Dinamani - தமிழ்மணி - http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/ http://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 3058875 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, December 16, 2018 01:43 AM +0530
எட்டயபுரத்தில் தினமணி நாளிதழ் சார்பில் சீனி.விசுவநாதனுக்கு "மகாகவி பாரதியார்' விருது வழங்கிக் கெளரவித்ததில் மிகப்பெரிய மன நிறைவு. எட்டயபுரத்தில் மகாகவி பாரதியார் விருது  வழங்கப்பட்டதிலும், அதற்கு ஆளுநர் வருகை புரிந்ததிலும் சில நன்மைகள் ஏற்பட்டிருக்கின்றன.  

எட்டயபுரம் பாரதி மணிமண்டபத்திலுள்ள நூலகம்  மனோன்மணியம் சுந்தரனார் பல்கலைக்கழகத்தின்  பராமரிப்பில் இருக்கிறது. இந்த நூலகத்தை விரிவுபடுத்தி பாரதி ஆய்வாளர்கள் பயன்பெறும் வகையில்  மாற்ற உறுதிபூண்டிருக்கிறார், அந்தப் பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தர் முனைவர் கி.பாஸ்கர்.

ஏற்கெனவே நல்லி குப்புசாமி செட்டியார் அந்த நூலகத்துக்குப் பல புத்தகங்களை வழங்கியிருக்கிறார். கவிதா பதிப்பகம் சொக்கலிங்கம்  தனது பங்குக்கு ரூபாய் ஒரு லட்சம் பெறுமானமுள்ள தமிழ் இலக்கிய நூல்களை வழங்குவதாக வாக்குறுதி அளித்திருக்கிறார். இதுபோல எல்லாப் பதிப்பகங்களும், பாரதி ஆர்வலர்களும் எட்டயபுரம் பாரதி மணி மண்டபத்தில் அமைந்திருக்கும் நூலகத்துக்குத் தங்களது புத்தகப் பங்களிப்பை செலுத்த முற்பட்டால்,  அங்கே மிகப்பெரிய  பாரதி ஆய்வுக்கான ஒரு நூலகத்தை ஏற்படுத்திவிட முடியும் என்கிற நம்பிக்கை ஏற்பட்டிருக்கிறது. 
மணி மண்டபத்தின் முகப்பில் பூங்கா ஒன்றை அமைத்துப் பராமரிக்க வேண்டும். பூங்கா அமைக்கும் பணியை தான் ஏற்றுக்கொள்வதாக சிங்கப்பூர் "தமிழ் நேசன்' முஸ்தபா உறுதியளித்திருக்கிறார். தூத்துக்குடி மாவட்டத்திலுள்ள ஏதாவது நிறுவனம்  அந்தப் பூங்காவை முறையாகப் பராமரிக்க முன்வந்தால், பாரதி மணி மண்டபம் புதுப்பொலிவு பெற்று உள்ளூர், வெளியூர் மக்கள் திரளாக விஜயம் செய்யும் இடமாக மாறிவிடும்.
பாரதியாரின் பிறந்த நாள் விழா கொண்டாட்டத்தால் ஏற்பட்ட இன்னொரு மிகப்பெரிய நன்மை, மக்களின் பங்களிப்புடன் எட்டயபுரம் பாரதியார் மணி மண்டபம் கட்டுவதற்கு மூதறிஞர் ராஜாஜியால் அடிக்கல் நாட்டப்பட்டதற்கான கல்வெட்டு தேடி எடுக்கப்பட்டிருப்பதுதான்.  அந்தக் கல்வெட்டைத் தேடி எடுத்ததில் இளசை மணியன், நமது விளாத்திகுளம் நிருபர் சங்கரேஸ்வர மூர்த்தி, மணி மண்டபக் காவலர் கென்னடி ஆகியோரின் பங்களிப்பு முக்கியமானது. மாவட்ட ஆட்சியர் 

சந்தீப் நந்தூரி இ.ஆ.ப., வருவாய் கோட்டாட்சியர் விஜயா, வட்டாட்சியர் வதனாள் ஆகியோரின் முயற்சியும் உதவியும் அதற்குச் சற்றும் குறைந்ததல்ல. 
அடுத்த ஆண்டு பாரதி மணி மண்டப விழாவில் ஒட்டுமொத்த தமிழகமே திரண்டு வந்து  பங்கெடுக்கும் என்று நிச்சயமாக எதிர்பார்க்கலாம். கனவு மெய்ப்படுகிறது...


இந்த ஆண்டுக்கான சாகித்ய அகாதெமி விருது எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் "சஞ்சாரம்' நாவலுக்குத் தரப்பட்டிருக்கிறது. தமிழில் நவீன இலக்கிய எழுத்தாளர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர் என்பது மட்டுமல்ல எஸ். ராமகிருஷ்ணனின் சிறப்பு. இலக்கியம், சினிமா, நாடகம், இதழியல், இணையம் என்று இவரது இயக்கம் பரந்துபட்டது என்பதும் கூட.  

திரைப்படங்கள் மீது இவருக்கு இருக்கும் அசாத்தியமான புரிதல் என்னை பிரமிக்க வைத்திருக்கிறது.  இவரது "உலக சினிமா' குறித்த புத்தகம் ஓர் அற்புதமான களஞ்சியம் என்றுதான் கூறவேண்டும். உலக சினிமா குறித்து மட்டுமல்ல, உலக இலக்கியங்கள் குறித்தும்  இவர்  தமிழுக்கு அறிமுகப்படுத்தியிருக்கிறார். மகாபாரதத்தை மையமாகக் கொண்ட இவரது "உபபாண்டவம்' நாவல் சாகித்ய அகாதெமி விருது பெறும்  என்று நான் எதிர்பார்த்தேன். ஆனால், இவருக்கு சாகித்ய அகாதெமி விருதை பெற்றுத்தரும்  அதிர்ஷ்டம்  "சஞ்சாரம்' நாவலுக்குத்தான் கிடைத்திருக்கிறது. 
கடந்த வாரம் எட்டயபுரம் பாரதி விழாவுக்காக நான் பயணித்தபோது, வழித்துணையாகப் படிப்பதற்கு எடுத்துச் சென்ற புத்தகம் எஸ். ராமகிருஷ்ணன் எழுதிய "கதா விலாசம்'. 2005-இல் வெளியான அந்தப் புத்தகம் இப்போது குறைந்தது பத்துக்கும் மேற்பட்ட  பதிப்புகளைக் கண்டிருக்க வேண்டும். இதை நான்  மீண்டும் ஒரு முறை  படிப்பதற்குத் தேர்ந்தெடுத்து பெட்டியில் வைத்தபோது, எஸ்.ராமகிருஷ்ணனுக்கு சாகித்ய அகாதெமி விருது கிடைக்கப்போகிறது என்று எனக்குத் தெரியாது. 

எஸ். ராமகிருஷ்ணனின் "கதா விலாசம்' ஒரு வித்தியாசமான அணுகுமுறையுடன் கூடிய பதிவு. தமிழின் ஐம்பது  மிக  முக்கியமான கடந்த கால, நிகழ்கால "கதை சொல்லி'கள் குறித்த  இலக்கியப் பதிவுதான் "கதா விலாசம்'. எஸ். ராமகிருஷ்ணனைக் கவர்ந்த படைப்பிலக்கியவாதியின் படைப்பையும்,  அதையொட்டிய அவரது அனுபவத்தையும்  மிகவும் சுவாரசியமாக  மரத்தில் கொடி படர்வது போல லாகவமாக இணைத்து வாசகர்களுக்குப் புதியதொரு வெளிச்சத்தைப் பாய்ச்சும் அவரது  உத்தி வித்தியாசமானது. மெளனியில் தொடங்கி பாரதியாரில் முடிகிறது எஸ். ராமகிருஷ்ணன் வழங்கியிருக்கும் "கதா விலாசம்'. 

ஒவ்வோர் எழுத்தாளர் குறித்த சிறு குறிப்பும் அந்தப் பதிவுடன் இணைக்கப்பட்டிருக்கிறது.  கடைசி பதிவான  "அகச்சித்திரம்'  என்கிற பாரதியார் குறித்த பதிவு  "கதா விலாச'த்தின் உச்சம். 

"சிறுகதை என்ற வடிவம் உருவாகி ஒரு நூற்றாண்டைக் கடந்த நிலையில், அதன் துவக்கப்புள்ளி பாரதியாரின் சிறுகதைகளில் தொடங்குவதைக் காணமுடிகிறது' என்கிறார் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன். காசியிலுள்ள மகாகவி பாரதியாரின் வீட்டைக் காணச் சென்றது, பாரதியார் வசித்த இடங்களையும், அவரது கையெழுத்துப் பிரதிகளையும் பார்த்துத் தெளிந்தது என்று சுழல்கிறது எஸ். ராமகிருஷ்ணனின் பதிவு. 

ஒவ்வொருவர் குறித்த பதிவுக்கும் அவர் கொடுத்திருக்கும் தலைப்பு "சபாஷ்' போடவைக்கிறது. "கதா விலாசம்' புத்தகத்தை முதலிலிருந்து கடைசி வரை படித்து முடிக்கும்போது, தமிழகத்தின் தலைசிறந்த ஐம்பது எழுத்தாளுமைகளை ஒருசேர வலம் வந்தது போன்ற  உணர்வு என்னில் எழுந்தது. சாகித்ய அகாதெமி விருது பெற்றிருக்கும் எஸ்.ராமகிருஷ்ணனுக்கு "தினமணி'யின் சார்பில்  வாழ்த்தும், பாராட்டும்!

இலக்கிய ஆர்வத்தை ஊக்குவிப்பதற்காக அமெரிக்காவில் வெள்ளை மாளிகையில் பள்ளி மாணவர்களிலிருந்து இளம் கவிஞர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு, அவர்கள் தேசத்தின் இலக்கியத் தூதுவர்களாக இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நியமிக்கப்பட்டார்கள். அவர்களில் தமிழ் நாட்டைப் பூர்வீகமாகக்கொண்ட மாயா ஈஸ்வரனும் ஒருவர். அவர் வாசித்த ஆங்கில வசன கவிதையின் தமிழாக்கம் இது. இதை இந்த வாரக் கவிதையாக்குகிறேன்.
"தலைமுடி உதிர்வதைப் போல என் இனத்தின் அடையாளத்தை நான் உதிர்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன். நான் எனது தாய்மொழியான தமிழில் பேசி மூன்று ஆண்டுகள் ஆகின்றன. தாயே, வெகு விரைவில் நான் வழுக்கைத் தலையாகி விடுவேனோ என்று அஞ்சுகிறேன்'

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/16/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3058875.html
3058865 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பல்லோர் உவந்த உவகை -முனைவர் பா. நாகலட்சுமி DIN Sunday, December 16, 2018 01:39 AM +0530
"பல்லோர் உவந்த உவகை' என்னும் இத்தொடர், "பலரும் மகிழ்ந்த மகிழ்ச்சி' எனப் பொருள்படும். பலரது மகிழ்ச்சியைப் பற்றிக் கூறுவது யார்? "மலிபெயல் கலித்த' எனத் தொடங்கும் கபிலரது அகநானூற்றுப் பாடலில், தலைமகன் வரைவு மலிந்தமை அறிந்த தோழி கூற்றுப் பாடலாக வருகிறது.

தலைவன் வரைவு (திருமணம் செய்துகொள்ள இசைந்தது)மலிந்தமை தோழிக்குப் பெருமகிழ்ச்சியைத் தருகிறது. களவு வாழ்க்கையில் ஏற்படக்கூடிய சில இடையூறுகளால் தலைவி அடைந்த துயரம் தீரப் போகிறதல்லவா!  நல்லதோர் மணவாழ்வு தலைவிக்கு வாய்க்கப் போகிறதல்லவா! அதனால்தான் இந்தப் பெருமகிழ்ச்சி. அம்மகிழ்ச்சி எத்தகையது தெரியுமா? அதனைக் கபிலரது பாடல் வரிகளே எடுத்தியம்புகின்றன.

"நாடுவறங் கூர நாஞ்சில் துஞ்சக்
கோடை நீடிய பைதறு காலைக்
குன்றுகண் டன்ன கோட்ட யாவையுஞ்
சென்றுசேக் கல்லாப் புள்ள உள்ளில்
எனறூழ் வியன்குளம் நிறைய வீசிப்
பெரும்பெயல் பொழிந்த ஏம வைகறைப்
பல்லோர் உவந்த உவகை எல்லாம்
என்னுட் பெய்தந் தற்றே'

மழையின்றிக் கோடை நீடிய காரணத்தால் நாடு வறுமையுற்றது; உழுகலப்பைகள் தூங்கின; பசுமை என்பதே இல்லை. நீரில்லாக் காரணத்தால் பறவைகள் வந்து தங்காத பெரிய கரைகளையுடைய பெரிய குளங்கள் வெப்பம் மிகுந்து காணப்பட்டன. 

இந்நிலையில், அப்பெரிய குளங்கள் நிறையும்படி பெருமழை பொழிந்தது.அந்த இன்பமான வைகறைப் பொழுதில், மழை பொழிந்து, குளம் நிறையக் கண்ட மக்கள் அடைந்த உவகை அளக்கலாகா உவகையல்லவா! மழை பொழியக் குளம் நிறைந்தது; மக்கள் முகத்தில் மகிழ்ச்சி ததும்பியது. பலரும் அடைந்த உவகை எல்லாம் என்னுள் பெய்து வைத்தாற் போல நானும்  உவகை அடைகிறேன்'' எனத் தோழி கூறுகின்றாள்.

தலைவன் வரைவு மலிந்தமையால் தோழி உற்ற உவகைக்கு உவமையாக, மழை பொழிந்து, குளம் நிறையக் கண்ட பலரும் அடைந்த உவகை கூறப்படுகிறது. உவகை என்ற உணர்வுக்கு அந்த உவகை உணர்வே உவமையாவது அருமையிலும் அருமை.

பெரிய குளங்கள் குன்றங்களைக் கண்டாற் போன்ற பெரிய கரைகளைப் பெற்றிருந்தன என்கிற செய்தி குறிப்பிடத்தக்கது. சங்க காலத்திலேயே மழைநீர் சேமிப்புப் பெற்ற முக்கியத்துவத்தை இதன் மூலம் அறிய முடிகிறது. பெருமழை பொழிந்தபோதும் வெள்ளச்சேதம் என்பது இல்லையாம்?

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/12/16/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/16/பல்லோர்-உவந்த-உவகை-3058865.html
3058849 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பெரியாழ்வார் - ஆண்டாள் பாசுரங்களில் மண்ணின் மணம் - முனைவர் சீனிவாச கண்ணன் DIN Sunday, December 16, 2018 01:33 AM +0530
மார்கழி மாதம் பிறந்து விட்டாலே,  மனத்தை மகிழச் செய்யும் பாடல்கள் (திருப்பாவை - திருவெம்பாவை) எங்கும் ஒலிக்கக் கேட்கலாம். ஆண்டாள் நாச்சியார் பாடியருளிய அழகுத் தமிழ்ப் பாசுரங்களிலும், அவரை வளர்த்தெடுத்த பெரியாழ்வார் திருமொழியிலும் அவர்கள் வாழ்ந்து வந்த தென்பாண்டித் தீந்தமிழ்ப் பேச்சு வழக்காறுகள் ஊடும் பாவுமாக இழையோடுவதைக் காணலாம். தென்பாண்டி நாட்டுப் பகுதியில் இன்றும் பேச்சுவழக்கில் அச்சொற்கள் பயன்பாட்டில் உள்ளன.

கொட்டாவி விடுதல்: களைப்பு மேலிட்டால் அல்லது தூக்கம் வந்தாலோ வாயைத் திறந்து கொட்டாவி (கெட்ட ஆவி) விடுவோம். தமிழகத்தின் சில பகுதிகளில் இச்செயலைக் "கோட்டுவாய் விடுதல்' என்றும் சொல்வர். சந்திரனைக் கண்ணனோடு விளையாட வருமாறு அழைக்கும் அம்புலிப் பருவப் பாடலில் பெரியாழ்வார், "கண்துயில் கொள்ளக் கருதிக் கொட்டாவி கொள்கின்றான்'  (பா.59) என்று கண்ணபிரான் கொட்டாவி விடுவதாகப் பாசுரம் இடுகிறார். 

பைய: கண்ணன் வளர் பருவத்தினை அனுபவித்துப் பாடும் பெரியாழ்வார் - செங்கீரைப் பருவப் பாடலில் "பைய உயோதுயில் கொண்ட பரம்பரனே' (பா.64) என்று அன்பொழுகக் கண்ணனை விளிப்பார். இன்றும் தென்பாண்டி நாட்டுப் பகுதியில் "பொறுமையாக - மெதுவாக - கவனமாகப் பார்த்து' எனும் பொருள்களை உள்ளடக்கி ஒரே சொல்லால் "பைய  பைய' என்று அடுக்குச் சொற்களால் பேசுவதைக் கேட்கலாம். கண்ணபிரான் குழந்தைப் பிராயத்தில் தள்ளாடி, அசைந்து, தளர்நடையிட்டு நடப்பதைப் பிறிதோர் பாடலில் "படுமும் மதப்புனல் சோர வாரணம் பைய நின்று ஊர்வது போல்' (பா.86) என்று யானைக்கன்று மெது, மெதுவே நடப்பதாகப் பாடுவது நம் கண்முன்னே ஓர் அழகுக் காட்சியை நிலைநிறுத்துகிறது.

தத்து எடுத்தல்: தத்து என்பது வடசொல்; மகன்மை கொள்ளுதல் என்பதைக் குறிக்கும். தமிழகம் எங்கும் இச்சொல் இன்றும் பேச்சு வழக்கில் உள்ளது. "பூச்சி காட்டி விளையாடுதல்' எனும் தலைப்பில், "தத்துக் கொண்டால் கொலோ? தானே பெற்றாள் கொலோ?' (பா.124) என்று யசோதைப் பிராட்டியினை எண்ணிப் பாடுவது போல இப்பாடல் அமைந்துள்ளது.

மச்சு: தாய்மை நிலையில் தன்னை பாவித்துக்கொண்டு பெரியாழ்வார் பாடுகையில் கண்ணனைப் பூச்சூட்டிக்கொள்ள அழைக்கையில் "மச்சொடு மாளிகையேறி மாதர்கள் தம்மிடம் புக்கு' (பா.184) என்று பாடுவார். கண்ணன் கோபிமார்களோடு மாடத்தில் - வீட்டின் மேல்தளத்தில் ஏறி விளையாடுகிறான். வீட்டின் மேல்தளப் பகுதியை "மச்சு' எனும் சொல்லால் தென்பாண்டிப் பகுதி மக்கள் இன்றும் குறிப்பதுண்டு. நாச்சியார் திருமொழியில் ஆண்டாள் "மச்சணி மாட மதிளரங்கர் வாமனனார்' (பா.610) என்று திருவரங்கம் மற்றும் திருவரங்க நாதனின் பெருமைகளைச் சொல்ல முற்படுகையில் மாடமாளிகை,  கூட கோபுரம் எனும் பொருள்பட "மச்சணி மாட மதிள்' என்று பாடுவார்.

கண்ணாலம்: திருமணம், கல்யாணம் என்பதை நாட்டுப்புறப் பேச்சு வழக்கில் "கண்ணாலம்' என்று குறிப்பிடுவது வழக்கம். தாய்மை நிலையில் நின்று ஆண்டாள் நாச்சியாரை எண்ணித் துயருற்றுப் பாடும்முகமாக, பெரியாழ்வார் "கண்ணாலம்' எனும் சொல்லைப் பல இடங்களில் பயன்படுத்துகிறார்.

"கைத்தலத்துள்ள மாடழியக் கண்ணாலங்கள் செய்து' (பா.294); (மாடு - செல்வம்);  "பெருப் பெருத்த கண்ணாலங்கள் செய்து' (பா.295);  "நாடும் நகரும் அறிய நல்லதோர் கண்ணாலம் செய்து' (பா.302); ஆண்டாள் தம்முடைய திருமொழியில், "கண்ணாலம் கோடித்து' (பா.615) என்று பாடுவார்.

வெள்: கிராமப் பகுதிகளில் "வெள்' என்ற சொல்லை அதிகாலைப் பொழுதைக் குறிப்பதற்குப் பயன்படுத்துவர். குறிப்பாகத் தென்பாண்டிப் பகுதிகளில் பரவலாக இச்சொல்லாட்சி இன்றும் வழக்கில் உள்ளது. திருமணம் முடிந்து புக்ககம் செல்லும் பெண்ணை நினைத்துத் தாய் வருந்துவது போல, பெரியாழ்வார் பாடுவார். 

"""வெண்ணிறத் தோய் தயிர்தன்னை 
வெள்வரைப்பின்முன் எழுந்து கண்ணுறங்காதே
யிருந்து கடையவும்தான் வல்லள்கொலோ?' (பா.305)

என்று தன் மகள் அதிகாலையிலேயே, கண்விழித்து எழுந்து தயிர் கடைவாளோ? என்று கவலைப்படும் தாயின் புலம்பலில் "வெள் வரைப்பதன் முன்' என்ற சொல்லாட்சி இடம்பெறுகிறது. ஆண்டாள் நாச்சியார், அதிகாலைப் பொழுது குளியலைக் குறிக்கும்பொழுது "வெள் வரைப்பதன் முன்னம் துறை படிந்து' (பா.505) என்று பாடுவார். சென்னை மாநகர வட்டார வழக்கைத் தவிர, தமிழ் நாட்டில் வேறு எங்குமே பேச்சு வழக்கில் இல்லாத "கூவுதல்' என்ற சொல்லை ஆண்டாள் பயன்படுத்தியிருப்பது பெரு வியப்பாக இருக்கிறது.

பிற பெண்களைத் துயில் எழுப்ப, தோழிமாரோடு செல்லும் ஆண்டாள் ஒரு பெண்ணை எழுப்ப முற்படும்போது "உன்னைக் கூவுவான் வந்து நின்றோம்' (திருப்பாவை 8) என்று பாடுவார். ஒருவேளை, அக்கால வில்லிபுத்தூர்வாழ் மங்கைமார் குரல் குயில் போல அத்துணை இனிமையாக இருந்திருக்குமோ?

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/12/16/w600X390/shriandalgod.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/16/பெரியாழ்வார்---ஆண்டாள்-பாசுரங்களில்-மண்ணின்-மணம்-3058849.html
3058843 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 54 "வாகீச கலாநிதி'  கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, December 16, 2018 01:32 AM +0530 14.கலிப்பாவின் இனம் (2)


நாளென் செயும்வினை தானென் செயுமெனை நாடிவந்த 
கோளென் செயுங்கொடுங் கூற்றென் செயுங்கும ரேசரிரு 
தாளுஞ் சிலம்புஞ் சதங்கையுந் தண்டையுஞ் சண்முகமும் 
தோளுங் கடம்பு மெனக்குமுன்னேவந்து தோன்றிடினே

இதுவும் கட்டளைக் கலித்துறையே. இதில் அடிதோறும் வெண்டளை பிறழாது வந்திருக்கிறது. நிரை முதலாகிய கட்டளைக் கலித்துறையில், ஓரடியின் ஈற்றுச் சீருக்கும் அடுத்த அடியின் முதற் சீருக்கும் இடையே வெண்டளை அமையாது.

விழிக்குத் துணைதிரு மென்மலர்ப் பாதங்கள் மெய்ம்மை குன்றா
மொழிக்குத் துணைமுரு காஎனும் நாமங்கள் முன்புசெய்த 
பழிக்குத் துணையவன் பன்னிரு தோளும் பயந்ததனி 
வழிக்குத் துணைவடி வேலுஞ்செங் கோடன் மயூரமுமே

இந்தக் கந்தர் அலங்காரப் பாட்டில் ஒவ்வோரடியின் இறுதிச் சீரும் விளங்காயாக முடிகிறது. அடுத்த அடி நிரையசையில் தொடங்குவதனால் காய்முன் நிரை வந்து கலித்தளை ஆயிற்று. ஆகவே, ஒவ்வோரடியளவில் மட்டும் வெண்டளை அமைவது கட்டளைக் கலித்துறையின் இலக்கணம் என்று தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

பழங்காலத்தில் கட்டளைக் கலித்துறையை விருத்தம் என்று சொல்லி வந்தார்கள் என்று தெரிகிறது. தேவாரத்தில் அப்பர் சுவாமிகள் பாடிய திருவிருத்தங்களும், திவ்வியப் பிரபந்தத்தில் உள்ள திருவிருத்தமும் கட்டளைக் கலித்துறைகளே.

குனித்த புருவமுங் கொவ்வைச் செவ்வாயிற் குமிண்சிரிப்பும் 
பனித்த சடையும் பவளம்போன் மேனியிற் பால்வெண்ணீறும் 
இனித்த முடைய எடுத்தபொற் பாதமும் காணப்பெற்றால் 
மனித்தப் பிறவியும் வேண்டுவதே இந்த மாநிலத்தே

இது அப்பர் சுவாமிகள் பாடிய திருவிருத்தம். இது கட்டளைக் கலித்துறையே.
கட்டளைக் கலிப்பா இங்கே கட்டளைக் கலிப்பா என்ற ஒருவகைப் பாட்டின் இலக்கணத்தையும் தெரிந்து கொள்வது நலம். அதுவும் எழுத்துக் கணக்கு உடையதாகும்.

கட்ட ளைக்கலிப் பாவில் எழுத்தினில்
காட்டு மோர்கணக் குண்டுமெய் போக்கியே 
ஒட்டு கின்ற அரையடிக் கேமுதல்
உற்ற தாம்நிரை யென்றிடின் பன்னிரண் 
டெட்டும்; அந்த அரையடி நேர்முதல்
ஏய்ந்த தென்னிற் பதினொ ரெழுத்துறும் 
திட்ட மாக அடிக்கெட்டுச் சீருறும்
சேரு மிந்தக் கணக்கு வழாதரோ

 கட்டளைக் கலிப்பா எட்டுச் சீர்களையுடைய அடிகள் நான்குடையதாக வரும். அரையடிக்கு, முதல் நேரசையானால் எழுத்துப் பதினொன்றும், நிரையசையானால் எழுத்துப் பன்னிரண்டும் இருக்க வேண்டும்.

வேதம் மேவிய தாமரை ஆகம
விரைப்பொ ழிற்படு தூமலர் மாலையாம் 
போதம் மேவிய நெஞ்ச மலரினில்
புக்குத் தேன்சொரி புத்தமு தக்குடம் 
நாத மேலுறு நுட்பம் சுடருரு
ஞான மேயுரு வாகிய சேமவைப் 
பாதி யந்தமி லாததோர் மெய்ந்நிரை
ஆறு மாமுகன் செங்கழற் பாதமே

இந்தக் கட்டளைக் கலிப்பாவில் முதலடியின் பின் பாதியை அன்றி மற்ற ஏழு அரையடிகளும் நேரசையை முதலில் உடையன. அவற்றில் உள்ள எழுத்துக்களை எண்ணிப் பார்த்தால் பதினோரெழுத்துக்களே இருப்பதைக் காணலாம். அரையடியில் முதல் இரண்டு சீரினிடையே நேரொன்றாசிரியத் தளையும், அதன்பின் வெண்டளையும் அமைந்திருக்கின்றன. தளையையும் எழுத்துக் கணக்கையும் பார்த்துப் பார்த்துப் பாடத் தொடங்கினால் பாடவே முடியாது. பழைய கட்டளைக் கலிப்பாக்களைப் படித்துப் படித்துப் பார்த்து அவற்றின் ஓசையை நன்றாக மனத்தில் வாங்கிக்கொண்டு பாட வேண்டும். பாடின பிறகு பாட்டுப் பிழையில்லாமல் இருக்கிறதா என்று தளையையும் எழுத்துக் கணக்கையும் வைத்துப் பார்க்கலாம்.

கட்டளைக் கலிப்பா வீறுகொண்டு சொல்லும் கருத்துக்களுக்கு ஏற்ற உருவம். பாரதியார் பாடலில் மிடுக்கான இடங்களில் கட்டளைக் கலிப்பாவை ஆண்டிருக்கிறார். புதுமைப் பெண், சுயசரிதை, பராசக்தி முதலியவற்றில் இந்தப் பாவைப் பார்க்கலாம். 

கலி விருத்தம்

கலிவிருத்தம் என்பது நான்கு சீர்களையுடைய அளவடி நான்கினால் அளவொத்து அமைவது. அதன் வகைகளைப் பற்றி முதல் பாகத்திலேயே பார்த்தோம்.

வேய்தலை நீடிய வெள்ளி விலங்கலின் 
ஆய்தலி னொண்சுடராழியி னான்றமர் 
வாய்தலி னின்றனர் வந்தென மன்னர்முன் 
நீதலை நின்றுரை நீள்கடை காப்போய்
இது ஒருவகைக் கலி விருத்தம்.
ஆடும் பரிவே லணிசே வலெனப்
பாடும் பணியே பணியா யருள்வாய் 
தேடும் கயமா முகனைச் செருவில் 
சாடும் தனியா னைசகோ தரனே
இது மற்றொரு வகைக் கலிவிருத்தம்.
உலகெ லாமுணர்ந் தோதற் கரியவன்
நிலவு லாவிய நீர்மலி வேணியன் 
அலகில் சோதிய னம்பலத் தாடுவான் 
மலர்சி லம்படி வாழ்த்தி வணங்குவாம்

இது பின்னும் ஒருவகைக் கலிவிருத்தம். இது கட்டளைக் கலிப்பாவைப் போன்ற ஓசையுடையதாய், அதில் வரும் அரையடியையே முழு அடியாகப் பெற்றதாய் இருக்கிறது. இந்த விருத்தத்தில் அடிக்குப் பன்னிரண்டும் பதினொன்றுமாக எழுத்துக்கள் அமையும்.

நான்கு சீர்களால் அளவொத்து வந்த கலிவிருத்தங்கள் புலவர்களின் ஆற்றலுக்கு ஏற்றபடி பலபல வகைகளாக விரிந்துள்ளன.

(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/19/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/16/கவி-பாடலாம்-வாங்க---54-3058843.html
3058826 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, December 16, 2018 01:27 AM +0530  

செருக்கெழு மன்னர் திறலுடையார் சேர்ந்தார்
ஒருத்தரை யஞ்சி உலைதலும் உண்டோ?
உருத்த சுணங்கின் ஒளியிழாய்! கூரிது
எருத்து வலியநன் கொம்பு.    (பா-76)


தோன்றுகின்ற தேமலையும் ஒளிபொருந்திய அணிகலன்களையுமுடையாய்! வலிமிக்க எருதினுடைய கொம்பு கூரானது; (ஆதலான்),  போரையுடைய அரசர்களாகிய எல்லாத் திறனுமுடையாரை அடைந்தவர்கள், பிறர் ஒருவருக்குப் பயந்து  மனந்தளர்தலும் உண்டோ? (இல்லை.) (க-து) அரசரேயன்றி அவரைச் சார்ந்தோரும் பிறருக்கஞ்சார். "கூரிது எருத்து வலியதன் கொம்பு' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/16/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3058826.html
3054584 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மகாகவி பாரதியும் இசையும்! DIN DIN Sunday, December 9, 2018 03:23 AM +0530 இசை அதிசயமானது, அற்புதமானது, அருமையானது, அமரத்துவமானது. அனைத்து உயிர்களையும் ரசிக்க வைப்பது. சங்க நூல்களிலிருந்து அனைத்து இலக்கியங்களும் இசை பற்றி, கருவிகள் பற்றிக் கூறியிருக்கின்றன.
 பண், ராகம், தாளம், ஓசை, சந்தம், லயம், சுருதி எனப் பல்வேறு அங்கங்களை உடையது இசை. கவிதை, பாடல் இவையும் இசையோடு இசைந்தவையே. மனத்தை ஒருநிலைப்படுத்தித் தூய்மையாக்கி இன்பம், சுகம், மகிழ்ச்சியை அள்ளியள்ளித் தருவதும் இசையே.
 கிரேக்க அறிஞர் சாப்பே கூறுவார்: "நல்லிசைக் கவிதை என்பது தெய்வமே; கவிஞனின் சிந்தனையில் நின்று பேசுவது' என்று. "எல்லா உயிரினங்களும் இசைக்கு மயங்கும்; தாவரங்களும் இசையால் வளரும்' என்று கூறியுள்ளனர்.
 சங்க இலக்கியக் காட்சி ஒன்றில், புலியை வென்று மீண்ட தலைவன், புலிப்போரில் ஏற்பட்ட காயங்கள் தந்த வேதனையால் வாடுகின்றான். அது கண்ட தலைவி இசைப் பாடல் பாடி அந்த வேதனை
 யைத் தீர்த்து வைத்தாளாம்.
 "பண் என்னாம் பாடற் கியைபின்றேல்'' - பாடலுக்கு இசை பொருந்தி வரவில்லை எனில், அதனால் பயனில்லை என்பார் திருவள்ளுவர். "பண்ணுக்கே ஓர் பழுதுண்டாயின் மண்ணே'' என்பார் மகாகவி
 பாரதியார்.
 "பொருந்திய மகளிரோடு வதுவையில் பொருந்து வாரும்
 பருந்தொடு நிழல் சென்றன்ன இயலிசைப் பயன் துய்ப்பாரும்''
 என்பார் கவிச்சக்கரவர்த்தி கம்பர். பாடலோடு இசை பருந்தொடு நிழல்போல இருக்க வேண்டுமாம். ""கீதம் இனிய குயிலே'' ; "மங்கையர் அமுத கீதம்'' என்பது மாணிக்கவாசகரின் திருவாசகம்.
 மகாகவி பாரதியார் சிறுகதை, நாவல், கவிதை, ஆய்வு, கட்டுரை, நாட்டுப்பாடலிசை, சந்தம், சிந்து - இப்படி எல்லாத் துறைகளிலும் தடம் பதித்து இனிமை சேர்த்துப் புதுமை செய்தவர். அனைத்து வகை படைப்புகளிலும் இசையின்பம் பற்றி அவர் நிறையவே
 கூறியுள்ளார்.
 "ஆசைதரும் கோடி அதிசயங்கள் வைத்ததிலே
 ஓசைதரும் இன்பம் உவமையிலா இன்பமன்றோ
 காட்டு நெடுவானம் கடலெலாம் விந்தையெனில்
 பாட்டினைப் போல் ஆச்சரியம் பாரின்மிசை இல்லையடா''
 ஓசையின் சுகத்திற்கு உவமையே இல்லை என்ற பாரதி, "பாட்டு ஒன்றே யாவினும் ஆச்சரியம்' என்கிறார். பாரதி தமது பாடல்களுக்கு ராகம், தாளம் அமைத்து இசையின்பம் தந்தவரல்லவா!
 "நண்ணும் பாட்டினொடு தாளம் - மிக
 நன்றாய் உளத்தழுந்தல் வேண்டும் - பல
 பண்ணில் கோடிவகை இன்பம் - நான்
 பாடத் திற நடைதல் வேண்டும்'
 கம்பர் சொன்னதைப் போன்று இசையோடு இணைந்த எல்லா அங்கங்களுடன் கூடிப் பாட அன்னையிடம் வேண்டுகிறார்.
 "மண்ணுல கத்துநல் லோசைகள் காற்றெனும்
 வானவன் கொண்டு வந்தான்
 பண்ணி லிசைத்தவ் வொலிக ளனைத்தையும்
 பாடி மகிழ்ந்திடுவோம்''
 உலகெங்கும் ஓசை, ஒலிகள் நிறைந்துள்ளன. அவற்றை இசையாக்கிப் பாடி மகிழ்வோம்
 என்கிறார்.
 "என்றும் கவிதையிலே நிலையாம் இன்பம் அறிந்தேன்''; "பண்ணு சுதி நீயெனக்கு பாட்டினிமை நானுனக்கு''; "இன்னிசைப் பாட்டினிலே யானும் பரவசமாய்'' இசையிலே ஆழ்ந்து போய் அதன் இன்பத்தை எல்லாம் நமக்களித்து சுகம் காண்கிறார்.
 ""கானப்பறவை கலகலெனும் ஓசையிலும்'' தொடர்ந்து பல்வேறு ஓசைகளைக் கூறி ""நெஞ்சைப் பறி கொடுத்தேன்'' என்றவர்,
 "ஏற்ற நீர்ப் பாட்டின் இசையினிலும்;
 நாளெல்லாம் நன்றொலிக்கும்
 பாட்டினிலும் நெஞ்சைப் பறிகொடுத்தேன்''
 என்கிறார். ஆமாம், இவையெல்லாம் எதற்காக?
 "பாட்டுத் திறத்தாலே இவ்வையத்தைப் பாலித்திட வேண்டும்'' என்பதற்காக.
 எல்லாம் கூடி அனைத்து இசை வகைகளையும் கற்று நான் பாடத்திறனடைதல் வேண்டும் என்றவர், "எல்லாமே என் பாடல்களால் இவ்வுலக மக்களுக்குத் தொண்டு செய்ய வேண்டும்' என்றே வரம் கேட்கிறார். தமிழ்த் தொண்டர் மகாகவி பாரதி சாகா வரமே பெற்றுவிட்டார்.
 - கொ. மா. கோதண்டம்
 
 
 
 
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/12/9/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/09/மகாகவி-பாரதியும்-இசையும்-3054584.html
3054581 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, December 9, 2018 03:22 AM +0530 நாளை மறுநாள் மகாகவி பாரதியாரின் 136-ஆவது பிறந்த நாள். தமிழுக்குப் புது வெளிச்சம் பாய்ச்சிய அமரர் பாரதியின் பிறந்த நாளை அவர் பிறந்த எட்டயபுரத்தில் விமரிசையாகக் கொண்டாட வேண்டும் என்கிற கனவு நனவாகிறது. வரும் டிசம்பர் 11-ஆம் தேதி எட்டயபுரம் மட்டுமல்ல, தூத்துக்குடி மாவட்டமே விழாக்கோலம் பூண இருக்கிறது.
 லண்டன் மாநகருக்குப் போய் ஷேக்ஸ்பியரின் நினைவிடத்தையும், நமது அண்டை மாநிலமான கேரளத்துக்குப் போய் மலையாள மொழியின் பிதாமகரான துஞ்சன் எழுத்தச்சன் பிறந்த துஞ்சன்பறம்பில் அமைந்த அவரது நினைவிடத்தையும் பார்த்தவர்களுக்குத் தெரியும் தமிழுக்குப் புத்தொளி பாய்ச்சிய பாரதிக்கு நாம் உகந்த மரியாதையைத் தரவில்லை என்பது. தியாகராஜ சுவாமிகளுக்கு திருவையாற்றில் ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் திருவிழாவைப் போல, பாரதியின் பிறந்த நாளை எட்டயபுரத்தில் விழாவெடுத்துக் கொண்டாட நாம் தவறிவிட்டோம்.
 எழுபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தமிழன்பர்கள் மனமுவந்து அன்பளிப்பு வழங்கி பாரதிக்கு மணி மண்டபம் எழுப்பிப் பெருமை சேர்த்தார்கள். ஆசிரியர் கல்கி மட்டுமல்லாமல், தோழர் ஜீவாவும், "சிலம்புச் செல்வர்' ம.பொ.சி.யும், புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசனும் , திரிலோக சீதாராமும் தங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் பாரதியின் புகழ்பாடி அந்த மகாகவிஞனின் நினைவைப் போற்றிப் பாதுகாத்தனர். அவர்கள் மட்டுமா, கவியரசு கண்ணதாசனும், தொ.மு.சி.ரகுநாதனும், ஜெயகாந்தனும் நவீன தமிழ் இலக்கியத்தின் பிதாமகன் என்று அவரது நினைவைப் போற்றித் துதித்தனர்.
 அனைத்திந்தியத் தமிழ் எழுத்தாளர் சங்க உறுப்பினர்களையும் அழைத்துக் கொண்டு, தான் வாழ்ந்த காலமெல்லாம், பாரதியின் பிறந்த நாளன்று எட்டயபுரம் சென்று மகா கவிஞனுக்கு மரியாதை செலுத்துவதைக் கடமையாகக் கொண்டிருந்தார் "கலைமாமணி' விக்கிரமன். அவருக்குத் துணையாக இருந்து உதவி புரிந்து வந்தார் "புதிய பார்வை' ம.நடராசன். அவர்கள் மட்டுமல்லாமல், தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் கலைஞர்கள் சங்கமும், தமிழ்நாடு கலை இலக்கியப் பெருமன்றமும், உரத்த சிந்தனை அமைப்பும், அனைத்திந்திய தமிழ் எழுத்தாளர் சங்கம் போலவே பாரதியின் பிறந்த நாளன்று எட்டயபுரத்துக்குச் சென்று மரியாதை செலுத்தும் வழக்கத்தைத் தொடர்ந்து கடைப்பிடித்து வருகின்றன.
 இவை எல்லாம் இருந்தாலும் கூட, ஷேக்ஸ்பியருக்கு லண்டனிலும், துஞ்சன் எழுத்தச்சனுக்கு துஞ்சன்பறம்பிலும் கிடைக்கும் மரியாதை, அவர்களுக்கு எள்ளளவும் குறையாத வீரியமும் வேகமும் கொண்ட கவிதைக்குச் சொந்தக்காரரான நமது முண்டாசுக் கவிஞனுக்குக் கிடைக்கவில்லையே என்கிற ஆதங்கம் என்னைப் போலவே பாரதியின் பிறந்த நாளுக்கு எட்டயபுரத்தில் கூடும் ஒவ்வொரு பாரதி அன்பருக்கும் இருந்து வந்தது. அந்த ஏக்கத்துக்கு இந்த ஆண்டு விடை கிடைத்துள்ளது. ஆக்கபூர்வமான மக்கள் விழாவாகப் பாரதியின் பிறந்த தினம் எட்டயபுரத்தில் கொண்டாடப்பட இருக்கிறது.
 மகாகவி பாரதிக்கு எட்டயபுரத்தில் விழா எடுக்க வேண்டும் என்று முடிவெடுத்தபோதே, அந்த விழாவில் தலைசிறந்த மூத்த பாரதி ஆய்வாளர் ஒருவரை விருது வழங்கி கெüரவிக்க வேண்டும் என்கிற பேராவல் எழுந்தது. இதற்கு எங்களது தி நியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் குழுமத்தின் தலைவரும், மேலாண் இயக்குநருமான மனோஜ்குமார் சொந்தாலியாவிடம் அனுமதி கோரியபோது, அவர் ஒருபடி மேலே போய், ""விருது வழங்கினால் மட்டும் போதாது. தினமணி நாளிதழின் சார்பில் ஆண்டு தோறும் ஓர் அறிஞருக்கு ஒரு லட்சம் ரூபாய் பொற்கிழியும் வழங்க வேண்டும்'' என்று தெரிவித்தபோது, அவரது பெருந்தன்மையைப் பார்த்து பிரம்மிப்பில் சமைந்தேன்.
 பிறந்த நாளன்று எட்டயபுரத்தில் பாரதிக்கு விழா எடுப்பது என்றும், தலைசிறந்த பாரதி ஆய்வாளர் ஒருவரை "மகாகவி பாரதியார்' விருது வழங்கி சிறப்பிப்பது என்றும், முடிவெடுத்தபோது, அந்த விருதுக்கு முதற் தகுதி பெறுபவர் பெரியவர் சீனி.விசுவநாதன்தான் என்பதில் எங்களுக்கு மாற்றுக்கருத்து இருக்கவில்லை. "சங்க இலக்கியத்துக்கு "தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சா.என்றால், பாரதி இலக்கியத்துக்கு சீனி.விசுவநாதன்'' என்று கவியரசு கண்ணதாசனால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஆய்வாளர். அவருக்கு விருது வழங்கி, கெüரவிக்கப் போவது தமிழக ஆளுநர் என்பது விருதின் முக்கியத்துவத்தை மேலும் அதிகரிக்கிறது.
 காலை 9 மணிக்கு எட்டயபுரம் பாரதி இல்லத்திலிருந்து பாரதி மணி மண்டபம் நோக்கி ஊர்வலம் புறப்பட இருக்கிறது. தமிழகத்திலிருந்து மட்டுமல்லாமல் மலேசியா உள்ளிட்ட வெளிநாடுகளிலிருந்தும் "பாரதி' அன்பர்கள் எட்டயபுரத்தில் கலந்துகொள்ள இருக்கிறார்கள். மணி மண்டபத்தில் பாரதியார் சிலைக்கு மாலையிட்டு, அஞ்சலி செலுத்திய பிறகு விழா நிகழ்ச்சிகள் தொடங்குகின்றன.
 "பாரதி தரிசனம் பன்முகப் பார்வை' என்கிற தலைப்பில் இளசை மணியன் தலைமையில் எழுத்தாளர் மாலன், முனைவர் ம.இராசேந்திரன், "டெல்லி' கணேஷ், "மணற்கேணி' து.இரவிக்குமார், பேரா. ஹாஜாகனி ஆகியோர் உரையாற்றுகிறார்கள். அதைத் தொடர்ந்து "தினமணி'யின் "மகாகவி பாரதியார் விருது' வழங்கும் நிகழ்ச்சி. நல்லி குப்புசாமி செட்டியார் விருதாளரை அறிமுகப்படுத்த, தமிழக ஆளுநர் பன்வாரிலால் புரோஹித், பெரியவர் சீனி.விசுவநாதனுக்கு விருதும், பொற்கிழியும் வழங்கிக் கெüரவிக்கிறார்.
 நிகழ்ச்சி இத்துடன் முடிந்துவிடவில்லை. மாலையில் தூத்துக்குடியில் பாரதி விழா தொடர்கிறது. சென்னை உயர்நீதிமன்ற மதுரைக் கிளையின் நீதிபதி ஜி.ஆர்.சுவாமிநாதன் தலைமையில் நடைபெறும் அந்த விழா கவியரங்கம், சொல்லரங்கம், கலையரங்கம் என்று மூன்று பிரிவாக நடைபெற இருக்கிறது. பாடலாசிரியர் யுக பாரதி, கவிஞர் அமுத பாரதி, கவிஞர் ரவிசுப்பிரமணியன், கவிஞர் சொ.சேதுபதி உள்ளிட்டோர் பாரதி குறித்த தங்களது கவிதைகளை வாசித்து அரங்கேற்ற இருக்கிறார்கள். அதைத் தொடர்ந்து சொல்லரங்கம் நிகழ்ச்சியில் "கவி உள்ளம்' என்கிற தலைப்பில் ஜெயந்தஸ்ரீ பாலகிருஷ்ணன் தனியுரையாற்றுகிறார். கலையரங்கம் நிகழ்ச்சியில் பிரபல நாட்டியக் கலைஞர் "கலைமாமணி' ஜாகீர் உசேன் குழுவினர் பாரதியாரின் பாடல்களை நாட்டியமாக்கி கலை விருந்து வழங்க இருக்கிறார்கள்.
 எட்டயபுரத்தில், இனி வரும் ஆண்டுகளில் விழாவாக இருக்கக்கூடாது பாரதியின் பிறந்த நாள், திருவிழாவாக இருக்க வேண்டும். கனவு மெய்ப்பட வேண்டும்; கைவசமாவது விரைவில் வேண்டும்.
 
 
 விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்த கவிஞர் ச.அருண் என்பவரின் "பாணனைத் தொடரும் வெயில்' தொகுப்பில் காணப்படும் கவிதை இது.
 ஏ பார் ஆப்பிள்...
 தொடங்கி
 ரெயின் ரெயின் கோ அவே யில்
 முடிந்தது அந்த நாள்...
 கலைந்து போன
 குழந்தைகளோடு
 கலைந்து கொண்டிருந்தது
 எங்கேயோ கேட்ட
 அறம் செய்ய விரும்பு!
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/12/9/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/09/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3054581.html
3054570 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  14.கலிப்பாவின் இனம் (1)  "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, December 9, 2018 03:20 AM +0530 கவி பாடலாம் வாங்க - 53
கலிப்பாவுக்கும் மூன்று இனங்கள் உண்டு. (1) கலித்தாழிசை, (2) கலித்துறை, (3) கலிவிருத்தம் என்பன அவை.
 கலித்தாழிசை
 அடி வரையறை இல்லாமல் இரண்டடி முதல் எத்தனை அடிகளாலும் வந்து, ஈற்றடி மற்ற அடிகளைவிடச் சீர்கள் மிக்கு நீண்டு வருவது கலித்தாழிசை. ஈற்றடியை அன்றி மற்ற அடிகள் தம்முள் அளவொத்தும், அளவு ஒவ்வாமலும் வரும். இவை ஒரு பொருள் மேல் மூன்று அடுக்கி வந்தால் சிறப்புடையன என்று சொல்வார்கள். ஆதலின் கலித்தாழிசை மூன்று வகைப்படுவதைக் காணலாம்.
 "வாள்வரி வேங்கை வழங்கும் சிறுநெறிஎம்
 கேள்வரும் போழ்தின் எழால்வாழி வெண்டிங்காள்
 கேள்வரும் போழ்தின் எழாலாய்க் குறாலியரோ
 நீள்வரி நாகத் தெயிறே வாழி வெண்டிங்காள்'
 இந்தப் பாடல் முன் மூன்று அடிகளும் நான்கு சீர்களை உடையனவாய், ஈற்றடி ஐந்து சீர்களை உடையதாய் வந்தன.
 வெள்ளமென அன்புடைய வித்தகருக் கெந்நாளும்
 தள்ளரிய இன்பந் தருவான் குறவள்ளிக்
 குள்ளுடைய அன்போங்க உற்ற திருக்கோலம்
 நள்ளுகின்ற கொல்லியிலே நாணாளும் கொண்டுறுவான்
 நண்ணுதிரே
 இந்தப் பாடலும் முதல் மூன்றடிகளும் அளவொத்து நிற்ப, ஈற்றடி ஒருசீர் மிக்கு வந்த கலித்தாழிசை.
 பூண்ட பறையறையப் பூதம் மருள
 நீண்ட சடையா னாடுமே
 நீண்ட சடையா னாடு மென்ப
 மாண்ட சாயல் மலைமகள் காணவே காணவே
 இந்தச் செய்யுளின் ஈற்றடி ஏனையடிகளினும் மிக்கு, ஐந்து சீர்களால் வந்தது. இரண்டாவது அடி மூன்று சீரால் அமைய, முதலடியும் மூன்றாமடியும் நான்கு சீர்களால் அமைந்தன. இது இடையிடை அளவு குறைந்து, ஈற்றடி அளவு மிக்கு வந்த கலித்தாழிசை.
 காந்தமா மலையினிற் காணலாம் கந்தவேள்
 சாந்தமா ருளத்தினர் தாண்மலர்
 ஏந்துமா மலரினால் ஏத்தியர்ச் சனைசெயப்
 போந்தஅன் னவர்வினை யாவையும் போக்கியின் பீவதே
 இந்தப் பாடலும் அத்தகையதே. இவை இரண்டும் இரண்டாவது வகையைச் சார்ந்தன.
 "கொய்தினை காத்தும் குளவி அடுக்கத்தெம்
 பொய்தற் சிறுகுடி வாரல்நீ ஐய நலம்வேண்டில்'
 "ஆய்தினை காத்தும் அருவி அடுக்கத்தெம்
 மாசில் சிறுகுடி வாரல்நீ ஐய நலம்வேண்டில்'
 "மென்றினை காத்தும் மிகுபூங் கமழ்சாரற்
 குன்றச் சிறுகுடி வாரல்நீ ஐய நலம்வேண்டில்'
 இது இரண்டடியாய் ஈற்றடி மிக்கு ஒரு பொருள் மேல் மூன்றடுக்கி வந்த கலித்தாழிசை.
 கலித்துறை
 ஐந்து சீர்களை உடைய அளவொத்த நான்கடிகளால் வருவது கலித்துறை.
 "யானும் தோழியும் ஆயமும் ஆடும் துறைநண்ணித்
 தானும் தேரும் பாகனும் வந்தென் னலனுண்டான்
 தேனும் பாலும் போல்வன சொல்லிப் பிரிவானேல்
 கானும் புள்ளும் கைதையும் எல்லாம் கலியன்றோ'
 இவை ஐந்து சீர்களையுடைய நெடிலடி நான்கால் வந்த கலித்துறை.
 "பொன்னைப் போற்றிலன் புகழினைப் போற்றிலன் பொலிமன்
 தன்னைப் போற்றிலன் தகவுறு ஞானமாம் வைவேல்
 மின்னைப் போற்கதிர் வீசுறக் கரத்தினில் விளங்கும்
 நின்னைப் போற்றினன் நின்னடி யடைந்தனன் நிமலா'
 இந்தப் பாடலும் கலித்துறையே. இத்தகைய கலித்துறைகளைக் கலிநிலைத்துறை யென்றும் சொல்வதுண்டு. காப்பியக் கலித்துறை, கட்டளைக் கலித்துறையென்று வேறு இரண்டுவகைக் கலித்துறைகளும் இருத்தலின், இதனைத் தனியே தெரிந்து கொள்ளக் கலிநிலைத் துறையென்று வழங்குகிறார்கள்.
 "வென்றான் வினையின் தொகையாய விரிந்து தன்கண்
 ஒன்றாய்ப் பரந்த உணர்வின்னொழி யாது முற்றும்
 சென்றான் திகழும் சுடர்சூழொளி மூர்த்தி யாகி
 நின்றான் அடிக்கீழ்ப் பணிந்தார்வினை நீங்கி நின்றார்'
 இது காப்பியக் கலித்துறை. விருத்தக் கலித்துறை என்றும் இதைக் கூறுவதுண்டு. இந்தக் கலித்துறையில் ஒவ்வோரடியிலும் மூன்றாவது சீர் கனிச் சீராக வந்தது காண்க.
 "யார்க்கும் எளியன் இனிதாகிய சொல்லன் என்றும்
 ஆர்க்கும் நலமே புரிகின்றவன் ஆழ்ந்த அன்பன்
 ஈர்க்கும் அழுக்கிற் செறியாதவன் ஏய்ந்த தூய்மை
 சேர்க்கும் செயலான் அவன் ஆண்டிடின் தேயம் ஓங்கும்'
 இதுவும் காப்பியக் கலித்துறை.
 கட்டளைக் கலித்துறை
 கட்டளைக் கலித்துறை என்பது எழுத்துக்கணக்கை உடைய கலித்துறை என்னும் பொருளுடையது. கட்டளை என்பது கணக்கு. எழுத்துக் கணக்கையுடைய அடிகளைக் கட்டளையடிகள் என்று சொல்வது வழக்கம்.
 கட்டளைக் கலித்துறை, அடிதோறும் ஐந்து சீர்களை உடையதாய், ஒவ்வோரடியும் தனித்தனியே வெண்டளை அமைய, ஈற்றுச் சீர் மட்டும் விளங்காய்ச் சீராகி, ஏகாரத்தில் முடியும். இடையில் விளங்காய்ச் சீர் வராது. இந்த இலக்கணம் அமைந்தால் ஒவ்வோரடியிலும் ஒற்றை விட்டு எண்ணிப் பார்த்தால் நேர்முதலாகிய அடியில் பதினாறு எழுத்துக்களும், நிரை முதலாகிய அடியில் பதினேழு எழுத்துக்களும் இருக்கும். இந்தக் கணக்குத் தவறவே தவறாது.
 வெண்டா மரைக்கன்றி நின்பதம் தாங்கஎன் வெள்ளையுள்ளத்
 தண்டா மரைக்குத் தகாதுகொலோசக மேழுமளித்
 துண்டானுறங்க ஒழித்தான்பித் தாகவுண் டாக்கும் வண்ணம்
 கண்டான் சுவைகொள் கரும்பே சகல கலாவல்லியே
 இந்தக் கட்டளைக் கலித்துறையில் ஒவ்வோரடியிலும் பதினாறே எழுத்துக்கள் வந்திருக்கின்றன.
 (1) வெண்டா-2, மரைக்கன்றி-4, நின்பதம்-3, தாங்க என்-3, வெள்ளையுள்ளத்-4 = 16.
 (2) தண்டா-2, மரைக்குத்-3, தகாதுகொ-4 லோசக-3, மேழுமளித்-4 =16.
 (3) துண்டா-2, னுறங்க-3, ஒளித்தான்பித்-4, தாகவுண்-3, டாக்கும் வண்ணம்-4=16
 (4) கண்டான்-2, சுவை கொள்-3, கரும்பே-3, சகல-3, கலாவல்லியே-5=16.
 இதில் மூன்றாம் அடியில் "டாக்கும் வண்ணம்' என்று தேமாந்தண்பூவும் நான்காம் அடியில் "கலா வல்லியே' என்று புளிமாங்கனியும் வந்தாலும் இடையிலுள்ள ஒற்றை நீக்கிக் கூவிளங்காயாகவும் கருவிளங்காயாகவும் கொள்ள வேண்டும்.
 (தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/22/w600X390/kivaja.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/09/14கலிப்பாவின்-இனம்-1-3054570.html
3054566 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மூலமும் மொழிபெயர்ப்பும்! DIN DIN Sunday, December 9, 2018 03:18 AM +0530 வான்மீகி ராமாயணத்தில் ஒரு காட்சி. இராவணனைப் போரில் வென்று இலங்காபுரியை விபீடணனுக்குப் பரிசாக இராமபிரான் வழங்குகிறார். விபீடணனை இலங்கையின் மன்னராக முடிசூட்டும்படி இலக்குவனைப் பணிக்கிறார்.
 "விபீடணா! நீ என்னைச் சரணடைந்தபோது நான் உனக்குத் தந்த வாக்குறுதிப்படி "இந்தா விபீடணா இலங்காபுரி ராஜ்ஜியம்'' என்று இராமன் கூறுகிறார். அப்போது விபீடணன் இலங்கையை இராமபிரானே ஆள வேண்டுகிறார்.
 இக்கோரிக்கையை ஏற்றுக்கொண்டால் என்ன? என்று அப்போது இலக்குவனுக்கு ஒரு சபலம் தட்டுகிறது. குறிப்பால் அதனை உணர்ந்த இராமர், "பொன்மயமான இலங்கை மீது என் மனம் லயிக்கவில்லை. எனது தாய் மண்ணான அயோத்தி மீதே எனது ஆர்வமும் அன்பும் அலைபாய்கிறது'' என்பதை,
 "ஜனனீ ஜன்ம பூமிஸ்ச ஸ்வர்காத் அபிகரீயஸி''
 என்கிறார்.
 இந்த வடமொழி ஸ்லோகத்தை மகாகவி பாரதியார் தமிழில் மொழிபெயர்ப்புச் செய்கிறார். மகாகவி பாரதியாரின் அருகில் அவருடைய நண்பர் பரலி சு.நெல்லையப்பரும் இருக்கிறார்.
 வடமொழி மூல ஸ்லோகத்தில் ஜனனீ (தாய்க்கும்), ஜன்மபூமி (தாய் நாட்டுக்கும்), ஸ்வர்காத் (சொர்க்கத்திற்கும்), கரீயஸி (சிறந்தது) ஆகிய நான்கு சொற்களுக்கும் எவ்விதச் சிறப்பு அடைமொழியும் கூறப்படவில்லை.
 ஆனால், இதற்கு மகாகவி பாரதியார் செய்த தமிழ் மொழிபெயர்ப்பில் நான்கு சொற்களுக்கும் நல்லதொரு சிறப்பு அடைமொழி தரப்பட்டுள்ளது. இதனால், மூலத்தை விட மொழிபெயர்ப்புக் கவிதை அழகோடு மேலும் சிறப்பாக இருக்கிறது.
 "பெற்ற தாயும் பிறந்த பொன்னாடும்
 நற்றவ வானினும் நனி சிறந்தனவே''
 என்பது பாரதியின் மொழிபெயர்ப்புக் கவிதையாகும். இதனை நோக்கும்போது, மகாகவி பாரதியாரின் ரசனையும் கவியுள்ளமும் மேலோங்கி நிற்பதைக் காணமுடிகிறது.
 மகாகவி பாரதியார் புதுவையில் நடத்திய "சூரியோதயம்' வாரப் பத்திரிகையின் முகப்பு வாசகமாக இந்த மொழிபெயர்ப்புக் கவிதை முதலில் வெளிவந்தது. அப்போது பரலி சு.நெல்லையப்பர் "சூரியோதயம்' வாரப் பத்திரிகையின் துணை ஆசிரியராகப் பணியாற்றி வந்தார்.
 இந்த மொழிபெயர்ப்புக் கவிதையின் கீழே "சுருதி' என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்த நான்கு வரிக் கவிதையை பரலி சு.நெல்லையப்பர் 1917இல் பதிப்பித்த "நாட்டுப் பாட்டின்' முதல் பதிப்பின் முகப்பட்டையில் முதலில் வெளியிட்டார்.
 மகாகவி பாரதியாரின் மொழிபெயர்ப்பு ஆற்றலுக்கு இந்த நாலுவரிப் பாடல் ஓர் அழகிய முன்னுதாரணம்.
 
 - எதிரொலி எஸ்.விசுவநாதன்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/12/9/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/09/மூலமும்-மொழிபெயர்ப்பும்-3054566.html
3054565 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  நாய்மேல் தவிசு  முன்றுறையரையனார் Sunday, December 9, 2018 03:15 AM +0530 பழமொழி நானூறு
பெரியார்க்குச் செய்யும் சிறப்பினைப் பேணிச்
 சிறியார்க்குச் செய்து விடுதல் - பொறிவண்டு
 பூமேல் இசைமுரலும் ஊர! அதுவன்றோ
 நாய்மேல் தவிசிடு மாறு. (பா-75)
 பொறிவண்டு பூமேல் இசை முரலும் ஊர புள்ளிகளையுடைய வண்டுகள் பூக்களின்மீது இருந்து இசைபாடும் மருதநிலத் தலைவனே! அறிவிற் பெரியார்க்குச் செய்யும் சிறப்பினை விரும்பி, அறிவிற் சிறியார்க்குச் செய்தல், அச்செயலன்றோ யானைமேல் இடவேண்டிய கல்லணையை, இழிந்த நாயின் மீது இட்டதை ஒக்கும்.
 (க-து.) பெரியோர்க்குச் செய்யும் சிறப்பினைச்சிறியோர்க்குச் செய்தலாகாது. "நாய்மேல் தவிசிடுமாறு' என்பது பழமொழி.
 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/09/நாய்மேல்-தவிசு-3054565.html
3050127 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் Monday, December 3, 2018 03:23 PM +0530 தமிழுக்கும் தினமணிக்கும் பேரிழப்பாக அமைந்தது, கடந்த திங்கள்கிழமை நம்மை விட்டுப் பிரிந்த ஐயா ஐராவதம் மகாதேவனின் மறைவு. தினமணியின் முன்னாள் ஆசிரியர் என்பதையும் கடந்து தமிழகத்தின் தலைசிறந்த தொல்லியல் ஆய்வாளராக இருந்த ஐயா மகாதேவனின் தமிழ்ப் பங்களிப்பை, தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சாமிநாதையரின் பங்களிப்புக்கு நிகராகத்தான் ஒப்பிட முடியும்.

தன் ஒரே மகன் வித்யாசாகரின் மறைவும், தன் மனைவி கெüரி அம்மையாரின் மறைவும் அவரை முழுமையாகத் தன்னை தமிழ்ப் பணியில் தோய்த்துக் கொள்ளப் பணித்தன. அவரது மூச்சும், பேச்சும் கல்வெட்டு ஆய்விலும் பழந்தமிழ் ஆய்விலும் ஆழ்ந்திருந்தன. தமிழுக்குச் செம்மொழி அந்தஸ்து கிடைப்பதற்கும், சிந்துசமவெளி நாகரிகத்தின் அடித்தளமே தமிழர் நாகரிகம்தான் என்பதை உறுதிப்படுத்தியதற்கும் அவரது ஆய்வுகள்தான் காரணம். இந்தப் பெரும் பங்களிப்பை தமிழ் வாழும் காலம் வரை யாரும் மறுக்கவோ மறைக்கவோ முடியாது.

அவர் தினமணியின் ஆசிரியராக இருந்தபோதுதான் "தமிழ்மணி' என்ற பகுதி முதலில் தொடங்கப்பட்டது. அவருக்குப் பின்வந்த ஆசிரியர்கள் என்ன காரணத்தாலோ அதைக் கைவிட்டுவிட்டனர். 2007-இல் தினமணி ஆசிரியராக நான் பொறுப்பேற்றுக் கொண்ட அடுத்த ஆண்டிலேயே "தமிழ்மணி' பகுதியை மீண்டும் தொடங்கியபோது, எந்த அளவுக்குப் பொறுப்புணர்வுடன் இந்தப் பகுதியை வெளிக்கொணர்வார்கள் என்கிற ஐயப்பாடு ஆரம்பத்தில் அவருக்கு இருந்தது. "தமிழ்மணி' பகுதியின் கருத்துச் செறிவும், அதற்கு வாசகர்கள் மத்தியில் கிடைத்த வரவேற்பும் என்னைவிட அவருக்குத்தான் அதிக மகிழ்ச்சியை அளித்தன. அவரைவிட வயதிலும் அனுபவத்திலும் மிகவும் குறைந்த என்னை அழைத்துப் பாராட்டவும், வாழ்த்தவும் அவர் தயங்கவில்லை.
மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எங்கள் தலைமை நிருபர் ஜெ.ரங்கராஜனுடன் ஆதம்பாக்கத்தில் அவர் வசித்து வந்த "நறுமுகை' அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புக்கு அவரை சந்திக்கச் சென்றிருந்தேன். 2014 சென்னைப் பல்கலைக்கழக நூற்றாண்டு விழா அரங்கில் தினமணி நாளிதழ் நடத்திய "தமிழ் இலக்கியத் திருவிழா'வின்போதே உடல்நலக் குறைவு காரணமாக அவரால் வர இயலவில்லை. நாங்கள் சென்றபோதும் மிகவும் தளர்ந்துதான் போயிருந்தார். ஆனாலும் கூட, சுமார் ஒருமணி நேரத்திற்கு மேலாக தமிழ் குறித்தும், தினமணி குறித்தும் நீண்ட நேரம் எங்களுடன் தனது உடல்நிலையையும் பொருட்படுத்தாமல் அளவளாவிக் கொண்டிருந்தார்.

உள்ளே எழுந்து போய் தனது படுக்கை அறையிலிருந்து தான் சேர்த்து வைத்திருந்த ஆவணத் தரவுகள் கட்டுகளை எடுத்துக் கொண்டு வந்தார். "இனிமேல் இவையெல்லாம் உங்களுக்குத்தான் பயன்படும்' என்று கூறி என்னிடம் ஒப்படைத்தார். அவர் என்னிடம் தந்த தரவுகளில் அவரால் எழுதப்பட்ட எல்லா முக்கியமான கட்டுரைகளும், தலையங்கங்களும் இருந்தன. அவ்வப்போது பல்வேறு முக்கியமான சமூக, அரசியல் பிரச்னைகள் குறித்து அவர் எழுதி வைத்திருந்த, சேகரித்து வைத்திருந்த குறிப்புகளும் பதிவுகளும் காணப்பட்டன. அவற்றை என்னிடம் ஒப்படைத்தபோது, அவர் முகத்தில் நிம்மதிப் புன்னகை மலர்ந்தது.

"இதில் பல்வேறு பிரச்னைகள் குறித்த என்னுடைய கருத்துகளும், நான் சேகரித்து வைத்திருக்கும் தரவுகளும் பதிவுகளும் இருக்கின்றன. இவையெல்லாம் உங்களுக்குப் பயன்படும். எனது கருத்துகளை நீங்கள் அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதில்லை. முக்கியமான பிரச்னைகள் வரும்போது அதுகுறித்து சிந்தித்து முடிவெடுப்பதற்கு எனது கருத்துகளும் நான் சேகரித்து வைத்திருக்கும் இந்தத் தரவுகளும் உங்களுக்குப் பயனுள்ளதாக இருக்கும்'' என்று அவர் கூறியபோது, என் விழிகளில் நீர் கோர்த்தது. நெடுஞ்சாண்கிடையாக அவரது பாதங்களில் விழுந்து வணங்கியபோது, "தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சாமிநாதையரிடம் ஆசி பெற்றது போன்ற சிலிர்ப்பு.

அதற்குப் பிறகும் இரண்டு மூன்று முறை அவரை சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது என்றாலும் கூட, அன்றைய சந்திப்பை வாழ்நாள் முழுதும் மறந்திட இயலாது.

அன்று ரங்கராஜனுடன் அவரை சந்தித்துப் பிரிந்தபோதும், கடந்த திங்கள்கிழமை அவர் மறைந்தபோது அஞ்சலி செலுத்த அவரது இல்லத்திற்குச் சென்றபோதும் "தோன்றின் புகழொடு தோன்றுக' என்கிற வள்ளுவனாரின் குறள்தான் நினைவுக்கு வந்தது.

மகாகவி பாரதியாரின் பிறந்த நாளையொட்டி தினமணி நாளிதழின் சார்பில் எட்டயபுரத்தில் ஒரு விழா எடுக்க வேண்டும் என்று தீர்மானித்திருக்கிறோம். அன்று மாலை தூத்துக்குடியில் கவியரங்கம், சொல்லரங்கம், கலையரங்கம் என்று பாரதியின் பிறந்த நாளைக் கோலாகலமாகக் கொண்டாடுவது என்றும் திட்டமிட்டிருக்கிறோம். இதற்கான முன்னேற்பாடுகளைச் செய்வதற்காக தூத்துக்குடிக்குப் பயணித்தபோது, படிப்பதற்கு எடுத்துச் சென்ற புத்தகம் குடவாயில் பாலசுப்பிரமணியன் எழுதிய "முப்பது கட்டுரை' என்கிற கட்டுரைத் தொகுப்பு.

குடவாயில் பாலசுப்பிரமணியன் குறித்து அறிமுகம் செய்ய வேண்டிய அவசியமில்லை. அவருடைய ஆய்வுகள் குறித்தும் சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை. கோவையிலிருந்து மரபின் மைந்தன் முத்தையா வெளிக்கொணர்ந்த "ரசனை' எனும் திங்களிதழில் குடவாயில் பாலசுப்பிரமணியன் எழுதிய "கலையியல் ரசனைக் கட்டுரைகள்' ஏற்கெனவே ஒரு தொகுப்பு நான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வெளிவந்தது. இப்போது அதன் தொடர்ச்சியாக இரண்டாவது தொகுப்பு வெளிவந்திருக்கிறது.

முப்பது கட்டுரைகள் கொண்ட இத்தொகுப்பில் பல தொல்லியல் ஆய்வுகள், சில கல்வெட்டு ஆய்வுகள், இன்னும் சில பண்டைத் தமிழ் கலை ஆய்வுகள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. ஒவ்வொரு கட்டுரையுமே முனைவர் பட்ட ஆய்வுக்கு உதவக்கூடியவை என்கிற அளவிலான சிறப்புடையவை.

தகுந்த படங்களுடனும் மேற்கோள்களுடனும், இலக்கியச் சான்றுகளுடனும் எழுதப்பட்டிருக்கும் இந்த ஆய்வுக் கட்டுரைகளை சுவாரசியமாக சாமானியர்களும் படித்துத் தெரிந்துகொள்ளும் விதத்தில் எழுதியிருப்பது குடவாயில் பாலசுப்பிரமணியனின் தனிச்சிறப்பு.

தொகுப்பின் இறுதியில் இணைக்கப்பட்டிருக்கும் மரபின் மைந்தன் முத்தையாவுடனான அவரது நேர்காணலில் குடவாயில் வெளியிட்டிருக்கும் சில கருத்துகள் மக்கள் மன்றத்தில் நீண்ட காலமாகக் காணப்படும் சில கருத்துகளின் உண்மையின்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. எண்ணாயிரம் சமணர்கள் கழுவேறியதாகச் சொல்லப்படும் செய்தியும், தில்லை மூவாயிரவர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த திருமுறைகளை ராஜராஜ சோழன் மீட்டதாகச் சொல்லப்படுவதும் தவறான கருத்துகள் என்று கூறுகிறார் அவர்.
சுவாரசியமான வாசிப்பு.

டிசம்பர் 6ஆம் தேதி வர இருக்கிறது. கவிஞர் கனக பாரதியின் கவிதை நினைவுக்கு வருகிறது.
அயோத்தி ராமனுக்கும்
பாபர் மசூதிக்கும்
கவலைப்படுகிறோம்
காவிரி நதிக்காக யார்
கவலைப்படப் போவது?
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/12/2/w600X390/tm.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/02/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3050127.html
3050135 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பாரதியார் மணிமண்டபம் தோன்றிய வரலாறு இளசை மணியன் DIN Sunday, December 2, 2018 03:13 AM +0530 தேச விடுதலை, தேசிய ஒருமைப்பாடு, பெண் விடுதலை, பொருளாதார விடுதலை, தேசிய நெறி ஆகிய அடிப்படை அம்சங்களை கூர்மையாகக் கவனித்து அறிந்தவர் பாரதியார். தேச விடுதலை இயக்கம் என்பது பாரதிக்கு ஒரு புண்ணிய திருப்போர். வேள்வியில் இது போல் வேள்வி ஒன்றில்லை என்று கருதி செயலாற்றிய கவிஞர் பாரதியார். தமிழகத்தின், பாரதத்தின் மறுமலர்ச்சிக்காக தவங்கிடந்த கவிஞர் அவர்.
 ஒரு ஜாதி ஒரு உயிர்: பாரத நாட்டிலுள்ள முப்பது கோடி ஜனங்களும் ஒரு ஜாதி. விருப்புகள் இருக்கலாம், பிரிவுகள் இருக்கலாகாது. வெவ்வேறு தொழில் புரியலாம். பிறவி மாத்திரத்திலேயே உயர்வு, தாழ்வு என்ற எண்ணம் கூடாது. மத பேதங்கள் இருக்கலாம், மத விரோதங்கள் இருத்தலாகாது. இவ்வுணர்வே நமக்கு சுதந்திரமும், அமரத்தன்மையும் கொடுக்கும் என்று பாரத நாட்டின் ஒருமைப்பாடு பற்றி பாரதியார் வற்புறுத்தி கூறியுள்ளார்.
 தனது காலத்தின் கதியை நன்கு உணர்ந்து அவ்வப்போது அதன் சாரத்தை, நல்ல அம்சங்களை இனம் காட்டிய கவிஞர் பாரதியாருக்கு அவர் பிறந்த ஊரான எட்டயபுரத்தில் நினைவுச் சின்னம் எழுப்ப வேண்டுமென ஆசிரியர் கே.பி.எஸ். நாராயணன் விரும்பினார். கே.பி.எஸ். நாராயணன் ஆசிரியர் பணியிலிருந்து ஓய்வு பெற்ற பின்பு எட்டயபுரத்தில் வாழ்ந்து வந்தவர். அவ்வப்போது நான் அவரிடம் உரையாடியதில், பாரதி மணி மண்டபம் எட்டயபுரத்தில் அமைந்த பணி குறித்து சில செய்திகளைக் கூறினார்.

 1942-ஆம் ஆண்டு கே.பி.எஸ். நாராயணன் திருநெல்வேலியில் ஆசிரியர் பயிற்சிப் பள்ளியில் படித்தார். அப்போது "நெல்லை வாலிபர் சங்கம்' வாரந்தோறும் நடத்தும் கூட்டத்துக்கு செல்லும் பழக்கம் அவருக்கு உண்டு. எழுத்தாளர்கள் தொ.மு.சி. ரகுநாதன், தி.க. சிவசங்கரன் ஆகியோர் அந்தக் கூட்டங்களில் பாரதியார் பற்றி சிறப்பாக பல புதிய செய்திகளைப் பேசியதை கே.பி.எஸ். கேட்டுள்ளார். நெல்லையில் ஆசிரியர் பள்ளியில் பயிற்சி முடிந்த பின்னர் கே.பி.எஸ். நாராயணன் எட்டயபுரம் திரும்பினார்.
 கே.பி.எஸ். நாராயணன் எட்டயபுரத்தில் ஆசிரியர் வேலை பார்க்கத் தொடங்கியதும், அங்கு பாரதி பெயரால் சங்கம் அமைக்க வேண்டுமென்ற விருப்பம் அவருக்கு மேலோங்கியது. இதன் விளைவாக எட்டயபுரத்தில் கவிஞர் பா.நா. கணபதி வீட்டில் "பாரதி இலக்கிய மன்றம்' என்ற அமைப்பை கே.பி.எஸ். நாராயணன் அமைத்தார். பா.நா.கணபதி, தி. சுவாமிநாதன், கலிங்கன் மு. கைலாசசுந்தரம், டி.பி. பசுபதி முதலிய நண்பர்கள் பாரதி இலக்கிய மன்றத்தில் இணைந்து செயல்பட்டார்கள். மன்றத்தின் சார்பில் மாதந்தோறும் இலக்கியக் கூட்டம் எட்டயபுரத்தில் நடைபெற்றது. திருநெல்வேலி ம.தி.தா. இந்து கல்லூரி பேராசிரியர் முத்துசிவன், பேராசிரியர் அ. சீனிவாச ராகவன், பேராசிரியை ஞானாம்பாள், நாவலர் சோமசுந்தர பாரதி, "தமிழ்த் தென்றல் 'திரு.வி.க., தொ.மு.சி. ரகுநாதன், ச.பா. பிச்சைக் குட்டி ஆகியோர் பாரதியாரின் கவித்துவம் பற்றி அந்த இலக்கியக் கூட்டங்களில் புகழ்ந்து பேசினார்கள்.
 பாரதி இலக்கிய மன்றக் கூட்டம் சிறப்பாக நடைபெற்றது. ஆனால், அதே சமயத்தில் பாரதிக்கு நினைவுச் சின்னம் அமைக்க மன்ற உறுப்பினர்களுக்கு வசதி வாய்ப்பில்லை. திக்குமுக்காடிக் கொண்டிருந்தார்கள். கடைசியில் பேராசிரியர் முத்துசிவன் கூறிய ஆலோசனைப்படி, எட்டயபுரத்தில் தமிழிசை விழா நடத்தலாம், விழாவுக்கு டி.கே.சி.யை அழைத்து வேண்டுகோளை சமர்ப்பிக்கலாம் என்ற கருத்துக்கு நண்பர்கள் இசைவு தெரிவித்தார்கள். இதன்படி 1945-ஆம் ஆண்டு தமிழிசை விழா, எட்டயபுரம் ராஜா பள்ளியில் மிகச் சிறப்பாக நடைபெற்றது. கல்கி, டி.கே.சி., எம்.கே. தியாகராஜ பாகவதர் ஆகியோர் அந்தத் தமிழிசை விழாவில் கலந்து கொண்டனர். விழா முடிந்த பின்னர் எட்டயபுரம் ஜமீன்தாரின் மைத்துனர் ரசிகமணி அமிர்தசுவாமி பங்களாவில் அனைவரும் தங்கினார்கள். அப்பொழுது கே.பி.எஸ். நாராயணன் மற்றும் பாரதி இலக்கிய மன்ற உறுப்பினர்கள், எட்டயபுரத்தில் பாரதி பெயரில் நினைவுச் சின்னம் அமைக்க வேண்டுமென்ற வேண்டுகோளை ஆசிரியர் கல்கியிடம் தெரிவித்தார்கள். இதற்கு கல்கி, "உங்கள் ஆசை நிச்சயம் நிறைவேறும், கவலைப்படாதீர்கள்'' என்று உற்சாகமாகப் பதில் கூறினார்.
 இதன் பின்னர் சென்னை சென்றவுடன் எட்டயபுரத்தில் பாரதியாருக்கு நினைவுச் சின்னம் எழுப்ப வேண்டுமென்று கல்கி அவருக்கே உரிய பாணியில் தலையங்கம் எழுதினார். ஆச்சரியம் என்னவென்றால், அடுத்த வாரமே கல்கி பத்திரிகைக்கு பாரதியார் மண்டபத்துக்கு நிதி வரத் தொடங்கியது. மண்டப நிதிக்கு மக்கள் அன்பளிப்பை வாரி வழங்கினார்கள். நாலா திசைகளிலும் இருந்து கல்கிக்கு நிதி சேர்ந்தது. கடல் கடந்த நாடுகளில் இருந்தும் தமிழர்கள் பாரதி மண்டப நிதிக்கு பணம் அனுப்பினார்கள்.
 பாரதி மண்டப நிதிக்கு கலைஞர்களும் காணிக்கை அளித்தார்கள். நவாப் ராஜமாணிக்கம் கல்லிடைக்குறிச்சியில் நாடகம் நடத்தி, அதன்மூலம் வசூலான பணம் முழுவதையும் பாரதி மண்டப நிதிக்கு ஆசிரியர் கல்கியிடம் கொடுத்தார். அதே போன்று திருச்சியில் டி.கே.எஸ். சகோதரர்கள் அரங்கேற்றிய ஒüவையார் நாடகம் மூலம் கிடைத்த வசூல் பணத்தை கல்கியிடம் கொடுத்தார்கள். "எட்டயபுரம் பாரதியார் ஞாபக சின்னம் முயற்சி விஷயத்தில், தமிழ்நாட்டு தினசரிகள் முதல், மாதப் பத்திரிகைகள் வரையில் ஒருமுகமாக ஆதரித்து எழுதியதுடன் மேலும் மேலும் நிதி உதவி செய்தன. மொத்தத்தில் தமிழ்நாட்டு பத்திரிகைகள், எழுத்தாளர்களின் பேராதரவினால்தான் பாரதி ஞாபக சின்னத்தின் முயற்சியானது கொஞ்சம் பெரிய முயற்சியாகவே வளர்ந்து விட்டது' என்று செல்லம்மா பாரதி பாராட்டி எழுதியுள்ளார்.
 எட்டயபுரத்தில் பாரதி நினைவுச்சின்னம் அமைப்பது குறித்து கல்கி பல கட்டுரைகள் எழுதினார். "பாரதி பிறந்தார்' என்ற நூலின் முன்னுரையில் சின்ன அண்ணாமலை பின்வருமாறு விவரிக்கிறார்:
 ஆசிரியர் கல்கி ஆரம்பித்த விஷயத்திற்கும், ஆரம்பித்த காரியத்துக்கும் தமிழ்நாட்டில் மகத்தான வரவேற்பு கிடைத்தது. 5 ஆயிரம் ரூபாயாவது சேருமா என்று மிகவும் சந்தேகத்தோடு ஆரம்பித்த நிதி வசூலானது 40 ஆயிரம் ரூபாய்க்கு மேல் போய்விட்டது. நாளடைவில் மிகப்பெரிய நிதியாக மாறி, போதும் போதும் என்று கல்கி ஆசிரியரே அறிவிக்கும் அளவுக்கு பெருகி விட்டது.
 இவ்வாறு சேர்ந்த பாரதி ஞாபகார்த்த மண்டப நிதியைக் கொண்டு ஆசிரியர் கல்கி, தமிழ் மக்களின் பூரண சம்மதத்துடன் மற்றொரு முக்கியமான காரியத்தையும் செய்து முடித்தார். ஞாபகார்த்த நிதியிலிருந்து ரூபாய் பத்தாயிரத்தைத் தனியாக ஒதுக்கி வங்கியில் டெபாசிட் செய்து, அதிலிருந்து வரும் வட்டித்தொகையை மூன்று மாதத்துக்கு ஒரு முறை 112 ரூபாய் 8 அணா வீதம் பாரதியாரின் வாழ்க்கைத் துணைவிக்கு அவருடைய வாழ்நாள் காலம் வரை உதவி அளிக்க ஏற்பாடு செய்தார்.
 இவ்வாறு எட்டயபுரத்தில் அமைக்க திட்டமிட்ட பாரதியார் நினைவுச் சின்ன நிதிக்கு எட்டயபுரம் ஜமீன்தார் ரூபாய் 501 நன்கொடை அனுப்பினார். அத்துடன் நினைவுச் சின்னம் கட்டுவதற்கு நிலத்தையும் அன்பளிப்பாக கொடுத்தார். ஞாபகச் சின்ன கட்டடம் கட்டுவதற்கு எட்டயபுரம் நடுவப்பட்டியில் செயல்பட்ட பாரதி வாசகசாலை அன்பர்கள் டி.வி. சேதுராமலிங்கம் பிள்ளை, கம்பவுண்டர் சீனிவாசன், முத்துராமகிருஷ்ணன் ஆகியோர் கே.பி. சுந்தராம்பாள் சங்கீதக் கச்சேரி நடத்தி வசூலான நிதி ரூபாய் 1,591யை ஆசிரியர் கல்கியிடம் கொடுத்தார்கள்.
 பாரதி நினைவுச் சின்னம் கட்டுவதற்கு கட்டட சிற்பம் வரைந்தது பற்றி 9-9-1945-இல் கல்கி இதழில் வெளியான கட்டுரையில் கீழ்க்கண்டவாறு ஆசிரியர் கல்கி குறிப்பிட்டுள்ளார்: "ஞாபக சின்னம் கட்டுவதற்கு ஒரு பிளான் போட்டுக் கொடுக்கும்படியாக கட்டட சிற்ப நிபுணர் ஸ்ரீ சித்தாலே என்பவரை கேட்டுக் கொண்டிருந்தோம். ஸ்ரீ எஸ்.எம். சித்தாலே மகாராஷ்டிர மாநிலத்தைச் சேர்ந்தவர். கட்டட சிற்ப வேலையில் இந்திய தேசத்திலேயே பிரசித்தி பெற்ற நிபுணர். கீழ்நாட்டு சிற்பக் கலையின் தத்துவங்களை நன்கு உணர்ந்தவர். சாதாரணமாய் இம்மாதிரி ஒரு கட்டட பிளான் போட்டுக் கொடுப்பதற்கு பெருந்தொகையை சன்மானமாக வாங்கக் கூடியவர். மகா கவியின் ஞாபகார்த்த கட்டடத்துக்கு ஸ்ரீ சித்தாலே எவ்வித பிரயோஜனத்தையும் எதிர்பாராமல் பல தினங்கள் சிரமம் எடுத்துக் கொண்டு வேலை செய்து கட்டட சித்திரமும் பிளானும் போட்டுக் கொடுத்துள்ளார்'.
 சித்தாலேதான் தமிழிசைச் சங்கத்துக்கு செட்டி நாட்டு அரசர் ராஜா சர்.அண்ணாமலைச் செட்டியாரின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க சென்னையிலுள்ள ராஜா அண்ணாமலை மன்றக் கட்டடத்தை வடிவமைத்தார் என்பதையும் இங்கே குறிப்பிட்டாக வேண்டும்.
 கட்டடக் கலை சிற்ப நிபுணர் சித்தாலே வரைந்த வரைபடத்துக்கு உகந்த முறையில் பாரதியார் நினைவுச் சின்ன கட்டட வேலை தொடங்கியது. 1945 ஜூன் 3ஆம் நாள் பாரதி ஞாபக சின்ன கட்டடத்துக்கு ராஜாஜி அடிக்கல் நாட்டினார். ""வெற்றிகரமாக நிறைவேறியது என்று சொல்லுகிறோமே அது என்னவென்று கேட்டால் இன்றைக்கு நடந்த வைபவம்தான்'' என்று ராஜாஜி எட்டயபுரம் பாரதி ஞாபகார்த்த சின்னக் கட்டட அடிக்கல் நாட்டு விழா முடிந்ததும் கூறினார். அடிக்கல் நாட்டு விழாவிற்கு பின்னர் கட்டட வேலை வேகமாகத் தொடங்கியது. கட்டட வேலை நடைபெறுவதை அவ்வப்போது எட்டயபுரம் ஜமீன்தார் மேற்பார்வையிடுவார். எட்டயபுரத்தைச் சுற்றியுள்ள கிராமங்களில் வசித்து வந்த விவசாயிகள் தங்கள் மாட்டுவண்டிகளில் மணல், செங்கல் போன்ற கட்டுமானப் பொருள்களைக் கொண்டு வந்தார்கள்.
 பாரதி நினைவுச் சின்னக் கட்டட அடிக்கல் நாட்டு விழாவில் எழுத்தாளர்கள், கவிஞர்கள், பத்திரிகை ஆசிரியர்கள் கலந்து கொண்டார்கள். இவ்விழாவில் நம்மிடையே வாழும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மூத்த தலைவர் ஆர். நல்லகண்ணுவும் கலந்து கொண்டார். கட்டுமானப் பணிகள் நிறைவடைந்து தமிழ் மக்களிடம் ஒப்படைக்கப்படும் வரையில் இது வரையில் அளித்து வந்த உதவியையும், ஒத்துழைப்பையும் தொடர்ந்து அளித்து வரும்படி எல்லா பத்திரிகை ஆசிரியர்களையும் எழுத்தாளர்களையும் வேண்டிக் கொள்கிறேன் என ஆசிரியர் கல்கி எழுதினார்.
 இவ்வாறு தமிழ் மக்களின் முழு ஆதரவுடன், ஒத்துழைப்புடன் பாரதி ஞாபகார்த்த மண்டபம் (பின்னாளில் பாரதி மணிமண்டபம் என அழைக்கப்பட்டது) காணி நிலத்திலே ஒரு கவின் பெறு மாளிகையாய்க் கட்டி முடிக்கப்பட்டது. இறுதியாக இந்தியா விடுதலை அடைந்து இரண்டு மாதங்களுக்குப் பின்னர் 13-10-1947ஆம் நாள் பாரதி மணிமண்டபத்தை ராஜாஜி திறந்து வைத்தார். பாரதி மணிமண்டப திறப்பு விழாவில் மத்திய அமைச்சராக இருந்த டாக்டர் சுப்பராயன், சென்னை ராஜதானியின் பிரதமராக இருந்த ஓமந்தூர் ரெட்டியார், பல அமைச்சர்கள், எழுத்தாளர்கள், கவிஞர்கள் கலந்து கொண்டார்கள். தமிழர்கள் அலைகடலென திரண்டார்கள். நாமக்கல் கவிஞர், தோழர் ப. ஜீவானந்தம், தொ.மு.சி. ரகுநாதன், தி.க. சிவசங்கரன் ஆகியோரும் கலந்து கொண்டார்கள். திறப்பு விழாவில் பலரின் வற்புறுத்தலுக்கு இணங்க, பெருத்த கரவொலிக்கிடையே பேசினார் தோழர் ஜீவா. எம்.எஸ். சுப்புலட்சுமியின் இன்னிசை நிகழ்ச்சி நடைபெற்றது.
 பாரதி மணிமண்டப திறப்பு விழாவின் நிகழ்ச்சிகள் பற்றி கல்கி சிறப்பிதழில் ஓர் உணர்ச்சி மிக்க தலையங்க கட்டுரை எழுதினார் ஆசிரியர் கல்கி. அதிலிருந்து ஒரு பகுதி பின்வருமாறு: நம் கண் முன்னே இதோ ஓர் அற்புதம் நிகழ்ந்திருக்கிறது. அதுவும் செந்தமிழ் நாட்டில் நடந்திருக்கிறது. தேசத்தின் மகா கவிக்கு ஒரு ஞாபக சின்ன மண்டபம் இதோ எழுந்திருக்கிறது. தமிழ்நாட்டுக்கு புத்துயிர் அளித்த கவியரசருக்கு தமிழ் மக்கள் சமர்ப்பித்த காணிக்கை இதோ காணப்படுகிறது. இந்தியாவிலே முதன் முதலாக ஒரு மகா கவிக்கு ஞாபகார்த்த மண்டபம் கட்டிய பெருமையை தமிழ்நாடு அடைந்திருக்கிறது. இம்முயற்சிக்கு, இது போன்ற பிரயத்தனங்களுக்கு மகாத்மா காந்திஜி ஆசி வழங்கியுள்ளார்.
 இவ்வாறு அரும்பாடுபட்டு எழுப்பிய பாரதி மணிமண்டபத்தை பாரதி நூற்றாண்டு விழா நேரத்தில் தமிழ்நாடு அரசு அரசுடைமையாக்கி நிர்வாகப் பொறுப்பை மேற்கொண்டு வருகிறது. ஆனால்...? அரசு நிர்வாகப் பொறுப்பை மேற்கொண்ட பின்பு மண்டப வளாகத்தில் சில கட்டுமானப் பணிகள் நடைபெற்றன. அப்போது முதலில் மக்களின் நன்கொடையால் எழுப்பப்பட்ட பாரதி மணிமண்டபத்துக்கு அடிக்கல் நாட்டியது, திறப்பு விழா நடத்தியது ஆகியவற்றை இனம் காட்டும் கல்வெட்டுகள் எங்கோ அகற்றப்பட்டுவிட்டன. அந்தக் கல்வெட்டுகளைத் தேடிப்பிடித்து உடனடியாக அங்கு மீண்டும் அமைக்க வேண்டும். அத்துடன் பாரதி மணிமண்டபத்தில் மக்கள், குறிப்பாக, சுற்றுலாப் பயணிகள் பார்க்கும் விதத்தில் பாரதி மணி மண்டப அடிக்கல் நாட்டுவிழா மற்றும் திறப்பு விழா படங்களை காட்சிப்படுத்த வேண்டும்.
 உலகிலேயே, ஒரு கவிஞனுக்காக மக்கள் உவந்து நன்கொடை வழங்கி, அன்பளிப்பாகப் பெறப்பட்ட நினைவு மணிமண்டபம், மகாகவி பாரதியாருக்கு மட்டும்தான். அந்த மணிமண்டபத்தின் பெருமை இன்றைய தலைமுறைக்குத் தெரிய வேண்டும். பாரதியாரின் நினைவு நிலைத்திருக்கும் வகையில், ஆண்டுதோறும் அவரது பிறந்த நாளான டிசம்பர் 11 அன்று, தமிழ்க் கவிஞர்கள், இலக்கியவாதிகள், அறிஞர்கள், எழுத்தாளர்கள், இதழியலாளர்கள், ஆர்வலர்கள் அனைவரும் எட்டயபுரத்தில் கூடி அஞ்சலி செலுத்தும் தமிழ் விழாவாகக் கொண்டாடப்பட வேண்டும். வாழ்க பாரதி! வெல்க தமிழ்!
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/12/2/w600X390/BHAR.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/02/பாரதியார்-மணிமண்டபம்-தோன்றிய-வரலாறு-3050135.html
3050118 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  தீயவருக்கு நன்மை செய்தல் கூடாது  முன்றுறையரையனார் Sunday, December 2, 2018 03:08 AM +0530 பழமொழி நானூறு
கண்ணில் கயவர் கருத்துணர்ந்து கைமிக
 நண்ணி அவர்க்கு நலனுடைய செய்பவேல்
 எண்ணி இடர்வரும் என்னார் புலிமுகத்(து)
 உண்ணி பறித்து விடல். (பா-74)
 கண்ணோட்டம் இல்லாத கீழ்மக்களது எண்ணத்தை அறிந்து, செயல் மிக அவரையடைந்து அவர்க்கு வேண்டிய நன்மைகளைச் செய்வாராயின் (அங்ஙனம் செய்தல்), துன்பம் வரும் என்பதை ஆராயாதவராகி, இரக்கத்தால் புலியினது முகத்தின்கண் உள்ள உண்ணியை எடுத்துவிடுதலோ டொக்கும். (க-து.) தீயவர்களுக்கு நன்மை செய்தல் தனக்குக் கேடு தேடிக்கொள்ளுதலாக முடியும். "புலிமுகத்து உண்ணி பறித்துவிடல்' என்பது
 பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/28/w600X390/LOTUS.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/02/தீயவருக்கு-நன்மை-செய்தல்-கூடாது-3050118.html
3045372 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, November 25, 2018 02:31 AM +0530 வரும் டிசம்பர் 11-ஆம் தேதி மகாகவி பாரதியாரின் பிறந்தநாளையொட்டி எட்டயபுரத்தில் நடைபெற இருக்கும் நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்க வருவதாகப் பல இலக்கிய அமைப்பினர் தகவல் அனுப்பியிருக்கிறார்கள். அனைவருக்கும் பாராட்டுகளுடன் மனமார்ந்த வரவேற்பையும் கூறக் கடமைப்பட்டிருக்கிறேன்.

"உரத்த சிந்தனை' சார்பில் 15 ஊர்களில் 31 நிகழ்ச்சிகளை நடத்த இருப்பதாக உதயம் ராம் தெரிவித்தார். உதயம் ராமுடன், இயக்குநர் எஸ்.பி.முத்துராமன், நடிகர் டெல்லி கணேஷ் ஆகியோரும் நம்முடன் எட்டயபுரத்தில் கலந்து கொள்வார்கள்.  எழுத்தாளர் மாலன் வருவதாக ஏற்கெனவே தெரிவித்திருக்கிறார். பெரியவர் ப. முத்துக்குமார சுவாமி, கிருங்கை சேதுபதி, அவரது இளவல் அருணன் ஆகியோர் கலந்து கொள்வது குறித்து முன்பே தெரிவித்திருந்தேன்.

முன்பே நான் குறிப்பிட்டிருந்தது போல,  திருவையாறில் தியாகப்பிரம்ம உற்சவம் நடைபெறுவது போல, ஆண்டுதோறும் பாரதியாரின் பிறந்தநாள் எட்டயபுரத்தில் தமிழ் எழுத்தாளர்களாலும், கவிஞர்களாலும்  கோலாகலமாகக் கொண்டாடப்பட வேண்டும். அந்தக் கனவு விரைவிலேயே செயல்வடிவம் பெறும்  என்கிற நம்பிக்கை உண்டாகிறது. 

இந்த முயற்சிக்கு மிகப்பெரிய  தூண்டுகோலாக அமைந்தது மலேசியத் தமிழ்ச் சங்கத்தின் ஆதரவுதான். அனைத்திந்திய தமிழ் எழுத்தாளர் சங்கம் தொடங்கி ஏனைய தமிழ் அமைப்புகள் வழக்கம்போல எட்டயபுரம் பாரதி யாத்திரைக்கான முனைப்புகளில் இறங்கிவிட்டிருக்கின்றன. இந்த நிலையில், தமிழக அரசின் செய்தித் துறையும் நம்முடன் இணைந்து கொள்ள முடிந்தால், இது மிகப்பெரிய இலக்கிய நிகழ்வாக மாறக்கூடும். அதற்கான முயற்சிகளும் நடைபெற்று வருகின்றன.

தூத்துக்குடியில், அன்று மாலையில் பாரதியாரின் பிறந்தநாளை முன்னிட்டு, சொல்லரங்கம், கவியரங்கம், கலையரங்கம் என்று நிகழ்ச்சிகளை ஏன் நடத்தக்கூடாது என்கிற சிந்தனையும் எழுகிறது. அடுத்த வாரம் முழுமையான  விவரங்களுடன் சந்திக்கிறேன்.


இந்தியாவை உலகம் அண்ணாந்து பார்ப்பதற்கு எத்தனையோ காரணங்கள் இருக்கின்றன. அப்படிப்பட்ட முக்கியமான காரணங்களில் ஒன்று கெளடில்யரின் அர்த்தசாஸ்திரம். புளூட்டோ, அரிஸ்டாட்டில், மாக்கியவல்லி ஆகியோரைவிட  கெளடில்யரின் சமூக, பொருளாதார, அரசியல் தத்துவங்கள்  போற்றப்படுகின்றன. கெளடில்யர் எனப்படும் சாணக்கியர் எழுதியிருக்கும் இன்னொரு நூல் "சாணக்கிய நீதி'.

சாணக்கிய நீதியும், விதுர நீதியும் சம்ஸ்கிருதத்திலுள்ள  வழிகாட்டுத் தத்துவங்களில் ஈடு இணை அற்றவை. இவை  மேற்குடி மாந்தருக்கு, அதாவது பிராமண, சத்திரிய, வைசியர்களுக்காக வழங்கப்பட்ட அறிவுரைகள் என்றாலும், இவற்றில் கூறப்பட்டிருக்கும் கருத்துகள் ஒட்டுமொத்த மனித இனத்துக்கே பொருத்தமானவை. 

எந்தவொரு படைப்பையும், தத்துவத்தையும், அவை இயற்றப்பட்ட காலச்சூழலின் அடிப்படையில்தான் அணுக வேண்டுமே தவிர,  பல நூற்றாண்டுகள் கடந்து  மாறிவிட்ட சமுதாயத்தின் கண்ணோட்டத்தில் ஆய்வு செய்வது அபத்தமான  செயல்பாடு. சாணக்கியர் வாழ்ந்த காலச் சூழலில் பிராமணர்களும்,  சத்திரியர்களும், வைசியர்களும் சமுதாயத்தில்  மேம்பட்டக் குடியினராய் இருந்த நிலையில்,  அவர்களை மனதில் கொண்டு  "சாணக்கிய நீதி'  வழங்கப்பட்டிருப்பதில் தவறுகாண வேண்டிய அவசியமில்லை. "சாணக்கிய நீதி'  என்கிற நீதிநூல் பல நூற்றாண்டுகள் கடந்தும் அழிந்துவிடாமல் பாதுகாக்கப்பட்டு, இன்று அனைவரும் பயன்படுத்தும் விதத்தில் நமக்குக் கிடைத்திருப்பதற்கு அதுவே கூட ஒரு காரணம் என்றும் கருத இடமிருக்கிறது.

""சாணக்கிய நீதி அந்தரங்க வாழ்க்கைக்கு ஒரு மறைமொழி. அரசியல் வாழ்க்கைக்கு ஒரு பெருநெறி'' என்று இந்த நூலை, அத்தனை  வடமொழி ஸ்லோகங்களையும் தமிழில் தந்து, அதன் பொருளையும்  அனைவருக்கும் புரியும் விதத்தில் பதிவு செய்திருக்கும் சந்தியா நடராஜன் கூறியிருப்பது நூற்றுக்கு நூறு உண்மை. அர்த்தசாஸ்திரத்தின் அளவிலான தனித்துவம் சாணக்கிய நீதிக்கு இல்லை என்பது எனது தனிப்பட்ட கருத்து.  நமது திருக்குறளும்,  மூதுரையும்,  நல்வழியும் சாணக்கிய நீதியில் கூறப்பட்டிருக்கும் பாதிக்கும் மேற்பட்ட கருத்துகளை எடுத்துரைக்கின்றன. ஆனாலும்கூட, சில ஸ்லோகங்கள் தனி மனிதனின் நல்வாழ்வுக்கும் வெற்றிக்கும் வழித்துணையாக  அமைகின்றன என்பதை மறுக்க முடியவில்லை.

சாணக்கிய நீதியைத் தமிழாக்கம் செய்து பதிப்பித்திருக்கும் சந்தியா நடராஜனின் முயற்சி  போற்றுதற்குரியது. மும்மொழி வித்தகரான காஞ்சிபுரம் வி.ஸ்ரீநிவாச மூர்த்தியின்  துணையுடனும் வழிகாட்டுதலுடனும்  இந்த நூலை தான் மொழிபெயர்த்ததாகப் பதிவு செய்திருக்கும் சந்தியா நடராஜனின் வெளிப்படைத் தன்மை அதைவிடப் பாராட்டுதலுக்குரியது. படித்துத் தெளிவதற்கும், போற்றிப் பாதுகாப்பதற்கும் ஏற்ற நூல்  "சாணக்கிய நீதி' !

 

"தினமணி' தீபாவளி மலரில் நான் எழுதியிருந்த "சாகரமே சாகரமே' என்கிற கவிதையைப் படித்துவிட்டு, என்னுடைய கவிதைகளைத் தொகுப்பாக வெளிக்கொணர வேண்டும் என்று  கவிஞர் இளையபாரதி தெரிவித்திருந்தார். இரண்டு நாள்களுக்கு முன்பு கவிஞர் ஆரூர் புதியவன் என்கிற பேராசிரியர் ஹாஜாகனியும் இதே கருத்தை முன்வைத்து என்னிடம்  தொலைபேசியில் பேசினார். 

"உங்களுடைய கவிதைகளைத் தொகுப்பாக வெளிக்கொணர்வதிலோ, அச்சிலேற்றுவதிலோ தயக்கம் காட்டுவதற்கான காரணம் என்ன?' என்பதுதான் அவருடைய கேள்வி. என்னுடைய கவிதைகள் அவ்வப்போது என்னில் தோன்றும் உணர்வுகளைப் பதிவு செய்வதற்காக எழுதப்பட்டவையே தவிர, கவிதை எழுத வேண்டும் என்கிற நோக்கில் எழுதப்படுபவை அல்ல.  அதுமட்டுமல்லாமல், இன்றைய பின் நவீனத்துவவாதிகளால்  என்னுடைய படைப்புகள் கவிதைகளாக ஏற்றுக் கொள்ளப்படுமா என்பதிலும் எனக்குத் தயக்கம் உண்டு. இதை நான் கூறியபோது, கவிஞர் இன்குலாபின் கவிதை ஒன்றை எனது தயக்கத்துக்கு விடையாகப் பேராசிரியர் ஹாஜாகனி கூறினார். இதையே இந்த வாரத்துக்கான கவிதையாகத் தருகிறேன்.

வரும் டிசம்பர் 1-ஆம் தேதி கவிஞர் இன்குலாபின் இரண்டாம் ஆண்டு நினைவு நாள். அவருக்கு எனது அஞ்சலியாகவும் இந்தக் கவிதை பதிவு செய்யப்படுகிறது.

தேர்ந்த தூரிகை
கட்டளையிட முடியுமோ
எந்தச் செடிக்கும்
எப்படிப் பூப்பதென்று...?

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/25/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3045372.html
3045371 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பகைமையை ஒழிக்கும் பாலைப்பண்! -இரா. வெ.அரங்கநாதன் DIN Sunday, November 25, 2018 02:30 AM +0530 பத்துப்பாட்டின்கண் உள்ள "ஆற்றுப்படை' நூல்கள் சொல் நயமும் உவமைகளும் மிக்கவை.  தொல்காப்பியம் அவற்றின் முறைமையை (தொல்.புறத்.25) எடுத்துரைக்கிறது. பொருள்தேடி வந்தோரை மட்டுமன்றி தமிழ்ச்சுவை தேடி வருவோரையும் மகிழ்விக்கும் ஆற்றல்மிக்கவை அவை.

பொருநராற்றுப்படையில், பாலை யாழினால் வாசிக்கப்படும் பண் பகைமை கொள்வோரையும் மாற்றும் இயல்பு கொண்டது என்கிறார் புலவர் முடத்தாமக் கண்ணியார்.

இசைக்கே உரிய பண்பு, ஈர்த்தலும் நிலைமாற்றலும் என்பர். பகையையே மாற்றும் பண் எனின் அஃது பெருவியப்பன்றோ! பாலை யாழின் வடிவத்தை,  

"குளப்புவழி யன்ன கவடுபடு பத்தல்
விளக்கழ லுருவின் விசியுறு பச்சை    
எய்யா விளஞ்சூற் செய்யோ ளவ்வயிற்
றைதுமயி ரொழுகிய தோற்றம்'  (பொரு.4-7)

எனத் தொடங்கி, அப்பாலை யாழிலிருந்து வெளிவரும் பண்ணானது,

"ஆறலை கள்வர் படைவிட அருளின்
மாறுதலை பெயர்க்கு மருவுஇன் பாலை'

என்கிறது. வழியில் ஆறலைக் கள்வர் படைகொண்டு தாக்குவதிலிருந்து விடுபடுவதற்காகவும்,  தான் பொருநன் எனக் காட்டிக் கொள்ளும் பொருட்டும் யாழில் பாலைப்பண் இசைத்துப் பாடிக்கொண்டு பொருநர் கூட்டம் செல்லும் எனப் பாடல் கூறுகிறது.

இதனால், பொருநர் மீது ஆறலைக் கள்வர் அருள் காட்டி,  வழிப்பறி செய்வதிலிருந்து மாறுபடுவராம். மேலும், இவர்களது பாலைப்பண் கள்வர்களையும் மருவச் செய்யுமாம். இதனால், கள்வர் பொருநர்க்கு உதவும் நண்பராகிவிடுவராம்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/25/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/25/பகைமையை-ஒழிக்கும்-பாலைப்பண்-3045371.html
3045370 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி 13.மயங்கிசைக் கலிப்பா வகை (2):  கவி பாடலாம் வாங்க - 52 "வாகீச கலாநிதி'  கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, November 25, 2018 02:27 AM +0530 (சுரிதகம்)

"பொன்பூத் தலர்ந்த கொன்றைபீர் பூப்பக்
கருஞ்சினை வேம்பு திருமுடிச் சூடி
அண்ணலா னேறு மண்ணுண்டு கிடப்பக்
கண்போற் பிறழும் கெண்டைவலன் உயர்த்து
வரியுடற் கட்செவி பெருமூச் செறியப்
பொன்புனைந் தியன்ற பைம்பூண் தாங்கி
முடங்குளைக் குடுமி மடங்கலந் தவிசில்
பசும்பொனசும் பிருந்த பைம்பொன்முடி கவித்தாங்
கிருநிலம் குளிர்துங் கொருகுடை நிழற்கீழ்
அரசுவிற் றிருந்த ஆதியங் கடவுள்நின்
பொன்மலர் பொதுளிய சின்மலர் பழிச்சுதும்
ஐம்புல வழக்கின் அருஞ்சுவை யறியாச்
செம்பொருட் செல்வனின் சீரடித் தொழும்புக்
கொண்பொருள் கிடையா தொழியினு மொழிக
பிறிதொரு கடவுட்குப் பெரும்பயன் தரூஉம்
இறைமையுண் டாயினு மாக குறுகிநின் 
சிற்றடி யவர்க்கே குற்றேவல் தலைக் கொண் 
டம்மா கிடைத்தவா வென்று
செம்மாப் புறூஉம் திறம்பெறற் பொருட்டே'

இந்தப் பாட்டில் எட்டடித் தரவு ஒன்றும், ஈரடித் தாழிசைகள் ஆறும், அராகமும், மீட்டும் ஈரடித் தாழிசைகள் நான்கும், அம்போதரங்க உறுப்பும், தனிச்சொல்லும், பத்தொன்பதடி ஆசிரியச் சுரிதகமும் வந்தன. இதற்கு முன் நாம் பார்த்த கலிப்பா வகையில் இப்படி உறுப்புக்கள் கொண்ட பாட்டு ஒன்றும் இல்லை. இதில் இடவரையறையின்றியும் இத்தனை என்ற வரையறையின்றியும் உறுப்புக்கள் கலந்து அமைந்தமையின் இது மயங்கிசைக் கொச்சகக் கலிப்பா ஆயிற்று. தமிழில் உள்ள பிரபந்தங்களில் ஒன்றாகிய கலம்பகத்தில் முதல் பாட்டு மயங்கிசைக் கொச்சகக் கலிப்பாவாகவே இருக்கும். இங்கே காட்டிய பாடல் குமரகுருபர முனிவர் இயற்றிய மதுரைக் கலம்பகத்தில் உள்ள முதற் பாட்டு.

யாப்பருங்கலக்காரிகையில் மேற்கோளாகக் காட்டியிருக்கும் மயங்கிசைக் கொச்சகக் கலிப்பா வருமாறு:

(தரவு)

மணிகிளர் நெடுமுடி மாயவனும் தம்முனும்போன்
 றணிகிளர் நெடுங்கடலும் கானலும் தோன்றுமால்
நுரைநிவந் தவையன்ன நொப்பறைய சிறையன்னம்
இரைநயந் திரைகூடும் ஏமஞ்சார் துறைவகேள்    (1)
வரையெனக் கழையென மஞ்செனத் திரைபொங்கிக் 
கரையெனக் காற்றெனக் கடிதுவந் திசைப்பினும் 
விழுமியோர் வெகுளிபோல் வேலாழி இறக்கலா 
தெழுமுன்னீர் பரந்தொழுகும் ஏமஞ்சார் துறைவகேள்     (2)

(தாழிசை)

கொடிபுரையும் நுழைநுசுப்பிற் குழைக்கமர்ந்த திருமுகத்தோள்
தொடிநெகிழ்ந்த தோள்கண்டும் துறவலனே என்றியால்     (1)
கண்கவரு மணிப்பைம்பூண் கயில்கவைய சிறுபுறத்தோள் 
தெண்பனிநீ ருகக்கண்டும் திரியலனே என்றியால்     (2)
நீர்பூத்த நிரையிதழ்க்கண் நின்றொசிந்த புருவத்தோள் 
பீர்பூத்த நுதல்கண்டும் பிரியலனே என்றியால்    (3)
கனைவரல்யாற் றிருகரைபோல் கைநில்லா துண்ணெகிழ்ந்து 
நினையுமென் நிலைகண்டும் நீங்கலனே என்றியால்     (4) 
கலங்கவிழ்ந்த நாய்கன்போல் களைதுணை பிறிதின்றிப்
புலம்புமென் நிலைகண்டும் போகலனே என்றியால்     (5)
வீழ்சுடரி னெய்யேபோல் விழுமநோய் பொறுக்கலாத் 
தாழுமென் னிலைகண்டும் தாங்கலனே என்றியால்     (6)

(தனிச்சொல்)
அதனால்
(அராகம்)

அடும்பல் இறும்பி னெடும்பணை மிசைதொறும் 
கொடும்புற மடலிடை யொடுங்கின குருகு         (1)
செறிதரு செருவிடை யெறிதொழி லிளையவர் 
நெறிதரு புரவியின் மறிதரும் திமில்          (2)
அரைசுடை நிரைபடை விரைசெறி முரைசென 
நுரைதரு திரையொடு கரைபொரும் கடல்         (3)
அலங்கொளிர் அவிர்சுட ரிலங்கொளி மறைதொறும் 
கலந்தெறி காலொடு புலம்பின பொழில்         (4)

(தாழிசை)

விடாஅது கழலுமென் வெள்வளையும் தவிர்ப்பாய்மன் 
கெடாஅது பெருகுமென் கேண்மையும் நிறுப்பாயோ?      (1)
ஒல்லாது கழலுமென் னொளிவளையுந் தவிப்பாய்மன் 
நில்லாது பெருகுமென் னெஞ்சமும் நிறுப்பாயோ?     (2)
தாங்காது கலுழுமென் றகைவளையும் தவிர்ப்பாய்மன் 
நீங்காது பெருகுமென் நெஞ்சமும் நிறுப்பாயோ?     (3)
மறவாத அன்பினேன் மனனிற்கு மாறுரையாய் 
துறவாத தமருடையேன் துயர்தீரு மாறுரையாய்     (4) 
காதலார் மார்பன்றிக் காமக்கு மருந்துரையாய் 
ஏதிலார் தலைசாய யானிற்கு மாறுரையாய்               (5)
இணைபிரிந்தார் மார்பன்றி யின்பக்கு மருந்துரையாய் 
துணைபிரிந்த தமருடையேன் துயர்தீரு மாறுரையாய்     (6)

(தனிச்சொல்)
எனவாங்கு
(அம்போதரங்கம்)

பகைபோன் றதுதுறை-பரிவா யினகுறி 
நகையிழந் ததுமுகம்-நனிவாடிற் றுடம்பு 
தகையிழந் தனதோள்-தலைசிறந் ததுதுயர் 
புகைபரந் ததுமெய்-பொறையா யிற்றுயிர்

(தனிச்சொல்)
அதனால்
(சுரிதகம்)

இனையது நினையா வனையது பொழுதால்
நினையல் வாழி தோழி தொலையாப் 
பனியொடு கழிக உண்கண்
என்னொடு கழிகவித் துன்னிய நோயே

இது தரவு இரண்டும், தாழிசை ஆறும், தனிச் சொல்லும், அராகம் நான்கும், மீண்டும் தாழிசை ஆறும், தனிச் சொல்லும், அம்போதரங்க உறுப்பு எட்டும், தனிச் சொல்லும், நான்கடிச் சுரிதகமும் பெற்று வந்த மயங்கிசைக் கொச்சகக் கலிப்பா.

(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/19/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/25/13மயங்கிசைக்-கலிப்பா-வகை-2--கவி-பாடலாம்-வாங்க---52-3045370.html
3045369 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி விளையாடத் தம்பியொன்று வேண்டுமென்று அழுதாயோ ? -சின்னமணல்மேடு த.இராமலிங்கம் DIN Sunday, November 25, 2018 02:24 AM +0530 இனிப்பிலும், இலக்கிய நயத்திலும், கற்பனைத் திறனிலும் நாட்டுப்புறப் பாடலுக்கென்று ஒரு தனியிடமுண்டு. அனைத்திலும் உச்சமிசை வைத்து எண்ணப்படும் இடத்தில் இருப்பது தாலாட்டுப் பாட்டு.

சித்திரைப் பூந்தொட்டிலிலே குழந்தை உறங்குகின்றான். அதைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு தாய், வீட்டுப் பணிகளில் ஈடுபடுகின்றாள். எந்த வேலையையும் அவளால் சரியாகச் செய்ய முடியவில்லை. அவள் எண்ணமெல்லாம் பூவைச் சுற்றும் வண்டென குழந்தையைச் சுற்றியே மொய்க்கிறது.

குழந்தை அழவில்லையே! ஏன்? ஏதாவது ஆகியிருக்குமோ? அவள் மனம் தடுமாறுகிறது. கிணற்றிலிருந்து தண்ணீர் எடுக்கின்றாள். அதைக் குவலையில் ஊற்றாமல் தரையில் ஊற்றுகின்றாள். குழந்தை அழும் ஓசை! திடுக்கிடுகின்றாள். அழுகுரல் அவளைப் பிடித்திழுக்கிறது. "முத்தால தொட்டிலிலே மோதியிருப்பானோ? ஏதாவது கடித்திருக்குமோ?  யாராவது அடித்திருப்பாரோ?' என்ற எண்ணவோட்டத்தில் ஓர் அடியைக் கிணற்றிலும் மறு அடியைக் குழந்தையிடமும் வைக்கின்றாள்.

குழந்தையை வாரி அணைத்து முத்தமிடுகின்றாள்.  குழந்தை அடம் பிடிக்கிறது. "சீச்சி... இப்படி அழுகிறதே!'வீட்டுப் பெரியவர்கள் எரிச்சலில் இரைகின்றார்கள். குழந்தையின் அடம் மற்றவர்களுக்குத் துன்பம். தாய்க்கு மட்டும் குழந்தை எது செய்தாலும் இன்பம். 

குழந்தை அழுதால் தொண்டை வலிக்குமே! நா வரண்டுவிடுமே! இப்படி வம்பு செய்ததில்லையே! இன்று மட்டும் ஏன் இப்படி? யாராவது அடித்திருப்பாரோ? ஆமாம். அடித்துத்தான் இருப்பார்கள். "அடித்தாரை ஆக்கினைகள் செய்ய வேண்டும்' என்று பொய்க்கோவம் காட்டுகின்றாள். அதுவே ஒரு பாட்டாக மலர்ந்து தேனை வாரிவாரி இறைக்கின்றது.

கொம்புக்  கனியே !
கோதுபடா  மாங்கனியே !
வம்புக்   கழுகாதே !  -  கனி
வாயெல்லாம்  தேனூற !

என்று தொடங்குகிறாள். குழந்தை "கொம்புக் கனியாம்!' உச்சியில் பழுத்த பழம். பெறுவதென்றால் முயற்சி வேண்டும். அதைப் போன்று உச்சியில் வைத்து எண்ணத் தகுந்தவன். பெறுவதற்கரிய உயர் நலங்கள் வாய்க்கப் பெற்றவன். அதனால் அவன் கொம்புக்கனி!

"கோதுபடா மாங்கனியே!' என்றது ஏன்? சில கனிகளைக் கடித்து உண்ணும்போது, "நார்' பல்லில்கூட சிக்கிக் கொள்ளும். அந்"நார்' பல்லில் மீசை முளைத்ததுவோ என்ற தோற்றத்தையும் காட்டும். அதில் சுவையும் அதிகம். அதனால் பெருவிருப்பும் அதன்மேல் நமக்கிருக்கும். அதைப் போன்று எண்ணத்தில் இனிப்பும் உள்ளத்தில் பெருவிருப்பும் அவனாகவே இருப்பதால் அவன் "கோதுபடா மாங்கனி.'

இன்று வம்புக் கழுகின்றான். அழும்போது எச்சில் ஊறும்; அது இயற்கை. மற்றவர்களுக்கு அது எச்சில்; அவளுக்கு அது தேன். உமிழ்நீர் தேனைப் போன்று நலம் சேர்ப்பது; செரிமானத்திற்குரியது. வாய் கனியென்றால் அதில் தேன்தானே சுரக்கும். உமிழ்நீரைத் தேனாக உருவகம் செய்தது நுட்பம்.
குழந்தை தொடர்ந்து அழுதுகொண்டே இருக்கிறது. அடித்தவர்களைத் தண்டித்தால்தான் குழந்தை சமாதானம் ஆகும் போலிருக்கிறது. அதனால், அடித்தவர்கள் யார் யாராக இருப்பர் என்று அவள் பட்டியலிடுகின்றாள். அவர்களே குழந்தையை அடிப்பதற்கு உரிமை உடையவர்கள் என்ற உண்மையும் இதன்வழி உணர்த்தப்படுகிறது.

பாட்டி  அடிச்சாரோ?
என்னம்மா  -  உன்
பாட்டி  அடிச்சாரோ?
பால்வார்க்கும்  சங்காலே!
பாட்டி  அடிச்சாரோ?
அப்பம்மா  - உன்
பாட்டி  அடிச்சாரோ?
பால்கடையும்  மத்தாலே !

அம்மாவைப் பெற்ற அம்மா (பாட்டி) அடித்தால், அது பால் வார்க்கும் சங்கு. உருவில் சிறியது; மெதுவாகத்தான் அடிப்பார்; அது வலிக்காது. நாள்தோறும் பால் வார்ப்பவர். அந்த உரிமையும் அன்பும் தன் தாய்க்கே உரியது என்பதை அவள் சொல்லும் வகை அழகு.

அப்பாவின் அம்மா எதனால் அடித்திருப்பார்? பால் கடையும் மத்து. மத்தால் அடித்தால் வலிக்குமா? வலிக்காதா? வலிக்கும்; மத்தால் அடித்தால் அடி வேகமாகவும் விழும். அதனால்தான் குழந்தை இப்படி அழுகிறதோ? தன் தாய் அடித்தால் பால் வார்க்கும் சங்கு; மாமி அடித்தால் பால் கடையும் மத்து. மாமியைவிடத் தன் தாய்க்கே குழந்தையிடத்து அன்பும், பற்றும் அதிகம் என்பதன் வேறுபாடு மிக நுட்பமாகக் கையாளப் பட்டிருப்பதைப் பாராட்டலாம்.
அன்னகாமு தொகுத்த நூலில் மேற்கண்ட பதிவுக்குப் பதிலாக, " பாட்டி அடிச்சாரோ?/ பால் வார்க்கும்  கையாலே! என்று மட்டும் பொதுவாகக் காட்டப்பட்டிருக்கிறது. இரண்டு பாட்டிகளுக்கும் உரிய வேறுபாட்டைக் காட்டும் வரிகள் செவி வழியாகச் சேர்ந்தவையாக இருந்தாலும் இனிக்கிறது.

மேலும்,  "மாமன் அடிச்சாரோ, அத்தை அடிச்சாரோ,  அண்ணன் அடிச்சாரோ என்று குற்றால அருவியெனக் குதித்துவரும் தாலாட்டைத் தொடர்கின்றாள்.

தாலாட்டுப் பாடிக் கொண்டிருக்கும்பொழுதே, வெளியில் சென்ற கணவன் வீட்டுக்கு வந்துவிடுகிறான். அவள் பாடலின் உட்பொருளை அவனால் உணர முடிகிறது. தன் உறவு பழிக்கப்படுவதும், மனைவி உறவு போற்றப்படுவதும் கண்டு, அவனது முகத்தில் ஒருவித இறுக்கம். அதையும் அவள் கவனித்து விடுகின்றாள். மடைமாற்றம் செய்ய பாடலின் திசையை மாற்றுகின்றாள். அவள் அறிவுக்கூர்மை அன்பிற்கு வழிகாட்டுகிறது.

"விளையாடத்  தம்பியொன்று
வேண்டுமென்று அழுதாயோ?'

என்ற வரிகளைப் பாடிக்கொண்டே கணவனைப் பார்க்கின்றாள்; அவனும் பார்க்கின்றான். அவளது அறிவும் அன்பும் கூடலுக்கான நாளைக் குறிக்க அனுமதிக்கின்றன. கணவனின் மன இறுக்கம் காற்றில் கலந்த கற்பூரமெனக் கரைக்கின்றது. அவனையும் சேர்த்துக் கரைத்தது அவளின் அன்பாற்றல்.

நாட்டுப்புறப் பாடலின் ஒவ்வொரு சொல்லும் சிலம்புக்குள் உறையும் மாணிக்கப்பரல்கள். ஆழ்ந்து அறியும் திறனுக்கேற்ப "முத்துக் குளிக்கலாம்' என்பது மட்டும் உறுதி!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/25/w600X390/m2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/25/விளையாடத்-தம்பியொன்று-வேண்டுமென்று-அழுதாயோ--3045369.html
3045368 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, November 25, 2018 02:23 AM +0530 யானுமற் றிவ்விருந்த எம்முனும் ஆயக்கால்
வீரஞ் செயக்கிடந்த தில்லென்று - கூடப்
படைமாறு கொள்ளப் பகைதூண்ட லஃதே
இடைநாயிற் கென்பிடு மாறு.   (பா-73)


யானும் இவ்விடத்திலிருந்த என் தமையனும்  ஒன்றுசேர்ந்து ஒரு செயல் செய்யப்புகுந்த இடத்து,  பகைவருடைய வீரம் செய்யத்தக்கது யாதொன்றுமில்லையென்று கூறி,  அவரும் தம்மொடு சேர்ந்து  தமக்குத் துணைப் படையாக நின்று மாறுகொள்ளுமாறு,  பகைவரிடமிருந்து பிரிய அவரைத் தூண்டுதலாகிய அதுவே,  ஆடு காத்து நிற்கும் இடையர் நாய்க்குத் திருடர் எலும்பினை யிடுதலோடொக்கும். (க-து.) பகை யிரண்டாயவழி இன்சொற்கூறி அவற்றுள் ஒன்றனை வயப்படுத்துக என்றது இது. "இடை நாயிற் கென்பிடு மாறு' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/25/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3045368.html
3040726 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி திருக்குறள் அன்பன் வ.உ.சி. - முனைவர் சீனிவாச கண்ணன் DIN Sunday, November 18, 2018 01:43 AM +0530 பழம்பெரும் நாடான நம் பாரத நாட்டிற்குள் கடல்வழி உள்ளே நுழைந்த வந்தேறிகளை சுதேசிக் கப்பலை ஓடவிட்டதன் மூலம் கதிகலங்க வைத்தவர் வ.உ.சி. உப்புக்கடலில் தம்முடைய கப்பலை ஓடவிட்டதற்குத் தேசிய உணர்வும், நாட்டுப்பற்றும் காரணமாகலாம். ஆனால், அமுதக் கடலின் (தமிழ்) ஆழங்கண்டுணர்ந்தது வ.உ.சி.யின் மொழிப்பற்றையும், தமிழ் இனப்பற்றையும் வெளிப்படுத்துகிறது.
ஆம்! வ.உ.சி.க்கு நாட்டுப்பற்றும், மொழிப்பற்றும் ஒருசேர அமைந்திருந்தன. அவருடைய முன்னோர்களும் தமிழ்மொழியில் பெரிதும் ஈடுபாடு கொண்டவர்கள். கவிராயர் வீடு என்றே அவரது வீடு அழைக்கப்பட்டது. சிறையில் இருந்தபொழுது தம்முடைய சுயசரிதையைக் கவிதை வடிவில் எழுதினார். தமிழ் மொழியில் இவ்வாறு சுயசரிதையைக் கவிதை வடிவில் எழுதிய முதல் மனிதர் வ.உ.சி என்றே கூறலாம். 
கோவைச் சிறையில் அவர் அடைக்கப்பட்டிருந்தபொழுது ஆங்கில நூல்கள் சிலவற்றை தமிழாக்கம் செய்தார். அத்துடன் தமிழில் அகமே புறம், வலிமைக்கு மார்க்கம், மனம் போல வாழ்வு, மெய்யறம் முதலான நூல்களையும் எழுதி முடித்தார். சிறையில் உடனிருந்த கைதிகளுக்கு நன்னூலையும் போதித்தார். சுயசரிதை தவிர, தனிப்பாடல் திரட்டு எனும் கவிதைத் தொகுப்பும் அவரால் எழுதப்பட்டுள்ளது. அவர் இயற்றிய தோத்திரப் பாடல்களிலும் நாட்டு நலனே முதன்மை பெறுவதைக் காணலாம்.
வ.உ.சி.யை ஒரு தலைசிறந்த ஆய்வாளர் என்றும் கூறலாம். தொல்காப்பியத்திற்கு மிகுதியான பதிப்புகள் வெளிவராதிருந்த காலகட்டத்தில் (1928), தொல்காப்பியத்திற்கு உரைப் பதிப்பினை மேற்கொண்டார். தொல்காப்பியம் தவிர திருக்குறள் மீது அவர் அபாரக் காதல் கொண்டிருந்தார். 
சிறை வாசத்தின்போது, மணக்குடவர் உரையின் மூலம் திருக்குறளை நன்கு படித்துப் புரிந்து கொண்டார். 1934-ஆம் ஆண்டில் திருச்செந்தூரில் முருகப்பெருமான் முன்பு அறத்துப்பாலுக்கு இவர் எழுதிய உரை, புலவர்கள் முன்னிலையில் வெளியிடப் பெற்றது. அதே ஆண்டில் சாந்திக்கு மார்க்கம்என்ற மொழிபெயர்ப்பு நூலும் வெளியானது. 
கோவைச் சிறையிலிருந்து 1908-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 14-ஆம் நாள் தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சாமிநாதையருக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார். திருக்குறளை
ஆராய்ச்சி செய்து வருகிறேன். ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன். சில ஐயங்கள் உள்ளன. அதற்கு விளக்கம் தேவை என்று எழுதினார். உ.வே.சா.வும், வேண்டிய விளக்கங்களை வ.உ.சி.க்கு எழுதி அனுப்பியுள்ளார்.
தன்னிச்சையாக எதையும் ஆராயாமல், இலக்கியங்களை நன்கு படித்த சான்றோர் பெருமக்களின் துணையுடன் தம்முடைய இலக்கியப் பணியினை வ.உ.சி. இனிதே நிறைவேற்றினார். 1935-இல் உ.வே.சாமிநாதையரின் 80-ஆவது ஆண்டு நிறைவுக் கொண்டாட்டத்தின்போது, நிலைமண்டில ஆசிரியப்பாவின் 40 வரிகள் அடங்கிய வாழ்த்து மடலை வ.உ.சி. அனுப்பினார். அப்பாடலின் இறுதி இரண்டு வரிகளில் தூத்துக்குடிவாழ் ஒட்டப்பிடாரம் சிதம்பரம் என்னும் திருக்குறள்அன்பனே! என்று தன்னைத் திருக்குறள் அன்பன் என்று பெருமிதத்துடன் வெளிப்படுத்திக் கொள்கிறார். 
கண்ணனூர் சிறையில் இருக்கும்பொழுது அங்கிருந்த கைதிகளுக்கு அறக்கருத்துகள் பற்றி அடிக்கடி அறிவுரை சொல்வார். அவ்வறக் கருத்துகளைத் தொகுத்து மெய்யறிவு எனும் பெயரில் நூலாக்கினார். 
சிறையிலிருந்து மீண்ட பின்பு, திருமணம் செல்வகேசவராய முதலியார் முன்னிலையில் மரபுப்படி மெய்யறிவு நூலை அரங்
கேற்றம் செய்தார். இந்நூலில் திருக்குறள், சிறுபஞ்ச மூலம், ஆசாரக்கோவை, திருமந்திரம், சைவ சித்தாந்தம், சித்தர் பாடல்கள், ஒளவையார், தாயுமானவர், வள்ளலார் ஆகியோருடைய பாடல்களின் தாக்கம் மிகுதியாக உள்ளன. 
சிறையிலிருந்து வெளிவந்த பின்பு சென்னையில் சில ஆண்டுகள் தங்கினார். பெரம்பூரில் அவர் வசித்துவந்தபொழுது அக்கம் பக்கத்திலிருந்த மாணவர்கள் பலரையும் அழைத்து, அவர்களுக்கு இலவசமாகத் திருக்குறள் போன்ற நீதி நூல்களைக் கற்பித்தார். திருக்குறள் வகுப்பினை மட்டும் தனியாகவும் நடத்தினார். மூதறிஞர் ராஜாஜியும் வ.உ.சி.யிடம் திருக்குறள் பாடங் கேட்டதாகக் கூறுவர். நல்லாசிரியருக்கு இருக்க வேண்டிய சில நற்குணங்களை வ.உ.சி. பெற்றிருந்தார். 
இன்று தஞ்சையில் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம் செயல்பட்டு வருகிறது. ஆனால், தமிழ் மொழிக்கென்று தனியே பல்கலைக்
கழகம் இல்லையே என்ற தன்னுடைய ஆதங்கத்தை - ஏக்கத்தை வ.உ.சி., சேலத்தில் நடந்த காங்கிரஸ் மாநாட்டில் (5.11.1927) தாம் ஆற்றிய தலைமை உரையில் வெளிப்படுத்தியுள்ளார். 
தமிழ்மொழி மிகத் தொன்மையானது. அது மலையாளம், கன்னடம், துளுவம், தெலுங்கு முதலிய பல பாஷைகளுக்கும் தாய்ப் பாஷையாய் விளங்குவது. இவ்வாறிருந்தும் இந்நாட்டில் இதுவரையில் தமிழ் சர்வகலாசாலை ஒன்றும் ஏற்படுத்தவில்லை என்று வருத்தத்துடன் பேசியுள்ளார்.
தம்முடைய வாழ்நாளின் இறுதி நாள்களில் தூத்துக்குடியில் சைவ சித்தாந்த சபையினை நிறுவினார். தம்முடைய வீட்டிலேயே அன்றாடம் இலக்கியச் சொற்பொழிவுகளுக்கு ஏற்பாடு செய்தார். 
1936-ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 18-ஆம் தேதி வ.உ.சி. அமரரானார். அவர் கண்ட இரு பெரும் கனவுகள் அவருடைய ஆயுட் காலத்தில் நிறைவெய்தவில்லை. நாடு விடுதலை பெறவில்லையே என்பது ஒன்று; திருக்குறளுக்குத் தம்முடைய உரை முழுவதையும் அச்சிட முடியவில்லையே என்பது மற்றொன்று. இவ்விரண்டும் வ.உ.சி.யின் காலத்திற்குப் பின்பே நிறைவேறின. 
செல்வமும் செல்வாக்குமாக இருந்த காலத்திலும், வெஞ்சிறையில் வாடிய காலத்திலும், எல்லாம் இழந்து வறுமையில் வாடிய காலத்திலும், தமிழை மறவாத, இலக்கியத் தொண்டினைத் தம் வாழ்வின் ஓர் அங்கமாகவே கருதி வாழ்ந்த தன்னலமற்ற தேச பக்தரான கப்பலோட்டிய தமிழர் வ.உ.சிதம்பரம் பிள்ளையின் புகழ் என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும்!
- முனைவர் சீனிவாச கண்ணன்

இன்று: வ.உ.சி.யின் 82-ஆம் ஆண்டு நினைவு நாள்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/18/w600X390/voc.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/18/திருக்குறள்-அன்பன்-வஉசி-3040726.html
3040725 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 51 DIN DIN Sunday, November 18, 2018 01:42 AM +0530 வாகீச கலாநிதி கி.வா. ஜகந்நாதன்


13.மயங்கிசைக் கலிப்பா வகை (1)
கலிப்பாவுக்கு உரிய உறுப்புக்கள் தரவு, தாழிசை, அராகம், அம்போதரங்கம், தனிச்சொல், சுரிதகம் என்னும் ஆறு என்பதை முன்பே அறிவோம். இந்த ஆறு உறுப்புக்களும் மிகுதியாகவும் குறைவாகவும் இடம் மாறியும் வந்தால் அது மயங்கிசைக் கொச்சகக் கலிப்பாவாகும்.
(தரவு)
மணிகொண்ட திரையாழி
சுரிநிமிர மருங்கசைஇப்
பணிகொண்ட முடிச்சென்னி
அரங்காடும் பைந்தொடியும் 
பூந்தொத்துக் கொத்தவிழ்ந்த
புனத்துழாய் நீழல்வளர்
தேந்தத்து நறைக்கஞ்சத்
தஞ்சாயல் திருந்திழையும்
மனைக்கிழவன் திருமார்பும்
மணிக்குறங்கும் வறிதெய்தத்
தனக்குரிமைப் பணிபூண்டு
முதற்கற்பின் தலைநிற்ப
அம்பொன்முடி முடிசூடும்
அபிடேக வல்லியொடும்
செம்பொன்மதில் தமிழ்க்கூடல்
திருநகரம் பொலிந்தோய்கேள்
(தாழிசை)
விண்ணரசும் பிறஅரசும்
சிலரெய்த விடுத்தொருநீ
பெண்அரசு தரக்கொண்ட
பேரரசு செலுத்தினையே (1)
தேம்பழுத்த கற்பகத்தின்
நறுந்தெரியல் சிலர்க்கமைத்து
வேம்பழுத்து நறைக்கண்ணி
முடிச்சென்னி மிலைச்சினையே (2)
வானேறும் சிலபுள்ளும்
பலர்அங்கு வலனுயர்த்த
மீனேறோ ஆனேறும்
விடுத்தடிகள் எடுப்பதே (3) 
மனவட்ட மிடுஞ்சுருதி
வயப்பரிக்கு மாறன்றே
கனவட்டம் தினவட்ட
மிடக்கண்டு களிப்பதே (4)
விண்ணாறு தலைமடுப்ப
நனையாநீ விரைப்பொருநைத்
தண்ணாறு குடைந்துவையைத்
தண்டுறையும் படிந்தனையே (5)
பொழிந்தொழுகு முதுமறையின்
சுவைகண்டும் புத்தமுதம்
வழிந்தொழுகும் தீந்தமிழின்
மழலைசெவி மடுத்தனையே (6)
(அராகம்)
அவனவ ளதுவெனு மவைகளி லொருபொருள்
இவனென உணர்வுகொ டெழுதரு முருவினை (1)
இலதென உள்தென இலதுள தெனுமவை
அலதென அளவிட அரியதொ ரளவினை (2)
குறியில னலதொரு குணமிலன் எனநிலை
அறிபவர் அறிவினும் அறிவரு நெறியினை (3)
இருமையும் உதவுவ னெவனவன் எனநின
தருமையை உணர்வறி னமிழ்தினும் இனிமையை (4)
(தாழிசை)
வைகைக்கோ புனற்கங்கை
வானதிக்கோ சொரிந்துகரை 
செய்கைக்கென் றறியேமால்
திருமுடிமண் சுமந்ததே (1)
அரும்பிட்டுப் பச்சிலையிட்
டாட்செய்யும் அன்னையவள்
தரும்பிட்டுப் பிட்டுண்டாய்
தலையன்பிற் கட்டுண்டே (2)
முலைகொண்டு குழைத்திட்ட
மொய்வளைகை வளையன்றே
மலைகொண்ட புயத்தென்னி
வளைகொண்டு சுமந்ததே (3)
ஊன்வலையி லகப்பட்டார்க்
குட்படாய் நின்புயத்தோர்
மீன்வலைகொண் டதுமொருத்தி
விழிவலையிற் பட்டன்றே (4)
(அம்போதரங்கம்)
போகமாய் விளைந்தோய் நீ
புவனமாய்ப் பொலிந்தோய் நீ
ஏகமாய் இருந்தோய் நீ
எண்ணிறந்து நின்றோய் நீ
வானும் நீ-நிலனும் நீ
மதியும் நீ-கதிரும் நீ
ஊனும் நீ-உயிரும் நீ 
உளதும் நீ-இலதும் நீ
(தனிச்சொல்)
எனவாங்கு 
(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/18/w600X390/kv.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/18/கவி-பாடலாம்-வாங்க---51-3040725.html
3040724 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மாதவிக் குளியல் -முனைவர் கா. அய்யப்பன் DIN Sunday, November 18, 2018 01:41 AM +0530 இந்திர விழா என்றதும் நினைவுக்கு வருவது இளங்கோ, சீத்தலைச்சாத்தனார் படைப்புகளே. அதுவும் மாதவியை மையமாகக்கொண்டு இயங்கும் விழாவாகவும் இது இருக்கிறது. 
கண்ணகியை விடுத்து மாதவிபால் கோவலன் சென்றதற்கு இவ்விழாவே அடிப்படைக் காரணமாக அமைகிறது. மாதவி கோவலனோடு கடலாடுதற்குச் செல்வதற்கு முன்பு தன்னை ஒப்பனை செய்து கொள்வதாக விளக்கிச் செல்கிறார் இளங்கோவடிகள்.
பத்துத் துவரினும், ஐந்து விரையினும்
முப்பத்து - இருவகை ஓமாலிகையினும்
ஊறின நன்னீர். (சிலப்.கடலா. 77-79)

ஐந்து வகைவிரை, பத்து வகைதுவர், முப்பத்து இரண்டு வகை ஓமாலிகை என்று பதப்படுத்தப்பட்ட நன்னீரில் குளித்ததாகக் குறிப்பிடுகிறார். இதனை, அரண்மனையில் வாழும் அரச மகளிரும், மாளிகைகளில் வாழும் செல்வப் பெண்டிரும், மாதவி போலும் நாடகக் கணிகையரும் கோட்டம், துருக்கம், தகரம், அகில், சந்தனம் என்னும் ஐவகை விரையும் (நறுமணப் பொருளும்); நாவல் அல்லது பூவந்தி, கடு, நெல்லி, தான்றி, ஆல், அரசு, அத்தி, இத்தி, முத்தக்காசு அல்லது கருங்காலி, மாந்தளிர் என்னும் பத்து வகைத்துவரும்; இலவங்கம், பச்சிலை, கச்சோலம், ஏலம், நாகணம், கோட்டம், நாகாம், மதாவரிசி, தக்கோலம், நன்னாரி, வெண்கோட்டம், காசறை (கத்தூரி), வேரி, இலாமிச்சம், கண்டில் வெண்ணெய், கடு, நெல்லி, தான்றி, துத்தம், வண்ணக்கச்சோலம், அரேணுகம், மாஞ்சி, சயிலேகம், புழுகு, புன்னை நறுந்தாது, புலியுகிர், சரளம், தமாலம், வகுளம், பதுமுகம், நுண்ணேலம், கொடுவேரி என்னும் முப்பத்திரு வகை ஓமாலிகையும் ஊற வைத்த நன்னீரில் குளித்து வந்தனர் என்று விளக்குவார், மொழி ஞாயிறு தேவநேயபாவாணர்(பண்டைத் தமிழ் நாகரிகமும் பண்பாடும்).
இது பற்றிய தெளிவும் அதனைப் பயன்படுத்தலும் இன்று இருக்கின்றதா என்கிற ஐயம் எழுகிறது. பெண்களின் கூந்தலுக்கு இயற்கை மனமா? செயற்கை மனமா? என்கிற சிவபெருமான் - நக்கீரர் வாதம்கூட மாதவியின் குளியலோடு தொடர்புடையதே. 
நம் நாட்டில் இயற்கையிலேயே கிடைக்கும் நாற்பத்தேழு வகை நறுமணப் பொருள்களைக் கொண்டு மாதவி குளித்திருக்கிறாள். இன்னும் பல்வேறு அணிகலன்களை 
அணிந்துகொண்டு இந்திர விழாவின் இறுதி நாளான கடலாடுதலுக்குச் சென்றிருக்கிறாள். 
இன்று பெண்கள் ஒப்பனை செய்து கொள்வதில் அதிக நாட்டம் உடையவராக இருக்கின்றனர். அது ஒரு துறைசார் படிப்பாகவும் உள்ளது. ஊர்தொறும் மகளிர் அழகு நிலையங்களும் இயங்குகின்றன. இயற்கையோடு கூடிய அழகுபடுத்தல் குறித்த புரிதலை அறிந்து, அதற்குத்தக அழகு செய்துகொள்ள விழைய வேண்டும். அப்பொழுதுதான் நாம் நம்மின் மரபின் வழி பயணிக்கின்றோம் 
என்பதை இந்த நாடறியும்.


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/18/w600X390/pic.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/18/மாதவிக்-குளியல்-3040724.html
3040723 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, November 18, 2018 01:40 AM +0530
தமிழக விடுதலைப் போர் வரலாற்றிலும், இதழியல் வரலாற்றிலும் சங்கு சுப்பிரமணியத்துக்கு ஒரு தனியிடம் உண்டு. ஓரணா, இரண்டணா என்று பத்திரிகைகள் விற்றுக் கொண்டிருந்தபோது, சாமானியர்களுக்கும் விடுதலை வேள்வி குறித்த செய்திகள் சென்றடைய வேண்டும் என்கிற நோக்கத்துடன் 1930-இல் காலணா விலைக்கு சுதந்திரச் சங்கு என்கிற இதழைத் தொடங்கி நடத்த முற்பட்டார் அவர். அதனால், சங்கு சுப்பிரமணியம் என்கிற பெயர் அவருக்கு நிலைத்துவிட்டது.
பாரதியார், பாரதிதாசன் இருவர் மீதும் பெரும் மரியாதை கொண்டிருந்த சங்கு சுப்பிரமணியம், அவர்களுடைய பாடல்களைப் பாடுவதைக் கேட்பதற்கே ஒரு ரசிகர் கூட்டம் அவரைச் சுற்றி எப்போதும் இருக்கும். பாரதிதாசன் தனது கவிதைகளை சங்கு சுப்பிரமணியத்தைப் பாடச் சொல்லிக் கேட்டு மகிழ்வார் என்று கூறுவார்கள். 
சுதேச மித்திரன் பத்திரிகையில் சில காலம் பணியாற்றிய சங்கு சுப்பிரமணியம் அனுமான், மணிக்கொடி உள்ளிட்ட பத்திரிகைகளின் ஆசிரியராகவும் இருந்திருக்கிறார். தினமணியில் வெளிவந்த அவரது பாகவதக் கதைகள் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றன. ஜெமினி அதிபர் வாசனுடன் நெருக்கமாக இருந்த சங்கு சுப்பிரமணியம் சக்ரதாரி, சந்திரலேகா முதலிய படங்களில் பாடல் எழுதியிருக்கிறார். கதை இலாகாவில் பணியாற்றி இருக்கிறார். பாரதிதாசன் வசனம் எழுதிய ஸ்ரீராமானுஜர் திரைப்படத்தில் நாயகனாகவும் நடித்திருக்கிறார்.
மணிக்கொடி இதழும் சங்கு சுப்பிரமணியமும் இணைபிரிக்க முடியாதவை. தமிழுக்கு அமுதென்று பேர் கவிதை, இன்பத் தமிழ் என்கிற பெயரில் மணிக்கொடியில் வெளிவந்தபோது, மணிக்கொடி அலுவலகத்தின் எழுத்தாள நண்பர்கள் புடைசூழ அமர்ந்திருக்க, சங்கு சுப்பிரமணியம் அதை இசையுடன் பாடியதாக பி.எஸ்.ராமையாவின் குறிப்பு இருக்கிறது. 
நல்ல கவிதைகளை ரசிப்பதுடன், அதை ரசித்து உரக்கப் பாடி மகிழும் ரசிகமணியாகவும், கவிதா ரசிகராகவும் இருந்த சங்கு சுப்பிரமணியம் குறித்து இப்போது நான் பதிவு செய்வதற்கு என்ன காரணம் என்று கேட்பீர்கள். நாளை அவரது பிறந்த நாள். அற்புதமான இதழியலாளரை, தேசபக்தரை நாம் மறந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காகத்தான் இந்தப் பதிவு!


எவரெஸ்ட் உச்சியில் ஹில்லரியுடன் ஏறி வெற்றிக்கொடி நாட்டிய டென்சிங் நோர்கேயின் இமயத்துப் புலி (தி ஹிமாலயன் டைகர்) என்கிற அவரது சுயசரிதையை ஆர்வத்துடன் ஒரே மூச்சில் படித்து முடித்தேன். ஜேம்ஸ் ராம்úஸ உல்மென் என்பவரின் உதவியுடன் டென்சிங் விவரித்த அந்தச் சுயசரிதத்தை சக்திதாசன் சுப்பிரமணியன் தமிழாக்கம் செய்திருக்கிறார். டென்சிங்குடன் இமயமலைச் சிகரங்களில் உலாவந்த உணர்வை ஏற்படுத்துகிறது இந்தப் புத்தகம்.
டென்சிங் நோர்கே சிறுவராக இருக்கும் போதே வானளாவி நிற்கும் எவரெஸ்ட் சிகரத்தைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் அதன் உச்சியில் ஏற வேண்டும் என்று ஆசைப்படுவாராம். அப்போது, அவருக்கு எவரெஸ்ட் என்கிற பெயர் தெரியாது. சோமுலுங்மா என்கிற திபெத்திய பெயரில்தான் எவரெஸ்டைத் தெரியும். சோமுலுங்மா என்றால் உலக மாதா என்று பொருள். டென்சிங் நோர்கேவுக்கு இளமையிலேயே இருந்த, எவரெஸ்ட் சிகரத்தில் ஏற வேண்டும் என்கிற இளமைக்கால மோகம் அவரை ஷெர்ப்பாவாக மாற்றியதில் வியப்பொன்றுமில்லை.


இமயமலைச் சிகரங்களில் ஏறும் அவரது முயற்சி 1935-இல் தொடங்கியது. கப்ரூ, நந்ததேவி முதலிய பல சிகரங்களில் மூட்டைகளைத் தூக்கிக்கொண்டு மலையேற்றக் குழுவினருடன் செல்லும் ஷெர்ப்பாவாக ஏறி இறங்கிய அனுபவம் டென்சிங் நோர்கேவுக்குக் கிடைத்தது. 1947-ஆம் ஆண்டு கனடாவில் பிறந்து, இங்கிலாந்தில் வளர்ந்து, ஆப்பிரிக்காவில் வாழும் டென்மான் என்பவர் எவரெஸ்டில் ஏறுவதற்கு டார்ஜிலிங் வந்து சேர்ந்தார். அவருடன் மீண்டுமோர் எவரெஸ்ட் முயற்சி. குளிர் தாங்க முடியவில்லை. காற்றும் மேகமும் வதைத்தன. திரும்பி வந்துவிட்டனர். அதன் பிறகு இத்தாலியைச் சேர்ந்த ஜியூசெப் தூசி என்பவருடன் கஞ்சன்ஜங்கா மலையேற்றப் பயணம். இதுபோல எத்தனையோ பயணங்கள், தோல்விமேல் தோல்விகள். கடைசியாகத் தனது 39-ஆவது வயதில், 7-ஆவது முறையாக எப்படியும் எவரெஸ்டில் ஏற வேண்டும் என்கிற தாளாத உறுதியுடன் பிரிட்டிஷ் கோஷ்டி ஒன்றுடன் மலை ஏறத் தயாரானார் டென்சிங்.
1953-ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 29-ஆம் தேதி டென்சிங்கும் ஹில்லரியும் எவரெஸ்ட் சிகரத்தை நெருங்கிவிட்டனர். இன்னும் 300 அடி உயரம்தான். செங்குத்தானது, குறுகலானது, இரண்டுபுறமும் பாதாளம், பயங்கரமான பனிச்சரிவு, கரணம் தப்பினால் மரணம். அடி மேல் அடிவைத்து முன்னேறி உச்சிமீது ஏறி நின்றார் எட்மண்ட் ஹில்லரி; தொடர்ந்து டென்சிங்கும். இருவருக்கும் மகிழ்ச்சி தாங்க முடியவில்லை. ஒருவரையொருவர் கட்டி அணைத்துக் கொண்டு கைகுலுக்கினர். தனது அனுபவத்தை டென்சிங் இவ்வாறு பதிவு செய்கிறார்:
பரந்து கிடந்தது இமயமலை. கீழேயிருந்து பார்த்தபோது வானளாவி நின்ற சிகரங்கள் சிறியவைகளாகத் தோன்றின. எவரெஸ்ட் உச்சிமீது நின்று கொண்டிருந்த எனக்கு அவை சிறு சிறு குன்றுகளாகக் காட்சி தந்தன. இதற்காகத்தானே வாழ்நாள் முழுவதும் கனவு கண்டேன். நான் எடுத்துச் சென்ற கொடிகளை யெல்லாம் பறக்க விட்டேன். ஹில்லரி புகைப்படங்கள் எடுத்தார். சுமார் 15 நிமிடங்கள் நாங்கள் அந்த உச்சியில் நின்றோம். 
அதற்குப் பிறகு டென்சிங்கும் ஹில்லரியும் உலக வரலாற்றில் இடம்பெற்ற நாயகர்களாக வலம் வந்தனர். பண்டித நேரு, பாபு ராஜேந்திர பிரசாத், பிரிட்டிஷ் மகாராணி என்று எல்லோரும் அவரது அனுபவத்தை நேரில் கேட்டுப் பரவசமடைந்தனர். அதற்குப் பிறகு டென்சிங் 
நோர்கே என்ன ஆனார்?
1954-ஆம் ஆண்டு மலை பயில் கழகம் உருவாக்கப்பட்டது. மலை ஏறும் கோஷ்டியினருக்கும் குழுவினருக்கும் ஷெர்ப்பாக்களுக்கும் தான் பெற்ற அனுபவங்களைப் பயிற்றுவித்தார் டென்சிங். தனது சுயசரிதையை அவர் இப்படி முடிக்கிறார் - உலகம் பெரிது, மிகப்பெரிது. ஆனால், எவரெஸ்டைப் பார்க்கும்போது உலகம் சிறிது, மிகச்சிறிது. தூஜிசே சோமுலுங்மா!
மீண்டும் ஒரு முறை படிக்க வேண்டும்; மீண்டும் மீண்டும் படிக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு முறை படிக்கும்போதும் இமய
மலையில் வலம் வந்த பூரிப்பு. நானே எவரெஸ்ட் சிகரத்தின் மேல் ஏறி நின்றபடி, உலகம் சிறிது மிகமிகச் சிறிது என்று டென்சிங்கைப் போல சொல்லத் தோன்றுகிறது. 


கவிதை எழுதியவர் பெயர் ப.செல்வகுமார் என்பது மட்டும்தான் எனக்குத் தெரியும். இது அவரது எந்தக் கவிதைத் தொகுப்பில் இடம்பெற்றிருக்கிறது என்று தெரியாது. கவிதையின் தலைப்பு ஞாநி. சுருக்கென்று தைக்கிறது நறுக்கென்று அவர் எழுதியிருக்கும் மூன்றுவரிக் கவிதை:
வாக்குப் பெட்டியை 
உண்டியலைப் போலச் செய்தவன்
தீர்க்கதரிசி!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/18/w600X390/img.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/18/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3040723.html
3040720 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அன்புள்ள ஆசிரியருக்கு... DIN DIN Sunday, November 18, 2018 01:38 AM +0530 சங்க இலக்கியத்தின் மாண்பு
முனைவர் அ.தட்சிணாமூர்த்தி எழுதிய இன்றியமையாதது என்கிற கட்டுரையில், முக்கியம் என்ற வடசொல்லைத் தவிர்ப்பதற்காக இன்றியமையாதது என்கிற தனித் தமிழை உணர்த்துவதற்காக நற்றிணையின் முதல் பாடலையும், வள்ளுவரின் நீரின்று அமையாது உலகெனின் என்கிற திருகுறளையும் எடுத்துக்காட்டி விளக்கியிருந்தது சங்க இலக்கியத்தின் தனித்தமிழின் மாண்பை வெளிப்படுத்தியது. 
எஸ். பரமசிவம், மதுரை.

சிறந்த ஆய்வு
காவலர் ஈகை பெரிதா? பாவலர் ஈகை பெரிதா? என்கிற ஆய்வுக் கட்டுரையைப் புலவர் தா.குருசாமி தேசிகர் நன்கு ஆய்வு செய்து எழுதியிருந்தார். கலிங்கத்துப்பரணியின் பாடல்களை ஒப்பு 
நோக்கிய விதம் பாராட்டத்தக்கது.
இராம.வேதநாயகம், 
வடமாதிமங்கலம்.

தினமணிக்குக் கிடைத்த பரிசு!
இந்த வாரம் பகுதியில் கலாரசிகன், முனைவர் பெ.சுபாசு சந்திரபோசுவின் மகத்தான பேருரைகள் நூலில் பிரபலங்கள் பலருடைய செய்திகளைத் தொகுத்துக் கொடுத்திருந்தாலும், சிலருடைய வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க உரைகள் தொகுக்கப்பட வேண்டியதன் அவசியத்தையும் நயமாக எடுத்துரைத்து, ஆலோசனை வழங்கியிருக்கிறார் என்றால், அவரது புத்தக வாசிப்பு ஈடுபாட்டையும், புத்தகம் எழுதுவோர் மேலும் சிறப்புற வேண்டும் என்கிற உயர்ந்த எண்ணத்தையும் பாராட்டியே ஆகவேண்டும். தினமணிக்குக் கிடைத்த மிகப் பெரிய பரிசு, கலாரசிகன்!
டி.வி. கிருஷ்ணசாமி, 
நங்கைநல்லூர்.

அருமையான ஒப்பீடு
இந்த வாரம் பகுதியில், பரிமளா தேவி என்பவரின் ஹைக்கூ கவிதையுடன், ஆங்கிலக் கவிஞர் பைரனின் மூன்றுவரிக் கவிதையைக் கலாரசிகன் தேர்ந்தெடுத்து ஒப்பிட்டு எழுதி இருந்தது அருமை!
ஜே.மகரூப், குலசேகரன்பட்டினம்.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/18/அன்புள்ள-ஆசிரியருக்கு-3040720.html
3040714 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, November 18, 2018 01:37 AM +0530 முன்றுறையரையனார்


கயவற்கு அறிவுரை 
கூறலாகாது

நடலை இலராகி நன்(று) உணரார் ஆய
முடலை முழுமக்கள் மொய்கொள் அவையுள்
உடலா ஒருவற்கு உறுதி யுரைத்தல்
கடலுளால் மாவடித் தற்று. (பா-72)

மனத்தின்கண் கவலை யிலராய் நன்மை - தீமை அறியாதவராகிய மனவலியுள்ள கயவர்கள் நெருங்கியுள்ள அவையில், அலைத்து வாழ்கின்ற கயவன் ஒருவனுக்கு, உயிர்க்குப் பயன்தரத் தக்கனவற்றைக் கூறுதல், கடலுள்ளே மாங்கனியை வடித்தாற் போலும். (க-து.) கயவற்கு உறுதிப் பொருள்களைக் கூறுதலாகாது. 
கடலுளால் மாவடித் தற்று என்பது இச்செய்யுளில் வந்த பழமொழி.
 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/18/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3040714.html
3036442 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி காவலர் ஈகை பெரிதா? பாவலர் ஈகை பெரிதா? DIN DIN Sunday, November 11, 2018 05:38 AM +0530 குலோத்துங்கச் சோழன் மீது "கலிங்கத்துப்பரணி' பாடியவர் ஜெயங்கொண்டார். அவர் இயற்றிய தனிப்பாடல்கள் இரண்டு சுவை உடையன. இவர் சோழ அரசன் ஈகையைப் பெற்றவர்.
 அவ்வீகையைச் சோழ அரசர் உயர்வாகக் கருதி, பரிசில் பெற்ற புலவரைத் தாழ்வாகக் கருதிய குறிப்பை அறிந்த ஜெயங்கொண்டார்,
 "நான் பாடிய பாடல் - "உனக்கு ஈந்தேன்'; அது நான் கொடுத்த பரிசு - ஈகை. அப்பாடல் பூவுலகில் அழியாது நிலைத்திருக்கும் மன்னா! ஆனால், நீ கொடுத்த பொருளோ நிலைத்திருக்கமாட்டாத ஆகாப் பொருள்'' என்று அறிவுமிக்க சோழ
 மன்னனின் உயர்வு மனப்பான்மையை, கீழே தள்ளி, "புலவர் இயற்றும் பாடலின்' அழியாத மேன்மையை அருளிச்செய்து, அறிவு கொளுத்திய ஜெயங்கொண்டாரது தனிப்பாடல் அறியத்தக்கது.
 "காவல ரீகை கருதுங்காற் காவலர்க்குப்
 பாவலர் நங்கும் பரிசெவ்வா - பூவினிலை
 ஆகாப் பொருளை அபயனளித்தான் புகழாம்
 ஏகாப் பொருளளித்தேம் யாம்'
 (தமிழ் நாவலர் சரிதம், பா.118)
 என்ற பாடலில், "பாவலர் ஈகையே நிலைத்தது - பெரியது' என்று நிலைநாட்டியுள்ளார் ஜெயங்
 கொண்டார்.
 மற்றொரு பாடலும் சிந்திக்கத்தக்கது. இவர் செட்டிமார் பற்றி "இசையாயிரம்' பாடியபோது, வாணியர்கள் தங்கள் ஊர் "புகார்' தங்களுக்கு ஊர் எனப் பாடக் கூறி வேண்டினர்.
 இவரும் அவர்கள் விண்ணப்பத்தை ஏற்று ஒரு பாடல் இயற்றினார். வாணியர்கள் என்பவர் செக்காராவார். அப்பாடல் வருமாறு:
 "ஆடுவதும் செக்கே அளப்பதுவும் எண்ணையே
 கூடுவதும் சக்கிலியக் கோதையே - நீடுபுகழ்க்
 கச்சிச்செப் பேட்டிற் கணிக்குங்காற் செக்கார்தாம்
 உச்சிக்குப் பின் புகாரூர்' (த.நா.ச. பா.119)
 என்ற பாடலின் மூலம், சக்கிலியக் கோதை என்பது பிண்ணாக்கையும், கச்சிச் செப்பேட்டில் என்பது எண்ணிப் பார்த்து என்றும், உச்சிக்குப் பின்புகாரூர் என்பது, வெயில் தாழ்வதற்கு முன் தன் ஊர் புகமாட்டார் என்றும் நயம்படப் பாடிய பாடல் சிந்திக்கத்தக்கதன்றோ!
 
 -புலவர் தா.குருசாமி தேசிகர்
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/11/w600X390/KAVALAR_EGAI.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/11/காவலர்-ஈகை-பெரிதா-பாவலர்-ஈகை-பெரிதா-3036442.html
3036438 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, November 11, 2018 05:37 AM +0530 என்னுடைய நெருங்கிய நண்பர்கள் பட்டியலில் மணாவுக்கு முக்கியமான இடமுண்டு. ஏறத்தாழ 30 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக நாங்கள் இருவருமே பத்திரிகையாளர்கள் என்கிற முறையில் நெருங்கிப் பழகி வருகிறோம். "எல்லோருக்கும் நல்லவர்' என்று மிகச் சிலரைத்தான் குறிப்பிட முடியும். அவர்களில் மணாவும் ஒருவர்.
 மணா என்கிற பத்திரிகையாளரை மதிப்பிடுவதற்கு அவர் நீண்ட காலம் "துக்ளக்' இதழில் பணியாற்றியவர் என்பது மட்டுமே போதும். "துக்ளக்' ஆசிரியர் "சோ'வைப் பொருத்தவரை, அவரே கூறுவதுபோல, அவ்வளவு எளிதில் யாரையும் நம்பிவிடவோ, ஏற்றுக்கொள்ளவோ மாட்டார். அடிப்படையில் வழக்குரைஞர் என்பதாலோ என்னவோ ஒருவரைத் தொடர்ந்து கவனித்து அதன் அடிப்படையில்தான் அவர் குறித்து ஒரு முடிவுக்கு வருவார். அப்படி ஒரு முடிவுக்கு வந்துவிட்டால், யார் வந்து என்ன சொன்னாலும் தன்னுடைய முடிவை மாற்றிக்கொள்ள மாட்டார். அவருடைய கணிப்பு பொய்த்ததில்லை.
 நண்பர் மணாவின் பத்திரிகைத் துறை அனுபவங்களின் தொகுப்புதான் "சொல்வது நிஜம்' என்கிற புத்தகம். கடந்த ஓராண்டுக்கு மேலாக படிக்க வேண்டும் என்று எனது மேஜையில் கண்ணில் படும்படியாக எடுத்து வைத்திருந்த "சொல்வது நிஜம்' புத்தகத்தை, தீபாவளி விருந்தாக ஒரே மூச்சில் கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை படித்து முடித்தேன்.
 "மூத்த ஊடகவியலாளரின் நெஞ்சைச் சுடும் அனுபவங்கள்' என்கிற பீடிகையுடன் தொகுக்கப்பட்டிருக்கும் "சொல்வது நிஜம்' புத்தகம் பத்திரிகையாளர் மணாவின் நேரடி அனுபவங்களைப் பதிவு செய்கிறது. தமிழகத்தின் சமூக, அரசியல், சினிமா, உலக நிகழ்வுகள் குறித்த ஏறத்தாழ 20 ஆண்டுகாலப் பதிவுகளை மணாவின் அனுபவத்தில் "சொல்வது நிஜம்' சொல்லிப் போகிறது. ஒரு நாவல் படிக்கும் விறுவிறுப்புடன், மணா என்கிற பத்திரிகையாளரின் நேரடி அனுபவங்கள் கட்டுரைகளாகத் தொகுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. தமிழகத்தின் குறிப்பிடத்தக்க ஆளுமைகள் அனைவர் குறித்தும் இந்தப் புத்தகத்தில் செய்திகளும், சம்பவங்களும் பதிவாகியிருப்பது இதன் தனிச்சிறப்பு.
 வீரப்பன் காடு, மம்பட்டியான் சாம்ராஜ்ஜியம், தேர்தல் களத்தில் எம்.ஜி.ஆர். - சிவாஜி, காமராஜர் குடும்பத்துக்கு ஜெயலலிதாவின் உதவி, ஜெயகாந்தன்- இலக்கிய ரெளடி? முதலிய பதிவுகள் கேட்டிராத அனுபவங்கள். ஆஸிட் அராஜகம், குழந்தைக் குற்றங்கள், சொர்ணம்மாள் செய்த தியாகம் உள்ளிட்டவை அவருக்கு மட்டுமல்ல படிப்பவர்களுக்கும் மறக்க முடியாத அனுபவங்கள். எம்.கே.தியாகராஜ பாகவதர் குறித்த "தங்கத் தட்டு' பாகவதர், நகைச்சுவை நடிகர் தங்கவேலு குறித்த "டனால்' சொல்லும் பாப்புலாரிட்டி, பின்னணிப் பாடகர் பி.பி. சீனிவாஸ் குறித்த "மென்மை மனிதர் பி.பி.எஸ்' மூன்றும் சுவாரசியமான தகவல்கள்.
 36-க்கும் அதிகமான நூல்களை எழுதியிருக்கும் பத்திரிகையாளர் மணா துக்ளக்கில் 14 ஆண்டுகள் பணியாற்றியவர். எனக்கும் நண்பர். நாங்கள் இருவருமே ஆசிரியர் "சோ'வின் அன்புக்கும் ஆதரவுக்கும் பாத்திரமானவர்கள். நண்பர் மணா இன்னும் கூட சற்று உசத்தி. 76 வாரங்கள் குமுதத்தில் வெளியான "ஒசாம அசா' தொடரை எழுத நண்பர் மணாவைத்தான் ஆசிரியர் "சோ' தேர்ந்தெடுத்தார் என்பதுதான் அதற்குக் காரணம்.
 
 
 திருச்சி பிஷப் ஹீபர் கல்லூரித் தமிழாய்வுத் துறையின் முன்னாள் தலைவர் முனைவர் பெ. சுபாசு சந்திரபோசு, பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகத்தின் தேர்வு நெறியாளராகவும், அழகப்பா பல்கலைக்கழகத்தின் ஆட்சிக்குழு உறுப்பினராகவும் இருப்பவர். இவர் தொகுத்து வெளியிட்டிருக்கும் புத்தகம் "மகத்தான பேருரைகள்'. உலக அளவில் மகத்தான பேருரைகளாகப் போற்றப்படும் 25 உரைகள் இந்த நூலில் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன.
 கெளதம புத்தரில் தொடங்கி, சி.என் அண்ணாதுரை வரையிலான 25 பேர்களின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க உரைகள் முனைவர் பெ.சுபாசு சந்திரபோசால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுத் தொகுக்கப்பட்டிருப்பது இந்தப் புத்தகத்தின் சிறப்பு என்றால், அதைவிடக் குறிப்பிடத்தக்க இன்னோர் அம்சமும் இதில் இருக்கிறது. அது என்னவென்றால், அந்த 25 பேர் குறித்த விவரங்கள் ஒவ்வொரு உரைக்கும் முன்னால் தரப்பட்டிருப்பது.
 இதில் இடம்பெற்றிருக்கும் சிலருடைய உரைகள் அவர்களது பிரபலமான வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க உரைகள் அல்ல என்றாலும் கூட, முனைவர் சந்திர போசின் தேர்வும் குறைகூற முடியாதது என்பதை மறுக்க இயலாது. இந்தத் தொகுப்பில் மூன்று மிக முக்கியமான வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க உரைகள் விடுபட்டிருக்கின்றன. அவை மார்க் ஆண்டனி, நெப்போலியன், நெல்சன் மண்டேலா ஆகிய மூவரின் உரைகள்.
 முனைவர் பெ.சுபாசு சந்திரபோசின் இந்த முயற்சியின் நீட்சியாக அவர் அடுத்த தொகுப்பையும் வெளிக்கொணர வேண்டும் என்பது எனது வேண்டுகோள். எல்லா நூலகங்களிலும் இடம்பெற வேண்டிய அற்புதமான தொகுப்பு முனைவர் பெ.சுபாசு சந்திரபோசின் "மகத்தான பேருரைகள்.'
 
 
 பரிமளா தேவி என்பவர் எழுதிய "மருதாணிப் பூக்கள்' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பு புத்தக விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்தது. அதிலிருந்த,
 விரல்கள் தொட்டதால்
 வெட்கத்தில் சிவந்தது
 மருதாணி
 என்கிற துளிப்பாவைப் படித்தபோது, பிரபல ஆங்கிலக் கவிஞர் லார்ட் பைரனின் வாழ்க்கையில் நடந்த நிகழ்ச்சி ஒன்று நினைவுக்கு வந்தது.
 பைரன் அப்போது பள்ளிச் சிறுவன். பள்ளிக்கூடத்தில் கட்டுரை எழுத வேண்டும். ஏசுநாதர் ஒரு விருந்துக்குச் செல்கிறார். அந்த விருந்தில் எல்லோருக்கும் வழங்குவதற்கு "திராட்சை ரஸம்' இருக்கவில்லை. ஒரு பாத்திரத்தில் தண்ணீர் கொண்டுவரச் சொன்னார். அந்தத் தண்ணீரை ஏசுநாதர் பார்த்தவுடன், அந்தத் தண்ணீர் திராட்சை ரஸமானது என்று விவிலியம் கூறுகிறது. இதுதான் ஏசுநாதர் செய்த முதல் அற்புதம் என்று கருதப்படுகிறது. அன்றைய கட்டுரைக்கான கருப்பொருள் இதுதான்.
 இது குறித்து எல்லா மாணவர்களும் பக்கம் பக்கமாக வியாசம் எழுதிக் கொண்டிருந்தனர். ஆனால், சிறுவன் பைரனோ மூன்று வரிகள் எழுதிவிட்டுக் கைகட்டி அமர்ந்திருந்தான்.
 அதைப் பார்த்த ஆசிரியருக்குக் கோபம் வந்தது. ""என்ன நீ பேசாமல் இருக்கிறாய்?'' என்று கேட்டு, அவன் எழுதி வைத்திருந்த காகிதத்தைப் பிரித்துப் பார்த்த ஆசிரியர் ஆச்சரியத்தில் சமைந்தார். அந்தச் சம்பவத்தை மூன்று வரிகளில் கவிதையாக்கி இருந்தார் சிறுவன் பைரன். இதுதான் பைரன் எழுதிய முதல் கவிதை.
 அவன் பார்த்தான்
 அவள்
 முகம் சிவந்தாள்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/11/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/11/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3036438.html
3036428 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  12.கொச்சகக் கலிப்பா வகை (2)  "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, November 11, 2018 05:34 AM +0530 கவி பாடலாம் வாங்க - 50
 சிஃறாழிசைக் கொச்சகக் கலிப்பா:
 தரவு ஒன்றும் தாழிசை மூன்றும் இடையிடையே தனிச் சொல்லும் இறுதியில் சுரிதகமும் பெற்று வருவது சிஃறாழிசைக் கலிப்பா.
 "பரூஉத்தடக்கை மதயானைப்
 பணையெருத்தின் மிசைத்தோன்றிக்
 குரூஉக்கொண்ட வெண்குடைக்கீழ்க்
 குடைமன்னர் புடைசூழப்
 படைப்பரிமான் தேரினொடு
 பரந்துலவு மறுகினிடைக்
 கொடித்தானை யிடைப்பொலிந்தான்
 கூடலார் கோமானே; ஆங்கொருசார் (1)
 உச்சியார்க் கிறைவனா
 யுலகெலாம் காத்தளிக்கும்
 பச்சையார் மணிப்பைம்பூண்
 புரந்தரனாப் பாவித்தார்
 வச்சிரங் காணாத
 காரணத்தால் மயங்கினரே; ஆங்கொருசார் (2)
 அக்கால மணிநிரைகாத்
 தருவரையாற் பகைதவிர்த்து
 வக்கிரனை வடிவழித்த
 மாயவனாப் பாவித்தார்
 சக்கரம் காணாத
 காரணத்தால் சமழ்த்தனரே;
 ஆங்கொருசார் (3)
 மால்கொண்ட பகைதணிப்பான்
 மாதடிந்து மயங்காச்செங்
 கோல்கொண்ட சேவலங்
 கொடியவனாப் பாவித்தார்
 வேல்கண்ட தின்மையால்
 விம்மிதராய் நின்றனரே; அஃதான்று
 கொடித்தேர் அண்ணல் கொற்கைக் கோமான்
 நின்றபுகழ் ஒருவன் செம்பூண் சேஎய்
 என்றுநனி அறிந்தனர் பலரே தானும்
 ஐவருள் ஒருவன்என் றறிய லாகா
 மைவரை யானை மடங்கா வென்றி
 மன்னவன் வாழியென் றேத்தத்
 தென்னவன் வாழி திருவொடும் பொலிந்தே'
 இது சிஃறாழிசைக் கலிப்பா. இதில் தாழிசைகளுக்கு முன்னே தனிச் சொற்கள் வந்தன; அவை வராவிடின் இது நேரிசை யொத்தாழிசைக் கலிப்பா ஆகிவிடும்.
 பஃறாழிசைக் கொச்சகக் கலிப்பா:
 தரவு ஒன்றும் மூன்றுக்கு மேற்பட்ட தாழிசைகளும் தனிச்சொல்லும் சுரிதகமும் வந்தால் அது பஃறாழிசைக் கொச்சகக் கலிப்பா ஆகும்.
 (தரவு)
 "தண்மதியேர் முகத்தாளைத்
 தனியிடத்து நனிகண்டாங்
 குண்மதியு முடைநிறையு
 முடன்தளர முன்னாட்கண்
 கண்மதியொப் பிவையின்றிக்
 காரிகையை நிறைகவர்ந்து
 பெண்மதியின் மகிழ்ந்தநின்
 பேரருளும் பிறிதாமோ?'
 (தாழிசை)
 "இளநலம் இவள்வாட
 இரும்பொருட்குப் பிரிவாயேல்
 தளநல முகைவெண்பற்
 றாழ்குழல் தளர்வாளோ? (1)
 நகைநலம் இவள்வாடத்
 தரும்பொருட்குப் பிரிவாயேல்
 வகைநலம் இவள்வாடி
 வருந்திஇல் இருப்பாளோ? (2)
 அணிநலன் இவள்வாட
 அரும்பொருட்குப் பிரிவாயேல்
 மணிநலன் மகிழ்மேனி
 மாசொடு மடிவாளோ? (3)
 நாம்பிரியோம் இனியென்று
 நறுநுதலைப் பிரிவாயேல்
 ஓம்பிரியோம் எனவுரைத்த
 உயர்மொழியும் பழுதாமோ? (4)
 குன்றளித்த திரள்தோளாய்
 கொய்புனத்திற் கூடியநாள்
 அன்றளித்த அருள்மொழியால்
 அருளுவது மருளாமோ? (5)
 சில்பகலும் ஊடியக்கால்
 சிலம்பொலிசீ றடிபரவிப்
 பல்பகலும் தலையளித்த
 பணிமொழியும் பழுதாமோ? (6)
 (தனிச்சொல்)
 அதனால்
 (சுரிதகம்)
 "அரும்பெற லிவளினும் தரும்பொரு ளதனினும்
 பெறும்பெற லரியன வெறுக்கையும் அற்றே
 விழுமிய தறிமதி வாழி
 தழுவிய காதலிற் றரும்பொருள் சிறிதே'
 இந்தப் பஃறாழிசைக் கொச்சகக் கலிப்பாவில் ஒரு தரவும், ஆறு தாழிசைகளும், தனிச் சொல்லும், நான்கடிச் சுரிதகமும் வந்தன. தரவினும் குறைந்த அடிகளை உடையது தாழிசை என்பது நினைவில் இருத்தற்குரியது.
 
 (தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/22/w600X390/kivaja.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/11/12கொச்சகக்-கலிப்பா-வகை-2-3036428.html
3036424 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இன்றியமையாதது DIN DIN Sunday, November 11, 2018 05:32 AM +0530 "முக்கியம்' என்பது வடசொல். வடசொற்களைத் தவிர்த்துத் தனித்தமிழை ஆளவேண்டும் என்ற உணர்ச்சி மேலோங்கியபொழுது, இன்றியமையாதது, இன்றியமையாமை (முக்கியத்துவம்) போன்ற சொற்களின் பயன்பாடு வளர்ந்தது.
சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் வெளியிட்ட பேரகராதி இன்றியமையாமைக்குத் "தானில்லாமல் முடியாமை' என்று பொருள் கூறியதோடமையாது, indispensableness, necessity, sine qua non என்று ஆங்கிலம் மற்றும் இலத்தீன் சொற்களையும் தந்துள்ளது.
"இன்றியமையாமை' என்பது ஒரு நிலைமையை விளக்குகின்றது (condition). யாதோ ஒன்று, யாதோ ஒன்று இல்லையெனில் இருக்க முடியாது; அல்லது செயல்பட முடியாது; வாழ முடியாது என்ற நிலையினைத்தான் இன்றியமையாத நிலை குறிக்கின்றது.
பழந்தமிழ் இதுபற்றி என்ன கூறுகிறது? நற்றிணையின் முதல் பாட்டு கபிலர் இயற்றியது. தலைவன் பொருள்தேடும் பொருட்டுப் பிரியப் போகிறான் என்பதைத் தோழி, தலைவிக்கு அறிவிக்கிறாள்.
அப்பொழுது தலைவி அதற்கு மறுப்பு தெரிவிக்கும் நிலையில் அமைந்திருக்கிறது கீழ்க்காணும் செய்யுள்.
"நீர்இன்று அமையா உலகம் போலத்
தம்இன்று அமையா நம் நயந்தருளி 
நறுநுதல் பசத்தல் அஞ்சிச்
சிறுமை உறுபவோ செய்புஅறி யலரே!' 
(1: 6-9)
நீர் இல்லாமல் உலகம் வாழவியலாது; அதுபோல் தலைவன் இல்லாமல் தலைவிக்கு வாழ்வில்லை என்பதுதான் இப்பகுதியின் பொருள்.
செய்யுளின் நடையிலேயே சொல்வதாயின், நீரின்றி உலகம் அமையாதது போல் தலைவன் இன்றித் தலைவி அமையாள். நம் காலத்து நடையில் இது எவ்வாறு அமையும்?
தலைவன் தலைவிக்கு இன்றியமையாதவன் எவ்வாறெனில், உலகுக்கு நீர் இன்றியமையாதது போல். உண்மையான பொருள் இங்குத் தலைகீழாக மாறியுள்ளதைக் காண முடிகின்றது.
யார் இன்றி யார் அமையாதவர்? தலைவன் இன்றித் தலைவி அமையாதவள். எப்படி? மழையின்றி உலகு அமையாதது போல. திருவள்ளுவர்,
"நீரின்று அமையாது உலகெனின் யார்யார்க்கும்
வானின்று அமையாது ஒழுக்கு'
என்று விளக்கினார். "இன்று' என்ற உகர ஈறு, "இன்றி' என இகர ஈறாக மாறியுள்ளது. But for water, there is no existence for all lives; so also, but for the clouds, there is no flow of water. ஆங்கிலத்திலுள்ள But for 
என்னும் தொடர் "ஒன்று இன்றி' என்ற பொருளைக் கொண்டுள்ளது. 
இங்கு "அமைதல்' என்ற சொல்லின் பொருளை அறிதல் இன்றியமையாதது. நம்கால நடையில் - சென்னைப் பல்கலைக்கழகப் பேரகராதியின் முதல் தொகுதி, இச்சொல்லுக்குரிய பல பொருள்களைத் தருகிறது (15) அவற்றுள் நிறைதல் (to be complete), இல்லையாதல் (to be Non-Existent) செய்யக் கூடியதாதல் (to be Practicable) என்பவை இன்றியமையாத நிலைக்குப் பொருத்தமானவையாகத் தோன்றுகின்றன. 
எம் பேராசிரியர் முனைவர் செ.வைத்தியலிங்கம் வகுப்பில் கூறியதை எண்ணிப் பார்க்கிறேன். "எழுதுகோல் (பேனா) இன்றி நான் அமையாதவன்' என்றுதான் சொல்ல வேண்டும் என்றும்; "எனக்குப் பேனா இன்றியமையாதது' என்பது பிழையென்றும் அவர் கூறினார்.
பிழை வழக்குகள் எனினும் அவை மக்களின் பேச்சிலும் எழுத்திலும் பல காலமாகப் பயின்று ஆழ வேர்விட்டுள்ளவை. எனவே, அவற்றை ஏற்று அமைவது நல்லது.

-முனைவர் அ. தட்சிணாமூர்த்தி
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/11/w600X390/valuva.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/11/இன்றியமையாதது-3036424.html
3036413 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  எளியார் பகை கொள்ளற்க  முன்றுறையரையனார் Sunday, November 11, 2018 05:28 AM +0530 பழமொழி நானூறு
வன்பாட் டவர்பகை கொள்ளினும் மேலாயோர்
 புன்பாட் டவர்பகை கோடல் பயனின்றே
 கண்பாட்ட பூங்காவிக் கானலந் தண்சேர்ப்ப!
 வெண்பாட்டம் வெள்ளந் தரும். (பா-71)
 கண்களின் தகைமையாயுள்ள அழகிய நீலப்பூக்கள் நிறைந்த சோலைகளையுடைய அழகிய குளிர்ந்த கடல் நாடனே! பருவ மழையன்றி வேனிற்காலத்து வெண்மழையும் மிகுந்த நீரைத் தருமாதலால், மேலானவர்கள் வலிய தகைமை உடையாரோடு மாறுபாடு கொள்ளினும்; எளிய தகைமை உடையாரோடு பகைகொள்ளுதலால் ஒரு பயனும் இன்று. (க-து.) அரசன் வலியுடையாரோடு பகை கொள்வானாயினும் அஃதில்லாரோடு கொள்ளற்க என்றது இது. "வெண்பாட்டம் வெள்ளந் தரும்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/28/w600X390/LOTUS.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/11/எளியார்-பகை-கொள்ளற்க-3036413.html
3033237 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, November 4, 2018 05:58 AM +0530 "தினமணி'யின் புதுச்சேரி நிருபர் ஜெபலின் ஜான் தனது குடும்பத்துடன் இஸ்ரேலுக்குப் புனிதப் பயணம்  சென்று வந்தார். அவருக்கு முன்பு இதேபோல "தினமணி'யின் ஏற்காடு நிருபர் ஜான் போஸ்கோவும், சமீபத்தில் காலமான தன் தாயாருடன் புனித பூமிக்குப் பயணம் மேற்கொண்டதையும்  குறிப்பிட வேண்டும். 

ஜெபலின் ஜான் புனித பூமிக்குப் பயணம் சென்றதைவிட  முக்கியமானது, அவர் தன் மகன் ஜெஃப்ரினையும் அழைத்துச் சென்றதுதான். ஈரோடு சி.எஸ் அகாடமியில் 5ஆவது படிக்கும்  ஜெஃப்ரின்,  தான் சென்றுவந்த அனுபவத்தைப் புத்தகமாக வெளிக்கொணர்ந்திருப்பது  முளையிலேயே தெரியும் வளரும் பயிரின் அடையாளம். 

இந்தப் புத்தகத்தை உருவாக்க ஓராண்டு எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார் அந்தப் பத்து வயது சிறுவன். இதற்காக முறையாகத் தட்டச்சு கற்றுக்கொண்டு கணினியில்  தானே தட்டச்சு செய்து, அந்த 40 பக்க நூலை உருவாக்கியிருப்பதை எவ்வளவு பாராட்டினாலும் போதாது.  இதற்கு அவருக்கு உற்சாகமும் உறுதுணையும் வழங்கிய பள்ளியின் தலைமை ஆசிரியை அங்கயற்கண்ணியும், ஜெஃப்ரினின் தாத்தா ஜான்சன் ரஸல், தாயார் கிருபா பொன்மணி, ஒன்றுவிட்ட சகோதரர் ஜெஸ்வின் ரஸல் ஆகியோரையும் பாராட்ட வேண்டும். 

பாலஸ்தீனத்திலுள்ள விவிலியம் சார்ந்த  ஒவ்வோர் இடம் குறித்தும், தொடர்ந்து எகிப்தின் பிரமிடுகள் குறித்தும்  அவர் எழுதியிருக்கும் அந்தக் கையேடு  10 வயது சிறுவனின் தனி முயற்சி என்பதை நினைத்தால் வியப்பு மேலிடுகிறது. ஒரு பள்ளிச் சிறுவனின் பதிவாக இல்லாமல்,  ஒரு பத்திரிகையாளனின் பார்வையாக அமைந்திருக்கிறது "புனித பூமிக்கு ஒரு மாணவனின் புனிதப் பயணம்' என்கிற அந்தப் புத்தகம்.

ஒரு சின்ன வருத்தம் ஜெஃப்ரின். ஏன் இந்த ஆங்கில மோகம்? இதையே தமிழில் பதிவு செய்திருக்கலாமே? தமிழ் எழுதப் படிக்கத் தெரியாமல் வளர்த்திருக்
கிறார்களோ?

 


நொபோரு கராஷிமா தவிர்க்க முடியாத தமிழாய்வாளர்.  கே.ஏ. நீலகண்ட சாஸ்திரியின் தென்னிந்திய வரலாற்றுக்குப் பிறகு  நொபோரு கராஷிமா தொகுத்து வழங்கியிருக்கும் ஆய்வு நூல் "சுருக்கமான தென் இந்திய வரலாறு- பிரச்சினைகளும் விளக்கங்களும்'. ஆங்கிலத்தில் வெளிவந்த இந்த நூலை முனைவர் ப.சண்முகம் தமிழாக்கம் செய்திருக்கிறார். அதை "அருட்செல்வர் நா.மகாலிங்கம் மொழிபெயர்ப்பு மையம்' மூலம் பதிப்பாசிரியராக இருந்து சிற்பி பாலசுப்பிரமணியம் வெளிக்கொணர்ந்திருக்கிறார். 

இரண்டாவது உலகத் தமிழ் மாநாட்டின்போது கல்லூரி மாணவனாக எட்டி நின்று நான் வியந்து பார்த்த அயல்நாட்டுத் தமிழ் அறிஞர்களில் ஒருவர் நொபோரு கராஷிமா.  தென்னிந்திய வரலாற்றில் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்ட  கராஷிமா தமிழர் வாழ்வியலோடு ஒன்றிய அறிஞர்.

1961-இல் சென்னை பல்கலைக்கழகத்தில்  ஆய்வுக்கு முனைந்தவர். ஊட்டியிலுள்ள இந்திய அகழ்வாய்வுத் துறையின்  கல்வெட்டு ஆய்வாளர் அலுவலகத்தில் பயிற்சி பெற்றவர்.  1985-இல் இந்திய கல்வெட்டியல் கழகத்தின் தலைவராக உயர்ந்தவர். 1989 முதல் 2010 வரை அனைத்துலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மன்றத்தின் தலைவராக இருந்ததோடு, உலகத் தமிழ் மாநாட்டை 1995-இல் தஞ்சையில் சிறப்பாக நடத்தியவர். 

இவருக்கு 2013-இல் இந்திய அரசு "பத்ம ஸ்ரீ' விருது வழங்கி கெüரவித்தது. உடல்நலக் குறைவாக இருந்த நொபோரு கராஷிமாவை ஜப்பானில் அவரது இல்லத்துக்கே சென்று விருதை வழங்கி கெüரவித்தார் அன்றைய இந்தியப் பிரதமர் மன்மோகன் சிங். அந்த நிகழ்வில் கலந்துகொள்ள எனக்குக் கிடைத்த வாய்ப்பை வாழ்நாள் பயனாகக் கருதுகிறேன். 

இந்தியாவில் கிடைக்கும் கல்வெட்டுகளில்  தென்னிய மொழி கல்வெட்டுகளே இரண்டு பங்குக்கு மேல். அவை முறைப்படி ஆராயப்படாமல் இருப்பது வரலாற்று ஆய்வுக்குப் பின்னடைவு எனக் கருதிய நொபோரு கராஷிமா வரலாற்றுப் பேரறிஞர் ஒய்.சுப்பராயலுவையும், முனைவர் ப.சண்முகத்தையும் துணையாகக் கொண்டு தென்னிந்திய  வரலாற்றை  தொல்பழங்காலம் தொட்டுக் கட்டமைத்து, செம்மைப்படுத்த முற்பட்டார். இதற்கு "சுகாசு மிஜஷீமா' என்ற தம் மாணவரையும் ஹருகா சயனாகிசவா,  ஹிரோஷி யமஷிதா ஆகிய நண்பர்களையும் உதவியாகக் கொண்டு  "சுருக்கமான தென்னிந்திய வரலாறு - பிரச்னைகளும் விளக்கங்களும்' என்கின்ற  ஆய்வு நூலைத் தொகுத்து வழங்கியிருக்கிறார்.

இந்தப் புத்தகத்தில்  தென்னிந்தியாவின் வரலாற்றுத் தொடக்கம், மெகஸ்தனிஸ் குறிப்புகளாலும், வடமொழி நூல்களாலும், கல்வெட்டுகளாலும் அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றது. சேர, சோழ, பாண்டிய பேரரசுகளின் தொடக்கங்களும் கண்டடையப்பட்டுள்ளன. பிராமி எழுத்து பற்றிய தகவல்கள் பகிரப்படுகின்றன. எழுத்தின் அறிமுகம் வணிகர்களாலா, சமணர்களாலா என்றும் விவாதிக்கப்படுகிறது. 

தென்கலையின் தோற்றம், தமிழ் சைவ சித்தாந்தம் ஆகியவற்றின் தனி நிலைகள் எடுத்துக் காட்டப்பட்டுள்ளன.  தமிழில் உரைநடையின் தோற்றம் உரையாசிரியர்களால் 12-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் வளர்ந்ததென விளக்கப்பட்டுள்ளது. கோயில் கட்டுமானங்கள், சமயத் தத்துவங்களுக்கு உருவமாக வளர்ந்தமை குறிக்கப்பட்டுள்ளது. அருங்கலைகளான இசை, நாட்டியம் மட்டுமல்லாது தென்னிந்திய உணவு முறைகள் கூட ஆராயப்பட்டுள்ளன. இப்படிப் பல நுண்மைக் குறிப்புகளை இவ்வரலாற்று நூல் உள்ளடக்கியிருக்கிறது. 

சிற்பி பாலசுப்பிரமணியம் தனது பதிப்புரையில் குறிப்பிட்டிருப்பது போல, தமிழக வரலாற்றுக்கும், தென்னிந்திய வரலாற்றுக்கும் கலங்கரை விளக்கமான இந்நூலை தமிழுலகம் அடையாளம் கண்டு போற்றும் என்கிற நம்பிக்கை எனக்கும் உண்டு. ஆங்கிலத்தில்  வெளிவந்த இந்த நூலை, நொபோரு கராஷிமாவுடன் ஆய்வுப் பணிகளில் உடனிருந்து பணியாற்றி ஆங்கில மூலத்தை வெளிக்கொணர உதவிய முனைவர் ப.சண்முகத்தை விடச் சிறப்பாக வேறு யாரும் தமிழ்ப்படுத்திவிட முடியாது. அதை உணர்ந்து, முனைவர் ப.சண்முகத்தின் மொழிமாற்றத்துடன் நொபோரு கராஷிமாவின் இந்த வரலாற்று ஆவணத்தை  வெளிக்கொணர்ந்திருக்கும்  அருட்செல்வர் நா.மகாலிங்கம் மொழிபெயர்ப்பு மையத்தை எத்துணை பாராட்டினாலும் தகும்.

விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்தது கவிஞர் பகலவன் எழுதிய "மனக்கடலின் சிப்பிகள்' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பு. அதிலிருந்து   "வினோதக் கணக்கு' என்கிற தலைப்பிலான கவிதை.

கூட்டிப்
பெருக்கினால்
கழிகிறதே
குப்பை!

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/04/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3033237.html
3033236 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பாவம்! கழுதையும் தோளும்... -முனைவர் ச. சுபாஷ் சந்திரபோஸ் DIN Sunday, November 4, 2018 05:55 AM +0530 அக வாழ்க்கை எந்தத் திணையைச் சார்ந்ததாக இருந்தாலும் (களவு-கற்பு) ஏதாவது ஒரு வகையில் பிரிவு நிகழும். அந்தப் பிரிவில் பெரும்பாலும் தலைவியே உடலளவிலும், உள்ளத்தளவிலும் பாதிக்கப்படுவாள். தலைவனின் பிரிவுத் துயரால் அவள் உடல் மெலியும்;  பசலை நோயும் உண்டாகும். 

தலைவியின் மேனியில் பசலை படர்வதைப் பற்றிய குறிப்புகள் அகப்பாடல்களில் வெவ்வேறு நிலையில் கூறப்பட்டுள்ளன.  திருவள்ளுவரும் இதைக் குறிப்பிடுகின்றார். பசலை படர்வதற்குக் குறிப்பாகக் கண்களே காரணமானவை எனத் தலைவி நினைக்கிறாள். இந்தக் கண்களால்தான் காதல் நோயை யான் பெற்றேன். ஆனால் அவை அல்லற்படுகின்றன; அழுது அழுது வறண்டு போகின்றன (கண்விதுப்பு அழிதல்-118) என்கிறாள்.

பசலை படர்வது தொடர்பாக இன்னொரு நிகழ்வும் தொல்காப்பியப் பொருளாதிகார உரையில் பதிவாகியுள்ளது. பசலை தொடர்பான செய்திகள் யாவும் நினைக்கத்தக்கவையாக இருந்தாலும், உரைமேற்கோள் மனதிற்குள் படிமமாகக் காட்சிப்படுத்துகின்றது.

நில உரிமையாளர் ஒருவர் வழக்கம்போல சாகுபடி செய்துள்ள உழுத்தம் (உளுந்து) கொல்லையைப் பார்க்க வருகின்றார். அப்பொழுது கழுதை ஒன்று கொல்லையின் ஓரத்தில் தலையைத் தொங்கப் போட்டபடியே நிற்கின்றது. அருகில் வந்து பார்க்கின்றார்; கொல்லையில் மேய்ந்திருப்பது தெரிகின்றது.

நில உரிமையாளருக்கு மூக்கு நுனி சிவந்துவிட்டது. செடியைக் கழுதை மேய்ந்ததில் கூட அவருக்குச் சினம் எழவில்லை. நுனிப்புல் மேய்ந்தது போலத்தான் கடித்திருக்கிறது. மேய்ந்ததும் இல்லாமல் இறுமாப்போடு "நான்தான் மேய்ந்தேன்; என்ன செய்வாய்?' என்று கேட்பதுபோல நிற்கிறது. அதைக் கண்ட அவர்,  கையில் வைத்திருந்த ஆயுதத்தால் அதன் காதை அறுத்தார். மேய்ந்தது வேறு ஒரு கால்நடை.  ஆனால் பாவம் கழுதை! காதறுபட்டது. பாவம் ஓரிடம்; பழி ஓரிடம் என்பார்களே... அதுபோல.

"உழுத உழுத்தஞ்செய் ஊர்க்கன்று மேயக்
கழுதை செவிஅரிந் தற்றால் - வழுதியைக்
கண்டன கண்கள் இருப்பப் பெரும்பணைத் தோள்
கொண்டன மன்னோ பசப்பு' (பழமொழி)
தொல்காப்பியர் முதுமொழி என்றால் என்ன என்பதைப் பின்வரும் நூற்பாவில் குறிப்பிடுகின்றார்.
"நுண்மையும் சுருக்கமும் ஒளியுடை மையும்
எண்மையும் என்றிவை விளங்கத் தோன்றிக்
குறித்த பொருளை முடித்தற்கு வரூஉம்
ஏது நுதலிய முதுமொழி என்ப' (தொல்.பொருள்.489)    

இந்நூற்பாவிற்குத் தொல்காப்பிய உரையாசிரியர் பேராசிரியர் மேலே கொடுக்கப்பட்டுள்ள உழுத உழுத்தஞ்செய்... எனத் தொடங்கும் பாடலைக் கொடுத்து, பின்வருமாறு உரை எழுதுகின்றார்.

""கூரியதாய்ச்  சுருங்கி, விழுமியதாய் எளிதாகி, இயற்றப்பட்டுக் குறித்த பொருளை முடித்ததற்கு வருமாயின் அங்ஙனம் வந்ததனைப் பொருள் முடித்ததற்குக் காரணமாகிய பொருளைக் கருதுவது முதுமொழி என்ப புலவர் என்றவாறு'' நுட்பமாக ஒரு பொருளை அறிந்து கொள்வதற்குத் தொன்மைக் காலத்திலிருந்து வழக்கிலுள்ள கழுதையின் காது அறுத்த முதுமொழி "பசலை' படர்வதற்குத் தொடர்புப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

உழுத்தஞ் செடியை மேய்ந்தது ஊர்க் கன்றுக்குட்டி; ஆனால், அரியப்பட்டது கழுதையின் காது. இதே போல வழுதி (பாண்டியன்) எனப்படும் தலைவனைக் கண்டவை கண்கள்; ஆனால், பசலையை ஏற்றுக்கொண்டு மெலிந்தவை தலைவியின் தோள்கள். "பாவம்! கழுதை' என்கின்றது கன்று; "பாவம் தோள்' என்கின்றன கண்கள்.

""ஏதாவது பேசினால் பல்லை உடைத்து விடுவேன்'' என்னும் வழக்காற்றைக்கூட இதற்குச் சான்றாகக் கொள்ளலாம். பேசுவது நாக்கு; உடைபடப் போவது பல். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/4/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/04/பாவம்-கழுதையும்-தோளும்-3033236.html
3033235 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 49: 12.கொச்சகக் கலிப்பா வகை (1) "வாகீச கலாநிதி'  கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, November 4, 2018 05:53 AM +0530 கொச்சகக் கலிப்பா ஐந்து வகைப்படும். அவை: தரவு கொச்சகக் கலிப்பா, தரவிணைக் கொச்சகக் கலிப்பா, சிஃறாழிசைக் கொச்சகக் கலிப்பா, பஃறாழிசைக் கொச்சகக் கலிப்பா, மயங்கிசைக் கொச்சகக் கலிப்பா என்பன.

தரவு கொச்சகக் கலிப்பா

ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவில் வரும் "தரவு' என்னும் உறுப்பு மட்டும் தனியாக வந்தாலும், அதனோடு தனிச் சொல்லும் சுரிதகமும் சேர்ந்து வந்தாலும் அது தரவு கொச்சகக் கலிப்பா ஆகும்.

"தினைத்தனை உள்ளதோர்
    பூவினில்தேன் உண்ணாதே 
நினைத்தொறும் காண்டொறும்பே
    சுந்தொறும் எப்பொழுதும்
அனைத்தெலும் புண்ணெக
    ஆனந்தத் தேன்சொரியும்
குனிப்புடை யானுக்கே
    சென்றுதாய்க் கோத்தும்பீ'

இது நாற் சீருடைய நான்கடியால் வந்த தரவு கொச்சகக் கலிப்பா. கவிஞர்கள் நான்கடிகளால் பாடுவதே பெருவழக்காக இருக்கிறது. திருவாசகத்தில் உள்ள திருவெம்பாவை முதலியன எட்டடிகளால் வந்த தரவு கொச்சகக் கலிப்பாக்கள். காய்ச்சீரும் விளச்சீரும் விரவி வருவது இது. கலித்தளையும் வெண்டளையும் சிறுபான்மை நிரையொன்றாசிரியத் தளையும் கலந்து வரும். மாச்சீர் வந்தால் இயற்சீர் வெண்டளை அமையும். 

தனிச் சொல்லும் சுரிதகமும் பெற்று வந்த தரவு கொச்சகக் கலிப்பாவுக்கு உதாரணம் வருமாறு:

"குடநிலைத் தண்புறவிற் கோவலர் எடுத்தார்ப்பத்
தடநிலைய பெருந்தொழுவிற் றகையேறு மரம்பாய்ந்து
வீங்குமணிக் கயிறொரீஇத் தாங்குவனத் தொன்றப்போய்க்
கலையினொடு முயலிரியக் கடிமுல்லை முறுவலிப்ப
                              எனவாங்கு
ஆனொடு புல்லிப் பெரும்புதல் முனையும்
கானுடைத் தவர்தேர் சென்ற வாறே'

இந்தப் பாட்டில் நாற்சீரடியாகிய அளவடிகள் நான்கு முன்பும், பிறகு தனிச் சொல்லும், ஆசிரியச் சுரிதகமும் வந்திருப்பது காண்க.

    தரவிணைக் கொச்சகக் கலிப்பா

இரண்டு தரவுகளும், அவற்றில் இடையிலும் பின்னும் தனிச் சொல்லும், இறுதியில் சுரிதகமும் உடையதாகி வருவது தரவிணைக் கொச்சகக் கலிப்பா. இணை என்பது இரண்டைக் குறிப்பது.

"வடிவுடை நெடுமுடி
    வானவர்க்கும் வெலற்கரிய
கடிபடு நறும்பைந்தார்க்
    காவலர்க்கும் காவலனாம் 
கொடிபடு மணிமாடக்
    கூடலார் கோமானே!'
                                எனவாங்கு
    துணைவளைத்தோள் இவள்மெலியத்
தொன்னலம் தொடர்ப்புண்டாங்
    கிணைமலர்த்தா ரருளுமேல்
இதுவதற்கோர் மாறென்று
    துணைமலர்த் தடங்கண்ணார்
துணையாகக் கருதாரோ,
                              அதனால்
செவ்வாய்ப் பேதை இவள்திறத் 
    தெவ்வாறாங்கொல்இஃ தெண்ணிய வாறே'

இந்தத் தரவிணைக் கொச்சகக் கலிப்பாவில் எனவாங்கு என்றும், அதனால் என்றும் இடையிலும் பின்னும் தனிச் சொல் வந்தது காண்க. சுரிதகம் இன்றியும் தரவிணைக் கொச்சகம் வரும்.

"முந்நான்கு திருக்கரத்து முருகவேள் தனைப்பணிந்தார்
இன்னாங்கு தவிர்ந்தென்று மின்டவாழ் வடைவரெனப்
பன்னாளும் பெரியோர்கள் பாடுவது கேட்டிருப்போம்;
        அதனால்
 பிறவியெனும் பிணிதொலையப் பிணிமுகமேற் கொண்டருளி 
அறவுருவாம் தேவியர்கள் அணைந்திருபா லுஞ்சுடரத்
திறவிதின்நற் பவனிவரும் திருவுருவைப் போற்றுதுமே'

இரண்டு தரவு வர, இடையே தனிச்சொல் வந்த தரவிணைக் கொச்சகக் கலிப்பா இது.

(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/19/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/04/கவி-பாடலாம்-வாங்க---49-12கொச்சகக்-கலிப்பா-வகை-1-3033235.html
3033231 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பொருளும் பயனும் - முனைவர் இராம. குருநாதன் DIN Sunday, November 4, 2018 05:49 AM +0530 வளர்ப்புத் தாயான செவிலி, தான் வளர்த்த மகள் காதலனோடு சென்றுவிட்டதை எண்ணிக் கவலை அடைந்தாள். அவளைத் தேடிச்செல்ல முயன்றாள். வழியில் ஒரு முனிவரைக் கண்டு அது பற்றி வினவுகிறாள். 

அவர், ""உன் மகள் உன்னைப் பிரிந்து காதலனோடுதானே சென்றிருக்கிறாள். அறத்திற்கு மாறாக அவர்கள் செல்லவில்லையே! அதற்கு ஏன் வருத்தம்?'' என்று கூறி மூன்று உவமைகள் வழி அவளைத் தெளிவுபடுத்தினார்.

""அன்னையே! சந்தனம் மலையில் பிறப்பது; எனினும் மலைக்கு அதனால் பயனுண்டோ? முத்து, கடலில் பிறப்பது; கடலுக்கு அதனால் பயன் உண்டோ? யாழில் பிறப்பது இசை; அதனால் யாழுக்குப் பயனுண்டோ? எனவே, உன் மகள் உன்னிடத்துப் பிறந்தாலும் உரிமை பூண்ட காதலனுக்கே உரியவள்'' என்று அறிவுறுத்தினார். சந்தனம் மலையிலே பிறப்பினும், அதனைப் பூசிக் கொள்பவர்களுக்கே பயன்படுகிறது. முத்து, கடலிலே தோன்றினும், அது அணிகலனில் பொருத்தி அழகூட்டப் பயன்படுகிறது. யாழில் இசை தோன்றினும் அதனை மீட்டுவோர்க்கும், கேட்போர்க்கும்  இன்பம் பயக்கிறது. உன் மகளும் அப்படியே! உனக்கல்லாமல்  அவளுடைய காதலனுக்கே உரிமையுடையவள்.  இந்தக் கருத்தமைந்த பாடல் கலித்தொகையின் பாலைக்கலிப் (8) பாடலாகும்.

மேலே கூறிய மூன்று பொருள்களும் வாழ்க்கை நிலையை நுட்பமாக உணர்த்துவன.  மலையில் பிறக்கும் சந்தனம் குறிஞ்சி நிலத்திற்கும், முத்து நெய்தல் நிலத்திற்கும் உரிய கருப்பொருள்கள். குறிஞ்சி இன்பத்திற்குரிய (களவிற்கு) குறியீடு. நெய்தல் இரக்கத்திற்குரிய குறியீடு. ஒன்று அணைத்தல் இன்பத்தையும், மற்றொன்று இரக்கமாகிய (பிரிவின் வழிவந்த) துயரையும் வெளிப்படுத்துவன. இவ்விரண்டு உணர்ச்சிகளும் இன்பம் -துன்பம்  என்ற இரண்டின் அடிப்படையில் அமைவன. மகிழ்ச்சியில் சந்தனம்! துன்ப உணர்ச்சியில் முத்து! (முத்தாகத்திரளும் கண்ணீர்).  வாழ்வில் இரண்டும் உண்டுதானே! 

கவிஞர் பைரன் சொன்னது போல, "வாழ்க்கை  ஓர் அலைவுக் குண்டு (பெண்டுலம்) போல அப்படியும் இப்படியுமாக, இன்பத்தின் அலைவிலும், துன்பத்தின் அலைவிலும் இயங்கும்' என்பான். வாழ்க்கையை மீட்டுவோனிடத்து இன்ப ராகமும் எழும்; துன்ப ராகமும் எழும். அதனை மீட்டுவோன் திறனறிந்து மீட்டினால் வாழ்க்கை இன்பமயமாகிறது; சோக ராகத்திலோ துன்பமயமாகிறது. எனவே, முதலில் இன்பத்தைச் சொல்லிய முனிவர், துன்பத்தையும் உணர்த்தி மீட்டுவோன் திறமறிந்து மீட்டினால் வாழ்க்கை இனிய ராகம் ஆகும் என்பதை உய்த்துணர வைக்கிறார். 

"வீணையடி நீ எனக்கு மேவும் விரல் நான் உனக்கு' என்ற மகாகவி பாரதியின் பாடலடியில் இன்பம் கொளுவீற்றிருக்கிறது.  "துன்பம் நேர்கையில் யாழெடுத்து இன்பம் சேர்க்க மாட்டாயா?' என்ற பாரதிதாசன் பாடலடியில் துன்ப இசையிலும் கூட இனிமை பிறக்கிறது.  இருவருமே, மீட்டப்படும் நரம்பிசைக் கருவியை வைத்துப் பாடியுள்ளதை எண்ணிப் பார்க்கலாம்.

ஒரு ஜப்பானியத் தாய், தன் மகளை சங்கத் தலைவி போல, பாசத்தைப் போற்றி வளர்த்தாள். தன் மகளை அழகிய அணிகலனாக உருவகித்து மகிழ்ந்த அவள், தன் மகளை உரியவனிடம் சேர்த்துவிட்டு மகிழ்ச்சி அடைகிறாள். நேற்றுவரை தன்னோடு ஒன்றாக உறங்கிய மகளை உரியவனிடம் ஒப்படைத்த அவளுக்கு இப்போதுதுணை எது தெரியுமா? தலையணை. பிரிவின் நெகிழ்வில் அவளின் ஆனந்தக் கண்ணீரைத் தலையணை அறிந்தது போலும்! அதனால் உறங்குவதற்குத் துணை அது மட்டுமே என்று நினைக்கிறாள். இதோ அந்த 
ஜப்பானியப் பாடல்:

ஆ! ஒப்படைத்துவிட்டேன்
அழகிய அணிகலனை
அதன் உடைமைக்காரனிடம்.
நான் மட்டும் தனிமையில்.
நல்லது,  ஒன்றாக உறங்குவோம்
தலையணையும் நானுமாய்! 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/4/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/04/பொருளும்-பயனும்-3033231.html
3033230 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி முழுவல்! -புலவர் இரா. வேதநாயகம் DIN Sunday, November 4, 2018 05:46 AM +0530 தமிழில் "முழுவல்' என்ற சொல்லாளுமை வியக்கத்தக்க வகையில் பயன்பாட்டில் இருந்து வந்ததுடன்,  பெயர்ச் சொல்லாகவும், வினைச் சொல்லாகவும் பயின்று வந்துள்ளது.

"முழுவல்' என்றால் ஒருவகை நீர்ப்பறவை என்றும், முழுமையான அன்பு மற்றும் விடாது தொடரும் அன்பு என்றும்  பொருள்படுகிறது. இறைவன்  நம் மீது கொண்ட அன்பையும் முழுவல் எனலாம். முழுவல் என்பது உழுவல், அன்பு என்ற பொருளிலும் வரும். 

ஆங்கிலத்தில் "அன்பு' என்ற பொருளில், ஈங்ங்ல் கர்ஸ்ங் என்றும், "நீர்ப்பறவை வகை' என்ற பொருளில் 

An aqatic bird என்றும், "விடாது தொடரும் அன்பு' என்ற பொருளில், Relenlessly pursuing love என்றும் வழங்கப்படும்.

குளக்கரையில் உள்ள ஒருவகை நீர்ப்பறவையை எடுத்துக் காட்டுகின்றார் மணிமேகலையில் சீத்தலைச் சாத்தனார்.

"திரைதவழ் பறவையும் விரிசிறைப் பறவையும்
எழுந்துவீழ் சில்லையும் ஒடுங்குசிறை முழுவலும்
அன்னச் சேவல் அரச னாக
பன்னிறப் புள்ளினம் பரந்தொருங் கீண்டி...'  (மணி.8.28-31)

"விடாது தொடரும் அன்பு' என்ற பொருளில் தணிகை புராணம், ""முழுவல் கடல் பெருத்தான்'' (நந்தி.6) என்றோதுகிறது. "அன்பு' என்ற பொருளில், விநாயக புராணம் ""பழுத்த முழுவல் அமரர்...'' (விநா.புரா.72:54) என்று சுட்டுகிறது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/4/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/04/முழுவல்-3033230.html
3033229 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, November 4, 2018 05:43 AM +0530 சிறியவர் எய்திய செல்வத்தின் நாணப்
பெரியவர் நல்குரவு நன்றே - தெரியின்
மதுமயங்கு பூங்கோதை மாணிழாய்! மோரின்
முதுநெய்தீ(து) ஆகலோ இல்.. (பா-70)

தேன் மிகுந்த அழகிய மாலையையும் மாட்சிமைப்பட்ட கலன்களையுமுடையாய்! ஆராய்ந்தால்,  புதிய மோரினைவிடப் பழைய நெய் தீது ஆவதில்லை. (நன்மையே பயக்கும்).  அறிவிற் சிறியார் பெற்ற செல்வத்தைவிட,  அறிவுடையோர் எய்திய வறுமை மாட்சிமைப்பட நல்லதே யாகும். (க-து) அறிவிலார் பெற்ற செல்வத்தைவிட அறிவுடையோர் பெற்ற வறுமையே மிகச் சிறந்தது. "மோரின் முதுநெய் தீது ஆகலோ இல்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/04/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3033229.html
3028711 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, October 28, 2018 04:21 AM +0530 எழுத்தாளர் சுதாங்கனுடன் எனக்கு ஏறத்தாழ 38 ஆண்டுகால அறிமுகம். சாவி குழுமத்திலிருந்து வெளிவந்த  இளைஞர்களின் இதழான திசைகளால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட இளம் எழுத்தாளர்களில் உச்சத்தைத் தொட்டவரும், இன்னும் குறிப்பிடத்தக்க எழுத்தாளராகத் தொடர்பவரும் அவர் மட்டுமே. திசைகள், குமுதம், ஜூனியர் விகடன், ஜெயா தொலைக்காட்சி என்று சுதாங்கனின் ஒவ்வொரு பத்திரிகை உலகப் பரிமாணத்தையும் சற்றுத் தள்ளியே இருந்து வியந்து பார்த்து மகிழ்ந்தவர்களில் நானும் ஒருவன். 
அன்றைய மாம்பலம் உஸ்மான் சாலையின் அடையாளங்கள் பல இன்று காணாமல் போய்விட்டன.  உஸ்மான் சாலையில்  "நேஷனல் ஐஸ்கிரீம் பார்லர்' என்கிற கடையின் வாசலில், வருங்காலக் கனவுகளைச் சுமந்துகொண்டு, நிகழ்கால வறுமையை மறந்தபடி ஓர் இளைஞர் கூட்டம் மாலை வேளைகளில் கூடும். நடை
பாதைக்கும் சாலைக்கும் இடையே அமைக்கப்பட்டிருக்கும் கான்கிரீட் தடுப்புகளில் அமர்ந்துகொண்டு அன்றாட சினிமா, அரசியல், இலக்கியம் என்று ஒன்றையும் விட்டுவிடாமல் விவாதிக்கும் அந்த இளைஞர் கூட்டத்தில்  சுதாங்கனின் பங்களிப்பு சற்று அதிகமாகவே இருக்கும். 
சுதாங்கனின் 60 வயதையொட்டி பாரதிய வித்யா பவனில்,  அவர் எழுதிய நான்கு நூல்களை அல்லையன்ஸ் பதிப்பகம்   வெள்ளிக்கிழமை வெளியிட்டது. அறுபதில் நேரில் சென்று வாழ்த்தத் 
தவறிவிட்டேன். அகவை எண்பதில் அந்தக் குறையைத் தீர்க்க முடியும் என்று நம்புகிறேன். 

மலேசியாவிலிருந்து நண்பர் ராஜேந்திரன் தொலைபேசியில் அழைத்தார். டிசம்பர் 11-ஆம் தேதி எட்டயபுரத்தில் பாரதி
யார் பிறந்த நாள் நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொள்வது குறித்த பயண ஏற்பாடுகள் குறித்து விசாரித்தார். 40 பேர் திருவனந்தபுரம் விமான நிலையத்தில் வந்திறங்கி, அங்கிருந்து பேருந்தில் பயணிப்பதாகத் திட்டம் என்று தெரிவித்தார். மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. இந்த ஆண்டு  தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கத்தினரும், தமிழ்நாடு கலை இலக்கியப் பெருமன்றத்தினரும், எல்லா தமிழ் அமைப்பு
களும் எட்டயபுரத்தில் பாரதியார் இல்லத்தில் கூடவேண்டும் என்கிற என்னுடைய வேண்டுகோளை மீண்டும் ஒருமுறை வலியுறுத்த விரும்புகிறேன்.
"மகாகவி பாரதி பற்றி சோவியத் அறிஞர்கள்' என்றொரு புத்தகம் 1982-இல் சோவியத் நாடு பிரசுரத்தால் வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது. மக்கள் கவி சுப்பிரமணிய பாரதியின் பிறந்த தின நூற்றாண்டு 
விழாவுக்கு சோவியத் தமிழ் அறிஞர்
களின் காணிக்கையாக  வெளியிடப்பட்டிருக்கும் அந்தப் புத்தகத்தில் சோவியத் அறிஞர்கள் ஒன்பது பேர் மகாகவி பாரதி பற்றிய  தங்களது கருத்துகளைப் பதிவு செய்திருக்கின்றனர்.  

 

ஆங்கில மகாகவி ஷெல்லியை "பிரஞ்சுப் புரட்சியின் குழந்தை' என்று குறிப்பிடுவதுபோல, தனது  பதின் பருவத்தில் தன்னை "ஷெல்லிதாசன்' என்று கூறிக்கொண்ட தேசிய மகாகவி சுப்பிரமணிய பாரதியை "ரஷ்யப் புரட்சியின் குழந்தை' என்று குறிப்பிடலாம் என்று தனது முன்னுரையில் தொ.மு.சி.ரகுநாதன் செய்திருக்கும் பதிவை மறுப்பதற்கில்லை. பாரதி 1906-இல் செப்டம்பர் மாதத்தில்  எழுதிய கட்டுரை ஒன்றில், சுயாதீனத்தின் பொருட்டும், கொடுங்கோன்மை நாசத்தின் பொருட்டும்  நமது ருஷ்யத் தோழர்கள் செய்துவரும் உத்தமமான முயற்சிகளுக்குத் தனது ஆதரவைத் தெரிவித்திருக்கிறார். இந்திய விடுதலை இயக்கம் தேசிய இயக்கமாக மாறுவதற்கு ரஷ்யப் புரட்சி தூண்டுகோலாக இருந்ததை மறுப்பதற்கில்லை.

சோவியத் யூனியனில் பாரதியின் படைப்புகள் குறித்த ஆராய்ச்சி அறுபதாம் ஆண்டுகளிலேயே தொடங்கியிருந்தது என்பதும், பாரதி நூற்றாண்டு விழா கொண்டாட்டத்துக்காக 1981-இல்  20 உறுப்பினர்கள் கொண்ட கமிட்டி ஒன்று மாஸ்கோவில் நிறுவப்பட்டது என்பதும் இன்றைய தலைமுறையினர் தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய செய்தி. இந்தத் தொகுப்பில் காணப்படும் ஒவ்வொரு கட்டுரையும் தீவிரமான பாரதி ஆய்வின்  வெளிப்பாடுகள். 

இத்தொகுப்பின் மறுபதிப்பு பாரதியின் பிறந்த நாளன்று எட்டயபுரம் பாரதி மணிமண்டபத்தில் பாரதி அன்பர்கள் மத்தியில்  வெளியிடப்பட்டால்  எப்படி இருக்கும் என்று,  நானும் பாரதியைப் போலவே எனது கனவுக் குதிரையைத் தட்டிவிடுகிறேன்.  

புதுச்சேரியில் 1948-இல் பிறந்து, 1983-இல் கவிஞர் மீராவின் நவகவிதை வரிசையில்,  "அந்நியன்' கவிதை மூலமாக அறிமுகமானவர் கவிஞர் இந்திரன். 2011-இல் சாகித்ய அகாதெமியின் மொழிபெயர்ப்புக்கான விருதினைப் பெற்றவர். தமிழகத்தில் இன்றைய தலைசிறந்த கவிஞர் ஒருவராகவும், மொழிபெயர்ப்பாளர்களுள் ஒருவராகவும் வலம்வரும் கவிஞர் இந்திரனின் "மேசை மேல் செத்த பூனை'  என்கிற எதிர் கவிதை ஒரு வித்தியாசமான தொகுப்பு. அது என்ன எதிர் கவிதை? ""மொழியின் சர்வாதிகாரத்தன்மையிலிருந்து கவிதையை விடுவிப்பது எதிர் கவிதை'' என்கிறார் கவிஞர் இந்திரன்.

""நகைச்சுவை, கிண்டல், கேலி என்று மொத்த மனித குலத்தையும் நக்கல் அடித்துக் கொள்வது நடைபெறுகிறபோது, கவிஞர் பாடுவதற்கு பதிலாக கதை 
சொல்லத் தொடங்கிறார் என்று அர்த்தம். இதுதான் எதிர் கவிதை'' என்கிறார் அவர்.
""கவிதைக்கென பிரத்யேகமாக ஸ்தாபிக்கப்பட்டிருக்கும் போதை வார்த்தைகளை பிரக்ஞைபூர்வமாகத் தவிர்ப்பது அல்லது அவை கட்டமைக்கும் சீரியஸ்தனத்தைக் குலைப்பது; இயந்திர அழகியல் ஒன்றைத் தமிழில் நிர்மாணிப்பது; ஒரு பூவை ரசிப்பதைப் போல இயந்திரங்களையும் ரசிக்கத் தொடங்குவது; 

மரபார்ந்த ஐவகை நிலப் பாகுபாடுகளிலிருந்து தமிழை நகர்த்தி கிரகம் தழுவிய ஒரு புதிய பூகோளத்தைத் தமிழ்க் கவிதைப் பரப்புக்குள் கொண்டு வருவது;  புதிய நதிகள், பறவைகள், பனி மழை போன்றவற்றிற்கான புதிய திணை ஒழுக்கங்களை தமிழ்க் கவிதைப் பரப்புக்குள் உருவாக்குவது'' என்பவைதான் எதிர் 
கவிதையின் இலக்காக "மேசை மேல் செத்த பூனை' தொகுப்பின் பின் அட்டை தெரிவிக்கிறது.
"மேசை மேல் செத்த பூனை' தொகுப்பில் காணப்படும் 
"சாத்தானும் ஆப்பிளும்'  இன்றைய சமூகச் சூழலுக்குப் பொருத்தமாக இருப்பதாக எனக்குத் தோன்றுகிறது.
ஏதன் தோட்டத்தில்
பிளவு பட்ட இரு நாவுகளைத்
துழாவித் துழாவி
ஏவாளிடம் பேசியது சாத்தான் பாம்பு.
விலக்கப்பட்ட கனியை ஏவாளுக்குக் கொடுத்து
மனித குலத்தை ஆசீர்வதித்தது.
இன்று
சுமக்க முடியாத வால்களைத்
தூக்கிக் கொண்டு அலைந்த
டைனோசர்கள்போல்
காதலைச் சுமந்து கொண்டு அலைகின்றனர்
ஆதாம் ஏவாள்களின் வாரிசுகள்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/28/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/28/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3028711.html
3028710 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 48: 11.ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாக்கள் (4) "வாகீச கலாநிதி'  கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, October 28, 2018 04:18 AM +0530 வண்ணக ஒத்தாழிகைக் கலிப்பா

அத்திறத்தா லசைந்தன தோள்                               (1)
அலரதற்கு மெலிந்தன கண்        (2)
பொய்த்துரையாற் புலர்ந்தது முகம்     (3)
பொன்னிறத்தாற் போர்த்தன முலை    (4)
அழலினா லசைந்தது நகை         (5)
அணியினா லொசிந்த திடை         (6)
குழலினா னிமிர்ந்தது முடி         (7)
குறையினாற் கோடிற்று நிறை                                      ( 8)
          

 (இவை இடையெண்)


உட்கொண்ட தகைத்தொருபால்          (1)
உலகறிந்த வலத்தொருபால்          (2)
கட்கொண்ட றுளித்தொருபால்         (3)
கழிவெய்தும் படிற்றொருபால்          (4)
பரிவுறூஉந் தகைத்தொருபால்          (5)
படர்வுறூஉம் பசப்பொருபால்          (6)
இரவுறூஉந் துயரொருபால்         (7)
இளிவந்த வெளிற்றொருபால்         (8)
மெலிவுவந் தலைத்தொருபால்         (9)
விளர்ப்புவந் தடைந்தொருபால்         (10)
பொலிவுசென் றகன்றொருபால்         (11)
பொறைவந்து கூர்ந்தொருபால்         (12)
காதலிற் கதிர்ப்பொருபால்         (13)
கட்படாத் துயரொருபால்         (14)
ஏதில்சென் றணைந்தொருபால்         (15)
இயனானிற் செறித்தொருபால்         (16)
                                 (இவை சிற்றெண்)
                    (தனிச்சொல்)
 எனவாங்கு
                 (சுரிதகம்)
"இன்னதிவ் வழக்கம் இத்திற மிவணலம் 
என்னவு முன்னாட் டுன்னா யாகிக்
கலந்த வண்மையை யாயினும் நலந்தகக் 
கிளையொடு கெழீஇய தளையவிழ் கோதையைக்
கற்பொடு காணிய யாமே 
பொற்பொடு பொலிகநும் புணர்ச்சி தானே'
இதில் உள்ள அராக உறுப்பு ஏழு சீர்களை உடைய அடிகள் நான்கால் வந்தது காண்க.
இதில் உள்ள அம்போதரங்க உறுப்பில், முறையே நாற்சீர் ஈரடிகளாலான இரண்டு பேரெண்ணும், நாற்சீர் ஓரடியாலான நான்கு அளவெண்ணும், முச்சீர் ஓரடியாலான எட்டு இடை யெண்ணும், இரு சீர் ஓரடியாலான பதினாறு சிற்றெண்ணும் வந்தன.  

வெண்கலிப்பா:

கலித்தளையும், வெண்டளையும் விரவிவந்த நாற்சீரடிகளால் நடந்து இறுதியடி மூன்று சீர்களால் அமைந்தால் அது வெண்கலிப்பா ஆகும். வெண்டளையே வந்தால் அது கலிவெண்பாவாம். வெண்கலிப்பாவுக்கு உதாரணம்.
"வாளார்ந்த மழைத்தடங்கண் வனமுலைமேல் வம்பனுங்கக்
கோளார்ந்த பூனாகங் குழைபுரளக் கோட்டெருத்தின்
மாலைதாழ் கூந்தலார் வரன்முறையான் வந்தேத்தச்
சோலைதாழ் பிண்டிக்கீழ்ச் சூழ்ந்தவர்தம் சொல்முறையான்
மனையறமும் துறவறமும் மண்ணவர்க்கும் விண்ணவர்க்கும்
வினையறுக்கும் வகைதெரிந்து வீடொடுகட் டிவையுரைத்த
தொன்மைசால் கழிகுணத்தெந் துறவரசைத் தொழுதேத்த
நன்மைசால் வீடெய்து மாறு'
இந்தப் பாட்டில் காய்முன் நிரை வந்த கலித்தளையும், காய்முன் நேர் வந்த வெண்டளையும் விரவி வந்தது காண்க.  

(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/19/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/28/கவி-பாடலாம்-வாங்க---48-11ஒத்தாழிசைக்-கலிப்பாக்கள்-4-3028710.html
3028709 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கொள்கொம்பா? கொழுகொம்பா? -முனைவர் ம.பெ.சீனிவாசன் DIN Sunday, October 28, 2018 04:14 AM +0530 மண்ணிலிட்ட வித்து முளைத்து மூன்றிலை விட்டு மெல்ல வளர்ந்து கொடியாகிப் படரத் தொடங்குகையில் அது பற்றிக்கொள்வதற்கு ஆதரவாக ஒரு கொம்பினை நடுவதுண்டு. இதற்குச் "சுள்ளிக்கால்' என்று பெயர். நாட்டார் வழக்கு இது. இலக்கியங்களில் இது கொள்கொம்பு என்றும்,  கொழுகொம்பு என்றும் வழங்குகிறது. 

"கொழுவுகோல்' என்று வரதராச பாகவதமும் "கொழுந்தின் கால்' என்று யாழ்ப்பாணம் நா. கதிரைவேற்பிள்ளையின் தமிழகராதியும் குறிப்பிடுகின்றன. இங்குக் கொம்பு, கோல் என வருவன யாவும் கொடிக்குச் சார்பாக ஊன்றப்பெறும் கழியினைக் குறிப்பனவே.

"கொள்கொம்பு' என்னும்போது தளர்நிலையில் உள்ள கொடி சார்ந்து பற்றிக் கொள்வதற்கு உதவும் கொம்பு என்பது பொருள். இதுவே உகரச் சாரியை பெற்றுக் கொளுகொம்பு (கதிரைவேற்பிள்ளை அகராதி, ப.528) எனவும் வழங்கும்.

இனிக் "கொழுகொம்பு' என்னும்போது, படரும் கொடியைக் கொழுவி விடுவதற்கு வாய்ப்பாக உள்ள கொம்பு என்பது பொருள். "கொழுவுகோல்' என்பதாலும் இப்பொருளே உணர்த்தப்படுதல் காண்க. இவை இரண்டனுக்குமான இலக்கிய ஆட்சி தமிழில் உண்டு. "வேதநறுங் கொடி படரும் கொழுகொம்பே' என்பது சைவ எல்லப்ப நாவலரின் "செவ்வந்திய புராணம்' (திருமலைச்சருக்கம், 9).

"தாவிப் படரக் கொழுகொம் பிலாத தனிக்கொடிபோல்
பாவித் தனிமனம் தள்ளாடி வாடிப் பதைக்கின்றதே' (99)
என்பது கந்தரலங்காரம்.
"ஆவிக்கோர் பற்றுக் கொம்பு
நின்னலால் அறிகின்றி லேன்யான்' (10-10-3)
என்பது நம்மாழ்வாரின் திருவாய்மொழி. இங்குப் 

பற்றுக் கொம்பு என்பதற்குக் கொள்கொம்பு என்றே பொருள் கொள்கிறார் ஈட்டின் உரையாசிரியர் நம்பிள்ளை. "கொடி, கொள்கொம்பை நீக்கி நிற்க 
வல்லதோ?' என்பது அவர் கூற்று.

திருப்பாவை ஆறாயிரப்படி உரையில் (ப.215, சுதர்சனர் பதிப்பு, 1991) "எங்களையும் கூட்டிக்கொண்டு உனக்குக் கொள்கொம்பான கிருஷ்ணனை அநுபவிக்கப் பாராய்' என்கிறார் அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார்.
கம்பருடைய இராம காதையிலும் கொள்கொம்புக்கு இடமுண்டு. இராவணன் சீதையைக் கவர்ந்து செல்கையில்,  சடாயு குறுக்கிட்டு அவனொடு போர் புரிகிறான். அப்போது இராவணன் எறிந்த ஆயுதத்தால் சடாயு வெட்டுண்டு வீழவும் சீதை துயரத்தில் ஆழ்கிறாள்.

"நல்லவன் தோற்பதே, நரகன் வெல்வதே' என்று சீதை புலம்பும் நிலையில், கவிக்கூற்றாக அவளின் அவல 
நிலையைப் பின்வருமாறு சித்திரிக்கிறார் கவிச்சக்கரவர்த்தி.

"... சோர்ந்து நைவாள்... ஒரு சார்பு காணாள்,
கொள்கொம்பு ஒடியக் கொடிவீழ்ந்தது போல்
குலைந்தாள்'         (3446)

என்பது பாடல். இங்கே சீதையின் ஆதரவற்ற நிலைக்கு ஓடிவந்த கொள்கொம்பே உவமையாகிறது. ஆழ்வார்களின் அருளிச்செயல் முழுமைக்கும் பொருள் விரித்த உரைச் சக்கரவர்த்தி பெரியவாச்சான் பிள்ளை தம் உரைகளில் கொள்கொம்பு, கொழுகொம்பு என்னும் இரண்டையுமே எடுத்தாண்டிருக்கிறார்.

திருப்பாவை 11-ஆவது பாசுரத்தில் பெண்ணொருத்திக்குக் கணவனே பற்றுக் கோடாவான் என்பதனை, "பர்த்தாவாகிய கொழுகொம்பை ஒழிய வாழாமையும்' என்னும் தொடரால் விளக்குகிறார். கொம்பு கண்ணுக்குத் தெரியாதவாறு கொடி நன்கு தழைத்து அதனை மூடிக்கொண்டிருப்பதைக் "கொள் கொம்பு மூடுதல்' என்றும் குறிப்பிடுகிறார் அவர். தோட்டந்துரவுகளிலும் இயற்கைச் சூழலிலும் நம் கண்ணுக்குத் தென்படும் இக்காட்சியை ஆழ்வார் பாசுரக் கருத்தை விளக்கிப்பேசுதற்கு அவர் பயன்படுத்துகிறார்.
இலங்கையில் பகைவர்களாகிய அரக்கர்கள் இருக்குமிடம் எளிதில் கண்ணுக்குத் தோன்றாதபடி அரண்கள் மிகுந்திருந்தனவாம். அது, எதைப்போல எனில், "பற்றிப் படர்வதற்கு ஊன்றப்படும் கொள்கொம்பு வெளியில் தோன்றாதபடி கொடியானது அதனை மூடிப் படர்ந்து தழைத்து வளர்ந்திருப்பது போல' என்கிறார். இதனைக் "கொள்கொம்பு மூடிற்று' என்னும் செறிவுத் தொடரால் உணர்த்துகிறார்.
பெரிய திருமொழிப் பாசுர விளக்கத்திலும் (1-2-2), திருவாய்மொழி இருபத்து நாலாயிரப்படி உரை (2-2-5) விளக்கத்திலும் இத்
தொடர் இடம்பெற்றிருப்பதை அறியலாம். ஆக,  கொள்கொம்பு, கொழுகொம்பு என்னும் இரண்டுமே தமிழ் நூல்களில் ஏற்கப்பட்டவை என்பது தெளிவு.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/28/w600X390/spt4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/28/கொள்கொம்பா-கொழுகொம்பா-3028709.html
3028707 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தொடுதோல் என்னும் காலணி -முனைவர் முகிலை இராசபாண்டியன் DIN Sunday, October 28, 2018 04:08 AM +0530 மெசபட்டோமியாவில் கி.மு. 1, 500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஒரு வகையான காலணி பயன்பாட்டில் இருந்துள்ளது. இதே காலகட்டத்தில் எகிப்திலும் இவ்வகையான காலணி  பயன்பாட்டில் இருந்துள்ளது. தோலில் செய்யப்பட்ட அந்தக் காலணிதான் (செருப்பு) பழைமையான வடிவம் என அறிய முடிகிறது. தற்போது நாம் பயன்படுத்தும் செருப்பு,  ஷூ வகைகளும் கி.பி. 1850-இல்தான் நடைமுறைக்கு வந்துள்ளன. மேற்குறித்த அதே காலகட்டத்திலேயே தமிழ் நாட்டிலும் செருப்பு பயன்பாட்டில் இருந்துள்ளது. அகநானூற்றில் மூன்று இடங்களில் செருப்பினைக் குறிக்கும் "தொடுதோல்' என்னும் பெயர் இடம்பெற்றுள்ளது.

"தொடுதோல் கானவன் கவை பொறுத்தன்ன
இருதிரி மருப்பின் அண்ணல் இரவை' (34: 2-4)

சங்ககால முல்லை நிலம். அங்கே பிடவ மரங்கள் வளர்ந்துள்ளன. அவை மிக உயரமாக வளராமல் நெருக்கமாக வளர்ந்துள்ள காரணத்தால், புதர் போல் காட்சியளிக்கின்றன. அந்தப் பிடவ மரங்கள் அனைத்தும் பூத்துக் குலுங்குவதால் அந்தப் புதரே பூச்சூடியது போல் காட்சியளிக்கிறது. அந்தப் புதரில் இரலை மான்கள் துள்ளி விளையாடுகின்றன. அந்த இரலை மான்களின் கொம்புகள் கூர்மையாகவும் நீளமாகவும் முறுக்கேறியும் காணப்படுகின்றன. அந்தத் தோற்றத்தை, கானவன் ஒருவனது முறுக்கேறிய கவைக்கம்பு போல் இருந்தது என்கிறார் மதுரை மருதன் இளநாகனார் என்னும் புலவர். அந்தக் கானவன் தனது காலில் தொடுதோல் என்னும் செருப்பினை அணிந்தபடி கையில் கவைக் கம்பினை வைத்திருக்கிறான் என்றும் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார். 
இன்னொரு பாடலில், ஆநிரைகளைக் கொள்ளையிடுவதற்குச் செல்லும் எயினர்கள் தங்கள் காலடித் தடத்தைப் பிறர் அறிந்து கொள்ளக்கூடாது என்பதற்காக செருப்பு அணிந்து செல்கிறார்கள் என்று தெரிவிக்கிறார் மாமூலனார்.

"அடிபுதை தொடுதோல் பறைய ஏகிக்
கடிபுலம் கவர்ந்த கன்றுடைக் கொள்ளையர்' (அகநா.101:8-9) 
"செம்மறி ஆட்டுக்கடாவின் கொம்பு இரண்டு பக்கமும் வளைந்து சுருண்டு இருக்கும். அந்தக் கொம்பினைப் போல் வளைந்து சுருண்டு சுற்றிய தலைமுடியைக் கொண்டவர்கள் எயினர்கள். அந்த எயினர்கள் பசுக்கூட்டங்களைக் கொள்ளையடிக்கச் செல்லும்பொழுது 
வாயிலிருந்து இருமல் முதலான சத்தங்கள் எழுந்துவிடக்கூடாது என்பதற்காக வாயில் புற்று மண்ணினை அடக்கி வைத்துக் கொள்வார்கள்.
அவர்கள் தங்கள் கையில் வில்லினையும் அந்த வில்லின் வழியாக எய்வதற்கான நெருப்புக் கோல்களையும், மத்துகளையும் எடுத்துச் செல்வார்கள். அவர்களின் கால் தடம் தெரியாமல் இருப்பதற்காக அவர்களின் பாதத்தை மறைக்கக் கூடிய செருப்பினை அணிந்து சென்றார்கள் என்பது பாட்டின் பொருள்.
மூன்றாம் பாடலிலும் ஒரு கானவன்தான் செருப்பு அணிந்துள்ளான். குறிஞ்சி நிலத்தில் பயிர் அறுவடையான பின் அதனை நெருப்பிட்டுக் கொளுத்துவார்கள். அவ்வாறு கொளுத்தும் கானவர்கள் தங்கள் காலில் நெருப்புப் படாமல் இருப்பதற்காகக் காலணி அணிந்துள்ளார்கள் என்கிறார் மதுரை மருதன் இளநாகனார்.
"தொடுதோல் கானவன் சூடுறு வியன்புனம்
கரிபுறம் கழீஇய பெரும்பாட்டு ஈரத்து' (368: 1-2)
என்னும் அடிகளிலும் செருப்பு என்னும் காலணியைக் குறிப்பதற்குத் "தொடுதோல்' என்னும் பெயரே இடம்பெற்றுள்ளது. காலைத் தொட்டபடி இருக்கும் வேற்றுத் தோல் என்பதைக் குறிப்பதற்காகவே தொடுதோல் என்னும் பெயர் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இதன் வாயிலாக,  தோலினால் செருப்பு உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதை அறிந்து கொள்ளலாம். இம்மூன்று பாடல்களிலும் கானவர்களே செருப்பு அணிந்ததாகத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.  
கானவன் ஒருவன், காட்டிலுள்ள முள் செடிகளை வெட்டிப் பயன்படுத்துவதற்காகக் கையில் கவைக் கோலுடன் செல்கிறான். அடுத்த கானவன், பசுக்கூட்டத்தைக் கொள்ளை அடிப்பதற்காகச் செல்கிறான். அவ்வாறு கொள்ளையடிக்கும்
பொழுது தனது கால் தடத்தை மறைப்பதற்காகச் செருப்பு அணிந்து செல்கிறான். 
மூன்றாம் கானவன், காட்டை எரியூட்டும்பொழுது நெருப்பிலிருந்து தனது கால்களைக் காத்துக் கொள்வதற்காக செருப்பு அணிந்
துள்ளான். 
இவ்வாறு அடிப்படைத் தேவையின் காரணமாக செருப்பு அணியும் பழக்கம் இருந்திருக்கிறது என்றால், பல வகையான ஆடம்பரச் செருப்புகளும் அந்தக் காலத்தில் இருந்திருக்கும். இவ்வாறு இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே சாதாரண மக்கள் செருப்பு அணிந்திருக்கிறார்கள் என்றால், செருப்பின் பயன்பாடு அதற்கு நெடுங்காலத்திற்கு முன்பே தமிழகத்தில் இருந்திருக்கிறது என்பதனை அறிந்து கொள்ளலாம்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/28/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/28/தொடுதோல்-என்னும்-காலணி-3028707.html
3028699 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, October 28, 2018 04:06 AM +0530
தந்தம் பொருளும் தமர்கண் வளமையும்
முந்துற நாடிப் புறந்தரல் ஓம்புக
அந்தண் அருவி மலைநாட! சேணோக்கி
நந்துநீர் கொண்டதே போன்று.  (பா-69)


அழகிய குளிர்ந்த அருவிகளை உடைய மலைநாடனே!  கால நெடுமையை நோக்கி  நத்தை,  நீரைத் தன்னிடத்தே பாதுகாத்துக் கொண்டதுபோல,  தத்தமது பொருளையும்,  தம் சுற்றத்தாரிடத்துள்ள செல்வத்தையும் முற்படவே ஆராய்ந்து, பின்னாளில் உதவும் பொருட்டு பொருளினைச் சேமித்துக் காவல் செய்க. (க-து) பின்னாளில் உதவும் பொருட்டுப் பொருளினைச் சேமித்துக் காவல் செய்க. "சேணோக்கி நந்துநீர் கொண்டதே போன்று' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/28/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3028699.html
3023949 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, October 21, 2018 02:58 AM +0530 வேலூர் வி.ஐ.டி. பல்கலைக்கழக வேந்தர் கோ.விசுவநாதனின் தமிழ்ப்பற்று குறித்து சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை. "ஒருமை-பன்மை கூடத் தெரியாமல் ஊடகங்களில் எழுதுகிறார்களே' என்று பல முறை அவர் என்னிடம் விசனப்பட்டு, தமிழ் படும்பாடு குறித்த தனது ஆதங்கத்தை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.
1967-இல் தி.மு.க.வின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகத் தனது அரசியல் பயணத்தைத் தொடங்கிய வேந்தர் கோ.விசுவநாதன், துறைமாறிக் கல்வியாளரான பின்பும் அவரது அடிப்படைத் தமிழார்வம் மட்டும் தடம் புரளாமல் எப்போதும் போலத் தொடர்ந்து கொண்டிருப்பதன் வெளிப்பாடுதான் அவரால் தொடங்கப்பட்டிருக்கும் "தமிழியக்கம்'.
சென்னை, ராஜா அண்ணாமலை மன்றத்தில் கடந்த 15-ஆம் தேதி, "தமிழியக்கம்' கோலாகலமாகத் தொடங்கப்பட்டது. தமிழகத்தின் எல்லாப் பகுதிகளிலிருந்தும் அங்கே வந்து குழுமியிருந்த தமிழார்வலர்கள் காலையிலிருந்து, இரவு எட்டு மணிக்கு மேல் தொடர்ந்து நடந்த நிகழ்ச்சியில் உற்சாகத்துடன் குழுமியிருந்தது, தமிழார்வம் குன்றிவிடவில்லை என்பதை எடுத்துரைத்தது.
மூன்று நாள் மாநாடாக நடத்தப்பட வேண்டிய நிகழ்ச்சி, ஒரு நாள் விழாவாக முடிந்துவிட்டதே என்கிற எனது வருத்தத்தை அந்த அரங்கத்தில் பதிவு செய்தேன். அது வெறும் வெற்று வார்த்தையல்ல. வேந்தர் கோ.விசுவநாதன் பின்னணியில் இருப்பாரேயானால், மூன்று நாள் மாநாடு என்கிற கனவு நனவாவது சாத்தியம்தான்.
"தமிழுக்கு ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்று நினைத்தால் போதும், பிறகு தமிழ் பார்த்துக் கொள்ளும்'' என்பார் எழுத்தாளர் ஜெயகாந்தன். "தமிழியக்கம்' தொடங்கப்பட்டுவிட்டது. இனி, தமிழன்னை அதைப் பார்த்துக் கொள்வாள்.

தமிழியக்கம் குறித்த நினைவுடன் இருந்தபோது, கடந்த 17-ஆம் தேதி கவியரசு கண்ணதாசனின் நினைவு நாள் வந்தது. கவியரசு கண்ணதாசன் நடத்திய "தென்றல்' இதழில் வெளிவந்த தமிழறிஞர்களின் கட்டுரைகளை ஆர்.பி. சங்கரன் என்பவர், "தென்றல் வளர்த்த தமிழ்' என்கிற பெயரில் தொகுத்துப் புத்தகமாக்கியிருக்கிறார். தமிழியக்கத்துக்கு வலு சேர்க்கும் கட்டுரைகள் அந்தத் தொகுப்பில் இடம்பெற்றிருக்கின்றன.
1954 முதல் 1962-ஆம் ஆண்டு வரை கவியரசு கண்ணதாசன் நடத்திய திங்கள் இதழ் "தென்றல்'. திரையுலகிலும், அரசியல் மேடைகளிலும் தனிப்பெரும் ஆளுமையாக அவர் வலம்வந்த வேளையிலும், தமிழை மறக்காமல் அவர் ஆற்றிய இலக்கியப் பணிதான் "தென்றல்'. தன்னுடைய கவிதை, கட்டுரை, சிறுகதை, நாவல், நாடகங்கள் மட்டுமல்லாமல், பல புதிய எழுத்தாளர்களையும், கவிஞர்களையும் அறிமுகம் செய்ததிலும் "தென்றல்' இதழுக்குப் பெரும் பங்குண்டு. தென்றலில் கட்டுரை வெளிவந்தால் அதை இலக்கிய அங்கீகாரமாகவும், மோதிரக் கையால் குட்டுப்பட்ட பெருமையாகவும் எழுத்தாளர்கள் கருதினார்கள்.
அன்றைய மூத்த தமிழறிஞர்களான கி.ஆ.பெ.விசுவநாதம், கா.அப்பாதுரையார், தேவநேய பாவாணர், ஒüவை துரைசாமிபிள்ளை, மு.வரதராசனார், அ.கி.பரந்தாமனார், டாக்டர் மா.இராசமாணிக்கனார், அ.மு.பரமசிவானந்தம் முதலிய எண்ணற்ற பெருமக்களின் படைப்புகள் தென்றலில் வெளிவந்தன. அவற்றில் தமிழ் குறித்தும், தமிழ் வளர்ச்சி குறித்தும், தமிழில் பிறமொழி சொற்களின் கலப்பு குறித்தும் வெளிவந்த 20 கட்டுரைகள் "தென்றல் வளர்த்த தமிழ்' தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ளன.
கவியரசு கண்ணதாசனின் தமிழ்ப் பற்றையும், இலக்கிய ஆர்வத்தையும் எடுத்துரைக்கும் "தென்றல் வளர்த்த தமிழ்' எடுத்துரைக்கும் சேதி என்னவென்றால், 1954-லிலேயே கவியரசர் "தமிழியக்கம்' ஒன்றைப் பெயரிடாமல் தொடங்கியிருந்தார் என்பதுதான்.

பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பு கோவை கம்பன் கழகத்தில் உரையாற்றச் சென்றபோது, நிகழ்ச்சித் தொகுப்பாளராக எனக்கு அறிமுகமானவர் திருமதி மகேஸ்வரி சற்குரு. கம்பன் மீது பேரார்வம் கொண்ட இலக்கியச் சொற்பொழிவாளரான மகேஸ்வரி சற்குரு, கவியரங்கம், பட்டிமன்றம் மட்டுமல்லாமல், ஆன்மிக மேடைகளிலும் தனி முத்திரை பதித்தவர். பல கல்லூரிகளுக்கும், பள்ளிகளுக்கும் சென்று சுயமுன்னேற்றம், பெண்கள் முன்னேற்றம், சேவை மனப்பான்மையுடன் கூடிய விழிப்புணர்வு ஆகியவற்றை ஏற்படுத்திவரும் இவரின் கம்பன் குறித்த கட்டுரைகளின் தொகுப்புதான் "கம்பன் தந்த மகாமந்திரம்'.
கோதண்டராமனின் அம்பரா தூளியிலிருந்து கம்பீரமாகப் புறப்படுகின்ற வாளியைப் போல இந்தத் தொகுப்பில் இடம்பெறும் ஒவ்வொரு கட்டுரையும் மகேஸ்வரி சற்குருவின் நெஞ்சத் தூளியிலிருந்து ஒய்யாரமாகக் கிளம்பி சொல்லோவியம் படைத்திருக்கிறது. கம்ப காதையில் என்னென்ன பாடல்களை மீண்டும் மீண்டும் நான் படித்து ரசிப்பேனோ, அந்தப் பாடல்கள் எல்லாம் மகேஸ்வரி சற்குருவின் ரசனைக்கும் உரிய பாடல்கள் என்பதைப் பதிவு செய்யாமல் இருக்க முடியவில்லை.
அது என்ன கம்பன் தந்த மகாமந்திரம்? இதற்கு மகேஸ்வரி சற்குரு விளக்கம் தருகிறார்: ""முடிவெடுக்கும் திறனே வெற்றி-தோல்விகளை நிர்ணயிக்கிறது. அத்தகைய முடிவுகளே வாழ்க்கைப் பாதையை திசை திருப்பும் திசைகாட்டிகளாக உள்ளன. கம்பன் தனது காவியத்தில் வெற்றி தரக்கூடிய சிறந்த முடிவுகள் எடுப்பதற்கான நுட்பமான திசைகாட்டியை ஆங்காங்கே வைத்துள்ளான். முடிவெடுக்கும் திறனை மந்திரமாக நமக்குத் தந்துள்ளான்'' என்று கூறும் மகேஸ்வரி சற்குரு கம்ப காவியத்தில் அதுபோல எடுக்கப்படும் மந்திர முடிவுகளைத் தேர்ந்தெடுத்து 16 கட்டுரைகளாக்கிப் புத்தக வடிவம் தந்திருக்கிறார்.

கோயில் சிலைகளின் திருட்டு, பரவலாகவும், பரபரப்பாகவும் பேசப்பட்டு வரும் நேரத்தில், திருமயத்திலிருந்து வெ.சீனிவாசன் என்கிற வாசகர் குறுஞ்செய்தியில் அனுப்பியிருக்கும் கவிதை இது:
செருப்புக்கு டோக்கன்
நுழைவுக்கு சோதனை
உண்டியலுக்குப் பூட்டு
சிலை திருட்டு!
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/21/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/21/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3023949.html
3023948 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சென்ற நெஞ்சத்தைத் தேடுகிறாள்... DIN DIN Sunday, October 21, 2018 02:57 AM +0530 தன் நெஞ்சைத் தானே தேடுகிறாள் தலைவி ஒருத்தி. " என்னை விட்டுச்சென்ற நெஞ்சம் எங்குளதோ தெரியவில்லையடி தோழி!' என்று தோழியிடம் சொல்லிப் புலம்புகின்றாள்.
 தலைவன், பொருள்தேடும் பொருட்டு அவளைப் பிரிந்து சென்றுவிடுகின்றான். பாவம்! அந்தப் பாவை. தலைவன்
 முயக்கம் இல்லாமல் தவிக்கின்றாள். படித்துக்கொண்டே இருக்கும்பொழுது தூக்கம்வரின் நம்மை அறியாமல் நூல் நழுவிவிடுவது போல், தவித்துக் கொண்டிருந்த அவளை விட்டு நெஞ்சம் நழுவிவிடுகிறது.
 சென்ற நெஞ்சம் திரும்பி வரவில்லை. தலைவனைத் தேடிச்சென்ற நெஞ்சம் என்னானது? வழி தவறிச் சென்றிருக்க வாய்ப்பில்லையே! நதி எப்படிப் போனாலும் கடலில்தானே போய்ச்
 சேரும். அவள் நெஞ்சமும் அவரிடம்தான் சேர்ந்திருக்கும். இதில் ஐயமில்லை. ஆனால், சென்ற நெஞ்சம் ஏன் வரவில்லை? இங்கே
 தான் இரண்டு ஐயங்கள் எழுகின்றன தலைவிக்கு. ஐயத்தைத் தோழியிடம் பகிர்ந்து கொள்கிறாள்.
 "குறியதாகிய குராமரத்தின் சிறுமுகைகள் நறுமண மலர்
 களாய்ப் பூக்க; மலர்களின் மீது வண்டமர்ந்து கிளறிவிட்ட மண
 த்தைக் காற்று கொண்டுசென்று வீச, கண்கள் களிப்பெய்தி
 கவினுறும் காலை; மின்னும் கை வளையல்கள் நெகிழ்ந்து விழும் வண்ணம் மெலியவிட்டுச் சென்ற தலைவனை எண்ணித் துன்புற்ற நெஞ்சம் என்னைப் பிரிந்து சென்றுவிட்டது.
 ஒருவேளை அவர் செய்யும் பணிக்குத் தளர்வு வராவண்ணம் அவரோடே தங்கியிருந்து, அவர் திரும்பி வரும்
 பொழுது சேர்ந்து வரலாம் என்ற அவாவினால் வருந்தி அங்கேயே இருக்கிறதோ என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது; அப்படிச் சொல்லிவிட முடியாது. ஏனெனில், என் காதலர்தான் அருள் அற்றவராயிற்றே! பொருள்தான் முக்கியம் என்பவராயிற்றே! ஆதலால் நெஞ்சம் திரும்பியிருக்கலாம். ஆனால், திரும்பிய நெஞ்சம் என்னைத்தானே விரும்பி வந்திருக்க வேண்டும்... ஏன் வரவில்லை?
 தலைவன் தழுவாத தருணம் பசலை படர்ந்துவிடும் என்பதால், பசலை நோய் உற்று அழகின் அசலை நான் இழந்துவிட்டதால், நிறம் மாறிய இவள் தன் தலைவியல்லள், அயலாள் என்று அடையாளம் தெரியாமல் வேறெங்கோ தேடிச் சென்றுளதோ?''
 தலைவனைப் பிரிந்து கவலை
 யுறும் இம் மங்கையாளவள் எப்படியெ
 ல்லாம் கலங்குகின்றாள்... கலக்கத்தில் என்னென்ன ஐயங்களெல்லாம் கிளைக்
 கின்றன... பெருவழுதி எனும் புலவர் இயற்றிய பாடல் இது.
 "குறுநிலை குரவின் சிறுநனை நறுவீ
 வண்டுதரு நாற்றம் வளிகலந்து ஈயக்
 கண்களி பெறூஉம் கவின்பெறு காலை
 எல்வளை ஞெகிழ்ந்தோற்கு அல்லல் உறீஇச்
 சென்ற நெஞ்சம் செய்வினைக்கு அசாவா
 ஒருங்குவரல் நசையொடு வருந்தும் கொல்லோ?
 அருளான் ஆதலின், அழிந்திவண் வந்து
 தொல்நலன் இழந்தஎன் பொன்நிறம் நோக்கி
 ஏதிலாட்டி இவள் எனப் போயின்று
 கொல்லோ நோய் தலை மணந்தே?' (நற்-56)
 
 -கே.ஜி. ராஜேந்திரபாபு
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/21/w600X390/SENDRA_JENJATHAI.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/21/சென்ற-நெஞ்சத்தைத்-தேடுகிறாள்-3023948.html
3023947 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 47 "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, October 21, 2018 02:56 AM +0530 11.ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாக்கள் (3)
 வண்ணக ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா:
 ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவில் மூன்றாவது வகை வண்ணக ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா. வண்ணகம் என்பது ஓர் உறுப்புக்குப் பெயர். அதை அராகம், அடுக்கியல், முடுகியல், போக்கியல் என்ற பெயர்களாலும் வழங்குவர். பெரும்பாலும் விளச்சீர்களே விரவி வருவது அது. கருவிளச்சீர்களே மிகுதியாக வரும். அப்படி வருவதனால் முடுகும் ஓசை உண்டாகிறது. இந்த வண்ணக உறுப்பாகிய அராகத்தைத் தாழிசைக்கும், அம்போதரங்கத்துக்கும் இடையிலே பெற்று வருவது வண்ணக ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா.
 நேரிசை ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா நான்கு உறுப்புக்களை உடையது. அம்போதரங்க ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவோ ஐந்து உறுப்புக்களை உடையது. வண்ணக ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவுக்கு ஆறு உறுப்புக்கள் இருக்கும். அவையாவன: தரவு, தாழிசை, வண்ணகம், அம்போதரங்கம், தனிச்சொல், சுரிதகம். வண்ணக ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவிலும் தரவு ஆறடியாகவே வரும்.
 "தனதன தனதன தனதன தனதன' என்பது போன்ற ஓசையுடன் வேகமாக நடத்தலின் அராக உறுப்புக்கு முடுகியல் என்று பெயர் வந்தது. இப்படிச் சந்தம் அமைந்த வெண்பாவை முடுகு வெண்பா என்றும், முன்னும் பின்னும் முடுகு அமைந்ததை முன் முடுகு வெண்பா, பின் முடுகு வெண்பா என்றும் பிற்காலத்தார் கூறும் வழக்கு இங்கே ஒப்பு நோக்குதற்குரியது.
 அராக உறுப்பு நாற்சீரடியாகிய அளவடி முதல் எல்லா அடியாலும் வரும். நான்கடி முதல் எட்டடி வரையில் அமையும்.
 "அளவடி முதலா அனைத்திலும், நான்கடி
 முதலா இரட்டியும் முடுகியல் நடக்கும்'
 என்பது பழைய சூத்திரம். வண்ணக ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவுக்கு உதாரணம் வருமாறு:
 (தரவு)
 "விளங்குமணிப் பசும்பொன்னின் விரித்தமைத்துக் கதிர்கான்று
 துளங்குமணிக் கனைகழற்காற் றுறுமலர் நறும்பைந்தார்ப்
 பரூஉத்தடக்கை மதயானைப் பணையெருத்தின் மிசைத்தோன்றிக்
 குரூஉக்கொண்ட மணிப்பூணோய் குறையிரந்து முன்னாட்கண்
 மாயாத வனப்பினையாய் மகிழ்வார்க்கும் மல்லர்க்கும்
 தாயாகித் தலையளிக்கும் தண்டுறை யூரகேள்'
 (தாழிசை)
 காட்சியாற் கலப்பெய்தி எத்திறத்தும் கதிர்ப்பாகி
 மாட்சியால் திரியாத மரபொத்தாய் கரவினால்
 பிணிநலம் பெரிதெய்திப் பெருந்தடந்தோள் வனப்பழிய
 அணிநலம் தனியேவந் தருளுவது மருளாமோ? (1)
 
 அன்பினால் அமிழ்தளைஇ அறிவினாற் பிறிதின்றிப்
 பொன்புனை பூணாகம் பசப்பெய்தப் பொழிலிடத்துப்
 பெருவரைத்தோள் அளருளுவதற் கிருளிடைத் தமியையாய்க்
 கருவரைத்தோள் கதிர்ப்பிக்கும் காதலும் காதலோ? (2)
 
 பாங்கனையே வாயிலாப் பலகாலும் வந்தொழுகும்
 தேங்காத கரவினையும் தெளியாத இருளிடைக்கண்
 குடவரைவேய்த்தோளிணைகள் குளிர்ப்பிப்பான்தமியையாய்த்
 தடமலர்த்தாள் அருளுநின் தகுதியும் தகுதியோ? (3)
 (அராகம்)
 தாதுறு முறிசெறி தடமலரிடையிடை
 தழலென விரிவன பொழில்
 போதுறு நறுமலர் புதுவிரை தெரிதரு
 கருநெய்தல் விரிவன கழி
 தீதுறு திறமறு கெனநனி முனிவன
 துணையொடு பிணைவன துறை
 மூதுறு மொலிகலி நுரைதரு திரையொடு
 கழிதொடர் புடையது கடல்.
 (அம்போதரங்கம்)
 கொடுந்திற லுடையன சுறவேறு கொட்பதனால்
 இடுங்கழி யிரவருதல் வேண்டாமென் றுரைத்திலமோ? (1)
 கருநிறத் துறுதொழிற் கராம்பெரி துடைமையால்
 இருணிறத் தொருகான லிராவார லென்றிலமோ? (2)
 (இவை பேரெண்)
 நாணொடு கழிந்தன்றால் பெண்ணரசி நலத்தகையே; (1)
 துஞ்சலும் ஒழிந்தன்றால் தொடித்தோளி தடங்கண்ணே, (2)
 அரற்றொடு கழிந்தன்றா லாரிருளு மாயிழைக்கே; (3)
 நயப்பொடு கழிந்தன்றா னனவது நன்னுதற்கே (4)
 
 (தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/1/w600X390/kivaja.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/21/கவி-பாடலாம்-வாங்க---47-3023947.html
3023946 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி யாழ்ப்பாணரின் ஆற்றாமை DIN DIN Sunday, October 21, 2018 02:54 AM +0530 மனிதன் தனக்கு ஆற்றாமை நேர்கையில் செய்வதறியாது மனம் வருந்துவதுண்டு; வாயால் சபிப்பதுண்டு. தனது கையில் அகப்பட்ட பொருள்களை வீசியெறிவது என்ற செய்கைகளைச் செய்வதைக் காணவும் முடியும். சினம் கொண்ட போர்வீரன் தனது கையிலிருக்கும் வில்லினை உடைப்பான். வாயினால் பாடும் பாணன், துயர நிலையைத் தன் வாயால் பாடுவான். கவித்துவம் மிக்க புலவன் கையறுநிலைப் "பா' இயற்றுவான். யாழினை வாசிக்கும் இயல்பினனான யாழ்ப்பாணன், துயரமான தொனியில் பண்ணிசைக்கும் அதேவேளை, அந்த யாழினை முறிக்கவும் செய்து தனது வருத்தத்தை வெளிப்படுத்துவான்.
 இசைப்பாணர், மண்டைப் பாணர் என்னும் வகையினருடன் யாழ்ப்பாணர் என்போரும் ஒருவகையினர். இவர்கள் யாழில் பண்ணிசைத்துப் பிறரை மகிழ்விப்பவர்கள். அரசரையோ, வள்ளல்களையோ புகழ்ந்திசைத்துப் பரிசில் பெறுவர்.
 பறம்புமலைத் தலைவனாகிய "வேள் எவ்வி' என்பவன், இராமநாதபுரம் பகுதியைச் சேர்ந்த "நீடுர்' என்னும் ஊரில் வாழ்ந்த மிகச்சிறந்த வள்ளல். இவனிடம், பாணர்களுக்குப் பேரன்பு உண்டு.
 ஒருமுறை, எவ்வி பகைவரோடு போரிட்டான். போரின் முடிவில் இறந்துபோனான். அவனது இறப்பு எல்லோர்க்கும் துயரினை ஏற்படுத்தியது. அவனால், பெரிதும் பேணிப் பாதுகாக்கப்பட்ட பாணர்கள் வருந்தினர். பிரிவுத் துயரினைத் தாங்கவியலாத யாழ்ப்பாணர்கள் தமது இசைக்கருவியாகிய யாழினை முரித்துத் தமது துயரினை வெளிப்படுத்தினர். அதுமுதற்கொண்டு அவர்கள் வறுமையால் வாடத் தொடங்கினர். புறநானூறு இலக்கியத்திற்கு உரையெழுதிய ஒüவை துரை
 சாமிபிள்ளை, அதன் பாடலொன்றுக்கான (233) உரைக் குறிப்பில் இச்செய்தியைக் குறிப்பிடுகின்றார்.
 யாழ்ப்பாணர்கள் அவ்வாறடைந்த துயரினை எடுத்துரைத்த புலவர் பெருமக்களுள் வெள்ளெருக்கிலையார் என்பவர், தனது பாடலில் அவ்வள்ளலின் இறப்பினைத் தன்னால் நம்பவே முடியவில்லை என்கிறார். அப்பாடல் வருமாறு:
 "பொய்யா கியரோ பொய்யா கியரோ
 பாவடி யானை பரிசிலர்க் கருகாச்
 சீர்கெழு நோன்றாள் அகுதைகட் டோன்றிய
 பொன்புனை திகிரியிற் பொய்யா கியரோ
 இரும்பா ணொக்கற் றலைவன் பெரும்பூட்
 போரடு தானை யெவ்வி மார்பின்
 எஃகுறு விழுப்புண் பலவென
 வைகுறு விடியல் இயம்பிய குரலே'
 இப்பாடலில், பாணர்களால் யாழ் முரிக்கப்பட்டது என்ற செய்தியை வெளிப்படுத்தாமல், வள்ளல் எவ்வி பெரும்பாணர்களின் சுற்றத்தினர்க்குத் தலைவன் என்பதை மட்டும் கூறி, முரிக்கப்பட்ட யாழின் பெருமையினை உய்த்துணர வைத்துள்ளார் அப்புலவர்.
 யாழ் முரித்தல் பற்றிய தகவல் இடைக்காலத்திலும் உண்டு. திருஞானசம்பந்தர் தேவாரத்திற்கு யாழிசைத்துச் சிறப்பிக்கும் திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணரின் சுற்றத்தார் பொருட்டு, திருஞானசம்பந்தர் திருப்பதிகத்தின் இசையானது, இசைவாணர்களின் குரலிலும், கருவியிலும் அடங்காவண்ணம் உயரிய, "மாதர்ம டப்பிடியும் மட வன்னமும் அன்னதோர்' (தே. 1459) என்ற பதிகத்தைப் பாடியருளி, திருக்கடைக்காப்பும் சாத்தினார்.
 அந்தப் பதிகத்தை, திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணர் தன் கையிலிருக்கும் யாழில் வாசிக்க, அதன் இசை யாழில் அடங்காததைக் கண்டு நடுங்கினார். உடனே அவர், திருஞானசம்பந்தரின் திருவடிகளை வணங்கி, " இப்பதிக இசையை யாழில் ஏற்பதாக என்னை நம்பவைத்த இவ்யாழினை நான் இனி மீட்டுவதென்பது எனக்கு உகந்ததன்று' என்ற கருத்தில், உணர்வு மேலமிட, தனது கையிலிருந்த யாழினை முரிக்கத் துணிந்தார்.
 அதைக் கண்ட திருஞானசம்பந்தர், அவ்யாழினைத் தன் கையில் வாங்கிக்கொண்டு, "பாணரே! நீவிர் ஏன் இதனை முரிக்க முனைந்திர்? சிவனார் பெருமையெல்லாம் யாழில் அடங்கிவிடுமோ? எனக் கேட்டார். மேலும், "சிந்தனையால் அளவிட முடியாத பதிக இசை, செயலளவில் முடியாது. ஆதலால், நீவிர் இந்த யாழினைக் கொண்டே இறைவனின் மீதான திருப்பதிகத்தினை இயலுமளவில் பாடி வாசிப்பீராக' எனக் கூறி, அவ்யாழினைப் பாணரிடமே திரும்பக் கொடுத்தார் திருஞானசம்பந்தர்.
 திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணரும் அதனை வாங்கி முன்போலவே இசைத்தார் என்கிறது "பன்னிரு திருமுறை வரலாறு' என்னும் நூல். ஞானசம்பந்தரின் குறிப்பிட்ட அப்பதிகத்தால், அவர் யாழை முரியப் பண்ணினார் என்பது உபசார வழக்காயிற்று. இதனை நம்பியாண்டார் நம்பி,
 "பாமாலை யாழ்முரியப் பாணழியப் பண்டருள்செய்
 மாமான சுந்தரன்வண் சம்பந்த மாமுனி'
 எனப் பாடுகின்றார். யாழை முரித்ததென்றதொரு நிகழ்வு திருஞானசம்பந்தர் வரலாற்றில் உறுதி செய்யப்படவில்லை. இதனைக் கூறுவோர், "முரி என்பது, ஓரடியில் தொடங்கிய யாப்பியலையும், இசை நடையினையும் அவ்வடியிலேயே முரித்து மாற்றி, மற்றொரு யாப்பியலும் இசையும் அமையப் பாடப்
 பெறுவதாகிய இசைப்பாட்டாகும்' என்பர். இதனை "முரிவரி' என்றும் வழங்குவர்.
 எவ்வாறாயினும், மென்மையான குணமுடைய யாழ்ப்பாணர்கள் தமக்கு ஏற்பட்ட மனக் குமுறல்களைப் பிறரது உடைமைகளின் மேல் காட்டாமல், தமது கையிலிருந்த யாழினை முரிக்கத் துணிந்து, தமது கையறு நிலையை வெளிப்பத்தியுள்ளனர்.
 - முனைவர் ச. சுப்புரெத்தினம்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/21/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/21/யாழ்ப்பாணரின்-ஆற்றாமை-3023946.html
3023945 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு  முன்றுறையரையனார் Sunday, October 21, 2018 02:52 AM +0530 தினையளவு கிடைப்பதாயின் அன்றே கொள்க!
 எனைப்பலவே யாயினும் சேய்த்தாற் பெறலின்
 தினைத்துணையே யானும் அணிக்கோடல் நன்றே
 இனக்கலை தேன்கிழிக்கு மேகல்சூழ் வெற்ப!
 பனைப்பதித் துண்ணார் பழம். (பா-68)
 இனமாகிய ஆண் குரங்குகள் தேன் கூடுகளைக் கிழிக்கும் ஓங்கிய கற்கள் சூழ்ந்திருக்கின்ற மலைநாட்டை உடையவனே! எத்துணைப் பலவேயாயினும், நெடுநாள்களுக்குப் பின் பெறுதலைவிட, தினையளவிற்றாயினும் அணித்த நாள்களுக்குள் பெறுதல் நல்லது. பனம் பழத்தை நட்டுவைத்துப் பனை பழுத்தால் அப்பழத்தை உண்போம் என்றிருப்பார் யாருமில்லை யாதலான். (க-து) பயன் சிறியதேயாயினும் அணித்தே வருவதைக் கொள்க. "பனைப்பதித் துண்ணார் பழம்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/LOTUS.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/21/பழமொழி-நானூறு-3023945.html
3019658 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு  முன்றுறையரையனார் Sunday, October 14, 2018 02:00 AM +0530 அறிவுடையார் ரகசியங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளார்
 சுற்றத்தார் நட்டார் எனச்சென் றொருவரை
 அற்றத்தால் தேறார் அறிவுடையார் - கொற்றப்புள்
 ஊர்ந்துலகம் தாவின அண்ணலே யாயினும் சீர்ந்தது செய்யாதா ரில். (பா-67)
 வெற்றியை உடைய கருடன் மீது ஏறி வீற்றிருந்து, உலகத்தைத் தாவியளந்த பெருமை பொருந்திய திருமாலே யாயினும், தனக்கு ஊதியந்தரும் சீரியதொன்றைச் செய்யாதொழிய விடுவார் இல்லை. (ஆகையால்) அறிவிற் சிறந்தோர், உறவினர், நட்பினர் என்பன கொண்டு சென்று, மறைத்துச் செய்யும் காரியத்தின்கண் அவருள் ஒருவரையும் தெளிதல் இலர். (க-து) மறைத்துச் செய்யும் காரியத்தின்கண் யாவராயினும் நம்புதல் கூடாது. "சீர்ந்தது செய்யதார் இல்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/28/w600X390/LOTUS.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/14/பழமொழி-நானூறு-3019658.html
3019659 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "மருத்துவர்' மனோன்மணி! DIN DIN Sunday, October 14, 2018 02:00 AM +0530 சென்னைப் பண்டிதை' என அழைக்கப் பெற்றவர் மனோன்மணி எனும் பெண் கவிஞர். குன்றத்தூரை அடுத்த மண்ணிவாக்கத்தில் பிறந்தவர். இவரது காலம் 1863-1908. செங்குந்த முதலியார் குலத்தில் அருணாசல முதலியார் மகன் முருகேச முதலியாருக்கும் அலர்மேல் அம்மையாருக்கும் மூன்று ஆண் குழந்தைகளும் ஒரு பெண் குழந்தையும் பிறந்தனர். பெண் குழந்தையின் பெயர் மனோன்மணி.
 முதலியார், மருத்துவ நூல்களைப் படித்தறிந்து மருத்துவ அறிவு பெற்றவர். மருத்துவர் உதவியுடன் சில மருந்து வகைகளைச் செய்வதிலும், சில நோய்களுக்குரிய காரணங்களைக் கண்டறிவதிலும் கைதேர்ந்தவர். தம் வீட்டில் சிறு நூல் நிலையம் ஒன்றை அமைத்ததோடு, சிறிய மருத்துவ நிலையத்தையும் நடத்தி வந்தவர்.
 இவருடைய மகள் மனோன்மணி 1863-இல் பிறந்து, உரிய பருவம் வந்ததும் தொடக்கநிலைப் பள்ளியில் சேர்ந்து கல்வி கற்றார். தம் தந்தையாரிடம் அந்தாதி, கலம்பகம், பிள்ளைத்தமிழ், பெரியபுராணம், திருவிளையாடற் புராணம் முதலிய நூல்களைப் பாடம் கேட்டார். மருத்துவத் துறையிலும் தந்தையாரிடம் பயிற்சிபெற்று வந்தார். சைவத் திருமுறைகளைத் தாமாகவே படித்துணர்ந்தார். தமது பதினெட்டு வயதில் குடும்ப மருத்துவப் பயிற்சி பெற்ற ஒருவரைக் காதல் மணம் செய்துகொண்டு, இல்லறத்தை இன்புற நடத்தி வந்தார்.
 ஏழு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, கணவர் நோய்வாய்ப்பட்டு இறந்தார். அப்பொழுது அம்மையாருக்கு வயது 25. தம் கணவரின் மரணத்திற்குப் பிறகு தஞ்சாவூர் சுப்பிரமணியப் பண்டிதர் எனும் மருத்துவரிடம் நான்கு ஆண்டுகள் மருத்துவப் பயிற்சி பெற்றார். சிறப்பாகப் பெண்கள் மருத்துவத்திலும், குழந்தைகள் மருத்துவத்திலும் பெயர்பெற்று விளங்கினார். சென்னையிலுள்ள கொண்டித்தோப்பு எனும் பகுதியில், தம் இல்லத்தில் மருத்துவத் தொழில் செய்து வந்தார். அட்டாவதானம் பூவை கலியாணசுந்தர முதலியார் அம்மையாருடைய வரலாறு முழுவதையும் கேள்வியுற்று வருத்தமும், அவர் மீது அன்பும் கொண்டார். அம்மையார் அவரிடம் தமிழ் இலக்கண - இலக்கியங்களைக் கற்றார்.
 1. பழநிப் பாமாலை, 2. பழநி யிரங்கல் விருத்தப் பதிகம், 3. பழநி வெண்பாப் பதிகம், 4. திருவாமாத்தூர் அழகியநாதர் பஞ்சரத்தினம், 5. சென்னைக் கந்தசுவாமிப் பதிகம், 6. திருவானைக்கா அகிலாண்டநாயகி அந்தாதி, 7. திருமுல்லைவாயில் கொடியிடை நாயகி அந்தாதி, 8. திருமயிலைக் கற்பகவல்லி அந்தாதி, 9. திருக்கழுக்குன்றத் திரிபுரசுந்தரி மாலை, 10. பழநிச் சன்னிதி முறை, 11. பழநிச் சிங்காரமாலை, 12. பழனிச் சிங்காரப் பதிகம், 13. பூவைச் சிங்காரச் சதகம், 14. குன்றத்தூர் பொன்னியம்மன் பதிகம், 15. புதுவைக் காமாட்சியம்மன் பதிகம், 16. ஒருவளென்னும் சொல்லின் மேலெழுந்த வினாக்களும் விடைகளும், 16. தனிப்பாடற்றிரட்டும் பல பாடற்றிரட்டும், 17. மனோன்மணீயம் (மருத்துவ நூல்) ஆகிய நூல்களை இவர் இயற்றியுள்ளார்.
 "மனோன்மணீயம்' என்னும் மருத்துவ நூல் (எங்கும் கிடைக்கவில்லை) கிடைத்தால் தமிழ்ச் சமுதாயத்திற்கு மிகவும் பயன்படும். இவருடைய தமிழறிவையும், மருத்துவ அறிவையும் வியந்து தமிழறிஞர்கள் பலர் இவரைப் பாராட்டியுள்ளனர்.
 திருச்சியிலுள்ள திருஆனைக்கா என்னும் இடத்தில் குடிகொண்டிருக்கும் அகிலாண்ட நாயகியைப் போற்றி 102 பாக்களில் (கட்டளைக் கலித்துறை) பாடியுள்ளார். சிவபெருமானின் பெருமைகள், கொடியிடை நாயகியின் சிறப்புகள் முதலியவற்றை அந்தாதித் தொடையில் யாத்துள்ளார். திருவானைக்கா அகிலாண்ட நாயகி அந்தாதியிலிருந்து ஒரு பாடல் வருமாறு:
 "குயிலைப் பழித்த மொழியையும் மேகம் குறித்தகவும்
 மயிலைக் கழித்த வொயிலையும் கொல்லன் வடித்தெடுத்த
 அயிலை நிகர்த்த விழியையும் கண்டங் கதிசயித்துக்
 கயிலைக் கிறையவன் காலையில் ஏங்குறுங் காரணங்கே' (பா-84)
 என்ற பாடலில் "அன்னையின் மொழி குயில் போன்று இனிது; அன்னை மயில் போன்ற சாயல் உடையவள்; அவள் விழி வேல் போன்று கொடியது பகைவனிடத்தில்; ஆனைக்கா பெருமானை ஏங்க வைக்கும் அழகு அன்னையிடையது' என்கிறார்.
 "அணி கொண்ட காவை அகிலாண்ட நாயகிக்கு அன்பு செய்யும்
 பணி கொண்ட பாவை மனோன்மணி'
 என்று தண்டபாணி சுவாமிகள் இக்கவிஞரைப் போற்றியுள்ளார். மருத்துவ அறிஞர்களும், தமிழ்ப் புலவர்களும் இவருக்கு, "ஆயுர்வேத ரத்நாகரம்' என்ற பட்டம் அளித்துள்ளனர்.
 மருத்துவப் பணியை 15 ஆண்டுகள் சிறப்பாகச் செய்துவந்த மனோன்மணி அம்மையார் 45ஆவது அகவையில்(1908) காலமானார். என்றாலும், அவர் தமிழுக்கும் தமிழ் மருத்துவத்துக்கும் ஆற்றிய பணிகள் என்றென்றும் நிலைத்து நிற்கும்.
 
 - தாயம்மாள் அறவாணன்
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/13/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/14/மருத்துவர்-மனோன்மணி-3019659.html
3019660 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 46  "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, October 14, 2018 02:00 AM +0530 11.ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாக்கள் (2)
 அம்போதரங்க ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா
 தரவு ஒன்றும், தாழிசை மூன்றும், அம்போதரங்க உறுப்பும், தனிச் சொல்லும், சுரிதகமும் பெற்று வருவது அம்போதரங்க ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவாகும். அம்போதரங்கம் என்பதற்கு நீரின் அலை என்று பொருள். கரையை அடைய அடைய அலையின் உயரம் சுருங்குவது போல இருப்பதனால் இந்தப் பெயர் அமைந்தது.
 முதலில் நாற்சீரடி, பிறகு முச்சீரடி, பின்பு இரு சீரடிகளாக அமைவது இந்த உறுப்பு. நாற்சீரடிகள் இரண்டு அமைந்தவை இரண்டு, நாற்சீர் ஓரடி நான்கு, முச்சீரடி எட்டு, இரு சீரடி பதினாறு இவை அமைந்து அம்போதரங்கம் வரும். நான்கு, எட்டு, பதினாறு என்பவை அவற்றிலே பாதியாக வருவதும் உண்டு.
 அம்போதரங்க உறுப்பை அசையடி, பிரிந்திசைக் குறள், சொற்சீரடி, எண் என்றும் கூறுவர். நாற்சீர் ஈரடிகளைப் பேரெண் என்றும், நாற்சீர் ஓரடிகளை அளவெண் என்றும், முச்சீர் ஓரடிகளை இடையெண் என்றும், இருசீரடிகளைச் சிற்றெண் என்றும் சொல்வார்கள். அம்போதரங்க ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவுக்கு உதாரணம்
 வருமாறு:
 (தரவு)
 "கெடலரும் மாமுனிவர் கிளந்துடன் தொழுதேத்தக்
 கடல்கெழு கனைசுடரிற் கலந்தொளிரும் வாலுளைய
 அழலுவிர் சுழல்செங்கண் அரிமாவாய் மலைந்தானைத்
 தாரொடு முடிபிதிர்த்த தமனியப் பொடிபொங்க
 வார்புனல் இழிகுருதி அகலிட முடிநனைப்பக்
 கூருகிரால் மார்பிடந்த கொலைமலி தடக்கையோய்'
 (தாழிசை)
 "முரசதிர் வியன்மதுரை முழுவதுஉம் தலைபனிப்பப்
 புரைதொடித் திரடிண்டோட் போர்மலைந்த மறமல்லர்
 அடியொடு முடியிறுப்புண் டயர்ந்தவர் நிலஞ்சேரப்
 பொடியெழ வெங்களத்துப் புடைத்ததுநின் புகழாமோ? (1)
 கலியொலி வியனுலகம் கலந்துடன் நனிநடுங்க
 வலியியல் அவிராழி மாறெதிர்ந்த மருட்சோர்வு
 மாணாதார் உடம்போடு மறம்பிதிர எதிர்மலைந்து
 சேணுயர் இருவிசும்பிற் சிதைத்ததுநின் சினமாமோ? (2)
 படுமணி யினநிரை பரந்துடன் இரிந்தோடக்
 கடுமுரண் எதிர்மலைந்த காரொலி எழிலேறு
 வெரிநொடு மருப்பொசிய வீழ்ந்துதிறம் வேறாக
 எருமலி பெருந்தொழுவின் இறுத்ததுநின் இகலாமோ?' (3)
 (அம்போதரங்கம்)
 "இலங்கொளி மரகதம் எழில்மிகு வியன்கடல்
 வலம்புரித் தடக்கை மாஅல் நின்னிறம் (1)
 விரியிணர்க் கோங்கமும் வெந்தெரி பசும்பொனும்
 பொருகளி றட்டோய் புரையும் நின்னுடை' (2)
 (இவை பேரெண்)
 கண்கவர் கதிர்முடி கனலும் சென்னியை, (1)
 தண்சுடர் உறுபுகை தவிர்த்த ஆழியை, (2)
 ஒலியியல் உவணம் ஓங்கிய கொடியை (3)
 வலிமிகு சகடம் மாற்றிய அடியினை. (4)
 (இவை அளவெண்)
 போரவுணர்க் கடந்தோய் நீ, (1)
 புணர்மருதம் பிளந்தோய் நீ, (2)
 நீரகலம் அளந்தோய் நீ, (3)
 நிழல்திகழ்ஐம் படையோய் நீ. (4)
 (இவை இடையெண்)
 ஊழி நீ, உலகும் நீ, (1-2)
 உருவும் நீ, அருவும் நீ, (3-4)
 ஆழி நீ, அருளும் நீ, (5-6)
 அறமும் நீ, மறமும் நீ. (7-8)
 (இவை சிற்றெண்)
 (தனிச்சொல்)
 "எனவாங்கு'
 (சுரிதகம்)
 "அடுதிறல் ஒருவன்நிற் பரவுதும் எங்கோன்
 தொடுகழற் கொடும்பூண் பகட்டெழில் மார்பிற்
 கயலொடு கலந்த சிலையுடைக் கொடுவரிப்
 புயலுறழ் தடக்கைப் போர்வேல் அச்சுதன்
 தொன்று முதிர்கடல் உலகம் முழுதுடன்
 ஒன்றுபுரி திகிரி உருட்டுவோன் எனவே'
 அம்போதரங்க ஒத்தாழிசைக் கலியில் தரவு ஆறடியாகவே வரும்.
 (தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/22/w600X390/kivaja.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/14/கவி-பாடலாம்-வாங்க---46-3019660.html
3019661 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அன்புள்ள ஆசிரியருக்கு DIN DIN Sunday, October 14, 2018 02:00 AM +0530 இலக்கியக் காதல்
 "நற்றிணை உணர்த்தும் நங்கையர் மாண்பு!' (7.10.18) கட்டுரையைப் படித்து மகிழ்ந்தேன். காதல் திருமணம் செய்துகொண்ட பெண்ணை, தாய் தன் வீட்டிற்கு அழைக்க; அவளோ, "பசியால் வாடினாலும் பழிப்பில்லாமல் வாழ்கின்றேன்; பாலை மட்டும் ஊட்டி வளர்க்காமல் பண்பாட்டையும் சேர்த்து வளர்த்த உங்கள் மகளல்லவா?' என்று கூறும் இலக்கியக் காதலின் இனிமையை உணர்த்திய விதம்
 அற்புதம்!
 எஸ். பரமசிவம், மதுரை.
 
"தமிழ்மணி'யில் வெளிவருகின்ற கலாரசிகனின் எண்ண அலைகளும், கட்டுரைகளும் தமிழ் விருந்தாக அமைந்து மகிழ்ச்சி தருகிறது. "நற்றிணை உணர்த்தும் நங்கையர் மாண்பு!' கட்டுரையில், கணவனின் வருவாய்க்குள் வாழ்வதுதான் காதல் மனைவியின் கடமை என்பதை மிக அழகாக விளக்கிய கட்டுரையாளருக்குப் பாராட்டுகள்.
 என். சண்முகம், திருவண்ணாமலை.
 
 "தமிழ்மணி'யைப் படிக்கும்போது, ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு படித்த பள்ளியின் வகுப்பறைக்கே சென்று விடுகிறேன். ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக்கிழமையும் என் பள்ளிப் படிப்பு தொடர்கிறது. கலாரசிகன் கலந்துகொண்ட "ஆத்தூர் பாரதி-மகாத்மா பண்பாட்டு அறக்கட்டளை'யின் இலட்சினையே சிறப்பாக இருந்தது."மகாத்மா
 காந்தியினுள் மகாகவி பாரதி அடக்கம்' என்னும் பொருள் அதில் பொதிந்திருந்தது.
 எஸ்.வேணுகோபால், சென்னை.
 
 "ஈன்றோள் நீத்த குழவி' எனும் கட்டுரையில், "வீழ்குடி உழவன்' என்ற சொல்லாட்சியை அரிசில்கிழார் பயன்படுத்திய பாங்கைக் கட்டுரையாளர் எடுத்துக்காட்டிய பாங்கு இலக்கியவாதிகள் நினைவுபடுத்திக் கொள்ளும் வகையில் அமைந்திருந்தது. விளக்கம் மிக நன்று.
 இராம.வேதநாயகம், வடமாதிமங்கலம்.
 
 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/14/அன்புள்ள-ஆசிரியருக்கு-3019661.html
3019662 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அறம் காக்கும் வேட்டுவ மனை DIN DIN Sunday, October 14, 2018 02:00 AM +0530 "நடுநாள் யாமத்தும் பகலும் துஞ்சான்; கடுமா பார்க்கும் கல்லா ஒருவற்கும்' (புறம்: 189) என்று வேட்டுவரைக் குறிப்பார் மதுரைக் கணக்காயனார் மகனார் நக்கீரனார். அத்தகு கல்வியறிவு இல்லாத வேட்டுவராயினும் அவர் உள்ளத்திலும் அறம் நிறைந்திருக்கும் உண்மையைப் புலவர் வீரை வெளியனார் தம் புறநானூற்றுப் பாடலில் (புறம்-320) பதிவு செய்கிறார்.
 வீரை வெளியனார் அப்பாடலில் இரு காட்சிகளைத் தந்து, வேட்டுவர் அறம் போற்றும் பாங்கினை உணர்த்துவார் முதல் பகுதியில் வேட்டுவப் பெண் ஒருத்தியின் ஈர நெஞ்சம் புலப்படுவதாய் உள்ளது. மறுபாதி வேட்டுவர் விருந்து போலும் சிறப்பு உணர்த்தப்படுவதாய் உள்ளது.
 முதல் பகுதியில், பெண் வாழும் மனையையும் அவளது செயலையும் விளக்குகிறார். அவ்வேட்டுவ மனையின் உள்ள முற்றத்தின் நிழலில் வேட்டுவன் களைப்பினால் துயில் கொள்கிறான். அந்நேரம் அங்கே ஒரு கலைமான் தன் பிணையோடு கலந்து புணர்ச்சியின்பம் கொள்கிறது.
 இக்காட்சியைக் கண்ட வேட்டுவப் பெண், ஒலி எழுப்பினால் மகிழ்ந்திருக்கும் மான்கள் அந்த இன்பத்தை இழக்கக் நேரிடுமோ என்ற பரிவினாலும்; துயில் கொள்ளும் கணவன் விழிக்க நேரிடுமோ என்ற கலக்கத்தாலும்; விழித்தால் புணர்ச்சியின்பம் கொள்ளும் மான்களைக் கொன்று விடுவானோ என்ற அச்சத்தாலும் செயலற்றுத் திகைத்து நிற்கிறாள். குலத்தொழில் வேட்டையாடுவதாக இருந்தாலும் எவ்வித ஊறும் இழைக்காது நிற்கும் மான்களை வேட்டையாட அவள் மனம் ஒப்பாதது வேட்டுவப் பெண் ஒருத்தியின் அறச்சிந்தையை நமக்கு உணர்த்துகிறது.
 அப்பாடலின் அடுத்த பகுதியில் வேட்டுவர் விருந்து போற்றும் தகைமை சொல்லப்படுகிறது. வேட்டுவ குலப் பெண்ணொருத்தி வீட்டு முற்றத்தில் மான் தோலில் தினை அரிசியைப் பரப்பி காய வைக்கிறாள். அதனைப் பறவைகள் கவர வரும் என்பதால் அதன்மேல் வலையை விரித்திருக்கிறாள். அதை அறியாத காட்டுக் கோழி, கௌதாரி முதலான பறவைகள் அவ்வலையில் அகப்படுகின்றன. அப்பறவைகளைச் சந்தனக் கட்டைகளால் சுட்டு பக்குவப்படுத்தி, ஆரல் மீன் குழம்போடு தம்மைத் தேடிவந்த பாணர் முதலான சுற்றத்திற்குப் படைத்து மகிழ்கிறாள்.
 விருந்து படைத்ததோடன்றி, விருந்தினர் பிரிந்து செல்லுகையில், வேந்தன் தமக்களித்த பெருஞ்செல்வத்தை அவர்களுக்கு வேட்டுவத் தலைவன் வாரி வழங்குவது, "எல்லார்க்கும் கொடுமதி மனை கிழவோயே' (புறம்.163) என்ற பெருஞ்சித்திரனாரின் பரந்த உள்ளத்தையும், "செல்வத்துப் பயனே ஈதல் துய்ப்பே மெனினே தப்புவ பலவே', (புறம் 189) என்ற அறத்தையும் உணர்ந்தவர்களாக வேட்டுவரைக் காண முடிகிறது.
-முனைவர் கா.ஆபத்துக்காத்த பிள்ளை

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/13/w600X390/ARAM_KAKKUM_VETTUVAMANI.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/14/அறம்-காக்கும்-வேட்டுவ-மனை-3019662.html
3019663 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, October 14, 2018 02:00 AM +0530 கடந்த புதன்கிழமை அலுவலக வேலையாக சேலம் போனபோது, சரவணா மருத்துவமனைக்குச் சென்றிருந்தேன். சேலத்தில் "தினமணி'யின் சார்பில் "ஆரோக்கியம் மருத்துவக் கண்காட்சி' நடைபெறும் போதெல்லாம் சரவணா மருத்துவமனையின் நிர்வாக இயக்குநர், மருத்துவர் சி. அசோக் அவரது மருத்துவமனையைப் பார்வையிட வருமாறு தொடர்ந்து அழைப்பு விடுப்பார். அவரது அன்புக் கட்டளையை இந்த முறை மறக்காமல் நிறைவேற்றி விட்டேன்.
மருத்துவர் அசோக் ஏனைய மருத்துவர்களிலிருந்து பல விஷயங்களில் மாறுபட்டவர். சித்த மருத்துவத்தில் மட்டுமல்லாமல், ஆங்கில மருத்துவத்திலும் பட்டம் பெற்றவர். யோகா மருத்துவத்திலும் பயிற்சி பெற்றவர். சேலத்தில் இவர் நடத்தும் பல்துறை மருத்துவம் இணைக்கப்பட்ட சரவணா மருத்துவமனை சாமானியர்களின் சேவையிலும் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொள்கிறது என்பதுதான் அதன் தனிச்சிறப்பு.
2002-ஆம் ஆண்டு முதல் கொடைக்கானல் வானொலி நிலையத்தின் பண்பலை வரிசையில் வாரம் ஒருமுறை "நாளும் நலம் நாடி' என்கிற தலைப்பிலான மருத்துவர் சி. அசோக்கின் வானொலி உரைகள் மக்கள் மத்தியில் மிகுந்த வரவேற்பைப் பெற்றவை. ஆரம்பத்தில் கொடைக்கானலில் தொடங்கிய ஒலிபரப்பு இப்போது திருச்சி, தருமபுரி, அகில இந்திய வானொலியின் பண்பலையில் கடந்த 2014-ஆம் ஆண்டு முதல் நாள்தோறும் ஒலிபரப்பப்படுகிறது. அந்த உரைகள் "நாளும் நலம் நாடி' என்ற பெயரில் தொகுக்கப்பட்டு, அதன் முதல் தொகுதி இப்போது வெளியாகியிருக்கிறது.
தனது ஐந்து நிமிட வானொலி உரையில் குட்டிக் கதைகளுடன், எல்லோருக்கும் தெரிந்த நிகழ்வுகளை அல்லது செய்திகளை உவமைகளாக இணைத்து, சிந்தனையாளர்களின் கருத்துகளை மேற்கோள்காட்டி மனதில் பதியும் வண்ணம் மருத்துவர் அசோக் வழங்கும் "நாளும் நலம் நாடி' நிகழ்ச்சி வானொலி நேயர்களின் பெருத்த வரவேற்பைப் பெற்றிருப்பதில் வியப்பில்லை. அவரது கொங்குத் தமிழும், சித்த மற்றும் ஆங்கில மருத்துவப் படிப்பும், இயல்பாய்க் கைகோர்க்கும் நகைச்சுவை உணர்வும், நமது கலாசாரத்தின் மீதுள்ள பிடிப்பும் அந்த உரைகளின் சிறப்பம்சங்கள்.
"எந்தப் பிணிக்கும் பாதித் தீர்வு விழிப்புணர்வு' என்கிற அடிப்படையில் அமைந்த உரையில் அவர் வலியுறுத்துவது, "தவறான உணவு தவிர்', "சரியான உணவு சேர்', "மருந்துக்கு என்ற அளவில் மருந்து சேர்'ஆகியவற்றைத்தான். நூல் வடிவம் பெற்றிருக்கும் அவரது வானொலி உரைகளின் முதல் தொகுதியில் ரத்தக் கொதிப்பு, சர்க்கரை நோய், மூட்டுவாத நோய், தொற்று நோய் அல்லாத பிற நோய்கள் குறித்த புள்ளிவிவரங்கள், மன உளைச்சல் உள்ளிட்ட பல இன்றைய சமுதாயம் எதிர்கொள்ளும் பல்வேறு பிரச்னைகள் குறித்த 87 கட்டுரைகள் அடங்கியிருக்கின்றன.
நோயைப் பற்றிய புரிதலை விட, உடல் நலம் பற்றிய புரிதல் அவசியம் என்பதை வலியுறுத்தி, மருத்துவத்தை எளிமையாக்கிக் கொடுக்க வேண்டும் என்கிற சமுதாயப் புரிதலுடன் மருத்துவர் சி.அசோக் தொகுத்து வழங்கியிருக்கும் "நாளும் நலம் நாடி' என்கிற புத்தகத்துக்கு அணிந்துரை வழங்கியிருக்கும் திருச்சி வானொலி நிலைய இயக்குநர் க.நடராசன் கூறியிருப்பது போல, இந்தப் புத்தகம் படிப்பதற்கு மட்டுமன்று பகிரவும்தான்.

இராமலிங்கர் பணிமன்றம் ஏ.வி.எம். அறக்கட்டளையுடன் இணைந்து 53 ஆண்டுகளாக "வள்ளலார்-காந்தி விழா' நடத்தி வருகிறது. அருட்செல்வர் டாக்டர் நா.மகாலிங்கத்தைத் தொடர்ந்து அவர் போட்ட பாதையில் பயணிக்கும் அவரது திருமகனார் ம. மாணிக்கம் இந்த விழாவை சிறப்புடன் நடத்தி வருவது குறள் வழியிலான "மகன் தந்தைக்கு ஆற்றும் உதவி'. இந்த ஆண்டு இராமலிங்கர் பணி மன்ற விழாவில் தோழர் கே. ஜீவபாரதி தொகுத்திருக்கும் "சட்டப் பேரவையில் அருட்செல்வர்' என்கிற புத்தகம் வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது.
கவிஞர் கே.ஜீவபாரதி குறித்து இதற்கு முன்பே நான் பல பதிவுகள் செய்திருக்கிறேன். தோழர் ஜீவாவைப் பற்றி கவிஞர் ஜீவபாரதி 22 நூல்களைத் தொகுத்து வழங்கியிருக்கிறார். உலகில் ஒரு தலைவரைப் பற்றி எந்தவோர் எழுத்தாளரும் இத்தனை நூல்களைத் தொகுத்திருப்பாரா என்பது சந்தேகம்தான். பட்டுக்கோட்டை கல்யாண சுந்தரம், பசும்பொன் தேவர், தோழர் ஜீவா ஆகியோர் குறித்து கே.ஜீவபாரதியின் நூல்களை மேற்கோள் காட்டாமல் பேசவோ, எழுதவோ முடியாது.
அருட்செல்வர் நா. மகாலிங்கம் பொள்ளாச்சி சட்டமன்றத் தொகுதியின் உறுப்பினராகத் தமிழகத்தின் முதல் மூன்று சட்டப் பேரவைகளிலும் தொடர்ந்து உறுப்பினராக இருந்த 15 ஆண்டு காலகட்டத்தில், அவர் ஆற்றிய உரைகளும், விவாதங்களும், சொன்ன கருத்துகளும் இன்றைக்கும் கூடத் தமிழகத்துக்கு மட்டுமல்ல, இந்தியாவுக்கே வழிகாட்டும் கலங்கரை விளக்காகத் திகழ்கின்றன.
தமிழகத்தின் முதல்வர்களாக இருந்த ஓமந்தூர் ராமசாமி ரெட்டியார், குமாரசாமி ராஜா, ராஜாஜி, காமராஜர், பக்தவச்சலம், அண்ணா, கருணாநிதி, எம்.ஜி.ஆர்., ஜெயலலிதா என்று அனைவருடனும் அருட்செல்வருக்கு நெருங்கிய தொடர்பும் நட்பும் உண்டு. தேசத்தந்தை காந்தி மகானிடமும், காங்கிரஸ் பேரியக்கத்திலும் தாளாத பற்று கொண்டிருந்த அருட்செல்வர் இந்திய விடுதலை வேள்வியிலும் பங்கு பெற்றவர்.
"ஒரு தொழிலதிபராக இருந்தாலும் சராசரி அரசியல்வாதிகளைப் போல சிந்திக்காமல், தமிழக வளர்ச்சிக்கும் ஒட்டுமொத்த தேசத்தின் வளர்ச்சிக்கும் தேவையான கருத்துகளைத் தொடர்ந்து சொல்லி வந்தவர் அருட்செல்வர் பொள்ளாச்சி நா. மகாலிங்கம்'' என்று தோழர் ஆர்.நல்லகண்ணு தனது அணிந்துரையில் குறிப்பிட்டிருப்பதற்கு மேலாக அவர் குறித்து யாரும் கூறிவிட முடியாது.
அருட்செல்வர் நினைவு நாளில் தமிழவேள் "சிவாலயம்' ஜெ. மோகனின் உதவியுடன் கே.ஜீவபாரதியால் தொகுத்துப் புத்தக வடிவம் பெற்றிருக்கும் "அருட்செல்வரின் சட்டப்பேரவை உரைகள்' இன்றைய சட்டப்பேரவை உறுப்பினர்கள் ஒவ்வொருவருக்குமான வழிகாட்டுதல்கள். இது புத்தகம் அல்ல, தொகுப்பும் அல்ல, ஆவணப் பதிவு.

வல்லம் தாஜுபால் என்கிற கவிஞரின் "மெüனம் நம் எதிரி' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பு விமர்சனத்திற்கு வந்திருந்தது. அதில், இருக்கும் வைர வரிகள் இவை:
வங்கியைக் கண்டு பயந்தால்
கழனி விவசாயி
வங்கியே கண்டு பயந்தால்
கார்ப்பரேட் முதலாளி!







 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/13/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/14/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3019663.html
3019664 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அங்கே போகாதீர், அகப்படுவீர்! DIN DIN Sunday, October 14, 2018 02:00 AM +0530 வேட்டைக்குச் சென்ற தலைவன், விலங்குகளை வேட்டையாடாமல் காதல் வேட்டையில் இறங்கிவிட்டான். தன் காதலைப் பற்றியும், தன் காதலியின் அழகு பற்றியும், அவளிருக்கும் சிற்றூரைப் பற்றியும் வருணிக்க ஆரம்பித்துவிட்டான். தோழன் அவனைக் கடிந்துரைக்கிறான்.அதற்குத் தலைவன் பதில் கூறுவதாக அமைந்த பாடல் இது.
 "அறிகரி பொய்த்தல் ஆன்றோர்க் கில்லை;
 குறுகல் ஓம்புமின் சிறுகுடிச் செலவே;
 இதற்குஇது மாண்டது என்னாது, அதற்பட்டு
 ஆண்டுஒழிந் தன்றே மாண்தகை நெஞ்சம்;
 மயிற்கண் அண்ண மாண்முடிப் பாவை
 நுண்வலைப் பரதவர் மடமகள்;
 கண்வலைப் படூஉம் கானலானே' (குறுந்-184)
 "நான் கண்டவள் ஒரு மீனவப் பெண்; அவள் மயிலிறகின் கண்களைப் போன்ற தலைமுடியை உடையவள்; பரதவர் மடமகளான அவள் கண்வலையில் என் நெஞ்சம் பட்டு அங்கேயே தங்கிவிட்டது; இந்நிலை எனக்கு மட்டும் அமைந்ததன்று; யாராயினும் அவ்வலையிலே படுவர்; இது யான் அறிந்த உண்மை; ஆதலின் அங்கே ஒருவரும் செல்லற்க; சென்றால் துன்புறுவீர். அவளைக் கண்டதும் தக்கது இது தகாதது இது என அறியும் உணர்வையும் மறந்தேன்'' என்கிறான் தலைவன்.
 அறிகரி பொய்த்தல் - தாம் அறிந்ததோர் உண்மையான நிகழ்ச்சியை மறைத்து ஆன்றோர் பொய்யுரை கூறார்; அந்நெறி பற்றியே யானும் நெஞ்சறிந்த உண்மையைப் பிறர் நலங்கருதி உரைக்கிறேன் என்கிறான் தலைவன். அறிஞர் என்பவர் யாவர் என்பதை நாலடியார் (பா.157) வகுத்துரைக்கிறது.
 "தான் நேரில் பார்த்ததை மறைத்துப் பொய்ப் பேசும் தன்மை கற்றறிந்து அடக்கமுடன் வாழ்பவர்களிடம் இல்லை. தம் தலை போவதாக இருந்தாலும் பொய்ப் பேசாமல் தான் கண்ணால் கண்டதையே கூறுவர்; பொய்யுரை புகலமாட்டர்கள் என்ற அறவுரையையும்; தலைவனின் இன்பங்கலந்த அனுபவத்தை எச்சரிக்கும் தொனியிலே தந்திருக்கிறார் (குறுந்-184) ஆரிய அரசன் யாழ்ப் பிரமதத்தன் எனும் புலவர்.
 -மா. உலகநாதன்
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/13/w600X390/ANGE_POGATHIR_AGAPADUVEER.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/14/அங்கே-போகாதீர்-அகப்படுவீர்-3019664.html
3015458 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, October 7, 2018 03:08 AM +0530 இது அண்ணல் காந்தியடிகளின் 150-ஆவது பிறந்த ஆண்டு. இதையொட்டி சேலம் ஆத்தூரில் "பாரதி - மகாத்மா பண்பாட்டு அறக்கட்டளை', நகராட்சி அண்ணா கலையரங்கத்தில் நான்கு நாள் நிகழ்ச்சியை வெகு விமர்சையாக ஏற்பாடு செய்திருந்தது. கடந்த 50 ஆண்டுகளாக "பாரதி - மகாத்மா பண்பாட்டு அறக்கட்டளை' அண்ணல் காந்தியடிகளின் பிறந்த நாளைக் கொண்டாடுகிறது என்பது மட்டுமல்லாமல், அண்ணலின் பிறந்த நாளையொட்டி கடந்த 25 ஆண்டுகளாகப்  பைந்தமிழ்ப் பெருவிழாவும் நடத்தி வருகிறது. இந்த ஆண்டு அந்த அமைப்பின் பொன்விழா ஆண்டு என்பதால், அக்டோபர் 2-ஆம் தேதி நிகழ்வில்  நான் கட்டாயம் கலந்துகொள்ள வேண்டும் என்று அன்புக் கட்டளை இட்டிருந்தார் அறக்கட்டளையின் தலைவர் பே.செ.சுந்தரம்.

நான்கு நாள் நிகழ்ச்சியை நடத்துவதற்குப் பே.செ.சுந்தரமும் அறக்கட்டளை நிர்வாகிகளும் எந்த அளவுக்குப் பாடுபட்டிருப்பார்கள் என்பதை அழைப்பிதழ் வெளிப்படுத்தியது. இத்தனை ஆளுமைகளையும் வரவழைத்து, ஆத்தூரில் நிகழ்ச்சி நடத்துவது என்பது  சாதாரணமான ஒன்றல்ல.  அண்ணல் காந்தியடிகளின் மீது மக்கள் வைத்திருக்கும் ஈடுபாட்டையும், மரியாதையையும் ஆத்தூரில் நடைபெற்ற அரங்கம் நிறைந்த விழாவில் கூடியிருந்த  மக்கள் வெள்ளம் உணர்த்தியது.

மகாத்மாவை இழித்தும், பழித்தும் பேசும் சிறுபான்மைக் கூட்டம் ஒன்று சமூக ஊடகங்களில் நாக்கில் நரம்பில்லாமல் வசைபாடினாலும் கூட, மக்கள் மன்றத்தின் மனசாட்சியாகக் காந்தியடிகள்  மட்டும்தான் திகழ்கிறார் என்பது மேடை ஏறியபோது எனக்குப் புரிந்தது. மகாகவி பாரதியின் "வாழ்க நீ எம்மான்' என்ற பாடலை மனதிற்குள் ஒரு முறை சொல்லிக்கொண்டு எனது உரையை நிகழ்த்தினேன். 

இதேபோல அண்ணலின் 150-ஆவது பிறந்த ஆண்டு தமிழகத்தின் ஒவ்வோர் ஊரிலும் விமர்சையாகக் கொண்டாடப்பட்டு, காந்தியத்தின் அருமை அடுத்த தலைமுறையினருக்கு எடுத்துச் செல்லப்பட வேண்டும்.


ஆத்தூர் பத்திரிகையாளர்கள் "தமிழ் ஊடக எழுத்தாளர்கள் நலச்சங்கம்' என்ற ஓர் அமைப்பை ஏற்படுத்தியிருக்கிறார்கள். அதைத் தொடங்கி வைக்கும் வாய்ப்பை எனக்கு வழங்கினர்.  பல்வேறு ஊடகங்களைச் சேர்ந்த ஆத்தூர், கெங்கவல்லி, வாழப்பாடி வட்டாரத்தைச் சேர்ந்த செய்தியாளர்கள் ஒற்றுமையாகவும், நட்புறவோடும் செயல்படுவது மிகுந்த மகிழ்ச்சி அளித்தது. இதற்கு முன்பு இதேபோல ஊத்தங்கரையிலும் பத்திரிகையாளர்களைச் சந்தித்து, அவர்களுடன் அளவளாவக் கிடைத்த அந்த வாய்ப்பை இப்போதும் நினைவுகூர்ந்து மகிழ்கிறேன்.

ஆத்தூருக்குச் சென்றிருந்தபோது,  பத்திரிகையாளர் பெ.சிவசுப்பிரமணியன் அவர் எழுதிய "பொய் வழக்கும் போராட்டமும்' என்கிற புத்தகத்தை அந்த நிகழ்ச்சியின்போது எனக்கு வழங்கினார்.  

பெ.சிவசுப்பிரமணியன்  சுமார் 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே எழுத்தின் மூலம் எனக்கு அறிமுகமானவர்தான் என்றாலும், அவரை நேரில் சந்தித்தது இதுதான் முதல் முறை.

"பொய் வழக்கும் போராட்டமும்' 

தமிழக   - கர்நாடக அதிரடிப் படையின் அடக்குமுறைகளை எதிர்கொண்ட செய்தியாளரின் சிறைக்குறிப்புகள் என்று கூறுவதைவிட,  ஒரு புலனாய்வுப் பத்திரிகையாளரின் இதழியல் பயணம் என்று குறிப்பிடுவதுதான் பொருத்தமாக இருக்கும்.  தமிழக - கர்நாடகக் காவல் படையினரால் தேடப்பட்ட சந்தனக் கடத்தல் வீரப்பன் எனும் கதாபாத்திரம் உண்மையா? பொய்யா? என்கிற ஐயப்பாடு நீண்ட காலம் இருந்து வந்தது. காட்டுக்குள் மறைந்திருந்த அந்த மர்மத்தை வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டுவர, தன்னையே பணயமாக வைத்து சந்தனக் கடத்தல் வீரப்பன் வாழும் அடர்ந்த காட்டுக்குள் நுழைந்தவர் "நக்கீரன்' இதழின் நிருபர் சிவசுப்பிரமணியன். 

1993-லிருந்து ஆண்டுக்கு இரண்டு நேர்காணல்கள் வீதம் ஏழு ஆண்டுகள் 56 நாள்கள் வீரப்பனுடன் காட்டிலேயே தங்கியிருந்தவர் அவர். 

சித்திரவதை, சிறை, உறவுகளைச் சந்திக்க முடியாத நிலை, சிறையில் இருக்கும்போது தந்தையின் மரணச் செய்தி என்று பல உண்மைச் சம்பவங்கள் சிவசுப்பிரமணியனால் பதிவு செய்யப்படும்போது, படிப்பவர்களும் அவருடைய அனுபவங்களில் ஒன்றிவிடுவதுதான்  "பொய் வழக்கும் போராட்டமும்' என்கிற இந்தப் புத்தகத்தின் தனிச்சிறப்பு. கன்னட நடிகர் ராஜ்குமார் கடத்தப்பட்டதும், அவருடன் சமாதானப் பேச்சுவார்த்தைகளில் ஈடுபட்டதும், அவர் மீட்கப்பட்டதும்  முழுமையாகவும், தெளிவாகவும்  "பொய் வழக்கும் போராட்டமும்'  புத்தகத்தில்தான் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. 

நிருபராக இருந்த சிவசுப்பிரமணியனுக்கு நக்கீரன் இதழியல் ஆசிரியர் கோபால் அளித்த ஊக்கமும், துணிவும், பாதுகாப்பும் பல இடங்களில் மெய்சிலிர்க்க வைக்கின்றன. தமிழக இதழியல் வரலாற்றில்  இன்னொரு பத்திரிகை ஆசிரியர் தன் நிருபர் ஒருவருக்காக இந்த அளவுக்குத் துணை நின்றிருப்பாரா என்பது  சந்தேகம்தான்.

""என்னுடைய இந்தப் பத்தாண்டுகால அனுபவம் என்னைப் போன்ற மற்ற செய்தியாளர்களுக்கு ஏதாவது ஒரு வகையில் உதவ வேண்டும் என்பதற்காக இந்த நிகழ்வுகளை நூலாக எழுதியுள்ளேன். எதிர்கால ஊடகவியல் சமூகம் இதைவிடவும் பல மோசமான சிக்கல்களையும், சவால்களையும், பொய் வழக்குகளையும், அடக்குமுறைகளையும் எதிர்கொள்ள வேண்டி வரும். அதை எதிர்கொள்ளத் தயார் செய்து கொள்ளுங்கள்'' என்கிற பெ.சிவசுப்பிரமணியனின் "என்னுரை'தான் இந்தப் புத்தகம் குறித்த  என் கணிப்பும்.


கடந்த ஆண்டு ஜூலை-டிசம்பர் 

"தொடரும்' இதழில்  வெளிவந்திருக்கிறது "கூடானாலும் கூண்டானாலும்...' என்கிற கவிதை. அருணன் கபிலனை "தினமணி'யின் நடுப்பக்கக் கட்டுரையாளராகத்தான் இதுவரை நான் அறிந்திருக்கிறேன். அவர் ஒரு கவிஞரும் கூட என்பதை இந்தக் கவிதை வெளிப்படுத்துகிறது. 

கூடுவிட்டுக் கூடுபாயும்
வித்தைகள் தெரிந்தாலும்
உன் கூடு விட்டு
இன்னொரு கூடு பாய
என் மனம் ஒப்பவில்லை
கூடு
கூண்டானாலும்
சம்மதந்தான்
நீ 
கூடவே இருப்பதென்றால்...

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/7/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/07/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3015458.html
3015451 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அன்புள்ள ஆசிரியருக்கு DIN DIN Sunday, October 7, 2018 03:07 AM +0530
நினைவுகூர வைத்தது

தமிழ்மணியில் "ஊருக்குள் இளைத்தவர்கள்' (30-9-18) கட்டுரையைப் படித்தேன். இன்றைய சமுதாயத்தில் நல்லவனாக, நேர்மையானவனாக,  உண்மையைப் பேசுபவனாக உள்ளவரை சிலர் தூற்றுவதையும், புறங்கூறுவதையும், பழித்துப் பேசுவதையும் காணமுடிகிறது. அப்பாவியான ஒருவரை நான்கு பேர் பொறாமையால் தூற்றும் நிகழ்வுகளையும் இன்று காணமுடிகிறது. இதனை நினைவுகூரும் விதமாக சிறப்பாக அமைந்திருந்தது இந்தக் கட்டுரை.

கே.சிங்காரம், வெண்ணந்தூர்.

 

திணை மயக்க நெறி


சிறுமிகளின்  விளையாட்டில் வைத்தும், பாண்டிய நாட்டின் இயற்கை வளங்களை வருணிக்கும் நிலையிலும் "திணை மயக்கம்' என்னும் இலக்கிய உத்தியைப் பயன்படுத்தி, பரஞ்சோதி முனிவர் சுவையும் இனிமையும் ததும்பப் பாடல்கள் பாடியுள்ளதன் விழுமிய நலங்களை "அலர்தூற்றுவ முல்லை' எனும் கட்டுரை ஆழ, அகலங்களுடன் விளக்கியது அருமையிலும் அருமை. முதல், கருப்பொருள்கள் மயங்கி வரலாம். ஆனால், உரிப்பொருள் மயங்கலாகாது என்பதே தொல்காப்பியம் (தொல்.அகத்திணையியல், நூ.959) கூறும் திணைமயக்க நெறியாகும்.

அ.சிவராமசேது, திருமுதுகுன்றம்.


கலாரசிகனின் ஆதங்கம்


"இந்த வாரம்' பகுதியில் கலாரசிகன், "வெளிநாடுகளையும், வெளிமாநிலங்களையும் போல, தமிழகத்தில் அனைத்து ஊர்களிலும் பொதுமக்கள் அதிகமாகக்கூடும் பகுதியில் அந்தந்த மாநகராட்சி, நகராட்சி, ஊராட்சி மன்றங்கள் ஏன் திருவள்ளுவருக்குச் சிலை அமைக்க முற்படவில்லை' என்ற வேதனையோடு தன் ஆதங்கத்தை வெளிப்படுத்தியிருந்தார். அரசியல்வாதிகளுக்குப் போட்டிப் போட்டுக்கொண்டு சிலை நிறுவத் துடிப்பவர்களுக்கு திருவள்ளுவருக்குச்  சிலை அமைக்க வேண்டும் என்கிற நினைவுகூடத் தோன்றுமா என்பது சந்தேகம்தான். கலாரசிகனின் விருப்பம் விரைவில் நிறைவேற வேண்டும்.

என்.பி.எஸ்.மணியன், மணவாளநகர்.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/07/அன்புள்ள-ஆசிரியருக்கு-3015451.html
3015444 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஈன்றோள் நீத்த குழவி! -முனைவர் சோ. ராஜலட்சுமி DIN Sunday, October 7, 2018 03:05 AM +0530
"பெற்ற தாயால் கைவிடப்பட்ட குழந்தை போன்ற  நிலை'  குறித்து புலவர் அரிசில்கிழாரால் சுட்டிக் காட்டப்பட்டுள்ளது. அரிசில்கிழார் தகடூரை ஆண்டுவந்த அதியமான்களில் ஒருவரான எழினியையும், தகடூர் எறிந்த பெருஞ்சேரல் இரும்பொறையையும் நட்பு பூண்டு ஒழுகி வந்தார்.

எழினி, இரும்பொறையால் கொல்லப்பட்டு அவன் நாடும் கைப்பற்றப்பட்டது. அதனைக் கண்ட அரிசில்கிழார், எழினியை இழந்த தகடூரின் நிலை குறித்தும்,

எழினி இறப்பால் அவன் நாடு படும் துன்பம் குறித்தும் இரண்டு உவமைகளைக் கூறி விளக்கியிருக்கிறார். 
"கன்றுஅமர் ஆயம் கானத்து அல்கவும்
வெங்கால் வம்பலர் வேண்டுபுலத்து உறையவும்
...     ...    ...    
பொய்யா எழினி பொருதுகளம் சேர 
ஈன்றோள் நீத்த குழவிபோல
...     ...    ...    
நீ இழைந் தனையேஅறனில் கூற்றம்(புறம் 230:1-12)

"கன்றுகளுடன் கூடிய பசுக்களின் கூட்டம் காட்டிலே தங்கி இருக்கவும், வெப்பமிக்க வழியில் நடந்து வந்த வழிப்போக்கர்கள் தாம் விரும்பிய இடங்களில் அச்சமின்றித் தங்கவும், களத்தில் பெரிய நெற்குவியல்கள் காவலின்றிக் கிடக்கவும், எதிர்த்து வந்த பகையை அழித்து, நிலைகலங்காத செங்கோல் ஆட்சி புரிந்து, உலகம் புகழும் போரைச் செய்யும் ஒளி பொருந்திய வாளையுடைய, பொய் கூறாத எழினி போர்க்களத்தில் இறந்தான். பெற்ற தாயால் கைவிடப்பட்ட குழந்தை போல் தன்னை விரும்பும் சுற்றத்தார் வேறுவேறு இடங்களில் இருந்து வருந்த, மிக்க பசியால் கலக்கமடைந்த துன்பம் மிகுந்த நெஞ்சத்தோடு, அவனை இழந்து நாடு வருந்தியது. அறமில்லாத கூற்றமே! நீ அதைவிட மிக அதிகமாக இழந்தாய்' என்பது பாடலின் பொருள். மேலும், 
"வாழ்தலின் வரூஉம் வயல்வளன் அறியான்
வீழ்குடி உழவன் வித்துண் டாஅங்கு
ஒருவன் ஆருயிர் உண்ணாய் ஆயின்' (புறம் 230:12-14)
என்று இன்னொரு வஞ்சப்புகழ்ச்சியாக ஓர் உவமையைக் கையாள்கிறார். உழவனை எமனாக உருவகித்து அதனை விளக்குகிறார்."தன் வருங்கால வளமான வாழ்வுக்குத் தேவையான விளைச்சலைத் தரும் விதைகளைச் சமைத்து உண்ட வறுமையுற்ற குடியில் உள்ள உழவன்போல் இந்த ஒருவனது பெறுதற்கரிய உயிரை உண்ணாமல் இருந்திருப்பாயாயின், அவன் பகைவரைக் கொல்லும் போர்க்களத்தில் பல பகைவர்களுடைய உயிர்களை உண்டு நீ நிறைவடைந்திருப்பாய்' என்கிறார்.
அதாவது, நல்ல விவசாயி என்றால் அவன்  மண்வளம் ஒன்றையே வளப்படுத்த விழைய வேண்டும். அதற்கு விதை அவசியம். ஆனால், அரிசில் கிழார் குறிப்பிடும் உழவன், தான் வைத்திருந்த விதை நெல்லை உணவாக்கித் தன் வயிற்றுப் பசியைப் போக்கிக்கொண்டான். அத்தகைய உழவனை வீழ்குடி உழவன்(வளமில்லாத குடி) என்று புலவரே குறிப்பிடுகின்றார்.
ஒரு விதை பலகோடி விருட்சம். அத்தகைய விதையாக இருந்தவன் எழினி. அவன் பல்லாயிரம் மக்களின் உயிரின் உயிராக இருந்தான். காலனே, நீ அவனை உழவனைப் போல அறிந்தும் அறியாமல் உண்டுவிட்டாய் என்கிறார்.
எழினிக்குக் காலன்தான் இறப்பைக் கொடுத்தான். இரும்பொறை அல்ல எனும் பொருள்பட விளக்கிச் செல்கிறார். சங்கப் புலவரின் கவித்திறமும் உண்மையை இலைமறைக் காயாகப் புலப்படுத்தும் பாங்கும் சிறப்புடையது. அதே சமயம் தாயற்ற குழந்தை படும்பாடு கவனிக்கத்தக்கது.
மேலும், நாயன்மார்களுள் ஒருவரான இளையான் குடிமாற நாயனார் வயலில் விதைத்த நெல்லை மீண் டும் கொணர்ந்து சிவனடியார்க்கு உணவு சமைத்த அந்த விவசாயி (உழவன்) வீழ்குடி உழவனா? என்பதும் அறியத்தக்கதாகின்றது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/7/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/07/ஈன்றோள்-நீத்த-குழவி-3015444.html
3015437 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நற்றிணை உணர்த்தும் நங்கையர் மாண்பு! -காழிக்கம்பன் வெங்கடேசபாரதி DIN Sunday, October 7, 2018 03:04 AM +0530 பெற்றோர் உடன்படாததால் பெண்ணவள் பிரியமானவனுடன்  சென்று காதலனின் ஊரார்முன் திருமணம் செய்து கொள்கிறாள். செல்வச் செழிப்பு பொலிந்து கொண்டிருந்த புக்ககத்துள் வறுமை எவ்வாறோ வந்து நுழைந்தது. ஒரு வேளை விட்டு ஒரு வேளை உணவுண்ணும் நிலை உண்டாயிற்று. அப்போதும் அந்த அழகு மகள் விரும்பிய போதெல்லாம் விருந்துண்ணும் தன் தந்தை வீட்டைத் தான் நினைத்தாளில்லை! கணவன் இல்லமே அவளுக்குக் கற்பகச் சோலையாற்று.
விறலி ஒருத்தியின் மூலம் இந்தச் செய்தியை நற்றாய் அறிந்தாள். மகளைக் காணும் ஆசை மண்டியது அவளுக்கு. வண்டியைப் பூட்டச் செய்து மகள் வீட்டுக்கு வந்தாள்! 
பாத்திரம் தேய்த்துக் கொண்டிருந்தவள் தன் தாயைப் பார்த்தாள்; விழிகள் இரண்டும் வழியும் அருவிகள் ஆயின! தாயோ தத்தளிப்பில் தவித்திருந்தாள். மகளையே பார்த்து மரமான தாய்க்குள் அன்றொரு நாள் நினைவு கண்முன் படமாக 
ஓடியது. பொன்னால் செய்த புதுக்குவளை. அதிலே காய்ச்சிய ஆவின்பால் கமழும் தேன் சேர்ந்த கலவை அமிழ்தம். ஒரு கையில் பாற்குவளை, மற்றொரு கையில் மலர்ச்சரம் நுனியில் சுற்றிய சிறிய கோல் கொண்டு, பால் அருந்துமாறு மகளைப் பலமுறை செவிலி வேண்டினாள். தெளிவான முத்துப் பரல்கள் மோதி ஒலிக்க, அந்தச் சிறுவிளையாட்டி "பால் அருந்தேன்' என்று அங்குமிங்கும் ஓடினாள்.
துள்ளித் துள்ளி ஓடிய புள்ளிமான் குட்டியைத் துரத்தித் தோற்றுப்போனாள் திரைமிகு மேனி செவிலித் தாய்.
தன்னிலைக்கு வந்த 
நற்றாய்  தான் வருந்திய நிலையிலும் மகளின் வல்லமை எண்ணி மனத்தால் அவளைப் பாராட்டினாள்! தாய் கண்ணீர் ததும்ப மகளைத் தழுவினாள். "அம்மா!' என்றழைத்துத் தாயை அணைத்துக் கொண்டாள் ஆசை மகள்.
தாய் பேசினாள். ""மகளே நான் கூறுவதை மறுக்காமல் ஏற்றுக் கொள்வாயா?''
தாயின் முகத்தை மலர்ச் சிரிப்போடு பார்த்தாள் மகள்.
""தாயே! இந்த இடர்வாழ்க்கை ஏன்? என்னோடு வந்துவிடு என்று சொல்லாமல் வேறு எதைக் கூறினாலும் ஏற்றுக் கொள்கிறேன்'' என்றாள் மகள்.
""ஏனம்மா?''  என்றாள் தாய்.
""தந்தையார் வீட்டில் வாழையிலை போட்டு, வகை வகையாய் உண்ணலாம். ஆனால்,  ஊர் "வாழாவெட்டி' என்ற பெயரை அல்லவா வழங்கிவிடும். வேண்டாம் தாயே! இங்கே பசியால் வாடினாலும் பழிப்பில்லாமல் வாழ்கின்றேன். வறுமையோடு வசிக்கவில்லை பெருமையோடு வாழ்கிறேன். கணவனது வருவாய்க்குள் கண்ணியமாக வாழ்வதுதானே காதல் மனைவியின் கடமை என்பதைக் கற்றுக் கொடுத்தது நீங்கள்தனே தாயே! போற்றும் இந்தத் தமிழ் நெறியால் புவியே ஒரு பூஞ்சோலையாகும் என்று போதித்ததும் நீங்களல்லவா? இந்த அறிவையும், ஒழுக்கத்தையும் சிறுவிளையாட்டியாயிருந்த நீ எவ்வாறு பெற்றாய்? என்று கேட்டீர்கள். பாலை மட்டும் ஊட்டி என்னை வளர்க்கவில்லையே... பண்பாட்டையும்தானே சேர்த்துக் கொடுத்து வளர்த்துள்ளீர்கள் என்பதை நினைத்துப் பாருங்கள்'' என்றாள்.
""அருமை மகளே! நீ பிறந்த வீட்டு அடையா நெடுங்கதவம் உன்னை அழைத்துக் கொண்டுதான் ஆவலோடு காத்திருக்கும்,'' என்றுரைத்த தாய் மகளிடம் பிரியா விடை பெற்றாள்.
புலவர் போதனார் இயற்றிய பாடல் இது.
பிரசம் கலந்த வெண்சுவைத் தீம்பால்
விரிகதிர்ப் பொற்கலத்து ஒருகை ஏந்தி
புடைப்பின் சுற்றும் பூந்தலைச் சிறுகோல்
உண் என்று ஓக்குபு பிழைப்பத் தெண்நீர்
முத்தரிப் பொற்சிலம்பு ஒலிப்பத் தத்துற்று
அரிநரைக் கூந்தற் செம்முது செவிலியர்
பரிமெலிந்து ஒழியப் பந்தர் ஓடி
ஏவல் மறுக்கும் சிறுவிளை யாட்டி
அறிவும் ஒழுக்கமும் யாண்டுணர்ந் தனள்கொல்?
கொண்ட கொழுநன் குடிவறன் உற்றெனக்
கொடுத்த தந்தை கொழுஞ்சோறு உள்ளாள்
ஒழுகுநீர் நுணங்கறல் போலப்
பொழுது மறுத்து உண்ணும் சிறுமது கையளே!     (நற்.110)
பாடல் உணர்த்தும் பண்பாடு:
பூவையர் எல்லாம் போற்ற வேண்டிய பொன்னான கருத்து. வளையில் பாம்பாக வசிப்பவரை வாழ வைக்கும் வளர்தமிழ்த் தத்துவம். வயிற்றுக்குப் போடுவதே வாழ்வென்று நினைப்பவர்க்கு மனித வாழ்வின் மகத்துவத்தை உணர்த்தும் பாடல். காதலைக் காயப் படுத்தும் கயமை ஒழியப்  போதனாரின் போதனை. மானமிகு மங்கையர் வாழ்வின் மாண்புணர்த்தும் மணித்தமிழ்ப் பாடல்.
இப்பாடலில் "சிறுவிளையாட்டி' என்னும் சொல்லைப் புலவர் ஆக்கி அறிமுகப்படுத்துகின்றார். சிறுவிளையாட்டு என்னும் பெயர்ச் சொல்லோடு பெயரீற்று "இகரம்' விகுதி சேர்ந்து பெண்ணுக்குப் பெயராகிப் பேரழகு பெறுகிறது, மதுகை - மனத்தின் பெருமிதம்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/7/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/07/நற்றிணை-உணர்த்தும்-நங்கையர்-மாண்பு-3015437.html
3015432 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 45: 11.ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாக்கள் (1) "வாகீச கலாநிதி'  கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, October 7, 2018 03:03 AM +0530
பாக்கள் நான்கில் மூன்றாவது கலிப்பா. அதற்குரிய ஓசை துள்ளலோசை. ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா, கொச்சகக் கலிப்பா, வெண் கலிப்பா என்ற மூன்று பெரும் பிரிவை உடையது அது.

ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவின் வகை: (1) நேரிசை ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா, (2) அம்போதரங்க ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா, (3) வண்ணக ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா என்னும் மூன்று. கொச்சகக் கலிப்பா (1) தரவு கொச்சகக் கலிப்பா, (2) தரவினைக் கொச்சகக் கலிப்பா, (3) சிஃறாழிசைக் கொச்சகக் கலிப்பா, (4) பஃறாழிசைக் கொச்சகக் கலிப்பா, (5) மயங்கிசைக் கொச்சகக் கலிப்பா என்று ஐந்து வகைப்படும். வெண் கலிப்பாவில் வேறு வகையில்லை.

கலிப்பாவிற்குரிய உறுப்புக்கள் சில உண்டு. தரவு,  தாழிசை, அம்போதரங்கம், வண்ணகம், தனிச்சொல், சுரிதகம் என்பவை அவை. இந்த உறுப்புக்கள் யாவும் வரும் கலிப்பா வண்ணக ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா.

ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவில் ஒன்றாகிய நேரிசை ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவில் தரவு, தாழிசை, தனிச்சொல், சுரிதகம் என்னும் நான்கும் வரும். இவற்றோடு அம்போதரங்கம் சேர்ந்து வருவது அம்போதரங்க ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா. அவற்றோடு வண்ணக உறுப்பும் சேர்ந்து வருவது வண்ணக ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவாகும்.

நேரிசை ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாதரவு ஒன்றும் தாழிசை மூன்றும் தனிச்சொல்லும் சுரிதகமும் முறையே பெற்று வருவது நேரிசை ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா. 

தரவு என்பது தருதல் என்னும் பொருளை உடையது. அது முகப்பைப் போன்றது. எருத்தம் என்றும் அதற்குப் பெயருண்டு. நான்கு சீர்களை உடைய அடிகளால் வரும். பெரும்பாலும் விளச்சீர், காய்ச்சீர்களால் அடிகள் அமையும். நேரிசை ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவில் தரவு மூன்றடி முதல் பல அடிகளுடையதாக வரும்.

தாழிசை என்பது தரவினும் தாழ்ந்து இசைப்பதனால் அப்பெயர் பெற்றது. அதற்கு இடைநிலைப் பாட்டு என்றும் ஒரு பெயர் உண்டு. இரண்டடி முதல் நான்கடி வரையிலும் தாழிசை வரும். தரவுக்குள்ள அடிகளைவிடக் குறைவாகவே இருக்க வேண்டும்.

தனிச் சொல் என்பது பாட்டின் அடிகளோடு ஓசையில் இசையாமல் தனியே நிற்கும். அதற்கு விட்டிசை, தனிநிலை, கூன் என்ற பெயர்களும் உண்டு.

சுரிதகம் என்பது கடைசியில் முடிந்து நிற்கும் உறுப்பு. கலிப்பா வஞ்சிப்பா என்னும் இரண்டிலும் இது வரும். வெண்பாச் சுரிதகம்,  ஆசிரியப்பாச் சுரிதகம் என்று இரண்டு வகை உண்டு. நேரிசை ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவில் இந்த இரண்டில் ஏதேனும் ஒன்று வரும். சுரிதகம் என்பது சுழித்து முடிதல் என்னும் பொருளுடையது. அதற்கு அடக்கியல், வைப்பு, வாரம், போக்கியல் என்றும் பெயர்கள் உண்டு. இந்த உறுப்புக்களின் பெயருக்குரிய காரணத்தைப் பின்வரும் பழைய சூத்திரம் புலப்படுத்துகிறது.

"தந்துமுன் நிற்றலின் தரவே, தாழிசை
ஒத்தாழ் தலின்அஃ தொத்தா ழிசையே, 
தனிதர நிற்றலின் தனிச்சொல், குனிதிரை
நீர்ச்சுழி போல நின்றுசுரிந் திறுதலின்
சோர்ச்சியில் புலவர் சுரிதகம் என்ப'
நேரிசை ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவுக்கு உதாரணம் வருமாறு.
(தரவு)
"வாணெடுங்கண் பனிகூர வண்ணம்வே றாய்த்திரிந்து
தோணெடுந்தண் டகைதுறந்து துன்பங்கூர் பசப்பினவாய்ப்
பூணொடுங்கு முலைகண்டும் பொருட்பிரிதல் வலிப்பவோ'
(தாழிசை) 
சூருடைய நெடுங்கடங்கள் சொலற்கரிய என்பவால்
பீருடைய நலந்தொலையப் பிரிவாரோ பெரியவரே           (1)
சேணுடைய கடுங்கடங்கள் செலற்கரிய என்பவால்
நாணுடைய நலந்தொலைய நடப்பாரோ நயமிலரே                      (2)
சிலம்படைந்த வெங்கானம் சீரிலவே என்பவால்
புலம்படைந்த நலந்தொலையப் போவாரோ பொருளிலரே    (3)
(தனிச்சொல்)
எனவாங்கு
(சுரிதகம்)
"அருளென லிலராய்ப் பொருள்வயிற் பிரிவோர்
பன்னெடுங் காலமும் வாழியர்
பொன்னொடுந் தேரொடும் தானையிற் பொலிந்தே'

இந்தக் கலிப்பாவில் தரவு ஒன்றும், தாழிசைகள் மூன்றும், தனிச் சொல்லும், சுரிதகமும் அமைந்துள்ளமையின் இது நேரிசை ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா.  

(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/07/கவி-பாடலாம்-வாங்க---45-11ஒத்தாழிசைக்-கலிப்பாக்கள்-1-3015432.html
3015425 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, October 7, 2018 03:01 AM +0530
முன்னின்னா ராயினும் மூடும் இடர்வந்தால்
பின்னின்னா ராகிப் பிரியார் ஒருகுடியார்
பொன்னாச் செயினும் புகாஅர் புனலூர
துன்னினா ரல்லார் பிறர். (பா-66)


நீர்நாடனே!,  ஒரு குடியிற் பிறந்தவர்கள் முன்னர் இனிமையுடையவரல்லராயிருப்பினும்,  மிக்க துன்பம் வந்துற்றவிடத்து பின்னரும் இனிமையுடை யரல்லராகிப் பிரிந்திரார்.  ஒரு குடிப்பிறந்தவ ரல்லவராகிய பிறரை, பொன்போலப் போற்றிச் செயினும் தமக்கு இடர் வந்த ஞான்று அதனை நீக்கப் புகுதலிலர். (க-து) ஒரு குடியிற் பிறந்தவர்கள் தம்முள் ஒருவர்க்குத் துன்பம் வந்துற்றபொழுது மாறுபாடு நீங்கி உதவி செய்வர் என்பதாயிற்று. "பொன்னாச் செயினும் புகாஅர் புனலூரதுன்னினார் அல்லார் பிறர்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/07/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3015425.html
3010595 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, September 30, 2018 03:13 AM +0530 கடந்த நான்கு , ஐந்து ஆண்டுகளாகவே கொழும்புக்கு வரும்படி ஐயா இலங்கை ஜெயராஜ் அழைப்பு விடுத்தும் செல்ல முடியாமல் போயிற்று. கொழும்பு தமிழ்ச் சங்கத்தில் தாங்கள் நிறுவ இருக்கும் திருவள்ளுவர் சிலையைத் திறந்து வைக்க வரும்படி தஞ்சைத் தமிழ்த்தாய் அறக்கட்டளையின் உடையார்கோயில் குணா அழைத்தபோது, அந்த அழைப்பைத் தட்ட முடியவில்லை. இலங்கைக்குப் பயணமாகிறேன் என்றபோது, நாங்களும் வருகிறோம் என்று வழக்குரைஞர் கே.எஸ்.ராதாகிருஷ்ணனும், கவிஞர் இளைய பாரதியும் இணைந்து கொண்டனர்.
வவுனியாவில் திருவள்ளுவருக்கு மட்டுமல்லாமல்,  கம்பர், இளங்கோ, பாரதி என்று பல்வேறு தமிழ் அறிஞர்களுக்கும்  நாற்சந்திகளின் நடுவே சிலைகள் அமைக்கப்பட்டு,  போற்றப்படுவது பெருமகிழ்ச்சி அளிக்கிறது.     இலங்கை பயணத்திற்குத் தயாரானபோது, முதன்மை உதவி  ஆசிரியர் ராஜ்கண்ணன், மூத்த தமிழறிஞர்  யாழ்ப்பாணம் ஆறுமுக நாவலரின் இல்லத்திற்குத் தவறாமல் போய் வாருங்கள் என்று  அறிவுறுத்தியிருந்தார்.  அங்கே போய் பார்த்தபோது, ஆறுமுக நாவலரின் வீடு இருந்ததன் அடையாளமாக ஒரே ஒரு சுவர் மட்டும்தான் இருக்கிறது.
இரண்டாம் உலகப்போர் முடிவுக்கு வந்த 1945-இல்  தமிழ் அன்பர்கள் சிலரால் கொழும்பு தமிழ்ச் சங்கம் தொடங்கப்
பட்டது. இன்றுவரை மிகச் சிறப்பாக இயங்கிவரும் அந்தத் தமிழ்ச் சங்கத்தில்  நூலகமும், வாசக சாலையும், தமிழ்ப் பயிற்சி வகுப்புகளும் சிறப்பாக நடைபெற்று வருகின்றன.  இலங்கையில்  தமிழ் மட்டுமல்ல நமது பாரம்பரிய சங்கீதமும் மிகச் சிறப்பாகப் போற்றிப் பாதுகாக்கப்படுவதைப் பார்த்து  நாங்கள் பெருமகிழ்ச்சி அடைந்தோம். 
கொழும்பு தமிழ்ச் சங்கத்தில் திருவள்ளுவர் சிலை நிறுவும் விழாவில் கலந்துகொள்ள தமிழகத்தின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்து 25 க்கும் மேற்பட்ட தமிழ் ஆர்வலர்கள் வந்திருந்தனர். தஞ்சைத் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்தின் அயலகக் கல்வித்துறையின் தலைவர் பேராசிரியர் குறிஞ்சி வேந்தனும் வந்திருந்தார். விரைவிலேயே ஆஸ்திரேலியாவில் சிட்னி நகரில் இளங்கோவடிகளுக்கு  சிலை வைக்கப்போவதாகத் தெரிவித்தார் அவர்.  
வெளிநாடுகளையும், வெளிமாநிலங்களையும் போல, தமிழகத்தில் அனைத்து ஊர்களிலும் பொதுமக்கள் அதிகமாகக் கூடும் பகுதியில் அந்தந்த மாநகராட்சி, நகராட்சி, ஊராட்சி மன்றங்கள் ஏன் திருவள்ளுவருக்குச் சிலை அமைக்க முற்படவில்லை என்கிற  வேதனையான உள்மனதின் கேள்வியுடன்தான் கொழும்பு தமிழ்ச் சங்கத்தில் திருவள்ளுவர் சிலையைத் திறந்து வைத்தேன்.


அண்ணல் காந்தியடிகளின் 

150-ஆவது பிறந்த நாள் வர இருக்கிறது.  காந்திஜியின் நூற்றாண்டு விழாவைப் போலவே 150-ஆவது பிறந்த ஆண்டையும் சிறப்பாக தேசம் கொண்டாட இருக்கிறது. இந்த நேரத்தில்  புகழ்பெற்ற குஜராத்தி  எழுத்தாளரான தின்கர் ஜோஷி எழுதிய "காந்தி கீதா - ஹிந்த் ஸ்வராஜ்' என்ற புத்தகம் தமிழில் மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டிருக்கிறது. ஹிந்தி,  மலையாளம், தமிழ்,   வடமொழி ஆகிய நான்கு மொழிகளிலும் தேர்ச்சிபெற்ற திருமதி அல மேலு கிருஷ்ணன் அந்தப் புத்தகத்தைத் தமிழாக்கம் செய்திருக்கிறார். 

ஹிந்த் ஸ்வராஜில் காந்திஜியின் குறை-நிறை இரண்டையுமே நேர்த்தியாகத் திறனாய்வு செய்திருக்கிறார் தின்கர் ஜோஷி.  நூறாண்டுகளுக்கு முன்பு காந்திஜி குறிப்பிட்டுள்ள கருத்துகள் பலவும் இன்றைய சூழலுக்கும் பொருத்தமானதாக இருப்பதையும், அவர் உடன்படாத சில கருத்துகள் ஏற்புடையனவாக இல்லாமல் இருப்பதும் "காந்தி கீதா'  புத்தகத்திலிருந்து தெரிந்துகொள்ள முடிகிறது. குக்கிராமத்தில் வசிப்பவருக்கும், தன்னாட்சியின் பயன் கிடைக்க வேண்டும் என்பதுதான் அண்ணல் காந்தியடிகள் விரும்பிய "ராம ராஜ்யம்' என்பதை இந்தப் புத்தகம் தெளிவுபடுத்துகிறது.

காந்திஜி 1909-ஆம் ஆண்டில்  சொன்ன கருத்துகளை 1946-ஆம் ஆண்டிலும் அவர் உறுதிப்படுத்தியிருப்பதிலிருந்து, அவருக்கு எந்த அளவுக்கு  சிந்தனைத் தெளிவு இருந்தது என்பதை நம்மால் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. காந்திஜியை அவரது காலத்தில் இருந்த சூழலின் அடிப்படையில் எடைபோடாமல்  அவரவர் கருத்துகளுக்கேற்ப விமர்சிப்பதன் விளைவுதான் காந்திஜி குறித்த தவறான புரிதலுக்குக் காரணம். "காந்தி கீதா' புத்தகத்தைப் படிக்கும்போது அதை நம்மால் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. ஏறத்தாழ அரை நூற்றாண்டு காலம்  காந்திஜியுடன் பயணிக்கும் அனுபவத்தை இந்தப் புத்தகத்தின் மூலம் தின்கர் ஜோஷி ஏற்படுத்துகிறார்.   

"முதன்முதலாக முத்திரை பதித்த களம்' என்கிற கட்டுரையுடன் தொடங்கும் "காந்தி கீதா' காந்திஜியின் சமூக, அரசியல், ஆன்மிகச் சிந்தனைகளை, அவரது  எழுத்துகள்,  உரைகள், செயல்பாடுகள் ஆகியவற்றினூடாகப் பதிவு செய்கிறது. காந்திஜியின் சில கருத்துகளை தின்கர் ஜோஷி மறுதலித்தும் பதிவு செய்திருக்கிறார். 

""காந்திஜி கூறிய சில விதி

முறைகள் முதற் பார்வையில் திடுக்கிடவைப்பனவையாக இருக்கின்றன. தற்காலத்திய சூழ்நிலையைப் பரிசீலித்தால், அவர் கூறிய அந்தக் கருத்துகள் வியப்பளிப்பவையாகவும், தனிச்சிறப்புடையவையாகவும் இருக்கின்றன'' என்கிறார் தின்கர் ஜோஷி. 
இந்தப் புத்தகத்திற்குக் "காந்தி கீதா' அல்லது "ஹிந்த் ஸ்வராஜ்' என்று சுருக்கமாகப் பெயர் வைக்காமல்  எதற்காக "நூற்றாண்டின் காலச்சக்கரம் காந்தி கீதா (ஹிந்த் ஸ்வராஜ்)' என்று பெயர் வைக்கப்
பட்டிருக்கிறது என்பது புரியவில்லை. தெளிவான புத்தகத்துக்குக் குழப்பமான தலைப்பை வைத்து சிரமப்படுத்துவானேன்?

 


புழல் உள்ளிட்ட தமிழகத்திலுள்ள சிறைச் சாலைகளின் நிலைமை ஊடகங்களில் சந்தி சிரித்துக் கொண்டிருக்கும் இந்த வேளையில்,  புத்தக விமர்சனத்திற்கு வந்திருந்த "புலவர் உசேன் புதுக்கவிதைகள்' என்கிற புத்தகத்தில் இருக்கும் "உடனே வாங்கிட்டு வா!' என்கிற கவிதை நினைவுக்கு வந்தது.  சற்று வித்தியாசமாக இருக்கட்டுமே என்று இந்த வாரத்துக்கு, இந்தக் கவிதை!

""இந்தாப்பா ஏகாம்பரம்
1 பிளேட் மட்டன் பிரியாணி
1 பிளேட் சிக்கன் 65
8 வீச்சுப் பரோட்டா
1 பிளேட் சிக்கன் பட்டர் மசாலா
1 விஸ்கி பாட்டில்
2 பாக்கெட் சிகரெட்
உடனே வாங்கிட்டு வாப்பா''
இது...
கன்விக்ட் வார்டரிடம்
சிறையில் உள்ள
கைதி பிரமுகர் சொ

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/30/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3010595.html
3010594 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அலர் தூற்றுவ முல்லை - மீனாட்சி பாலகணேஷ் DIN Sunday, September 30, 2018 03:12 AM +0530 சிறுமியர், உப்பங்கழிப் பக்கம் ஓடி விளையாடியபடி இருக்கின்றனர். விளையாடுமிடத்தில் ஒரு பகுதியிலிருந்து தாங்க முடியாத புலால் நாற்றம் வீசுகின்றது. சிறுமியர் சிலர் அதைப் பொறுத்துக் கொள்கின்றனர்; ஒருத்தி மட்டும் பொறுக்க முடியாமல், உடல் குழைந்து நடுங்கி, வாயில் நீர் ஊற,  காலையில் உண்ட உணவை வாந்தி எடுத்துவிடுகிறாள். 

ஒருத்தி, "இதைப் பாருங்கடி!' எனக் கண்களால் மற்ற சிறுமிகளுக்குச் ஜாடை காட்டுகிறாள். எல்லாச் சிறுமியரும் கூடி முதல் சிறுமியைப் பார்த்து, அவள் செய்ததைச் சொல்லிச் சொல்லி நகைக்கின்றனர்.

உப்பங்கழி (நெய்தல் நிலம்) தாழை மலர்களும், ஆம்பல், குவளை மலர்களும் (மருத நிலம்), மலர் சொரியும் முல்லைக் கொடிகளும் (முல்லை நிலம்) நெருங்கியுள்ள இடத்தில் இப்படிப்பட்ட ஒரு காட்சியைத் தான் கண்டதாகக் கூறுகிறார் திருவிளையாடற் புராண ஆசிரியரான பரஞ்சோதியார். எல்லா நிலத்துப் பூக்களும் உள்ள இடத்தில் இயற்கையாக நிகழும் ஒரு செயலை, விளையாடும் இளம் சிறுமிகளின் கும்மாளம் போல சுவைபட வருணிக்கிறார்.

"ஆறு சூழ்கழிப் புலால் பொறாது அசைந்து கூன் கைதை
சோறு கால்வன ஆம்பல்வாய் திறப்பன துணிந்து
கூறு வாரெனக் குவளைகண் காட்டிடக் கூடித்
தூறு வாரெனச் சிரித்து அலர் தூற்றுவ முல்லை' 

ஆறாக ஓடுகின்ற உப்பங்கழியின் புலால் நாற்றத்தைப் பொறுக்கமாட்டாமல் சோர்ந்து, உடல் நடுங்கி வளைந்த நெய்தல் நிலத்துத் தாழை மலர்கள் மகரந்தமாகிய சோற்றைக் கக்கும்; அதைக் கண்டு துணிந்து அவை வாந்தி செய்கின்றதெனக் கூறுவார் போல (அலர் தூற்றுவதுபோல) ஆம்பல் மலர்கள் வாயைத் திறக்கும். இந்தச் செய்தியைக் கண்களால் ஜாடை காட்டி, மற்றவர்களுக்கு அறிவிப்பதுபோல, கருங்குவளை மலர்கள் நிற்கின்றனவாம். அவற்றுடன் சேர்ந்துகொண்டு கூடித் தாமும் பழிப்பவர்கள் போல நகைத்த வண்ணம் முல்லை மலர்கள் தமது பழைய மலர்களை உதிர்க்கின்றனவாம்! 
வியப்பான கற்பனை! திணை மயக்கம் எனும் உத்தியைக் கையாண்டு மதுரையின் இயற்கை வளங்களை வண்ணமய ஓவியங்களாக அழகுபட அகக்கண்ணில் விரிக்கும் சொல்லோவியங்கள்!

திணை மயக்கம்:

திணை மயக்கம் ஓர் இலக்கிய உத்தியாகப் பெரும்பாலும் அகவிலக்கியங்களில் காணப்படுகின்றது. முதல், கரு, உரி ஆகிய மூன்றும் அகத்திணைப் பாடலுக்குரிய பொருள்கள். இவற்றுள் முதற்பொருள் நிலம் (குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை), பொழுது (கார்காலம், கூதிர் காலம், வேனிற்காலம், வைகறை, விடியல், நண்பகல், மாலை, நள்ளிரவு) என இரண்டினைக் கொண்டது. கருப்பொருள்களாவன: தெய்வம், உணவு, மா, மரம், புள், பறை, தொழில், யாழ் என்பன.
உரிப்பொருள்களாவன: புணர்தல் (குறிஞ்சி), இருத்தல்(முல்லை), ஊடல்(மருதம்), இரங்கல் (நெய்தல்), பிரிதல் (பாலை). இவற்றுள் பொழுதும் கருப்பொருளும் மயங்கி அமைய இயலும் என்பர். அவ்வத் திணைகளுக்குரிய கருப்பொருள்கள் அந்தந்தத் திணைகளுக்கே உரியதாக அமையின் சிறப்பாக இருக்கும். அவ்வாறு அமையாவிடினும், அவை அமைந்த நிலத்திற்குரியனவாகவே கருதப்பட வேண்டும் என்பது நியதி.  
ஒரு நிலத்திற்கே உரியதான பூக்கள் மற்ற நிலங்களிலும் பூக்க வாய்ப்புண்டு. நெய்தற் பூ மருத நிலத்திலும் பூக்கலாம்;  குறிஞ்சிக்குரிய பறவை வேறு நிலத்திலும் பறக்கலாம். இவ்வாறு வரும்பொழுது, அந்தந்தப் பூவையும் புள்ளையும் அவை உள்ள வேறு நிலங்களுடன் பொருத்திப் பொருள் உணர்ந்து
கொள்ள வேண்டும். காலமும் அவ்வாறே. குறிஞ்சிநிலப் பொழுதான யாமம் என்னும் சிறுபொழுதும்  முல்லை நிலத்தின் பெரும்பொழுதான கார்காலமும் மற்ற நிலங்களிலும் வரும் வாய்ப்புகள் உள்ளனவே! இதுவே திணை மயக்கம் எனப்படும்.
திணை என்பது உரிப்பொருளைக்கொண்டே முடிவு செய்யப்படுவதால், உரிப்பொருள் மயங்குவது இல்லை என்பது ஒரு கூற்று. ஆனால், நம்பியகப்பொருளில் ஐந்திணைக்குரிய எல்லாப் பொருள்களும் (முதல், கரு, உரி) மயங்கி வரலாம் எனக் கூறுவார். இதற்கான சான்றுகளாக சங்க இலக்கியங்களிலிருந்து பல பாடல்களையும் மேற்கோள்களாகக் காட்டியுள்ளார். 
பரஞ்சோதி முனிவர் தாமியற்றிய திருவிளையாடற் புராணத்தின் மதுரைக் காண்டத்தில், "திணை மயக்கம்' என்னும் தனித் தலைப்பிலேயே அழகான ஒன்பது பாடல்களைப் பாடியுள்ளார். முதலாவதாக, திருவிளையாடற் புராணம் அக இலக்கிய வகையைச் சார்ந்த இலக்கியம் அன்று; அடுத்து, திருவிளையாடல் புராணப் பாடல்கள் முற்றுமாகக் கருப்பொருளைச் சார்ந்தே படைக்கப்பட்ட - திணை மயக்கமாக இருப்பது மிகவும் வியப்பைத் தருகின்றது. திணைகள் இவ்வாறு மயங்கினாலும் இலக்கியச் சுவை மிகுந்து காணப்படுவதனால் இவை சொற்கோலமாகின்றன. 
முதல் காண்டமாகிய மதுரைக் காண்டத்தில் கடவுள் வாழ்த்துப் பகுதிக்குப் பின்பு நாட்டின் வளம் விவரிக்கப்படுகின்றது. பொருநை நதியின் சிறப்பு, அந் நதியின் வெள்ளம், உழவின் சிறப்பு, பயிர்களை விளைவிக்கும் முறை முதலியனவற்றைப் பரஞ்சோதி முனிவர் அழகாக விளக்குகிறார்.
அடுத்து, பாண்டிய நாட்டின் இயற்கை வளங்களை அழகும் சுவையும் மிளிர எடுத்துரைக்கும்போது, திணை மயக்கம் என்ற உத்தியைக் கையாண்டு, மதுரையின் இயற்கை வளத்தைப் போற்றித் தொடங்குகிறார். இப்பாடலே மிக்க வியப்பை விளைவிப்பது.

"இன் தடம் புனல் வேலிசூழ் இந்நில வரைப்பில்
குன்றம் முல்லை தண்பணை நெய்தல் 
குலத்தினை நான்கும்
மன்ற உள்ள மற்றவை நிற்க மயங்கிய மரபின்
ஒன்றோடு ஒன்று போய் மயங்கிய 
திணை வகை உரைப்பாம்' 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/30/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/30/அலர்-தூற்றுவ-முல்லை-3010594.html
3010593 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஊருக்குள் இளைத்தவர்கள் - முனைவர் ச. சுபாஷ் சந்திரபோஸ் DIN Sunday, September 30, 2018 03:10 AM +0530 பொதுவாகக் கிராமங்களில் சாகுபடித் தொழில் செய்வோரும் அவர்களுக்குத் துணையாகப் பிற தொழில் செய்வோரும் வாழ்வார்கள். பார்ப்பனர், வாணிபம் செய்வோர், வண்ணார், முடி திருத்துவோர், குயவர், தச்சர், கொல்லர், குடிவேலை செய்வோர் எனப் பலரும் சாகுபடித் தொழில் செய்வோரைச் சார்ந்தே இருப்பார்கள். இணக்கமாக வாழ்ந்தாலும் முரண்பாடும் வந்துபோகும்.
இன வேறுபாடு இல்லாமல் சகுனம் பார்த்துக் கொள்வார்கள். "எனக்கு முன்னால் வந்தே; போன காரியம் கெட்டுப்போச்சு' என்பார் நிலக்கிழார். "ஒங்க நேரம் என்னக் கொண்டாந்து இங்க விட்டிருக்கு' என்பார் தொழிலாளி. இப்படிப் பதில் கூறுவதை ஏழைக் குறும்பு என்பார்கள்.
மாடு வாங்கி, விற்று வாணிபம் செய்யும் ஒருவர் பல எருமை மாடுகளை வாங்கித் தம் ஊருக்கு ஓட்டிப்போகிறார். நீண்ட தூரம் செல்லவேண்டி இருப்பதால் மேய்த்தும், ஓய்வு கொடுத்தும்  ஓட்டிக்கொண்டு போகிறார்.
ஓய்வெடுத்த மாடுகளை ஒரு பெரிய ஆற்றின் குறுக்காக ஓட்டிச் செல்லும்போது, எங்கோ பெய்த மழை வெள்ளத்தால் மாடுகள் எல்லாம் அடித்துச் செல்லப்பட்டன. மாட்டு வாணிபம் செய்பவர் தப்பிப் பிழைத்து, சோகத்தோடு தன் ஊருக்குப் போய்விட்டார்.
வெள்ளத்தில் அடித்துச் செல்லப்பட்ட எருமைகள் அனைத்தும் செத்து,  நாறி,  ஓர் ஊரின் ஓரமாக ஒதுங்கிவிட்டன. தண்ணீர் தேங்கும் பகுதி என்பதால், ஒதுங்கிய இடத்தைவிட்டு மிதந்து ஆற்றோடு போக முடியவில்லை.
ஊருக்குள் நாற்றம் தாங்க முடியவில்லை. மூக்கைப் பிடித்துக் கொண்டு மிதக்கும் எருமைகளைப் பார்க்கின்றார்களே தவிர, அவற்றை ஆற்றின் போக்கில் தள்ளிவிடவோ, எடுத்து அடக்கம் செய்யவோ யாரும் முன்வரவில்லை.
"ஊரில் எந்தெந்த காரியத்தை யார் யார் செய்ய வேண்டும் என்பதை முன்னோர் எழுதிவைத்துள்ள அடங்கலைப் புரட்டிப் பார்த்தால் தெரியும்' என ஊர்ப் பெரியவர் ஒருவர் கூறுகின்றார்.
ஊôர்க் கணக்கரை அழைத்து வர ஆள் அனுப்புகின்றார்கள். அவரும் உடனடியாக ஊர்ச்சபைக்கு வருகின்றார். பெரியோர்கள் கணக்கரிடம் செய்தியைக் கூறுகின்றனர். செய்தியை அறிந்த கணக்கரும் தாமதம் செய்யாமல் தன் இல்லத்திற்குச் செல்கின்றார்.
ஊர் தொடர்பாக எழுதி வைக்கப்பட்டுள்ள சுவடியை எடுத்துக் கொண்டு கணக்கார் ஊர்ச் சபைக்கு வருகின்றார். ஒவ்வொன்றாகப் புரட்டுகின்றார். ஓர் ஏட்டை எடுக்கின்றார். "கவனமாகக் கூறுகின்றேன்' என்னும் பொருள்பட,  "கண்ணுறீஇக் கழறுகின்றேன்' என்று ஓலைச் சுவடியைப் படிக்கின்றார்.
"காட்டு எருமுட்டை பொறுக்கி
    மட்கலஞ் சுட்ட புகையான்
மேற்கே மேகந் தோன்றி
    மின்னி இடித்து மழை பொழிந்து
யாற்றில் நீத்தம் பெருகி
    அடித்துக் கொல்லும் எருமைகளை
ஈர்த்துக் கொணர்ந்து கரையேற்றல்
    இவ்வூர்க் குயவர்க்கு என்றம் கடனே'
"மாடுகள் மேயும் காட்டில் காய்ந்து கிடக்கும் எரு முட்டைப் பொறுக்கி வந்து, சூளையில் வைத்து, மட்பாண்டங்களைச் சுட்டபோது புகை எழுந்தது. அப்புகையால் மேற்கே மேகம் தோன்றி, இடியிடித்து, மின்னி, மழை பொழிந்தது. அம்மழையால் வந்த வெள்ளத்தில் எருமைகள் அடித்துச் செல்லப்பட்டு இறந்தன. அவற்றைக் கரை ஏற்றி அடக்கம் செய்வது எப்போதும் ஊர்க் குயவரின் 
கடமையாகும்' என்பது பாடலின் பொருள்.
தொல்காப்பியம் சொல்லதிகாரத்தில், "தொன்னெறி மொழிவயின் ஆகுநவும்' (449:3) என்னும் அடிக்கு, பண்டைய வழக்கொன்று சுட்டப்பட்டுள்ளது. இந்த அடிக்கு, "முதுசொல்லாகிய செய்யுள் வேறுபாட்டின்கண் இயைபில்லன இயைந்தனவாய் வருவனவும் என்றவாறு. அவை யாற்றுள் செத்த எருமை ஈர்த்தல் ஊர்க் 
குயவர்க்குக் கடன் என்பது முதலாயின' எனச் சேனாவரையர் உரை 
எழுதுகின்றார். தொல்காப்பியச் சொல்லதிகாரம் சேனாவரையர் உரைக்குப் புன்னாலைக் கட்டுவன் சி. கணேசையரின் குறிப்புரையில் விரிவாக எழுதப்பட்டுள்ளது.
"முன்னோர் எவ்வளவு நுட்பமாக ஒவ்வொருவரின் கடமையை எழுதி வைத்திருக்கிறார்கள்' என்று வியந்தபடியே, குயவர் ஒருவர் செத்து நாற்றமடிக்கும் எருமைகளைக் கரையேற்றப் போகிறார்.
ஊரிலுள்ள மக்கள் ஆண்டுதோறும் கணக்கருக்குப் பொருள் கொடுக்க வேண்டும். யாது காரணத்தாலோ குயவரால் கணக்கருக்குப் பொருள் கொடுக்க முடியவில்லை. குயவரைக் குறி வைத்திருந்த கணக்கருக்குத் தக்க சமயம் கிடைத்தது.
பழைய பனை ஓலையில் பாடல் புனைந்து, இடைச்செருகலாக வைத்துப் படித்துக்காட்டிவிட்டார். "ஈன்று புறந்தருதல் என்றலைக் கடனே' எனத் தொடங்கும் (புறநானூறு-312) பாடலைக் கணக்கர் படித்திருப்பார் போலும்.
தொடர்பில்லாத ஒன்றைத் தொடர்புடையதாகக் காட்டும் 
மரபிற்கு இத்தொன்னெறிக் கதை சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும். "வல்லான் வகுத்ததே வாழ்க்கை' என்னும் மரபில்தானே உலகமும் 
இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/30/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/30/ஊருக்குள்-இளைத்தவர்கள்-3010593.html
3010592 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 44: 10. ஆசிரிய  விருத்தம் (2) "வாகீச கலாநிதி'  கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, September 30, 2018 03:08 AM +0530
சென்றவாரத் தொடர்ச்சி

..
"மருந்தறியேன் மணியறியேன் மந்திரமொன் றறியேன்
    மதியறியேன் விதியறியேன் வாழ்க்கை நிலை யறியேன் திருந்தறியேன் திருவருளின் செயலறியேன் அறந்தான்
    செய்தறியேன் மனமடங்கும் திறத்தினிலோ ரிடத்தே இருந்தறியேன் அறிந்தோரை ஏத்திடவு மறியேன்
    எந்தைபிரான் மணிமன்றம் எய்தஅறி வேனோ
இருந்த திசை சொலவறியேன் எங்ஙனம்நான் புகுவேன்
    யார்க்குரைப்பேன் என்னசெய்வேன் ஏதுமறிந் திலனே'
இதுவும் எண்சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தமே.
"வானின் மேயவர்கள் சூர னாலிடர்கொள் போதி லேயவர்தம்
    வாழ்வு சீரடைய வைத்தவன்
தேனி னோடுதினை பூண தாகவளி காடு மேவுமகள்
    சீரு லாவுமெழில் சிந்தையின் 
மேனி லாவஅவள் பால தாகமிகு மாலொ டேகியவன்
    வேத வேள்விநனி காப்பவன் 
ஆனை மாமுகவ னார்பி னேஉதய மான மாகுமரன்
    ஆறு வீடுடைய நாதனே'
இது ஒன்பதின் சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்.
"கொங்கு தங்கு கோதை யோதி மாத ரோடு
    கூடி நீடும் ஓடை நெற்றி
வெங்கண் யானை வேந்தர் போந்து வேதகீத
    நாத வென்று நின்று தாழ
அங்க பூவ மாதி யாய ஆதி நூலின்
    நீதி யோதும் ஆதி யாய
செங்கண் மாலைக் காலை மாலை சேர்நர் சேர்வர்
    சோதி சேர்ந்த சித்தி தானே'
இது பதின்சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்.
"பேரா தரிக்கும் அடியவர்தம்
    பிறப்பை ஒழித்துப் பெருவாழ்வும்
            பேறுங் கொடுக்க வரும்பிள்ளைப்
                பெருமான் என்னும் பேராளா
சேரா நிருதர் குலகலகா
    சேவற் கொடியாய் திருச்செந்துர்த்
            தேவா தேவர் சிறைமீட்ட
                செல்வா என்றுன் திருமுகத்தைப்
பாரா மகிழ்ந்து முலைத்தாயர்
    பரவிப் புகழ்ந்து விருப்புடன்அப்
            பாவா வாஎன் றுனைப்போற்றிப்
                பரிந்து மகிழ்ந்து வரவழைத்தால்
வாரா திருக்க வழக்குண்டோ
    வடிவேல் முருகா வருகவே 
            வளருங் களபக் குரும்பைமுலை
                வள்ளி கணவா வருகவே'

இது பன்னிரு சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம். அரையடிக்கு இரண்டு மாவும் ஒரு காயும் உள்ள அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்த அடிகளே மீட்டும் மடக்கி வந்தது இது. இத்தகைய விருத்தங்களை இரட்டையாசிரிய விருத்தங்கள் என்றும் கூறுவர்.

"துள்ளுமறி யாமனது பலிகொடுத் தேன்கர்ம
    துட்டதே வதைகளில்லை
துரியநிறை சாந்ததே வதையா முனக்கே
    தொழும்பனன் பபிடேகநீர்
உள்ளுறையி லென்னாவி நைவேத்தி யம்ப்ராணன்
    ஓங்குமதி தூபதீபம்
ஒருகால மன்றிதுச தாகால பூசையா
    ஒப்புவித் தேன்கருணைகூர்
தெள்ளுமறை வடியிட்ட அமுதப் பிழம்பே
    தெளிந்ததே னேசீனியே
திவ்யரசம் யாவும் திரண்டொழுகு பாகே
    தெவிட்டாத ஆனந்தமே
கள்ளனறி வூடுமே மெள்ளமௌ வெளியாய்க்
    கலக்கவரு மானந்தமே
கருதரிய சிற்சபையி லானந்த ந்ருத்தமிடு
    கருணாக ரக்கடவுளே'    
இதுவும் பன்னிருசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம். இதுவும் இரட்டை  ஆசிரிய விருத்தம். 

(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/19/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/30/கவி-பாடலாம்-வாங்க---44-10-ஆசிரிய--விருத்தம்-2-3010592.html
3010591 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, September 30, 2018 03:05 AM +0530  

வென்றடு கிற்பாரை வெப்பித் தவர்காய்வ(து)
ஒன்றொடு நின்று சிறியார் பலசெய்தல்
குன்றொடு தேன்கலாம் வெற்ப! அதுபெரிதும்
நன்றொடு வந்ததொன் றன்று. (பா-65)

குவடுகளோடு தேனொழுக்குகள் மாறுபட்டுக் கலாம் விளைக்கும் மலை நாட்டை உடையவனே!  தம்மைக் கொல்ல வல்லவர்களைக் கொதிப்பிக்கச் செய்து,  அவர் காய்வதாகிய ஒரு செயலின் கண்ணே நின்று, வலிமையாலும் அறிவாலும் சிறியவர்கள் அவர்க்கு மாறுபட்ட பலவற்றைச் செய்தல், அச்செயல், மிகவும் நல்ல காலத்திற்குத் தனக்கு வந்ததொரு செயலன்று. (க-து.) வலியார்க்கு மாறுபட்டு நின்று அறிவிலார் செய்வன அவர்க்கே தீங்கினை விளைவிக்கும்.  "அது பெரிதும் நன்றொடு வந்ததொன் றன்று' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/30/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3010591.html
3006028 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் Monday, September 24, 2018 02:45 PM +0530 கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை, "சிவமொக்கா' தமிழ்ச் சங்கத்துக்குக் சென்று வந்த பெருவியப்பிலிருந்து நான் இன்னும் மீண்டபாடில்லை. சொந்தமாகத் தமிழ்ச் சங்கத்துக்குக் கட்டடம், திருமண மண்டபம் மட்டுமல்லாமல், இப்போது வெளியூர்களிலிருந்து சுற்றுலாப் பயணிகள் வந்தால் தங்குவதற்கு 35 அறைகளையும் கட்டிக்கொண்டிருக்கிறார்கள், சிவமொக்கா தமிழ்ச் சங்கத்தினர்.

ஓர் ஏக்கர் நிலப்பரப்பில் அமைந்திருக்கும் சிவமொக்கா தமிழ்ச் சங்கக் கட்டடத்தின் முகப்பில் திருவள்ளுவர் சிலை ஒன்று நிறுவப்பட்டிருக்கிறது. இப்போதைய தலைவரான ராஜசேகருக்கு சிவமொக்கா தமிழ்ச் சங்க உறுப்பினர்கள் விதித்த ஒரே கட்டளை, எப்படியாவது திருமண மண்டபத்தைக் கட்டிமுடிக்க வேண்டும் என்பதுதான்.

மும்பை, புவனேஷ்வர், திருவனந்தபுரம், பாலக்காடு, கொல்லம், புதுவை, திருவண்ணாமலை, விழுப்புரம் என்று கர்நாடகத்துக்கு வெளியே இயங்கும் பல தமிழ்ச் சங்க நிர்வாகிகளும் அங்கே குழுமியிருந்தது எனது மகிழ்ச்சியை இரட்டிப்பாக்கியது.

சிவமொக்கா தமிழ்ச் சங்கத்தின் முக்கிய உறுப்பினர்களில் ஒருவரான ராஜூ என்னை "ஜோக்' அருவிக்கும், சிவமொக்காவிலுள்ள முருகன் கோயிலுக்கும் அழைத்துச் சென்றார். சிவமொக்கா ஊரையொட்டியுள்ள குன்றின் மீது அமைந்திருக்கிறது அந்த அழகான முருகன் கோயில்.

ஒரு நூற்றாண்டிற்கும் முன்னர் தமிழகத்திலிருந்து வந்திருந்த மூதாட்டி ஒருவரால், சிறிய அளவில் உருவாக்கப்பட்ட அந்த முருகன் கோயில் இப்போது மூன்று திருமண மண்டபங்களுடன் கூடிய மிகப்பெரிய கோயில் வளாகமாக மாறியிருக்கிறது. சிவமொக்கா தமிழை மட்டும் வளர்க்கவில்லை; தமிழ்க் கடவுளுக்கும் கோயில் எழுப்பிப் போற்றுகிறது. அடுத்த முறை எப்போது சிவமொக்கா பயணம் என்று என் மனது இப்போதே கேட்கத் தொடங்கிவிட்டது!
 
*

சிவமொக்காவில் தமிழ் அமைப்புகள் ஒன்றுகூடுவது குறித்து கடந்த வாரம் பதிவு செய்திருந்ததன் விளைவோ என்னவோ தெரியவில்லை. அதேபோன்ற தாக்கம் தமிழகத்திலும் ஏற்பட்டிருப்பது மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது. வெள்ளிக்கிழமை இரவு திருவண்ணாமலையிலிருந்து பா.இந்திரராஜனும், கவிஞர் முகில் வண்ணனும், திருவை. பாபுவும் என்னைச் சந்திக்க வந்திருந்தனர்.

அவர்கள் தமிழகம் எங்கும் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் தமிழ் அமைப்புகளை ஒருங்கிணைக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டிருக்கிறார்கள். முனைவர் தெ.ஞானசுந்தரம் தலைமையில் இதுகுறித்துக் கலந்தாலோசிக்க அக்டோபர் மாதம் 7-ஆம் தேதி ஞாயிற்றுக்கிழமை காலை 10.30 மணிக்கு சென்னை, மேற்கு மாம்பலம் சந்திரசேகர் திருமண மண்டபத்தில் கூடுவது என்று முடிவெடுத்திருப்பதாகச் சொன்னார்கள்.

தமிழகம் எங்கும் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் பல்வேறு தமிழ் அமைப்புகளின் சார்பில், இந்த ஆலோசனைக் கூட்டத்தில் பிரதிநிதிகள் கலந்துகொள்ள வேண்டும் என்பது அவர்களது வேண்டுகோள். 2012-ஆம் ஆண்டில் தினமணியின் சார்பில் தில்லியில் கூட்டிய தமிழ் இலக்கிய அமைப்புகளின் மாநாடு போல, தமிழக அளவிலுள்ள இலக்கிய அமைப்புகளை ஒருங்கிணைக்கும் முயற்சிதான் இது என்று தெரிவிக்கிறார்கள்.

முனைவர் தெ.ஞானசுந்தரத்தின் தலைமையில் நடைபெற இருக்கும் தமிழ் அமைப்புகளின் ஒருங்கிணைப்புக்கான கலந்தாய்வுக் கூட்டம் வெற்றிபெற வாழ்த்துகிறேன்.

*
 
தமிழறிஞர்களும், இதழியலாளர்களும், கவிஞர்களும், படைப்பிலக்கியவாதிகள் அல்லர் என்று யார் சொன்னது? மிக அருமையான சிறுகதைகளை அரசியல்வாதிகள், கவிஞர்கள், கட்டுரையாளர்கள், தமிழறிஞர்கள் உள்ளிட்டோர் எழுதியிருக்கிறார்கள் என்பது பலருக்கும் தெரியாது. அந்த மாயையை உடைக்கிறது பாவை சந்திரனால் தொகுக்கப்பட்ட "இன்னொரு முகம்' என்கிற புத்தகம். கடந்தவார ரயில் பயணத்தின்போது அலுப்பே தட்டாமல் நேரம் நகர்ந்ததற்கு இதுவும் ஒரு காரணம்.

தமிழில் கவிதை மரபு என்பது தொன்றுதொட்டே இருந்து வருகிறது. கடந்த நூற்றாண்டு வரையிலும் கூட, கடிதப் பரிமாற்றங்கள், சீட்டுக் கவியாகத்தான் இருந்து வந்திருக்கின்றன. வசன நடை என்பது ஐரோப்பியர்கள் தமிழுக்குத் தந்த கொடை என்று கூறினால் தவறில்லை. அதிலும் குறிப்பாக, கிறிஸ்தவ மத போதகர்கள் தங்கள் மதத்தைத் தூக்கிப் பிடிக்கவும், சாமானிய மக்களுடன் தொடர்பு கொள்ளவும், அதன் மூலம் மதத்தைப் பரப்பவும் வசன நடையைப் பயன்படுத்தினார்கள்.

வீரமாமுனிவர் என்று பரவலாக அறியப்படும் இத்தாலிய மதபோதகரான கான்ஸ்டன்டைன் ஜோசப் பெஸ்கிதான் "பரமார்த்த குருவும் சீடர்களும்' என்ற நூலை எழுதி, வசன நடைக்குப் பிள்ளையார் சுழி போட்டவர். அவரைத் தொடர்ந்து விக்கிரமாதித்தன் கதைகள் (இப்ராஹிம் ராவுத்தர்), பிரதாப முதலியார் சரித்திரம் (மாயூரம் வேதநாயகம் பிள்ளை), கமலாம்பாள் சரித்திரம் (அ.மாதவையா), ஆறுமுக நாவலரின் பைபிள் மொழிபெயர்ப்பு ஆகியவை வெளிவந்தன.

மகாகவி பாரதியாரின் வசன இலக்கியங்கள், வ.வே.சு.ஐயரின் குளத்தங்கரை அரசமரம் என்று தொடங்கி, இப்போது வசனம் சார்ந்த படைப்புகள் சிறுகதையாகவும், நாவலாகவும், குறுநாவலாகவும் பல்கிப் பெருகிவிட்டன. நூற்றுக்கணக்கான தமிழ்ப் படைப்பிலக்கியவாதிகள் தோன்றி, சர்வதேச இலக்கியங்களுடன் ஒப்பிட்டுப் பேசக்கூடிய அளவிலான உரைநடை இலக்கியங்களைப் படைத்து வருகிறார்கள்.

"இன்னொரு முகம்' புத்தகத்தின் தனிச்சிறப்பு என்னவென்றால், வேறு துறையில் பயணம் நடத்தி, அதற்கிடையில் சிறுகதை எழுதுவதிலும் கவனம் செலுத்திய அரசியல்வாதிகள், அறிஞர்கள், ஆராய்ச்சியாளர்கள், கவிஞர்கள், கட்டுரையாளர்கள் ஆகியோர் எழுதிய அபூர்வச் சிறுகதைகள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுத் தொகுக்கப்பட்டிருப்பதுதான். பாரதியார், வ.ச.ஸ்ரீநிவாச சாஸ்திரி, மு.கதிரேச செட்டியார், வெ.சாமிநாத சர்மா, ராஜாஜி, பாரதி தாசன், சுத்தானந்த பாரதியார், எஸ்.வையாபுரிப் பிள்ளை, அ.சீநிவாஸ ராகவன், பெ.நா.அப்புசாமி முதலிய 16 பிரமுகர்களின் சிறுகதைகள் இதில் இடம்பெற்றிருக்கின்றன.
 
 *

இந்தவாரத் தேர்வு திருவாரூர் த.ரெ. தமிழ்மணி எழுதிய "விலை பேசுகிறார்கள்' என்கிற கவிதை. இதைப் பரிந்துரைத்தவர் கவிஞர் ஆரூர் புதியவன்.
 

கரையில்
  மீனுக்கு...
கடலில்
  மீனவனுக்கு...

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/23/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/23/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3006028.html
3006032 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பெண்பாவம் பொல்லாதது DIN DIN Sunday, September 23, 2018 03:00 AM +0530 தலைவியை மணம் செய்து கொள்ள நினையாமல் இரவுக்குறியில் சந்தித்துக் களவு வாழ்க்கை வாழ்வதிலே பெருவிருப்பம் கொண்டிருந்தான் தலைவன். இதனையறிந்த தோழி, தலைவிக்கு மணவாழ்க்கை நிகழவேண்டுமென எண்ணினாள். தலைவனிடம் இதைப் பற்றி எப்படிப் பேசுவது எனச் சிந்தித்தாள்.
ஒருநாள் இரவு நேரத்தில், தலைவியின் வீட்டுக்குப் பின்புறம் உள்ள வேலியோரத்தில் பிறர் அறியாதவாறு தலைவியைச் சந்திக்க தலைவன் வந்ததைத் தோழி அறிந்தாள். அந்நேரத்தில் அங்கு நின்றிருந்த தலைவன் கேட்கும்படியாகத் தலைவியிடம் தோழி பேசுகிறாள்.
"ஒருநாள் நம் இல்லத்திற்கு விருந்தினர்கள் வந்திருந்தனர். தலைவனும் அவர்களுடன் வந்தான். அவனைக் கண்டு ஐயம் கொண்ட அன்னை, அன்றுமுதல் பகைவரது போர்க்களத்தின் பக்கத்திலுள்ள ஊரினர் எவ்வாறு தூங்காமல் இருப்பரோ, அவர்கள் போன்று இரவில் தூங்காமல் இருக்கிறாள். நீராடச்சென்ற ஒளிபொருந்திய நெற்றியையுடைய பெண் ஒருத்தி, நன்னன் என்னும் மன்னன் தோட்டத்தில் இருந்த மாமரத்திலிருந்து விழுந்து, ஆற்றுநீரில் அடித்து வந்த மாங்காயைத் தின்றுவிட்டாள். இதனால் உண்டாகிய குற்றத்திற்காக அப்பெண்ணின் தந்தை, எண்பத்தொரு களிற்று யானைகளையும், அப்பெண்ணின் எடைக்கு நிகரான பொன்னாலான பாவையையும் கொடுத்தான். அதனை ஏற்காத மன்னன் அப்பெண்ணைக் கொலை செய்தான். அதனால், நன்னன் மீண்டுவர முடியாத கொடிய நரகத்திற்குச் சென்றான். அத்தகைய நரகத்திற்கு நம் அன்னையும் போவாளாக' என்றாள்.
"மண்ணிய சென்ற ஒண்ணுத லரிவை
புனல்தரு பசுங்காய் தின்றதன் தப்பற்
கொன்பதிற் றென்பது களிற்றொ டவணிறை
பொன்செய் பாவை கொடுப்பவுங் கொள்ளான்
பெண்கொலை புரிந்த நன்னன் போல
வரையா நிரையத்துச் செலீஇயரோ அன்னை
ஒருநாள் நகைமுக விருந்தினன் வந்தெனப்
பகைமுக ஊரின் துஞ்சலோ இலளே' (குறுந்- 292)
தலைவனைச் சந்திக்க முடியாத வகையில் தலைவிக்குப் பாதுகாப்பு மிகுந்திருக்கிறது என்பதை அன்னையின் செயல் மூலம் தலைவனுக்கு உணர்த்தினாள். இதன் மூலம் இரவில் இனியும் தலைவியைச் சந்திக்க முடியாது என்பதைத் தலைவன் கேட்கும்படித் தெளிவுபட தோழி கூறிவிட்டாள். மேலும், தலைவனைச் சந்திக்க விடாமல் தடுக்கும் அன்னை, பெண்ணைக் கொலை செய்த நன்னன் அடைந்த நரகத்தை அடைவாள் எனவும் கூறப்பட்டுள்ளது.
இரவில் தலைவன் வரவை ஊரினர் அறிந்தால் "அலர்' ஏற்பட்டு தலைவிக்கு அவப்பெயர் உண்டாகும். மேலும், தலைவன் திருமணத்தை நீட்டித்துக்கொண்டே சென்றால், தலைவி துயரப்பட்டு இறக்கவும் நேரிடலாம். அதனால், தலைவனுக்குப் பாவம் ஏற்படலாம் எனக் கூறுவதாகவும் அமைகிறது. இக்கூற்றைக் கேட்ட தலைவன் உன்னை விரைவில் மணம்செய்து கொள்வான் எனக்கருதவும் இடமுண்டு.
இன்றைக்கும் ஆண்களில் சிலர் பெண்களிடம் "திருமணம் செய்து கொள்கிறேன்' எனக்கூறி, காலம் நீட்டித்து ஏமாற்றுவதைக் காணமுடிகிறது. இதனால், பெண்களின் எதிர்கால வாழ்க்கை கேள்விக்குறியாகி விடுகிறது. இத்தகைய பெண்பாவம் பொல்லாதது என்கிற செய்தியைத்தான் புலவர்கள் அன்றே நம் சங்க இலக்கியங்களில் பதிவு செய்துள்ளனர்.
- முனைவர் கி. இராம்கணேஷ்





 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/23/w600X390/PEN_PAVAM_POLLATHU.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/23/பெண்பாவம்-பொல்லாதது-3006032.html
3006027 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பகலில் விளக்கேற்றச் சொன்னவள் DIN DIN Sunday, September 23, 2018 02:57 AM +0530 வீடுகளிலும், மாடங்களிலும் விளக்கேற்றி விழாக்கள் கொண்டாடுவது தமிழர் மரபு. ஆனால், பட்டப்பகலில் விளக்கேற்றி காத்திருந்த தலைவியைப் பற்றி அறிவீர்களா?
 அது ஒரு காலைப்பொழுது, பகலவன் ஒளியில் வீடும் மாடமும் பளிச்சிட்டது. வீட்டுத் தலைவியோ சிறியதும் பெரியதுமான சரவிளக்குகளைத் தூய்மையாக்கிக் கொண்டிருந்தாள். ஒளிரும் தலைவியின் முகம் கண்ட தோழி, "இன்றென்ன தீபத் திருநாளா? தீபாவளித் திருநாளா? இந்தக் காலைப்பொழுதில் எதற்காக இத்தனை விளக்குகளையும் தூய்மை செய்கிறாய்?'' என்றாள்.
 "உன் கேள்விக்குப் பின்னர் பதில் சொல்கிறேன். முதலில் விளக்குகளில் திரியும், பசு நெய்யும் இட்டு வீட்டை அலங்காரப்படுத்து. பசு நெய் தவிர வேறு நெய் எனில், அவர் திருமேனி இன்னலுறும்'' என்றாள் தலைவி.
 விளக்குகளுக்குப் பசுநெய் இட்டு, திரிகளைப் போட்டு விளக்கேற்றி வீடு, மாடம், வாசல் என விளக்குகளால் அலங்கரித்தாள் தோழி. "கற்பூரம் கொணர்ந்திடுக! தோழி, கண்ணேறு கழிப்பாம்' என்பாய். எனவே, கற்பூரம் உள்ளதிங்கே. ஆனால், யார்தான் வரப்போகிறார்கள்? எப்படி இருப்பார் அவர் ?'' என்றாள் தோழி.
 "தோழி, விளக்கேற்றுதல் என்பது எப்பொழுதும் மங்கலமானது என்பதை நீ அறியாயோ? வேள்விகளிலும், மங்கல விழாக்களிலும் பசு நெய்யே பயன்படும். வருபவர் யார் என்கிறாய்? அவர் வேண்டுதல் வேண்டாமை இல்லார்; மெய்யே மெய்யாகி இன்ப மயமாய்க் காட்சியளிக்கும் சுத்த சிவானந்த ஜோதி'' என்று கீழ்வரும் பாடல் வாயிலாகத் தோழிக்கு பதிலுயிரைக்கிறார் அருட்பிரகாச வள்ளலார்.
 "அருளாளர் வருகின்ற தருணமிது தோழி
 ஆயிரம் ஆயிரங்கோடி அணிவிளக்கேற் றிடுக
 தெருளாய பசு நெய்யே விடுக மற்றை நெய்யேல்
 திருமேனிக் கொருமாசு செய்தாலும் செய்யும்;
 இருளேது காலை விளக்கேற்றிட வேண்டுவதோ
 என்னாதே மங்கலமா ஏற்றுதலாங் கண்டாய்
 மருளேல் அங்கவர் மேனி விளக்கம தெண்கடந்த
 மதிகதிர் செங்கனல் கூடிற் றென்னிலும் சாலாதே!
 (திருவருட்பா, ஆறாம் திருமுறை, 32)
 -இரா.வெ.அரங்கநாதன்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/23/w600X390/valla.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/23/பகலில்-விளக்கேற்றச்-சொன்னவள்-3006027.html
3006026 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 43  "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, September 23, 2018 02:56 AM +0530 10. ஆசிரிய விருத்தம் (1)
 ஆசிரிய விருத்தம் ஆறுசீர் முதல் எத்தனை சீராலும் அளவொத்த நான்கு அடிகளால் வருமென்பதைத் தொடக்கத்திலேயே பார்த்தோம். பிற்காலக் காப்பியங்களில் பெரும்பாலானவை ஆசிரிய விருத்தத்திலே அமைந்திருக்கின்றன. பழங்காலத்தில் தொல்காப்பியத்தின்படி கொச்சகம் என்று அடக்கிக் கொள்வதற்கு உரியனவாக உள்ள சில பாடல்கள் யாப்பருங்கலக் காரிகையின்படி ஆசிரிய விருத்தத்தில் அடங்குவனவாக இருக்கும். சிலப்பதிகாரத்தில் வரும் ஆற்று வரி, கொச்சகம் என்று பெயர் பெறும். ஆயினும் அது அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தத்தின்பாற்படுவதைக் காணலாம்.
 "மருங்கு வண்டு சிறந்தார்ப்ப மணிப்பூ வாடை யதுபோர்த்துக்
 கருங்க யற்கண் விழித்தொல்கி நடந்தாய் வாழி காவேரி
 கருங்க யற்கண் விழித்தொல்கி நடந்த வெல்லாம் நின்கணவன்
 திருந்து செங்கோல் வளையாமை அறிந்தேன் வாழி காவேரி'
 இந்த ஆற்றுவரிப் பாட்டு அரையடிக்கு இரண்டு மாவும், ஒரு காயுமாக வந்த அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தமாக இருப்பதைக் காண்க. இவ்வாறு வந்த ஆசிரிய விருத்தம் நாளடைவில் பலவகைச் சந்தங்களை உடையதாய்ப் பெருகிப் பரந்து வளர்ந்துவிட்டது. ஆறு, ஏழு, எட்டுச் சீர்களால் வரும் ஆசிரிய விருத்தங்களே சிறப்புடையன என்று கூறுவர்.
 "காவிரிக் கரையில் மோகைக் கடிநகர்ப் புறத்தே ஓர்சார்
 பூவிரித் திலகும் சோலை பொதுளிய காந்தக் குன்றம்
 நாவிரித் தமைந்த பாவில் வல்லவர்நவின்ற சீர்கொண்
 டோவியத் தகுதி பெற்றே உயர்ந்தது காண்பி ரன்றே'
 இது அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்.
 "வண்ணக் கடம்ப மலர்த்தாரான் வள்ளி யணையும் திருமார்பன்
 சுண்ணநீறு சுடர்முகங்கள் துலங்கு மோரா றுடையவள்ளல்
 உண்ணத் தெவிட்டாப் பேரமுத மொத்த பாவால் அருணகிரி
 திண்ணத்துடனே பாடஅருள் தேவன் என்றும் துணையாவான்'
 இதுவும் அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்.
 "கஞ்சமலர் நான்முகனைத் தலைக்குட்டிச் சிறையிருத்தும் கந்த சாமி
 நெஞ்சமலர் அன்புடையோர்க் கெந்நாளும் துணையாகும் நேயன் தூயன்
 வஞ்சமலர் தருமனத்துச் சூரபன்மன் குலமுழுதும் மடித்த வேலன்
 தஞ்சமென அடிவணங்கிப் புகலடைந்தோர் தம்மடியே சார்து மன்றே'
 இதுவும் அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரியவிருத்தம்.
 "அம்மையே யப்பா ஒப்பிலா மணியே
 அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே
 பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்
 புழுத்தலைப் புலையனேன் றனக்குச்
 செம்மையே யாய சிவபதம் அளித்த
 செல்வமே சிவபெருமானே
 இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்
 எங்கெழுந் தருளுவ தினியே'
 இது எழுசீர்க் கழிநெலடி ஆசிரிய விருத்தம்.
 "சீதங்கொள் கடம்பலங்கல் மார்பி னானைத்
 திருமாலின் மருமகனைப் புலவர் பாடும்
 கீதங்கொள் பெருமானைச் சோதி வைவேல்
 கெழுமுதிருக் கரத்தானைச் சிறகடித்து
 நாதங்கொள் தனிச்சேவல் கொடியாக் கொண்ட
 நாயகனைத் தாயனைய அருளி னானைப்
 பாதங்கொள் பற்றென்னப் பற்றி னார்க்குப்
 பயனாய கடவுளினைப் பரவு வோமே'
 இது எண்சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்.
 (தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/22/w600X390/kivaja.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/23/கவி-பாடலாம்-வாங்க---43-3006026.html
3006025 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சங்க இலக்கியத்தில் "காசு'! DIN DIN Sunday, September 23, 2018 02:54 AM +0530 சங்க இலக்கியத்தில் "காசு' என்ற சொல்லைப் பற்றிய குறிப்புகள் 14 இடங்களில் கிடைக்கின்றன. இந்தக் குறிப்புகளின் மூலம் சங்க காலத்தில் காசு என்ற சொல் எந்தப் பொருளில் வழங்கப்பட்டது என்பதைக் காண்போம். இப் பதினான்கு குறிப்புகளில் ஏழு இடங்களில், காசு என்பது பெண்கள் இடுப்பில் அணியும் ஓர் அணிகலனில் கோக்கப்படும் உறுப்பாகவே கூறப்பட்டிருக்கிறது. அவை:
 1. பல் காசு நிரைத்த சில் காழ் அல்குல் - திரு 16
 2. காழ் பெயல் அல்குல் காசு முறை திரியினும் - நற் 66/9
 3. பொலம் பசும் பாண்டில் காசு நிரை அல்குல் - ஐங் 310/1
 4. உடுத்தவை, கைவினை பொலிந்த காசு அமை பொலம்
 காழ் மேல் - கலி 85/3
 5. பல் காசு நிரைத்த கோடு ஏந்து அல்குல் - அகம் 75/19
 6. பொலம் காசு நிரைத்த கோடு ஏந்து அல்குல் - அகம் 269/15
 7. பொலம் செய் பல் காசு அணிந்த அல்குல் - புறம் 353/2
 இங்கே, "அல்குல்' என்பது இடுப்பைச் சுற்றி, இடுப்புக்கும் சற்றுக் கீழான பகுதியைக் குறிக்கும். இன்றைக்குப் பெண்கள் இடுப்பில் ஒட்டியாணம் அணிந்திருப்பது போல, சங்க காலத்துப் பெண்கள் தம் இடுப்புக்குச் சற்றுக் கீழே, காசுகளைக் கோத்துச் செய்த ஓர் அணிகலனை அணிந்திருக்கின்றனர் என்பது தெளிவாகிறது. இந்தக் காசுகள் என்ன வடிவத்தில் இருந்தன என்பதனையும் இந்தக் குறிப்புகளினின்றும் அறியலாம்.
 இக்காசுகள் முட்டை அல்லது உருண்டை வடிவில் இருந்ததாகவும், பெரும்பாலும் பொன்னால் செய்யப்பட்டதாகவும் பல குறிப்புகள் குறிப்பிடுகின்றன. இக்காசுகள் "குமிழம்பழம்' போல் இருந்தன என்கிறது நற்றிணை.
 "இழை மகள்
 பொன் செய் காசின் ஒண் பழம் தாஅம்
 குமிழ் தலைமயங்கிய குறும் பல் அத்தம்' (நற் 274/3-5)
 இதன் பொருள்: அணிகலன் அணிந்த பெண்ணின் பொன்னால் செய்யப்பட்ட காசு போன்று ஒள்ளிய பழங்கள் உதிரும் குமிழமரங்கள் செறிந்து வளர்ந்த, சிறிதானவும் பலவானதுமான வழிகள். குமிழ் என்றாலே உருண்டை என்று பொருள். சங்க காலத்தில் பொன்னால் செய்யப்பட்ட காசு எப்படி இருந்திருக்கும் என்று படம் (1) காட்டுகிறது. இந்தச் செய்தியை உறுதிப்படுத்தும் வண்ணம், இக்காசுகள் வேப்பம் பழத்தை ஒத்திருந்தன என்கிறது குறுந்தொகை.
 "கிள்ளை
 வளை வாய் கொண்ட வேப்ப ஒண் பழம்
 புது நாண் நுழைப்பான் நுதி மாண் வள் உகிர்
 பொலம் கல ஒரு காசு ஏய்க்கும்' (குறு 67/2-4)
 இதன் பொருள்: கிளியானது தன் வளைந்த அலகில் கொண்டிருக்கும் வேம்பின் ஒளிவிடும் பழம் புதிய நூலில் கோப்பதற்காக முனை சிறந்த, நன்றாக வளர்ந்த நகங்களில் கொண்ட பொன் அணிகலனின் ஒரு காசினைப் போன்றிருக்கும். வேப்பம்பழமும், படத்தில் காட்டப்பட்டுள்ள குமிழம்
 பழம் போல் இருக்கும் என்று நாம் அறிவோம்.
 பொன் செய் காசு, பொலம் கல காசு என்பதனால், பொன்னால் செய்யப்படாத காசும் இருந்திருக்கும் என்பது புலனாகிறது. மேலும், சில காசுகள் பளிங்கினால் செய்யப்பட்டன என்றும், அவை நெல்லிக்காய் போல் இருந்தன என்றும் கூறுகிறது அகநானூறு.
 "புறவு குயின்று உண்ட புன் காய் நெல்லி
 கோடை உதிர்த்த குவி கண் பசும் காய்
 அறு நூல் பளிங்கின் துளை காசு கடுப்ப' (அகம் 315/10-12)
 இதன் பொருள்: புறா துளைத்து உண்ட புல்லிய காய்களையுடைய நெல்லியின் மேல்காற்று உதிர்த்திட்ட, குவிந்த கண்ணினையுடைய பசிய காய்கள் அறுந்துபோன நூலிலிருந்த உருண்ட பளிங்கின் துளையிட்ட காசுகளை ஒப்ப சில காசுகள் மணிகளால் செய்யப்பட்டிருக்கும் என்று இன்னொரு பாடல் கூறுகிறது.
 "குயில் கண் அன்ன குரூஉ காய் முற்றி
 மணி காசு அன்ன மால் நிற இரும் கனி
 உகாஅ மென் சினை உதிர்வன கழியும்' (அகம் 293/6-8)
 இதன் பொருள்: குயிலின் கண்ணைப் போன்ற நிறமுள்ள காய்கள் முற்றி மணியினால் செய்யப்பட்ட காசுகளைப் போன்ற கரிய நிறத்திலான பெரிய கனிகள் உகாவின் மெல்லிய கிளைகளினின்றும் உதிர்ந்து ஒழியும். உகா என்பது ஓமை மரம். (படம்.2) இதன் கனிகள் மணி நிறத்தில் இருப்பதைக் காணலாம். சில காசுகள் வட்டமாகத் தட்டை வடிவிலும் இருந்திருக்கின்றன என்று ஐங்குறுநூறு குறிப்பிடுகிறது.
 "பொலம் பசும் பாண்டில் காசு நிரை அல்குல்' (ஐங் 310/1) பொன்னாற் செய்த புதிய வட்டவடிவக் காசுகளை வரிசையாகக் கோத்த வடம் தவழும் அல்குல் என்பது இதன் பொருள். பாண்டில் என்பது வட்டம் என்ற பொருள் தரும். இது இன்றைய காசுமாலையை ஒக்கும். ஆனால், பாண்டில் என்பது பெண்கள் அணியும் ஓர் அணிகலன் என்பார் பெருமழைப்புலவர் சோமசுந்தரனார். அப்படியெனில், பாண்டில் காசும் ஏனைய காசுகளைப் போல் உருண்டை வடிவினதாகவே இருந்திருக்கலாம்.
 இதுவரை "காசு' என்பது பெண்கள் இடுப்பில் அணியும் மேகலையில் கோப்பது என்று அறிந்தோம். ஆனால், சிறுவர்கள் காலில் அணியும் கொலுசு என்ற கிண்கிணியிலும் காசுகள் கோக்கப்படும் என்று குறுந்தொகை கூறுகிறது.
 "செல்வ சிறாஅர் சீறடி பொலிந்த
 தவளை வாஅய பொலம் செய் கிண்கிணி
 காசின் அன்ன போது ஈன் கொன்றை' (குறு 148/1-3)
 இதன் பொருள்: செல்வச் சிறுவர்களின் சிறிய கால்களில் அழகுற விளங்கிய தவளையின் வாயைப் போன்ற பொன்னால் செய்த சதங்கையின் காசைப் போன்ற மொட்டுகளை ஈன்ற கொன்றைபோது என்பது மொட்டு; அது விரிவதற்கு முன் உருண்டையாக இருக்கும். இந்தக் கிண்கிணிக் காசுகள் கொன்றையின் இதழ்களைப் போல் அன்றி, மொட்டுகளைப் போன்று இருந்ததாகப் பாடல் குறிப்பிடுவதால் காசுகள் பொதுவாக முட்டை அல்லது உருண்டை வடிவத்தில்தான் இருந்திருக்கின்றன என்று தெளிவாகிறது.
 எனவே, சங்க காலத்தில் காசு என்பது, "முட்டை வடிவத்தில் அல்லது உருண்டையாக இருந்திருக்கிறது'; "மிகப் பெரும்பாலும் தங்கத்தால் செய்யப்பட்டிருக்கிறது'; "பளிங்கு, மணிகள் ஆகியவற்றாலும் செய்யப்பட்டிருக்கிறது.' பெண்கள் இடுப்பில் அணியும் மேகலையிலும், சிறுவர்கள் காலில் அணியும் கொலுசிலும் வரிசையாகக் கோக்கப்பட்டிருக்கிறது.
 "காசு' என்பது பணமதிப்பு உடையது என்றோ, கொடுக்கல்-வாங்கலில் பயன்படுத்தப்பட்டது என்றோ சங்க இலக்கியங்கள் தெரிவிக்கவில்லை.
 - முனைவர் ப. பாண்டியராஜா
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/23/w600X390/KASU.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/23/சங்க-இலக்கியத்தில்-காசு-3006025.html
3006024 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஒழுக்கத்தின் மேன்மை  முன்றுறையரையனார் Sunday, September 23, 2018 02:53 AM +0530 பழமொழி நானூறு
கல்லா தவரிடைக் கட்டுரையின் மிக்கதோர்
 பொல்லாத(து) இல்லை ஒருவற்கு - நல்லாய்
 இழுக்கத்தின் மிக்க இழிவில்லை இல்லை
 ஒழுக்கத்தின் மிக்க உயர்வு. (பா-64)
 நற்குணமுடைய பெண்ணே! தத்தம் நிலைக்கு ஓதப்பட்ட ஒழுக்கத்தினின்றும் வழுவுதலின் மிக்க தாழ்வு ஒருவற்கு இல்லை. தத்தம் நிலைக்கு ஓதப்பட்ட ஒழுக்கத்தினை உடையராதலின் மிக்க உயர்வு ஒருவற்கு இல்லை (ஆகையால்), கல்வியறிவுடைய ஒருவனுக்கு, நூல்களைக் கல்லாதவரிடத்து விரித்துக்கூறும் கட்டுரையைப் பார்க்கிலும் தீமை தருஞ் செயல் பிறிதொன்றில்லை. (1) "இழுக்கத்தின் மிக்க இழிவில்லை' (2) "ஒழுக்கத்தின் மிக்க உயர்வு இல்லை' - இவை இச்செய்யுளிற் கண்ட பழமொழிகள்.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/LOTUS.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/23/ஒழுக்கத்தின்-மேன்மை-3006024.html
2996985 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் Monday, September 17, 2018 07:27 PM +0530 மகாகவி பாரதியின் நினைவு நாள் எனும்போது, ஆண்டுதோறும் எட்டயபுரத்தில் டிசம்பர் 11-ஆம் தேதி அவரது பிறந்த நாளைக் கொண்டாடுவது குறித்த நினைவு வருகிறது. பல ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்து ஆசிரியர் விக்கிரமன் அனைத்திந்திய தமிழ் எழுத்தாளர் சங்கத்தைச் சேர்ந்தவர்களுடன் பாரதியாரின் பிறந்த நாளன்று எட்டயபுரத்தில் அஞ்சலி செலுத்துவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார். இப்போது அவரது ஆன்மா இட்ட கட்டளையோ என்னவோ, அவரைத் தொடர்ந்து நானும் கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக அதைக் கடைப்பிடிக்க முற்பட்டிருக்கிறேன். கடந்த ஆண்டு நான் தெரிவித்தது போல, ஆண்டுதோறும் மகாகவி பாரதியின் பிறந்த நாளன்று தமிழை நேசிப்பவர்களும், எழுத்தாளர்களும் கவிஞர்களும், ஊடகவியலாளர்களும், தமிழறிஞர்களும் பெருந்திரளாக எட்டயபுரத்தில் கூட வேண்டியது நமது கடமை.
மலேசியாவிலிருந்து நண்பர் ராஜேந்திரன் முப்பது, நாற்பது பேர் கொண்ட குழுவுடன் இந்த ஆண்டு எட்டயபுரத்துக்கு வரப்போவதாகத் தெரிவிக்கிறார். கடந்த ஆண்டைப் போலவே இந்த ஆண்டும் "வந்து விடுவேன்' என்று சிங்கப்பூரிலிருந்து "தமிழ் நேசன்' முஸ்தபா தெரிவித்திருக்கிறார். தில்லி தமிழ்ச் சங்கத்திலிருந்து அதன் செயலாளர் முகுந்தனும் நண்பர்களும் பங்கு பெறுவதாக ஏற்கெனவே அறிவித்திருக்கிறார்கள்.
எனது வேண்டுகோள் எல்லாம், அனைத்து இந்தியத் தமிழ் எழுத்தாளர்கள் சங்கம், தமிழ்நாடு கலை இலக்கியப் பெருமன்றம், தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் கலைஞர்கள் சங்கம், தமிழகம் எங்குமுள்ள கம்பன் கழகங்கள், இளங்கோவடிகள் மன்றங்கள், மணிமேகலை மன்றங்கள், பாரதியார், பாரதிதாசன் பாசறைகள், தமிழ்ச் சங்கங்கள் முதலிய எல்லாத் தமிழ் அமைப்புகளும், அவர்கள் சார்பில் டிசம்பர் 11 -ஆம் தேதி பாரதியார் பிறந்த நாளன்று எட்டயபுரத்தில் கூட வேண்டும் என்பதுதான். 
தமிழகத்தின் முன்னணிக் கவிஞர்கள், எழுத்தாளர்கள், ஊடகவியலாளர்கள் இலக்கிய உரையாளர்கள் மட்டுமல்லாமல், முன்னணி இசைக்கலைஞர்களும், திரைக் கலைஞர்களும் கூட அன்று எட்டயபுரத்தில் கூடி தமிழுக்குப் புதுப்பாதையிட்ட பாவலனுக்கு அஞ்சலி செலுத்துவதைத் தங்களது கடமையாகக் கொள்ள வேண்டும் என்பதுதான். 
தனிப்பட்ட முறையிலும் "தினமணி'யின் சார்பிலும் மூன்று மாதங்கள் முன்னதாகவே என் உள்ளக்கிடக்கையைத் தெரிவித்துவிட்டேன். டிசம்பர் 11, செவ்வாய்கிழமை மகாகவி பாரதியின் பிறந்த நாளன்று எட்டயபுரத்தில் அவரது இல்லத்தில் சந்திப்போம் என்கிற எதிர்பார்ப்புடன் காத்திருக்கிறேன்.

*

வருகிற செப்டம்பர் 24-ஆம் தேதி சிலம்பொலியார் அகவை 90 கடந்து 91-இல் அடியெடுத்து வைக்கிறார். தொடர்ந்து ஏறத்தாழ 70 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக தமிழ்ப் பணியாற்றி இப்போதும் கூடத் தன் நினைவும் செயலும் தமிழும் சிலம்புமாகத் தொடரும் அந்த மூதறிஞரின் பிறந்த நாள் வழக்கம்போல சிலப்பதிகார விழாவாக இந்த ஆண்டும் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்பட இருக்கிறது.
கடந்த புதன்கிழமை சென்னை, திருவான்மியூரிலுள்ள அவரது இல்லத்தில் சிலம்பொலியாரை சந்தித்தேன். இந்த ஆண்டுக்கான "சிலம்பொலி விருது' மூத்த தமிழறிஞர் இரா.இளங்குமரனாருக்கு வழங்கப்படுகிறது என்று உற்சாகத்துடன் தெரிவித்தார். ஆண்டுதோறும் இளம் சொற்பொழிவாளர் இருவருக்கு "இளம் சிலம்பொலி' விருது வழங்கப்படுகிறது. இளைய தலைமுறையைச் சேர்ந்த ஓர் ஆண், ஒரு பெண் சொற்பொழிவாளர் இளைய சிலம்பொலி விருதுக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும். 
தமிழகத்திலுள்ள 25 வயதுக்குட்பட்ட இளம் பேச்சாளர்கள் இந்த விருதுக்கு விண்ணப்பிக்கலாம். அவர்கள் silambolichellappan@
yahoo.com என்கிற இணைய முகவரிக்கோ, 9940634248 என்கிற செல்லிடப்பேசி - கட்செவி அஞ்சலுக்கோ தங்களது தன்விவரக் குறிப்பை அனுப்ப வேண்டும். அவர்களில் தகுதியானவர்களாகக் கருதப்படுபவர்கள் சென்னைக்கு அழைக்கப்பட்டு, செப்டம்பர் 24-ஆம் தேதி சிலப்பதிகாரம் குறித்து உரையாற்ற வாய்ப்பளிக்கப்படும். உரையாற்றுபவர்களில் ஆண்-பெண் இருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு அவர்களுக்கு "இளைய சிலம்பொலி' விருது வழங்கப்படும்.
தமிழகத்தின் மிக மூத்த தமிழறிஞர் கையால் அவர் பெயரிலான விருதைப் பெற இருக்கும் அந்த இளைய தலைமுறை நம்பிக்கை நட்சத்திரங்கள் யார் என்பதை அறிந்துகொள்ள உங்களைப் போலவே நானும் ஆவலுடன் இருக்கிறேன்.

*

கடந்த ஆண்டு கும்மிடிப்பூண்டியில் "சொந்தம் கல்விச் சோலை' நிகழ்ச்சிக்குச் சென்றிருந்தபோது, எங்கள் நிருபர் சுடர்மதி பிரான் சிஸ் மூத்த எழுத்தாளர் சா.கந்தசாமி தொகுத்த "அயலகத் தமிழ் இலக்கியம்' என்கிற புத்தகத்தை எனக்கு அன்பளிப்பாகத் தந்தது குறித்து பதிவு செய்திருக்கிறேன். கடந்த பிப்ரவரி மாதம் எழுத்தாளர் சா.கந்தசாமி கையொப்பமிட்டு எனக்கு அன்பளிப்பாகத் தந்த புத்தகம் "நவீன தமிழ்ச் சிறுகதைகள்'. இதை அயலகத் தமிழ் இலக்கியத்தின் தொடர்ச்சியாகத்தான் கருத வேண்டும்.
கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை மின்னல் வேகப் பயணமாக தலைநகர் தில்லிக்கு விமானத்தில் சென்றுவந்தபோது, "நவீன தமிழ்ச் சிறுகதைகள்' புத்தகத்தை மறக்காமல் எடுத்துச் சென்றேன். ஐந்து மணி நேர விமானப் பயணத்தில் நேரம் போனதே தெரியவில்லை என்பது மட்டுமல்ல, தமிழ் சிறுகதை இலக்கியத்தினூடே பயணித்த சுகானுபவம் கிடைத்தது.
1960-ஆம் ஆண்டிலிருந்து தொடங்கி 1995-ஆம் ஆண்டு வரையிலான 35 ஆண்டுகளில் தமிழில் எழுதப்பட்ட, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சிறுகதைகளின் தொகுப்புதான் இது. அசோகமித்திரன், ஜெயகாந்தன், நகுலன், சுஜாதா, சுந்தர ராமசாமி என்று தொடங்கி, சுப்ரபாரதிமணியன், பாவண்ணன், ஜெயமோகன், எஸ்.இராமகிருஷ்ணன், சோ.தர்மன், ம.ராசேந்திரன், விழி. பா.இதயவேந்தன் வரையிலான தமிழில் குறிப்பிடத்தக்க அத்தனை எழுத்தாளர்களின் படைப்புகளும் இடம்பெற்றிருப்பது இந்தத் தொகுப்பின் சிறப்பு. இதிலுள்ள எழுத்தாளர்கள் குறித்து தொகுப்பாசிரியர் சா.கந்தசாமி நூலின் இறுதியில் தந்திருக்கும் குறிப்பு, குறுகத் தரித்த குறளுக்கு நிகர்.

புத்தக விமர்சனத்திற்கு வந்திருந்தது சாந்தா- ஆதிலட்சுமி எழுதிய "கொக்காம் பயிர்' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பு. சாந்தாவும் ஆதிலட்சுமியும் மாமியாரும் மருமகளும் என்பதுதான் இந்தக் கவிதைத் தொகுப்பின் தனிச்சிறப்பு. அதில், "மனசு' என்று ஒரு கவிதை.
எவ்வளவுதான்
அடித்துத் துவைத்து
காயப்போட்டாலும்
எங்கேயோ 
ஒட்டிக் கொண்டிருக்கும்
அழுக்கு!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/9/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/09/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2996985.html
3001314 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் Sunday, September 16, 2018 09:05 AM +0530 கடந்த புதன்கிழமை பெங்களூரு சென்றிருந்தபோது, பெங்களூரு தமிழ்ச் சங்கத் தலைவர் தி.கோ.தாமோதரன் என்னைச் சந்திக்க வந்திருந்தார். தமிழ் அமைப்புகளின் செயல்பாடுகள் குறித்தெல்லாம் விவாதித்துக் கொண்டிருந்தோம். அப்போது அவர், இன்று சிவமொக்காவில் (ஷிமோகா) நடைபெற இருக்கும் கர்நாடகத் தமிழ் அமைப்புகளின் கூட்டம் குறித்துத் தெரிவித்தார்.

பெங்களூரு, மைசூரு, மாண்டியா, ஹாசன், மங்களூரு, குடகு, தாவணகரே, சிக்கமகளூரு, சிவமொக்கா, தார்வாட், பெல்லாரி, பெலகாவி, கோலார், சாம்ராஜ் நகர், சித்திரதுர்கா, தென் கன்னடம் முதலிய பல்வேறு கர்நாடக மாவட்டங்களில் தமிழ் அமைப்புகள் இயங்கி வருகின்றன. இந்த அமைப்புகளின் ஒருங்கிணைப்பாளராக ஹூப்ளியைச் சேர்ந்த ஆ.தனஞ்செயன் செயல்படுகிறார்.

தலைநகர் தில்லியில் "தினமணி'யின் சார்பில் தில்லி தமிழ்ச் சங்கத்துடன் இணைந்து நடத்தப்பட்ட இலக்கிய அமைப்புகளின் மாநாட்டின் நீட்சியாக இப்போது ஆங்காங்கே உள்ள தமிழ்ச் சங்கங்கள் ஒன்றோடொன்று தொடர்பு வைத்துக்கொண்டு செயல்படுவது மிகுந்த மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது. அகில இந்திய அளவிலும், பல்வேறு மாநிலங்களிலும், நகரங்களிலும் செயல்படும் முக்கியமான தமிழ்ச் சங்கங்கள் ஒருங்கிணைந்து செயல்படுகின்றன. சிவமொக்காவில் இன்று கூடும் கர்நாடக மாநில தமிழ் அமைப்புகளின் ஒருங்கிணைந்த கூட்டத்தில் இந்தியாவின் பல்வேறு மாநிலங்களில் செயல்படும் 40க்கும் மேற்பட்ட இலக்கிய அமைப்புகளும் கலந்து கொள்ள இருக்கின்றன.

"இந்தியாவிலுள்ள எல்லா தமிழ் இலக்கிய அமைப்புகளையும் ஒருங்கிணைக்க வேண்டும் என்கிற உங்களது வேண்டுகோள்தான் இப்போது செயல்வடிவம் பெற்றிருக்கிறது. அதனால், சிவமொக்காவில் வரும் ஞாயிறன்று கூடும் கூட்டத்தில் நீங்களும் கலந்துகொள்ள வேண்டும்'' என்கிற பெங்களூரு தமிழ்ச் சங்கத் தலைவர் தி.கோ.தாமோதரனின் வேண்டுகோளைத் தட்ட முடியவில்லை. அதனால், இப்போது சிவமொக்காவில் இன்று கூடவிருக்கும் கூட்டத்தில் நான் கலந்துகொள்ள வந்திருக்கிறேன்.

‘சிஹி மொக்கே' என்பது ஆங்கிலேயர்களால் "ஷிமோகா' என்று அழைக்கப்பட்டு இப்போது "சிவமொக்கா' என்று பெயர் மாற்றம் கண்டிருக்கிறது. இங்கே 1946ஆம் ஆண்டிலேயே 34 தமிழர்கள் ஒன்றுகூடி உருவாக்கிய அமைப்புதான் "சிவமொக்கா' தமிழ்ச் சங்கம். இந்தச் சங்கத்தின் பதிவேடுகள் இதை "தமிழ்த்தாய் சங்கம்' என்று குறிப்பிடுகின்றன.

1965-ஆம் ஆண்டிலேயே சொந்தமாகக் கட்டடம் கட்டி, அரசால் நியமனம் செய்யப்பட்ட தமிழ் ஆசிரியர்களால், மாணவர்களுக்குத் தமிழ் கற்றுக்கொடுத்த பெருமை சிவமொக்கா தமிழ்ச் சங்கத்துக்கு உண்டு. இப்போது ஏறத்தாழ 3,500க்கும் மேற்பட்ட உறுப்பினர்களுடன் இந்தத் தமிழ்ச் சங்கம் சிறப்பாகச் செயல்படுகிறது என்பதைப் பார்க்கும்போது, தமிழகத்திற்கு வெளியேயும் தமிழ் தழைக்கிறது என்கிற பெருமிதத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்து தமிழ் வளர்க்க இங்கே கூடியிருக்கும் பல்வேறு தமிழ் இலக்கிய அமைப்புகளின் நிர்வாகிகளைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பை ஏற்படுத்தித் தந்த தி.கோ.தாமோதரனுக்கு நன்றி!

*

விமர்சனத்திற்கு வந்திருந்தது முனைவர் இளசை சுந்தரம் எழுதிய "மகாத்மா 200' என்கிற புத்தகம். அண்ணல் மகாத்மா காந்தியடிகள் வாழ்க்கையில் நடந்த 200 சம்பவங்களையும், தகவல்களையும் தொகுத்து புத்தகமாக்கி இருக்கிறார் முனைவர் இளசை சுந்தரம்.

அண்ணல் காந்தியடிகளின் "சத்திய சோதனை'யில் தொடங்கி, அவர் குறித்து ஆயிரக்கணக்கில் புத்தகங்கள் வந்துவிட்ட பிறகும் கூட, இப்படியொரு நூலை வெளிக்கொணர்வதன் காரணத்தை முனைவர் இளசை சுந்தரம் வெளிப்படுத்தியிருக்கும் பாங்கு அருமை. இன்றைய அவசர உலகில் வரலாற்றை மொத்தமாகப் படிப்பதைவிட சிறு சிறு நிகழ்வுகளாகத் தொகுத்து வழங்கினால், அது வாசிப்பதை எளிமையாக்குவதுடன் இன்றைய இளைய சமுதாயத்தினருக்கு அண்ணல் காந்தியடிகளைப் புரிந்து கொள்வதற்கு வாய்ப்பாகவும் இருக்கும் என்பது அவர் முன்வைக்கும் காரணம். "பலாப்பழத்தை முழுசாகக் கொடுக்காமல் சுளைகளாக வழங்கியிருக்கிறேன்'' என்கிறார் அவர்.

சின்ன வயதில் காந்தியடிகளின் செல்லச் பெயர் "மோனியா' என்பதையும், அவருக்கு "மகாத்மாஜி' பட்டம் எப்படிக் கிடைத்தது என்பதையும் பதிவு செய்திருக்கிறார் இளசை சுந்தரம். ஒருமுறை சாந்திநிகேதனுக்குச் சென்றிருந்த காந்தியடிகள், கவிஞர் ரவீந்திரநாத் தாகூரை, "நமஸ்தே குருதேவ்' என்று முகமன் கூறியபோது, அவர்தான் முதன்முதலில் காந்தியடிகளை "மகாத்மாஜி' என்று அழைத்ததாக இந்தப் புத்தகம் தெரிவிக்கிறது. ஒரு கொசுறுச் செய்தி. காந்தியடிகளை "தேசப்பிதா' என்று முதன் முதலில் அழைத்தவர் நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோஸ். மகாத்மா காந்தியை, தமிழில் "காந்தியடிகள்' என்று அழைத்தவர் "தமிழ்த் தென்றல்' திரு.வி.க.

காந்தியடிகளுக்குத் தமிழ் மீது அளவுகடந்த பற்றுதல், அவரது தென்னாப்பிரிக்க வாச காலத்திலிருந்தே உண்டு. பீனிக்ஸ் என்ற ஊரில் காந்திஜி அமைத்த ஆசிரமத்தில் இருந்த தமிழ்க் குழந்தைகளுக்கு அவர் தமிழிலேயே கல்வி கற்க ஏற்பாடு செய்திருந்தார். 1937ஆம் ஆண்டு, மார்ச் மாதம் சென்னை ஹிந்தி பிரசார சபையில் பாரதிய சாகித்ய பரிஷத்தின் இரண்டாவது மாநாட்டில் "தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சாமிநாதையரின் சொற்பொழிவைக் கேட்டு மகிழ்ந்த காந்தியடிகள்,

"சாமிநாதையரைப் பார்க்கும்போதும், அவர் பேச்சைக் கேட்கும்போதும், அவரது காலடியின் கீழிருந்து தமிழ் கற்க வேண்டும் என்ற ஆர்வம் எனக்கு உண்டாகிறது'' என்று தனது உரையில் குறிப்பிட்டதை இந்நூலில் பதிவு செய்திருக்கிறார் இளசை சுந்தரம்.

வானொலி நிலைய முன்னாள் இயக்குநராக இருந்தவர் என்பதால், காந்திஜி தொடர்பான முக்கியமான தகவல்கள் அனைத்தையும் கவனமாகத் தேர்ந்தெடுத்து, அவரால் தொகுத்தளிக்க முடிந்திருக்கிறது. இளைய தலைமுறையினர், குறிப்பாக, பள்ளி மாணவர்கள் கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய புத்தகம் இது. அவர்களுக்கு அண்ணல் காந்தியடிகள் குறித்த புரிதலை இதைவிட மேலாகவும், சிறப்பாகவும் யாரும் எடுத்தியம்பி விட முடியாது.
 

*

இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பு மங்கையர் மலரில் வெளியான, போளூர் ஆர்.வனஜா எழுதிய "சுரண்டல்' என்கிற கவிதைதான் இந்த வாரத் தேர்வு. மேலெழுந்தவாரியாகப் பார்த்தால் சாதாரணமாகத் தெரியும் இந்தக் கவிதைக்கு, அவரவர் நோக்கில் விளக்கம் தரமுடியும்.

 உழைப்புச் சுரண்டல்
 எங்குதான் இல்லை...?
 சேவல் கூவ
 பெயர் தட்டிக்கொண்டு
 போனதோ கோழி...!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/16/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/16/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3001314.html
3001320 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஐங்குறுநூறில் திருமண நிகழ்வுகள் DIN DIN Sunday, September 16, 2018 03:12 AM +0530 எட்டுத்தொகை நூல்களுள் ஒன்று ஐங்குறுநூறு. மருதம், நெய்தல், குறிஞ்சி, பாலை, முல்லை என்னும் ஐவகை நிலங்களைப் பற்றி ஒவ்வொரு நிலத்திற்கும் நூறு பாடல்கள் வீதம் ஐநூறு பாடல்கள் கொண்ட நூல் இது.
 இதில் நெய்தல் பற்றிய நூறு பாடல்களை எழுதியவர் புலவர் அம்மூவனார். நெய்தல் பற்றிய பாடல்கள் பத்துப் பத்தாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அவற்றுள் "ஞாழப்பத்து' என்பதில் அக்கால மக்களின் திருமண நிகழ்வுகள் சிலவற்றை அறிய முடிகிறது.
 ஞாழல் என்பது கொன்றைமர வகைகளுள் ஒன்றாகும். இது கடற்கரைப் பகுதியில் அதிகமாகக் காணப்படும். ஒவ்வொரு பாடலும் ஞாழல் தொடர்பைக் கொண்டிருப்பதால் இப்பகுதி ஞாழல் பத்து எனப் பெயர்பெற்றது.
 அவனும் அவளும் சந்திக்கின்றனர். ஒருவர் மனத்தில் மற்றவர் நுழைந்து காதல் கொண்டு களவு நடைபெறுகிறது. அவள் அவனைத் திருமணம் செய்துகொள்ள வேண்டினாள். அவனோ, சிறிது காலம் கடத்துகிறான். அவள் வேதனைப்படுகிறாள். பின்னர் ஒருநாள் அவன் திருமண எண்ணத்துடன் வருகிறான். அதை அறிந்த அவள் மகிழ்ச்சியுடன் தன் தோழியிடம் சொல்லும் பாடல் இது:
 எக்கர் ஞாழல் அரும்புமுதிர் அவிழினர்
 நறிய கமழும் துறைவற்கு
 இனிய மன்ற-எம், மாமைக் கவினே (ஐங்-146)
 "நீரால் உண்டாக்கப்பட்ட மணல் மேட்டில் ஞாழல் அரும்புகள் முதிர்ந்து மலர்ந்த பூங்கொத்துகள், நறுமணம் வீசுகின்ற துறையைச் சார்ந்தவனுக்கு என் மாந்தளிரைப் போன்ற அழகு இனிமையானதே பார்த்தாயா?' என்பது பாடலின் பொருளாகும்.
 ஞாழல் அரும்பு முதிர்ந்து மலராக மணம் வீசுவதுபோல அவன் கொண்ட அன்பு முதிர்ந்து இப்போது மணமாகவும் உறுதியாகி அனைவர்க்கும் செய்தி பரப்புகிறது என்பது மறைபொருளாகும்.
 அவன் அவளைப் பெண் கேட்கச் சான்றோர் பலரைத் துணையாகக்கொண்டு அவளின் பெற்றோரை அணுகுகிறான். அவள் தாய்-தந்தையர் மகிழ்ச்சி அடைகின்றனர். வந்தவரை வரவேற்று தம் மகளை மணக்க வேண்டுமாயின் இன்னின்ன எல்லாம் மணப் பொருளாகத் தரவேண்டும் என்கின்றனர். இது மணமகளை மணப்பதற்காகத் தருகின்ற வரைபொருளாகும். அவன் அவர்கள் கேட்டவற்றைத் தந்து மேலும் தருகிறான். இதனைக் கண்ட தோழி உள்வீட்டில் இருக்கும் அவளிடம் போய்ச் சொல்லும் பாடல் இதுவாகும்.
 "எக்கர் ஞாழல் மலரின் மகளிர்
 ஒண்தழை அயரும் துறைவன்
 தண்தழை விலையென நல்கினன் நாடே'
 (ஐங்-147)
 மகளிர் மணல் குன்றில் விளையாடச் செல்கின்றனர் அங்கே ஞாழல் மலர்களைக் காணாததால் அதன் தழைகளை ஆடையாக அணிந்து விளையாடும் துறையைச் சேர்ந்தவனான நம் தலைவன் உனக்குரிய குளிர்ச்சியான தழையாடையின் விலையாகத் தனக்குரிமையான ஒரு நாட்டையே அளித்தானடி என்பது பாடலின் பொருள்.
 அவன் பெரும் செல்வக் குடியைச் சார்ந்தவன் என்பதும், அவளிடம் மிகுந்த காதல் கொண்டவன் என்பதும் கீழ்வரும் பாடல் மறைமுகமாக உணர்த்துகிறது. அவனுக்கும் அவளுக்கும் திருமணம் இனிதே நடந்தேறுகிறது. தோழி தன் தலைவியைத் தலைவனுடன் இன்புற்று மகிழுமாறு பள்ளியிடத்தே கொண்டு விடுகிறாள். அப்போது, அத்தோழி தலைவியை வாழ்த்திச் சொல்லும் பாடல் இது.
 "எக்கர் ஞாழல் இகழ்ந்துபடு பெருஞ்சினை
 வீயினிது கமழும் துறைவனை
 நீஇனிது முயங்குமதி காதலோயே'
 (ஐங்-148)
 "அன்புடையவளே! மணல் குன்றிலே எல்லை கடந்து உயர்ந்து வளர்ந்த பெரும் கிளைகளிலே பூத்துள்ள ஞாழல் பூக்கள் நாற்புறமும் மணம் வீசும் துறையைச் சார்ந்த நம் தலைவனை இனி நீ இனிதாகத் தழுவி இன்புறுவாயாக' என்பது பாடலின் பொருள். ஞாழல் பூக்களின் மணம் எல்லா இடங்களிலும் கமழ்தல் போல உன் மணவாழ்வும் இனிதாக யாவரும் போற்ற அமையட்டும் என்பது மறைபொருளாம்.
 இவ்வாறு மணம் பேசவருதல், மணமகன் மணமகளுக்கு வரைபொருள் அளித்தல், தோழி மணமகளையும் மணமகனையும் வாழ்த்தல் முதலிய செய்திகளை ஐங்குறுநூற்றில் காணமுடிகிறது.
 - வளவ. துரையன்
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/16/w600X390/INGURUNOORU.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/16/ஐங்குறுநூறில்-திருமண-நிகழ்வுகள்-3001320.html
3001305 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  9. ஆசிரியத் தாழிசையும் துறையும்  "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, September 16, 2018 03:09 AM +0530 கவி பாடலாம் வாங்க - 42
ஆசிரியப்பா நான்கு வகைப்படும் என்பதை முன்பு பார்த்தோம். நேரிசைஆசிரியப்பா, நிலைமண்டில ஆசிரியப்பா, இணைக்குறள் ஆசிரியப்பா, அடிமறி மண்டில ஆசிரியப்பா என்ற நான்கு வகைகளின் இலக்கணத்தையும் முதற் பாகத்தில் அறிந்தோம். இனி, ஆசிரியப்பாவின் இனங்களைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளலாம்.
 ஆசிரியத் தாழிசை: ஆசிரியத் தாழிசை, ஆசிரியத்துறை, ஆசிரிய விருத்தம் என்று ஆசிரியப்பாவின் இனம் மூவகைப்படும். அளவொத்து அமைந்த மூன்று அடிகளால் வருவது ஆசிரியத் தாழிசை. ஒரு பொருள் மேல் மூன்று அடுக்கி வருவது சிறப்பு.
 "வேலினை எடுத்தனை விண்ணவர்க் கருளினை
 மாலற அன்பர் மனத்தில் இருந்தனை
 காலுற வணங்கினம் கருணையை அருள்தியே'
 இது ஒரு பொருள் மேல் ஒன்று வந்த ஆசிரியத் தாழிசை.
 "கன்று குணிலாக் கனியுதிர்த்த மாயவன்
 இன்றுநம் ஆனுள் வருமேல் அவன்வாயிற்
 கொன்றையந் தீங்குழல் கேளாமோ தோழீ'
 "பாம்பு கயிறாக் கடல்கடைந்த மாயவன்
 ஈங்குநம் ஆனுள் வருமேல் அவன்வாயில்
 ஆம்பலந் தீங்குழல் கேளாமோ தோழீ'
 "கொல்லையஞ் சாரற் குருந்தொசித்த மாயவன்
 எல்லிநம் ஆனுள் வருமேல் அவன்வாயில்
 முல்லையந் தீங்குழல் கேளாமோ தோழீ'
 இவை மூன்றடியால் அளவொத்து ஒரு பொருள் மேல் மூன்று அடுக்கி வந்த ஆசிரியத் தாழிசை. ஓரடிக்கு இத்தனை சீர் என்ற வரையறை இல்லை. எத்துணைச் சீராலும் மூன்றடி அமைந்து வரலாம்.
 ஆசிரியத்துறை: ஆசிரியத் துறை நான்கு வகைப்படும். நான்கு அடிகளாய் இடையிலே குறைந்த அடிகளை உடையனவாய் வருவது பொது இலக்கணம். அந்த நால்வகையும் வருமாறு:
 1. நான்கு அடி உடையதாய் ஈற்றயலடி குறைந்து வருவது.
 2. நான்கு அடி உடையதாய் ஈற்றயலடி குறைந்து இடைமடக்காய் வருவது.
 3. நான்கடியாய் இடையிடை குறைந்து வருவது.
 4. நான்கடியாய் இடையிடை குறைந்து மடக்காய் வருவது.
 ஓரடிக்கு எத்துணைச் சீரும் வரலாம்.
 1. "சாந்தமலை யாமனத்துத் தாபர்கள் நனிபோற்றித்
 தாழும் குன்றம்
 காந்தமலை எனவறிந்து சென்றினிது மலர்தூவிக்
 கந்த னைவேல்
 வேந்தமலி யுங்கடம்ப வள்ளியொடு மமரர்கரி
 காந்தமலை வில்லாயென் றாதரித்தால் புவியிலிடர்
 காணா மன்றே'
 இது நான்கடியாய் ஈற்றயலடி குறைந்து, மற்ற அடிகள் மூன்றும் ஒத்து வந்த ஆசிரியத்துறை. மூன்றாவது அடியும் ஒத்திருந்தால் இது ஆசிரிய விருத்தமாகிவிடும்.
 2. "வண்டுளர் பூந்தார் வளங்கெழு செம்பூட்சேய்
 வடிவே போலத்
 தண்டளிர்ப் பிண்டித் தழையேந்தி மாவினவித்
 தணந்தோன் யாரே
 தண்டளிர்ப் பிண்டித் தழையேந்தி வந்துநம்
 பண்டையப் பதிவினவிப் பாங்கு படமொழிந்து
 படர்ந்தோ னன்றே'
 இது நான்கடியாய் ஈற்றயலடி குறைந்து இடை மடக்காய் வந்த ஆசிரியத்துறை. இரண்டாம் அடியில் வந்த தண்டளிர்ப் பிண்டித் தழையேந்தி என்ற பகுதியே மூன்றாமடியில் மீட்டும் மடக்கி வந்தமையின் இடைமடக்காயிற்று.
 3. "கொன்றார்ந் தமைந்த குருமுகத் தெழினிறக்
 குருதிக் கோட்டன இருந்தடப் பெருங்கைக்
 குன்றாமென அன்றாமெனக்
 குமுறா நின்றன கொடுந்தொழில், வேழம்
 வென்றாங் கமைந்த விளங்கொளி இளம்பிறைத்
 துளங்குவாள் இலங்கெயிற் றழலுளைப் பரூஉத்தாள்
 அதிரும் வானென எதிரும் கூற்றெனச்
 சுழலா நின்றன சுழிகண் யாளி
 சென்றார்ந் தமைந்த சிறுநுதி வள்ளுகிர்ப்
 பொறிஎருத் துறுவலிப் புலவுநா றழல்வாய்ப்
 புனலாமென அனலாமெனப்
 புகையா நின்றன புவிமா னேற்றை
 என்றாங் கிவைஇவை இயங்கலின் எந்திறத்
 தினிவரல் வேண்டலம் தனிவரல் விலக்கலின்
 இறுவரைமிசை எறிகுறும்பிடை இதுவென்னென
 அது நோனார்
 காவிரவிடைக் களவுளமது கற்றோரது கற்பன்றே'
 இது முதலடியும் மூன்றாமடியும் பதினான்கு சீராய் மற்ற அடி இரண்டும் பதினாறு சீராய் அமைந்தது. இது இடையிடை குறைந்து வந்த ஆசிரியத்துறை.
 4. "இரங்கு குயில்முழவா இன்னிசையாழ் தேனா
 அரங்கம் அணிபொழிலா ஆடும் போலும் இளவேனில்
 அரங்கம் அணிபொழிலா ஆடு மாயின்
 மரங்கொல் மணந்தகன்றார் நெஞ்சமென் செய்த திளவேனில்'
 இது நான்கடியாய் இடையிடை குறைந்து இடை மடக்காய் வந்த ஆசிரியத்துறை. இதில் முதலடியும் மூன்றா மடியும் நான்கு சீர்களாலும், இரண்டாமடியும் நான்காமடியும் ஐந்து சீர்களாலும் வந்தது காண்க.
 (தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/22/w600X390/kivaja.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/16/9-ஆசிரியத்-தாழிசையும்-துறையும்-3001305.html
3001300 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தவக்கோலம் பூண்ட தமிழ் ஞானி! DIN DIN Sunday, September 16, 2018 03:07 AM +0530 "தவக்கோலம்' பூண்ட இறையருளாளர்களுக்கிடையே "தமிழ்க்கோலம்' பூண்ட ஆதீன குருநாதர்களுள் ஒருவராக விளங்கியவர் கோவை பேரூராதீன, சீர்வளர்சீர் சாந்தலிங்க இராமசாமி அடிகள்.
 கொங்கு மண்டலத்து முதலிபாளையம் என்னும் சிற்றூரில், சிவராமசாமி- கற்பினி அம்மையார் தம்பதியர்க்கு 16.9.1925 ஆம் ஆண்டு மூன்றாவது மகவாகப் பிறந்தவர். தொடக்கக் கல்வியைத் தமது கிராம வழக்கப்படி பெற்ற இவர், தம் 15ஆவது வயதில் (1941) சிரவணபுரக் கெüமார மடாலயத்திற்கு வந்து திருப்பணிகள் ஆற்றி, தமிழ் கற்கத் தொடங்கினார்.
 பின்னர், 1947ஆம் ஆண்டு மயிலம் தமிழ்க் கல்லூரியின் மாணாக்கராகித் தமிழ்கற்று, 1952இல் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்துப் புலவர் பட்டம் பெற்றார். வீரசைவ நெறிநின்று மயிலம் ஆதீனத்து, 18ஆம் பட்டமான திருப்பெருந்திரு சிவஞானபாலைய சுவாமிகளிடம் அங்கலிங்கம் பெற்று அருட்பணியில் தலைநின்ற அடிகள், 1950இல் பேரூர் சாந்தலிங்கர் திருமடத்தின் இளவரசுப் பொறுப்பேற்றார். பின்னர், 1957இல் திருவருள் ஆறுமுக அடிகளிடமிருந்து முழுப்பொறுப்பினையும் ஏற்று அருளாட்சி தொடங்கினார்.
 அக்காலத்தே, சொத்து தொடர்பான தகராறுகளால் மனிதர்களை மனிதர்கள் பகைத்துக்கொண்டும் வஞ்சித்துக் கொலைகள் புரிந்துகொண்டும் இருந்த சூழலை மாற்றி, அமைதியும் ஒழுங்கும் நிலைகொள்ள ஆன்மிக நெறியில் வழிவகை செய்தார்.
 ஆத்திகமும் நாத்திகமும் எதிரெதிரே நின்று இயங்கிய தமிழகத்தில், சாத்விக நெறிநின்று சமய வழிகாட்டிய, தவத்திரு குன்றக்குடி அடிகளாருடன் இணைந்து, ஊர்கள்தோறும் கோயில் திருப்பணிகளில் ஈடுபட்டும், வழிபாடுகள் நிகழ்த்தியும் செயல்பட்ட அடிகள், கெüமாரத் திருமடத்து சுந்தர சுவாமிகள் உள்ளிட்ட அருளாளர்களோடு இணைந்து ஆற்றிய சமய, சமுதாயப் பணிகள் பலவாகும்.
 அருள்நெறித் திருக்கூட்டம், தெய்வீகப்பேரவை முதலிய அமைப்புகள் வாயிலாக, மேற்கொண்ட முயற்சிகள் மொழிக்கும், இனத்துக்கும், சமயத்துக்கும் உலகத்துக்கும் உயர்வளித்தன என்பது வரலாறு. அருள்நெறித் திருக்கூட்டம் வலுப்பெற்று இயங்கிய காலத்தில், கோவை மண்டலத்தில் எத்தனையோ வரலாற்று நிகழ்வுகள் அரங்கேறின. அவற்றுள் ஒன்று கோவைச் சிறையிலும் நிகழ்ந்தேறியது.
 அப்போது, அங்கு சிறைக்காப்பாளராகப் பணியாற்றிய அரிச்சந்திரன் என்பார் வேண்டுதலுக்கிணங்க, சிறைவாசிகளுக்கு நெறிகாட்டி, சமயவுணர்வூட்டும் திருப்பணி தொடங்கியது. அப்போதைய கோவை நகரத் தந்தை இரத்தினசபாபதி முதலியார் பங்கேற்றார். ஆயிரக்கணக்கான சிறைவாசிகள் அறவுரை கேட்டு, மன அமைதியும் ஒருமையுணர்வும் எய்தப் பெற்றனர்.
 ""சிறையில் ஒரு திருப்பம் ஏற்பட்டது. சிறை வளாகத்தில், ஒரு பெரிய மண்டபத்தில் அம்பலவாணர் திருவுருவம் உருவாயிற்று. வாரந்தோறும் கூட்டுவழிபாடு, சொற்பொழிவுகள், திருநீறு வழங்கல் ஆகியன அடிகளார் அருளால் மலர்ந்தன. அரசியல் ஊர்வலம் கண்ட கோவை நகரம் சமய ஊர்வலத்தை நடத்தியது. சமயக் கூட்டம் பொது இடத்தில் சிதம்பரம் பூங்கா திறந்த வெளியில் நடைபெற்றது. பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் கூடினர். சமய உறவுகள் வளர்ந்தன'' என்று தன் வரலாற்றை உள்ளிறுத்தித் தமிழ் வரலாற்றைப் பதிவுசெய்கிறார் பேரூரடிகள்.
 தமிழ் அருச்சனை, தமிழ் வழிபாடு, தமிழ்வழிக் கல்வி, தமிழ் பயிற்றுமொழி உள்ளிட்ட தமிழ் சார்ந்த பற்பல ஆக்கப்பணிகளில் முனைப்புடன் இயங்கிய அடிகள், பள்ளிகளையும் தொடங்கி பெருமை கொண்டார். தமிழ் வளர்க்கும் ஞானப் பண்ணையாக, பேரூரில் தமிழ்க் கல்லூரி நிறுவினார். 24.6.1953இல் பேரூர் பட்டீசுவரர் கோயிலில் தமிழருச்சனை செய்து தொடங்கப்பெற்ற அக்கல்லூரி இன்று மணிவிழாக் கண்ட கலை, அறிவியல், தமிழ்க் கல்லூரியாக விளங்கி வருகிறது.
 "தவத்திரு சாந்தலிங்க அடிகளார் கலை அறிவியல் தமிழ்க் கல்லூரி மணிவிழாவை முன்னிட்டு வளர்தமிழ் இயக்கம் நடத்தும், தமிழ் பயிற்றுமொழி- வழிபாட்டு மொழி மாநில மாநாட்டைத் தொடங்கிவைப்பதில் மிக்க மகிழ்ச்சியடைகிறேன். இக்கல்வி நிறுவனம் ஒரு சமய நிறுவனத்தோடு இணைந்துள்ளது மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது. சீர்வளர்சீர் இராமசாமி அடிகள் அவர்களது தலைமையில் நடைபெறும் இக்கல்லூரி தமிழுக்காக நடந்துவருவது பெருமைக்குரியது. தவத்திரு அடிகளார் இதுவரை ஐயாயிரம் தமிழ்ப் புலவர்களை உருவாக்கி நமது தமிழ் உலகிற்கு வழங்கியுள்ளார். அவரின் அரும்பணியை அகமகிழ்ந்து வணங்குகிறேன்'' என்று புகழாரம் சூட்டி, 07.1.2013 அன்று அம் மாநாட்டைத் தொடங்கி வைத்தார் மேனாள் குடியரசுத்தலைவர் டாக்டர் அ.ப.ஜெ.அப்துல்கலாம்.
 அக்காலத்துப் பள்ளிகளில் தமிழாசிரியர்கள் இரண்டாந்தர ஆசிரியர்களாக வைக்கப்பட்டிருந்தனர். நான்காண்டு அவர்கள் பயின்று பெற்ற புலவர் படிப்பு ஒரு பட்டயப்படிப்பாகவே கருதப்பட்டது. ஏனைய பட்டதாரிகட்கு இணையான மதிப்பும், ஊதியமும் தமிழ்ப் புலவர்களுக்கு இல்லாத நிலை. புலவர் பட்டயக்கல்வித் தகுதிக்குப் பதிலாக, பி.லிட். பட்டம் பெற்றவர்களே தமிழாசிரியர்களாக நியமிக்கப்படுவார்கள் என்று அரசு கொள்கை முடிவெடுத்த காலகட்டம்.
 அந்த வேளையில், சென்னைப் பல்கலைக்கழக ஆட்சிக்குழு உறுப்பினராக இருந்த அடிகள், அப்போதைய துணைவேந்தர் மால்கம் ஆதிசேஷையா கேட்டுக்கொண்டதற்கிணங்க, ஒரு குழுவினை அமைத்து, தக்க தீர்வுகளைப் பரிந்துரைத்தார். அதன்வழி, மேலும் இரு தேர்வுகள் எழுதி, பி.லிட், பட்டம் பெற்றவர்களுக்கு இணையான பணி, மற்றும் ஊதியங்களைப் புலவர்கள் பெற்றனர். பணி மூப்பின் அடிப்படையில் தலைமையாசிரியராக நியமிக்கப்பெறும் வாய்ப்பினையும் ஏற்றனர். அதுபோல், கலை, அறிவியல் பாடங்களைச் சொல்லித்தரும் ஏனைய பேராசிரியர்களுக்கு இணையான நிலைப்பாட்டைத் தமிழ் பயின்ற பேராசிரியர்களும் பெற்றனர். அவர்கள், கல்லூரி முதல்வர்களாக உயர்வுபெறவும் முடிந்தது.
 இவ்வாறு, துறைதோறும் தமிழ் வளரத் துணை நின்றும் முன்னின்றும் பேரூரடிகள் ஆற்றிய பணிகள் அளப்பரியன. 31.8.2018 அன்று சுத்த அத்துவித இட்டலிங்க ஐக்கிய பரசிவக் கலப்பு எய்திய அடிகள், தமிழ் இருக்கும் இடந்தோறும் தவக்கோலம் கொண்டு தனித்தவிசில் வீற்றிருப்பார் என்பது திண்ணம்.
 - கிருங்கை சேதுபதி
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/16/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/16/தவக்கோலம்-பூண்ட-தமிழ்-ஞானி-3001300.html
3001295 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஊழே பெரிது!  முன்றுறையரையனார் Sunday, September 16, 2018 03:06 AM +0530 பழமொழி நானூறு
 எவ்வந் துணையாய்ப் பொருள்முடிக்கும் தாளாண்மை
 தெய்வம் முடிப்புழி என்செய்யும்? - மொய்கொண்டு
 பூப்புக்கு வண்டார்க்கும் ஊர! குறும்பியங்கும்
 கோப்புக் குழிச்செய்வ தில். (பாடல்-63)
 பூவின்கண் புகுந்து வண்டுகள் ஒலிக்கின்ற வயல் நாடனே! (எந்நாட்டின்கண்ணும் தடையின்றிச் செல்லவல்ல ஆணையையுடைய) பேரரசன் (போர் செய்யப்) புகுந்த இடத்து, குறுநிலத்தை ஆளுமரசன் எதிர்த்துச் செய்வது ஒன்றுமில்லை (அவன் ஆளுகையின் கீழ் அடங்கியிருப்பான்); (அதுபோல) துன்பமே துணையாக, தான் கருதிய பொருளை முடித்தற்குரிய முயற்சி, இழவூழே (எதிர்த்து நின்று முடியாதவாறு) முடிக்கின்றவிடத்து, முயற்சி அதனை எதிர்த்து வலிந்து என்ன செய்ய முடியும்? (கீழ்ப்பட்டேயிருத்தல் வேண்டும்.) "குறும்பியங்கும் கோப்புக் குழிச் செய்வ தில்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/LOTUS.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/16/ஊழே-பெரிது-3001295.html
2996991 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சந்திரிகையின் கதை: நாவல் முயற்சி! DIN DIN Sunday, September 9, 2018 03:10 AM +0530 கவிஞராக அனைவராலும் அறியப்பட்ட மகாகவி பாரதியார், கட்டுரைகளுடன் அவ்வப்போது கதைகளையும் எழுதியுள்ளார். அவற்றுள் சில சிறுகதைகளுக்குரிய தன்மைகளுடன் இருக்கின்றன. அந்த வகையில், பாரதியாரின் கதைகள் முறையாக அணுகப்பட்டிருந்தால் முதல் சிறுகதையை எழுதியவர் பாரதியார்தான் என்று சிறுகதை வரலாற்றில் பதியப்பட்டிருக்கும்.
வ.வே.சு. ஐயரின் "குளத்தங்கரை அரசமரம்' என்ற சிறுகதை மட்டும்தான் சிறுகதைக்குரிய தன்மைகளுடன் இருப்பதாக விமர்சகர்கள் மதிப்பிட்டனர். ஆனால், அதுவும் வங்கமொழிக் கதையின் தழுவல் என்ற முடிவினை விமர்சகர்கள் எட்டினர்.
பாரதியின் கவிதையை ஆராய்வதிலேயே விமர்சகர்கள் கவனம் செலுத்தினர்; உரைநடையைக் கண்டுகொள்ளவில்லை. அவரது கவிதைமொழி தொட்ட உச்சத்தைக்கொண்டு கதைகளை அணுகியதால் பாரதியின் கதைகள் பின்தங்கிவிட்டன. இந்தப் பிரச்னையை இன்று எழுதக்கூடிய பலரும் எதிர்கொண்டு வருகின்றனர்.
பாரதியார் தன்னுடைய இறுதி நாள்களில், அதாவது 1920-ஆம் ஆண்டு "சந்திரிகையின் கதை'யை "சுதேசமித்திரன்' இதழில் எழுதினார். "பூகம்பம்' முதல் "சோமநாதய்யர் ஞானம் பெற்ற வரலாறு' வரையான ஒன்பது அத்தியாயங்கள் மட்டும் வெளியாயின. பாரதியின் மறைவிற்குப் பிறகு 1925-ஆம் ஆண்டு "பாரதி பிரசுராலயம்' இதனைத் தனிநூலாக வெளியிட்டிருக்கிறது. 1982-ஆம் ஆண்டு ரா.அ.பத்மநாபன் "பாரதி புதையல் பெருந்திரட்டு' என்ற தொகை நூலொன்றை வெளியிட்டுள்ளார்.
அதில் "சந்திரிகையின் கதை'யில் இதுவரை வெளிவராத ஒன்பதாவது அத்தியாயத்தின் இறுதிப் பகுதியையும் "விசாலாக்ஷிக்கு úக்ஷமகாலம்' என்ற பத்தாவது அத்தியாயத்தின் முதல் ஏழு பக்கங்களையும் தொகுத்து வெளியிட்டுள்ளார். ஏறக்குறைய விசாலாட்சியின் வாழ்க்கையை மட்டும் சொல்லி நிறைவு செய்திருக்கிறார் பாரதி. சந்திரிகையின் கதையைத் தொடங்கவே இல்லை.
பாரதியார் எழுதிய ஒரே சமூக நாவல், "சந்திரிகையின் கதை'. மாதர் விடுதலை, சமூகச் சீர்திருத்தம் முதலிய கருத்துகள் இழையோடும் இந்நாவலில் ஒன்பது முழு அத்தியாயங்களும், பத்தாவது அத்தியாயத்தில் ஏழு பக்கங்களும் எழுதியிருந்த சமயம், காலன் அவரைக் கொண்டுபோய் விட்டான்.
பத்தாவது அத்தியாயத்தில் அவர் எழுதியுள்ள கடைசி வாக்கியம் முற்றுப்பெறாமல் அந்தரத்தில் நிற்கிறது (பாரதி புதையல் பெருந்திரட்டு, ப.141) என்று ரா.அ.பத்மநாபன் எழுதியிருக்கிறார். பலரும் "சந்திரிகையின் கதை'யைச் சிறுகதை என்றே அளவிடுகின்றனர். ஆனால், இவர்தான் "சமூக நாவல்' என்று அதைக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். இனி இப்புனைவை நாவல் என்று அழைப்பதுதான் சரியானதாக இருக்கும்.
"சந்திரிகையின் கதை' பெரும் "நாவல்' ஒன்றுக்கான முயற்சி. உன்னதமான ஒரு புனைவாக அமைவதற்குரிய அடித்தளம் இப்பத்து அத்தியாயத்திற்குள் இருப்பதைப் புனைவை வாசிப்பவர்களால் எளிதில் உணர முடியும். இக்கதை நிறைவேறியிருந்தால், தமிழிலக்கியப் புனைகதை வரலாற்றில் இது ஒரு கருவூலமாகத் திகழ்ந்திருக்கும் எனத் திறனாய்வாளர் பலரும் மதிப்பிட்டுள்ளனர். பாரதியாரின் இக்கதையில் நவீன புனைவு வடிவத்தின் தன்மைகள் நிரம்பி வழிகின்றன. "சந்திரிகையின் கதை' பலவகைகளில் நவீனத் தன்மையைப் புனைவிற்குள் முன்னெடுத்திருக்கிறது.
ஜீ.சுப்பிரமணிய ஐயரிடம் தனக்கு எப்படிப்பட்ட கணவன் வேண்டும் என்று விசாலாட்சி கேட்குமிடமும் குறிப்பிடப்பட வேண்டியது. "என் கணவன் பணமுடையவனில்லா விட்டாலும் நல்ல படிப்பும் மாசந்தோறும் கொஞ்சம் பொருள் சம்பாதிக்கும் திறமும் உடையவனாக இருக்க வேண்டும். இந்தக் குழந்தையும் என்னோடுதான் இருக்கும்' என்று தன்னிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு இறந்துபோன அண்ணன் குழந்தையைச் சுட்டிக்காட்டித் தெளிவாகப் பேசுகிறாள்.
இந்நாவலின் கதை 1901-1907 காலகட்டத்தில் நடைபெறுவதாகக் குறிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. பெண்கள் இவ்வளவு தெளிவோடு பேசுவதற்குப் பாரதி இப்புனைவில் இடத்தை உருவாக்கிக் கொடுத்திருக்கிறார். பத்து வயதில் விதவையானவள் விசாலாட்சி, இல்லறம் என்றால் என்னவென்று அறியாத வயதிலேயே தன் கணவனை இழந்தவள்.
அவள் பேசுகிறாள், "இந்தக் குழந்தையும் என்னோடுதான் இருக்கும்' என்று. இன்றுகூட இதுபோன்ற உரையாடலைப் பொதுவில் நிகழ்த்த முடியாது. "எனக்கும் அந்தப் பால்ய திருமணத்திற்கும் என்ன தொடர்பு இருக்கிறது; நான் எதற்காக மறுமணம் செய்துகொள்வதற்கு நாணப்பட வேண்டும்' என்ற தொனி அவளது பேச்சில் பொதிந்திருக்கிறது. விதவை மறுமணம் என்ற சீர்திருத்தத்தைத் தாண்டி அந்தக் குரல் ஒலிக்கிறது. நான் மறுமணத்தை யாசகமாகக் கேட்கவில்லை; அது எனக்கான உரிமை என்ற சுதந்திரம் அவளது உரையில் வெளிப்படுகிறது. மிகச் சாதாரணமானதோர் எதிர்பார்ப்பு. இதுகூட அவர்களுக்குச் சாத்தியப்படவில்லை என்பதுதான் துயரமானது.
பாரதியின் எள்ளல் மொழியும் கூர்ந்த சமூக அவதானிப்பும் புனைவில் வெளிப்படுகின்றன. பாரதியிடம் ஒரு செவ்விலக்கிய (கிளாசிக்) நாவலைப் படைப்பதற்கான முன்னெடுப்புகள் மனதிற்குள் பதியமிட்டிருக்கின்றன. கருத்தியல், உருவம் சார்ந்து இந்நாவல் பல படிகள் முன்னோக்கி நகர்ந்திருப்பதைக் காலத்தின் துணையுடன் வாசித்துணர வேண்டும்.
}சுப்பிரமணி இரமேஷ்




 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/9/w600X390/chand.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/09/சந்திரிகையின்-கதை-நாவல்-முயற்சி-2996991.html
2996979 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 41 "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, September 9, 2018 03:06 AM +0530 8. வெண்பா இனம் (2)
வெண்டாழிசை
மூன்று அடிகளை உடையதாய் முதல் இரண்டும் நாற்சீரடிகளாகவும், ஈற்றடி வெண்பாவைப் போல முச்சீர் அடியாகவும் நிற்பது வெண்டாழிசை ஆகும். இதனை வெள்ளொத்தாழிசை என்றும் கூறுவது உண்டு. 
"நண்பி தென்று தீய சொல்லார்
முன்பு நின்று முனிவு செய்யார்
அன்பு வேண்டு பவர்'
இது வெண்டாழிசை வெண்டளை பிறழாமல் இச்செய்யுள் வந்திருந்தால் சிந்தியல் வெண்பாவாகும். அப்படி வாராமையால் இது வெண்டாழிசையாயிற்று.
சிந்தியல் வெண்பா ஒரு பொருள்மேல் மூன்று அடுக்கி வந்தால் அதையும் வெள்ளொத்தாழிசை என்று சொல்வதுண்டு.
"அன்னாய் அறங்கொல் நலங்கிளர் சேட்சென்னி
ஒன்னா ருடைபுலம் போல நலங்கவர்ந்து
துன்னான் துறந்து விடல்'
"ஏடீ அறங்கொல் நலங்கிளர் சேட்சென்னி
கூடா ருடைபுலம் போல நலங்கவர்ந்து
நீடான் துறந்து விடல்'
"பாவாய் அறங்கொல் நலங்கிளர்சேட்சென்னி
மேவார் உடைபுலம் போல நலங்கவர்ந்து
காவான் துறந்து விடல்'
இந்த மூன்றும் ஒரு பொருளை மூன்று வேறு வகையில் சொல்வதால் ஒரு பொருள்மேல் மூன்று அடுக்கி வந்தன. இம் மூன்றும் இணைந்து ஒரு வெள்ளொத்தாழிசையாக அமைந்தன.
வெண்டுறை
மூன்று அடி முதல் ஏழடி வரையில் உடையனவாய், பின் உள்ள சில அடிகள் சில சீர்குறைந்து வருவன வெண்டுறை ஆகும். எத்தனை சீராலும் அடிகள் அமையலாம். அடிகள் யாவும் ஒரே ஒலியாக வந்தால் ஓரொலி வெண்டுறை என்றும், சீர் குறையும் பின்னடிகள் வேறு ஒலியாக வந்தால் வேற்றொலி வெண்டுறை என்றும் பெயர் பெறும்.
"குழலிசைய வண்டினங்கள் கோழிலைய செங்காந்தட்
குலைமேற் பாய
அழலெரியின் மூழ்கினவால் அந்தோ அளியவென்
றயல்வாழ் மந்தி
கலுழ்வனபோல் நெஞ்சழிந்து கல்லருவி தூஉம்
நிழல்வரை நன்னாடன் நீப்பானோ அல்லன்'
இது நான்கடியாய், ஈற்றடி இரண்டும் இரண்டிரண்டு சீர்குறைந்து வந்த ஓரொலி வெண்டுறை.
"தாளாளர் அல்லாதார் தாம்பல ராயக்கால்
என்னா மென்னாம்
யாளியைக் கண்டஞ்சி யானைதன் கோடிரண்டும்
பீலிபோற் சாய்த்துவிடும் பிலிற்றி யாங்கே'
இது மூன்றடியால் வந்து, ஈற்றடி இரண்டும் இரண்டிரண்டு சீர் குறைந்து வந்த ஓரொலி வெண்டுறை.
"முழங்குதிரைக் கொற்கைவேந்தன் முழுதுலகம் புரந்தளித்து
முறைசெய் கோமான்
வழங்குதிறல் வாள்மாறன் மாச்செழியன் தாக்கரிய
வைவேல் பாடிக் 
கலங்கிநின் றாரெலாம் கருதலா காவணம்
இலங்குவா ளிரண்டினா லிருகைவீ சிப்பெயர்ந்
தலங்கன்மா லையவிழ்ந் தாடவா டும்மிவள்
பொலங்கொள்பூந் தடங்கட்கே புரிந்துநின் றாரெலாம்
விலங்கியுள் ளந்தப விளிந்துவே றாபவே'
இது ஏழடியாய் முதல் இரண்டடியும் ஆறு சீராய் ஓரோசையுடையனவாய், பின்புள்ள ஐந்தடியும் நாற்சீராய் வேற்றோசையாய் வந்த வேற்றொலி வெண்டுறை. ஈற்றடி ஒரு சீர் குறைந்து வருவதும் வெண்டுறையின் பாற்படும். 
"வெறியுறு கமழ்கண்ணி வேந்தர்கட் காயினும்
உறவுற வரும்வழி உரைப்பன உரைப்பன்மன்
செறிவுறு தகையினர் சிறந்தனர் இவர்நமக்
கறிவுறு தொழிலரென் றல்லவை சொல்லன்மின்
பிறபிற நிகழ்வன பின்'
இது ஐந்தடியாய் இறுதி அடி ஒரு சீர் குறைந்து வந்த ஓரொலி வெண்டுறை. 
(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/1/w600X390/kivaja.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/09/கவி-பாடலாம்-வாங்க---41-2996979.html
2996978 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மகாகவி பாரதியின் நிர்வாக இயல்! DIN DIN Sunday, September 9, 2018 03:05 AM +0530 ஒரு நிர்வாகம் எப்படிச் செயல்பட வேண்டும்; அதிலும், ஒரு தேச நிர்வாகம், தேசிய செயல்பாடு, அதை நிர்வகிப்பவர்கள், அதில் செயல்படுபவர்களின் தரம் எப்படியெல்லாம் இருக்க வேண்டும் என்பதை மகாகவி பாரதியார் சொல்கின்ற விதத்தைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்வோம்.
 "கண்ணன் என் ஆண்டான்' என்கிற அதி அற்புத நுண்ணிய விறுவிறுக் கவிதை. துப்புரவுத் தொழிலாளர், கல்வியாளர்கள், காவல் துறையினர், வானிலை அறிவுறுத்துபவர்கள்; கடந்த - நிகழ்- எதிர் காலங்களுக்கான சிந்தை செயல்திறம் மிகுந்த ஆலோசனையாளர்கள், தோள்கொடுத்து நிற்கும் களப் பணியாளர்கள்; திட்டமிடுபவர்கள், அதை எல்லா நிலை அலுவலர்களுக்கும் மக்களுக்கும் எடுத்துச் சொல்பவர்கள், நன்மை - நலம் தரும் திட்டங்களை, செயல்பாடுகளைப் பிரபலப்படுத்தி எல்லா நிலையினருக்கும் விளம்பரமாகக் கொண்டு சேர்ப்பவர்கள்; வனத்துறையினர், கால்நடை, ஆகாய, நீர் வள, கடல்வளத் துறையினர்;
 நிதி நிர்வாகிகள், நேர்மைக் காவலர்கள், சமுதாயப் பங்கீடு செய்பவர்கள்; அதிரடிகளுக்கு அஞ்சாத வீர தீரர்கள்; நுண்ணிய ஆராய்ச்சியாளர்கள், மருத்துவ, பொறியியல், உணவியல், உளவியல், அழகியல் பணியாளர்கள்; கலைகள் பல வளர்ப்பவர்கள், சுற்றம் பேணுபவர்கள், சுகாதாரம் காப்பவர்கள்; நட்பும் நேசமும் நிலைநாட்டுபவர்கள், மானம் காப்பவர்கள், பழைமையின் புரவலர்கள், புதுமையாளர்கள்; அத்தனையிலும் தன்னைக் கண்டவர்களாய் ஒருங்கிணைப்பவர்கள் - என்று எத்தனையோ வித விதமானப் பணியாளர்கள்!
 பணியாளர்கள், ஒரு சமுதாயத்தில் எத்தனை நிலையினர், அவர்களது கடமை என்ன, திறமைகள் என்ன, செயல்திறம் எப்படியிருக்க வேண்டும்; மனப்பாங்கு எப்படியிருக்க வேண்டும்; ஊதியம் எப்படிப் பெற வேண்டும், ஒருவேளை ஏதாவது அதிகப்படியான ஊதியம் பொருளாகவோ, வேறு வடிவிலோ வருகிறது என்றால், அந்தப் பணியாளர் அதை எப்படிக் கையாள வேண்டும்;
 தன் பணியில் வெறுமனே ஈடுபாடு கொண்டவராக மட்டும் செயல் புரியாமல், சமுதாயச் சிந்தனை உள்ளவராக எப்படித் திறம்படச் செயல்பட வேண்டும்; வரும்முன் காப்பவராக முன் நடவடிக்கை எடுப்பவராக எப்படிச் செயல்புரிய வேண்டும், ஆபத்துதவியாக எந்தத் திறனில் செயல்புரிய வேண்டும்; "நேசம் காப்பவராக, வெடிப்புறப் பேசுபவராக, பணி எனும் தவத்தினை நிதம் புரிபவராக, அன்பு வழியில் அறம் வளர்ப்பவராக' எப்படி எதார்த்தமாக செயல்பட வேண்டும்; இத்தனை வீர தீர சூரராகத் திகழும்போதும், சாதாரண எளிய அடித்தட்டு மக்களைக்கூட எளிதில் அணுகும் இயல்பினராக எப்படிப் பணிபுரிய வேண்டும்; தனது முதலாளிக்கு, தலைமைக்கு எப்படி உண்மையாகத் திகழ வேண்டும்; அந்தத் திகழ்வினில் தலைமைக்கும், மக்களுக்கும் நேர்மையான வழிகாட்டுபவராக எவ்விதம் நடத்திக்காட்ட வேண்டும்;
 எத்தனை நேர்மையுடனும் திறமையுடனும் வல்லமையுடனும் செயல்பட்டாலும், ஒருவேளை தவறு விளைந்துவிட்டால், அந்தத் தவறுக்குத் தானே பொறுப்பு ஏற்பவராக, அந்தத் தவறுக்குத் தண்டனை பெறவும் துணிந்தவராக, தனக்குத்தானே தண்டனை தீர்ப்பளித்துக் கொள்பவராக, அந்தத் தண்டனையை நிறைவேற்றுமாறு தன்னுடைய தலைமையை நிர்ப்பந்திப்பவராக எவ்விதம் நடக்க வேண்டும்;
 சமுதாயத்தின் பல்வேறு அடுக்குகளில் பல்வேறு நிலைப்பட்ட மக்களுக்கும் எந்தெந்த விதத்தில் ஆதாரமானவராக, ஓய்தலின்றி சலிப்பின்றி உத்வேகத்துடன் முழு அன்புமய - ஆனந்த ஈடுபாட்டுடன் விறுவிறுப்பாக உற்சாகத்துடன் செயல்பட வேண்டும்;
 இறையுணர்வு தலைமைக் கீழ் மன நிறைவுடன், அந்த நிறைவின் செருக்குடன், அர்ப்பணிப்பு உணர்வுடன் எப்படித் தன்னை வடிவமைத்துச் செயல்பட வேண்டும்; அப்படிப்பட்டவர்களின் தலைமை அதாவது, முதலாளி எப்படி ஒரு தெய்வீகத் தன்மையாளனாகத் திகழ முடியும் - என்பதையெல்லாம் பளீரென்று எளிமையாக, அழுத்தம் திருத்தமான, வலிமையாக, ஒரே பாடலில் மகாகவி பாரதியார் சந்தப்படுத்திப் பாடிச் சொல்லும் விதம் பிரமிக்க வைக்கிறது.
 மேலும், தனக்குக் கூலியாக, சம்பளமாக, ஊதியமாகக் கிடைப்பது மிகவும் குறைவுதான் என்றாலும், தனது வாழ்வாதாரத்தை அது ஏதோ நிரப்புகிறது என்ற அளவிற்குதான் இருக்கிறது என்றாலும், தனது பணிகளுக்காகத் தனக்குக் கிடைக்கும் கூடுதல் வருமானங்களை, தனது தலைமையாளன் மூலமாகவே அவை கிடைக்கப்பெற்று, அதைத் தனது சுயநலத்திற்காக உபயோகப்படுத்தாமல், பொதுநலத்திற்கு வாரி வழங்கும் உன்னதமான லட்சியச் செயல்பாட்டினையும் பாரதியார் வடிவமைக்கிறார்.
 ஒவ்வொரு கட்டத்திலும், ஒவ்வொரு நிலையிலும், நாம் ஆட்சியாளர், நிர்வாகி, பணியாளர் எனும் சங்கம உணர்வு; ஒவ்வொரு நிலையிலும், ஒவ்வொரு களத்திலும், ஒவ்வொரு பணியிலும் தன்னையே ஐக்கியமாக்கி, செறிவான சிந்தனைச் செயல் விளக்கம்.
 இந்த மனநிலையின் களத்தில், இந்த அணுகுமுறைக் களத்தில், இனி தொடர்ந்து " கண்ணன் என் ஆண்டான்' பாடலை முழுவதும் அனுபவித்து ஆனந்தம் அடையலாம். அவற்றுள் சில வரிகள் வருமாறு:
 "தஞ்ச முலகினில் எங்கணு மின்றித்
 தவித்துத் தடுமாறி,
 பஞ்சைப் பறையின் அடிமை புகுந்தேன்,
 பார முனக்காண்டே!
 ஆண்டே! - பார முனக்காண்டே!
 துன்பமும் நோயும் மிமையுந் தீர்த்துச்
 சுகமரு ளல்வேண்டும்
 அன்புடன் நின்புகழ் பாடிக் குதித்துநின்
 ஆணை வழிநடப்பேன்!
 ஆண்டே! - ஆணைவழி நடப்பேன்!
 
 காடு கழனிகள் காத்திடுவேன்-நின்றன்
 காலிகள் மேய்த்திடுவேன்!
 தோட்டங்கள் கொத்திச் செடிவளர்க் கச்சொல்லிச்
 சோதனை போடாண்டே!
 காட்டு மழைக்குறி தப்பிச்சொன் னாலெனைக்
 கட்டியடி யாண்டே!
 ஆண்டே! - கட்டியடி யாண்டே!
 இப்படி இந்த அடிமை விண்ணப்பமாய் அடுக்கும்போது, நமக்குள் ஓர் ஏக்கம் எழுகிறது. இப்படி ஒருவர் நம்முடன் இருந்தால், நமக்கு என்ன கவலை? தோல்வி எப்படி வர முடியும்?
 பெண்டு குழந்தைகள் கஞ்சி குடித்துப்
 பிழைத்திட வேண்டுமையே!
 அண்டை யயலுக்கென் னாலுப காரங்கள்
 ஆகிட வேண்டுமையே!
 உபகாரங்கள் - ஆகிட வேண்டுமையே!
 மானத்தைக் காக்கவோர் நாலுமுழத்துணி
 வாங்கித் தரவேணும்!
 தானத்துக் குச்சில வேட்டிகள் வாங்கித்
 தரவுங் கடனாண்டே!
 சில வேட்டி - தரவுங் கடனாண்டே!
 என் மானத்தைக் காப்பதற்கு எனக்கு ஒரே ஒரு நாலுமுழத் துணி போதும். மேலும், எனக்கு சில வேட்டிகள் வேண்டும். ஆமாம் ஆண்டே... அது ஒரு கடன், அது ஒரு கடமை. ஆம், அதுதான் "தானம் என்கிற கடமை'. தானம் செய்வதற்காகக் கூடுதலாக வேட்டிகள் எனக்கு நீ தரவேண்டும் என்கிறார்.
 மேற்குறித்த வரிகளில் மகாகவி பாரதி ஒரு தனிமனித தர்மத்தை, ஒரு சமுதாய லட்சியத்தை நம்முள் பதியவைத்துவிட்டார் என்றே கூறலாம்.
 -சக்தி முரளி
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/9/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/09/மகாகவி-பாரதியின்-நிர்வாக-இயல்-2996978.html
2996977 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  நன்மைகள் அடைந்தே தீரும்  முன்றுறையரையனார் Sunday, September 9, 2018 03:03 AM +0530 பழமொழி நானூறு
கழுமலத்தில் யாத்த களிறும் கருவூர்
 விழுமியோன் மேற்சென் றதனால் - விழுமிய
 வேண்டினும் வேண்டா விடினும் உறற்பால
 தீண்டா விடுதல் அரிது. (பாடல்-62)
 சீகாழியின்கண் கட்டப்பட்டிருந்த யானையும், கருவூரின்கண் இருந்த சிறப்புடையவனாகிய கரிகாற்சோழனிடத்துச் சென்று அவனைக் கொண்டுவந்து அரசுரிமையை எய்துவித்ததால், சிறந்த பொருள்களை விரும்பினும் விரும்பாதொழியினும், அடைதற்குரியவாய் நின்ற நன்மைகள், அவனைஅடையாது நிற்றல் இல்லை. (க-து) தமக்கு வரவேண்டிய நன்மைகள் வந்தே தீரும். "உறற்பால தீண்டா விடுதல் அரிது' என்பது பழமொழி.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/LOTUS.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/09/நன்மைகள்-அடைந்தே-தீரும்-2996977.html
2992395 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, September 2, 2018 02:35 AM +0530 கடந்த வாரம் புலவர் செ.இராசு எழுதிய "நமது கச்சத்தீவு' என்ற புத்தகம் ஹிந்தியிலும், ஆங்கிலத்திலும் மொழிபெயர்க்கப்பட வேண்டும் என்று எழுதியிருந்தேன். சேலத்திலிருந்து, பணி ஓய்வு பெற்ற தலைமை ஆசிரியர் மோகன் குமார் அந்தப் பணியைத் தொடங்கிவிட்டதாகத் தெரிவிக்கிறார். அவருக்கு நன்றி!


கடந்த புதன்கிழமை, திருப்பரங்குன்றத்தில் "தினமணி'யின் திருநெல்வேலி பதிப்பில் உதவி ஆசிரியராகப் பணியாற்றும் ஜெயந்திநாதனின் திருமணம். அந்தத் திருமணத்தில் கலந்துகொள்ள வைகை விரைவு ரயிலில் பயணித்தபோது, வழித்துணையாக நான் எடுத்துச் சென்றது எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் எழுதிய "குகைகளின் வழியே' என்கிற புத்தகம். பயணிப்பது எவ்வளவு சுகமோ அதைவிட சுகம் எழுத்தாளர் ஜெயமோகனின் எழுத்துக்களுடன் பயணிப்பது. அவரது எழுத்துக்களுடன் பயணிப்பதே சுகம் என்றால், அவரது பயணக் கட்டுரையுடன் பயணிப்பது எந்த அளவு சுகமாக இருக்கும் என்பதை நீங்களே யூகித்துக் கொள்ளுங்கள்.

இதற்கு முன்பு ஜெயமோகனின் "புல்வெளி தேசம்' எனும் புத்தகம் குறித்து நான் பதிவு செய்திருக்கிறேன். இப்போது ஆந்திரப் பிரதேசம், சத்தீஸ்கர், ஒடிஸா முதலிய பல மாநிலங்களிலுள்ள குகைகள் வழியே அவருடன் பயணிப்பது புதியதோர் அனுபவம். அவர் கண்டு ரசித்த பல குகைகளை நானும் பார்த்திருக்கிறேன் என்றாலும், ஆள் நடமாட்டமே இல்லாத குகைகளுக்குள் எல்லாம் அவர் நுழைந்து பார்த்திருப்பது மூக்கில் விரலை வைக்க வைக்கிறது.
அவரே கூறுவதுபோல, ஜெயமோகனின் இந்தக் குகைப் பயணத்தில் குறிப்பிட வேண்டியது அந்தக் குகைகள் அருகருகே இல்லாமல் இருப்பது என்பதுதான். அதனால், குகைகள் இருக்கும் இடங்களை நோக்கி அவர் நடத்திய பயணத்தில் கடந்து சென்ற பல இடங்களையும் நமக்குப் படம் பிடித்துக் காட்டுகிறார்.

""ஒவ்வொரு குகையும் ஒவ்வொரு அனுபவம். இவற்றில் ஆந்திரத்திலுள்ள "பெலும் குகை' ஓரளவு வசதி செய்யப்பட்டுள்ளது. சத்தீஸ்கர் குகைகள் முழுமையாக கைவிடப்பட்டவை. பல குகைகளில் இருளில், சேற்றில் தவழ்ந்தும், நெளிந்தும் உள்ளே சென்றோம். உள்ளே பார்க்க  ஒன்றும் இல்லை, உள்ளிருக்கும் உணர்வை அடைவதைத்தவிர'' என அவர் பதிவு செய்யும்போது, இந்தக் குகைப் பயணத்தில் அவர் எத்தனை எத்தனை ஏமாற்றங்களை எதிர்கொண்டிருப்பார் என்பது தெரிகிறது. 

சத்தீஸ்கர் மாநிலம் "பஸ்தர்' பகுதிக்கு நான் பலமுறை பயணித்திருக்கிறேன் என்பதால் அதுகுறித்த அவரது பதிவுகளை ரசித்துப் படித்தேன். அதேபோலத்தான் அவரது ஒடிஸா மாநிலப் பயணமும்.

புவனேஸ்வர் அருகே உள்ள புஷ்பகிரி, ரத்தினகிரி, லலிதகிரி ஆகிய மூன்று குன்றுகள் குறித்து மிகவும் தெளிவாக அவர் பதிவு செய்திருக்கிறார். 30 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நானும் பாவை சந்திரனும் "புதிய பார்வை' இதழின் ஒடிஸா சிறப்பிதழுக்காக இங்கெல்லாம் பயணித்தது நினைவுக்கு வந்தது. 

குகைகள் குறித்த பதிவாக மட்டும் இல்லாமல் அந்தந்த மலைப்பகுதிகளில் வாழும் பல்வேறு பழங்குடியினர் குறித்த பதிவாகவும் அமைந்திருக்கிறது ஜெயமோகன் எழுதியிருக்கும்  "குகைகளின் வழியே' என்கிற  பயண நூல். 
அவர் கூறியிருப்பது போல குகைகளின் வழியே'  எங்கோ புதைந்து சென்றுகொண்டே இருக்கும் ஒரு சுகானுபவத்தைத் தருகிறது. எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் தனது புத்தகத்தில் எழுதியிருக்கும் கடைசி வரிகளைப் பதிவு செய்யாமல் இருக்க முடியவில்லை. எனது உணர்வும் அதுவே -
""ஒவ்வொரு பயணம் முடியும்போதும் தோன்றுவதுதான், இன்னும் இப்படி எத்தனை பயணங்கள் சென்றால் இந்த மண்ணை அறியமுடியும்? அதற்கு எத்தனை ஆயுள் தேவை!''  


"தினமணி'யின் இணைப்பான இளைஞர் மணியில் த.ஸ்டாலின் குணசேகரன் எழுதிவந்த "இளைய பாரதமே எழுக!' என்கிற கட்டுரை தொடர் இப்போது "விடுதலைக்கு விதை தூவிய விவேகானந்தர்' என்கிற பெயரில் புத்தக வடிவம் கண்டிருக்கிறது. இந்தப் புத்தகத்துக்கு அணிந்துரை எழுதியவர்களில் நானும் ஒருவன். மதிப்புரைக்கு வந்திருந்த புத்தகத்தை எடுத்துப் புரட்டினேன்.  நான் எழுதிய அணிந்துரையை மீண்டும் ஒரு முறை படித்துப் பார்க்க விரும்பினேன், படித்தேன்.

ஏற்கெனவே தொடராக வெளிவந்தபோது வாரம்தோறும் படித்ததுதான். அணிந்துரை எழுதுவதற்காக மீண்டும் ஒரு முறை படித்தேன். இப்போது புத்தக வடிவில் அதைக் கையில் எடுத்தபோது மீண்டும் படிக்காமல் கீழே வைக்கத் தோன்றவில்லை. அதற்குக் காரணம், இது என் மானசீக குருநாதர் சுவாமி விவேகானந்தர் குறித்த புத்தகம் என்பதும், ஸ்டாலின் குணசேகரனின் பேச்சாலும் எழுத்தாலும் கவரப்பட்ட ரசிகர்களில் நானும் ஒருவன் என்பதும்தான். 

இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்துக்கு சுவாமி விவேகானந்தரின் கருத்துகள் எந்த அளவுக்குப் பின்புலமாக இருந்திருக்கின்றன என்பதை ஆய்வு நோக்கோடும், தக்க ஆதாரங்களுடனும் எடுத்துச் செல்லும்  முயற்சிதான் "விடுதலைக்கு விதை தூவிய விவேகானந்தர்'
என்கிற இந்தப் புத்தகத்தின் நோக்கம்.
ஒருபுறம், இந்தப் புத்தகம் விவேகானந்தரின் ஆன்மிகப் பயணத்தைப் பதிவு செய்கிறது. இன்னொரு புறம், அவரது ஆன்மிகப் பயணத்துடன் இந்தியாவின் விடுதலை வேட்கையும் எப்படி இணைந்து நடைபோட்டது என்பதை எடுத்தியம்புகிறது. இதற்கிடையே நிலத்தடி நீரோட்டம் போல, இளைய பாரதத்தின்  வருங்கால மேன்மைக்கும் அவர்களுக்குத் தன்னம்பிக்கை ஊட்டவும் பல செய்திகளை மிகவும் அழுத்தமாக சொல்லிச் செல்கிறது இந்தப் புத்தகம். 

""தனது சொல்லால் இந்திய இளைஞர்களை செயலில் இறக்க முடியும் என்ற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை கொண்டிருந்தார் சுவாமி  விவேகானந்தர். இது அவரது சொல்லாற்றலினால் மட்டும் விளைந்ததெனக் கொள்ள இயலாது. தனது உயிரையே உருக்கி அவற்றை  உரையாக்கியதால் கிடைத்த விளைச்சல்'' என்கிற ஸ்டாலின் குணசேகரனின் கருத்தை மறுக்க இயலாது. இந்தப் புத்தகத்துக்கு முன்னுரை எழுதியிருக்கும் குன்றக்குடி ஆதீனம் தவத்திரு பொன்னம்பல அடிகளாரைவிட சிறப்பாக "விடுதலைக்கு விதை தூவிய விவேகானந்தர்' புத்தகம் குறித்து வேறு எவராலும் எடைபோட முடியாது. அவரது பதிவு இது - ""சுவாமி விவேகானந்தர் என்ற ஆன்மிக இமயத்தை இளைய தலைமுறை உள்வாங்கிக் கொள்ளும் வண்ணம் தம் அற்புத எழுத்தாற்றலால், சிந்தனையால், செயலாற்றலால் செதுக்கிய எழுத்துச் சிற்பி திரு. ஸ்டாலின் குணசேகரன் அவர்களின் எழுத்தாற்றலைப் பாராட்ட வார்த்தைகள் வசப்படவே இல்லை''


எப்போதோ வெளிவந்த "மாதவம்' என்கிற மாத இதழ் இப்போது என் கையில் கிட்டியது. அதில்  கண்ணில் பட்ட கவிதை இது. அரவிந்த் என்பவர் எழுதியது. 
அதிக கிளைகள் கொண்ட
அதிநவீன கடை
உள்ளே இருந்தவையோ
பிளாஸ்டிக் குருவிகள்!

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/02/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2992395.html
2992394 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பாரதி பாடிய பராசக்திக் கவசம்! - எதிரொலி எஸ்.விஸ்வநாதன் DIN Sunday, September 2, 2018 02:32 AM +0530 இந்த உடலின் ஒவ்வோர் உறுப்புகளுக்கும் ஊறு நேராதவாறு இறைவன் காக்க வேண்டும் என்ற கருத்தில் கந்தர் சஷ்டி கவசம், சண்முகக் கவசம் போன்றவற்றை இறையன்பர்கள் தினந்தோறும் பாராயணம் செய்து வருவதைக் காண்கிறோம்.

இதைப் போன்று மகாகவி பாரதியார் தமது வழிபடு தெய்வமான "பராசக்தி' மீது கவசம் ஒன்றை எழுதியுள்ளார். பாரதி கவிதை நூலில் தோத்திரப் பாடல் தொகுப்பில் காணப்படும், "சக்திக்கு ஆத்ம சமர்ப்பணம்' என்ற நீண்ட பாடலே அது.    

அப்பாடலில் தமது கை, கண், காது, கால், நாசி, நாக்கு, வாய், வயிறு, மார்பு, தொண்டை, இடை, காயம், அறிவு, சிந்தனை, மனம், மதி ஆகியவற்றை பராசக்திக்குச் சமர்ப்பணம் செய்து நல்லருள் வேண்டுகிறார்.

"கையைச் சக்தி தனக்கே கருவியாக்கு - அது
சக்தியுற்றுக் கல்லினையும் சாடும் (1)
நெஞ்சம் சக்தி தனக்கே கருவியாக்கு - அதைத்
தாக்க வரும்  வாள் ஒதுங்கிப் போகும் (9)
சித்தம் சக்தி தனக்கே உரிமை ஆக்கு - அதில்
சார்வதில்லை அச்சமுடன் சூதும் (26)
மதி சக்தி தனக்கே உடைமை ஆக்கு - அது
சஞ்சலப் பிசாசுகளைக் கலக்கும்' (32)

என்பன போன்ற வீராவேச வரிகள் அப்பாடலில் இடம்பெறுகின்றன.

"அச்சம் தவிர்; ஆண்மை தவறேல்; இளைத்தல் இகழ்ச்சி; உடலினை உறுதி செய்; ஏறு போல் நட; குன்றென நிமிர்ந்து நில்'  என்று புதிய ஆத்திசூடியில் புகன்ற மகாகவி பாரதி  பாரத மாதாவையே பராசக்தி வடிவில் போற்றி, பாரத நாட்டு மக்கள் புதிய வீர எழுச்சி பெற அக்கவசத்தை இயற்றியுள்ளார் எனவும் கருதலாம்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/2/w600X390/sk3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/02/பாரதி-பாடிய-பராசக்திக்-கவசம்-2992394.html
2992393 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கம்பர் காட்டும் ஆசிரியர் பக்தி! - தமிழாகரர் தெ.முருகசாமி DIN Sunday, September 2, 2018 02:31 AM +0530 ஒளவையார்  சில இல்லாதவைகளைக் கூறி அவை இருப்பதான சிறப்பை, "நீறில்லா நெற்றிபாழ், நெய்யில்லா உண்டிபாழ் /  ஆறில்லா ஊருக்கு அழகுபாழ்'  எனக்  குறிப்பால் உணர்த்தினார். ஆனால், "திரிகடுகம்' இயற்றிய நல்லாதனார், "கணக்காயர் இல்லாத ஊர்நன்மை பயத்தல் இல' (10)  என ஆசிரியர் இல்லாத ஊரைப் பயனில்லாததாக வெளிப்படையாய்க் கூறியது, ஆசிரியருக்குள்ள சிறப்பை வெளிப்படுத்துவதாக உள்ளது.

ஆசிரியரும் மனிதரே ஆயினும் அவரை மனிதருள் மாமனிதராக மக்கள் போற்றினர். அவர் அனைவருக்கும் முன் மாதிரியானவர். அவரது சொல்லும், தோற்றமும் தெய்வாம்சம் மிக்கதாக இருந்ததால் சமூகத்தில் அவரது மதிப்பும் மரியாதையும் உயர்வுடையதாகக் கருதப்பட்டன. அதனால்  அவர், "எழுத்தறிவித்தவன் இறைவனாவான்' எனப் புகழப்பட்டார்.

இவற்றிக்கான சான்று ஒன்றைக் கம்ப காவியத்தில் காணலாம். விசுவாமித்திர முனிவர் தமது வேள்வியைக் காப்பதற்கு ராமனை அயோத்திலிருந்து காட்டுக்கு அழைத்து வந்தார். வேள்விக்குத் தீங்கு செய்த தாடகை என்னும் அரக்கியை ராமன் கொன்றதும் வேள்விக்கான செயல் முடிந்தது.

இதனால் ராமனை முனிவர், அயோத்திக்குக் கூட்டிப்போய் விடாமல் மிதிலைக்கு அழைத்துப் போக, முனிவரது வரவை அறிந்த மிதிலை மன்னன் சனகர், முனிவரை வரவேற்று ஓர் ஆசிரமத்தில் தங்க வைத்தார்.

இந்நிலையில், முனிவருடன் வந்த ராம-லட்சுமணர்களைப் பற்றி அறிய ஆவல் கொண்ட சனகர், ""இவர் யாவர்?''  என்றார். வினாவைத் தொடுத்தபோதே, சனகரின் முகம் மலர்ந்திருந்தது. 

""தசரதனின் புதல்வர்கள்'' என்றார் முனிவர். 

சனகரின் முகம் வாடியது. இதனையும் அந்தத் திரிகால முனி உணர்ந்தார்.
நாளை நடக்கும் சீதைக்கான வில் முறிப்பில் ராமன் முறித்தால் அவன் சீதைக்குப் பொருத்தமான மணாளனாக இருப்பான் எனத் திட்டமிட்டு மனதிற்குள் மகிழ்ந்தவனுக்கு, தசரதன் மக்கள் என்றதும் தந்தையறிவு மகனறிவாகும் என்பதால், தந்தைக்கான பலதாரப் பண்பு இவனுக்கும் ஆகிவிடும் என்பதால் சனகனின் முந்திய உணர்வை மாற்றிக் கொண்டான் போலும்' என விசுவாமித்திரர் எண்ணி, அந்த வாட்டத்தைப் போக்க வேண்டி, ""பெற்றது தசரதனானாலும் கல்வி பயிற்றுவித்து வளர்த்து ஆளாக்கியது வசிட்டர்'' என்றார். இக்காட்சி குறிப்பின் குறிப்புணர்தலாக அமைந்தது. இதைக் கம்பர், 

"திறையோடு அரசிறைஞ்சும் செறிகழல்கால் தசரதனாம் 
முறையோடு தொடர்மனத்தான் புதல்வர் எனும் பெயரேகாண்,
உறையொடு நெடுவேலோய் உபநயன விதிமுடித்து 
மறையோது வித்து வளர்த்தானும் வசிட்டான் காண்!' 

என்றார். பெற்றெடுத்ததோடு தசரதனது கடமை முடிந்தாலும் குருகுலத்தில் ராமனை அறிவால் புரந்து வளர்த்து ஆளாக்கியதெல்லாம் ஆசிரியராகிய குருகுல வசிட்டர் என்பதால், தந்தை அறிவு மகன் அறிவு என்பதினும் ஆசிரியரது அறிவே மாணாக்கரை உருவாக்கியது என்பதால், "சனகமகா அரசரே, நீர் உம்  எண்ணத்தை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டாம்' எனக் குறிப்பாகச் சொல்லாமல் சொல்லிக் காட்டினார் என்பதாகும். இதில்தான் ஆசிரியர் - மாணாக்கர் உறவின் சிறப்பு உணர்த்திக் காட்டப்பட்ட அளவில் மறுநாள் விற்போட்டியில் ராமன் வெற்றி பெற்று சீதையை மணந்தான். மணந்ததும் அவன் அங்கு அமர்ந்திருந்த குலகுருவாகிய ஆசிரியராம் வசிட்டரது காலில் விழுந்து வணங்கிய பின்னரே, பெற்றோர் காலில் விழுந்து வணங்கினான் என்கிறார் கம்பர்,

"முற்றிய மாதவர் தான் முறை சூடி
கொற்றவனைக் கழல் கும்பிடலோடும்
பொற்றொடியைக் கொடு நல்மனை புக்கான்'

முற்றிய மாதவர் என்பவர் வசிட்டர், விசுவாமித்திரர் ஆவர். கொற்றவன் என்பவன் தந்தை தசரதன் ஆவான். இவ்வாறு கம்பர் காட்டும் ஆசிரியர் பக்தி அளப்பரிது!

ஆசிரியர்களே மாணாக்கரை உயர்த்தும் கலங்கரை விளக்கானவர்கள் என்பதற்குப் பலரை எடுத்துக் காட்டலாம்.  அதற்கோர் எடுத்துக்காட்டாக வாழ்ந்தவர்தான் ஆசிரிய தினக் கொண்டாட்டத்தின் பிதா மகனாகிய டாக்டர் இராதாகிருஷ்ணன்.

வடக்கே இராமகிருஷ்ணர் - சுவாமி விவேகானந்தர்; தெற்கே திரிசிரபுரம் மகாவித்துவான் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளை - உ.வே.சாமிதாதையர் என்போர் ஆசிரியர் - மாணாக்கர்களுக்கான அடையாள பிம்பங்களாவர்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/2/w600X390/sk2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/02/கம்பர்-காட்டும்-ஆசிரியர்-பக்தி-2992393.html
2992392 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி புகழொடு சாதல்! - முனைவர் அரங்க.பாரி DIN Sunday, September 2, 2018 02:30 AM +0530 கணியன் பூங்குன்றனார் என்னும் சங்கப் புலவர், "சாவு' என்பது உலகத்திற்குப் புதியது இல்லை என்றார்.  சாதலைவிடத் துன்பமானது இல்லை என்றார் திருவள்ளுவர். துன்பமிக்க சாதல் என்னும் நிலைத்த பிரிவில், சான்றோர்க்கு ஒரு நிறைவு தோன்றும். "நாம் வாழ்ந்த வாழ்க்கை புகழ் தந்த வாழ்க்கை. பலர் மனத்திலும் நாம் இடம்பெற்றிருக்கின்றோம்' என்று கருதி மனம் நிறையும் வாழ்க்கைப்பேறு எல்லார்க்கும் கிடைப்பதில்லை.
கடையெழு வள்ளல்களில் ஒருவன் ஆய்அண்டிரன். தன்னை நாடிவந்தவர்க்கு யானைகளைப் பரிசாகத் தந்தவன். "வந்தவர்க்கெல்லாம் இப்படி யானைகளைக் கொடுக்கிறாயே உன் நாட்டில் ஒரு பெண் யானை ஒரு சூலில் (கர்ப்பத்தில்) பத்துக் குட்டிகளைப் பெறுகின்றதா?' என்று கேட்கிறார் உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார். அத்தகைய கொடை வள்ளல் இறந்தபோது மன்னுயிரெல்லாம் துன்புறக் கண்டனர். முடமோசியார் உள்ளம் கலங்கினர். அவர் வருந்திப் பாடுகின்றார்.
"தன்னை நாடி வந்த இரவலர்க்குத் தேரைக் கொடுத்த
ஆய்வள்ளல் இறந்துபட்டான் அவன் வான உலகம்
வருவது அறிந்து, இந்திரனின் அரண்மனையில்
உள்ள முரசு முழங்குகின்ற ஓசை கேட்கிறது'
என்று கூறக் காண்கிறோம். அவ்வளவு புகழை அவன் இவ்வுலகத்தில் பெற்றுள்ளான் என்பது பொருள். வீரத்தாலும், கொடையாலும், கல்வியாலும், சான்றாண்மைப் பண்புகளாலும் ஒருவர்க்கு இவ்வுலகில் புகழ் மிகும். வீரத்தாற் புகழ்பெற்றவன் கரிகாலன்; கொடையாற் புகழ்பெற்றவன் குமணன்; கல்வியாற் புகழ்பெற்றவர் கபிலர்; பண்பினாற் புகழ்பெற்றவன் கோப்பெருஞ்சோழன். இவர்களின் பூத உடம்பே செத்தது; புகழ் உடம்பிற்குச் சாவே இல்லாமல் நிலைபெற்றது அவர் பெயர். "ஒருவர் இறந்த பின்னும் இருக்கின்றார் என்று சொல்லத்தக்க சாக்காடு புகழோடு வாழ்ந்தவர்க்கே உரியது' என்கிறார் திருவள்ளுவர்.
புகழொடு வாழ்ந்தவர்கள் இறந்த நாளை நினைத்து ஒவ்வோராண்டும் மனித குலம் அழுகின்றது. புகழ்மிக்க அப்பெருவாழ்வை மானுடம் மறக்கவில்லை. இதைத்தான் பெருந்தலைச் சாத்தனார் போற்றி உரைக்கின்றார்.
"நிலையாத உலகத்தில் நிலைபெறுவதற்காகத் தம்
புகழை நிறுவி மாய்ந்து போனார்கள்'  (புறநா)

என்று கூறுகின்றார்.   இந்தப் புகழைப் பொருள் கொடுத்து வாங்க முடியுமா? விலைக்குட்படும் பெருமையா அது? அது தானே சிலர் முகவரியைக் கேட்டுக் கொண்டு வந்து கதவைத் தட்டும். தன்னைத் தேடி வருபவரை அது பொருட்படுத்துவதில்லை.
நன்னன் வழிவந்த அரசர்கள் இருவர். அவருள் மூத்தவன் இளங்கண்டீரக்கோ; இளையவன் இளவிச்சிக்கோ இருவரும் ஒன்றாக அமர்ந்து உரையாடிக் கொண்டிருந்த போது, பெருந்தலைச் சாத்தனார் அங்கு வந்து மூத்தவனாகிய இளங்கண்டீரக்கோவைத் தழுவி வாழ்த்தினார். இளவிச்சிக்கோவை தழுவவும் இல்லை; பாராட்டவும் இல்லை. அது குறித்து விச்சிக்கோ கேட்டபோது அவர் கூறுகின்றார்.
""விச்சிக்கோவே! கண்டீரக்கோ, தன்னை நாடிவரும் பாணர்க்கும் விறலியர்க்கும் புலவர்க்கும் யானைகளையும், அணிகலன்களையும், பிற பரிசிலையும் தருபவன். ஆதலின் அவனை நான் தழுவினேன். நீயும் நன்னன் மரபில் வந்தவன்தான்.  ஆனால், நீ உன்னை நாடி வருவோர்க்குக் கதவை அடைத்துக் காணாது மறுப்பவன். எனவே, என்னை ஒத்த புலவர்கள் உன்னைப் பாடுவதில்லை'' (151) எனக் கூறினார்.  புகழொடு வாழ்ந்தவர்கள் மானுட மதிப்பில் என்றும் இருப்பவர்களாக இருக்கின்றனர்.
பாலைக்கலியில், தோழி தலைவனை நோக்கிக் கூறும் போது, ""கடைநாள் இதுவென அறிந்தாரும் இல்லை'' என்று கூறக்காண்கிறோம்.
சாவு என்னும் இறுதி எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் வரலாம் என்பது இதற்குப் பொருள். மருத்துவத்தால் சாவைத் தவிர்க்க முடியவில்லை. நேற்று இருந்தார், இன்று வெந்து நீறானார் என்று பட்டினத்தார் கூறுவது போல வாழ்க்கைக் கயிறு திடுமென அறுந்துபோவதையே பலரும் குறிக்கக் காணலாம். இத்தகைய நிலையாமை இருள் சூழ்ந்த வாழ்வில், மனிதன் அறிந்துகொள்ள வேண்டியது தனக்கு இந்த உலகில் நிலையான இடமில்லை என்பதுதான். அவ்வாறிருக்கும் போது வேர்க்க வேர்க்கக் காடு கழனி மாடு மனை, மக்கள் செல்வமெனச் சேர்த்துச் சேர்த்துத் தானும் துய்க்காமல், பிறர்க்கும் உதவாமல் போனால் புகழ் எப்படி அவர்களுக்கு உரியதாகும்? ஒன்றை இழந்தால் ஒன்றைப் பெறலாம் என்பது உலக நியதி. ஈட்டிய பொருளை வறியோர்க்குக் கொடுத்து வான்புகழைப் பெற்றவர்கள் இறந்த பிறகும் வாழ்பவர்களாகப் போற்றப்படுகின்றனர். இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் அதற்கு முன்பும் வாழ்ந்தவர்களின் பெயர்களை நாம் இன்றும் சொல்லிக் கொண்டிருக்கின்றோம். இவர்கள் ஈட்டிய புகழ் எத்தகையது? மலைபடுகடாம் இதனைத் "தொலையா நல்லிசை' என்று குறிக்கக் காண்கிறோம். காலப் பேராறு இவர்களின் பெயரை அழிக்காதவாறு கல்லில் வெட்டிய எழுத்துகளாய் மக்கள் மனம் பேணிக் கொண்டிருக்கின்றது. தானே வரும் புகழ், சாவினால் மறைக்கப்படாது; சரித்திரத்தால் புறக்கணிக்கப்படாது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/2/w600X390/sk1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/02/புகழொடு-சாதல்-2992392.html
2992391 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 40: 8. வெண்பா இனம் (1) "வாகீச கலாநிதி'  கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, September 2, 2018 02:29 AM +0530 பாக்கள் நான்கு வகை என்றும் அவை வெண்பா, ஆசிரியப்பா, கலிப்பா, வஞ்சிப்பா என்றும் பாவினங்கள் துறை, தாழிசை, விருத்தம் என மூவகைப்படும் என்றும் முன்பு கண்டோம். வெண்பாவின் வகைகளாகிய குறள் வெண்பா, சிந்தியல் வெண்பா, நேரிசை வெண்பா, இன்னிசை வெண்பா, பஃறொடை வெண்பா, கலி வெண்பா ஆகியவற்றின் இலக்கணத்தை முதல் பாகத்தில் அன்பர்கள் அறிந்திருப்பார்கள்.
வெண்பாவின் இனங்களைப் பற்றி இப்போது கவனிக்கலாம். குறள் வெண்பாவுக்குக் குறள் வெண் செந்துறை, குறள் தாழிசை என்று இரண்டு இனங்கள் உண்டு.

குறள் வெண் செந்துறை
இரண்டு அடிகளாய் அளவு ஒத்து அறம் பொருள் இன்பம் வீடு என்னும் சிறந்த உறுதிப் பொருள்களைப் பற்றி வருவது குறள்வெண்செந்துறை. இதை வெண் செந்துறை என்றும் கூறுவது உண்டு. 

"ஒழுகிய ஓசையின் ஒத்தடி இரண்டாய்
விழுமிய பொருளது வெண்செந் துறையே'

என்பது யாப்பருங்கலம்.

"ஆர்கலி உலகத்து மக்கட் கெல்லாம்
ஓதலிற் சிறந்தன் றொழுக்க முடைமை'

என்னும் முதுமொழிக் காஞ்சிப் பாட்டில் இவ்விலக்கணங்கள் பொருந்தியிருப்பதால் அது குறள் வெண் செந்துறையாகும்.

நான்கு சீருக்கு அதிகமாகப் பல சீரால் அமைந்த அடி இரண்டாய் ஈற்றடி குறைந்து வருபவையும், செந்துறை வெள்ளையிற் சிதைந்து வருபவையும், குறள் வெண்பாவில் தளை பிறழ்ந்து வருபவையும் குறள் தாழிசை எனப்படும். தாழிசைக் குறள் என்றும் இதைச் சொல்வதுண்டு.

"நண்ணு வார்வினை நைய நாடொறும் நற்ற வர்க்கர சாய ஞானநற்
கண்ணி னானடி யேஅடை வார்கள் கற்றவரே'

இந்தக் குறள் தாழிசை நான்கு சீரினும் மிக்க அடிகளை உடையதாய், முதலடி எட்டுச் சீரும் இரண்டாவது அடி ஐந்து சீரும் உடையதாய் வந்தது.

"வெள்ளை நரைத்தலை மிக்கவ ராயினும்
எள்ளி யுரைப்பீர் என்னே நுங்குணம்'

இது குறள் வெண்செந்துறைபோல இருப்பினும் விழுமிய பொருளுடையதாக இல்லாமையால் குறள் தாழிசை ஆயிற்று.

"எத்தனை காலம் பெரியாரோ டிருந்தாலும்
பித்தருக் குண்டாமோ பெட்பு' 

இது குறள் வெண்பாவைப் போலத் தோற்றினாலும், பெரியாரோடிருந்தாலும் என்ற இடத்தில் கலித்தளை அமைந்து செப்பலோசை பிறழ்ந்தமையால் இது குறள் தாழிசை ஆயிற்று. பின் இரண்டும் அத்துணைச் சிறப்புடையன அல்ல.

வெளி விருத்தம்

இனி வெண்பாவின் இனங்களைக் கவனிக்கலாம். வெளி விருத்தத்தைப் பற்றி முன்பு ஓரளவு அறிந்தோம். ஐஞ்சீரடி மூன்றோ நான்கோ வந்து, ஐந்தாவது சீர் ஒரே சொல்லாக வருவது வெளிவிருத்தம்.

"ஒருமூன் றொருநான் கடியடி தோறும்
தனிச்சொல் தழுவி நடப்பன வெள்ளை
விருத்தம் எனப்பெயர் வேண்டப் படுமே'

என்பது காக்கைப் பாடினியம் என்ற பழைய யாப்பிலக்கணச் சூத்திரம்.

"கொண்டல் முழங்கினவால் கோபம் பரந்தனவால் 
என்செய்கோயான் 
வண்டு வரிபாட வார்தளவம் பூத்தனவால் 
என்செய்கோயான்
எண்டிசையுந் தோகை இயைந்தகவி ஏங்கினவால்
என்செய்கோயான்'

இது மூன்று அடியாகி, அடிதோறும் இறுதியில் என் செய்கோயான் என்ற தனிச் சொல்லைப் பெற்று வந்த வெளி விருத்தம். ஐந்தாம் சீராக ஒரே தொடர் மீட்டும் மீட்டும் வந்திருத்தலைக் கவனிக்க. 

"ஆவா வென்றே அஞ்சின ராழ்ந்தார் ஒருசாரார்
கூகூ வென்றே கூவிளி கொண்டார் ஒருசாரார்
மாமா வென்றே மாய்ந்தனர் நீத்தார் ஒருசாரார்
ஏகீர் நாய்கீர் என்செய்து மென்றார் ஒருசாரார்'

இது நாலடியாய் வந்த வெளி விருத்தம். 

(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/19/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/02/கவி-பாடலாம்-வாங்க---40-8-வெண்பா-இனம்-1-2992391.html
2992390 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, September 2, 2018 02:26 AM +0530 உணற்(கு) இனிய இன்னீர் பிறி(து)உழிஇல் என்னும்
கிணற்(று) அகத்துத் தேரைபோல் ஆகார் - கணக்கினை
முற்றப் பகலும் முனியா(து) இனிதோதிக்
கற்றலிற் கேட்டலே நன்று.   (பாடல்-61)


குடித்தற்கு இனிய உவர்ப்பில்லாத நன்னீர்,  வேறு இடங்களில் இல்லையென்று நினைக்கும், கிணற்றினுள்ளே வாழும் தவளையைப் போல்,  தாமுங் கருதாமல், நூல்களை நாள் முழுமையும் வெறுப்பின்றி இனிதாகப் படித்து அறிதலைக் காட்டினும் (அறிஞர்களிடம்) விரும்பிக் கேட்டலே நன்று. "கற்றலில் கேட்டலே நன்று' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/02/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2992390.html
2987955 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி யானையின் மதம் போக்கும் வாழை! DIN DIN Sunday, August 26, 2018 03:22 AM +0530 தலைவனும் தலைவியும் இயற்கைப் புணர்ச்சியால் உள்ளம் ஒன்றுபட்டு, பிறர் அறியாத களவு வாழ்க்கை வாழ்ந்து வந்தனர். களவு வாழ்க்கை திருமணத்தில் முழுமைபெற தலைவன் பொருள் தேடி வருவதாகக் கூறிப் புறப்பட்டுச் சென்றுவிட்டான்.
தலைவனின் பிரிவை தலைவியால் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை. என்னசெய்வதென்று புரியாமல் புலம்பி அழுகிறாள். அந்நேரத்தில் தலைவியைச் சந்திக்க தோழி வருகிறாள். தலைவியின் புலம்பலுக்கான காரணம் தோழிக்கு நன்கு புரிந்துவிடுகிறது. தலைவன் பிரிவை நினைத்து தலைவி வருந்தும் போதெல்லாம் அவளுக்கு ஆறுதல் கூறித் தேற்றுவதும்; தலைவியின் சோர்ந்த மனத்தைத் தேற்ற வேண்டிய பொறுப்புணர்ச்சியும் உடையவள் தோழி. தலைவிக்குப் பலமுறை சொல்லியும் தேற்ற முடியாத சூழலில், தோழி அவள் மனத்தில் ஒரு மாறுதலை ஏற்படுத்தியாவது அத்துயரத்தைக் குறைக்க முயற்சி செய்கிறாள்.
"சோலையில் உள்ள வாழையின் சுருண்ட குருத்து அணங்கு உறையும் தலையாகிய பெரிய வேழத்தின் நெற்றியில் (மத்தகத்தில்) தடவியதால் அதன் வலிமை அழிந்துவிட்டது. இவ்வாறு மயங்கி வருத்தம் அடைந்த ஆண் யானையின் முதுகை இளம் பிடியானை தடவிக் கொடுக்க (பெண் யானையின் இச்செயலால்), ஆண் யானை தனது வருத்தம் நீங்கி உறங்கியது' எனத் தலைவியிடம் கூறுகிறாள் தோழி.
"சோலை வாழை சுரிநுகும்பு இனைய
அணங்குடை இருந்தலை நீவலின் மதன்அழிந்து
மயங்குதுயர் உற்ற மையல் வேழம்
உயங்கு உயிர் மடப்பிடி உலைபுறம் தைவர
ஆம்இழி சிலம்பின் அரிதுகண் படுக்கும்
மாமலை நாடன் கேண்மை
காமம் தருவதோர் கைதாழ்ந் தன்றே' (குறுந்-308)
வாழைக் குருத்தால் மதம் அழிந்த ஆண் யானை, பெண் யானையின் வருடலால் உறங்கியது போன்று, திருமணத்தை வேண்டியபோது மயங்கிய தலைவன் உன்னை திருமணம் செய்து கொண்டு முடிவில்லாத இன்பத்தைப் பெறுவான் என்பதைக் குறிப்பாய் தலைவிக்கு உணர்த்திய தோழியின் திறம் நயமுடையதாக அமைந்துள்ளது.
வாழை மரத்தினால் யானையின் மதம் அழியும் என்பதை இப்பாடல் உணர்த்துகிறது. "ஆனைக்கு வாழைத்தண்டு, ஆளுக்குக் கீரைத்தண்டு' என்னும் பழமொழியும் இப் பாடலுக்கு வளம் சேர்க்கிறது. அக்காலத்தில் மதம் பிடித்து கட்டுக்கடங்காமல் திரியும் யானைக்கு, யானைப்பாகர் வாழைத்தண்டை உணவாகக் கொடுத்தலும், வாழையின் சாற்றை யானையின் தலைநெற்றியில் தேய்த்தலும் வழக்கமாக இருந்திருக்கிறது.
இக்காலத்திலும், மதம் பிடித்து உயிர்களைக் கொல்லும் யானைகளுக்கு வாழையின் மூலமாகக் கிடைக்கும் பயனை அளித்தால், உயிரிழப்பைத் தடுக்கலாமே!
- முனைவர் கி. இராம்கணேஷ்



 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/26/w600X390/YANAI.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/26/யானையின்-மதம்-போக்கும்-வாழை-2987955.html
2987954 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, August 26, 2018 03:21 AM +0530 கடந்த ஞாயிறு அன்று ஊற்றங்கரையில் முத்தமிழ் இலக்கியப் பேரவையின் நான்காம் ஆண்டு விழாவில் கலந்துகொள்ள வழக்குரைஞர் கே.எஸ்.இராதாகிருஷ்ணன், பிரியன், ஐயாறு ஆகியோருடன் சென்றிருந்த எனக்குப் பல வியப்புகள் காத்துக் கொண்டிருந்தன. கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம் ஊற்றங்கரையில் இத்துணை சிறப்பாக ஆண்டுதோறும் இலக்கிய விழா கொண்டாடுகிறார்கள் என்பதை யாரும் எதிர்பார்த்திருக்க முடியாது. அந்த விழாவுக்குப் பெருந்திரளாக இலக்கிய ஆர்வலர்களும், மாணவர்களும் கலந்துகொள்வது அதைவிடச் சிறப்பு.
முத்தமிழ் இலக்கியப் பேரவை ஒருபுறம் இருக்க, ஊற்றங்கரை என்கிற சிறிய ஊரில் மிகப்பெரிய கல்விப் புரட்சி நடந்து கொண்டிருப்பது பெரிய அளவிற்குப் பரவலாக வெளியில் தெரியாமல் இருக்கிறது. ஆசிரியர் பணிக்காக ஊற்றங்கரை அரசுப் பள்ளிக்கு வந்த வே.சந்திரசேகரன் விருப்ப ஓய்வு பெற்ற பிறகு தொடங்கிய "ஸ்ரீவித்யா மந்திர் கல்வி நிறுவனங்கள்'தான் ஊற்றங்கரையின் முகத்தையே மாற்றி அமைத்திருக்கிறது. ஸ்ரீவித்யா மந்திர் மேல்நிலைப் பள்ளி ஆகட்டும், அதே பெயரில் அமைந்த கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரியாகட்டும் இவை எல்லாமே வெளிமாவட்டங்களிலிருந்து மாணவர்களை ஊற்றங்கரையை நோக்கிப் படையெடுக்க வைத்திருக்கின்றன. அதற்குக் காரணம், ஸ்ரீவித்யா மந்திர் கல்வி நிறுவனங்களின் நிறுவனர் வே.சந்திரசேகரன்தான்.
வேறு எந்த ஊரிலாவது தனியார் கல்வி நிறுவனங்களை நடத்தும் ஒருவர், அரசுப் பள்ளியின் வளர்ச்சியில் அக்கறை கொண்டிருப்பதைக் காண முடியுமா? தான் வேலை பார்த்த ஊற்றங்கரை அரசு மேல்நிலைப் பள்ளியின் வளர்ச்சியிலும், கட்டமைப்பு மேம்பாட்டிலும் வே.சந்திரசேகரன் முழு ஈடுபாடு காட்டுவது ஊற்றங்கரையையே மேம்படுத்தி இருக்கிறது. ஊற்றங்கரையிலும் அதைச் சுற்றியிருக்கும் பகுதிகளிலும் பல வளர்ச்சிப் பணிகளில் ஸ்ரீவித்யா மந்திர்அறக்கட்டளை பங்களிப்பு நல்கி வருகிறது என்பது பெருமகிழ்ச்சி அளிக்கிறது.
ஊற்றங்கரைக்குச் சென்றிருந்தபோது எனக்கு இன்னொரு வித்தியாசமான அனுபவம். ஊற்றங்கரை பகுதியிலுள்ள அனைத்து ஊடக நிருபர்களையும் சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிட்டியது. ஒற்றுமையாகவும், நட்புறவுடனும் ஊற்றங்கரை பகுதியில் நிருபர்கள் மிகுந்த உற்சாகத்தோடு முத்தமிழ் இலக்கியப் பேரவையின் பணிகளுக்கு உறுதுணையாக இருப்பது பெருமிதம் அளித்தது. ஊடகவியலாளர்கள் இலக்கிய ஈடுபாடு கொள்ளும்போதுதான் மொழி உண்மையான வளர்ச்சி அடையும் என்பதை செயல்படுத்திக் காட்டுகிறார்கள் ஊற்றங்கரை ஊடகவியலாளர்கள். அவர்களுடன் அளவளாவி மகிழ்வதற்காகவே இன்னொரு முறை ஊற்றங்கரைக்குப் பயணிக்க வேண்டும் என்று மனதுக்குள் தீர்மானித்துக் கொண்டேன்.

கல்வெட்டு அறிஞர் செ. இராசு கல்வெட்டு, செப்பேடு, ஓலைச்சுவடி ஆகியவற்றில் தமிழகத்தின் குறிப்பிடத்தக்க அறிஞர். தஞ்சைத் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழக கல்வெட்டுத் தொல்லியல் துறையில் பணியாற்றி, பணி ஓய்வு பெற்றவர். நூற்றுக்கும் அதிகமான புத்தகங்களையும், 200க்கும் மேற்பட்ட ஆய்வுக் கட்டுரைகளையும், எழுதியிருப்பது மட்டுமல்லாமல், தமிழகம் முழுவதும் தேடி அலைந்து இவர் நூற்றுக்கணக்கான செப்பேடுகளையும், கல்வெட்டுகளையும் கண்டுபிடித்து அவற்றை ஆவணப்படுத்தி இருக்கிறார்.
அவரது "நமது கச்சத்தீவில்' என்கிற புத்தகத்தை 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நான் படித்திருக்கிறேன். அந்தப் புத்தகம் இப்போது மூன்றாவது பதிப்பு கண்டிருக்கிறது.
கச்சத்தீவு குறித்து அனைத்துத் தரவுகளையும் உள்ளடக்கியுள்ள புத்தகம் இது. தமிழக வரலாறு குறித்த அக்கறை உள்ள ஒவ்வொருவரிடமும் கட்டாயம் இருக்க வேண்டிய ஆவணம்.
இராமேஸ்வரத்திலிருந்து 17 கி.மீ. வடகிழக்கில் ஆள் அரவமே இல்லாத, உயரம் குறைவான ஒரு குட்டித் தீவுதான் கச்சத்தீவு. கோழி முட்டை வடிவில் உள்ள இந்தத் தீவின் பரப்பளவு 285 ஏக்கர், 20 சென்ட். இந்திய அளவைத் துறையினர் 1784, 1895, 1930 ஆகிய ஆண்டுகளில் கச்சத்தீவை அளந்து சர்வே எண்: 1250 என்று குறித்து, அதை சிறு கல் தூணிலும் பொறித்துள்ளனர். தங்கள் வரைபடங்களிலும் வெளியிட்டுள்ளனர்.
இந்தத் தீவுக்கு "கச்சத்தீவு' என்று பெயர் வந்ததற்குப் பல காரணங்கள் கூறப்படுகின்றன. பசுமை நிறைந்த இந்தத் தீவு "பச்சைத் தீவு' என்று அழைக்கப்பட்டு, பிறகு மருவி "கச்சத் தீவாகி' விட்டது என்பார் உண்டு.
"கச்சம்' என்றால் ஆமை என்று பொருள். இந்தப் பகுதியில் மிகுதியாகக் கிடைக்கும் சிறு மீனுக்கு "கச்சா' என்று பெயர். ஒருவேளை அதனடிப்படையில் ஆளில்லாத இந்தத் தீவுக்குக் "கச்சத்தீவு' என்கிற பெயர் வந்திருக்கக்கூடும்.
இராமநாதபுரம் சேதுபதி அரசர்களுக்கு உரித்தான கச்சத்தீவைக் குத்தகைக்கு எடுத்து, இராமநாதபுரம் மரைக்காயர்களும் இன்னும் சிலரும் மருந்து மூலிகைகள் பயிரிட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. இங்கு ஏராளமாகக் கிடைக்கும் கிளிஞ்சல்கள் மூலம் சுண்ணாம்பு தயாரிக்க முடியும் என்றும் சொல்லப்படுகிறது. ஒரு காலத்தில் இராமேஸ்வரம் கோயிலுக்குரிய நந்தவனம் கச்சத்தீவில் இருந்ததற்கான ஆதாரம் இருக்கிறது.
நல்ல மேய்ச்சல் நிலம் இருப்பதால், இராமேஸ்வரம் கோயில் கால்நடைகள் கூட, இங்கு மேய்ச்சலுக்குக் கொண்டுவரப்பட்டதாகப் பதிவுகள் காணப்படுகின்றன. கச்சத்தீவின் வருவாயைக் கணக்கு வைப்பதற்கென்றே இராமநாதபுரம் அரசரின் "இராமநாத விலாசம்' அரண்மனையில் தனி எழுத்தர் ஒருவர் நியமிக்கப்பட்டிருந்தார்.
இலங்கை-சீனாவின் கூட்டு இராணுவம் கச்சத்தீவில் படைக்கலம் அமைக்குமேயானால், அது இந்தியாவின் பாதுகாப்புக்கு மிகப்பெரிய அச்சுறுத்தலாகிவிடும். அதனால், கச்சத்தீவை மீட்பது என்பது மிக மிக அவசியம் என்பதில் யாருக்கும் மாறுபட்ட கருத்து இருக்க முடியாது. இந்தப் புத்தகத்துக்குப் பதிப்புரை எழுதியிருக்கும் வே.சிதம்பரம் குறிப்பிட்டிருப்பது போல, புலவர் செ. இராசுவின் "நமது கச்சத்தீவு' என்கிற இந்தப் புத்தகம் இந்தியிலும், ஆங்கிலத்திலும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு, மத்திய ஆட்சியில் இருப்பவர்களுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட வேண்டும். கச்சத்தீவு குறித்த மற்றுமொரு நல்ல பதிவு இது.

முகநூலில் கண்ணில் தட்டுப்பட்ட ஒரு கவிதை இது. இதையே இந்த வாரத் தேர்வாக வைத்துக் கொள்கிறேன்.
வெளிநாட்டில் இருக்கும்
அப்பா அனுப்பிய
ஐஃபோன் இது என்றாள்
ஒரு சிறுமி
என்னிடம் ஐஃபோன் இல்லை
அப்பா இருக்கிறார் என்றாள்
அவள் தோழி!

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/26/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/26/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2987954.html
2987953 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  7. ஓசைகளின் வகை (2)  "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, August 26, 2018 03:19 AM +0530 கவி பாடலாம் வாங்க - 39
ஆசிரியத்துக்குரிய அகவலோசையும் இப்படியே மூன்று வகைப்படும். அவை: ஏந்திசை அகவலோசை, தூங்கிசை அகவலோசை, ஒழுகிசை அகவலோசை என்பன.
 (1) நேரொன் றாசிரியத்தளை மட்டும் வந்தால் ஏந்திசை அகவலோசை வரும்.
 "வேலன் செவ்வேள் மெத்தென் பாதம்
 சீலர் போற்றி செய்வர் என்ப
 தோத வேண்டுங் கொல்லோ
 யாதும் யாண்டும் ஈவான் அன்றோ?
 இதில் எல்லாச் சீர்களும் தேமாவாகவே வந்தன; மாமுன் நேர் வந்த நேரொன்றாசிரியத் தளையே வந்தது.
 (2) நிரையொன் றாசிரியத்தளை மட்டும் வந்தால் அது தூங்கிசை அகவலோசை.
 "அணிநிழ லசோகமர்ந் தருணெறி நடாத்திய
 மணிதிக ழவிரொளி வரதனைப்
 பணிபவர் பவநளி பரிசறுப் பவரே'
 இதில் விளமுன் நிரை வரும் நிரையொன் றாசிரியத் தளையே வந்தது.
 (3) நேரொன்றாசிரியத் தளை, நிரையொன் றாசிரியத் தளை, இயற்சீர் வெண்டளை விரவி வருவது ஒழுகிசை அகவலோசை.
 "முருகன் பாதம் முன்னி ஏத்தி
 உருகிய அடியவர் உளங்கனிந் தருள்செயின்
 நலம்வந் தமைந்து நயக்க
 வலம்பெற் றுயர்வமிம் மகிதல மதனினே'
 இதில் அவ்வாறு வந்தமை காண்க. கலிப்பாவுக்குரிய துள்ளலோசை ஏந்திசைத் துள்ளலோசை, அகவல் துள்ளலோசை, பிரிந்திசைத் துள்ளலோசை என்று மூன்று வகைப்படும்.
 (1) கலித்தளை மட்டும் வந்தால் ஏந்திசைத் துள்ளலோசை.
 முருகமர்தா மரைமலர்மேல்
 முடியிமையோர் புடைவரவே
 வருசினனார் தருமறைநூல்
 வழிபிழையா மனமுடையார்
 இருவினைபோய் விழமுனியா
 வெதிரியகா தியையரியா
 நிருமலரா யறிவினராய்
 நிலவுவர்சோ தியினிடையே
 இதில் காய்முன் நிரை வந்து யாவும் கலித்தளையாக அமைந்ததைக் கவனிக்க.
 (2) வெண்டளையும் கலித்தளையும் விரவி வந்தால் அது அகவல்துள்ளலோசையாகும்.
 வேதங்கள் அறைகின்ற
 உலகெங்கும் விரிந்தனநின்
 பாதங்கள் இவையென்னிற்
 படிவங்கள் எப்படியோ
 ஒதங்கொள் கடலன்றி
 ஒன்றினோ டொன்றொவ்வாப்
 பூதங்க டொறுநிறைந்தால்
 அவையுன்னைப் பொறுக்குமோ
 இந்தப் பாட்டில் காய்முன்நிரை வந்த கலித்தளையும், காய்முன் நேர் வந்த வெண்சீர் வெண்டளையும், விளமுன் நேர்வந்த இயற்சீர் வெண்டளையும் வந்துள்ளன.
 (3) பல தளையும் விரவி வருவது பிரிந்திசைத் துள்ளலோசை.
 குடநிலைத் தண்புறவிற்
 கோவல ரெடுத்தார்ப்பத்
 தடநிலைய பெருந்தொழுவில்
 தகையேறு மரம்பாய்ந்து
 வீங்குமணிக் கயிறொரீஇத்
 தாங்குவனத் தொன்றப்போய்க்
 கலையினொடு முயலிரியக்
 கடிமுல்லை முறுவலிப்ப
 இதில் "குடநிலைத்-தண்புறவிற்' என்பதில் விள முன் நேர் வந்தது. இது இயற்சீர் வெண்டளை. தண்புறவிற்-கோவலர்-இதில் காய் முன் நேர் வந்தது. இது வெண்சீர் வெண்டளை. கோவல-ரெடுத்தார்ப்ப-விள முன் நிரை வந்தது. இது நிரையொன் றாசிரியத் தளை. "தடநிலைய பெருந்தொழுவில்' - இதில் காய் முன் நிரை வரக் கலித்தளை அமைந்தது. இப்படிப் பல தளைகளும் கலந்து வந்தது காண்க. வஞ்சிப்பாவுக்குரிய தூங்கலோசையும் ஏந்திசைத் தூங்கல், அகவல் தூங்கல், பிரிந்திசைத் தூங்கல் என்று மூன்று வகைப்படும்.
 (1) ஒன்றிய வஞ்சித் தளையால் வருவது ஏந்திசைத் தூங்கலோசை.
 வினைத்திண்பகை விழச்செற்றவன்
 வனப்பங்கய மலர்த்தாளிணை
 நினைத்தன்பொடு தொழுதேத்துநர்
 நாளும்
 மயலார் நாற்கதி மருவார்
 பெயரா மேற்கதி பெறுகுவர் விரைந்தே
 இதில் கனிமுன் நிரை வந்து ஒன்றிய வஞ்சித்தளை அமைந்தமையின் ஏந்திசைத் தூங்கலோசை வந்தது. பின்னால் உள்ள இரண்டு அடிகளும் ஆசிரியச் சுரிதகம்.
 (2) ஒன்றாத வஞ்சித் தளையால் வருவது அகவல் தூங்கலோசை.
 வானோர்தொழ வண்டாமரைத்
 தேனார்மலர் மேல்வந்தருள்
 ஆனாவருள் கூரறிவனைக்
 கானார்
 மலர்கொண் டேத்தி வணங்குநர்
 பலர்புகழ் முத்தி பெறுகுவர் விரைந்தே
 இதில் கனி முன் நேர் வந்து, ஒன்றாத வஞ்சித் தளை அமைந்தமையால் அகவல் தூங்கலோசை ஆயிற்று.
 (3) மேலே சொன்ன இரண்டு தளைகளும் பிறவும் விரவி வந்தால் அதைப் பிரிந்திசைத் தூங்கலோசை என்பர்.
 மந்தாநிலம் மருங்கசைப்ப
 வெண்சாமரை புடைபெயர்தரச்
 செந்தாமரை நாண்மலர்மிசை
 எனவாங்
 கினிதின் ஒதுங்கிய இறைவனை
 மனமொழி மெய்களின் வணங்குது மகிழ்ந்தே
 (தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/22/w600X390/kivaja.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/26/7-ஓசைகளின்-வகை-2-2987953.html
2987950 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அகம் கூறும் அறம்! DIN DIN Sunday, August 26, 2018 03:18 AM +0530 அன்பின் அகத்திணைகள் எல்லார்க்கும் பொதுவாயினும் முழுக்க முழுக்க தனியுணர்வுத் திறமானவை. அகம் பேசும் இலக்கியங்களில், தனிமனிதம் தாண்டிய பொதுமையில், சமுக அறங்கள் பேசப்படும் தன்மைகளையும் காணமுடிகிறது. அதுவும் பிரிவுத்துயர் சார்ந்த சூழமைவில் மட்டுமே இத்தத்துவக் கூற்றுகள் ததும்பி வழிவதை அறிய முடிகிறது.
 இன்பமும் துன்பமும்
 ஒவ்வொரு நாளும் விடியலில் தொடங்கி இரவில் முடிகின்றது. நாள்தோறும் நடைபெறும் இந்த நாள்கழிவு நாடகத்தில், இதுவரை எத்தனை நாள்களை நாம் இழந்திருப்போம்; நின்று திரும்புவதற்குள் ஆண்டுகள் வயதுகளாகி நம்மைத் தளர்த்திவிடுகின்றன. இளமை நில்லாதுதான்; இன்பமாவது நிலைத்திருக்கிறதா? இல்லையே! அனுபவிக்கத் தொடங்கும்போதே இன்பத்தின் வாலில் துன்பத்தின் தலை முடியப்பட்டிருக்கிறதே! வாழ்க்கையாவது நிலையானதாக இருக்கிறதா? அதுவும் நல்லவாக அமையவில்லையே?
 களவு முடிந்தது; கற்பில் முடிய திருமணம் செய்ய வேண்டும்; அதற்குத்தக்க பொருளீட்டி வரவேண்டும். தலைவன் மெதுவாகச் சொல்கிறான். பொருளீட்டுதற்காகப் "பிரிதும் யாம்' என்று. அவன் சொன்னது இரு சொற்கள்: அது கேட்ட தலைவியின் பெருவருத்தம் கண்ட தோழி சொல்வதோ ஒரு பெரும்பாட்டு: அதுவும் தத்துவப் பெரும்பாட்டு.
 "ஐய! ஒவ்வொரு நாளும் நமது இளமையும் இன்பமும் விரைந்து கழிந்துகொண்டே இருக்கின்றன. அதைக் கண்ணால் பார் என்றால், பார்வைக்குச் சிக்காத வேகத்தில் அவை கழிந்துவிடுகின்றன. எப்படி வில்லில் பூட்டி எய்த அம்பின் வேகத்தில், எப்படி அதன் நிழல் தரையில் பட்டுக் கடப்பதைப் பார்க்க முடியாதோ அப்படி! எனவே, இளமை விரைந்து கழியுமுன்னே இங்கேயேயிருந்து தலைவியோடு வாழ்ந்து இன்பத்தில் திளைப்பீராக. நன்றாக அமையாத வாழ்க்கையில், நிலையில்லாத பொருளைத் தேடிப் பிரிந்து செல்கிறேன் என்று கூறிச் செல்வதைத் தவிர்ப்பீராக!'
 வைகல்தோறும் இன்பமும் இளமையும்
 எய்கணை நிழலின் கழியும் இவ்வுலத்துக்
 காணீர் என்றலோ அரிதே! அது நனி
 பேணீர் ஆகுவீர் ஐய!
 எவ்வம் மிகூஉம் அருஞ்சுரம் இறந்து
 நன்வாய் அல்லா வாழ்க்கை
 மண்ணாப் பொருட்பிணிப் பிரிதும் யாம் என்ப!
 (நற்-46)
 ஒவ்வொரு நாளும் நாம் துய்க்கும் இன்பமும் இளமையும் எய்யப்பட்ட அம்பின் நிழல் கரைவதுபோல கழிந்துபோகும்; உலகத்தில் யாராலும் இதைக் காணவும் முடியாது என்ற தோழியின் கூற்று என்னே அரிய நிலையாமை அறம்!
 நில்லாமையே நிலையிற்று
 தலைவனைப் பிரிந்த தலைவி உடம்பெல்லாம் பசலை எனும் வாடல்நோய் பரவி வடிவிழந்து வாடுகிறாள். அவளைத் தேற்றுகிறாள் தோழி. மதுரைக் கணக்காயன் மகன் நக்கீரன் பாட்டாய் வருமிதில் தோழி கூறுகிறாள்: "தலைவியே! தலைவன் பிரிவிலிருந்து விரைந்து திரும்பி வருவான். அவன் வந்தவுடனேயே உன் உடம்பிலுள்ள பசலைநோய் முழுவதுமே இல்லாமல் போகும். எப்படித் தெரியுமா? இந்த உலகில் நிலையாமை ஒன்றே நிலையானது என்பதை உணர்ந்த ஒருபெரும் புகழாளனின் கையிலுள்ள பெரும்பொருளானது, எப்படி அடுத்தவர்க்கு வாரி வழங்குவதன் மூலம் தீர்ந்துபோகுமோ? அதுபோல உன் பசலையும் தீர்ந்துபோகும்' (குறுந்-143) என்கிறாள் தோழி.
 நில்லாமையே நிலையிற்று ஆகலின்
 நல்இசை வட்ட நயனுடை நெஞ்சின்
 கடப்பாட்டாளனுடைப் பொருள்போலத்
 தங்குதற்கு உரியது அன்றுநின்
 அம்கலிழ் மேனப் பாயஅய பசப்பே!
 நஞ்சும் உண்பர் நனிநாகரிகர்
 திருக்குறளின் (கண்ணோட்டம்-580) அடிசார்ந்து நற்றிணையில் ஒரு பாடல் (355) வடிவம் பெற்றுள்ளது. தலைவியை ஏற்றுக்கொள்வதில் (திருமணம்) காலம் தாழ்த்தும் தலைவனைப் பார்த்துத் தோழி கூறுகிறாள்: "ஐய! உன்னுடைய கண்ணோட்டம் தவிர வேறொன்றும் நாடாதவளாக எம் தலைவி இருக்கிறாள்; நான் தலைவிக்கு மட்டும் தோழி இல்லை. உங்கள் இருவருக்கும் உறுதுணையாக இருந்தபடியால் நான் தற்போது உங்களுக்கும் தோழிதான். என் தோழியை நான் இப்போது உனக்குத் தருகிறேன். நண்பர்கள் தம் கண் எதிரிலேயே நஞ்சைக் கொடுத்தாலும் நட்புக் கண்ணோட்டத்தோடு அதனை ஏற்று உண்பர் நனிநாகரிகர் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். நானும் தலைவியைத் தருகிறேன் நட்புக் கண்ணோட்டத்தோடு ஏற்றுக்கொள்' என்கிறாள் தோழி. திருக்குறள் கண்ணோட்டப் பெருமையை விளக்கும் அரிய பாடல் இது.
 முந்தை இருந்து நட்டோர் கொடுப்பின்
 நஞ்சும் உண்பர் நனிநா கரிகர்
 அம்சில் ஓதி எந்தோழி தோட்துயில்
 நெஞ்சின் இன்புறாய் ஆயினும் அது நீ
 என்கண் ஓடி அளிமதி
 நின்கண் அல்லது பிறிதுயாதும் இலளே! (7-10)
 - முனைவர் சுந்தர ஆவுடையப்பன்
 
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/26/w600X390/AGAM_KORUM_ARAM.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/26/அகம்-கூறும்-அறம்-2987950.html
2987945 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  இளமையில் கல் முன்றுறையரையனார் Sunday, August 26, 2018 03:16 AM +0530 பழமொழி நானூறு
 ஆற்றும் இளமைக்கண் கற்கலான் மூப்பின்கண்
 போற்றும் எனவும் புணருமோ - ஆற்றச்
 சுரம்போக்கி உல்குகொண்டார் இல்லையே இல்லை
 மரம்போக்கிக் கூலிகொண் டார். (பாடல்-60)
 மிகவும் வழியைக் கடக்கவிட்டு, தீர்வைப் பொருள் அடைபவர்கள் இல்லை. ஓடத்தைச் செலுத்தி நிறுத்தியபின் கூலியைப் பெறுபவர்கள் இல்லை. (அவை போல) கல்வியைக் கற்றற்குரிய இளமையில் கல்லாதவன், முதுமையின்கண் கற்று வல்லவனாவான் என்று சொல்லுதலும் கூடுமோ? இல்லை. (க-து.) கற்றற்குரிய இளமைப் பருவங் கழிவதற்கு முன்னே கல்வி கற்க வேண்டும். (1) "சுரம்போக்கி உல்குகொண்டார் இல்லை', (2) "மரம் போக்கிக் கூலிகொண்டார் இல்லை' ஆகிய இரு பழமொழிகள் இப்பாடலில் வந்துள்ளன.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/LOTUS.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/26/இளமையில்-கல்-2987945.html
2983255 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நிலவின் நிழலோ உன் வதனம்? - முனைவர் ம.பெ.சீனிவாசன் DIN Sunday, August 19, 2018 02:44 AM +0530

உவமைக் கவிஞர்' என்று சிறப்பிக்கப்பெறும் சுரதா, சங்க இலக்கியங்களில் மிகுந்த ஈடுபாடும் பயிற்சியுமுடையவர். புறநானூறு என்பதைப் புயநானூறு' என்று தன் மகன் மழலை மொழியிற் சொன்னதைக் கேட்டு, அதற்கும் சுவையானதொரு விளக்கம் தந்து கவிதை பாடியவர்.
விழிகளும் புயங்களும் வீரத்தைக் காட்டிடும்
உறுப்புகள் ஆதலின் ஓங்குபுகழ் நூலாம்
புறநா னூற்றைப் புயநா னூறெனக்
கூறுவ தாலே குற்ற மில்லை 
(தேன்மழை, பக்.171-172)
இவ்வாறே நற்றிணை, குறுந்தொகை முதலான அகத்திணை நூல்களிலும் அவருக்கு ஈடுபாடு உண்டு.
குறுந்தொகைப் பற்கள் முத்தின்
குடும்பமே; நெருங்கி நீண்டு
நிறந்தரும் நினது கூந்தல்
நெடுந்தொகைச் செல்வம் அன்றோ? 
(தே.ம. பக்.68)
மாடத்திலும் கூடத்திலும்' என்னும் கவிதையில் மாதவியைக் கோவலன் இப்படி வருணிப்பதாகப் பாடுகிறார் சுரதா. அகநானூற்றுக்கு நெடுந்தொகை என்று பிறிதொரு பெயர் வழங்குவதை இதில் பொன்போல் பொதிந்திருக்கிறார் அவர். மேலும்,
பூத்த சோலைப் பூங்குயில் போன்றவள்
சாயல் குறுந்தொகைத் தமிழே;
நாயகன் வாய்மொழி நற்றிணைத் தமிழே! 
(தே.ம. ப.261)
என்பதும் அவர் பாடலே.
கன்னலென இனிப்பவளே! சங்க நூலின்
கற்பனைபோற் சிறந்தவளே! (தே.ம.ப.60)
என்று தொகைநூல்கள் அனைத்தையும் ஒரே கொத்தாகக் கருத்தில் இருத்தி அவர் உவமிக்கும் இடமும் உண்டு. இத்தகைய ஈடுபாட்டோடு சங்க இலக்கியத்தில் தமக்கிருந்த பயிற்சியைப் பின்வருமாறு வெளிப்படுத்துகிறார் சுரதா.
சினந்தணிந்த செங்கதிரோன்' என்று பாடத்
தேன்சங்கப் பாடல்களில் பயிற்சி வேண்டும்;
மனந்திறந்து சொல்லுகிறேன் சங்க நூலின்
வழிப்புலமை என்னைப்போல் இவர்க்கு முண்டு
(சுரதா' இதழ், 15-04-1968, ப.5)
என்பது கவிஞர் சுரதாவின் வாக்கு மூலம். கவிஞர் எழில்முதல்வனின் இனிக்கும் நினைவுகள்' என்னும் கவிதை நூலுக்குக் கொடுத்த அணிந்துரையில் இப்படிப் பதிவு செய்திருக்கிறார் அவர். 
சுடர்சினம் தணிந்து குன்றம் சேர (195)
கதிர்சினந் தணிந்த கையறு மாலை (387)
எனக் குறுந்தொகையில் வருவனவற்றை அறிந்திருந்ததாலேயே அவர் இங்ஙனம் பாடினார். இனி, சங்க நூல்களில் அவருக்கிருந்த மிக நுட்பமான புலமைக்கு ஒரு சான்று காட்டுவோம். அவருக்குப் பொன்றாப் புகழ்குவித்த திரையிசைப் பாடல்களுள் ஒன்று,
அமுதும் தேனும் எதற்கு? - நீ
அருகினில் இருக்கையிலே எனக்கு
எனத் தொடங்குவதாகும். எத்தனை முறை கேட்டாலும் சலிப்பின்றி மனம் களிப்புறச் செய்யும் பாடல் அது. அதில்,
நிலவின் நிழலோ உன் வதனம் - புது
நிலைக் கண்ணாடியோ மின்னும் கன்னம்
என்று காதலியின் அழகில் மனங்கிறங்கிப் பாடுகிறான் காதலன். நிழல் படிந்தோ ஆடை அழுக்காகும்' (தே.ம. ப.184) என்று பாடிய சுரதா, இங்கு நிலவின் நிழலோ?' என்று பாடியதன் பொருள் என்ன? நிலவின் ஒளியே என்று பாடியிருக்கலாமே - என நினைக்கத் தோன்றும்.
ஆம், கவிஞர் சுரதா, ஒளி' என்னும் பொருளில் தான் நிழல்' என்பதை இங்கு எடுத்தாண்டிருக்கிறார். அவர் வாக்கு மூலத்தில் வருவதுபோலத்தான் சங்கப் பாடல்களில் அவருக்கிருந்த தேர்ச்சியின் விளைவே இது. 
சரி, சங்கப் பாடல்களில் நிழல் என்பதற்கு ஒளி என்னும் பொருள் எங்கே கிடைக்கிறது? நிழல்திகழ் சுடர்த்தொடி ஞெகிழ ஏங்கி' என நற்றிணையிலும் (371-6), நிழல் திகழ் நீல நாகம்' எனச் சிறுபாணாற்றுப்படையிலும் (95) வருவதை அறிந்தே பாடினார் அவர். 


இந்த நுட்பத்தை உணரும் போது, நம் உவமைக் கவிஞரை இன்னும் ஒரு முழம் மேலே உயர்த்திக் கொண்டாடத் தோன்றுகிறது அல்லவா?
- முனைவர் ம.பெ.சீனிவாசன்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/19/w600X390/tm.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/19/நிலவின்-நிழலோ-உன்-வதனம்-2983255.html
2983254 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 38 DIN DIN Sunday, August 19, 2018 02:43 AM +0530
வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன்
7. ஓசைகளின் வகை (1)

பாக்கள் நான்கு வகை என்பதை முன்பு பார்த்தோம். ஒவ்வொரு வகைப் பாவுக்கும் ஒவ்வோர் ஓசை உண்டு. இந்த ஓசையைத் தளையைக் கொண்டு தெரிந்து கொள்ளும் முறையை யாப்பருங்கலமும், யாப்பருங்கலக் காரிகையும் சொல்கின்றன. தொல்காப்பியம் தளையை வரையறுக்கவில்லை. பாக்களுக்குத் தனித்தனியே உள்ள ஓசையின் இயல்பை, கேட்ட பழக்கத்தைக் கொண்டு அறிய வேண்டும் என்று தொல்காப்பிய உரையில் பேராசிரியர் சொல்கிறார். அந்த ஓசையைத் தெரிந்துகொள்ளக் கூர்மையான செவி வேண்டுமாம். அத்தகைய செவியை எஃகுச் செவி என்று கூறுவர். 
இசையில் ஓர் இராகத்தைப் பாடும்போது இன்ன இராகம் என்று கேட்டவுடனே பழக்கம் உள்ளவர்கள் தெரிந்து கொள்கிறார்கள். ஆரோகண அவரோகண சுவரங்களை வைத்துக் கணக்குப் பார்த்த பிறகு தெரிந்து கொள்வதில்லை. காதினால் கேட்டு இன்ன இராகம் என்று தெரிந்த பிறகு அதற்குரிய இலக்கணத்தை ஒட்டிப் பார்த்தால் அது சரியாக அமைந்திருப்பதை உணரலாம். 
இராகத்தைச் சுவரத்தால் வரையறை செய்து தெரிந்து கொள்வது போன்றது, தளையைப் பார்த்து இன்ன ஓசை என்று தெரிந்து கொள்ளும் முறை. வெண்பாவுக்கு உரியது செப்பல் ஓசை. செப்பல் என்பதற்கு விடை கூறுதல் என்று ஒரு பொருள் உண்டு. கேள்வியை வினாவென்றும், விடையைச் செப்பு என்றும் இலக்கண நூல்கள் சொல்லும். முன் இரண்டடி ஒரு கேள்வியைச் சொல்லப் பின் இரண்டடி அதற்குரிய விடையைச் சொல்ல, நடுவில் தனிச்சீரில் ஒரு நிறுத்தத்தைப் பெறும் வகையில் வெண்பா அமைந்திருக்கிறது. அதனால் செப்பலோசை என வந்ததென்று தோன்றுகிறது.
அப்பிலே தோய்த்திட் டடித்தடித்து நாமதனைத்
தப்பினால் அஃதுநமைத் தப்பாதோ-செப்பக்கேள்
இக்கலிங்கம் போனால்பின் ஏகலிங்க மாமதுரைச்
சொக்கலிங்க முண்டே துணை '
என்பதில் இப்படி அமைந்திருப்பதைக் காணலாம். வெண்பாவின் ஓசையை வெள்ளோசை என்றும் சொல்வதுண்டு.
ஆசிரியப்பாவின் ஓசை அகவலோசை. ஆசிரியப்பாவுக்கே அகவற்பா என்று ஒரு பெயர் உண்டல்லவா? அது அந்த ஓசையினால் வந்ததுதான். அகவல் என்பது அழைத்தல் என்னும் பொருள் உடையது. ஒவ்வோரடியும் தனித்தனியே அழைக்கும் வகையில் அமைந்திருக்கிறதுதான் காரணம் போலும்.
கலிப்பாவின் ஓசை துள்ளலோசை என்று பெயர் பெறும். அலைகள் துள்ளுவது போல இருப்பதனால் அந்தப் பெயர் வந்திருக்கலாம். வஞ்சிப்பாவுக்கு உரியது தூங்கலோசை. தூங்கல்-தொங்குதல். கனத்தால் தொங்குவது போல நெடுஞ் சீர்களால் அமைந்திருப்பதனால் இந்தப் பெயர் வந்திருக்குமோ என்று தோன்றுகிறது. 
இந்த நான்கு வகை. ஓசைகளில் ஒவ்வொன்றும் மூன்று மூன்றாகப் பிரிந்து பெயர் பெறும். செப்பலோசையானது ஏந்திசைச் செப்பலோசை, தூங்கிசைச் செப்பலோசை, ஒழுகிசைச் செப்பலோசை என்று மூன்றாகும். 
(1) வெண்சீர் வெண்டளை மட்டும் வரும் வெண்பாவில் அமையும் ஓசை ஏந்திசைப் செப்பல் எனப்படும்.
வெண்சீர் வெண்டளை யால்வரும் யாப்பை
ஏந்திசைச் செப்பல் என்மனார் புலவர்'
என்பது பழைய இலக்கணச் சூத்திரம்.
யாதானும் நாடாமால் ஊராமால் என்னொருவன்
சாந்துணையும் கல்லாத வாறு
இந்தப் பாட்டில் வெண்சீர் வெண்டளையே வந்தவாறு காண்க. இதற்கு வாய்பாடு அமைத்தால்,
தேமாங்காய் தேமாங்காய் தேமாங்காய் கூவிளங்காய்
கூவிளங்காய் தேமாங்காய் காசு
என்று அமையும். ஈற்றுச் சீர் அல்லாதன யாவும் காய்ச்சீர்களாக அமைந்திருப்பதைக் கவனிக்க வேண்டும்.
(2) இயற்சீர் வெண்டளை மட்டும் அமைந்து வரும் வெண்பாக்களில் அமைவது தூங்கிசைச் செப்பலோசை,
பாலொடு தேன்கலந் தற்றே பணிமொழி
வாலெயி றூறிய நீர்'
இதில் ஈற்றுச் சீரைத் தவிர மற்ற எல்லாம் இயற்சீராகிய ஆசிரிய உரிச்சீர்களாகவே வந்தன. ஆதலின், இயற்சீர் வெண்டளையே அமைந்தது.
கூவிளம் கூவிளம் தேமா கருவிளம்
கூவிளம் கூவிளம் நாள்
என்று வாய்பாடு அமைத்துப் பார்த்தால் மாவும் விளமுமே வந்தது புலனாகும். 
(3) இருவகை வெண்டளையும் கலந்து வருவது ஒழுகிசைச் செப்பலோசை.
அகர முதல எழுத்தெல்லாம் ஆதி
பகவன் முதற்றே உலகு
இந்தப் பாட்டில் அகர-முதல, முதல-எழுத் தெல்லாம், ஆதி-பகவன், பகவன் - முதற்றே, முதற்றே-உலகு என்பவற்றில் மாமுன் நிரை வந்தது. இது இயற்சீர் வெண்டளை. எழுத்தெல்லாம்-ஆதி என்பதில் காய்முன் நேர் வந்து வெண்சீர் வெண்டளை ஆயிற்று. இப்படி இருவகை வெண்டளையும் விரவி வந்ததனால் இது ஒழுகிசைச் செப்பலோசை ஆயிற்று. 
(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/19/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/19/கவி-பாடலாம்-வாங்க---38-2983254.html
2983248 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கம்ப காவியத்தில் கடிதப் போக்குவரத்து DIN DIN Sunday, August 19, 2018 02:41 AM +0530
தூதாகச் செல்பவர்களின் இலக்கணத்தைப் பலவாறாக உரைப்பார் திருவள்ளுவர். தமிழ் இலக்கியங்களோ தூதுவர்களை - மாணாக்கரைப் போல முதல், இடை, கடையெனப் பிரிப்பது போல் தலை, இடை, கடை எனப் பிரித்து வழங்கும். அத்தூதுவர்கள் ஓலை கொடுத்து நிற்பார் எனவும், கூறியது கூறுவான் எனவும், தான் வகுத்துக் கூறுவான் எனவும் மூவகையாய்க் கூறுவர்.
அங்ஙனம் ஒப்பிலாத உண்மையுடைய தூதுவர் கைகேய நாட்டில் இருந்த பரதனைக் காணச் செல்கின்றனர்(அ.கா.2102). படிகாரீர் எம் வரவு சொல்லுதிர் மன்னவர்க்கே' என வாசற்படியில் காவல் காத்து நின்றவர்களிடம் சொல்ல, அவர்கள் பரதனிடம், தூதர் வந்தனர் உந்தை சொல்லொடு' என்றதும் பெருமகிழ்ச்சியோடு பரதன் தந்தையின் நலத்தையே முதலில் நாடுகிறான். தீது இலன் கொல் திரு முடியோன்' என்பது அவன் வாக்கு.
மன்னன் நலம் எனில் மக்களும் நலம் என்ற பொருளில் அமைந்தது அவன் கேள்வி. அடுத்து, முறையாக நலம் விசாரிக்கின்ற போக்குதான் தமிழர் மரபை எடுத் துக் காட்டுகிறது. தந்தை நலன் அறிந்த பின் தன் அண்ணன், தம்பிகளின் நலனை, இலை கொள்பூண் இளங்கோன் எம்பிரானொடும் உலைவு இல் செல்வத்தனோ?' எனக் கேட்கிறான். பின்னரே மரபின் முறைப்படி, மற்றும் சுற்றத்துளார்க்கும் வரன்முறை உற்ற தன்மை வினாவி' மகிழ்கின்றான். அதன் பின்னரே அத்தூதுவர்கள்,
இற்றது ஆகும் எழுது அருமேனியாய்
கொற்றவன்தன் திருமுகம் கொள்க'
என்கிறார்கள். நலம் விசாரித்தலில்கூட, மூத்தவர், உடன்பிறந்தோர், உற்றார், உறவினர் எனக் கேட்ட பின்னரே கடிதத்தைப் பெற்ற பண்பினர் என்பதற்குக் கம்ப காவியம் காட்டும் திருமுகமே மிகச்சிறந்த சான்று.
-இரா.வெ. அரங்கநாதன்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/19/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/19/கம்ப-காவியத்தில்-கடிதப்-போக்குவரத்து-2983248.html
2983247 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி காலத்தை வென்ற கவிஞானி நிஜாமி!  முனைவர் ஜெ.ஹாஜாகனி DIN Sunday, August 19, 2018 02:41 AM +0530 சென்றவாரத் தொடர்ச்சி...
நிஜாமியின் படைப்புகளில் உலகப் புகழ்பெற்ற படைப்பாக லைலா மஜ்னூன் திகழ்ந்தாலும் கூட, அவரது குஸ்ரூ வ ஷிரின்' என்ற காப்பியம் லைலா மஜ்னூனை விட பலமடங்கு விஞ்சியது என்று சொல்லலாம். ஏழாயிரம் பாடல்களைக் கொண்ட காப்பியமான குஸ்ரூ வ ஷிரினி'ன் கதை சுருக்கம் வருமாறு:
சாசானிய மன்னன் குஸ்ரூ பர்வேஸின் ஆசை நாயகியாய் பணிக்கப்பட்டிருந்தவள் பேரழகி ஷிரின். அவள் மீது சிற்பக்கலை மேதையான பர்ஹத்துக்கு காதல் மலர்கிறது. ஷிரினின் மனமும் பர்ஹத்தைச் சுற்றியே சிறகடிக்கிறது. குஸ்ரூவுக்கோ ஷிரினை இழந்து விடுவோமோ என்ற கவலை.
பர்ஹத்தைக் கொல்லாமல் கொல்ல வழி தேடுகிறான். சூழ்ச்சி மதி கொண்ட மந்திரி ஒருவன் வழி சொல்கிறான். பிரம்மாண்டமான பீஸ்தூண் மலையைக் குடைந்து, ஆறு கடந்து செல்லும் பாதை அமைக்க வேண்டும். கரை ஓரங்கள் முழுவதும் சிற்பங்கள் செதுக்க வேண்டும். இதைச் செய்து முடித்தால் ஷிரின் கிடைப்பாள் என அரசன் குஸ்ரூ சிற்பி பர்ஹத்திடம் சொல்கிறான்.
சிற்பியின் நெஞ்சில் கனன்றெழுந்த காதலின் வேகம், மலையைக் குடைந்து பாதை அமைத்து, ஓரங்களைச் சிற்பங்களால் நிறைத்தது. சிற்பி வென்று விடுவான் என்பதை அறிந்து, குமைந்தான் மன்னன் குஸ்ரூ.
அதிகார மன்னவனின் அந்தப்புர சோகத்தைப் போக்க ஒரு சதிகாரக் கிழவி முன்வருகிறாள். கவலைப்படாதே மன்னா! கல்தச்சன் பர்ஹத்தை நான் ஒழித்துவிடுகிறேன்'' என்கிறாள்.
சதிகாரக் கிழவி கல்லிலே காதல் வண்ணம் கண்டு கொண்டிருந்த பர்ஹத்திடம், பரிதாபத்திற்குரியவனே! இன்னுமா அந்த ஷிரின் பெயரை நீ உச்சரித்துக் கொண்டிருக்கிறாய்? உன் மூச்சில் கலந்தவள், தன் மூச்சை முடித்து, மூன்று வாரங்களுக்கு மேல் ஆகிவிட்டதே'' என்றாள்.
நிஜத்தை மறைத்து விஷத்தைக் கக்கிய கிழவியின் சொற்கள் செவியில் விழுந்த கணமே, பர்ஹத்திடமிருந்து ஆழிய சோகத்தின் ஆழிப்பேரலை, ஒரு கவிதையாய் வெளிப்படுகிறது. அவன் கவிதையோடு, வாழ்வையும் முடித்துக்கொள்கிறான்.
ஹப்தே பைகார்' (ஏழு அழகிகள்) என்ற நிஜாமியின் காப்பியம், இன்றைய காலத்து ஹாரிபாட்டர் கதைகளை எல்லாம் தூக்கிச் சாப்பிடும் பிரம்மாண்டமும், அழகியலும் கொண்டது.
காப்பிய நாயகன் பஹ்ராம், தனது தோழி ஃபித்னாவோடு வேட்டைக்குப் போகிறான். ஃபித்னா என்றாலே குழப்பம், குறும்பு என்று பொருள். அவளும் பெயருக்கேற்ற பெண்தான். அவளிடம் ஒரு பாராட்டையேனும் பெற வேண்டும் என்பது பஹ்ராமின் இலட்சியம். அவளோ மறந்தும் பிறரைப் பாராட்ட மாட்டாள்.
காட்டில் ஒரு கழுதை நிற்கிறது. இதை எப்படி அம்பெய்து வேட்டையாட வேண்டுமென்று சொல். செய்து காட்டுகிறேன்'' என்கிறான் பஹ்ராம். அப்படியா? ஒரே அம்பில் அந்தக் கழுதையின் கால் குளம்பையும், காது மடலையும் உன்னால் துளைக்க முடியுமா?'' என்கிறாள் ஃபித்னா.
சரி'' என்ற பஹ்ராம், ஒரு மண்ணுருண்டையை அம்பில் கோத்து கழுதையின் காதுக்கு அனுப்புகிறான். காதுக்குள் புகுந்த மண்ணை கழுதை காலால் தட்டிவிடும் கணத்தில், அடுத்த அம்பை செலுத்துகிறான். கழுதையின் கால் குளம்பும், காதும் ஒரே அம்பால் தைக்கப்படுகிறது.
அப்படியும் ஃபித்னா பாராட்டவில்லை. பழக்கம் இருந்தால் இது எளியதே'' என்கிறாள். சினம் தலைக்கேறிய பஹ்ராம், இவளை மலை உச்சிக்கு அழைத்துப் போய் கொல்லுங்கள்'' என்கிறான். அமைச்சர் அவனை சமாதானப்படுத்தி, அவளை ஒரு மலைக்கிராமத்தில் ஒரு மாடியில் வசிக்கச் சொல்கிறார்.
ஒரு பசுவும், கன்றும் அவள் வாழ்வாதாரத்திற்காகக் கொடுக்கப்பட்டன. அவள் அந்தக் கன்றுக் குட்டியைத் தூக்கிக்கொண்டு மாடியில் ஏறுவதும், இறங்குவதும் வழக்கம். கன்று வளர்ந்து பெரிய மாடாக ஆன பிறகும் கூட, அதை மாடிக்குத் தூக்கிச் செல்வதும், இறங்குவதுமாக இருந்தாள்.
பல காலம் கழித்து, அவ்வூர் வழியே சென்ற பஹ்ராம், ஒரு பெரிய மாட்டைத் தூக்கிக்கொண்டு ஒரு பெண் மாடியிலிருந்து இறங்குவதைப் பார்த்து, புர்காவிலிருந்த அவளிடம் போய், எப்படி உன்னால் இது முடிகிறது?'' என்று அவன் கேட்க, அவளோ, பழக்கம் இருந்தால் எதுவும் எளிதுதான்'' என்கிறாள். முகத்திரையை விலக்கிப் பார்த்தால், அவள் பழைய தோழி ஃபித்னா. பிறகு, அவன் ஏழு அழகிகளை மணமுடிப்பதாகக் கதை, ஏறத்தாழ இது சீவக சிந்தாமணியை நினைவூட்டும்.
மகா அலெக்சாண்டர் என வரலாறு போற்றுகின்ற, உலகை வென்ற மாவீரனின் சரித்திரம்தான், நிஜாமியின் சிக்கந்தர் நாமா'.
பாபிலோன் நகரில் அலெக்சாண்டர் இறக்கும் தருவாயில் எழுதியதாக, நிஜாமி எழுதிய கவிதை ஆழ்ந்த உண்மைகளின் அணிவகுப்பாகும்.
தாய் வயிற்றிலிருந்து நிர்வாணமாகவே வந்தேன். 
பூமியின் வயிற்றுக்குள் என்னை
நிர்வாணமாகவே திருப்பி விடுங்கள்.
வந்தது போல் தானே போக வேண்டும்?
மலையில் இருந்த பறவை
பறந்து செல்லும்போது,
மலைக்கு அது தந்தது என்ன?
மலையிடம் அது கொண்டது என்ன?'
என்கிறார். நிஜாமியின் கவித்துவம், நிஜாம்களையும், நவாப்களையும், மகாராஜாக்களையும் ஆட்சி செய்தது. காலத்தை வென்ற கவிஞானியாக, நிஜாமி நினைவில் வாழ்கிறார்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/19/w600X390/tm5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/19/காலத்தை-வென்ற-கவிஞானி-நிஜாமி-2983247.html
2983246 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, August 19, 2018 02:40 AM +0530
ஒவ்வொரு முறை நான் திருவரங்கம் போகும்போதும் சமய, இலக்கிய ஆய்வாளர் பிரேமா நந்தகுமாரை சந்திக்க வேண்டும் என்று திட்டமிட்டும் கூட, சந்திக்க இயலவில்லை. கடந்த பெளர்ணமி அன்று அரங்கனின் தரிசனம் முடிந்த கையோடு பிரேமா நந்தகுமாரின் இல்லம் சென்று சந்தித்தேன். 
அடேயப்பா... வீடு முழுவதும் புத்தகங்கள். நான்கு தலைமுறையாக சேகரிக்கப்பட்டிருக்கும் கிடைத்தற்கரிய பொக்கிஷங்கள் அவை. பிரேமா நந்தகுமாரின் இல்லத்தை வீடு என்று கூறுவதைவிட, கலைவாணி குடியிருக்கும் நூலகம் என்றுதான் குறிப்பிட வேண்டும். மேலைநாடுகளில் எல்லாம் இதுபோன்ற பாரம்பரிய கட்டடங்களில்தான் நூலகங்கள் அமைந்திருக்கும். அதை நினைவுபடுத்தியது பிரேமா நந்தகுமாரின் இல்லம். 
பிரேமா நந்தகுமார் தனது 79-ஆவது வயதில்கூட முனைப்புடன் சமய, இலக்கிய ஆய்வுகளில் ஈடுபட்டிருப்பது பெரிய விஷயமல்ல. அவருடைய கணவர் நந்தகுமார், தன் மனைவியை விட சுறுசுறுப்பாகவும், உற்சாகத்துடனும் இருப்பது அரங்கன் இந்தத் தம்பதியருக்கு வழங்கியிருக்கும் பேரருள் என்றுதான் கூற வேண்டும். புத்தகங்களைப் பார்க்க வேண்டும் என்று நான் விழைந்தவுடன், பெரியவர் நந்தகுமார் என்னை ஒவ்வோர் அறைக்கும், முதல் மாடிக்கும் அழைத்துச் சென்று வரிசை வரியாக அலமாரிகளில் அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும் புத்தகங்களைக் காட்டியதுடன் நிற்கவில்லை. எந்தப் புத்தகம் யாரால் சேமிக்கப்பட்டது, அந்தப் புத்தகத்தின் சிறப்பென்ன முதலிய விவரங்களையும் விளக்கினார்.


தனது 22 -ஆவது வயதில் முனைவர் பட்டம் பெற்றவர் பிரேமா நந்தகுமார். தனது முனைவர் பட்ட ஆய்வுக்கு அவர் எடுத்துக்கொண்ட தலைப்பு அரவிந்தரின் சாவித்திரி'. இவரின் தந்தை கே.ஆர்.சீனிவாச ஐயங்கார், மகாகவி பாரதியில் ஆழங்காற்பட்ட புலமை உள்ளவர். இன்றுவரை அவரது பாரதியார் பாடல்களின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புக்கு இணையான மொழிபெயர்ப்பு இல்லை என்பது பரவலாக அங்கீகரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. 
பிரேமா நந்தகுமாரை சமய, இலக்கிய ஆய்வுகளில் இன்றைய தமிழகத்தின் தலைசிறந்த ஆய்வாளர் என்றுதான் குறிப்பிட வேண்டும். வைணவத்திலும் குறிப்பாக, விசிஷ்டாத்வைதத்தையும், பிரபந்தங்களையும் கற்றுத் தோய்ந்த புலமைமிக்க பிரேமா நந்தகுமார், ஆதிசங்கரர் குறித்தும், அத்வைதம் குறித்தும் அதற்கு இணையான புரிதல் உள்ளவர்.
டான்டேயின் ஸ்ரீஅரவிந்தர்', அரவிந்த ஆசிரமத்தின் அன்னை', சுவாமி விவேகானந்தர்', சாவித்திரியில் ஒரு பயணம்', பாரதியார்', 'டாக்டர் இராதாகிருஷ்ணன்' ஆகிய புத்தகங்கள் காலத்தைக் கடந்து நிற்கும் ஆதாரபூர்வமான பதிவுகள். 
பிரேமா நந்தகுமாரின் தந்தையார் மிகப்பெரிய சிந்தனையாளரும், ஆய்வாளருமாக இருந்தார் என்றால், புகுந்த வீட்டிலும் இவரது இலக்கிய ஆர்வத்தையும், எழுத்தாற்றலையும் ஊக்குவித்தனர் என்பதுதான் சிறப்பு. பிரேமா நந்தகுமாரின் மாமியார் குமுதினி பிரபல நாவலாசிரியர், சிறுகதை எழுத்தாளர். அதனால்தான் பிரேமா நந்தகுமாரில் இருந்த எழுத்தாற்றல் எனும் ஜோதி அணையாமல் காப்பாற்றப்பட்டது. அதனால், தமிழும் தமிழகமும் பேறு பெற்றது. 
பிரேமா நந்தகுமாரின் இல்லத்திற்குச் சென்றிருந்தபோது, அங்கே எனக்கோர் எதிர்பாராத இன்ப அதிர்ச்சி. நமது தினமணி வாசகர்களால் ஜட்ஜம்மா' என்று பரவலாக அறியப்படும் உயர்நீதிமன்ற முன்னாள் நீதிபதி பிரபா ஸ்ரீதேவன், பிரேமா நந்தகுமாரை சந்திக்க வந்திருந்தார். அடுத்த ஒரு மணி நேரம் பல்வேறு சர்ச்சைகளிலும் அளவளாவல்களிலும் நேரம் போனதே தெரியவில்லை. 
இனிமேல் திருவரங்கம் சென்றால், பிரேமா நந்தகுமாரின் இல்லத்துக்குக் கட்டாயம் செல்ல வேண்டும் என்று மனதிற்குள் தீர்மானித்துக் கொண்டேன்.

இதற்கு முன்பே பலமுறை எனக்கும் கவிஞர் இளைய பாரதிக்கும் இடையேயான தொடர்பு குறித்து பதிவு செய்திருக்கிறேன். கடந்த வாரம் தி.மு.க. தலைவர் மறைந்த அன்று இரவு நாங்கள் பேசிப் பேசி பொழுது புலர்ந்துவிட்டது. இப்படி தெருவில் நின்றபடி நண்பர்களுடன் அளவளாவி ஆண்டுகள் பல ஆகிவிட்டன. 


கவிஞர் இளைய பாரதியிடம், கவிஞர் கருணாநந்தம் எழுதிய அண்ணா சில நினைவுகள்' புத்தகம் கேட்டிருந்தேன். அந்தப் புத்தகத்துடன் அவர் சமீபத்தில் வெளியிட்ட கல்யாண்ஜி கவிதைகள்' தொகுப்பையும் எனக்குத் தந்தார். இதற்கு முன்பு கல்யாண்ஜி என்கிற வண்ணதாசனின் கவிதைகள் பல புத்தகங்களாக வெளிவந்திருக்கின்றன. அவை அனைத்தையும் ஒரே தொகுப்பாக இப்போது இளைய பாரதி வெளிக்கொணர்ந்திருக்கிறார்.
காலத்திற்கு வணக்கம் கூறி தனது முன்னுரையை எழுதத் தொடங்கிய வண்ணதாசனின் பரிமாணங்கள் பல. அதை அவர் மிக அழகாகப் பதிவு செய்கிறார். 
ஒரு பக்கம் வண்ணதாசன் என்ற பெயரில் சிறுகதைகள் எழுதிக் கொண்டிருந்த நானே, கல்யாண்ஜி என்கிற பெயரில் கவிதைகள் எழுதிக் கொண்டிருக்க, என் கதைகள் சில இடங்களில் கவிதை போலவும், கவிதை பல இடங்களில் கதை போலவும் இருந்தன, இருக்கின்றன. சொல்லப்போனால், இந்த வாழ்வு எப்படி இருக்கிறது? சில சமயங்களில் கதையைப் போல ஒளிந்து கொண்டும், பிறிது சில கணங்களில் கவிதையைப் போல ஒளிந்து கொண்டும்தான் இருக்கிறது'' என்கிற அவரது கூற்றை இங்கே நான் பதிவு செய்வதன் காரணம் என்ன தெரியுமா? கல்யாண்ஜி கவிதைகள்' குறித்த அவரது சுய மதிப்பீடாகத்தான் நான் அந்த வரிகளைப் பார்க்கிறேன். 
இளைய பாரதியின் வ.உ.சி. நூலகம் தனது 15-ஆவது ஆண்டில் அடியெடுத்து வைக்கும் நேரத்தில் செய்திருக்கும் பொறுப்புள்ள ஒரு தமிழ்ப்பணி கல்யாண்ஜியின் கவிதைகள் அனைத்தையும் ஒரே தொகுப்பாக வெளிக்கொண்டு வந்திருப்பது. அன்று மகாகவி பாரதிக்கு இது வாய்க்கவில்லை. சமகால கவிஞர்களின் கவிதைகளும் வருங்காலத்தில் தேடலுக்கு ஆளாகாமல் முறையாகத் தொகுக்கப்
படுதல் மிகவும் அவசியம்.

கல்யாண்ஜி கவிதைகள்' தொகுப்பிலுள்ள அவரது அந்நியமற்ற நதி'யில் இருந்து ஒரு கவிதை:

தினசரி வழக்கமாகிவிட்டது
தபால் பெட்டியைத்
திறந்து பார்த்துவிட்டு
வீட்டுக்குள் நுழைவது.
இரண்டு நாட்களாகவே
எந்தக் கடிதமும் இல்லாத
ஏமாற்றம்
இன்று எப்படியோ
என்று பார்க்கையில்
அசைவற்று இருந்தது
ஒரு சின்னஞ்சிறு
இறகு மட்டும்.
எந்தப் பறவை
எழுதி இருக்கும்
இந்தக் கடிதத்தை!
 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/19/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2983246.html
2983245 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு Sunday, August 19, 2018 02:38 AM +0530 முன்றுறையரையனார்
செல்வம் இல்லார்க்கு நட்பினர் இல்லை
முட்டின்(று) ஒருவர் உடைய பொழுதின்கண்
அட்டிற்றுத் தின்பவர் ஆயிரவர் ஆபவே
கட்டலர்தார் மார்ப! கலியூழிக் காலத்துக்
கெட்டார்க்கு நட்டாரோ இல். (பாடல்-59)


மொட்டுக்கள் முறுக்குடைந்து மலருகின்ற மாலையை உடைய மார்பனே! குறைவின்றி ஒருவர் செல்வமுடையராய பொழுதின்கண் சமைத்த உணவினை, உண்ண வருவோர் ஆயிரம் பேர் உளராவர். கலியுகமாகிய காலத்தில் செல்வம் இல்லாதவர்க்கு நட்பினர் ஒருவரும் இலர். (க-து) ஒருவன் செல்வமுடையனாய காலத்து அவனைச் சூழ்ந்து நிற்பதும், அஃதிலனாய காலத்துப் பிரிந்து நிற்பதும் கீழ்மக்களது இயற்கையாகும். கெட்டார்க்கு நட்டாரோ இல்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/19/பழமொழி-நானூறு-2983245.html
2978976 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, August 12, 2018 02:52 AM +0530
திமுக தலைவர் கருணாநிதியின் மறைவில் "தினமணி' தனது மிக மூத்த வாசகர் ஒருவரை இழந்துவிட்டது. "தினமணி'யின் முதல் இதழிலிருந்து அவர் படித்து வருகிறாரா என்பது எனக்குத் தெரியாது. ஆனால், 80 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஒரு நாள் விடாமல் "தினமணி' நாளிதழைப் படிப்பவராக அவர் இருந்து வந்தார் என்பது நிச்சயம். அதிகாலையில் அவர் முதலில் படிக்கும் நாளிதழாக "தினமணி'தான் இருந்து வந்திருக்கிறது.
அதேபோல, "தமிழ்மணி' பகுதியையும், எனது "இந்த வாரம்' பதிவுகளையும் தவறாமல் படிப்பவர்களில் "கலைஞர்' கருணாநிதியும் ஒருவர். இன்னும் சொல்லப்போனால், இந்த வாரத்துக்கும், கலாரசிகன் என்கிற எனது புனைபெயருக்கும் மிகப்பெரிய அங்கீகாரத்தை ஏற்படுத்தியதே, அவர் இவை குறித்து அடிக்கடி "முரசொலி' இதழில் எழுதியதால்தான்.
""தினமணி ஆசிரியர் கே.வைத்தியநாதனிடம் எனக்கு ஒரு தனி அன்பு உண்டு'' என்றும், ""வாரந்தோறும் "கலாரசிகன்' என்கிற புனைபெயரில் தினமணியில் அவர் எழுதும் "இந்த வாரம்' இலக்கிய விமர்சனங்களை நான் தொடர்ந்து படித்து வருகிறேன்'' என்றும் அவர் முரசொலியில் பதிவு செய்ததைத் தொடர்ந்துதான், "இந்த வாரம்' இந்த அளவுக்குப் பிரபலமானது. அவர் படிக்கிறார் என்பது தெரிந்ததும், ஏனைய அரசியல் தலைவர்களும் "இந்த வாரம்' பகுதியின் வாசகர்களாக மாறிய விந்தை நிகழ்ந்தது.
கடந்த 70 ஆண்டுகளாக தமிழக அரசியல், "கருணாநிதி' என்கிற ஐந்தெழுத்துப் பெயரைச் சுற்றித்தான் பின்னிப் பிணைந்து கிடந்தது. அவரைப் போல எழுத வேண்டும், அவரைப் போலப் பேச வேண்டும், அவரைப் போலப் புகழ் பெற வேண்டும், அவரைப் போல அரசியல் வெற்றி அடைய வேண்டும் என்பதுதான் அவரது சமகால ஆளுமைகள் அனைவருக்குமே இருந்த பேராசை. ஆனால், அவருக்கு இணையாக சினிமா, இலக்கியம், அரசியல் என்று எல்லாத் தளங்களிலும் வேறு யாராலும் வெற்றி அடைய முடியவில்லை என்பதுதான் "கலைஞர்' கருணாநிதியின் வாழ்நாள் சாதனை. அவரது உயரம் குறைவு. ஆனால் அவரடைந்த வெற்றியின் உயரம் மாளப் பெரிது!
தனக்கென்று நாளிதழ். அந்த நாளிதழின் மூலம் நூலகம், அந்த நூலகத்தில் எப்போது வேண்டுமானாலும் தனக்குத் தேவைப்படும் புள்ளிவிவரங்களும் தகவல்களும் என்று தனது அரசியல் வாழ்க்கைக்கு முறையான அஸ்திவாரம் அமைத்துக் கொண்டது அவரது புத்திசாலித்தனம். பண்டித ஜவாஹர்லால் நேருவால்கூட "நேஷனல் ஹெரால்ட்' நாளிதழின் மூலம் சாதிக்க முடியாததை "கலைஞர்' கருணாநிதியால் சாதிக்க முடிந்தது.
அவரிடம் இருந்த மூலதனமெல்லாம் தமிழன்னையின் பரிபூரணமான ஆசி. அவரது பேச்சிலும், எழுத்திலும் கொஞ்சி விளையாடிய தமிழ் அவரைப் புகழின் உச்சிக்கு இட்டுச்சென்றது. பள்ளிப் படிப்பைக் கூட நிறைவு செய்யாத அவருக்கு சங்க இலக்கியங்களும், தமிழ்க் காப்பியங்களும் ஏன் சமய இலக்கியங்களிலும் கூட புலமை இருந்தது என்பது யாராலும் நினைத்துப் பார்க்க முடியாத பேராற்றல். அவருக்கு இறைநம்பிக்கையும் இறையுணர்வும் இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால், இறைசித்தம் இருந்தால் மட்டுமே அது சாத்தியம்.
"தினமணி' நாளிதழில், உலகத் தமிழ் மாநாடு நீண்ட காலமாக நடத்தவில்லை என்பதைச் சுட்டிக்காட்டி, கோவையில் தமிழ் மாநாடு கூட்டப்பட வேண்டும் என்று அன்றைய முதல்வர் "கலைஞர்' கருணாநிதிக்கு வேண்டுகோள் விடுக்கப்பட்டவுடன், நாளிதழ் வெளிவந்த அடுத்த சில மணி நேரங்களில், கோவையில் தமிழ் மாநாடு நடத்துவது குறித்த அறிவிப்பு அவரிடமிருந்து வந்துவிட்டது. அதன் தொடர்ச்சிதான் கோவையில் கோலாகலமாக நடந்த தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாடு.
"பராசக்தி' வாழும் காலம்வரை அவரது எழுத்தும் வாழும்... அவரது தமிழும் வாழும்!

 
கோவை விஜயா பதிப்பகம் சார்பில் நடைபெற்ற புத்தகக் கண்காட்சிக்குச் சென்றிருந்தபோது, அங்கே "பாரதி தேடலில் சில புதிய பரிமாணங்கள்' என்கிற புத்தகம் கண்ணில் பட்டது. எப்படி இத்தனை நாள்களாக இதைப் படிக்காமல் இருந்தோம் என்று நினைத்துக்கொண்டே பார்த்தபோது, அந்தப் புத்தகம் முனைவர் சொ.சேதுபதியால் எழுதப்பட்டது என்பது என்னை மேலும் ஆச்சரியப்படுத்தியது.
கிருங்கை சொ. சேதுபதியும் அவரது இளவல் சொ. அருணனும் விசை தட்டும் பாணியில் ஒன்றன்பின் ஒன்றாகப் புத்தகங்களை எழுதிக் குவிப்பவர்கள். சேதுபதியைப் பொருத்தவரை மிக அரிய ஆய்வுகளை அவரால் தொடர்ந்து எப்படி வெளிக்கொணர முடிகிறது என்கிற வியப்பு எனக்கு எப்போதும் உண்டு. 
அவர் எந்தவொரு புத்தகத்தை எழுதினாலும், அச்சானவுடன் எனக்கு ஒரு பிரதியைத் தவறாமல் அனுப்பி வைத்துவிடுவார். அப்படி இருந்தும், "பாரதி தேடலில் சில புதிய பரிமாணங்கள்' என்கிற இந்தப் புத்தகம் எனது பார்வையில் படாமல் போனது வியப்பாக இருக்கிறது.
மகாகவி பாரதிக்கும், பாரதிதாசனுக்கும் இடையேயான உறவு எப்படிப்பட்டது என்பதை இந்தப் புத்தகம் அளவுக்குத் தெள்ளத் தெளிவாக வேறு யாரும் பதிவு செய்ததில்லை. அதேபோல, பாரதிதாசன் எழுதிய ஒரு பாடல், பாரதியாரின் பெயரில் உலவுகிறது என்பதையும் இது பதிவு செய்கிறது. 
பாரதியாரும் அரவிந்தரும், பாரதியாரின் தீபாவளி கனவு, பாரதியார் நோக்கில் நாயன்மார்கள், பாரதியார் பாடிய ஊஞ்சல் பாட்டு, பாரதியார் கேட்ட திருத்தொண்டத் தொகைகள் ஆகிய கட்டுரைகள் புத்தகத்தின் தலைப்பில் குறிப்பிட்டிருப்பது போலவே, "பாரதி தேடலில் சில புதிய பரிமாணங்கள்'. பாரதியாருக்கும் அரவிந்தருக்கும் இடையே இருந்த நெருக்கமும், கம்பர் குறித்த அரவிந்தரின் கருத்தும், அரவிந்தருடனான பாரதியின் கடைசி சந்திப்பும் குறிப்பிடத்தக்க பதிவுகள். முனைவர் சிலம்பொலி செல்லப்பன் அணிந்துரை வழங்கிய புத்தகம் எனும்போது, அதற்கும் மேலாக இதுகுறித்துச் சொல்ல வேண்டியது எதுவும் இல்லை.
சிலம்பொலியார் குறிப்பிட்டிருப்பது போல இது, ""பாரதி ஆய்வு வானில் சிறந்ததொரு ஒளிக்கீற்று!''


சில கவிதைகள் இலக்கியத்தரம் வாய்ந்ததாகவோ, அற்புதம் என்று கூறும்படியாகவோ இல்லாமல் இருந்தாலும், மனதைத் தொடும். ஒரு நொடி நம்மை ரசிக்கத் தூண்டும். அப்படியொரு கவிதை புத்தக விமர்சனத்திற்கு வந்திருந்த "அவனியை கவனி' என்கிற கவிஞர் இளங்கவியின் கவிதைத் தொகுப்பில் வெளியான "விலைவாசி' என்கிற கவிதை.

 

நீ தொடும் உயரம்
நான் தொடுவது
எப்போது?
விலைவாசியிடம்
விவசாயி!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/27/w600X390/karunanithis.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/12/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2978976.html
2978968 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி உள்ளத்துக்கு இனிதே... - புலவர் சு.மாரிமுத்து DIN Sunday, August 12, 2018 02:50 AM +0530  

தலைமகனின் பிரிவைத் தாங்காத தலைவி, தன் தோழியிடம் தனது நெஞ்சத்துயரைக் கூறிப் புலம்புவதை, புலவர் பரணர் பாடியுள்ளார். 
தலைவியோ, "தலைவன் தனக்கு நல்லது செய்யாவிட்டாலும், தன்னை விரும்பாமல் ஒதுக்கினாலும், அவரை என் கண்ணாரக் கண்டாலே போதும்; உள்ளத்திற்கு அமைதி உண்டாகிவிடும். உடலால் ஒன்றாகாவிட்டாலும், உள்ளத்திற்கு இனிமை நல்கும்' என்பதை, 
""தோழி! கூதளங் கொடி காற்றில் அங்குமிங்கும் அலைக்கழிக்கப்பட்டு தோன்றும் உயரமான மலை உச்சியிலே கட்டியிருக்கும் பெரிய தேன் கூட்டைக் கண்ட, குட்டையான கால்களோடு நிற்க முடியாத நிலையுடைய ஒரு முடவன் இருந்த இடத்திலிருந்தே, தனது உள்ளங் கையைக் குடைபோல் குழிவாக வைத்துக்கொண்டு அத் தேன்கூட்டைப் பார்த்துப் பார்த்துச் சுட்டிக்காட்டி தன் கையை நக்குவதுபோல, நம் காதல் தலைவர் நமக்கு அருளார் ஆயினும், நம்மை விரும்பார் ஆயினும், அவரைப் பலமுறை பார்ப்பதற்கு மாத்திரம் வாய்ப்பதாயினும், அதுதான் என் உள்ளத்துக்கும் இனிமையாகும்'' என்கிறாள்.
"குறுந்தாள் கூதளி ஆடிய நெடுவரைப்
பெருந்தேன் கண்ட இருக்கை முடவன்
உண்கைச் சிறுகுடை கோலிக் கீழிருந்து
சுட்டுபு நக்கியாங்குக் காதலர்
நல்கார் நயவார் ஆயினும்
பல்கால் காண்டலும் உள்ளத்துக் கினிதே' 
எனக் குறுந்தொகை பாடல் (பா.60) உணர்த்தும். திருவள்ளுவரும் இப்
பொருளில்,
"பேணாது பெட்பவே செய்யினும் கொண்கனைக்
காணாது அமையல கண்' (1283) 
என்பார். அதாவது, "நம்மை தலைவரோ அவமதித்து, தான் வேண்டியனவே செய்வாராயினும், அவரை என் கண்கள் காணாது அமைய மாட்டா' என்பது தலைவி கூற்றாகும். அதாவது, தலைவனைப் பார்க்காமல் தலைவி இருக்க மாட்டாள் என்பதாம்.
"உள்ளக் களித்தலும் காண மகிழ்தலும்
கள்ளுக்கு இல் காமத்திற்கு உண்டு' (1281)
அல்லவா? இக்குறள் கருத்துப்படி பார்த்தாலே போதுமே - உள்ளங் களிக்குமே!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/12/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/12/உள்ளத்துக்கு-இனிதே-2978968.html
2978961 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 37: 6-பிற தொடைகளும் வகையும் (2) "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, August 12, 2018 02:49 AM +0530 அளபெடைத் தொடை: உயிரளபெடையோ ஒற்றள பெடையோ தொடர்ந்து வருவது அளபெடைத் தொடை. இதிலும் அடியளபெடையும், இணையளபெடை முதல் முற்றளபெடை வரையிலும் உள்ள ஏழும் உண்டு.
"ஆஅ! அளிய அலவன்றன் பார்ப்பினோ
டீஇ ரிரையும்கொண் டீரளைப் பள்ளியுள்
தூஉம் திரையலைப்பத் துஞ்சா திறைவன்தோள்
மேஎ வலைப்பட்ட நம்போல் நறுநுதால்
ஓஒ உழக்கும் துயர்'
இதில் அடிதோறும் முதற்சீரில் அளபெடை வந்தமையால் இது அடியளபெடைத் தொடை.
"தாஅன் தாஅ மரைமலர் உழக்கிப்
பூஉக் குவளைப் போஒ தருந்திக் 
காஅய்ச் செந்நெற் கறித்துப் போஒய்
மாஅத் தாஅள் மோஓட் டெருமை 
தேஎம் புனலிடைச் சோஒர் பாஅல்
மீஇன் ஆஅர்ந் துகளும் சீஇர்
ஏஎர் ஆஅர் நீஇள் நீஇர்
ஊரன் செய்த கேண்மை
ஆய்வளைத் தோளிக் கலரா னாதே'
இந்தச் செய்யுளில் முதல் ஏழு அடிகளில் முறையே இணையளபெடை, பொழிப்பளபெடை, ஒரூஉ அளபெடை, கூழையளபெடை, மேற்கதுவாயளபெடை, கீழ்க்கதுவாயளபெடை, முற்றளபெடை என்ற ஏழும் வந்தன.
மோனை, எதுகை, இயைபு, முரண், அளபெடை என்ற ஐந்தும் அடி முதல் முற்றுவரையில் உள்ள எட்டு வகைகளாக அமையும்.
இப்படி அமையாத தொடைகள் மூன்று உண்டு. அவை அந்தாதித் தொடை, இரட்டைத் தொடை, செந்தொடை என்பன.

அந்தாதித் தொடை: அடிதோறும், ஓரடியின் இறுதியிலுள்ள எழுத்தோ, அசையோ, சீரோ, அடியோ அடுத்த அடியின் முதலில் தொடர்ந்து வரும்படி தொடுப்பது அந்தாதித் தொடை.

"உலகுடன் விளக்கும் ஒளிதிகழ் அவிர்மதி
மதிநலன் அழிக்கும் வளங்கெழு முக்குடை
முக்குடை நீழற் பொற்புடை யாசனம்
ஆசனத் திருந்த திருந்தொளி அறிவனவ் 
வாசனத் திருந்த திருந்தொளி அறிவனை
அறிவுசேர் உள்ளமோ டருந்தவம் புரிந்து
துன்னிய மாந்தர தென்ப 
பன்னருஞ் சிறப்பின் விண்மிசை உலகே'

இந்த அகவலின் புரிந்து-துன்னிய, தென்ப-பன்னரும் என்பவற்றில் எழுத்துக்கள் அந்தாதித்து வந்தன. அவிர்மதி - மதிநலன், அறிவனை-அறிவுசேர், உலகே-உலகுடன் என்பவற்றில் அசைகள் அந்தாதியாயின. முக்குடை, ஆசனம் என்னும் சீர்கள் அந்தாதித்து மீட்டும் வந்தன. 4, 5 ஆம் அடிகளே அந்தாதித்து வந்தன. 
இறுதி அடியின் இறுதிச் சீரும், முதல் அடியின் முதற் சீரும் அந்தாதியாக அமைந்திருப்பதையும் கவனிக்க வேண்டும்.

இரட்டைத் தொடை: ஓரடி முழுவதும் வந்த சொல்லே திரும்பத் திரும்ப வரும்படி தொடுப்பது இரட்டைத் தொடை. இது நாற்சீரடிகளில் வருவது.
"ஒக்குமே ஒக்குமே ஒக்குமே ஒக்கும்
விளக்கினுட் சீறெரி ஒக்குமே ஒக்கும்
குளக்கொட்டிப் பூவின் நிறம்'
இதில் முதலடியில் இரட்டைத் தொடை வந்தது.

செந்தொடை: எந்தத் தொடையும் இல்லாமல் வருவது செந்தொடை.
"பூத்த வேங்கை வியன்சினை ஏறி
மயிலின மகவு நாடன்
நன்னுதற் கொடிச்சி மனத்தகத் தோனே'
இந்தப் பாட்டு மோனை, எதுகை முதலிய தொடைகளில் ஏதும் வாராமல் தொடுத்தமையால் இது செந்தொடை.

பிற வகைகள்: மேலே சொன்ன அடிமுதல் முற்று வரையில் உள்ள தொடை வகைகள் நாற்சீரடிகளிலே அமைவன. இந்த வகைகளையன்றி வேறு சில வகைகளும் மோனை, எதுகை, இயைபு, முரண், அளபெடை என்னும் தொடைகளுக்குக் கூறுவதுண்டு. அவை சிறப்புடையன அல்ல. 
கடை, கடையிணை, பின், கடைக்கூழை, இடைப்புணர் என ஐந்து வகைப்படுவன அவை. 

(1) இறுதிச் சீர்களெல்லாம் ஒன்ற அமைப்பது கடை.

"கயன்மலைப் பன்ன கண்ணிணை கரிதே
தடநகில் திவளும் தனிவடம் வெளிதே
நூலினும் துண்ணிடை சிறிதே 
ஆடமைத் தோளிக் கழகோ பெரிதே'
இதில் கடைமுரண் வந்தது.

(2) கடை இரு சீரும் ஒன்றிவரத் தொடுப்பது கடையிணை.

"வேதம் உணர்ந்து விதித்த மதித்தறிந்தே' - இதில் கடையிணை எதுகை வந்தது.

(3) இறுதிச் சீரும் இரண்டாஞ் சீரும் ஒன்றி வரத் தொடுப்பது பின்.
"ஏதுமின்றி யாவுமறிந் தின்புற்றங் காவலொடும்' 
இதில் பின் எதுகை வந்தது. 

(4) முதற் சீரையன்றி மற்ற மூன்றிலும் ஒன்றிவரத் தொடுப்பது கடைக்கூழை.
"ஈசன் திருவடியைத் தேர்ந்து தெளிவார்க்கு'
இதில் கடைக்கூழை மோனை வந்தது. 

(5) இடையில் உள்ள இரண்டாவது மூன்றாவது சீர்கள் ஒன்றிவரத் தொடுப்பது இடைப்புணர் தொடை.
"பாசவினைத் தொல்லையெலாம் 

-ஒல்லையினிற் பாறுமே'

இதில் இடைப்புணர் எதுகை வந்தது. இதுவரைக்கும் சொன்ன தொடைகளின் வகைகளைத் தொகுத்து நினைவு கொள்வது நலம். 

1) அடிதோறும் முதலில் ஒன்றி வருவது அடிமோனை முதலியனவாகத் தொடைக்கு ஏற்பப் பெயர் பெறும். 

(2) அடிதோறும் இறுதிச் சீர் ஒன்றி வருவது கடைமோனை முதலியனவாகப் பெயர் பெறும்.

குறிப்பு: இயைபுத் தொடைக்கு மாத்திரம் தலை கீழாகப் பார்த்துப் பெயர் சொல்ல வேண்டும்.
மற்ற வகைகள் பின்வருமாறு அமையும்: (மோனைத் தொடையைச் சார்த்தி உதாரணம் சொல்லப் பெற்றாலும் மற்றத் தொடைகளுக்கும் பொருத்திக் கொள்ள வேண்டும்).


சீர் -எண்    பெயர்
1-2     இணை மோனை
1-3     பொழிப்பு மோனை 
1-4    ஒரூஉ மோனை
1-2-3     கூழை மோனை
1-3-4    மேற்கதுவாய் மோனை 
1-2-4    கீழ்க்கதுவாய் மோனை
1-2-3-4    முற்று மோனை
3-4     கடையிணை மோனை
2-4    பின் மோனை
2-3-4    கடைக்கூழை மோனை


(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/23/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/12/கவி-பாடலாம்-வாங்க---37-6-பிற-தொடைகளும்-வகையும்-2-2978961.html
2978949 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி காலத்தை வென்ற கவிஞானி நிஜாமி!  முனைவர் ஜெ.ஹாஜாகனி DIN Sunday, August 12, 2018 02:45 AM +0530  

புவியரசர்களின் நிழலில் கவியரசர்கள் பலர் தொன்று தொட்டு நின்று வந்துள்ளதை இலக்கியச் சுவடுகள் எடுத்துரைக்கின்றன. தமிழிலக்கியச் சூழலில் சங்கப் புலவர்கள் தொடங்கி சமகாலப் புலவர்கள் வரை, ஆட்சியாளர்களின் ஆசிகளை எதிர்பார்த்துக் கவி செய்பவர்களாகவே ஏராளமானோர் உள்ளனர். விதிவிலக்காய்த் திகழ்கின்ற பாவலர்கள் சொற்பமானவர்களே!
பார்வேந்தர்களை மதிக்காத பாவேந்தனாய்த் திகழ்ந்த, பாரசீகக் கவிஞானி நிஜாமியின் வாழ்வையும், படைப்புகளையும் வாசிக்கத் தொடங்கினால், வியப்புக் குளத்தில் விழுந்து மனமே ஒரு மீனாகிவிடும்.
அஜர்பைஜானில், நிஜாமி பிறந்த ஊரின் பெயர் கஞ்சா. ஊர்ப் பெயரோ உள்ளிழுக்கும் போதையாக இருக்கிறது. 
""பழமைமிக்க இந்த வானத்தின் கீழே 
நிஜாமியின் கவிதைக்கு நிரான கவிதையில்லை''
என்று காஜா ஹாஃபீஸ் என்ற ஞானியும்,
""பரிசுத்த பனித்துளியால்
படைத்தவன் உருவாக்கிய கண்ணியமிக்க முத்து
நமது நிஜாமி!
மனித குலத்திற்கு நெடுங்காலம்
ஒளியூட்டியது அந்த முத்து.
அதனை, 
சிப்பிக்குள் மீண்டும் வைத்து விட்டான்
இறைவன்''

என்று நிஜாமி குறித்து இமாம் சா அதியும் நெக்குருகிப் பாடுவது, உயர்வு நவிழ்ச்சியல்ல என்பதை அவரது ஒளிவீசும் கவிதைகளுக்குள் பயணம் செய்தால் உணர்ந்துகொள்ள முடியும்.
அவர் கி.பி.1140-41 காலகட்டத்தில் பிறந்தார். அவரது இயற்பெயர் இல்யாஸ் அபூ முஹம்மத் நிஜாமுத்தீன். அதன் சுருக்கமே அவரது புனைபெயர் "நிஜாமி' என்றானது. "நிஜாமி கஸ்னவி' என்றும் அவர் குறிப்பிடப்படுகிறார். இளம் பருவத்திலேயே தந்தையையும், தாயையும் அடுத்தடுத்து இழந்தவர். அவரது பிள்ளைப் பருவத்து கண்ணீர்த் துளிகளும் கவிதை முத்துக்களாக இறுகி ஒளி வீசின.
தன் தந்தை இறந்தபோது, அவர் எழுதிய இரங்கல் கவிதையே, அவருக்குள் மாபெரும் ஞானம் மறைந்திருப்பதை எடுத்துக் காட்டியது.
""எந்தை "யூசுப் பின் ஸக்கி முஹம்மத்'
எனது மூதாதையர் போலவே 
இளமையில் இறந்தார்.
விதியோடு யார் போராடக் கூடும்?
விதி பேசத் தொடங்கினால்
யாரும் முறையிட முடியாது.
என் முன்னோரிடமே என்
தந்தை சென்றுவிட்ட பின்
என் இதயத்திலிருந்து அவர் வடிவை
கிழித்தெடுத்து விட்டேன்.
கசப்போ, இனிப்போ
நடப்பது எதுவாகினும்
படைத்தவன் முன் நான் பணிந்து விடுகிறேன்''
தமிழில் உள்ள ஐம்பெரும் காப்பியங்கள் ஐந்து பெரும் புலவர்கள் தமிழன்னைக்குப் பூட்டிய அணிகலன்கள். பாரசீகக் கவிஞானி நிஜாமி எழுதிய ஐந்து காப்பியங்களை "பஞ்ச்கஞ்ச்' என்கின்றனர். பாரசீக மொழிக்கு ஒரே கவிஞர் ஐவகை அணிகலனை அணிவித்திருப்பது அவரது 
ஆற்றலைக் காட்டுகிறது.

"மக்ஸானுல் அஸ்ரார் (இரகசியங்களின் பொக்கிஷம்); குஸ்ரூ வஷிரின் (குஸ்ரூனும் ஷீரினும்); லைலா-மஜ்னூன் (லைலா மீது பித்தானவன்); ஹப்தே பைகார் (ஏழு அழகிகள்); சிக்கந்தர் நாமா (அலெக்சாண்டர் வரலாறு) ஆகியவை நிஜாமி எழுதிய ஐம்பெரும் காப்பியங்கள் ஆகும். 
நிஜாமி தனது காப்பியங்களை அரசர்கள் சிலருக்கு அர்ப்பணம் செய்திருக்கிறார். மக்ஸானுல் அஸ்ரார் நூலை அஜர்பைஜான் அரசன் இல்திகிஸ் என்பவருக்கும், குஸ்ரூ வஷிரின் என்ற காப்பியத்தை இல்திகிஸின் பிள்ளைகளான முஹம்மது மஜ்னு காஸிம் அர்சலானுக்கும், செல்ஜிக்கிய இறுதி மன்னன் துக்ரல்பின் அர்சலானுக்கும், லைலா-மஜ்னுவை ஷிர்வான் மன்னன் அக்ரிசாக் மினு சிஹ்ரிக்கும், சிக்கந்தர் நாமாவை நஸ்ரூதீன் அபூபக்கருக்கும் அர்ப்பணம் செய்துள்ளார்.
அரசர்களுக்குக் காப்பியங்களை அர்ப்பணித்தாலும், அரசவைப் புலவராக இருக்க நிஜாமி ஒப்பவில்லை. அரசவைக் கவிஞர்கள் பற்றி அவர் வடித்த கவிதை இது:
""தமது மகத்துவமிக்க கவியாற்றலை
பொன்னுக்காக விற்கும் புலவர்கள்
அந்தப் பொன்னைப் போலவே இதயமற்றவர்கள்
ரத்தினங்களைத் தந்துவிட்டு
கற்களைப் பொறுக்குபவர்களே...
தங்கக் கிரீடம் இன்று அவர்கள்
தலையில் வைக்கப்படலாம்
நாளை ஓர் இரும்புச் சங்கிலி இவர்களைத்
தலைகுனியச் செய்யும்''
மதுவின் வாடையைக் கூட நுகர்ந்ததில்லை என்று கூறும் கவி நிஜாமி எழுதிய "லைலா மஜ்னு' காப்பியம் உலகப்புகழ் பெற்றது. காதலர் உலகின் தேசிய நூலாகவே திகழக்கூடியது. 
லைலா மஜ்னூன் கதைச் சுருக்கம் இதுதான். கைஸ் என்ற கவின்மிகு அரபு இளைஞன் அமீரி குடும்பத்தைச் சேர்ந்த லைலா மீது நேசம் கொண்டான். குழந்தைப் பருவத்தில் உண்டான அன்பு, நேசமாகி, பின்பு காதலாகி முதிரும் நிலையில், லைலாவின் தந்தை, கைûஸ நிராகரித்து அதிரும் முடிவை அறிவிக்கின்றார். கைஸ், லைலா மஜ்னூன் (லைலா பித்தன்) ஆனான். காடு, மலைகள் தோறும் தனது காதலை எதிரொலித்தான். 
நெளபல் என்ற அரபுத் தலைவன் கைஸின் நண்பைன். தன் நண்பனுக்காக லைலா கூட்டத்தார் மீது போர் தொடுத்து அடக்குகிறான். ஆனாலும், லைலாவைத் தர அவள் தந்தை சம்மதிக்கவில்லை.
இதனிடையே, இப்னு சலாம் என்ற அரபுத் தலைவன் லைலா மீது ஒருதலைக் காதல் கொண்டு, பெற்றோரிடம் கேட்டு மணமுடிக்கிறான். மஜ்னூனிடம் மனம் பறிகொடுத்த லைலா, மனம் ஒவ்வாதவனுடன் மஞ்சத்தைப் பகிர மறுத்து, கைசின் காதலைப் பகர்கிறாள். 
கடைசியாக ஒருமுறை கைசை சந்திக்க வருகிறாள் லைலா. கைஸ் மெளனத்தில் உறைந்திருக்கிறான். லைலாவின் கவிச் சொற்கள் அவனை உருக்குகின்றன. ""கைஸ்! என்னைச் சந்திக்கும் ஏக்கத்தில் உனது குரல் வானில் எதிரொலித்ததே... இப்போது, நான் உன்னருகில். உன் காதலும், குரலும் போய்விட்டதா?'' என்கிறாள். அதற்கு கைஸ் கவித்துவம் ததும்ப பதிலளிக்கிறான்.
தன் வீடு திரும்பிய லைலா, சிறிது காலத்திலேயே இறந்து போகிறாள். கைஸிடம் அவள் இறந்த செய்தி தெரிவிக்கப்பட, அதைக் கேட்ட உடனேயே அவனும் இறந்து போகிறான். லைலாவும், மஜ்னுவும் ஒரே குழியில் அடக்கம் செய்யப்படுவதாகக் கதை முடிகிறது. இக்காப்பியத்தின் இடையிடையே இடம்பெறும் வசீகர வசனங்களே இதன் தனிச்சிறப்பு. 
நிஜாமியின் ஏனைய படைப்புகளும் இதயங்களை ஈர்க்கும் வல்லமை கொண்டவை. அவை குறித்து அடுத்த வாரம்...

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/12/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/12/காலத்தை-வென்ற-கவிஞானி-நிஜாமி-2978949.html