருத்துகளையும் எதிரொலிக்கின்றன.
""செல்வர்க்கு அழகு செழுங்கிளை தாங்குதல்'' (3) முதலாக வேதியர்க்கு, மன்னர்க்கு, உழவர்க்கு, பெண்டிர்க்கு எது எது அழகு தரும் என்பதனை எடுத்துரைக்கிறார்.
""அறிஞர்க்கு அழகு கற்றுணர்ந்து அடங்கல்'' (14) என்ற வரி
""ஆன்று அவிந்தடங்கிய சான்றோர் பலர் யான் வாழும் ஊரே'' என்ற புறநானூற்றுப் பாடலை நினைவுபடுத்துகிறது.
ஆலம்பழத்தின் ஒரு விதை, மீனின் மிகச்சிறிய சினை முட்டையைக் காட்டிலும் நுண்ணியது என்றாலும், அது யானை முதலாம் நால்வகைப் படைகளும் தங்குவதற்கு ஏற்ற நிழலைத் தரும். இக்கருத்தமைந்த பாடல், மிகச் சிறியவராயினும் வளர்ந்து நாட்டிற்குப் பெரும் பயனைத் தரமுடியும் என்பதை விளக்குகிறது.
""பெருமையும் சிறுமையும் தான்தர வருமே'' (30) என்பது அவர் பாடல். இப்பாடல், "பெருமைக்கும் சிறுமைக்கும் தத்தம் கருமமே கட்டளைக்கல்'' என்ற குறள் கருத்தை நினைவூட்டுகிறது. கல்வியின் சிறப்பை, ""பிச்சை புகினும் கற்கை நன்றே'' (35) என்கிறார்.

""நாற்பாற் குலத்தின் மேற்பா லொருவன்
கற்றிலன் ஆயின் கீழிருப் பவனே'' (37) என்ற வரிகள்,

""வேற்றுமை தெரிந்த நாற்பாலுள்ளும்
கீழ்ப்பாலொருவன் கற்பின்
மேற்பாலொருவனும் அவன்கட்படுமே'' 

என்ற புறநானூற்றுப் பாடலின் அடியொற்றி அமைந்துள்ளது. மொத்தத்தில் நறுந்தொகைப் பாடல்கள் அத்தனையும் செவிக்கும் சிந்தைக்கும் விருந்தாகும். அறிவார்ந்த நன்மக்களை உருவாக்க இத்தகைய நீதிநெறி நூல்களை சிறுவர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுப்பது அவசியமாகும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/15/w600X390/tm5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/15/விருந்தாகும்-நறுந்தொகை-2790609.html
2790608 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி காலமாம் வனம்! -சக்தி முரளி DIN Sunday, October 15, 2017 03:43 AM +0530 அனுபவ உணர்வு என்றவுடன் காதல், வீரம், கருணை இவற்றோடு, தெய்வீகம் எல்லாவற்றிலும் இழையோடுகின்ற ஓர் அனுபவம் மனதுக்குள் தோன்றுகிறது. அந்தத் தெய்வீகத்தைத் தன் சிந்தை அணு ஒவ்வொன்றிலும் பராசக்தியாய் உணர்ந்தவர் மகாகவி பாரதி.
காளி - சக்தி என்கிற தன் அனுபவத்தை நமக்கு எடுத்துவைக்க முன்வந்த பாரதி, முதலில் தன்னைப் பற்றி ஒரு சிறிய அறிமுகம், பிறகு தான் சொல்லவந்த, கண்டுணர்ந்த தெய்வத்தைப் பற்றிய ஓர் அறிமுகம் என்று ஆரம்பிக்கிறார். காலமாம் வனத்தில், என்கிற வார்த்தைகளோடு ஆரம்பமாகின்ற அந்தக் கவிதையில், பாரதி ஆடும் வார்த்தை நர்த்தனம் அற்புதமாய் இருக்கிறது. காலம் என்றவுடன் கடந்தகாலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம் என்ற தொடர் ஓட்டம் மனதிற்குள் வருகிறது.
கடந்தகாலம் என்பதை நேற்று என்பதா? அதற்கு முதல் நாள் என்பதா? இல்லை, அதற்கும் முற்பட்டு முற்பட்ட ஆண்டுகளா? எது ஆரம்பம், எதிலிருந்து என்று புரியாத கடந்தகாலம் கடந்த காலத்திற்குள் அமுங்கிக் கொண்டிருக்கிறதா? அல்லது எதிர்காலத்தின் ஆரம்பமாகிக் கொண்டிருக்கிறதா என்று புதிரான நிகழ்காலம். அதேபோல, இன்னும் எதுவரை என்று எல்லை நிர்ணயம் புயாத எதிர்காலம்! - இப்படி மூன்று விதமாய் நீண்டு விரிந்து கிடக்கும் ஒரு பொய்க்காடு, ஒரு மிகப்பெரிய வனம் - காலமாம் வனம்!
காலத்தை இப்படி ஒரு வனம் என்ற முதல் வார்த்தையிலேயே, புதுமையான வார்த்தைப் பிரயோகம் அர்த்தச் செறிவாய் களைகட்டி விடுகிறது. அந்தக் காட்டில், அண்ட சராசரங்கள் அத்தனையும் ஒன்றேயாய் இருக்கும் அண்டப் பேரண்ட பிரம்மாண்ட மரம். அந்த மரம் - அந்த அண்ட கோலமாம் மரம்; அந்த மரத்திற்குள் - அந்தப் பொய் மரத்தின் மீது - அந்த மரத்தைச் சுற்றிச் சுற்றி ரீங்காரம் செய்தபடியே இருக்கிறது ஒரே ஒரு வண்டு.
அன்பர்களின் மந்திரம் போல் ரீங்கரித்து உலவிக் கொண்டிருக்கும் ஒரே ஒரு வண்டு. அந்த ரீங்காரம் - அதன் மூச்சு - அந்த ரீங்கார மூச்சின் லயம் - அந்த லயத்தின் ஒலி கேட்கிறது "காளி-சக்தி' என்று.
அந்த வண்டு அசைந்துகொண்டே இருக்கிறது, உலவிக்கொண்டே இருக்கிறது. இப்போது, ஐன்ஸ்டீன், சித்தர்களின் பிரபஞ்ச ரகசியத்திற்குள் - பிரபஞ்சங்களின் கோட்பாடுகளுக்குள் சென்றுவிட்டதாக இருக்கிறது. இப்படி ஒரு புதுமையான பின்னணியில், தெளிவான மேடையில், கணீரென்று, நம்மைச் சுண்டியிழுப்பதாய் ஆரம்பமாகிறது பாரதியின், "காளிசக்தி' கவிதை நர்த்தனம். கானகத்து வண்டாகத் தன்னைக் கண்டுணர்ந்தவன், காளிசக்தியின் தரிசனத்தை அடுத்தடுத்த வரிகளில் தொடர்ந்துகொண்டே போகும்போது நாமும் அந்தத் தரிசனத்தைப் பெறுகிறோம்.

காலமாம் வனத்தில், அண்ட கோலமா மரத்தின் மீது,
காளிசக்தி என்ற பெயர் கொண்டு - ரீங்
காரமிட்டுலவும் ஒரு வண்டு - தழல்
காலும், விழி நீல வண்ண மூலஅத்துவாக்கள்
கால்கள் ஆறுடையது எனக் கண்டு- மறை
காணும் முனிவோர் உரைப்பார் பண்டு. 
மேலுமாகி, கீழுமாகி, வேறுள திசையுமாகி,
விண்ணும் மண்ணும் ஆன சக்திவெள்ளம் - இந்த
விந்தையெல்லாம், ஆங்கது செய் கள்ளம் - பழ
வேதமாய், அதன் முன்னுள்ள நாதமாய், விளங்குமிந்த,
வீர சக்தி வெள்ளம் வீழும் பள்ளம் - ஆக
வேண்டும், நித்தம் என்றன் ஏழை உள்ளம் 

அன்புவடிவாகி நிற்பள், துன்பெலாம் அவள் இழைப்பள்,
ஆக்க நீக்கம் யாவும் அவள் செய்கை - இதை
ஆய்ந்து, உணர்ந்தவர்க்கு உண்டு உய்கை - அவள்
ஆதியாய், அநாதியாய், அகண்ட அறிவாவள், உன்றன்,
அறிவும் அவள் மேனியிலோர் சைகை - அவள்
ஆனந்தத்தின் எல்லையற்ற பொய்கை. 
இன்ப வடிவாகி நிற்பள், துன்பெலாம் அவள் இழைப்பள்,
இஃதெலாம் அவள் புரியும் மாயை - அவள் 
ஏதுமற்ற மெய்ப்பொருளின் சாயை - எனில்
எண்ணியே, ஓம்சக்தி எனும் புண்ணிய முனிவர் நித்தம்
எய்துவர் மெய்ஞானம் எனும் தீயை -எரித்
தெற்றுவார் இந் நான் எனும் பொய்ப் பேயை 

ஆதியாம் சிவனும், அவன் சோதியான சக்தியும் தான்
அங்கும் இங்கும் எங்கும் உளவாகும் - ஒன்றே
ஆகினால், உலகனைத்தும் சாகும் - அவை
அன்றியோர் பொருளுமில்லை, அன்றி ஒன்றுமில்லை, இதை,
ஆய்ந்திடில் துயரமெல்லாம் போகும் - இந்த
அறிவுதான் பரம ஞானம் ஆகும் 
நீதியாம் அரசு செய்வர், நிதிகள் பல கோடி துய்ப்பர்.
நீண்டகாலம் வா ழ்வர் தரை மீது - எந்த
நெறியும் எய்துவர் நினைத்த போது - அந்த
நித்தமுத்த சுத்தபுத்த சத்தபெரும் காளி பதம்,
நீழல் அடைந்தார்க்கு இல்லையோர் தீது - என்று
நேர்மை வேதம் சொல்லும் வழி ஈது !

ஆரம்பத்தில் அந்தக் காட்டுக்குள் வந்த நம்மைக் கையைப் பிடித்து, அழைத்துச் சென்று, ஒவ்வொன்றாக, ஒன்றன் பின் ஒன்றாக நமக்கு எடுத்துக்காட்டிச் சொல்லியபடியே அழைத்துச் சென்று, முத்தாய்ப்பாய், மொத்தமாய் தான் அனுபவித்த அத்தனையும் நம்மையும் அனுபவித்து உணரச் செய்து, அந்தக் கடைசி சொற்களை நர்த்தனமாய் குதித்துக் குதித்துச் சொல்லியபடி நிறுத்துகின்றார் பாரதி. மனம், வாக்கு, செயல் என்று முழு ஐக்கியமாய் பிரமித்து லயிப்பதாய், சொல்லுக்கு அடங்காத ஒரு மனோபாவத்தில் நம்மையும் நிறுத்துகின்றார் பாரதி. வார்த்தைகளின் நர்த்தனத்திற்கு அர்த்தங்களே ஜதி.
அங்கிங்கெனாதபடி, எங்கும் நீக்கமற நிறைந்ததாய், தன் வார்த்தைகளை - அனுபவச் செறிவை - அதன் ஆனந்தத்தை "நித்த முத்த சுத்த புத்த சத்த பெரும் காளி பதம்' என்று மிக வேகமாய், அந்த வேகத்தில் அடி பிறழாத துல்லியமாய், சுருதி பேதமில்லாத நாதமாய், நாட்டியத்தினை முடித்த நிலையில், ஆசுவாசப்படுத்திக் கொள்கிற பாங்கில் பாரதி இந்தப் பாட்டின் முடிவிற்குப் பிறகு, ஒரு பெரும் பேரானந்த விஸ்வரூபமாய் நின்றுகொண்டு, நம்மையே அருள்மயமாய், பார்ப்பது போலத் தோன்றுகிறது.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/15/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/15/காலமாம்-வனம்-2790608.html
2790607 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழித் திரட்டு -முனைவர் க. ரத்னம் DIN Sunday, October 15, 2017 03:42 AM +0530 ஹெர்மன் ஜென்சன் பாதிரியார் 1897இல் 3624 தமிழ்ப் பழமொழிகளை ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புடன் வெளியிட்டார். அந்நூலின் முன்னுரையில் அத்தொகுப்புக்கு உதவிய, அதற்கு முன் வெளியான பழமொழி நூல்களின் பட்டிலைத் தந்துள்ளார். அதில், 1888இல் சத்திய நேசன் என்பவர் வெளியிட்ட 500 பழமொழிகளைக் கொண்ட நூல் பற்றித் தெரிவித்துள்ளார். அதே ஆண்டில் 3000 வரையுள்ள "பழமொழித் திரட்டு' பற்றிய விவரம் இடம்பெறவில்லை.

அண்மையில் மாதவன் என்பவர் வாயிலாக 1888இல் வெளியான பழமொழித் திரட்டின் அச்சுப்பிரதி எனக்குக் கிடைத்தது. இதில் பழமொழிகள் அகரவரிசைப்படி திரட்டித் தரப்பட்டுள்ளன. ஹெர்மன் பாதிரியாரும் தன் பழமொழித் தொகுப்பின் பின்னிணைப்பாக அகரவரிசைப் பட்டியலைத் தந்துள்ளார்.

பழமொழித் திரட்டின் பக்கம் 21இல் உள்ள பழமொழிகளே பாதிரியாரின் நூலில் இடம்பெற்றுள்ளன. ஆனால், 

"ஈயார் தேட்டைத் தீயார் கொள்வர்'
"உடைமையும் வறுமையும் ஒருவழி நில்லாது'
"உடையவன் இல்லாச் சேலை ஒருமுழங் கட்டை'

என்பன போன்ற கருத்தாழம்மிக்க பழமொழிகள் அப்பாதிரியார் தொகுப்பில் இடம்பெறாதது வியப்பாக இருக்கிறது! இப்பொழுது கிடைத்துள்ள பழமொழித் திரட்டு, அது அச்சு நூலாக வெளிவந்த பத்தாண்டு காலத்து இடைவெளியில் தமிழ்மொழி ஆய்வில் ஆர்வங்காட்டியவராக இருந்த அப்பாதிரியாரது பார்வைக்குக் கிடைத்திருக்குமாயின், அவரது தொகுப்பு மேலும் சிறப்புடையதாக அமைந்திருக்குமோ எனக் கருதத் தோன்றுகிறது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/15/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/15/பழமொழித்-திரட்டு-2790607.html
2790606 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு Sunday, October 15, 2017 03:41 AM +0530 அங்கண் விசும்பின் அகனிலாப் பாரிக்கும்
திங்களும் தீங்குறுதல் காண்டுமால் - பொங்கி
அறைப்பாய் அருவி அணிமலை நாட!
உறற்பால யார்க்கு முறும். (பாடல்-15)

மிகுந்து கற்பாறையின்கண் பாயாநின்ற அருவிகளையுடைய மலை நாடனே! அழகிய இடமகன்ற ஆகாயத்தினின்று, மிகுந்த வெண்மையான கிரணங்களை வீசுகின்ற, மதியும், கோளாற் றீமை யடைதலைக் காண்கின்றோம். (ஆதலால்) தமக்கு வரக்கடவ துன்பங்கள் தம்மை மாற்றும் இயல்புடையாரே யெனினும் விடாது அவரைச் சென்று பற்றி நிற்கும். (க-து.) வருவது வந்தே தீரும். அதை மாற்றுதலும் ஆகாது; அதன் பொருட்டு வருந்துதலும் ஆகாது. "உறற்பால யார்க்கும் உறும்' என்பது இதில் வந்த பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/15/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/15/பழமொழி-நானூறு-2790606.html
2786647 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, October 8, 2017 05:26 AM +0530 வாரியங்காவல் அரசு உயர்நிலைப் பள்ளியில் ஓவிய ஆசிரியராகப் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்றவர் ஐயா ப. முத்துக்குமரன். வள்ளுவப் பேராசானுக்குச் சிலை வைப்பதை இவர் தனது வாழ்நாள் பணியாக சிரமேற்கொண்டார். இதற்காக இவர் நடந்து, கடந்த தூரமும், அதற்காக அலைந்து திரிந்த காலமும் கணக்கிலடங்கா.
பணி ஓய்வு பெறும்போது தனக்குக் கிடைத்த தொகையையும் தனது ஓய்வுக்கால ஊதியத்தையும் சிலை அமைக்கும் பணிக்குச் செலவழித்திருக்கிறார் என்பது மட்டுமல்ல, 
அவரிடம் படித்த மாணவர்கள் பலரும்கூட அவரது சிலை அமைக்கும் பெரும் பணிக்கு நன்கொடை அளித்து உதவியிருக்கின்றனர். அகவை 84 கடந்தும்கூட தனது லட்சியவெறியில் துளியும் தளராமல் பெரியவர் முத்துக்குமரன் தொடர்ந்து இயங்குவதைப் பார்த்து நான் பலமுறை மலைத்துப் போயிருக்கிறேன்.
ஜெயங்கொண்டம் திருவள்ளுவர் மன்றத்தின் சார்பில் சிறுகளத்தூர் கிராமத்தில் பெரியவர் ப.முத்துக்குமரனால் அமைக்கப்பட்டுள்ளது, மூன்றரை அடி உயர வள்ளுவப் பேராசானின் சிலை. தமிழர் தேசிய முன்னணித் தலைவர் பழ. நெடுமாறனால் அக்டோபர் 1-ஆம் தேதி இந்தச் சிலை திறந்து வைக்கப்பட்டது. கடந்த மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்பே சிலை அமைத்து முடித்தாலும், பழ. நெடுமாறனால் சிலை திறப்பைப் பெரிய விழாவாக நடத்தித் தனது குறிக்கோளை வெற்றிகரமாக நிறைவேற்றியிருக்கிறார் ஐயா முத்துக்குமரன். அவரை "தினமணி' வாசகர்கள் சார்பிலும், தமிழன்பர்கள் சார்பிலும் வாழ்த்தி, வணங்கி மகிழ்கிறேன்.
சிலை திறப்பு விழாவில் நான் கலந்துகொள்ளவில்லை என்கின்ற வருத்தம் அவருக்கும், கலந்துகொள்ள முடியாமல் போயிற்றே என்கிற ஆதங்கம் எனக்கும் வாழ்நாள் குறையாகத் தொடரும். ஆனாலும், சிறுகளத்தூர் கிராமத்தில் அமைந்துள்ள வள்ளுவப் பேராசானின் சிலை இருக்கும் காலம் நாங்கள் ஒருவர் மீது மற்றவர் வைத்திருக்கும் அன்பும், மரியாதையும் வாழும்.
சிறுகளத்தூர் கிராமத்திற்கு எப்போது போவது, சிலையை எப்போது காண்பது என்கிற எனது பேராவலுக்கு விரைவில் விடை கிடைக்கும் என்று நம்புகிறேன்!

ஆகஸ்ட் மாதம் சொந்தம் கல்விச்சோலை அமைப்பின் நிகழ்ச்சிக்காக நான் கும்மிடிப்பூண்டி சென்றிருந்தேன். அப்போது, "தினமணி' நிருபர் ஜான்பிரான்சிஸ், எழுத்தாளர் சா.கந்தசாமி தொகுத்திருக்கும் "அயலகத் தமிழ் இலக்கியம்' என்கிற புத்தகத்தை எனக்கு அன்பளிப்பாகத் தந்தார். இந்தத் தொகுப்பில் இலங்கை, மலேசியா, சிங்கப்பூர் ஆகிய நாடுகளில் உள்ள பல படைப்பிலக்கியவாதிகளின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தமிழ்ச் சிறுகதைகளும், கவிதைகளும் தொகுக்கப்பட்டிருக்கின்றன.
இந்தியாவுக்கு வெளியே பல நாடுகளில் தமிழ் பேசப்படுகிறது. இப்போது புலம்பெயர்ந்த தமிழர்கள் உலகின் பெரும்பாலான நாடுகளில் வாழ்ந்து வருகிறார்கள். அவர்கள் வாழும் நாடுகளில் எல்லாம் குழந்தைகளுக்குத் தமிழ் கற்றுக் கொடுக்கப்படுகின்றது. எழுத்தாளர்கள் பலர் சிறுகதை, கவிதை, நாடகங்கள் என்றெல்லாம் தமிழ்ப் படைப்பிலக்கியத்துக்கு உரம் ஊட்டுகிறார்கள்.
பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பிருந்தே தமிழ் இலக்கியத்துக்கு இலங்கை பெரும் பங்காற்றி வந்திருக்கிறது. பெரும்புலவர் ஆறுமுக நாவலர், சி.வை.தாமோதரம் பிள்ளை போன்றவர்களின் பங்களிப்பு அளப்பரியது. 
கடந்த நூற்றாண்டு முதல் இலங்கையின் நவீன தமிழ்ப் படைப்புகளில் சிறுகதைகள் முன்னிலை வகிக்கின்றன. இலங்கையில் மட்டுமல்லாமல் தமிழ் தேசிய மொழியாகத் திகழும் சிங்கப்பூரிலும், மலேசியாவிலும் பல தமிழ்க் கவிஞர்களும் எழுத்தாளர்களும் இலக்கிய ஆளுமைகளாக வலம் வருகிறார்கள். இலங்கை, சிங்கப்பூர், மலேசியா உள்ளிட்ட நாடுகளில் வசிக்கும் படைப்பிலக்கியவாதிகள் குறித்து தாய்த் 
தமிழகத்தில் அதிகம் தெரியாமல் இருப்பது வருத்தத்திற்குரியது.
இந்தத் தொகுப்பில் இடம்பெற்றிருக்கும் இலங்கையைச் சேர்ந்த கே.டேனியல், செ.கணேசலிங்கன், டொமினிக் ஜீவா, மாத்தளை சோமு, ராஜேஸ்வரி பாலசுப்ரமணியம், அ.முத்துலிங்கம், உமாவரதராஜன், அன்டனிஜீவா ஆகியோர் தமிழ் வாசகர்களுக்கு அறிமுகமான எழுத்தாளர்கள். இதேபோல குறிப்பிடத்தக்க மலேசிய, சிங்கப்பூர் எழுத்தாளர்களின் சிறுகதைகளையும் தேர்ந்தெடுத்து "அயலகத் தமிழ் இலக்கியம்' என்கிற புத்தகத்தைத் தொகுத்து வழங்கியிருக்கிறார் சா.கந்தசாமி. 
சிறுகதைகள் மட்டுமல்லாமல், இந்த மூன்று நாடுகளிலிருந்து குறிப்பிடத்தக்க கவிஞர்களின் கவிதைகளையும் தொகுத்து வழங்கியிருப்பதுதான் இந்தப் புத்தகத்தின் தனிச்சிறப்பு. கடைசிக் கவிதையாகச் சேர்க்கப்பட்டிருப்பது கவிஞர் கனிமொழியுடையது. அப்போது அவர் சிங்கப்பூரில் வாழ்ந்த நேரம். அயலகத் தமிழ் இலக்கியம் தாயகத் தமிழ் இலக்கியத்தின் ஒரு பகுதியாக மாற வேண்டிய காலம் வந்துவிட்டது.

நேற்று கோவையில் விஜயா பதிப்பகத்துக்குச் சென்றிருந்தேன். புதிய புத்தக வரவுகள் எவை, இன்றைய பதிப்புலகத்தின் போக்கு என்ன, புத்தக வாசகர்களின் தேடலும் விருப்பமும் எப்படி இருக்கிறது என்பன குறித்து விஜயா பதிப்பக அதிபர் வேலாயுதம் அண்ணாச்சியுடன் பேசிக்கொண்டிருந்ததில் நேரம் போனதே தெரியவில்லை. செவிக்குணவு கிடைத்ததால் வயிற்றுக்கும் சற்று ஈய வேண்டும் என்கிற உணர்வே இல்லாமல் நேரம் கடந்தது.
விஜயா பதிப்பகத்தில் கண்ணில்பட்ட கவிதைத் தொகுப்பு செல்வேந்திரன் என்பவருடையது. ஆறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் கவிஞர் செல்வேந்திரனால் தொகுக்கப்பட்ட "முடியலத்துவம்' குறித்து அவர் எழுதியிருக்கும் முன்னுரை சுவாரஸ்யமாக இருக்கிறது. பின் நவீனத்துவ கவிஞர்களைக் கேலி செய்து "முடியலத்துவம்' எழுத ஆரம்பித்ததாகத் தனது முன்னுரையில் குறிப்பிடுகிறார் கவிஞர் செல்வேந்திரன். அந்தத் தொகுப்பில் பல கவிதைகள் என்னைக் கவர்ந்தன. அவற்றில் ஒன்று இது:

யுவான்சுவாங்
வந்துபோனது
எல்லோருக்கும்
தெரிகிறது!
பாட்டன் பெயர்தான்
பல பேருக்குத் தெரிவதில்லை!

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/08/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2786647.html
2786646 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அரியும் சிவனும் -வீ. கிருஷ்ணன் DIN Sunday, October 8, 2017 05:25 AM +0530 அரியும் சிவனும் ஒன்னு; இதை அறியாதவர் வாயிலே மண்ணு' எனும் சொல் வழக்கு ஒன்று உண்டு. எப்பொழுதும் "கிருஷ்ணா... கிருஷ்ணா' என்று சுற்றிச் சுற்றி வந்த பாண்டவர்கள் சிவ பக்தர்கள். சிவனை பூஜித்த பின்னரே அவர்கள் எந்த வேலையையும் தொடங்கினார்கள் என்பதை மகாபாரதத்தின் மூலம் அறிகிறோம். இதற்காக ஸ்ரீகிருஷ்ணன் அவர்கள் மீது கோபம் கொள்ளவில்லை. சிவபெருமானும் ஸ்ரீகிருஷ்ணனும் சம்பந்திகள் என்பதையும் அறிவோம். இராமன் சிவனை வணங்கிய இடம் இராமேஸ்வரம். ஆனால், மனிதர்களுக்குள் சமய வேற்றுமை, பகைமை. 
இவர்கள் வேற்றுமையின்றி ஒற்றுமை பாராட்ட சிவபெருமானும் பெருமாளும் ஒன்று என்று கூறும் சிலேடைப் பாடல் ஒன்று உண்டு. வைணவர்கள் வாழ்த்த பெருமாள் வாழ்த்தாகவும்; சிவ பக்தர்கள் வாழ்த்த சிவபெருமான் வாழ்த்தாகவும் இப்பாடலைப் பொருள் கொள்ளலாம். 
சாரங்க பாணியரஞ் சக்கரத்தர் கஞ்சனைமுன்
ஓரங்கங் கொய்த வுகிர்வாளர்- பாரெங்கும்
ஏத்திடுமை யாக ரினிதா யிவரும்மைக்
காத்திடுவ ரெப்போதுங் காண்.
பெருமாள் வாழ்த்தாகப் பொருள் கொள்ளும் முறை:
சாரங்க பாணியர் - சாரங்கம் என்னும் வில்லை கையில் ஏந்தியவர்; அஞ்சம் கரத்தர் - தாமரைப் போன்ற திருக்கரத்தை உடையவர்; கஞ்சனை - கம்சனை; முன் ஓர் அங்கங் கொய்த - முன்னொரு காலத்தில் உடலை கிழித்த; உகிர் வாளர் - நகத்தை உடையவர்; பாரெங்கும் ஏத்திடும் - உலகமெல்லாம் துதிக்கப் பெறும்; மையாகர் - கரிய திருமேனியையுடையவர்; இவரும்மை - இந்தப் பொருள் உம்மை; இனிதா எப்போதும் காத்திடுவர் காண் - எப்போதும் நல்ல முறையில் காத்திடுவார் காண்பாயாக.
சிவபெருமான் வாழ்த்தாகப் பொருள் கொள்ளும் முறை: 
சாரங்க பாணியர் - மானேந்திய திருக்கரத்தை உடையவர்; அஞ்சு அக்கரத்தர் - ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தை உடையவர்; கஞ்சனை - பிரம்மனை; ஓரங்கம் - ஒரு தலையை; முன் கொய்த வுகிர் வாளர் - முன்னொரு காலத்தில் கொய்த நகத்தை உடையவர்; பாரெங்கும் உலகம் முழுவதும் ஏத்திடு உமை ஆகர் - துதிக்கப்படும் உமையம்மையை திருமேனில் உடையவர்; இவர் உம்மை - இந்த சிவபெருமான் உன்னை; இனிதாய் எப்போதும் காத்திடுவர் காண் - எப்போதும் நன்றாகக் காத்திடுவார் காண்பாயாக!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/8/w600X390/siva-hari.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/08/அரியும்-சிவனும்-2786646.html
2786645 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி துணை மட்டுமே துயரினை அறியும்! - முனைவர் ச. சுப்புரெத்தினம் DIN Sunday, October 8, 2017 05:23 AM +0530 சங்க காலத் தலைவன் ஒருவன் பொருளீட்டச் செல்கிறான். தன் தலைவியை விட்டுப் பிரிய மனமின்றி, வெப்பத்தால் பசுமை மாறிப் பாழ்பட்டிருந்த கொடிய பாலை நெறியைத் தன்னந் தனியனாகக் கடந்து வேற்றூர் செல்கிறான்.
தலைவியைப் பிரிந்து வந்துவிட்ட, வலிய மனம் படைத்த தனக்கே இவ்வளவு துயரமாயிருக்கிறதே, வண்டுகள் மொய்க்கும் மலர்களையணிந்த கூந்தலையுடைய மென்மனத்தளாகிய அவள் கண்கள் எப்படிக் கண்ணீர் சிந்தித் துன்புறும்? எம்மைப் பிரிந்துறையும் தலைவி என்னபாடு படுவாள்? என்று தன் நெஞ்சுக்குள் சொல்லி, தலைவன் 
ஆற்றொணாத் துயர் அடைகின்றான். தலைவனின் இந்த உணர்வினை அகநானூற்றுப் பாடலொன்றில் இளங்கீரனார் என்னும் புலவர், பொருந்திய பாலைநிலக் காட்சியின் மூலம் வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.
அழகிய விளிம்பினை உருவி நாண் ஏற்றிய வலிமையான வில்லினையும், அவ்வப்பொழுது வேட்டையாடுதலால் குருதிபட்டுச் சிவந்த வாயினையுடைய அம்பினையும், சினம் மிக்க பார்வையினையுமுடைய மறவர் அம்பினை எய்துதலால், அவ்வம்பு பட்டுப் பெண் மான் ஒன்று தரையில் இறந்து கிடக்கிறது. ஆனால், அதனருகிலிருந்த அம் மானின் குட்டிகள் தம் தாய், இறந்து கிடக்கிறது என்பதைக்கூட அறிந்து கொள்ளாமல், தாயின் அருகிலேயே துள்ளிக் குதித்து விளையாடிக் கொண்டிருக்கின்றன.
இந்த அவலக் காட்சியைக் கண்ட, முறுக்குண்ட அழகிய கொம்புகளையுடைய, அப் பிணைமானின் துணையாகிய ஆண் மானுக்குத் துயரம் மேலும் மிகுவதாயிற்று. உணவுக்காக மேய்தலையும் வெறுத்துத் துன்பத்தால் மிகுந்த வருத்தமடைகிறது. அந்நேரம் நீர் வேட்கையாக இருந்தது. அருகில் நீர் இருப்பது அதன் கண்ணில் பட்டது. அக்களர்நிலத்திலிருந்த சிறிய குழியொன்றில் கொஞ்சம் நீர் இருந்தது. அதனைக் குடித்துத் தனது நீர் வேட்கையைத் தீர்த்துக் கொள்ளலாம் என்பதற்கும் அந்த ஆண் மானின் மனம் இடம் கொடுக்கவில்லை. 
ஆதலால், நீர் குடிப்பதையும் வெறுத்துத் தவிர்த்த அந்த ஆண் மான், போரின் பொழுது அம்பு தைக்கப் பெற்ற மக்களைப் போல, வருந்திக் கண்ணயர்ந்து பாலை நிலத்தின் தரையில் கிடந்தது. கல் நெஞ்சத்தையும் கரைய வைக்கும் அக்காட்சியை மனக்கண் முன் நிறுத்தும் பாடல் இது:
""அவ்விளிம் புரீஇய விசையமை நோன்சிலைச்
செவ்வாய்ப் பகழிச் செயிர்நோக் காடவர்
கணையிடக் கழிந்ததன் வீழ்துணை உள்ளிக்
குறுநெடுந் துணைய மறிபுடை யாடப்
புன்கண் கொண்ட திரிமருப் பிரலை
மேய்பதம் மறுத்த சிறுமையொடு நோய் கூர்ந்து
நெய்தலம் படுவிற் சின்னீர் உண்ணாது
எஃகுறு மாந்தரின் இனைந்துகண் படுக்கும்
பைதற வெம்பிய பாழ்சேர் அத்தம்
எமியம் நீந்தும் எம்மினும் பனிவார்ந்து
என்ன ஆங்கொல் தாமே தெண்ணீர்
ஆய்சுனை நிகர்மலர் போன்மென நசைஇ
வீதேர் பறவை விழையும்
போதார் கூந்தல்நங் காதலி கண்ணே (371)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/8/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/08/துணை-மட்டுமே-துயரினை-அறியும்-2786645.html
2786644 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி வட்டிக்கு வாழைப்பழக் கணக்கு -தமிழாகரர் தெ. முருகசாமி DIN Sunday, October 8, 2017 05:21 AM +0530 திருமூலர் தம் திருமந்திர முதல் தந்திரப் பகுதியில், ""வட்டிகொண் டீட்டியே மண்ணில் முகந்திடும்; பட்டிப் பதகர் பயன்அறி யாரே''(260) எனத் பேராசையுடன் வட்டி மேல் வட்டி வாங்கி அறஞ் செய்யாது வாழ்வோரைச் சாடுகிறார். திருமூலரின் இந்த ஏசலுக்குப் பொருத்தமாகவே நாட்டில் ""தம்படிக்குத் தம்படி வட்டி'' எனப் பரவலாகப் பேசப்படும் பழிப்புரையும் உண்டு.
அகராதியில், "வட்டி' என்பதற்குப் பணத்தைப் பிறர் பயன்படுத்தியதற்காக உடையவன் பெறும் ஊதியம் அல்லது இலாபம் எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. இதனால் பணத்தையே முதலீடாக வேண்டியவர்களுக்குத் தந்து, அதனை திருப்பிப் பெறும்போது அடையும் கூடுதல் தொகை, அதாவது முதலோடு கூடிய தொகைக்கு வட்டி எனக் கூறப்பட்டதாகக் கொள்ளலாம். பிற வகையில், முதலீட்டின் கூடுதல் வருவாயை "உபரி ஊதியம்' என்பதால் அதற்கு இலாபம் என்பதாகக் கூறப்பட்டது எனலாம்.
இந்த இருவேறு நிலை குறித்த பொருள் வருவாய்க்கான வாழ்வியல் முறை, தொன்று தொட்டதாக உள்ளதை மாமன்னன் இராசராசனின் 29ஆவது ஆட்சி ஆண்டில் வடித்த (அவனது) கல்வெட்டால் அறியலாம்.
இக்கல்வெட்டு "கணபதியாருக்கு வாழைப்பழம் அமுது செய்தருளியது' பற்றியது. இது பெருவுடையார் கோயிலின் திருச்சுற்றில் தனித்த கோட்டத்தில் (சிறிதளவான கோயில்) எழுந்தருளிய பிள்ளையாருக்கு நாள்தோறும் வழிபாட்டின் நைவேத்தியமாக 150 வாழைப் பழங்கள் கொடுக்க இராசராசன் செய்த ஏற்பாட்டைக் குறிப்பிடுகிறது.
மாமன்னன் கோயில் கருவூலத்தில் 360 காசுகளை மூலதனமாக வைத்து, அதிலிருந்து வரும் வட்டியைக் கொண்டு வாழைப் பழங்கள் நிவேதிக்கப்பட வேண்டும் என்பது முறைப்பாடாகும்.
கருவூலத்தில் செலுத்தப்பட்ட காசுகள் பெருக வேண்டுமென்றால், அதனை முதலீடாகத் தொழிற்படுத்த வேண்டும். அதன்படி தஞ்சாவூரைச் சார்ந்த நான்கு இடங்களில் வாழ்ந்த தன வணிக குல நகரத்தார்கள் அந்த 360 காசுகளை முறையே அறுபது அறுபதாக இரு பிரிவினரும் நூற்றிருபது நூற்றிருபதாக இரு பிரிவினரும் வட்டிக்காக வாங்கிச் சென்று முதலீடு செய்ததன் வட்டி வருவாயைக்கொண்டு முட்டுப்பாடில்லாமல் நாளும் கணபதிக்கு 150 வாழைப் பழங்கள் அமுது செய்யப்பட்டது.
360 காசுகளை நகரத்தார் பெற்ற விவரம்: (கல்வெட்டில் உள்ளபடி)
1. தஞ்சாவூர்க் கூற்றத்துத் தஞ்சாவூர்ப் புறம்படி நித்த விநோதப் பெருந் தெரு நகரத்தார் பெற்ற காசுகள் 60.
2. திரிபுவன மாதேவிப் பேரங்காடி நகரத்தார் பெற்ற காசுகள் 60.
3. மும்முடிச் சோழப் பெருந் தெரு நகரத்தார் பெற்ற காசுகள் 120.
4. வீர சிகாமணி பெருந் தெரு நகரத்தார் பெற்ற காசுகள் 120.
மேற்படியாகக் காசுகளை நகரத்தார்கள் இராசராசனின் 29ஆவது ஆட்சி ஆண்டின் கதிர் அறுவடையின்போது பெற்றுக்கொண்டதாகவும், பெற்ற காசுகளின் வட்டிக்கு 150 வாழைப் பழங்களை முட்டுப்பாடின்றிச் சூரிய சந்திரர் உள்ள வரை நாளும் கருவூலத்தில் சேர்க்க வேண்டுமென்றும் கல்வெட்டில் முறைப்பாடு செய்து வெட்டப்பட்டுள்ளது.
வாணிபத்தைத் தொழிலாக உடைய தன வணிக நகரத்தார்கள் பெரிய நகரங்களில் தொழில் நடத்தியதோடு பெருஞ் செல்வந்தர்களாக இருந்தனர் என்பது கல்வெட்டாலும் இலக்கியங்களாலும் காணக் கிடக்கும் உண்மையாகும். நகரத்தார் வட்டிக்கு வாழைப்பழம் வழங்கிய கணக்கீடு (கல்வெட்டில் உள்ளவாறு):
ஒரு காசுக்கு ஓராண்டுக்கு வட்டி - 1/8 காசு. 360 காசுக்கு ஓராண்டுக்கு வட்டி - 45 காசு. (360/8 = 45). ஒரு காசுக்கு ஓராண்டுக்கு வாழைப்பழம் - 1,200. 45 காசுக்கு ஓராண்டுக்குப் பழம் - 54,000 (1,200ல45 = 54,000). இக்கணக்கின்படி ஓராண்டுக்கு 360 நாளாகக் கணக்கிட்டால் ஒரு நாளைக்கு 150 வாழைப்பழங்கள். இக்கணக்கு விவரப்படி நான்கு தெரு நகரத்தார்கள் தாம் பெற்ற காசுகளுக்கு வாழைப்பழம் தந்த குறிப்பும் தெளிவாக உள்ளது.
ஒரு காசுக்கு ஓராண்டுக்கு 1/8 காசு வீதம் 60க்கு 7 1/2 காசு. ஒரு காசுக்கு ஓராண்டுக்கு 1,200 பழம் வீதம் 7 1/2 காசுக்கு 9,000 பழம். 360 நாளைக்கு 9,000 பழம் என்றால் ஒரு நாளைக்கு 25 பழம். இதுபோல் 60 காசு பெற்ற மற்றொருவரால் 25 பழம் செலுத்தப்பட்டன. ஆக 50. இக்கணக்கின்படி 120 காசுகள் பெற்ற இரு நகரத்தார்கள் நாளும் ஐம்பது ஐம்பதாக நூறு பழங்கள் செலுத்துவார்கள் (50+50 = 100).
இம்முறைப்படி நான்கு வகையில் ஒரு நாளைக்குப் பிள்ளையாருக்கு 150 வாழைப் பழங்கள் அமுது செய்விக்கப்பட்டன (25+25+50+50=150). இந்தக் கல்வெட்டால், முறையான வட்டி வருவாய் பற்றியும் நம்பிக்கையான முறையில் தருமத்தை நேர்த்தியாகச் செய்த வாழ்வியலும் தற்காலத்திற்கான நல்ல அறிவுறுத்தல்களாக உள்ளன.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/8/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/08/வட்டிக்கு-வாழைப்பழக்-கணக்கு-2786644.html
2786643 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கேட்டவுடன் கிடைத்த பாடல் - ஈ. லட்சுமணன் DIN Sunday, October 8, 2017 05:20 AM +0530 நாமக்கல் கவிஞர் வாழ்க்கையில் ஒரு நிகழ்வு, நண்பர் வெங்கடகிருஷ்ணையருடன் புதுச்சேரிக்குச் சென்று பாரதியாரைச் சந்திக்கிறார். 
""தங்கள் பாடல்களில் ஏதாவது ஒன்றைத் தாங்களே பாடுவதைக் கேட்க வேண்டுமென்று வெகு ஆசை'' என்று கோருகிறார்.
""அப்படியா! என்னைப் பாடச் சொல்லுகிறீரா? பாட்டு "ஆர்டருக்கு' வராது, பாடும் போது கேளும்'' என்று பதிலளிக்கிறார் பாரதியார். ஆனால், வேண்டுகோள் (அன்பால் இருக்கலாம்; சீண்டுவது போலவும் இருக்கலாம்) விடுத்ததும் சில கவிஞர்கள் பாடியிருப்பதை இலக்கியத்தில் காணலாம்:
ஒரு நாள் கவிபாடும் நண்பரை அழைத்து, பிரபல அறிஞரைக் காணச் சென்றார் தொ.மு. பாஸ்கரத் தொண்டைமான், நண்பரின் திறமையைப் பற்றி நிறைய சொன்னார். அனைத்தையும் பொறுமையோடு கேட்ட அறிஞர், ""காகம் கா - கம்பி கம்பி - கம்'' என்பதைக் கடையடியாக வைத்து ஒரு வெண்பா பாடும் பார்ப்போம்'' என்றார். நண்பர் விழித்தவுடன், ""பயப்படாதீர்கள், பிரித்துச் சொன்னால், காகம் காகம் பிகம் பிகம் அவ்வளவுதான்! பிகம் என்றால் வடமொழியில் குயில் என்று அர்த்தம்'' என்று காதில் மெதுவாகக் கூறினார் தொ.மு.பா. உடனே கவிஞர் உற்சாகமாகப் பாடிய பாட்டு இது:
""காகம் குயில் இரண்டும் கார் நிறத்தால் தம்முள் ஒப்பே
ஆகும் எனினும் அணி வசந்தம் - மோகம் செய்
வேகமுறும் காலத்துவேறு வேறாம் அவை தாம்
காகம் காகம், பிகம் பிகம்'' (வேங்கடம் முதல் குமரி வரை - பாகம் 3) 
தென் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த இராஜவல்லிபுரம் என்ற இடத்தில் செப்பறை என்ற தலம் உண்டு. முத்தமிழின் சுவை தேர்ந்த வித்தகர் பலர் அங்கு வாழ்ந்தனர். அவர்களுள் ஒருவர் மன்னன் முத்துசாமி, தென்பாண்டி நாட்டுக் கவிஞருள் ஒருவரான அழகிய சொக்கநாதர்.
செப்பறைப்பதியை நோக்கி ஒரு நாள் முத்துசாமியும், கவிஞரும் செல்லும்போது, காயும் சோலையும் செறிந்து குலுங்கிய ஒரு செழுஞ் சோலை அவர் கண்களைக் கவர்ந்தது, அப்போது வள்ளல், கவிஞரை நோக்கி, ""ஐய! காய் என்று தொடங்கி, இலை என்று முடியும்படி ஒரு கவி சொல்லும்'' என வேண்டினார். உடனே ஒரு 
பாட்டு எழுந்தது:
""காய் சினம் இல்லாதான் கருணைமுத்து சாமி வள்ளல் 
வாய்மையுளான் பாடி வருவோர்க்கு - தாய் நிகர்வான்
எல்லையில்லா மாண்பொருளை ஈவான் இவனிடத்தில்
இல்லை என்ற சொல்லே இலை''
வள்ளலுக்கு ஏமாற்றம்; ஏனெனில், அவர் காயும் பழமும் நிறைந்த சோலையைக் கவிதையிலே காணலாம் என்ற எண்ணத்தில் இருந்தார், அதனால் என்ன? ஒரு பெருமகனைப் பற்றிய பாட்டு தமிழுக்குக் கிடைத்ததே? (ஆற்றங்கரையினிலே - ரா.பி. சேதுப்பிள்ளை)
உ.வே.சா. விடம் தமிழ் பயின்று கொண்டிருக்கையில் பட்டீசுவரத்திலிருந்து ஆறுமுகத்தா பிள்ளை என்பவர் அறிமுகமானார். ஒரு நாள் ஆசிரியர் பிரானுடனும், ஆறுமுகத்தா பிள்ளையுடனும் உ.வே.சா, சுவாமிமலைக்குச் சென்றார். வரும்போது காவிரிக் கரையில் பட்டுச் சாலியர்களிற் சிலர் பட்டு நூலை தண்ணீரில் சுத்தம் செய்து கொண்டிருந்தனர். ஆறுமுகத்தா பிள்ளை திடீரென்று உ.வே.சா.வைப் பார்த்து ""இந்த நூலுக்கும் நீருக்கும் சிலேடையாக ஒரு வெண்பா பாடும், பத்து நிமிஷத்தில் சொல்ல வேண்டும்'' என்றார். அதுவும் அதிகாரத் தோரணையுடன் இட்ட கட்டளை!
உ.வே.சா.வின் வருத்தத்தை உணர்ந்த ஆசிரியர் ""இவ்வளவு கடினமான விஷயத்தைச் சொல்லி, சீக்கிரத்தில் பாடச் சொன்னால் முடியுமா? பாட்டென்றால் யோசிக்காமல் யந்திரம் போல் இருந்து செய்வதா?'' என்று கூறிவிட்டு, விரைவிலேயே அவர் ""முதல் இரண்டு அடிகளை சிலேடை அமையும்படி நான் செய்து 
விடுகிறேன்'' என்று கூறினார். 
""வெள்ளை நிறத் தாற் செயற்கை மேவியே வேறு நிறம் 
கொள்ளுகையாற் றோயக் குறியினால்''
மேற்குறிப்பிட்ட இரண்டடிகளை மீண்டும் சொல்லி, உ.வே.சா.வைப் பூர்த்தி செய்யச் சொன்னார். உ.வே.சா. பூர்த்தி செய்த பாடல் இது:
""வெள்ளை நிறத் தாற் செயற்கை மேவியே வேறு நிறம் 
கொள்ளுகையாற் றோயக் குறியினால் - உள்ள வன்பில்
தாய் நேர்ந்த வாறுமுகத் தாளாளா நீ மொழிந்த
ஆய்நூலு நீரு நிகராம்.''
நூலுக்கு: வெள்ளை நிறத்தை உடைமையாலும் செய்கையினால் வெவ்வேறு நிறத்தை அடைதலாலும், சாயத்தில் தோய்க்கின்ற அந்தச் செயலாலும்.
நீருக்கு: இயல்பாக வெண்மை நிறம் உடைமையாலும் செயற்கையால் வேறு வேறு நிறங்களைக் கொள்வதலாலும் தோயமென்னும் பெயரை உடைமையாலும் என்பது இப்பாட்டின் பொருள். தோய் அக்குறி, தோயம் குறி - இரண்டு வகையாகப் பிரித்துப் பொருள் கொள்ள வேண்டும். தோயம் - நீர், குறி - பெயர், தாய் நேர்ந்த - தாயை ஒத்த.
(உ.வே.சா. என் சரித்திரம் பக்.42 - சிலேடையும் யமகமும்)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/8/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/08/கேட்டவுடன்-கிடைத்த-பாடல்-2786643.html
2786642 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு Sunday, October 8, 2017 05:16 AM +0530 தாம்நட் டொழுகுதற்குத் தக்கார் எனல்வேண்டா
யார்நட்பே யாயினும் நட்புக் கொளல்வேண்டும்
கானட்டு நாறுங் கதுப்பினாய்! தீற்றாதோ 
நாய்நட்டால் நல்ல முயல்? (பாடல்-14)

நறு நாற்றத்தால் பிறவற்றை வென்று இயற்கை மணம் வீசுகின்ற கூந்தலை உடையாய்!, நாயோடு நட்புச் செய்தால், சிறந்த உணவாகிய முயல் தசையை உண்பிக்கச் செய்யாதோ? (உண்ணச்செய்யும் அதுபோல), செல்வத்தால் மிகுந்த தாம், நண்பு பூண்டு ஒழுகுவதற்கு, (நம்மைஒப்ப) இவரும் செல்வத்தால் தகுதியுடையவரா என்றாராய்தல் வேண்டா, வறுமையால் மிக்கவர் நட்பேயானாலும், அவர் நட்பைப் பெறவேண்டும். (க-து.) செல்வந்தர் வறுமையுடையாரோடும் நட்புச் செய்தல் வேண்டும். "தீற்றாதோ நாய் நட்டால் நல்ல முயல்' என்பது இதில் வந்த பழமொழி.
 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/08/பழமொழி-நானூறு-2786642.html
2782286 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, October 1, 2017 02:47 AM +0530 மொழிகாத்தான் சாமி' குறித்தான வாசகர்களின் வரவேற்பும் பாராட்டுகளும் இன்றளவும் குறைந்தபாடில்லை. கல்லூரிப் பேராசிரியர்கள், ஏன், அரசியல் தலைவர்கள் என்று தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சா. கட்டுரைக்கு வந்ததுபோல இதற்கு முன்னால் இத்தனை அழைப்புகள் வந்ததில்லை. இனிமேல் உ.வே.சா.வை "தமிழ்த் தாத்தா' என்று அழைப்பது போய், எங்கள் "மொழிகாத்தான் சாமி' என்று வணங்கத் தொடங்கினாலும் வியப்படைவதற்கில்லை. 
கவிஞர் வைரமுத்து அடுத்தாற்போல எந்த இலக்கிய ஆளுமை குறித்து எப்பொழுது எழுதப்போகிறார் என்கிற பேரார்வம் எல்லா வாசகர்களையும் போல எனக்கும் எழுந்திருப்பதை மறைப்பதற்கில்லை. அது தொடர்பாக, அவரைத் தொலைபேசியில் அழைத்து உரையாடிக் கொண்டிருந்தேன், அடுத்தாற்போல, கவிப்பேரரசின் தமிழால் புகழாரம் சூட்டப்பட இருப்பது திருமூலர் என்பது மட்டும் தெரிந்தது.
எதை எடுத்துக் கொண்டாலும் அதற்காக அவர் செலவிடும் நேரமும் உழைப்பும் அர்ப்பணிப்பும் மலைப்பை ஏற்படுத்துகிறது. திருமந்திரத்தில் மூழ்கி முத்துக்களையும் வைரங்களையும் அள்ளத் தொடங்கியிருக்கிறார் கவிஞர் வைரமுத்து என்பதற்கு மேல் உங்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள என்னிடம் வேறு தகவல்கள் இல்லை. உங்களைப் போலவே நானும் எதிர்பார்ப்பில்...


பெங்களூரு சென்றிருந்தபோது, பெங்களூரு தமிழ்ச் சங்கத்தின் தலைவர் தி.கோ. தாமோதரன் என்னைச் சந்திக்க வந்திருந்தார். 1950-இல் தொடங்கப்பட்ட பெங்களூரு தமிழ்ச் சங்கம் தமிழகத்துக்கு வெளியே இயங்கும் இலக்கிய அமைப்புகளில் மிகவும் துடிப்புடனும் முனைப்புடனும் செயல்பட்டு வரும் அமைப்புகளில் ஒன்று. நூலகம், அரங்கம், தமிழ் வகுப்புகள், தமிழ் ஆராய்ச்சி மாணவர்கள் அங்கேயே தங்கி நூலகத்தைப் பயன்படுத்திக் கொள்வதற்கான வசதி என்று மிகச் சிறப்பாக செயல்படும் பெங்களூரு தமிழ்ச் சங்கத்துக்கு இந்த முறை நேரில் செல்ல முடியாததில் எனக்கு சற்று வருத்தம்தான். 
இந்தச் சந்திப்பின்போது பெங்களூரு தமிழ்ச் சங்கம் ஆற்றிவரும் அரியதொரு பணி குறித்து அதன் தலைவர் தி.கோ. தாமோதரன் தெரிவித்தார். தமிழக அரசில் தமிழ் வளர்ச்சிப் பண்பாட்டுத் துறை அமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றிருக்கும் மாஃபா பாண்டியராஜன், இந்தி பிரசார சபா பாணியில் தமிழ் பிரசார சபை அமைக்கப்பட போவது குறித்து அறிவித்திருக்கிறார். ஏற்கெனவே அந்தப் பணியை பெங்களூரு தமிழ்ச் சங்கம் அவர்கள் வழியில் நடைமுறைப்படுத்துகிறது.
பெங்களூருவில் 23 இடங்களில் பெங்களூரு தமிழ்ச் சங்கத்தின் சார்பில் தமிழ் வகுப்புகள் நடத்தப்படுகின்றன. வழக்கமான உயிரெழுத்து, உயிர்மெய்யெழுத்து என்பதுபோல அல்லாமல் இவர்கள் கன்னட, ஆங்கில மொழிவழிக் கல்வி பயிலும் குழந்தைகள் தமிழ் கற்றுக்கொள்ள புதியதொரு வழிமுறையைப் பின்பற்றுகிறார்கள். மிகவும் எளிதான முறையில் வார்த்தைகளை அவர்களுக்குப் புரிய வைத்து, அதன் ஒலிவடிவைக் கற்றுக் கொடுத்து அதற்குப் பிறகு தினமணி நாளிதழில் அந்த வார்த்தைகள் எங்கெல்லாம் இடம்பெற்றிருக்கின்றன என்பதை அந்தக் குழந்தைகளை அடையாளம் காண வைக்கிறார்கள். இந்த முறையைப் பின்பற்றி மூன்று மாதங்களில் நாளிதழை எழுத்துக்கூட்டிப் படிக்கும் அளவுக்கு அந்தக் குழந்தைகள் தயார்படுத்தப்பட்டு விடுகின்றன.
தமிழ் கற்பிக்க ஆசிரியர்கள் பற்றாக்குறை இருப்பது குறித்து தமிழ்ச் சங்கத் தலைவர் தி.கோ. தாமோதரன் கவலை தெரிவித்தார். அதேபோல தமிழக அரசு இதுபோன்ற முயற்சிகளில் ஈடுபடும் இலக்கிய அமைப்புகளுக்கு உதவித் தொகை வழங்கி உற்சாகப்படுத்தினால், அடுத்த தலைமுறையில் தாய்மொழி தெரியாத தமிழ்க் குழந்தைகள் இருக்க மாட்டார்கள் என்கிற தி.கோ. தாமோதரனின் கருத்தை நானும் வழி
மொழிகிறேன்.

காந்திஜி, முதன்முதலாக 1896-ஆம் ஆண்டு தமிழகத்திற்கு வந்தார். அவர்
கடைசி முறையாகத் தமிழகத்திற்கு விஜயம் செய்தது 1946-ஆம் ஆண்டு. இடைப்பட்ட அரைநூற்றாண்டு காலத்தில் பல முறை அவர் தமிழகம் வந்திருக்கிறார். எந்தெந்த ஆண்டுகளில் அவர் தமிழகத்திற்கு வந்தார்? எந்தெந்த ஊர்களுக்குப் பயணித்தார்? அங்கே அவர் நிகழ்த்திய சொற்பொழிவுகளில் என்னவெல்லாம் கூறினார் என்பதையெல்லாம் தெளிவாக, தேதிக் குறிப்புகளுடன் தமிழ்நாட்டில் காந்தி' என்கிற புத்தகத்தைத் தொகுத்திருக்கிறார் அ. ராமசாமி.
""இந்தியா முழுவதற்கும் பொதுவான ஒரு போராட்டத்தை எவ்வாறு தொடங்குவது என்பதில் விடை காண முடியாது குழம்பிக் கொண்டிருந்த அகிம்சை வீரருக்குத் தமிழகத்தில் ஒரு கனவு மூலம் விடை கிடைத்தது; மேல் அங்கியைக் கழற்றி எறிந்துவிட்டு அரை ஆடை உடுத்துத் தரித்திர நாராயணர்களுடன் அவர் முழு ஐக்கியமடைந்தது தமிழகத்தில்தான்; பிரிட்டனில் இருந்து வந்திருந்த பாராளுமன்றத் தூதுக்குழுவுடன் இந்திய சுதந்திரம் குறித்து காந்தியடிகள் பேச்சு நடத்தியது தமிழகத்தில்; முதன்முதலாக அவருக்கு தேசப்பிதா என்ற பட்டத்தை சூட்டியவர்கள் தமிழக மாணவர்கள். இவ்வாறு பல முதன்மைகள் நமக்கு உண்டு'' என்று தனது முன்னுரையில் ஆசிரியர் அ. ராமசாமி குறிப்பிட்டிருப்பதை மறுபதிவு செய்யாமல் இருக்க முடியவில்லை.
1916-ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 17-ஆம் நாள் சென்னை கிறிஸ்துவக் கல்லூரி ஆண்டர்சன் மண்டபத்தில் "நமது கல்லூரிகளிலும் பள்ளிகளிலும் தாய்மொழி பாட மொழியாக இருக்கலாமா?' என்பது பற்றி நடந்த விவாத அரங்குக்கு தலைமை வகித்தார் அண்ணல் காந்தியடிகள். "தாய்மொழி மூலம் கல்வி புகட்டுவதற்கு எதிராகக் கூறப்படும் வாதங்கள் எல்லாம் ஆதாரமோ அடிப்படையோ இல்லாதவை. நமது தாய்மொழி, ஆங்கிலத்தை போல முன்னேற்றமான நிலையில் இல்லையென்றால் அதில் முன்னேற்றத்தை ஏற்படுத்துவது நமது கடமையல்லவா? தாய்மொழி வளராத வரை நாம் விரும்பும் சுயாட்சி ஒரு நாளும் கிட்டாது, என்று அவர் அன்று கூறிய கருத்து ஒரு நூற்றாண்டு காலத்திற்குப் பிறகு இன்றைக்கும் பொருத்தமாகவே இருக்கிறது. 
இதுபோன்று காந்திஜியுடன் தொடர்புகொண்ட அனைத்துத் தமிழ்நாட்டு நிகழ்வுகளையும் பதிவு செய்திருக்கிறார் அ.ராமசாமி. பல அரிய புகைப்படங்கள் இணைக்கப்பட்ட "தமிழ்நாட்டில் காந்தி' என்ற இந்த அரிய புத்தகம் ஒரு பொக்கிஷம். அக்டோபர் 2 வரும்போது அண்ணல் காந்தியடிகளின் நினைவும் வந்துவிடுகிறது.


இது யார் எழுதிய கவிதை என்று தெரியவில்லை. ஆனால், இன்றைய அவசர நகர வாழ்க்கையில் வேலைக்குப் போகும் தாய்மார்கள் பலருடைய அந்தரங்க அலறலை அழகாக வெளிப்படுத்துகிறது இந்தக் கவிதை.

ரசிக்க நேரமில்லையே.....
துள்ளி விளையாடும் மழலை,
அலுவலக அவசரத்தில் அம்மா!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/7/w600X390/vairamuthuC.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/01/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2782286.html
2782285 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தேசப்பிதாவைப் போற்றும் இலக்கியங்கள் -கோதனம் உத்திராடம் DIN Sunday, October 1, 2017 02:46 AM +0530 மகாத்மா காந்தியடிகள் தமிழ்மொழி, பண்பாடு, இலக்கியம் ஆகியவற்றின் மீது பேரன்பு கொண்டவர். தமிழ்ப் புலவர்கள் அவர் மீது பல வகைப்பட்ட பாமாலைகளை இயற்றியுள்ளனர். இப்புலவர்கள் காந்தியடிகளைப் போற்றி புராணம், சிந்தாமணி, காவியம், பிள்ளைத்தமிழ், ஆனந்தக்களிப்பு, கலம்பகம் எனப் படைத்து தேசபக்தர்களையும் தமிழ் அன்பர்களையும் மகிழ்வித்துள்ளனர். 
பண்டிதை அசலாம்பிகையம்மையார் இயற்றிய காந்தி புராணம் 1925இல் முதலில் ஏழு காண்டங்கள் வெளிவந்தன. பின்னர் எட்டாம் காண்டத்தைப் பாடிச் சேர்த்து 1952இல் வெளியிட்டுள்ளார். இப்புராணத்தில் காந்தியடிகள் அவதாரம், நாளும்கோளும், இளமையும் கல்வியும், மேனாடு செல்லவிடைபெறுதல் எனத் தொடங்கி ஆங்கிலேயர் கொடுமை, சுயராஜ்யக் கட்சித் தோற்றம், சுதந்திரப் போராட்டம், நாடு விடுதலை அடைதல், தேசபக்தர் மரணம் முதலியவற்றை 1787 பாக்களால் படைத்துள்ளார். காந்தியடிகள் 1869ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 2ஆம் தேதி பிறந்ததை, 
ஆயி ரத்தினோ டெட்டுற ஆறுபா னொன்பான்
மேய வையிரு மதியென விளம்பும் அக்டோபர்
தூய தேதியும் இரண்டெனச் சொல்லுவார் துகள்தீர்
நாய கன்பிறந் திட்டநாள் ஆங்கில நடையோர்!
என்று முதற்காண்டம் 46ஆம் பாடலில் குறிப்பிட்டுள்ளார். 
இ.மு.சுப்பிரமணியபிள்ளை இயற்றிய உலகப் பெரியார் காந்தி சிந்தாமணி (1948) எனும் நூல் தோற்றுவாய், பிறப்பு, இளமையும் கல்வியும், திருமணம், இந்தியாவில் வாய்மைப்போர், மாமுனிவர் மறைவு எனப் 
பதிமூன்று தலைப்புகளில் இயற்றப்பட்ட வசன கவிதையாகும். 
டி.கே.ராமானுஜ கவிராயர், மகாத்மா காந்தி காவியம் (அ) மாகாவியம் (1975) என்ற நூலில் காந்தியடிகளின் வரலாற்றை இரு காண்டங்களாகப் பகுத்து, 16 படலங்களில் பாடியுள்ளார். இளம்பருவ காண்டத்தில் முற்காலப் புலவர்கள் மரபுப்படி ஆற்றுப்படலம், நாட்டுப்படலம், பொதுவியல் படலம், நகரப்படலம், உற்பவப்படலம், முன்னிகழ் படலம், திருமணப்படலம், மலினந்தீர் படலம் முதலிய 13 படலங்களும் நேதள காண்டத்தில் முரண்படு படலம், மந்திரப்படலம், சத்தியவெற்றிப்படலம் ஆகிய மூன்று படலங்களும் உள்ளன. 
மு.கோ.இராமன் இயற்றிய காந்தி அடிகள் பிள்ளைத்தமிழ் (1949) ஒவ்வொரு பருவத்திற்கும் ஒரு பாடல் வீதம் பத்துப்பாடல்கள் பாடப்பட்டுள்ளன. வருகைப் பருவத்தில் காந்தியை அழைப்பதை,
தீண்டா மைக்கும் கட்குடிக்கும்
செலவு கொடுத்த நலப்பெரியோய்
தேசீ யப்போர் நடத்த வந்து
திரளு மிளைஞர் அனைவோர்க்கும்
வேண்டாம் மறப்போர் அறப்போரே
விழைந்து கொள்ளற் பாலதென..
தூண்டார் வந்தெந் நாட்டவரும்
தொடர்ந்துன் னடியைப் பின்பற்றும்
தூய்மை யுடையோய் துரிசறுப்போய்
துரியங் கடந்தே ஒளிர்கிற்போய்
காண்டற் கரிய கடவுளருட்
கருணை உருவே வருகவே
காந்தம் போல்வாய் காந்தியுளாய்
காந்தி வருக வருகவே.

என எளிய நடையில் அமைத்துப் பாடியுள்ளார். மேலும், காந்தி பிள்ளைத்தமிழ் நூல் இரண்டை முறையே ந.சுப்ரமண்யனும் (1990), காரைக்குடி ராய.சொக்கலிங்கமும் இயற்றியுள்ளனர். இப்பிள்ளைத்
தமிழ் நூல்களில் பத்துப் பருவங்களும் முழுமையாக அமைந்துள்ளன. 
வரகவி மு.கணபதியா பிள்ளை இயற்றிய மகாத்மா காந்தி ஆனந்தக்களிப்பு (1961) நூலில் காந்தியடிகளின் சிறப்புகளை, 

காந்தியைப் போற்றிசெய் வோமே - அந்தக்
கனவான்செய் நன்றியை மறவாமல் நாமே!
சாந்தி சாந்தியென் றோதி - வெம்புந்
தட்டுத் தடைகளெல்லாம் சட்டத்தால் கோதி
பாந்தமாய் வெள்ளையர் சாதி - மெச்சிப்
பரிவுடன் சுதந்திரம் தரச்செய்த சோதி.

என்ற அடிகளில் சுதந்திரம் பெற்றுத் தந்ததைக் குறிப்பிடுகிறார். 
கி.வேங்கடசாமி ரெட்டியார் இயற்றிய மகாத்மா காந்தி அடிகளின் மீது நெஞ்சுவிடுதூது (1934) 253 கண்ணிகளைக் கொண்டது. நெஞ்சைத் தூதுவிடும் முறையில், காப்பு, அவையடக்கம், நூல், சரித்திரச்சருக்கம், தசாங்கம், தீ நட்பு விலக்கல் என அமைத்துள்ளார்.
இந்நூலை வெளியிடுவதற்கு ஓமந்தூர் பி.இராமசாமி ரெட்டியார், இராதாபுரம் பி.ஆர்.அப்பாஜிரெட்டியார் எனப் பலரும் நன்கொடை வழங்கியுள்ளனர். மகாத்மா காந்தியைப் பாட்டுடைத் தலைவராகக் கொண்டு காந்திக் கலம்பகம் (1983) எனும் நூலை முனைவர் பெ.சுயம்பு இயற்றியுள்ளதுமம் குறிப்பிடத்தக்கது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/1/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/01/தேசப்பிதாவைப்-போற்றும்-இலக்கியங்கள்-2782285.html
2782284 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சங்ககால ஐக்கூ -சோம. நடராசன் DIN Sunday, October 1, 2017 02:44 AM +0530 இன்றைய "ஐக்கூ'க் கவிதை பாணியில் எழுதப் பெற்ற பெயர்காணாப் புலவர் ஒருவரின் கவிதை இது.

""பூத்தவேங்கை வியன்சினை ஏறி
மயிலினம் அகவு நாடன்
நன்னுதற் கொடிச்சி மனத்தகத் தோனே!''

இதன் சுருக்கமான பொருள்:

""தலைவியின் மனத்தை விட்டு அகலாத
தலைவன் ஒருவன். அவன் பூக்கள்
நிரம்பிய வேங்கை மரங்களின்
கிளைகளில் ஏறி நின்று மகிழ்ச்சியுடன்
கூவுகின்ற மயில்கள் நிறைந்த 
நாட்டைச் சேர்ந்தவன்''

இச்செய்யுள், தற்கால "ஐக்கூ'க் கவிதையின் தன்மையில் அமைந்துள்ளமை நோக்கத்தக்கது. மூன்று வரிகளில் செய்தி சொல்லப்பட வேண்டும். முதல் வரியிலும், மூன்றாம் வரியிலும், வினை (நிகழ்வு) விவரிக்கப்பட வேண்டும். அதனை நிகழ்த்தியவன்(வினைஞன்) இரண்டாம் வரியில் குறிப்பிடப்பட வேண்டும் என்பது ஐக்கூக் கவிதை இலக்கணக் கூறுகளுள் ஒன்று.
மேலும், ஐக்கூக் கவிதைகளில் உவமைகள் இருப்பதில்லை. அனுபவங்களை அப்படியே கூறுவதுதான் ஐக்கூக் கவிதை. மேற்சொன்ன "பூத்தவேங்கை' கவிதையிலும் எந்த உவமையோ தத்துவமோ இடம்பெறவில்லை. எனவே, இக்கவிதை ஒரு சிறப்பான ஐக்கூக் கவிதையாகத் திகழ்கிறது. ஆனால், இச்செய்யுள் சங்கப் புலவர்களால் மிகப் பரவலாகக் கையாளப்பட்ட ஆசிரியப்பா வகையைச் சேர்ந்தது என்றும் கூறலாம்.
குறிப்பாக இச்செய்யுள் இணைக்குறள் ஆசிரியப்பா என்று தெரிகிறது. முதலடியும் மூன்றாம் அடியும், ஈரசைச் சீர்கள் கொண்ட அளவடியாக உள்ளன. (4 சீர்கள் கொண்டவை அளவடி) இரண்டாம் அடி சிந்தடியாக அமைந்துள்ளது. (மூன்று சீர்கள் கொண்டவை சிந்தடி). இதனுடன், இச்செய்யுளின் இறுதிச் சீர் ஏகாரத்தில் முடிவுற்று, ஆசிரியப் பாவின் விதி கடைப்பிடிக்கப்பட்டுள்ளது. எனினும், இச்செய்யுளில் செய்யுட்களுக்கே உரிய தொடை இலக்கணம் அமையப் பெறவில்லை. அதுவும் எளிய யாப்புக்குப் பெயர்பெற்ற ஆசிரியப்பாவில் எதுகை, மோனைத் தொடை அமையப் பாடுவது மிகவும் சிறப்பாகக் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய ஒன்றாகும்.
இச்செய்யுளில் எதுகைத் தொடை அமையவில்லை. மோனைத் தொடை என்று பார்த்தால், முதலடியில் இரண்டாம் சீரிலும், மூன்றாம் சீரிலும், "வே'(ங்கை) "வி'(யன்சினை) என்று அமைந்து, இடைப்புணர் மோனை மட்டும் காணப்படுகிறது. மற்ற இரு அடிகளிலும் எந்தவொரு எதுகைத் தொடையோ, மோனைத் தொடையோ அமையவில்லை. ஆனால் இச்செய்யுளில், ஆசிரியப் பாவுக்குக் கட்டாயம் அமைய வேண்டிய, "அகவலோசை' நன்றாகவே அமைந்துள்ளது.
இன்று நாம் கையாளும் உரைநடையைப் போன்றே சங்கப் புலவர்கள் மிகச் சரளமாகக் கையாண்ட உரைநடைதான் ஆசிரியப்பா என்று கூறப்படுகிறது. சங்க நூல்களில் பல ஆசிரியப்பாவால் இயற்றப் பெற்றவையே.
நாம் காணும் "பூத்தவேங்கை' ஆசிரியப்பா போன்றே பல செய்யுள்களை அந்த இலக்கியங்களில் காண முடிகிறது. தொடையிலக்கண வரம்புக்குள் அவை வராத போதும், அச்செய்யுள்கள் சீரிய முறையில் நல்ல நடையில் அகவலோசையுடன் அமைந்து இன்பம் அளிப்பவையாக உள்ளன. இத்தகைய செய்யுள்களை "செந்தொடை' அமையப் பாடப்பட்ட செய்யுள்கள் என்று யாப்பிலக்கணம் அனுமதி அளித்துள்ளது.
செந்தொடை அமையப் பாடுதல் என்பது எளிதன்று. பொருட்செறிவும், கருத்தாழமும் கைவரப் பெற்ற புலமை உடைவர்களால் மட்டுமே செந்தொடை இயற்றப்படக்கூடும். அவையே காலம் கடந்தும் நிலைத்து நிற்கும் என்பதற்கு மேற்சொன்ன செய்யுளே சான்றாக இலங்குகிறது.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2016/3/2/21/w600X390/peacocks-1v.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/01/சங்ககால-ஐக்கூ-2782284.html
2782283 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "குணமும் குற்றமும்' திரு.வி.க.வின் "எண்ண' விளக்கம்! -முனைவர் அ. நாகலிங்கம் DIN Sunday, October 1, 2017 02:43 AM +0530 திருக்குறளின் "தெரிந்து தெளிதல்' என்ற அதிகாரத்தில் வரும் நான்காவது குறள் இது:
"குணம் நாடிக் குற்றமும் நாடி, அவற்றுள்
மிகை நாடி மிக்க கொளல்' 
இதற்குப் பரிமேலழகர் தரும் உரை: ""குணம் குற்றங்களுள் ஒன்றே உடையார் உலகத்து இன்மையின், ஒருவன் குணங்களை ஆராய்ந்து; ஏனைக் குற்றங்களையும் ஆராய்ந்து, பின் அவ்விரு பகுதியுள்ளும் மிக்கவற்றை ஆராய்ந்து அவனை அம் மிக்கவாற்றானே அறிக. அறிதலாவது, குணம் மிக்கதாயின் வினைக்கு உரியன் என்றும், குற்றம் மிக்கதாயின் அல்லன் என்றும் அறிதல்.
இங்கு உள்ள குணம், குற்றம் என்னும் இடங்களில் "நல்ல எண்ணம்', "தீய எண்ணம்' என்னும் சொற்களை வைத்து எண்ணிப் பார்ப்பது பொருத்தமாக இருக்கும். இந்த இருவகை எண்ணங்களைப் பற்றிய திரு.வி.க.வின் (உள்ளொளி: 1. உள்ளமும் உருவமும் : எண்ணங்கள்) விளக்கவுரையில் குணம், குற்றம் என்னும் இரண்டும் தெளிவு பெறும் என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது"
""நல்ல எண்ணம், தீய எண்ணம் என்னும் இரண்டில் எது ஆற்றல் வாய்ந்தது? சிலர் நல்லது என்பர்; சிலர் தீயது என்பர். சில சமயம் தீயதே பேராற்றல் வாய்ந்தது போலத் தோன்றும். ஆழ்ந்த ஆராய்ச்சியால் நல்லதே பேராற்றல் வாய்ந்தது என்பது விளங்கும். எண்ணத்தின் ஆற்றல் பொதுவாக அது தோன்றும் இடத்தைப் பொறுத்து நிற்பது. ஒருவனது நெஞ்சம் தீமையையே எண்ணி ஆழ எண்ணி, அதில் ஒன்றி அது ஆகிறது. இன்னொருவன் நெஞ்சம் நல்லதை எண்ணுகிறது; ஆனால் அதுவாகவில்லை. இவ்விருவித எண்ணங்களில் எது ஆற்றல் வாய்ந்தது? தீய எண்ணமே ஆற்றல் வாய்ந்தது ஆகும். வேறு ஒருவன் உள்ளம் நல்லதிலேயே ஒன்றி ஒன்றி அது ஆகிறது. மற்று ஒருவன் உள்ளம் தீயதில் ஒவ் ஒருபோது படிகிறது. ஆனால் அதுவாகவில்லை. இவ்விரு வகை எண்ணங்களில் வல்லமை உடையது எது? நல் எண்ணமே வல்லமை உடையது ஆகும். தீமையையே எண்ணி எண்ணி அது ஆகிய நெஞ்சம் ஒன்று. நல்லதையே எண்ணி எண்ணி அது ஆகிய நெஞ்சம் ஒன்று. இரண்டும் அவ்வத் தன்மையில் பூரண சக்தி பெற்றிருக்கின்றன. இவைகளில் எதைப் பெரிது என்று சொல்வது? இதற்கு அனுபவம் தேவை. நல்லதே பெரிது என்று அனுபவம் உணர்த்தும். முழு நல்லது முழுத் தீமையை வெல்லும். அரைகுறையிலேயே (நல்லதிலேயே) தீமை மேம்படுவதாகும். ஆகவே, நல்லெண்ணங்கள் பெருகப் பெருக உலக நலம் பெறுவதாகும் என்க''. இவை மேன்மேலும் சிந்திக்கற்பாலனவாம்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/1/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/01/குணமும்-குற்றமும்-திருவிகவின்-எண்ண-விளக்கம்-2782283.html
2782282 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி உத்தர ஞான சிதம்பரம் -சு. ம. பாலகிருஷ்ணன் DIN Sunday, October 1, 2017 02:42 AM +0530 நடராஜப் பெருமான்' என்றால் தில்லை "சிதம்பரம்'தான் நினைவுக்கு வரும். அதுபோல, தைப்பூசம் என்றாலும், வள்ளலார் என்றாலும் வடலூர்தான் நினைவுக்கு வரும். வடலூரை உத்தர ஞான சிதம்பரம் என்றும், உத்தர ஞான சித்திபுரம் என்றும் கூறுவர். வடலூருக்கு இன்னொரு பெருமையும் உண்டு. அதாவது, வடலூரை உத்தர ஞான சிதம்பரம் என்ற வள்ளலார், சித்தியெலாம் பெற்ற அம்பலமே எனவும் கூறுவார். உத்தரமென்றால் இன்றைய - இப்பொழுது என்று பொருள். பூர்வமென்றால் ஆதி - முந்தைய என்று பொருள் (பல்லாயிரம் ஆண்டுகள் கடந்தவை). இன்றைய சிதம்பரம் (உத்தரம்) வடலூர் சித்துக்கள் நிறைந்த இடம். வள்ளலார் மறைந்த - ஜோதியில் கலந்த ஞான பூமி, ஞான சபை, தருமச்சாலை, தண்ணீரில் விளக்கெரித்த கருங்குழி இல்லம், வள்ளலார் பிறந்த மருதூர் நீரோடை ஆகியவற்றைக் கொண்ட ஞான பூமி இது.

தில்லை தரிசனம்

ஐந்து மாத குழந்தை இராமலிங்கம், பெற்றோருடன் தில்லையம்பல நடராஜ மூர்த்தியின் சந்நிதியின் முன்னே தீபாராதனை காட்சியோடு திருவுருக் காட்சியும் கண்டு கலகலவென சிரித்ததாம். நடராஜர் மீது அவர் கொண்ட அன்பின் வெளிப்பாடு காரணமாகப் பின்னாளில் "சிதம்பரம் இராமலிங்கமென' கையொப்பமிடலானார். பூர்வ ஞான சிதம்பரம், உத்தர ஞான சிதம்பரம் இரண்டுக்கும் மாபெரும் ஓர் ஒற்றுமையுண்டு. சிதம்பரத்தின் பெருமை அளவிடற்கரியது. அதுபோல் வடலூரின் பெருமையும் அளவிடற்கரியது. வள்ளலார் மரணமிலாப் பெருவாழ்வு பெற்றது, தண்ணீரில் விளக்கெறித்தது இத்தலத்தில்தான். தினம் பல்லாயிரம் பேருக்கு உணவு வழங்கும் புண்ணிய ஞான பூமி, வள்ளலாரால் பல சித்துக்கள் நிகழ்த்தப்பட்ட பூமி இது. மேலும், பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே சித்தர்களாலும் மன்னர்களாலும் கட்டப்பட்ட கோயில்களின் சிறப்புகளை உடையது. 

திருக்கோயில்களும் சித்தர்களும்
அகத்தியர் திருக்குற்றாலத்திலும்; ஆண்டாள் திருவரங்கத்திலும்; இடைக்காடர் திருஅண்ணாமலையிலும்; கமல முனி திருவாரூர்; குதம்பை சித்தர் மயிலாடுதுறை; குமார தேவர் விருத்தாசலம்; குருஞான சம்பந்தர் தருமபுரம்; தன்வந்திரி வைத்தீஸ்வரன் கோயில்; திருமூலர் சிதம்பரம்; திருநாவுக்கரசர் திருப்புகலுர்; பட்டினத்தார் திருவொற்றியூரிலும் மறைந்தும் ஜீவ சமாதி அடைந்தும் அருளாற்றல் பெற்ற காரணத்தினால்தான் இத்தகைய கோயில்களுக்குப் பெயரும் புகழும் உண்டாயின. 
ஆனால், கோயில்களின் கருவறையில் செம்பினாலும் கல்லினாலும் சிலைகள் நட்டு வைக்கப்பட்டுள்ளதைக் கண்டு, ""நாலு புஸ்பம் சாத்தி, சுத்தி வந்து மொணமொணவென்று சொல்லும் மந்திரம் ஏதடா; நட்ட கல்லும் பேசுமோ நாதன் உள்ளிருக்கையில்'' என்று சிவவாக்கிய சித்தர் சொல்லி வைத்தார்.
வள்ளலார் கடவுளை ஜோதி என்று சொன்னார். அதனால் "ஜோதி ஜோதி சிவம், ஜோதி ஜோதி பரம், ஜோதி ஜோதி சுயம்' என்றும் கூறி, இறைவனை அருட்பெருஞ்ஜோதி தனிப்பெருங்கருணையாகக் கண்டார். ஆகவே, மக்கள் ஜோதி வழிபாட்டை பின்பற்றுவது மிகவும் அவசியமாகும். 

""நீண்ட மறைகள் ஆகமங்கள்
நெடுநாள் முயன்று வருந்திநின்று
வேண்ட அவைகட் கொருசிறிதும் 
விளங்கக் காட்டாது என்மொழியைப்
பூண்ட அடியை என்தலைமேல் 
பொருந்தப் பொருத்தி என்தன்னை
ஆண்ட கருணைப் பெருங்கடலே 
அடியேன் உன்றன் அடைக்கலமே''

""பாடும் சிறியேன் பாடலனைத்தும் 
பாலிக்கக் கருணை பாலித்துக் 
கோடு மனப்பேய்மனக் குரங்காட்டம் 
குலைத்தே கூற்றையொழித்து நீடுலகில் 
அழியாத நிலை மேல் எனைவைத் 
தென்னுளத்தே ஆடும் கருணைப் 
பெருவாழ்வே அடியேன்
உன்றன் அடைக்கலமே''

இவ்வாறு இறைவனிடம் அடைக்கலம் அடைந்த வள்ளற் பெருமான் பாடிய பாடல்கள் அனைத்தையும் கருணை பாலித்த இறைவன், வள்ளலார் வாழ்ந்த குடிசையினுள் நுழைந்து பாலும் கொடுத்து, பதிதிறக்கும் ஓர் திறவுகோலும் கொடுத்து மகிழ்ந்தான். இது மட்டுமா? 
""தூக்கம் கெடுத்தான் சுகம் கொடுத்தான் என்னுள்ளத்தே ஏக்கம் தவிர்த்தான்; இருள் அறுத்தான்; ஆக்கம் மிகத் தந்தான் எனையீன்ற தந்தையே என்றழைக்க வந்தான்; என் அப்பன் மகிழ்ந்தே அறியாத பருவத்தே எனை வலிந்தழைத்து ஆடல் செய்யும் திருவடிக்கே பாடல் செய்யப் பணித்தான்'' என்கிறார்.
பாடல் செய்யப் பணித்த இறைவன் வள்ளலாருக்கு "மணிமுடியும் சூட்டி, மரணமிலாப் பெருவாழ்வையும் கொடுத்து, ஏறா மேல்நிலைக்கே ஏற்றி வையமிசை நீடுவாழ அருட்செங்கோலும் கொடுத்து, அருளாட்சி புரிக என் மகனே!' என வாழ்த்திய அருட்பெருஞ்ஜோதியை மேலும் புகழ்ந்து புகழ்ந்து, பணிந்து பணிந்து, அன்பு நிறைந்து நிறைந்து, கனிந்து கனிந்து, உருகி உருகி, நெக்கு நெக்காட பாடிய 6000 பாடல்களும், மரணமிலாப் பெருவாழ்வு பெற ஏக்கமுடன் பாடிய பாடலும் ஒழுக்க நெறியும் தயவு கருணை ஆகியவையும் கடைப்பிடித்து, இரவும் பகலும் துதி செய்த வண்ணமாக கவலை தோய்ந்த முகத்தோடும் அவர் பட்டபாடெலாம் பாட்டாகக் கொட்டித் தீர்த்தார். நம்மையும் இந்நெறியில் வாழ வலியுறுத்திப் பாடிய பாடல்கள் ஏராளம். வள்ளலார் சொன்ன வழியில் நடப்போம்; மரணமிலாப் பெருவாழ்வு பெற முயற்சி செய்வோம்.

அக். 5 வள்ளலார் அவதார தினம்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/1/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/01/உத்தர-ஞான-சிதம்பரம்-2782282.html
2782281 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி முன்றுறையரையனார் Sunday, October 1, 2017 02:36 AM +0530 பாப்புக் கொடியாற்குப் பால்மேனி யான்போலத்
தாக்கி அமருள் தலைப்பெய்யார் - போக்கி
வழியராய் நட்டார்க்கு மாதவம்செய் வாரே
கழிவிழாத் தோளேற்று வார். (பாடல்-13)

பாம்புக் கொடியை உடைய துரியோதனனுக்கு, போர் ஏற்பட்டவுடன் அதற்குதவாது சென்ற பால்போன்ற உடம்பினையுடைய பலராமனைப் போல, வழி வழியாகத் தம்மோடு நட்பினைச் செய்தார் பொருட்டு, மிகத் துன்புறுத்தும் போரின்கண் கலத்தலிலராய், அவர் உயிரைப் பகைவரால் போகச் செய்து, (பின்னர்) இறந்தார் பொருட்டு நீத்தார் கடனைச் சிறப்பாகச் செய்பவர்கள், கழிந்த விழாவினை உடைய ஊரில் தம் புதல்வற்கு விழாக்காட்டும் பொருட்டு அவரைத் தோள்மீது சுமப்பாரோடு ஒப்பர். "கழிவிழாத் தோளேற்றுவார்' என்பது இதில் வந்த பழமொழி.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/01/முன்றுறையரையனார்-2782281.html
2778817 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, September 24, 2017 04:02 AM +0530 திருவள்ளுவர் சிலை வாங்குவதற்காக திருச்சி பூம்புகார் கைவினைப் பொருள்கள் விற்பனை நிலையத்திற்குச் சென்றிருந்தேன். விற்பனைக்கு வந்திருந்த சிலைகள் அனைத்துமே விற்பனையாகிவிட்டதாகத் தெரிவித்தார் அதன் மேலாளர். பூம்புகாரின் "இல்லந்தோறும் வள்ளுவர் திட்டம்' மக்களைச் சென்று அடைந்திருப்பது மகிழ்ச்சி அளித்தது. உடனடியாக, தமிழ்நாடு கைத்திறன் தொழில்கள் வளர்ச்சிக் கழகத்தின் விற்பனை நிர்வாக செயல் அலுவலர் சுகி. இராசேந்திரனை தொடர்பு கொண்டு பாராட்டியபோது, அவர் இந்தத் திட்டத்தின் வெற்றி குறித்து பெருமிதத்துடன் பல தகவல்களைப் பகிர்ந்துகொண்டார்.
இந்த வாரம் பகுதியில் பூம்புகாரின் "இல்லந்தோறும் வள்ளுவர் திட்டம்' குறித்து கடந்த ஜூன் மாதம் பதிவு செய்திருந்ததைத் தொடர்ந்து வள்ளுவப் பேராசன் மீது பற்று கொண்ட பலரும், தங்களது வீட்டில் வைப்பதற்கு வள்ளுவர் சிலைகளை வாங்கிச் செல்வதாகவும், பல கல்வி நிலையங்களும் இந்தத் திட்டத்திற்குப் பேராதரவு தருவதாகவும் தெரிவித்தார். தேனி மாவட்டம் ராயப்பன்பட்டியில் சுமார் 4,500 மாணவர்கள் பயிலும் எஸ்.யு.எம். மெட்ரிக் மேல்நிலைப்பள்ளியில் பூம்புகார் தொழில் வளர்ச்சிக் கழகம் உருவாகிய, திருவள்ளுவரின் முதலாவது இரண்டடி உயர சிலை நிறுவப்பட இருப்பதாகத் தெரிவித்தார். அந்தப் பள்ளியின் தாளாளர் வி.எஸ். பிரபாகரன் 21.5 அடி உயர சிலையையும் வாங்கியிருக்கிறார் என்றும் தெரிவித்தார். இதுபோல பல பள்ளிகளிலிருந்தும் வள்ளுவர் சிலை நிறுவுவது குறித்துக் கடிதங்கள் வந்த வண்ணம் இருப்பதாகத் தெரிவித்தார் சுகி. இராசேந்திரன்.
சிலை கிடைக்கவில்லை என்கின்ற ஏமாற்றத்தை விட, தமிழகம் முழுவதிலிருந்தும் பூம்புகாரின் "இல்லந்தோறும் வள்ளுவர் திட்டம்' மிகுந்த வரவேற்பு பெற்றிருக்கிறது என்கிற மகிழ்ச்சி மேலோங்க அந்த விற்பனை நிலையத்திலிருந்து வெளியில் வந்தேன் (திருவள்ளுவர் ஐம்பொன் சிலை தொடர்புக்கு- 9659799909 / 9788099909).


திருச்சியிலிருந்து தஞ்சைக்குப் பயணிக்கும்போது தஞ்சை தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்திற்குச் செல்லாமலும் அதன் துணைவேந்தர் முனைவர் பாஸ்கரனை சந்திக்காமலும் வர எப்படி மனம் ஒக்கும்? துணைவேந்தர் தெரிவித்த தகவல்கள் என்னை மகிழ்ச்சியின் உச்சத்துக்கு இட்டுச் சென்றன. தமிழ் வளர்ச்சித் துறைக்கு அமைச்சராகப் பதவியேற்றிருக்கும் 
மாஃபா பாண்டியராஜன் தனக்குக் கிடைத்திருக்கும் வாய்ப்பை முழுமையாகப் பயன்படுத்தி, தமிழின் வளர்ச்சிக்கு வழிகோலுகிறார் என்பதைத் துணைவேந்தரின் கூற்றிலிருந்து தெரிந்து கொள்ள முடிந்தது.
தினமணி கடந்த 2014ஆம் ஆண்டு ஜூன் 21, 22இல் நடத்திய தமிழ் இலக்கியத் திருவிழாவின்போது இந்தியைப் பரப்புவதற்கு, ஹிந்தி பிரசார சபா இருப்பதுபோலத் தமிழுக்கும் ஓர் அமைப்பு வேண்டுமென்றும், தமிழகத்திற்கு வெளியேயும் தமிழகத்திலும் ஆங்கிலவழிக் கல்வி பயிலும் மாணவர்கள் தமிழிலும் தேர்ச்சி பெற அதன் மூலம் வழிகோல வேண்டுமென்றும் எனது உரையில் குறிப்பிட்டிருந்தேன். அதை நனவாக்குவதுபோல அமைச்சர் பாண்டியராஜன் ஒரு திட்டத்தை செயல்படுத்த முற்பட்டிருக்கிறார் எனும்போது நான் மகிழ்ச்சியடைவதில் வியப்பென்ன இருக்கிறது?
"தமிழ் வளர் மையம்' என்கிற பெயரை அதற்காகத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார்கள். இந்தத் திட்டத்தை வெற்றிகரமாக செயல்படுத்துவதற்கான முயற்சியில் அமைச்சரின் தலைமையில் தஞ்சை தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகமும், தமிழ் வளர்ச்சித் துறையும், தமிழறிஞர்களும் முழுமூச்சுடன் இறங்கியிருக்கிறார்கள் என்கிற தகவலை உங்களுடன் அல்லாமல் வேறு யாருடன் நான் பகிர்ந்து கொள்வது. "தேமதுரத் தமிழோசை உலகமெலாம் பரவும்வகை செய்தல் வேண்டும்' என்கிற பாரதியாரின் கூற்றை சிரமேற்கொண்டு செயல்படுத்த முற்பட்டிருக்கும் அமைச்சர் பாண்டியராஜனை, மகாகவி பாரதி இருந்திருந்தால் "பலே பாண்டியா' என்று பாராட்டியிருப்பார்!


திருச்சியில், மலைக்கோட்டை தெப்பக்குளத்திற்கு அருகிலுள்ள சாலை வழியாகப் புத்தகங்கள் தேடி நடைப்பயணம் மேற்கொண்டபோது, நடைபாதை புத்தகக் கடையொன்றில் "மலேசிய தமிழ் எழுத்தாளர்கள்' என்கிற புத்தகம் ஒன்று கண்ணில் பட்டது. உலகத் தமிழ் மக்களுக்கு மலேசிய படைப்பாளிகளை அறிமுகப்படுத்தும் அரிய முயற்சி அது. "தமிழோடு வாழ்வோம்!' என்று தமிழ் தாகத்துடன் மலேசிய தமிழ் எழுத்தாளர் சங்கத் தலைவர் பெ. இராஜேந்திரன் கையொப்பம் இட்டு யாருக்கோ அன்பளிப்பாகத் தந்திருக்கும் அந்தப் புத்தகம் எனக்காக நடைபாதைக்கு வந்திருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். வாங்கிவிட்டேன். 
பேரறிஞர் வ.சுப. மாணிக்கனாரின் "எந்தச் சிலம்பு' என்கிற புத்தகம் அங்கிருக்கும் புத்தகக் கடையொன்றில் என்னை ஈர்த்தது. வ.சுப. மாணிக்கனாரின் 12 கட்டுரைகள் அடங்கிய அந்தப் புத்தகத்தின் முதல் கட்டுரைதான் தலைப்பாக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்தக் கட்டுரைத் தொகுதியில் ஒன்பது கட்டுரைகள் பல்வேறு மலர்களில் வெளியானவை. மூன்று கட்டுரைகள் வ.சுப. வானொலியில் நிகழ்த்திய உரைகள். திருக்குறள், சிலம்பு, தனிப்பாடல்கள் குறித்த கட்டுரைகள் ஆய்வு மாணவர்களும், தமிழ் அன்பர்களும் கட்டாயம் படிக்க வேண்டியவை. அந்தத் தொகுப்பில் நான் மிகவும் ரசித்துப் படித்தக் கட்டுரை "நான்மாடக் கூடல்'.
பாண்டியன் தலைநகருக்கு மதுரைதான் பெயரா அல்லது "நான்மாடக் கூடல்' என்பதுதான் பெயரா என்று பள்ளிப் பருவத்திலிருந்து எனக்கு நானே கேட்டுக் கொள்ளும் கேள்விக்கு அந்தக் கட்டுரை பதிலாக அமைந்தது. மதுரை காண்டம் என்று இளங்கோவடிகள் பெயரிட்டுள்ளார். மதுரை மருதன் இளநாகனார், மதுரைக் கணக்காயனார், மதுரைக் கண்ணத்தனார் எனப் புலவர் பெயர்கள் மதுரையின் பெயர் கொண்டனவாக இருந்தாலும், சங்கப் பாடல்களிலும், சிலப்பதிகாரத்திலும் கூடல் என்னும் பெயரே மிகுந்து வருகின்றது. ஆனாலும்கூட மதுரை என்கின்ற பெயர்தான் இன்றளவும் நிலைத்து நிற்கிறது என்பதை "நான்மாடக் கூடல்' என்கின்ற கட்டுரை இலக்கிய எடுத்துக்காட்டுகளுடன் எடுத்துரைத்திருக்கும் விதம் வ.சுப. மாணிக்கனாரின் தனித்துவம்.


அமரர் தி.க.சி.யின் குருகுல வட்டத்தைச் சேர்ந்த கோதை ஜோதிலட்சுமி என்கிற கவிஞர் கோதையின் முதல் கவிதைத் தொகுப்பு "ஓங்கில் மீன்கள்'. சிவகாசியைச் சேர்ந்த கவிஞர் கோதை, தொலைக்காட்சி ஊடகங்களில் பகுதிநேர செய்தி வாசிப்பாளரும்கூட. அதிலிருந்து ஒரு கவிதை -

வெளிச்சப் பொட்டுகளை
மண்ணில் சிந்தி
விளையாடுகின்றன
வெயிலும் மரமும்
தானியமென
கொத்திப் பார்க்கிறது
குருவி
 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/24/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2778817.html
2778816 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சிவப்பிரகாசரின் யாப்பியல் புலமை! -முனைவர் அ.சிவபெருமான் DIN Sunday, September 24, 2017 04:00 AM +0530 கற்பனைக் களஞ்சியம்' எனப் போற்றப்பெறும் துறைமங்கலம் சிவப்பிரகாச சுவாமிகள் முப்பத்திரண்டு வயதில் முப்பத்திரண்டு நூல்களை அருளியவர். இவர் செய்த இலக்கியங்களுள் மிகச்சிறந்த பல்துறை இலக்கியமாகக் கருதப்பெறுவது பிரபுலிங்கலீலை.
பிரபுலீங்கலீலை இருபத்தைந்து "கதி'யையும், ஆயிரத்து நூற்று ஐம்பத்து எட்டுப் பாடல்களையும் (1158) கொண்டது. ஆன்ம தத்துவம் இருபத்து நான்கு. அத் தத்துவத்தைக் கடந்து இருபத்தைந்தாவதாக நிற்பது முத்தி தத்துவமாகும். சிவப்பிரகாசர் ஆன்ம தத்துவம் இருபத்து நான்கைக் கடந்து, இருபத்து ஐந்தாவது தத்துவமாக முத்தியை அடைய வேண்டும் என்பதை உணர்த்துவதற்காகவே பிரபுலிங்கலீலையை இருபத்தைந்து கதியாக அமைத்துள்ளார். 
பதின்மூன்றாவதாக அமைந்திருப்பது சித்தராமையர் கதி. இக் கதியில்தான் சிவப்பிரகாசரின் யாப்பியல் புலமையை நுட்பமாக உணரவியலும். இக்கதியில் யாப்பிலக்கணம் கூறும் ஐவகை அடியும் முறையாக வந்துள்ளது.
அவற்றின் விளக்கம் வருமாறு: 1. குறளடி - இரண்டு சீரால் வரும்; 2. சிந்தடி - மூன்று சீரால் வரும்; 3. அளவடி - நான்கு சீரால் வரும்; 4. நெடிலடி - ஐந்து சீரால் வரும்; 5. கழிநெடிலடி - ஐந்து சீர்களுக்கு மேலாய் வரும்.
சிவப்பிரகாசர் சித்தராமையர் கதியிலுள்ள எழுபத்தாறு பாடல்களையும் இரண்டு சீராகிய குறளடியில் தொடங்கி முறையே சிந்தடி, அளவடி, நெடிலடி, கழிநெடிலடி என்று ஐவகை அடியாக அப்பாடல்களை இயற்றியுள்ளார். இவ்வாறு ஐவகை அடியின் முறை மாறாமல் பாடல் இயற்றுவதற்குப் பெரும்புலமை வேண்டும். மேற்கூறிய ஐவகை அடிகளில் நான்கு அடிகளுக்கான சான்றுப் பாடல்களை ஈண்டு அறிவோம்.
இருசீரால் இயற்றப்பெறுவது குறளடி. சித்தராமையர் கதியின் முதல் எட்டுப் பாடல்கள் குறளடியில் வந்துள்ளதாகும். சான்றிற்கு,

""காமரு சித்த
ராமனி டத்தில்
போமணல் சொற்ற
சீர்மையு ரைப்பாம்''

என்ற பாடலைக் கொள்ளலாம். மூன்று சீரால் இயற்றப் பெறுவது சிந்தடி. ஒன்பதாவது பாடல் முதல் பதின்மூன்று பாடல் வரையிலுள்ள ஐந்து பாடல்களும் சிந்தடிப் பாடல்களாகும். இதற்குரிய சான்றுப் பாடலாக,

""சாந்தன் ஓதிய தாழ்மொழி
காய்ந்த வேலிரு காதினும்
போந்த போன்று புகுந்தன
மாந்தர் ஆகுலம் மன்னினார்'' (11)

என்ற பாடலைக் கொள்ளலாம். நான்கு சீரால் இயற்றப் பெறுவது அளவடி. பதினான்காம் பாடல் முதல் முப்பத்தைந்தாம் பாடல் வரையிலுள்ள இருபத்திரண்டு பாடல்களும் அளவடிப் பாடல்களாகும். இதற்குரிய சான்று:

""இறுக்கினர் அழுக்குடை எயிறு மென்றனர்
உறுக்கினர் அதிர்த்தனர் உயிர்த்து மீசையை
முறுக்கினர் நகைத்தனர் முருட்டுக் கையால்
பொறுக்கினர் சிலைகளைப் பெருஞ் சினத்தராய்''
(12) 

ஐந்து சீரால் இயற்றப்பெறுவது நெடிலடி. சித்தராமையர் கதியுள் முப்பத்தாறாவது பாடல் முதல் ஐம்பத்து நான்கு வரையிலுள்ள பத்தொன்பது பாடல்களும் நெடிலடிப் பாடல்களாகும். இதற்குரிய சான்று:

""எந்தை அல்லமன் அருளினால் 
நுதல்விழி எரியால்
வெந்த அந்நகர் பண்டையின் 
மும்மடி விளக்கம்
வந்த பல்வள மொடுசிறந் 
தனுநரர் மகிழ
உந்து எவ்வழ லிடைவெந்த
ஆடகம் ஒத்து'' (52)

ஓர் அடியில் ஐந்து சீர்களுக்கு மேல் வருவனவெல்லாம் கழிநெடிலடியாகும். சித்தராமையர் கதியுள் ஐம்பத்தைந்தாம் பாடல் முதல் எழுபத்தாறாம் பாடல் வரையிலுள்ள இருபத்திரண்டு பாடல்களும் கழிநெடிலடிப் பாடல்களாகும். 
சிவப்பிரகாசர் தொல்காப்பிய நெறியில்தான் நூல்களை இயற்றினார் என்பதற்குச் சான்றுண்டு. அவர் இயற்றிய பழமலை அந்தாதியின் காப்புப் பாடலில், வந்துள்ள "சீரதங் கோட்டு முனி கேட்ட நூல்படி' என்ற தொடர் சான்றாகும். மேலும், சிவப்பிரகாசர், திருநெல்வேலி சிந்துபூந்துறையில் வாழ்ந்துவந்த வெள்ளி அம்பலத் தம்பிரானிடம் தொல்காப்பியப் பாடங் கேட்டார் என்ற சான்றையும் குறிப்பிடலாம். இத்தகைய தொல்காப்பியப் புலமையால்தான் சிவப்பிரகாசர் யாப்பியல் புலமையில் வல்லவராகக் கருதப்படுகிறார்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/24/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/24/சிவப்பிரகாசரின்-யாப்பியல்-புலமை-2778816.html
2778813 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி எட்டு வழி வாயில் கவிதை -புலவர் இராம. வேதநாயகம் DIN Sunday, September 24, 2017 03:59 AM +0530 எப்பக்கத்தில் தொடங்கிப் படித்தாலும் அச்செய்யுளே எவ்வெட்டெழுத்து உடைய நான்கு அடிகள் உடையதாய், அறுபத்து நான்கு அறைகளிலே முதல் அறை தொடங்கி ஒரு முறையும், இறுதி அறை தொடங்கி ஒரு முறையுமாக இருமுறை எழுதி இயையுமாறு பாடப்படும் செய்யுள், ""சருப்பதோ பத்திரம்'' என்று வழங்கப்படும். இவ்விளக்கம், ""சித்திர கவி விளக்கம்'' என்னும் பரிதிமாற் கலைஞரின் நூலில் அழகுற விளக்கப்பட்டுள்ளது. ""சருப்பதோ பத்திரம்'' என்னும் செய்யுளின் இலக்கணத்தை மாறனலங்காரத்தில் தெள்ளிதின் காணலாம். இவ்விலக்கணத்தில் அமைந்த பரிதிமாற் கலைஞரின் செய்யுள் ஒன்று வருமாறு:

""மாவா நீதா தாநீ வாமா
வாயா வாமே மேவா யாவா
நீவா ராமா மாரா வாநீ
தாமே மாரா ராமா மேதா''

இதன் பொருள்: மாவா - பெருமையை உடையவனே; நீதா - நீதியை உடையவனே; தாநீவா மாவா - வலிமை நீங்காத செல்வம் உடையவனே; யாவாமே மேவா யாவா (மே வாயா வா யா மே) - சேரக் கடவாய் வாயாதனவாக எனவைதாம் ஆகும்?; நீ வா - நீ வருதி; ராமா மாரா - இராமனை ஒப்பவனே, மன்மதனை ஒப்பவனே; ஆ - காமதேனுவை ஒப்பவனே; ஆமா - ஒழுங்குடையவனே; மேதா - நல்லுணர்வு உடையவனே; மே மார் ஆர் - மேன்மை பொருந்திய நின் மார்பில் உள்ள ஆத்தி மாலையை; நீ தா - நீ தருதி. இச்செய்யுளை 64 அறைக் கட்டங்களில் அடைத்துப் பார்ப்போம்:
இச்செய்யுளை எட்டு விதமாகப் படிக்கலாம். 

1. நான்கு நான்கு வரிகளாக முதல் அறையிலிருந்து வலப் பக்கமாக வாசித்தல்.
2. வாசித்தவாறே இறுதியிலிருந்து முதல் வர வாசித்தல்.
3. முதல் அறையிலிருந்து மேலிருந்து கீழாக வாசித்தல்.
4. வாசித்தவாறே கீழிருந்து மேலாக வாசித்தல்.
5. முதல் வரியின் இறுதிக் கட்டத்திலிருந்து மேலிருந்து கீழாகவாசித்தல்.
6. வாசித்தவாறே கீழிருந்து மேலாக வாசித்தல்.
7. இறுதி வரியின் முதல் தொடங்கி இடப் பக்கமாக வாசித்தல்.
8. அப்படியே இறுதியிலிருந்து முதல் வரை வாசித்து முடித்தல்.ஆக, இவ்வாறு எட்டுவிதமாக எந்தப் பக்கம் வாசித்தாலும் பாடல் சரியாக அமையும்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/24/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/24/எட்டு-வழி-வாயில்-கவிதை-2778813.html
2778808 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி புலியின் கைகள் -முகிலை இராசபாண்டியன் DIN Sunday, September 24, 2017 03:58 AM +0530 உருவத்தில் மிகவும் பெரியது யானை. அந்த யானையை வெல்லும் ஆற்றல் பெற்றது புலி. சங்க இலக்கியத்தில் புலி பற்றிய செய்திகள் பல பாடல்களில் இடம்பெற்றுள்ளன. அவற்றில் புலியின் முன்னங்கால்கள் இரண்டையும் "கைகள்' என்று சில பாடல்கள் தெரிவிக்கின்றன.
விலங்குகள் நான்கு கால்களைக் கொண்டவை என்றுதான் விலங்கியல் நமக்குக் கற்பிக்கிறது. ஆனால், தமிழ் இலக்கியம், புலியின் முன்னங்கால்கள் இரண்டையும் "கைகள்' என்று அறிவிக்கிறது. அவ்வாறு இலக்கியம் காட்டும் இந்த முன்னங்கைகள் இரண்டும் பின்னங்கால்களைவிடவும் குறுகியவை என்றும் அறியமுடிகிறது.
நற்றிணையில், மலைநாட்டுத் தலைவன் ஒருவனை அறிமுகம் செய்ய விரும்பிய சீத்தலைச் சாத்தனார் அந்த மலைக்காட்சியை முதலில் காட்சிப்படுத்துகிறார்.
பெண் யானை ஒன்றும் ஆண் யானை ஒன்றும் மலையில் நிற்கின்றன. அங்கே வந்த புலி, அந்தப் பெண் யானையின் கண் முன்னாலேயே ஆண் யானையைத் தாக்குகிறது. மதநீர் வழிகின்ற வலிமை வாய்ந்த அந்த ஆண் யானையின் மத்தகத்தைப் புலி கையால் ஓங்கித் தாக்குகிறது. அந்தத் தாக்குதலைத் தாங்க முடியாத ஆண் யானை இறக்கிறது.
ஆண் யானை தாக்கப்படுவதைப் பார்த்த அழகிய மத்தகத்தில் புள்ளிகளைக் கொண்ட பெண் யானை அச்சத்தாலும் கவலையாலும் பிளிறுகிறது. பெண் யானையும் புலியைத் தாக்கும் வல்லமை கொண்டதுதான். இங்கே சீத்தலைச் சாத்தனார், தான் சொல்ல விரும்பும் கருத்துக்கு ஏற்றாற்போல், பெண் யானையானது வருந்துகிறது என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.
தலைவியைப் பார்ப்பதற்காக, தலைவன் இரவில் மலைக்காட்டு வழியே வரும்போது, ஆண் யானைக்கு ஏற்பட்ட துன்பத்தைப் போல் ஏதாவது துன்பம் தலைவனுக்கு ஏற்பட்டால், பெண் யானையானது வருந்திக் கதறியதைப் போல் தலைவியும் வருந்துவாள் என்பதை உணர்த்துவதற்காக இப்படி ஒரு காட்சியை அமைத்துள்ளார்.

"குறுங்கை இரும்புலிக் கோள்வல் ஏற்றை
பூநுதல் இரும்பிடி புலம்பத் தாக்கித்
தாழ்நீர் நனந்தலைப் பெருங்களிறு அடூஉம்
கல்லக வெற்பன்' (36)

என்பது அந்த நற்றிணைப் பாடல். புலியின் முன்னங்கால்களைக் கைகள் என ஐங்குறுநூற்றுப் பாடல் ஒன்றும் தெரிவிக்கிறது. மலை சார்ந்த காடு ஒன்றில் அடர்ந்த புதர் காணப்படுகிறது. அந்தப் புதரின் நடுவில் ,
பெண் யானை ஒன்று தனது குட்டியை ஈன்றுள்ளது. அந்தக் குட்டி நடக்க முடியாமல் நடுங்கிய கால்களுடன் எழுந்து நிற்கிறது. அதற்குக் காவலாக தாய் யானை அங்கேயே நிற்கிறது. "தாய் யானை அந்த இடத்தைவிட்டுப் போய்விட்டால் எளிதாக அந்தக் குட்டியைக் கைப்பற்றிவிடலாம்' என்னும் எண்ணத்துடன் புலி ஒன்று மறைந்து காத்திருக்கிறது. அவ்வாறு மறைந்து காத்திருக்கும் அந்தப் புலியின் முன்னங்கால்களையும் கைகள் என்றே கபிலர் குறிப்பிட்டு, அதன் கைகளும் குறுகியனவாக உள்ளன என்று தெரிவித்துள்ளார்.

"குறுங்கை இரும்புலிக் கோள்வல் ஏற்றை
நெடும்புதல் கானத்து மடப்பிடி ஈன்ற
நடுங்கு நடைக் குழவி கொளீஇய' (216)

எனவே, புலியின் முன்னங்கால்கள் இரண்டும் கைகள் என்று அழைக்கப்பட்டிருக்கின்றன என்பதையும், அந்தக் கைகள் பின்னங்கால்களைவிடவும் உயரம் குறைவானவையாக இருந்திருக்கின்றன என்பதையும் மேற்குறிப்பிட்ட சங்கப் பாடல்கள் இரண்டும் நமக்கு உணர்த்துகின்றன. 
விலங்கியல் ஆய்வாளர்கள் புலியின் முன்னங்கால்களை ஆய்வு செய்து, அவை கைகளாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றனவா என்பதையும், அந்தக் கைகளின் உயரம் குறைவாக உள்ளனவா என்பதையும் புலப்படுத்தினால், பண்டைத் தமிழ் இலக்கியங்கள் வெளிப்படுத்தும் அறிவியல் உண்மைகள் தெரியவரும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/24/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/24/புலியின்-கைகள்-2778808.html
2778804 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சங்க இலக்கியத்தில் தடுமாறும் சில இலக்கண அமைவுகள் -முனைவர். சு. சரவணன் DIN Sunday, September 24, 2017 03:57 AM +0530 வினைச்சொல் என்பது மொழியின் சொல் வகைகளில் மிகவும் முக்கியமான இடத்தினைப் பெற்றுள்ளது. சங்கத் தமிழ் மொழியினைப் பொருத்தவரை அது வடிவ, செயல் அடிப்படைகளில் மிகவும் சிறப்பான முறையில் செயல்படுகின்றது. சங்க இலக்கியத்தில் இதன் பயன்பாடு மிகவும் செழிப்பாய் அமைந்தாலும் அடையாளங் காண்பதில் சிக்கல் நிறைந்ததாகவும் உள்ளது. எழுவாய் இல்லாமலே தமிழ்மொழியில் வினைமுற்றானது ஓர் எழுவாய்த்தொடர் தருகின்ற பொருளைத் தந்துவிடுகின்றது. வந்தேன், வந்தான் என்பன முறையே நான் வந்தேன், அவன் வந்தான் என்னும் தொடர்கள் தரும் பொருள்களைத் தருகின்றன. வினைமுற்றன்றி வினையடியும் முழுமையானதொடர்ப் பொருளைத் தருவதாய் அமையும்.
சான்று: வா, போ என்பன. இந்த வினையடிகளிலிருந்தே பல்வேறு வினைத்திரிபு வடிவங்கள் தோன்றுகின்றன. இவை பல்வேறு நிலைகளில் திரிபடைந்து வருகின்றன. ஆயினும், ஒருசில வினையடிகள் இறந்த காலத்தில் இரு வகையான உருபுகளை எடுத்து வருகின்ற நிலையால் ஏனைய காலங்களிலும் அவை வேறுபட்ட கால உருபுகளை எடுக்கின்ற நிலைக்குத் தள்ளப்படுகின்றன. இவ்வகையான தடுமாற்றத்திற்கு இறந்தகால உருபுகளின் இருவகைப்பட்ட சேர்க்கையே காரணமாக அமைகின்றது. இவ்வகையில் அமைந்த வினைகள் சில சங்கத்தமிழில் பயின்று வருகின்றன. அவற்றுள் ஒருசிலவற்றைக் காண்போம். 

ஒலித்துணை உகரத்தால் வேறுபடும் வினைத்திரிபுகள்
மெய்யீற்றினை இறுதியாகக் கொண்டுள்ள சில வினையடிகள் தம் இயல்பான வினைத்திரிபு வகைப்பாட்டிலிருந்து ஒலித்துணை உகரம் பெறும்போது மாற்றமடைகின்றன. மெய்யீற்றினை இறுதியாகவுடைய வினையடிகள் எல்லாம் ஒலித்துணை உகரத்தினைப் பெற்றாலும் அவை வினைத்திரிபு வகைப்பாட்டிலிருந்து மாறுபடுவதில்லை. ஒருசில வினையடிகளே ஒலித்துணை உகரம் பெற்று வினைத்திரிபு வகைப்பாட்டில் மாற்றம் பெறும் வகையில் உள்ளன.
"ர், ல், ழ்'- என்ற மெய்களை ஈற்றெழுத்துகளாகவுடைய ஈரசை வினையடிகள் மட்டுமே சங்க இலக்கியத்தில் அருகிய நிலையில் தம் இயல்பான வினைத்திரிபு வகைப்பாட்டிலிருந்து மாற்றம் பெற்றுவந்துள்ளன. இம்மாற்றம் அவை இறந்த காலத்தில் இருவேறுபட்ட கால உருபுகளை எடுப்பதனால் ஏற்படுகின்றது. 

ரகரவீற்று ஈரசை வினையடிகள் - உயர்:

ஏவல் ஆடவர் வலன் உயர்த்து ஏந்தி (பதி. 24:3)
உவணச் சேவல் உயர்த்தோன் நியமமும் (சிலம்பு. 14:8)

இவற்றில் உயர் என்ற வினையடியின் ஈற்றில் எவ்வித ஒலித்துணை உகரமும் இல்லாததால் இயல்பாக 11ஆம் வினைத்திரிபில் (இங்கு வினைத்திரிபு எண்கள் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ்ப் பேரகராதியின் அடிப்படையில் கொடுக்கப்படுகின்றன) அது அடங்கி வருகின்றது. (உயர்த்தோன், உயர்க்கிறோன், உயர்ப்போன்).

உயரு:
விழவுப்படர் மள்ளரின் முழவு எடுத்து உயரி (அகம். 189:5)
விசயம் வெல்கொடி உயரி வலனேர்பு (முல். 91)
ஆனால், உயர் என்ற வினையடி ஒலித்துணை உகரம் பெற்றால்தான் அது வினையெச்சமாக மாற்றம் பெறும்போது உயரி என்று மாற்றமடையும். இல்லையேல் இயல்பாக (உயர்+த்தி+இ) உயர்த்தி என்றே வரும். எனவே, பதிவாகியிருக்கின்ற வடிவத்திற்கேற்ப (உயரி) இங்கு வினையடியாக உயரு என்ற வடிவத்தினைக் கொள்ள வேண்டியுள்ளது. மேலும், அதன் இயல்பான வினைத்திரிபு எண் 11 லிருந்து வேறுபடுத்தப்பட்டு வினைத்திரிபு எண் 5க்கு மாற்றப்படுகின்றது. உயரு என்னும் வினையடியிலிருந்து உயரினான், உயருகின்றான், உயருவான் என்னும் வினைமுற்றுகளை வருவிக்க முடியும். ஆயினும், இறந்த காலத்தில் மட்டுமே இதற்கான சான்றுகள் சங்க இலக்கியத்தில் இருப்பதாகத் தெரிகின்றது. கீழ்க்காணும் வினைவடிவங்களும் இதே நிலையில் அமைந்தவையே. 

புணர்: புணர்ந்துடன் போதல் பொருளென (குறுந். 297:6)
புணரு: விசும்பு இவர்கல்லாது தாங்குபு புணரி (குறுந். 287:6) 

மேலுள்ளது (புணர்) ஒலித்துணை உகரம் இல்லாமல் இயல்பாக அமைய வினைத்திரிபு எண் 4 இல் சேர்க்கப்படுகின்றது. பின்னது ஒலித்துணை உகரம் பெற்றமையால் மேலே கண்டது போல வினைத்திரிபு எண் 5இல் சேர்க்கப்படுகின்றது.

லகரவீற்று ஈரசை வினையடிகள்- பயில், உடல்:

பிடிபயின்று தரூஉம் பெருங்களிறு போல (அகம். 276:10)
மடம் பெருமையின் உடன்று மேல்வந்த (பதி. 56:6)
உடன்றனிர் ஆயினும் பறம்புகொளற்கு அரிதே (புறம். 110:2)

பயிலு, உடலு:

பயிலியது கெழீஇய நட்பின் மயிலியல் (குறும். 2:3)
அணங்குடை அருந்தலை உடலி வலனேர்பு (நற். 37:9)
உடலினேன் அல்லேன் பொய்யாது உரைமோ(ஐங். 66:1)

முன்னவை (பயில், உடல்) இயல்பாக வினைத்திரிபு எண் 3இல் சேர்க்கப்பட, பின்னவை (பயிலு, உடலு) ஒலித்துணை உகரம் பெற்றமையால் 5இல் சேர்க்கப்படுகின்றன. 

ழகரவீற்று ஈரசை வினையடி- பிறழ்: 

பிறழ்ந்து பாய்மானும் இறும்பு அகலாவெறியும் (மணி. 19:97)
அஞ்சன கண்ணெனப் பிறழ்ந்த ஆடல்மீன் (கிட். 10:112)
பிறழு: நெடுநீர்ப் பொய்கைப் பிறழிய வாளை(புறம். 287:8)

இவற்றில் முன்னது (பிறழ்) வினைத்திரிபு எண்4 லும் பின்னது (பிறழு) வினைத்திரிபு எண்5 லும் சேர்க்கப்படுகின்றன.
இவ்வாறு சங்க இலக்கியத்திலுள்ள பல்வேறு வினைகள் இன்று வழக்கிழந்துவிட்டன. அவை வடிவ அடிப்படையிலும் செயல் அடிப்படையிலும் பல்வேறு நிலைப்பாடுகளில் அமைந்துள்ளன. மேலும், அவ்வினைகளை அடையாளங்கண்டு அவற்றை வகைப்படுத்துவது இன்றளவிலும் இயலாததாகவே இருக்கின்றது.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/24/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/24/சங்க-இலக்கியத்தில்-தடுமாறும்-சில-இலக்கண-அமைவுகள்-2778804.html
2778784 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, September 24, 2017 03:50 AM +0530 விழுமிழை நல்லார் வெருள்பிணைபோல் நோக்கம்
கெழுமிய நாணை மறைக்கும் - தொழுநையுள்
மாலையும் மாலை மயக்குறுத்தாள் அஃதால்
சால்பினைச் சால்பறுக்கு மாறு. (பாடல்-12)

எல்லோரானும் விரும்பப்படும் பொற்கலனணிந்த பெண்களுடைய வெருண்ட மான் போன்ற நோக்கங்கள், (ஆடவருடைய) செறிந்த நாணினைத் தோன்றாமல் மறைக்க வல்லதாம்!, யமுனையின் கண்ணே, திருமாலையும் பின்னை யென்பாள் தன்னழகினால் மயங்கச் செய்தாள்; அது, மிகுதியினை மிக்க தொன்றனால் அறுக்கு மாற்றை ஒக்கும். (க-து) அறிவான் மிக்கார் மகளிரைச் சார்ந்தொழுகல் கூடாது. "சால்பினைச் சால்பறுக்கு மாறு' என்பது இதில் வந்த பழமொழி.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/24/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2778784.html
2774626 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த லார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, September 17, 2017 04:00 AM +0530 நேற்று தேவகோட்டை ஆனந்தா கல்லூரியின் தமிழ்த் துறையும், வேதமுத்து கல்வி அறக்கட்டளையும் இணைந்து நடத்திய விழாவில் கலந்துகொள்ளச் சென்றிருந்தேன். தெலங்கானா -ஆந்திர மாநிலங்களின் நீதிபதி வெ. இராமசுப்பிரமணியன் அந்த விழாவில் பெரியவர் மாவிடுதிக்கோட்டை ச. வேதமுத்து எழுதிய புத்தகங்கள் சிலவற்றை வெளியிட்டுச் சிறப்பித்தார். 
91 வயதான பெரியவர் வேதமுத்து தனது 15 வயது முதல் தினமணியின் தொடர் வாசகர். தினமணியைத் தவிர வேறு எந்தவொரு நாளிதழையும் படிப்பதில்லை என்று பிடிவாதமாக இருப்பவர். ஆசிரியர் ஏ.என். சிவராமன் காலத்திலிருந்து இன்றுவரை ஒருநாள் விடாமல் தினமணியின் தலையங்கங்களைத் தான் படிப்பது மட்டுமல்லாமல் பிறரையும் படிக்க வைப்பதன் மூலம் சமுதாயத் தொண்டாற்றி வருவதாகக் கருதுபவர். 
பத்திரிகை படிப்பதுடன் நின்றுவிடாமல் தனக்கு எழும் சிந்தனைகளையெல்லாம் கட்டுரைகளாக எழுதி, அவற்றைத் தொகுத்துப் புத்தகங்களாக வெளியிடுவதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டிருக்கிறார் பெரியவர் வேதமுத்து. மாவிடுதிக்கோட்டை ச.வேதமுத்து கல்வி அறக்கட்டளை என்கிற அமைப்பை ஏற்படுத்தி, இளைய தலைமுறையினருக்கு வழிகாட்டவும் விழையும் அந்தப் பெரியவரின் சமூக அக்கறை மெய்சிலிர்க்க வைக்கிறது. 
அகவை 84இல் கடந்த 11-ஆம் தேதி அடியெடுத்து வைத்திருக்கும் தினமணியின் பலம் என்ன என்பதை பெரியவர் வேதமுத்துவை சந்தித்தபோது புரிந்துகொண்டேன். புதிது புதிதாக எத்தனையோ நாளிதழ்கள் வந்தாலும்கூட, தினமணிக்கு என்றிருக்கும் அசைக்க முடியாத வாசகர் கூட்டத்தின் சக்திதான் தினமணியைத் தமிழகத்தின் தவிர்க்க முடியாத ஊடகச் சக்தியாக நூற்றாண்டை நோக்கிப் பீடுநடை போட வைக்கிறது. 

பரலி சு. நெல்லையப்பர் விருது வழங்கும் விழாவில் கலந்துகொண்டபோது நான் சற்றும் எதிர்பாராதவிதமாக அங்கே சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ் மொழித் துறை பேராசிரியர் ய. மணிகண்டனை சந்தித்தேன். அவர் தான் எழுதிய "பாரதியின் இறுதிக்காலம்' என்கிற புத்தகத்தை எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கினார். 
பிரெஞ்சு இந்தியாவாக விளங்கிய புதுவையை விட்டுப் புறப்பட்டு, பிரிட்டீஷ் இந்தியாவிலுள்ள கடலூரில் நுழைந்த பாரதியார் அங்கே கைது செய்யப்படுகிறார். அவர் கடலூரில் கைதாகி, சென்னை திருவல்லிக்கேணியில் செப்டம்பர் 11, 1921-ஆம் நாள் நள்ளிரவுக்குப் பின், அதாவது செப்டம்பர் 12-ஆம் தேதி அதிகாலையில் மறைந்த நாள் வரையிலான காலத்தை அவரது இறுதிக் காலம் என்று கொள்ளலாம். 
பாரதியை நேரில் பார்த்துப் பழகிய சுதேசமித்திரன் ஸி.ஆர். ஸ்ரீநிவாஸன், தமிழ்க் கடல் ராய. சொக்கலிங்கம், செல்லம்மாள் பாரதி, பாரதியின் மகள் சகுந்தலா பாரதி, வ.ரா., பாரதியாரின் தம்பி சி. விசுவநாதன், பாரதி அன்பர் ரா. கனகலிங்கம் ஆகியோரின் பதிவுகளையெல்லாம் ஆய்வு செய்து முனைவர் ய. மணிகண்டன் "பாரதியின் இறுதிக் காலம்' என்கிற பெயரில் புத்தகமொன்றைத் தொகுத்திருக்கிறார்.
÷சென்னை திருவல்லிக்கேணி கோவில் யானையால் பாரதியார் தாக்கப்பட்டது அவரது இறுதிக்கால வாழ்வில் நிகழ்ந்த முக்கியமான சம்பவம். அந்தச் சம்பவத்தின் தாக்கத்தில் பாரதியார் "கோவில் யானை' எனும் நாடகம் ஒன்றை எழுதியிருக்கிறார்.
யானை தாக்கிய சம்பவத்துக்கும் பாரதியின் இறப்புக்கும் இடையில் கால இடைவெளி இருந்திருப்பதால், அவரது மரணத்துக்கும் யானை தாக்கியதற்கும் நேரிடையான தொடர்பில்லை என்பது தெளிவாகிறது. அதுமட்டுமல்லாமல் இடைப்பட்ட காலத்தில் பாரதியார் பல வெளியூர் நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றிருக்கிறார்; எழுதிக் குவித்திருக்கிறார். யானையால் தாக்கப்பட்டது அவரது உடல்நலத்தை பலவீனப்படுத்தி இருக்குமே தவிர, அவரது மரணத்துக்கு நேரிடையான காரணமாக இருந்திருக்காது. 
1921-ஆம் ஆண்டு சுதேசமித்திரன் நாளிதழின் அநுபந்தத்தில் பாரதியாரின் "கோவில் யானை' என்னும் நாடகம் வெளிவந்திருக்கிறது. அந்த நாடகம் சரியாக 30 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு கலைமகள் இதழில், இதுவரை நூல் வடிவம் பெறாத பாரதியாருடைய படைப்பு என்னும் குறிப்புடன் வெளியிடப்பட்டது. 
பாரதியார் எழுதிய கட்டுரைகளிலும், கதைகளிலும் இன்னும் தொகுதிகளில் சேராத பல படைப்புகள் பழைய பத்திரிகைகளில் புதைந்திருக்கின்றன என்பதை வெளிச்சம் போடுகிறது இந்த நாடகம். பாரதியார் எழுத்துகள் அடங்கிய தொகுதிகளில் இடம்பெறாத கோவில் யானை என்கிற இந்த நாடகம் "பாரதியின் இறுதிக் காலம்' என்கிற புத்தகத்தில் முனைவர் ய. மணிகண்டனால் "கோவில் யானை சொல்லும் கதை' என்று இணைக்கப்பட்டிருக்கிறது. 
"பாரதி நூல் எதிலும் இடம்பெறாத இந்நாடகத்தைக் கண்டெடுத்து வழங்கும் இந்நூல் பாரதியியலில் புதிய ஒளியைப் பாய்ச்சுகிறது' என்று ஆ.இரா. வேங்கடாசலபதி கூறியிருப்பது நூற்றுக்கு நூறு உண்மை. 

திருவல்லிக்கேணித் தெருக்களில் காலாற நடந்து போவது ஒரு சுகம். அதிலும் குறிப்பாக, தெருவோரப் பழைய புத்தகக் கடை நூல்களை எக்ஸ்ரே கண்களால் நோட்டமிடுவது அதைவிட சுகம். அதற்குள் புதைந்துகிடக்கும் பொக்கிஷங்களாகப் பழைய பல நூல்கள் அகப்படும். 
சமீபத்தில் ஒரு நாள் பைகிராப்ட்ஸ் ரோடு என்று முன்பு அறியப்பட்ட இன்றைய பாரதி சாலையில் பழைய புத்தகம் தேடி நடைப்பயணம் மேற்கொண்டபோது, கண்ணில் பட்டது 1976 ஜூலை மாத கணையாழி மாத இதழ். அதில் வெளிவந்திருக்கும் "மாய மான்' என்கிற கவிதையை எழுதியவர் ஜெயசிவம். கவிதை இதுதான்:

ஷெல்லி மில்டன்
பிதாகரஸ் டிரிக்னாமட்ரி
நளவெண்பா புறநானூறு
வணிகவியல் லாஜிக்
நெப்போலியன் போனபார்ட்
இத்யாதி இத்யாதி
கண்ணையும் மனதையும்
கரடியாய்க் கத்தும்
மனிதன் முன் -- ஊன்றி
மூளைப் பையன்
கேட்டதைச் சிதறடிக்க
பட்டாம்பூச்சி விழிகள்
நைலான் ரிப்பன்
ரொம்பப் போதும்.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/17/w600X390/sk2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/17/இந்த-லார-கலாரசிகன்-2774626.html
2774625 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி எடப்பாடியா, இடைப்பாடியா? - இடைப்பாடி அமுதன் DIN Sunday, September 17, 2017 03:58 AM +0530 இன்று தமிழ்நாடு முழுவதும் அறியக்கூடிய ஊராக "எடப்பாடி' மாறியுள்ளது. இவ்வூரைப் பற்றித் தெரிந்துகொள்ள விரும்புபவருக்கு, "இவ்வூரின் பெயர் எடப்பாடியா, இடைப்பாடியா?' என்னும் குழப்பம் ஏற்படும். 
எடுத்துக்காட்டு: "இடைப்பாடி' நகராட்சி அலுவலகமும் "எடப்பாடி' காவல் நிலையமும் எதிரெதிரில் அமைந்துள்ள அரசு அலுவலகங்கள். இப்படி அரசு அலுவலகங்களிலேயே எதிரும் புதிருமாக ஊர் பெயர்கள் மாற்றி அச்சிடப்பட்டிருந்தால் யாருக்குத்தான் குழப்பம் ஏற்படாது?
இடைப்பாடியின் தெற்குப் பகுதியின் எதிரெதிரில் அரசு பெண்கள் மேல்நிலைப் பள்ளியும், சந்தைப்பேட்டையும் உள்ளன. அங்கிருந்து ஏரிக்குப் பாதை செல்கிறது. அங்கிருந்து ஏரி வரை உள்ள இரண்டு கி.மீ. தூரம் வரை உள்ள பகுதி "பழைய இடைப்பாடி'. அதுதான் 300 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய இடைப்பாடி என்ற ஊராகும். 
அக்காலத்தில் "பெரியேரி' எனப்படும் ஏரி தோன்றவில்லை எனத் தெரிகிறது. ஆனால், சரபங்கா நதி அவ்வழியே செல்லும். அப்போது அங்கு வாழ்ந்த மக்களில் பெருவாரியானவர்கள் இடையர்கள். இன்றும் இடைப்பாடியைச் சுற்றிலும், அருகருகே இடையர்களின் ஊர்கள் உள்ளன. கிழக்கில் குறும்பப்பட்டி, தெற்கில் கிடையூர், மேற்கில் கொல்லப்பட்டி (கொல்லவாரு/தெலுங்கு), வடக்கில் ஆவணியூர் (ஆ+அணியூர்) ஆகியவை.
அன்றைய இடைப்பாடியை அடுத்துள்ள இடம் சூரியமலை வனப் பகுதியாகும். சுமார் மூன்று கி.மீ. வரை பரந்த பகுதி. அதற்கு அடுத்து உள்ளது சூரியன் மலை. பழைய இடைப்பாடியும், வனப் பகுதியும் முல்லை நிலமாகும். அதாவது மலையை ஒட்டிய பகுதிகள். "பாடி' என முடியும் ஊர்கள் பெரும்பாலும் முல்லை நிலத்தைச் சார்ந்தவை. "புறவம் புறம்பணை புறவணி முல்லை, அந்நிலத்தூர்ப் பெயர் பாடியென்ப' என்கிறது பிங்கல நிகண்டு. ஆயர்கள் வாழ்ந்த ஊர்களில் ஆரவாரம் மிக்க பெரிய ஊர் "பாடி' எனப் பெயர் பெற்றது. பாடி எனும் சொல்லுக்கு ஆரவாரமுடையது எனச் சூடாமணி நிகண்டும், நகரம் எனத் தமிழ்ப் பேரகராதியும் பொருள் உரைக்கின்றன.
ஆகவே, இந்த ஊரின் பெயர் இடையர்+பாடி என்ற பொருளில் இடைப்பாடி என்பதே சரியானது. இதை சி.டி. மாக்ளீனும்
(இ.ஈ.ஙஹஸ்ரீப்ங்ஹய்) குறிப்பிட்டுள்ளார் (கி.பி. 1885). "எடப்பாடி' என்பதற்குச் சரியான பொருள் விளக்கம் தருவது எளிதல்ல. அப்படியான இடைப்பாடியைச் சடுதியில் கூப்பிடுவதற்காக "எடப்பாடி' என்ற வழக்கம் வந்தது. திண்டுக்கல் மாவட்டம் "இடையக் கோட்டை' என்கிற ஊரை "எடையக்கோட்டை' என்று சொல்வதும் இதுமாதிரிதான். இடையக்கோட்டையில் அக்காலத்தில் "கொல்லவாரு' (தெலுங்கு) எனும் மக்கள் அதிகம் வாழ்ந்தனர் போலும்.
எப்படி இருந்தாலும், இங்குள்ள நகராட்சி அலுவலகமும் காவல் நிலையமும் குழப்புகின்றனவே! 1792இல் திப்பு சுல்தான் - ஆங்கிலேயர் செய்து கொண்ட ஒப்பந்தப்படி அன்றைய சேலம் மாவட்டம் ஆங்கிலேயருக்குக் கிடைத்தது. அவர்கள் இடைப்பாடியை ஒரு தாலுகாவாக மாற்றினர். பத்து ஆண்டுகளுக்கு மேல் இடைப்பாடி தாலுகா நீடித்தது. இந்தத் தாலுகாவின் மேலதிகாரியாக சர் தாமஸ் மன்றோ, உதவி கலெக்டராக நியமிக்கப்பட்டார். அவர் பலமுறை இடைப்பாடிக்கு வந்து சென்றிருக்கிறார். இவர்தான் இடைப்பாடியை முதல் முறையாக ஆங்கிலத்தில் எழுதிய ஆங்கிலேயராக இருந்திருப்பார் (அப்போதைய தாசில்தார் கன்னடக்காரர்). முதலில் யெர்ரப்பாடி (yerrapaudi) என்றும், பின்னர் யெடப்பாடி (Edappaudi) என்றும், அதன்பிறகு எடப்பாடி (yedapaudi) என்றும் மன்றோ எழுதினார். ஆங்கிலேயருக்கு இடைப்பாடி என்று எழுத, புரியவில்லை அல்லது கடினமாக இருந்திருக்கும் எனக் கருதலாம். இந்த ஆங்கில எழுத்துகள் அடுத்த முப்பது, நாற்பது ஆண்டுகளுக்குத் தொடர்ந்தன.
1881ஆம் ஆண்டில் அன்றைய சென்னை மாகாணத்தில் 227 நகரங்கள் இருந்தன. அவற்றில் 207ஆவது பெரிய நகரமாக இடைப்பாடி இருந்தது. அப்போது முதல் அரசு ஆவணங்களில் இவ்வூரை எடப்பாடி என்றே குறிப்பிட்டார்கள். அதுதான் இன்றும் காவல் நிலையம், சார்பதிவாளர் அலுவலகம் போன்றவற்றில் எடப்பாடி என்பது நடைமுறையாக உள்ளது.
1936இல் சேலம் ஜில்லா போர்டின் தலைவராக பத்து ஆண்டுகள் வரை இருந்தவர் கொங்கணாபுரத்தைச் சேர்ந்த நாச்சியப்ப கவுண்டர். அவர் இருபது ஆண்டுகள் (1930-1951) சட்டமன்ற உறுப்பினராகவும் இருந்தார். உள்ளாட்சி அமைப்புகள் ஜில்லா போர்டு நிர்வாகத்தின் கீழ் இருந்தன. அவர் இடைப்பாடி தொகுதியைச் சேர்ந்தவர். அவரது காலத்தில் "இடைப்பாடி' என்கிற முழுப் பெயர் பஞ்சாயத்து போர்டு, உயர்நிலைப் பள்ளி, மருத்துவமனை முதலியவற்றில் பயன்படுத்தப்பட்டன. 1965இல் இவ்வூர் நகராட்சியானபோது, இடைப்பாடி (idappadi) என்றே அரசு ஆவணத்தில் (கெசட்) குறிப்பிடப்பட்டது. யெடப்பாடி என்று முத்திரை குத்திக் கொண்டிருந்த அஞ்சல் அலுவலகமும் 1935க்குப் பிறகு இடைப்பாடி என்றே குறிப்பிடுகிறது.
இடைப்பாடிக்கு "கோபாலபுரம்' என்ற சமஸ்கிருதப் பெயரும் உண்டு (சி.டி. மாக்ளீன், புத்தகம் 3, பக்.925). மைசூர் மன்னர்கள் இப்பகுதியை ஆண்டபோது (17ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதிக்குப் பின்) இப்பெயரைச் சூட்டியிருக்க வேண்டும். கோபாலன் என்பது இடையரைக் குறிக்கும் சொல். ஆனால், நாகரிகப் பெயரான கோபாலபுரம் மறைந்து மீண்டும் இடைப்பாடி என்று மாறி எடப்பாடி என்று மருவி சாமானியர்கள் கூப்பிடும் ஊராக இவ்வூர் உள்ளது. ஆனால் "இடைப்பாடி' என்பதே பொருள் பொதிந்தது; பழைய பெயர். ஆகவே, இவ்வூர் "இடைப்பாடி' என்று அரசு ஆவணங்களில் இடம்பெற வேண்டும்!

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/17/எடப்பாடியா-இடைப்பாடியா-2774625.html
2774624 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி எடப்பாடியா, இடைப்பாடியா? - இடைப்பாடி அமுதன் DIN Sunday, September 17, 2017 03:58 AM +0530 இன்று தமிழ்நாடு முழுவதும் அறியக்கூடிய ஊராக "எடப்பாடி' மாறியுள்ளது. இவ்வூரைப் பற்றித் தெரிந்துகொள்ள விரும்புபவருக்கு, "இவ்வூரின் பெயர் எடப்பாடியா, இடைப்பாடியா?' என்னும் குழப்பம் ஏற்படும். 
எடுத்துக்காட்டு: "இடைப்பாடி' நகராட்சி அலுவலகமும் "எடப்பாடி' காவல் நிலையமும் எதிரெதிரில் அமைந்துள்ள அரசு அலுவலகங்கள். இப்படி அரசு அலுவலகங்களிலேயே எதிரும் புதிருமாக ஊர் பெயர்கள் மாற்றி அச்சிடப்பட்டிருந்தால் யாருக்குத்தான் குழப்பம் ஏற்படாது?
இடைப்பாடியின் தெற்குப் பகுதியின் எதிரெதிரில் அரசு பெண்கள் மேல்நிலைப் பள்ளியும், சந்தைப்பேட்டையும் உள்ளன. அங்கிருந்து ஏரிக்குப் பாதை செல்கிறது. அங்கிருந்து ஏரி வரை உள்ள இரண்டு கி.மீ. தூரம் வரை உள்ள பகுதி "பழைய இடைப்பாடி'. அதுதான் 300 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய இடைப்பாடி என்ற ஊராகும். 
அக்காலத்தில் "பெரியேரி' எனப்படும் ஏரி தோன்றவில்லை எனத் தெரிகிறது. ஆனால், சரபங்கா நதி அவ்வழியே செல்லும். அப்போது அங்கு வாழ்ந்த மக்களில் பெருவாரியானவர்கள் இடையர்கள். இன்றும் இடைப்பாடியைச் சுற்றிலும், அருகருகே இடையர்களின் ஊர்கள் உள்ளன. கிழக்கில் குறும்பப்பட்டி, தெற்கில் கிடையூர், மேற்கில் கொல்லப்பட்டி (கொல்லவாரு/தெலுங்கு), வடக்கில் ஆவணியூர் (ஆ+அணியூர்) ஆகியவை.
அன்றைய இடைப்பாடியை அடுத்துள்ள இடம் சூரியமலை வனப் பகுதியாகும். சுமார் மூன்று கி.மீ. வரை பரந்த பகுதி. அதற்கு அடுத்து உள்ளது சூரியன் மலை. பழைய இடைப்பாடியும், வனப் பகுதியும் முல்லை நிலமாகும். அதாவது மலையை ஒட்டிய பகுதிகள். "பாடி' என முடியும் ஊர்கள் பெரும்பாலும் முல்லை நிலத்தைச் சார்ந்தவை. "புறவம் புறம்பணை புறவணி முல்லை, அந்நிலத்தூர்ப் பெயர் பாடியென்ப' என்கிறது பிங்கல நிகண்டு. ஆயர்கள் வாழ்ந்த ஊர்களில் ஆரவாரம் மிக்க பெரிய ஊர் "பாடி' எனப் பெயர் பெற்றது. பாடி எனும் சொல்லுக்கு ஆரவாரமுடையது எனச் சூடாமணி நிகண்டும், நகரம் எனத் தமிழ்ப் பேரகராதியும் பொருள் உரைக்கின்றன.
ஆகவே, இந்த ஊரின் பெயர் இடையர்+பாடி என்ற பொருளில் இடைப்பாடி என்பதே சரியானது. இதை சி.டி. மாக்ளீனும்
(இ.ஈ.ஙஹஸ்ரீப்ங்ஹய்) குறிப்பிட்டுள்ளார் (கி.பி. 1885). "எடப்பாடி' என்பதற்குச் சரியான பொருள் விளக்கம் தருவது எளிதல்ல. அப்படியான இடைப்பாடியைச் சடுதியில் கூப்பிடுவதற்காக "எடப்பாடி' என்ற வழக்கம் வந்தது. திண்டுக்கல் மாவட்டம் "இடையக் கோட்டை' என்கிற ஊரை "எடையக்கோட்டை' என்று சொல்வதும் இதுமாதிரிதான். இடையக்கோட்டையில் அக்காலத்தில் "கொல்லவாரு' (தெலுங்கு) எனும் மக்கள் அதிகம் வாழ்ந்தனர் போலும்.
எப்படி இருந்தாலும், இங்குள்ள நகராட்சி அலுவலகமும் காவல் நிலையமும் குழப்புகின்றனவே! 1792இல் திப்பு சுல்தான் - ஆங்கிலேயர் செய்து கொண்ட ஒப்பந்தப்படி அன்றைய சேலம் மாவட்டம் ஆங்கிலேயருக்குக் கிடைத்தது. அவர்கள் இடைப்பாடியை ஒரு தாலுகாவாக மாற்றினர். பத்து ஆண்டுகளுக்கு மேல் இடைப்பாடி தாலுகா நீடித்தது. இந்தத் தாலுகாவின் மேலதிகாரியாக சர் தாமஸ் மன்றோ, உதவி கலெக்டராக நியமிக்கப்பட்டார். அவர் பலமுறை இடைப்பாடிக்கு வந்து சென்றிருக்கிறார். இவர்தான் இடைப்பாடியை முதல் முறையாக ஆங்கிலத்தில் எழுதிய ஆங்கிலேயராக இருந்திருப்பார் (அப்போதைய தாசில்தார் கன்னடக்காரர்). முதலில் யெர்ரப்பாடி (yerrapaudi) என்றும், பின்னர் யெடப்பாடி (Edappaudi) என்றும், அதன்பிறகு எடப்பாடி (yedapaudi) என்றும் மன்றோ எழுதினார். ஆங்கிலேயருக்கு இடைப்பாடி என்று எழுத, புரியவில்லை அல்லது கடினமாக இருந்திருக்கும் எனக் கருதலாம். இந்த ஆங்கில எழுத்துகள் அடுத்த முப்பது, நாற்பது ஆண்டுகளுக்குத் தொடர்ந்தன.
1881ஆம் ஆண்டில் அன்றைய சென்னை மாகாணத்தில் 227 நகரங்கள் இருந்தன. அவற்றில் 207ஆவது பெரிய நகரமாக இடைப்பாடி இருந்தது. அப்போது முதல் அரசு ஆவணங்களில் இவ்வூரை எடப்பாடி என்றே குறிப்பிட்டார்கள். அதுதான் இன்றும் காவல் நிலையம், சார்பதிவாளர் அலுவலகம் போன்றவற்றில் எடப்பாடி என்பது நடைமுறையாக உள்ளது.
1936இல் சேலம் ஜில்லா போர்டின் தலைவராக பத்து ஆண்டுகள் வரை இருந்தவர் கொங்கணாபுரத்தைச் சேர்ந்த நாச்சியப்ப கவுண்டர். அவர் இருபது ஆண்டுகள் (1930-1951) சட்டமன்ற உறுப்பினராகவும் இருந்தார். உள்ளாட்சி அமைப்புகள் ஜில்லா போர்டு நிர்வாகத்தின் கீழ் இருந்தன. அவர் இடைப்பாடி தொகுதியைச் சேர்ந்தவர். அவரது காலத்தில் "இடைப்பாடி' என்கிற முழுப் பெயர் பஞ்சாயத்து போர்டு, உயர்நிலைப் பள்ளி, மருத்துவமனை முதலியவற்றில் பயன்படுத்தப்பட்டன. 1965இல் இவ்வூர் நகராட்சியானபோது, இடைப்பாடி (idappadi) என்றே அரசு ஆவணத்தில் (கெசட்) குறிப்பிடப்பட்டது. யெடப்பாடி என்று முத்திரை குத்திக் கொண்டிருந்த அஞ்சல் அலுவலகமும் 1935க்குப் பிறகு இடைப்பாடி என்றே குறிப்பிடுகிறது.
இடைப்பாடிக்கு "கோபாலபுரம்' என்ற சமஸ்கிருதப் பெயரும் உண்டு (சி.டி. மாக்ளீன், புத்தகம் 3, பக்.925). மைசூர் மன்னர்கள் இப்பகுதியை ஆண்டபோது (17ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதிக்குப் பின்) இப்பெயரைச் சூட்டியிருக்க வேண்டும். கோபாலன் என்பது இடையரைக் குறிக்கும் சொல். ஆனால், நாகரிகப் பெயரான கோபாலபுரம் மறைந்து மீண்டும் இடைப்பாடி என்று மாறி எடப்பாடி என்று மருவி சாமானியர்கள் கூப்பிடும் ஊராக இவ்வூர் உள்ளது. ஆனால் "இடைப்பாடி' என்பதே பொருள் பொதிந்தது; பழைய பெயர். ஆகவே, இவ்வூர் "இடைப்பாடி' என்று அரசு ஆவணங்களில் இடம்பெற வேண்டும்!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/17/w600X390/spt5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/17/எடப்பாடியா-இடைப்பாடியா-2774624.html
2774623 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மயிலும் மதுவிலக்கும் -உ. இராசமாணிக்கம் DIN Sunday, September 17, 2017 03:55 AM +0530 சங்க இலக்கியங்களிலும், திரைப்படப் பாடல்களிலும் அன்னப் பறவைக்கு சிறப்பானதோர் இடமுண்டு. 
ஆனால், அன்னம் மது அருந்தியதால் அதன் பெருமையை இழந்து, சிறுமையடைந்ததை சிந்தாமணி ஆசிரியர் திருத்தக்கதேவர் ஒரு மயிலின் பார்வை மூலம் மதுவிலக்குக் கொள்கையை வலியுறுத்தியுள்ளார்.
உழத்தியர்கள் வார்த்த மதுவைப் பருகியவர்கள் கலயத்திலிருந்து சிறிது சிந்த, அந்த மதுத் துளிகள் தரையில் உள்ள பள்ளத்தில் தேங்கி நிற்கிறது. அதைப் பருகிய ஆண் அன்னம் மதுவின் மயக்கத்தால் நெறி தவறி இனமறியாது ஒரு கன்னி நாரையை நாடுகிறது. அதைக் கண்ட பெண் மயிலொன்று தனது துணையான ஆண் மயிலுக்கு எச்சரிக்கை விடுப்பதுபோல், "நீயும் மதுவால் மதி மயங்கி உன் பெருமையை இழக்காதே' என்று கூறியதாம். மதுவிலக்குக் கொள்கையைப் பறவைகளின் மூலமாக விளங்க வைத்த பாடல் இது:

"வளைக்கையாற் கடைசியர் மட்டு வாக்கலின்
திளைத்தவர் பருகிய தேறல் தேங்குழிக் 
களிப்பவுண்டு இளஅனம் கன்னி நாரையைத்
திளைத்தலிற் பெடைமயில் தெருட்டும் செம்மற்றே'

ஒரு காப்பியத்தின் அமைப்பு சமுதாயத்திற்கு நன்மை பயப்பதாய் இருக்க வேண்டும் என எண்ணி, மது அருந்தினால் பெருமை குலைந்து சிறுமை வந்தடையும் என்பதை ஆறறிவு படைத்த மனிதர்களுக்கு நான்கறிவு படைத்த பறவைகள் மூலம் அறிவுறுத்துகிறது.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2016/3/2/21/w600X390/peacocks-1v.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/17/மயிலும்-மதுவிலக்கும்-2774623.html
2774622 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி விக்கிரமன் நினைவு தினக் கட்டுரைப் போட்டி DIN DIN Sunday, September 17, 2017 03:54 AM +0530 கலைமாமணி' விக்கிரமனின் இரண்டாம் ஆண்டு நினைவு தினத்தை (டிச.1) முன்னிட்டு, "இலக்கியப் பீடம் மற்றும் மாம்பலம் சந்திரசேகர்' இணைந்து நடத்தும் கட்டுரைப் போட்டிக்குத் தமிழ் ஆர்வலர்களிடமிருந்தும் மாணவர்களிடமிருந்தும் கட்டுரைகள் வரவேற்கப்படுகின்றன. 
"கலைமாமணி விக்கிரமன் நினைவு கட்டுரைப் போட்டி'க்குக் கீழ்க்காணும் தலைப்புகளில், பத்து பக்கங்களுக்கு மிகாமல் கட்டுரைகள் எழுதி அனுப்ப வேண்டும்.

1. புதுக்கவிதையில் மானுடச் சிந்தனைகள்
2. உலக அரங்கில் இந்தியாவின் பங்களிப்பு
3. இன்றைய இளைய தலைமுறையினரின் சிந்தனையும் செயல்பாடும்
4. ஆன்மிக மறுமலர்ச்சியில் மகான்கள்

மேற்குறித்த ஒவ்வொரு தலைப்புகளிலும் மூன்று கட்டுரைகள் என, மொத்தம் பன்னிரண்டு கட்டுரைகள் தேர்வு செய்யப்படும். மொத்தப் பரிசுத் தொகை ரூ.12,000. ஒவ்வொரு கட்டுரைக்கும் ரூ.1000 பரிசு வழங்கப்படும். ஒருவர் ஒரு தலைப்பில் மட்டுமே கட்டுரை எழுத வேண்டும்.
கட்டுரைகள் 30.9.2017க்குள் "இலக்கியப்பீடம்' , எண் 3, ஜெயசங்கர் தெரு, மேற்கு மாம்பலம், சென்னை-33 என்ற முகவரிக்கோ அல்லது, ilakiyapeedam@gmail.com என்ற மின்னஞ்சல் முகவரிக்கோ (யுனிகோட்) அனுப்பலாம்.
1.12.2017 அன்று கலைமாமணி விக்கிரமனின் இரண்டாம் ஆண்டு நினைவு தின நிகழ்ச்சியன்று பரிசுகள் வழங்கப்படும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/17/w600X390/spt4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/17/விக்கிரமன்-நினைவு-தினக்-கட்டுரைப்-போட்டி-2774622.html
2774621 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி குறுங்கோழியூர் கிழார் கூறும் சேரனின் ஆட்சித்திறன்! -முனைவர் ந.செ.கி. சங்கீத்ராதா DIN Sunday, September 17, 2017 03:53 AM +0530 ஒரு நாடு எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதை வள்ளுவர் மிகத் தெளிவாகக் குறிப்பிடுகிறார். 
பசி, பிணி, பகை, அறியாமை இல்லாதிருத்தலே சிறந்த நாடு என்றும், அத்தகைய நாட்டை ஆள்பவனே சிறந்த அரசன் (குறள்.734) என்றும் போற்றப்படுகிறான்.
புறநானூற்றில், குறுங்கோழியூர்கிழார் என்னும் புலவர், யானைக்கட் சேய் மாந்தரஞ் சேரல் இரும்பொறை என்ற சேரமன்னனின் குடிச்சிறப்பையும் அவனது ஆட்சித்திறனையும் மிக அருமையாகப் பதிவு செய்துள்ளார். 
வெப்பம்: சேரனின் நாட்டு மக்கள் வெம்மையை (வெப்பத்தை) அறிந்ததில்லை. பகை இருந்தால்தானே வெம்மை வருவதற்கு. அவர்கள் சோறு சமைப்பதற்கான வெம்மை (நெருப்பு)யும் ஞாயிற்றின் வெம்மையும் மட்டுமே அறிந்த
வர்கள். 
ஆயுதங்கள்: சேர நாட்டு மக்கள் ஆயுதங்களுள் ஒன்றான வில்லையே அறியாதவர்கள். ஏனெனில் சேரனுக்குப் பகை அரசனே இல்லை. அவர்கள் அறிந்தது வானில் தோன்றும் வானவில் மட்டுமே. அதேபோல் எந்தப் போர்ப்படையும் அறிந்திலர். அவர்கள் அறிந்த ஒரே படை உழுபடை என்னும் "கலப்பை' மட்டும்தான்.
மண்ணை உண்பவர்: சேரன் மற்ற நாட்டு மண்ணை உண்பான் (மற்ற நாட்டு அரசரை வெற்றி கொண்டு அவர்கள் நாட்டைக் கைப்பற்றுவான்). இவன் நாட்டு மண்ணை யாராலும் உண்ண முடியாது (அதாவது வெற்றி கொள்ள முடியாது); ஒருசிலரால் மட்டுமே உண்ண முடியும். அவர்கள் யார் தெரியுமா? சேர நாட்டிலிருக்கும் கர்ப்பமுற்ற பெண்கள் மட்டுமே அவனது மண்ணை உண்ண முடியும்.
நிமித்தங்கள்: சேரனது குடிமக்கள் எந்த ஒரு மூடநம்பிக்கைகளையும், நிமித்தங்களையும் நம்புவதில்லை. பொதுவாக ஒரு நாட்டிலுள்ள பறவைகள் வேறிடம் சென்றால் தீய நிமித்தம் என்றும், புதிய பறவைகள் அவ்விடம் வந்தால் நல்ல நிமித்தம் என்றும் கூறுவர். ஆனால், சேரனது குடிமக்களுக்குப் பறவைகள் வந்தாலும் போனாலும் அதைப்பற்றி கவலையில்லை. ஏனெனில், மன்னன் அத்தகைய சிறப்புமிக்கவன். மூடநம்பிக்கைகளைக் களைவதற்குப் போராடிவரும் இக்காலத்தில், மூடநம்பிக்கைகளை முற்றிலும் நீக்கிவிட்டு வாழ்ந்த சேரனது குடி, பெருங்குடியாகும். 
ஆதுலர் சாலை: முதியோர் இல்லங்கள், அனாதை இல்லங்கள், ஆதரவற்றோர், நோய்வயப்பட்டோர் போன்றோரை பராமரிக்கும் இல்லங்கள் நம் காலத்தில்தான் உள்ளன என்று சிலர் நினைத்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். ஆனால், இவையெல்லாம் சேரனது நாட்டிலும் இருந்துள்ளன என்பது ஓர் அரிய இலக்கியப் பதிவாகும். கண் பார்வையற்றோர், காது கேளாதவர், வாய் பேசமுடியாதவர், கால், கை முடமானவர் போன்ற மாற்றுத் திறனாளிகளைப் பராமரிப்பதற்குத் தனியாக இடங்கள் உண்டு. மேலும் முதியோர், ஆதரவற்றோர், நோய்வாய்பட்டோர் போன்றோரும் பராமரிக்கப்பட்டனர். இதற்கான செலவை அரசே ஏற்றது. சேர அரசன் இரும்பொறை அவ்வப்போது அவ்விடங்களுக்கு நேரிலே சென்று, அவர்களுடைய குறைகளைக் கேட்டறிந்து களைவான். அவ்விடங்களுக்கு "ஆதுலர் சாலை' என்று பெயர். சேரமன்னனின் ஆட்சியில் இத்தகைய ஆதுலர் சாலை இருந்தது என்கிறார் புலவர். 
மக்களின் அச்சம்: சேரனது ஆட்சியில் அறம் கவலையின்றி அரசுக் கட்டிலில் உறங்கிக் கொண்டிருந்தது. ஏனெனில், அறம் வழுவா மன்னன் ஆட்சி செய்தான். குடிமக்களை தன் குழந்தைகளாகக் கருதி ஆட்சி செலுத்தினான் அரசன். எனினும், மக்கள் தம் மனத்தில் அச்சம் கொண்டிருந்தனர். ஏன் தெரியுமா? "நமக்கு எந்தவிதத் துன்பமும் நேராமல் எல்லாச் செல்வங்களையும் நல்கி எதிரிகளிடமிருந்து காத்து வாழ்கிறானே நம் அரசன், அவனுக்கு என்ன நேர்ந்துவிடுமோ?' என்று அச்சம் கொள்கின்றனர். இப்பொழுது குடிமக்கள் தாயாகவும், அரசன் சேயாகவும் மாறிவிடுகிறான். தன் குழந்தைக்கு எந்த ஒரு தீங்கும் நேர்ந்துவிடக்கூடாதே என்று தாய் அச்சப்படுவது இயல்புதானே. அதன் எதிரொலிதான் சேரனது குடிமக்களின் அச்சமும்.
சேரனுக்கு நிகர் சேரனே: இத்தகைய சேரனின் ஆட்சித் திறனையும் அறிவுத் திறனையும் ஈகைத்திறனையும் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறார் புலவர். விரிந்த நிலவுலகையும், அகன்ற ஆகாயத்தையும், ஆழ்ந்த கடலையும், வீசும் காற்றின் வேகத்தையும் எவ்வாறு அளந்தறிய முடியாதோ அதுபோல சேரனின் அன்பையும் அறிவையும் அளந்தறிய முடியாது என்கிறார். பின்னர் ஏதோ நெருடியது போல், "இவற்றை எல்லாம்கூட அளந்துவிட முடியும். ஆனால், சேரனின் ஆற்றலை, மதி நுட்பத்தை, கொடைத்தன்மையை அளந்தறிய முடியாது' என்கிறார். ஒப்புமை கூறவந்ததை முதலில் ஒப்புவித்து, பின்னர் அதனை மறுத்து சேரனுக்கு நிகர் சேரனே என்று கூறுகிறார்.

"இருமுந்நீர்க் குட்டமும்
வியன்ஞாலத்து அகலமும்
வளிவழங்கு திசையும்
வறிது நிலைஇய காயமும், என்றாங்கு
அவை அளந்து அறியினும் அளத்தற்கு அரியவை.
அறிவும் ஈரமும் பெருங்கண் ணோட்டமும்:
சோறுபடுக்கும் தீயொடு
செஞ்ஞாயிற்றுத் தெறல் அல்லது 
பிறிது தெறல் அறியார் நின் நிழல்வாழ் வோரே:
திருவில் அல்லது கொலைவில் அறியார்;
நாஞ்சில் அல்லது படையும் அறியார்;
திறன் அறி வயவரொடு தெவ்வர் தேய அப்
பிறர்மண் உண்ணும் செம்மல்! நின் நாட்டு 
வயவுறு மகளிர் வேட்டுஉணின் அல்லது 
பகைவர் உண்ண அருமண் ணினையே:
அம்புதுஞ்சும் கடி அரணால்
அறம் துஞ்சும் செங்கோலையே 
புதுப்புள் வரினும் பழம்புள் போகினும்
விதுப்புறவு அறியா ஏமக் காப்பினை
அனையை ஆகன் மாறே:
மன்னுயிர் எல்லாம் நின்னஞ் சும்மே'' 
(புறம்.20)

இதைத்தான்,

"குடிதழீஇக் கோலோச்சும் மாநில மன்னன்
அடிதழீஇ நிற்கும் உலகு' (குறள்.544)

என்றார் திருவள்ளுவர். எந்த ஓர் அரசன் குடிமக்களுக்கு எந்தவிதத் தீங்கும் நேராமல் காவல் செய்து, ஆட்சி செய்கிறானோ அத்தகைய அரசனது திருவடிகளை இந்த உலகம் சுற்றிக்கொள்ளும் என்றார். 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/17/w600X390/sk1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/17/குறுங்கோழியூர்-கிழார்-கூறும்-சேரனின்-ஆட்சித்திறன்-2774621.html
2774620 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, September 17, 2017 03:52 AM +0530 மிக்குப் பெருகி மிகுபுனல் பாய்ந்தாலும்
உப்பொழிதல் செல்லா ஒலிகடல்போல் - மிக்க
இனநலம் நன்குடைய வாயினும் என்றும்
மனநலம் ஆகாவாம் கீழ். (பாடல்-11)

மிகப் பெருகி நன்மை மிகுதலான நன்னீர் கடலில் வீழ்ந்தாலும், தன்னிடத்துள்ள உவர்ப்பு நீங்காத ஆரவாரிக்கும் கடலைப்போல், கீழ்மக்கள் மிகவும் நல்லோரினத்தோடு சேர்ந்து வாழும் நன்மையை நன்றாகப் பெற்றிருந்தாலும், எப்பொழுதும் மனத்தின்கண் தூய்மை பெறுதல் இலர். (க.து) கீழ்மக்கள் பெரியார்இணக்கம் பெற்றிருப்பினும் மனச்செம்மை அடையார். "இனநலம் நன்குடையவாயினும் என்றும் மனநலம் ஆகாவாம் கீழ்' என்பது இதில் வந்த பழமொழி.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/17/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2774620.html
2770573 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, September 10, 2017 04:01 AM +0530 தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சா. குறித்த கவிஞர் வைரமுத்துவின் "மொழிகாத்தான்' சாமி கட்டுரை அரங்கேற்று நிகழ்வில் உரையாற்றியபோது, ரவீந்திரநாத் தாகூர் உ.வே.சா.வை திருவல்லிக்கேணியில் அவரது "தியாகராஜர் விலாசம்' இல்லத்தில் சந்தித்தது குறித்தும், பனை ஓலைச் சுவடிகளைப் பார்த்து வியந்தது குறித்தும் குறிப்பிட்டிருந்தேன். உ.வே.சா. குறித்து அவரைப் பாராட்டி ரவீந்திரநாத் தாகூர் கவிதை ஒன்றை எழுதியதாகவும் குறிப்பிட்டேன். கடந்த பிப்ரவரி 19-ஆம் தேதி கோதனம் உத்திராடம் அவர்கள் தமிழ்மணியில் எழுதிய "தமிழ்த் தாத்தாவும் இரு மகாகவிகளும்' என்ற கட்டுரையில் அந்தக் கவிதை பற்றிய விளக்கம் வெளிவந்திருந்ததை அப்போது நினைவுகூரத் தவறிவிட்டேன்.
ரவீந்திரநாத் தாகூர் உ.வே.சா.வின் பெரும் பணியைப் பார்த்து மலைத்துப்போய் கவிதை ஒன்றை எழுதி அதை அவருடைய நண்பர் டி.எஸ். ராமசாமி ஐயருக்கு அனுப்பியிருந்தார். அந்தக் கவிதையை மஞ்சரி இதழின் முன்னாள் ஆசிரியர் த.நா. சேனாதிபதி வங்கமொழியிலிருந்து தமிழாக்கம் செய்து பொருள் விளக்கம் எழுதியிருந்தார். அந்த வங்க மொழியிலான கவிதையும் அதன் பொருளுரையும் இங்கே தரப்படுகிறது. கோதனம் உத்திராடம் அவர்களுக்கு நன்றி.

ஆதிஜுகேர் ஆந்தாரே தாலபத்ரே ச்சிலோ
த்ராவிட தேசேர் புராதன கீர்த்தி...
úஸ காலேர் அகஸ்த்யேர் மதஏúஸ தோமார்மாகே...
ஆர் பாஞ்ச மஹா காவ்யோ மாஜ்ஜே
சிந்தாமணி, நூபுரகாதா, மணிமேகலா இத்யாதி
ஸம்சோதன கரே தாஹார் பத ஜுகலே
ஸமர்ப்பணகரிலே நா கிதுமி?
ஸங்கே ஸங்கே ஸங்ககால ஸாஹித்யகே
ஜ்யோத்ஸ்னாய் ஃபுடித நித்ய மல்லிகார்மத
சோபித கரிலே நாகிதுமி? தேமாகரிப்ரணாம்.

ஆதிகாலத்தில் பனையோலைச் சுவடியில் இருந்த திராவிட நாட்டின் அந்தப் புராதனப் பெருநிதி பேராசானே! உன்னால் அன்றோ வெளிப்பட்டது; அந்தக் காலத்து அகஸ்தியனைப் போல நீயன்றோ வந்து உன் அன்னையினைச் சிம்மாசனத்தில் பெருமதிப்புடன் வீற்றிருக்க வைத்தாய்; அம்மட்டோ! ஐம்பெருங் காப்பியங்களுள் சிந்தாமணி, சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை முதலானவற்றைப் பதிப்பித்துத் தமிழன்னையின் இணையடியில் சமர்ப்பித்தவர் நீ அன்றோ; சங்க இலக்கியத்தையும் நிலவில் மலர்ந்த முல்லை என ஒளிர வைத்தவரும் நீ அன்றோ; உன்னை வணங்குகிறேன்!


சென்னை தமிழ் இசைச் சங்கத்தின் முன்னாள் தலைவரும், ரசிகமணி டி.கே.சி.யின் நெருங்கிய நண்பரும், தமிழ் இலக்கியத்தில் ஆழங்காற்பட்ட பண்டிதரும், கம்பனில் தோய்ந்து தோய்ந்து ரசிக்கும் ஆர்வலரும், சிறந்த பேச்சாளருமான நீதிபதி எஸ். மகராஜன் குறித்துப் புத்தகமல்ல, புத்தகங்களே எழுதலாம். தமிழ்நாடு சட்டத்துறை ஆட்சிமொழி ஆணையத்தின் தலைவராக இருந்து ஆங்கிலத்திலுள்ள நுட்பமான சட்டச் சொற்களுக்கெல்லாம் தமிழ்ச் சொற்களை உருவாக்கித் தந்த பெருமை அவருக்கு உண்டு.
நீதியரசர் மகராஜன் சட்டத்தை இலக்கியமாக்கியவர். இலக்கியத்தை சட்டமாக்கியவர் என்று, "ஆடத் தெரியாத கடவுள்' என்கிற புத்தகத்தின் அணிந்துரையில் கவிஞர் வைரமுத்து கூறியிருப்பது நூற்றுக்கு நூறு உண்மை.
நீதிபதி எஸ். மகராஜனின் திருமகனார் எம். சந்திரசேகரன் எனக்கு மருத்துவர் மட்டுமல்ல, குடும்ப நண்பரும்கூட. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அவர் தன் தந்தையார் எஸ். மகராஜனின் படைப்புகளை எனக்குத் தந்து உதவியிருக்கிறார்.
நீதிபதி மகராஜன் எழுதியதைவிட உரையாற்றியதே அதிகம். வானொலியிலும் கம்பன் விழா மேடைகளிலும் அவர் ஆற்றிய உரைகள் பலவும் தொகுக்கப்பட்டுப் புத்தகமாகி இருக்கின்றன. அவருடைய கட்டுரைகளும் அதேபோல புத்தகமாக்கப்பட்டிருக்கின்றன.
"ஆடத் தெரியாத கடவுள்' என்கிற பெயரில் நீதிபதி எஸ். மகராஜனின் நூற்றாண்டு விழாவையொட்டி சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தொகுக்கப்பட்ட அவருடைய படைப்புகளின் தொகுப்பு நான் இதற்கு முன்பு படித்ததுதான் என்றாலும் மீண்டும் ஒருமுறை படித்தேன். நீதிபதி எஸ். மகராஜனின் மேதைமை என்னை மெய்சிலிர்க்க வைத்தது. அவரது தனிப்பெருமை, ஷேக்ஸ்பியரின் கவிதைகளை ஆங்கிலத்தில் இருந்து மொழிபெயர்த்துத் தமிழுக்கு அறிமுகப்படுத்தியதும், கம்பனை மொழிபெயர்த்து ஆங்கிலத்துக்கு அறிமுகப்படுத்தியதும்தான்.
நீதிபதி எஸ். மகராஜன் தமிழ்நாடு சட்டத்துறை ஆட்சிமொழி ஆணையத்தின் தலைவராக பணிபுரிந்த காலத்தில், "குற்ற விசாரணை முறை சட்டம், இந்திய சாட்சிய சட்டம், இந்திய தண்டனைச் சட்டம், சட்டச் சொல் அகராதி' ஆகிய நூல்கள் அவரது மேற்பார்வையில் வெளியிடப்பட்டன. அந்தப் பெரும் பணிக்காக அவரை எத்தனை பாராட்டினாலும் தகும்.


என்னை சந்திக்க வந்திருந்தார் வழக்குரைஞர் ப. பிச்சை. பிற்படுத்தப்பட்ட மீனவக் குடும்பத்தில் பிறந்த பிச்சை, முதுகலைப் பட்டமும் சட்டப் படிப்பும் படித்து மீன்வளத் துறையில் அதிகாரியாகப் பணியாற்றி, ஓய்வுபெற்று, வழக்குரைஞராகவும் பணியாற்றி வருகிறார் என்று சொன்னால், அதற்குப் பின்னால் அந்த மனிதர் கடந்து வந்த சோதனைகளும் அனுபவித்த வேதனைகளும் கொஞ்ச நஞ்சமல்ல.
அரசுப் பணியில் இருந்தாலும்கூட அவர் ஆற்றிய சமுதாயப் பணிகள் அசாதாரணமானவை. தான் சார்ந்த மீனவ சமுதாயத்தினரின் மேம்பாட்டுக்கு அவர் தனது படிப்பையும் உழைப்பையும் செலவிட்டிருப்பதைப் பாராட்டாமல் இருக்க முடியவில்லை. அவர் பிறந்து, வளர்ந்து, வாழும் சென்னை, பட்டினப்பாக்கம் பகுதி ஆழிப்பேரலையால் தாக்கப்பட்டபோது அந்த மக்களுக்கு அவர் ஆற்றிய தொண்டுகள் ஏராளம் ஏராளம். "எனது வாழ்க்கைப் பயணம்' என்கிற அவரது தன் வரலாற்று நூலை படித்துப் பார்த்தபோது, வழக்குரைஞர் ப. பிச்சை இலக்கியத்திலும் ஆன்மிகத்திலும் ஆழங்காற்பட்டிருப்பது தெரிந்தது.
ப.பிச்சைக்கு திரு.வி.க.வின் பிறந்த நாளையொட்டிஷெனாய் நகர் திரு.வி.க. பேச்சுப் பயிலரங்கம், 2017-க்கான "தமிழ்ப் பெரியார்' விருது வழங்கி கெளரவித்திருக்கிறது. வாழ்த்துகள்.


முகநூலில் படித்து ரசித்த கவிதை இது:

மரங்களை வெட்டி
கதவு செய்துவிட்டு
இப்போது அதை
திறந்து வைத்து
காத்திருக்கிறோம்
காற்றுக்காக!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/10/w600X390/tamilmani4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/10/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2770573.html
2770572 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சூளுரைத்த குறளன்; மகிழ்ந்த கூனி! -முனைவர் ச. சுப்புரெத்தினம் DIN Sunday, September 10, 2017 03:59 AM +0530 சங்க காலத்தில் ஓர் அரசனது அரண்மனையில் குற்றேவல் செய்யும் கூனி ஒருத்தியும், குறளன் (குறுகிய உருவம் உடையவன்) ஒருவனும் இருந்தனர். அவ்விருவரும் அவ்வரண்மனையின் புறத்தே ஓர் ஒதுக்குப்புறமான இடத்தில் கூடி இன்பம் காண விரும்பினர்.
பொதுவாகவே, குற்றேவல் புரிபவர்களின் இன்பம் உயர்ந்த "ஐந்திணை' ஒழுக்கமாக இராது. தாழ்ந்த இன்பங்களுள் ஒன்றான "பெருந்திணை' ஒழுக்கமாகவே இருக்கும். அவ்வகையில் அந்தக் கூனியும், குறளனும் நிகழ்த்தும் உரையாடல்களும், நடவடிக்கைகளும் மருதனிளநாகனார் என்ற புலவரால் (மருதக்கலி:29) நகைச்சுவை தோன்றப் புனையப்பட்டுள்ளது.
ஒருநாள், அந்தக் குறளன் அரண்மனையின் ஓரிடத்திலிருந்தான். கூனியோ, வேறு ஏதோ வேலையாய்ச் செல்பவள் போல, அவனிருக்கும் அவ்வழியே வந்தாள். உடனே, குறளன் அவளை இகழ்ச்சியுடன் நோக்கி,

""எந்நோற் றனை கொல்லோ
நீருள் நிழல்போல் நுடங்கிய மென்சாயல்
ஈங்கு உருச் சுருங்கி
இயலுவாய்! நின்னோடு உசாவுவேன்; நின்றீத்தை''

என்றான். அதாவது, "கரையிலிருக்கும் பொருளின் நிழல் நீருக்குள்ளே நெளிந்து தோன்றுவது போல, உருவம் குறுகி நெளிந்து நடக்கும் கூனியே! சற்று நில்! உன்னிடம் நான் கொஞ்சம் பேச வேண்டும்; அவ்வாறு நான் உரையாடுவதற்கு நீ ஏதோ நல்வினை செய்தாய் பார்!' என்றான்.
அவனும் தானே ஒரு குள்ளனாய் இருந்துகொண்டு, இவ்வாறு தன்னைக் "கூனி' என்று பழிக்கிறானேயென தன் மனத்துள் அவனை இகழ்ந்தாள் கூனி. அவனை எதிர்த்துப் பேசவும் தொடங்கிய அவள், "கண்ணால் பார்க்கவே சகிக்க முடியாதவாறு "ஆண்டலை' என்ற பறவையின் குஞ்சு போல அருவருப்பான தோற்றம் உடையவனே! நான் உனக்கு இசைவேன் என்ற எண்ணத்தில் என்னை மேலும் போகவிடாமல் தடுத்தாய்! உன்னைப் போன்றக் குறளனால் என் உடலைத் தீண்டவும் முடியுமோ?' என்று கேட்டாள்.
அதற்குப் பதிலுரைத்த குறளன், "கலப்பையில் பொருத்தப்படும் கொழுவைப் போல, ஓரிடத்தில் கூனாகவும், ஓரிடத்தில் முன்னே வளைந்தும், வலிய முறித்து விட்டாற் போன்ற உனது உடலழகால் நீ எனக்குத் தாங்கவொணாக் காம நோயைத் தந்துவிட்டாய்! அதனால், இனி நான் பொறுத்திருக்க மாட்டேன். நீ எனக்கு இரங்கினால் மட்டுமே நான் உயிருடனிருப்பேன்; உன் மனத்திலுள்ளதைக் கூறு!' என்றான்.
அதைக் கேட்ட அவள், "இவனது ஆசையைப் பாராய் நெஞ்சே!' என்று தனக்குள் கூறிக் கொண்டாள். சற்று நெருங்கியவள், "மேடு பள்ளங்களை உடைய நெத்தப் பலகையை எடுத்துத் தூக்கி நிறுத்தினாற் போன்ற விகார உருவம் உடையவனே! மகளிரைக் கூடும் முறையைக் கல்லாத குறளனே! மக்கள் நடமாட்டமில்லாத உச்சிவேளையில் எனது வீட்டிற்கு வா எனச் சொன்னாலென்ன? உனக்கு நெருங்கிய வேறு சில பெண்டிரும் அங்குளரோ?' எனக் கேட்டாள் கேலியாக. உடனே அக்குறளன்,
""நல்லாய் கேள், உக்கத்து மேலு நடுவுயர்ந்து வாய்வாய
கொக்குரித் தன்ன கொடுமடாய் நின்னையான்
புக்ககலம் புல்லினெஞ் சூன்றும் புறம்புல்லின்
அக்குளுறுத்தும் புல்லலும் ஆற்றேன் அருளீமோ
பக்கத்துப் புல்லச் சிறிது''

என்று கூறிய பதில் சுவையானது. அதாவது, "நல்லவளே! உரித்த கொக்குப் போன்று வளைந்த உடலினை உடையவள் நீ. அத்தகைய உன்னை நான் மார்போடு வைத்துத் தழுவுவேனாயின், அக்கூன் என் நெஞ்சிலே முட்டும்; முதுகுடன் வைத்துத் தழுவுவேனாயின் உன்னுடைய கூன் அக்குளுக் காட்டும் (கிச்சுக்குச்சு மூட்டும்). ஆதலால், உன்னைக் கூடுதலேயன்றி, முயங்குதலையும் செய்ய மாட்டேன்' என்றவன், சற்று நெருங்கி வருமாறு அவளை அழைக்கிறான்.
இதைக் கேட்டுக் கோபமுற்ற கூனி, "சீச்சீ! கெட்டவனே! என்னை விட்டு நகர்வாய்!' என்றாள். மேலும், "ஒரு மனிதனின் பாதி உருவமே உடைய குள்ளனே! வளைந்த மரத்தையும் பற்றிப் படரும் பூங்கொடி போல, என்னைப் போன்று கூனுடம்பு இல்லாதிருந்தும், "உம்மைத் தழுவிப் பாதுகாப்பேன்' என்று கூறுவோரும் பலர் உள்ளனர். உன்னுடைய குள்ளமான பிறப்பைவிட எனது கூன் பிறப்புத் தாழ்ந்ததோ? என்று கேட்டாள்.
உடனே, அவன் தன் மனத்துள், "நான் அவளைப் பின்தொடர்ந்து சென்றபொழுது மனம் ஒத்துவராத கூனி, சற்றுத் தொலைவு தள்ளிச் சென்று தானே வளைந்து நெளிந்து குழைகிறாளே' என எண்ணிக் கொண்டான்; வெளிப்படச் சொல்லவும் செய்தான்.
அது கேட்ட கூனி, "தரையில் ஊர்ந்து செல்லும் ஆமையை எடுத்து நிறுத்தி வைத்தாற் போன்று, கைகளிரண்டையும் விலாவுக்குள்ளே வீசி, யான் விரும்பாமலே வந்து என்னைத் துன்புறுத்தும் காமனின் நடவடிக்கையைப் பாராய் நெஞ்சே!' என்றாள்.
குறளன் உடனே, "ஒருவரைத் தழுவுவதற்குக் காரணமான மலர்க் கணையினை உடையவனும், சாமனின் அண்ணனுமாகிய காமனின் நடையைப் பாரேன்!' என்று அவளின் முன் நடந்து ஒருவிதம் காட்டினான். அவளும் மகிழ்ந்தாள். உடனே அவன், "நாமிருவரும் கூடி மகிழ்வதற்கு இன்னின்ன இடம் உகந்ததென்று நமக்குள்ளே பேசி உரையாடுவோம் வா!' என்றான்.
மேலும், இனிமேல் நான் உன்னைக் "கூனி'யென்று ஒருக்காலும் இகழ்ந்து கூறமாட்டேன் என்பதற்கு நமது அரசனின் அடியைத் தொட்டு இப்பொழுதே சூளுரைக்கிறேன்' என்றும்
கூறினான்.
அவளும் "அப்படியே ஆகட்டும்! இனிய மார்பினை உடையவனே! நானும் இனி உன் உடம்பைப் பார்த்து இகழ மாட்டேன். இந்த அரண்மனையில் உள்ளோர் நம்மிருவரையும் பார்த்து இகழ்ந்து பேசுவதற்கு இடந்தரமாட்டேன். அழகான பொன்னுருவம் படைத்தவனே! இந்த அரண்மனைக்குப் புறத்தேயுள்ள சோலைக்கு வருவாயாக! என்கிறாள். இக்காட்சியை வருணித்துச் செல்லும் சங்கப் புலவர்,

""... அகடாரப் புல்லி முயங்குவேம்
துகள்தபு காட்சி அவையத்தார் ஓலை
முகடுகாப் பியாத்துவிட் டாங்கு''

என்று பாடி முடிக்கிறார். அதாவது, "சோலைக்குச் சென்று, அறிவுடைய அரசவைச் சான்றோர் ஓலைச் சுவடியை இறுகக்கட்டி, அதன் மேல் எவ்வாறு அரக்கு இலச்சினை பொறிப்பார்களோ அதுபோல, நமது வயிற்றுப் புறம் ஒன்றோடொன்று மிக நெருங்குமாறு இறுகத் தழுவிக் கூடி மகிழ்வோம்' என்று அவள் கூறுகிறாள். இருவரும் இவ்வாறு மகிழ்கின்றனர் என்று நாம் உய்த்துணரும் வகையில் புலவர், நகைச்சுவையும், காதற் சுவையும் வெளிப்படப் பாடியுள்ளார்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/10/w600X390/tamilmani3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/10/சூளுரைத்த-குறளன்-மகிழ்ந்த-கூனி-2770572.html
2770571 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி குறுந்தொகையில் பழங்களும் சமூகச் சிந்தனைகளும் முனைவர். கு. வெங்கடேசன் DIN Sunday, September 10, 2017 03:57 AM +0530 எட்டுத்தொகை நூல்களுள் ஒன்றான குறுந்தொகையில், காதலோடு இயற்கையை இணைத்து, கருத்துகளைக் குறிப்பால் உணர்த்தும் பாங்கைக் காணமுடிகிறது.

ஏழு நண்டுகளும் அத்திப்பழமும்

தலைவன் "வருவேன்' என்று கூறிய இளவேனில் பருவம் வந்தது. எனவே, தலைவிக்கு மனத்துன்பம் பெருகியது. இத்துன்பம், ஏழு நண்டுகள் மிதித்த அத்திப்பழம்போல இருந்தது என்று தோழி கூற்றாகக் கூறுகிறார் பரணர். அத்திப்பழம் மென்மையானது. அதன்மீது ஏழு நண்டுகள் மிதித்ததால் உண்டாகும் நிலையைக் கூறி விளக்குவது அற்புதமானது. இதனை,

"ஆற்றயல் எழுந்த வெண்கோட்ட தவத்
தெழுகுளிறு மிதித்த ஒரு பழம் போலக்
குழையக் கொடியோர் நாவே' (குறுந். 24)

என்ற பாடல் வரிகள் உணர்த்துகின்றன. ஊரார் கூறும் கொடிய சொற்கள், ஏழு நண்டுகளால் மிதிக்கப்பட்ட அத்திப்பழத்தின் நிலைக்கு ஒப்புமை கூறப்பட்டுள்ளது.

பலாப்பழமும் குரங்கும்

தோழி, தலைமகனுக்குத் தலைவியின் தன்மைகளையும் மென்மையான தோள்களையும் கூறும்பொழுது பலாப்பழத்தைப் பற்றிய செய்திகளைக் கூறுகிறாள். மழை பெய்தது; அதனால் அருவியில் நீர்பெருகியது; அங்கே பலாமரத்தின் மீது இருந்த ஆண்குரங்கு ஒரு பலாப்பழத்தைத் தொட்டது. அதனால் மணமுடைய பூக்களுடன் ஓடும் அருவிநீரில் பலாப்பழம் விழுந்தது. இறுதியாக நீர் குடிக்கும் துறைக்குப் பலாப்பழம் வந்தது. அத்தகைய நாட்டுக்குரிய தலைவனின் நட்பு, தலைவியின் மெல்லிய தோள்களை மெலியச் செய்தாலும், அமைதியையும் அன்பையும் தந்தது என்கிறார்
புலவர்.

"மங்குன் மாமழை வீழ்ந்தென பொங்குமயிர்க்
கலைதொட விழுக்கிய பூநாறு பலவுக்கனி
வரையிழி அருவி உண்துறைத் தரூஉம்
குன்றநாடன் கேண்மை
மென்றோள் சாய்த்தும் சால்பு ஈன்றன்றே' (குறுந். 90)

உண்ணத் தகுதியான வாசனை மிகுந்த அருவி நீரில் வரும் பலாப்பழம் போன்ற தலைவியை உடனடியாக தலைவன் மனம் செய்து கொள்ள வேண்டும் என்பதைப் புலவர் குறிப்பாகக் கூறியுள்ளார். அத்தலைவன், தன் தலைவியை மணக்கத் தவறினால், வேறு யாரேனும் திருமணம் செய்து கொள்வர் என்று இடித்துக்கூறுவதுபோலவும் இப்பாடல் அமைந்துள்ளது.

பலாப்பழம் வாசனை மாறுமோ?

நீண்ட மயிரும் கூரிய பற்களும் உடைய ஆண்குரங்கின் விரல், பக்கத்தில் இருந்த பலாப்பழத்தின் மீதுபட்டது. அதனால் பலாப்பழத்தின் சுவை எங்கும் மணம் வீசியது. அதுபோல தலைவன், தலைவி மீது கொண்ட நட்பும் இன்பமே தரும் என்றாள் தோழி. உலகினர் பழிச்சொல் கூறுனாலும் அதைப் பொருட்படுத்த வேண்டாம் என்பவள், உலகம் தன் தன்மையில் மாறினாலும், நீரும், தீயும் மாறினாலும், கடலுக்கு எல்லை உண்டானாலும் ஆகும்; ஆனால், தலைவனோடு கொண்ட அன்பு மாறாது என்கிறாள். காதலின் வலிமையை பலாப்பழத்தின் சுவையைக்கொண்டு கூறுவது சிறப்பானது.

"நிலம்புடை பெயரினும் நீர்த்தீப் பிறழினும்
இலங்குதிரைப் பெருங்கடற் கெல்லை தோன்றினும்
வெவ்வாய்ப் பெண்டிர் கெளவை அஞ்சிக்
கேடு எவனுடைத்தோ தோழி நீடுமயிர்
கடும்பல் ஊகக் கறைவிரல் ஏற்றை
புடைத்தொடு புடைஇப் பூநாறு பலவுக்கனி
காந்தளஞ் சிறுகுடிக் கமழும்
ஓங்குமலை நாடனொடு அமைந்த நம் தொடர்பே
(குறுந். 373)

குறுந்தொகையில் காதல் உணர்வுகளைக் கூறும் புலவர்கள் கனிகளைப் பல்வேறு நிலைகளில் ஒப்புமைக் கூறும் பாங்கும் பண்பும் வியக்கத்தக்கது!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/10/w600X390/tamilmani2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/10/குறுந்தொகையில்-பழங்களும்-சமூகச்-சிந்தனைகளும்-2770571.html
2770570 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மெல்லினமும் மென்மையும் -முனைவர் ப. பாண்டியராஜா DIN Sunday, September 10, 2017 03:54 AM +0530 தமிழ் மொழியில் எழுத்துகள் உயிர், மெய் எனப் பகுக்கப்பட்டுள்ளன. அவற்றுள் மெய்யெழுத்துகள் வல்லினம், மெல்லினம், இடையினம் என்று மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. இவற்றுள் வல்லினத்தை ஏஹழ்க் ஸ்ரீர்ய்ள்ர்ய்ஹய்ற்ள் என்பர். இவை வல்லொலிகள். இவற்றை உச்சரிப்பதற்கு மிகுந்த அழுத்தம் கொடுக்க வேண்டும். மெல்லினத்தை ள்ர்ச்ற் ஸ்ரீர்ய்ள்ர்ய்ஹய்ற்ள் என்பர். இவை மெல்லொலிகள், இவற்றை மூக்கொலிகள் (ய்ஹள்ஹப்) என்றும் கூறுவர். இவை கேட்பதற்கு இனிமையானவை. இடையினத்தை ம்ங்க்ண்ஹப் ஸ்ரீர்ய்ள்ர்ய்ஹய்ற்ள் என்பர். இவை வல்லினம் போல் வலிந்து உச்சரிக்கப்படாமல், மெல்லினம் போல் மெலிந்து உச்சரிக்கப்படாமல் இடைப்பட்ட நிலையில் உச்சரிக்கப்படுவதால் இப் பெயர் பெற்றன.
நாம் பேசும்போது பலவிதமான உணர்வு நிலைகளில் இருக்கிறோம். ஒருவர் கோபமாகப் பேசலாம், குழந்தைகளை அன்பாகக் கொஞ்சலாம் அல்லது நாட்டு நடப்பைப் பற்றி சாதாரணமாகப் பேசலாம். அவ்வாறு பல உணர்வு நிலைகளிலிருந்து பேசும்போது, அவர்கள் பயன்படுத்தும் சொற்களிலுள்ள எழுத்துகளின் தன்மைக்கும், அவர்களின் உணர்ச்சிகளுக்கும் ஏதேனும் ஒற்றுமை இருக்குமா என்ற ஐயம் எழுந்தது. இதனைத் தீர்ப்பதற்காக ஓர் ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது. இந்த ஆய்வில் மூன்று வேறுபட்ட கருத்துகளைக் கூறும் திருக்குறளில் கையாளப்பட்டுள்ள சொற்கள் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டன. அறம், பொருள், இன்பம் ஆகிய மூன்று வெவ்வேறு பொருள் பற்றிப் பேசும் திருக்குறளில் உள்ள சொற்களில் காணப்படும் வல்லினம், மெல்லினம், இடையினம் ஆகிய மெய்யெழுத்துகளின் எண்ணிக்கை, கணினி நிரல் மூலம் கணக்கிடப்பட்டது. இதில் கிடைத்த முடிவு வருமாறு:
திருக்குறளில் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் உள்ள குறள்களின் எண்ணிக்கையில் வேறுபாடு இருப்பதால் அவற்றில் காணப்படும் எழுத்துகளின் எண்ணிக்கையைவிட, அந்த எண்ணிக்கைகளுக்குரிய விழுக்காடுகள் உண்மையான நிலையைக் குறிக்கும். இவை இந்த அட்டவணையில் அடைப்புக் குறிகளுக்குள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. இவற்றுள் அறம், பொருள் ஆகிய பகுதிகளுக்குரிய வல்லினம், மெல்லினம், இடையினம் ஆகிய எழுத்துகளின் விழுக்காடு ஏறக்குறைய ஒரே அளவுள்ளதாக இருக்கக் காண்கிறோம்.
ஆனால், இன்பத்துப்பாலில் மெல்லின எழுத்துகளின் விழுக்காடு மற்ற பால்களில் வருவதைக் காட்டிலும் அதிகமாக இருப்பதைக் காண்கிறோம். இன்பத்துப்பால் என்பது ஒரு குடும்பத்தில் தலைவன், தலைவி ஆகியோருக்கிடையே நிலவும் இன்பமான சூழலை விவரித்துக் கூறுவது. எனவே, இது மென்மையான உணர்ச்சிகளைப் பற்றிக் கூறும் பகுதியாகும். இந்த மென்மையான உணர்ச்சிகளைப் பாடுவதற்குத் திருவள்ளுவர் மெல்லின எழுத்துகளை மிகுதியும் பயன்படுத்தியுள்ளார் என்பது தெளிவாகிறது.
இந்த ஆய்வு இன்னும் சற்று ஆழமாக நடத்தபட்டது. "தங்கம்' என்ற சொல்லில் உள்ள த, க ஆகியவை வல்லினங்கள். ங், ம் என்பன மெல்லினங்கள். இந்த வல்லினங்களில் க என்பது ங்-க்கு அடுத்து வருவதால் ஞ்ஹ என்ற மெல்லொலிப்பைப் பெறுகிறது. எனவே, இவ்வாறு வருகின்ற ஒலிகளை மெலிந்த வல்லினங்கள் (ய்ஹள்ஹப்ண்க்ஷ்ங்க் ட்ஹழ்க் ஸ்ரீர்ய்ள்ர்ய்ஹய்ற்ள்) எனலாம். "மகன்' என்ற சொல்லில் உள்ள க என்பது ட்ஹ என்ற ஒலிப்பைப் பெறுகிறது. இதைக் குழைந்த வல்லினம் (ள்ர்ச்ற்ங்ய்ங்க் ட்ஹழ்க் ஸ்ரீர்ய்ள்ர்ய்ஹய்ற்) எனலாம். "மக்கள்' என்ற சொல்லில் வரும் க், க ஆகியவை வலிந்த ஒலிப்பையே (ஏஹழ்க்) பெறுகின்றன. இவ்வாறு வல்லின எழுத்துகள் மூன்று வகையாகப் பிரிக்கப்பட்டன. திருக்குறளில் இவை வரும் எண்ணிக்கை இதோ:
இதிலும் மென்மையாக்கப்பட்ட மெலிந்த வல்லினங்களின் விழுக்காடு இன்பத்துப்பாலில் மிகுந்திருப்பதைக் காணலாம். ங், ஞ், ண், ந், ம், ன் ஆகிய இந்த ஆறு மெல்லின எழுத்துகளும் திருக்குறளில் கீழ்வருமாறு பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.


இந்த மெல்லொலிகளுள் ண், ந் ஆகியவை இன்பத்துப்பாலில் மட்டும் மிகுந்து வருவதைக் காண்கிறோம். ஆக, மென்மையான உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துவதில் ண், ந் ஆகிய மெல்லினங்களே பெரிதும் பங்காற்றுகின்றன. இந்த ஆய்வின் மூலம் திருக்குறளில் மென்மையான உணர்வுகளைக் கையாள மெல்லினங்களே மிகுதியும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன என்பது உறுதியாகிறது.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2016/7/29/w600X390/thiruvallavar-2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/10/மெல்லினமும்-மென்மையும்-2770570.html
2770569 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, September 10, 2017 03:53 AM +0530 பெரியநட் டார்க்கும் பகைவர்க்கும் சென்று
திரிவின்றித் தீர்ந்தார்போல் சொல்லி
அவருள் ஒருவரோ டொன்றி ஒருப்படா
தாரே இருதலைக் கொள்ளியென் பார். (பாடல்-10)

தம்மிடத்தில் மிகுதியாக நட்புப் பூண்டவர்க்கும், அவரது பகைவர்க்கும், அவரிடத்திற் சென்று மனவேறுபாடு இன்றி மிகவும் நட்டார்போன்று நின்று அவர்களது பகைமையை வளர்க்கும் சொற்களைச் சொல்லி, அவர்களுள் ஒருவரோடு மனம் பொருந்த இருந்து உறுதியாயின செய்ய மனமியையாதார், இருகடையாலும் சுடுகின்ற கட்டை என்று சொல்லப்படுவார். (க-து) ஏற்பன கூறி இருவரது பகைமையை வளர்த்தல் அறிவிலாரது இயல்பு. "இருதலைக் கொள்ளி' என்பது இதில் வந்த பழமொழி.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/10/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2770569.html
2766526 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, September 3, 2017 02:54 AM +0530 மீண்டும் ஒருமுறை நினைவுபடுத்த அவசியமில்லைதான். தமிழகத்தின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்து வாசகர்களும், தமிழ் அன்பர்களும் வருகிற வியாழனன்று சென்னை, மயிலாப்பூர் "பாரதிய வித்யா பவன்' அரங்கில் நடைபெற இருக்கும் "தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சாமிநாதையர் குறித்த தனது கட்டுரையை கவிஞர் வைரமுத்து அரங்கேற்ற இருக்கும் நிகழ்ச்சிக்கு வரப்போவதாகக் கடிதங்களும் குறுஞ்செய்தி, மின்னஞ்சல் தகவல்களும் வந்தவண்ணம் இருக்கின்றன.
தமிழ் இலக்கிய முன்னோடிகள் வரிசையில் வெளிவரும் ஒவ்வொரு கட்டுரையும் ஒன்றையொன்று விஞ்சுவதாக அமைகிறது என்று சொன்னால், அது மிகைப்படுத்தப்பட்ட கூற்று அல்ல. கவிஞரின் அடுத்தக் கட்டுரை எப்போது வருகிறது, யாரைப் பற்றி எழுதப் போகிறார் என்று நான் காத்திருக்கும்போது எனது மனமெல்லாம் நிறைந்திருப்பது எதிர்பார்ப்பு. அவரது கட்டுரை வந்தவுடன் அதைப் பிரசவித்த குழந்தையைத் தாதி வெளியில் கொண்டுவரும்போது அதைக் கையில் ஏந்திப் பார்ப்பது போன்ற ஒரு பரவசம். கட்டுரையைப் படிக்கும்போதோ வரிக்கு வரி கவித்துவம் பட்டுத் தெறிக்கும் கவிஞரின் தெள்ளு தமிழில் தோயும்போது ஏற்படுவது இனம்புரியாத சிலிர்ப்பு.
உங்களைப் போலவே நானும் செப்டம்பர் 7-ஆம் தேதிக்காகக் காத்திருக்கிறேன். கவிஞர் வைரமுத்து தனது உ.வே.சா. குறித்த பதிவை தமிழ் மாணவர்களும், தமிழ் அன்பர்களும் கூடியிருக்கும் அரங்கில் அரங்கேற்றும் வரலாற்று சிறப்புமிக்க நிகழ்வுக்கு நானும் ஒரு காரணமாக இருக்கிறேன் என்கிற பெருமிதம் ஒன்று போதும், யான் இப்பிறவி எடுத்ததன் பயனை அடைந்தேன்!
தனது கட்டுரைக்கு கவிஞர் வைரமுத்து வைத்திருக்கும் தலைப்பு, "மொழிகாத்தான் சாமி'. இதனினும் சிறந்ததோர் தலைப்பைத் தேர்ந்தெடுக்க இயலாது. மொழிகாத்தான் சாமிக்குத் தமிழாரம் சூட்டிப் போற்றும் திருநாள் என்றுதான் இந்த நிகழ்வை நான் கருதுகிறேன்.


எனக்கு இத்தனை நாளாக முன்னாள் உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி வள்ளிநாயகத்தின் தாய்மாமன்தான் மகாகவி பாரதியாரின் உற்ற தோழராக, இறுதிநாள் வரை தொடர்ந்த பரலி சு. நெல்லையப்பர் என்பது தெரியாது. சென்னை, குரோம்பேட்டையில்தான் பரலி சு. நெல்லையப்பர் நீண்டகாலம் பாரதியின் புகழ் பரப்பி வாழ்ந்து வந்தார்.
பரலி சு. நெல்லையப்பர் குறித்த போதிய விழிப்புணர்வு இல்லாமல் இருப்பது மிகவும் வேதனைக்குரியது. பாரதிக்குப் பணமுடை ஏற்படும் போதெல்லாம் தனது உடன்பிறவா சகோதரனாக அவர் பாவித்த பரலி சு. நெல்லையப்பருக்குக் கடிதம் எழுதுவார். பாரதியின் பாடல்களைப் பதிப்பித்து, பரவலாக மக்கள் மத்தியில் சென்றடையக் காரணமாக இருந்தவர் பரலி சு. நெல்லையப்பர்.
பரலி சு. நெல்லையப்பருக்கு பாரதி எழுதிய கடிதத்தில் காணப்படும் வரிகள், பாரதியின் தமிழ்ப் பற்றுக்குச் சான்று.
""தம்பி நான் ஏது செய்வேனடா! தமிழைவிட மற்றொரு பாஷை சுகமாக இருப்பதைப் பார்க்கும்போது எனக்கு வருத்தம் உண்டாகிறது. தமிழனைவிட மற்றொரு ஜாதியான் அறிவிலும் வலிமையிலும் உயர்ந்திருப்பது எனக்குச் சம்பந்தம் இல்லை'' என்றெல்லாம் தமிழைப் பற்றியும், தமிழின் மேன்மை பற்றியும் சிந்தித்து, வருந்திக் கடிதம் எழுதியவர் மகாகவி பாரதி.
பரலி சு. நெல்லையப்பர் பெயரில், பாரதி நெல்லையப்பர் மன்றத்தால் ஒரு விருது வழங்கப்படுகிறது. அந்த விருதைப் பெறுவதற்குத் தகுதியானவர் யார் என்று யோசித்தபோது, மகாகவி பாரதியின் படைப்புகளைக் காலவரிசைப்படுத்திப் பதிப்பித்த பெரியவர் சீனி. விஸ்வநாதனைவிடப் பொருத்தமானவர் இருக்க முடியாது என்று முடிவெடுத்ததில் எனக்கும்
பங்குண்டு.
தகுதியானவருக்குத் தகுதியானவரின் பெயரில் விருது வழங்கி கெüரவிக்கப்படுகிறது. நான் அடையும் மகிழ்ச்சிக்கு அளவேயில்லை.


மருத்துவர் வி.ஜி. மோகன் பிரசாத் உலகப் புகழ்பெற்ற கல்லீரல் மருத்துவ நிபுணர். மேனாள் குடியரசுத் தலைவர் அப்துல் கலாமின் அன்பைப் பெற்றவர். மிகச்சிறந்த பேச்சாளர், கவிஞரும்கூட.
உடுமலைப்பேட்டையைச் சேர்ந்த மருத்துவர் வி.ஜி. மோகன் பிரசாத் கடந்த 30 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக ஜீரண நலத்துறையில் மருத்துவச் சேவை புரிந்து வருகிறார். இவரது கருத்துப்படி மனிதனின் உடல் சிறப்பாக செயல்படுகிறதா இல்லையா என்பதற்கான அறிகுறி கல்லீரல்தான். கல்லீரல் குறித்த விழிப்புணர்வை மக்களுக்கு ஏற்படுத்த இவர் எடுக்கும் முயற்சிகள் பாராட்டுக்குரியவை.
இவருக்கு ஒரு வருத்தம். மனித உடலில் ஒரே நேரத்தில் பல்வேறு செயல்களைச் செய்யும் உறுப்பான கல்லீரல் குறித்த விழிப்புணர்வும் அக்கறையும் மக்களிடம் இல்லை என்பது இவரது கவலை. உள்ளுறுப்புகளில் இருதயம், நுரையீரல், சிறுநீரகம், ஜீரண உறுப்புகள் மற்றும் இனப்பெருக்க உறுப்புகள் பற்றி அறிந்திருப்பதில் ஒரு விழுக்காடுகூட, கல்லீரல் குறித்த புரிதல் மக்கள் மத்தியில் இல்லை என்கிறார் அவர். கல்லீரல் குறித்தும் அதன் வேலைப்பளு குறித்தும் மக்கள் தெளிவாக அறிந்தால்தான் கல்லீரலின் முக்கியத்துவம் தெரியவரும் என்பதற்காக இவர் எழுதியிருக்கும் புத்தகம் "கல்லீரல் எனும் காவலன்'.
அன்புக்குரிய ஈரலை கல்லீரல் என்று அழைத்திடும் கல்நெஞ்சக்காரர்கள் என்று கூறும் மருத்துவர் வி.ஜி. மோகன் பிரசாத்தின் புத்தகம், கல்லீரல் குறித்த அத்தனை செய்திகளையும் சந்தேகங்களையும் கல்லீரலில் ஏற்படும் பிரச்னைகளையும் விவரமாகவும் அதேநேரத்தில் எல்லோருக்கும் புரியும் விதத்திலும் "கல்லீரல் எனும் காவலன்' என்கிற புத்தகத்தில் தெளிவாகப் பதிவு செய்திருக்கிறது.
"கல்லீரல் எனும் காவலன்' புத்தகத்தைப் படித்தபோது மருத்துவர் வி.ஜி. மோகன் பிரசாத்துக்குள் ஒளிந்து கொண்டிருக்கும் தேர்ந்த எழுத்தாளர் கண்ணுக்குத் தெரிகிறார்!


திருநெல்வேலி சதக்கத்துல்லாஹ் அப்பா கல்லூரியின் தமிழ்த்துறைத் தலைவர் செüந்தர மகாதேவன். இவர் பல்வேறு இதழ்களில் எழுதிய புதுக் கவிதைகளைத் தொகுத்து "தண்ணீர் ஊசிகள்' எனும் நூலாக வெளியிட்டிருக்கிறார். கவிதை என்பது "கண நேர மொழி அனுபவம்' என்று கூறும் கவிஞர் செüந்தர மகாதேவனின் தொகுப்பிலிருந்து ஒரு கவிதை -
யாயும் ஞாயும்
செம்புலமெல்லாம்
செங்கற் சூளையாயிற்று
பெயல் நீரையெல்லாம்
புட்டியிலடைத்து
விற்றாயிற்று
இதில் இனி...
அன்புடை நெஞ்சமாவது
உறவு கலப்பதாவது!

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/03/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2766526.html
2766521 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பாவையின் அழகும் பன்னிரண்டு தலங்களும் -டி.எம். இரத்தினவேல் DIN Sunday, September 3, 2017 02:53 AM +0530 கொட்டாம்பட்டிக் கருப்பையாப் பாவலர் என்ற புலவர் பெருமான் பாடிய தனிப்பாடல் இது. இனிய இலக்கிய நயமும், இரு பொருளும் கொண்டது.
ஓர் அழகிய சிற்றூரின் தலைவன் செந்தில்வேல். அவனுடைய அமைச்சராகவும், இனிய நண்பராகவும், ஏன் தந்தையாகவும் திகழ்பவர் கொட்டாம்பட்டிக் கருப்பையாப் பாவலர்.
ஒரு சமயம் தமிழ்நாட்டிலுள்ள சில திருத்தலங்களுக்குச் சென்று அங்குள்ள இறைவனை வழிபட்டுத் திரும்பும்போது, ஊர்த் தலைவனுக்கேற்ற மணப்பெண்ணையும் அழைத்துக் கொண்டு வந்தார்.
ஊர்த் தலைவன் செந்தில்வேல் அவரை அகமும் முகமும் மலர வரவேற்று, ""தந்தையே! எனக்குப் பொருத்தமான ஒரு பெண்ணைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து வருவதாகக் கூறி, திருத்தல யாத்திரை சென்றீர்களே? எந்தெந்த ஊர்களுக்குச் சென்றீர்கள்? தங்களுடன் வந்திருக்கும் அழகிய பொற் பதுமை போன்ற இந்தப் பெண் யார்?'' என்று அன்பு மேலிட வினவினான்.
புலவர் சொல்லத் தொடங்கினார்: ""செந்தில்வேலே, சொல்கிறேன், கேள்! அழகிய மயிலைப் போன்ற சாயலும், வானத்தின் மீது செல்லும் கரிய மேகத்தைப் போன்ற கூந்தலும், கரும்பு போன்ற உடலும், மொட்டவிழ்ந்த முல்லை மலர் போன்ற வாயில் தந்தம் போன்ற வெண்மையான பற்கள் சிந்தும் புன்னகையும், கொடிய விஷத்தன்மை காட்டக்கூடிய கூர்மையான விழிகளும் கொண்டவள் இந்தப் பெண். உன்னையே நினைத்து வாடும் இவள், உன்னை அணைத்து மகிழும் பாக்கியம் தன் வயத்தில் இல்லாததோ என எண்ணி வருந்தி நிற்கின்றாள். மணிகள் கொண்ட ஆடையும், கை வளையல்களும் கழன்று போகுமாறு விரகதாபம் கொண்டு துன்பத்தால் மெலிந்து, உயர்ந்த மலை போன்ற மார்பகங்கள் விம்மி, கச்சு அறுந்து போகுமாறு புளகாங்கிதம் கொண்டு உன்னை வந்தடைந்தாள். அறத்தின் வடிவானவனே! செந்தில்வேல் என்னும் பெயருடைய மன்னவனே! அத்தகைய இயல்புடைய இப் பெண்ணைத் தழுவி, உன் இல்லத்திற்கு அவளை அனுப்பி வைத்தால், அதனால் வரக்கூடிய பேரின்பம் எனும் பாக்கியம் உன்னைச் சார்ந்ததாகும்'' என்று தான் அழைத்துவந்த பெண்ணை தலைவனிடம் ஒப்படைக்கிறார். மேலும் அவர்,
""இந்தப் பெண்ணாகிய நல்லாளைப் புகழ்ந்து பாடியும், தான் பல திருத்தலங்களுக்குச் சென்று வந்ததையும் ஒரு பாடலாகப் பாடுகிறேன். நீ கல்வி கேள்விகளில் சிறந்து விளங்குபவன். இந்தப் பாடலைக்கேட்டு, நான் சென்று வந்த 12 திருத்தலங்களை நீயே கண்டுபிடித்துக் கொள்!'' என்று கூறி, பின்வரும் பாடலைப் பாடுகிறார்.
பாவலர் பாடிய பாடலை ஒரு முறைக்கு இருமுறை கேட்டு அவர் சென்று வந்த திருத்தலங்களையும் தெளிவுற அறிந்து கொண்டு, புலவரைப் பாராட்டி மகிழ்ந்தான் அந்த ஊர்த்தலைவன்.

""திருமயிலை வான்மியூர் முகிலை அன சாயல்
 திகழ் கோதைத் திரு வல்லிக் கேணி லைமை உற்ற
ஒரு முல்லை வாயில் நகை ஆலங்காட் டுவிழி
ஒற்றியூர் வதுஅவசமோ எனநொந்துஉன் மயலால்
வரு மணிமே கலைக் காஞ்சித் துகிள் வலைகள் நழுவ
 மலைத்து அண்ணா மலை முலையின் வார்கிழிய வந்தாள்;
தரும துரை யே, செந்தில் வேல ரசே, அன்னாள்
தனைப் புலியூருக் கனுப்பின் சார்பாக்கம் உனதே!''

இதில் திரு மயிலை, திருவான்மியூர், திருவல்லிக்கேணி, திருமுல்லைவாயில், திருவாலங்காடு, திருவொற்றியூர், காஞ்சி, திருஅண்ணாமலை, மதுரை, திருச்செந்தூர், புலியூர், திருவெண்பாக்கம் ஆகிய பன்னிரண்டு திருத்தலங்களும் வரப்பெற்று, அதில் பெண்ணின் நல்லாளையும் வருணிக்கும் வேறு பொருள் தோன்றும் நயம் உய்த்துணர்க.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/3/w600X390/family.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/03/பாவையின்-அழகும்-பன்னிரண்டு-தலங்களும்-2766521.html
2766514 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தமிழ்க் காப்பியங்களில் புலம் பெயர்தல் -முனைவர் யாழ். சு. சந்திரா DIN Sunday, September 3, 2017 02:51 AM +0530 காலங்காலமாக தாங்கள் வாழ்ந்த ஒரு வாழ்விடப் பரப்பைவிட்டு, பிறிதோர் இடத்திற்குச் செல்வதைப் "புலம் பெயர்தல்' என்பர். இவ்வாறு இடம்விட்டு இடம் பெயருவதைத் தனி மனிதர் செய்யலாம்; கூட்டமாக இனக் குழுவினரும் இவ்வாறு இடம் பெயரலாம். இனக்குழு இடம்பெயர்தலை, "திரள் புலப்பெயர்வு' என்பர். இவ்வாறான திரள் புலப்பெயர்வு இயற்கைப் பேரிடர் காரணமாக எழும் குடியேற்றினால் நிகழலாம்; சில போழ்து, அடிமைத்தனம் காரணமாகவும் வலிந்து இந்தப் புலம்பெயர்தல் நடை பெறலாம்.
"புலம்' என்ற தமிழ்ச்சொல் பல பொருள் தரும் ஒரு சொல்லாகும். அறிவு, இடம், ஒலி முதலிய ஐம்புலன், திக்கு, நுண்மை, மேட்டுநிலம், காடு முதலிய பொருள்களைப் "புலம்' என்ற சொல் தருவதாக மதுரைத் தமிழ்ப் பேரகராதி குறிப்பிடுகிறது. வயல், இடம், திக்கு, புலனுணர்வு, அறிவு, வேதம் முதலிய பொருளைத் தருவதாக ந.சி.கந்தையாவின் செந்தமிழ் அகராதி குறிப்பிடுகிறது.
நடைமுறையில் "புலம்' என்ற சொல் இடம், திசை முதலிய பொருள்களைத் தருவதாகச் சுட்டப்படுவது குறிப்பிடத்தக்கது. தென்புலம், வடபுலம் முதலிய சொற்கள் முறையே தென்திசை, வடதிசை ஆகிய சொற்களைத் தருகின்றன.
"வேறுபுல முன்னிய விரகறி பொருந' (பொரு.3) என்ற தொடர், வேற்றிடம் சென்ற பொருநரைச் சுட்டுகிறது. போர், பகை காரணமாக வேறிடங்களுக்குச் செல்வதைச் சுட்டும்போது, "வேறு புலத்து இறுக்கம் வரம்பில் தானை' எனப் புறநானூறு குறிப்பிடுகிறது.
கால் நகையால்(சிலம்பால்) வாய்நகை (புன்னகை) இழந்தவள் வாழ்வரசி கண்ணகி! சோறுடைய சோணாட்டின் வணிகப் பெருமக்களான கோவலனும் கண்ணகியும் இழந்த வாழ்க்கையை மீண்டும் பெற அருகில் இருந்த பாண்டிய நாட்டிற்குப் புலம்பெயர்கின்றனர்.

"சேயிழை! கேள் இச்
சிலம்பு முதல் ஆகச் சென்ற கலனோடு
உலத்தபொருள் ஈட்டுதல் உற்றேன்! மலர்ந்தசீர்
மாடமதுரை யகத்துச் சென்று ...' (9:73-76)

எனச் சிலப்பதிகாரம் காட்டுகிறது. பாண்டியனால் கொல்லப்பட்ட கோவலனின் முற்பிறப்பு பற்றி, மதுராபதி தெய்வம் கண்ணகியிடம் எடுத்துரைக்கிறது. கபிலபுரத்திலிருந்து கலிங்க நாட்டின் சிங்கபுரத்திற்குத் தன் மனைவியான நீலியுடன் புலம்பெயர்ந்தான் சங்கமன் என்பவன்.

"அரும்பொருள் வேட்கையின் பெருங்கலன் சுமந்து
கரந்துறை மாக்களிற் காதலி தன்னொடு
சிங்கா வண்புகழ்ச் சிங்கபுரத்தின் ஓர்
அங்காடிப் பட்டு அருங்கலன் பகரும்
சங்கமன் என்னும் வணிகன்' (23:146-150)

என்ற பகுதி பொருள் தேடல் காரணமாகத் தன் நாட்டிலிருந்து பிறநாட்டிற்குப் புலம்பெயர்தலைக் காட்டுகிறது. கோவலன், சங்கமன் ஆகிய இந்த வணிகர்கள் தம் மனைவியரோடு குடும்பமாகப் புலம்பெயர்ந்தனர். இதனைத் தனிமனிதப் புலம்பெயர்தல் எனலாம்.
சிலம்புடன் கதைத் தொடர்புடைய மணிமேகலை காப்பியமும் இவ்விதமான புலம்பெயர்தலைக் குறிப்பிடுகிறது. புகார் நகரத்தில் வசிப்பவன் தருமதத்தன். அவனுடைய மாமன் மகள் விசாகை. அவ்விருவரும் களவுப் புணர்ச்சி (திருமணத்திற்கு முன்னதான சந்திப்பு) கொண்டனர் என ஊரார் அலர் தூற்றுகின்றனர். அலருக்கு அஞ்சிய விசாகை, சம்பாபதி கோயிலுக்குச் சென்று சம்பாபதி தெய்வத்தின் அருளால், தனது ஒழுக்கத்தை நிலைநாட்டி, ஊரவர் அலரை ஒழிக்கின்றாள்; கன்னிமாடம் சென்று துறவு பூணுகிறாள். தருமதத்தனோ, தன் பெற்றோருடன் புகாரைவிட்டு, பாண்டி நாட்டு மதுரைக்குப் புலம் பெயர்கின்றான். இதனை,

"தருமதத்தனும் தந்தையும் தாயரும்
பெருநதர் தன்னைப் பிறகிட் டேகித்
தாழ்தரு துன்பம் தலை யெடுத்தாயென
நாவுடைப் பாவையை நலம்பல ஏத்தி
மிக்கோர் உறையும் விழுப்பெருந் செல்வத்துத்
தக்கண மதுரை தான் சென்றடைந்தி'
(மணி 22:101-106)

என மணிமேகலை காட்டுகிறது. பழிக்கு அஞ்சியும் புலம்பெயர்தல் நிகழ்வதனை இதன் வழி அறிய முடிகிறது. தருமதத்தன் தனது குடும்பத்துடன் இடம்பெயர்தல் என்பது தனிமனிதப் புலம்பெயர்வு எனலாம். மேலும், சோழநாட்டிலிருந்து மக்கள் அண்டை நாடான பாண்டிய நாட்டு மதுரைக்குப் புலம்பெயர்தல் தமிழர்தம் வழக்கமாக இருந்தமையை உணர முடிகிறது.

திருத்தொண்டர் புராணத்துள் இடம்பெறும் பெண் அடியார் புனிதவதியார். அவரது தெய்வத் தன்மையை உணர்ந்த அவளுடைய கணவர் பரமதத்தன், புனிதவதியாரைப் பிரியக் கருதுகிறான். கடல் வணிகம் மேற்கொள்கிறான். இதை, "கலஞ் சமைத்தற்கு வேண்டுங் கம்மியருடனே செல்லும் புலங்களில் விரும்பு பண்டம் ...' என்பார் சேக்கிழார். இவ்வாறு பொருளீட்டிய பரமதத்தன் மீளவும் தான் வாழ்ந்த காரைக்காலை அடையாமல், பாண்டிநாட்டின் கடற்கரைப் பட்டினத்தை அடைகிறான். இவ்வாறு வாழ்வியல் சிக்கல் காரணமாக சோழ நாட்டிலிருந்து பாண்டிய நாட்டிற்குப் புலம் பெயர்தல் சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, பெரியபுராணம் எனப் பல தமிழ்க் காப்பியங்களிலும் இடம்பெற்றுள்ளது எண்ணற்கு உரியதாகும்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/3/w600X390/cart.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/03/தமிழ்க்-காப்பியங்களில்-புலம்-பெயர்தல்-2766514.html
2766507 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தோகை மயில், சேவலாகுமா? -முனைவர் வாணி அறிவாளன் DIN Sunday, September 3, 2017 02:49 AM +0530 பெண்களின் நடைக்கு அன்னத்தையும், பேச்சுக்குக் கிளியையும், குரலுக்குக் குயிலையும் எனப் பறவைகளைப் பெண்ணியல்புகளுக்கு உவமைப்படுத்துவது வழக்கம். அவ்வாறு கூறும்போது, அவை ஆண்பறவை, பெண்பறவை எனப் பால் பிரித்துக் கூறப்பெறுவதில்லை. ஏனென்றால், அத்தன்மைகள் குறிப்பிட்ட அப்பறவை இனத்திற்குரிய பொதுவான குணங்கள். ஆனால், மயிலினத்தில் மட்டும் கலவம் விரித்தாடும் ஆண்மயிலே அழகாகத் தோற்றமளிக்கிறது. எனவே, ஆண்மயிலே பெரும்பாலும் மகளிர்தம் அழகுக்கு இணையாக ஒப்பிடப்படுகிறது.

மணிபுரை எருத்தின் மஞ்ஞை போல், நின்
வீபெய் கூந்தல் வீசுவளி உளர (நற்.264:4,5)

விரைவளர் கூந்தல் வரைவளி உளர
கலவ மஞ்ஞையின் காண்வர இயலி (புறம்.133:4,5)

கொடிச்சி கூந்தல் போல் தோகை
யஞ்சிறை விரிக்கும் பெருங்கல் வெற்பன் (ஐங்.300:1,2)

என்றெல்லாம் பெண்களின் கூந்தலுக்கு மயில்தோகை உவமைப்படுத்தப்பெற்றுள்ளது. தோகையால் அழகு பெற்றதால் மயிலின் சாயலும், நடையும், கண்ணும், மென்மைத் தன்மையும்கூட மகளிருடன் ஒப்புமைப்படுத்தப் பெற்றுள்ளன. தன் அழகால் ஆண்மயில், இலக்கியங்களில் மட்டுமின்றி, மேலும் பல பெருமைகளைப் பெற்றிருப்பினும் அவற்றிற்கு விலையாக ஓர் இழப்பையும் பெற்றுள்ளது.
தொல்காப்பியர், தமிழுலகம் காலம்காலமாகப் பின்பற்றிவரும் முறைமைகளை மரபியலில் வகுத்துத் தந்துள்ளார். அவற்றுள் விலங்கினங்களின் ஆண்பாற் பெயர்களைப் பட்டியலிடும் நூற்பா(2), பறவைகளுக்கான ஆணினத்திற்குச் சேவல் எனும் பெயரீடு வழக்கிலிருந்தமையைத் தெரிவிக்கிறது. ஆனால், ஆண்மயிலை மட்டும் சேவல் என அழைக்கும் மரபு இல்லை என்பதனை,

"சேவல் பெயர்க் கொடை சிறகொடு சிவணும்
மாயிருந்தூவி மயில் அலம் கடையே' (தொல்.மரபு.48)

என்றும் தெரிவித்துள்ளது. இந்நூற்பாவில், சிறகு என்பது பறவை இனத்தைக் குறிப்பிடும் சினையாகுபெயர். அதாவது, பெரிய தோகையையுடைய மயிலைத்தவிர, பிற சிறகுடைய ஆண்பறவைகளுக்குச் சேவல் எனும் பெயர் பொருந்தும் என்பது நூற்பாவின் பொருள்.
திருமாலின் ஊர்தியான கருடப்பறவையே, அவர்தம் கொடியிலும் இடம்பெற்றுள்ளது. (சிவன், சக்தி, திருமால் முதலான புராணக் கடவுளருக்கு ஊர்தியும், கொடியும் ஒன்றே). அதனால் திருமாலைச் சேவலங் கொடியோன் என்றும்(1:11, 4:36,37), சேவ லூர்தியுஞ் செங்கண் மாஅல்(3:60) என்றும் குறிப்பிடும் பரிபாடல் அடிகள், கருடப் பறவையைச் சேவல் என்றே குறிப்பிட்டுள்ளது. சங்க இலக்கியங்களில் மேலும்,
"வண்ணப் புறவின் செங்காற் சேவல்' (நற்.71:8), "உள்ளுறைக் குரீஇ காரணற் சேவல்' (நற்.181:1), கூகைச் சேவல் (நற்.319:4), "கானக் கோழி கவர்குரல் சேவல்'
(குற.242:1), "நீருறைக் கோழிநீலச் சேவல்' (ஐங்.51:1), "வீளைப் பருந்தின் கோள்வல் சேவல்' (அக.33:5),
"கூரல் கொக்கின் குறும்பறைச் சேவல்' (அக.346:3), அன்னச் சேவல் (புறம்.67:1) என ஆணினத்தைச் சார்ந்த பிற பறவைகள் சேவல் என்றே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.
ஆனால், ஆண்மயிலைச் சேவல் என இலக்கியங்கள் எங்கும் குறிப்பிடவில்லை. தொல்காப்பியப் பொருளதிகாரத்தின் பின் நான்கு இயல்களுக்கும் அமைந்த மிகச்சிறந்த உரையாகக் கருதப்படுவது பேராசிரியர் உரையாகும். இவ்வுரையில், இந்நூற்பாவுக்குரிய விளக்கப் பகுதியில், ஆண்மயிலானது சேவல் என அழைக்கப்பெறாமைக்குப் பேராசிரியர் கூறியுள்ள காரணம் பின்வருமாறு:
""மாயிரும் தூவி மயில் என்றதனால் அவை தோகையுடையவாகிப் பெண்பால் போலும் சாயல ஆகலின், ஆண்பால் தன்மை இல என்பது கொள்க'' அதாவது, ஆண்மயில் தன் தோகையால் பெற்ற ஆடலாலும் அழகு நடையாலும், பெண்தன்மைகளை ஒத்திருந்தமையால் , மற்ற ஆண்பறவைகள் பெற்ற சேவல் எனும் பெயரீட்டினைப் பெறவில்லை என்கிறார். மேற்குறிப்பிட்ட நூற்பாவை அடுத்து,

"ஆற்றலொடு புணர்ந்த ஆண்பாற்கு எல்லாம்
ஏற்றைக் கிளவி உரித்தென மொழிப' (தொல்.மரபு.49)

என அமைந்துள்ள தொல்காப்பிய நூற்பா, பேராசிரியர் கருத்துக்கு அரண் செய்கிறது. ஆற்றல்மிக்க ஆண் விலங்கினங்கள் மட்டுமே ஏற்றை எனக் குறிப்பிடப்பெற்றது போன்று, வலிமையுடைய ஆணினப் பறவைகள் மட்டுமே சேவல் என அழைக்கப்பெற்றிருக்க வேண்டும். வீட்டில் வளர்க்கப்பெறும் கோழியின் ஆணினத்தை அகநானூறு, "மனையுறைக் கோழி மறனுடைச் சேவல்'(அக.277:15) எனக் குறிப்பிட்டுள்ளமை மேலும் பேராசிரியர் கருத்தை உறுதி செய்கிறது.
சண்டையிடும் போர்க்குணம் பெற்றுள்ளமையால் மனையுறை ஆண்கோழி, மறனுடைச் சேவல் எனப் புலவர் குறித்துள்ளார் போலும். இயற்கையிலிருந்து வெகுதூரம் சென்றுவிட்ட மனித இனம், பிற பறவையினங்களை தன் சுற்றுப்புறச் சூழல்களில் அதிகம் காணமுடியாமையாலும், கோழியானது வீட்டில் வளரக்கூடிய வளர்ப்புப் பறவை என்பதாலும் சேவல் எனும் அப்பெயர், மனைக்கோழியின் ஆணினத்திற்கு மட்டுமே நிலைத்துவிட்டது.
சேவல் எனும் பெயரீட்டைப் பற்றிக் கூறுவதால் மற்றொரு செய்தியையும் இங்கு குறிப்பது இன்றியமையாததாகிறது. அதாவது, குதிரையுள் ஆணினைச் சேவல் எனக்கூறும் வழக்கமும் இருந்துள்ளமையைத் தொல்காப்பியர் மரபியலில் தெரிவித்துள்ளார்(69). சிறகுகள் உடைய பறவைகளுக்கே உரிய சேவல் எனும் ஆண்பாற்பெயரை, குதிரைக்குக் கூறிய காரணம் என்னவாக இருக்க இயலும்? பறவைகள் வானத்தில் பறப்பது போன்று காற்றில் விரைந்து செல்லும் இயல்புடைய குதிரையைச் சேவல் என்றழைத்துள்ளனரோ என எண்ணத் தோன்றுகிறது. அதுவே காரணம் என்பதனைத் தொல்காப்பியப் பேராசிரியர் உரை உறுதிப்படுத்துகிறது. மேலும், தொல்காப்பியரே கற்பியலில்,

"வினைவயின் பிரிந்தோன் மீண்டுவரு காலை
இடைச்சுர மருங்கில் தவிர்தல் இல்லை
உள்ளம்போல் உற்றுழி உதவும்,
புள்ளியற் கலிமா உடைமையான' (கற்.53)

எனக் குறிப்பிட்டுள்ளமை மேற்காணும் கருத்தை உறுதி செய்கிறது. ஆக, பறவை போல் விரைவாக ஓடும் தன்மை பெற்றுள்ளதால், விலங்கினமான ஆண்குதிரைக்குச் சேவல் எனப் பெயரளித்துள்ளனர். ஆனால், பறக்கும் பறவையினமான ஆண்மயிலோ, பெண்ணுக்குரிய அழகுத் தன்மையைப் பெற்றுள்ளதால் சேவல் எனப் பெயர்பெறாது போயிற்று. பழந்தமிழரின் ஒவ்வொரு பெயரீடும் உறுதியான காரணங்களும், பொருளும் கொண்டு வழங்கப்பெற்றவை என்பதை இப்பெயரீடுகள் உணர்த்துகின்றன.
இத்தகைய காரணங்களால், சேவல் எனும் பெயரீட்டைப் பெற இயலாது போன ஆண்மயில், பொதுப்பெயர்களான மஞ்ஞை, மயில் என்ற பெயர்களாலேயே குறிப்பிடப்பெறுகிறது. ஆண்பறவை என்பதை அடையாளப்படுத்த வேண்டிய இடங்களில், தோகை அடைமொழியாகப் பயன்படுத்தப்பெறுகிறது. ஆண்பறவை என்பதனை அடையாளம் காட்டும் மயிலின் தோகையே, ஆண்பறவையினத்திற்குரிய சேவலெனும் பெயரைப் பெறாமைக்கும் காரணமாயிற்று. மயிலுக்குப் பேகனிடம் போர்வைக் கொடையைப் பெற்றுத்தந்ததும் தோகைதான்; சேவல் எனும் பெயர்க்கொடையை இழக்கச் செய்ததும் தோகைதான்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2016/3/2/21/w600X390/peacocks-1v.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/03/தோகை-மயில்-சேவலாகுமா-2766507.html
2766496 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, September 3, 2017 02:45 AM +0530 திருந்தாய்நீ ஆர்வத்தைத் தீமை உடையார்
வருந்தினார் என்றே வயப்படுவ துண்டோ?
அரிந்தரிகால் பெய்தமையக் கூட்டியக் கண்ணும்
பொருந்தாமண் ஆகா சுவர். (பாடல்-9)

அரிதாளை (வைக்கோல்) அரிந்து செப்பம் செய்து பொருந்துமாறு தலைக் கூட்டிய விடத்தும், அவர் எடுக்கும் பொழுதே பொருந்தாத மண், பின்னர்ப் பொருந்திச் சுவராக ஆதல் இல்லை, (ஆதலால்) தீமை உடையார் தீய செயல்களை உடையார், நம் பொருட்டு இவர் வருத்தமுற்றார் என்பதற்காக வசமாகப் பொருந்துதல் உண்டோ (இல்லை), நெஞ்சே! அவர்மேல் பூண்ட அன்பினை விட்டுத் திருந்துவாயாக. (க-து) கீழ்மக்களுக்கு நன்மை செய்யினும் அதை உட்கொண்டு செய்தார் விருப்பம்போல் நடவார். "அரிந்தரிகால் பெய்தமையக் கூட்டியக் கண்ணும் பொருந்தா மண் ஆகா சுவர்' என்பது பழமொழி.

 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/03/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2766496.html
2762533 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, August 27, 2017 02:47 AM +0530 கடந்த வாரம் குறிப்பிட்டிருந்தது போல, வருகிற செப்டம்பர் 7-ஆம் தேதி, கவிப்பேரரசு வைரமுத்து, "தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சாமிநாதையர் குறித்து கட்டுரை ஆற்ற இருக்கிறார். இந்த நிகழ்வு புதுப்பிக்கப்பட்ட சென்னை பாரதிய வித்யா பவன் அரங்கில் மாலை 6 மணிக்கு நடைபெற இருக்கிறது. நாம் ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்த இந்த நிகழ்ச்சிக்கு இப்போதே நெல்லை, நாகை, வேலூர், விழுப்புரம், கோவை, மதுரை ஆகிய ஊர்களிலிருந்து வாசகர்களும் தமிழ் அன்பர்களும் வரப்போவதாகத் தெரிவித்திருக்கிறார்கள். தேதியைக் குறிப்பிட்டுவிட்டீர்கள். இடத்தைக் குறிப்பிடவில்லையே என்கிற அவர்களது கேள்விக்குப் பதில் அளித்துவிட்டேன்.
இந்த நிகழ்வுக்குத் தமிழ் ஆர்வலர்கள் வந்தால் மட்டும் போதாது. தமிழ் படிக்கும் மாணவர்கள் பெருந்திரளாகக் கலந்துகொள்ள வேண்டும் என்பது எனது அவா. இன்று நாம் "சங்கத் தமிழ்' என்றும், "தமிழினம்' என்றும், "செம்மொழி' என்றும் பெருமைதட்டிக் கொள்வதற்குக் காரணமாக இருந்த தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சாமிநாதையருக்குக் கவிப்பேரரசு வைரமுத்து சூட்டியிருக்கும் புகழாரம் என்ன தெரியுமா? தனது கட்டுரைக்கு அவர் வைத்திருக்கும் தலைப்பு என்னை மெய்சிலிர்க்க வைத்துவிட்டது. இதைவிடப் பொருத்தமானதொரு தலைப்பை தமிழ்த் தாத்தா உ.வே. சாமிநாதையர் குறித்த கட்டுரைக்குத் தந்துவிட முடியாது. ஊர்காத்தான் சாமி, எல்லைகாத்தான் சாமி என்றெல்லாம் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம். கவிப்பேரரசு தமிழ்த் தாத்தாவுக்கு தந்திருக்கும் மிகப்பெரிய கெளரவம் அவரை "மொழிகாத்தான் சாமி' என்று அழைத்துப் பெருமைப்படுத்தியிருப்பது.
வருகிற செப்டம்பர் 7ஆம் தேதி, சென்னை மயிலாப்பூரில் கபாலீஸ்வரர் ஆலயத்தின் பின்புறம் உள்ள பாரதிய வித்யா பவன் அரங்கில் கவிப்பேரரசு வைரமுத்துவின் நிகழ்ச்சியில் அனைவரையும் ஆவலோடு எதிர்பார்த்துக் காத்திருப்பேன். யான் பெறும் இன்பம் பெற
வேண்டும் நீங்கள்!


தமிழில் அற்புதமான பல ஆய்வுகள் நடத்தப்படுகின்றன. ஆய்வுக் கட்டுரைகள் எழுதப்படுகின்றன. அவை வெளியிடவும் படுகின்றன. ஆனால், தமிழில் வெளிவரும் பல இலக்கிய ஆய்வு இதழ்கள் பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர்களுடன் நின்றுவிடுகிறதே தவிர, தமிழ் ஆர்வலர்களுக்கு அது
குறித்துத் தெரியாமலேயே இருக்கிறது.
சமீபத்தில் ஆசிரியர் சாவியின் நூற்றாண்டையொட்டி சென்னை பட்டாபிராம் இந்து கல்லூரியில் சாகித்திய அகாதெமி நடத்திய நிகழ்ச்சிக்குச் சென்றிருந்தேன். அங்கே இருந்த சாகித்திய அகாதெமி புத்தக விற்பனை நிலையத்தில் "நெய்தல் ஆய்வு' என்கிற காலாண்டு ஆய்வு இதழைப் பார்த்தபோது எனக்கு வியப்பு. அட, இதுவரை இந்த இதழ் நமது பார்வையில் படவில்லையே என்கிற வருத்தம். பக்கங்களைப் புரட்டப் புரட்ட அந்த இதழில் காணப்பட்ட ஒவ்வொரு கட்டுரையும் என்னை வியப்பின்
உச்சிக்கு இட்டுச் சென்றது. சிறப்பான பல ஆய்வுக் கட்டுரைகள் அந்த இதழில் காணப்பட்டதைக் கண்டு பெருமகிழ்ச்சி அடைந்தேன்.
நெய்தல் பதிப்பகம் சு. நித்தியானந்தை, பதிப்பாளராகக் கொண்டு, சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் மேனாள் தமிழ்ப் பேராசிரியர் வீ. அரசு தலைமையில் இயங்கும் ஆசிரியர் குழுவால் வெளிக்கொணரப்படுகிறது "நெய்தல் ஆய்வு' என்கிற இந்த ஆய்விதழ். ஒவ்வொரு இதழுக்கும் அழைப்பாசிரியராக ஒருவர் இருந்து இதழைத் தயாரிக்கிறார்.
நான் படித்த ஏப்ரல் 2017-இல் வெளியிடப்பட்ட நெய்தல் ஆய்வின் 5-ஆவது இதழின் அழைப்பாசிரியர் மதுரை தியாகராசர் கல்லூரி தமிழ்த்துறை உதவிப் பேராசிரியர் முனைவர் அ. செந்தில் நாராயணன். அந்த இதழின் அட்டைப்பட கட்டுரை பேராசிரியர் ச.வையாபுரிப்பிள்ளை நூற்களஞ்சியத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட "அகராதி -அனுபவங்கள்' என்கிற கட்டுரை.
பேராசிரியர் வ. ஜெயதேவனின் "சில சொற் கேளீர்', பெ. மாதையனின் "தொல்காப்பியரின் சொற்பொருண்மையியல் நோக்கு', புலவர் மணியனின் "மூவர் தேவராம் - சொற்பொருளும் சொல்லப்பட்ட பொருளும்', ம.பெ. சீனிவாசனின் "வைணவ கலைச்சொல் அகராதிகள்', சந்தியா நடராஜனின் "மீள் பதிப்புக்காக ஒரு பயணம்', ஆ. நிர்மலாவின் "வீரமாமுனிவரின் அகராதிகளில் மருத்துவம்' உள்ளிட்ட கட்டுரைகள் மட்டுமல்லாமல் இதுபோன்ற சிறப்பான பல ஆய்வுகளை உள்ளடக்கியது "நெய்தல் ஆய்வு' என்கிற காலாண்டு ஆய்விதழ்.
இந்த ஆய்வு இதழ் தமிழ் படிக்கும் மாணவர்கள் அனைவருக்கும் சென்றடைய வேண்டும். "நெய்தல் ஆய்வு' குறித்து நான் இங்கே பதிவு செய்வதன் காரணம் அதுதான். தமிழில் பலர் முனைவர் பட்ட ஆய்வுகள் மேற்கொண்டு வருகிறார்கள் என்றாலும்கூட, அவர்களில் எத்தனை பேருக்கு ஆழங்காற்பட்ட புலமை அல்லது தமிழ் இலக்கியத்தின் மீது ஆர்வத்துடன் கூடிய புரிதல் இருக்கிறது என்பதில் எனக்கு ஐயப்பாடு உண்டு. பேராசிரியர் வீ. அரசு தமிழுக்கு ஆற்றிவரும் அரும் தொண்டுகளில் நெய்தல் ஆய்வு தலையாயது என்று பதிவு செய்வதில் எனக்கு எந்தவிதத் தயக்கமும் இல்லை. தமிழ் மாணவர்களுக்கும், தமிழ் ஆர்வலர்களுக்கும் மீண்டும் எனது வேண்டுகோள். நீங்கள் கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய தமிழ் மொழி ஆராய்ச்சி இதழ் "நெய்தல் ஆய்வு' என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்.


புலம்பெயர் எழுத்தாளர் கவிஞர் வாணமதி சுவிட்சர்லாந்தில் குடியேறியவர். யாழ்ப்பாணத் தமிழரான இவருடைய இரண்டு சிறுகதைகளின் தொகுப்புகள் இதுவரை வெளிவந்திருக்கின்றன. புலம்பெயர்ந்தவர்களின் ஆன்மாவின் குரலைப் பிரதிபலிக்கும் இவருடைய சிறுகதைகள் ஒவ்வொன்றும் நம் கண் முன்னே திரைப்படம்போல காட்சிகளாக விரிகின்றன. எளிமையான வார்த்தைகளில் மிகவும் வலிமையுடன் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துவது கவிஞர் வாணமதியின் தனித்துவம்.
சமீபத்தில் சென்னை வந்திருந்த கவிஞர் வாணமதி தமிழகத்தில் உள்ள சில இலங்கை அகதிகள் முகாம்களைப் பார்வையிடச் சென்றிருந்தார். வேலூருக்கு அருகில் ஒரு முகாமிற்குச் சென்றுவிட்டுத் திரும்பும்போது, அலுவலகத்தில் வந்து என்னையும் சந்தித்தார். அப்போது இவர் எழுதிய கவிதை ஒன்றை அந்த முகாமிலுள்ள குழந்தைகள் பாடியதைக் கேட்டபோது இவருக்குத் துன்பம் கலந்த மகிழ்ச்சி. அந்தக் கவிதையை என்னிடம் பகிர்ந்து கொண்டார். அதை நான் உங்களிடம் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

அழகின் மடியில் விளையாடினோம்
குண்டின் மடியில் பிணமாகினோம்
விழுந்தோம் எழுந்தோம்
எழுந்து அலைந்து திரிந்தோம்
ரத்த பூமியாய்ப் போய்விட்டதே - எங்கள்
சொந்த பந்தமெல்லாம் எங்கே, சொல்லுங்கள்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/8/27/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/27/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2762533.html
2762532 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சங்ககாலத் திரைப்படம் -இடைமருதூர் கி. மஞ்சுளா DIN Sunday, August 27, 2017 02:45 AM +0530 பத்துப்பாட்டு நூல்களுள் ஆறாவது பாட்டாகத் திகழ்வது மாங்குடி மருதனார் இயற்றிய மதுரைக்காஞ்சி. இந்நூலின் பாட்டுடைத் தலைவன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன். திணை - காஞ்சி. காஞ்சித் திணையாவது நிலையாமையைக் கூறுவது. மதுரையை ஆண்ட இப்பாண்டிய மன்னனுக்கு நிலையாமைப் பொருளுணர்த்த எழுந்த இலக்கியம் இது.
இது பெருந்திணைக்குப் புறனாக அமைகிறது என்பதைத் தொல்காப்பியம், (தொல்.1023) கூறுகிறது. மேலும், காஞ்சித் திணையின் விளக்கத்தையும் (தொல்.1024) கூறுகிறது.
வாழ்க்கையின் போர்க்கள நிலையாமைகளைக் கூறி, நிரந்தரமான புகழைப்பெற போரைவிட்டு அறச்செயல்களை மிகுதியாகச் செய்யுமாறு மாங்குடி மருதனார் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற பாண்டியனுக்கு அறிவுரை கூறுகிறார்.
அதுமட்டுமல்ல, கி.பி.3ஆம் நூற்றாண்டில் இருந்த மதுரை மாநகர், மதுரையில் மக்கள் வாழ்ந்த வாழ்க்கை முறையை, காலை முதல் மூன்றாம் யாமம் வரை தொடர்ச்சியாக எவ்வாறு நிகழ்ந்தது என்பதையும் ஒரு திரைப்படம்போல நமக்குக் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார் மாங்குடி மருதனார். பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் இவரை தம் அவைக்களப் புலவர்களுள் தலைமைப் புலவராய் வைத்திருந்தான். மேலும், இப்புலவரை ஒரு பாடலில் (இறுதி நான்கு அடிகளில்) பாராட்டிப் (புறம்.72) பாடியுள்ளான்.

""ஓங்கிய சிறப்பின் உயர்ந்த கேள்வி
மாங்குடி மருதன் தலைவனாக
உலகமொடு நிலைஇய பலர்புகழ் சிறப்பின்
புலவர் பாடாது வரைக என் நிலவரை''

பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன், தமிழ்நாடு முழுவதையும் தனித்தாண்டவன்; ஈடு இணையற்ற வீரன்; போர் செய்வதையே பொழுது போக்காகக் கொண்டிருந்தவன். நால்வகைப் படைகளையும் நல்ல முறையிலே பெருக்கி வைத்திருந்தான். பகை மன்னர்களை வென்று, அவர்கள் நாட்டிலிருந்து, தன் நாட்டிற்குக் கொண்டுவந்து குவித்த செல்வ வளங்களால், செல்வச் செருக்கால் உலகப் பொருள்களும், உலக இன்பமும் அழிந்துவிடக்கூடியவை என்பதை மறந்திருந்தான். இவனுடைய உற்ற நண்பராகவும், அவைக்களத் தலைமைப் புலவராகவும் இருந்த மாங்குடி மருதனார், உலகத்து நிலையாமையை அவனுக்கு உணர்த்த எண்ணினார்.
அவனைப் பார்த்து முதலில், ""பொய்யறியாத அமைச்சர்களைக் கொண்ட பாண்டியர் பரம்பரையில் வந்தவனே என்கிறார். பிறகு அவன் முன்னோர்களின் அரசியல் நேர்மையை எடுத்துக் காட்டுகிறார். அதன்பின், முன்னோர் முறையிலே தவறாமல் அவன் புரிந்துவரும் அரசியல் சிறப்பையும் பாராட்டுகிறார். அவனுடைய அஞ்சாமை, வீரம், அருஞ்செயல்கள் ஆகியவற்றையும் போற்றுகிறார். இறுதியில் அவனுடைய சிறந்த குணங்களை எடுத்துக் கூறுகிறார். பின்னர், உன்னைப் போலவே இந்த உலகில் எண்ணற்ற மன்னர்கள் வீரர்களாக, செல்வர்களாக, கொடை மறவர்களாகச் சிறந்து வாழ்ந்தனர். அவர்கள்தம் எண்ணிக்கை கடலின் குறுமணலினும் பலராவர். புகழ்பட வாழ்ந்த அவர்கள் அனைவரும் இறுதியில் மாண்டு போயினர். ஆதலால், நீ போர் செய்து புகழ் ஈட்டுவதை விட்டுவிட்டு, நல்லறங்களைச் செய்து, நிலையில்லாத இந்த உலகத்தில் நிலைத்த புகழைப் பெறவேண்டும் என்றார்.
இந்நூலின் உட்கிடை: பாண்டியன் பரம்பரை, குலப்பெருமை, குடிப்பெருமை, வெற்றிச் சிறப்பு, நால்வகைப்படை, நிலந்தரு திருவிற் பாண்டியனின் சிறப்பு, பாண்டிய நெடுஞ்செழியனுக்கு நிலையாமையை அறிவுறுத்துதல்; ஐவகை நில வருணனை, அங்கு நடக்கும் செயல்கள், எழும் ஒலிகள். மதுரை நகரின் அமைப்பு; நால்வகைப்படை; பகலிரவுக் கடைகள்; திருவிழாக்கள்; மக்கள் பழக்க வழக்கங்கள்; பரத்தையர் வாழ்க்கை; மதுரையின் சிறப்பு. வையை ஆற்றின் சிறப்பு, அங்கு அமைந்திருக்கும் பாணர் இருக்கை. (வையை ஆற்றின் இரு கரைகளிலும் பூக்கள் நிறைந்த மரங்கள், அந்தப் பூந்தாதுக்கள் வையை ஆற்றில் விழுவதால் அவை வையை ஆற்றுக்கு மாலை போல் இருந்தது என்கிறார் புலவர். இன்று வையை ஆற்றில் நீரும் இல்லை, மணலும் இல்லை இரு கரைகளிலும் மரங்களும் இல்லை).
அரண்மனை, அகழி, மதில், வாயில், கடைத்தெருக்கள், 375 முதல், 430 வரை: நால்வகைப் படைகள், பல்வேறு பொருள்கள் விற்போர், மனைதோறும் மலர்விற்கும் மகளிர், பகல் கடைகளின்(நாலங்காடி) பேரொலி. செல்வர் செயல், செல்வப் பெண்டிர் செயல், அந்திக்கால பூஜை, பெளத்தப் பள்ளி, சமணப் பள்ளி, அந்தணர் பள்ளி, அறங்கூறு அவையம், வணிகர் தெரு, நாற்பெருங் குழுவினர், பல்வேறு தொழில் செய்வோர், வணிகர், அங்கு ஏற்படும் பேரொலி, உணவு வகைகள், அந்திக் கடைகளின் ஆரவாரம், மாலைக்காலம், குல மகளிர் செயல், ஓண நாளில் செய்யும் யானைப்போர், மகவு ஈன்ற மகளிர் குளத்தில் நீராடுதல், கடுஞ்சூல் மகளிர் கடவுளை வழிபடுதல், வெறியாட்டுக் குரவைக்கூத்து, இடைச்சாமம்,(இரண்டாம் யாமம் -நள்ளிரவு) பேய், அணங்கு, கள்வர், இக்கள்வரைக் கண்டுபிடிக்கும் ஒற்றர், ஊர்க்காவலர்). வைகறையில் வேதம் ஏதும் அந்தணர்கள், வைகறை நிகழ்ச்சிகள், மதுரை நகரின் வளமும் பெருமையும், வீரர்கள், மன்னனை வாழ்த்துதல், கொடைச் சிறப்பு, புலவர் மன்னனை வாழ்த்துதல், உலகப்பற்று விடுத்து (மெய்ப்பொருள் உணர்க) வீட்டு நெறியைக் காட்டுதல் முதலியவை காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
நிலந்தரு திருவிற் பாண்டியன் பழைமையும், தொன்மையும், தமிழின் பெருமையையும் நன்று உணர்ந்த தொல்லாசிரியர் பலருடன் கூடி மெய்யுணர்வைப் பெற்றவன். அதுபோன்று நீயும் பெறுக என்கிறார்.
இவ்வாறு 3ஆம் நூற்றாண்டிலேயே, ஓர் இசையமைப்பாளராக, வசனகர்த்தாவாக, பாடலாசிரியராக, கதாசிரியராக, ஒலிப்பதிவாளராக, புகைப்படக் கலைஞராக அன்றைய மதுரை மாநகரை ஒரு திரைப்படம் போல, திறம்பட காட்சிப்படுத்தி, இன்றைய இயக்குநர்களுக்கெல்லாம் முன்னோடியாகத் திகழ்கிறார் புலவர்.
ஒரு நாட்டுக்குக் கட்டாயம் (அவசியம்) இருக்க வேண்டிய நாடு, நகரம், மதில், அரண், அரசு, மக்கள், தொழில், கலை, பண்பாடு, நாகரிகம், சான்றோர் கூட்டம் ஆகிய அனைத்தையும் கூறியிருப்பதுதான் மதுரைக் காஞ்சியின் பெருஞ்சிறப்பு. மாங்குடி மருதனாரின் கவிக்கொடை, தமிழுக்குக் கிடைத்த அருட்கொடையாகும். இந்நூலைத் தேடிப் பதிப்பித்த உ.வே.சா.வின் புகழ் உலகம் உள்ளவரை நின்று நிலைக்கும்!
 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/8/27/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/27/சங்ககாலத்-திரைப்படம்-2762532.html
2762531 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஒரு பொருளின் ஏற்றமும் வீழ்ச்சியும் -முனைவர் பு. இந்திராகாந்தி DIN Sunday, August 27, 2017 02:43 AM +0530 தொழிற்புரட்சி ஏற்படுவதற்கு முன்னர் வேளாண் பொருளாதாரமே முதன்மைப் பொருளாதாரமாக விளங்கியது. மருதநில வளம் மிகப்பெரிய வளமாகக் கருதப்பட்டது. சமூக அமைப்பில் தங்கம் உயரிய பொருளாதாரமாகக் கருதப்படுகிறது. தங்கத்தை பின் தள்ளி நெல் முதலிடம் பெற்றிருந்தது. ""நெற்பல பொலிக பொன்பெரிது சிறக்க'' (ஐங் 1 : 2) என்ற அடிகள் இதனை மெய்பிக்கிறது. இவ்வாறு உயர்ந்த இடத்தில் இருந்த நெல்லை முதன்மைப்படுத்தி மன்னர்களும் அவர்களது ஊர்களும் கூட சிறப்பிக்கப்பட்டன.
""நல்லுடை மறுகின் நன்னர் ஊர'' (அகம் 306 :8)
""பழம்பல் நெல்லின் ஊணூர்'' (அகம் 220 :13)
""நெல் அமல்புரவின் இலங்கை கிழவோன்''
(அகம் 356:13)
என்ற அடிகளின் வழி அறிய முடிகின்றது. நெல், வாழ்வில் முதலிடம் பெற்றதால் அது பண்டையத் தமிழரின் வழிபாட்டிலும் முதன்மை பெற்றது.
நெல்லும் மலரும் தூஉய் கைதொமுது
மல்லல் ஆவணம் மாலை அயர
நெடுநல்- 43,44)
""நெல் நீர் எறிந்து விரிச்சி ஒர்க்கும் செம்முது பெண்'' (புறம் 280 6,7) என்ற அடிகளின் வழி நெல் சமூகத்தில் ஏற்றம் பெற்றிருந்த நிலையை அறிய முடிகிறது. சமூக வளர் நிலையில் வேளாண் பொருளாதாரத்தோடு வணிகப் பொருளாதாரம் அதீத வளர்ச்சி கண்ட நிலையில், கடல் பொருளாதாரம் புது வளர்ச்சி கண்டது. இந்நிலையில் உப்பும், மீனும் நெல்லுக்கு இணையானப் பண்டமாற்றாக
இருந்துள்ளது.
நெல்லு நீரு மெல்லார்க்கு மெளியவென
வரைய சாந்தமுற் திரைய முத்தமும்
இமிழ்குரன் முரச மூன்றுடனாளும்
தமிழ்கெழு கூடற் றண்கோல் வேந்தே
(புறம் 58 ,9-13)
இவ்வடிகள் வேளாண் பொருளாதார நிலையில் நெல்லும் நீரும் சமூகத்தில் எளிய உணவுப் பொருளாய் மாறியதைக் காட்டுகிறது. சந்தனமும், முத்தும் அரிய பொருளாக இருந்துள்ளன. இப்புதிய வணிகப் பொருளாதாரம் வளர்ந்து, வேளாண் பொருள்கள் வீழ்ச்சியைக் கண்டன. இன்று மட்டுமல்ல அன்றும் ஒரு காலக்கட்டத்தில் ஒரு பொருள் ஏற்றத்தையும் அதே பொருள் மற்றொரு கட்டத்தில் வீழ்ச்சியையும் கண்டது என்பதை இப்பாடலடிகள் தெளிவுப்படுத்துகின்றன.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/8/27/w600X390/rice.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/27/ஒரு-பொருளின்-ஏற்றமும்-வீழ்ச்சியும்-2762531.html
2762530 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பத்துப்பாட்டு ஓலைச்சுவடிகள் -கோதனம் உத்திராடம் DIN Sunday, August 27, 2017 02:40 AM +0530 எட்டுப் புலவர்கள் பாடிய பல அடிகளைக் கொண்ட நீண்ட பாடல்கள் பத்தினை உடைய தொகுப்பே பத்துப்பாட்டு. இதனை,
"ஆன்றோர் புகழ்ந்த அறிவினில் தெரிந்து
சான்றோர் உரைத்த தண்டமிழ்த் தெரியல்
ஒருபது பாட்டும்'
என்று நச்சினார்க்கினியர் உரைச் சிறப்புப் பாயிரம் கூறும். பத்துப்பாட்டில் திருமுருகாற்றுப்படை மட்டும் தனி நூலாக அர. இலக்குமணன் என்பவரால் 1839இல் பதிப்பிக்கப் பெற்றுள்ளது. இதனைத் தொடர்ந்து யாழ்பாணம் ஆறுமுகநாவலர் 1853இல் வெளியிட்டார். தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சாமிநாதையர், சீவகசிந்தாமணி (1887) பதிப்பிற்குப் பிறகு சங்க இலக்கிய நூலான பத்துப்பாட்டு மூலமும் மதுரையாசிரியர் பாரத்துவாசி நச்சினார்க்கினியர் உரையுடன் சிறுவயல் ஜமீந்தார் மகாராஜராஜ ஸ்ரீ முத்துராமலிங்கத் தேவர் செய்த பேருதவியால் 1889ஆம் ஆண்டு முதன்முதலில் பதிப்பித்தார்.
உ.வே.சா., பத்துப்பாட்டு ஏடுகளைத் தேடிச்சென்றபோது பட்ட துன்பங்களையும், ஏடுகள் கிடைத்தபோது அவர் பெற்ற மகிழ்ச்சியினையும் "நிலவில் மலர்ந்த முல்லை", "உதிர்ந்த மலர்கள்" ஆகிய கட்டுரைகள் விவரிக்கின்றன. உ.வே.சா., கும்பகோணம் கல்லூரியில் வேலை பார்த்த காலத்தில் விடுமுறை நாள்களில் திருநெல்வேலி, ஆழ்வார்திருநகரி, ஸ்ரீவைகுண்டம், தென்திருப்பேரை முதலிய இடங்களுக்குச் சென்று முப்பத்துக்கும் மேற்பட்ட கவிராயர் வீடுகளில் பத்துப்பாட்டு ஓலைச் சுவடிகளைத் தேடியுள்ளார். இதில் ஆழ்வார்திருநகரி தே. லக்ஷ்மண கவிராயர் தன் மாமனார் தேவபிரான் பிள்ளையிடமிருந்து பத்துப்பாட்டு ஏடு வாங்கிக் கொடுத்தபோது, ஆர்வமுடன் பிடுங்கி ஆராய்ந்த செய்தியை நிலவில் மலர்ந்த முல்லையில் பதிவுசெய்துள்ளார் உ.வே.சா.
குறிஞ்சிப் பாட்டின் விடுபட்ட மூன்று மலர்களை எங்கேனும் தேடிப் பதிப்பிக்க வேண்டுமென்ற ஆவலால் உ.வே.சா., திருவாவடுதுறை ஆதீன கர்த்தராக விளங்கிய ஸ்ரீஅம்பலவாண தேசிகரிடம் அனுமதி பெற்று, தருமபுர ஆதீனத் தலைவர் ஸ்ரீமாணிக்கவாசக தேசிகரைச் சந்தித்து, பத்துப்பாட்டு ஏடுகளைப் பார்க்க உத்தரவு பெற்று ஏடு தேடியபோது, கிடைக்காமல் இருந்த "தேமா - தேமாம்பூ, மணிச்சிகை - செம்மணிப்பூ, உரிது நாறு அவிழ் தொத்து உந்தூழ் தனக்கு உரித்தாக நாறும் விரிந்த கொத்தினையுடைய பெருமூங்கிற் பூ (குறிஞ்சிப்பாட்டு, 64-5 உரை) என்ற சிறு பகுதியை ஏட்டில் கண்டபோது, இழந்த குழந்தையைக் கண்டெடுத்த தாய்க்கு உண்டாகும் மகிழ்ச்சியைப் போல் இருந்தது என்று உ.வே.சா. பதிவு செய்துள்ளார்.
உ.வே.சா.வின் அயராத உழைப்பால் பத்துப்பாட்டு 1889ஆம் ஆண்டில் வெளிவந்தது. இப்பதிப்பிற்குத் தருமபுர ஆதீனம், சென்னை சருவகலாச் சாலை ஆகிய நிறுவனங்களிடமும் திருவாவடுதுறை ஆதீனம் திரிசிரபுரம் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளை, வேலூர் குமாரசுவாமி ஐயர், ஆறுமுகமங்கலம் குமாரசாமி பிள்ளை, திருநெல்வேலி கவிராஜ நெல்லையப்பபிள்ளை, திருநெல்வேலி திருப்பாற்கடனாத கவிராயர், ஆழ்வார்திருநகரி தேவர்பிரான் கவிராயர், பொள்ளாச்சி சிவன்பிள்ளை, திருவம்பலத்தின்னமுதம் பிள்ளை, வி.கனகசபைப்பிள்ளை ஆகியோரிடம் பெற்றச் சுவடிகளைக் கொண்டு பதிப்பிக்கப்பட்டதை முகவுரையில் பதிவு செய்துள்ளார். முதற்பதிப்பிற்கு 11 சுவடிகளைப் பயன்படுத்தியுள்ளார். இரண்டாம் பதிப்பிற்கு (1918) களக்காடு சாமிநாததேசிகர் கையெழுத்து மூலப்பிரதியும், சில உரைப்பிரதிகளும் பயன்படுத்தியுள்ளார். மூன்றாம் பதிப்பில் (1931) புதியதாக எந்தச் சுவடிகளையும் பயன்படுத்தியதாகக் குறிக்கப்படவில்லை.
பேராசிரியர் எஸ்.வையாபுரிப்பிள்ளை சேகரித்து வைத்திருந்த 340 ஓலைச்சுவடிகளையும் 4500 நூல்களையும் அவருடைய கால் வழியினர் 1960ஆம் ஆண்டு கல்கத்தா தேசிய நூலகத்திற்கு வழங்கியுள்ளனர். இவ்வோலைச் சுவடிகளைப் பேராசிரியர் மு.சண்முகம்பிள்ளை, பேராசிரியர் இ.சுந்தரமூர்த்தி ஆகியோர் இணைந்து கல்கத்தா தேசிய நூலகத் தமிழ்ச்சுவடிகள் எனும் நூலை 1979இல் வெளியிட்டுள்ளனர். இந்நூலில் திருமுருகாற்றுப்படை, பொருநராற்றுப்படை, சிறுபாணாற்றுப்படை, பெரும்பாணாற்றுப் படை, முல்லைப்பாட்டு ஆகிய ஓலைச்சுவடிகள் உள்ளன.
தமிழகம் மற்றும் பிற பகுதிகளில் ஓலைச்சுவடிகளைப் பாதுகாக்கும் பணி செம்மையாக நடந்து கொண்டிருக்கிறது. இப்பணியில் நிறுவனம், பல்கலைக்கழகம், ஆதீனம், நூலகம், தமிழ்ச்சங்கம் முதலியவை ஈடுபட்டுள்ளன. இன்று நமக்குக் கிடைக்கக்கூடிய பத்துப்பாட்டு ஓலைச்சுவடிகளில் எண்ணிக்கையாவது திருமுருகாற்றுப்படை- 51 பொருநராற்றுப்படை - 2 சிறுபாணாற்றுப்படை - 5 பெரும்பாணாற்றுப்படை -4, முல்லைப்பாட்டு - 3 மதுரைக்காஞ்சி -4, நெடுநல்வாடை -3, குறிஞ்சிப்பாட்டு -3 பட்டினப்பாலை -2 மலைபடுகடாம்-2 என மிகக் குறைந்த அளவில் காணப்படுகின்றன. பத்துப்பாட்டு ஓலைச்சுவடிகள் முழுவதும் உள்ள நிறுவனம் டாக்டர் உ.வே.சாமிநாதையர் நூல் நிலையமாகும். இச்சுவடிகளின் இறுதி ஏட்டில் ""இஃது மயிலை அண்ணாசாமி உபாத்தி எழுதியது; முரப்பநாடு வயிரவநாதபிள்ளை... நல்லகுற்றாலம் கவிராயர் ஏடு இருந்த ஏடு வாங்கினது கீலக வருஷம் (கி.பி.1788) ஐப்பசி மீ 9 தேதி வியாழக்கிழமை உத்திராட நட்சத்திரமுங் கூடிய சுபதினத்தில் எழுதி நிறைந்தது'' போன்ற குறிப்புகள்
காணப்படுகின்றன.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/8/27/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/27/பத்துப்பாட்டு-ஓலைச்சுவடிகள்-2762530.html
2762529 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, August 27, 2017 02:36 AM +0530 எந்நெறி யானும் இறைவன்றன் மக்களைச்
செந்நெறிமேல் நிற்பச் செயல்வேண்டும் - அந்நெறி
மான்சேர்ந்த நோக்கினாய் ஆங்க வணங்காகும்
தான்செய்த பாவை தனக்கு. (பாடல்-8)


மானையொத்த பார்வையை உடையாய்! தந்தை தன் குழந்தைகளை, எல்லாவற்றானும், செம்மையாகிய நல்ல வழியில் நிற்குமாறு அறிவு கொளுத்துதல் வேண்டும்; தன்னால் நிலைநிறுத்தப்பட்ட படிவம் தனக்கே தெய்வமாகும், செந்நெறியில் நிற்பச்செய்தல், தெய்வமாந் தகுதியைப் போலாம் ஆதலான். (க-து) மக்களுக்கு அறிவு ஊட்டுதல் தந்தை கடனாம். 'அணங்காகும் தான் செய்த பாவை தனக்கு' என்பது இதில் வந்த பழமொழி.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/27/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2762529.html
2758382 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, August 20, 2017 02:13 AM +0530 கவிப்பேரரசு வைரமுத்துவின் "தமிழ் இலக்கிய முன்னோடிகள்' வரிசையில், அடுத்ததாக இடம்பெறப்போவது யார் என்று வாசகர்கள் மட்டுமல்ல நானும் ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக் காத்துக்கொண்டிருந்தேன். இன்று அதிகாலையில் அவரிடமிருந்து வந்த தொலைபேசி அழைப்பு புதிருக்கு விடையளித்தது. அடுத்ததாக இடம்பெறப்போவது தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சாமிநாதையர்.
""அவரைப் பற்றி எழுதுவதற்குப் பல்வேறு தரவுகளை நான் படிக்கப் படிக்க அவர் மீதான பிரமிப்பு நாளும் பொழுதும் அதிகரித்துக்கொண்டே போகிறது. புத்தகங்களில் அடக்க முடியாத சாதனைகள் புரிந்த அந்த மாமனிதரைக் கட்டுரைக்குள் அடக்குவது எவ்வளவு கடினம் என்பதை இந்தப் பணியைத் தொடங்கியபோதுதான் உணர்கிறேன்'' என்று உணர்ச்சி மேலிடத் தெரிவித்தார் கவிப்பேரரசு வைரமுத்து.
தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சா. பற்றி, கவிப்பேரரசு வைரமுத்து கட்டுரையாற்றப்போவது எங்கே, எப்போது என்பது விரைவில் தெரியும். அந்தத் தகவலுக்காக உங்களைப் போலவே நானும் தவிப்புடன் காத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.


கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை விடுதலைத் திருநாளையொட்டி குடியரசுத் தலைவர் மாளிகையில் நடைபெற்ற குடியரசுத் தலைவரின் விருந்துக்கு அழைக்கப்பட்டிருந்தேன்.
1912-இல் கட்டத்தொடங்கி 17 ஆண்டுகளில் கட்டி முடிக்கப்பட்ட, 320 ஏக்கர் நிலப்பரப்பில் அமைந்த குடியரசுத் தலைவர் மாளிகையில் மொத்தம் 340 அறைகள் இருக்கின்றன. கவர்னர் ஜெனரலாகப் பதவியேற்ற முதல் இந்தியரான ராஜாஜி அந்த மாளிகையின் பெரும்பாலான அறைகளை ஒதுக்கிவிட்டு ஒருசில அறைகளை மட்டுமே பயன்படுத்தத் தொடங்கியது முதல் அதுவே வழக்கமாகி, குடியரசுத் தலைவர் மாளிகையின் பெரும்பகுதி விருந்தினர்களுக்கும் நிகழ்வுகளுக்குமாக ஒதுக்கப்பட்டிருக்கிறது.
குடியரசுத் தலைவர் மாளிகையைச் சுற்றிவந்தபோது, அங்கே என்னை மகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்தியது தெருக்களின் பெயர்கள். ஆங்கிலத்தில் "ஸ்ட்ரீட்' என்றோ, இந்தியில் "ராஸ்தா' என்றோ குறிப்பிடாமல் ராஜேந்திர பிரசாத் வீதி, கிரி வீதி, வெங்கட்ராமன் வீதி, அப்துல் கலாம் வீதி என்று முன்னாள் கவர்னர் ஜெனரல்கள், குடியரசுத் தலைவர்கள் பெயர்களால் தெருக்களுக்குப் பெயர் சூட்டப்பட்டிருக்கிறது. குடியரசுத் தலைவர் மாளிகையின் வீதிகளிலாவது தலைநகரில் தமிழ் குடியிருக்கிறதே என்பதை நினைத்து நான் அடைந்த மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை.


"பினாங்கு பயனீட்டாளர்கள் சங்கம்' என்கிற அமைப்பு மக்களுக்குத் தேவையான சிறு புத்தகங்களை வெளியிடுகிறது. "நுகர்வோர் வழிகாட்டி' என்கிற தலைப்பில் இவர்கள் வெளியிட்டிருக்கும் புத்தகங்களில் சில, "சீனி உங்கள் ஆரோக்கியத்தைக் கெடுப்பது எப்படி?', "குளிர்பானங்களில் இருப்பது என்ன?', "தொலைக்காட்சி நம் குழந்தைகளின் வளர்ச்சியை எவ்வாறு பாதிக்கும்?', "புத்துணர்ச்சி அளிக்கும் மூலிகை பானங்கள்'. இந்த வரிசையில் பினாங்கு பயனீட்டாளர்கள் சங்கத்தால் வெளியிடப்பட்டிருக்கும் இன்னொரு சிறு நூல் "உங்களுடைய ஒரு கோப்பை காபியில் எவ்வளவு நஞ்சு?'
ஆங்கிலத்தில் வெளியிடப்பட்டிருக்கும் இந்த நுகர்வோர் வழிகாட்டி நூலைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்திருக்கிறார் டி.கே.ரகுநாதன். காபி குடிக்கும் பழக்கம் எப்படி நம்மை வந்தடைந்தது, இதனால் ஏற்படும் தீமைகள் என்னென்ன என்பன குறித்து ஆய்வுப்பூர்வமாக நிரூபிக்கிறது "உங்களுடைய ஒரு கோப்பை காபியில் எவ்வளவு நஞ்சு இருக்கிறது' என்கிற சிறு நூல்.
கஃபைன் என்பது என்ன, கஃபைனால் ஏற்படும் உடல்நலப் பிரச்னைகள், நம்முடைய உணவிலும் பானத்திலும் எவ்வளவு கஃபைன் இருக்கிறது, காபித் தொழில்துறை எவ்வாறு நுகர்வோரிடம் உண்மையை மறைக்கிறது என்பதையெல்லாம் விவரமாக விளக்குகிறது இந்தப் புத்தகம். அதுமட்டுமல்லாமல் கஃபைனுக்கு மாற்று இருக்கிறதா, கஃபைன் குறித்த மாயைகளை நீக்குவது எப்படி என்பவற்றையும் அந்த நூலில் தெளிவுபடுத்தியிருக்கிறார்கள்.
காபி அருந்துபவர்கள் பெரும்பாலும் புகைப் பிடிப்பவர்களாகவும், குறைந்த உடற்பயிற்சி செய்பவர்களாகவும், கொழுப்புச் சத்து நிறைந்த உணவு வகைகளை அதிகம் உண்பவர்களாகவும் இருப்பதாக ஓர் ஆய்வு தெரிவிக்கிறது. இதுபோன்ற பயனுள்ள நுகர்வோர் வழிகாட்டி நூல்கள் தமிழில் அதிகம் வெளியிடப்பட வேண்டும்.


நிர்வாகக்கலை நிபுணர் தில்லி இரா.வைத்தியநாதன் நமது தினமணியின் வாசகர்களுக்கு நன்றாக அறிமுகம் ஆனவர். "இளைஞர் மணி'யில் இவர் எழுதிய "சாதிக்கலாம் வாங்க!' என்கிற கட்டுரைத் தொடர் பரவலாகப் பாராட்டுகளைப் பெற்று நூலாக்கமும் பெற்றிருக்கிறது.
பத்துக்கும் மேற்பட்ட தன்னம்பிக்கை நூல்களை எழுதியிருக்கும் இரா.வைத்தியநாதன் அரை நூற்றாண்டு காலத்திற்கு மேலாக பிர்லா குழுமத்தில் பணியாற்றியவர். இவருடைய தன்னம்பிக்கை நூல்களின் தனிச்சிறப்பு என்னவென்றால், சாமானியர்களும்கூடப் படித்துப் புரிந்து கொள்ளும்படியான எளிமையான நடை. ஆங்காங்கே இவர் காட்டும் மேற்கோள்களும், குட்டிக் கதைகளும் அந்தக் கட்டுரைகளை மேலும் சுவாரசியமாக்குகின்றன.
தமிழ், சம்ஸ்கிருதம், ஆங்கிலம், இந்தி என்று இவருக்கு இருக்கும் பன்மொழிப் புலமையும், பரந்துபட்ட அனுபவ ஞானமும் சுய முன்னேற்ற நூல்களை எழுதும் ஏனைய எழுத்தாளர்களிலிருந்து இவரை இனம் பிரித்துக் காட்டுகிறது.
இரா.வைத்தியநாதன் எழுதிய "மனமெனும் சக்தி' என்கிற புத்தகத்தை வெள்ளியன்று சென்னையிலிருந்து கோவைக்கு ரயிலில் பயணிக்கும்போது படித்து முடித்தேன். அதிலுள்ள "விழுவது மீண்டும் எழுவதற்கே' என்கிற கட்டுரையையும், "வானமும் வசப்படும்' என்கிற கட்டுரையையும் ஒரு முறைக்கு இரு முறை படித்தேன்.
பன்முகத் தொழிலியல் துறை ஆலோசகர் என்பதோடு மட்டுமல்லாமல், தமிழ் இலக்கியத்தில் நுண்மாண் நுழைபுலம் உடையவர் என்பதால் பயின்ற புலமையும் பட்டறிவும் இவருடைய நூல்களில் பரந்து காணப்படுகின்றன. அதனால்தான் தன்னம்பிக்கை நூல்களில் இரா.வைத்திய
நாதனின் நூல்கள் தனித்தன்மை பெறு
கின்றன.


கும்மிடிப்பூண்டியில் "சொந்தம் கல்விச்சோலை' நிகழ்ச்சிக்குச் சென்றிருந்தபோது கவிஞர் தமிழ் மணவாளன், அவரது "உயிர்த்தெழுதலின் கடவுச்சொல்' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பை அன்பளிப்பாகத் தந்தார். அந்தக் கவிதைத் தொகுப்பு நான் ஏற்கெனவே படித்ததுதான்.
தினமும் காலையில் ஒரு குறிப்பிட்ட குறளை நான் மனத்திற்குள் சொல்லிக்கொண்டுதான் கண்விழிப்பது வழக்கம். அந்தக் குறளை அடிப்படையாகக்கொண்டு ஒரு கவிதை எழுதப்பட்டிருந்ததால் அந்தப் புத்தகம் என் நினைவில் பதிந்திருந்தது.
அந்தத் தொகுப்பிலிருந்த "கடவுச்சொல்' என்கிற கவிதையிலிருந்து நான்கு வரிகள்:
கடவுளைக் கண்டடைவதற்கான கடவுச்சொல் மந்திரம் என்று யார் சொன்னது?
மனத்துக்கண் மாசிலன் ஆதல்!

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/20/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2758382.html
2758381 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பொய்கையார் காட்டும் உவமைகள்! -குடந்தை பாலு DIN Sunday, August 20, 2017 02:12 AM +0530 பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களில் ஒன்று "களவழி நாற்பது'. இது புறப்பொருள் பற்றிய 40 வெண்பாக்களைக் கொண்டது. சேரமான் கணைக்கால் இரும்பொறை சோழன் செங்கணானுடன், "கழுமலம்' என்னுமிடத்தில் போரிட்டுத் தோற்றபோது, அவனை சிறைமீட்கப் பாடியதே இவ்விலக்கியம். இந்நூலை இயற்றியவர் பொய்கையார். கவிதையின் ஒரு கூறாகிய "உவமை நலன்' இந்நூலில் சிறப்பாக இடம் பெற்றுள்ளது.

குருதி ஏற்படுத்திய குளம்:
சேரனுக்கும் சோழனுக்கும் போர் நடைபெறுகின்றது. வீரர்களுக்கு வீரத்தையும் எழுச்சியையும் தம் ஒலியால் ஏற்படுத்திய முரசங்கள், மேற்போர்வை கிழிந்து ஒரு பக்கமாகக் கிடக்கின்றன. அந்த முரசங்களின் மேல், "பிறை கவ்வி மலை நடந்ததைப் போன்ற' ஒரு யானை, விழுந்து விடுகிறது. போர்க்களம் முழுவதும் குருதியால் நனைந்து, பெருங் குளமாகவே மாறிவிடுகிறது. செங்குருதி, இங்கும் அங்குமென அலை பாய்ந்து, முரசத்தின் வழியாகச் செல்லுகிறது. இக்காட்சி, எப்படி இருக்கிறது தெரியுமா? கார் காலத்தில் மழை பெய்த பிறகு, செங்குளத்தினது கரையின் கீழ் உள்ள மதகுகள், நீர் உமிழ்தலைப்போல இருப்பதாகப் பொய்கையார் உவமைப்படுத்திப் பாடுகின்றார்.

""ஞாட்பினுள் எஞ்சிய, ஞாலஞ்சேர் யானைக் கீழ்
போர்ப்பில், இடி முரசின் ஊடு, போம் ஒண் குருதி,
கார்ப்பெயல் பெய்தபின், செங்குளக் கோட்டுக் கீழ்
நீர்த்தூம்பு நீர் உமிழ்வ போன்ற புனல் நாடன்
ஆர்த்த மரட்ட களத்து.''

பயன் உவமை:
தொல்காப்பியர், உவமையை வினை, பயன், மெய், உரு என நான்காகப் பிரித்துக் கூறினார். தொல்காப்பியர் வழிநின்று, பொய்கையார் படைத்துக் காட்டும் "பயன் உவமை' பற்றிய காட்சி வருமாறு:
போர்க்களம் எங்கும், குருதியானது வெள்ளமெனப் பாய்ந்தது. அது, பெருங்கடலைப் போலத் தோன்றியது. கருங்கடலையே கண்டு பழகிய கண்கள், அந்தச் செங்கடலைக் கண்டு, சிவந்தன.
கடலிலே உள்ள தோணியையும் அலையையும் போல, குருதி வெள்ளத்திலே பிணங்கள் மிதந்தன; அலைகள் பாய்ந்தன. மலைகள் உருட்டுகின்ற வெள்ளத்தைப் போலப் பரந்த குருதி வெள்ளம், கொல்லப்பட்ட யானைகளை இழுத்துச் சென்றன. இப்படிப்பட்ட குருதி வெள்ளத்தில், தளர்ச்சி அடைந்த வீரர்கள் எவ்வாறு எழுந்து நடக்கிறார்கள் என்பதை நுட்பமாக ஒரு உவமை வழி விளக்குகிறார் பொய்கையார்.
போர்க்களத்தில், நடக்கும் இடமெல்லாம் குருதியால் வழுக்குகிறது. வீரர்கள், தம் கையில் வேல் வைத்திருந்தாலாவது அதைக் கொண்டு ஊன்றுகோலாகப் பயன்படுத்துவர். அதுவோ, கையில் இல்லை. வாளாக இருந்தாலும் அதைப் பயன்படுத்தலாம்; அதுவும் கரத்தில் இல்லை. எனவே, வீரர்கள் போர்க்களத்தில் இறந்து கிடக்கும், யானைகளின் கொம்புகளை, ஊன்றுகோலாகக் கொண்டு எழுந்தனராம்!

""ஒழுக்கும் குருதி உழக்கித் தளர்வார்
இழுக்கும் களிற்றுக் கோடு, ஊன்றி எழுவார்''

வீரர்கள் தளர்ந்து விழும் இடமெல்லாம், யானைகளின் கொம்புகள் கிடந்தன என்றால், போர்க்களத்தில் எத்தனை யானைகள் கொல்லப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்று சிந்திக்க வைக்கவும் அல்லவா இந்த உவமை நமக்கு உதவுகிறது.

உரு தரும் உவமை:
"உரு' என்பதன் அடிப்படையிலும், உவமைகள் தோன்றும் எனக்கூறிய தொல்காப்பியத்தின் இலக்கணத்திற்கு, இலக்கியமாகத் திகழ்கிறது "களவழி நாற்பது'. "உரு' பற்றிய ஓர் உவமையைப் பாருங்கள். போர்க்களத்தில், இறந்துபோன வீரர்களின் உடல்கள் விழுந்து கிடக்கின்றன. அந்த உடல்களில், வேல் பாய்ந்த இடங்களில் எல்லாம் குருதி ஒழுகிக் கொண்டிருக்கிறது. அதைக் காகங்கள் உண்டு களிக்கின்றன. இதனால், காகங்கள் தம் இயல்பான நிறத்தை இழந்தனவாம். சிச்சிலிக் குருவி போன்ற வாயினையும், செம்போத்து போன்ற நிறத்தையும் அவை பெற்றதாக, "உரு' பற்றிய
வண்ண உவமையாகப் படைத்துக் காட்டுகிறார் பொய்கையார்.
உவமைகளில் மற்றொரு வகை "இல்பொருள் உவமை' என்பதாகும். உலகில், இல்லாத ஒரு பொருளை உவமையாகக் கூறுவது இவ்வகையைச் சேர்ந்தது. இவ்வகை உவமைகளையும் கூறியுள்ளார். மலை கலங்கப் பாயும் மலை போல், யானைகள் பாய்தலால், அவற்றின் மீது கட்டப்பெற்ற கொடிகள் மேலே எழுந்து வானத்தைத் துடைப்பது போன்ற செய்கையை ஒத்திருந்ததாகப் பாடுகிறார் பொய்கையார். அப்பாடல் வருமாறு:

""மலை கலங்கப் பாயும் மலைபோல் நிலை கொள்ளாக்
குஞ்சரம் பாயக் கொடியெழுந்து - பொங்குடி
வானம் துடைப்பன போன்ற புனல்நாடன்
மேவாரை அட்ட களத்து''
 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/8/20/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/20/பொய்கையார்-காட்டும்-உவமைகள்-2758381.html
2758380 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கச்சியப்பரின் கவிதை நடை -முனைவர் மா.ந. சொக்கலிங்கம் DIN Sunday, August 20, 2017 02:11 AM +0530 கந்தபுராணத்துள் பல நுட்பங்களைப் புகுத்தி, கவிதை நடையில் தனித்துவம் காட்டி நிற்கிறார் கச்சியப்பர். அதனால்தான், "கந்தபுராணத்திற்கு ஈடு இணை எந்தப் புராணமும்' இல்லை என்ற முதுமொழி வழங்கப்பட்டு வருகிறது. முருகப்பெருமானின் பெருமையைப் பலவாறு விவரிக்கும் இப்புராணத்துள் சில சொல்லாட்சிகளைப் படிக்கும்பொழுது கச்சியப்பரின் கவிதை நடை நன்கு புலப்படும்.
கதை மாந்தர்கள் மிகுதியாக மகிழினும், வெகுளினும் கம்பரைப்போல் முற்றுச் சொற்களைத் தொடுத்தல் இவரது நடைப் போக்காகும். மகேந்திர காவலாளர் தன்னைக் கடுமையாகத் தாக்கியபொழுது வெகுளி முற்றிய வீரவாகுவின் செயல் திறத்தை,

"மிதித்தனன் கொதித்தனன் விடுத்திலன் படுத்தனன்
சதைத்தனன் புதைத்தனன் தகர்த்தனன் துகைத்தனன்
உதைத்தனன் குதித்தனன் உருட்டினன் புரட்டினன்
சிதைத்தனன் செகுத்தனன் செருக்கினன் தருக்கினன்'

என்றும்; மாயையின் அறிவுரைப்படி அமுதசீத மந்தர கூடம் கொணர்ந்து, இறந்துபோன தம் சுற்றத்தார் அனைவரையும் எழுப்பிய பின்னர், சூரபன்மன் உற்ற உவகைத் திறத்தை,

"மகிழ்ந்தனன் ஆர்த்தனன் வானவர் தம்மை
இகழ்ந்தனன் விம்மிதம் எய்தினன் யாயைப்
புகழ்ந்தனன் மேனி பொடித்தனன் நெஞ்சத்
திகழ்ந்தனன் நன்னகை செய்தனன் அன்றே'

என்றும் பாடியுள்ளார். ஒரே பொருளைத் தரும் பல சொற்கள் வருவது பொருள் பின்வரு நிலையணி என்பர். இவ்விரு பாடல்களிலும் இவ்வணி பயின்று வந்துள்ளது.
உடன்பிறந்த தம்பியரும் பெற்ற மக்களும் மடிந்தபொழுது புலம்பித் தவிக்கும் சூரபன்மன் நிலையினைப் பல பாக்களில் வடித்து, மனித இயல்பிற்கு அப்பாற்பட்ட அவுணர்கோனையும் மனித நிலைக்குட்பட்டவனாகக் காட்டுகிறார். இவ்வாறு காட்டுதற்கு அவரது மொழிநடையும் துணைபுரிந்துள்ளது. பானுகோபன் இறந்தபொழுது தரையில் வீழ்ந்து சூரபன்மன் செயலற்றுப் புலம்புதலை,

"மைந்தவோ என்றன் மதகளிறோ வல்வினையேன்
சிந்தையோ சிந்தை தெவிட்டாத தெள்ளமுதோ
தந்தையோ தந்தைக்குத் தந்தையிலான் கொன்றனனோ
எந்தையோ நின்னை இதற்கோ வளர்த்தனனே'

என்று அவலச்சுவை மிகுமாறு பாடியுள்ளார். மைந்தனைக் குறித்து வரும் ஒவ்வொரு சொற்களின் இறுதியிலும் அவலச்சுவை நல்கும் "ஓகார' இடைச்சொல்லை அமைத்துள்ளது சிந்திக்கத்தக்கது.
இந்திரசித்து இறந்தான் என்பதை அறிந்து, களம் சென்று கண்ட நிலையில், இராவணன் அழும் காட்சி இதனோடு ஒப்பு நோக்கத்தக்கது.

"எனக்குநீ செய்யத்தக்க கடன்எலாம் ஏங்கிஏங்கி
உனக்குநான் செய்வதானேன் என்னின்யார்
உலகத்து உள்ளார்' (கம்பர்)

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/8/15/w600X390/muruga.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/20/கச்சியப்பரின்-கவிதை-நடை-2758380.html