Dinamani - தமிழ்மணி - http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/ http://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 2978976 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, August 12, 2018 02:52 AM +0530
திமுக தலைவர் கருணாநிதியின் மறைவில் "தினமணி' தனது மிக மூத்த வாசகர் ஒருவரை இழந்துவிட்டது. "தினமணி'யின் முதல் இதழிலிருந்து அவர் படித்து வருகிறாரா என்பது எனக்குத் தெரியாது. ஆனால், 80 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஒரு நாள் விடாமல் "தினமணி' நாளிதழைப் படிப்பவராக அவர் இருந்து வந்தார் என்பது நிச்சயம். அதிகாலையில் அவர் முதலில் படிக்கும் நாளிதழாக "தினமணி'தான் இருந்து வந்திருக்கிறது.
அதேபோல, "தமிழ்மணி' பகுதியையும், எனது "இந்த வாரம்' பதிவுகளையும் தவறாமல் படிப்பவர்களில் "கலைஞர்' கருணாநிதியும் ஒருவர். இன்னும் சொல்லப்போனால், இந்த வாரத்துக்கும், கலாரசிகன் என்கிற எனது புனைபெயருக்கும் மிகப்பெரிய அங்கீகாரத்தை ஏற்படுத்தியதே, அவர் இவை குறித்து அடிக்கடி "முரசொலி' இதழில் எழுதியதால்தான்.
""தினமணி ஆசிரியர் கே.வைத்தியநாதனிடம் எனக்கு ஒரு தனி அன்பு உண்டு'' என்றும், ""வாரந்தோறும் "கலாரசிகன்' என்கிற புனைபெயரில் தினமணியில் அவர் எழுதும் "இந்த வாரம்' இலக்கிய விமர்சனங்களை நான் தொடர்ந்து படித்து வருகிறேன்'' என்றும் அவர் முரசொலியில் பதிவு செய்ததைத் தொடர்ந்துதான், "இந்த வாரம்' இந்த அளவுக்குப் பிரபலமானது. அவர் படிக்கிறார் என்பது தெரிந்ததும், ஏனைய அரசியல் தலைவர்களும் "இந்த வாரம்' பகுதியின் வாசகர்களாக மாறிய விந்தை நிகழ்ந்தது.
கடந்த 70 ஆண்டுகளாக தமிழக அரசியல், "கருணாநிதி' என்கிற ஐந்தெழுத்துப் பெயரைச் சுற்றித்தான் பின்னிப் பிணைந்து கிடந்தது. அவரைப் போல எழுத வேண்டும், அவரைப் போலப் பேச வேண்டும், அவரைப் போலப் புகழ் பெற வேண்டும், அவரைப் போல அரசியல் வெற்றி அடைய வேண்டும் என்பதுதான் அவரது சமகால ஆளுமைகள் அனைவருக்குமே இருந்த பேராசை. ஆனால், அவருக்கு இணையாக சினிமா, இலக்கியம், அரசியல் என்று எல்லாத் தளங்களிலும் வேறு யாராலும் வெற்றி அடைய முடியவில்லை என்பதுதான் "கலைஞர்' கருணாநிதியின் வாழ்நாள் சாதனை. அவரது உயரம் குறைவு. ஆனால் அவரடைந்த வெற்றியின் உயரம் மாளப் பெரிது!
தனக்கென்று நாளிதழ். அந்த நாளிதழின் மூலம் நூலகம், அந்த நூலகத்தில் எப்போது வேண்டுமானாலும் தனக்குத் தேவைப்படும் புள்ளிவிவரங்களும் தகவல்களும் என்று தனது அரசியல் வாழ்க்கைக்கு முறையான அஸ்திவாரம் அமைத்துக் கொண்டது அவரது புத்திசாலித்தனம். பண்டித ஜவாஹர்லால் நேருவால்கூட "நேஷனல் ஹெரால்ட்' நாளிதழின் மூலம் சாதிக்க முடியாததை "கலைஞர்' கருணாநிதியால் சாதிக்க முடிந்தது.
அவரிடம் இருந்த மூலதனமெல்லாம் தமிழன்னையின் பரிபூரணமான ஆசி. அவரது பேச்சிலும், எழுத்திலும் கொஞ்சி விளையாடிய தமிழ் அவரைப் புகழின் உச்சிக்கு இட்டுச்சென்றது. பள்ளிப் படிப்பைக் கூட நிறைவு செய்யாத அவருக்கு சங்க இலக்கியங்களும், தமிழ்க் காப்பியங்களும் ஏன் சமய இலக்கியங்களிலும் கூட புலமை இருந்தது என்பது யாராலும் நினைத்துப் பார்க்க முடியாத பேராற்றல். அவருக்கு இறைநம்பிக்கையும் இறையுணர்வும் இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால், இறைசித்தம் இருந்தால் மட்டுமே அது சாத்தியம்.
"தினமணி' நாளிதழில், உலகத் தமிழ் மாநாடு நீண்ட காலமாக நடத்தவில்லை என்பதைச் சுட்டிக்காட்டி, கோவையில் தமிழ் மாநாடு கூட்டப்பட வேண்டும் என்று அன்றைய முதல்வர் "கலைஞர்' கருணாநிதிக்கு வேண்டுகோள் விடுக்கப்பட்டவுடன், நாளிதழ் வெளிவந்த அடுத்த சில மணி நேரங்களில், கோவையில் தமிழ் மாநாடு நடத்துவது குறித்த அறிவிப்பு அவரிடமிருந்து வந்துவிட்டது. அதன் தொடர்ச்சிதான் கோவையில் கோலாகலமாக நடந்த தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாடு.
"பராசக்தி' வாழும் காலம்வரை அவரது எழுத்தும் வாழும்... அவரது தமிழும் வாழும்!

 
கோவை விஜயா பதிப்பகம் சார்பில் நடைபெற்ற புத்தகக் கண்காட்சிக்குச் சென்றிருந்தபோது, அங்கே "பாரதி தேடலில் சில புதிய பரிமாணங்கள்' என்கிற புத்தகம் கண்ணில் பட்டது. எப்படி இத்தனை நாள்களாக இதைப் படிக்காமல் இருந்தோம் என்று நினைத்துக்கொண்டே பார்த்தபோது, அந்தப் புத்தகம் முனைவர் சொ.சேதுபதியால் எழுதப்பட்டது என்பது என்னை மேலும் ஆச்சரியப்படுத்தியது.
கிருங்கை சொ. சேதுபதியும் அவரது இளவல் சொ. அருணனும் விசை தட்டும் பாணியில் ஒன்றன்பின் ஒன்றாகப் புத்தகங்களை எழுதிக் குவிப்பவர்கள். சேதுபதியைப் பொருத்தவரை மிக அரிய ஆய்வுகளை அவரால் தொடர்ந்து எப்படி வெளிக்கொணர முடிகிறது என்கிற வியப்பு எனக்கு எப்போதும் உண்டு. 
அவர் எந்தவொரு புத்தகத்தை எழுதினாலும், அச்சானவுடன் எனக்கு ஒரு பிரதியைத் தவறாமல் அனுப்பி வைத்துவிடுவார். அப்படி இருந்தும், "பாரதி தேடலில் சில புதிய பரிமாணங்கள்' என்கிற இந்தப் புத்தகம் எனது பார்வையில் படாமல் போனது வியப்பாக இருக்கிறது.
மகாகவி பாரதிக்கும், பாரதிதாசனுக்கும் இடையேயான உறவு எப்படிப்பட்டது என்பதை இந்தப் புத்தகம் அளவுக்குத் தெள்ளத் தெளிவாக வேறு யாரும் பதிவு செய்ததில்லை. அதேபோல, பாரதிதாசன் எழுதிய ஒரு பாடல், பாரதியாரின் பெயரில் உலவுகிறது என்பதையும் இது பதிவு செய்கிறது. 
பாரதியாரும் அரவிந்தரும், பாரதியாரின் தீபாவளி கனவு, பாரதியார் நோக்கில் நாயன்மார்கள், பாரதியார் பாடிய ஊஞ்சல் பாட்டு, பாரதியார் கேட்ட திருத்தொண்டத் தொகைகள் ஆகிய கட்டுரைகள் புத்தகத்தின் தலைப்பில் குறிப்பிட்டிருப்பது போலவே, "பாரதி தேடலில் சில புதிய பரிமாணங்கள்'. பாரதியாருக்கும் அரவிந்தருக்கும் இடையே இருந்த நெருக்கமும், கம்பர் குறித்த அரவிந்தரின் கருத்தும், அரவிந்தருடனான பாரதியின் கடைசி சந்திப்பும் குறிப்பிடத்தக்க பதிவுகள். முனைவர் சிலம்பொலி செல்லப்பன் அணிந்துரை வழங்கிய புத்தகம் எனும்போது, அதற்கும் மேலாக இதுகுறித்துச் சொல்ல வேண்டியது எதுவும் இல்லை.
சிலம்பொலியார் குறிப்பிட்டிருப்பது போல இது, ""பாரதி ஆய்வு வானில் சிறந்ததொரு ஒளிக்கீற்று!''


சில கவிதைகள் இலக்கியத்தரம் வாய்ந்ததாகவோ, அற்புதம் என்று கூறும்படியாகவோ இல்லாமல் இருந்தாலும், மனதைத் தொடும். ஒரு நொடி நம்மை ரசிக்கத் தூண்டும். அப்படியொரு கவிதை புத்தக விமர்சனத்திற்கு வந்திருந்த "அவனியை கவனி' என்கிற கவிஞர் இளங்கவியின் கவிதைத் தொகுப்பில் வெளியான "விலைவாசி' என்கிற கவிதை.

 

நீ தொடும் உயரம்
நான் தொடுவது
எப்போது?
விலைவாசியிடம்
விவசாயி!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/27/w600X390/karunanithis.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/12/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2978976.html
2978968 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி உள்ளத்துக்கு இனிதே... - புலவர் சு.மாரிமுத்து DIN Sunday, August 12, 2018 02:50 AM +0530  

தலைமகனின் பிரிவைத் தாங்காத தலைவி, தன் தோழியிடம் தனது நெஞ்சத்துயரைக் கூறிப் புலம்புவதை, புலவர் பரணர் பாடியுள்ளார். 
தலைவியோ, "தலைவன் தனக்கு நல்லது செய்யாவிட்டாலும், தன்னை விரும்பாமல் ஒதுக்கினாலும், அவரை என் கண்ணாரக் கண்டாலே போதும்; உள்ளத்திற்கு அமைதி உண்டாகிவிடும். உடலால் ஒன்றாகாவிட்டாலும், உள்ளத்திற்கு இனிமை நல்கும்' என்பதை, 
""தோழி! கூதளங் கொடி காற்றில் அங்குமிங்கும் அலைக்கழிக்கப்பட்டு தோன்றும் உயரமான மலை உச்சியிலே கட்டியிருக்கும் பெரிய தேன் கூட்டைக் கண்ட, குட்டையான கால்களோடு நிற்க முடியாத நிலையுடைய ஒரு முடவன் இருந்த இடத்திலிருந்தே, தனது உள்ளங் கையைக் குடைபோல் குழிவாக வைத்துக்கொண்டு அத் தேன்கூட்டைப் பார்த்துப் பார்த்துச் சுட்டிக்காட்டி தன் கையை நக்குவதுபோல, நம் காதல் தலைவர் நமக்கு அருளார் ஆயினும், நம்மை விரும்பார் ஆயினும், அவரைப் பலமுறை பார்ப்பதற்கு மாத்திரம் வாய்ப்பதாயினும், அதுதான் என் உள்ளத்துக்கும் இனிமையாகும்'' என்கிறாள்.
"குறுந்தாள் கூதளி ஆடிய நெடுவரைப்
பெருந்தேன் கண்ட இருக்கை முடவன்
உண்கைச் சிறுகுடை கோலிக் கீழிருந்து
சுட்டுபு நக்கியாங்குக் காதலர்
நல்கார் நயவார் ஆயினும்
பல்கால் காண்டலும் உள்ளத்துக் கினிதே' 
எனக் குறுந்தொகை பாடல் (பா.60) உணர்த்தும். திருவள்ளுவரும் இப்
பொருளில்,
"பேணாது பெட்பவே செய்யினும் கொண்கனைக்
காணாது அமையல கண்' (1283) 
என்பார். அதாவது, "நம்மை தலைவரோ அவமதித்து, தான் வேண்டியனவே செய்வாராயினும், அவரை என் கண்கள் காணாது அமைய மாட்டா' என்பது தலைவி கூற்றாகும். அதாவது, தலைவனைப் பார்க்காமல் தலைவி இருக்க மாட்டாள் என்பதாம்.
"உள்ளக் களித்தலும் காண மகிழ்தலும்
கள்ளுக்கு இல் காமத்திற்கு உண்டு' (1281)
அல்லவா? இக்குறள் கருத்துப்படி பார்த்தாலே போதுமே - உள்ளங் களிக்குமே!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/12/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/12/உள்ளத்துக்கு-இனிதே-2978968.html
2978961 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 37: 6-பிற தொடைகளும் வகையும் (2) "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, August 12, 2018 02:49 AM +0530 அளபெடைத் தொடை: உயிரளபெடையோ ஒற்றள பெடையோ தொடர்ந்து வருவது அளபெடைத் தொடை. இதிலும் அடியளபெடையும், இணையளபெடை முதல் முற்றளபெடை வரையிலும் உள்ள ஏழும் உண்டு.
"ஆஅ! அளிய அலவன்றன் பார்ப்பினோ
டீஇ ரிரையும்கொண் டீரளைப் பள்ளியுள்
தூஉம் திரையலைப்பத் துஞ்சா திறைவன்தோள்
மேஎ வலைப்பட்ட நம்போல் நறுநுதால்
ஓஒ உழக்கும் துயர்'
இதில் அடிதோறும் முதற்சீரில் அளபெடை வந்தமையால் இது அடியளபெடைத் தொடை.
"தாஅன் தாஅ மரைமலர் உழக்கிப்
பூஉக் குவளைப் போஒ தருந்திக் 
காஅய்ச் செந்நெற் கறித்துப் போஒய்
மாஅத் தாஅள் மோஓட் டெருமை 
தேஎம் புனலிடைச் சோஒர் பாஅல்
மீஇன் ஆஅர்ந் துகளும் சீஇர்
ஏஎர் ஆஅர் நீஇள் நீஇர்
ஊரன் செய்த கேண்மை
ஆய்வளைத் தோளிக் கலரா னாதே'
இந்தச் செய்யுளில் முதல் ஏழு அடிகளில் முறையே இணையளபெடை, பொழிப்பளபெடை, ஒரூஉ அளபெடை, கூழையளபெடை, மேற்கதுவாயளபெடை, கீழ்க்கதுவாயளபெடை, முற்றளபெடை என்ற ஏழும் வந்தன.
மோனை, எதுகை, இயைபு, முரண், அளபெடை என்ற ஐந்தும் அடி முதல் முற்றுவரையில் உள்ள எட்டு வகைகளாக அமையும்.
இப்படி அமையாத தொடைகள் மூன்று உண்டு. அவை அந்தாதித் தொடை, இரட்டைத் தொடை, செந்தொடை என்பன.

அந்தாதித் தொடை: அடிதோறும், ஓரடியின் இறுதியிலுள்ள எழுத்தோ, அசையோ, சீரோ, அடியோ அடுத்த அடியின் முதலில் தொடர்ந்து வரும்படி தொடுப்பது அந்தாதித் தொடை.

"உலகுடன் விளக்கும் ஒளிதிகழ் அவிர்மதி
மதிநலன் அழிக்கும் வளங்கெழு முக்குடை
முக்குடை நீழற் பொற்புடை யாசனம்
ஆசனத் திருந்த திருந்தொளி அறிவனவ் 
வாசனத் திருந்த திருந்தொளி அறிவனை
அறிவுசேர் உள்ளமோ டருந்தவம் புரிந்து
துன்னிய மாந்தர தென்ப 
பன்னருஞ் சிறப்பின் விண்மிசை உலகே'

இந்த அகவலின் புரிந்து-துன்னிய, தென்ப-பன்னரும் என்பவற்றில் எழுத்துக்கள் அந்தாதித்து வந்தன. அவிர்மதி - மதிநலன், அறிவனை-அறிவுசேர், உலகே-உலகுடன் என்பவற்றில் அசைகள் அந்தாதியாயின. முக்குடை, ஆசனம் என்னும் சீர்கள் அந்தாதித்து மீட்டும் வந்தன. 4, 5 ஆம் அடிகளே அந்தாதித்து வந்தன. 
இறுதி அடியின் இறுதிச் சீரும், முதல் அடியின் முதற் சீரும் அந்தாதியாக அமைந்திருப்பதையும் கவனிக்க வேண்டும்.

இரட்டைத் தொடை: ஓரடி முழுவதும் வந்த சொல்லே திரும்பத் திரும்ப வரும்படி தொடுப்பது இரட்டைத் தொடை. இது நாற்சீரடிகளில் வருவது.
"ஒக்குமே ஒக்குமே ஒக்குமே ஒக்கும்
விளக்கினுட் சீறெரி ஒக்குமே ஒக்கும்
குளக்கொட்டிப் பூவின் நிறம்'
இதில் முதலடியில் இரட்டைத் தொடை வந்தது.

செந்தொடை: எந்தத் தொடையும் இல்லாமல் வருவது செந்தொடை.
"பூத்த வேங்கை வியன்சினை ஏறி
மயிலின மகவு நாடன்
நன்னுதற் கொடிச்சி மனத்தகத் தோனே'
இந்தப் பாட்டு மோனை, எதுகை முதலிய தொடைகளில் ஏதும் வாராமல் தொடுத்தமையால் இது செந்தொடை.

பிற வகைகள்: மேலே சொன்ன அடிமுதல் முற்று வரையில் உள்ள தொடை வகைகள் நாற்சீரடிகளிலே அமைவன. இந்த வகைகளையன்றி வேறு சில வகைகளும் மோனை, எதுகை, இயைபு, முரண், அளபெடை என்னும் தொடைகளுக்குக் கூறுவதுண்டு. அவை சிறப்புடையன அல்ல. 
கடை, கடையிணை, பின், கடைக்கூழை, இடைப்புணர் என ஐந்து வகைப்படுவன அவை. 

(1) இறுதிச் சீர்களெல்லாம் ஒன்ற அமைப்பது கடை.

"கயன்மலைப் பன்ன கண்ணிணை கரிதே
தடநகில் திவளும் தனிவடம் வெளிதே
நூலினும் துண்ணிடை சிறிதே 
ஆடமைத் தோளிக் கழகோ பெரிதே'
இதில் கடைமுரண் வந்தது.

(2) கடை இரு சீரும் ஒன்றிவரத் தொடுப்பது கடையிணை.

"வேதம் உணர்ந்து விதித்த மதித்தறிந்தே' - இதில் கடையிணை எதுகை வந்தது.

(3) இறுதிச் சீரும் இரண்டாஞ் சீரும் ஒன்றி வரத் தொடுப்பது பின்.
"ஏதுமின்றி யாவுமறிந் தின்புற்றங் காவலொடும்' 
இதில் பின் எதுகை வந்தது. 

(4) முதற் சீரையன்றி மற்ற மூன்றிலும் ஒன்றிவரத் தொடுப்பது கடைக்கூழை.
"ஈசன் திருவடியைத் தேர்ந்து தெளிவார்க்கு'
இதில் கடைக்கூழை மோனை வந்தது. 

(5) இடையில் உள்ள இரண்டாவது மூன்றாவது சீர்கள் ஒன்றிவரத் தொடுப்பது இடைப்புணர் தொடை.
"பாசவினைத் தொல்லையெலாம் 

-ஒல்லையினிற் பாறுமே'

இதில் இடைப்புணர் எதுகை வந்தது. இதுவரைக்கும் சொன்ன தொடைகளின் வகைகளைத் தொகுத்து நினைவு கொள்வது நலம். 

1) அடிதோறும் முதலில் ஒன்றி வருவது அடிமோனை முதலியனவாகத் தொடைக்கு ஏற்பப் பெயர் பெறும். 

(2) அடிதோறும் இறுதிச் சீர் ஒன்றி வருவது கடைமோனை முதலியனவாகப் பெயர் பெறும்.

குறிப்பு: இயைபுத் தொடைக்கு மாத்திரம் தலை கீழாகப் பார்த்துப் பெயர் சொல்ல வேண்டும்.
மற்ற வகைகள் பின்வருமாறு அமையும்: (மோனைத் தொடையைச் சார்த்தி உதாரணம் சொல்லப் பெற்றாலும் மற்றத் தொடைகளுக்கும் பொருத்திக் கொள்ள வேண்டும்).


சீர் -எண்    பெயர்
1-2     இணை மோனை
1-3     பொழிப்பு மோனை 
1-4    ஒரூஉ மோனை
1-2-3     கூழை மோனை
1-3-4    மேற்கதுவாய் மோனை 
1-2-4    கீழ்க்கதுவாய் மோனை
1-2-3-4    முற்று மோனை
3-4     கடையிணை மோனை
2-4    பின் மோனை
2-3-4    கடைக்கூழை மோனை


(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/23/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/12/கவி-பாடலாம்-வாங்க---37-6-பிற-தொடைகளும்-வகையும்-2-2978961.html
2978949 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி காலத்தை வென்ற கவிஞானி நிஜாமி!  முனைவர் ஜெ.ஹாஜாகனி DIN Sunday, August 12, 2018 02:45 AM +0530  

புவியரசர்களின் நிழலில் கவியரசர்கள் பலர் தொன்று தொட்டு நின்று வந்துள்ளதை இலக்கியச் சுவடுகள் எடுத்துரைக்கின்றன. தமிழிலக்கியச் சூழலில் சங்கப் புலவர்கள் தொடங்கி சமகாலப் புலவர்கள் வரை, ஆட்சியாளர்களின் ஆசிகளை எதிர்பார்த்துக் கவி செய்பவர்களாகவே ஏராளமானோர் உள்ளனர். விதிவிலக்காய்த் திகழ்கின்ற பாவலர்கள் சொற்பமானவர்களே!
பார்வேந்தர்களை மதிக்காத பாவேந்தனாய்த் திகழ்ந்த, பாரசீகக் கவிஞானி நிஜாமியின் வாழ்வையும், படைப்புகளையும் வாசிக்கத் தொடங்கினால், வியப்புக் குளத்தில் விழுந்து மனமே ஒரு மீனாகிவிடும்.
அஜர்பைஜானில், நிஜாமி பிறந்த ஊரின் பெயர் கஞ்சா. ஊர்ப் பெயரோ உள்ளிழுக்கும் போதையாக இருக்கிறது. 
""பழமைமிக்க இந்த வானத்தின் கீழே 
நிஜாமியின் கவிதைக்கு நிரான கவிதையில்லை''
என்று காஜா ஹாஃபீஸ் என்ற ஞானியும்,
""பரிசுத்த பனித்துளியால்
படைத்தவன் உருவாக்கிய கண்ணியமிக்க முத்து
நமது நிஜாமி!
மனித குலத்திற்கு நெடுங்காலம்
ஒளியூட்டியது அந்த முத்து.
அதனை, 
சிப்பிக்குள் மீண்டும் வைத்து விட்டான்
இறைவன்''

என்று நிஜாமி குறித்து இமாம் சா அதியும் நெக்குருகிப் பாடுவது, உயர்வு நவிழ்ச்சியல்ல என்பதை அவரது ஒளிவீசும் கவிதைகளுக்குள் பயணம் செய்தால் உணர்ந்துகொள்ள முடியும்.
அவர் கி.பி.1140-41 காலகட்டத்தில் பிறந்தார். அவரது இயற்பெயர் இல்யாஸ் அபூ முஹம்மத் நிஜாமுத்தீன். அதன் சுருக்கமே அவரது புனைபெயர் "நிஜாமி' என்றானது. "நிஜாமி கஸ்னவி' என்றும் அவர் குறிப்பிடப்படுகிறார். இளம் பருவத்திலேயே தந்தையையும், தாயையும் அடுத்தடுத்து இழந்தவர். அவரது பிள்ளைப் பருவத்து கண்ணீர்த் துளிகளும் கவிதை முத்துக்களாக இறுகி ஒளி வீசின.
தன் தந்தை இறந்தபோது, அவர் எழுதிய இரங்கல் கவிதையே, அவருக்குள் மாபெரும் ஞானம் மறைந்திருப்பதை எடுத்துக் காட்டியது.
""எந்தை "யூசுப் பின் ஸக்கி முஹம்மத்'
எனது மூதாதையர் போலவே 
இளமையில் இறந்தார்.
விதியோடு யார் போராடக் கூடும்?
விதி பேசத் தொடங்கினால்
யாரும் முறையிட முடியாது.
என் முன்னோரிடமே என்
தந்தை சென்றுவிட்ட பின்
என் இதயத்திலிருந்து அவர் வடிவை
கிழித்தெடுத்து விட்டேன்.
கசப்போ, இனிப்போ
நடப்பது எதுவாகினும்
படைத்தவன் முன் நான் பணிந்து விடுகிறேன்''
தமிழில் உள்ள ஐம்பெரும் காப்பியங்கள் ஐந்து பெரும் புலவர்கள் தமிழன்னைக்குப் பூட்டிய அணிகலன்கள். பாரசீகக் கவிஞானி நிஜாமி எழுதிய ஐந்து காப்பியங்களை "பஞ்ச்கஞ்ச்' என்கின்றனர். பாரசீக மொழிக்கு ஒரே கவிஞர் ஐவகை அணிகலனை அணிவித்திருப்பது அவரது 
ஆற்றலைக் காட்டுகிறது.

"மக்ஸானுல் அஸ்ரார் (இரகசியங்களின் பொக்கிஷம்); குஸ்ரூ வஷிரின் (குஸ்ரூனும் ஷீரினும்); லைலா-மஜ்னூன் (லைலா மீது பித்தானவன்); ஹப்தே பைகார் (ஏழு அழகிகள்); சிக்கந்தர் நாமா (அலெக்சாண்டர் வரலாறு) ஆகியவை நிஜாமி எழுதிய ஐம்பெரும் காப்பியங்கள் ஆகும். 
நிஜாமி தனது காப்பியங்களை அரசர்கள் சிலருக்கு அர்ப்பணம் செய்திருக்கிறார். மக்ஸானுல் அஸ்ரார் நூலை அஜர்பைஜான் அரசன் இல்திகிஸ் என்பவருக்கும், குஸ்ரூ வஷிரின் என்ற காப்பியத்தை இல்திகிஸின் பிள்ளைகளான முஹம்மது மஜ்னு காஸிம் அர்சலானுக்கும், செல்ஜிக்கிய இறுதி மன்னன் துக்ரல்பின் அர்சலானுக்கும், லைலா-மஜ்னுவை ஷிர்வான் மன்னன் அக்ரிசாக் மினு சிஹ்ரிக்கும், சிக்கந்தர் நாமாவை நஸ்ரூதீன் அபூபக்கருக்கும் அர்ப்பணம் செய்துள்ளார்.
அரசர்களுக்குக் காப்பியங்களை அர்ப்பணித்தாலும், அரசவைப் புலவராக இருக்க நிஜாமி ஒப்பவில்லை. அரசவைக் கவிஞர்கள் பற்றி அவர் வடித்த கவிதை இது:
""தமது மகத்துவமிக்க கவியாற்றலை
பொன்னுக்காக விற்கும் புலவர்கள்
அந்தப் பொன்னைப் போலவே இதயமற்றவர்கள்
ரத்தினங்களைத் தந்துவிட்டு
கற்களைப் பொறுக்குபவர்களே...
தங்கக் கிரீடம் இன்று அவர்கள்
தலையில் வைக்கப்படலாம்
நாளை ஓர் இரும்புச் சங்கிலி இவர்களைத்
தலைகுனியச் செய்யும்''
மதுவின் வாடையைக் கூட நுகர்ந்ததில்லை என்று கூறும் கவி நிஜாமி எழுதிய "லைலா மஜ்னு' காப்பியம் உலகப்புகழ் பெற்றது. காதலர் உலகின் தேசிய நூலாகவே திகழக்கூடியது. 
லைலா மஜ்னூன் கதைச் சுருக்கம் இதுதான். கைஸ் என்ற கவின்மிகு அரபு இளைஞன் அமீரி குடும்பத்தைச் சேர்ந்த லைலா மீது நேசம் கொண்டான். குழந்தைப் பருவத்தில் உண்டான அன்பு, நேசமாகி, பின்பு காதலாகி முதிரும் நிலையில், லைலாவின் தந்தை, கைûஸ நிராகரித்து அதிரும் முடிவை அறிவிக்கின்றார். கைஸ், லைலா மஜ்னூன் (லைலா பித்தன்) ஆனான். காடு, மலைகள் தோறும் தனது காதலை எதிரொலித்தான். 
நெளபல் என்ற அரபுத் தலைவன் கைஸின் நண்பைன். தன் நண்பனுக்காக லைலா கூட்டத்தார் மீது போர் தொடுத்து அடக்குகிறான். ஆனாலும், லைலாவைத் தர அவள் தந்தை சம்மதிக்கவில்லை.
இதனிடையே, இப்னு சலாம் என்ற அரபுத் தலைவன் லைலா மீது ஒருதலைக் காதல் கொண்டு, பெற்றோரிடம் கேட்டு மணமுடிக்கிறான். மஜ்னூனிடம் மனம் பறிகொடுத்த லைலா, மனம் ஒவ்வாதவனுடன் மஞ்சத்தைப் பகிர மறுத்து, கைசின் காதலைப் பகர்கிறாள். 
கடைசியாக ஒருமுறை கைசை சந்திக்க வருகிறாள் லைலா. கைஸ் மெளனத்தில் உறைந்திருக்கிறான். லைலாவின் கவிச் சொற்கள் அவனை உருக்குகின்றன. ""கைஸ்! என்னைச் சந்திக்கும் ஏக்கத்தில் உனது குரல் வானில் எதிரொலித்ததே... இப்போது, நான் உன்னருகில். உன் காதலும், குரலும் போய்விட்டதா?'' என்கிறாள். அதற்கு கைஸ் கவித்துவம் ததும்ப பதிலளிக்கிறான்.
தன் வீடு திரும்பிய லைலா, சிறிது காலத்திலேயே இறந்து போகிறாள். கைஸிடம் அவள் இறந்த செய்தி தெரிவிக்கப்பட, அதைக் கேட்ட உடனேயே அவனும் இறந்து போகிறான். லைலாவும், மஜ்னுவும் ஒரே குழியில் அடக்கம் செய்யப்படுவதாகக் கதை முடிகிறது. இக்காப்பியத்தின் இடையிடையே இடம்பெறும் வசீகர வசனங்களே இதன் தனிச்சிறப்பு. 
நிஜாமியின் ஏனைய படைப்புகளும் இதயங்களை ஈர்க்கும் வல்லமை கொண்டவை. அவை குறித்து அடுத்த வாரம்...

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/12/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/12/காலத்தை-வென்ற-கவிஞானி-நிஜாமி-2978949.html
2978948 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, August 12, 2018 02:41 AM +0530  

நிரந்து வழிவந்த நீசருள் எல்லாம்
பரந்தொருவர் நாடுங்கால் பண்புடையார் தோன்றார்
மரம்பயில் சோலை மலைநாட! என்றும்
குரங்கினுள் நன்முகத்த இல். (பாடல்-58)

மரங்கள் மிக்குச் செறிந்த சோலைகள் சூழ்ந்த மலைநாட்டிற்கு உரியவனே! குரங்கினங்களுள் நல்ல முகத்தை உடையவை இல்லை. (அதுபோல) பெருகி வழிவழியாக வந்த, தீய குணமுடையா ரெல்லாருள்ளும், பெருக ஆராய்ந்து, ஒருவரைத் தேறும்பொழுது, நல்ல குணமுடையார் காணப்படார். (க-து.) கீழ்மக்களுள் நல்லோர் காணப்படார். "குரங்கினுள் நன்முகத்த இல்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/12/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2978948.html
2978947 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, August 12, 2018 02:41 AM +0530  

நிரந்து வழிவந்த நீசருள் எல்லாம்
பரந்தொருவர் நாடுங்கால் பண்புடையார் தோன்றார்
மரம்பயில் சோலை மலைநாட! என்றும்
குரங்கினுள் நன்முகத்த இல். (பாடல்-58)

மரங்கள் மிக்குச் செறிந்த சோலைகள் சூழ்ந்த மலைநாட்டிற்கு உரியவனே! குரங்கினங்களுள் நல்ல முகத்தை உடையவை இல்லை. (அதுபோல) பெருகி வழிவழியாக வந்த, தீய குணமுடையா ரெல்லாருள்ளும், பெருக ஆராய்ந்து, ஒருவரைத் தேறும்பொழுது, நல்ல குணமுடையார் காணப்படார். (க-து.) கீழ்மக்களுள் நல்லோர் காணப்படார். "குரங்கினுள் நன்முகத்த இல்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/12/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2978947.html
2974844 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, August 5, 2018 03:46 AM +0530 நல்லது நினைத்தால் நடக்கும் என்பது உளவியல் ரீதியாக ஒத்துக் கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது. "மணற்கேணி' இதழ் நின்றுவிட்டது குறித்து நான் விசனப்பட்டது தமிழன்னைக்கே பொறுக்கவில்லை போலும். அச்சுக் கூடத்தில் காத்துக்கிடந்த அந்த இலக்கிய இதழை வெளிக்கொணரச் செய்துவிட்டாள். இது குறித்து முனைவர் ரவிக்குமார் தனது முகநூலில் வெளியிட்டிருக்கும் பதிவை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

""தினமணி,  "இந்த வாரம்' பகுதியில் வந்த செய்தியைப் பார்த்துவிட்டு நண்பர்கள் சிலர் தொலைபேசியில் அழைத்தனர். இதழை நிறுத்திவிடாதீர்கள் என்று வேண்டுகோள் விடுத்தனர். பேராசிரியை மணிமேகலை ரூ.10,000 நன்கொடை அனுப்பியிருந்தார். பேராசிரியர் கல்யாணி சந்தா சேர்த்துத் தருவதாகக் கூறியிருக்கிறார்.

மணற்கேணி போன்ற ஆய்விதழை கல்வி  நிறுவனங்களின் ஆதரவு இல்லாமல் தொடர்ந்து நடத்துவது கடினம்.  பத்து ஆண்டுகளாவது விடாமல் நடத்திவிட வேண்டும் என்று இலக்கு வைத்திருந்தேன். அதற்கு மேலும் இதழ் வந்தால், தமிழ் ஆய்வுச் சூழல் மேம்பட்டு வருகிறது என்று பொருள்'' என்பதுதான் அவரது பதிவு.

இரு மாத இதழாக வரவேண்டிய மணற்கேணியின் 42ஆவது இதழ் இப்போது நான்கு மாதங்களின் இதழாக (மார்ச்-ஜூன் 2018) வெளிவந்திருக்கிறது. தொடர்ந்து இரு மாத இதழாக வலம்வர வேண்டும்; வந்தாக வேண்டும். ஊர்கூடித் தேர் இழுப்பதுபோல, தமிழ் ஆர்வலர்கள் ஒருங்கிணைந்து இந்த ஆய்விதழ் தமிழ்ப் பணியாற்றுவதை உறுதிப்படுத்தியாக வேண்டும். தமிழகத்தில் உள்ள அத்தனை கல்விச் சாலைகளும் சந்தா சேர்ந்தாலே போதும், பிரச்னையில்லாமல் "மணற்கேணி'யிலிருந்து தடையில்லாமல் இலக்கியம் பருகலாம்.

வெளிவந்திருக்கும் "மணற்கேணி' இதழை உடனடியாக எனக்கு அனுப்பியும் தந்துவிட்டார் ரவிக்குமார். சங்க இலக்கியங்களான நற்றிணை, குறுந்தொகை, பதிற்றுப்பத்து, பரிபாடல், கலித்தொகை, ஐங்குறுநூறு, அகநானூறு, புறநானூறு ஆகியவற்றின் உரைகளில் காணப்படும் வேறுபாடுகள் குறித்து தனித்தனியான ஆய்வுக் கட்டுரைகள் பெறப்பட்டு, சிறப்புப் பகுதியாக அதில் வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது. இவை பல்கலைக்கழகங்களில் ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டியவை. "மணற்கேணி' அதற்கு முன்னோடியாய் அமைந்திருக்கிறது.

இந்த இதழ் "மணற்கேணி'யில் வெளிவந்திருக்கும் "மக்களின் பேராசிரியர் ஆர்.வி.' என்கிற தஞ்சைத் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்தில் கடல்சார் வரலாறு, கடல்சார் தொல்லியல் துறை பேராசிரியர் சு.இராச வேலுவின் கட்டுரை, ஜனரஞ்சக  ஊடகங்களில் வெளிவர வேண்டிய ஒன்று. தனது 84 வயதில் கடந்த மார்ச் மாதம் 7-ஆம் தேதி பேராசிரியர் ஆர்.வெங்கட்ராமன் இயற்கை எய்தினார் என்கிற செய்தியை அந்தக் கட்டுரையின் மூலம்தான் தெரிந்து கொண்டேன்.

"தானம்' அறக்கட்டளை மூலம் காவிரிக்குத் தெற்கிலிருந்து தாமிரவருணி ஆற்றின் கரை வரை உள்ள குக்கிராமங்களிலுள்ள மரபுச் சின்னங்கள் குறித்த விழிப்புணர்விற்கு அவர் முக்கியமான காரணம். ஒவ்வொரு மாதமும் இரண்டாம் ஞாயிறு அன்று "தானம்' அறக்கட்டளை சார்பாக மதுரையில் நடக்கும் ஆய்வுச் சொற்பொழிவுகளில் அவர் உரையாற்றுவார். மூன்று நான்கு முறை நான் அவரது உரையைக் கேட்கப் போயிருக்கிறேன்.
வெளிவந்திருக்கும் "மணற்கேணி' 
இதழில் ஒவ்வொரு பக்கமும் பொக்கிஷம். "மணற்கேணி'யின் தமிழ்ப்பணி தொய்வில்லாமல் தொடரும் என்பது மன அமைதி தருகிறது.

கடந்த வாரம் பிரதமரையும், சில முக்கியமான எதிர்க்கட்சித் தலைவர்களையும் சந்திக்க தலைநகர் தில்லி சென்றிருந்தபோது, நான் எடுத்துச்சென்ற புத்தகம் தோழர் தா.பாண்டியன் எழுதிய "படுகுழிக்குள் பாரததேவி'.  அவர் உடல்நலம் சரியில்லாமல் இருப்பது வருத்தம் அளிக்கிறது. அவர் விரைவில் குணமடைய வேண்டும். எழுத்திலும், பேச்சிலும், சிந்தனையிலும் தோழர் தா.பாண்டியனிடம் காணப்படும் தெளிவு வேறு எந்த அரசியல் தலைவரிடம் நாம் காணமுடியாது.
இந்தப் புத்தகத்துக்கு, "படுகுழியில் பாரததேவி' என்கிற தலைப்பை தான் வைத்ததன் காரணத்தை தோழர் தா.பாண்டியன் விவரித்திருக்கும் அழகே அழகு. சுதந்திரப் போராட்ட வீரர் ஐ. மாயாண்டி பாரதி, விடுதலைப் போரின்போது எழுதிய "படுகளத்தில் பாரததேவி' என்கிற சிறு நூலில் தொடங்கி,  கிறிஸ்டோபர் கால்டுவெல்,   பாடகர் பால் ராப்ஸன் ஆகியோர் குறித்த செய்திகளைப் பதிவு செய்து, தோழர் கே.டி.கே. தங்கமணி கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் சேர்ந்த வரலாற்றைப் பதிவு செய்து, தான் இந்தப் புத்தகத்துக்கு "படுகுழியில் பாரததேவி' என்று பெயர் வைத்ததன் காரணத்தை விவரித்திருப்பது, விமானத்தின் "டேக் ஆப்' வேகத்தில் விரைகிறது.
இன்றைய இந்திய அரசியலின் அத்தனை பிரச்னைகளையும், அவரது பார்வையில், அவருக்கே உரித்தான பாணியில் எடுத்தியம்ப முற்பட்டிருக்கிறார் தோழர் தா.பாண்டியன். ஸ்டெர்லைட், செலாவணி செல்லாததாக்கப்பட்டது,  வெளிநாட்டில் பதுக்கப்படும் கருப்புப் பணம், பிட்காயின் பிரச்னை என்று ஒன்றுவிடாமல் அலசுகிறார் அவர். 
ஆரோக்கியமான  மக்களாட்சிக்கு, ஆணித்தரமான வாதங்களுடனான விமர்சனங்கள் மிக மிக அவசியம். அதிலும் தோழர் தா.பாண்டியன் போன்ற பொதுவுடைமை சித்தாந்திகளின் கருத்துகளை ஏற்கிறோமோ இல்லையோ, நிச்சயமாக செவிமடுத்தாக வேண்டும். நடுநிலையாளராக இந்தப் புத்தகத்தைப் படிக்கும்போது, தா.பாண்டியன் வெளிப்படுத்தி இருக்கும் சில நியாயமான கவலைகளும், எழுப்பியிருக்கும் கேள்வி
களும் சிந்திக்க வைக்கின்றன.
தா.பாண்டியன் எழுதிய "படுகுழியில் பாரததேவி' நிச்சயமாகப் படிக்க வேண்டிய புத்தகம். அவரது கருத்துகள் தவறு என்று கருதுவோர், இதை மறுத்துப் புத்தகம் எழுத வேண்டும். அப்போதுதான் விவாதம் முற்றுப்பெறும்.


"கவிஞர் சிற்பி விருது' பெற்ற கவிஞர் ஜே. மஞ்சுளாதேவியின் "நிலாத் தெரியாத அடர்வனம்' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பை முனைவர் கிருங்கை சேதுபதி என்னிடம் தந்தார்.  சட்டென்று  ஒரு பக்கத்தைப் பிரித்தேன். அதில்  "மூங்கிலின் சுவாசம்' என்றொரு கவிதை இருந்தது. ஒரு பானை சோற்றுக்கு ஒரு பருக்கை பதம்.

வண்டு துளைத்த
வலிகளுக்கு
ஒத்தடம் கொடுக்கத்தான்
காற்று நுழைந்தது.
மூங்கிலை முத்தமிட்டு
வார்த்தைகளற்றுத்
திரும்புகையில்
கானம் கசிந்தது!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/2/16/w600X390/tha_pandiyan.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/05/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2974844.html
2974837 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மகாகவி போற்றிய மாசற்ற காற்று! -முனைவர் எஸ். ஸ்ரீகுமார் DIN Sunday, August 5, 2018 03:43 AM +0530 மனிதர்களால் சுற்றுச்சூழல் மாசடைந்து வரும் நிலையில், உலகைப் காப்பதில் முக்கியமான பங்கு வகித்துவரும் ஐம்பூதங்களைப் (பஞ்சபூதங்கள்) பாதுகாக்க வேண்டியதும், அதே மனிதர்களின் கடமையாகும். இதனால்தான் இவ்வுலகம் இனியது; இதிலுள்ள வான் இனிமை யுடைத்து; காற்றும் இனிது; நீர் இனிது; நிலம் இனிது என அனைத்தையும் இனிதாகக் கண்டார் மகாகவி பாரதி.  இவற்றை வசனக் கவிதையில் காணலாம்.
உலகில் மனிதன் வாழ்வாங்கு வாழ முதலிடம் பெற்று துணை நிற்பது காற்று. அதனால்தான் காற்றே உயிர் என்றார் பாரதி. சிறுத்துப் போன சிற்றெறும்புக்குக்கூட உயிர்வாழ உற்ற துணையாவது காற்று. உடல் சிறுத்தாலும் காற்றாகிய உயிர்த்துணையோடு செம்மையான வாழ்வை அது அமைத்துக் கொள்கிறது என்கிறார்.
""சிற்றெறும்பைப் பார்;  எத்தனை சிறியது. அதற்குள்ளே கை, கால், வாய், வயிறு, எல்லா அவயவங்களும் கணக்காக வைத்திருக்கிறது; யார் வைத்தனர்? மஹாசக்தி;  அந்த உறுப்புக்களெல்லாம் நேராகவே தொழில் செய்கின்றன.  
எறும்பு உண்ணுகின்றது; உறங்குகின்றது; மணம் செய்து கொள்கின்றது;  குழந்தை பெறுகிறது;  ஓடுகிறது;  தேடுகிறது; போர் செய்கிறது;  நாடு காக்கிறது. இதற்கெல்லாம் காற்றுத்தான் ஆதாரம்'
என சுவாசக் காற்றைப் பயனுள்ள வழியில் சிற்றெறும்பு செலவழிக்க, மனிதனோ காற்றை மாசடையச் செய்வது எந்த வகையில் நியாயம் என்கிறார். காற்று நம்மை நோயின்றிக் காக்கும். மலைக்காற்று நல்லது; கடற்காற்று மருந்து; வான் காற்று நன்று'' என்கிறார். 
ஆனால், ஊர்க்காற்றை மனிதர்கள் பகைவனாக்கி விடுகின்றனரே என்று காற்று மாசடைவது கண்டு வருத்தம் கொள்கிறார். அதனால்தான் காற்று வரும் திசைகளில் மனிதனைத் தூய்மைப் பேணக் கூறுகிறார்.
"அவன் (காற்று) வரும் வழியில் சேறு தங்கலாகாது; நாற்றம் இருக்கலாகாது. அழுகின பண்டங்கள் போடலாகாது;  புழுதி படிந்திருக்கலாகாது;  எவ்விதமான அசுத்தமும் கூடாது; காற்று வருகின்றான்; அவன் வரும் வழியை நன்றாகத் துடைத்து நல்ல நீர் தெளித்து வைத்திடுவோம்; அவன் வரும் வழியிலே சோலைகளும் பூந்தோட்டங்களும் செய்து வைப்போம்; அவன் வரும் வழியிலே கர்ப்பூரம் முதலிய நறும்பொருள்களைக் கொளுத்தி வைப்போம்; அவன் நல்ல மருந்தாக வருக! அவன் நமக்கு உயிராகி வருக! அமுதமாகி வருக! காற்றை வழிபடுகின்றோம்; அவன் சக்தி குமாரன்; மஹாராணியின் மைந்தன்; அவனுக்கு நல்வரவு கூறுகின்றோம். அவன் வாழ்க!'
என இன்றைய தூய்மைக்கு அன்றே காற்றின் மூலம் பரிசுத்தம் பேசியவர் மகாகவி பாரதி. அவர் என்றென்றும் ஒரு தீர்க்கதரிசிதான்!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/5/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/05/மகாகவி-போற்றிய-மாசற்ற-காற்று-2974837.html
2974830 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நான்காம் தமிழ்ச் சங்கம் எது? ப. முத்துக்குமாரசுவாமி DIN Sunday, August 5, 2018 03:41 AM +0530 நம்முடைய வரலாற்று, பண்பாட்டுப் பெருவெளியில் சங்கம் என்னும் நிறுவனம் சிறப்பானதும் இன்றியமையாததுமான இடத்தினை பெற்றுள்ளது. சங்கம் என்ற சொல் சமணம் சார்ந்ததாகத் தெரிகிறது. கி.பி. 4 ஆம் நூற்றாண்டில் வச்சிரநந்தி என்ற மன்னன் தோற்றுவித்த திறமிள சங்கம் என்று ஒன்று இருந்ததாகத் தெரிகிறது. அடுத்து இறையனார் களவியல் உரையாசிரியர் வட மதுரையிலும், கபாடபுரத்திலும், தென்மதுரையிலும்  அமைந்த மூன்று சங்கங்களைப் பற்றி கூறியுள்ளார்.
நம் தமிழ் அறிஞர்கள் பலர் இதனை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. பேராசிரியர் க.சிவத்தம்பி,  வரலாற்றுப் பேராசிரியர்  கே.ஏ.நீலகண்ட சாஸ்திரி, வரலாற்று ஆய்வாளர் கே.என்.சிவராஜ பிள்ளை, எஸ்.வையாபுரிபிள்ளை அதை ஏற்க மறுக்கின்றனர்.     ஆனால், இலங்கை பேராசிரியர் க.கைலாசபதி அவர்கள், ""இக்கருத்து முற்றும் முழுதுமாக வரலாற்று மதிப்பு எதுவும் இல்லாத கற்பனையே என்று கூறும் அறிஞர்களின் வாதங்களில் என்னால் முழுதும் இணக்கம் காட்ட முடியவில்லை'' என்று பதிவு  செய்திருக்கிறார்.
தமிழ் அறிஞர்கள் பலர், ""முச்சங்கங்கள் இருத்தமைக்கான முழுமையான விஞ்ஞான ஆதாரங்கள் இதுவரை கிடைக்கப்பெறவில்லை என்றே கருதுகின்றனர்.
முச்சங்கங்கள் இருந்தமைக்கான குறிப்புகளை இறையனார் களவியல் பாயிர உரையிலும், தொல்காப்பியதற்கு உரை எழுதிய உரையாசிரியர்களது உரைகளிலும், சில சங்க  நூல்களுக்குரிய  உரைகளிலும் நாம் காணக்கூடியதாக உள்ளன.
பக்தி இலக்கியங்களில் கூட சங்கம் பற்றிய குறிப்புகளை நாம் காணலாம். திருநாவுக்கரசுப் பெருமான் பாடிய திருப்புற்றூர் பதிகத்திலே இறைவனை, நல்ல பாடல்களை இயற்றவல்ல புலவனாய் உருவகித்து, "தருமி' என்பவருக்காகச் சங்கம் ஏறினான் என்ற தொடர் வருவதைப் பார்க்க முடிகிறது. தமிழ்ப் புலவர்கள் சங்கம் ஏறி தங்கள் படைப்புகளை அரங்கேற்றம் செய்யும் வழமை முற்காலத்தில் இருந்தமை தெரிய வருகிறது.
முதலாவது சங்கமான தலைச் சங்கத்தைத் தென் மதுரையிலே பாண்டியர்கள் நிறுவி, தமிழை வளர்த்துள்ளார்கள். இதனை நிறுவிய பாண்டிய மன்னன் காய்சினவழுதி கடுங்கோன் என்பவனாவான். தலைச்சங்க காலத்தில் எழுதப்பெற்ற அல்லது அரங்கேற்றப்பட்ட எந்த நூலும் முழுமையாக நமக்குக் கிடைத்தபாடில்லை. இருந்தாலும், தலைச்சங்கக் காலத்தில் எழுந்ததாக இன்று வரை கூறப்பட்டு
வரும் நூல் அகத்திய சூத்திரங்கள்  மட்டுமே. அதிலும் கூட ஒரு சில சூத்திரங்கள் மட்டுமே கிடைத்துள்ளன.
தென்மதுரையை கடல்கொண்ட பின் பஃறுளியாறு, குமரியாறு என்னும் இரண்டு ஆறுகளுக்கும் இடையே உள்ள நாடான கபாட
புரத்தில் வெண்டேற்செழியன் முடத்திருமாறன் என்பவன் இடைச்சங்கத்தை நிறுவியவனாவான். இடைச்சங்க காலத்தில் எழுந்த நூல்களில் தொல்காப்பியம் மட்டுமே இன்று நமக்குக் கிடைத்துள்ளது.
கபாடரபுரமும் கடல்கோளினால் அழிய, கூடல் என்கிற மதுரை மாநகரைத் தலைநகரமாக அமைத்து மூன்றாவது தமிழ்ச்சங்கமான கடைச்சங்கத்தை மூன்றாம் முடத்திருமாறன் உக்கிரப் பெருவழுதி என்பவன் உருவாக்கினான். கடைச்சங்கத்தில் எழுந்த நூல்களில் நமக்குக் கிடைத்துள்ளது இன்றைய தொகை நூல்களே ஆகும்.
மேற்கூறிய மூன்று சங்கங்களும் கடல்கோள்களால் அழிந்துவிட்டன என்று வரலாற்று ஆசிரியர்கள் பதிவு செய்துள்ளனர். இறுதியாக இயங்கிய கடைச்சங்கமானது கி.பி. மூன்றாம் நூற்றாண்டிற்கு முன்னரே மறைந்துவிட்டதாக தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றுப் பேராசிரியர்கள் கூறுகின்றனர். தமிழ்கூறும் நல்லுலகில் முச்சங்கங்களைத் தொடர்ந்து "தமிழ்ச் சங்கம்' போன்றதோர் அமைப்பானது நீண்ட காலத்திற்குக் காணப்படவில்லை என்பதாகவே தெரிகின்றன.
1901ஆம் ஆண்டு வைகாசி மாதம் சென்னையில் கூடிய மாகாண அரசியல் மாநாட்டில் திரு.பாண்டித்துரைத் தேவர் கலந்து கொண்டார். அந்த மாநாட்டில் பேசிய பாண்டித்துரை தேவர் ""முச்சங்கங்களில் அன்றைய நாளில் தமிழ் வளர்த்தது போல, இன்றைக்கு நம் தாய்த் தமிழ் மொழியாம் தமிழை வளர்க்கவும், இலக்கியங்களை பாதுகாக்கவும் தமிழ்ச் சங்கம் ஒன்று தேவைப்படுகிறது. இதற்குரிய நிதி அனைத்தையும் என் சொந்த பொறுப்பில் வழங்கி மதுரையில் நான்காவது தமிழ்ச் சங்கம் விரைவில் நிறுவ இருக்கிறேன்'' என்று அறிவித்தார்.
இதுகுறித்து பேராசிரியர் ஆ.கார்மேகக் கோனார் தனது "தமிழ்ச் சங்க வரலாறு' என்ற நூலில், ""1901ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 14ஆம் நாள் மதுரை சேதுபதி உயர்நிலைப்பள்ளி மண்டபத்தில் தமிழ்நாட்டில் உள்ள தலைவர்களையும் தமிழ்ப் புலவர்களையும் அழைத்து, பேரவை ஒன்றைக் கூட்டி, நான்காம் தமிழ்ச் சங்கத்தை நிறுவினார்'' என்ற பதிவை செய்துள்ளார். ஆக, இன்றைக்கும் பரவலாக தமிழ் அறிஞர்கள் பலரிடத்திலும், தமிழ் இலக்கியப் பதிவுகளிலும் கூட திரு.பாண்டித்துரைத் தேவர் அவர்களால் நிறுவப்பட்ட தமிழ்ச்சங்கம் "நான்காவது தமிழ்ச்சங்கம்' என்று வழக்கில் உள்ளதைப் பார்க்க முடிகிறது.
அண்மையில் நான் இலங்கை சென்றிருந்தபோது, இலங்கை தமிழ்ச் சங்கத்திலுள்ள நூலகத்தில் மிகப் பழமையான நூல் ஒன்றினை படிக்கும் வாய்ப்பினைப் பெற்றேன். அந்நூலின் தலைப்பு "யாழ்ப்பாண மன்னன் நிறுவிய தமிழ்ச்சங்கம்' என்ற தலைப்பாகும். அந்நூலாசிரியர் ஞானம் பாலச்சந்திரன். பாண்டித்துரை தேவர் அவர்கள் நிறுவிய தமிழ்ச் சங்கம் 5ஆவது தமிழ்ச் சங்கம் என்று தக்க ஆவணங்களோடு ஆய்வு நூல் ஒன்றினை அவர் வெளியிட்டுள்ளார்.
இருபதாம் நூற்றாண்டிற்கு முன்னரே தமிழ்ச் சங்கம் என்கின்ற அமைப்பு யாழ்ப்பாணத்தில் தோற்றுவிக்கப்பட்டுள்ளது. இதற்கு ஆதாரமாக பழம்பெரும் நூலான "கைலாய மாலை' என்னும் நூலின் பதிவுகள் உள்ளன. மயில்வாகனப் புலவர் என்பவர் இந்நூலின் ஆசிரியர். 18ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இந்நூல் எழுதப்பட்டுள்ளது. இந்நூல் ஏறக்குறைய 350 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டதாகும். இந்நூலின் 210ஆவது பாடலில் யாழ்ப்பாண 
மன்னரால் தமிழ்ச்சங்கம் நிறுவப்பட்டதாக செய்தி உள்ளது.
"புங்கவனைப் போலப் புவிதிருத்தி யாண்டுவைத்த
சங்கச் சமூகத் தமிழாளன்' (210)
என்று வருகிறது. தமிழ்ச் சங்கத்தினை உருவாக்கி அதன் சமூகமான புலவர் சமூகத்தினையும் தமிழ்க் கலைகளையும் பரிபாலனம் செய்பவன் என்று பொருள்படும். எனவே, இதன் வழி யாழ்ப்பாணத்து மன்னர் தமிழ்ச்சங்கம் ஒன்றினை உருவாக்கியதாக உறுதி செய்யப்படுகிறது. இதனையே பின்னால் வந்த ஆராய்ச்சியாளர்களான ஆனல்ட் சதாசிவம் பிள்ளை வித்வ சிரோன்மணி சி.கணேச ஐயர், கைலாயபிள்ளை போன்றோர் உறுதி செய்துள்ளனர். இதன்வழி 1897, 1900 இடைப்பட்ட காலத்தில் யாழ்ப்பாணத்தில் தமிழ்ச்சங்கம் நிறுவப்பட்டதாகத் தெரிகிறது. 
மேலும், ஆ.குமாரசுவாமிப் புலவரின் சரித நூலிலிருந்து, யாழ்ப்பாண மன்னர், தமிழ்ச் சங்கத்தின் தலைவராக அ.குமாரசுவாமி புலவரையும்; சங்கக் காரியதரிசியாக சபாரத்தினம் முதலியாரையும்; உறுப்பினர்களாக ஆ. முத்துத்தம்பி பிள்ளை, ஆறுமுக உபாத்தியாயர், கனக சபாபதி ஐயர், க.சரவண முத்து புலவர் போன்றோர்களையும் நியமித்தார் என்ற பதிவும் அந்நூலில் உள்ளது. 
அதோடு மட்டுமல்லாது யாழ்ப்பாண தமிழ்ச் சங்கத்தில் அங்கம் வகித்த தமிழ் அறிஞர்களை மதுரையில் தான் தோற்றுவித்த தமிழ்ச் சங்கத்திலும் உறுப்பினராக இருந்து ஆதரவு தருமாறு  பாண்டித்துரை தேவர் 29-11-1902 -இல் எழுதிய கடிதத்தினையும் நூலாசிரியர் ஆதாரமாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார். அக்கடிதம் யாழ்ப்பாண தமிழ்ச் சங்கத்தின் தலைவரான ஆ.குமாரசுவாமி புலவருக்கு எழுதிய 
கடிதமாகும்.

மதுரைத் தமிழ்ச் சங்கம்
29-11-1902

ஐயா,

தாங்கள்  மதுரைச் சங்கத்தின் கல்வியங்கத்தவருள் ஒருவராக அமர்ந்து செந்தமிழ்ப் பாஷாவிருத்திக்கு வேண்டுமெனவற்றைப் புரிவதற்கு மனமுவந்து வரவிடுத்த சம்மதப் பத்திரிகையைக் கண்ணுற்றுப் பெருமகிழ்ச்சி யடைந்தேன். இவ்வாறு அன்புகூர்ந்து மனமுவந்து வாக்குதவிய தங்கட்கு அநேக வந்தனம் அளிக்கின்றேன்.

இங்ஙனம்
பொ.பாண்டித்துரை

யாழ்ப்பாண இராச்சியம், யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழக வெளியீடு, பக்கம் 276, பதிப்பாசிரியர் சி.கா.சிற்றம்பலம் என்ற வெளியீட்டில் கீழ்க்காணுமாறு பதிவு உள. 
""குறிப்பாக தமிழை மேலும் அபிவிருத்தி செய்ய முச்சங்கங்கள் அமைத்த தமிழக மூவேந்தர்களுக்குப் பிறகு சுமார் 1010 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தலைநகரான நல்லூரில் தமிழ்ச் சங்கம் ஒன்று அமைத்து உள்ளூர், வெளியூர் தமிழகப் புலவர்களையும் அறிஞர்களையும் இங்கு அழைத்ததின் விளைவாக இங்கு கல்வி அறிவு பரவிற்று, பல நூல்கள் எழுந்தன. யாழ்ப்பாண மன்னர்களால் தோற்றுவிக்கப்பட்ட தமிழ்ச் சங்கமே, மூன்றாவது சங்கமான கடைச்சங்கம் மறைந்தபின் தோன்றிய நான்காவது தமிழ்ச்சங்கம் ஆகும்'' என்ற ஆய்வுக் குறிப்பும் கவனத்தில் கொள்ளவேண்டி இருக்கிறது.
யாழ்ப்பாண மன்னர்கள் ஆட்சிக்காலத்தில் புலவர்கள் பலர் தமிழகத்திலிருந்து ஈழ நாட்டுக்கு வருகை தந்து அங்கேயே தங்கி தமிழ் வளர்த்துள்ளனர். யாழ்ப்பாண தமிழ்ச் சங்கம் மூத்தத் தமிழ்ச்சங்கம் என்பதும், பல அரிய தமிழ் ஆய்வுகளை அச்சங்கம் நடத்தியிருக்கிறது என்பதும் நிரூபணமான உண்மையாகும்.
4-4-1913-இல் சென்னை அரசாங்கம் யாழ்ப்பாண தமிழ்ச் சங்கத்திடம் ஓர் அகராதியை தொகுத்து வழங்க கேட்டுக் கொண்டது. அந்தக் கடிதத்தில் எஸ்.எஸ்.சாண்ட்லர் என்ற கையொப்பம் உள்ளது. அதன்வழி தமிழக அரசு அ.குமாரசுவாமி புலவர் அவர்கள் மேற்பார்வையிட்டுப் பதிப்பித்த அகராதியினை அரசு ஏற்றுக் கொண்டதாக 7-2-1914-இல் சாண்ட்லர் அவர்களின் ஏற்பு கடிதத்தினை சான்றாகப் பதிவு செய்துள்ளதையும் பார்க்க முடிகிறது.
பாண்டித்துரைத் தேவரால் மதுரையில் தொடங்கப்பட்ட தமிழ்ச்சங்கத்தை நான்காவது தமிழ்ச் சங்கமாகக் கொள்வதா, இல்லை யாழ்ப்பாணத்தில் மன்னரால் நிறுவப்பட்டதுதான் நான்காம் தமிழ்ச் சங்கம் என்று கொள்வதா?

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/5/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/05/நான்காம்-தமிழ்ச்-சங்கம்-எது-2974830.html
2974814 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 36: 6-பிற தொடைகளும் வகையும்  (1) "வாகீச கலாநிதி'  கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, August 5, 2018 03:36 AM +0530
மோனை, எதுகை என்ற இரண்டு தொடைகளின் இலக்கணத்தையும் அவற்றின் வகைகளையும் அறிந்தோம். இனிப் பிற தொடைகளைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

இயைபுத் தொடை: இறுதியில் உள்ள எழுத்தாவது சொல்லாவது ஒன்றிவரத் தொடுப்பது இயைபுத் தொடை. அடிதோறும் இப்படி வருவது அடி இயைபுத் தொடை.

"இந்திய நாட்டினை இணைத்தவன் காந்தியே
சொந்தநா டென்று சொன்னவன் காந்தியே 
சுதந்தரம் பெறும்வகை துணிந்தவன் காந்தியே
இதம்பெறு மன்புரு வேயக் காந்தியே'

இந்த அகவற்பாவில் அடிதோறும் ஈற்றுச்சீர் இணைந்து வந்தமையால் இது அடி இயைபு. எதுகை, மோனைகளுக்குக் கூறிய இணை முதலிய வகைகள் இயைபு, முரண், அளபெடை என்ற மூன்று தொடைகளிலும் உண்டு. மற்றத் தொடைகளுக்கு முதற் சீரிலிருந்து பார்க்க வேண்டும். இயைபுக்குக் கடைசிச் சீரிலிருந்து பார்க்க வேண்டும்.

"மொய்த்துடன் தவழும் முகிலே பொழிலே
மற்றதன் அயலே முத்துறழ் மணலே
நிழலே இனியதன் அயலது கடலே
மாதர் நகிலே வல்லே இயலே
வில்லே நுதலே வேற்கண் கயலே
பல்லே தளவம் பாலே சொல்லே 
புயலே குழலே மயிலே இயலே
அதனால்
இவ்வயின் இவ்வுரு இயங்கலின்
எவ்வயி னோரும் இழப்பர்தந் நிறையே'

இந்த ஆசிரியப்பாவில் முதல் ஏழு அடிகளிலும் முறையே இணை இயைபு, பொழிப்பு இயைபு, ஒரூஉ இயைபு, கூழை இயைபு, மேற்கதுவாய் இயைபு, கீழ்க் கதுவாய் இணைபு, முற்று இயைபு என்னும் ஏழும் வந்தன. முதல் இரண்டு சீர்களில் மோனை வந்தால் இணைமோனை என்று பெயர் பெறும். பிற தொடைகளும் அப்படியே பெயர் பெறும். ஆனால், இயைபுக்கு மாத்திரம் இறுதியிலிருந்து நோக்கி வகை கூற வேண்டும். பின் இரண்டு சீரில் இணைந்து வந்தால்தான் இணையியைபு என்று சொல்ல வேண்டும். மற்றவையும் இப்படியே பார்த்து வகை தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

முரண் தொடை: முரண் என்பது விரோதம் அல்லது மாறுபாடு. சொல்லால் முரணாவது சொல் முரண்; பொருளால் மாறுபடுவது பொருள் முரண். "காட்டாவைக் காட்டினான்' என்பதில் காட்டா, காட்டி என்பவை ஒன்றுக்கு ஒன்று மாறுபட்டதுபோலச் சொல்லளவில் தோன்றுகின்றன. பொருளை நோக்கினால் சொற்களே வேறு; ஒரே பகுதியில் தோன்றியவை அல்ல. காட்டா என்பது காட்டுப் பசு என்ற பொருளையுடையது. இது சொல் முரண்.

மேடு-பள்ளம், இருள்-ஒளி, செல்வம்-வறுமை: இவை பொருள் முரண். சொல்லாலோ பொருளாலோ முரண்படும் சொற்கள் தொடர்ந்து வருவது முரண் தொடை. மற்றத் தொடைகளைப் போலவே இதுவும் அடிமுரண், இணை முரண், பொழிப்பு முரண் ஒரூஉ முரண், கூழைமுரண், மேற்கதுவாய் முரண், கீழ்க்கதுவாய் முரண், முற்று முரண் என எட்டு வகைப்படும்.


அடிதோறும் முதற் சீரில் முரண் வந்தால் அடி முரண் ஆகும்.
"இருள்பரந் தன்ன மாநீர் மருங்கின்
நிலவுக்குவித் தன்ன வெண்மணல் ஒருசிறை
இரும்பின் அன்ன கருங்கோட்டுப் புன்னை
பொன்னின் அன்ன துண்டா திறைக்கும்
சிறுகுடிப் பரதவர் மடமகள் 
பெருமதர் மழைக்கணும் உடையவால் அணங்கே'
இருள்-நிலவு, இரும்பு-பொன், சிறு-பெரு என்பன ஒன்றுக்கொன்று முரணாக இருத்தல் காண்க. அடி தோறும் முதற் சீரில் வந்தமையால் இது அடி முரண் என்று பெயர் பெறும். 
மற்ற வகைகளுக்கு உதாரம்:
"சீறடிப் பேரெழில் கொடிபோல் ஒல்குபு
சுருங்கிய நுசுப்பிற் பெருகுவடம் தாங்கிக்
குவிந்துசுணங் கரும்பிய கொங்கை விரிந்து
சிறிய பெரிய நிகர்மலர்க் கோதைதன்
வெள்வளைத் தோளும் சேயரிக் கருங்கணும்
இருக்கையும் நிலையும் ஏந்தெழில் இயக்கமும்
துவர்வாய்த் தீஞ்சொலும் உவந்தெனை முனியாது
என்றும் இன்னணம் ஆகுமதி
பொன்றிகழ் நெடுவேற் போர்வல் லோயே'

இந்தப் பாட்டில் முதல் ஏழு அடிகளிலும் முறையே இணை முரண், பொழிப்பு முரண், ஒரூஉ முரண், கூழை முரண், மேற்கதுவாய் முரண், கீழ்க்கதுவாய் முரண், முற்று முரண் என்பன வந்தன.

துவர்வாய்-தீஞ்சொல் என்பன சொல் முரண்; துவர்வாய் என்பது துவர்க்கும் வாய் என்ற பொருளைத் தோற்றச் செய்தது; ஆனால் அதன் இயல்பான பொருள் பவழம் போன்ற வாய் என்பது. தீஞ்சொல்-இனிய சொல். துவர்ப்பும் இனிமையும் முரண்பட்டன.
(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/05/கவி-பாடலாம்-வாங்க---36-6-பிற-தொடைகளும்-வகையும்--1-2974814.html
2974800 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, August 5, 2018 03:31 AM +0530 கைவிட்ட ஒண்பொருள் கைவர வில்லென்பார்
மெய்ப்பட்ட வாறே உணர்ந்தாரால் - மெய்யா
மடம்பட்ட மானோக்கின் மாமயி லன்னாய்
கடம்பெற்றான் பெற்றான் குடம். (பாடல்-57)

மடப்பம் பொருந்திய மான் போன்ற பார்வையையுடைய,  சிறந்த மயில் போல்வாய்!  மெய்யான நெறியிலே நின்று உலக இயலை அறிந்தார்,  உண்மையாகவே, கைவிட்ட ஒண் பொருள் யாதொரு கரியுமின்றிக் கடனாகத் தன் கையினின்றும் விட்ட ஒள்ளிய பொருள்,  மீட்டுத் தன் கையின்கண் வருதல் இல்லை என்று கூறுவார்கள்.  பிறர்க்குக் கடனாகக் கொடுத்த பொருளை மீட்டுப் பெற்றா னெனப்படுவான்,  உறுதி கூறுதற்குப் பாம்புக் குடத்தைப் பெற்றவனே யாவானாதலால். (க-து.) யாதொரு சான்றுமின்றிக் கடன் கொடுத்தலாகாது. "கடம் பெற்றான் பெற்றான் குடம்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/05/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2974800.html
2970037 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மணிமேகலையும் ஜெர்மானிய இலக்கியமும்! DIN DIN Sunday, July 29, 2018 02:29 AM +0530 இலக்கிய ஆராய்ச்சியை அறிவியல் சோதனைக்கு உட்படுத்தவும், உறுதிப்படுத்தவும், மேன்மேலும் திருத்தமுறச் செய்யவும் பயன்படுவது இணைவரைக் கோட்பாடாகும். இவ்வகையில் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பில்லாத இலக்கியங்களையும் மொழியாலும், இடத்தாலும், காலத்தாலும் பிரிக்கப்பட்ட இலக்கியங்களை ஆராய்வதும் அக்கோட்பாட்டில் அடங்கும். அவ்வகையில் அறிமுகம் இல்லாத படைப்பாளர்களின் படைப்புகளில் காணப்படுகின்ற நடையோ, அமைப்போ, கருத்தோ ஆராயப் பெறுவதுண்டு.
மேற்கூறியவற்றின் அடிப்படையில் மணிமேகலையில் உள்ள கருத்தையும், ஜெர்மானிய இலக்கிய நீதிக்கதையில் உள்ள கருத்தையும் ஒப்புமைப்படுத்திப் பார்க்கலாம். மணிமேகலையின் காலம் கி.பி. 2-ஆம் நூற்றாண்டு என்பர்.
ஜெர்மானிய இலக்கியத்தின் இடைக்காலப் பகுதியில் தோன்றிய "ஆப்பிரிக்கத் தீர்ப்பு' என்னும் நீதிக்கதையின் காலம் 17-ஆம் நூற்றாண்டின் இடைப்பகுதியும் 18-ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியுமாகும். இக்காலத்தில் (1744-1803) வாழ்ந்த யொகன்கோட்பிரைட்கெர்டர் என்பவர் எழுதிய நீதிக்கதையே "ஆப்பிரிக்கத் தீர்ப்பு' என்பதாகும்.
சீத்தலைச் சாத்தனார் மணிமேகலையில் துயில் எழுப்பிய காதை என்னும் ஏழாவது காதையுள் (7-12) அரசனின் செங்கோல் பற்றிக் குறிப்பிடும்பொழுது, "கோனாகிய அரசன் தன் நிலையிலிருந்து மாறுபட்டு நேர்மையின்றி அரசாட்சி செய்வானாயின், வானத்திலே இயங்கும் கோள்களின் நிலையும் மாறும்; அம்மாற்றத்தால் மழையின்றி உலகில் வாழ்கின்ற உயிரெல்லாம் துன்பப்படும்' என்று குறித்துள்ளார்.
இக்கருத்துப்படி கோன்நிலை (அரசன் நிலை) திரிந்தால் கோள்நிலை (கோள்கள் நிலை) திரியும் என்ற கருத்துப் பெறப்பட்டது.
மேற்குறித்த மணிமேகலை காப்பியத்தின் கருத்தைப் போன்றே இடைக்கால ஜெர்மானிய இலக்கிய நீதிக்கதையின் (ஆப்பிரிக்கத் தீர்ப்பு) கருத்தும் அமைந்துள்ளது. அக்கதையின் சுருக்கம் வருமாறு:
மாசிடோனியாவின் மன்னரான அலெக்சாண்டர் ஆப்பிரிக்காவிலுள்ள ஒரு மாநிலத்திற்குச் சென்று அங்கு வழங்கப்பட்டுவரும் வழக்கிற்கான தீர்ப்பை அறிய விரும்புகிறார். அதற்காக அவர் கடைத்தெருவிற்குச் சென்று நீதிமன்ற வழக்குகளைப் பார்வையிடுகிறார். அப்போது, அம் மாநிலத்தின் ஒரு குடிமகன் ஆப்பிரிக்க மன்னரிடம் வந்து,
"மன்னா நான் ஒருவரிடம் பை நிறைய உமி வாங்கினேன். ஆனால், உமியுடன் அருஞ் செல்வங்கள் காணப்படுகின்றன. நான் உமியை மட்டும்தான் வாங்கினேன். அதிலுள்ள செல்வங்கள் எனக்குரியதல்ல. ஆதலால், அவற்றை மீண்டும் வழங்கியபோது உமியை விற்றவர் அதிலுள்ள செல்வங்களை வாங்க மறுக்கின்றார். ஆதலால், எனக்குத் தீர்ப்பு வழங்குங்கள்'' என்று வழக்கைத் தொடுத்தார்.
மன்னர் உமியை விற்ற இரண்டாவது குடிமகனை அழைத்து விசாரித்தார். அவனோ, "மன்னா உமியை விற்கும்போதே அதிலுள்ள செல்வத்தையும் சேர்த்தே விற்றுவிட்டேன். ஆதலால், அச்செல்வம் உமியை வாங்கிய அவருக்கே உரிமையுடையது'' எனக்கூறி செல்வத்தை வாங்க மறுத்துவிட்டான்.
உமியை வாங்கிய முதல் குடிமகனும், உமியை விற்ற இரண்டாவது குடிமகனும் அந்நாட்டின் குடிமக்கள் என்பதையும், இருவருமே நியாயமற்ற முறையில் செல்வங்களை வைத்துக்கொள்ள அஞ்சுகின்றனர் என்பதையும் உணர்ந்த ஆப்பிரிக்க மன்னர், நன்கு சிந்தித்துப் பின்வருமாறு தீர்ப்பு வழங்கினார்.
உமியை வாங்கிய முதல் குடிமகனின் மகளையும், உமியை விற்ற இரண்டாவது குடிமகனின் மகனையும் வழக்கு மன்றத்திற்கு அழைத்துவரச்செய்து, அவர்களை மணமக்களாக்கி, திருமணப் பரிசாக அந்தப் பையிலுள்ள செல்வங்களை அவர்களுக்கே வழங்கித் தீர்ப்பளித்தார்.
தீர்ப்பினைக் கேட்ட அலெக்சாண்டர் வியந்து சிரித்தார். அவரது சிரிப்பையும் வியப்பையும் பார்த்த ஆப்பிரிக்க மன்னர், "இவ்வழக்கிற்கு உங்கள் தீர்ப்பு எவ்வாறு அமையும்?'' என்றார்.
உடனே அலெக்சாண்டர், "அவர்கள் இருவரது தலைகள் துண்டிக்கப்பட்டு, செல்வத்தை அரசாங்கத்திற்குச் சொந்தமாக்குவோம்'' என்றார். இத்தீர்ப்பைக் கேட்ட ஆப்பிரிக்க மன்னர் கைகொட்டிச் சிரித்து, ""நீங்கள் வாழும் நாட்டில் சூரியன் ஒளிர்கிறதா? வானம் பொழிகிறதா?'' என்றார்.
அதற்கு அலெக்சாண்டர் "ஆம்'' என்றார்.
"அப்படியானால், உங்கள் நாட்டில் வாழும் கள்ளம் கபடம் இல்லாத விலங்கினங்களுக்காகத்தான் என்று கூறி, உங்களைப் போல் மன்னர் வாழும் நாட்டில் வெயிலும் காயாது. மழையும் பெய்யாது'' என்றார். இத்துடன் அந்நீதிக்கதை முடிகின்றது.
மணிமேகலை, அரசனின் அரசாட்சிக்கும் கோள்களின் இயக்கத்திற்கும் அதன்வழியாக மழைக்கும் உள்ள தொடர்பைக் குறித்துள்ளது. ஜெர்மானிய இலக்கிய நீதிக்கதையும் அரசனின் ஆட்சிக்கும், கோள்களின் இயக்கத்திற்கும், அதன் வழியாக மழைக்கும் உள்ள தொடர்பைக் குறித்துள்ளது.
இணைவரைக் கோட்பாட்டுக்குள் இவ்விரு இலக்கியங்களும் வருகின்றன. மணிமேகலை செய்யுள் படைப்பாகவும், ஜெர்மானிய இலக்கியம் உரைநடைப் படைப்பாகவும் காணப்படுகின்றன. அரசனின் நேர்மையான ஆட்சிக்கும், கோள்களின் இயக்கங்களுக்கும் அதன் வழியாக நிகழும் மழை, வெயில் முதலான கால வேறுபாடுகளுக்கும் தொடர்புண்டு என்பதை இவ்விரு படைப்பாளர்களின் படைப்புகளிலும் இடம்பெற்றிருக்கின்றன.
- முனைவர் அ. சிவபெருமான்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/29/w600X390/ALE.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/29/மணிமேகலையும்-ஜெர்மானிய-இலக்கியமும்-2970037.html
2970029 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் Sunday, July 29, 2018 02:28 AM +0530 கடந்த வாரம் புதுவைக்குச் சென்றபோது வழக்கம்போல நண்பர் ரவிக்குமாரைத் தொடர்பு கொண்டேன். அவர் சென்னையில் இருப்பதாகக் கூறினார். து.ரவிக்குமார் நடத்தி வரும் "மணற்கேணி' இலக்கிய இதழின் தீவிர வாசகனான எனக்கு சிறிது காலமாக "மணற்கேணி' இதழ் அனுப்பப்படாமல் இருப்பது குறித்து விசாரித்தேன். அதிர்ச்சி தரும் பதிலை அளித்தார் து. ரவிக்குமார்.
அரசியல்வாதிகளுக்கு இலக்கிய நாட்டம் இருப்பது புதிதல்ல. ஆனால், விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சியின் மாநிலப் பொதுச் செயலரான து. ரவிக்குமார் அந்தப் பட்டியலில் சேரமாட்டார். முழுநேர இலக்கியவாதி அரசியல்வாதி ஆகியிருக்கிறார் என்பதுதான் து.ரவிக்குமார் மீது எனக்கிருக்கும் பெருமதிப்பு. அப்படிப்பட்ட இலக்கியவாதியான து.ரவிக்குமார் என்னிடம் வருத்தத்துடன் தெரிவித்த கருத்து என்னை இன்றுவரை மிகவும் வேதனைப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது.
"மணற்கேணி' இதழை, தொடர்ந்து கொண்டுவர முடியாததால் நிறுத்திவிட்டதாக அவர் தெரிவித்தபோது, அவர் நா தழுதழுத்தது. தமிழகத்தில் தலைசிறந்த இலக்கிய ஆய்வாளர்கள் அனைவரையும் ஒருங்கிணைக்கும் பாலமாக இருந்து வந்த இதழ் "மணற்கேணி'. இதில் வெளிவரும் ஒவ்வொரு கட்டுரையும் மிகச்சிறந்த ஆய்வுக் கட்டுரையாகவும், முனைவர் பட்ட ஆய்வுகளைப் போல ஆழமான சிந்தனைக்குரியவையாகவும் இருந்தன.
தமிழில் வெளிவந்து கொண்டிருந்த ஆக்கபூர்வமான இலக்கிய ஆய்வு இதழாக இருந்த "மணற்கேணி' நிறுத்தப்பட்டிருப்பது அதிர்ச்சி அளிப்பது என்பது மட்டுமல்ல, தமிழின் வளர்ச்சியில் தளர்ச்சி ஏற்படுத்துவதாகவும் அமைகிறது.
அரசியல் கலப்பில்லாத இதுபோன்ற தரமான இலக்கிய இதழ்கள் அரசால் ஊக்குவிக்கப்பட்டு, அத்தனை நூலகங்களிலும், அரசுப் பள்ளிகளிலும், கல்லூரிகளிலும் கட்டாயம் வாங்கப்பட வேண்டும் என்கிற நிலைமை ஏற்பட்டால்தான் தொடர்ந்து நடத்த முடியும். ஜனரஞ்சகப் பத்திரிகைகளுக்குக் கிடைப்பது போல இந்த இதழ்களுக்கு விளம்பரங்கள் பெறமுடியாது என்பதால், அதற்கு அரசு ஆதரவு குறிப்பாக, தமிழ் வளர்ச்சித் துறையும், தமிழகக் கல்வித் துறையும் ஆதரவு தரவேண்டும்.
இதுகுறித்துப் பேசும்போது து.ரவிக்குமார் சொன்ன இன்னொரு செய்தி, இவ்வளவு நல்ல இலக்கிய இதழுக்குத் தமிழ் அறிஞர்களும், தமிழ் ஆர்வலர்களும் துணை நிற்கவில்லை என்பதுதான் அவரது வருத்தத்துக்குக் காரணம். ஆண்டு சந்தா சேர்ந்தவர்கள் 500 பேருக்கும் குறைவு என்றும், அவர்களிடம் சந்தாவைப் புதுப்பிக்க மீண்டும் மீண்டும் தொடர்பு கொள்வதிலேயே பலமணி நேரம் செலவிட்டு து.ரவிக்குமார் சோர்ந்து போய்விட்டார் என்பதும் மகிழ்ச்சி தருவதாக இல்லை. அரசு ஆதரிக்கவில்லை என்றால், அதற்கு அரசியல் காரணம் கூறலாம். தமிழை நேசிக்கும் தமிழ் அறிஞர்கள் கூடவா இதுபோன்ற நல்ல முயற்சிக்குத் தவறாமல் ஆண்டு சந்தா வழங்கி, ஆதரிக்கத் தயங்குவது?
இந்த முயற்சிக்கு முற்றுப்புள்ளி விழுந்துவிடாமல் "மணற்கேணி'யை மீண்டும் வெளிக்கொணர தமிழார்வம் மிக்க புரவலர்கள் உதவிக்கரம் நீட்ட வேண்டும் என்பது என்னுடைய வேண்டுகோள்!

உலகில் இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு மிகப்பெரிய அறிவியல் புரட்சி ஏற்பட்டிருக்கிறது. அதிலும், தகவல் தொலைத் தொடர்பு, தொழில்நுட்பம் ஏற்பட்ட பிறகு அதனால் அறிவியலில் ஏற்பட்டிருக்கும் மாற்றங்கள் அளப்பரியவை. அறிவியல் மட்டுமல்ல, மருத்துவம், உடற்கூறியல் ஆகியவற்றிலும் புதிய பல ஆராய்ச்சிகள் மிகப்பெரிய மாற்றங்களை ஏற்படுத்தி இருக்கின்றன. இந்த மாற்றங்களின் விளைவாக ஆயிரக்கணக்கான புதிய சொற்கள் உருவாகி இருக்கின்றன.
ஆங்கிலத்தில் உருவாகியிருக்கும் அந்தச் சொற்களுக்கு நிகரான தமிழ்ச் சொற்கள் உருவாக்கப்பட்டு, அறிவியல் தமிழை வளப்படுத்த வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. தமிழில் சொற்களை உருவாக்கினால் மட்டும் போதாது, அவை எளிமையாக பழக்கத்தில் கையாளப்படுபவையாகவும் இருக்க வேண்டும். இது நாம் எதிர்கொள்ளும் மிகப்பெரிய சவால்.
ஆங்கில வழியில் படிப்பது எனும்போது அதில் சில சிக்கல்கள் இருக்கின்றன. புதிய பொருள் குறித்து மனம் ஒன்றாமல், புரிதல் இல்லாமல் ஆங்கில மொழியில் மனனம் செய்வது என்பது வழக்கமாகிவிட்டது. இதனால், ஆழமான புரிதல் இல்லாமல் போகிறது. அதன் விளைவுதான் லட்சக்கணக்கில் அறிவியல் மாணவர்கள் தமிழகத்தில் உருவானாலும் விரல் விட்டு எண்ணும் அளவில் மட்டுமே அறிவியல் அறிஞர்கள் உருவாகிறார்கள். இப்படிப்பட்ட சூழலில் சரியான புரிதலை ஏற்படுத்தும் எளிய தமிழிலான அறிவியல் புத்தகங்கள் உருவாக வேண்டும்.
அப்படிப்பட்ட ஒரு வித்தியாசமான முயற்சியில் திருச்சி பிஷப் ஹீபர் கல்லூரியில் உயிரி தொழில்நுட்பவியல் துறையில் இணைப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றிவரும் முனைவர் இரா.சர்மிளா இறங்கி இருக்கிறார். அறிவியலைத் தமிழுக்கு அறிமுகப்படுத்த வேண்டும் என்கிற சீரிய முயற்சியில் ஈடுபட்டிருக்கும் முனைவர் இரா.சர்மிளா பல அறிவியல் கட்டுரைகளைத் தமிழில் எழுதி வருகிறார். அதேபோல பல ஆங்கில அறிவியல் நூல்களைத் தமிழ்ப்படுத்தும் முயற்சியிலும் ஈடுபட்டு வெற்றி அடைந்திருக்கிறார்.
"மரபணு என்னும் மாயக் கண்ணாடி' என்பது முனைவர் இரா.சர்மிளா எழுதியிருக்கும் புத்தகம். மரபணு மாற்றம் பற்றிப் பரவலாகப் பேசப்படும் சூழலில் செல், செல்லின் நுண்ணமைப்பு, குரோமோசோமின் அமைப்பு, புரத உற்பத்தி, மரபணுக் கட்டுப்பாடுகள், மரபணு நகர்வு, மரபணு மாற்றத்தால் ஏற்படும் நன்மை-தீமைகள் ஆகியவை மட்டுமல்லாமல், டி.என்.ஏ., குறித்த விளக்கங்களையும் தெளிவுபடுத்துகிறது இவரது புத்தகம்.
இதைப் படிக்கும்போது இன்னும் பல அறிவியல் சொற்களுக்கு நாம் தமிழ் சொற்களைக் கண்டறிந்தாக வேண்டுமே என்கிற மலைப்பு மேலிடுகிறது. அதே நேரத்தில், முனைவர் இரா.சர்மிளா போன்ற தமிழ் மீது தாளாப் பற்று கொண்ட அறிவியல் அறிஞர்கள் அந்தக் குறையைத் தீர்ப்பதில் முனைப்பு காட்டுகிறார்கள் என்பது ஆறுதல் அளிக்கிறது.

கடந்த வாரம் தில்லி சென்றிருந்தபோது தமிழ் நேசரும், மாநிலங்களவையின் முன்னாள் உறுப்பினருமான தருண் விஜயை அவரது இல்லத்தில் சந்தித்தேன். அவருடன் ஒரு மிகப்பெரிய அரசியல் ஆளுமை ஒருவர் குறித்துப் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, சீன மொழிக் கவிதை ஒன்றை என்னிடம் பகிர்ந்து கொண்டார். அதை நான் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.
கோடையில்தான்
மழை அருமை
பனியில்தான்
வெயில் அருமை
பக்கத்தில்தான்
மலர் அழகு
தூரத்தில்தான்
மலை அழகு!

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/29/w600X390/tm.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/29/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2970029.html
2970021 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 35 "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, July 29, 2018 02:25 AM +0530 5- சிறப்பில்லாத எதுகை மோனைகள் (2)
 மூவகை எதுகை: தலையாகு எதுகை, இடையாகு எதுகை, கடையாகு எதுகை என்று மூன்று வகை உண்டு. சீர் முழுவதும் ஒன்றி வருவது தலையாகெதுகை; ஓரெழுத்து மட்டும் ஒன்றி வருவது இடையாகெதுகை, மற்றவை கடையாகெதுகை.
 "கலைநவின்ற பெரும்புலமைக் கவிஞர்களைப் போற்றிசைத்து
 நிலைநவின்ற பன்னூல்கள் நேயத் துடனியற்றப்
 புலைநவின்ற மெய்யழிந்தும் புகழுடம்பு பெற்றவர்கள்
 அலைநவின்ற கடற்புவியில் அனைவரினும் மேலவரே'
 இதில் தலையாகெதுகை வந்தது.
 "அகர முதல எழுத்தெல்லா மாதி
 பகவன் முதற்றே உலகு' - இதில் இடையாகெதுகை வந்தது.
 "தக்கார் தகவிலர் என்பதவரவர்
 எச்சத்தாற் காணப் படும்' - இதில் கடையாகெதுகை வந்தது.
 மூவகை மோனை: சீர் முழுவதும் ஒன்றுவது தலையாகு மோனை. ஓரெழுத்தே ஒன்றுவது இடையாகு மோனை; பிற கடையாகு மோனை.
 "பற்றுக பற்றற்றான் பற்றினை அப்பற்றைப்
 பற்றுக பற்று விடற்கு' - இதில் உள்ள அடிமோனை முழுச்சீரும் ஒன்றி வந்தமையால் தலையாகு மோனை.
 "மாவும் புள்ளும் வாழும் வகையில்
 மாநில வுயிரெலாம் மகிழ்ந்தினி திருப்ப
 மாட்சிபெற் றிலகிய மன்னனிம் மன்னனே' - இதில் இடையாகு மோனை வந்தது. பிற வகையாக வருவன கடையாகு மோனை.
 வேறு சில எதுகைகள்: இரண்டாம் எழுத்தின் மேல் ஏறிய உயிர் ஒன்றி வந்தால் உயிரெதுகையாகும்.
 "துளியொடு மயங்கிய தூங்கிரு ணடுநாள்
 அணிகிளர் தாரோ யருஞ்சுர நீந்தி
 வடியமை யெஃகம் வலவயி னேந்தித்
 தனியே வருதி நீயெனின்
 மையிருங் கூந்தல் உய்தலோ அரிதே'
 இதில் இகரமாகிய உயிர் இரண்டாம் எழுத்துக்களில் வந்தமையால் உயிரெதுகை ஆயிற்று. ய, ர, ல, ழ என்னும் மெய்யெழுத்துக்கள் இடையே நிற்க ஒன்றினால் அது ஆசிடையிட்ட எதுகையாகும்.
 "காய்மாண்ட தெங்கின் பழம்வீழக் கமுகி னெற்றிப்
 பூமாண்ட தீந்தேன் றொடைகீறி வருக்கை போழ்ந்து'
 இதில் காமாண்ட, பூமாண்ட என்று இருந்தால் எதுகை சிறக்கும். ஆனால் முதலடியில் யகர ஒற்று இடையே வந்தது. இது ஆசிடையிட்ட எதுகை. ஆசு என்பது ஒட்டாத இரண்டு உலோகப் பொருள்களை ஒட்டும்படி இடையே அமைக்கும் பொருள்; "பற்றாசு' என்று அதனைச் சொல்வார்கள். அது போல இருப்பதனால் இதை "ஆசு' என்றார்கள்.
 "மாக்கொடி மாணையும் மவ்வற் பந்தரும்
 கார்க்கொடி முல்லையும் கலந்த பந்தரில்'
 இதில் இரண்டாமடியில் ரகர ஒற்று இடையில் வந்தது. இது ரகர ஆசிடையிட்ட எதுகை.
 "ஆவே றுருவின ஆயினும் ஆபயந்த
 பால்வே றுருவின அல்லவாம்' - இது லகர ஆசிடையிட்ட எதுகை.
 "வாழ்கின்றே மென்று மகிழன்மின், வாணாளும்
 போகின்ற பூளையே போன்று' - இது ழகர ஆசிடையிட்ட எதுகை.
 "பாகமதிற் பெண்ணுடைய பண்பன் அடியார்கள்
 ஆர்கலிசூழ் வையக் கணி'
 இது ரகர ஆசிடையிட்ட எதுகை. அடிகளில் இடையிடையே ஒவ்வொன்றை விட்டு எதுகை அமைந்தால் இடையிட்டெதுகை யாகும்.
 "நீடா ரி வணென நீமனம் கொண்டார்
 கேளார் கொல்லோ காதலர் தோழி
 வாடாப் பௌவம் அறமுகந் தெழிலி
 பருவம் பொய்யாது வலனேர்பு வளைஇ
 ஓடா மலையன் வேலிற்
 கடிது மின்னுமிக் கார்மழைக் குரலே'
 இதில் ஒன்றுவிட்டு ஓரடியில் எதுகை வந்தமையால் இடையிட்டெதுகை யாகும். முதலிரண்டடியும் ஓரெதுகையாய்ப் பின் இரண்டடியும் மற்றோர் எதுகையாய் வந்தால் இரண்டடி எதுகை யாகும்.
 "துவைக்கும் துளிமுன்னீர்க் கொற்கை மகளிர்
 அவைப்பதம் பல்லுக் கழகொவ்வா முத்தம்
 மணங்கமழ்தார் அச்சுதன் மண்காக்கும் வேலின்
 அணங்கமுத மந்நலார் பாட்டு'
 இதில் இரண்டடி எதுகை வந்தது. இரண்டாம் எழுத்தன்றி மூன்றாம் எழுத்து ஒன்றி வந்தால் மூன்றாமெழுத்தொன் றெதுகை யாகும்.
 "பவழமும் பொன்னுங் குவைஇய முத்தின்
 திகழரும் பீன்றன புன்னை'
 இதில் மூன்றாம் எழுத்தாகிய ழகரம் ஒன்றும் எதுகை வந்தது. விட்டிசைத்தலால் வல்லொற்றைப் போல ஓசை அமைந்து எதுகை வந்தால் அது விட்டிசை வல்லொற் றெதுகை யாகும்.
 "பற்றிப் பலகாலும் பான்மறி உண்ணாமை
 நொஅலையல் நின்ஆட்டை நீ'
 இதில் "நொ' என்ற குறிலுக்குப் பின் வரும் அகரம் விட்டு இசைப்பதனால் வல்லோசை உண்டாகிறது. இது விட்டிசை வல்லொற்றெதுகை. தொடர்ந்து பல சீர்களிலும் எதுகை வந்தால் அது வழி யெதுகை ஆகும்.
 "மண்டலம் பண்டுண்ட திண்டேர் வரகுணன்
 தொண்டியின்வாய்
 கண்டலந் தண்டுறைக் கண்டதொன் றுண்டு
 கனமகர
 குண்டலங் கெண்டை யிரண்டொடு தொண்டையுங்
 கொண்டொர்திங்கள்
 மண்டலம் வண்டலம் பக்கொண்டல் தாழ
 வருகின்றதே'
 இதில் வழியெதுகை வந்தது.
 (தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/29/w600X390/kivaja.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/29/கவி-பாடலாம்-வாங்க---35-2970021.html
2970013 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஆய்வுத்துறை முன்னோடி! DIN DIN Sunday, July 29, 2018 02:23 AM +0530 தமிழிலக்கண, இலக்கிய ஆய்வுத்துறையில் முன்னோடியாக விளங்கிய அறிஞர் மு. இராகவையங்கார். இவர் பாண்டிய நாட்டு அரியக்குடியில் ஜூலை 26, 1878-இல் பிறந்தவர். இவரது வாழ்க்கை வரலாறு பலரும் அறிந்ததே!
 "செந்தமிழ்' இதழிலிருந்து ரா. இராகவையங்கார் ஓய்வு பெற்றபின் மு. இராகவையங்காரையே அதன் ஆசிரியப் பொறுப்பில் நியமித்தார் பாண்டித்துரைத் தேவர். "செந்தமிழ்' இதழில் தமிழிலக்கியம், இலக்கணம் தொடர்பான பல்வேறு அரிய ஆய்வுக் கட்டுரைகளைத் தொடர்ந்து எழுதினார் மு. இராகவையங்கார்.
 அக்காலத்தில் இலக்கிய - இலக்கணங்கள் தொடர்பான ஆய்வுகள் ஓரளவு நடைபெற்று வந்ததென்றாலும், வரலாற்றுத் துறை பலரும் அறியாததாகவே இருந்தது. மு. இராகவையங்கார் அத்துறையில் இறங்கி அரிய செய்திகள் பலவற்றைக் கண்டுபிடித்து வெளிக்கொணர்ந்தார். அதுவரை தமிழறிஞர்கள் பலரும் சரியென நம்பிக்கொண்டிருந்த பல செய்திகள் தவறானவை என்பதைத் தரவுகளோடு நிறுவினார்.
 "செந்தமிழ்' இதழின் கட்டுரைகள் பெரும் எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்தின. அவ்வாறு மு. இராகவையங்கார் எழுதிய கட்டுரைகளில் முக்கியமானது "வேளிர் வரலாறு'. "வேளிர்' என்ற சொல் சிற்றரசர்களைக் குறிக்கும் சொல் என்று அதுவரை நம்பப்பட்டு வந்தது. ஆனால், அது ஒரு குறிப்பிட்ட மன்னனைக் குறிப்பதென்பதையும், அவனது குலத்தின் வரலாறு இன்னதென்பதையும் கண்டறிந்து விளக்கினார்.
 குறிப்பாக, "தொல்காப்பியப் பொருளதிகார ஆராய்ச்சி', "சேரன் செங்குட்டுவன்', "ஆழ்வார்கள் காலநிலை', "சாஸனத் தமிழ்கவி சரிதம்' போன்றவற்றை எழுதி எட்டு ஆண்டுகள் "செந்தமிழ்' பத்திரிகையை நடத்தினார். மேலும், பல அரிய நூல்களை ஆய்வு செய்து பதிப்பித்தும் இருக்கிறார். அவற்றுள் "நரி விருத்தம்', "சிதம்பரப் பாட்டியல்', "திருக்கலம்பகம்', "விக்கிரம சோழனுலா', "சந்திரலோகம்', "கேசவப் பெருமாள் இரட்டை மணிமாலை' ஆகியவை குறிப்பிடத்தக்கவை.
 சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் 1912-இல் தமிழ்ப் பேரகராதி ஒன்றை உருவாக்க முற்பட்டபோது, அப்பணியில் பங்குபெற மு. இராகவையங்கார் அழைக்கப்பட்டார். அந்த அகராதிக் குழுவுக்குத் தலைவராக இருந்தவர் அமெரிக்கன் மிஷினைச் சேர்ந்த ஜே.எஸ். சான்ட்லர் துரை. அகராதிப் பணியில் அயராது உழைத்த மு. இராகவையங்கார், சான்ட்லர் துரை குழுவிலிருந்து விலகிய பின்னரும் தொடர்ந்து சிறப்புடன் பணியாற்றி அகராதிப் பணியை முடித்தார். அவரது அரும்பணியைப் பாராட்டி ஆங்கிலேய அரசு அவருக்கு "ராவ் ஸôஹேப்' பட்டம் வழங்கி சிறப்பித்தது.
 மு. இராகவையங்காரின் தன்னலமற்ற தமிழாய்வுப் பணியை, காஞ்சி சங்கர மடம், திருவாவடுதுறை ஆதீனம் போன்ற சமய அமைப்புகளும், "தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சாமிநாதையர், ரா. இராகவையங்கார், திருமணம் சென்னக் கேசவராய முதலியார், வ.உ. சிதம்பரம் பிள்ளை, சி. சுப்பிரமணிய பாரதியார் போன்ற அறிஞர்கள் பலரும் பாராட்டியுள்ளனர்.
 சென்னை லயோலா கல்லூரியின் தமிழ்த்துறையில் கௌரவ விரிவுரையாளராகப் பணியாற்ற வருமாறு அழைப்பு வந்தது. அவ்வழைப்பை ஏற்று, அக்கல்லூரியில் நான்கு மாதங்கள் பணியாற்றினார். அப்போது, திருவிதாங்கூர் பல்கலைக்கழகத்தில் (இப்போது கேரளப் பல்கலைக்கழகம்) வள்ளல் அழகப்பச் செட்டியார் தமிழ் ஆராய்ச்சிக்கென ஓர் இருக்கையை நிறுவி, அதில் மு. இராகவையங்காரை நியமித்தார். அங்கு பணியாற்றிய காலத்தில் அடிக்கடி சொற்பொழிவுகள் நிகழ்த்தி வந்தார். அவருடைய சொற்பொழிவுகளை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து திருவிதாங்கூர் பல்கலைக்கழகம் நூலாக வெளியிட்டது.
 சேர மன்னர்கள் பற்றிய செய்யுள்களை அடைவுபடுத்தி, தனது விளக்கவுரையுடன் "சேர வேந்தர் செய்யுட் கோவை' என்ற தலைப்பில் இரு பாகங்களடங்கிய நூலாக மு. இராகவையங்கார் வெளியிட்டார். திருவிதாங்கூர் அரண்மனை சுவடி நிலையத்தில் கிடைத்த "அரிச்சந்திர வெண்பா' என்னும் அரிய நூலை தனது உரையுடன் அச்சிட்டார்.
 தனது வாழ்வுக்குப் பெருந்துணையாக இருந்த பாண்டித்துரைத் தேவர், அவருடைய தந்தையார் பொன்னுசாமித் தேவர் ஆகியோரின் தமிழ்ப் பணிகளைத் தொகுத்து "செந்தமிழ் வளர்த்த சான்றோர்' என்ற நூலை வெளியிட்டார். இந்நூல் அப்போது பள்ளியிறுதி வகுப்புக்குத் துணைப்பாட நூலாக வைக்கப்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது. அந்நூலின் மூலம் தனக்குக் கிடைத்த இரண்டாயிரம் ரூபாயை இராமநாதபுரம் பள்ளியில் சிறப்பாகத் தேர்ச்சி பெறும் மாணவனுக்குக் கொடுக்கச் செய்தார்.
 இடையறாது தமிழ்ப் பணியாற்றி வந்த மு. இராகவையங்காரின் வாழ்வில் 1954-இல் எதிர்பாராத துயர் சூழ்ந்தது. அவருடைய மனைவியும், மூத்த புதல்வரும் திடீரெனக் காலமானதால், மனம் வருந்திய அவர் மானாமதுரைக்குச் சென்று தன் இளைய புதல்வருடன் வசிக்கலானார். மன வருத்தத்தில் இருந்த அவரை, காரைக்குடி கம்பன் விழாவுக்கு வரும்படி அழைப்பு விடுத்தார் கம்பன் கழகத்தின் செயலாளர் சா. கணேசன். அவ்வழைப்பை ஏற்று, அவ்விழாவில் கலந்துகொண்டு, கம்பரின் புலமை குறித்து அரியதோர் ஆய்வுரை நிகழ்த்தினார்.
 சிதம்பரம் அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகம் வெளியிடத் திட்டமிட்டிருந்த கம்பராமாயணப் பதிப்பின் ஆசிரியர் குழுவில் பணியாற்ற அழைக்கப்பட்டார் மு. இராகவையங்கார். அவர் அங்கு சென்று1956 முதல் மூன்று ஆண்டுகள் அங்கு தங்கியிருந்து "பால காண்ட'த்திற்கும் "சுந்தர காண்ட'த்திற்கும், மேலும் சில பகுதிகளுக்கும் சிறப்புரை எழுதினார்.
 1958-இல் மு. இராகவையங்காரின் எண்பதாண்டு (சதாபிஷேகம்) விழா கொண்டாட்டத்தின்போது, அவர் எழுதிய "வினைத்திரிபு விளக்கம்' என்ற நூல் வெளியிடப்பட்டது. அதன் பின்னர் வீட்டிலிருந்தவாறே "கட்டுரை மணிகள்' என்ற தலைப்பின்கீழ் கட்டுரைகள் எழுதத் தொடங்கினார். பதினான்கு கட்டுரைகள் எழுதத் திட்டமிட்டு, பதிமூன்றாவது கட்டுரையாக "களப்பிரர்' என்ற கட்டுரையை எழுதி முடித்ததும் அவர் உடல்நிலை மோசமாயிற்று.
 தமிழிலக்கிய - இலக்கண ஆய்வுத்துறை முன்னோடி மு. இராகவையங்கார் 1960-ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் இரண்டாம் நாள் இந்நிலவுலக வாழ்விலிருந்து விடைபெற்றுக் கொண்டார். அவரது பூதவுடல் மறைந்திடினும் புகழுடல் தமிழுள்ளவரை வாழும் என்பதில் ஐயமில்லை.
 - ராஜ்கண்ணன்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/29/w600X390/mv.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/29/ஆய்வுத்துறை-முன்னோடி-2970013.html
2970006 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  தாமே தமக்கு மருத்துவர்  முன்றுறையரையனார் Sunday, July 29, 2018 02:21 AM +0530 பழமொழி நானூறு
எமக்குத் துணையாவார் வேண்டுமென் றெண்ணித்
 தமக்குந் துணையாவார்த் தாந்தெரிதல் வேண்டா
 பிறர்க்குப் பிறர்செய்வ துண்டோமற் றில்லை
 தமக்கு மருத்துவர் தாம். (பாடல்-56)
 எமக்கு ஓர் இடர் வந்தால் அதனைக் களைந்து துணை செய்வோர் வேண்டுமென்று நினைத்து, தமக்கு உதவி செய்வோரைத் தாம் ஆராய்தல் வேண்டா. பிறர் ஒருவருக்குப் பிறரால் செய்யத்தக்கது ஒன்று உண்டோ? துணை யாவாரைக் கண்டிடினும் ஒரு சிறிதும் நன்மை விளைதல் இல்லை. தம் நோயைத் தடுப்பார் தாமே யாவர். (க-து.) நமக்கு வேண்டிய நன்மையை நாமே தேடிக் கொளல் வேண்டும். "தமக்கு மருத்துவர் தாம்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/29/தாமே-தமக்கு-மருத்துவர்-2970006.html
2965282 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி வேண்மாள் விளம்பிய விழுமிய கருத்து DIN DIN Sunday, July 22, 2018 03:08 AM +0530 சேர நாட்டு மன்னன் செங்குட்டுவன் அறிவாற்றல்மிக்க தன் துணைவி வேண்மாளுடன் மலைவளம் காணச் செல்கிறான்.
 அப்போது புலவர் ஒருவர் ஓடிவந்து மன்னனை வணங்கி ""மன்னரே! நமது மலைப் பகுதியில் உள்ள வேங்கை மரத்தடியில் கண்ணீர் வழிய ஓர் இளம் பெண் நின்றாள். அவள் எந்நாட்டவளோ, யார் மகளோ தெரியவில்லை. சிறிது நேரத்தில் வானிலிருந்து வந்த தேரில் அவள் வானகம் செல்லக் கண்டோம்'' என்கிறான்.
 இதைக் கேட்ட மன்னன் திகைப்பும், வியப்பும் அடைந்ததோடு அங்கிருந்த அருந்தமிழ்ப் புலவராம் சாத்தனாரிடம் அப்பெண்ணின் (கண்ணகி) வரலாற்றை விரித்துரைக்குமாறு வேண்டிக் கொள்கிறான்.
 சாத்தனார், அக்கதையை உணர்ச்சியோடு எடுத்துரைக்கிறார். கண்ணகி அவலத்தையும் கோப்பெருந்தேவியின் குன்றாத அன்பினையும் எண்ணி மன்னன் நெகிழ்ந்தான்.
 மகளிர் இருவரையும் மனதுக்குள் பாராட்டுகிறான். ஆனால் இருவருள் யாரேனும் ஒருவருக்குத்தான் சிலையெடுத்து, கோயில் கட்டி வழிபாடு செய்ய விழைகிறான்.
 தன்னருகில் இருக்கும் தன் அருமைத் துணைவியான வேண்மாளை நோக்கி, ""கண்ணகி, கோப்பெருந்தேவி ஆகிய இருவருள் யாருக்கு நாம் சிலையெடுக்க வேண்டும்?'' என்று வினவுகிறான்.
 இதற்கு வேண்மாள், தன் நுண்ணறிவுத் திறனால் அனைவரும் மகிழ்ந்து போற்றும் சீர்மிகுந்த கருத்தை மொழிகின்றாள்.
 "அன்புத் துணைவனின் துயரத்தை ஆற்றாது உயிர் நீத்த கோப்பெருந்தேவி விண்ணுலகத்தில் நற்பேறு அடைவாளாக! அவ்வாறு இருக்க, நமது நாட்டின் எல்லையில் அடியெடுத்து வைத்த அப்பத்தினி தெய்வமாம் கண்ணகியை நாம் வணங்கி வாழ்த்தி, வழிபாடு செய்தல் வேண்டும்'' என்கிறாள்.
 சேர மன்னன் செங்குட்டுவனோ, நற்பண்பும், நாவன்மையும் மிக்க தன் துணைவியின் அறிவுரைப்படியே கற்பரசி கண்ணகிக்கு இமயத்திலே கல்லெடுத்து, கங்கையிலே நீராட்டி, வஞ்சி மாநகரிலே கோயில் அமைத்து, அனைவரும் வழிபடும் கோயில் அமைத்தான் என்பது வரலாறு.
 இங்கு வேண்மாள் வெறும் சோலை வளம் காண வந்த அரசமா தேவியாக இல்லாமல், அனைவரும் மகிழ்ந்து போற்றும் அரிய பெரிய கருத்தையும் மொழிந்துள்ளார். கோப்பெருந்தேவி வானுலகில் இயற்கையான நற்பேற்றை அடைந்தே தீருவார் என்பதை வேண்மாள் திண்ணமாக அறிந்துள்ளதை இத்தொடர் விளக்குகிறது.
 தன்நாட்டு எல்லையிலே காலடி எடுத்து வைத்த கண்ணகியாகிய வீரச்செல்வியை நாம் வழிபட வேண்டும் என்றுரைக்கும் வேண்மாளின் ஆழ்ந்த சிந்தனை, அருகே இருந்த புலவர் பெருந்தகையும் ஏற்கத்தக்கதாக அமைகிறது.
 வேண்மாள், சாதாரண அரசியாக இல்லாமல் மாட்சிமைமிக்க கருத்தினைப் பொழியும் உயர்ந்த பெண்ணரசியாகவும் திகழ்ந்திருக்கிறாள்! அப்பெருமாட்டி என்றென்றும் நம் சிந்தையில் நிறைந்திருக்கிறாள்.
 - ஆர். ராஜேஸ்வரி ஸ்ரீதர்
 
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/22/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/22/வேண்மாள்-விளம்பிய-விழுமிய-கருத்து-2965282.html
2965276 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, July 22, 2018 03:07 AM +0530 கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை மதுரை உலகத் தமிழ்ச் சங்கத்தில், தமிழக அரசின் தமிழ் வளர்ச்சித் துறை சார்பில் நடத்தப்பட்ட இளந்தமிழர் இலக்கியப் பட்டறையில் உரையாற்றப்போன எனக்குப் பல இன்ப அதிர்ச்சிகள். ஆறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சென்னையில் நடத்தப்பட்ட பயிற்சிப் பட்டறையில் கலந்து கொண்டபோது, நான் இந்த முயற்சி குறித்துப் பதிவு செய்திருக்கிறேன்.
 ஆண்டுதோறும் ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலிருந்தும் சுமார் பத்துக்கும் மேற்பட்ட இலக்கிய ஆர்வமும், பேச்சாற்றலுமுள்ள இளைஞர்களை அடையாளம் கண்டு அவர்களுக்கு அடிப்படை இலக்கியத்திலிருந்து, கதை, கவிதை, கட்டுரை எழுதுவது, மேடையில் உரையாற்றுவது, தமிழ் இலக்கியத்தில் புரிதலை ஏற்படுத்துவது உள்ளிட்ட சீரிய பணிகளைச் செவ்வனே செய்து வருகிறது தமிழ் வளர்ச்சித் துறை. கடந்த ஏழு ஆண்டுகளில் 2,500-க்கும் அதிகமான இளைஞர்கள் இந்த இலக்கியப் பட்டறையில் பயிற்சி பெற்றுத் தமிழகமெங்கும் இலக்கிய மேடைகளில் முழங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பது அசாதாரணமான சாதனை!
 ஏழாவது பயிற்சிப் பட்டறைக்கு அரங்கத்தில் கூடியிருந்த இளைஞர்களில் பாதிக்குப் பாதி பெண்கள் இருந்தனர். அவர்களது கண்களில் காணப்பட்ட ஒளி, இலக்கிய தாகம், தமிழ்ப் பற்று மெய்சிலிர்க்க வைத்தன. பாரதி கனவு கண்ட "ஒளிபடைத்த கண்ணினாய் வா... வா... வா...' என்பதை நனவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறது தமிழ் வளர்ச்சித் துறையின் இளந்தமிழர் இலக்கியப் பட்டறை.
 கடந்த மூன்றாண்டுகளில் மதுரைக்குப் பல முறை பயணித்து விட்டிருந்தாலும், இதுவரை உலகத் தமிழ்ச் சங்கத்துக்குப் போனதில்லை. 2015-ஆம் ஆண்டு கட்டத் தொடங்கி 2016-ஆம் ஆண்டு கட்டி முடிக்கப்பட்டிருக்கும் மதுரை உலகத் தமிழ்ச் சங்கம் பிரம்மாண்டமாக எழுப்பப்பட்டிருக்கிறது. 400 பேர் அமரும் வகையிலான அதிநவீன கலையரங்கம், 200 பேர் அமரும் சிற்றரங்கம், 30 பேர் அமரும் கூட்ட அறை உள்ளிட்ட 20 அறைகளுடன் சுமார் 89 ஆயிரம் சதுர அடியில் எழும்பி நிற்கிறது அந்தக் கட்டடம். உலகத் தமிழ்ச் சங்க நூலகத்தில் ஏறத்தாழ பதினாறாயிரம் நூல்கள் உள்ளன.
 பள்ளிக் கல்வித்துறை சார்பில் ரூ.6 கோடியில் ஒரு நவீன நூலகமும், தமிழ் வளர்ச்சித் துறையின் சார்பில் ரூ.55 கோடியில் பழந்தமிழர் வாழ்வியல் காட்சிக் கூடமும் அமைக்கப்பட்டு இருக்கின்றன. உலக அளவிலான தமிழ்ச் சங்கங்கள், அமைப்புகள், தமிழ் நிறுவனங்களை ஒருங்கிணைப்பது, அவை குறித்த விவரங்களைத் தொகுப்பது, வெளிநாடு வாழ் தமிழர்களுக்குத் தமிழ் இலக்கியங்களைக் கொண்டு சேர்ப்பது, வெளிநாடு வாழ் தமிழறிஞர்களை உலகத் தமிழ்ச் சங்கத்துக்கு அழைத்துவந்து கருத்தரங்கம், ஆய்வரங்கம் நடத்துவது, உலக அருங்காட்சியங்களில் உள்ள அரிய தமிழ் ஓலைச்சுவடிகளையும், கலைப் பொருள்களையும் சேகரித்து அவற்றின் தரவுகளைத் திரட்டுவது உள்ளிட்ட உயரிய நோக்கங்களுடன் உலகத் தமிழ்ச் சங்கம் செயல்படுவது பேருவகை அளிக்கிறது.
 பல மூத்த தமிழறிஞர்கள், தங்கள் வாழ்நாளில் மிகுந்த பொருள்செலவில் பல அரிய நூல்களை சேகரித்து வைத்திருக்கிறார்கள். தங்களது காலத்துக்குப் பிறகு அவை எடைக்குப் போடப்பட்டு விடுமோ என்கிற கவலையில் கழிகிறது அவர்களது எஞ்சிய வாழ்க்கை. உலகத் தமிழ்ச் சங்கம் அந்த அறிஞர்களின் புத்தகங்களை, "இன்னாருடைய சேகரிப்பு' என்கிற அறிவிப்புடன் உலகத் தமிழ்ச் சங்க நூலகத்தில் பாதுகாக்க வழிகோலினால், ஆயிரக்கணக்கான அரிய நூல்கள் அழிந்து விடாமல் காப்பாற்றப்படும். இது தமிழ் வளர்ச்சித் துறைக்கும், உலகத் தமிழ்ச் சங்கத்துக்கும் எமது தாழ்மையான வேண்டுகோள்.
 மதுரை உலகத் தமிழ்ச் சங்கம் இயக்குநர் கா.மு. சேகர், தமிழ் வளர்ச்சி இயக்கத்தின் இயக்குநர் கோ. விசயராகவன், தமிழ்வளர்ச்சித்துறை (மதுரை மாவட்டம்) துணை இயக்குநர் க.பசும்பொன் ஆகிய மூவர் அணியின் அயராத உழைப்பு தமிழுக்கு உரம் சேர்க்கிறது. அவர்களுக்கு எமது மனமார்ந்த பாராட்டுகள்!
 
 
 திடீரென்று சுப. உதயகுமாரனின் நினைவு வந்தது. நீண்ட நாள்களாக சுப. உதயகுமாரனின் நடுப்பக்கக் கட்டுரை எதுவும் "தினமணி'யில் வெளிவரவில்லையே என்று நினைத்துக் கொண்டபோது, புத்தக விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்த "ஒற்றைக் குடும்பந்தனிலே: வீடுதோறும் கலையின் விளக்கம்' என்கிற அவரது புத்தகத்தைப் படிப்பதற்காக எடுத்து வைத்திருந்தது சட்டென ஞாபகம் வந்தது. கோவை - மதுரை பயணத்தின்போது எனக்கு அந்தப் புத்தகம்தான் வழித்துணையாக இருந்தது.
 கூடங்குளம் அணுஉலை எதிர்ப்புப் போராளி என்பது சுப. உதயகுமாரனின் ஒரு முகம். அவ்வளவே. சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர், வருங்காலவியல் குறித்த ஆய்வாளர், சமூக சிந்தனையாளர் என்று இப்படிப் பல பரிமாணங்களைக் கொண்ட ஆளுமை அவர்.
 "அமில வீச்சு, கும்பல் கொலை உள்ளிட்ட சமூக அவலங்களுக்கு என்ன காரணம், யார் பொறுப்பு? நாடாளுமன்றம், சட்டப்பேரவை, நகராட்சி, ஊராட்சி மன்றங்கள், அரசு அலுவலகம், பணியிடம், வழிபாட்டுத் தலங்கள், கல்வி நிலையங்கள், காவல் நிலையம், நீதிமன்றம், சிறைச்சாலை இவை எவையுமே தீர்வாகாது. மகாகவி பாரதியார் சொன்னதுபோல, "வீடுதோறும் கலையின் விளக்கம் ஏற்படுத்துவதுதான் தீர்வு'' - இதுதான் சுப.
 உதயகுமாரனின் புத்தகத்தின் அடிநாதமான செய்தி.
 இடிந்தகரை போராட்டத்தின்போது அவர் முகநூலில் எழுதிய கருத்துகளைத் தொகுத்து கட்டுரையாக்கி இருக்கிறார். வீடு எப்படி இருக்க வேண்டும். அதன் வழி நாடு எப்படி செம்மையாகும் என்கிற சீரிய கருத்தை பாமரனுக்கும் புரியும் விதத்தில் பதிவு செய்திருப்பதுதான் சுப. உதயகுமாரனின் தனித்துவம். "வீடுதோறும் கலையின் விளக்கம்' வீடு தோறும் இருந்தால் மட்டும் போதாது. ஒவ்வொரு வீட்டிலுமுள்ள ஒவ்வொருவரும் படிக்கவும் வேண்டும். சுப. உதயகுமாரனின் உயரிய சமூக சிந்தனைக்கும், அக்கறைக்கும் தலைவணங்குகிறேன்.
 
 
 இணையத்தில் உலவிக் கொண்டிருக்கும் புலம்பெயர்ந்த தமிழர் ஒருவர் தனது வலைப்பூவில் "பூர்ணா'வின் "அகதி' என்கிற கவிதையைப் பதிவு செய்திருந்தார். ரொம்பவே ரசித்தேன். அதனைப் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.
 
 வீட்டு மாடத்திலும்
 மேற்கூரையிலும்
 பறவைகள் வசிப்பதை
 பெருமையாக நினைக்க
 ஒன்றுமில்லை...
 காடுகளை இழந்து
 அகதியாய் வாழ்வதில்
 என்ன பெருமை இருக்கிறது?

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/22/w600X390/uk.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/22/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2965276.html
2965274 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  கற்றாரின் மாண்பு  முன்றுறையரையனார் DIN Sunday, July 22, 2018 03:05 AM +0530 பழமொழி நானூறு

ஆற்றவும் கற்றார் அறிவுடையார் அஃதுடையார்
 நாற்றிசையும் செல்லாத நாடில்லை - அந்நாடு
 வேற்றுநா டாகா தமவேயாம் ஆயினால்
 ஆற்றுணா வேண்டுவ தில். (பாடல்-55)
 மிகுதியும் கற்க வேண்டிய நூல்களை அறிந்தவர்களே அறிவுடையார் எனப்படுவார். அவ்வறிவு படைத்தவர்களது புகழ் நான்கு திசையின் கண்ணும் பரவாத நாடுகளில்லை. அந்த நாடுகள் அயல் நாடுகளாகா, அவ்வறிவுடையோர் நாடுகளேயாம். அங்ஙனமானால், வழியில் உண்பதற்கு உணவு (கட்டமுது) கொண்டுசெல்ல வேண்டியதில்லை. (க-து.) கற்றாருக்குச் சென்ற இடமெல்லாம் சிறப்பு. "ஆற்றுணா வேண்டுவ தில்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/3/31/w600X390/lotus.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/22/கற்றாரின்-மாண்பு-2965274.html
2965273 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி விடுதலை ஞானபாநு!  டாக்டர் நல்லி குப்புசாமி செட்டியார் DIN Sunday, July 22, 2018 03:04 AM +0530 நாட்டுப்பற்றுடன் மொழிப்பற்றும் கொண்டவர்; உணர்ச்சிப்பெருக்குடன் சொற்பொழிவு ஆற்றும் திறன் படைத்தவர்; இதழாசிரியர், நூலாசிரியர், நாடக ஆசிரியர், கதாசிரியர் - இப்படிப்பட்ட பன்முக ஆளுமையாக வலம் வந்தவர் தியாக சீலர் சுப்பிரமணிய சிவா.
 சிவா நாட்டுக்காகச் செய்த தியாகமோ மிகப் பெரிது; அதற்காக அவர் அடைந்த துன்பங்கள் எண்ணிலடங்கா. நாட்டுப்பற்றும் மொழிப்பற்றும் கொண்டிருந்த சிவா, தம்முடைய குடும்ப வாழ்வில் பற்று அற்றவராகவே காணப்பட்டார். ஆன்மிகத்தில் நாட்டம் கொண்டு, சாது- சந்நியாசிகளுடன், தேச சஞ்சாரம் செய்து வந்தார்.
 வங்கப் பிரிவினை காரணமாக 1906-1907-ஆம் ஆண்டுகளில் பாரத தேசமெங்கும் சுதேசிய உணர்ச்சி பெருகியது. தேசிய நீரோட்டத்தில் சிவா தம்மைப் பிணைத்துக் கொண்டார். ஊர் ஊராகச் சென்று, சுதேசியப் பிரசாரம் செய்ய முற்பட்டார்.
 இந்நிலையில், சுதேசிய இயக்கத்திற்குத் தென் தமிழ்நாட்டில் நடுநாயகராக விளங்கிய வ.உ.சிதம்பரம் பிள்ளையுடன் அவருக்குத் தொடர்பு கிடைத்தது. கப்பலோட்டிய தமிழன் வ.உ.சி அவரை உடன்பிறவா சகோதரனாக நினைத்துக் கொண்டார். அவர்கள் "இரட்டைக் குழல் துப்பாக்கி' என்று சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்களால் போற்றப்பட்டனர். ஆங்கில ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிராகப் பேசி, நாட்டு மக்களை தேசியப் போராட்டத்தில் ஈடுபடும்படியான உணர்ச்சிமிக்க சொற்பொழிவுகளை சிவா செய்தார். சுப்பிரமணிய சிவாவின் எழுச்சிமிக்க உரைகள் மக்கள் மத்தியில் சுதந்திர உணர்வைத் தட்டி எழுப்பின. சிவா பேசினால் சவம் கூட உணர்ச்சி பெற்று எழுந்துவிடும் என்று கூறுமளவுக்கு அமைந்திருந்தது அவரது பேச்சுத்திறம்.
 ராஜ நிந்தனை வழக்குத் தொடரப்பட்டு, சிவா 1908 மார்ச் 12-ஆம் தேதி கைது செய்யப்பட்டார். பின்பு சிறையிலும் அடைக்கப்பட்டார். சிறைவாசத்திலிருந்து 1912 நவம்பர் 2-ஆம் தேதி விடுதலை பெற்று வந்த சிவா, சென்னை மயிலாப்பூரில் வாசம் செய்யத் தொடங்கினார். சென்னையில் சிவா வாசம் செய்யத் தொடங்கிய காலத்தில், அவர் தம்முடைய மனைவியையும், வயதான தாயாரையும், மாமியாரையும் காப்பாற்ற வேண்டிய நிலையில் இருந்தார். அவர்களும் தம் அன்றாட வாழ்க்கைத் தேவைக்குச் சிவாவையே நம்பியிருந்தனர். அதனால், சிவா தம்முடைய முழு கவனத்தையும் எழுதுவதில் செலவழிக்கத் திட்டமிட்டார். அதற்கான தீர்வாக, பத்திரிகைத் தொழிலையே சிவா தேர்ந்தெடுத்தார்.
 பிரிட்டிஷ் அரசினரால், சந்தேகிக்கப்பட்ட சிவாவிற்குப் பத்திரிகை நடத்துவதற்கு அனுமதி கிடைக்கவில்லை. அதனால், அவர் தம்முடைய மனைவி மீனாட்சி அம்மை பெயரால் பத்திரிகை நடத்த அனுமதி பெற்றார்.
 பத்திரிகையின் பெயராக "ஞானபாநு' என்பதாகச் சூட்டி, 1913 எப்ரல் மாதத்திலிருந்து ஆன்மிக நோக்கில் பிரசுரம் செய்ய முற்பட்டார். "ஞானபாநு' பலரின் கவனத்தை ஈர்த்தது. ஓரளவு வருமானமும் கிடைக்க வழி ஏற்பட்டது. வ.உ.சி., வ.வே.சு. ஐயர், பாரதியார், டாக்டர் நஞ்சுண்டராவ், சுப்பராய ஐயர் போன்ற தேச பக்தர்களின் எழுத்தோவியங்கள் "ஞானபாநு'வை அணி செய்தன. "ஞானபாநு'வை நடத்தி வந்த தருணத்தில் 15-5-1915-இல் சிவாவின் மனைவி மீனாட்சி அம்மை காலமானார்.
 மனைவியின் பிரிவு குறித்து, தம்மை மூன்றாம் மனிதராகப் பாவித்துக் கொண்டு, 1915 ஜூன் மாத இதழில் சிவா எழுதிய தலையங்கம் கல்மனம் கொண்டவர்களையும் கரைக்கச் செய்யும்படி அமைந்திருந்தது.
 "காலஞ்சென்ற ஸ்ரீமதி மீநாட்சியம்மாள்' என்று தலைப்பிட்டு எழுதப்பட்டிருந்தது அந்தத் தலையங்கம்.
 "நமது ஞானபாநு'வின் பதிப்பாசிரியரும், சொந்தக்காரியுமான ஸ்ரீமதி மீநாட்சியம்மாள் சென்ற வைகாசி மாதம் 2-ஆம் தேதி சனிக்கிழமை காலை 9 மணிக்கு மகாசக்தியில் இரண்டறக் கலந்துகொண்டாளென்ற விசனகரமான சம்பவத்தை நமது வாசகர்களுக்குத் தெரிவிக்கின்றோம். இவ்வம்மையார் ஸ்ரீ சுப்பிரமணிய சிவத்தின் மனைவியென்பதை அநேகமாக எல்லோரும் அறிவர்.
 ஸ்ரீ சுப்பிரமணிய சிவம் தேசபக்தி மேலீட்டால் சிறைவாசம் செய்ய நேர்ந்த காலத்தில், இவ்வம்மையார் பட்ட கஷ்டங்கள் பல. இவ்வம்மையாருக்கு இறக்கும்பொழுது வயது 27. ஸ்ரீ சுப்பிரமணிய சிவம் சிறு பிராயம் முதற்கொண்டே வேதாந்த விசாரணை செய்ய ஆரம்பித்து, இகலோக இன்பங்களை வெறுத்து, சாதுக்களுடனும், சந்நியாசிகளுடனும் சகவாசம் செய்துகொண்டு ராஜ்ய சஞ்சாரம் செய்து கொண்டிருந்தார்.
 அப்பொழுது இவ்வம்மையார் தமது தாயாரைத் துணையாகக் கொண்டு, மற்றச் சுற்றத்தினரை யெல்லாம் வெறுத்து, புருஷனே கதியென்ற பதிவிரதா தர்மத்தைப் பரிபாலனஞ் செய்யக் கங்கணம் கட்டிக்கொண்டு, புருஷன் இருக்கும் இடங்களைத் தேடித் தேடிச் செல்ல, ஸ்ரீசிவம் "கானவர் வலையிற்பட்டுக் கைதப்பியோடு மான் போல்' தமது மனைவியை அநேக இடங்களில், அநேக தடவைகளில் ஏமாற்றி நழுவிவிட, இவ்விதமாக இவ்வம்மையார் தமது புருஷனைத் தொடர்ந்து பட்ட கஷ்ட-நஷ்டங்கள் ஆச்சரியத்தையும், அனுதாபத்தையும் விளைவிக்கத்தக்கன.
 இவ்வாறாகவெல்லாம் ஸ்ரீசிவம் பல தடவைகளிலும் பல விதத்திலும் வெறுத்துத் தள்ளியும் சரீரத்தை விடாத சாயையைப் போல, இவ்வம்மையார் தமது புருஷனை விடாது பற்றித் தியானித்துக் கொண்டிருக்க, 1908-ஆம்
 வருஷத்தில் மகாசக்தியின் ஆக்ஞையின் பிரகாரம் ஸ்ரீசிவம் சிறைவாசம் செய்யுமாறு நேரிட்டது.
 அப்பொழுதும் இவ்வம்மையார் அவரை விடாது சிறைச்சாலை அதிகாரிகளின் மூலமாக அவருக்கு வேண்டிய செüகர்யங்களையெல்லாம் செய்து கொடுத்து, அவருடைய விடுதலை நாளை எதிர்பார்த்துக்கொண்டே காலங் கழித்தார். அப்போது இவ்வம்மையார் பட்ட கஷ்டங்கள் பற்பல.
 ஸ்ரீசிவம் இயற்கையிலேயே சந்நியாச நோக்குடையவராயினும், இவ்வம்மையார் ஆதிமுதல் தம்மை விடாது பின்பற்றித் தம்முடைய பதிவிரதா தர்மத்தைப் பரிபாலனம் செய்து வந்ததால், இவ்வம்மையாருடன் கூடி இல்லறத்தில் வாழ இசைந்து, தமது விடுதலைக்குப்பின் சென்ற இரண்டரை வருஷ காலமாக வாழ்ந்து வந்தார்.
 இவர்களுக்கு இகபர சாதனமாக இப்பத்திரிகை ஆரம்பிக்கப்பட்டது. ஸ்ரீசிவம் ராஜாங்கத்தாரால் சந்தேகிக்கப்பட்டவராதலால், பத்திரிகை நடத்துவதற்கு உத்தரவு கிடைப்பது சந்தேகம் என்று கருதி, ஸ்ரீமதி மீநாட்சியம்மாள் பேரால் பத்திரிகை நடத்துவதற்கு ராஜாங்கத்தாரிடமிருந்து அனுமதி பெறப்பட்டது. சென்ற இரண்டு வருஷ காலமாகப் பத்திரிகை இடையூறின்றி நடைபெற்று வந்தமைக்கு முக்கிய காரணம், இவ்வம்மையாரின் ஆர்வமும், தூண்டுதலுமேயாம். இப்பொழுது இவ்வம்மையார் மகாசக்தியில் லயமாகி விட்டார்.
 தேச நன்மைக்கும், உலக முன்னேற்றத்திற்கும் பாடுபடும் தம்முடைய புருஷனுடைய கைங்கர்யமும், மற்ற தேசாபிமானிகளுடைய கார்யங்களும் இனிது நிறைவேறுமாறு இவ்வம்மையாரின் சக்தி அருள்புரிவதாக'' என்று அமைந்திருந்தது அந்தத் தலையங்கம்.
 சிவா தம்முடைய மனைவியின் மறைவையடுத்து, பத்திரிகைகளை நடத்துவதிலும், எழுதுவதிலும் கவனம் செலுத்தலானார்.
 இதன்பின் தம் உடல்நிலையைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் தமிழ் நாட்டில் சுற்றுப்பயணங்களை மேற்கொண்டார். 1909-ஆம் ஆண்டுவாக்கில் பாரதியார், பாரத மாதாவுக்குக் கோயில் ஒன்று கட்ட வேண்டும் என்று ஆவல் கொண்டிருந்தார். பாரதியின் ஆசை எண்ணத்திற்கு உருவமும் உயிரும் கொடுக்க சிவா முற்பட்டார்.
 ஸ்ரீபாரத மாதாவை எல்லோரும் ஏக மனத்துடன் தியானித்தால், அடிமைத்தனத்தைப் போக்கி, தர்மத்தை வளர்த்து ஸ்வதந்திரத்தை யுண்டு பண்ணிவிடலாம் என்று சிவா தீர்மானித்தார்.
 பாரத மாதாவுக்குக் கோயில் கட்ட சிவா தேர்ந்தெடுத்த இடம் தருமபுரியை அடுத்த பாப்பாரப்பட்டி, சிறிய கிராமம்தான்! உள்ளூர்வாசிகளின் உதவியைக் கொண்டு நிலம் வாங்கி, அந்த இடத்தின் பெயராக "பாரதபுரம்' என்பதாகச் சூட்டினார்.
 அதன் பின்னர், பாரத மாதா கோயிலுக்கான அடிக்கல்லைத் தேசபந்து சித்தரஞ்சன தாஸரைக் கொண்டு, 1923 ஜூன் மாதம் 23-ஆம் தேதி நாட்டினார். ஜாதி, மதம் வித்தியாசம் இல்லாமல் எல்லோரும் கோயிலில் அனுமதிக்கப்படுவர் என்றும் சிவா அறிவிப்பும் செய்தார்.
 பாரத மாதா கோயில் கட்டுவதற்கான முயற்சிகளை சிவா மேற்கொண்ட தருணத்தில், மீண்டும் சிறைப்பட்டார். அதன் காரணமாகக் கோயில் கட்டும் பணி தடைப்பட்டது. சிறையிலிருந்து வெளிவந்தவுடன் முதல் காரியமாக எப்பாடு பட்டாகிலும், பாரத மாதாவுக்குக் கோயிலைக் கட்டி முடிக்க வேண்டும் என்று சங்கல்பம் செய்து கொண்டார்; நிதி திரட்டவும் முற்பட்டார்.
 சிவா எதிர்பார்த்த அளவு நிதி திரட்டலில் போதிய பலன் கிடைக்கவில்லை. ஆனாலும், சிவா மனத்தளர்ச்சி அடையவில்லை. தம் உயிர் உள்ளளவும் கோயிலைக் கட்ட வேண்டும் என்பதில் உறுதி கொண்டு, நிதிசேகரம் செய்வதற்காகப் பல ஊர்களுக்கும் பயணங்களை மேற்கொண்டார். இடைவிடாது மேற்கொண்ட பயணங்களால் சிவாவின் உடல்நலம் பாதிக்கப்பட்டது.
 நாளுக்கு நாள் சிவாவின் உடல்நிலை கவலைக்கிடமானது. எவரும் எதிர்பாராத நிலையில், தமிழ்த் தாயின் தவப்புதல்வராகவும், பாரத தேவியின் திருவடித் தொண்டராகவும் திகழ்ந்த சிவா, 23-7-1925 வியாழக்கிழமை காலை 5 மணிக்குத் தம்முடைய நாற்பத்தோராவது வயதில் பூத உடலை நீக்கிப் புகழ் உடல் பெற்றுவிட்டார்.
 சிவா தாம் வாழ்ந்த குறுகிய காலப் பகுதியில் ஒரு ஸ்தாபனமாகவே அமைந்து செயல்பட்ட ஞானதீரர். அவர் காலத்துக்குப் பிறகு இப்போது பாப்பாரப்பட்டியில் பாரதமாதா கோயில் எழுப்பப்பட உள்ளது. சிவாவின் கனவு நிறைவேறிவிட்டது.
 தலைவர்களுக்குச் சிலை எழுப்புவார்கள். மணிமண்டபம் கட்டுவார்கள். ஆனால், தியாகி சுப்பிரமணிய சிவா மட்டும்தான் பாரதமாதா கோயிலில் அருவமாகக்
 குடியிருக்கிறார்!
 ஜூலை 23 - சுப்பிரமணிய சிவாவின் நினைவு நாள்
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/22/w600X390/ss.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/22/விடுதலை-ஞானபாநு-2965273.html
2965259 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 34 "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் Sunday, July 22, 2018 03:01 AM +0530 5- சிறப்பில்லாத எதுகை மோனைகள் (1)
 இரண்டாம் எழுத்து ஒன்றி வரும் எதுகையும் முதலெழுத்து ஒன்றிவரும் மோனையும் இன்னபடி இருந்தால் ஓசையின்பம் மிகுதியாகும் என்பதை முதல் பாகத்திலே பார்த்தோம். முன் அத்தியாயத்தில் நாற்சீரடியில் வரும் எதுகை மோனைகளின் வகையைப் பார்த்தோம்.
 சிறப்பில்லாத எதுகை மோனை வகைகள் சில உண்டு. முந்தையோர் செய்யுட்களில் அவை இருந்தால் அவற்றிற்கு வகை இன்னதென்று தெரிந்து கொள்ளவே இவற்றை வகுத்திருக்கிறார்கள். ஆதலின், நாம் புதியதாகப் பாடும் பாட்டில் எதுகை மோனை இந்த அளவில் அமைந்தால் போதும் என்று எண்ணக் கூடாது.
 வருக்க எதுகை: ஒரு மெய்யோடு வந்த உயிர்கள் வருக்கமாகும். க, கா, கி, கீ, கு, கூ, கெ, கே, கை, கொ, கோ, கௌ என்பன ககர வருக்க எழுத்துக்கள். இவை எதுகை வரும் இடத்தில் வந்தால் வருக்க எதுகை ஆகும்.
 "நீடுபுகழ்க் காந்தி நினைவை மறந்ததனால்
 வாடித் தவித்து வருந்துகிறோம்-நாடதனில்
 கூடாரைக் கூடிக் குதர்க்கத்தில் நாள்போக்கிப்
 பாடறியேம் பெற்றேம்துன் பம்'
 இந்தப் பாடலில் டு, டி, ட, டா, ட என்பன ஒன்றற் கொன்று எதுகையாக வந்தன. இது வருக்க எதுகை.
 வருக்க மோனை: மேலே சொன்ன வகையில் மோனை அமைந்தால் அது வருக்க மோனையாம்.
 "பண்புறச் சொற்கள் பாங்காய் அமையப்
 பாடல் பாடும் பழக்கம் வேண்டும்;
 பிழையிலா தெழுதும் பெற்றியங் கின்றேல்
 பீடெங் கிருந்து பெறுதல் கூடும்?
 புதுமைக் கருத்தும் பொற்புறு சந்தமும்
 பூணும் அணியெனப் பொருந்தலங் காரமும்
 பெரியோர் போற்றும் அரிய கருத்தும்
 பேணி அமையப் பெட்புறும் கவிதை;
 பையப் பைய இயற்றிற் பனுவலைப்
 பொருத்த மாகவே பூர்த்திசெய் திடலாம்;
 போனக மனைய இனிமையும் பொருளிற்
 பௌவமென் ஆழமும் அமைந்து படருமே'
 இந்தப் பாடலில் அடியின் முதலெழுத்துக்கள் பகர வருக்கமாகவே வந்திருத்தலின், இது பகர மெய் வருக்க மோனை.
 நெடில் எதுகை:
 "ஆவா எனவேங்கி அல்லாந்து சோகாத்துப்
 பாகா யுருகிப் படர்ந்தார் சிலமாதம்'
 இதில் இரண்டாம் எழுத்துக்கள் நெடிலாக அமைந்தன. இது நெடில் எதுகை.
 நெடில் மோனை:
 "ஆர்கலி உலகத்து மக்கட் கெல்லாம்
 ஓதலிற் சிறந்தன் றொழுக்க முடைமை'
 இதில் முதல் எழுத்துக்கள் ஒன்றி வராவிட்டாலும் அவை நெடிலாக இருப்பதனால் நெடில் மோனை ஆயிற்று.
 இன எதுகை: இன எழுத்துக்கள் ஒன்றிவரத் தொடுத்தால் இன எதுகை. அது வல்லின எதுகை, மெல்லின எதுகை, இடையின எதுகை என்று மூன்று வகைப்படும்.
 "தக்கார் தகவில ரென்ப தவரவர்
 எச்சத்தாற் காணப்படும்'
 இந்தக் குறளில் இரண்டாம் எழுத்துக்கள் ஒன்றி வராவிடினும் அவை வல்லினமாக அமைந்துள்ளன. இது வல்லின எதுகை.
 "அச்சத் தாலே ஆழ்ந்திடு கின்றேன் அண்ணாஎன்
 பக்கத் தேவந் தின்ப மளித்தாற் பாங்கின்றோ?'
 இதிலும் வல்லின எதுகை வந்தது.
 "அன்பீனு மார்வ முடைமை யதுவீனும்
 நண்பென்னு நாடாச் சிறப்பு'
 இந்தக் குறளில் இரண்டாம் எழுத்துக்கள் ஒன்றி வராவிடினும் அவை மெல்லினமாக வந்தமையின், இது மெல்லின எதுகை.
 "எல்லா விளக்கும் விளக்கல்ல சான்றோர்க்குப்
 பொய்யா விளக்கே விளக்கு'
 இதில் இரண்டாம் எழுத்தாக லகர யகரங்கள் வந்தமையால் இது இடையின எதுகை.
 இன மோனை: இன எதுகைக்குச் சொன்னபடியே மோனை வரும் இடங்களில் இன எழுத்துக்கள் வந்தால் அது இன மோனை ஆகும்.
 "கருத்துச் செறிவும் கவினார் ஓசையும்
 சிறப்பச் சேரும் திறமுறின் கவியாம்;
 திருத்த மின்றிச் சீரிற் சிதைவுறப்
 பொருத்த மில்லாச் சொற்கள் புகுத்திச்
 செய்யும் கவியைச் செய்யுளாக் கொள்ளார்
 தண்டமிழ் நெறியின் தகையுணர்ந் தோரே'
 இந்தப் பாட்டில் ஒவ்வோர் அடியின் முதலிலும் வல்லின எழுத்துக்கள் வந்தன. இது வல்லின மோனை.
 "நட்டாரை வாழ்த்தி நலஞ்செய்வார் தம்பாலே
 மெச்சிப் புகுவார் பலர்'
 இதில் மெல்லின மோனை வந்தது.
 "யானை யனையார் எலியனையார் என்றிருவர்
 வாழ்வார்இவ் வையகத்து'
 இதில் இடையின மோனை வந்தது.
 (தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/22/w600X390/kivaja.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/22/கவி-பாடலாம்-வாங்க---34-2965259.html
2960591 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, July 15, 2018 05:29 AM +0530 செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனத்தின் துணைத் தலைவராக முனைவர் தெ.ஞானசுந்தரம் அறிவிக்கப்பட்டிருப்பது வரவேற்புக்குரியது. மிகுந்த எதிர்பார்ப்புக்கும், போராட்டத்துக்கும் பிறகு தமிழுக்குச் செம்மொழி அந்தஸ்து கிடைத்தது. அதைத் தொடர்ந்து செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனம் ஏற்படுத்தப்பட்டும், அமைப்பு ரீதியாக நியமனங்கள் இல்லாமல் முடக்கப்பட்டிருந்த நிலைமை இனியாவது மாறும் என்று எதிர்பார்க்கலாம்.

கடந்த வாரம் நெய்வேலி புத்தகக் கண்காட்சிக்குச் சென்றிருந்தபோது, பல்வேறு பதிப்பகங்களின் அரங்கங்களைப் பார்வையிட்டோம். அங்கே செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனத்தின் பெயர்ப் பலகையுடன் கூடிய அரங்கு ஒன்று ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது. சாகித்திய அகாதெமி, நேஷனல் புக் ட்ரஸ்ட் முதலிய அரங்குகளில் ஆர்வத்துடன் மக்கள் புத்தகம் வாங்கிக் கொண்டிருந்தனர்.

ஆனால், செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனத்துக்கு இடம் ஒதுக்கப்பட்டிருந்தும் கூட, அந்த நிறுவனத்தின் சார்பில் யாரும் வராததால், அது வெற்றிடமாகக் காணப்பட்டது. அதைப் பார்த்தபோது வருத்தமும் கோபமும் ஒருசேர வந்தன.

இதுபோன்ற முக்கியமான இலக்கிய நிகழ்வுகளில் கலந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதுகூட செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனத்துக்குத் தெரியாதா என்பதுதான் நமது கோபத்துக்குக் காரணம். செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனத்திற்கு விடிவுகாலம் வராதா என்று ஏங்கினேன். அந்த ஏக்கத்திற்கு இவ்வளவு சீக்கிரத்தில் விடை கிடைத்திருப்பது நான் எதிர்பாராத இன்ப அதிர்ச்சி.
செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனம் நிறுவப்பட்டு எட்டு ஆண்டுகளாகியும் அதன் செயல்பாடுகள் முழு வீச்சில் நடைபெறாததற்கு மிக முக்கியமான காரணம், அதன் தலைவராக முதலமைச்சர் இருப்பதுதான்.

முதலமைச்சருக்கு இருக்கும் பல்வேறு பணிகளில் செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனத்துக்கு நேரம் ஒதுக்கி, அதன் செயல்பாடுகளை நடத்துவது என்பது இயலாத ஒன்று. அதனால், இந்த நிறுவனத்தின் தலைமைப் பொறுப்பை முழு நேரம் ஈடுபடும் ஒருவரிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும். அல்லது அதிகாரமாவது முழுமையாகத் துணைத் தலைவரிடம் தரப்பட வேண்டும்.

முன்னாள் பொறுப்பு அலுவலராக ராமசாமி இருந்த வரை, மத்திய அரசின் மனிதவள மேம்பாட்டுத் துறையுடன் போராடி பல சலுகைகளை அந்த நிறுவனத்துக்குப் பெற்றுத்தர முடிந்தது. அவருக்குப் பிறகும் கூட, முழு நேர இயக்குநர்கள் இல்லாமல் வெறும் பொறுப்பு இயக்குநர்களாகவே தொடர்வது மிகப்பெரிய குறை. நிறுவனம் தொடங்கி எட்டு ஆண்டுகளாகியும் இன்னும் நியமிக்கப்பட வேண்டிய 43 இடங்களில் ஒன்றுகூட நிரப்பப்படவில்லை. முறையாகக் கோரிக்கை விடுக்கப்பட்டால், செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனத்திற்குத் தேவைக்கேற்ற பணம் அளிப்பதற்கு மத்திய அரசு தயாராக இருந்தும் கூட, அந்த நல்ல வாய்ப்பைப் பயன்படுத்த முடியாத நிலை காணப்படுகிறது. 

முனைவர் தெ.ஞானசுந்தரத்துக்குப் போதுமான அதிகாரம் அளித்து, அவரை சுதந்திரமாகச் செயல்பட அனுமதித்தால், அது செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனத்தின் பொற்காலமாக அமையும். ஒரு துணை வேந்தருக்கான எல்லாத் தகுதிகளும் படைத்த முனைவர் தெ.ஞானசுந்தரம் தமிழறிஞர் மட்டுமல்லாமல், தலைசிறந்த நிர்வாகியாகவும், தொலைநோக்குப் பார்வையுள்ள சிந்தனையாளராகவும் இருப்பவர். 

இவர் நியமிக்கப்பட்டிருப்பது செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனத்திற்குக் கிடைத்த மிகப்பெரிய பலம். அவர் முறையாகச் செயல்பட முடிந்தால், அது செம்மொழித் தமிழுக்குக் கிடைத்த வரம்.

-------------------------

கவிமணி தேசிக விநாயகம் பிள்ளையால் "இளங்கவி' என்று பாராட்டப்பட்டவர் கவிஞர் தே.ப.பெருமாள். இன்றைய தலைமுறைக்கு இவர் அதிகமாக அறியப்படாதவராக இருந்தாலும் கூட, தமிழ் இலக்கிய உலகில் இவருக்கென்று தனியான இடம் ஒன்று உண்டு. 1944-ஆம் ஆண்டு முதன்முதலாக "கவியரங்கம்' எனும் நிகழ்ச்சி திருச்சி வானொலி நிலையத்தால்தான் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. "எழில்' என்ற தலைப்பில் நடைபெற்ற அந்தக் கவியரங்கத்துக்கு ரசிகமணி டி.கே.சி. தலைமை தாங்கினார். அந்தக் கவியரங்கத்தில், அன்றைய பிரபல தமிழ்க் கவிஞர்களான பாஸ்கர தொண்டைமான், தொ.மு.சி.ரகுநாதன், நா.பிச்சமூர்த்தி, திருலோக சீதாராம், கவி. கா.மு.ஷெரீப் முதலிய 14 கவிஞர்கள் கலந்து கொண்டனர். அவர்களுள் கவிஞர் தே.ப.பெருமாளும் ஒருவர்.

கவிமணி தேசிக விநாயகம் பிள்ளை மட்டுமல்லாமல், பேராசிரியர் வையாபுரிப் பிள்ளை, கலைவாணர் என்.எஸ்.கிருஷ்ணன், சதாவதானி செய்குத் தம்பிப் பாவலர், நாவலர் சோமசுந்தர பாரதியார், ஒளவை தி.க.சண்முகம், பன்மொழிப் புலவர் கா.அப்பாதுரையார், கவியரசு கண்ணதாசன் ஆகியோருடன் நெருங்கிய தொடர்பும், அவர்களது நன்மதிப்பும் பெற்றவர் கவிஞர் தே.ப.பெருமாள். அவரது நூற்றாண்டு விழா இரண்டாண்டுகளுக்கு முன்பு நடந்தது. அந்த நூற்றாண்டு விழாவின் போது அவருடைய நூல்கள் தொகுக்கப்பட வேண்டும் என்கிற கருத்து முன்வைக்கப்பட்டது.

அதன் தொடர்ச்சியாக அவருடைய திருமகனார் தே.ப.தேசிக விநாயகம் கவிஞரின் ஏழு கவிதை நூல்களை ஒரே நூலாக்கி "தே.ப.பெருமாள் கவிதைகள்' என்கிற தலைப்பில் வெளிக்கொணர்ந்திருக்கிறார். 

இவருடைய கவிதைகள் மட்டுமல்லாமல், இவருடைய கதைகள், நாவல்கள், நாடகங்கள், இலக்கியக் கட்டுரைகள், வரலாற்று நூல்கள் உள்ளிட்ட பல்வேறு படைப்புகள் பல்கலைக்கழகங்களில் பாட நூல்களாக வைக்கப்பட்டுள்ளன. அவையும் விரைவிலேயே தொகுத்துப் புத்தகமாக வெளிவர இருப்பதாகத் தெரிகிறது. குமரி மண் தந்த தனிப்பெரும் கவிஞரான தே.ப.பெருமாளின் படைப்புகள் இன்றைய தலைமுறைக்குக் கொண்டு செல்லப்படுவது பாராட்டுக்குரியது.


தஞ்சை தரணி தந்த கவிஞர்களில் அ.முகம்மது இக்பால் குறிப்பிடத்தக்கவர். "தஞ்சை தாமு', "வல்லம் தாஜுபால்' உள்ளிட்ட புனை பெயர்களில் கவிதை எழுதும் இவரது கவிதை ஒன்றை இணையத்தில் படித்தேன். "துச்சாதனம்' எனும் தலைப்பிலான அந்தக் கவிதை மனதை உலுக்கியது.

எத்தனை மணிக்கு
எந்த இடத்தில்
எத்தனை பேர்
எவ்வளவு நேரம்
கூண்டில் நின்றவள்
குறுக்கு விசாரணையால்
மீண்டும் மீண்டும் 
துகில் உரியப்பட்டாள்!

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/15/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2960591.html
2960585 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 33 "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, July 15, 2018 05:27 AM +0530 4-மோனை எதுகைகளின் வகை (2)

ஒரடிக்குள்ளே பல சீர்களில் அமையும் மோனை, எதுகைகள் இணை முதலியவையாகப் பெயர் பெறும். நான்கு சீர்களையுடைய பாட்டில் வரும் மோனை முதலிய தொடைகளுக்கே அதனதன் நிலைக்கு ஏற்பத் தனித்தனியே பெயர் அமைத்திருக்கிறார்கள். அவையே இணை முதல் முற்றுவரையுள்ள விகற்பங்கள்.
1. இணை: முதல் இரண்டு சீர்களில் அமைவது.
"அணிமலர் அசோகின் தளிர்நலம் வென்று'
இந்த ஆசிரியப்பாவின் அடியில் முதல் இரண்டு சீர்களில் மோனை வந்திருக்கிறது. இது இணை மோனை.
"பொன்னின் அன்ன பொறிசுணங் கேந்தி'
இந்த ஆசிரியப்பாவின் அடியில் முதல் இரண்டு சீர்களில் எதுகை வந்தது. இது இணை எதுகை.
"பாரதப் பண்பைத் தெரிந்துணர் அன்பர்கள்
சீருறத் தேயம் ஓங்குதல் வேண்டிக்
காந்தி கருத்தறிந் தெனைப்பல தொண்டை
மாந்தர்கள் வாழுந் திறத்தினிற் செய்தனர்
ஆங்கவர் ஆற்றிய செயலால்
தீங்கெலாம் தீரப் பெற்றனம் யாமே'
இந்த நேரிசையாசிரியப்பாவில் அடிதோறும் இணை மோனை வந்தமை காண்க. இணை என்பது இரட்டைக்குப் பெயர். முதல் இரண்டு சீர்களில் அடுத்தடுத்து வந்தமையால் இப்பெயர் பெற்றது.
2. பொழிப்பு: முதற் சீரிலும் மூன்றாம் சீரிலும் அமைவது.
"அம்பதும மாமலர் போல் அழகொழுகும் திருவடியை'
இதில் பொழிப்பு மோனை வந்தது. 
"செம்பொன் அன்ன அம்பொற் சுடருரு' 
இதில் பொழிப்பெதுகை வந்தது. நான்கு சீருடைய பாடல்களில் பொழிப்பு மோனை வரும்படி பாடுவதே சிறப்பு. புலவர்களின் செய்யுட்களில் இந்த அமைதியைக் காணலாம். ஆசிரியப்பாவில் அடி எதுகை வராதபோது பொழிப்பெதுகை அமையும்படி பாடுதல் சிறப்பு.
3. ஒரூஉ: முதல் சீரிலும் நான்காவது சீரிலும் அமைவது
"அன்பருளம் மேவும் முருகன் அடிமலரே'
இந்த வெண்பா அடியில் ஒரூஉ மோனை வந்தது.
4. கூழை: முதல் மூன்று சீரிலும் அமைவது.
"வேதம் விரித்த வியன்மலர்த் திருவாய்'
இந்த அகவலடியில் கூழை மோனை வந்தது. 
"வேலன் பாலன் போலும் நெஞ்சன்'
இந்த ஆசிரிய அடியில் கூழை எதுகை வந்தது.
5. மேற்கதுவாய்: இரண்டாம் சீரிலன்றி மற்ற மூன்று சீர்களில் அமைவது.
"ஆறு முகத்தா னாகும் அமுதம்'
இதில் மேற்கதுவாய் மோனை வந்தது.
"கற்றவர் போற்றும் நற்றவச் சுற்றம்'
இதில் மேற்கதுவாய் எதுகை வந்தது. இரண்டாம் சீரில் முதல் எழுத்து நெடிலாக வந்தமையால் எதுகை அமையவில்லை.
6. கீழ்க்கதுவாய்: மூன்றாவது சீரிலின்றி மற்ற மூன்று சீர்களில் வருவது.
"அவிர்மதி அனைய திருநுதல் அரிவை'
இதில் கீழ்க்கதுவாய் மோனை வந்தது.
"அன்ன மென்ன அழகுற மன்னும்'
இதில் கீழ்க்கதுவாய் எதுகை வந்தது.
7. முற்று: நான்கு சீரிலும் வருவது.
"தூய துணைவன் துறந்தமை தூற்றும்'
இதில் முற்று மோனை வந்தது.
"இங்கித மங்கள மெங்குமி லங்குக'
இதில் முற்றெதுகை வந்தது.
இங்கே சொன்ன கீழ்க்கதுவாயை மேற்கதுவாய் என்றும் மேற்கதுவாயைக் கீழ்க்கதுவாய் என்றும் சில ஆசிரியர்கள் மாற்றிச் சொல்வதுண்டு.
(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/23/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/15/கவி-பாடலாம்-வாங்க---33-2960585.html
2960577 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தனிப்பாடல் திரட்டில் புலவர்களின் உத்திகள் - எழில்.சோம. பொன்னுசாமி DIN Sunday, July 15, 2018 05:25 AM +0530  

வல்லினம், மெல்லினம், இடையினம்

தனிப்பாடல் திரட்டில் புலவர்கள் பலர் வியக்கத்தக்க உத்திகளைப் பயன்படுத்திப் பல பாடல்களைப் படைத்துள்ளனர். அக்காலத்தில் பாடல்களில் பல விளையாட்டுகளை இலக்கியத் தரத்தோடும் நயத்தோடும் வெளிப்படுத்தியுள்ளனர். தமிழில் உள்ள உயிர்மெய் எழுத்துகள் வல்லினம், மெல்லினம், இடையினம் ஆகிய மூவகைப்படும். இவற்றைக் கொண்டு தனித்தனியாக இயற்றப்பட்ட பாடல்கள் தனிப்பாடல் திரட்டில் உள்ளன. அவற்றுள் வல்லின எழுத்துகள் மட்டுமே அமைந்த பாடல் இது.
"துடித்துத் தடித்துத் துடுப்பெடுத்த கோடா
றொடுத்த கொடைகடுக் கைபொற்போர் - பொடித்துத்
தொடிபடைத் ததோடுடித்தத் தோகைகூத் தாட
கடிபடைத்துக் காட்டித்துக் காடு'
"வானத்தில் மின்னல் தோன்றியபோது காந்தள் மலர்கள் பூத்துக் கிளைகளைத் தாங்க முடியாமல் நின்றன. பொன் போன்ற நிறமொத்த கொன்றை மலர்கள் அரும்பி மாலை போலத் தொங்கின; மயில்களும் தோகை விரித்தாடின. மாதர்களின் இடப்பாகத்தில் வளையல்கள் நிறைந்த கைகள் துடித்தன. இவையெல்லாம் மின்னல் தோன்றியபோது அந்தக் காட்டில் புதுமையைப் படைத்தன' எனப் புலவர் பாடியுள்ளார்.
மெல்லினத்தால் அமைந்த பாடல் இது.
"மானமேநன் எமன மென்மன மென்னு
மானமான் மன்னா நனிநாணு - மீனமா
மானா மினன்மின்னி முன்முன்னே நண்ணினு
மானா மணிமேனி மான்'
"பெரிய கரிய யானைகளை உடைய வேந்தனே! இந்தப் பெண் மானமில்லா நிலையில் தவிக்கும் மனத்தோடும் நாணம் மிகக்கொண்டும் குறுகிப் போனாள். ஆனாலும், ஒரு மின்னல் மின்னியபோது எதிரே இந்தப் பெண் வந்ததும் - மின்னலைவிட ஒளி பொருந்திய அழகிய உருவத்தைப் பெற்றவளைப் போலல்லவா இருக்கிறாள்!' என்பது பாடலின் பொருள். 
இடையின எழுத்துகளால் அமைந்த பாடல் இது.
"யாழியல் வாயவிய வளவா யவொலி
யேழிய லெல்லாவா லேழையுரை - வாழி
யுழையே லியலா வயில்வி ழியையோ
விழையே லொளியா லிருள்'
"இந்தப் பெண்ணின் மொழிக்கு யாழினால் மீட்டப்பட்ட இலக்கண அளவோடு கூடிய ஒலி ஏழும் (சரிகமபதநி) நிகராகாது; மான்களின் வேல் போன்ற கண்களும் இவளுடைய கண்களுக்கு நிகராகாது; ஒளி பொருந்திய தங்கம், வைர ஆபரணங்கள் கூட இவளுடலில் வெளிப்படும் சிறப்பான ஒளிக்கு முன்னர் இருளடைந்துவிடும்' என்பது பாடலின் பொருள். என்னே நம் புலவரின் கவித்திறம்!

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/15/தனிப்பாடல்-திரட்டில்-புலவர்களின்-உத்திகள்-2960577.html
2960571 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கட்டளைக்கல் சுடாத செங்கல் தானா? - முனைவர் அ.தட்சிணாமூர்த்தி DIN Sunday, July 15, 2018 05:24 AM +0530
ஈராயிரம் ஆண்டுகட்கு முற்பட்ட தமிழ்ப் பேரிலக்கியங்கள் பழந்தமிழ்ப் பண்பாட்டுக் கருவூலங்கள். அவற்றுள் ஒன்றான மதுரைக் காஞ்சி தமிழ் நாட்டுத் தொழில் வல்லுநர்கள் பற்றிய பட்டியலில் "சூடுறுநன் பொன் சுடரிழை புனை நரையும், பொன் உரை காண்மரையும்' என்று குறிப்பிடுகின்றது. பொன்னின் தரத்தை உரைத்துக் காண்பதே மரபு. அதற்குப் பயன்பட்ட கல்லே உரைகல். அதனைக் கட்டளை என வழங்குவது இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளாக இருந்து வரும் மரபு. 
கரிய நிறம் உடைய உழவர்குடிச் சிறுவர் "கண்பு' என்னும் தாவரத்தின் காயை ஒருவர் மீது ஒருவர் எறிந்து விளையாடிய பொழுது, அதன் மகரந்தத் துகள் படிந்த அவர்தம் உடம்பு பொன்னை உரைத்துப் பார்த்த கட்டளைக்கல் போல இருந்தது (பெரும்.220-21); நெல்லிக்காயை வட்டுக் காயாகப் பயன்படுத்திச் சிறுவர் விளையாடுவதற்குத் தரையில் கீறிய கட்டங்கள் கட்டளைக்கல் போல இருந்தன (நற்றிணை-3); கரிய குயிலின் மேல் மா மரத்தின் தாது படிந்தபோது, அக்குயில் பொன் உரை திகழும் மேனியுடையதாயிற்று (குறுந்-192); பொன் போன்ற புதுத் தினைக்கதிரை, கட்டளைக்கல் போன்ற கரிய உடலைக் கொண்ட பன்றி உண்டது (ஐங்குறு-263); நீலக்குரும் நிறம் கொண்ட தும்பி கட்டளைக் கல்போல ஒளிவிட்டது (ஐங்குறு-215). இங்ஙனம் சங்கத்தமிழ் கட்டளைக்கல் பற்றிப் பேசுகிறது.
திருவள்ளுவ நாயனார், அரசன் தன் பணியாளர்களின் தகுதியை ஆராய்வது பற்றிக் கூறும் அதிகாரத்தில்தான் "கட்டளைக்கல்' என்று மொழிகின்றார். 
"கட்டளைக்கல்' பற்றி எழுதிய கட்டுரையாளர் த.ஜெகதீசன், மணக்குடவர் உரையை மேற்கோள் காட்டி, "கட்டளைக்கல் என்பது சுட்ட செங்கல்' என நிறுவ முயன்றுள்ளார். மணக்குடவர் கருத்தையே பரிப்பெருமாளும் கூறியுள்ளார். இவ்விருவரும் சொல்லும் படிக்கல்லையும் கட்டுரையாளர் பிறழ உணர்ந்ததாகத் தெரிகிறது. 
தராசுப் படிக்கல் என்பது யாவருக்கும் தெரிந்தது. மதிப்பிடும் செயலை இன்றும் நாம் "எடைபோடுதல்' என்கிறோம். உரைத்துப் பார்த்தலும், நிறுத்துப் பார்த்தலும் தரத்தை முடிவு செய்யத்தான். 
இந்த விளக்கத்தை மகா மகோபாத்தியாயரின் அருமை மாணாக்கர் மகாவித்துவான் ச.தண்டபாணி தேசிகரும் சுட்டிக் காட்டியுள்ளார். நிறையறியும் படிக்கல், மாற்று அறியும் கல் என அவர் வேறுபடுத்திக் காட்டுவார். ஆங்கிலத்திலும் "பஞ ரஉஐஎஏ பஏஉ ரஞதபஏ' என்று கூறுவர். 
கட்டளைக் கலித்துறை என்றொரு யாப்பும் உண்டு. சில வரையறைகளை வகுத்து, இதுவே யாவரும் பின்பற்ற வேண்டும் என அரசு விதிப்பதும் கட்டளைதானே! நபஅசஈஅதஈ என்று ஆங்கிலத்தில் சொல்லலாம். இத்தகைய அச்சினை (செங்கல் அச்சினை) கட்டளை என்பர். அது அச்சுத்தான். அச்சில் உருவாக்கும் வேகாத கல்தான் சுட்டக்கல் என்று சொல்வது பொருத்தமற்ற விளக்கமாகவே கருதப்படும். 
நீலம், அகலம், பருமன் என்ற முப்பரிமாணத்தினையொட்டி செங்கல் அச்சு செய்யப்படும். இதனைத்தான் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் தமிழ்ப் பேரகராதி "கட்டளை' என்பதற்கு இப்பொருளையும் குறிப்பிட்டுள்ளது.
"தன்னைத்தான் உயர்த்திக் கொள்பவனும் தாழ்த்திக் கொள்பவனும் தானே' என்ற கருத்து, தெரிந்து தெளிதல் என்னும் அரசக் கடமைக்கு அன்றி, தனி மனிதனின் ஈடேற்றத்திற்கு உறவுடைய சிந்தனையேன்றி, உலகியல் வாழ்வுக்குரியதன்று.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/10/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/15/கட்டளைக்கல்-சுடாத-செங்கல்-தானா-2960571.html
2960565 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மறைமலையடிகளும் தேசியமும் - முனைவர் பா.இறையரசன் DIN Sunday, July 15, 2018 05:23 AM +0530 மறைமலை அடிகளார் தனித் தமிழ் இயக்கத்தைத் தனிமனித இயக்கமாகத் தொடங்கி, தமிழ் உலகின் உயிர்ப்பு இயக்கமாக ஆக்கினார்.  சைவமும் தமிழும் இரு கண்கள் என வாழ்ந்தார்.  தனித்தமிழ்த் தந்தை மறைமலை அடிகளாரின் தொண்டும், எழுத்தும், பேச்சும் சைவத்தையும் தமிழையும் வளர்த்தன; அவருடைய வாழ்வு அதே காலக்கட்டத்தில் தொடங்கிய இந்திய தேசிய விடுதலைப் போராட்டத்தோடும், விடுதலை பெற்ற பின்னர் திராவிட தேசியம், தமிழ் தேசியம் ஆகியவற்றோடும் தொடர்புடையது.  
இந்திய தேசியமும், திராவிட தேசியமும் படிப்படியே வளர்ந்து தமிழ் நாட்டில் மட்டுமல்லாமல் உலகளவில் தமிழ் தேசியமாக உருக்கொள்ள அடிகளாரின் "தனித்தமிழ் இயக்கமே' அடிப்படையாகும்.  20-ஆம் நூற்றாண்டின் தமிழையும், தமிழக வாழ்வியலையும், அரசியலையும், சமய நெறியையும், இலக்கியக் கோட்பாட்டையும் வரையறைக்கு உட்படுத்தியவர்  மறைமலை அடிகளார்.
இந்தியாவை ஆங்கிலேயர் அடிமைப்படுத்தி வைத்திருக்கிறார்கள் என்ற உணர்வு 19-ஆம் நூற்றாண்டின்  இறுதியில்தான்  இந்திய மக்களுக்கு ஏற்படலாயிற்று. அக்கால சிற்றரசுகளின் மன்னர்களும்,  தேசிய  அரசியல் தலைவர்களும், கவிஞர்களும்  இங்கிலாந்து அரசிக்கும் அரசருக்கும் அரசுக்கும் தாங்கள் உட்பட்டு வாழ்பவர்களாகவே கருதி வாழ்ந்தனர். பள்ளிகளிலும் அலுவலகங்களிலும் இங்கிலாந்து அரசிக்கும் அரசருக்கும் வாழ்த்துப் பாடல் பாடிக் கொண்டிருந்தார்கள். 
அனந்தராம  பாகவதர், இங்கிலாந்து அரசியையும் அரசரையும் வாழ்த்திப் பாடல் கேட்டபோது,  (25-02-1900) அடிகளார் எழுதிக் கொடுத்துள்ளார். அரசியார் 1901-இல் இறந்த செய்தி அறிந்து வருந்தியுள்ளார்; அரசியார் மறைவுக்கு இரங்கற்பா தமிழில் எழுதி ஆங்கிலத்திலும் மொழிபெயர்த்து அனுப்புமாறு நல்லசாமிப் பிள்ளை  மடல் எழுதியுள்ளார்.
பாபு விபின் சந்திர பாலர்  சென்னைக்கு வந்திருந்தபோது பேசிய  இராஜாராம் மோகன் ராய் பற்றிய    சொற்பொழிவினைக் கேட்டார்.  சைவ சித்தாந்தமும் தமிழ் மொழிச் சிறப்பும் மனத்தில் பதித்திருந்த அடிகளார்  சென்னை வாழ்க்கையாலும்  கிறிஸ்துவக் கல்லூரியில் பணியாற்றியதாலும் அங்கிருந்த  ஆசிரியர்களாகிய  ஆங்கிலக் கிறிஸ்துவப் பாதிரியார்கள்  தொடர்பாலும்  பல சமயக் கருத்துகளை அறியலுற்றார்.  மேலும், மாக்ஸ் முல்லரின் மொழி பற்றிய கோட்பாடுகளையும், இந்து மதம் பற்றிய அவர் நூல்களையும் பயின்றார். அன்னிபெசண்டின் வழிகாட்டியாகிய கர்னல் ஆல்காட் சொற்பொழிவினைக் கேட்டார். 
வங்காளப் பிரிவினை 1905-இல் நிகழ்ந்ததற்குப் பின்னர்தான் இந்திய விடுதலைப் போராட்டம் சுடர்விட்டு எழுந்தது.  இந்த நேரத்தில் அடிகளாருக்கு வ.உ.சிதம்பரனாரும், சுவாமி வள்ளி நாயகமும் நட்பில் இருந்தனர். இவர்கள் இருவரும் திலகரின் தீவிரவாத சுதேசியத்தைப் பின்பற்றியவர்கள்.  அடிகளார் இயற்றிய சுதேசியப் பாடல்களைப் பெற்றுச்  சென்று இராமசேஷ ஐயர்  கணபதி கம்பெனியில்   அச்சிட்டு  அடுத்த நாள் (18-10-1905 ) கூட்டத்தில்  வழங்கியுள்ளார். மிதவாத காங்கிரஸ்தலைவர் கோகலேயின் மாநாட்டு அறிக்கையைப் படித்ததைத் தம் நாட்குறிப்பில் (25-01-1905) அடிகளார் எழுதி வைத்துள்ளார்.
"இந்தியாவின் பாதுகாவலர்' எனப் போற்றப்பெற்ற சுரேந்திரநாத் பானர்ஜி ஆங்கில அரசால்    சிறை செய்யப்  பெற்றதைக் கண்டித்து, சென்னையில் நடைபெற்ற கூட்டத்தில் (20-04-1906) அடிகளார் இயற்றிய ஆங்கிலப் பாடல் இராமசேஷ ஐயரால் அச்சிடப்பெற்று வழங்கப்பெற்றது. பாபு விபின் சந்திரபாலர் சென்னைக் கடற்கரையில் (மே 1, 3, 1907) ஆற்றிய உரையைக் கேட்டதுடன் கல்கத்தா காங்கிரஸ் நடவடிக்கைகள் பற்றிய நூலை வாங்கிப் படித்தார்.      
பங்கிம் சந்திரரின்  வங்காள மொழிப் பாடலான "வந்தே மாதரம்'கந்தசாமி முதலியாராலும், பாரதியாராலும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. அடிகளார் 25-6-1908-இல் மொழி பெயர்த்துள்ளார். பாலகங்காதர திலகர் அந்தமானுக்கு நாடு கடத்தப்பட்ட செய்தியைக் கேட்டதும் மிகவும் மனம் நொந்தார். 
மதன் மோகன் மாளவியா 1916 -இல் இந்து பல்கலைக்கழகம் ஏற்படுத்தியபோது,  "அவர் முயற்சிகள் வெற்றி பெறுக!' என்று வாழ்த்தி எழுதியிருக்கிறார். 
ஆனால்,  1920-இல் நடந்த  நாக்பூர் காங்கிரஸ் மாநாட்டில் விஜயராகவாச்சாரியார் பேசியதைப் பாராட்டிய அடிகளார், காந்தியடிகளின் ஒத்துழையாமை இயக்கம் பற்றிய கருத்துகள் தமக்கு ஒப்புதல் இல்லை என்கிறார். ஆயினும் "காந்தி, சி.ஆர். தாஸ் ஆகியோர் முயற்சிகள் வெற்றிபெற ஈசன் அருளட்டும்' என்கிறார்.
வட நாட்டில் நடந்த துப்பாக்கிச் சூடுகளை  (1929 -1932)  கண்டித்த அடிகளார், காவலர்களும் விடுதலைப் போராட்ட வீரர்களும் சண்டையிட்டுக்  கொள்வது அச்சமும் கவலையும் தருகிறது; அரசாங்கம் கொடுமைப்படுத்துவது மனவருத்தம் ஏற்படுத்துகிறது  என்று எழுதியுள்ளார்.  
காந்தியடிகள் (1932 ஜனவரி) கைது செய்யப்பட்டபோது, "சாதியில் உழலும் மக்களுக்காகக் காந்தி அடிகள் சிறை செல்லத் தேவையில்லை. மக்களுக்கு விடுதலைக்கு உரிய தகுதி இல்லை. அரசு அடக்கு முறை செய்கிறது. மக்களுக்கும் அரசுக்கும் இறைவன் அருள் புரிவானாக!'  என்று எழுதியுள்ளார். 
"திராவிடன்' இதழில் தொடர்ந்து எழுதி, திராவிட தேசியமும் வளர்த்தவர்; தனித்தமிழ், தமிழர் மதம், தமிழ் இலக்கியப் பதிப்பு, தமிழ் மேடைப் பேச்சு, தமிழ் எழுத்து, தமிழ் இதழ்கள் வெளியீடு, இலங்கை தென் ஆப்பிரிக்கத் தொடர்பு ஆகியவற்றால் தமிழ்த் தேசியத்துக்கும் அடித்தளம் அமைத்தவர்.
இந்திய அளவில் லாலா லஜபதிராய், திலகர், காந்தி என்னும் மூவேறு அரசியல் சக்திகள் தோன்றியதைப்  போல;  கர்னல் ஆல்காட், இராஜாராம் மோகன் ராய், சுவாமி  விவேகானந்தர் ஆகியோரின் மூவேறு சமுதாய, சமயக் கோட்பாடுகள் தோன்றியதைப்   போல;  தமிழ் நாட்டிலும் இந்திய தேசியம், திராவிட தேசியம், தமிழ் தேசியம் என்னும் மூவேறு தேசியக் கருத்துகள்  தோன்றியிருந்தன. இவற்றின் மூலமாகவும் வித்தாகவும் விளங்கியவர் மறைமலை அடிகளார்.
 

இன்று: (ஜூலை 15) மறைமலையடிகள் பிறந்த நாள்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/15/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/15/மறைமலையடிகளும்-தேசியமும்-2960565.html
2960559 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு Sunday, July 15, 2018 05:21 AM +0530 தெள்ளி யுணரும் திறனுடையார் தம்பகைக்கு
உள்வாழ் பகையைப் பெறுதல் - உறுதியே
கள்ளினால் கள்ளறுத்தல் காண்டும் அதுவன்றோ
முள்ளினால் முட்களையு மாறு. (பாடல்-54)

ஆராய்ந்து அறியும் ஆற்றலுடையார், தம் பகைவரிடத்து வாழும் உட்பகையாயினாரைத் துணையாகப் பெறுதல் வலிமையைப் பெறுதலேயாம். மற்றொரு வேறுபட்ட கள்ளினால் முன் குடித்த கள்ளின் வெறியை நீக்குதலைக் கண்கூடாகக் காண்கின்றோம். அது உட்பகையாயினாரைத் துணையாகப் பெறுதல், முள்ளினால் முள்ளைக் களைதலை ஒக்குமன்றோ? (க-து.) பகைவரிடத்து உட்பகையாய் வாழ்வாரைத் துணையாகப் பெறின் வெற்றி எளிதில் எய்தலா மென்றது இது. "முள்ளினால் முட்களையு மாறு' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/15/பழமொழி-நானூறு-2960559.html
2955568 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, July 8, 2018 02:22 AM +0530 கடந்த 21 ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்து நடைபெறும் நெய்வேலி புத்தகக் கண்காட்சியில், 12-ஆவது ஆண்டும் தினமணி நாளிதழின் சார்பில் சென்ற வியாழக்கிழமை கலந்து கொண்டது பெருமகிழ்ச்சி அளித்தது. நெய்வேலி லிக்னைட் போன்ற பொதுத்துறை நிறுவனம் ஒன்று தன்னுடைய ஊழியர்களுக்கு மட்டுமல்லாமல் கடலூர், விழுப்புரம் மாவட்டங்களைச் சேர்ந்த பொதுமக்களுக்கும் பள்ளி, கல்லூரி மாணவர்களுக்கும் இப்படியொரு சேவையைத் தொடர்ந்து செய்து வருவதைப் பாராட்டாமல் இருக்க முடியவில்லை.

கடலூர், விழுப்புரம் மாவட்டங்களிலுள்ள பள்ளிகளில் இருந்தெல்லாம் மாணவர்கள் புத்தகத் திருவிழாவுக்கு ஆயிரக்கணக்கில் அழைத்துவரப்படுவதும், அவர்களுக்குப் புத்தக வாசிப்பில் ஈடுபாட்டை ஏற்படுத்துவதும் அளப்பரிய சேவை. நெய்வேலி லிக்னைட் நிறுவனத்தின் செயல் இயக்குநரான என்.முத்து, மக்கள் தொடர்பு அதிகாரி டி. நாகமணி, துணைப் பொது மேலாளர் இ. சீனிவாசன் உள்ளிட்டோர் இந்த முறை புத்தகத் திருவிழாவிற்கான வரவேற்பு அதிகரித்திருப்பது குறித்தும், கண்காட்சியின் வடிவமைப்பு மேம்படுத்தப்பட்டிருப்பது குறித்தும் விளக்கியபோது மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.

நெய்வேலி புத்தகக் கண்காட்சியுடன் இணைந்து ஆண்டுதோறும் தொடர்ந்து சிறுகதை, கட்டுரை, குறும்படப் போட்டிகளை நடத்துவதும், புதிய படைப்பாளிகளை ஊக்குவிப்பதற்கு இதன் மூலம் தினமணிக்கு வாய்ப்பு அளிப்பதற்கும் நெய்வேலி லிக்னைட் நிறுவனத்திற்கும், நெய்வேலி புத்தகக் கண்காட்சிக் குழுவினருக்கும் எவ்வளவு நன்றி சொன்னாலும் தகும்.


புத்தகக் கண்காட்சிக்கு கடலூர் மாவட்டம் பெண்ணாடகத்தில் இருந்து "ஜெயசக்தி மழலையர் மற்றும் ஆரம்பப்பள்ளி' மாணவர்களை அழைத்துக்கொண்டு வந்திருந்தார் அதன் தலைமை ஆசிரியை கவிதா சுப்பிரமணியம். அவருடைய கணவர் சுப்பிரமணியம் அரசுப் பள்ளி ஆசிரியர். அவர்களை நெய்வேலி புத்தகக் கண்காட்சியில் சந்தித்தேன். அவர்கள், எஸ்.பி. கணேசன் எழுதிய "காமராஜ் வரலாறு' என்கிற புத்தகத்தை எனக்கு அன்பளிப்பாகத் தந்தனர். இதுவரை காமராஜ் குறித்து நான் அறிந்திராத பல செய்திகளை உள்ளடக்கி இருந்தது அந்த அற்புதமான புத்தகம்.

மும்பையிலிருந்து காங்கிரஸ் மகாசபை கூட்டம் முடிந்து தொடர் வண்டியில் காமராஜ் உள்ளிட்ட தென்னிந்திய பிரமுகர்கள் பலர் திரும்பிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆந்திர எல்லையை வண்டி அடைந்ததும் என். சஞ்சீவரெட்டி கைது செய்யப்படுகிறார். சென்னையை அடைந்ததும் தன்னையும் கைது செய்து விடுவார்கள் என்பதை முன்னெச்சரிக்கையாக உணர்கிறார் காமராஜ் . அரக்கோணம் ரயில் நிலையத்தில் வண்டி நின்றவுடன், தலையில் முண்டாசு கட்டிக்கொண்டு, கையில் சிறிய மூட்டையுடன் தன்னை யாரும் கவனிக்காத வண்ணம் கிராமத்தான் போல புகைவண்டி நிலையத்திலிருந்து வெளியேறுகிறார். அவர் கையில் இருந்த மூட்டையில்தான் காங்கிரஸ் மாநாட்டின் தீர்மான நகல் இருந்தது.

பேருந்தில் ராணிப்பேட்டை சென்றடைந்து, தன் நண்பர் கே.ஆர்.கல்யாணராம ஐயரின் வீட்டுக் கதவை இரவில் தட்டுகிறார். காவல் துறையினர் தன்னைக் கைது செய்ய வந்திருக்கிறார்கள் என எண்ணியபடி கதவைத் திறக்கும் கல்யாணராம ஐயருக்கு வியப்பும் திகைப்பும் கலந்த இன்ப அதிர்ச்சி. 
தன்னைக் கைது செய்ய எந்த நேரமும் காவல் துறையினர் வருவார்கள் என்பதால், ஜனாப் முகம்மது சுலைமான் என்கிற நண்பர் ஒருவரின் தோட்டத்தில் உள்ள வீட்டில் காமராஜை தங்க வைக்கிறார்கள். அப்போது காமராஜ் சுலைமானிடம் , ""தலைமறைவாக இருக்கிற, அரசாங்கத்தால் தேடப்பட்டு வரும் ஆகஸ்ட் போராட்டக்காரருக்கு அடைக்கலம் கொடுத்தால் வரும் பின்விளைவுகளைப் பற்றித் தெரியுமல்லவா?'' என்கிறார். 

அதற்கு சுலைமான் தந்த பதில்: ""தேசத்துக்காக நீங்கள் இவ்வளவு துன்பப்படும்போது, கேவலம் இந்த "பிஸாத்து' இடத்தைக் கொடுக்க பயந்தால் நானெல்லாம் ஓர் ஆம்பிளையா?''

இதுபோன்ற பல்வேறு சம்பவங்கள் "காமராஜ் வரலாறு' புத்தகத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. அதுமட்டுமல்லாமல், காமராஜ் ஆட்சிக் காலத்தில் அவரது அரசு செய்த சாதனைகள் முழுவதும் புள்ளிவிவரங்களுடன் இந்தப் புத்தகத்தில் இணைக்கப்பட்டிருப்பது மிகப்பெரிய சிறப்பு.

விருதுநகரில் "காமராஜ் விழிப்புணர்வு மையம்' என்கிற அமைப்பை ஏற்படுத்தி, அதன் மூலம் காமராஜின் புகழைப் பரப்பிக் கொண்டிருக்கும் எஸ்.பி.கணேசனை அடுத்த முறை விருதுநகர் சென்றால், கட்டாயம் சந்தித்து, இப்படியொரு புத்தகத்தைத் தமிழகத்துக்குத் தொகுத்து அளித்ததற்கு நன்றி கூறி பாராட்ட வேண்டும். இந்தப் புத்தகம், ஆங்கிலத்திலும் ஏனைய இந்திய மொழிகளிலும் மொழிபெயர்க்கப்பட வேண்டிய ஆவணப் பதிவு.

-----------------------


சென்ற ஆண்டு ஜூலை மாதம், அண்ணா நகரில் உள்ள பேராசிரியர் கவிஞர் மு.பி.பாலசுப்பிரமணியன் வீட்டுக்குச் சென்றிருந்தேன். ஒவ்வொரு முறை திருமங்கலம் பகுதியைக் கடந்து செல்லும் போதும் அவரது நினைவு வரும். அவர் அனுப்பித்தரும் "அறிவியில் தமிழ்' இதழ் எனக்கு அவர் மீது தனி மரியாதையை ஏற்படுத்தித் தந்திருந்தது. 
சென்னை, காஞ்சிபுரம் பச்சையப்பன் கல்லூரிகளில் தமிழ்ப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றி, காஞ்சிபுரம் பச்சையப்பன் ஆடவர் கல்லூரியின் முதல்வராகப் பணியாற்றி, பணி ஓய்வு பெற்றவர் அவர். தமிழ் இலக்கியத்தில் ஆழங்காற்பட்ட புலமையும், தமிழ் மொழியின் மீது தாளாப் பற்றும் கொண்டவர். அவருடன் ஏறத்தாழ இரண்டு மணி நேரத்திற்கு மேல் அளவளாவிக் கொண்டிருந்ததால், நேரம் போனதே தெரியவில்லை.
கவிஞராகவும், தமிழ் அறிஞராகவும் பரவலாக அறியப்படும் முனைவர் மு.பி.பாலசுப்பிரமணியன், மலேசியாவில் நடந்த முதலாவது உலகத் தமிழ் மாநாட்டிலும், தொடர்ந்து மொரீஷியசில் நடந்த உலகத் தமிழ் மாநாட்டிலும் கலந்துகொண்ட சிறப்புக்குரியவர். மொரீசியஸ், மலேசியா, சிங்கப்பூர், இலங்கை முதலிய அண்டை நாடுகள் மட்டுமல்லாமல், கனடா, சுவிட்சர்லாந்து, பிரான்ஸ் என்று சர்வதேச அளவிலும் தமிழ் பரப்பிய பெருமை இவருக்குண்டு.
இவருடைய படைப்புகளான "வாணிதாசன் கவிதைகள் பற்றிய ஆய்வு', "அலைகடலுக்கு அப்பால்' என்கிற அவரது அயல் நாட்டுப் பயண அனுபவங்கள் குறித்த பதிவு ஆகியவை மட்டுமல்லாமல், அவருடைய மகளும் சென்னை, பாரிமுனை பச்சையப்பன் கல்லூரி மேல்நிலைப் பள்ளியில் முதுநிலை தமிழாசிரியருமான முனைவர் பா.கலையரசி எழுதித் தொகுத்த "முனைவர் மு.பி.பா.வின் தமிழ்ப் பணிகள்' என்கிற புத்தகத்தையும் என்னிடம் தந்தார்.
முனைவர் மு.பி.பா.வின் தமிழ்ப் பணிகள் குறித்த முனைவர் பா.கலையரசியின் பதிவுகளைப் படித்தபோது, பேராசிரியரின் சிறப்புகள் மலைப்பை ஏற்படுத்தின. காஞ்சிபுரத்தில் அண்ணா நடத்திய "காஞ்சி' இதழில் பொறுப்பாசிரியராக அவர் பணியாற்றி இருக்கிறார் என்பது எனக்குப் புதிய செய்தி. 

விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்தது "துருவேறிய தூரிகைகள்' என்கிற கவிஞர் சாமி கிரீஷின் முதல் கவிதைத் தொகுப்பு. இவருடைய கவிதைகளில் தனித்துவமாய் நிற்பது சமூகச் சீற்றம். அந்தத் தொகுப்பிலிருந்து ஒரு கவிதை:

ஒரு கன்னத்தில் 
அறைந்தால்
மறுகன்னத்தை 
காட்டலாம்தான்..
நாங்கள்
அடிவயிற்றில் அல்லவா 
அடிக்கப்படுகிறோம்...

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/08/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2955568.html
2955567 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கட்டளைக்கல்: பொருள் என்ன? - த.ஜெகதீசன் DIN Sunday, July 8, 2018 02:20 AM +0530 "பெருமைக்கும் ஏனைச் சிறுமைக்கும் தத்தம்
கருமமே கட்டளைக் கல்'

பொருட்பாலில் (அரசியல்) 505-ஆவது திருக்குறளான இதற்கு, "ஒருவருடைய பெருமையையும் அல்லது சிறுமையையும் அவருடைய செயல்களையே உரைகல்லாகக் கொண்டு இவ்வுலகு தீர்மானிக்கிறது' என்றே உரையாசிரியர்கள் அனைவரும் பொருள் சொல்லி இருக்கிறார்கள். அவர்களுள் மணக்குடவர் மட்டும் ""பெருமைக்கும், சிறுமைக்கும் ஒருவரின் செயல்கள் படிக்கல்லாக அமையும்'' என்று பொருள் கூறியிருக்கிறார்.
கட்டளைக்கல் என்பது உரைகல்லுமில்லை; படிக்கல்லுமில்லை. எவருமே தன்னுடைய செயல்களை சுய சோதனைக்குட்படுத்தி தனது வாழ்வையும் அல்லது தாழ்வையும் தீர்மானித்துக் கொள்வதில்லை. அதுபோலவே ஒருவருடைய செயல்களை பிறர் உரசிப் பார்த்துத் தீர்ப்பு சொல்வதால் அவருக்குப் பெருமையோ அல்லது சிறுமையோ வரப்போவதில்லை.

"தானே தனக்குப் பகைவனும் நட்டானும்
தானே தான்செய்த வினைப்பயன் துய்ப்பானும்'

என்பது திருமந்திரம் எடுத்துக்காட்டும் உண்மை. அதனால், கட்டளைக்கல் என்பதை உரைகல் என்று சொல்வது சரியாக இருக்க முடியாது. மேலும், தமிழகத்தின் எப்பகுதியிலும் தங்கத்தைத் தரங்காண உதவும் உரைகல்லை நகைத் தொழில் செய்பவர்கள் எவரும் "கட்டளைக்கல்' என்று சொல்வதில்லை. ஆகவே, கட்டளைக்கல் என்ற சொல்லுக்கு வேறு உண்மையான பொருள் இருத்தல் வேண்டும்.

திருவள்ளுவர், கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் குளச்சல் அருகே அமைந்துள்ள திருநாயனார் குறிச்சி என்ற ஊரில் பிறந்தவர் என்பது தற்போதைய ஆராய்ச்சியின் முடிவு. இந்தச் சிற்றூரில் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட சிவாலயம் ஒன்று உள்ளது. குமரி மாவட்டத்திலுள்ள சிவாலங்களில் மிகப் பழைமையான ஆதிசிவன் கோயில் இதுவேயாகும். இங்கே கருவறையின் இடது பக்கம் ஒரு சித்தர் பீடம் அமைந்துள்ளது. இதை திருவள்ளுவர் சித்தி பெற்ற இடம் என்றே பலரும் நம்புகின்றனர்.

"திருவள்ளுவ நாயனார் குறிச்சி' என்ற நீண்ட பெயரே தற்போது "திருநாயனார் குறிச்சி' என்று குறுகியுள்ளது. இவர் குமரி மாவட்டத்தில் வாழ்ந்ததால் திருக்குறளில் ஆங்காங்கே தனித்துவம் வாய்ந்த குமரித் தமிழின் சொல்லாட்சியைக் காணமுடிகிறது. நீட்டம், வெள்ளம் போன்ற குமரித்தமிழின் பல சொல்லாட்சிகளைக் குறிப்பிடலாம். அவற்றுள் ஒன்றுதான் கட்டளைக்கல்.
செங்கல் செய்யப் பயன்படும் மர அச்சு குமரி மாவட்டத்தில் "கட்டளை' என்ற பெயரில் அழைக்கப்படுகிறது. கட்டளை என்னும் அச்சைப் பயன்படுத்திச் செய்யப்படும் கல் "கட்டளைக்கல்.' அதுவே சூளையில் வெந்து, சிவந்த பின் "செங்கல்' என்று பெயர்பெறும்.

கட்டுமானத்துக்குப் பயன்படுத்தப்படும் கட்டளைக் கல்லின் தரத்தைப் பொறுத்தே கட்டடத்தின் தரம் அமையும். அது போன்றே ஒரு மனிதனின் வாழ்வுக்கும் அல்லது தாழ்வுக்கும் அவனுடைய செயல்களே கட்டுமானப் பொருளாக அமையும் என்பதே இக்குறளின் எளிய பொருள்.

ஆகவே, கட்டளைக்கல் என்பதை "உரைகல்' என்று சொல்வது சரியல்ல. திருவள்ளுவர் குமரி மாவட்டத்தில் பிறந்தவர் என்ற கருத்துக்கு இக்குறள் மேலும் வலுவூட்டுகிறது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2016/8/9/1/w600X390/Thiruvalluvar3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/08/கட்டளைக்கல்-பொருள்-என்ன-2955567.html
2955566 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கல்கியும் முன்ஷியும்! எஸ்.விட்டல் DIN Sunday, July 8, 2018 02:18 AM +0530 குலபதி கே.எம். முன்ஷி மிக அற்புதமானதொரு வாழ்க்கை வாழ்ந்தவர். குஜராத்தி இலக்கியத்துக்கு அவர் அளித்த பங்களிப்பு மிக அதிகம். வேதங்கள், புராணங்கள் என்பதில் தொடங்கி வரலாற்றுப் புதினங்கள், நாடகங்களுடன் சிந்தனையைத் தூண்டும் கட்டுரைகள் எழுதியது மட்டுமல்லாமல் சுதந்திரப் போராட்டம், மாநிலங்கள் இணைப்பு தொடர்பாகவும் நூல்கள் எழுதியுள்ளார்.
அதேபோன்று, தமிழ் எழுத்தாளர்களில் ஜாம்பவானாகத் திகழ்ந்தவர் கல்கி ஆர்.கிருஷ்ணமூர்த்தி. அவர் சுதந்திரப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டதுடன், மூதறிஞர் ராஜாஜியின் வலது கரமாகவும் திகழ்ந்தார். நவீனத் தமிழுக்கு அவரது பங்களிப்பு அளப்பரியது. இசை, நாடகம், திரைப்படம் ஆகியவை குறித்த தலைசிறந்த விமர்சகராகத் திகழ்ந்ததுடன், பற்றி எரியும் பிரச்னைகள் குறித்து ஆழ்ந்த தாக்கம் ஏற்படுத்தும் கட்டுரைகளையும் எழுதியவர். 
சோழர்கள் மற்றும் பல்லவர்களின் பொற்கால ஆட்சியை வாசகர்களின் மனத்தில் நிழலாட வைத்த வரலாற்றுப் புதினங்களான "பொன்னியின் செல்வன்', "சிவகாமியின் சபதம்', "பார்த்திபன் கனவு' போன்றவை அவரது சிறந்த பங்களிப்புகளாகும். தலைமுறை கடந்தும் தமிழர்களை இந்த வரலாற்றுப் புதினங்கள் ஈர்த்து வருகின்றன.
கே.எம்.முன்ஷி 1887 டிசம்பர் 30-இல் பிறந்தவர். கல்கி 1899 செப்டம்பர் 9-இல் பிறந்தவர். முன்ஷி 1971 பிப்ரவரி 8-ஆம் தேதியும், கல்கி 1954 டிசம்பர் 5-ஆம் தேதியும் இவ்வுலக வாழ்வை நீத்தனர். எழுத்துலகின் எல்லாப் பரிமாணங்களையும் தொட்டிருந்தபோதும், இருவருமே காலத்தால் அழியா வரலாற்றுப் புதினங்களைப் படைத்தனர் என்பதுதான் அவர்களின் தனிச்சிறப்பு.
வரலாறு குறித்து பள்ளியிலும், கல்லூரியிலும் படித்ததுடன் பாரதிய கலாசாரத்தின் மீதான ஆழ்ந்த பற்று காரணமாக முன்ஷி அதில் மூழ்கி முத்தெடுத்தார் என்றே கூறலாம். அதேசமயம், சுதந்திரப் போராட்டத்தில் ஈடுபடுமாறு மகாத்மா காந்தி 1920-இல் அழைப்பு விடுத்தபோது, எஸ்.எஸ்.எல்.சி.
தேர்வு கூட எழுதாமல், போராட்டத்தில் குதித்தவர் கல்கி. சுதந்திரப் போராட்டத்தில் மற்றொரு மிகப் பெரும் ஆளுமையான ராஜாஜியின் நம்பிக்கைக்குரிய தொண்டராகி, அவரது நிழலாகவே மாறினார்.
சுதந்திரப் போராட்டத்தில் தீவிரமாகப் பங்கேற்றதனால் ஊக்கம் பெற்ற முன்ஷி, "ஸ்வப்ன திரிஷ்டா' என்ற புதினத்தைப் படைத்தார். 1905-இல் வங்கத்தை கர்ஸன் இரண்டாகப் பிரித்தார். அவரது இந்த நடவடிக்கை நமது சுதந்திரப் போராட்டத்தை தீவிரமாக்கியது. இந்தத் தருணத்தில் கிளர்ந்தெழுந்த இளைய தலைமுறையை மையப்படுத்தி "ஸ்வப்ன திரிஷ்டா' புதினம் அமைந்திருந்தது.
கொள்கைப் பிடிப்புள்ள இளைஞர்களின் வாழ்வில் சுதந்திரம் தொடர்பான தீவிரமான கருத்துகள் எப்படிப்பட்ட தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி இருந்தன என்பதை "ஸ்வப்ன திரிஷ்டா' படம்பிடித்துக் காட்டியது. சூரத் காங்கிரஸ் மாநாட்டில் (1907) தீவிரவாதிகளுக்கும், மிதவாதிகளுக்கும் இடையே ஏற்பட்ட பிளவு தொடர்பான நேரடி விவரங்கள் இந்த நூலில் இடம்பெற்றுள்ளன. முன்ஷி, பாரதத்தின் சுதந்திரத்துக்கான வேள்வியில் குதித்த இளைஞர்களின் எண்ண ஓட்டத்தின் பரிமாணங்கள் அனைத்தையும் மிக அற்புதமாகத் தீட்டியிருந்தார்.
மணியாச்சி ரயில் நிலையத்தில் வாஞ்சிநாதனால் ஆஷ் கொல்லப்பட்டது, 1919 ஜாலியன்வாலாபாக் படுகொலை ஆகியவற்றின் பின்னணியில் தமிழகத்தில் நடைபெற்ற சுதந்திரப் போராட்டம் குறித்து கல்கி தனது புதினமான "சோலைமலை இளவரசி' யில் பதிவு செய்திருந்தார்.
சுதந்திரப் போராட்டத்தில் ஊக்கத்துடன் செயல்பட்ட இளைஞர்கள், அதன் பின்னர் வாழ்க்கையின் கடினமான நிதர்சன போக்கால் எவ்வாறு கொள்கைப் பிடிப்பை இழந்தனர் என்பதை சில கதாபாத்திரங்கள் வழியாக முன்ஷி எடுத்துக் காட்டியிருந்தார்.
ஆனால், சோலைமலை இளவரசியில், போராட்டத்தின் மீதான காதல் சற்றும் குறையாமல் இருப்பதை தேவதைக் கதைகளில் வருவதுபோல கல்கி வர்ணித்திருப்பதை வாசகர்களால் காணமுடியும். ஒரே சுதந்திரப் போராட்ட வரலாற்றை வெவ்வேறு கோணங்களில், தங்களது தனித்துவ முத்திரையுடன் இருபெரும் ஜாம்பவான்களும் இலக்கியப் பொக்கிஷங்களாக செதுக்கினர். அவை காலத்தால் அழியாத காவியங்களாக இன்றும் மக்கள் மனத்தில் நீக்கமற நிறைந்திருக்கின்றன.
கல்கி தனது மற்றொரு புதினமான "அலை ஓசை'யில் சுதந்திரப் போராட்டத்தை சற்று விரிவாகக் கையாண்டிருந்தார். மகாத்மா காந்தியின் தலைமையிலான சுதந்திரப் போராட்டம் தமிழ்நாட்டின் உள்பகுதிகளில் கூட எத்தகைய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி இருந்தது என்பதை விவரித்திருந்தார். அந்தக் காலகட்டத்தில் சுதந்திரப் போராட்ட சூழ்நிலைக்கே நம்மை அழைத்துச் சென்றார். அந்தப் புதினம் மகாத்மா காந்தியின் கொலையுடன் நிறைவுறுகிறது. அதே நாளில் கதாநாயகியும் இறக்கிறார். இந்த நாவல் சாகித்ய அகாதெமி விருதைப் பெற்றது குறிப்பிடத்தக்கது. இருவரிடையேயும் பல ஒற்றுமைகளும் உள்ளன. இருவருமே தங்கள் மொழிகளில் வல்லுநர்களாக விளங்கினர். தங்களது எழுத்தின் மூலம் புதினங்கள் நவீனத்துவம் பெறுவதற்கு வழிவகுத்தனர்.
சம்ஸ்கிருதத்தில் ஆழ்ந்த புலமை பெற்றிருந்ததால், முன்ஷியின் பாணி எழில் கொஞ்சும் நடையிலிருந்தது. செவிக்கு குளர்ச்சியூட்டும் வகையில் சம்ஸ்கிருதம், குஜராத்தியின் மரபுத் தொடர்களைக் கையாண்டதன் மூலம் அவரது எழுத்து இசை போன்று அமைந்தது. மக்களின் குணாதிசயங்கள், அரசியல் சூழ்ச்சிகள் குறித்த அவரது வர்ணனை நுட்பமான வேற்றுமைகளை நயமாக எடுத்துரைத்தது.
எழுத்தாளர்கள் கையாளும் சொற்களே சாதாரண எழுத்தாளர்களில் இருந்து ஜாம்பவான்களை வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறது. ஷேக்ஸ்பியரிடம் இந்தச் சிறப்புத் தன்மை இருந்தது. அதே சிறப்புத் தன்மை முன்ஷியிடமும், கல்கியிடமும் இருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது. மொழியின் செழுமையும், அற்புதமான சொற்கள் பயன்பாடும் மொழி வல்லுநர்களுக்கு சிறப்பு சேர்க்கின்றன. இருவருடைய புதினங்களையும் அவர்களது தாய்மொழியில் படித்தால்தான், இந்தச் சிறப்பை புரிந்து கொள்ள முடியும்.
வரலாற்றுப் புதினங்களைப் பார்த்தோமானால், முன்ஷியின் புதினங்களில் சம்ஸ்கிருத இலக்கியங்களில் பின்பற்றப்பட்ட மரபுகளின் தாக்கம் அதிகமாக இருக்கும். உதாரணமாக, அவரது "ராஜாதிராஜ்', "பாடணானி பிரபுதா' ஆகிய புதினங்களில் கதாபாத்திரங்கள் நிறைவு பெற்றுவிடும். இந்தப் பாணி சம்ஸ்கிருத இலக்கியங்களில் கையாளப்படுகிறது. 
அவரது புகழ்பெற்ற "பிருத்வி வல்லப்' புதினத்தில் மிருணாள் தேவி கதாபாத்திரம் குறித்து அவருக்கும், மகாத்மா காந்திக்கும் கருத்துப் பரிமாற்றம் நிகழ்ந்துள்ளது. இந்தக் கதாபாத்திரங்களைத் தான் குறிப்பிட்ட குணங்களின் பிரதிநிதியாகவே பார்ப்பதாகவும், ஒழுக்க நெறிகளைக் கற்பிக்கின்ற படைப்பாகப் பார்க்கக் கூடாது என்கிறார் முன்ஷி.
கல்கியின் வரலாற்றுப் புதினங்களான பொன்னியின் செல்வன், சிவகாமியின் சபதம், பார்த்திபன் கனவு போன்றவை ராஜராஜ சோழனின் சிறப்பையும், தனது சித்தப்பாவான உத்தம சோழனுக்காக ராஜ பதவியை ஏற்காமல் தியாகம் புரிந்ததையும், பின்னர் பதவியேற்று சிறப்பாக ஆட்சி புரிந்ததையும் மக்களை உணரவைத்தன.
தமிழ் நாட்டில், தங்களது மொழி, தங்களது ஆட்சியாளர்களின் பராக்கிரமம் குறித்த பெருமை எப்போதுமே உண்டு. தமிழ்ப் புலவர்களுக்கு ஆட்சியாளர்கள் அளித்த ஆதரவு தனித்துவம் வாய்ந்தது. தமிழ்ப் பெருமைக்கும், கலாசாரத்துக்கும் அழியா ஆதாரமாக மூன்று தமிழ்ச் சங்கங்களும் விளங்கின. 
அதேபோல, குஜராத்திலும் சம்பிரதாயங்கள் (வழிமுறைகள்) குறித்த பெருமையும், உள்ளூர் பெருமையும், மொழிக்கு மட்டுமல்லாமல் ஆட்சியாளர்களுக்கும் செழுமையான அடையாளத்தை அளித்தன. அத்துடன், தொடர் வர்த்தக மரபும், கடல்சார் வரலாறும் அவர்களது பெருமைக்கு வலுசேர்த்தன. சோம்நாத் கோயிலின் மீது முகமது கஜினி தாக்குதல் நடத்தியது குறித்த முன்ஷியின் எண்ண ஓட்டத்தை அவரது "ஜெய் சோம்நாத்' புதினத்தில் காண முடியும்.
கல்கி, முன்ஷி போன்றவர்கள் வரலாற்றை கண்முன் கொண்டு வந்து நிறுத்தியதுடன், கதாபாத்திரங்களையும் மறக்க முடியாததாக்கினர். 
அவர்களது கற்பனைக் கதாபாத்திரங்களும் உயிரோட்டம் பெற்றன. கல்கியின் பூங்குழலியும், முன்ஷியின் சுலோசனாவும் அத்தகைய தன்மை பெற்றவை ஆகும். இவை அவர்களது எழுத்தின் வலிமையைப் பறைசாற்றுகின்றன. 

கட்டுரையாளர்: (முன்னாள்) தலைமை இந்திய ஊழல் கண்காணிப்பு ஆணையர்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/8/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/08/கல்கியும்-முன்ஷியும்-2955566.html
2955565 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 32: 4-மோனை எதுகைகளின் வகை (1) "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, July 8, 2018 02:14 AM +0530 எழுத்து, அசை, சீர், தளை, அடி, தொடை என்பவை செய்யுளின் உறுப்புகள். இவை யாவும் காரணப்பெயர்கள். எழுதப்படுவதனால் "எழுந்து' என்ற பெயர் உண்டாயிற்று. "அசைத்தல்' என்பதற்குக் "கட்டுதல்' என்பது பொருள். எழுத்துக்களை இணைத்துக் கட்டி நடக்கச் செய்வதனால் "அசை' என்ற பெயர் வந்தது. சீர் என்பது தாளத்துக்குப் பெயர். வரையறையான ஓசையே (தஏவபஏங) தாளம் ஆகும். செய்யுட்களில் அந்த வரையறை அமையும்படி செய்வதனால் "சீர்' என்ற பெயர் வந்தது.
தளை என்றால் பிணைப்பது என்று பொருள்; விலங்குக்கும் பெயர். அது சீரையும் பிணைப்பதனால் "தளை' என்றார்கள். தளை என்ற சொல் "தள்' என்ற பகுதியிலிருந்து வந்தது. தளையமைந்து நிற்றலைத் தட்டல் என்று சொல்வது பழைய மரபு. வெண்டளை தட்டு நிற்கும் என்றால், வெண்டளை அமைந்து நிற்கும் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும். இப்போது புலவர்கள் பேச்சில், தளை தட்டுகிறது என்றால், தளை தவறுகிறது என்று பொருள் கொள்கிறோம். அடுத்து நடப்பதால் "அடி' ஆயிற்று. பாட்டு நடப்பதற்கு அடிபோல் உதவுவதால் இப்பெயர் வந்ததாகவும் கொள்ளலாம்.
"தொடை' என்பது தொடுக்கப்பெறுவது என்னும் பொருளுடையது. தொடுக்கும் மாலைக்கும் தொடை யென்று பெயர் உண்டு. அழகு பெறத் தொடுக்கும் மாலை போலச் செய்யுளில் அழகு அமைய அமைவது தொடை. தொடைகள் எட்டு: மோனை, இயைபு, எதுகை, முரண், அளபெடை, அந்தாதித் தொடை, இரட்டைத் தொடை, செந்தொடை இவற்றில் முதல் ஐந்தும் சிறப்பானவை. அவற்றிலும் எதுகை, மோனை என்னும் இரண்டையுமே இப்போது பாவாணர்கள் கவனித்து அமைத்து வருகிறார்கள்.
எதுகை, மோனை என்னும் இரண்டு தொடைகளையும் பற்றி ஓரளவு முதல் பாகத்தில் தெரிந்து கொண்டோம். இனி அவற்றின் வகைகளையும் பிற தொடைகளையும் பற்றிக் கவனிப்போம்.
முதலில் சொன்ன ஐந்து தொடைகளில் ஒவ்வொன்றும் எட்டு வகைப்படும். ஒவ்வொரு வகைக்கும் ஒவ்வொரு பெயர் உண்டு. மோனையின் வகை எட்டாவன: 1. அடிமோனை, 2. இணைமோனை, 3. பொழிப்பு மோனை, 4. ஒரூஉ மோனை, 5. கூழை மோனை, 6. மேற்கதுவாய் மோனை, 7. கீழ்க்கதுவாய் மோனை, 8. முற்று மோனை. அடி, இணை, பொழிப்பு, ஒரூஉ, கூழை, மேற்கதுவாய், கீழ்க்கதுவாய், முற்று என்னும் எட்டு அடைகளையும் மற்ற நான்கு தொடைகளோடு இயைந்து அவைகளிலும் ஒவ்வொன்று எவ்வெட்டு வகையாதலைக் காணலாம்.
ஒரு சீரின் முதல் எழுத்தும் மற்றொரு சீரின் முதல் எழுத்தும் ஒன்றி வருவது மோனை. மோனை என்பதற்கு முன்னிடம் என்பது பொருள். மோனையை முதல் தொடை என்று சொல்வார்கள். 
செய்யுளின் அடிதோறும் முதற் சீரின் மோனை அமைவது அடிமோனை.
"மாவும் புள்ளும் வதிவயிற் படர
மாநீர் விரிந்த பூவும் கூம்ப
மாலை தொடுத்த கோதையும் கமழ
மாலை வந்த வாடை
மாயோ னின்னுயிர்ப் புறத்திறுத் தன்றே'
இந்த நேரிசை ஆசிரியப்பாவில் அடிதோறும் மோனை வந்தது. இது அடிமோனை. அடிமோனை அமையும்படி பாட வேண்டும் என்ற வரையறை இல்லை. இப்படியே அடிதோறும் எதுகை அமைவது அடி எதுகை.
"வண்ண மேவிய மாமயில் மேல்வரும்
அண்ணல் வேற்கரத் தாறுமு கன்பதம்
நண்ணி நாளும் நயந்து பணிந்தவர்
எண்ணம் யாவும் இனிதுறும் என்பவே'
இப்பாட்டில் அடிதோறும் முதற்சீரில் எதுகை அமைந்தமையால் இது அடி எதுகை. செய்யுள் இயற்றுவார் அடி எதுகை அமையும்படி பாட வேண்டும். எல்லாப் புலவர்களுடைய பாட்டிலும் பெரும்பாலும் அடியெதுகை அமைந்திருப்பதைக் காணலாம்.
(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/08/கவி-பாடலாம்-வாங்க---32-4-மோனை-எதுகைகளின்-வகை-1-2955565.html
2955564 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, July 8, 2018 02:11 AM +0530 அல்லல் ஒருவர்க் கடைந்தக்கால் மற்றவர்க்கு
நல்ல கிளைகள் எனப்படுவார் - நல்ல
வினைமரபின் மற்றதனை நீக்கும் அதுவே
மனைமர மாய மருந்து. (பாடல்-53)


ஒருவர்க்குத் துன்பம் வந்தமையுமானால், அவருக்கு நெருங்கிய உறவினர் என்று சொல்லப்படுபவர்கள், நல்ல செயல் முறையான் அத்துன்பத்தை நீக்க முற்படுக. அச்செயல், இல்லின்கண் உள்ள மரமாகிய மருந்தினையொக்கும் அல்லலுற்றார்க்கு. (க-து.) அல்லலுற்ற காலத்து அவ்வல்லலை நீக்குபவரே சுற்றத்தார் எனப்படுவார். "மனை மர மாய மருந்து' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/08/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2955564.html
2950827 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கரிகாலனும் மிகைக்கண் மன்னனும் DIN DIN Sunday, July 1, 2018 01:27 AM +0530 மன்னன் கரிகாலன், முதலாம் பெருநெல்கில்லியின் பெயரனும் இளம்சேட் சென்னியின் மகனுமாவான். தோல்வியே கண்டறியாத அவன் காவிரிக்குக் கரை எழுப்பும்போது நடந்த சுவையான நிகழ்ச்சியை கலிங்கத்துப்பரணி கூறுகிறது.
 கரிகாலன் காவிரிக்குக் கரை எழுப்பும்போது சிற்றரசர்கள் பலரும் அவன் கட்டளையை ஏற்று கரை அமைத்தனர். ஆனால், பிரதாபருத்ரனுக்கு சிவபெருமானைப் போல் நெற்றியிலும் ஒரு கண் இருந்ததால், கர்வம் கொண்டு, கரிகாலனின் ஆணையை மதிக்காமல் நீ யார் சொல்ல, நான் யார் கேட்க? என ஆர்ப்பரித்தான். அதனால், அவனுடைய உருவத்தை ஓவியமாக வரைந்து வருமாறு ஓவியருக்குக் கட்டளையிட்டான் கரிகாலன். ஓவியத்தை வரைந்து கரிகாலனிடம் சமர்ப்பித்தான் ஓவியன்.
 உடனே பிரதாபருத்ரனின் ஓவியத்தில் மிகையாக அவனுக்கு இருந்த மூன்றாவது கண்ணை கரிகாலன் காலால் மிதிக்க, அப்போது பிரதாபருத்ரன் நெற்றிக்கண்ணை இழந்து கரிகாலன் கட்டளையை ஏற்று கரை அமைக்கும் பணியில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டான் என்பது வரலாறு.
 மேலும், எக்காலத்திலும் புறமுதுகு காட்டி ஓடாத சேர, பாண்டிய அரசர்களைத் தோல்வியுறச் செய்து அவர்கள் இடுப்பில் கந்தைத் துணியை அணிவித்து, தலையில் அகல் விளக்கை ஏற்றிவைத்து, தன் ஆற்றலை வெளிப்படுத்தி அதனை இமயத்தில் பொறித்தான் கரிகாலன் (பா.200) என்கிறார் ஜெயங்கொண்டார்.
 தொழு மன்னரே கரை செய் பொன்னியில்
 தொடர வந்திலா முகரியைப் படத்து
 எழுதுக என்று கண்டு இது மிகைக் கண் என்று
 இங்கு அழிக்கவே அங்கு அழிந்ததும் (198)
 - உ. இராசமாணிக்கம்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/1/w600X390/KALIJALAN.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/01/கரிகாலனும்-மிகைக்கண்-மன்னனும்-2950827.html
2950826 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, July 1, 2018 01:26 AM +0530 இந்த ஆண்டுக்கான சாகித்ய அகாதெமியின் பால சாகித்ய விருது கிருங்கை சேதுபதிக்கு வழங்கப்பட்டிருப்பது மிகவும் மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது.
 சென்னை கம்பன் கழகம் உருவாக்கிய நட்சத்திரப் பேச்சாளர்களில் ஒருவரான கிருங்கை சேதுபதி பங்குபெறாத தமிழ் இலக்கிய விழாக்கள் எதுவும் இருக்க வழியில்லை. குன்றக்குடி ஆதீனத்தின் செல்லப் பிள்ளையான கிருங்கை சேதுபதி, பள்ளிப் பருவத்திலிருந்தே சிறுவர் இலக்கியப் படைப்பாக்கத் துறையில் ஈடுபட்டு வருபவர். தனது 16ஆவது வயதில் "பூந்தளிர்' இதழில் வாண்டு மாமா மூலம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு, "தினமணி'யின் சிறுவர் மணி மற்றும் பல்வேறு இதழ்களில் தொடர்ந்து எழுதி வருபவர். இவரது "சிறகு முளைத்த யானை' கவிதைத் தொகுப்புக்கு பால சாகித்ய விருது கிடைத்துள்ளது.
 நான் பொறாமையும் ஆச்சரியமும் படும் படைப்பாளிகளில் கிருங்கை சேதுபதியும் ஒருவர். மாதம் தவறினாலும் தவறுமே தவிர இவரது கவிதைத் தொகுப்போ, கட்டுரைத் தொகுப்போ, இலக்கிய ஆய்வோ புத்தகமாக வெளிவருவது தவறுவதில்லை. கல்லூரியில் தமிழ்ப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றிக் கொண்டு, பல்வேறு இலக்கிய மேடைகளிலும் தவறாமல் பங்கேற்று, தொடர்ந்து புத்தகங்களையும் இவரால் எப்படித்தான் ஓய்வு ஒழிவு இல்லாமல் எழுத முடிகிறதோ என்கிற மலைப்புதான் இவர் மீதான பொறாமைக்கும் வியப்புக்கும் காரணம்.
 
 எனக்கு எப்போதோ கிருங்கை சேதுபதி தந்த, "நம்முடன் வாழ்கிறார் நம்மாழ்வார்' என்கிற அவரது புத்தகம் இப்போது நினைவுக்கு வந்தது. படிக்க வேண்டும் என்று எடுத்து வைத்திருந்து படிக்காமலேயே மேஜையில் பல மாதங்களாக, கிருங்கை சேதுபதிக்கு பால சாகித்ய விருது கிடைப்பதற்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்தது அந்தப் புத்தகம். நேற்று, ராம்ராஜ் நிறுவன அதிபர் நண்பர் நாகராஜனின் மகள் திருமண வரவேற்புக்கு கோவைக்குப் பயணமானபோது, வழித்துணையாகப் படிப்பதற்கு அந்தப் புத்தகத்தை மறக்காமல் எடுத்துச் சென்றேன்.
 சமகால தமிழக வரலாற்றில் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய ஆளுமைகளில் நம்மாழ்வாரும் ஒருவர். இந்திய இயற்கை வேளாண் விஞ்ஞானிகளான ரிச்சாரியா, தபோல்கர், வந்தனா சிவா ஆகியோருடன் இணைந்து செயலாற்றியவர் வேளாண் விஞ்ஞானி நம்மாழ்வார். மண்ணைக் காக்க, மரங்களைக் காக்க, வற்றாத வளம்பெறும் ஆறுகளைக் காக்க, நுண்ணுயிர் செயல்பாடு காக்க, பாரம்பரியப் பயிர்களைக் காக்க தனது இறுதி மூச்சுவரை உழைத்த வேளாண் மக்களின் தொழுகைக்குரிய தொண்டர் அவர்.
 சேதுபதியின் "நம்முடன் வாழ்கிறார் நம்மாழ்வார்' என்கிற புத்தகம் மூன்று பகுதிகளை உள்ளடக்கியது. முதலாவது பகுதி, நம்மாழ்வார் குறித்த சேதுபதியின் பதிவு. இரண்டாவது பகுதி நம்மாழ்வார் குறித்து அவரை நன்கு அறிந்த - குறிப்பிடத்தக்க ஆளுமைகள் சிலருடைய பதிவுகள். மூன்றாவது பகுதி நம்மாழ்வாரின் நேர்காணல், சொற்பொழிவு, கட்டுரை, சேதுபதிக்கு எழுதிய கடிதம் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது.
 "என் வாழ்க்கையை மாற்றின புஸ்தகம்னா மசானபு ஃபுகோகாவின் "ஒற்றை வைக்கோல் புரட்சி'தான். ஆனா, ஒரே ஒரு புஸ்தகம்தான் வச்சிக்கணும்னு சொன்னீங்கன்னா, மகாத்மா காந்தியோட "சத்திய சோதனை'யைத்தான் வச்சிக்குவேன். ஏன்னா, எல்லா காலத்துக்குமான புஸ்தகம் அது'' என்பது நம்மாழ்வாரின் கூற்று.
 நம்மாழ்வாரின் வரவுக்குப் பிறகுதான் தமிழகத்தில் இயற்கை வேளாண்மை குறித்த விழிப்புணர்வு பரவலாக ஏற்பட்டது. எல்லாமே ரசாயன நச்சாக மாறிக்கொண்டிருக்கும் சூழலில், தமிழ்ச் சமுதாயத்தின் பிடரியில் அறைந்து, இயற்கை வேளாண்மையை நோக்கித் திருப்பி, தமிழனின் மரபணு நச்சுப்படாமல் இருக்க முனைப்புக் காட்டியவர் வேளாண் விஞ்ஞானி நம்மாழ்வார்.
 தமிழகத்து நெற்களஞ்சியமான தஞ்சையில் "இளங்காடு' எனும் ஊரில் பிறந்த நம்மாழ்வார், வேளாண் துறையில் இளங்கலை பட்டம் பெற்றவர். இயற்கை வழி விவசாயத்திற்காகத் தம் பணியைத் துறந்தவர். ஐரோப்பிய ஆசிய நாடுகளில் சுற்றுப்பயணம் செய்து, அங்குள்ள வேளாண்மை குறித்து நேரில் கண்டறிந்தவர். நம் நாட்டு வேப்பிலைக்கான காப்புரிமையைப் பெற சர்வதேச நீதிமன்றத்தில் வாதாடி, வென்றவர். தமிழ்ச் சமுதாயம் இவருடைய பங்களிப்பை முழுமையாக உணர்ந்து இவரைப் போற்றவில்லை என்கிற குறைபாடு இருக்கிறது.
 "நம்முடன் வாழ்கிறார் நம்மாழ்வார்' என்கிற சேதுபதியின் இந்தப் புத்தகம், வேளாண் விஞ்ஞானி நம்மாழ்வாரின் தியாகத்தை மிக அற்புதமாகப் பதிவு செய்திருக்கிறது.
 
 "கவிப்பொறி' என்ற புனைபெயரில் எழுதிவரும் கவிஞரின் இயற்பெயர் கா.பாபு சசிதரன். பொறியியல் மற்றும் நிர்வாகவியல் பட்டங்கள் பெற்ற இவர் முகநூலிலும், கட்செவி அஞ்சலிலும் பலருக்கும் அறிமுகமானவர். கட்செவி அஞ்சலில் "இன்று ஒரு கவிதை' என்று தினமும் இவர் படத்துக்கு எழுதும் கவிதை மிகுந்த வரவேற்பைப் பெற்றிருக்கிறது. "கவிஞர்கள் வட்டம்' என்கிற தமிழ்க் கவிஞர் குழுவையும் நடத்தி வருகிறார் இவர்.
 இதுவரை 12க்கும் மேற்பட்ட விருதுகளைப் பெற்றிருக்கும் கவிஞர் கவிப்பொறி, அமெரிக்காவில் உள்ள உலகத் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம் வழங்கிய சிறந்த நூலுக்கான விருதைப் பெற்றவர். இவரது முதல் கவிதைத் தொகுப்பான "ஏணியாகும் எண்ணங்கள்' கடந்த ஆண்டு புத்தகக் கண்காட்சியில் வெளியிடப்பட்டது. இவரது இரண்டாவது கவிதைத் தொகுப்பான "(கா)ரணக் கிறுக்கல்கள்...' என்கிற ஹைக்கூ கவிதைத் தொகுப்பு விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்தது. அந்தத் தொகுப்பிலிருந்து மூன்று ஹைக்கூக் கவிதைகள்:
 கரைத்தது - அப்பாவின் அஸ்தி ...
 கரைந்தது - அப்பாவின் ஆஸ்தி...
 ஆளுக்கொரு வீடு...!
 ************
 காடு வெட்டும் சத்தம்
 அடங்கிப் போனது
 குயிலோசை
 **************
 வீட்டை விற்றாயிற்று
 மாமரத்துக்கு யார் சொல்வார்கள்
 நாளை நான் எசமானன் இல்லை என்று...!
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/1/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/01/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2950826.html
2950825 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தந்தைமை என்னும் தகைமை! DIN DIN Sunday, July 1, 2018 01:24 AM +0530 தாயின் அன்புக்குச் சற்றும் குறைவில்லாத அன்பு தந்தையிடமும் உண்டு. அத்தகைய தந்தைமையைப் படம் பிடித்துக் காட்டுகின்றன சில சங்கப் பாடல்கள்.
 ஓர்அன்புமிக்க தந்தையை நற்றிணை நமக்குத் தந்திருக்கிறது. போரின் காரணமாகப் பிரிந்து வந்த தலைவன் ஒரு குழந்தைக்குத் தந்தை. அத்தகைய தலைவன் போர் முடித்து விரைந்து ஊருக்குத் திரும்பும்போது, தன் குழந்தையின் நினைவில் மயங்குகிறான்.
 ஊர் நெருங்க நெருங்கக் குழந்தையின் நினைவு இன்னும் மிகுதியாகிறது. அருமைக் குழந்தையோடு தன் தலைவி என்ன செய்து கொண்டிருப்பாள் என எண்ணிப் பார்க்கிறான். தான் பிரிந்து வந்தபோது நடை பழகாத தன் சின்னஞ்சிறு மகன் இப்போது நடக்கக் கற்றுக் கொண்டிருப்பான். அவன் தன் சிறு அடிகளால் மெல்ல அசைந்து நடக்கும்போது அவனுடைய அணிகலன்கள் வீடெல்லாம் ஒளி வீசும்; மெல்ல அடி எடுத்து வைக்கும்போது தவறி விழுந்துவிடுவானோ என்று தாய் அஞ்சுவாள்; மகன் விழாமல் தாங்கிக் கொள்வதற்காகத் தானும் அவனுடன் அசைந்து நடப்பாள். அதிகமாக நடந்தால் கால் நோகும் என்று தன் மகனை எடுத்து அணைத்துக் கொள்வாள் என எண்ணுகிறான்.
 "எந்தையே! விரைந்து வாருங்கள்' என தன் மகனைத் தழுவிக் கொண்டு கொஞ்சுவாள். தகப்பனின் மனம், அவள் அப்படிக் கொஞ்சும் சொற்களை அழகிய இனிய மொழிகளைக் கேட்க வேண்டுமென்று விரும்புகிறது. அதனால், மகன் உறங்குவதற்கு முன்பே பொழுதோடு வீடு செல்ல வேண்டும் என்று பாகனிடம் கூறுகிறான்.
 "செல்கபாகநின் செய்வினை நெடுந்தேர்
 விருந்து விருப்புறூஉம் பெருந்தோள் குறுமகள்
 மின்னொளிர் அவிர்இழை நன்னகர் விளங்க
 நடைநாள் செய்த நவிலாச் சீறடிப்
 பூங்கண் புதல்வன் தூங்குவயின் ஒல்கி
 வந்தீக எந்தை என்னும்
 அந்தீங் கிளவி கேட்கம் நாமே'
 நற்றிணையில் இடம்பெறும் தந்தையைப் போலவே, அகநானூற்றிலும் ஒரு தந்தையைக் காணமுடிகிறது. இத்தலைவனான தகப்பனின் மனம் மற்றொரு காட்சியை எண்ணிப் பார்க்கிறது. தன் காதலி நிலாவை அழைத்துக் கொஞ்சுவாள். "நிலவே வா' என்று அவள் கெஞ்சும் சொற்கள் நெல்லிக்காய் தின்றபின் குடிக்கும் நீரின் சுவையைவிட இனிதாக இருக்குமாம்.
 "நிலாவே, என் மகனோடு சேர்ந்து விளையாட வருவாயானால், உனக்குப் பால் தருவேன்' என்று அவள் தன் விரலால் திரும்பத் திரும்ப நிலவை அழைப்பாள். இப்படி அவள் தன் மகனுக்கு நிலவு காட்டும் இனிய காட்சியை உடனே காண்பதற்காகவும், குழந்தை தூங்குவதற்கு முன்பாகவும் நேரத்துடன் வீட்டிற்குப் போய்ச் சேர வேண்டும் என்று தவிக்கிறான். அதனால், தேரை விரைவாகச் செலுத்துமாறு பாகனைத் தூண்டுகிறான்.
 "கடவுக காண்குவம் பாக ...
 புன்காழ் நெல்லிப் பைங்காய் தின்றவர்;
 நீர்குடி சுவையின் தீவிய மிழற்றி
 முகிழ்நிலாத் திகழ்தரு மூவாத் திங்கள்
 பொன்னுடைத் தாலி என்மகன் ஒற்றி
 வருகுவை ஆயின் தருகுவென் பால்என
 விலங்கமர்க் கண்ணள் விரல்விளி பயிற்றித்
 திதலை அல்குல்எம் காதலி
 புதல்வற் பொய்க்கும் பூங்கொடி நிலையே'
 களம் காணும் போர் மறவர்களும், "செல்வங்களுள் சிறந்த செல்வம் மக்கட்செல்வம்' என்னும் இயல்பு பொங்க தந்தையராய் தங்கள் குடும்பத்தின் மீது கொண்டிருந்த அன்பை அகப்பாடல்கள் வழி அறிய முடிகிறது.
 - கோதை
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/1/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/01/தந்தைமை-என்னும்-தகைமை-2950825.html
2950824 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 31  "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, July 1, 2018 01:23 AM +0530 3. அடிகள்
 அடிகளின் வகையைப் பற்றி முதல் பாகத்தில் பார்த்தோம். இங்கே அவற்றைச் சுருக்கமாக நினைப்பூட்டிக் கொள்ளலாம்.
 இரண்டு சீர்கள் அமைந்த அடிக்குக்
 குறளடி என்று பெயர்.
 மூன்று சீர்களால் வருவது சிந்தடி.
 நான்கு சீர்களால் வருவது நேரடி.
 ஐந்து சீர்களால் வருவது நெடிலடி.
 ஆறு சீர்களால் வருவது கழி நெடிலடி.
 நேரடிக்கு அளவடி என்றும் ஒரு பெயர் உண்டு.
 குறளடி வரும் இடங்கள்:
 1. இணைக்குறளாசிரியப்பாவில்
 இடையிடையே வரும்.
 2. கலிப்பாவில் அம்போதரங்க உறுப்பில் வரும்.
 3. குறளடி வஞ்சிப்பாவில் வரும்.
 4. வஞ்சித் தாழிசையில் வரும்.
 5. வஞ்சித் துறையில் வரும்.
 சிந்தடி வரும் இடங்கள்:
 1. எல்லா வெண்பாக்களிலும்
 ஈற்றடியாக வரும்.
 2. நேரிசையாசிரியப்பாவின்
 ஈற்றயலடியாக வரும்.
 3. இணைக்குறளாசிரியப்பாவின்
 இடையே வரும்.
 4. கலிப்பாவில் அம்போதரங்க உறுப்பில் வரும்.
 5. சிந்தடி வஞ்சிப்பாவில் வரும்.
 6. வெண்டாழிசையின் இறுதி அடியாக வரும்.
 7. வெண்டுறையில் இடையே வரும்.
 8. ஆசிரியத் துறையின் இடையே வரும்.
 9. கலித்தாழிசையின் இடையே வரும்.
 10. வஞ்சி விருத்தத்தில் வரும்.
 நேரடி வரும் இடங்கள்:
 1. வெண்பாக்களில் ஈற்றடி ஒழிந்த மற்ற
 அடிகள் நேரடியாக வரும்.
 2. நிலைமண்டில ஆசிரியப்பாவில் எல்லா
 அடிகளும் நேரடியாக வரும்.
 3. நேரிசை ஆசிரியப்பா ஈற்றயலடி ஒழிந்த
 அடிகள்.
 4. இணைக்குறளாசிரியப்பாவில்
 பெரும்பாலான அடிகள்.
 5. அடிமறிமண்டில ஆசிரியப்பா அடிகள்.
 6. கலிப்பாவில் தரவு, தாழிசை அடிகள்.
 7. கலிப்பாவில் அம்போதரங்க உறுப்பில்
 சில அடிகள்.
 8. வெண்டாழிசையில் வரும்.
 9. வெண்டுறையில் வரும்.
 10. ஆசிரியத் தாழிசையில் வரும்.
 11. ஆசிரியத் துறையில் வரும்.
 12. கலித்தாழிசையில் வரும்.
 13. கலிவிருத்தத்தின் அடிகள் நேரடிகளே.
 நெடிலடி வரும் இடங்கள்:
 1. இணைக்குறளாசிரியப்பாவில் அருகி வரும்.
 2. குறட்டாழிசையில் வரும்.
 3. வெளி விருத்தத்தில் வரும்.
 4. ஆசிரியத் துறையில் வரும்.
 5. ஆசிரியத் தாழிசையில் வரும்.
 6. கலித்தாழிசையில் வரும்.
 7. கலித்துறையின் அடிகள் நெடிலடிகளே.
 கழிநெடிலடி வரும் இடங்கள்:
 1. கலிப்பாவில் வண்ணக உறுப்பில் வரும்.
 2. குறட்டாழிசையில் வரும்.
 3. வெளிவிருத்தத்தில் வரும்.
 4. வெண்டுறையில் வரும்.
 5. ஆசிரியத் தாழிசையில் வரும்.
 6. ஆசிரியத் துறையில் வரும்.
 7. ஆசிரிய விருத்தம் யாவும் கழிநெடிலடியாய்
 வருவனவே.
 அதிகமான சீர்களை உடைய அடிகளை ஆசிரிய விருத்தத்தில் காணலாம். மிகவும் குறைந்த அடிகளையுடைய பாட்டுக் குறள் வெண்பா; அது இரண்டடிகளை உடையது. அகவற்பா மூன்றடிகளுக்குக் குறைவாக வராது. கலிப்பா நான்கடியிற் குறைந்து வராது. வஞ்சிப்பாவுக்கு மூன்றடியே இழிந்த எல்லை. சிறுபான்மை இரண்டடிகளாலும் வரும்.
 வெண்பாவில் பஃறொடை வெண்பா 12 அடி வரையில் வரும். கலிவெண்பா எத்தனை அடிகளாலும் வரலாம். ஆசிரியப்பாவின் அடிகளுக்கு மேல் எல்லை இல்லை. கலிப்பாவும் வஞ்சிப்பாவும் எத்தனை அடிகளாலும் வரலாம். "உரைப்போர் உள்ளக் கருத்தின் அளவே பெருமை'' என்று பாட்டுக்களின் மேல் எல்லையைப் பற்றி யாப்பருங்கலக்காரிகை கூறுகிறது.
 (தொடர்ந்து பாடுவோம்)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/1/w600X390/kivaja.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/01/கவி-பாடலாம்-வாங்க---31-2950824.html
2950823 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தமிழ் வேந்தர்களின் உயர் எண்ணங்கள் DIN DIN Sunday, July 1, 2018 01:21 AM +0530 அரச வாழ்வும், பொருள் மிகவும் ஈட்டி மதிப்பு மிகவும் உடைய வணிகர் வாழ்வும் பொன்னும் பொருளும் கொண்டு போகம் துய்க்கும் வாழ்வு என்று பொதுவாக நாம் எண்ணுவது உலகியல்பு. ஆனால், அவ்வாழ்வு, நம் தமிழ் இலக்கியங்களில் பதிவு பெற்றிருந்தாலும் தொல்காப்பியம் கூறுவதுபோல "அருளொடு புணர்ந்த அகற்சியானும், பொருளொடு புணர்ந்த பக்கத்தானும்'' என்ற கோட்பாடுகள், முற்கால - பிற்கால இலக்கியங்களில் பதிவாகியுள்ளன.
 சேரன் செங்குட்டுவன்
 சிலப்பதிகாரத்தில் சேரன் செங்குட்டுவன், சாத்தனார் வாயிலாக, கோவலன் கொலைப்பட்டதும், அது காரணமாக பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன், அவன் மனைவி கோப்பெருந்தேவி, உயிர் துறந்ததும் ஆகிய செய்திகளைக் கேட்டு வருத்தமுற்று, புலவரிடம் கூறிய உரைகள் உயர் எண்ணங்களின் உச்சமாகும்.
 "மன்பதை காக்கும் நன்குடிப் பிறத்தல்
 துன்பமல்லது தொழுதகவுஇல்''
 என்பது செங்குட்டுவன் கூறிய அருளுரையாகும். "மழைவளங் குன்றினாலும் மன்னர்களை மக்கள் வெறுப்பர்; மக்களில் ஒரு சிலர் பிழை செய்தாலும் அது மன்னரை வெறுக்கச் செய்யும்; தன் குடிமக்களைச் செங்கோல் பூண்டு நன்கு ஆட்சி செய்தாலும், ஊழ்வலியால் இயற்கையாலும், செயற்கையாலும் துன்பம் ஏற்பட்டால், அது மன்னரின் கொடுங்கோலாக எண்ணி, மக்களால் கருதப்படும். ஆதலால் மன்னர் குடியில் பிறந்து மக்களை வாழ்விப்பது துன்பமே தவிர, இன்பமாகக் கருதி அரச பதவியை நினைவதும், அப்பதவியை வேண்டி தொழுது நிற்பதும் விரும்பத்தக்கதன்று'' என்று சேரன் செங்குட்டுவனார் கூறுவது அரச வாகையின் உச்சம்.
 பல்லவ மன்னன்
 ஐயடிகள் காடவர்கோன் பல்லவர் குல மன்னர். இயற்பெயர் பரமேசுவரவர்மன் என்பர். இவர் அரச வாழ்வில் வாழ்ந்தும் அரனிடம், அன்பு பூண்டு திருஞானசம்பந்தர், திருநாவுக்கரசர் தேவாரத் தமிழை, நித்தமும் ஓதக்கேட்டு சிவனடியாராகிவிட்டார். அதனால், ஆட்சியை மகனிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு, திருத்தலங்கள்தோறும் சென்று வழிபட்டு, தேவார ஓதுவார்களையும் அவ்வத் தலங்களின் தேவாரங்களை ஓதச் செய்து பேரின்பம் பெற்றார்.
 சுந்தரரால் பாடப்பெற்ற இப்பல்லவ மன்னர் உயர் எண்ணத்தை - தம் அனுபவத்தை ஒரு வெண்பா மூலம் வெளிப்படுத்தியுள்ளார். "அரச செல்வமும் அதிகாரமும் உடைய அரச வாழ்வில் பல்லாண்டு வாழ்ந்தாலும் அவ்வாழ்வு இன்பம் அன்று; திருஞானசம்பந்தர், அப்பர் தேவாரப் பாடல்களைக் கேட்டு வழிபடுகின்ற வாழ்வும் நேரமும்தான் பேரின்பமானது' என்ற அவர் அனுபவம் (நூற்றனைத்தோர் பல்லூழி நுண்வயிர வெண்குடைக்கீழ்) பதினோராம் திருமுறையில் பதிவாகியுள்ளது. ஓர் அரசர் அருளும் இந்த வாக்குமூலம் நமக்கு எச்சரிக்கையாகும்.
 பராக்கிரம பாண்டியன்
 தென்காசியைத் தலைநகராகக்கொண்டு ஆண்ட பிற்காலப் பாண்டியர்களுள் ஒருவன் பராக்கிரம பாண்டியன். தென்காசி சிவாலயத்தைக் கட்டுவித்தவன். அவ்வாலய கோபுர உள்வாயிலில் தன் வேண்டுகோளைச் சாசனமாக வெட்டுவித்துள்ளான். அக்கல்வெட்டுச் சாசனம் இப்பாண்டியனின், உயர் எண்ணங்களை இன்றும் வெளிப்படுத்துகின்றன. ஐந்து பாடல்களில் பாண்டியனின் பக்தியும் சிரத்தையும் வெளியாகின்றன. அவற்றுள் ஒரு பாடல் வருமாறு:
 "ஆராயினும் இந்தத் தென்காசி மேவும் பொன்னாலயத்து
 வாராததோர் குற்றம் வந்தால் அப்போது அங்கு வந்து அதனை
 நேராகவே ஒழித்துப் புரப்பார்களை நீதியுடன்
 பாரறியப் பணிந்தேன் பராக்ரம பாண்டியனே'
 மெய்ப்பொருள் நாயனார்
 இவர் மலையமான் நாட்டு மன்னர். அரச வாழ்வில் வாழ்ந்தாலும் அவ்வாழ்வைத் துறக்காமல், சிவபக்தியில் உச்சம் பெற்றவர். முத்தநாதர் அவரை வஞ்சமாகப் பொய் வேடம் பூண்டு, கொன்றபோதும், "தத்தா நமர்' என்று கூறி "மெய்ப்பொருள் வேடமே மெய்த்தவம்' என்று உயர் எண்ணங்களைப் பதிவு செய்த இவ்வரசர், உயிர் விடும்போது, மரண சாசனமாக அவர் அருளிய வார்த்தைப்பாடுகள் சேக்கிழாரால் பதிவாகியுள்ளன. அப்பாடல் அவரது உயர் எண்ணங்களின் உச்சமாகும்!
 "அரசியல் ஆயத்தார்க்கும் அழிவுறும் காதலார்க்கும்
 விரவிய செய்கை எல்லாம் விளம்புவார், "விதியினாலே
 பரவிய திருநீற்றன்பு பாதுகாத்துய்ப்பீர்' என்று
 புரவலர் மன்றுளாடும் பூங்கழல் சிந்தை செய்தார்'
 பட்டினத்தடிகள்
 பட்டினத்தடிகள் தன் இறுதி எண்ணங்களை ஒரு பாடல் மூலம் வெளிப்படுத்தியுள்ளார். அடியார்க்கு அடியாராவது மட்டுமின்றி அவர்க்கு ஏவல் செய்து, பிச்சை புகுவது களிப்புடையது என்று (பதினோராம் திருமுறை) பதிவு செய்கிறார்.
 "குடைகொண்டிவ் வையம் எலாம்
 குளிர்வித்து எரி பொற்றிகிரிப்
 படைகொண்டி கல்தெறும் பார்த்தவர்
 ஆவதில் பைம்பொற் கொன்றைத்
 தொடைகொண்டவன் சடைஅம்பலத்தான்
 தொண்டர்க்கு ஏவல் செய்து
 கடைகொண்ட பிச்சை கொண்டிங்கு
 வாழ்தல் களிப்பு டைத்தே'
 - புலவர் தா. குருசாமி தேசிகர்
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/1/w600X390/KADAVARKON_NAYANAR.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/01/தமிழ்-வேந்தர்களின்-உயர்-எண்ணங்கள்-2950823.html
2950822 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  அறிவுடையார் சூதாடமாட்டார்  முன்றுறையரையனார் Sunday, July 1, 2018 01:20 AM +0530 பழமொழி நானூறு
பாரதத் துள்ளும் பணையம்தம் தாயமா
 ஈரைம் பதின்மரும் போரெதிர்ந் தைவரோடு
 ஏதில ராகி இடைவிண்டார் ஆதலால்
 காதலோ டாடார் கவறு. (பாடல்-52)
 பாரத நூலுள்ளும், பந்தயப் பொருள் தம்முடைய தாயப்பொருளாகக் கொண்டு, நூற்றுவரும், ஐவரோடும் சூதுப்போர் செய்து, (அது காரணமாகப்) பகைவராகி இடைக்காலத்திலேயே தம்முயிரை நீக்கிக் கொண்டார்களென்றும் கேட்கப்படுதலால், அன்புடையவரோடு விளையாட்டாகவாயினும் சூதாடுதலிலர் அறிவுடையார். (க-து.) சூதாடல் உயிர்க்கிறுதியைத் தருவதாம். "காதலோ டாடார் கவறு' என்பது பழமொழி.
 
 
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/28/w600X390/LOTUS.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/01/அறிவுடையார்-சூதாடமாட்டார்-2950822.html
2945765 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 30 "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, June 24, 2018 12:00 AM +0530 2. தளை
முன்பு ஏழு தளைகளின் பெயரை மாத்திரம் சொல்லி வெண்டளையின் இலக்கணத்தை விரிவாகச் சொன்னேன். தளை பார்க்கும் வழக்கம் வெண்பாவிலும், கட்டளைக் கலித்துறையிலும் மட்டும் இருக்கிற தென்பதையும் முன்பு கூறினேன். மற்றத் தளைகளையும் இனித் தெரிந்து கொள்ளலாம்.
1. வெண்டளை: இரண்டு வகைப்படும்; இயற்சீர் வெண்டளை; வெண்சீர் வெண்டளை. மாமுன் நிரையும் விளமுன் நேரும் காய்முன் நேரும் வருவன வெண்டளை.
2. ஆசிரியத்தளை: நேரொன் றாசிரியத்தளை, நிரையொன்றாசிரியத்தளை என்று இரண்டு வகைப்படும். நின்றசீர் ஆசிரியச் சீர் அல்லது இயற்சீராக இருக்க, வரும் சீரின் முதலசையோடு ஒத்து நிற்பது ஆசிரியத் தளை. மாமுன் நேர் வந்தால் நேரொன் றாசிரியத்தளை; விளமுன் நிரை வந்தால் நிரையொன் றாசிரியத்தளை. வருகின்ற சீர் எதுவாக இருந்தாலும் அதைக் கவனிக்க வேண்டியதில்லை. அதன் முதல் அசையை மாத்திரம் பார்த்தால் போதும். ஆனால், நிற்கும் சீர் ஈரசைச் சீராக இருந்தால்தான் ஆசிரியத்தளை வர முடியும்.
"காமன் வேவக் கண்ட கண்ணன்
யாமம் ஆடும் எந்தை யானைத்
தோலைப் போர்த்த சோதி
காலைப் பற்றிற் காமம் போமே'
இந்தப் பாடலில் எல்லாச் சீர்களுமே தேமாவாக வந்தது. பாட்டு முழுவதும் நேரொன் றாசிரியத்தளை வந்தது காண்க.
"திருமழை பொழிந்திடும் இருணிற விசும்பின்
விண்ணதி ரிமிழிசை கடுப்பப்
பண்ணமைந் தவர்தேர் சென்ற வாறே'
இந்தப் பாட்டில் திருமழை-பொழிந்திடும் என்பதில் நிரையொன்றாசிரியத்தளை வந்தது. பொழிந்திடும்-இருணிற, இருணிற-விசும்பின், விண்ணதி - ரிமிழிசை, ரிமிழிசை-கடுப்ப, பண்ணமைந் -தவர்தேர் என்னும் இடங்களில் எல்லாம் நிரையொன் றாசிரியத்தளையே வந்திருக்கிறது. விசும்பின் - விண்ணதிர் என்பது நேரொன்றாசிரியத்தளை. கடுப்பப் - பண்ணமை என்பதும் அது. அவர்தேர் - சென்ற, சென்ற-வாறே என்ற இடங்களிலும் நேரொன் றாசிரியத்தளை வந்தது.
நின்ற சீர் ஆசிரியச் சீராக இருக்க, வரும் சீர் முதல் அசை ஒத்து நின்றால் ஆசிரியத் தளையாகும். ஒவ்வாமல் நின்றால் இயற்சீர் வெண்டளையாகும் என்பதை இங்கே நினைவுபடுத்திக் கொள்வது நலம்.
சற்றே விளக்கமாகப் பார்த்தால் இயற்சீர் அல்லது ஈரசைச் சீர் நிற்க, எந்தச் சீர் வந்தாலும் இயற்சீர் வெண்டளையும் ஆசிரியத்தளையும் அமையும். அவை தனித்தனி இவ்விரண்டு வகை.
மாமுன் நிரை
விளமுன் நேர் - இவை இயற்சீர் வெண்டளை.
மாமுன் நேர்
விளமுன் நிரை - இவை ஆசிரியத்தளை.
3. கலித்தளை: காய்ச்சீராகிய வெண்சீர் நிற்க, வரும் சீரின் முதல் நிரையாக வரின் கலித்தளையாகும். இது ஒரே வகை.
"செல்வப் போர்க் கதக்கண்ணன் செயிர்த்தெறிந்த சினவாழி' இந்த அடியில் நான்கு சீர்களும் காய்ச்சீர்கள். காய் முன் நிரை வந்தமையால் கலித்தளையாயிற்று. செல்வப் போர்க் - தேமாங்காய், கதக்கண்ணன் - நிரை நேர்நேர் என்பதைக் காண்க.
4. வஞ்சித்தளை: கனிச் சீருக்கு வஞ்சிச்சீர் என்று பெயர். கனிச்சீர் நிற்க, வரும் அசை நிரையானால் ஒன்றிய வஞ்சித்தளை; நேர் ஆனால் ஒன்றாத வஞ்சித் தளை.
"மந்தாநிலம் மருங்கசைப்ப
வெண்சாமரை புடைபெயர்தரச்
செந்தாமரை நாண்மலர்மிசை'
இந்த அடிகளில் முதல் இரண்டில் தேமாங்கனி கருவிளங்காய் என்றவாய்பாட்டுச் சீர்கள் வந்தன. கனிமுன் நிரை வந்தமையின் இது ஒன்றிய வஞ்சித் தளை. மூன்றாவது அடியில் தேமாங்கனி - கூவிளங்கனி என்ற வாய்பாட்டுச் சீர்களில் கனிமுன் நேர் வந்தது. இது ஒன்றாத வஞ்சித்தளை. ஆகவே, மொத்தம் ஏழு தளைகள் இருத்தலைப் பார்த்தோம்.
1. இயற்சீர் வெண்டளை, 2. வெண்சீர் வெண்டளை, 3. நேரொன் றாசிரியத்தளை, 4. நிரையொன் றாசிரியத்தளை, 5. கலித்தளை, 6. ஒன்றிய வஞ்சித் தளை, 7. ஒன்றாத வஞ்சித் தளை.
ஈரசைச் சீர் நிற்க அமையும் தளைகள் மூன்று: 1. இயற்சீர் வெண்டளை, 2. நேரொன் றாசிரியத்தளை, 3. நிரையொன் றாசிரியத் தளை.
காய்ச்சீர் நிற்க அமையும் தளைகள் இரண்டு: 1. வெண்சீர் வெண்டளை, 2. கலித்தளை.
கனிச்சீர் நிற்க வரும் தளைகள் இரண்டு: 1. ஒன்றிய வஞ்சித் தளை, 2. ஒன்றாத வஞ்சித் தளை. 
வேறு ஒரு வகையிலும் இவற்றைப் பிரித்துப் பார்க்கலாம். ஒத்து வரும் தளைகள், ஒவ்வாது வரும் தளைகள் என்று பிரிக்கலாம்.
ஒப்பன: 1. வெண்சீர் வெண்டளை, 2. நேரொன் றாசிரியத்தளை, 3. நிரையொன் றாசிரியத்தளை, 
4. ஒன்றிய வஞ்சித்தளை.
ஒவ்வாதன: 1. இயற்சீர் வெண்டளை, 2. கலித்தளை, 3. ஒன்றாத வஞ்சித்தளை.
தளையைப் பற்றி இலக்கணத்தைச் சொல்லும் யாப்பருங்கலக் காரிகைச் சூத்திரம் வருமாறு:
"தண்சீர் தனதொன்றில் தன்தளை யாம்;
தண வாதவஞ்சி
வண்சீர் விகற்பமும் வஞ்சிக் குரித்து; 
வல் லோர்வகுத்த
வெண்சீர் விகற்பம் கலித்தளை யாய்விடும்; 
வெண்டளையாம்
ஒண்சீர் அகவல் உரிச்சீர் 
விகற்பமும் ஒண்ணுதலே'
"தன் சீர் நின்று வருஞ்சீர் முதலசையோடு ஒன்றுவது தன் தளையாம். வஞ்சிச்சீர் நின்று வருஞ்சீர் முதலசையோடு ஒன்றாதது ஒன்றாத வஞ்சித்தளையாம். வெண்பா உரிச்சீர் நின்று வருஞ்சீர் முதலசையோடு ஒன்றாதது கலித்தளையாம். ஆசிரியவுரிச்சீர் நின்று வருஞ்சீர் முதலசையோடு ஒன்றாதது இயற்சீர் வெண்டளையாம்' என்பது இதன் பொருள்.
(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/23/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/24/கவி-பாடலாம்-வாங்க---30-2945765.html
2945766 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பசுமை நிறைந்த நினைவுகள்!  சீனி. விசுவநாதன் DIN Sunday, June 24, 2018 12:00 AM +0530 இன்று (24.6.2018) கவியரசு கண்ணதாசன் பிறந்தநாள் விழாக் கொண்டாட்டம் ஊரெங்கும் கொண்டாடப்படும் இந்த நாளிலே அவருடனான என் சந்திப்புகள் பசுமையாக நினைவில் நிழலாடுகின்றன.
 1962 டிசம்பர் 11-ஆம் நாளன்று பாரதியின் 81-ஆவது பிறந்த நாள் விழா தமிழக அரசின் சார்பில் கொண்டாடப்பட்டது. அதுபோது நான் தொகுத்து வெளியிட்ட "தமிழகம் தந்த மகாகவி' என்ற நூலைக் கண்ட நாளிலிருந்தே கவிஞர் உள்ளத்தில் நான் தனித்ததோர் இடம்பெற்று விட்டேன்.
 தமிழ்ப் பதிப்புலகின் முன்னோடிகளுள் முன்னவரான சின்ன அண்ணாமலையின் வழிகாட்டுதலின்பேரில் 1961, ஏப்ரல் 13-ஆம் நாள் பதிப்பாளன் என்கிற அந்தஸ்தை நான் பெற்றேன். அவர் வழியில், பாரதி பற்றிய கட்டுரைகளைக் கொண்ட நூலை அழகாகப் பதிப்பித்து வெளியிட்டிருந்தேன்.
 மிக நீண்ட கால இடைவெளிக்குப் பின்பு சின்ன அண்ணாமலை மீண்டும் "தமிழ்ப் பண்ணை' நிறுவனத்தைத் தொடங்கினார். அதன் மூலம், "தமிழ்ப் பண்ணை' வழியாகக் கவிஞர் கண்ணதாசனின் நூல்களை வெளியிட விரும்பினார்.
 கவிஞரும் மகிழ்ச்சியுடன் தம் நூல்களை வெளியிட ஒப்புக் கொண்டார். ""தான் தொகுத்து வைத்திருந்த கவிஞருடைய நூல்களை சின்ன அண்ணாமலையிடம் கொடுத்து, வெளியிடும்படி சொன்னபோது, "மகாகவி பாரதியார்' (தமிழகம் தந்த மகாகவி)- கட்டுரைத் தொகுப்பைக் குறிப்பிட்டு, "இந்த மாதிரி இந்தப் புத்தகத்தைத் தயாரிக்க வேண்டும்'' என்று கவிஞர் திரு விசுவநாதனைக் குறிப்பிட்டுச் சொன்னார்''
 இன்ன விதமாகப் பிற்காலத்தில் கவிஞர் சொல்லச் சொல்ல எழுதிய இராம. கண்ணப்பன் தமது "அர்த்தமுள்ள அனுபவங்கள்' என்ற நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்.
 என்னுடைய முதல் முயற்சி நூலான "தமிழகம் தந்த மகாகவி' தொகுப்பைக்கொண்டே என்னுடைய பாரதி பதிப்புப் பணிகளில் மனத்தைப் பறிகொடுத்த கவியரசர் பேரில் நான் கொண்டிருந்த மதிப்பும் மரியாதையும் மேலும் கூடின.
 1977-இல் கவிஞர் "கீதா சமாஜம்' என்கிற பெயரில் தொடங்கிய புத்தக நிறுவனத்தின் நிர்வாகப் பொறுப்பை நான் ஏற்றுக் கொண்டேன். "கீதா சமாஜ'த்தில் பணிக்குச் சேர்ந்து விட்டதால், கவிஞருடன் மிக நெருங்கிப் பழகும் வாய்ப்பும் கிடைத்தது.
 எனது சொந்த பாரதி நூல்கள் பதிப்புப் பணிகளில் தொய்வு ஏற்பட்டபோதிலும், புதிய பணி பொறுப்பில் கவனம் செலுத்தி, கவிஞருடைய நன்மதிப்பைப் பெற்றேன். அன்று முதற்கொண்டு நாளாக நாளாக என்னிடத்தே கவிஞருக்குப் பற்றும் பாசமும் மிகுந்து வரக்கண்டேன்.
 1978 செப்டம்பர் 11-ஆம் நாள் "தமிழருக்கு' என்னும் தலைப்பில் பாரதியாரின் கட்டுரைகளைக் கொண்ட தொகுப்பை வெளியிட்டேன். இந்நூலுக்குக் கவிஞரின் அணிந்துரையை வேண்டிப் பெற்றேன்.
 என் பதிப்பு முறை கவிஞர் உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொண்டுவிட்டது என்பதை அவர் வழங்கிய அணிந்துரையிலிருந்தே- "சபாஷ் பாண்டியா!' என்ற அடைமொழியோடு பாராட்டியதிலிருந்தே அறிந்து கொள்ளலாம்.
 "மகாகவி பாரதியாரின் கவிதைகளிலும், கட்டுரைகளிலும் மூழ்கித் திளைத்தவர் நண்பர் சீனி.விசுவநாதன். ஐம்பது வருஷத்துக்கு முந்திய பதிப்பில் இருந்து இன்றைய பதிப்பு வரை அவருக்குத் தெரியுமாதலால், எவ்வெவற்றை எப்படி வரிசைப்படுத்துவது என்பதை அவர் மிக அழகாகச் செய்கிறார். மற்ற பதிப்பாளர்களும் வியாபார ரீதியாக பாரதி நூல்களை வெளியிட்டுள்ளார்களேயன்றி, உணர்ச்சிபூர்வமாகத் தொகுக்கவில்லை. ஆனால், சீனி.விசுவநாதனின் தொகுப்புகள் அழகானவை; சுத்தமானவை. பாரதியின் நூல்களை அழகாக வெளியிட வேண்டும் என்ற ஆதங்கம் எனக்கே அதிகம் உண்டு. இந்தத் தொகுப்பைப் பார்த்தபோது அந்த ஆசை இன்னும் அதிகமாயிற்று. "ஒரு நல்ல பதிப்பு'க்கு அதுதான் அடையாளம். பாரதியே இன்றிருந்து இந்தத் தொகுப்பைப் பார்த்தால், "சபாஷ் பாண்டியா!' என்று தட்டிக் கொடுத்து, ஒரு மாலையும் போடுவார். வாழ்க அவரது சேவை.''
 கவிஞரின் உள்ளத்தினின்றும் கனிந்த இந்தப் பாராட்டுரையானது பாரதி பதிப்புப் பணிகளில் என்னை முழுவதுமாக ஈடுபடுத்திக் கொள்ளும் பான்மையில் அமைந்துவிட்டது. ஆக, கீதா சமாஜத்தில் பணியாற்றிக்கொண்டே பாரதி நூல் பதிப்புப் பணிகளில் கவனம் செலுத்தி வந்தேன்.
 1979-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் பாரதிக்கு நினைவு அஞ்சலி செலுத்தும் பொருட்டாக, வானவில் பிரசுர உரிமையாளர் டி.வி.எஸ்.மணியுடன் சேர்ந்து "பாரதியார் கவிதைகள்' தொகுதியை மலிவுப் பதிப்பாக வெளியிடுவதற்கான முயற்சியில் நான் ஈடுபட்டேன்.
 கிட்டத்தட்ட நூலும் அச்சாகிவிட்டது. இந்நிலையில், எனக்கொரு யோசனை தோன்றியது. தமிழக அரசின் அருங்காட்சியகத்தில், பாரதியின் தம்பி சி.விசுவநாதன் அரசிடம் ஒப்படைத்த பாரதியின் கையெழுத்துப் பிரதிகள் இருப்பதைக் கண்டேன்.
 கண்டவுடன், புதிய பதிப்பில் சிறப்பு அம்சமாக, அருங்காட்சியக இயக்குநரின் முன் அனுமதி பெற்று, பாரதியின் கையெழுத்து வடிவிலான சில பாடல்களை நூலின் முன் பகுதியில் இணைப்பாகப் பிரசுரம் செய்வதில் ஈடுபட்டேன்; மாதிரிக்காகச் சில பாடல்களின் நகல்களையும் பெற்றேன். குறிப்பிட்ட நாளில் நூலை பிரசுரம் செய்யவும் முடிவாயிற்று.
 இந்நிலையில், பாரதியின் கையெழுத்து வடிவிலான பாடல்களைப் போன்றே, அரசவைக் கவிஞரான கண்ணதாசனிடமும் அவர் கைப்பட எழுதிய பாராட்டுக் கவிதை ஒன்றைக் கேட்டுப் பெற்று, கவிதைகள் தொகுதியில் சேர்த்துப் பதிப்பிக்க டி.வி.எஸ்.மணி பெரிதும் ஆசைப்பட்டார்.
 கவிஞருடன் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டிருந்த காரணத்தால், பாராட்டுரையைக் கவிஞர் கைப்பட எழுதியதைப் பெற என்னால் முடியும் என்று டி.வி.எஸ்.மணி தன் நம்பிக்கையைத் தெரிவித்தார்.
 டி.வி.எஸ்.மணியின் ஆசை அதீத ஆசை என்பதாக எனக்குப் பட்டது. அதனால் அவரிடம், "உங்கள் ஆசை காரிய சாத்தியமானதாக எனக்குத் தோன்றவில்லை. கவிஞர் தம் கைப்பட எதையும் எழுதுவதில்லை'' என்றேன்.
 ""முயற்சி செய்து பார்க்கவும். கவிஞர் கைப்பட எழுதிய பாராட்டுரைக் கவிதையினால் நூலின் சிறப்பு கூடும்'' என்று வாதாடினார்.
 ""நீங்கள் சொல்வது போல் முயற்சி செய்து பார்க்கிறேன். ஆனால், கால தாமதமாகும்'' என்றேன்.
 ""கால தாமதமாவதைப் பற்றிக் கவலை இல்லை. கவிஞரின் கையெழுத்தில் பாராட்டுக் கவிதை இடம்பெற வேண்டும். அதுவே என் ஆசை'' என்றார்.
 நானும் ஒரு நாள் தயங்கித் தயங்கி கவிஞரிடம் விஷயத்தைச் சொன்னேன்.
 "அதற்கென்ன எழுதித் தந்துவிடுகிறேன். அச்சான பிரதிகளைக் கொண்டு வந்து தாருங்கள்'' என்றார். கவிஞரிடம் நான் கண்ட நல்ல குணம், அவர் எதையும் "இல்லை' என்று மறுத்தது கிடையாது. கவிஞர் கேட்டபடியே அச்சான பிரதிகளை நான் சேர்ப்பித்தேன்.
 கவிஞருக்கு இருந்த சில முக்கியமான பொறுப்புகள் காரணமாக, அவர் கைப்பட எழுதிய கவிதையைப் பெறுவதில் காலதாமதமாயிற்று.
 இரண்டு மாதங்கள் உருண்டோடின. ஒரு கட்டத்தில் கவிஞர் என்னிடம் "வழக்கம் போல் நான் சொல்லச் சொல்ல கண்ணப்பன் எழுதித் தருவதைப் போட்டு விடுங்கள்'' என்றுகூடச் சொல்லி விட்டார்.
 கவிஞர் இப்படிச் சொல்லிவிட்டாரே என்று என் மனத்திற்குள் வருத்தம். இருந்தாலும் கடைசி முயற்சியாக "எங்களுக்காகக் கேட்கவில்லை; பாரதிக்காக உங்களைத் திரும்பத் திரும்பத் தொந்தரவு செய்ய வேண்டி வருகிறது'' என்றேன், நான். "பாரதி' என்று நான் சொன்னதுதான் தாமதம்!
 "அப்படியா, சரி. அடுத்த வாரம் தந்து விடுகிறேன்'' என்றார் கவிஞர்.
 ஒரு வாரம் கழித்து, கவிஞரைக் கண்டேன். நான் சென்ற சமயம் கவிஞர் ஓய்வாக இருந்தார். என்னைக் கண்டதும் "இன்றே கவிதையைத் தந்துவிடுகிறேன். எழுதுவதற்கு நல்ல ஆர்ட் பேப்பரும், "ஸ்கெச்' பேனாவும் வாங்கி வந்துவிடுங்கள்'' என்றார். இரண்டையும் ஓடோடிச் சென்று வாங்கி வந்து கவிஞரிடம் ஒப்படைத்தேன். நான் "கீதா சமாஜ்' அலுவலகத்தில் காத்திருந்தேன். ஒரு மணி நேரம் கழிந்தது. கவிஞரிடமிருந்து அழைப்பு வரவில்லை. எனவே, வீட்டினுள்ளே சென்று கவிஞரின் அறைக்குள்ளே நான் எட்டிப் பார்த்தேன். கவிஞர் சற்றே கண்ணயர்ந்திருந்தார். நான் சத்தம் செய்யாமல் வெளியே வந்துவிட்டேன். உணவருந்த வீட்டிற்குச் செல்வதாக அவரின் உதவியாளர் வசந்தனிடம் சொல்லிவிட்டு, நான் வீட்டிற்கு வந்து உணவருந்திக் கொண்டிருந்தேன்.
 அப்போது வசந்தன் என் வீட்டிற்கு வந்து, கவிஞர் என்னைக் கையோடு அழைத்துவரச் சொன்னதாகச் சொன்னார். நானும் அவருடன் பரபரப்புடன் சென்றேன்.
 என்னைக் கண்டதும் எடுத்த எடுப்பிலேயே "என்ன, கோபமா?'' என்று கேட்டார்.
 எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. அதற்கு நான் "உண்மையிலேயே நீங்கள்தான் என் மேல் கோபப்பட வேண்டும். அடிக்கடி தொந்தரவு செய்ததற்காக'' என்றேன்.
 "அப்படியானால் எதற்கு வீட்டிற்குச் சென்றீர்கள்?'' என்று கேட்டார்.
 ""சாப்பிட'' என்றேன். அப்போதுதான் அவர் மனம் சமாதானமடைந்திருந்தது. தம் கையிலிருந்த தாளை நீட்டி "கவிதையைப் பிடியுங்கள்'' என்று சொல்லிப் பாராட்டுரை கொண்ட கவிதையை வழங்கினார்.
 மகிழ்ச்சியால் உள்ளம் துள்ள, இருகரம் நீட்டிக் கவிதை அடங்கிய அந்தத் தாளைப் பெற்றுக் கொண்டேன். கவிஞர் தம் கைப்பட எழுதிய கவிதையுடன் "பாரதியார் கவிதைகள்' தொகுதி 24.1.1980-இல் நூலாக்கம் பெற்றது.
 கவிஞரின் கைப்பட எழுதிப் பாராட்டு பெற்றவர்களை விரல்விட்டு எண்ணிவிடலாம். அவர்களுள் எனக்கென்று பாரதி இலக்கியத்தில் தனித்ததொரு சிறப்பினைத் தேடித்தந்தவர் கவிஞர். குறிப்பிட்ட சிலருக்கே அறிமுகமாகியிருந்த என்னை "குமுதம்' 24.4.1980-ஆம் தேதியிட்ட இதழிலே- "இந்த வாரம் சந்தித்தேன்' என்ற பகுதியில் முகவரியுடன் எழுதி, பலருக்கும் எனது பாரதிப் பணிகளைத் தெரியப்படுத்திய கவிஞரின் அன்பு உள்ளத்தை- பண்பு உள்ளத்தை என் நெஞ்சம் என்றுமே மறவாது.
 இன்று: கவியரசு கண்ணதாசன் பிறந்த நாள்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/23/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/24/பசுமை-நிறைந்த-நினைவுகள்-2945766.html
2945767 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, June 24, 2018 12:00 AM +0530 நான் இளங்கலை வேதியியல் படித்த நெல்லை மாவட்டம் ஆழ்வார்குறிச்சி ஸ்ரீபரமகல்யாணி கல்லூரியின் முன்னாள் மாணவர்கள் சார்பாக நடந்த நிகழ்ச்சியில், கடந்த வெள்ளிக்கிழமை கலந்து கொண்டேன். 46 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நான் அங்கு படிக்கும்போது, வேதியியல் செய்முறையாளராகவும், பின்னாளில் தமிழ்ப் பேராசிரியராகவும் எங்கள் கல்லூரியில் பணியாற்றிய பேராசிரியர் அறிவரசன் அந்த நிகழ்ச்சிக்கு நேரில் வந்து, என்னை வாழ்த்தியது எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியைத் தந்தது.
எங்கள் கல்லூரியில் 30 ஆண்டுகள் தமிழ்ப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றியவர் என்பது மட்டுமல்ல, இரண்டாண்டுகள் கிளிநொச்சியில் தமிழ்ப் பணியாற்றியவர் பேராசிரியர் அறிவரசன். அவர் வெளியிட்டிருக்கும் "தமிழ் அறிவோம்' என்கிற புத்தகத்தை எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கினார். இந்தப் புத்தகம் அடிப்படைத் தமிழ் இலக்கணமும், தமிழைப் பிழையின்றிப் பேச, எழுதத் தேவைப்படும் குறிப்புகளும் அடங்கிய அற்புதமான கையேடு.
அறிந்துகொள்ள வேண்டிய அடிப்படை இலக்கணம், வல்லெழுத்து மிகும் இடங்கள், வல்லெழுத்து மிகா இடங்கள், வல்லெழுத்து, மிகுதல் - மிகாமையால் பொருள் வேறுபடுதல், தொடர்களில் பொருட்பிழை தவிர்த்தல், வல்லெழுத்துகளை ஒலிக்கும் முறை என்று அடிப்படையாக ஒவ்வொருவரும் அறிந்துகொள்ள வேண்டிய தமிழ் இலக்கணத்தை அனைவரும் புரிந்து கொள்ளும் வகையில் பதிவு செய்கிறது "தமிழ் அறிவோம்' புத்தகம்.
ஆங்கிலத்தில் பிழையுடன் பேசுவதையோ எழுதுவதையோ பெரும் குறையாகக் குறிப்பிடும் தமிழ்ச் சமூகத்தில், தாய்த் தமிழில் பிழைபடப் பேசுவதையும் எழுதுவதையும் யாரும் குற்றமாகக் கருதாமல் இருப்பது உண்மையிலேயே வேதனைக்குரியது. அயல் மொழியைப் பிழையில்லாமல் பேச வேண்டும், எழுத வேண்டும் என்பதில் கருத்து செலுத்துகின்ற நாம், நம் தாய் மொழியில் பிழையில்லாமல் பேசவேண்டும், எழுத வேண்டும் என்பதிலும் அக்கறை காட்ட வேண்டும் என்கிற பேராசிரியர் அறிவரசனின் கருத்து அனைவரும் மனதில் கொள்ளத்தக்கது. "தமிழ் அறிவோம்' புத்தகத்தை அவர் எழுதியிருப்பதன் நோக்கம் அதுதான்.
பாளையங்கோட்டை சைவ சபை கடந்த 133 ஆண்டு காலமாகத் தொடர்ந்து சைவப் பணியும் தமிழ்ப் பணியும் ஆற்றி வருகிறது. அதுமட்டுமல்லாமல், தமிழ்மொழி சிதைவுற்றுப் போகின்ற நிலைமையை எண்ணிக் கலங்கி, தமிழ் மொழியை முறையாகப் பேசவும் எழுதவும் உதவும் வகையில் தமிழ் இலக்கண வகுப்புகளை நடத்தி வருகிறது. அவர்கள் பேராசிரியர் அறிவரசனின் "தமிழ் அறிவோம்' புத்தகத்தை வெளியிட்டிருப்பது மிகவும் பொருத்தமானது. தமிழ் மாணாக்கர்கள், எழுத்தாளர்கள், ஊடகவியலாளர்கள் மட்டுமல்லாமல், தமிழைத் தாய்மொழியாகக் கொண்ட ஒவ்வொருவரிடமும்இருக்க வேண்டிய புத்தகம் "தமிழ் அறிவோம்'.

புலம்பெயர்ந்த இலங்கைத் தமிழர்களின் படைப்புகள் நவீன தமிழ் இலக்கியத்தில் மிக முக்கியமான பங்கு வகிக்கின்றன. புலம்பெயர்ந்த மக்களின் மனநிலையைப் பிரதிபலிப்பதுடன் மாறுபட்ட சூழலில் அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்னைகளையும் வாழ்க்கை முறை மாற்றங்களையும் அவர்களது கதைகளும் கவிதைகளும் ஆழமாகவே பிரதிபலிக்கின்றன.
புலம்பெயர் பெண் எழுத்தாளர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர் கவிஞர் வாணமதி. இவரது சிறுகதை தொகுப்பான "எச்சங்கள்' குறிப்பிடத்தக்க பதிவுகளில் ஒன்று. சமீபத்திய மதுரை - நெல்லை பயணத்தில் படிப்பதற்கு இந்தச் சிறுகதைத் தொகுப்பை எடுத்துச் சென்றிருந்தேன்.
13 சிறுகதைகளைக் கொண்ட "எச்சங்கள்' என்கின்ற தொகுப்பில் காணப்படும் எல்லாக் கதைகளுமே புலம் பெயர்ந்த மக்களின் பல்வேறு பிரச்னைகளை எடுத்தியம்புகின்றன என்றாலும் கூட, இந்தக் கதைகள் ஈழத்தமிழர்கள் பிரச்னைக்குரிய காலகட்டத்தை எதிர்கொண்ட போது அங்கிருந்த மக்களின் மனநிலையையும், எதிர்கொண்ட பிரச்னைகளையும் மிகவும் துல்லியமாக வெளிப்படுத்துகின்றன.
குறிப்பாக, தனது மூன்று வயது குழந்தையை லண்டனில் வாழும் தம்பியிடம் விட்டுவிட்டு, இலங்கையில் வாழும் சுருதியின் நிலையைப் பதிவு செய்திருக்கும் "வாழப்பழகிவிட்டாள்' சிறுகதையைக் குறிப்பிடலாம்.
உபதேசம், ஞானம், தமிழருவி முதலிய கதைகளில் காணப்படும் எதார்த்தமும் , அந்தக் கதைகள் பிரதிபலிக்கும் உணர்வுகளும் தேர்ந்த சிறுகதை எழுத்தாளரின் படைப்பாளுமைக்குச் சான்றுகள். புலம் பெயர்ந்த ஈழ தமிழர்கள் "சித்ரா பௌர்ணமி'யை இறந்துபோன தாயாரின் நினைவு தினமாக அனுசரிக்கிறார்கள் என்பது புதிய தகவல்.
"எச்சங்கள்' தொகுப்பில் காணப்படும் அத்தனை கதைகளிலும் அடிநாதமாகக் காணப்படுவது மொழியின் மீதும், பாரம்பரியத்தின் மீதும் இருக்கும் எழுத்தாளரின் அக்கறையும் ஆதங்கமும். அதை தன்னுடைய கதாபாத்திரங்களின் வாயிலாக வெளிப்படுத்த முற்படுகிறார். "அடையாளம் தொலைக்காதவர்கள்' கதையில் வரும் பாரதி கதாபாத்திரம் வெளிப்படுத்தும் ஆதங்கம் இது - "தமிழ்நாட்டில் தமிழ் மொழியில் உயர்கல்வியைத் தொடர்பவர்கள், ஏழ்மையின், இயலாமையின்அடையாளமாகவே குறியிடப்படுகின்றனர். இவர்களுக்கான வேலைவாய்ப்பு புளியங் கொம்பாகவே உள்ளது. விளைவு, ஆங்கிலக் கல்வியை நாடவைக்கிறது. நமது நாளைய தலைமுறையினர் தமது அடையாளமாக எதைக் கூறப்போகின்றனர்?''
புலம்பெயர் எழுத்தாளர்கள் படைப்புகளை வெளியிடும்போது அவர்களால் கையாளப்படும் சில வார்த்தைகளுக்கு தாய்த் தமிழகத்தில் புழக்கத்தில் இருக்கும் வார்த்தைகளைப் பின் குறிப்பாக வழங்குவது அவசியம்.
அதேபோல புலம்பெயர் எழுத்தாளர்களின் படைப்புகளைப் பதிப்பிக்கும்போது கவனமாக மெய்ப்புத் திருத்துவது மிக மிக அவசியம். கவிஞர் வாணமதி தனது கதைக்கு அவர் எடுத்துக் கொண்ட கருப்பொருளும், கதை ஓட்டமும் அந்தக் குறையை ஈடுகட்டிவிடுகின்றன.

இந்த வாரக் கவிதைத் தேர்வு வலங்கைமான் நூர்தீனுடையது. "திருவிழாவில் பசி யானை' என்கிற தலைப்பில் அவர் எழுதிய நீண்ட கவிதையிலிருந்து சில வரிகள்:

கிராமத்துச் சாலையின் ஓரம்
முந்தின நாள் மழைக்குச் சரிந்திருந்த
தென்னையிலிருந்து
பச்சைமட்டைகளை லாவகமாகப் பறித்து
தும்பிக்கையில் பத்திரப்படுத்திய யானை
பசி அடக்கப்போகும் கம்பீரத்துடன் நடக்கிறது
அந்தி சாயும் நேரம்
திருமலைராஜன் ஆற்றுப்பாலத்தின் அருகே
சிறு சிறு குழுக்களாக
கீற்று முடைந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்
மருதாநல்லூர் அருகேதான்
அடுத்த டாஸ்மாக்
குடிப்பதற்குச் சிறு தொகை வேண்டும்
பாகன் அவசர அவசரமாக
தென்னை மட்டைகளை
யானையிடமிருந்து வலுக்கட்டாயமாகப் பிடுங்கி
கீற்று முடைபவர்களின் அருகில் போடுகிறான்.
அப்போது பெரும் வனத்திலிருந்து
யானையைப் பிரித்தவன்தான்
இப்போது யானையிடமிருந்த
சிறு காட்டையும் பிரித்திருக்கிறான்!

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/23/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/24/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2945767.html
2945764 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  வேறொருவரின் உதவியால் பகைவரை அழிக்க!  முன்றுறையரையனார் Saturday, June 23, 2018 11:34 PM +0530 பழமொழி நானூறு
இயற்பகை வெல்குறுவான் ஏமாப்ப முன்னே
 அயற்பகை தூண்டி விடுத்தோர் - நயத்தால்
 கறுவழங்கிக் கைக்கெளிதாய்ச் செய்க அதுவே
 சிறுகுரங்கின் கையாற் றுழா. (பாடல்-51)
 இயல்பாகவுள்ள (தனது) பகையை வெல்ல நினைப்பவன், தனக்கு அரணாகுமாறு, முன்னரே (தன் பகைக்கு) மற்றொருவனைப் பகைவனாகுமாறு தூண்டுதல் செய்து, ஒரு நெறியால், கோபத்தின்கண் மிக்கொழுகித் தன் கைக்கு எளிதாமாறு பகையை நெருக்குக. அச்செயல், பெரிய குரங்கு சிறிய குரங்கின் கையால் துழாவிய செயலை ஒக்கும். (க-து.) பகைவரை அவர்க்கு மாறாக மற்றொருவரை உண்டாக்கி வெல்க என்றது இது. "சிறு குரங்கின் கையாற் றுழா' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/3/31/w600X390/lotus.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/24/வேறொருவரின்-உதவியால்-பகைவரை-அழிக்க-2945764.html
2941285 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, June 17, 2018 02:26 AM +0530 ஒரு மகிழ்ச்சியான செய்தி. "தமிழ்மணி' பகுதியை வெளிக்கொணர அதைத் தொடங்கியது முதல் கடந்த பத்தாண்டுகளாக எனக்கு உறுதுணையாக இருக்கும் "தினமணி' நாளிதழின் முதன்மை உதவி ஆசிரியர் இடைமருதூர் கி.மஞ்சுளா முனைவர் பட்டம் பெற்றிருக்கிறார்.
"மணிவாசகரின் அகப்பொருள் மரபுகள்' என்கிற தலைப்பில் திருவாசகம்-திருக்கோவையார் குறித்த அவரது ஆய்வுக்கு தஞ்சைத் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம் "முனைவர்' பட்டம் வழங்கி சிறப்பித்திருக்கிறது. முனைவர் பட்ட ஆய்வுக்குப் பலரும் ஏதாவது சுமாரான தலைப்புகளைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளும்போது, தனக்குப் பிடித்தமான மாணிக்கவாசகரின் திருவாசகம் - திருக்கோவையாரைத்தான் ஆய்வுக்கு எடுத்துக் கொள்வேன் என்று பிடிவாதமாக இருந்தவர் அவர். கடந்த ஏழு ஆண்டுகளாக அதற்காக இரவும் பகலும் பல தரவுகளையும் தேடிப் பிடித்து, திருவாசகம் - திருக்கோவையாரில் மூழ்கித் திளைத்து அவர் மேற்கொண்ட சிரமங்கள் ஏராளம்.
சங்க இலக்கியம், சமய இலக்கியம், சிறுவர் இலக்கியம், கதை, கட்டுரை, குறுநாவல் என்று 23க்கும் மேற்பட்ட நூல்களை எழுதி இருக்கும் இடைமருதூர் கி.மஞ்சுளா, 20க்கும் மேற்பட்ட பன்னாட்டுக் கருத்தரங்குகளில் ஆய்வுக் கட்டுரைகளை வழங்கியிருக்கிறார். சைவ சித்தாந்தத்தில், குறிப்பாக பன்னிரு திருமுறைகளில் ஆழங்காற்பட்ட புலமை உடைய இவரது திருவாசகம்-திருக்கோவையார் குறித்த ஆய்வுக்குத் தஞ்சைத் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம் முனைவர் பட்டம் வழங்கி சிறப்பித்திருப்பதில் வியப்பொன்றுமில்லை.
முனைவர் இடைமருதூர் கி.மஞ்சுளாவுக்கு "தமிழ்மணி' வாசகர்கள் சார்பில் வாழ்த்துகள்!


முனைவர் பட்டம் பெற்ற செய்தியை தெரிவித்தபோது, அவரது "மாணிக்க மணிமாலை' என்கிற புத்தகத்தை என்னிடம் தந்தார் இடைமருதூர் கி.மஞ்சுளா. பல்வேறு பன்னாட்டுக் கருத்தரங்குகளில் அவர் வாசித்த கட்டுரைகளின் தொகுப்புதான் இந்தப் புத்தகம்.
உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாட்டில் அவரால் வாசிக்கப்பட்ட "காதல் மகளிர் எழுவர்' என்கிற கட்டுரையுடன் தொடங்கும் இந்தத் தொகுப்பில், 18 கட்டுரைகள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. அதில் ஏழு கட்டுரைகள் திருமுறைகள் சார்ந்தவை என்றாலும், கம்பர், பாரதி ஒளவைப்பிராட்டி என்று ஏனைய பல தமிழ் ஆளுமைகள் குறித்தும் கட்டுரைகள் வாசித்தளித்திருக்கிறார்.
"தினமணியின் தமிழ்மணியில் கம்பன் புகழ்', "இதழியல் வரலாற்றில் தினமணியின் பங்களிப்பு', "ஆங்கிலச் சொற்களைத் தமிழாக்கம் செய்ததில் தினமணியின் பங்கு' என்று "தினமணி' தமிழுக்கு ஆற்றியிருக்கும் பங்களிப்புகள் குறித்தும் பன்னாட்டுக் கருத்தரங்குகளில் அவர் ஆய்வுக் கட்டுரைகள் வாசித்திருக்கிறார் என்பது பெருமகிழ்ச்சி அளிக்கிறது.
பன்னாட்டு ஆய்வரங்கக் கட்டுரைகளை சாமானியத் தமிழ் வாசகர்களும் புரிந்து கொள்ளவும், தெரிந்து கொள்ளவும் இயலும் வகையில் அமைத்திருப்பதுதான் இந்தப் புத்தகத்தின் தனிச்சிறப்பு!


"தினமணி'யின் "மகளிர் மணி' இணைப்பில் தொடர்ந்து வெளிவந்த "அம்மா' என்ற தலைப்பிலான கட்டுரைத் தொடர், இப்போது அதே தலைப்பில் புத்தக வடிவம் பெற்றிருக்கிறது. தமிழகத்தின் குறிப்பிடத்தக்க 28 பெண் ஆளுமைகள் அவர்களுடைய தாய் குறித்து எழுதிய அந்தக் கட்டுரைகள் புத்தக வடிவம் பெற்றிருப்பதற்குக் காரணம், வாசகர்களிடமிருந்து எழுந்த கோரிக்கைகள்தான்.
எல்லோருக்கும் அவரவர் தாய் குறித்துப் பதிவு செய்ய ஏராளமான செய்திகள் உண்டு. குறிப்பாக, அம்மாக்களுடனான உறவு என்பது உலகிலேயே மிகவும் வித்தியாசமானது, பாசத்துக்கு அப்பாற்பட்ட நட்புறவுடன் கூடியது. இதிலிருக்கும் ஒவ்வொரு கட்டுரையும், "அம்மா' என்கிற உன்னத உறவின் பல்வேறு பரிமாணங்களை எடுத்தியம்புகின்றன. இதுபோன்ற தொடர்கள் இனிமேல் தொடர்ந்து புத்தக வடிவம் பெறும் என்கிற மகிழ்ச்சியான செய்தியை வாசகர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

கடந்த வாரமே "நாயகம் ஒரு காவியம்' புத்தகம் குறித்துப் பதிவு செய்ய விரும்பினேன். கடைசி நிமிடக் குழப்பத்தில் அது இடம்பெறாமல் போய்விட்டது. கவிஞர் மு.மேத்தா கவிதையில் படைத்திருக்கும் நபிகள் நாயகம் அவர்களின் வரலாறுதான் "நாயகம் ஒரு காவியம்'. ஐந்தாவது பதிப்புப் பெறும் இந்தக் கவிதைத் தொகுப்பை இப்போதுதான் முழுமையாகப் படிக்க முடிந்தது என்பது எனது வருத்தம்.
சிலம்பொலி செல்லப்பனின் அணிந்துரையுடன் வெளிவந்திருக்கும் இந்தக் கவிதைக் காவியம், கவிஞர் மேத்தாவின் வரிகளில் நபிகள் நாயகத்தின் வரலாற்றைப் பாடுகிறது. மேத்தாவின், "நாயகம் ஒரு காவியம்'தான் கவிஞர் வாலிக்குக் "காவியக் கவிஞர்' என்கிற பட்டத்தைப் பெற்றுத்தந்ததற்குக் காரணமாக அமைந்தது என்பது எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்? இதைக் கவிஞர் வாலியே ஒரு புத்தக வெளியீட்டு விழாவில் தெரிவித்திருக்கிறார்.
""ஓர் உண்மையைச் சொல்கிறேன். நான் "அவதார புருஷன்' எழுதிய பிறகுதான் இலக்கிய உலகில் கவனிக்கப்பட்டேன். "அவதார புருஷன்' நான் எழுதுவதற்குக் காரணமாக இருந்தவர் கவிஞர் மு.மேத்தா. மேத்தா நபிகள் நாயகத்தின் வரலாற்றை வசன கவிதையில் "நாயகம் ஒரு காவியம்' என்று அற்புதமாக எழுதி இருந்தார். அதில் நான்கே வரிகள்தான் படித்திருந்தேன். அப்படியே பிரமித்துப் போய்விட்டேன். அதை வீட்டுக்கு எடுத்துச் சென்று, விடிய விடியப் படித்தேன். பல இடங்களில் என் கண்கள் கலங்கின.''
""ஏன் இதைப்போல இராமாயணத்தை எழுதக்கூடாது என்று மறுநாள் எழுதத் தொடங்கினேன். எனக்கு ஒரு புதிய முகம், புதிய விலாசம், புதிய சிந்தனை, "நாயகம் ஒரு காவியம்' மூலம்தான் ஏற்பட்டது'' என்று கவிஞர் வாலி கூறியிருக்கிறார்.
சுருக்கமாக வசன கவிதையில் நபிகள் நாயகத்தின் வாழ்க்கையைப் பதிவு செய்த கவிஞர் மு.மேத்தா, "சீறாபுராணம்' போல அதை ஒரு முழுமையான காவியமாக, கவிஞர் வாலி "அவதார புருஷன்' எழுதியதுபோல எழுத வேண்டும் என்கிற ஏக்கம், "நாயகம் ஒரு காவியம்' படித்து முடித்ததும் அனைவருக்குமே ஏற்படும். அது ஏன் கவிஞர் மு.மேத்தாவிற்கு ஏற்படவில்லை என்பதுதான் புரியவில்லை.

"நாயகம் ஒரு காவியம்' பற்றிக் கூறிவிட்டு அதிலிருந்து சில வரிகளைப் பதிவு செய்யாமல் போனால் எப்படி?

போராளிக்கு எந்தப் போர்க்களமும் இறுதிப் போர்க்களமல்ல... எந்த வெற்றியும் இறுதி வெற்றி அல்ல... ஏனென்றால் இலட்சிய நாயகர்கள் தேகங்களால் ஆனவர்களல்ல... தாகங்களால் ஆனவர்கள்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/17/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2941285.html
2941284 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பசியிலும் நகைச்சுவை! - இரா.வ.கமலக்கண்ணன் DIN Sunday, June 17, 2018 02:13 AM +0530 பசிப்பிணியை "பாவி' என்றார் மணிமேகலை ஆசிரியர். "பத்தும் பசிவந்திடப் பறந்து போம்' (நல்வழி-26) என்பது ஒளவையார்பாடல். பசி மிகுந்த நிலையில் கோபம் வரும்; வேளைக்கு உணவு கிடைக்கவில்லையே என்று ஆத்திரம் வரும்; "ஏற்பது இகழ்ச்சி' எனினும் இரந்தும் உணவு உண்ணத் தோன்றும். மேலும், "இடும்பைக்கூர் என் வயிறே உன்னோடு வாழ்தல் அரிது' என்றும் கூறினார் ஒளவையார். பசியின் கொடுமையிலும் புலவர் ஒருவர் நகைச்சுவை உணர்வோடு பாடிய பாடலைக் காண்போம்.
அந்தகக்கவி வீரராகவ முதலியார் என்பவர் பிறவியிலேயே கண் பார்வை இழந்தவர். அதனால், ஓர் உதவியாளர் எப்போதும் அவருடன் இருப்பார். அக்காலத்தில் நடந்தே பல ஊர்களுக்கும் செல்வர். வழியில் பசித்தால் உணவு உண்ண கையோடு கட்டுச்சாதம் எடுத்துச் செல்வர்.
ஒரு நாள் வீரராகவரும் உதவியாளரும் வெளியூருக்குச் சென்றனர். பகல் 12 மணி ஆயிற்று. வழியில் ஓர் ஊருணி தென்பட்டது. உதவியாளர் புலவரிடம், ""ஐயா! இந்த மர நிழலில் அமருங்கள். உங்கள் எதிரே கட்டுச் சாத மூட்டையை வைக்கிறேன்; நான் சென்று கை, கால்களைத் சுத்தம் செய்துவிட்டு, பாத்திரத்தில் நீர் கொண்டு வருகிறேன். பின் இருவரும் உணவு உண்ணலாம்'' என்றார்.
புலவரும், ""நல்லது; நீர் சென்று நீர் கொணர்க'' என்றார். உதவியாளர் அவ்விடம் விட்டு அகன்று குளத்தில் இறங்கினார். அந்நிலையில் ஒரு நாய் வேகமாக வந்து கட்டுச் சாத மூட்டையைக் கவ்வி எடுத்துக் கொண்டு ஓட்டம் பிடித்தது.
உதவியாளர் வந்து ""ஐயா! உங்கள் எதிரே வைத்துவிட்டுச் சென்ற கட்டுச் சோறு மூட்டை இல்லையே'' என்றார். அது கேட்டு திடுக்கிட்ட புலவர், தம் கைகளால் தரையைச் தடவிப் பார்த்தார். 
தொலைவில் ஒரு நாய் அம்மூட்டையைக் கவ்விக்கொண்டு ஓடுவதை உதவியாளர் பார்த்துவிட்டு, அதைப் புலவரிடம் வருத்தத்துடன் கூறினார். 
உடனே அந்தகக்கவி வீரராகவர், கடும் பசி மிக்க நிலையிலும் தெய்வங்களின் வாகனங்களின் பெயரை அமைத்து நசைச்சுவை உணர்வுடன் ஒரு பாடலைப் பாடினார்.
""சீராடையற்ற வயிரவன் வாகனம் சேரவந்து
பாராரும் நான்முகன் வாகனம் தன்னைமுன் பற்றிகெளவி
நாராயணன் உயர் வாகன மாயிற்று; நம்மை முகம்
பாரான் மைவாகனன் வந்து பற்றினானே''
"வயிரவக் கடவுளின் வாகனமாகிய நாய் வந்து, நான்முகன் வாகனமாகிய அன்னத்தை (அன்னம்-பறவை, உணவு) கெளவிக்கொண்டு, திருமாலின் வாகனமாகிய கருடனைப் போல வேகமாக ஓடிவிட்டது. எனவே, ஆட்டை (மை-ஆடு) வாகனமாக உடைய அக்கினி வந்து வயிற்றில் பற்றிக் கொண்டான். (வயிறு குபுகுபு-எனப் பசியால் எரிந்து துடிக்கிறது). 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/17/பசியிலும்-நகைச்சுவை-2941284.html
2941283 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இடம்-பொருள்- ஏவல்! - கா. அய்யப்பன் DIN Sunday, June 17, 2018 02:11 AM +0530 இடம் பொருள் ஏவல் அறிந்து பேசுக' என்பது பேச்சு வழக்கில் உள்ள தொடர். இடம் பொருள் ஏவல் இல்லையாடா? என்று பேசியிருப்போம் அல்லது பேசக் கேட்டிருப்போம். அப்படிச் சொல்வதன் பொருள் என்ன? 
தொல்காப்பியம், சங்க இலக்கியம், திருக்குறள் தொடங்கி எல்லாவற்றிலும் தனித்தனியாக இடம்பெறும் மேற்குறித்த மூன்று சொற்களையும் அருளாளர்கள் இருவரும் இணைத்துக் காண்பது வியப்பாக இருக்கின்றது. 
"கற்பனைக் களஞ்சியம்' துறைமங்கலம் சிவப்பிரகாசர் இயற்றிய நன்னெறியில் "அன்பற்ற செல்வம் பயனற்றது' என்பது பற்றி விளக்குமிடத்து,
இல்லானுக்கு அன்பிங்கு இடம் பொருள் ஏவல் மற்று
எல்லாம் யிருந்து மவர்க்கென் செய்யும் - நல்லாய்
மொழியிலார்க் கேது முதுநூல் தெரியும்
விழியிலார்க்கு ஏது விளக்கு (நன்னெறி.15)
என்று இடம்பெற்றுள்ளது. இப்பாடலின் பொருள்: நற்குணம் உடையவளே, பேசமுடியாத ஊமைகளுக்குப் பழைமையான சாத்திரம் என்ன பயனைச் செய்யும்? பார்க்கும் கண்பார்வை இல்லாதவர்க்கு எரியும் விளக்கு என்ன பயனைச் செய்யும்? 
இவ்வுலகத்தில் அன்பில்லாதவனுக்கு இடம், பொருள், ஏவல் முதலாகிய எல்லாம் இருந்தும் அது அவனுக்கு என்ன பயனைச் செய்யும்? அன்பில்லாதவன் இடம் பொருள் ஏவல் என எல்லாம் இருந்தும் அவற்றால் தருமத்தையும் புகழையும் அடைய மாட்டான். இடம் பொருள் ஏவல் எல்லாம் இருந்தும் அன்பு இல்லாதவற்கு வாய் பேசமுடியா ஊமை எப்படி சாத்திரங்களை இசையோடு ஓத முடியாதோ, கண்பார்வையற்றவர் விளக்கொளியைப் பார்க்க முடியாதோ அப்படிப்பட்டது. 
அடுத்து, வள்ளலார் வழி "இடம் பொருள் ஏவல்' பற்றிய பொருளை அறிவோம். 
"இடமே பொருளே ஏவலே என்றென்றெண்ணி இடர்ப் படுமோர்
மடமே உடையேன் தனக்கருள் நீவழங்கல் அழகோஆனந்த
நடமே உடையோய் நினைஅன்றி வேற்றுத்தெய்வம் நயவேற்குத்
திடமே அருள்தான் வழங்காது தீர்த்தல் அழகோதெரிப்பாயே'
(திருவருட்பா,கருணைவிண்ணப்பம். 572)
இவையெல்லாம் என் இடமா, இவையெல்லாம் என் பொருளா, இவரெல்லோரும் என் ஏவல் ஆட்களா என்று எண்ணி துன்பப்படும் மடமை பொருந்தியவனுக்கு நீ அருள் செய்வது அழகோ? 
இப்படியான பொருள்களை எல்லாம் கடந்து அம்பலத்தில் ஆனந்த நடனம் புரிதலே தனக்குக் கடமையாய் உடையவனே, உன்னையன்றி வேறு தெய்வம் உண்டு என்று விருப்பப்படுவோர் வியக்கும்படியான அருளை வழங்காது விடுவது அழகா? தெரிவிப்பாய். நீயே எல்லாம் என்பதை உணர்த்தி நிற்பாய் என்கின்றார் வள்ளலார்.
இவ்விரண்டு புலமையாளர்களின் பின்புலத்தில் இருந்தே இடம் பொருள் ஏவலின் பொருளை அறிய வேண்டும். 
இந்நில உலகத்தில் தனக்கான இடம் என்று எதுவும் இல்லை என்பதை உணர, செத்த பின்பு போய்ச் சேரும் இடம், பிறத்தலுக்கான மூல இடம், இரண்டிற்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் வாழும் இடம் என்பனவற்றின் உண்மைத் தன்மையை அறிதல் வேண்டும். அன்போடும் அருளோடும் சேர்த்த பொருள்தான் ஒருவனுக்கு எல்லா வகையிலும் உதவும். 
மற்ற வழியில் சேர்த்த பொருள்கள் நிலையான பழியை ஏற்படுத்தும். தனக்குத் தேவையான நேரத்தில் தான் ஏவிய வேலையைச் செய்யும் ஏவல் ஆட்களைக் கொண்டிருத்தல் ஒருவனுக்குச் சிறப்பு.
எப்படியாயினும் தக்க சமயம் பார்த்துப் பேச வேண்டும் என்கிற பொருளில் மேற்குறித்த மூன்று சொற்களும் இங்கே பயன்படுத்தப்படவில்லை. பஞ்ச பூதங்களும் தன் நிலையில் சிதையாமல் சஞ்சரிக்கும் நல்ல இடத்தைத் தனக்கு உரியவனாக உடையன் என்பது ஒருவனுக்குப் பெருமை. 
பிறரைத் துன்புறுத்தாது நேர்வழியில் வந்த எவ்வளவு பொருளானாலும் ஒருவனுக்கு நற்பயனைச் செய்யும். உடுக்கை இழக்கப் போகிறவன் கை போல விரைந்து தனக்கான தேவையைச் செய்யும் ஏவல் ஆட்களைப் பெற்றிருப்பவன் உயர்ந்தவன். இவற்றை முறையே பெற்றவன் முழுமையான, தூய்மையான மனிதன். 
எனவே, மேற்குறித்த பேச்சுவழக்கு "இடம் பொருள் ஏவல் அறிந்தவன்' என்று இருக்கவே வாய்ப்புண்டு. இடம் பொருள் ஏவல் அறியாதவனை அறிய வைத்தலும் அறிந்தவன் கடமை!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/17/இடம்-பொருள்--ஏவல்-2941283.html
2941282 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 29: எழுத்து, அசை, சீர் - 1 "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, June 17, 2018 02:10 AM +0530 (இரண்டாம் பாகம்)

இது வரையில் யாப்பிலக்கணத்தில் உள்ள பழைய முறைப்படி செய்யுளின் இலக்கணத்தை எழுதி வரவில்லை. பெரும்பாலும் இலக்கியங்களில் பயின்று வரும் செய்யுட்களின் இலக்கணங்களையும், அவை சம்பந்தமான வேறு சில இலக்கணங்களையும் பார்த்தோம். இனி, யாப்பிலக்கண நூலில் உள்ளவற்றில் அவசியமானவற்றைப் பற்றிச் சொல்ல விரும்புகிறேன்.
செய்யுளின் இலக்கணத்தை யாப்பிலக்கணம் என்று குறிப்பது வழக்கு. அந்த இலக்கணம் யாப்புக்கு உரிய உறுப்புக்கள் ஆறு என்று சொல்லும். எழுத்து, அசை, சீர், தளை, அடி, தொடை என்பன அவை. செய்யுட்களைப் பா என்றும் பாவினம் என்றும் இரு வகையாகப் பிரிப்பார்கள்.
எழுத்தினால் ஆனது அசை; அசைகளால் ஆனது சீர்; சீர்களால் ஆனது அடி; அடிகளால் ஆனது பா; சீரும் சீரும் சேரும் இணைப்புக்குத் தளை என்று பெயர். மோனை, எதுகை முதலிய அழகான அமைப்புக்களுக்குத் தொடை என்று பெயர்.
எழுத்தைப் பற்றிய இலக்கணத்தை முதலில் யாப்பிலக்கணம் கூறுகிறது. அதைப் பற்றி நாம் எழுத்திலக்கணத்திலும் தெரிந்து கொள்ளலாம். குறில், நெடில், உயிர், குற்றிய
லிகரம், குற்றியலுகரம், ஐகாரக்குறுக்கம், ஆய்தம், மெய், வல்லினம், மெல்லினம், இடையினம், உயிர்மெய், அளபெடை என்னும் பதின்மூன்றும் எழுத்தின் வகை.
அசைகளின் இலக்கணத்தை முன்பே பார்த்தோம். அசைகள் நேரசை, நிரையசை என்று இரண்டு வகைப்படும் என்பதும், தனிக்குறில் - தனி நெடில் - ஒற்றடுத்த குறில் - ஒற்றடுத்த நெடில் என்னும் நான்கும் நேரசைகள் என்பதும், இரண்டு குறில் - குறிலையடுத்த நெடில்- இரு குறிலும் ஒற்றும் - குறில் நெடில் ஒற்று ஆகியவை நிரையசைகள் என்பதும் முன்பே நாம் அறிந்தவை. 
இவற்றுக்கு உதாரணமாக ஆ-ழி-வெள்-வேல்; வெறி-சுறா-நிறம்-விளாம் என்பவற்றை யாப்பருங்கலக்காரிகை எடுத்துக் காட்டுகிறது. "குற்றெழுத்துத் தனியே வரினும், நெட்டெழுத்துத் தனியே வரினும், குற்றெழுத்து ஒற்றடுத்து வரினும், நெட்டெழுத்து ஒற்றடுத்து வரினும் நேரசையாம். குறில் இணைந்து வரினும், குறில் நெடில் இணைந்து வரினும், குறில் இணைந்து ஒற்றடுத்த வரினும், குறில் நெடில் இணைந்து ஒற்றடுத்து வரினும் நிரையசையாம்' என்பது காரிகை உரை. அசையின் இலக்கணத்தைச் சொல்லும் சூத்திரம் வருமாறு:

"குறிலே நெடிலே குறில்இணை ஏனைக் குறில்நெடிலே
நெறியே வரினும் நிரைந்துஒற் றடுப்பினும் நேர்நிரை என்று
அறி, வேய் புரையும்மன் தோளி; உதாரணம், ஆழிவெள்வேல்
வெறியேய் சுறாநிறம் விண்தோய் விளாமென்று வேண்டுவரே'

(நெறியே வரினும் - முறையாக வந்தாலும், நிரைந்து - வரிசையாக நின்று வேய்புரையும் மென் தோளி- மூங்கிலை ஒத்த மெல்லிய தோளையுடைய பெண்ணே. ஒரு பெண்ணை நோக்கிப் பாடம் சொல்லிக் கொடுப்பது போல ஆசிரியர் பாட்டைப் பாடியிருக்கிறார். பெண்ணை முன்னிலையாக வைத்துப் பாடியிருக்கிறார். பெண்மை முன்னிலையாக வைத்துப் பாடினால் அதை மகடூஉ முன்னிலை என்பர். (மகடூஉ-பெண்) வேண்டுவர் - புலவர்கள் விரும்புவார்கள்)
சீர்கள் ஒன்று முதல் நான்கு அசைகளால் அமையும். ஓரசைச் சீர் இரண்டு. அவற்றை அசைச்சீர் என்றும் சொல்வார்கள். நேர் என்ற ஓரசைச் சீருக்கு நாள் என்பது வாய்பாடு. நிரை என்ற ஓரசைச் சீருக்கு மலர் என்பது வாய்பாடு.
ஈரசைச் சீர்கள் நான்கு: தேமா, புளிமா, கூவிளம், கருவிளம் என்பன. இவற்றை ஆசிரிய உரிச்சீர், அகவற்சீர், இயற்சீர் என்று கூறுவர்.
மூவசைச் சீர்கள் காய்ச்சீர், கனிச்சீர் என இரு வகைப்படும். காய்ச்சீர் தேமாங்காய், புளிமாங்காய், கூவிளங்காய், கருவிளங்காய் என நான்கு. இவற்றை வெண்பா உரிச்சீர், வெண்சீர் என்று கூறுவர்.
கனிச்சீர் தேமாங்கனி, புளிமாங்கனி, கூவிளங்கனி, கருவிளங்கனி என நான்கு. இவற்றை வஞ்சி உரிச்சீர், வஞ்சிச்சீர் என்று கூறுவர்.
நாலசைச் சீர்கள் பதினாறு. தேமா, புளிமா, கூவிளம், கருவிளம் என்ற நான்கோடு தண்பூ, தண்ணிழல், நறும்பூ, நறுநிழல் என்ற நான்கையும் தனித்தனியே சேர்த்தால் பதினாறு சீர்கள் வரும். இவற்றைப் பொதுச்சீர் என்பார்கள்.
வெண்சீர், ஆசிரியச்சீர், வஞ்சிச்சீர் என்று ஒவ்வொரு வகைப்பாவின் பெயரோடும் சீர் இருப்பது போலக் கலிச் சீர் என்று ஒன்று இல்லை.
சீர்களைக் குறிப்பிடும்போது அவற்றில் வரும் ஈற்றைச் சுட்டிப் பெயர் சொல்வது வழக்கம். மாச்சீர், விளச்சீர், காய்ச்சீர், கனிச்சீர், பூச்சீர், நிழற்சீர் என்று குறிப்பிடுவார்கள்.

(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/17/கவி-பாடலாம்-வாங்க---29-எழுத்து-அசை-சீர்---1-2941282.html
2941281 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி திருக்குறளின் பெருமை பேசும் திருப்புல்லாணி மாலை! -ப.சோமசுந்தர வேலாயுதம் DIN Sunday, June 17, 2018 02:08 AM +0530 காலத்தை வென்று நிற்கும் திருக்குறளின் திட்ப, நுட்பக் கருத்துகளை அன்று தொட்டு தமிழ்ப் புலவர்கள் வேண்டிய இடங்களில் எல்லாம் தம் நூல்களில் எடுத்தாண்டுள்ளனர். 

அவ்வகையில், தாம் இயற்றிய "திருப்புல்லாணி மாலை' என்னும் நூலில் திருப்புல்லாணியில் உறையும் பெருமாளின் பெருமையைப் பேசியுள்ளதோடு, திருக்குறளின் ஒவ்வோர் அதிகாரத்திலிருந்தும் ஒரு குறட்பாவை மேற்கோள் காட்டியுள்ள இப்புலவர் பெருமகன் யாரென்று தெரியவில்லை. 

இந்நூல், மதுரைத் தமிழ்ச் சங்கத்துச் செந்தமிழ்ப் பத்திராதிபர் நாராயணையங்காரால் பரிசோதிக்கப்பட்டு, மதுரைத் தமிழ்ச் சங்க முத்திரா சாலையில் 1915-ஆம் ஆண்டு பதிப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. 

இந்நூலுக்கு நாராயணையங்கார் எழுதிய முகவுரையில், ""இசையாலும் எதுகை மோனைகளாலும் ஒன்றற்கொன்று வேறுபட்ட விருதிறப்பாட்டிற்கேக தேசத்தில் ஐக்கியந்தோன்றப்பாடுமிடத் துண்டாகு மிடர்ப்பாடு பலவாதலால், ஒரோவழி மேற்கோளில் ஓரோரெழுத்து விரித்தும், தொகுத்தும், வகையுளி கொண்டும் படிக்கத்தக்கதாயிருக்கிறது. இடையிடையே சில திருக்குறள்களுக்குள்ள அதிகாரப் பொருளைக் கருதாது, தோத்திரத்துக் கேற்றவாறு பிறிதுபொருள் கொள்ளவும், சொற்சுவை பொருட்சுவை சுருங்கவும் பாடப்பட்டிருக்கிறது.

ஒரு பிரதியே கிடைத்தமையால், பிழையறப் பரிசோதிப்பதற்கும், சிதைந்த இடங்களில் உண்மைப் பாடங்கண்டெழுதுவதற்கும் இயலாமற்போயிற்று.

ஆயினும், ஒருவாறு இடையிடையே வீழ்ந்திருந்த எழுத்துப் பிழையைத் திருத்தியும், சிதைந்த இடங்களில் வேண்டுஞ் சொற்களைப் பிறைக்குறி () கொடுத்தமைத்தும் இம்முறை வெளியிடப்பெறுகிறது. 

இப்பாமாலை யியற்றியவரது பெயர் முதலிய வொன்றும் நன்கு விளங்கவில்லை. விளங்கியபின் வெளியிடப்படும்.

இந்நூலெழுதிய ஏட்டுப் பிரதியைச் சங்கத்தாருக்குக் கொடுத்துதவிய úஸதுஸம்ஸ்தான வித்வான் ஸ்ரீமத்-ரா.ராகவையங்காரவர்களுக்கு இச்சங்கத்தார் நன்றி பாராட்டக் கடமைப்பட்டிருக்கிறார்கள்'' என்று பதிவு செய்துள்ளார். 

எடுத்தாண்ட குறளுக்கு ஏற்ப பொருளையும் அமைத்துத் திருப்புல்லாணியில் உறையும் பெருமாளையும் நினைந்துருகி, நூற்றி எண்பத்தெட்டு கட்டளைக் கலித்துறைச் செய்யுளால் இந்த நூலை யாத்தளித்துள்ளார். 

"திருவள் ளுவர்குறட் பாவைக் கலித்துறைச் செய்யுளிற்சேர்த்
தருள்புல்லை மாலைக் க(ழல்பணிந் தேத்தலின் யாருமன்னோன்)
பெருமைகண் டென்சொலைப் புன்சொலென் னாதன்பு (பெற்றதெனக்)
கருதி மதிப்பர் பரிதி மதிப்பெருங் காலமுமே' 

என அவையடக்கச் செய்யுளில் ஆசிரியர் அழகுறத் தனது எண்ணத்தை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். அவர் பாடியுள்ள இந்தத் தெள்ளு தமிழ்ப் பனுவலைப் பயின்றால் பரமனடியைப் பரவிய பக்தியோடு கூடிய மகிழ்வும், திருக்குறளைப் பயின்ற இன்பமும் ஆகிய "ஒரு கல்லில் இரு மாங்காய்' என்னும் பழமொழிக்கேற்ப இருவித பயன்களை எய்துகிறோம்.

அறத்துப்பாலின்கண் உள்ள "மெய்யுணர்வு' பாடல் இது:
"கருவார் பிறப்பென்னும் பேதைமை நீங்கச் சிறப்பென்னுஞ்செம் பொருள்காண் பதறிவென் றோதின ராற்றிருப் புல்லை நக
ரருண்மால்சிறப்பென்னுஞ் செம்பொருள்வாழ்வுடைத்தாதலினால்
வருபே ரறிஞர்கண் டேழ்பிற விப்புன்மை மாற்றுவரே' (36)
பொருட்பாலின்கண் உள்ள "மருந்து':
"காறழ லையமொத் தற்ற தறிந்து கடைப்பிடித்து
மாறல்ல துய்க்க துவரப் பசித்தென வள்ளுவர் நூல் 
கூற லறிந்துடல் பேணுத லுன்னடிக் கோகனகப்
பேறு பெறுந்தவஞ் செய்யவன் றோபுல்லைப் பேரின்பனே' (95)
இன்பத்துப் பாலின்கண் உள்ள "ஊடலு வகை':
"பூமின் கெழுநன்றென் புல்லாணி நாட்டிற் புணர்ச்சியினுந்
தோமொன்றி லார்க்குநன் றூடல தின்பஞ் சொலற்கெளிதோ
யாமென்றறிஞ ருணலினு முண்ட தறலினிது 
காமம் புணர்தவி னூட லினிதெனக் கண்டனரே' (188)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/17/திருக்குறளின்-பெருமை-பேசும்-திருப்புல்லாணி-மாலை-2941281.html
2941280 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, June 17, 2018 02:06 AM +0530 கற்றதொன் றின்றி விடினும் குடிப்பிறந்தார்
மற்றொன் றறிவாரின் மாணமிக நல்லரால்
பொற்ப உரைப்பான் புகவேண்டா கொற்சேரித்
துன்னூசி விற்பவர் இல். (பாடல்-50)


கற்றது ஒன்றில்லையாயினும், நற்குடிப்பிறந்தார் ஒன்றை மட்டும் அறிந்தாரைவிட நற்குணங்களில் மாட்சிமைப்பட மிகச் சிறந்தோர்களே யாவார்கள். கற்றோர் அவர்களிடம் நற்குணங்களை அழகுபட விரித்துரைக்கப் புகவேண்டுவதில்லை. கருமாருடைய சேரியில் தையல் ஊசியை விற்கப் புகுவார்இல்லையாதலால். (க-து.) உயர்குடிப் பிறப்பின்றிக் கல்வி ஒன்றே உடையாரைவிட உயர்குடிப்பிறந்தார் சாலச் சிறந்தவர்களே யாவார்கள். "கொற்சேரித் துன்னூசி விற்பவர் இல்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/17/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2941280.html
2936718 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, June 10, 2018 02:41 AM +0530 கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை, கோவையில் நடந்த இஸ்ரோ விஞ்ஞானி டாக்டர் மயில்சாமி அண்ணாதுரையின் மகன் கோகுலக் கண்ணனின் திருமணத்திற்கு நண்பர்கள் டாக்டர் எல்.பி.தங்கவேலு, சிங்கை தமிழ் நேசன் முஸ்தஃபா, கவிஞர் உஸ்மான் ஆகியோருடன் சென்றிருந்தேன். நீண்ட நாள்களுக்குப் பிறகு அங்கே ஒரு திடீர் ஆச்சரியச் சந்திப்பு. தனக்கே உரித்தான கருப்பு சால்வையுடன் வைகோ அமர்ந்திருந்தார். கட்சிக்காரர்களும் ரசிகர்களும் அவரை மொய்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.
அவர் என் கரங்களைக் குலுக்கியபடி சொன்ன முதல் வார்த்தை, ""தமிழ்மணி'க்காகத் தமிழகமே தினமணிக்கு நன்றிக்கடன் பட்டிருக்கிறது. நான் இதுவரை படித்திராத சங்க இலக்கியத் தகவல்களை "தமிழ்மணி'யில் படித்துத் தெரிந்து கொள்கிறேன். "தமிழ்மணி'யில் வரும் கட்டுரைகளைப் பத்திரப்படுத்தி வைத்திருக்கிறேன். இவற்றை எல்லாம் எப்போது நீங்கள் புத்தகமாக்கி ஆவணப்படுத்தப் போகிறீர்கள்?'' என்று கேட்டபோது, உண்மையிலேயே நெகிழ்ந்தேன். 
மணமக்களை வாழ்த்த இருவரும் மேடைக்குப் போனோம். மணமகனுக்கும் மணமகளுக்கும் வை.கோ., "திருக்குறளை' அன்பளிப்பாக வழங்கினார். எந்தத் 
திருமணத்திற்குப் போனாலும் திருக்குறளை அன்பளிப்பாக வழங்குவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருப்பதாகவும் தெரிவித்தார். அவருடைய இந்த வழக்கத்தைத் தமிழர்கள் அனைவரும் பின்பற்ற வேண்டும் என்பது எனது வேண்டுகோள்.

---------------


தூத்துக்குடியில் ஸ்டெர்லைட் ஆலைக்கு எதிரான போராட்டமும், அந்த ஆலையிலிருந்து வெளிப்படும் சல்பர் டை ஆக்சைடால் சுற்றுச் சூழலுக்கு ஏற்படும் பாதிப்பு குறித்தும் இப்போது பரவலாக எல்லா ஊடகங்களிலும் செய்திகள் வெளிவந்து கொண்டிருக்கின்றன.
வேணு சீனிவாசன் எழுதிய "உலக வெப்ப உயர்வும் உருகிவரும் பனிமலைகளும்' நூல் கண்ணில் பட்டது. சுற்றுச்சூழல், காற்று மாசு தொடர்பான புரிதலை ஏற்படுத்தும் என்பதால், கோவை ரயில் பயண வாசிப்புக்கு அந்தப் புத்தகத்தை எடுத்துச் சென்றேன். 
"வளர்ச்சி' என்கிற பெயரில் மேற்கொள்ளப்படும் மனித சமுதாயத்தின் நடவடிக்கைகளால் உலகின் சராசரி வெப்பநிலை 
உயர்ந்துகொண்டே போகிறது. அதன் காரணமாக, இதுவரை சந்திக்காத அளவில் மனித குலமும் பூமியும் பருவ நிலை மாற்றங்களையும் இயற்கைப் பேரழிவுகளையும் சந்தித்து வருகின்றன. பருவ நிலை மாற்றங்கள் மனித குலத்தின் சரித்திரத்தில் அழியாத தழும்புகளை ஏற்படுத்திவிடுகின்றன.
காற்று மாசு ஏற்பட்டால் என்னவெல்லாம் பாதிப்புகள் ஏற்படுகின்றன என்பதை மட்டுமல்லாமல் அவற்றுக்கான காரணங்கள், அதன் பின்விளைவுகள், அதைக் குறைப்பதற்கான வழிமுறைகள் என்று மிகப்பெரிய ஆய்வை வேணு சீனிவாசன் நிகழ்த்தியிருக்கிறார். உலக வெப்பத்தைக் குறைப்பதற்கு எதைச் செய்யலாம், எதைச் செய்யக்கூடாது என்பதை சாமானியனுக்கும் புரியும் விதத்தில் மிகவும் தெளிவாக எடுத்துச் சொல்கிறது என்பதுதான் வேணு சீனிவாசன் எழுதிய "உலக வெப்ப உயர்வும் உருகிவரும் பனிமலைகளும்' புத்தகத்தின் சிறப்பு. 

----------------------------


சமீபத்தில் வேடந்தாங்கலுக்குப் பறவைகள் வருவது மிகவும் குறைந்துவிட்டது என்பது குறித்து ஒரு செய்தி வெளிவந்திருந்தது. அதைப் பார்த்தபோது, பெருமாள் முருகனைப் பதிப்பாசிரியராகக் கொண்டு, மா. கிருஷ்ணன் முன்பு எழுதிய பறவைகள் குறித்த 59 கட்டுரைகளின் தொகுப்பான "பறவைகளும் வேடந்தாங்கலும்' புத்தகம் நினைவுக்கு வந்தது. புகழ்பெற்ற காணுயிர் வல்லுநரான மா. கிருஷ்ணன் ஏறத்தாழ 65 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பறவைகள் குறித்தும், கானுயிர் குறித்தும் பல இயற்கையியல் கட்டுரைகளையும், நூல்களையும் ஆங்கிலத்தில் எழுதிப் புகழ் பெற்றவர். இவர், தமிழின் முன்னோடி நாவலாசிரியர்களுள் ஒருவரான ஆ. மாதவையாவின் மகன். 
1950-60-களில் தமிழ் இதழ்களிலும், கலைக்களஞ்சியத்திலும் இயற்கையியல் குறித்து பல கட்டுரைகளை இவர் எழுதியிருக்கிறார். இவரது இயற்கையியல் பங்களிப்புக்காக மத்திய அரசு "பத்மஸ்ரீ ' விருது வழங்கி கெளரவித்திருக்கிறது. சென்னை பல்கலைக்கழகத்தால் பெரியசாமித்தூரனை பதிப்பாசிரியராகக் கொண்டு தொகுக்கப்பட்ட கலைக்களஞ்சியப் பணியில் மா. கிருஷ்ணன் பெரும் பங்கு வகித்திருக்கிறார். கலைக்களஞ்சியத்தின் முதல் தொகுதியிலிருந்து 10-ஆவது தொகுதி வரை மா.கி.யின் பங்களிப்பாக பறவைகளைப் பற்றி 59 கட்டுரைகள் காணப்படுகின்றன. அந்தக் கட்டுரைகளுடன் வேடந்தாங்கல் குறித்த சிறு நூலையும் இணைத்துத் தொகுக்கப்பட்டிருப்பதுதான் "பறவைகளும் வேடந்தாங்கலும்'.
"பறவைகளும் வேடந்தாங்கலும்' தொகுப்பில் மா.கிருஷ்ணனால் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கும் 58 பறவைகளும் தமிழகம் சார்ந்தவை. இவற்றில் பெரும்பாலான பறவைகளை நாம் பார்த்திருக்கிறோம். ஆனால், அவை குறித்துத் தெரியாத பல விவரங்களை இந்தப் புத்தகத்தைப் படித்தபோதுதான் தெரிந்து கொண்டேன். இந்திய வனவிலங்கு புகலிடங்கள், வேடந்தாங்கல் நீர்ப்பறவை காப்புச் சாலை ஆகிய இரு கட்டுரைகளும் குறிப்பிடத்தக்க பதிவுகள்.
அறுபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பறவைகள் குறித்தும், கானுயிர் குறித்தும் ஆய்வு செய்து கட்டுரையாக்கி வைத்த மா.கிருஷ்ணனுக்கு நன்றி. அவருடைய கட்டுரைகளைத் தொகுத்து இன்றைய தலைமுறை தெரிந்து கொள்வதற்காக "பறவைகளும் வேடந்தாங்கலும்' என்ற தலைப்பில் புத்தகமாக்கித் தந்திருக்கும் பெருமாள் முருகனுக்கும் நன்றி.

-----------------------------


"தினமணி' இணையதளத்தில் உதவி ஆசிரியராக இருப்பவர் திருமலை சோமு. இவர் ஒரு கவிஞர் என்பது எனக்குத் தெரியாது. ஒருநாள் தனது கவிதைத் தொகுப்புக்கு அணிந்துரை எழுதித்தர வேண்டும் என்கிற வேண்டுகோளுடன் என் அறைக்கு வந்தார். பணிச்சுமை காரணமாக உடனடியாக அணிந்துரை எழுதிக் கொடுக்க முடியவில்லை. எனது இயலாமையை அவரிடம் தெரிவித்தேன்.
கவிஞர் முத்துலிங்கத்துக்குப் பெரிய மனது. ஓர் அறிமுகக் கவிஞரான திருமலை சோமுவின் கவிதைத் தொகுப்புக்கு சற்றும் கெளரவம் பார்க்காமல் அணிந்துரை எழுதிக் கொடுத்த அந்தக் கவிஞரின் பண்பை என்ன சொல்லிப் பாராட்டினாலும் போதாது. வளரும் கவிஞர்களை வளர்ந்து விட்ட கவிஞர்கள் ஊக்குவிக்கும் பண்பு மகாகவி பாரதி, பாரதிதாசன் காலத்திலிருந்து தொடர்வதன் நீட்சிதானோ என்னவோ கவிஞர் முத்துலிங்கம், கவிஞர் திருமலை சோமுவின் கவிதைத் தொகுப்புக்கு அணிந்துரை வழங்கியது.
சென்னை கவிக்கோ மன்றத்தில் நேற்று, கவிஞர் முத்துலிங்கத்தால் வெளியிடப்பட்டு, கவிஞர் நெல்லை ஜெயந்தாவால் முதல் பிரதி பெறப்பட்ட கவிஞர் திருமலை சோமுவின், "மனசுக்குள் பெய்யும் மழை' கவிதைத் தொகுப்பிலிருந்து "பாவம்' என்கிற கவிதை:

எல்லா
பாவங்களையும் தொலைக்க
நதியில் நீராடச் சொன்னார்கள்!
நதிகளைத் தொலைத்த
பாவத்தை
எப்படித் தீர்ப்பது?

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/3/31/w600X390/vaiko.jpeg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/10/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2936718.html
2936717 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தண்டியார் கூறும் தமிழ்நாடு ஐந்து - முனைவர் கா.காளிதாஸ் DIN Sunday, June 10, 2018 02:34 AM +0530 தமிழ்நாடு தொன்மொழிகளில் முன்மொழி-எழுத்து, சொல், பொருள், யாப்பு, அணி எனும் ஐவகை அடைவுகள் உடையது இம்மொழி, இன்கவி இலக்கணமாய மொழிபெயர்ப்பைத் தமிழில் தந்தவர் தண்டமிழ் இலக்கணத் தண்டியாவார். இவ்வாசிரியர், புலவர் அம்பிகாபதியின் மகன்; கம்பரின் பெயரன். இதை தண்டியலங்காரச் சிறப்புப் பாயிரத்தாலும், "ஆதரந்தீர் அன்னை போலினியாய்! அம்பிகாபதியே' என்று திரிபங்கி (முப்பேதங்களுடைய பாடல்) பாடியதாலும் அறியலாம். மேலும்,

"என்னேய் சிலமடவார் எய்தற்கு எளியவோ?
பொன்னே!அனபாயன் பொன் நெடுந்தோள் - முன்னே
தனவேய் என்றாளும் சயமடந்தைத் தோளாம்
புனவேய் மிடைந்த பொருப்பு'

என, இவர் குலோத்துங்க சோழனை "முத்தகம்' வைத்துப் பாடியதாலும், "அண்ணல் அனபாயன் வாழி' என வாழ்த்தணிச் செய்யுளில் அனபாயச் சோழனாகிய இரண்டாம் குலோத்துங்கனை வாழ்த்திப் பாடியுள்ளதாலும் இவரது காலம் கி.பி.12-ஆம் நூற்றாண்டு எனத் தெரிகிறது. 
தமிழ்நாடு வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் வெவ்வேறு பெயர்களால் வழங்கப்பெற்று வந்துள்ளது. சங்க காலத்தில் குமரிநாடு (அஃதாவது, கற்றாழை மண்டிக் கிடந்த நாடு) என்றும், நாவலந்தண் பொழில் (நாவற்காடுகள் நிரம்பிய நாடு) என்றும், அழைக்கப்பெற்று இமயம் முதல் பொருநையாறு பாய்ந்த குமரிவரை விரவி இருந்தது. பின்னாளில், இப்பெருநிலம் பிரித்தாளுகை செய்யப்பட்டு சேரநாடு, சோழநாடு, பாண்டியநாடு ஆகிய பெயர்களில் மூவேந்தர்களால் ஆளப்பெற்றது. அதிலும் உட்பிரிவுகளாக,

"தென்பாண்டி குட்டங் குடங் கற்கா வேண்பூழி
பன்றியருவா வதன் வடக்கு நன்றாய
சீதமலாடு புனனாடு செந்தமிழ் சேர்
ஏதமில் பன்னிரு நாட் டெண்'

என்ற பன்னிரு நாடுகளையும் உடைத்தது தமிழ்நாடு. இதனால், அந்நாளில் செளந்தர பாண்டியன் என்னும் முருகன் ஆட்சி செய்தான் (செளந்தரம் -அழகு- முருகன்) திராவிடம், ஆந்திரம், கன்னடம், மகாராட்டிரம், கூர்ச்சரம் ஆகிய ஐந்து பிரிவுகளை உடையதாயும் தமிழ்நாடு விளங்கிற்று. இதற்கு "பஞ்ச திராவிடம்' என்று பெயர்.
தண்டியார் கூறும் தமிழ்நாடு ஐந்தாகும். தண்டியலங்கார இலக்கண மொழிபெயர்ப்பு நூலில், சிலேடை அவநுதியாக அவரமைத்த பாடல் வழி இதனை அறியலாம். 

"நறவேந்து கோதை நலம் கவர்ந்து நல்கா
மறவேந்தன் வஞ்சியான் அல்லன் - துறையின்
விலங்காமை நின்று வியன் தமிழ் நாடு ஐந்தின்
குலங்காவில் கொண்டு ஒழுகும் கோ'

தேன் பொருந்திய மலர்களால் ஆகிய மாலையை அணிந்த பெண்ணின் அழகைக் கவர்ந்து கொண்டான் இவ்வரசன். அவ்வழகைக் கொடுக்காது வஞ்சிக்க மாட்டான். நல்லொழுக்க அறநெறியில் நின்று அவன் ஆட்சி செய்யும் பெரிய ஐவகை தமிழ் நாட்டையும் பாதுகாத்து வரும் சோழனாவான் என்பது இதன் பொருள். ஈண்டு கூறப்பெற்றுள்ள தமிழ்நாடு ஐந்தாவது, சேரநாடு, சோழ நாடு, பாண்டிய நாடு, வைதருப்பநாடு, கெளடநாடு ஆக ஐந்து பெரும் பிரிவாகிய தமிழ்நாட்டைக் குலோத்துங்கன் ஆட்சி செய்துள்ளமை தண்டியாரின் பாடல் வழி அறியலாம் என்பது முடிபாகும். 

"மெய்பெறுமரபின் விரிந்த செய்யுட்கு 
வைதருப்பம்மே கெளடம் என்றாங்கு
எய்திய நெறிதாம் இருவகைப் படுமே' 

என்று சேர, சோழ, பாண்டிய நாட்டோடு வைதருப்பம், கெளடம் ஆகிய இரு நாடுகளையும் சேர்த்து ஐவகைத் தமிழ்நாடு என்பார் தண்டியார்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/10/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/10/தண்டியார்-கூறும்-தமிழ்நாடு-ஐந்து-2936717.html
2936716 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இலக்கியத்தில் மனவியல் Sunday, June 10, 2018 02:33 AM +0530 இலக்கியமும் உளவியலும் மிக நெருங்கிய தொடர்பு உடையவை. சங்க இலக்கியம் வாழ்வியல் அடிப்படையில் அமைந்துள்ளதால் அதனுள் உளவியல் கூறுகளை அதிக அளவில் காணமுடிகிறது. வாழ்வில் எதிர்கொண்ட சிக்கல்களில் உருவான ஒரு மனநிலையின் எதிரொலியாகவே அகத்திணையும் புறத்திணையும் அமைகின்றன.
அகத்திணைப் பாடல்களின் பாடுபொருள் ஏதேனும் ஒரு மனநிலையினையோ அல்லது அந்த மனநிலை விளைவிற்குரிய சூழலையோ பாடுபொருளாகக்கொண்டு விளங்குகின்றன.
சங்க இலக்கியத்தில் இடம்பெறும் அகமாந்தர்கள் தோழி, தலைவி, தலைவன், தாய், செவிலி, பரத்தை, வாயில்கள் என்போராவர். இவர்கள் கூற்றாலும், கூற்றை முன்னிலைப்படுத்தும் முறையாலும் கூறவேண்டிய இடத்தில் கூறாமல் அதை மனத்திற் கொள்ளும் பாங்காலும் செய்யுளில் தங்கள் மனநிலையினை உணர்த்தி நிற்கின்றனர். 
செய்யுள்களில் அக மாந்தர்களின் மனவுணர்வுகள் கூறுவோரின் மனநிலைக்கு ஏற்ப, பின்புலங்களின் தன்மைக்கேற்ப, கூறுவோர் உள்ளுறை, இறைச்சிகளைப் பயன்படுத்தி குறிப்பாகவோ, உவமைகளைப் பயன்படுத்தி விளக்கமாகவோ, நேர்முகச் சொற்களைப் பயன்படுத்தி வெளிப்படையாகவோ தம் மன உணர்வினை வெளிப்படுத்துகின்றனர்.
சங்க கால மாந்தரில் தோழி, மனவியல் கூற்றினைப் பல்வேறு இடங்களில் கையாண்டிருக்கிறாள். 
மனவியலில் முக்கியமானது "ஆளுமை' என்பதாகும். தன்னளவிலும், தன் பட்டறிவிற்கேற்றவாறும் இயங்கும் தனித்த பண்பியல்களின் அமைப்பே "ஆளுமை' என்று கூறப்படுகிறது. 
தோழி, செவிலியின் மகள். நற்றாயோடு உடனிருக்கும் செவிலி போன்று எப்பொழுதும் தலைவியுடனே இருக்கிறாள். மரபும் சூழலும்தான் மனித ஆளுமைக்கான காரணங்களாக அமைகின்றன. இந்நிலையில், தோழியின் சிந்தனையும் செயலும் என்றும் தலைவியையே வட்டமிட்டுக்கொண்டு இருக்கின்றன. தோழியின் ஆளுமையானது தலைவியின் சார்பாக அமைந்த உடல் மற்றும் உள்ளத்தின் இயல்புகள், போக்கு, நடத்தை ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் அமைந்துள்ளது. 
உளநூலார் ஆளுமையின் அடிப்படையில், அகமுகத்தினர், புறமுகத்தினர் என்று மக்களை இரண்டு வகையாகப் பிரிக்கின்றனர். அவ்வகையில், புறமுகத்தினரின் முக்கிய பண்புகளாக அவர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளவை தோழியின் சில பண்புகளோடு பொருந்தி வருவதைக் காணமுடிகிறது. 
"சூழலுக்கு ஏற்றபடி விழிப்பாக இருத்தல்; தலைவி, தலைவன், செவிலி ஆகியோருடன் இயல்பாகப் பழகுதல்; செயல் துடிப்புடன் இருத்தல்; மாறுதல்களை விரும்புதல் (தன் எண்ணம் நிறவேறாத இடத்து அறத்தோடு நிற்றல், உடன்போக்கு ஆகிய மாற்றங்களை அமைக்கிறாள்); எந்த நிலையிலும் தன்னைச் சரிகட்டிக் கொள்ளுதல் (பல இடங்களில் தலைவனைப் புகழும் அவள் பரத்தையிற் பிரிவில் அவனைக் கடிகிறாள்; வாயில் மறுக்கிறாள்); காரணமற்ற வெறுப்பு இல்லாமை (பாணனும், விறலியும் பரத்தைக்காகக் கீழ்நிலையுறும்போது அவர்கள் மீது தோழி வெறுப்பு கொள்கிறாள். தலைவன் தவறுணர்ந்து வீடு திரும்பும்போது, அவனுக்காகத் தலைவனிடம் வாயில் நேர்கிறாள்).
இத்தகைய ஆளுமைத் தன்மைகளின் அடிப்படையில் தோழி புற முகத்தினளாக வகைப்படுத்தலாம். குறிப்புப் பொருளினைக் கையாள்வதில் தோழியின் ஆளுமைத் தன்மையினை அறிவோம். ஒரு செய்தியை நேராகக் கூறுவது சாதாரண முறை. அதைக் குறிப்பாகக் கூறியோ, மறைவாகக் கூறியோ உணர்த்துவது மனவியல் முறையாகும். இம் முறையில் கைதேர்ந்தவளாகத் தோழி வலம் வருகிறாள்.
தலைவனிடம் வரைவு மேற்கொள் என்று நேரடியாகக் கூற முடியாத நிலையில், குறிப்புப்பொருள் வழி வரைவு தூண்டப்படுகிறது. இது வரைவு கடாதலில்தான் (நற்.85: 7-11) அதிகம் ஆளப்படுகிறது. 
தலைமகன் இரவுக்குறி வருவதை அறிந்த தோழி அதன் ஏதம் கூறி வரவு மறுக்கிறாள். அதனைத் தலைவிக்கு நேரடியாகக் கூறாமல் புலிக்கு அஞ்சி விரைந்து செல்லாத நடையையுடைய தன் கன்றைப் பிடியானை துணை நின்று பாதுகாக்கும். தலைவன் வரும்வழி அத்தகைய கொடிய வழி என்று கூறியதோடு, அதுபோல, தாங்களும் தலைவனின் பிரிவால் ஏற்படும் துன்பத்திற்கு அஞ்சினாலும், அவன் இருளில் வரும்போது ஏற்பட இருக்கும் துன்பத்தை எண்ணி, அவன் நன்மைக்காக அவனை வாராது பாதுகாக்க வேண்டும் என்கிறாள். தலைவனின் வரவினைத் தடுப்பது தலைவிக்கு வருத்தமும் மனவேறுபாட்டினையும் உருவாக்கும் என்பதை அறிந்ததோழி, அவள் மன நுட்பம் தனை அறிந்தவளாய் பிறிதோர் எடுத்துக்காட்டைக் குறிப்பால் உணர்த்தி, தன் கருத்தினைக் கூறி நிற்கும் திறத்தினை உணரமுடிகிறது. 
தலைவன் வரைவு நீட்டிக்கிறான். அதனால் தலைவி அடையும் வேதனையை நேராகக் கூறாமல் குறிப்புப்பொருள் மூலம் அறிவிப்பது, அதிக பயனைத் தரும் என்ற மனவியலை நன்குணர்ந்தவள் தோழி.
நற்றிணைப் பாடல் ஒன்றில் (151: 5-12), தோழி தலைவியை நோக்கி உன் நெற்றியில் பசலை படந்தாலும் பருத்த தோள் நெகிழ்ந்தாலும் இரவுப்பொழுதில் அவ்வழியில் குன்றநாடன் இனிவாராது இருப்பானாக என்று கூறவந்த இடத்து தோழி, தலைவியின் அச்சத்தை உணர்த்தவளாய், அவ்வச்சம் தீருவதற்கான வழியினை நேராகக் கூறினாள் தலைவி நாணடைவாள் என்றதால், களவில் புணர்ந்த மந்தி தன் சுற்றம் அறியுமே என்று அஞ்சி புணர்ச்சியால் குலைந்த மயிர்த் திருத்துதலைக் கூறி உள்ளுறையாகத் தலைவியின் அச்சம் தீரத் தலைவனை வரைக என்று கூறுகிறாள்.
மேலும், நற்றிணைப் பாடல் ஒன்றில் (318: 5-9) அன்பையும், துன்பத்தையும் களிறு காணாப் பிடியின் புலம்பலுக்கு உள்ளுறுத்திக் கூறுகின்ற தோழியின் மனவியலை அறிய முடிகிறது.
சங்க இலக்கியங்களில் தோழி கூற்றிற்குரிய பல இடங்களில் குறிப்பாக, காதலை மறைக்கும் தலைவியிடம், தான்அதனைஅறிந்ததாக நேராகக் கூறின் நாணுடைய அவள் தாங்குவளோ? என்ற அச்சத்திலும் (நற்.13: 5-9), நேராகப் பொருளீட்டி வந்து வரைக எனத் தலைவனிடம் கூறாமல் வரைய வேண்டிய முறையினையும்(நற். 57: 1-7) குறிப்பால் உணர்த்தும் பாடல்களின் வழி தோழியின் ஆளுமைத் திறனையும், உளவியல் துறையில் அவரின் மேம்பட்ட நிலையினையும் அறிய முடிகிறது.

-முனைவர் ம. தனப்பிரியா

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/10/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/10/இலக்கியத்தில்-மனவியல்-2936716.html
2936715 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 28: யாப்பிலக்கணம் - 3 "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, June 10, 2018 02:32 AM +0530 யாப்பிலக்கணத்தில் இரண்டு வகையான முறைகள் இருந்தன என்று தெரிகிறது. அசைகளை நேர்-நிரை-நேர்பு-நிரைபு என்று பிரித்தும், அடிக்கு எழுத்தெண்ணிக் கணக்குப் பண்ணிக் கட்டளையடி என்று வகுத்துப் பெயரிட்டும், தளைக்கு இலக்கணம் கூறாமல் விட்டும், பாவினம் என்ற பிரிவைக் கொள்ளாமலும் இலக்கணம் வகுத்தவர் ஒரு சாரார். தொல்காப்பியத்தில் இந்த முறையைக் காணலாம். அந்நூலின் உரையில் தளை வகுத்தல் தொல்காப்பியருக்கும் அவரைப் பின்பற்றி நூல் இயற்றிய ஆசிரியர்களுக்கும் உடம்பாடு அன்று என்று பேராசிரியர் வற்புறுத்திக் கூறுவார். விருத்தம் போன்ற பாடல்களைக் கொச்சகம் என்ற வகையில் பழைய ஆசிரியர்கள் அடக்குவர் என்பதைச் சிலப்பதிகார உரையினால் அறியலாம்.
ஆனால், இந்த முறை நீண்ட காலத்துக்கு முன்பே வழக்கு இழந்திருக்க வேண்டும். சீர்வகைப்படி அடிவரையறை செய்தலும், தளையை வகுத்தலும், பாவினங்களை ஏற்பதுமாகிய முறையை மயேச்சுவரர் என்பவர் விரிவாகத் தம் இலக்கணத்தில் உரைத்திருக்க வேண்டுமென்று தோன்றுகிறது. அந்த முறைப்படி நூல்களை இயற்றினார் அமுதசாகரர். வெண்பா முதலியவற்றுக்குச் செப்பலோசை முதலிய ஓசைகள் உண்டு என்று இலக்கணம் கூறினாலும், அவற்றைத் தளையினாலும் அடியினாலும் தெரிந்து கொள்ளும்படி யாப்பருங்கலக்காரிகை வழிகாட்டுகிறது. தொல்காப்பியரின் வழியைப் பின்பற்றினவர்கள், ஓசையை அந்தத் துறையில் பழக்கமுடையவர்கள் கேட்ட மாத்திரத்தில் தெரிந்து கொள்ளலாம் என்று கூறுவர். "பா என்பது சேட்புலத்தில் இருந்த காலத்தும் ஒருவன் எழுத்தும் சொல்லும் தெரியாமற் பாடம் ஓதுங்கால், அவன் சொல்லுகின்ற செய்யுளை விகற்பித்து இன்ன செய்யுளென்று உணர்தற்கு ஏதுவாகிப் பரந்து பட்டுச் செல்வதோர் ஓசை' (தொல்.செய்யுளியல், 1 உரை) என்பார் பேராசிரியர்.
எழுத்தை எண்ணி அடி வகுக்கும் முறையைக் கட்டளைக் கலிப்பா, கட்டளைக் கலித்துறை என்னும் இருவகைச் செய்யுட்களில் மட்டும் இப்போது காண்கிறோம். இவற்றுக்கு இலக்கணம் யாப்பருங்கலக்காரிகையில் இல்லை; அதன் உரையாசிரியர் உரையிடையே வகுத்துரைக்கிறார். யாப்பருங்கலக்காரிகை யென்னும் நூலே கட்டளைக் கலித்துறையால் ஆனது. அதற்கு அந்நூலில் இலக்கணம் இல்லாதது வியப்பாகத் தோன்றுகிறது அல்லவா?
இப்போது காரிகையே புலவர்களிடையே பெருவழக்காக இருக்கிறது. தொல்காப்பியச் செய்யுளியல் இளம்பூரணர், பேராசிரியர், நச்சினார்க்கினியர் என்னும் ஆசிரியர்களுடைய உரையுடன் இருந்தும் அதனை ஆராய்கிறவர்கள் இல்லை. எளிதாக மனனம் பண்ணும் வகையில் சுருக்கமாய் அமைந்திருப்பதால் யாப்பருங்கலக்காரிகை புலவர் உலகில் இன்று விளக்கத்துடன் நின்று நிலவுகிறது. காரிகை என்பது கட்டளைக் கலித்துறைக்குரிய பெயர். ஆனால், காரிகையென்றவுடன் யாப்பருங்கலக்காரிகையே தமிழ் படித்தவர்களின் நினைவுக்கு வரும். யாப்பருங்கலக்காரிகை என்ற நீண்ட பெயர் சுருங்கிக் காரிகை என்று சொன்ன அளவிலே இன்ன நூல் என்று தெரிந்து கொள்ளும்படி அந்நூலின் பெருமை இருக்கிறது. இந்த நூலை இயற்றியதற்காக அமுதசாகரருக்குக் குளத்தூர் என்ற ஊரை அரசன் வழங்கினான். அதற்குக் "காரிகைக் குளத்தூர்' என்ற பெயர் அமைந்தது.
பழங்காலத்தில் நான்கு வகைப் பாக்களோடு பரிபாடல் என்ற பாவும் புலவர்களால் பாடப்பெற்றது. அகத்துறைக்குச் சிறந்தவை கலிப்பாவும் பரிபாடலும் என்று தொல்காப்பியர் சொல்கிறார். ஆதலின் அவ்வகைப் பாடல்கள் தொல்காப்பியர் காலத்திலும் அவருக்கு முன்பும் மிகுதியாக உண்டாயின என்று தோன்றுகிறது. நாளடைவில் பரிபாடûலைப் பாடுபவர் குறைந்தனர். எட்டுத்தொகை நூல்களில் ஒன்று பரிபாடல் என்ற பெயரோடே இருக்கிறது. கடைச்சங்க காலத்தில் ஆசிரியப் பாக்களே மிகுதியாக இருந்தன. வெண்பாக்களும் உண்டு. ஆனால், தேவாரத் திருமுறைகளும் திவ்யப் பிரபந்தங்களும் எழுந்த பிறகு பாவினங்களே மிகுதியாகத் தோன்றின.
அவற்றிலும் விருத்தங்கள் மல்கின. சீவகசிந்தாமணி முதலிய பெருங்காப்பியங்கள் முழுவதும் விருத்தங்களால் அமைந்தன. "விருத்த மென்னும் ஒண்பாவுக்குயர் கம்பன்' தோன்றிப் பதினாயிரம் விருத்தங்களால் இராமாயணத்தைப் பாடினான். நான்கு சீர்களால் வரும் கொச்சகக் கலிப்பாவும், ஐந்து சீர்களால் வரும் கலித்துறையும் விருத்தங்களின் வகைகளைப் போலவே அமைந்தன. ஆகவே, விருத்தங்களே பிற்காலக் கவியுலகில் வீறுநடை போட்டன என்று சொல்லலாம். ஒரு புலவர் விருத்தப் பாவியல் என்று தனியே ஒரு நூலாக விருத்தத்துக்குரிய இலக்கணத்தை எழுதினார்.
இப்போது இசைப் பாட்டுக்களும் இயற்பாக்களோடு சேர்ந்து கலந்து வழங்குகின்றன. பழங்காலத்தில் இசைப் பாக்களாகிய உருப்படிகளுக்குரிய இலக்கணம் இருந்திருக்க வேண்டும். கட்டளை என்ற கணக்கு இசைப்பாக்களிலும் உண்டென்று திருமுறை கண்ட புராணத்தால் புலனாகின்றது.
இப்போது இசைப் பாக்களாகிய உருப்படிகளுக்கு வரையறையான இலக்கணம் ஏதும் இல்லை. எதுகை, மோனைகளை அமைத்தும், தாளத்தைக் கொண்டு ஓசையை வரையறுத்தும் புலவர்கள் சாகித்யங்களைப் பாடுகிறார்கள். ஆயினும், அவற்றுக்குரிய இலக்கணத்தை வரையறுத்து நூல் செய்தவர் யாரும் இல்லை.
கண்ணி, சிந்து, கந்தருவ மார்க்கச் செய்யுள் என்பன இலக்கியங்களிடையே வருகின்றன. இப்போது கீர்த்தனங்களும் வேறு வகையான இசைப் பாடல்களும் வந்துவிட்டன. எல்லாவற்றுக்கும் ஏற்ற இலக்கணங்களை வரையறுக்க வேண்டியது அவசியம். இயற்பாவுக்கும், இசைப்பாவுக்கும் பொதுவான உறுப்புக்கள் எழுத்து, அசை, சீர், தொடை என்பவை. இவற்றையன்றி, அடி, பாட்டின் உறுப்பு (பல்லவி போன்றவை) ஆகியவைகளைப் பற்றியும் பாட்டின் வகைகளைப் பற்றியும் ஆராய்ந்து, பொதுவான இயல்புகளைத் தெரிந்து, வகுத்து இலக்கணம் அமைக்க வேண்டும். இயலும் இசையும் தெரிந்த புலவர்கள் இந்தத் துறையில் புகுந்து ஆராய்ந்து முடிவுகட்டினால் ஒரு புதிய யாப்பிலக்கணத்தை இயற்ற முடியும்.

(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

-முதல் பாகம் நிறைவுற்றது-

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/26/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/10/கவி-பாடலாம்-வாங்க---28-யாப்பிலக்கணம்---3-2936715.html
2936714 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, June 10, 2018 02:30 AM +0530 வீங்குதோட் செம்பியன் சீற்றம் விறல்விசும்பில்
தூங்கும் எயிலும் தொலைத்தலால் - ஆங்கு
முடியும் திறத்தால் முயல்கதாம் கூரம்
படியிழுப்பின் இல்லை யரண். (பாடல்-49)


பருத்த தோளை உடைய சோழனது சினம், மிக்க ஆகாயத்தின்கண்ணே அசைந்து கொண்டிருந்த அசுரர்களது ஊரினைத் தேவர்கள் பொருட்டுத் தொலைவித்தலால், எவ்வளவு முடியுமோ முடியும் வழியால் முயற்சி செய்க. கூரிய அம்பு அடியானது பொருந்த மிக விரைவாகத் தொடுப்பின் அதனைத் தடுத்தற்குரிய கவசம்  இல்லையாதலால். (க-து.) நம்மால் முடிந்த அளவும் முயற்சி செய்தால் முடியாத காரியம் ஒன்றில்லையாம்."கூர் அம்பு அடியிழுப்பின் இல்லை அரண்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/3/24/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/10/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2936714.html
2931890 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பெரியோர் குற்றம் மறையாது!  முன்றுறையரையனார் Sunday, June 3, 2018 12:00 AM +0530 பழமொழி நானூறு

 நிரைதொடி தாங்கிய நீடோள் மாற்கேயும்
 உரையொழியா வாகும் உயர்ந்தோர்கட் குற்றம்
 மரையாகன்(று) ஊட்டும் மலைநாட! மாயா
 நரையான் புறத்திட்ட சூடு. (பாடல்-48)
 பெண் மான் தனது கன்றிற்குப் பால் அளிக்கும் மலைநாடனே! வரிசையாகத் தோள் வலயத்தைத் தாங்கிய நீண்ட தோளையுடைய திருமாலுக்கு, பொருந்தியிருக்கும் குற்றங்கள் ஒருநாளும் விட்டு நீங்கா. (ஆதலால்), எல்லாவகையினுமுயர்ந்தாரிடத்துள்ள குற்றம், வெண்மையாகிய மாட்டின்மேல் இட்ட சூடுபோல், ஒருநாளும் மறையா. (க-து.) பெரியோர் செய்த குற்றம் மறையாது. "நரையாம் புறத்திட்ட சூடு' என்பது பழமொழி.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/28/w600X390/LOTUS.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/03/பெரியோர்-குற்றம்-மறையாது-2931890.html
2931891 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அக இலக்கியங்களில் காணாதது!   DIN DIN Sunday, June 3, 2018 12:00 AM +0530 சங்க அக இலக்கியப் பரப்பில் காணும் இல்லறப் பிறழ் ஒழுக்கமான பரத்தையர் தொடர்பு போன்று பிறனில் விழைந்த, விழையாமைக்கான கருத்துடன் பாடப்பட்ட பாடல் ஒன்றேனும் காணப்படாதது வியப்பாக உள்ளது!
 எனினும், இத்தீய ஒழுகலாற்றைப் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்கள் சில கடிந்து கூறியுள்ளன. குறிப்பாக, திருக்குறளும் நாலடியாரும் "பிறனில் விழையாமை' என்றே வெளிப்படையாகத் தலைப்பிட்டுரைத்தன.
 திருமந்திரத்தில் திருமூலர், "பிறனில் விழையாமை' என்ற தலைப்பில் இந்த ஒழுகலாற்றைக் கண்டிக்கின்றார். பிறனில் விழைந்த தீமைக்காகவே இராமாயணம் எழுந்தது.
 அணி இலக்கண நூலான தண்டியலங்காரத்தில் "பாவிகம்' என்ற அணிக்குச் சான்று கூறுகையில், "பிறனில் விழைவோர் கிளையொடும் கெடுப'' எனக் காட்டப்பட்டது.
 இங்ஙனமாகிய ஒன்று, பத்துப்பாட்டு எட்டுத் தொகையாம் சங்க அகநூலுள் காணப்படவில்லையாயினும், அவற்றின் பொருளிலக்கண மூல நூலாகிய தொல்காப்பியத்தில் இது பற்றிய பதிவு உள்ளதென்பது நோக்குதற்குரியது. அதாவது, பரவலாகப் பேசப்பட்ட பரத்தை பற்றியது போல் அல்லாமல், குறிப்பான கருத்தாடல் ஒன்றை மெய்ப்பாட்டியலில் நுட்பமாய்க் கூறி, இல்லறத்தை நல்லறமாகக் காட்டிய பெருமை தொல்காப்பியரையே சாரும்.
 இல்லறம் காணும் தலைவனுக்கும் தலைவிக்கும் ஆகும் குணம் பத்து என்றும், ஆகாக்குணம் பன்னிரண்டு என்றும் வகுத்துரைக்கும் தொல்காப்பியர், ஆகாக் குணங்களுள் ஒன்றாகக் கூறும் "ஒப்புமை' என்ற கருத்து இருவருக்குமான "பிற இல்' விழையக்கூடாதது பற்றிய நன்னெறியாகும்.
 ஒப்புமையாவது, கணவன் தன் மனைவியைப் பிற பெண்டிரோடு ஒப்பிட்டுணர்தல் கூடாதென்பதாம்; அவ்வாறே மனைவி தன் கணவனைப் பிற ஆடவரோடு ஒப்பிட்டுணர்தல் கூடாதென்பதாம். அங்ஙனம் ஒப்பிடுவதால் ஏற்படும் ஏற்றத்தாழ்வான மனநிலையால் இல்லறம் பாழ்பட்டுப்போகும்.
 கூறப்படும் ஒப்புமையானது அழகால், பிறபிற வசதிகளால் மனத்தில் ஏற்படும் அவலமான சலனங்களைக் குறிக்கும். இத் தீயகுணம் உள்ளத்தில் வளர வளர, இல்லறம் நல்லறமாக இல்லாமல் பாழ்பட்டுப் போகும் என்பதால் எச்சரிக்கப்பட்ட நீதிவாக்கியம் இல்லறத் தம்பதியரை நெறிப்படுத்தும் என்பது கருத்து.
 பிறபிற ஒப்புமைகளுள் ஒழுக்கப் பிறழ்வும் ஒன்றாய் அமையும்போது, அது இல்லறத்தைத் தீ எச்சமாய் அழித்துவிடும் என்பதே பேருண்மையாதலால், இவ்வொப்புமைக்குள் பிறனில் விழைதலை அடக்கினார் தொல்காப்பியர்.
 தொல்காப்பியரின் கருத்துக்கியையவே இருபாலர்க்குமான இவ்வொழுகலாற்றைப் பதினெண்கீழ்க்கணக்கில் காணலாம்.
 அதாவது, ஆடவர்க்குரிய பலவீனமாகவே இப்பிறனில் விழைதலைத் திருக்குறள், நாலடியார், திருமந்திர நூல்கள் ஒரு சார்பாக - வெளிப்படையாக உணர்த்தினும், தொல்காப்பியர் இருபாலர்க்குமாகக் கூறியது இல்லறக் காப்புரிமைக்கான கருத்து எனலாம்.
 "பிறன் மனையாள் பின்னோக்கும் பேதைமை இன்னா'' என்கிறது இன்னா நாற்பது (பா.38). இங்ஙனம் ஆடவனின் பலவீனம் போல பெண்டிருக்கான பலவீனத்தை நான்மணிக்கடிகை கூறுகையில், ""கூற்றமே இல்லிருந்து தீங்கு ஒழுகுவாள்'' (பா.82) என்கிறது.
 இங்ஙனம் இருபாலார்க்குமான இலக்கியத் தொடர்களேயன்றி உரையாசிரியர்களின் கருத்தும் உள்ளதை உணரலாம்.
 தொல்காப்பியர் பொருளதிகாரத்தில் கூறும் பெருந்திணை பற்றிய விளக்கத்தில் இளம்பூரணர், "கணவன் உள்வழி இரவுத் தலைச் சேறல்'' என்பதாக ஒன்றைக் கூறுவது பெண்டிரின் காமம் மிக்கதான பிறழ் ஒழுக்கத்தைச் சுட்டியதாகும். ஆக, ஆணோ, பெண்ணோ பிறனில் விழைதலைக் கூடாதெனக் தொல்காப்பியரும், பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களும் கூற, திருக்குறள், நாலடியார், திருமந்திரம் ஆகியவை ஆடவர்க்கானதை உணர்த்தினாலும் சங்க நூல்களில் (எட்டுத்தொகை, பத்துப்பாட்டு) அதுபற்றிய கருத்தமைந்த பாடல் காணப்பெறவில்லை எனத் தெரிகிறது.
 இருப்பினும், இங்ஙனம் காணப்படாமைக்கு ஓர் அமைதியை ஊகிக்கலாம். அதாவது, தொல்காப்பியமும் பதினெண்கீழ்க்கணக்கும் பிறனில் விழையாமையை நீதி போல் உணர்த்தின. ஆனால், சங்க அகப்பாடல்கள் பெரும்பாலும் சிறுகதை, நாடகம் போல் பாடப்பட வேண்டியதாக வரையறை செய்துகொண்டதால், அவ்வரையறையுடன் பிறனில் விழைதலைக் கற்பனைப்படுத்த இயலாமையால், அரிதென்ற நினைப்பில் பாடல்கள் பாடப்பட்டுச் சேர்க்கப்படவில்லையோ என ஒருவாறு ஊகிக்கலாம்.
 - தமிழாகரர் தெ.முருகசாமி

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/2/w600X390/AGA.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/03/அக-இலக்கியங்களில்-காணாதது-2931891.html
2931892 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 27 DIN DIN Sunday, June 3, 2018 12:00 AM +0530 யாப்பிலக்கணம் -2
"வாகீச கலாநிதி' 
கி.வா. ஜகந்நாதன்
தொல்காப்பியச் செய்யுளியலில் செய்யுளுக்கு உறுப்புக்கள் என்று முப்பத்து நான்கைக் கூறுகிறார் ஆசிரியர் தொல்காப்பியர்.
பொருளிலக்கணத்தின் பகுதியாக இருந்த யாப்பிலக்கணம் விரிந்து, நாளடைவில் தனியே இலக்கண நூல் அமைக்கும்படி ஆயிற்று. யாப்பருங்கலம் என்னும் நூலின் உரையில் அவ்வுரையாசிரியர் பல பல யாப்பிலக்கண நூல்களை எடுத்து மேற்கோள் காட்டுகிறார். அவற்றைப் பார்க்கும்போது, பழங்காலத்தில் யாப்பிலக்கண ஆராய்ச்சி மிக விரிவாக நடைபெற்றது என்று தெரியக்கிடக்கிறது.
தனிச் செய்யுளையன்றி நூல்களின் இலக்கணத்தைச் சொல்லும் இலக்கணங்கள் தனியே உண்டாயின. அவற்றைப் பாட்டியல் என்று சொல்வார்கள். பன்னிரு பாட்டியல் என்பது பழைய பாட்டியல் நூல். 
மாபுராணம், பூதபுராணம் என்று இரண்டு பழைய யாப்பிலக்கண நூல்கள் இருந்தன. அவை மிகவும் விரிவாக இருந்தன என்பதை, "பரந்துபட்ட பொருண்மையவாகிய மாபுராணம் பூதபுராணம் என்பன சில வாழ்நாட் சிற்றறிவின் மாக்கட்கு உபகாரப் படாமையின்' (தொல்.மரபியல், 97, உரை) என்று பேராசிரியர் எழுதியதிலிருந்து தெரிந்து கொள்ளலாம். இலக்கண நூலுக்குப் புராணம் என்ற பெயர் அமைந்தது விநோதமாக இருக்கிறது. அவிநயம் என்பது ஐந்து இலக்கணத்தையும் உடைய பழைய நூல். அதில் யாப்பதிகாரம் விரிவாக இருந்தது.
தொல்காப்பியத்தை அடியொற்றியும் பல விரிந்த பகுதிகளை இணைத்தும் பல்காப்பியர் என்னும் புலவர் ஒருவர் செய்யுளிலக்கண நூல் செய்தார். அது "பல்காப்பியம்' என்னும் பெயரோடு வழங்கியது. அப்படியே பல்காயனார் என்பவர் "பல்காயம்' என்ற யாப்பிலக்கண நூலை இயற்றினார்.
காக்கைபாடினியார் என்னும் பெண் புலவர் ஒரு யாப்பிலக்கண நூல் செய்தார். அதற்குக் காக்கைபாடினியம் என்று பெயர். அவரை, "கற்றார் மதிக்கும் கலைக் காக்கை பாடினியார்'' என்று ஒரு பாட்டிலே புலவர் ஒருவர் சிறப்பித்துப் பாராட்டுகின்றார். 
சிறு காக்கைபாடினியம் என்று பிற்காலத்தில் செய்யுளிலக்கண நூல் ஒன்று இருந்தது. அதை இயற்றியவர் மற்றொரு காக்கைபாடினியார்.
இவற்றையன்றிக் கையனார் யாப்பு, நத்தத்தர் யாப்பு, சங்க யாப்பு, மயேச்சுவரர் யாப்பு என்ற பெயரோடு வழங்கிய நூல்கள் யாவும் யாப்பிலக்கணத்தைத் தனியே வரையறுத்துச் சொல்லுபவை. பரிமாணனார், கடிய நன்னியார், பாடலனார் என்னும் ஆசிரியர்களும் செய்யுளின் இலக்கணத்தைச் சொல்லியிருக்கிறார்கள். 
பெரிய பம்மம், செய்யுளியல், யாப்பியல், கவிமயக்கறை பெரிய முப்பழம், தக்காணியம் என்னும் பெயருள்ள நூல்களிலும் செய்யுளிலக்கணங்கள் சொல்லப்பட்டன என்று உரைகளில் வரும் குறிப்புக்களால் தெரிய வருகின்றது.
"தமிழ் நெறி விளக்கம்' என்ற நூலில், யாப்பிலக்கணம் இருந்திருக்கக்கூடும் என்று அதன் பதிப்பாசிரியராகிய மகாமகோபாத்தியாய டாக்டர் ஐயரவர்கள் எழுதியிருக்கிறார்கள். இப்போது நமக்கு உருப்படியாகக் கிடைக்கும் பழைய செய்யுள் இலக்கணம் தொல்காப்பியச் செய்யுளியல் ஒன்றுதான். எழுத்து முதலிய இலக்கணங்கள் முழுவதையும் வரையறுக்கும் பிற்கால நூல்களில் யாப்பின் இலக்கணமும் அமைந்திருக்கிறது. வீரசோழியம், இலக்கண விளக்கம், தொன்னூல், முத்துவீரியம் என்பவற்றில் செய்யுளிலக்கணப் பகுதி இருப்பதைக் காணலாம்.
புலவர்கள் யாப்பிலக்கணத்துக்கு மேல்வரிச் சட்டமாகக் கொண்டு பாராட்டும் நூல் யாப்பருங்கலக்காரிகை. அதனை இயற்றியவர் முதற் குலோத்துங்கன் காலத்தில் வாழ்ந்த அமுதசாகரர் என்பவர். அவர் ஜைனர். முதலில் யாப்பருங்கலம் என்னும் நூலை இயற்றிய பின்பே யாப்பருங்கலக் காரிகையை இயற்றினார். 
இந்த இரண்டுக்கும் குணசாகரர் என்பவர் விரிவான உரைகளை இயற்றியுள்ளார். யாப்பருங்கலம் "நூற்பா' என்னும் சூத்திர வடிவில் அமைந்தது. யாப்பருங்கலக்காரிகை கட்டளைக் கலித்துறைகளால் அமைந்தது. "காரிகை கற்றுக் கவி பாடுவதிலும், பேரிகை கொட்டிப் பிழைப்பது நன்றே'' என்பது ஒரு பழமொழி. தமிழ் நாட்டில் கவி பாடுபவர்கள் காரிகையை ஆழ்ந்து கற்றார்கள் என்பதை இந்தப் பழமொழி புலப்படுத்துகிறது.
(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/2/w600X390/kp.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/03/கவி-பாடலாம்-வாங்க---27-2931892.html
2931893 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, June 3, 2018 12:00 AM +0530 ஒழுக்கமும், முறையான உணவுப் பழக்கமும், அசைக்க முடியாத இறையுணர்வும் இருந்தால் "முதுமை' என்பது ஆண்டுக் கணக்காக மட்டுமே இருக்கும் என்பதற்கு எடுத்துக்காட்டு ஸ்ரீமத் அஹோபில மடத்தின் ஆஸ்தான வித்வானும், "குமுதம் ஜோதிடம்' இதழின் ஆசிரியருமான ஏ.எம்.ராஜகோபாலன். அகவை 90 கடந்து, சில ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டாலும், இப்போதும் இளமைத் துடிப்புடனும் சுறுசுறுப்புடனும் அவரால் இயங்க முடிவதற்கு, அவர் அன்றாடம் பூஜை செய்யும் லட்சுமி நரசிம்மர்தான் காரணம் என்றுதான் சொல்லத் தோன்றுகிறது.
பத்து நாள்களுக்கு முன்பு என் நண்பர் அய்யாறுவைப் பார்க்க திருவல்லிக்கேணி சென்றிருந்தேன். அதுவரை சென்றுவிட்டு, பெரியவர் ஏ.எம்.ஆரைப் பார்க்காமல் திரும்ப மனம் ஒப்பவில்லை. அவரிடம் ஆசி பெறுவது என்பது பெருமாளிடமே ஆசி பெறுவதுபோல. எத்தனை எத்தனையோ குடும்பங்களின் பிரச்னைகளைத் தீர்த்து வைத்திருக்கிறார். தமிழகத்திலுள்ள நூற்றுக்கணக்கான கோயில்களில் விளக்கு எரிகிறது என்றால் அதற்கு ஏ.எம்.ஆர். தான் காரணம். அவரை சந்தித்துவிட்டுத் திரும்பும்போது, அவர் எழுதிய "புண்ணிய பூமியில் புனிதப் பயணம்' என்கிற புத்தகத்தை அன்பளிப்பாகத் தந்தார்.
குமுதம் ஜோதிடத்தில் இது தொடர் கட்டுரையாக 30 வாரங்கள் வெளிவந்தபோது நான் படிக்கவில்லை. அந்தக் குறையை இப்போது தீர்த்துக் கொண்டேன்.
இதுவரை கைலாஷ் மானசரோவர் போக முடியவில்லையே தவிர, இமயமலையின் பல்வேறு புனிதத் தலங்களையும் தரிசிக்கும் பேறு எனக்குக் கிட்டியிருக்கிறது. ஹரித்வார், ரிஷிகேசம், கங்கோத்ரி, யமுனோத்ரி உள்ளிட்ட தலங்களுக்குப் பலமுறை சென்று வந்திருக்கிறேன். ஏ.எம்.ஆரின் "புண்ணிய பூமியில் புனிதப் பயணம்' ஹரித்துவாரிலிருந்து தொடங்கி இமயமலையிலுள்ள எல்லாப் புனிதத் தலங்களுக்கும் நம்மை அழைத்துச் செல்கிறது.
புத்தகத்தைப் படிக்கத் தொடங்கும்போது, இவையெல்லாம் பார்த்த இடங்கள் தானே என்று ஒரு பக்கத்தையாவது தவிர்க்கத் தோன்றவில்லை. ஏதோ குழந்தையின் கையைப் பிடித்து அழைத்துச் செல்வதுபோல, நம்மை ஒவ்வோர் இடமாக ஏ.எம்.ஆர். அழைத்துச் செல்லும் நேர்த்தியை வார்த்தையில் விவரிக்க முடியாது.
பயணக் கட்டுரை எழுதுபவர்கள் அந்தந்த இடத்தைப் பற்றி மட்டுமே வர்ணிப்பார்கள். ஆனால், ஏ.எம்.ஆர். ஒவ்வோர் இடத்தின் அழகையும், பெருமையையும், புதுமையையும் மட்டுமல்ல, அவற்றுடன் தொடர்புள்ள புராண, இதிகாசக் கதைகளையும், சம்பவங்களையும் சொல்லித் தருவதுதான் இந்தப் புனிதப் பயணத்தில் எனக்குக் கிடைத்த புதிய அனுபவம்.
கைலாஷ் மானசரோவருக்கு ஒரு முறையாவது சென்று, பனிபடர்ந்த இமயமலைச் சிகரத்தைக் கண்குளிரக் கண்டு, தெண்டனிட்டு வணங்க வேண்டும் என்பது எனது அரை நூற்றாண்டு காலக் கனவு. பெரியவர் ஏ.எம்.ஆர். கைலாஷ் மானசரோவர் பற்றி எழுதியிருப்பதைப் படித்த பிறகு, அந்த ஆசை எனது மனதில் கொழுந்துவிட்டு எரியத் தொடங்கியிருக்கிறது.
இப்போது எனக்கு இன்னோர் ஆசையும் வந்திருக்கிறது. நான் பார்த்த இடங்களேதான் என்றாலும் கூட, பெரியவர் ஏ.எம்.ஆர் சென்ற அதே பாதையில், அதே பயணத் திட்டத்துடன் "புண்ணிய பூமியில் புனிதப் பயணம்' புத்தகத்தையும் கையோடு எடுத்துச் சென்று, மீண்டும் பயணம் மேற்கொள்ள வேண்டும் என்பதுதான் அந்தப் பேராசை.
இந்தப் புத்தகம் இரண்டாவது பதிப்பு கண்டிருக்கிறது. அதில் வியப்படைய என்ன இருக்கிறது?

கடந்த நாற்பது ஆண்டுகளாகத் தமிழகத்தின் உரிமைகளுக்காகக் குரல் கொடுக்கும் தனிமனிதப் போராளியாக வலம் வருபவர் வழக்குரைஞர் கே.எஸ்.இராதாகிருஷ்ணன். மக்கள் பிரச்னைக்காக பொதுநல வழக்குகளைத் தொடுப்பதற்கு இவர் ஒரு முன்னுதாரணம். மனித உரிமை, சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு, நதிகள் இணைப்பு, விவசாயிகள் பிரச்னை என்று உச்சநீதிமன்றத்திலும், உயர்நீதிமன்றத்திலும், மனித உரிமை ஆணையத்திலும் பொதுநல வழக்குகளைத் தொடுத்து, தொடர்ந்து போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்.
என்னிடம் ஆலோசனை கேட்டால், வழக்குரைஞர் கே.எஸ்.இராதாகிருஷ்ணனை தமிழக அரசின் திட்டக் குழுவில் உறுப்பினராகும்படி பரிந்துரைப்பேன். தமிழ் நாட்டின் நதிநீர் பிரச்னைகள் குறித்த அத்தனை விவரங்களையும் தனது நுனி விரலில் வைத்துக்கொண்டிருக்கும் கே.எஸ்.இராதாகிருஷ்ணன், தமிழக அரசியல் குறித்த நடமாடும் நூலகம். இவரது வீட்டில் சுவர்களே கிடையாது. அத்தனை சுவர்களையும் புத்தக அலமாரிகள் அடைத்துக் கொண்டிருக்கின்றன. இவருடன் சக வழக்குரைஞர்களாக இருந்தவர்கள் அனைவரும், உயர்நீதிமன்ற - உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகளாகிவிட்டனர். ஆனால், கே.எஸ்.இராதாகிருஷ்ணன் இப்போதும் தமிழகத்தின் பிரச்னைகளுக்காகப் போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்.
கடந்த 17.6.2016-இல் "தினமணி'யில் "அழகர் அணை திட்டம் எப்போது?' என்ற தலைப்பில் கே.எஸ்.இராதாகிருஷ்ணன் எழுதிய கட்டுரை, பல்வேறு தரவுகளையும், தொடர்பான செய்திகளையும் இணைத்து இப்போது "அழகர் அணை' என்கிற தலைப்பில் புத்தகமாக வெளிவந்திருக்கிறது.
""ஸ்ரீவில்லிபுத்தூருக்கு அருகேயுள்ள செண்பகத் தோப்பின் பின்புறமுள்ள அழகர் மலைப்பகுதியில் ஓர் அணையைக் கட்ட வேண்டும். அந்த அணையின் நீளம் 3,200 அடியாக இருக்கும். உயரம் 225 அடியாக இருக்கும். இதில் 30 டி.எம்.சி. நீரைத் தேக்கி வைக்கலாம். ஒரு முறை அணை நிரம்பினால், அதன் மூலம் 2.5 லட்சம் ஏக்கரில் தொடர்ந்து 10 மாதங்கள் விவசாயம் செய்யலாம். அதுமட்டுமல்லாமல் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர், விருதுநகர், அருப்புக்கோட்டை வழியாகப் பரமக்குடி வரை அந்தத் தண்ணீரை எடுத்துச் செல்லலாம்'' என்று அழகர் அணை குறித்த அத்தனை விவரங்களையும் வழக்குரைஞர் கே.எஸ்.இராதாகிருஷ்ணன் தெளிவுபடுத்தியிருக்கிறார்.
1974-இல் இந்தத் திட்டத்தின் மதிப்பீடு ரூ.7.96 கோடி. 1991-இல் மறுமதிப்பீடு செய்தபோது அது ரூ.157 கோடியானது. இப்போது இதற்கான மதிப்பீடு கிட்டத்தட்ட 280 கோடிக்கும் மேல். ஆனால், இனியும் அழகர் அணை என்பது திட்டமாக மட்டுமே இருக்கிறதே தவிர, செயல் வடிவம் பெறவில்லை. இந்தப் புத்தகத்தைப் படிக்கும் போதாவது தமிழக அரசின் பொதுப்பணித்துறை சுறுசுறுப்பாகி, அழகர் அணை திட்டத்துக்கான முயற்சியைத் தொடங்கினால், வழக்குரைஞர் கே.எஸ்இராதாகிருஷ்ணனின் இத்தனை ஆண்டு கால போராட்டத்துக்குக் கிடைத்த அங்கீகாரமாகவும் வெற்றியாகவும் இருக்கும்.

அஞ்சல் துறையில் பணியாற்றி, இப்போது பணி ஓய்வு பெற்று விட்டார் கவிஞர் "சுவடி' என்று அறியப்படும் சுந்தர வடிவேலு. நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, "ஹைக்கூ' கவிதைகள் தோன்றாத காலத்திலேயே கையெழுத்துப் பத்திரிகை நடத்தியவர். அவர் அப்போது எழுதி, நெல்லை நாறும்பூநாதனால் பத்திரப்படுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த கவிதை இது. "நிம்மதி' என்பது தலைப்பு.
எங்கள் வீட்டில்
எலித்தொல்லை இல்லை.
அடுப்பு நிறைய பூனைகள்!
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/2/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/03/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2931893.html
2931894 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி என் மகளுக்கு ஒரு வழி சொல்! DIN DIN Sunday, June 3, 2018 12:00 AM +0530 பெண் காதல் வயப்பட்டிருக்கிறாள்; அது தாய்க்குத் தெரிந்துவிட்டது. காதலன் யார் என்றும் தெரிந்துவிட்டது. நேரே காதலன் வீட்டுக்கே சென்று விடுகிறாள்.
 காதலனுக்கு வந்திருப்பவர் யார் என்று தெரியவில்லை. யாரோ ஓர் அம்மையார், ஏதோ தன்னிடம் கேட்க வந்திருப்பதாகத் தெரிகிறது. மெல்லக் கேட்கிறான்.
 "அம்மா! ஏதோ சொல்ல நினைக்கிறாய் போலத் தெரிகிறது!''
 "நீ புத்திசாலி என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். ஓரளவு உன்னைப் பற்றி விசாரித்து விட்டுத்தான் வந்திருக்கிறேன். கொஞ்சம் யோசித்தால் உனக்கு நான் நினைப்பது புரியும். இருந்தாலும் சொல்கிறேன். என் மகள் பற்றித்தான் உன்னிடம் பேச வந்திருக்கிறேன்''
 "உன் மகள் பற்றியென்றால் ... எதைப் பற்றி? அதுவும் என்னிடம் ஏன் பேச வேண்டும்?''
 "அவள் உங்கள் மீது கொண்ட காதல் பற்றி...''
 "காதலா? இதென்ன கொடுமை அம்மா! எனக்குத் திருமணமாகி இதோ மனைவி என் கூடவே இருக்கிறாளே! ஏற்கெனவே அவள் இருப்பது உனக்குத் தெரியாதா? இல்லை உன் மகளுக்குத்தான் தெரியாதா?''
 "நீ காதலின் தன்மை அறியாது பேசுகிறாய்? ஆசை வெட்கமறியாது! உனக்குத் திருமணமாகி மனைவி இருப்பது என் மகளுக்குத் தெரியும்!''
 "தெரியுமா? தெரிந்த பின்னும் அவள் என்னைக் காதலிக்கக் காரணம்?''
 "அறிந்தும் ஆசை விடாள்... அதுதான் காரணம்''
 "ம் .....''
 "அழகும் வடிவும் குணமும் நிறைந்த என் மகளைப் பற்றியும், அவள் மனத்தைப் பற்றியும் நீ அறிவாய். உன்னை விரும்பியிருக்கிறாள் அவள்''
 "சரி...''
 "என்ன சரி! அவள் மனத்திலே உன்னையே நினைத்து ஏங்குகிறாள். நீ அவளை ஏற்றுக்கொள்ளா விட்டால் அவள் வாழ்வே முடிந்துவிடும்! அதனால்தான் நான் இப்போது உன்னைத் தேடி வந்தேன்''
 "எதற்கு?''
 "உன் மனது அறிய! அவள் மனத்தால் உன்னை நினைந்திருக்கிறாள். உன் மனத்தால் அவளை என்ன நினைந்திருக்கிறாய் என்பதைத் தெரிந்து கொள்வதற்கே நான் வந்தேன்''
 இதற்குக் காதலன் என்ன பதில் சொன்னான் என்று தெரியவில்லை. ஆனால், மகளின் நிலையை, அதுவும் அவள் காதலை அவன் தலைவனிடம் நேரடியாகக் கேட்கும் தாய்! இந்தப் பஞ்சாயத்து நடந்த இடம் திருவிடவெந்தை; காதலன் திருநாமம் நித்ய கல்யாணப் பெருமாள்; திருமங்கையாழ்வார் பாடிய தாய்ப் பாசுரம் இது. பொதுவாகவே திருமங்கையாழ்வார் எதையும் சுற்றி வளைத்துப் பேசமாட்டார். நேருக்கு நேராகப் பேசிவிடுவார். இப்போது அவரது தாய்ப் பாசுரத்தைப் படிப்போம்.
 "திவளும் வெண்மதிபோல் திருமுகத்து அரிவை
 செழுங்கடல் அமுதினில் பிறந்த
 அவளும், நின் ஆகத்து இருப்பது அறிந்தும்,
 ஆகிலும் ஆசை விடாளால்,
 குவளையங்கண்ணி கொல்லியம்பாவை
 சொல்லுநின் தாள் நயந்தீருந்த
 இவளை, உன் மனத்தால் என்னினைந் திருந்தாய்
 இடவெந்தை எந்தை பிரானே!' (2-7-1)
 "நீ திருமணமாகி பாற்கடலில் பிறந்த திருமகளை வலது மார்பினில் வைத்திருப்பது தெரிந்தும் ஆசை விடமுடியாததால் உன்னையே நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் இவளைக் குறித்து உன் எண்ணமென்ன?' என்கிறாள் தாய்.
 "நித்யம் கல்யாணம் செய்து கொள்ளும் பெருமாள் என்பதால் இவளையும் அவன் ஏற்றுக்கொள்வான்' என்று துணிச்சலாகக் கேட்கிறாளோ இந்தத் தாய்? வைணவ மரபில் பக்தையோ, பக்தனோ பெண்- அதாவது ஜீவாத்மா - பெண். பகவான் ஜீவாத்மாவை ஏற்றுக் கொள்வதற்கு "விவாகம்' (திருமணம்) என்று பெயர். இதை "ஆத்ம விவாகம்' என்பர். அந்தத் தத்தவத் துடிப்பின் உலகியல் வெளிப்பாடுதான் இந்தத் தாய்ப் பாசுரத்தின் மையச்செய்தி.
 -பேராசிரியர் எஸ். கோகுலாச்சாரி
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/2/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/03/என்-மகளுக்கு-ஒரு-வழி-சொல்-2931894.html
2931895 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "சிறப்பு' என்னும் செம்பொருள்! DIN DIN Sunday, June 3, 2018 12:00 AM +0530 தமிழில் உண்மை, வாய்மை, மெய்மை ஆகிய மூன்று சொற்களும் நிலைத்தன்மையுடைய உட்பொருள்களைக் குறிப்பதாக அமைந்திருக்கின்றன. என்றாலும், ஆழ்ந்து அணுகும்பொழுது அதன் உட்பொருள் படிப்படியாக உயர்நிலை பெறுவதை உணரமுடிகிறது. உண்மை என்பது உள்பொருள். அதாவது, நிலையான பொருள் என்ற கருத்துப்பட "உண்மையான் உண்டு இங்கு உலகு' என்றும், உண்மை நிலைக்குப் பொறை என்றும் வள்ளுவர் கூறிச்செல்கிறார். வாய்மை பற்றிக் கூறும்போது, "யாது ஒன்றும் தீமை இலாத சொல்' என்றும், ஒரு பொய் நன்மை பயக்குமெனில் அந்தப் பொய்மையும் வாய்மைதான் என்றும் எடுத்துரைத்தார்.
 "யாம் மெய்யாகக் கண்டவற்றுள் இல்லை எனைத்தொன்றும்
 வாய்மையின் நல்ல பிற' (300)
 என்ற குறட்பாவை நோக்கும்போது, யாம் உண்மை என்று கொண்டு ஆராயும் போது வாய்மையினும் சிறந்ததாகப் பிரிதொரு (பொருளும்) அறமும் கூறப்படவில்லை என்று கருத்து கொண்டால், மெய்மையும் உண்மையைக் குறிக்கிறது என்றே தோன்றுகிறது.
 இந்நிலையில், கிருபானந்த வாரியார் சுவாமிகள் கந்தர் அனுபூதி விளக்கவுரையில் கூறியுள்ள ஒரு கருத்து ஆழ்ந்து அனுபவிக்கத்தக்கதாக இருக்கிறது. "உண்மை என்றது உள்ளமும் வாக்கும் ஒன்றுபட்டு நிற்பதாகும். இங்கு தீமை ஏதும் இல்லாது இருக்கும். மெய்மை என்பது, பொருள், உள்ளம், வாக்கு மூன்றும் ஒன்றுபட்டு நிற்பது ஆகும். எடுத்துக்காட்டாக பாதையில் கயிறு ஒன்று கிடக்கிறது. இது உண்மை. நடு இரவில் பயணித்த வழிப்போக்கன் "ஐயோ... பாம்பு' என்று அலறுகிறான். இங்கு உள்ளமும் வாக்கும் ஒன்றித்து நிற்பதைக் காணலாம். இதில் தீமை எதுவும் இல்லை. எனவே, இது வாய்மை எனப்படுகிறது. ஒரு வேளை அது உண்மையிலேயே பாம்பாக இருந்து, அவன் "பாம்பு' என்று அலறியிருந்தால் அப்பொழுது பொருள், மனம், வாக்கு மூன்றும் ஒன்றிவிடுகிறது. எனவே, அந்நிலையில் அது மெய்மை என்றாகிவிடுகிறது. இதைத்தான் மெய்யுணர்வு அதிகாரத்தில் வள்ளுவர்,
 "எப்பொருள் எத்தன்மைத் தாயினும் அப்பொருள்
 மெய்ப்பொருள் காண்பது அறிவு'
 என்றும்; அறிவுடைமை அதிகாரத்தில்,
 "எப்பொருள் யார்யார் வாய்க்கேட்பினும் அப்பொருள்
 மெய்பொருள் காண்பது அறிவு'
 என்றும் கூறுகிறார். மெய்ப்பொருளை அறிந்தோர் இருள்நீங்கி இன்பம் பெறுவர். காயம் இருந்த கலனைக் கழுவக்கழுவ காய வாசனை நீங்கி அது தூய்மை பெறுவதைப் போல, மனிதன் தன் உள்ளத்தை அறிவு நீரால் அலச அலச அகத்தூய்மை பெறுகிறான். இப்பொழுது அந்த அறிவின் பயனாக மருள் நீங்கி, மாசறு காட்சியைக் காண்கிறான். இக்காட்சிதான் அவன் உள்ளத்தில் மலர்ந்த மலர்ச்சுடராகிய சிறப்பென்னும் செம்பொருள் ஆகும். அதுவே ஆதியும் அந்தமுமாய், எங்குமாய் எல்லாமாய் இலங்கும் இறைமை ஆகும். இந்நிலையில் அவன் பிறப்பென்னும் பேதைமை நீங்கி நிற்பான். இதைத்தான் திருவள்ளுவர்,
 "பிறப்பென்னும் பேதைமை நீங்கச் சிறப்பென்னும்
 செம்பொருள் காண்பது அறிவு' என்கிறார்.
 - ச. கணபதி
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/2/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/03/சிறப்பு-என்னும்-செம்பொருள்-2931895.html
2927365 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சிலந்தியின் துயரம் DIN DIN Sunday, May 27, 2018 12:00 AM +0530 வீட்டில் நடைபெறும் மங்கல நாள் மற்றும் பண்டிகை நாளை முன்னிட்டு இல்லங்களைத் தூய்மை செய்வது தொன்றுதொட்டு வரும் நம் முன்னோர் மரபாகும். வீட்டில் இருக்கும் தேவையற்ற பழம் பொருள்களை நீக்குதல், ஒட்டடைகளை அடித்து அகற்றுதல், வீட்டுச் சுவர்களுக்கு வெண்சுண்ணாம்பு மற்றும் பலவித வண்ணம் தீட்டுதல் ஆகிய செயல்களை எல்லோரும் செய்வது வழக்கம்.
 அக்காலத்தில் அரசர்களின் பிறந்த நாளை மக்கள் தத்தம் இல்லங்களில் திருநாளாகக் கொண்டாடினர். அதன் பொருட்டு இல்லங்களைத் தூய்மை செய்தனர். சிலந்தியால் ஏற்பட்ட ஒட்டடைகள், சிறு பூச்சிகள் கட்டியிருந்த கூடுகள் ஆகியவற்றையும் அகற்றி, வீட்டுச் சுவர்களுக்கு வெண்சுதை தீட்டினர்.
 அரசன் பிறந்த நாளில் எல்லோருக்கும் நிறைய பரிசுகள் அளிக்கப்பட்டன. அவன் பிறந்த நாள் ரேவதி நட்சத்திரத்தில் வந்ததால், அந்தத் திருநாளில் அந்தணர்களுக்குப் பசுவும், பொற்காசுகளும் பரிசாக வழங்கப்பட்டன. நாவன்மையால் பாடல் பாடும் புலவர்க்கு மந்தரமாலை போன்ற யானைகள் பரிசாக அளிக்கப்பட, அவர்கள் பெருமகிழ்ச்சியுடன் அதைப் பெற்று, அதன் மீது ஏறிச் சென்றனர்.
 இப்படி எல்லோரும் அந்நாட்டில் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தனர். ஆனால், இல்லங்களில் தங்கியிருந்த சிலந்திப் பூச்சிகள் மட்டும் துயரத்தில் ஆழ்ந்திருந்தனவாம். காரணம், வீடுகளைத் தூய்மை செய்ய ஒட்டடைகளை அகற்றும்போது, அவற்றின் வலைகள் எல்லாம் அழிந்து போயின. அதனால், அவை வீடுகளை இழந்து தவித்தன. அனைவரும் மகிழும் இந்நாளில் சிலந்திகள் மட்டும் வலைகளை இழந்து வருந்தும் நிலை அவற்றிற்கு ஏற்பட்டுவிட்டதே எனப் புலவர் ஒருவர் வருந்திப் பாடிய பாடல் ஒன்று முத்தொள்ளாயிரத்தில் காணக் கிடைக்கிறது.
 
 "அந்தணர் ஆவொடு பொன்பெற்றார் நாவலர்
 மந்தரம் மாண்ட களிறூர்ந்தார் - எந்தை
 இலங்கிலைவேல் கிள்ளி இரேவதிநாள் என்னோ
 சிலம்பிதன் கூடிழந்த வாறு'
 
 "சிலம்பி' என்னும் சொல் "சிலந்தி'யைக் குறிப்பதை, "நுண்சிலம்பி வனைந்தன நுண்துகில்' (எழுச்சிப் படலம்-725) எனக் கம்பராமாயணமும்,
 
 "பவளக்கொம்பு முழுமெய்யும் சிலம்பி
 வலந்ததுபோல் போர்வை போர்த்து'
 
 எனச் சீவகச்சிந்தாமணியும், "சிலம்பி வால் நூல் வலந்த' என்று பெரும்பாணாற்றுப் படையும் (236) கூறுவதிலிருந்து அறியலாம்.
 -வளவ.துரையன்
 
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/26/w600X390/tm5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/may/27/சிலந்தியின்-துயரம்-2927365.html
2927336 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தமிழில் சிறுவர் இலக்கியம் - ஒரு பார்வை! Sunday, May 27, 2018 12:00 AM +0530 "சின்னஞ்சிறு கிளியே; செல்வக் களஞ்சியமே; பிள்ளைக் கனியமுதே; பேசும் பொற்சித்திரமே; ஆடி வரும் தேனே; அன்பு தரும் தெய்வமே' எனக் குழந்தையைப் பெரிதும் கொண்டாடி மகிழ்ந்த மகாகவி பாரதியார் பிறந்த நாடு - நம் தமிழ்நாடு.
 இந்திய மொழிகளில் தமிழ்மொழியில் மட்டும்தான் குழந்தை இலக்கியம் மிகப்பெரும் அளவில் விளங்கி வருகிறது. 16-ஆம் நூற்றாண்டில் ஒüவையார் தந்த "ஆத்திசூடி' குழந்தை இலக்கியத்தின் முதல் நூல் என்பதுடன், அதனைத் தொடர்ந்து அவருடைய கொன்றை வேந்தன், நல்வழி, மூதுரை, கல்வி ஒழுக்கம் ஆகியவை குறிப்பிடத்தக்கவை. இந்நூல்கள் எல்லாம் அன்றைய சிறார்களை நல்வழிப்படுத்தின. இரண்டு சொற்களில், ஒரு வரியில், இரண்டு வரிகளில் சுருங்கச் சொல்லி விளங்க வைத்த பெருமையும், அகர வரிசைப்படுத்தி, குழந்தைகள் எளிதில் மனனம் செய்யும்படியாகப் பாடல்களைப் பாடிய பெருமையும் ஒüவையாருக்கே உரியது.
 தொடர்ச்சியாக, நீதிநெறிகளை எளிமையாக்கி மனத்தில் பதிய வைக்கும் பாடல்களைத் தந்தவர்கள் அதிவீரராம பாண்டியனார் (வெற்றி வேற்கை - 16-ஆம் நூ) உலகநாதர் (உலக நீதி - 18-ஆம் நூ). குழந்தைகள் தாமே விரும்பிப் படிக்கும்வண்ணம், கற்கும்வண்ணம், பாடும்வண்ணம் பாடல்கள் அமைவது பெரும் சிறப்பு.
 கவிமணியின் "மலரும் மாலையும்', பாரதியாரின் "பாப்பா பாட்டு', பாரதிதாசனின் "இளைஞர் இலக்கியம்' ஆகியவற்றைத் தொடர்ந்து நமச்சிவாய முதலியார், மணிமங்கலம் திருநாவுக்கரசு, மயிலை சிவமுத்து, அ.கி.பரந்தாமனார், எம்.வி. வேணுகோபால் பிள்ளை ஆகியோரின் குழந்தை இலக்கியப் படைப்புகள் குறிப்பிடத்தக்கவை.
 தமிழில் குழந்தை இலக்கியம் ஆழமும் அகலமும் சிறப்பாக பெற்றிட "மலரும் உள்ளம்' தந்த குழந்தைக் கவிஞர் அழ. வள்ளியப்பாவின் பங்கும் பணியும் போற்றத்தக்கது. தாம் படைப்பாளியாக மட்டுமல்லாமல், குழந்தை இலக்கியப் படைப்புகளை ஊக்குவித்து, ஒருங்கிணைத்து, சங்கம் அமைத்து, புத்தகக் காட்சி, நூல் அறிமுகம், நாடக விழா, எழுத்தாளர்-பதிப்பாளர் அறிமுகம், கதை சொல்லல் நிகழ்ச்சி முதலியவற்றை நடத்தியமையில், பாரதத்தின் மற்ற மாநிலங்களை மலைப்புடன் வியக்க வைத்தவர் அவர்.
 
 "தேனொழுக கவிபாடும் தேசிக விநாயகமே
 நானுனது கவிபாடி நாடோறும் மகிழுவனே!'
 
 எனக் கவிமணியின் மாணவராக நன்றியுடன் செயல்பட்ட வள்ளியப்பாவின் பாடல்கள் அனைத்தும் சாகாவரம் பெற்றவை.
 "தமிழ்க் குழந்தை இலக்கியத்தின் தாய்வீடு' எனப் போற்றப்பட்ட புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த ராயவரம் குழந்தைக் கவிஞர் "சக்தி' வை.கோவிந்தன், "பாப்பா' ராம.தியாகராஜன், "பாப்பா மலர்' முத்து நாராயணன், "பாலர் மலர்' வெ.சுப.நடேசன் மற்றும் பதிப்பாளர் பழனியப்ப செட்டியார், ச.மெய்யப்பன் ஆகியோர் குழந்தை இலக்கியத்திற்குப் பெரும் பங்கு நல்கியவர்கள்.
 குழந்தை இலக்கியப் பங்களிப்பில் பெரும் சாதனை புரிந்த முனைவர் பூவண்ணன் தொகுத்த "குழந்தை இலக்கிய வரலாறு' மிகச்சிறந்த -அற்புத ஆவணப் பதிவாகும்.
 "வைணவர்களுக்கு திருவேங்கடம் போல், சைவர்களுக்கு சிதம்பரம் போல், கிருஸ்தவர்களுக்கு ஜெருசலம் போல், இஸ்லாமியர்களுக்கு மெக்கா போல் குழந்தைகள் இதழியல், பதிப்பகத் துறைக்கு ராயவரம் ஒரு புனிதத்தலம்' என்று நெகிழ்வுடன் அவர் பாராட்டியிருப்பது பெரும் பொருத்தமே.
 "புதுக்கோட்டையும் அதனருகே உள்ள ராயவரமும் இல்லையெனில், குழந்தை இலக்கிய வரலாறு "பால விநோதினி'யுடன் முடிந்து போயிருக்கும்' என்று கூறியிருப்பதும் உண்மையே!
 குழந்தைகளுக்கான இதழ்கள் தற்போது மிக அதிக அளவில் வெளிவராவிட்டாலும், தரமான படைப்புகள் சில வெளிவந்து கொண்டிருப்பதையும் குறிப்பிட்டாக வேண்டும்.
 தொலைக்காட்சி, கணினி, செல்லிடப்பேசி முதலிய தொழில்நுட்ப சாதனங்களின் வருகையால் குழந்தைகளின் படிக்கும் பழக்கும் குறைந்து வருகிறது என்பது ஒருபுறம் இருக்க, கதை சொல்லும் வழக்கமும், கதை கேட்கும் வழக்கமும் இல்லாது போய்விட்டது.
 இளைய சமுதாயத்தினரிடம் படிக்கும் ஆர்வத்தையும், பழக்கத்தையும் ஏற்படுத்த பெற்றோரும், ஆசிரியர்களும், சிறுவர் இலக்கிய அமைப்புகளும் முயற்சி எடுப்பது மிக அவசியம்.
 அதனால்தான், குழந்தை இலக்கிய வளர்ச்சியைக் கருத்தில் கொண்டு மலேசியத் தமிழ்ப் பண்பாட்டு இயக்கம், மலாயாப் பல்கலைக்கழக இந்திய ஆய்வியல் துறையின் ஆதரவுடன் ஜூன் 8-10 (2018) -ஆகிய மூன்று நாள்கள் கோலாலம்பூரில், "முதலாம் உலகத் தமிழ்க் குழந்தை இலக்கிய மாநாடு' ஒன்றை நடத்த முடிவு செய்திருக்கிறது. இம்மாநாட்டின் நோக்கமே "நலிந்து வரும் குழந்தை இலக்கிய வளர்ச்சிக்குப் புத்துயிரூட்டல்' தான் என்கிறது மலேசியத் தமிழ்ப் பண்பாட்டு இயக்கம்.
 தமிழ்நாட்டிலும் இதேபோன்று குழந்தை இலக்கிய மாநாடு பலவற்றை நடத்தினால், குழந்தை இலக்கிய வளர்ச்சிக்கு அவை புத்துயிரூட்டுவதாக அமையும். அதுமட்டுமல்ல, குழந்தை இலக்கியத்திற்கு விதை போட்டவர்கள் சங்கத் தமிழர்கள்தாம் என்பதையும் நாம் நினைவிற்கொள்ள வேண்டும்!
 
 - புதுகை பி.வெங்கட்ராமன்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/26/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/may/27/தமிழில்-சிறுவர்-இலக்கியம்---ஒரு-பார்வை-2927336.html
2927340 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 26 DIN DIN Sunday, May 27, 2018 12:00 AM +0530 யாப்பிலக்கணம் -1 "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன்
தமிழைப் பற்றிச் சொல்லும்போது முத்தமிழ் என்று சொல்வது ஒரு வழக்கு. இயல், இசை, நாடகம் என்று பெரும் பிரிவாகப் பிரித்துத் தமிழை ஆராய்ந்தார்கள் புலவர்கள். இலக்கிய இலக்கணங்கள் இயற்றமிழ்; இசைப்பாடல்கள், அவற்றின் இலக்கணங்கள் இசைத் தமிழென்னும் பிரிவைச் சார்ந்தவை; கூத்தைப் பற்றிய இலக்கணமும் இலக்கியமும் நாடகத் தமிழ்.
இயல் தமிழின் இலக்கணத்தை இக்காலத்தில் ஐந்தாகப் பிரிப்பார்கள்; எழுத்து, சொல், பொருள், யாப்பு, அணி என்பன அவை. பழங்காலத்தில் யாப்பு, அணி என்பவற்றைப் பொருளில் அடக்கிச் சொன்னார்கள். தொல்காப்பியத்தில் யாப்பிலக்கணமாகிய செய்யுளின் இலக்கணம் பொருளதிகாரத்தில் செய்யுளியலில் சொல்லப் பெறுகிறது.
மிகப் பழங்காலத்திலேயே தமிழில் கவிபாடும் புலவர்கள் தோன்றினர்; பல பாடல்களைப் பாடினர். நாளடைவில் தமிழுக்கு இலக்கணம் வகுத்த புலவர்கள் செய்யுளின் இலக்கணத்தையும் வரையறுத்தார்கள். யாப்பு, பாட்டு, தூக்கு, செய்யுள் என்பன கவியைக் குறிக்கும் சொற்கள். செய்யுள் இலக்கணத்தை யாப்பிலக்கணம் என்று வழங்குவது மரபாக இருக்கிறது. யாத்தல் என்பது கட்டுதல் என்ற பொருளையுடையது. யாப்பு-கட்டப்பட்டது (COMPOSITION).
உலக வழக்கில் "பாட்டுக் கட்டினான்' என்று பேசுவதைக் காண்கிறோம். "கழல்யாப்புக் காரிகை நீர்த்து'' என்ற குறளில் யாப்பு என்னும் சொல் கட்டுதல் என்னும் பொருளில் வந்ததைக் காணலாம்.
இப்போது நமக்குத் தெரிந்த இலக்கண நூல்களில் மிகப் பழமையானது அகத்திய முனிவர் இயற்றிய அகத்தியம். அது மூன்று தமிழுக்கும் உரிய இலக்கணத்தைக் கூறும் நூல். இயற்றமிழ் இலக்கணப் பகுதியில் செய்யுளின் இலக்கணமும் இருந்தது. அது மிக விரிவாக இருந்தது என்று தெரிய வருகிறது. தொல்காப்பிய உரையில் பேராசிரியர்,
"செய்யுளிலக்கணம் அகத்தியத்துப் பரந்து கிடந்ததனை'' (மரபியல், 95, உரை) என்று எழுதுகிறார். இப்போது அகத்தியம் கிடைக்கவில்லையாதலின், அகத்தியர் செய்யுளின் இலக்கணத்தை இன்னவாறு வரையறுத்தார் என்று தெரிந்துகொள்ள முடியவில்லை.
அகத்தியத்துக்கு அடுத்தபடி பழமையான இலக்கண நூல் தொல்காப்பியம். அதில் பொருளதிகாரத்தில் ஒன்பது இயல்கள் இருக்கின்றன. எட்டாவது இயல் செய்யுள் இயல். அதில் 243 சூத்திரங்கள் உள்ளன. அதைத் தனியே ஓரதிகாரமாகக் கொள்ளக்கூடாது; பொருளில் அடங்கியதே என்று கூறுவார் பேராசிரியர். தொல்காப்பியச் செய்யுளியல் உரையில், "மற்று இதனை யாப்பதிகாரம் என வேறு ஓர் அதிகாரமாக்கி உரைப்பாரும் உளர். அங்ஙனம் கூறின் வழக்கதிகாரம் எனவும் வேறு வேண்டுமென மறுக்க' என்று அவர் எழுதியுள்ளார்.
(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/26/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/may/27/கவி-பாடலாம்-வாங்க---26-2927340.html
2927348 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பதின்மர் பாடிய புதுமைப் பிள்ளைத்தமிழ் DIN DIN Sunday, May 27, 2018 12:00 AM +0530 பொதுவாக, பிள்ளைத்தமிழ் பாடப்பெறும்போது, அதன் பாட்டுடைத் தலைவரைப் போலவே பாடும் புலவரும் ஒருவராகவே இருப்பது மரபு. அதுகடந்து, பருவத்திற்கு ஒரு புலவராக, பத்துப் பருவங்களையும் பத்துப் புலவர்கள் பாட, பாட்டுடைத் தலைவன் முன்னிலையிலேயே அரங்கேற்றப்பெற்று புதுமையும் பெற்ற பிள்ளைத்தமிழ் ஒன்று தமிழில் மலர்ந்திருக்கிறது. இந்நூல் அரங்கேறிய இடம் குன்றக்குடி; இந்நூல் தோன்றக் காரணமானவர் தவத்திரு குன்றக்குடி அடிகளார்; பாட்டுடைத் தலைவன் அத்தலத்தில் கோயில் கொண்டருளும் அறுமுகச் செவ்வேள்; பாடியோர் பதின்மர்.
 குன்றக்குடி சண்முகநாதப் பெருமான் திருக்கோயில் திருக்குட நன்னீராட்டுப் பெருவிழாவை 3.5.1979-இல் நிகழ்த்தினார் அடிகளார். அவ்விழாவில் இப்பிள்ளைத்தமிழ் அரங்கேற்றப்பட்டது.
 கோவை கெüமார மடாலயத் தலைவர் தவத்திரு சுந்தரசுவாமிகள் தலைமையில், செஞ்சொற் கொண்டல் சொ.சிங்காரவேலன் காப்புப் பருவத்தையும், கல்விக்கடல் எஸ்.கே.ராமராஜன் செங்கீரைப் பருவத்தையும், செழுங்கவிச் செம்மல் தி.சு.ஆறுமுகம் தாலப் பருவத்தையும், பாவலரேறு சு.பாலசுந்தரம் சப்பாணிப் பருவத்தையும், பெரும்புலவர் முத்து தா.குப்புசாமி முத்தப் பருவத்தையும், கவிஞர்கோ பூ.அமிர்தலிங்கனார் வருகைப் பருவத்தையும், கவித்தென்றல் சக்தி சரவணன் அம்புலிப் பருவத்தையும், பள்ளத்தூர் பண்டித முத்து வேங்கடாசலனார் சிற்றில் பருவத்தையும், பொற்கிழிக் கவிஞர் ச.சவகர்லால் சிறுபறைப் பருவத்தையும், அருட்கவி கு.செ.இராமசாமி சிறுதேர்ப் பருவத்தையும் பாடி அரங்கேற்றினர்.
 குன்றக்குடியின் மலையடிவாரத்தில் அமைந்துள்ள குடைவரைக் கோயிலில் அழகம்மை உடனாய தேனாற்றுநாதர் அருள்பாலிக்கிறார். தோகையடி விநாயகரோடு, அகத்தியரும், கார்த்திகைப்பெண்டிர் அறுவரும் குன்றக்குடி வளரிளங் கொழுந்தாகிய ஆறுமுகனைக் காக்கவேண்டி, சொ.சிங்காரவேலன் பாடுகிற அழகே தனி.
 பனிபடரும் கயிலைப் பரம்பொருளின் நெற்றிப் பொறியில் தோன்றிய அறுமுகனைக் கார்த்திகைப் பெண்டிர் காக்க வேண்டிப் பாடும் அவர் பாடல்,
 
 "துனிபடரு மனத்திலே துணையாகிநிற்பவன்
 தோகைமார் இருபங்கிலும்
 தோள்படரும் வல்லியாய்த் தழுவிடப்பெற்றதோர்
 தோன்றல்குன்றக் குடியினில்
 கனிபடரு சீர்த்தெய்வ சிகாமணியு மாகியே
 காட்சியும் தருகின்றவன்
 கடவுளாம் சண்முகக்கொழுந்தாகி நின்றஎம்
 காதலனை'
 
 கவிச்சித்திரம் தீட்டிக் காட்டுகிறது.
 இத்தலத்தில்தான் திரு அண்ணாமலை ஆதீனத் திருமடமும் அமைந்துள்ளது. இதன் ஆதிகுரு முதல்வர் திருவருள் தெய்வசிகாமணி தேசிக பரமாச்சாரிய சுவாமிகள் என்பதையும், இத்திருமடத்தின் 45-ஆவது குருநாதராக வீற்றிருந்த, குன்றக்குடி அடிகளாருக்கும் இத்திருநாமம் உரியது என்பதையும் உள்ளடக்கிக் காட்டும் பெற்றி இதில் துலக்கமாகிறது.
 இத்திருத்தலத்தின் மேற்கே பிள்ளையார்பட்டி இருக்கிறது. இங்கே, குடைவரைக் கோயிலில் பெருவயிறோடு இலங்கும் அண்ணன் இருக்க, பின்னவனான முருகன் எங்கே சென்றான் என்று தேடுகிறார் அமிர்தலிங்கனார். அவனோ, அண்ணனை நோக்கி ஓடோடி வரும் வழியில் ஒரு மலையிருக்க, அதன் உச்சியில் ஏறிப் பெரிய நெடுவேலுடன் சண்முகநாதன் என்னும் பெயர் கொண்டு வீற்றிருந்து பார்க்கிறானாம். உண்மையும் கற்பனையும் ஒளிரும் பாடல் இது:
 
 "பிள்ளையார் பட்டியில் மூத்தவன் இருக்கவே
 பின்னவன் எங்குசென்றான்?
 பிறங்குகுடை வரையிலே பெருவயிற்றண்ணனைப்
 பிணைத்திடும் அன்பு நோக்கிப்
 பிள்ளையிவன் ஓடோடி வருதலும் எதிர்கண்ட
 பெருமலையின் உச்சி ஏறிப்
 பெரிய நெடுவேலுடன் பெருகுசண்முகநாதப்
 பெயர்கொண்டு வீற்றிருக்கப்
 புள்ளிமயில் ஊர்தியும் வள்ளிமயில் நங்கையும்
 புத்தேளிர் அணங்கினோடே
 பொருந்திவந்து ஒன்றிடப் பூரணப் பொலிவுடன்
 புண்ணியக்காட்சி நல்கும்
 அள்ளுறு மயில்வேலை அகலாது மயிலேறும்
 ஆறுகவேள் வருகவே!
 அருணகிரி மனமுருகும் அரியமயில் மலைமருவும்
 அருள்முருக வேள் வருகவே!'
 
 இவ்வாறு பதின்மர் பாடிய இப்பிள்ளைத் தமிழ் நூலை, இத்தனை ஆண்டுகாலம் கையெழுத்துப் பிரதியாகவே காப்பாற்றி வைத்திருந்து, இந்த ஆண்டு, குன்றக்குடி பொன்னம்பல அடிகளாரின் வாழ்த்துரையோடு நூலாக்கிக் கொடுத்திருக்கிறார் ஆதீனக் கவிஞர் மரு.பரமகுரு.
 கூடவே, இக்குன்றுறை குமரனின்மீது, மழவராயனேந்தல் சுப்பிரமணிய பாரதியார் ஒரே நாளில் பாடி அரங்கேற்றியதாகச் சொல்லப்பெறுகிற "மயூரகிரிப் பிள்ளைத் தமிழ்' நூலையும், தேவகோட்டை மகாவித்துவான் சின்னயச் செட்டியார் பாடிய "மயில்மலைப் பிள்ளைத்தமிழ்' நூலையும் இணைத்துச் சிந்திக்கத் தோன்றுகிறது. அதிலும் "மயில்மலைப் பிள்ளைத்தமிழ்' நூல் இன்னும் கிடைக்கவில்லை என்பதும் நினைவிற்கொண்டு தேடுதற்குரியது.
 இதுபோல், இன்னும் அச்சுவாகனம் ஏறாமல் எத்தனை சிற்றிலக்கியங்கள் ஏடுகளில் இருக்கின்றனவோ?
 -முனைவர் சொ.சேதுபதி

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/26/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/may/27/பதின்மர்-பாடிய-புதுமைப்-பிள்ளைத்தமிழ்-2927348.html
2927359 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, May 27, 2018 12:00 AM +0530 கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை "தினமணி'யின் சிதம்பரம் நிருபர் சுந்தர்ராஜனின் மகள் திருமணத்திற்குச் சென்றிருந்தேன். பயணிக்கும் போதே சிதம்பரத்தில் பேராசிரியர் வைத்தியலிங்கனாரை சந்திக்க வேண்டும் என்று மனதிற்குள் ஓர் உந்துதல். தமிழகத்திலுள்ள மூத்த தமிழறிஞர்களில் அவரும் ஒருவர்.
அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ்த்துறையில் நீண்ட காலம் பணியாற்றி, தமிழுக்கு அறிஞர்கள் பலரை உருவாக்கித் தந்தவர் பேராசிரியர் வைத்தியலிங்கன். இவரது "தமிழ்ப் பண்பாட்டு வரலாறு' என்கிற தொகுப்பின் ஐந்து தொகுதிகள் அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தால் வெளியிடப்பட்டிருக்கின்றன. தமிழில் தொகுக்கப்பட்டிருக்கும் தலைசிறந்த "தமிழ்ப் பண்பாட்டு வரலாறு' இவருடையதாகத்தான் இருக்கும் என்பது எனது கருத்து. இதுகுறித்து ஏற்கெனவே "இந்த வாரம்' பகுதியில் நான் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பதிவும் செய்திருக்கிறேன்.
அகவை 90 கடந்துவிட்ட பேராசிரியர் வைத்தியலிங்கனாரை அவரது இல்லம் சென்று சந்தித்தபோது நான் அடைந்த பெருமகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை. வயோதிகத்தால் அவருக்கு இப்போது நினைவில் சற்று தடுமாற்றம் ஏற்பட்டிருப்பதில் வியப்படைய ஒன்றுமில்லை.
அவரது "தமிழ்ப் பண்பாட்டு வரலாறு' தொகுப்பின் ஆறாவது தொகுதியின் கையெழுத்துப்பிரதியை அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்திடம் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அவர் ஒப்படைத்திருக்கிறார். ஆனால், இப்போது அவர் ஒப்படைத்த கையெழுத்துப்பிரதிகள் காணாமல் போயிருக்கிறது என்று பல்கலைக்கழகத்தார் கூறுவதாக அவர் மனைவி வருத்தத்துடன் தெரிவித்தார். வைத்தியலிங்கனாருக்கும் சரி, அவர் மனைவிக்கும் சரி தமிழ்ப் பண்பாட்டு வரலாறு 6-ஆவது தொகுதியின் கையெழுத்துப்பிரதி காணாமல் போனதில் தாள முடியாத துக்கம்.
மிகப்பெரிய தமிழறிஞரான வைத்தியலிங்கனாருக்கு தமிழக அரசு எந்தவொரு விருதோ, கெüரவமோ வழங்காமல் இருப்பது நமக்கு அதைவிட வருத்தம் அளிக்கிறது. ஒருவேளை, அவர் தேசியவாதியாகவும், காந்தியவாதியாகவும் இருப்பதுதான் தடையாக இருக்கிறதோ என்னவோ?



தமிழக வரலாற்றில் மட்டுமல்ல இந்திய வரலாற்றிலேயே "சுதேசமித்திரன்' சுப்பிரமணிய ஐயருக்கு ஒரு தனித்துவமான இடம் உண்டு. சுதேசமித்திரன் மட்டுமல்ல, "இந்து' நாளிதழைத் தொடங்கியதிலும் இவருக்குப் பங்குண்டு. "இந்து' இதழ் தொடங்கப்பட்ட முதல் நான்கு ஆண்டுகளுக்கு ஜி.சுப்பிரமணிய ஐயர்தான் அதன் ஆசிரியராகவும் இருந்தார்.
திருவையாறில் பிறந்து, தனது 19-ஆவது வயதில் சென்னைக்குக் குடியேறி, பச்சையப்ப முதலியார் கலாசாலையில் ஆசிரியராகத் தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கியவர் ஜி.சுப்பிரமணிய ஐயர். இந்திய தேசியக் காங்கிரஸின் முதலாவது கூட்டம் உமேஷ் சந்திர பானர்ஜியின் தலைமையில் 1885-ஆம் ஆண்டு பம்பாயில் கூடியபோது, அதில் முதலாவது தீர்மானத்தை முன்மொழிந்தவர் ஜி.சுப்பிரமணிய ஐயர்தான். அப்போது அவருக்கு 30 வயதுதான் ஆகியிருந்தது.
"ஜி.சுப்பிரமணிய ஐயர் சரித்திரம்' என்கிற அவர் குறித்த புத்தகம் ஒன்றை "சுதேசமித்திரன்' நாளிதழில் அவருடைய உதவி ஆசிரியராகப் பணியாற்றிய குருமலை சுந்தரம்பிள்ளை என்பவர், 1907-ஆம் ஆண்டு எழுதி, சுதேசமித்திரன் வெள்ளி விழாவின்போது வெளியிட்டிருக்கிறார். அந்தப் புத்தகம் இப்போது செ.ஜெயவீர தேவனால் மறுபதிப்பு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. குருமலை சுந்தரம்பிள்ளை எழுதியதை எழுதியது போலவே பிரசுரம் செய்து, அந்தக் காலத்தில் வழக்கத்தில் இருந்த மணிப்பிரவாள சொற்களுக்கு அருஞ்சொற்பொருளையும் இணைத்திருக்கிறார் செ.ஜெயவீர தேவன்.
1904 நவம்பர் மாதம், மகாகவி பாரதியார் சுதேசமித்திரனில் உதவி ஆசிரியராகச் சேர்ந்துவிட்டார். அதே ஆண்டு "சக்கரவர்த்தினி' மாதப் பத்திரிகையின் ஆசிரியர் பொறுப்பையும் ஏற்றுக்கொண்டு விட்டார். பாரதியாரின் வருகைக்குப் பிறகுதான் சுதேசமித்திரனுக்கு மிகப்பெரிய எழுச்சி ஏற்பட்டது என்பது வரலாற்று உண்மை. அப்படி இருந்தும் கூட, 1907-இல் குருமலை சுந்தரம்பிள்ளையால் எழுதப்பட்டிருக்கும் "ஜி.சுப்பிரமணிய ஐயர் சரித்திரம்' புத்தகத்தில் பாரதியார் குறித்த ஒரு வார்த்தை கூட இல்லாமல் இருப்பது வியப்பை ஏற்படுத்துகிறது! இத்தனைக்கும் நூலாசிரியர் குருமலை சுந்தரம்பிள்ளை எட்டயபுரத்தை அடுத்த "குருமலை' என்கிற சிற்றூரைப் பூர்வீகமாகக் கொண்டவர். அவரது ஊர்க்காரரான பாரதியாரை அவருக்குத் தெரியாமல் இருந்திருக்காது.
குருமலை சுந்தரம்பிள்ளையால் எழுதப்பட்ட முன்னுரை, பதிப்பாசிரியர் செ.ஜெயவீர தேவனுக்குக் கிடைத்த மூலப்பிரதியில் முழுமையாகக் கிடைக்கவில்லை என்பதை அவர் தெரிவிக்கிறார். ஒருவேளை அந்த முன்னுரை கிடைத்தால் இந்த விடுபடலுக்கான விடை கிடைக்கக்கூடுமோ என்னவோ?

நெல்லை மாவட்டம் பாவநாசத்தில் தாமிரவருணிக் கரையோரம் படித்து வளர்ந்ததால் தோட்டம் போடுவது என்பது பள்ளிப் பருவத்திலிருந்து எனக்கு மிகவும் பிடித்தமான ஒன்று. நான் பள்ளியில் படிக்கும் போதே வீட்டைச் சுற்றி இருக்கும் இடங்களில் காய்கறித் தோட்டம் போடுவதில் மிகுந்த ஆர்வம் காட்டி வந்தவன். பிறகு மதுரை, சென்னை என்று இடம்பெயர்ந்துவிட்ட பிறகு தோட்டம் போடும் ஆசையெல்லாம் பூச்சட்டிகளோடு முடிந்துவிட்டது. இப்போதும் கூட எங்கள் வீட்டு மொட்டைமாடியில் ஒரு சிறிய காய்கறித் தோட்டத்தை உருவாக்கி, அந்தச் செடிகளோடு பேசிப் பழகி, அதிலிருந்து விளையும் கத்திரி, வெண்டை, அவரை, கீரை போன்ற காய்கறிகளை சமைக்கச் சொல்லி சாப்பிடுவதில் பெருமகிழ்ச்சி அடைபவன் நான்.
கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை சிதம்பரத்திலிருந்து சென்னைக்குத் திரும்பும் வழியில், விழுப்புரம் அலுவலகத்துக்குச் சென்றிருந்தேன். என்னை எப்போது சந்தித்தாலும், அவர் படித்த அல்லது அவருக்குப் பிடித்தமான ஏதாவதொரு கவிதைப் புத்தகத்தை எனக்கு அன்பளிப்பாகத் தருவதில் விழுப்புரம் பதிப்பின் முதுநிலை பக்க வடிவமைப்பாளர் சுந்தர பாண்டியனுக்கு அலாதி இன்பம். அவர் ஒரு கவிஞரும் கூட.
இந்த முறை நான் விழுப்புரம் சென்றபோது, அவர் எனக்கு அன்பளிப்பாகத் தந்தது கவிஞர் சுரேஷ் பரதன் எழுதிய "ஊர் நடுவே ஒரு வன தேவதை' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பு. அந்தக் கவிதைத் தொகுப்பில் "நகர்ப்புற வாசம்' என்றொரு கவிதை. அதிலிருந்த சில வரிகள் இவை.

நதியில் முங்கிக் குளித்து
கழனியில் ஏரோட்டி
விவசாயம் பார்த்த அப்பாவுக்கு
ஒட்டவேயில்லை இந்த
நகர்ப்புற வாசமும்
அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பு வாழ்க்கையும்
மொட்டைமாடியில் தோட்டமிட்டு
காய்கறி பயிரிடுதலில்
கொஞ்சமாய் மிச்சம் வைத்திருக்கிறார்
இன்னும் அவர் தன் உயிரை!
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/26/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/may/27/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2927359.html
2923202 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, May 20, 2018 02:18 AM +0530 எழுத்தாளர் பாலகுமாரனின் மறைவு எனக்கு ஏற்படுத்திய அதிர்ச்சியை எழுத்தில் வடிக்க முடியாது. எண்பதுகளின் தொடக்கத்தில் "சாவி' வார இதழில் நான் உதவி ஆசிரியராகச் சேர்ந்த நேரத்தில்தான், பாலகுமாரன் அதில் "மெர்க்குரிப் பூக்கள்' என்கிற தனது முதல் தொடர்கதையை எழுதத் தொடங்கி இருந்தார். அச்சுக்குப் போவதற்கு முன்பு அதை நான் உட்பட ஆசிரியர் குழுவினர் அனைவரும் ஒருவர் மாற்றி ஒருவர் ஆர்வத்துடன் படித்தபோதே தெரியும், மிகப்பெரிய "கதை சொல்லி' ஒருவர் உருவாகிறார் என்பது.
அப்போது அவர் "டாஃபே' நிறுவனத்தில் பணியாற்றி வந்தார். ஸ்கூட்டரில் அவர் வந்து இறங்கியது, ஸ்டைலாக "சிகரெட்' பற்ற வைத்துப் புகையை விடுவது, இதையெல்லாம் கூட நாங்கள் ரசித்ததுண்டு. வானத்துக்கும் பூமிக்கும் இடையேயுள்ள எதைப் பற்றி வேண்டுமானாலும், எத்தனை நேரம் வேண்டுமானாலும் அவரால் விமர்சிக்கவும், விவரிக்கவும் முடியும் என்பது அந்த ஆளுமை ஏற்படுத்திய பிரமிப்பு.

எல்லோருக்கும் அவர் "எழுத்துச் சித்தர்' எழுத்தாளர் பாலகுமாரன். ஆனால், அவரது ஆரம்பகால நண்பர்களுக்கு அவர் எப்போதுமே "பாலா'தான். "சாவி' அலுவலகத்தில் மாலன், சுப்பிரமணிய ராஜூ, பாலகுமாரன் ஆகிய மூவரும் மும்மூர்த்திகளாகவே வலம் வந்தனர். அவர்களுடைய எழுத்தைப் படிப்பதற்காகவே "சாவி'க்கு நிறைய வாசகர்கள் உருவானார்கள். பாலகுமாரனின் "மெர்க்குரிப் பூக்கள்', "அகல்யா', "இரும்புக் குதிரைகள்' தொடர்களுக்கு வந்த வாசகர்கள் கடிதங்களைப் பத்திரப்படுத்தாமல் போனது நான் செய்த தவறு. அவை ஓர் அற்புதமான தொகுப்பாக மட்டுமல்ல, வாசகனின் பார்வையில் அந்த எழுத்து ஆளுமை குறித்த பதிவாகவும் இருந்திருக்கும்.

ஏறத்தாழ 35 ஆண்டுகள் எங்களுக்குள் பரிச்சயம் என்றாலும் அதை நெருக்கம் என்று சொல்லிவிட முடியாது. நாங்கள் அடிக்கடி சந்திப்பதில்லை, தொலைபேசி உரையாடலும் குறைவு. ஆனால், என் மீது அவரும், அவர் மீது நானும் வைத்திருந்த அன்பு அளப்பரியது. "தினமணி' சென்னையில் நடத்தும் எந்த நிகழ்ச்சியானாலும், தவறாமல் வந்து முதல் வரிசையில் அமர்ந்துவிடுவார். அழைப்புக்காகக் கூட அவர் காத்திருப்பதில்லை என்றால், என் மீது எந்த அளவுக்கு அன்பு வைத்திருந்தார் என்பதைத் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

ஜெயகாந்தனுக்குப் பிறகு தமிழ் எழுத்துலகத்தில் மிகப்பெரிய ஆளுமையாக வலம் வந்தவர் பாலகுமாரன் மட்டுமே. கல்கி, ஜெயகாந்தன், சுஜாதா ஆகியோர் தன்னிகரில்லாத எழுத்தாளர்களாக வலம் வந்தாலும், பாலாவுக்கு இருந்த அளவுக்கு அவர்களது எழுத்துக்குப் பன்முகத்தன்மை இருக்கவில்லை என்பது எனது கணிப்பு. சரித்திர நாவல்களைக்கூட விட்டு வைக்கவில்லை என்பதல்ல, அதிலும்கூட வெற்றிக்கொடி நாட்ட அவரால் முடிந்தது என்பதுதான் பாலாவின் தனிச்சிறப்பு.

எழுதிக் குவித்திருக்கிறார். எழுதி எழுதிக் கையில் தழும்பு விழுந்துவிட்ட அளவுக்கு எழுதிக் குவித்திருக்கிறார் பாலகுமாரன். அதற்காக அவர் தன்னையறியாமல் உடலை வருத்திக் கொண்டதும், மூளையைக் கசக்கிக் கொண்டதும்தான் அவரது ஆயுளைப் பறித்துக்கொண்டது போலும். 71 எல்லாம் ஒரு வயதா, மனிதன் மண்ணைவிட்டு மறைவதற்கு?

கடந்த நான்கைந்து ஆண்டுகளாகவே, "நான் தினமணிக்கு எழுதப் போகிறேன். இதுவரை வெளிவராத ஒன்றை எழுதப் போகிறேன்' என்று பல முறை என்னிடம் "பாலா' தெரிவித்திருக்கிறார். நாங்கள் சந்திக்கும் போதெல்லாம் இதைத் திரும்பத் திரும்பச் சொன்னார். நான் மட்டும் சற்று அழுத்தம் கொடுத்து, எழுதச் சொல்லியிருந்தால், வித்தியாசமான பாலகுமாரனின் வித்தியாசமான படைப்பு கிடைத்திருக்கக்கூடும். தவற விட்டுவிட்டேன். இனி அதைச் சொல்லி என்ன பயன்? அழுதென்ன பயன்? "பாலா' திரும்ப வரமாட்டார். ஆனால், இந்தக் குற்ற உணர்வு எனது வாழ்நாள் எல்லாம் என்னைத் துரத்தும்... தூங்கவிடாது!

நமது "தினமணி' இணைப்பான "இளைஞர்மணி'யில் தொடராக வந்தது சிபி குமரன் எழுதிய "நாளை நான் ஐஏஎஸ்' என்கிற கட்டுரைத் தொடர். அது தொடராக வந்தபோது படித்திருந்தாலும்கூட, இப்போது அதுவே புத்தகமாக வெளிவந்து படிக்கும்போதுதான் புரிகிறது, சிபி குமரன் எத்தகைய அரிய பதிவைச் செய்திருக்கிறார் என்பது.

மாணவர்கள் மட்டுமல்ல, பெரும்பாலான பெற்றோரும் தன்னுடைய மகனோ மகளோ, மாவட்ட ஆட்சியராக, அரசுத்துறை அதிகாரியாகப் பதவி வகிக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்கள். இதற்குத் தயாராவது எப்படி என்பது அவர்களுக்குத் தெரியாததால்தான், பலரும் பொறியியல் படிப்பை நாடுகின்றனர். அப்படிப்பட்ட இளைஞர்களுக்கும், பெற்றோருக்கும் என்ன செய்தால், எப்படிப் படித்தால் இந்தியக் குடிமைப்பணி தேர்வுக்குத் தயாராக முடியும், வெற்றிபெற முடியும், தமிழ் பள்ளியில் படிக்கும் மாணவர்களையும் ஐ.ஏ.எஸ். தேர்வுக்கு ஆற்றுப்படுத்துவது எப்படி என்பதையெல்லாம் உணர்த்த முற்பட்டிருப்பதுதான் இந்தப் புத்தகத்தின் சிறப்பு.

மு.சிபி குமரனின் "நாளை நான் ஐ.ஏ.எஸ்' என்கிற இந்தப் புத்தகத்தைப் படித்து முடித்தபோது, எனக்கு ஒரு சிறிய வருத்தம் உண்டாயிற்று. இந்தப் புத்தகம் 40 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சிபி குமரனால் எழுதப்பட்டு, அதை நான் படித்திருந்தால், ஒருவேளை நானும் ஓர் ஐ.ஏ.எஸ். அதிகாரியாகி, இப்போது ஓய்வு பெற்றிருப்பேனோ என்னவோ?

கவிஞர் அறிவுமதியை ஆசிரியராகவும், கவிஞர் பழநி பாரதியைப் பொறுப்பாசிரியராகவும் கொண்டு வெளிவரும்
"தை' கவிதை இதழ் குறித்து இதற்கு முன்பு ஒரு முறை எழுதி இருக்கிறேன். தமிழகத்தின் குறிப்பிடத்தக்க கவிஞர்கள் அனைவரின் படைப்புகளும் "தை' கவிதை இதழில் வெளிவருகின்றன. எனக்கு அனுப்பித் தரப்பட்டிருந்த, இந்த அற்புதமான முயற்சியின் சமீபத்திய இதழில் வெளிவந்திருந்தது கவிஞர் நை.மு.இக்பாலின் "கடைசிக் கேள்வி' என்கிற கவிதை.

பல்லாக்கை அலங்கரித்துப் 
பச்சை போர்த்தி
மல்லிகைச் சரமிட்டுத்
தோள் வலிக்கக்
குழி நோக்கிச் சுமந்து செல்லும்
தோழர்களே சொல்லுங்கள்
நான் 
மட்கும் குப்பையா?
மட்காக் குப்பையா?

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/20/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/may/20/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2923202.html
2923201 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி திருவோடு -புலவர் இராம. வேதநாயகம் DIN Sunday, May 20, 2018 02:16 AM +0530 முனிவர்கள், துறவிகளின் கரங்களில் "திருவோடு' காணப்படும். திருவோட்டின் மூலம் தன் பசித் தேவையைப் பூர்த்தி செய்து கொள்ள பிச்சை எடுப்பர். பரதேசிகளின் திருவோட்டிற்குப் "பிச்சைப் பாத்திரம்' என்ற பெயருண்டு. மேலும் கபாலம், அட்சய பாத்திரம் (மணிமேகலை)போன்ற பெயர்களாலும் வழங்குவர்.
சிவபெருமான் கரத்தில் திருவோடு (பிட்சாடனர்) இருந்ததையும், திருநீலகண்ட நாயனார் அடியார்களுக்குத் திருவோடு செய்து கொடுத்ததையும் புராணங்கள் கூறும்.
இந்தியப் பெருங்கடலில் உள்ள "சீசெல்ஸ்' தீவுகளில் வளரும் ஒருவகைப் பனை மரத்திலிருந்து இது உற்பத்தியாகிறது. இம்மரத்தில் "திருவோடு' என்பது ஒரு பெரிய விதையாகவே காணப்படுகிறது. இதற்குக் கடல் தேங்காய் என்றும், "கோக்கோ-டி-மெர்' என்றும் பெயர்கள் உண்டு. இதுவே உலகின் பெரிய விதையாகும். இது ஒரு மரத்தின் காய். இவ்விதைகள் கொண்ட மரத்திற்கு "மெக்கிகன் காலாபேடி' என்று பெயர். இவ்வகை மரவிதைகள் மாலத்தீவு என்ற இடத்தில் கரை ஒதுங்கும். இவ்விதையைப் பயன்படுத்தி எவரும் சுலபமாகப் பயிர்செய்ய இயலாது. இது அரிதான மரமாகவும், 
மாறுபட்ட குணாதிசயங்கள் கொண்டதாகவும் விளங்குகிறது.
திருவோடு பிச்சைப் பாத்திரம் மட்டுமல்ல சிறந்த மூலிகை விருட்சத்திலிருந்து பெறப்படுவதால் ஒப்பற்ற வேத சாத்திரங்களைத் தாங்கி மிளிரும் ஓடு. தரிசிப்பவர்க்கும், உஞ்சவிருத்தி (பிச்சை) எடுப்பவர்க்கும், பிச்சை இடுபவர்க்கும் வேத சக்திகளைத் தரும் முப்பத்திரண்டு வகையான தான-தர்ம தேவதைகளும் திருவோட்டில் வாசம் செய்கிறார்களாம். தூய சந்நியாசிகளுக்குத் திருவோட்டை தானமாக அளிப்பது சிறப்பு. இவ்வோட்டை வேள்வியிலும் இடுவர்.
இந்தியாவில் திருவோட்டு மரத்தை அறிமுகம் செய்தவர் இங்கல்ஹலிகார் முக்தா கிர்லோஸ்கர் என்பவர். சீசெல்ஸ் தீவிலிருந்து இவ்விதையைக் கொண்டு வந்து நட்டு, பராமரித்து தம் வீட்டுத் தோட்டத்தில் அலங்கார அழகு மரமாக்கினார். பின்பு இந்தியாவில் அரிதான சில இடங்களில் இது உற்பத்தியாகியுள்ளது. "புணே'வில் "ஆந்த்' என்ற இடத்திலும் பல்வேறு மடங்களிலும் திருவோட்டு மரங்கள் காணப்படுகின்றன. சிவகங்கை மாவட்டத்தில் திருப்பத்தூர் அருகே திருவோட்டு மரம் உள்ளது. தமிழ்நாட்டில் "கோதை' (கன்னியாகுமரி) என்ற ஊரில் காசி விசுவநாதர் கோயிலில் திருவோட்டு மரம் காணப்படுகிறது. நாகர்கோவில் அருகே ஒரு சிவன் கோயிலில், ஒழுகினசேரி ஊரில் - திருவோட்டு மரம் உள்ளது.
திருவோட்டு மரம் திருச்சி தென்னூர் உக்கிரமா காளியம்மன் கோயிலிலும், சென்னை அருகே "ஞாயிறு' என்ற ஊரில் புஷ்பரதேஸ்வரர் கோயிலிலும் தலவிருட்சமாக விளங்குகிறது.
திண்டுக்கல் மாவட்டம் காந்தி கிராமத்தில் திருவோட்டு மரங்கள் வளர்க்கப்படுவதாகத் தெரியவருகிறது. அழகிய ஆம்பலாப்பட்டு என்ற ஊரில் உள்ள சிவன் கோயிலில் திருவோட்டு மரம் காணப்படுறது.
தனக்கென வாழாது சமூக நலத்திற்காகத் தன்னலம் துறந்த தியாக நங்கை, தவநங்கையான மணிமேகலை பசிப்பிணியைப் போக்க திருவோட்டை(அமுதசுரபி) ஏந்திய நிகழ்வு யாவரும் அறிந்ததே.
சித்தர்களில் ஒரு சிலரைத் தவிர மற்றவர் யாவரும் திருவோட்டைத் துறந்தவர்களே.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/20/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/may/20/திருவோடு-2923201.html
2923200 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி உளன் கண்டாய் நல்நெஞ்சே! -புலவர் வெ. இராமமூர்த்தி DIN Sunday, May 20, 2018 02:15 AM +0530 உலகத்தைக் காக்கும் திருநாராயணன் மீது, ஆரா அன்பினில் ஆடி ஆடி அகம் கரைந்து, இசைப் பாடி பாடிக் கண்ணீர் மல்கி நாலாயிரத்தை மங்களா சாசனம் செய்து, அன்பில் ஆழங்கால்பட்டவர்களே ஆழ்வார்கள். திருமால் வைகுந்தம், பாற்கடல், இராம, கிருஷ்ண அவதாரங்கள் எடுத்தாலும், நம் மனத்தில் கோயிலாய் குடிகொள்வதைத்தான் பெரிதும் விரும்புகிறார்.
நம் மனமே குடியிருக்கும் கோயில்! மாசற்ற மனமே அறம்; மனசாட்சியே கடவுளின் சாடி; அதன் வழிப்படி நடப்பதே மாட்சி; மனத்தை அவித்து வாழ்வாங்கு வாழ்வதே வீடு; நல் மனமே வல்வினையைப் போக்கி, அறம், பொருள், இன்பத்தை அடைவிக்கும் வரம்.
வையம் தகளியாய் விளக்கேற்றிய பொய்கையாழ்வார், 

"உளன் கண்டாய் நல்நெஞ்சே! உத்தமன் என்றும் உளன் கண்டாய்;
உள்ளுவார் உள்ளத்து உளன் கண்டாய்; வெள்ளத்து உள்ளானும்,
வேங்கடத்து மேயானும், உள்ளத்தின் உள்ளான் என்று ஓர்'

நெஞ்சமே! இதை நீ அறிவாய். நம் உள்ளத்தில் உறைவதற்காகவே கடவுள் திருப்பாற்கடலிலும், திருவேங்கடத்திலும் உளன். தன்னை நினைப்பவர் உள்ளத்தில் அவன் உளன். ஆதலால் நெஞ்சமே அவனை நினை. அவனைக் காண்பது எளிது. அரிய புலன் ஐந்தடக்கி, ஆய்மலர் கொண்டு அன்பால் தொழு என்கிறார்!
அதேபோல் இறைவன் இணையடிகட்கு இருந்தமிழ் மாலை சூட்டிய பெருந் தமிழனாகிய பூதத்தாழ்வார் இரண்டாம் திருவந்தாதியில்,

"மனத்துள்ளான் வேங்கடத்தான் மா கடலான் - மற்றும்
நினைப்பரிய நீள் அரங்கத்துள்ளான்' 

என்று நம் மனத்தையே முதன்மைப்படுத்தி, மாதவனை அன்பினில் வழிபட்டு, மனத்தை நல்நெறியில் நிறுத்தி, மலர்த் திருவடிகளைக் கடல்போல் பீடுடைய மனமே! உவந்து போற்று என்கிறார்.

மயிலைப் பேயாழ்வாரும் ஒளிவெள்ளத்தில் மூழ்கி திருமகள் உடனாய திருக்கோவிலூர் பெருமானை "திருக்கண்டேன்' என்று கண்டு களித்து, 

"உளன் கண்டாய் நல் நெஞ்சே! உத்தமன்; என்றும் உளன் கண்டாய்' என்று திருவேங்கடத்தான், உலகளந்த திரிவிக்ரமன், வைகுந்தம், பாற்கடலை விட்டு, பக்தர்கள் உள்ளத்தில் குடிகொள்ள மகிழ்ச்சியுடன் காப்பதற்காக வந்தான் என்கிறார். 

திருமழிசைப்பிரான், "தேருங்கால் தேவன் ஒருவனே; அவனை அன்பிலன்றி ஆழியானை யாவர் காண வல்லரே?' என்று அன்பே திருமால் என்று போற்றி, உளன் கண்டாய் என்ற முதலாழ்வார்கள் கருத்தையே வலியுறுத்துகின்றார். அன்று நான் பிறந்திலேன்; பிறந்த பின் மறந்திலேன் என்று நான் பிறப்பதற்கு முன்பு காஞ்சியில் திருவூரகத்தில் நின்றும் திருப்பாடகத்தில் வீற்றிருந்தும், திருவெஃகாவில் அறிதுயில் கொண்டனை. ஆனால் நான் பிறந்த பின்பு, நின்றதும், இருந்ததும், கிடந்ததும் என் நெஞ்சுளே என்கிறார். 

அவர் நெஞ்சே திருமலை, பரமபதம், பாற்கடல்! "அகம்படி வந்து புகுந்தது'! ஈசன், எனக்கு அத்தனாகி, அன்னையாகி, ஆளும் எம்பிரானுமாய் அருளி, முத்தனார், முகுந்தனார் புகுந்து நம்முள் மேவினார். எத்தினால் இடர் கடற் கிடத்தி ஏழை நெஞ்சமே! என்று நெஞ்சுக்கு உபதேசம் செய்கின்றார்.

செந்தமிழில் நான்மறையை அருளிய நம்மாழ்வாரும், "பெருமான் என் நெஞ்சில் உறைகின்றான் ஆனால் நான் காணாமல் ஒளித்திருக்கின்றான்' என்று வேதனை, சோரனைப்பட்டு பத்துடையார்க்கு (பக்தி) எளியவன் என்று கண்டேன் கமல மலர்ப்பாதம் என்று மனத்தூய்மை போற்றுகின்றார்.

பெரியாழ்வாரும், "பனிக்கடலில் பள்ளிகோளை விடுத்து என் மனக்கடலில் வாழவல்ல மாயா! உனக்கு இடமாய் இருக்க என்னை ஆக்கினையே' என்று உள்ளத்தைக் கோயிலாக்கி மாதவன் என்ற தெய்வத்தை நாட்டி, ஆர்வ மலரால் துதித்தால் எம பயம் நீங்கி, தண்டனைகளிலிருந்து உய்யலாம் என்று வழியையும் காட்டுகிறார். நம்முடைய ஆன்மாவை - மெய்ப்பொருளை அறிவதே முக்தியாகும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/20/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/may/20/உளன்-கண்டாய்-நல்நெஞ்சே-2923200.html
2923199 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இலக்கியத்தில் பொருளியல் சமூகம் -இ. கலைக்கோவன் DIN Sunday, May 20, 2018 02:13 AM +0530 அகமும் அறமும்:

சங்க காலம் கட்டமைக்கப்பட்ட அமைப்பின் முதல் பொருளே நிலமும், பொழுதும்தான். சொத்து என்பதை உருவாக்கும் முனைப்பில் மனித சமூகம் வேகமாக நடைபோட்டுக் கொண்டிருந்த ஆரம்ப காலகட்டத்தில் சங்க காலம் என்பதால் நிலப் பாகுபாடும் அதன் கூறாக அமைந்த முதல், கரு, உரிப்பொருள்களும் கட்டமைக்கப்பட்டன எனலாம். இது அந்தந்த நிலத்தின் உரிமையையும், உரிமை சார்ந்த ஆளுமையைத் தக்கவைக்கவும் உலகுக்குப் பறைசாற்றும் வகையில் அமைக்கப்பட்டது. அதன்படியே இலக்கியங்களும் படைக்கப்பட்டன. இது அக்காலகட்ட அடையாளத் தேவையாகக்கூட அமைந்தது. அதற்குச் சான்றாக "பிறைகிழான்நல்வேட்டனார்' இயற்றிய நற்றிணைப் பாடல் (நற்.மருதம்.210) அமைகிறது.
தோழி தலைவனிடம் தன் உள்ளக் கருத்தைக் கூற முற்படும்போது முதலில் தலைவனின் நிலம் அவன் நாட்டின் செல்வவளம் இவற்றையே கூறுகிறாள். பின்னரே, தன் அடிமனக் கருத்தைக் கூறுகிறாள். இங்கே தலைவனின் நாட்டுவளம், செல்வச்செழிப்பின் தன்மையைப் படமாக்கிக் காட்ட வேண்டிய தேவை புலவருக்கு ஏன்? வெறும் அழகூட்டுவதுதான் அதன் நோக்கமா? இல்லை. இது பொருளியல் கட்டமைப்பு. ஆனால், அதில் ஒரு நுட்பமானஅறம் சுட்டப்படுகிறது. இன்றைய தனியுடைமைப் பொருளியல் சமூகம் தவறவிட்ட அறம், சங்க இலக்கியத்தில் பேணப்படுகிறது. தனியுடைமை ஏற்படும்போது நிகழும் சமூக மாற்றம், செல்வ வளங்கள் ஓர் இடத்தில் குவிக்கப்படும்போது, அது ஒருவேளை அறவாழ்வைசிதைக்கக்கூடும் என்ற சிந்தனையின் வெளிப்பாடு.

புறமும் அறமும்:

சொத்தை உருவாக்கவும், தக்க வைக்கவும் பெருக்கவும் முற்பட்ட சங்க காலம், அகத்தில் அறம் வைத்தது போலவே புறத்திலும் அறம் வைக்கத் தவறவில்லை. புறப் பொருளுக்கான திணைகள்அதை நமக்கு நன்கு விளக்குகின்றன. அதிலும் குறிப்பாக, பாடாண் திணையைச் சுட்டலாம். தக்கவைத்த, பெருக்கிய செல்வத்துப் பயனே ஈதல் என்பதைத் தன் ஒரு கூற்றாகக் கொண்டிலங்குவது இத்திணை. மற்ற அனைத்துத் திணையின் பயன்படுபொருள் பாடாண்திணை.
இருபத்து நான்கு வரிகளைக்கொண்ட புறநானூற்றுப் (பா.158) பாடல் ஒன்றில், பெருஞ்சித்தனார் குமணனிடம் கடை ஏழு வள்ளல்களின் கொடைச் சிறப்பைக் கூறி, "தீ ஏந்திய வேல், புகழ் மேம்பட கொடையுடனே பகைவரிடத்து உயர்வதாக' என்கிறார். இது வெறும் வாழ்த்தியல், பரிசில் கடாநிலைத்துறை என்று மட்டும் உணர்ந்து கொள்வது அல்ல. இருப்பவன் இல்லாதவனிடம் கொடுத்தல், பெற்றவன் பெற வருபவனுக்கு வழங்குதல். ஓர் இடத்தில் குவிந்த செல்வம் பரவலாக்கப்படல். தனியுடைமை பொதுவுடைமை ஆக்கும் முயற்சி. பெற்றவன் வாழ்த்துவது கொடுத்தவனுக்கு மட்டுமல்ல, கொடுக்கத் தூண்டும் சமிக்ஞை. ஆனாலும், அந்தப் பங்கீட்டை மன்னர்கள் அங்கீகரித்தே வந்தனர். இது பொருளியல் அறம். அகம் மட்டுமல்லாது புறத்திலும் கடைப்பிடிக்கப்பட்ட பொருளியல் அறம்.

பொருள்களும் பொருளியலும்:

அகத்திணையில் முதல் மற்றும் உரிப்பொருள்களை உற்று நோக்குங்கால் எளிமையானதொரு புரிதல் ஏற்படும். நிலமும் நிலம்சார்ந்த பொருளும் என்பது பொருளியலின் குறியீடு. பொருளாதார நிறைவைப் பொருத்து சமூகத்தின் கட்டமைவு உருவாகிறது. அவ்வளவும் முறையாகப் பங்கிடப்படும்போது சமத்துவ சமுதாயம் உருவாகிறது. மறுக்கப்படும்போது அறம் பிறழ்ந்த சமூகம் உருவாகிறது. இதற்குப் பாலை நிலத்தின் கருப்பொருளில் ஒன்றான தொழிலைக் கூறலாம். அது வழிப்பறியைத் தொழிலாகக் காட்டுகிறது.

மாண்பும் மகத்துவமும் நிறைந்த காலம்:

அன்றைய காலகட்டத்தில் "தேவை' என்பது தவிர்க்க முடியாததாக அமைந்தது. பொருளீட்டுவதும் பாதுகாப்பதும் பெருக்குவதும் புறம் என்று கூறப்படினும் அது இன்றைய தாராளமய, உலகமய, பொருளாதார உலகிற்கு விட்டுச்சென்ற பாடம் ஏராளம். அது பொருளீட்டலின் நோக்கமே கொடுத்துதவுதல் என்றது. தன் எல்லையை விரிவுபடுத்துவது அதிகாரத்தைச் செலுத்த மட்டுமல்ல. அறத்தின் வழி நிற்கவும் என்றது.

தனியுடைமைச் சமூகத்தில் வர்க்க முரண்பாடுகள் தவிர்க்க முடியாது என்றாலும், குறைந்தபட்ச பொருளியல் அறத்தைப் பேண வேண்டிய தேவையை 12 திணைகளும் உணர்த்தின. அவை தவறும் பட்சத்தில் அற இலக்கியங்கள் நம் சமூகத்தின் தேவையாக உணரப்பட்டன. அற வாழ்விற்கான அச்சுறுத்தல், காப்புப்பொருள் ஒன்று தேவையானபோது பக்தி இலக்கியங்கள் உயர்வு பெற்றன. அதில் ஏற்பட்ட சமூக முரண்பாடுகளையும் சமூக நீதிக் கொந்தளிப்புகளையும் எதிர்கொள்ள மறுமலர்ச்சி இயக்கங்கள் அவசியப்பட்டது. மீண்டும் சமத்துவ சமூகம் நோக்கிய ஒரு பயணம் தேவைப்பட்டது. அதற்கு இலக்கியம் கை திருப்பிக் காட்டியது சங்க காலம். வாழ்வியல் கோட்பாடுகளை உள்ளது உள்ளபடியே வழங்குவதாக அவை அமைந்தன.

நமது மகத்தான காலகட்டம் அநேகமாக சங்க காலமாகவே அடையாளம் காட்டப்பட்டிருக்கின்றது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/20/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/may/20/இலக்கியத்தில்-பொருளியல்-சமூகம்-2923199.html
2923198 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 25: தரவு கொச்சகக் கலிப்பா "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, May 20, 2018 02:08 AM +0530 கம்பராமாயணம் முதலிய காப்பியங்களில் வரும் நான்கடிச் செய்யுள் ஒன்று உண்டு. அது தரவு கொச்சகக் கலிப்பா என்று பேர் பெறும். கலிப்பாவின் இலக்கணத்தை இன்னும் நாம் பார்க்கவில்லை. இலக்கியங்களில் பெருக வழங்கும் செய்யுட்களையே ஒன்றன் பின் ஒன்றாகப் பார்த்து வருகிறோம். யாப்பிலக்கணத்தில் உள்ள முறைப்படி எழுத்து, அசை, சீர், தளை, தொடை, அடி, பா, பாவினம் என்று நாம் இப்போது பார்க்கவில்லை. ஆகவே, கலிப்பா வகை எல்லாவற்றின் இலக்கணத்தையும் தெரிந்து கொள்வதற்கு முன் தரவு கொச்சகக் கலிப்பாவைப் பற்றி மட்டும் இப்போது தெரிந்து கொள்ளலாம்.
கலிப்பாவுக்குப் பல உறுப்புக்கள் உண்டு. அதன் முதல் உறுப்புத் தரவு; கடைசி உறுப்பு, சுரிதகம். ஒரு தரவு மாத்திரம் தனியே வருவது தரவு கொச்சகக் கலிப்பாவில் ஒரு வகை. அதுவே விருத்தம் பயின்று வரும் நூல்களில் வரும்.
இந்தத் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா நான்கு அடிகளால் ஆனது. ஈரசைச் சீர்களாகிய மாச்சீரும் விளச்சீரும் மூவகைச் சீர்களுள் காய்ச்சீரும் உடையதாகி வரும். முழுதும் காய்ச்சீர்களால் வருவதும் உண்டு. ஈரசைச் சீர் வரும்போது மாச்சீருக்கு முன் நிரை வரும். மற்றவை எப்படி வேண்டுமானாலும் வரும்.

"எந்நாளும் மங்காத இளமையெழில் உறுகுமரன்
மின்னாளும் வடிவேற்கை வித்தகன்சே வற்கொடியோன்
முந்நான்கு திருக்கரத்தோன் மோகைநகர்க் காந்தமலை
மன்னாவான் தனைமறவா மாண்பினர்துன் படையாரே'

இந்தப் பாடலில் எல்லாம் வெண்சீராக - காய்ச்சீராக வந்திருப்பதைக் காண்க. காய்முன் நேரும், காய்முன் நிரையும் இதில் விரவி வந்துள்ளன.

"கண்ணன் திருவடியே கைதொழுது பூப்புனைந்து
நண்ணும் அவன்புகழை நாடொறும் கேட்டுவந்தோர்
திண்ண முடையநெஞ்சம் சீரும் சிறப்புமடைந்
தெண்ணில் பெருமைக் கிருப்பிடமா யிலகுவரே'

இந்தப் பாடலில் காய்ச்சீரும் மாச்சீரும் விளச்சீரும் விரவி வந்துள்ளன. காய்முன் நேரும், காய்முன் நிரையும் வந்துள்ளன. இருப்பிடமா - யிலகுவரே; இங்கே காய்முன் நிரை வந்தது காண்க. நாடொறும் என்னும் விளச்சீர் முன் நேர் வந்தது. விளமுன் நிரை வருவதும் உண்டு. ஆனால், இதில் உள்ள மாச்சீர்கள் எல்லாவற்றுக்கும் முன் நிரை வந்திருப்பது காண்க. கண்ணன் திருவடியே - நண்ணும் அவன் புகழை - திண்ண முடையநெஞ்சம் - சீரும் சிறப்பு மடைந் தெண்ணில் பெருமைக் கிருப்பிடமா என்பவற்றைக் காண்க.

"தோலுந் துகிலும் குழையும் சுருள்தோடும்
பால்வெள்ளை நீறும் பசுஞ்சாந்தும் பைங்கிளியும்
சூலமும் தொக்க வளையு முடைத்தொன்மைக்
கோலமே நோக்கிக் குளிர்ந்தூதாய் கோத்தும்பீ'

என்னும் திருவாசகப் பாடலும் தரவு கொச்சகக் கலிப்பாவே. இதில் காய்ச்சீரும் மாச்சீரும் விளச்சீரும் வந்தன. மாச்சீர் வந்த இடங்களிலெல்லாம் அதன் முன் நிரையே வந்திருப்பதைக் கவனிக்க வேண்டும். தோலுந் துகிலும் குழையும் சுருள்தோடும் - நீறும் பசுஞ்சாந்தும் - தொக்க வளையு முடைத் தொன்மை - நோக்கிக் குளிர்ந்தூதாய் என்பவற்றைக் காண்க.

தரவு கொச்சகக் கலிப்பா நான்கு அடிகளுக்கு அதிகமாக வருவதையும், வேறு வகையில் வருவதையும் பின்பு பார்த்துக் கொள்ளலாம். இப்போதைக்கு நாலடியால் வரும் தரவு கொச்சகக் கலிப்பாவைப் பற்றி மாத்திரம் தெரிந்து கொண்டால் போதும். இது பா வகையில் ஒன்றாக இருந்தாலும் விருத்தங்களால் ஆன காப்பியங்களிடையே மிகுதியாக வருகிறது.

(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/may/20/கவி-பாடலாம்-வாங்க---25-தரவு-கொச்சகக்-கலிப்பா-2923198.html
2923197 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, May 20, 2018 02:05 AM +0530 முகம்புறத்துக் கண்டால் பொறுக்கலா தாரை
அகம்புகுது மென்றிரக்கும் ஆசை இருங்கடத்துத்
தக்க நெறியிடைப் பின்னும் செலப்பெறார்
ஒக்கலை வேண்டி அழல். (பாடல்-46)


தம் முகத்தைப் புறத்தே கண்டாலும், மனம் பொறாதவர்களை அவர் மனத்தின்கண் புகுவோம் என்று தாழ்மையாக நினைக்கும் விருப்பம், நல்ல வழியின்கண்ணேயே தொடர்ந்து செல்லப்பெறாத குழந்தைகள், பெரிய சுரத்தின்கண் பெற்றோர் தம் புறம் பற்றிச்செல்ல விரும்பி அழுதலை ஒக்கும். (க-து.) பகைவரது மனத்தை வேறுபாடின்றி ஒழியுமாறு திருத்துதல் இயலாத தொன்றாம். "தக்க நெறியிடைப் பின்னும்செலப் பெறார் ஒக்கலை வேண்டி அழல்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/3/24/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/may/20/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2923197.html
2918735 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, May 13, 2018 02:39 AM +0530 தினமணி'யின் "மகளிர்மணி' இணைப்பில் கடந்த 28 வாரங்களாகத் தொடர்ந்து வெளியாகிவந்த "அம்மா' பற்றிய பிரபலங்களின் பதிவுகள் புத்தகமாகத் தொகுக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்தப் புத்தகத்தை நடிகர் சிவகுமார் வெளியிட, மருத்துவக் கல்லூரி பேராசிரியையும், பிரபல இலக்கிய, ஆன்மிகச் சொற்பொழிவாளருமான டாக்டர் சுதா சேஷய்யன் பெற்றுக் கொள்கிறார். இன்று மாலை சென்னை, ஆழ்வார்பேட்டை "நாரதகான சபா' அரங்கில் "அம்மா' நூல் வெளியீட்டு விழா.

இந்த நிகழ்ச்சியில் "அம்மா' குறித்து நடிகர் சிவகுமார் பேச வேண்டும் என்று நாங்கள் ஆசைப்பட்டதற்கு ஒரு முக்கியமான காரணம் உண்டு. நடிகர் சிவகுமார் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு "ஜூனியர் விகடன்' இதழில் தொடர்ந்து பத்து மாதங்கள் எழுதிய "இது ராஜபாட்டை அல்ல' தொடரையோ அல்லது அல்லையன்ஸ் பதிப்பகத்தால் வெளியிடப்பட்டிருக்கும் "இது ராஜபாட்டை அல்ல' புத்தகத்தையோ படித்திருப்பவர்களுக்கு ஏன் சிவகுமார் அம்மா குறித்து பேசவேண்டும் என்று நாங்கள் விரும்பினோம் என்பது தெரிந்திருக்கும்.

அந்தப் புத்தகத்தில் அவரது முதல் கட்டுரையே தன் அம்மா பற்றியதுதான். "அம்மா' குறித்து, "அன்னையர் தின'த்தன்று பேசுவதற்கு நடிகர் சிவகுமாரை விடச் சிறந்தவர்கள் யாரும் இருக்க முடியாது என்பதால்தான், அந்தப் புத்தகத்தை அவரை வெளியிட்டு, அம்மா குறித்துப் பேசும்படிக் கேட்டுக் கொண்டோம்.

அன்னையர் தினத்தைக் கொண்டாட சென்னையில் வாழும் "தினமணி' வாசகர்களையும், அன்பர்களையும் ஆழ்வார்பேட்டை நாரதகான சபாவில் மாலை ஆறு மணிக்கு எதிர்பார்க்கிறேன். 

உங்கள் அன்னையருடன் கலந்து கொள்ள முடிந்தால், குழந்தைகளை அழைத்து வந்தால் அதைவிட மகிழ்வேன். 


ஸ்டாலின் குணசேகரன் வாராவாரம் "தினமணி'யின் இணைப்பான "இளைஞர்
மணி'யில், "இளைய பாரதமே எழுக!' என்கிற தொடரை எழுதி வருகிறார். அவர் தாயார் மரணத்துடன் போராடிக் கொண்டிருக்கும் கடைசி சிலமணி நேரங்கள். அதற்கு நடுவிலும், இரவில் அவர் அவசர அவசரமாக அறைக்குப் போய் அடுத்த வாரம் "இளைஞர்மணி' தொடருக்குக்கான தனது கட்டுரையை எழுதி, "தினமணி' நிருபரிடம் கொடுத்துவிட்டு, மீண்டும் தாயாரின் அருகில் அமர்ந்து கொண்டார் என்கின்ற செய்தியைக் கேட்டபோது, நான் நெகிழ்ந்துவிட்டேன்.
ஸ்டாலின் குணசேகரனைப் போன்ற கொள்கைப்பிடிப்பும், கடமை உணர்வும், வாக்குத் தவறாமையும் உள்ள மகனைப் பெற்றெடுத்த அந்தத் தாய்க்கு அஞ்சலி செலுத்த முடியாமல், துக்கம் கேட்க மட்டும்தான் போக முடிந்தது என்பதுதான் எனது வருத்தம்.

எப்போதோ விமர்சனத்துக்கு அனுப்பப்பட்டிருந்த புத்தகம் டாக்டர் ம.லெனின் எழுதிய "கணினி பயன்படுத்துவோருக்கு வரும் உடல், மனநலப் பாதிப்புகளும் தீர்வுகளும்'. அந்தப் புத்தகத்தைப் படிக்க வேண்டும் என்று எடுத்து மேஜையில் தனியாக வைத்திருந்தேன். கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை ரயிலில் ஈரோடு சென்றபோது மறக்காமல் அந்தப் புத்தகத்தை எடுத்து வைத்துக் கொண்டேன்.
கணினி பயன்பாடு என்பது அநேகமாக நம் அனைவருடைய வாழ்க்கையிலும் தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாக மாறிவிட்டது. மாணவர்களானாலும், அலுவலக ஊழியர்களானாலும் கணினியைப் பயன்படுத்தாமல் வேலை பார்க்க முடியாது என்கிற நிலைமை ஏற்பட்டிருக்கிறது.

கணினியைப் பயன்படுத்துவதால் கிடைக்கும் ஆதாயங்கள் ஏராளம் ஏராளம் என்றாலும், கூடவே கணினி பயன்பாடு உடல்நல பாதிப்புகளையும், மனநல பாதிப்புகளையும் ஏற்படுத்துகிறது என்பது அதைவிட உண்மை. குறிப்பாக, உடலுக்கு எந்தவிதமான வேலையும் தராமல் உட்கார்ந்த இடத்திலிருந்து விரல் அசைவுகள் மூலமும், கண்பார்வையின் மூலமும் மூளையைக் கணினித் திரையிலேயே முழுமையாகக் குவிப்பதன் மூலமும் செயல்படும் நிலையில் எத்தனையோ உடல்நலப் பிரச்னைகள் ஏற்பட்டுவிடுகின்றன. குறிப்பாக, நரம்பு மண்டலத்துக்கும், முதுகுத் தண்டுக்கும், கண் பார்வைக்கும் கணினிப் பயன்பாடு ஏற்படுத்தும் பாதிப்புகள் மிகமிக அதிகம்.

இந்தப் பாதிப்புகளை எதிர்கொள்வதற்குக் கணினியில் பணி புரிவோர் கட்டாயமாக சில உடற்பயிற்சிகளையும் உணவு முறைகளையும் மேற்கொண்டாக வேண்டும். கணினி பயன்பாட்டால் என்னவெல்லாம் பாதிப்புகள் ஏற்படும் என்பதை மட்டும் எடுத்துரைக்காமல், அந்தப் பாதிப்புகள் வராமல் தடுப்பதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும், வந்தால் அதை எப்படி எதிர்கொள்ள வேண்டும் என்பதையும் டாக்டர் ம.லெனின் குழந்தைகளுக்குக் கற்றுத்தருவது போல மிகவும் எளிமையாகவும், புரியும்படியாகவும் எடுத்துரைத்திருப்பதுதான் இந்தப் புத்தகத்தின் தனிச்சிறப்பு. கணினி பணி தொடர்பான சட்ட திட்டங்கள் வரை ஒன்றுவிடாமல் அனைத்தையும் மிகவும் நுணுக்கமாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார் அவர். இந்தப் புத்தகத்தை கணினி பயன்படுத்துவோர் அனைவருக்கும் பரிந்துரைக்கிறேன்.


"ஹைக்கூ' கவிதைகளின் எளிமையைக் கண்டு இவ்வளவுதானா என எண்ணிவிடுகிறோம். உண்மையில் விதைக்குள் விருட்சம் ஒளிந்திருப்பது போன்ற விந்தை அது' என்று "லிங்கூ -அய்க்கூ' புத்தகத்துக்கான தனது அணிந்துரையில் எஸ்.இராமகிருஷ்ணன் எழுதியிருப்பது உண்மையிலும் உண்மை.

தமிழகத்திலுள்ள இன்றைய ஹைக்கூ கவிஞர்களில் கவிஞர், இயக்குநர் லிங்குசாமிக்கு ஒரு தனியிடம் உண்டு. லிங்குசாமியின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஹைக்கூ கவிதைகளை எடுத்துக்கொண்டு, அவர் மூன்று வரிகளுக்குள் அடக்கியிருக்கும் அற்புத தத்துவங்களையும், கற்பனைகளையும் தனது பாணியில் எழுதித் தொகுத்திருக்கிறார் கவிஞர் அய்யப்பமாதவன். 

அய்யப்பமாதவன் தேர்ந்தெடுத்து முத்துக்கோத்தாற்போல தொகுத்தளித்திருக்கும் கவிதைகள் ஒவ்வொன்றும் ஒன்றை ஒன்று விஞ்சுவதாக இருக்கிறது. கவிஞர் புவியரசு இந்நூலின் பதிப்பாசிரியர் எனும்போது, இந்தக் கவிதைத் தொகுப்பின் தரத்துக்கும், சிறப்புக்கும் வேறு சான்றென்ன வேண்டும்? ஒவ்வொரு கவிதைக்கும் கோபி பிரசன்னா வரைந்திருக்கும் ஓவியங்களும், கவிஞர் அய்யப்பமாதவனின் விளக்கங்களும் கவிச் சிம்மாசனத்துக்கு லிங்குசாமியைக் கரம் பற்றி அழைத்துச் செல்கின்றன. இந்தத் தொகுப்பிலிருந்து இரண்டே இரண்டு ஹைக்கூ...

சுமைதாங்கிக் கல்லை
கடந்து செல்கிறாள்
கர்ப்பிணிப் பெண்!

எப்போதும் குடையோடு செல்லும்
தாத்தாவின் இறுதி ஊர்வலத்தில்
நல்ல மழை!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/2/12/w600X390/sivakumar.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/may/13/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2918735.html
2918725 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி புகழுடையார் அடையும் மேன்மை -முனைவர் இரா.வ. கமலக்கண்ணன் DIN Sunday, May 13, 2018 02:37 AM +0530 அறம் இருவகைப்படும். அவை: இல்லறம்; துறவறம். வள்ளுவர் இல்லறம் பற்றித் திருக்குறளின் 5-ஆவது அதிகாரம் தொடங்கி (இல்வாழ்க்கை) 23-ஆவது அதிகாரம் ஈகை முடிய 19 அதிகாரங்களில் கூறினார். அவ்வில்லற ஒழுக்கத்தில் தவறாமல் நடந்தோர் இப்பிறப்பில் அடையும் பயன் - அழியாது நிற்கும் புகழ் ஆகும். இவ்வதிகாரத்தில் 3, 4 குறட்பாக்களில் புகழ் உடையார் அடையும் மேன்மையைக் கூறுகிறார்.

"நிலவரை நீர் புகழாற்றின் புலவரைப்
போற்றாது புத்தேள் உலகு' - (குறள்-3)

"ஒருவர் இவ்வுலகில் அழியாது நிற்கும் புகழைச் செய்தால், தேவ உலகம் அவரையன்றித் தன்னை அடைந்து நின்ற ஞானிகளை நன்கு மதியாது' - என்பது இதன் பொருள். இம்மையில் புகழைத் தேடாமல், அறிவை மட்டும் பெற்று யோக முதிர்ச்சியால் மறுமையில் தேவ உடலைப் பெற்றவர்களினும், இம்மையில் புகழையும் ஈட்டி, தானம் முதலியவற்றின் பயனால் மறுமையில் தேவ உடலையும் பெற்றவர்களுக்குத் தேவ உலகில் மிக்க சிறப்பு நடக்கும் என்பதாம். 

"நத்தம் போல் கேடும் உளதாகும் சாக்காடும்
வித்தகர்க்கு அல்லால் அரிது' (4)

நிலையில்லாத செல்வத்தையும் உடம்பையும் கொண்டு, நிலையான புகழைப் பெறுவது மிக்க சாமர்த்தியம் என்பது இதன் திரண்ட பொருள். ÷நத்தம் (ஆகும்) கேடும் - புகழுடம்பிற்கு ஆக்கமாகும் கேடும், உளது ஆகும் சாக்காடும் - (புகழுடம்பு) உளதாகும் சாக்காடும், வித்தகர்க்கு அல்லால் - சதுரப்பாடு உடையார்க்கு அல்லது, அரிது - இல்லை.
நந்து என்னும் தொழிற்பெயர், விகாரத்தால் "நத்து' என்று ஆகி, பின், "அம்' என்னும் பகுதிப் பொருள் விகுதி பெற்று, "நத்தம்' என்றாயிற்று. அதாவது, பொருந்து, திருந்து - என்னும் பகுதிகள், பொருத்தம், திருத்தம் - என நிற்றல் போல, நந்து - என்னும் பகுதி நத்தம் என நின்றது. பகுதியே தொழிற்பெயர் பொருளாதலால், அம் - பகுதிப் பொருள் விகுதி என்றார். (இருமை வகை தெரிந்து - (பிறப்பு வீடு என்னும்) இரண்டினது (துன்ப இன்பக்) கூறுபாடுகளை (குறள் 23). இங்கு இருமை என்பதில் மை - விகுதி தன்மையை உணர்த்தாமல், தன்னமையை உடைய பொருளையே உணர்த்தியதும் பகுதிப் பொருள் விகுதியே. 
போல் - என்பது இங்கு உரையசையாகும். ஒப்பில் போலி. உவமைப் பொருள் உணர்த்தாத "போல்' - என்னும் சொல், "ஒப்பில் போலியும் அப்பொருட்டாகும்' - என்னும் தொல்காப்பியத்தால் இது உரையசையாயிற்று. அதாவது - சிறிது பொருளுணர்த்தி வாக்கியத்தை அலங்கரித்து நிற்பது.
÷நத்தம் போல் கேடு - வளர்தல் போலக் கெடுதல்; புகழ் வளரச் செல்வம் குறைதல்; உளதாகும் சாக்காடாவது - புகழுடம்பு நிற்க பூத உடம்பு இறத்தல். நிலையாத செல்வத்தை - ஈதல் இசைபட வாழ்தல் - என்னும் முறைமையில் கொடுத்து, நிலையான புகழுடம்பு பெற வித்தகராலேயே இயலும் வித் - வித்து - ஞானம்; அதை மனத்தில் உடையவர் வித்தகர்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/13/w600X390/sm6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/may/13/புகழுடையார்-அடையும்-மேன்மை-2918725.html
2918719 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கண்வழி மனமும் செல்ல... -கோதை DIN Sunday, May 13, 2018 02:36 AM +0530 கம்பரின் செய்யுள்களில் ராமகாதையின் நிகழ்ச்சிகளை கதை மாந்தரின் பண்பு நலன்களை விளக்கும் செய்யுட்களை அனைவரும் விரும்பி மனனம் செய்து சொல்லி மகிழ்வர். அதற்கு இணையாக வர்ணனையாக அமையும் பாக்களும் ஒருவித தனி அழகோடு மிளிர்வன. கம்பரின் கற்பனைத் திறனைப் பறைசாற்றுவன.

பாலகாண்டத்தில் மிதிலை காட்சிப் படலத்திலே விசுவாமித்திரரோடு ராமனும் இலக்குவனும் மிதிலையில் நடக்கும் காட்சி. அப்பொழுது அவர்கள் ஒரு நடன அரங்கைக் கடந்து செல்கின்றனர்.இதற்கென கம்பர் அமைத்திருக்கும் செய்யுள் நம் கண் முன் ஒரு நடன அரங்கை, நாட்டிய நிகழ்வை விரித்துக் காட்டுகிறது.

"நெய்திரள் நரம்பின் தந்த
மழலையின் இயன்ற பாடல்
தைவரு மகர வீணை
தண்ணுமை தழுவித் தூங்க
கை வழி நயனம் செல்ல
கண்வழி மனமும் செல்ல
ஐய நுண் இடையார் ஆடும்
ஆடக அரங்கு கண்டார்'

நரம்புக் கருவியான யாழின் இசை போல இனிமையான பாட்டும், மகர வீணையின் இசையும், மத்தளத்தின் ஓசையும் இணைந்து இயைபுடன் நன்கு இசைக்க, கை வழி நயனம் செல்லவும், கண் வழி மனம் செல்லவும் நுண் இடை மகளிர் ஆடும் நாட்டியக் கூடங்களைக் கண்டனர். இதில் கம்பரின் கற்பனை மட்டுமல்ல அவரது நுட்பமான கலை அறிவும் வெளிப்படுகின்றது. நாட்டியம் கற்போருக்கு பால பாடமாக ஒரு சுலோகம் கற்பிக்கப்படுவது வழக்கம். அந்த சுலோகம்,

"யதோ ஹஸ்த ஸ்ததோ திருஷ்டி 
யதோ திருஷ்டி ஸ்ததோ மனஹ 
யதோ மனஸ் ஸ்ததோ பாவ 
யதோ பாவோ ஸ்ததோ ரஸ'

நாட்டியக்கலையின் அடிப்படை எனக் கருதும் இந்தக் கருத்தை அப்படியே தனது பாவில் கையாள்கிறார் கம்பர். "ஐய நுண் இடையார்' - இடை உளதோ இலதோ என ஐயம் உண்டாகும்படியான நுண் இடை கொண்ட பெண்கள் நடனம் ஆடுகிறார்களாம். தொடர்ந்து தீவிரப் பயிற்சி மேற்கொள்வோருக்கே இந்த நுண்ணிடை சாத்தியம் என்பதால் ஆடுவோர் நல்ல பயிற்சியும் அனுபவமும் மிக்க கலைஞர்கள் எனப் புரிய வைக்கிறார்.

மேலும், வாய்ப் பாட்டும் இசைக் கருவிகளின் இசையும் ஒன்றாக நடனத்திற்கு அழகு சேர்க்கின்றனவாம். அத்தகைய நடனம் கை வழி நயனம் செல்ல கண்வழி மனமும் செல்ல, நடனத்தில் இலக்கணத்தைத் தெளிவாகப் பின்பற்றுகிறார்களாம். இப்படி ஒரு நேர்த்தியான நடன நிகழ்ச்சியை நம் மனத்தில் அரங்கேற்றிவிடுகிறது கம்பரின் ஒற்றைக் கவிதை.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/13/w600X390/sm5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/may/13/கண்வழி-மனமும்-செல்ல-2918719.html
2918713 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அன்னையைப் போற்றிய அருளாளர்கள்! -குடந்தை பாலு DIN Sunday, May 13, 2018 02:34 AM +0530 தாயுள்ளம் வேண்டும், தாயுள்ளம் வேண்டும்' என்னும் குரலை அடிக்கடி கேட்கிறோம். அது என்ன தாயுள்ளம்? பக்தி இலக்கியங்களில் அது எவ்வாறு வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது என்பதைக் காண்போம். அருளாளர்கள் பலர் தம்முடைய பாக்களில் பல இடங்களில் தாய்மையைப் போற்றிப் புகழ்ந்துள்ளனர். இறைவனை அம்மையப்பராகவே கண்டு களித்துள்ளனர். இறைவனின் பெருங்கருணையாகிய திருவருளே தாயாக (அம்மை) நம்மைத் தாங்குகிறது என்பது தோத்திர, சாத்திரக் கருத்துகள் கூறும் உண்மை.
முனிவர்கள், துறவிகள், ஞானிகள், சித்தர்கள் எனப் பலரும் முற்றும் துறந்த முனிவர்களாகத் திகழ்ந்தாலும், அவர்களால் தாய்ப் பாசத்தை மட்டும் துறக்க முடியாமல் தவித்திருக்கின்றனர் என்பதைப் பாடல்கள் பல எடுத்துரைக்கின்றன. 
தாய் என்றால் "முதன்மை', தாயகம் என்றால் "அடைக்கலம்', தாயம் என்றால் "மேன்மை' எனப் பொருள்கள் உண்டு.

"தாயும் நீயே தந்தை நீயே சங்கரனே!
தாயவன் உலகுக்குத்தன் ஒப்பில்லாத தூயவன்'

என்கிறார் திருஞானசம்பந்தர்.

"தாயுமாய் எனக்கே தலை கண்ணுமாய்ப்
பேயேனையும் ஆண்ட பெருந்தகை'

என்று பெருமிதத்துடன் கூறுகிறார் திருநாவுக்கரசர். 

"தாயவனாய்த் தந்தையாகிச் சாதல் 
பிறத்தல் இன்றிப்
போயகலா மைந்தன் பொன்னடிக்கு 
என்னைப் பொருந்தவைத்த
வேயவனார் வெண்ணெய்நல்லூர் வைத்து 
என்னை ஆளுங்கொண்ட
நாயகனார்க் கிடமாவது நம் திருநாவலூரே!'

என்று, திருவெண்ணெய் நல்லூரில் தம்மை ஆட்கொண்ட இறைவனின் திருவருளை (அம்மை) எண்ணியபோது, சுந்தரரின் மனம் இப்படிப் பாடுகிறது.
உயிரும் இறைவனும் தம்மை மறந்த நிலையில், தாயும் சேயுமாகக் கலந்து கூடிச் சிறக்கின்றன என்பதை நெஞ்சம் நெகிழ்ந்து பாடியுள்ளார் மாணிக்கவாசகர். ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட இடங்களில் அவர் அம்மையின் திருவருளைப் போற்றிப் பாடியுள்ளார்.

"தாயிற் சிறந்த தயாவான தத்துவனே' 
"தாதாய் மூவேழ் உலகுக்கும் தாயே'
"அம்மையே அப்பா ஒப்பிலா மணியே'
"அம்மை எனக்கருளியவாறு யார்பெறுவார் அச்சோவே!'

பட்டினத்தார், தாயுமானவர் போன்ற அருளாளர்களும் தாய்மையைப் போற்றியுள்ளனர்.
"தாமரைக்கண் கொண்டவனே.. தளிர் நடை பயின்று, மண்ணில் செம்பொடி ஆடி விளையாடி என் மார்பில் தவழும் பேறு எனக்குக் கிட்டிலை அந்தோ!' என்று உருகும் தாயுள்ளத்தைக் குலசேகர ஆழ்வார் பாசுரத்தில் காணலாம்.

"தண்ணந் தாமரைக் கண்ணனே கண்ணா
தவழ்ந்தெழுந்து தளர்ந்ததோர் நடையால்
மண்ணில் செம்பொடியாடி வந்து என்றன்
மார்பில் மன்றிடப் பெற்றிலேன் அந்தோ!'

"அன்னையும் பிதாவும் முன்னறி தெய்வம்'
"தாயிற் சிறந்த கோயிலும் இல்லை'
"தேரோடு போச்சுது திருநாள்
தாயோடு போச்சுது பிறந்த வீடு'

என்பன போன்ற பழமொழிகள் அனைத்தும் தாயின் பெருமை பேசும் மொழிகளாகும்.
தாம் பட்டினி கிடந்தாலும் தம் குழந்தைகளின் பசியை ஆற்றும் தாய்மையின் ஒளிக்கீற்றைத் திருக்குறளில் பல அதிகாரிங்களில் காணலாம்.
உலகில் உள்ள ஒவ்வொருவருக்கும் இந்தத் "தாய்மை உணர்வு' மேலோங்கினால், தரணியில் நன்மையே விளையும்! 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/13/w600X390/sm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/may/13/அன்னையைப்-போற்றிய-அருளாளர்கள்-2918713.html
2918707 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அன்னதோர் புன்மை -முனைவர்.ப.பாண்டியராஜா DIN Sunday, May 13, 2018 02:33 AM +0530 ஒரு மாப்பிள்ளை வீட்டார் பெண்பார்க்கச் செல்கிறார்கள். பெண் மிக அழகாக இருக்கிறாள். அவர்களுக்குப் பிடித்துபோய் உடனே உறுதி செய்துவிட்டுத் திரும்புகிறார்கள். ஊரிலுள்ளவர்கள் பெண்ணைப் பற்றி விசாரிக்கிறார்கள். அப்போது மாப்பிள்ளையின் அம்மா சொல்கிறாள், "அழகுன்னாலும் அழகு, அப்படியொரு அழகு'. அதென்ன "அப்படியொரு அழகு'? "விவரிக்க முடியாத அழகு', "மிக மிக அழகு' என்பதையெல்லாம் குறிக்கக்கூடிய அற்புதமான சொல்வழக்கு இது.
இந்த அருமையான சொல் வழக்குக்கு இன்னுமொரு எடுத்துக்காட்டைக் காண்போம். மிகவும் வறுமைக்குள் தத்தளித்துக் கொண்டிருந்த ஒரு குடும்பம் திடீரென்று செல்வ நிலையை அடைகிறது. இதைப் பார்த்துப் பொறாமைப்பட்ட ஒருவர் சொல்வார், "போன மாசம் இந்நேரம் அப்படி ஒரு தரித்திரம், இன்றைக்கு வந்த வாழ்வைப் பாரு'. "அப்படி ஒரு' என்ற இந்த சொல்வழக்கு, இங்கும் "மிக மிக', "சொல்ல முடியாத' என்ற பொருளைத் தருவதைக் காணலாம்.
இன்றைக்குச் சாதாரணமாகப் பொது மக்களிடையே வழக்கிலிருக்கும் இந்தச் சொல்வழக்கு ஈராயிரம் ஆண்டுகட்கு முன்னர் இலக்கிய வழக்காகவும் இருந்திருக்கிறது என்பது விந்தையான செய்தியே!
வறுமையில் வாடிய பொருநன் ஒருவன் தன் குடும்பத்துடன் ஒரு மன்னனைப் பார்க்கச் செல்கிறான். பொருநன் என்பவன் கூத்துப் போடுபவன். பொதுவாக இந்தப் பொருநர்கள் பலவித இன்னிசைக் கருவிகளை வைத்திருப்பார்கள். அவற்றை எடுத்துக்கொண்டு நீண்ட பயணம் மேற்கொண்ட பொருநன் குடும்பம், இறுதியில் மன்னனின் அரண்மனையை அடைகிறது. மன்னன் ஒரு பெரிய வள்ளல். அதிலும் இசைக் கலைஞர்களைப் பெரிதும் போற்றுபவன். பொருநர்களின் இசையைக் கேட்டுப் பெரிதும் மகிழ்ந்த மன்னன், அவர்களின் கிழிந்த ஆடைகளைக் களைந்து பட்டாடைகளை உடுத்துவிக்கிறான். பசியால் வாடிப்போன வயிறுகளைப் பலவித உயர்ந்த உணவு வகைகளால் நிரப்புகிறான். இறுதியில் கள்ளினையும் வேண்டிய அளவு கொடுத்து அரண்மனையில் ஒரு பக்கத்தில் தூங்க வைக்கிறான்.
மறுநாள் காலையில் அரைத் தூக்கத்தில், மயக்கம் முழுக்கத் தீராத நிலையில் எழுந்த பொருநன், சுற்றுமுற்றும் பார்த்துத் திகைத்துப் போகிறான். முதலில் அவனுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. அவனது பழைய தரித்திர நிலையே இன்னமும் அவனுக்குள் நிழலாடிக் கொண்டிருக்கிறது. பின்பு தன் பட்டாடைகளைப் பார்த்துப் பரவசமடைகிறான். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவனுக்கு நடந்தவையெல்லாம் நினைவுக்கு வருகின்றன. அவன் கூறுகிறான்,

"மாலை அன்னதோர் புன்மையும், காலை
கண்டோர் மருளும் வண்டு சூழ் நிலையும்
கனவு என மருண்ட என் நெஞ்சு'
(பொருந. 96-98)

(முந்திய)மாலையில் (என்னிடத்தில் நின்ற) அப்படி ஒரு சிறுமையும், காலையில் கண்டோர் மருளுதற்குக் காரணமான வண்டுகள் மொய்க்கின்ற (புதிய)நிலையும், கனவோ என்று கலங்கின என்னுடைய நெஞ்சு பார்த்தீர்களா! என்பது இப்பாடலின் பொருள். இங்கு வரும் "அன்னதோர் புன்மை' என்ற இந்த அன்றைய இலக்கிய வழக்கு இன்றைக்கும் நாம் பயன்படுத்தி வரும் "அப்படி ஒரு வறுமை' என்ற அன்றாட வழக்குக்கு இணையாக இருக்கிறதல்லவா!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/13/w600X390/sm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/may/13/அன்னதோர்-புன்மை-2918707.html
2918702 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 24: விருத்த வகை - 2 "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, May 13, 2018 02:32 AM +0530 வஞ்சி விருத்தமும் 
வஞ்சித் துறையும்:

வஞ்சி விருத்தம் மூன்று சீரடிகள் நான்கினால் வரும்.

"சோலை யார்ந்த சுரத்திடைக்
காலை யார்கழ லார்ப்பவும்
மாலை மார்பன் வருமெனின்
நீல வுண்கண் இவள்வாழும்'

இது வஞ்சி விருத்தம்.

"பாதம் பரவிப் பணியின்
ஏதம் எதுவும் இல்லாப்
போதம் அருளிப் புகுவான்
கோதில் கருணைக் குமரன்'

இதுவும் வஞ்சி விருத்தம். இதனோடு தொடர்ந்து வேறு ஒன்றையும் தெரிந்து கொண்டால் நினைவில் நன்றாகப் பதியும். இரண்டு சீரடிகள் நான்கு வந்தால் அதற்கு வஞ்சித்துறை என்று பெயர்.

"கண்ணன் கழலிணை
நண்ணும் மனமுடையீர்
எண்ணும் திருநாமம்
திண்ணம் நாரணமே'

இது நம்மாழ்வார் பாடல்; வஞ்சித்துறை. இப்போது அளவொத்து வரும் அடிகளைக் கொண்ட பாடல்கள் இன்னவை என்பதை நினைவுக்குக் கொண்டு வருவோம்.


இரு சீரால் வரும் அடி நான்கை உடையது 
வஞ்சித் துறை.

மூன்று சீரால் வரும் அடி நான்கை உடையது 
வஞ்சி விருத்தம்.

நான்கு சீரால் வரும் அடி நான்கை உடையது 
கலி விருத்தம்.

ஐந்து சீரால் வந்து ஒரு சொல்லே ஈற்றில் வருவது 
வெளிவிருத்தம்.

ஐந்து சீரால் வரும் அடி நான்கை உடையது 
கலித்துறை.

ஆறுசீர் எத்தனை சீராலும் வரும் அடி நான்கை உடையது ஆசிரிய விருத்தம்.

சீர்க் கணக்கை வரிசையாக எண்ணிப் பார்த்துத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டியவை இவை. விருத்த வகையை மட்டும் கவனித்தால் பின் வருவனவற்றை நினைவிற் கொள்ள வேண்டும்.

1. வெளி விருத்தம்: 5 சீர், ஒரே சொல் ஈற்றுச் சீர்; மூன்று அல்லது நான்கடி.
2. ஆசிரிய விருத்தம்: 6 சீர் முதல் எத்தனை சீரும் வரலாம்; நான்கடி.
3. கலிவிருத்தம்: 4 சீர்; 4 அடி.
4. வஞ்சி விருத்தம்: 3 சீர்; 4 அடி.

(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/13/w600X390/sm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/may/13/கவி-பாடலாம்-வாங்க---24-விருத்த-வகை---2-2918702.html
2918673 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, May 13, 2018 02:14 AM +0530 நோவ உரைத்தாரைத் தாம்பொறுக்க லாகாதார்
நாவின் ஒருவரை வைதால் வயவுரை
பூவின் பொலிந்தகன்ற கண்ணாய்! அதுஅன்றோ
தீஇல்லை ஊட்டும் திறம். (பாடல்-45)

பூப்போல விளங்குகின்ற விசாலமான கண்ணையுடையாய்! மனம் வருந்துமாறு அடாத சொற்களைச் சொல்லியவர்களை அவர் கூறிய சொற்களைப் பொறுக்கும் ஆற்றல் இல்லாதவர்கள், தமது நாவினைக் கொண்டு தம்மை வைதாரைத் தாம் இகழ்ந்து கூறினால், (அங்ஙனம் இகழ்ந்து கூறுதல்) தீயினால் வீட்டினைக் கொளுத்தும் திறம்போல் அது ஆகும் அல்லவா? (க-து.) தம்மை இகழ்ந்தாரைத் தாமும் இகழ்தல் தமக்குத் துன்பத்தை விளைவித்துக் கொள்வதாக முடியும். "தீ இல்லை ஊட்டும் திறம்' என்பது இச்செய்யுளில் வந்த பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/13/w600X390/sm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/may/13/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2918673.html
2913929 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  வருந்த வேண்டா  முன்றுறையரையனார் Sunday, May 6, 2018 12:00 AM +0530 பழமொழி நானூறு
கையார உண்டமையால் காய்வார் பொருட்டாகப்
 பொய்யாகத் தம்மைப் பொருளல்லார் கூறுபவேல்
 மையார உண்டகண் மாணிழாய்! என்பரிவ
 செய்யாத எய்தா வெனில். (பாடல்-44)
 மையினை மிகுதியும் உண்ட கண்களையும் மாட்சிமைப்பட்ட கலன்களையும் உடையாய்! (தம் பகைவர் கொடுத்த பொருளை) கைநிறைய வாரி வாரி உண்டமையால், (அவர் கூறியதைச் செய்யாதவழி) சினப்பர் என்பது காரணமாக, மனிதனாகவன்றி ஒரு பொருளாகவும் கருதப்படாத அற்பர்கள், தம்மீது உண்மை இல்லாத சில பழிச் சொற்களைக் கூறினரேல், தாம் செய்யாத பழிச்சொற்கள் தம்மை வந்து அடையாவாகலான், எது கருதி வருந்துவது? (வருந்துதல் வேண்டா). "செய்யாத எய்தா' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/LOTUS.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/may/06/வருந்த-வேண்டா-2913929.html
2913930 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  விருத்த வகை - 1 "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, May 6, 2018 12:00 AM +0530 கவி பாடலாம் வாங்க - 23

ஒவ்வொரு வகைப் பாவுக்கும் தாழிசை, துறை, விருத்தம் என்று மூன்று இனங்கள் உண்டு என்பதை முன்பே தெரிந்து கொண்டோம். அவற்றில் கலித்துறையைப் பற்றியும் ஆசிரிய விருத்தத்தைப் பற்றியும் அறிந்தோம். இனி மற்ற விருத்தங்களின் இலக்கணத்தையும் கவனிக்கலாம்.
 
 வெளி விருத்தம்:
 வெண்பாவின் இனமாகிய விருத்தத்தை வெண்பா விருத்தம் என்று சொல்வதில்லை; வெளி விருத்தம் என்பார்கள். மற்றவை அவ்வப்பாவின் பெயர்களோடு இணைந்திருக்கும்; ஆசிரிய விருத்தம், கலிவிருத்தம், வஞ்சி விருத்தம் என்று அவை பெயர் பெறும்.
 வெளி விருத்தம் ஐந்து சீர்களை உடைய அடிகள் மூன்றோ நான்கோ பெற்று வரும். இதில் முக்கியமான இலக்கணம், ஒவ்வோர் அடியிலும் ஒரே சொல்லோ, தொடரோ ஐந்தாவது சீராக இருக்கும். நான்கு அடிகளும் ஓரெதுகையாக வரும்; இது எல்லா விருத்தங்களுக்கும் பொது இயல்பு.
 
 "வீரம் இல்லார் வீரம் பெற்றார் காந்தியினால்
 சீரொன் றில்லாத் தேயம் இலங்கும் காந்தியினால்
 போரென் றாலும் உயிர்க்கோள் இல்லை காந்தியினால்'
 
 இந்த வெளிவிருத்தம் மூன்றடிகளால் வந்து, காந்தியினால் என்ற ஒரே சொல்லே அடிதோறும் ஐந்தாம் சீராகப் பெற்றிருப்பது காண்க.
 
 "ஆவொ வென்றே அஞ்சின ராழ்ந்தார் ஒருசாரார்
 கூகூ வென்றே கூவிளி கொண்டார் ஒருசாரார்
 மாமா வென்றே மாய்ந்தனர் நீத்தார் ஒருசாரார்
 ஏகீர் நாய்கீர் என்செய்து மென்றார் ஒரு சாரார்'
 
 இது நான்கடியால் வந்த வெளிவிருத்தம். ஈற்றில் ஒரு தொடரே வராவிட்டால் இது கலித்துறை ஆகிவிடும். ஆசிரிய விருத்தத்தின் இலக்கணத்தை முன்பே விரிவாகப் பார்த்து விட்டோம்.
 
 கலி விருத்தம்:
 அளவொத்து வரும் நான்கு சீர் அடிகள் நான்காக வருவது கலிவிருத்தம்.
 
 "உலகம் யாவையும் தாமுள வாக்கிலும்
 நிலைபெ றுத்தலும் நீக்கலும் நீங்கலா
 அலகி லாவிளை யாட்டுடை யாரவர்
 தலைவ ரன்னவர்க் கேசர ணாங்களே'
 
 கம்பராமாயணத்தில் வரும் இது கலி விருத்தம். இந்த விருத்தத்தில் அடிதோறும் பன்னிரண்டு எழுத்துக்களே இருப்பதைக் காணலாம். யாப்பிலக்கணத்தில் வரும் எழுத்துக் கணக்கில் ஒற்றுச் சேராது என்பதை நினைவில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். இந்த விருத்தத்தில், ""புளிமா கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம்'' என்ற வாய்பாட்டில் ஒவ்வோரடியும் வந்திருக்கிறது. புளிமாவுக்குப் பதில் தேமா இருந்தால் அடிதோறும் பதினோரெழுத்துக்கள் இருக்கும்.
 
 "சாந்த மாமுனி வோர்தொழும் தற்பரன்
 சேந்தன் வேலவன் சேவலெ டுத்தவன்
 போந்த கொங்கிற் பொலிதரு மோகனூர்க்
 காந்த மாமலை காதல்செய் தானரோ'
 
 இந்தப் பாட்டில் அடிதோறும் பதினோரெழுத்து வந்ததைக் காணலாம். கொங்கிற் - பொலிதரு என்னும் இடத்தில் கூவிளஞ் சீர் வராவிட்டாலும் மா வந்தபொழுது அடுத்து நிரை வந்தமையால் ஓசை கெடாமலும் எழுத்துக் கணக்கும் கெடாமல் நின்றன.
 
 "பலபல கலையுணர் பருணிதர் குலவினர்
 கலைநல மிகுசுவை கருதினர் பருகினர்
 அலைபடு கடலென அளவறு பனுவல்கள்
 குலவுறு அவைநனி குவியுற நிறுவினர்'
 
 இதுவும் ஒரு வகைக் கலிவிருத்தம். ஒவ்வொரு சீரும் கருவிளமாகவே வந்தது. பனுவல்கள் என்பதில் லகர ஒற்று அலகிடப்படாது. கந்தர் அநுபூதியில் வருவன கலிவிருத்தங்களே!
 
 "ஆடும் பரிவே லணிசே வலெனப்
 பாடும் பணியே பணியா யருள்வாய்
 தேடும் கயமா முகனைச் செருவில்
 சாடுந் தனியா னைசகோ தரனே'
 
 கலிவிருத்தங்களில் இன்னும் பல வகை உண்டு.
 
 (தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/3/3/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/may/06/விருத்த-வகை---1-2913930.html
2913931 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கல்விப் பெரு வள்ளல் புதுக்கோட்டை அண்ணல்!   DIN DIN Sunday, May 6, 2018 12:00 AM +0530 "கல்விப் பெருவள்ளல்', "புதுக்கோட்டை அண்ணல்' என்றெல்லாம் புகழப்படும் பு.அ. சுப்பிரமணியனார், அய்யாக்கண்ணு - மாணிக்கத்தம்மாள் இணையருக்கு 22.10.1898-ஆம் ஆண்டு பிறந்தவர்.
 தந்தையார் மறைவினால் கல்லூரியில் படித்து வந்த அண்ணலாரின் படிப்பு பாதியில் தடைபட்டது. அதனால் இவர் கல்விச் செல்வத்தை அனைவரும் பெற வேண்டும் என்ற நோக்கிலும், கல்விச் செல்வம் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கும் கிடைக்க வேண்டும் எனும் பேரவாவிலும், 1924-ஆம் ஆண்டு "கல்வி வளர்ச்சிக் கழகம்' ஒன்றைத் தொடங்கினார். அண்ணலார் தம் ஆங்கிலப் படிப்பால் புதுக்கோட்டை தனியரசில் வனத்துறை அலுவலராகவும், கல்வித் துறை அலுவலராகவும், இறுதியில் கணக்குத் தணிக்கைப் பிரிவிலும் பணியாற்றி, 1948-ஆம் ஆண்டில் விருப்ப ஓய்வு பெற்றார்.
 1953-ஆம் ஆண்டில் பேராசிரியர் சி. இலக்குவனார் புதுக்கோட்டைக்கு வந்தார். அந்தத் தமிழறிஞரை தக்க சமயத்தில் தாங்கிப் பிடித்துத் தளர்ச்சியின்றி உயர்த்திய பெருமை அண்ணலாரையே சாரும்.
 1954-ஆம் ஆண்டு புதுக்கோட்டையில் திருக்குறள் கழகம் ஒன்றைத் தொடங்கினார். பேராசிரியர் சி. இலக்குவனார் வாரந்தோறும் இங்கு திருக்குறள் வகுப்புகளை நடத்தினார். ÷அண்ணலாரின் தொண்டு கல்விப் பணியாக மட்டுமின்றி, தமிழ்ப் பணியாகவும் தழைத்து வளர இலக்குவனாரின் வருகையே காரணமாயிற்று எனலாம். அண்ணலாரின் துணையால் இலக்குவனாரின் ஆராய்ச்சிப் பணிகள் தொடர்ந்து நடைபெற்றன. திருக்குறள் கழகத்தில் திருக்குறள் வகுப்புகளோடு தொல்காப்பியமும், சங்க இலக்கியமும் நடத்தப்பட்டன. ஏறத்தாழ 223 கூட்டங்களை அண்ணலார் நடத்தியுள்ளார்.
 அக்காலத்தில் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்த கவிஞர் முடியரசனின் மனச்சோர்வை அகற்றி, மருத்துவப் பேரறிஞர் வி.கே. இராமச்சந்திரனார் மூலம் இதய நோயைஅகற்றி, தமிழகத்துக்கு ஒரு கவிஞரை மீட்டுத்தந்து தமிழின் இனிமையையும் காப்பாற்றிய பெருமை இவரையே சேரும்.
 வள்ளுவர் பதிப்பகத்தைத் தொடங்கி இலக்குவனாரின் திருக்குறள் எளிய பொழிப்புரை, பழந்தமிழ், இலக்கியம் கூறும் தமிழர் ஆகிய நூல்களையும், க.த. திருநாவுக்கரசின் "சிந்துவெளி தரும் ஒளி' என்னும் நூலையும் வெளியிட்டார். அண்ணலாரின் "வாழ்வு நெறி' நூலும் "அண்ணல் சுப்பிரமணியனார் மணிமலர்' நூலும் இப்பதிப்பகத்திலேயே வெளியிடப்பட்டன.
 ஒரு நல்ல சமுதாயத்தைச் சார்ந்த மக்களிடையே தன்னல மிகுதிகூடாது என்றும், பிறரொடு கூடிவாழும் கூட்டுறவு மனப்பான்மையே வேண்டுமென்றும் அதற்குக் குழு மனப்பான்மையே வேண்டும் என்றும் சமூக அறிவியலார் கூறுவர். இத்தகைய அரிய பண்பாம் குழு மனப்பான்மை அண்ணலாரிடம் இயல்பாகவே இருந்தது. அவர் சாரணராகப் பயின்றதும் இளமை முதலே மாணவர்களைப் பழக்கி, நல்வழிப்படுத்த பாடுபட்டதும் இம் மனப்பான்மையை அவரிடம் வளர்த்தன.
 எங்கு சென்றாலும் சிலருடன் சேர்ந்தே காணப்படுவதும், உண்ணும்போதும், உலாவச் செல்லும்போதும், களித்திருக்கும்போதும், காட்சிகட்குச் செல்லும்போதும் தனித்துக் காணப்படாமல் நண்பர்களோடு அல்லது மாணவர்களோடு அவர் காணப்படுவது இதனை வலியுறுத்தும்.
 காலம் போற்றுதலில் அவர் மிகவும் கண்டிப்பானவராக இருந்தார். வெளி ஆரவாரம் அவருக்குப் பிடிக்காது. எளிமை, நாணம், பழியஞ்சுதல், பொறுப்புணர்ச்சி, பிறரைப் போற்றுதல் என அவருடைய நற்பண்புகளைக் கூறிச் செல்வதைவிட, அண்ணலாரின் மாணவர்களைச் சுட்டிக்காட்டினாலே இப்பண்புகளின் அமைவும், அவற்றின் சிறப்பும் தெற்றெனப் புலனாகும். இக்கால இளைஞர்கள் போற்றுதலுக்கு மட்டுமல்ல, பின்பற்றுவதற்கும் உரியவை இப்பண்புகள்.
 ஞா. தேவநேய பாவாணர், பாவேந்தர் பாரதிதாசன், கி.ஆ.பெ. விசுவநாதம் ஆகியோர் முன்னிலையில் அண்ணலாருக்கு "அண்ணல்' பட்டம் வழங்கப்பட்டது. மதுரை திருவள்ளுவர் கழகம் இவருக்குத்
 "திருக்குறள் தொண்டர்' என்னும் பட்டத்தை வழங்கியது.
 1980-ஆம் ஆண்டில் குளித்தலை "தமிழ்க் காசு' விழாவில் இவருக்கு "சான்றாண்மை சால்புச் செம்மல்' என்னும் பட்டம் வழங்கப்பட்டது. 1983-ஆம் ஆண்டில் திருச்சி புலவர் குழு இவருக்குத் "தமிழ்ச் சான்றோர்' பட்டத்தை வழங்கியது. 1984-ஆம் ஆண்டில் "புதுகை கம்பன் கழகம்' இவருக்குச் "சான்றோர் திலகம்' என்னும் பட்டத்தை வழங்கி சிறப்பித்தது.
 இத்தகைய அரிய பண்புகள் வாய்க்கப்பெற்ற கல்விப் பெருவள்ளலான சுப்பிரமணியனார் 11.5.1991-ஆம் ஆண்டு காலமானார். அவரை நினைவுகூர வேண்டிய நேரமிது.
 இவரிடம் அன்பு வைத்து மணி விழா நடத்திய குழுவினரால் இவருக்கு வழங்கப்பட்ட ரூ.5001 பெருமானமுள்ள பணமுடிப்பை மணிவிழா நிதிக்கே இவர் கொடுத்து விட்டார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
 ÷
 - புலவர் தங்க. சங்கரபாண்டியன்
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/5/w600X390/sm.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/may/06/கல்விப்-பெரு-வள்ளல்-புதுக்கோட்டை-அண்ணல்-2913931.html
2913932 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மாறன் பாப் பாவினம்   DIN DIN Sunday, May 6, 2018 12:00 AM +0530 தமிழ் மொழி இலக்கணம் எழுத்து, சொல், பொருள், யாப்பு, அணி என்னும் ஐம்பெரும் பகுதியினை உடையது. இவ்வைத்தும் "ஐந்திலக்கம்' என்று வழங்கப்படுகின்றன. இவற்றுள் யாப்பிலக்கணத் தொடர்புடைய நூல் "மாறன் பாப் பாவினம்' என்பதாகும். எழுத்து, அசை, சீர், தளை, அடி, தொடை முதலிய யாப்பின் உறுப்பிலக்கணங்களையும், பாக்களுக்கும், பாவினங்களுக்கும் உரிய இலக்கணங்களையும் கூறாமல், எடுத்துக்காட்டுச் செய்யுள்களை மட்டும் நிரல்படக் கோவையாகத் தரும் நூலாகத் திகழ்கிறது.
 ஆழ்வார் திருநகரி என்று அழைக்கப்படும் திருக்குருகூர் நம்மாழ்வார் சந்நிதியில் ஆஸ்தானக் கவிஞராக இருந்த, திருக்குருகைப் பெருமாள் கவிராயர் என்பவர், இந்த "மாறன் பாப் பாவினம்' என்கிற நூலை இயற்றியுள்ளார். இளமையிலேயே இலக்கண - இலக்கியப் புலமையைப் பெற்றவரான திருக்குருகைப் பெருமாள் இயற்றிய இந்நூலில் இலக்கணக் கூறுகளுக்கு எடுத்துக்காட்டாகத் தரும் பாக்கள், சொல்லழகும், பொருளழகும் கொண்டதாகத் திகழ்கின்றன.
 
 "காவலர்பொற் காவலர்போல் காதம் கமழ் அநந்தை
 காவலனைக் காவலர்தூய்க் காவல்எனக் கற்றுணர்ந்தோர்
 காவலனே காவலனே காத்திஎனக் கண்டுற்றும்
 காவலகா என்னார் கலர்'
 
 சோலையில் உள்ள கற்பக மலர்கள் போல, நீண்ட தூரம் மணம் பரப்பும் திருவனந்தபுரத்தில் வீற்றிருக்கும் திருமாலைக் கற்றவர்கள், சோலை மலர்களைத் தூவி ""நீயே எமக்குக் காவல்'' என்றும், "" காவலனே காப்பாற்று'' என்றும் போற்றுகிறார்கள். இதனைக் கண்டும் கீழானவர்கள், "காவலனே காப்பாற்று' என்று கூறமாட்டார்கள் என்பது இப்பாடலின் பொருளாகும்.
 "காவல்' என்ற சொல், கா அலர் என்றும் கொண்டு, சோலை மலர் என்ற பொருள்களைக் கொடுக்கும்.
 தமிழரின் இல்லறவாழ்வில் களவு, கற்பு என இருவகைப்பட்ட வாழ்க்கை உண்டு. இவற்றை களவொழுக்கம் என்றும், கற்பொழுக்கம் என்றும் இல்லற ஒழுக்கமாகவே பண்டைய தமிழர்கள் கொண்டிருந்தனர். களவொழுக்கத்தில் தலைவியை அடைய தோழியிடம் தனது விருப்பத்தைத் தலைவன் தெரிவிக்கிறான். விருப்பம் நிறைவேறாததால், வருந்திய தலைவன் மடலேறத் துணிகிறான். அத்தலைவனிடம், "நீ மடல் ஏறுவதற்குத் தலைவியின் ஓவியம் தீட்ட வேண்டுமா? அவளின் அவயங்களைத் தீட்டுவது எளிதல்லவே!' என்று கூறுவதாக அமைகிறது இப்பாடல்.
 
 "திருத்திய எண்ணெண் கலைகளும் தெற்றெனத்
 தரும்பனு வலின்துறை சார்ந்துணர் கேள்வி
 பொருந்திய பழிபிறங் காஅருட் புரவல!
 
 நெய்த்தும் இருண்டும் சுருண்டும் நெறித்தனவாய்
 மொய்த்தகுழல் கோதி முடிமுச்சி
 வைத்தமுகை விண்டு மதுத்தூய்ச் சுவல்புரள்வது
 உய்த்துஇங் கெழுதுவதொன் றோ!
 
 இருட்பான்மை இன்றி இருதிணைஐம் பாலுட்
 பொருட்பான்மை முற்றப் பொறிப்பவர்என் றாலும்
 மருட்பார்வை மையுண் மதரரிக்கண் செப்பும்
 அருட்பார்வை தீட்டுவ திங் கார்!
 
 காந்தள்இஃ தெனும்இணைக் கரங்களை எழுதினும்
 ஆய்ந்தணி வரிவளை அவைஉராய் ஒலிப்பதும்
 தோய்ந்திட எழுதவும் துணிபவர் யாரே!
 
 வண்ண மணிக்கச்சின் வன்கட்டு அறவிம்மித்
 தண்ணென்றும் வெச்சென்றும் தன்மை புரிவனவாய்
 வெண்ணித் திலவடங்கள் மீவாவும் பூண்முலைமேல்
 பண்ணப் படுமோ பகர்!
 
 உண்டுஇலை என்று ஐயம் உறுநுண் ணிடைஉருவம்
 கண்டெழுது வார்எவர்மென் கால்உறினும் - தெண்டமதுஉட்
 கொண்டுஒசிதல் கூடும் படிக்கும் குறித்தெழுதும்
 பண் டிதர்இங் காருளர்நண் பா
 
 பலவாய்
 மறித்தினி உரைப்பதென்! மடவால் அவயவம்
 நெறிப்பட நிகழ்த்திய படிநீ கிழியினில்
 செறித்துள தென்னிற் சீறூர்
 குறிக்கொளக் குழுவொடும் கொடுபோ துகவே!'
 
 "அறுபத்து நான்கு கலைகளும் உணர்ந்த பழியற்ற புரவலனே! தலைவியின் கூந்தல் உச்சியில் வைத்த மொட்டுக்களிலிருந்து சொரியும் மதுத்துளிகள் அவளின் பிடரியில் புரளும் அழகை எழுத இயலுமா? அவளின் கூந்தலின் அழகை எழுதினாலும், அவள் கண்களில் உள்ள அருட்பார்வையைத் தீட்ட முடியுமா? காந்தள் மலர் போன்ற கைகளை எழுதினாலும் அக்கைகளில் உள்ள வளைகள் உராய்ந்து எழுப்பும் ஒலியை எழுத இயலுமா? ரவிக்கைக் கட்டுத்தெறிக்கப் பருத்து, முத்துமாலை புரளுகின்ற பூண்முலையின் அழகை எழுத இயலுமா? உண்டோ இல்லையோ என்று ஐயந்தரும் இடையையே எழுதுபவர் யார்? மெல்லிய காற்று வீசினாலும் வளைந்து ஒடிந்து போகும் இடையின் தன்மையை எழுதவல்லார் யார்? பலவாறு மீண்டும் மீண்டும் கூறுவது ஏன்? தலைவியின் உறுப்புகளை, நான் கூறியபடி கிழியில் எழுதியுள்ளாய் என்றால், இவ்வூரில் மடலூர்வாயாக' என்று இப்பாடலில் தலைவியின் அழகை தோழி மூலமாக எடுத்தியம்பும் பான்மைப் போற்றுதற்குரியதன்றோ!
 - புலவர் பு.சீ. கிருஷ்ணமூர்த்தி
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/5/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/may/06/மாறன்-பாப்-பாவினம்-2913932.html
2913933 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன்   DIN DIN Sunday, May 6, 2018 12:00 AM +0530 சங்க இலக்கியத்திற்கு எப்படி ஒரு "தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சாமிநாதையரோ அதேபோல, பாரதி இலக்கியத்துக்கு சீனி.விசுவநாதன் என்று கவியரசு கண்ணதாசனால் பாராட்டப்பட்டவர் சீனி. விசுவநாதன். மகாகவி பாரதியாரைப் பணிவதையே வாழ்க்கைப் பயனாகக் கொண்டுள்ள பாரதி அன்பரான சீனி.விசுவநாதன் இப்போது மிகுந்த மன உளைச்சலுக்கும், மனக்குமுறலுக்கும் ஆளாகியிருக்கிறார் என்பது வேதனை அளிக்கிறது.
 இன்று நமக்கு மகாகவி பாரதியாரின் படைப்புகள் பெரும்பாலானவை கிடைத்திருக்கின்றன என்று சொன்னால், அதற்கு சீனி. விசுவநாதன்தான் மிக முக்கியமான காரணம் என்பதைத் தமிழுலகம் அறியும். கடந்த பல ஆண்டுகளாக மகாகவி பாரதியாரின் படைப்புகளைத் தேடிப் பிடித்துப் பதிப்பிக்கும் பணியில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டிருக்கும் சீனி.விசுவநாதன் பாரதியாரின் படைப்புகளைக் கால வரிசைப்படுத்தி, 12 தொகுதிகளாக வெளிக்கொணர்ந்திருக்கிறார்.
 சந்தியா பதிப்பகம் "பாரதி விஜயம்' என்னும் தொகுப்பு நூலை வெளியிட்டிருக்கிறது. இந்த "பாரதி விஜயம்' தொகுப்பில் வெளிவந்திருக்கும் பல செய்திகள் சீனி.விசுவநாதன் தன்னுடைய "கால வரிசைப் படுத்தப்பட்ட பாரதி படைப்புகளின் 12 தொகுதிகள்', மகாகவி பாரதி வரலாறு, பாரதி ஆய்வுகள் சில சிக்கல்கள், மகாகவி நூற்பெயர் கோவை, கவிபிறந்த கதை ஆகிய நூல்களில் வெளிவந்தவை. கடந்த பல ஆண்டுகளாக சீனி. விசுவநாதன் தன்னுடைய உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவிட்டு, தேடிப்படித்துப் பதிப்பித்த பல தகவல்கள் இடம் பெற்றிருக்கின்றன என்பதுதான் பெரியவரின் ஆதங்கத்துக்குக் காரணம்.
 விமர்சனங்களுக்கு அல்லாமல் வேறு வகையில் தனது தொகுதிகளில் உள்ள தகவல்களைப் பயன்படுத்த விரும்புவோர் அவசியம் அனுமதி பெறவேண்டும் என்று சீனி.விசுவநாதன் விழைவதில் தவறொன்றும் இல்லை. அரைநூற்றாண்டு கால உழைப்பை, பெரும் செலவு செய்து வாழ்நாள் பணியாக அவர் கண்டறிந்த அரிய உண்மைகளை தானே கண்டறிந்ததுபோல இன்னொருவர் பயன்படுத்திக் கொள்வதை யாரால்தான் சகித்துக்கொள்ள முடியும்?
 சீனி.விசுவநாதன் அந்தக் குறிப்புகளுக்குக் காப்புரிமை கேட்கவில்லை, தனக்குப் பணம் தர வேண்டும் என்று கேட்கவில்லை. தன்னிடம் முன்அனுமதி பெற வேண்டும் என்றுதான் கேட்கிறார். குறைந்தபட்சம் தன்னுடைய புத்தகங்களிலிருந்து, தன்னுடைய தேடல்களிலிருந்து, தன்னுடைய கண்டுபிடிப்புகளிலிருந்து கையாளப்படும் தகவல்களுக்கு "நன்றி' தெரிவிக்க வேண்டும் என்கின்ற அடிப்படை சாமானிய மரியாதையைத்தான் எதிர்பார்க்கிறார்.
 இதுகுறித்து சந்தியா பதிப்பகத்திற்கும் அதன் உரிமையாளர் நடராஜனுக்கும் சீனி. விசுவநாதன் எழுதிய கடிதத்திற்கு அந்தப் பதிப்பகத்திடமிருந்து வழக்குரைஞர் மூலமாக பதில் அனுப்பப்பட்டிருக்கிறது. நிச்சயமாக ஒரு பதிப்பகத்துடன் போராட, வழக்காட சீனி.விசுவநாதனுக்கு வயதுமில்லை, வசதியுமில்லை, சீனி.விசுவநாதனுக்குப் பொய் உரைக்க வேண்டிய அவசியமும் இல்லை. தன்னுடைய பதிப்புகளிலிருந்து எவையெல்லாம் கையாளப்பட்டிருக்கின்றன என்பதை அவர் விரிவாகவும், விளக்கமாகவும் பட்டியலிட்டு வெளியிட்டிருக்கிறார். சீனி.விசுவநாதன் வெளியிட்டிருக்கும் அந்த விளக்கத்தைப் படித்துப் பார்க்கும்போது, அவருடைய தேடல்களின் மூலம் கிடைக்கப்பெற்ற தகவல்கள் சந்தியா பதிப்பகத்தின் "பாரதி விஜயம்' நூலில் இடம்பெற்றிருக்கின்றன என்பது மட்டுமல்லாமல், அந்தப் புத்தகத்தில் பல தவறான, பிழையான செய்திகளும் காணப்படுகின்றன என்பதும் தெரியவருகிறது.
 மிகப்பெரிய தமிழ்ச் சேவை செய்து வரும் பிரபலமான ஒரு பதிப்பகம் பல்லாண்டு உழைப்பில் பெரியவர் சீனி.விசுவநாதன் சேகரித்த தகவல்களை அவருக்கு "நன்றி' கூறாமல் கையாண்டிருப்பதை மனிதாபிமானம் உள்ள யாரும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. குறைந்தபட்சம் அவருக்கு அந்தத் தகவல்களைத் திரட்டித் தந்ததற்கு நன்றி தெரிவிப்பதுதான் நியாயமாக இருக்குமே தவிர, வழக்காடு மன்றத்திற்கு சீனி.விசுவநாதனை இழுத்து, அலைக்கழிக்க முற்படுவது வெந்த புண்ணில் வேலைப் பாய்ச்சுவது போன்றது. பாரதி அன்பருக்கு இப்படியொரு சோதனை வரக்கூடாது, ஏற்படுத்தக்கூடாது.
 
 முனைவர் பா. இறையரசனால் எழுதப்பட்டிருக்கும் புத்தகம் "தமிழ் நாட்டு வரலாறு'. தமிழ் நாட்டு வரலாறு மட்டுமல்லாமல், தமிழ் இலக்கிய வரலாறு, தமிழர் நாகரிக வரலாறு, இதழாளர் பாரதியார் என்று பல்வேறு புத்தகங்களை எழுதியிருக்கும் முனைவர் பா.இறையரசன் தமிழின் மீது தாளாப் பற்றும், ஆழங்காற்பட்ட புலமையும் கொண்டவர்.
 இவரது "தமிழ் நாட்டு வரலாறு' புத்தகத்தில் பண்டைத் தமிழ் வரலாறு குறித்த பல்வேறு ஆய்வுகள் மிகவும் தெளிவாகவும், எளிமையாகவும் தரப்பட்டிருக்கின்றன. உலக நாகரிகங்கள் எல்லாம் ஆற்றங்கரைகளிலேயே தோன்றின. ஆயின், தமிழர் நாகரிகம் மலையில் தோன்றியது என்கிற தமிழர்களின் தனித்துவத்தைக் குறிப்பிட்டுக்காட்டும் பா.இறையரசன், தமிழ் இனம் உலகெங்கும் பரவியிருந்ததற்கு பல சான்றுகளையும் முன்வைக்கிறார். ஆதிச்சநல்லூர் அகழ்வாராய்ச்சியில் கண்டெடுக்கப்பட்ட மண்டை ஓடுகளில் ஒன்று ஆஸ்திரிய பழங்குடி மக்களின் மண்டை ஓட்டை ஒத்திருப்பதாக எலியட் ஸ்மித் கூறியதையும், ஆதிச்சநல்லூர் தாழிகள் பாலஸ்த்தீனம், சைப்பிரஸ் தாழிகளை ஒத்துள்ளன என்றும் பதிவு செய்கிறார்.
 "தமிழ் நாட்டு வரலாறு' புத்தகத்தின் முதல் 135 பக்கங்கள் தமிழின் தொன்மையையும், தமிழர் நாகரிகத்தையும் குறித்த பதிவுகளையும், சான்றுகளையும் பதிவு செய்கிறது என்றால், அதற்குப் பிறகு சங்ககால பாண்டியர் காலத்தில் தொடங்கி தமிழகத்தின் சரித்திரத்தைப் பதிவு செய்ய முற்படுகிறது. வரலாற்றுக்கு முற்பட்ட பாண்டியர்களிலிருந்து தமிழ் நாட்டின் இன்றைய வரலாறு வரை ஒன்றன் பின் ஒன்றாக முனைவர் பா.இறையரசன் பதிவு செய்தபடி செல்லும்போது, நாம் தமிழகத்தின் வரலாற்று நிகழ்வுகளோடு அன்று முதல் இன்று வரை பயணிப்பது போன்ற உணர்வு ஏற்படுகிறது.
 முனைவர் பா.இறையரசனின் "தமிழ் நாட்டு வரலாறு' என்கிற இந்தப் புத்தகத்தை இன்றைய இளைஞர்கள் படிக்க முற்பட்டால், அவர்களைத் தன்னுள் ஈர்த்து நமது வரலாற்றுப் பெருமைகளை அவர்களை உணர வைக்கும் என்பது நிச்சயம். மிகவும் எளிமையாகவும், தெளிவாகவும் "தமிழ் நாட்டு வரலாறு' முனைவர் பா.இறையரசனால் எழுதப்பட்டிருப்பதைப் பாராட்டாமல் இருக்க முடியவில்லை.
 
 புத்தக விமர்சனத்திற்கு வந்திருந்தது கவிஞர் நவஜீவன் எழுதிய "தொப்புள்கொடி பூத்த காடு' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பு. அரசு ஊழியராக இருந்து பணி ஓய்வு பெற்றவர் என்பது அவரது முன்னுரையிலிருந்து தெரிந்தது. அந்தத் தொகுப்பிலிருந்து பல கவிதைகளை மேற்கோள் காட்ட முடியும் என்றாலும், நான் படித்ததும் வாய்விட்டுச் சிரித்த ஐந்துவரிக் கவிதை இதுதான்.
 
 ஒன்றாம் வகுப்பிலேயே சொல்லிக் கொடுத்தார்கள் இன்னும் கடன் வாங்கித்தான் கழிகிறது வாழ்க்கை!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/5/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/may/06/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2913933.html
2913934 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சங்ககால "உள்நோயாளி'   DIN DIN Sunday, May 6, 2018 12:00 AM +0530 சங்க காலத்தில் தற்காலம் போன்று பொது மருத்துவமனைகள் கிடையாது. போரில் புண்பட்டு வீழ்ந்த மறவர்கள் பாசறையில் வைத்து உடனடி மருத்துவம் பார்க்கப்பட்டனர். உடலில் பெரும் புண்பட்டு வீழ்ந்த வீரர்கள், அவரவர் வீடுகளில் வைத்து "உள்நோயாளி'யாக மருத்துவம் பார்க்கப்பட்டனர்.
 நல்ல சூழலும், நல்ல மனநிலையும் இருந்தால்தான் நோயாளி விரைவில் குணமடைய வாய்ப்பாக இருக்கும் என்பதை முன்னோர் அறிந்திருந்தனர். இதனைப்புறநானூற்றுப் பாடல் ஒன்று தெரிவிக்கிறது.
 எதிரிப்படையுடன் நடந்த போரில் விழுப்புண்பட்டான் ஒரு வீரன். பின்னர் அவனது வீட்டிற்கு அவன் கொண்டு செல்லப்பட்டான். வீட்டில் "உள்நோயாளி' யாக இருந்து ஓய்வெடுத்து மருத்துவம் பார்த்துக் கொள்கிறான். அவனது இல்லத்திலிருந்த மகளிர், அந்நோயாளிக்கு ஏதுவான பல செயல்கள் செய்து அப்புண்ணை ஆற்றும் முயற்சியில் ஈடுபட்டு வந்தனர். அவ்வீரனைக் கண்டுவருவதற்காக "அரசில் கிழார்' என்ற புலவர் அவனது வீட்டிற்குச் செல்கின்றார். அப்பொழுது, வீரனின் மனைவி தன் தோழியுடன், நோயாளி இருக்கும் வீடு எந்தச் சூழ்நிலையில் இருக்க வேண்டும் என்பது பற்றி உரையாடுகின்றாள். இதனைக் கேட்ட அப்புலவர், அப்பெண்ணின் அறிவு மாண்பினை அறிந்து மகிழ்கின்றார். அதனை, தனது பாடலொன்றில் (பா.281) ஏற்றிப் பாடுகின்றார்.
 புண்பட்ட உடலை பேய்கள் தீண்டி வருத்தும் என்பதால், அவை நம் வீட்டருகிலும் அணுகாதவாறு இருப மரத்தின் தழையையும் வேம்பின் தழையையும் பறித்துவந்து மனையிறையில் செருக வேண்டும். இனிய இசை எழுமாறு யாழ் முதலிய இசைக் கருவிகளை இயக்க வேண்டும். கையால் தரையை நன்கு மெழுகித் தூய்மை செய்வதுடன், வெண்சிறு கடுகைத் தூவ வேண்டும். குழல், மணி இவற்றின் ஓசை எழுப்பப்பட வேண்டும்.
 நிலையாமையை வெளிப்படுத்தும் "காஞ்சிப்பண்' இசைத்து நோயாளியின் மனத்துயரைப் போக்குவதுடன், நறுமணம் வீசக்கூடிய அகில் முதலியவற்றைப் புகைத்து நறும்புகை உண்டாக்கி, நறுமணம் கமழும் சூழலை வீட்டினுள் உண்டாக்க வேண்டும். இவ்வாறெல்லாம் செய்து, வேந்தனைக் காக்கும் பொருட்டுத் தான் புண்பட்ட, வீரக்கழலணிந்த நம் தலைவனின் புண்களை, அவை விரைவில் ஆற்றப்படுமாறு செய்வோம் என்பதுதான் அம்மறவன் மனைவியின் உரையாடற் கூற்று.
 "தொடாக்காஞ்சி' என்னும் புறத்துறையில் வைத்துப் பாடப்பெற்றது இப்பாடல். மருத்துவத்துறை வளர்ச்சியில்லாத முற்காலத்தில், தம்மால் இன்றளவு மருத்துவம் பார்த்தும், நோயைக் குணமடையச் செய்வதற்கான சூழலை உருவாக்கியும் பல உயிர்களைக் காக்க முனைந்து செயல்பட்ட பண்டையத் தமிழரின் கூர்த்த அறிவு பாராட்டத்தக்கது.
 -முனைவர் ச. சுப்புரெத்தினம்
 
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/5/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/may/06/சங்ககால-உள்நோயாளி-2913934.html
2909372 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  தம் பொருளை தாமே பாதுகாக்க வேண்டும்  முன்றுறையரையனார் Sunday, April 29, 2018 12:00 AM +0530 பழமொழி நானூறு
மறந்தானும் தாமுடைய தாம்போற்றி னல்லால்
 சிறந்தார் தமரென்று தேற்றார்கை வையார்
 கறங்குநீர்க் காலலைக்கும் கானலஞ் சேர்ப்ப!
 இறந்தது பேர்த்தறிவார் இல். (பாடல்-43)
 ஒலிக்கின்ற நீரை உடைய உப்பங்கழிகள், அலை வீசுதற் கிடனாய, கடற்கரைச் சோலையை உடைய அழகிய கடல் நாடனே! தமது கையினின்றும் போன பொருளை, மீட்டுத்தர அறிவாரில்லையாதலால், தம்மிடத்துள்ள பொருளை, தாம் காவல் செய்யின் அல்லது தமக்குச் சிறந்தார் எனவும், உறவினர் எனவும் கருதி, நம்பலாகாதார் கையின்கண், ஒருகால் மறந்தும் வைத்தல் இலர் அறிவுடையார். (க-து.) ஒவ்வொருவரும் தந்தம் பொருளைத் தாமே பாதுகாத்தல் வேண்டும். "இறந்தது பேர்த்தறிவார் இல்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/28/w600X390/LOTUS.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/apr/29/தம்-பொருளை-தாமே-பாதுகாக்க-வேண்டும்-2909372.html
2909373 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 22  "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, April 29, 2018 12:00 AM +0530 கலித்துறை வகை-2
கட்டளைக் கலித்துறை என்பது ஒரு வகை. கட்டளை என்பது கணக்கு என்ற பொருளையுடையது. எழுத்துக் கணக்கை உடைய பாடல்களுக்கு கட்டளை என்ற அடை இருக்கும். கட்டளைக் கலிப்பா அத்தகையது.
 கட்டளைக் கலித்துறையும் நான்கு அடிகளும் அடிக்கு ஐந்து சீரும் உடையது. ஆனால், அளவு ஒத்து வருவதன்று. அளவொத்து வருவதாவது, மாச்சீர் ஓரடியில் வந்தால் மற்ற அடிகளில் அவ்விடத்தில் மாச்சீரே வருவது. இப்படியே மற்றச் சீர்களும் வரும். கட்டளைத் கலித்துறையில் இந்த வரையறை இல்லை.
 இதற்கு எழுத்துக் கணக்கு உண்டு. நேரை முதலாக உடைய அடியில் ஒற்றை நீக்கிப் பதினாறு எழுத்துக்களும், நிரையை முதலாக உடைய அடியில் பதினேழு எழுத்துக்களும் அமைய வேண்டும்.
 ஆசிரியச் சீர், வெண்சீர் என்னும் இரு வகைச் சீர்களே இந்தப் பாடலில் வரும். அதாவது, மாச்சீர், விளச்சீர், காய்ச்சீர் என்பனவே வரும். ஒவ்வோரடியிலும் கடைசீச் சீர் மாத்திரம் விளங்காய்ச் சீராக இருக்கும்; மற்றவற்றில் காய்ச்சீர் வந்தால் மாங்காய்ச் சீர்களாகவே இருக்கும். ஒவ்வோர் அடியிலுமுள்ள ஐந்து சீர்களிடையிலும் வெண்டளை அமைய வேண்டும். இது மிகவும் முக்கியமானது. ஆனால், முதலடியின் ஈற்றுச் சீருக்கும், அடுத்த அடியின் முதற் சீருக்கும் இடையே வெண்டளை இருக்க வேண்டியதில்லை. நேரை முதலாக உடைய பாட்டில் இங்கும் வெண்டளை இருக்கும்.
 வெண்டளை மேலே சொன்ன வகையில் வந்து, ஐந்து சீர்களில் ஈற்றுச் சீரில் மட்டும் விளங்காய்ச் சீர் வந்து அமைந்தால் எழுத்துக் கணக்குச் சரியாக இருக்கும். எழுத்தை எண்ணிப் பாட வேண்டாம். முன் சொன்ன இலக்கணம் இருந்தால் நிச்சயமாக எழுத்துக் கணக்குத் தவறாமல் இருக்கும்.
 
 "நாளென் செயும்வினை தானென்
 செயுமெனை நாடிவந்த
 கோளென் செயுங்கொடுங் கூற்றென்
 செயுங்கும ரேசரிரு
 தாளுஞ் சிலம்புஞ் சதங்கையுந்
 தண்டையுஞ் சண்முகமும்
 தோளுங் கடம்பு மெனக்குமுன்
 னேவந்து தோன்றிடினே'
 
 இந்தப் பாட்டில் நாளன், தாளென், கோளென், கூற்றென், தாளுந், தோளுங் - என்பவை தேமாச் சீர்கள். சிலம்புஞ், கடம்பு -என்பன புளிமாச்சீர்கள். இவற்றின் முன் நிரை வந்துள்ளது. செயும்வினை, செயுமெனை, செயுங் கொடுங், செயுங்கும, சதங்கையுந், மெனக்குமுன் என்பன கருவிளச் சீர்கள். தண்டையும் என்பது கூவிளச்சீர். இவற்றின் முன் நேர் வந்தது. இவ்வாறு வெண்டளை அமைந்தது காண்க. ஒவ்வோரடியின் ஈற்றுச் சீரும் விளங்காய்ச் சீராக வந்திருக்கிறது. நாடிவந்த (கூவிளங் காய்), ரேசரிரு (கூவிளங்காய்), சண்முகமும் (கூவிளங்காய்), தோன்றிடினே (கூவிளங்காய்) என்பவற்றைக் காண்க. கருவிளங்காயும் வரலாம். இறுதியில் ஏயில் முடியும்.
 கந்தர் அலங்காரம் முழுவதும் கட்டளைக் கலித்துறையால் ஆனது. கோவை நூல்கள் யாவுமே கட்டளைக் கலித்துறையால் அமைந்தவை. அவற்றைப் படித்துக் கட்டளைக் கலித்துறை பாடக் கற்றுக்கொள்ளலாம்.
 கலித்துறைகளில் ஐந்தாம் சீரில் மோனை அமைவது சிறப்பு.
 (தொடர்ந்து பொடுவோம்...)
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/28/w600X390/kivaja.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/apr/29/கவி-பாடலாம்-வாங்க---22-2909373.html
2909374 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நிழல்காண் மண்டிலம் DIN DIN Sunday, April 29, 2018 12:00 AM +0530 கண்ணாடி, மக்களின் வாழ்வில் இன்றியமையாத ஒரு பொருள். கண்ணாடி எந்த ஆண்டு மக்களின் புழக்கத்திற்கு வந்தது என அறுதியிட்டுக்கூற முடியாது. ஆனால், தமிழர் தம் வாழ்க்கையில் சங்க காலம் முதலே கண்ணாடி புழக்கத்திலிருந்தது என்பது தெரிய வருகிறது.
 தன்னை அடுத்த பொருளைத் தன்னிடம் காட்டும் பளிங்கு போல் ஒருவனுடைய நெஞ்சத்தில் மிகுந்துள்ளதை அவனுடைய முகம் காட்டும் என்னும் பொருளில் திருவள்ளுவர் (குறிப்பறிதல்) கூறியிருக்கிறார்.
 எட்டுத்தொகை நூல்களுள் ஒன்றான பரிபாடலிலும் கண்ணாடி பற்றிய குறிப்பு காணப்படுகிறது. முகம் பார்க்கும் கண்ணாடி சங்க காலத்தில் "நிழல்காண் மண்டிலம்' என வழங்கப்பட்டுள்ளது. பெரும்புலவர் நல்லச்சுதனார், மதுரைக்கு அருகிலுள்ள திருப்பரங்குன்றத்தில் அருள் பாலிக்கும் செவ்வேள் பற்றிப் பாடியுள்ளார்.
 
 "ஆடும் மகளிரும் அரிவையர் நிலையும்
 சுடுபொன் ஞெகிழத்து முத்தரிசென்று ஆர்ப்பத்
 துடியின் அடிபெயர்த்துத் தோளசைத்துத் தூக்கி
 அடுநறா மகிழ்தட்ப ஆடுவாள் தகைமையின்
 நுனைஇலங்கு எஃகெனச் சிவந்தநோக்கமொடு
 துணையணை கேள்வனைத் துனிப்பவள் நிலையும்
 நிழல்காண் மண்டிலம் நோக்கி
 அழல்புனை அவிர் இழை திருத்துவாள்' (பா.21)
 
 சூர்மாத் தடிந்தோய் நின் திருப்பரங்குன்றின்மேல் பொற்சிலம்பிலுள்ள முத்துப்பரல் ஒலிக்கத் துடியின் ஓசைக்கு இயைய அடியைப் பெயர்த்துத் தோளை அசைத்துத் தூக்கி, கள்ளுண்ட மகிழ்ச்சி தடுக்க ஒருத்தி ஆடினாள். அவ்வாடலைத் தன் தலைவன் அருகிலிருப்பப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த ஒரு தலைவி ஆடுவாளது அழகு கண்டு இஃது இவன் மனத்தை வேறுபடுத்து மென்றெண்ணி வெகுளிமிக்க பார்வையோடு அவனைச் சினந்தாள். வேறொருத்தி, தன் அழகைக் கண்ணாடியிற் பார்த்துத் தன் அணிகலன்களைத் திருத்தினாள் என்கிறார் நல்லச்சுதனார். மணிமேகலையில்,
 
 "பகவனது ஆணையின் பல்மரம் பூக்கும்
 உவவனம் என்பது ஒன்றுஉண்டு அதன்உள்ளது
 விளிப்பு அறைபோகாது மெய்புறத்து இடுஉம்
 பளிக்கறை மண்டபம் உண்டு அதன் உள்ளது'
 
 எனக் கூறியுள்ளார் சீத்தலைசாத்தனார். கண்ணாடி அறைக்குள் காப்பிய நாயகி மணிமேகலை உள்புகுந்து கொண்டாள். அறைக்குள் அவள் இயங்குவது வெளியில் நன்கு வெளிப்புறத்துத் தெரிவதாகவும், அவளது பேச்சு மட்டும் வெளியே மற்றவர்களுக்குக் கேட்கவில்லை என்கிறார் ஆசிரியர். கண்ணாடியினூடே ஒளி ஊடுருவிச் செல்லும்; ஒலி செல்லாது என்னும் அறிவியல் கருத்து தமிழர்களுக்கு இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே தெரிந்திருக்கிறது.
 }புலவர் ப.சோமசுந்தர வேலாயுதம்
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/28/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/apr/29/நிழல்காண்-மண்டிலம்-2909374.html
2909375 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மலரும் பருந்தும்! DIN DIN Sunday, April 29, 2018 12:00 AM +0530 சங்க காலப் புலவர்கள் பலர் வறுமையில் வாழ்ந்திருந்தாலும் வளமான கற்பனைக்குச் சொந்தக்காரர்களாக இருந்தார்கள் என்பதற்கு "மலைபடுகடாம்' எனும் இலக்கியம் சாட்சியாக உள்ளது. இந்நூலின் பாட்டுடைத் தலைவன் பல்குன்றக் கோட்டத்துச் செங்கன் மாத்துவேள் நன்னன் எனும் குறுநில மன்னன்.
 வறுமையுற்ற புலவர்கள், பாணர்கள், விறலியர் போன்றோருக்கு வாரி வழங்கி, அவர்களின் சிரிப்பில் களிப்புற்றான் நன்னன். அவனது மலையிலிருந்து விழும் அருவிகள் அவனது வெற்றியைப் பறைசாற்றியதுடன் கைம்மாறு கருதாது வான்மழை பொழிவது போல நன்னன் வாரி வழங்கினான் (561-583) என்கிறார் பெருங்கெüசிகனார் எனும் புலவர். பரிசில் பெறச் செல்லும் புலவர்கள், கூத்தர்கள் செல்ல வேண்டிய வழியின் புவியியலையும் இயற்கைக் காட்சிகளையும் வளத்தையும் மனத்தை ஈர்க்கும் வகையில் விளக்குகிறார் புலவர்.
 சிறுகுடி எனும் ஊரில் தீயைப் போன்ற செங்காந்தள் மலர்கள் மொட்டும் மலருமாக இதழ் விரிந்தும் விரியாத நிலையிலும் இருந்ததைக் கண்ணுற்று வானில் பறந்த பருந்து ஒன்று, அதை "இறைச்சி' எனக்கருதி உண்ணும் எண்ணத்துடன் அதைத் தன் அலகில் கொத்தி எடுத்துக்கொண்டு மீண்டும் வானில் பறக்கிறது. பின், அதை இறைச்சியன்று என உணர்ந்த அப்பருந்து அதை மண்ணில் போடுகிறது. பருந்து காலின் பிடிப்பில் மலர்களின் இதழ்கள் தனித்தனியாகப் பிரிந்து பூமியின் மேற்பரப்பில் பரவலாகக் காணப்பட்டு, மலர் தூவிய நிலமாக -செந்நிறமாக - வெறியாடும் களமாகக் காணப்படுவதை கெüசிகனார் பரவசத்துடன் பதிவு செய்துள்ளார்.
 
 "தீயின் அன்னஒண் செங்காந்தள்
 தூவல் கலித்த புதுமுகை ஊன் செத்து
 அறியாது எடுத்த புன்புறச் சேவல்
 ஊஉன் அன்மையின் உண்ணாது உகுத்தன
 நெருப்பின் அன்ன பல் இதழ்தாஅய்
 வெறிக்களம் கடுக்கும் வியல் அறை'
 
 தசையைப் போல் தோற்றமளித்த செங்காந்தள் மலரைக் கண்டு ஏமாந்த வான் பருந்து போல், பல மனிதர்களின் தோற்றத்தைக் கண்டு ஏமாந்து நிற்கும் அப்பாவிகளை இப்பாடல் நினைவுட்டுகிறது.
 -உ. இராசமாணிக்கம்
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/28/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/apr/29/மலரும்-பருந்தும்-2909375.html
2909376 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி காப்பியங்களில் அறிவியல் ஆளுமை   DIN DIN Sunday, April 29, 2018 12:00 AM +0530 பழந்தமிழர் காதலையும், வீரத்தையும் அன்றி அறிவியலையும் சிந்தித்தனர் என்பதை இலக்கியங்கள் வழி அறிய முடிகிறது. அறிவின் நுண்மையே அறிவியலாகும். இது காப்பியங்களிலும் ஆளுமை பெற்றுத் திகழ்கின்றது.
 
 வேதியியல்:
 சிலப்பதிகாரத்தில் வேதியியல் கூறுகளைக் காண முடிகின்றது. மணிகள் ஒளிவிடும் தன்மையினாலும் வேறு வேறு பெயர்களைப் பெற்றுள்ளன. மணிகளின் மூலப் பொருள் ஒன்றுதான் என்பதை இளங்கோவடிகள் ஊர்காண் காதையில்
 கூறுகின்றார்.
 
 "ஒருமை தோற்றத்து ஐவேறு வனப்பின்
 இலங்குகதிர் விடூஉம் நலங்கெழு மணிகளும்' (191-192)
 
 இன்றைய வேதியியல் அறிஞர்கள் மணிகள் அனைத்துமே பீனால், பார்மால்டிஹைடு பொருள்களால் ஆனது என்கின்றனர். ஆனால், மணிகள் அனைத்திற்கும் மூலப்பொருள் ஒன்றுதான் என்பதை இளங்கோவடிகள் கூறியுள்ளார். அந்த மூலப்பொருள் எது என்பதைதான் இன்றைய அறிவியல் உலகம் கண்டறிந்துள்ளது.
 
 வானியல்:
 வானத்தில் காற்றில்லாப் பகுதியும் உண்டு என்பதை "வறிது நிலைஇய காயமும்' (பா.20) என்று புறநானூறும், வானம் கடலில் இருந்து முகந்த நீரை மழையாகப் பெய்கின்றது என்பதை, "வான்முகந்தநீர் மலை பொழியவும்' (125) எனப் பட்டினப்பாலையும் கூறுகின்றன. வானத்தில் உலவும் கோள்களையும் தமிழர்கள் ஆராய்ந்துள்ளனர். சீவகசிந்தாமணியில் கோள்கள் பற்றி திருத்தக்கதேவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
 காந்தருவ தத்தையின் முகமானது நிலவைப் போன்று இருந்தது என்றும், அவள் தன் காதில் அணிந்திருந்த குண்டலம் நிலவுக்கு அருகே இருக்கும் வியாழன் கோள் போல் இருந்தது (618) என்றும் கூறுகின்றார். அறிவியல் வளர்ச்சி அடைந்த காலத்தில்தான் நிலவுக்கு அருகே உள்ள கோள் வியாழன் என்பதைக் கண்டறிந்தனர். இதனை 9-ஆம் நூற்றாண்டிலேயே திருத்தக்கதேவர் கூறியிருக்கிறார்.
 
 பொறியியல்:
 பழந்தமிழர் பொறியியல் அறிவையும் பெற்றிருந்தனர் என்பதற்கு எடுத்துக்காட்டு, கரும்பினைப் பிழிவதற்கு எந்திரங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன என்பதை (புறநா.322) கூறும் புறநானூற்று வரிகள்தாம். சீவகசிந்தாமணி எந்திரத்தால் இயக்கப்பட்ட திரைச்சீலை பற்றிப் பேசுகின்றது. காந்தருவதத்தை சீவகனிடத்தில் இசைப் போரில் தோற்ற பின்னர், அவள் அமர்ந்திருந்த மண்டபத்தின் திரைச்சீலை எந்திரத்தால் மூடப்பட்டிருந்தது (740) என்கிறார் திருத்தக்கதேவர்.
 
 தொலைத் தொடர்பும், நேரலையும்:
 அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளால் உலகம் இன்று சுருங்கிவிட்டது. ஓரிடத்தில் நிகழும் விளையாட்டையோ, நிகழ்ச்சிகளையோ தொலைக்காட்சி வழியாக நேரலையாகக் காண முடிகிறது. இத்தகு கருவிகள் இல்லாத காலத்திலேயே நேரடி ஒளிபரப்பு பற்றி சீவகசிந்தாமணி கூறியிருக்கிறது.
 நந்தட்டன் சீவகனை காண வேண்டும் என்று விரும்புகிறான். காந்தருவதத்தை ஒரு மந்திரம் கூறுகிறாள். அம்மந்திரம் சீவகன் இருக்குமிடத்தை விளக்கமாகக் காட்டுகிறது (பா.709). அவ்வேளையில் சீவகன் கனக மாலையோடு மலர்ப் படுக்கையின் மேல் கற்பக மாலை புனைந்து, கனக மாலைக்குச் சூடியதை எதிரில் காணுகின்றான் (1710) நந்தட்டன். இந்நிகழ்வு, இன்றைய நேரலையை ஒத்திருக்கிறது.
 
 மருத்துவம்:
 பன்னெடுங் காலத்திற்கு முன்னரே தமிழர் மருத்துவயியலையும், அறிந்திருந்தனர். காப்பியங்களும் மருத்துவம் பற்றி எடுத்துரைக்கின்றன. பெரியபுராணம், கண்ணப்ப நாயனார் புராணம் இதற்கு எடுத்துக்காட்டாய் விளங்குகிறது. காளத்திநாதரின் கண்களில் குருதி வழிவதைக் கண்ட கண்ணப்பர், குருதி வடிவது நிற்பதற்காகப் பச்சிலையைப் பிழிந்து ஊற்றுகிறார். ஊற்றிய பின்னரும் குருதி வடிவதைக்கண்ட கண்ணப்பர் ஓர் உறுப்பிற்கு வரும் நோயைத் தீர்ப்பது இன்னொரு உறுப்பாகும் என்று உணர்வதாக, "உற்ற நோய் தீர்ப்பது ஊனுக்கு ஊன் எனும் உரைமுன் கண்டார்' (பா.177) என்கிறார் சேக்கிழார்.
 ஊனுக்கு ஊன் என்பதை "பழிக்குப் பழி' என்று சிலர் மாற்றிப் பொருள் கொண்டுள்ளனர். ஆனால், ஓர் உறுப்பு பழுதுற்றால் மற்றொரு உறுப்பை மாற்றி அமைத்துக் கொள்ளலாம் என்பதையே மேற்காணும் வரிகள் உணர்த்துகின்றன. பின்னர், கண்ணப்பர் தமது வலக்கண்ணை கூர்மையான அம்பினால் தோண்டி, ஈசனின் வலக்கண்ணில் அப்பினார் என்பதை (பா.177) கூறுகின்றார். இன்றைய மருத்துவ உலகில் சாத்தியமாகும் உறுப்பு மாற்று சிகிச்சையினை பெரியபுராணம் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னரே உலகிற்கு அறிவுறுத்தியுள்ளது.
 கம்பராமாயணமும் அறுவை மருத்துவம் (கும்பகர்ணன் வதைப்படலம், பா.62) பற்றிப் பேசுகின்றது. அணுக்கரு பிளப்பு, சேர்ப்பு பற்றிய கொள்கைகள் புதியன அல்ல, 12-ஆம் நூற்றாண்டிலேயே கம்பர் இதனை, "சாணினும் உளன் ஓர் தன்மை அணுவினைச் சதகூறிட்ட கோணினும் உளன்' (இரணிய வதைப்படலம், 37) என்று அணுக்கொள்கையைக் கூறியுள்ளார்.
 
 வானூர்தி பறத்தல் தத்துவம்:
 தமிழர்கள் விண்ணில் உலவும் கோள்களை மட்டும் ஆராயாமல், அதில் பறப்பதற்கான வழிகளையும் ஆராய்ந்துள்ளனர். "வலவன் ஏவா வானூர்தி'
 (புறநா.27) என்று புறநானூறு கூறுகிறது. சீவகசிந்தாமணி, மயிற்பொறியில் பறந்து சென்ற விசையைப் பற்றியும் கூறுகின்றது. மணிமேகலை காப்பியம் விண்ணில் பறந்து பல நாடுகளுக்கும் மணிமேகலை சென்றதாகக் கூறுகின்றது. கம்பரோ, வானூர்தி பறத்தல் தத்துவத்தையே கூறியிருக்கிறார்.
 இராமனும் இலக்குவனும் சீதையைத் தேடிச் செல்கின்றனர். அப்போது மண்ணின் மேல் தேர்க்காலின் சுவடுகள் தெரிகின்றன. இருவரும் அச்சுவடுகளைப் பின் தொடர்ந்து செல்கின்றனர். சிறிது தூரம் சென்ற பின்னர் அச்சுவடுகள் மறைந்து போகின்றன. அந்த விமானம் வான்நோக்கி பறந்திருக்கக்கூடும் என்று இருவரும் வருந்தினர் (சடாயு உயிர்நீத்த படலம், 23) என்கிறார் கம்பர். விமானம் தரையில் சிறிது தூரம் ஓடிய பின்னரே வானத்தில் பறக்கிறது எனும் உண்மையை முதலில் சொன்னவர் கம்பராகவே இருப்பார்.
 தமிழ் இலக்கியங்களும், காப்பியங்களும் எடுத்துரைத்த கோட்பாடுகளே இன்றைய அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகள் பலவற்றிற்கு ஆதாரமாய் விளங்குகின்றன. பழந்தமிழர்களின் செயல்பாடுகள் அனைத்திலும் அறிவியல் அமைந்துள்ளது.
 -சு. செந்தில்குமார்
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/28/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/apr/29/காப்பியங்களில்-அறிவியல்-ஆளுமை-2909376.html
2909377 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, April 29, 2018 12:00 AM +0530 வாரந்தோறும் "ஆனந்த விகடன்' இதழில், கவிஞர் சுரதாவின் கவிதை ஒன்று அப்போது வெளிவரும். கல்லூரி நாள்களில் அந்தக் கவிதைக்காகவே "ஆனந்த விகடன்' எப்போது வரும் என்று நான் காத்திருந்ததுண்டு. சென்னைக்கு எப்போதாவது போனால், கவிஞர் சுரதாவை நேரில் சந்திக்க வேண்டும் என்ற பேராவலை அந்தக் கவிதைகள் என்னுள் எழுப்பியிருந்தன.
மூன்று, நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஒரு நாள் சென்னை அண்ணா சாலையில் உள்ள தபால் நிலையத்துக்கு முன்னால் நடைமேடையில் இருக்கும் பழைய புத்தகக் கடைகளில் உள்ள புத்தகங்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். சட்டென்று திரும்பிப் பார்த்தால், தோளில் சிவப்பு சால்வை அணிந்து கொண்டு கவிஞர் சுரதா வந்து கொண்டிருந்தார். நீண்ட நாள் கனவு இப்படி சுலபமாக நனவாகும் என்று நான் நினைத்தே பார்க்கவில்லை. இளைஞனான நான் வலியப்போய் அவரிடம் என்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டேன்.
கவிஞர் சுரதாவுக்கு சில விசித்திரமான பழக்கங்கள் உண்டு. நெற்றியில் முத்தமிட்டுப் பாராட்டுவது அதில் ஒன்று. கவிஞரிடம் முத்த ஆசி பெற்ற நூற்றுக்கணக்கானவர்களில் நானும் ஒருவன் என்பதில் இப்போதும்கூட பெருமைப்படுகிறேன்.
அதேபோல, கவிஞர் சுரதா எந்த ஊருக்குப் போனாலும் அங்கிருந்து கொஞ்சம் மண்ணை எடுத்து ஒரு காகிதத்தில் பொதிந்து கொண்டு சென்னை திரும்புவார். "எதற்காக இப்படிச் செய்கிறீர்கள்?'' என்று கேட்டால், ""நான் மரித்தால் தமிழகத்தின் எல்லாப் பகுதிகளிலும் உள்ள மண்ணால் நான் மூடப்பட வேண்டும்'' என்று விளக்கம் கூறுவார்.
ஓவியக் கவிஞர் அமுத பாரதி அளவுக்குக் கவிஞர் சுரதாவிடம் நெருக்கம் பாராட்டும் வாய்ப்பு எனக்குக் கிட்டாமல் போனாலும், பலமுறை அவரைச் சந்திக்கவும், அவருடன் கலந்துரையாடவும் வாய்ப்பு பெற்றிருக்கிறேன்.
கவிஞர் சுரதாவை, "மற்றொரு பாரதி பிறந்துவிட்டான்'' என்று மனமாரப் பாராட்டியவர் பாரதியுடன் நெருங்கிப் பழகிய அறிஞர் வ.ரா. பாரதிதாசன் கவிதைகளால் கவரப்பட்டு, தனது பெயரை "சுப்புரத்தினதாசன்' என்று மாற்றிக்கொண்ட கவிஞர் சுரதா, பாரதிதாசனாலேயே ""சுரதாவின் எழுத்துக்கு சுரதா எழுத்தே நிகர்'' என்று பாராட்டுப் பெற்றவர்.
இருபதுக்கும் மேற்பட்ட கதை, கவிதை, கட்டுரை நூல்களும், நூற்றுக்கணக்கான திரைப்படப் பாடல்களும் எழுதியுள்ள உவமைக் கவிஞர் சுரதா, திரையுலக வரலாற்றில் மிகக்குறைந்த வயதிலேயே திரைப்படத்துக்கு உரையாடல் எழுதியவர். அவர் அறிமுகமான படம் 1944-இல் வெளிவந்த "மங்கையர்கரசி'. "காவியம்', "இலக்கியம்', "ஊர்வலம்', "விண்மீன்', "சுரதா' என்று பல இதழ்களை அவர் தொடங்கியும் இருக்கிறார்; நடத்த முடியாமல் நிறுத்தியும் இருக்கிறார்.
சுரதாவின் படைப்புகளில் மிக அதிகமாகச் சிலாகிக்கப்பட்டு, அனைவராலும் போற்றப்படும் கவிதைத் தொகுப்பு "தேன் மழை'. இதில் வெளிவந்திருக்கும் ஒவ்வொரு கவிதையும் கவிஞர் சுரதா "உவமைக் கவிஞர்' என்று அழைக்கப்படுவதற்கான காரணத்தைக் கூறும். "கவிதைத் தமிழின் மகுடம்' என்று வர்ணிக்கப்படும் "தேன் மழை', இப்போது நூறாவது பதிப்பைக் கண்டிருக்கிறது.

கடந்த புதன்கிழமை "தினமணி'யின் சென்னை பதிப்பில் நிருபராகப் பணியாற்றும் வேல்சங்கரின் திருமண வரவேற்புக்காக நெல்லை சென்றிருந்தேன். நெல்லையில் எனது கல்லூரி ஆங்கிலப் பேராசிரியர் எஸ்.தோதாத்ரியை வழக்கம் போல மரியாதை நிமித்தம் சந்தித்து, ஆசி பெறச் சென்றேன். சாகித்ய அகாதெமியின் "இந்திய இலக்கியச் சிற்பி'யின் வரிசையில் எழுத்தாளர் ராஜம் கிருஷ்ணன் குறித்து அவர் எழுதியிருக்கும் புத்தகத்தை அன்பளிப்பாகத் தந்தார்.
தமிழகத்தின் தலைசிறந்த நாவலாசிரியர்களைப் பட்டியலிட்டால் அதில் தவிர்க்க முடியாத பெயர் ராஜம் கிருஷ்ணன். ஏறத்தாழ நாற்பது நாவல்கள், நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட சிறுகதைகள், மொழிபெயர்ப்பு நூல்கள், வானொலி நாடகங்கள், கட்டுரைகள் என்று ஒரு பரந்த படைப்புலகத்தின் சொந்தக்காரர் அவர்.
1948-ஆம் ஆண்டு "சுதந்திர ஜோதி' என்கிற நாவலை எழுதிய ராஜம் கிருஷ்ணனின் முதல் சிறுகதையான "வெள்ளி டம்ளர்',
ஆசிரியர் சாவி அப்போது நடத்தி வந்த "வெள்ளிமணி'யில் வெளிவந்தது. ராஜம் கிருஷ்ணனின் "பெண் குரல்' என்ற நாவல், கலைமகள் இதழ் நடத்தும் நாராயணசாமி ஐயர் பரிசுப் போட்டியில் முதல் பரிசைப் பெற்றது முதல், தமிழ்ப் படைப்பாளிகள் மத்தியில் ராஜம் கிருஷ்ணன் தனித்துவத்துடன் வலம்வரத் தொடங்கினார்.
"ஒரு நாவல் என்பது நான்கு சுவர்களுக்குள் அமர்ந்து வெறும் கற்பனையில் புனையப்படும் எழுத்துக் கோவைதான் என்பதில் எனக்கு முழுமையான உடன்பாடு கிடையாது. நாவல் புனை கதைதான். ஆனால், மனித வாழ்க்கையின் பல்வேறு பிரச்சனைகளிலும், நிலைகளிலும் பிரத்தியட்சங்கள் எனப்படும் உண்மை வடிவங்களைத் தரிசித்த பின்னர் அந்த அனுபவங்கள் எனது இதய வீணையில் மீட்டிவிட்ட சுரங்களைக் கொண்டு நான் இசைக்கப்புகும் புதிய வடிவையே நாவல் என்று கருதுகிறேன்'' என்பது நாவல் குறித்த ராஜம் கிருஷ்ணனின் பதிவு.
""ராஜம் கிருஷ்ணன் சிறுகதைகள் நிறையவே எழுதியிருக்கிறார். தொகுக்கப்படாத அவருடைய சிறுகதைகள் நிறையவே உள்ளன. தொகுக்கப்பட்ட சிறுகதைகள் சுமார் 120 இருக்கலாம். நாவலில் காணப்படும் ராஜம் கிருஷ்ணனின் சிந்தனைச் செறிவு சிறுகதைகளில் அந்த அளவுக்குக் காணப்படவில்லை என்கிற விமர்சனமும் உண்டு. நாவலில் ஏராளமான பின்புலத் தகவல்களை அளிக்க முடிவது போல, சிறுகதைகளில் அளிக்க இடமில்லை என்பது காரணமாக இருக்கலாம். அதனால்தானோ என்னவோ ராஜம் கிருஷ்ணனால் நாவலில் சாதித்தது போன்று சிறுகதைகளில் செயலாற்ற முடியவில்லை. இருப்பினும் அவருடைய சிறுகதைகளுக்கும் தனி இடம் உண்டு'' என்கிறார் பேராசிரியர் எஸ்.தோதாத்ரி.
தமிழ் எழுத்தாளர்களிலேயே அதிகமாகப் பெண்ணியம் பற்றி சிந்தித்தவர் ராஜம் கிருஷ்ணன். அவர் படைத்துள்ள பெண் கதாபாத்திரங்கள் அனைத்துமே பெண் விடுதலைக்காகக் குரல் கொடுப்பவை. பெண்ணியம் பற்றிய அவரது கருத்துகள் தெளிவானவை, துணிச்சல் மிகுந்தவை. அதே நேரத்தில் பெண்ணியம் என்ற பெயரால் கட்டுப்பாடற்று நடந்து கொள்வதையும் ராஜம் கிருஷ்ணன் கண்டிக்கிறார். அவர் மேலை நாட்டுப் பெண்ணியக் கருத்துகளை அப்படியே ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. பல இடங்களில் அவர் அதனை விமர்சனமும் செய்கிறார். பெண் விடுதலை என்பதை அவர் பாரம்பரியம் கலந்த விடுதலை என்பதாகத்தான் காண்கிறார்.
ராஜன் கிருஷ்ணன் குறித்து பேராசிரியர் எஸ். தோதாத்ரி எழுதியிருக்கும் இந்தப் புத்தகம் ராஜம் கிருஷ்ணனின் அனைத்து பரிமாணங்களையும் மிகவும் ஆழமாக ஆய்வு செய்வதுடன் நின்றுவிடவில்லை. தமிழ் நாவல்கள் குறித்தும், சிறுகதைகள் குறித்தும், அவற்றின் போக்கு குறித்தும், எழுத்தாளர்களுடைய பார்வை குறித்தும் ஆழமான ஆய்வை மேற்கொண்டிருக்கிறார் அவர்.

இரா.பூபாலனின், "ஆதிமுகத்தின் காலப் பிரதி' என்பது விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்த கவிதைத் தொகுப்பு. அதில் படித்த, ரசித்த, சிந்திக்க வைத்த கவிதை இது:

வேலியோர
முட்புதருக்குள் வீறிட்டழும்
சிசுவிற்கு
யாரிடத்தும் யாதொரு
புகாரும் இல்லை
அதன் அழுகையெல்லாம்
முலை அமிழ்ந்து
கிடைக்கும்
ஒரு மிடறு
பாலுக்காகத் தான்!

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/28/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/apr/29/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2909377.html
2904804 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பிறரை நம்ப வேண்டாம்   முன்றுறையரையனார் Sunday, April 22, 2018 12:00 AM +0530 பழமொழி நானூறு
விளிந்தாரே போலப் பிறராகி நிற்கும்
முளிந்தாரைத் தஞ்சம் மொழியலோ வேண்டா
அளிந்தார்கண் ஆயினும் ஆராயா னாகித்
தெளிந்தான் விளிந்து விடும். (பாடல்-42)
தம்மாட்டு அன்புடையாரிடத்தாயினும், ஆராய்தல் இலனாகித் தெளிந்தவன், அழிந்து விடுவான். எப்பொழுதும் வெகுண்டாரே போல இருந்து, அன்பின்மையின் வேறாகி நிற்கும் ஈரமற்றாரை, (தேறவேண்டாம் என்று) உறுதியாகச் சொல்ல வேண்டுவதில்லை. (க-து.) தம்மாட்டு அன்புடையாரிடத்தே ஆராயாது தம் மறையை வெளியிட்டார் கெடுவர் என்றால், பிறரை நம்பலாகாது என்பது சொல்ல வேண்டா. "அளிந்தார்கண் ஆயினும்ஆராயானாகித் தெளிந்தான் விளிந்துவிடும்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/LOTUS.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/apr/22/பிறரை-நம்ப-வேண்டாம்-2904804.html
2904805 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கலித்துறை வகை-1   "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, April 22, 2018 12:00 AM +0530 கவி பாடலாம் வாங்க - 21
இதுவரையில் ஆசிரிய விருத்தம், ஆசிரியப்பா, வெண்பா ஆகியவற்றைப் பற்றிய இலக்கணங்களைத் தெரிந்து கொண்டோம். வெண்பா, ஆசிரியப்பா என்ற இரண்டு பாக்களே இலக்கியங்களில் பெரும்பாலும் வழங்குகின்றன. கலிப்பா வகையில் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா என்பதும், அதன் இனத்தில் கலித்துறை, கலிவிருத்தம் என்பனவும் இன்றும் புலவர்களால் பாடப் பெறுகின்றன. விருத்தங்களாலான காப்பியங்களில் ஆசிரிய விருத்தங்களோடு மேலே சொன்ன மூவகைப் பாடல்களையும் காணலாம். கம்பனுடைய இராமாயணம் முழுவதும் விருத்தங்களாலானது என்று பொதுவாகச் சொல்வார்கள். 
"கம்பன் விருத்தக் கவித்திறமும்'', ""விருத்தமென்னும் ஒண்பாவுக் குயர் கண்பன்'' என்று விருத்தத் திறத்தைப் பாராட்டிப் பழம் புலவர்கள் பாடியிருக்கிறார்கள். அதில் தரவு கொச்சகக் கலிப்பாவும் கலித்துறையும் இருக்கின்றன.
பாக்கள் நான்கு: பாவினங்கள் மூன்று. வெண்பா, ஆசிரியப்பா, கலிப்பா, வஞ்சிப்பா என்பவை நான்கு பாக்கள். இவற்றில் ஒவ்வொன்றுக்கும் தாழிசை, துறை, விருத்தம் என்று மும்மூன்று இனங்கள் உண்டு. ஆசிரியப்பாவின் இனங்களில் ஒன்றாகிய ஆசிரிய விருத்தத்தின் இலக்கணத்தை விரிவாகப் பார்த்தோம். வெண்பாவின் இனமான விருத்தத்துக்கு வெளிவிருத்தம் என்று பெயர். கலியினங்களில் ஒன்று கலிவிருத்தம். அப்படியே வஞ்சியினங்களில் ஒன்று வஞ்சி விருத்தம். இந்த விருத்தங்கள் யாவுமே அளவொத்த நான்கு அடிகளை உடையன. கலித்துறையென்பது அடிக்கு ஐந்து சீர்களாய் நான்கு அடியும் அடிவொத்து வருவது.

"வேதம் யாவையும் அறிந்துயர் வித்தகன் விமல
போதம் மேவிய புங்கவன் எங்கணும் புகழ்கொள்
நாதன் நான்முக னும்பொரு வில்லனாம் நம்பன்
கோத மில்லவன் திருவடி பணிந்துகை குவிப்பாம்'

இது கலித்துறை. இதைக் கலிநிலைத்துறை என்றும் சொல்வதுண்டு. இந்தச் செய்யுளில் ஓரடிக்கு ஐந்து சீர்கள் வந்துள்ளன. முதற் சீரும் ஐந்தாம் சீரும் மாச்சீராகவும் மற்ற மூன்று சீர்களும் விளச்சீர்களாகவும் வந்திருக்கின்றன.

வேதம்- யாவையும் - அறிந்துயர் - வித்தகன் - விமல
தேமா - கூவிளம்- கருவிளம் - கூவிளம் - புளிமா

முதற்சீரும் ஐந்தாம் சீரும் புளிமாவாகவும் வரலாம். தேமாவாகவும் வரலாம். முதற்சீர் ஓரடியில் தேமாவாக வந்தால் நான்கடிகளிலும் தேமாவாகவே வர வேண்டும். ஐந்தாம் சீரில் இந்த நியதி இல்லை. இந்தப் பாட்டிலே விமல (புளிமா), புகழ்கொள் (புளிமா), நம்பன் (தேமா), குவிப்பாம் (புளிமா) என்று இரு வகை மாச்சீர்களும் ஐந்தாம் சீராக வந்திருப்பதைக் காண்க.
ஐந்து சீர்களையுடைய அடி நெடிலடி என்று பெயர் பெறுமென்று முன்பே தெரிந்து கொண்டிருக்கிறோம். "கலித்துறையே நெடிலடி நான்கா நிகழ்வது'' என்று யாப்பருங்கலக்காரிகை கூறும். விருத்தக் கலித்துறை என்பது ஒரு வகை.

"வென்றான் வினையின் தொகையாயவி ரிந்து தன்கண்
ஒன்றாய்ப் பரந்த உணர்வின்னொழி யாது முற்றும்
சென்றான் திகழும் சுடர்சூழொளி மூர்த்தி யாகி
நின்றா னடிக்கீழ்ப் பணிந்தார்வினை நீங்கி நின்றார்'

இதில் அடிதோறும் ஐந்து சீர்கள் உள்ளன. முன் மூன்று சீர்களிடையே வெண்டளை வந்தது. மூன்றாவது சீர் கனிச்சீராகவும் நான்காவது ஐந்தாவது சீர்கள் மாச்சீராகவும் உள்ளன. 
குண்டலகேசி, சீவக சிந்தாமணி முதலியவற்றில் இத்தகைய கலித்துறைகள் வந்துள்ளன. காப்பியங்களில் வந்தமையால் இவற்றைக் காப்பியக் கலித்துறையென்றும் சொல்வார்கள்.

"செம்பொன் வரைமேற் பசும்பொன்னெழுத் திட்ட தேபோல்
அம்பொன் பிதிர்வின் மறுவாயிரத் தெட்ட ணிந்து
வெம்புஞ் சுடரிற் சுடருந்திரு மூர்த்தி விண்ணோர் 
அம்பொன் முடிமே லடித்தாமரை சென்னி வைப்பாம்'

இந்த சீவக சிந்தாமணிப் பாட்டிலும் மேலே சொன்ன வகையில் சீர்கள் அமைந்திருக்கின்றன. பிற்கால நூல்களில் இந்த விருத்தக் கலித்துறையை புலவர்கள் மிகுதியாக எடுத்தாளவில்லை.
(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/apr/22/கலித்துறை-வகை-1-2904805.html
2904806 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சங்க இலக்கியத்தில் பயனுற வாழ்தல்!   DIN DIN Sunday, April 22, 2018 12:00 AM +0530 இலக்கியத்தின் குறிக்கோளே "பயனுற வாழ்தல்' என்பதே! மனிதனைப் பற்றிய வரலாறு, பிறந்தான், உண்டான், உறங்கினான், இறந்தான் எனத் தொடங்கி முடிவதன்று. "வாழ்க்கை என்பது, வாழ்பவனுக்கு மட்டுமன்றி அவனைச் சார்ந்த பிறர்க்கும் பயனுள்ளதாக இருப்பதையே' சங்க இலக்கியம் அறிவுறுத்துகின்றது.
 அரசர்களுக்கு அறிவுரை கூறும் புலவர்கள் எல்லாம் "மேகம் போலப் பயனுள்ளவனாக இரு', "நிலவைப் போலப் பேதமின்றி எல்லார்க்கும் ஒளி கொடு', "சூரியனைப் போல் உணவும் துய்க்கும் பிறவும் உதவு' என்றே கூறினர்.
 சங்க காலத்தில் ஒவ்வொரு மனிதனும், தன்னை நாடி வந்தவர்க்கு ஏதாவது உதவ வேண்டும் என்ற குறிக்கோளோடு வாழ்ந்தான். வீட்டில் தலைவி அறம் வளர்க்கும் பண்புடையவளாகவே இருந்தாள். தலைவன் பொருள் நிறைய ஈட்ட வேண்டும் என்பதே இல்லாதவர்க்குக் கொடுத்து உதவும் செயலுக்காகவே எனக் கருதினர்.
 நம்பி நெடுஞ்செழியன் என்று ஓர் அரசன் இறந்து கிடக்கும்போது அவனது உடலை எரிப்பதா, புதைப்பதா என்ற கேள்வி எழுந்தது. அப்போது அங்குவந்த பேரெயின் முறுவலார் என்ற புலவர், அங்கிருந்தோரைப் பார்த்துக் கீழ்வருமாறு கூறுகின்றார்:
 "அன்பு கொண்டோரே! நம்பி நெடுஞ்செழியன், மகளிர் தோளோடு தோளுற்றுத் தழுவினான்; சோலைகளின் பூக்களைச் சூடினான்; குளிர்ந்த சந்தனம் பூசி மகிழ்ந்தான்; பகைவரைப் போரிட்டு அழித்தான்; நண்பர்களை வாழ்த்தினான்; யாரையும் வலியர் என அவன் வழிபட்டுப் போற்றவில்லை; யாரையும் இவர் மெலியர் என இகழவுமில்லை; யாரிடத்தும் இரந்து நின்று கேட்டதில்லை; இரந்து வந்தவர்க்கு அவன் மறுத்து மொழிந்ததில்லை; வேந்தர்கள் வீற்றிருக்கும் அவைகளில் அவன் புகழோடு தலைமை வகித்தான்; போர்க்களத்தில் தனக்கு எதிராக வந்த படையைத் தடுத்து நிறுத்தினான்; தோற்று ஓடியவரைத் துரத்தாமல் நின்றான்; விரைந்து செல்லும் குதிரையைத் தன் மனத்தைவிட விரைந்து செல்லச் செலுத்தினான்; பெரிய தெருக்களில் தன் தேரைச் செலுத்தினான்; உயர்ந்த யானையின் மீது உலா வந்தான்; இனிய கள்ளை எல்லார்க்கும் பகிர்ந்து வழங்கினான்; பாணர்களின் பசி நீங்க விருந்து செய்தான்; நடுவுநிலை பிறழாது தெளிவு தோன்ற தீர்ப்பு வழங்கினான்; இவ்வாறாக செய்யத்தக்கன எல்லாம் பயனுறச் செய்தான்; புகழை ஈட்டிய அவனது தலையை வெட்டிப்போடுங்கள் அல்லது நெருப்பிட்டுச் சுடுக. அவனுடைய புகழ் இறவாது'' என்றார்.
 வாழ்க்கையின் எல்லாச் செயல்களையும் பயனுள்ளதாக வாழ்ந்தவரை எரித்தால் என்ன? புதைத்தால் என்ன? இதனாலெல்லாம் அவரது பெருமை குன்றாது எனக் கூறக் காண்கிறோம்.
 நெல் அதனுள் பால் முற்றிய அரிசியைப் பெற்றிருந்தால்தான் அதனைப் பயனுடையது என்போம்; இல்லாவிடின் அதனைப் "பதர்' என்போம். திருவள்ளுவர் இவ்வாறு பயனற்று வாழ்பவரை "மக்களுள் பதடி' என்கிறார். உண்டு உறங்கிக் கிடப்பவர் வாழ்நாளை வீணே கழிப்பர். அப்படிக் கழியும் நாளைப் "பதடிவைகல்' என்று குறிக்கிறது அகநானூறு.
 
 சங்க இலக்கியத்தில் முயற்சியும் ஊக்கமும் கொண்டு வாழ்வின் வெறுமையை அகற்றிப் பயனுற வாழ்ந்த ஒரு தலைவி இடம்பெறுகிறாள். இத்தலைவியின் கணவன் பொறுப்பற்றவன். தன்வீட்டை மறந்து அவ்வப்போது வெளியே சென்று பிறரோடு கூடித்திரிபவன். ஒருநாள் அவன் மலர் மாலைகளைச் சூடியவனாக, மணம் கமழ வருகிறான். அவனைப் பார்த்துத் தலைவியின் தோழி சொல்கிறாள்.
 "என் தலைவி சிறிய வயதினள்; அழகு நலம் கனிந்தவள். அவள் உன்னை மணம் செய்து கொண்டு இந்த வீட்டில் நுழைந்தபோது, இந்த வீடு எப்படி இருந்தது? ஒரே ஒரு மாடு மட்டும் இங்கு இருந்தது. வீட்டில் பொருள் இல்லை; பொலிவும் இல்லை. அவள் உனக்கு வாழ்க்கைப்பட்டு வந்த பிறகு இந்த வீட்டின் நிலையையே மாற்றிவிட்டாள். ஊரார் எல்லாம் இந்த வீட்டில் எவ்வளவு வசதி பெருகிவிட்டது என வியக்கின்றனர். அவள் உழைப்பு அவ்வாறு அமைந்தது. நீயோ வெளியே சென்று இன்பமாகப் பொழுதுபோக்கி வருகிறாய்'' என்று தூங்கலோரியார் என்ற புலவர் குறுந்தொகையில் தோழி கூறுவதை எடுத்துரைக்கின்றார். இந்தப் பாட்டின் கருத்தே "ஏர் பிடித்தவன் என்ன செய்வான் பானை பிடித்தவள் பாக்கியசாலி' என்ற பழமொழியாகி உள்ளது.
 
 உலகம் முழுவதும் உழுதொழிலால் வாழ்கிறது. அதனைச் செய்யும் வேளாண்மைத் தொழிலாளிகள் வாழ்ந்த வாழ்க்கை பேரரசர்களின் ஆட்சி தழைக்க அடித்தளம் சமைத்தது. உழத்தல் என்றால் வருந்துதல் என்பது பொருள். "உழந்தும் உழவே தலை' என்பார் திருவள்ளுவர். உடல் வருந்தச் செய்வதே உழவு. பிறதொழில்களில் உள்ள ஆக்கம், செல்வம் பெறும் வாய்ப்பு உழவுத் தொழிலில் இல்லை. பிறகு ஏன் இதைத் தலைமுறை தலைமுறையாகச் செய்ய வேண்டும்? இது தொழில் இல்லை; தொண்டு. சமுதாயத்தைக் காக்கும் தொண்டு. இதனைச் செய்வோர் தவம் செய்பவரை விட மேலானவர். அரசர் குடியினரைவிடவும் உயர்ந்தவர். இவர்களே பயனுற வாழும் வாழ்க்கையைப் பேணுபவர். உழவர்களை மிகுதியான வரியால் வருத்துதல் ஆகாது என்று வெள்ளைக்குடி நாகனார் என்ற புலவர் சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளி வளவனுக்கு அறம் கூறுகின்றார்.
 "அரசே நீ போரில் பெறும் வெற்றி உன் வலிமையால் விளைந்ததன்று. உன் நாட்டு உழவர்கள் வாழும் பயன்மிகுந்த வாழ்வின் உழைப்பால் விளைந்தது. அதனால் அத்தகு உழைப்பை மேற்கொள்ளும் வாழ்வினரின் சுமையை நீ தாங்க வேண்டும்'' என்று அரசனை வேண்டிக் கொள்கிறார். அவருடைய வேண்டுகோளை ஏற்று உழவர்களின் பழைய வரித்தொகையை அறவே நீக்குகின்றான் அரசன்.
 உழவன் நீரிறைக்கும் கருவிக்குப் பெயர் "சால்' என்பதாகும். சால் என்பதிலிருந்தே சால்பு, சான்றாண்மை என்னும் சொற்கள் தோன்றின. எனவே, உழவர் சான்றோராவர்; பயனுற வாழ்ந்த - வாழும் பெருமக்களாவர்.
 
 - முனைவர் அரங்க. பாரி
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/apr/22/சங்க-இலக்கியத்தில்-பயனுற-வாழ்தல்-2904806.html
2904807 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மகாகவி பாரதியாரின் ஆங்கிலப் படைப்புகள்!   DIN DIN Sunday, April 22, 2018 12:00 AM +0530 மகாகவி பாரதியார் தமிழில் கவிதை, கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளது எல்லோரும் அறிந்தது. ஆனால், அவர் ஆங்கிலத்திலும் கவிதை, கட்டுரைகள் எழுதினார் என்பது பலருக்கும் தெரியாது. "அக்னி முதலிய பாடல்கள், மொழிபெயர்ப்புகள், கட்டுரைகள்' என்ற தலைப்பில் பாரதியின் ஆங்கிலப் படைப்புகள் தொகுக்கப்பெற்று, 1937-ஆம் ஆண்டு வெளிவந்துள்ளது. நூறு பக்கங்களே கொண்ட அந்நூலைப் படிப்போர், "பாரதி இன்னும் நிறைய ஆங்கிலத்தில் எழுதவில்லையே' என்று வருந்துவர்.
பாரதியார், ரவீந்திரநாத் தாகூரைத் தமக்கு முன்மாதிரியாகக் கொண்டார். தாகூர் தமது தாய்மொழியில் - வங்காளத்தில் கதை, கவிதை, கட்டுரைகளை முதலில் எழுதினார். பிறகு, அவற்றில் பலவற்றைத் தாமே ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டார். அவ்வாறு செய்ய வேண்டும் என்ற ஆசை பாரதிக்கும் எழுந்திருக்கிறது. எனவே, அவர் இயற்றிய தமிழ்ப் பாடல்கள் சிலவற்றை ஆங்கிலப் பாடல்களாக மொழிபெயர்த்தார்.
அவருடைய ஆங்கிலப் படைப்புகளை ஐந்து பகுதிகளாகப் பிரிக்கலாம்.
1. அவர் பாடிய தமிழ்க் கவிதைகளின் மொழிபெயர்ப்பு.
2. வேதங்களிலிருந்து தேர்வு செய்யப்பட்ட ஸ்தோத்திரங்கள், ஆழ்வார்களின் சில பாடல்கள் ஆகியவற்றின் மொழிபெயர்ப்பு.
3. அரசியல், சமூகம், பொருளாதாரம் ஆகிய துறைகளில் அவருடைய கருத்துகளை வெளியிடும் கட்டுரைகள்.
4. அவருடைய குறிப்பேட்டிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட பகுதிகள்.
5. தமிழ்ச் சொற்களைப் பற்றி ஓர் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை.
வேதங்களிலுள்ள சில ஸ்தோத்திரங்களை ஆங்கிலப் பாடல்களாகப் பெயர்த்திருக்கிறார். அதேபோன்று ஆழ்வார்களின் பாடல்கள் சிலவற்றையும் ஆங்கிலத்தில் வசனக் கவிதைகளாக ஆக்கித் தந்துள்ளார். அவர்கள் கருத்துகளுடன் ஒன்றி, அவற்றைத் தமதாக்கிக் கொண்டு, பின்னர் அவற்றைத் தமக்கே உரிய நடையில் அவர் வெளியிடும்போது, அவை புதுப் பாடல்களாகவே தோன்றுகின்றன. இதுதானே நல்ல மொழிபெயர்ப்பாளன் செய்யும் ரசவாதம்!
பாரதி எழுதியுள்ள ஆங்கிலக் கட்டுரைகள் அவ்வப்போது இருந்த அவருடைய மனநிலைகளைத் தெளிவாகப் படம் பிடித்துக் காட்டுகின்றன. தேசியம், அரசியல், சமூகம், தத்துவம், சமயம் முதலிய பல துறைகளில் அந்த நாளில் நிலவி வந்த கருத்துகளில் பாரதி எதை ஏற்று ஆதரித்தார் என்பதையும் இந்தக் கட்டுரைகளிலிருந்து நாம் அறியலாம்.
பாரதியாரின் குறிப்புகளிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சில கருத்துகளை ஒரு தனிப் பகுதியில் காண முடிகிறது. சுருக்கமாகச் சொல்லி ஆழ்ந்த கருத்துகளைப் புலப்படுத்துவதால், பாரதி அரிய ஆற்றல் பெற்றிருந்தார் என்பதற்கு இப்பகுதி நல்ல சான்றாகும். அதில் சில வரிகள்:
He is slave Who receiver favours.
He sells himself who asks.
If you want to die soon talk about yourself.
முரண்பாடு போலத் தோன்றும் வகையில் சொல்லி, கருத்துகளை எளிதில் விளக்கும் முறையை மேற்கொள்கிறார், பாரதி. "மனம் இருந்தால் மார்க்கம் உண்டு. ஆனால், இறைவா! மனம் உண்டாவதற்கு என்ன வழி?'' என்று கேட்கிறார், தெளிவான ஆங்கில நடையில்!
கடைசிக் கட்டுரை தமிழ்ச் சொற்களைப் பற்றிய ஆராய்ச்சி. ஒவ்வொரு தமிழ்ச் சொல்லுக்கும் மேம்போக்கான, நேரடியான பொருள் ஒன்று இருக்கும். அதோடு, மறைபொருளாக அல்லது உள்ளுறைப் பொருளாக ஒன்றோ பலவோ இருக்கும் என்பது பாரதியாரின் அபிப்பிராயம். அதற்கென சில சொற்களைச் சான்றாகத் தந்து, தம் கருத்தை விளக்க முற்படுகிறார். ஆனால், எல்லாத் தமிழ்ச் சொற்களுக்கும் பொருந்தும் வகையில் விதி ஒன்றையும் அவர் உருவாக்கவில்லை.
பாரதியின் ஆங்கில நடை எளிமையாகவும் அழகாகவும் இருக்கிறது. என்றாலும் அவரது கொள்கையை சில தமிழறிஞர்கள் ஏற்க மறுக்கின்றனர். "இலக்கியம் படைத்த மொழிகள் எல்லாவற்றிலும் சொற்கள் பலதரப்பட்ட பொருளை அடுக்கடுக்காகப் பெற்றுள்ளன. இதற்கு, பாரதி மேற்கொண்ட ஆங்கிலச் சொற்களே சான்று. எனவே, இதைத் தமிழின் தனிச்சிறப்பு என்று கொள்ள முடியாது'. இது பற்றிக் தமது கருத்துகளை விளக்கி பல கட்டுரைகளை எழுதப் போவதாக பாரதியே அறிவித்திருக்கிறார். ஆனால், நமது துரதிருஷ்டம், அந்தக் கட்டுரைகள் வெளிவராமலேயே போயின.
மொத்தத்தில் இந்த ஆங்கில நூல் பாரதியாரின் ஆங்கிலப் புலமையை நன்கு புலப்படுத்துகிறது. அவருடைய ஆங்கில எழுத்துக்கு உயிரூட்டுவது நகைச்சுவைதான். உயர்ந்த இலக்கியங்களை பாரதி ஆங்கிலத்தில் படைத்தார் என்பதில் வியப்பொன்றுமில்லை.
"கண்ணம்மா என் காதலி' என்னும் தலைப்பில் "பாயுமொளி நீ எனக்கு' என்று தொடங்கும் பாடலை கீழ்வருமாறு பாரதி மொழிபெயர்த்திருக்கிறார்:
Thou to me the flowing light
And I to thee discerning Sight ;
Honied blossom thou to me,
Bee enchanted I to thee ;
O Heavenly Lamp with Shining ray,
O krishna, Love, O nectar-Spray
With falt'ring tongue and words that pant
Thy glories here, I strive to Chant.
- ஆர். சி. சம்பத்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/apr/22/மகாகவி-பாரதியாரின்-ஆங்கிலப்-படைப்புகள்-2904807.html
2904808 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன்   DIN DIN Sunday, April 22, 2018 12:00 AM +0530 தோழர் தங்கப்பனிடமிருந்து தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது. ஏப்ரல் 24-ஆம் தேதி எழுத்தாளர் ஜெயகாந்தனின் பிறந்த நாளையொட்டி சென்னையிலுள்ள ரஷ்ய கலாசார மையத்தில் விழா ஏற்பாடு செய்திருப்பதாகச் சொன்னார். அதில் கலந்துகொண்டு சிறப்புரையாற்ற எனக்கு அழைப்பு விடுத்தார். 
ஜெயகாந்தன் குறித்த தரவுகளுக்காக புத்தக அலமாரியில் தேட முற்பட்டபோது, கிருங்கை சேதுபதி தொகுத்த "ஜெயகாந்தனின் இருபதாம் நூற்றாண்டு இலக்கிய சாசனங்கள்' என்கிற புத்தகம் கண்ணில் பட்டது. ஜெயகாந்தன் குறித்து அவரிடம் நெருங்கிப் பழகிய பலரும் செய்திருக்கும் பதிவுகளுடன், மேனாள் குடியரசுத் தலைவர் அப்துல் கலாம் எழுதிய ஜெயகாந்தன் குறித்த "சமுதாயத்தின் மனசாட்சிக் காவலர்' என்கின்ற கட்டுரையும் இதில் இடம்பெற்றிருக்கிறது. ஜெயகாந்தன் குறித்த மேலெழுந்த பார்வையாக இல்லாமல், அவர் குறித்த ஆழமான பல செய்திகளும், அவரின் தனித்துவங்களும் பதிவு செய்யப்பட்டிருப்பதுதான் இந்தத் தொகுப்பின் சிறப்பு.
ஜெயகாந்தனின் சிறுகதைகள், நாவல்கள், குறுநாவல்கள், கதைகள், கட்டுரைகள், பேட்டிகள், கவிதைகள் ஆகியவற்றின் வெளியீட்டு விழா உரைகள் அவரது பன்முக ஆளுமையைப் படம்பிடித்துக் காட்டுகின்றன. 
""நான் உங்களிடம் விடைபெற்றுக்கொள்ளும்போது, நான் எழுதாத எவ்வளவோ பாத்திரங்கள் என்னோடு சேர்ந்து உங்களுடன் விடைபெற்றுக் கொள்வார்கள். இதை நீங்கள் அறிய மாட்டீர்கள் என்பதால் உங்களுக்கு வருத்தமில்லை. இதை அறிந்திருக்கிற நான் இதன் பொருட்டு, சில சமயம் வருந்துவதுண்டு. இவர்களை நான் உருவாக்கிவிட்டுவிடுவேனேயானால் இவர்கள் உங்களுடன் நிரந்தரம் கொண்டு விடுவார்கள். அப்படி இல்லையென்றால், அது அவர்களின் பொறுப்பே ஆகும்'' என்று சிறுகதைகளின் தொகுப்பு நூலின் நிறைவு பக்க ஜெ.கே.யின் வாசகம் என்னை அடிக்கடி இம்சிக்கும். ஜெ.கே. விடைபெற்றுக் கொண்டாலும்கூட, அவருடைய பாத்திரங்கள் நம்மிடமிருந்து விடைபெற்றுக் கொள்ளவில்லை என்பது நிதர்சன உண்மை.
ஜெ.கே.யின் மிக நெருங்கிய நண்பராகத் தொடர்ந்தவர் டாக்டர் கே.எஸ்.சுப்பிரமணியன். "ஜெயகாந்தன் பிரமிப்பூட்டும் நிறப்பிரிகை' என்கிற அவரது கட்டுரையில், ஜெயகாந்தனின் சொல்லாட்சி குறித்து இந்தப் பதிவை அவர் செய்கிறார். ""கூடுவிட்டுக் கூடு பாயும் ஆற்றலின் வேறொரு பரிமாணம் அவரது உயிர்த்துடிப்புள்ள சொல்லாட்சி. தமிழின் பல்வேறு கிளைமொழிகள், பரிபாஷைகள்-பிராமணக் கிளைமொழி, சென்னைச் சேரி கிளைமொழி என்று பல கிளைமொழிகள் அவருக்குக் கைக்கட்டி சேவகம் புரிகின்றன. கூர்மையான பார்வையும், நுண்ணிய செவிப்புலமையும் இயைந்து, அலைவரிசையில் இயங்கும் பாங்கும் இச்சொல்லாட்சி லாவகத்தின் அடிப்படை.'' இதுவும் நிஜம்!
ஜெயகாந்தனின் படைப்புகளைப் படிக்கத் தொடங்குவதற்கு முன்பும், படித்து முடித்த பின்பும், இரண்டு முறை "ஜெயகாந்தனின் இருபதாம் நூற்றாண்டின் இலக்கிய சாசனங்கள்' என்கிற இந்தத் தொகுப்பைப் படிக்க வேண்டும். படிப்பதற்கு முன்னால், படிக்கும்போது ஜெயகாந்தன் என்கிற ஆளுமையின் மீது ஏற்படும் பிரமிப்பு, அவருடைய படைப்புகளைப் படித்த பிறகு, மீண்டும் படிக்கும்போது பன்மடங்கு அதிகரித்திருக்கும்! 

சுயமுன்னேற்றம், ஆளுமைத்திறன், தன்னம்பிக்கைக் கட்டுரைகள் ஆகியவை குறித்து எழுதப்படும் அளவுக்கு முதுமை குறித்து புத்தகங்களும், கட்டுரைகளும் அதிகம் வெளிவருவதில்லை என்பது வேதனைக்குரியது.
இந்தியாவில் ஏறத்தாழ எட்டு கோடிக்கும் அதிகமான முதியோர் இருக்கிறார்கள். அவர்களில் ஏறத்தாழ 40 விழுக்காட்டுக்கும் அதிகமானோர் மிகுந்த மன உளைச்சலுடன்தான் தத்தம் குடும்பங்களில் வாழ்ந்து வருகிறார்கள். அவர்களுக்குப் போதிய மரியாதையோ, கவனிப்போ இல்லாமல் இருந்தும்கூட, தங்களது வயோதிகம் கருதியும், தனித்தியங்க முடியாமை கருதியும், குழந்தைகள், பெயரக் குழந்தைகள் மீதான பாசத்தினாலும், தங்களுக்கு இழைக்கப்படும் அவமானங்களையும், புறக்கணிப்புகளையும் சகித்துக்கொண்டு வாழ்ந்து வருகிறார்கள். 
"முதுமையே உன்னை ஆராதிக்கிறேன்' என்பது, 94 வயது வரை வாழ்ந்த வேதாத்ரி மகஷிரியால் "அருள் நிதி' என பட்டம் அளித்துப் போற்றப்பட்ட, அகவை 85 ஐ கடந்த எஸ்.சதானந்தம் என்பவரால் எழுதப்பட்டிருக்கும் புத்தகம். இந்தப் புத்தகம் முதியோரைப் பேணும்படி இளைஞர்களுக்கு அறிவுரை கூறுவதைத் தவிர்த்து, முதுமையை எப்படி எதிர்கொள்வது என்கிற வழிமுறைகளை முதியோருக்கு எடுத்துரைக்கிறது. வயோதிகத்தை இளமைப்படுத்தும் உடற்பயிற்சிகளில் தொடங்கி, வயோதிகத்தைத் தாங்கும் முத்திரைப் பயிற்சிகள், முதியோர் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய பழக்க வழக்கங்கள் என்று முதுமையை வித்தியாசமாக அணுகியிருக்கிறது. 
முதுமையிலும் சாதனை படைத்த பலரை அடையாளம் காட்டி, அவர்களை முன்னுதாரணங்களாக சித்திரித்திருக்கிறார் எஸ்.சதானந்தம். உலகப் புகழ்பெற்ற ஓவியர் பிகாசோ தன் 90-ஆவது வயதில்தான் பிரபலமான ஓவியங்களை வரைந்தார்; பெட்ரான்ட் ரஸ்ùஸல், தாமஸ் ஹாப்ஸ் இருவரும் தங்களது 90-ஆவது வயதில்தான் தத்துவப் புத்தகங்களை எழுதித் தள்ளினார்கள்; உலக அதிசயமான ஈஃபில் கோபுரம் கட்டிய கஸ்டேவ் ஈஃபில், நாவலாசிரியர் சாமர்செட் மாம், நாடகாசிரியர் பெர்னாட்ஷா என 90 வயதிலும் சுறுசுறுப்பாக இயங்கிய சாதனையாளர்களை அவர் பட்டியலிடும்போது, எஸ்.சதானந்தம் கூறுவதுபோல முதுமையை நிஜமாகவே ஆராதிக்கத் தோன்றுகிறது.

கடந்த வாரம் "முதியோர் இல்லம்' என்கிற தலைப்பில் வெளியான கவிதை, கவிஞர் நெல்லை ஜெயந்தாவின் "திணை மயக்கம்' என்ற கவிதைத் தொகுப்பில் இடம்பெற்ற "கண்ணீர்த் தீவுகள்' என்கிற கவிதையிலுள்ள வரிகள் என்று தெரிவிக்கிறார் எழுத்தாளர் அமுதா பாலகிருஷ்ணன். நன்றி!

முன்பெல்லாம் நெடுஞ்சாலையில் பயணிக்கும்போது சாலையின் இருபுறங்களிலும் புளிய மரங்களும், மாமரங்களும், வேப்ப மரங்களும் தார்ச் சாலையில் வெயில் படாமல் நிழல் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கும். இப்போது நான்குவழிச் சாலைகள், ஆறுவழிச் சாலைகள் என்று மாறிவிட்ட நிலையில், கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் வரை பொட்டல் காடாகத்தான் இருக்கிறது. இருபுறங்களிலும் இருந்த மரங்கள் வெட்டிச் சாய்க்கப்பட்டுவிட்டன. 
இதை, கவிஞர் செங்கவின் தனது "களையெடுப்பின் இசைக்குறிப்பு' என்கிற கவிதை நூலில், "வளர்ச்சியின் பெயரால்' என்கிற கவிதையில் அற்புதமாக வெளிப்படுத்துகிறார்.
நிறைமாத பிள்ளைத்தாய்ச்சியைக்
காவு கொடுப்பார்கள்
எனும் பழங்கதையை
நான் நம்பவேயில்லை
சூல்கொண்ட அப்பெருமரத்தை
அவர்கள் வெட்டிச் சாய்க்கும்
வரையிலும்...!
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/apr/22/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2904808.html
2900436 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, April 15, 2018 02:23 AM +0530 சிலருடைய மறைவு நமக்குள் வெறுமையை ஏற்படுத்திவிடுகிறது. நேற்று முன்தினம் இரவு காலமான முன்னாள் மேயரும் தி.மு.க.வின் மூத்த தலைவர்களில் ஒருவருமான சா.கணேசனின் மறைவு, அப்படியொரு வெறுமையை எனக்கு மட்டுமல்ல, தமிழகத்தில் தூய்மையான பொதுவாழ்க்கையை விரும்புகிற அனைவருக்கும் ஏற்படுத்தி இருக்கிறது.
1980-களின் தொடக்கத்தில் எனக்கு அவர் முன்னாள் மேயராக அறிமுகமானார். தோளில் சிவப்பு சால்வையுடன் மிகவும் எளிமையாக சென்னை தி.நகர் பனகல் பார்க்கில் அவரை முதன்முதலில் சந்தித்தது இப்போதும் பசுமையாக நினைவிலிருக்கிறது. 1989-இல் அவர் தி.நகர் சட்டப்பேரவை உறுப்பினரானபோதும் சரி, அதற்குப் பிறகும் சரி, பழகும் அணுகுமுறையிலோ, வாழ்க்கை முறையிலோ எந்தவித மாற்றங்களும் இல்லாமல் தனது இறுதிக் காலம் வரை தூய்மையான அரசியலுக்கு எடுத்துக்காட்டாக அவரால் வாழ முடிந்தது என்பதுதான் சா.கணேசனின் தனிச்சிறப்பு.
அன்பு, பாசம், மரியாதை என்று எந்தவொரு உறவுக்குள்ளும் அடக்கிவிட முடியாத பரஸ்பர நெருக்கம் எங்கள் இருவருக்கிடையேயும் ஏறத்தாழ 40 ஆண்டுகள் தொடர்ந்தது. பெரியார், அண்ணாவின் திராவிடப் பாசறையில் இருந்து உருவானாலும்கூட சா.கணேசனின் செயல்பாடுகளும் அணுகுமுறையும் அண்ணல் காந்தியடிகளின் உண்மையான தொண்டர்களிடம் மட்டுமே காணப்படும் குணாதிசயங்களுடன் இருந்தது என்னை ஆச்சரியப்படுத்தியது. தி.மு.க.வில் இருந்த காந்தியவாதி அவர். பொதுவுடைமை சித்தாந்தத்தில் பற்று கொண்டிருந்ததால்தான் சிவப்பு சால்வையுடன் வலம் வந்தவர்.
வயோதிகம்தான் அவரை நம்மிடமிருந்து பிரித்தது என்றாலும்கூட, நல்ல நண்பராக, நல்ல ஆலோசகராக, நல்ல விமர்சகராக எனக்குத் துணைநின்ற ஒருவர் இனி இல்லை என்பதை ஏற்றுக்கொள்ள சற்று சிரமமாகத்தான் இருக்கிறது.
அரசியலில் நேர்மை, கொண்ட கொள்கையில் பிடிப்பு, பொதுவாழ்வில் தூய்மை என்றெல்லாம் நாம் படித்திருக்கிறோம். ஆனால், நேரில் வாழ்ந்து காட்டியவர் சென்னை மாநகரத்தின் முன்னாள் மேயர் சா.கணேசன். கடைசிவரை தான் தலைவனாக ஏற்றுக்கொண்ட, அண்ணாவின் "கடமை, கண்ணியம், கட்டுப்பாடு' என்பதைத் தனது வாழ்வியல் கோட்பாடாக நடத்திக்காட்டிய அந்த மாமனிதர் குறித்து நான் பதிவு செய்வதன் மூலம் என் இதயத்தின் பாரத்தை சற்று இறக்கி வைக்கிறேன்.

கா. பாலமுருகன் எழுதிய "நெடுஞ்சாலை வாழ்க்கை' என்கிற புத்தகம் 2016 ஆகஸ்ட் மாதம் விமர்சனத்துக்கு வந்தபோதே அதைப் படிக்க வேண்டும் என்று நான் தனியாக எடுத்து வைத்துவிட்டேன். அதற்குக் காரணம், நெடுஞ்சாலை வாழ்க்கை குறித்து எனக்கும் கொஞ்சம் அனுபவம் இருக்கிறது என்பதுதான். கடந்த வாரம் தினமணி கல்விக் கண்காட்சியில் கலந்துகொள்ள ரயிலில் திருச்சி செல்லும்போதுதான் அந்தப் புத்தகத்தைப் படிக்க முடிந்தது.
நெடுஞ்சாலை வாழ்க்கை என்பது ஒருபுறம் சுவாரசியமானது, இன்னொருபுறம் ஆபத்தானது. நெடுஞ்சாலைகளில் மாநிலத்துக்கு மாநிலம் பலநூறு கிலோ மீட்டர்கள் சரக்குகளை ஏற்றிக்கொண்டு பயணிக்கும் வாகன ஓட்டிகளும், அவர்களின் உதவியாளர்களும் (க்ளீனர்கள்) எதிர்கொள்ளும் பிரச்னைகள் கொஞ்ச நஞ்சமல்ல. 
ஒருபுறம் வழிப்பறிக் கொள்ளையர்கள்; ஊருக்கு ஊர், மாவட்டத்துக்கு மாவட்டம், மாநிலத்துக்கு மாநிலம் மாமூல் வாங்க நெடுஞ்சாலையில் காத்திருக்கும் காவல் துறையினர்; எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக ஆங்காங்கே விபத்தில் சிக்கினாலோ, வாகனங்கள் பழுதுபட்டாலோ வனாந்திரத்தில் தவிக்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தம். இவற்றுக்கிடையேதான் சரக்கு வாகன ஓட்டிகளின் நெடுஞ்சாலைப் பயணங்கள் தொடர்கின்றன. 
கா.பாலமுருகன் கூறியிருப்பதுபோல, ""நம் நாட்டில் நெடுஞ்சாலையில் கொள்ளைகள் நடப்பது சகஜமான ஒன்றுதான். ஆனால், பல ஆண்டுகளாக ஒரே இடத்தில் கொள்ளை அடிப்பதை வழக்கமாக வைத்திருக்கும் கும்பல்களைத் தடுக்க முடியாத காரணம் என்ன என்பது போலீஸýக்கே வெளிச்சம்.''
"நெடுஞ்சாலை வாழ்க்கை' புத்தகத்தில் இந்தியாவின் முக்கியமான நெடுஞ்சாலைகளில் எல்லாம் சரக்கு வாகனங்களில் பயணித்து அந்த அனுபவங்களைப் புதினம் போல சுவாரசியமாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார் கா.பாலமுருகன். ""சொகுசு பஸ்ஸின் இருக்கை, லாரியின் மரப்பலகை அளித்த அந்நியோன்யத்தை அளிக்கவில்லை'' என்கிற பாலமுருகனின் பதிவை நான் மிகவும் ரசித்தேன். புத்தகத்தை அந்த வரிகளுடன் அவர் முடித்திருந்தால் இன்னமும்கூட நன்றாக இருந்திருக்குமோ என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது.
""உயிருக்கு எந்தவித உத்திரவாதமும் இல்லாமல், மொழி தெரியாமல், பிற மாநில நெடுஞ்சாலைகளில் அரை வயிற்றோடு இஞ்சின் மீது அமர்ந்திருக்கும் வெப்ப மனிதர்கள் மீது இருக்கும் வெறுப்பைக் களைவதே இந்தப் புத்தகத்தின் நோக்கம்'' என்கிறார் கா.பாலமுருகன். அவருடைய நோக்கம் நிச்சயமாக நிறைவேறி இருக்கிறது. 
தேனி மாவட்டம் வட புதுப்பட்டியைச் சேர்ந்த கா.பாலமுருகன் "தீம்தரிகிட', "கணையாழி' ஆகிய பத்திரிகைகளில் பணிபுரிந்து இப்போது மோட்டார் விகடன் இதழில் உதவிப் பொறுப்பாசிரியராக இருக்கிறார் என்று அவரது தன் விவரக்குறிப்பு தெரிவிக்கிறது. அவருடைய எழுத்து நடையும், நேர்த்தியாக சம்பவங்களை முத்துக்கள் கோத்ததுபோல எடுத்துச் செல்லும் உத்தியும், கவனிக்கப்பட வேண்டிய தமிழ் பத்திரிகையாளர்களில் இவரும் ஒருவர் என்பதைச் சொல்லாமல் சொல்கின்றன.
இந்தப் புத்தகத்தை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து, நெடுஞ்சாலைத் துறை அமைச்சர் நிதின் கட்கரியையும், இந்தியாவின் எல்லா மாநில முதல்வர்கள், தலைமைச் செயலர்கள், காவல்துறை தலைவர்கள் ஆகியோரையும் படிக்க வைக்க வேண்டும். இது வெறும் நெடுஞ்சாலை வாழ்க்கை குறித்த புத்தகம் அல்ல. இந்திய அரசு நிர்வாகத்தின் செயல்பாடு குறித்து செய்யப்பட்டிருக்கும் நேரிடைப் பதிவும்கூட!

கிருஷ்ணகிரியில் இருந்து நமது வாசகர் ராஜசிம்மன் என்கிற ராஜகணேசன், "முதியோர் இல்லம்' என்கிற தலைப்பிலான ஒரு கவிதையை அனுப்பித் தந்திருக்கிறார். கடந்த வாரம் கூறியதுபோல, இதுபோன்ற நல்ல கவிதைகளை அனுப்பும்போது அது இன்னாருடைய கவிதை என்பதையும் குறிப்பிட்டு அனுப்பாமல் போவது அந்த எழுத்தாளருக்கு செய்யப்படும் அநீதி. 
இந்தக் கவிதைக்குச் சொந்தக்காரர் இன்னார் என்பதை அவர்கள் கவிதை வெளிவந்த கவிதைத் தொகுப்புடன் அனுப்பித் தந்தால் அதைப் பதிவு செய்து ஆறுதல் அடைவேன். அந்தக் கவிதை இதுதான்:
அது ஒரு மனிதக் காட்சி சாலை
பால் குடித்த மிருகங்கள் வந்து
பார்த்துவிட்டுப் போகின்றன!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/15/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/apr/15/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2900436.html
2900432 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 20: பஃறொடை வெண்பாவும் கலி வெண்பாவும் "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, April 15, 2018 02:22 AM +0530 குறள் வெண்பா இரண்டு அடிகளாலும், சிந்தியல் வெண்பா மூன்று அடிகளாலும், நேரிசை இன்னிசை வெண்பாக்கள் நான்கு அடிகளாலும் வரும் என்று அறிந்தோம். நாலடிக்கு மேற்பட்டு வரும் வெண்பாக்களைப் பற்றி இனிப் பார்ப்போம்.

நான்கு அடிக்கு மேல் பன்னிரண்டு அடி வரைக்கும் வரும் வெண்பா பஃறொடை வெண்பாவாகும். இரண்டு அடிக்கு ஒரு தனிச்சொல் பெற்று வந்தாலும், அடிதோறும் தனிச்சொல் பெற்று வந்தாலும், தனிச்சொல்லே இன்றி வந்தாலும் வெண்டளை பிறழாமல் ஈற்றடி முச்சீராய், இறுதிச்சீர் நாள், மலர், காசு, பிறப்பு என்னும் நான்கு வாய்பாடுகளில் ஒன்றுடையதாய் அமைய வேண்டும்.


"வையக மெல்லாங் கழனியா வையகத்துச்
செய்யகமே நாற்றிசையில் தேசங்கள் செய்யகத்து
வான்கரும்பே தொண்டை வளநாடு வான் கரும்பின்
சாறேயந் நாட்டுத் தலையூர்கள் சாறட்ட
கட்டியே கச்சிப் புறமெல்லாம் கட்டியுட்
டானேற்ற மாய சருக்கரை மாமணியே
ஆனேற்றான் கச்சியகம்'


இது ஏழடியினால் வந்த பஃறொடை வெண்பா. பன்னிரண்டு அடிக்கு மேல் வருவன கலிவெண்பா. முன்பெல்லாம் கலிப்பாவின் வகையான வெண் கலிப்பாவையே கலிவெண்பா என்று சொல்லி வந்தார்கள். வெண்டளையே வந்தாலும், அதோடு கலித்தளை விரவி வந்தாலும் வெண்கலிப்பா என்னும் பெயரால் வழங்கியது. பிற்காலத்தில் பல அடிகளால் வெண்டளை பிறழாது அமைந்த பாட்டையே கலிவெண்பா என்று சொல்லலானார்கள். கந்தர் கலிவெண்பா, திருவிளையாடற் போற்றிக் கலிவண்பா என்ற பிரபந்தங்கள் கலிவெண்பாவினால் அமைந்தவை. தூது, உலா, மடல் என்பவையும் கலி வெண்பாக்களால் அமைந்தவையே. பலபல உலாக்களும் தூதுகளும் தமிழில் உள்ளன.

கலிவெண்பாவில் இரண்டடிகளை ஒரு கண்ணி என்று சொல்லும் வழக்கம் ஏற்பட்டது. ""மூதுலாக் கண்ணி தொறும்'' என்று குறிப்பிட்டிருப்பதைக் காண்க. கண்ணிகளைக் கொண்டு கணக்கிடும் வழக்கமும் உண்டாயிற்று. ஏழு கண்ணி முதல் எத்தனை கண்ணிகளாலும் கலிவெண்பா வரும். கண்ணி என்ற கணக்கு வந்துவிட்டபடியால் கலிவெண்பாவின் அடிகள் இரட்டைப் படையாகவே இருக்க வேண்டிய அவசியம் உண்டாயிற்று.


சங்க காலத்து நூலாகிய கலித்தொகையில் பல கலி வெண்பாக்கள் உள்ளன. அவற்றில் ஒற்றைப் படையான அடிகளை உடைய பாடல்களும் உண்டு. திருவாசகத்தில் முதலில் உள்ள சிவபுராணம் கலிவெண்பாவால் அமைந்தது. சேரமான் பெருமாள் நாயனார் இயற்றிய ஆதி உலா என்பதுதான் இப்போது தெரியும் உலாக்களில் பழையது. அது கண்ணிகளாகப் பிரித்துக் கணக்கிடும் வகையில் அமைந்திருக்கிறது.

வெண்பாவின் பொதுவிலக்கணம் யாவும் அமைந்து அடி மிகுதி ஒன்றே தனக்குரிய வேறுபாடாகக் கொண்டதனால் வெண்பாவைக் கலிப்பா வகையில் சேர்ப்பதை விட வெண்பா வகையில் சேர்ப்பதே பொருத்தமானது; கலித்தளை விரவிவரும் வெண்கலிப்பாவைக் கலிப்பா வகையில் சேர்க்கலாம்.

(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/3/31/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/apr/15/கவி-பாடலாம்-வாங்க---20-பஃறொடை-வெண்பாவும்-கலி-வெண்பாவும்-2900432.html
2900417 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சேம அச்சு - முகிலை இராசபாண்டியன் DIN Sunday, April 15, 2018 02:17 AM +0530 சேம அச்சு' என்னும் சொல்லை ஒளவையார் பயன்படுத்தியுள்ளார். இச்சொல் ஆங்கிலத்தில் "ஸ்டெப்னி' என்னும் சொல்லுக்கு இணையான சொல். மோட்டார் வாகனங்களில் உள்ள சக்கரம் பழுதாகிவிட்டால் அதனை உடனே மாற்றுவதற்காக உருவாக்கப்பட்டது ஸ்டெப்னி வீல் (Stepney Wheel). இதனைத் தமிழில் மாற்றுச் சக்கரம் என்று குறிப்பிடுகிறோம்.
1904-இல் ஸ்டெப்னி ஐயர்ன் மாங்கர்ஸ் (நற்ங்ல்ய்ங்ஹ் ஐழ்ர்ய் ஙர்ய்ஞ்ங்ழ்ள்) என்னும் நிறுவனம் முதன்முதலில் இந்த மாற்றுச் சக்கரத்தைக் கண்டுபிடித்துப் பயன்படுத்தியது. 
இந்நிறுவனத்தின் பெயரில் முதலில் இடம்பெற்றுள்ள ஸ்டெப்னி என்னும் சொல்லே இந்த மாற்றுச் சக்கரத்தின் பெயராக வழங்கி வருகிறது. ஸ்டெப்னி என்னும் சொல் ஆங்கிலேயர் ஆதிக்கத்தில் இருந்த இந்தியா, பாகிஸ்தான் முதலான நாடுகளில்தான் பேச்சு வழக்கில் உள்ளது. பிற நாடுகளில் இதனை ஸ்பேர் டயர் (Spare Tyre) என்றுதான் குறிப்பிடுகிறார்கள். 
பேருந்து, சுமையுந்து (லாரி) முதலான பெரிய வாகனங்களின் அடிப்பாகத்தில் பொருத்தி வைத்திருப்பார்கள். எப்படி இருந்தாலும் இந்த மாற்றுச் சக்கரம் என்னும் ஸ்டெப்னி வீல் இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில்தான் உலகத்திற்கு அறிமுகமாகி உள்ளது. ஆனால், இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே "சேம அச்சு' என்னும் சொல் தமிழ் நாட்டில் பழக்கத்தில் இருந்திருக்கிறது. அந்தச் சொல்லை ஒளவையார் பயன்படுத்தியுள்ளார்.

"எருதே இளைய நுகம் உணராவே
சகடம் பண்டம் பெரிது பெய்தன்றே
அவல் இழியினும் மிசை ஏறினும் 
அவண் அது அறியுநர் யார் என உமணர்
கீழ் மரத்து யாத்த சேம அச்சு அன்ன
இசை விளங்கு கவி கை நெடியோய் திங்கள்
நாள் நிறை மதியத்து அனையை இருள்
யாவணதோ நின் நிழல் வாழ்வோர்க்கே!' 
(புறநா-102)
அதியமான் நெடுமான் அஞ்சியின் மகன் பொகுட்டு எழினியின் வள்ளல் தன்மையைப் பாடும்பொழுது, ஒளவையார் இந்தச் "சேம அச்சு' பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளார். 
தமிழ் நாட்டில் பழைமையான வணிகத்தில் ஒன்றாக உப்பு வணிகம் நடந்துள்ளது. உப்பினைத் தலையில் சுமந்தும் வண்டிகளில் ஏற்றியும் பல இடங்களுக்குக் கொண்டு சென்று விற்றுள்ளனர். 
உப்பு எடை மிகுந்தது. அதனை வண்டியில் ஏற்றிச் சென்றால் பாரம் முழுவதும் வண்டியின் அச்சில் இறங்கும். போகும் தூரமோ தொலைவானது. வண்டியில் பாரம் மிகுதியாக ஏற்றப்பட்டுள்ளது. வண்டியை இழுத்துச் செல்லும் காளையோ மிகவும் இளமையானது. அது நுகத்தில் மாட்டப்பட்டிருப்பதைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் வேகமாக இழுத்துச் செல்லும் வேகம் கொண்டது. 
பயணம் செல்லும் சாலைகளோ மேடு-பள்ளம் நிறைந்தவை. அதில் போகும்போது வண்டியின் அச்சு ஒடிந்துவிட்டால் என்ன செய்வது என்று கவலைப்பட்ட உப்பு வணிகர்கள், வண்டியின் அடிமரத்தின் அருகில் இன்னொரு மாற்று அச்சினைப் பொருத்தி வைத்துள்ளார்கள். 
"வண்டியின் அச்சு ஒடிந்துவிட்டால் இந்தச் சேம அச்சு எவ்வாறு பயன்படுகிறதோ அதைப்போல, பொகுட்டு எழினி, பொருள் கேட்டு வருகிற இரவலர்கள் முதலில் பெற்றுச் சென்ற பொருள் தீர்ந்து போய்விட்டால் மீண்டும் மீண்டும் வந்து கேட்டு நின்றாலும் தனது கவிழ்ந்த கையை எடுக்காமல் வழங்கிக்கொண்டே இருக்கும் வள்ளல் தன்மை வாய்ந்தவன்' என்று ஒளவையார் புகழ்ந்துள்ளார். 
சேம அச்சு என்பது உவமையில் வரும் அளவிற்கு அந்தக் காலத்தில் பெரிதும் பயன்பாட்டில் இருந்துள்ள தன்மையையும், உப்பு வணிகம் சிறந்திருந்த தன்மையையும், போக்குவரத்து வசதி சிறப்பாக இருந்த தன்மையையும் இப்பாடல் வாயிலாக அறிந்துகொள்ள முடிகிறது. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/15/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/apr/15/சேம-அச்சு-2900417.html
2900407 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நூற்றாண்டு விழா கண்ட பேரறிஞர் திருக்குறள்வேள்! - இரா. இராஜசேகரன் DIN Sunday, April 15, 2018 02:15 AM +0530 திருக்குறள், திருமந்திரம், திருவாசகம் ஆகிய முப்பெரும் நூல்களுக்கு உரை கண்டவர் லால்குடி ஜி.வரதராஜன். "திருக்குறள்வேள்' என்று போற்றப்படும் இவர், லால்குடி கூகூரில், எல்.என்.குருநமசிவாயம் பிள்ளை- ருக்மணி அம்மாள் இணையருக்கு 19.1.1911-ஆம் ஆண்டு பிறந்தவர். 

வள்ளலார் கண்ட பிரஸ்தானத் திரயம்

""உபநிடதங்கள், பிரம்ம சூத்திரம், பகவத்கீதை ஆகிய மூன்றும் "பிரஸ்தானத் திரயம்' என்று வேதாந்த உலகில் வழங்கப்பெறும். தமிழில், சைவத்தில் இதுபோன்ற அமைப்பு இல்லை. எனினும் வள்ளலார் ஓர் அமைப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளார். திருக்குறள், திருமந்திரம், திருவாசகம் ஆகிய மூன்றையும் வள்ளலார் பிரஸ்தான நூல்களாக, பிரமாண நூல்களாக எடுத்துக் கொண்டுள்ளார். இம்மூன்று நூல்களுக்குமே உரைகண்ட பெருமைக்குரியவர், சிறப்புக்குரியவர் லால்குடி பெரியவர் குரு வரதராஜப்பிள்ளை அவர்கள்'' என்கிறார் ஊரன் அடிகள்.

நடுநிலை நின்று எழுதப்பட்ட திருக்குறள் உரை

திருக்குறளுக்குத்தான் நிரம்ப உரைகள் வந்துள்ளனவே? இந்த உரைக்கு அப்படி என்ன தனிச்சிறப்பு என்று கேட்கலாம். ""அச்சு வாகன சுகம் கண்ட இருபதாம் நூற்றாண்டில் நான் அறிந்தவரை ஒரு நூறு பேர் உரை எழுதிக் குவித்தனர். அவற்றில் பல வெற்றுக் காகிதக் குவியல்களாகவே நின்று தேய்ந்தன. சில, அறிஞர்களின் கேலிக்குரியனவாய் எழுதியவருக்குத் தலைக்குனிவைத் தந்தன. சில, கடவுள் மறுப்புக் கண்ணோட்டத்தோடு வலிந்து எழுதப்பட்டன. சிலர் அதிகாரங்களையே வேண்டியவாறு இடமாற்றம் செய்தனர். செல்வாக்கு மிக்க சிலர் தமக்குத் தோன்றியவாறு அதிகாரத்திற்கு கேலிக்குரிய புதிய தலைப்புகளைத் தந்து பலரின் வெறுப்புக்கு ஆளாயினர். சிலர், காமத்துப் பாலை முன்வைத்து அறத்தைப் பின்னுக்குத் தள்ளினர். வேறு சிலர், முதல் நான்கு இயல்கள் வள்ளுவர் பாடியனவே அன்று என்று சாதித்தனர். சமயவாதிகள் குறளைச் சமண நூலாகக் காட்ட முயன்றனர். சிலர் திருமால் நெறிவந்தவர் வள்ளுவர் என்று சாதிக்க முயன்றனர். சைவ சித்தாந்தமே குறளின் உள்ளீடு என்ற தர்க்க வாதத்தை முன்வைத்துப் பார்த்தனர். ஜி.வரதராஜப் பிள்ளை சிறந்த சைவ அறிஞரும் கூட. இருந்தும் மேற்குறித்த தன் விருப்பம் கலவாத சான்றாண்மையோடு நடுநிலை நின்று எழுதப்பெற்ற நான்கு அல்லது ஐந்து உரைகளில் ஒன்றாக அமரர் ஜி.வரதராஜப் பிள்ளை அவர்கள் உரை நிற்கிறது என்பதே இந்த உரையின் தலைமைப் பண்புக்கு ஒரு சான்றாகும்'' என்கிறார் முனைவர் இரா.செல்வகணபதி.

எளிமையும் தெளிவும் கொண்ட திருவாசக உரை

""திருக்குறளைப் போலவே திருவாசகத்திற்கும் நிரம்ப உரைகள் வந்துள்ளன. இவ்வுரைகளிலிருந்து ஜி.வரதராஜப் பிள்ளை அவர்களின் உரையை வேறுபடுத்திக் காட்டுவன அதில் காணப்படும் எளிமையும், தெளிவுமே ஆகும்'' என்கிறார் முனைவர் தெ.ஞானசுந்தரம்.

நூலறிவும், அனுபவமும் கலந்த திருமந்திர உரை

திருமந்திரத்துக்கு அதிகம் உரைகள் வரவில்லை. திருமந்திர உரை எழுத வெறும் படிப்பறிவு மட்டுமே போதாது. யோக அனுபவமும் வேண்டும். ஏனைய உரைகள் எல்லாம் சைவ சித்தாந்த அடிப்படையில் வெளிவந்தன. திருக்குறள்வேள் சைவ சித்தாந்திதான். அவர் சைவ சித்தாந்த அடிப்படையிலேயே உரை எழுதியிருக்கலாம். ஆனால், அவர் அப்படி எழுதவில்லை. 
பின் எப்படி எழுதினார்? ""உரையாசிரியர் பலர் தம் சொந்த அறிவை நம்பியும், தம்முடைய நூலறிவின் துணை கொண்டும் திருமந்திரத்துக்கு உரை காண முனைகிறார்கள். அனுபூதிமான்களுக்கே திருமந்திரத்தின் பொருளை உணர முடியும் என்று தெளிந்த நூலாசிரியர் ஜி.வரதராஜப் பிளளை அவர்கள் ஒரு புது முறையைக் கையாண்டிருக்கிறார்கள்; தம்முடைய ஆர்வத்தாலும், நிகரற்ற அடக்கத்தாலும் ஸ்வாபானுபவச் செல்வரும் சமய இலக்கியக் கடலுமான சிவயோகி மா.இரத்தின சபாபதி பிள்ளையவர்களின் பரிவையும், அருளையும் பெற்று, சிவயோகி கொடுத்த விளக்கத்தைக் கொண்டு, தம்முடைய திருமந்திர உரையை எழுதி முடித்திருக்கிறார்கள். ஆகவேதான் இவ்வாசிரியர் வெளியிட்டிருக்கும் திருமந்திர உரை தனிச்சிறப்போடு மிளர்கிறது. மற்ற சில உரைகளைப் படித்துவிட்டு இவ்வாசிரியர் எழுதிய உரையைப் படிக்கும்போது, இருட்டுக்குள்ளிருந்து வெளிச்சத்துக்கு வந்தது போன்ற தெளிவும், நன்றியுணர்வும் நமக்கு ஏற்படுகின்றன'' என்கிறார் நீதியரசர் எஸ். மகராஜன்.

நூல்கள் வெளியீடு

1954-இல் திருக்குறள் உரை விளக்கமும், 1971-இல் திருவாசகம் விரிவுரையும், 1971-இல் திருமந்திரம் முதல் மூன்று தந்திரங்கள், 1972-இல் திருமந்திரம் - 4,5,6 தந்திரங்கள், 1974-இல் திருமந்திரம் - 7,8,9 தந்திரங்கள் வெளியாயின. திருக்குறள்வேள் எழுதிய பிற நூல்கள்: சிவஞான போதம் உரை, திருமந்திர நெறி.
இத்துணை அரிய பெரிய உரைகளை எழுதியுள்ள இவர், தமிழில் முனைவர் பட்டம் பெற்றவரில்லை, பி.ஏ. பொருளாதாரம்தான் படித்தவர். பின் எப்படி இத்தனை நூல்கள் எழுதினார் என்றால், தேடல்தான். ஆம், வாழ்நாள் முழுதும் தேடலில் ஈடுபட்டவர். அ.நடேச முதலியார், ஆர்.பஞ்சநதம் பிள்ளை, முத்து சு.மாணிக்கவாசக முதலியார், சி.அருணைவடிவேல் முதலியார், சிவயோகி மா.இரத்தின சபாபதி பிள்ளை போன்ற சைவப் பேரறிஞர்களை வீட்டுக்கு வரவழைத்தும், தாமே நேரில் சென்றும் பன்னிரு திருமுறைகளையும், பதினான்கு சாத்திரங்களையும் கற்றார்.

"திருவள்ளுவர்' இதழ்

திருக்குறள்வேளின் பணிகள் நூல்கள் வெளியீட்டோடு நின்றுவிடவில்லை. திருக்குறளைப் பற்றி மட்டுமே கட்டுரைகள் வெளியிட வேண்டும் என்ற குறிக்கோளுடன் "திருவள்ளுவர்' என்ற மாத இதழை 1950-இல் வெளியிட்டு இரண்டாண்டுகள் நடத்தினார். பிறகு அது நின்று போய்விட்டது. அதுமட்டுமல்ல, திருச்சி மாவட்டத் திருக்குறள் கழகம் நிறுவி மாவட்டம் தோறும் திருக்குறள் பரவ ஏற்பாடு செய்தார்.

சைவ சித்தாந்த வளர்ச்சிப் பணிகள்

சைவ சித்தாந்த வளர்ச்சிக்கு திருக்குறள்வேள் செய்த பணிகள் மாணப்பெரியன. 1966-இல் திருச்சியில் சைவ சித்தாந்த மகா சமாஜ ஆண்டு விழாவைச் சிறப்பாக நடத்தினார். 1970-களில் பத்தாண்டுகள், லால்குடியில் ஆண்டுதோறும் 15 நாள் சைவ சித்தாந்த வகுப்புகள் நடத்தி வந்தார். தான் படித்த தேசியக் கல்லூரியில் சைவ சித்தாந்தத் துறை நிறுவ பத்தாயிரம் ரூபாயும், தன் நூலகத்தில் உள்ள நூற்றுக்கணக்கான சைவ நூல்களையும் வழங்கினார். 

திருக்குறள்வேளின் இக்கொடை இல்லாது போயிருந்தால், தேசியக் கல்லூரியில் சைவ சித்தாந்தமே பாடத்திட்டத்தில் வந்திருக்காது. மேலும், பெண்ணாகடத்தில் உள்ள மெய்கண்டார் கோயில் திருப்பணி செய்யவும், ஆண்டு முழுவதும் பூஜை நடத்தவும் இவர் பெருநிதி வழங்கினார்.

திருவானைக்கா அறங்காவலர் குழுத் தலைவராக ஐந்து ஐந்தாண்டுகள் பணியாற்றி, 5.7.1970 அன்று குடமுழுக்கு நடத்தினார். அதனையொட்டி "திருவானைக்கா புராணத்திற்கு' உரையும் எழுதி வெளியிட்டார்.

மாவட்ட காங்கிரஸ் கட்சித் தலைவர்

இத்துணை பணிகளைச் செய்தவர் ஆரம்ப காலத்தல் ஓர் அரசியல்வாதி (காங்கிரஸ்காரர்) என்று சொன்னால் வியப்பாக இருக்கும். காங்கிரஸ் பேரியக்கத்தில் இலக்கியவாதிகளை விரல்விட்டு எண்ணிவிடலாம். பெருந்தலைவர் காமராஜரை இவர் தன் தலைவராக ஏற்றார். அவர் கட்டளைக்கேற்ப திருச்சி மாவட்ட காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவராகி, 1946 முதல் 1952 வரை பணியாற்றினார். நாட்டு விடுதலை இயக்கத்தில் பெரும்பங்கு கொண்ட திருக்குறள்வேள், 1945-இல் காந்தியடிகள் தென்னாட்டுக்குச் சுற்றுப்பயணம் செய்தபோது, லால்குடி புகைவண்டி நிலையத்தில் காந்தியடிகளைக் காணும் பேற்றினை அங்குள்ள மக்களுக்கு உருவாக்கித் தந்தார். 

கூட்டுறவு இயக்க வழிகாட்டி

தன் சொந்த வாழ்க்கையில் திருச்சி மாவட்ட கூட்டுறவு வங்கிச் செயலாளராக நாற்பது ஆண்டுகள் பணியாற்றினார். வங்கிப் பணியில் மிகச் சிறப்பாக ஒளிவீசி கூட்டுறவு இயக்கத்திற்கும், பணியாற்றிய வங்கிக்கும் மங்காப்புகழ் பெற்றுத் தந்தார். வங்கியில் பயன்படுத்தப்பட்டு வரும் ஆங்கிலச் சொற்கள் பலவற்றுக்குத் தக்க தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு செய்து வெளியிட்டார்.

விருது

இவருடைய பணிகளைப் பாராட்டி தருமை ஆதினம் ஸ்ரீலஸ்ரீ 25-ஆவது குருமகா சந்நிதானம் 24.1.1960-இல் "திருக்குறள்வேள்' என்ற விருதினை வழங்கினார். லால்குடி பெரும்புலவர் ப.அரங்கசாமி "திருக்குறள்வேள் வரதராசன் தமிழ்விடு தூது' என்ற தனியொரு நூலே இயற்றியுள்ளார்.
இத்தகைய சிறப்புகள் வாய்ந்த திருக்குறள்வேள் 1976-ஆம் ஆண்டு, ஏப்ரல் 19-ஆம் தேதி இறைவனடி சேர்ந்தார். இவரது நூற்றாண்டு விழா 15.8.2011 -ஆம் ஆண்டு சென்னை, வீனஸ்காலனியில் உள்ள ஆஸ்திக சமாஜத்தில் சிறப்பாக நடைபெற்றது குறிப்பிடத்தக்கது. பன்முக வித்தகரான திருக்குறள்வேள் ஜி.வரதராஜனை அனைவரும் நினைவுகூரவேண்டிய தருணம் இது.

ஏப்ரல் 19, "திருக்குறள்வேள்' ஜி.வரதராஜனின் நினைவு நாள்!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/15/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/apr/15/நூற்றாண்டு-விழா-கண்ட-பேரறிஞர்-திருக்குறள்வேள்-2900407.html
2900383 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, April 15, 2018 02:08 AM +0530 வெள்ளம் வருங்காலை ஈரம்பட் டஃதேபோல்
கள்ள முடையாரைக் கண்டே அறியலாம்
ஒள்ளமர் கண்ணாய்! ஒளிப்பினும் உள்ளம்
படர்ந்ததே கூறும், முகம். (பாடல்-41)
 

ஒளி பொருந்திய கண்ணை உடையாய்!  வெள்ளம் வருகின்ற காலத்தில் ஈரம் பொருந்திய மணலைப் போல,  வஞ்சனையான எண்ணம் உடையாரை,  மனத்தை முகங் காட்டுதலின் அதனைக்கொண்டே அறிந்து கொள்ளலாம்.  தங்கருத்தை வெளித்தோன்றாமல் ஒருவர் மறைப்பினும், முகமானது அவர் மனத்தில் உள்ளதையே வெளிப்படுக்குமாகலான். (க}து.)மறைப்பினும் உள்ளத்தில் உள்ளவாறே முகம்காட்டு மென்பதாம். "உள்ளம் படர்ந்ததே கூறும்முகம்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/3/24/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/apr/15/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2900383.html
2896096 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, April 8, 2018 05:48 AM +0530 வெகுஜன ஊடகங்களில் அதிகம் கவனம் பெறாத எழுத்தாளர்களில் ஒருவர் மா. அரங்கநாதன். "ஊடகங்களின் கவனம் குறைவாக இருந்தாலும் மா. அரங்கநாதன் படைப்புகளின் மீது வாசகர்களின் கவனம் நிறையவே இருந்தது' என்பது அசோகமித்திரனின் பதிவு.
க.நா.சு., அசோகமித்திரன், நகுலன், கோணங்கி முதலியோர் மட்டுமல்லாமல், பிரபஞ்சன் உள்ளிட்ட இளைய தலைமுறை படைப்பாளிகளாலும் இவருடைய படைப்புகள் சிலாகிக்கப்படுகின்றன. புதுமைப்பித்தனின் நீட்சியாக எண்ணத்தக்கவை மா. அரங்கநாதனின் கதைகள் என்று கருதுவார் உண்டு.
"முன்றில்' என்கிற இலக்கியச் சிற்றிதழை நடத்தி வந்தவர் என்பது மட்டுமல்ல இவரது பெருமை. இவரது சிறுகதைத் தொகுப்புகளும், நாவல்களும், கட்டுரைகளும் மிகப்பெரிய சமுதாயக் கண்ணோட்டத்துடன் எழுதப்பட்டவை என்பதுதான் மா.அரங்கநாதனின் தனிச்சிறப்பு. 
"வீடுபேறு', "ஞானக்கூத்து', "காடன் மலை', "சிராப்பள்ளி', "முத்துக்கள் பத்து', "முத்துக் கறுப்பன் எண்பது' உள்ளிட்ட சிறுகதைத் தொகுப்புகள்; "பறலியாற்றுமாந்தர்', "காளியூட்டு' என்று இரண்டு நாவல்கள்; 60க்கும் மேற்பட்ட கட்டுரைகள் என்று இவருடைய படைப்புகள் அனைத்துமே படைப்புலகத்தின் கவனத்தை ஈர்த்தவை.
பழந்தமிழின் வீரியமும், நவீனத்துவமும் இயைந்த தனித்துவம் கொண்ட எழுத்து மா.அரங்கநாதனுடையது. அவரது நினைவையொட்டி இந்த ஆண்டு முதல், ஆண்டுதோறும் ஏப்ரல் 16-ஆம் தேதி மா.அரங்கநாதன் நினைவு இலக்கிய விருதுகள், "முன்றில்' இலக்கிய அமைப்பின் சார்பில் வழங்கப்பட இருக்கின்றன. நீதியரசர் அரங்க. மகாதேவன் தன் தந்தையாரின் நினைவைப் போற்றும் வகையில் இந்த விருதுகளை ஏற்படுத்தி இருக்கிறார்.
இலக்கியப் பங்களிப்புக்காக கவிஞர் ரவி சுப்பிரமணியத்துக்கும், ஆராய்ச்சி, கவின்கலை, விமர்சனம், மொழிபெயர்ப்பு ஆகியவற்றுக்காக எஸ். சண்முகத்துக்கும் இந்த ஆண்டுக்கான "மா.அரங்கநாதன் இலக்கிய விருதுகள்' வரும் ஏப்ரல் 16-ஆம் தேதி, சென்னை மியூசிக் அகாதெமியில், மாலை 5.30 மணிக்கு வழங்கப்பட இருக்கின்றன. விருது பெறும் இருவருக்கும் வாழ்த்துகள்! இப்படியொரு விருதை ஏற்படுத்தி வழங்க முன்வந்திருக்கும் நீதியரசர் அரங்க.மகாதேவனுக்கு பாராட்டுகள்!

தலைநகர் சென்னையில் வாழாமல், தஞ்சையைத் தலைநகராக்கிக் கொண்டு தனக்கென ஓர் இலக்கிய சாம்ராஜ்ஜியத்தை அவரால் சிருஷ்டிக்க முடிந்திருக்கிறது என்பதும், அவருக்கென்று ஒரு வாசகர் வட்டத்தையும், நண்பர்கள் கூட்டத்தையும் பெறமுடிந்திருக்கிறது என்பதும் தஞ்சை ப்ரகாஷின் ஆளுமைக்கான அடையாளங்கள்.
தஞ்சை ப்ரகாஷின் படைப்புகளை ஜெயமோகன் போல "சரோஜா தேவி நாவல்களை வாசிப்பதாகச் சொல்லிக் கொள்ளும் ஆன்ம தைரியம் இல்லாதவர்களுக்குரிய பாவனை எழுத்துக்கள்' என்று நிராகரிப்பவர்களும் உண்டு. "தமிழில் எழுதிய எல்லாப் படைப்பாளர்களுக்கும் மேலான, உச்சபட்சப் படைப்பாளி' என்று சாரு நிவேதிதா போன்று பாராட்டுபவர்களும் உண்டு. ஒரு படைப்பாளி விமர்சிக்கவும் பாராட்டப்படவும் செய்கிறான் என்று சொன்னால், அவன் படைப்புகள் வீரியமான படைப்புகள் என்று பொருள். அந்த வகையில் தஞ்சை ப்ரகாஷின் படைப்புகளை 
நிராகரித்துவிட முடியாது. 
சமீபத்தில் நான் படித்த தஞ்சை ப்ரகாஷின் "மிஷன் தெரு' நாவலை எடுத்துக் கொண்டால், அதில் சுமார் 150 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தஞ்சை பகுதியில் வாழ்ந்த கிறிஸ்துவத்துக்கு மதம் மாறிய கள்ளர் இன மக்களின் அன்றைய வாழ்க்கை முறையைப் படம் பிடித்துக் காட்டும் சமூகக் கண்ணோட்டம் காணப்படுகிறது. ப்ரகாஷின் எல்லாப் படைப்புகளிலுமே பெண்களின் வாழ்க்கை, பெண்களின் மீதான அடக்கு முறை உள்ளிட்ட பல்வேறு பெண்ணியப் பார்வை மேலோங்கி நிற்கும் என்பது அனைவருக்குமே தெரியும். "மிஷன் தெரு'வும் அந்த வகையைச் சேர்ந்ததுதான். 
நான் சாதாரணமாக எந்தப் புத்தகத்தைப் படித்தாலும், அந்தப் புத்தகத்தை படித்த முடித்த பிறகுதான் முன்னுரை, அணிந்துரைகளைப் படிப்பது வழக்கம். அதேபோன்று, "மிஷன் தெரு' நாவலைப் படித்து முடித்த பிறகு அந்நாவலுக்கு, கவிஞரும், திரைப்பட இயக்குநருமான லீனா மணிமேகலை எழுதியிருந்த முன்னுரையைப் படித்தேன். அதில் அவர் குறிப்பிட்டிருப்பதற்கும் மேலாக, இந்தப் புத்தகம் குறித்த விமர்சனத்தை யாரும் முன்வைத்துவிட முடியாது என்பதால், அவரது பதிவையே நான் எனது மீள் பதிவாக முன்வைக்கிறேன்.
"பெண்ணின் அழகு துய்க்கப்படுவதும், அறிவு தண்டிக்கப்படுவதும்தான் உலக நியதி என்று வீடும், பள்ளிக்கூடமும், தேவாலயமும், தெருவும், ஊரும் எஸ்தரை மீண்டும் மீண்டும் ரணமாக்கி நிரூபிப்பதே மிஷன் தெரு. இதில் தஞ்சை ப்ரகாஷின் பங்களிப்பு, தன்னைத்தானே கேள்விக்குள்ளாக்கிக் கொள்ளும் பாத்திரமாக எஸ்தரை உருவாக்கியதுதான். அதிகாரத்தின் முன், நூறு நூறு ஆண்டுகளாகப் பெண்களை மண்டியிட வைக்கும் மிகச் சிக்கலான புள்ளியை ப்ரகாஷ் தொடுகிறார். பெண்ணைக் கொண்டே அதை விசாரணைக்கும் உட்படுத்துகிறார். 
ஒரு சாதாரண கள்ளர் சமூக கிறிஸ்துவக் குடும்பத்தில் பிறந்த அழகான எஸ்தர், கான்வென்ட்டில் படித்து மிகப்பெரிய சாதனை செய்யப் போகிறோம் என்று கனவுகளை வளர்த்துக் கொள்கிறார். பருவம் வந்ததும் தாய் மாமனுக்குத் திருமணம் செய்து கொடுக்கப்பட்டு, அவர் தன்னை முழுமையாக இழந்த கதை மட்டுமல்ல மிஷன் தெரு; தன்னைப் போலவே தன் மகள் ரூபியையும் அவள் அடிமைப்பட வைத்ததுதான் இந்தக் கதையின் மிகப்
பெரிய சோகம்'. 
நான் முன்பே சொன்னது போல தஞ்சை ப்ரகாஷ் மிக அதிகமாகப் பாராட்டப்படுபவர் அல்லது மிக மோசமாக விமர்சிக்கப்படுபவர். எப்படி இருந்தாலும் தமிழ் இலக்கிய ஆளுமைகளில் ஒருவராக வலம் வந்தவர்.

கட்செவி அஞ்சலில் சில நல்ல கவிதைகள் பகிர்ந்து கொள்ளப்படுகின்றன. ஆனால், அப்படிப் பகிர்ந்து கொள்ளப்படும் கவிதைகள் இன்னாருடையது என்பதைக் குறிப்பிடாமலேயே பகிர்ந்து கொள்ளப்படுவது மிகவும் வேதனைக்குரியது. நல்ல கவிதைகளைப் படிக்கும்போது, அதனால் ஈர்க்கப்பட்டு, ஆர்வம் மிகுதியால் அந்தக் கவிதையைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் ரசிகர்கள், அது இன்னாரால் எழுதப்பட்ட கவிதை என்பதையும் தெரிந்துகொண்டோ, தேடிப் பிடித்தோ அவரது பெயருடன் பகிர்ந்து கொண்டால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும். ஒரு படைப்பாளிக்கு, பெயர் இல்லாமல் தன்னுடைய படைப்பு அநாதைப் படைப்பாக உலா வருவது எவ்வளவு வேதனை தரும் 
விஷயம் என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
அப்படி, எனக்கு சமீபத்தில் பகிர்ந்து கொள்ளப்பட்ட "விதை' என்கிற தலைப்பில் வந்திருக்கும் கவிதை.

புள்ளினங்கள் 
எங்களை எச்சமிடுகின்றன!
நாங்கள் அவைகளுக்கு
உச்சம் தருகின்றோம்!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/8/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/apr/08/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2896096.html