Dinamani - தமிழ்மணி - http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/ http://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 2790611 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, October 15, 2017 03:46 AM +0530 ஒடிஸா தலைநகரம் புவனேசுவரத்துக்குச் சென்றிருந்தேன். முன்பு பிஜு பட்நாயக் முதல்வராக இருந்தபோது புவனேசுவரத்துக்கு நான் சென்றதற்கும் இன்றைய புவனேசுவரத்திற்கும் புரட்டிப் போட்ட மாற்றம். புவனேசுவரம் வரை போய் ஒடிஸா மாநிலத்தின் கூடுதல் 
தலைமைச் செயலராகப் பணியாற்றும் ஆர்.பாலகிருஷ்ணனைச் சந்திக்காமல் திரும்பவா முடியும்? 
ஆர்.பாலகிருஷ்ணனிடம் சில தனிச்சிறப்புகள் உண்டு. 1984-ஆம் ஆண்டு இந்திய ஆட்சிப்பணி தேர்வை முதன்முதலாக, முழுவதுமாக தமிழில் எழுதித் தனது முதல் முயற்சியிலேயே வெற்றி பெற்று அரசு அதிகாரியானவர். இந்திய அரசுப் பணியில் நுழைவதற்கு முன்னால் நமது "தினமணி'யில் உதவி ஆசிரியராகப் பணியாற்றியவர். பெரியவர் ஏ.என்.சிவராமனின் அன்புக்குப் பாத்திரமானவர். தமிழ் இலக்கியத்தில் ஆழங்காற்பட்ட புலமை எய்தியவர்.
ஆர்.பாலகிருஷ்ணன் அதிகாரி மட்டுமல்ல, ஒரு படைப்பாளியும்கூட. இவருடைய படைப்பிலக்கிய நூல்கள் "அன்புள்ள அம்மா', "சிறகுக்குள் வானம்' என்று தொடர்கிறது. சிந்துசமவெளி நாகரிகம் குறித்து இவர் மேற்கொண்ட ஆய்வுகள் பல புதிய ஆய்வுகளுக்கு வழிகோலியிருக்கிறது.
சிந்துவெளிப் பண்பாட்டின் மொழி மற்றும் பழந்தமிழ் தொன்மங்களின் தோற்றுவாய் குறித்த புரிதல்களுக்கு இடம்பெயர் ஆய்வுகள் வலிமை தரும் என்பது இவரது கருத்து. ஏறத்தாழ கடந்த முப்பது ஆண்டுகளாக இந்த ஆய்வில் இவர் ஈடுபட்டு வருகிறார். சிந்துவெளிப் பண்பாடு செழித்த வடமேற்கு நிலப்பகுதிகளில் இன்றுவரை வழக்கிலுள்ள "கொற்கை, வஞ்சி, தொண்டி வளாகத்தை' ஆய்வுலகின் கவனத்துக்கு முதன்முதலாகக் கொண்டு வந்தவர் ஆர்.பாலகிருஷ்ணன்தான்.
சிந்துவெளி விட்ட இடத்திற்கும் சங்க இலக்கியம் தொட்ட இடத்திற்கும் இடையே உள்ளது ஒரு வேர்நிலைத் தொடர்பு என்பது இவர் எழுதிய "சிந்துவெளிப் 
பண்பாட்டின் திராவிட அடித்தளம்' அடிக்கோடிடும் புது வெளிச்சம்.
"திராவிட மொழியியலையும் சிந்துவெளி புவியியலையும் பிணைத்து ஒரு புதிய கருதுகோளைப் படைத்துள்ளார். அதன் மூலம் சிந்து நகர மக்கள் திராவிட மொழிகளையே பேசியிருக்க வேண்டும் என்ற வரலாற்று உண்மையை அறிவியல் அடிப்படையில் அனைவரும் ஏற்றுக்கொள்ளும்வண்ணம் மீண்டும் நிறுவியுள்ளார்' என்கிற "தினமணி' முன்னாள் ஆசிரியரும், கல்வெட்டியல் அறிஞருமான ஐயா ஐராவதம் மகாதேவனின் பதிவைவிட மேலாக, ஆர்.பாலகிருஷ்ணனின் "சிந்துவெளிப் பண்பாட்டின் திராவிட அடித்தளம்' என்கிற புத்தகம் குறித்து வேறு என்ன கூறிவிட முடியும்?
ஆர்.பாலகிருஷ்ணனுடன் அதிக நேரம் செலவிட முடியவில்லை என்கிற ஆதங்கத்துடன் விடைபெற்றேன்.


உ.வே.சா.வின் முன்னுரைகளை "சாமிநாதம்' என்கிற பெயரில் தொகுத்து வழங்கிய ப.சரவணன் இப்போது வெளிக்கொணர்ந்திருக்கும் அடுத்த ஆவணப் பதிவு "பதிப்புலகின் தலைமகன்' என்று போற்றப்படும் சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளையின் பதிப்புரைகள் அடங்கிய "தாமோதரம்'. சார்லஸ் வின்úஸா கிங்ஸ்பரி என ஞானஸ்நானம் பெற்று, பின்பு சைவராக மதம் மாறி, சிறுபிட்டி வைரவநாதன் தாமோதரம்பிள்ளை என்று அறியப்பட்ட தமிழ்ப் பதிப்புலகின் முன்னோடி குறித்து பரவலாக அறியப்படாமல் இருப்பது வேதனைக்குரிய ஒன்று.
நூல்களைப் பதிப்பிக்கும் பணியில் சி.வை.தா. சுயம்புவாகவே செயல்பட்டிருக்கிறார். "என் சிறு பிராயத்தில் எனது தந்தையார் யாழ்ப்பாணத்தில் கற்பித்த சில நூல்கள் இப்போது தமிழ்நாடெங்கும் தேடியும் அகப்படவில்லை' என்பது அவரது வாக்குமூலம். "ஏடு எடுக்கும்போது ஓரஞ் சொரிகிறது; கட்டு அவிழ்க்கும்போது இதழ் முரிகிறது; ஒற்றைப் புரட்டும்போது துண்டு துண்டாய்ப் பறக்கிறது; இனி எழுத்துக்களோ வென்றால் வாலுந் தலையுமின்றி நாலு புறமும் பாணக் கலப்பை மறுத்து மறுத்து உழுது கிடக்கின்றது' என்று சி.வை.தா. தாம் தேடிக் கண்டுபிடித்த ஓலைச்சுவடிகளின் நிலைமையைப் படம்பிடிக்கிறார்.
முதல் முயற்சி என்பதால் சி.வை.தா., பட்ட கஷ்டங்கள் ஏராளம். இலங்கையிலிருந்து தமிழகத்துக்கு வந்து ஊர் ஊராகத் தேடிச் சென்று ஓலைச்சுவடிகளைக் கண்டெடுக்க அவர் பட்ட சிரமங்கள் தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சா.வின் சிரமங்களுக்குச் சற்றும் குறைந்தவை அல்ல.
கிறிஸ்துவத்தில் இருந்து சைவத்துக்கு மாறியது, வேற்று தேசத்தார் என்னும் விரோதம், மடங்களில் தங்கிப் பயிலாமை போன்றவை மூலப்பிரதிகளைப் பெறுவதில் அவருக்குப் பின்னடைவை உண்டாக்கின. இத்தனையையும் பொறுத்துக்கொண்டே தனது பதிப்புப் பணிகளைச் செய்திருக்கிறார் சி.வை.தாமோதரம்பிள்ளை.
சி.வை.தாமோதரம் பிள்ளை பதிப்பித்தவை பனிரெண்டு. இயற்றியவை ஆறு. இவை அல்லாமல் அவர் குறித்த பல்வேறு செய்திகளையும் பின் இணைப்பாகத் தேடிச் சேர்த்து "தாமோதரம்' என்ற தொகுப்பை வெளிக்கொணர்ந்திருக்கிறார் ப. சரவணன். சி.வை.தா.வின் பங்களிப்புகளை இணைத்து இந்தத் தொகுப்பை வெளிக்கொணர இவர் எடுத்துக்கொண்ட சிரமங்களை எத்துணை பாராட்டினாலும் தகும்.
உ.வே.சா., சி.வை.தா., ஆகியோரின் அடிச்சுவட்டில் பயணித்துக் கொண்டிருக்கும் ப. சரவணனின் கடும் உழைப்பும், தேடலும், தமிழ்ப் பற்றும் மலைப்பை ஏற்படுத்துகிறது. "தாமோதரம்' அவரது கிரீடத்தில் சேர்க்கப்பட்டிருக்கும் புதிய இறகு.


"தி நியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்' கோவை பதிப்பின் தலைமை நிருபராகப் பணியாற்றுபவர் பா. மீனாட்சிசுந்தரம். ஆங்கில நாளிதழில் பணியாற்றினாலும் தாளாத தமிழ்ப்பற்று உடையவர். ஆங்கில இலக்கியமும் தெரியும் என்பதால், இவரது தமிழ் இலக்கியப் பார்வை செறிவானது. 
இவரும் இவருடைய நண்பர் கவியன்பன் பாபுவும் ஒருவருக்கொருவர் வெண்பா பரிமாற்றம் செய்வது வழக்கமாக இருந்திருக்கிறது. இதன் நீட்சியாக கோவை மாநகரைச் சுற்றியுள்ள ஊர்கள் குறித்து நேரிசை வெண்பாக்களாகப் படைத்த பாடல்களை "நேரிசையில் ஊரிசை' என்கிற பெயரில் சுவாரஸ்யமாகத் தொகுத்திருக்கிறார்கள்.
கோவையிலுள்ள ரத்தின சபாபதிபுரம் என்கிற ஆர்.எஸ்.புரத்தில் உள்ள "கென்னடி' திரையரங்கின் பழைய பெயர் லைட் ஹவுஸ். அதையொட்டியுள்ள சாலை இப்போதும் "கலங்கரை விளக்கச் சாலை' என்ற பெயரில் வழங்கப்படுகிறது. கடலில்லா கோவையில் லைட் ஹவுஸ் சாலை என்பது வேடிக்கையாகத்தான் இருக்கிறது. அதை கவியன்பன் பாபுவும், பா.மீனாட்சிசுந்தரமும் தங்களது "நேரிசையில் ஊரிசை' தொகுப்பில் வெண்பாவாகப் பதிவு செய்திருப்பது அதைவிட வேடிக்கையாகவும் சுவாரஸ்யமாகவும் இருக்கிறது.

கடலில்லா ஊரில் கலங்கரை தீபம்
சுடர்விட்ட சாலையெது சொல்வாய்? - முடக்கும்
இருட்டறையே அந்நாள் "ஒளிவீட'ம் அந்தத்
திரையரங்கின் பேரில் தெரு!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/15/w600X390/tm6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/15/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2790611.html
2790610 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மருந்தில்லா மருந்து -முனைவர் பா. இறையரசன் DIN Sunday, October 15, 2017 03:45 AM +0530 எங்கே கிடைக்கும் நல்ல மருந்து?' என்று தேடி அலையும்படி எங்கும் நோய் பரவி விளங்குகிறது. எப்பிணியும் தீர்க்கும் மாமருந்தான இறைவன் சிவபெருமானுக்கே நோய் வருமா? நம் நோயைப் போக்கிக் கொள்ள வேண்டுமென்று கோயிலுக்குச் சென்றால், இறைவனின் குடும்பமே நோயில் வாடுகிறது என்று நகைச்சுவையாகப் பாடியிருக்கிறார் காளமேகப் புலவர்.
புள்ளிருக்கு வேளூர் எனப்படும் திருத்தலத்தில் உறையும் வைத்தீஸ்வரரைத் தரிசித்து நிந்தாஸ்துதியாகப் பாடிய பாடல் இது. 

"வாதக்கா லாந்தமக்கு மைத்துனர்க்கு நீரிழிவாம்
போதப் பெருவயிறாம் பிள்ளைதனக் - கோதக்கேள்
வந்தவினை தீர்க்க வகையறியார் வேளூரர்
எந்தவினை தீர்ப்பா ரிவர்' (த.பா.109) 

பேரிறைவராம் நடராஜப் பெருமானுக்கு வாதமாம், காற்றே திருவடியாம், அல்லது நடனத்தால் வளைந்த காலாம்; மைத்துனராகிய (திருமால்) காக்கும் கடவுளுக்கு நீரிழிவு (நீராகிய கடலிலே படுத்திருப்பது தொழிலாம்) நோயாம். சிவபெருமானின் புதல்வருக்கோ (விநாயகர்) விகாரமான பருத்த வயிறாம். இங்ஙனம் தம் குடும்பத்துக்கு வந்த நோய்களையே 
தீர்க்க வழி தெரியாத புள்ளிருக்கு வேளூரரான (வைத்தீஸ்வரர்) இவர், வேறு எந்த வகையாகிய வினையைத் தீர்க்கப் போகிறார்? என்கிறார் நகைச்சுவையாக. 
(குறிப்பு: "வாத பூதத்திற்கு அதிதேவதை மகேசுவரன். நடனத்திற்காகக் கால் வளைந்திருப்பது பற்றி வாதக்கால் என்று கூறினார் என்பது ஒரு பொருள்' என்பது கா.சு.பிள்ளையின் உரைக்குறிப்பு. 
"பிறவா யாக்கைப் பெரியோன்', "இமையா நாட்டத்து இறைவன்' எனப் போற்றப்படும் நடராசரான தில்லை அம்பலவாணர்க்கு - வைத்தீஸ்வரர்க்கு மட்டுமல்ல, அவர் குடும்பத்துக்கே மருத்துவம் பார்க்க வகையில்லை என்று பக்தியினாலே கேலி செய்து, புகழாப் புகழ்ச்சியாகப் பாடியுள்ளார். 
வைத்தீஸ்வரன் கோயில் என்னும் ஊர் சீர்காழிக்கு அருகில் உள்ளது. இவ்வூர் புள்ளிருக்கு வேளூர், வினைதீர்த்தான் கோயில் எனவும் அழைக்கப்பெறும். எவ்வகைப் பிணியும் தீவினையும் தீர்க்கும் மருத்துவரும் இறைவனே! மருந்தும் இறைவனே! என்பதை இப்பாடல் மூலம் உணர்த்தியுள்ளார். 
இதனையே, "நல்ல மருந்தொன்று இருக்குது' என்று வடலூர் வள்ளலார் வழிகாட்டுகிறார். தீராத நோய் வந்தால் தீர்க்கும் மாமருந்து வேண்டும்; இயல்பான நோய் நொடி என்றால் மருத்துவரின் மருந்து போதும்; பாட்டியின் கை வைத்தியமும் போதும். ஆனால், எந்த மருந்தும் தேவையில்லை என்னும் படி எந்த நோயும் வராமல் இருந்தால் ... ! அது எப்படி முடியும்? நோயே வராது; மருந்தே வேண்டாம் என்கிறார் ஒருவர். எப்படி? முன்பு சாப்பிட்டது செரித்த பின்னர்தான் மீண்டும் சாப்பிடுவேன் என்று சொல்பவர்க்கு நோய் இல்லை; அவர் உடம்புக்கு மருந்தே தேவையில்லை என்கிறார் திருவள்ளுவர்.

"மருந்தென வேண்டாவாம் யாக்கைக்கு அருந்தியது அற்றது போற்றி உணின்'

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/15/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/15/மருந்தில்லா-மருந்து-2790610.html
2790609 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி விருந்தாகும் நறுந்தொகை -புலவர் சு. சுப்புராமன் DIN Sunday, October 15, 2017 03:44 AM +0530 கி.பி. 11, 12-ஆம் நூற்றாண்டில் கொற்கையிலிருந்து ஆண்ட அதிவீரராம பாண்டியர் தமிழிலும் வடமொழியிலும் புலமைபெற்று விளங்கியவர். நைடதம், கூர்மபுராணம், இலிங்க புராணம், காசிக்காண்டம், வாயு சங்கிதை, திருக்கருவை அந்தாதிகள், நறுந்தொகை முதலிய அருந்தமிழ் நூல்களை இயற்றியவர். "நல்ல கருத்துகளின் தொகுப்பு' என்ற பொருள்படும் "நறுந்தொகை' குழந்தைகளும் எளிதில் படிப்பதற்கேற்ப, சுருங்கச் சொல்லி விளங்க வைக்கிறது. "வெற்றி வேற்கை' என்று நூல் தொடங்குவதால் (நறுந்தொகை படிப்பதால் வரும் பயன்) "வெற்றிவேற்கை' என்ற பெயரும் இந்நூலுக்கு உண்டு.
""எழுத்தறிவித்தவன் இறைவனாகும்'' என்பது போன்ற ஓரடியில் அமைந்த பாடல்கள் பல. ஈரடி முதல் ஆறடிகள் கொண்ட பாடல்கள் பல. மொத்தம் 82 பாடல்களும் எண்ணங்களைப் பண்படுத்துபவை. மேலும், புறநானூறு 
முதலான சங்கத் தமிழ் நூல் கருத்துகளையும் எதிரொலிக்கின்றன.
""செல்வர்க்கு அழகு செழுங்கிளை தாங்குதல்'' (3) முதலாக வேதியர்க்கு, மன்னர்க்கு, உழவர்க்கு, பெண்டிர்க்கு எது எது அழகு தரும் என்பதனை எடுத்துரைக்கிறார்.
""அறிஞர்க்கு அழகு கற்றுணர்ந்து அடங்கல்'' (14) என்ற வரி
""ஆன்று அவிந்தடங்கிய சான்றோர் பலர் யான் வாழும் ஊரே'' என்ற புறநானூற்றுப் பாடலை நினைவுபடுத்துகிறது.
ஆலம்பழத்தின் ஒரு விதை, மீனின் மிகச்சிறிய சினை முட்டையைக் காட்டிலும் நுண்ணியது என்றாலும், அது யானை முதலாம் நால்வகைப் படைகளும் தங்குவதற்கு ஏற்ற நிழலைத் தரும். இக்கருத்தமைந்த பாடல், மிகச் சிறியவராயினும் வளர்ந்து நாட்டிற்குப் பெரும் பயனைத் தரமுடியும் என்பதை விளக்குகிறது.
""பெருமையும் சிறுமையும் தான்தர வருமே'' (30) என்பது அவர் பாடல். இப்பாடல், "பெருமைக்கும் சிறுமைக்கும் தத்தம் கருமமே கட்டளைக்கல்'' என்ற குறள் கருத்தை நினைவூட்டுகிறது. கல்வியின் சிறப்பை, ""பிச்சை புகினும் கற்கை நன்றே'' (35) என்கிறார்.

""நாற்பாற் குலத்தின் மேற்பா லொருவன்
கற்றிலன் ஆயின் கீழிருப் பவனே'' (37) என்ற வரிகள்,

""வேற்றுமை தெரிந்த நாற்பாலுள்ளும்
கீழ்ப்பாலொருவன் கற்பின்
மேற்பாலொருவனும் அவன்கட்படுமே'' 

என்ற புறநானூற்றுப் பாடலின் அடியொற்றி அமைந்துள்ளது. மொத்தத்தில் நறுந்தொகைப் பாடல்கள் அத்தனையும் செவிக்கும் சிந்தைக்கும் விருந்தாகும். அறிவார்ந்த நன்மக்களை உருவாக்க இத்தகைய நீதிநெறி நூல்களை சிறுவர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுப்பது அவசியமாகும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/15/w600X390/tm5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/15/விருந்தாகும்-நறுந்தொகை-2790609.html
2790608 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி காலமாம் வனம்! -சக்தி முரளி DIN Sunday, October 15, 2017 03:43 AM +0530 அனுபவ உணர்வு என்றவுடன் காதல், வீரம், கருணை இவற்றோடு, தெய்வீகம் எல்லாவற்றிலும் இழையோடுகின்ற ஓர் அனுபவம் மனதுக்குள் தோன்றுகிறது. அந்தத் தெய்வீகத்தைத் தன் சிந்தை அணு ஒவ்வொன்றிலும் பராசக்தியாய் உணர்ந்தவர் மகாகவி பாரதி.
காளி - சக்தி என்கிற தன் அனுபவத்தை நமக்கு எடுத்துவைக்க முன்வந்த பாரதி, முதலில் தன்னைப் பற்றி ஒரு சிறிய அறிமுகம், பிறகு தான் சொல்லவந்த, கண்டுணர்ந்த தெய்வத்தைப் பற்றிய ஓர் அறிமுகம் என்று ஆரம்பிக்கிறார். காலமாம் வனத்தில், என்கிற வார்த்தைகளோடு ஆரம்பமாகின்ற அந்தக் கவிதையில், பாரதி ஆடும் வார்த்தை நர்த்தனம் அற்புதமாய் இருக்கிறது. காலம் என்றவுடன் கடந்தகாலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம் என்ற தொடர் ஓட்டம் மனதிற்குள் வருகிறது.
கடந்தகாலம் என்பதை நேற்று என்பதா? அதற்கு முதல் நாள் என்பதா? இல்லை, அதற்கும் முற்பட்டு முற்பட்ட ஆண்டுகளா? எது ஆரம்பம், எதிலிருந்து என்று புரியாத கடந்தகாலம் கடந்த காலத்திற்குள் அமுங்கிக் கொண்டிருக்கிறதா? அல்லது எதிர்காலத்தின் ஆரம்பமாகிக் கொண்டிருக்கிறதா என்று புதிரான நிகழ்காலம். அதேபோல, இன்னும் எதுவரை என்று எல்லை நிர்ணயம் புயாத எதிர்காலம்! - இப்படி மூன்று விதமாய் நீண்டு விரிந்து கிடக்கும் ஒரு பொய்க்காடு, ஒரு மிகப்பெரிய வனம் - காலமாம் வனம்!
காலத்தை இப்படி ஒரு வனம் என்ற முதல் வார்த்தையிலேயே, புதுமையான வார்த்தைப் பிரயோகம் அர்த்தச் செறிவாய் களைகட்டி விடுகிறது. அந்தக் காட்டில், அண்ட சராசரங்கள் அத்தனையும் ஒன்றேயாய் இருக்கும் அண்டப் பேரண்ட பிரம்மாண்ட மரம். அந்த மரம் - அந்த அண்ட கோலமாம் மரம்; அந்த மரத்திற்குள் - அந்தப் பொய் மரத்தின் மீது - அந்த மரத்தைச் சுற்றிச் சுற்றி ரீங்காரம் செய்தபடியே இருக்கிறது ஒரே ஒரு வண்டு.
அன்பர்களின் மந்திரம் போல் ரீங்கரித்து உலவிக் கொண்டிருக்கும் ஒரே ஒரு வண்டு. அந்த ரீங்காரம் - அதன் மூச்சு - அந்த ரீங்கார மூச்சின் லயம் - அந்த லயத்தின் ஒலி கேட்கிறது "காளி-சக்தி' என்று.
அந்த வண்டு அசைந்துகொண்டே இருக்கிறது, உலவிக்கொண்டே இருக்கிறது. இப்போது, ஐன்ஸ்டீன், சித்தர்களின் பிரபஞ்ச ரகசியத்திற்குள் - பிரபஞ்சங்களின் கோட்பாடுகளுக்குள் சென்றுவிட்டதாக இருக்கிறது. இப்படி ஒரு புதுமையான பின்னணியில், தெளிவான மேடையில், கணீரென்று, நம்மைச் சுண்டியிழுப்பதாய் ஆரம்பமாகிறது பாரதியின், "காளிசக்தி' கவிதை நர்த்தனம். கானகத்து வண்டாகத் தன்னைக் கண்டுணர்ந்தவன், காளிசக்தியின் தரிசனத்தை அடுத்தடுத்த வரிகளில் தொடர்ந்துகொண்டே போகும்போது நாமும் அந்தத் தரிசனத்தைப் பெறுகிறோம்.

காலமாம் வனத்தில், அண்ட கோலமா மரத்தின் மீது,
காளிசக்தி என்ற பெயர் கொண்டு - ரீங்
காரமிட்டுலவும் ஒரு வண்டு - தழல்
காலும், விழி நீல வண்ண மூலஅத்துவாக்கள்
கால்கள் ஆறுடையது எனக் கண்டு- மறை
காணும் முனிவோர் உரைப்பார் பண்டு. 
மேலுமாகி, கீழுமாகி, வேறுள திசையுமாகி,
விண்ணும் மண்ணும் ஆன சக்திவெள்ளம் - இந்த
விந்தையெல்லாம், ஆங்கது செய் கள்ளம் - பழ
வேதமாய், அதன் முன்னுள்ள நாதமாய், விளங்குமிந்த,
வீர சக்தி வெள்ளம் வீழும் பள்ளம் - ஆக
வேண்டும், நித்தம் என்றன் ஏழை உள்ளம் 

அன்புவடிவாகி நிற்பள், துன்பெலாம் அவள் இழைப்பள்,
ஆக்க நீக்கம் யாவும் அவள் செய்கை - இதை
ஆய்ந்து, உணர்ந்தவர்க்கு உண்டு உய்கை - அவள்
ஆதியாய், அநாதியாய், அகண்ட அறிவாவள், உன்றன்,
அறிவும் அவள் மேனியிலோர் சைகை - அவள்
ஆனந்தத்தின் எல்லையற்ற பொய்கை. 
இன்ப வடிவாகி நிற்பள், துன்பெலாம் அவள் இழைப்பள்,
இஃதெலாம் அவள் புரியும் மாயை - அவள் 
ஏதுமற்ற மெய்ப்பொருளின் சாயை - எனில்
எண்ணியே, ஓம்சக்தி எனும் புண்ணிய முனிவர் நித்தம்
எய்துவர் மெய்ஞானம் எனும் தீயை -எரித்
தெற்றுவார் இந் நான் எனும் பொய்ப் பேயை 

ஆதியாம் சிவனும், அவன் சோதியான சக்தியும் தான்
அங்கும் இங்கும் எங்கும் உளவாகும் - ஒன்றே
ஆகினால், உலகனைத்தும் சாகும் - அவை
அன்றியோர் பொருளுமில்லை, அன்றி ஒன்றுமில்லை, இதை,
ஆய்ந்திடில் துயரமெல்லாம் போகும் - இந்த
அறிவுதான் பரம ஞானம் ஆகும் 
நீதியாம் அரசு செய்வர், நிதிகள் பல கோடி துய்ப்பர்.
நீண்டகாலம் வா ழ்வர் தரை மீது - எந்த
நெறியும் எய்துவர் நினைத்த போது - அந்த
நித்தமுத்த சுத்தபுத்த சத்தபெரும் காளி பதம்,
நீழல் அடைந்தார்க்கு இல்லையோர் தீது - என்று
நேர்மை வேதம் சொல்லும் வழி ஈது !

ஆரம்பத்தில் அந்தக் காட்டுக்குள் வந்த நம்மைக் கையைப் பிடித்து, அழைத்துச் சென்று, ஒவ்வொன்றாக, ஒன்றன் பின் ஒன்றாக நமக்கு எடுத்துக்காட்டிச் சொல்லியபடியே அழைத்துச் சென்று, முத்தாய்ப்பாய், மொத்தமாய் தான் அனுபவித்த அத்தனையும் நம்மையும் அனுபவித்து உணரச் செய்து, அந்தக் கடைசி சொற்களை நர்த்தனமாய் குதித்துக் குதித்துச் சொல்லியபடி நிறுத்துகின்றார் பாரதி. மனம், வாக்கு, செயல் என்று முழு ஐக்கியமாய் பிரமித்து லயிப்பதாய், சொல்லுக்கு அடங்காத ஒரு மனோபாவத்தில் நம்மையும் நிறுத்துகின்றார் பாரதி. வார்த்தைகளின் நர்த்தனத்திற்கு அர்த்தங்களே ஜதி.
அங்கிங்கெனாதபடி, எங்கும் நீக்கமற நிறைந்ததாய், தன் வார்த்தைகளை - அனுபவச் செறிவை - அதன் ஆனந்தத்தை "நித்த முத்த சுத்த புத்த சத்த பெரும் காளி பதம்' என்று மிக வேகமாய், அந்த வேகத்தில் அடி பிறழாத துல்லியமாய், சுருதி பேதமில்லாத நாதமாய், நாட்டியத்தினை முடித்த நிலையில், ஆசுவாசப்படுத்திக் கொள்கிற பாங்கில் பாரதி இந்தப் பாட்டின் முடிவிற்குப் பிறகு, ஒரு பெரும் பேரானந்த விஸ்வரூபமாய் நின்றுகொண்டு, நம்மையே அருள்மயமாய், பார்ப்பது போலத் தோன்றுகிறது.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/15/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/15/காலமாம்-வனம்-2790608.html
2790607 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழித் திரட்டு -முனைவர் க. ரத்னம் DIN Sunday, October 15, 2017 03:42 AM +0530 ஹெர்மன் ஜென்சன் பாதிரியார் 1897இல் 3624 தமிழ்ப் பழமொழிகளை ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புடன் வெளியிட்டார். அந்நூலின் முன்னுரையில் அத்தொகுப்புக்கு உதவிய, அதற்கு முன் வெளியான பழமொழி நூல்களின் பட்டிலைத் தந்துள்ளார். அதில், 1888இல் சத்திய நேசன் என்பவர் வெளியிட்ட 500 பழமொழிகளைக் கொண்ட நூல் பற்றித் தெரிவித்துள்ளார். அதே ஆண்டில் 3000 வரையுள்ள "பழமொழித் திரட்டு' பற்றிய விவரம் இடம்பெறவில்லை.

அண்மையில் மாதவன் என்பவர் வாயிலாக 1888இல் வெளியான பழமொழித் திரட்டின் அச்சுப்பிரதி எனக்குக் கிடைத்தது. இதில் பழமொழிகள் அகரவரிசைப்படி திரட்டித் தரப்பட்டுள்ளன. ஹெர்மன் பாதிரியாரும் தன் பழமொழித் தொகுப்பின் பின்னிணைப்பாக அகரவரிசைப் பட்டியலைத் தந்துள்ளார்.

பழமொழித் திரட்டின் பக்கம் 21இல் உள்ள பழமொழிகளே பாதிரியாரின் நூலில் இடம்பெற்றுள்ளன. ஆனால், 

"ஈயார் தேட்டைத் தீயார் கொள்வர்'
"உடைமையும் வறுமையும் ஒருவழி நில்லாது'
"உடையவன் இல்லாச் சேலை ஒருமுழங் கட்டை'

என்பன போன்ற கருத்தாழம்மிக்க பழமொழிகள் அப்பாதிரியார் தொகுப்பில் இடம்பெறாதது வியப்பாக இருக்கிறது! இப்பொழுது கிடைத்துள்ள பழமொழித் திரட்டு, அது அச்சு நூலாக வெளிவந்த பத்தாண்டு காலத்து இடைவெளியில் தமிழ்மொழி ஆய்வில் ஆர்வங்காட்டியவராக இருந்த அப்பாதிரியாரது பார்வைக்குக் கிடைத்திருக்குமாயின், அவரது தொகுப்பு மேலும் சிறப்புடையதாக அமைந்திருக்குமோ எனக் கருதத் தோன்றுகிறது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/15/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/15/பழமொழித்-திரட்டு-2790607.html
2790606 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு Sunday, October 15, 2017 03:41 AM +0530 அங்கண் விசும்பின் அகனிலாப் பாரிக்கும்
திங்களும் தீங்குறுதல் காண்டுமால் - பொங்கி
அறைப்பாய் அருவி அணிமலை நாட!
உறற்பால யார்க்கு முறும். (பாடல்-15)

மிகுந்து கற்பாறையின்கண் பாயாநின்ற அருவிகளையுடைய மலை நாடனே! அழகிய இடமகன்ற ஆகாயத்தினின்று, மிகுந்த வெண்மையான கிரணங்களை வீசுகின்ற, மதியும், கோளாற் றீமை யடைதலைக் காண்கின்றோம். (ஆதலால்) தமக்கு வரக்கடவ துன்பங்கள் தம்மை மாற்றும் இயல்புடையாரே யெனினும் விடாது அவரைச் சென்று பற்றி நிற்கும். (க-து.) வருவது வந்தே தீரும். அதை மாற்றுதலும் ஆகாது; அதன் பொருட்டு வருந்துதலும் ஆகாது. "உறற்பால யார்க்கும் உறும்' என்பது இதில் வந்த பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/15/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/15/பழமொழி-நானூறு-2790606.html
2786647 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, October 8, 2017 05:26 AM +0530 வாரியங்காவல் அரசு உயர்நிலைப் பள்ளியில் ஓவிய ஆசிரியராகப் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்றவர் ஐயா ப. முத்துக்குமரன். வள்ளுவப் பேராசானுக்குச் சிலை வைப்பதை இவர் தனது வாழ்நாள் பணியாக சிரமேற்கொண்டார். இதற்காக இவர் நடந்து, கடந்த தூரமும், அதற்காக அலைந்து திரிந்த காலமும் கணக்கிலடங்கா.
பணி ஓய்வு பெறும்போது தனக்குக் கிடைத்த தொகையையும் தனது ஓய்வுக்கால ஊதியத்தையும் சிலை அமைக்கும் பணிக்குச் செலவழித்திருக்கிறார் என்பது மட்டுமல்ல, 
அவரிடம் படித்த மாணவர்கள் பலரும்கூட அவரது சிலை அமைக்கும் பெரும் பணிக்கு நன்கொடை அளித்து உதவியிருக்கின்றனர். அகவை 84 கடந்தும்கூட தனது லட்சியவெறியில் துளியும் தளராமல் பெரியவர் முத்துக்குமரன் தொடர்ந்து இயங்குவதைப் பார்த்து நான் பலமுறை மலைத்துப் போயிருக்கிறேன்.
ஜெயங்கொண்டம் திருவள்ளுவர் மன்றத்தின் சார்பில் சிறுகளத்தூர் கிராமத்தில் பெரியவர் ப.முத்துக்குமரனால் அமைக்கப்பட்டுள்ளது, மூன்றரை அடி உயர வள்ளுவப் பேராசானின் சிலை. தமிழர் தேசிய முன்னணித் தலைவர் பழ. நெடுமாறனால் அக்டோபர் 1-ஆம் தேதி இந்தச் சிலை திறந்து வைக்கப்பட்டது. கடந்த மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்பே சிலை அமைத்து முடித்தாலும், பழ. நெடுமாறனால் சிலை திறப்பைப் பெரிய விழாவாக நடத்தித் தனது குறிக்கோளை வெற்றிகரமாக நிறைவேற்றியிருக்கிறார் ஐயா முத்துக்குமரன். அவரை "தினமணி' வாசகர்கள் சார்பிலும், தமிழன்பர்கள் சார்பிலும் வாழ்த்தி, வணங்கி மகிழ்கிறேன்.
சிலை திறப்பு விழாவில் நான் கலந்துகொள்ளவில்லை என்கின்ற வருத்தம் அவருக்கும், கலந்துகொள்ள முடியாமல் போயிற்றே என்கிற ஆதங்கம் எனக்கும் வாழ்நாள் குறையாகத் தொடரும். ஆனாலும், சிறுகளத்தூர் கிராமத்தில் அமைந்துள்ள வள்ளுவப் பேராசானின் சிலை இருக்கும் காலம் நாங்கள் ஒருவர் மீது மற்றவர் வைத்திருக்கும் அன்பும், மரியாதையும் வாழும்.
சிறுகளத்தூர் கிராமத்திற்கு எப்போது போவது, சிலையை எப்போது காண்பது என்கிற எனது பேராவலுக்கு விரைவில் விடை கிடைக்கும் என்று நம்புகிறேன்!

ஆகஸ்ட் மாதம் சொந்தம் கல்விச்சோலை அமைப்பின் நிகழ்ச்சிக்காக நான் கும்மிடிப்பூண்டி சென்றிருந்தேன். அப்போது, "தினமணி' நிருபர் ஜான்பிரான்சிஸ், எழுத்தாளர் சா.கந்தசாமி தொகுத்திருக்கும் "அயலகத் தமிழ் இலக்கியம்' என்கிற புத்தகத்தை எனக்கு அன்பளிப்பாகத் தந்தார். இந்தத் தொகுப்பில் இலங்கை, மலேசியா, சிங்கப்பூர் ஆகிய நாடுகளில் உள்ள பல படைப்பிலக்கியவாதிகளின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தமிழ்ச் சிறுகதைகளும், கவிதைகளும் தொகுக்கப்பட்டிருக்கின்றன.
இந்தியாவுக்கு வெளியே பல நாடுகளில் தமிழ் பேசப்படுகிறது. இப்போது புலம்பெயர்ந்த தமிழர்கள் உலகின் பெரும்பாலான நாடுகளில் வாழ்ந்து வருகிறார்கள். அவர்கள் வாழும் நாடுகளில் எல்லாம் குழந்தைகளுக்குத் தமிழ் கற்றுக் கொடுக்கப்படுகின்றது. எழுத்தாளர்கள் பலர் சிறுகதை, கவிதை, நாடகங்கள் என்றெல்லாம் தமிழ்ப் படைப்பிலக்கியத்துக்கு உரம் ஊட்டுகிறார்கள்.
பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பிருந்தே தமிழ் இலக்கியத்துக்கு இலங்கை பெரும் பங்காற்றி வந்திருக்கிறது. பெரும்புலவர் ஆறுமுக நாவலர், சி.வை.தாமோதரம் பிள்ளை போன்றவர்களின் பங்களிப்பு அளப்பரியது. 
கடந்த நூற்றாண்டு முதல் இலங்கையின் நவீன தமிழ்ப் படைப்புகளில் சிறுகதைகள் முன்னிலை வகிக்கின்றன. இலங்கையில் மட்டுமல்லாமல் தமிழ் தேசிய மொழியாகத் திகழும் சிங்கப்பூரிலும், மலேசியாவிலும் பல தமிழ்க் கவிஞர்களும் எழுத்தாளர்களும் இலக்கிய ஆளுமைகளாக வலம் வருகிறார்கள். இலங்கை, சிங்கப்பூர், மலேசியா உள்ளிட்ட நாடுகளில் வசிக்கும் படைப்பிலக்கியவாதிகள் குறித்து தாய்த் 
தமிழகத்தில் அதிகம் தெரியாமல் இருப்பது வருத்தத்திற்குரியது.
இந்தத் தொகுப்பில் இடம்பெற்றிருக்கும் இலங்கையைச் சேர்ந்த கே.டேனியல், செ.கணேசலிங்கன், டொமினிக் ஜீவா, மாத்தளை சோமு, ராஜேஸ்வரி பாலசுப்ரமணியம், அ.முத்துலிங்கம், உமாவரதராஜன், அன்டனிஜீவா ஆகியோர் தமிழ் வாசகர்களுக்கு அறிமுகமான எழுத்தாளர்கள். இதேபோல குறிப்பிடத்தக்க மலேசிய, சிங்கப்பூர் எழுத்தாளர்களின் சிறுகதைகளையும் தேர்ந்தெடுத்து "அயலகத் தமிழ் இலக்கியம்' என்கிற புத்தகத்தைத் தொகுத்து வழங்கியிருக்கிறார் சா.கந்தசாமி. 
சிறுகதைகள் மட்டுமல்லாமல், இந்த மூன்று நாடுகளிலிருந்து குறிப்பிடத்தக்க கவிஞர்களின் கவிதைகளையும் தொகுத்து வழங்கியிருப்பதுதான் இந்தப் புத்தகத்தின் தனிச்சிறப்பு. கடைசிக் கவிதையாகச் சேர்க்கப்பட்டிருப்பது கவிஞர் கனிமொழியுடையது. அப்போது அவர் சிங்கப்பூரில் வாழ்ந்த நேரம். அயலகத் தமிழ் இலக்கியம் தாயகத் தமிழ் இலக்கியத்தின் ஒரு பகுதியாக மாற வேண்டிய காலம் வந்துவிட்டது.

நேற்று கோவையில் விஜயா பதிப்பகத்துக்குச் சென்றிருந்தேன். புதிய புத்தக வரவுகள் எவை, இன்றைய பதிப்புலகத்தின் போக்கு என்ன, புத்தக வாசகர்களின் தேடலும் விருப்பமும் எப்படி இருக்கிறது என்பன குறித்து விஜயா பதிப்பக அதிபர் வேலாயுதம் அண்ணாச்சியுடன் பேசிக்கொண்டிருந்ததில் நேரம் போனதே தெரியவில்லை. செவிக்குணவு கிடைத்ததால் வயிற்றுக்கும் சற்று ஈய வேண்டும் என்கிற உணர்வே இல்லாமல் நேரம் கடந்தது.
விஜயா பதிப்பகத்தில் கண்ணில்பட்ட கவிதைத் தொகுப்பு செல்வேந்திரன் என்பவருடையது. ஆறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் கவிஞர் செல்வேந்திரனால் தொகுக்கப்பட்ட "முடியலத்துவம்' குறித்து அவர் எழுதியிருக்கும் முன்னுரை சுவாரஸ்யமாக இருக்கிறது. பின் நவீனத்துவ கவிஞர்களைக் கேலி செய்து "முடியலத்துவம்' எழுத ஆரம்பித்ததாகத் தனது முன்னுரையில் குறிப்பிடுகிறார் கவிஞர் செல்வேந்திரன். அந்தத் தொகுப்பில் பல கவிதைகள் என்னைக் கவர்ந்தன. அவற்றில் ஒன்று இது:

யுவான்சுவாங்
வந்துபோனது
எல்லோருக்கும்
தெரிகிறது!
பாட்டன் பெயர்தான்
பல பேருக்குத் தெரிவதில்லை!

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/08/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2786647.html
2786646 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அரியும் சிவனும் -வீ. கிருஷ்ணன் DIN Sunday, October 8, 2017 05:25 AM +0530 அரியும் சிவனும் ஒன்னு; இதை அறியாதவர் வாயிலே மண்ணு' எனும் சொல் வழக்கு ஒன்று உண்டு. எப்பொழுதும் "கிருஷ்ணா... கிருஷ்ணா' என்று சுற்றிச் சுற்றி வந்த பாண்டவர்கள் சிவ பக்தர்கள். சிவனை பூஜித்த பின்னரே அவர்கள் எந்த வேலையையும் தொடங்கினார்கள் என்பதை மகாபாரதத்தின் மூலம் அறிகிறோம். இதற்காக ஸ்ரீகிருஷ்ணன் அவர்கள் மீது கோபம் கொள்ளவில்லை. சிவபெருமானும் ஸ்ரீகிருஷ்ணனும் சம்பந்திகள் என்பதையும் அறிவோம். இராமன் சிவனை வணங்கிய இடம் இராமேஸ்வரம். ஆனால், மனிதர்களுக்குள் சமய வேற்றுமை, பகைமை. 
இவர்கள் வேற்றுமையின்றி ஒற்றுமை பாராட்ட சிவபெருமானும் பெருமாளும் ஒன்று என்று கூறும் சிலேடைப் பாடல் ஒன்று உண்டு. வைணவர்கள் வாழ்த்த பெருமாள் வாழ்த்தாகவும்; சிவ பக்தர்கள் வாழ்த்த சிவபெருமான் வாழ்த்தாகவும் இப்பாடலைப் பொருள் கொள்ளலாம். 
சாரங்க பாணியரஞ் சக்கரத்தர் கஞ்சனைமுன்
ஓரங்கங் கொய்த வுகிர்வாளர்- பாரெங்கும்
ஏத்திடுமை யாக ரினிதா யிவரும்மைக்
காத்திடுவ ரெப்போதுங் காண்.
பெருமாள் வாழ்த்தாகப் பொருள் கொள்ளும் முறை:
சாரங்க பாணியர் - சாரங்கம் என்னும் வில்லை கையில் ஏந்தியவர்; அஞ்சம் கரத்தர் - தாமரைப் போன்ற திருக்கரத்தை உடையவர்; கஞ்சனை - கம்சனை; முன் ஓர் அங்கங் கொய்த - முன்னொரு காலத்தில் உடலை கிழித்த; உகிர் வாளர் - நகத்தை உடையவர்; பாரெங்கும் ஏத்திடும் - உலகமெல்லாம் துதிக்கப் பெறும்; மையாகர் - கரிய திருமேனியையுடையவர்; இவரும்மை - இந்தப் பொருள் உம்மை; இனிதா எப்போதும் காத்திடுவர் காண் - எப்போதும் நல்ல முறையில் காத்திடுவார் காண்பாயாக.
சிவபெருமான் வாழ்த்தாகப் பொருள் கொள்ளும் முறை: 
சாரங்க பாணியர் - மானேந்திய திருக்கரத்தை உடையவர்; அஞ்சு அக்கரத்தர் - ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தை உடையவர்; கஞ்சனை - பிரம்மனை; ஓரங்கம் - ஒரு தலையை; முன் கொய்த வுகிர் வாளர் - முன்னொரு காலத்தில் கொய்த நகத்தை உடையவர்; பாரெங்கும் உலகம் முழுவதும் ஏத்திடு உமை ஆகர் - துதிக்கப்படும் உமையம்மையை திருமேனில் உடையவர்; இவர் உம்மை - இந்த சிவபெருமான் உன்னை; இனிதாய் எப்போதும் காத்திடுவர் காண் - எப்போதும் நன்றாகக் காத்திடுவார் காண்பாயாக!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/8/w600X390/siva-hari.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/08/அரியும்-சிவனும்-2786646.html
2786645 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி துணை மட்டுமே துயரினை அறியும்! - முனைவர் ச. சுப்புரெத்தினம் DIN Sunday, October 8, 2017 05:23 AM +0530 சங்க காலத் தலைவன் ஒருவன் பொருளீட்டச் செல்கிறான். தன் தலைவியை விட்டுப் பிரிய மனமின்றி, வெப்பத்தால் பசுமை மாறிப் பாழ்பட்டிருந்த கொடிய பாலை நெறியைத் தன்னந் தனியனாகக் கடந்து வேற்றூர் செல்கிறான்.
தலைவியைப் பிரிந்து வந்துவிட்ட, வலிய மனம் படைத்த தனக்கே இவ்வளவு துயரமாயிருக்கிறதே, வண்டுகள் மொய்க்கும் மலர்களையணிந்த கூந்தலையுடைய மென்மனத்தளாகிய அவள் கண்கள் எப்படிக் கண்ணீர் சிந்தித் துன்புறும்? எம்மைப் பிரிந்துறையும் தலைவி என்னபாடு படுவாள்? என்று தன் நெஞ்சுக்குள் சொல்லி, தலைவன் 
ஆற்றொணாத் துயர் அடைகின்றான். தலைவனின் இந்த உணர்வினை அகநானூற்றுப் பாடலொன்றில் இளங்கீரனார் என்னும் புலவர், பொருந்திய பாலைநிலக் காட்சியின் மூலம் வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.
அழகிய விளிம்பினை உருவி நாண் ஏற்றிய வலிமையான வில்லினையும், அவ்வப்பொழுது வேட்டையாடுதலால் குருதிபட்டுச் சிவந்த வாயினையுடைய அம்பினையும், சினம் மிக்க பார்வையினையுமுடைய மறவர் அம்பினை எய்துதலால், அவ்வம்பு பட்டுப் பெண் மான் ஒன்று தரையில் இறந்து கிடக்கிறது. ஆனால், அதனருகிலிருந்த அம் மானின் குட்டிகள் தம் தாய், இறந்து கிடக்கிறது என்பதைக்கூட அறிந்து கொள்ளாமல், தாயின் அருகிலேயே துள்ளிக் குதித்து விளையாடிக் கொண்டிருக்கின்றன.
இந்த அவலக் காட்சியைக் கண்ட, முறுக்குண்ட அழகிய கொம்புகளையுடைய, அப் பிணைமானின் துணையாகிய ஆண் மானுக்குத் துயரம் மேலும் மிகுவதாயிற்று. உணவுக்காக மேய்தலையும் வெறுத்துத் துன்பத்தால் மிகுந்த வருத்தமடைகிறது. அந்நேரம் நீர் வேட்கையாக இருந்தது. அருகில் நீர் இருப்பது அதன் கண்ணில் பட்டது. அக்களர்நிலத்திலிருந்த சிறிய குழியொன்றில் கொஞ்சம் நீர் இருந்தது. அதனைக் குடித்துத் தனது நீர் வேட்கையைத் தீர்த்துக் கொள்ளலாம் என்பதற்கும் அந்த ஆண் மானின் மனம் இடம் கொடுக்கவில்லை. 
ஆதலால், நீர் குடிப்பதையும் வெறுத்துத் தவிர்த்த அந்த ஆண் மான், போரின் பொழுது அம்பு தைக்கப் பெற்ற மக்களைப் போல, வருந்திக் கண்ணயர்ந்து பாலை நிலத்தின் தரையில் கிடந்தது. கல் நெஞ்சத்தையும் கரைய வைக்கும் அக்காட்சியை மனக்கண் முன் நிறுத்தும் பாடல் இது:
""அவ்விளிம் புரீஇய விசையமை நோன்சிலைச்
செவ்வாய்ப் பகழிச் செயிர்நோக் காடவர்
கணையிடக் கழிந்ததன் வீழ்துணை உள்ளிக்
குறுநெடுந் துணைய மறிபுடை யாடப்
புன்கண் கொண்ட திரிமருப் பிரலை
மேய்பதம் மறுத்த சிறுமையொடு நோய் கூர்ந்து
நெய்தலம் படுவிற் சின்னீர் உண்ணாது
எஃகுறு மாந்தரின் இனைந்துகண் படுக்கும்
பைதற வெம்பிய பாழ்சேர் அத்தம்
எமியம் நீந்தும் எம்மினும் பனிவார்ந்து
என்ன ஆங்கொல் தாமே தெண்ணீர்
ஆய்சுனை நிகர்மலர் போன்மென நசைஇ
வீதேர் பறவை விழையும்
போதார் கூந்தல்நங் காதலி கண்ணே (371)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/8/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/08/துணை-மட்டுமே-துயரினை-அறியும்-2786645.html
2786644 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி வட்டிக்கு வாழைப்பழக் கணக்கு -தமிழாகரர் தெ. முருகசாமி DIN Sunday, October 8, 2017 05:21 AM +0530 திருமூலர் தம் திருமந்திர முதல் தந்திரப் பகுதியில், ""வட்டிகொண் டீட்டியே மண்ணில் முகந்திடும்; பட்டிப் பதகர் பயன்அறி யாரே''(260) எனத் பேராசையுடன் வட்டி மேல் வட்டி வாங்கி அறஞ் செய்யாது வாழ்வோரைச் சாடுகிறார். திருமூலரின் இந்த ஏசலுக்குப் பொருத்தமாகவே நாட்டில் ""தம்படிக்குத் தம்படி வட்டி'' எனப் பரவலாகப் பேசப்படும் பழிப்புரையும் உண்டு.
அகராதியில், "வட்டி' என்பதற்குப் பணத்தைப் பிறர் பயன்படுத்தியதற்காக உடையவன் பெறும் ஊதியம் அல்லது இலாபம் எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. இதனால் பணத்தையே முதலீடாக வேண்டியவர்களுக்குத் தந்து, அதனை திருப்பிப் பெறும்போது அடையும் கூடுதல் தொகை, அதாவது முதலோடு கூடிய தொகைக்கு வட்டி எனக் கூறப்பட்டதாகக் கொள்ளலாம். பிற வகையில், முதலீட்டின் கூடுதல் வருவாயை "உபரி ஊதியம்' என்பதால் அதற்கு இலாபம் என்பதாகக் கூறப்பட்டது எனலாம்.
இந்த இருவேறு நிலை குறித்த பொருள் வருவாய்க்கான வாழ்வியல் முறை, தொன்று தொட்டதாக உள்ளதை மாமன்னன் இராசராசனின் 29ஆவது ஆட்சி ஆண்டில் வடித்த (அவனது) கல்வெட்டால் அறியலாம்.
இக்கல்வெட்டு "கணபதியாருக்கு வாழைப்பழம் அமுது செய்தருளியது' பற்றியது. இது பெருவுடையார் கோயிலின் திருச்சுற்றில் தனித்த கோட்டத்தில் (சிறிதளவான கோயில்) எழுந்தருளிய பிள்ளையாருக்கு நாள்தோறும் வழிபாட்டின் நைவேத்தியமாக 150 வாழைப் பழங்கள் கொடுக்க இராசராசன் செய்த ஏற்பாட்டைக் குறிப்பிடுகிறது.
மாமன்னன் கோயில் கருவூலத்தில் 360 காசுகளை மூலதனமாக வைத்து, அதிலிருந்து வரும் வட்டியைக் கொண்டு வாழைப் பழங்கள் நிவேதிக்கப்பட வேண்டும் என்பது முறைப்பாடாகும்.
கருவூலத்தில் செலுத்தப்பட்ட காசுகள் பெருக வேண்டுமென்றால், அதனை முதலீடாகத் தொழிற்படுத்த வேண்டும். அதன்படி தஞ்சாவூரைச் சார்ந்த நான்கு இடங்களில் வாழ்ந்த தன வணிக குல நகரத்தார்கள் அந்த 360 காசுகளை முறையே அறுபது அறுபதாக இரு பிரிவினரும் நூற்றிருபது நூற்றிருபதாக இரு பிரிவினரும் வட்டிக்காக வாங்கிச் சென்று முதலீடு செய்ததன் வட்டி வருவாயைக்கொண்டு முட்டுப்பாடில்லாமல் நாளும் கணபதிக்கு 150 வாழைப் பழங்கள் அமுது செய்யப்பட்டது.
360 காசுகளை நகரத்தார் பெற்ற விவரம்: (கல்வெட்டில் உள்ளபடி)
1. தஞ்சாவூர்க் கூற்றத்துத் தஞ்சாவூர்ப் புறம்படி நித்த விநோதப் பெருந் தெரு நகரத்தார் பெற்ற காசுகள் 60.
2. திரிபுவன மாதேவிப் பேரங்காடி நகரத்தார் பெற்ற காசுகள் 60.
3. மும்முடிச் சோழப் பெருந் தெரு நகரத்தார் பெற்ற காசுகள் 120.
4. வீர சிகாமணி பெருந் தெரு நகரத்தார் பெற்ற காசுகள் 120.
மேற்படியாகக் காசுகளை நகரத்தார்கள் இராசராசனின் 29ஆவது ஆட்சி ஆண்டின் கதிர் அறுவடையின்போது பெற்றுக்கொண்டதாகவும், பெற்ற காசுகளின் வட்டிக்கு 150 வாழைப் பழங்களை முட்டுப்பாடின்றிச் சூரிய சந்திரர் உள்ள வரை நாளும் கருவூலத்தில் சேர்க்க வேண்டுமென்றும் கல்வெட்டில் முறைப்பாடு செய்து வெட்டப்பட்டுள்ளது.
வாணிபத்தைத் தொழிலாக உடைய தன வணிக நகரத்தார்கள் பெரிய நகரங்களில் தொழில் நடத்தியதோடு பெருஞ் செல்வந்தர்களாக இருந்தனர் என்பது கல்வெட்டாலும் இலக்கியங்களாலும் காணக் கிடக்கும் உண்மையாகும். நகரத்தார் வட்டிக்கு வாழைப்பழம் வழங்கிய கணக்கீடு (கல்வெட்டில் உள்ளவாறு):
ஒரு காசுக்கு ஓராண்டுக்கு வட்டி - 1/8 காசு. 360 காசுக்கு ஓராண்டுக்கு வட்டி - 45 காசு. (360/8 = 45). ஒரு காசுக்கு ஓராண்டுக்கு வாழைப்பழம் - 1,200. 45 காசுக்கு ஓராண்டுக்குப் பழம் - 54,000 (1,200ல45 = 54,000). இக்கணக்கின்படி ஓராண்டுக்கு 360 நாளாகக் கணக்கிட்டால் ஒரு நாளைக்கு 150 வாழைப்பழங்கள். இக்கணக்கு விவரப்படி நான்கு தெரு நகரத்தார்கள் தாம் பெற்ற காசுகளுக்கு வாழைப்பழம் தந்த குறிப்பும் தெளிவாக உள்ளது.
ஒரு காசுக்கு ஓராண்டுக்கு 1/8 காசு வீதம் 60க்கு 7 1/2 காசு. ஒரு காசுக்கு ஓராண்டுக்கு 1,200 பழம் வீதம் 7 1/2 காசுக்கு 9,000 பழம். 360 நாளைக்கு 9,000 பழம் என்றால் ஒரு நாளைக்கு 25 பழம். இதுபோல் 60 காசு பெற்ற மற்றொருவரால் 25 பழம் செலுத்தப்பட்டன. ஆக 50. இக்கணக்கின்படி 120 காசுகள் பெற்ற இரு நகரத்தார்கள் நாளும் ஐம்பது ஐம்பதாக நூறு பழங்கள் செலுத்துவார்கள் (50+50 = 100).
இம்முறைப்படி நான்கு வகையில் ஒரு நாளைக்குப் பிள்ளையாருக்கு 150 வாழைப் பழங்கள் அமுது செய்விக்கப்பட்டன (25+25+50+50=150). இந்தக் கல்வெட்டால், முறையான வட்டி வருவாய் பற்றியும் நம்பிக்கையான முறையில் தருமத்தை நேர்த்தியாகச் செய்த வாழ்வியலும் தற்காலத்திற்கான நல்ல அறிவுறுத்தல்களாக உள்ளன.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/8/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/08/வட்டிக்கு-வாழைப்பழக்-கணக்கு-2786644.html
2786643 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கேட்டவுடன் கிடைத்த பாடல் - ஈ. லட்சுமணன் DIN Sunday, October 8, 2017 05:20 AM +0530 நாமக்கல் கவிஞர் வாழ்க்கையில் ஒரு நிகழ்வு, நண்பர் வெங்கடகிருஷ்ணையருடன் புதுச்சேரிக்குச் சென்று பாரதியாரைச் சந்திக்கிறார். 
""தங்கள் பாடல்களில் ஏதாவது ஒன்றைத் தாங்களே பாடுவதைக் கேட்க வேண்டுமென்று வெகு ஆசை'' என்று கோருகிறார்.
""அப்படியா! என்னைப் பாடச் சொல்லுகிறீரா? பாட்டு "ஆர்டருக்கு' வராது, பாடும் போது கேளும்'' என்று பதிலளிக்கிறார் பாரதியார். ஆனால், வேண்டுகோள் (அன்பால் இருக்கலாம்; சீண்டுவது போலவும் இருக்கலாம்) விடுத்ததும் சில கவிஞர்கள் பாடியிருப்பதை இலக்கியத்தில் காணலாம்:
ஒரு நாள் கவிபாடும் நண்பரை அழைத்து, பிரபல அறிஞரைக் காணச் சென்றார் தொ.மு. பாஸ்கரத் தொண்டைமான், நண்பரின் திறமையைப் பற்றி நிறைய சொன்னார். அனைத்தையும் பொறுமையோடு கேட்ட அறிஞர், ""காகம் கா - கம்பி கம்பி - கம்'' என்பதைக் கடையடியாக வைத்து ஒரு வெண்பா பாடும் பார்ப்போம்'' என்றார். நண்பர் விழித்தவுடன், ""பயப்படாதீர்கள், பிரித்துச் சொன்னால், காகம் காகம் பிகம் பிகம் அவ்வளவுதான்! பிகம் என்றால் வடமொழியில் குயில் என்று அர்த்தம்'' என்று காதில் மெதுவாகக் கூறினார் தொ.மு.பா. உடனே கவிஞர் உற்சாகமாகப் பாடிய பாட்டு இது:
""காகம் குயில் இரண்டும் கார் நிறத்தால் தம்முள் ஒப்பே
ஆகும் எனினும் அணி வசந்தம் - மோகம் செய்
வேகமுறும் காலத்துவேறு வேறாம் அவை தாம்
காகம் காகம், பிகம் பிகம்'' (வேங்கடம் முதல் குமரி வரை - பாகம் 3) 
தென் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த இராஜவல்லிபுரம் என்ற இடத்தில் செப்பறை என்ற தலம் உண்டு. முத்தமிழின் சுவை தேர்ந்த வித்தகர் பலர் அங்கு வாழ்ந்தனர். அவர்களுள் ஒருவர் மன்னன் முத்துசாமி, தென்பாண்டி நாட்டுக் கவிஞருள் ஒருவரான அழகிய சொக்கநாதர்.
செப்பறைப்பதியை நோக்கி ஒரு நாள் முத்துசாமியும், கவிஞரும் செல்லும்போது, காயும் சோலையும் செறிந்து குலுங்கிய ஒரு செழுஞ் சோலை அவர் கண்களைக் கவர்ந்தது, அப்போது வள்ளல், கவிஞரை நோக்கி, ""ஐய! காய் என்று தொடங்கி, இலை என்று முடியும்படி ஒரு கவி சொல்லும்'' என வேண்டினார். உடனே ஒரு 
பாட்டு எழுந்தது:
""காய் சினம் இல்லாதான் கருணைமுத்து சாமி வள்ளல் 
வாய்மையுளான் பாடி வருவோர்க்கு - தாய் நிகர்வான்
எல்லையில்லா மாண்பொருளை ஈவான் இவனிடத்தில்
இல்லை என்ற சொல்லே இலை''
வள்ளலுக்கு ஏமாற்றம்; ஏனெனில், அவர் காயும் பழமும் நிறைந்த சோலையைக் கவிதையிலே காணலாம் என்ற எண்ணத்தில் இருந்தார், அதனால் என்ன? ஒரு பெருமகனைப் பற்றிய பாட்டு தமிழுக்குக் கிடைத்ததே? (ஆற்றங்கரையினிலே - ரா.பி. சேதுப்பிள்ளை)
உ.வே.சா. விடம் தமிழ் பயின்று கொண்டிருக்கையில் பட்டீசுவரத்திலிருந்து ஆறுமுகத்தா பிள்ளை என்பவர் அறிமுகமானார். ஒரு நாள் ஆசிரியர் பிரானுடனும், ஆறுமுகத்தா பிள்ளையுடனும் உ.வே.சா, சுவாமிமலைக்குச் சென்றார். வரும்போது காவிரிக் கரையில் பட்டுச் சாலியர்களிற் சிலர் பட்டு நூலை தண்ணீரில் சுத்தம் செய்து கொண்டிருந்தனர். ஆறுமுகத்தா பிள்ளை திடீரென்று உ.வே.சா.வைப் பார்த்து ""இந்த நூலுக்கும் நீருக்கும் சிலேடையாக ஒரு வெண்பா பாடும், பத்து நிமிஷத்தில் சொல்ல வேண்டும்'' என்றார். அதுவும் அதிகாரத் தோரணையுடன் இட்ட கட்டளை!
உ.வே.சா.வின் வருத்தத்தை உணர்ந்த ஆசிரியர் ""இவ்வளவு கடினமான விஷயத்தைச் சொல்லி, சீக்கிரத்தில் பாடச் சொன்னால் முடியுமா? பாட்டென்றால் யோசிக்காமல் யந்திரம் போல் இருந்து செய்வதா?'' என்று கூறிவிட்டு, விரைவிலேயே அவர் ""முதல் இரண்டு அடிகளை சிலேடை அமையும்படி நான் செய்து 
விடுகிறேன்'' என்று கூறினார். 
""வெள்ளை நிறத் தாற் செயற்கை மேவியே வேறு நிறம் 
கொள்ளுகையாற் றோயக் குறியினால்''
மேற்குறிப்பிட்ட இரண்டடிகளை மீண்டும் சொல்லி, உ.வே.சா.வைப் பூர்த்தி செய்யச் சொன்னார். உ.வே.சா. பூர்த்தி செய்த பாடல் இது:
""வெள்ளை நிறத் தாற் செயற்கை மேவியே வேறு நிறம் 
கொள்ளுகையாற் றோயக் குறியினால் - உள்ள வன்பில்
தாய் நேர்ந்த வாறுமுகத் தாளாளா நீ மொழிந்த
ஆய்நூலு நீரு நிகராம்.''
நூலுக்கு: வெள்ளை நிறத்தை உடைமையாலும் செய்கையினால் வெவ்வேறு நிறத்தை அடைதலாலும், சாயத்தில் தோய்க்கின்ற அந்தச் செயலாலும்.
நீருக்கு: இயல்பாக வெண்மை நிறம் உடைமையாலும் செயற்கையால் வேறு வேறு நிறங்களைக் கொள்வதலாலும் தோயமென்னும் பெயரை உடைமையாலும் என்பது இப்பாட்டின் பொருள். தோய் அக்குறி, தோயம் குறி - இரண்டு வகையாகப் பிரித்துப் பொருள் கொள்ள வேண்டும். தோயம் - நீர், குறி - பெயர், தாய் நேர்ந்த - தாயை ஒத்த.
(உ.வே.சா. என் சரித்திரம் பக்.42 - சிலேடையும் யமகமும்)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/8/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/08/கேட்டவுடன்-கிடைத்த-பாடல்-2786643.html
2786642 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு Sunday, October 8, 2017 05:16 AM +0530 தாம்நட் டொழுகுதற்குத் தக்கார் எனல்வேண்டா
யார்நட்பே யாயினும் நட்புக் கொளல்வேண்டும்
கானட்டு நாறுங் கதுப்பினாய்! தீற்றாதோ 
நாய்நட்டால் நல்ல முயல்? (பாடல்-14)

நறு நாற்றத்தால் பிறவற்றை வென்று இயற்கை மணம் வீசுகின்ற கூந்தலை உடையாய்!, நாயோடு நட்புச் செய்தால், சிறந்த உணவாகிய முயல் தசையை உண்பிக்கச் செய்யாதோ? (உண்ணச்செய்யும் அதுபோல), செல்வத்தால் மிகுந்த தாம், நண்பு பூண்டு ஒழுகுவதற்கு, (நம்மைஒப்ப) இவரும் செல்வத்தால் தகுதியுடையவரா என்றாராய்தல் வேண்டா, வறுமையால் மிக்கவர் நட்பேயானாலும், அவர் நட்பைப் பெறவேண்டும். (க-து.) செல்வந்தர் வறுமையுடையாரோடும் நட்புச் செய்தல் வேண்டும். "தீற்றாதோ நாய் நட்டால் நல்ல முயல்' என்பது இதில் வந்த பழமொழி.
 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/08/பழமொழி-நானூறு-2786642.html
2782286 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, October 1, 2017 02:47 AM +0530 மொழிகாத்தான் சாமி' குறித்தான வாசகர்களின் வரவேற்பும் பாராட்டுகளும் இன்றளவும் குறைந்தபாடில்லை. கல்லூரிப் பேராசிரியர்கள், ஏன், அரசியல் தலைவர்கள் என்று தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சா. கட்டுரைக்கு வந்ததுபோல இதற்கு முன்னால் இத்தனை அழைப்புகள் வந்ததில்லை. இனிமேல் உ.வே.சா.வை "தமிழ்த் தாத்தா' என்று அழைப்பது போய், எங்கள் "மொழிகாத்தான் சாமி' என்று வணங்கத் தொடங்கினாலும் வியப்படைவதற்கில்லை. 
கவிஞர் வைரமுத்து அடுத்தாற்போல எந்த இலக்கிய ஆளுமை குறித்து எப்பொழுது எழுதப்போகிறார் என்கிற பேரார்வம் எல்லா வாசகர்களையும் போல எனக்கும் எழுந்திருப்பதை மறைப்பதற்கில்லை. அது தொடர்பாக, அவரைத் தொலைபேசியில் அழைத்து உரையாடிக் கொண்டிருந்தேன், அடுத்தாற்போல, கவிப்பேரரசின் தமிழால் புகழாரம் சூட்டப்பட இருப்பது திருமூலர் என்பது மட்டும் தெரிந்தது.
எதை எடுத்துக் கொண்டாலும் அதற்காக அவர் செலவிடும் நேரமும் உழைப்பும் அர்ப்பணிப்பும் மலைப்பை ஏற்படுத்துகிறது. திருமந்திரத்தில் மூழ்கி முத்துக்களையும் வைரங்களையும் அள்ளத் தொடங்கியிருக்கிறார் கவிஞர் வைரமுத்து என்பதற்கு மேல் உங்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள என்னிடம் வேறு தகவல்கள் இல்லை. உங்களைப் போலவே நானும் எதிர்பார்ப்பில்...


பெங்களூரு சென்றிருந்தபோது, பெங்களூரு தமிழ்ச் சங்கத்தின் தலைவர் தி.கோ. தாமோதரன் என்னைச் சந்திக்க வந்திருந்தார். 1950-இல் தொடங்கப்பட்ட பெங்களூரு தமிழ்ச் சங்கம் தமிழகத்துக்கு வெளியே இயங்கும் இலக்கிய அமைப்புகளில் மிகவும் துடிப்புடனும் முனைப்புடனும் செயல்பட்டு வரும் அமைப்புகளில் ஒன்று. நூலகம், அரங்கம், தமிழ் வகுப்புகள், தமிழ் ஆராய்ச்சி மாணவர்கள் அங்கேயே தங்கி நூலகத்தைப் பயன்படுத்திக் கொள்வதற்கான வசதி என்று மிகச் சிறப்பாக செயல்படும் பெங்களூரு தமிழ்ச் சங்கத்துக்கு இந்த முறை நேரில் செல்ல முடியாததில் எனக்கு சற்று வருத்தம்தான். 
இந்தச் சந்திப்பின்போது பெங்களூரு தமிழ்ச் சங்கம் ஆற்றிவரும் அரியதொரு பணி குறித்து அதன் தலைவர் தி.கோ. தாமோதரன் தெரிவித்தார். தமிழக அரசில் தமிழ் வளர்ச்சிப் பண்பாட்டுத் துறை அமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றிருக்கும் மாஃபா பாண்டியராஜன், இந்தி பிரசார சபா பாணியில் தமிழ் பிரசார சபை அமைக்கப்பட போவது குறித்து அறிவித்திருக்கிறார். ஏற்கெனவே அந்தப் பணியை பெங்களூரு தமிழ்ச் சங்கம் அவர்கள் வழியில் நடைமுறைப்படுத்துகிறது.
பெங்களூருவில் 23 இடங்களில் பெங்களூரு தமிழ்ச் சங்கத்தின் சார்பில் தமிழ் வகுப்புகள் நடத்தப்படுகின்றன. வழக்கமான உயிரெழுத்து, உயிர்மெய்யெழுத்து என்பதுபோல அல்லாமல் இவர்கள் கன்னட, ஆங்கில மொழிவழிக் கல்வி பயிலும் குழந்தைகள் தமிழ் கற்றுக்கொள்ள புதியதொரு வழிமுறையைப் பின்பற்றுகிறார்கள். மிகவும் எளிதான முறையில் வார்த்தைகளை அவர்களுக்குப் புரிய வைத்து, அதன் ஒலிவடிவைக் கற்றுக் கொடுத்து அதற்குப் பிறகு தினமணி நாளிதழில் அந்த வார்த்தைகள் எங்கெல்லாம் இடம்பெற்றிருக்கின்றன என்பதை அந்தக் குழந்தைகளை அடையாளம் காண வைக்கிறார்கள். இந்த முறையைப் பின்பற்றி மூன்று மாதங்களில் நாளிதழை எழுத்துக்கூட்டிப் படிக்கும் அளவுக்கு அந்தக் குழந்தைகள் தயார்படுத்தப்பட்டு விடுகின்றன.
தமிழ் கற்பிக்க ஆசிரியர்கள் பற்றாக்குறை இருப்பது குறித்து தமிழ்ச் சங்கத் தலைவர் தி.கோ. தாமோதரன் கவலை தெரிவித்தார். அதேபோல தமிழக அரசு இதுபோன்ற முயற்சிகளில் ஈடுபடும் இலக்கிய அமைப்புகளுக்கு உதவித் தொகை வழங்கி உற்சாகப்படுத்தினால், அடுத்த தலைமுறையில் தாய்மொழி தெரியாத தமிழ்க் குழந்தைகள் இருக்க மாட்டார்கள் என்கிற தி.கோ. தாமோதரனின் கருத்தை நானும் வழி
மொழிகிறேன்.

காந்திஜி, முதன்முதலாக 1896-ஆம் ஆண்டு தமிழகத்திற்கு வந்தார். அவர்
கடைசி முறையாகத் தமிழகத்திற்கு விஜயம் செய்தது 1946-ஆம் ஆண்டு. இடைப்பட்ட அரைநூற்றாண்டு காலத்தில் பல முறை அவர் தமிழகம் வந்திருக்கிறார். எந்தெந்த ஆண்டுகளில் அவர் தமிழகத்திற்கு வந்தார்? எந்தெந்த ஊர்களுக்குப் பயணித்தார்? அங்கே அவர் நிகழ்த்திய சொற்பொழிவுகளில் என்னவெல்லாம் கூறினார் என்பதையெல்லாம் தெளிவாக, தேதிக் குறிப்புகளுடன் தமிழ்நாட்டில் காந்தி' என்கிற புத்தகத்தைத் தொகுத்திருக்கிறார் அ. ராமசாமி.
""இந்தியா முழுவதற்கும் பொதுவான ஒரு போராட்டத்தை எவ்வாறு தொடங்குவது என்பதில் விடை காண முடியாது குழம்பிக் கொண்டிருந்த அகிம்சை வீரருக்குத் தமிழகத்தில் ஒரு கனவு மூலம் விடை கிடைத்தது; மேல் அங்கியைக் கழற்றி எறிந்துவிட்டு அரை ஆடை உடுத்துத் தரித்திர நாராயணர்களுடன் அவர் முழு ஐக்கியமடைந்தது தமிழகத்தில்தான்; பிரிட்டனில் இருந்து வந்திருந்த பாராளுமன்றத் தூதுக்குழுவுடன் இந்திய சுதந்திரம் குறித்து காந்தியடிகள் பேச்சு நடத்தியது தமிழகத்தில்; முதன்முதலாக அவருக்கு தேசப்பிதா என்ற பட்டத்தை சூட்டியவர்கள் தமிழக மாணவர்கள். இவ்வாறு பல முதன்மைகள் நமக்கு உண்டு'' என்று தனது முன்னுரையில் ஆசிரியர் அ. ராமசாமி குறிப்பிட்டிருப்பதை மறுபதிவு செய்யாமல் இருக்க முடியவில்லை.
1916-ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 17-ஆம் நாள் சென்னை கிறிஸ்துவக் கல்லூரி ஆண்டர்சன் மண்டபத்தில் "நமது கல்லூரிகளிலும் பள்ளிகளிலும் தாய்மொழி பாட மொழியாக இருக்கலாமா?' என்பது பற்றி நடந்த விவாத அரங்குக்கு தலைமை வகித்தார் அண்ணல் காந்தியடிகள். "தாய்மொழி மூலம் கல்வி புகட்டுவதற்கு எதிராகக் கூறப்படும் வாதங்கள் எல்லாம் ஆதாரமோ அடிப்படையோ இல்லாதவை. நமது தாய்மொழி, ஆங்கிலத்தை போல முன்னேற்றமான நிலையில் இல்லையென்றால் அதில் முன்னேற்றத்தை ஏற்படுத்துவது நமது கடமையல்லவா? தாய்மொழி வளராத வரை நாம் விரும்பும் சுயாட்சி ஒரு நாளும் கிட்டாது, என்று அவர் அன்று கூறிய கருத்து ஒரு நூற்றாண்டு காலத்திற்குப் பிறகு இன்றைக்கும் பொருத்தமாகவே இருக்கிறது. 
இதுபோன்று காந்திஜியுடன் தொடர்புகொண்ட அனைத்துத் தமிழ்நாட்டு நிகழ்வுகளையும் பதிவு செய்திருக்கிறார் அ.ராமசாமி. பல அரிய புகைப்படங்கள் இணைக்கப்பட்ட "தமிழ்நாட்டில் காந்தி' என்ற இந்த அரிய புத்தகம் ஒரு பொக்கிஷம். அக்டோபர் 2 வரும்போது அண்ணல் காந்தியடிகளின் நினைவும் வந்துவிடுகிறது.


இது யார் எழுதிய கவிதை என்று தெரியவில்லை. ஆனால், இன்றைய அவசர நகர வாழ்க்கையில் வேலைக்குப் போகும் தாய்மார்கள் பலருடைய அந்தரங்க அலறலை அழகாக வெளிப்படுத்துகிறது இந்தக் கவிதை.

ரசிக்க நேரமில்லையே.....
துள்ளி விளையாடும் மழலை,
அலுவலக அவசரத்தில் அம்மா!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/7/w600X390/vairamuthuC.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/01/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2782286.html
2782285 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தேசப்பிதாவைப் போற்றும் இலக்கியங்கள் -கோதனம் உத்திராடம் DIN Sunday, October 1, 2017 02:46 AM +0530 மகாத்மா காந்தியடிகள் தமிழ்மொழி, பண்பாடு, இலக்கியம் ஆகியவற்றின் மீது பேரன்பு கொண்டவர். தமிழ்ப் புலவர்கள் அவர் மீது பல வகைப்பட்ட பாமாலைகளை இயற்றியுள்ளனர். இப்புலவர்கள் காந்தியடிகளைப் போற்றி புராணம், சிந்தாமணி, காவியம், பிள்ளைத்தமிழ், ஆனந்தக்களிப்பு, கலம்பகம் எனப் படைத்து தேசபக்தர்களையும் தமிழ் அன்பர்களையும் மகிழ்வித்துள்ளனர். 
பண்டிதை அசலாம்பிகையம்மையார் இயற்றிய காந்தி புராணம் 1925இல் முதலில் ஏழு காண்டங்கள் வெளிவந்தன. பின்னர் எட்டாம் காண்டத்தைப் பாடிச் சேர்த்து 1952இல் வெளியிட்டுள்ளார். இப்புராணத்தில் காந்தியடிகள் அவதாரம், நாளும்கோளும், இளமையும் கல்வியும், மேனாடு செல்லவிடைபெறுதல் எனத் தொடங்கி ஆங்கிலேயர் கொடுமை, சுயராஜ்யக் கட்சித் தோற்றம், சுதந்திரப் போராட்டம், நாடு விடுதலை அடைதல், தேசபக்தர் மரணம் முதலியவற்றை 1787 பாக்களால் படைத்துள்ளார். காந்தியடிகள் 1869ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 2ஆம் தேதி பிறந்ததை, 
ஆயி ரத்தினோ டெட்டுற ஆறுபா னொன்பான்
மேய வையிரு மதியென விளம்பும் அக்டோபர்
தூய தேதியும் இரண்டெனச் சொல்லுவார் துகள்தீர்
நாய கன்பிறந் திட்டநாள் ஆங்கில நடையோர்!
என்று முதற்காண்டம் 46ஆம் பாடலில் குறிப்பிட்டுள்ளார். 
இ.மு.சுப்பிரமணியபிள்ளை இயற்றிய உலகப் பெரியார் காந்தி சிந்தாமணி (1948) எனும் நூல் தோற்றுவாய், பிறப்பு, இளமையும் கல்வியும், திருமணம், இந்தியாவில் வாய்மைப்போர், மாமுனிவர் மறைவு எனப் 
பதிமூன்று தலைப்புகளில் இயற்றப்பட்ட வசன கவிதையாகும். 
டி.கே.ராமானுஜ கவிராயர், மகாத்மா காந்தி காவியம் (அ) மாகாவியம் (1975) என்ற நூலில் காந்தியடிகளின் வரலாற்றை இரு காண்டங்களாகப் பகுத்து, 16 படலங்களில் பாடியுள்ளார். இளம்பருவ காண்டத்தில் முற்காலப் புலவர்கள் மரபுப்படி ஆற்றுப்படலம், நாட்டுப்படலம், பொதுவியல் படலம், நகரப்படலம், உற்பவப்படலம், முன்னிகழ் படலம், திருமணப்படலம், மலினந்தீர் படலம் முதலிய 13 படலங்களும் நேதள காண்டத்தில் முரண்படு படலம், மந்திரப்படலம், சத்தியவெற்றிப்படலம் ஆகிய மூன்று படலங்களும் உள்ளன. 
மு.கோ.இராமன் இயற்றிய காந்தி அடிகள் பிள்ளைத்தமிழ் (1949) ஒவ்வொரு பருவத்திற்கும் ஒரு பாடல் வீதம் பத்துப்பாடல்கள் பாடப்பட்டுள்ளன. வருகைப் பருவத்தில் காந்தியை அழைப்பதை,
தீண்டா மைக்கும் கட்குடிக்கும்
செலவு கொடுத்த நலப்பெரியோய்
தேசீ யப்போர் நடத்த வந்து
திரளு மிளைஞர் அனைவோர்க்கும்
வேண்டாம் மறப்போர் அறப்போரே
விழைந்து கொள்ளற் பாலதென..
தூண்டார் வந்தெந் நாட்டவரும்
தொடர்ந்துன் னடியைப் பின்பற்றும்
தூய்மை யுடையோய் துரிசறுப்போய்
துரியங் கடந்தே ஒளிர்கிற்போய்
காண்டற் கரிய கடவுளருட்
கருணை உருவே வருகவே
காந்தம் போல்வாய் காந்தியுளாய்
காந்தி வருக வருகவே.

என எளிய நடையில் அமைத்துப் பாடியுள்ளார். மேலும், காந்தி பிள்ளைத்தமிழ் நூல் இரண்டை முறையே ந.சுப்ரமண்யனும் (1990), காரைக்குடி ராய.சொக்கலிங்கமும் இயற்றியுள்ளனர். இப்பிள்ளைத்
தமிழ் நூல்களில் பத்துப் பருவங்களும் முழுமையாக அமைந்துள்ளன. 
வரகவி மு.கணபதியா பிள்ளை இயற்றிய மகாத்மா காந்தி ஆனந்தக்களிப்பு (1961) நூலில் காந்தியடிகளின் சிறப்புகளை, 

காந்தியைப் போற்றிசெய் வோமே - அந்தக்
கனவான்செய் நன்றியை மறவாமல் நாமே!
சாந்தி சாந்தியென் றோதி - வெம்புந்
தட்டுத் தடைகளெல்லாம் சட்டத்தால் கோதி
பாந்தமாய் வெள்ளையர் சாதி - மெச்சிப்
பரிவுடன் சுதந்திரம் தரச்செய்த சோதி.

என்ற அடிகளில் சுதந்திரம் பெற்றுத் தந்ததைக் குறிப்பிடுகிறார். 
கி.வேங்கடசாமி ரெட்டியார் இயற்றிய மகாத்மா காந்தி அடிகளின் மீது நெஞ்சுவிடுதூது (1934) 253 கண்ணிகளைக் கொண்டது. நெஞ்சைத் தூதுவிடும் முறையில், காப்பு, அவையடக்கம், நூல், சரித்திரச்சருக்கம், தசாங்கம், தீ நட்பு விலக்கல் என அமைத்துள்ளார்.
இந்நூலை வெளியிடுவதற்கு ஓமந்தூர் பி.இராமசாமி ரெட்டியார், இராதாபுரம் பி.ஆர்.அப்பாஜிரெட்டியார் எனப் பலரும் நன்கொடை வழங்கியுள்ளனர். மகாத்மா காந்தியைப் பாட்டுடைத் தலைவராகக் கொண்டு காந்திக் கலம்பகம் (1983) எனும் நூலை முனைவர் பெ.சுயம்பு இயற்றியுள்ளதுமம் குறிப்பிடத்தக்கது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/1/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/01/தேசப்பிதாவைப்-போற்றும்-இலக்கியங்கள்-2782285.html
2782284 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சங்ககால ஐக்கூ -சோம. நடராசன் DIN Sunday, October 1, 2017 02:44 AM +0530 இன்றைய "ஐக்கூ'க் கவிதை பாணியில் எழுதப் பெற்ற பெயர்காணாப் புலவர் ஒருவரின் கவிதை இது.

""பூத்தவேங்கை வியன்சினை ஏறி
மயிலினம் அகவு நாடன்
நன்னுதற் கொடிச்சி மனத்தகத் தோனே!''

இதன் சுருக்கமான பொருள்:

""தலைவியின் மனத்தை விட்டு அகலாத
தலைவன் ஒருவன். அவன் பூக்கள்
நிரம்பிய வேங்கை மரங்களின்
கிளைகளில் ஏறி நின்று மகிழ்ச்சியுடன்
கூவுகின்ற மயில்கள் நிறைந்த 
நாட்டைச் சேர்ந்தவன்''

இச்செய்யுள், தற்கால "ஐக்கூ'க் கவிதையின் தன்மையில் அமைந்துள்ளமை நோக்கத்தக்கது. மூன்று வரிகளில் செய்தி சொல்லப்பட வேண்டும். முதல் வரியிலும், மூன்றாம் வரியிலும், வினை (நிகழ்வு) விவரிக்கப்பட வேண்டும். அதனை நிகழ்த்தியவன்(வினைஞன்) இரண்டாம் வரியில் குறிப்பிடப்பட வேண்டும் என்பது ஐக்கூக் கவிதை இலக்கணக் கூறுகளுள் ஒன்று.
மேலும், ஐக்கூக் கவிதைகளில் உவமைகள் இருப்பதில்லை. அனுபவங்களை அப்படியே கூறுவதுதான் ஐக்கூக் கவிதை. மேற்சொன்ன "பூத்தவேங்கை' கவிதையிலும் எந்த உவமையோ தத்துவமோ இடம்பெறவில்லை. எனவே, இக்கவிதை ஒரு சிறப்பான ஐக்கூக் கவிதையாகத் திகழ்கிறது. ஆனால், இச்செய்யுள் சங்கப் புலவர்களால் மிகப் பரவலாகக் கையாளப்பட்ட ஆசிரியப்பா வகையைச் சேர்ந்தது என்றும் கூறலாம்.
குறிப்பாக இச்செய்யுள் இணைக்குறள் ஆசிரியப்பா என்று தெரிகிறது. முதலடியும் மூன்றாம் அடியும், ஈரசைச் சீர்கள் கொண்ட அளவடியாக உள்ளன. (4 சீர்கள் கொண்டவை அளவடி) இரண்டாம் அடி சிந்தடியாக அமைந்துள்ளது. (மூன்று சீர்கள் கொண்டவை சிந்தடி). இதனுடன், இச்செய்யுளின் இறுதிச் சீர் ஏகாரத்தில் முடிவுற்று, ஆசிரியப் பாவின் விதி கடைப்பிடிக்கப்பட்டுள்ளது. எனினும், இச்செய்யுளில் செய்யுட்களுக்கே உரிய தொடை இலக்கணம் அமையப் பெறவில்லை. அதுவும் எளிய யாப்புக்குப் பெயர்பெற்ற ஆசிரியப்பாவில் எதுகை, மோனைத் தொடை அமையப் பாடுவது மிகவும் சிறப்பாகக் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய ஒன்றாகும்.
இச்செய்யுளில் எதுகைத் தொடை அமையவில்லை. மோனைத் தொடை என்று பார்த்தால், முதலடியில் இரண்டாம் சீரிலும், மூன்றாம் சீரிலும், "வே'(ங்கை) "வி'(யன்சினை) என்று அமைந்து, இடைப்புணர் மோனை மட்டும் காணப்படுகிறது. மற்ற இரு அடிகளிலும் எந்தவொரு எதுகைத் தொடையோ, மோனைத் தொடையோ அமையவில்லை. ஆனால் இச்செய்யுளில், ஆசிரியப் பாவுக்குக் கட்டாயம் அமைய வேண்டிய, "அகவலோசை' நன்றாகவே அமைந்துள்ளது.
இன்று நாம் கையாளும் உரைநடையைப் போன்றே சங்கப் புலவர்கள் மிகச் சரளமாகக் கையாண்ட உரைநடைதான் ஆசிரியப்பா என்று கூறப்படுகிறது. சங்க நூல்களில் பல ஆசிரியப்பாவால் இயற்றப் பெற்றவையே.
நாம் காணும் "பூத்தவேங்கை' ஆசிரியப்பா போன்றே பல செய்யுள்களை அந்த இலக்கியங்களில் காண முடிகிறது. தொடையிலக்கண வரம்புக்குள் அவை வராத போதும், அச்செய்யுள்கள் சீரிய முறையில் நல்ல நடையில் அகவலோசையுடன் அமைந்து இன்பம் அளிப்பவையாக உள்ளன. இத்தகைய செய்யுள்களை "செந்தொடை' அமையப் பாடப்பட்ட செய்யுள்கள் என்று யாப்பிலக்கணம் அனுமதி அளித்துள்ளது.
செந்தொடை அமையப் பாடுதல் என்பது எளிதன்று. பொருட்செறிவும், கருத்தாழமும் கைவரப் பெற்ற புலமை உடைவர்களால் மட்டுமே செந்தொடை இயற்றப்படக்கூடும். அவையே காலம் கடந்தும் நிலைத்து நிற்கும் என்பதற்கு மேற்சொன்ன செய்யுளே சான்றாக இலங்குகிறது.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2016/3/2/21/w600X390/peacocks-1v.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/01/சங்ககால-ஐக்கூ-2782284.html
2782283 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "குணமும் குற்றமும்' திரு.வி.க.வின் "எண்ண' விளக்கம்! -முனைவர் அ. நாகலிங்கம் DIN Sunday, October 1, 2017 02:43 AM +0530 திருக்குறளின் "தெரிந்து தெளிதல்' என்ற அதிகாரத்தில் வரும் நான்காவது குறள் இது:
"குணம் நாடிக் குற்றமும் நாடி, அவற்றுள்
மிகை நாடி மிக்க கொளல்' 
இதற்குப் பரிமேலழகர் தரும் உரை: ""குணம் குற்றங்களுள் ஒன்றே உடையார் உலகத்து இன்மையின், ஒருவன் குணங்களை ஆராய்ந்து; ஏனைக் குற்றங்களையும் ஆராய்ந்து, பின் அவ்விரு பகுதியுள்ளும் மிக்கவற்றை ஆராய்ந்து அவனை அம் மிக்கவாற்றானே அறிக. அறிதலாவது, குணம் மிக்கதாயின் வினைக்கு உரியன் என்றும், குற்றம் மிக்கதாயின் அல்லன் என்றும் அறிதல்.
இங்கு உள்ள குணம், குற்றம் என்னும் இடங்களில் "நல்ல எண்ணம்', "தீய எண்ணம்' என்னும் சொற்களை வைத்து எண்ணிப் பார்ப்பது பொருத்தமாக இருக்கும். இந்த இருவகை எண்ணங்களைப் பற்றிய திரு.வி.க.வின் (உள்ளொளி: 1. உள்ளமும் உருவமும் : எண்ணங்கள்) விளக்கவுரையில் குணம், குற்றம் என்னும் இரண்டும் தெளிவு பெறும் என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது"
""நல்ல எண்ணம், தீய எண்ணம் என்னும் இரண்டில் எது ஆற்றல் வாய்ந்தது? சிலர் நல்லது என்பர்; சிலர் தீயது என்பர். சில சமயம் தீயதே பேராற்றல் வாய்ந்தது போலத் தோன்றும். ஆழ்ந்த ஆராய்ச்சியால் நல்லதே பேராற்றல் வாய்ந்தது என்பது விளங்கும். எண்ணத்தின் ஆற்றல் பொதுவாக அது தோன்றும் இடத்தைப் பொறுத்து நிற்பது. ஒருவனது நெஞ்சம் தீமையையே எண்ணி ஆழ எண்ணி, அதில் ஒன்றி அது ஆகிறது. இன்னொருவன் நெஞ்சம் நல்லதை எண்ணுகிறது; ஆனால் அதுவாகவில்லை. இவ்விருவித எண்ணங்களில் எது ஆற்றல் வாய்ந்தது? தீய எண்ணமே ஆற்றல் வாய்ந்தது ஆகும். வேறு ஒருவன் உள்ளம் நல்லதிலேயே ஒன்றி ஒன்றி அது ஆகிறது. மற்று ஒருவன் உள்ளம் தீயதில் ஒவ் ஒருபோது படிகிறது. ஆனால் அதுவாகவில்லை. இவ்விரு வகை எண்ணங்களில் வல்லமை உடையது எது? நல் எண்ணமே வல்லமை உடையது ஆகும். தீமையையே எண்ணி எண்ணி அது ஆகிய நெஞ்சம் ஒன்று. நல்லதையே எண்ணி எண்ணி அது ஆகிய நெஞ்சம் ஒன்று. இரண்டும் அவ்வத் தன்மையில் பூரண சக்தி பெற்றிருக்கின்றன. இவைகளில் எதைப் பெரிது என்று சொல்வது? இதற்கு அனுபவம் தேவை. நல்லதே பெரிது என்று அனுபவம் உணர்த்தும். முழு நல்லது முழுத் தீமையை வெல்லும். அரைகுறையிலேயே (நல்லதிலேயே) தீமை மேம்படுவதாகும். ஆகவே, நல்லெண்ணங்கள் பெருகப் பெருக உலக நலம் பெறுவதாகும் என்க''. இவை மேன்மேலும் சிந்திக்கற்பாலனவாம்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/1/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/01/குணமும்-குற்றமும்-திருவிகவின்-எண்ண-விளக்கம்-2782283.html
2782282 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி உத்தர ஞான சிதம்பரம் -சு. ம. பாலகிருஷ்ணன் DIN Sunday, October 1, 2017 02:42 AM +0530 நடராஜப் பெருமான்' என்றால் தில்லை "சிதம்பரம்'தான் நினைவுக்கு வரும். அதுபோல, தைப்பூசம் என்றாலும், வள்ளலார் என்றாலும் வடலூர்தான் நினைவுக்கு வரும். வடலூரை உத்தர ஞான சிதம்பரம் என்றும், உத்தர ஞான சித்திபுரம் என்றும் கூறுவர். வடலூருக்கு இன்னொரு பெருமையும் உண்டு. அதாவது, வடலூரை உத்தர ஞான சிதம்பரம் என்ற வள்ளலார், சித்தியெலாம் பெற்ற அம்பலமே எனவும் கூறுவார். உத்தரமென்றால் இன்றைய - இப்பொழுது என்று பொருள். பூர்வமென்றால் ஆதி - முந்தைய என்று பொருள் (பல்லாயிரம் ஆண்டுகள் கடந்தவை). இன்றைய சிதம்பரம் (உத்தரம்) வடலூர் சித்துக்கள் நிறைந்த இடம். வள்ளலார் மறைந்த - ஜோதியில் கலந்த ஞான பூமி, ஞான சபை, தருமச்சாலை, தண்ணீரில் விளக்கெரித்த கருங்குழி இல்லம், வள்ளலார் பிறந்த மருதூர் நீரோடை ஆகியவற்றைக் கொண்ட ஞான பூமி இது.

தில்லை தரிசனம்

ஐந்து மாத குழந்தை இராமலிங்கம், பெற்றோருடன் தில்லையம்பல நடராஜ மூர்த்தியின் சந்நிதியின் முன்னே தீபாராதனை காட்சியோடு திருவுருக் காட்சியும் கண்டு கலகலவென சிரித்ததாம். நடராஜர் மீது அவர் கொண்ட அன்பின் வெளிப்பாடு காரணமாகப் பின்னாளில் "சிதம்பரம் இராமலிங்கமென' கையொப்பமிடலானார். பூர்வ ஞான சிதம்பரம், உத்தர ஞான சிதம்பரம் இரண்டுக்கும் மாபெரும் ஓர் ஒற்றுமையுண்டு. சிதம்பரத்தின் பெருமை அளவிடற்கரியது. அதுபோல் வடலூரின் பெருமையும் அளவிடற்கரியது. வள்ளலார் மரணமிலாப் பெருவாழ்வு பெற்றது, தண்ணீரில் விளக்கெறித்தது இத்தலத்தில்தான். தினம் பல்லாயிரம் பேருக்கு உணவு வழங்கும் புண்ணிய ஞான பூமி, வள்ளலாரால் பல சித்துக்கள் நிகழ்த்தப்பட்ட பூமி இது. மேலும், பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே சித்தர்களாலும் மன்னர்களாலும் கட்டப்பட்ட கோயில்களின் சிறப்புகளை உடையது. 

திருக்கோயில்களும் சித்தர்களும்
அகத்தியர் திருக்குற்றாலத்திலும்; ஆண்டாள் திருவரங்கத்திலும்; இடைக்காடர் திருஅண்ணாமலையிலும்; கமல முனி திருவாரூர்; குதம்பை சித்தர் மயிலாடுதுறை; குமார தேவர் விருத்தாசலம்; குருஞான சம்பந்தர் தருமபுரம்; தன்வந்திரி வைத்தீஸ்வரன் கோயில்; திருமூலர் சிதம்பரம்; திருநாவுக்கரசர் திருப்புகலுர்; பட்டினத்தார் திருவொற்றியூரிலும் மறைந்தும் ஜீவ சமாதி அடைந்தும் அருளாற்றல் பெற்ற காரணத்தினால்தான் இத்தகைய கோயில்களுக்குப் பெயரும் புகழும் உண்டாயின. 
ஆனால், கோயில்களின் கருவறையில் செம்பினாலும் கல்லினாலும் சிலைகள் நட்டு வைக்கப்பட்டுள்ளதைக் கண்டு, ""நாலு புஸ்பம் சாத்தி, சுத்தி வந்து மொணமொணவென்று சொல்லும் மந்திரம் ஏதடா; நட்ட கல்லும் பேசுமோ நாதன் உள்ளிருக்கையில்'' என்று சிவவாக்கிய சித்தர் சொல்லி வைத்தார்.
வள்ளலார் கடவுளை ஜோதி என்று சொன்னார். அதனால் "ஜோதி ஜோதி சிவம், ஜோதி ஜோதி பரம், ஜோதி ஜோதி சுயம்' என்றும் கூறி, இறைவனை அருட்பெருஞ்ஜோதி தனிப்பெருங்கருணையாகக் கண்டார். ஆகவே, மக்கள் ஜோதி வழிபாட்டை பின்பற்றுவது மிகவும் அவசியமாகும். 

""நீண்ட மறைகள் ஆகமங்கள்
நெடுநாள் முயன்று வருந்திநின்று
வேண்ட அவைகட் கொருசிறிதும் 
விளங்கக் காட்டாது என்மொழியைப்
பூண்ட அடியை என்தலைமேல் 
பொருந்தப் பொருத்தி என்தன்னை
ஆண்ட கருணைப் பெருங்கடலே 
அடியேன் உன்றன் அடைக்கலமே''

""பாடும் சிறியேன் பாடலனைத்தும் 
பாலிக்கக் கருணை பாலித்துக் 
கோடு மனப்பேய்மனக் குரங்காட்டம் 
குலைத்தே கூற்றையொழித்து நீடுலகில் 
அழியாத நிலை மேல் எனைவைத் 
தென்னுளத்தே ஆடும் கருணைப் 
பெருவாழ்வே அடியேன்
உன்றன் அடைக்கலமே''

இவ்வாறு இறைவனிடம் அடைக்கலம் அடைந்த வள்ளற் பெருமான் பாடிய பாடல்கள் அனைத்தையும் கருணை பாலித்த இறைவன், வள்ளலார் வாழ்ந்த குடிசையினுள் நுழைந்து பாலும் கொடுத்து, பதிதிறக்கும் ஓர் திறவுகோலும் கொடுத்து மகிழ்ந்தான். இது மட்டுமா? 
""தூக்கம் கெடுத்தான் சுகம் கொடுத்தான் என்னுள்ளத்தே ஏக்கம் தவிர்த்தான்; இருள் அறுத்தான்; ஆக்கம் மிகத் தந்தான் எனையீன்ற தந்தையே என்றழைக்க வந்தான்; என் அப்பன் மகிழ்ந்தே அறியாத பருவத்தே எனை வலிந்தழைத்து ஆடல் செய்யும் திருவடிக்கே பாடல் செய்யப் பணித்தான்'' என்கிறார்.
பாடல் செய்யப் பணித்த இறைவன் வள்ளலாருக்கு "மணிமுடியும் சூட்டி, மரணமிலாப் பெருவாழ்வையும் கொடுத்து, ஏறா மேல்நிலைக்கே ஏற்றி வையமிசை நீடுவாழ அருட்செங்கோலும் கொடுத்து, அருளாட்சி புரிக என் மகனே!' என வாழ்த்திய அருட்பெருஞ்ஜோதியை மேலும் புகழ்ந்து புகழ்ந்து, பணிந்து பணிந்து, அன்பு நிறைந்து நிறைந்து, கனிந்து கனிந்து, உருகி உருகி, நெக்கு நெக்காட பாடிய 6000 பாடல்களும், மரணமிலாப் பெருவாழ்வு பெற ஏக்கமுடன் பாடிய பாடலும் ஒழுக்க நெறியும் தயவு கருணை ஆகியவையும் கடைப்பிடித்து, இரவும் பகலும் துதி செய்த வண்ணமாக கவலை தோய்ந்த முகத்தோடும் அவர் பட்டபாடெலாம் பாட்டாகக் கொட்டித் தீர்த்தார். நம்மையும் இந்நெறியில் வாழ வலியுறுத்திப் பாடிய பாடல்கள் ஏராளம். வள்ளலார் சொன்ன வழியில் நடப்போம்; மரணமிலாப் பெருவாழ்வு பெற முயற்சி செய்வோம்.

அக். 5 வள்ளலார் அவதார தினம்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/1/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/01/உத்தர-ஞான-சிதம்பரம்-2782282.html
2782281 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி முன்றுறையரையனார் Sunday, October 1, 2017 02:36 AM +0530 பாப்புக் கொடியாற்குப் பால்மேனி யான்போலத்
தாக்கி அமருள் தலைப்பெய்யார் - போக்கி
வழியராய் நட்டார்க்கு மாதவம்செய் வாரே
கழிவிழாத் தோளேற்று வார். (பாடல்-13)

பாம்புக் கொடியை உடைய துரியோதனனுக்கு, போர் ஏற்பட்டவுடன் அதற்குதவாது சென்ற பால்போன்ற உடம்பினையுடைய பலராமனைப் போல, வழி வழியாகத் தம்மோடு நட்பினைச் செய்தார் பொருட்டு, மிகத் துன்புறுத்தும் போரின்கண் கலத்தலிலராய், அவர் உயிரைப் பகைவரால் போகச் செய்து, (பின்னர்) இறந்தார் பொருட்டு நீத்தார் கடனைச் சிறப்பாகச் செய்பவர்கள், கழிந்த விழாவினை உடைய ஊரில் தம் புதல்வற்கு விழாக்காட்டும் பொருட்டு அவரைத் தோள்மீது சுமப்பாரோடு ஒப்பர். "கழிவிழாத் தோளேற்றுவார்' என்பது இதில் வந்த பழமொழி.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/01/முன்றுறையரையனார்-2782281.html
2778817 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, September 24, 2017 04:02 AM +0530 திருவள்ளுவர் சிலை வாங்குவதற்காக திருச்சி பூம்புகார் கைவினைப் பொருள்கள் விற்பனை நிலையத்திற்குச் சென்றிருந்தேன். விற்பனைக்கு வந்திருந்த சிலைகள் அனைத்துமே விற்பனையாகிவிட்டதாகத் தெரிவித்தார் அதன் மேலாளர். பூம்புகாரின் "இல்லந்தோறும் வள்ளுவர் திட்டம்' மக்களைச் சென்று அடைந்திருப்பது மகிழ்ச்சி அளித்தது. உடனடியாக, தமிழ்நாடு கைத்திறன் தொழில்கள் வளர்ச்சிக் கழகத்தின் விற்பனை நிர்வாக செயல் அலுவலர் சுகி. இராசேந்திரனை தொடர்பு கொண்டு பாராட்டியபோது, அவர் இந்தத் திட்டத்தின் வெற்றி குறித்து பெருமிதத்துடன் பல தகவல்களைப் பகிர்ந்துகொண்டார்.
இந்த வாரம் பகுதியில் பூம்புகாரின் "இல்லந்தோறும் வள்ளுவர் திட்டம்' குறித்து கடந்த ஜூன் மாதம் பதிவு செய்திருந்ததைத் தொடர்ந்து வள்ளுவப் பேராசன் மீது பற்று கொண்ட பலரும், தங்களது வீட்டில் வைப்பதற்கு வள்ளுவர் சிலைகளை வாங்கிச் செல்வதாகவும், பல கல்வி நிலையங்களும் இந்தத் திட்டத்திற்குப் பேராதரவு தருவதாகவும் தெரிவித்தார். தேனி மாவட்டம் ராயப்பன்பட்டியில் சுமார் 4,500 மாணவர்கள் பயிலும் எஸ்.யு.எம். மெட்ரிக் மேல்நிலைப்பள்ளியில் பூம்புகார் தொழில் வளர்ச்சிக் கழகம் உருவாகிய, திருவள்ளுவரின் முதலாவது இரண்டடி உயர சிலை நிறுவப்பட இருப்பதாகத் தெரிவித்தார். அந்தப் பள்ளியின் தாளாளர் வி.எஸ். பிரபாகரன் 21.5 அடி உயர சிலையையும் வாங்கியிருக்கிறார் என்றும் தெரிவித்தார். இதுபோல பல பள்ளிகளிலிருந்தும் வள்ளுவர் சிலை நிறுவுவது குறித்துக் கடிதங்கள் வந்த வண்ணம் இருப்பதாகத் தெரிவித்தார் சுகி. இராசேந்திரன்.
சிலை கிடைக்கவில்லை என்கின்ற ஏமாற்றத்தை விட, தமிழகம் முழுவதிலிருந்தும் பூம்புகாரின் "இல்லந்தோறும் வள்ளுவர் திட்டம்' மிகுந்த வரவேற்பு பெற்றிருக்கிறது என்கிற மகிழ்ச்சி மேலோங்க அந்த விற்பனை நிலையத்திலிருந்து வெளியில் வந்தேன் (திருவள்ளுவர் ஐம்பொன் சிலை தொடர்புக்கு- 9659799909 / 9788099909).


திருச்சியிலிருந்து தஞ்சைக்குப் பயணிக்கும்போது தஞ்சை தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்திற்குச் செல்லாமலும் அதன் துணைவேந்தர் முனைவர் பாஸ்கரனை சந்திக்காமலும் வர எப்படி மனம் ஒக்கும்? துணைவேந்தர் தெரிவித்த தகவல்கள் என்னை மகிழ்ச்சியின் உச்சத்துக்கு இட்டுச் சென்றன. தமிழ் வளர்ச்சித் துறைக்கு அமைச்சராகப் பதவியேற்றிருக்கும் 
மாஃபா பாண்டியராஜன் தனக்குக் கிடைத்திருக்கும் வாய்ப்பை முழுமையாகப் பயன்படுத்தி, தமிழின் வளர்ச்சிக்கு வழிகோலுகிறார் என்பதைத் துணைவேந்தரின் கூற்றிலிருந்து தெரிந்து கொள்ள முடிந்தது.
தினமணி கடந்த 2014ஆம் ஆண்டு ஜூன் 21, 22இல் நடத்திய தமிழ் இலக்கியத் திருவிழாவின்போது இந்தியைப் பரப்புவதற்கு, ஹிந்தி பிரசார சபா இருப்பதுபோலத் தமிழுக்கும் ஓர் அமைப்பு வேண்டுமென்றும், தமிழகத்திற்கு வெளியேயும் தமிழகத்திலும் ஆங்கிலவழிக் கல்வி பயிலும் மாணவர்கள் தமிழிலும் தேர்ச்சி பெற அதன் மூலம் வழிகோல வேண்டுமென்றும் எனது உரையில் குறிப்பிட்டிருந்தேன். அதை நனவாக்குவதுபோல அமைச்சர் பாண்டியராஜன் ஒரு திட்டத்தை செயல்படுத்த முற்பட்டிருக்கிறார் எனும்போது நான் மகிழ்ச்சியடைவதில் வியப்பென்ன இருக்கிறது?
"தமிழ் வளர் மையம்' என்கிற பெயரை அதற்காகத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார்கள். இந்தத் திட்டத்தை வெற்றிகரமாக செயல்படுத்துவதற்கான முயற்சியில் அமைச்சரின் தலைமையில் தஞ்சை தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகமும், தமிழ் வளர்ச்சித் துறையும், தமிழறிஞர்களும் முழுமூச்சுடன் இறங்கியிருக்கிறார்கள் என்கிற தகவலை உங்களுடன் அல்லாமல் வேறு யாருடன் நான் பகிர்ந்து கொள்வது. "தேமதுரத் தமிழோசை உலகமெலாம் பரவும்வகை செய்தல் வேண்டும்' என்கிற பாரதியாரின் கூற்றை சிரமேற்கொண்டு செயல்படுத்த முற்பட்டிருக்கும் அமைச்சர் பாண்டியராஜனை, மகாகவி பாரதி இருந்திருந்தால் "பலே பாண்டியா' என்று பாராட்டியிருப்பார்!


திருச்சியில், மலைக்கோட்டை தெப்பக்குளத்திற்கு அருகிலுள்ள சாலை வழியாகப் புத்தகங்கள் தேடி நடைப்பயணம் மேற்கொண்டபோது, நடைபாதை புத்தகக் கடையொன்றில் "மலேசிய தமிழ் எழுத்தாளர்கள்' என்கிற புத்தகம் ஒன்று கண்ணில் பட்டது. உலகத் தமிழ் மக்களுக்கு மலேசிய படைப்பாளிகளை அறிமுகப்படுத்தும் அரிய முயற்சி அது. "தமிழோடு வாழ்வோம்!' என்று தமிழ் தாகத்துடன் மலேசிய தமிழ் எழுத்தாளர் சங்கத் தலைவர் பெ. இராஜேந்திரன் கையொப்பம் இட்டு யாருக்கோ அன்பளிப்பாகத் தந்திருக்கும் அந்தப் புத்தகம் எனக்காக நடைபாதைக்கு வந்திருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். வாங்கிவிட்டேன். 
பேரறிஞர் வ.சுப. மாணிக்கனாரின் "எந்தச் சிலம்பு' என்கிற புத்தகம் அங்கிருக்கும் புத்தகக் கடையொன்றில் என்னை ஈர்த்தது. வ.சுப. மாணிக்கனாரின் 12 கட்டுரைகள் அடங்கிய அந்தப் புத்தகத்தின் முதல் கட்டுரைதான் தலைப்பாக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்தக் கட்டுரைத் தொகுதியில் ஒன்பது கட்டுரைகள் பல்வேறு மலர்களில் வெளியானவை. மூன்று கட்டுரைகள் வ.சுப. வானொலியில் நிகழ்த்திய உரைகள். திருக்குறள், சிலம்பு, தனிப்பாடல்கள் குறித்த கட்டுரைகள் ஆய்வு மாணவர்களும், தமிழ் அன்பர்களும் கட்டாயம் படிக்க வேண்டியவை. அந்தத் தொகுப்பில் நான் மிகவும் ரசித்துப் படித்தக் கட்டுரை "நான்மாடக் கூடல்'.
பாண்டியன் தலைநகருக்கு மதுரைதான் பெயரா அல்லது "நான்மாடக் கூடல்' என்பதுதான் பெயரா என்று பள்ளிப் பருவத்திலிருந்து எனக்கு நானே கேட்டுக் கொள்ளும் கேள்விக்கு அந்தக் கட்டுரை பதிலாக அமைந்தது. மதுரை காண்டம் என்று இளங்கோவடிகள் பெயரிட்டுள்ளார். மதுரை மருதன் இளநாகனார், மதுரைக் கணக்காயனார், மதுரைக் கண்ணத்தனார் எனப் புலவர் பெயர்கள் மதுரையின் பெயர் கொண்டனவாக இருந்தாலும், சங்கப் பாடல்களிலும், சிலப்பதிகாரத்திலும் கூடல் என்னும் பெயரே மிகுந்து வருகின்றது. ஆனாலும்கூட மதுரை என்கின்ற பெயர்தான் இன்றளவும் நிலைத்து நிற்கிறது என்பதை "நான்மாடக் கூடல்' என்கின்ற கட்டுரை இலக்கிய எடுத்துக்காட்டுகளுடன் எடுத்துரைத்திருக்கும் விதம் வ.சுப. மாணிக்கனாரின் தனித்துவம்.


அமரர் தி.க.சி.யின் குருகுல வட்டத்தைச் சேர்ந்த கோதை ஜோதிலட்சுமி என்கிற கவிஞர் கோதையின் முதல் கவிதைத் தொகுப்பு "ஓங்கில் மீன்கள்'. சிவகாசியைச் சேர்ந்த கவிஞர் கோதை, தொலைக்காட்சி ஊடகங்களில் பகுதிநேர செய்தி வாசிப்பாளரும்கூட. அதிலிருந்து ஒரு கவிதை -

வெளிச்சப் பொட்டுகளை
மண்ணில் சிந்தி
விளையாடுகின்றன
வெயிலும் மரமும்
தானியமென
கொத்திப் பார்க்கிறது
குருவி
 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/24/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2778817.html
2778816 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சிவப்பிரகாசரின் யாப்பியல் புலமை! -முனைவர் அ.சிவபெருமான் DIN Sunday, September 24, 2017 04:00 AM +0530 கற்பனைக் களஞ்சியம்' எனப் போற்றப்பெறும் துறைமங்கலம் சிவப்பிரகாச சுவாமிகள் முப்பத்திரண்டு வயதில் முப்பத்திரண்டு நூல்களை அருளியவர். இவர் செய்த இலக்கியங்களுள் மிகச்சிறந்த பல்துறை இலக்கியமாகக் கருதப்பெறுவது பிரபுலிங்கலீலை.
பிரபுலீங்கலீலை இருபத்தைந்து "கதி'யையும், ஆயிரத்து நூற்று ஐம்பத்து எட்டுப் பாடல்களையும் (1158) கொண்டது. ஆன்ம தத்துவம் இருபத்து நான்கு. அத் தத்துவத்தைக் கடந்து இருபத்தைந்தாவதாக நிற்பது முத்தி தத்துவமாகும். சிவப்பிரகாசர் ஆன்ம தத்துவம் இருபத்து நான்கைக் கடந்து, இருபத்து ஐந்தாவது தத்துவமாக முத்தியை அடைய வேண்டும் என்பதை உணர்த்துவதற்காகவே பிரபுலிங்கலீலையை இருபத்தைந்து கதியாக அமைத்துள்ளார். 
பதின்மூன்றாவதாக அமைந்திருப்பது சித்தராமையர் கதி. இக் கதியில்தான் சிவப்பிரகாசரின் யாப்பியல் புலமையை நுட்பமாக உணரவியலும். இக்கதியில் யாப்பிலக்கணம் கூறும் ஐவகை அடியும் முறையாக வந்துள்ளது.
அவற்றின் விளக்கம் வருமாறு: 1. குறளடி - இரண்டு சீரால் வரும்; 2. சிந்தடி - மூன்று சீரால் வரும்; 3. அளவடி - நான்கு சீரால் வரும்; 4. நெடிலடி - ஐந்து சீரால் வரும்; 5. கழிநெடிலடி - ஐந்து சீர்களுக்கு மேலாய் வரும்.
சிவப்பிரகாசர் சித்தராமையர் கதியிலுள்ள எழுபத்தாறு பாடல்களையும் இரண்டு சீராகிய குறளடியில் தொடங்கி முறையே சிந்தடி, அளவடி, நெடிலடி, கழிநெடிலடி என்று ஐவகை அடியாக அப்பாடல்களை இயற்றியுள்ளார். இவ்வாறு ஐவகை அடியின் முறை மாறாமல் பாடல் இயற்றுவதற்குப் பெரும்புலமை வேண்டும். மேற்கூறிய ஐவகை அடிகளில் நான்கு அடிகளுக்கான சான்றுப் பாடல்களை ஈண்டு அறிவோம்.
இருசீரால் இயற்றப்பெறுவது குறளடி. சித்தராமையர் கதியின் முதல் எட்டுப் பாடல்கள் குறளடியில் வந்துள்ளதாகும். சான்றிற்கு,

""காமரு சித்த
ராமனி டத்தில்
போமணல் சொற்ற
சீர்மையு ரைப்பாம்''

என்ற பாடலைக் கொள்ளலாம். மூன்று சீரால் இயற்றப் பெறுவது சிந்தடி. ஒன்பதாவது பாடல் முதல் பதின்மூன்று பாடல் வரையிலுள்ள ஐந்து பாடல்களும் சிந்தடிப் பாடல்களாகும். இதற்குரிய சான்றுப் பாடலாக,

""சாந்தன் ஓதிய தாழ்மொழி
காய்ந்த வேலிரு காதினும்
போந்த போன்று புகுந்தன
மாந்தர் ஆகுலம் மன்னினார்'' (11)

என்ற பாடலைக் கொள்ளலாம். நான்கு சீரால் இயற்றப் பெறுவது அளவடி. பதினான்காம் பாடல் முதல் முப்பத்தைந்தாம் பாடல் வரையிலுள்ள இருபத்திரண்டு பாடல்களும் அளவடிப் பாடல்களாகும். இதற்குரிய சான்று:

""இறுக்கினர் அழுக்குடை எயிறு மென்றனர்
உறுக்கினர் அதிர்த்தனர் உயிர்த்து மீசையை
முறுக்கினர் நகைத்தனர் முருட்டுக் கையால்
பொறுக்கினர் சிலைகளைப் பெருஞ் சினத்தராய்''
(12) 

ஐந்து சீரால் இயற்றப்பெறுவது நெடிலடி. சித்தராமையர் கதியுள் முப்பத்தாறாவது பாடல் முதல் ஐம்பத்து நான்கு வரையிலுள்ள பத்தொன்பது பாடல்களும் நெடிலடிப் பாடல்களாகும். இதற்குரிய சான்று:

""எந்தை அல்லமன் அருளினால் 
நுதல்விழி எரியால்
வெந்த அந்நகர் பண்டையின் 
மும்மடி விளக்கம்
வந்த பல்வள மொடுசிறந் 
தனுநரர் மகிழ
உந்து எவ்வழ லிடைவெந்த
ஆடகம் ஒத்து'' (52)

ஓர் அடியில் ஐந்து சீர்களுக்கு மேல் வருவனவெல்லாம் கழிநெடிலடியாகும். சித்தராமையர் கதியுள் ஐம்பத்தைந்தாம் பாடல் முதல் எழுபத்தாறாம் பாடல் வரையிலுள்ள இருபத்திரண்டு பாடல்களும் கழிநெடிலடிப் பாடல்களாகும். 
சிவப்பிரகாசர் தொல்காப்பிய நெறியில்தான் நூல்களை இயற்றினார் என்பதற்குச் சான்றுண்டு. அவர் இயற்றிய பழமலை அந்தாதியின் காப்புப் பாடலில், வந்துள்ள "சீரதங் கோட்டு முனி கேட்ட நூல்படி' என்ற தொடர் சான்றாகும். மேலும், சிவப்பிரகாசர், திருநெல்வேலி சிந்துபூந்துறையில் வாழ்ந்துவந்த வெள்ளி அம்பலத் தம்பிரானிடம் தொல்காப்பியப் பாடங் கேட்டார் என்ற சான்றையும் குறிப்பிடலாம். இத்தகைய தொல்காப்பியப் புலமையால்தான் சிவப்பிரகாசர் யாப்பியல் புலமையில் வல்லவராகக் கருதப்படுகிறார்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/24/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/24/சிவப்பிரகாசரின்-யாப்பியல்-புலமை-2778816.html
2778813 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி எட்டு வழி வாயில் கவிதை -புலவர் இராம. வேதநாயகம் DIN Sunday, September 24, 2017 03:59 AM +0530 எப்பக்கத்தில் தொடங்கிப் படித்தாலும் அச்செய்யுளே எவ்வெட்டெழுத்து உடைய நான்கு அடிகள் உடையதாய், அறுபத்து நான்கு அறைகளிலே முதல் அறை தொடங்கி ஒரு முறையும், இறுதி அறை தொடங்கி ஒரு முறையுமாக இருமுறை எழுதி இயையுமாறு பாடப்படும் செய்யுள், ""சருப்பதோ பத்திரம்'' என்று வழங்கப்படும். இவ்விளக்கம், ""சித்திர கவி விளக்கம்'' என்னும் பரிதிமாற் கலைஞரின் நூலில் அழகுற விளக்கப்பட்டுள்ளது. ""சருப்பதோ பத்திரம்'' என்னும் செய்யுளின் இலக்கணத்தை மாறனலங்காரத்தில் தெள்ளிதின் காணலாம். இவ்விலக்கணத்தில் அமைந்த பரிதிமாற் கலைஞரின் செய்யுள் ஒன்று வருமாறு:

""மாவா நீதா தாநீ வாமா
வாயா வாமே மேவா யாவா
நீவா ராமா மாரா வாநீ
தாமே மாரா ராமா மேதா''

இதன் பொருள்: மாவா - பெருமையை உடையவனே; நீதா - நீதியை உடையவனே; தாநீவா மாவா - வலிமை நீங்காத செல்வம் உடையவனே; யாவாமே மேவா யாவா (மே வாயா வா யா மே) - சேரக் கடவாய் வாயாதனவாக எனவைதாம் ஆகும்?; நீ வா - நீ வருதி; ராமா மாரா - இராமனை ஒப்பவனே, மன்மதனை ஒப்பவனே; ஆ - காமதேனுவை ஒப்பவனே; ஆமா - ஒழுங்குடையவனே; மேதா - நல்லுணர்வு உடையவனே; மே மார் ஆர் - மேன்மை பொருந்திய நின் மார்பில் உள்ள ஆத்தி மாலையை; நீ தா - நீ தருதி. இச்செய்யுளை 64 அறைக் கட்டங்களில் அடைத்துப் பார்ப்போம்:
இச்செய்யுளை எட்டு விதமாகப் படிக்கலாம். 

1. நான்கு நான்கு வரிகளாக முதல் அறையிலிருந்து வலப் பக்கமாக வாசித்தல்.
2. வாசித்தவாறே இறுதியிலிருந்து முதல் வர வாசித்தல்.
3. முதல் அறையிலிருந்து மேலிருந்து கீழாக வாசித்தல்.
4. வாசித்தவாறே கீழிருந்து மேலாக வாசித்தல்.
5. முதல் வரியின் இறுதிக் கட்டத்திலிருந்து மேலிருந்து கீழாகவாசித்தல்.
6. வாசித்தவாறே கீழிருந்து மேலாக வாசித்தல்.
7. இறுதி வரியின் முதல் தொடங்கி இடப் பக்கமாக வாசித்தல்.
8. அப்படியே இறுதியிலிருந்து முதல் வரை வாசித்து முடித்தல்.ஆக, இவ்வாறு எட்டுவிதமாக எந்தப் பக்கம் வாசித்தாலும் பாடல் சரியாக அமையும்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/24/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/24/எட்டு-வழி-வாயில்-கவிதை-2778813.html
2778808 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி புலியின் கைகள் -முகிலை இராசபாண்டியன் DIN Sunday, September 24, 2017 03:58 AM +0530 உருவத்தில் மிகவும் பெரியது யானை. அந்த யானையை வெல்லும் ஆற்றல் பெற்றது புலி. சங்க இலக்கியத்தில் புலி பற்றிய செய்திகள் பல பாடல்களில் இடம்பெற்றுள்ளன. அவற்றில் புலியின் முன்னங்கால்கள் இரண்டையும் "கைகள்' என்று சில பாடல்கள் தெரிவிக்கின்றன.
விலங்குகள் நான்கு கால்களைக் கொண்டவை என்றுதான் விலங்கியல் நமக்குக் கற்பிக்கிறது. ஆனால், தமிழ் இலக்கியம், புலியின் முன்னங்கால்கள் இரண்டையும் "கைகள்' என்று அறிவிக்கிறது. அவ்வாறு இலக்கியம் காட்டும் இந்த முன்னங்கைகள் இரண்டும் பின்னங்கால்களைவிடவும் குறுகியவை என்றும் அறியமுடிகிறது.
நற்றிணையில், மலைநாட்டுத் தலைவன் ஒருவனை அறிமுகம் செய்ய விரும்பிய சீத்தலைச் சாத்தனார் அந்த மலைக்காட்சியை முதலில் காட்சிப்படுத்துகிறார்.
பெண் யானை ஒன்றும் ஆண் யானை ஒன்றும் மலையில் நிற்கின்றன. அங்கே வந்த புலி, அந்தப் பெண் யானையின் கண் முன்னாலேயே ஆண் யானையைத் தாக்குகிறது. மதநீர் வழிகின்ற வலிமை வாய்ந்த அந்த ஆண் யானையின் மத்தகத்தைப் புலி கையால் ஓங்கித் தாக்குகிறது. அந்தத் தாக்குதலைத் தாங்க முடியாத ஆண் யானை இறக்கிறது.
ஆண் யானை தாக்கப்படுவதைப் பார்த்த அழகிய மத்தகத்தில் புள்ளிகளைக் கொண்ட பெண் யானை அச்சத்தாலும் கவலையாலும் பிளிறுகிறது. பெண் யானையும் புலியைத் தாக்கும் வல்லமை கொண்டதுதான். இங்கே சீத்தலைச் சாத்தனார், தான் சொல்ல விரும்பும் கருத்துக்கு ஏற்றாற்போல், பெண் யானையானது வருந்துகிறது என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.
தலைவியைப் பார்ப்பதற்காக, தலைவன் இரவில் மலைக்காட்டு வழியே வரும்போது, ஆண் யானைக்கு ஏற்பட்ட துன்பத்தைப் போல் ஏதாவது துன்பம் தலைவனுக்கு ஏற்பட்டால், பெண் யானையானது வருந்திக் கதறியதைப் போல் தலைவியும் வருந்துவாள் என்பதை உணர்த்துவதற்காக இப்படி ஒரு காட்சியை அமைத்துள்ளார்.

"குறுங்கை இரும்புலிக் கோள்வல் ஏற்றை
பூநுதல் இரும்பிடி புலம்பத் தாக்கித்
தாழ்நீர் நனந்தலைப் பெருங்களிறு அடூஉம்
கல்லக வெற்பன்' (36)

என்பது அந்த நற்றிணைப் பாடல். புலியின் முன்னங்கால்களைக் கைகள் என ஐங்குறுநூற்றுப் பாடல் ஒன்றும் தெரிவிக்கிறது. மலை சார்ந்த காடு ஒன்றில் அடர்ந்த புதர் காணப்படுகிறது. அந்தப் புதரின் நடுவில் ,
பெண் யானை ஒன்று தனது குட்டியை ஈன்றுள்ளது. அந்தக் குட்டி நடக்க முடியாமல் நடுங்கிய கால்களுடன் எழுந்து நிற்கிறது. அதற்குக் காவலாக தாய் யானை அங்கேயே நிற்கிறது. "தாய் யானை அந்த இடத்தைவிட்டுப் போய்விட்டால் எளிதாக அந்தக் குட்டியைக் கைப்பற்றிவிடலாம்' என்னும் எண்ணத்துடன் புலி ஒன்று மறைந்து காத்திருக்கிறது. அவ்வாறு மறைந்து காத்திருக்கும் அந்தப் புலியின் முன்னங்கால்களையும் கைகள் என்றே கபிலர் குறிப்பிட்டு, அதன் கைகளும் குறுகியனவாக உள்ளன என்று தெரிவித்துள்ளார்.

"குறுங்கை இரும்புலிக் கோள்வல் ஏற்றை
நெடும்புதல் கானத்து மடப்பிடி ஈன்ற
நடுங்கு நடைக் குழவி கொளீஇய' (216)

எனவே, புலியின் முன்னங்கால்கள் இரண்டும் கைகள் என்று அழைக்கப்பட்டிருக்கின்றன என்பதையும், அந்தக் கைகள் பின்னங்கால்களைவிடவும் உயரம் குறைவானவையாக இருந்திருக்கின்றன என்பதையும் மேற்குறிப்பிட்ட சங்கப் பாடல்கள் இரண்டும் நமக்கு உணர்த்துகின்றன. 
விலங்கியல் ஆய்வாளர்கள் புலியின் முன்னங்கால்களை ஆய்வு செய்து, அவை கைகளாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றனவா என்பதையும், அந்தக் கைகளின் உயரம் குறைவாக உள்ளனவா என்பதையும் புலப்படுத்தினால், பண்டைத் தமிழ் இலக்கியங்கள் வெளிப்படுத்தும் அறிவியல் உண்மைகள் தெரியவரும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/24/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/24/புலியின்-கைகள்-2778808.html
2778804 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சங்க இலக்கியத்தில் தடுமாறும் சில இலக்கண அமைவுகள் -முனைவர். சு. சரவணன் DIN Sunday, September 24, 2017 03:57 AM +0530 வினைச்சொல் என்பது மொழியின் சொல் வகைகளில் மிகவும் முக்கியமான இடத்தினைப் பெற்றுள்ளது. சங்கத் தமிழ் மொழியினைப் பொருத்தவரை அது வடிவ, செயல் அடிப்படைகளில் மிகவும் சிறப்பான முறையில் செயல்படுகின்றது. சங்க இலக்கியத்தில் இதன் பயன்பாடு மிகவும் செழிப்பாய் அமைந்தாலும் அடையாளங் காண்பதில் சிக்கல் நிறைந்ததாகவும் உள்ளது. எழுவாய் இல்லாமலே தமிழ்மொழியில் வினைமுற்றானது ஓர் எழுவாய்த்தொடர் தருகின்ற பொருளைத் தந்துவிடுகின்றது. வந்தேன், வந்தான் என்பன முறையே நான் வந்தேன், அவன் வந்தான் என்னும் தொடர்கள் தரும் பொருள்களைத் தருகின்றன. வினைமுற்றன்றி வினையடியும் முழுமையானதொடர்ப் பொருளைத் தருவதாய் அமையும்.
சான்று: வா, போ என்பன. இந்த வினையடிகளிலிருந்தே பல்வேறு வினைத்திரிபு வடிவங்கள் தோன்றுகின்றன. இவை பல்வேறு நிலைகளில் திரிபடைந்து வருகின்றன. ஆயினும், ஒருசில வினையடிகள் இறந்த காலத்தில் இரு வகையான உருபுகளை எடுத்து வருகின்ற நிலையால் ஏனைய காலங்களிலும் அவை வேறுபட்ட கால உருபுகளை எடுக்கின்ற நிலைக்குத் தள்ளப்படுகின்றன. இவ்வகையான தடுமாற்றத்திற்கு இறந்தகால உருபுகளின் இருவகைப்பட்ட சேர்க்கையே காரணமாக அமைகின்றது. இவ்வகையில் அமைந்த வினைகள் சில சங்கத்தமிழில் பயின்று வருகின்றன. அவற்றுள் ஒருசிலவற்றைக் காண்போம். 

ஒலித்துணை உகரத்தால் வேறுபடும் வினைத்திரிபுகள்
மெய்யீற்றினை இறுதியாகக் கொண்டுள்ள சில வினையடிகள் தம் இயல்பான வினைத்திரிபு வகைப்பாட்டிலிருந்து ஒலித்துணை உகரம் பெறும்போது மாற்றமடைகின்றன. மெய்யீற்றினை இறுதியாகவுடைய வினையடிகள் எல்லாம் ஒலித்துணை உகரத்தினைப் பெற்றாலும் அவை வினைத்திரிபு வகைப்பாட்டிலிருந்து மாறுபடுவதில்லை. ஒருசில வினையடிகளே ஒலித்துணை உகரம் பெற்று வினைத்திரிபு வகைப்பாட்டில் மாற்றம் பெறும் வகையில் உள்ளன.
"ர், ல், ழ்'- என்ற மெய்களை ஈற்றெழுத்துகளாகவுடைய ஈரசை வினையடிகள் மட்டுமே சங்க இலக்கியத்தில் அருகிய நிலையில் தம் இயல்பான வினைத்திரிபு வகைப்பாட்டிலிருந்து மாற்றம் பெற்றுவந்துள்ளன. இம்மாற்றம் அவை இறந்த காலத்தில் இருவேறுபட்ட கால உருபுகளை எடுப்பதனால் ஏற்படுகின்றது. 

ரகரவீற்று ஈரசை வினையடிகள் - உயர்:

ஏவல் ஆடவர் வலன் உயர்த்து ஏந்தி (பதி. 24:3)
உவணச் சேவல் உயர்த்தோன் நியமமும் (சிலம்பு. 14:8)

இவற்றில் உயர் என்ற வினையடியின் ஈற்றில் எவ்வித ஒலித்துணை உகரமும் இல்லாததால் இயல்பாக 11ஆம் வினைத்திரிபில் (இங்கு வினைத்திரிபு எண்கள் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ்ப் பேரகராதியின் அடிப்படையில் கொடுக்கப்படுகின்றன) அது அடங்கி வருகின்றது. (உயர்த்தோன், உயர்க்கிறோன், உயர்ப்போன்).

உயரு:
விழவுப்படர் மள்ளரின் முழவு எடுத்து உயரி (அகம். 189:5)
விசயம் வெல்கொடி உயரி வலனேர்பு (முல். 91)
ஆனால், உயர் என்ற வினையடி ஒலித்துணை உகரம் பெற்றால்தான் அது வினையெச்சமாக மாற்றம் பெறும்போது உயரி என்று மாற்றமடையும். இல்லையேல் இயல்பாக (உயர்+த்தி+இ) உயர்த்தி என்றே வரும். எனவே, பதிவாகியிருக்கின்ற வடிவத்திற்கேற்ப (உயரி) இங்கு வினையடியாக உயரு என்ற வடிவத்தினைக் கொள்ள வேண்டியுள்ளது. மேலும், அதன் இயல்பான வினைத்திரிபு எண் 11 லிருந்து வேறுபடுத்தப்பட்டு வினைத்திரிபு எண் 5க்கு மாற்றப்படுகின்றது. உயரு என்னும் வினையடியிலிருந்து உயரினான், உயருகின்றான், உயருவான் என்னும் வினைமுற்றுகளை வருவிக்க முடியும். ஆயினும், இறந்த காலத்தில் மட்டுமே இதற்கான சான்றுகள் சங்க இலக்கியத்தில் இருப்பதாகத் தெரிகின்றது. கீழ்க்காணும் வினைவடிவங்களும் இதே நிலையில் அமைந்தவையே. 

புணர்: புணர்ந்துடன் போதல் பொருளென (குறுந். 297:6)
புணரு: விசும்பு இவர்கல்லாது தாங்குபு புணரி (குறுந். 287:6) 

மேலுள்ளது (புணர்) ஒலித்துணை உகரம் இல்லாமல் இயல்பாக அமைய வினைத்திரிபு எண் 4 இல் சேர்க்கப்படுகின்றது. பின்னது ஒலித்துணை உகரம் பெற்றமையால் மேலே கண்டது போல வினைத்திரிபு எண் 5இல் சேர்க்கப்படுகின்றது.

லகரவீற்று ஈரசை வினையடிகள்- பயில், உடல்:

பிடிபயின்று தரூஉம் பெருங்களிறு போல (அகம். 276:10)
மடம் பெருமையின் உடன்று மேல்வந்த (பதி. 56:6)
உடன்றனிர் ஆயினும் பறம்புகொளற்கு அரிதே (புறம். 110:2)

பயிலு, உடலு:

பயிலியது கெழீஇய நட்பின் மயிலியல் (குறும். 2:3)
அணங்குடை அருந்தலை உடலி வலனேர்பு (நற். 37:9)
உடலினேன் அல்லேன் பொய்யாது உரைமோ(ஐங். 66:1)

முன்னவை (பயில், உடல்) இயல்பாக வினைத்திரிபு எண் 3இல் சேர்க்கப்பட, பின்னவை (பயிலு, உடலு) ஒலித்துணை உகரம் பெற்றமையால் 5இல் சேர்க்கப்படுகின்றன. 

ழகரவீற்று ஈரசை வினையடி- பிறழ்: 

பிறழ்ந்து பாய்மானும் இறும்பு அகலாவெறியும் (மணி. 19:97)
அஞ்சன கண்ணெனப் பிறழ்ந்த ஆடல்மீன் (கிட். 10:112)
பிறழு: நெடுநீர்ப் பொய்கைப் பிறழிய வாளை(புறம். 287:8)

இவற்றில் முன்னது (பிறழ்) வினைத்திரிபு எண்4 லும் பின்னது (பிறழு) வினைத்திரிபு எண்5 லும் சேர்க்கப்படுகின்றன.
இவ்வாறு சங்க இலக்கியத்திலுள்ள பல்வேறு வினைகள் இன்று வழக்கிழந்துவிட்டன. அவை வடிவ அடிப்படையிலும் செயல் அடிப்படையிலும் பல்வேறு நிலைப்பாடுகளில் அமைந்துள்ளன. மேலும், அவ்வினைகளை அடையாளங்கண்டு அவற்றை வகைப்படுத்துவது இன்றளவிலும் இயலாததாகவே இருக்கின்றது.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/24/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/24/சங்க-இலக்கியத்தில்-தடுமாறும்-சில-இலக்கண-அமைவுகள்-2778804.html
2778784 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, September 24, 2017 03:50 AM +0530 விழுமிழை நல்லார் வெருள்பிணைபோல் நோக்கம்
கெழுமிய நாணை மறைக்கும் - தொழுநையுள்
மாலையும் மாலை மயக்குறுத்தாள் அஃதால்
சால்பினைச் சால்பறுக்கு மாறு. (பாடல்-12)

எல்லோரானும் விரும்பப்படும் பொற்கலனணிந்த பெண்களுடைய வெருண்ட மான் போன்ற நோக்கங்கள், (ஆடவருடைய) செறிந்த நாணினைத் தோன்றாமல் மறைக்க வல்லதாம்!, யமுனையின் கண்ணே, திருமாலையும் பின்னை யென்பாள் தன்னழகினால் மயங்கச் செய்தாள்; அது, மிகுதியினை மிக்க தொன்றனால் அறுக்கு மாற்றை ஒக்கும். (க-து) அறிவான் மிக்கார் மகளிரைச் சார்ந்தொழுகல் கூடாது. "சால்பினைச் சால்பறுக்கு மாறு' என்பது இதில் வந்த பழமொழி.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/24/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2778784.html
2774626 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த லார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, September 17, 2017 04:00 AM +0530 நேற்று தேவகோட்டை ஆனந்தா கல்லூரியின் தமிழ்த் துறையும், வேதமுத்து கல்வி அறக்கட்டளையும் இணைந்து நடத்திய விழாவில் கலந்துகொள்ளச் சென்றிருந்தேன். தெலங்கானா -ஆந்திர மாநிலங்களின் நீதிபதி வெ. இராமசுப்பிரமணியன் அந்த விழாவில் பெரியவர் மாவிடுதிக்கோட்டை ச. வேதமுத்து எழுதிய புத்தகங்கள் சிலவற்றை வெளியிட்டுச் சிறப்பித்தார். 
91 வயதான பெரியவர் வேதமுத்து தனது 15 வயது முதல் தினமணியின் தொடர் வாசகர். தினமணியைத் தவிர வேறு எந்தவொரு நாளிதழையும் படிப்பதில்லை என்று பிடிவாதமாக இருப்பவர். ஆசிரியர் ஏ.என். சிவராமன் காலத்திலிருந்து இன்றுவரை ஒருநாள் விடாமல் தினமணியின் தலையங்கங்களைத் தான் படிப்பது மட்டுமல்லாமல் பிறரையும் படிக்க வைப்பதன் மூலம் சமுதாயத் தொண்டாற்றி வருவதாகக் கருதுபவர். 
பத்திரிகை படிப்பதுடன் நின்றுவிடாமல் தனக்கு எழும் சிந்தனைகளையெல்லாம் கட்டுரைகளாக எழுதி, அவற்றைத் தொகுத்துப் புத்தகங்களாக வெளியிடுவதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டிருக்கிறார் பெரியவர் வேதமுத்து. மாவிடுதிக்கோட்டை ச.வேதமுத்து கல்வி அறக்கட்டளை என்கிற அமைப்பை ஏற்படுத்தி, இளைய தலைமுறையினருக்கு வழிகாட்டவும் விழையும் அந்தப் பெரியவரின் சமூக அக்கறை மெய்சிலிர்க்க வைக்கிறது. 
அகவை 84இல் கடந்த 11-ஆம் தேதி அடியெடுத்து வைத்திருக்கும் தினமணியின் பலம் என்ன என்பதை பெரியவர் வேதமுத்துவை சந்தித்தபோது புரிந்துகொண்டேன். புதிது புதிதாக எத்தனையோ நாளிதழ்கள் வந்தாலும்கூட, தினமணிக்கு என்றிருக்கும் அசைக்க முடியாத வாசகர் கூட்டத்தின் சக்திதான் தினமணியைத் தமிழகத்தின் தவிர்க்க முடியாத ஊடகச் சக்தியாக நூற்றாண்டை நோக்கிப் பீடுநடை போட வைக்கிறது. 

பரலி சு. நெல்லையப்பர் விருது வழங்கும் விழாவில் கலந்துகொண்டபோது நான் சற்றும் எதிர்பாராதவிதமாக அங்கே சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ் மொழித் துறை பேராசிரியர் ய. மணிகண்டனை சந்தித்தேன். அவர் தான் எழுதிய "பாரதியின் இறுதிக்காலம்' என்கிற புத்தகத்தை எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கினார். 
பிரெஞ்சு இந்தியாவாக விளங்கிய புதுவையை விட்டுப் புறப்பட்டு, பிரிட்டீஷ் இந்தியாவிலுள்ள கடலூரில் நுழைந்த பாரதியார் அங்கே கைது செய்யப்படுகிறார். அவர் கடலூரில் கைதாகி, சென்னை திருவல்லிக்கேணியில் செப்டம்பர் 11, 1921-ஆம் நாள் நள்ளிரவுக்குப் பின், அதாவது செப்டம்பர் 12-ஆம் தேதி அதிகாலையில் மறைந்த நாள் வரையிலான காலத்தை அவரது இறுதிக் காலம் என்று கொள்ளலாம். 
பாரதியை நேரில் பார்த்துப் பழகிய சுதேசமித்திரன் ஸி.ஆர். ஸ்ரீநிவாஸன், தமிழ்க் கடல் ராய. சொக்கலிங்கம், செல்லம்மாள் பாரதி, பாரதியின் மகள் சகுந்தலா பாரதி, வ.ரா., பாரதியாரின் தம்பி சி. விசுவநாதன், பாரதி அன்பர் ரா. கனகலிங்கம் ஆகியோரின் பதிவுகளையெல்லாம் ஆய்வு செய்து முனைவர் ய. மணிகண்டன் "பாரதியின் இறுதிக் காலம்' என்கிற பெயரில் புத்தகமொன்றைத் தொகுத்திருக்கிறார்.
÷சென்னை திருவல்லிக்கேணி கோவில் யானையால் பாரதியார் தாக்கப்பட்டது அவரது இறுதிக்கால வாழ்வில் நிகழ்ந்த முக்கியமான சம்பவம். அந்தச் சம்பவத்தின் தாக்கத்தில் பாரதியார் "கோவில் யானை' எனும் நாடகம் ஒன்றை எழுதியிருக்கிறார்.
யானை தாக்கிய சம்பவத்துக்கும் பாரதியின் இறப்புக்கும் இடையில் கால இடைவெளி இருந்திருப்பதால், அவரது மரணத்துக்கும் யானை தாக்கியதற்கும் நேரிடையான தொடர்பில்லை என்பது தெளிவாகிறது. அதுமட்டுமல்லாமல் இடைப்பட்ட காலத்தில் பாரதியார் பல வெளியூர் நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றிருக்கிறார்; எழுதிக் குவித்திருக்கிறார். யானையால் தாக்கப்பட்டது அவரது உடல்நலத்தை பலவீனப்படுத்தி இருக்குமே தவிர, அவரது மரணத்துக்கு நேரிடையான காரணமாக இருந்திருக்காது. 
1921-ஆம் ஆண்டு சுதேசமித்திரன் நாளிதழின் அநுபந்தத்தில் பாரதியாரின் "கோவில் யானை' என்னும் நாடகம் வெளிவந்திருக்கிறது. அந்த நாடகம் சரியாக 30 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு கலைமகள் இதழில், இதுவரை நூல் வடிவம் பெறாத பாரதியாருடைய படைப்பு என்னும் குறிப்புடன் வெளியிடப்பட்டது. 
பாரதியார் எழுதிய கட்டுரைகளிலும், கதைகளிலும் இன்னும் தொகுதிகளில் சேராத பல படைப்புகள் பழைய பத்திரிகைகளில் புதைந்திருக்கின்றன என்பதை வெளிச்சம் போடுகிறது இந்த நாடகம். பாரதியார் எழுத்துகள் அடங்கிய தொகுதிகளில் இடம்பெறாத கோவில் யானை என்கிற இந்த நாடகம் "பாரதியின் இறுதிக் காலம்' என்கிற புத்தகத்தில் முனைவர் ய. மணிகண்டனால் "கோவில் யானை சொல்லும் கதை' என்று இணைக்கப்பட்டிருக்கிறது. 
"பாரதி நூல் எதிலும் இடம்பெறாத இந்நாடகத்தைக் கண்டெடுத்து வழங்கும் இந்நூல் பாரதியியலில் புதிய ஒளியைப் பாய்ச்சுகிறது' என்று ஆ.இரா. வேங்கடாசலபதி கூறியிருப்பது நூற்றுக்கு நூறு உண்மை. 

திருவல்லிக்கேணித் தெருக்களில் காலாற நடந்து போவது ஒரு சுகம். அதிலும் குறிப்பாக, தெருவோரப் பழைய புத்தகக் கடை நூல்களை எக்ஸ்ரே கண்களால் நோட்டமிடுவது அதைவிட சுகம். அதற்குள் புதைந்துகிடக்கும் பொக்கிஷங்களாகப் பழைய பல நூல்கள் அகப்படும். 
சமீபத்தில் ஒரு நாள் பைகிராப்ட்ஸ் ரோடு என்று முன்பு அறியப்பட்ட இன்றைய பாரதி சாலையில் பழைய புத்தகம் தேடி நடைப்பயணம் மேற்கொண்டபோது, கண்ணில் பட்டது 1976 ஜூலை மாத கணையாழி மாத இதழ். அதில் வெளிவந்திருக்கும் "மாய மான்' என்கிற கவிதையை எழுதியவர் ஜெயசிவம். கவிதை இதுதான்:

ஷெல்லி மில்டன்
பிதாகரஸ் டிரிக்னாமட்ரி
நளவெண்பா புறநானூறு
வணிகவியல் லாஜிக்
நெப்போலியன் போனபார்ட்
இத்யாதி இத்யாதி
கண்ணையும் மனதையும்
கரடியாய்க் கத்தும்
மனிதன் முன் -- ஊன்றி
மூளைப் பையன்
கேட்டதைச் சிதறடிக்க
பட்டாம்பூச்சி விழிகள்
நைலான் ரிப்பன்
ரொம்பப் போதும்.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/17/w600X390/sk2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/17/இந்த-லார-கலாரசிகன்-2774626.html
2774625 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி எடப்பாடியா, இடைப்பாடியா? - இடைப்பாடி அமுதன் DIN Sunday, September 17, 2017 03:58 AM +0530 இன்று தமிழ்நாடு முழுவதும் அறியக்கூடிய ஊராக "எடப்பாடி' மாறியுள்ளது. இவ்வூரைப் பற்றித் தெரிந்துகொள்ள விரும்புபவருக்கு, "இவ்வூரின் பெயர் எடப்பாடியா, இடைப்பாடியா?' என்னும் குழப்பம் ஏற்படும். 
எடுத்துக்காட்டு: "இடைப்பாடி' நகராட்சி அலுவலகமும் "எடப்பாடி' காவல் நிலையமும் எதிரெதிரில் அமைந்துள்ள அரசு அலுவலகங்கள். இப்படி அரசு அலுவலகங்களிலேயே எதிரும் புதிருமாக ஊர் பெயர்கள் மாற்றி அச்சிடப்பட்டிருந்தால் யாருக்குத்தான் குழப்பம் ஏற்படாது?
இடைப்பாடியின் தெற்குப் பகுதியின் எதிரெதிரில் அரசு பெண்கள் மேல்நிலைப் பள்ளியும், சந்தைப்பேட்டையும் உள்ளன. அங்கிருந்து ஏரிக்குப் பாதை செல்கிறது. அங்கிருந்து ஏரி வரை உள்ள இரண்டு கி.மீ. தூரம் வரை உள்ள பகுதி "பழைய இடைப்பாடி'. அதுதான் 300 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய இடைப்பாடி என்ற ஊராகும். 
அக்காலத்தில் "பெரியேரி' எனப்படும் ஏரி தோன்றவில்லை எனத் தெரிகிறது. ஆனால், சரபங்கா நதி அவ்வழியே செல்லும். அப்போது அங்கு வாழ்ந்த மக்களில் பெருவாரியானவர்கள் இடையர்கள். இன்றும் இடைப்பாடியைச் சுற்றிலும், அருகருகே இடையர்களின் ஊர்கள் உள்ளன. கிழக்கில் குறும்பப்பட்டி, தெற்கில் கிடையூர், மேற்கில் கொல்லப்பட்டி (கொல்லவாரு/தெலுங்கு), வடக்கில் ஆவணியூர் (ஆ+அணியூர்) ஆகியவை.
அன்றைய இடைப்பாடியை அடுத்துள்ள இடம் சூரியமலை வனப் பகுதியாகும். சுமார் மூன்று கி.மீ. வரை பரந்த பகுதி. அதற்கு அடுத்து உள்ளது சூரியன் மலை. பழைய இடைப்பாடியும், வனப் பகுதியும் முல்லை நிலமாகும். அதாவது மலையை ஒட்டிய பகுதிகள். "பாடி' என முடியும் ஊர்கள் பெரும்பாலும் முல்லை நிலத்தைச் சார்ந்தவை. "புறவம் புறம்பணை புறவணி முல்லை, அந்நிலத்தூர்ப் பெயர் பாடியென்ப' என்கிறது பிங்கல நிகண்டு. ஆயர்கள் வாழ்ந்த ஊர்களில் ஆரவாரம் மிக்க பெரிய ஊர் "பாடி' எனப் பெயர் பெற்றது. பாடி எனும் சொல்லுக்கு ஆரவாரமுடையது எனச் சூடாமணி நிகண்டும், நகரம் எனத் தமிழ்ப் பேரகராதியும் பொருள் உரைக்கின்றன.
ஆகவே, இந்த ஊரின் பெயர் இடையர்+பாடி என்ற பொருளில் இடைப்பாடி என்பதே சரியானது. இதை சி.டி. மாக்ளீனும்
(இ.ஈ.ஙஹஸ்ரீப்ங்ஹய்) குறிப்பிட்டுள்ளார் (கி.பி. 1885). "எடப்பாடி' என்பதற்குச் சரியான பொருள் விளக்கம் தருவது எளிதல்ல. அப்படியான இடைப்பாடியைச் சடுதியில் கூப்பிடுவதற்காக "எடப்பாடி' என்ற வழக்கம் வந்தது. திண்டுக்கல் மாவட்டம் "இடையக் கோட்டை' என்கிற ஊரை "எடையக்கோட்டை' என்று சொல்வதும் இதுமாதிரிதான். இடையக்கோட்டையில் அக்காலத்தில் "கொல்லவாரு' (தெலுங்கு) எனும் மக்கள் அதிகம் வாழ்ந்தனர் போலும்.
எப்படி இருந்தாலும், இங்குள்ள நகராட்சி அலுவலகமும் காவல் நிலையமும் குழப்புகின்றனவே! 1792இல் திப்பு சுல்தான் - ஆங்கிலேயர் செய்து கொண்ட ஒப்பந்தப்படி அன்றைய சேலம் மாவட்டம் ஆங்கிலேயருக்குக் கிடைத்தது. அவர்கள் இடைப்பாடியை ஒரு தாலுகாவாக மாற்றினர். பத்து ஆண்டுகளுக்கு மேல் இடைப்பாடி தாலுகா நீடித்தது. இந்தத் தாலுகாவின் மேலதிகாரியாக சர் தாமஸ் மன்றோ, உதவி கலெக்டராக நியமிக்கப்பட்டார். அவர் பலமுறை இடைப்பாடிக்கு வந்து சென்றிருக்கிறார். இவர்தான் இடைப்பாடியை முதல் முறையாக ஆங்கிலத்தில் எழுதிய ஆங்கிலேயராக இருந்திருப்பார் (அப்போதைய தாசில்தார் கன்னடக்காரர்). முதலில் யெர்ரப்பாடி (yerrapaudi) என்றும், பின்னர் யெடப்பாடி (Edappaudi) என்றும், அதன்பிறகு எடப்பாடி (yedapaudi) என்றும் மன்றோ எழுதினார். ஆங்கிலேயருக்கு இடைப்பாடி என்று எழுத, புரியவில்லை அல்லது கடினமாக இருந்திருக்கும் எனக் கருதலாம். இந்த ஆங்கில எழுத்துகள் அடுத்த முப்பது, நாற்பது ஆண்டுகளுக்குத் தொடர்ந்தன.
1881ஆம் ஆண்டில் அன்றைய சென்னை மாகாணத்தில் 227 நகரங்கள் இருந்தன. அவற்றில் 207ஆவது பெரிய நகரமாக இடைப்பாடி இருந்தது. அப்போது முதல் அரசு ஆவணங்களில் இவ்வூரை எடப்பாடி என்றே குறிப்பிட்டார்கள். அதுதான் இன்றும் காவல் நிலையம், சார்பதிவாளர் அலுவலகம் போன்றவற்றில் எடப்பாடி என்பது நடைமுறையாக உள்ளது.
1936இல் சேலம் ஜில்லா போர்டின் தலைவராக பத்து ஆண்டுகள் வரை இருந்தவர் கொங்கணாபுரத்தைச் சேர்ந்த நாச்சியப்ப கவுண்டர். அவர் இருபது ஆண்டுகள் (1930-1951) சட்டமன்ற உறுப்பினராகவும் இருந்தார். உள்ளாட்சி அமைப்புகள் ஜில்லா போர்டு நிர்வாகத்தின் கீழ் இருந்தன. அவர் இடைப்பாடி தொகுதியைச் சேர்ந்தவர். அவரது காலத்தில் "இடைப்பாடி' என்கிற முழுப் பெயர் பஞ்சாயத்து போர்டு, உயர்நிலைப் பள்ளி, மருத்துவமனை முதலியவற்றில் பயன்படுத்தப்பட்டன. 1965இல் இவ்வூர் நகராட்சியானபோது, இடைப்பாடி (idappadi) என்றே அரசு ஆவணத்தில் (கெசட்) குறிப்பிடப்பட்டது. யெடப்பாடி என்று முத்திரை குத்திக் கொண்டிருந்த அஞ்சல் அலுவலகமும் 1935க்குப் பிறகு இடைப்பாடி என்றே குறிப்பிடுகிறது.
இடைப்பாடிக்கு "கோபாலபுரம்' என்ற சமஸ்கிருதப் பெயரும் உண்டு (சி.டி. மாக்ளீன், புத்தகம் 3, பக்.925). மைசூர் மன்னர்கள் இப்பகுதியை ஆண்டபோது (17ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதிக்குப் பின்) இப்பெயரைச் சூட்டியிருக்க வேண்டும். கோபாலன் என்பது இடையரைக் குறிக்கும் சொல். ஆனால், நாகரிகப் பெயரான கோபாலபுரம் மறைந்து மீண்டும் இடைப்பாடி என்று மாறி எடப்பாடி என்று மருவி சாமானியர்கள் கூப்பிடும் ஊராக இவ்வூர் உள்ளது. ஆனால் "இடைப்பாடி' என்பதே பொருள் பொதிந்தது; பழைய பெயர். ஆகவே, இவ்வூர் "இடைப்பாடி' என்று அரசு ஆவணங்களில் இடம்பெற வேண்டும்!

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/17/எடப்பாடியா-இடைப்பாடியா-2774625.html
2774624 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி எடப்பாடியா, இடைப்பாடியா? - இடைப்பாடி அமுதன் DIN Sunday, September 17, 2017 03:58 AM +0530 இன்று தமிழ்நாடு முழுவதும் அறியக்கூடிய ஊராக "எடப்பாடி' மாறியுள்ளது. இவ்வூரைப் பற்றித் தெரிந்துகொள்ள விரும்புபவருக்கு, "இவ்வூரின் பெயர் எடப்பாடியா, இடைப்பாடியா?' என்னும் குழப்பம் ஏற்படும். 
எடுத்துக்காட்டு: "இடைப்பாடி' நகராட்சி அலுவலகமும் "எடப்பாடி' காவல் நிலையமும் எதிரெதிரில் அமைந்துள்ள அரசு அலுவலகங்கள். இப்படி அரசு அலுவலகங்களிலேயே எதிரும் புதிருமாக ஊர் பெயர்கள் மாற்றி அச்சிடப்பட்டிருந்தால் யாருக்குத்தான் குழப்பம் ஏற்படாது?
இடைப்பாடியின் தெற்குப் பகுதியின் எதிரெதிரில் அரசு பெண்கள் மேல்நிலைப் பள்ளியும், சந்தைப்பேட்டையும் உள்ளன. அங்கிருந்து ஏரிக்குப் பாதை செல்கிறது. அங்கிருந்து ஏரி வரை உள்ள இரண்டு கி.மீ. தூரம் வரை உள்ள பகுதி "பழைய இடைப்பாடி'. அதுதான் 300 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய இடைப்பாடி என்ற ஊராகும். 
அக்காலத்தில் "பெரியேரி' எனப்படும் ஏரி தோன்றவில்லை எனத் தெரிகிறது. ஆனால், சரபங்கா நதி அவ்வழியே செல்லும். அப்போது அங்கு வாழ்ந்த மக்களில் பெருவாரியானவர்கள் இடையர்கள். இன்றும் இடைப்பாடியைச் சுற்றிலும், அருகருகே இடையர்களின் ஊர்கள் உள்ளன. கிழக்கில் குறும்பப்பட்டி, தெற்கில் கிடையூர், மேற்கில் கொல்லப்பட்டி (கொல்லவாரு/தெலுங்கு), வடக்கில் ஆவணியூர் (ஆ+அணியூர்) ஆகியவை.
அன்றைய இடைப்பாடியை அடுத்துள்ள இடம் சூரியமலை வனப் பகுதியாகும். சுமார் மூன்று கி.மீ. வரை பரந்த பகுதி. அதற்கு அடுத்து உள்ளது சூரியன் மலை. பழைய இடைப்பாடியும், வனப் பகுதியும் முல்லை நிலமாகும். அதாவது மலையை ஒட்டிய பகுதிகள். "பாடி' என முடியும் ஊர்கள் பெரும்பாலும் முல்லை நிலத்தைச் சார்ந்தவை. "புறவம் புறம்பணை புறவணி முல்லை, அந்நிலத்தூர்ப் பெயர் பாடியென்ப' என்கிறது பிங்கல நிகண்டு. ஆயர்கள் வாழ்ந்த ஊர்களில் ஆரவாரம் மிக்க பெரிய ஊர் "பாடி' எனப் பெயர் பெற்றது. பாடி எனும் சொல்லுக்கு ஆரவாரமுடையது எனச் சூடாமணி நிகண்டும், நகரம் எனத் தமிழ்ப் பேரகராதியும் பொருள் உரைக்கின்றன.
ஆகவே, இந்த ஊரின் பெயர் இடையர்+பாடி என்ற பொருளில் இடைப்பாடி என்பதே சரியானது. இதை சி.டி. மாக்ளீனும்
(இ.ஈ.ஙஹஸ்ரீப்ங்ஹய்) குறிப்பிட்டுள்ளார் (கி.பி. 1885). "எடப்பாடி' என்பதற்குச் சரியான பொருள் விளக்கம் தருவது எளிதல்ல. அப்படியான இடைப்பாடியைச் சடுதியில் கூப்பிடுவதற்காக "எடப்பாடி' என்ற வழக்கம் வந்தது. திண்டுக்கல் மாவட்டம் "இடையக் கோட்டை' என்கிற ஊரை "எடையக்கோட்டை' என்று சொல்வதும் இதுமாதிரிதான். இடையக்கோட்டையில் அக்காலத்தில் "கொல்லவாரு' (தெலுங்கு) எனும் மக்கள் அதிகம் வாழ்ந்தனர் போலும்.
எப்படி இருந்தாலும், இங்குள்ள நகராட்சி அலுவலகமும் காவல் நிலையமும் குழப்புகின்றனவே! 1792இல் திப்பு சுல்தான் - ஆங்கிலேயர் செய்து கொண்ட ஒப்பந்தப்படி அன்றைய சேலம் மாவட்டம் ஆங்கிலேயருக்குக் கிடைத்தது. அவர்கள் இடைப்பாடியை ஒரு தாலுகாவாக மாற்றினர். பத்து ஆண்டுகளுக்கு மேல் இடைப்பாடி தாலுகா நீடித்தது. இந்தத் தாலுகாவின் மேலதிகாரியாக சர் தாமஸ் மன்றோ, உதவி கலெக்டராக நியமிக்கப்பட்டார். அவர் பலமுறை இடைப்பாடிக்கு வந்து சென்றிருக்கிறார். இவர்தான் இடைப்பாடியை முதல் முறையாக ஆங்கிலத்தில் எழுதிய ஆங்கிலேயராக இருந்திருப்பார் (அப்போதைய தாசில்தார் கன்னடக்காரர்). முதலில் யெர்ரப்பாடி (yerrapaudi) என்றும், பின்னர் யெடப்பாடி (Edappaudi) என்றும், அதன்பிறகு எடப்பாடி (yedapaudi) என்றும் மன்றோ எழுதினார். ஆங்கிலேயருக்கு இடைப்பாடி என்று எழுத, புரியவில்லை அல்லது கடினமாக இருந்திருக்கும் எனக் கருதலாம். இந்த ஆங்கில எழுத்துகள் அடுத்த முப்பது, நாற்பது ஆண்டுகளுக்குத் தொடர்ந்தன.
1881ஆம் ஆண்டில் அன்றைய சென்னை மாகாணத்தில் 227 நகரங்கள் இருந்தன. அவற்றில் 207ஆவது பெரிய நகரமாக இடைப்பாடி இருந்தது. அப்போது முதல் அரசு ஆவணங்களில் இவ்வூரை எடப்பாடி என்றே குறிப்பிட்டார்கள். அதுதான் இன்றும் காவல் நிலையம், சார்பதிவாளர் அலுவலகம் போன்றவற்றில் எடப்பாடி என்பது நடைமுறையாக உள்ளது.
1936இல் சேலம் ஜில்லா போர்டின் தலைவராக பத்து ஆண்டுகள் வரை இருந்தவர் கொங்கணாபுரத்தைச் சேர்ந்த நாச்சியப்ப கவுண்டர். அவர் இருபது ஆண்டுகள் (1930-1951) சட்டமன்ற உறுப்பினராகவும் இருந்தார். உள்ளாட்சி அமைப்புகள் ஜில்லா போர்டு நிர்வாகத்தின் கீழ் இருந்தன. அவர் இடைப்பாடி தொகுதியைச் சேர்ந்தவர். அவரது காலத்தில் "இடைப்பாடி' என்கிற முழுப் பெயர் பஞ்சாயத்து போர்டு, உயர்நிலைப் பள்ளி, மருத்துவமனை முதலியவற்றில் பயன்படுத்தப்பட்டன. 1965இல் இவ்வூர் நகராட்சியானபோது, இடைப்பாடி (idappadi) என்றே அரசு ஆவணத்தில் (கெசட்) குறிப்பிடப்பட்டது. யெடப்பாடி என்று முத்திரை குத்திக் கொண்டிருந்த அஞ்சல் அலுவலகமும் 1935க்குப் பிறகு இடைப்பாடி என்றே குறிப்பிடுகிறது.
இடைப்பாடிக்கு "கோபாலபுரம்' என்ற சமஸ்கிருதப் பெயரும் உண்டு (சி.டி. மாக்ளீன், புத்தகம் 3, பக்.925). மைசூர் மன்னர்கள் இப்பகுதியை ஆண்டபோது (17ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதிக்குப் பின்) இப்பெயரைச் சூட்டியிருக்க வேண்டும். கோபாலன் என்பது இடையரைக் குறிக்கும் சொல். ஆனால், நாகரிகப் பெயரான கோபாலபுரம் மறைந்து மீண்டும் இடைப்பாடி என்று மாறி எடப்பாடி என்று மருவி சாமானியர்கள் கூப்பிடும் ஊராக இவ்வூர் உள்ளது. ஆனால் "இடைப்பாடி' என்பதே பொருள் பொதிந்தது; பழைய பெயர். ஆகவே, இவ்வூர் "இடைப்பாடி' என்று அரசு ஆவணங்களில் இடம்பெற வேண்டும்!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/17/w600X390/spt5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/17/எடப்பாடியா-இடைப்பாடியா-2774624.html
2774623 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மயிலும் மதுவிலக்கும் -உ. இராசமாணிக்கம் DIN Sunday, September 17, 2017 03:55 AM +0530 சங்க இலக்கியங்களிலும், திரைப்படப் பாடல்களிலும் அன்னப் பறவைக்கு சிறப்பானதோர் இடமுண்டு. 
ஆனால், அன்னம் மது அருந்தியதால் அதன் பெருமையை இழந்து, சிறுமையடைந்ததை சிந்தாமணி ஆசிரியர் திருத்தக்கதேவர் ஒரு மயிலின் பார்வை மூலம் மதுவிலக்குக் கொள்கையை வலியுறுத்தியுள்ளார்.
உழத்தியர்கள் வார்த்த மதுவைப் பருகியவர்கள் கலயத்திலிருந்து சிறிது சிந்த, அந்த மதுத் துளிகள் தரையில் உள்ள பள்ளத்தில் தேங்கி நிற்கிறது. அதைப் பருகிய ஆண் அன்னம் மதுவின் மயக்கத்தால் நெறி தவறி இனமறியாது ஒரு கன்னி நாரையை நாடுகிறது. அதைக் கண்ட பெண் மயிலொன்று தனது துணையான ஆண் மயிலுக்கு எச்சரிக்கை விடுப்பதுபோல், "நீயும் மதுவால் மதி மயங்கி உன் பெருமையை இழக்காதே' என்று கூறியதாம். மதுவிலக்குக் கொள்கையைப் பறவைகளின் மூலமாக விளங்க வைத்த பாடல் இது:

"வளைக்கையாற் கடைசியர் மட்டு வாக்கலின்
திளைத்தவர் பருகிய தேறல் தேங்குழிக் 
களிப்பவுண்டு இளஅனம் கன்னி நாரையைத்
திளைத்தலிற் பெடைமயில் தெருட்டும் செம்மற்றே'

ஒரு காப்பியத்தின் அமைப்பு சமுதாயத்திற்கு நன்மை பயப்பதாய் இருக்க வேண்டும் என எண்ணி, மது அருந்தினால் பெருமை குலைந்து சிறுமை வந்தடையும் என்பதை ஆறறிவு படைத்த மனிதர்களுக்கு நான்கறிவு படைத்த பறவைகள் மூலம் அறிவுறுத்துகிறது.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2016/3/2/21/w600X390/peacocks-1v.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/17/மயிலும்-மதுவிலக்கும்-2774623.html
2774622 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி விக்கிரமன் நினைவு தினக் கட்டுரைப் போட்டி DIN DIN Sunday, September 17, 2017 03:54 AM +0530 கலைமாமணி' விக்கிரமனின் இரண்டாம் ஆண்டு நினைவு தினத்தை (டிச.1) முன்னிட்டு, "இலக்கியப் பீடம் மற்றும் மாம்பலம் சந்திரசேகர்' இணைந்து நடத்தும் கட்டுரைப் போட்டிக்குத் தமிழ் ஆர்வலர்களிடமிருந்தும் மாணவர்களிடமிருந்தும் கட்டுரைகள் வரவேற்கப்படுகின்றன. 
"கலைமாமணி விக்கிரமன் நினைவு கட்டுரைப் போட்டி'க்குக் கீழ்க்காணும் தலைப்புகளில், பத்து பக்கங்களுக்கு மிகாமல் கட்டுரைகள் எழுதி அனுப்ப வேண்டும்.

1. புதுக்கவிதையில் மானுடச் சிந்தனைகள்
2. உலக அரங்கில் இந்தியாவின் பங்களிப்பு
3. இன்றைய இளைய தலைமுறையினரின் சிந்தனையும் செயல்பாடும்
4. ஆன்மிக மறுமலர்ச்சியில் மகான்கள்

மேற்குறித்த ஒவ்வொரு தலைப்புகளிலும் மூன்று கட்டுரைகள் என, மொத்தம் பன்னிரண்டு கட்டுரைகள் தேர்வு செய்யப்படும். மொத்தப் பரிசுத் தொகை ரூ.12,000. ஒவ்வொரு கட்டுரைக்கும் ரூ.1000 பரிசு வழங்கப்படும். ஒருவர் ஒரு தலைப்பில் மட்டுமே கட்டுரை எழுத வேண்டும்.
கட்டுரைகள் 30.9.2017க்குள் "இலக்கியப்பீடம்' , எண் 3, ஜெயசங்கர் தெரு, மேற்கு மாம்பலம், சென்னை-33 என்ற முகவரிக்கோ அல்லது, ilakiyapeedam@gmail.com என்ற மின்னஞ்சல் முகவரிக்கோ (யுனிகோட்) அனுப்பலாம்.
1.12.2017 அன்று கலைமாமணி விக்கிரமனின் இரண்டாம் ஆண்டு நினைவு தின நிகழ்ச்சியன்று பரிசுகள் வழங்கப்படும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/17/w600X390/spt4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/17/விக்கிரமன்-நினைவு-தினக்-கட்டுரைப்-போட்டி-2774622.html
2774621 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி குறுங்கோழியூர் கிழார் கூறும் சேரனின் ஆட்சித்திறன்! -முனைவர் ந.செ.கி. சங்கீத்ராதா DIN Sunday, September 17, 2017 03:53 AM +0530 ஒரு நாடு எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதை வள்ளுவர் மிகத் தெளிவாகக் குறிப்பிடுகிறார். 
பசி, பிணி, பகை, அறியாமை இல்லாதிருத்தலே சிறந்த நாடு என்றும், அத்தகைய நாட்டை ஆள்பவனே சிறந்த அரசன் (குறள்.734) என்றும் போற்றப்படுகிறான்.
புறநானூற்றில், குறுங்கோழியூர்கிழார் என்னும் புலவர், யானைக்கட் சேய் மாந்தரஞ் சேரல் இரும்பொறை என்ற சேரமன்னனின் குடிச்சிறப்பையும் அவனது ஆட்சித்திறனையும் மிக அருமையாகப் பதிவு செய்துள்ளார். 
வெப்பம்: சேரனின் நாட்டு மக்கள் வெம்மையை (வெப்பத்தை) அறிந்ததில்லை. பகை இருந்தால்தானே வெம்மை வருவதற்கு. அவர்கள் சோறு சமைப்பதற்கான வெம்மை (நெருப்பு)யும் ஞாயிற்றின் வெம்மையும் மட்டுமே அறிந்த
வர்கள். 
ஆயுதங்கள்: சேர நாட்டு மக்கள் ஆயுதங்களுள் ஒன்றான வில்லையே அறியாதவர்கள். ஏனெனில் சேரனுக்குப் பகை அரசனே இல்லை. அவர்கள் அறிந்தது வானில் தோன்றும் வானவில் மட்டுமே. அதேபோல் எந்தப் போர்ப்படையும் அறிந்திலர். அவர்கள் அறிந்த ஒரே படை உழுபடை என்னும் "கலப்பை' மட்டும்தான்.
மண்ணை உண்பவர்: சேரன் மற்ற நாட்டு மண்ணை உண்பான் (மற்ற நாட்டு அரசரை வெற்றி கொண்டு அவர்கள் நாட்டைக் கைப்பற்றுவான்). இவன் நாட்டு மண்ணை யாராலும் உண்ண முடியாது (அதாவது வெற்றி கொள்ள முடியாது); ஒருசிலரால் மட்டுமே உண்ண முடியும். அவர்கள் யார் தெரியுமா? சேர நாட்டிலிருக்கும் கர்ப்பமுற்ற பெண்கள் மட்டுமே அவனது மண்ணை உண்ண முடியும்.
நிமித்தங்கள்: சேரனது குடிமக்கள் எந்த ஒரு மூடநம்பிக்கைகளையும், நிமித்தங்களையும் நம்புவதில்லை. பொதுவாக ஒரு நாட்டிலுள்ள பறவைகள் வேறிடம் சென்றால் தீய நிமித்தம் என்றும், புதிய பறவைகள் அவ்விடம் வந்தால் நல்ல நிமித்தம் என்றும் கூறுவர். ஆனால், சேரனது குடிமக்களுக்குப் பறவைகள் வந்தாலும் போனாலும் அதைப்பற்றி கவலையில்லை. ஏனெனில், மன்னன் அத்தகைய சிறப்புமிக்கவன். மூடநம்பிக்கைகளைக் களைவதற்குப் போராடிவரும் இக்காலத்தில், மூடநம்பிக்கைகளை முற்றிலும் நீக்கிவிட்டு வாழ்ந்த சேரனது குடி, பெருங்குடியாகும். 
ஆதுலர் சாலை: முதியோர் இல்லங்கள், அனாதை இல்லங்கள், ஆதரவற்றோர், நோய்வயப்பட்டோர் போன்றோரை பராமரிக்கும் இல்லங்கள் நம் காலத்தில்தான் உள்ளன என்று சிலர் நினைத்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். ஆனால், இவையெல்லாம் சேரனது நாட்டிலும் இருந்துள்ளன என்பது ஓர் அரிய இலக்கியப் பதிவாகும். கண் பார்வையற்றோர், காது கேளாதவர், வாய் பேசமுடியாதவர், கால், கை முடமானவர் போன்ற மாற்றுத் திறனாளிகளைப் பராமரிப்பதற்குத் தனியாக இடங்கள் உண்டு. மேலும் முதியோர், ஆதரவற்றோர், நோய்வாய்பட்டோர் போன்றோரும் பராமரிக்கப்பட்டனர். இதற்கான செலவை அரசே ஏற்றது. சேர அரசன் இரும்பொறை அவ்வப்போது அவ்விடங்களுக்கு நேரிலே சென்று, அவர்களுடைய குறைகளைக் கேட்டறிந்து களைவான். அவ்விடங்களுக்கு "ஆதுலர் சாலை' என்று பெயர். சேரமன்னனின் ஆட்சியில் இத்தகைய ஆதுலர் சாலை இருந்தது என்கிறார் புலவர். 
மக்களின் அச்சம்: சேரனது ஆட்சியில் அறம் கவலையின்றி அரசுக் கட்டிலில் உறங்கிக் கொண்டிருந்தது. ஏனெனில், அறம் வழுவா மன்னன் ஆட்சி செய்தான். குடிமக்களை தன் குழந்தைகளாகக் கருதி ஆட்சி செலுத்தினான் அரசன். எனினும், மக்கள் தம் மனத்தில் அச்சம் கொண்டிருந்தனர். ஏன் தெரியுமா? "நமக்கு எந்தவிதத் துன்பமும் நேராமல் எல்லாச் செல்வங்களையும் நல்கி எதிரிகளிடமிருந்து காத்து வாழ்கிறானே நம் அரசன், அவனுக்கு என்ன நேர்ந்துவிடுமோ?' என்று அச்சம் கொள்கின்றனர். இப்பொழுது குடிமக்கள் தாயாகவும், அரசன் சேயாகவும் மாறிவிடுகிறான். தன் குழந்தைக்கு எந்த ஒரு தீங்கும் நேர்ந்துவிடக்கூடாதே என்று தாய் அச்சப்படுவது இயல்புதானே. அதன் எதிரொலிதான் சேரனது குடிமக்களின் அச்சமும்.
சேரனுக்கு நிகர் சேரனே: இத்தகைய சேரனின் ஆட்சித் திறனையும் அறிவுத் திறனையும் ஈகைத்திறனையும் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறார் புலவர். விரிந்த நிலவுலகையும், அகன்ற ஆகாயத்தையும், ஆழ்ந்த கடலையும், வீசும் காற்றின் வேகத்தையும் எவ்வாறு அளந்தறிய முடியாதோ அதுபோல சேரனின் அன்பையும் அறிவையும் அளந்தறிய முடியாது என்கிறார். பின்னர் ஏதோ நெருடியது போல், "இவற்றை எல்லாம்கூட அளந்துவிட முடியும். ஆனால், சேரனின் ஆற்றலை, மதி நுட்பத்தை, கொடைத்தன்மையை அளந்தறிய முடியாது' என்கிறார். ஒப்புமை கூறவந்ததை முதலில் ஒப்புவித்து, பின்னர் அதனை மறுத்து சேரனுக்கு நிகர் சேரனே என்று கூறுகிறார்.

"இருமுந்நீர்க் குட்டமும்
வியன்ஞாலத்து அகலமும்
வளிவழங்கு திசையும்
வறிது நிலைஇய காயமும், என்றாங்கு
அவை அளந்து அறியினும் அளத்தற்கு அரியவை.
அறிவும் ஈரமும் பெருங்கண் ணோட்டமும்:
சோறுபடுக்கும் தீயொடு
செஞ்ஞாயிற்றுத் தெறல் அல்லது 
பிறிது தெறல் அறியார் நின் நிழல்வாழ் வோரே:
திருவில் அல்லது கொலைவில் அறியார்;
நாஞ்சில் அல்லது படையும் அறியார்;
திறன் அறி வயவரொடு தெவ்வர் தேய அப்
பிறர்மண் உண்ணும் செம்மல்! நின் நாட்டு 
வயவுறு மகளிர் வேட்டுஉணின் அல்லது 
பகைவர் உண்ண அருமண் ணினையே:
அம்புதுஞ்சும் கடி அரணால்
அறம் துஞ்சும் செங்கோலையே 
புதுப்புள் வரினும் பழம்புள் போகினும்
விதுப்புறவு அறியா ஏமக் காப்பினை
அனையை ஆகன் மாறே:
மன்னுயிர் எல்லாம் நின்னஞ் சும்மே'' 
(புறம்.20)

இதைத்தான்,

"குடிதழீஇக் கோலோச்சும் மாநில மன்னன்
அடிதழீஇ நிற்கும் உலகு' (குறள்.544)

என்றார் திருவள்ளுவர். எந்த ஓர் அரசன் குடிமக்களுக்கு எந்தவிதத் தீங்கும் நேராமல் காவல் செய்து, ஆட்சி செய்கிறானோ அத்தகைய அரசனது திருவடிகளை இந்த உலகம் சுற்றிக்கொள்ளும் என்றார். 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/17/w600X390/sk1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/17/குறுங்கோழியூர்-கிழார்-கூறும்-சேரனின்-ஆட்சித்திறன்-2774621.html
2774620 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, September 17, 2017 03:52 AM +0530 மிக்குப் பெருகி மிகுபுனல் பாய்ந்தாலும்
உப்பொழிதல் செல்லா ஒலிகடல்போல் - மிக்க
இனநலம் நன்குடைய வாயினும் என்றும்
மனநலம் ஆகாவாம் கீழ். (பாடல்-11)

மிகப் பெருகி நன்மை மிகுதலான நன்னீர் கடலில் வீழ்ந்தாலும், தன்னிடத்துள்ள உவர்ப்பு நீங்காத ஆரவாரிக்கும் கடலைப்போல், கீழ்மக்கள் மிகவும் நல்லோரினத்தோடு சேர்ந்து வாழும் நன்மையை நன்றாகப் பெற்றிருந்தாலும், எப்பொழுதும் மனத்தின்கண் தூய்மை பெறுதல் இலர். (க.து) கீழ்மக்கள் பெரியார்இணக்கம் பெற்றிருப்பினும் மனச்செம்மை அடையார். "இனநலம் நன்குடையவாயினும் என்றும் மனநலம் ஆகாவாம் கீழ்' என்பது இதில் வந்த பழமொழி.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/17/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2774620.html
2770573 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, September 10, 2017 04:01 AM +0530 தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சா. குறித்த கவிஞர் வைரமுத்துவின் "மொழிகாத்தான்' சாமி கட்டுரை அரங்கேற்று நிகழ்வில் உரையாற்றியபோது, ரவீந்திரநாத் தாகூர் உ.வே.சா.வை திருவல்லிக்கேணியில் அவரது "தியாகராஜர் விலாசம்' இல்லத்தில் சந்தித்தது குறித்தும், பனை ஓலைச் சுவடிகளைப் பார்த்து வியந்தது குறித்தும் குறிப்பிட்டிருந்தேன். உ.வே.சா. குறித்து அவரைப் பாராட்டி ரவீந்திரநாத் தாகூர் கவிதை ஒன்றை எழுதியதாகவும் குறிப்பிட்டேன். கடந்த பிப்ரவரி 19-ஆம் தேதி கோதனம் உத்திராடம் அவர்கள் தமிழ்மணியில் எழுதிய "தமிழ்த் தாத்தாவும் இரு மகாகவிகளும்' என்ற கட்டுரையில் அந்தக் கவிதை பற்றிய விளக்கம் வெளிவந்திருந்ததை அப்போது நினைவுகூரத் தவறிவிட்டேன்.
ரவீந்திரநாத் தாகூர் உ.வே.சா.வின் பெரும் பணியைப் பார்த்து மலைத்துப்போய் கவிதை ஒன்றை எழுதி அதை அவருடைய நண்பர் டி.எஸ். ராமசாமி ஐயருக்கு அனுப்பியிருந்தார். அந்தக் கவிதையை மஞ்சரி இதழின் முன்னாள் ஆசிரியர் த.நா. சேனாதிபதி வங்கமொழியிலிருந்து தமிழாக்கம் செய்து பொருள் விளக்கம் எழுதியிருந்தார். அந்த வங்க மொழியிலான கவிதையும் அதன் பொருளுரையும் இங்கே தரப்படுகிறது. கோதனம் உத்திராடம் அவர்களுக்கு நன்றி.

ஆதிஜுகேர் ஆந்தாரே தாலபத்ரே ச்சிலோ
த்ராவிட தேசேர் புராதன கீர்த்தி...
úஸ காலேர் அகஸ்த்யேர் மதஏúஸ தோமார்மாகே...
ஆர் பாஞ்ச மஹா காவ்யோ மாஜ்ஜே
சிந்தாமணி, நூபுரகாதா, மணிமேகலா இத்யாதி
ஸம்சோதன கரே தாஹார் பத ஜுகலே
ஸமர்ப்பணகரிலே நா கிதுமி?
ஸங்கே ஸங்கே ஸங்ககால ஸாஹித்யகே
ஜ்யோத்ஸ்னாய் ஃபுடித நித்ய மல்லிகார்மத
சோபித கரிலே நாகிதுமி? தேமாகரிப்ரணாம்.

ஆதிகாலத்தில் பனையோலைச் சுவடியில் இருந்த திராவிட நாட்டின் அந்தப் புராதனப் பெருநிதி பேராசானே! உன்னால் அன்றோ வெளிப்பட்டது; அந்தக் காலத்து அகஸ்தியனைப் போல நீயன்றோ வந்து உன் அன்னையினைச் சிம்மாசனத்தில் பெருமதிப்புடன் வீற்றிருக்க வைத்தாய்; அம்மட்டோ! ஐம்பெருங் காப்பியங்களுள் சிந்தாமணி, சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை முதலானவற்றைப் பதிப்பித்துத் தமிழன்னையின் இணையடியில் சமர்ப்பித்தவர் நீ அன்றோ; சங்க இலக்கியத்தையும் நிலவில் மலர்ந்த முல்லை என ஒளிர வைத்தவரும் நீ அன்றோ; உன்னை வணங்குகிறேன்!


சென்னை தமிழ் இசைச் சங்கத்தின் முன்னாள் தலைவரும், ரசிகமணி டி.கே.சி.யின் நெருங்கிய நண்பரும், தமிழ் இலக்கியத்தில் ஆழங்காற்பட்ட பண்டிதரும், கம்பனில் தோய்ந்து தோய்ந்து ரசிக்கும் ஆர்வலரும், சிறந்த பேச்சாளருமான நீதிபதி எஸ். மகராஜன் குறித்துப் புத்தகமல்ல, புத்தகங்களே எழுதலாம். தமிழ்நாடு சட்டத்துறை ஆட்சிமொழி ஆணையத்தின் தலைவராக இருந்து ஆங்கிலத்திலுள்ள நுட்பமான சட்டச் சொற்களுக்கெல்லாம் தமிழ்ச் சொற்களை உருவாக்கித் தந்த பெருமை அவருக்கு உண்டு.
நீதியரசர் மகராஜன் சட்டத்தை இலக்கியமாக்கியவர். இலக்கியத்தை சட்டமாக்கியவர் என்று, "ஆடத் தெரியாத கடவுள்' என்கிற புத்தகத்தின் அணிந்துரையில் கவிஞர் வைரமுத்து கூறியிருப்பது நூற்றுக்கு நூறு உண்மை.
நீதிபதி எஸ். மகராஜனின் திருமகனார் எம். சந்திரசேகரன் எனக்கு மருத்துவர் மட்டுமல்ல, குடும்ப நண்பரும்கூட. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அவர் தன் தந்தையார் எஸ். மகராஜனின் படைப்புகளை எனக்குத் தந்து உதவியிருக்கிறார்.
நீதிபதி மகராஜன் எழுதியதைவிட உரையாற்றியதே அதிகம். வானொலியிலும் கம்பன் விழா மேடைகளிலும் அவர் ஆற்றிய உரைகள் பலவும் தொகுக்கப்பட்டுப் புத்தகமாகி இருக்கின்றன. அவருடைய கட்டுரைகளும் அதேபோல புத்தகமாக்கப்பட்டிருக்கின்றன.
"ஆடத் தெரியாத கடவுள்' என்கிற பெயரில் நீதிபதி எஸ். மகராஜனின் நூற்றாண்டு விழாவையொட்டி சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தொகுக்கப்பட்ட அவருடைய படைப்புகளின் தொகுப்பு நான் இதற்கு முன்பு படித்ததுதான் என்றாலும் மீண்டும் ஒருமுறை படித்தேன். நீதிபதி எஸ். மகராஜனின் மேதைமை என்னை மெய்சிலிர்க்க வைத்தது. அவரது தனிப்பெருமை, ஷேக்ஸ்பியரின் கவிதைகளை ஆங்கிலத்தில் இருந்து மொழிபெயர்த்துத் தமிழுக்கு அறிமுகப்படுத்தியதும், கம்பனை மொழிபெயர்த்து ஆங்கிலத்துக்கு அறிமுகப்படுத்தியதும்தான்.
நீதிபதி எஸ். மகராஜன் தமிழ்நாடு சட்டத்துறை ஆட்சிமொழி ஆணையத்தின் தலைவராக பணிபுரிந்த காலத்தில், "குற்ற விசாரணை முறை சட்டம், இந்திய சாட்சிய சட்டம், இந்திய தண்டனைச் சட்டம், சட்டச் சொல் அகராதி' ஆகிய நூல்கள் அவரது மேற்பார்வையில் வெளியிடப்பட்டன. அந்தப் பெரும் பணிக்காக அவரை எத்தனை பாராட்டினாலும் தகும்.


என்னை சந்திக்க வந்திருந்தார் வழக்குரைஞர் ப. பிச்சை. பிற்படுத்தப்பட்ட மீனவக் குடும்பத்தில் பிறந்த பிச்சை, முதுகலைப் பட்டமும் சட்டப் படிப்பும் படித்து மீன்வளத் துறையில் அதிகாரியாகப் பணியாற்றி, ஓய்வுபெற்று, வழக்குரைஞராகவும் பணியாற்றி வருகிறார் என்று சொன்னால், அதற்குப் பின்னால் அந்த மனிதர் கடந்து வந்த சோதனைகளும் அனுபவித்த வேதனைகளும் கொஞ்ச நஞ்சமல்ல.
அரசுப் பணியில் இருந்தாலும்கூட அவர் ஆற்றிய சமுதாயப் பணிகள் அசாதாரணமானவை. தான் சார்ந்த மீனவ சமுதாயத்தினரின் மேம்பாட்டுக்கு அவர் தனது படிப்பையும் உழைப்பையும் செலவிட்டிருப்பதைப் பாராட்டாமல் இருக்க முடியவில்லை. அவர் பிறந்து, வளர்ந்து, வாழும் சென்னை, பட்டினப்பாக்கம் பகுதி ஆழிப்பேரலையால் தாக்கப்பட்டபோது அந்த மக்களுக்கு அவர் ஆற்றிய தொண்டுகள் ஏராளம் ஏராளம். "எனது வாழ்க்கைப் பயணம்' என்கிற அவரது தன் வரலாற்று நூலை படித்துப் பார்த்தபோது, வழக்குரைஞர் ப. பிச்சை இலக்கியத்திலும் ஆன்மிகத்திலும் ஆழங்காற்பட்டிருப்பது தெரிந்தது.
ப.பிச்சைக்கு திரு.வி.க.வின் பிறந்த நாளையொட்டிஷெனாய் நகர் திரு.வி.க. பேச்சுப் பயிலரங்கம், 2017-க்கான "தமிழ்ப் பெரியார்' விருது வழங்கி கெளரவித்திருக்கிறது. வாழ்த்துகள்.


முகநூலில் படித்து ரசித்த கவிதை இது:

மரங்களை வெட்டி
கதவு செய்துவிட்டு
இப்போது அதை
திறந்து வைத்து
காத்திருக்கிறோம்
காற்றுக்காக!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/10/w600X390/tamilmani4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/10/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2770573.html
2770572 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சூளுரைத்த குறளன்; மகிழ்ந்த கூனி! -முனைவர் ச. சுப்புரெத்தினம் DIN Sunday, September 10, 2017 03:59 AM +0530 சங்க காலத்தில் ஓர் அரசனது அரண்மனையில் குற்றேவல் செய்யும் கூனி ஒருத்தியும், குறளன் (குறுகிய உருவம் உடையவன்) ஒருவனும் இருந்தனர். அவ்விருவரும் அவ்வரண்மனையின் புறத்தே ஓர் ஒதுக்குப்புறமான இடத்தில் கூடி இன்பம் காண விரும்பினர்.
பொதுவாகவே, குற்றேவல் புரிபவர்களின் இன்பம் உயர்ந்த "ஐந்திணை' ஒழுக்கமாக இராது. தாழ்ந்த இன்பங்களுள் ஒன்றான "பெருந்திணை' ஒழுக்கமாகவே இருக்கும். அவ்வகையில் அந்தக் கூனியும், குறளனும் நிகழ்த்தும் உரையாடல்களும், நடவடிக்கைகளும் மருதனிளநாகனார் என்ற புலவரால் (மருதக்கலி:29) நகைச்சுவை தோன்றப் புனையப்பட்டுள்ளது.
ஒருநாள், அந்தக் குறளன் அரண்மனையின் ஓரிடத்திலிருந்தான். கூனியோ, வேறு ஏதோ வேலையாய்ச் செல்பவள் போல, அவனிருக்கும் அவ்வழியே வந்தாள். உடனே, குறளன் அவளை இகழ்ச்சியுடன் நோக்கி,

""எந்நோற் றனை கொல்லோ
நீருள் நிழல்போல் நுடங்கிய மென்சாயல்
ஈங்கு உருச் சுருங்கி
இயலுவாய்! நின்னோடு உசாவுவேன்; நின்றீத்தை''

என்றான். அதாவது, "கரையிலிருக்கும் பொருளின் நிழல் நீருக்குள்ளே நெளிந்து தோன்றுவது போல, உருவம் குறுகி நெளிந்து நடக்கும் கூனியே! சற்று நில்! உன்னிடம் நான் கொஞ்சம் பேச வேண்டும்; அவ்வாறு நான் உரையாடுவதற்கு நீ ஏதோ நல்வினை செய்தாய் பார்!' என்றான்.
அவனும் தானே ஒரு குள்ளனாய் இருந்துகொண்டு, இவ்வாறு தன்னைக் "கூனி' என்று பழிக்கிறானேயென தன் மனத்துள் அவனை இகழ்ந்தாள் கூனி. அவனை எதிர்த்துப் பேசவும் தொடங்கிய அவள், "கண்ணால் பார்க்கவே சகிக்க முடியாதவாறு "ஆண்டலை' என்ற பறவையின் குஞ்சு போல அருவருப்பான தோற்றம் உடையவனே! நான் உனக்கு இசைவேன் என்ற எண்ணத்தில் என்னை மேலும் போகவிடாமல் தடுத்தாய்! உன்னைப் போன்றக் குறளனால் என் உடலைத் தீண்டவும் முடியுமோ?' என்று கேட்டாள்.
அதற்குப் பதிலுரைத்த குறளன், "கலப்பையில் பொருத்தப்படும் கொழுவைப் போல, ஓரிடத்தில் கூனாகவும், ஓரிடத்தில் முன்னே வளைந்தும், வலிய முறித்து விட்டாற் போன்ற உனது உடலழகால் நீ எனக்குத் தாங்கவொணாக் காம நோயைத் தந்துவிட்டாய்! அதனால், இனி நான் பொறுத்திருக்க மாட்டேன். நீ எனக்கு இரங்கினால் மட்டுமே நான் உயிருடனிருப்பேன்; உன் மனத்திலுள்ளதைக் கூறு!' என்றான்.
அதைக் கேட்ட அவள், "இவனது ஆசையைப் பாராய் நெஞ்சே!' என்று தனக்குள் கூறிக் கொண்டாள். சற்று நெருங்கியவள், "மேடு பள்ளங்களை உடைய நெத்தப் பலகையை எடுத்துத் தூக்கி நிறுத்தினாற் போன்ற விகார உருவம் உடையவனே! மகளிரைக் கூடும் முறையைக் கல்லாத குறளனே! மக்கள் நடமாட்டமில்லாத உச்சிவேளையில் எனது வீட்டிற்கு வா எனச் சொன்னாலென்ன? உனக்கு நெருங்கிய வேறு சில பெண்டிரும் அங்குளரோ?' எனக் கேட்டாள் கேலியாக. உடனே அக்குறளன்,
""நல்லாய் கேள், உக்கத்து மேலு நடுவுயர்ந்து வாய்வாய
கொக்குரித் தன்ன கொடுமடாய் நின்னையான்
புக்ககலம் புல்லினெஞ் சூன்றும் புறம்புல்லின்
அக்குளுறுத்தும் புல்லலும் ஆற்றேன் அருளீமோ
பக்கத்துப் புல்லச் சிறிது''

என்று கூறிய பதில் சுவையானது. அதாவது, "நல்லவளே! உரித்த கொக்குப் போன்று வளைந்த உடலினை உடையவள் நீ. அத்தகைய உன்னை நான் மார்போடு வைத்துத் தழுவுவேனாயின், அக்கூன் என் நெஞ்சிலே முட்டும்; முதுகுடன் வைத்துத் தழுவுவேனாயின் உன்னுடைய கூன் அக்குளுக் காட்டும் (கிச்சுக்குச்சு மூட்டும்). ஆதலால், உன்னைக் கூடுதலேயன்றி, முயங்குதலையும் செய்ய மாட்டேன்' என்றவன், சற்று நெருங்கி வருமாறு அவளை அழைக்கிறான்.
இதைக் கேட்டுக் கோபமுற்ற கூனி, "சீச்சீ! கெட்டவனே! என்னை விட்டு நகர்வாய்!' என்றாள். மேலும், "ஒரு மனிதனின் பாதி உருவமே உடைய குள்ளனே! வளைந்த மரத்தையும் பற்றிப் படரும் பூங்கொடி போல, என்னைப் போன்று கூனுடம்பு இல்லாதிருந்தும், "உம்மைத் தழுவிப் பாதுகாப்பேன்' என்று கூறுவோரும் பலர் உள்ளனர். உன்னுடைய குள்ளமான பிறப்பைவிட எனது கூன் பிறப்புத் தாழ்ந்ததோ? என்று கேட்டாள்.
உடனே, அவன் தன் மனத்துள், "நான் அவளைப் பின்தொடர்ந்து சென்றபொழுது மனம் ஒத்துவராத கூனி, சற்றுத் தொலைவு தள்ளிச் சென்று தானே வளைந்து நெளிந்து குழைகிறாளே' என எண்ணிக் கொண்டான்; வெளிப்படச் சொல்லவும் செய்தான்.
அது கேட்ட கூனி, "தரையில் ஊர்ந்து செல்லும் ஆமையை எடுத்து நிறுத்தி வைத்தாற் போன்று, கைகளிரண்டையும் விலாவுக்குள்ளே வீசி, யான் விரும்பாமலே வந்து என்னைத் துன்புறுத்தும் காமனின் நடவடிக்கையைப் பாராய் நெஞ்சே!' என்றாள்.
குறளன் உடனே, "ஒருவரைத் தழுவுவதற்குக் காரணமான மலர்க் கணையினை உடையவனும், சாமனின் அண்ணனுமாகிய காமனின் நடையைப் பாரேன்!' என்று அவளின் முன் நடந்து ஒருவிதம் காட்டினான். அவளும் மகிழ்ந்தாள். உடனே அவன், "நாமிருவரும் கூடி மகிழ்வதற்கு இன்னின்ன இடம் உகந்ததென்று நமக்குள்ளே பேசி உரையாடுவோம் வா!' என்றான்.
மேலும், இனிமேல் நான் உன்னைக் "கூனி'யென்று ஒருக்காலும் இகழ்ந்து கூறமாட்டேன் என்பதற்கு நமது அரசனின் அடியைத் தொட்டு இப்பொழுதே சூளுரைக்கிறேன்' என்றும்
கூறினான்.
அவளும் "அப்படியே ஆகட்டும்! இனிய மார்பினை உடையவனே! நானும் இனி உன் உடம்பைப் பார்த்து இகழ மாட்டேன். இந்த அரண்மனையில் உள்ளோர் நம்மிருவரையும் பார்த்து இகழ்ந்து பேசுவதற்கு இடந்தரமாட்டேன். அழகான பொன்னுருவம் படைத்தவனே! இந்த அரண்மனைக்குப் புறத்தேயுள்ள சோலைக்கு வருவாயாக! என்கிறாள். இக்காட்சியை வருணித்துச் செல்லும் சங்கப் புலவர்,

""... அகடாரப் புல்லி முயங்குவேம்
துகள்தபு காட்சி அவையத்தார் ஓலை
முகடுகாப் பியாத்துவிட் டாங்கு''

என்று பாடி முடிக்கிறார். அதாவது, "சோலைக்குச் சென்று, அறிவுடைய அரசவைச் சான்றோர் ஓலைச் சுவடியை இறுகக்கட்டி, அதன் மேல் எவ்வாறு அரக்கு இலச்சினை பொறிப்பார்களோ அதுபோல, நமது வயிற்றுப் புறம் ஒன்றோடொன்று மிக நெருங்குமாறு இறுகத் தழுவிக் கூடி மகிழ்வோம்' என்று அவள் கூறுகிறாள். இருவரும் இவ்வாறு மகிழ்கின்றனர் என்று நாம் உய்த்துணரும் வகையில் புலவர், நகைச்சுவையும், காதற் சுவையும் வெளிப்படப் பாடியுள்ளார்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/10/w600X390/tamilmani3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/10/சூளுரைத்த-குறளன்-மகிழ்ந்த-கூனி-2770572.html
2770571 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி குறுந்தொகையில் பழங்களும் சமூகச் சிந்தனைகளும் முனைவர். கு. வெங்கடேசன் DIN Sunday, September 10, 2017 03:57 AM +0530 எட்டுத்தொகை நூல்களுள் ஒன்றான குறுந்தொகையில், காதலோடு இயற்கையை இணைத்து, கருத்துகளைக் குறிப்பால் உணர்த்தும் பாங்கைக் காணமுடிகிறது.

ஏழு நண்டுகளும் அத்திப்பழமும்

தலைவன் "வருவேன்' என்று கூறிய இளவேனில் பருவம் வந்தது. எனவே, தலைவிக்கு மனத்துன்பம் பெருகியது. இத்துன்பம், ஏழு நண்டுகள் மிதித்த அத்திப்பழம்போல இருந்தது என்று தோழி கூற்றாகக் கூறுகிறார் பரணர். அத்திப்பழம் மென்மையானது. அதன்மீது ஏழு நண்டுகள் மிதித்ததால் உண்டாகும் நிலையைக் கூறி விளக்குவது அற்புதமானது. இதனை,

"ஆற்றயல் எழுந்த வெண்கோட்ட தவத்
தெழுகுளிறு மிதித்த ஒரு பழம் போலக்
குழையக் கொடியோர் நாவே' (குறுந். 24)

என்ற பாடல் வரிகள் உணர்த்துகின்றன. ஊரார் கூறும் கொடிய சொற்கள், ஏழு நண்டுகளால் மிதிக்கப்பட்ட அத்திப்பழத்தின் நிலைக்கு ஒப்புமை கூறப்பட்டுள்ளது.

பலாப்பழமும் குரங்கும்

தோழி, தலைமகனுக்குத் தலைவியின் தன்மைகளையும் மென்மையான தோள்களையும் கூறும்பொழுது பலாப்பழத்தைப் பற்றிய செய்திகளைக் கூறுகிறாள். மழை பெய்தது; அதனால் அருவியில் நீர்பெருகியது; அங்கே பலாமரத்தின் மீது இருந்த ஆண்குரங்கு ஒரு பலாப்பழத்தைத் தொட்டது. அதனால் மணமுடைய பூக்களுடன் ஓடும் அருவிநீரில் பலாப்பழம் விழுந்தது. இறுதியாக நீர் குடிக்கும் துறைக்குப் பலாப்பழம் வந்தது. அத்தகைய நாட்டுக்குரிய தலைவனின் நட்பு, தலைவியின் மெல்லிய தோள்களை மெலியச் செய்தாலும், அமைதியையும் அன்பையும் தந்தது என்கிறார்
புலவர்.

"மங்குன் மாமழை வீழ்ந்தென பொங்குமயிர்க்
கலைதொட விழுக்கிய பூநாறு பலவுக்கனி
வரையிழி அருவி உண்துறைத் தரூஉம்
குன்றநாடன் கேண்மை
மென்றோள் சாய்த்தும் சால்பு ஈன்றன்றே' (குறுந். 90)

உண்ணத் தகுதியான வாசனை மிகுந்த அருவி நீரில் வரும் பலாப்பழம் போன்ற தலைவியை உடனடியாக தலைவன் மனம் செய்து கொள்ள வேண்டும் என்பதைப் புலவர் குறிப்பாகக் கூறியுள்ளார். அத்தலைவன், தன் தலைவியை மணக்கத் தவறினால், வேறு யாரேனும் திருமணம் செய்து கொள்வர் என்று இடித்துக்கூறுவதுபோலவும் இப்பாடல் அமைந்துள்ளது.

பலாப்பழம் வாசனை மாறுமோ?

நீண்ட மயிரும் கூரிய பற்களும் உடைய ஆண்குரங்கின் விரல், பக்கத்தில் இருந்த பலாப்பழத்தின் மீதுபட்டது. அதனால் பலாப்பழத்தின் சுவை எங்கும் மணம் வீசியது. அதுபோல தலைவன், தலைவி மீது கொண்ட நட்பும் இன்பமே தரும் என்றாள் தோழி. உலகினர் பழிச்சொல் கூறுனாலும் அதைப் பொருட்படுத்த வேண்டாம் என்பவள், உலகம் தன் தன்மையில் மாறினாலும், நீரும், தீயும் மாறினாலும், கடலுக்கு எல்லை உண்டானாலும் ஆகும்; ஆனால், தலைவனோடு கொண்ட அன்பு மாறாது என்கிறாள். காதலின் வலிமையை பலாப்பழத்தின் சுவையைக்கொண்டு கூறுவது சிறப்பானது.

"நிலம்புடை பெயரினும் நீர்த்தீப் பிறழினும்
இலங்குதிரைப் பெருங்கடற் கெல்லை தோன்றினும்
வெவ்வாய்ப் பெண்டிர் கெளவை அஞ்சிக்
கேடு எவனுடைத்தோ தோழி நீடுமயிர்
கடும்பல் ஊகக் கறைவிரல் ஏற்றை
புடைத்தொடு புடைஇப் பூநாறு பலவுக்கனி
காந்தளஞ் சிறுகுடிக் கமழும்
ஓங்குமலை நாடனொடு அமைந்த நம் தொடர்பே
(குறுந். 373)

குறுந்தொகையில் காதல் உணர்வுகளைக் கூறும் புலவர்கள் கனிகளைப் பல்வேறு நிலைகளில் ஒப்புமைக் கூறும் பாங்கும் பண்பும் வியக்கத்தக்கது!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/10/w600X390/tamilmani2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/10/குறுந்தொகையில்-பழங்களும்-சமூகச்-சிந்தனைகளும்-2770571.html
2770570 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மெல்லினமும் மென்மையும் -முனைவர் ப. பாண்டியராஜா DIN Sunday, September 10, 2017 03:54 AM +0530 தமிழ் மொழியில் எழுத்துகள் உயிர், மெய் எனப் பகுக்கப்பட்டுள்ளன. அவற்றுள் மெய்யெழுத்துகள் வல்லினம், மெல்லினம், இடையினம் என்று மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. இவற்றுள் வல்லினத்தை ஏஹழ்க் ஸ்ரீர்ய்ள்ர்ய்ஹய்ற்ள் என்பர். இவை வல்லொலிகள். இவற்றை உச்சரிப்பதற்கு மிகுந்த அழுத்தம் கொடுக்க வேண்டும். மெல்லினத்தை ள்ர்ச்ற் ஸ்ரீர்ய்ள்ர்ய்ஹய்ற்ள் என்பர். இவை மெல்லொலிகள், இவற்றை மூக்கொலிகள் (ய்ஹள்ஹப்) என்றும் கூறுவர். இவை கேட்பதற்கு இனிமையானவை. இடையினத்தை ம்ங்க்ண்ஹப் ஸ்ரீர்ய்ள்ர்ய்ஹய்ற்ள் என்பர். இவை வல்லினம் போல் வலிந்து உச்சரிக்கப்படாமல், மெல்லினம் போல் மெலிந்து உச்சரிக்கப்படாமல் இடைப்பட்ட நிலையில் உச்சரிக்கப்படுவதால் இப் பெயர் பெற்றன.
நாம் பேசும்போது பலவிதமான உணர்வு நிலைகளில் இருக்கிறோம். ஒருவர் கோபமாகப் பேசலாம், குழந்தைகளை அன்பாகக் கொஞ்சலாம் அல்லது நாட்டு நடப்பைப் பற்றி சாதாரணமாகப் பேசலாம். அவ்வாறு பல உணர்வு நிலைகளிலிருந்து பேசும்போது, அவர்கள் பயன்படுத்தும் சொற்களிலுள்ள எழுத்துகளின் தன்மைக்கும், அவர்களின் உணர்ச்சிகளுக்கும் ஏதேனும் ஒற்றுமை இருக்குமா என்ற ஐயம் எழுந்தது. இதனைத் தீர்ப்பதற்காக ஓர் ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது. இந்த ஆய்வில் மூன்று வேறுபட்ட கருத்துகளைக் கூறும் திருக்குறளில் கையாளப்பட்டுள்ள சொற்கள் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டன. அறம், பொருள், இன்பம் ஆகிய மூன்று வெவ்வேறு பொருள் பற்றிப் பேசும் திருக்குறளில் உள்ள சொற்களில் காணப்படும் வல்லினம், மெல்லினம், இடையினம் ஆகிய மெய்யெழுத்துகளின் எண்ணிக்கை, கணினி நிரல் மூலம் கணக்கிடப்பட்டது. இதில் கிடைத்த முடிவு வருமாறு:
திருக்குறளில் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் உள்ள குறள்களின் எண்ணிக்கையில் வேறுபாடு இருப்பதால் அவற்றில் காணப்படும் எழுத்துகளின் எண்ணிக்கையைவிட, அந்த எண்ணிக்கைகளுக்குரிய விழுக்காடுகள் உண்மையான நிலையைக் குறிக்கும். இவை இந்த அட்டவணையில் அடைப்புக் குறிகளுக்குள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. இவற்றுள் அறம், பொருள் ஆகிய பகுதிகளுக்குரிய வல்லினம், மெல்லினம், இடையினம் ஆகிய எழுத்துகளின் விழுக்காடு ஏறக்குறைய ஒரே அளவுள்ளதாக இருக்கக் காண்கிறோம்.
ஆனால், இன்பத்துப்பாலில் மெல்லின எழுத்துகளின் விழுக்காடு மற்ற பால்களில் வருவதைக் காட்டிலும் அதிகமாக இருப்பதைக் காண்கிறோம். இன்பத்துப்பால் என்பது ஒரு குடும்பத்தில் தலைவன், தலைவி ஆகியோருக்கிடையே நிலவும் இன்பமான சூழலை விவரித்துக் கூறுவது. எனவே, இது மென்மையான உணர்ச்சிகளைப் பற்றிக் கூறும் பகுதியாகும். இந்த மென்மையான உணர்ச்சிகளைப் பாடுவதற்குத் திருவள்ளுவர் மெல்லின எழுத்துகளை மிகுதியும் பயன்படுத்தியுள்ளார் என்பது தெளிவாகிறது.
இந்த ஆய்வு இன்னும் சற்று ஆழமாக நடத்தபட்டது. "தங்கம்' என்ற சொல்லில் உள்ள த, க ஆகியவை வல்லினங்கள். ங், ம் என்பன மெல்லினங்கள். இந்த வல்லினங்களில் க என்பது ங்-க்கு அடுத்து வருவதால் ஞ்ஹ என்ற மெல்லொலிப்பைப் பெறுகிறது. எனவே, இவ்வாறு வருகின்ற ஒலிகளை மெலிந்த வல்லினங்கள் (ய்ஹள்ஹப்ண்க்ஷ்ங்க் ட்ஹழ்க் ஸ்ரீர்ய்ள்ர்ய்ஹய்ற்ள்) எனலாம். "மகன்' என்ற சொல்லில் உள்ள க என்பது ட்ஹ என்ற ஒலிப்பைப் பெறுகிறது. இதைக் குழைந்த வல்லினம் (ள்ர்ச்ற்ங்ய்ங்க் ட்ஹழ்க் ஸ்ரீர்ய்ள்ர்ய்ஹய்ற்) எனலாம். "மக்கள்' என்ற சொல்லில் வரும் க், க ஆகியவை வலிந்த ஒலிப்பையே (ஏஹழ்க்) பெறுகின்றன. இவ்வாறு வல்லின எழுத்துகள் மூன்று வகையாகப் பிரிக்கப்பட்டன. திருக்குறளில் இவை வரும் எண்ணிக்கை இதோ:
இதிலும் மென்மையாக்கப்பட்ட மெலிந்த வல்லினங்களின் விழுக்காடு இன்பத்துப்பாலில் மிகுந்திருப்பதைக் காணலாம். ங், ஞ், ண், ந், ம், ன் ஆகிய இந்த ஆறு மெல்லின எழுத்துகளும் திருக்குறளில் கீழ்வருமாறு பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.


இந்த மெல்லொலிகளுள் ண், ந் ஆகியவை இன்பத்துப்பாலில் மட்டும் மிகுந்து வருவதைக் காண்கிறோம். ஆக, மென்மையான உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துவதில் ண், ந் ஆகிய மெல்லினங்களே பெரிதும் பங்காற்றுகின்றன. இந்த ஆய்வின் மூலம் திருக்குறளில் மென்மையான உணர்வுகளைக் கையாள மெல்லினங்களே மிகுதியும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன என்பது உறுதியாகிறது.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2016/7/29/w600X390/thiruvallavar-2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/10/மெல்லினமும்-மென்மையும்-2770570.html
2770569 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, September 10, 2017 03:53 AM +0530 பெரியநட் டார்க்கும் பகைவர்க்கும் சென்று
திரிவின்றித் தீர்ந்தார்போல் சொல்லி
அவருள் ஒருவரோ டொன்றி ஒருப்படா
தாரே இருதலைக் கொள்ளியென் பார். (பாடல்-10)

தம்மிடத்தில் மிகுதியாக நட்புப் பூண்டவர்க்கும், அவரது பகைவர்க்கும், அவரிடத்திற் சென்று மனவேறுபாடு இன்றி மிகவும் நட்டார்போன்று நின்று அவர்களது பகைமையை வளர்க்கும் சொற்களைச் சொல்லி, அவர்களுள் ஒருவரோடு மனம் பொருந்த இருந்து உறுதியாயின செய்ய மனமியையாதார், இருகடையாலும் சுடுகின்ற கட்டை என்று சொல்லப்படுவார். (க-து) ஏற்பன கூறி இருவரது பகைமையை வளர்த்தல் அறிவிலாரது இயல்பு. "இருதலைக் கொள்ளி' என்பது இதில் வந்த பழமொழி.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/10/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2770569.html
2766526 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, September 3, 2017 02:54 AM +0530 மீண்டும் ஒருமுறை நினைவுபடுத்த அவசியமில்லைதான். தமிழகத்தின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்து வாசகர்களும், தமிழ் அன்பர்களும் வருகிற வியாழனன்று சென்னை, மயிலாப்பூர் "பாரதிய வித்யா பவன்' அரங்கில் நடைபெற இருக்கும் "தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சாமிநாதையர் குறித்த தனது கட்டுரையை கவிஞர் வைரமுத்து அரங்கேற்ற இருக்கும் நிகழ்ச்சிக்கு வரப்போவதாகக் கடிதங்களும் குறுஞ்செய்தி, மின்னஞ்சல் தகவல்களும் வந்தவண்ணம் இருக்கின்றன.
தமிழ் இலக்கிய முன்னோடிகள் வரிசையில் வெளிவரும் ஒவ்வொரு கட்டுரையும் ஒன்றையொன்று விஞ்சுவதாக அமைகிறது என்று சொன்னால், அது மிகைப்படுத்தப்பட்ட கூற்று அல்ல. கவிஞரின் அடுத்தக் கட்டுரை எப்போது வருகிறது, யாரைப் பற்றி எழுதப் போகிறார் என்று நான் காத்திருக்கும்போது எனது மனமெல்லாம் நிறைந்திருப்பது எதிர்பார்ப்பு. அவரது கட்டுரை வந்தவுடன் அதைப் பிரசவித்த குழந்தையைத் தாதி வெளியில் கொண்டுவரும்போது அதைக் கையில் ஏந்திப் பார்ப்பது போன்ற ஒரு பரவசம். கட்டுரையைப் படிக்கும்போதோ வரிக்கு வரி கவித்துவம் பட்டுத் தெறிக்கும் கவிஞரின் தெள்ளு தமிழில் தோயும்போது ஏற்படுவது இனம்புரியாத சிலிர்ப்பு.
உங்களைப் போலவே நானும் செப்டம்பர் 7-ஆம் தேதிக்காகக் காத்திருக்கிறேன். கவிஞர் வைரமுத்து தனது உ.வே.சா. குறித்த பதிவை தமிழ் மாணவர்களும், தமிழ் அன்பர்களும் கூடியிருக்கும் அரங்கில் அரங்கேற்றும் வரலாற்று சிறப்புமிக்க நிகழ்வுக்கு நானும் ஒரு காரணமாக இருக்கிறேன் என்கிற பெருமிதம் ஒன்று போதும், யான் இப்பிறவி எடுத்ததன் பயனை அடைந்தேன்!
தனது கட்டுரைக்கு கவிஞர் வைரமுத்து வைத்திருக்கும் தலைப்பு, "மொழிகாத்தான் சாமி'. இதனினும் சிறந்ததோர் தலைப்பைத் தேர்ந்தெடுக்க இயலாது. மொழிகாத்தான் சாமிக்குத் தமிழாரம் சூட்டிப் போற்றும் திருநாள் என்றுதான் இந்த நிகழ்வை நான் கருதுகிறேன்.


எனக்கு இத்தனை நாளாக முன்னாள் உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி வள்ளிநாயகத்தின் தாய்மாமன்தான் மகாகவி பாரதியாரின் உற்ற தோழராக, இறுதிநாள் வரை தொடர்ந்த பரலி சு. நெல்லையப்பர் என்பது தெரியாது. சென்னை, குரோம்பேட்டையில்தான் பரலி சு. நெல்லையப்பர் நீண்டகாலம் பாரதியின் புகழ் பரப்பி வாழ்ந்து வந்தார்.
பரலி சு. நெல்லையப்பர் குறித்த போதிய விழிப்புணர்வு இல்லாமல் இருப்பது மிகவும் வேதனைக்குரியது. பாரதிக்குப் பணமுடை ஏற்படும் போதெல்லாம் தனது உடன்பிறவா சகோதரனாக அவர் பாவித்த பரலி சு. நெல்லையப்பருக்குக் கடிதம் எழுதுவார். பாரதியின் பாடல்களைப் பதிப்பித்து, பரவலாக மக்கள் மத்தியில் சென்றடையக் காரணமாக இருந்தவர் பரலி சு. நெல்லையப்பர்.
பரலி சு. நெல்லையப்பருக்கு பாரதி எழுதிய கடிதத்தில் காணப்படும் வரிகள், பாரதியின் தமிழ்ப் பற்றுக்குச் சான்று.
""தம்பி நான் ஏது செய்வேனடா! தமிழைவிட மற்றொரு பாஷை சுகமாக இருப்பதைப் பார்க்கும்போது எனக்கு வருத்தம் உண்டாகிறது. தமிழனைவிட மற்றொரு ஜாதியான் அறிவிலும் வலிமையிலும் உயர்ந்திருப்பது எனக்குச் சம்பந்தம் இல்லை'' என்றெல்லாம் தமிழைப் பற்றியும், தமிழின் மேன்மை பற்றியும் சிந்தித்து, வருந்திக் கடிதம் எழுதியவர் மகாகவி பாரதி.
பரலி சு. நெல்லையப்பர் பெயரில், பாரதி நெல்லையப்பர் மன்றத்தால் ஒரு விருது வழங்கப்படுகிறது. அந்த விருதைப் பெறுவதற்குத் தகுதியானவர் யார் என்று யோசித்தபோது, மகாகவி பாரதியின் படைப்புகளைக் காலவரிசைப்படுத்திப் பதிப்பித்த பெரியவர் சீனி. விஸ்வநாதனைவிடப் பொருத்தமானவர் இருக்க முடியாது என்று முடிவெடுத்ததில் எனக்கும்
பங்குண்டு.
தகுதியானவருக்குத் தகுதியானவரின் பெயரில் விருது வழங்கி கெüரவிக்கப்படுகிறது. நான் அடையும் மகிழ்ச்சிக்கு அளவேயில்லை.


மருத்துவர் வி.ஜி. மோகன் பிரசாத் உலகப் புகழ்பெற்ற கல்லீரல் மருத்துவ நிபுணர். மேனாள் குடியரசுத் தலைவர் அப்துல் கலாமின் அன்பைப் பெற்றவர். மிகச்சிறந்த பேச்சாளர், கவிஞரும்கூட.
உடுமலைப்பேட்டையைச் சேர்ந்த மருத்துவர் வி.ஜி. மோகன் பிரசாத் கடந்த 30 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக ஜீரண நலத்துறையில் மருத்துவச் சேவை புரிந்து வருகிறார். இவரது கருத்துப்படி மனிதனின் உடல் சிறப்பாக செயல்படுகிறதா இல்லையா என்பதற்கான அறிகுறி கல்லீரல்தான். கல்லீரல் குறித்த விழிப்புணர்வை மக்களுக்கு ஏற்படுத்த இவர் எடுக்கும் முயற்சிகள் பாராட்டுக்குரியவை.
இவருக்கு ஒரு வருத்தம். மனித உடலில் ஒரே நேரத்தில் பல்வேறு செயல்களைச் செய்யும் உறுப்பான கல்லீரல் குறித்த விழிப்புணர்வும் அக்கறையும் மக்களிடம் இல்லை என்பது இவரது கவலை. உள்ளுறுப்புகளில் இருதயம், நுரையீரல், சிறுநீரகம், ஜீரண உறுப்புகள் மற்றும் இனப்பெருக்க உறுப்புகள் பற்றி அறிந்திருப்பதில் ஒரு விழுக்காடுகூட, கல்லீரல் குறித்த புரிதல் மக்கள் மத்தியில் இல்லை என்கிறார் அவர். கல்லீரல் குறித்தும் அதன் வேலைப்பளு குறித்தும் மக்கள் தெளிவாக அறிந்தால்தான் கல்லீரலின் முக்கியத்துவம் தெரியவரும் என்பதற்காக இவர் எழுதியிருக்கும் புத்தகம் "கல்லீரல் எனும் காவலன்'.
அன்புக்குரிய ஈரலை கல்லீரல் என்று அழைத்திடும் கல்நெஞ்சக்காரர்கள் என்று கூறும் மருத்துவர் வி.ஜி. மோகன் பிரசாத்தின் புத்தகம், கல்லீரல் குறித்த அத்தனை செய்திகளையும் சந்தேகங்களையும் கல்லீரலில் ஏற்படும் பிரச்னைகளையும் விவரமாகவும் அதேநேரத்தில் எல்லோருக்கும் புரியும் விதத்திலும் "கல்லீரல் எனும் காவலன்' என்கிற புத்தகத்தில் தெளிவாகப் பதிவு செய்திருக்கிறது.
"கல்லீரல் எனும் காவலன்' புத்தகத்தைப் படித்தபோது மருத்துவர் வி.ஜி. மோகன் பிரசாத்துக்குள் ஒளிந்து கொண்டிருக்கும் தேர்ந்த எழுத்தாளர் கண்ணுக்குத் தெரிகிறார்!


திருநெல்வேலி சதக்கத்துல்லாஹ் அப்பா கல்லூரியின் தமிழ்த்துறைத் தலைவர் செüந்தர மகாதேவன். இவர் பல்வேறு இதழ்களில் எழுதிய புதுக் கவிதைகளைத் தொகுத்து "தண்ணீர் ஊசிகள்' எனும் நூலாக வெளியிட்டிருக்கிறார். கவிதை என்பது "கண நேர மொழி அனுபவம்' என்று கூறும் கவிஞர் செüந்தர மகாதேவனின் தொகுப்பிலிருந்து ஒரு கவிதை -
யாயும் ஞாயும்
செம்புலமெல்லாம்
செங்கற் சூளையாயிற்று
பெயல் நீரையெல்லாம்
புட்டியிலடைத்து
விற்றாயிற்று
இதில் இனி...
அன்புடை நெஞ்சமாவது
உறவு கலப்பதாவது!

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/03/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2766526.html
2766521 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பாவையின் அழகும் பன்னிரண்டு தலங்களும் -டி.எம். இரத்தினவேல் DIN Sunday, September 3, 2017 02:53 AM +0530 கொட்டாம்பட்டிக் கருப்பையாப் பாவலர் என்ற புலவர் பெருமான் பாடிய தனிப்பாடல் இது. இனிய இலக்கிய நயமும், இரு பொருளும் கொண்டது.
ஓர் அழகிய சிற்றூரின் தலைவன் செந்தில்வேல். அவனுடைய அமைச்சராகவும், இனிய நண்பராகவும், ஏன் தந்தையாகவும் திகழ்பவர் கொட்டாம்பட்டிக் கருப்பையாப் பாவலர்.
ஒரு சமயம் தமிழ்நாட்டிலுள்ள சில திருத்தலங்களுக்குச் சென்று அங்குள்ள இறைவனை வழிபட்டுத் திரும்பும்போது, ஊர்த் தலைவனுக்கேற்ற மணப்பெண்ணையும் அழைத்துக் கொண்டு வந்தார்.
ஊர்த் தலைவன் செந்தில்வேல் அவரை அகமும் முகமும் மலர வரவேற்று, ""தந்தையே! எனக்குப் பொருத்தமான ஒரு பெண்ணைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து வருவதாகக் கூறி, திருத்தல யாத்திரை சென்றீர்களே? எந்தெந்த ஊர்களுக்குச் சென்றீர்கள்? தங்களுடன் வந்திருக்கும் அழகிய பொற் பதுமை போன்ற இந்தப் பெண் யார்?'' என்று அன்பு மேலிட வினவினான்.
புலவர் சொல்லத் தொடங்கினார்: ""செந்தில்வேலே, சொல்கிறேன், கேள்! அழகிய மயிலைப் போன்ற சாயலும், வானத்தின் மீது செல்லும் கரிய மேகத்தைப் போன்ற கூந்தலும், கரும்பு போன்ற உடலும், மொட்டவிழ்ந்த முல்லை மலர் போன்ற வாயில் தந்தம் போன்ற வெண்மையான பற்கள் சிந்தும் புன்னகையும், கொடிய விஷத்தன்மை காட்டக்கூடிய கூர்மையான விழிகளும் கொண்டவள் இந்தப் பெண். உன்னையே நினைத்து வாடும் இவள், உன்னை அணைத்து மகிழும் பாக்கியம் தன் வயத்தில் இல்லாததோ என எண்ணி வருந்தி நிற்கின்றாள். மணிகள் கொண்ட ஆடையும், கை வளையல்களும் கழன்று போகுமாறு விரகதாபம் கொண்டு துன்பத்தால் மெலிந்து, உயர்ந்த மலை போன்ற மார்பகங்கள் விம்மி, கச்சு அறுந்து போகுமாறு புளகாங்கிதம் கொண்டு உன்னை வந்தடைந்தாள். அறத்தின் வடிவானவனே! செந்தில்வேல் என்னும் பெயருடைய மன்னவனே! அத்தகைய இயல்புடைய இப் பெண்ணைத் தழுவி, உன் இல்லத்திற்கு அவளை அனுப்பி வைத்தால், அதனால் வரக்கூடிய பேரின்பம் எனும் பாக்கியம் உன்னைச் சார்ந்ததாகும்'' என்று தான் அழைத்துவந்த பெண்ணை தலைவனிடம் ஒப்படைக்கிறார். மேலும் அவர்,
""இந்தப் பெண்ணாகிய நல்லாளைப் புகழ்ந்து பாடியும், தான் பல திருத்தலங்களுக்குச் சென்று வந்ததையும் ஒரு பாடலாகப் பாடுகிறேன். நீ கல்வி கேள்விகளில் சிறந்து விளங்குபவன். இந்தப் பாடலைக்கேட்டு, நான் சென்று வந்த 12 திருத்தலங்களை நீயே கண்டுபிடித்துக் கொள்!'' என்று கூறி, பின்வரும் பாடலைப் பாடுகிறார்.
பாவலர் பாடிய பாடலை ஒரு முறைக்கு இருமுறை கேட்டு அவர் சென்று வந்த திருத்தலங்களையும் தெளிவுற அறிந்து கொண்டு, புலவரைப் பாராட்டி மகிழ்ந்தான் அந்த ஊர்த்தலைவன்.

""திருமயிலை வான்மியூர் முகிலை அன சாயல்
 திகழ் கோதைத் திரு வல்லிக் கேணி லைமை உற்ற
ஒரு முல்லை வாயில் நகை ஆலங்காட் டுவிழி
ஒற்றியூர் வதுஅவசமோ எனநொந்துஉன் மயலால்
வரு மணிமே கலைக் காஞ்சித் துகிள் வலைகள் நழுவ
 மலைத்து அண்ணா மலை முலையின் வார்கிழிய வந்தாள்;
தரும துரை யே, செந்தில் வேல ரசே, அன்னாள்
தனைப் புலியூருக் கனுப்பின் சார்பாக்கம் உனதே!''

இதில் திரு மயிலை, திருவான்மியூர், திருவல்லிக்கேணி, திருமுல்லைவாயில், திருவாலங்காடு, திருவொற்றியூர், காஞ்சி, திருஅண்ணாமலை, மதுரை, திருச்செந்தூர், புலியூர், திருவெண்பாக்கம் ஆகிய பன்னிரண்டு திருத்தலங்களும் வரப்பெற்று, அதில் பெண்ணின் நல்லாளையும் வருணிக்கும் வேறு பொருள் தோன்றும் நயம் உய்த்துணர்க.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/3/w600X390/family.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/03/பாவையின்-அழகும்-பன்னிரண்டு-தலங்களும்-2766521.html
2766514 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தமிழ்க் காப்பியங்களில் புலம் பெயர்தல் -முனைவர் யாழ். சு. சந்திரா DIN Sunday, September 3, 2017 02:51 AM +0530 காலங்காலமாக தாங்கள் வாழ்ந்த ஒரு வாழ்விடப் பரப்பைவிட்டு, பிறிதோர் இடத்திற்குச் செல்வதைப் "புலம் பெயர்தல்' என்பர். இவ்வாறு இடம்விட்டு இடம் பெயருவதைத் தனி மனிதர் செய்யலாம்; கூட்டமாக இனக் குழுவினரும் இவ்வாறு இடம் பெயரலாம். இனக்குழு இடம்பெயர்தலை, "திரள் புலப்பெயர்வு' என்பர். இவ்வாறான திரள் புலப்பெயர்வு இயற்கைப் பேரிடர் காரணமாக எழும் குடியேற்றினால் நிகழலாம்; சில போழ்து, அடிமைத்தனம் காரணமாகவும் வலிந்து இந்தப் புலம்பெயர்தல் நடை பெறலாம்.
"புலம்' என்ற தமிழ்ச்சொல் பல பொருள் தரும் ஒரு சொல்லாகும். அறிவு, இடம், ஒலி முதலிய ஐம்புலன், திக்கு, நுண்மை, மேட்டுநிலம், காடு முதலிய பொருள்களைப் "புலம்' என்ற சொல் தருவதாக மதுரைத் தமிழ்ப் பேரகராதி குறிப்பிடுகிறது. வயல், இடம், திக்கு, புலனுணர்வு, அறிவு, வேதம் முதலிய பொருளைத் தருவதாக ந.சி.கந்தையாவின் செந்தமிழ் அகராதி குறிப்பிடுகிறது.
நடைமுறையில் "புலம்' என்ற சொல் இடம், திசை முதலிய பொருள்களைத் தருவதாகச் சுட்டப்படுவது குறிப்பிடத்தக்கது. தென்புலம், வடபுலம் முதலிய சொற்கள் முறையே தென்திசை, வடதிசை ஆகிய சொற்களைத் தருகின்றன.
"வேறுபுல முன்னிய விரகறி பொருந' (பொரு.3) என்ற தொடர், வேற்றிடம் சென்ற பொருநரைச் சுட்டுகிறது. போர், பகை காரணமாக வேறிடங்களுக்குச் செல்வதைச் சுட்டும்போது, "வேறு புலத்து இறுக்கம் வரம்பில் தானை' எனப் புறநானூறு குறிப்பிடுகிறது.
கால் நகையால்(சிலம்பால்) வாய்நகை (புன்னகை) இழந்தவள் வாழ்வரசி கண்ணகி! சோறுடைய சோணாட்டின் வணிகப் பெருமக்களான கோவலனும் கண்ணகியும் இழந்த வாழ்க்கையை மீண்டும் பெற அருகில் இருந்த பாண்டிய நாட்டிற்குப் புலம்பெயர்கின்றனர்.

"சேயிழை! கேள் இச்
சிலம்பு முதல் ஆகச் சென்ற கலனோடு
உலத்தபொருள் ஈட்டுதல் உற்றேன்! மலர்ந்தசீர்
மாடமதுரை யகத்துச் சென்று ...' (9:73-76)

எனச் சிலப்பதிகாரம் காட்டுகிறது. பாண்டியனால் கொல்லப்பட்ட கோவலனின் முற்பிறப்பு பற்றி, மதுராபதி தெய்வம் கண்ணகியிடம் எடுத்துரைக்கிறது. கபிலபுரத்திலிருந்து கலிங்க நாட்டின் சிங்கபுரத்திற்குத் தன் மனைவியான நீலியுடன் புலம்பெயர்ந்தான் சங்கமன் என்பவன்.

"அரும்பொருள் வேட்கையின் பெருங்கலன் சுமந்து
கரந்துறை மாக்களிற் காதலி தன்னொடு
சிங்கா வண்புகழ்ச் சிங்கபுரத்தின் ஓர்
அங்காடிப் பட்டு அருங்கலன் பகரும்
சங்கமன் என்னும் வணிகன்' (23:146-150)

என்ற பகுதி பொருள் தேடல் காரணமாகத் தன் நாட்டிலிருந்து பிறநாட்டிற்குப் புலம்பெயர்தலைக் காட்டுகிறது. கோவலன், சங்கமன் ஆகிய இந்த வணிகர்கள் தம் மனைவியரோடு குடும்பமாகப் புலம்பெயர்ந்தனர். இதனைத் தனிமனிதப் புலம்பெயர்தல் எனலாம்.
சிலம்புடன் கதைத் தொடர்புடைய மணிமேகலை காப்பியமும் இவ்விதமான புலம்பெயர்தலைக் குறிப்பிடுகிறது. புகார் நகரத்தில் வசிப்பவன் தருமதத்தன். அவனுடைய மாமன் மகள் விசாகை. அவ்விருவரும் களவுப் புணர்ச்சி (திருமணத்திற்கு முன்னதான சந்திப்பு) கொண்டனர் என ஊரார் அலர் தூற்றுகின்றனர். அலருக்கு அஞ்சிய விசாகை, சம்பாபதி கோயிலுக்குச் சென்று சம்பாபதி தெய்வத்தின் அருளால், தனது ஒழுக்கத்தை நிலைநாட்டி, ஊரவர் அலரை ஒழிக்கின்றாள்; கன்னிமாடம் சென்று துறவு பூணுகிறாள். தருமதத்தனோ, தன் பெற்றோருடன் புகாரைவிட்டு, பாண்டி நாட்டு மதுரைக்குப் புலம் பெயர்கின்றான். இதனை,

"தருமதத்தனும் தந்தையும் தாயரும்
பெருநதர் தன்னைப் பிறகிட் டேகித்
தாழ்தரு துன்பம் தலை யெடுத்தாயென
நாவுடைப் பாவையை நலம்பல ஏத்தி
மிக்கோர் உறையும் விழுப்பெருந் செல்வத்துத்
தக்கண மதுரை தான் சென்றடைந்தி'
(மணி 22:101-106)

என மணிமேகலை காட்டுகிறது. பழிக்கு அஞ்சியும் புலம்பெயர்தல் நிகழ்வதனை இதன் வழி அறிய முடிகிறது. தருமதத்தன் தனது குடும்பத்துடன் இடம்பெயர்தல் என்பது தனிமனிதப் புலம்பெயர்வு எனலாம். மேலும், சோழநாட்டிலிருந்து மக்கள் அண்டை நாடான பாண்டிய நாட்டு மதுரைக்குப் புலம்பெயர்தல் தமிழர்தம் வழக்கமாக இருந்தமையை உணர முடிகிறது.

திருத்தொண்டர் புராணத்துள் இடம்பெறும் பெண் அடியார் புனிதவதியார். அவரது தெய்வத் தன்மையை உணர்ந்த அவளுடைய கணவர் பரமதத்தன், புனிதவதியாரைப் பிரியக் கருதுகிறான். கடல் வணிகம் மேற்கொள்கிறான். இதை, "கலஞ் சமைத்தற்கு வேண்டுங் கம்மியருடனே செல்லும் புலங்களில் விரும்பு பண்டம் ...' என்பார் சேக்கிழார். இவ்வாறு பொருளீட்டிய பரமதத்தன் மீளவும் தான் வாழ்ந்த காரைக்காலை அடையாமல், பாண்டிநாட்டின் கடற்கரைப் பட்டினத்தை அடைகிறான். இவ்வாறு வாழ்வியல் சிக்கல் காரணமாக சோழ நாட்டிலிருந்து பாண்டிய நாட்டிற்குப் புலம் பெயர்தல் சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, பெரியபுராணம் எனப் பல தமிழ்க் காப்பியங்களிலும் இடம்பெற்றுள்ளது எண்ணற்கு உரியதாகும்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/3/w600X390/cart.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/03/தமிழ்க்-காப்பியங்களில்-புலம்-பெயர்தல்-2766514.html
2766507 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தோகை மயில், சேவலாகுமா? -முனைவர் வாணி அறிவாளன் DIN Sunday, September 3, 2017 02:49 AM +0530 பெண்களின் நடைக்கு அன்னத்தையும், பேச்சுக்குக் கிளியையும், குரலுக்குக் குயிலையும் எனப் பறவைகளைப் பெண்ணியல்புகளுக்கு உவமைப்படுத்துவது வழக்கம். அவ்வாறு கூறும்போது, அவை ஆண்பறவை, பெண்பறவை எனப் பால் பிரித்துக் கூறப்பெறுவதில்லை. ஏனென்றால், அத்தன்மைகள் குறிப்பிட்ட அப்பறவை இனத்திற்குரிய பொதுவான குணங்கள். ஆனால், மயிலினத்தில் மட்டும் கலவம் விரித்தாடும் ஆண்மயிலே அழகாகத் தோற்றமளிக்கிறது. எனவே, ஆண்மயிலே பெரும்பாலும் மகளிர்தம் அழகுக்கு இணையாக ஒப்பிடப்படுகிறது.

மணிபுரை எருத்தின் மஞ்ஞை போல், நின்
வீபெய் கூந்தல் வீசுவளி உளர (நற்.264:4,5)

விரைவளர் கூந்தல் வரைவளி உளர
கலவ மஞ்ஞையின் காண்வர இயலி (புறம்.133:4,5)

கொடிச்சி கூந்தல் போல் தோகை
யஞ்சிறை விரிக்கும் பெருங்கல் வெற்பன் (ஐங்.300:1,2)

என்றெல்லாம் பெண்களின் கூந்தலுக்கு மயில்தோகை உவமைப்படுத்தப்பெற்றுள்ளது. தோகையால் அழகு பெற்றதால் மயிலின் சாயலும், நடையும், கண்ணும், மென்மைத் தன்மையும்கூட மகளிருடன் ஒப்புமைப்படுத்தப் பெற்றுள்ளன. தன் அழகால் ஆண்மயில், இலக்கியங்களில் மட்டுமின்றி, மேலும் பல பெருமைகளைப் பெற்றிருப்பினும் அவற்றிற்கு விலையாக ஓர் இழப்பையும் பெற்றுள்ளது.
தொல்காப்பியர், தமிழுலகம் காலம்காலமாகப் பின்பற்றிவரும் முறைமைகளை மரபியலில் வகுத்துத் தந்துள்ளார். அவற்றுள் விலங்கினங்களின் ஆண்பாற் பெயர்களைப் பட்டியலிடும் நூற்பா(2), பறவைகளுக்கான ஆணினத்திற்குச் சேவல் எனும் பெயரீடு வழக்கிலிருந்தமையைத் தெரிவிக்கிறது. ஆனால், ஆண்மயிலை மட்டும் சேவல் என அழைக்கும் மரபு இல்லை என்பதனை,

"சேவல் பெயர்க் கொடை சிறகொடு சிவணும்
மாயிருந்தூவி மயில் அலம் கடையே' (தொல்.மரபு.48)

என்றும் தெரிவித்துள்ளது. இந்நூற்பாவில், சிறகு என்பது பறவை இனத்தைக் குறிப்பிடும் சினையாகுபெயர். அதாவது, பெரிய தோகையையுடைய மயிலைத்தவிர, பிற சிறகுடைய ஆண்பறவைகளுக்குச் சேவல் எனும் பெயர் பொருந்தும் என்பது நூற்பாவின் பொருள்.
திருமாலின் ஊர்தியான கருடப்பறவையே, அவர்தம் கொடியிலும் இடம்பெற்றுள்ளது. (சிவன், சக்தி, திருமால் முதலான புராணக் கடவுளருக்கு ஊர்தியும், கொடியும் ஒன்றே). அதனால் திருமாலைச் சேவலங் கொடியோன் என்றும்(1:11, 4:36,37), சேவ லூர்தியுஞ் செங்கண் மாஅல்(3:60) என்றும் குறிப்பிடும் பரிபாடல் அடிகள், கருடப் பறவையைச் சேவல் என்றே குறிப்பிட்டுள்ளது. சங்க இலக்கியங்களில் மேலும்,
"வண்ணப் புறவின் செங்காற் சேவல்' (நற்.71:8), "உள்ளுறைக் குரீஇ காரணற் சேவல்' (நற்.181:1), கூகைச் சேவல் (நற்.319:4), "கானக் கோழி கவர்குரல் சேவல்'
(குற.242:1), "நீருறைக் கோழிநீலச் சேவல்' (ஐங்.51:1), "வீளைப் பருந்தின் கோள்வல் சேவல்' (அக.33:5),
"கூரல் கொக்கின் குறும்பறைச் சேவல்' (அக.346:3), அன்னச் சேவல் (புறம்.67:1) என ஆணினத்தைச் சார்ந்த பிற பறவைகள் சேவல் என்றே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.
ஆனால், ஆண்மயிலைச் சேவல் என இலக்கியங்கள் எங்கும் குறிப்பிடவில்லை. தொல்காப்பியப் பொருளதிகாரத்தின் பின் நான்கு இயல்களுக்கும் அமைந்த மிகச்சிறந்த உரையாகக் கருதப்படுவது பேராசிரியர் உரையாகும். இவ்வுரையில், இந்நூற்பாவுக்குரிய விளக்கப் பகுதியில், ஆண்மயிலானது சேவல் என அழைக்கப்பெறாமைக்குப் பேராசிரியர் கூறியுள்ள காரணம் பின்வருமாறு:
""மாயிரும் தூவி மயில் என்றதனால் அவை தோகையுடையவாகிப் பெண்பால் போலும் சாயல ஆகலின், ஆண்பால் தன்மை இல என்பது கொள்க'' அதாவது, ஆண்மயில் தன் தோகையால் பெற்ற ஆடலாலும் அழகு நடையாலும், பெண்தன்மைகளை ஒத்திருந்தமையால் , மற்ற ஆண்பறவைகள் பெற்ற சேவல் எனும் பெயரீட்டினைப் பெறவில்லை என்கிறார். மேற்குறிப்பிட்ட நூற்பாவை அடுத்து,

"ஆற்றலொடு புணர்ந்த ஆண்பாற்கு எல்லாம்
ஏற்றைக் கிளவி உரித்தென மொழிப' (தொல்.மரபு.49)

என அமைந்துள்ள தொல்காப்பிய நூற்பா, பேராசிரியர் கருத்துக்கு அரண் செய்கிறது. ஆற்றல்மிக்க ஆண் விலங்கினங்கள் மட்டுமே ஏற்றை எனக் குறிப்பிடப்பெற்றது போன்று, வலிமையுடைய ஆணினப் பறவைகள் மட்டுமே சேவல் என அழைக்கப்பெற்றிருக்க வேண்டும். வீட்டில் வளர்க்கப்பெறும் கோழியின் ஆணினத்தை அகநானூறு, "மனையுறைக் கோழி மறனுடைச் சேவல்'(அக.277:15) எனக் குறிப்பிட்டுள்ளமை மேலும் பேராசிரியர் கருத்தை உறுதி செய்கிறது.
சண்டையிடும் போர்க்குணம் பெற்றுள்ளமையால் மனையுறை ஆண்கோழி, மறனுடைச் சேவல் எனப் புலவர் குறித்துள்ளார் போலும். இயற்கையிலிருந்து வெகுதூரம் சென்றுவிட்ட மனித இனம், பிற பறவையினங்களை தன் சுற்றுப்புறச் சூழல்களில் அதிகம் காணமுடியாமையாலும், கோழியானது வீட்டில் வளரக்கூடிய வளர்ப்புப் பறவை என்பதாலும் சேவல் எனும் அப்பெயர், மனைக்கோழியின் ஆணினத்திற்கு மட்டுமே நிலைத்துவிட்டது.
சேவல் எனும் பெயரீட்டைப் பற்றிக் கூறுவதால் மற்றொரு செய்தியையும் இங்கு குறிப்பது இன்றியமையாததாகிறது. அதாவது, குதிரையுள் ஆணினைச் சேவல் எனக்கூறும் வழக்கமும் இருந்துள்ளமையைத் தொல்காப்பியர் மரபியலில் தெரிவித்துள்ளார்(69). சிறகுகள் உடைய பறவைகளுக்கே உரிய சேவல் எனும் ஆண்பாற்பெயரை, குதிரைக்குக் கூறிய காரணம் என்னவாக இருக்க இயலும்? பறவைகள் வானத்தில் பறப்பது போன்று காற்றில் விரைந்து செல்லும் இயல்புடைய குதிரையைச் சேவல் என்றழைத்துள்ளனரோ என எண்ணத் தோன்றுகிறது. அதுவே காரணம் என்பதனைத் தொல்காப்பியப் பேராசிரியர் உரை உறுதிப்படுத்துகிறது. மேலும், தொல்காப்பியரே கற்பியலில்,

"வினைவயின் பிரிந்தோன் மீண்டுவரு காலை
இடைச்சுர மருங்கில் தவிர்தல் இல்லை
உள்ளம்போல் உற்றுழி உதவும்,
புள்ளியற் கலிமா உடைமையான' (கற்.53)

எனக் குறிப்பிட்டுள்ளமை மேற்காணும் கருத்தை உறுதி செய்கிறது. ஆக, பறவை போல் விரைவாக ஓடும் தன்மை பெற்றுள்ளதால், விலங்கினமான ஆண்குதிரைக்குச் சேவல் எனப் பெயரளித்துள்ளனர். ஆனால், பறக்கும் பறவையினமான ஆண்மயிலோ, பெண்ணுக்குரிய அழகுத் தன்மையைப் பெற்றுள்ளதால் சேவல் எனப் பெயர்பெறாது போயிற்று. பழந்தமிழரின் ஒவ்வொரு பெயரீடும் உறுதியான காரணங்களும், பொருளும் கொண்டு வழங்கப்பெற்றவை என்பதை இப்பெயரீடுகள் உணர்த்துகின்றன.
இத்தகைய காரணங்களால், சேவல் எனும் பெயரீட்டைப் பெற இயலாது போன ஆண்மயில், பொதுப்பெயர்களான மஞ்ஞை, மயில் என்ற பெயர்களாலேயே குறிப்பிடப்பெறுகிறது. ஆண்பறவை என்பதை அடையாளப்படுத்த வேண்டிய இடங்களில், தோகை அடைமொழியாகப் பயன்படுத்தப்பெறுகிறது. ஆண்பறவை என்பதனை அடையாளம் காட்டும் மயிலின் தோகையே, ஆண்பறவையினத்திற்குரிய சேவலெனும் பெயரைப் பெறாமைக்கும் காரணமாயிற்று. மயிலுக்குப் பேகனிடம் போர்வைக் கொடையைப் பெற்றுத்தந்ததும் தோகைதான்; சேவல் எனும் பெயர்க்கொடையை இழக்கச் செய்ததும் தோகைதான்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2016/3/2/21/w600X390/peacocks-1v.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/03/தோகை-மயில்-சேவலாகுமா-2766507.html
2766496 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, September 3, 2017 02:45 AM +0530 திருந்தாய்நீ ஆர்வத்தைத் தீமை உடையார்
வருந்தினார் என்றே வயப்படுவ துண்டோ?
அரிந்தரிகால் பெய்தமையக் கூட்டியக் கண்ணும்
பொருந்தாமண் ஆகா சுவர். (பாடல்-9)

அரிதாளை (வைக்கோல்) அரிந்து செப்பம் செய்து பொருந்துமாறு தலைக் கூட்டிய விடத்தும், அவர் எடுக்கும் பொழுதே பொருந்தாத மண், பின்னர்ப் பொருந்திச் சுவராக ஆதல் இல்லை, (ஆதலால்) தீமை உடையார் தீய செயல்களை உடையார், நம் பொருட்டு இவர் வருத்தமுற்றார் என்பதற்காக வசமாகப் பொருந்துதல் உண்டோ (இல்லை), நெஞ்சே! அவர்மேல் பூண்ட அன்பினை விட்டுத் திருந்துவாயாக. (க-து) கீழ்மக்களுக்கு நன்மை செய்யினும் அதை உட்கொண்டு செய்தார் விருப்பம்போல் நடவார். "அரிந்தரிகால் பெய்தமையக் கூட்டியக் கண்ணும் பொருந்தா மண் ஆகா சுவர்' என்பது பழமொழி.

 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/sep/03/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2766496.html
2762533 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, August 27, 2017 02:47 AM +0530 கடந்த வாரம் குறிப்பிட்டிருந்தது போல, வருகிற செப்டம்பர் 7-ஆம் தேதி, கவிப்பேரரசு வைரமுத்து, "தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சாமிநாதையர் குறித்து கட்டுரை ஆற்ற இருக்கிறார். இந்த நிகழ்வு புதுப்பிக்கப்பட்ட சென்னை பாரதிய வித்யா பவன் அரங்கில் மாலை 6 மணிக்கு நடைபெற இருக்கிறது. நாம் ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்த இந்த நிகழ்ச்சிக்கு இப்போதே நெல்லை, நாகை, வேலூர், விழுப்புரம், கோவை, மதுரை ஆகிய ஊர்களிலிருந்து வாசகர்களும் தமிழ் அன்பர்களும் வரப்போவதாகத் தெரிவித்திருக்கிறார்கள். தேதியைக் குறிப்பிட்டுவிட்டீர்கள். இடத்தைக் குறிப்பிடவில்லையே என்கிற அவர்களது கேள்விக்குப் பதில் அளித்துவிட்டேன்.
இந்த நிகழ்வுக்குத் தமிழ் ஆர்வலர்கள் வந்தால் மட்டும் போதாது. தமிழ் படிக்கும் மாணவர்கள் பெருந்திரளாகக் கலந்துகொள்ள வேண்டும் என்பது எனது அவா. இன்று நாம் "சங்கத் தமிழ்' என்றும், "தமிழினம்' என்றும், "செம்மொழி' என்றும் பெருமைதட்டிக் கொள்வதற்குக் காரணமாக இருந்த தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சாமிநாதையருக்குக் கவிப்பேரரசு வைரமுத்து சூட்டியிருக்கும் புகழாரம் என்ன தெரியுமா? தனது கட்டுரைக்கு அவர் வைத்திருக்கும் தலைப்பு என்னை மெய்சிலிர்க்க வைத்துவிட்டது. இதைவிடப் பொருத்தமானதொரு தலைப்பை தமிழ்த் தாத்தா உ.வே. சாமிநாதையர் குறித்த கட்டுரைக்குத் தந்துவிட முடியாது. ஊர்காத்தான் சாமி, எல்லைகாத்தான் சாமி என்றெல்லாம் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம். கவிப்பேரரசு தமிழ்த் தாத்தாவுக்கு தந்திருக்கும் மிகப்பெரிய கெளரவம் அவரை "மொழிகாத்தான் சாமி' என்று அழைத்துப் பெருமைப்படுத்தியிருப்பது.
வருகிற செப்டம்பர் 7ஆம் தேதி, சென்னை மயிலாப்பூரில் கபாலீஸ்வரர் ஆலயத்தின் பின்புறம் உள்ள பாரதிய வித்யா பவன் அரங்கில் கவிப்பேரரசு வைரமுத்துவின் நிகழ்ச்சியில் அனைவரையும் ஆவலோடு எதிர்பார்த்துக் காத்திருப்பேன். யான் பெறும் இன்பம் பெற
வேண்டும் நீங்கள்!


தமிழில் அற்புதமான பல ஆய்வுகள் நடத்தப்படுகின்றன. ஆய்வுக் கட்டுரைகள் எழுதப்படுகின்றன. அவை வெளியிடவும் படுகின்றன. ஆனால், தமிழில் வெளிவரும் பல இலக்கிய ஆய்வு இதழ்கள் பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர்களுடன் நின்றுவிடுகிறதே தவிர, தமிழ் ஆர்வலர்களுக்கு அது
குறித்துத் தெரியாமலேயே இருக்கிறது.
சமீபத்தில் ஆசிரியர் சாவியின் நூற்றாண்டையொட்டி சென்னை பட்டாபிராம் இந்து கல்லூரியில் சாகித்திய அகாதெமி நடத்திய நிகழ்ச்சிக்குச் சென்றிருந்தேன். அங்கே இருந்த சாகித்திய அகாதெமி புத்தக விற்பனை நிலையத்தில் "நெய்தல் ஆய்வு' என்கிற காலாண்டு ஆய்வு இதழைப் பார்த்தபோது எனக்கு வியப்பு. அட, இதுவரை இந்த இதழ் நமது பார்வையில் படவில்லையே என்கிற வருத்தம். பக்கங்களைப் புரட்டப் புரட்ட அந்த இதழில் காணப்பட்ட ஒவ்வொரு கட்டுரையும் என்னை வியப்பின்
உச்சிக்கு இட்டுச் சென்றது. சிறப்பான பல ஆய்வுக் கட்டுரைகள் அந்த இதழில் காணப்பட்டதைக் கண்டு பெருமகிழ்ச்சி அடைந்தேன்.
நெய்தல் பதிப்பகம் சு. நித்தியானந்தை, பதிப்பாளராகக் கொண்டு, சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் மேனாள் தமிழ்ப் பேராசிரியர் வீ. அரசு தலைமையில் இயங்கும் ஆசிரியர் குழுவால் வெளிக்கொணரப்படுகிறது "நெய்தல் ஆய்வு' என்கிற இந்த ஆய்விதழ். ஒவ்வொரு இதழுக்கும் அழைப்பாசிரியராக ஒருவர் இருந்து இதழைத் தயாரிக்கிறார்.
நான் படித்த ஏப்ரல் 2017-இல் வெளியிடப்பட்ட நெய்தல் ஆய்வின் 5-ஆவது இதழின் அழைப்பாசிரியர் மதுரை தியாகராசர் கல்லூரி தமிழ்த்துறை உதவிப் பேராசிரியர் முனைவர் அ. செந்தில் நாராயணன். அந்த இதழின் அட்டைப்பட கட்டுரை பேராசிரியர் ச.வையாபுரிப்பிள்ளை நூற்களஞ்சியத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட "அகராதி -அனுபவங்கள்' என்கிற கட்டுரை.
பேராசிரியர் வ. ஜெயதேவனின் "சில சொற் கேளீர்', பெ. மாதையனின் "தொல்காப்பியரின் சொற்பொருண்மையியல் நோக்கு', புலவர் மணியனின் "மூவர் தேவராம் - சொற்பொருளும் சொல்லப்பட்ட பொருளும்', ம.பெ. சீனிவாசனின் "வைணவ கலைச்சொல் அகராதிகள்', சந்தியா நடராஜனின் "மீள் பதிப்புக்காக ஒரு பயணம்', ஆ. நிர்மலாவின் "வீரமாமுனிவரின் அகராதிகளில் மருத்துவம்' உள்ளிட்ட கட்டுரைகள் மட்டுமல்லாமல் இதுபோன்ற சிறப்பான பல ஆய்வுகளை உள்ளடக்கியது "நெய்தல் ஆய்வு' என்கிற காலாண்டு ஆய்விதழ்.
இந்த ஆய்வு இதழ் தமிழ் படிக்கும் மாணவர்கள் அனைவருக்கும் சென்றடைய வேண்டும். "நெய்தல் ஆய்வு' குறித்து நான் இங்கே பதிவு செய்வதன் காரணம் அதுதான். தமிழில் பலர் முனைவர் பட்ட ஆய்வுகள் மேற்கொண்டு வருகிறார்கள் என்றாலும்கூட, அவர்களில் எத்தனை பேருக்கு ஆழங்காற்பட்ட புலமை அல்லது தமிழ் இலக்கியத்தின் மீது ஆர்வத்துடன் கூடிய புரிதல் இருக்கிறது என்பதில் எனக்கு ஐயப்பாடு உண்டு. பேராசிரியர் வீ. அரசு தமிழுக்கு ஆற்றிவரும் அரும் தொண்டுகளில் நெய்தல் ஆய்வு தலையாயது என்று பதிவு செய்வதில் எனக்கு எந்தவிதத் தயக்கமும் இல்லை. தமிழ் மாணவர்களுக்கும், தமிழ் ஆர்வலர்களுக்கும் மீண்டும் எனது வேண்டுகோள். நீங்கள் கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய தமிழ் மொழி ஆராய்ச்சி இதழ் "நெய்தல் ஆய்வு' என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்.


புலம்பெயர் எழுத்தாளர் கவிஞர் வாணமதி சுவிட்சர்லாந்தில் குடியேறியவர். யாழ்ப்பாணத் தமிழரான இவருடைய இரண்டு சிறுகதைகளின் தொகுப்புகள் இதுவரை வெளிவந்திருக்கின்றன. புலம்பெயர்ந்தவர்களின் ஆன்மாவின் குரலைப் பிரதிபலிக்கும் இவருடைய சிறுகதைகள் ஒவ்வொன்றும் நம் கண் முன்னே திரைப்படம்போல காட்சிகளாக விரிகின்றன. எளிமையான வார்த்தைகளில் மிகவும் வலிமையுடன் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துவது கவிஞர் வாணமதியின் தனித்துவம்.
சமீபத்தில் சென்னை வந்திருந்த கவிஞர் வாணமதி தமிழகத்தில் உள்ள சில இலங்கை அகதிகள் முகாம்களைப் பார்வையிடச் சென்றிருந்தார். வேலூருக்கு அருகில் ஒரு முகாமிற்குச் சென்றுவிட்டுத் திரும்பும்போது, அலுவலகத்தில் வந்து என்னையும் சந்தித்தார். அப்போது இவர் எழுதிய கவிதை ஒன்றை அந்த முகாமிலுள்ள குழந்தைகள் பாடியதைக் கேட்டபோது இவருக்குத் துன்பம் கலந்த மகிழ்ச்சி. அந்தக் கவிதையை என்னிடம் பகிர்ந்து கொண்டார். அதை நான் உங்களிடம் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

அழகின் மடியில் விளையாடினோம்
குண்டின் மடியில் பிணமாகினோம்
விழுந்தோம் எழுந்தோம்
எழுந்து அலைந்து திரிந்தோம்
ரத்த பூமியாய்ப் போய்விட்டதே - எங்கள்
சொந்த பந்தமெல்லாம் எங்கே, சொல்லுங்கள்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/8/27/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/27/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2762533.html
2762532 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சங்ககாலத் திரைப்படம் -இடைமருதூர் கி. மஞ்சுளா DIN Sunday, August 27, 2017 02:45 AM +0530 பத்துப்பாட்டு நூல்களுள் ஆறாவது பாட்டாகத் திகழ்வது மாங்குடி மருதனார் இயற்றிய மதுரைக்காஞ்சி. இந்நூலின் பாட்டுடைத் தலைவன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன். திணை - காஞ்சி. காஞ்சித் திணையாவது நிலையாமையைக் கூறுவது. மதுரையை ஆண்ட இப்பாண்டிய மன்னனுக்கு நிலையாமைப் பொருளுணர்த்த எழுந்த இலக்கியம் இது.
இது பெருந்திணைக்குப் புறனாக அமைகிறது என்பதைத் தொல்காப்பியம், (தொல்.1023) கூறுகிறது. மேலும், காஞ்சித் திணையின் விளக்கத்தையும் (தொல்.1024) கூறுகிறது.
வாழ்க்கையின் போர்க்கள நிலையாமைகளைக் கூறி, நிரந்தரமான புகழைப்பெற போரைவிட்டு அறச்செயல்களை மிகுதியாகச் செய்யுமாறு மாங்குடி மருதனார் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற பாண்டியனுக்கு அறிவுரை கூறுகிறார்.
அதுமட்டுமல்ல, கி.பி.3ஆம் நூற்றாண்டில் இருந்த மதுரை மாநகர், மதுரையில் மக்கள் வாழ்ந்த வாழ்க்கை முறையை, காலை முதல் மூன்றாம் யாமம் வரை தொடர்ச்சியாக எவ்வாறு நிகழ்ந்தது என்பதையும் ஒரு திரைப்படம்போல நமக்குக் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார் மாங்குடி மருதனார். பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் இவரை தம் அவைக்களப் புலவர்களுள் தலைமைப் புலவராய் வைத்திருந்தான். மேலும், இப்புலவரை ஒரு பாடலில் (இறுதி நான்கு அடிகளில்) பாராட்டிப் (புறம்.72) பாடியுள்ளான்.

""ஓங்கிய சிறப்பின் உயர்ந்த கேள்வி
மாங்குடி மருதன் தலைவனாக
உலகமொடு நிலைஇய பலர்புகழ் சிறப்பின்
புலவர் பாடாது வரைக என் நிலவரை''

பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன், தமிழ்நாடு முழுவதையும் தனித்தாண்டவன்; ஈடு இணையற்ற வீரன்; போர் செய்வதையே பொழுது போக்காகக் கொண்டிருந்தவன். நால்வகைப் படைகளையும் நல்ல முறையிலே பெருக்கி வைத்திருந்தான். பகை மன்னர்களை வென்று, அவர்கள் நாட்டிலிருந்து, தன் நாட்டிற்குக் கொண்டுவந்து குவித்த செல்வ வளங்களால், செல்வச் செருக்கால் உலகப் பொருள்களும், உலக இன்பமும் அழிந்துவிடக்கூடியவை என்பதை மறந்திருந்தான். இவனுடைய உற்ற நண்பராகவும், அவைக்களத் தலைமைப் புலவராகவும் இருந்த மாங்குடி மருதனார், உலகத்து நிலையாமையை அவனுக்கு உணர்த்த எண்ணினார்.
அவனைப் பார்த்து முதலில், ""பொய்யறியாத அமைச்சர்களைக் கொண்ட பாண்டியர் பரம்பரையில் வந்தவனே என்கிறார். பிறகு அவன் முன்னோர்களின் அரசியல் நேர்மையை எடுத்துக் காட்டுகிறார். அதன்பின், முன்னோர் முறையிலே தவறாமல் அவன் புரிந்துவரும் அரசியல் சிறப்பையும் பாராட்டுகிறார். அவனுடைய அஞ்சாமை, வீரம், அருஞ்செயல்கள் ஆகியவற்றையும் போற்றுகிறார். இறுதியில் அவனுடைய சிறந்த குணங்களை எடுத்துக் கூறுகிறார். பின்னர், உன்னைப் போலவே இந்த உலகில் எண்ணற்ற மன்னர்கள் வீரர்களாக, செல்வர்களாக, கொடை மறவர்களாகச் சிறந்து வாழ்ந்தனர். அவர்கள்தம் எண்ணிக்கை கடலின் குறுமணலினும் பலராவர். புகழ்பட வாழ்ந்த அவர்கள் அனைவரும் இறுதியில் மாண்டு போயினர். ஆதலால், நீ போர் செய்து புகழ் ஈட்டுவதை விட்டுவிட்டு, நல்லறங்களைச் செய்து, நிலையில்லாத இந்த உலகத்தில் நிலைத்த புகழைப் பெறவேண்டும் என்றார்.
இந்நூலின் உட்கிடை: பாண்டியன் பரம்பரை, குலப்பெருமை, குடிப்பெருமை, வெற்றிச் சிறப்பு, நால்வகைப்படை, நிலந்தரு திருவிற் பாண்டியனின் சிறப்பு, பாண்டிய நெடுஞ்செழியனுக்கு நிலையாமையை அறிவுறுத்துதல்; ஐவகை நில வருணனை, அங்கு நடக்கும் செயல்கள், எழும் ஒலிகள். மதுரை நகரின் அமைப்பு; நால்வகைப்படை; பகலிரவுக் கடைகள்; திருவிழாக்கள்; மக்கள் பழக்க வழக்கங்கள்; பரத்தையர் வாழ்க்கை; மதுரையின் சிறப்பு. வையை ஆற்றின் சிறப்பு, அங்கு அமைந்திருக்கும் பாணர் இருக்கை. (வையை ஆற்றின் இரு கரைகளிலும் பூக்கள் நிறைந்த மரங்கள், அந்தப் பூந்தாதுக்கள் வையை ஆற்றில் விழுவதால் அவை வையை ஆற்றுக்கு மாலை போல் இருந்தது என்கிறார் புலவர். இன்று வையை ஆற்றில் நீரும் இல்லை, மணலும் இல்லை இரு கரைகளிலும் மரங்களும் இல்லை).
அரண்மனை, அகழி, மதில், வாயில், கடைத்தெருக்கள், 375 முதல், 430 வரை: நால்வகைப் படைகள், பல்வேறு பொருள்கள் விற்போர், மனைதோறும் மலர்விற்கும் மகளிர், பகல் கடைகளின்(நாலங்காடி) பேரொலி. செல்வர் செயல், செல்வப் பெண்டிர் செயல், அந்திக்கால பூஜை, பெளத்தப் பள்ளி, சமணப் பள்ளி, அந்தணர் பள்ளி, அறங்கூறு அவையம், வணிகர் தெரு, நாற்பெருங் குழுவினர், பல்வேறு தொழில் செய்வோர், வணிகர், அங்கு ஏற்படும் பேரொலி, உணவு வகைகள், அந்திக் கடைகளின் ஆரவாரம், மாலைக்காலம், குல மகளிர் செயல், ஓண நாளில் செய்யும் யானைப்போர், மகவு ஈன்ற மகளிர் குளத்தில் நீராடுதல், கடுஞ்சூல் மகளிர் கடவுளை வழிபடுதல், வெறியாட்டுக் குரவைக்கூத்து, இடைச்சாமம்,(இரண்டாம் யாமம் -நள்ளிரவு) பேய், அணங்கு, கள்வர், இக்கள்வரைக் கண்டுபிடிக்கும் ஒற்றர், ஊர்க்காவலர்). வைகறையில் வேதம் ஏதும் அந்தணர்கள், வைகறை நிகழ்ச்சிகள், மதுரை நகரின் வளமும் பெருமையும், வீரர்கள், மன்னனை வாழ்த்துதல், கொடைச் சிறப்பு, புலவர் மன்னனை வாழ்த்துதல், உலகப்பற்று விடுத்து (மெய்ப்பொருள் உணர்க) வீட்டு நெறியைக் காட்டுதல் முதலியவை காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
நிலந்தரு திருவிற் பாண்டியன் பழைமையும், தொன்மையும், தமிழின் பெருமையையும் நன்று உணர்ந்த தொல்லாசிரியர் பலருடன் கூடி மெய்யுணர்வைப் பெற்றவன். அதுபோன்று நீயும் பெறுக என்கிறார்.
இவ்வாறு 3ஆம் நூற்றாண்டிலேயே, ஓர் இசையமைப்பாளராக, வசனகர்த்தாவாக, பாடலாசிரியராக, கதாசிரியராக, ஒலிப்பதிவாளராக, புகைப்படக் கலைஞராக அன்றைய மதுரை மாநகரை ஒரு திரைப்படம் போல, திறம்பட காட்சிப்படுத்தி, இன்றைய இயக்குநர்களுக்கெல்லாம் முன்னோடியாகத் திகழ்கிறார் புலவர்.
ஒரு நாட்டுக்குக் கட்டாயம் (அவசியம்) இருக்க வேண்டிய நாடு, நகரம், மதில், அரண், அரசு, மக்கள், தொழில், கலை, பண்பாடு, நாகரிகம், சான்றோர் கூட்டம் ஆகிய அனைத்தையும் கூறியிருப்பதுதான் மதுரைக் காஞ்சியின் பெருஞ்சிறப்பு. மாங்குடி மருதனாரின் கவிக்கொடை, தமிழுக்குக் கிடைத்த அருட்கொடையாகும். இந்நூலைத் தேடிப் பதிப்பித்த உ.வே.சா.வின் புகழ் உலகம் உள்ளவரை நின்று நிலைக்கும்!
 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/8/27/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/27/சங்ககாலத்-திரைப்படம்-2762532.html
2762531 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஒரு பொருளின் ஏற்றமும் வீழ்ச்சியும் -முனைவர் பு. இந்திராகாந்தி DIN Sunday, August 27, 2017 02:43 AM +0530 தொழிற்புரட்சி ஏற்படுவதற்கு முன்னர் வேளாண் பொருளாதாரமே முதன்மைப் பொருளாதாரமாக விளங்கியது. மருதநில வளம் மிகப்பெரிய வளமாகக் கருதப்பட்டது. சமூக அமைப்பில் தங்கம் உயரிய பொருளாதாரமாகக் கருதப்படுகிறது. தங்கத்தை பின் தள்ளி நெல் முதலிடம் பெற்றிருந்தது. ""நெற்பல பொலிக பொன்பெரிது சிறக்க'' (ஐங் 1 : 2) என்ற அடிகள் இதனை மெய்பிக்கிறது. இவ்வாறு உயர்ந்த இடத்தில் இருந்த நெல்லை முதன்மைப்படுத்தி மன்னர்களும் அவர்களது ஊர்களும் கூட சிறப்பிக்கப்பட்டன.
""நல்லுடை மறுகின் நன்னர் ஊர'' (அகம் 306 :8)
""பழம்பல் நெல்லின் ஊணூர்'' (அகம் 220 :13)
""நெல் அமல்புரவின் இலங்கை கிழவோன்''
(அகம் 356:13)
என்ற அடிகளின் வழி அறிய முடிகின்றது. நெல், வாழ்வில் முதலிடம் பெற்றதால் அது பண்டையத் தமிழரின் வழிபாட்டிலும் முதன்மை பெற்றது.
நெல்லும் மலரும் தூஉய் கைதொமுது
மல்லல் ஆவணம் மாலை அயர
நெடுநல்- 43,44)
""நெல் நீர் எறிந்து விரிச்சி ஒர்க்கும் செம்முது பெண்'' (புறம் 280 6,7) என்ற அடிகளின் வழி நெல் சமூகத்தில் ஏற்றம் பெற்றிருந்த நிலையை அறிய முடிகிறது. சமூக வளர் நிலையில் வேளாண் பொருளாதாரத்தோடு வணிகப் பொருளாதாரம் அதீத வளர்ச்சி கண்ட நிலையில், கடல் பொருளாதாரம் புது வளர்ச்சி கண்டது. இந்நிலையில் உப்பும், மீனும் நெல்லுக்கு இணையானப் பண்டமாற்றாக
இருந்துள்ளது.
நெல்லு நீரு மெல்லார்க்கு மெளியவென
வரைய சாந்தமுற் திரைய முத்தமும்
இமிழ்குரன் முரச மூன்றுடனாளும்
தமிழ்கெழு கூடற் றண்கோல் வேந்தே
(புறம் 58 ,9-13)
இவ்வடிகள் வேளாண் பொருளாதார நிலையில் நெல்லும் நீரும் சமூகத்தில் எளிய உணவுப் பொருளாய் மாறியதைக் காட்டுகிறது. சந்தனமும், முத்தும் அரிய பொருளாக இருந்துள்ளன. இப்புதிய வணிகப் பொருளாதாரம் வளர்ந்து, வேளாண் பொருள்கள் வீழ்ச்சியைக் கண்டன. இன்று மட்டுமல்ல அன்றும் ஒரு காலக்கட்டத்தில் ஒரு பொருள் ஏற்றத்தையும் அதே பொருள் மற்றொரு கட்டத்தில் வீழ்ச்சியையும் கண்டது என்பதை இப்பாடலடிகள் தெளிவுப்படுத்துகின்றன.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/8/27/w600X390/rice.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/27/ஒரு-பொருளின்-ஏற்றமும்-வீழ்ச்சியும்-2762531.html
2762530 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பத்துப்பாட்டு ஓலைச்சுவடிகள் -கோதனம் உத்திராடம் DIN Sunday, August 27, 2017 02:40 AM +0530 எட்டுப் புலவர்கள் பாடிய பல அடிகளைக் கொண்ட நீண்ட பாடல்கள் பத்தினை உடைய தொகுப்பே பத்துப்பாட்டு. இதனை,
"ஆன்றோர் புகழ்ந்த அறிவினில் தெரிந்து
சான்றோர் உரைத்த தண்டமிழ்த் தெரியல்
ஒருபது பாட்டும்'
என்று நச்சினார்க்கினியர் உரைச் சிறப்புப் பாயிரம் கூறும். பத்துப்பாட்டில் திருமுருகாற்றுப்படை மட்டும் தனி நூலாக அர. இலக்குமணன் என்பவரால் 1839இல் பதிப்பிக்கப் பெற்றுள்ளது. இதனைத் தொடர்ந்து யாழ்பாணம் ஆறுமுகநாவலர் 1853இல் வெளியிட்டார். தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சாமிநாதையர், சீவகசிந்தாமணி (1887) பதிப்பிற்குப் பிறகு சங்க இலக்கிய நூலான பத்துப்பாட்டு மூலமும் மதுரையாசிரியர் பாரத்துவாசி நச்சினார்க்கினியர் உரையுடன் சிறுவயல் ஜமீந்தார் மகாராஜராஜ ஸ்ரீ முத்துராமலிங்கத் தேவர் செய்த பேருதவியால் 1889ஆம் ஆண்டு முதன்முதலில் பதிப்பித்தார்.
உ.வே.சா., பத்துப்பாட்டு ஏடுகளைத் தேடிச்சென்றபோது பட்ட துன்பங்களையும், ஏடுகள் கிடைத்தபோது அவர் பெற்ற மகிழ்ச்சியினையும் "நிலவில் மலர்ந்த முல்லை", "உதிர்ந்த மலர்கள்" ஆகிய கட்டுரைகள் விவரிக்கின்றன. உ.வே.சா., கும்பகோணம் கல்லூரியில் வேலை பார்த்த காலத்தில் விடுமுறை நாள்களில் திருநெல்வேலி, ஆழ்வார்திருநகரி, ஸ்ரீவைகுண்டம், தென்திருப்பேரை முதலிய இடங்களுக்குச் சென்று முப்பத்துக்கும் மேற்பட்ட கவிராயர் வீடுகளில் பத்துப்பாட்டு ஓலைச் சுவடிகளைத் தேடியுள்ளார். இதில் ஆழ்வார்திருநகரி தே. லக்ஷ்மண கவிராயர் தன் மாமனார் தேவபிரான் பிள்ளையிடமிருந்து பத்துப்பாட்டு ஏடு வாங்கிக் கொடுத்தபோது, ஆர்வமுடன் பிடுங்கி ஆராய்ந்த செய்தியை நிலவில் மலர்ந்த முல்லையில் பதிவுசெய்துள்ளார் உ.வே.சா.
குறிஞ்சிப் பாட்டின் விடுபட்ட மூன்று மலர்களை எங்கேனும் தேடிப் பதிப்பிக்க வேண்டுமென்ற ஆவலால் உ.வே.சா., திருவாவடுதுறை ஆதீன கர்த்தராக விளங்கிய ஸ்ரீஅம்பலவாண தேசிகரிடம் அனுமதி பெற்று, தருமபுர ஆதீனத் தலைவர் ஸ்ரீமாணிக்கவாசக தேசிகரைச் சந்தித்து, பத்துப்பாட்டு ஏடுகளைப் பார்க்க உத்தரவு பெற்று ஏடு தேடியபோது, கிடைக்காமல் இருந்த "தேமா - தேமாம்பூ, மணிச்சிகை - செம்மணிப்பூ, உரிது நாறு அவிழ் தொத்து உந்தூழ் தனக்கு உரித்தாக நாறும் விரிந்த கொத்தினையுடைய பெருமூங்கிற் பூ (குறிஞ்சிப்பாட்டு, 64-5 உரை) என்ற சிறு பகுதியை ஏட்டில் கண்டபோது, இழந்த குழந்தையைக் கண்டெடுத்த தாய்க்கு உண்டாகும் மகிழ்ச்சியைப் போல் இருந்தது என்று உ.வே.சா. பதிவு செய்துள்ளார்.
உ.வே.சா.வின் அயராத உழைப்பால் பத்துப்பாட்டு 1889ஆம் ஆண்டில் வெளிவந்தது. இப்பதிப்பிற்குத் தருமபுர ஆதீனம், சென்னை சருவகலாச் சாலை ஆகிய நிறுவனங்களிடமும் திருவாவடுதுறை ஆதீனம் திரிசிரபுரம் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளை, வேலூர் குமாரசுவாமி ஐயர், ஆறுமுகமங்கலம் குமாரசாமி பிள்ளை, திருநெல்வேலி கவிராஜ நெல்லையப்பபிள்ளை, திருநெல்வேலி திருப்பாற்கடனாத கவிராயர், ஆழ்வார்திருநகரி தேவர்பிரான் கவிராயர், பொள்ளாச்சி சிவன்பிள்ளை, திருவம்பலத்தின்னமுதம் பிள்ளை, வி.கனகசபைப்பிள்ளை ஆகியோரிடம் பெற்றச் சுவடிகளைக் கொண்டு பதிப்பிக்கப்பட்டதை முகவுரையில் பதிவு செய்துள்ளார். முதற்பதிப்பிற்கு 11 சுவடிகளைப் பயன்படுத்தியுள்ளார். இரண்டாம் பதிப்பிற்கு (1918) களக்காடு சாமிநாததேசிகர் கையெழுத்து மூலப்பிரதியும், சில உரைப்பிரதிகளும் பயன்படுத்தியுள்ளார். மூன்றாம் பதிப்பில் (1931) புதியதாக எந்தச் சுவடிகளையும் பயன்படுத்தியதாகக் குறிக்கப்படவில்லை.
பேராசிரியர் எஸ்.வையாபுரிப்பிள்ளை சேகரித்து வைத்திருந்த 340 ஓலைச்சுவடிகளையும் 4500 நூல்களையும் அவருடைய கால் வழியினர் 1960ஆம் ஆண்டு கல்கத்தா தேசிய நூலகத்திற்கு வழங்கியுள்ளனர். இவ்வோலைச் சுவடிகளைப் பேராசிரியர் மு.சண்முகம்பிள்ளை, பேராசிரியர் இ.சுந்தரமூர்த்தி ஆகியோர் இணைந்து கல்கத்தா தேசிய நூலகத் தமிழ்ச்சுவடிகள் எனும் நூலை 1979இல் வெளியிட்டுள்ளனர். இந்நூலில் திருமுருகாற்றுப்படை, பொருநராற்றுப்படை, சிறுபாணாற்றுப்படை, பெரும்பாணாற்றுப் படை, முல்லைப்பாட்டு ஆகிய ஓலைச்சுவடிகள் உள்ளன.
தமிழகம் மற்றும் பிற பகுதிகளில் ஓலைச்சுவடிகளைப் பாதுகாக்கும் பணி செம்மையாக நடந்து கொண்டிருக்கிறது. இப்பணியில் நிறுவனம், பல்கலைக்கழகம், ஆதீனம், நூலகம், தமிழ்ச்சங்கம் முதலியவை ஈடுபட்டுள்ளன. இன்று நமக்குக் கிடைக்கக்கூடிய பத்துப்பாட்டு ஓலைச்சுவடிகளில் எண்ணிக்கையாவது திருமுருகாற்றுப்படை- 51 பொருநராற்றுப்படை - 2 சிறுபாணாற்றுப்படை - 5 பெரும்பாணாற்றுப்படை -4, முல்லைப்பாட்டு - 3 மதுரைக்காஞ்சி -4, நெடுநல்வாடை -3, குறிஞ்சிப்பாட்டு -3 பட்டினப்பாலை -2 மலைபடுகடாம்-2 என மிகக் குறைந்த அளவில் காணப்படுகின்றன. பத்துப்பாட்டு ஓலைச்சுவடிகள் முழுவதும் உள்ள நிறுவனம் டாக்டர் உ.வே.சாமிநாதையர் நூல் நிலையமாகும். இச்சுவடிகளின் இறுதி ஏட்டில் ""இஃது மயிலை அண்ணாசாமி உபாத்தி எழுதியது; முரப்பநாடு வயிரவநாதபிள்ளை... நல்லகுற்றாலம் கவிராயர் ஏடு இருந்த ஏடு வாங்கினது கீலக வருஷம் (கி.பி.1788) ஐப்பசி மீ 9 தேதி வியாழக்கிழமை உத்திராட நட்சத்திரமுங் கூடிய சுபதினத்தில் எழுதி நிறைந்தது'' போன்ற குறிப்புகள்
காணப்படுகின்றன.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/8/27/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/27/பத்துப்பாட்டு-ஓலைச்சுவடிகள்-2762530.html
2762529 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, August 27, 2017 02:36 AM +0530 எந்நெறி யானும் இறைவன்றன் மக்களைச்
செந்நெறிமேல் நிற்பச் செயல்வேண்டும் - அந்நெறி
மான்சேர்ந்த நோக்கினாய் ஆங்க வணங்காகும்
தான்செய்த பாவை தனக்கு. (பாடல்-8)


மானையொத்த பார்வையை உடையாய்! தந்தை தன் குழந்தைகளை, எல்லாவற்றானும், செம்மையாகிய நல்ல வழியில் நிற்குமாறு அறிவு கொளுத்துதல் வேண்டும்; தன்னால் நிலைநிறுத்தப்பட்ட படிவம் தனக்கே தெய்வமாகும், செந்நெறியில் நிற்பச்செய்தல், தெய்வமாந் தகுதியைப் போலாம் ஆதலான். (க-து) மக்களுக்கு அறிவு ஊட்டுதல் தந்தை கடனாம். 'அணங்காகும் தான் செய்த பாவை தனக்கு' என்பது இதில் வந்த பழமொழி.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/27/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2762529.html
2758382 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, August 20, 2017 02:13 AM +0530 கவிப்பேரரசு வைரமுத்துவின் "தமிழ் இலக்கிய முன்னோடிகள்' வரிசையில், அடுத்ததாக இடம்பெறப்போவது யார் என்று வாசகர்கள் மட்டுமல்ல நானும் ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக் காத்துக்கொண்டிருந்தேன். இன்று அதிகாலையில் அவரிடமிருந்து வந்த தொலைபேசி அழைப்பு புதிருக்கு விடையளித்தது. அடுத்ததாக இடம்பெறப்போவது தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சாமிநாதையர்.
""அவரைப் பற்றி எழுதுவதற்குப் பல்வேறு தரவுகளை நான் படிக்கப் படிக்க அவர் மீதான பிரமிப்பு நாளும் பொழுதும் அதிகரித்துக்கொண்டே போகிறது. புத்தகங்களில் அடக்க முடியாத சாதனைகள் புரிந்த அந்த மாமனிதரைக் கட்டுரைக்குள் அடக்குவது எவ்வளவு கடினம் என்பதை இந்தப் பணியைத் தொடங்கியபோதுதான் உணர்கிறேன்'' என்று உணர்ச்சி மேலிடத் தெரிவித்தார் கவிப்பேரரசு வைரமுத்து.
தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சா. பற்றி, கவிப்பேரரசு வைரமுத்து கட்டுரையாற்றப்போவது எங்கே, எப்போது என்பது விரைவில் தெரியும். அந்தத் தகவலுக்காக உங்களைப் போலவே நானும் தவிப்புடன் காத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.


கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை விடுதலைத் திருநாளையொட்டி குடியரசுத் தலைவர் மாளிகையில் நடைபெற்ற குடியரசுத் தலைவரின் விருந்துக்கு அழைக்கப்பட்டிருந்தேன்.
1912-இல் கட்டத்தொடங்கி 17 ஆண்டுகளில் கட்டி முடிக்கப்பட்ட, 320 ஏக்கர் நிலப்பரப்பில் அமைந்த குடியரசுத் தலைவர் மாளிகையில் மொத்தம் 340 அறைகள் இருக்கின்றன. கவர்னர் ஜெனரலாகப் பதவியேற்ற முதல் இந்தியரான ராஜாஜி அந்த மாளிகையின் பெரும்பாலான அறைகளை ஒதுக்கிவிட்டு ஒருசில அறைகளை மட்டுமே பயன்படுத்தத் தொடங்கியது முதல் அதுவே வழக்கமாகி, குடியரசுத் தலைவர் மாளிகையின் பெரும்பகுதி விருந்தினர்களுக்கும் நிகழ்வுகளுக்குமாக ஒதுக்கப்பட்டிருக்கிறது.
குடியரசுத் தலைவர் மாளிகையைச் சுற்றிவந்தபோது, அங்கே என்னை மகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்தியது தெருக்களின் பெயர்கள். ஆங்கிலத்தில் "ஸ்ட்ரீட்' என்றோ, இந்தியில் "ராஸ்தா' என்றோ குறிப்பிடாமல் ராஜேந்திர பிரசாத் வீதி, கிரி வீதி, வெங்கட்ராமன் வீதி, அப்துல் கலாம் வீதி என்று முன்னாள் கவர்னர் ஜெனரல்கள், குடியரசுத் தலைவர்கள் பெயர்களால் தெருக்களுக்குப் பெயர் சூட்டப்பட்டிருக்கிறது. குடியரசுத் தலைவர் மாளிகையின் வீதிகளிலாவது தலைநகரில் தமிழ் குடியிருக்கிறதே என்பதை நினைத்து நான் அடைந்த மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை.


"பினாங்கு பயனீட்டாளர்கள் சங்கம்' என்கிற அமைப்பு மக்களுக்குத் தேவையான சிறு புத்தகங்களை வெளியிடுகிறது. "நுகர்வோர் வழிகாட்டி' என்கிற தலைப்பில் இவர்கள் வெளியிட்டிருக்கும் புத்தகங்களில் சில, "சீனி உங்கள் ஆரோக்கியத்தைக் கெடுப்பது எப்படி?', "குளிர்பானங்களில் இருப்பது என்ன?', "தொலைக்காட்சி நம் குழந்தைகளின் வளர்ச்சியை எவ்வாறு பாதிக்கும்?', "புத்துணர்ச்சி அளிக்கும் மூலிகை பானங்கள்'. இந்த வரிசையில் பினாங்கு பயனீட்டாளர்கள் சங்கத்தால் வெளியிடப்பட்டிருக்கும் இன்னொரு சிறு நூல் "உங்களுடைய ஒரு கோப்பை காபியில் எவ்வளவு நஞ்சு?'
ஆங்கிலத்தில் வெளியிடப்பட்டிருக்கும் இந்த நுகர்வோர் வழிகாட்டி நூலைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்திருக்கிறார் டி.கே.ரகுநாதன். காபி குடிக்கும் பழக்கம் எப்படி நம்மை வந்தடைந்தது, இதனால் ஏற்படும் தீமைகள் என்னென்ன என்பன குறித்து ஆய்வுப்பூர்வமாக நிரூபிக்கிறது "உங்களுடைய ஒரு கோப்பை காபியில் எவ்வளவு நஞ்சு இருக்கிறது' என்கிற சிறு நூல்.
கஃபைன் என்பது என்ன, கஃபைனால் ஏற்படும் உடல்நலப் பிரச்னைகள், நம்முடைய உணவிலும் பானத்திலும் எவ்வளவு கஃபைன் இருக்கிறது, காபித் தொழில்துறை எவ்வாறு நுகர்வோரிடம் உண்மையை மறைக்கிறது என்பதையெல்லாம் விவரமாக விளக்குகிறது இந்தப் புத்தகம். அதுமட்டுமல்லாமல் கஃபைனுக்கு மாற்று இருக்கிறதா, கஃபைன் குறித்த மாயைகளை நீக்குவது எப்படி என்பவற்றையும் அந்த நூலில் தெளிவுபடுத்தியிருக்கிறார்கள்.
காபி அருந்துபவர்கள் பெரும்பாலும் புகைப் பிடிப்பவர்களாகவும், குறைந்த உடற்பயிற்சி செய்பவர்களாகவும், கொழுப்புச் சத்து நிறைந்த உணவு வகைகளை அதிகம் உண்பவர்களாகவும் இருப்பதாக ஓர் ஆய்வு தெரிவிக்கிறது. இதுபோன்ற பயனுள்ள நுகர்வோர் வழிகாட்டி நூல்கள் தமிழில் அதிகம் வெளியிடப்பட வேண்டும்.


நிர்வாகக்கலை நிபுணர் தில்லி இரா.வைத்தியநாதன் நமது தினமணியின் வாசகர்களுக்கு நன்றாக அறிமுகம் ஆனவர். "இளைஞர் மணி'யில் இவர் எழுதிய "சாதிக்கலாம் வாங்க!' என்கிற கட்டுரைத் தொடர் பரவலாகப் பாராட்டுகளைப் பெற்று நூலாக்கமும் பெற்றிருக்கிறது.
பத்துக்கும் மேற்பட்ட தன்னம்பிக்கை நூல்களை எழுதியிருக்கும் இரா.வைத்தியநாதன் அரை நூற்றாண்டு காலத்திற்கு மேலாக பிர்லா குழுமத்தில் பணியாற்றியவர். இவருடைய தன்னம்பிக்கை நூல்களின் தனிச்சிறப்பு என்னவென்றால், சாமானியர்களும்கூடப் படித்துப் புரிந்து கொள்ளும்படியான எளிமையான நடை. ஆங்காங்கே இவர் காட்டும் மேற்கோள்களும், குட்டிக் கதைகளும் அந்தக் கட்டுரைகளை மேலும் சுவாரசியமாக்குகின்றன.
தமிழ், சம்ஸ்கிருதம், ஆங்கிலம், இந்தி என்று இவருக்கு இருக்கும் பன்மொழிப் புலமையும், பரந்துபட்ட அனுபவ ஞானமும் சுய முன்னேற்ற நூல்களை எழுதும் ஏனைய எழுத்தாளர்களிலிருந்து இவரை இனம் பிரித்துக் காட்டுகிறது.
இரா.வைத்தியநாதன் எழுதிய "மனமெனும் சக்தி' என்கிற புத்தகத்தை வெள்ளியன்று சென்னையிலிருந்து கோவைக்கு ரயிலில் பயணிக்கும்போது படித்து முடித்தேன். அதிலுள்ள "விழுவது மீண்டும் எழுவதற்கே' என்கிற கட்டுரையையும், "வானமும் வசப்படும்' என்கிற கட்டுரையையும் ஒரு முறைக்கு இரு முறை படித்தேன்.
பன்முகத் தொழிலியல் துறை ஆலோசகர் என்பதோடு மட்டுமல்லாமல், தமிழ் இலக்கியத்தில் நுண்மாண் நுழைபுலம் உடையவர் என்பதால் பயின்ற புலமையும் பட்டறிவும் இவருடைய நூல்களில் பரந்து காணப்படுகின்றன. அதனால்தான் தன்னம்பிக்கை நூல்களில் இரா.வைத்திய
நாதனின் நூல்கள் தனித்தன்மை பெறு
கின்றன.


கும்மிடிப்பூண்டியில் "சொந்தம் கல்விச்சோலை' நிகழ்ச்சிக்குச் சென்றிருந்தபோது கவிஞர் தமிழ் மணவாளன், அவரது "உயிர்த்தெழுதலின் கடவுச்சொல்' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பை அன்பளிப்பாகத் தந்தார். அந்தக் கவிதைத் தொகுப்பு நான் ஏற்கெனவே படித்ததுதான்.
தினமும் காலையில் ஒரு குறிப்பிட்ட குறளை நான் மனத்திற்குள் சொல்லிக்கொண்டுதான் கண்விழிப்பது வழக்கம். அந்தக் குறளை அடிப்படையாகக்கொண்டு ஒரு கவிதை எழுதப்பட்டிருந்ததால் அந்தப் புத்தகம் என் நினைவில் பதிந்திருந்தது.
அந்தத் தொகுப்பிலிருந்த "கடவுச்சொல்' என்கிற கவிதையிலிருந்து நான்கு வரிகள்:
கடவுளைக் கண்டடைவதற்கான கடவுச்சொல் மந்திரம் என்று யார் சொன்னது?
மனத்துக்கண் மாசிலன் ஆதல்!

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/20/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2758382.html
2758381 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பொய்கையார் காட்டும் உவமைகள்! -குடந்தை பாலு DIN Sunday, August 20, 2017 02:12 AM +0530 பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களில் ஒன்று "களவழி நாற்பது'. இது புறப்பொருள் பற்றிய 40 வெண்பாக்களைக் கொண்டது. சேரமான் கணைக்கால் இரும்பொறை சோழன் செங்கணானுடன், "கழுமலம்' என்னுமிடத்தில் போரிட்டுத் தோற்றபோது, அவனை சிறைமீட்கப் பாடியதே இவ்விலக்கியம். இந்நூலை இயற்றியவர் பொய்கையார். கவிதையின் ஒரு கூறாகிய "உவமை நலன்' இந்நூலில் சிறப்பாக இடம் பெற்றுள்ளது.

குருதி ஏற்படுத்திய குளம்:
சேரனுக்கும் சோழனுக்கும் போர் நடைபெறுகின்றது. வீரர்களுக்கு வீரத்தையும் எழுச்சியையும் தம் ஒலியால் ஏற்படுத்திய முரசங்கள், மேற்போர்வை கிழிந்து ஒரு பக்கமாகக் கிடக்கின்றன. அந்த முரசங்களின் மேல், "பிறை கவ்வி மலை நடந்ததைப் போன்ற' ஒரு யானை, விழுந்து விடுகிறது. போர்க்களம் முழுவதும் குருதியால் நனைந்து, பெருங் குளமாகவே மாறிவிடுகிறது. செங்குருதி, இங்கும் அங்குமென அலை பாய்ந்து, முரசத்தின் வழியாகச் செல்லுகிறது. இக்காட்சி, எப்படி இருக்கிறது தெரியுமா? கார் காலத்தில் மழை பெய்த பிறகு, செங்குளத்தினது கரையின் கீழ் உள்ள மதகுகள், நீர் உமிழ்தலைப்போல இருப்பதாகப் பொய்கையார் உவமைப்படுத்திப் பாடுகின்றார்.

""ஞாட்பினுள் எஞ்சிய, ஞாலஞ்சேர் யானைக் கீழ்
போர்ப்பில், இடி முரசின் ஊடு, போம் ஒண் குருதி,
கார்ப்பெயல் பெய்தபின், செங்குளக் கோட்டுக் கீழ்
நீர்த்தூம்பு நீர் உமிழ்வ போன்ற புனல் நாடன்
ஆர்த்த மரட்ட களத்து.''

பயன் உவமை:
தொல்காப்பியர், உவமையை வினை, பயன், மெய், உரு என நான்காகப் பிரித்துக் கூறினார். தொல்காப்பியர் வழிநின்று, பொய்கையார் படைத்துக் காட்டும் "பயன் உவமை' பற்றிய காட்சி வருமாறு:
போர்க்களம் எங்கும், குருதியானது வெள்ளமெனப் பாய்ந்தது. அது, பெருங்கடலைப் போலத் தோன்றியது. கருங்கடலையே கண்டு பழகிய கண்கள், அந்தச் செங்கடலைக் கண்டு, சிவந்தன.
கடலிலே உள்ள தோணியையும் அலையையும் போல, குருதி வெள்ளத்திலே பிணங்கள் மிதந்தன; அலைகள் பாய்ந்தன. மலைகள் உருட்டுகின்ற வெள்ளத்தைப் போலப் பரந்த குருதி வெள்ளம், கொல்லப்பட்ட யானைகளை இழுத்துச் சென்றன. இப்படிப்பட்ட குருதி வெள்ளத்தில், தளர்ச்சி அடைந்த வீரர்கள் எவ்வாறு எழுந்து நடக்கிறார்கள் என்பதை நுட்பமாக ஒரு உவமை வழி விளக்குகிறார் பொய்கையார்.
போர்க்களத்தில், நடக்கும் இடமெல்லாம் குருதியால் வழுக்குகிறது. வீரர்கள், தம் கையில் வேல் வைத்திருந்தாலாவது அதைக் கொண்டு ஊன்றுகோலாகப் பயன்படுத்துவர். அதுவோ, கையில் இல்லை. வாளாக இருந்தாலும் அதைப் பயன்படுத்தலாம்; அதுவும் கரத்தில் இல்லை. எனவே, வீரர்கள் போர்க்களத்தில் இறந்து கிடக்கும், யானைகளின் கொம்புகளை, ஊன்றுகோலாகக் கொண்டு எழுந்தனராம்!

""ஒழுக்கும் குருதி உழக்கித் தளர்வார்
இழுக்கும் களிற்றுக் கோடு, ஊன்றி எழுவார்''

வீரர்கள் தளர்ந்து விழும் இடமெல்லாம், யானைகளின் கொம்புகள் கிடந்தன என்றால், போர்க்களத்தில் எத்தனை யானைகள் கொல்லப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்று சிந்திக்க வைக்கவும் அல்லவா இந்த உவமை நமக்கு உதவுகிறது.

உரு தரும் உவமை:
"உரு' என்பதன் அடிப்படையிலும், உவமைகள் தோன்றும் எனக்கூறிய தொல்காப்பியத்தின் இலக்கணத்திற்கு, இலக்கியமாகத் திகழ்கிறது "களவழி நாற்பது'. "உரு' பற்றிய ஓர் உவமையைப் பாருங்கள். போர்க்களத்தில், இறந்துபோன வீரர்களின் உடல்கள் விழுந்து கிடக்கின்றன. அந்த உடல்களில், வேல் பாய்ந்த இடங்களில் எல்லாம் குருதி ஒழுகிக் கொண்டிருக்கிறது. அதைக் காகங்கள் உண்டு களிக்கின்றன. இதனால், காகங்கள் தம் இயல்பான நிறத்தை இழந்தனவாம். சிச்சிலிக் குருவி போன்ற வாயினையும், செம்போத்து போன்ற நிறத்தையும் அவை பெற்றதாக, "உரு' பற்றிய
வண்ண உவமையாகப் படைத்துக் காட்டுகிறார் பொய்கையார்.
உவமைகளில் மற்றொரு வகை "இல்பொருள் உவமை' என்பதாகும். உலகில், இல்லாத ஒரு பொருளை உவமையாகக் கூறுவது இவ்வகையைச் சேர்ந்தது. இவ்வகை உவமைகளையும் கூறியுள்ளார். மலை கலங்கப் பாயும் மலை போல், யானைகள் பாய்தலால், அவற்றின் மீது கட்டப்பெற்ற கொடிகள் மேலே எழுந்து வானத்தைத் துடைப்பது போன்ற செய்கையை ஒத்திருந்ததாகப் பாடுகிறார் பொய்கையார். அப்பாடல் வருமாறு:

""மலை கலங்கப் பாயும் மலைபோல் நிலை கொள்ளாக்
குஞ்சரம் பாயக் கொடியெழுந்து - பொங்குடி
வானம் துடைப்பன போன்ற புனல்நாடன்
மேவாரை அட்ட களத்து''
 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/8/20/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/20/பொய்கையார்-காட்டும்-உவமைகள்-2758381.html
2758380 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கச்சியப்பரின் கவிதை நடை -முனைவர் மா.ந. சொக்கலிங்கம் DIN Sunday, August 20, 2017 02:11 AM +0530 கந்தபுராணத்துள் பல நுட்பங்களைப் புகுத்தி, கவிதை நடையில் தனித்துவம் காட்டி நிற்கிறார் கச்சியப்பர். அதனால்தான், "கந்தபுராணத்திற்கு ஈடு இணை எந்தப் புராணமும்' இல்லை என்ற முதுமொழி வழங்கப்பட்டு வருகிறது. முருகப்பெருமானின் பெருமையைப் பலவாறு விவரிக்கும் இப்புராணத்துள் சில சொல்லாட்சிகளைப் படிக்கும்பொழுது கச்சியப்பரின் கவிதை நடை நன்கு புலப்படும்.
கதை மாந்தர்கள் மிகுதியாக மகிழினும், வெகுளினும் கம்பரைப்போல் முற்றுச் சொற்களைத் தொடுத்தல் இவரது நடைப் போக்காகும். மகேந்திர காவலாளர் தன்னைக் கடுமையாகத் தாக்கியபொழுது வெகுளி முற்றிய வீரவாகுவின் செயல் திறத்தை,

"மிதித்தனன் கொதித்தனன் விடுத்திலன் படுத்தனன்
சதைத்தனன் புதைத்தனன் தகர்த்தனன் துகைத்தனன்
உதைத்தனன் குதித்தனன் உருட்டினன் புரட்டினன்
சிதைத்தனன் செகுத்தனன் செருக்கினன் தருக்கினன்'

என்றும்; மாயையின் அறிவுரைப்படி அமுதசீத மந்தர கூடம் கொணர்ந்து, இறந்துபோன தம் சுற்றத்தார் அனைவரையும் எழுப்பிய பின்னர், சூரபன்மன் உற்ற உவகைத் திறத்தை,

"மகிழ்ந்தனன் ஆர்த்தனன் வானவர் தம்மை
இகழ்ந்தனன் விம்மிதம் எய்தினன் யாயைப்
புகழ்ந்தனன் மேனி பொடித்தனன் நெஞ்சத்
திகழ்ந்தனன் நன்னகை செய்தனன் அன்றே'

என்றும் பாடியுள்ளார். ஒரே பொருளைத் தரும் பல சொற்கள் வருவது பொருள் பின்வரு நிலையணி என்பர். இவ்விரு பாடல்களிலும் இவ்வணி பயின்று வந்துள்ளது.
உடன்பிறந்த தம்பியரும் பெற்ற மக்களும் மடிந்தபொழுது புலம்பித் தவிக்கும் சூரபன்மன் நிலையினைப் பல பாக்களில் வடித்து, மனித இயல்பிற்கு அப்பாற்பட்ட அவுணர்கோனையும் மனித நிலைக்குட்பட்டவனாகக் காட்டுகிறார். இவ்வாறு காட்டுதற்கு அவரது மொழிநடையும் துணைபுரிந்துள்ளது. பானுகோபன் இறந்தபொழுது தரையில் வீழ்ந்து சூரபன்மன் செயலற்றுப் புலம்புதலை,

"மைந்தவோ என்றன் மதகளிறோ வல்வினையேன்
சிந்தையோ சிந்தை தெவிட்டாத தெள்ளமுதோ
தந்தையோ தந்தைக்குத் தந்தையிலான் கொன்றனனோ
எந்தையோ நின்னை இதற்கோ வளர்த்தனனே'

என்று அவலச்சுவை மிகுமாறு பாடியுள்ளார். மைந்தனைக் குறித்து வரும் ஒவ்வொரு சொற்களின் இறுதியிலும் அவலச்சுவை நல்கும் "ஓகார' இடைச்சொல்லை அமைத்துள்ளது சிந்திக்கத்தக்கது.
இந்திரசித்து இறந்தான் என்பதை அறிந்து, களம் சென்று கண்ட நிலையில், இராவணன் அழும் காட்சி இதனோடு ஒப்பு நோக்கத்தக்கது.

"எனக்குநீ செய்யத்தக்க கடன்எலாம் ஏங்கிஏங்கி
உனக்குநான் செய்வதானேன் என்னின்யார்
உலகத்து உள்ளார்' (கம்பர்)

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/8/15/w600X390/muruga.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/20/கச்சியப்பரின்-கவிதை-நடை-2758380.html
2758379 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மாம்பழக் கவிராயரின் வெண்பாத் திறன்! -புலவர் இராம. வேதநாயகம் DIN Sunday, August 20, 2017 02:10 AM +0530 பழநியில் மாம்பழக் கவிராயர் என்பவர் வாழ்ந்து வந்தார். இவரின் குடிப்பெயரே மாம்பழம்தான். இவர்தம் மூன்று அகவையிலேயே வைசூரி நோயால் கண் பார்வை இழந்தவர். கட்புலன் போய்விட்ட காரணத்தாலோ என்னவோ மற்றைய புலன்கள் மிக்க திறமை பெற்று விளங்கின. காதால் கேட்கும் எதனையும் அப்படியே நினைவில் இருத்திக் கொள்வது அவரின் வழக்கம். இவ்வாறாகப் பல நூல்களைப் பலர் படிக்கக் கேட்டு ஒரு சிறந்த புலவராக - கவிஞராகத் திகழ்ந்தார்.
யாப்பிலக்கணத்தைப் பிழையறக் கற்றுணர்ந்தார். இந்த மாம்பழக் கவிராயரை ஆதரித்தவர் பாப்பம்பட்டி என்ற ஊரில் வாழ்ந்த பெருநிலக் கிழார் ஒருவர். இந்த நிலக்கிழாரின் பேரில் பிரபந்தங்கள் இயற்றி அவரிடம் பொன் முடிப்பைப் பலமுறை பெற்றார், மாம்பழக் கவிராயர். நொடியில் ஆசுகவி பாடும் ஆற்றலைப் பெற்றவர். பொன்னுசாமித் தேவர் என்பாரும் அவரின் தம்பியாகிய சேதுபதி தேவரும் மாம்பழக் கவிக்கு மேலும் ஆதரவுக் கரம் நீட்டினர்.
பொன்னுசாமித் தேவர் மாம்பழக் கவிராயரின் திறமையை மேலும் சோதிக்க எண்ணி, அருணகிரிநாதர் பாடிய,

""முத்தைத்தரு பத்தித் திருநகை அத்திக்கிறை
சத்திச் சரவண முத்திக்கொரு வித்துக்
குருபரவென ஓது''

என்ற அடிகளை அப்படியே வெண்பாவாக அமையுமாறு பாடச் சொன்னார். மாம்பழக் கவிராயர் சிறிதும் சிந்திக்கவில்லை. உடனே, அந்த அடிகளுக்கு முன்னால் "வரமுதவிக் காக்கு மனமே வெண்சோதி பரவிய' என்னும் சொற்றொடரைப் போட்டுப் படியுங்கள், வெண்பாவாக மாறிவிடும்'
என்றார்.

""வரமுதவிக் காக்கு மனமேவெண் சோதி
பரவியமுத் தைத்தரு பத்தித் - திருநகையத்
திக்கிறை சத்திச் சரவணமுத் திக்கொருவித்
துக்குருப ரன்னெனவோ து''

இவ்வாறு அருணகிரிநாதரின் பாடலில் முதலடி ஒன்றைச் சேர்த்து அப்படியே வெண்பாவாக மாற்றிய திறம் மாம்பழக் கவிராயருக்கே உரித்தானது!

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/8/20/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/20/மாம்பழக்-கவிராயரின்-வெண்பாத்-திறன்-2758379.html
2758378 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஆறுசெல் மாக்கள் -முனைவர் த. பூவைசுப்பிரமணியன் DIN Sunday, August 20, 2017 02:07 AM +0530 மனிதன் ஓரிடத்தில் இருந்து இடம்பெயர்ந்து கால்நடையாகச் சென்று வருவதைத்தான் "வழிப்போக்கர்கள்' எனும் சொல்லாடல் சங்க இலக்கியங்களில் பதிவிடப்பட்டிருக்கிறது.
மானிட வாழ்வில் ஏதாவது ஒரு சூழலில் வழிப்போக்கு நிகழ்ந்துகொண்டே இருக்கிறது. தன்மைதான் ஒன்றே தவிர, வடிவங்கள் காலத்திற்கேற்றாற்போல மாறிக்கொண்டே இருப்பதைக் காணலாம். தொல்காப்பியர் காலத்திலேயே வழிப்போக்குக் குறித்த செய்தி இடம்பெற்றுள்ளது.
நிலம், நீர் என இரு நிலைகளிலும் வழிப்போக்கினைத் தமிழர்கள் உருவாக்கிக் கொண்டார்கள் என்பதற்குத் தொல்காப்பிய (அகத்.34) நூற்பாவே சான்றாக அமைகின்றது. சங்க இலக்கியங்களில் "செலவு' எனும் சொல்லாட்சி மேற்கண்ட நூற்பாவிற்கு வலு சேர்க்கிறது. வழிப்போக்கு எனும் சொல் குறித்த சிந்தனையானது தொல்காப்பியத்தை அடியொற்றியே பொருள் பேணப்படுகிறது. "விருந்தே தானும்' (செய்யு.237) எனும் நூற்பாவில் விருந்து எனும் சொல்லுக்குப் புதுமை, புதியவர்கள் எனப் பொருள் கொள்ளலாம். தன் பூர்வீகத்தை விட்டுக் கடந்தவர்களை புதியவர்கள் - வழிப்போக்கர்கள் என்று அழைக்கலாம்.
மன்னர்களின் ஆட்சிக் காலத்தில் வழிப்போக்கர்களின் தாகம், பசி, ஓய்வெடுத்தல் முதலிய காரணங்களுக்காக ஊரின் ஒதுக்குப்புறமாக தரும சத்திரங்கள் நிறுவப்பட்டிருந்ததை, கல்வெட்டுச் சான்றுகள் வெளிப்படுத்துகின்றன. இது தற்காலத்தில் "சாவடி' எனும் சொல்லால் அழைக்கப்படுகிறது. பத்துப்பாட்டானது வழிபோக்கர்களை "பழுமரம் தேடிச் செல்லும் பறவைபோல' எனும் தொடரால் அடையாளப்படுத்துகிறது. அக்கால மக்கள் பொருளியல் காரணத்திற்காகவே வழிப்போக்கினை மேற்கொண்டனர் என்பதை சங்கப் பாடல்கள் சான்றிடுகின்றன.
சிலப்பதிகாரத்தில் கோவலனைப் பிரிந்த நாள்களில் வழிப்போக்கர்களுக்கு விருந்து எதிர்கோடலை கண்ணகி மேற்கொள்ளவில்லை (புறம்.120:17-19)என அறிகிறோம். பாரியின் பறம்பு நாட்டில் வழிப்போக்கர்களுக்கு முற்றிய கள்ளை உணவாக வழங்கினர்.

"சிறு நுண் எறும்பின் சில் ஒழுக்கு ஏய்ப்ப
சோறுடைக் கையர் வீறு வீறு இயங்கும்
இருங் கிளைச் சிறாஅர்க் காண்டும் கண்டும்'
(புறம்.173:7-9)

சாரை சாரையாகச் செல்லும் எறும்பின் வரிசையைப் போல வழிப்போக்கர்களுக்கு சிறுகுடிப் பண்ணன் உணவளித்து பசியாற்றியதைப் பாடல் சுட்டுகிறது. இவ்வாறு உணவளிப்பவரை புலவர் பசிப்பிணி மருத்துவன் எனப் போற்றுகிறார். சங்கப் பாடல்களில் வழிப்போக்கர்களுக்கு உணவளித்து பசியாற்றும் செய்திகள் புறம் 47, 70, 334, 370; அகம் 47, 54, 177; பொருநர் 64-67; பெரும்பாண் 20-22; மதுரைக்காஞ்சி 576-580; மலைபடு 54-64 ஆகிய நூல்களில் விரவிக் கிடக்கின்றன. மணிமேகலைக் காப்பியமானது மேலும் சிறப்பிக்கும் பொருட்டு (11:80, 81:28, 217) சில இடங்களில் பசிப்பிணி மருந்து எனக் குறிப்பிட்டுள்ளது.
வழிப்போக்கர்களுக்கு அக்காலத்தில் புதிய உணவு வகைகளை சமைத்துக் கொடுத்தனர் என்பதை புறநானூற்றுப் பாடல் (326:11-12) வெளிப்படுத்துகிறது. தலைவன் தன் தலைவியை விட்டு, பொருளுக்காக வழிப்போக்கினை மேற்கொண்டான். அவ்வாறு செல்லும் வழியில் என்ன கிடைக்கிறதோ அதனை உண்டு (நற்.24:5-6) பசியாறினான்.
தலைவன் அயல்நாட்டிற்குச் செல்லும் பாலை வழியில் கிடைக்கும் விளாம்பழங்களை உட்கொண்டான். அக்காலத்தில் இரவில் கதவைச் சாத்தும் முன்பாக யாராவது இருக்கிறார்களா எனக் கேட்பதும், பார்ப்பதும் மரபாக இருந்துள்ளது. அப்போது வழிப்போக்கர்கள் இருந்தால் உள்ளே அழைத்து, உணவு தந்து பசியாற்றும் நிகழ்வுகள் நடந்தேறியுள்ளன. வட மொழியில் இதனை அதிதி பூசை, அடைக்கலம் தருதல் எனும் சொற்களால் குறிப்பிடுவர்.

"எல்லி வந்த நல் இசை விருந்திற்கு,
கிளர் இழை அரிவை நெய் துழந்து அட்ட'
(நற்.41:6-7)

இரவில் வந்த வழிப்போக்கர்களுக்கு நெய்யிட்டு சமைத்த உணவை வழங்கினர். ஊர்ப் பகுதி இல்லாத காட்டு வழியில் செல்லும்போது வழிப்போக்கர்களுக்குத் தகுந்த உணவு கிடைப்பது அரிதாகின்றது.

"ஆர்ந்தன ஒழிந்த மிச்சில் சேய் நாட்டு
அருஞ் சுரம் செல்வோர்க்கு வல்சி ஆகும்'
(நற்.43:4-5)

பசித்த செந்நாயானது மானைக் கொன்று தின்னது போக எஞ்சிய உணவானது வழிப்போக்கர்களுக்குப் பயன்பட்டது. அவர்கள் காட்டு வழியில் செல்லும்போது இயற்கையின் சீற்றம், கொடிய விலங்குகள், பூச்சிகள் எனப் பல்வேறு இன்னல்களுக்கு ஆளாயினர். "ஆறுசெல் மாக்கள் சோறுபொதி வெண்குடை'
(அகம்.21:4). வழிப்போக்கர்களின் பாதையானது வருத்தியதையும் அவர்களின் உணவுப் பொட்டலங்கள் காற்றில் தூக்கி எறியப்பட்டதையும் பாடல் வெளிப்படுத்துகிறது. மற்றொரு பாடலானது (அகம்.128:13-14) மழை பொழியும் பாலை நிலத்தின் வழியானது வழிப்போக்கர்களைத் துன்பப்படுத்தியதையும் எடுத்துரைக்கிறது.
வளர்ந்துவரும் நவீன உலகில் உறவுகள் அனைத்தும் சிதைவுபட்டு வரும் சூழலில், சங்க காலம், மருவிய காலம், காப்பிய காலம் என வரலாறு நெடுகிலும் வழிப்போக்கர்களைத் தம் உறவினரைவிட மேலாக, மதிப்புறு நிலையில் நடத்தியுள்ளதையும், மானிட வாழ்வின் முழுமைத் தன்மையினையும் எடுத்தியம்புகிறது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/8/20/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/20/ஆறுசெல்-மாக்கள்-2758378.html
2758377 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, August 20, 2017 02:03 AM +0530 ஆஅம் எனக்கெளி தென்றுலகம் ஆண்டவன்
மேஎந் துணையறியான் மிக்குநீர் பெய்திழந்தான்
தோஓ முடைய தொடங்குவார்க் கில்லையே
தாஅம் தரவாரா நோய். (பாடல்-7)

மாவலி, தன்னோடு பொருந்தியிருக்கும் அமைச்சன் கூறியவற்றை அறியாதவனாய், மூவடி நிலம் கொடுப்பது எனக்கு எளிய செயலாகும் என்று சொல்லி, செருக்கின்கண் மிக்கு, தானமாக நீர்வார்த்துக் கொடுத்து, உலகமெல்லாம் இழந்தான். (ஆதலால்), குற்றமுடைய காரியங்களைத் தொடங்குகின்றவர்களுக்கு, தாமே தமக்குத் தேடவாராத துன்பங்கள் இல. (க-து.) குற்றமுள்ள காரியத்தைச் செய்யத் தொடங்குவார் தாமே தமக்குத் துன்பங்களை விளைவித்துக் கொள்வாராவர். "இல்லையே தா அம் தரவாரா நோய்' என்பது இதில் வந்த பழமொழி.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/16/w600X390/tamilmani1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/20/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2758377.html
2754418 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, August 13, 2017 02:22 AM +0530 குடியரசுத் தலைவர் ராம்நாத் கோவிந்தைச் சந்திப்பதற்கு தில்லி சென்றிருந்தேன். தில்லியில் தங்கியிருந்தபோது, பா.ஜ.க.வின் மூத்த தலைவரும் மாநிலங்களவை உறுப்பினருமான
இல.கணேசனின் 162, செளத் அவின்யூ இல்லத்தில் அவருடன் அளவளாவிக் கொண்டிருந்தேன். தமிழ் மீதும், தமிழ் இலக்கியத்தின் மீதும் தாளாப் பற்று கொண்டவர் இல.கணேசன். தமிழ், தேசியம், ஆன்மிகம் ஆகிய மூன்றிலும் முழுமையான ஈடுபாடு உடையவர். அவர் நடத்தும்
"பொற்றாமரை' என்கிற
இலக்கிய அமைப்பு தொடர்ந்து தமிழ்ப்பணி ஆற்றி வருகிறது.
மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்திலிருந்து அவர் சார்ந்த பாரதிய ஜனதா கட்சி அவரை மாநிலங்களவை உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுத்திருப்பது தமிழகத்துக்குக் கிடைத்திருக்கும் மறைமுகமான வரப்பிரசாதம். நாமெல்லாம் தமிழின் பெருமையையும், தமிழனின் பெருமையையும் நமக்கு நாமே பேசிப் பெருமைப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் நிலையில், இல. கணேசன் முழுக்க முழுக்க இந்தி பேசும் மாநிலமான மத்தியப் பிரதேசத்தில் தமிழை வடவர் மத்தியில் பரப்ப புதியதொரு முயற்சியை மேற்கொண்டிருக்கிறார். மகாகவி பாரதி சொன்ன, "தேமதுரத் தமிழோசை உலகமெலாம் பரவும் வகை செய்தல் வேண்டும்' என்பதை நனவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறார் அவர்.
தமிழகத்திலிருந்து நன்றாக இந்தி பேசத் தெரிந்த, அதே நேரத்தில் தமிழ் இலக்கியத்திலும் புலமைபெற்ற, அறிஞர்கள் சிலரை அடையாளம் கண்டு, அவர்களை மத்தியப் பிரதேசத் தலைநகராம் போபாலுக்கு அழைத்துச் செல்ல இருக்கிறார். அங்கே செயல்படும் போபால் தமிழ்ச் சங்கத்தின் உதவியுடன் கூட்டங்களை நடத்தி, அதில் தொல்காப்பியம், திருக்குறள், சங்க இலக்கியம், கம்பன், இளங்கோ, பாரதி என்று தமிழ் குறித்து இந்தியில் அவர்களை உரையாற்றச் செய்யும் முயற்சியை மேற்கொண்டிருக்கிறார்.
போபாலில் வாழும், இந்தியை தாய்மொழியாகக் கொண்டவர்கள் மட்டுமல்லாமல், தமிழை எழுதப் படிக்கத் தெரியாத, போபாலிலேயே பிறந்து வளர்ந்த இரண்டாவது, மூன்றாவது தலைமுறை தமிழ்க் குழந்தைகளுக்குத் தமிழ் இலக்கியத்தின் அருமை பெருமைகளையும் அதன்மூலம் எடுத்துரைக்க முற்பட்டிருக்கிறார். எத்துணை அருமையான தமிழ்ப்பணி இது.
"மறைவாக நமக்குள்ளே பழங்கதைகள் சொல்வதிலோர் மகிமை இல்லை' என்று பாரதி சொன்னானே... அதை, தமிழ் குறித்துப் பேசாத, தெரியாத இந்தி பேசும் மாநிலத்தாருக்குத் தமிழின் அருமை பெருமைகளை அவர்களது தாய்மொழியான இந்தியில் எடுத்துரைக்க முற்பட்டிருக்கும் இல. கணேசனின் முயற்சி சிரக்கம்பம் செய்து பாராட்டத்தக்கது.
தமிழ் வளர்ச்சித் துறையும், தஞ்சைத் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகமும், தமிழகத்திற்கு வெளியே உள்ள தமிழ்ச் சங்கங்களும், இலக்கிய அமைப்புகளும் இதையே முன்னுதாரணமாகக் கொண்டு பிற மொழிகளில் தமிழ் மொழியின் மகத்துவத்தை மனித இனம் மேம்பட எடுத்துரைத்தல் வேண்டும் என்பது எனது பணிவான வேண்டுகோள். இல. கணேசனின் தமிழ்ப் பற்றுக்குத் தலைவணங்க நாம் கடமைப்பட்டிருக்கிறோம்.


ஜென் தத்துவத்தைப் பற்றிய எனது தேடல் இன்னும் முடிந்தபாடில்லை. அது குறித்து எந்தப் புத்தகம் வந்தாலும் அதை நான் படிக்கத் தவறுவதில்லை. ஆனாலும்கூட, "ஜென் தத்துவத்தைப் பற்றிக் கூறுங்களேன்' என்று என்னிடம் யாராவது கேட்டால், அலங்கமலங்க முழிக்கத்தான் முடியுமே தவிர, விளக்கிச் சொல்லிவிடும் ஞானம் எனக்கு இன்னும் வாய்த்தபாடில்லை.
கவிஞர் புவியரசு எழுதியிருக்கும் "ஜென் புத்தர் தாயுமானவர்' என்கிற புத்தகத்தை ஒரு முறைக்கு இரு முறை படித்துவிட்டேன். அதில் பல பகுதிகளை அடிக்கோடிட்டும் வைத்திருக்கிறேன். ஜென் தத்துவம் குறித்து புரிந்துகொண்டேனா என்று கேட்டால் சொல்ல முடியவில்லை.
ஜென் தத்துவம் என்பது இந்தியாவில் இந்த அளவுக்குப் பிரபலமானதற்கு ஓஷோதான் காரணம். உலகம் போற்றும் ஜென் கதைகள் "போதி தருமர்' என்ற காஞ்சிபுரத்துத் தமிழரால் உருவாக்கப்பட்ட ஜென் தத்துவத்தின் விகசிப்புதான் என்கிறார் கவிஞர் புவியரசு.
இந்தியாவைப் பூர்வீகமாகக் கொண்ட தியானமும் மன ஒருமுகப்படுத்துதலும்தான் சீனாவில் "ஸ்யான்' என்று அழைக்கப்படுகிறது. அங்கிருந்து ஜப்பானுக்குச் சென்றபோது ஸ்யான் "ùஸன்' ஆயிற்று. இப்போது அதுவே "ஜென்' என்று உலகமெல்லாம் அறியப்படுகிறது.
கன்பூசியஸ் தத்துவத்தின் எதார்த்தவாதம், தாவோவின் இயற்கை நேயம், புத்தரின் தியானம் ஆகியவற்றின் கலவையில் தோன்றிய இரசவாதமாக ஜென் திகழ்ந்தாலும், இது ஒரு சிந்தனையின் சிகரம் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். ஜென் ஞானி எந்தத் தத்துவத்தையும் உபதேசிப்பதே இல்லை. சீடன் ஞானம் பெற அவர் கதவு திறந்து வைக்கிறார், அவ்வளவே.
கவிஞர் புவியரசு எழுதியிருக்கும் "ஜென் புத்தர் தாயுமானவர்' புத்தகம் சற்று வித்தியாசமானது. ஒன்றன்பின் ஒன்றாக ஜென் கதைகளைக் கூறிச் செல்வதல்ல. புத்தர், தாயுமானவர், திருமூலர், திருவள்ளுவர், பாரதியார், வள்ளலார் என்று ஜென் உபதேசங்களுக்கு ஈடான இந்த சித்தபுருஷர்களின் கவிதைகளுடன் இணைத்து அவர் விளக்க முற்பட்டிருக்கும் பாணியே அலாதியானது.
வானொலியில் கவிஞர் புவியரசு தொடர்ந்து நிகழ்த்திய உரையின் தொகுப்புதான் இது. ஜென் தத்துவம் பற்றிய தேடல் உங்களுக்கு இருக்கிறதா? கட்டாயமாக நீங்கள் படிக்க வேண்டிய புத்தகங்களில் இதுவும் ஒன்று.


பா.ஜ.க. மாநிலங்களவை உறுப்பினர் இல. கணேசனை தில்லியில் சந்தித்தது குறித்து குறிப்பிட்டிருந்தேன். அவரிடம் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, பார்த்திபன் என்கிற கவிஞர் எழுதிய கவிதை ஒன்றை பேச்சுவாக்கில் குறிப்பிட்டார். இறை நம்பிக்கை இல்லாதவர்கள் ஆலயங்களில் அறங்காவலர்களாக நியமிக்கப்படுவதை நையாண்டி செய்து எழுதப்பட்ட அந்தக் கவிதையை அவர் கூறியபோது, சிரித்துவிட்டேன். அந்தக் கவிதை இதுதான்:

நாங்கள் அறங்காவலர்கள்
ஆனாலும் நாத்திகர்கள்
அதனால்தான்
ஆலயத்துக்கு வந்தாலும்
உண்டியலுடன் நின்றுவிடுகிறோம்!

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/13/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2754418.html
2754417 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஆயிரத்தில் ஒருத்தி -உ. இராசமாணிக்கம் DIN Sunday, August 13, 2017 02:21 AM +0530 தன் வீடு, தன் நலம் என வாழ்வோர்களே அதிகமுண்டு. அதிலும் பெண்கள் பெரும்பாலும் தன் கணவன், பிள்ளைகளுக்காக இறை வழிபாடு செய்வதும், கவலைப்படுவதும்தான் அதிகம். இது இயல்பானதே!ஆனால், பெண்களுள் சிலர் சமுதாய நலனை சிந்தித்து, தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டு செயலாற்றுவோரும் உள்ளனர்.
தலைவி ஒருத்தி, தன்னைப் பிரிந்து சென்ற கணவனைப் பற்றி அதிகம் கவலைப்படாமல், நாட்டு நலனுக்காகக் கவலைப்பட்டிருப்பதை ஐங்குறுநூறு எடுத்துரைக்கிறது.
தன்னலம் கருதாத தலைவி, தலைவன் வரும் நேரம் வரை உலகம் உய்வுபெற வேண்டி காலத்தை வேண்டுகிறாள். புலம் பெயர்ந்த தலைவன் திரும்பி வந்து தலைவியின் தோழியைப் பார்த்து, "நான் என் மனைவியை விட்டுப்பிரிந்த பின் நீயும் அவளும் என்ன செய்து கொண்டிருந்தீர்கள்?' என வினவ, அதற்குத் தோழி தந்த பதில் பாடலாக அமைந்துள்ளது.

"வாழி ஆதன் வாழி அவினி
பால் பல ஊறுக, பகடு பல சிறக்க
என வேட் டோளே யாயே யாமே
வித்திய உழவர் நெல்லோடு பெயரும்
பூக்கழல் ஊரான் தன் மனை
வாழ்க்கை பொலிக என வேட்டேமே'

தோழியோ, தன் தோழி தலைவனுடன் சிறப்புற வாழ வேண்டினான்; தலைவியோ "பால் ஊறுக, பகடு சிறக்க; செல்வம் வளர்க; செழிப்பு தழைக்க!' என வேண்டினானாம். தலைவி மேலும்,

"நெல் பல பொலிக பொன் பெரிது சிறக்க
விளைக வயலே வருக இரவலர்
பகைவர் புல் ஆர்க பார்ப்பர் ஓதுக
பசி இல்லாகுக பிணி சேன் நீங்குக
வேந்து பகை தணிக யாண்டு பல நந்துக
அறம் நனி சிறக்க அல்லது கெடுக
அரசு முறை செய்க கனவு இல்லாகுக
மாரி வாய்க்க வளம் நனி சிறக்க'

என்கிறாள். நாடு பகை நீங்கி, மழை பொழிந்து வேளாண்மை செழித்து, வேதங்கள் ஓதப்பட்டு பசி, பிணி நீங்கி தன் தாய்நாடு முறையான ஆட்சியோடு வாழ வேண்டும் என்று தலைவி தன் மனத்தை தெள்ளிய நீரோடையாய் வைத்து வேண்டுகிறாள்.
ஐங்குறுநூறு அடையாளம் காட்டும் இத்தலைவி தன் கணவன் பிரிந்த நிலையிலும்கூட நாட்டு நன்மையையே சிந்தித்திருப்பது வியப்பான செய்தி!
ஐங்குறுநூற்றுத் தலைவியை வேட்கைப் பத்தில் பாடிச் சிறப்பித்தவர் புலவர் ஓரம் போகியார். இத்தலைவி ஆயிரத்தில் ஒருத்திதான்.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/8/13/w600X390/sm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/13/ஆயிரத்தில்-ஒருத்தி-2754417.html
2754416 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அறிய வேண்டிய அரிய சாசனம் -கடம்பூர் விஜயன் DIN Sunday, August 13, 2017 02:16 AM +0530 சிதம்பரத்தில் இருந்து 25 கி.மீ தூரத்தில் உள்ளது காட்டு மன்னார்கோயில். இக்கோயிலிலிருந்து ஆறு கி.மீ.தூரத்தில் உள்ளது கடம்பூர். இந்த ஊரிலுள்ள சம்புவராயர் மாளிகையில் ஆதித்த கரிகாலன் தங்கியிருந்தபோதுதான் பகைவரால் கொல்லப்படுகிறார் என்பது வரலாறு. பின்னர், உத்தமசோழன் ஆட்சிக்கு வருகிறார். அதன்பின்னர் ராஜராஜன் ஆட்சிக்கு வருகிறார். ராஜராஜன் ஆட்சிக்கு வந்தபின்பு தன் சகோதரன் ஆதித்த கரிகாலனின் கொலைக்குக் காரணமானவர்களுக்குத் தண்டனை அளிக்கிறார்.
ஆதித்த கரிகாலனைக் கொன்ற கொலையாளிகளுக்கு ராஜராஜன் அளித்த தண்டனை பற்றிய அரிய கல்வெட்டு சாசனம் ஒன்று காட்டுமன்னார்கோயில் அனந்தீஸ்வரர் சிவாலயத்தின் மேற்குப்புற அதிட்டானத்தில் சாசனம் உள்ளது. இக்கோயில் உள்ள பகுதி "உடையார்குடி' என வழங்கப்படுகிறது.
அந்தக் கல்வெட்டில் கூறப்பட்டுள்ள வாசகங்கள் பின்வருமாறு:

""ஸ்வஸ்தி ஸ்ரீ கோராஜகேஸரிவர்ம்மர்க்கு யாண்டு
2வது வடகரை ப்ரமதேயம் ஸ்ரீ வீரநாரயணச்
சதுர்வேதி மங்கலத்துப் பெருங்குறிப்
பெருமக்களுக்கு சக்ரவர்த்தி ஸ்ரீ முகம்
பாண்டியனைத் தலைகொண்ட கரிகாலச்
சோழனைக் கொன்று த்ரோஹிகளான சோம(ன்)...
(இவன்) றம்பி ரவிதாஸன பஞ்சவன் பரஹ்மாதிராஜனும்
இவன்றம்பி பரமேஸ்வரனான இருமுடி சோழ ப்ரஹ்மதிராஜ்னும்
இவகள் தம்பிமாரும் இவகள் மக்களிதும்
இவர் ப்ராஹ்மணிமா(ர்) பேராலும்
(இவகள் ப்ராஹ்மணிமா(ர்) பேராலும் (இவகள்...) றமத்தம்
பேரப்பன்மாரிதும் இவகள் மக்களிதும்
இவகளுக்குப் பிள்ளை குடுத்த மாமன்மாரிதும்
தாயோடப் பிறந்த மாமன்மாரிதும் இவகள்
உடப்பிறந்த பெண்களை வேட்டாரினவும் இவகள்
மக்களை வேட்டாரினவும் ஆக இவ்வனைவர்
(முறி)யும் நம்மாணைக் குரியவாறு கொட்டையூர் ப்ரஹ்ம
ஸ்ரீராஜனும் புள்ளமங்கலத்து சந்ரசேகர
பட்டனையும் பெரத் தந்தோம் தாங்களும்
இவகள் கண்காணியோடும் இவகள் சொன்னவாறு
நம்மாணைக்குரியவாறு குடியொடு குடிபேறும் விலைக்கு
விற்றுத் தாலத்திடுக இவை குறு(காடி)கிழான்
எழுத்தென்று இப்பரிசு வர''

மேலும், ராஜராஜ சோழன் அரியணை ஏறிய இரண்டாவது ஆண்டில், உடையார் குடிக்கு ராஜராஜன் செல்லாமல், அவரின் ஸ்ரீமுகம் மட்டும் அனுப்பி தண்டனையை நிறைவேற்றச் சொல்லியிருக்கிறார்.

"'வீர நாராயணன் சதுர்வேதி மங்கலத்து பெருமக்களுக்கு சக்ரவர்தியில் ஸ்ரீமுகம் பாண்டியனைத் தலைகொண்ட கரிகாலச் சோழனைக் கொன்ற துரோகிகளான சோமன் இவன் தம்பி ரவிதாஸன, பஞ்சவன், பரஹ்மாதிராஜனும் இவன் தம்பி பரமேஸ்வரனான இருமுடி சோழ ப்ரஹ்மதிராஜனும் இவர்கள் தம்பிமாரும், பிள்ளைகளும் இவர்களுக்கு பெண் கொடுத்தவர்களும் பெண்களும் இவர்கள் சம்பந்தமுடைய அனைவரும் அவர்களின் உடைமைகள், சொத்து அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு உடனே இந்த ஊரை காலிசெய்து வெளியேற - வேண்டும்''

என்ற பொருளில் இக்கல்வெட்டு சாசனம் எழுதப்பட்டுள்ளது.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/8/13/w600X390/sm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/13/அறிய-வேண்டிய-அரிய-சாசனம்-2754416.html
2754415 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தேம்பாவணியில் இறையியல் நுட்பம் -சீ. குறிஞ்சிச் செல்வன் DIN Sunday, August 13, 2017 02:14 AM +0530 வீரமாமுனிவர் இயற்றிய "தேம்பாவணி' எனும் நூல், இயேசு கிறிஸ்துவின் வளர்ப்புத் தந்தையான புனித யோசேப்பு (சூசையப்பர்) மீது இயற்றப்பட்ட நூலாகும்.
இந்நூல் இறைவன் திருவடியை, "தூய வேரிய கமலபாதம்' (பாயிரம்:1) , "செழுந்தூய் துகிர் சேயடி', "தாமரைக் கழல், நாண்மலர்க் கழல்' என்றெல்லாம் சிறப்பிக்கிறது.
எகிப்து நாட்டு இரவிமாபுரத்தில் வளன் இறைவன் திருவடியில் விழுந்து வணங்கியதை வீரமாமுனிவர், ""தேன் முகத்து அலர்த்தாள், சூசை சென்னி பூண்டு இறைஞ்சினானே'' (22:16) என்கிறார். அரேபியா, பெருசியா, சபதே ஆகிய நாடுகளின் வேந்தர்கள் மூவரும் இறைமகன் இயேசுவின் திருவடியில் வீழ்ந்து வணங்கியதை,

""மொம்மு அணியிற் பெரு(கு)
இன்பப் புணரியினுள்;
மூவர் அங்கண் பொலிய மூழ்கி
இம்மணியில் தொழத் தொழ வீழ்ந்து
எழுந்தெழுந்து கோவேந்தை
இறைஞ்சிட்டாரே (11:11)

திருவடி தொழுதல், நிலந்தோய மண்ணில் விழுந்து வணங்குதல், கை கூப்பி வணங்குதல், தலைத் தாழ்த்தி வணங்குதல் என்றெல்லாம் இறைவனை வணங்கும் முறைகள் தேம்பாவணியில் கூறப்பட்டுள்ளன. வளனுக்கும், மரியாளுக்கும் நடந்த திருமணத்தில் எல்லோரும் மகிழ்ச்சிக் கடலில் திளைத்ததாகக் காப்பியம் கூறுகிறது.
புகழ் முழக்கமும், குருக்கள்மார் செய்த வழிபாட்டு முழக்கமும், தூபம், மலர் ஆகியவற்றின் மணமும் தேவாலயம் எங்கும் நிறைந்திருந்தன என்பதனை,

""ஓசையெழு புகழ்ஓதல் எழுகடல்
ஓதல் எழுமென, வேதியார்
பூசையெழு துதிதூபம் எழுபுகை
போதும் எழும் வெறி போழ்திலா'' (5:123)

என்று தேம்பாவணி விரித்துரைக்கிறது.
திருக்கோயில் விளக்குகள் மாணிக்கத்தாலும், மரகதத்தாலும், நீல மணியாலும், பசும் பொன்னாலும், வைர மணியாலும் அமைந்திருப்பதை "பசும்பொன் நிலை விளக்கு' திருவிளக்காம் குத்துவிளக்காக அமைந்துள்ளது என்கிறது தேம்பாவணி.
வீரமாமுனிவர் கிறிஸ்தவ இறையியல் கொள்கைகளை விளக்க, தமிழில் பல கலைச்சொற்களையும் உருவாக்கியிருப்பது நோக்கத்தக்கது. தூய ஆவியாரைத் தேவநேயன் எனவும், சென்மப்பாவம் என்பதனை
கருமாசு எனவும், ஆன்மாவை "கருத்துயிர்' எனவும் பற்பல புதுச் சொற்களால் குறித்துள்ளார்.
தமிழ் தழீஇய சாயலுடன் கிறிஸ்தவ சமயக் கோட்பாடுகள் தேம்பாவணியில் நுட்பமாகக் கூறப்பட்டுள்ளன. நல்லூர் ஞானப்பிரகாசர் வீரமாமுனிவரை "கத்தோலிக்கத் தமிழ்ப் புலவர் கோ' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளது சிந்தனைக்குரியது.

 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/13/தேம்பாவணியில்-இறையியல்-நுட்பம்-2754415.html
2754414 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தன்னை அறியத் தனக்கொரு கேடில்லை! -பா. கமலக்கண்ணன் DIN Sunday, August 13, 2017 02:13 AM +0530 மனிதனுடைய சிரசிலுள்ள உச்சிக்குழி முதல் உண்ணாக்கு வரை நீண்டுள்ள நுண்ணிய துவாரத்திற்குப் "பிரமரந்திரம்' என்று பெயர். நெற்றியில் இரு புருவங்களின் நடுவிலுள்ள ஆக்ஞேயம் என்ற இடத்திலிருந்து பிரமரந்திரம் எட்டு நிலைகளாகப் பகுக்கப்பட்டுள்ளது. அவை: 1. வெளிப்பாழ், 2.ஒளிப்பாழ், 3. வெளியொளிப்பாழ், 4. நிர்க்குணத்தின்பாழ், 5. அன்னமயகோசம், 6. பிராணமய கோசம், 7. மனோமய கோசம்
(துரியம்), 8. விஞ்ஞானமய கோசம் (துரியாதீதம்).
ஏழாவது நிலையாகிய துரியத்தில் மனிதனின் சூக்கும சரீரம் விளங்குகின்றது. அதற்கு மேலேயுள்ள துரியாதீதம் என்ற எட்டாவது நிலையில் ஜீவ சொருபம் விளங்குகின்றது. ""துரியமும் இறந்த சுடரே போற்றி'' என்பது திருவாசகம் (போற்றித் திருஅகவல், வரி.195).
ஞானத்தவம் செய்வோர் தம்முடைய சூக்கும சரீரத்தைத் தாமே காணும் பேறு பெறுவர் என்பது ஞானிகளின் அனுபவ வாக்காகும். மனிதராய்ப் பிறந்தோர் அனைவரும் ஞானத்தவம் செய்வது தலையாய கடமை என்பதைத் திருமூலர் கீழ்வருமாறு கூறியுள்ளார்:

""தன்னை அறியத் தனக்கொரு கேடில்லை
தன்னை அறியாமல் தானே கெடுகின்றான்
தன்னை அறியும் அறிவை அறிந்தபின்
தன்னையே அர்ச்சிக்கத் தானிருந் தானே'' (திரு.355)

மனிதன் ஞானத்தவம் செய்து தன்னையே தான் அறிவதற்கு ஒரு கேடுமில்லை. முயற்சி எடுக்காது தன்னைத் தானறியாமல் மாண்டு போகிறான். தன்னையே தான் காணக்கூடிய ஞான மார்க்கத்தை அறிந்த பின், தன்னை அருளோடு இயக்குவிக்கும் ஜீவனை அர்ச்சிக்கும் நிலையில் சூக்கும சரீரம் விளங்கும் என்பது இதன் பொருள்.
இப்பொருள் பற்றி, திருவள்ளுவர் கூறும் சான்றுகளைக் காண்போம்:

1. ""தானென்ன பொருள் தன்னைத் தானேயறி
மோன மந்திரச் சாரம் உண்டதில் தெரிவாயே''
(திருவள்ளுவர், மூப்பு-11:6)

பிரம்மரந்திரத்தினுள்ளே துரியம் என்ற நிலையில் விளங்கும் சூக்கும சரீரத்தை அறிவாய். ஞானத்தவம் செய்து முத்தியடையும் உபாயம் அதனிடம்தான் உள்ளது என்பது இதன் பொருள்.

2. ""தன்னைத் தானுமறிந்து சடத்தைச் சுத்திகள் செய்து
அன்னை அம்பிகைப் பாதம் அவ்வும் உவ்வால் அறிந்து''
(திருவள்ளுவர், ஞானவெட்டியான், 923)

"தன்னுடைய சூக்கும சரீரத்தைத் தானறிந்து அதை ஞானத் தவத்தால் பரிசுத்தப்படுத்தி, ஜீவ சொரூபத்தைச் சுழுமுனையால் அறிந்து' என்பது இதன் பொருள். தன்னைத் தானறிதல் என்ற நெறி, சைவ சமயத்திற்கும் உட்பட்ட நெறியேயாகும் என்று அப்பரடிகள் கூறுவதைக் கேட்போம்:

""தன்னில் தன்னை அறியும் தலைமகன்
தன்னில் தன்னை அறியில் தலைப்படும்
தன்னில் தன்னை அறியில னாயிடில்
தன்னில் தன்னை சார்தற் கரியவனே'' (பொது-29)

"தன்னுடைய உடம்புக்குள்ளே விளங்கும் சூக்கும சரீரத்தை அறிபவன் உயர்ந்தோனாவான். தன்னில் தன்னை அறிந்தால் ஜீவனோடு ஒருங்கிணைந்து முத்தி நிலையை அடைவான் - தன்னில் தன்னை அறியானாகில், ஜீவ சொருபத்தைச் சார்ந்து முத்தி அடைவது அரிதாகும்' என்பது இப்பாட்டின் பொருள்.
ஆறாவது அறிவாகிய சூக்கும சரீரம் எவ்வாறு தோன்றும் என்று அனுபவத்தால் கண்ட ஞானிகள் கூறும் சான்றுகளைக் கேட்போம்:

உன்முகம் போல் கண்ணாடிக்குள்
ஒருமுகம் கண்டாற்போல்
சின்மய வடிவின் சாயை
சித்துபோல் புத்தி தோன்றும்
நின்மனோ விருத்தி அந்த
நிழல் வழியாய் உலவும்
தன்ம நன்மகனே இத்தைத்
தானன்றோ ஞான மென்பார்
(கைவல்ய நவநீதம், 2:11)

"உன்னுடைய உருவத்தைக் கண்ணாடியில் காண்பதைப் போன்று வியக்கத்தக்க வகையில் உன்னுடைய சூக்கும சரீரம் தோற்றமளிக்கும். உன்னுடைய ஞானத்தவப் பலன் அந்த நிழல் உருவத்தின் வழியாக உலவும். தன்மையுடைய நல்ல மாணாக்கனே! இவ்வாறு தன்னைத்தானே காண்பதுதான் ஆன்றோர்களால் ஞானம் என்று போற்றப்படும்' என்பது இதன் பொருள்.

""கண்ணாடி தன்னில் ஒளிபோல் உடம்பதனுள்
உண்ணாடி நின்ற ஒளி'' (ஒளவைக் குறள்,231)

""கண்ணாடி முகம் போலக் காணும் பாரு''
(அகத்தியர் பரிபாஷைத் திரட்டு, 5:65)

""என்னையே நானறிய இருவினையும் ஈடழித்துத்
தன்னை அறியத் தலம் எனக்குச் சொன்னான்டி''
(பட்டினத்தார், அருள் புலம்பல்,22)

"முற்பிறப்பிலும் இப்பிறப்பிலும் நான் செய்த பாவங்களை அறவே அழிக்கக் கூடியதாகிய சூக்கும சரீரத்தை நான் அறிவதற்குரிய இடத்தை என் குருநாதர் எனக்குக் கூறினார்'.

""தன்னை அறிந்து ஒழுகுவோர் தன்னை மறைப்பார்
தன்னை அறியாதவரே தன்னைக் காட்டுவார்''
(பாம்பாட்டிச் சித்தர், 95)

"தன்னைத் தானறிந்து ஞானத்தவம் செய்வோர் தம்மை விளம்பரப்படுத்திக் கொள்ளாமல் மறைவாக இருப்பார். தன்னை அறியாதவரே தன்னை விளம்பரப்படுத்திக் கொள்வார்' என்பது இதன் பொருள்.

""பாரப்பா உன்னைப் போல் மைந்தா நீயும்
பாரடா பூரணத்தில் மணக்கண் நாட்டி
ஆரப்பா பூரணத்தில் அறிவு தோணும்
ஐயையா உந்தனிடம் அறிவே பேசும்''
(சுப்பிரமணியர் ஞானம் 500:262)

இதன் பொருளாவது: "நெற்றி நடுநிலையில் மனக்கண் நாட்டினால் ஆறாவது அறிவாகிய சூக்கும சரீரம் வெளியே வந்து தோன்றும். உன்னைப் போன்ற உருவமுடைய அதை நீ பார்ப்பாயாக மகனே! சூக்கும சரீரம் உன்னிடம்
பேசுமடா'

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/8/13/w600X390/sm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/13/தன்னை-அறியத்-தனக்கொரு-கேடில்லை-2754414.html
2754413 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, August 13, 2017 02:10 AM +0530 ஈனுலகத் தாயின் இசைபெறூஉம் அஃதிறந்
தேனுலகத் தாயின் இனிததூஉம் } தானொருவன்
நாள்வாயும் நல்லறஞ் செய்வாற் கிரண்டுலகும்
வேள்வாய் கவட்டை நெறி. (பாடல்}6)

அறஞ் செய்கின்ற ஒருவன், புகழினைப் பெறுவான். இவ்வுலகினின்றும் நீங்கி, மறுமை யுலகத்தின்கண் சென்றானாயின், அவ்வுலகமும் இனிதாக ஆகும். (ஆதலின்), நாள்தோறும் நன்மையைப் பயக்கும் அறங்களைச் செய்கின்றவனுக்கு, இரண்டுலகி னின்பமும் கவட்டை நெறியின்கண் உளவாகிய கலியாணங்களைப் போலும். (க}து) இம்மை } மறுமை இன்பங்களை அறம் எய்துவித்தலால், அதனை நாள்தோறும் செய்க.

" வேள்வாய் கவட்டை நெறி' என்பது இதில் வந்துள்ள பழமொழி.

 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/13/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2754413.html
2750544 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பிறந்த ஆண்டைக் கணக்கிட உதவும் திருக்குறளும் ஏழும்! - என். உமாதாணு Monday, August 7, 2017 10:31 AM +0530 திருக்குறள் ஓர் அற்புதமான படைப்பு. குறிப்பாக 7 என்ற எண்ணுக்கும் குறளுக்கும் உள்ள தொடர்பு மிகுந்த வியப்பை ஏற்படுத்துகிறது. உலகிலுள்ள அனைவரின் பிறந்த ஆண்டு எது என்று திருக்குறளில் கணக்கிட்டு அறியக்கூடிய கணக்கீடு மிகச் சிறப்பாக உள்ளடங்கி இருக்கிறது. உலகிலுள்ள எந்த இலக்கியப் படைப்பிலும் இதுபோன்று கணக்குக்கும் மொழிக்கும் இம்மாதிரியான வியத்தகு தொடர்பு இருந்ததில்லை. இத்தகைய ஆய்வுகளை மேற்கொண்டு, திருக்குறளுக்கும் கணிதத்திற்கும் உள்ள வியத்தகு தொடர்பைக் கண்டறிந்திருக்கிறேன்.

கணிதமும் மொழியும் மனிதர்களின் இருகண்கள் என்று 392 ஆவது குறளில் குறிப்பிடுகிறார் திருவள்ளுவர். 7 என்ற எண்ணுக்கும் திருக்குறளுக்கும் உள்ள தொடர்பு மிகுந்த வியப்பை ஏற்படுத்துகிறது. திருவள்ளுவர் என்ற பெயரில் 7 எழுத்துகள் உள்ளன. ஒவ்வொரு குறளிலும் 7 சீர்கள் உள்ளன. 1330 குறள்கள் உள்ளன. அந்த இலக்கங்களின் கூட்டுத் தொகை 7 ஆக இருப்பது ஒரு சிறப்பு. 133 அதிகாரங்கள் உள்ளன. அந்த இலக்கங்களின் கூட்டுத் தொகையும் 7.

திருவள்ளுவர் என்ற சொல்லில் வரக்கூடிய எழுத்துகள் 7. அது 7ஆல் வகுபடும் எண்ணாக இருக்கிறது. ஒவ்வொரு குறளிலும் வரக்கூடிய சீர்களின் எண்ணிக்கை 7. அதுவும் 7ஆல் வகுபடக் கூடிய எண்ணாக இருக்கிறது. திருக்குறளில் 1330 குறள்கள் உள்ளன. இந்த எண் 7ஆல் வகுபடக் கூடிய எண்ணாக உள்ளது. திருக்குறளில் 133 அதிகாரங்கள் உள்ளன. இந்த எண்ணும் 7 ஆல் வகுபடக்கூடிய எண்ணாக உள்ளது.

"எண்ணென்ப ஏனை எழுத்தென்ப இவ்விரண்டும் கண்என்ப வாழும் உயிர்க்கு' என்ற குறள் (392) கணிதத்துக்கும் மொழிக்கும் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புடையதாக இருக்கிறது. இது 392 ஆவது குறளாக அமைகிறது. இதுவும் 7 ஆல் வகுபடும் எண்ணாக அமைந்துள்ளது.

7ஆல் வகுபடக் கூடிய எண்களில் உள்ள 190 குறள்கள் அனைத்தும் உலகம் முழுவதுமுள்ள மனிதர்களின் வாழ்வியல் நியதிகளை உயர்த்திப் பிடிப்பவைகளாக உள்ளன. இவ்வாறு 7ஆல் வகுப்படக்கூடிய 190 குறள்களின் எண்கள் 7,14,21...1330 ஆகிய அனைத்தையும் கூட்டினால் வரக்கூடிய 127015 என்ற எண்ணும் 7ஆல் வகுபடக்கூடியது என்பது மிகவும் வியப்புக்குரிய ஒன்று.

உலகத்தாரின் பிறந்த ஆண்டு

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, உலகத்திலுள்ள ஒவ்வொருவரின் பிறந்த ஆண்டையும் மிகச் சரியாகக் கூறக்கூடிய கணக்கீடும் திருக்குறளில் உள்ளது என்பது அனைவரையும் வியப்பில் ஆழ்த்தும். அதுமட்டுமல்ல, இது பல ஆய்வுகளுக்குத் தூண்டுகோலாகவும் அமைகிறது.

கணக்கீடு

ஒருவர் பிறந்த ஆண்டை, பள்ளிச் சான்றிதழில் அல்லது ஜாதகத்திலிருந்து தெரிந்து கொள்ளலாமே என்று சிலர் எண்ணுவர். ஆனால், அதைவிட சுலபமான வழி திருக்குறளில் இருக்கிறது என்பதையும், அந்த வியத்தகு எண்ணையும் ஆராய்ந்து கண்டறிந்துள்ளேன்.

ஒருவர் ஜனவரி முதல் நாளில் எத்தனை வயதைப் பூர்த்தி செய்திருக்கிறாரோ, அந்த எண்ணை குறள்களின் எண்ணிக்கையான 1330லிருந்து கழித்துவிட வேண்டும். அவ்வாறு கிடைக்கும் எண்ணோடு 686 என்ற வியத்தகு எண்ணைக் கூட்ட வேண்டும். கூட்டினால் கிடைக்கும் எண்தான் அவருடைய பிறந்த ஆண்டு என்று அறிந்து கொள்ளலாம்.

குறள்கள் 1330

ஜனவரி 1இல் நிறைவடைந்த வயது - 76
1254
வியத்தகு எண் + 686
பிறந்த ஆண்டு 1940

எடுத்துக்காட்டாக ஒருவருடைய வயது ஜனவரி முதல் தேதியில் 76 பூர்த்தியாகிறது என்று வைத்துக் கொள்வோம். அந்த எண்ணை 1330 லிருந்து கழித்தால் கிடைப்பது 1254 ஆகும். இத்துடன் 686 என்ற எண்ணைக் கூட்டினால் 1940 என்ற எண் கிடைக்கிறது. இதுதான் அவருடைய பிறந்த ஆண்டு ஆகும். இவ்வாறு உலகிலுள்ள ஒவ்வொருவரின் பிறந்த ஆண்டையும் திருக்குறளிலிருந்து கணக்கிட்டு அறிய உலகப் பொதுமறையான திருக்குறள் உதவுகிறது. எனது கணித ஆய்வின் மூலம், இந்த 686 என்ற எண்ணை வியத்தகு எண்ணாகத் தெரிவு செய்தேன்.

ஓர் எண் 2,3, 4, 5, 6, 8, 9,11 என்ற எண்களால் வகுபடுமா என்று கண்டறியும் முறைகள் கணிதப் புத்தகங்களில் இடம் பெற்றிருப்பது போல் 7 ஆல் வகுபடுமா என்று கண்டறியும் இந்த எளிமையான முறையும் கணிதப் புத்தகங்களில் இடம்பெற வேண்டும்.

அண்மையில் ஓர் எண் 7 ஆல் வகுபடுவதைக் கண்டிபிடிப்பதற்கான சோதனையை மாணவர் நலன் கருதி எளிமைப்படுத்தி வெளியிட்டுள்ளேன். அதுபோன்ற ஆய்வுகளின் மூலம் கண்டுபிடித்துதான் இந்த 686 என்ற வியத்தகு எண். இந்த 686 ஆம் எண்ணும் 7ஆல் வகுபடக்
கூடிய எண்ணாக இருப்பது குறிப்பிடத்தக்க சிறப்பாகும்.

"கற்றுக்கண் அஞ்சான் செலச்சொல்லிக் காலத்தால்
தக்கது அறிவதாம் தூது'

என்பதுதான் 686ஆவது குறள்.

திருக்குறளில் இப்படிப்பட்ட கணக்கீடு உள்ளடங்கி இருப்பதும், கணிதத்திற்கும் திருக்குறளுக்கும் உள்ள தொடர்பும் பிணைப்பும் உலகிலுள்ள வேறு எந்த இலக்கியத்திலும் இவ்வளவு சிறப்பாக இதுநாள் வரை இடம் பெறவில்லை என்பதே நான் கண்ட ஆய்வு முடிவு.

 

- என். உமாதாணு
கணித வல்லுநர், இயக்குநர், கணிதம் இனிக்கும் ஆய்வு மையம், கோவை.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2016/7/28/1/w600X390/thiruvallavar-2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/06/பிறந்த-ஆண்டைக்-கணக்கிட-உதவும்-திருக்குறளும்-ஏழும்-2750544.html
2750545 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, August 6, 2017 02:49 AM +0530 நண்பர் அலைஓசை சம்பத்தின் மரணத்தில் இந்தப் பிறவியில் எனக்குக் கிடைத்த மிகச் சிறந்த நண்பர் ஒருவரை இழந்திருக்கிறேன். ஏறத்தாழ ஐந்து ஆண்டுகள் சாவி வார இதழில் நாங்கள் இணைந்து பணியாற்றிய அந்த நாள்களின் நினைவுகள் என் வாழ்க்கையின் மறக்க முடியாத அத்தியாயங்களில் ஒன்று.
சம்பத் என்றால் செல்வம். பெயரில்தான் சம்பத் இருந்ததே தவிர அவர் சம்பாதித்தது நல்ல நட்பு வட்டத்தைத்தானே தவிர, சொத்து சுகங்களை அல்ல. ஒருபோதும் அதுகுறித்து விசனப்பட்டோ மனம் குமுறியோ நான் கண்டதில்லை. சம்பத் இருக்குமிடம் எப்போதுமே கலகலப்பாக இருக்கும். ஒரு வினாடி கூட சம்பத் சோர்வாய் இருந்து நான் பார்த்ததில்லை.
சாவி வார இதழில் அவர் பிழை திருத்துபவராகத்தான் பணியாற்றினார். பெயர்தான் பிழை திருத்துபவரே தவிர, அவர் உதவியாசிரியராகச் செயல்பட்டார் என்பதுதான் உண்மை. அவரது நீண்ட பத்திரிகை உலக அனுபவம் எங்களுக்கெல்லாம் மிகப்பெரிய வழிகாட்டியாக இருந்தது. அலைஓசை நாளிதழ் ஆரணி எஸ். சம்பத்தை வெளியீட்டாளராகக் கொண்டுதான் வெளிவந்தது. அதற்குக் காரணம், அவருக்கும் அலைஓசையை நடத்திய வேலூர் நாராயணனுக்கும் இடையேயான நெருக்கம்.
மிக அற்புதமான சிறுகதை எழுத்தாளர் அவர். துணுக்குகள் எழுதுவதில் வல்லவர். வாரத்துக்குக் குறைந்தது ஐந்தாறு துணுக்குகளையாவது அவர் தந்துவிடுவார். அந்தத் துணுக்குகள் அந்த வார சாவி வார இதழில் பரவலாக வாசகர்களால் பேசப்படும் தகவல்களாக இருக்கும். அதேபோலத்தான் அவருடைய சிறுகதைகளும். தான் சிறுகதை எழுதுவது மட்டுமல்லாமல், புதிதாக யாராவது சிறுகதை அனுப்பியிருந்தால் அதை வெட்டித் திருத்தி, மெருகேற்றி அவர் செப்பனிடும் நேர்த்தியே தனி. ஒரு பத்திரிகையாசிரியருக்குள்ள எல்லாத் தகுதிகளும் ஆரணி எஸ். சம்பத்துக்கு இருந்தும்கூட அவர் பிழை திருத்துபவர் என்கிற வட்டத்திலிருந்து வெளியில் வர முடியாமல் போனது தமிழ் பத்திரிகை உலகின் துரதிருஷ்டம்.
சம்பத்துக்கு பேனாக்களை சேகரிக்கும் மோகம் இருந்தது. ஒருமுறை தினமணி அலுவலகத்துக்கு என்னைச் சந்திக்க வந்தார். அவரிடம் "சம்பத் உங்களுக்கு என்ன வேண்டும்' என்று நான் கேட்டபோது, அவர் பதிலளிக்கவில்லை. மேஜையிலிருந்த என்னுடைய பேனாவை எடுத்துத் தனது பையில் வைத்துக் கொண்டார். அப்போது அவரது முகத்தில் தோன்றிய பிரகாசத்தின் பின்னால் இருந்த நட்பும் பெருமிதமும் என்னை நெகிழ வைத்தது.
நக்கீரன் கோபாலுக்கு பத்திரிகையாளர்கள் நன்றி கூறக் கடமைப்பட்டவர்கள். எழுத்தாளர் சின்ன குத்தூசியையும் சரி, நண்பர் சம்பத்தையும் சரி, அவர்களுக்குத் தரப்பட வேண்டிய மரியாதையுடன் பாதுகாத்த பெருமை நக்கீரன் கோபாலைத்தான் சாரும். நக்கீரன் அலுவலகத்தில் சம்பத்துக்குத் தரப்பட்ட மரியாதை அலாதியானது. அவரை சம்பத் ஐயா என்றுதான் அழைப்பார்கள். தன்னுடைய எழுத்துலக வாழ்க்கையில் ஏறத்தாழ 22 ஆண்டுகளை சம்பத் நக்கீரனில்தான் கழித்தார். என் நண்பர் சம்பத்தை ஒரு தமையனின் இடத்தில் வைத்துப் போற்றிய நக்கீரன் கோபாலுக்குத் தனிப்பட்ட முறையில் நன்றி சொல்ல நான் கடமைப்பட்டிருக்கிறேன்.


புத்தக விமர்சனத்துக்குக் "கேட்டதும் கிடைத்ததும்' என்கிற புத்தகம் வந்திருந்தது. அதை பார்த்த நொடியில் ஏதோ புதையல் கிடைத்தது போல இருந்தது. ஏறத்தாழ 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நான் படித்திருந்த ஆனால் பாதுகாத்து வைக்க மறந்துவிட்ட புத்தகம் மீண்டும் பார்வையில் பட்டபோது நான் அடைந்த மகிழ்ச்சிக்கு அளவேயில்லை.
தமிழகத்தின் "பதின்கவனகர்' (தசாதவதானி) திருக்குறள் பெ. இராமையா, தமிழ்நாடு அரசின் அரசவைக் கலைஞராய் விளங்கியவர். விடுதலைப் போராட்ட வீரர். ஒரு காலக்கட்டத்தில் கண் பார்வை மங்கத் தொடங்கியது. பார்வை இழந்த நிலையிலும் தனது மன உறுதியை இழக்காமல் "பதின்கவனகம்' (தசாதவதானம்) என்னும் நினைவாற்றல் கலையின் மூலம் தமிழுக்கும் திருக்குறளுக்கும் அவர் ஆற்றிய தொண்டு சொல்லி முடியாது. 20-ஆம் நூற்றாண்டின் இணையற்ற நடமாடும் திருக்குறளாய் உலவியவர் பதின்கவனகரான இராமையா.
இவரது தமிழ்ப் பணியின் மிகப்பெரிய சிறப்பு என்னவென்றால், பள்ளிகளில் பயிலும் மாணாக்கர்கள் மத்தியில் தனது வினா-விடை வாயிலாகத் திருக்குறளுக்கு விளக்கம் தர முற்பட்டது. மாணவர்கள் எழுப்பும் குறள் குறித்த கேள்விகளுக்குச் சற்றும் தயங்காமல் அவர் தரும் பதில்கள், பல இளம் உள்ளங்களைக் குறள்பால் ஈர்த்தன.
கொம்புக் குறி இடம் பெறாத குறள்கள், கால் இல்லாத குறள்கள், நீட்டல் அளவை, நிறுத்தல் அளவைக்கு ஒரு குறள், விதையில்லா பழம் உள்ள குறள், ஐந்து உவமைகள் இடம்பெறும் குறள், ஒரேயெழுத்தை கடைசி சீராகக் கொண்டு முடியும் குறள், தொடங்கிய சொல்லைக் கொண்டே முடியும் குறள், சொல்லும்போது உதடுகள் ஒட்டாத முறையில் எழுதப்பட்ட குறட்பாக்கள் என்று எது குறித்து கேட்டாலும் அவை குறித்தெல்லாம் உடனுக்குடன் பதில் அளிக்கும் ஆற்றலைப் பதின்கவனகர் இராமையா பெற்றிருந்தார் என்றால், அவர் திருக்குறளில் எந்த அளவுக்கு ஆழங்காற்பட்டிருந்தார் என்பதை நாம் தெரிந்து கொள்ளலாம்.
தன் தந்தையின் வழியில் அந்த நுண்கலையைப் பேணி வருகிறார் அவருடைய மைந்தர் திருக்குறள் இராம. கனகசுப்புரத்தினம். பெ. இராமையா பதின்கவனகராக இருந்தார் என்றால் கனகசுப்புரத்தினமோ பதினாறு கவனகர். தந்தையைப் போலவே இவரும் நினைவாற்றல் கலை மூலம் குறள் பணியாற்றி வருகிறார்.
பதின்கவனகர் பெ. இராமையாவிடம் பல்வேறு நிகழ்ச்சிகளில் குறள் குறித்துக் கேட்கப்பட்ட கேள்விகளும் அதற்கு அவர் அளித்த பதில்களும் தொகுக்கப்பட்டு "கேட்டதும் கிடைத்ததும்' என்கிற புத்தகமாக அவரால் வெளியிடப்பட்டிருந்தது. அந்தப் புத்தகத்தின் மறுமதிப்பை வெளியிட்டு மிகப்பெரிய தொண்டாற்றியிருக்கிறார் பதினாறு கவனகர் திருக்குறள் இராம. கனக சுப்புரத்தினம். "கேட்டதும் கிடைத்ததும்' என்பது நான் முதலில் குறிப்பிட்டதுபோல ஓர் அரிய திருக்குறள் புதையல் நூல்.


சென்னை வள்ளியம்மாள் மகளிர் கல்லூரியில் தமிழ்த் துறைப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றுபவர் முனைவர்
ப. பானுமதி. இவர் "ஆதிரா முல்லை' என்கிற புனைபெயரில் எழுதிய "சக்கரம்' என்கிற கவிதை என் கவனத்தைக் கவர்ந்தது. அந்தக் கவிதை இதோ:

""அனுபவச் சக்கரத்தில்
குயவனின் கைப்பட்ட
களிமண்ணாய்
குழைந்து
வளைந்து
நெளிந்து
சுற்றிச் சுற்றி
முழுவதுமாக
உருப்பட எத்தனிக்கையில்
முடிந்தே விடுகிறது
வாழ்க்கை''!

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/06/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2750545.html
2750543 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அகநானூற்றில் "அல்பினிசம்' -முனைவர் பி. மாரியப்பன் DIN Sunday, August 6, 2017 02:47 AM +0530 உறையூர் மருத்துவன் தாமோதரனார் எழுதிய அகநானூற்றுப் பாலைத்திணையைச் சார்ந்த பாடல் ஒன்று தலைமகனைப் பிரிந்த தலைமகள் தோழிக்குத் தலைவன் செல்லும் காட்டுவழியானது எத்தகையது என்பதை விளக்குவதாக அமைந்துள்ளது.
குன்றி அன்ன கண்ண, குரூஉ மயிர்,
புன் தாள், வெள்ளெலி மோவாய் ஏற்றை
செம் பரல் முரம்பில் சிதர்ந்த பூழி,
நல் நாள் வேங்கை வீ நன்கனம் வரிப்ப,
கார் தலைமணந்த பைம் புதற் புறவின்,
வில் எறி பஞ்சியின் வெண் மழை தவழும்
கொல்லை இதைய குறும் பொறை மருங்கில்,
கரி பரந்தன்ன காயாஞ் செம்மலொடு
எரி பரந்தன்ன இலமலர் விரைஇ,
பூங் கலுழ் சுமந்த தீம் புனற் கான் யாற்று
வான் கொள் தூவல் வளி தர உண்கும்;
எம்மொடு வருதல் வல்லையோ மற்று?' எனக்
கொன் ஒன்று வினவினர்மன்னே தோழி!
இதல் முள் ஒப்பின் முகை முதிர் வெட்சி
கொல் புனக் குருந்தொடு கல் அறைத் தாஅம்
மிளை நாட்டு அத்தத்து ஈர்ஞ் சுவற் கலித்த
வரி மரற் கறிக்கும் மடப் பிணைத்
திரிமருப்பு இரலைய காடு இறந்தோரே' (133)

இப்பாடலானது அறிவியல் ஆய்விற்கு உட்பட்டதாக அமைந்துள்ளது. குன்றிமணியினைப் போன்ற கண்களையும், குறுகுறுத்த மயிர்கள் மற்றும் குறுகிய கால்களையும் உடைய வெள்ளெலி, மேகம் தவழும் குறும்பாறைகள், யானைக்கூட்டம் போன்ற காயாம் பூக்கள் மற்றும் எரியும் தீயைப்போன்ற இலவம் பூக்கள், காடைப்பறவையின் சிறகுமுள் போன்ற வெட்சிப்பூக்கள், கொல்லையில் பூக்கும் குருந்தம் பூக்கள், கொட்டிக்கிடக்கும் காடு அது.
நீர் ஒட்டா, அந்நிலத்தில் மரல்-நீரைப் பருக ஓடும் பெண்மானைத் தொடர்ந்து ஆண்மான் ஓடும் அக்காட்டின் வழியே தலைவன் செல்வதாகத் தோழியிடம் தலைவி கூறுகிறாள்.
உயிரிகளை உவமமாகவும் உருவகமாகவும் மிகுதியாகக் கொண்ட இப்பாடலின் முதல் உயிரியாகக் கூறப்பட்ட வெள்ளெலி செய்தியானது இங்கு சிறப்பிடம் பெறுவதாக அமைந்துள்ளது. இன்றைய தினம் ஆய்வகங்களில் பயன்படுத்தப்படும் சுண்டெலியான
"மஸ்' (ஙன்ள்) பேரினத்தினைச் சார்ந்த எலிகளைக் குறிப்பதாக அமைந்துள்ளது. வீடுகளில் காணப்படும் எலிகளும் ஆய்வகத்தில் ஆய்விற்காகப் பயன்படுத்தப்படும் எலிகளும் ஒரே சிற்றினத்தைச் சார்ந்தவை என்றபோதிலும், அக மற்றும் புறக்கலப்பின் மூலம் பல்வேறுவகையான சுண்டெலிகள் ஆய்விற்காகத் தோற்றுவிக்கப்பட்டு பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இத்தகைய எலிகளின் ஆய்வகப் பயன்பாடு 16ஆம் நூற்றாண்டில்தான் ஆரம்பித்தது. ஆனால்,
இப்பாடலோ காலத்தினால் முற்பட்டது. எனவே பாடலில் கூறப்பட்ட வெள்ளெலியானது "அல்பினோ' (ஹப்க்ஷண்ய்ர்) வகையினைக் குறிப்பதாகும். வெள்ளை மயில், வெள்ளை காகம், வெள்ளைப் புலி வகையைச் சார்ந்த வெள்ளெலியானது மரபணுவுடன் தொடர்புடைய பிறவிக்குறைபாட்டினால் தோன்றியதாகும். இதுபோன்ற அல்பினோ உயிரிகளில் நிறமிகள் இல்லாததால் அவை வெண்மையாகக் காணப்படும்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/8/6/w600X390/tamil2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/06/அகநானூற்றில்-அல்பினிசம்-2750543.html
2750542 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அடியேன் எனில் தடி எதற்கு? DIN DIN Sunday, August 6, 2017 02:46 AM +0530 பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் பல்துறைப் பேரறிஞராக விளங்கியவர் பூண்டி அரங்கநாத முதலியார். ஆங்கிலமும், அருந்தமிழும் ஐயமறக் கற்றுத் துறைபோகிய கல்வியாளர்.
சென்னை மாநிலக் கல்லூரியில் கணிதப் பேராசிரியராகப் பணிபுரிந்த பேராளர். இன்சுவை மிக்க "கச்சிக்கலம்பகம்' இயற்றி புகழ் கொண்டவர். அவர் வாழ்ந்த காலத்தில் பல்லோராலும் மதித்துப் போற்றும் மாண்பினராக வாழ்ந்தவர்.
தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சா.வால் பெரிதும் மதித்துப் போற்றப்பெற்றவர். தமிழ்த் தாத்தாவின் நூல்கள் பதிப்பித்து வெளிவருங்காலம் அவருக்குப் பலவகைகளிலும் உதவியதாக "என் சரித்திரம்' நூலில் உ.வே.சா.வே குறிப்பிட்டுள்ளார். நகைச்சுவை ததும்பும் வண்ணமும், இனிமையாகவும் உரையாடுவதில் வல்லவர்.
ஒருமுறை பூண்டி அரங்கநாத முதலியாரைக் கண்டபோது, நீதிபதி முத்துசாமி ஐயர் தன்னிடமிருந்த வளைத் தடியைக் கையில் தொங்கவிட்டவாறே கரங்களைக் கூப்பி "அடியேன் வணக்கம்' என்று அரங்கநாதருக்கு மரியாதை
செய்தார்.
பதிலுக்கு அரங்கநாத முதலியாரும் தமது கைகளைக் கூப்பி, "வணக்கம்' சொன்னதோடு, "அடியேன் எனில் தங்களது கரங்களில் தடி எதற்கு?'
என்றார். இந்தப் பதிலைக் கேட்ட எல்லோரும் சிரித்து மகிழ்ந்தனராம். நீதிபதி முத்துசாமி ஐயர் தனது சிரிப்பை அடக்குவதற்கு மிகுந்த முயற்சி எடுத்துக் கொண்டாராம்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/8/6/w600X390/tamil1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/06/அடியேன்-எனில்-தடி-எதற்கு-2750542.html
2750541 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அளபெடை ஆக்கமும் நீக்கமும் -தமிழாகரர் தெ. முருகசாமி DIN Sunday, August 6, 2017 02:43 AM +0530 யாப்பிலக்கணத்தில் அளபெடைப் பயன்பாடு ஒரு விவேகமான பொருளோடு கூடிய ஒலி விளையாட்டு. குறில் நெடிலான எழுத்தொலிக்குக் கூடுதலாக அமையும் கூடுதல் ஒலியையே "அளபெடை' என்பர். இது இயல்பான பொருள் தருவதோடு கூடுதல் சிறப்புப் பொருள் உணர்த்தவும் பயன்படும்.

"ஓஒதல் வேண்டும் ஒளிமாழ்கும் செய்வினை
ஆஅதும் என்னு மவர்' (653)

என்ற குறளில் கருத்துக்காக அல்லாமல் வெண்பாவுக்கான யாப்பு பிழையாமைக்காக ஓஒதல், ஆஅதும் என ஈரிடத்தும் இசை நிறையாய் அளபெடை வந்தது.

"கெடுப்பதூஉம் கெட்டார்க்குச் சார்வாய்மற் றாங்கே
எடுப்பதூஉம் எல்லாம் மழை' (15)

என்ற குறளில் கெடுப்பதும் எடுப்பதும் எனக் குறிலாக நிற்பினும் அவை வருமொழிகளோடு பிழையின்றிச் சேரும். ஆயினும், குறிலை நெடிலாக்கி நெடிலை அளபெடையாக்கியதால் கெடுத்தாலும் வாழ வைத்தாலும் அளவுக்கு மீறிய அழிவையும் ஆக்கத்தையும் கொடுக்கும் என்பதைக் குறிப்பதற்காகவே குறிலை நெடிலாக்கியதோடு நெடிலை அளபெடையாக்கிக் கூறப்பட்டது. இது, கூடுதல் பொருட்பயன் பற்றியதற்காகக் கூறப்பட்டதொரு யாப்பு உத்தி.
இங்ஙனம் இசை நிறையாக, சொல்லிசையாகத் தனித்தனிப் பாடலில் அளபெடை அமைதலை மாற்றி, அளபெடைக் கூறியதால் பயனின்றி அவ்வளபெடையை நீக்கி உணரும் விதத்தால் பொருளை உணர வைக்கும் புலமை வித்தகத்தைச் செய்யும் அளபெடைப் புதுமையையும் புலவர்கள் செய்து காட்டியதற்கு ஒரு பானை சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதமாய் ஒன்றைக் காணலாம்.
பண்டொரு நாள் இராவணன் கயிலையைப் பெயர்த்தான். சிவபெருமான் தன் கால் பெருவிரலால் அழுத்த, அவன் மலையின் கீழே அகப்பட்டுத் திண்டாடினான். தப்பிக்க வழியறியாதபோது கயிலையை வலம் வந்த வாகீச முனிவர் என்பார், இராவணன்பால் இரக்கமுற்று, ""இறைவன் மேல் சாமகானம் பாடினால் அவர் மகிழ்ந்து விடுவிப்பார்'' என உபாயம் கூறினார்.
இராவணனும் அவ்வாறே செய்தபோது, கீழ்வரும் சாமகானப் பாடலைப் பாடியதாகக் கரையேறவிட்ட நகர்ப் புராணத்தில் அதன் ஆசிரியர் க.ரா. சிவசிதம்பரர் கூறுகிறார். பாடல் முழுவதும் உள்ள நெட்டெழுத்துகள் அளபெடையால் ஆனவை.

"ஓஒமாஅ தேஎவாஅ ஊஉமாஅ தேஎசாஅ
சீஇமாஅ தாஅவாஅர் தேஎகாஅ வேஎகாஅ
ஆஅமாஅ நாஅயேஎ னாஅவீஇ போஒமாஅ
காஅமாஅ ரீஇநீஇ காஅவாஅ சாஅமீஇ'

இப்பாடலில் 32 நெட்டெழுத்துகள் உள்ளன. அவை தத்தமக்குரிய குறில் எழுத்துகளுடன்
அளபெடைகளாக உள்ளன. இந்நிலையில் இதற்குரிய பொருள் விளக்கத்தை அளபெடைகளை நீக்கிக் கீழ்வருமாறு பாடலை அமைத்துக் கொள்ளும் போதுதான் பொருளை உணர முடிகிறது.

"ஓமா தேவா ஊமா தேசா
சீமா தாவார் தேகா வேகா
ஆமா நாயே னாவீ போமா
காமா ரீநீ காவா சாமீ'

ஓ மகாதேவனே! ஊர் உலகைக் காப்பவனே! திருமகள் போன்ற பெண்ணைத் தேகத்தில் உடையவனே! என் மீது வேகப்படாதே! இழிந்த நாயேனின் ஆவியைப் போமாறு செய்துவிடாமல் மழைபோல் கருணையால் நீ என்னைக் காப்பாய்! தலைவனே! என்பது பாடலின் கருத்தாகும். இப் பொருளை உணர ஒவ்வோர் எழுத்தாகப் பிரித்தும், சிலவற்றைச் சேர்த்தும் அறிய வேண்டும்.
1. ஓ - வியப்புக்குரியவனே! மா தேவா - மகா தேவனே! ஊ - ஊரையும், மா - பெரிய, தேசா - தேசத்தையும் காப்பவனே!
2. சீ - திருமகள் போன்ற, மாது - பெண்ணை, ஆவார் - இணைத்துக் கொண்ட, தேகா - தேகத்தை உடையனே! வேகா - என் மீது வேகப்படாதே!
3. ஆ - இழிந்த, மா - மிகவும் இழிந்த, நாயேன் - நாய் போன்ற எனது, ஆ - உயிரை, வீ - அழிந்து, போமா - போகாமல்!
4. கா - காப்பாயாக! மாரீ - கருணை மழையானவனே! நீ - நீயல்லவா! கா - உன்னையன்றி யார் காப்பார்? வா - ஆதலால் வந்தருள் செய், சாமீ - தலைவனே!
இந்த அளபெடை விளையாட்டை என்னென்பது! அளபெடை சேர்த்துப் பொருள் காணுதற்கு நேர்மாறாக அளபெடையைச் சேர்த்துப் பிறகு நீக்கிப் பொருளை உணரச் செய்யும் சித்து விளையாட்டன்றோ! இது!
இதனைக் கடலூர் திருப்பாதிரிப்புலியூரைச் சேர்ந்த கரையேறவிட்ட நகர்ப்புராணத்தில் க.ரா. சிவசிதம்பரர் பதிவு செய்துள்ளார். 1892-ஆம் ஆண்டில் வெளிவந்த நூல்.
அப்பர், பல்லவ மன்னனால் கல்லில் கட்டிக் கடலில் கிடத்தியபோது ""கற்றுணைப் பூட்டியோர் கடலில் பாய்ச்சினும், நற்றுணையாவது நமச்சிவாயவே'' எனப் பதிகம் பாடிக் கடலினின்றும் கரையேறிய ஊர்தான் - கரையேறவிட்ட நகராகும்.
யாப்பிலக்கண மரபில் அளபெடை நீக்கத்தாலாகும் ஆக்கப்பாடலை புது வரவாகவும் காலத்தில் மலர்ந்த கவிக் கொடையாகவும் கருதலாம்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/8/6/w600X390/lordshrisiva.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/06/அளபெடை-ஆக்கமும்-நீக்கமும்-2750541.html
2750540 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, August 6, 2017 02:41 AM +0530 புலமிக் கவரைப் புலமை தெரிதல்
புலமிக் கவர்க்கே புலனாம் - நலமிக்க
பூம்புனல் ஊர பொதுமக்கட்கு ஆகாதே
பாம்பறியும் பாம்பின கால். (பாடல்-5)

நன்மை மிகுந்த அழகிய நீர்வளம் நிரம்பிய ஊரனே! பாம்பினுடைய கால்களைத் தமக்கு இனமாகிய பாம்புகளே அறியுந் தன்மையுடையன. அதுபோல், அறிவிற் சிறந்தவர்களை அறிவினால் தெரிந்துகொள்ளும் திறம், (அவர்கள் போன்ற) அறிவிற் சிறந்தவர்களுக்கே விளங்கும், கல்வியறிவில்லாதவர்களுக்கு விளங்காது. (க-து.) கற்றோர் பெருமையைக் கற்றோர் அறிவார்.
"பாம்பின் கால்களைப் பாம்புகளே அறியும்' இஃது இச்செய்யுளில் வந்த பழமொழி.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/16/w600X390/tamilmani1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/aug/06/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2750540.html
2746515 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, July 30, 2017 04:09 AM +0530 பெரியவர் சீனி.விசுவநாதன் தன்னிடம் இருந்த சில அரிய புத்தகங்களைத் தன்னால் இனிமேலும் பாதுகாக்க முடியாது என்பதால் என்னிடம் தந்ததை முன்பொரு முறை பதிவு செய்திருந்தேன். பல அறிஞர்கள் தாங்கள் மிகவும் ரசித்துப் படித்து, பொக்கிஷமாகப் பாதுகாத்து வந்த புத்தகங்களை என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் தவிக்கிறார்கள் என்பதுதான் உண்மை.
முனைவர் தெ.ஞானசுந்தரம் தன்னிடம் இருந்த புத்தகங்களை சென்னை கொடுங்கையூரிலுள்ள சாய் விவேகானந்தா பள்ளிக்குக் கொடுத்து விட்டதாகக் கூறினார். இளங்குமரனாரின் புத்தகங்கள் எஸ்.ஆர்.எம். பல்கலைக்கழகத்துக்கும், இரா. செழியனின் புத்தகங்கள் வி.ஐ.டி. பல்கலைக்கழகத்துக்கும் தரப்பட்டிருக்கின்றன.
தினமணி கதிரில் "ஒன்ஸ்மோர்' தொடர் எழுதும் "கேசி' (கே.சிவராமன்), தன்னிடம் சேர்ந்துவிட்ட புத்தகங்களை என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை என்றும், மிகவும் ஆசைப்பட்டு, மிகுந்த சிரமத்துக்கு இடையிலும் விலை கொடுத்து வாங்கிப் படித்து, பத்திரப்படுத்திய அந்தப் புத்தகங்களைப் பழைய புத்தகக்காரரிடம் எடைக்குப் போடவும் மனம் ஏற்கவில்லை என்றும் கூறியபோது, என்னிடம் இருக்கும் புத்தகங்களுடன் அதுவும் இருக்கட்டுமே என்று கூறி எடுத்து வந்துவிட்டேன்.
எழுத்தாளர் கேசியின் வீட்டிலிருந்து எடுத்து வந்த புத்தகங்களில் ஒன்று "சென்னையின் வரலாறு படைத்த இல்லங்கள்' என்கிற புத்தகம். இதன் ஆசிரியரான வி.ஸ்ரீராம், "மதராஸ் மியூசிங்க்ஸ்', "ஸ்ருதி' ஆகிய ஆங்கிலப் பத்திரிகைகளின் ஆசிரியர் குழுவில் இடம் பெற்றிருப்பவர். கலை,
இலக்கியம், கட்டடக்கலை, பாரம்பரிய
சங்கீதம் ஆகியவற்றில் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டவர்.
விசாலமான தோட்டங்களுடன் சென்னை நகரை அழகுபடுத்திய, கலை நுணுக்கத்துடன் கட்டப்பட்ட பல பிரம்மாண்டமான கட்டடங்கள், இப்போது தரைமட்டமாக்கப்பட்டுவிட்டன. அன்றைய சென்னை நகரின் அடையாளங்களாகவும், அதிசயங்களாகவும் இருந்த அந்த மாளிகைகளை (அப்படித்தான் அந்த வீடுகளை அழைக்க முடியும்), வருங்காலத் தலைமுறையினருக்காக ஆவணப்படுத்தி இருக்கிறார் வி.ஸ்ரீராம். அதைக் கோட்டோவியங்கள் மூலம் ஆவணப்படுத்தி வெளியிட்டிருக்கிறார் திருமதி. சந்திரா சங்கர்.
இன்று "போயஸ் தோட்டம்' என்று பரவலாக அறியப்படும் இடம் "போ' என்பவருக்கு சொந்தமானதாக இருந்தது. ஏறத்தாழ தேனாம்பேட்டை முழுவதுமே அவரது தோட்டம்தான். அதில் 1816-இல் ஒரு வீடு கட்டப்பட்டது. அதைத் தொடர்ந்து உருவானதுதான் இன்றைய போயஸ் தோட்டம் குடியிருப்புப் பகுதி. அதேபோல, சிவாஜி கணேசனின் "அன்னை இல்லம்', ஜார்ஜ் போக் என்பவரால் கட்டப்பட்டது. அவர் வசித்த சாலைக்கு அதனால்தான் போக் சாலை என்று பெயரிடப்பட்டது. டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணனின் "கிரிஜா', சர் சி.பி.ராமசாமி ஐயரின் "தி க்ரோவ்' உள்ளிட்ட பல பிரமுகர்களின் வீடுகளையும் ஆவணப்படுத்தி இருக்கிறார் ஸ்ரீராம்.
இதில் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கும் பல வீடுகள் இப்போது இல்லை. எஞ்சி இருப்பதையும் நாம் இழந்து விடுவதற்கு முன்பு, ஒரு கட்டடச் சுற்றுலா நடத்திவிட வேண்டும் என்று தீர்மானித்திருக்கிறேன். வி.ஸ்ரீராமுக்கும், திருமதி. சந்திரா சங்கருக்கும் நன்றி சொல்லக் கடமைப்பட்டிருக்கிறார்கள் சென்னைவாசிகள்!


நீண்டநாள் "தினமணி' வாசகர்களுக்குப் புலவர் மா.சின்னுவை நன்றாகவே தெரிந்திருக்கும். ஐராவதம் மகாதேவன் "தினமணி' நாளிதழின் ஆசிரியராக இருந்த காலம் தொட்டு, தொடர்ந்து தன்னை "தினமணி'யுடன் இணைத்துக் கொண்டிருப்பவர். அகவை 85 ஆனாலும்கூட இன்னும் இவரது இலக்கிய தாகம் தீர்ந்தபாடில்லை. நடமாடும் பல்கலைக்கழகமாக இருந்த தி.வே.கோபாலையரின் மாணவர் எனும்போது, புலவர் மா. சின்னுவின் ஆழங்காற்பட்ட தமிழ்ப்புலமை குறித்து வேறு எதுவும் சொல்ல வேண்டியதில்லை.
தமிழக அரசின் "தமிழ்ச் செம்மல்' விருது பெற்றிருக்கும் புலவர் மா.சின்னு கடந்த மே மாதம் எனக்கு மூன்று புத்தகங்களை அனுப்பித் தந்திருந்தார். அவற்றில் "சங்கப்பலகை' என்கிற புத்தகமும் இருந்தது. அதில் பெரும்பாலானவை தினமணி, தமிழ்மணி, தினமணி கதிர், தினமணி சுடர் ஆகியவற்றில் வெளிவந்தவை. தினமணி நாளிதழில் வெளிவந்த அவருடைய ஆசிரியர் பகுதிக் கடிதங்களும் அடக்கம்.
16-ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பின் தமிழ் இலக்கியம் தேங்கிவிட்டதா? என்ற கேள்விக்குத் "தமிழ்மணி'யில் இவர் செய்திருக்கும் பதிவும், "மாதவி பொருள் பறித்தாளா?' என்கிற கட்டுரையும் ஆழ்ந்த புரிதலை ஏற்படுத்துகின்றன.
"இளைஞர்களே! கேளுங்கள்', "சந்ததிக்குச் சரியான வாழ்வு', "சிலம்பில் சங்கத் தமிழ்', "குறளில் கலியின் மணம்' ஆகிய கட்டுரைகள், ஒருமுறைக்கு இருமுறை படிக்கத் தூண்டின. "சிலம்பில் சங்கத் தமிழ்' என்கிற கட்டுரையைச் சிறு நூலாகவே வெளியிடலாம்.
புலவர் மா. சின்னுவிடம் எனக்கு வியப்பை ஏற்படுத்திய தனித்துவம், இவருக்கு மேலைநாட்டு இலக்கியங்களிலும் புலமை இருக்கிறது என்பதுதான். "ஹோமர் காட்டும் சகுனங்கள்' என்றொரு கட்டுரை. ஷேக்ஸ்பியரின் "ஜூலியஸ் சீசர்' நாடகத்திலும், ஹோமரின் "ஒடிஸி' காவியத்திலும் "நிமித்திகன்' குறித்த பதிவுகளை எடுத்துக் காட்டுகிறார் புலவர் சின்னு.
அடுத்த முறை நாமக்கல் சென்றால் புலவர் சின்னுவை நேரில் சந்தித்து உரையாட வேண்டும் என்று எனது நாட்குறிப்பில் பதிவு செய்து கொண்டேன்.


எப்படித்தான் இவர்களால் இப்படி எழுதிக் குவிக்க முடிகிறதோ என்று என்னை வியக்க வைப்பவர்களில்
வெ.இறையன்புவும் ஒருவர். அவர் எழுதிய புத்தகங்கள் சிலவற்றை எனக்கு அனுப்பியிருந்தார். ஒரே மூச்சில் ஒரு புத்தகத்தைப் படித்துவிட முடியும். அத்தனை புத்தகங்களையும் அப்படிப் படிக்க முடியாதே...
"பூபாளத்திற்கொரு புல்லாங்குழல்' என்பது அவரது கவிதைத் தொகுப்பு. அதிலிருந்த ஒரு கவிதை என்னைக் கவர்ந்தது. பகுத்தறிவு பேசுபவர்கள், சிலைகளை நிறுவுவது ஏன் என்கிற கேள்வி என்னை நீண்ட நாள்களாகவே உறுத்திக் கொண்டிருந்தது. அதைப் பிரதிபலிப்பதாக இருந்தது, "ஆத்திகமும் நாத்திகமும்' என்கிற கவிதை.

இங்கே
கற்கள் ஒன்றுதான்
உருவங்கள் மட்டும்
வெவ்வேறாக...

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/30/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/30/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2746515.html
2746512 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அதிசய "மா' விதை! -துரை வேலுசாமி DIN Sunday, July 30, 2017 04:07 AM +0530 விதைத்தவுடன் முளைத்து வளரும் கீரை விதை உண்டு. ஆனால், எல்லா விதைகளுக்குமே ஒரே மாதிரியான விதை நேர்த்தி பயன்தராது. மண்ணில் நட்டவுடன் முளைத்து, பூத்துக் காய்த்துப் பழுக்கும் மாவிதையின் விதை நேர்த்தி பற்றிய குறிப்பை புலிப்பாணி சித்தர் மூன்று பாடல்களில் பாடியுள்ளார்.
÷""நன்கு முற்றிப் பழுத்த மாம்பழம் ஒன்றினை எடுத்து, சாறு பிழிந்து, தோலை நீக்கிவிட்டு கொட்டையை வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். அழிஞ்சில் மரத்தில் "ஏறு அழிஞ்சில்' என்ற ஒரு வகை மரம் உண்டு. அம்மரத்தின் விதைகளைச் சேகரித்து, ஆட்டி, பூத்தைலமாக இறக்கிக்கொள்ள வேண்டும். அத்தைலத்தில் ஐங்கோலக்கரு சேர்த்து (ஐங்கோலம் என்பது கருஞ்சீரகம், கடுகு, ஓமம், வேப்பம் விதை, இலுப்பை விதைகள் சேர்ந்தது) அதில் நாம் வைத்துள்ள மாங்கொட்டையை ஒருநாள் (24 மணிநேரம்) ஊர வைக்க வேண்டும். பின் மாவிதையை எடுத்து நிழலில் உலர வைத்து பத்திரப்படுத்த வேண்டும்.
÷தேவைப்படும்போது மண்ணில் குழி தோண்டி விதை முளைக்கும் ஆழத்தில் ஊன்றி, நான்கு முறை இடைவெளி விட்டு, நீர் ஊற்ற வேண்டும். நீர் வார்க்கும்போது, நான்கு முறையும், ஒரு கூடையால் திறந்து, திறந்து மூடவேண்டும். ஒவ்வொரு முறையும் திறந்து மூடும் போதும், மாவிதை ஒவ்வொரு பருவமாக வளர்ந்து, பூத்து, காய்த்துப் பழுக்கும். இதற்குக் கால அளவு 3 நாழிகை அதாவது 1 மணி நேரம். அதற்கு மேல் செடி பட்டுப்போகும். இந்த மாம்பழத்தை யாவரும் தின்னலாம், நஞ்சோ என அஞ்சத்தக்கப் பொருள் ஏதும் இல்லை'' இவ்வாறு தமிழ்ச் சித்தர் போகரின் மாணாக்கராகிய புலிப்பாணி சித்தரால் அவரது ஜால நூலில் சொல்லப்பட்டுள்ளது. அப்பாடல்கள் (மாம்பழ ஜாலம்) வருமாறு:

"பாடினே னின்னமொரு வித்தை கேளு
பரிவானரயோ ழிஞ்சி வித்தைதானும்
ஆடியே பூத்தயிலமாக வாங்கி
அன்பான மாங்கனிதான் கொம்பிலப்பா
சூடியே கனிந்தபழம் கொண்டுவந்து
சுகமாகப் பிழிந்ததனைத் தோலை நீக்கி
கூடியே யைங்கோலக் கருவுங்கூட்டிக்
குணமாகத் தயிலத்திலூரப்போடே' (பா.66)

"போடப்பா ஒருநாள்தான் கடந்து வாங்கிப்
பொங்க முடனிழலுலர்த்தி வைத்துக் கொண்டு
நாடப்பா சபைதனிலே யிருந்து கொட்டை
நலமாக யாவரு க்குங் கண்ணிற்காட்டி
சாடப்பா குழிதோண்டி வித்தை நட்டுச்
சார்பாக சலம்வார்த்து கூடைமூடு
சூடப்பா நாலுதரந் தண்ணீர் வாகு
சுகமாக நாலு தரந் திறந்து மூடே' (பா. 67)

"மூடவே யிலையாகிக் கொழுந்துமாகி
முக்கியமாய்த் தழையாகிப் பூவுமாகித்
தேடவே பிஞ்சாகிக் காயுமாகி
தெளிவான கனியாகி யுதிரும்பாரு
ஆடவே அனைவர்க்குங் கொடுக்கச் செய்நீ
அப்பனே நாழிகைதான் மூணேமுக்கால்
கூடவே யிதற்குள்ளே மரமுமாகிக்
குணமான கனியாகி யுதிரும்பாரே' (பா. 68)

இயற்கையாக, சில ஆண்டுகள் வளர்ந்து பூத்துக் காய்க்கும் மாமரத்தையே ஒரு மணி நேரத்தில் முளைத்து, வளர்ந்து, பூத்துக், காய்த்துப் பழுக்கும் இப்படிப்பட்ட விதை நேர்த்தி முறை, 5100 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நமது அரும்பெரும், ஈடு இணையில்லா, விஞ்ஞான, மெய்ஞ்ஞான ஆராய்ச்சி அறிஞர்களான தமிழ்ச் சித்தர்களால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது வியப்பாக உள்ளது! அதுவும், பெரும்பொருட் செலவில் ஆராய்ச்சிக் கூடங்கள், அறிவியல் கருவிகள், சிக்கலான செய்முறைகள் இல்லாமல், எளிய முறையில் மக்களே சிறிது முயன்றாலும் செய்து கொள்ளக்கூடிய அறிவியலை எந்த நாட்டு விஞ்ஞானியாலும் இனியும் கண்டுபிடிக்க இயலாது என்பதை நோக்கும் போது, இத்தகைய தமிழ்ச் சித்தர்களைப் பெற்றதனால் தமிழர்களாகிய நாம் பெருமிதம் கொள்ள வேண்டும்.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/30/அதிசய-மா-விதை-2746512.html
2746504 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பலகாரங்கள் படைத்த பெரும் புலவர் -துரை வேலுசாமி DIN Sunday, July 30, 2017 04:05 AM +0530 சேத்தூர் அரசவைப் புலவராகச் சிறப்புற மிளிர்ந்தவர் முகவூர் கந்தசாமிப் புலவர். இவர்தம் புதல்வரே புலவர் மீனாட்சிசுந்தரம். புலவர் மரபிலே வந்ததால் இயற்கையிலே இவர் கவிபாடும் ஆற்றல் கைவரப் பெற்றிருந்தார். இவர் இயற்றிய நூல்களும், தனிப்பாடல்களும் தனிச் சிறப்புடையவை.
பின்னாளில் சேத்தூர் அரசவைப் புலவராகவும் திகழ்ந்தார். அப்போது அங்கிருந்த "காவடிச்சிந்து' இளங்கவி அண்ணாமலையுடன் நெருங்கிப் பழகி நட்புறவு பூண்டொழுகினார். அவருக்கு ஆசானாகவும் அமைந்து நூல்கள் பல கற்பித்த சான்றோர் இவர்.
எட்டயபுரம் ஜமீனின் 87-ஆவது வாரிசாக அமைந்து அதனைக் கோலோச்சிய பெருமைக்குரியவர் ஜமீன்தார் வெங்கடேச எட்டப்ப நாயக்கர். தமிழ், தெலுங்கு, வடமொழி மற்றும் ஆங்கிலம் ஆகியவற்றில் நன்கு புலமைமிக்கவர்; எண்ணற்ற புலவர்களையும், இசை வாணர்களையும், தம் அரசவையில் அமர்த்தி அழகு பார்த்தவர்.
மீனாட்சிசுந்தரக் கவிராயரின் கவித்துவ ஆளுமையினை விருப்பமுடன் செவிமடுத்த எட்டயபுரம் ஜமீன்தார், அவரைத் தம் அரசவைப் புலவராக ஏற்றுக் கொண்டார். ஜமீன்தார் இக்கவிராயர் மீது மட்டற்ற மதிப்பும், மரியாதையும் கொண்டிருந்தார்.
எட்டயபுரம் அரசவைப் புலவர் சங்கரநாராயண சாஸ்திரி இயற்றிய "குவலாயனந்தம்' எனும் வடமொழி அணியிலக்கண நூலை அதே பெயரில் மீனாட்சிசுந்தரக் கவிராயர் தமிழில் மொழி மாற்றம் செய்துள்ளார். மேலும், கழுகுமலைத் திரிபந்தாதி, கழுகுமலைப் பதிகம், முருகானுபூதி, திருப்பரங்கிரிப் பதிகங்கள் முதலிய நூல்களையும் இயற்றியுள்ளார்.
பெரும் இசை ஞானி சுப்புராம தீட்சதர் எழுதிய "சங்கீத சம்பிரதாய பிரகர்ணி' எனும் இசை நூலுக்குப் பொருளும் தந்து, தம் சொந்த அச்சகமான "வித்தியா விலாசிணி' மூலம் வெளியீடும் செய்தார். நாகூர் முத்துப் புலவர் இயற்றிய "இசைப்பள்ளு' எனும் நாடோடி இலக்கிய நூல் இவர்
தம் அரசவையில் அரங்கேற்றம் செய்யப்பெற்றது.
ஒருமுறை ஜமீன்தாரின் பல்வேறு மேதமைகளைத் தமிழுலகுக்குப் பறைசாற்ற விருப்பமுற்ற மீனாட்சிசுந்தரக் கவிராயர் மாறுபட்ட கோணத்தில் அவர்மீது பா ஒன்றினைப் புனைந்தார்.


எப்புலவரும் இதுகாறும் கையாளாத புதுமை மிகு பல்வேறு பலகாரங்களின் பெயர்கள் அடுக்கடுக்காய் அமையுமாறு ஜமீன்தாரின் பெருமையினை இப்பாடல் வழி அற்புதமாக அலங்கரித்துள்ளார்.
இப்பாடலைச் செவிமடுத்த அவைக்களப் புலவர்கள் அதிர்ச்சியில் ஆழ்ந்தனர். இவ்வரிய பாடலின் பொருள் நுட்பத்தினையும் சிருங்கார ரசத்தினையும் நன்கு ருசித்து, ரசித்த ஜமீன்தார் வியப்பில் மூழ்கினார். அப்புலவர் பெருமகனாருக்கு வேண்டிய பரிசில் தந்து மனம் நிறைவுற்றார்.

அதிசய "மா' விதை!

தைத்தவுடன் முளைத்து வளரும் கீரை விதை உண்டு. ஆனால், எல்லா விதைகளுக்குமே ஒரே மாதிரியான விதை நேர்த்தி பயன்தராது. மண்ணில் நட்டவுடன் முளைத்து, பூத்துக் காய்த்துப் பழுக்கும் மாவிதையின் விதை நேர்த்தி பற்றிய குறிப்பை புலிப்பாணி சித்தர் மூன்று பாடல்களில் பாடியுள்ளார்.
""நன்கு முற்றிப் பழுத்த மாம்பழம் ஒன்றினை எடுத்து, சாறு பிழிந்து, தோலை நீக்கிவிட்டு கொட்டையை வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். அழிஞ்சில் மரத்தில் "ஏறு அழிஞ்சில்' என்ற ஒரு வகை மரம் உண்டு. அம்மரத்தின் விதைகளைச் சேகரித்து, ஆட்டி, பூத்தைலமாக இறக்கிக்கொள்ள வேண்டும். அத்தைலத்தில் ஐங்கோலக்கரு சேர்த்து (ஐங்கோலம் என்பது கருஞ்சீரகம், கடுகு, ஓமம், வேப்பம் விதை, இலுப்பை விதைகள் சேர்ந்தது) அதில் நாம் வைத்துள்ள மாங்கொட்டையை ஒருநாள் (24 மணிநேரம்) ஊர வைக்க வேண்டும். பின் மாவிதையை எடுத்து நிழலில் உலர வைத்து பத்திரப்படுத்த வேண்டும்.
தேவைப்படும்போது மண்ணில் குழி தோண்டி விதை முளைக்கும் ஆழத்தில் ஊன்றி, நான்கு முறை இடைவெளி விட்டு, நீர் ஊற்ற வேண்டும். நீர் வார்க்கும்போது, நான்கு முறையும், ஒரு கூடையால் திறந்து, திறந்து மூடவேண்டும். ஒவ்வொரு முறையும் திறந்து மூடும் போதும், மாவிதை ஒவ்வொரு பருவமாக வளர்ந்து, பூத்து, காய்த்துப் பழுக்கும். இதற்குக் கால அளவு 3 நாழிகை அதாவது 1 மணி நேரம். அதற்கு மேல் செடி பட்டுப்போகும். இந்த மாம்பழத்தை யாவரும் தின்னலாம், நஞ்சோ என அஞ்சத்தக்கப் பொருள் ஏதும் இல்லை'' இவ்வாறு தமிழ்ச் சித்தர் போகரின் மாணாக்கராகிய புலிப்பாணி சித்தரால் அவரது ஜால நூலில் சொல்லப்பட்டுள்ளது. அப்பாடல்கள் (மாம்பழ ஜாலம்) வருமாறு:

"பாடினே னின்னமொரு வித்தை கேளு
பரிவானரயோ ழிஞ்சி வித்தைதானும்
ஆடியே பூத்தயிலமாக வாங்கி
அன்பான மாங்கனிதான் கொம்பிலப்பா
சூடியே கனிந்தபழம் கொண்டுவந்து
சுகமாகப் பிழிந்ததனைத் தோலை நீக்கி
கூடியே யைங்கோலக் கருவுங்கூட்டிக்
குணமாகத் தயிலத்திலூரப்போடே' (பா.66)

"போடப்பா ஒருநாள்தான் கடந்து வாங்கிப்
பொங்க முடனிழலுலர்த்தி வைத்துக் கொண்டு
நாடப்பா சபைதனிலே யிருந்து கொட்டை
நலமாக யாவரு க்குங் கண்ணிற்காட்டி
சாடப்பா குழிதோண்டி வித்தை நட்டுச்
சார்பாக சலம்வார்த்து கூடைமூடு
சூடப்பா நாலுதரந் தண்ணீர் வாகு
சுகமாக நாலு தரந் திறந்து மூடே' (பா. 67)

"மூடவே யிலையாகிக் கொழுந்துமாகி
முக்கியமாய்த் தழையாகிப் பூவுமாகித்
தேடவே பிஞ்சாகிக் காயுமாகி
தெளிவான கனியாகி யுதிரும்பாரு
ஆடவே அனைவர்க்குங் கொடுக்கச் செய்நீ
அப்பனே நாழிகைதான் மூணேமுக்கால்
கூடவே யிதற்குள்ளே மரமுமாகிக்
குணமான கனியாகி யுதிரும்பாரே' (பா. 68)

இயற்கையாக, சில ஆண்டுகள் வளர்ந்து பூத்துக் காய்க்கும் மாமரத்தையே ஒரு மணி நேரத்தில் முளைத்து, வளர்ந்து, பூத்துக், காய்த்துப் பழுக்கும் இப்படிப்பட்ட விதை நேர்த்தி முறை, 5100 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நமது அரும்பெரும், ஈடு இணையில்லா, விஞ்ஞான, மெய்ஞ்ஞான ஆராய்ச்சி அறிஞர்களான தமிழ்ச் சித்தர்களால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது வியப்பாக உள்ளது! அதுவும், பெரும்பொருட் செலவில் ஆராய்ச்சிக் கூடங்கள், அறிவியல் கருவிகள், சிக்கலான செய்முறைகள் இல்லாமல், எளிய முறையில் மக்களே சிறிது முயன்றாலும் செய்து கொள்ளக்கூடிய அறிவியலை எந்த நாட்டு விஞ்ஞானியாலும் இனியும் கண்டுபிடிக்க இயலாது என்பதை நோக்கும் போது, இத்தகைய தமிழ்ச் சித்தர்களைப் பெற்றதனால் தமிழர்களாகிய நாம் பெருமிதம் கொள்ள வேண்டும்.

 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/30/w600X390/king.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/30/பலகாரங்கள்-படைத்த-பெரும்-புலவர்-2746504.html
2746496 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி புறநானூறு - பாடல்கள் வைப்புமுறை! -இரா. வ. கமலக்கண்ணன் DIN Sunday, July 30, 2017 04:03 AM +0530 எட்டுத்தொகை நூல்களுள் ஒன்றான புறநானூறு, தமிழ்நாட்டு அரசர்கள், குறுநில மன்னர்கள், போர்கள், புலவர்தம் பெருமைகள், மக்களின் நாகரிகம், பண்பாடு முதலிய பல செய்திகளைக் கூறும் வரலாற்றுக் களஞ்சியமாகத் திகழ்கிறது. இந்நூலைத் தொகுத்தவர் பெயரும், தொகுப்பித்தவர் பெயரும் கிடைக்கவில்லை. இந்நூலுக்கு, பாரதம் பாடிய பெருந்தேவனார் கடவுள் வாழ்த்துப் பாடல் பாடியுள்ளார்.
சேர, சோழ, பாண்டியர்களை மூவேந்தர்கள் என்பர். இவ்வரிசை முறையை மாற்றிப் புறநானூற்றைத் தொகுத்தவர், "முதல் பாடல் சேரனுக்கு உரியது. சேரமான் பெருந்சோற்று உதியஞ் சேரலாதன் பற்றிய பாடல். இரண்டாவது பாடல் - பாண்டியன் கருங்கை ஒள்வாள் பெரும் பெயர் வழுதிக்குரியது. மூன்றாவது பாடல், சோழன் உருவப் பல்தேர் இளஞ்சேட் சென்னிக்குரியது என்ற முறையில் தொகுத்துள்ளார். குறுநில மன்னர் பற்றிய பாடல்களும் இவ்வாறே தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. இதற்கு என்ன காரணம்?
பகைவர் கவர்ந்து சென்ற பசுக்களை மீட்டல் பற்றிய செய்திகளைக் கூறும் கரந்தைத் திணைக்குரிய 21 துறைகள் பற்றிக் கூறும் தொல்காப்பியம், பொருளதிகாரம் - புறத்திணையியல் 64ஆவது நூற்பாவில்,

""...... உறுபகை
வேந்திடை தெரிதல் வேண்டி ஏந்து புகழ்ப்
போந்தை வேம்பே ஆரென வரூம்
மா பெருந் தானையர் மலைந்த பூவும்''(வரி 3-5)

என்று தொல்காப்பியர் குறிப்பிடுகிறார். ""மிக்க பகை வேந்தன் வேறுபாடு தெரிதல் வேண்டி உயர்ந்த புகழையுடைய போந்தை (பனம் பூ) எனவும், வேம்பு (வேப்பம் பூ) எனவும், ஆர்(ஆத்திப் பூ) எனவும் தமிழ்நாட்டு நிலவேந்தர் சூடிய பூவும்'' என்பது இளம்பூரணர் உரை. மேலும், உரையாசிரியர் "பசுக்களைக் கவரும்போது நெடுநில வேந்தரும் விரைவாக எழுவராதலின், பசு மீட்டலின்கண் பூப் புகழப்பட்டது' என்று விளக்கமளிக்கிறார்.
ஆக, தொல்காப்பியர் முதலில் சேரனுக்குரிய பனம் பூவையும், அடுத்துப் பாண்டியனுக்குரிய ஆத்தி மாலையையும் குறிப்பிட்டுவைத்த வைப்பு முறைப்படி புறநானூற்றைத் தொகுத்தவர், தொல்காப்பியருக்கு மதிப்பளித்து, அவர் வைப்பு முறையைப் பின்பற்றிப் புறநானூற்றுப் பாடல்களைத் தொகுத்துள்ளார் எனக் கருதலாம்.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/30/w600X390/cow.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/30/புறநானூறு---பாடல்கள்-வைப்புமுறை-2746496.html
2746489 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மாடவொள்ளெரி }செம்புலம் சு. சதாசிவம் DIN Sunday, July 30, 2017 04:01 AM +0530 கடற்பயணம் மேற்கொள்வோர்க்கு கரை இங்குதான் உள்ளது என்பதைக் காட்டும் முகமாக அமைக்கப்பட்டதுதான் கலங்கரை விளக்கம். இது வெளிச்ச வீடுகள் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இன்றைய கால கட்டத்தில் மட்டுமல்லாது பழங்காலந் தொட்டே தமிழகத் துறைமுகப்பட்டினங்களில் கலங்கரை விளக்கம் அமைக்கப்பட்டிருந்ததைத் தமிழ் இலக்கியங்கள் பறைசாற்றுகின்றன.
முசிறி, தொண்டி, கொற்கை, மருங்கூர்ப்பட்டினம், காவிரிப்பூம்பட்டினம், மரந்தை போன்ற துறைமுகப் பட்டினங்கள் பற்றி சங்கப்பாக்கள் எடுத்துரைக்கின்றன. இரவு நேரங்களில் கடல் வழியாகப் பயணித்து வரும் மரங்கலங்கள் தடுமாற்றம் அடையாமல் கரைநோக்கி வருவதற்குக் கரையில் உயரமாக அமைக்கப்பட்டிருந்த கலங்கரை விளக்கம் வழிகாட்டியது. கலங்களுக்கு வழிகாட்டும் விளக்குகள் பற்றி பெரும்பாணாற்றுப்படை,

"இரவின் மாட்டிய விலங்குசுடர் ஞெகிழி
உரவுநீ ரழுவத் தோடு கலங்கரையும்
துறைபிறக் கொழியப் போகி' (349}351)

எனச் சுட்டுகிறது. இத்தகைய கலங்கரை விளக்கம் குறித்துச் சிலப்பதிகாரம், "இலங்குநீர் வரைப்பிற் கலங்கரை விளக்கமும்' (கடலாடு காதை, 141) என்று கூறுகிறது.
பரதவர் சமுதாயம் தமது உயிர்ப் பாதுகாப்பிற்காகவும், தாம் அடைய வேண்டிய இடத்தை அடையாளப்படுத்தும் விதமாகவும் கலங்கரை விளக்குகளைக் கரையோரம் அமைத்தது. மீன்பிடித் தொழிலில் சிறந்து விளங்கிய பரதவர்கள், கலங்கரை விளக்கில் ஏற்றிய ஒளி ஞாயிற்றின் இளங்கதிர்களைப் போல் தோற்றமளித்தது என்பதை தாயங்கண்ணனார் என்னும் புலவர்,

"பெருமீன் கொள்ளும் சிறுகுடிப் பரதவர்
கங்குல் மாட்டிய கனைகதிர் ஒண்சுடர்
முதிரா ஞாயிற் றெதிரொளி கடுக்கும்
கானலம் பெருந்துறை' (நற். 26:6}9)

என்று கூறுகின்றார். மாலை நேரங்களில் பரதவர்கள் ஏணிப்படிகள் மூலமாக கலங்கரை விளக்கின் மேல் ஏறி, தீ மூட்டிய செய்தியினை மயிலை சீனி. வேங்கடசாமி "பழங்காலத் தமிழர் வாணிகம்' எனும் தமது நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளார் (ப.77). பரதவர்கள் தம் இல்லங்களிலும், மீன் பிடிக்கச் செல்லும் போது படகுகளிலும் மீன் நெய்யால் எரியும் விளக்கினைப் பயன்படுத்தியுள்ளனர். பரதவ மகளிர் மாலை நேரங்களில் மீனின் கொழுப்பிலிருந்து உருக்கி எடுக்கப்பட்ட நெய்யினைக் கொண்டு விளக்கேற்றினர். விளக்கின் ஒளி நீல நிறமுடையதாக இருக்கப்பெற்றது என்பதை, மதுரை சுள்ளம் போதனார் எனும் புலவர்,

"மீன்நிணம் தொகுத்த வூனெய் ஒண்சுடர்
நீனிறப் பரப்பில் தங்கு திரை உதைப்ப' (நற். 215:5}6)

என்று குறிப்பிடுகிறார். மேலும், பரதவர்கள் கடற்கரையோரங்களில் கிடைத்த கிளிஞ்சல்களில் மீன் நெய்யினை ஊற்றி விளக்கெரித்தனர். அவ்விளக்கின் ஒளியிலேயே தம் குடிலுக்குள் உறங்கினர் என்பதை நற்றிணை,

"மீன்நெய் அட்டிக் கிளிஞ்சில் பொத்திய
சிறுதீ விளக்கில் துஞ்சும்' (நற். 175:3}4)

என்று காட்சிப்படுத்துகிறது. இதனால், பரதவர்கள் மீன்நெய்யினைக் கொண்டு விளக்கெரிக்கும் வழக்கமுடையவர்கள் என்பது பெறப்படுகிறது. இரவு நேரங்களில் கடலுக்குள் மீன்பிடிக்கச் செல்லும் பரதவர்கள் தமது படகுகளில் விளக்கேற்றியிருந்தனர். இவ்விளக்குகளை கரையில் இருக்கும் பரதவ மகளிர் எண்ணி மகிழ்ந்தனர். இதனை உலோச்சனார்,

"இருங்கழி துழவும் பனிந்தலைப் பரதவர்
திண்திமில் விளக்கம் எண்ணும்' (நற். 372:11}12)

என்றும், படகில் எரிந்த விளக்குகள் விண்மீன்கள் போன்று காட்சியளித்த நிலையினைப் பேரிச்சாத்தனார்,

"வளிபொரக் கற்றை தாஅய் நளிசுடர்
நீனிற விசும்பின் மீனொடு புரைய'(நற். 199:8}9)

என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளனர். இரவில் மீன்பிடிக்கச் செல்லும் பரதவ சமுதாய ஆடவர்கள் தீப்பந்தங்களைக் கொண்டு செல்லும் வழக்கமும் இருந்துள்ளது. முல்லை நில மக்கள் பசுநெய்யினை அதிகம் பயன்படுத்தியமை போன்று நெய்தல் நில மக்களும் மீன்நெய்யினை அதிகம் பயன்படுத்தியுள்ளனர்.
இரவு முழுதும் கலங்கரை விளக்கு அணையாமல் எரிய, பரதவ மக்கள் தாம் அதிகம் பயன்படுத்தி வந்த மீன்நெய்யினையே பயன்படுத்தியிருப்பர் என்பது திண்ணம். ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்காலத்தில் நிறுவப்பட்ட இருநூறு ஆண்டுகளுக்கும் மேல் பழைமையான கலங்கரை விளக்கம் தமிழக கடற்கரையோரத்தில் இன்றும் பயன்பாட்டில் இருந்து
வருகிறது.
சென்னை, மாமல்லபுரம், நாகப்பட்டினம், கோடியக்கரை, ராமேசுவரம், தூத்துக்குடி, கன்னியாகுமரி முதலிய இடங்களில் மிகப் பழைமையான, பெரிய அளவிலான கலங்கரை விளக்கங்கள் இருந்து கலங்களுக்கு வழிகாட்டி வருகின்றன.
இவற்றிற்கெல்லாம் மேலாக அகநானூற்றில் "கலங்கரை விளக்கு' குறித்த பெயரொன்று சிந்தனைக்கு விருந்தாகிறது. பிரிவிடை வேறுபட்ட தலைமகள் ஆற்றாமை மீதூர தோழிக்குச் சொல்வதாக அமைந்த மதுரை மருதன் இளநாகனார் பாடிய பாலைத் திணைப்பாடலில், "கலங்கரை விளக்கு' என்பது "மாடவொள்ளெரி' என்று குறிக்கப்பட்டுள்ளது. அப்பாடல் வருமாறு:

"உலகுகிளர்ந் தன்ன உருகெழு வங்கம்
புலவுத்திரைப் பெருங்கடல் நீரிடைப் போழ
இரவும் எல்லையும் அசைவின் றாகி
விரைசெலல் இயற்கை வங்கூழ் ஆட்டக்
கோடுயர் திணிமணல் அகன்துறை, நீகான்
மாட வொள்ளெரி மருங்கறிந்து ஒய்ய'
(அகம்.255: 1}6)

"மாட ஒள்எரி } கலங்கள் துறையறிந்து வருதற் பொருட்டு உயரிய மாடத்தின்மீது அமைக்கப்பெற்ற ஒள்ளிய விளக்கு. இது கலங்கரை விளக்கம் எனவும்படும்' என்கிறார் நா.மு.வேங்கடசாமி நாட்டார் (அகநானூறு, 1968, ப. 281).
கலங்கரை விளக்கம் எனப்படும் வெளிச்ச வீடுகள் ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய பழந்தமிழனின் கண்டுபிடிப்புகளில் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கது. கலங்களுக்கு வழிகாட்டுவதோடு மட்டுமல்லாமல் அடையாளச் சின்னங்களாகவும் இருந்து வருகின்றன. அந்தமான் போர்ட்பிளேயர் அருகிலுள்ள நார்த்பே எனும் தீவில் இடம்பெற்றுள்ளகலங்கரை விளக்கம்தான் தற்போது பயன்பாட்டில் இருந்து வரும் இருபது ரூபாயில் இடம்பெற்றுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/30/w600X390/lighthouse.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/30/மாடவொள்ளெரி-2746489.html
2746486 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, July 30, 2017 03:58 AM +0530 கேட்பாரை நாடிக் கிளக்கப் படும்பொருட்கண்
வேட்கை அறிந்துரைப்பர் வித்தகர் } வேட்கையால்
வண்டு வழிபடரும் வாட்கண்ணாய்! தோற்பன
கொண்டு புகாஅர் அவை. (பாடல்}4)

(காம) விருப்பினால் (கண்களைப் பெடை வண்டுகள் எனக் கருதி) ஆண் வண்டுகள் பின் செல்லாநின்ற வாள்போலுங் கண்களையுடைய பெண்ணே! அறிஞர், தாம் கூறும் பொருள்களைக் கேட்கத்தக்காரைத் தேடி, தம்மால் கூறப்படும் பொருளிடத்து அவர்களுக்கு விருப்பம் இருப்பதை அறிந்து சொல்லுவார்கள், அவையின்கண் தோல்வியடைதற்குரியனவற்றைக் கொண்டு போகார். (க}து) கற்றார் அவையறிந்து ஆராய்ந்து சொல்லுவர். கொண்டு புகாஅர் அவை என்பது இச்செய்யுளில் வந்த பழமொழி.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/30/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2746486.html
2742554 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, July 23, 2017 03:44 AM +0530 அதிகம் வெளியில் தெரியாமல் சென்னையில் ஒரு திருக்குறள் வேள்வி நடந்து கொண்டிருக்கிறது. செந்தில்குமாரும் நண்பர்களும் இதைத் தங்கள் பிறவிக்கடனாக நினைத்து ஒரு மிகப்பெரிய முயற்சியில் இறங்கி இருக்கிறார்கள்.
இனம், மொழி, நாடு, மதம் ஆகியவற்றைக் கடந்து நிற்கும் திருக்குறள், ஆத்திசூடி, கொன்றைவேந்தன் உள்ளிட்ட அறநூல்கள் வலியுறுத்தும் ஒழுக்கங்களை வாழ்வியலோடு இணைத்துக் கொள்வதன் மூலம் மக்களின் வாழ்வை மேம்படுத்துவது என்பதுதான் இவர்களது குறிக்கோள். இவர்கள் "கற்க கசடற' என்கிற அறக்கட்டளையை ஏற்படுத்தியிருக்கிறார்கள்.
இந்த அறக்கட்டளையின் நோக்கம், திருக்குறளை அடுத்த தலைமுறைக்கு எடுத்துச் செல்வது என்பதுதான். 2016-இல் தொடங்கப்பட்ட இந்த அறக்கட்டளையின் மூலம், ஆசிரியர்களுக்குத் திருக்குறள் பற்றிய ஆழமான புரிதலை ஏற்படுத்துவதும், அவர்கள் உதவியுடன் இளைய தலைமுறையினருக்குத் திருக்குறள் வகுப்புகளை நடத்தி வள்ளுவத்தைப் பரப்புவது என்பதும்தான் இவர்களது செயல் திட்டம்.
இவர்களது உணர்வையும், உற்சாகத்தையும், உறுதியையும் பார்த்து அவற்றால் கவரப்பட்ட "கம்பவாரிதி' இலங்கை ஜெயராஜ், திருக்குறள் பற்றிய தொடர் வகுப்புகளை ஆசிரியர்களுக்காக நடத்தித்தர இசைந்தது, தமிழுக்குக் கிடைத்த பெரும் பேறு. மாதம் ஒருமுறை இலங்கையிலிருந்து இந்தியாவுக்கு வந்து வாரக் கடைசியில் சனி, ஞாயிறு இரண்டு நாள்களும் திருக்குறள் குறித்து "உயர் வள்ளுவம்' என்கிற தலைப்பில் வகுப்புகள் நடத்துகிறார் "கம்பவாரிதி' இலங்கை ஜெயராஜ். இதற்காக எந்தவித கட்டணமும் பெறுவதில்லை. யார் வேண்டுமானாலும் கலந்து கொள்ளலாம்.
சென்னை, சேத்துப்பட்டிலுள்ள மகரிஷி வித்யாமந்திர் கல்வி அறக்கட்டளை இவர்களுக்கு வகுப்பு நடத்த இடம் அளித்திருக்கிறது. பள்ளி ஆசிரியர்கள் மட்டுமல்ல, கல்லூரிப் பேராசிரியர்களும் இந்த நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொள்கிறார்கள். கடந்த பிப்ரவரி மாதம் 18-ஆம் தேதி தொடங்கிய இந்த நிகழ்ச்சி, மாதத்தில் இரண்டு நாள்கள் என்கிற கணக்கில் இதுவரை 12 அமர்வுகளைக் கடந்திருக்கிறது. அடுத்த அமர்வு ஜூலை 29, 30-ஆம் தேதிகளில் நடைபெற இருக்கிறது.
அறம் பரப்புதல், தமிழ் உணர்த்துதல், தமிழ் உயர்த்துதல் என்பதுதான் இவர்களது குறிக்கோள். தமிழ் இலக்கியம் சார்ந்த அற ஒழுக்கத்தைப் பரப்புவது, சங்கத் தமிழ் குறித்த புரிதலை ஏற்படுத்துவது, தமிழ் மொழி, தமிழ் இலக்கியம் ஆகியவற்றில் ஈடுபாடு உடையவர்களின் மொழி ஆளுமையை மேம்படுத்துவது என்பவைதான் அவை.
இந்த அறக்கட்டளையில் யார் வேண்டுமானாலும் உறுப்பினராகலாம். உறுப்பினராவதன் மூலம் கற்க கசடற அமைப்பின் நோக்கங்களுக்கும், குறிக்கோள்களுக்கும் நாங்களும் உறுதுணையாக இருக்கிறோம் என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறோம், அவ்வளவே. ஜ்ஜ்ஜ்.ந்ஹழ்ந்ஹ.ண்ய் என்கிற இணையதளத்தில் "கற்க கசடற' அமைப்பு குறித்த முழுவிவரமும் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது.
செந்தில்குமார் தலைமையிலான குழுவினரின் முயற்சியையும் அவர்களது வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி உற்சாகத்துடன் குறள் பரப்பும் பணியில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டிருக்கும் "கம்பவாரிதி' இலங்கை ஜெயராஜின் தமிழ்க் காதலையும் சிரக்கம்பம் செய்து பாராட்டத் தோன்றுகிறது. குறளின் குரல் ஓங்கி ஒலிக்கச் செய்யும் இந்த முயற்சி வெற்றி பெற்றாக வேண்டும். இதன் வெற்றியில்தான் தமிழின் வருங்காலம் அடங்கியிருக்கிறது.

 

திருக்கோவலூர் பண்பாட்டுக் கழகத்தின் சார்பில் நடத்தப்படும் 42-ஆம் ஆண்டு கபிலர் விழாவில் இந்த ஆண்டு முனைவர் அறிவொளிக்கு "கபிலவாணர்' விருது வழங்கி சிறப்பிக்கப்படுகிறது. பட்டிமன்றங்களிலும், இலக்கிய மேடைகளிலும் அரை நூற்றாண்டு காலமாகத் தமிழ்த் தொண்டாற்றி வரும் முனைவர் அறிவொளி, இந்த விருதுக்கு முழுமையான தகுதி பெற்றவர்.
தமிழுக்கு முனைவர் அறிவொளி அளித்திருக்கும் மிகப்பெரிய கொடை கம்பராமாயணத்தை உரைநடையில் பதிவு செய்து புத்தகமாக்கி இருப்பது. மூதறிஞர் ராஜாஜி "சக்கரவர்த்தி திருமகன்' என்கிற பெயரில் குழந்தைகள் முதல் பெரியவர்கள் வரை வான்மீகத்தை அனைவரும் படித்து, புரிந்து கொள்ளும்படியான எளிய நடையில் படைத்திருந்தார். இப்பொழுது முனைவர் அறிவொளி அதே பாணியில் கம்பராமாயணம் படைத்திருக்கிறார்.
முனைவர் அறிவொளியின் உரைநடைக் கம்பராமாயணம் இன்னொரு வகையில் தனிச்சிறப்பு பெறுகிறது. கம்ப காதை குறித்து அடிப்படை புரிதலை ஏற்படுத்துவதுடன், கம்பனிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பாடல்களை அப்படியே கொடுத்து அதன் வழியே ராமாயணக் கதையையும் மிகவும் சுவாரஸ்யமாக நகர்த்திக் கொண்டு போயிருப்பதுதான் அது.
பட்டிமன்ற மேடைகளிலும் இலக்கியக் கூட்டங்களிலும் அதிகமாகக் கலந்துகொண்ட அனுபவம் முனைவர் அறிவொளிக்கு இருப்பது பக்கத்துக்குப் பக்கம் பளிச்சிடுகிறது. கம்பனே கூட இந்தப் புத்தகத்தைப் படித்துப் பார்த்தால், தனது கவிதையின் மேன்மை குறித்துப் பெருமிதம் அடைவான் என்கிற அளவில் அமைந்திருக்கிறது முனைவர் அறிவொளியின் உரைநடைக் கம்பராமாயணம். அசோகவனத்து சீதையையும் அவளுடைய தோழியாக இருந்த வீடணன் மகளாகிய திரிசடை குறித்தும் செய்திருக்கும் பதிவு அற்புதம். இரண்டு பாகங்களாக வெளியிடப்பட்டிருக்கும் முனைவர் அ. அறிவொளியின் உரைநடைக் கம்பராமாயணம் இளம் பட்டிமன்ற பேச்சாளர்களிடம் கட்டாயம் இருக்க வேண்டிய புத்தகம்.


÷ ÷
கவிஞர் முத்துக்குட்டி எழுதிய "குத்துவிளக்கும் குங்குமச் சிமிழும்' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பு புத்தக விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்தது. அதில் "கடலின் கொந்தளிப்பு' என்று ஒரு கவிதை. அதை மிகவும்
ரசித்தேன்.

எத்தனை முறை என்மேல்
வலை வீசியிருப்பார்கள்...
ஒரே ஒரு முறை நான்
அலை வீசியதற்குப் பெயர்
சுனாமியாம்...

 

 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/23/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2742554.html
2742553 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி திங்களுள் தீத் தோன்றியற்று - மா. உலகநாதன் DIN Sunday, July 23, 2017 03:42 AM +0530 திங்களில் "தீ'த் தோன்றுமோ? "தோன்றும்' என்று உறுதியாகச் சொல்கிறார் குறிஞ்சிக் கபிலர். தோழியும் தலைவியும் தலைமகனது மலைவளத்தை வாழ்த்திப்பாடும் வள்ளைப்பாட்டில் (உலக்கை கொண்டு நெல் முதலியவற்றைக் குற்றும் பாட்டு) தோழி தலைவனின் மலையைப் புகழ்ந்துபாட, தலைவி இகழ்ந்து பாடுவாள். அதனை வீட்டின் வேலிப்பக்கம் இருந்து கேட்கும் தலைவன், மனம் இரங்கித் தலைவியை மணக்க இசைவான். அத்தகைய தலைவனின் இயல்புகளைச் சொல்ல வந்த கபிலர், அவனது வழுவாத வாய்மையையும், துறவாத தூய்மையையும் இப்பாடலில் கூறுகிறார்.
தலைவன், திருமணத்துக்கு உடன்படாமல் களவு வாழ்வையே விரும்புகிறான். இதனால், தலைவி மெலிந்து தளர்கிறாள். மலைவளம் மிக்க தலைவனது நினைவு அவளது நெஞ்செல்லாம் நிறைகிறது. ""விரைந்து மணம் முடிப்பேன் என்ற சொல்லைப் பேணாதவன் மலையில், அருவி வழிகின்றதே; இளமேகங்கள் தவழ்கின்றதே'' என்றெல்லாம், தலைவன் மீதுள்ள கோபத்தால் இயற்கையைப் பழிக்கிறாள்.
உடனிருந்த தோழி, ""தலைவன் மீது அவ்வாறு ஐயுற வேண்டாம். குன்றகல் நல் நாடன் பொய்த்தற்குரியவன் அல்லன். அவனிடம் பொய் தோன்றாது. அவ்வாறு தோன்றினால், குளிர்ந்த நிலவில் தீ எழுவது போலாகிவிடும்; அதுமட்டுமல்ல, குளிர்ந்த பொய்கையில் குவளை வெந்துவிடுவதை ஒக்கும். அவன் உன்னைத் துறக்க மாட்டான் என்பது உறுதி. அவ்வாறு துறந்தால் ஞாயிற்றுச் சுடருள் இருள் தோன்றுவது போலாகும்'' என்று கூறி தலைவியைத் தேற்றுகிறாள்.


""குன்றகல் நல்நாடன் வாய்மையில் பொய் தோன்றின்
திங்களுள் தீத் தோன்றியற்று மலைநாடன்
ஈரத்துள் இன்னவை தோன்றின் நிழற்கயத்து
நீருள் குவளை வெந்தற்று
வெற்பன் துறக்குவன் அல்லன்
தொடர்புள் இனையவை தோன்றின் விசும்பின்
சுடருள் இருள் தோன்றியற்று'' (குறி.கலி-41)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/23/w600X390/tamil4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/23/திங்களுள்-தீத்-தோன்றியற்று-2742553.html
2742552 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி புகழேந்தியின் "துரோபதை குறம்!' -முனைவர் பா. இறையரசன் Sunday, July 23, 2017 03:42 AM +0530 சிற்றிலக்கியங்களில் பள்ளு, குறம் என்பன பள்ளர்கள், குறவர்கள் என்னும் இனத்தவர்களின் பெயரால் அமைந்தவை; இனம், சாதி, குலம், கோத்திரம் எனப் பள்ளர்களையோ குறவர்களையோ குறிப்பன ஆயினும், குழுவினரைக் குறிக்கிறது என்பதே பொருந்தும். பள்ளு இலக்கியங்கள் பள்ளன், பள்ளி, ஆண்டை என ஆண், பெண் கதைத் தலைவர்களைச் சுற்றி அமைந்தாலும் உழவின் பெருமையை அடிப்படையில் விளக்குவனவாய் உள்ளன. அதே போல் குறம் அல்லது குறவஞ்சி என்னும் சிற்றிலக்கிய வகை, குறத்தி ஒருத்தியின் சிறப்பு, அழகு, பேச்சாற்றல், வாழ்க்கை ஆகியவற்றைக் காட்சி போல் படம் பிடிப்பது என்றில்லாமல், குறவர் இனமக்களின் நாடும் வளமும் பண்பும் விளக்குவனவாகத் தடம்பதிக்கின்றன.
குறத்தி ஒருத்தி குறி சொல்கிறாள் என்ற அமைப்பில் உள்ள சிற்றிலக்கியம், யாரோ ஒரு பாட்டுடைத் தலைவனையும் பிறிதும் ஒரு நூலுடைத் தலைவனையும் பாடினாலும் குறத்தியை முன்னிறுத்துகின்றன என்பது கருதத்தக்கது. அதிலும், குறத்தியின் இனத்தை அதாவது குறவர்களின் தனி வாழ்வை மட்டும் குறிக்காமல் பொது வாழ்வைப் பாடுகின்றன; சிறப்பாக, குறவர்களின் நாட்டு வளம் கூறுகின்றன.
புகழேந்திப் புலவர் இயற்றிய "துரோபதை குறம்' என 1937இல் (பெரிய எழுத்து) அச்சில் (அமரம்பேடு, இரங்கசாமி முதலியார் ஸன்ஸ், பூமகள் விலாச அச்சுக்கூடம், சென்னை வெளியீடாக) வெளிவந்த நூல், 17 அல்லது 18ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்ததாக இருக்கலாம். இந்நூலினை முன்மாதிரியாகக் கொண்டு குறம் என்னும் குறவஞ்சி இலக்கிய வகையை நாம் எடை போடலாம்.
நூலின் நாயகியாகிய திரெüபதி பற்றியோ, பாரதக்கதை பற்றியோ காண்பதற்கல்லாமல், கதை கூறும் வாயிலாக அமைந்த குறத்தி வழி குறவர் இனமும் நாட்டு வளமும் இதில் காணப்பெறுகின்றன.
குறவர் இனம் அல்லது மலைவாழ்நர் வாழ்வியலை குறிஞ்சித் திணைப் பாடல்களிலும், குறிஞ்சிப் பாட்டிலும், சிலப்பதிகாரத்திலும், பின்வந்த காப்பியங்களிலும் கண்டுள்ளோம். ஆனால், நாடோடி வாழ்க்கை கொண்ட "குறவர்' எனும் சாதி மக்கள் அல்லது குறிசொல்லும் மக்கள் வாழ்வியலைச் சேர்ந்த ஒருத்தியின் கூற்றாக வருகிறது. ஆயினும், இம்மக்கள் இனத்தவரின் வாழ்வியலை முன் மாதிரியாகவே அல்லது அம்மக்களின் செயற்பாடுகள், தொழில் முறைகள், பழக்க வழக்
கங்களைக் காட்டுவதாகவே பாடப்பட்டுள்ளது.
குறவஞ்சி என்னும் சிற்றிலயக்கிய வகைக்குரிய அடிப்படை இலக்கணத்தில் மாறுபட்டு, கதைத் தலைவியாகிய துரோபதை குறத்தியாக உருக்கொள்வதாகக் கற்பனையாக்கம் செய்யப் பெற்றுள்ளது. இஃது இந்நூலின் புதுமை எனலாம். இவற்றின் மேலாய், குறவர் இனமக்களின் வாழ்க்கை முறைகளும், நாகரிகமும், அவர்கள் நாட்டு வளமும், ஊர்வளமும் பொதுவாகக் கூறப்பட்டுள்ள செய்திகளைக் காணலாம்.
மாயவரை (திருமாலை) வணங்கி குறத்தி, குறக்கூடை எடுத்துக் கொண்டாள். காப்பியத்திற்கு அல்லது புராணத்திற்கு உரிய அதீத கற்பனை அடிப்படையில், மாயவரை வேண்டியதும் குறக்கூடை விண்ணிலிருந்து அவள் கைக்கு வந்தது; குழந்தை வேண்டியதும் வந்தது என்று கூறப்பட்டுள்ளது. குறத்தி கக்கத்தில் கூடையும், முதுகுப் புறத்தில் குழந்தையும், வலக்கையில் கோலும் உள்ளன. அக்கூடையில் அவள் கூவி விற்கும் பொருள்கள் என்னென்ன இருக்கின்றன பாருங்கள்:

"மருந்து வகைகளிலே மலைவேப்பங் கொட்டை வைத்தாள்;
புலியினது நகமும் புகழான வேர்வகையும்
நரிப்பல் நரிமுகமும் நல்ல மருந்துகளும்
ஆண்வசியம் பெண்வசியம் ஆன மருந்துகளும்
முதுமையுள்ள ஆண்பெண்ணும் இளமைவர மருந்துகளும்'

சன்னி, பித்தம், வயிற்றுவலி, கால் கைவலி ஆகியவற்றைப் போக்கும் மருந்துகளும், கிலுகிலுப்பை, கொடிக்கயிறு, தாம்புக்கயிறு, உரி, பிரிமணை, சும்மாடு, பிரப்பங்கோல், எண்ணெய்க் குடுவைகள் முதலிய விற்பனைப் பொருள்களைக் கூடையில் எடுத்துக்கொண்டு தெருவில் நடந்தாள்.
மன்னர்கள் உள்ளிட்ட ஆடவர்கள் அனைவரும் இவள் பின்னே தொடர்ந்து மயங்கிவர, ""ஏச்சான சாதியல்லோ எங்கள் குறச்சாதி'' என்று பேசுகிறாள் குறத்தி. மேலும் தன் நாட்டைச் சொல்லுகையில், தென்னாடு, மலைநாடு, கைலயங்கிரி மலைநாடு, மூவர்தமிழ்பாடு மலைநாடு, பச்சைமலை, பவளமலை எங்களது நாடு'' என்கிறாள்.
குறி சொல்லல்: பிள்ளையார் பிடித்து வைத்து, பச்சரிசி தேங்காய், பயறுவகை படைத்து, தூபதீபங் காட்டி, குறக்கூடை நிறையச் செந்நெல் வாங்கி, முறக்கூடையில் கொட்டியதை மூன்றாகப் பகுத்துக் குறிசொல்லத் தொடங்குகிறாள். பாரதப் போர் நடந்து துரியோதனாதியர்கள் அழியப் போவதைச் சொல்கிறாள். அரண்மனைப் பெண்டிர் அதுகேட்டு அழுது அரற்றுகின்றனர். அப்போது குறவன் வடிவெடுத்து வந்த அர்ச்சுனன், குறத்தியைக் காணவில்லை எனப் புலம்புகிறான்.
துரியோதனன் வருகிறான். குறத்தி சொன்னதைக் கேட்டு, குறவனையும் குறத்தியையும் சிறையில் அடைக்கச் சொல்கிறான். குறவர்கள் திரண்டெழுந்தால் நாம் வீழ்வோம் என்று சொல்லி அமைச்சர்கள் தடுக்கின்றனர். ஆகவே, விடுதலை பெற்றுக் குறவனும் குறத்தியும் மீள்கின்றனர்.
குறவர் வாழ்வியல்: குறவன் கூற்றாக,

" ஏச்சான சாதியல்லோ எங்கள் குலச்சாதி
ஏழான சாதியற்குள் கீழ்சாதி நாங்கள்'

என்கிறான். எனவே, சாதிக் கட்டமைப்பில் தாழ்த்தப்பட்ட சாதி என குறச்சாதி விளங்கியமை அறியலாம். தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்குரிய இலக்கிய நாடக வகையாகப் பள்ளு, குறவஞ்சி விளங்கின. குறத்தி ஒருத்தியின் வாழ்வியல் அல்ல; குற இனமக்களின் வாழ்வியல் தடங்கள் இக்குறவஞ்சியில் பதிந்துள்ளன.
 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/23/w600X390/tamil3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/23/புகழேந்தியின்-துரோபதை-குறம்-2742552.html
2742551 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி உமையம்மை விரும்பிய உழவுத் தொழில் -சொ. அருணன் DIN Sunday, July 23, 2017 03:39 AM +0530 கற்பனைக் களஞ்சியம்' என்று போற்றப்படும் துறைமங்கலம் சிவப்பிரகாச சுவாமிகள் வாழ்வில் நிகழ்ந்த ஒரு நிகழ்ச்சியும் அதனால் பிறந்த ஒரு பாடலும் அவர் கற்பனை வளத்துக்கு சிறந்ததொரு சான்று.
சிவப்பிரகாச சுவாமிகள் தான் துறவை விரும்பி மேற்கொண்டு, தன் தம்பியர்க்குத் திருமணம் செய்விக்கிறார். துறவியானாலும் புலவராயிற்றே!மணவாழ்த்துப் பாடல் இல்லாமலா? ஐந்து செய்யுள்களால் இடம்பெறும் அவ்வாழ்த்துப் பாக்கள் அவரை "கற்பனைக் களஞ்சியம்' என்பதற்குக் கட்டியம் கூறுகின்றன. அவ்வைந்து பாடல்களுள் ஒன்றில், சிவபெருமானைத் திருமணம் செய்து கொண்ட உமையம்மை, உழவுத் தொழிலை மேற்கொள்ள எம்பெருமானுக்குஅழைப்பு விடுப்பது புதுமையிலும் புதுமை.
""நாம் உழவுத் தொழிலை மேற்கொள்ளலாம்; திருமால் நமக்கு அதற்கான நிலத்தைத் தருவார். உமது தோழனாகிய குபேரனிடமிருந்து விதைப்பதற்கான விதைகளைப் பெற்றுக் கொள்ளலாம்; பலராமனிடம் இருந்து உழவுக்கு இன்றியமையாத கலப்பையைப் பெற்றுக் கொள்வோம்; உழுவதற்கு எமனிடமிருந்து எருமைக்கடாவினை வாங்கிக் கொள்ளலாம்; அதற்கு இணையாக உழுவதற்கு நம்மிடம்தான் இன்னொரு எருது இருக்கிறதே... அதைப் பயன்படுத்திக் கொள்வோம்; கலப்பையில் இணைப்பதற்கு உம்மிடம் உள்ள மும்முனைகளையுடைய சூலத்தைக் கொழுவாக ஆக்கிக் கொள்வோம்; உழவுப் பணிகளுக்குத் தேவையான கயிறு உள்ளிட்ட ஏனைய பொருள்களை நம் அன்பர்களிடமிருந்து இரந்து கொள்வோம்; நாம் விரும்புகின்ற இளைய பிள்ளையாகிய முருகன் இனிமையோடு மாடு மேய்ப்பான். இனிமேலாவது பிச்சை பெற்று வாழும் உமது பழைய தொழிலை விட்டுவிடுங்கள்; உழுது பயிரிட்டு வாழ்தலே நன்று, மிக நன்று'' என்று சிவபெருமானிடம் கூறினாளாம்.
"உழுதுண்டு வாழ்வாரே வாழ்வார்' என்னும் திருக்குறளை மனத்தில் நிறுத்தும் இப்பாடலைக் கற்பனை நயத்துடன் வாழ்த்தாகப் பாடி, "உமையம்மை விரும்பியவாறு உழவுத் தொழிலை மேற்கொண்டு இல்லறத்தில் சிறப்பீர்களாக!' என்று மணமக்களை வாழ்த்துகிறார் சிவப்பிரகாச சுவாமிகள். இந்த அறிவுரையும் வாழ்த்தும் நமக்கும்தான்! இதோ அந்தப் பாடல்.

அச்சுதன் அளிப்பவன் நிலம்உமது நேயன்வித்தை
அருளுவன் பலபத் திரன்
அலமுதவு வன்சமன் பகடுஈவன் நம்தமக்கு
ஆனதோர் எருதும் உண்டே
முச்சிரம் அயிற்படையினைக் கொழுவ தாக்குவோம்
மொய்ம்புடன் இழுத் திறுக்க
முந்திய வடக்கயிற் றுடன்மற்றும் நமதுஅன்பர்
முன்போய் இரந்து கொள்வோம்
இச்சையுடை நமதுஇளைய தனயன்ஆ கியகந்தன்
இனிமை யொடுமாடு மேய்ப்பன்
இனிஉழுது பயிரிடுதல் நன்றுநன்று இதைவிட்டு
இரந்துண்பது ஈனம் எனவே
கச்சுமுலை மாதுமை யுரைத்திடும் புத்தியைக்
கைக்கொண் டுள்ளத்தில் இதுநற்
காரியமெனக் கருதி மெத்தக் களித்திடும்
கண்ணுதல் உமைக் காக்கவே.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/23/w600X390/tamil2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/23/உமையம்மை-விரும்பிய-உழவுத்-தொழில்-2742551.html
2742549 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, July 23, 2017 03:38 AM +0530 கல்வியான் ஆய கழிநுட்பம் கல்லார்முன்
சொல்லிய நல்லவுந் தீயவாம் - எல்லாம்
இவர்வரை நாட! தமரையில் லார்க்கு
நகரமும் காடுபோன் றாங்கு. (பாடல்-3)

எல்லாப் பொருள்களாலும் விரும்பப்படும் மலைநாட்டை உடையவனே! (முன்னர் பெற்றிருந்து பின்னர்) உறவினரை இல்லார்க்கு, நகரமும் காட்டை ஒத்துத் துன்பம் பயத்தல்போல, நூல்களைக் கற்றதனாலாய மிக்க நுண்பொருள்களுள், நூல்களைக் கல்லார் முன்பு கூறிய நல்லனவும் பொருளற்றனவாகத் தீயவாய்
முடியும். (க-து) கற்றார், கல்லார் அவையின்கண் சிறந்த பொருள்களைக் கூறாதிருக்கக்கடவர்.
"தமரையில்லார்க்கு நகரமும் காடு போன்றாங்கு' என்பது இச்செய்யுளிற் கண்ட பழமொழி.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/23/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2742549.html
2742550 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நாச்சியார் பாசுரங்களில் நயமிகு கலைகள் -முனைவர் சீனிவாச கண்ணன் Sunday, July 23, 2017 03:37 AM +0530 ஆண்டாள் நாச்சியார் பாடல்களில் அமைந்துள்ள கலையுணர்வு மிகுந்த சில பகுதிகள், படிப்போரை மெய்சிலிர்க்க வைக்கும். அவற்றுள் சில:

ஓவியக் கலை: "சித்திரமும் கைப் பழக்கம்' என்பது முதுமொழி. நம் முன்னோர் சுவர், திரைச்சீலைகள் ஆகியவற்றில் எவ்வாறு அழகான வண்ண ஓவியங்களைத் தீட்டி மகிழ்ந்தனர் என்பதை சங்கப் பாடல்கள், மணிமேகலை வாயிலாக உய்த்துணரலாம். ஆண்டாள் நோற்ற காமன் நோன்பில்,

"சுவரில் புராண! நின்பேர் எழுதிச் சுறவ
÷நற்கொடிகளும் சுரங்கங்களும்
கவரிப் பிணாக்களும் கருப்பு வில்லும் காட்டித்
தந்தேன் கண்டாய் காமதேவா!' (பா. 507)

என்று காமனுக்குச் சுவரில் ஓவியங்கள் வரைந்து வழிபாடு இயற்றியதைக் குறிப்பிடுகிறார். ஓவியங்கள் வரைவதற்கு மலர்க்கணைகளும் பயன்பட்டன. கோவலனுக்கு மாதவி எழுதிய மடல்களுக்குப் "பித்திகைக் கொழுமுகை' எழுத்தாணியாகப் பயன்பட்டதாகச் சிலப்பதிகாரம் கூறுகிறது.

"கள்ளவிழ் பூங்கணை தொடுத்துக் கொண்டு
கடல்வண்ணன் என்பதோர் பேரெழுதி' (பா. 505)
"கொத்தலர் பூங்கணை தொடுத்துக் கொண்டு
கோவிந்தன் என்பதோர் பேரெழுதி' (பா. 506)

எனும் பாசுரங்கள் வழி, பூங்கணைகளைப் பயன்படுத்தி சுவரில் ஓவியங்களை எழுதியதாக ஆண்டாள் தெளிவுபடுத்துகிறார். புறச்சுவரில் ஓவியம் தீட்டுவதுடன், அகச்சுவரிலும் அதாவது உள்ளக்கிழியிலும், அடியார்கள் எம்பெருமானின் (திருமால்) திருவுருவை, அப்படியே பதித்துக் கொண்டனர் என்று பெரியாழ்வார் தன்னிலை விளக்கமாக ஒரு பாடலில் (பெரி.திருமொழி, பா. 468) பாடியுள்ளார்.
சிற்பக் கலை: கோதை நாச்சியாரின் திருமொழியில் வார்ப்புச் சிலைகள் செய்யும் முறை, குறிப்பால் உணர்த்தப்படுகிறது. எம்பெருமான் தன் உடல்நலத்தைக் கெüவிக்கொண்டு, தன்னை எவ்வாறு உருக்குலையச் செய்தான் என்பதை உளமுருகப் பாடுகையில்,

"மழையே மழையே மண்புறம் பூசி...
மெழுகு ஊற்றினார் போல்' (பா. 604)

என்று பாடுகிறார். வார்ப்பு உருவ வெண்கலச் சிலைகள் செய்யப்படும்போது, அவ்வுருவங்களின் புறத்தே மண்பூச்சும், உள்ளே மெழுகுப் பூச்சும் பூசப்படும். மெழுகிற்கும் மண்பூச்சிற்கும் இடையே உருக்கப்பட்ட வெண்கலம் (திரவ வடிவில்) ஊற்றப்படும். பின் ஓர் ஊசித் துவாரத்தின் மூலம், உள்ளேயிருக்கும் மெழுகை வெளியேற்றுவர். இப்பாசுர அடிகள் மூலம் ஆண்டாள் நாச்சியாரின் அறிவியல் புலமையும் நன்கு வெளிப்படுகிறது.
நாடகக் கலை: நடனம், நடித்தல் எனும் நாட்டியக் கலைக்குரிய சொற்களைத் தம்முடைய பாசுரங்களில் கோதை நாச்சியார் பலவகையாகப் பயன்படுத்தி
யுள்ளார்.

"வாய்த்த காளியன் மேல் நடமாடிய' (பா. 537); "குதிகொண்டு அரவில் நடித்தாய்' (பா. 525); "நடமாடித் தோகை விரிக்கின்ற மாமயில்காள்' (பா. 603) என்று ஆண்டாள் கண்ணனுடைய நடனத்தையும், மயிலின் தோகை விரித்தாடுகின்ற தன்மையையும் கூறுவதால், அவர் காலத்தில் நடனக்கலை நன்கு சிறப்புற்றிருந்ததை அறிய முடிகிறது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/23/w600X390/tamil1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/23/நாச்சியார்-பாசுரங்களில்-நயமிகு-கலைகள்-2742550.html
2742539 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, July 23, 2017 02:47 AM +0530 கோவை, கொடீசியா அரங்கத்தில் கடந்த புதன்கிழமை நடைபெற்ற வள்ளலார் குறித்துக் கவிஞர் வைரமுத்து ஆற்றிய "வெள்ளை வெளிச்சம்' கூட்டம் ஏறத்தாழ ஐயாயிரம் பேருக்கும் மேலாகக் கூடிய மாநாடு போல ஆகிவிட்டது. ""எனது வாழ்நாளில் வள்ளலாருக்காக இந்த அளவுக்குப் பெருந்திரளாகக் கூட்டம்கூடிப் பார்த்ததில்லை'' என்று தவத்திரு ஊரன் அடிகளே வியக்கும் அளவுக்குப் பெருந்திரளாக வந்திருந்த அனைவருக்கும் தனித்தனியாக எனது நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.
தமிழகத்தின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்தும் "தினமணி' வாசகர்களும், சன்மார்க்க சங்கத்தினரும், தமிழ் அமைப்புகளைச் சேர்ந்தவர்களும், வெற்றித் தமிழர் பேரவை அன்பர்களும் திரண்டு வந்திருந்தனர். இந்த அளவுக்குத் தமிழ் இலக்கிய ஆர்வமும், வள்ளலார் மீதான மரியாதையும் தமிழகத்தில் காணப்படுகிறது என்பதை அந்தப் பெருந்திரளான கூட்டம் உறுதிப்படுத்தி இருக்கிறது.
கூடினோம் - கலைந்தோம் என்று இந்த எழுச்சி முடங்கிப் போய்விடக்கூடாது. இதன் நீட்சியாக, சன்மார்க்க சங்கங்கள் இளைஞர்களின் பங்களிப்புடன் புத்துயிர் பெற வேண்டும். வள்ளலாரின் பாடல்களும், அவர் முன்வைத்த கருத்துகளும் தமிழகத்தின் பட்டிதொட்டியெல்லாம் பரவ வழிகோல வேண்டும். வடலூரில் வள்ளலார் ஏற்றி வைத்த அணையா விளக்கின் வெளிச்சம் தமிழகம் முழுமையிலும் பிரகாசிக்குமானால், கோவையில் கூடிய கூட்டத்திற்குப் பொருள் இருக்கும்!

 

முனைவர் வ.வே.சுப்பிரமணியன் "தினமணி' வாசகர்களுக்குப் புதியவரல்ல. அவர் நமது "இளைஞர்மணி' இணைப்பில் எழுதி வந்த "சுயமுன்னேற்றம்' தொடர் பரவலான பாராட்டையும், இளைஞர்கள் மத்தியில் மிகப்பெரிய தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்தியது.
கடந்த 2014 ஜனவரி மாதத்தில் இசை விழா நிகழ்ச்சிகள் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தபோது, கிருஷ்ணகான சபா செயலர் ய.பிரபு, "தமிழ் வளர்த்த சான்றோர்' என்றொரு நிகழ்ச்சியைத் தொடங்கப் போவதாகத் தெரிவித்தார். வெறும் இசையுடனும் நடனத்துடனும், நாடகத்துடனும் நின்றுவிடாமல், கிருஷ்ணகான சபா இலக்கிய வளர்ச்சிக்கும் பங்களிக்க முற்பட்டிருப்பதை எண்ணி மெத்த மகிழ்ச்சி அடைந்தேன். குறிப்பாக, விவேகானந்தா கல்லூரியின் முன்னாள் முதல்வர் வ.வே.சுப்பிரமணியன்தான் அந்த நிகழ்ச்சியை நடத்தப் போகிறார், உரையாற்றப் போகிறார் என்று அறிந்தபோது நானடைந்த மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை.
முனைவர் வ.வே.சுப்பிரமணியன் இன்றைய தமிழகத்தில் இருக்கும் தலைசிறந்த அறிவு ஜீவிகளில் ஒருவர். பல்கலை வித்தகர்; ஆங்கிலத்திலும் தமிழிலும் மடைதிறந்த வெள்ளமாக உரையாற்றும் திறமுள்ளவர்; மிகச்சிறந்த பண்பாளர். தாவர உயிரியல் தொழில்நுட்பத்தில் (பிளாண்ட் பயோ டெக்னாலஜி) முனைவர் பட்டம் பெற்ற இவர், சென்னை விவேகானந்தா கல்லூரியின் முதல்வராக இருந்து பணி ஓய்வு பெற்றவர். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக இவர் ஓர் அற்புதமான தமிழ்க் கவிஞர்.
இத்தனை தகுதியும், திறமையும் பெற்ற பண்பாளர் ஒருவர் "தமிழ் வளர்த்த சான்றோர்' என்ற தலைப்பில் மாதம் ஒரு தமிழறிஞரைப் பற்றி உரையாற்றுகிறார் என்றால், அது நிச்சயமாக ஆழங்காற்பட்ட ஆய்வுரையாகத்தான் இருக்கும் என்பதைச் சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை. இவரது சொற்பொழிவைக் கேட்பதற்காக மின்தொடர் வண்டியில் செங்கல்பட்டிலிருந்தும், அரக்கோணத்திலிருந்தும் வந்தவர்கள் உண்டு.
தேசியம், தெய்வீகம், தமிழ் ஆகிய மூன்றையும் நேர்க்கோட்டில் நிற்க வைத்துத் தமிழுக்கும், தமிழ் உணர்வுக்கும், தமிழ்ப் பண்பாட்டிற்கும், தமிழின் நுண்கலைகளுக்கும், கடந்த இரு நூற்றாண்டுகளாகத் தமிழ்மொழியின் விரிந்த பரப்பிலே களப்பணியாற்றிய ஆளுமைகளைப் பற்றி "மாதமொரு சொற்பொழிவு' கிருஷ்ணகான சபாவில் கடந்த 2014ஆம் ஆண்டு, பிப்ரவரி 21 முதல் முனைவர் வ.வே.சு.வினால் நடத்தப்பட்டு வருகிறது.
இயற்றமிழுக்குத் "தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சா., தமிழ்த் தென்றல் திரு.வி.க.; இசைக்குப் பாபநாசம் சிவன், டி.கே. பட்டம்மாள், தண்டபாணி தேசிகர்; நாடகத்துக்குப் பம்மல் சம்பந்த முதலியார், அவ்வை சண்முகம்; திரைத்துறைக்கு எம்.எஸ். விஸ்வநாதன், ஏ.பி. நாகராஜன்; இதழியலுக்கு ஏ.கே.செட்டியார், ஏ.என்.சிவராமன்; அருளுக்கு வள்ளலார்; ஆன்மிகத்துக்கு வாரியார் என்று மிக நீளமான பட்டியல் தயாரிக்கப்பட்டு, இந்த நிகழ்ச்சி தொடர்ந்து நடைபெற்று வருகிறது.
முனைவர் வ.வே.சு. தனது உரையுடன், உடன் பேசியவர்கள் பகிர்ந்துகொண்ட செய்திகள், நிகழ்ச்சி முடிந்த பிறகு இலக்கிய அன்பர்கள் தந்த கூடுதல் விவரங்கள், தகவல்கள் ஆகியவற்றையும் இணைத்துத் "தமிழர் முகங்கள்' என்கிற தலைப்பில் முதலில் ஆறு ஆளுமைகள் குறித்த பதிவுகளைப் புத்தகமாக வெளிக்கொணர்ந்திருக்கிறார்.
உ.வே.சா., திரு.வி.க., ம.பொ.சி., அவ்வை தி.க.சண்முகம், பாபநாசம் சிவன், பி.ஸ்ரீ. ஆகிய ஆறு ஆளுமைகளின் பல்வேறு பரிமாணங்களைப் படம்பிடித்துக் காட்டும் தகவல் பெட்டகம் இந்தத் தொகுப்பு. ஆசிரியர் கல்கி, தமிழ்த் தாத்தாவையும், காந்தித் தாத்தாவையும் ஒரே மேடையில் அமர்த்தியது குறித்தும், "தங்கள் திருவடியின் கீழ் அமர்ந்து எனக்குத் தமிழ் படிக்க ஆசை' என்று அண்ணல் காந்தியடிகள், உ.வே.சா.விடம் கூறியதையும் படித்தபோது கண்ணீர் வந்துவிட்டது. ஆனந்தக் கண்ணீர்!
"தமிழர் முகங்கள்' தரும் இன்னொரு செய்தி. "தமிழ்த் தென்றல்' திரு.வி.க. மறைந்தபோது, பி.ஸ்ரீ ஆச்சார்யா எழுதினாராம்: ""அவர் வாழ்ந்து வந்த புதுப்பேட்டை விலாசம்தான் மாறியிருக்கிறது. புது விலாசம் மக்கள் உள்ளம்!''
""தமிழ் வளர்ச்சிக்கு ம.பொ.சி. செய்த தொண்டினைப் பற்றி நூறு பக்கங்கள் எழுதிய பின்னும் கூட அது ஓர் அறிமுக உரையாகத்தான் இருக்கும். அவர் எழுதிய 140-க்கும் மேற்பட்ட நூல்களைப் படித்தால் மட்டுமே அவரது உள்ளம் கொண்டிருந்த தமிழில் பெருமிதமும், அறிவுத் திட்பமும், தேசிய சிந்தனையும், அவையெல்லாம் திரண்டு கோலோச்சியிருந்த அவரது ஆளுமையும் தெரிய வரும்'' என்கிற முனைவர் வ.வே.சு.வின் பதிவு முற்றிலும் உண்மை.
""இருபதாம் நூற்றாண்டில் அச்சேறிய தமிழ் எழுத்து நடைக்கும், பத்திரிகைத் தமிழுக்கும் மிகப்பெரிய கொடையாக வாழ்ந்தவர் பி.ஸ்ரீ. பாரதி, கம்பன் புகழ் பரப்பும் பணியில் செம்மாந்திருந்த அவரது எழுத்துகளுக்கு என்றும் வாழும் அமரத்தன்மை உண்டு'' என்கிற பதிவும்
நூற்றுக்கு நூறு சரி.
"தமிழர் முகங்கள்' அடுத்த தொகுதிக்காக ஏங்கும் பலரில் நானும் ஒருவன். படித்துப் பத்திரப்படுத்த வேண்டிய புத்தகங்களில் இதுவும் ஒன்று.

 

"ஒருமுறை பதிவு செய்த கவிஞரையே மீண்டும் பதிவு செய்கிறீர்களே' என்று சிலர் ஆதங்கப்படலாம். மன்னித்துக் கொள்ளுங்கள். என்னைப் பதிவு செய்... பதிவு செய்... என்று "தேவதைகளால் தேடப்படுபவன்' என்ற கவிதைத் தொகுதியில் உள்ள இந்தக் கவிதை பாடாய்ப் படுத்துகிறது.

அந்த
மரண ஊர்வலத்தின்
முன் பகுதியில்
பறையடித்துச் சென்றவர்களில்
ஒருவன் என்னிடம் தந்தான்
அக்குழுவின் விசிட்டிங் கார்டை
பரிந்துரைக்கச் சொல்கிறானா...
பயன்படுத்தச் சொல்கிறானா...

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/23/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2742539.html
2742538 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பேராசிரியர் சுந்தரம்பிள்ளையின் தமிழ்க்கொடை! -முனைவர் சு. கெளசல்யா தேவி DIN Sunday, July 23, 2017 02:46 AM +0530 நீராருங் கடலுடுத்த நிலமடந்தைக் கெழிலொழுகும்' எனத் தொடங்கும் தமிழ்த் தெய்வ வணக்கம் இயற்றி தமிழர் உள்ளங்களில் நிறைந்திருக்கும் தமிழ்ச் சான்றோர் பேராசிரியர் மனோன்மணியம் பெ. சுந்தரம்பிள்ளையின் தமிழ்ப்பணி தனிச்சிறப்புடையது.
ஆங்கிலேயரின் ஆட்சியும் ஆங்கில மொழியின் செல்வாக்கும் கோலோச்சிய காலம் 19ஆம் நூற்றாண்டு. ஆரம்பத்தில் தமிழ்
வழிக் கல்வியும் பின்னர் ஆங்கிலவழிக் கல்வியும் கற்க நேரிட்ட நிலையிலும் சுந்தரம்பிள்ளை தமது புலமை அனைத்தையும் தாய்மொழியிலேயே வெளிப்படுத்தினார். "நடித்துக் காட்டப்படுவதுதான் நாடகம்' எனும் நிலையை மாற்றி, படித்துக் காட்டி மகிழவும் நாடகம் உதவும் என நிறுவியவர் சுந்தரம்பிள்ளை. எட்வர்ட் லிட்டன் பிரபுவின் பட்ங் நங்ஸ்ரீழ்ங்ற் ஜ்ஹஹ் எனும் ஆங்கில நாடகத்தைத் தழுவி எழுதப்பட்ட "மனோன்மணியம்' நாடகத்தை முடித்த நிலையில், பேராசிரியர் சுந்தரம்பிள்ளை தமிழன்னையிடம் இவ்வாறு முறையிடுகிறார்:
""தெய்வத் தமிழாகிய உன்னை பெருமைப்படுத்தும் நோக்கில் உனது பழைய நூல்களை அச்சிட்டும், அழகு மிகுந்த நால்வகைப் பாவால் புதிய நூல்களை இயற்றியும் பலர் தொண்டு புரிந்து வருகின்றனர். நீ பெற்ற புதல்வர்களுள் நான் கடையேன். ஒன்றும் அறியாத சிறுவன். கொடுந் தமிழ்நாட்டு மலையாளப் பகுதியில் குடியிருந்து வருபவன். இருப்பினும் நீயே தாய் என்னும் நிலைத்துப் பொருந்திய பேராசை எனது உள்ளத்தில் தோன்றுகிறது. இந்நாடகம் வளமற்றது என்றாலும் நின்காலில் சிறுவிரல் மோதிரமாக எனது அன்பின் அடையாளம் எனக் கருதி ஏற்றுக் கொள்க'' என்பதை,

""அடியேன் கடையேன் அறியாச் சிறியேன்
கொடுமலை யாளக் குடியிருப் புடையேன்
ஆயினும் நீயே தாய் எனுந் தன்மையின்
மெய்பே ராசைஎன் மீக்கொள ஓர்வழி
உழைத்தலே தகுதியென்று இழைத்த இந்நாடகம்
வெள்ளிய தெனினும் விளங்குநின் கணைக்காற்கு
ஒள்ளிய சிறுவிரல் அணியாக்
கொள்மதி அன்பே குறியெனக் குறித்தே''

என்று ஆசிரியச் சுரிதகத்தில் பாயிரம் பாடியுள்ளார்.
தத்துவ ஆராய்ச்சி, சமய ஆராய்ச்சி, கல்வெட்டு ஆராய்ச்சி, கவிதை, நாடகம் ஆகிய துறைகளில் அயராது பணியாற்றியதன் விளைவாக இவருக்கு சென்னை மாகாண அரசு "ராவ்பகதூர்' எனும் உயரிய பட்டத்தை வழங்கிப் பெருமைப்படுத்தியது. இவரின் தமிழ்ப் பணியைக் கண்டு மனம் மகிழ்வுற்ற கவிமணி தேசிக விநாயகம் பிள்ளை,

""ஆரா அமுதம் அனைய தமிழ்வளர்த்த
பேராசிரியர் பெருமான்''

எனப் பாராட்டுகிறார். டாக்டர் அ. சிதம்பரநாதச்
செட்டியாரும் டாக்டர் ரா.பி. சேதுப்பிள்ளையும் பேராசிரியர் சுந்தரம் பிள்ளையின் தமிழ்ப்பற்றையும் தமிழ்த் தெய்வ வணக்கப் பாடலையும் போற்றிச் சிறப்பிக்கின்றனர்.
மனோன்மணியத்தில் தமிழ் மொழியையும், அதில் உதித்த இலக்கியங்களையும் விரிவாகக் கூறிப் பெருமைப்படுத்தியுள்ளார் சுந்தரம்பிள்ளை.
மதுரை நகரில் முச்சங்கம் வைத்து தமிழ் வளர்த்த பெருமை பாண்டிய மன்னர்களைச் சாரும். தகுந்த இடத்தில் விரிவடைந்து விளங்கும் தமிழ்ச்சங்கத்தாரின் சங்கப் புலமை தமிழ்மொழியின் உண்மையான வரலாற்றுக்கு அடையாளமாகும் என்பதை,

""தக்கவழி விரிந்திலகும் சங்கத்தார் சிறுபலகை
மிக்கநலம் சிறந்த உன்தன் மெய்ச்சரித வியஞ்சனமே''

என்னும் வரிகளில் (பாயிரம்) சுட்டுகிறார்.
மனோன்மணியம் நாடகத்தில் சீவகன் தன் குருவாகிய சுந்தரமுனிவரை, திருநெல்வேலியில் தாம் கட்டிய புதிய அரண்மனைக்கு அன்புடன் அழைத்து, வணங்கி மகிழ்கின்றான். தன் அமைச்சனாகிய குடிலனிடம் கோட்டையின் அழகைக் காட்டும்படி பணிக்கிறான். குடிலன் சுந்தர முனிவரை வணங்கிப் பின்வருமாறு கூறுகிறான்: "தென்பாண்டி நாடே சிவலோகம்' என்று முன்பு மாணிக்கவாசகர் கூறினார். இவ்வுலகைப் பசுவென்றும், நம் பாரத நாட்டை அதன் மடி என்றும் சொல்வது உண்மையானால் பால் சுரக்கின்ற காம்புதான் தென்பாண்டி நாடென்பது சொல்லாமலே விளங்கும்.
ஒரு சமயம் சிவபெருமானும் ஆயிரக்கணக்கான தேவர்களும் ஒன்றுகூடியபோது வடபுறமுள்ள இமயம் தாழ்ந்தது. அதனை சமன் செய்யுமாறு அகத்திய முனிவர் வந்து அமர்ந்த பொதிகை மலை இமயத்தை உயர்த்திச் சமநிலையாக்கியது. அமிழ்தினும் சிறந்த தமிழ்மொழி பிறந்த அம்மலையிலிருந்து உருவாகி அகில், சந்தனம், குங்குமம் ஆகிய மரங்கள் அடர்ந்த காடுகளைக் கடந்து சங்கினங்கள் ஒலிக்கும் பரந்த வயல்வெளிகளில் தவழ்ந்து மயிலினங்கள் நடமாடும் சோலைகளைக் கடந்து, குளங்கள் பலவற்றை நிரப்பி, தனது இரு கரைப்பகுதிகளையும் திருமகள் உறையும் இடமாகச் செய்த புண்ணிய தாமிரவருணி ஆற்றை எண்ணும்போது கங்கையும் காவிரியும் இதற்கு ஈடாகாது எனத் தோன்றுகிறது. இந்நதி வலம் வர இருந்த நம் பழம்பதி இந்திரனின் அமராவதி எனும் அழகிய நகரைக் காட்டிலும் சிறப்புற்று இருப்பதைக் காணுங்கள். அகழியை அடுத்து மேகங்கள் தவழுமாறு வானளாவ உயர்ந்து நிற்கும் நமது கோட்டைச் சுவரை உராய்ந்ததின் காரணமாகவே சூரியனும் உடல் சிவந்தான் என்பதை,

""இருகரை வாரமுந் திருமகள் உறையுளாப்
பண்ணும் இப்புண்ணிய தாமிரவருணியும்''
(மனோன். 69-70) என்றும்,

""மஞ்சுகண் துஞ்சுநம் இஞ்சி யுரிஞ்சி
உதயனும் உடல் சிவந்தனனே''
(மனோன். 77-78)

என்றும் வரும் அடிகளில் தமது கோட்டையின் சிறப்பைக் குடிலன் காட்சிப்படுத்துகிறான். உண்மையும் கற்பனையும் கலந்து படிப்போரின் விழிகளை விரிவடையச் செய்யும் நாடகக் காப்பியம் மனோன்மணியம்.
1885இல் திருவனந்தபுரத்தில் சைவப்பிரகாச சபையை உருவாக்கினார் சுந்தரம்பிள்ளை. அதிலும் திருவிதாங்கூர் அரசின் பிரசங்க அமைப்பிலும் தத்துவம், சமயம், மெய்ப்பொருளியல், அறிவியல், கல்வெட்டாராய்ச்சி முதலிய பல துறைகளில் சொற்பொழிவுகளை நிகழ்த்தினார். சுந்தரம்பிள்ளையின் "நூற்தொகை விளக்கம்' சொற்பொழிவின் தொகுப்பு நூலாகும்.
மனோன்மணியம் சுந்தரனாரின் தமிழ்க்கொடை ஒட்டுமொத்த தமிழ்ச் சமூகத்திற்கும் மகத்தானது. 42 ஆண்டுகள் மட்டுமே இவ்வுலகில் வாழ்ந்து மறைந்த இவரின் புகழ் தமிழன்னையின் புகழ்போல் எட்டுத்திக்கும் என்றும் பரந்து மணம் வீசட்டும்!


ஏப்ரல் 26, (1897) மனோன்மணியம் சுந்தரம்பிள்ளையின் நினைவு நாள்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/23/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/23/பேராசிரியர்-சுந்தரம்பிள்ளையின்-தமிழ்க்கொடை-2742538.html
2742537 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அரும்பேராசான் வ.சுப.மாணிக்கனார் -முனைவர் வ. குருநாதன் DIN Sunday, July 23, 2017 02:41 AM +0530 1975 முதுகலைத் தமிழ் வகுப்பில் சேரவேண்டி, சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் சார்ந்த இரு கல்லூரிகளுக்கும் அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்திற்கும் விண்ணப்பித்திருந்தேன். கல்லூரிகள் இரண்டிலுமிருந்து சேர்க்கைக் கடிதம் வந்த நிலையில், நான் மிகவும் விரும்பிய அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்திலிருந்து அழைப்பு வரவில்லை. தெரிந்து வரலாமென்று நேரில் சென்று, தமிழ்த்துறைத் தலைவரைக் கண்டு வணங்கி, "ஐயா, நான் எம்.ஏ. வகுப்பில் சேர விண்ணப்பித்திருக்கிறேன்' என்று சொல்லி முடிப்பதற்குள், "எம்.ஓ.எல். வகுப்பில் சேருகிறாயா?' என்று விடை வினா வந்தது. அதுவரை நான் அறிந்திராத ஒரு படிப்பில் சேரச் சொன்னதால், "ஐயா, நான் எம்.ஏ...' என்று இழுப்பதற்குள், "பன்னிப்பன்னிப் பேசக்கூடாது; எம்.ஓ.எல். சேருகிறாயா?' என்ற அதே வினா! ஒருநொடி நான் வாயடைத்த நிலையில் உடன்பட்டுத் தலையசைத்தேன் போலும். "கடிதம் வரும்'. "உடனே வந்து சேர்' என்று ஆணை பிறந்தது. வெளியில் வந்துதான் வினவித் தெரிந்துகொண்டேன், எம்.ஓ.எல். என்பது "மாஸ்டர் ஆஃப் ஓரியண்டல் லேர்னிங்ஸ்' (கீழைக்கல்வி வல்லுநர் - தமிழ்) என்றும், அதைப்படிக்கச் சொன்னவர்தாம் பேராசிரியர் வ.சுப. மாணிக்கனார் என்றும்!
அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் அந்தக்காலத் தமிழ் எம்.ஏ. - யை விடவும் அகலமும் ஆழமும் கொண்ட தமிழறிவுப் பாடத்திட்டத்துடன் பயிற்றுவிக்கப்பட்ட எம்.ஓ.எல். தமிழ்ப்படிப்பைப் பற்றி மாணவர்கள் பலரும் அறியாமையாலும் அறிந்து மிரண்டதாலும் அவ்வகுப்பில் மாணவர் சேர்க்கை அருகியிருந்தது. ஆயினும், பேராசிரியர் அப்படிப்பை வளர்க்கும் கொள்கைப் பிடிப்போடு, எம்.ஏ. வகுப்பிற்கு விண்ணப்பிக்கும் மாணவர்களை மடைமாற்றம் செய்து எம்.ஓ.எல். வகுப்பில் சேர்த்துப் பயிற்றுவித்தார். அந்த ஆண்டில் முதல் மாணவனாகச் சேர்ந்த என்னைத் தொடர்ந்து 10 மாணவர்களும் 5 மாணவிகளுமாக 16 பேரைச் சேர்த்து வெற்றி கண்டார் வ.சுப. அடுத்த ஆண்டும் தொடர்ந்த எம்.ஓ.எல்., 1977 - இல் பேராசிரியரின் ஓய்வுக்குப்பின் தொடர இயலாமல் துவண்டது.
இன்றுபோல் கருத்தரங்குகள் மிகவும் நடைபெறாத அக்காலங்களில், "தொல்காப்பியக் கருத்தரங்கு' என்பதுபோல் ஒவ்வொரு பொதுத்தலைப்பில் துறையாசிரியர்கள் அனைவரும் தனித்தனி ஆய்வுக்கட்டுரைகள் படிக்க வேண்டும் என்ற கட்டாயத்துடன், ஆண்டிற்கு இருமுறையாக ஏழாண்டுகளில் 14 கருத்தரங்குகளை மும்மூன்று நாள்களில் கோலாகலத் திருவிழாக்களைப்போல் நடத்திய சாதனை குறிப்பிடத்தக்கது.
1976 - 1977 கல்வியாண்டில் பேராசிரியர் வ.சுப.வின் தலைமைப் பெருமிதம் வெளிப்படுமாறு நிகழ்ந்ததோர் நிகழ்வு இங்கே நினைவுகூரத்தக்கது. நடுவண் அரசில் முன்னாள் அமைச்சராயிருந்த ஆற்றலும் செல்வாக்கும் மிக்க ஒருவர் அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழத்தின் துணைவேந்தராய் வந்திருந்தார். ஒருநாள் முன்னறிவிப்பு ஏதுமின்றித் தமிழ்த்துறையைப் பார்வையிட வந்திருந்த துணைவேந்தர், அங்கே மகாவித்துவான் ச. தண்டபாணி தேசிகர், பெரும்புலவர் செ.வேங்கடராமச் செட்டியார் போன்ற முதுபெரும் பேராசிரியர்கள் அமர்ந்திருந்த ஆய்விருக்கைப் பகுதிக்குள் சென்று, பாரம்பரியத் தோற்றத்திலிருந்த அச்சான்றோர்களை மதிக்காமல், "நீங்கள் யார்? இங்கே என்ன செய்கிறீர்கள்?' என்று வினவவே, தம்மை அறிமுகப்படுத்திக்கொண்டு "நான் கம்பராமாயண ஆய்வு செய்கிறேன்' என்று கூறிய அறிஞரிடம், "மிகவும் அவசியந்தான்' என்று இகழ்ச்சியாகக் கூறிப்போய், அடுத்த அறையில் பண்டிதமணியின் மகனார் கதி. தியாகராசன் பாடம் நடத்திக் கொண்டிருந்த எம்.ஓ.எல். முதலாமாண்டு வகுப்பினுள் நுழைந்தவர், தரையில் கிடந்ததோர் காகித கிழிசலைக் கண்டு கொதிப்படைந்து, அதனை எடுக்குமாறு ஆசிரியரையே ஏவினார்.
அவர் திகைத்து நின்ற நிலையில், மாணவர்கள் பொங்கியது கண்ட துணைவேந்தர் அங்கிருந்து போய்விட்டார். உடனே, மாணவர்கள் அனைவரும் வகுப்பை விட்டு வெளியே வந்து துணைவேந்தருக்கு எதிராக முழக்கமிடவே, அவர்களை உடனடியாக அமைதிபடுத்திய பேராசிரியர் வ.சுப. தாமே விரைந்துபோய்த் துணைவேந்தரைச் சந்தித்து, நுண்மாண் நுழைபுலத்தோடு நயந்து உரையாடி, அவரே வருத்தம் தெரிவிக்குமளவு அவர்தம் மிகைச்செயல்களை உணர்த்திவிட்டு மீண்டார். அன்றைய நிகழ்வில் அரும்பேராசான் வ.சுப., மலையமானின் மக்களை யானைக்கால்களால் இடறத் துணிந்த புறநானூற்றுக் கிள்ளிவளவனின் மிகைச்செயலை மாற்றிய கோவூர்கிழாராகவே எங்களுக்குத் தோன்றினார்.
காரைக்குடியில் தமிழ்ச்சங்கம் ஒன்றை நிறுவித் தாம் அதன் தலைவராயிருந்து அருந்தமிழ்த் தொண்டுகள் பல ஆற்றியுள்ளார் வ.சுப. அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகப் பணி ஓய்வுக்குப்பின் மதுரை - காமராசர் பல்கலைக்கழத்தின் துணைவேந்தராகப் பொறுப்பேற்றுப் புரிந்த சாதனைகள் பலவற்றுள், அப் பல்கலைக்கழகத்தோடு இணைந்திருந்த வெவ்வேறு ஊர்களைச் சேர்ந்த ஐந்து கல்லூரிகளின் தமிழ்த்துறைகளை உயராய்வு மையங்களாகத் தரமேம்பாடு செய்தது இங்கே நினைவுகூரத்தக்கது. அம்முறையில் காரைக்குடி அழகப்பா கல்லூரியின் தமிழ்த்துறை முதலில் உயராய்வு மையமானதன் தொடர்ச்சியாகவே அது பல்கலைக்கழகமாய் வளர்ச்சியுற்றது. தாம் ஏற்கெனவே பேராசிரியராகவும் துறைத்தலைவராகவும் முதல்வராகவும் பணியாற்றிய அழகப்பா கல்வி நிறுவனத்தின் வளர்ச்சிக்கும் அவ்வகையில் சிறந்த வழிவகுத்தார் வ.சுப.
வ.சுப. தமிழகம் உள்ளிட்ட இந்தியத் திருநாட்டிற்கும் உலகத் தமிழர்களுக்கும் கொடுத்துள்ள தமிழ்க்கொடைகள் உச்சிமேற்கொண்டு மெச்சத்தக்கவை. ஆய்வுநூல்களாகவும் அருந்தமிழ்ப் படைப்பிலக்கியங்களாகவும் நேர்முக அரங்குகளிலும் கற்பனை அரங்குகளிலும் ஆற்றிய சொற்பொழிவு நூல்களாகவும் கடித இலக்கியமாகவும் அவரளித்துள்ள நூற்கொடைகள் ஆழ்ந்தகன்ற கருத்துக் கருவூலங்களாய் அமைந்துள்ளன.
ஆய்வு நூல்களுள் தலைமை சான்ற தமிழ்க் காதல், தொல்காப்பிய இலக்கணங்களோடு சங்க இலக்கியங்களில் பாடப்பெற்ற அகத்திணைகளின் தனித்தன்மைகளை ஆய்ந்து விளக்கும் அருமையுடையது. அந்நூல் வெளிவந்த நாள்முதல் அதன் ஆய்வுக் கருத்துகளை மேற்கொள்ளாமல் ஓர் அகத்திணை ஆய்வும் சிறப்புற அமைந்ததில்லை. அவ்வகையில் இன்றியமையாத அகத்திணை ஆய்வாகத் தமிழ்க்காதலை வடித்துள்ளார் வ.சுப.
அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழக அறக்கட்டளை அரங்கில் காப்பியப் பார்வை, காப்பியக் களங்கள், காப்பிய நேர்மை என்னும் மூவகை நோக்கில் கம்பராமாயணத்தின் அமைப்பும் கம்பரின் சிறப்பும் குறித்து வ.சுப. நுட்பமுடன் நிகழ்த்திய மூன்று சொற்பொழிவுகளின் நூல்வடிவே "கம்பர்' என்பதாம். உலகப்பொதுமறை திருக்குறளின் கருத்துகளைப் பன்னிரு தலைப்புக்களில் பகுத்துக்கொண்டு கற்பனை அரங்குகளில் நிகழ்த்திய சொற்பொழிவு நூலாகக் குறிக்கோள் நடையுடன் "வள்ளுவம்' என்ற நூலையும் வழங்கிள்ளார்.
தொல்காப்பியக் கடல், சங்கநெறி, திருக்குறட்சுடர், காப்பியப்பார்வை, இலக்கியச் சாறு ஆகிய ஐந்து தொகுப்புகளில் அவ்வப்பொருண்மை பற்றி மொத்தம் 111 ஆய்வுக்கட்டுரைகளை அளித்துள்ள பேராசிரியரின் ஆய்வு நுட்பங்கள் அறிந்து போற்றத்தக்கவை.
மனைவியின் உரிமை, நெல்லிக்கனி, உப்பங்கழி, ஒருநொடியில் எனும் நாடக நூல்கள் நான்கினைப் படைத்துள்ள பேராசிரியர், அவற்றின் வாயிலாய் இலக்கிய மரபிலும் சமூக - குடும்ப நிலைகளிலும் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய கருத்து விளக்கங்களைக் கவினுறக் காட்டியுள்ளார்.
இளமை முதலே தோய்ந்த சொல்நயம், பொருள் நயங்களோடு தாம் பாடிய பாடல்கள், கவிதைகளை மாமலர்கள் என்ற தொகுப்பு நூலாக வெளியிட்டுள்ளார் வ.சுப. வள்ளல் அழகப்பரைப் பற்றி அவர் பாடிய 171 வெண்பாக்களின் தொகுப்பு கொடைவிளக்கு என்ற நூலாக ஒளிர்கின்றது. அண்ணாமலை அரசர், முத்தையவேள், அழகப்பர் ஆகியோர் பற்றி, அவரவர் கல்வி நிறுவனங்களில் பாடப்பட்டு வருகின்ற வாழ்த்துப்பாடல்கள் எல்லாம் வ.சுப.வின் வார்ப்புக்களேயாம்.
இவ்வாறு ஆய்வாளராக, ஆசிரியராக, நாடகப் படைப்பாளராக, கவிஞராக, இன்னும் பன்முகப்பட்ட ஆளுமைத்திறன்களோடு ஆற்றல் வாய்ந்த நெஞ்சுரம் மிக்க நிர்வாகியாகவும் திகழ்ந்தவர் அரும்பேராசான் வ.சுப.மாணிக்கனார்.
 


நாளை: (24.4.1989) வ.சுப.மாணிக்கனாரின் நினைவு நாள்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/23/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/23/அரும்பேராசான்-வசுபமாணிக்கனார்-2742537.html
2742536 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தமிழ்ச் செல்வங்கள்: மூடல் முது முனைவர் இரா. இளங்குமரன் DIN Sunday, July 23, 2017 02:38 AM +0530 ''கண்ணை மூடி விட்டார்'' என்றால், இறந்தார் என்பது மக்கள் வழக்கு. கண்மூடித்தனமும் ஒருவகையில் அறிவுச் சாக்காட்டு நிலையே!
அதனால் வள்ளலார் போன்ற வாழ்வியல் சிந்தனையாளர்கள்,
""கண்மூடி வழக்கமெல்லாம் மண்மூடிப் போக'' என்றனர். அதற்காக வழிகாட்டினர்; வாழ்ந்தும் காட்டினர்.
கண்ணிமை மூடித் திறத்தல் கொண்டு காலத்தை அளந்தனர் இலக்கணர்.
""கண்ணிமை, கைந்நொடி அவ்வே மாத்திரை'' என்றனர். எழுத்துகள் ஒலியளவுக் கருவியாகக் கொண்டது அது. கண்ணைக் கட்டி விளையாடல் சிறுவர் விளையாட்டு. கண் காண வெளிப்படாவாறு செயற்கரிய செய்வார் போலக் கண்கட்டு வித்தைக்காரர். அந்தக் கரவைக் காட்டி, இப்படிச் செய்யப்படுவது அது என விளக்குவாரும் இதுகால் கிளர்ந்தமை அதற்கு மூடு விழாச் செய்து கொண்டு வருகின்றது.
அழும் குழந்தை வாய்மூட மருட்டல், வெருட்டும் வாடைக்கும் வெப்புக் காற்றுக்கும் கதவை மூடச் செய்தல், கதிரும் மதியும் விண்மீனும் நமக்குப் புலப்படாவாறு கருமுகில் மூடல் ஆயவை இயற்கை மூடல்களாம்!
பனிக்கும் பனிக் காற்றுக்கும் ஈடுதர மாட்டாமல் எத்தனை எத்தனை வெப்புடை, வெப்புப் போர்வை போர்த்தாலும் திணறும் நிலை பனிமலைப் பகுதிக்கும் கதிரொளி காணா முடி நிலைப் பகுதிக்கும் (துருவம்) செல்வார் என்ன கொண்டு மூடினும் தாங்க மாட்டாமை தெளிவு. பனிமூட்ட நிலை இவை.
தீ மூட்டாமல் சமைக்க முடியாப் பழங்காலம் இன்றில்லை!
எண்ணெய் அடுப்பு, மின் அடுப்பு, ஆவி அடுப்பு, ஏன் கதிர் வெப்ப அடுப்பு என எத்தனையோ வகைகளைக் காண்கிறோம். இவையெல்லாம் இயற்கையால் தீ மூண்டது கண்ட மாந்தன் மூட்டி அமைத்தது கொண்ட மேல் வளர்ச்சியாயவை.
விளக்குக்கும் அடுப்புக்கும் தீ மூட்டல் ஆக்கம்! அடுத்தவன் வீட்டுக்கும் ஊர்க்கும் தீ மூட்டல் அறக் கேடாம்; வஞ்ச நெஞ்சும் வல்லாண்மையும் ஒருங்கே கொண்ட நெஞ்சிலாப் பாழும் மூளையர் செயலாம்.
இதிலே தீத்திறம் செய்வாரினும் தீத்திறத்தர் பிறரை இல்லதும் பொல்லதும் சொல்லியும் செய்தும் மூட்டிவிட்டு அவர் அழிவாம் வெப்பத்தில் தீக்காயும் தீயவர்.

""தீயவை தீய பயத்தலால் தீயவை
தீயினும் அஞ்சப்படும்''

என்பதற்குச் சான்றானவர். மூடல், மூட்டலாய், மூன்தலாய், மூண்டு எரிதலாய் மாறினும் அதன் அடிப்படை, "இருவேறு இயற்கை' எனப்படும் "ஊழ் முறை' வட்டத்திலேயே சுழல்வதைக் கண்டு தெளியும் திறம்
எளிதாம்!
தீ முதலாம் ஐம்பூதங்களின் இயற்கையும் இருவேறு தன்மைய எனினும் அவை தேடி வந்து அழியா! அவற்றின் அழிப்பு உண்டாயினும் பொதுமையை அன்றித் தனியாள் மேல் மட்டும் செய்யும் அழிமானம் இல்லையாம்! இதனால் தீயனே, தீயினும் கேடன் என்பது முடிந்த முடிபாம்!

நிறைவு

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/23/தமிழ்ச்-செல்வங்கள்-மூடல்-2742536.html
2742535 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி திரிகடுகம்: நல்லாதனார் Sunday, July 23, 2017 02:36 AM +0530 ஈதற்குச் செய்க பொருளை யறநெறி
சேர்தற்குச் செய்க பெருநூலை யாதும்
அருள்புரிந்து சொல்லுக சொல்லையிம் மூன்றும்
இருளுலகம் சேராத வாறு. (பாடல்-90)


பிறர்க்கு ஈதற்பொருட்டு பொருளை ஈட்டுக; அற வழியை அடைதற் பொருட்டுப் பெரிய நூற்பொருள்களைக் கற்க; எத்துணையும் அருளை விரும்பி நல்ல சொற்களைக் கூறுக. இந்த மூன்றும் இருளையுடைய நரக உலகத்தின்கண் அடையாத வழிகள்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/6/25/w600X390/TM-1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/23/திரிகடுகம்-நல்லாதனார்-2742535.html
2738201 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, July 16, 2017 02:21 AM +0530 இதுவரை இல்லாத அளவில் ஒரு லட்சம் ரூபாய் மொத்த பரிசுத் தொகையுடன் ஒரு பிரம்மாண்டமான சிறுகதைப் போட்டிக்குத் தயாராகிறது தமிழகம். எழுத்தாளர் சிவசங்கரியும் தினமணி நாளிதழும் இணைந்து நடத்தும் இந்தச் சிறுகதைப் போட்டியில் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் ஒரு முதல் பரிசு, ஓர் இரண்டாவது பரிசு, மூன்று மூன்றாவது பரிசுகள், பத்து ஆறுதல் பரிசுகள் என்று அடையாளம் காணப்படும் சிறுகதைகள் தொகுக்கப்பட்டு புத்தகமாகவும் வெளிவர இருக்கிறது.
இதுகுறித்த அதிகாரப்பூர்வ அறிவிப்பு விரைவிலேயே தினமணியில் வெளிவர இருக்கிறது. உலகம் முழுக்க இருக்கும் சிறுகதை எழுத்தாளர்களுக்கு இப்படியோர் அரிய வாய்ப்பை ஏற்படுத்தித்தர வேண்டும் என்று விழையும் எழுத்தாளர் சிவசங்கரியின் ஆக்கப்பூர்வ எண்ணத்திற்கு முதலில் எனது பாராட்டுகள். வாசகர்கள் தந்த ஆதரவும் தனது எழுத்து அள்ளித்தந்த புகழும் தனக்கு மட்டுமானதாக இருக்கக்கூடாது என்கிற எண்ணம் எத்தனை பேருக்கு வரும்? அடுத்தத் தலைமுறைக்கு நல்ல பல எழுத்தாளர்களை அறிமுகப்படுத்துவதுதான் தமிழுக்குத் தான் செய்ய வேண்டிய நன்றிக்கடன் என்று கருதும் எழுத்தாளர் சிவசங்கரி நம்மை அண்ணாந்து பார்க்க வைக்கிறார்.
சிறுகதை எழுத்தாளர்களே, தயாராகுங்கள். தமிழ்ச் சிறுகதை வரலாற்றில் இந்தப் போட்டி திருப்புமுனையாக அமைந்து, மீண்டும் சிறுகதை இலக்கியம் பழைய வரவேற்பையும் பொலிவையும் பெறுமேயானால் அதுதான் இதன்மூலம் சிறுகதைப் போட்டி நடத்த முன்வந்திருக்கும் எழுத்தாளர் சிவசங்கரிக்குக் கிடைக்கும் மிகப்பெரிய பரிசு!


தமிழில் மிக அதிகமாக வெளியிடப்படுபவை வள்ளுவர் குறித்தும், திருக்குறள் குறித்துமான புத்தகங்கள்தாம். இத்தனை ஆண்டுகளாகியும்கூட நம்மால் தொல்காப்பியர், சங்கப் புலவர்கள், இளங்கோவடிகள், மணிவாசகர், கம்பர் உள்ளிட்ட பலருடைய வரலாறு குறித்தும், காலம் குறித்தும் தெளிவான எந்த முடிவும் எட்ட முடியாமல் இருப்பது வேதனைக்குரியது. திருவள்ளுவரைக் குறித்து அவரது வாழ்க்கை வரலாற்றையும் அவரது காலத்தையும் அறுதியிட்டு கணித்துப் பதிவு செய்தவர்கள் இதுவரை இல்லை.
ஆனால், இதுகுறித்த சர்ச்சை என்னவோ தொடர்ந்தவண்ணமே இருக்கிறது. 1929 மார்ச் மாதம் 11, 12 தேதிகளில் நாவலர் சோமசுந்தர பாரதியார் சென்னைப் பச்சையப்பன் கல்லூரியில் திருவள்ளுவர் குறித்து இரண்டு உரைகள் ஆற்றியிருக்கிறார். அப்பொழுது சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் சார்பில் அதிகாரப்பூர்வமாக யாரும் வராவிட்டாலும், தமிழ்த் தாத்தா உ.வே. சாமிநாதையர், பண்டிதர் மு. ராகவையங்கார், சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ் லெக்சிகன் பதிப்பாசிரியர் வையாபுரிப்பிள்ளை, மதுரை தமிழ்ச் சங்கச் செயலர் டி.சி. ஸ்ரீநிவாச ஐயங்கார் உள்ளிட்ட பல தமிழ்ச் சான்றோர் அந்த அவையில் இருந்தனர்.
உ.வே.சா. இந்த உரையைப் பாராட்டியதோடு மட்டுமல்லாமல், அதைப் புத்தகமாக வெளியிட வேண்டும் என்று தமிழ்ச் சங்கச் செயலாளர் டி.சி. ஸ்ரீநிவாச ஐயங்காரிடம் தெரிவித்திருக்கிறார். மதுரை தமிழ்ச் சங்கம் அதைப் புத்தகமாக வெளியிட்டது.
உவே.சா., மதுரை தமிழ்ச் சங்கத்தின் "செந்தமிழ்' இதழின் ஆசிரியர் உ.வே. நாராயண ஐயங்கார், பண்டிதமணி மு. கதிரேசன் செட்டியார் ஆகியோரின் அணிந்துரையுடன் 1929-இல் திருவள்ளுவர் (வாழ்க்கை வரலாறு) என்கிற சிறிய நூல் வெளிவந்தது. அதற்குப் பிறகு ஏறத்தாழ 86 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அந்தச் சிறு நூலின் மறுபதிப்பு இப்போது வெளிவந்திருக்கிறது.
குளறுபடியாகவும், முன்னுக்குப் பின் முரணாகவும் பண்டைக்கால வரலாற்றுக்கு மாறாகவும் இக்காலத்தில் வழங்கும் திருவள்ளுவருடைய சரித்திரப் பகுதிகளுள் கொள்ளத்தக்கவை இவை, தள்ளத்தக்கவை இவை என்பதையும், அவருடைய கல்விப் பெருமையையும், பழைய புலவர்கள் அவர் திறத்தும், அவர் நூலினிடத்தும் கொண்டிருந்த மதிப்பையும், அவர் இன்ன நிலையில் இருந்தார் என்பதையும், தடை விடைகளை நிகழ்த்தித் தக்க ஆதாரங்களுடன் எடுத்துக்காட்டியிருப்பதாக நாவலர் சோமசுந்தர பாரதியாரின் உரையைப் பாராட்டுகிறார் தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சா.
""வள்ளுவரைப் பற்றிய கதைகளை ஆன்றநூற் சான்றுகொண்டு ஒருவாறாக நான் சிறிது ஊன்றி விசாரிக்கலானேன். சங்கப் புலவர் சரிதங்களுள் ஒன்றுமே சரியாகத் தெரிந்தபாடில்லை. கிடைக்கும் சில சங்க நூல்களிலும் சங்கப் புலவர் சரிதம் பற்றிய குறிப்புகள் காண்பது அரிது. இந்த நிலையில், திருவள்ளுவர் பற்றிய சரிதக் குறிப்புகளைத் தெளிந்து துணிதல் எளிதன்று. என் கருத்துகள் துணிந்த முடிபுகள் என்று கொள்ள வேண்டா. வழங்கும் பல கற்பனைக் கதைகளையும் நம்பி அவற்றை அப்படியே பரப்பி வரும் குணத்தைச் சிறிது மறந்து "எப்பொருள் யார்யார் வாய்க்கேட்பினும் அப்பொருள் மெய்ப்பொருள் காண்பது அறிவு' எனும் பொய்யில் புலவர் பொருளுரையைக் கையாளத் தமிழ் மாணாக்கரை என் கட்டுரை எனைத்தளவும் தூண்டுதற்கு உதவுமாயின், அனைத்தளவு என் சிறு முயற்சிக்குப் போதிய கைம்மாறு பெற்றவன் ஆவேன்'' என்கிறார் நாவலர் சோமசுந்தர பாரதியார்.
வள்ளுவம் குறித்த ஆய்வு மாணாக்கர்களும் வள்ளுவரின் வரலாறு குறித்த விவாதத்தில் ஈடுபடுவோரும் கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய பதிவு இது.


கல்பாக்கம் இந்திராகாந்தி அணு ஆராய்ச்சி மையத்தில் பணிபுரியும் கவிஞர் நாகராஜ், தேனி மாவட்டம் கொடிவிலார்பட்டியைச் சேர்ந்தவர் என்பது "தென்றலதிகாரம்' கவிதை நூல் முன்னுரையிலிருந்து தெரிகிறது. இதுதான் அவரது முதல் கவிதைத் தொகுப்பு என்பதை நம்ப முடியவில்லை. புத்தக விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்த அந்தக் கவிதைத் தொகுப்பிலிருந்த ஒரு கவிதை

"தட்டுப்பட்ட இதயம்'.
"தாத்தா
சாக்கோ பார் ஐஸ் கிரீம்
வாங்கிக் கொடு' என
பேத்தி கெஞ்சியவுடன்
தாத்தா
தன் சட்டை பையில்
விரல் விட்டுத் தேடியதில்
தேநீருக்கான சில்லறைதான்
தட்டுப் பட்டது.
இன்னும் ஆழமாகத் துழாவியதில்
தாத்தாவின் இதயம்
தட்டுப் பட்டது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/16/w600X390/tamilmani5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/16/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2738201.html
2738200 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பாவி மகன் படுந்துயரம் பார்க்கொணாதே! -முனைவர் மணி. கணேசன் DIN Sunday, July 16, 2017 02:18 AM +0530 விவசாயத் தொழில் புரிவோர் தாம் பசித்துக் கிடந்தாலும் ஏனையோரை பட்டினிக்குள்ளாக்காமல் பார்த்துக் கொள்வதே தத்தம் தலையாய கடனாகக் கொள்வர். ஆனாலும், அத்தகையோர் படும் இன்னல்கள் சொல்லி முடியாதவை.
கடும் வறட்சி, வெள்ளப் போக்கு, பயிர்க்கொல்லி நோய்கள் என இயற்கை தரும் இடர்ப்பாடுகள் ஒருபுறம் என்றால், நதிநீர் பங்கீட்டில் நிலவும் சிக்கல்கள்,விவசாய வங்கிக்கடன்கள், வேளாண் இடுபொருள்கள் தட்டுப்பாடு, கந்துவட்டிக்கடன் தொல்லைகள் முதலிய மனித ஆக்கப்பேரிடர்கள் மற்றொரு புறாக இருந்து வாட்டி வகைக்கின்றன. இச்சிக்கல்கள் பண்டைக் காலத்தில் வேறு வகைகளில் விவசாயிக்குக் காணப்பட்டதை விவேகசிந்தாமணி
அற்புதமாகப் படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது.

"ஆஈன மழைபொழிய இல்லம் வீழ
அகத் தடியாள் மெய்நோவ அடிமைசாவ
மாஈரம் போகுதென்று விதை கொண்டோட
வழியிலே கடன்காரர் மறித்துக் கொள்ளக்
கோவேந்தர் உழுதுண்ட கடமை கேட்கக்
குருக்கள் வந்து தட்சணைக்குக் குறுக்கே நிற்கப்
பாவாணர் கவிபாடிப் பரிசு கேட்கப்
பாவிமகன் படுந்துயரம் பார்க் கொணாதே!' (பா.77)

பசுவோ கன்று ஈன, மழைவேறு பொழிந்து கொண்டிருக்கிறது. அவ்வாறு பெய்த மழையில் குடியிருக்கும் குடிசையோ இடிந்து விழுந்துவிட்டது. தவிர, மனைவியோ உடல்நலம் குன்றி காணப்படுகின்றாள். போதாததற்கு எடுபிடி வேலைகள் செய்து உதவும் வேலையாளும் மாண்டு போய்விட்டான் என்கிற செய்தியும் வந்துள்ளது. நிலத்தில் ஈரம் காய்ந்து போகுமுன் கோட்டைக் கட்டிப் பாதுகாத்திருந்த விதை நெல்லை விதைக்க விரைந்திடும் பொழுது, எதிரே பழைய கடன்காரன் ஒருவன் வழிமறித்து வம்பு செய்திட, அவனிடமிருந்து தப்பி வந்தால், அரசாங்க ஆட்கள் விவசாய நிலத்திற்கு உண்டான நிலவரியினைக் கறாராகக் கேட்டுக் கொண்டிருக்கின்றனர்.

பின் ஒருவழியாக அவர்களை சமாளித்துத் தப்பிப் பிழைத்து வந்தால், கோயில் குருக்கள் ஒருவர் தமக்குரிய காணிக்கையினைக் கொடுத்துச் செல்லும்படி இடைமறித்து நிற்பதிலிருந்து விடுபட்டு வருபவன்முன், புலவர் ஒருவர் புகழ்பாடி பரிசுதர வேண்டி நிற்கிறார். வரிசையாக நிற்கும் பலவிதமான துன்பங்களையும் துணிவோடு கடந்தும், அத்துயர்களிலிருந்து மீண்டும் தாம் எண்ணிய குறிக்கோளை அந்த விவசாயி பெரும் நம்பிக்கையுடன் ஈடேற்றிட முனையும் பாங்கு போற்றத்தக்கவை.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/16/w600X390/tamilmani4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/16/பாவி-மகன்-படுந்துயரம்-பார்க்கொணாதே-2738200.html
2738199 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஈர நாகரிகம் -புலவர் ம. அபிராமி DIN Sunday, July 16, 2017 02:16 AM +0530 பொருள்வயிற் பிரிந்த தலைவன், தலைவியின் குணநலன்களை நினைந்து, விரைந்து திரும்பும் காட்சியை ஓதலாந்தையார் எனும் புலவர் கீழ்க்கண்டவாறு இலக்கியமாக்குகிறார்.
"தாம் அன்பு வைத்துள்ளாருடைய அரிய பண்புகளை நினைக்குந்தோறும், தலைவனுக்குக் கொடியனவாய்த் தோன்றிய வழிநடைத் துன்பமெல்லாம் குளிர்ந்தனவாய் உள்ளன' என்கிறார்.

"நெடுங்கழை முளிய வேனில் நீடிக்
கடுங்கதிர் ஞாயிறு கல்பகத் தெறுதலின்
வெய்ய ஆயின, முன்னே, இனியே
ஒள்நுதல் அரிவையை உள்ளுதொறும்
தண்ணிய ஆயின, சுரத்திடை யாறே' (ஐங்-322)

வெயில் மிக்கிருக்கும்போது மூங்கில் தன் பசுமையை இழந்து, உலர்ந்து கெடுவது இயல்பு. ஞாயிற்றின் வெம்மை கற்களும் பிளந்திடுமாறு காய்கிறது. ஆயினும், பண்பின் மிக்காளான ஒளி பொருந்திய நெற்றியை உடைய தலைவியை நினைக்குந்தொறும் இத்தகைய பாலையும்கூட குளிர்ந்தனவாய் உள்ளன என்கிறான் தலைவன்.
மற்றொரு பாடலில், தலைவனின் கடமையுணர்வு கூறப்படுகிறது. பொருள் தேடச்சென்ற தலைவன், தலைவியின் பண்பு நினைந்து மீண்டனன். அவனுக்குத் தலைவியின் நினைவை ஊட்டியது எது?

"ஈர்ம்பிணவு புணர்ந்த செந்நாய் ஏற்றை
மறியுடை மான்பிணை கொள்ளாது கழியும்
அரிய சுரன் வந்தனரே தெரிஇழை
அரிவை நின்பண்புதர விரைந்தே' (ஐங்-354)

தன்னிடம் சார்ந்த உயிரினம் எதுவாயினும் அதனை வாட்டி வதக்கி உணக்கும் கொடிய பாலையிலே வாழ்கின்ற ஒரு செந்நாய், ஆடவன் ஒருவனுக்கு இருக்க வேண்டிய ஈர நாகரிகத்தைத் தலைவனுக்கு நினைவூட்டுகிறது. அச்செந்நாய் தன் துணையுடன் கூடிய பின், தன் வழியே செல்கிறது; வழியில் அழகிய குட்டியையுடைய பெண்மானைப் பார்க்கிறது. அதை அடித்து உண்ணும் இயல்புடைய செந்நாய், மானின் குட்டியைக்கருதி, அச்செயலைத் தவிர்க்கிறது. விலங்கினங்களும் இத்தகைய ஈர நெஞ்சம் இருப்பதைக் கண்ட தலைவனின் நெஞ்சத்திற்குக் காதலியின் குணங்கள் நினைவில் தோன்ற, தலைவன் விரைந்து திரும்புகிறான்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/16/w600X390/tamilmani3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/16/ஈர-நாகரிகம்-2738199.html
2738198 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இராமகிருஷ்ணானந்தரும் ஆறு தமிழகச் சான்றோர்களும் பெ.சு. மணி DIN Sunday, July 16, 2017 02:13 AM +0530 1897இல் சிகாகோவில் வீரமுரசாக ஒலித்து வெற்றிகண்ட சுவாமி விவேகானந்தரிடம், சென்னையில் திருமடம் ஒன்றைத் தோற்றுவிக்க அன்பர்கள் சிலர் வேண்டுகோள் விடுத்தனர். அவ்வேண்டுகோளை ஏற்று சுவாமி விவேகானந்தரால் அனுப்பி வைக்கப்பட்டவர்தான் சுவாமி ராமகிருஷ்ணானந்தர்.
இவர், சென்னையில் ராமகிருஷ்ண மடத்தை நிறுவி, பல வரலாற்றுச் சாதனையாளராய் புகழ் பூத்தார். அவருடைய வினைத்திட்பமும், மனத்திட்பமும், கூடாரையும் வென்றடுத்து தம் வயமாக்கும் சால்புடைமையும் எண்ணற்றவர்களை ஆட்கொண்டன. அவ்வாறு ஆட்கொண்டவர்களுள் குறிப்பிடத்தக்க ஆறு சான்றோர்களுடன் சுவாமி ராமகிருஷ்ணானந்தர் பேணிய தொடர்பு இங்கு விதந்தோதப்படுகிறது. அவர்கள் மகேச குமார் சர்மா, வ.உ.சி., வேங்கடசாமி நாயுடு, டாக்டர் நஞ்சுண்டராவ்,
கோ. வடிவேலு செட்டியார், வி.கிருஷ்ணசுவாமி ஐயர் ஆகியோராவர்.

மகேச குமார் சர்மா:
தமிழறிஞரும், வங்கமொழி மறுமலர்ச்சிக்குப் புதினங்களைத் தமிழாக்கம் செய்த முன்னோடியுமானவர் மகேச குமார் சர்மா. இவருடயை இயற்பெயர் குப்புசாமி ஐயர். பன்மொழிப் புலவர். ஸ்ரீராமகிருஷ்ண பரமஹம்ச விஜயம் (1904) , ஸ்ரீ விவேகானந்த விஜயம்(1907) எனும் நூல்களை எழுதிப் புகழ்பெற்றவர். பக்கிம் சந்திரரின் "ஆனந்த மடம்' புதினத்தை 1908இல் முதலில் தமிழாக்கம் செய்தவர். வங்கமொழியில் வெளிவந்த சுவாமி விவேகானந்தரின் "வர்த்தமான பாலனம்' எனும் நூலை வங்க மொழியில் இருந்து தமிழாக்கம் செய்தவர். 1921-இல் வெளிவந்த இந்நூலில் குறிப்பிடத்தக்க ஒரு சிறப்பு என்னவென்றால், சுவாமிஜியின் நூலுக்கு வங்க மொழியில் சுவாமி சாரதானந்தர் எழுதிய முன்னுரையை அவருடைய அனுமதி பெற்றுத் தமிழாக்கம் செய்து வெளியிட்டதுதான்.
இந்த அரிய முன்னுரை பிற்காலத்தில் தமிழ்ப் பதிப்புகளில் இல்லை. இவர் சென்னை ராமகிருஷ்ண
மடத்துடன் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டிருந்தார். ஸ்ரீராமகிருஷ்ண பரமஹம்ச விஜயம் எனும் நூலில், ""சென்னையிலுள்ள ஸ்ரீஇராமகிருஷ்ணானந்த ஸ்வாமிகளின் மாணாக்கராகிய மஹேசகுமார் சர்மா'' என்று பெருமிதத்துடன் தம்மைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளார். இந்நூலில் சுவாமி ராமகிருஷ்ணானந்த மகராஜ் அருளிய ஆங்கில முன்னுரையையும், அதன் தமிழாக்கத்தையும் வெளியிட்டுள்ளார்.

வ.உ. சிதம்பரனார்:

வேதாந்த, சித்தாந்தப் பயிற்சி பெற்ற வ.உ.சி., சுவாமி ராமகிருஷ்ணானந்தரை 1906இல் திருவல்லிக்கேணியில், அன்று கேகில் கெர்னல் (இன்று விவேகானந்தர் இல்லம்) மாளிகையில் சந்தித்து உரையாடியதை கவிதை நடையில் அமைந்த சுயசரிதையில் பின்வருமாறு பதிவு செய்துள்ளார்.

""என் பெரிய அத்தையோ டேகினேன் சென்னை
இராம கிருட்டிணானந்தரைக் கண்டேன்
தராதலம் பரவிச் சாரும் சுதேசியக்
கைத்தொழில் வளர்க்கவும், கைத்தொழில் கொள்ளவும்
எத்தகைய முயற்சி இயற்றினை என்றான்''

வ.உ.சிதம்பரம் பிள்ளையிடம் சுவாமி ராமகிருஷ்ணானந்தர் "சுதேசிய அரசியலைப் பற்றிக் கேட்டதும் அதற்கு வ.உ.சி விடை கூறுயதும் சற்று வித்தியாசமானது; விரிவானது. "சுவாமி ராமகிருஷ்ணானந்தரின் சுதேசிய உபதேசம் வ.உ.சி.யின் உள்ளத்திற்குள் வித்தென விழுந்த'தாக வ.உ.சி. குறிப்பிட்டுள்ளார். அந்த வித்தே செடியாக வளர்ந்து, கப்பலோட்டிய தமிழனாக, அரசியல் தேசியத்தையும், பொருளாதார தேசியத்தையும் வளர்த்த மாபெரும் தலைவனாக சிதம்பரச் செம்மலை உயர்ந்தியது.

கே. வேங்கடசாமி நாயுடு:

வாணியம்பாடி வேதாந்தி வேங்கடசாமி எனப் புகழ் கொண்ட கே.வேங்கடசாமி நாயுடு, சுவாமி ராமகிருஷ்ணானந்தரின் தலைமைச் சீடர்களுள் ஒருவராவார். சுவாமி ராமாகிருஷ்ணானந்தர், விவேகானந்தர் சங்கங்களை ஆங்காக்கே அமைப்பதில் பெருமுயற்சி எடுத்தார். புதூர் வாணியம்பாடியில் விவேகானந்தர் சங்கம் அமைய வேங்கடசாமி பாடுபட்டார். இவருடைய இராமகிருஷ்ணான இயக்க நற்பணி மையம் பற்றி சுவாமி விவேகானந்தர் 23.1.1900இல் ஒரு பதில் கடிதம் எழுதி விளக்கியுள்ளார். சுவாமி ராமகிருஷ்ணானந்தர் கடிதத் தொடர்பு கொண்டதோடல்லாமல் வேங்கடசாமியின் அழைப்புகளை ஏற்று வாணியம்பாடிக்குச் சிலமுறை வருகை புரிந்திருக்கிறார்.
"பகவான் ஸ்ரீஇராமகிருஷ்ண பரமஹம்ஸ தேவர் சரித்திரச் சுருக்கமும் அவர் திருவாய் மலர்ந்தருளிய மொழிகளும்' எனும் நூல் 1904இல் 113 பக்கங்களுடன் வெளிவர அயராது உழைத்தவர் வேங்கடசாமி நாயுடு.

டாக்டர் எம்.சி. நஞ்சுண்ட ராவ்:

எம்.சி. நஞ்சுண்ட ராவ் புகழ்பூத்த மருத்துவராக, உத்தம தேசபக்தராக, ஆன்மிகச் செல்வராக, கொடைவள்ளலாக அனைத்திற்கும் மேலாக சுவாமி விவேகாந்தரின் உளங்கவர்ந்த முதன்மைச் சீடர்களுள் ஒருவராகத் திகழ்ந்தவர். சுவாமி இவருக்கு எழுதிய கடிதங்கள் பல. 1897இல் சுவாமி ராமகிருஷ்ணானந்தருக்கு சுவாமி விவேகானந்தர் எழுதிய கடிதத்தில் டாக்டர் நஞ்சுண்டராவுக்கு தம் வாழ்த்துகளைத் தெரிவிக்குமாறும், அவருக்கு இயன்றளவு உதவுமாறும் குறிப்பிட்டுள்ளார். சுவாமி ராமகிருஷ்ணானந்தரிடம் தாம் கொண்டிருந்த பெருமதிப்பின் குறியீடாக தமது இல்லத்திற்கு "சசி விலாஸ்' என்று பெயர் வைத்தார் நஞ்சுண்டராவ். சுவாமி ராமகிருஷ்ணானந்தரின் பூர்வாஸ்ரமப் பெயர் சசி பூஷண் என்பதாகும்.

கோ. வடிவேலு செட்டியார்:

சுவாமி விவேகானந்தர் 1897இல் விஜயம் செய்த சென்னை இந்து தியலாஜிகள் உயர்நிலைப்பள்ளியில், முப்பத்து மூன்று ஆண்டுகள் தலைமைத் தமிழாசிரியராகப் பணியாற்றியவர்.
சேஷாத்ரி சிவன் எனும் அத்வைத ஆசிரியர் எழுதிய "நாநாஜீவவாதக் கட்டளை' எனும் நூலை விசேஷ விரிவுரை எழுதிப் பதிப்பித்தார். இது மிகச்சிறிய வெளியீடு. இதற்கு, சுவாமி ராமகிருஷ்ணானந்தர் ஆங்கிலத்தில் ஒரு முன்னுரை வழங்கியுள்ளார். மேலும், ஆசிரியர் வடிவேலு செட்டியாரைப் பற்றி பின்வருமாறு எழுதியுள்ளார்.
""இந்து தியலாஜிகள் பள்ளி பண்டிதர் வடிவேலு செட்டியார் இந்நூலிற்கு திறமையாகக் குறிப்புரை எழுதியுள்ளார். வேதாந்தத் தத்துவத்தை அதன் மூலமொழியில் படித்திட முடியாதவர்களுக்கு இந்நூல் பயன்தரும். நூல் சிறியதாயினும் முழுமை நிறைந்துள்ளது. திரு. செட்டியாரின் உரை மிகவும் தெளிவாக உள்ளது. அவரின் உழைப்பிற்கு வாசகர்கள் மிகவும் கடமைப்பட்டிருக்கிறார்கள். இது என்னுடைய நேர்மையான கருத்தாகும்''

வி. கிருஷ்ணசுவாமி ஐயர்:

சென்னை, இராமகிருஷ்ண மடம் தோன்ற உதவியவர்களுள் ஒருவர் அக்காலப் பிரபல வழக்குரைஞரும், மிதவாத தேசிய காங்கிரஸ் தலைவருமான வி. கிருஷ்ணசுவாமி ஐயர். 1905 பிப்ரவரி 11இல் கல்கத்தாவில் பல்கலைக்கழக மாணவர்களிடைய பேசியபொழுது அக்கால வைஸ்ராய் கர்ஸன் பிரபு, புராணங்களில் சூதும் தந்திரமும் நிறைந்துள்ளன என்று இழித்துரைத்தார். இதற்கு பதிலளிக்கும் வகையில் வி.கிருஷ்ணசுவாமி ஐயர், இராமாயணம், மகாபாரதம், பாகவதம், தேவிபாகவதம், விஷ்ணுபுராணம், மார்க்கண்டேய புராணம் ஆகியவற்றிலிருந்து அரிய செய்திகளைத் திரட்டி "ஆர்ய சரித்திரம்' என வடமொழி நூலை வெளியிட்டார். இந்நூலைப் படித்த சுவாமி ராமகிருஷ்ணானந்தர் பின்வருமாறு பாராட்டி, 27.1.1908இல் கிருஷ்ணசுவாமி

ஐயருக்கு, ஒரு கடிதம் எழுதினார்:

""நம் தேசத்து உயர்குணங்கள் கொண்ட ஆண் பெண்களின் வாழ்க்கைச் சிறப்பை வெளியிடுவதனால் ஒவ்வோர் இந்தியனுடைய நன்றியும் உங்களைச் சாரும் என்று நான் நினைக்கிறேன். உண்மைத் தேசபக்தி பெற்ற ஒவ்வொருவரும் இந்நாட்டில் தாமாகவே உங்களைப் புகழ்வார் என்பதிலும் ஐயமில்லை. பொறுக்கி இருக்கும் விஷயங்கள் பொருத்தமாயும், வாசித்த அளவில் நன்மையும் நற்கதியும் பெறச் செய்வனவாயும் இருக்கின்றன. முக்கியமாக வால்மீகி ராமாயணத்தைக் கவியின் வார்த்தையிலேயே எடுத்துக் கொடுத்து, சொல்லும் விதத்திலும் ஆரம்பிக்கும் முறையிலும் வேறு பாஷையைக் கலக்காமல் இவ்வளவு சுருக்கமாகத் தந்தது மிகவும் போற்றப்பட வேண்டிய விஷயம். ஆதி காவியம் கெடாமல் இருப்பதும் அதன் விசேஷ அம்சங்கள்''
இவ்வளவாக சுவாமி ராமகிருஷ்ணானந்தருடைய முன்னுரைகள், கடிதங்கள் அனைத்தையும் தொகுத்துக் கற்றால், அவருடைய ஆன்மிக ஆளுமைக்கு அப்பாற்பட்ட ஆளுமையையும் தேர்ந்து தெளியலாம்.
 

21.7. 2017 சுவாமி ராமகிருஷ்ணானந்தரின்
155ஆவது ஜயந்தி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/16/w600X390/tamilmani2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/16/இராமகிருஷ்ணானந்தரும்-ஆறு-தமிழகச்-சான்றோர்களும்-2738198.html
2738197 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, July 16, 2017 02:10 AM +0530 கல்லாதான் கண்ட கழிநுட்பம் கற்றார்முன்
சொல்லுங்கால் சோர்வு படுதலால் - நல்லாய்
வினாமுந் துறாத உரையில்லை; இல்லை
கனாமுந் துறாத வினை. (பாடல்-2)

நற்குணம் உடைய பெண்ணே!, நூல்களைக் கல்லாதவன் அறிந்த மிக்க நுண்பொருள், நூல்களைக் கற்றார் முன்பு சொல்லும்பொழுது அப்பொருள் வலியிழத்தலால், வினாவானது முற்பட்டுத் தோன்றாத விடையில்லை; கனாவானது முற்பட்டு நடவாத செயலும் இல்லை. (கல்வியின்றி விளங்கும் நுண்பொருளும்இல்லை.) (க-து.) கல்லாதான் கண்ட நுண்பொருள் விளங்குதல் இல்லை. "வினா முந்துறாத விடையில்லை,' "கனா முந்துறாத வினையில்லை' - இவ்விரண்டும் இச்செய்யுளிற் கண்ட பழமொழிகள்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/16/w600X390/tamilmani1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/16/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2738197.html
2734248 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, July 9, 2017 04:02 AM +0530 ஆண்டுதோறும் ராஜபாளையம் கம்பன் கழகச் செயலாளர் முத்துகிருஷ்ண ராஜா, காந்தி கலைமன்றத்தின் சார்பில் நடத்தப்படும் சென்னை மாகாணத்தின் முன்னாள் பிரதமரும், ஒடிஸா மாநில ஆளுநரும், சுதந்திரப் போராட்டத் தியாகியுமான பி.எஸ். குமாரசாமி ராஜா அவர்களின் பிறந்தநாள் விழாவுக்கான அழைப்பிதழை அனுப்பித் தருவது வழக்கம். இந்த ஆண்டும் அழைப்பிதழ் வந்தது. நேற்று குமாரசாமி ராஜாவின் 119-ஆவது பிறந்தநாள் விழா.
தமிழகத்தின் வரலாற்றில் குமாரசாமி ராஜாவுக்கு மிக முக்கியமான இடம் உண்டு. சுதந்திர இந்தியாவில் அன்றைய சென்னை ராஜதானியின் பிரதமராக (முதல்வரை அப்படித்தான் அழைப்பார்கள்) இருந்தவர் குமாரசாமி ராஜா. ஓமந்தூர் ராமசாமி ரெட்டியாருக்குப் பிறகு பதவிக்கு வந்த குமாரசாமி ராஜாவின் மூன்றாண்டு கால ஆட்சியில் செயல்படுத்தப்பட்ட திட்டங்கள் பல ஒட்டுமொத்த இந்தியாவுக்கே முன்னுதாரணமாகத் திகழ்ந்தவை. அவரது சாதனைகளின் பட்டியலைப் புத்தகமாகவே வெளியிடலாம்.
தமிழ்நாடு சட்டப்பேரவையில் தமிழகத்தின் முதல்வராக இருந்த எல்லோருடைய திருவுருவப் படங்களும் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. ஆனால், விளம்பரப்படுத்திக் கொள்ளாமல், அடக்கமாக மூன்று ஆண்டுகள் பெரும் சாதனை புரிந்த பி.எஸ். குமாரசாமி ராஜாவின் திருவுருவப் படம் மட்டும் இடம்பெறாமல் இருப்பது மிகுந்த வேதனைஅளிக்கிறது. அவர் சார்ந்த சமூகம், எண்ணிக்கை பலம் இல்லாததாக இருப்பதுதான் இதற்குக் காரணம் என்று சொன்னால், அதைவிடத் தலைகுனிவு தமிழகத்துக்கு வேறெதுவும் இருக்க முடியாது.
அவரது 120-ஆவது பிறந்தநாளின் போதாவது தமிழக சட்டப்பேரவையில் தியாகச் செம்மல் பி.எஸ். குமாரசாமி ராஜாவின் திருவுருவப் படம் இடம்பெற வேண்டும் என்பதை இன்றைய சட்டப்பேரவைத் தலைவருக்கும் உறுப்பினர்களுக்கும் தினமணியின் சார்பில் வேண்டுகோள் விடுக்கிறேன்.

 

கடந்த ஞாயிறன்று நெய்வேலி புத்தகக் கண்காட்சிக்குச் சென்றிருந்தேன். இந்த முறை அரங்குகளின் அமைப்பிலேயே மிகப்பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தார்கள். 20 ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்து நடைபெறும் நெய்வேலி புத்தகக் கண்காட்சி இந்தியாவுக்கே ஒரு முன்மாதிரியான செயல்பாடு. ஓர் அரசுத்துறை நிறுவனம் இப்படி பிரம்மாண்டமாகப் புத்தகக் கண்காட்சி நடத்தி, தன்னுடைய ஊழியர்கள் பயன்பெற வழிகோலுவது என்கிற நடைமுறையை எல்லா நிறுவனங்களும் பின்பற்றினால் எவ்வளவு நன்றாக
இருக்கும்!
புத்தகக் கண்காட்சியிலுள்ள அரங்குகளை வலம்வந்து கொண்டிருந்தபோது உமா பதிப்பகத்தின் அரங்கில் திருக்குறள், நாலடியார், விவேக சிந்தாமணி, நீதி நூல்கள் ஆகியவை அடங்கிய ஒரு பெட்டகம் விற்பனைக்கு வைக்கப்பட்டிருந்தது. இல்லந்தோறும் இருக்க வேண்டிய இந்த அரிய அறநூல்களின் கையடக்கப் பிரதிகளை ஒரு பிளாஸ்டிக் பெட்டகத்தில் போட்டு விற்பனைக்குக் கொண்டு வந்திருப்பது பாராட்டுதலுக்குரிய பணி.
புத்தகக் கண்காட்சிக்கு வந்திருந்த பெற்றோர்கள் பலரும் தங்கள் குழந்தைகளுக்கு அதை வாங்கிச் சென்றதைப் பார்க்கவே மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. இதுபோல, தமிழகமெங்கும் இந்த அறநூல்கள் மாணவச் செல்வங்களைச் சென்றடைந்து அவர்கள் படிக்கவும் செய்தால் அடுத்த தலைமுறையின் வருங்காலம் உறுதிப்படுத்தப்படும்.

 

குமுதம் வார இதழில் கிட்டத்தட்ட இரண்டு ஆண்டுகள் தொடர்ந்து வாரந்தோறும் கட்டுரைகள் எழுதி வந்தார் ஜெயகாந்தன். அப்போதெல்லாம் குமுதம் வார இதழ் வந்தால் முதலில் ஜெயகாந்தனின் பக்கத்தைப் படித்த பிறகுதான் அடுத்த வேலை.
அதேபோல, கல்கி வார இதழின் கடைசி பக்கத்தில் கவியரசு கண்ணதாசன் வாரந்தோறும் ஒரு கட்டுரை எழுதுவார். "கடைசிப் பக்கம்' என்ற தலைப்பில் அவர் எழுதிய கட்டுரைக்காக என்போன்ற பல்லாயிரக்கணக்கான இலக்கிய ஆர்வலர்கள் கல்கி இதழ் எப்பொழுது வரும் என்று காத்துக் கிடப்போம்.
இதெல்லாம் 70களில். ஏறத்தாழ 40 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, "அந்த நாளும் வந்திடாதோ' என்று காத்திருந்த என்போன்ற பலருக்கும் கோடை மழை போல அமைந்தது கல்கி வார இதழில் 2015 நவம்பர் 15-ஆம் தேதி முதல் மாலன் எழுதத் தொடங்கிய கடைசி பக்கம். கல்கியில் கண்ணதாசன் எழுதிய "கடைசிப் பக்க'த்திற்கும் மாலன் எழுதிய "கடைசி பக்க'த்திற்கும் விறுவிறுப்புக்கும் சுவாரஸ்யத்திற்கும் மாற்றம் இருக்கவில்லை.
மாலனின் "கடைசி பக்கம்' கல்கியில் வெளிவந்து கொண்டிருந்தபோது, 70களில் எந்த உற்சாகத்துடன் ஜெயகாந்தனையும் கண்ணதாசனையும் எதிர்பார்த்து வாராவாரம் காத்திருந்தேனோ, அதே ஆர்வத்துடன் காத்திருந்தேன். 37 வாரங்கள் தொடர்ந்து வெளியான மாலனின் கடைசி பக்கம் தொடரின் ஒவ்வொரு கட்டுரையும் சுவாரஸ்யமாக இருந்தது என்பதுதான் சிறப்பு.
அந்தக் கட்டுரைகள் தொகுக்கப்பட்டு கவிஞர் வைரமுத்துவின் வாழ்த்துரையுடனும், அ. முத்துலிங்கத்தின் அணிந்துரையுடனும் இப்போது வெளிவந்திருக்கிறது. அன்று வாராவாரம் இடைவெளிவிட்டுப் படித்த கட்டுரைகளை இப்பொழுது புத்தகமாகப் படிக்கும்போதும் சுவாரஸ்யம் சற்றும் குறையவில்லை.
சிங்கப்பூருக்குப் போயிருந்த மாலன் திரும்பி வந்துவிட்டாரா இல்லையா? உங்களுக்காகக் கடைசி பக்கமும் வாசகர்களும் காத்திருக்கிறார்கள்.


விமர்சனத்திற்கு வந்திருந்தது கவிஞர் கூடல் தாரிக் எழுதிய "பெருங்காட்டுச் சுனை' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பு. கம்பம், இலாஹி உயர்நிலைப்பள்ளியில் தமிழ் ஆசிரியராகப் பணியாற்றும் கூடல் தாரிக்கின் இரண்டாவது கவிதை நூல் இது என்பது முன்னுரையிலிருந்து தெரிகிறது.
அலுவலகத்துக்கு என்னைச் சந்திக்க நண்பர்கள் "கல்கி' ப்ரியனும், மை.பா. நாராயணனும் வந்திருந்தனர். அந்தக் கவிதைத் தொகுப்பிலுள்ள, நான் தேர்ந்தெடுத்திருந்த ஐந்தாறு கவிதைகளைப் படிக்க, அவர்கள் கேட்டு ரசித்தனர். இந்த வாரத்துக்கு எந்தக் கவிதையைத் தேர்ந்தெடுப்பது என்பதில் எங்களுக்குள் கருத்து வேறுபாடே இருக்கவில்லை. அந்தக் கவிதை இதுதான்-

பழமையான வீடொன்றில்
பத்திரப்படுத்தி வைக்கப்பட்டுள்ள
மானின் கொம்புகளில்
இன்னமும் படிந்திருக்கும்
உயிர்ப்பயமும், அதிர்ச்சியும்
தப்பியோட முயன்றதன் களைப்பும்
கானகம் பிரிந்த சோகமும்
நீங்கள் குறிப்பிடும்
தாத்தாவின் வீரமும்!

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/9/w600X390/tamilmani.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/09/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2734248.html
2734247 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "கீதாரி'களின் வாழ்க்கை முறை! - முனைவர் அ. செல்வராசு DIN Sunday, July 9, 2017 04:01 AM +0530 முல்லை நிலம் என்பது காடும் காடு சார்ந்த பகுதியுமாகும். நிலத்தன்மைக்கு ஏற்ப கால்நடை மேய்த்தல் என்பது இந்நிலத்திற்குரிய தொழிலாக இருந்துள்ளது. குறுந்தொகை (45), நற்றிணை (29), அகநானூறு(40), ஐங்குறுநூறு (100), முல்லைக்கலி (17) என, சங்க இலக்கியத்தில் 231 முல்லைத் திணைப் பாடல்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. இவற்றுள் முல்லைக்கலி தவிர்த்த பிற நூற்பாடல்கள் கால்நடை மேய்ப்பதைத் தலைவர்களாகக் கொண்டிருக்கவில்லை ஆயினும் கால்நடை மேய்ப்போரது வாழ்க்கை முறை அப்பாடல்களில் கூறப்பட்டுள்ளன.
தமிழகத்தில் கால்நடை மேய்ப்போர் ஆயர், கோவலர், இடையர், கோனார், கீதாரி எனப் பல பெயர்களைக் கொண்டுள்ளனர். இவர்களுக்கிடையே சிற்சிறு வேறுபாடுகள் காணப்படுகின்றன. என்றாலும், இன்று இவர்கள் தங்களை "யாதவர்கள்' என அழைக்கப்படுவதையே விரும்புகின்றனர். இந்திய வட மாநிலங்களில் வாழும் கால்நடை மேய்க்கும் தொழில் மேற்கொண்டோர் தங்களை யாதவக்குலத்தார் எனக் கூறிகொள்வது மரபு. இதன் அடிப்படையில் தமிழகத்தில் உள்ளோரும் இவ்வாறு தங்களை அழைத்துக் கொள்ளவே விரும்புகின்றனர்.
ஆயர், கோவலர், இடையர், கோனார் ஆகியோர் ஓரிடத்தில் நிலைபெற்று கால்நடை மேய்க்கும் தொழில் செய்வோர் ஆவர். (இவர்கள் இன்று வெவ்வேறு தொழிக்குப் பெரும்பாலும் மாறிவிட்டனர்) ஆனால், "கீதாரி' என்போர் மற்றவர்களிடமிருந்து வேறுபடுகின்றனர். தமிழகத்திலுள்ள இராமநாதபுரம், தேவகோட்டை பகுதிகளைச் சேர்ந்த கால்நடை மேய்ப்போர் "கீதாரி' எனப்படுகின்றனர்.
இவர்கள் தங்களது கால்நடைகளைத் தமிழகத்தின் வடக்கு எல்லை வரை சென்று மேய்த்து வருகின்றனர். செல்லும் இடங்களில் வயல்வெளிகளில் "கிடைபோடுதல்' வழி கிடைக்கும் வருமானத்தைக் கொண்டும், கால்நடைகளை விற்பதன் வழி கிடைக்கும் வருமானத்தைக் கொண்டும் குடும்பம் நடத்துகின்றனர். இவர்களில் ஒரு சிலர் "கிடைபோடும்' காலம் வரை இருந்துவிட்டு மீண்டும் தங்கள் ஊருக்குத் திரும்பி விடுவோரும் உண்டு. அவ்வாறன்றி ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் தங்கி, ஆண்டுக்கு ஓரிரு முறை மட்டும் தங்களது சொந்த ஊருக்குச் சென்று வருவோரும் உண்டு. பட்டுக்கோட்டை பகுதியில் கிடைபோட்டுள்ள கீதாரிகள் பெரும்பாலும் அங்கேயே தங்கிவிட்டவர்களாவர்.
இந்தியாவில் மட்டுமல்லாமல் பல்வேறு நாடுகளிலும் விரவி இருக்கும் கால்நடை மேய்ப்போரை பிறநாட்டு இலக்கியங்களைவிட நமது சங்க இலக்கியங்கள் முதன்மைப்படுத்திப் பேசியுள்ளன. கால்நடை மேய்ப்போரை முல்லைப் பாடல்கள் குறிப்பிட்டுப் பேசியுள்ளன. என்றாலும், மேற்சுட்டிய கீதாரிகளின் புலம்பெயர் வாழ்க்கையைப் பெரும்பாலும் அவை பேசவில்லை. காலையில் கால்நடைகளை மேய்ச்சலுக்கு ஓட்டிச் சென்று மாலையில் வீடு திரும்பும் ஆயர்களையே பெரும்பாலான பாடல்கள் குறிப்பிட்டுள்ளன. ஒருசில பாடல்களில், வீட்டிற்கு வந்து செல்லும் தூரத்தில் கால்நடைகள் அரண் அமைத்துப் பாதுகாக்கப்பட்ட குறிப்புகள் இடம்பெற்றுள்ளன. அரிதாகக் குறுந்தொகையில் ஒரு பாடல் கீதாரிகளின் புலம் பெயர் நிலையைச் சுட்டுவது போன்று உள்ளது. அப்பாடலை எழுதியவர் கருவூர்க்கதப்பிள்ளை என்பவராவார். அப்பாடல் வருமாறு:

""பல் ஆ நெடுநெறிக்கு அகன்று வந்தெனப்
புன்தலை மன்றம் நோக்கி மாலை
மடக்கண் குழவி அணம்வந் தன்ன
நோயேம் ஆகுதல் அறிந்தும்
சேயர் தோழி சேய்நாட் டோரே'' (குறு.64)

இது தலைவி கூற்றுப் பாடலாகும். இப்பாடலுக்கு உ.வே.சா. "தோழி, பல பசுக்களும் நெடுந்தொலைவான வழியில் நீங்கிச் சென்றனவாக, அவை தங்கியிருந்த புல்லிய இடத்தையுடைய மன்றத்தைப் பார்த்து மாலைக் காலத்திலே இளமை வாய்ந்த கண்களை உடைய கன்றுகள் மனம் கழன்றாற்போல, தலைவரின் வரவு நோக்கித் துன்பத்தை உடையோமாய் யாம் இருத்தலைத் தெரிந்திருந்தும் நெடுந்தொலைவிலுள்ள நாட்டுக்குச் சென்று தலைவர் இன்னும் அந்த நெடுந்தொலைவிலேயே உள்ளார்' என உரை எழுதியுள்ளார்.
இப்பாடலில் நெடுந்தொலைவு சென்று தங்கியிருக்கும் தாய்ப்பசுவிற்குத் தலைவனும் தாய்ப்பசுவை எதிர்பார்த்துக் காத்துக் கொண்டிருக்கும் கன்றுக்குத் தலைவியும் ஒப்புமை கூறப்பெற்றிருப்பது கவனிக்கத்தக்கதாகும்.
சங்க இலக்கிய முல்லைப் பாடல்களில் இடம்பெற்றுள்ள தலைவர்கள் கால்நடை மேய்ப்போர் அல்லர். விதிவிலக்காக முல்லைக்கலியில் மட்டும் அவர்கள் தலைவர்களாக வந்துள்ளனர். பிற முல்லைப் பாடல்கள் அனைத்திலும் போர்மேற் சென்று தங்கியிருக்கும், திரும்பும் ஆடவர்களே தலைவர்களாகக் காட்டப்பட்டுள்ளனர். போர்மேற் சென்ற தலைவனைப் பிரிந்திருக்கும் தலைவி, கால்நடை மேய்க்கச் சென்ற பிற ஆடவர்கள் எல்லாம் மாலையில் கால்நடைகளோடு இல்லம் திரும்ப, நம் தலைவர் மட்டும் இன்னும் வரவில்லையே என்று ஏங்குவது முல்லைப் பாடல்களுக்குரிய பொதுத் தன்மையாகும். இந்தப் பொதுத்தன்மையை மேற்சுட்டிய குறுந்தொகைப் பாடலில் காணமுடியவில்லை. மாறாக, நெடுந்தொலைவு சென்ற பசுக்கள் அங்கேயே தங்கிவிட்டதுபோல, தலைவனும் அங்கேயே தங்கிவிட்டான் என்று ஒப்பிட்டுக் காட்டும் நிலையைத்தான் காண முடிகிறது. இங்கு, நெடுந்தொலைவில் பசுக்கள் தங்க வைக்கப்பட்டன என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
வேற்று நிலத்திற்குக் கால்நடைகளை ஓட்டிச் செல்லும்பொழுது நீண்ட தொலைவு நடக்க முடியாத கன்றுகளை வீட்டிலேயே விட்டுச் சென்றிருக்க வேண்டும். அக்கன்றுகளை வீட்டில் இருந்த பெண்கள் கவனித்திருக்க வேண்டும். அவ்வாறான சூழலில் ஏங்கும் கன்றின் வருத்தத்தைத்தான் தலைவி தன்னுடைய வருத்தத்தோடு ஒப்பிட்டு இப்பாடலில் கூறுகிறாள் எனலாம்.
சங்க இலக்கியத்தில் கீதாரி என்ற சொல் இடம்பெறவில்லை. அதேபோல இன்றிருக்கும் கீதாரிகளின் வாழ்க்கையும் சங்க இலக்கியத்துள் முழுமையாகச் சொல்லப்படவில்லை. ஆயினும், கால்நடைகளை வேற்று நிலத்திற்கு ஓட்டிச் சென்று தங்கியிருந்த
நிலையைப் பாடல் சுட்டியிருப்பது கீதாரிகளின் வாழ்க்கையோடு ஒப்பிட்டுப் பார்க்கத்தக்க ஓர் அரிய குறிப்பாகும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/9/w600X390/girl.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/09/கீதாரிகளின்-வாழ்க்கை-முறை-2734247.html
2734246 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி முகடம் -முனைவர் சு. பால்பாண்டி DIN Sunday, July 9, 2017 03:59 AM +0530 நாட்டார் வழக்காற்றில் காணப்படும் சொல்லானது உயர்வாகப் பேசப்படுவதுண்டு. காலச் சூழலுக்கேற்ப சொல் மாறுபட்டாலும் பொருள் மாறாது வருகிறது. வாழ்வியல் சார்ந்த பொருள்கள் எல்லாம் திரிவுத் தன்மையுடன் சொல்லாகக் கொண்டு வழங்கப்படல் ஒன்று.
முண்டகம் என்பதற்கு, வாழை, தலை, நெற்றி, நீர்முள்ளிப்பூ, தாமரை, பதநீர், கள், கருப்புக்கட்டி எனப் பல பொருள்களை அகராதிகள் தருகின்றன. நீர்முள்ளிப் பூவாகிய இது, நீரோடை, வாய்க்கால்களின் ஓரமாக உள்ள புதர்செடியில் முட்களின் இடையே சிறு இதழ்களைக் கொண்ட(ஊதாநிறம்) பூவாகப் பூப்பவை. தாமரையைக் குறிக்கும்போது, ""முண்டகக் கண்ணா போற்றி'' (குற்றா.தல.திருமால்.141) என்று புலவரால் பாடப்பட்டுள்ளது.
கடல்சார் பகுதியில் வாழும் மக்களின் வாழ்வியலில் "முகடம்' என்ற சொல் புழக்கத்தில் உள்ளது. இச்சொல் ஒருவகையான பூப்(மலர்) பெயரைச் சுட்டுகிறது. 99 வகை பூக்களைத் தவிர்த்து, நெய்தல் நிலத்திற்குரிய தனித்தன்மையை வெளிப்படுத்துகிற நிலையில் முகடம் பூ பேசப்படுகிறது. கடலின் மணல்பரப்பில் பூக்கக்கூடிய "முகடம்' மலர் தலைவன் - தலைவியின் காதலை வெளிப்படுத்துகிறது.
கலித்தொகையில், தோழி தன் தலைவியின் நிலையைத்
தலைவனுக்கு எடுத்துரைக்கும் (மலர்) புனைவாகச் சொல்லப்படுகிறது.

""மாமலர் முண்டகம் தில்லையோடு ஒருங்குடன்
கானல் அணிந்த உயர்மணல் எக்கர்மேல்
சீர்மிகு சிறப்பினோன் மரமுதல் கைசேர்த்த
நீர்மலி கரகம்போல் பழம்தூங்கு முடத்தாழைப்
பூமலர்ந்தவை போல், புள் அல்கும் துறைவ, கேள்'' (பா.133)


முகடம் - முண்டகம்

சென்னை கிழக்குக் கடற்கரைச்சார் பகுதி மக்கள் "முகடம்' மலரை தலையில் அணிந்தும், வழிபாட்டுத் தலங்களுக்குப் பயன்படுத்தியும் வருகின்றனர். சங்க காலத்தில் பேசப்பட்ட முண்டகம் மலரும் தற்காலத்தின் புழக்கத்தில் பழங்குடியினரான மீனவர் வழங்கும் "முகடம்' மலரும் ஒன்றே எனக் கருதலாம். இரு சொற்களும் நெய்தல் நிலத்தைச் சார்ந்தே வழங்கப்படுகிறது. "முகட'மானது முண்டகமாகவும் முண்டகமானது முகடமாகவும் மாறி வருவது காலச் சொல்லாராய்ச்சிக்கு வித்திடுகிறது.
இங்கு வறியவரின் காதலும், இயலாமையின் வாழ்வியலும் சுட்டப்படுகிறது என்பது உட்பொருள்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/9/w600X390/flower.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/09/முகடம்-2734246.html
2734245 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி திருமந்திரத்தில் திருவள்ளுவர் கூறும் அறங்கள் -முனைவர் க. சிவமணி DIN Sunday, July 9, 2017 03:57 AM +0530 வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழும் வழிமுறைகளை வழங்கிச் சென்ற இலக்கியச் செல்வங்கள் தமிழ்கூறு நல்லுலகத்தில் எண்ணிறந்தன. அவற்றுள் தமிழ் வேதமாகக் கருதப்படும் திருக்குறள் எடுத்துரைக்கும் அறக் கருத்துகளில் சிலவற்றை, திருமூலர் தமது திருமந்திரம் முதல் தந்திரத்தில் எடுத்துரைத்துள்ள அறக்கருத்துகள் சிலவற்றுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கலாம்.

உண்மைச் செல்வம் :
மனிதன் செல்வம் திரட்டுதலின் நோக்கம், திரட்டிய செல்வத்தைத் தனக்கும் பிறர்க்கும் பயன் தரும் வாழ்க்கையை மேற்கொள்ளுதற் பொருட்டேயாகும். அத்தகைய சீரிய நெறியிலன்றி தன்னைத்தானே வருத்திக்கொண்டு திரட்டும் செல்வம் தனக்கும், தன்னைச் சார்ந்தவர்களுக்கும் பயன்படாது போகும் என்பதை எடுத்துக் கூறும் திருவள்ளுவர்,

"அன்பொரீஇத் தற்செற்று அறநோக்காது ஈட்டிய
ஒண்பொருள் கொள்வார் பிறர்' (குறள்:1009)

என்னும் குறட்பாவில் எடுத்துரைத்து, செல்வம் சேர்த்தலின் நோக்கத்தைப் புலப்படுத்தியுள்ளார். வள்ளுவரின் கருத்தை மனத்துட்கொண்ட திருமூலர் செல்வம் நிலையாமையில், மலர் மலர்ந்ததை இயற்கையாகவே அறிந்துகொண்ட தேனீ அம்மலரை நாடிச் சென்று அம்மலரிலுள்ள சிறு தேனைச் சேகரித்து உயர்ந்த மரத்தில் தான் கட்டியுள்ள கூட்டில் கொண்டு சேர்த்து வைக்கும். உடல் வலிமைமிக்க மனிதர்கள் பல்வகைச் சூழ்ச்சிகளால் தேனைத் தனக்குரியதாக்கிக் கொள்ள முயலுவர். அதைப் போலவே இவ்வுலக உயிர்கள் பேணிப் பாதுகாத்து வைத்திருக்கும் இவ்வுடலையும் உடைமையையும் காலன் அவ்வுயிரின் அனுமதியின்றியே பிரித்து எடுத்துச் சென்றுவிடுகிறான் என்பதை,

"ஈட்டிய தேன்பூ மணங்கண் டிரதமும்
கூட்டிக் கொணர்ந்தொரு கொம்பிடை வைத்திடும்
ஓட்டித் துரந்திட் டதுவலி யார்கொளக்
காட்டிக் கொடுத்தது கைவிட்ட வாறே. (செ.நி.4)

என்ற பாடலில் சுட்டிக் காட்டியுள்ளமை வள்ளுவர் குறளோடு ஒப்பு நோக்குதற்குரியது.

நிலையாமை:
இவ்வுலகில் தோன்றியவர்களின் ஆயுட்கால எல்லை அவன் பிறந்த கணத்திலிருந்தே தொடங்கி விடுகிறது. நாள் என்பதை,
"நாளென ஒன்றுபோல் காட்டி உயிரீரும்
வாளது உணர்வார்ப் பெறின்' (குறள்:334)

என்ற குறளில், நாளை நமது வாழ்நாளைக் குறைக்கும் வாளாக உவமிக்கிறார் வள்ளுவர். இதனைத் திருமூலர், விலை மதிப்பற்ற பட்டாடை எனக்கருதி அதில் ஏற்படும் சிறு சிறு குளறுபடிகளைத் திருத்தி எவ்வளவு பாதுகாப்பாக வைத்திருந்தாலும் என்றேனும் ஒருநாள் அப்பட்டாடை கிழிந்தொழியும் என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. அதுபோல இவ்வுடலும் நாளாக நாளாகத் தளர்ந்து மண்புக்கு மாயும் என்பதை,

"மாறு திருத்தி வரம்பிட்ட பட்டிகை
பீறு மதனைப் பெரிதுணர்ந் தாரிலை
கூறுங் கருமயிர் வெண்மயி ராவது
ஈறும் பிறப்புமொ ராண்டெனும் நீரே' (உ.நி. 6)

என்ற பாடலில் சுட்டிக் காட்டியுள்ளமை வள்ளுவர் வாய்மொழியோடு ஒப்பு நோக்கலாம்.

கொல்லாமை:
உயிர்களிடத்தில் அன்பு பூண்டொழுகும் செயலுக்கு அடிப்படையாக அமைவது எவ்வுயிரையும் கொல்லாதிருத்தலேயாகும். இதனை உணர்ந்த வள்ளுவப் பெருந்தகை, கொலை செயல்களைச் செய்தல் என்பது ஒரு மனிதனை வாழ்வின் கீழாம் தன்மைக்கு அழைத்துச் சென்றுவிடும் என்பதை உணர்ந்த சான்றோர்கள் கொலைத் தொழில் செய்யும் மனிதர்களை இழிந்தவர்களாகவே கருதி அவர்களை ஒதுக்கி வைப்பர் என்பதை,

"கொலைவினைய ராகிய மாக்கள் புலைவினையர்
புன்மை தெரிவா ரகத்து' (குறள்:329)

என்ற குறளில் எடுத்துக் காட்டியுள்ளார். இக்கருத்தையே திருமூலரும்,

"பொல்லாப் புலாலை நிகரும் புலையரை
எல்லாருங் காண இயமன்றன் தூதுவர்
செல்லாகப் பற்றித் தீவாய் நரகத்தில்
மல்லாக்கத் தள்ளி மறித்துவைப் பாறே. (பு.ம. 1)

என்ற பாடலில் எந்த விதத்திலும் , எந்த உறுப்பிற்கும் நன்மையைத் தராதது புலால் உணவு என எடுத்துரைத்து, அத்தகைய புலால் உணவை விரும்பியுண்ணும் மனிதர்கள் பெறப்போகும் துன்பங்களையும் பட்டியலிட்டுக் காட்டியுள்ளார்.

சிற்றினம் சேராமை:
தமது நன்னடத்தை, நற்செயல் காரணமாக சான்றோராக மதிக்கப்பெறுபவர்கள் சிறுமை குணங்களால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட சிறியோர் கூட்டத்துடன் உறவு கொள்ளுவதில்லை என்பதை எடுத்துரைக்கும் வள்ளுவர்,

"சிற்றினம் அஞ்சும் பெருமை சிறுமைதான்
சுற்றாச் சூழ்ந்து விடும்' (குறள்:451)

என்ற குறளில் எடுத்துரைத்து, சிறுமை எண்ணம் கொண்டவர்களே அத்தகையோரிடம் உறவு கொள்வர் என மொழிந்துள்ளார். இதனையே திருமூலரும்,

"கல்லாத மூடரைக் காணவும் ஆகாது
கல்லாத மூடர்சொல் கேட்கக் கடன் அன்று
கல்லாத மூடர்க்குக் கல்லாதார் நல்லராம்
கல்லாத மூடர் கருத்தறி யாரே' (கல்லாமை:8)

என்ற பாடலில் சுட்டிக்காட்டி, சிவனை அறியும் அறிவாகிய கல்வியை விரும்பிக் கற்பவர்களே உயர்ந்தவர்கள் என்றும், அவ்வறிவில்லாதவர்கள் அறிஞர்கள் காணவும் அஞ்சுவர் எனவும் எடுத்துரைத்துள்ளமை வள்ளுவர் கருத்தோடு ஒத்துப்போகிறது.
திருவள்ளுவர் கூறிச் சென்ற வாழ்வியல் அறங்களில் பெரும்பாலானவை திருமூலர் பாடல்களிலும் இடம்பெற்றுள்ளன. மேலும், திருக்குறள் உணர்த்தும் அறங்களின் கூறுகள் பிற்கால இலக்கியங்கள் பலவற்றிலும் இடம்பெறுதல் தவிர்க்க இயலாததாகிவிட்ட தன்மையையும் கோடிட்டுக் காட்டியுள்ளது எனலாம்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/9/w600X390/shrisiddhar.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/09/திருமந்திரத்தில்-திருவள்ளுவர்-கூறும்-அறங்கள்-2734245.html
2734244 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, July 9, 2017 03:55 AM +0530 அரிதவித்து ஆசின்று உணர்ந்தவன் பாதம்
விரிகடல் சூழ்ந்த வியன்கண்மா ஞாலத்து
உரியதனிற் கண்டுணர்ந்தார் ஓக்கமே போலப்
பெரியதன் ஆவி பெரிது. (பாடல்}1)

முக்குற்றங்களையும் அருமையாகக் கெடுத்தலான், குற்றமின்றி, முற்ற அறிந்த கடவுளின் திருவடிகளையே, அகன்ற கடலால் சுற்றப்பட்ட அகன்ற இடத்தினையுடைய பெரிய இவ்வுலகில், உரிமைப் பொருளைப் போலக் கருதி, அறிந்தவர்களது உயர்வே, பேருடம்பினையுடைய ஆவியைப் போன்று பெரியது. (க}து.) கடவுளின் திருவடிகளை உரிமையாக வணங்கினார்களது உயர்வே மிகச் சிறந்தது. "பெரியதன் ஆவி பெரிது' என்பது இச்செய்யுளில் வந்த பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/9/w600X390/lotus.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/09/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2734244.html
2730220 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, July 2, 2017 01:15 AM +0530 கம்பன் குறித்து மேடைகளில் பேசும்போதெல்லாம், நான் "கம்பன் கவி, கவிகளுக்குக் கவியரசன், கவியரசர்களுக்குச் சக்ரவர்த்தி, கவிச்சக்ரவர்த்தியும் வணங்கும் கவிதை கடவுள்!' என்கிற வரிகளைக் குறிப்பிடுவது வழக்கம். இந்த வரிகள் சுத்தானந்த பாரதியாரின் கூற்று என்று கல்லூரி நாள்களிலிருந்து எனது மனதில் பதிந்து விட்டிருந்தது.
சமீபத்தில் ஒருநாள் எழுத்தாளர் சலனை சந்தித்தபோது அவர் மிகவும் நாகரிகமாகவும், அடக்கத்துடனும் எனது தவறைச் சுட்டிக்காட்டினார். மேலே குறிப்பிட்ட வரிகள் சுத்தானந்த பாரதியாரால் கூறப்பட்டதல்ல என்றும், அவருடைய தந்தை பாலபாரதி ச.து.சு. யோகியாரால் அடிக்கடி கூறப்படும் கூற்று என்றும் தெளிவுபடுத்தி எனது தவறைத் திருத்தினார். கூடவே, ச.து.சு. யோகியார் எழுதிய 1979-இல் வெளிவந்த "கவி உலகில் கம்பன்' என்கிற புத்தகத்தையும் தந்து உதவினார்.
தவறு திருத்தப்பட்டால் மட்டும் போதாது. அது பதிவு செய்யப்படவும் வேண்டும். வருங்காலத்தில் என்னைப் பின்பற்றி யாராவது சிலர் இந்தக் கூற்றை மேடைகளில் தொடர்ந்து பேசி, தவறுக்குத் துணை போய்விடக் கூடாது பாருங்கள்.
"கவி உலகில் கம்பன்' என்பது அதி அற்புதமான புத்தகம். கம்ப காதையைச் சாறு பிழிந்து, ரசனையுடன் படைத்திருக்கிறார் ச.து.சு. யோகியார். கடந்த நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த தலைசிறந்த தமிழ்க் கவிஞர்களில், கம்பனின் ரசிகர்களில், இலக்கிய ஆளுமைகளில் ச.து.சு. யோகியார் ஒருவர். அவர் குறித்து நிறைய கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். ஆனால் ஒருமுறைகூட நேரில் சந்திக்கும் பெரும்பேறு எனக்கு வாய்க்கவில்லை. அந்தக் குறையைத் தீர்க்கும் வகையில் அவருடைய புதல்வர் எழுத்தாளர் சலன் என் நண்பராக இருக்கிறார் என்பது பெரிய ஆறுதல்.
"கவி உலகில் கம்பன்' புத்தகத்துக்கு அணிந்துரை எழுதியிருப்பவர் கவிஞர் கண்ணதாசன். ச.து.சு. யோகியாரைப் பற்றி கவிஞர் கண்ணதாசன் குறிப்பிட்டிருப்பதைவிடச் சிறப்பான அறிமுகம் எதுவும் இருக்க முடியாது.
""காலத்தால் மறைக்கப்பட்ட ஒரு மகாகவி ச.து.சு. யோகியார். பாரதிக்குப் பிறகு பாரதிதாசனுக்கு சமமாக நான் எண்ணுவது யோகியாரை. அவரது சொல்வளமும், பொருட்செறிவும் அற்புதமானவை. சிறு வயதில் அவரது "தமிழ்க் குமரி' கவிதைத் தொகுதியை நான் படுக்கைக்குப் பக்கத்திலேயே வைத்திருந்து அடிக்கடி படிப்பேன்.
அகலிகையை அனுதாபத்துக்குரியவளாக்கி அவர் தீட்டிய சித்திரத்தை மறக்க முடியுமா? "மேரி மக்தலேனா' வர்ணனைகள் நெஞ்சை விட்டு அகலுமா? கண்மணி ராஜத்தைப் படிப்பவர்களால் கண்ணீர் விடாமல் இருக்க முடியுமா? ஏனோ தமிழனின் குறுகிய புத்தி அவரை மறந்து விட்டது.
நாற்பது ஆண்டுகளாகக் கம்பன் விழா நடத்துகிறவர்கள்கூட, கம்பனிடம் இவ்வளவு விஷயங்களைக் கண்டுபிடித்திருப்பார்களா என்பது கேள்விக்குறியதே.
அவர் கவிதையில் மட்டுமல்ல, உரைநடையிலும் வெற்றி கண்டவர். திரு.வி.க., பாரதியார் ஆகியோரைப் போலப் பொருள்களை அவர் விவரித்துச் சொல்லும் முறை மிகவும் எளியது. நவீனமானது. தமிழ், வடமொழி, ஆங்கிலம் மூன்றிலும் புலமை பெற்ற யோகியார், தமிழன் தேடாமல் பெற்ற செல்வம்''- இதுதான் கவிஞர் கண்ணதாசனின் பதிவு.
""கம்ப காதையை ஒரு கையிலும், தாயுமானவர் பாடல்களை ஒரு பையிலும் வைத்துக் கொண்டு உலகத்தில் எந்த மூலை முடுக்குக்குச் சென்றாலும் நாம் தமிழர் என்று தலைநிமிர்ந்து சொல்லலாம்'' என்று அடிக்கடி கூறும் பாலபாரதி ச.து.சு. யோகியார் குறித்து, இன்றைய தலைமுறை அறியாமல் இருப்பது வேதனையளிக்கிறது.
"கவி உலகில் கம்பன்' தொகுப்பில் இடம்பெற்றிருக்கும் 16 கட்டுரைகளும் 16 முத்துக்கள். நண்பர் சலனுக்கு ஒரு வேண்டுகோள். இந்தப் புத்தகம் உடனடியாக மறுபதிப்புக் காண வேண்டும். இன்றைய தலைமுறை அதனால் பயன்பெற வேண்டும்!

 

கடந்த வாரம் ஒருநாள் இரவு சுமார் பத்து மணி இருக்கும். சென்னை தியாகராயநகர் பனகல் பூங்காவைச் சுற்றிப் பயணித்துக் கொண்டிருந்தபோது நல்லி சின்னச்சாமி அண்டு சன்ஸ் துணிக்கடையின் கதவு அடைத்திருந்தாலும் உள்ளே விளக்கு எரிந்து கொண்டிருந்தது. காவலாளியிடம் "செட்டியார் இருக்கிறாரா?' என்று கேட்டபோது ஆமாம் என்று தலையசைத்தார். உள்ளே போனால் அப்போதுதான் கணக்குகளை முடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.
அவரது கடையில் சிவன் சாரின் படம் மாட்டப்பட்டிருந்ததைப் பார்த்ததும் எனக்கு சிலிர்ப்பு மேலிட்டது. 1974-75 காலகட்டத்தில் அந்த மகானுடன் நெருக்கமாக இருந்ததை இப்போது நினைத்தாலும் அதைப் பூர்வ புண்ணிய பாக்கியம் என்று கருதுபவன் நான். எனக்கு 22 வயது இருக்கும்போதே, "நீ நிறைய எழுதிக் குவிக்கப் போகிறாய்' என்று ஆசீர்வாதம் செய்தவர் அவர்.
சென்னை மந்தைவெளி ராமகிருஷ்ண மடம் சாலையில், என் சித்தப்பாவின் வீட்டிற்கு முன்னால் இரண்டாவது மாடியில், மாடிப்படிக்குக் கீழேயுள்ள ஆறுக்கு நான்கு சிறிய அறையில்தான் சிவன் சார் இருந்தார். என் சித்தப்பா வீட்டிலிருந்துதான் உணவு. அதுவும் எப்போதாவது சில நாள்கள் மட்டும்தான் சாப்பிடுவார்.
ஏதோ எழுதிக்கொண்டே இருப்பார். நிறையப் படித்துக் கொண்டிருப்பார். திடீரென்று எங்கோ வெளியில் செல்வார். ஒன்றிரண்டு நாள்களுக்குப் பிறகு திரும்புவார். அவரது பார்வையில் இருக்கும் தீட்சண்யம் நமது ஆன்மாவை ஊடுருவுவதுபோல அதீத சக்தி வாய்ந்தது. அடிக்கடி என்னை அழைத்து அருகில் உட்கார வைத்து, எனது வலது கையைத் தடவியபடி இருப்பார். அதற்கெல்லாம் அப்போது எனக்கு அர்த்தம் புரியவில்லை.
நான் சென்னையை விட்டுப் போய்விட்டேன். சித்தப்பாவும் வீடு மாறிப் போய்விட்டார். அதற்குப் பிறகு சிவன் சாரை நான் சந்திக்கவே இல்லை. யார் அந்த சிவன் சார் என்றுதானே கேட்கிறீர்கள்? அவர் காஞ்சி பரமாச்சாரியார் சந்திரசேகரேந்திர சரஸ்வதி சுவாமிகளின் இளைய சகோதரர்!
நல்லி குப்புசாமி செட்டியார் சிவன் சாரின் கூற்றுக்களையும் கருத்துகளையும் தொகுத்து "ஞான ஏணியில்' என்கிற தலைப்பில் வெளியிட்டிருக்கும் புத்தகத்தை எனக்குத் தந்தார். அப்போதுதான் நினைவுக்கு வந்தது- மார்ச் 14-ஆம் தேதி சிவன் சார் ஜெயந்தி தினம் என்பதும், அது தொடர்பாக நண்பர்கள் "ஸ்ரீதர் சாமா' அனுப்பியிருந்த கட்டுரையை வெளியிட மறந்து விட்டதும்!

 

நேற்று நெல்லையில் "தினமணி' சார்பில் நடத்தப்படும் கல்விக் கண்காட்சிக்குச் சென்றிருந்தபோது கவிஞர் நாறும்பூநாதன் தனது சிறுகதை, கட்டுரைத் தொகுப்புக்களுடன் வத்திராயிருப்பு தெ.சு. கவுதமனின் "ஆச்சி வீட்டுத் தெரு' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பையும் தந்தார். அதிலிருந்து ஒரு கவிதை-

ஒட்டடையடிக்க அடிக்க
சிலந்தியும்
கட்டிக் கொண்டேயிருக்கிறது
வீட்டுக் கடனுக்கு
நான் மாதா மாதம் கட்டுவது போல...

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/02/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2730220.html
2730219 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "துணை இலேம் தமியேன் பாசறையேம்' -பா.ரா. சுப்பிரமணியன் DIN Sunday, July 2, 2017 01:14 AM +0530 "சங்க இலக்கியத்தின் கடினத் தன்மையைக் கடத்தல்' என்னும் கட்டுரைப் பொருண்மையை அடுத்து, வாசகர்கள் மற்றொரு புதிர் நிறைந்த முறையைச் சந்திக்க நேரிடுகிறது. "புதிர் நிறைந்த முறை' என்று நான் குறிப்பிடுவது மேலே, தலைப்பில் காட்டிய இலேம், தமியேம், பாசறையையேம் ஆகிய சொல் வடிவங்கள் ஆக்கப்பட்ட முறையையே! இல்(ஏம்), தமி(ய்+ஏம்), பாசறை(ய்+ஏம்) என அவற்றைப் பிரித்துப் பார்த்தால் அவற்றின் இறுதியில் உள்ள ஏம் எதற்காக வந்திருக்கிறது என்பது விளக்கம் பெறும். அது நாம் என்பதைச் சுட்ட வந்திருக்கிறது. இவற்றை இக்காலத் தமிழில் சொல்வதானால் இவ்வாறு கூறலாம்: துணை இல்லாத நாம், தனியாக உள்ள நாம், பாசறையில் உள்ள நாம்.
மேலே கூறிய மூன்று சொற்களுள் தமி என்பதும் பாசறை என்பதும் பெயர்ச்சொற்கள்; இல் என்பது எதிர்மறையைக் காட்டும் ஒரு வகை வினைச்சொல். இவற்றுடன் "நாம்' என்பதற்கு உரிய "ஏம்' என்னும் விகுதி இணைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இலேம், தமியேம், பாசறையேம் என்னும் வடிவங்களில் கடந்து சென்ற நிகழ்வையோ, நடைபெறும் நிகழ்வையோ, நடைபெறப் போகும் நிகழ்வையோ காட்டும் அமைப்பு இல்லை. வேறுவகையில் சொல்வதானால், இறந்தகாலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம் ஆகியவற்றைக் காட்டும் காலக்கூறு அவற்றில் இல்லை.
நாம் தனியாக இருக்கிறோம்; இருந்தோம்; இருப்போம் என்னும் காலம் காட்டும் வினை வடிவங்களுடன், "நாம் தமியேம்' என்பதை ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால், சந்தர்ப்பத்திற்கு ஏற்றவாறு காலத்தைத் தீர்மானித்துக் கொள்ளும் வினைவடிவமாக மேலே கூறிய இலேம், தமியேம், பாசறையேம் உள்ளன என்பது விளங்கும்.
காலத்தைக் குறிப்பாகத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய இந்த வினைத் தன்மையைப் பற்றி தொல்காப்பியம் கூறியிருக்கிறது என்றாலும் அந்த வினைவகையின் பல்கிப்பெருகிய வடிவங்களுக்கும், அவை பயன்படும் முறைக்கும் சங்க இலக்கிய நூல்கள் வரலாற்றுப் பதிவேடாக உள்ளன.
பெரும்பாலும் பெயர்ச்சொற்களில் எந்த நபரை அல்லது எந்தப் பொருளைக் குறிக்க வேண்டுமோ அவர்க்கு அல்லது அதற்கு உரிய விகுதியை இணைத்து உண்டாக்கிய வடிவங்கள் சங்க இலக்கியத்தில் நிறைந்த அளவில் காணப்படுகின்றன. இந்த வடிவங்கள் உணர்த்தும் பொருளை, இலக்கணச் சொற்களால் விளக்குவதைத் தவிர்த்துவிட்டு, பொதுவாக இவ்வாறு கூறலாம்.
தமியேன் - தனியாக உள்ள நான்; தமியேம் - தனியாக உள்ள நாம்; தமியை - தனியாக உள்ள நீ; ஊரீர் - ஊரில் உள்ள நீங்கள்; நெடியன் - (உருவத்தில்) நெடிய நீ; சூளாள் - சூள் உரைத்த அவள்; பூவினர் - பூவினை உடைய அவர்; காட்டது - காட்டில் உள்ளது; மரத்த - மரங்களை உடையவை / மரங்களில் உள்ள அவை; பனிய (கண்) - நீரையுடைய (கண்).

இவ்வாறு ஓர் ஒழுங்கு முறையில் அமைந்த வடிவங்களை இனங்கண்டு கொள்வது சங்க இலக்கியப் பாடல்களைப் புரிந்துகொள்ள உதவும். இந்த முறையைப் பழக்கப்படுத்திக் கொண்டால் மேற்கூறிய முறையில் அமைந்த வடிவங்களைக் காணும்போது பொருள் கொள்வதில் தடை இருக்காது.
நிழலேம் என்றால் நிழலில் உள்ள நாம் (நிழலில் உள்ளோம்); (எய்த்த) மெய்யேன் என்றால் (இளைத்த) உடலை உடைய நான் / உடையேன் என எளிதாகப் புரிந்து கொள்ளலாம். "அறநெறி முதற்றே அரசின் கொற்றம்' (புறநா.55.10) அறநெறியை முதன்மையாக உடையது அரசனின் வெற்றி.
சங்க இலக்கியங்களில் வரும் இந்த வடிவங்களைப் பழக்கப்படுத்திக் கொண்டால் பிற இலக்கியங்களில் இவை வரும்போது பொருள் கொள்வது எளிதாகிவிடும். "ஆதிபகவன் முதற்றே உலகு' என்னும் குறள் அடியில் வரும் முதற்றே என்பதை "அறநெறி முதற்றே' என்னும் சங்கப் பாடல் அடியைத் தெரிந்து கொண்டதன் அடிப்படையில் புரிந்து கொள்ளலாம். மேலும், சங்கப்புலவர்கள் இந்த விகுதிகளை உடல் உறுப்புகளுடன் இணைத்திருக்கிறார்கள்.

  • "பனிவார் கண்ணேன்' என்பதை "நீர் சொரியும் கண்ணை உடையேன்' எனப் பொருள் கொள்ள வேண்டும்.
  • "வில்லின் மேல் அசைத்த கையை' என்றால் "வில்லின் மேல் வைத்த கையை உடையாய்' எனப் பொருள் கொள்ள வேண்டும். (இங்கு வரும் கையை என்பதில் உள்ள ஐ "நீ' என்பதற்கு உரிய விகுதி, வேற்றுமை உருபு ஐ அல்ல.)
  • "நிணம் தின் வாயள்' என்றால் (பேய்மகள்) நிணத்தைத் தின்னும் வாயை உடையவள் என்று பொருள் தரும். உடல் உறுப்புகளோடு மட்டும் அல்லாமல் பறவை, விலங்கு இவற்றோடும் சேர்க்கப்பட்ட வடிவங்களும் உண்டு.
  • "புள்ள... குளம்' - பறவைகளை உடைய குளம் (புள்-பறவை, புள்ள-பறவைகளை உடைய)
  • "பார்ப்புடை மந்திய மலை' - குட்டிகளை உடைய மந்திகளை உடைய மலை (பார்ப்பு - குட்டி).
  •  
  • "பிள்ளை தின்னும் முதலைத்து' - (தன்) குட்டிகளையே தின்னும் முதலைகளை உடையது.
  • தங்கள் கருத்திற்கு வேண்டிய சொற்களோடெல்லாம் பொருத்தமான விகுதிகளை இணைத்துத் துல்லியமாக, நுண்மையாகப் பொருளை உணர்த்துகிறார்கள்.
  • "எழிலி பஞ்சிற்று ஆகி' - மேகம் பஞ்சு போன்றது ஆகி
  • "கோட்டவும் கொடியவும் பூப் பல' - மரக் கொம்புகளில் உள்ளனவும் கொடிகளில் உள்ளனவும் ஆகிய பூக்கள் பல (கோடு-கொம்பு, கோட்ட- கொம்புகளில் உள்ளவை, கொடிய-கொடிகளில் உள்ளவை).

தமிழில் மேலே காட்டிய முறையிலான சொல் வடிவங்களை "குறிப்புவினை' என இலக்கண நூல்கள் வகைப்படுத்துகின்றன. "கண்டேன்' என்றால் அது இறந்த காலத்தைக் காட்டுகிற வினை; ஆனால் "கண்ணேன்' என்பது எந்தக் காலத்தையும் வெளிப்படையாகத் தெரிவிக்கவில்லை. கண்ணேன் போன்ற வடிவங்களில் காலத்தைக் சுட்டுவதற்கான கூறு எதுவும் இல்லை.
சங்க இலக்கியங்களில் பெரும்பான்மையான பெயர்ச்சொற்களை வினைகள் போல் பயன்படுத்தும் இந்த முறை மிகச் சீராகக் கட்டமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. சங்க இலக்கியத்தில் இத்தகைய வினைவடிவங்கள் இல்லாத பாடல்களே இல்லை எனச் சொல்லும் அளவிற்குப் பரந்து காணப்படுகின்றன. இந்த வடிவங்கள் ஏற்படுத்தித்தரும் வசதியைப் புலவர்கள் சில பாடல்களில் ஒரு வகை வீரியத்துடன் கையாண்டுள்ளனர். திருமுருகாற்றுப்படையில் ஆறு அடிகளில் (206-211) இந்த வடிவங்கள் நிரம்பியுள்ளன.

""செய்யன், சிவந்த ஆடையன்,
..... தளிர் துயல் வரும் காதினன்,
கச்சினன், கழலினன், செச்சைக் கண்ணியன்,
குழலன், கோட்டன், குறும் பல்லியத்தன்,
தகரன், மஞ்ஞையன்... சேவலம்
கொடியன், நெடியன், தொடி அணி தோளன்''

(கோட்டன் - ஊதுகொம்பு உடையவன்; பல்லியத்தன் - பல இசைக்கருவிகளை வாசிப்பவன்; தகரன்-ஆட்டை வாகனமாக உடையவன், (தகர்-ஆடு), மஞ்ஞையன்- மயிலை வாகனமாக உடையவன்) இந்த ஆறு அடிகளில் பதினான்கு (14) குறிப்புவினை வடிவங்களை முருகனுக்குத் தோரணமாகக் கட்டித் தொங்க விட்டிருக்கிறார், புலவர் நக்கீரர்.
சங்க இலக்கியத்தைப் படிக்கத் தொடங்குபவர்கள் இந்தப் புதிர் நிறைந்த, சீர்மையுடன் நடைபோடும் முறையை அறிமுகம் செய்து கொள்வதன் மூலம் மற்றொரு கடினத் தன்மையைக் கடந்துவிட முடியும். இக்காலத் தமிழில், சங்க இலக்கியத்தில் இருப்பது போன்ற, முழு அமைப்பு உடையனவாகக் குறிப்பு வினைகள் இல்லை. சிலபல பழைய வடிவங்கள் (உள்ள, உள்ளது, உடைய, உடையது போன்றவை) வழங்கி வருகின்றன. சில சந்தர்ப்பங்களில் சில புதிய வடிவங்கள், பழைய முறையில், உருவாக்கப்படுகின்றன. "அடியேன்' என ஒருவர் தன்னைக் குறிப்பிட்டுக் கொள்ளும் வடிவம், "கோயம்புத்தூரார்' என மூன்றாம் நபரைக் குறிப்பிடும் வடிவம் போன்றவை குறிப்புவினை இக்காலத் தமிழில் சில தேவைகளை நிறைவேற்ற உயிர்ப்புடன் இயங்குகிறது என்பதை அடையாளம் காட்டி நிற்கின்றன.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/2/w600X390/tm-3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/02/துணை-இலேம்-தமியேன்-பாசறையேம்-2730219.html
2730204 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தீங்கொன்றும் செய்யாதே திரு! -தி. கேசவன் DIN Sunday, July 2, 2017 01:09 AM +0530 'திருவால் நேர்ந்த தீங்கு' எனும் கட்டுரை குறித்த கருத்து இது. மகாவித்துவான் அருணைவடிவேல் முதலியார் திருவாசகம், அடைக்கலப்பத்து (24:7) ஏழாவது பாடலை ""ஒருவாற்றன் அமைந்த கொச்சகக் கலிப்பா'' என்று குறிப்பிடுகிறார். இதை (ஙங்ற்ழ்ங் ண்ள் இர்ய்ச்ன்ள்ங்க்) என்கிறார் ஜி.யு.போப். அப்பாடல் வருமாறு:

""மின்கணினார் நுடங்கும்இடையார் வெகுளிவலையில் அகப்பட்டுப்
புண்கணனாய்ப் புரள்வேனைப் புரளாமல் புகுந்தருளி
என்கணிலே அமுதூறித் தித்தித்தென் பிழைக்கிரங்கும்
அங்கணனே உடையாய் அடியேஉன் அடைக்கலமே''

ஒவ்வொரு பதிகத்தையும் ஒரே வகை யாப்பில் அருளியிருக்கும் வாதவூரடிகள், அடைக்கலப்பத்தினை மட்டும் கொச்சகம், கட்டளைக் கலித்துறைகளின் கலவையாகவும் (கலவைப் பாட்டு) அருளியுள்ளார். ஏடெழுதியோர் பிழையென்று "திரு'வை விலக்கினால், அடைக்கலப்பத்தின்
யாப்புக் கலவைக்கு அமைதி காணல் அரிது. ஏடு எழுதியது தில்லைக்கூத்தனே என்று நம்புவோர் இன்றும் உள்ளனர். ஏட்டிலிருந்து படியெடுத்தோர் வேண்டுமானால் பிழை செய்திருக்கலாம். அதனால் தீங்கொன்றும் செய்யாதே திரு!

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/02/தீங்கொன்றும்-செய்யாதே-திரு-2730204.html
2730200 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "திரு'வை நீக்குதல் தீங்கு! -புலவர் எ. வேலாயுதன் DIN Sunday, July 2, 2017 01:08 AM +0530 சென்ற வாரம் வெளியான "திருவால் நேர்ந்த தீங்கு' எனும் கட்டுரையின் பாடல் பற்றிய சீர், திருத்தம், தடை, செம்மை காணும் திறம் பற்றியுமான கருத்துரை இது.

""ஆமாறுன் திருவடிக்கே அகங்குழையேன் அன்புருகேன்
பூமாலை புனைந்தேத்தேன் புகழ்ந்துரையேன் புத்தேளிர்
கோமான்நின் திருக்கோயில் தூ(கேன்) மெழுகேன் கூத்தாடேன்
சாமாறே விரைகின்றேன் சதுராலே சார்வானே''

என்று மாணிக்கவாசகர் அருளிய திருவாசகத்துள் மக்களுக்கு ஆமாறு (ஆக்கமுறு வழி) எது? சாமாறு (சாகின்ற வழி) எது? என்று தெளிவாகத் தெரிய உணர்த்துகின்ற திருப்பாடல் இது. இதனை
யுணர்ந்து கடைப்பிடித்து வாழ்வதே வாழ்வின் நற்பேறு. மற்று, ""நூலறிவு பேசி நுழை விலாதார் திரிக'' என்னும் அம்மையார் உரைக்குமாறு சதுரப்பாடுறும் அறிவினால் ஆராய்ந்து கொண்டிருப்பது சாமாறாகவே முடியும் என்பதே இப்பாடற் கருத்து. எனினும் கட்டுரையாளரின் கருத்து, பாடலின் சீர் அமைப்பின் முதன்மையான "திரு'வை நீக்க முயற்சிக்கின்றதனால் அதனைத் தடை செய்தல் வேண்டின் சார்கின்றேன்.
இத்திருப்பாடல், அடிதொறும் முதலிரண்டு சீர்கள் கலித்தளை பெற்று துள்ளலோசை மிகப் பொருந்தி கலிப்பாவாக விளங்குகின்றது. காய்முன்நிரை வருவது கலித்தளையுறும்; துள்ளலோசை எழும் என்று தெரிந்தும் பாடலின் மூன்றாவது அடியின் முதலிரு சீர்கள் கோ / மான்/ நின் - தே / மாங்/ காய்; திருக் / கோ/ யில் - புளிமாங்காய் என்னும் வாய்ப்பாட்டின், "நின்' என்னும் காய்ச்சீர்முன் - புளி என்னும் நிரையசை நின்று, துள்ளலோசையெழ கலித்தளையுறுவதை உணராமல், "திரு' என்னும் நிரையசையை நீக்கி, கோ / யில் என்னும் நேரசையிட்டால் காய்முன்நேராகி துள்ளலோசை கெடும்; செப்பலோசையாகும் என்பது தெரியாமற் போனதேன்?
எல்லாப் பாடல்களும், பாவினங்களும் ஆசிரியப்பா - அகவல் ஓசை; வெண்பா - செப்பலோசை; கலிப்பா - துள்ளலோசை; வஞ்சிப்பா - தூங்கல் ஓசை எழ முறையே ஆசிரியத்தளை, வெண்டளை, கலித்தளை, வஞ்சித்தளைப் பெற்று விளங்கும். குறிப்பாக அடியடிதொறும் முதலிரண்டு சீர்களும் முதற்சீரின் எதுகை மோனைத் தொடையமைந்து சிறப்பிப்பது போல தளையும் ஓசையும் ஒருமையுற விளங்குதல் மிகு சிறப்பாகும்.
மற்ற மூன்று, நான்காவது சீர்களில் ஏற்றபெற்றியாக பிற தளைகளும் பிற ஓசைகளும் விரவுதல் கலிப்பாவிற்கும் வஞ்சிப்பாவிற்கும் ஆகும். மற்று ஆசிரியப்பா, வெண்பாக்களுக்கு ஆகா. ஒரோவழி ஆசிரியத்திற்கு வரினும் வெண்பா உறாது. ஆகவே, இத்திருப்பாடலின் நான்கடிகளிலும் முதலிரண்டு சீர்களும்,

1.
ஆ / மா/ றுன் - திரு/ வடிக்/ கே
தே /மாங்/ காய் - கரு/ விளங்/ காய்
(காய்முன்நிரை, கலித்தளை, துள்ளலோசை)

2.
பூ/ மா/ லை - புனைந்/ தேத்/ தேன்
தே/ மாங்/ காய் - புளி/ மாங்/ காய்
(காய்முன்நிரை, கலித்தளை, துள்ளலோசை)

3.
கோ/ மான்/ நின் - திருக்/ கோ/ யில்
தே/ மாங்/ காய் - புளி/ மாங்/ காய்
(காய்முன்நிரை, கலித்தளை, துள்ளலோசை)

4.
சா /மா /றே - விரை/கின்/றேன்
தே/மாங்/காய் - புளி/மாங்/காய்
(காய்முன்நிரை- கலித்தளை, துள்ளலோசை)

என்று அமைந்து துள்ளலோசை சிறந்து கலிப்பாவின் முதன்மை ஏற்றமுற விளங்குகின்றன. இவற்றுள் மூன்றாவது அடியின் முதலிரண்டு சீர்களின் கலித்தளையும், துள்ளலோசையும் "திரு'வை நீக்கினால் கெடும். மற்றும் திரு நீக்கி, ""கோமான்நின் கோயில்'' என்றால், அரசன் (அரண்மனை) கோயில் என்று திருகற்சிந்தனையும் தோன்றலாகும். ஆகவே, திருக்கோயிலின் திருவை நீக்குதலை விடுக!
மற்று மூன்றாவது அடியின் கோமான்நின்/ திருக்/ கோயில்/ தூ(கேன்) மெழுகேன்/ கூத்தாடேன் என்று கதிர்மணி விளக்கம் குறிப்பால் வரைந்துள்ளதை உணர்ந்து "தூய்மெழுகேன்'என்று தொகுத்துணர்த்திய சீரினை ஏடெழுதியோர் விரித்து "தூகேன், மெழுகேன்' என்று நாலசைச் சீராக்கிவிட்டனர் என்று அமைய வேண்டும்.
திருநாவுக்கரசர் - "நிலைபெறுமாறு' என்னும் திருப்பாடலில் ""அலகிட்டு மெழுக்கும் இட்டு'' என்று உம், இட்டு உணர்த்துவதையே
தூ(கேன்)மெழுகேன் என்று மாணிக்கவாசகர் குறிப்பிடுகின்றார்.
அலகிடல் - தரையின் தூசுதுகள் நீக்கித் தூய்மை செய்தல். எனவே, தூ(கேன்) என்றார். மெழுக்கிடல் - அத் தூய்மையைக் காத்தளித்து, மெழுகி அழகுறச் செய்தல். இவற்றுள் மெழுக்கிடல் தூய்மைசெய், அலகிடலின் முடியாக விளங்குவது. எனவே, ""மெழுக்கும் இட்டு'' என்று சிறப்பு உம்மை கொடுத்து உணர்த்துகின்றார் அப்பரடிகள்.
இத்தகு சிறப்பினை ""விளக்கினாற் பெற்ற இன்பம் மெழுக்கினாற் பதிற்றியாகும்'' என்றும் பதிவு செய்கின்றார். ஆகவே, ""கோமான்நின் திருக்கோயில் தூ(ய்)மெழுகேன் கூத்தாடேன்'' என்னும் நான்கு சீர் அமைந்திருந்த மூன்றாவது அடியின் தூமெழுகேன் என்னும் மூன்றாவது சீரினை ஏடெழுதியோர் ""தூகேன் மெழுகேன்'' என்று விரித்து நாலசைச் சீராக எழுதியுள்ளனர் என்றே அமைய வேண்டும். அல்லாமல் திருக்கோயில் என்னும் இரண்டாவது சீரினைக் கோயில் என்று வைத்து "திரு'வை நீக்குதல் தீங்காகும்!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/2/w600X390/tm-2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/02/திருவை-நீக்குதல்-தீங்கு-2730200.html
2730188 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தமிழ்ச் செல்வங்கள்: ஆடு முது முனைவர் இரா. இளங்குமரன் DIN Sunday, July 2, 2017 01:04 AM +0530 மதுரை - திருமங்கலம் - நெடுஞ்சாலை! மதுரையில் இருந்து பத்துக் கல் தொலைவில் திருநகர்; சாலைக்கு வட பால் திருநகர்; தென்பால் பாண்டியன் நகர்; அதன் தென் பால், தென்னகர்! முகப்பு வீடு ஆதலால் நான்கு தெருவுக்கும் சந்திப்பு.
சிறிய வீடு எனினும் மாடியும் உண்டு; மாடியில் கீழே உள்ளது போல் தாழ்வாரமும் உண்டு. தாழ்வாரத்தில் இருந்து படித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். நாய் ஒன்றன் ஓங்கிய குரைப்புக் கேட்டது. கீழே தெருவை நோக்கினேன். பீடுமிக்க வெள்ளையாட்டுக் கடா ஒன்று நின்றது. நாய் சுற்றிச் சுற்றி வந்து குரைத்தது! ஆடு அசையவில்லை! பெருமிதமாக நின்று கொண்டே இருந்தது. நாய் குரைத்தால் சொல்ல வேண்டுமா?குரைப்புக் கேட்ட நாய்கள் ஒன்று ஒன்றாக வந்தன! ஒன்றா, இரண்டா? ஏழு நாய்கள் சுற்றி நின்று குரைத்தன சுற்றிச் சுற்றிக் குரைத்தன!
ஒரு நாய் குரைப்புக்கு அசையாப் பெருமிதம், ஏழு நாய்கள் சூழக் குரைப்பினும் அசையாப் பெருமிதமாகவே நின்றது!கால் மணி நேரம் தொண்டை வலியெடுக்க உருமின}ளொள்' ளிட்டன! கடித்துக் குதறுவது போல் எட்டத்தில் இருந்து பாய்ச்சல் காட்டின! முன் கால் மண் பறிக்க, பின் கால் வெட வெடக்க வீறு காட்டின! ஆனால், இடைவெளி எட்டு, பத்து அடிகளுக்கு அப்பாலேயே!
தொண்டை வற்றியதா? தோல்வி கிளர்ந்ததா? ஒன்றொன்றாகச்சென்றன! ஒலியும் கத்தும் உருமலும் ஓய்ந்தன!

""வருவிசைப் புனலை ஒருதான்
தாங்கும் பெருமை'' என்றும்,

""கல்வி தறுகண் இசைமை கொடையெனச்
சொல்லப்பட்ட பெருமிதம் நான்கே''

என்றும் சொல்லப்பட்ட தொல்காப்பிய நூற்பா விளக்கப் பெருமிதத்தைக் கண்ணேரில் கண்டு களிப்புற - தெளிவுற - நிறுவியது வெள்ளாட்டுக் கடா!
"ஆடு' என்பதற்கு "வெற்றி' என்று பொருள் கண்டானே, ""ஆடு ஆடு'' (வெற்றி, வெற்றி) என்ப ஒரு சாராரோ'' என்று மற்களப் போர் வெற்றியைப் பாடினாரே நக்கண்ணையார் என்ற சங்கத்துப் பெண்பாற் புலவர் ஒருவர் (புறம் 85). இவர்களை யெல்லாம் கண்முன் கொண்டு வந்து காட்டிவிட்டதே "ஆடு, கடா'. "சொற் படைப்பாளி, பொற் படைப்பாளி' என்ன வைக்கிறதே "ஆடு'.

- தொடர்வோம்

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/02/தமிழ்ச்-செல்வங்கள்-ஆடு-2730188.html
2730181 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி திரிகடுகம் நல்லாதனார் Sunday, July 2, 2017 01:01 AM +0530 கொல்வது தானஞ்சான் வேண்டலுங் கல்விக்
ககன்ற வினம்புகு வானு மிருந்து
விழுநிதி குன்றுவிப் பானுமிம் மூவர்
முழுமக்க ளாகற்பா லார். (பாடல்-87)

கொல்லும் தொழிலை அஞ்சாதவனாகி அதனை விரும்புபவனும்; கல்விக்குச் சேய்மையான  தீய வட்டத்திலே சேர்பவனும்; ஒரு முயற்சியும் செய்யாதிருந்து முன்னுள்ள சிறந்த பொருளை குறையச் செய்பவனும் ஆகிய இம்மூவரும் அறிவிலார் ஆகும் பான்மையை உடையார்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/6/25/w600X390/TM-1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jul/02/திரிகடுகம்-நல்லாதனார்-2730181.html
2726756 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார  கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, June 25, 2017 02:48 AM +0530 கோவையில் கவிஞர் வைரமுத்து, வள்ளலார் குறித்து "வெள்ளை வெளிச்சம்' என்கிற பெயரில் கொடீசியா அரங்கில் கட்டுரையாற்றியது முதல், தமிழ் இலக்கிய அமைப்புகளிடமிருந்தும், வாசகர்களிடமிருந்தும் "அடுத்து யாரைப் பற்றி எழுதப் போகிறார், எங்கே அந்த நிகழ்ச்சியை நடத்தப் போகிறீர்கள்?' என்றெல்லாம் கேள்விகள் வந்த வண்ணம் இருக்கின்றன.
கவிஞர் வைரமுத்துவைப் பற்றி இங்கே நான் குறிப்பிட்டாக வேண்டும். எதிலும் ஒரு துல்லியம், நேர்த்தி, முழுமை இருக்க வேண்டும் என்கிற பிடிவாதக்காரர் அவர். அது சினிமாவுக்குப் பாட்டு எழுதுவதாக இருந்தாலும் சரி, கட்டுரை எழுதுவதாக இருந்தாலும் சரி, அதற்காக அவர் எடுத்துக்கொள்ளும் அக்கறையும் முனைப்பும் வியப்பில் ஆழ்த்துகிறது. வார்த்தைக்கு வார்த்தை, வரிக்கு வரி வைரமுத்துவின் முத்திரைப் பதிவு காணப்பட வேண்டும் என்கிற அவரது பொறுப்புணர்வு என்னை ஆச்சரியப்பட வைக்கிறது.
"தினமணி' நாளிதழின் நடுப்பக்கத்துக்கு அவர் கட்டுரை எழுதுகிறார் என்றால், அதற்காக அவர் படிக்கின்ற புத்தகங்கள், சேகரிக்கின்ற தரவுகள், சிந்திப்பதற்காக செலவழிக்கும் நாள்கள் என்பதை எல்லாம் பார்த்தால், முனைவர் பட்ட ஆய்வு செய்பவர்கள்கூட இந்த அளவுக்குப் பிரயத்தனப்படுவார்களா என்பது சந்தேகம்தான். எதிலும் முழுமையும், புதுமையும், ஆழமும் இருக்க வேண்டும் என்கிற அவரது உள்ளார்ந்த முனைப்புதான், அவரை இமாலய உயரத்துக்கு உயர்த்தி இருக்கிறது.
அடுத்த கட்டுரை தயாராகிக் கொண்டிருக்கிறது என்கிற தகவல் கவிஞரிடமிருந்து வந்துவிட்டது. அதை எங்கே அரங்கேற்றுவது என்பதும் முடிவாகிவிட்டது. இலக்கிய முன்னோடிகள் வரிசையில் அடுத்ததாக வர இருப்பவர், தமிழ்க் காப்பியமாம் சிலப்பதிகாரம் தந்த இளங்கோவடிகள். அரங்கேற இருப்பது தஞ்சையில். அரங்கேறும் நாள் ஜூலை 7 வெள்ளிக்கிழமை. இடம், தமிழ் அரசி மண்டபம்.
இப்போதே தேதியைக் குறித்து வைத்துக் கொள்ளுங்கள். பயணத்தைத் திட்டமிட்டுக் கொள்ளுங்கள். தஞ்சையில் கூடுவோம்!


தமிழக அரசு நிறுவனமான பூம்புகார் நிறுவனம் அற்புதமான புதியதொரு திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தி இருக்கிறது. தமிழினத்தின் அடையாளமான தெய்வப் புலவர் திருவள்ளுவரின் ஐம்பொன் சிலைகளை ணீ, 1, 1ணீ, 2 அடிகளில் சலுகை விலையில் விற்பனை செய்ய முற்பட்டிருக்கிறது.
பூம்புகார் நிறுவனத்தைத் திருவள்ளுவர் சிலை செய்து விற்பனைக்குக் கொண்டு வருவது குறித்து சிந்திக்க வைத்ததில் "தினமணி' நாளிதழுக்கும் பங்கு உண்டு. மதுரையில் கவிஞர் வைரமுத்துவின் "வள்ளுவர் முதற்றே அறிவு' நிகழ்ச்சியின்போது அவருக்குத் திருவள்ளுவர் சிலையொன்றை அன்பளிப்பாக அளிக்க வேண்டும் என்று நாங்கள் ஏறி இறங்காத இடம் இல்லை. சென்னை, திருச்சி, தஞ்சை, மதுரையிலுள்ள பூம்புகார் விற்பனை நிலையங்களில்கூட அன்பளிப்பாகத் தருவதற்கேற்ற வள்ளுவர் சிலைகள் கிடைக்கவில்லை. எங்களது தேடல்தான் பூம்புகார் நிறுவனத்தை சிந்திக்க வைத்ததோ என்னவோ?
பூம்புகாரின் விற்பனை நிர்வாகச் செயல் அலுவலர் சுகி. இராஜேந்திரன், "இல்லம்தோறும் வள்ளுவர்' என்கிற திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்த விழைவதாகக் கூறியபோது நானடைந்த மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை.
தமிழின், தமிழரின் அடையாளம் வள்ளுவப் பேராசான். ஒவ்வொரு வீட்டிலும் சுவாமி படங்களையும், வரவேற்பறை காட்சிப் பெட்டகத்தில் அலங்கார பொம்மைகளையும் வைத்திருப்பதுபோல, வள்ளுவப் பேராசானின் ஐம்பொன் சிலை ஒன்று கட்டாயம் இடம்பெற வேண்டும். அந்தச் சிலையைப் பார்க்கும்போது குழந்தைகளுக்குத் திருக்குறள் படிக்க ஆர்வம் ஏற்படும். வீடுகளில் மட்டுமல்ல, அலுவலகங்களில், பள்ளிக்கூடங்களில், வியாபார நிறுவனங்களில் என்று எங்கு பார்த்தாலும் வள்ளுவப் பேராசானின் சிலை காணப்பட வேண்டும்.
இதனால் வள்ளுவரும் திருக்குறளும் பரவும் என்பது மட்டுமல்ல, நூற்றுக்கணக்கான கைவினைக் கலைஞர்களின் வாழ்வும் மேம்படும். பூம்புகாரின் முயற்சி வெற்றிபெற வேண்டும். "இல்லம் தோறும் வள்ளுவர்' என்பது இயக்கமாக மாற வேண்டும்!


திங்கள்கிழமை சிலம்புச் செல்வரின் பிறந்தநாள். மயிலாப்பூர் பொன்னுசாமி சிவஞானம் என்பதுதான் சுருக்கமாக ம.பொ.சி. ஆனது. வறுமையில் உழன்ற குடும்பத்தில், மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்ட சமுதாயத்தில் பிறந்து, முறையாகக் கல்வி கற்க வாய்ப்பில்லாமல், அச்சுக் கோக்கும் தொழிலாளியாகத் தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கி, மிகப்பெரிய தலைவராக ம.பொ.சி. உருவான வரலாறு இன்றைய தலைமுறைக்குத் தெரியாமல் போயிருப்பது தமிழனின் துரதிர்ஷ்டம். வள்ளலாரும், வ.உ.சி.யும், பாரதியும், வீரபாண்டிய கட்டபொம்மனும், சிலப்பதிகாரமும் தமிழகத்தின் மூலை முடுக்குகளிலெல்லாம் பேசப்படுவதற்கு ஐயா ம.பொ.சி. முக்கியமான காரணம் என்பது எங்களது தலைமுறையினருக்குத்தான் தெரியும்.
"தமிழகத்தில் பிற மொழியினர்' என்றோர் அற்புதமான புத்தகம் எழுதியிருக்கிறார் ம.பொ.சி. சாதிய அரசியலையும், பிற மொழி பேசும் தமிழருக்கு எதிராக எழுப்பப்படும் துவேஷம் குறித்தும் ம.பொ.சி. செய்திருக்கும் அற்புதமான ஆய்வு, அந்தப் புத்தகத்தைப் படித்துப் பார்த்தால் விளங்கும்.
""இந்நூலில் நான் எடுத்துக் காட்டியுள்ள சரித்திரச் சான்றுகளும் புள்ளிவிவரங்களும் அரசு ஆவணங்களிலிருந்தும், அறிஞர் பலர் எழுதிய நூல்களிலிருந்தும் எடுக்கப்பட்டனவாகும். இந்நூல் நடுநிலைமை உள்ளத்துடன் எழுதப்பட்டது என்பதனை மற்றொரு முறையும் வாசகர்களுக்கு உறுதியாகச் சொல்கிறேன். தமிழ் மக்கள், குறிப்பாக, இளைஞர்கள் இந்நூலை ஒரு முறைக்குப் பலமுறை படித்துப் பார்க்க வேண்டுகிறேன். வாழ்க தமிழினம்! வாழ்க பாரதம்!'' என்று அந்தப் புத்தகத்தை முடித்திருப்பார்.
அவரது வேண்டுகோளை நானும் இப்போது மீண்டும் வலியுறுத்துகிறேன்.


நேற்று கவிக்கோ அப்துல் ரகுமானுக்கு சென்னை மயிலாப்பூர் கவிக்கோ மன்றத்தில் நடந்த கவிதாஞ்சலி நிகழ்ச்சிக்கு வந்திருந்தார் இளம் கவிஞர் உமையவன். ஈரோடு சத்தியமங்கலத்தைச் சேர்ந்த ப. ராமசாமி என்கிற கவிஞர் உமையவன் ஏற்கெனவே ஆறு நூல்கள் படைத்தவர். இப்போது "வண்டிமாடு' என்கிற விவசாயம் சார்ந்த ஹைக்கூ நூல் ஒன்றை வெளியிட்டிருக்கிறார். அதை அரங்கத்தில் என்னிடம் தந்தார். அதிலிருந்து ஒரு ஹைக்கூ.

அபார மகசூல்
விளைநிலத்தில்
வீடுகள்!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/6/25/w600X390/TM-2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jun/25/இந்த-வார--கலாரசிகன்-2726756.html
2726755 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நாட்டுப்புற இலக்கியத்தில் "இரக்கம்'! - ராஜ்ஜா DIN Sunday, June 25, 2017 02:46 AM +0530 ஒரு கர்ண பரம்பரைக் கதை. கர்ண மகாராஜாவைப் பற்றியதுதான். உலக இலக்கியத்திலேயே இரக்க குணத்திற்கு முன்னோடி அவர்தானே!
துரியோதனன் தன் நண்பன் கர்ணனுக்குத் தானமாகக் கொடுத்த ஒரு சிறிய நாடுதான் அங்கதேசம். இருந்தும் கர்ணனின் புகழ் உலகையே அளந்தது. கர்ணனது புகழுக்குக் காரணம் அவனது இரக்க குணமே. யார் எதைக் கேட்டாலும் இல்லை என்று சொல்பவனில்லை அவன். அவனது இரக்க குணத்தின், வள்ளல் தன்மையின் மாண்பை மகாபாரதத்தில் வரும் ஒரு நிகழ்ச்சி (இரக்க குணத்தில் சிறந்தவன் யார் என்பதை உலகுக்குக் காட்ட, கண்ணன், துரியோதனனைச் சோதித்த நிகழ்ச்சி).
இரக்க குணமோ, அரக்க குணமோ அதெல்லாம் பிறவிக் குணம்தானே. தானம் கொடுக்கிற மனம் தானாகவா வந்துவிடும்?
ஈவு, இரக்கம், தயை, கருணை, தயவு, தாட்சண்யம், பச்சாதாபம், பரிதாபம், பரிவு இன்னும் அன்பு என்ற ஒரு சொல்லுக்கு வேறு என்னென்ன பொருள்கள் உண்டோ, அவை அனைத்தும் நம் உடன் பிறந்தவையாக இருந்தால் அன்றி இந்த நற்செயலில் ஈடுபட முடியாது.
துரியோதனனால் முடியாத ஒரு செயல், எப்படி கர்ணனுக்குச் சாத்தியம் ஆயிற்று? இருவரிடமுமே செல்வம் இருந்தது, பலம் பல ரூபத்தில். ஆனால், அதை வாரிக் கொடுக்கும் மனம் கர்ணனுக்கு மட்டும்தான் இருந்தது. மனம் இருந்தால் மார்க்கம் உண்டு என்கிறது நமது பழமொழிகளில் ஒன்று.
செல்வம் இருக்க வேண்டும். அதை வாரி வழங்க மனம் இருக்க வேண்டும். அதையும் காலத்தே செய்ய வேண்டும். இதுவே இரக்கம்.
தனக்கு மிஞ்சியதுதான் தர்மம் என்றால் அது இரக்கம் ஆகாது. என்னைவிட உனக்குத்தான் அது இப்போது தேவை என்று நினைத்து எவன் செயல்படுகிறானோ அவனே இரக்க குணம் கொண்டவன். இதனால்தான் கர்ணன் இன்றும் பேசப்படுகின்றான்.
கர்ணனைப் போல் கருணை உள்ளம் கொண்டவர்கள் யாரும் கேட்காமலேயே பலருக்கும் உதவும் வகையிலே பல செயல்களைச் செய்வர். அவற்றைப் பற்றிப் பட்டியலிடுகிறது ஒரு தாலாட்டுப் பாடல்:
சாலைகள் போட்டுவைப்பார்
சத்திரங்கள் கட்டிவைப்பார்
நடைவாவித் திருக்குளங்கள்
நல்ல தண்ணீர்க் கிணறெடுப்பார்
தவித்து வருபவர்க்குப்
தண்ணீர்ப் பந்தல் இட்டுவைப்பார்
பசித்து வருபவர்க்குப்
பாலமுதம் செய்துவைப்பார்
ஆலயங்கள் தோறும்
அணிமதில் கட்டிவைப்பார்
காணாத கோயிலுக்குக்
காணிக்கை அனுப்பிவைப்பார்.
கொப்பரையில் சோறும்
குடத்தில் இளநீரும்
பந்தம் கொளுத்திப்
பசித்தார் முகம் பார்த்து
அந்த நகர்ச் சோலையிலே
அமுதிடுவார் பாலகனே!
"தாயிற் சிறந்ததொரு கோயிலுமில்லை' என்கிறது ஒரு பழமொழி. கோயில் கட்டிக் கும்பிடப்பட வேண்டியவள் தாய் என்கிறது இன்னொரு பழமொழி.
ஏன் தாய்க்கு மட்டும் இவ்வளவு சிறப்பு? அவளைப்போல் ஓர் ஆசிரியர் இந்த ஈரேழு உலகத்திலும் கிடைக்க மாட்டாள் என்பதால்தான். தாய் தன் சேய்க்குத் தன் முலைப்பாலோடு பெரிதும் பாராட்டப்பட வேண்டிய இரக்க குணத்தையும் அல்லவா ஊட்டுகின்றாள்.
இரக்க குணம் மட்டும் இருந்தால் போதாது... அந்தக் குணத்தை எப்படியெல்லாம் காட்டலாம் என்று உபதேசிப்பதோடு, யாரிடம் அதைக் காட்ட வேண்டும் என்றல்லவா கூறுகிறாள். பந்தம் கொளுத்திப் பசித்தார் முகம் பார்த்து.... அமுதிடுவார் என்று சொல்லி, பாத்திரம் அறிந்து கொடுக்கும் கலையையும் அல்லவா அழகாகச் சொல்லிக் கொடுக்கிறாள்.
கொடுக்க வேண்டும்; பாத்திரம் அறிந்து கொடுக்க வேண்டும். அதையும் உடனே கொடுக்க வேண்டும் என்பதே இரக்கம் என்ற சொல்லுக்கு எழுதப்படாத இலக்கணம்.
ஒரு நாள் கர்ண மகாராஜா தன் அரண்மனைத் தோட்டத்தில் உட்கார்ந்து எண்ணெய்த் தேய்த்துத் தலை குளிக்கத் தயாரானார். வேலையாள் ஒருவன் ஒரு தங்கக் கிண்ணத்தில் எண்ணெய் கொண்டு வந்து கொடுக்க, அதைத் தனது இடது கையில் ஏந்தியபடி குளிப்பதற்குமுன் சொல்லப்பட வேண்டிய மந்திரங்களைச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். சொல்லி முடிப்பதற்குள் இன்னொரு வேலையாள் ஓடி வந்து மகாராஜாவிடம், பஞ்சத்தில் அடிபட்ட பரதேசி போல் தோற்றமளிக்கும் ஒருவர் தங்களை உடனே காண வேண்டும் என்கிறார் என்று சொல்ல, கர்ணன் அவரை அழைத்து வரச் சொன்னார்.
பரதேசியும் வந்து சொல்லிமாளாத தன் துயரங்களையெல்லாம் சொல்லி அழ, கர்ணனும் தனது இடது கையில் இருந்த தங்கக் கிண்ணத்தை எண்ணெயோடு கொடுத்து, பெரியவரே இதை விற்று உங்கள் வறுமையைப் போக்கிக் கொள்ளுங்கள், என்றார்.
அழுத கண்ணும் சிந்திய மூக்குமாக நின்றிருந்த பரதேசி உள்ளம் குளிர்ந்துபோய், கர்ணனின் புகழ்பாடிப் பாராட்டு மழையில் நனைத்துவிட்டுப் போய்விட்டார்.
உள்ளே சென்று வேறொரு கிண்ணத்தில் எண்ணெய் எடுத்து வந்த வேலையாள் கர்ணனிடம், ""ஐயா! கருணை குணத்தின் மறு உருவே! கொடை கொடுப்பதற்கு நம் வழக்கப்படி வலது கையை அல்லவா உபயோகிப்போம். நீங்களோ அந்தப் பரதேசிக்கு இடது கையால் அல்லவோ கொடுத்தீர்கள். காரணத்தை அடியேன் அறிந்து கொள்ளலாமா?'' என்று வினவினான்.
கர்ண மகாராஜாவும் சிரித்துக்கொண்டே, ""அந்தப் பரதேசி இரக்கத்திற்கு உரியவன். கொடைக்குத் தகுதியானவன் என்று என் மனம் எனக்குச் சொன்ன உடனே இடது கையில் இருந்த தங்கக் கிண்ணத்தை எண்ணெய்யோடு அப்படியே கொடுத்தது உண்மைதான். அப்படி நான் கொடுத்தது நம் வழக்கத்துக்கு மாறானதுதான். இருந்தும் கிண்ணத்தை இடது கையிலிருந்து வலது கைக்கு மாற்றும் நேரத்தில் என் மனம் தடுமாறிப் போய்த் தங்கக் கிண்ணத்திற்குப் பதிலாகத் தரம் குறைந்த வேறு எதையாவது கொடுக்கச் சொல்லி விடுமோ என்ற எண்ணம் எழுந்து விட்டால், பாவம் அந்தப் பரதேசி... கடைசி காலத்திலாவது சற்று வசதியாக வாழ்ந்து விட்டுப் போகட்டுமே'' என்று பதிலளித்தார்.
மனம் ஒரு கள்ளுண்ட குரங்கு அல்லவா? இலக்கியமே மனித
மனத்தின் பிரதிபலிப்புத்தானே. ஏட்டில் எழுதப்படாத இலக்கியம் மனித மனத்தைப் பல்வேறு கோணங்களில் காட்டத்தானே செய்யும். வலது கை கொடுப்பது இடது கைக்குத் தெரியக்கூடாது என்கிறதே ஒரு பழமொழி. இதற்குக் காரணகர்த்தா இந்தக் கர்ணனின் கதையாகவும் இருக்கலாம்.
எது எப்படியோ கர்ண பரம்பரைக் கதைகள் பல இரக்க குணத்தைக் கண்ணாடிக் குடுவையில் இட்டு வண்ணம் எதுவும் பூசாமல் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகின்றன.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/6/25/w600X390/TM-8.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jun/25/நாட்டுப்புற-இலக்கியத்தில்-இரக்கம்-2726755.html
2726754 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி வாக்குத் தவறாத மாதரி! - முனைவர் கு. வெங்கடேசன் DIN Sunday, June 25, 2017 02:40 AM +0530 தமிழ் இலக்கியம் பல உத்தம மனிதர்களைப் பற்றி எடுத்துக் கூறியுள்ளது. குறிப்பாக, சிலப்பதிகாரத்தில் வரும் மாதரி என்னும் இடைக்குலப் பெண்ணைப் பற்றியும், அவளின் வாக்குத் தவறாத நிலையையும் கூறியுள்ளது. சமண முனிவரான கவுந்தியடிகள் கோவலன் - கண்ணகியை மாதரியிடம் அடைக்கலமாகத் தந்தார். இடைக்குலப் பெண்ணாக இருந்தாலும் அவளிடம் பக்தியும் பண்பும் நற்குணமும் இருந்தது என்பதை,
"அறம்புரி நெஞ்சின் அறவோர் பல்கிய
புறஞ்சிறை மூதூர்ப் பூங்கண் இயக்கிக்குப்
பால்மடை கொடுத்துப் பண்பின் பெயர்வோள்
ஆயர் முதுமகள் மாதரி என்போள்
காவுந்தி ஐயையைக் கண்டு அடிதொழலும்' (அடைக்கலக்காதை)
என்ற பாடல் வரிகள் மூலம் அறியலாம். மாதரி நல்லவள். ஆநிரைகளைக் காத்துப் பேணி, அந்த ஆக்கள் தரும் பால் பயன்களை யாவருக்கும் வழங்கி வாழும் இடைக்குல வாழ்க்கை நல்லது. இவளோ தீது இல்லாதவள். முதுமகளாகவும், செவ்வியோளாகவும் இரக்கமுள்ளவளாகவும் இருக்கின்றாள் என்று மாதரியின் குலத்தையும், அத்துடன் அவள் பண்புகளையும் கூறி அடைக்கலம் காக்கச் சிறந்தவள் என கவுந்தியடிகள் தேர்வு செய்தாள்.
"ஆகாத்து ஓம்பி ஆம்பயன் அளிக்கும்
கோவலர் வாழ்க்கை ஓர்கொடும்பாடு இல்லை
தீதிலள்; முதுகள்; செவ்வியள்; அளியள்'
தாயாகித் தாங்கு:
கண்ணகியை நன்னீரில் குளிப்பித்து, கண்களுக்கு அஞ்சனம் தீட்டி, கூந்தலில் மலர்களைச் சூட்டி தூய ஆடையை உடுப்பித்து காவலும் தாயும் ஆகி இவளைப் பாதுகாப்பாயாக என்பார்.
ஆயமும் காவலும் ஆய்இழை தனக்குத்
தாயும் நீயே ஆகித்தாங்கு
தவத்தோர் அடைக்கலம் சிறிதேயாயினும்
தவமுடையவர்கள் தரும் அடைக்கலம் சிறிது என்றாலும் அதனை ஏற்பது பேரின்பம் தரும் என்பார் கவுந்தியடிகள்.
தவத்தோர் அடைக்கலம் தான்சிறிது ஆயினும்
மிகப்பேர் இன்பம் தரும்.
மாதரி தீயிற் புகுந்ததைக் கூறல்:
மாடலன் சேரனின் வேள்வியைப் புகழ்ந்தான். அவன் அரசனிடம் தான் வந்த காரணத்தைக் கூறினான். அப்பொழுது மாதரி, கோவலன் தீதிலன், அரசனே தவறு செய்தான். இடைக்குல மக்களே அடைக்கலமாக வந்த கண்ணகி, கோவலனைப் பாதுகாக்காமல் விட்டுவிட்டேன். அரசனும், செங்கோலும் பிழைத்ததே என்று அழுது மதுரையிலே நடுச்சாம வேளையிலே நெருப்பினுள் புகுந்து உயிர்விட்டாள் என்று மாதரி இறந்த செய்தியை மாடலன் கூறுகிறான்.
தாதெரு மன்றத்து மாதரி எழுந்து
கோவலன் தீதிலன் கோமகன் பிழைத்தான்
அடைக்கலம் இழந்தேன் இடைக்குலமாக்காள்
குடையும் கோலும் பிழைத்தவோ என
இடையிருள் யாமத்து எரியகம் புக்கதும்!
மாதரி அடைக்கலமாக வந்தவர்களைப் பாதுகாக்காமல் விட்டேனே என்று மனம் வருந்தி உயிர்விட்டதும், வாக்குத் தவறாத மாதரியின் பண்பு தமிழர் வாழ்வின் அடையாளம் என்பதை இன்றைய தலைமுறை உணருமா?

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/6/25/w600X390/TM-6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/jun/25/வாக்குத்-தவறாத-மாதரி-2726754.html