Dinamani - தமிழ்மணி - http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/ http://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 2865485 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இலக்கியங்களில் "கொச்சை' மொழி! - வாதூலன் Sunday, February 18, 2018 02:09 AM +0530 இலக்கியத்தில் கொச்சை மொழிகள் (பேச்சு வழக்கு) அனுமதிக்கப்படுகின்றன. "போடா' "வாடா' "சீச்சி!' போன்ற சொற்கள் நித்தாஸ்துதி போன்ற கவிதைகளில் காணக்கிடைக்கின்றன. பாஞ்சாலி சபதத்தில் பீமன் ஆவேசமும் ஆற்றாமையுமாகப் பேசுகிற இடத்தில் பல சொற்கள் வருகின்றன. ஆனால், அசலான கவிதையிலேயே மகாகவி பாரதி, உரையாடல் வார்த்தையை கவிதையின் தன்மைக்கேற்பப் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்.

""ஓமென் றுரைத்தனர் தேவர் ஓம்
ஓமென்று சொல்லி உறுமிற்றுவானம்
பூமி யதிர்ச்சி உண்டாச்சு - விண்ணைப்
பூழிப் படுத்திய தாஞ்சுழற்காற்று. 

புதுச்சேரியில் பிரேஞ்சு அரசு ஆட்சி புரிந்தபோது ஆனந்தரங்கம் பிள்ளை என்கிற தமிழர் அங்கு வசித்து வந்தார். செந்தமிழை ஆதரித்து, வாடி வந்தடைந்த அறிஞர்களுக்குப் பரிசளித்து வந்தார். 
ஒருமுறை பசியால் வாடிய புலவர் ஒருவர் ஆனந்தரங்கம் பிள்ளையின் மாளிகையை அடைந்தார். அறுவடைக் காலமாதலால், பிள்ளையவர்கள் தம் நிலத்தைக் கண்காணிக்கச் சென்றிருந்தார். அங்கு வரப்பிலே சிதறிக்கிடந்த நெல்லை ஒவ்வொன்றாகப் பொறுக்கி, சேர்த்துக் கொண்டிருந்த வள்ளலை அந்தப் புலவர் பார்த்தார்.
புலவர் தாம் வந்த நோக்கத்தைத் தெரிவித்தும்கூட ஆனந்தரங்கம்பிள்ளை, நெல்லைப் பொறுக்கும் பணியில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்தார். பொறுமையிழந்த புலவரைக் கண்டு பிள்ளையவர்கள், ""ஏன் பறக்கறீர்? சற்றுப் பொறும்'' என்றார். உடனே புலவர் வாயிலிருந்து பாசமும், பசியும் ஒருசேர பாட்டு ஒன்று பிறந்தது:

"கொக்குப் பறக்கும், புறாப் பறக்கும்
குருவி பறக்கும் குயில் பறக்கும்
நக்குப் பொறுக்கிகளும் பறப்பர்
நானேன் பறப்பேன் நராதிபனே!
திக்கு விசயம் செலுத்தி உயர்
செங்கோல் நடாத்தும் அரங்கா நின்
பக்கம் இருக்க ஒருநாளும்
பறவேன், பறவேன், பறவேனே...!'

இப்பாட்டைக் கேட்டு இன்புற்ற ஆனந்தரங்கம்பிள்ளை பரிசளித்தார் என்பது வரலாறு. மேலே குறிப்பிட்ட இரண்டும் சமீப காலத்தில் இயற்றப்பட்ட பாடல்கள். ஆனால், கம்பராமாயணத்திலேயே கொச்சையான ஒரு சொல் (சீச்சி!) வருவதைக் காண்கிறோம்.
சீதையைக் கவர பொன் மான் வேடம் (உருவம்) கொண்டு யோசனை கூறியபோது மாரீசன் அதை விரும்பவே இல்லை. அப்போது மாரிசன் அறிவுரை பகர்கிறான்; சினம் பொங்கும் உள்ளத்தோடு பலவாறு பேசுகிறான். 

"இச்சொல் அனைத்தும் சொல்லி
அரக்கன், எரிகின்ற
கிச்சின் உருக்கு இட்டு உய்த்தனன்
என்னக் கிளரா முன்
"சிச்சி' என, தன் மெய்ச் செவி
பொத்தி தெருமந்தான்;
அச்சம் அகற்றி, சென்ற 
மனத்தோடு அறைகின்றான்' (3243)

"பற்றி எரியும் தீயில் இரும்பைப் போட்டுக் காய்ச்சி, அதைச் செவியில் பாய்ச்சினாற் போன்ற சொற்களை எல்லாம் கூறி, தூண்ட முற்படுமுன் "சிச்சி' என்று தன் காதுகளை மூடுகிறான். 
பின்னர் இராவணனிடம் கொண்ட பயத்தை நீக்கி, சினம் பொங்கும் உள்ளத்தோடு சொல்லத் தொடங்கினான்' என்பது இப்பாட்டின் பொருள். கிச்சு - நெருப்பு, கிரிசானு என்ற வடசொல்லின் திரிபு) பழைய இலக்கியத்திலும் சரி, சென்ற நூற்றாண்டு இலக்கியத்திலும் சரி, உணர்ச்சி வேகத்தில் வந்து பாய்கின்ற சில சொற்கள் கவிதைக்கு வலிமை சேர்த்திருக்கின்றன.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/2/18/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/feb/18/இலக்கியங்களில்-கொச்சை-மொழி-2865485.html
2865487 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, February 18, 2018 02:08 AM +0530 உலகத் தாய்மொழி தினம் இருக்கிறதென்று இன்னும் கூட நம்மில் பலருக்கும் தெரியாமலிருப்பது மிகவும் வேதனைக்குரியது. உலக நாடுகள் பல தாய்மொழி தினத்தை மிகவும் சிறப்பாகக் கொண்டாடுகின்றன. அதன் மூலம் மக்களுக்கு தங்களது தாய்மொழியின் மீதான பற்றை உறுதிப்படுத்துகின்றன.
சிங்கப்பூரை எடுத்துக் கொண்டால், தமிழ்ப் புத்தாண்டு பிறக்கும் ஏப்ரல் மாதத்தைத் தமிழர்களின் தாய்மொழி மாதம் என்று அரசே முனைப்புடன் கொண்டாடுகிறது. அந்த மாதத்தில் தாய்மொழி தொடர்பான பல்வேறு நிகழ்ச்சிகளை அரசின் உதவியுடன் தமிழ் அமைப்புகள் நடத்துகின்றன. குழந்தைகள் அந்த நிகழ்ச்சிகளில் பங்குபெறுவது ஊக்குவிக்கப்படுகிறது. தமிழுக்கு மட்டுமல்ல, சிங்கப்பூரின் ஏனைய இரண்டு மொழிகளான மாண்டரின் (சீனம்), மலாய் ஆகிய மொழிகளுக்காகவும் ஒரு மாதம் கொண்டாடப்படுகிறது.
ஐரோப்பா கண்டத்திலுள்ள 49 நாடுகளிலுமே அவரவர் நாட்டின் தாய்மொழி மூலமாகத்தான் கல்வி வழங்கப்படுகிறது என்பது நாம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டிய ஒன்று. இன்னும் சொல்லப்போனால், ஆங்கிலத்தின் தாயகமான இங்கிலாந்திலேயே கூட பல மாநிலங்களில் அந்தந்த மாநிலங்களின் தாய்மொழிகளான காடிஸ், ஐரிஷ், வேல்ஸ் உள்ளிட்ட மொழிகள்தான் கல்வியிலும் ஆட்சியிலும் கோலோச்சுகின்றன. 
பிப்ரவரி 21-ஐ உலகத் தாய்மொழி தினமாக அறிவித்ததற்கு ஒரு பின்னணிக் காரணமும் உண்டு.1947-இல் மேற்கு பாகிஸ்தான், கிழக்கு பாகிஸ்தான் இணைந்து பாகிஸ்தான் உருவானபோது, அதன் தேசிய மொழியாக பஞ்சாபியர்களின் ஆதிக்கத்தில் இருந்த பாகிஸ்தானிய அரசு, உருதுவை அறிவித்தது. இதை வங்காளத்தவர்கள் அதிகமாக வாழும் கிழக்கு பாகிஸ்தான் ஏற்கவில்லை. 1952-இல் வங்காள மொழியையும், பாகிஸ்தானின் இரு தேசிய மொழிகளில் ஒன்றாக அறிவிக்க வேண்டும் என்று கூறி மிகப்பெரிய போராட்டம் நடந்தது. டாட்டா நகரில், நீதிமன்றத்துக்கு அருகில் நடந்த தாய்மொழிக்கான போராட்டத்தில் மாணவர்கள் பலர் துப்பாக்கிச் சூட்டுக்குப் பலியான நாள், பிப்ரவரி 21.
ஆங்கிலத்தின் ஆதிக்கம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க தங்களது மொழி பாதிக்கப்பட்டுவிடுமோ என்று உலக நாடுகள் பல அஞ்சத் தொடங்கியதன் பின்னணியில்தான் 1999-ஆம் ஆண்டில் யுனெஸ்கோ தாய்மொழியைக் காக்கவும், வளர்க்கவும், கொண்டாடவும் உலகத் தாய்மொழி தினம் என்று அந்த பிப்ரவரி 21-ஆம் தேதியை அறிவித்தது.
தாய்மொழி வழிக் கல்வி படிப்பதால் மாணவர்கள் பாடங்களை நன்கு உணர்ந்து, புரிந்து படித்து, வளர்ச்சி பெறுவர் என்பதுதான் தாய்மொழி தினத்தைக் கொண்டாடுவதன் நோக்கம். தொன்மையான நாகரிகமுள்ள தமிழர்கள் தங்களது மொழியையும் கலாசாரத்தையும் காக்க வேண்டிய அவசியம் குறித்து அடுத்த தலைமுறைக்கு எடுத்துச் சொல்வது அவசியம். சிங்கப்பூர் போல தமிழகத்திலும் தாய்மொழி மாதம் கொண்டாடாவிட்டாலும் கூட தாய்மொழி தினத்தையாவது அரசின் ஆதரவுடன் தமிழகமெங்கும் கொண்டாடுவதை உறுதிப்படுத்த வேண்டும். அன்று ஒரு நாளாவது "தமிழில் பேசுவோம்' என்பதைத் தாரக மந்திரமாக நம்மால் முன்னெடுத்துச் செல்ல முடியுமானால், தமிழ் தழைக்கும்.


கடந்த ஜனவரி 18-ஆம் தேதி, சென்னை புத்தகத் திருவிழாவில் பேராசிரியர் காவ்யா சண்முகசுந்தரம் தொகுத்துப் பதிப்பித்திருக்கும், அ.ச.ஞா.வின் "இலக்கியக் கலை' புத்தக வெளியீட்டு நிகழ்வில் கலந்துகொள்ள வேண்டும் என்று நினைத்தும் நடக்காமல் போயிற்று. பேராசிரியர் அ.ச.ஞா.நூற்றாண்டு நிறைவு விழாவையொட்டி சிறப்பு வெளியீடாக வெளிக்கொணரப்பட்டிருக்கிறது "இலக்கியக் கலை' என்கிற தொகுப்பின் முதல் பகுதி. 
1006 பக்கங்கள் கொண்ட அந்தப் புத்தகத்தை முழுமையாக என்னால் படிக்க முடியவில்லை. அதில் பல பகுதிகளைப் படிக்க வேண்டும் என்று குறித்து வைத்திருக்கிறேன். அந்தப் புத்தகத்தின் சில முக்கிய பகுதிகளைப் படித்துவிட்டேன்.
பேராசிரியர் அ.ச.ஞானசம்பந்தம் கடந்த நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் வாழ்ந்த தலைசிறந்த தமிழறிஞர்களில் ஒருவர் என்பதில் யாருக்குமே இருவேறு கருத்து இருக்க வாய்ப்பில்லை. இளைஞர்களால் ஏற்கப்பட்ட அறிஞர். கற்றோரால் போற்றப்பட்ட பெருந்தகை. திறனாய்வாளர், படைப்பாளர், சொற்பொழிவாளர், மொழிபெயர்ப்பாளர் என திருச்சி மாவட்டம் அரசன்குடியில் பிறந்த அ.ச.ஞா.வின் பரிமாணங்கள் எத்தனை எத்தனையோ...
நாவலர் சோமசுந்தர பாரதியார், வேங்கடசாமி நாட்டார், பண்டிதமணி கதிரேசஞ் செட்டியார், இரா. இராகவையங்கார், சீனிவாச சாஸ்திரியார் உள்ளிட்டோர் இவருக்கு ஆசான்களாக இருந்தவர்கள். பன்மொழி வித்தகர் என்று அனைவராலும் போற்றப்படும் தெ.பொ.மீனாட்சி சுந்தரனாரின் நிழலாகக் கடைசி வரை இருந்தவரும் அ.ச.ஞா.தான். 37க்கும் அதிகமான புத்தகங்களை எழுதியிருக்கும் அ.ச.ஞா., கலைமகள் இதழில் தொடர்ந்து எழுதிவந்த கட்டுரைகள் இன்றளவும் இலக்கிய வட்டாரங்களில் பேசவும், மேற்கோள் காட்டவும்படுகின்றன.
இந்தத் தொகுப்பில் நான் ரசித்துப் படித்தது, அவர் வாழ்ந்த காலத்தில் வாழ்ந்த பல்வேறு ஆளுமைகள் குறித்த அவருடைய பதிவுகள். "கப்பலோட்டிய தமிழன்' வ.உ.சி., நாவலர் வேங்கடசாமி நாட்டார், மகாவித்துவான் இரா.இராகவையங்கார், நாவலர் சோமசுந்தர பாரதியார், விபுலாந்த அடிகள், மகாகனம் சீனிவாச சாஸ்திரியார், பி.டி.ராஜன், "கம்பன் அடிப்பொடி' சா.கணேசன், "தினமணி' முன்னாள் ஆசிரியர் ஏ.என். சிவராமன், "ரசிகமணி' டி.கே.சி., மூதறிஞர் ராஜாஜி, "புரட்சிக் கவிஞர்' பாரதிதாசன் ஆகியோர் பற்றிய ஒவ்வொரு கட்டுரையும் தனித்தனி புத்தகங்கள்.
அ.ச.ஞா.வுக்கு "தமிழ்த் தென்றல்' திரு. வி.க. மீது இருந்த தாளாப் பற்றும் மரியாதையும் அவர் குறித்த பதிவுகளின் மூலம் தெரிகிறது. திரு.வி.க.வை பற்றிய அ.ச.ஞா.வின் பதிவுகளை மறுவாசிப்புக்கு உட்படுத்தியே தீரவேண்டும் என்று குறித்து வைத்திருக்கிறேன். நான் ஓய்வு பெற்ற பிறகு இன்னொரு முறை ஆழ்ந்து படிக்க வேண்டும் என்று சில புத்தகங்களைப் பட்டியலிட்டு வைத்திருக்கிறேன். அந்தப் பட்டியலில் அ.ச.ஞா.வின் "இலக்கியக் கலை'யையும் சேர்த்துவிட்டேன்.


கடந்த மாதம் மதுரையிலிருந்து கோவைக்குக் காரில் பயணித்துக் கொண்டிருந்தேன். "தினமணி' நிருபர் ரஹ்மான், கவிஞர் திருதாரை. தமிழ்மதி என்கிற புனைபெயரில் எழுதும் தனது நண்பர் சி.தண்டபாணி என்னைச் சந்திக்க விரும்புவதாகத் தெரிவித்தார். சிறுவர் மணியிலும், தினமணி கதிரிலும் அவருடைய படைப்புகள் ஏற்கெனவே வெளிவந்து, நான் அவற்றைப் படித்திருக்கிறேன். மூன்று சிறுகதைத் தொகுப்புகள் வெளியிட்டிருக்கும் அவரின் புதிய படைப்பு "உன்னைத் தோளில் வைத்து உலகைச் சுற்ற ஆசை!' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பு. அதிலிருந்து ஒரு கவிதை, "யானையின் ஆசி மொழி!' 
குனி.. நன்றாகக் குனி..
தானே நிமிருவாய்
என்னிடம் மட்டுமல்ல
வாழ்க்கையிலும்!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/2/18/w600X390/shrilakshmi.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/feb/18/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2865487.html
2865486 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 12: ஆசிரியப்பா "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, February 18, 2018 02:04 AM +0530 இதுவரையில் ஆசிரிய விருத்தத்தைப் பற்றியும், ஆசிரியப் பவைப் பற்றியும் சில இலக்கணங்களைத் தெரிந்து கொண்டோம். ஆசிரியப் பாவைப் பற்றி இன்னும் சில இலக்கணங்கைத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
ஆசிரியப்பாவில் பெரும்பாலும் ஈரசைச் சீர்களே வரும் என்பதை, அவ்வகைச் சீர்களுக்கு அகவற்சீர், ஆசிரிய உரிச்சீர் என்று பெயர் வழங்குவதால் தெரிந்து கொள்ளலாம். சங்க காலத்து நூல்களில் வரும் ஆசிரியப்பாக்களில் காய்ச்சீர் இடையே விரவி வரும். அதனால் அதன் ஓசையே கம்பீரமாக இருக்கும்.
"கொங்குதேர் வாழ்க்கை யஞ்சிறைத் தும்பி
காமஞ்செப் பாது கண்டது மொழிமோ
பயிலியது கெழீஇய நட்பின் மயிலியற்
செறியெயிற் றரிவை கூந்தலின்
நறியவும் உளவோநீ அறியும் பூவே!'
இந்தப் பாட்டு எழுந்ததற்குக் காரணமான கதையைப் பலர் அறிந்திருப்பார்கள். கதை உண்மையோ, இல்லையோ அதைப்பற்றி இங்கே கவலை வேண்டாம். ஒரு கதையைப் படரவிடுவதற்குக் காரணமான பாட்டு இது என்பதை மட்டும் நினைவில் வைத்துக் கொண்டால் போதும். சங்க நூல்கள் மிகுதியாக வழங்காத இடைக்காலத்திலும் இந்தப் பாட்டு வழங்கி வந்தது. இதை ஆலவாய் இறைவன் பாடல் என்று அந்த வரலாறு கூறுகிறது.
இந்தப் பாடலில் ஈற்றயலடி மூன்று சீர்களால் அமைந்திருக்கிறது. ஆகவே, இது நேரிசை ஆசிரியப்பா. இதில் இரண்டாவது அடியின் முதற்சீரூம். மூன்றாம் அடியின் முதற்சீரும், ஐந்தாம் அடியின் இரண்டாவது சீரும் மூவசைச் சீர்களாக வந்திருக்கின்றன. அவை தேமாங்காய், கருவிளங்காய், புளிமாங்காயாக உள்ளன. எட்டுத்தொகையில் நற்றிணை, குறுத்தொகை, ஐந்குறுநூறு, பதிற்றுப்பத்து, அகநானூறு, புறநானூறு என்னும் நூல்கள் ஆறும் ஆசிரியப்பாக்களால் ஆனவை. அவற்றிற் பெரும்பாலன நேரிசை யாசிரியப்பாக்கள். அவற்றை ஆராய்ந்தால் காய்ச்சீர்கள் அங்கங்கே விரவி வந்திருப்பதைக் காணலாம்.
அகவல்களில் ஈறு ஏகாரமாக முடிவது பெரும்பான்மை மரபு. ஓ, ஈ, ஆய், என், ஐ என்று முடிவதும் உண்டென்று இலக்கணம் கூறுகிறது. ஆனால் ஏ என்று முடியும் அகவல்களும், என் என்று முடியும் அகவல்களுமே இப்போது கிடைக்கின்றன. "நிலைமண்டில ஆசிரியப்பா என் என்று முடிவது சிறப்பு' என்று ஓர் இலக்கண நூல் கூறுகிறது. இணைக்குறளாசிரியப்பாவில் முதல் அடியும், ஈற்றடியும் நாற்சீரடிகளாகவே இருக்க வேண்டும். இடையில் இரண்டு மூன்று நான்கு சீரடிகள் வரலாம். சிறுபான்மை ஐந்து சீர் அடியும் வருவதுண்டு.
இங்கே ஒரு பழங்கதை நினைவுக்கு வருகிறது. கம்பரிடம் யாரோ ஒரு விறகுதலையன் வந்து, ""எனக்கு அரசனிடம் பரிசு வாங்கித்தர வேண்டும்'' என்று சொன்னானாம். ""எதையாவது பாடிக்கொண்டு வா; பரிசு வாங்கித் தருகிறேன்'' என்று அந்தக் கவிச்சக்கரவர்த்தி சொன்னாராம். அவனுக்குத் தமிழிலே பயிற்சி இல்லை. எங்கோ நடந்துபோகும்போது, வீதியில் சிறு பிள்ளைகள் சிறு வீடு கட்டி விளையாடிக் கொண்டிருந்தனராம்.
ஒரு பெண் ஓர் ஆண்பிள்ளையை உட்கார்த்தி வைத்து, ""நீதான் மாப்பிள்ளை நான்தான் உன் மனைவி; இந்தா இதைச் சாப்பிடு'' என்று ஒரு சிறிய இலையில் மண்ணைப் படைத்தாள். அதைக் கண்ட விறகுதலையன், ""மண்ணுண்ணி மாப்பிள்ளையே'' என்று சொல்லிக் கொண்டான். பிறகு ஒரு காக்கை கத்தியது; ""காவிறையே'' என்பதைச் சேர்த்துக் கொண்டான். குயிலின் குரல் காதில் பட்டது. ""கூவிறையே'' என்று பாடினான். பிறகு அங்கே பெருச்சாளி ஒரு கோவிலில் ஓடியது. ""உங்களப்பன் கோவிலில் பெருச்சாளி'' என்று பாட்டை நீட்டினான். எதிரே ஒரு நண்பன் வந்தான். இந்தப் பாட்டை விறகுதலையன் கூறவே, ""என்னடா இது? கன்னா பின்னா என்று இருக்கிறது. அரசன் பெயர் வேண்டாமோ? என்று கேட்டான்.
அவன் சொன்னதையும் சோழன் பெயரையும் சேர்த்து, ""கன்னா பின்னா மன்னா தென்னா சோழங்கப் பெருமானே'' என்று பாட்டை முடித்தான். ""மண்ணுண்ணி மாப்பிள்ளையே காவிறையே கூவிறையே உங்களப்பன் கோவிலில் பெருச்சாளி - கன்னா பின்னா மன்னா தென்னா சோழங்கப் பெருமானே' என்று அந்த அருமையான கவிதையைக் கம்பரிடம் போய்ச் சொன்னானாம்!
அவர் அதைக்கேட்டுப் புன்முறுவல் பூத்தார். அவனை அரசவைக்கு அழைத்துச் சென்றார். அங்கே அவன் தன் பாடலைச் சொன்னான். கேட்டவர்கள் நகைத்தார்கள். கம்பர் எழுந்து உரை கூறினார்.
""இதற்குப் பொருள் இன்னதென்பதை ஆய்ந்து காண வேண்டும். நம்முடைய அரசரை முதலில் மன்மதனே என்று அழைத்திருக்கிறார் புலவர். மண்ணுண்ணி - உலகத்தை உண்ட திருமால்; மா - திருமகள். இந்த இருவருக்கும் புதல்வனாகிய மன்மதனே என்று பொருள்பட, "மண்ணுண்ணி மாப்பிள்ளையே' என்று தொடங்கியிருக்கிறார். கா என்பது கற்பகம்; அதற்கு இறைவன் இந்திரன்; ஆதலின், காவிறையே என்பதற்கு இந்திரனே என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும். கூ என்பது பூமி; அதற்கு இறைவன் நம் பெருமான். உலகச் சக்கரவர்த்தி என்பதையே கூவிறையே என்று உணர்த்தினார். "உங்கள் தந்தையாரும் சக்கரவர்த்தி' என்பதை "உங்கள் அப்பன் கோ' என்றார். 
அவர் வில்லில் பெரிய சிங்கம் போன்ற திறமையுடையவர்; "வில்லில் பெரிசு ஆளி' என்று பிரிக்க வேண்டும். வில்லில் என்பது விலில் என்றும், பெரிது என்பது பெருசு என்றும் விகாரமாயின. கன்னா - கர்ணனே, பின்னா - அவனுடைய தம்பியாகிய தர்மபுத்திரனே, மன்னா - அரசனே, தென்னா - தென்னாட்டுக்குத் தலைவனே, சோழங்கப் பெருமானே - சோழர்களில் பெரியவனே. இப்படிப் பொருள் கொள்ளும்படி பாடிய இப்புலவர் புலமையை நாம் பாராட்ட வேண்டும்'' என்று உரை விரித்தார் கம்பர்.
அதோடு நிற்கவில்லை. அந்த உளறலை இன்ன வகைப் பாடல் என்று சொல்ல வேண்டுமே! ""இது இணைக் குறளாசிரியப் பா. ஏகாரத்தில் முடிந்திருக்கிறது'' என்று கூறிச் சீரும் பிரித்துக் காட்டினாராம்.
"மண்ணுண்ணி மாப்பிள்ளை யேகா விறையே
கூவிறை யேஉங்க ளப்பன்
கோவி லில்பெருச் சாளி
கன்னா பின்னா மன்னா
தென்னா சோழங் கப்பெரு மானே' 
இணைக் குறளாசிரியப் பா என்பதைப் பரிகாசம் பண்ணிய பாடலாக இதைக் கருதலாம். எதையும் ஆசிரியப்பாவில் அடக்கிவிடலாம் என்று சிலர் எண்ணுவதுண்டு. அதைப் பரிகாசம் செய்யவே இந்தக் கதை எழுந்திருக்க வேண்டும். இதோ நல்ல இணைக்குறளாசிரியப் பா ஒன்றைப் பாருங்கள்:
""நீரின் தண்மையும் தீயின் வெம்மையும்
சாரச் சார்ந்து
தீரச் தீரும்
சாரல் நாடன் கேண்மை
சாரச் சாரச் சார்ந்து
தீரத் தீரத் தீர்பொல் லாதே''
இதில் உள்ள ஆறு அடிகளில் முதலடியும் ஈற்றடியும் நான்கு சீரடிகளால் வந்துள்ளன. மற்றவை முறையே இருசீரடி, இருசீரடி, முச்சீரடி, முச்சீரடியாக அமைந்திருக்கின்றன. இத்தகைய ஆசிரியப்பாக்கள் மிகவும் அருமையாகவே நூல்களில் வந்துள்ளன. அருமையாக வந்தாலும் அதற்கும் இலக்கணம் உண்டல்லவா? அதனால்தான் அதற்கும், அது போலவே அடிமறி மண்டில ஆசிரியப்பாவுக்கும் இலக்கணம் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.
(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/1/28/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/feb/18/கவி-பாடலாம்-வாங்க---12-ஆசிரியப்பா-2865486.html
2865484 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பெம்மான் "பித்தன்' ஆனதேன்? - முனைவர் இரா.வ. கமலக்கண்ணன் DIN Sunday, February 18, 2018 02:01 AM +0530 'பக்திச் சுவை நனி சொட்டச் சொட்டப் பாடிய கவிவலவர் மகாவித்துவான் மீனாட்சிசுந்தரம்பிள்ளை. அவர் திருவானைக்காவில் தங்கி, சிவபெருமானையும், அகிலாண்ட நாயகியையும் வணங்கி வந்தார். 
ஒருநாள் மாலையில், தம் சீடங்களுடன் அந்தக் கோயிலை நோக்கி வழிபடச் சென்றார். அப்பொழுது சீடருள் ஒருவர், ""ஐயா! இம்மாலைப்பொழுதில் ஒரு மாலை பாடுங்கள்'' என்று கனிவுடன் வேண்டினார். அதுகேட்ட பிள்ளையும், ""நல்லது, சொல்லிக்கொண்டே வருகிறேன், ஏட்டில் எழுதி வாருங்கள்'' என்று கூறிப் பாடத் தொடங்கினார். கோயிலை அடையவும் நூறு பாடல்கள் நிறைவடைந்தன. அச்சிறு பிரபந்தமே "திருவானைக்கா அகிலாண்ட நாயகி மாலை' எனும் நூலானது. 
சிவபிரான் தம் கபர்த்தம் என்னும் சடையில் கங்கா தேவியை வைத்திருக்கிறார். கங்கை (கங்காதேவி) - நீச்சல் தெரியாதவர்கள் கிணற்றில் தவறி விழுந்தால் மூன்று முறை மேலே கொண்டு வருவாள். அதற்குள் அந்த நபர் கரை, கொடியைப் பற்றிக் கொண்டு பிழைக்கலாம். இல்லையெனில் தன்னுள் (கங்கையில்) அழுத்திக் கொன்றுவிடுவாள். ஆனால், உமையம்மையோ, நாம் பல பிழைகள் செய்தாலும் கருணையுடன் பொறுத்தருளுவாள். இவ்வகையில் கங்கா தேவி தாழ்ந்தும், பார்வதி தேவி உயர்ந்தும் இருக்கின்றனர். தாழ்ந்தவர்களுக்குத் தாழ்ந்த இடத்தையும், உயர்ந்தவர்களுக்கு உயர்ந்த இடத்தையும் அளிப்பதே முறையாகும். ஆனால், சிவபெருமானோ - தாழ்ந்த நிலையிலுள்ள கங்கைக்கு சிரசில் உயர்ந்த இடத்தையும், உயர்ந்த நிலையிலுள்ள உமையம்மைக்குத் தாழ்ந்த தம் இடபாகத்தையும் கொடுத்திருக்கிறார். இது பித்தரின் செயல் ஆதலின் அப்பெருமானுக்குப் "பித்தன்' என்று ஒரு திருப்பெயர் ஏற்பட்டது' என்று மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளை பழிப்பது போல் புகழ்ந்து (நிந்தாஸ்துதி) இப்பாடலைப் பாடியுள்ளார்.

""அளவறு பிழைகள் பொறுத்தருள் நின்னை அணி உரு பாதியில் வைத்து
தளர் பிழை மூன்றே பொறுப்பவள் தன்னைச் சடைமுடி வைத்தனன் அதனால்
பிளவிய மதியம் சூடிய பெம்மான் பித்தன் என்று ஒரு பெயர் பெற்றான்,
களமா மொய்கழனிசூழி திருவானைக்கா அகிலாண்ட நாயகியே''

பித்து - முதிர்ந்த அன்பு என்று பொருள். "பெற்ற மனம் பித்து; பிள்ளை மனம் கல்லு' என்னும் பழமொழியையும் நோக்குக. சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகளும் திருவெண்ணெய் நல்லூர் அருள்துறையில் கோயில் கொண்டிருக்கும் சிவபரம்பொருளை "பித்தா! பிறை சூடி' என்றே தொழுது பாடத் தொடங்குகிறார் என்பதையும் இங்கு ஒப்பு நோக்கி இன்புறலாம்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/2/18/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/feb/18/பெம்மான்-பித்தன்-ஆனதேன்-2865484.html
2865483 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி உ.வே.சா.வின் இலக்கியப் படைப்புகள் DIN DIN Sunday, February 18, 2018 01:59 AM +0530 'தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சாமிநாதையர் சங்க இலக்கியங்கள், இலக்கணங்கள் பலவற்றையும்; தலபுராணங்கள், சிற்றிலக்கியங்கள் எனப் பல்வேறு நூல்களை பதிப்பித்து தலைசிறந்த பதிப்பாசிரியராகத் திகழ்ந்தார்.
அதுமட்டுமின்றி, இறைவன் மீது பக்திப் பாடல்கள், ஏடு தேடிச் சென்ற அனுபவங்கள், இலக்கியக் கட்டுரைகள், வாழ்க்கை வரலாறுகள், பண்டைக் காலத்து பழக்க வழக்கங்கள், நகைச்சுவை உரையாடல்கள், திருக்கோயில்கள் என தாம் எழுதிய கட்டுரைகளை சுதேசமித்ரன், செந்தமிழ், கலைமகள், தினமணி, விவேகபோதினி முதலிய இதழ்களில் எழுதி படைப்பாசிரியராகவும் திகழ்கிறார். இக்கட்டுரைகள் அவரது காலத்திலேயே தொகுக்கப்பட்டு நான் கண்டதும் கேட்டதும், பழையதும் புதியதும், நினைவு மஞ்சரி, நல்லுரைக்கோவை ஆகிய நூல்களாக வெளிவந்துள்ளன.
மேலும், மகாவித்துவான் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளையவர்கள் சரித்திரம், வித்துவான் தியாகராச செட்டியார், என் சரித்திரம் ஆகிய வாழ்க்கை வரலாற்று நூல்களையும் படைத்துள்ளார்.
கி.பி.1891ஆம் ஆண்டு கொழும்புத்துறை ஸ்ரீமான் தி.குமாரசாமி செட்டியார் விருப்பத்தின்படி உ.வே.சா., யாழ்ப்பாணம் கொழும்புத்துறை இலந்தைநகர் முருகன் மீது தண்டபாணி விருத்தம், முத்துக்குமாரர் ஊசல், எச்சரிக்கை, கீர்த்தனங்கள் போன்றவற்றை இயற்றி, கும்பகோணத்தில் வெளியிட்டுள்ளார். பிறகு ஐயரவர்களின் குமாரர் எஸ்.கலியாணசுந்தரையர் எழுதிய குறிப்புரையுடன் 1944ஆம் ஆண்டு இரண்டாம் பதிப்பு வெளிவந்துள்ளது. 
மதுரை மீனாட்சியம்மை மீது கயற்கண்ணி மாலை, அங்கயற்கண்ணி மாலை, கடம்பவனவல்லி பதிகம் ஆகியனவும்; மதுரை சுந்தரேசுவரர் மீது சுந்தரேசுவரர் துதி, அருளுறை நீலியம்மன் இரட்டைமணி மாலை, திருக்குடந்தைக் கீழ்க்கோட்டம் பெரியநாயகி இரட்டைமணி மாலை ஆகியவற்றையும் இயற்றியுள்ளார். கயற்கண்ணிமாலை கட்டளைக் கலித்துறையால் அமைந்த 100 பாடல்களைக் கொண்டது. இதில் ஒரு செய்யுள் வருமாறு: 
"படித்தேன் படித்தவை சொல்லும்
திறமை படைத்தலின்றித்
துடித்தேனி னன்பர்கள் போலே
யெவரும்சொலும் பொருட்டு
நடித்தே னினிச்சகி யேனென்னைக்
காத்தரு ணாரணிபூங்
கடித்தே னுகுபொழிற் றென்கூடல்
வாழும் கயற்கண்ணியே' (5)

இந்நூல் கி.வா.ஜகந்நாதன் எழுதிய ஆராய்ச்சி உரை, குறிப்புரையுடன் 
1970-இல் நூல் நிலையம் வெளியிட்டுள்ளது. மேலும் பக்திப் பாடல்களாக உத்தமதானபுரம் ஆனந்தவல்லி முதல் சென்னை திருவேட்டீசுவரன்பேட்டை திருவேட்டீசுவரர் வரை பாடல்கள் இயற்றியுள்ளார். ஐயரவர்கள் இயற்றிய பாடல்களைத் தொகுத்த கி.வா.ஜகந்நாதன், இவற்றை தனிப்பாடல்கள், பதிப்புப் பாடல்கள், திருத்தொண்டர்கள், பழகிய பெரியோர், சிறப்புப் பாயிரங்கள் எனப் பகுத்து "தமிழ்ப்பா மஞ்சரி' என்கிற பெயரில் இரு தொகுதிகளாக (கி.பி.1961-62) வெளியிட்டுள்ளார். 
தம் வாழ்நாள் முழுவதும் ஓலைச்சுவடிகளைத் தேடி எடுத்துப் பதிப்பித்ததோடு, சிறந்த முகவுரையும் ஆராய்ச்சிவுரையும் எழுதி வெளியிட்டு, பதிப்புப் பணியில் சாதனை புரிந்த உ.வே.சா., தாம் படைத்த இலக்கியங்களை நூலாக வெளியிடாமைக்கான காரணத்தை கி.வா.ஜகந்நாதன், 
""தமிழ் பயின்ற காலத்தில் கவிபாடும் சந்தர்ப்பங்கள் பல ஐயரவர்களுக்குக் கிடைத்தன. இளமை தொடங்கி வந்த இந்தப் பழக்கம் கடைசி மூச்சு வரையில் ஐயரவர்களிடம் இருந்து வந்தது. ஆனால், அவற்றை உலகம் காண வெளியிட அவர்கள் விரும்பவில்லை. 
இடிந்த பழங்கோயில்களைப் போன்ற பழங்கவிகளைச் சிறப்படையச் செய்ய வேண்டுமென்று அவர்கள் எண்ணினார்களே யன்றி, தம்முடைய கவிகளை வெளியிடும் நாட்டம் அவர்கள்பால் எழவில்லை'' என்று தமிழ்ப்பா மஞ்சரியில் குறிப்பிட்டுள்ளார். 

- கோதனம். உத்திராடம்
(பிப்ரவரி 19, உ.வே.சாமிநாதையரின் 164ஆவது பிறந்தாள்)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/2/18/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/feb/18/உவேசாவின்-இலக்கியப்-படைப்புகள்-2865483.html
2865482 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, February 18, 2018 01:57 AM +0530 வெஞ்சின மன்னவன் வேண்டாத வேசெயினும்
நெஞ்சத்துட் கொள்வ சிறிதும் செயல்வேண்டா
என்செய் தகப்பட்டக் கண்ணும் எழுப்புபவோ
துஞ்சு புலியைத் துயில். (பாடல்-33)

எல்லாத் துன்பங்களையும் தமக்குச் செய்து தம்மிடத்து அகப்பட்டவிடத்தும், உறங்குகின்ற புலியை அவ்வுறக்கத்தினின்றும் எழுப்புவார்களோ? (இல்லை). அதுபோல, கொடிய சினத்தையுடைய அரசன், தங்கீழ் வாழ்வார்க்குத் தீமையே செய்யினும், அவன் மனத்தில் கறுவு கொள்ளத்தக்கனவற்றை, அவன் கீழ் வாழ்வார் ஒருசிறிதும் இயற்றுதல் வேண்டா. (க-து) அரசன் தமக்குத் தீமை செய்யினும் அவற்குத் தீமைசெய்யாதொழிக. "எழுப்புபவோ துஞ்சு புலியைத் துயில்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/10/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/feb/18/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2865482.html
2861372 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, February 11, 2018 03:28 AM +0530 எழுத்தாளர் சிவசங்கரியின் மனதைப் போல எத்தனை பேருக்கு வரும்? தனக்கு இத்தனை பெயரையும், புகழையும் தந்த எழுத்துலகத்திற்குத் தான் ஏதாவது செய்தாக வேண்டும் என்கிற முனைப்பு அவரிடம் இருக்கிறதே, அதுதான் பாராட்டுக்குரியது.
"தினமணி' நாளிதழுடன் இணைந்து சிறுகதைப் போட்டி நடத்தலாம். அதற்காகப் பரிசுத் தொகையை ஆண்டுதோறும் ஒதுக்கித் தந்துவிடுகிறேன்' என்று சொன்னபோது, அவரது விழிகளில் கொப்பளித்த ஆர்வமும், நம்பிக்கையும் என்னை பிரமிக்க வைத்தன. சிறுகதைப் போட்டிக்கான அறிவிப்பையும் வெளியிட்டாயிற்று. அப்போதும்கூட, மிக அதிக அளவில் சிறுகதைகள் வந்து குவிந்துவிடும் என்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை.
இன்றைய சிறுகதைகள் குறித்து எனக்கு சில குறைகளும் விமர்சனங்களும் உண்டு. சுமார் முப்பது, நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட பாணியிலான கதைக்கருக்களும், எழுத்து
நடையும்தான் பெரும்பாலான சிறுகதை
களில் காணப்படுகின்றன என்பது என்னை வேதனைப்படுத்தும். இன்னும் சொல்வதாக இருந்தால், பத்திரிகைகளுக்கு சிறுகதை எழுதுபவர்களில் பலரும் ஐம்பது வயதைக் கடந்தவர்களாக இருப்பார்கள் என்கிற தவறான கருத்தும் எனக்கு இருந்தது.
சிவசங்கரி சிறுகதைப் போட்டிக்கு வரும் கதைகள் அப்படிப்பட்டவையாகத்தான் இருக்கும் என்று எதிர்பார்த்த எனக்கு இன்ப அதிர்ச்சி. நூற்றுக்கணக்கில் சிறுகதைகள் வந்து குவிந்தன என்பது ஒருபுறம் இருக்கட்டும். அந்தக் கதைகளில் காணப்பட்ட எதார்த்தமும், நடைமுறை வாழ்க்கையைப் பிரதிபலிக்கும் போக்கும் சிறுகதை இலக்கணத்துக்கே உரித்தான இறுதிக்கட்ட எதிர்பாராத திருப்பங்களும்...
கோவை அஸ்வின் மருத்துவமனையில் எனது தாயார் உடல் நலமில்லாமல் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்த நிலையில், சிறுகதைப் போட்டிக்கு வந்திருந்த சிறுகதைகளைப் படித்துத் தேர்வு செய்ய நிறையவே நேரம் கிடைத்தது. ஒவ்வொரு சிறுகதையும், முந்தையதை விஞ்சியதாக அமைந்திருப்பதைப் பார்த்தபோது, எந்த அளவுக்குத் தமிழகத்தில் கதை சொல்லிகள் திறமை பெற்றிருக்கிறார்கள் என்பது தெரிகிறது. கதை சொல்லப் புதுப்புது உத்திகளை அவர்கள் கையாண்டிருந்தது அதைவிட ஆச்சரியம். முதல் பரிசுக்கான கதையை நான் தேர்வு செய்திருந்ததையே எழுத்தாளர் சிவசங்கரியும், எழுத்தாளர் மாலனும் தேர்வு செய்திருக்கிறார்கள் என்று தெரிந்து கொண்டபோது மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.
வரும் பிப்ரவரி 18-ஆம் தேதி சென்னை மயிலாப்பூரிலுள்ள மியூசிக் அகாதெமி சிற்றரங்கத்தில் காலை 10 மணிக்குப் பரிசு வழங்கும் நிகழ்ச்சி. தெலங்கானா, ஆந்திரப் பிரதேச உயர் நீதிமன்ற நீதிபதி 
வெ. ராமசுப்பிரமணியன் போட்டியில் வெற்றி பெற்றவர்களுக்குப் பரிசு வழங்கி உரையாற்றுகிறார்.
எழுத்தாளர் சா. கந்தசாமி "சிறுகதைகள் அன்றும் இன்றும்' என்கிற தலைப்பில் உரையாற்றுகிறார். பரிசு பெற்ற கதைகள் குறித்தும், அவற்றைத் தேர்ந்தெடுத்தது குறித்தும் எழுத்தாளர் மாலனும், இப்படியொரு சிறுகதைப் போட்டியை ஏற்படுத்தியிருப்பதன் நோக்கம் குறித்து எழுத்தாளர் சிவசங்கரியும் பேச இருக்கிறார்கள்.
இந்த மகிழ்ச்சியான செய்திக்கிடையே ஒரு வருத்தமான செய்தியும் உண்டு.
எழுத்தாளர் சிவசங்கரியின் வாசகியாக அறிமுகமாகி, அவரது உதவியாளராக 40 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக அவருடனேயே பயணித்தவர் லலிதா. சிவசங்கரிக்கு மகளுக்கு மகளாக உடனிருந்த லலிதா, நேற்றைய முன்தினம் காலமாகிவிட்டதும், சிவசங்கரியின் பெயரால் நடத்தப்படும் பரிசு விழாவில் லலிதா இல்லாமல் இருப்பதும் நெஞ்சத்தைக் கவ்வும் சோகம்.

ஏறத்தாழ 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலான எனது இனிய நண்பர் "துக்ளக்' ரமேஷும் நானும் ஆசிரியர் சோ என்கிற ஆளுமையின் வழிகாட்டுதலில் எங்களது இதழியல் பயணத்தை அமைத்துக் கொண்டவர்கள் என்பதால், ஒரு மரத்துப் பறவைகள் என்று சொல்வதிலும்
கூடத் தவறில்லை.
"குமுதம்' ஆசிரியர் எஸ். ஏ.பி. அண்ணாமலைக்கு ஒரு "பால்யூ' போல, "துக்ளக்' ஆசிரியர் சோவுக்கு ஒரு ரமேஷ் என்று பலரும் குறிப்பிடக் கேட்டிருக்கிறேன். "பால்யூ'வை விட ரமேஷ் சற்று மேலே. காரணம், சோ சாரின் கண்களாகவும், காதுகளாகவும் மட்டும் ரமேஷ் இருக்கவில்லை, கடைசிவரை அவரது நிழலாகவும் தொடர்ந்தவர் என்பது எல்லோருக்குமே தெரியும்.
17 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு "எனது அரசியல் பயணம்' என்கிற தலைப்பில் பேட்டித் தொடரொன்று வெளிவரத் தொடங்கியபோது, "துக்ளக்' இதழின் நிரந்தர வாசகன் என்ற முறையில் அதை எதிர்பார்த்துக் காத்துக் கிடந்தவர்களில் நானும் கூட ஒருவன். "துக்ளக் ரமேஷ்' பல்வேறு அரசியல் தலைவர்களைப் பேட்டி கண்டு, அவர்கள் தங்களது அரசியல் பயணம் குறித்துத் தெரிவித்திருக்கும் கருத்துகளைத் தொகுத்து கட்டுரைத் தொடராக "துக்ளக்' இதழில் அவை வெளிவந்தன.
தி.மு.க.வின் இன்றைய முதன்மைச் செயலாளர் துரைமுருகனில் தொடங்கி, தமிழகத்தின் குறிப்பிடத்தக்க 26 ஆளுமைகளின் அரசியல் பயணங்கள் அந்தத் தொடரில் பதிவு செய்யப்பட்டிருந்தன. தமிழகத்திற்கு வெளியே என்று கர்நாடகா முன்னாள் முதல்வர் எடியூரப்பாவும், இன்றைய குடியரசுத் துணைத் தலைவர் வெங்கையா நாயுடுவும் இடம் பெற்றிருந்தனர்.
அந்தக் கட்டுரைத் தொடர் இப்போது புத்தக வடிவம் பெற்றிருக்கிறது. தொடராகப் படித்தபோது இருந்த சுவாரஸ்யத்தைவிடப் புத்தகமாகப் படிக்கும்போது ஏன் சுவாரஸ்யம் அதிகரிக்கிறது என்பதற்கு என்னால் காரணம் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. அரை நூற்றாண்டு காலத் தமிழக வரலாற்றை மீள்பார்வை செய்து பார்ப்பது போல இருந்தது. ப.சிதம்பரம் எழுதிய கட்டுரையில், ஆசிரியர் "சோ' சாரின் பின்குறிப்பைக் கட்டாயம் படிக்க வேண்டும். ஏன் அப்படிச் சொல்கிறேன் என்பது படித்துப் பார்த்தால் புரியும்.
அரசியல்வாதிகள், அரசியல் விமர்சகர்கள், அரசியல் பிரமுகர்கள், அரசியல் ஆர்வலர்கள் என்று அனைத்துப் தரப்பினரும் கட்டாயம் படித்திருக்க வேண்டிய காலப் பெட்டகம், நண்பர் ரமேஷின் இந்த ஆவணப் பதிவு. "துக்ளக்' ரமேஷ் எழுதிய ஏனைய கட்டுரைகளும், பேட்டிகளும் கூட இதைத் தொடர்ந்து புத்தக வடிவம் பெறும் என்று எதிர்பார்க்கிறேன்.

பட்டுக்கோட்டையில் இருந்து ஷேக் தாவூத் என்பவர் அஞ்சல் அட்டையில் "பி.சிவக்குமார் என்பவரின் கவிதை இது, எப்படி இருக்கிறது பாருங்கள்' என்று எழுதியிருந்தார். இப்போதெல்லாம் பாலங்களைக் கடக்கும்போது நம்மை அறியாமலேயே அப்படியொரு அச்சம் தொற்றிக் கொள்கிறது என்பது உண்மையிலும் உண்மை.

புதுப்பாலம்
மெதுவாகச் செல்லவும்
"கமிஷன்' அதிகம்!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/2/11/w600X390/tm5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/feb/11/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2861372.html
2861371 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கடுமழை காத்த "பனங்குடை' -முனைவர் ச. சுப்புரெத்தினம் DIN Sunday, February 11, 2018 03:26 AM +0530 'குடை' என்றால் கருமைநிறம்தான் என்ற நிலை மாறி தற்காலத்தில் வகைவகையான, பல வண்ணக் குடைகள் தயாரிக்கப்படுகின்றன. சங்க காலத்தில் பனை ஓலைகளால் பின்னப்பட்டுத் தயாரிக்கப்பட்ட குடைகளை மக்கள் பயன்படுத்தியுள்ளனர். பனையோலை மழைநீரை உள்வாங்காமல் எதிர்த்து வெளியேற்றும் தன்மையுடையது. இதனை நன்கு அறிந்து வைத்திருந்த சங்ககாலப் பறவைகள் கூட மழையில் நனையாமல் தம்மைப் பாதுகாத்துக் கொண்டு வாழ்வதற்காகப் பனை ஓலைகளாலான கூடுகளை மரங்களின் மேல் அமைத்துக்கொண்டு வாழ்ந்தன என்பதை இலக்கியங்கள் மெய்ப்பிக்கின்றன. பறவைகளின் இத்தகைய கூடுகள் "குடம்பை' என்று அழைக்கப்பட்டன. உயர்ந்த மணல் திடலில் நெடிது வளர்ந்திருந்த மரமொன்றின் உச்சியில், நெருங்கிய பனைமடலாற் கட்டிய கூட்டின்கண் இருக்கும் வெண்ணிற நாரை பற்றிக் கூறும் நற்றிணை (பா.199),

'ஓங்கு மணல் உடுத்த நெடுமாப் பெண்ணை
வீங்குமடற் குடம்பைப் பைதல் வெண்குருகு'

என்கிறது. அன்றில் பறவையும்கூட, இவ்வாறே மழைத்துளி நுழையாத பனைமடலால் "குடம்பை' யை உருவாக்கி, அதில்; வதிந்திருந்த செய்தியை மற்றொரு பாடலில் (நற்.303) விளக்குகின்றது.
"குடை' என்ற நிலையில் பனை ஓலைக் குடைகளினூடே, தென்னையோலை, தாழைமடல் என்பனவற்றால் பின்னப்பட்ட தென்னங் குடைகளும் தாழங்குடைகளும் பயன்பாட்டில் இருந்தன. என்றாலும், அவற்றிற்கு விறைப்புநிலை மாறிச் சுருங்கும் தன்மையுண்டு என்பதனால், மழைத்துளிகள் எளிதில் உட்புகாத பனங்குடைகளை மக்கள் பெரிதும் விரும்பியிருக்கக்கூடும்.
தற்கால துணிக்குடைகளைப் போலவே முற்காலத் தாழை, தெங்கு, பனங்குடைகள் மடக்கக்கூடியன அல்ல. இத்தகைய குடைகள் 20-ஆம் நூற்றாண்டுவரைத் தமிழகச் சிற்றூர்களில் ஆங்காங்கே புழக்கத்திலிருந்தன. இதே காலகட்டத்தில் மலேசியா, சிங்கப்பூர் போன்ற நாடுகளிலும் கைவினைக் கலைஞர்களால் கலைநுணுக்கத்துடன் பல வண்ணங்கள் தோய்க்கப்பெற்றுப் புழங்கப்பட்டன.
மழையை மறைத்து மனிதனைக் காத்த பனைஓலைக் குடை குறித்து ஒளவையார் புறநானூறு இலக்கியத்தில் (பா.290) பாடியுள்ளார். தற்காலக் குடைகள் சாதாரண மழையை மட்டும் தாங்கவல்லன. ஆனால் முற்காலப் பனங்குடைகளோ, கடுமழையிலிருந்தும் காக்கவல்லன; இதனை நன்கு அறிந்திருந்த ஓளவையார், குடையின் சிறப்பினை ஓர் உவமையின் வாயிலாக எடுத்துக்காட்டியுள்ளார்.
ஓர் அரசன் இன்னொரு அரசனுடன் பகை கொண்டான். பகைவன் வெட்சிப் பூச்சூடி வந்து இவனது ஆனிரைகளைக் கவர்ந்து சென்றுவிட்டான். உடனே இவன், கரந்தை பூச்சூடி அவற்றை மீட்கப் புறப்பட்டான். போர்ப் பறை முழங்கிற்று. வீரர்கள் அனைவரும் போருக்காகத் திரண்டனர்.
அரசன் படைத் தலைவர்களைக் கூட்டி, "உண்டாட்டு' ஒன்றினை நிகழ்த்தினான். இதில் ஒவ்வொரு படைமறவரின் குடிச்சிறப்பையும் சான்றோர் ஒருவர் மன்னனிடம் எடுத்துரைப்பது வழக்கம். அதற்காக ஒளவையாரும் அங்கு வந்திருந்தார்.
படைவீரர் ஒவ்வொருவரின் குடிப்பிறப்பு, செயல்திறம் போன்றவற்றை எடுத்துரைத்த பின், அவற்றைக் கேட்கும் அரசன் மகிழ்ந்து பாராட்டி, தக்கன கூறிப் பொற்கிண்ணத்தில் இனிய கள்ளினை ஊற்றி அருந்தத் தருவான்.
ஒளவையார், வீரர்களின் குடிச்சிறப்பைத் தனித்தனியே எடுத்துரைக்கிறார். அவ்வரிசையில் வீரன் ஒருவன் எதிர்ப்படுகிறான். அவனது பெருமையைக் கூறுமுகத்தான் இனிய பாடலொன்றினை அவர் பாடுகின்றார்.
"வேந்தனே! இக்கள்ளை முதலில் இந்த வீரனுக்குத் தந்துவிட்டுப் பின்னர் நீ உண்பாயாக! அந்த அளவுக்குச் சிறப்புடையவன் இந்த வீரன். எப்படியென்றால், இவனது பாட்டனாகிய வீரன், உனது பாட்டனாராகிய வீரத்தலைவனைக் காக்கும் நோக்கில், பகைவர் எறிந்த வேல், வண்டிச் சக்கரத்துக் குடத்துள் பதிந்த ஆரக்கால் போலப் பதியுமாறு தனது மார்பில் ஏற்று மாண்டு போனான். அவனது பெயரனாகிய இவன் எப்படிப்பட்டவன் தெரியுமா?
எத்துணைக் கடுமையாகப் பொழியும் மழையையும் தடுத்துத் தன்னைப் பிடித்திருப்போரைக் காக்கும் பனையோலையால் மிடையப்பட்ட "பனங்குடை' போல, பகைவர் உன் மீது எறிய, விரைந்து வரும் வேலினைத் தான் இடைநின்று ஏற்று, உன்னைக்காக்கக் கூடியவன், பல போர் செய்து மறப்புகழ் பெற்றவன்' என்கிறார்.

"இவற்கீத் துண்மதி கள்ளே சினப்போர் 
இனக்களிற் றியானை யியறேர்க் குரிசில்
நுந்தை தந்தைக் கிவன்றந்தை தந்தை
எடுத்தெறி ஞாட்பி னிமையான் றச்சன்
அடுத்தெறி குறட்டி னின்றுமாய்ந் தனனே
மறப்புகழ் நிறைந்த மைந்தினோ னிவனும்
உறைப்புழி யோலை போல
மறைக்குவன் பெருமநிற் குறித்துவரு வேலே'

மேற்குறித்த பாடலில், பனங்குடை பற்றி வருணிக்காவிட்டாலும், இடைமறித்துக் காக்கும் சிறந்த மறவன் ஒருவனின் செயல் திறனுக்கு அதனை உவமையாக்கிக் கூறுவது பொருத்தமென்று கருதியே, ஒளவையார் இவ்வாறு "பனங்குடை' யை உவமித்துப் பாடியுள்ளார்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/2/11/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/feb/11/கடுமழை-காத்த-பனங்குடை-2861371.html
2861370 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தொல்காப்பிய (ர்) ம் காட்டும் விழுமம்! ÷ -முனைவர் ப. பத்மநாபன் DIN Sunday, February 11, 2018 03:24 AM +0530 'விழுமியம்' எனும் சொல் இன்று தமிழ்மொழி வழக்கில் மிகுந்து காணப்படுகிறது. ஒரு மனிதனின் உயர்ந்த குணங்கள், பண்பு நலன்கள், அவன் மேற்கொள்ளும் அறங்கள் முதலானவற்றின் ஒட்டுமொத்தத் தொகுப்பே விழுமியம் என்ற பொருளில் வழங்கப்படுகிறது. ஆனால், இச்சொல்லின் பொருள் தொல்காப்பியம் மற்றும் சங்க இலக்கியம் ஆகியவற்றில் வேறு வகையில் இடம்பெற்றுள்ளது.
தொல்காப்பியம் மற்றும் சங்க இலக்கியங்களில் விழு என்பதே - விழுமியம் என்ற சொல்லின் வேர்ச்சொல்லாக அமைந்துள்ளது. தொல்காப்பியத்தில் விழு எனும் சொல் சிறப்பான, உயர்வான, மேன்மையான, பெரிய முதலான ஒத்த பொருள்களைத் தரும் பெயரடையாகத்தான் பயன்படுத்தப்பட்டது.

விழு எனும் வேர்ச்சொல்:

தொல்காப்பிய நூற்பா, ""விழுமம் சீர்மையும் சிறப்பும் இடும்பையும்'' (தொல்.சொல்.உரி.55) என்பதாகும். இந்நூற்பாவிற்கு உரையெழுதும் இளம்பூரணர், ""விழுமம் சீர்மையும் இடும்பையும் செய்யும்'' என்கிறார். இதற்கு உரையெழுதும் இளம்பூரணர், ""விழுமியர் என்றக்கால் சீரியர் என்பதாம். விழுமமுற்றிருந்தார் என்றக்கால் இடும்பை யுற்றிருந்தார் என்பதாம்'' எனக் கூறுகிறார். விழுமம் என்ற சொல்லிலிருந்து விழுமியர் என்ற சொல்லை இளம்பூரணர் தருவித்துக் கொள்கிறார்.
இந்நூற்பாவிற்குச் சேனாவரையர், ""விழுமியோர் காண்டொறும் செய்வர் சிறப்பு'' (நாலடி 159) எனவும், ""வேற்றுமை இல்லா விழுத்திணை பிறந்து'' (புறம் 27) எனவும், ""நின்னுறு விழுமம் களைந்தோன்'' (அகம் 170) எனவும், ""விழுமம் முறையானே சீர்மையும் சிறப்பும் இடும்பையுமாகிய குறிப்புணர்த்தும் என்றவாறு'' எனவும் உரை வகுக்கிறார். ÷
சேனாவரையர் விழுமியோர், விழுத்திணை என்ற இரு சொற்களை விழுமம் என்ற சொல்லிலிருந்து தருவித்துக் கொள்கிறார். நச்சினார்க்கினியரும் சேனாவரையரையே பின்பற்றுகிறார். இவற்றை நோக்கும் போது "விழு' என்பதே இவற்றுக்கான அடிப்படை வேர்ச் சொல்லாகும் என்பது தெளிவாகிறது. சொல்லதிகாரத்தின் உரியியலில் விழுமம் என்ற உரிச்சொல்லின் மூவகைப் பொருள் நிலைகளைச் சுட்டிய தொல்காப்பியர், பொருளதிகாரத்தில் விழுமம் என்ற சொல்லை நான்கு இடங்களிலும், விழு எனும் சொல்லை ஓரிடத்திலும், விழுமியது என்ற சொல்லை மற்றோர் இடத்திலும் கையாள்கிறார். 

"தலைவரும் விழுமநிலை 
நீக்கலின் வந்த தம்முறு விழுமமும் 
வேற்றுநாட்டு அகல்வயின் விழுமத்தானும்
தம்முறு விழுமம் பரத்தையர் கூறினும்'

என வரும் நான்கு இடங்களிலும் தொல்காப்பியர் விழுமம் என்ற சொல்லைத் துன்பம் என்ற பொருளிலும், விழு எனும் சொல்லைச் சிறந்த எனும் பொருளிலில் பெயரடையாகக் கையாள்கிறார். விழுமியது எனும் சொல்லைச் சிறந்தது எனும் பொருளில் கையாள்கிறார்.
தொல்காப்பியத்தில் விழு என்ற சொல் பெயரடையாகவும் விழுமம் என்பது குறிப்புப்பொருள் உணர்த்தும் உரிச்சொல்லாகத் துன்பம் என்ற பொருளிலும் விழுமியது என்ற சொல் சிறப்பானது எனும் பொருளிலும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. 
சீர்மை, இடும்பை ஆகிய இரண்டை மட்டுமே விழுமம் என்ற உரிச்சொல்லின் பொருள்களாக இளம்பூரணர் கொள்கிறார். ஆனால், சேனாவரையரும் நச்சினார்க்கினியரும் அவற்றோடு சிறப்பு என்ற பொருளை மூன்றாவதாகச் சேர்த்துக் கொள்கின்றனர். தொல்காப்பியர் விழுப்புகழ் என்ற ஒரு சொல்லைப் புறத்திணையியலில் (தாவா விழுப்புகழ்) சிறப்பான, மேன்மையான, உயர்வான, புகழ் எனும் பொருள்களில் பயன்படுத்துகிறார்.
ஆனால், விழுமம் என்ற உரிச்சொல்லைத் தனிச் சொல்லாகப் பயன்படுத்தும் தொல்காப்பியர் அதை இடும்பை, துன்பம் என்ற பொருளிலேயே பொருளதிகாரத்தில் பயன்படுத்துகிறார். மற்ற இரண்டு பொருள்களான சீர்மை, சிறப்பு என்ற பொருளில் எங்கும் இச்சொல் தொல்காப்பியரால் பயன்படுத்தப்படவில்லை.

சங்க இலக்கியத்தில் "விழுமியம்' எனும் சொல்லாட்சி:

எட்டுத்தொகை, பத்துப்பாட்டு ஆகிய நூல்களில் விழு என்ற என்ற வேர்ச்சொல்லை அடிப்படையாகக் கொண்ட விழு, விழும், விழுமம், விழுமிதின், விழுமிது, விழுமிய, விழுமியோர், விழுமியோன், விழுமியம் ஆகிய ஒன்பது சொற்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. விழு எனும் சொல் சங்க இலக்கியப் பாடல்களில் மிகுந்த அளவில் இடம்பெற்றுள்ளது. இச்சொல் ஒரு சொல்லின் முன்னொட்டாக (Prefix) நின்று ஒரு சொல் நீர்மைத்ததாக அச்சொல்லின் மேன்மையைக் குறிக்கும் வகையில் சிறப்பான, உயர்வான, மேன்மையான, சீர்மையான, சீரிய, பெரிய, விழுமிய முதலான ஒத்த பொருள்களைப் பயந்தே நிற்கும் உயர்தகவுச் சொல்லாக அமைகிறது. 
அடுத்த நிலையில், "விழுமம்' என்ற சொல் அதிக அளவில் இடம்பெற்றுள்ளது. இச்சொல் இடும்பை, துன்பம், துயரம், வருத்தம் முதலான பொருள்களில்தாம் இடம்பெற்றுள்ளன. தொல்காப்பியர் கூறிய சீர்மை, சிறப்பு எனும் பொருள்களில் எங்கும் இடம்பெறவில்லை. மேலும், இச்சொல்லின் அடிப்படையில் விழுமியோர், விழுமியோன், விழுமியம் என வரும் சொற்கள் படர்க்கையிலும் தன்மையிலும் பெயர்ச் சொற்களாகப் பயின்று வந்துள்ளன.

விழுமியம் - இன்றைய பொருள் தகுதி:

விழுமியம் என்ற சொல்லுக்கான பொருளாக மதிப்பு என்பது இக்காலத்தில் வழங்கப்படுகிறது. மதிப்பு அல்லது விழுமியம் என்பதற்கான நேரடியான ஆங்கிலச் சொல்லாக Value என்பது அமைகிறது. அ.சிதம்பரநாதன் செட்டியார் பதிப்பித்த சென்னைப் பல்கலைக்கழக ஆங்கிலம்-தமிழ்-அகராதியில் Value என்ற ஆங்கிலச் சொல்லுக்கு விழுமியம் என்ற சொல் இடம்பெறவில்லை. இந்த அகராதி 1965ஆம் ஆண்டு பதிப்பிக்கப்பட்டது. 1957ஆம் ஆண்டு பாலூர் கண்ணப்ப முதலியார் தொகுத்து எழுதிய தமிழ் இலக்கிய அகராதியில் விழுமியம் என்ற சொல்லே இடம்பெறவில்லை. எனவே, தமிழ் இலக்கிய அகராதிகளில் 1957 வரை இப்போது வழங்கப்படும் பொருளில் விழுமியம் என்ற சொல் இடம்பெறவில்லை என்பதும், அதுபோல் 1965 வரை Value எனும் ஆங்கிலச் சொல்லுக்கு விழுமியம் எனும் தமிழ்ச்சொல் பொருளாகக் கூறப்படவில்லை என்பதும் தெளிவாகிறது.
"மதிப்புகள்' என்ற பொருளைத் தரும் "விழுமியம்' என்ற சொல் மிகப்பழைய சொல்லாக இருந்தாலும் அன்றைக்கு அதன் பொருள் நிலை வேறாக இருந்தது. ஆனால், இன்றைக்கு அதன் பொருள்நிலை அடிப்படையிலிருந்து விலகாத ஆனால், விரிவடைந்த வேறொரு பொருள் நிலையைக் கொண்டு விளங்குகிறது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/2/11/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/feb/11/தொல்காப்பிய-ர்-ம்-காட்டும்-விழுமம்-2861370.html
2861369 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 11: அகவல் "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, February 11, 2018 03:18 AM +0530 ஒசையே பாட்டின் உருவத்தைச் செவ்வை ஆக்குகிறது. பழகிய காதுக்குப் பாட்டைக் கேட்ட மாத்திரத்தில், தவறு இருந்தால் உடனே புலப்படும். பாட்டுக்குச் சரியான உரைகல் பாட்டுக் கேட்டுப் பயின்ற காது. அதனால்தான் கவி பாடப் புகுகிறவர்கள் பல பாடல்களை வாயாரப் பாடிப் பழக வேண்டுமென்று சொல்கிறேன். பொருள், இலக்கணம் ஆகியவற்றைப் பின்பு கவனித்துக் கொள்ளலாம். ஓசை சரியாக இருந்தால் இலக்கணமும் சரியாக இருக்கும். கவியின் ஓசையை விருத்தத்தில் தெளிவாகக் காணலாம். அதனால்தான் ஆசிரிய விருத்தங்களைப் பற்றியே இதுவரையில் எழுதி வந்தேன்.
தமிழில் பாக்கள் நான்கு வகைப்படும். அவற்றை நாற்கவி யென்று சொல்வார்கள். வெண்பா, கலிப்பா, வஞ்சிப்பா என்பவை அவை. யாப்பிலக்கண நூல்களில் அந்த வரிசையில் இலக்கணத்தைச் சொல்லியிருப்பார்கள். பாவுக்கு இனமாகச் சில பாடல்கள் உண்டு. அவற்றைப் பாவினம் என்று புலவர் கூறுவர். அவை தாழிசை, துறை, விருத்தம் என்று மூன்று வகை. ஒவ்வொரு பாவுக்கும் இந்த மூன்று இனங்களும் உண்டு. இதுவரையில் நாம் கவனித்தவற்றின் பெயரே அவை இன்ன பாவின் இனம் என்பதை உணர்த்தும். 
ஆசிரியப்பாவின் இனமாதலின் ஆசிரிய விருத்தம் என்று பெயர் வந்தது. பிற்காலத்துக் காப்பியங்களிலும் பிற வகை நூல்களிலும் புலவர்கள் பெரும்பாலும் ஆசிரிய விருத்தங்களையே ஆண்டிருக்கிறார்கள். தேவார காலத்துக்குப் பிறகு காவிய காலம் தொடங்கியது. அது முதல் கவிதையுலகில் ஆசிரிய விருத்தமே அரசாட்சி செய்து வருகிறது.
பாரதியார் இயற்பாட்டைப் போலவே இசைப் பாட்டையும் எளிதில் ஆண்டார். இசைப் பாடல்களில் இசைக்குத் தலைமை இருக்கும்; கவிச்சுவை இரண்டாம் பட்சமாக இருக்கும். பாரதியார் செய்த பெரிய புரட்சி, இசைப் பாடல்களாகிய கண்ணிகளையும் சிந்துகளையும் இலக்கியச் சுவை உடையனவாகச் செய்தது. தேவாரம் எப்படிப் பண் அமைந்து இசைப்பாவாகவும், சிறந்த கவிச்சுவை அமைந்து இலக்கியப் பனுவலாகவும் இருக்கிறதோ அவ்வாறு பாரதியார் இசைப்பாட்டு வகைகளைக் கவிச்சுவை உடையனவாக அமைத்தார். அவர் பாடல்களிலும் ஆசிரிய விருத்தங்கள் பல உண்டு.
சங்க காலத்தல் ஆசிரியப்பாவே மிகுதியாக இருந்தது, இன்று கிடைக்கும் சங்க காலத்து நூல்களில் உள்ள பாடல்களைக் கணக்கிட்டுப் பார்த்தால் ஆசிரியப் பாக்களே முதலிடம் பெறுவதைக் காணலாம்.
ஆசிரியப்பாவை அகவல் என்றும் சொல்வார்கள். அகவல் என்பதற்கு அழைத்தல் என்று பொருள். ஒருவரை வரவேற்பதற்கும் அழைப்பதற்கும் ஏற்ற ஓசையமைப்பை உடையது அகவல். அகவலில் பெரும்பாலும் ஈரசைச் சீர்களே வரும். அதனால் அவற்றை ஆசிரியச்சீர், அகவற்சீர் என்று வழங்குவர்; இயற்சீர் என்றும் அதைக் கூறுவது உண்டு.
ஆசிரியப்பாவில் ஒவ்வோரடியும் நான்கு ஈரசைச் சீர்களால் அமைந்திருக்கும். இடையிலே காய்ச்சீர் - நேரில் முடியும் மூவகைச் சீர்கள் - வரலாம். அகவல் மூன்றடி முதல் பல அடிகளால் வரும்.

""வாழிய செந்தமிழ் வாழ்கநற் றமிழர்
வாழிய பாரத மணித்திரு நாடு
இன்றெமை வருத்தும் இன்னல்கள் மாய்க
நன்மைவந் தெய்துக தீதெலாம் நலிக...''

இந்தப் பாரதியார் பாட்டு அகவல் அல்லது ஆசிரியப்பா. அகவலில் ஒவ்வோரடியிலும் மூன்றாவது சீரில் மோனை அமைந்தால் அழகாக இருக்கும். எல்லா அடிகளும் நாற்சீரடிகளாக அமைவது நிலைமண்டில ஆசிரியப்பா என்று பெயர் பெறும். கடைசி அடிக்கு முன் அடி மாத்திரம் மூன்று சீர்களால் அமைய, மற்ற அடிகளெல்லாம் நாற்சீர் அடிகளாக இருப்பது நேரிசை யாசிரியப்பா. இந்த இரண்டுமே நூல்களில் அதிகமாக உள்ளவை நடு நடுவே இரண்டு சீரடி, மூன்று சீரடியாகச் சிலவற்றைப் பெற்று மற்றவை நாற்சீரடியாக இருப்பது இணைக்குறளாசிரியப்பா. எல்லா அடிகளும் நாற்சீரடிகளாக அமைய, எந்த அடியை எங்கே மாற்றி வைத்தாலும் பொருள் மாறாமல் இருப்பது அடிமறி மண்டில ஆசிரியப்பா. இந்த இரு வகைளும் இலக்கியத்தில் மிகுதியாக வருவதில்லை.

""நிலத்தினும் பெரிதே வானினும் உயர்ந்தன்று 
நீரினும் ஆரள வின்றே சாரல் 
கருங்கோற் குறிஞ்சிப் பூக்கொண்டு 
பெருந்தேன் இழைக்கும் நாடனொடு நட்பே''

இது குறுந்தொகையென்னும் சங்கநூற் பாட்டு. இதில் ஈற்றயலடியாகிய மூன்றாவது அடி முச்சீர் அமைந்தது. அதனால் இது நேரிசை ஆசிரியப்பா. சங்க காலத்து அகவலின் ஓசையே ஒரு தனிச்சிறப்புடையது. இந்தப் பாட்டின் அடிகளுக்கு ஓசை யூட்டிப் பார்க்கலாம்.

""நிலத்தினும் பெரிதே வானினு முயர்ந்தன்று
கருவிளம் புளிமா கூவிளம் புளிமாங்காய் 
நீரினு மாரள வின்றே சாரல்
கூவிளம் கூவிளம் தேமா தேமா 
கருங்கோற் குறிஞ்சிப் பூக்கொண்டு
புளிமா புளிமா தேமாங்காய் 
பெருந்தேன் இழைக்கும் நாடனொடு நட்பே
புளிமா புளிமா கூவிளங்காய் தேமா'' 

இந்த ஆசிரியப்பாவில் கூவிளம், கருவிளம், தேமா, புளிமா என்ற நான்கு ஈரசைச் சீர்களும் வந்தன. மூன்று இடங்களில் காய்ச்சீர்கள் வந்தன. முதல் அடியில் நான்காம் சீரும், மூன்றாம் அடியிலும் கடைசி அடியிலும் மூன்றாம் சீரும் காய்ச்சீராக அமைந்ததைக் காண்க. இரண்டு இரண்டு அடிகளில் எதுகை அமைந்தால் ஆசிரியப்பா அழகாக அமையும்.

""அகவற் பாக்க ளவைநான் காகும்;
தகநாற் சீர்கள் சார்ந்து நடக்கும்;
இரண்டிரண் டடிகளில் எதுகை யமைந்தால்
திரண்டநல் ஓசை சிறந்தமை வுறுமே''

இதில் இரண்டடிகளில் ஓரெதுகையாக அமைந்திருப்பதைக் காண்க. இது நிலைமண்டில ஆசிரியப்பா.

""மாந்தர்கள் அன்பார் வாழ்வடை வாரே;
சாந்தியே பெரிய தாரகம் ஆமே;
ஆந்துயர் பொறுத்தல் அரும்பெருந் தவமே;
காந்திவாழ் வெடுத்துக் காட்டா மன்றே''

இதில் நான்கு அடிகளில் எதை எங்கே வைத்து எழுதினாலும் பொருள் மாறுவதில்லை. அடியை எப்படியும் மறித்துப் போடலாம். இது அடிமறி மண்டில ஆசிரியப்பா. அகவலில் மோனை இடத்தில் எதுகை வருவதுண்டு.

""வீரரும் வேந்தரும் போரினிற் புக்கார்;
மக்களெல் லோரும் தொக்குவாழ்த் தினரே;
வெற்றிமா மகள்கைப் பற்றினன் அரசன்;
சால்விற லின்றித் தோல்வியுற் றவர்கள்
புவியுடல் போட்டன ரவிந்தொழிந் தாரே''

இந்த ஆசிரியப்பாவில் ஒவ்வோரடியிலும் மூன்றாம் சீரில் எதுகை வந்தது; அதாவது முதற்சீரும் மூன்றாம் சீரும் எதுகையாக இணைந்து வந்தன. இதற்குப் பொழிப் பெதுகை என்று பெயர். எதுகை வந்தால் அங்கே மோனை இல்லையே என்ற குறை இராது.

(தொடர்ந்து பாடுவோம்...) 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/1/28/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/feb/11/கவி-பாடலாம்-வாங்க---11-அகவல்-2861369.html
2861368 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, February 11, 2018 03:17 AM +0530 தெருளா தொழுகும் திறனிலா தாரைப்
பொருளா லறுத்தல் பொருளே - பொருள்கொடுப்பின்
பாணித்து நிற்கிற்பார் யாருளரோ? வேல்குத்தின்
காணியின் குத்தே வலிது. (பாடல்-32)

தன்னைத் தெளியாது செருக்கோடு ஒழுகுகின்ற திறப்பாடில்லாத பகைவரை, பொருள் கொண்டு கொல்லுதலே செய்யத்தக்க காரியம், (அப் பகைவரைக் கொல்லும் பொருட்டுச் சிலர்க்குப்) பொருளினைக் கொடுப்பின், அவரைக் கொல்லாது தாமதித்து நிற்பார் யாவர் உளர்? வேலாற் குத்துதலைவிட, காணிப்
பொருளால் குத்துவதே வலிமை யுடையதாம். (க-து) பகைவரைப் பொருளாற் கோறலே சிறந்ததாதலின் பொருளினை மிகுதியுஞ் செய்க. "வேல்குத்தின் காணியின் குத்தே வலிது' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/10/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/feb/11/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2861368.html
2856897 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, February 4, 2018 01:58 AM +0530 ஆட்டோ ஓட்டுநர் வள்ளிமுத்து குறித்து ஏற்கெனவே நான் பதிவு செய்திருக்கிறேன். சென்னையை அடுத்த போரூரில் இவர் நடத்தும் "திருக்குறள் வாழ்வியல் மன்றம்' பள்ளிச் சிறார்கள் மத்தியில் திருக்குறளை எடுத்துச் செல்வதில் மிகப்பெரிய முனைப்புக் காட்டுகிறது. சக ஆட்டோ ஓட்டுநர்களும் இவருக்கு உதவியாக இருக்கிறார்கள் என்பதுதான் அதை விடச் சிறப்பு. 
ஓட்டுநர் வள்ளிமுத்து என்னைச் சந்திக்க அலுவலகம் வந்திருந்தார். அவரிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தபோது ஒரு தகவலைச் சொன்னார். சமீபத்தில், ராமாபுரத்திலுள்ள பிரபல ஐ.டி. நிறுவனம் ஒன்றில் பணிபுரியும் பெண்மணி ஒருவர் இவரது ஆட்டோவில் சவாரி சென்றிருக்கிறார். நிச்சயமாக அவர் பொறியியல் பட்டதாரியாக இருக்க வேண்டும். அவரை இறக்கிவிட்டபோது 38 ரூபாய் ஆட்டோவுக்கான கட்டணம் என்று சொன்னபோது, அவர் 100 ரூபாய் நோட்டை எடுத்து நீட்டி
யிருக்கிறார்.
ஓட்டுநர் வள்ளிமுத்து அவருக்குத் தரவேண்டிய 62 ரூபாய் பாக்கித் தொகையைக் கொடுத்தபோது, அந்தப் பெண்மணியின் நடவடிக்கை அவரைச் சிரிப்பிலும் வியப்பிலும் ஆழ்த்தி இருக்கிறது. ரூ.100இல் இருந்து 38 ரூபாயைக் கழிப்பதற்கு தனது செல்லிடப்பேசியில் அவர் கணக்குப் போட்டபோது, பத்தாம் வகுப்பு மட்டுமே படித்த வள்ளிமுத்து, அவரிடம் கேட்டாராம்: "இதுக்கெல்லாமா மேடம் கணக்குப் போட்டுப் பாக்கணும். மனக்கணக்குப் போட முடியாதா?' 
இன்றைய கல்வியின் தரம் எப்படி இருக்கிறது என்பதற்கு இந்த நிகழ்வு ஓர் எடுத்துக்காட்டு.


முதுமையின் காரணமாக உடல் நலம் குன்றியிருக்கும் ராஜ்கண்ணனின் தந்தையாரை நலம் விசாரிக்கச் சென்றிருந்தபோது, ராஜ்கண்ணன் "சமரன்' இதழ்களின் தொகுப்பை என்னிடம் தந்தார். இதற்கு முன்பே ஒருமுறை "சமரன்' இதழ் குறித்து நான் பதிவு செய்திருப்பது நினைவுக்கு வந்தது. சுமார் 60 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு "சமரன்' பத்திரிகையில் வெளிவந்த கட்டுரைகளின் தொகுப்பு இப்போது வ.விஜயபாஸ்கரனின் இளவல் வ.மோகனகிருஷ்ணனால் மீண்டும் தொகுத்து "சமரன் களஞ்சியம்' என்கிற பெயரில் வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது. இதற்கு அவரை எவ்வளவு பாராட்டினாலும் தகும்.
நின்றுபோயிருந்த சமரனின் பழைய இதழ்கள் சிலவற்றை நான் மதுரையில் பள்ளி மாணவனாக இருந்தபோது படித்திருக்கிறேன். மதுரையில், பெரியவர் எஸ்.ஆர்.கே. இன் வீட்டில் படித்ததாக நினைவு. 1962 முதல் 1964 வரையிலான இரண்டாண்டுகள் மட்டும்தான் "சமரன்' வெளிவந்தது. அதில் அன்றைய இடதுசாரி இயக்க முன்னோடிகள் பலருடைய கட்டுரைகள் வெளிவந்தன. குறிப்பாக, ஜெயகாந்தன் எழுதிய பல வீரியமான கட்டுரைகள் சமரனில்தான் காணக்கிடைக்கின்றன.
வ.விஜயபாஸ்கரன் ஒரு மிகப்பெரிய அரசியல், சமுதாய, இலக்கிய ஆளுமை. இவர் தொடங்கி நடத்திய தமிழ் இலக்கிய இதழ் "சரஸ்வதி'. மாத இதழாக வந்த "சரஸ்வதி' நின்ற பிறகு, வார இதழாக "சமரன்' அவரால் தொடங்கப்பட்டது. இதுகுறித்த வல்லிக்கண்ணனின் பதிவை "சமரன் களஞ்சியம்' தொகுப்பில் படித்துத் தெரிந்து கொள்ளலாம்.
இந்தத் தொகுப்பிற்கு எழுத்தாளர் நாஞ்சில் நாடனும், இலக்கிய விமர்சகர் வெங்கட் சாமிநாதனும் எழுதியிருக்கும் அணிந்துரைகள் அற்புதமானவை. இந்தப் புத்தகம் குறித்து நான் அதிகமாக எதுவும் எழுத விரும்பவில்லை. அவர்கள் இருவரும் தங்களது அணிந்துரையில் பதிவு செய்திருப்பதை அப்படியே வாசகர்களுக்குத் தந்து விடுகிறேன். முதலில் நாஞ்சில் நாடனின் பதிவு:
""எளிமையான தமிழில், நேரடியான துணிவில் அமைந்திருந்தன சமரனில் வெளியான அனைத்துக் கட்டுரைகளுமே! எழுதியவர்கள் எவருமே சாமானியமானவர் இல்லை. ஜெயகாந்தன், எஸ்.இராமகிருஷ்ணன், கே.பாலதண்டாயுதம், எம்.என். கோவிந்தன், தா.பாண்டியன், டி.செல்வராஜ், கே.சி.எஸ்.அருணாசலம், மோகன் குமாரமங்கலம், ஆர்.கே.பாண்டுரங்கன், வல்லிக்கண்ணன் எனும் ஆளுமைகள் மற்றும் பலர் எழுதிய 97 கட்டுரைகளைத் தொகுத்து 576 பக்கங்களில் வெளியாகின்றது விஜய பாஸ்கரனின் "சமரன் களஞ்சியம்.
எனதாச்சரியம், ஐம்பதாண்டுகளுக்கு முன்பு "சமரன்' எனும் அரசியல் இதழ் வெளியிட்ட பல கட்டுரைகள் இன்றும் பயனுள்ளதாகவும், பொருளுள்ளதாகவும் இருக்கின்றன என்பதே! அதுவே தான் இன்று"சமரன் களஞ்சியம்' வெளியாவதன் நியாயமும் தேவையும் ஆகும்.''
"ஆவணமாகிவிட்ட ஒரு அரசியல் இதழின் எளிய ஆரம்பங்கள்' என்று தலைப்பு கொடுத்து அணிந்துரை அளித்திருக்கிறார் இலக்கிய விமர்சகர் வெங்கட் சாமிநாதன். அவரது பதிவு:
""சமரன் பத்திரிகை தொடங்கியது அந்நாளைய தமிழக அரசியலில் தன் குரலை எழுப்பத்தான் என்றாலும், கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்குள் நடக்கும் கொள்கைப் போரிலும் தன் குரலைப் பதிய வேண்டியது முக்கியமாயிற்று. 
இங்கு தொகுக்கப்பட்டிருக்கும் சமரன் இதழ்களில் இவ்விரண்டு நிலைகளிலும் சமரனின் குரல் அழுத்தமாகப் பதிவாகியிருப்பதைப் பார்க்கலாம்.
எந்த சுதந்திரத்தை தலைமைகள் அன்றிலிருந்து இன்றுவரை, பத்திரிகைகள் சமீபகாலம் வரை இழந்திருக்கின்றன, அதன் பாதிப்புகள் என்ன என்பதை, சுமார் இரண்டே வருஷங்கள் வாழ்ந்த "சமரன்' கொண்டிருந்த சுதந்திரத்தின் பதிவுகளை, இத்தொகுப்பு சொல்லும். தன்னளவுக்கு, தன் காலத்தில் கண்ட அளவுக்குச் சுட்டிக் காட்டும்.
பேச வேண்டியதை, எழுத வேண்டியதைப் பேசுவதும், எழுதுவதும், பின் அவை காற்றோடு மறையாது பதிவு செய்வதும், அடுத்த தலைமுறைக்கு தருவதும் எவ்வளவு முக்கியமானது என்பது சமரன் தொகுப்பிலிருந்து தெரிய வரும்.''
சமரன் இதழ்களின் தொகுப்பை பதிப்பித்திருப்பதன் மூலம் வ.மோகனகிருஷ்ணன் தமிழினத்துக்கு மிகப்பெரிய தொண்டாற்றி இருக்கிறார். இந்தத் தொகுப்பில் என்னை மிகவும் வியப்பில் ஆழ்த்தியிருப்பது "மெயின் ஸ்ட்ரீம்' என்ற ஆங்கில ஏட்டில் வெளிவந்த சுவாமி விவேகானந்தரின் வீரமுழக்கத்தின் ஒரு பகுதி, வல்லிக்கண்ணனால் தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு, சமரன் இதழில் வெளியிடப்பட்டிருப்பது. 
அரசியல், சமூகக் கண்ணோட்டமுடைய இன்றைய இளைய தலைமுறையினர் கட்டாயமாகப் படிக்க வேண்டிய அற்புதமான தொகுப்பு இது.

சில நாள்களுக்கு முன்பு வேலூரிலிருந்து சென்னைக்குக் காரில் பயணித்துக் கொண்டிருந்தேன். வழியில் ஒரு மரத்தடியில் வாகனத்தை நிறுத்தினோம். கண்ணுக்கெட்டும் தூரத்தில் "சமத்துவபுரம்' ஒன்று காணப்பட்டது. சாதியற்ற சமுதாயம் அமைய வேண்டும் என்கிற நோக்கில் சாதி ரீதியாக வீடுகள் ஒதுக்கப்பட்டு, சமத்துவபுரங்கள் உருவாக்கப்படுவதை நினைத்தபோது சிரிப்பு வந்தது. 
சமத்துவபுரம் குறித்து எப்போதோ படித்த மூன்றுவரிக் கவிதை நினைவுக்கு வந்தது. எழுதியவர் யாராக இருந்தாலும் அவருக்கு என் பாராட்டுகள்.
ஆயிரம் உண்டிங்கு ஜாதி...
உறுதி தந்தது அரசு
சமத்துவபுரம்!

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/feb/04/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2856897.html
2856896 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சோழன் நல்லுருத்திரன் கூடும் உயர்ந்த குறிக்கோளார்! - முனைவர் ந.செ.கி. சங்கீத்ராதா DIN Sunday, February 4, 2018 01:57 AM +0530 ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் வாழ்வில் ஒரு குறிக்கோள் வேண்டும். குறிக்கோள் இல்லா மனிதனின் வாழ்க்கை வீணே! அக்குறிக்கோள் உயர்வானதாக இருக்க வேண்டும். மலையளவு இருக்க வேண்டுமே தவிர மடுவளவு இருக்கக் கூடாது. அவ்வுயர்வுக்கு தேவை ஊக்கமும் உழைப்பும் ஆகும். அயராது உழைப்பவனுக்கு தெய்வம் உதவ முன்வரும். அத்தகைய உழைப்புக்கு ஊக்கம் தேவை. ஊக்கம் என்பது முயற்சி "முயற்சியுடையார் இகழ்ச்சியடையார்' என்பது வள்ளுவர் வாய்மொழி; அம்முயற்சிக்கு உயர்ந்த எண்ணம் வேண்டும்.
தாமரைத் தண்டினது உயர்வும் தாழ்வும் குளத்திலுள்ள நீர்மட்டத்தினைப் பொறுத்தது. அதுபோல மனிதர்கள் தம் வாழ்வில் பெறும் ஏற்றமும் இறக்கமும் அவர்களது எண்ணத்தைப் பொறுத்தே அமையும் (குறள்.595). எனவேதான், உள்ளுவதெல்லாம் உயர்ந்தனவாக இருத்தல் வேண்டும் (596) என்றார் வள்ளுவர். 
உயர்ந்த குறிக்கோளுடையார் நட்பே தமக்கு வேண்டும் என்றான் ஓர் அரசன். அவன்தான் சோழன் நல்லுருத்திரன். கலித்தொகையில் முல்லைக்கலி பாடிய மூதறிவாளன்! புலவர் வரிசையில் இடம்பெறும் புரவலன்! அவ்வரசன், உயர்ந்த குறிக்கோளினைக் கொண்ட முயற்சியுடையார் நட்பே தமக்குக் கூட வேண்டும் என்றும், உயர்ந்த குறிக்கோள் அற்றவர் நட்பு தம்மோடு கூட வேண்டாம் என்றும் கூறுகிறான்.
எளிய முயற்சி: நன்றாக விளைந்து அறுவடைக்குத் தயாராகவிருக்கும் நெல் வயலில் கதிர்களைக் கவர்ந்து சென்று தன் வளையில் நிறைத்து வைக்கும் இயல்பு எலிக்கு உண்டு. எலி பிறர் உழைப்பைக் கவர்ந்து மறைத்து வைக்கிறது. 
இது சிறு முயற்சி; தான் மட்டும் வாழ நினைக்கும் எண்ணம்! இவ்வெலி போன்ற முயற்சியுடைய மனிதர்கள் உலகில் உள்ளனர். அவர்கள் சிறு முயற்சி உடையவர்கள். ஆனால், எலி மறைத்து வைத்த பொருளோ அதற்குப் பயன்படவில்லை. வளையைத் தோண்டுபவர் எடுத்துச் சென்று விடுகின்றனர். இவ்வாறே பிறர் உழைப்பில் வாழ விரும்பி, பிறர் பொருளைக் கவருகின்ற சிறு மனிதர்களும் உலகில் உள்ளனர். கடைசியில் அவர்கள் தாமும் உண்ணாது பறிகொடுக்கின்றனர்; இது புன்மையானது; இழிவு தருவது. இவர்கள் உறவு எனக்குக் கூடாது போகட்டும்! என்கிறான்.
உயர்ந்த முயற்சி: உயர்ந்த நோக்கத்துடன் காட்டில் வேட்டைமேற்சென்ற வரிப்புலியானது தனது வலிமையால் திண்ணிய பன்றியை அடித்து வீழ்த்தியது. ஆனால், பன்றி அப்புலியின் இடப்பக்கம் வீழ்ந்தமையால், அதனை உண்ணாது வெறுத்து பசியுடன் தனது குகை சென்று தங்குகிறது (புலி தனது இரையை வலப்பக்கம் வீழ்த்தியே உண்ணும் இயல்புடையது). மறுநாள் மிகப்பசியுடனும், வீரத்துடனும் குகையிலிருந்து வெளியேறுகிறது.
முன்னிலும் பெரிய வலிய ஆண் யானையை அடித்து வலத்திலே வீழ்த்தியது; வயிறு நிறைய உண்டது; தன் வழிமேற் சென்றது. மீந்து கிடந்த யானையின் தசைகள் வேறு பல விலங்கு, பறவைகளுக்கு இரையாயின. 
அதாவது, புலியின் முயற்சியால் வீழ்த்திய பெரிய யானை காட்டிலுள்ள பல உயிர்களுக்கும் உணவாகிறது. இவ்வாறு தாளாற்றித்தந்த (தன் முயற்சியால்) பொருளைத் தானும் உண்டு, தக்கார்க்கும் அளிக்கும் வேளாண்மை மிகுந்தோரும் இவ்வுலகில் உள்ளனர். அதாவது, புலியின் உயர்ந்த குறிக்கோளுக்கு உழவனின் உயர்வு உவமையாகக் காட்டப்பட்டது. இது இன்றையளவில் நாம் நினைவுகூரத்தக்கது. இத்தகைய உயர்ந்த குறிக்கோளுடைய குன்றனைய முயற்சியுடையார் நட்பே கூடுவது உயர்வு தரும். இத்தகையோர் நட்பு எனக்கு நாளும் பெருக வேண்டும் என்கிறான் இவ்வரசன். 
எனவே, புறப்பட்ட இடமும் தெரியாமல், போகும் இடமும் தெரியாமல் "நீர் வழிபடூஉம் புணை போல' தடுமாறிக்கொண்டிருக்கும் இன்றைய இளைய தலைமுறைக்குத் தேவை உயர்ந்த குறிக்கோளுடையார் நட்பேயாகும்!
"விளைபதச் சீறிடம் நோக்கி வளைகதிர்
வல்சி கொண்டு அளை மல்க வைக்கும்
எலி முயன் றனையர் ஆகிஉள்ளதம்
வளன்வலி உறுக்கும் உளமி லாளரொடு
இயைந்த கேண்மை இல்லாகியரோ
கருங்கண் கேழல் இடம்பட வீழ்ந்தென
அன்று அவண் உண்ணா தாகி வருநாள்
பெருமலை விடரகம் புலம்ப வேட்டெழுந்து
இருங்களிற்று ஒருத்தல் நல்வலம் படுக்கும் 
புலிபசித் தன்ன மெலிவில் உள்ளத்து 
உரனுடையாளர் கேண்மையொடு
இயைந்த வைகல் உள ஆகியரோ' (புறம் 190.)

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/2/4/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/feb/04/சோழன்-நல்லுருத்திரன்-கூடும்-உயர்ந்த-குறிக்கோளார்-2856896.html
2856895 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 10: எண்சீர் விருத்தம் "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, February 4, 2018 01:56 AM +0530 தமிழில் சித்தர் பாடல்கள் என்று ஒரு வகையான நூல் உண்டு. போகர், அகத்தியர், ரோமரிஷி, புலிப்பாணி என்பன போன்ற பெயர்களையுடைய சித்தர்கள் உண்டு. பதினெண் சித்தர் ஞானக்கோவை என்ற நூலில் சித்தர் பாடல்கள் எனப் பல வகைப் பாடல்களைக் காணலாம். வைத்திய நூல்களில் பல, சித்தர்கள் பாடியவை.
சித்தர் பாடல்களில் பெரும்பாலானவை எண்சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தமாகவே இருக்கின்றன. பாடுவதற்கு எளியது இந்த விருத்தம் ""கேளப்பா, ஆளப்பா'' என்று எதுகையில் தொடர்கள் வரும் பாடலைப் பார்த்தால், சித்தர் பாட்டென்று கண்ணை மூடிக்கொண்டு சொல்லிவிடலாம். "பாரதி அறுபத்தாறு' என்பதில் உள்ள கவிகள் எல்லாம் இவ்வகையைச் சார்ந்தனவே. இந்த வகை விருத்தத்தில் ஓரடியில் முதல் பாதியும் மறு பாதியும் ஒத்து நிற்கும். ஆதலால், ஐந்தாவது சீரில் - அதாவது இரண்டாவது பாதி தொடங்கும் இடத்தில் மோனை அமையும்.
"காப்பியமும் தோத்திரமும் புலவர் பாடிக்
கவின்செய்யப் பேரழகு பூண்ட அன்னை
யாப்பியலும் அணிஇயலும் பொருளின் பாங்கும்
இனிமையுற அமைந்தசெல்வி, மன்னர் பல்லோர்
பாப்பயிலத் தொண்டுகொண்ட தெய்வப் பாவை,
பழம்புலவோர் குழுவருளைப் பெறவைத் தாண்டு
பூப்பயிலும் பெரும்புகழ்சேர் தமிழாம் தேவி
புதுமலர்த்தாள் சிரம்வைத்துப் போற்றி வாழ்வாம்.'
இந்தப் பாட்டில் ஒவ்வோரடியிலும் எட்டுச் சீர்கள் இருக்கின்றன. அரையடியில் முன் இரண்டு சீரும் காய்ச்சீர்கள்; நேரை இறுதியில் உடைய மூவகைச் சீர்கள். பின் இரண்டு சீரும் மாச்சீர்கள். நேரை இறுதியிலே உடைய ஈரசைச்சீர்கள். 
ஆனால் ஒவ்வோர் அரையடியிலும் உள்ள நான்காவது சீர் தேமாவாகவே - நேர் நேராகவே இருப்பதைக் கவனிக்க வேண்டும்; அங்கே நிரை நேர் அல்லது புளிமாச்சீர் வந்தால் ஓசை கெட்டுவிடும். பாட்டைப் படிக்கும்போது அங்கே புளிமா இருந்தால் வேறுபாடான ஓசை உண்டாதலைக் கவனிக்கலாம்.
தேவாரத்தில் அப்பர் சுவாமிகள் பாடிய திருத்தாண்டகப் பாக்களில் பெரும்பாலான எண் சீரடி விருத்தங்களாகவே இருக்கும். சில இடங்களில் ஓசை கூடியும் இருக்கும்; குறைந்தும் இருக்கும். தாண்டகம் என்ற பெயரொடு வரும் பாடல் அது. அதற்குரிய இலக்கணம் இப்போது வழக்கில் இல்லை.
"சங்கநிதி பதுமநிதி யிரண்டுந் தந்து
தரணியொடு வானாளத் தருவ ரேனும்
மங்குவா ரவர்செல்வம் மதிப்போ மல்லோம்
மாதேவர்க் கேகாந்த ரல்லா ராகின்;
அங்கமெலாம் குறைந்தழுகு தொழுநோ யராய்
ஆவுரித்துத் தின்றுழலும் புலைய ரேனும்
கங்கைவார் சடைக்கரந் தார்க்கன்ப ராகில்
அவர்கண்டீர் யாம்வணங்கும் கடவு ளாரே!'
இந்தப் பாடலில் மூன்றாம் அடியில் முதல் பாதயில் நான்காம் சீர் "யராய்' என்று இருக்கிறது. எழுத்துக் கணக்கைக் கொண்ட தாண்டகப் பாட்டின் தாண்டகப் பாட்டின் இலக்கணப்படி இந்த அடி சரி. ஆனால் இப்போதெல்லாம் இந்த முறைப்படி பாடுவதில்லை. ஆகவே, எண் சீர் விருத்தப்படி அதை அமைத்தால் ஒட்டி வராது. மற்ற அடிகளெல்லாம் ஒத்து வந்திருப்பதைக் காண்க.
எண்சீர் விருத்தத்தில் காய்சீர் வரும் சில இடங்களில் விளச்சீர் வரலாம். மேலே உள்ள தாண்டகத்தில் இரண்டாவது அடி ஆரம்பத்தில் மங்குவார் என்று விளச்சீர் வந்திருப்பதைக் காண்க.
இனி வேறு வகை எண்சீர் விருத்தமும் தமிழ் இலக்கியத்தில் மிகுதியாகப் பயின்று வருகிறது. இராமலிங்க சுவாமிகள் பாடல்களில் இந்த வகை விருத்தம் அதிகம்.
"வாழையடி வாழையென வந்ததிருக் கூட்ட
மரபினில்யா னொருவனன்றோ வகையறியே னிந்த 
ஏழைபடும் பாடுனக்குத் திருவுள்ளச்சம் மதமோ 
இதுதகுமோ இதுமுறையோ இதுதருமந் தானோ 
மாழைமணிப் பொதுநடஞ்செய் வள்ளால்யான் உனக்கு 
மகனலவோ நீயெனக்கு வாய்த்ததந்தை யலவோ
கோழையுல குயிர்த்துயர மினிப்பொறுக்க மாட்டேன் 
கொடுத்தருணின் னருளொளியைக் கொடுத்தருளிப் பொழுதே!' 
இது இராமலிங்க சுவாமிகள் பாடல். அரையடியில் முதல் மூன்றும் காய்ச்சீராகவும் நான்காவது மாச்சீராகவும் வந்துள்ளன. மாச்சீரில் தேமா, புளிமா என்னும் இரண்டும் வந்திருப்பதைக் கவனிக்க வேண்டும். கூட்ட, னிந்த, தானோ, மாட்டேன் என்பவை தேமாச் சீர்கள்; மதமோ, உனக்கு, யலவோ, பொழுதே என்பவை புளிமாச் சீர்கள். திருவருட்பாவில் உள்ள இத்தகைய பாடல்களைப் படித்துப் படித்துப் பழகினால் எளிதில் பாட வரும்.
இந்த எண்சீர் விருத்தத்திலும் ஐந்தாவது சீரில் மோனை அமையும். வேறு வகையான எண்சீர் விருத்தங்களும் உண்டு. அவை அருமையாகவே நூல்களில் வந்துள்ளன.
"அலையோ டியநெஞ் சினிலே துயரால்
அயர்வே னையரு ளருளிப் புவியில்
மலைவோ டொருசஞ் சலமும் பிறவா
வகையில் குலவும் படிவைத் தருள்வாய்
இலையோ டியசெவ் வயில்வே லவனே
இமையோர் நலவாழ் வடையச் சமரில்
குலையோ டசுரர் ஒழியப் பொருதாய்
குமரா அமரா பதிகா வலனே!' 
இது ஒருவகை எண்சீர் விருத்தம். இதில் எல்லாச் சீர்களும் புளிமாச்சீராகவே அமைந்திருக்கின்றன. பொதுவாகவே, ஆசிரிய விருத்தங்களில் புலவர்கள் தம்முடைய கற்பனைத் திறத்தால் பல வகையான உருவங்களைப் படைத்திருக்கிறார்கள்; இனியும் படைப்பார்கள். ஆசிரிய விருத்தங்களைப் பாடிப் பழக வேண்டுமானால், கம்பராமாயணத்தையும் வில்லிபாரதத்தையும் அடிக்கடி படித்து, வாயாரப் பாடிப் பழக வேண்டும்.
(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/10/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/feb/04/கவி-பாடலாம்-வாங்க---10-எண்சீர்-விருத்தம்-2856895.html
2856894 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சினம் கொண்ட சேவல் என்ன செய்யும்? - முனைவர் வாணி அறிவாளன் DIN Sunday, February 4, 2018 01:55 AM +0530 விலங்குகளுள் பெரிய, வலிய, சாதுவான யானைகளுக்கு மதம் பிடிக்கும். ஆனால் யானைகளுள் ஆண் யானையான களிறுக்கு மட்டுமே மதம் பிடிக்கும். மேலும், காடுகளில், தன் கூட்டத்திலிருந்து தனித்து விடப்பெற்ற ஆண் யானைக்கே மதம் பிடிக்கும். மனிதர்களால் தனிப்பட்ட பணிகளுக்காகத் தனியாக வளர்க்கப்பெறும் ஆண் யானைகளுக்கும் மதம் பிடிக்கும். அவ்வாறு மதம் பிடித்த வேளைகளில், எதிர்ப்படுவோரைத் தூக்கி அடித்துக் கொன்றுவிடும். அந்த வேளையில், தன்னை வளர்க்கும் பாகனையும் கொல்ல முற்படும். மதம் பிடித்த யானைகளை அடக்குவது எளிதன்று. ஆனால் பழந்தமிழகத்தில், இத்தகைய மதம் பிடித்த யானைகளையும், சின்னஞ்சிறு சேவற் கோழிகள், தாக்கிக் கொன்றிருக்கின்றன. 
திருச்சி, உறையூரிலுள்ள பஞ்சவர்ணேஸ்வரர் கோயிலில், யானையைச் சேவல் தாக்கிப் போரிடும் காட்சி, இரு புடைப்புச் சிற்பங்களாகச் செதுக்கப்பெற்றுள்ளன. (காண்க. படங்கள் 2&3, நன்றி:ஆர்.பாலகிருஷ்ணன், இ.ஆ.ப., சிந்துவெளி ஆய்வாளர்).
சோழர்களின் தலைநகரமாக விளங்கிய இவ் உறையூரிலிருந்து ஆண்டுவந்த கோப்பெருஞ்சோழனைப் பிசிராந்தையார் புறநானூற்றில், "கோழியோன்' என்றே குறிப்பிட்டுள்ளமை(புறம்.212:8) ஈண்டு எண்ணத்தக்கது. இளங்கோவடிகளோ 
உறையூரைக் கோழி எனக் குறிப்பிடாது, வாரணம் எனப் பதிவு செய்துள்ளதோடு, பெயர்க்காரணத்தையும் விளக்கமாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். அக்காரணம் குறித்துச் செவிவழிக் கதைகள் சிற்சில மாறுபாடுகளுடன் வழங்கப்பெற்று வருகின்றன. அக்கதை வருமாறு:
திருச்சி உறையூர், முற்காலச் சோழ மன்னர்களின் தலைநகரமாக விளங்கியது. உறையூரைத் தலைநகரமாகக் கொண்டு கரிகாற்சோழன் ஆட்சி செய்த காலகட்டத்தில் மன்னன் பட்டத்து யானையில் வலம் வந்தபோது அந்த யானைக்குத் திடீர்ரென மதம் பிடிக்க, மன்னரும் பிறரும் செய்வதறியாது திகைத்து நின்றனராம். அந்நேரத்தில் எங்கிருந்தோ பறந்து வந்த ஒரு சேவல், யானையின் தலையில் கொத்தவே மதம் பிடித்த யானை தரையில் மலைபோல் சரிந்து உயிர் விட்டதாம். அன்றிலிருந்து உறையூரானது கோழிமாநகர் என வழங்கப்பெற்றதாம். மதம் பிடித்த யானையை வீழ்த்தியது சாதாரண சேவல் அல்ல, இறைவன்தான் சேவல் வடிவில் வந்து யானையைக் கொன்று மக்களையும் நாட்டையும் காத்ததாக நம்பிய மன்னன், அவ்விடத்தில் கோயில் எழுப்பினானாம். அக்கோயில்தான் உறையூர் பஞ்சவர்ணேஸ்வர சுவாமி கோயில். 
இந்த வரலாற்று நிகழ்வை, நினைவுகூரும் வகையில் கோயில் மதிலின் உட்புறச் சுவற்றில் யானையின் தலையில் சேவல் கொத்துவது போன்ற சிற்பங்கள் செதுக்கி வைக்கப்பட்டுள்ளதாகக் கூறுவர். ஆனால், இவ்விரண்டு சிற்பங்களும், வெவ்வேறு காலத்தைச் சார்ந்தவை என்பர் தொல்லியல் அறிஞர். அவை வெவ்வேறு காலத்தையன மட்டுமல்ல; வெவ்வேறு நிகழ்வுகளையும் குறிப்பிடுவன என்பதை சிற்பக் காட்சிகள் தெளிவுபடுத்துகின்றன. 
அதாவது, அரசன் யானை மேல் அமர்ந்திருக்கும் முதல் சிற்பமானது மேற்கூறப்பெற்ற கரிகாற்சோழன் தொடர்பான நிகழ்வைக் காட்சிப்படுத்தியுள்ளது. அரசன் அமர்ந்து ஊர்ந்துவந்த அந்த யானைக்கும், இரண்டாவது சிற்பத்தில் உள்ள யானைக்கும் வேறுபாடு உள்ளது. இரண்டாவது சிற்பத்தில் உள்ள யானையின் தந்தங்கள் உடைபட்டவையாக உள்ளன. பொதுவாக, தந்தங்கள் உடைபட்ட களிறுகளைக் கோயில் பணிகளுக்கும், பிற பணிகளுக்கும் பயன்படுத்துவது வழக்கம். கட்டுரையின் தொடக்கத்தில் கூறியவாறு, கோயில் முதலான இடங்களில், பணிகளுக்காகத் தனியாக வளர்க்கப்பெறும் ஆண் யானைகளுக்குப் பெரும்பாலும் மதம் பிடிக்கும். அவ்வாறான தந்தங்கள் உடைபட்ட, மதம் பிடித்த யானை ஒன்றைச் சேவல் கொல்லும் நிகழ்வையே, இரண்டாவது சிற்பம் காட்டுகிறது. இவ்வாறு, மதம் பிடித்த யானைகளைச் சேவல் கொல்லும் இரு நிகழ்வுகளுக்கான சான்றுகளாக அச்சிற்பங்கள் காணப்பெறுகின்றன. 
சேவல் சண்டைக் குணம் மிக்கது. சேவல்களுக்கிடையேயான போரினை சங்க இலக்கியங்களும் காட்டியுள்ளன(குறுந்.305, அகம்.277). பழந்தமிழகத்தில் யானை-சேவற்போர் வழக்கத்திலிருந்ததை கி.மு.1ஆம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்த சோழர்கால நாணயம் காட்சிப்படுத்தியுள்ளது(காண்க. படம்.3, நன்றி: ஐராவதம் மகாதேவன், சிந்துவெளி ஆய்வாளர்).
அம்மூன்று சான்றுகளிலும் சேவல் தாக்குவது, யானையின் தலையிலுள்ள நுதற்பகுதியை மட்டுமே. விலங்கியல் அறிஞர்கள், யானையின் தலையில் அந்நுதற்பகுதி, எலும்புகளற்ற மென்மையான பகுதி என்ற செய்தியைத் தெரிவித்துள்ளனர். அதாவது யானையின் அப்பெருத்த உடம்பின் பலவீனமான பகுதி அந்நுதற் பகுதியே ஆகும். அதனால் யானையின் நுதலைப் பூநுதல் என இலக்கியங்கள் குறித்துள்ளன. (அகநா. 268:2-4, நற்.36:1-3, நற்.333:4,5).
காட்டு விலங்குகளுள் யானையும் புலியும், "எலியும் பூனையும் போல' ஒன்றுக்கொன்று பகை உணர்வு கொண்டவை. ஒன்றையொன்று போரிட்டுத் தாக்கிக் கொல்லக் கூடியவை (அகம்.272:1,2, பதி.53:18, பரி.20:4-5). எனவே புலி, தன் பகையாகக் கருதும் யானையைக் கொல்லும் முறையை, அறிவை இயல்பாகவே பெற்றிருந்ததில் வியப்பில்லை. யானையின் நுதலைத் தாக்கியே கொன்றிருக்கிறது; வென்றிருக்கிறது. யானையின் பூநுதலே, ஒரே அடியில் அதனை வீழ்த்துவதற்குரிய பலமற்ற உடற்பகுதி என்பதைப் புலியும் அறிந்திருந்தது; மனிதனும் அறிந்திருந்தான். 
போரின்போது யானை தன்மீது எவ்வளவு அம்புகள் பாய்ந்தாலும் சற்றும் தளராது, சினத்துடன் மேலும் போர்க்குணமுடன் முன்னேறிச் செல்லும் தன்மையுடையது. ஆனால், அவற்றின் இரு கண்களுக்கு இடையே அமைந்துள்ள இந்நெற்றிப் பகுதியில்(நுதலில்), ஓரம்பு தைத்தாலும் அவை இறந்துவிடும். எனவே போர்க்களங்களில் மறவர், யானைகளை அவற்றின் நுதலில் படைக்கருவிகளைச் செலுத்தியே கொன்ற செய்தியை,
"கொல்யானை அணிநுதல் அழுத்திய ஆழிபோல்' (கலி.134:3) எனக் கலித்தொகை குறிப்பிட்டுள்ளது. பதினெண் கீழ்க்கணக்கைச் சார்ந்த புறநூலான களவழி நாற்பதிலும், 
"எற்றி வயவர் எறிய, நுதல் பிளந்து 
நெய்த்தோர் புனலுள் நிவந்த களிற்று உடம்பு
(களம்.23) 
"ஓடா மறவர் எறிய, நுதல் பிளந்த 
கோடு ஏந்து கொல் களிற்றின் கும்பத்து எழில்ஓடை' 
(களம்.31) 
எனப் போர்க் களிறுகளை மறவர், நெற்றியில் அம்பெய்திக் கொன்ற நிகழ்வுகள் காட்சிப்படுத்தப் பெற்றுள்ளன. அதனால்தான் போரில் ஈடுபட்ட களிறுகளின் அந்நுதற் பகுதியை இரும்பு, பொன் முதலிய உலோகங்களாலான கவசத்தால் மறையுமாறு பிணித்தனர். இக்கவசத்தை ஓடை எனக் குறிப்பிடும் இலக்கியங்கள், ஓடை அணிந்திருந்த போர்க்களிற்றின் தோற்றத்தினை,
"ஓடையொடு பொலிந்த வினைநவில் யானை'
(நெடுநல்.169)
"ஒண்ணுதல் யாத்த திலகவவிர் ஓடை' (கலி.97:11)
எனப் பல இடங்களில் காட்சிப்படுத்தியுள்ளன. இவ்வாறு யானையை எளிதில் தாக்கிக் கொல்வதற்குரிய உடற்பகுதியை அறிந்திருந்த பழந்தமிழர், போர்க்குணம் உடைய சேவலுக்கும் யானையின் அந்நுதற்பகுதியைத் தன் கூரிய அலகாலும், நகங்களாலும் தாக்கிக் கொல்லும் பயிற்சியை அளித்திருக்கின்றனர். அதனால்தான் சிறு சேவற் கோழிகளால், பெரிய வலிய மதம் கொண்ட யானைகளைத் தாக்கிக் கொல்ல முடிந்தது. அதனைத்தான் இச்சிற்பங்களும் நாணயமும் காட்சிப்படுத்தியுள்ளன. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/2/4/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/feb/04/சினம்-கொண்ட-சேவல்-என்ன-செய்யும்-2856894.html
2856893 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, February 4, 2018 01:53 AM +0530 எமரிது செய்க எமக்கென்று வேந்தன்
தமரைத் தலைவைத்த காலைத் - தமரவற்கு
வேலின்வா யாயினும் வீழார்மறுத்துரைப்பின்
ஆலென்னிற் பூலென்னு மாறு.. (பாடல்-31)

எம்மவராதலான் எமக்கு இச்செயலை முடித்துத் தருக என்று அரசன், தன்கீழ் வாழ்வாரை ஒரு செயல் செய்யும் பொருட்டு நம்பி நியமித்த இடத்து, அவன் கீழ் வாழ்வார். அவர் பொருட்டாக வேலிடத்தாயினும் வீழாதவர்களாகி, இயலாது என்று மறுத்துக் கூறலின் (அஃது), அதோ தோன்றுவது (பெரிய) ஆலமரமென்று ஒருவன் கூறலுறின், (அதற்கு மாறாக) மற்றொருவன் அது சிறிய பூலாச் செடியே என்று கூறுதலை ஒக்கும். (க-து.) அரசன் ஏவலை மேற்கொண்டார் உயிர் கொடுத்தாயினும் அதனை முடித்தல் வேண்டும். "ஆலென்னிற் பூலென்னுமாறு' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/10/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/feb/04/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2856893.html
2852434 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி வள்ளலாரின் ஏக்கம்! - இடைமருதூர் கி. மஞ்சுளா Monday, January 29, 2018 05:20 PM +0530 அருட்பிரகாச வள்ளலாரின் பாடல்கள் "திரு அருட்பா' ஆனதால், அதில் திருவும் இருக்கிறது; அருளும் இருக்கிறது. இரண்டும் இணைந்து திருவருள் (அம்மை-அப்பர்) ஆனது. அவற்றைப் படிப்போர்க்கு அவ்விரண்டும் திருவாகிய இறைவனும், அருளாகிய இறைவியுமாகத் திருவருள் புரிகிறது' என்பர் சான்றோர்.
"அன்பெனும் பிடியுள் அகப்படும் மலை'யான சிவபரம்பொருளை தம் அன்பால் அரவணைத்து அவரோடு ஜோதியில் இரண்டறக் கலந்து, மரணமில்லாப் 
பெருவாழ்வு பெற்றவர் அருட்பிரகாச வள்ளலார். 
சைவ சமயம் தாசமார்க்கம் (தொண்டன்-அடிமை), சத்புத்திரமார்க்கம், (மகன்) சக மார்க்கம் (தோழன்), சன்மார்க்கம் (சீடன்) ஆகிய நான்கு நெறிகளில் இறைவனை வழிபடும் வழியைக் கூறியுள்ளது. 
உடலுக்குத் தாய்-தந்தையர் நம்மைப் பெற்றோர். ஆனால், உயிருக்கு (ஆன்மா) தாயும் தந்தையுமாக இருப்பவன் இறைவன் ஒருவனே! அவனே சிவபரம்பொருள். அவனே அம்மையப்பனாக - சிவசக்தி சொரூபனாக இருந்து உயிர்களை உய்விக்கிறான். 
வள்ளலாரும், இறை-உயிரின் உறவு நிலைகளை குரு, தாய், தந்தை, நட்பு, துணை, அம்மான், நாயகன், தலைவன், ஆருயிர்த் தலைவன் என்று பலவாறு பாடியுள்ளார். அவற்றுள் முக்கியமான உறவு இறைவனைத் தந்தையாகக் கருதும் முறை.
இறைவனைத் தந்தையாக நோக்கும் போக்கை சமயத்தின் தொடக்கமாகக் கருதுவர். 
""1. பெற்றெடுத்த தந்தையுடன் நாம் வைத்திருக்கும் உறவு எந்த அளவு தீவிரமாக உள்ளதோ அந்த அளவு கடவுட் தந்தையிடம் உண்டு.
2. கடவுள், தந்தையின் மறுவடிவம் என்பது "FATHER PROJECTION THEORY' என்னும் கொள்கையாகும்'' என்கிறார் மைக்கேல் ஆர்கரி. மேலும் அவர், 
பெற்றோர், கடவுள் (PARENTAL IMAGE AND DEITY (G0D) IMAGE) உருவாக்கத்துக்கு உளவியல் அடிப்படையில் இரண்டு காரணங்களை முன்வைத்துள்ளார். அவற்றுள் ஒன்று:
தாய்-தந்தை இருவரில் யாரேனும் ஒருவரிடம் மட்டுமே சலுகை கொள்வதைப் போலவே கடவுளையும் கருதும் நிலை என்கிறார். ( THE SOCIAL PSYCHOLOGY OF RELIGION, P.179, 180, 184,)  மைக்கேல் ஆர்கரியின் கருத்துக்கேற்ப அமைந்துள்ளது வள்ளலாரின் "தந்தை' குறித்த பாடல்கள். வள்ளல் பெருமானும் தம் தாய்-தந்தையை இளமையிலேயே இழந்துவிட்டவர் என்பதால், அவரும் தாய்-தந்தைப் பாசத்திற்காக ஏங்கித் தவித்திருக்கிறார் என்பதை அப்பாடல்கள் காட்டுகின்றன.
வள்ளல் பெருமான் தாய் - தந்தை இருவரையும் தனித்தனியாவும், இணைத்தும் குறிப்பிட்டுப் பாடும் பாடல்கள் பல உள்ளன. ஆனாலும், இறைவனை தந்தை நிலையில் வைத்து அவர் தம்மை மகனாகப் பாவித்துக் கொண்டு பாடும் இடங்கள் பற்பல.
"இங்கெனக்குப் பேசிய தந்தையும் தாயும்' (3386), என் அப்பா (605), தந்தையே (644,2660), எந்தையே (1105), என்றன் அப்பா (599, 602), எனை ஈன்றவனே (1207), என் அப்பனே (2587) என வருபவை தந்தையின் உறவைக் குறிப்பனவாகவே உள்ளன. "அப்பனெனத் திகழ்கின்றோனே' (3246-10-4) என்றவரியின் மூலம் தன் தந்தைபோல இறைவன் திகழ்கிறார் என்ற ஒப்புமைத் தன்மையும் அமைந்துள்ளது.
நீயே என் தந்தை (2203), என்னருமைத் தந்தையே (1962), என் உரிமைத் தந்தையே (1226), மன்றமர்ந்த தந்தையே (1228) என்று கூறுகின்றபோது தனக்குரிய பாதுகாப்புரிமையையும், தந்தையின் உயர்வையும் எடுத்துத்துரைக்கின்றார்.
""தந்தை நீ அலையோ? தனயன் நான் அலனோ?'' (3844) என்றும் ஏக்கமாகக் கேட்டு உறவை-உரிமையை நிலைநாட்டுகின்றார். மேலும், ""தந்தையர் வெறுப்ப மக்கள் தாம் பயனில்'' (3511-102), ""தடுத்தெனை ஆட்கொண்ட தந்தையரே'' (3793), ""தந்தை தம்மையே தனையன் தன் தன்மையென்று சாற்றுதல் சாத்தியம் கண்டீர்'' (5442), ""எந்தையைக் கண்டேன் இடரெல்லாம் நீக்கினேன் சிந்தை மகிழ்ந்தேன் சித்திகள் பெற்றேன்'' (4902), ""அறிவளித்து பிறிவிலாதமர்ந்த பேரருள் தந்தை'' (4615-1122) என்றும், "உணர்ந் துணர்ந்துணரினும் உணராப் பெருநிலை / அடைந்திட எனக்கே அருளிய தந்தை' (4615-1155) என்றும் தனக்கு மரணமிலாப் பெருவாழ்வு அளித்த அருட்திறத்தையும் அருளிச் செய்துள்ளார். மேலும், தந்தையாக பாவித்துப் பாடியுள்ள இன்னபிறபாடல்களும் குறிப்பிடத்தக்கவை.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/1/28/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jan/28/வள்ளலாரின்-ஏக்கம்-2852434.html
2852435 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, January 28, 2018 02:38 AM +0530 மதுரை மணிமொழியாரின் நினைவேந்தல் கூட்டத்திற்குச் சென்றிருந்தபோது, சென்னை தரமணியில் உள்ள உலகத் தமிழாராய்ச்சி நிறுவனத்தின் இயக்குநர் பேராசிரியர் கோ.விசயராகவன் டாக்டர் கே.கே.பிள்ளை எழுதிய "தமிழக வரலாறு மக்களும் பண்பாடும்' என்கிற புத்தகத்தை எனக்கு அன்பளிப்பாகத் தந்தார். முன்பு எப்போதோ படித்திருந்த அந்தப் புத்தகத்தை மற்றொருமுறை படிக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது.
1972-ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாடு பாடநூல் நிறுவனத்திற்காக வரலாற்றுப் பேராசிரியர் டாக்டர் கே.கே.பிள்ளையால் எழுதப்பட்ட இந்தப் புத்தகம், இதுவரை 13 பதிப்புகள் கண்டிருக்கின்றன என்றால், அந்தப் புத்தகத்தின் அருமையைப் புரிந்து கொள்ளலாம். அகழாய்வுகள் மூலம் கிடைத்த வரலாற்றுச் சான்றுகளுடன், தமிழக வரலாற்றுக்கான அடிப்படைத் தரவுகளை ஒருங்கே திரட்டி, வரலாற்றுக்கு முந்தைய தமிழகம், சங்க காலத்திய வரலாறு, இடைக்காலத் தமிழக வரலாறு, அயலகத்தார் குறிப்புகள், அந்நியர் ஆட்சியில் தமிழக வரலாறு எனக் கால வரிசைப்படி வரையறுத்து, டாக்டர் கே.கே.பிள்ளை இந்நூலை எழுதியிருக்கிறார் என்பதுதான் தனிச்சிறப்பு.
தமிழக வரலாறு குறித்த இந்நூலைத் தொகுத்திருக்கும் டாக்டர் கே.கே.பிள்ளை சில அடிப்படை உண்மைகளைத் தனது முன்னுரையில் தெரிவிக்கிறார். பழந்தமிழரின் வாழ்க்கை முறைகளையும் பண்பாட்டையும் அறிந்து கொள்வதற்குச் சங்க இலக்கியம் நமக்குப் பெரிதும் பயன்படுகின்றது என்றும், 
சங்காலத் தமிழர் பண்பாடுகளே தமிழரின் வரலாறு முழுவதிலும் தொடர்ந்து வந்து அவர்களுடைய வாழ்க்கையின் வளர்ச்சிக்கு அடிகோலி வந்துள்ளன என்பதும் அவரது கருத்து. அதேபோல, கல்வெட்டுச் செய்திகள் அனைத்தையும் நம்பிவிட முடியாது என்றும், கல்வெட்டில் கூறப்பட்டுள்ளவற்றை இலக்கியச் சான்றுகளுடனும் வேறு குறிப்புகளாலும் உறுதி செய்ய வேண்டும் என்றும் கூறுகிறார்.
தமிழக வரலாறு குறித்துத் தெரிந்துகொள்ள விழைபவர்களும், ஆராய்ச்சி மாணவர்களும் கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய, தங்களது சேகரிப்பில் வைத்துப் பாதுகாக்க வேண்டிய அரிய தகவல் பெட்டகம் "தமிழக வரலாறு மக்களும் பண்பாடும்' என்கிற இந்தப் புத்தகம்.

நேற்று சென்னை அம்பத்தூர் மண்ணூர்பேட்டையில் நடந்த தமிழகக் கவிஞர் கலை இலக்கியச் சங்கத்தின் விழாவில் பெரியவர் கரு.பேச்சிமுத்துவை சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிட்டியது. தமிழ் மீது தாளாப்பற்றுகொண்ட கரு.பேச்சிமுத்து "பிழை தவிர்' என்கிற புத்தகத்தைத் தொகுத்திருக்கிறார்.
தன்னுடைய ஓய்வூதியப் பணத்தில் இந்தப் புத்தகத்தை வெளியிட்டு பரப்புரை செய்கிறார் அவர். தமிழில் புழக்கத்தில் இருக்கும் பிழைகளை எல்லாம் சுட்டிக்காட்டி எப்படி அவை சரியாகக் கையாளப்பட வேண்டும் என்று தொகுத்துப் பட்டியலிட்டிருக்கிறார். மாணவர்களுக்கு மட்டுமல்ல, ஆசிரியர்களுக்கேகூட இந்தக் கையேடு தேவைப்படுகிறது என்று 
தோன்றுகிறது, பத்திரிகையாளர் உட்பட!

சில புத்தகங்கள் நம்மைத் தொடர்ந்து சிந்திக்கும்படி செய்துவிடுகின்றன. அப்படிப்பட்ட புத்தகம் அனுபம் மிசுரா என்பவர் எழுதியிருக்கும் "குளங்கள் இன்றும் உயிர் வாழ்கின்றன'. சரவணா இராசேந்திரனால் தமிழில் மொழிபெயர்ப்பு செய்யப்பட்டிருக்கும் இந்தப் புத்தகம் அற்புதமான ஆவணப்பதிவு. குளங்கள் குறித்த சில பதிவுகள், தகவல்கள் நமது கண்களைக் குளமாக்கி விடுகின்றன.
""உலகில் 1,234,000,000,000,000,000,000 லிட்டர் தண்ணீர் உள்ளது. இவ்வளவு நீர் இருந்தும்கூட இதில் 96.5 சதவீதம் கடல்நீர், உப்புநீர். ஏறத்தாழ இன்னுமொரு விழுக்காடு நிலத்தடி உப்புநீரும் உப்புநீரேரி முதலானவையும். ஆக வெறும் 2.5 சதவீதம் மட்டுமே நன்னீர், இந்த நன்னீரிலும் பெரும்பகுதி பனிக்கட்டியாய் உறைந்திருப்பது வெறும் 0.07 சதவீதம் தண்ணீர்தான் உலகில் வாழும் மனிதர்கள் உள்ளிட்ட அத்தனை உயிரினங்களுக்கும் பயன்படுகிறது'' - இந்தப் புள்ளிவிவரங்களைப் படிக்கும்போது "பகீர்' என்று இருக்கிறது.
இதை நமது மூதாதையர்கள் உணர்ந்திருந்தார்கள். அவர்களுக்குத் தண்ணீரின் அருமை தெரிந்திருந்தது. 17ஆம் நூற்றாண்டு வரை குளங்கள் வெட்டும் பணிகள் தொடர்ந்து நடந்துகொண்டே இருந்தன. அசோகர் காலத்திலிருந்து வெட்டப்பட்டுக் கொண்டிருந்த குளத்துப் பணிகள் எல்லாம் 17ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு மெல்ல மெல்லக் குறையத் தொடங்கின. ஆனாலும்கூட, குளங்களைத் தூர்வாரும் பணி முறையாக நடந்து வந்தது. இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்ததற்குப் பிறகுதான் வளர்ச்சி என்கிற பெயரில் குளங்களும், ஏரிகளும் குடியிருப்புகளாக மாற்றப்படத் தொடங்கின.
குளங்கள் குறித்த நீண்டதொரு ஆய்வை மேற்கொண்டவர் அனுபம் மிசுரா. இவர் கலப்படமில்லாத காந்தியவாதி, எழுத்தாளர், சூழலியல் ஆர்வலர். காந்தியடிகளின் கொள்கையால் ஈர்க்கப்பட்ட அனுபம் மிசுரா, இந்தியா முழுவதும் பயணம் செய்து நடத்திய ஆய்வுதான் (ஆஜ்பி ரஹே ஹை தாலாப்) '"குளங்கள் இன்றும் உயிர் வாழ்கின்றன' என்கிற அமரத்துவமான புத்தமாக உருவாகி இருக்கிறது.
இதைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்த சரவணா இராசேந்திரனை எத்துணை பாராட்டினாலும் தகும். ஏதோ மொழிபெயர்த்திருக்கிறோமே என்றில்லாமல், உணர்வுப்பூர்வமாக மொழிபெயர்ப்பு செய்திருக்கும் அவரது முயற்சிக்கு வாழ்த்துகள். நிறைய நிறைய செய்திகள், நல்ல நல்ல தகவல்கள், ஏராளமான புள்ளிவிவரங்கள்.

கட்செவி அஞ்சலில் எனக்கு அனுப்பித் தரப்பட்டிருந்தது கவிஞர் கந்தர்வன் எழுதிய "வர்க்கச் சண்டை' என்கிற கவிதை. பிடித்திருந்தது, அதனால் அதைப் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

பழைய சோறும்
பாதாம் கீரும்
ஒரு வயிற்றுணவாய்
ஒரு நாளும் ஆவதில்லை.
அப்படியே போனாலும்
வர்க்கச் சண்டை
வயிற்றுக்குள்ளும் நடக்கும்!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/1/28/w600X390/tm5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jan/28/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2852435.html
2852433 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அங்கலிங்கம் -பொன். சுந்தர. வேலாயுதன் DIN Sunday, January 28, 2018 02:34 AM +0530 அருட்பிரகாச வள்ளலார்,

"பரிக்கிரக நிலைமுழுதுந் தொடர்ந்தோம் மேலைப்
பரவிந்து நிலையனைத்தும் பார்த்தோம், பாசம்
எரிக்கும்இயற் பரநாத நிலைக்கண் மெல்ல
எய்தினோம், அப்பாலும் எட்டிப்போனோம்
தெரிக்கரிய வெளிமூன்றும் தெரிந்தோம் எங்கும்
சிவமேநின் சின்மயம் ஓர் சிறிதும் தேறோம்
தரிக்கரிதென் றாகமங்கள் எல்லாம் போற்றத்
தனிநின்ற பரம்பொருளே சாந்தந் தேவே' 
(மகாதேவ மாலை)
எனத் திருவாய் மலர்ந்த பெருமான், "மந்திரம் அறிந்தோமா? பெருமானே! நம்மைச் சன்மார்க்க சாட்டையால் ஏதமுற நடிக்கின்ற பாதமறிவீரோ!' எனச் சாடுகின்றார். அன்றி,

"வழக்கறிவீர் சண்டையிட்டே வம்பளக்க வறிவீர்
வடிக்குமுன்னே சோறெடுத்து வயிற்றடைக்க வறிவீர்
குழைக்கறியே பழக்கறியே கூட்டுவர்க்கக் கறியோ
குழம்பேசா றேயெனவும் கூறிவறி வீரே!' 
"சுடுகாட்டுப் பிணங்கள் இச்சுகமனைத்தும்
கணச்சுகமே சொல்லிக் கேண்மின்!'
(தனிப்பாடல்)

உயிரோட்டமுள்ள மாந்தர்கள் நாம் சுடுகாடு செல்வது அழகல்ல என என் மனம் விரும்புகிறது. திருவருள் அடியேனுக்கு ஏது புரியுமோ! அருளுமோ! அறிந்திலேன், ஐயகோ!
மேலே குறிப்பிட்ட விளக்கம் ஒருசாரருக்கே புரியும். மனிதனது கண்ணுக்குப் புலப்படும் தோற்றங்கள் மனித
தேகம் ஒன்று. இத்தேகம் கிடைத்தற்கரியது. இது மீண்டும் பிறக்கும் நிலை அடைதலற்ற வண்ணம் அடைய முயற்சிப்போம். இம்மாபெரும் புண்ணியஞ் செய்த இம்மனிதப் பிறவி (ஆண், பெண்) இறைவனோடு அங்கலிங்க மானாலொழிய மீண்டும் பிறக்க வேண்டியதுதான். இறைவன் பேரொளிப் பிழம்பு. இப்பிழம்போடு சிற்றொளியுடைய இம்மனித தேகம் குழைந்துவிடல் வேண்டும்!
தக்க ஞான ஆசான் நமக்குக் காட்சி கொடுத்துவிடில் அவர்கள் மூலமாக மூலாதாரம், சுவாதிஸ்டானம், மணிபூரகம், அனாகதம், விசுக்தி, ஆக்ஞா (பரவிந்து) பரநாதம், பரவெளி, பரம்பரவெளி, பராபரவெளி (சும்மா இருக்கும் நிலை) ஆகிய ஞான ஊடகத்தில் திளைத்து இருக்கும் ஞான சாதகனுக்கு இறைவன் மனம் கனிந்து பொன்னுடம்பு அருளினால் ஒழிய மற்ற வகையில் முடியாது; முடியவே முடியாது. (காண்க படம்: வள்ளலார், அகத்தியர்)

"கருவியொடு கரணமெலாங் கடந்துகடந் தான்மேற்
காட்சியெலாங் கடந்ததன்மேற் காணாது கடந்து
ஒருநிலையி னனுபவமே யுருவாகி பழுத்த
உணர்ச்சியினுங் காணாம லோங்குமொரு வெளியில்
மருவிய தோர் மேடையிலே வயங்கியசே வடிகள்
மலர்த்திவந்தென் கருத்தனைத்தும் வாங்கினையின் புறவே
குருமணியே யென்னரசே யெனக்கிதுபோ தாதே
கடும்புலையோன் குடிசையிலுங் குலவிநுழைந்தனையே!' 

என்று ஞானத்தில் திளைத்து இத்தகைய பேற்றை அடைந்தவர் திருவருட்பிரகாசர். 

("சுத்த சன்மார்க்க முரசு' நூலிலிருந்து...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/1/28/w600X390/tm6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jan/28/அங்கலிங்கம்-2852433.html
2852432 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி திருவாசகம் - திருவருட்பா ஒப்புமைப் பகுதிகள் -தவத்திரு ஊரன் அடிகள் DIN Sunday, January 28, 2018 02:33 AM +0530 வள்ளலார் ஒன்பதாம் ஆண்டில் முருகப்பெருமானால் ஆட்கொள்ளப் பெற்றார். பன்னிரண்டாம் ஆண்டு முதல் முறையான ஞான வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். அவ்விளம்பருவத்திலியே, தனக்கென ஒரு வழிபடு கடவுள் (உபாசனா மூர்த்தி-முருகன்); தனக்கென ஒரு வழிபடு குரு (உபாசனா குரு- ஞானசம்பந்தர்); தனக்கென ஒரு வழிபடு நூல் (உபாசனா நூல்-திருவாசகம்) என்று ஓர் அருமையான அமைப்பை ஏற்படுத்திக் கொண்டார்.
இம்மூன்றும் வள்ளலாரை உருவாக்கின, ஆளாக்கின, பின்னாளில் வள்ளற்பெருமான் பெற்ற பெரும் பேறுகளுக்கெல்லாம் இம்மூன்றுமே அடிநாள் முயற்சிகளாய் அமைந்தன. தேவாரம்- திருவாசகம்-திருவருட்பா என்ற வரிசையில் இடையில் நிற்பது திருவாசகம். திருவருட்பாவுக்கு முன்னோடி திருவாசகம். ஆதலாற்றான் திருவாசகம் வள்ளற்பெருமானது வழிபடு நூலாக அமைந்தது. வள்ளலார் திருவாசகத்திற்கே வாழ்க்கைப்பட்டவர். 

திருவாசகம் - திருவருட்பா ஒப்புமைப் பகுதிகள்
திருவாசகம் - திருஅருட்பா ஒப்புமைப் பகுதிகள் பல உண்டு. அவ்வளவையும் எடுத்துக்காட்ட இங்கு இடமின்மையின் ஒருசிலவற்றை மட்டும் எடுத்துக் காட்டுவோம்.

"ஆமாறுஉன் திருவடிக்கே அகங்குழையேன் அன்புருகேன்
பூமாலை புனைந்தேத்தேன் புகழ்ந்துரையேன் புத்தேளிர்
கோமான்நின் திருக்கோயில் தூகேன்மெழுகேன் கூத்தாடேன்
சாமாறே விரைகின்றேன் சதுராலே சார்வானே' (5-2-8)

என்ற திருவாசகப் பாடலில் ஆமாறு சாமாறு என்ற சொல்லாட்சி வள்ளற் பெருமானது உள்ளத்தைக் காட்டுகிறது. ஆமாறு-ஆம்ஆறு-ஆகின்ற வழி; உருப்படியாகின்ற வழி; சாமாறு -சாம்ஆறு- சாகின்ற வழி; செத்துப்போகும் வழி. திருஅருட்பா அருட்பெருஞ்சோதி அகவலில் சாமாறு ஆமாறுகளை அப்படியே ஆள்கிறார்.

"சாமா றனைக்கும் தவிர்த்திங் கெனக்கே
ஆமா றருளிய அருட்பெருஞ் சோதி'

என்பது வள்ளற் பெருமானது அருட்பெருஞ்சோதி அகவல் (அடி.205-6)
""பாதாளம் ஏழினுங்கீழ்'' என்று தொடங்கும் திருவாசகத்தில் (104) ""ஓத உலவா ஒருதோழன் தொண்டருளன்'' என்றொரு தொடர் வருகிறது. இத்தொடரை அப்படியே வைத்து வள்ளலார் ஒரு வெண்பாவைப் பாடுகிறார்.

"ஓத உலவா ஒருதோழன் தொண்டருளன்
சாதல் ஒழித்தென்னைத் தனதாக்கிப் - பூதலத்தில்
ஐந்தொழில்செய் என்றே அருட்சோதிக் கோலவித்தான்
வெந்தொழில் போய் நீங்க விரைந்து' (4828 )

என்பது வள்ளலார் திருஅருட்பா.

""வான நாடரும் அறியொ ணாதநீ
மறையில் ஈறும்முன் தொடரொ ணாதநீ
ஏனை நாடரும் தெரியொ ணாதநீ
என்னை இன்னிதாய் ஆண்டு கொண்டவா
ஊன நாடகம் ஆடு வித்தவா
உருகி நான்உனைப் பருக வைத்தவா
ஞான நாடகம் ஆடு வித்தவா
நைய வையகத் துடைய விச்சையே'' 

என்ற திருவாசகமும்,

"வான நாடரும் நாடரும் மன்றிலே வயங்கும்
ஞான நாடகக் காட்சியே நாம்பெறல் வேண்டும்
ஊன நாடகக் காட்சியால் காலத்தை ஒழிக்கும்
ஈன நாடகப் பெரியர்காள் வம்மினோ ஈண்டே' (5550)

என்ற திருவருட்பாவும் ஒப்பு நேக்கத்தக்கன.
"மத்தேறி அலை தயிர்போல்' என்ற திருவருட்பாவும் (2144), "மத்திடு தயிராகி'(4-4), "தயிரில் பொரு மத்துறவே' (133), "மத்துறு தன் தயிரில் புலன் தீக்கதுவக் கலங்கி' (134), "மத்திட உடைந்து தாழியைப் பாவு தயிர்போல்' (413) என்ற திருவாசகங்களும் ஒப்பு நோக்கத்தக்கன.
மாணிக்கவாசகரும் திருவாசகத்தில் திருப்பள்ளி எழுச்சி பாடுகிறார். வள்ளலாரும் திருவருட்பாவில் திருப்பள்ளி எழுச்சி பாடுகிறார். திருவுந்தியார் திருவாசகத்தில் ஒரு பதிகம். திருவருட்பாவிலும் திருவுந்தியார் என்ற ஒரு பதிகத்தை வள்ளலார் பாடியுள்ளார். இவையெல்லாம் திருவாசகத்தின் தாக்கங்கள். திருவாசகத்தின் முதல் நான்கு அகவல்களும் திருவாசகத்திற்குப் புகுமுகம் போன்று நுழைவாயில் போன்று அமைந்தவை. திருவாசக நான்கு அகவல்களின் தாக்கம் வள்ளலாரின் அருட்பெருஞ்சோதி அகவலில் உண்டு. வள்ளலாரின் அருட்பெருஞ்சோதி அகவலுக்குத் திருவாசக முதல் நான்கு அகவல்கள் ஒரு முன்னோடி.
தேவாரம் பாடிய மூவரும் கோயில் கட்டவில்லை. முன்னரே உள்ள கோயில்களைப் பாடினார்கள். மாணிக்கவாசகர் திருப்பெருந்துறையில் ஆவுடையார் கோயிலைக் கட்டினார். வள்ளலார் வடலூரில் சத்தியஞான சபையைக் கட்டினார். 
திருப்பெருந்துறைக் கோயிலில் லிங்கம் இல்லை. லிங்கத்தின் இடத்தில் ஆவுடையார்(பீடம்) மட்டுமே உண்டு. அதனால் ஆவுடையார் கோயில் என்றே அது பெயர் பெற்றது. கொடி மரம் இல்லை, பலிபீடம் இல்லை, நந்தி இல்லை - இப்படிப் பல மாற்றங்கள், புதுமைகள். திருப்பெருந்துறை ஆகம அடிப்படையில் அமைந்ததன்று; அனுபவ ஞான அடிப்படையில் அமைந்தது. வழிபாட்டு முறைகளிலும் மாற்றங்கள், புதுமைகள். இக்கோயில் முழுமையும் தத்துவ அமைப்பு; தத்துவ அனுபவம்.
வடலூரில் வள்ளலார் அமைத்தருளிய சத்திய
ஞான சபையும் அப்படியே. முழுவதும் தத்துவ அமைப்பு. அனுபவ ஞான அமைப்பு. வடலூர் சத்திய
ஞான சபைக்குத் திருப்பெருந்துறை ஆவுடையார் கோயில் முன்னோடி.
சைவத்தில் தாசமார்க்கம், சத்புத்திரமார்க்கம், சகமார்க்கம், சன்மார்க்கம் என்ற நான்கு மார்க்கங்கள் உண்டு. நான்காவதான சன்மார்க்கத்தை விளக்கியருளியவர் மாணிக்கவாசகர் (ஞானத்தில் ஞானம்). மாணிக்கவாசகர் விளக்கியருளிய (சைவ) சன்மார்க்கத்தைச் சமரச சுத்த சன்மார்க்கமாக விளக்கியருளியவர், சைவ சமயக் குரவர் நால்வருக்குப் பின், ஐந்தாவதாக வந்த சமரச சுத்த சன்மார்க்கக் குரவராகிய வள்ளார்.

 


("வள்ளலார் நோக்கில் ஆளுடையடிகள்' என்ற கட்டுரையின் சிறு பகுதி...)
(தை 18 ( ஜன.31) - ஜோதி தரிசனம்)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/1/28/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jan/28/திருவாசகம்---திருவருட்பா-ஒப்புமைப்-பகுதிகள்-2852432.html
2852431 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 9: எழுசீர் விருத்தம் "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, January 28, 2018 02:30 AM +0530 ஆசிரிய விருத்தங்களின் பொது இலக்கணம் எல்லா அடிகளும் அளவொத்து வருவது. அளவு என்பது சீர்களின் எண்ணிக்கை மாத்திரம் அன்று. இன்ன இன்ன சீர் இந்த இடங்களில் வர வேண்டும் என்ற வரையறை உண்டு. காய்ச்சீர், மாச்சீர், விளச்சீர் என்ற மூன்று சீர்களே பெரும்பாலும் ஆசிரிய விருத்தங்களில் வருகின்றன. இவை ஓரடியில் வந்தது போலவே நான்கு அடிகளிலும் வர வேண்டும். சில இடங்களில் மா, விளம், காய் என்பன போல ஈற்றசை ஒன்றியிருப்பதன்றிச் சீர் முழுவதுமே ஒரே மாதிரி வரும். தேமாச் சீர்தான் வர வேண்டும் என்பது போன்ற வரையறை இது. 
""இதந்தரு மனையி னீங்கி'' என்ற என்ற அறுசீர் விருத்தத்தில் ஒவ்வோர் அடியிலும் மூன்று, ஆறாம் சீர்கள் தேமாவாகவே இருப்பதைக் காணலாம். அதை மாற்றினால் ஓசை வேறுபடுவதைப் பாட்டைச் சொல்லிப் பார்த்துத் தெரிந்து கொள்ளலாம். இதுவரையில் அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தங்களின் இலக்கணத்தைப் பார்த்தோம். அதற்கு மேல் எழுசீர் முதலியன உண்டு.

"ஆறுசீர் விருத்தம் அறிந்தவர் பின்னர்
அழகிய ஏழுசீர் விருத்தம்
கூறுமெம் முறையில் வருமென அறிந்து
குலவுறு மமைதியின் படியே
வீறுறப் பாடி இன்புறல் கூடும்
விளம்பிய செய்யுளிங் கிதன்பால்
வேறிலா திரண்டே அசையுறு சீர்கள்
மேவுதல் கண்டுணர்ந் திடுக'

இது எழுசீர் ஆசிரிய விருத்தம். ஐந்து சீர்களுக்கு மேல் எத்தனை சீர்கள் வந்தாலும் அந்த அடிக்குக் கழிநெடிலடி என்பது பெயர் என்று முன்பே தெரிந்து கொண்டிருக்கிறோம். ஆதலால் இது எழுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்.
இந்த விருத்தத்தில் எல்லாச் சீர்களும் ஈரசைச் சீர்களாகவே வந்திருப்பதைக் காணலாம். ஓரடியைப் பன்முறை ஓதி ஓதி ஓசையை உணர்ந்து கவி எழுத வேண்டும். பிறகு சீர் பிரித்து வாய்பாடு அமைத்துப் பார்த்தால், என்ன என்ன சீர் எந்த எந்த இடத்தில் அமைந்திருக்கிறது என்பதை உணரலாம். இந்தப் பாட்டில் மோனை ஐந்தாவது சீரில் அமைவது அழகு. முதல் நாலு சீர் ஒரு பகுதி, பின் மூன்று சீர் ஒரு பகுதியாகப் பிரித்து அந்த மோனை காட்டுகிறது.

கூவிளம் புளிமா கருவிளம் தேமா
கருவிளம் கூவிளம் புளிமா
கூவிளம் புளிமா கருவிளம் புளிமா
கருவிளம் கருவிளம் புளிமா
கூவிளம் தேமா கூவிளம் தேமா
கருவிளம் கூவிளம் புளிமா
கூவிளம் புளிமா கருவிளம் தேமா
கூவிளம் கூவிளம் புளிமா.

இந்த வாய்பாடு ஊட்டிப் பார்த்தால் ஒவ்வோர் அடியிலும் நான்கு விளமும், மூன்று மாவும் வந்திருப்பது தெரிகிறது. முதல் நான்கு சீர்களில் விளச்சீரும் மாச்சீரும் மாறி மாறி வர, பின் மூன்று சீர்களில் இரண்டு விளமும் ஒரு மாவுமாக வந்திருக்கின்றன. இவற்றில் பொதுவாக விளச்சீர்களும் மாச்சீர்களும் வந்தன. குறிப்பிட்டுத் தேமாதான் வரவேண்டும் என்பது போன்ற வரையறையில்லை. அதாவது, கூவிளம் வந்த இடத்தில் கருவிளம் வரலாம்; தேமா வந்த இடத்தில் புளிமா வரலாம்.
பின்வரும் பாடல்களில் நிரப்ப வேண்டியவற்றை நிரப்பிப் பயிலுக.

வேதமும் வேத அங்கமும் உணர்ந்த
வித்தக ....... அடைந்து
போதமுற் றொளிரும் ...... ......
புகழுறப் ...... பெரியர்
ஆதரத் தோடு ...... ......
அறிந்தவர் ...... ......
...... தெளிவார் அவர்நனி முயல்வார்
திகழுறு நூல்பல கற்பார்.

(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/1/28/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jan/28/கவி-பாடலாம்-வாங்க---9-எழுசீர்-விருத்தம்-2852431.html
2852430 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு Sunday, January 28, 2018 02:29 AM +0530 நிறையான் மிகுகல்லா நேரிழை யாரைச் 
சிறையான் அகப்படுத்தல் ஆகா - அறையோ! 
வருந்த வலிதினின் யாப்பினும் நாய்வால்
திருந்துதல் என்றுமோ இல். (பாடல்-30)


வருந்துமாறு வலிபெறக் கட்டினாலும், நாயின் வால் வளைவினின்றும் நீங்கித் திருந்துதல் என்றும் இல்லை; (அதுபோல) மனத்தை அடக்கும் வலிமை மிக்கிராத அழகினை உடைய கலனணிந்திருக்கும் மகளிரை, காவலால் தீய செயலினின்றும் நீக்கி அகப்படுத்தல் முடியாது. முடியும் என்பார் உளராயின் அவரைஅறைகூவி அழைக்கின்றேன். (க-து.) மகளிர்க்குச் சிறைகாப்பினும் நிறைகாப்பே சிறந்ததாம். "சிறைகாக்கும் காப்பெவன் செய்யும் மகளிர் நிறைகாக்கும் காப்பே தலை' என்பது திருக்குறள். "நாய்வால் திருந்துதல் என்றுமோ இல்' என்பது பழமொழி. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/1/28/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jan/28/பழமொழி-நானூறு-2852430.html
2848464 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, January 21, 2018 03:26 AM +0530 சென்னை அம்பத்தூரை அடுத்த மண்ணூர்ப்பேட்டையில் கடந்த 1984-ஆம் ஆண்டு முதல் "தமிழகக் கவிஞர் கலை இலக்கியச் சங்கம்' என்கிற அமைப்பு செயல்பட்டு வருகிறது. "தெருவெங்கும் தமிழ் முழக்கம்' என்று குமரி
முனையில் இருந்து சென்னை வரை 51 நாள்கள் நெடும் பயணம் நடத்திய இந்த அமைப்பைச் சேர்ந்தவர்கள், திருக்குறளை தேசிய நூலாக அறிவிக்கக் கோரி, வடலூர் வள்ளலார் சபையில் இருந்து சென்னை வள்ளுவர் கோட்டம் வரை ஏழு நாள் நடைப்பயணமும் மேற்கொண்டனர். திருக்குறள் தேசிய நூல் மாநாட்டை நான்கு முறை நடத்தி இருக்கிறார்கள்.
தொடர்ந்து மாதந்தோறும் இதுவரை 381 கவியரங்கங்கள் நடத்தி, இளைய தலைமுறை தமிழ்க் கவிஞர்களை ஊக்குவிப்பதை தங்களது வாழ்நாள் பணியாகக் கொண்டிருக்கின்றனர். கவிஞர் க.ச. கலையரசனால் தொடங்கப்பட்ட "தமிழகக் கவிஞர் கலை இலக்கியச் சங்கம்', "தமிழ்ப்பணி அறக்கட்டளை' என்கிற அறக்கட்டளையையும் நிறுவி, அதன் மூலமும் தமிழ்ச் சேவை செய்து வருகிறது.
பதினேழு ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் மண்ணூர்ப்பேட்டையில் நிறுவப்பட்ட திருவள்ளுவர் சிலை, பள்ளிக்கூடம் மற்றும் சாலை விரிவாக்கத்தின் காரணமாக இடமாற்றம் செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்துக்கு ஆளாகியது. அந்தச் சிலையை புதுப்பொலிவுடன் இன்னொரு இடத்தில் நிறுவி, வரும் சனிக்கிழமை திறப்பு விழா செய்ய இருக்கிறார்கள். அந்த நிகழ்வின்போது திருக்குறளின் 133 அதிகாரங்களைப் போற்றும் வகையில் 133 கவிஞர்கள் பாராட்டப்பட இருக்கிறார்கள். கவிஞர் கலையரசன், "விழுதுகள்'
அய்யாப்பிள்ளை, கவிஞர் செங்கை சண்முகம், பேராசிரியர் அரச.வேல்முருகன், கவிஞர் எம்.சக்திவேல் உள்ளிட்ட பலருடைய ஆர்வமும் உழைப்பும் இதன் பின்னணியில் இருக்கிறது.

தமிழ் மொழியின் வளர்ச்சிக்குப் பங்களித்தவர்களில் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பு நல்கியவர்கள் நீதித்துறையினர். நீதிபதிகளும், வழக்குரைஞர்களும்தான் தமிழுக்கு ஏராளமான புதிய சொற்களை அறிமுகப்படுத்தி இருக்கின்றனர்.
சிறுகதையின் முன்னோடியாகத் திகழ்ந்த வ.வே.சு.ஐயர், பழந்தமிழ் சுவடிகளைப் பதிப்பித்த சி.வை.தாமோதரம் பிள்ளை, அறிவியல் தமிழ் வளர்த்த பெ.நா. அப்புஸ்வாமி, நாடகத்தமிழ் வளர்த்த பம்மல் சம்பந்த முதலியார், மாயூரம் வேதநாயகம் பிள்ளை, மு.சி.பூர்ணலிங்கம் பிள்ளை, வ.உ.சி., நாவலர் சோமசுந்தர பாரதியார், மூதறிஞர் ராஜாஜி, கா.சு. பிள்ளை, ஆர்.கே.சண்முகம் செட்டி, வையாபுரிப் பிள்ளை, ரா.பி.சேதுப்பிள்ளை, தெ.பொ.மீனாட்சிசுந்தரனார், "ரசிகமணி' டி.கே.சி., ஜஸ்டிஸ் மகராஜன், நீதிபதி மு.மு.இஸ்மாயில் போன்ற சட்ட வல்லுநர்கள் பலர் தமிழறிஞர்களாக வலம் வந்திருக்கிறார்கள்.
அந்த வரிசையில் இப்போது ஆந்திர, தெலங்கானா நீதிமன்றத்துக்குச் சென்றிருக்கும் நீதிபதி வெ.இராமசுப்பிரமணியனும், சென்னை உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி மகாதேவனும், மதுரை கிளையின் ஜி.ஆர்.சுவாமிநாதனும் இலக்கியத்தில் ஆழங்காற்பட்ட புலமை மிக்கவர்களாக வலம் வருகின்றனர். இவர்கள் மட்டும்தான் இலக்கியப் புலமையுடையவர்கள் என்கிற தவறான புரிதல் எனக்கு இருப்பதை சமீபத்தில் உணர்ந்தேன்.
சென்னையில் மூத்த வழக்குரைஞர் பராசரனுக்கு அண்மையில் பாராட்டுவிழா நடந்தது. அகவை 90 கடந்த அந்தச் சட்டப் பேரறிஞருக்கு நடந்த பாராட்டு விழாவில், சென்னை உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிகள் ஆர்.சுப்பிரமணியன், பி.என்.பிரகாஷ், எம்.எம்.சுந்தரேஷ், டி.எஸ்.சிவஞானம் ஆகியோரும், முன்னாள் நீதிபதி பி.இராஜேந்திரனும் கலந்துகொண்டு உரையாற்றினர். அவர்களது உரையைக் கேட்ட நான் வியப்பில் சமைந்துவிட்டேன்.
சங்க இலக்கியம் தொடங்கி சமகால இலக்கியம் வரை தமிழில் ஆழங்காற்பட்ட புலமை அந்த நீதிபதிகளுக்கு இருப்பது என்னை மகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்தியது. பரவலாக அறியப்படும் இலக்கியப் பேச்சாளர்கள்கூட இவர்கள் அளவுக்குப் புரிதலுடனும் ஈடுபாட்டுடனும் செவ்விலக்கியங்களைக் கற்றுத் தேர்ந்திருப்பார்களா என்பது சந்தேகம்தான். இலக்கிய மேடைகளில் உரையாற்ற இவர்கள் ஏன் அழைக்கப்படுவதில்லை?
அன்றைய நிகழ்ச்சி முடிந்து அலுவலகத்துக்குத் திரும்பியதும், புத்தக அலமாரியைத் திறந்து பின்னலூர் மு.விவேகானந்தன் எழுதிய "தமிழ் வளர்த்த வழக்கறிஞர்கள்' என்கிற நூலை மீண்டும் ஒருமுறை படித்தேன். அதேபோல "தமிழ் வளர்த்த நீதிபதிகள்' என்கிற புத்தகத்தையும் அவர் தொகுக்க வேண்டும் என்பது எனது பணிவான விண்ணப்பம்.

சினிமாவால் பாதிக்கப்படாதவர் யாரும் இருக்க முடியாது. நான் மட்டும் என்ன விதிவிலக்கா? சிறுகதைகள் படிப்பதில் எனக்கு எவ்வளவு ஆர்வமோ, அதேபோல நல்ல சினிமா பார்ப்பது என்பதும் எனக்குப் பிடித்தமான பொழுதுபோக்கு. கடந்த 18ஆம் தேதி "தி நியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்' நாளிதழ் சார்பில் "திங்க் எடு' என்கிற ஆங்கிலக் கருத்தரங்கம் நடந்தது. அதில் எனது தலைமையில் நடந்த அமர்வில் நடிகர் அரவிந்தசாமியும், இயக்குநர், தயாரிப்பாளர் மோகன் ராஜாவும் கலந்து கொண்டனர்.
"சினிமா என்பது பொழுதுபோக்குக்காகத்தானே தவிர, அதற்கு சமூக அக்கறையோ, மக்களை மேம்படுத்தும் கடமையோ கிடையாது' என்கிற நடிகர் அரவிந்தசாமியின் கருத்தில் எனக்கு உடன்பாடு கிடையாது. சமூக அக்கறை இல்லாத எந்தவொரு கலையோ, இலக்கியமோ வீண் என்கிற கருத்தை உடையவன் நான்.
சமீபத்தில் நான் படித்த சினிமா குறித்த புத்தகம் எஸ். இராமகிருஷ்ணன் எழுதிய "குற்றத்தின் கண்கள்'. அந்தப் புத்தகத்தில் எஸ்.இராமகிருஷ்ணன் வித்தியாசமான 24 திரைப்படங்களை அறிமுகம் செய்திருக்கிறார். அவற்றில் ஐந்தாறு திரைப்படங்களைத் தவிர ஏனையவை நான் பார்க்காதவை. அந்தத் திரைப்படங்களைத் தேடிப் பார்க்க வைத்த எஸ்.இராமகிருஷ்ணனுக்கு நன்றி. இந்தப் புத்தகத்தைப் படிக்காமல் இருந்திருந்தால், அவற்றை நான் பார்க்காமலேயே இருந்திருப்பேன்.


புன்னகை பூ ஜெயக்குமார் என்கிற கவிஞரின் கவிதைத் தொகுப்பு "முதற்படி'. அதிலிருக்கும் ஒரு கவிதையின் தலைப்பு "மதிப்பு'!
மேலத் தெருவோ
கீழத் தெருவோ
எந்தத் தலைவர்களின்
பெயர் கொண்ட
தெருவாக இருந்தாலும்
முக்கியத்துவம்
முத்திரைத் தாளுக்குத்தான்...!
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/1/21/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jan/21/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2848464.html
2848463 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தடுமாறும் எண்ணத்திற்கு உடற்கூற்று வண்ணம் DIN DIN Sunday, January 21, 2018 03:24 AM +0530 பட்டினத்தார் என்ற பெயருடன் 10,14,17-ஆம் நூற்றாண்டுகளில் மூன்று புலவர்கள் வாழ்ந்தனர் என்று மு.அருணாசலம் (மு.ப.1972, "தமிழ் இலக்கிய வரலாறு பத்தாம் நூற்றாண்டு'-தி பார்க்கர், சென்னை) கூறியுள்ளார். 14ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர் காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் பிறந்தவர். இவரது இயற்பெயர் திருவெண்காடர். இவரது சிறப்புப் பெயர் பட்டினத்தார்.
 முற்காலப் பட்டினத்தார் நூல்கள் பல இயற்றினார். அவை பதினோராம் திருமுறையில் இடம்பெற்றன. பிற்காலப் பட்டினத்தாரும் நூல்கள் எழுதினார். அவை சித்தர் பாடல்களில் இணைக்கப்பட்டன. 14ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த பட்டினத்தார் எழுதிய நூல்களுள் ஒன்று உடல்கூற்று வண்ணம். உடல் பற்றிக் கூறப்பட்ட வண்ணச் செய்யுள் வகை என்று இதற்குப் பொருள் கொள்ளலாம்.
 வண்ணம் பற்றித் தொல்காப்பியர், செய்யுளியலில் சொல்லியிருக்கிறார். அவருடைய வகைப்பாட்டில், உடற்கூற்று வண்ணம் என்பதை ஏந்தல் வண்ணத்தில் அடக்கலாம். ""ஏந்தல் வண்ணமாவது, சொல்லிய சொல்லினானே, சொல்லப்பட்டது சிறக்க வரும்'' என்றார் இளம்பூரணர். பட்டினத்தாரின் நூலுக்கு "ஜீவரத்தினம்' என்று சிலர் பெயர் சூட்டினர்.
 இந்நூல், ""தன்னைத்தான் உணராத தானொளித்த மானிடர்க்கு என்னதான் சொல்வேன் எங்கோவே'' என்று வேதனைப் பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்டே தொடங்குகிறது. இதையடுத்து, "எவர் மனிதர்' என்பதை இரண்டு பாடல்கள் எடுத்துரைக்கின்றன. மேலும், அந்த மனிதரிடம் இருக்க வேண்டிய பண்புகளைப் பட்டியலிடுகிறது.
 மனிதனுக்கு யோக நிலை உறுதி, உபகாரம், பெருமை முதலிய முக்கிய பண்புகள் வேண்டும் என்று அவர் அடுக்கிச் சொல்கிறார். அடுத்த பாடலிலும் எவர் மனிதர் என்று தொடர்கிறார். கடவுள் என்ற பயம் உடையவன், பொய்மொழியை நீத்தவன், புண்ணியங்கள் பூத்தவன், வையமிசை அடக்கம் உடையவன் ஆகியோரே மனிதர். மற்றவர் மிருகம் என்று சாடுகின்றார். அவ்விரண்டு பாடல்கள் வருமாறு:
 "மனிதர் என்றால் திறமையுடன் பொறுமை வேண்டும்
 மனிதர் என்றால் மன்னுயிர்போல் கருணை வேண்டும்
 மனிதர் என்றால் யோக நிலை உறுதி வேண்டும்
 மனிதர் என்றால் மறை விதிகள் மனதில் வேண்டும்
 மனிதர் என்றால் குருவாணை செலுத்த வேண்டும்
 மனிதர் என்றால் உபகாரப் பெருமை வேண்டும்
 மனிதர் என்றால் இத்தகையோர் மனிதராகும்
 மற்றவரை மனிதரென்று மறை சொல்லாதே'
 "செய்த நன்றி மறவாதான் மனிதன் ஆகும்
 சொன்ன சொல் தவறாதான் மனிதன் ஆகும்
 கைதம் கர்றுள்ளவனே மனிதன் ஆகும்
 கடவுள் என்ற பயமுடையோன் மனிதன் ஆகும்
 பொய்ம் மொழியை நீத்தவனே மனிதன் ஆகும்
 புண்ணியங்கள் பூத்தவனே மனிதன் ஆகும்
 வைய மிசை அடக்கமுளான் மனிதன் ஆகும்
 வாய் மதத்தோர் மிருகமென வழுத்தலாமே'
 என்று பட்டினத்தார் விளக்கமாகப் பாடியுள்ளார். ÷அண்மைக் காலத்தில் சிற்றூர்களில் வாழ்ந்த எளிய மக்களின் வாயில் பழகிய தொடர்கள் இவை. கீழ்வரும் கண்ணியைப் பாடியவர் பட்டினத்தார்தான்.
 "காயமே இது பொய்யடா சீவகாற்றடைத்த பையடா,
 மாயனார் குயவன் செய்த மண்ணுபாண்டம் ஓடடா'
 "உப்பும் மண்ணும் ஓட்டை மூங்கில் ஒட்டிவைத்த கூடடா
 உளுத்த நரம்பும் வெளுத்த தோலும் இழுத்துக் கட்டிய
 - கூடடா'
 என்றும் அவர் சொன்னார். மேலும், நிலையாமையைப் பற்றி அவர் அழுத்தமாகப் பாடியுள்ளார்.
 "மானிடமென்ற வந்தோரே - மண் மேல்
 எத்தனை நாள் இருப்பீரோ, சொல்வீரே'
 என்றார். மேலும்,
 "ஏழையரை எரிக்காதே - கடவுள்
 இட்டதன் மேலே பேராசை கொள்ளாதே
 பாழும் பணத்தை நம்பாதே - நீ
 பாடையில் போகையில் கூட வராதே'
 என்றும் அறிவுறுத்தினார். எவையெவை இரவல் என்று நீண்ட பட்டியலைக் கூறி மனத்தில் ஊன்றுகிறார்.
 "தங்க நகையும் இரவல்
 தன்னில் புதைத்த புதையலும் இரவல்
 செங்கை வளையும் இரவல்
 சீப்பு சிக்காங்கோல் சவுரி இரவல்
 சோலையும் வாவியும் இரவல்
 சொகுசான கட்டட மாளிகை இரவல்
 மேலை வெகுபூச்சும் இரவல்
 மெத்த அதிகாரம் உத்யோகம் இரவல்'
 
 "உன்னையே நீ எண்ணிப் பாரு
 உலகத்தில் எது சொந்தம் யோசித்துக் கூறு'
 என்ற அவருடைய அறிவுரைகள் உடற்கூற்றுவண்ண நூலின் அடிநாதமாக அமைந்துள்ளன. தடுமாறும் எண்ணத்தை நிலை நிறுத்துகின்றன இப்பாடல்கள்.
 - முனைவர் மலையமான்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/1/21/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jan/21/தடுமாறும்-எண்ணத்திற்கு-உடற்கூற்று-வண்ணம்-2848463.html
2848462 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  அறுசீர் விருத்தங்கள்: "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN DIN Sunday, January 21, 2018 03:23 AM +0530 கவி பாடலாம் வாங்க - 8
சீர்கள் நான்கு வகை என்பதையும் அவற்றிற்குரிய வாய்பாடுகள் இன்னவை என்பதையும் தெரிந்து கொண்டோம். வாய்பாட்டைச் சொன்ன மாத்திரத்தில் இன்ன சீர் என்று தெரியும்படி பழகிக்கொள்ள வேண்டும். கீர்த்தனைகளுக்குச் சுவரம் வகுத்தால் அந்தச் சுவரங்களைக் கொண்டே இராக பாவம் அமைந்துவிடுவது போல, இந்தச் சீர் அமைப்புக்களால் பாட்டின் அடிகளுக்கு உருவம் அமையும். ஆதலின் சங்கீத வித்துவான்கள் இராகத்தையும் கீர்த்தனங்களையும் சுவரம் அமைத்துக் காட்டுவது போல அடிகளையும் வாய்பாட்டினால் காட்டலாம். இது பழக்கத்தால் வர வேண்டும். மாச்சீர் என்று சொன்னால், முதலில் அது ஈரசைச்சீர் என்று நினைவுக்கு வர வேண்டும். பிறகு நேரை ஈற்றிலே உடைய ஈரசைச்சீர் என்றும் நினைவுக்கு வரவேண்டும். பூச்சீர் என்றவுடன் நாலசைச் சீர்களில் நேராக முடியும் சீர் என்று தெரிந்து கொள்ளும்படி பழக்கம் செய்துகொள்ள வேண்டும்.
 யாப்பருங்கலக்காரிகையில், ""மாச்சீர் கலியுட் புகா'' என்று வருகிறது. சீரின் வாய்பாடுகளைத் தெரிந்து கொண்டவர்கள் மாச்சீர் என்பது நேர் ஈற்று ஈரசைச் சீர் என்று தெரிந்து கொள்வார்கள். வாய்பாடு இல்லாவிட்டால் இவ்வளவு எளிதிலே சொல்ல இயலாது. நேர் ஈற்று ஈரசைச்சீர் என்று நீளமாகச் சொல்ல வேண்டும்.
 அறுசீர் விருத்தமாகிய, ""இதந்தரு மனையி னீங்கி'' என்று தொடங்கும் பாரதியார் பாடலையே பலவற்றிற்கும் உதாரணமாகக் காட்டி இலக்கணத்தை விளக்கி வந்தேன். அந்தப் பாட்டுக்கு வாய்பாடு இன்னது என்று தெரிந்து கொண்டோம். அறுசீரடி விருத்தங்களில் வேறு வகையும் உண்டு. இந்த விருத்தத்தின் முழுப் பெயர் அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம் என்பதை முன்பு தெரிவித்திருக்கிறேன். இது ஆசிரியப்பாவுக்கு இனமாகிய ஆசிரிய விருத்தம். இதில் உள்ள ஒவ்வோர் அடியிலும் ஆறு சீர்கள் உள்ளன. அறுசீர் ஆசிரிய விருத்தம். ஐந்து சீருக்கு மேற்பட்டு எத்தனை சீர்கள் வந்தாலும் அந்த அடிக்குக் கழிநெடிலடி என்று பெயர். அதனால் இது அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம் என்று பெயர் பெற்றது. அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தங்களில் பல வகை உண்டு.
 "சுருதி யோசை முழவோசை
 சுகங்கள் பூவைக் கரும்பொருள்கள்
 உரைசெ யோசை யியலிசைநீ
 டோசை யுழவ ருழவோலை
 பொருவி லாலை பாயோசை
 பொழில்வா யலர்பாய் ஞிமிறோசை
 வரிசை மாதர் சிலம்போசை
 வளைநீ ரோசை தனின்மிகுமால்'
 இதுவும் அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தந்தான். ஆனாலும் இதன் ஓசையும், "இதந்தரு மனையி னீங்கி' என்று வரும் பாடலில் ஓசையும் வெவ்வேறு. இரண்டுக்கும் வேறுபாடு சீர் அமைப்பினால் அமைந்தது. "இதந்தரு மனையி னீங்கி' என்பதைப் போல வரும் விருத்தங்கள் அரையடிக்கு ஒரு விளச்சீரும் (அல்லது காய்ச் சீரும்) இரண்டு மாச்சீர்களும் அமைந்தவை. இந்தப் பாட்டைக் கவனித்துப் பாருங்கள். இதில் அரை அடிக்கு இரண்டு மாச்சீர்களும், ஒரு காய்ச்சீரும் வந்துள்ளன.
 "சுருதி யோசை முழவோசை
 புளிமா தேமா புளிமாங்காய்
 சுகங்கள் பூவைக் கரும்பொருள்கள்
 புளிமா தேமா கருவிளங்காய்
 உரைசெ யோசை யியலிசைநீ
 புளிமா தேமா கருவிளங்காய்
 டோசை யுழவ ருழவோசை
 தேமா புளிமா புளிமாங்காய்
 பொருவி லாலை பாயோசை
 புளிமா தேமா தேமாங்காய்
 பொழில்வா யலர்பாய் ஞிமிறோசை
 புளிமா புளிமா புளிமாங்காய்
 வரிசை மாதர் சிலம்போசை
 புளிமா தேமா புளிமாங்காய்
 வளைநீ ரோசை தனின்மிகுமால்
 புளிமா தேமா கருவிளங்காய்'
 இதில் 1, 2, 4, 5 ஆகிய நான்கு சீர்களும் மாச்சீர்களாகிய நேரீற்று ஈரசைச் சீர்கள். 3, 6 ஆகிய இரண்டும் காய்ச் சீர்களாகிய நேரீற்று மூவசைச் சீர்கள். மாச்சீர் வரும் இடங்களில் தேமா, புளிமா என்னும் இரண்டும் வந்துள்ளன. காய்ச்சீர் வரும் இடங்களில் தேமாங்காய், புளிமாங்காய், கருவிளங்காய் என்னும் மூன்றும் வந்துள்ளன. கூவிளங்காயும் வரலாம். முன்னே சொன்ன அறுசீர் விருத்தத்தில் யாவும் ஈரசைச் சீர்கள். சிறுபான்மை முதற் சீரும், நான்காஞ் சீரும் மூவகைச் சீராக வரும். இந்தப் பாட்டிலோ ஈரசைச் சீர்களும், மூவகைச் சீர்களும் வருகின்றன. கண்டபடி வராமல் இன்ன இடத்தில் இன்ன சீர் வரும் என்ற வரையறை இருக்கிறது.
 "எந்நாட்டும் பெறற்கரிய பெருஞான பீடமென
 இருக்கும் நாடு
 முன்னாட்டும் நான்மறையும் உபநிடதப் பெருநூலும்
 முயன்று சுற்றுப்
 பின்னாட்டும் நூல்களெலாம் பயின்றறிவு பெற்றுணர்ந்து
 பீடு சான்ற
 நன்னாட்ட முடையவனு பவிகளுள நாடிதுபோல்
 நவில வுண்டோ?'
 இதுவும் ஒரு வகை அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம். இதில் உள்ள அடியைப் பாதியிலே வெட்டி மடிக்க முடியாது. அதாவது முதல் மூன்று சீரைப் போலவே பின் மூன்று சீரும் இருக்கும் வகையைச் சார்ந்தது அன்று. இதில் முதல் நான்கு சீர்களும் காய்ச்சீர்கள்; பின் இரண்டும் மாச்சீர்கள்.
 "எந்நாட்டும் பெறற்கரிய பெருஞான பீடமென
 இருக்கும் நாடு'
 தேமாங்காய் கருவிளங்காய் புளிமாங்காய் கூவிளங்காய்
 புளிமா தேமா.
 இவ்வாறே மற்ற அடிகளுக்கும் வாய்பாடு ஊட்டிக் காண்க. முதல் நான்கு சீர்களும் நேரீற்று சீர்கள். அவை ஓரசையாக உள்ளன. பின் இரண்டும் நேரீற்று ஈரசைச் சீர்கள். அவை வேறு ஓசை. நான்காவது சீரில் ஓசை மாறும் இடத்தில் மோனை அமைந்ததைக் கவனிக்க வேண்டும்.
 இதில் முதல் நான்கு சீர்களிலும் காய்சீர்களில் எதுவும் வரலாம். அவை நான்கு என்பது உங்களுக்குத் தெரிந்ததுதானே? பின் இரண்டு சீர்களில் ஐந்தாம் சீரில் புளிமா, தேமா என்னும் இரண்டு வரலாம். ஆறாம் சீர் தேமா, நேர்நேர் ஆக வரும். "இதந்தரு மனையி னீங்கி' என்ற பாட்டில் 3, 6 ஆகிய இரண்டும் தேமாச் சீராகவே வரும் என்பதை முன்பு பார்த்தோம். இந்த விருத்தத்தை ஓரடிக்கு நான்கு காயும், இரண்டு மாவும் வரும் அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம் என்று அடையாளம் கூறித் தெரிந்து கொள்ளலாம்.
 இது வரையில் நாம் தெரிந்துகொண்ட மூன்று வகை அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தங்களாவன: 1. அரையடிக்கு ஒரு விளமும், இரு மாவும் வருவன. 2. அரையடிக்கு இரு மாவும், ஒரு காயும் வருவன. 3. ஓரடிக்கு நாலு காயும், இரு மாவும் வருவன. ஆறு சீர்களும் மாச்சீராகவே வரும் பாடல்களும் உண்டு.
 ஆறு சீரு மாவாய்
 அமையும் அடிகள் கொண்ட
 வேறு பாட்டு முண்டு
 விளம்பின் நான்காஞ் சீரில்
 கூறு மோனை வந்தால்
 குலவும் அழகு சாரும்
 தேறும் விளம்வா ராமல்
 சிந்தை கொள்ள வேண்டும்.
 இது அத்தகையது. இன்னும் பல வகையில் ஆறு சீர்களை அமைத்து விருத்தங்களைப் பாடியிருக்கிறார்கள் புலவர்கள். எல்லாவற்றிலும் ஓரடி எப்படி வருகிறதோ அவ்வண்ணமே மற்ற அடிகளும் அளவொத்து வரும்.
 "உருகாத நீச ராயினும்
 உணராத மூட ராயினும்
 கருதாத சீல ராயினும்
 கசியாத நேச ராயினும்
 வரையாத யாவ ராயினும்
 வலமாக நாக ராயர்சூழ்
 திருவால வாயுள் மேவுவார்
 சிவமாவ ராணை யாணையால்'
 இதுவும் அறுசீர் விருத்தம்; சந்தம் அமைந்தது. இதில் அரையடிக்கு ஒரு காயும் ஒரு மாவும் ஒரு விளமும் வந்தன. மூன்றாமடி ஆறாவது சீர் "ராயர்சூழ்' என்பதில் "ர்' என்பது ஒலி சிறக்காததனால் அதுவும் கூவிளம்போல் நின்றது. புலவர்களின் ஆற்றலுக்கு ஏற்றபடி அறுசீர் விருத்தங்கள் வெவ்வேறாக அமையும். ஆயினும் முதலிலே காட்டிய மூன்று வகைகளே பெரும்பான்மையாக நூல்களில் வருபவை.
 (தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/1/21/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jan/21/அறுசீர்-விருத்தங்கள்-வாகீச-கலாநிதி-கிவா-ஜகந்நாதன்-2848462.html
2848461 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பதார்த்த குண போதினி DIN DIN Sunday, January 21, 2018 03:21 AM +0530 ஆற்று நீரிலிருந்து வெந்நீர் வரைக்கும் எத்தனை வகையான நீர் இருக்கிறதோ, அத்தனையையும் பற்றிப் பேசுகிறது பதார்த்த குண போதினி எனும் நூல். குளத்து நீர், ஏரி நீர், பலவிதமான நோய்களுக்குக் காரணம். அதிலும் தாமரை, அல்லி போன்ற கொடிகளால் மூடிய குளத்து நீர் கடுமையான நோய்களை உண்டாக்கும்.
 கடல் நீரைக் காய்ச்சி, கொதிக்க வைத்துக் குடித்தால் என்னென்ன நோய்கள் காணாமல் போகும் என்பதையும் பதார்த்த குண போதினி கூறியுள்ளது. பெருநோய், உடல் வலி, உதிரச் சூலை, குஷ்டம், நீராமை கட்டி, மகோதரம், நடுக்கு வாதம், நாக்குப் பிடிப்பு, சந்நிரோஷம், மலசலக் கட்டு முதலிய நோய்கள் குணமாகுமாம். உப்பு நீர் இவ்வளவு வேலைகளைச் செய்யவல்லதா என வியப்பாக இருக்கிறதல்லவா!
 கழுதைப் பால் குடித்தால், கபம் கட்டாது, கற்ப குளுமையையே போக்கவல்லது என்பதற்காகக் கொடுக்கப்படும் மருந்து என்றெல்லாம் நாம் கேள்விப்பட்டிருந்தாலும், சித்த பிரமைக்கு (ஏவநபஉதஐஅ) கழுதைப் பால் உயர் அரு மருந்து என்று சொல்கிறது பதார்த்த குண போதினி. அதுமட்டுமல்ல, கழுதையின் சிறுநீரை காலை மாலை ஒரு தேக்கரண்டி அளவு குடித்துவர, கிரந்தி, காசம், வீரிய நஷ்டம், குஷ்டம் முதலிய நோய்கள் குணமாகும் என்கிறது.
 முருங்கை மரப்பட்டையை கடுகு, பூண்டுடோடு சேர்த்து அரைத்து, சுடவைத்து வாத வீக்கங்களுக்குப் போட்டால் விரைவில் வீக்கம் குறையுமாம். இதையே குழம்பாக வைத்து வெள்ளை சோற்றில் கலந்து சாப்பிட வாத நோய்கள் குணமாகும். முருங்கை இலையுடன் எள்ளுப் புண்ணாக்கு, கொஞ்சம் பூண்டு சேர்த்து பொரியல் செய்து அடிக்கடி சாப்பிட்டால் அதி மூத்திரம் குணமாகுமாம். (அதி மூத்திரம் - நீரிழிவு என்று சொல்லப்படுகிற டயாபட்டீஸ்)
 அருகம்புல்லைப் பற்றியும் பதார்த்த குண போதினி பலவாறு கூறியுள்ளது. அருகம்புல், பாம்பு விஷம் உள்பட எல்லாவித விஷங்களையும் நீக்கிவிடுமாம். அருகம்புல்லை அரைத்து, சிறிது மிளகு சேர்த்து கஷாயம் செய்து குடித்தால், விஷமுறிவு ஏற்படும். மாதம் ஒரு முறையாவது இதைக் குடித்தால், பல நோய்கள் நம்மை அண்டாது என்கிறது.
 "மஷ்ரூம்' என்று இன்றைக்குப் பரவலாக உணவகங்களில் பயன்படுத்தப்படும் "காளான்' ஒரு காலத்தில் சில நோய்களைக் குணப்படுத்த மருந்தாக இருந்துள்ளது. ஆனால், இதை சாப்பிடுவதால் கணரோகங்கள் வரக்கூடுமாம். சாப்பிடுவதை சுத்தமாக விலக்கிவிடுதல் நலம் என்றும் எச்சரிக்கிறது.
 மேலும், எந்த மருந்து சாப்பிட்டாலும் அதற்குப் பொதுப் பத்தியம் சொல்கிறது. மருந்தோடு பூரண பலமும் கிடைக்க வேண்டுமென்றால், புளி, உப்பு சிறிதும் சேர்க்கக்கூடாது. மேலும், கடுகு, நல்லெண்ணை, பறங்கிக்காய், பாகற்காய், அகத்திக்கீரை, உருளைக் கிழங்கு, சேப்பங்கிழங்கு, கொத்தவரங்காய், மாங்காய், புலால், புகையிலை, பலாப்பழம், கஞ்சா, அபின், சுரைக்காய் என நீண்ட பட்டியலிட்டுள்ளது. முக்கியமாக மருந்து சாப்பிடும் காலங்களில் பகலில் தூங்கக்கூடாது; உடலுறவு கூடவே கூடாது என்கிறது.
 பதார்த்த குண போதினி நோயாளியையும் மருத்துவனையும் பற்றிக் கூறியுள்ளது. ஒருவனுக்கு நோய் வருவதற்குக் காரணம் அவன் செய்த ஊழ்வினைதான். அந்த நோயை ஒரு மருத்துவன் தக்க மருந்துகள் கொடுக்கும்போது ஊதியம் பெறுவானானால் நோயாளியின் கர்மத்தை ஏற்றுக்கொண்டு அதை அனுபவிக்க வேண்டியவனாவான். ஆகவே, மருத்துவன் பணம் கேட்காது மருந்து தரவேண்டுமென்று சொல்கிறார் அகத்தியர்.
 அதே அகத்தியர் நோயாளியைப் பார்த்து, "நீ செய்த பூர்வ வினையை அனுபவிக்கவே உனக்கு நோய் வந்துள்ளது. நீ அதை மருத்துவனிடம் சென்று மருந்து சாப்பிட்டு நீக்கிக் கொள். ஆனால், நீ பணம் தராது மருந்தை வாங்கி வந்தால் உன் வினை நீங்காது, பிணியும் அகலாது. ஆகவே, மருத்துவன் மனம் குளிரப் போதுமான செல்வத்தைக் கொடுத்து, மருந்து பெற்று சாப்பிட்டால்தான் உன் நோய் குணமாகும்' என்கிறார்.
 அகத்தியர் ஏன் இருவேறு விதமாகக் கூறியிருக்கிறார்? மருத்துவர்களுக்கு அவர் சொன்னது, அவருடைய காலத்தில் வாழ்ந்தவங்களுக்காக. நோயாளிகளுக்கு அவர் அன்றைக்குச் சொன்னது, தற்போது வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் நமக்காக என்று கருதலாம்.
 சித்தர் பாடல் ஒன்று நம்மை நாமே கவனித்துக் கொள்வது எப்படி என்பதை மிகவும் அற்புதமாகக் கூறியுள்ளது.
 "பாலுண்போ மெண்ணெய் பெறின் வென்னீரிற் குளிப்போம்
 பகற்புணரோம், பகற்றுயிலோம் பருவமூத்த
 வேலஞ்சேர் குழலியரோடிள வெயிலும் விரும்போ
 மிரண்டடக் கோமொன்று விடோமிட துகையிற் படுப்போம்
 மூலஞ்சேர்கறி நுகரோ மூத்ததயிருண்போ
 முதனாளிற் சமைத்த கறிய முதெனினு மருந்தோம்
 ஞாலந்தான் மடைத்திடினும் பசித்தொழிய வுண்ணோ
 நமனார்க் கிங்கேதுகவை நாமிருக்கு மிடத்தே'
 இப்பாடலின் பொருளாவது: "பசுவின் பாலையே சாப்பிடுவோம்; எண்ணெய் தேய்த்துக் குளிக்கும்போது வெந்நீரையே உபயோகிப்போம்; பகலில் உடல் உறவு கொள்ள மாட்டோம்; பகலில் எக்காரணம் கொண்டும் தூங்க மாட்டோம்; காலை வெய்யிலில் நடக்கவும் மாட்டோம்; இருக்கவும் மாட்டோம்; மலஜலத்தை அடக்க மாட்டோம்; விந்துவை அடுத்தடுத்து விட மாட்டோம்; படுக்கும்போது இடது பக்கம் படுப்போம்; மூலநோயை உண்டாக்கக்கூடிய கறி வகைகளை உண்ணமாட்டோம்; புளித்த தயிரையே உண்போம்; அமிர்தத்துக்கு இணையானதாக இருந்தாலும் முந்தைய நாள் சமைத்த உணவைச் சாப்பிட மாட்டோம்; இப்படி வாழ்ந்தால் எமனுக்கு எங்கள் இடத்தில் என்ன வேலை?'
 நம் உடல் ஆரோக்கியம் நம்மிடம்தானே உள்ளது!
 - ராஜ்ஜா
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/1/21/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jan/21/பதார்த்த-குண-போதினி-2848461.html
2848460 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி விதியை வெல்லலாம்  முன்றுறையரையனார் Sunday, January 21, 2018 03:20 AM +0530 பழமொழி நானூறு
முழுதுடன் முன்னே வகுத்தவன் என்று
 தொழுதிருந்தக் கண்ணே ஒழியுமோ அல்லல்
 இழுகினா னாகாப்ப தில்லையே முன்னம்
 எழுதினான் ஓலை பழுது. (பாடல்-29)
 முழுதுலகத்தையும் முன்னே உண்டாக்கியவன் நமக்காக அல்லலையும் படைத்தான் என்று நினைத்து, இஃது அவனாலேயே நீங்கும் போலுமென்று நினைத்து அவனையே தொழுதுகொண்டு முயற்சியின்றி யிருப்பின் துன்பம் நீங்குமோ? முதலில் ஓலையைப் பழுதுபட எழுதியவன், தாம் குற்றம் செய்தவனாக அறிந்தபின், செய்த குற்றத்தைப் பாதுகாப்பதில்லை. (உடனேநீக்குவன் என்பதாம்.) (க-து.) துன்பம் தெய்வத்தால் வந்ததாயினும் அதனை நீக்க முயற்சி செய்க. "இழுகினா னாகாப்ப தில்லையே முன்னம் எழுதினான் ஓலை பழுது' என்பது பழமொழி.
 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jan/21/விதியை-வெல்லலாம்-2848460.html
2844534 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "ஞாயிறு' எனும் சான்றோன்! -முனைவர் அ. சிவபெருமான் Monday, January 15, 2018 03:07 PM +0530 சூரியனின் முதன்மையைக் கருதிய சுந்தரமூர்த்திசுவாமிகள் ""காலமு ஞாயிறு மாகிநின் றார்கழல் பேணவல்லார்'' என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். பூமியிலிருக்கும் நமக்கு சூரியனே மிக அருகிலுள்ள கோளாகும். இது தாமாக ஒளிரும் தன்மை கொண்டது. மிகுதியான ஒளியைப் பெற்றிருக்கும் இயல்பை உடையது. சூரியன் வெப்பத்தையும் ஒளியையும் தருகின்றது. உலக உயிர்களுக்கு மட்டுமின்றி, செவ்வாய் முதலான கோள்களுக்கும் வெப்பம், ஒளி முதலானவற்றைச் சூரியன் வழங்குகிறது.

உலகில் நிகழும் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் சூரியன் சான்றாக இருத்தலினால் அக்கோளுக்கு "சான்றோன்'" என்ற தமிழ்ப் பெயரைத் தமிழர்கள் வைத்துள்ளனர். இக்கருத்தைச் சிலப்பதிகாரம் (சிலப். து.மா.50,51) சுட்டும். இக்கருத்திற்கு இயைபாகப் பிங்கல நிகண்டு மிருகசீரிடம், அறிஞன், சூரியன் ஆகிய மூன்றினுக்கும் "சான்றோன்' என்ற பெயரிருத்தலை,

"மிருகசீரிடமு மிக்கோன் பெயரும்
பெருகிய கதிரின் பெயருஞ் சான்றோன்''
(பிங்கலம்,10, நூ.481)

என்று குறித்துள்ளது. சூரியனின் இன்றியமையாமையைக் கருதிய சமய நூல்கள் சூரியனைக் கடவுளாகப் போற்றுகின்றன. இளங்கோவடிகள் தம் நூலுள் "ஞாயிறு போற்றுதும்' எனக் கூறிச் சூரியனுக்குப் பெருமை சேர்க்கின்றார். தமிழர்கள் சூரிய வழிபாடு என்னும் பெயரில் சூரியனை வணங்கி வந்துள்ளனர். இச்செய்தியை நற்றிணையும், அகநானூறும் முறையே,

"முந்நீர் மீமிசைப் பலர் தொழத் தோன்றி
ஏமுற விளங்கிய சுடர்' (நற். 283: 6-7)

"தயங்குதிரைப் பெருங்கடல் உலகுதொழத் தோன்றி
வயங்குகதிர் விரிந்த உருவு கெழு மண்டிலம்'
(அகநா.263:1-2)

என்று தெரிவிக்கின்றன. சூரியனை தெய்வமாகக் கொண்டு போற்றினர் என்ற செய்தியைக் கலித்தொகையும் (108:13) குறிப்பிட்டுள்ளது. தற்காலத்தில் கோயில்களில் சூரியன் முதலான ஒன்பது கோள்களை தெய்வமாகக் கருதி வழிபட்டு வருகின்றனர்.

இன்றைய மருத்துவ அறிஞர்கள், சூரிய ஒளியில் மனித உடல் தேவையான சக்தியைப் பெற்றுக்கொள்கிறது எனக் கூறுகின்றனர். சூரிய வணக்கத்திற்குரிய மந்திரம் தனியே உண்டு. அதனால் கதிரவனை வழிபட்டால் கண்ஒளி பெருகும் என்பர். "கண்கெட்ட பிறகு சூரிய நமஸ்காரமா?' என்ற பழமொழி இதை உணர்த்துகிறது. 

மயூரகவி என்ற வடமொழிப் புலவர் "சூரிய சதகம்' பாடிக் கண் பெற்றார் என்பது கர்ணபரம்பரை கதை. (கி.வா.ஜகந்நாதன், நவக்கிரங்கள் பக்.41) விதாலிபூர்ணிகா என்னும் பெயருடைய சோவியத் அறிஞர் ஒருவர், தம்நூலில் இச்செய்தியைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போது, "சமயத்தில் நம்பிக்கை கொண்டவர்களுடைய கூற்று ஒரு புறமிருக்க, மருத்துவ வல்லுநர்களும் சூரிய ஒளியில் மனித உடல் தேவையான சக்தியைப் பெற்றுக் கொள்வதை உறுதி செய்கின்றனர்' என்று குறித்துள்ளார். (பிறப்பு முதல் இறப்புவரை. பக்-41)

மேற்கூறியவற்றைத் தொகுத்து நோக்கின், சூரியன் உலகியல் நிகழ்வுகளுக்கு மட்டுமின்றி வானமண்டலத்தில் இயங்கும் செவ்வாய் முதலான கோள்களின் இயக்கங்களுக்கும் உதவி புரிகிறது எனக்கொள்ளலாம்.

சமயவாதிகள் காலத்தை உருவம் இல்லாதது என்பர். காலம் உருவம் இல்லாமலிருந்து கொண்டே உலகத்திற்குப் பயன் தருகிறது. இக்கருத்தினை சிவப்பிரகாசர் ""உருவிலியாயுங் காலமுதலுறு பயன் கண்டாங்கு'' (சதமணி மாலை -14) என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். 

காலமானவன் ஞாயிறு என்னும் அளவுக் கருவியைக்கொண்டு மனிதர்களின் வாழ்நாளை அளக்கின்றான் என்ற செய்தியை நாலடியார்,
"தோற்றஞ்சால் ஞாயிறு நாழியா வைகலும்
கூற்றம் அளந்து நும்நாள் உண்ணும்' (பா.7)

என்று குறித்துள்ளது. சூரியனை அடிப்படையாகக் கொண்டு கணிக்கப்படும் காலத்திற்கு "செüராமானம்' என்று பெயர். சூரியனைக் கருவியாக வைத்துக்கொண்டு காலத்தை அளப்பதை சோதிடநூல்கள் குறிப்பிட்டுள்ளன. சித்திரைத் திங்கள் முதல்நாள் தொடங்கிப் பங்குனித் திங்கள் கடைநாள் வரை உள்ள ஒரு காலக்கூறினை செளராமானயாண்டு என்பர். அதாவது, சூரியன் மேடராசியில் இருந்து மீனராசி வரை செல்லும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தைச் செüராமானயாண்டு என்பர்.
சூரியன் மேடம் முதலான பன்னிரு ராசிகளில் ஏதேனும் ஒரு ராசியில் தங்கும் காலத்தைச் செüரமானமாதம் என்பர். சூரியன் சித்திரை மாதம் மேட ராசியில் நின்றால் மேட ஞாயிறு என்றும், இடபராசியில் நின்றால் இடப ஞாயிறு என்றும் அழைப்பர். வைகாசி மாதம் சூரியன் இடபராசியில் நின்றான் என்ற செய்தியை மணிமேகலை, பாத்திரம் பெற்ற காதையில் ""இருது இருது இளவேனில் எரிகதிர் இடபத்து''(40) எனக் குறிப்பிட்டுள்ளது. இதில் எரிகதிர் என்பது சூரியனையும், இடபம் என்பது இடப ராசியையும் குறிக்கும் சொற்களாகும். சூரியன் மேடம் முதலான ராசிகளில் சென்று திரிவான் என்ற உண்மையை நெடுநல்வாடை (160-161 குறித்துள்ளது.
இக்குறிக்கப்பட்ட செளரமானமாதம் இருபத்து ஒன்பது நாள்களுக்குக் குறையாமல் முப்பத்திரண்டு நாள்களுக்கு மிகாமல் வரும்.
உறையூர் முதுகண்ணன்சாத்தனார், சோழன் நலங்கிள்ளியின் இயல்பை சிறப்பித்துக் கூறும் நிலையில், "செஞ்ஞா யிற்றுச் செலவும்; அஞ்ஞா யிற்றுப் பரிப்பும்' (புறம்: 30) என்ற பாடலில், சூரியனைப் பற்றிய நுட்பமான செய்திகள் இடம்பெற்றுள்ளன.
சூரியன் ஓர்ஆண்டின் பாதியில் வடதிசை நோக்கியும் மறுபாதியில் தென்திசை நோக்கியும் செல்கின்றான். சூரியனின் வடக்கு, தெற்குப் பயணங்களை உத்தராயணம், தட்சிணாயணம் என்பர். பூமிதன்னைத்தானே சுற்றுவதன்றிச் சூரியனையும் சுற்றுவதால் இக்குறிப்பிட்ட உத்தராயண, தட்சிணாயணக் காலங்கள் உண்டாகின்றன. தைத் திங்கள் முதல் ஆனித் திங்கள் வரையிலுள்ள ஆறு திங்கள் உத்தராயண காலமாகும். ஆடித்திங்கள் முதல் மார்கழித் திங்கள் வரையிலுள்ள ஆறு திங்கள் தட்சிணாயணக் காலமாகும். சூரியன் வடக்கும் தெற்குமாகிய பயணங்களை நிகழ்த்தி வருகிறான் என்ற குறிப்பைப் புலவர் கபிலர், "மாறிவருதி' (புறநா. 8) என்னும் சொல்லால் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/1/13/w600X390/pongal2-500x264.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jan/14/ஞாயிறு-எனும்-சான்றோன்-2844534.html
2844537 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் Monday, January 15, 2018 10:53 AM +0530 மார்கழி மாத இசைவிழா நிகழ்ச்சிகள் அநேகமாக முடிவுக்கு வந்துவிட்ட நேரம். இந்த ஆண்டு கலாரசிகனின் "இசை உலா' வரவில்லை என்பதில் எனக்கும் சற்று வருத்தம்தான். அதற்குப் பல காரணங்கள். மிக முக்கியமான காரணம் என் தாயாரின் உடல்நிலை. அதனால், நான் கோவையில் தங்க நேர்ந்துவிட்டால் தொடர்ந்து இசை நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொள்ளவோ, விமர்சனம் எழுதவோ முடியாமல் போய்விட்டது.
இசை விழாவின்போது விளாத்திகுளம் சுவாமிகளின் நினைவு வருகிறது. எழுத்தாளர் கி.ராஜ்நாராயணன், விளாத்தி
குளம் சுவாமிகளிடம் நெருங்கிப் பழகியவர். பல தடவை அவர் குறித்து எழுதியிருக்கிறார். "ரசிகமணி' டி.கே.சி., எழுத்தாளர் கு.அழகிரிசாமி, வல்லிக்கண்ணன் முதலிய பலரையும் கட்டிப்போட்ட இசை, விளாத்திகுளம் சுவாமிகளுடையது.
நல்லப்பசாமி பாண்டியன் என்கிற இயற்பெயரை உடைய விளாத்திகுளம் சுவாமிகள், வீரபாண்டிய கட்டபொம்மனின் உறவுக்காரரான காடல்குடி பாளையக்காரர் சோமசுந்தர ஜெகவீரகஞ்செயபாண்டியனின் மகனாகப் பிறந்தவர். சுவாமிகளின் முன்னோர் கும்பனியாரை எதிர்த்துப் போரிட்டதால் காடல்குடியில் இருந்த அவர்களது அரண்மனை தகர்த்து எறியப்பட்டதால், விளாத்திகுளத்தில் குடியேறியவர்கள்.
விளாத்திகுளம் சுவாமிகள் ஒரு பிறவிக் கலைஞர். ஏதாவது வித்துவான் பாடினால் அந்தப் பாட்டையும் ராகங்களையும் ஒலி நாடாவில் பதிவு செய்வதுபோல் மீண்டும் பாடிக்காட்டும் திறமை அவருக்கு இயல்பாகவே அமைந்திருந்தது. 1965ஆம் ஆண்டு வரை 76 ஆண்டுகாலம் வாழ்ந்து மறைந்த விளாத்திகுளம் சுவாமிகளைப் பற்றி அந்த நாளில் தெரியாதவர்களே கிடையாது. 
அவர் சங்கீத வித்வான்களுக்கெல்லாம் வித்வானாக இருந்த மகா வித்துவான். எந்தக் குருவிடமிருந்தும் சங்கீதம் கற்றதில்லை என்பதால், அவருக்கு ஸ்வரம் பாடவே தெரியாது. ஆனால், அத்தனை ராகங்களும் அத்துப்படி. அவரது கச்சேரிகளில் ராக ஆலாபனைகள்தான் அதிகமாக இருக்கும். சுமார் மூன்று மணி நேரக் கச்சேரி என்றால், அதில் ராக ஆலாபனை சுமார் இரண்டு இல்லது இரண்டரை மணி நேரம் இருக்கும். பெயருக்கு ஏதாவது ஒரு பதிகமோ, பாசுரமோ, பாடலோ இருக்குமே தவிர, முழுக்க முழுக்க ராகங்களின் ஆலாபனைகளாகத்தான் அவரது கச்சேரிகள் இருக்கும்.
ஏழிசை வேந்தர் எம்.கே.தியாகராஜ பாகவதர், நாகஸ்வர சக்ரவர்த்தி ராஜரத்தினம்பிள்ளை, காருக்குறிச்சி அருணாசலம் ஆகியோர் விளாத்திகுளம் சுவாமிகளின் பரம ரசிகர்கள், சீடர்கள்.
எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக மகாகவி சுப்பிரமணிய பாரதிக்கும், விளாத்திகுளம் சுவாமிகளுக்கும் நெருங்கிய நட்பு இருந்திருக்கிறது என்று தெரிகிறது. தனது பாட்டை விளாத்திகுளம் சுவாமிகள் பாடுவதைக் கேட்டு ரசிப்பாராம் பாரதி. "பாடு, பாண்டியா பாடு' என்பாராம். ஆனால், இதுகுறித்து மேற்கொண்டு தகவல்கள் எதுவும் கிடைக்கவில்லை.
தமிழகத்தில் வாழ்ந்து மறைந்த, கரிசல் சீமையில் விளைந்த விளாத்திகுளம் சுவாமிகள் என்கிற இசை முத்து குறித்து சரிவர பதிவு செய்யப்படாமலே போய்விட்டது மிகப்பெரிய குறை. அந்தக் குறையை "இசை மகா சமுத்திரம் விளாத்திகுளம் சுவாமிகள்' என்கிற புத்தகத்தைத் தொகுத்து, என்.ஏ.எஸ்.சிவகுமார் ஓரளவுக்கு ஆறுதல் அளிக்கிறார்.


லா.ச.ராமாமிர்தத்தைப் படிக்காத, அந்த எழுத்து ஆளுமையின் பரிமாணங்களைப் புரிந்து கொள்ளாத தமிழ் எழுத்தாளர் இருக்க முடியாது. கலைமாமணி விக்கிரமனின் "இலக்கியப் பீடம்' இதழில் லா.ச.ரா.வின் மனைவி ஹைமாவதி ராமாமிர்தம் தனது நாட்குறிப்பில் எழுதி வைத்திருந்த குறிப்புகளை சுவாரஸ்யமாகத் தொகுத்துத் தொடராக எழுதியபோது, அதுவரை லா.ச.ரா. குறித்துத் தெரியாத பல செய்திகள் தெரியவந்தன. 
அந்தக் கட்டுரைத் தொடர் இப்போது தொகுக்கப்பட்டு, "திருமதி லா.ச.ரா.வின் நினைவுக் குறிப்புகள்' என்கிற பெயரில் வெளிவந்திருக்கிறது. படித்ததை மீண்டும் படிப்பது என்பது மாடு அசை போடுவது போன்றது. அரக்கப்பறக்கச் சாப்பிட்டுவிட்டு, ஆரஅமர அசைபோடுவது போல, அவசர அவசரமாகப் படித்ததை நிதானமாகப் புத்தக வடிவில் படித்தபோது சுவாரஸ்யம் மேலும் அதிகரித்தது.
முதல் மூன்று கட்டுரைகள் 2016-இல், லா.ச.ரா.நூற்றாண்டின் போது அவர் புதல்வர் சப்தரிஷி எழுதியவை. அதில் "அப்பாவின் ரசிகன்' என்கிற தலைப்பில் சப்தரிஷி செய்திருக்கும் பதிவு, எல்லாக் குழந்தைகளுக்குமே நாம் சொல்லித்தர வேண்டிய பாடம். "படி. நிறைய படி. எதுவேணா படி, ஆனா படிச்சுண்டே இரு. தன்னாலேயே தேவையில்லாததெல்லாம் உதிர்ந்து போய், என்ன வேணுமோ அதை மட்டும் படிப்பாய்' என்பது சப்தரிஷியின்10ஆவது வயதில் அப்பா லா.ச.ரா. சொன்ன உபதேசம். ஏறத்தாழ இதையேதான் வேறு வார்த்தைகளில் என் தகப்பனாரும் எனக்குப் பள்ளிப் பருவத்தில் சொல்லித் தந்தது நினைவுக்கு வந்தது.
லா.ச.ரா.வுக்கு சாகித்ய அகாதெமி விருது கிடைத்த நிகழ்வை அவர் துணைவியார் தனது நாட்குறிப்பில் பதிவு செய்திருப்பதைப் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன். "சிந்தா நதி' நாவலுக்காக 1989ஆம் ஆண்டில்தான் சாகித்ய அகாதெமி விருது அவருக்குக் கிடைத்தது. ஜெயகாந்தனுக்குக் கிடைத்ததிலிருந்தே இந்த ஆண்டு, அடுத்த ஆண்டு என்கிற எதிர்பார்ப்பில் லா.ச.ரா.வின் ரசிகர்கள் இருபது ஆண்டுகள் காத்திருந்தனர்.
மகன் கண்ணன், "அப்பா, நீங்கள் சாகித்ய அகாதெமி வாங்கிறதுக்குள்ள நான் வாங்கிடுவேன் போலிருக்கே?' என்று கேலி செய்தபோது, கொஞ்சம்கூட அலட்டிக் கொள்ளாமல் லா.ச.ரா.சொன்ன பதில்- "ஜனாதிபதியோட பத்தாங் கிளாஸ் வாத்தியார், தான் ஜனாதிபதி ஆகலையேன்னு வருத்தப்படுவாரா? இல்லை, தனது மாணவன் ஜனாதிபதியாயிட்டான்னு தானேடா சந்தோஷப்படுவார்'. அதுதான் லா.ச.ரா.
வெளியிலிருந்து நண்பர்களும் வாசகர்களும் லா.ச.ரா.வை பார்த்த கண்ணோட்டம் வேறு. மனைவியாக இருந்து ஹைமாவதி அம்மையார் அவரைப் பார்ப்பது என்பதே வேறு. அந்த அலாதியான அனுபவத்தை நீங்கள் படித்துத்தான் தெரிந்துகொள்ள வேண்டுமே தவிர என்னால், விளக்கிச் சொல்ல முடியாது. 


தெற்கு ரயில்வேயின் திருச்சி அலுவலகக்தில் அதிகாரியாகப் பணிபுரிந்தவர் பா.சேதுமாதவன். பேனா முனையின் உரசல், புலன் விழிப்பு என்று இவரது இரண்டு கவிதைத் தொகுப்புகளை நான் படித்திருக்கிறேன். 
"ஹைக்கூ என்பது என் சட்டைப் பைக்குள் ஒரு கவிதை' என்பார் எழுத்தாளர் சுஜாதா. சுஜாதாவுக்கு மிகவும் பிடித்த பா.சேதுமாதவனின் கவிதையையே இந்த வாரத்துக்கான எனது தேர்வாகப் பதிவு செய்கிறேன்.
திண்ணையில் வசித்த அப்பாவீட்டுக்குள் வந்தார் புகைப்படமாய்!

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jan/14/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2844537.html
2844536 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஆம்பல்! ஆம்பல்! ஆம்பல்! - புலவர் இராம. வேதநாயகம் Monday, January 15, 2018 10:52 AM +0530 பெண்மையின் மென்மையை ஆம்பலோடு ஒப்பிடுவர். ஆண்களைச் செங்கழுநீர் மலருக்கு ஒப்பிடுவர். ஆம்பல் என்பது அகன்ற இலைகளையும் குழல் போன்ற தண்டினையும் கொண்டிருக்கும் ஒரு மலர். ஆம்பல் மலர் இரவில் மலர்ந்து பகலில் கூம்பும். செங்கழுநீர்ப் பூ பகலில் மலர்ந்து இரவில் கூம்பும். ஆம்பலுக்கு "அல்லி' என்ற வேறு பெயருண்டு. செங்கழுநீர்ப் பூவுக்குக் குமுதம், செவ்வாம்பல், செவ்வல்லி முதலிய பெயர்களுண்டு. குறிஞ்சிப் பாட்டில் கபிலர் குறிப்பிடும் 99 வகையான மலர்களுள் ஆம்பலும் ஒன்று. 

""உள்ளகம் சிவந்த கண்ணேம் வள்இதழ்
ஒண்செங் காந்தள், ஆம்பல், அனிச்சம்...'' (கு.பா.)

இளங்கோவடிகள், புகாரின் இயற்கை வளம் கூறும்போது, (மனையறம்படுத்த காதை) எழுநிலை மாடத்து மாளிகையின்கண் இடையில் அமைந்த நான்காம் மாடத்தின்கண், மயன் என்னும் தெய்வத் தச்சன் தன் மனதாற் படைத்து வைத்தாற் போல் மணியாலியன்ற கால்களையுடைய சிறந்த கட்டிலின்கண் இருந்த அளவிலே கழுநீரும் இதழொடியாத பூவாகிய செங்கழுநீர் எனப்படும் ஆம்பல் மலரும் என்று குறிப்பிடுகின்றார்.
எல்லாப் பூக்களும் குறிப்பிட்ட காலகட்டத்தில் வாடும் இயல்புடையனவே. அதைப் போல் ஆம்பல் மலரும் வாடும் நிலையில் இருக்கும்போது, குருவியின் குவிந்த சிறகுகள் போலிருக்கும் என்று மாமலாடனார் என்ற புலவர்,

""ஆம்பல் சாம்பலன்ன
 கூம்பிய சிறகர் மனையுறை...'' (குறுந்- 46)
என்ற வரிகளால் விளக்குகின்றார். சிலம்பில் ஆய்ச்சியர் குரவையில் வருகின்ற மாதரியின் மகளை வர்ணிக்கையில் பரணர் என்னும் புலவர், பரல்கள் இடம்பெற்ற சிலம்பினையும், ஆம்பல் மலரின் அழகிய மாலையையும் அரத்தால் அறுக்கப்பட்ட அழகிய வளைகளால் அழகு பெற்ற முன்கையையும், நகைகள் அணிந்த மூங்கில் போன்ற தோள்களையும் உடைய ஐயை... என்று குறிப்பிடுவதை நோக்குவோம்:

""அரிபெய் சிலம்பின் ஆம்பல்அம் தொடலை
அரம்போழ் அம்வளை பொலிந்த முன்க...''(அகநா.6)

மேலும், ஆம்பல் தண்டு துளையுள்ளதாகவும், திரட்சி பொருந்தியதாயும் இருக்கும் என்று, ""தூம்புடைத் திரள்கால் ஆம்பல்...'' (குறுந்.178) என்றும், கணவன் காலமானால் மனைவி கைம்மை நோன்பை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்று, ""அளியதாமே ஆம்பல்...'' (புறம் 248) என்று ஒக்கூர் மாசாத்தியாரும் உரைத்திருப்பதை நினைவுகூர வேண்டும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/1/14/w600X390/sk3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jan/14/ஆம்பல்-ஆம்பல்-ஆம்பல்-2844536.html
2844532 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு Monday, January 15, 2018 10:50 AM +0530 தாமாற்ற கில்லாதார் தாஞ்சாரப் பட்டாரைத் 
தீமாற்றத் தாலே பகைப்படுத்திட் - டேமாப்ப 
முன்னோட்டுக் கொண்டு முரணஞ்சிப் போவாரே
உண்ணோட் டகலுடைப் பார். (பாடல்-28)


தாம் தம்மைச் செவ்வை செய்துகொள்ள முடியாதார், பாதுகாவலாகத் தம்மால் அடையப்பட்டாரை, தீயசொற்களால் பகைமையை உண்டாக்கி, எதிர்த்து நிற்கவும் பயந்து, சேமமாக, முன் ஓடுதலை மேற்கொண்டு செல்பவர்கள், தாம் உண்கின்ற ஓடாகிய உண்கலத்தை உடைப்பாரோடு ஒப்பர். (க-து.) தம்மால் தம்மைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள இயலாதார் தமக்குச் சார்பானவரைச் சினந்து கூறாதொழிக. "உண்ணோட் டகலுடைப்பார்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/1/14/w600X390/sk2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jan/14/பழமொழி-நானூறு-2844532.html
2844533 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 7: வாய்பாடுகள் "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் Monday, January 15, 2018 10:49 AM +0530 யாப்பிலக்கணத்தில் ஒரு பாட்டின் உறுப்பாகிய அசைகள் இரண்டு என்பதையும், அவை நேரசை, நிரையசை என்று பெயர் பெறும் என்பதையும் பார்த்தோம். எழுத்துக்கள் சேர்ந்து சொல் ஆவது போல, அசைகள் சேர்ந்து சீர்கள் ஆகும். இது இன்ன பாடல் என்று தீர்மானம் செய்வதற்குச் சீர்களே துணையாக நிற்கின்றன. அசைகள் இரண்டானாலும் அவற்றின் பலவகைச் சேர்க்கையினால் சீர்கள் நான்கு வகைகளாக அமையும். அவற்றை இனிப் பார்ப்போம்.
ஓர் எழுத்துத் தனியே நின்று பொருளைத் தெரிவித்தால் அதுவே சொல் ஆகும். அதை ஓரெழுத்தொரு மொழி என்று சொல்வார்கள். அதுபோல ஓர் அசையே சீராக வருவதுண்டு. அதை ஓரசைச்சீர் என்று சொல்வார்கள். நேர் அசை தனியே நின்று சீராவதும், நிரை அசை தனியே நின்று சீராவதும் உண்டு. அப்படி வருபவை இரண்டு சீர்கள்.
இந்த ஓரசைச் சீர்கள் மிகுதியாக வருவதில்லை. வெண்பாக்களில் ஈற்றடியின் ஈற்றில் வரும். வேறு சில இடங்களிலும் வருவதுண்டு. வெண்பாக்களில் வரும் என்பதை மட்டும் இப்போது நினைவில் வைத்துக் கொண்டால் போதும்.
இரண்டு அசைகள் சேர்ந்து வரும் சீர்கள் நான்கு; நேர்நேர், நிரைநேர், நேர்நிரை, நிரைநிரை என்பவை அவை. ""இதந்தரு மனியி னீங்கி'' என்ற பாடலில் ஈரசைச் சீர்கள் வந்திருக்கின்றன.
மூன்று அசைகள் சேர்ந்த மூவகைச் சீர்கள் எட்டு.
நேர்நேர்நேர் நேர்நேர்நிரை
நிரைநேர்நேர் நிரைநேர்நிரை
நேர்நிரைநேர் நேர்நிரைநிரை
நிரைநிரைநேர் நிரைநிரைநிரை
இப்படியே நான்கு அசைகள் சேர்ந்த நாலசைச் சீர்கள் பதினாறு உண்டு. மேலே சொன்ன எட்டு மூவகைச் சீர்களோடு நேர் அசையையும் நிரை அசையையும் சேர்த்தால் பதினாறு சீர்கள் வருவதைக் காணலாம்.

இந்த நாலு வகையான சீர்களிலும் ஈரசைச் சீர்களும், மூவசைச் சீர்களும் மிகுதியாகச் செய்யுட்களில் வரும். இந்தச் சீர்கள் நேர் இறுதியாக உடைய சீர்கள், நிரையை இறுதியாக உடைய சீர்கள் என்று வேறாகப் பிரிக்க வேண்டிய அவசியம் யாப்பிலக்கணத்தில் வருகிறது. பின்னாலே அது புலனாகும். அப்படிச் சீரை அடையாளம் காட்டும்போது நிரையை ஈற்றிலே உடைய ஈரசைச் சீர், நேரை ஈற்றிலே உடைய மூவசைச் சீர் என்று சொன்னால் அவை நீளமாக இருக்கும். அவற்றை எளிதிலே அடையாளம் காட்டச் சீர்களுக்கு வாய்பாடுகள் வைத்திருக்கிறார்கள்.
ஓரசைச் சீருக்கு நாள், மலர் என்பவை வாய்பாடுகள்; நேர்-நாள், நிரை-மலர். ஈரசைச் சீர்களுக்கு உரிய வாய்பாடுகள் வருமாறு:
நேர்நேர் - தேமா
நிரைநேர்- புளிமா
நேர்நிரை - கூவிளம்
நிரைநிரை -கருவிளம்
எல்லோருக்கும் தெரிந்த மரங்களின் பெயர்களையும் அவற்றின் உள்ள பூ, காய், கனிகள் ஆகிய பெயர்களையும் சீர்களுக்கு வாய்பாடு வகுக்கும்போது பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். மாங்காயில் பழமாங்காய், ஊறுகாய் மாங்காய் என்று இரண்டு வகை உண்டு. அவற்றையே தேமா, புளிமா என்று சொல்வார்கள். அப்படியே விளம் என்ற பெயருடைய மரங்கள் இரண்டு உண்டு. ஒன்று கூவிளம்; அதுதான் வில்வமரம். மற்றொன்று கருவிளம்; அது விளாமரம்.
ஈரசைச் சீர்களில் நேராக முடியும் சீர்கள் இரண்டையும் மாச்சீர் என்று குறிப்பார்கள். நேர் ஈற்று ஈரசைச் சீர் என்று நீளமாகச் சொல்வதற்குப் பதிலாக மாச்சீர் என்று சொன்னால் போதும். அப்படியே நிரை நேர் ஈரசைச் சீர் என்று சொல்வதையே விளச்சீர் என்று சொன்னால் போதும். மூவசைச் சீர்களுக்குரிய வாய்பாடுகள் வருமாறு:
நேர் நேர் நேர் - தேமாங்காய்
நிரை நேர் நேர் - புளிமாங்காய்
நேர் நிரை நேர் - கூவிளங்காய்
நிரை நிரை நேர் - கருவிளங்காய்
நேர் நேர் நிரை - தேமாங்கனி
நிரை நேர் நிரை - புளிமாங்கனி
நேர் நிரை நிரை - கூவிளங்கனி
நிரை நிரை நிரை - கருவிளங்கனி
இந்தச் சீர்களில் நேர் ஈற்றுச் சீர்களைக் காய்ச்சீர் என்று சொல்வார்கள். காய்ச்சீர் என்று சொன்னாலே அது மூவகைச் சீர் என்பதும், நேரை ஈற்றிலே உடையது என்பதும் புலனாகும். நிரை ஈற்றுச் சீர்களைக் கனிச்சீர் என்று சொல்வார்கள். நாலசைச் சீர்களின் வாய்பாடு வருமாறு:
நேர் நேர் நேர் நேர் - தேமாந்தண்பூ
நிரை நேர் நேர் நேர் - புளிமாந்தண்பூ
நேர் நிரை நேர் நேர்- கூவிளந்தண்பூ
நிரை நிரை நேர் நேர் -கருவிளந்தண்பூ
நேர் நேர் நிரை நேர் - தேமாநறும்பூ
நிரை நேர் நிரை நேர் - புளிமாநறும்பூ
நேர் நிரை நிரை நேர் - கூவிளநறும்பூ
நிரை நிரை நிரை நேர் - கருவிள நறும்பூ
இவை எட்டும் பூச்சீர்கள்.

நேர் நேர் நேர் நிரை - தேமாந்தண்ணிழல்
நிரை நேர் நேர் நிரை - புளிமாந்தண்ணிழல்
நேர் நிரை நேர் நிரை - கூவிளந்தண்ணிழல்
நிரை நிரை நேர் நிரை - கருவிளந்தண்ணிழல்
நேர் நேர் நிரை நிரை - தேமாநறுநிழல்
நிரை நேர் நிரை நிரை - புளிமாநறுநிழல்
நேர் நிரை நிரை நிரை - கூவிளநறுநிழல்
நிரை நிரை நிரை நிரை - கருவிளநறுநிழல்
இவை எட்டும் நிழற்சீர்கள். பூச்சீர் என்றால் அது நாலசைச் சீர் என்றும், நேர் என்ற இறுதியை உடையது என்றும் தெளிவாகும். நிழற்சீர் என்றால் நாலசைச் சீர் என்றும், நிரை என்ற உறுதியை உடையது என்றும் புலனாகும். நாலசைச் சீருக்கு மேல் சீர்கள் இல்லை. அதாவது எந்தப் பாட்டானாலும் ஒரு சீரில் நான்கு அசைகளுக்கு மேல் வருவதில்லை.
""இதந்தரு மனையி னீங்கி'' என்ற பாட்டுக்கு இப்போது சொன்ன வாய்பாடுகளை அமைத்துக் பார்க்கலாம்.
இதந்தரு மனையி னீங்கி
கருவிளம் புளிமா தேமா
இடர்மிகு சிறைப்பட் டாலும்
கருவிளம் புளிமா தேமா
பதந்தரு விரண்டு மாறிப்
கருவிளம் புளிமா தேமா
பழிமிகுந் திழிவுற் றாலும்
கருவிளம் புளிமா தேமா
விதந்தரு கோடி யின்னல்
கருவிளம் தேமா தேமா
விளைந்தெனை அழித்திட் டாலும்
கருவிளம் புளிமா தேமா
சுதந்தர தேவி நின்னைத்
கருவிளம் தேமா தேமா
தொழுதிடல் மறக்கி லேனே
கருவிளம் புளிமா தேமா
இந்த வாய்பாடுகளைக் கூர்ந்து பாருங்கள். ஒவ்வொரு அரை அடியிலும் உள்ள முதல் சீர், அதாவது அடியின் முதல் சீரும் நான்காம் சீரும் விளச்சீராகவே இருத்தலைக் காணலாம். விளச்சீர் என்பது நிரை அசையை இறுதியில் உடைய ஈரசைச்சீர். அரை அடியில் இரண்டாம் சீரும் மூன்றாம் சீரும் மாச்சீர்களாகவே இருக்கின்றன. ஆனால், இரண்டாம் சீரில் தேமாவும், புளிமாவும் வருகின்றன. மூன்றாம் சீரோ தேமாச் சீராகவே வருகிறது. இதை நன்றாகக் கவனிக்க வேண்டும். பாட்டின் ஓசையைக் கவனித்துக் கவி எழுதுங்கள். பிறகு வாய்பாட்டைப் புகுத்திப் பார்த்தால் இந்த முறையில் இருப்பதை அறியலாம்.
ஆகவே, இந்த அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தத்தில் அரையடியில் முதல் சீர் விளச்சீராகவும், இரண்டாம் சீர் மாச்சீராகவும், மூன்றாம் சீர் தேமாச்சீராகவும் இருக்கின்றன என்று முடிவு கட்டிவிடலாம். இந்தப் பாட்டில் முதல் சீரும் நான்காம் சீரும் கருவிளமாகவே இருக்கின்றன. எதுகை வர வேண்டும் என்பதால் முதல் சீர் நான்கு அடியிலும் ஒத்தே வர வேண்டும். அங்கே யாவும் கருவிளமாக வந்தன. ஆனால், நான்காம் சீரில் அந்த நிர்பந்தம் இல்லை. கருவிளம், கூவிளம் என்ற இரண்டிலும் எது வேண்டுமானாலும் வரலாம்.
(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/1/14/w600X390/sk1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jan/14/கவி-பாடலாம்-வாங்க---7-வாய்பாடுகள்-2844533.html
2840217 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 6 கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, January 7, 2018 01:21 AM +0530 அசையும் சீரும் 'வாகீச கலாநிதி'

கி.வா. ஜகந்நாதன்
'இதந்தரு மனையி னீங்கி' என்று வரும் பாடல் அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம் என்று தெரிந்து கொண்டோம். புத்தகங்களில் அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம் என்று பெயர் போட்டிருக்கும் எல்லாமே இந்தப் பாடலைப் போல இருக்கும் என்று எண்ணக்கூடாது. ஒரே ராகத்தில், ஒரே தாளத்தில் பல மெட்டுக்கள் அமைந்திருப்பது போல, ஆறு சீர்கள் கொண்ட விருத்தங்களிலும் பல வகை உண்டு. போன முறை பார்த்த விருத்தத்தைப் போல இன்றி வேறு ஓசையுடன் வரும் அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம் ஒன்றைக் கீழே பார்க்கலாம்.

'தண்ணந் தமிழின் பெருமையெலாம்
சாற்ற நம்மால் முடிவதுவோ?
எண்ணம் உணர்ச்சி இயற்கைஎழில்
எல்லாம் சொல்லில் வடித்தெழிலார்
வண்ண ஓசை கூட்டிநலம்
வாய்த்த கவிகள் புலவர்பலர்
திண்ணென் றமைத்தார் அவர்கவிதை
தெரிந்தே இன்பம் அடைவோமே'

இந்தப் பாட்டில் ஒவ்வோர் அடியிலும் ஆறு சீர்களே இருக்கின்றன. ஆனால், பாட்டைப் படித்துப் பார்த்தால், ''இதந்தரு மனையி நீங்கி'' என்ற பாட்டைப் போல இல்லாமல் வேறு விதமான ஓசை உடையதாகத் தெரிகிறது.

'தண்ணந் தமிழின் பெருமையெலாம்
சாற்ற நம்மால் முடிவதுவோ?'

என்ற முதலடிக்கு முன்பு சொன்ன மாதிரி வாய்ப்பாடு அமைத்துப் பார்த்தால்,

'தான தனன தனதனனா
தான தான தனதனனா'

என்று வரும். முதல் பாதியும் பின் பாதியும் ஒத்து இணைந்து ஒலிக்கின்றன. பாதி அடியில் முதல் இரண்டு சீர்களையும்விட மூன்றாவது சீர் சற்றே பெரியதாக இருக்கிறது. 'தான தான' என்ற அரையடியின் ஓசை வேறு; இந்த ஓசை வேறு. இந்த ஓசை வேறுபாடு எதனால் உண்டாகிறது?
சீர் என்பது இன்னதென்று இன்னும் நாம் தெரிந்து கொள்ளவில்லை. புத்தகத்தில் பிரிந்திருக்கிறதைக் கொண்டு தெரிந்து கொள்ளலாம் என்று செளகரியத்தை உத்தேசித்து முன்பு சொன்னேன். இப்போது, நாமே சீரைப் பற்றித் தெரிந்துகொண்டு அதைப் பிரிக்கவும் தெரிந்து கொண்டால் நல்லது என்று தோன்றுகிறது.
சொல் என்பதற்கு உறுப்புக்கள் உண்டு. பல அங்கங்கள் சேர்ந்து உடம்பு அமைகிறது. அது போலவே பல எழுத்துக்கள் சேர்ந்து சொல் அமைகிறது. செய்யுளில் ஓர் அடியில் பல சீர்கள் இருக்கின்றன. சீர் என்பது அங்கம். பல சீர்களை உடைய அடி அங்கி; உடம்பு போன்றது. அப்படியே செய்யுள் என்னும் உடம்பில் அடி என்பது அங்கம். செய்யுளை நோக்க அடி என்பது அங்கமாகவும், சீரை நோக்க அது அங்கியாகவும் இருக்கிறது. பிள்ளையை நோக்க ஒருவன் தந்தையாக இருக்கிறான்; ஆனால் அவன் தந்தையை நோக்க அவன் மகனாக இருக்கிறான். அவ்வாறே அடி ஒரு முறையில் உடம்புபோல் அங்கியாகவும், வேறு ஒரு முறையில் அங்கமாகவும் இருக்கிறது.
அது போலவே சீருக்கும் அங்கம் உண்டு. அதை அசை என்று சொல்வார்கள். அசைகளின் வேறுபாட்டால் சீரும் வேறுபடும். அந்த அசைக்கு அங்கம் எழுத்து. எழுத்தால் ஆனது அசை; அசையால் ஆனது சீர்; சீர்களால் ஆனது அடி. எழுத்து என்பது எல்லா இலக்கணத்துக்கும் அடிப்படை யாப்பிலக்கணத்தின் சிறப்பான அடிப்படை அசை.
'இதந்தரு மனையி னீங்கி' என்பது அரையடி. அதில் மூன்று சீர்கள் இருக்கின்றன. 'இதந்தரு' என்பது ஒரு சீர். அதில் இரண்டு அசைகள் இருக்கின்றன. 'இதந்' என்பது ஓர் அசை; 'தரு' என்பது ஓர் அசை. 'மனையி' என்பது ஒரு சீர். அதில் 'மனை' என்ற அசையும் 'யி' என்ற அசையும் இருக்கின்றன. 'னீங்கி' என்பதிலும், 'னீங்' என்ற அசையும் 'கி' என்ற அசையும் இருக்கின்றன. இந்த அசைகளுக்குப் பேர் உண்டு. இதந்-தரு-மனை என்னும் மூன்றும் ஒரு வகை அசைகள்; யீ-னீங்-கி என்பது ஒரு வகை. முன்னாலே உள்ள மூன்றும் நிரை அசைகள்; பின்னாலே உள்ளவை நேர் அசைகள். 'இதந்' என்பதும், 'நிரை' என்பதும் ஒன்றுபோலவே ஒலிக்கின்றன. 'யி' என்பதும், 'னீங்' என்பதும், 'நேர்' என்பதுபோல ஒலிக்கின்றன. நேரசை, நிரையசை என்ற இரண்டு அசைகளே உண்டு. யாப்பிலக்கணத்தின் அடிப்படை உறுப்பாகிய அசைகள் இரண்டே; மனிதன் இரண்டு காலால் நடப்பது போல, செய்யுட்கள் யாவுமே இந்த இரண்டு அசைகளாகிய அடிப்படை உறுப்புக்களைக் கொண்டு நடக்கின்றன.
க - என்ற எழுத்தைத் தனியே பிரித்து உச்சரித்தால் அது நேர் அசையாகும். அது தனிக் குற்றெழுத்து.
கா - என்ற எழுத்தைச் சொன்னால் அதுவும் நேரசையாகும். அது தனி நெட்டெழுத்து.
கல் - என்பதும் நேர் அசையே. ஒரு குறிலும் அதனோடு ஒரு மெய்யெழுத்தும் சேர்ந்து வந்தாலும் அது நேர் அசைதான்.
கால் - என்பது போல் ஒரு நெடிலும் ஒரு மெய்யெழுத்தும் சேர்ந்து வந்தாலும் அதுவும் நேரசையே. இவ்வாறு நேரசை நான்கு விதமாக வரும். நிரையசையும் நான்கு விதமாக வரும்.
கல: இது இரண்டு குறில்கள் சேர்ந்து வந்த நிரையசை.
கலா: இது ஒரு குறிலும் அதற்குப் பின் ஒரு நெடிலும் இணைந்து வந்த நிரையசை.
கலம்: இது இரண்டு குறிலும் ஒரு மெய்யும் இணைந்து வந்த நிரையசை.
கலாம்: இது ஒரு குறிலும் ஒரு நெடிலும் ஒரு மெய்யும் சேர்ந்து வந்த நிரையசை.
'கல' என்பதையே 'க' என்றும், 'ல' என்றும் பிரித்துத் தனித்தனியே நேர் அசையாகக் கொண்டால் என்ன என்ற கேள்வி பிறக்கலாம். பாட்டில் சீர் பிரிக்கும் போது 'க' என்பது முன் சீரிலும் 'ல' என்பது பின் சீரிலும் பிரிந்து வந்தால் தனித்தனியே நேரசைகளாகும். ஒரு சீரினிடையே சேர்ந்து வந்தால் நிரையசையே யாகும்.
'இதந்தரு மனையி னீங்கி' என்ற அரை அடியில் 'இதந்தரு' என்ற சீரில் இரண்டு அசைகள் இருக்கின்றன. இதந் -நிரை; தரு -நிரை. எனவே, இந்தச் சீரை நிரையசை என்று சொல்லலாம். 'மனையி' என்பது நிரை நேர் ஆகும்; மனை-நிரை; யி-நேர். னீங்கி - நேர்நேர். யினீ என்பதைச் சேர்த்துப் பார்த்தால் நிரையாகக் கொள்ளலாம். கலா என்பது போல. ஆனால், இந்தப் பாட்டில் மனையி என்று யி தனியே முதற் சீரில் சேர்ந்து பிரிந்து ஒலிக்கிறது. னீங் அடுத்த சீரில் சேர்ந்து பிரிந்து ஒலிக்கிறது.
இப்போது 'இதந்தரு' என்ற பாட்டை அசைகளாகப் பிரித்துப் பார்க்கலாம்.

இதந்தரு மனையி னீங்கி
நிரைநிரை நிரைநேர் நேர்நேர்

இடர்மிகு சிறைப்பட் டாலும்
நிரைநிரை நிரைநேர் நேர்நேர்

பதந்திரு விரண்டு மாறிப்
நிரைநிரை நிரைநேர் நேர்நேர்

பழிமிகுந் திழிவுற் றாலும்
நிரைநிரை நிரைநேர் நேர்நேர்

விதந்தரு கோடி யின்னல்
நிரைநிரை நேர்நேர் நேர்நேர்

சுதந்தர தேவி நின்னைத்
நிரைநிரை நேர்நேர் நேர்நேர்

தொழுதிடல் மறக்கி லேனே
நிரைநிரை நிரைநேர் நேர்நேர்

இந்தப் பாட்டில் உள்ள சீர்கள் யாவுமே இரண்டு அசைகளால் ஆனவை; அவற்றை ஈரசைச் சீர் என்று சொல்வார்கள்.

(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/1/7/w600X390/jaganathan.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jan/07/கவி-பாடலாம்-வாங்க---6-2840217.html
2840214 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி எடக்கு... மடக்கு... தடுக்கு! -முனைவர் கா.காளிதாஸ் DIN Sunday, January 7, 2018 01:20 AM +0530 மடக்கு என்பது ஓர் எல்லையோடு நின்று திரும்பி வருவதாகும். பாடலுக்கு அழகு சேர்ப்பது அணி. அவ்வணியில் வந்த சொல் மீண்டும் மீண்டும் மடங்கி வருதலே அணியில் மடக்கு என்பர். இதனை வடநூற் புலவர்கள் 'யமகம்' என்பர்.
சங்கப் புலவர்கள் இலக்கணம் யாப்பதற்கு முன்பே நம் உழவர் பெருமக்கள் உழவு செய்யும்போது, உழுத பகுதியை சால், விளா, மடக்கு என்று பெயரிட்டு அழைத்து வருகின்றனர்.
பனையோலைப் பெட்டி முடையும் ஒருத்தி, தன் வாழ்க்கையைப் பாடலாகப் பாடிக்கொண்டே பெட்டியை முடைகிறாள். எட்டுப் பெண்மக்கள் அவளுக்கு; திசைக்கு இருவர் வீதம் திருமணமாகிச் சென்றுவிட்டனர்; இப்பொழுது யாரும் தாய் வீட்டுக்கு வருவதில்லை. எட்டுவரி ஓலைக் குட்டான்(பெட்டி) மடக்காகக் கீழ்க்காணும் பாடலைப் பாடுகின்றாள் அப்பெண்.

'சாரைக் குருத்தெடுத்துச் சண்டாளன் பேரைச்சொல்லி 
வடக்கெ திருப்பிவச்ச வண்ணோலைப் பொட்டி ரெண்டு
தெக்கெ திருப்பிவச்ச தென்னோலைப் பொட்டி ரெண்டு
கெழக்கெ திருப்பிவச்ச கீழோலைப் பொட்டி ரெண்டு
மேருக்கெ திருப்பிவச்ச மேலோலைப் பொட்டி ரெண்டு
எடக்கு! மடக்கு! தடுக்கு! கெடக்கு!' 

இப்பாடலை நம் நாட்டு உழைக்கும் மக்கள் இன்றும் பாடி வருவதைக் காணலாம். இப்பாடலில் வரும் சாரைக் குருத்து என்பது ஒன்றுக்கும் உதவாத நிலையிலுள்ள பனையோலைக் குருத்தாகும். இப்பாடலின் பொருள்: 'எடக்கு - துன்பம்; மடக்கு - ஓலைப் பெட்டியின் மூலை, மடக்குவது; தடுக்கு - ஓலைத் தடுக்கு; கெடக்கு - அது கிடக்கட்டும் கவலையை விடு' என்பதாம்.
பெண் மக்களை ஓலைப் பெட்டிக்கும் சாரைக் குருத்தைக் கணவனுக்கும் வைத்து ஏற்றிப் பாடுகிறாள். இவ்வாறு, தன் வாழ்க்கையின் நிலைப்பாட்டைப் பாடலாகப் பாடிவரும் உழைப்பாளர் பாடல்களை அடிப்படையாகக் கொண்டே புலவர்கள் 'மடக்கு' என்னும் அணியில் பாடல்களைப் புனைந்திருக்க வேண்டும்! இவ்வகையில் குற்றுயிர் மடக்காகச் சேந்தன் பனையவயல் சிவக்கவிராயர் பாடலொன்றை ஈண்டு காணலாம். 
'அமரரமர மதுர சதுர வரக வரத பரவ
அமரகமல ரயிர நகர
அடரவசுர ரசர
அகோர வீர கவர'
இப்பாடலின் பொருள்: 
அமரரமர - தேவர்களுக்கெல்லாம் தலைவனே!
மதுர சதுர - இனிமையான நான்மறைகளும் போற்றக் கூடிய சிவனே!
வரக வரதபரவ - வராக அவதாரமெடுத்த வரதராசப்பெருமாள்(திருமால்) உன்னை வணங்க!
அமரகமலர் - தாமரை மலரில் வீற்றிருக்கும் முப்பெரும் தேவியர் (மலைமகள், அலைமகள், கலைமகள்)
அயிர நகர - அயிராணியாகிய இந்திராணி(இந்திரனின் தேவி) பயந்தோட;
அடரவசுரர் - போர் செய்த தக்கன் முதலாய அசுரர்கள் 
அசர - தோல்வியுறும் படியாக
அகோர வீர - அகோர வீரபத்திரர்
கவர - தக்கனுடைய தலையைக் கொய்து கொன்றார்.
இதன் பொருள்: சிவபுராணத்தில் சொல்லப்பட்ட, சிவனால் அனுப்பப்பெற்ற வீரபத்திரனாகிய வீரன் தக்கன் வேள்வியை அழித்து, தக்கனைப் போரில் கொன்ற செய்தியாகும். இஃது அகரமாகிய குற்றுயிர் மெய்களுடன் கூடி இப்பாடல் முழுதும் மடங்கி வந்துள்ளதால், குற்றுயிர் மடக்காகும். மேலும், இக்கவிராயர் பாடிய,

'பாடிப் பாடிப் பாடிப்பாடி பாடியவர் ஒருவரே!
தேடித் தேடித் தேடித் தேடித் திரும்பியவர் இருவரே!
ஓடி ஒடி ஓடி ஓடி ஒளிந்தவர்கள் மூவரே!
நாடி நாடி நாடி நாடி நத்தியவர் கோடியே!'

எனும் இப்பாடல், முதல் முற்று, ஈற்று ஏகார மடக்கு அணியில் அமைந்துள்ளது. இதன் பொருள்:
ப் பாடவே தெரியாத நாரதர் ஒவ்வொருவரிடமும் சென்று பாடங்கேட்டு, இறுதியில் கானபந்து முனிவரிடம் (கோட்டான்) இசைபயின்று, இசை ஞானியானார் (நாரத புராணம்)
ப் சிவபெருமானின் திருவடி தேடித் திருமாலும், திருமுடி தேடிப் பிரமனும் சென்று காணாது திகைத்துத் திரும்பினர் (சிவமகா புராணம்) 
ப் சிவபெருமான் பொருட்டுத் தக்கனொடு போர் புரிந்த வீரபத்திரனைக் கண்டு முப்பெருந்தேவியரும் ஓடி ஒளிந்தனர்.
ப் சிவபெருமானின் திருவடிகளை நாடி வணங்கி, பக்திப் பெருக்கோடு அருள்பெற்ற அன்பர்கள் கோடிக்கணக்கானவர்களாவர்.
நந்தமிழ் புலவர்கள் சருக்கரையைப் பாவாகக் காய்ச்சி ஊற்றிய 'மடக்கு' என்கிற இனிப்புப் பண்டம் ஈண்டு குறிப்பிடத்தக்கது! 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/1/7/w600X390/tm.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jan/07/எடக்கு-மடக்கு-தடுக்கு-2840214.html
2840211 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஓடிப்போ வாடையே! -கே.ஜி. இராஜேந்திரபாபு DIN Sunday, January 7, 2018 01:19 AM +0530 வினை பொருட்டு தலைவன் வேற்றூர் சென்றுள்ளான். மனையில் மங்கை மட்டுமே உள்ளாள். வாடைக்காற்று இரக்கமில்லாமல் தலைவியைத் தீண்டித் துன்புறுத்துகிறது. கூப்பிடாமலேயே தேடிவந்து கொல்லும் வாடைக்குத் தாழ்ப்பாள் போட முடியவில்லையே என்று தவித்துக் கொண்டிருந்த தலைவிக்கு ஒரு மகிழ்ச்சியான செய்தி வந்தது.
அரத்தினால் அறுத்துச் செய்த வளை கழல, தோள் நெகிழ பிரிவுத் துயரிலே பேதுறுகிறாளே என்று பரிவு சிறிதுமின்றிப் பாய்ந்து பாய்ந்து தாக்கும் வாடையை நோக்கி பரவசத்துடன் பகர்கின்றாள் தலைவி.
'வாடையே! அதோ என் தலைவர் அருகே வருகிறாராம்; விரைந்து வருகிறாராம்; என் துயர் துடைக்க வருகிறாராம்; வந்ததும் என்னை அணைப்பார். நீ தலைகுனிந்து ஓட வேண்டியிருக்கும். தலைவன் வந்ததும் நீ தலைதெறிக்கத் தோற்று ஓடத்தான் போகின்றாய். அதற்கு முன்பே நீ ஓடிப் போய்விடு வாடையே!
ஒன்பது மன்னர்கள் ஒன்றுகூடி தங்களின் பதினெட்டுக் கரங்களும் பின்னிப் பிணைந்துள்ளதால் கரிகால் வளவனை தோற்கடித்துவிடலாம் என்று கர்வத்துடன் வாகைப் பறந்தலையில் காத்திருந்தார்கள். அதிர வைக்கும் குதிரைப் படைகளோடு எதிரிகள் அணிவகுத்திருக்கும் வாகைப் பறந்தலை போர்க்களத்திற்கு வாகை சூட வருகின்றான் கரிகால் பெருவளத்தான் என்றதும் உதிர்ந்துவிடும் நம் தலை என்று, விதிர்த்து வெண்கொற்றக் குடைகளை வீசி எறிந்துவிட்டு ஓடிவிட்டார்களே பீடில்லா மன்னர்கள், அதுபோல் ஓடிவிடு வாடைக்காற்றே!' என்று எச்சரித்தாள் தலைவி.

'அரம்போழ் அவ்வளை தோள்நிலை நெகிழ
நிரம்பா வாழ்க்கை நேர்தல் வேண்டி-

முனிய அலைத்தி, முரண்இல் காலை;
கைதொழு மரபின் கடவுள் சான்ற
செய்வினை மருங்கிற் சென்றோர் வல்வரின் 
விரியுளைப் பொலிந்த பரியுடை நன்மான்
வெருவரு தானையொடு வேண்டுபுலத்து இறுத்த
பெருவளக் கரிகால் முன்னிலைச் செல்லார்,
சூடா வாகைப் பறந்தலை, ஆடுபெற
ஒன்பது குடையும் நண்பகல் ஒழித்த
பீடில் மன்னர் போல,
ஓடுவை மன்னால் - வாடை நீ எமக்கே!' 
(அகநா, 125)
காதல் பாட்டில் கரிகால் பெருவளத்தானின் களச்செய்தியைப் பகர்ந்துள்ளார் புலவர் பரணர்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/1/7/w600X390/tm1.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jan/07/ஓடிப்போ-வாடையே-2840211.html
2840209 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி வில்லாப் பூக்கள் -முனைவர் ச. சுப்புரெத்தினம் DIN Sunday, January 7, 2018 01:19 AM +0530 இறை வழிபாடு மற்றும் மாந்தர்கள் அணிந்து கொள்ளுதல் என்னும் நிலைகளில் பலவிதமான பூக்கள் இலக்கியங்களில் பேசப் பெறுகின்றன. பூக்களில் பெரும்பாலானவை 'பண்டமாற்று முறையில்' தேவை கருதி விற்பனை செய்யப்பட்டன. பயன்பாட்டிற்கு ஆகாத பூக்கள் விற்பனை செய்யப்பட மாட்டா. இப்படி, விலைக்கு விற்க இயலாத பூக்களை சங்க இலக்கியங்கள் 'வில்லாப் பூக்கள்' எனக் குறிக்கின்றன. அவ்வாறு, வில்லாப் பூக்களாகப் பேசப்பட்டன பூளைப் பூ, ஆவிரைப் பூ, உழிஞைப் பூ, எருக்கம் பூ எனப் போல்வன ஆகும்.
வில்லாப் பூக்களாகிய இவற்றை, மனம் பித்துப் பிடித்தவர்கள் சூடிக்கொள்வர் எனக் கூறப்படுகிறது. வில்லாப் பூச் சூடிய ஆடவன் ஒருவனின் செயலை, நற்றிணைப் பாடலொன்று காட்சிப் படுத்துகின்றது.
தலைவன் ஒருவன், தன் தலைவி தனக்குக் கிடைக்காததை அறிந்து வருந்தி, வேறு வழியின்றி, பனங் கருக்கினால் செய்யப்பட்ட குதிரையிலேறி, அவளைக் காண வருகிறான். அப்பொழுது அவன், 'முன்னிலைப் புறமொழியாகத் தோழிக்குக் கேட்குமாறு தனது நெஞ்சிற்குக் கூறுவான் போலச் சொல்லுகிறான்.
'நல்ல ஓவியனொருவன் தீட்டிய சித்திரம் போன்று அழகுடைய தலைவியின் பொருட்டு வருத்தமடைந்துள்ள நெஞ்சே! விலைக்கு விற்கவியலாத 'பூளை மலரையும், உழிஞைப் பூவையும், எருக்கம் பூவையும் ஆவிரம் பூவோடு கலந்து கட்டிய மாலையைச் சூடி, 'நான் பித்துப் பிடித்துள்ளேன்' என்று சொல்லுமளவிற்கு, பல ஊர்களிலும் சென்று திரிகின்ற, நெடியதும் கரியதுமான பனை மடலாலே கட்டிய குதிரையைப் பெற்றுள்ளாய்!
நீ என் சொல்லைக் கேட்க விரும்புவாய் என்றால், ஒளிவீசிக் கொண்டிருக்கும் ஞாயிற்றின் வெம்மை ஒடுங்கும் வரையிலும், நல்ல அரசனின் வெண் கொற்றக் குடையின் நிழலிலிருந்து மக்கள் இன்புறுவது போல, குளிர்ச்சியான இம்மரத்தின் கீழ் சிறிது நேரம் தங்கியிருந்து, பின் செல்வாயாக' என்கிறான். உதவாப் பூச்சூடித் திரியும் இரங்கத்தக்க பித்தனைக் கண்முன் நிறுத்துகிறது பின்வரும் பாடல்:

''வில்லாப் பூவின் கண்ணி சூடி
நல்லே முறுவலெனப் பல்லூர் திரிதரும்
நெடுமாப் பெண்ணை மடல்மா னோயே
கடனறி மன்னர் குடைநிழல் போலப்
பெருந்தண் என்ற மரன் நிழல் சிறி திழிந்து
இருந்தனை சென்மோ வழங்குக சுடரென
அருளிக் கூடும் ஆர்வ மாக்கள்
நல்லேம் என்னுங் கிளவி வல்லோன்
எழுதி யன்ன காண் டகு வனப் பின்
ஐயள் மாயோள் அணங்கிய
மையல் நெஞ்சம் என்மொழிக் கொளினே'' (146) 

கலித்தொகையிலும் (பா. 139) 'வில்லாப் பூ'ப் பற்றிய குறிப்பு உண்டு! 


 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jan/07/வில்லாப்-பூக்கள்-2840209.html
2840207 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் Sunday, January 7, 2018 01:18 AM +0530 ஒலிம்பிக் பந்தயத்தில் கலந்து கொள்ளும் வீரர்களுக்கு, அதிலும் குறிப்பாக, முந்தைய ஒலிம்பிக் விளையாட்டுப் போட்டிகளில் பதக்கம் வென்ற வீரர்களுக்கு மனதிற்குள் ஒரு வெறியும், முனைப்பும் இருக்கும். இந்த முறையும் பதக்கத்தை வென்றுவிட வேண்டும் என்பதல்ல, கடந்த முறை நிகழ்த்திய தனது சாதனையை இந்த முறை தானே முறியடித்து, புதிய சாதனை படைக்க வேண்டும் என்பதுதான் அவர்களின் வெறியும் முனைப்புமாக இருக்கும்.
'தமிழ் இலக்கிய முன்னோடிகள்' வரிசையில் ஆண்டாள் பற்றிய கட்டுரையை வைரமுத்து இன்று ராஜபாளையத்தில் அரங்கேற்ற இருக்கிறார். முதன்முறையாக பாவேந்தர் பாரதிதாசன் குறித்த வைரமுத்துவின் கட்டுரையிலிருந்து இப்போது அரங்கேற இருக்கும் 'தமிழை ஆண்டாள்' கட்டுரை வரை ஒவ்வொரு கட்டுரையையும் படிக்கும்போதும் எனக்கு ஒலிம்பிக் பந்தய வீரர்கள்தான் நினைவுக்கு வருகிறார்கள். தமிழ் இலக்கிய முன்னோடிகள் வரிசையில் வெளிவரும் ஒவ்வொரு கட்டுரையும் முந்தைய கட்டுரையை விஞ்சி நிற்கும் அதிசயத்தைப் பார்த்து வியந்து போகிறேன்.
'ராம்கோ' நிறுவனத்தின் தலைவராக இருந்த ராமசுப்பிரமணிய ராஜா இந்த நிகழ்ச்சி நடக்கும்போது நம்மிடையே இல்லை என்கிற குறை மனதில் நிறையவே இருக்கிறது. அவர் குறித்த 'தன் சரிதை' எழுத வேண்டும் எனும்போது, 'யாரை வைத்து எழுதலாம்?' என்று என்னிடம் தொலைபேசியில் தொடர்புகொண்டு கேட்டதை வாழ்நாளில் என்னால் மறக்க முடியாது. 
உத்தரகண்டில் வெள்ளப் பாதிப்பு ஏற்பட்டபோது, 'யாரைத் தொடர்பு கொண்டு உதவிப் பொருள்களை அனுப்புவது?' என்று அவர் விசாரித்துத் தெரிந்து கொண்டதும் என்னிடம்தான். என் மீது எந்த அளவுக்கு அவர் அன்பும் நம்பிக்கையும் வைத்திருந்தார் என்பதை நினைக்கும்போது நான் நெகிழ்ந்து போகிறேன்.
'ராம்கோ' நிறுவனம் கட்டி, திருமலை திருப்பதி தேவஸ்தானத்துக்கு நன்கொடையாக வழங்கிய அரங்கத்தில் கோதைத் தமிழின் அருமையை கவிப்பேரரசு வைரமுத்து அரங்கேற்ற இருப்பது தற்செயல் நிகழ்வு அல்ல. ராமசுப்பிரமணிய ராஜாவின் வழிகாட்டுதல் என்றுதான் எனக்கு நினைக்கத் தோன்றுகிறது. முன் வரிசையில் அமர்ந்து அவர் கேட்டிருந்தால்... நமக்குக் கொடுத்து வைக்கவில்லை!
ஆண்டாள் குறித்த கட்டுரைக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் எழுச்சி மலைப்பை ஏற்படுத்துகிறது. அரங்கம் நிரம்பி வழியுமே... என்ன செய்வது என்கிற அச்சத்தைப் போக்கும் விதத்தில் ஆங்காங்கே எல்.இ.டி. திரைகள் வைக்கப்பட உள்ளன என்பது ஆறுதல் அளிக்கிறது. இன்று மாலை அரங்கத்தில் சந்திப்போம்!

எங்கள் நிறுவனத்தின் சட்ட மேலாளர் என்.கோபாலன், சட்டம் தொடர்பான விவகாரங்களில் நீண்டகால அனுபவசாலி. வழக்குரைஞரான அவர் கடந்த 30 ஆண்டுகளாக இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் நிறுவனத்தின் வழக்குகளைக் கையாண்டு வருபவர்.
அவருடன் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது பிரபல நீதிபதிகள் குறித்தும், வழக்குரைஞர்கள் குறித்தும் உயர் நீதிமன்றத்தில் பரபரப்பாகப் பேசப்பட்ட சுவாரஸ்யமான வழக்குகள் குறித்தும் ஏகப்பட்ட செய்திகளைத் தெரிவித்தார். அப்போது அவர் கேட்டார்: 'நீங்கள் பி.வி.ஆர். எழுதிய 'மிலாட்' நாவலைப் படித்திருக்கிறீர்களா?' 'இல்லை' என்று சொன்னதும், 'நீங்கள் கட்டாயம் படிக்க வேண்டும். உயர்நீதிமன்றத்தின் பின்னணியில் புனையப்பட்ட அற்புதமான நாவல் அது' என்று பரிந்துரைத்தார்.
அத்துடன் நின்றுவிடவில்லை. மயிலாப்பூர் கச்சேரி தெருவில் இயங்கும் ராஜேஸ்வரி வாடகை நூல் நிலையத்திலிருந்து அந்த நாவலைப் படிப்பதற்கு வாங்கி, எனக்கு அனுப்பியும் தந்துவிட்டார். கையில் எடுத்த புத்தகத்தை, படித்து முடிக்கும் வரை நான் கீழே வைக்கவில்லை. உயர் நீதிமன்றத்தையும், அங்கே நடக்கும் நிகழ்வுகளையும் சினிமாப் படம் போல வார்த்தைகளால் படம் பிடித்துக் காட்டியிருக்கிறார் எழுத்தாளர் பி.வி.ஆர்.
'பி.வி.ஆர். ஒவ்வொரு நாவலிலும் ஒரு முக்கிய இடத்தை மையமாக வைத்து அதைச் சுற்றி தனது கதாபாத்திரங்களை உலவ விடுகிறார். இந்த நாவலில் சென்னை ஹைகோர்ட்டை அப்படியே படம் பிடித்துக் காட்டுகிறார். அந்தக் கட்டட அழகையும், அதில் உலவிய மனிதர்களைப் பற்றிய செய்திகளையும் படிக்கும்போது அதைப் பார்க்க வேண்டுமென்ற ஆவல் மேலெழுகிறது' என்கிற பதிப்பாளரின் பதிப்புரை உண்மையிலும் உண்மை.
ஒவ்வோர் அத்தியாயத்திற்கும் முன்னால் தரப்பட்டிருக்கும் துணுக்குச் செய்திகளையும், நகைச்சுவைச் துணுக்குகளையும் புத்தகமாகவே தொகுக்கலாம் எனும் அளவுக்கு சுவாரஸ்யமாக இருக்கின்றன. கோபாலனுக்கு நன்றி! 


கவிஞர் மல்லிகைதாசன் எழுதிய 'கோபுர உச்சியில் அரச மரம்' என்கிற ஹைக்கூ தொகுப்பு நூல் மதிப்புரைக்கு வந்திருந்தது. வேலூர் மாவட்டம் வாலாஜாபேட்டையைச் சேர்ந்த கவிஞர் மல்லிகைதாசனின் இயற்பெயர் தி. பழனிச்சாமி என்றும், அவர் முதுநிலை பட்டதாரி ஆசிரியராக 23 ஆண்டுகளும், தலைமையாசிரியராக 9 ஆண்டுகளும் பணியாற்றி, பணி ஓய்வு பெற்றவர் என்பதும் அந்தத் தொகுப்பில் தரப்பட்டிருக்கும் கவிஞரின் தன்விவரக் குறிப்பிலிருந்து தெரிந்தது.
வாலாஜாபேட்டை கிளை நூலகத்தின் வாசகர் வட்டத் தலைவராகவும், வாலாஜா தமிழ்ச் சங்கத்தின் பொதுச் செயலாளராகவும் இருக்கும் கவிஞர் மல்லிகைதாசனின் சிறுகதைகள், ஹைக்கூ கவிதைகள், நகைச்சுவைத் துணுக்குகள் உள்ளிட்டவை பல இதழ்களிலும் வெளிவந்திருக்கின்றன. 100 ஹைக்கூ கவிதைகளை 'கோபுர உச்சியில் அரச மரம்' என்கிற பெயரில் தொகுத்திருக்கிறார். அதில் உள்ள ஒரு ஹைக்கூ படித்ததும் சிரிக்கவும் சிந்திக்கவும் வைத்தது.

'அம்மா' என்றாலும் அடி
சும்மா இருந்தாலும் அடி
கான்வென்ட் குழந்தைகளுக்கு!
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/1/7/w600X390/pvr.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jan/07/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2840207.html
2836128 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, December 31, 2017 02:47 AM +0530 கவிப்பேரரசு வைரமுத்துவின் பகுத்தாய்வில் கோதைத் தமிழ் பருக ராஜபாளையத்தில் ஜனவரி 7-ஆம் தேதி மாலை 6 மணிக்குக் கூட இருக்கிறோம் என்பதை நினைவுப்படுத்துகிறேன். சூடிக்கொடுத்த சுடர்க்கொடி தமிழை ஆண்டாள் என்பதால் அவருக்குத் தமிழ் இலக்கியத்தில் தனித்துவம் மிக்க இடம் உண்டு. அவர் ராஜமன்னாருக்குப் பூமாலை மட்டும் தொடுக்கவில்லை; தமிழால் பாமாலையும் சேர்த்துத் தொடுத்தார்.
 இதற்கு முன்னால் "தமிழ் இலக்கிய முன்னோடிகள்' வரிசையில் கவிப்பேரரசு வைரமுத்துவின் ஒவ்வொரு கட்டுரை அரங்கேற்றத்திற்கும், தமிழகத்தின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்தும் வேடந்தாங்கலில் கூடும் பறவைகளைப் போல வந்து கூடிய தமிழ் இலக்கிய அமைப்புகளும், ஆர்வலர்களும் ஜனவரி 7-ஆம் தேதி ஆண்டாள் அவதரித்த ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரை அடுத்த ராஜபாளையத்தில் கூட வேண்டும். உங்களைச் சந்திப்போம் என்கிற எதிர்பார்ப்புடன் அரங்கத்தில் காத்திருப்பேன்.
 இரண்டு வாரங்களுக்கு முன்பு கோவைக்குச் சென்றிருந்தபோது, எழுத்தாளர் ஜெயமோகனின் வாசகர்களால் நடத்தப்படும் "விஷ்ணுபுரம் இலக்கிய வட்டம்' நிகழ்ச்சிக்குச் சென்றிருந்தேன். கடந்த எட்டு ஆண்டுகளாக, ஆண்டுதோறும் ஒரு சிறந்த எழுத்தாளரைத் தேர்ந்தெடுத்து அவர்களுக்கு "விஷ்ணுபுரம் விருது' வழங்கிக் கௌரவிக்கிறது அந்த அமைப்பு. இந்த ஆண்டுக்கான விஷ்ணுபுரம் விருது மலேசியத் தமிழ் எழுத்தாளர் சீ. முத்துசாமிக்கு வழங்கப்பட்டது.
 "தான் வாழ்ந்த காலத்து நிகழ்வுகளை எழுத்தாளர்கள் பதிவு செய்தால் மட்டுமே அது அடுத்த தலைமுறையைச் சென்றடையும்' என்கிற சீ. முத்துசாமியின் கருத்தையும், "புலம்பெயர்ந்தவர்களின் வலிகளையும் வேதனைகளையும் எழுத்தாளர்கள்தான் பதிவு செய்கின்றனர்' என்கிற ஜெயமோகனின் கருத்தையும் நானும் வழிமொழிகிறேன்.
 புலம்பெயர்ந்த தமிழர்களின் படைப்புகளையும் அடையாளம் கண்டு அவர்களுக்கும் விருது வழங்கி கௌரவிக்கும் விஷ்ணுபுரம் இலக்கிய வட்டத்தின் செயல்பாடு பாராட்டுக்குரியது. இதேபோல சிங்கப்பூர் முஸ்தபா அறக்கட்டளை, தஞ்சை தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைந்து புலம்பெயர்ந்த எழுத்தாளர்களுக்கு "கரிகாலன் விருது' வழங்குகிறது.
 மதுரையிலிருந்து இயங்கும் தமிழக அரசின் உலகத் தமிழ்ச் சங்கமும், புலம்பெயர்ந்த தமிழ் எழுத்தாளர்களின் படைப்புகளை அரங்கேற்றுவதில் முனைப்புக் காட்டுகிறது. இவையெல்லாம் வரவேற்புக்குரிய முயற்சிகள்.
 முன்னணி எழுத்தாளரான ஜெயமோகன், புலம்பெயர்ந்த எழுத்தாளர்களை அடையாளம் கண்டு தாயகத் தமிழர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தும் பணியில் முனைப்புக் காட்டுவதன் மூலம் உலகத் தமிழ் சகோதரத்துவத்துக்கு வழிகோலியிருக்கிறார். தாயகத் தமிழ் எழுத்தாளர்களை அயலகத் தமிழ் எழுத்தாளர்களும், வாசகர்களும் தெரிந்து வைத்திருப்பதுபோல, அயலகத் தமிழ் எழுத்தாளர்களையும் புலம்பெயர்ந்த தமிழ் எழுத்தாளர்களையும் தாய்த் தமிழகம் அறிந்திருக்க வேண்டும், கௌரவிக்க வேண்டும். தமிழக அரசின் விருதுகளிலும் அவர்கள் இடம்பெற வேண்டும்.
 அன்றைய நிகழ்ச்சியில் எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் ஆற்றிய உரை, சமீப காலத்தில் நான் கேட்ட மிகச்சிறந்த உரைகளில் ஒன்று. ஓர் இலக்கியவாதியின் எண்ணச் சிதறலாக இல்லாமல், ஒரு தமிழ்ப் படைப்பாளியின் ஆக்கப்பூர்வமான தொலைநோக்குச் சிந்தனையாக அமைந்திருந்தது அந்த உரை.
 நான் எழுத்தாளர் ஜெயமோகனின் எழுத்தைப் படித்திருக்கிறேன். அன்றுதான் முதன்முதலாக அவரது உரையைக் கேட்கும் வாய்ப்பும் பெற்றேன்.
 சைவம், சட்டம், இலக்கியம் என்று தம் காலம் முழுவதும் இயங்கி வந்தவர் பரவலாக கா.சு.பிள்ளை என்றழைக்கப்படும் கா. சுப்பிரமணிய பிள்ளை. திரு.வி.க.வால் "கல்விக்கடல்' என்று போற்றப்பட்டவர். சட்டக் கல்லூரியில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றிருந்தபோதும், தமிழ் உணர்வால் தன்னை இலக்கியப் பணிகளில் ஈடுபடுத்திக் கொண்டவர்.
 இவர் தமிழையும் சைவத்தையும் இரு கண்களாகப் போற்றியவர். நூற்றுக்கு மேற்பட்ட சான்றுகளை எடுத்துக்காட்டி
 "சிவஞானபோதம்' வடமொழி மூலம்
 உடையதன்று என்று நிறுவியவர்.
 இவரது இலக்கிய ஆய்வுகள், உரைகள் பல இருந்தாலும் இவர் எழுதிய "தமிழ் இலக்கிய வரலாறு' தனித்துவம் பெற்றது. "எழுதிக் குவித்திருக்கிறார்' என்பதற்கு இவர்தான் சரியான எடுத்துக்காட்டு. இவருடைய படைப்புகளில் வித்தியாசமான படைப்பு "உலகப் பெருமக்கள்' என்கிற புத்தகம்.
 ஆங்கிலப் புலமைமிக்க கா.சு.பிள்ளை, அறிவாலும், ஆற்றலாலும் உலக நாடுகளில் உள்ள சிறந்த 15 பெரும் ஆளுமைகளின் வாழ்க்கை வரலாறுகளைச் சுருக்கமாகத் தொகுத்து வெளிக்கொணர்ந்த புத்தகம்தான் உலகப் பெருமக்கள். "உலகத்துள்ள பன்னாட்டுப் பெருமக்களுள் தலைசிறந்த 15 பெருமக்கள் வரலாறு' என்பதுதான் இந்தத் தொகுப்புக்கு அவர் வழங்கியிருந்த தலைப்பு.
 இன்றைய தலைமுறை அறிந்திராத, ஆனால் உலக வரலாற்றில் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய 15 ஆளுமைகளை இந்நூலில் அடையாளம் காட்டி, அவர்கள் குறித்த பதிவைச் செய்திருக்கிறார் கா.சு.பிள்ளை.
 பள்ளி இறுதி வகுப்பை முடிப்பதற்கு முன்னால் ஒவ்வொரு மாணவ-மாணவியரும் கட்டாயம் படித்துத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய பல வரலாற்று உண்மைகள் இந்தத் தொகுப்பில் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. தமிழகத்திலுள்ள அனைத்து நூலகங்களிலும் கட்டாயம் இடம்பெற வேண்டிய புத்தகங்களில் இதுவும் ஒன்று.
 தனது 60-ஆம் ஆண்டு நிறைவு விழாவினை (மணிவிழா)யொட்டி பாவலர் சொல்லினியன் என்கிற சொ.சேகர் வெளியிட்டிருக்கும் கவிதைத் தொகுப்பு "இனிப்பு சுற்றிய காகிதம்'. இது அவரது ஆறாவது நூல் என்று தனது முன்னுரையில் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். அத்தனையும் ஹைக்கூக்கள். அதிலிருந்து இந்த வாரத்துக்குப் பொருத்தமான ஒரு கவிதையைப் புத்தாண்டு வாழ்த்துகளுடன் பதிவு செய்கிறேன்.
 
 மீண்டும் பிறந்தது
 பழைய வருடம்
 புதிய நாட்காட்டியோடு!
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/31/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/31/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2836128.html
2836127 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மேல் வைப்பு DIN DIN Sunday, December 31, 2017 02:45 AM +0530 "மேல் வைப்பு' என்னும் யாப்பு வகை, பக்தி இலக்கிய காலத்தில் தோன்றிய ஒரு புதுவடிவாகும். திருமங்கையாழ்வாரின் பெரிய திருமொழி ஆறாம் பத்து-முதல் திருமொழி முழுவதும் இவ்வகையில் அமைந்துள்ளது. ஞானசம்பந்தர் தேவாரத்திலும் (262, 263, 366) இவ் அமைப்பு உள்ளது. ஈரடி மேல் வைப்பு, நாலடி மேல் வைப்பு - என இதில் இரு வகைகள் அமைந்திருப்பதை இந்நூல்கள் காட்டுகின்றன.
 இரண்டடிப் பாடலுக்கு மேல் வேறு இரண்டடிகள் வைக்கப்படுவது முதல் வகை. இவ்வாறு மேல் வைக்கப்படும் அடிகள், அப்பதிகத்தின் அனைத்துப் பாடல்களிலும் ஒன்றாகவே அமைவதுண்டு. இவ்வகை ஞானசம்பந்தர் தேவாரத்தில் மட்டுமே அமைய, 4 அடிச் செய்யுளைத் தொடர்ந்து இவ்வாறு 2 அடிகள் வைக்கப்படும், 4 அடி மேல் வைப்புச் செய்யுள் தேவாரத்திலும், திவ்வியப் பிரபந்தத்திலும் காணப்படுகின்றன.
 இரு பகுதிகளால் அமையும் இம் மேல் வைப்புச் செய்யுளின் முதற்பகுதி 2 அடியாலோ 4 அடியாலோ அமைந்து, பிற பாவினங்களை ஒத்து வருகின்றது என்றாலும், மொத்த அமைப்பில் வேறுபாடு அமைவதால், பாவினங்களில் உள்ளடங்காமல் நிற்கின்றன. மேல் வைப்பின் இரண்டாம் பகுதி ஈரடிச் செய்யுளாக அமைந்து, அளவொத்த குறள் வெண் செந்துறையாகவோ, ஈற்றடி குறைந்த குறள் தாழிசையாகவோ வருகிறது. முதற்பகுதி ஓர் எதுகையாகவும், பிற்பகுதி வேறொரு எதுகையும் பெறும் நிலை காணப்படுகிறது (பெ.தி. 6 : 1 : 4).
 
 ""நிலவொடு வெயில் நில விருசுடரும்
 உலகமும் உயிர்களும் உண்டொருகால்
 கலை தரு குழவியின் உருவினையாய்
 அலைகடல் ஆலிலை வளர்ந்தவனே
 ஆண்டாய்! உனைக் காண்பதோர் அருள் எனக்கருதியேல்
 வேண்டேன் மனை வாழ்க்கையை விண்ணகர் மேயவனே''
 - முனைவர் இரா.வ. கமலக்கண்ணன்
 
 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/31/மேல்-வைப்பு-2836127.html
2836126 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அம்மணியம்மாளின் "சோபன மாலை!' DIN DIN Sunday, December 31, 2017 02:44 AM +0530 ஐம்பெரும் காப்பியங்களுள் ஒன்றான சீவக சிந்தாமணி ஜைன அறிஞர் திருத்தக்கதேவரால் எழுதப்பெற்றது. "தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சா. சீவக சிந்தாமணி பதிப்பை செய்யும்போது, ஜைன சமய ஐயங்களை கும்பகோணத்திலிருந்த ஜைனப் பெண்மணி ஒருவர் தீர்த்து வைத்ததாக "என் சரித்திரம்' நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
 ஜைனப் பெண்கள் சீவக சிந்தாமணி உள்ளிட்ட ஜைன நூல்களை நன்றாகக் கற்றவராக இருப்பர். அவருள் அம்மணியம்மாள் என்பவரும் ஒருவர். இவர், "சோபன மாலை' என்ற நூலை ஏட்டுப் பிரதிகளில் இருந்து பதிப்பித்த செய்தி வியப்பை ஏற்படுத்துகிறது.
 இவர், நரியம்புத்தூர் பாஹூபலி நயினார் குமாரத்தி ஆவார். "சோபன மாலை' என்ற மங்கள வாழ்த்துப் பாமாலையை, ஜைன மார்க்கத்திலுள்ள "சமஸ்த சிராவக சிராவகி'யை (இல்லறத்தார்) மகா ஜனங்கள் எளிதில் அறிவதற்காக ஏட்டிலிருந்து அச்சாக்கியுள்ளார். 225 வரிகளை உடையது இந்த சோபன மாலை.
 பிண்டியாம் அசோக மர நிழலில் அமர்ந்த கடவுளாம் நேமிநாதர் பாதத்தைத் தலைமேல் கொண்ட சர்வாணயக்ஷரையும் அவரின் தேவியான தரும தேவியையும் போற்றி வாழ்த்திப் பாடும் நூல் சோபன மாலை.
 ஒரு பெண் பல பெண்களை அழைத்து, "பாருங்கடி' என்று அழைக்கும் அழகியல் பாடலாக இது அமைந்துள்ளது. திருமணங்களில் பெண்ணையும் மாப்பிள்ளையையும் அமரச் செய்து, தரும தேவியை வணங்கி இந்த மாலையைப் பாடுவராம். இதைக் கலியாண வாழ்த்து என்றும் அழைப்பராம். திண்டிவனம் அருகிலுள்ள பெருமாண்டூர் என்ற பெருமாண்டை ஊரில் கோயில்கொண்ட நேமிநாதரின் பாதங்களைத் தலைமேல் கொண்டவர் தருமதேவி. இத்தேவி மேல் பெண்கள் சோபனம் பாடுகிறார்கள்.
 
 "அனகனை மாமுடி வைத்தவள்
 அருகர் திருவறங் காத்தவள்
 மனமகி ழுஞ்சருவா ணயக்ஷர்
 மருவும்பூ மாதுக்குச் சோபனம்'
 
 இந்நூல் ஆங்காங்கே சில வரலாற்றுக் கருத்துகளையும் விளக்கிச் சொல்கிறது. பரராச சிங்க பராக்கிரமனாம் மகாராச ராசேந்திரன் முன்னிலையில் புத்தர்கள் வாது செய்ய வர, மன்னவன் வினாவைத் தொடுக்க, அதற்குப் புத்தர்கள் மறுமொழி உரைக்கின்றனர். இவ்வாறு ஏழு நாள்கள் தர்கத்திலேயே புத்தர் தம்மை தரும தேவி அருளால் வென்றவர் ஜைனர் என்று பாடல் அமைகிறது. சோபனம் பாடுவார் பெறும் நன்மைகளும் இந்நூலில் கூறப்பட்டுள்ளன.
 
 "சோபனம் பாடின பெண்களெல்லாம்
 சுந்தர ரூபம் நிறைந்திடுவீர்!
 சோபனம் பாடின பெண்களெல்லாம்
 சுபமா யெந்நாளும் வாழ்ந்திருப்பீர்!'
 "சோபனம் பாடின பெண்க ளெல்லாம்
 சுமங்கலி யாயென்றும் வாழ்ந்திருப்பீர்
 அம்மைமேல் சோபனம் பாடின பேர்
 அருந்ததியைப் போல வாழ்ந் திடுவீர்
 அகில சம்பத்து மே பெறுவீர்! '
 
 1886-இல் ஏடுகளைப் படித்துப் பார்த்து, புரட்டி, ஒழுங்காக்கி, அச்சாக்கிப் பதிப்பித்த பெண்மணி அம்மணி அம்மாள். பதிப்பு வரலாற்றில் இவர் பெயரும் பதிவு செய்யப்படவேண்டிய - போற்றப்பட வேண்டிய ஒன்று.
 
 -முனைவர் தாயம்மாள் அறவாணன்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/31/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/31/அம்மணியம்மாளின்-சோபன-மாலை-2836126.html
2836125 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 5  "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, December 31, 2017 02:43 AM +0530 அடியும் ஓசையும் -2
இப்போது முதல் மூன்று சீர்களை மட்டும் சிறிது மாற்றிப் பாருங்கள். காதுக்கு ஓசை சரியாக வருகிறதா என்று கவனியுங்கள்.
 "தனன தனதன தான' என்பதற்கும், "தனதன தனன தான' என்பதற்கும் ஓசை வேறுபாடு தெளிவாக இருக்கிறது. இந்த வாய்ப்பாட்டை மறந்துவிட்டு வார்த்தைகளின் பொருளையும் மறந்துவிட்டுப் பாட்டில் உள்ள சீர்களை மாற்றினாலும் ஓசை வேறாகவே தோன்றும்.
 
 "மனையி னிதந்தரு நீங்கிச்
 சிறைப்பட் டிடர்தரு டாலும்'
 
 ஓசை எவ்வளவு வேறுபடுகிறது பாருங்கள். ஆனால் இந்த அடியின் முன் பகுதியைப் பின்னாகவும் பின் பகுதியை முன்னாகவும் வைத்துப் பாருங்கள்.
 
 "இடர்மிகு சிறைப்பட் டாலும்
 இதந்தரு மனையி நீங்கி'
 
 இப்போது ஓசை மாறுவதாகத் தெரியவில்லை. ஆகவே முன்ன உள்ள பாதி அடியும், பின்னுள்ள பாதி அடியும் ஒரே மாதிரி ஓசை உள்ளவை என்றும், இந்த அரையடியில் உள்ள மூன்று சீர்களும் வெவ்வேறு ஓசை உடையவை என்றும் அறிந்து கொள்ளலாம். சீர்களின் இடம் மாறினால் அடியின் ஓசையே மாறி விடுகிறது. இனி இரண்டாவது அடியைப் பார்க்கலாம்.
 
 "பதந்திரு விரண்டு மாறிப்
 பழிமிகுந் திடருற் றாலும்'
 
 இதற்கும் முன்பு போல ஓசைக்கு ஒரு வாய்ப்பாட்டைச் சொல்லிப் பார்த்தால் முதலடியின் வாய்ப்பாடாகவே இருப்பதைக் காணலாம்.
 
 தனதன தனன தான
 தனதன தனன தான
 
 திருப்புகழ்ப் பாட்டுக்களில் வரும் சந்தக்குறிப்பிலும் தனதன, தான என்றெல்லாம் இருக்கும்; அங்கே ஓசையை அளக்கும் முறை வேறு; இங்கே நாம் சொல்வது வேறு. அதையும் இதையும் குழப்பிக்கொள்ள வேண்டாம். "தனதன தனன தான' என்ற அரையடியில் சிறிது மாற்றம் உண்டு பண்ணிப் பார்க்கலாம். "தனதன தான தான' இதில் இரண்டாவது சீரில் கொஞ்சம் மாற்றம் இருக்கிறது. அதனால் ஓசை மாறுகிறதா என்று திருப்பித் திருப்பிச் சொல்லிப் பாருங்கள்.
 
 "சுதந்தர தேவி நின்னைத்
 தொழுதிடல் மறக்கிலேனே'
 
 என்ற நாலாவது அடியைப் பாருங்கள். அதற்கு ஓசை வாய்ப்பாட்டை ஊட்டினால்,
 
 "தனதன தான தான
 தனதன தனன தான'
 
 என்று வரும். முதல் பகுதியில் இரண்டாவது சீராகிய தேவி என்பதற்குத் தான என்று வாய்ப்பாடு அமைக்க வேண்டும். தனன வேறு, தான வேறு; ஆனாலும் இந்த இரண்டாவது சீரில் ஏற்பட்ட இந்த மாற்றத்தால் ஓசை மாறவில்லை. திருப்பித் திருப்பி இந்தப் பாட்டைப் படியுங்கள். பிறகு பாட்டை மறந்து
 விடுங்கள்.
 அடியில் முன் கண்ட வாய்ப்பாட்டோடு சில சீர்களில் மாறுபட்ட ஓசைகளைக் கொண்ட ஓர் அமைப்பைக் காணலாம்.
 
 தனதன தான தான
 தனதன தனன தான
 தனதன தனன தான
 தனதன தான தான
 தனதன தனன தான
 தானன தான தான
 தனதன தான தான
 தானன தான தான
 
 இதைச் சொல்லிச் சொல்லி ஓசையைக் கவனியுங்கள்.
 தொண்டரடிப் பொடியாழ்வார் திருமாலை, கம்பன் பாட்டில் உள்ள அறுசீர் விருத்தப் பகுதிகள் முதலியவற்றை அடுத்தடுத்துப் படியுங்கள். ஓசை ஒரு விதமாகக் காதுக்குப் பழக்கமான பிறகு பின்னே வரும் பயிற்சியைச் செய்து பாருங்கள்.
 
 "செய்யுளை எழுத வேண்டி
 ----- முயற்சி செய்தால்
 பையவே ஓசை ------
 பாங்கினைப் பார்த்தல் வேண்டும்
 செய்வது திருந்தச் செய்தால்
 ----- வெற்றி எய்தும்;
 மையறு கவிதை பாடும்
 ----- ---- சேரும்'
 
 இந்தப் பாட்டு ஆறு சீர் விருத்தம். "இதந்தரு' என்று ஆரம்பித்த பாட்டில் முதலில் தன தன என்று வாய்ப்பாடு போட்டோம். இது "செய்யுளை' என்று தொடங்குவதனால் "தானன' என்று போட்டுக் கொள்ள வேண்டும்.
 இந்தப் பாட்டில் சில சீர்களை விட்டு வைத்திருக்கிறேன். அவற்றை நிரப்ப முயன்று பாருங்கள். முதலில் வார்த்தைகளைப் போடுவதற்குப் பதிலாகத் தக்கையைப் போல வாய்ப்
 பாட்டைப் போட்டுப் பாடுங்கள். அர்த்தத்தைப் பற்றிச் சிறிதும் இப்போது கவலைப்பட வேண்டாம். விடுபட்ட சீர்களை வாய்ப்பாட்டால் நிரப்பிச் சொல்லிப் பார்த்துக் கொண்டு, பிறகு அந்த ஓசைக்கு ஏற்ற வார்த்தைகளை ஒவ்வொன்றாக அமைத்துப் பாருங்கள். அப்படி அமைக்கும்போது மோனை வர வேண்டிய சீராக இருந்தால் மோனை வைக்க மறந்துவிடக் கூடாது.
 முதலடிக்கு மாத்திரம் சில விடைகளைக் குறிக்கிறேன். நான்காவது சீரில் தானன என்ற ஓசையாவது
 தனதன என்ற ஓசையாவது அமையலாம். ஆனால் சி, சீ, செ, சே, தி, தீ, தெ, தே என்ற எட்டு எழுத்துக்களில் ஏதாவது ஒன்றை முதலாக உடைய சொல்லே வர வேண்டும்; அப்போதுதான் மோனை அமையும்.
 அந்தச் சீரில் பின்வரும் வார்த்தைகள் வந்தால் பொருளும் ஒட்டும்; மோனையும் அமையும்.
 (1) சிறப்பினின், (2) சிறப்புற, (3) திருந்த, (4) திருத்தமாய், (5) சீரிய, (6) செம்மையாய், (7) சீர்பெற, (8) திருவுற, (9) திகழ, (10) திகழ்தர.
 இன்னும் பலவற்றை இணைக்கலாம்; இவை போதும். இவற்றில் திருந்த, திகழ என்னும் இரண்டையும் இணைத்துப் பார்த்தால் ஓசை சரியாக வராது. மற்றவை சரியாக வரும். மற்ற அடிகளையும் நிறைவுறுத்திப் பாருங்கள்.
 
 (தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/31/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/31/கவி-பாடலாம்-வாங்க---5-2836125.html
2836124 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "வரலாற்றுப் பேரறிஞர்' தி.வை. சதாசிவப் பண்டாரத்தார் DIN DIN Sunday, December 31, 2017 02:42 AM +0530 தஞ்சை மாவட்டம் கும்பகோணத்திற்கு வடக்கே மண்ணியாற்றின் வடகரையில் அமைந்துள்ள திருப்புறம்பயம் எனும் ஊரில் 1892-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 15-ஆம் நாள், வைத்தியலிங்கப் பண்டாரத்தாருக்கும், மீனாட்சியம்மையாருக்கும் மகனாகப் பிறந்தவர்.
 பண்டாரத்தார், பள்ளியில் பயின்றபோது வரலாற்றறிஞர் து.அ. கோபிநாதராயர் எழுதிய "சோழவம்ச சரித்திரச் சுருக்கம்' என்ற நூலைப் படிக்கும் வாய்ப்பினைப் பெற்றார். அந்நூலைப் பயின்றபோது சோழர் வரலாற்றை விரித்தெழுத வேண்டும் என்ற எண்ணம் இவர் மனதில் தோன்றியது.
 கரந்தைத் தமிழ்ச் சங்கத்தின் மூன்றாம் ஆண்டு நிறைவு விழாவில், "கல்லாடமும் அதன் காலமும்' என்ற தலைப்பில் பண்டாரத்தார் உரையாற்றினார். இவ்வுரை அறிஞரிடையே பண்டாரத்தாருக்குப் பெரும் புகழை ஈட்டித்தந்தது.
 முதன்முதலாகத் தஞ்சை மாவட்டம் பாபநாசத்தில் உள்ள வட்டாட்சியர் அலுவலகத்தில் எழுத்தராக ஒன்றரை ஆண்டுகாலம் பணியாற்றினார். பின்னர் குடந்தை நகர உயர்நிலைப்பள்ளியில் தலைமைத் தமிழாசிரியராக இருந்த இவருடைய ஆசிரியர் வலம்புரி பாலசுப்பிரமணியப் பிள்ளை விடுமுறையில் இருந்தபோது, அப்பள்ளியில் ஒருமாத காலம் தலைமைத் தமிழாசிரியராகவும், 1917 முதல் 1942-ஆம் ஆண்டு வரையில் 25 ஆண்டுகாலம் குடந்தையிலுள்ள "வாணாதுறை' உயர்நிலைப் பள்ளியில் தமிழாசிரியராகவும், தலைமைத் தமிழாசிரியராகவும் பணியாற்றியுள்ளார்.
 குடந்தையில் இருந்தபோது, அவரது ஆய்விற்குக் குடந்தை அரசினர் கல்லூரி நூலகம் பெரிதும் பயன்பட்டது. ஓய்வு கிடைக்கும் நேரங்களில் எல்லாம் கும்பகோணம் வட்டத்தில் உள்ள பல ஊர்களுக்கும் சென்று, கோயில்களிலுள்ள கல்வெட்டுகளைப் படியெடுத்து வந்து, ஆய்வு செய்து, அந்த ஆய்வில் கண்ட முடிவுகளை அவ்வப்போது இதழ்களில் எழுதிவந்தார்.
 1914-ஆம் ஆண்டில் செந்தமிழில் இவர் எழுதிய "சோழன் கரிகாலன்' என்னும் கட்டுரையே இவரது முதல் கட்டுரை. ஆரம்பத்தில் செந்தமிழ் இதழில் எழுதத் தொடங்கிய அறிஞர் பண்டாரத்தார், தொடர்ந்து தமிழ்ப் பொழில், செந்தமிழ்ச் செல்வி ஆகிய இலக்கிய இதழ்களில் எழுதி வந்தார். தமிழவேள் உமாமகேசுவரம் பிள்ளையவர்கள் பண்டாரத்தாருக்கு அடிக்கடி கடிதம் எழுதி, தமிழ்ப் பொழிலுக்குக் கட்டுரை எழுதுமாறு தூண்டினார்.
 கும்பகோணத்தில் இவர் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தபோது, 1933 முதல் 1938 வரை "யதார்த்த வசனி' என்ற இதழின் துணை ஆசிரியராக இருந்து எண்ணற்ற தலையங்கங்களை எழுதியிருக்கிறார். இவர்தம் ஆசிரியர் வலம்புரி பாலசுப்பிரமணிய பிள்ளையுடன் சேர்ந்து எழுதிய "சைவ சமய சிகாமணிகள் இருவர்' என்னும் நூலும், கும்பகோணத்தில் இருந்தபோது எழுதிய கருணாகரத் தொண்டைமான் பற்றிய நூலும் வெளிவரவில்லை. "முதல் குலோத்துங்க சோழன்' என்ற நூல் 1930-ஆம் ஆண்டு வெளிவந்தது.
 வரலாற்றறிஞரான பண்டாரத்தார், நீதிக்கட்சியின் கருத்துகள் மீது மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார். அக்கட்சி நடத்திய ஒவ்வொரு மாநாட்டிலும் தவறாமல் கலந்து கொண்டார்.
 1942-ஆம் ஆண்டில் சர்.கே.வி. ரெட்டி நாயுடு, அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தராக இருந்தபொழுது அப் பல்கலைக்கழகத்தின் தமிழாராய்ச்சித் துறை விரிவுபடுத்தப்பட்டது. அப்போது உமாமகேசுவரம் பிள்ளை, புதுக்கோட்டை வழக்குரைஞர் நாகராச ஐயர் ஆகியோர் மேற்கொண்ட முயற்சியின் காரணமாக பண்டாரத்தார் அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழாராய்ச்சித் துறையில் விரிவுரையாளராகப் பணியில் சேர்ந்தார்.
 அங்கு ஒளவை சு. துரைசாமிப் பிள்ளை, கோ. சுப்பிரமணிய பிள்ளை,
 க. வெள்ளைவாரணர் முதலிய நல்ல நண்பர்கள் அவருக்குக் கிடைத்தனர். பணியில் சேர்ந்ததும் பல்கலைக்கழக நிர்வாகம் அவருக்குப் பிற்காலச் சோழர் வரலாற்றை எழுதுவதற்கு அனுமதி வழங்கியது. பிற்காலச் சோழர் சரித்திரத்தின் முதல் பாகம் 1949-ஆம் ஆண்டிலும், இரண்டாம் பாகம் 1951-ஆம் ஆண்டிலும் பல்கலைக்கழக வெளியீடுகளாக வெளிவந்தன.
 இவற்றைத் தொடர்ந்து சோழர் சரித்திரத்தின் மூன்றாம் பாகத்தையும், தமிழ் இலக்கிய வரலாறு (கி.பி.250-600), தமிழ் இலக்கிய வரலாறு (13, 14, 15-ஆம் நூற்றாண்டுகள்) ஆகிய நூல்கள் 1955-ஆம் ஆண்டு வெளிவந்தன. சோழர் சரித்திரத்தின் மூன்றாம் பாகம் 1961-ஆம் ஆண்டில் மீண்டும் பல்கலைக்கழக வெளியீடாக வெளிவந்தது.
 இவரின், பிற்காலச் சோழர் வரலாறு நூல் தமிழில் வெளிவந்த பின்னர்தான் பிற்காலச் சோழர்களின் பெருமைகளைத் தமிழுலகம் அறியத் தொடங்கியது. பண்டாரத்தாரின் சோழர் சரித்திரம் அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் முதுகலைத் தமிழ் பயின்ற மாணவர்களுக்குப் பாடநூலாகவும் வைக்கப்பெற்றிருந்தது.
 நம்பகத்தன்மையோடு அறிஞர் பண்டாரத்தார் தமது நூல்களை எழுதிய காரணத்தாலேயே அவரது "பிற்காலச் சோழர் சரித்திரம்' என்னும் நூலை அடிப்படையாகக் கொண்டு கல்கி, சாண்டில்யன் போன்றோர் தங்களது வரலாற்று நாவல்களைப் படைத்தனர். "இத்தகைய அரிய நூலைப் படைத்த காரணத்திற்காகப் பண்டாரத்தாருக்குத் தாமும் தமிழ்கூறும் நல்லுலகமும் பெரிதும் கடமைப்பட்டிருப்பதாக' கல்கி ரா. கிருஷ்ணமூர்த்தி நன்றியுடன் தமது "சோழர் கால சரித்திர ஆதாரங்கள்' என்ற கட்டுரையில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
 திருப்புறம்பயத் தல வரலாறு, செம்பியன் மாதேவித் தல வரலாறு, காவிரிப்பூம்பட்டினம், திருக்கோவலூர் புராணம், தொல்காப்பியப் பாயிரவுரை முதலிய பல நூல்களையும் எழுதித் தமிழன்னைக்கு அணிசெய்துள்ளார் பண்டாரத்தார்.
 மறைமலையடிகள், நாவலர் ச. சோமசுந்தர பாரதியார், திரு.வி.க., தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சா., கவிமணி, ரா.பி. சேதுப்பிள்ளை, தெ.பொ.மீ., வையாபுரிப் பிள்ளை முதலிய பல தமிழறிஞர்கள் இவரது நெருங்கிய நண்பர்களாக விளங்கினர்.
 சிறந்த சிவபக்தி உடையவராகவும் பண்டாரத்தார் விளங்கினார். இவர் 1928 முதல் தாம் இறக்கும் வரை தமது பிறந்த ஊரான திருப்புறம்பயத்திலுள்ள கோயிலில் சைவ சமயக் குரவர் நால்வருக்கும் ஆண்டுதோறும் குருபூசை நடத்தி வந்துள்ளார். மேலும், சைவ சமயக் குரவர் நால்வருக்கு மண்டபம் கட்டித் தந்துள்ளார்.
 18-க்கும் மேற்பட்ட ஊர்களின் வரலாற்றுச் சிறப்பினை ஆய்வின் மூலம் கண்டறிந்து கூறியுள்ளார்.
 தமிழ் வளர்ச்சிக் கழகம் வெளியிட்ட தமிழ்க் கலைக்களஞ்சியப் பதிப்பாசிரியர் குழுவிலும், தமிழ்ப்பொழில் இதழாசிரியர் குழுவிலும் உறுப்பினராக இருந்தவர்.
 இவருடைய ஆய்வுத் திறமையைக் கண்ட மதுரை திருவள்ளுவர் கழகம் 1956-ஆம் ஆண்டு மார்ச் 29-ஆம் நாள், "ஆராய்ச்சிப் பேரறிஞர்' என்ற பட்டத்தை வழங்கிச் சிறப்பித்தது.
 தஞ்சாவூரில் ஜே.எம். சோமசுந்தரம் பிள்ளை இராசராசன் விழாவை முதன் முதலாக ஆரம்பித்தபொழுது அறிஞர் பண்டாரத்தார் அக்கூட்டத்தில் முதற் சொற்பொழிவினை நிகழ்த்திச் சிறப்பித்தார்.
 1959-ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் அறிஞர் பண்டாரத்தார் நோய்வாய்ப் பட்டார். தமது உடல் நோயுற்ற காலத்திலும் கல்வெட்டுத் துறையில் மிகுந்த ஈடுபாடும் நினைவாற்றலும் கொண்டவராகக் காணப்பட்டார். இறுதிக் காலத்திலும் தொடர்ந்து ஆய்வுப் பணிகளைச் செய்துவந்தார்.
 "தமிழ்நாட்டிற்கும் தமிழ் இலக்கியத்திற்கும் நான் செய்ய வேண்டுவன நிறைய இருப்பதாகவே நினைக்கிறேன். அந்தத் தொண்டு என்னை மகிழ்வித்தும், அதுவே பெருந்துணையாகவும் நிற்பதால் அதினின்றும் விலக விரும்பவில்லை'' என்று இறுதிக் காலத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.÷
 இவ்வாறு ஆய்வுலகில் பலராலும் ஏற்கத்தக்க வகையில் தமக்கென்று ஓர் ஆராய்ச்சி நெறிமுறையை வகுத்துக்கொண்டு, நடுநிலையுடன் செயல்பட்ட அறிஞர் பண்டாரத்தார், 1960-ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 2ஆவது நாள் இவ்வுலக வாழ்வை நீத்தார்.
 டாக்டர் மா. இராசமாணிக்கனார் விடுத்த, "கல்வெட்டு ஆராய்ச்சி அதன் முதல்வரை இழந்துவிட்டது. ஆராய்ச்சி அறிஞர் தங்கள் அண்ணாவை இழந்துவிட்டனர். தமிழ் ஆராய்ச்சி என்னும் தாய் தம் செல்வ மகனை இழந்துவிட்டாள். உலகம், எதைக் கேட்டாலும் சொல்லவல்ல பேரறிஞரை இழந்துவிட்டது'' என்ற இரங்கல் செய்தி அனைவரது நெஞ்சையும் உருக்கும் வகையில் அமைந்திருந்தது.
 பிறந்த மண்ணுக்குப் பெருமை சேர்த்த அறிஞர் சதாசிவ பண்டாரத்தாரின் கல்வெட்டு, வரலாற்று ஆராய்ச்சித் தமிழ்ப்பணி தமிழ்கூறு நல்லுலகில் என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும்.
 
 - முனைவர் சி. சேதுராமன்
 
 ஜனவரி, 2 தி.வை. சதாசிவ பண்டாரத்தாரின் நினைவு நாள்
 
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/31/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/31/வரலாற்றுப்-பேரறிஞர்-திவை-சதாசிவப்-பண்டாரத்தார்-2836124.html
2836123 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  கொள்கையில் உறுதி  முன்றுறையரையனார் Sunday, December 31, 2017 02:39 AM +0530 பழமொழி நானூறு
விடலரிய துப்புடைய வேட்கையை
 நீக்கிப் படர்வரிய நன்னெறிக்கண் நின்றார் - இடருடைத்தாப்
 பெற்ற விடக்கு நுகர்தல் கடனீந்திக்
 கற்றடியு ளாழ்ந்து விடல். (பாடல்-26)
 விடுதற்கரிய வலிமை உடைய பற்றினை, முற்ற அறுத்து, ஒழுகுதற்கரிய நல்ல துறவற நெறியின்கண்
 நின்றவர்கள், பசி நோய் வந்துற்றதாக அதன் பொருட்டுத் தானே வந்துற்ற புலாலை உண்ணுதல், கடலினை நீந்திக் கன்றினது குளம்படி நீரினுள் அமிழ்ந்துவிடுவதை யொக்கும். (க-து.) துறவற நெறியில் நின்றார்
 எக்காலத்தும் புலால் உண்ணல் ஆகாதாம். "கடனீந்திக் கற்றடியு ளாழ்ந்துவிடல்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/31/கொள்கையில்-உறுதி-2836123.html
2832024 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, December 24, 2017 01:42 AM +0530 தமிழ் இலக்கிய முன்னோடிகள் வரிசையில் கவிப்பேரரசு வைரமுத்துவின் அடுத்த கட்டுரை யாரைப் பற்றியது, அது எங்கே அரங்கேறுகிறது என்கிற பரவலான கேள்விகளுக்கு விடை கிடைத்திருக்கிறது. "நப்பின்னை', "கோதை நாச்சியார்', "சூடிக்கொடுத்த சுடர்க்கொடி' என்றெல்லாம் போற்றப்படும் பெரியாழ்வார் வளர்த்த பெண்ணாழ்வார் ஆண்டாளைத் "தமிழை ஆண்டாள்' என்ற தலைப்பில் பதிவு செய்ய இருக்கிறார் கவிப்பேரரசு வைரமுத்து.
இந்தக் கட்டுரையை எங்கே அரங்கேற்றுவது என்கிற கேள்வி எழுந்தபோது, ஆண்டாள் வாழ்ந்த திருத்தலமாம் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரை அடுத்த ராஜபாளையத்தில் அரங்கேற்றுவது என்று தீர்மானித்தோம். வருகிற ஜனவரி 7-ஆம் தேதி ராஜபாளையம் திருமலை திருப்பதி தேவஸ்தான அரங்கத்தில் தன் சொற்சுவையாலும் கவிச்சுவையாலும் தமிழை ஆண்ட ஆண்டாளுக்குப் புகழாரம் சூட்ட இருக்கிறார் கவிப்பேரரசு வைரமுத்து.
வெள்ளை விளிசங்கின் பேரரவம் கேட்டிலையோ, பூமாலை சூடிக்கொடுத்த சுடர்க்கொடிக்கு வைரமுத்து தனது சொற்றமிழால் புகழ்மாலை சூட்ட இருக்கிறார். வேதம் அனைத்துக்கும் வித்தாகும் கோதைத் தமிழின் சொற்சுவையைப் போற்றி மகிழ, மார்கழித் திங்களில் ராஜபாளையத்தில் ஒன்றுகூடத் தமிழின் பெயரால் அழைக்கிறேன்!

இந்த ஆண்டுக்கான சாகித்ய அகாதெமி விருது கவிஞர் இன்குலாபின் "காந்தள் நாட்கள்' கவிதைத் தொகுப்புக்கு வழங்கப்பட்டபோது ஒருபுறம் மகிழ்ச்சியும் இன்னொருபுறம் சற்று வருத்தமும் ஏற்பட்டது. இரண்டாண்டுகளுக்கு முன்பு கவிஞர் இன்குலாப் இருந்தபோதே, சாகித்ய அகாதெமி இந்த விருதை வழங்கியிருக்க வேண்டும். ஒரு படைப்பாளி தான் வாழும்போதே தனது படைப்புக்கு அங்கீகாரம் கிடைப்பதைத்தான் எப்போதுமே விரும்புவான்.
தனது வாழ்நாளில் அரசு வழங்கும் எந்த விருதையும் ஏற்றுக்கொள்ளாதவர் கவிஞர் இன்குலாப் என்பது உண்மை. "விருதுகளையும் கௌரவங்களையும் எதிர்பார்த்து நான் எழுதுவதில்லை' என்று அவர் பலமுறை கூறியும் இருக்கிறார். ஒருவேளை சாகித்ய அகாதெமி அவர் இருந்தபோதே விருது வழங்கியிருந்தாலும், அவர் அதை நிராகரித்திருக்கவும் கூடும். அதையும் மறுப்பதற்கில்லை.
ஆனால், அவரது மறைவுக்குப் பிறகு சாகித்ய அகாதெமி அவரது "காந்தள் நாட்கள்' கவிதைத் தொகுப்புக்கு விருது வழங்கிக் கௌரவித்தது எப்படித் தவறோ, அதேபோல அவரது குடும்பத்தினர் இந்த விருதை ஏற்றுக்கொள்வதில்லை என்று முடிவு செய்திருப்பதும் தவறு என்றுதான் நான் கருதுகிறேன்.
கவிஞர் இன்குலாப் மக்கள் கவிஞராக இருந்தார் என்பதும், அவருடைய படைப்புகள் ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் குரலாக மக்கள் மன்றத்தில் ஒலித்தது என்பதும் உண்மை. ஆனால், மக்கள் மன்றம் என்பது நிரந்தரமானதல்ல. காலங்கள் மாறும்போது மக்கள் மன்றம் மாறும். ஒரு கவிஞன் காலத்தைக் கடந்து அடுத்த தலைமுறையையும் சென்றடைய வேண்டுமானால், அதற்கு அரசு அங்கீகாரம் மிக மிக அவசியம்.
ஒரு நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு சமுதாயம் எப்படி இருக்கப்போகிறது என்று நமக்குத் தெரியாது. அப்போது 20, 21-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த கவிஞர்கள் யார், எவர் என்பதை அவர்களுக்குத் தரப்பட்டிருக்கும் அரசு அங்கீகாரங்கள்தான் அடையாளம் காட்டக்கூடும்.
அதனால் அவரது மறைவுக்குப் பிறகு வழங்கப்பட்டிருந்தாலும், அவருக்கே ஏற்புடையதல்ல என்றாலும், தமிழுக்காக இந்த விருதை அவரது குடும்பத்தினர் ஏற்றுக்கொள்ளத்தான் வேண்டும் என்று "தினமணி'யின் சார்பிலும், இன்குலாபின் ரசிகர்களின் சார்பிலும் அவருடைய மகள் அமீனாவுக்கும் குடும்பத்தினருக்கும் வேண்டுகோள் விடுக்கிறேன். தயவுசெய்து மறுத்துவிட வேண்டாம்.

மகாகவி பாரதியின் பிறந்த நாளையொட்டி எட்டயபுரம் சென்றிருந்தபோது சாகித்ய அகாதெமியால் "இந்திய இலக்கியச் சிற்பிகள்' வரிசையில் வெளியிடப்பட்டிருக்கும் பேராசிரியர் எஸ். தோதாத்ரி எழுதிய நா.வானமாமலை புத்தகத்தை பொ. கைலாசமூர்த்தி எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கினார். பேராசிரியர் எஸ். தோதாத்ரி கல்லூரியில் எனது ஆங்கிலப் பேராசிரியர் என்பது நண்பர் கைலாச மூர்த்திக்குத் தெரியாது என்று நினைக்கிறேன்.
கடந்த நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த மிகப் பெரிய அறிஞர் நா.வானமாமலை. நாட்டுப்புற இலக்கியத்தைப் பேணி வளர்த்த விற்பன்னர். ஆய்வு நெறியில் புதுமையைப் புகுத்தி இலக்கியம், வரலாறு, சமூகவியல் போன்ற துறைகளில் புது ஒளி பாய்ச்சியவர். "ஆராய்ச்சி' என்ற காலாண்டிதழை நடத்தியவர்.
"பேராசிரியர் நா.வானமாமலை தமிழகத்தின் பண்பாட்டு ஆராய்ச்சித் துறையில் மறக்க முடியாதவர்களில் ஒருவர். எஸ். வையாபுரிப்பிள்ளை, ரா. ராகவையங்கார், மு. ராகவையங்கார், தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சாமிநாதையர் ஆகியோரது வரிசையில் வைத்து எண்ணத் தகுந்தவர்' என்று தனது முன்னுரையில் என் பேராசிரியர் எஸ். தோதாத்ரி குறிப்பிட்டிருப்பது சற்றும் மிகையல்ல.
பேராசிரியர் நா. வானமாமலை பன்முகப் பரிமாணம் கொண்ட பேரறிஞர். அவரது அத்தனை பரிமாணங்களையும் 92 பக்கங்களில் பேராசிரியர் எஸ். தோதாத்ரியால் வெளிக்கொணர முடிந்திருக்கிறது என்பதுதான் இந்தப் பதிவின் சிறப்பு.
பேராசிரியர் நா.வா. 1971-ஆம் ஆண்டில் தனது "ஆராய்ச்சி' இதழில் "தமிழகத்தின் வரலாறு எழுதப்பட வேண்டுமா?' என்று ஒரு தலையங்கம் தீட்டியிருக்கிறார். ஆவணங்களைத் திரட்டி, சான்றுகளை சேகரித்துத் தமிழகத்தின் வரலாறு முறையாகத் தொகுக்கப்பட வேண்டும் என்கிற நா.வா. அதற்கான செயல்திட்டத்தையும் வகுக்கிறார்.
"வரலாற்றோடு தொடர்புடைய துறைகளில் தமிழ்நாட்டறிஞர்கள், இந்திய நாட்டறிஞர்கள், வெளிநாட்டறிஞர்கள் கொண்டதாக தமிழக வரலாற்று ஆவணச் சேகரிப்பு குழு ஒன்றை நியமித்தால் அது சான்றுகளைச் சேகரித்து அளிக்கும். அதனை ஆராய்வதற்கு ஒரு பெருங்குழுவும், சில தனிக் குழுக்களும் நியமிப்பது வரலாறு எழுதும் முயற்சியில் முதல் அடி எடுத்து வைப்பது ஆகும்' என்று 1971-இல் அவர் கூறியிருப்பது இன்றைக்குக்கூட பொருத்தமான கருத்து மட்டுமல்ல, தேவையும்கூட.
இதுபோன்ற புத்தகங்கள் வெளியிடும்போது அச்சுக்குப் போவதற்கு முன்னால் புத்தகம் எழுதியவர்களிடம் ஒருமுறை மெய்ப்புக்கு அனுப்பிப் பிழை திருத்தி வாங்குவது அவசியம். அப்படிச் செய்திருந்தால் "வ.ரா', "ப.ரா'வாக ஆகியிருக்க மாட்டார். இதுபோன்ற எழுத்துப் பிழைகளைத் தவிர்க்க முடியும்.

இந்த ஆண்டு மொழிபெயர்ப்புக்கான சாகித்ய அகாதெமி விருது மலையாள எழுத்தாளர் ஓ.வி. விஜயன் எழுதிய "கசாக்கிண்டே இதிகாசம்' என்கிற நாவலைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்ததற்காக யூமா வாசுகிக்கு வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. நோபல் பரிசு பெற்ற ஜெர்மன் கவிஞர் ஹெர்மன் ஹெஸ்ஸே எழுதிய "மரங்கள்' என்கிற கவிதையைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்துள்ளார் யூமா வாசுகி.
மரங்களுக்கு ஒருபோதும்
மலினமான எண்ணங்கள் ஏற்படுவதில்லை
அவற்றின் ரகசியப் பேச்சு
கம்பீர மென்குரலாய் இருக்கும்
மரம் எப்படி மரமாய் இருக்கிறதோ அதுபோல
நாம் ஒவ்வொருவரும் நாமாக இருக்க முடியும்
அதுதான் வேண்டும்
பிறகு ஒவ்வொருவருக்கும்
மரத்தினுடைய அமைதி கிடைக்கும்!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/24/w600X390/n18.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/24/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2832024.html
2832023 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஊன் துவை அடிசில் DIN DIN Sunday, December 24, 2017 01:39 AM +0530 இன்று அசைவ விரும்பிகளாலும் சைவ விரும்பிகளாலும் விரும்பி உண்ணும் உணவாகப் பிரியாணி விளங்குகிறது. அசைவ பிரியாணியில் கறிவகைகள், மீன் வகைகள், முட்டை வகைகள் இடம்பெறுகின்றன. சைவ பிரியாணியில் காய்கறி வகைகள் இடம் பெறுகின்றன.
 சைவம், அசைவம் என்னும் இரண்டு நிலைகளில் தற்காலத்தில் இருக்கும் பிரியாணியானது சங்க காலத்தில் அசைவ உணவாக மட்டும் இருந்துள்ளது. அதனை "ஊன் துவை அடிசில்' என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். "ஊன்' என்பது இறைச்சியையும் "துவை' என்பது கலந்த தன்மையையும் "அடிசில்' என்பது சமைக்கப்பட்ட உணவினையும் குறிக்கிறது. ஊன் துவை அடிசில் என்பதற்கு இறைச்சி கலந்து சமைக்கப்பட்ட உணவு என்று பொருள்.
 பிரியாணி என்னும் சொல் பிற்காலத்தில் வந்துள்ளது. ஆனால் பிரியாணி என்னும் உணவு சங்க காலத்திலேயே தமிழ் மக்களாலும் பிறராலும் உண்ணப்பட்டுள்ளது.
 "பிரியாணி' என்னும் சொல் பாரசீகச் சொல். "பிரியன்' என்னும் சொல்லிலிருந்து "பிரியாணி' என்னும் சொல் உருவாகியுள்ளது. பிரியன் என்றால் சமைப்பதற்கு முன்பாகப் பொரிக்கப்பட்டது என்று பொருள். அவர்கள் பிரியாணியை இறைச்சி, அரிசி, நெய், மஞ்சள், மிளகு ஆகிவற்றைக் கலந்து உருவாக்கியிருக்கிறார்கள்.
 1398இல் தைமூர் இந்தியாவுக்கு வரும்போது பிரியாணி என்னும் உணவு வகையும் இந்தியாவிற்கு வந்தது என்று குறிப்பிடுகிறார்கள். பதினாறாம் நூற்றாண்டில் முகலாயப் பேரரசை ஆட்சி புரிந்த ஜகாங்கீரின் மனைவியான நூர்ஜகான் இந்தியாவில் பிரியாணியை அறிமுகம் செய்தார் என்றும், அவருக்குப் பின் ஆட்சிக்கு வந்த ஷாஜகானின் மனைவியான மும்தாஜ் அறிமுகப்படுத்தினார் என்றும் கூறுகிறார்கள். எது எப்படியோ பிரியாணி இந்தியாவிற்குப் பதினான்காம் நூற்றாண்டிற்குப் பிறகுதான் அறிமுகம் ஆனது என்று வரலாறு தெரிவிக்கிறது. ஆனால், இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே ஊன் துவை அடிசில் என்னும் பெயரில் அது பயன்பாட்டில் இருந்ததை சங்க இலக்கியம் நமக்குத் தெரிவிக்கிறது. பதிற்றுப்பத்தில்,
 சோறு வேறு என்னா ஊன்துவை அடிசில்
 ஓடாப் பீடர் உள்வழி இறுத்து (45: 13-14)
 ஊன் துவை அடிசில் தற்காலப் பிரியாணியைக் குறிக்கிறது. சேரன் செங்குட்டுவன் போர்க்களத்தில் வெற்றி பெற்றபின், தனது வீரர்களுக்கு விருந்தளித்தான். அந்த விருந்தில் அவன் வழங்கிய ஊன் துவை அடிசிலானது சோறு வேறாகவும் இறைச்சி வேறாகவும் பிரித்து அறிய முடியாத அளவிற்கு ஒன்றி இருந்தது என உணர்த்தியுள்ளார் புலவர் பரணர்.
 செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதனைக் கபிலர் பாடிய பாடலிலும் ஊன் துவை கறிசோறு இடம்பெற்றுள்ளது. செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதனின் கைகள் வில் பிடித்துப் போர் செய்வதாலும் பாணருக்கும் புலவருக்கும் தொடர்ந்து வழங்குவதாலும் வன்மையாகவும் வண்மையாகவும் உள்ளன. ஆனால் எனது கைகள் பிரியாணி என்னும் ஊன் துவை கறி சோறு உண்ணும் தொழிலைத் தவிர வேறு எதுவும் செய்யவில்லை. எனவே எனது கைகள் மென்மையாக இருக்கின்றன என்று பாடியுள்ளார்.
 புலவு நாற்றத்த பைந்தடி
 பூ நாற்றத்த புகை கொளீஇ ஊன் துவை
 கறி சோறு உண்டு வருந்து தொழில் அல்லது
 பிறிது தொழில் அறியா ஆகலின் (14: 12-15)
 என்று தனது கையின் மென்மைத் தன்மைக்குக் காரணம் தெரிவித்துள்ளார் கபிலர். புதிய இறைச்சித் துண்டங்களில் மாமிச வாடை இருக்கும். அந்த வாடை போவதற்காக அதனை நன்கு வேக வைத்து அரிசிச் சோற்றுடன் கலந்து தாளித்துள்ளார்கள். அதனால் அந்தப் புலவு நாற்றம் அடிக்கும் பிரியாணி இனிய மணத்தைப் பெற்றுள்ளது என்று பிரியாணி என்னும் ஊன் துவை அடிசில் எவ்வாறு விரும்பத்தக்க உணவாக சமைக்கப்படுகிறது என்பதையும் கபிலர் விளக்கியுள்ளார்.
 சோழன் நலங்கிள்ளியைப் போற்றி கோவூர் கிழார் பாடிய புறநானூற்றுப் பாடலில் ஊன் சோறு என்னும் சொல் அமைந்துள்ளது. நலங்கிள்ளி எப்போதும் போர் முனையிலேயே இருப்பவன். அவனது பாசறையில் பாணர்களுக்கு எப்போதும் ஊன் சோறு வழங்குவதால் அந்தப் பாசறை ஆரவாரம் மிக்கதாக இருக்கும் என்கிறார்.
 ஊன் சோற்று அமலை பாண் கடும்பு அருத்தும்
 செம்மற்று அம்ம நின் வெம்முனை இருக்கை (33:14-15)
 இந்த ஊன் சோறு என்பது துவை என்னும் சொல் இல்லாமல் வந்துள்ளது. ஆனால் ஊன் சோறு என்னும் சொல்லே பிரியாணியை உணர்த்தும் வகையில் அமைந்துள்ளது.
 தேன் நிறைந்த குவளைகளைத் திறந்து அளவற்ற தேனை வழங்குவான். கரிய நிறம் கொண்ட ஆட்டுக்கடாவைக் கொன்று அதன் பெரிய துண்டங்கள் கலந்து சமைக்கப்பட்ட ஊன் துவை சோற்றினை மிகவும் அன்புடன் உண்ணத் தருவான். அந்தப் பாரி இப்போது இல்லை. அவ்வளவு வளம் நிறைந்த பறம்பு மலையை விட்டும் போகின்றேன் என்று வருந்துகிறார் கபிலர்.
 மட்டு வாய் திறப்பவும் மையிடை வீழ்ப்பவும்
 அட்டு ஆன்று ஆனாக் கொழுந்துவை ஊன் சோறும்
 பெட்டாங்கு ஈயும் பெருவளம் பழுனி
 நட்டனை மன்னோ முன்னே (113:1-4)
 இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஊன் துவை அடிசிலுடன் தேனையும் கலந்து உண்டிருக்கிறார்கள். தற்காலத்திலும் பிரியாணி பரிமாறும்போது தேன் போன்று இனிப்பாகவும் சற்றுத் திடமாகவும் இருக்கக் கூடிய இனிப்பு உணவினைப் பரிமாறுகிறார்கள். ஊன் துவை அடிசில் என்னும் அழகு தமிழ்ப் பெயரை நீக்கி விட்டு, பிரியாணி என்னும் பெயரை வழங்கிவிட்டு அது பாரசீகத்திலிருந்து தமிழகத்திற்கு வந்தது என நாம் பேசிக் கொண்டிருக்கிறோம்.
 - முனைவர் முகிலை இராசபாண்டியன்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/24/w600X390/NAMBI.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/24/ஊன்-துவை-அடிசில்-2832023.html
2832022 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 4: அடியும் ஓசையும் -1 DIN DIN Sunday, December 24, 2017 01:38 AM +0530 "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன்
 எதுகையும் மோனையும் பாட்டுக்கு அழகு தருபவை. ஆனால், செய்யுட்களுக்கு உயிராக இருப்பது ஓசை. ஓசை தவறினால் அது பாட்டே ஆகாது. ஆகையால் கவிதையின் ஓசையில் இருக்கும் ஒழுங்கைத் தெரிந்து கொள்வது மிகவும் இன்றியமையாதது. ஓசையைக் காதினால் உணர்வது முறை. அதற்காகப் பல பழம் பாடல்களைப் பாடிப் பாடிப் பழக வேண்டும் என்பதை முன்பே தெரிவித்திருக்கிறேன்.
 ஓசையின் பகுதிகளையும், ஒவ்வொரு வகைச் செய்யுளுக்கும் தனித் தனியே அமைந்துள்ள ஓசைகளையும் பற்றி அடியிலிருந்து ஆரம்பித்துச் சொல்லிவந்தால் அசை, சீர், தளை, தொடை, அடி என்பவற்றைப் பற்றிச் சொல்ல வேண்டியிருக்கும். அதற்கு அசல் இலக்கணத்தையே படித்து விடலாம். அது அவ்வளவு எளிதில் புரிகிறதில்லை என்றுதானே, இந்தக் கட்டுரைகளை எழுதும் முயற்சி தொடங்கியது?
 ஓசையைப் பற்றிப் பொது வகையில் சொல்லுவதைவிட ஒரு பாட்டை எடுத்துக்கொண்டு, அதில் ஓசை எப்படி அமைந்திருக்கிறது என்பதைத் தெளிய வைப்பது எளிது. முதல் முதலில் எல்லோருக்கும் பழக்கமான பாட்டை எடுத்துக்கொண்டு ஓசையைக் கவனிப்போம்:
 "இதந்தரு மனையி னீங்கி யிடர்மிகு சிறைப்பட் டாலும்
 பதந்திரு விரண்டு மாறிப் பழிமிகுந் திழிவுற் றாலும்
 விதந்தரு கோடி யின்னல் விளைந்தெனை யழித்திட் டாலுஞ்
 சுதந்தர தேவி நின்னைத் தொழுதிடல் மறக்கி லேனே'
 இந்தப் பாட்டில் ஒவ்வோரடியிலும் ஆறு சீர்கள் இருக்கின்றன. இந்தப் பாட்டு ஆசிரிய விருத்தம் என்னும் வகையைச் சார்ந்தது. ஆறு சீரையுடைய ஆசிரிய விருத்தம் ஆதலின் "அறு சீரடி ஆசிரிய விருத்தம்' என்று பெயர். ஒவ்வோரடியிலும் நாலு சீர் வருவது இயல்பான அளவு. அதைச் சரியான அளவாகக் கொண்டால், அதற்குக் குறைந்த சீர்கள் உள்ள அடிகள், அதற்கு அதிகமாக சீர்கள் உள்ள அடிகள் என்று இரண்டு வேறு வகை அடிகளும் உண்டு என்பது தெரியும். அளவுக்கு மேல் வளர்ந்தவர்களை நெட்டை என்று நாம் சொல்கிறோம். நெடில் என்றும் சொல்லலாம்.
 நாலு சீரை உடைய அடி அளவடி; அதற்கு மேல் வருபவை நெடிலடிகள். அந்த நெடிலடிகளிலும் இரண்டு வகை உண்டு. நாலுக்கு ஐந்தாக வருவது நெடிலடி. அதற்கு மேல் எத்தனை சீர் வந்தாலும் அவை யாவுமே கழிநெடிலடிகள். கழி என்பது மிகுதியைக் குறிக்கும். நெடிலுக்கும் மிக்கது என்று பொருள். ஆறு சீர் அடி, கழிநெடிலடி வகையைச் சார்ந்தது. நாலு சீரடியை அளவடி என்று சொன்னால் போதும்; அளவடி என்றாலே நாலு சீரடி என்று தெரிந்து கொள்ளலாம். அப்படியே நெடிலடி என்றாலே ஐந்து சீர் என்று தெரிந்து கொள்ளலாம். நாற்சீர் அளவடி ஐஞ்சீர் அளவடி என்று குறிக்க வேண்டாம்.
 ஆனால், கழிநெடிலடிகளை அப்படியே சொன்னால் போதாது. ஆறு முதல் எத்தனை சீர் வந்தாலும் கழிநெடிலடி யாகையால், கழிநெடிலடி என்று சொன்ன அளவில் அஞ்சுக்கு மேற்பட்ட சீர் இருக்கும் என்று விளங்குமேயன்றி, இத்தனை சீர் என்று திட்டவட்டமாகத் தெரியாது. ஆகையால் கழிநெடிலடி என்று குறிக்கும்போது இத்தனை சீர் என்ற கணக்கையும் சொல்வது வழக்கம். ஆகவே ஆறு சீர் விருத்தத்தை அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம் என்ற நீண்ட பெயரால் குறிப்பார்கள்.
 இந்தப் பாட்டு விருத்தம்; ஆசிரியப்பாவுக்கு இனமாதலால் ஆசிரிய விருத்தம்; சீர் அளவினால் கழிநெடிலடி விருத்தம் கணக்காகப் பார்த்தால் ஆறு சீர் விருத்தம்; இத்தனையையும் சேர்த்து அந்தப் பெயரை வைத்திருக்கிறார்கள். இப்படியே, "எழுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம், எண்சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்' என்று விருத்தங்களுக்குப் பெயர் வழங்குவதை அச்சுப் புத்தகங்களில் பார்த்துத் தெரிந்து கொள்ளலாம்.
 நாலு சீருக்குக் குறைவான சீர்களைக் கொண்ட இரண்டு சீரடி, மூன்று சீரடி என்ற இரண்டு அடி வகை உண்டு, இரண்டு சீரடி குட்டையானது; மூன்று சீரடி அதைவிடச் சிறிது நீண்டது. நாற்சீரடியை நோக்க அதுவும் சிறிய அடிதான். மிகவும் குட்டையான உருவத்தைக் "குறள்' என்றும், சற்றே உயர்ந்து, ஆனால் சராசரி அளவுக்குக் கீழே இருந்தால் "சிந்து' என்றும் சொல்வது வழக்கம். குறள், சிந்து, அளவு, நெடில், கழிநெடில் என்ற ஐந்தும் உயரத்தின் கூடுதல் குறைவினால் வந்த பெயர்கள். அந்தப் பெயர்களையே அடிகளுக்கும் வைத்திருக்கிறார்கள். இரண்டு சீரடிக்குக் குறளடி என்று பெயர்; மூன்று சீரடிக்குச் சிந்தடி என்று பெயர். ஆகவே, ஐந்து வகையான அடிகளைச் சீரின் கணக்கினால் வரையறை செய்திருக்கிறார்கள்.
 2 சீர் அடி - குறள் அடி; 3 சீர் அடி - சிந்தடி; 4 சீர் அடி - அளவடி; 5 சீர் அடி - நெடிலடி; 6 சீர் அடி முதலான அடிகள் - கழிநெடிலடிகள்.
 ஆசிரிய விருத்தங்களில் ஆறு சீர் முதலியவைகளே வரும்; அதாவது, கழிநெடிலடியே வரும். முன்னாலே காட்டிய பாட்டில் உள்ள நான்கு அடிகளும் ஆறு சீர் அடிகளாகவே இருக்கும்.
 "இதந்தரு மனையி னீங்கி
 இடர்மிகு சிறைப்பட் டாலும்'
 என்பது முதல் அடி. இதில் ஆறு சீர்கள் இருப்பதை இடம் விட்டிருப்பதைக் கொண்டு தெரிந்து கொள்ளலாம். இதற்கு நாமாக ஒரு மெட்டைப் போட்டுக் கொள்ளலாம்.
 "தனதன தனன தான
 தனதன தனன தான'
 என்பது இதற்கு ஓசை வாய்பாடு என்று வைத்துக் கொள்ளலாம். இது யாப்பிலக்கணத்தில் இராது. எளிதலே விளங்குவதற்காக இப்படி வைத்துக் கொள்வதால் தவறு இல்லை. பாட்டின் அடியையும் இந்த வாய்பாட்டையும் அடுத்தடுத்துச் சொல்லிப் பாருங்கள். இந்த அடியில் முதல் மூன்று சீர்களும், பின் மூன்று சீர்களும் ஓசையில் ஒரே மாதிரி இருக்கும். தயை செய்து இங்கே பொருளைப் பற்றிச் சிறிதும் கவலை கொள்ளாதீர்கள்.
 (தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/24/w600X390/n17.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/24/கவி-பாடலாம்-வாங்க---4-அடியும்-ஓசையும்--1-2832022.html
2832021 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி குமரியில் வாழ்ந்த தொல்காப்பியர் DIN DIN Sunday, December 24, 2017 01:32 AM +0530 வாழ்வே ஆய்வு; ஆய்வே வாழ்வு என்னும் தாரக மந்திரத்தைக் கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொண்டு 91 வயதிலும் தமிழ்ப்பணி ஆற்றியவர் டாக்டர் எஸ்.எஸ். என தமிழ்க் கல்வி உலகம் அன்போடு அழைக்கும் முனைவர் சி. சுப்பிரமணியன் ஆவார்.
 சி.சிவதாணு பிள்ளைக்கும், கு.வள்ளியம்மாளுக்கும் 31.8.1923-இல் நாகர்கோவில் வடிவீஸ்வரத்தில் பிறந்தவர். பள்ளிக் கல்வியைக் கோட்டாற்றில் உள்ள ஆங்கில உயர்நிலைப் பள்ளியில் கற்ற இவரால், கல்லூரிக் கல்வியைப் பயில குடும்ப நிலை ஒத்துழைக்கவில்லை.
 இருப்பினும், "வறிய பாலை மணற்பரப்பில் துன்பப் புயலுக்கிடையே என் உயர் கல்வியாகிய ஒட்டகப் பயணத்தைத் தொடரத் துணிந்தேன். கல்லூரி சாராத தனிநிலையில் என்னையே ஆசிரியனாகக் கொண்டு கற்கத் திட்டமிட்டேன்; செயல்பட்டேன்' என தன் கல்லூரிக் கல்வி பற்றி அவரே வாக்குமூலம் நல்கியிருக்கிறார்.
 திருவிதாங்கூர் அரசின் தமிழ் உயர்நிலைப் பள்ளித் தேர்வை எழுதி, மாநில அளவில் முதல் மதிப்பெண் பெற்றார். தமிழ் வித்வான் பட்டத்தையும், தமிழ்ப் பண்டிதர் பட்டத்தையும் முதல் மதிப்பெண் பெற்று வென்றார். கல்லூரி இடைநிலை வகுப்புத் தேர்விலும், பட்டப்படிப்புத் தேர்விலும் சிறப்பு நிலையில் தேர்வு பெற்றார். பட்டப்படிப்புத் தேர்வில் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் ஜி.யு போப்பையர் பொற் பதக்கத்தையும் வென்றார்.
 பின்னர் பி.ஒ.எல். பட்டத்தையும், முதுகலைப் பட்டத்தையும் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தில் முதல்நிலையில் பெற்றார். இத்தனைப் பட்டங்களையும் கல்லூரியில் சேராமல் தனிநிலையிலேயே பெற்றார். முனைவர் பட்டத்தை "தொல்காப்பியம் நன்னூலில் எழுத்து சொல்' என்பதை ஆய்வுப் பொருளாகக் கொண்டு நெறியாளரின் துணையின்றி தனிநிலையிலேயே செய்து, சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தினின்றும் 1968-இல் முனைவர் பட்டம் பெற்றதை அன்றைய கல்வி உலகம் பெரிதும் பாராட்டியது.
 இந்த ஆழமான அடித்தளங்களைக் கண்ட நாகர்கோவில் தென் திருவிதாங்கூர் இந்துக் கல்லூரி நிர்வாகம் இவரை தமிழ் முதுகலைப் பேராசிரியராகவும், ஆய்வுத் துறைத் தலைவராகவும் நியமித்ததோடு, துணை முதல்வராகவும் வைத்து அழகு பார்த்தது. பணிநிறைவிற்குப் பின் மதுரை காமராசர் பல்கலைக்கழகம் தமிழ்ப் புலத்தின் முதியோர் ஆய்வுத் துறையின் தலைவராகவும், தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம் (தஞ்சை) சங்க இலக்கியப் பொருட் களஞ்சியத்தின் தலைவராகவும் நியமித்துக் கௌரவப்பட்டுக் கொண்டன.
 திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள உலக திராவிட மொழியியல் கழகத்தின் உதவியோடு "திராவிட மொழிகளின் செய்யுள் அமைப்பு ஒப்பியல்' (இர்ம்ம்ர்ய்ய்ங்ள்ள் ண்ய் ற்ட்ங் ம்ங்ற்ழ்ங் ர்ச் ற்ட்ங் ஈழ்ஹஸ்ண்க்ண்ஹய் கஹய்ஞ்ன்ஹஞ்ங்ள்) என்னும் தலைப்பில் இவர் நிகழ்த்திய ஆய்வு அனைவரது பாராட்டையும் பெற்றது; அது நூலாகவும் வெளியானது. தமிழ், தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம் இவற்றோடு வடமொழி, பிராகிருதம், கிரேக்கம், இலத்தீன், ஆங்கிலம் ஆகிய ஒன்பது மொழிகளின் செய்யுள் அமைப்பையும் ஒப்புமைக்கு எடுத்துக் கொண்டார்.
 மாத்திரை, அசை, சீர், தளை, அடி, தொடை, ஓசை, செய்யுள் வடிவங்கள், செய்யுள் வகைமைகள் அனைத்தையும் ஆய்விற்கு உட்படுத்தினார். தமிழுக்கும், கன்னடத்திற்கும், பழைய மலையாளத்திற்கும், தெலுங்கிற்கும் ஓரளவு ஒப்புமை இருப்பதையும் கண்டறிந்தார். எதுகை, மோனை, அடி அளவு எல்லா மொழிகளிலும் ஒன்று என்றும் கண்டறிந்தார். மதுரை காமராசர் பல்கலைக்கழகத்தின் உதவியோடு, இலக்கணக் கலைக்களஞ்சியம் அ, ஆ எழுத்துகளுக்கு உருவாக்கினார். பல்கலைக்கழக மானியக் குழுவின் உதவியோடு தொல்காப்பியம் எழுத்ததிகாரத்திற்கு மொழியியல் பார்வையோடு உரை எழுதினார். தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்தில் (தஞ்சை) சங்க இலக்கியப் பொருட் களஞ்சியம் தொகுதி 4, 5ஐ கூட்டுப் பணியுடன் செய்து முடித்தார்.
 பாளையங்கோட்டை தூய சவேரியர் கல்லூரியின் நாட்டார் வழக்காற்றியல் துறையின் நிதியுதவியோடு பேச்சொலியியல், பேச்சுக் கூறுபாட்டியல் என்னும் இரு ஆய்வு நூல்களை உருவாக்கினார்.
 "சிந்தனைகள்' என்னும் செய்யுள் நூலையும், "கோசிகன் வாய்மொழிக் கட்டுரைகள்', "ஆய்வுக் கட்டுரைகள்' என்னும் உரைநடை நூல்களையும் எழுதியுள்ளார். இலக்கிய, இலக்கண, மொழியியல் கட்டுரைகளையும் (103) எழுதியுள்ளார். தனது 89 வயதில் செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனத்தின் உதவியோடு கூட்டு முயற்சியில், செம்மொழி இலக்கிய - இலக்கண கலைச்சொல் களஞ்சியத்தை உருவாக்கி, அதை நூலாகவும் வெளிக்கொணர்ந்தார். இது இணையத்திலும் பதிவேற்றப்பட்டுள்ளது.
 கல்லூரியில் பணியாற்றும்பொழுது வகுப்பிற்கு நூல் எதுவும் கொண்டு வரமாட்டார். தொல்காப்பியத்தின் அனைத்து நூற்பாக்களையும், உரைகளையும் நெஞ்சினுள்ளே தேக்கி வைத்திருப்பார். பாடம் நடத்தத் துவங்கியதும் அது கரை புரண்டோடும். காண்பதும், கேட்பதும் மாணவர்க்கு இன்பமாக இருக்கும். இலக்கணம் கசக்கும் என்பதை இனிக்கும் என மாற்றிக் காட்டியவர்.
 அவரிடம் பயின்ற மாணவர்கள் இந்தியாவின் பல்வேறு பல்கலைக்கழகங்களிலும், கல்லூரிகளிலும் பணியாற்றி வருகின்றனர். 91-ஆவது வயதிலும் குமரியில் வாழும் தொல்காப்பியராக வலம் வந்து கொண்டிருந்த இவர் 2014, டிசம்பர் 30ஆம் தேதி காலமானார். மூத்த தமிழறிஞர் "டாக்டர் எஸ்.எஸ்.' உயிருடன் இருந்தபோதே தமிழக அரசு அவரைக் கண்டு கொள்ளவில்லை என்பதே பலரது ஆதங்கம்.
 - முனைவர் எஸ். ஸ்ரீகுமார்
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/24/w600X390/n14.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/24/குமரியில்-வாழ்ந்த-தொல்காப்பியர்-2832021.html
2832020 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு  முன்றுறையரையனார் Sunday, December 24, 2017 01:31 AM +0530 நட்புக்கு அழகு
 உரிமைதனில் தம்மோ டுழந்தமை கண்டு
 பிரிவின்றிப் போற்றப் படுவார் - திரிவின்றித்
 தாம்பெற் றதனால் உவவார் பெரிதகழின்
 பாம்புகாண் பாரும் உடைத்து. (பாடல்-25)
 வேறுபாடின்றிக் காப்பாற்றப்படுபவர்கள், நட்புரிமையால் தம்மோடு வருந்தினமையைப் பார்த்து, மன வேறுபாடின்றி, தாம் பெற்ற பொருளால் மனமகிழ்தலிலராய்ப் பின்னும் விரும்பா நிற்பர். புற்றினை மிகவும் கீழே தோண்டிச் சென்றால், (அதனால்), பாம்பைக் காண்கின்றவர்களையும் மிகுதியாக உடைத்தாயிரா நின்றது இவ்வுலகம். (க.து.) செய்தது கொண்டு உவத்தலே நட்பிற் கழகாம். "பெரிது அகழின் பாம்பு காண்பாரும் உடைத்து' என்பது பழமொழி.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/24/பழமொழி-நானூறு-2832020.html
2827916 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, December 17, 2017 02:50 AM +0530 முஸ்தபா தமிழ் அறக்கட்டளையின் சார்பில் தொடங்கப்பட்டிருக்கும் ரூபாய் ஒரு லட்சம் பரிசுத் தொகையுடனான "தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சா. விருது இந்த ஆண்டு முனைவர் வேலூர் நாராயணனுக்குத் தரப்பட்டிருக்கிறது என்று கவிஞர் வைரமுத்துவின் உ.வே.சா. குறித்த "மொழிகாத்தான் சாமி' நிகழ்ச்சியில் தெரிவித்திருந்தேன். அடுத்த ஞாயிற்றுக்கிழமை சென்னை மயிலாப்பூர் சி.ஐ.டி. நகரிலுள்ள கவிக்கோ மன்றத்தில் இந்த விருது வழங்கப்பட இருக்கிறது.
முனைவர் வேலூர் ம.நாராயணனுக்கு இந்த விருதை வழங்க "சிலம்பொலி' செல்லப்பன் ஐயாவைவிடத் தகுதியானவர் வேறு யார் இருக்க முடியும்? தமிழகத்தில் சிலம்பொலியாரைப்போல 15,000-க்கும் அதிகமான இலக்கிய மேடைகளில் முழங்கியவரும் கிடையாது, அவர் அளவுக்கு அணிந்துரைகளை எழுதியவரும் கிடையாது. சங்க இலக்கியங்கள், காப்பியங்களில் தொடங்கி பாரதி, பாரதிதாசன் வரை ஆழங்காற்பட்ட புலமை உள்ளவர்களும் கிடையாது.
நேற்று கோவையில் டாக்டர் நல்ல பழனிசாமியைத் தலைவராகக் கொண்ட "உலகத் தமிழ்ப் பண்பாட்டு மையம்' சிலம்பொலி செல்லப்பனாருக்கு "தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சா. தமிழறிஞர் விருது வழங்கிக் கௌரவித்திருக்கிறது. உ.வே.சா. விருது பெற்றவரே அடுத்த வாரம் உ.வே.சா. விருது வழங்கும் தனிச்சிறப்பு அடுத்த ஞாயிறன்று அரங்கேற இருக்கிறது.


கோவை உலகத் தமிழ்ப் பண்பாட்டு மையம், "தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சா. தமிழறிஞர் விருது மட்டுமல்லாமல், இன்னும் இரண்டு விருதுகளையும் வழங்கியிருக்கிறது. "பெரியசாமிதூரன் தமிழ்ப் படைப்பாளர் விருது' எழுத்தாளர் வண்ணநிலவனுக்கும், "டாக்டர் நல்லபழனிசாமி பிற துறை தமிழ்த்தொண்டர் விருது' பேராசிரியர் முனைவர் க.மணிக்கும் வழங்கப்பட்டிருக்கிறது.
இப்படியொரு விழா கோவையில் நடைபெறுகிறது என்பது தெரிந்தும் கோவையிலிருக்கும் நான், அந்த விழாவுக்குப் போகாமல் எப்படி இருக்க முடியும்? அதிலும் வண்ணநிலவனுக்கு விருது எனும்போது அவரது ரசிகனான எனக்கு இருப்புக் கொள்ளவில்லை. டாக்டர் எல்.பி. தங்கவேலுவையும் அழைத்துக்கொண்டு அந்த நிகழ்ச்சிக்குச் சென்று விட்டேன்.
எழுத்தாளர் வண்ணநிலவன் தமிழுக்குக் கிடைத்த அரிய பொக்கிஷம். தமிழ் படைப்பிலக்கியவாதிகளில் தனக்கென சிறப்பானதோர் இடத்தைப் பிடித்திருப்பவர். கதை சொல்லும் வித்தகத்தில் தனக்கென்று தனிப்பாதை இட்டு வெற்றி கண்டவர். அவரது கடல்புரத்தில், காலம், கம்பாநதி, உள்ளும் புறமும் ஆகிய நாவல்கள் நவீன தமிழ் இலக்கியத்தின் தலைசிறந்த படைப்புகளில் சில.
விருது பெற்றவர்களுக்கு வாழ்த்துரை வழங்கும்போது மதுரை ச.வெ.நா. கல்லூரியின் தமிழ்த்துறை தலைவராக இருந்து பணிநிறைவு பெற்ற பேராசிரியர் த.ராஜாராம் எழுத்தாளர் வண்ணநிலவனின் மண்வாசனைமிக்க மூன்று சிறுகதைகளைத் தனது உரையில் மேற்கோள் காட்டினார். சிறு
கதைகளாகட்டும், நாவல்களாகட்டும் வண்ணநிலவனின் தனித்துவம் பளிச்சிடும்.
வண்ணநிலவன் என்கிற ராமச்சந்திரன் ஏறத்தாழ அரை நூற்றாண்டு காலமாக ஓர் எழுத்து ஆளுமையாக வலம் வருகிறார். இவருக்கு இன்னும் சாகித்திய அகாதெமி விருது வழங்கப்படாமல் இருப்பது பரவலான அதிருப்தியை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது. வண்ணநிலவனுக்கு விருது வழங்கி, சாகித்திய அகாதெமி எப்போது தனக்குப் பெருமை சேர்த்துக் கொள்ளப் போகிறது?


சகோதரி நிவேதிதா சுவாமி விவேகானந்தரின் ஆன்மிகப் புதல்வி; மகாகவி சுப்பிரமணிய பாரதியாரின் ஆன்மிக குரு. பிறப்பால் மேலைநாட்டுப் பெண்ணாக இருந்தும், பாரத நாட்டைத் தாய்நாடாக ஏற்றுக்கொண்டவர். அவர் அளவுக்குப் பாரதத்தை நேசித்தவர் கிடையாது என்று அவர் காலத்தில் வாழ்ந்த பாரத தலைவர்களால் கொண்டாடப்பட்டவர். அவரது வரலாற்றைப் படிப்பது என்பது பாரதத் திருநாட்டின் அரசியல் வரலாற்றையும் ஆன்மிக வரலாற்றையும் ஒருசேரப் படித்ததாக அமையும்.
1867-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 28-ஆம் நாள் "மார்கரெட் எலிசபெத் நோபிள்' என்கிற இயற்பெயருடைய சகோதரி நிவேதிதை மான்செஸ்டரில் பிறந்தார். அவரது 150-ஆவது பிறந்த ஆண்டு தொடங்கியிருக்கிறது.
இந்தியாவுக்கு முதன்முதலில் தேசியக்கொடியை வடிவமைத்த பெருமை சகோதரி நிவேதிதைக்கு உண்டு. நிவேதிதையின் மாணவிகள் துணியில் சித்திரத் தையல் வேலைப்பாட்டின் மூலம் இந்தக் கொடியை வடிவமைத்தனர். இதனை 1906-இல் நடந்த கொல்கத்தா காங்கிரஸ் மாநாட்டில் கண்காட்சியாக அவர் வைத்தார். ஜகதீஷ் சந்திரபோஸ் முதலான பல பிரமுகர்கள் அதையே தேசியக்கொடியாக ஏற்றுக்கொண்டு, பயன்படுத்தத் தொடங்கினர் என்பது வரலாறு.
மகாகவி சுப்பிரமணிய பாரதியாரின் வாழ்வில் சகோதரி நிவேதிதை ஏற்படுத்திய தாக்கம் அளப்பரியது. மூன்று முறை மட்டுமே சகோதரி நிவேதிதையை பாரதியார் சந்தித்திருக்கிறார். முதல் சந்திப்பின்போது அவர் 23 வயது இளைஞர். தொடர்ந்து 1906-இல் கொல்கத்தா காங்கிரஸ் மாநாட்டிற்குச் சென்றபோதும், 1907-இல் இமயமலையிலுள்ள அல்மோராவிலும் சந்தித்ததாகத் தெரிகிறது. பாரதியைப் பார்த்த மாத்திரத்திலேயே "ஜாதி, மதம், குலம், கோத்திரம் போன்ற அநாகரிகமான வித்தியாசங்களை விடு. அன்பிற்கு மட்டுமே உன் உள்ளத்தில் இடங்கொடு. நாளை நீ ஒரு தீரனாக, சரித்திரப் பிரசித்தி பெற்றவனாகப் போகிறவன்' என்று சகோதரி நிவேதிதை கூறியதைக் கேட்டு ஆடிப் போய்விட்டார் பாரதியார்.
நிவேதிதையைச் சந்தித்து உபதேசம் பெற்ற பிறகு பாரதியார் ஆங்கிலத்தில் "பாலபாரதி' என்ற பத்திரிகையைத் தொடங்கினார். அதற்கு நிவேதிதை அவ்வப்போது கட்டுரைகளும் வழங்கினார். தமது நூல்கள் எதையும் வேறு எந்தத் தனிநபருக்கும் சமர்ப்பணம் செய்யாத மகாகவி பாரதி, தனது நான்கு நூல்களை நிவேதிதைக்குச் சமர்ப்பணம் செய்திருக்கிறார் என்பதிலிருந்து எந்த அளவுக்கு நிவேதிதையின் மீது அவருக்கு பக்தி இருந்தது என்பது தெரிகிறது.
சுவாமி ஆசுதோஷானந்தர் எழுதிய சகோதரி நிவேதிதை - விரிவான வாழ்க்கை வரலாறு புத்தகத்தை ஒவ்வொரு முறை படிக்கும்போதும் பாரதியைப் போலவே நமக்கும் சகோதரி நிவேதிதை குருமாமணியாகக் காட்சியளிக்கிறார்.

கோவையில் இருக்கும்போது என்னால் விஜயா பதிப்பகத்திற்கு விஜயம் செய்யாமல் இருக்க முடியாது என்பதைச் சொல்லித் தெரிய வேண்டாம். விஜயா பதிப்பகத்தின் முதல் மாடியில் அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும் கவிதைத் தொகுப்புகளில் கவிஞர் ஆன்மனின் "லெமூரியக் கண்டத்து மீன்கள்' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பு கண்ணில் பட்டது. ஒன்றிரண்டல்ல, அதிலுள்ள பல கவிதைகள் கருத்தைக் கவர்ந்தன. கவிஞர் ஆன்மன் குறித்து அந்தத் தொகுப்பில் எந்தவிதக் குறிப்பும் இல்லாமல் இருப்பது வேதனையளித்தது. அந்தக் கவிஞருடைய புகைப்படம் இல்லாவிட்டாலும் பரவாயில்லை, அவரது தன்விவரக் குறிப்பையாவது இணைக்க வேண்டாமா?
இடைத்தேர்தல் நடந்து கொண்டிருக்கும் நேரத்தில் அவரது "தெரிவு' கவிதையைப் பதிவு செய்கிறேன்.

நீங்கள்
எங்களுக்கானவர்கள் அல்ல
நாங்கள்
உங்களுக்கானவர்கள் அல்ல.
ஐந்தாண்டுகளுக்கு ஒருமுறை
அறிந்தே
அழுத்துகிறோம்
பொத்தான்களை! 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/17/w600X390/tm5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/17/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2827916.html
2827909 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி வைணவ மரபு வழக்குகள் -முனைவர் தெ. ஞானசுந்தரம் DIN Sunday, December 17, 2017 02:48 AM +0530 வைணவ உரைகளின் தனிச்சிறப்புகளுள் ஒன்று அதனிடையே கலசிக் கிடக்கும் மரபு வழக்குகளும் செறிவுத் தொடர்களும் ஆகும். இவற்றைக் காணும்போது எழுநூறு ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட உரைகளில் கற்பனையும் இலக்கிய நயமும் நிறைந்த இத்தனை சொல்லாட்சிகளா என்னும் வியப்பே வெள்ளமிடுகிறது. அவற்றை உணர்ந்து கொள்வதில் அறிஞர்கள்கூடச் சில இடங்களில் இடர்ப்பட்டுள்ளனர். 
"இலங்கை மாநகர் பொடிசெய்த அடிகள்தாம் இருந்த நல்இமயத்து.... பிரிதிசென்று அடைநெஞ்சே' (1:2:2) என்று திருப்பிரிதி என்னும் உகந்தருளின நிலத்தைக் கொண்டாடுகிறார் திருமங்கையாழ்வார். இலங்கை மாநகர் பொடி செய்த அடிகள் என்பதற்குப் பெரியவாச்சான்பிள்ளை, ""லங்காம் ராவண பாலிதாம் (இராவணனால் காக்கப்படும் இலங்கை) என்னும் வான்மீகத் தொடரை எடுத்துக்காட்டி அதற்கு, ""பெண்பெண்டுகளுக்கும் நோக்கலாம்படியாயிற்று ஊர் அரண். வெளிநிலத்தில் சிலர் புகுராதபடி பண்ணவல்லவனாயிற்று உணர்ந்து நோக்குகிறான்'' என்றும், "இருந்த' என்பதற்கு ""வேறோர் இடத்திலே இருப்பாய் இங்கே வருவது போவதாகை யன்றிக்கே ஆயிற்று இருப்பது. இப்படிக் கொள்கொம்பு மூடிற்று 
என்றால் ஆஸநத்தாலே (இடத்தில் இருத்தலாலே) வெல்வதாகப் பார்த்து இவ்விடந் தன்னையே இருப்பாக்கினான் ஆயிற்று'' என்றும் உரையிட்டுள்ளார். 
இதற்கு, ""கொள்கொம்பானது நட்டுக்கொண்டிருக்குமாபோலே வணங்காதிருக்கையாய், "ந நமேயம்' என்றிருக்கையைச் சொல்லுகிறது'' என்பது அப்பு அரும்பதம் தந்துள்ள விளக்கம். இராவணன் வணங்க மாட்டேன் என்று செருக்குடன் தலைதூக்கி நின்றது உண்மை. ஆனால், கொள்கொம்பு என்பதனை இராவணனோடு இணைத்துப் பொருள்கொள்வது பொருந்துமாறில்லை. அதற்குப் பொருள் யாது? இவ்வழக்கு வேறிடத்தும் உள்ளது.
"மிகும் தேவும் எப்பொருளும் படைக்கத் தகும் கோலத் தாமரைக் கண்ணன்' (2:2:5) என்னும் திருவாய்மொழித் தொடரில் மிகும் தேவு என்பதற்கு, ""தன்னோடு விகல்பிக்கலாம்படி (ஐயுறலாம்படி) கொள்கொம்பு மூடப் படர்ந்த தேவ ஜாதியும்'' என்று பொருள் கூறப்பட்டுள்ளது. இதனால் அதற்கு மிகுதல் என்பது பொருள் என்றாகிறது. இதன் அடிப்படையில் 'இருந்த நல்இமயத்துப் பிரிதி' என்பதன் உரையை நோக்கின், படர்வதற்கு ஊன்றப்படும் கொள்கொம்பு மறையும்படியாகக் கொடி படர்ந்து மிகுந்திருப்பது போல, அரண்கள் மிகுந்து பகைவர்கள் இருக்குமிடம் அறிந்துகொள்ள முடியாதவாறு மிகுந்திருந்தால் வெல்வதற்குக் காலம் நோக்கி ஓர் இடத்திலே தங்கியிருப்பது போலப் பெருமான் திருப்பிரிதியிலே தங்கியுள்ளான் என்று தெளிவான பொருள் கிடைக்கிறது. அரும்பதவுரையின் பொருத்தமின்மை, திருவாய்மொழி உரையால் புலப்படுகிறது. கொடி, கொம்பு தெரியாதவாறு அடர்ந்து படரும் இயற்கைக் காட்சியைக் கண்ட இலக்கிய உள்ளம் படைத்த அரிய வழக்கு இது. கொள்கொம்பு மூடல் - கொடியால் கொம்பு மறைதல்.
திவ்யப் பிரபந்த அகராதியின் ஆசிரியர் பார்த்தஸாரதி அய்யங்கார் தெரியாததைத் தெரியாது என்று கூறும் நேர்மையாளர். இதற்கு, ""அநுபந்தம் பார் - என்று சில சொற்களுக்கு இவ் வகராதி அச்சாகும்போது குறிப்பு எழுதினோம். அவற்றின் பொருள் இப்போதும் விளங்காமையால் இங்கு அநுபந்தத்தில் அவற்றை விட்டிருந்தோம்'' (ப. 832) என்று எழுதியுள்ளதே சான்று. பக்கக் குதிரை போதல் என்பதற்கு "அநுபந்தம் பார்' என்று எழுதியுள்ளார். ""ஸர்வேச்வரன் திருமங்கையாழவார்க்குப் பக்கக்குதிரை ஏறிப் போமாகாதே! அவன் கையில் திருவாழி கடைந்து நெய்யிட்டு அழகுக்கு உடலாக ஒப்பித்திருக்கும் அத்தனை. இவர் கையில் வேல் சத்ரு நிரஸநத்தாலே கறை கழுவ அவஸரமும் (நேரமும்) இன்றிக்கே இருக்குமாயிற்று'' (3:6:10) என்னும் உரையை நோக்கினால், பெருமாள் திருமங்கைமன்னனுக்கு வீரத்தில் இணையாகான் என்கிறார் என்பதும், இவ்வழக்கிற்கு இணையாகப் போதல் என்பது பொருள் என்பதும் புலனாகின்றன. தேரில் பூட்டப்பட்ட குதிரைகள் இணைந்து இழுத்துச் செல்லும் காட்சியைக் கண்டு உருவாக்கப்பட்ட வழக்கு இது.
அவர் அகராதியில், ""வயிரவுருக்கு - 3368/3 வயிரம் போலே கடினம். வயிரம் - வஜ்ரம். 2073 ... கானது அரக்கையுருக்கச் சொல்ல வேணுமோ'' (ப. 761) என்று விளக்கம் தரப்பட்டுள்ளது. இதில் வயிரம் என்பதற்குத் "திண்மை' என்று கூறுவது சரி. ஆனால், வயிரவுருக்கு என்பதற்குத் "திண்மை' என்று பொருள் காண்பது சரியாகுமா? திருவாய்மொழி உரை தெளிவு தருகிறது.
""ஆயர்கள் ஏறு - அவ்வடிவழகாலே இடையரைத் தோற்பித்தாப்போலே தன்னோடு ஒத்த ஆண்களைத் தோற்பிக்குமவன், பெண்பிறந்தாரை நோவுபடுத்தச் சொல்ல வேண்டாவிறே. பும்ஸாம் த்ருஷ்டி சித்தாபஹாரிணம் ( ஆடவர் கண்ணையும் கருத்தையும் கவர்பவன்) என்கிறபடியே வயிரவுருக்காயிறே அழகு இருப்பது'' (9:9:1) என்று இருபத்து நாலாயிரப்படியும், செங்கனிவாய் எங்கள் ஆயர்தேவு என்பதற்கு, ""அவ்வயிர வுருக்கான முறுவலாலே எங்களைத் தோற்பித்தாப்போலே, தன்பருவத்திற் பிள்ளைகளையும் தோற்பித்த ஸர்வஸ்வாமி'' (10:3:11) என்று முப்பத்தாறாயிரப்படியும் பொருள்கண்டுள்ளன. வயிரவுருக்கு என்பதற்கு வயிரத்தையும் உருக்கக் கூடியது என்பதே சரியான பொருள் என்பது தெளிவாகிறது. 
கூர்ந்து நோக்குங்கால் தெளிவுதரும் இப்படிப்பட்ட இடங்கள் இன்னும் உண்டு. நுனிப்புல் மேயாது ஆழ்ந்து நோக்குவார்க்கு வைணவ உரைகள், இலக்கிய நயம் மிக்க வழக்குகளும் தொடர்களும் கூடுபூரித்துக் கிடக்கும் (நிறைந்திருக்கும்) களஞ்சியம் என்பது தேற்றம்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/17/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/17/வைணவ-மரபு-வழக்குகள்-2827909.html
2827905 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி புள்ளு, பிள்ளைக்கு இரை தேடும்..... -முனைவர் ம.பெ. சீனிவாசன் DIN Sunday, December 17, 2017 02:48 AM +0530 திருமங்கையாழ்வாரின் பெரிய திருமொழிப் பாசுரத்தில் (1349) இடம்பெறும் தொடர் இது. இங்குப் "புள்ளு' என்பது தாய்ப்பறவையையும் "பிள்ளை' என்பது அதன் குஞ்சினையும் குறிக்கிறது. ""பார்ப்பும் பிள்ளையும் பறப்பவற்று இளமை'' (1503) என்பது தொல்காப்பியம்.
சோழ நாட்டுத் திருப்பதிகளுள் ஒன்றான புள்ளம் பூதங்குடி என்னும் ஊருக்குச் சென்ற திருமங்கையாழ்வார், அங்குள்ள இறைவனை ஒரு பாசுரத்தில் பாடிப் பரவுகின்றார். "அறிவதறியான்' (5-1) எனத் தொடங்கும் திருமொழி அது. அதன் இரண்டாம் பாசுரத்தில்,

"பள்ளச் செறுவில் கயல்உகளப்
பழனக் கழனி அதனுட்போய்ப்
புள்ளுப் பிள்ளைக்கு இரைதேடும்
புள்ளம் பூதங் குடிதானே'

என்று அவ்வூரின் வயல்வளத்தைச் சிறப்பிக்கின்றார். "பள்ளமாயுள்ள வயல்களில் (செறு-வயல்) மீன்கள் துள்ளிவிளையாட, பறவைகள் கழனி(வயல்)களுக்குள்ளே போய்த் தம் குஞ்சுகளுக்கு இரையாகத் தக்க மீன்களைத் தேடுகின்ற புள்ளம் பூதங்குடி' என்பது இப்பாடலடிகளின் பொருளாகும். இது பற்றி ஆலவாயுடையான் என்னும் தமிழ்ப் புலவர் ஒருவர், பட்டர் என்னும் வைணவப் பெரியா(ஆசார்ய)ரை அணுகி ஒரு வினா எழுப்பினாராம். அப்புலவரின் கேள்வி இதுதான்:
"பள்ளச் செறுவில் கயல் உகள' என்ற போதே அவ்விடத்து வயல்களில் மீன்கள் அளவற்றுப் பெருகிக் கிடக்கின்றன என்பது வெளிப்பட்டு விடுகின்றது. அங்ஙனமாயின், "புள்ளு, பிள்ளைக்கு இரைதேடும்' என்று கூறுதல் எங்ஙனம் பொருந்தும்? பொருள் அருமைப்பட்டிருந்தாலன்றோ அதைத் தேடவேண்டிய தேவை ஏற்படும்? அளவற்றுக் கிடக்கும் இடத்தில் இரையைத் தேடித் திரிவதாகச் சொன்னதில் பொருத்தம் இல்லையே! இதுவே அவரின் ஐயம்.
இதற்குப் பட்டர், "அங்குள்ள நிலத்தின் வாய்ப்பாலே மீன்கள் தூணும் துலா(உத்தர)முமாக மிகவும் பருத்திருக்கும். அவை குஞ்சுகளின் வாய்க்குள் புகமாட்டா. எனவே தான் வாய்க்குள் புகக்கூடிய சின்னஞ் சிறிய மீன்களைத் தேடிப் பிடிக்க வேண்டியதாயிற்று தாய்ப்பறவைக்கு. அந்த நுட்பத்தைத்தான் "இரைதேடும்' என்ற சொற்போக்கு உணர்த்தி நிற்கின்றது' என்று விடையிறுத்தாராம். பெரியவாச்சான் பிள்ளையின் உரையில் இக்குறிப்பினைக் காணலாம்.
இது தொடர்பாக நெய்தல் திணை அமைந்த நற்றிணைச் செய்யுளொன்றைக் காட்டுவது பொருந்தும். தலைமகன் மணம் செய்து கொள்ளுதற்குரிய முயற்சிகளில் ஈடுபட்டதைக் குறிக்கும் தோழி, அதன் பிற்புலமாகக் கடற்கரைக் காட்சி ஒன்றை விவரிக்கின்றாள்.
""தோழி! நம் சிறுகுடியை அடுத்த புன்னை மரங்கள் பூத்த உயர்ந்த கரையையும் - ஓயா முழக்கத்தையுமுடைய கடலினிடத்தில் - தடந்தாள் நாரை ஒன்று பெடையுடனே சென்று, தன் பிள்ளைக்குரிய இரையைத் தேடுகின்றது. அத்தேடலில் மெல்லிய சிறிய கண்களையுடைய சிறுமீன்கள் கிடைக்கவும், அவற்றைக் கொண்டுவந்து மேலோங்கிய மரக் கிளையில் உயரத்தில் கட்டப்பட்டுள்ள கூட்டிலிருந்து தாய் நாரையைக் கூவியழைக்கின்ற தன் பிள்ளையின் திறந்த வாயில் விழுமாறு சொரிகின்றது.

"...... தோழி! வீஉகப் 
புன்னை பூத்த இன்நிழல் உயர்கரைப் 
பாடுஇமிழ் பனிக்கடல் துழைஇ, பெடையோடு 
உடங்குஇரை தேரும் தடந்தாள் நாரை 
ஐய சிறுகண் செங்கடைச் சிறுமீன் 
மேக்குயர் சினையின் மீமிசைக் குடம்பை, 
தாய்ப்பயிர் பிள்ளை வாய்ப்படச் சொரியும் 
கானல்அம் படப்பை' (நற். 91:1-8)

என்னும் அடிகளில் இச்செய்தி இடம் பெறுகின்றது. பார்ப்பின் வாயில் சொரிவதற்கு வாய்ப்பாக நாரை தன் பெடையுடன் கூடித் தேடிக் கொணர்ந்த மீன் மிகமிகச்சிறியது என்பதனை, "ஐய(மெல்லிய) சிறுகண் செங்கடைச் சிறுமீன்' என்னும் தொடர் விளக்குகின்றது.
இதனைப் பாடிய பிசிராந்தையாரும் முன்னர் குறித்த திருமங்கையாழ்வாரும் பறவைகள் பிள்ளைக்கு இரைதேடும் செயலினைக்
கூடக் கூர்ந்து நோக்கிப் பாடியுள்ளனர். இருவரும் பறவைக் குஞ்சுகளைப் "பிள்ளை' என்னும் சொல்லாற் குறிப்பதும் நோக்கத்தகும். மரபுவழிப் புலமையின் அடையாளம் இது. 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/17/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/17/புள்ளு-பிள்ளைக்கு-இரை-தேடும்-2827905.html
2827901 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கார் கால வருணனை -முனைவர் இரா.வ. கமலக்கண்ணன் DIN Sunday, December 17, 2017 02:46 AM +0530 காப்பிய இலக்கணம் கூறும் தண்டியலங்கார ஆசிரியர், காப்பியத்தில் "மலை கடல் நாடு வளநகர் "பருவம்' இருசுடர்த் தோற்றம் என்று இனையன புனைந்து' - என்று கூறுவார். இதற்கேற்ப காப்பிய ஆசிரியர்கள் ஆங்காங்கு உரிய இடங்களில் இவற்றை வருணித்துப் பாடுவர்.
வில்லிபுத்தூராழ்வார் தம் நூலில் கார்கால வருணனையாகப் பாடிய பாடல் ஒன்றின் நயத்தைக் காண்போம். அருச்சுனன் தீர்த்த யாத்திரையாகப் பல இடங்களுக்கும் சென்று முடிவில் துவாரகையை அடைந்தான். அது ஆவணி, புரட்டாசியாகிய கார் காலம்.

""இந்திரற்குத் திருதலை மன்றல் எண்ணி யாதவர்
கோன் வளம்பதியில் எய்தினான் என்று
அந்தரத்தை நீலத் தால் விதானமாக்கி
அண்டமுற இடிமுரச மார்ப்பவார்ப்ப
வந்திரட்டை வரிசிலையால் பஞ்சவண்ண
மகரதோரண நாட்டி வயங்கு மின்னார்
முந்துறத் தீபமும் எடுத்துத் தாரை முத்தால் முழுப் 
பொரிசிந் தின கால முகில்கள் அம்மா'' 
(அருச்சுனன் தீர்த்த யாத்திரைச் சருக்கம் - 51)

மேகங்களுக்குத் தலைவன் இந்திரன். அவன் திருமகன் வந்தான் என்று அம் மேகங்கள், வானத்தை நீல நிறத்தால் மேற்கட்டியாக அமைத்தன, இடியாகிய முரசத்தை அடித்து ஆரவாரித்தன; இரண்டு வானவில்லால் ஐந்து வகையான நிறமுள்ள மகர வடிவிலான தோரணத்தை அமைத்தன; மின்னலாகிய விளக்கை ஏந்தின; முரிவில்லாத தாரை தாரையாகப் பொழியும் மழைநீர்த் துளிகளாகிய முத்துகளைச் சிந்தின.
இவ்வாறு அவை வரவேற்றன விசயனை. (வானவில் 7 நிறம் - இதை 5 முக்கிய நிறமாகவும் கொள்வர்). கார் காலத்தில் இயற்கையாகத் தோன்றும் மேகம், இடி, மின்னல், வானவில், மழைத் தாரைகளாகிய இவற்றைக் கவிஞர் தன் குறிப்பின் மீது ஏற்றிப் பாடிய இப்பாடல் தற்குறிப்பேற்றவணியாகும்.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/17/கார்-கால-வருணனை-2827901.html
2827900 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 3: மோனை (2) "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, December 17, 2017 02:45 AM +0530 இன்ன இன்ன எழுத்துக்கள் மோனையாக வரும் என்று தெரிந்து கொண்டால் போதாது. பாட்டில் இன்ன இடத்தில் மோனை வர வேண்டும் என்பது மிகவும் முக்கியம். ஓரடியில் எந்த இடத்தில் மோனை வந்தாலும் வரலாம். இடத்துக்கு ஏற்றபடி அதற்கு ஒரு பேர் உண்டு. அதைப் பற்றி இப்போது கவலைப்பட வேண்டாம். ஆனாலும், இன்ன இடத்தில் வந்தால் சிறப்பாக இருக்கும் என்பது பழக்கத்தால் தெளிவாகும்.
அடியில் சரி பாதியில் மோனை விழுந்தால் அழகாக இருக்கும். ஒவ்வோர் அடியிலும் இத்தனை சீர் என்ற கணக்கு உண்டு. ஆறு சீர் உள்ள பாட்டுக்கு முதலிலும் நான்காவது சீரிலும் மோனை அமைவது அழகு.

"இதந்தரு மனையின் நீங்கி
இடர்மிகு சிறைப்பட் டாலும்
பதந்திரு இரண்டும் மாறிப்
பழிமிகுந் திழிவுற் றாலும்
விதந்தரு கோடி இன்னல்
விளைந்தெனை யழித்திட் டாலும்
சுதந்தர தேவி நின்னைத்
தொழுதிடல் மறக்கி லேனே'

என்ற பாட்டில் ஆறு சீர்கள் இருக்கின்றன. புத்தகங்களில் கவிதையைப் பார்த்தால் அங்கங்கே இடம் விட்டு அச்சிட்டிருப்பார்கள். வசனத்தில் வார்த்தைக்கு வார்த்தை இடம்விட்டு அச்சிடுவார்கள். பாட்டில் அப்படி இராது. ஓசையைக் கவனித்து ஒவ்வொரு சீரையும் தனித்தனியே பிரித்து அமைத்திருப்பார்கள். அந்தச் சீர் முழு வார்த்தையாக இருக்கலாம்; இரண்டு சொற்களாகவும் இருக்கலாம்; அல்லது உடைந்த சொற்களாகவும் இருக்கலாம். சீர்களைப் பற்றி விரிவாகப் பின்னால் தெரிந்து கொள்ளலாம். இப்போதைக்கு அச்சுப் புத்தகங்களில் இடம்விட்டுச் சீரைப் பிரித்து அச்சிட்டிருக்கிறார்கள் என்பதை உணர்ந்து கொண்டால் போதும். அதைக் கவனித்தால் ஓரடியில் எத்தனை சீர்கள் இருக்கின்றன என்று தெரிந்து கொள்ளலாம்.
மேலே சொன்ன, ""இதந்தரு மனையி னீங்கி'' என்ற பாட்டு ஆறு சீர் உள்ள விருத்தம். அதை "அறுசீர்க் கழி நெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்' என்று சொல்வார்கள். அதில் அடிக்கு ஆறு சீர் உண்டு என்ற ஒன்றை மாத்திரம் இப்போது நினைவில் வைத்துக்கொண்டால் போதும்.
இந்தப் பாட்டில் ஒவ்வோர் அடியிலும், முதல் சீரிலும் நான்காம் சீரிலும் மோனை அமைந்திருப்பதைக் காணலாம்.

"அரியானை அந்தணர்தம் சிந்தையானை
அருமறையி னகத்தானை அணுவை யார்க்கும்'

என்னும் தேவாரம் எண்சீர் விருத்தம். இங்கே முதல் சீரிலும் ஐந்தாம் சீரிலும் மோனை இருப்பதைக் கவனியுங்கள். இடையிலும் மோனைகள் வந்திருக்கின்றன. அவை வந்தாலும் வராவிட்டாலும், முதல் சீரிலும் ஐந்தாம் சீரிலும் வருவதுதான் முக்கியம்.
சில பாடல்களில் வெவ்வேறு ஓசையுடைய சீர்கள் வரும். அப்போது ஓசை மாறும் இடத்தில் மோனையை வைப்பார்கள்.

"எண்ணிலா அருந்தவத்தோன் இயம்பியசொல்
மருமத்தின் எறிவேல் பாய்ந்த
புண்ணிலாம் பெரும்புழையில் கனல்நுழைந்தால்
எனச்செவியில் புகுத லோடும்'

என்ற பாட்டும் அறுசீர் விருத்தந்தான். ஆனால், இதில் முதல் நாலும் நீண்ட சீர்கள்; பின் இரண்டும் குறுகிய சீர்கள். ஓசை ஐந்தாம் சீரில் மாறுகிறது. அங்கே மோனை அமைந்திருக்கிறது.
மோனையை இப்படி உரிய இடத்தில் அமைந்தால் அழகாக இருக்கும் என்பதைச் சொல்லும்போது, எனக்கு ஒரு வரலாறு நினைவுக்கு வருகிறது. அதை என் ஆசிரியப்பிரானாகிய "மகாமகோபாத்தியாய' டாக்டர் ஐயரவர்கள் சொன்னார்கள்.
ஐயரவர்களுக்கு முன் கும்பகோணம் அரசினர் கல்லூரியில் தமிழ்ப் பண்டிதராக இருந்தவர் சி.தியாகராச செட்டியார் என்னும் புலவர். அவர் திரிசிரபுரம் மகாவித்துவான் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளையவர்களின் மாணாக்கர்; இலக்கணப் பெரும் புலவர். வேறு ஒரு புலவர் சில பாடல்களைப் பாடிக்கொண்டு வந்து அவரிடம் காட்டினார். செட்டியார் பாடலைப் பார்த்து, எதுகை மோனை சரியாக அமைந்திருக்கின்றனவா என்று கவனித்தார். சில அடிகளில் மோனை சிறப்பான இடங்களில் அமையாமல் இருப்பதைக் கண்டு, ""இங்கே மோனை இல்லையே?'' 
என்றார்.
பாட்டுப் பாடின புலவர், வேறிடத்தில் உள்ள மோனையைக் காட்டி, ""இதோ இருக்கிறதே!'' என்றாராம். அதைச் செட்டியார் கவனிக்காமலா இருப்பார்?
""நெற்றியில் பொட்டு இட்டுக் கொள்ள வேண்டும் என்றால், எங்கே இட்டால் அழகாக இருக்குமோ அங்கே இடாமல், புருவத்துக்கு மேலே ஓரமாக இட்டுக்கொண்டு, "இதோ நெற்றியில்தானே பொட்டு வைத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்?' என்று சொல்வது போல இருக்கிறது, நீர் சொல்வது. எங்கே வைத்தாலும் மோனைதான் என்று இலக்கணம் சொன்னாலும், இப்படி வைத்தால் அழகு என்று இலக்கியங்கள் காட்டுகின்றவே! அதை நீர் கவனிக்கவில்லையோ?'' என்று தியாகராச செட்டியார் கூறிப் பாட்டைத் திருத்தச் சொன்னாராம்.
ஆகவே, மோனையை உரிய இடத்தில் வைப்பது மிகவும் முக்கியம் என்பதைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.


(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/17/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/17/கவி-பாடலாம்-வாங்க---3-மோனை-2-2827900.html
2827899 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, December 17, 2017 02:43 AM +0530 இசைவ கொடுப்பதூஉம் இல்லென் பதூஉம்
வசையன்று வையத் தியற்கை அஃதன்றிப்
பசைகொண் டவனிற்கப் பாத்துண்ணா னாயின்
நசைகொன்றான் செல்லுலக மில். (பாடல்-24)


தன்னால் கொடுக்கக் கூடியவற்றைக் கொடுத்தலும், கூடாதவற்றை இல்லை யென்று கூறுதலும், ஒருவனுக்குக் குற்றமாகாது, அவை பெரியோர்களது செயல்களாம். அவ்வியற்கையின்றி, கொடுப்பான் என்று மனதின்கண் விரும்பி நின்றான் நிற்க, தன்னிடத்துள்ளதைப் பகுத்துக் கொடுத்து உண்ணாதவனானால், நிற்பானது விருப்பத்தைக் கெடுத்தானாதலால், செல்லுகின்ற மறுமை உலகத்தின்கண் இன்பம் அடைதல் இல்லை. (க.து.) தன்னிடத்துள்ளதைக் கொடாதவனுக்கு மறுமை யுலகத்தின்கண் இன்பம் இல்லை. "நசை கொன்றான் செல்லுலகம் இல்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/17/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/17/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2827899.html
2823513 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, December 10, 2017 01:17 AM +0530 நாளை மகாகவி பாரதியாரின் பிறந்த தினம். கடந்த வாரம் எழுதியிருந்ததுபோல, எட்டயபுரத்தில் பாரதியாரின் இல்லத்தில் காலை 9 மணிக்கு பல்வேறு ஊர்களிலும் உள்ள பாரதி அன்பர்கள் ஒன்றுகூட இருக்கிறோம். தமிழ் அமைப்புகள் பல கலந்துகொள்ள வருவதாகத் தெரிவித்திருக்கின்றன. சிங்கப்பூரிலிருந்து "தமிழ்நேசன்' முஸ்தபா தானும் வர இருப்பதாகத் தெரிவித்திருக்கிறார்.
நான் மீண்டும் வலியுறுத்த விரும்புவதெல்லாம் இதுதான். கர்நாடக சங்கீத ரசிகர்கள் தியாகராஜ ஆராதனைக்குத் திருவையாறில் கூடுவதுபோல, தமிழ் அமைப்புகளும் தமிழை நேசிப்பவர்களும் ஆண்டுதோறும் டிசம்பர் 11-ஆம் தேதி எட்டயபுரத்தில் உள்ள பாரதியாரின் இல்லத்தில் கூடி அவரது பிறந்தநாளைத் தமிழுக்குத் திருநாளாகக் கொண்டாட வேண்டும் என்பதுதான். நாளை காலையில் எட்டயபுரத்தில் கூடுவோம்!

டிசம்பர் 1ஆம் தேதி , "கலைமாமணி' விக்கிரமனின் "இலக்கியப் பீடம்' விழா தொடங்க சற்றுத் தாமதமாகும் என்று தெரிந்ததும், அருகிலிருந்த தி.நகர் சாரங்கபாணி தெருவுக்குப் போய் மூத்த எழுத்தாளர் பரணீதரனைப் பார்த்துவிட்டு வர வேண்டும் என்று மனது உத்தரவிட்டது.
வருகிற கிறிஸ்துமஸ் தினத்தில் அகவை 92 முடிந்து 93-ஐ எட்டுகிறார் மூத்த பத்திரிகையாளர், எழுத்தாளர், நாடக ஆசிரியர், கார்ட்டூனிஸ்ட் என்று பன்முகத்தன்மை வாய்ந்த பரணீதரன் என்று பரவலாக அறியப்படும் டி.எஸ். ஸ்ரீதரன். பயணக் கட்டுரைகள், ஆன்மிகக் கட்டுரைகள் எழுதும்போது அவர் பரணீதரன் . கார்ட்டூன் வரையும்போது ஸ்ரீதர். நாடகங்கள் எழுதும்போது மெரீனா. ஒரு காலத்தில் "ஆனந்த விகடன்' இதழின் விற்பனைக்கு இவரது பங்களிப்பு மிக முக்கியமான காரணமாக இருந்தது என்பது எங்கள் தலைமுறையினருக்குத் தெரியும்.
ஆனந்த விகடனில் தொடராக வெளிவந்த "அருணாசல மகிமை'தான் பள்ளி மாணவனாக இருந்த எனக்கு பரணீதரனை அறிமுகப்படுத்தியது. இமயமலைக்குச் சென்று பத்ரிநாத், கேதார்நாத் ஆலயங்கள் குறித்து அவர் எழுதிய "பத்ரி கேதார் யாத்திரை', காசி, ராமேஸ்வரம் யாத்திரை, ஆலய தரிசனம் உள்ளிட்டவைதான் இளம் வயதிலேயே என்னில் ஆன்மிக நாட்டத்தை ஏற்படுத்தியது என்பதை நான் இப்போது உணர்கிறேன்.
காளிதாசனின் ரகுவம்சத்தையும், ஆர்.கே. நாராயணின் "கைட்', "ஸ்வாமி அண்ட் ப்ரண்ட்ஸ்' நாவல்களையும் தமிழில் மொழிபெயர்த்த பெருமையும் பரணீதரனையே சாரும். மெரீனா என்கிற பெயரில் இவர் எழுதிய "தனிக்குடித்தனம்', "மாப்பிள்ளை முறுக்கு', "மகாத்மாவின் மனைவி', "கஸ்தூரி திலகம்' போன்றவை ஆனந்த விகடனில் தொடராகவும், மேடையில் நாடகமாகவும் பெரும் பாராட்டைப் பெற்றன.

பிரபல ஆங்கில கார்ட்டூனிஸ்ட் ஆர்.கே. லட்சுமணன் இவரது உறவினர். அவரை கார்ட்டூனிஸ்டாக அறிமுகப்படுத்தியதில் பரணீதரனுக்குப் பெரும் பங்கு உண்டு. அவரை மட்டுமா? கார்ட்டூனிஸ்டுகள் மதன், கேசவ் ஆகியோரும் இவரால் அடையாளம் காணப்பட்டவர்கள்தான்.
திருமணம் செய்து கொள்ளாத இந்தப் பன்முகத்தன்மை கொண்ட ஜாம்பவான், வயோதிகத்தால் சற்று உடல் சோர்ந்தாலும் மனம் சோராமல் இருப்பது வியப்பைத் தரவில்லை. காஞ்சிமகான் பரமாச்சாரியாரின் பூரண ஆசிபெற்றவர் என்கிற பெருமைக்குரியவராயிற்றே, அவருக்கு எப்படி மனச்சோர்வு வரும்?
வயோதிகம் வேண்டுமானால் அவரைக் கட்டிலில் முடக்கிவிட்டிருக்கலாம். ஆனால், அவரது எழுத்தின் மகிமை, 
அருணாசல மகிமை போலத் தமிழ் பேசும் நெஞ்சங்களில் எல்லாம் வியாபித்து நிற்கிறது. அவரைச் சந்தித்து ஆசி பெற்றது, நான் வாழ்நாளில் பெற்ற பெரும் பேறு...!

சென்னை மியூசிக் அகாதெமி சிற்றரங்கத்தில் டாக்டர் பிரியா இராமச்சந்திரன் எழுதிய "வாலி வதை - ஆதி கவியும் கம்ப கவியும்' என்கிற புத்தக வெளியீட்டு விழா இலங்கை ஜெயராஜின் தலைமையில் கடந்த திங்கள்கிழமை நடந்தது. டாக்டர் பிரியா இராமச்சந்திரன் தலைசிறந்த அறுவை சிகிச்சை நிபுணர். மருத்துவர் ஒருவர் கம்ப காதையில் இந்த அளவுக்கு ஆர்வம் காட்டுவதும், புத்தகம் எழுதியிருப்பதும் என்னை வியப்பில் ஆழ்த்தியது. அந்த நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொண்டபோதுதான் தெரிந்தது, அவர் மட்டுமல்ல, கல்லீரல் மாற்று அறுவை சிகிச்சை நிபுணர் டாக்டர் முகமது ரிலாவும் கம்பகாதையில் ஊறித் திளைத்தவர் என்பது.

புத்தக வெளியீட்டு விழாவுக்குப் பிறகு வாலி வதை குறித்து டாக்டர் முகமது ரிலாவும், டாக்டர் பிரியா இராமச்சந்திரனும் நடத்திய வாலி வதை குறித்த விவாதம் அனைவரையும் வியப்பில் ஆழ்த்தியது. இரண்டு அறுவை சிகிச்சை நிபுணர்களுமே கம்ப காதையில் தோய்ந்திருக்கிறார்கள் என்பதும், தேர்ந்த புரிதல் உடையவர்கள் என்பதும் அவர்களது விவாதத்தில் வெளிப்பட்டது. அறுவை சிகிச்சை செய்யும்போதுகூட கம்பராமாயணம் கேட்டுக்கொண்டே, விவாதித்துக்கொண்டே அவர்கள் செயல்படுவார்கள் என்று டாக்டர் பிரியா இராமச்சந்திரன் கூறியது ஆச்சரியப்படுத்தியது.
"வாலி வதை - ஆதி கவியும் கம்ப கவியும்' என்கிற புத்தகத்தின் தனிச்சிறப்பு டாக்டர் பிரியா இராமச்சந்திரன், வான்மீகி சம்ஸ்கிருதத்தில் எழுதிய ராமாயணத்தையும் கம்பகாவியத்தையும் கற்றுத் தேர்ந்தவர் என்பதுதான். இரண்டு தலைசிறந்த கவிஞர்களும் வாலி வதையை எப்படி அணுகியிருக்கிறார்கள்; இருவரது பார்வையும் எங்கெல்லாம் வேறுபடுகிறது என்பதை சாமானியர்களும் புரிந்துகொள்ளும் விதத்தில் டாக்டர் பிரியா இராமச்சந்திரன் தனது புத்தகத்தில் பதிவு செய்திருக்கிறார். 
வான்மீகி ராமாயணத்தில் காணப்படும் வாலி வதையில் ஆறு முடிச்சுகள் காணப்படுகின்றன. அந்த முடிச்சுகளை எல்லாம் கம்பர் தனது ராமகாதையில் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக அவிழ்த்து ஆதி கவியின் காவியத்தை விஞ்சுகிறான் என்பதை மிக அழகாக விளக்கியிருக்கிறார் டாக்டர் பிரியா இராமச்சந்திரன்.
வான்மீகத்தில் முரண்பட்ட இரு தண்டனைகளுக்கு ஆளாகிய வாலியை அவ்விரு தண்டனைகளுக்கு உரியவராக்கி, தனது காவிய நாயகனாகிய ராமனை வீழவிடாமல், தாங்கிப்பிடித்து அனைத்துக் கேள்விகளுக்கும் விடையளித்ததுதான் கம்பகவியின் சிறப்பு என்று முடிக்கிறார் அவர். கம்பநாட்டாழ்வாரால் "சிறியன சிந்தியாதான்' என்று புகழப்பட்ட வாலியின் பல்வேறு பரிணாமங்களை எடுத்தியம்பியிருப்பதில் "வாலி வதை - ஆதிகவியும் கம்ப கவியும்' என்கிற டாக்டர் பிரியா இராமச்சந்திரனின் புத்தகம் பாராட்டைப் பெறுகிறது.

மகாகவி பாரதி என்று சொன்னால் உடனே நினைவுக்கு வருபவர் அவரால் வாஞ்சையுடன் தம்பி என்றழைக்கப்பட்ட பரலி சு. நெல்லையப்பர்தான். கடைசிவரை பிரம்மசாரியாகவே சென்னை சிந்தாதிரிப்பேட்டை, சைதாப்பேட்டை, குரோம்பேட்டை பகுதிகளில் வாழ்ந்து மறைந்த அந்த தேசபக்தர், பாரதியின் மறைவின்போது அவருடன் இருந்து கவனித்தவர். பாரதியாரின் பொன்னுடலைச் சுமக்கும் பெரும் பேறு பெற்றவர். நாளை பாரதியாரின் பிறந்த தினம். பாரதியார் மறைந்தபோது பரலி சு.நெல்லையப்பர் எழுதிய அஞ்சலிக் கவிதைதான் இந்த வாரக் கவிதை:

வையகத் தமர வாழ்க்கை
மாண்புடன் வாழுமாறு
தெய்விகப் புலவர் ஏறே
சிறந்த நற் கவிகள் தந்தாய்
உய்வழி கூறி நின்றாய்
உலகெலாம் போற்ற நின்றாய்
மெய்வழி காட்ட வந்த
வீரநின் நாமம் வாழி!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/10/w600X390/tm5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/10/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2823513.html
2823512 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மனையின் நீங்கிய "முனைவர்'! -முனைவர் கா. அய்யப்பன் DIN Sunday, December 10, 2017 01:09 AM +0530 தமிழர் வாழ்வியலில் அறம் முக்கியமானதாக இருக்கிறது. பகுத்துண்டு பல்லுயிர் ஓம்புதல் குறைகிற பொழுதும், ஒழுக்கத்தை மீறுகிற பொழுதும் பொருளை அதிகம் சேர்க்கிறபொழுதும் உணவு, உடை, உறையுள் ஆகியவற்றை குறிப்பிட்டவர் தனக்கே உரியதாக அதிக அளவு சேர்க்கின்றபொழுதும், இன்னும் பல காரணங்களாலும் அறம் வலியுறுத்தவேண்டி இருக்கிறது.
சைவ, வைணவ, சமண, பெளத்த அறம் என்று பிரித்தும் அறியும் அளவுக்குத் தமிழில் அறம் கவனிக்க வேண்டியதாக இருக்கிறது. அந்த வகையில் புத்தமித்திரனார் இயற்றிய வீர சோழியத்திற்கு உரை செய்த பெருந்தேவனார் குறிப்பிடும் துறவறம் பற்றிய புரிதலை அறிவோம்.
பெருந்தேவனார் பொருள் இலக்கண மரபினை அறத்தோடு ஒப்பிடுகிறார். அறம் மனையறம், துறவறம் என இரண்டு என்று கூறியவர்,

"துறவும் அடக்கமும் தூய்மையும் தவமும்
அறவினை ஓம்பலும் மறத்தினை மறுத்தலும்
மனையின் நீங்கிய முனைவர்தம் அறமே'

என்று துறவறத்தை விளக்குகிறார். இதில் அவர் கையாண்டுள்ள "முனைவர்' எனும் சொல்லே சிந்திக்கத்தக்கது. துறவு, அடக்கம், தூய்மை, தவம், அறவினை ஓம்பல், மறத்தை மறுத்தல் என்பதை கடைப்பிடித்து ஒழுகுதல் வேண்டும். இதற்கு முதலில் மனையை விட்டு நீங்க வேண்டும். "மனையின் நீங்கிய முனைவர்தம் அறம்' என்கிறார். அப்படியெனில், மனையின் நீங்கா முனைவர்தம் அறம் எது?அதுதான் மனையறம். பெருந்தேவனாரே மனையறம் பற்றியும் கூறுகிறார்.
அதாவது "கொடுத்தலும் அளித்தலும் கோடலும் இன்மையும், ஒழுக்கத்தொடு புணர்தலும் புணர்ந்தோர்ப் பேணலும், வழுக்கில் பிறவும் மனையறவகையே' என்கிறார். தொல்காப்பியத்தில், "வினையின் நீங்கிய விளங்கிய அறிவின், முனைவன் கண்டது முதல் நூலாகும்' என்பார் தொல்காப்பியர். 
முனைவன் அல்லது முனைவர் என்பதன் பொருள் என்ன? "துறவி, முனிவர், பெரியோர், முன்னவர், கடவுள், தலைவன், முதல்வன், அருகன், புத்தன் என்கிற பொருளைச் சொல்லலாம். தமிழில் ஆழமான பொருளைக் குறிக்கும் சொற்கள் சமயப் பொதுதன்மை உடையதாகக் கட்டமைக்கப்பட்டுவிடும். அதனை மேற்குறித்த சான்று வலுப்படுத்துவதை அறியலாம். இயல்பான மனித வாழ்க்கையில் இருந்து முற்றிலும் தன்னை விடுவித்துக் கொண்டு ஒன்றைப் பற்றியே தியானித்து, தன் தியானத்திற்கு வடிவம் கொடுப்பவன் யாரோ அவனே முனைவர்(ன்).
மனையின் நீங்கிய முனைவரின் தன்மையை அறியலாம். "சிறந்தது பயிற்றல் இறந்ததன் பயன்' என்னும் தொல்காப்பியரின் வாக்கை அற இலக்கியங்கள் விளக்கிச் சென்றாலும், மேற்குறித்த சொல்லாடல் முக்கியமானது. இல்லற வாழ்வில் ஆண், பெண் இருவரும் இணைந்தே இருக்கின்றனர். ஆனால், அறம் என்று வருகிறபொழுது இல்லத்தை ஆளும் பெண் இல்லறத்தை மேற்கொள்கிறாள். இல்லறத்தை விட்டுத் துறவறம் செல்லும் ஆண் துறவு, அடக்கம், தூய்மை, தவம், அறவினை ஓம்பல், மறத்தை மறுத்தல் என்பதானகட்டுப்பாடுகளை மேற்கொண்டு வாழ வேண்டும். இந்த ஆறிலும் வெற்றி பெறுகிறவனே
முனைவர். உடல், உயிரைத்தவிர அனைத்தையும் துறத்தல், ஐம்புலன் அடக்கம், உடல், மனத்தூய்மை, நாட்டு நலனை உறுதியோடு தியானித்து அதை அடைதல், கொலை முதலான அறத்திற்கு ஒவ்வாத செயலைச் செய்யாதிருத்தல், போர் முதலிய வன்மையை செயல்படுத்தாதிருத்தல் என்பனவற்றைக் கடைப்பிடித்து ஒழுகுவானேல், அவன் முனைவன்.
அப்படியெனில், இல்லறத்தைப் பேணும் பெண்ணின் செயல் என்ன? கொடுக்க வேண்டியவற்றைக் கொடுத்தல், அளிக்க வேண்டுவனவற்றை அளித்தல், கொள்ள வேண்டியவற்றை வாங்கிக் கொள்ளல், இன்னாதனவற்றை வாங்காதிருத்தல், ஒழுக்கத்தொடு புணர்தல், புணர்ந்தோர்ப் பேணல் முதலியவற்றைக் கடைப்பிடித்து ஒழுகும் பெண் மனையின் நீங்கா முனைவர். தம் கொள்கையை நிலைநாட்டுபவனே முனைவன்.
ஒன்றைத் துறந்தால்தான் இன்னொன்றைப் பெறமுடியும் என்கின்ற வாக்கே தமிழரின் அறமாக (இல்லறம், துறவறம்) கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வந்திருப்பதை அறிய முடிகிறது. "முனைவர்' என்கிற சொல்லில் ஆண், பெண் என்கிற பால் பகுப்பு இல்லை. இதன் நீட்சியாக இன்றும் முனைவர் பட்டம் பெற்றவரை ஆண், பெண் என்று பாராமல் எல்லோரையும் முனைவர் என்று அழைப்பதைக் காண்கிறோம். இல்லறம், துறவறம் என்பதை மட்டும் பெறவிழைதல் என்பதைவிட்டு இன்னும் நம் வாழ்க்கைக்குத் தேவையானவற்றைப் பெற தடையாக இருக்கும் அனைத்தையும் நீக்கி வாழக் கற்றுக்கொள்வோம். அப்பொழுது நாம் அனைவரும் "நீங்கிய முனைவர்' என்கிற பட்டதைப் பெற்றவராவோம்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/10/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/10/மனையின்-நீங்கிய-முனைவர்-2823512.html
2823511 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி வியக்க வைத்த வள்ளுவரும் பாரதியாரும் -பே.சா.கர்ணசேகரன் DIN Sunday, December 10, 2017 01:02 AM +0530 மகாகவி பாரதியாரின் வாழ்வில் நடந்த பல நிகழ்வுகளைப் பலரும் பதிவு செய்திருக்கிறார்கள். ஆனால், யாருமே பதிவு செய்யாத ஒரு நிகழ்வை வ.ரா. தமது "மகாகவி பாரதியார்' என்ற நூலில் பதிவு செய்திருக்கிறார். அரைப் பைத்தியமாக இருந்த ஒரு சிறுவனை, பாரதியார் முழுமையாகக் குணமாக்கிய நிகழ்வு அது.
பாரதியார் புதுவையில் இருந்தபோது ஒரு நாள் ஒரு சிறுவனைப் பார்த்தார். அரைப் பைத்தியமாக இருந்த அவனைப் பார்த்ததும் பரிதாபப்பட்டார். பரிதாபப்பட்டதோடு நின்றுவிடாமல், அவனை எப்படியாவது குணப்படுத்திவிட வேண்டும் என்று உறுதியும் பூண்டார்.
எனவே, அவனை தம் வீட்டுக்கு அழைத்து வந்து, தம்முடன் தங்கவைத்துக் கொண்டார். அச்சிறுவனை எப்போதும் தன் கையால் தொட்டுக்கொண்டே இருந்தார். அவன் மீது தமக்கிருக்கும் அன்பை அப்படித் தொடுவதன் மூலம் அவர் வெளிப்படுத்தினார். பழங்களைத் தாமே உரித்து, தம் கையாலே அவனுக்குக் கொடுத்தார். சில வேளைகளில் அவனுக்கு ஊட்டவும் செய்தார். 
இரவில் அவனைத் தம் பக்கத்திலேயே படுக்கவைத்துக் கொண்டார். கொஞ்சுவது போல் "என்ன கண்ணு! என்ன ராஜா!' என்று அவனை அழைத்தார். மொத்தத்தில் அவனுக்கு ராஜ உபசாரம் செய்து வந்தார். அப்படிச் செய்து வந்தால் அவன் குணமடைவான் என்று பாரதியார் நம்பினார். ஆனால், வ.ரா.வும் மற்றவர்களும் அதை நம்பவில்லை. எனவே, பாரதியாரின் செயல்கள் அவர்களுக்கு வேடிக்கையாகத் தோன்றின. எனவே, வ.ரா.வும் மற்றவர்களும் பாரதியாருக்குத் தெரியாமல் அவரது செயல்பாடுகளைக் கேலி 
செய்தனர். 
ஆனால், பாரதியாரின் முயற்சியும் நம்பிக்கையும் வீண் போகவில்லை. அவருடைய ஒருமாத உபசரிப்புக்குப் பின், கேலி பேசியவர்கள் எல்லாம் வாயடைத்துப் போகும்வண்ணம் அச்சிறுவன் முழுமையாகக் குணம் அடைந்துவிட்டான். இது குறித்து வ.ரா., ""கடைசியில் நையாண்டி பண்ணிக் கொண்டிருந்த எங்களை பாரதியார் முட்டாள்களாக ஆக்கிவிட்டார். பையனுடைய சித்தப்பிரமை சிறிது சிறிதாகத் தெளிந்து போய், அவன் நல்லபடியாகப் பேசவும், நடக்கவும் ஆரம்பித்து விட்டான். பாரதியார் ஆனந்தம் அடைந்தார்'' என்று குறிப்பிடுகிறார்.
இவ்வாறு வ.ரா. பதிவு செய்திருக்கும் இந்த நிகழ்விலிருந்து ஒன்று நன்றாக - தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஒரு நோயாளி விரைவாகவும் ஒழுங்காகவும் நலம் பெற, அவருடன் இருப்பவர் அந்நோயாளி மீது அன்புடையவராகவும், அக்கறையுடையவராகவும் இருக்க வேண்டியது அவசியம் என்பதே. இதை ஒரு மருத்துவ ஆய்வும் உறுதி செய்திருக்கிறது.
ஒரு பெண் ஆர்வலரைக் கொண்டு அந்த ஆய்வு செய்யப்பட்டது. அப்பெண்ணுக்கு மின் அதிர்ச்சி தந்து சோதிக்கப் போவதாக அவளிடம் சொல்லப்பட்டது. பின் ஒரு தனி அறையில் அவளுடைய மூளை எம்.ஆர்.ஐ. ஸ்கேன் கருவி மூலம் கண்காணிக்கப்பட்டது. அப்போது அப்பெண்ணின் மூளையில் சில நரம்புகள் கூடுதலான வேகத்துடன் இயங்கியதால், அப்பெண் பதற்றத்துடன் இருந்தாள்.
தனிமையில் இருக்கும் அவளது பதற்றம் தணிய வேண்டுமானால் அவளுடன் ஒருவர் இருக்க வேண்டும். அவர் அறிமுகமில்லாதவராக இருக்க வேண்டுமா? அல்லது நெருங்கிய உறவினராக இருக்க வேண்டுமா என்பது சோதிக்கப்பட்டது. அதற்காக, முதலில் அறிமுகமில்லாத ஒருவரை அவளது கையைப் பற்றிக்கொண்டு அவளுடன் இருக்கும்படி ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. அடுத்து, அவளுடைய கணவரே அவளது கையைப் பற்றிக்கொண்டு இருக்கும்படி ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. அறிமுகமில்லாதவருடன் இருந்தபோது தணியாத அவளது பதற்றம், தன் கணவருடன் இருந்தபோது தணிந்தது. அதோடு அவளது மூளையின் மின்சுற்றுக்களும் அமைதியடைந்தன.
எனவே, நோயாளி நலம் பெற அன்பானதொரு ஆதரவு அவருக்குத் தேவை என்பதை ஆய்வு முடிவாக அறிவிக்கப்பட்டது. இந்த ஆய்வு முடிவையே வ.ரா பதிவு செய்திருக்கும் நிகழ்வும் சொல்லாமல் சொல்கிறது. எப்படியென்றால், பாரதியார் சிறுவனை அன்பாக கவனித்துக் கொண்டது போல், நோயாளியுடன் இருப்பவர் நோயாளியை அன்பாகக் கவனித்துக் கொண்டால், சிறுவன் குணமானது போல் நோயாளியும் குணமாவார் என்று சொல்லாமல் சொல்கிறது. இந்த மருத்துவ உண்மையை இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே திருவள்ளுவர் கூறியிருக்கிறார் என்பதை உரையாசிரியர் பரிமேலழகர் வாயிலாக அறியும்போது வியப்படையாமல் இருக்க முடியாது!

"உற்றவன் தீர்ப்பான் மருந்து உழைச்செல்வான் என்று
அப்பால் நாற்கூற்றே மருந்து' (950)

என்ற திருக்குறளில்தான் திருவள்ளுவர் அந்த உண்மையைச் சொல்லியிருக்கிறார். ஒரு நோயாளி விரைவாகவும், முழுமையாகவும் நலம்பெற நோயாளியின் ஒத்துழைப்பும், மருத்துவரின் துணையும், அவர் பரிந்துரைக்கும் மருந்தும், நோயாளியின் உடன் இருப்பவரின் கவனிப்பும் தேவை என்பது இக்குறளின் பொருள்.
நோயாளிக்கும், மருத்துவருக்கும், மருந்துக்கும், உடன் இருப்பவர்க்கும் தலா நான்கு பண்புகள் இருக்க வேண்டும் என்கிறார் பரிமேலழகர். உடன் இருப்பவர்க்கு இருக்க வேண்டிய பண்புகள் நான்கில், "ஆதுரன் மாட்டு அன்புடைமை' என்பது ஒன்று. நோயாளியுடன் இருப்பவர் அந்நோயாளி மீது அன்புடையவராக இருக்க வேண்டும் என்பது இதன் பொருள்.
இன்றைய மருத்துவ உலகம் கண்டறிந்த ஓர் அரிய மருத்துவ உண்மையை திருவள்ளுவர் அன்றே சொல்லியிருப்பதை பரிமேலழகர் வாயிலாகவும் ; சமூகப்பிணி தீர்க்க வந்த மகாகவி பாரதியார், அதே உண்மையை கருத்தில் கொண்டு ஒரு சிறுவனின் பிணியைத் தீர்த்த பாங்கை வ.ரா., வாயிலாகவும் அறியும்போது வியப்படையாமல் இருக்க முடியுமா?

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/10/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/10/வியக்க-வைத்த-வள்ளுவரும்-பாரதியாரும்-2823511.html
2823510 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 2 "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, December 10, 2017 12:59 AM +0530 ஒரு குறிப்பிட்ட எழுத்து, ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட இடத்தில் சீரின் முதலில் வந்தால் அதை மோனை என்று சொல்வார்கள். "மோனை முத்தமிழ் மும்மத மும்மொழி, யானை' என்று ஒரு புலவர் தம்மைக் கூறிக்கொண்டாராம். அதிலிருந்து மோனைக்கும் தமிழுக்கும் எவ்வளவு தொடர்பு உண்டென்பதைத் தெரிந்து கொள்ளலாம்.
முதல் எழுத்து ஒன்றி வருவது மோனை என்று இலக்கண முறையில் சொல்வது வழக்கம். மோனையை "அல்லிடரேஷன்' (அககஐபஉதஅபஐஞச) என்று ஆங்கிலத்திலும், "பிராசம்' என்று வடமொழியிலும் சொல்வார்கள்.
தமிழ்ச் செய்யுளில் ஒவ்வோர் அடியினுள்ளும் மோனை வருவது அழகு தரும். பழம் பாடல்களில் மோனை இராமல் இருக்கலாம். அதைக் கொண்டு மோனையே இல்லாமல் பாடினால் என்ன என்று சிலர் கேட்பார்கள். அலங்காரம் இல்லாமல் அழகாகத் தோற்றம் அளிக்கலாம், சிறந்த அழகியாக இருந்தால். ஆனால் அவர்களும் அணி செய்து கொள்கிறார்கள். ஆகவே, மோனை இருக்கும்படி பாடுவது பாட்டின் அழகை மிகுதிப்படுத்தும். கம்பன் முதலிய பெருங்கவிஞர்களுடைய வாக்கில் மோனை மிக நன்றாக அமைந்திருப்பதைக் காணலாம்.
க- என்ற எழுத்து அடியின் முதலில் வந்தால், அந்த அடியில் பின்னும் ஓரிடத்தில் அவ்வெழுத்து மோனையாக வரும். ஆங்கிலத்தில் க- என்பதற்குக் ககரவர்க்கம் முழுவதுமே மோனையாக வரலாம். தமிழில் க -வுக்குக் க- வருவதே சிறப்பு. க, கா, கை, கெள என்ற நான்கும், ஒன்றுக்கு ஒன்று மோனையாக வரும்.

"கண்ணனைத் தொழுது நிற்கும்
கருத்துடை அன்பர் இன்னோர்' 

என்பதில் க-வுக்குக் க-வே மோனையாக வந்தது.

"கந்தனை முருக னைச் செங்
கால்பணிந் திடுவார் மேலோர்' 

என்பதில் க-வுக்குக் கா- மோனையாக வந்தது.

"கருத்தினில் வஞ்சங் கொண்டு
கைதொழு வாரை நம்பேல்' 

இதில் க-வுக்குக் கை- மோனையாக 
வந்தது.

"கழுத்தினில் வாயை வைத்துக்
கெளவிய புலியைக் கண்டான்'

இதில் ககரத்துக்குக் கெள - மோனையாக வந்தது. இவ்வாறன்றிக் க-வுக்குக் கி-யோ, மேலே சொன்ன எழுத்துக்கள் அல்லாத எழுத்துக்களோ மோனையாக வருவதில்லை.
க- என்பது உயிர்மெய் எழுத்து; க்- என்ற மெய்யோடு அ-என்ற உயிர் சேர்ந்து உண்டானது. தனி உயிராக அடிக்கு முதலில் வந்தால் தனி உயிரே மோனையாக வர வேண்டும். அந்த வகையில் அ-ஆ-ஐ-ஒள என்ற நான்கும் ஒன்றுக்கு ஒன்று மோனையாக வரும்.
உயிர் எழுத்துக்களில் மெய்யெழுத்து ஒன்றாகவே இருக்க வேண்டும்; அதனோடு சேர்ந்த உயிரெழுத்து மேலே சொன்ன மோனைக்குரிய எழுத்துக்களில் ஒன்றாகவே இருக்க வேண்டும். க-என்ற எழுத்துக்குக் க-என்பதுதான் மோனையாக வருமேயன்றிச் ச-என்பது வராது. இப்படி வரும் மோனை 
எழுத்துக்களைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அ-ஆ-ஐ-ஒள
க-கா-கை-கெள
ச-சா-சை-செள
த-தா-தை-தெள
ம-மா-மை-மெள

இப்படியே மற்ற எழுத்துக்களுக்கும் ஏற்றபடி நான்கு நான்கு எழுத்துக்கள் மோனையாக வரும். இவை அகரத்தோடு சேர்ந்த மோனை எழுத்துக்கள். இப்படி மூன்று தொகுதிகள் உண்டு.

அ-ஆ-ஐ-ஒள
இ-ஈ-எ-ஏ
உ-ஊ-ஒ-ஓ

உயிர் எழுத்துக்கள் பன்னிரண்டு. அவை நாலு நாலாகப் பிரிந்து மோனையாகப் பொருந்தி வரும். தனி உயிருக்குத் தனி உயிரே மோனையாக வேண்டும் என்பதையும், ஒரு குறிப்பிட்ட மெய்மேல் ஏறிய உயிருக்கும் அதே மெய்மேல் ஏறிய உயிரே மோனையாக வரும் என்பதையும் மறக்கக் கூடாது. 
இந்தப் பொதுவான விதியோடு, மெய்யெழுத்துக்களில் சில எழுத்துக்கள் ஒன்றற்கு ஒன்று மோனையாக வரும் என்று சிறப்பு விதி ஒன்று உண்டு. ச-வுக்குத் த-வும், ஞ-வுக்கு ந-வும், ம-வுக்கு வ-வும் மோனையாக வரும். அதாவது ச்-என்ற மெய்யின் மேல் ஏறிய உயிருக்கு த்-என்று மெய்யின் மேல் ஏறிய அதே உயிரோ, மோனைப் பொருத்தமுள்ள உயிரோ வந்தால் மோனையாகும். அப்படி அமையும் போது நாலு நாலாக அமைந்த மோனைக் கூட்டம் எட்டு எட்டாகச் சில எழுத்துக்களுக்கு அமையும்.
ச-சா-சை-செள-த-தா-தை-தெள என்னும் எட்டிலும் எந்த ஒன்றுக்கும் வேறு எந்த ஒன்றும் மோனையாக வரும். ச-வுக்கு, தெள-வரலாம். 
செள-க்கு, த-வரலாம். சா-வுக்கு, தை-வரலாம். இப்படியே சி, சு என்ற இரண்டு எழுத்துக்களை முதலாக உடைய மோனைக் கூட்டத்தைத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.
ம-மா-மை-மெள-வ-வா-வை-வெள என்பவை ஒரு மோனைக் கூட்டம்.

"நாடிய பொருள் கை கூடும்
ஞானமும் புகழும் உண்டாம்'

என்ற கம்பராமாயணப் பாட்டில் நா-ஞா என்ற இரண்டும் மோனையாக வந்தன.

"சுதந்திர தேவி நின்னைத்
தொழுதிடல் மறக்கி லேனே'

என்ற பாரதி பாட்டில் சு- என்ற எழுத்துக்குத் தொ- என்பது மோனையாக வந்திருப்பது காண்க. ச்-என்ற மெய்க்கு த்- என்ற மெய்யும், உ-என்ற உயிருக்கு ஒ-என்ற உயிரும் மோனையாக வந்தன.

"பச்சைமா மலைபோல் மேனிப்
பவளவாய் கமலச் செங்கண்
அச்சுதா அமரர் ஏறே
ஆயர்தம் கொழுந்தே என்னும்
இச்சுவை தவிர யான்போய்
இந்திர லோகம் ஆளும்
அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன்
அரங்கமா நகரு ளானே'

என்ற திருமாலைப் பாட்டில் இரண்டாவது அடியில் மாத்திரம் அ-வுக்கு ஆ-மோனையாக வந்திருக்கிறது. மற்ற அடிகளில் அந்த அந்த எழுத்தே வந்துள்ளது. இப்படி உள்ள பாடல்களைக் கவனித்து மோனை அமைந்திருப்பதைத் தெரிந்து கொள்ளலாம்.
(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/10/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/10/கவி-பாடலாம்-வாங்க---2-2823510.html
2823509 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, December 10, 2017 12:57 AM +0530 அருமை யுடைய பொருளுடையார் தங்கண்
கரும முடையாரை நாடார் - எருமைமேல்
நாரை துயில்வதியும் ஊர! குளந்தொட்டுத்
தேரை வழிச்சென்றா ரில். (பாடல்-23)

எருமையின் மீது, நாரை தூங்குகின்ற மருதநிலத் தலைவனே, குளத்தினைத் தோண்டி, (அதனிடத்தில் உறைவதற்குத்) தேரை இருக்குமிடத்தைத் தேடிச் செல்வா ரிலர். (அதுபோல), பெறுதற்கருமையை உடைய பொருளினை உடையார் தம்மிடம், காரியம் உடையவர்களைத் தேடுதலிலர். (க.து.) பொருளுடையாரிடம் கருமம் உடையார் தாமே தேடி வருவர். "குளந்தொட்டுத் தேரைவழிச் சென்றா ரில்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/10/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/10/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2823509.html
2819527 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, December 3, 2017 02:42 AM +0530 அடுத்த திங்கள்கிழமை, டிசம்பர் 11-ஆம் தேதி, எட்டயபுரத்தில் பாரதியாருக்கு மரியாதை செலுத்த, இந்த ஆண்டும் நான் கலந்துகொள்ள இருக்கிறேன்; இந்த ஆண்டில் மட்டும் அல்ல ஆண்டுதோறும் கலந்துகொள்ள வேண்டும் என்று சென்ற ஆண்டே முடிவெடுத்து விட்டேன்.
அனைத்திந்திய தமிழ் எழுத்தாளர்கள் சங்கம், தமிழ்நாடு கலை, இலக்கியப் பெருமன்றம், தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் கலைஞர்கள் சங்கம் உள்ளிட்ட தமிழ் அமைப்புகள் மட்டுமல்லாமல், தமிழகமெங்கும் உள்ள இலக்கிய அமைப்புகளின் சார்பிலும் ஆண்டுதோறும் யாராவது சிலர் பாரதியின் பிறந்த நாள் அன்று எட்டயபுரத்துக்குச் சென்று மரியாதை செலுத்துவதை வழக்கமாகக் கொள்ள வேண்டும் என்பதே எனது வேண்டுகோள்.
தங்களது தொழில் போட்டியை ஒதுக்கிவைத்துவிட்டு, அத்தனை கர்நாடக இசைக் கலைஞர்களும் நட்புறவுடன் ஆண்டுதோறும் தியாகராஜ ஆராதனைக்குத் திருவையாறில் கூடுகிறார்கள். அதேபோல, தமிழை நேசிக்கும் நாமெல்லாம் எட்டயபுரத்தில் கூட வேண்டாமா? பாரதியாரின் இல்லத்திலிருந்து, நினைவுமண்டபத்துக்கு ஊர்வலமாகச் செல்ல வேண்டாமா? உலகத்தின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்தும் பல அமைப்புகள் தங்கள் பதாகைகளை ஏந்தி ஊர்வலமாகச் செல்லும்போது, அதைப் பார்த்து உலகம் வியப்பது இருக்கட்டும். தமிழர்களை இணைக்கிறோம் என்று மகாகவி பாரதி பூரித்துப் போவானே, அதற்காகவாவது நாம் கூட வேண்டாமா?
""பாரதி ஒரு ஜாதிக்கு, ஒரு மதத்துக்கு உரியவனல்ல. அவன் சர்வ சமரசவாதி. பாரதியாரைக் கொண்டாடாதவர்கள் தமிழர் என்று சொல்லிக்கொள்ள அருகதை இல்லை'' என்பார் கவியரசு கண்ணதாசன். அதனால்தான் சொல்கிறேன், டிசம்பர் 11-ஆம் தேதியை தமிழர் தினமாகக் கருதி நாம் அனைவரும் எட்டயபுரம் பாரதியார் இல்லத்தில் கூட வேண்டும் என்று!

கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை "கற்கக் கசடற' அமைப்பின் சார்பில் நடந்த இலங்கை ஜெயராஜின் "உயர் வள்ளுவம்' குறுந்தகடு வெளியீட்டு விழா நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொண்டு திரும்பியதும் நான் செய்த முதல் வேலை எனது நூலகத்திலிருந்த "அதிர்வுகள்' புத்தகத்தை எடுத்ததுதான். இரவு முழுவதும் அந்தப் புத்தகத்தை மீண்டும் 
ஒருமுறை படித்த பிறகுதான் படுத்துறங்கினேன்.
கொழும்பிலிருந்து வெளிவரும் "வீரகேசரி' நாளிதழில், "கம்பவாரிதி' இலங்கை ஜெயராஜ் எழுதிய தொடர்கட்டுரைகளின் தொகுப்புதான் "அதிர்வுகள்'. இப்போது அது புத்தக வடிவம் பெற்றிருக்
கிறது.
""இக்கட்டுரைகள் எல்லாம், எங்கள் யாழ்ப்பாணத்து பாஷையிலேயே பெரும்பாலும் எழுதப்பட்டுள்ளன. ஈழத்தமிழர்களின் உணர்வை உள்வாங்கி நிற்கும் தமிழ்நாட்டவர், எங்கள் மொழியையும் உள்வாங்க இந்நூல் ஒரு வழியாய் அமையட்டுமே! என்கிற இலங்கை ஜெயராஜின் தன்னடக்கத்துடன்கூடிய முன்னுரை வரிகளில் எனக்கும் உடன்பாடு உண்டு. நெல்லைத் தமிழையும், கொங்கு மண்டலத் தமிழையும், குமரி மண்டலத் தமிழையும், சென்னைத் தமிழையும்போல நாம் ஈழத் தமிழையும் உள்வாங்காமல் இருப்பது தவறாகப்படுகிறது.
மொத்தம் 27 கட்டுரைகளை உள்ளடக்கியது "அதிர்வுகள்' என்கிற தொகுப்பு. பழமொழியை அடிப்படையாக வைத்து, சம்பவங்களின் மூலம் தனது கருத்துகளை வெளிப்படுத்தி இருக்கும் இலங்கை ஜெயராஜின் எழுத்து உத்தி, அவரது உரையாடல் போலவே செறிவும், ஈர்ப்பும் மிகுந்தது. வள்ளுவனையும், கம்பனையும், பாரதியையும் ஆங்காங்கே பாயசத்தில் முந்திரி, திராட்சை, பாதாம் தூவுவதுபோலக் கலந்துவிட்டிருப்பது சுவைக்கு சுவை சேர்க்
கிறது.
"முற்பகல் செய்யின்..' கட்டுரையில் வரும் புண்ணியமூர்த்தி மாமா மனதிலிருந்து அகல மறுக்கிறார். இப்போதெல்லாம் பிழை செய்ய மிகப்பயமாய் இருக்கிறது' என்று இலங்கை ஜெயராஜ் முடிக்கும்போது, நமது மனதும் அதேபோல உச்சரித்து அடங்குகிறது.
"அன்னையைப் போல் ஒரு...' கட்டுரையை இந்தத் தொகுப்பில் உள்ள மிகச்சிறந்த கட்டுரையாக நான் கருதுகிறேன். பத்து தடவைக்குமேல் படித்து விட்டேன். ஒவ்வொரு முறை படித்து முடிக்கும்போதும், விழியோரம் எட்டிப்பார்க்கும் கண்ணீரைத் துடைத்துக் கொள்கிறேன். ""விலங்கு, மனிதர் என்ற பேதமில்லாமல், தாயினம் முழுவதும் பிள்ளைக்குக் கருணை செய்வதில், ஒன்றாய்த்தான் இருக்கிறது. தாயைக் கண்ட பிறகும், சில முட்டாள்கள், உலகத்தில் கடவுள் இல்லை என்று சொல்லித் திரிகிறார்கள்!'' என்று அந்தக் கட்டுரை முடிகிறது.
"கிராமம்' என்கிற கட்டுரை, கட்டாயம் பள்ளிப் பாடப் புத்தகத்தில் இடம்பெற வேண்டும். ""அன்றைய கிராமத்தில் மரம் உறவாய்க் கருதப்பட்டது. பறவை உறவாய்க் கருதப்பட்டது. மிருகம் உறவாய்க் கருதப்பட்டது. உறவும், அன்பும் அவற்றுக்குக் கிடைத்தன. இன்றைய உலகத்தில், மனிதருக்கு மனிதரேகூட "உறவில்லை' என்று கூறும் இலங்கை ஜெயராஜ் மேலும் எழுது
கிறார்: 
""கிராமம் என்ற சொற்பிரயோகம், சிறிய இடப்பரப்பு எனும் அர்த்தத்தை மட்டும் கொண்டதல்ல. கூடிவாழ்தல், அக்கறை, நேசிப்பு எனப் பல விடயங்களையும் அச்சொல் உட்கொண்டு நிற்கிறது. விஞ்ஞானத்தால் சுருங்கிவிட்ட இன்றைய உலகத்தைக் கிராமமாய் உரைக்கின்றார்கள். அவர்கள் சொல்லும் கிராமம் எனும் சொல்லுக்குள், மேற்பொருள்கள் அடங்கியிருப்பதில்லை.'' அந்தக் கட்டுரையை ""சொல்லொக்கும் பொருள் ஒவ்வாது!'' என்று முடிக்கிறார்.
புத்தகத்தைப் படித்துவிட்டு, இலங்கை ஜெயராஜ் இருக்கும் திசையை நோக்கித் தண்டனிட்டு வணங்கத் தோன்றியது. "அதிர்வுகள்' என்னில் ஏற்படுத்தும் அதிர்வுகளை வார்த்தையில் விளக்க முடியாது!

தமிழுக்கு ஹைக்கூவை 1916-ஆம் ஆண்டு அறிமுகப்படுத்தினார் மகாகவி பாரதியார். "சுதேச மித்திரன்' இதழில் ஜப்பானிய ஹைக்கூ குறித்து அவர் கட்டுரை எழுதியிருக்கிறார். அதனடிப்படையில் பார்த்தால், தமிழுக்கு "ஹைக்கூ' அறிமுகமாகி நூறு ஆண்டுகளாகி விட்டன. அதைக் குறிக்கும் விதத்தில் கவிஞர் பிருந்தா சாரதி வெளிக்கொணர்ந்திருக்கும் "ஹைக்கூ' கவிதைத் தொகுப்பு "மீன்கள் உறங்கும் குளம்'. அதிலிருந்து ஒரு கவிதை -

பூக்கிறது காய்க்கிறது
கனிகிறது
மயானத்து மரமும்!

அடுத்த வாரம் சந்திப்போம்...

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/3/w600X390/bharathiyar.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/03/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2819527.html
2819526 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பறம்பு மலையில் இராவணன் -சொ. அருணன் DIN Sunday, December 3, 2017 02:41 AM +0530 குறிஞ்சிக் கபிலர்' தன்னுடைய பாடல்களில் காதல் உணர்வுகளைப் புலப்படுத்த அவர் பயன்படுத்தும் கவிநயமும் கற்பனையும் சிறப்பு மிக்கவை. அப்படி ஒரு பாடலில் புராணக்கதை ஒன்றும் அடங்கியிருப்பது வியப்பு!
இராமகாதைப் பதிவுகள் சங்ககாலப் பாடற் குறிப்புகளில் இலைமறை காயாகத் திகழ்கின்றன. கபிலரோ இராவணனின் கதையை ஓர் உவமையின் வாயிலாக எடுத்துக் காட்டுகிறார்.
இருபது கரங்களாலும் கயிலை மலையைப் பெயர்த்தெடுக்க விரும்பிய இராவணனின் தீவிர முயற்சியால் அம்மலை அதிர்ந்து குலுங்கியது. இதனால், அச்சமுற்ற உமாதேவி இறைவனை வேண்ட, சிவபெருமான் தனது காலின் பெருவிரலால் ஓர் அழுத்தம் தர, இராவணன் மலையின் அடியில் நசுங்கி மாட்டிக்கொண்டான் என்பது புராணக்கதை. இந்
நிகழ்வை, கபிலர் தான் பாடும் கலித்தொகைப் பாடலுக்கான உவமையாகப் பயன்படுத்தி ஒரு குறுங்காவியமாக்கி இருக்கிறார்.

"இமையவில் வாங்கிய ஈர்ஞ்சடை அந்தணன்
உமையமர்ந்து உயர்மலை இருந்தனன் ஆக
ஐயிரு தலையின் அரக்கர் கோமான்
தொடிப்பொலி தடக்கையிற் கீழ்புகுத்து அம்மலை
எடுக்கல் செல்லாது உழப்பவன் போல' (கலி.38)

தோழி கூற்றில் வரும் உவமையாக அமைகிறது இந்த இராவணன் கதை. தலைவியைத் திருமணம் செய்து கொள்ளாது காலம் தாழ்த்திக் களவிலேயே முயங்கிக் கிடக்கிற தலைவனைப் பார்த்துத் தோழி அவனுக்கு அறிவுரை கூறுகிறாள்.
"வேங்கை மரத்தைப் பார்த்துப் புலி என்று கருதி அதன்மீது பாய்ந்த மதயானை தனது தந்தங்களை மீட்டு எடுக்க மாட்டாமல் சிக்கித் தவிப்பது} இராவணன் இமயமலையைப் பெயர்க்க முயன்ற செயலைப் போன்றது. அத்தகு மதயானைகள் நிறைந்த மலை நாடனே' எனக் குறிப்பிட்டுத் தோழி தரும் அறிவுரைகள் மற்றொரு காவியத்துக்குச் சான்று.
இராவணன் கயிலை பெயர்த்தது, மதயானை வேங்கை தூர்த்தது, தலைவன் களவு ஆழ்ந்தது எனும் மூன்று நிகழ்வுகளையும் ஒரு கோட்டில் நிறுத்தும் கபிலரின் கவித்திறன் வியப்பினைத் தருகிறது. இதற்கும் பறம்புக்கும் இன்னொரு தொடர்புமுண்டு. சங்ககாலத்துப் பறம்புமலை என்று வழங்கப்பட்ட பாரியின்மலை பக்தி இலக்கியக் காலத்தில் "திருக்கொடுங்குன்றம்' என்னும் பெயரில் அழைக்கப்
பட்டது.
திருஞானசம்பந்தரால் பாடப்பெற்ற இத்திருத்தலத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் இறைவனை அவர் புகழும்போது, இயல்பாகவே அவருக்கு இராவணனின் நினைவு வருகிறது. எட்டாம் பாடலில் மறக்காமல் அதே காட்சியை வடித்துக் காட்டுகிறார் அவர்.

"முட்டாமுது கரியின்னின முதுவேய்களை முனிந்து
குட்டாச்சுனை யவைமண்டிநின் றாடுங்கொடுங் குன்றம்
ஒட்டாவரக் கன்றன்முடி யொருபஃதவை யுடனே
பிட்டானவ னுமையாளொடு மேவும்பெரு நகரே'

திருக்கொடுங்குன்றத்துத் திருத்தலத்துத் தேவாரப் பாடலில் கபிலர் கண்ட அதே காட்சி வேறொரு பின்புலத்தில் அழகாகப் புலப்படுகிறது. இங்கும் இராவணனும் யானையும் உவமையாகிறார்கள்.
முற்றிய மூங்கில்களைத் தின்று அலுத்துப்போன யானையினங்கள் மலையிலிருந்து இறங்கி, ஆழமிக்க சுனைகளில் இறங்கி நீருள் மூழ்கியாடுகின்றன. தன்மீது பக்திவெறி கொண்டு மனம்பொறாது கயிலை மலையை எடுக்கத் துணிந்த அரக்கனாகிய இராவணனின் பத்துத் தலைகளையும் அடர்த்து ஒடித்தவனாகிய சிவபெருமான் உமா தேவியோடு மேவும் பெருநகர் என்று குறிப்பிட்டுத் திருக்கொடுங்குன்றத்தைப் போற்றுகிறார்.
கபிலர் கண்ட பறம்புக் காட்சியும் அறுநூறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு திருஞானசம்பந்தர் கண்ட திருக்கொடுங்குன்றக் காட்சியும் ஒன்றுபோலவே இருப்பது சுவையான பதிவாகும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/3/w600X390/sk1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/03/பறம்பு-மலையில்-இராவணன்-2819526.html
2819505 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 1 Sunday, December 3, 2017 02:40 AM +0530 காரிகை கற்றுக் கவி பாடுவதிலும், பேரிகை கொட்டிப் பிழைப்பது நன்றே'' என்ற பழமொழியை நீங்கள் கேட்டிருக்கிறீர்களா? காரிகையென்பது கவியின் இலக்கணத்தைச் சொல்லும் நூல். அதன் முழுப் பெயர் யாப்பருங்கலக் காரிகை. யாப்பு என்பது கவியைக் குறிக்கும் சொல். யாப்பு என்னும் கடலைக் கடக்க அது ஒரு கலத்தைப் போல, கப்பலைப் போல உதவுமாம்.
மேலே சொன்ன பழமொழி ஏன் வந்தது என்று பார்க்கலாம். கவி பாடுவது என்பது கருவிலே வர வேண்டிய பாக்கியம். எல்லோருமே கவி பாட முடியாது. எதுகை, மோனை என்று இலக்கணங்களைக் கற்றுக்கொண்ட மாத்திரத்தில் கவி தாராளமாகப் பாட வந்துவிடாது. கீற்று முடைகிற மாதிரி கவியை முடைய முடியாது. இந்த உண்மையைத்தான் அந்தப் பழமொழி சொல்கிறது.
ஆனால், இன்னாருக்குத்தான் பிறப்பிலே கவி பாடும் திறமை அமைந்திருக்கிறது என்பது எப்படித் தெரியும்? ஏதோ ஆசையினால் நானும் பாடுகிறேன் என்று ஆரம்பித்து, வாய்ப்பாகக் கிடைத்தால் நல்ல கருவியாகப் பாடுகிறார்கள். இல்லையானால் இதற்கும் நமக்கும் வெகு தூரம் என்று விட்டுவிடுகிறார்கள். முயன்று பார்த்தால்தான் யாருக்குக் கவி வரும், யாருக்கு வராது என்று தெரிய வரும்.
ஆகவே, கவி பாடிப் பெயர் பெறுவது என்பது எல்லோருக்கும் நிறைவேறும் காரியம் அல்லவானாலும், கவி பாட முயற்சி பண்ணுவதற்கு யாவருக்குமே உரிமை உண்டு. வெற்றியோ, தோல்வியோ அவரவர்களின் திறமையைப் பொறுத்தது.
கவிதை கவிதையாவது அதில் உள்ள பொருள் சிறப்பினாலேதான். பொருளின் சிறப்போடு அதை சொல்லியிருக்கும் பாணியிலும் அழகு இருக்க வேண்டும். உரைநடையிலும் அதே கருத்தை அதே அழகோடு சொல்லிவிடலாம். ஆனால், அது கவிதையாகாது; உரைச்செய்யுள் அல்லது வசன கவிதை என்று சொல்லிக் கொள்ளலாம். 
கவிதைக்குத் தனி உருவம் உண்டு. அந்த உருவம் ஓசையினால் அமைவது. தமிழ்க் கவிதை இசையோடு கலந்தது. ஆகையால், தமிழ்க் கவிதையை வாய்விட்டுப் பாடி அதன் ஓசை நயத்தை உணர வேண்டும். தமிழ்க் கவிதைப் படித்துப் பார்த்தால் அதன் பொருளையும், பிற அழகுகளையும் உணரலாம். ஆனால் ஓசையின்பத்தைத் தெளிவாக உணர முடியாது. 
தமிழில் கவி பாட வேண்டுமென்று முயல்கிறவர்கள் பாட்டைப் பாடிப் பழக வேண்டும். ஒவ்வொரு பாட்டுக்கும் ஓர் ஓசை அமைதி இருக்கிறது. அதைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். கவியையும் கேட்டுக் கேட்டு வாயாரப் பாடிப் பாடி ஓசையுணர வேண்டும். இப்படிக் கேட்ட பழக்கத்தால் சிலர் விருத்தம் முதலிய சில கவிதைகளைப் பாடுவார்கள். இலக்கணம் கேட்டால் தெரியாது. எதுகை, மோனை இரண்டையும் தெரிந்துகொண்டு பாடுவார்கள். பாட்டு, பிழை இல்லாமல் இருக்கும். ராகம் சட்டென்று நினைவுக்கு வர அந்த ராகத்தில் அமைந்த கீர்த்தனையை நினைத்துக் கொள்வது, முறைப்படி சங்கீத சிட்சை இல்லாதவர்களுக்கு வழக்கம். அதுபோல இலக்கணம் தெரியாவிட்டாலும், ஏதாவது, அந்த மெட்டில் தாமே பாடுகிறவர்கள் சிலர். 
நல்ல கவிதையை நன்றாக அனுபவிக்க முடியும்; ராக லட்சணம் தெரிந்தவன் சங்கீதத்தை மற்றவர்களைவிட நன்றாக அனுபவிப்பது போல அனுபவிக்கலாம். எதுகை, மோனை அழகையும், ஓசையினிமையையும், யாப்புக்குரிய இலக்கணங்கள் அமைந்திருக்கும் சிறப்பையும் உணர்ந்து இன்புறலாம்; சந்த இன்பம், ஓசையின்பம், தொடைநயம் என்று வேறு வேறு வகையாகச் சொல்லும் அழகுகள் இன்ன என்பதைத் தெரிந்துகொண்டு மகிழ்ச்சி அடையலாம்.
யாப்பிலக்கணத்தை முறையாகக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டுமானால் ஓர் ஆசிரியரிடம் நேரே இருந்து பாடம் கேட்க வேண்டும். ஆனால், எதற்கும் எளிதான முறை வந்துவிட்ட காலம் இது. ஆகையால் சம்பிரதாய முறைப்படி கற்றுக்கொள்ள முடியாதவர்களுக்கு ஓர் அளவு கவிபாடுவது எப்படி என்பதைச் சில கட்டுரைகளால் சொல்லலாம் என்று எண்ணுகிறேன். என்னுடைய அனுபவத்தில், இப்படிச் சொன்னால் படிப்படியாக விளங்கும் என்று உணர்ந்த ஒரு புது வழியைப் பின்பற்றி இந்தக் கட்டுரைகளை எழுதியிருக்கிறேன்.

எதுகை
தமிழ்ச் செய்யுளுக்கே உரிய அழகு எதுகை என்பது. அதை ரைம் (தஏவஙஉ) என்று ஆங்கிலத்தில் சொல்கிறார்கள். மற்றப் பாஷைகளிலும் எதுகை உண்டு. ஆனால், தமிழில் அடியின் ஆரம்பத்தில் எதுகை இருக்கும். இதுதான் தமிழுக்கே சிறப்பாக அமைந்தது. எதுகை, மோனை என்ற இரண்டும் பாட்டுக்கு அழகு தருபவை. அவை இரண்டும் ஓசை இனிமையை உண்டாக்குபவை. எகனை, மொகனை என்று நாடோடியாக இவற்றைச் சேர்த்துச் சொல்வார்கள். பேசுகிறபோதுகூட இப்போது எதுகையும் மோனையையும் இணைக்கிறார்கள். அடுக்கு மொழிக்கு இப்போது மேடைப் பேச்சிலும் சினிமாப் பேச்சிலும் ஒரு மோகம் உண்டாகியிருக்கிறது. அடுக்கு என்பது மோனை.
ஒவ்வோர் அடியின் ஆரம்பத்திலும் எதுகை இருப்பது தமிழ்ச் செய்யுளின் இயல்பு. அடியை வேறு பிரித்து அறிவதற்கு இந்த எதுகை துணையாக இருக்கிறது. அகவல், கலிவெண்பா, பெரும்பாலான கலிப்பாக்கள், சில வகை வெண்பாக்கள் இவற்றையன்றி மற்றப் பாடல்களில் பெரும்பாலானவை நான்கு அடிகளால் ஆன பாடல்களே, மிகவும் பெரிய பாடல்களாகத் தோன்றும். திருப்புகழ்ப் பாடல்கூட நான்கே அடிகளால் ஆனவை. ஒரே அடி, மடக்கி மடக்கி நீளமாக வருவதால் பல வரிகளால் இருக்கிறது. வரி வேறு; அடி வேறு. அடிகளை எதுகையைக் கொண்டு அடையாளம் தெரிந்து கொள்ளலாம்.
இரண்டாவது எழுத்து ஒரே மாதிரி அமைவதை எதுகை என்று சொல்வார்கள். "இரண்டாம் எழுத்து ஒன்றுவது எதுகை' என்று இலக்கண முறையில் சொல்வது வழக்கம். இரண்டாம் எழுத்துக்குப் பின்னும் சில எழுத்துக்கள் ஒரே மாதிரி இருந்தால் ஓசை நயமாக இருக்கும். கடைசிப் பட்சமாக இரண்டாம் எழுத்தாவது ஒன்றாக இருக்க வேண்டும்.

"கந்தன் திருவடி
நந்தந் தலைமிசை
வந்தன் புடனுறின்
பந்தங் கழியுமே'

இந்தப் பாட்டில் ஒவ்வோர் அடியின் ஆரம்பத்திலும் இரண்டு, மூன்றாவது எழுத்துக்களாக "ந்த' என்பவை உள்ளன. கண்ணன், வண்ணன், அண்ணன், திண்ணன் என்று நான்கு அடியிலும் முதலில் சொற்கள் வந்தனவென்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அப்போது மூன்று எழுத்துக்கள் ஒரே மாதிரி வரும்.

"உலகம் யாவையும் தாமுள வாக்கலு
நிலைபெ றுத்தலும் நீக்கலும் நீங்கலா
அலகி லாவிளை யாட்டுடை யாரவர்
கலைவ ரன்னவர்க் கேசரண் நாங்களே'

இந்தக் கம்பராமாயணப் பாட்டிலே ல, லை என்ற இரண்டும் எதுகையாக வந்திருக்கின்றன. இப்படியே ல, லி, லு, லெ, லொ ஆகிய எழுத்துக்களும் வரலாம். குறிலாக இருந்தால் சிறப்பு. லை என்பது நெடிலானாலும் லய் என்பது போல ஒலிப்பதால் அதுவும் குறிலைப் போலவே அமையும்.
இரண்டாவது எழுத்து ஒன்றாக இருப்பதோடு முதல் எழுத்துப் பற்றியும் ஒன்றை அவசியமாகக் கவனிக்க வேண்டும். பலர் இதனைக் கவனிக்காமல் பிழை செய்கிறார்கள்.
பட்டு என்பதற்குக் கட்டு, குட்டு, கிட்டு, பிட்டு என்பவை எதுகையாக வரும். ஆனால் பாட்டு என்பது எதுகை ஆகாது. பாட்டு என்பதற்குக் காட்டு, நீட்டு, ஊட்டு என்பவை எதுகையாக வருமேயன்றிக் கட்டு, தட்டு என்பவை வருவதில்லை. முதலெழுத்துக் குறிலாக இருந்தால் எதுகையாக வருவதிலும் முதலெழுத்துக் குறிலாக இருக்க வேண்டும். அப்படியே நெட்டெழுத்து முதலாக உடைய சொல்லுக்கு நெட்டெழுத்தை முதலாக உடைய சொல்லே எதுகையாக வரும்.

"காட்டினிற் குமுறும் கூகை கவின்பெறக் கூட்டி லுய்த்து
வீட்டினிற் பயிலும் கிள்ளை'

இந்த இரண்டடிகளிலும் காட்டினிற், வீட்டினிற் என்று எதுகையாக அமைந்த சொற்களில் முதல் எழுத்தாக உள்ளவை இரண்டும் நெட்டெழுத்தாக இருப்பதைக் காண்க.

"பாம்பினைக் கண்ட போது
பயத்தினால் நடுங்கும் பேதை
கம்பினை எடுப்பா னோசொல்
கடுகியே ஓடு வானே'

என்று "ம்பினை' என்ற மூன்று எழுத்துக்களும் ஒன்றி இருப்பதனால் எதுகை அமைந்துவிட்டதாக எண்ணக்கூடாது. பா - என்ற நெட்டெழுத்தை முதலாக உடைய சொல்லுக்குக் க - என்ற குற்றெழுத்தை முதலாக உடைய சொல் எதுகையாக வராது. "காம்பினை எடுப்பானோ சொல்' - என்று திருத்தினால் எதுகையாக அமைந்துவிடும். (காம்பு-மூங்கில்).

கி.வா.ஜகந்நாதனின் "கவி பாடலாம் வாங்க' நூலிலிருந்து....

(தொடர்ந்து பாடுவோம்)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/3/w600X390/sk3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/03/கவி-பாடலாம்-வாங்க---1-2819505.html
2819524 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அற்புதம் மட்டுமா? -முனைவர் ந. முருகேசன் Sunday, December 3, 2017 02:40 AM +0530 அருளாளர்கள், மக்கள் நலம்பெறும் பொருட்டு அற்புதங்கள் பல நிகழ்த்துவதுண்டு. பொதுவாக, நலம் தருவனவாக அற்புதங்கள் நிகழ்ந்துள்ளன. சில நேரங்களில் அற்புதத்தால் பேருண்மையும் உணர்த்தப்படும். பேருண்மை ஒன்றை, சொல்லாமல் சொல்லும் ஓர் அற்புத நிகழ்ச்சியைக் காண்போம்.
சிவஞானபோதம் அருளிய மெய்கண்டாரிடம் உபதேசம் பெற்றார் அருணந்தி சிவாசாரியார்; அருணநந்தி சிவாசாரியாரிடம் உபதேசம் பெற்றார் மறைஞான சம்பந்தர்; மறைஞான சம்பந்தரால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, உபதேசம் பெற்றார் உமாபதி சிவாசாரியார்.
உமாபதி சிவாசாரியார், சிதம்பரத்தில், அம்பலவாணனைத் தொட்டு வழிபடும் அந்தணர் குலத்தில் பிறந்த திருவருட் செல்வர். "சித்தாந்த அட்டகம்' என்று போற்றப்படும் எட்டு அரிய நூல்களையும், சிதம்பர தலபுராணமான கோயில் புராணத்தையும் இயற்றிய அவர்,
"குஞ்சிதாங்கிரி ஸ்தவம்' என்னும் அற்புதமான வடமொழி நூலையும் இயற்றியுள்ளார்.
மாபெரும் தத்துவ ஞானியாகவும், சிறந்த கவிஞராகவும் திகழ்ந்த அவர், சிதம்பரத்துக்குக் கிழக்கே உள்ள "கொற்றவன்குடி' என்னும் இடத்தில் தங்கி, மடம் ஒன்றையும் உருவாக்கி, சிற்றம்பலநாதனை மனத்துள் வைத்து வழிபட்டுக் கொண்டிருந்தார்.
அக்காலத்தில், பெற்றான் சாம்பான் என்ற சிவனடியார் ஒருவர் இருந்தார். தில்லைத் திருக்கோயில் மடைப்பள்ளிக்கு, நாள்தோறும் விறகு கொடுக்கும் திருப்பணியை மேற்கொண்டிருந்தார். பற்றற்று, பலன் ஏதும் கருதாமல், சிவபரம்பொருளை சிந்தித்துப் பணிபுரிந்த அவர்தம் பக்குவ நிலையின் காரணமாக ஈசன் அவர்தம் கனவில் எழுந்தருளி,

""அடியார்க் கெளியன்சிற் ற்றம்பலவன் கொற்றங்
குடியார்க் கெழுதியகைச் சீட்டு - படியின்மிசைப்
பெற்றான்சாம் பானுக்குப் பேதமறத் தீக்கை செய்து
முத்தி கொடுக்க முறை''

என்ற வெண்பாவைத் திருமுகமாகத் தந்து, உமாபதியாரிடம் கொடுக்கும் வண்ணம் பணித்தார். கனவில் கண்டபடி, திருமுக ஓலை 
பெற்றான் சாம்பானின் கையில் இருந்தது.
உமாபதி சிவாசாரியாரை நேரில் காண்பது அரிதாக இருந்தமையால், அவர்தம் திருமடத்திற்கும் விறகு கொடுக்கும் பணியை மேற்கொண்டார் பெற்றான் சாம்பான். 
ஒருநாள் மழையின் காரணமாக விறகு கொடுக்கும் பணி தாமதமாயிற்று. திருமடத்து உணவும் தாமதமாயிற்று. காரணம் கேட்ட உமாபதியார்க்குப் பணியாளர்கள் விவரம் கூறினர். மறுநாள் பெற்றான் சாம்பானை தம்மிடம் அழைத்து வருமாறு உமாபதியார் கூறினார்.
மறுநாள் வந்த பெற்றான் சாம்பானைத் திருமடத்துப் பணியாளர்கள், உமாபதியாரிடம் அழைத்துப் போய் விட்டனர். சைவ சித்தாந்தச் செம்மலைக் கண்டவுடன் பெற்றான் சாம்பான், சிற்றம்பலவன் தந்தருளிய திருமுகத்தைப் பணிவுடன் தந்து வணங்கி நின்றார். தம் வழிபடு தெய்வமாகிய ஆடலரசன் அனுப்பிய திருமுகத்தைப் படித்த உமாபதியார், பெற்றான் சாம்பானுக்கு, "சத்தியோ நிர்வாண' தீட்சையை செய்து முத்தியளித்தார். பெற்றான் சாம்பான் உடலோடு முத்தி பெற்றார்.
பெற்றான் சாம்பான் முத்தி பெற்றதை உணர முடியாத சாம்பானின் மனைவி, உமாபதியார், ஏதோ மந்திரத்தால், தம் கணவனை எரித்துவிட்டதாக மன்னனிடம் முறையிட்டார். மன்னனும் உமாபதியார் மடத்துக்கு வந்து விசாரித்தான். சிவபரம்பொருளின் அடியவரான உமாபதியாரும் உண்மையைக் கூறி விளக்கினார். வேந்தன் உணர்ந்தபோதும், பெற்றான் சாம்பான் மனைவியும் பிறரும் கண்டுணரும் வண்ணம் மற்றொரு முறை அவ்வற்புதத்தைச் செய்தருள வேண்டும் என்றான் மன்னன்.
அதற்கு உடன்பட்ட உமாபதி சிவாசாரியார், அப்போது, அவ்விடத்தில் முத்திப்பேறு அடையும் பக்குவமுடையவர் எவரும் இல்லாத காரணத்தால், தாம், நாள்தோறும் சிவனார்க்குப் பூசை செய்யும்போது விழும் திருமஞ்சன நீரால், புண்ணியம்மிக்கு வளர்ந்திருந்த முள்ளிச் செடியைக் காட்டி, அதற்கு முத்தியளிப்பதாகக் கூறி, அம் முள்ளிச் செடிக்கு தீட்சையளித்தார். முள்ளிச் செடியும் பேரொளியோடு முத்தி பெற்றது. அவ்வற்புதத்தை வேந்தனும் பிறரும் கண்டு வியந்தனர்; போற்றினர்.
பேரொளிப் பிழம்பாய் மாறி முள்ளிச் செடி முத்தி எய்திய அற்புதம் மட்டுமா இந்நிகழ்ச்சியில் உள்ளது? இறையருளாலும், இறைவன் அருள்நிதியைப் பெற்ற சித்தர்களாலும் முத்தி பெறுவது உயிரே யன்றோ! அங்ஙனமாயின் முள்ளிச் செடி உயிர் உள்ளது என்பதன்றோ முக்கியம்!
19-ஆம் நூற்றாண்டில்தான் தாவரத்துக்கு உயிருண்டு என்று அறிவியல் அறிஞர் கண்டறிந்தனர்! ஆனால், மேற்கூறிய அற்புத நிகழ்ச்சியோ 14-ஆம் நூற்றாண்டில் நடைபெற்றது. சுமார் 600 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே உயிர் உள்ளது தாவரம் என்று நம்மவர் உணர்ந்திருந்தனர் என்பது சிந்திக்கத் தக்கது; போற்றத்தக்கது.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/3/w600X390/sk2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/03/அற்புதம்-மட்டுமா-2819524.html
2819486 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, December 3, 2017 02:25 AM +0530 உரைந்தாரை மீதூரர் மீக்கூற்றம் பல்லி
நெரித்த சினைபோலும் நீளிரும் புன்னைப்
பொரிப்பூ இதழுறைக்கும் பொங்குநீர்ச் சேர்ப்ப!
நரிக்கூஉக் கடற்கெய்தா வாறு. (பாடல்-22)

பல்லியது நெரிக்கப்பட்ட முட்டையைப்போல மலர்ந்திருக்கின்ற நீண்ட பெரிய புன்னை, பொரியைப் போன்ற பூக்களினது இதழ்களைப் பரப்பும் நீர் மிகுந்த கடல் நாடனே! தம்மை நலிய உரைத்தவர்களை, செயலால் மிக் கொழுகாது சொற்களால் தாமும் மிக்கொழுகல், நரியின் கூவிளியால் கடல் ஒலியைத் தாழ்விக்கமாட்டாதவாறு போலும். (க.து.) வீரர்கள் தம்மை நலிய உரைத்தார்களைச் செயலால் அடுதல் வேண்டும். "நரிக் கூஉக் கடற்கெய்தா வாறு' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/3/w600X390/sk4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/dec/03/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2819486.html
2815041 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி முருகன் ஒரு மாமரத் தச்சன் -தமிழாகரர் தெ. முருகசாமி Monday, November 27, 2017 09:31 AM +0530 தோன்றிய எந்த ஒரு பொருளும் அழிவதில்லை. அது உருமாறிய மாற்றத்தைப் பெறும், இது அறிவியல் கண்டுபிடிப்பாயினும் ஆன்மிகம் இந்த உண்மையை உறுதிப்படுத்தும் விதமாகவே புராணக் கதையில் பாத்திரங்களின் வழிக் கவிஞர்கள் உணர்த்தினர்.
கந்தபுராணம் கதையில் ஆணவத்தின் உருவமான சூரபதுமன், முருகக் கடவுளை எதிர்த்து இறுதியில் சேவலும் மயிலுமாக முருகனோடு தொடர்பு கொள்கிறான் எனக் கூறுகிறார் கச்சியப்பர். பிற புராண அமைப்பில் கடவுளோடு எதிர்த்தவர்கள் அழிந்தொழிந்தாலும் கந்தபுராணத்தில் அப்படியாக இல்லாமல் சூரனே சேவலும் மயிலுமாக மாற்றம் பெறுகிறான். 
மாமரமாக மாயா ஜாலம் காட்டி எதிர்த்த சூரபதுமனாகிய ஓர் உயிர், மயிலும் சேவலுமான ஈருயிராய் வந்தது அறிவியல்படியே உண்மை எனலாம். ஒரு மாமரத்தின் கனிகள் பலவாகத் தோன்றிப் பல மாமரங்களை உருவாக்கும் உண்மைபோல ஈண்டு சூரபதுமனாம் மாமரம் சேவலும் மயிலுமானது. மேலும், இதுவே ஒட்டுமாமரப் பாங்கில் இணைத்து வளர்ந்ததாயின் ஈர் உயிர்ப்பின் ஒட்டுக்கேற்ப மயிலும் சேவலுமான ஈருயிர்த் தோற்றம் அமைந்ததைப் பொருத்தமாக உணரலாம்.
இந்த ஒட்டுநிலை போன்ற நிலையிலேயே சூரன் - பதுமன் என்ற இருவேறு உயிர்கள் சேர்ந்து சூரபதுமனாய் ஓருருக் கொண்டு முருகனை எதிர்த்துச் சேவலும் மயிலுமாய் மாறினான் சூரன். சூரன் - பதுமன் என்ற ஈருயிர்க்கு ஈருயிராய் சேவலும் மயிலுமாய் ஆயின என்பது அறிவியல் சார்ந்த தத்துவம் என்று திருப்பாதிரிப்புலியூர் ஞானியார் சுவாமிகள் தம் கந்தர்சஷ்டிச் சொற்பொழிவில் கூறியதை நூலிலும் எழுதியுள்ளார். இப்படித் தத்துவத்தோடு கூடிய உண்மையை அசை போட்ட அருணகிரிநாதர், முருகக் கடவுளை "தச்சா' எனப் புதுப் பெயரிட்டு வழிபடுகிறார்.
"அச்சாய் இறுக்கு ஆணி காட்டி' எனத் தொடங்கும் தச்சூர்த் திருப்புகழில்,

""எக்காலும் மக்காத சூர்கொத் தரிந்த 
சினவேலா! "தச்சா'!
மயில் சேவ லாக்கிப் பிளந்த சித்தா!''

என்கிறார் அருணகிரி. மரத் தச்சர்கள் மரத்தைச் சோதித்துப் பார்த்ததும் சிற்பம் செய்ய முற்படுவர். அதுபோல பக்குவப்பட்ட சூரபதுமனைத் தண்டித்து ஆட்கொள்கிறார். ஆணவமாக இருந்தவனின் ஆணவத்தைப் போக்கியதால் அவன் சிற்பம் செய்ய உதவும் மரத்தைப் போலாகிவிட்டதால் அருணகிரி சூரனை "மக்காத' என்றார். அதனால்தான் எந்தக் கடவுளரின் வாகனத்தையும் துணை எனக் கூறாத நம் ஆன்றோர் வேலும் மயிலும் துணை என்றனர். இந்த மயில் - மேலே கூறிய "மக்காத' என்பதுக்குள் அடங்குமன்றோ!
மரத்தச்சர் மரத்தை அரிந்தும், பிளந்தும் செதுக்கியே சிற்பம் வடிப்பர். அதுபோல முருகனும் சூரனாம் மரத்தை ஆணவத்தைப் போக்கிய நேர்த்தியால் தன் வடிவேலால் பிளந்து சேவல், மயில் என்ற இரு சிற்பங்களாய்ச் செதுக்கினான். இந்தச் செயல் ஒரு சித்து வேலைப்பாடானது என்பதால் அருணகிரியார் முருகனைத் தச்சா என்றதும் சித்தா எனப் பாராட்டினார். ஏனெனில், ஒரு மரத்தில் ஒரு சிற்பமே வடிப்பது வழக்கமாயினும் முருகனாகிய தச்சனோ இரு சிற்பம் செதுக்கியது ஒருவித சித்து விளையாட்டன்றோ என வியக்கத் தூண்டுவதால் சித்தா என்றது பொருந்தும்.
இந்தச் சித்தா என்ற பெயரும் முன்னர் கூறிய ஈருயிர்க்கு ஈருயிர் என்ற அறிவியலோடு தொடர்புடைய ஆன்மிகப் பெயராகும்.
தச்சுத் தொழிலுக்கு ஆயுதம் வேண்டுவது போல முருக தச்சனுக்கு வேலே ஆயுதம். இந்த ஆயுதத்தைக் கொண்டு சூரபதுமனை மட்டுமின்றி அவனது தம்பியரையும் கொன்று ஆட்கொள்கிறார் என்பது கந்தபுராணக் கதை. அதற்கேற்பவே ""மக்காத சூர் கொத்து அரிந்த சின வேலா'' என்றார் அருணகிரி.
சூரபதுமனின் தம்பி சிங்கமுகனும் தாரகா சூரனும் முருகனது வேற்படையில் மாய்ந்தாலும் அவர்கள் முருகனின் தாய் பார்வதிக்குச் சிங்க வாகனமாகவும் முருகனுக்கு யானை வாகனமாகவும் முறையே சிங்கமுகனும் தாரகனும் மாற்றம் அடைகின்றனர்.
இவர்களின் இந்த மாற்றத்திற்கும் மேலான மாற்றத்தால் உலகியலுக்கே மெய்ப்பொருள் உண்மையை உணர்த்தும் வகையில் முருகன் மரத் தச்சனாய் செதுக்கிய சேவலும் மயிலுமே சிறப்புடையதாகும்.
சேவலின் ஒலி - விடியலை உணர்த்தும், மயிலின் தோகை விரித்த ஆட்டம், பறந்துபட்ட ஒளி விளக்கத்தை உணர்த்தும். இவற்றால் ஒலி ஒளி எனப்பட்ட இரண்டே (Sound and Light) மிக மிக இன்றியமையாதன என்பதை உலகறியச் செய்தான் முருகன் என்பது கருத்து. இவற்றைத்தான் தத்துவார்த்தமாக நாத (ஒலி) விந்து (ஒளி) என்ற குறியீட்டுச் (Technical Term) சொற்களாகக் கூறுவர்.
மேலும், இந்த ஒலியினும் ஒளியின் சிறப்பை உணர்த்தும் வகையில் முருகன் சேவலைக் கொடியாகக் கொண்டாலும் மயிலைத் தான் அமரும் வாகனமாக்கிக் கொண்டான். ஆணவம் அடங்கினால் எல்லாம் அடங்கும் என்பதை உலகிற்குக் கூறும் விதமாகவே மயில் ஆணவமாகப் பறந்து செல்லாதபடி ஓரிடத்திலேயே அடக்கி ஆட்கொண்டான் முருகன் என்பது கருத்து. மூன்று வகை மயில்களில் இது அசுர மயில். 
இருப்பினும் அசுரத் தன்மையான சேவற் கொடியோடும் மயில் வாகனத்தோடும் முருகனை வணங்குவதில் ஒரு தத்துவம் அறிவுறுத்தப்படுகிறது. அதுதான், கந்தபுராணச் சாரமாய் மரத்தச்சன் செய்த மகத்துவச் சிற்ப வார்ப்பாகும். ""தீயவை புரிந்தா ரேனும் குமரவேள் திருமுன் உற்றால் தூயவர் ஆவர்'' என்கிறார் கச்சியப்பர். இதன் குறியீடே சேவலும் மயிலுமான முருகத் தோற்றம்!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/26/w600X390/sk1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/26/முருகன்-ஒரு-மாமரத்-தச்சன்-2815041.html
2815027 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Monday, November 27, 2017 09:30 AM +0530 உரைமுடிவு காணான் இளமையோன் என்ற
நரைமுது மக்கள் உவப்ப - நரைமுடித்துச்
சொல்லால் முறைசெய்தான் சோழன் குலவிச்சை
கல்லாமல் பாகம் படும். (பாடல்-21)

வழக்கினது முடிவான உண்மையை ஆராயும் அறிவு நிரம்பப் பெறாதவன், சிறுவயதினன் என்றிகழ்ந்த, நரைமயிருள்ள முதியோர் இருவரும் மகிழும்படி, நரைமயிரை முடியின்கண் முடித்து வந்து, (அவர்கள் கூறிய) சொற்களைக் கொண்டே நீதி கூறினான் கரிகாற் பெருவளத்தான் என்னும் சோழன், தத்தம் 
குலத்திற்குரிய அறிவு அந்நூல்களைக் கல்லாமலே இனிது அமையும். (க.து.) குலவித்தை கல்லாமலே அமையும். "குலவித்தை கல்லாமலே உளவாம்' என்பது இச்செய்யுளிற் கண்ட பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/26/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/26/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2815027.html
2815048 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி புகழாப் புகழ்ச்சி -எஸ். சாய்ராமன் Monday, November 27, 2017 09:30 AM +0530 'இயல்பான உண்மைக்கு உபசாரப் பொருள்கூட்டுவது அது இயல்பான உண்மையன்று' என்று சொல்வது போலாகும். செம்பரிதி ஒளிர்வது இயல்பான உண்மை. "செம்பரிதி ஒளி பெற்றான்' எனப் பாடுவது அதற்கு உபசாரப்பொருள் கூட்டுவது போலாகும். இதனால்தான் "செம்பரிதி ஒளிபெற்றான்... என்று எவரேகொல் உவத்தல் செய்வார்?' என்னும் கேள்வியை சாமிநாதையரை, அவர் மகாமகோ பாத்தியாயப் பதவி பெற்றதற்காக வாழ்த்துகையில் முன்வைக்கின்றார் மகாகவி பாரதி.
யாரும் செம்பரிதி ஒளி பெற்றதற்காக மகிழமாட்டார்கள் - வியப்புறமாட்டார்கள். செம்பரிதி இருள்பெற்றால்தான் வியப்பார்கள். பெறாது என்பது வேறு செய்தி. "செம்பரிதி ஒளிபெற்றான்; ஒளிபெற்றான்' என்று திரும்பத் திரும்பச் சொல்லுவது செம்பரிதியினின்று அதன் ஒளியைப் பிரிப்பது போலாகும்; பிரிக்கவே இயலாது என்பது வேறு செய்தி.
"தேனுக்குச் சுவையுண்டு' என்று திரும்பத் திரும்பச் சொல்லுவது வேப்பங்காய் இனித்தது என்பது போலாகிவிடும்; ஏனெனில், தேனுக்குச் சுவையன்றி கசப்பும் உண்டோ? இல்லை. உண்மையாயினும் அதை அப்படியே விட்டுவிட வேண்டும். 
"உம்பர்கள் (தேவர்கள்) இறவாமை அடைந்தனர்' என்று திரும்பத் திரும்பச் சொல்லிக்காட்டக் கூடாது; இறவாமையே உம்பர்தம் இயல்பு. மகாமகோபாத்தியாயப் பதவியைப் பெறுதற்குரிய தகுதி சாமிநாதையரிடம் இயல்பாகவே இருந்திருக்கிறது; சூரியனிடம் ஒளியும், தேனிடம் சுவையும், உம்பர்களிடம் இறவாமையும் இயல்பாக இருப்பதுபோல. எனவே, இயல்பை வலியுறுத்தக்கூடாது. அது இயல்புக்கே ஊறு விளைவிப்பது போலாகிவிடும். பின் எது வியப்பு என்றால், சாமிநாதையருக்கு மகா மகோபாத்தியாயப் பதவி பரிவின் ஈயப்படாதிருந்தால் அதுதான் வியப்பாகும்; சூரியன் இருள் பெற்றால்தான், தேன் கசந்தால்தான், தேவர்கள் இறந்தால்தான் வியப்படையலாம்; இவை ஒருபோதும் நிகழா.
""யாரும் செம்பரிதி இருள் பெற்றதென்று சொல்லவில்லையே! ஏன் ஒளிபெற்றது என்கின்றீர்?' என்கின்றார் மகாகவி பாரதி.
இறவாமையின் அடையாளமே உம்பர்கள்தாம். எனவே, அவர்கள் யாரிடமிருந்து இறவாமை பெற இயலும்? இறவாமையே அவர்களிடமிருந்துதானே தோன்றுகிறது. அமரநிலை அது. அகத்தியர் குறைவில்லாத புகழ் பெற்றவர் என்பது அதிசயமன்று. "குறைவிலாப் புகழின் மூலஸ்தானமே அகத்தியர்தாம். எனவே, குறைவிலாத சீர்த்தியாகிய "மகாமகோ பாத்தியாய' என்னும் பதவி தனது தகுதிக்குரிய சான்றோரைச் சென்றடைவதற்காகச் சாமிநாதையரைத் தேடி வந்தது' எனப் பாடினார் மகாகவி பாரதி. அவரது புகழாப் புகழ்ச்சிதான் பின்வரும் பாடல்:

"""செம்பரிதி ஒளிபெற்றான்; பைந்நறவு
சுவைபெற்றுத் திகழ்ந்தது; ஆங்கண்
உம்பரெலாம் இறவாமை பெற்றனர் என்று
எவரேகொல் உவத்தல் செய்வார்?
கும்பமுனி எனத்தோன்றும் சாமிநா
தப்புலவன் குறைவில் சீர்த்தி
பம்பலுறப் பெற்றனனேல் இதற்கென்கொல்
பேருவகை படைக்கின்றீரே?''

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/26/w600X390/sk2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/26/புகழாப்-புகழ்ச்சி-2815048.html
2815053 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அமுதத்தை வாரிக்கொண்டு விழுங்குகின்றேன் -முனைவர் அ. நாகலிங்கம் Monday, November 27, 2017 09:29 AM +0530 மணிவாசகப் பெருந்தகையின், "அமுதத்தை வாரிக்கொண்டு விழுங்குகின்றேன்' என்ற தொடரைப் படித்தபோது, இன்னொரு அருளாளரும் இதே தொடரை வேறொரு நோக்கில் கூறியிருப்பது நினைவுக்கு வந்தது. மாணிக்கவாசகரின் பாடல் வரிகள் வருமாறு:

"வழங்குகின்றாய்க்கு உன் அருளார் அமுதத்தை வாரிக்கொண்டு
விழுங்குகின்றேன்; விக்கினேன், வினையேன் என் விதி இன்மையால்;
தழங்கு அரும் தேன் அன்ன தண்ணீர் பருகத்தந்து உய்யக் கொள்ளாய்!
அழுங்குகின்றேன்; உடையாய்! அடியேன் உன் அடைக்கலமே! (திரு.24: 10)

""என்னை உன் உடைமையாகக் கொண்டவனே! உன்னுடைய திருவருளாகிய அரிய அமுதத்தை இதுகாறும் கண்டறியாத தன்மையினால், அப்படியே இரு கைகளாலும் கிடைக்கும்வரை வாரிக்கொண்டு வாயில் வைத்து விழுங்குகின்றேன்! "ஆத்திரக்காரனுக்குப் புத்தி மட்டு' என்னும் பழமொழிக்கு ஏற்ப, என் பக்குவம் இன்மையால் - அவ்வாறு விழுங்கியதால், விக்கல் வந்துவிட்டது! கிடைத்தற்கரிய தேன்போன்ற தண்ணீரைப் பருகித் தந்து நான் தெளிவடையும் பொருட்டு என்னைக் கடைத்தேற்றுவாயாக! மனம் குமைகின்றேன். உன்னை அடைக்கலமாகக் கொண்டேன்; என்னை உய்வித்து அருள்வாயாக!'' என்று சிவபெருமானை வேண்டுகிறார்.
இதேபோன்ற ஒரு கருத்து, சிறிது மாறுபட்டு, ஆனால் நாம் எதிர்பார்த்ததற்கு மாறாக இருப்பதைக் கண்டு வியக்காமல் இருக்க முடியாது. நம்மாழ்வார் அருளிய அப்பாசுரம் வருமாறு: 

"வாரிக்கொண்டு உன்னை விழுங்குவன் காணில்!' என்று
ஆர்வுற்ற என்னை ஒழிய, என்னில் முன்னம்
பாரித்து, தான் என்னை முற்றப் பருகினான்;
கார் ஒக்கும் காட்கரை அப்பன் கடியனே! (9-6:10)

இதன் பொருளாவது: ""கரிய மேகம் போன்ற காட்கரை என்னும் திவ்ய தேசத்தில் எழுந்தருளிய என் தந்தையே! அடியார் அல்லாதார் நெருங்குதற்கு அரியவனே! "உன்னை நேரில் கண்டால், உன்னை அப்படியே வாரி எடுத்து உன் அழகைப் பருகுவேன்!' என்று பேரார்வம் கொண்ட என்னை, அதற்கும் முன்பாக என்மீது இரக்கம் கொண்டு, என்னை முழுவதும் பருகிவிட்டான் - தன் அடியவனாக ஆக்கிக் கொண்டான்! (திருமால்) என்னே அவன் பெருங்கருணை!''
இவ்விரு பாடல்களையும் ஒப்பிட்டு நோக்கும்பொழுது மணிவாசகர், சிவபெருமானின் திருவருளை விரைவாகப் பருகியதால் விக்கல் ஏற்பட்டு, தான் தடுமாறுவதாகவும், அதனைப் போக்க வேண்டும் என்றும் முறையிடுகின்றார். ஆனால் நம்மாழ்வாரோ, தான் திருமாலை விழுங்க வேண்டும் என்று நினைத்ததற்கு முன்பாகவே, அவன் தன்னை முழுமையாக ஆட்கொண்டு (விழுங்கி விட்டான்) விட்டான்; இஃது எப்படி நிகழ்ந்தது என்று திகைக்கின்றார். இருவரின் பக்தியின் நோக்கும் போக்கும் எண்ணியெண்ணி இன்புறத்தக்கதன்றோ!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/26/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/26/அமுதத்தை-வாரிக்கொண்டு-விழுங்குகின்றேன்-2815053.html
2815056 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சிறந்த நூல் போட்டி Monday, November 27, 2017 09:28 AM +0530 கரூர் திருக்குறள் பேரவை சார்பில் திருவள்ளுவர் நாள் விழாவையொட்டி சிறந்த நூல் போட்டிக்கு நூல்கள் வரவேற்கப்படுகின்றன. 2018ஆம் ஆண்டு திருவள்ளுவர் நாள் விழாவையொட்டி "சிறந்த நூல்கள் போட்டிக்கு' நூல்களை அனுப்பி வைக்கலாம். நூல்கள் 80 பக்கங்களுக்கு மேற்பட்டதாகவும், 2016, 2017-இல் வெளியான கட்டுரை, கவிதை, கதை, பயண இலக்கியம், புதினம் ஆகிய வகைகளில் இருக்கலாம். நூல்களின் இரண்டு படிகள், நூலாசிரியரின் தெளிவான முகவரி, அலைபேசி எண், கட்செவி அஞ்சல்
(வாட்ஸ்ஆப்) எண் போன்றவற்றைத் தனித் தாளில் இணைக்க வேண்டும்.
ரூ.5000, ரூ.3000, ரூ.2000 - என மூன்று பரிசுகள், விருதுகள், சான்றிதழ்கள் போன்றவை பொதுவான முறையில் நடுவர் குழுவால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு வழங்கப்படும். சுய முகவரியிட்ட இரண்டு அஞ்சல் அட்டைகளை இணைத்து, போட்டிக்கு அனுப்பும் நூல்களை 30.11.2017ஆம் தேதிக்குள், "மேலை. பழநியப்பன், திருக்குறள் பேரவை, 72, சீனிவாசபுரம், கரூர்-639 001' என்ற முகவரிக்கு அனுப்ப வேண்டும்.
31ஆவது ஆண்டு மலருக்கு சுய முன்னேற்றம், தமிழர் பண்பாடு, கலாசாரம், பொங்கல் பற்றிய கட்டுரைகள்(மூன்று பக்கங்கள்), கவிதைகளை (ஒரு பக்கம்) மார்பளவு புகைப்படத்துடன் இணைத்து, தெளிவான முகவரி, அலைபேசி எண் ஆகியவற்றை தட்டச்சு செய்து, இரண்டு அஞ்சல் அட்டைகளுடன் 30.11.2017க்குள் மேற்குறிப்பிட்ட முகவரிக்கு அனுப்ப வேண்டும். படைப்பு மலரில் இடம்பெற்றால், விழாவில் பாராட்டும், பரிசும் வழங்கப்படும்.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/26/சிறந்த-நூல்-போட்டி-2815056.html
2815061 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "முத்தமிழ்' என்பதன் விளக்கம்! -முனைவர் அ. சிவபெருமான் Monday, November 27, 2017 09:26 AM +0530 தொல்காப்பியர் தாமியற்றிய தொல்காப்பியத்துள் பொருளதிகாரச் செய்யுளியலிலும் மரபியலிலும் முறையே தமிழ்மொழியை வாய்மொழி (நூற்பா.71), தொல்மொழி (நூ.230), உயர்மொழி (நூ.163), தோன்றுமொழி (நூ.165), புலன்மொழி (நூ.233), நுணங்குமொழி (நூ.100) என்றெல்லாம் குறிப்பிட்டுள்ளார். 
தொல்காப்பியர் தமிழ்மொழி என்று குறிக்க வேண்டிய இடத்தில் அதன் மாற்றுப் பெயராக மேற்குறித்த சிறப்பு அடைமொழிகளைக் குறித்துள்ளார். இவ்வாறு குறிக்கப்பெற்ற வாய்மொழி முதலாகிய பெயர்களெல்லாம் தமிழ்மொழியின் இயல்பையும், சிறப்பையும் குறிக்கும் பெயர்களாகும்.
தமிழ்மொழிக்கு மேற்குறித்த அடைமொழிகளன்றி முத்தமிழ், செந்தமிழ், பைந்தமிழ், தேன்தமிழ் முதலான அடைமொழிகள் பல உண்டு. இம்மொழிகளுள் முத்தமிழ் என்பதன் விளக்கத்தை அறிவோம்.
இயற்றமிழ், இசைத்தமிழ், நாடகத்தமிழ் ஆகிய மூன்றையும் சேர்த்து முத்தமிழ் என்று குறிப்பிடுவர். இயல், இசை, நாடகம் ஆகிய மூன்றும் தமிழுக்கு உரியதாகையால் முத்தமிழ் எனப் பெயர் பெற்றது. இருப்பினும் அதன் உள்ளார்ந்த விளக்கம் அறிந்து இன்புறத்தக்கதாகும்.
ஆசிரியம் முதலான செய்யுளை இயற்றமிழ் என்றும், பண்ணோடு கூடிய பாடலை இசைத்தமிழ் என்றும், பாடி ஆடுதலை நாடகத்தமிழ் என்றும் குறிப்பர். அஃதோடு, இயற்றமிழ் அறிவுக்கு விருந்தாகும். இசைத்தமிழ் அறிவுக்கும், செவிக்கும் விருந்தாகும். நாடகத்தமிழ் அறிவுக்கும், செவிக்கும், விழிக்கும் விருந்தாகும்.
இவ்வாறு முத்தமிழ் என்பதற்கு மேற்கூறிய அரிய விளக்கத்தைத் தொல்காப்பியச் செம்மல், பேராசிரியர் அடிகளாசிரியர் பின்வரும் பாடலாகவே இயற்றியுள்ளார்.

இயலிசை நாடகம் எனும் பெயர் பெற்ற
மூன்று பகுப்பாய் முத்தமிழ் விளங்கும் -அவற்றுள்,
ஆசிரியம் முதலா நான்கு பாவினுள்
அறமுதற் பொருளை அமையப் பாவி
மோனை முதலாம் தொடையழகு தோன்ற
அணிபெறப் பாடுதல் இயற்றமிழ் ஆகும் - இஃது,
அறிவிற்கு விருந்தாய் அமையும் என்க
பாவினம் என்றும் பண்ணத்தி என்றும்
செந்துறை என்றும் செப்பும் பாட்டில்
அறமுதற் பொருளை அமையப் பொருத்திப்
பண்களை அமைத்துப் பாடுதல் தானே
இசைத்தமிழ் என்னும் இன்தமிழ் ஆகும்- இத்தமிழ் 
அறிவிற்கும் செவிக்கும் விருந்தா கும்மே
நடித்தலுக் கேற்ற வெண்துறைப் பாட்டில்
அறமுத லாகிய பொருள்வகை அமைவரப் 
பாடி ஆடுதல் நாடகத் தமிழாம் - இத்தமிழ் 
அறிவிற்கும் செவிக்கும் விழிக்கும் விருந்தாம்
மூன்று தமிழ்க்கும் மெய்ப்பாடு வேண்டும்.

மேற்கூறிய பாடலுடன் "முகமும் விழியும் கருமணியும் போன்றது முத்தமிழ்க் கூறுகள்' என்றும் அடிகளாசிரியர் குறிப்பு எழுதியுள்ளார்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/26/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/26/முத்தமிழ்-என்பதன்-விளக்கம்-2815061.html
2815069 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் Monday, November 27, 2017 09:25 AM +0530 'உயர் வள்ளுவம்' அமைப்பின் சார்பில் நடைபெறும் இலங்கை ஜெயராஜ் ஐயாவின் திருக்குறள் தொடர் வகுப்புகள் வரிசையில் நேற்றும், இன்றும் "புதல்வரைப் பெறுதல்' அதிகாரம் பற்றி சென்னை சேத்துப்பட்டு, டாக்டர் குருசாமி சாலையிலுள்ள மகரிஷி வித்யா மந்திர் பள்ளியில் வகுப்பு நடைபெறுகிறது. இன்று பிற்பகல் 2.30 மணி முதல் 4.30 மணி வரை, உயர் வள்ளுவம் திருக்குறள் சொற்பொழிவின் முதல் தொகுப்பின் குறுந்தகடு நீதியரசர் ஆர். மகாதேவன் அவர்களால் வெளியிடப்பட இருக்கிறது. பேராசிரியர் இ. சுந்தரமூர்த்தி, பேராசிரியர் தெ. ஞானசுந்தரம் ஆகியோருடன் நானும் அந்த நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொள்ள இருக்கிறேன். 
"கற்க கசடற' அமைப்பைச் சேர்ந்த தி. இராஜேந்திரனும், சு. செந்தில்குமாரும், அவர்களுடைய நண்பர்களும் செய்துவரும் பணி மகத்தானது. "கம்ப வாரிதி' இலங்கை ஜெயராஜ் ஐயாவின் ஏற்புரையுடன் நடைபெற இருக்கும் இந்த நிகழ்ச்சியில், நமது வாசகர்களும் கலந்துகொள்ள வேண்டும் என்பது எனது அவா. யான் பெறும் இன்பம் பெறுக வாசகர்கள் என்று கருதுவதில் தவறில்லைதானே! 

பேராசிரியர் முனைவர் கு. மோகனராசுவை இரண்டாண்டுகளுக்கு முன்பு வடலூரில் நடந்த திருக்குறள் தேசிய நூல் மாநாட்டின்போது சந்தித்தேன். இரண்டு நாள்கள் முன்பு சென்னை தரமணியிலுள்ள உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தில் நடந்த மதுரை மணிமொழியார் அறக்கட்டளை சொற்பொழிவின்போது மீண்டும் சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது. 
70 வயதான முனைவர் மோகனராசு, இப்போதும் 17 வயது இளைஞனின் துடிப்போடு திருக்குறள் பரப்பும் பணியில் தொடர்ந்து செயல்பட்டு வருவதற்கு, அவருக்குத் தமிழன்னையின் முழுமையான ஆசி கிடைக்கப் பெற்றதுதான் காரணம் என்று கருதுகிறேன்.
சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் திருக்குறள் ஆய்வுப் பகுதியில் 36 ஆண்டுகாலம் பணியாற்றிய இவர், திருக்குறளையே தனது மூச்சாகவும், வாழ்வாகவும், தொழுகையாகவும் கடந்த 42 ஆண்டுகளாகக் கொண்டிருக்கிறார். 50க்கும் மேற்பட்ட மாநாடுகளிலும், ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட ஆய்வரங்குகளிலும் பங்கேற்றிருக்கும் முனைவர் கு. மோகனராசு, 900க்கும் மேற்பட்ட தலைப்புகளில் திருக்குறள் குறித்த ஆய்வுரைகள் வழங்கியிருக்கிறார்.
இவருடைய ஆய்வுகள் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட நூல்களாக வெளிவந்துள்ளன. இந்த ஆய்வுகளின் வழி ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட புதிய ஆய்வு முடிவுகளை வழங்கி, சாதனை படைத்திருக்கும் முதல் தமிழன் என்கிற பெருமைக்குரியவர் இவர்.
"உலகத் திருக்குறள் மையம்' என்கிற அமைப்பை நிறுவிப் பல்வேறு வகைகளில் திருக்குறளைப் பரப்புவதுடன் நின்றுவிடாமல், 40க்கும் மேற்பட்ட மாநாடுகள் கூட்டியிருக்கிறார் முனைவர் கு. மோகனராசு. கடந்த 15 ஆண்டுகளாக, சனிக்கிழமைதோறும் வள்ளுவர் கோட்டத்தில் இவர் நடத்திவரும் திருக்குறள் உயர் ஆய்வரங்குகள் குறித்து வியந்து பேசாத தமிழறிஞர்களே இல்லை.
தமிழக அரசால் திருவள்ளுவர் விருது வழங்கி கெளரவிக்கப்பட்டிருக்கும் பேராசிரியர் முனைவர் கு.மோகனராசுவின் 70ஆவது அகவை நிறைவையொட்டி, "எழுபது வயதில் எழுபது சாதனைகள்' என்கிற புத்தகம் வெளிக்கொணரப்பட்டிருக்கிறது. தனது இளமைப் பருவத்திலிருந்து திருக்குறளால் ஈர்க்கப்பட்டு, தனது வாழ்க்கையையே வள்ளுவத்துக்காக அர்ப்பணித்திருக்கும் முனைவர் மோகனராசுவின் சாதனைகள் மலைப்பை ஏற்படுத்துகின்றன.
இவர் சிறுவனாக இருக்கும்போது, "மோகனா நீ படித்துப் பெரிய ஆளா வருவியா' என்று அடிக்கடி கேட்கும் இவரது தாயார் திருமதி தேசம்மாளுக்கு, "வருவேம்மா' என்று தொடர்ந்து உறுதியளித்ததன் விளைவுதான், இன்று முனைவர் மோகனராசு குறள்வழிச் சாதனை நிகழ்த்தியிருப்பதன் காரணமாக இருக்கக்கூடும். 


"தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சாமிநாதையர் 87 ஆண்டுகள் வாழ்ந்தவர். தம்முடைய 23ஆவது வயதில் "வேணுவனலிங்க விலாசச் சிறப்பு' என்னும் நூலை 1808இல் பதிப்பித்தார். வாழ்வின் இறுதிக் காலம்வரை நூல்களைக் கற்றும், ஆராய்ந்தும் இவர் பதிப்பித்திருக்கும் இலக்கிய நூல்கள் 74; எழுதிய உரைநடை நூல்கள் 18.
உ.வே.சா. பத்துப்பாட்டு நூலை 1889ஆம் ஆண்டில் பதிப்பித்தார். 1894இல் புறநானூற்றையும், 1903இல் ஐங்குறுநூற்றையும், 1904ஆம் ஆண்டில் பதிற்றுப்பத்தையும், 1918இல் பரிபாடலையும், 1937ஆம் ஆண்டு குறுந்தொகையையும் பதிப்பித்தார். பாட்டும் தொகையுமாக பதினெட்டு சங்க நூல்களில் நற்றிணை, கலித்தொகை, அகநானூறு தவிர, ஏனைய 15 நூல்களையும் பதிப்பித்த பெருமை தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சாமிநாதையரையே சாரும்.
சங்க நூல்களில் உ.வே.சா. பதிப்பித்த குறுந்தொகை பதிப்பு பல்வேறு வகைகளில் சிறப்புப் பெற்றது. பல நூல்களைப் பதிப்பித்த பேரனுபவத்தையும், பெரும் புலமையையும் குறுந்தொகை பதிப்பில் காண முடிகிறது. தனது 82ஆவது வயதில் இந்தப் பெரும் பணியைத் "தமிழ்த் தாத்தா' ஆற்றியிருக்கிறார் எனும்போது, அவரை இருகரம் கூப்பி வணங்கச் சொல்கிறது எனது தமிழ் உணர்வு.
உ.வே.சா. பதிப்பித்த குறுந்தொகை இப்போது 7ஆவது பதிப்பையும், பத்துப்பாட்டு 8ஆவது பதிப்பையும் காண்கிறது. "தினமணி'யின் முன்னாள் ஆசிரியரும், தொல்லியல் அறிஞருமான ஐராவதம் மகாதேவனின் நிதியுதவியுடன் குறுந்தொகையும், நாணயவியல் அறிஞர், தினமலர் ஆசிரியர் டாக்டர் இரா. கிருஷ்ணமூர்த்தியின் நிதியுதவியுடன் பத்துப்பாட்டும் இப்போது புதிய பதிப்புகளாக வெளிவந்திருக்கின்றன. 
தமிழுக்குப் பத்துப்பாட்டையும், குறுந்தொகையையும் ஓடி அலைந்து, தேடிப்பிடித்து மீட்டுத் தந்த தமிழ்த் தாத்தாவுக்கும், மீண்டும் ஒரு பதிப்புக்கு வழிகோலிய இருபெரும் மூத்த தமிழறிஞர்களுக்கும் தமிழுலகம் தலைவணங்கக் கடமைப்பட்டிருக்கிறது.


கட்செவி அஞ்சலில் (வாட்ஸ்ஆப்) "கலாம் பதிப்பகம்' குழுவில் நானும் இருக்கிறேன். கவிஞர் அறிவுமதி மூன்று நாள்களுக்கு முன்பு அந்தக் குழுவில் எங்கள் பார்வைக்குப் பதிவு செய்திருந்த கவிதையைப் படித்தபோது, அது என்னை சிரிக்கவும், சிந்திக்கவும் வைத்தது. இரண்டு வரி பற்றிய அந்த நான்கு வரிக் கவிதை இதுதான்:

இரண்டடி கொடுத்தால்
தானே திருந்துவாய்
வாங்கிக் கொள் அதை 
வள்ளுவனிடம்!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/26/w600X390/sk4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/26/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2815069.html
2810556 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு முன்றுறையரையனார் Sunday, November 19, 2017 12:00 AM +0530 ஆள்வோர் அருகுள்ளோரை நம்ப வேண்டாம்
 காவலனை ஆக வழிபட்டார் மற்றவன்
 ஏவல் வினைசெய் திருந்தார்க் குதவடுத்தல்
 ஆவணைய நின்றதன் கன்று முலையிருப்பத்
 தாயணல் தான்சுவைத் தற்று.. (பாடல்-20)
 அரசனைத் தனக்குத் துணையாகக் கொண்டு, அவனைச் சார்ந்தொழுகினார், அவனால் ஏவப்பட்ட வேலையைச் செய்பவர்க்கு, உதவிசெய்து அவரால் காரியம் பெறலாமென்று நினைத்தல், பசுவின் கன்று, தாயினது மடி யிருக்கவும், தாயினது அணலைச் சுவைத்தாற்போலும். (அணல்-தாடி, கீழ்வாய், கழுத்து) (க-து.) அரசனைச் சார்ந்தொழுகுவார் கீழாயினாரிடம் கூறித் தங்குறையை முடித்துக்கோடற்க என்பதாம். "தாயணல் தான்சுவைத் தற்று' என்பது பழமொழி.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/19/பழமொழி-நானூறு-2810556.html
2810557 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மழை வேண்டாம்! DIN DIN Sunday, November 19, 2017 12:00 AM +0530 'மழை வேண்டாம்!' என்று அவர்கள் சொன்னார்கள். "இப்படியும் சொல்வார் உண்டோ?' என்று நமக்குத் தோன்றுகிறது. எத்தனையோ காலமாக மழையைக் காணாமல் பஞ்சத்தில் அடிபட்ட நமக்கு, "வருமா, வருமா' என்ற ஏக்கம் இருப்பதுதான் இயற்கை. ஆனால், நமக்கு வேண்டிய மழை பெய்து, அதற்கு மேலும் மழை கொட்டு கொட்டென்று கொட்டி ஆற்றில் வெள்ளம், ஏரியில் உடைப்பு, குளங்களில் கரைகள் உடைந்து எங்கும் வெள்ளம் என்ற நிலை ஏற்பட்டால், "மழையே! மழையே! வா, வா!' என்றா பாடுவோம்? "கடவுளே! இப்போதைக்கு மழை வேண்டாம்' என்றுதான் சொல்வோம்.
 மழை பெய்யாமலும் கெடுக்கும்; பெய்தும் கெடுக்கும். அளவுக்கு மிஞ்சிப்போகும் எதனாலும் துன்பம் விளைவுதான் இயற்கை. குறைந்த மழையை அநாவிருஷ்டி என்றும், மிகுபெயலை அதிவிருஷ்டி என்றும் சொல்வார்கள். இரண்டினாலும் துன்பம் உண்டாகும்.
 மழை இல்லாமையால், "மழை வேண்டும்' என்று கடவுளுக்குப் பூசை போட்டார்கள்; பழனியைச் சார்ந்த இடங்களில் வாழ்ந்த குறிஞ்சி நிலமக்களாகிய குறவர்கள் ஆவினன்குடி முருகனுக்குப் பூசை போட்டார்கள். முருகன் திருவருள் செய்தான். மழை பெய்தது. ஆனால் அது அளவுக்கு மிஞ்சிவிட்டது. ஆகவே, "கடவுளே! எங்களுக்கு மழை போதும். இந்த மேகங்கள் கீழே வந்து மழை பெய்தது போதும். இனி மேலே போகட்டும்' என்று மறுபடியும் முருகனுக்குப் பூசை போட்டார்கள். மழை நின்றது. அவர்களுக்கு ஆனந்தம் தாங்கவில்லை. தாங்கள் விளைத்த தினையைச் சமைத்துப் பொங்கலிட்டு விருந்துண்டு களித்துக் கூத்தாடினார்கள். ÷இதைப் புறநானூறு என்ற நூலில் கபிலர் என்ற பெரும்புலவர் ஒரு பாட்டில் சொல்கிறார்.
 
 "மலைவான் கொள்கென உயர்பலி தூஉய்.
 மாரி ஆன்று மழைமெக்கு உயர்கெனங்
 கடவுட் பேணிய குறவர் மாக்கள்
 பெயல்கண்மாறிய உவகையர், சாரற்
 புனத்தினை அயிலும் நாட'' (143)
 
 இதே மாதிரி வேறு ஒரு நிகழ்ச்சியைச் சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள் தேவாரத்தில் பாடுகிறார்.
 சோழ நாட்டில் திருப்புன்கூர் என்பது ஒரு தலம். நாடு முழுவதும் மழையில்லாமல் மக்கள் வாடினர். அப்போது திருப்புன்கூரிலுள்ள அன்பர்கள் ஆலயத்துக்குச் சென்று சிவபிரானிடம் ஒரு பிரார்த்தனை செய்து கொண்டார்கள்.
 "கடவுளே! உலக முழுவதும் மழை மறந்து நீரற்றுப் போயிற்று. வயலில் நீரில்லை. அதனால் மக்கள் துன்பப்படுகின்றனர். மழை பெய்யச் செய்து நாங்கள் உய்யும்படி திருவருள் பாலிக்க வேண்டும். தேவரீருக்குப் பன்னிரு வேலி நிலத்தை எழுதி வைக்கிறோம்' என்று வேண்டிக் கொண்டார்கள். இறைவன் அருளால் மழை பெய்யத் தொடங்கியது. ஊரார் சிவபிரானுக்குப் பன்னிரு வேலியை எழுதி வைத்தார்கள்.
 மழை விடாமற் பெய்தது. எங்கும் வெள்ளம் பரந்தது. அளவுக்கு மிஞ்சி மழை பெய்தது. "இனிப் பெய்தால் நாடு முழுவதும் நாசமாகும்' என்று அஞ்சி, அன்பர்கள் மறுபடியும் இறைவனிடம் வந்தார்கள். "திருப்புன்கூர்ப் பெருமானே! உன்னுடைய திருவருளால் மழை பெய்தது போதும். இனிமேல் மழை வேண்டாம். மழை நின்றால் மறுபடியும் பன்னிரு வேலி தேவரீருக்குத் தருகிறோம்' என்று பிரார்த்தனை செய்து கொண்டார்கள்.
 மழை நின்றது. ஊரார் மறுபடியும் பன்னிரண்டு வேலியை ஆலயத்துக்கு எழுதி வைத்தார்கள். இந்த நிகழ்ச்சியைப் பின்வரும் தேவாரத் திருப்பாட்டினால் உணரலாம்.
 
 ""வையகம் முற்றும் மாமழை மறந்து
 ÷வயலில் நீர்இலை மாநிலம் தருகோம்
 உய்யக் கொள்கமற் றெங்களை என்ன
 ÷ஒளிகொள் வெண்முகி லாய்ப்பரந் தெங்கும்
 பெய்யும் மாமழைப் பெருவெள்ளம் தவிர்த்துப்
 ÷பெயர்த்தும் பன்னிரு வேலிகொண்டருளும்
 செய்கை கண்டுநின் திருவடி அடைந்தேன்
 ÷செழும்பொழில் திரும்புன்கூர் உளானே!''
 
 "திருப்புன்கூரில் உள்ள சிவபெருமானே! உலக முழுவதும் பெரிய மழை மறந்து வயலில் நீர் இல்லை. உனக்குப் பெரிய நிலத்தைத் தருவோம். எங்களை உய்யும்படி செய்ய வேண்டும் என்று வேண்ட ஒளியையுடைய வெள்ளை முகிலாகப் பரந்து (கறுத்துப்) பெய்த பெரு மழையால் உண்டான பெரிய வெள்ளத்தை மாற்றி, மறுபடியும் பன்னிரண்டு வேலி நிலம் கொண்டருளிய அருட் செய்கையைக்கண்டு, (நீ வேண்டுவார் வேண்டிய வண்ணம் அருளும் பெருந்தகை என்பதை உணர்ந்து) நின் திருவடியைப் புகலாக அடைந்தேன்' என்பது பொருள்.
 முன்னே சொன்னது கொங்கு நாட்டுக்கதை; அதைப் பாடியவர் கபிலர். பின்னே சொன்னது சோழநாட்டுக் கதை; அதைப் பாடியவர் சுந்தரமூர்த்தி நாயனார்.
 
 கி.வா.ஜ.வின் "கன்னித் தமிழ்' - நூலிலிருந்து...
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/18/w600X390/t1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/19/மழை-வேண்டாம்-2810557.html
2810558 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஒக்கல் வாழ்க்கை DIN DIN Sunday, November 19, 2017 12:00 AM +0530 புறநானூற்றில் ஓரேருழவர் பாடிய செய்யுளில், "இல்வாழ்க்கையாகிய - ஒக்கல் வாழ்க்கையை, நன்கு அடையாளம் காட்டுகிறார். மரமே இல்லாத ஒரு பாலை நிலத்தில் வேடன் ஒருவன், மான் ஒன்றை வேட்டையாடுவது எளிதாகும். என்றாலும் அந்த மான், அவன் வேட்டைக்குத் தப்பிப் பிழைத்தாலும் பிழைக்கலாம்; யானும் நல்வழி நாடி நடந்து ஓரளவு பிழைத்து உயிர் வாழ்ந்தாலும் வாழலாம்; சுற்றத்தோடு கூடி வாழும் இல்வாழ்க்கை, மான் தப்ப முடியாது வேட்டுவனிடம் அகப்படுவது போல, இரண்டு கால்களிலும் இட்ட விலங்கு போல அமையும். ஆதலால், உய்ந்து போக முடியாது' என்று கூறும் நான்கு வரிப் புறப்பாட்டு சிந்திக்கத்தக்கது.
 
 "அதளெறிந் தன்ன நெடுவெண் களரின்
 ஒருவ னாட்டும் புல்வாய் போல
 ஓடி யுய்தலுங் கூடும்மன்
 ஒக்கல் வாழ்க்கை தட்குமா காலே'' - (புறம் 193)
 
 "இவ் ஓரேருழவர் இச்செய்யுளில் இல்லறத்தை வெறுத்துக் கூறுதலின், இவர் துறவறத்தில் விருப்புடையார் என்று சொல்ல இடமுண்டு'' என்று "தமிழ்த் தாத்தா' சுருக்கமாக விளக்கம் செய்வார். இப்புறப்பாட்டின் தடத்தை சிந்தாமணிப் பாடல் ஏற்றுப் போற்றுவதையும் உ.வே.சா. பதிவு செய்துள்ளார்.
 
 "காட்டகத் தொருமான் துரக்கு மாக்கலை
 ஓட்டுடைத் தாம் என்னும் உய்யும் நங்களை
 ஆட்டியிட்டு ஆருயிர் அளைந்து கூற்றுவன்
 ஈட்டிய விளை மதுப்போல வுண்ணுமே'
 
 இவ்விரு பாடல்கள் மூலமாக, இல்வாழ்க்கை வாழ்வு சிறைப்பட்ட வாழ்க்கை என்றும், அவ்வாழ்க்கையில் நன்னெறிப்பட வாய்ப்பு குறைவு என்றும் தெரிய வருகிறது. ஆனால், உய்ந்து போவதற்குரிய வழியைத் தெளிவு பெற இவ்வாசிரியர்கள் கூறவில்லை.
 
 "காமஞ் சான்ற கடைக்கோட் காலை
 ஏமஞ் சான்ற மக்களொடு துவன்றி
 அறம் புரி சுற்றமொடு கிழவனும் கிழத்தியும்
 சிறந்தது பயிற்றல் இறந்ததன் பயனே' (கற்.51)
 
 என்று இல்வாழ்வின் பயனை, நன்மக்களோடு கூடி, அவர்களோடு சிறந்தது என்ற, ஓரிறைவனை வழிபட்டு, மறுமைப் பேறு அடைய வேண்டும் என்று இல்வாழ்வின் இலக்கணத்தை, தலைவன் தலைவிக்குக் கட்டமைப்புச் செய்வார் தொல்காப்பியர். இங்கு தொல்காப்பியர் "சிறந்தது' என்று கூறுவது, ஒருவன் என்னும் ஒருவனே ஆகும். இவ்வழியில் தடம் பதித்தவர் திருஞானசம்பந்தர்.
 மாதொருபாகனின் திருவருளால் மண்ணில் நல்லவண்ணம் வாழலாம் என்று, தொல்காப்பியரின் "சிறந்தது பயிற்றலை' செயல்முறைக்குக் கொண்டுவந்து, ஞானசம்பந்தர் அடையாளம் காட்டுவார்.
 வழிமொழிதல்: அதேசமயம், ஓரேருழவர், திருத்தக்கத்தேவர் கருத்துகளையும் உடன்பட்டு, அவர்கள் உய்ந்து போக முடியாது என்று கூறிய முடிவுகளை உடைத்தெறிந்து, ஞானசம்பந்தர் நன்கு அடையாளம் காட்டுவது நற்சிந்தனையாகும்.
 தெளிவுறுத்தல்: ஒன்று தீமை பயக்கிறது என்றால், மற்றொன்று நன்மை பயக்கும் வழியும் தெளிவுபடுத்துவது பெரியோர் கடனாகும். "ஒக்கல் வாழ்க்கை தட்குமாகாலே'' என்று முடிவு கூறிய, ஓரேருழவர் விடிவு கூறுவதை விட்டுவிட்டார். அதனைக் குறிப்பாகவேனும் கூறியிருக்கலாம்.
 ஞானசம்பந்தர் ஒக்கல் வாழ்க்கையைப் "பேதைப் பெருங்கடல்' என்று அடையாளங் காட்டி, அதேசமயம் அப்பெருங்கடலைக் கடக்கவும் வழிப்படுத்துகிறார்.
 
 "பெண்டிர் மக்கள் சுற்றம் என்னும் பேதைப் பெருங்கடலை
 விண்டு பண்டே வாழ மாட்டேன் வேதனை நோய் நலிய
 கண்டு கண்டே உன்றன் நாமம் காதலிக்கின்றது உள்ளம்
 வண்டுகிண்டிப் பாடுஞ்சோலை வலிவலம் மேயவனே '
 
 இதுபோன்ற பாடல்கள் பலவற்றின் மூலமாக, தேவாரத்தில் இல்வாழ்வின் துயரத்தினை எடுத்துக்காட்டி, அத்துயர் நீங்க, தொல்காப்பியர் கூறியபடி சிறந்தது பயிற்ற அவ்வவ் ஊர்களில் உள்ள, இறைவனைப் போற்றி,
 இல்வாழ்க்கையில் வாழ்வாங்கு வாழலாம் என்று திருஞானசம்பந்தர் தெளிவுபடுத்துகிறார்.
 சமயக் கணக்கர் மதிவழி கூறாத வள்ளுவரும், "வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழ்பவன் வானுறையும் தெய்வத்துள் வைக்கப்படும்' என்றார். சங்க நூல்கள் முன்தோன்றிய மாடு என்றால், பின்தோன்றிய கொம்புகளை தேவாரம் - திருவாய்மொழி என்றும், கொம்புகளுக்கு வலிமை மிகுதி என்றும் திருவாமூர் கொண்ட குருபிரான் அருளியது ஈங்கு எண்ணத்தக்கதாகும்.
-புலவர் தா. குருசாமி தேசிகர்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/18/w600X390/t2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/19/ஒக்கல்-வாழ்க்கை-2810558.html
2810559 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பொதியறை DIN DIN Sunday, November 19, 2017 12:00 AM +0530 'பொதி அறை' என்கின்ற சொல் உணர்த்தும் பொருளையும், முதுமக்கள் தாழி குறித்த பதிவுகளையும் இணைத்து நோக்குகின்றபொழுது சில ஐயங்கள் எழுகின்றன. பொதி அறை என்கின்ற சொல் சங்க இலக்கியத்தில் நேரடியாக இடம்பெறவில்லை. ஆனால், பொதி என்கின்ற அடிச்சொல் எழுபதிற்கும் (70) மேற்பட்ட இடங்களில் பயின்று வந்துள்ளன. அதே சமயம் பொதியறை என்கின்ற சொல் சிலப்பதிகாரத்திலும் மணிமேகலையிலும் பயின்று வந்துள்ளது.
 "போதார் பிறவிப் பொதியறை யோரென' (சிலப். 10: 191) பொதியறை துவாரமில்லாத கீழறை என்று அடியார்க்கு நல்லார் உரை சொல்கிறார்.
 
 பொதியறைப் பட்டோர் போன்றுளம் வருந்தி (மணி. 4: 105)
 பொதியறைப் பட்டோர் போன்றுமெய் வருந்தி (மணி. 19: 8)
 
 என்று மணிமேகலையில் இடம்பெற்றுள்ளது. தன் மகன் உதயகுமரன் கொலை உண்டதை அறிந்த அரசமாதேவி மணிமேகலை மீது கோபம் கொண்டு அவளுக்குத் தரும் தண்டனைகளுள் ஒன்று பொதியறையில் அடைப்பது. அப்படி அடைத்தும் அவள் இறக்கவில்லையே என்பதை நினைத்து வியப்புறுகிறாள். வரலாற்று முறை தமிழ் இலக்கியப் பேரகராதியில் "பொதி' என்கிற சொல் பெயர்ச்சொல்லாக வரும்பொழுது 20 பொருளிலும் வினைச்சொல்லாக வரும்பொழுது 12 பொருளையும் உணர்த்தும் என்று பதிவு செய்துள்ளது (தொகுதி. 4, பக். 1812-13). மேற்குறித்த இடங்களில் வினைச்சொல்லின் அடிப்படையிலேயே பொதி என்கின்ற சொல் இடம்பெற்றுள்ளது. அப்படி நோக்குகையில், "அருள் முந்துறுத்த அன்பு பொதி கிளவி' (தொல். கற். 20) என்பதில் மறைந்துள்ள என்கின்ற பொருளிலும், "அலங்கு குலைஈந்தின் சிலம்பி பொதி செங்காய்' (ஐங்கு. மிகைப். 2) என்பதில் மூடப்பட்ட என்கின்ற பொருளிலும் "நுண்பொறி மான்செவிபோல வெதிர் முளைக், கண்பொதி பாளை கழன்று உகும் பண்பிற்றே' (கலித். 43) என்பதில் மூடிய என்கின்ற பொருளிலும் பயின்று வந்துள்ளது.
 முதுமக்கள் தாழி குறித்த பல்வேறு தரவுகள் தமிழகத்தில் இன்றும் கிடைத்த வண்ணம் இருக்கின்றன. முதுமக்கள் தாழிகள் தனியாகவும் பல தாழிகள் ஒரே இடத்திலும் கிடைத்திருக்கின்றன. கல் திட்டுகள் என்னும் கல்பதுக்கைகள் என்கின்ற தன்மையிலும் ஆதாரங்கள் கிடைக்கின்றன. இதில் தாழிகள் என்பவை வயது முதிர்ந்து, உடலில் உயிர் மட்டும் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் ஒருவரை ஒரு பெரிய பானையின் உள் அமரவைத்து, அவருக்குப் பிடித்தனவற்றை வைத்து மேலே ஒரு மூடியை போட்டு மூடி பூமியில் புதைத்து அவ்விடத்தை வணங்குதல் என்கின்ற புரிதலோடு தொடர்புடையது.
 கல் திட்டு அல்லது கல் பதுக்கைகள் அப்படி இல்லை. ஏதோ ஒரு காரணத்தால் (போர், நோய், பஞ்சம்) இறந்த பலரையும் ஒரு பெரிய குழி தோண்டி அதில் போட்டு மூடி அக்குழியைச் சுற்றி கற்பதுக்ககைகளை நட்டு அடையாளம் இடுதல் ஆகும். இதில் முதுமக்கள் தாழி என்பது எகிப்து போன்ற நாடுகளில் மம்மி என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. தமிழர் முதுமக்கள் வழிபாடு என்பதாக இருந்தது.
 இந்நிலை பேரரசு உருவாக்கத்தின் பின்பு குற்றம் செய்பவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் தண்டனைகளுள் ஒன்றாகப் பரிமாணம் அடைந்திருக்கின்றது. அதாவது, அரண்மனை கட்டுமான அமைப்பில் ஒரு பிரிவு சிறை என்பது. அச்சிறை அமைப்பில் இருந்த பல்வேறு உட்பிரிவுகளில் ஒன்று பொதியறை என்பது. அதாவது அறையினுள் ஒருவரையோ ஒன்றுக்கு மேற்பட்டவர்களையோ உள்ளே அடைத்த பின்பு அதில் காற்றே புகாது. அப்படியெனில் அம்மனிதனின் சுவாசம் படிப்படியாகக் குறைந்து இறக்க நேரிடும். இது குற்றம் செய்பவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் தண்டனையாக சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலையில் பதிவுகள் உள்ளன.
 அதே சமயம் அத்தகைய அறையில் அடைக்கப்பட்டும் மணிமேகலை உயிர் துறக்காமல் இருக்கிறாள். இது சித்தர் நிலையோடு இணைத்து நோக்கத்தக்கது. வள்ளலார், வண்ணச்சரபம் தண்டபாணி சுவாமிகள் முதலானவர்களின் இறப்பு குறித்த சிந்தனையும் மேற்குறித்தவற்றோடு தொடர்புடையதே.
 மேற்குறித்தவர்கள் காற்று புகாத அறையில் தன்னைத்தானே வருத்திக்கொண்டு உயிர் துறந்தவர்களே. அவை பல்வேறு காரணங்களால் ஜீவ சமாதி ஆகிவிட்டனர் என்றும், அவர்கள் ஜோதியில் கலந்து விட்டனர் என்றும் வரலாறு கூறுகின்றது. பல்வேறு பழைமை வாய்ந்த கோயில்களில் குறிப்பாக, சித்தர்கள் உருவாக்கிய வழிபாட்டுத் தலங்களில் பாதாள அறைகள் இருப்பதை இன்றும் காண்கிறோம்.
 எடுத்துக்காட்டாக, சில மாதங்களுக்கு முன்பு விழுப்புரம் மாவட்டம் மயிலத்தில் உள்ள முருகன் கோயிலில் இத்தகைய நிலவறை கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. முருகன் வள்ளி, தெய்வயானையுடன் கூடிய கோயிலை அமைத்து, அதில் தவம் புரிந்த பாலசித்தர் சமாதி, முருகன் சந்நதிக்கு எதிரில் அமைக்கப்பட்டிருப்பினும், கோயிலின் முதலாம் சுற்றுப் பிராகாரத்தின் தென் திசையில் தரையில் இருந்து ஆறு அடிக்குமேல் ஆழம் கொண்ட ஓர் அறை உள்ளது. அதில் தவநிலையில் ஒருவர் அமர்ந்திருக்கும் உருவம் உள்ளது. இது சித்தர்களின் இறுதி நிலைக்கான அடையாளம் எனக் கூறப்படுகிறது.
 இவ்வாறு முதுமக்கள் தாழி என்கின்ற தமிழரின் தொல்குடியின் முறைமை பேரரசு உருவாக்கத்திலும், சித்தர்கள் நிலையிலும், இவ்வுலகில் நடக்கும் கொடுமைகளுக்கு எதிராகப் போராட முடியாதவர்கள் நிலையிலும் செயல்பட்டுள்ள முறைமை கவனிக்கத்தக்கது. இப்பொதியறை மேலும் விரிவாக ஆராயப்படவேண்டிய ஒன்றாகும்.
 
 }முனைவர் கா. அய்யப்பன்
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/18/w600X390/t3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/19/பொதியறை-2810559.html
2810560 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, November 19, 2017 12:00 AM +0530 சென்னை பத்திரிகையாளர் கூட்டமைப்பின் (எம்யூஜே) தலைவராக இருந்த நண்பர் இரா. மோகன் திடீரென்று மாரடைப்பால் தனது 54-ஆவது வயதில் மரணமடைந்தது ஒட்டுமொத்த பத்திரிகையாளர் சமுதாயத்தையே அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியது. அவரது நினைவேந்தல் கூட்டம் நேற்று சென்னை லயோலா கல்லூரியில் பெர்ட்ரம் அரங்கத்தில் நடைபெற்றது.
உடல் நலமில்லாமல் இருந்த துக்ளக் ஆசிரியர் சோ சாரை சந்தித்தது எனக்கு நினைவுக்கு வந்தது. என்னிடம் அவர் சொன்னார்: "நம்மைச் சுற்றியிருக்கும் எல்லாவற்றையும் நாம் கவனிக்கிறோம். ஆனால், நம்முடனேயே இருக்கும் நமது உடம்பை நாம் கவனிப்பதுமில்லை, அதுகுறித்துக் கவலைப்படுவதுமில்லை. உடம்புக்கு ஏதாவது வரும்போதுதான், "அடடா, இதைக் கவனிக்காமல் விட்டுவிட்டோமே' என்கிற நினைப்பே வருகிறது. நான் செய்த தவறை நீங்கள் செய்துவிடக்கூடாது. உடம்பைப் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.'' அவர் எனக்குத் தந்த அறிவுரை எல்லாப் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தந்த அறிவுரையாக நான் கருதுகிறேன். 
அந்த இரங்கல் கூட்டத்தில் கலந்துகொண்ட "விடுதலை' ஆசிரியர் ஐயா கி.வீரமணி பேசும்போதும் இதையேதான் வலியுறுத்தினார். பத்திரிகையாளராகவும், சமூகப் போராளியாகவும் நிறைந்த அனுபவம் கொண்ட மூத்த பத்திரிகையாளரான விடுதலை ஆசிரியரின் உரை நெகிழ வைத்தது. 
பத்திரிகையாளர்கள் உடனடியாகக் கேட்டுப் பெற வேண்டியவை எல்லாப் பத்திரிகை அலுவலகங்களிலும் தவறாமல் உடற்பயிற்சி செய்ய உடற்பயிற்சி மையங்கள் அமைப்பதும், அனைவருக்கும் மருத்துவக் காப்பீட்டை உறுதிப்படுத்துவதும்தான்.
சிம்ப்பதி (sympathy) என்கிற ஆங்கில வார்த்தைக்கு இரக்கம் என்று பொருள் தெரியும். எம்ப்பதி (Empathy) என்பதைத் தமிழில் எப்படிக் கூறுவது என்று நீண்ட நாள்களாகவே நான் குழம்பிக் கொண்டிருந்தேன். விடுதலை ஆசிரியர் "ஒத்தது அறிவான் உயிர்வாழ்வான் மற்றையான் செத்தாருள் வைக்கப்படும்' என்கிற "ஒப்புரவு அறிதல்' அதிகாரத்திலுள்ள திருக்குறளை மேற்கோள்காட்டிக் கூறியபோது, எம்ப்பதி என்பதற்குச் சரியான தமிழ் வார்த்தை "உய்த்தறிவு' அல்லது "ஒத்தறிவு' என்று உணர்ந்தேன்.
எல்லோரும் இரா. மோகனைப் போராளி, கோபக்காரர் என்றெல்லாம் கூறினார்கள். ஆனால், எனக்கு என்னவோ அவரது சிரித்த முகம்தான் மனதில் பதிந்திருக்கிறது!

தேவகி முத்தையா எழுதிய "சிந்தனைப் பூச்சரம்' என்கிற புத்தகம் குழந்தைகள் தினத்தன்று அவருடைய கையெழுத்துடன் எனக்கு அனுப்பித் தரப்பட்டது. ஆன்மிகம் குறித்த 15 கட்டுரைகளும், இலக்கியம் தொடர்பான 16 கட்டுரைகளும், பயணம் பற்றிய 4 கட்டுரைகளும் கொண்ட அந்தத் தொகுப்பு என்னை வியப்பின் உச்சத்திற்கே இட்டுச் சென்றது. இப்படியோர் அசாத்தியமான ஆன்மிக இலக்கியப் பரிமாணம் அவருக்கு உண்டு என்று நான் கிஞ்சித்தும் எதிர்பார்க்கவில்லை.
ஆடி மாதப் பெருமையைப் பற்றி நமக்கெல்லாம் தெரியும். ஆனால், இந்தியா சுதந்திரமடைந்ததும்கூட ஆடி மாதத்தில்தான் என்று இதுவரை யோசித்ததே இல்லை. தேவகி முத்தையா தனது "ஆடியில் அடி' என்கிற கட்டுரையில் இது குறித்துப் பதிவு செய்திருக்கிறார்.
என்னை மிகவும் வியப்பில் ஆழ்த்தியது இவருக்குத் தமிழில் இருப்பதுபோன்ற புலமை வடமொழியிலும் காணப்படுகிறது என்பதுதான். "கடைக்கண்களே' என்கிற அபிராமி அந்தாதியின் கடைசி வார்த்தையைத் தலைப்பாகக் கொண்டு இவர் எழுதியிருக்கும் கட்டுரை நமது ஆன்மிகக் கண்களை அகல விரிய வைக்கிறது.
ஆன்மிகத்தில் மட்டுமல்லாமல், இவர் இலக்கியத்திலும் இசையிலும் ஆழ்ந்த புலமை அடைந்திருப்பது "சிந்தனைப் பூச்சரம்' புத்தகத்தைப் படித்துப் பார்த்தபோது விளங்கியது. 
1965-ஆம் ஆண்டு இளங்கலைப் பட்டம் பெற்ற பின் 20 ஆண்டுகள் மணவாழ்க்கையில் ஈடுபட்ட பிறகு 1985-ஆம் ஆண்டு முதுகலைப் பட்டமும், தொடர்ந்து அபிராமி அந்தாதியில் ஆய்வு செய்து இளம் முனைவர் பட்டமும் பெற்றிருக்கிறார் தேவகி முத்தையா. 
அபிராமி அந்தாதி குறித்த அவரது ஆய்வு தருமை ஆதினத்தின் 26-ஆவது குரு மகாசன்னிதானம் ஸ்ரீலஸ்ரீ சண்முக தேசிக ஞானசம்பந்த பரமாச்சாரியார் சுவாமிகளின் அருள் வட்டத்துக்குள் இவரை இணைத்தது. அதன் பிறகு இவரது ஆன்மிக இலக்கியத் தேடல் பிரவாகமாக ஊற்றெடுத்ததில் ஆச்சரியம் என்ன இருக்கிறது? உதிரிப் பூக்களாக இருந்த தனது சிந்தனைகளை ஒன்றுகூட்டி "சிந்தனைப் பூச்சரம்' தொடுத்திருக்கிறார் செந்தமிழ் திலகம் தேவகி முத்தையா.
அவருக்கு ஒரு வேண்டுகோள்: "சிந்தனைப் பூச்சரம்' மூன்று தொகுப்புகளாக ஆன்மிகம், இலக்கியம், பயணம் என்று தொகுக்கப்பட்டால் இன்னும் நன்றாக இருக்கும்.

ஆண்டுதோறும் என்னைத் தவறாமல் சந்திக்க வருவார் நண்பர் வெ.பாஸ்கரன். இவர் தமிழ்த்தென்றல் திரு.வி.க.வின் அடிப்பொடி என்று கூறலாம். தன்னை திரு.வி.க. பாஸ்கரன் என்று அழைத்துக்கொள்ளும் இவர் திரு.வி.க. சமுதாய நல, வள இயக்கம், திரு.வி.க. மாணாக்கர் இயக்கம், திரு.வி.க. முதியோர் நல இயக்கம், திரு.வி.க. பேரவை என்று திரு.வி.க.வின் பேரில் பல்வேறு சமுதாயப் பணிகளை ஆற்றி வருகிறார்.
"பரம்பொருள் அல்லது வாழ்க்கை வழி', "சீர்திருத்தம் அல்லது இளமை விருந்து' என்று இரண்டு புத்தகங்களை எனது பார்வைக்கு வைத்துவிட்டு மாயமாக இந்த ஆண்டும் மறைந்துவிட்டிருக்கிறார் நண்பர் பாஸ்கரன். "தமிழ்த்தென்றல்' திரு.வி. கல்யாணசுந்தரனார் தமிழர்களின் நெஞ்சங்களில் இருந்து காலம் கடந்தும் வாழ்கிறார் என்பதற்குக் கட்டியம் கூறுகிறது பாஸ்கரனின் தமிழ்ப் பற்று.

பாளையங்கோட்டையிலிருந்து நண்பர், எழுத்தாளர் இரா.நாறும்பூநாதன், தென்காசி நண்பர் கணபதி சுப்பிரமணியனின் சில கவிதைகளை எனக்கு அனுப்பித் தந்துள்ளார். தனது வாழ்நாளில் ஒரு கவிதைப் புத்தகத்தையாவது வெளியிட்டுவிட வேண்டும் என்று அடிக்கடி சொல்வார் கவிஞர் கணபதி சுப்பிரமணியன். ஆனால் விதி அதற்கு ஒப்பவில்லை.
சில மாதங்களுக்கு முன்பு தனது சிறுநீரகம் செயலிழந்துபோய் நாற்பது வயதில் காலமாகிவிட்டார் கவிஞர் கணபதி சுப்பிரமணியன். அவரது கவிதைகளில் சுமார் எழுபது கவிதைகளைத் தேர்ந்தெடுத்து அவரது கனவை நனவாக்கும் முயற்சியில் நண்பர்கள் இரா. நாறும்பூநாதனின் தலைமையில் களமிறங்கி இருக்கிறார்கள். அவரது கவிதையில் ஒன்று இதோ:

தள்ளாதவன் கேட்கிறேன்
நான் பேசிக்கொண்டிருக்க வேண்டும்
இவ்வறையில்
ஒரு நிலைக்கண்ணாடியேனும்
இருக்கட்டும்!


-

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/18/w600X390/t4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/19/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2810560.html
2806386 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நாய்க்கு நடுகல்லும் செப்பேடும் DIN DIN Sunday, November 12, 2017 03:31 AM +0530 பண்டைய காலத்தில் போரில் வீரமரணம் அடைந்த வீரர்களுக்கு நடுகல் எடுக்கப்பட்டன. கோழிச்சண்டையில் வீரமரணம் அடைந்த கோழிக்கு இந்தளூர், அரசலாபுரம் ஆகிய இடங்களில் நடுகல்லும்; கள்ளனையும், விலங்குகளையும் கொன்ற நாய்களுக்கு எடுத்தனூர், அம்பலூர் ஆகிய இடங்களில் நடுகற்கள் எடுக்கப்பட்டுள்ளன.
செங்கம் வட்டம் எடுத்தனூரில் நாய்க்கு எடுத்த நடுகல் உள்ளது. இந்நடுகல் முதலாம் மகேந்திரவர்மனின் (கிபி.624) 34ஆவது ஆட்சியாண்டில் எடுக்கப்பட்டதாகும். தொறுப்போரில் வீரமரணம் அடைந்த கருந்தேவகத்தியுடன் கோபாலன் என்னும் நாயும் இறக்க, அதற்காக எடுக்கப்பட்ட நடுகல் என்று கல்வெட்டில் எழுதப்பட்டுள்ளது.
"கோவிசைய மயிந்திரபருமற்கு முப்பத்து நான்காவது வாணகோ அரைசரு மருமக்கள் பொற்றொக்கை ஆர் இளமகன் கருந்தேவக்கத்தி தன்னெருமைப் புறத்தே வாடிப்பட்டான் கல்' என்ற வட்டெழுத்துக் கல்வெட்டு காணப்படுகிறது. நடுகல்லில் வீரனது உருவம் இடதுபுறம் பார்த்த நிலையில், இடதுகையில் வில்லும், வலதுகையில் குறுவாளும் ஏந்தியுள்ளான். இவ்வீரனது காலின் பக்கத்தில் நாயின் உருவமும், சிமிழும், கெண்டியும் காணப்படுகின்றன. நாயின் பின்புறம் " கோபாலன் னென்னுந் நாய் ஒரு கள்ளனைக் கடித்துக் காத்திருந்தவாறு' என்ற வட்டெழுத்து வாசகம் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது.
வாணியம்பாடி வட்டம், அம்பலூரில் மூன்று நடுகற்களை முனைவர் சு.இராசுவேலு என்பவர் கண்டறிந்துள்ளார். இதில் கி.பி.9ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த ஒரு நடுகல் நாய்களுக்காக எடுக்கப்பட்டதாகும். அம்பலூரைச் சார்ந்த கோவன் என்பவனின் நாய்களான முழகனும் வந்திக்கத்தியும் பன்றிகளைக் கொன்று இறந்தமைக்காக நடுகல் எடுக்கப்பட்டுள்ளது. கல்வெட்டின் கீழே இரு பிரிவுகளாக இரண்டு பன்றிகளுடன் சண்டையிடும் இரண்டு நாய்களின் உருவங்கள் புடைப்புச் சிற்பங்களாகச் செதுக்கப்பட்டுள்ளன.
ஆந்திர மாநிலம் பல்ராம் கொல்லரஹட்டை எனும் ஊரில் புனிதா என்ற வேட்டை நாய், காட்டுப்பன்றியைக் கொன்று தானும் உயிர்விட்டதால், அந்நாய்க்கு நடுகல் எடுத்துள்ளனர். கடப்பை மாவட்டம் "லிங்கலா' என்ற கிராமத்தில் போரகுக்கா என்ற நாய் தன் எஜமான் இறந்துவிட, அதுவும் இறந்துவிடுகிறது. அதனால், அந்நாய்க்கும் நடுகல் எடுக்கப்பட்டதாக ஆவணங்கள் தெரிவிக்கின்றன. 
திருநெல்வேலி - மன்னார்கோவிலில் 100 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்தவர் இராமானுஜ ஆச்சாரியார். இவரிடம் ஊர்க்காடு ஜமீன்தார் சோதிட கணக்கியலைப் பரிசோதிப்பதற்காக "வருங்காலம் கூறும் வல்லவரே! நம்முடைய சமீனில் வளரும் நாய் எத்தனை குட்டி போடும் என்று உம்மால் சொல்ல முடியுமா? அவ்வாறு நீங்கள் சொல்பவைப் போல நாய்க்குட்டி போட்டால் ஆண்டொன்றுக்கு 12 கோட்டை நெல் தருகிறேன்' என்று கூறியதோடு, செப்பேட்டிலும் பொறித்து வழங்கியுள்ளார்.
"ஜமீன்தார் அவர்களே! உங்களுடைய நாய் ஆறு குட்டி போடும். அதில் ஒன்றை நாய் தின்றுவிடும். மீதமுள்ள 5 குட்டிகளில் 2 பெண், 3 ஆண். ஆண் குட்டிகள் கருப்பு வெள்ளை நிறத்திலும், பெண் குட்டிகள் மாநிறத்திலும் இருக்கும்' என்று கூறியுள்ளார் இராமானுஜ ஆச்சாரியார்.
கணியன் சொன்னதைப் போலவே நடந்தது. ஆனால், ஜமீன்தார் தான் கொடுத்த வாக்குறுதிப்படி ஆண்டிற்கு 12 கோட்டை நெல் தரமுடியாது என மறுத்துவிட்டார். இவ்வழக்கு திருநெல்வேலி ஆங்கிலக் கலெக்டரிடம் சென்றது. வழக்கை தீர விசாரித்த ஆங்கிலேயக் கலெக்டர், இராமானுஜ ஆச்சாரியாருக்குச் செப்பேட்டு வாசகங்களின்படி ஆண்டிற்கு 12 கோட்டை நெல் கொடுக்க வேண்டுமென்று ஆணையிட்டுத் தீர்ப்பெழுதினார்.
இந்தத் தீர்ப்பின்படி ஆச்சாரியாரின் பரம்பரையைச் சேர்ந்த ஸ்ரீமணவாள மாமுனிவரின் பாலூராள் கோமடத்தைச் சேர்ந்த திருவேணி சம்பந்தத்தார் 12 கோட்டை நெல் பெற்று வந்துள்ளனர் என்பது தெரியவருகிறது.

-கோதனம். உத்திராடம்


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/12/w600X390/t3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/12/நாய்க்கு-நடுகல்லும்-செப்பேடும்-2806386.html
2806385 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, November 12, 2017 03:31 AM +0530 தினமணி வாசகர்களுக்கும், கவிப்பேரரசு வைரமுத்து ரசிகர்களுக்கும், இலக்கிய அன்பர்களுக்கும், சைவ சித்தாந்திகளுக்கும் மீண்டும் நினைவூட்டத் தேவையில்லைதான். ஆனாலும் கூட மீண்டும் ஒருமுறை அழைக்க வேண்டிய கடமை எனக்கிருக்கிறது.
நாளை மறுநாள் செவ்வாய்க்கிழமை மாலை, ஆறு மணிக்கு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க சென்னை, ராஜா அண்ணாமலை மன்றத்தில் கவிப்பேரரசின் "கருமூலம் கண்ட திருமூலர்' கட்டுரை அரங்கேற இருக்கிறது. தனது குரலில் கவிப்பேரரசு அந்தக் கட்டுரையை வாசிக்க இருக்கிறார். 
சென்னை சென்ட்ரல் ரயில் நிலையம், கோட்டை ரயில் நிலையம், உயர்நீதி மன்றம், சென்னை பூக்கடை புறநகர் பேருந்து நிலையம் இவையெல்லாம் எங்கே இருக்கின்றன என்று கேட்டால், கவிப்பேரரசு வைரமுத்து திருமூலர் குறித்துக் கட்டுரை ஆற்றவிருக்கும் ராஜா அண்ணாமலை மன்றத்தைச் சுற்றி இருக்கின்றன. உங்களை வரவேற்க நாங்கள் காத்திருப்போம். அனைவரும் வருக!

கடந்த ஆண்டு வெளிவந்த ஜி.கார்ல் மார்க்ஸ் எழுதிய "சாத்தானை முத்தமிடும் கடவுள்' என்கிற புத்தகம் வெளிவந்து, ஓராண்டு கழித்து இப்போது அவரது 360ளி என்கிற புத்தகம் வெளிவந்திருக்கிறது. சமூக ஊடகங்கள் மற்றும் அச்சு ஊடகங்களில் கடந்த ஆண்டு ஜனவரி முதல் ஜூலை வரையிலான ஏழு மாதங்களில் வெளிவந்த அவரது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கட்டுரைகள் புத்தக வடிவம் கண்டிருக்கின்றன. கும்பகோணம் வாசியான ஜி.கார்ல் மார்க்ஸ், அவர் பார்வையில் பட்ட, அவரை பாதித்த பல்வேறு பிரச்னைகள் குறித்துப் பதிவு செய்திருக்கும் இந்தக் கட்டுரைத் தொகுப்பிற்கு 360ளி என்று பெயர் வைத்திருப்பது மிகவும் பொருத்தமாக இருக்கிறது.
இதில் வெளிவந்திருக்கும் "சமூக ஊடகங்கள் ஒரு குறுக்குவெட்டுப் பார்வை', "ஆண்பால் பெண்பால் அன்பால்' ஆகிய கட்டுரைகள் நான் ஏற்கெனவே படித்தவை, ரசித்தவை, அவரது எழுத்து நடை கண்டு நான் வியந்தவை.
ஜெயமோகன் "பத்ம ஸ்ரீ' விருதை மறுத்தது, ஸ்டாலினுக்கு அவர் எழுதிய கடிதம், நா.முத்துக்குமாரின் மரணம் குறித்த பதிவு உள்ளிட்டவை ஒருமுறைக்கு இரு முறை என்னைப் படிக்கத் தூண்டின. அவரது சில கருத்துகளில் எனக்கு உடன்பாடு இல்லை. சில கருத்துகளை நான் வழிமொழிகிறேன். ஆனால், 
அவரது எழுத்தை நான் ரசிக்கிறேன்.
கும்பகோணத்தில் இருந்துகொண்டு பூமிப்பந்தை நோட்டம் விடும் ஜி.கார்ல் மார்க்ஸுக்கு எனது வாழ்த்துகளும் பாராட்டுகளும்.

மகாகவி பாரதியாரின் கவிதைகள் பல பதிப்புகள் வெளிவந்து விட்டன. சில தப்பும் தவறுமாகப் பதிப்பிக்கப்படுகின்றன. வெகு சில, மிகுந்த பொறுப்புணர்வுடன் பிழைகளற்றதாகவும், நேர்த்தியாகவும் பதிப்பிக்கப்படுகின்றன. சமீபத்தில் ஒரு நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொண்டபோது, எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டிருந்தது பழ. அதியமானைப் பதிப்பாசிரியராகக் கொண்டு தொகுக்கப்பட்டிருக்கும் பாரதி கவிதைகள்.
பாரதியின் கவிதைகள் அனைத்தும் கொண்ட இந்தப் பதிப்பு, கடின சந்திகள் பிரிக்கப்பட்ட, காலத்தால் பின்னோக்கி நகர்ந்துவிட்ட சொற்களுக்குப் பொருள் தரப்பட்ட, நிறுத்தக் குறியீடுகள் கொண்ட பதிப்பாக வெளிவந்திருக்கிறது இந்த "பாரதி கவிதைகள்'. இந்த சிறப்பான பதிப்பை எனக்குப் பரிசாக அளித்ததற்கு நன்றி!

"தினமணி' நாளிதழில் தி. இராசகோபாலன் சில மாதங்களுக்கு முன்பு எழுதிய "பாரதி ஒரு தைல தாரை' என்கிற கட்டுரையின் தலைப்பில், "தைலத் தாரை' என ஒற்று மிகாமல் "தைல தாரை' என எழுதி உள்ளாரே. இருபெயரொட்டுப் பண்புத் தொகையில் வல்லினம் மிகுமே என்றொரு ஐயப்பாட்டை எழுப்பி இருக்கிறார் பட்டீச்சுரம் ந. இராஜேஸ்வரி. அந்தக் கடிதத்தைப் பார்த்தபோது, எனக்கும்கூட அந்த சந்தேகம் எழுந்தது. சந்தேகத்தைப் பேராசிரியரிடமே கேட்டுத் தீர்த்துக் கொள்ளலாம் என்று அவரைத் தொடர்பு கொண்டேன்.
""சாரைப் பாம்பு என்பது இருபெயரொட்டுப் பண்புத் தொகை. தைல தாரை இருபெயரொட்டுப் பண்புத்தொகை அன்று. "திலம்' எனும் வடசொல்லுக்கு "எள்' என்று பொருள். திலம் என்னும் சொல்லிலிருந்து "தைலம்' எனும் சொல் பிறந்தது. தைலம் என்பதும் வடமொழிச்சொல்தான். ஒரு பிறமொழிச் சொல்லோடு இன்னொரு சொல் ஒட்டுவதால், இது இருபெயரொட்டுப் பண்புத்தொகை அன்று. 
மேலும், தாரை என்பதைச் சிலர் வடசொல்லென்றும், பாவாணர் போன்றோர் "தமிழ்ச் சொல்லென்றும்' கூறுவர். தாரை வார்த்துக் கொடுத்தல் என்றால், தண்ணீரை வார்த்துக் கொடுத்தல் எனப் பொருள். தைலம் தண்ணீரில் மிதக்கும் என்பதால், தமிழ்த்தாத்தா உ.வே.சா. இத்தொடரைப் பிரயோகப்படுத்தினார். தைலம் என்பதன் பொருளும் தாரை என்பதன் பொருளும் வேறு என்பதால், இது இருபெயரொட்டுப் பண்புத்தொகை அன்று; எனவே ஒற்று மிகாது'' என்று பேராசிரியர் தி. இராசகோபாலன் விளக்கம் தந்தபோது, மனத்தில் தொக்கி நின்ற பாரம் இறங்கியது.
சந்தேகத்தை எழுப்பிய பட்டீச்சுரம் இராஜேஸ்வரிக்கும், ஐயப்பாட்டை நீக்கிய பேராசிரியர் தி. இராசகோபாலனுக்கும் நன்றி!

"தினமணி' முதன்மை உதவி ஆசிரியராக இருந்து, இந்த மாதம் முதல் பணியிலிருந்து தம்மை விடுவித்துக்கொண்ட ராஜ்கண்ணனுடன் தொலைபேசியில் பேசிக்கொண்டிருந்தேன். அவர், கணையாழி கவிதைகள் தொகுப்பில் வி.சிவகுமார் எழுதிய கவிதை ஒன்றை என்னிடம் பகிர்ந்து கொண்டார். அதை நான் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.
மின்தடை
ஒளிர்கிறது இரவு
துல்லியமாய் கேட்கிறது
கடிகாரத்தின் துடிப்பு
துயரம் மறக்க
சென்ற தோப்பில்
குயிலின் துயரம்
இயல்பழிந்துபோன உலகில்
இயல்பாக இருப்பதுதான்
அதிர்ச்சி!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/12/w600X390/t4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/12/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2806385.html
2806378 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி வாழ்வின் உன்னதத் தருணம் DIN DIN Sunday, November 12, 2017 03:29 AM +0530 குழந்தைகளைப் போற்றும் நேருவின் பிறந்த நாள், நவம்பர் 14ஆம் தேதி. அந்நாள் குழந்தைகள் தினமாகக் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது. குழந்தைகள் என்றால் கொள்ளைப் பிரியம் கொண்ட நேரு, ஐப்பான் குழந்தைகளுக்கு ஒரு குட்டி யானையையே பரிசாக அனுப்பி மகிழ்ந்தவர்!
"சாச்சா நேரு' என குழந்தைகளால் பெரிதும் போற்றப்பட்ட அவருடைய வாழ்க்கை நிகழ்வுகளை உள்ளடக்கிய, குழந்தைக் கவிஞர் அழ.வள்ளியப்பாவின் "நேரு தந்த பொம்மை' என்ற பாடல் தொகுதி மிகுந்த வரவேற்பைப் பெற்ற வெளியீடாகும். அதில்,
"அருமை நேரு பிறந்தது
அலகா பாத் நகரிலே
இளைஞர் நேரு படித்தது
இங்கி லாந்து நாட்டிலே
தீரர் நேரு வாழ்ந்தது
தில்லி நகரம் தன்னிலே
இன்று நேரு வாழ்வது
எங்கள் பிஞ்சு நெஞ்சிலே!'
எனப் பெருமிதப்பட்டுப் பாடியுள்ளார்.
"டில்லிக்குப் போனேன்
நேருவைப் பார்த்தேன்
"சல்யூட்' அடித்தேன்
சாக்லேட் கொடுத்தார்'
என அவரின் அற்புதக் கவிதை வரிகளைப் பாடி மகிழாத குழந்தைகளே இல்லை எனலாம்.
14.11.1956இல் புது தில்லியில் சாகிக்ய அகாதெமி நடத்திய "அகில இந்திய புத்தகக் காட்சி' தமிழ்ப் பகுதிக்கு அமைப்பாளராகச் செயல்பட்டபோது, அரங்கிற்கு நேரு வருகை தந்துள்ளார். அப்போது, நேரு பிறந்த நாளான நவம்பர் 14ஆம் தேதி அவருடன் உரையாடும் வாய்ப்பு வள்ளியப்பாவுக்குக் கிடைத்துள்ளது. இந்த வாய்ப்பை, தன் வாழ்வின் உன்னதத் தருணமாகக் கருதினார் அழ.வள்ளியப்பா.
குழந்தைகள் தினத்தன்று "குழந்தை எழுத்தாளர் சங்கம்' மூலம் குழந்தைப் புத்தக வெளியீட்டு விழாக்கள் நடத்தி, வியக்க வைத்தவர் வள்ளியப்பா. 1957 முதல் 1989 வரை 750 குழந்தைப் புத்தங்கள் வெளியிட்டுள்ளார்.
நேருவின் பிறந்த நாளில், குழந்தைப் புத்தக வெளியீட்டு விழாக்களை ஆண்டுதோறும் நடத்தி சிறுவர் இலக்கியத்திற்காக அழ.வள்ளியப்பா மேற்கொண்ட பணி - அர்ப்பணிப்புடன் கூடிய நற்பணியாகும்.

-புதுகை பி.வெங்கட்ராமன்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/12/w600X390/t2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/12/வாழ்வின்-உன்னதத்-தருணம்-2806378.html
2806374 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி உபாயம் - வகை நான்கு DIN DIN Sunday, November 12, 2017 03:28 AM +0530 திருக்குறளில், "தெரிந்து செயல்வகை' என்னும் அதிகாரம் - பொருளதிகாரம் 47ஆவது வைப்பு முறையில் உள்ளது. அரசன் தான் செய்யும் செயல்களை ஆராய்ந்து செய்யும் திறம்.

"எண்ணித் துணிக கருமம் துணிந்தபின்
எண்ணுவம் என்பது இழுக்கு'' (குறள் - 467)

செய்யத்தக்க செயலை முடிக்கும் உபாயத்தை எண்ணித் தொடங்குக; தொடங்கிய பின் எண்ணக்கடவோம் என்று ஒழிதல் குற்றம் (ஆதலான்) என்பது மேற்சுட்டிய திருக்குறளின் பொருள்.
"உபாயம் என்பது அவாய் நிலையால் வந்தது. அது கொடுத்தல், இன்சொற் சொல்லல், வேறுபடுத்தல், ஒறுத்தல் ஆகிய நான்கு வகைப்படும். இவற்றை வட நூலார் சாமம் (இன்சொல் கூறல்), பேதம் (வேறுபடுத்தல்), தானம் (கொடுத்தல்), தண்டம் (ஒறுத்தல்) என்பர். அவற்றுள் முன்னைய இரண்டும் ஐவகைய; ஏனைய மூவகைய; அவ்வகைகள் எல்லாம் ஈண்டு உரைப்பிற் பெருகும்'' என்பது பரிமேலழகர் உரை. அந்நான்கின் விரிவு வருமாறு :
சாமத்தின் வகை ஐந்து: வணங்குதல், புகழ்தல், எதிர்கொள்ளல், நட்புக்கூறல், உறவு கூறல்.
தானத்தின் வகை ஐந்து: கிடைத்தற்கு அரிய பொருளைக் கொடுத்தல்; தனக்குத் தரும் பொருளை வாங்காது விடுதல்; கொடுக்க வேண்டிய பொருளைக் கொடுத்தல்; பிறன் பொருள் கொண்டு கொடுத்தல்; கப்பம் வாங்காது ஒழிதல்.
பேதத்தின் வகை மூன்று: நட்பு ஒழிதல், கூடினரைப் பிரித்தல், வேறு பகை விளைத்தல்.
தண்டத்தின் வகை மூன்று: துன்பம் செய்தல்; பொருள் கவர்தல், கொல்லுதல்.
"இவற்றையெல்லாம் சுக்கிர நீதி முதலிய வடநூல்களுள் விரிவாகக் காண்க' என்பது வை.மு.கோ.வின் விளக்கமாகும்.

-முனைவர் இரா.வ. கமலக்கண்ணன்

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/12/உபாயம்---வகை-நான்கு-2806374.html
2806372 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஹைக்கூ கவிதைப் போட்டி  DIN DIN Sunday, November 12, 2017 03:27 AM +0530 அனைத்திந்திய இந்திய எழுத்தாளர் சங்கம்-கன்னிமரா வாசகர் வட்டம் இணைந்து நடத்தும் ஹைக்கூ கவிதைப் போட்டி.
• முதல் பரிசு ரூ.3000, இரண்டாம் பரிசு ரூ.2000, மூன்றாம் பரிசு ரூ.1000 
• 2016, 2017ஆகிய ஆண்டுகளில் வெளிவந்த ஹைக்கூ நூல்களாக இருக்க வேண்டும்.
• போட்டிக்கு 3 நூல்கள் அனுப்ப வேண்டும்.
• 2017 டிசம்பர் 31க்குள் நூல் அனுப்பப்பட வேண்டும்.
• பரிசுத் தொகை பிப்ரவரி இரண்டாவது வாரத்தில் கன்னிமரா 
நூலகத்தில் நிகழவிருக்கும் ஹைக்கூ திருவிழாவில் வழங்கப்படும்.
நூல்களை அனுப்ப வேண்டிய முகவரி: 
இராம.குருநாதன், 4/28, பங்காரு குடியிருப்பு, 
2ஆவது தெரு, கே.கே.நகர் மேற்கு,
சென்னை-600 078. 
தொடர்புக்கு: 9444043173.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/12/ஹைக்கூ-கவிதைப்-போட்டி-2806372.html
2806371 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஓங்கு மலைநாட, ஒழிக நின் வாய்மை! DIN DIN Sunday, November 12, 2017 03:26 AM +0530 மலைப் பகுதியில் வேட்டையாட வந்த வேல்வீரன், ஒரு வேல்விழியாளைக் கண்டு மயங்குகிறான். இருவரும் காதல் கொள்கின்றனர். தலைவனின் ஊரோ தலைவியின் இருப்பிடத்திலிருந்து நெடுந்தொலைவில் உள்ளது. தலைவன், இரவு-பகல் பாராமல் தலைவியைக் காண ஓடோடி வருகிறான்.
அவன் வரும் வழியோ மிகவும் அச்சம் தரத்தக்கவை. மூங்கில் செறிந்த மலைப்பகுதி. அருகருகே கற்பாறைகள் உள்ளன. வேங்கை போன்ற கொடிய மிருகங்கள் இரைதேடி அங்கும் இங்கும் நடமாடிக் கொண்டிருக்கின்றன. என்றாலும், அன்பின் வேகம் தடைகள் பலவற்றைத் தகர்த்துவரச் செய்கிறது.
குறிஞ்சி நிலத் தலைவியின் தோழியோ, நுண்மாண் நுழைபுலம் மிக்கவள்! தலைவியின் வாழ்விலும், தாழ்விலும் உற்ற துணையாக விளங்குகிறாள். தலைவனைப் பிரிந்தபோது தலைவி உள்ளம் நெகிழ்பவளாய், செயலற்றவளாய், ஒடுங்கி விடுகிறாள். 
தலைவியின் நிலைகண்ட தோழி, தலைவனை தனியாகக் காண்கிறாள். தலைவியைக் களவு முறையில் காணும் இடர்ப்பாடுகளையும், இருள் செறிந்த வேளையில் மலைப்பகுதியில் வருகின்ற வழியின் நிலையையையும் அவனுக்குச் சுட்டிக் காட்டுகிறாள். 
இளமை ஆற்று நீர் போன்றது; போனால் திரும்பாது என்று இளமை நிலையாமையை அழகுற உணர்த்துகிறாள். 
தலைவன் மனத்தில் மாற்றம் நிகழ வேண்டும், விரைவில் தலைவியை மணம் முடிக்க வேண்டும் என்பதே அவளது நோக்கம். ஆனால், தலைவன் திருமணம் செய்துகொள்ள காலதாமதம் செய்கிறான். எனவே, அவன் மீது தோழிக்குக் கோபம் வருகிறது. அதனைக் கடுமையாகச் சாடினால் தலைவி (தன் தோழி) வருந்துவாளே என்றெண்ணி, மாற்று வழியைக் கையாள்கிறாள்.
தலைவியை இனிமேல் காணமுடியாது என்பதற்கேற்ற கற்பனை நிகழ்சிகள் சிலவற்றை உருவாக்கி, அதனைத் தெளிவாகவும், பொறுமையாகவும் தலைவனுக்கு எடுத்துக் கூறுகிறாள்.
அப்பாடலின் முழுமையான கருத்து இது: "உயர்ந்த மலை நாட்டை உடையவனே! நீ கூறும் வாய்மைகள் எல்லாம் பொய்த்து ஒழிவனவாக. மூங்கில் நிறைந்த கற்பாறை வழியில் இரை தேடி அலையும் வேங்கை போன்ற கொடிய விலங்குகளையும் பொருட்படுத்தாமல் இரவில் நடந்து வந்தாய்; எம் தோழியிடம் மகிழ்ந்து உறவாடினாய். இவ்வாறு அவளிடம் களவு முறையில் உறவு கொண்டதால், அவளிடம் ஒரு புது மணம் தோன்றியது. அதனால் அவள் மீது வண்டுகள் மொய்த்தன.
தலைவியின் மீது வண்டுகள் மொய்க்கும் இக்காட்சியைக் கண்ட எம் அன்னை திடுக்கிட்டாள்; கடுங்கோபம் கொண்டாள். எங்களைக் கொல்வாள் போல் நோக்கினாள். இது எதனால் ஏற்பட்டது என்று ஆய்ந்தாள். உடனே, "மகளே! உன் தோளின்கண் இதற்கு முன்னும் வண்டுகள் மொய்த்தனவோ?'' என்று பெரும் ஐயத்தோடு வினவினாள். அப்போது தலைவி செய்வது அறியாது திகைத்ததோடு, எதிர்மொழி சொல்லவும் முடியாமல் என் முகத்தை நோக்கினாள். உடனே நான் அன்னையிடம் பொய்யுரைத்து நெருக்கடி நிலையைத் தவிர்க்க முயன்றேன். 
இவள் அடுப்பிலிட்ட சந்தனக் கொள்ளிக் கட்டையை எடுத்துக்காட்டி, "அன்னையே! இவள் மணம் நிறைந்த சந்தன விறகுகளை அடுப்பில் இட்டவுடன் இதன்கண் உள்ள வண்டுகள், இவள் தோள்களில் மொய்க்கின்றது காண்'' என மறைத்துக் கூறினேன். நீ மணம் முடிக்காத காரணத்தால், இவ்வாறு பொய்யுரைக்கும் நிலை எனக்கு நேர்ந்துள்ளது. எத்தனை நாள் இவ்வாறு பொய்யுரைப்பது?'' என்று தோழி கடிந்துகொள்கிறாள். தோழி தலைவனிடம் ஒரு பொய்யும், தலைவியிடம் மற்றொரு பொய்யும் உரைக்கிறாள்.
நல்லதற்காகப் பொய்யுரைப்பது தவறில்லை. இருவரும் மணம் முடித்து, இல்லற வாழ்வில் இணைய வேண்டும் என்பதே தோழியின் தலையாய குறிக்கோள்.
தோள் மீது வண்டு மொய்த்தல் நிகழ்ச்சி முழுக்க முழுக்க ஒரு கற்பனை- கட்டுக்கதை. இவ்வாறு ஒரு நிகழ்ச்சியை தோழி உருவாக்கியதன் வாயிலாகத் 
தலைவனிடம் ஓர் உள்ளக் கிளர்ச்சியைத் தோற்றுவிக்கிறாள்.
சந்தனக் கட்டையின் மணத்தை நுகர்ந்த வண்டுகளே இவள் தோளின் மீது படர்ந்துள்ளதேயன்றி வேறன்று என்று அன்னையிடம் மொழிவதாகத் தோழி கூறுவது, அவளது சொல் திறனுக்குச் சான்றளிக்கிறது. "ஒழிக நின் வாய்மை' என்று எடுத்த எடுப்பிலேயே தலைவனின் மனத்தில் ஒரு குழப்பத்தை ஏற்படுத்தினால், தலைவன் என்ன, ஏன் என்ற முறையில் அவள் கூறுவதை நின்று கேட்டக் கூடுமல்லவா? தோழியின் நாவன்மை இங்கு ஒளிர்கிறது. 
பெருவழுதி என்ற செந்நாப் புலவர், தோழியின் நிலையில் நின்று பாடிய நற்றிணைப் பாடல் இது: 

"ஓங்கு மலை நாட! ஒழிக நின் வாய்மை;
காம்புதலை மணந்த கல்அதர்ச் சிறுநெறி
உறுபகை பேணாது இரவின் வந்து இவள்
பொறிகிளர் ஆகம் புல்லத் தோள்சேர்பு 
அறுகாற் பறவை அளவுஇல மொத்தலின்
கண்கோள் ஆக நோக்கிப் பண்டும்
இனையை யோஎன வினவினளே யாயே;
அதன்எதிர் சொல்லா ளாகி அல்லாந்து
என்முகம் நோக்கி யோளே; அன்னாய்!
யாங்குஉணர்ந்து உய்குவள் கொல்என மடுத்த
சாந்த நெகிழி காட்டி
ஈங்கு ஆயினவால் என்றிசின் யானே!'' (பா.55)

என்று குறிஞ்சித்திணையில் அமைந்த இப்பாடல், வரைவிடை மெலிவு ஆற்றுவிக்கும் தோழி, தலைவற்குச் சொன்னது.

-ஆர். ராஜேஸ்வரி ஸ்ரீதர்


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/12/w600X390/t1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/12/ஓங்கு-மலைநாட-ஒழிக-நின்-வாய்மை-2806371.html
2806370 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு முன்றுறையரையனார் Sunday, November 12, 2017 03:25 AM +0530 தீமைக்கு நன்மை செய்தல்
கறுத்து ஆற்றித் தம்மைக் கடியசெய் தாரைப்
பொறுத்து ஆற்றிச் சேறல்புகழால் - ஒறுத்து
ஆற்றின் வான்ஓங்கு மால்வரை வெற்ப! பயன்இன்றே
தான்நோன் றிடவரும் சால்பு. (பாடல்-19)
வானளவு உயர்ந்த பெரிய மலைகளை உடைய வெற்பனே!, ஒருவன் பொறுக்கும் பொறையினால் வருவது அவனது குணம், (ஆகையால்) சினத்தின்கண் மிக்குத் தமக்குத் தீய செயல்களைச் செய்தாரை, அவர் தீச் செயல்களைப் பொறுத்து அவர்க்கு நன்மை செய்து ஒழுகுதல் புகழாகும். கோபித்துத் தாமும் தீய செய்கைகளைச் செய்தால் அதனால் புகழ் உண்டாதல் இல்லை. (க-து) தீங்கு செய்தார்க்கு நன்மை செய்தல் வேண்டும். "தான் தோன்றிட வரும் சால்பு' என்பது பழமொழி. "ஒறுத்தார்க்கு ஒருநாளை இன்பம் பொறுத்தார்க்குப் பொன்றுந் துணையும் புகழ்' என்பது இக்கருத்துப் பற்றி எழுந்த திருக்குறள்.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/12/பழமொழி-நானூறு-2806370.html
2801791 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி குழந்தை இலக்கிய முன்னோடி DIN DIN Sunday, November 5, 2017 02:10 AM +0530 ''குழந்தைகளின் இன்பமே எனது இன்பம்; அவர்களுக்குத் தொண்டு செய்வதே என் முக்கிய குறிக்கோள்'' எனப் பெரிதும் செயல்பட்டவர் குழந்தை இலக்கிய முன்னோடியும், குழந்தைக் கவிஞருமான அழ.வள்ளியப்பா (1922-1989).

''வட்டமான தட்டு - தட்டு நிறைய லட்டு
லட்டு மொத்தம் எட்டு - எட்டில் பாதி பிட்டு
எடுத்தான் மீதம் கிட்டு....''

''கண்ணன் எங்கள் கண்ணனாம்
கார்மேக வண்ணனாம் ...''

''கை வீசம்மா கைவீசு...
கடைக்குப் போகலாம் கைவீசு ...''

''மாம்பழமாம் மாம்பழம்
மல்கோவா மாம்பழம்''

என அவருடைய நூற்றுக்கணக்கான பாடல்களைப் பாடி மகிழாத குழந்தைகளே இல்லை எனலாம். குழந்தைகள் பாடி மகிழ்வதற்கு வசதியாக, எதுகை மோனையுடன், சின்னச் சின்ன வரிகளில் அமைந்திருப்பதால்தான், அன்று முதல் இன்று வரை அழ.வள்ளியப்பாவின் பாடல்கள் காலங்களைக் கடந்தும் மிக அற்புதமாகத் திகழ்கின்றன.
பாட நூல்கள் இல்லாது குழந்தைகளுக்கென்றே பிரத்யேகமாக - தனியாக எழுதப்பட்ட பாடல் நூல்கள் வெளிவர பெரிதும் காரணம் இவரே. இவரது 'மலரும் உள்ளம்' முதல் தொகுதியைப் படித்துப் பெரிதும் நெகிழ்ந்த கவிமணி தேசிக விநாயகம் பிள்ளை, ''நித்தம் இளமை நிலைக்கும்படி ஈசன் வைத்திலனே என்று வருந்துகிறேன். சித்திரமும் பாட்டும் சிறந்து விளங்கும் இப்புத்தகத்தைப் பார்க்கும்போது'' என வியந்த அவர்,

''பள்ளிச் சிறுவர் சிறுமியர்கள்
பாடிப்பாடி மகிழ்வெய்த
தெள்ளத் தெளிந்த செந்தமிழில்
தேனார் கவிதைகளை செய்துவரும்
வள்ளியப்பா''

எனப் பாராட்டினார்.
'மலரும் உள்ளம்' இரு தொகுதிகள்; 'சிரிக்கும் பூக்கள்' மற்றும் கதைப் பாடல்கள், வேடிக்கைப் பாடல்கள், கதைகள், பெரியோர் வாழ்விலே சுவையான நிகழ்ச்சிகள் என இவர் எழுதிய ஐம்பது நூல்கள் பெரிதும் குறிப்பிடத்தக்கவை.
தாம் படைப்பாளியாக மட்டுமல்லாமல், குழந்தை இலக்கியப் படைப்பாளர்களை உருவாக்கும் உழைப்பாளியாகவும் திகழ்ந்தார் வள்ளியப்பா. பாண்டித்துரை தேவர் மதுரையில் தமிழ்ச் சங்கத்தைத் தொடங்கியது போல், 1950இல் குழந்தை எழுத்தாளர் சங்கத்தை அழ.வள்ளியப்பா தோற்றுவித்தார்.
அவரது ஐம்பதாண்டு கால செயல்பாடு - குழந்தை இலக்கியத்தின் பொற்காலம் ஆகும்; இருபதாம் நூற்றாண்டு குழந்தை இதழ்களின் நற்காலமாகும். 'பாலர் மலர்', 'பூஞ்சோலை', 'கோகுலம்' ஆகிய இதழ்களின் கெளரவ ஆசிரியராக இருக்கும்போது, இவரது அளப்பரிய ஊக்குவிப்பினால் உயர்ந்த, குழந்தை எழுத்தாளர்கள் பலர். 'குழந்தைக் கவிஞர் எழுத்துப் பரம்பரை' என இன்னும் விளக்குவது பெரும் சிறப்பு.
குழந்தை எழுத்தாளர்களுக்கென்றே சங்கம் அமைத்து, குழந்தைப் புத்தகக் காட்சி, நாடக விழா, கதை சொல்லல் நிகழ்ச்சி, குழந்தை இலக்கிய மாநாடுகள், எழுத்தாளர்-பதிப்பாளர் சந்திப்பு, அதிகளவு குழந்தைப் புத்தகங்களை வெளியிட ஏற்பாடு செய்தமை என இவரது சலியா செயல்பாடு, வேறு எந்த மொழியிலும் யாருமே செய்திடாத அரும் சாதனை; பெரும் சாதனை.
குழந்தைகளுடன் நெருங்கிப் பழகியவரும், குழந்தை எழுத்தாளர் சங்கச் செயலாளராக செயலாற்றியவருமான 'இலக்கியச் சாரல்' நிறுவனர் கவிமாமணி இளையவன், ''குழந்தைப் பாவுக்கே பெயர் வள்ளியப்பா'' எனக் கூறியதுடன், குழந்தைப் பாடல் வெண்பா, ஆசிரியப்பா, வஞ்சிப்பா, கலிப்பா போன்ற எந்த வகையைச் சேர்ந்தது என்று கூறுகிறபோது,

''வஞ்சிப்பா வெண்பா கலிப்பா வகையெல்லாம்
செஞ்சொல் கவியினத்துச் செல்வங்கள்- நெஞ்சாரும்
வள்ளியப்பா என்றோர் மரபு
குழந்தைகள் துள்ளியப்பா செய்யும் திறம்''

என நெகிழ்ச்சியுடன் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
குழந்தைக் கவிஞர் வள்ளியப்பா பிறந்த ஊர் ராயவரம். ஆம், உண்மையில் குழந்தை இலக்கியத்திற்கு அது அற்புத வரம். வை.கோவிந்தன் (அணில்), இராம.தியாகராஜன் (பாப்பா), முத்து நாராயணன் (பாப்பா மலர்), பழனியப்பச் செட்டியார் (பழனியப்பா பிரதர்ஸ்), வே.சுப. நடேசன் (பாலர் மலர் பதிப்பாளர்) ஆகியோரின் பிறந்த ஊரும் ராயவரமே!
குழந்தைக் கவிஞரைப் பற்றி கவிஞர் வெற்றியூர் திருஞானம் பாராட்டுகையில் இவ்வாறு கூறுகிறார்: 

''கள்ளமில்லா பிள்ளை முகம்; கலங்கமில்லா புன்சிரிப்பு;
அள்ளித் தருவதென்றால் ஆழ்கடலின் நல்முத்து;
அத்தனையும் தமிழர்களின் அளப்பரிய பெரும் சொத்து''

பிறந்த ஊரில், படித்த பள்ளியில் குழந்தைக் கவிஞருக்கு சிலை வைக்கப்பட்டுள்ளது. சிறப்பு தபால் உறையும் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. தமிழ்ச் சான்றோரின் பெயரில் தமிழக அரசு ஆண்டுதோறும் விருது வழங்குவது போன்று - 'குழந்தைக் கவிஞர் வள்ளியப்பா விருது' எனும் பெயரில் ஆண்டுதோறும் சிறந்த குழந்தை இலக்கியப் படைப்பாளிக்கு விருது வழங்கிச் சிறப்பிக்க வேண்டும்.
குழந்தைக் கவிஞரின் நூல்கள் நாட்டுடைமை ஆக்கப்பட்டுள்ளன. அவருடைய பாடல்கள், கதைப் பாடல்கள், வேடிக்கை பாடல்கள், கதைகள் மற்றும் பிற நூல்கள் அனைத்தும் 'குழந்தைக் கவிஞர் களஞ்சியம்' என்கிற பெயரில் வெளிவர வேண்டும். 2022ஆம் ஆண்டு குழந்தைக் கவிஞரின் நூற்றாண்டு தொடக்கம். அச்சமயம், மத்திய அரசு அவருக்கு சிறப்பு தபால் தலை வெளியிட்டு, அவரைச் சிறப்பிக்க வேண்டும். அழ.வள்ளியப்பாவின் பிறந்தநாள் 'குழந்தை இலக்கிய தின'மாகக் கொண்டாடப்பட்டு வருவது குறிப்பிடத்தக்கதாகும். 

- 'குழந்தை இலக்கியச் செல்வர்' பி.வெங்கட்ராமன்

 


நவ. 7 அழ.வள்ளியப்பாவின் 95-ஆவது பிறந்த நாள்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/5/w600X390/valiappa.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/05/குழந்தை-இலக்கிய-முன்னோடி-2801791.html
2801790 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஆதி மனிதன் பூமி! DIN DIN Sunday, November 5, 2017 02:09 AM +0530 பெரும் ஊழிக் காலத்தில் (கி.மு.50,000) ஏற்பட்ட பெரும் கடல்கோளால் கண்டங்கள் மோதிக் கொண்டன அல்லது நகர்ந்தன. தெற்கே இருந்த குமரிக்கண்டம் கடலில் படிப்படியே மூழ்கத் தொடங்கியது. தென் கடலில் மூழ்கிக் கிடக்கும் இக்கண்டமே மனிதன் தோன்றிய முதல்நிலம் என்று பேராசிரியர் ஹெக்கல் (மனிதத் தோற்றத்தின் வரலாறு), சர் வால்டர் ராலே (உலக வரலாறு), ஸ்காட் எலியட் (மறைந்த லெமூரியா) சர்.டி.டபிள்யு ஓல்டர்னஸ் (இந்தியக் குடிமக்களும் விளக்கங்களும்) முதலிய வெளிநாட்டு அறிஞர்கள் எழுதியுள்ளனர்.
குமரிக்கண்டம் கடலுட்பட நேர்ந்த காலம் கி.மு.50,000 முதல் 25,000 வரை ஆகும். தெற்கே கடல் விழுங்க விழுங்க வேங்கடமலைக்கு வடக்கே நிலப்பகுதி படிப்படியே தோன்றியது. வடக்கே இமயமலை தோன்றியது. குமரிக்கண்டத் தமிழர்கள் கி.மு.25,000 முதல் கி.மு.10,000 வரை இமயமலை வரை பரவினர். கி.மு.25,000 முதல் தெற்கே நடைபெற்ற கடல்கோள்களே இன்றுள்ள ஆசியா அளவுக்குக் கொண்டு வந்தன.
கி.மு.1400இல் நடைபெற்ற கடல்கோளே இலங்கை பிரியக் காரணம் என்பார் இலங்கை வரலாறு எழுதிய சர்.ஜே.இ.டென்னைட். மேலும், கி.மு. 6ஆம் நூற்றாண்டு, கி.மு. 3ஆம் நூற்றாண்டு ஆகிய காலங்களில் நடைபெற்ற இரண்டு கடல்கோள்களைக் குறிப்பார். முதல் கடல்கோளில் இலங்கை பிரிந்தது என்றும், இரண்டாவதில் தென் மதுரை அழிந்தது என்றும், மூன்றாவதில் கபாடபுரம் அழிந்தது என்றும் கொள்ளலாம்.
குமரிமலையும், குமரி ஆறும் பஃறுளி ஆறும் இருந்த குமரிக்கண்டப் பகுதி குமரிநாடாகச் சுருங்கிய போதும் 700 காதம் பரப்புடையதாய் இருந்தது. அதில் ஏழ்தெங்க நாடு, ஏழ்மதுரை நாடு, ஏழ்முன்பாலை நாடு, ஏழ்பின் பாலைநாடு, ஏழ்குன்ற நாடு, ஏழ் குணகரை நாடு, ஏழ் குறும்பனை நாடு என 49 நாடுகள் இருந்தன. 
குமரிமுனை மிகப்பெரிய நீண்ட அகன்ற மலையாக இருந்துள்ளது. எனவே, இதன் தென்பகுதி பொதியமலை (பொதிமலை-பொதி-பெரிய) எனப்பட்டிருக்க வேண்டும். இங்கு மலையில் தோன்றிய குறிஞ்சி நாகரிகமே குமரி நாகரிகம். குமரி மலையிலிருந்து வந்த குமரியாறும் அதன் சார் நிலங்களும் ஆற்றங்கரை நாகரிகத்தையும் வளர்த்தன எனலாம்.
கி.மு.15,000 முதல் இரும்புக் காலம். கனிப்பொருள் வளம் அறிந்த நாகரிக மனிதனாக வாழ்ந்த தமிழினம், கி.மு. 8000இல் சேர, சோழ, பாண்டிய குடிப் பிரிவுகளுடன் விளங்கியது. மிகப்பழைய பண்டைய குடியினர் என்பதால் பாண்டியர்; ஆறுகண்டு சோறு கண்டவர் சோழர்; கடற்கரை சேர்ந்தவர் சேரர் ஆவர். குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல் என நால் நிலமும் ஐந்திணையும் பகுத்த நாகரிகம் பெற்ற தமிழர் இந்தியா முழுவதும் விளங்கினர்.
கி.மு.25,000 முதல் கி.மு.10,000 வரை இமயம் வரை பரவியிருந்த குமரிக்கண்டத் தமிழர் பெருங்கற் புதைவுக்காலம் அல்லது இடப்பெயர்ச்சிக் காலத்தில் (கி.மு.10,000 முதல் கி.மு.8000) இமய மலைக்கு அப்பால் மேற்கே பலுசிஸ்தானம், எகிப்து, மெசபடோமியா, பாலஸ்தீனம், பாபிலோனியா ஆகிய நாடுகளுக்கும்; கிழக்கே சீனம், சாவகம், கடாரம் ஆகிய நாடுகளுக்கும்; வடக்கே துருக்கி, மங்கோலியா, ரஷியா முதலிய நாடுகளுக்கும் பரவினர். இவ்வாறு குமரி நாகரிகம் உலகமெல்லாம் பரவியது.
உலகில் முதன்முதல் மனிதன் தோன்றிய நிலம் குமரிக்கண்டம் ஆகும். சென்னைக்கு அருகில் உள்ள பல்லாவரம் மலையில் இராபர்ட் புரூஸ் ஃபூட் என்பவர் கண்டெடுத்த கற்கோடரிகள் பழங்காலத்தை (15,00,000 ஆண்டுகள் - 50,000 ஆண்டுகள்) சேர்ந்தவை. இதன் மூலம் ஏறத்தாழ 2 லட்சம் ஆண்டுகள் என்று கூறப்பட்டு வந்தது. எனவே, அதற்கு முன்பே தமிழ் நிலத்தில் மனிதன் வாழ்ந்த சான்று உள்ளது.
150 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சென்னை, பல்லாவரம் இன்றைய இந்தியத் தரைப்படை வளாகத்தின் எல்லைக்குட்பட்ட மலைகள் உள்ள பகுதியில் சர். இராபர்ட் புருஸ் ஃபூட் (Sr Robert Bruce Foote)  (1893-1912 கி.பி.) எனும் ஆங்கில அரசின் இந்தியப் புவியியல் அளவைத் துறையின் நிலவியலாளர், 30-05-1863 அன்று, பழங்கற்கால கற்கோடரிகளை பல்லாவர மலைகளில் கண்டு பிடி த்தார்.
பல்லாவரம், பூண்டிக்கருகில் அத்திரம் பாக்கம், குடத்தலை (கொற்றலை / கொசத்தலை) ஆற்றுப்படுகைகளிலும், குடியம் மலைப் பகுதிகளிலும், கிடைத்த பழங்கற்காலக் கற்கோடரிகள், காலக்கணக்கீட்டை 2,00,000 ஆண்டுகள் பழைமையானவை என 28-09-1863 - அன்று சர். இராபர்ட் புருஸ் ஃபூட் வரையறை செய்தார்.
முனைவர் சாந்தி பாப்பு என்பவர், சென்னையிலிருந்து 60 கி.மீ. தொலைவிலுள்ள அத்திரம்பாக்கம் குடத்தலை ஆற்றுப் படுகைகளில் கிடைத்த பழங்கற்கால கற்கருவிகளின் காலத்தை உறுதி செய்திட 1999ஆம் ஆண்டிலிருந்து 2011 ஆண்டு வரை ஆய்வு செய்தார்.
அவரது ஆய்வின் பயனாக, பழங்கற்கால கற்கருவிகளின் காலம் 1.51 முதல் - 1.7 மில்லியன் ஆண்டுகள் வரை பழைமை வாய்ந்தவை எனக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, அவரின் ஆய்வறிக்கை, அமெரிக்க நாட்டின் 'அறிவியல்'(Science) என்னும் இதழில் (25 March  2011  Vol.. 331 ய்ர். 6024 pp. 1532-1533DOI 10.1126/ Science.1203806) ஏற்கப்பட்டு வெளிவந்துள்ளது. இக்கற்கருவிகளின் காலத்தை ஆய்ந்து முடிவு செய்ய பிரான்சு நாட்டு பல்கலைக்கழகம் அவருக்குத் துணைபுரிந்தது.
ஆகவே, சென்னை, விமான நிலையத்தின் எதிரில் உள்ள பல்லாவரம் மலைப்பகுதியில், தொல்லியல் அறிஞர் கண்டுபிடித்த கற்கோடரித் தொழிற்சாலை இருந்த இடத்தில் 'ஆதி மனிதன் தோன்றிய இடம்' என நினைவுச் சின்னம் ஒன்றை நிறுவினால், உலகத்தவர் வியந்து நோக்கும் சுற்றுலாத் தலமாகவும் அது அமைய வாய்ப்பிருக்கிறது.

-முனைவர் பா. இறையரசன்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/5/w600X390/brutos.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/05/ஆதி-மனிதன்-பூமி-2801790.html
2801789 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இச்சா... இனியா...? -முனைவர் கா.காளிதாஸ் DIN Sunday, November 5, 2017 02:06 AM +0530 அஃது என்ன இச்சா? இனியா?, காயா? கனியா?, மலையா? மிதியா? சங்கத்துக்கு முன்பிருந்தே நம் தமிழ்ப் பெண்கள் விளையாடி, இன்றளவும் தமிழ்நாட்டில் மரபு வழியாக ஆடிப்பாடப்பெறும் விளையாட்டுப் பாடல் இது. இதை 'உப்புக்கோடு மரூவுதல்' என்பர். இஃது 'ஒப்புக்கு ஓடி மரூஉதல்' என்ற பெயரில் இருந்திருக்கக் கூடும். கிளித்தட்டு அல்லது கிளிக்கூடு பாய்தல்; வட்டாட்டம் (காசு போட்டு விளையாடுதல்); (மாங்கொட்டை எத்துதல்) 
எத்தல் போன்ற பெயர்களில் இவ்விளையாட்டு விளையாடி வரப்பெறுகிறது.
தொல்காப்பியர் உள்ளிட்ட இலக்கணிகள் இந்நாட்டு மக்கள் பேசிவந்த சொற்களை எல்லாம் எடுத்துக் கையாண்டு இலக்கணம் செய்தனர். அதனால்தான் அவர்கள், 'மொழிப, என்மனார், என்ப, அறிந்திசினோரே, சிவணி' என்றெல்லாம் தத்தம் இலக்கணப் பாடல்களில் சான்றுகளை வைத்துப் பாடியுள்ளனர். 
இந்நாட்டு மக்கள் மண்ணில் உழைக்கிறபோதே அயர்வைப் போக்க ஆடியும், பாடியும், பேசியும், மகிழ்ந்தும் களைப்பைப் போக்கிக் கொண்டார்கள். அரசர்கள், வேந்தர்கள், குறுநில மன்னர்கள் உழைக்கும் மக்களின் உழைப்பைச் சரண்டி, தனதாக்கிக் கொண்டார்கள். அவர்களுக்கு ஏதுவான புகழ்பாடிகளை வைத்திருந்தார்கள். மன்னர்களுடைய போர்கள் நாட்டின் புறத்திலேயே (வெளியே)நடந்தன. அவை பற்றிப் புகழ்பாடி, புலவர்களால் பாடப்பட்ட பாடல்கள் புறப்பாடல்கள் (புறநானூறு) ஆகும். 
நாட்டுக்குப் புறத்தே நிகழ்ந்த நிகழ்வுகளை வைத்துப் பாடப்பட்ட பாடல்கள் யாவும் 'நாட்டுப்புறப் பாடல்கள்'தானே? அதனால்தான் இம்மண்ணில் உழைக்கும் மக்கள் பாடி வருகின்ற பாடல்களை 'நாட்டுப்புறப் பாடல்கள்', 'விளிம்பு நிலை மாந்தர் பாடல்கள்' என்று நாம் கூறி வருகிறோம். இஃது என்ன முறைமை?
இதனை, 'மண்சுமந்த பாடல்கள்' அல்லது 'உழைப்பார் பாட்டு'' என்றல்லவா அழைக்க வேண்டும். அஃதே முறைமை! 
இப்பாடல்கள் யாவும், அகநானூறு, குறுந்தொகை உள்ளிட்ட சங்க அகப்பாடல்களுக்கு முன்மாதிரியாக வைத்துப் போற்ற வேண்டிய பாடல்களாகும்.
தோழிகளோடு விளையாடும் தலைவி, தலைவனின் காதில் கேட்குமாறு, ஒவ்வொரு பாண்டிக் கட்டத்தையும் தாண்டும் போதும், சிலேடையாக, 
''இச்சா- இச்சையுள்ள(தலைவனே!) - தோழியே!
இனியா? - எமக்கு இனிமையானவனே! இனிமையானவளே! 
பூவா? - எனக்குத் தரப் பூ வைத்திருக்கிறாயா இல்லை வேறு ஏதாகிலும் கொண்டு வந்திருக்கிறாயா?
காயா? - என்மீது கோபமா? 
கனியா? - என்னோடு கனிவாகப் பேசுவாயா?
மலையா! - மலை நாட்டுக்குத் தலைவனே! மலைக்காதே!
மிதியா! - உன்னுடைய மிதியடி கிடக்கிறது! - ஏடீ... தோழீ! நான் ஆடும் காயை மிதிப்பது சரிதானே? 
இப்படி, இருபொருள்பட தோழிக்கும் தலைவனுக்கும் தெரியும்படியாகவே தலைவி பாடுகிறாள். இதனைக் கேட்ட தலைவன், அவளுடைய அண்ணன் தம்பிகள், சிற்றப்பன், பெரியப்பன் மக்களோடு கபடி (கால்பிடி) விளையாடுகிறான். அவனும் அவளுக்கு மட்டுமே புரியும்படி குறியிடங் (இருவரும் சந்திக்கும் தனியிடம்) கூறிப் பாடுகிறான்.

இஞ்சி! எலுமிச்சி! 
இழுத்து விட்டாப்போச்சு! 
மூச்சு! 

இதன் பொருளாவது, இஞ்சியும் எலுமிச்சையும் விளைந்துள்ள இடத்திற்குப் போ! நான் அங்கு வருகிறேன். என்னோடு விளையாடுபவனை இழுத்து விட்டால் ஆட்டம் முடிவடையும். அவ்வாறு இல்லையெனில் எனக்குத் தோல்வியுண்டாகும். ஆனால், வெற்றியோடு நான் அங்கு வருவேன். காலம் கடந்துவிட்டால் போச்சு! (இழுத்துவிட்டால் போச்சு), இனிமேலும் காலதாமதங்கூடாது. (மூச்சு) என் உயிரே! என்று தலைவன் தலைவிக்குக் கேட்கும்படியாக நயம்பட மொழிகின்றான்.
இப்பாடல் தலைவன் தலைவிக்குக் குறியிடம் கூறிய துறையிலமைந்த உழைப்பார் பாடலாகும். காலங்கடந்து செவிவழியாகக் கேட்டு, இன்றளவும் மரபு நீங்காது நம்மையும் நந்தமிழையும் தலைநிமிரச் செய்யும் 'உழைப்பார் பாடல்களை' உலகறியச் செய்வது நங்கடன் தானே?
இப்பாடலில் வரும் பூவா? என்னும் சொல் பூத்தரு புணர்ச்சியைக் குறிக்கும். இப்பாடலானது குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல் ஆகிய நான்கு நிலங்களிலும் பாடப்பெறுவதால், திணைவழுவமைதியாகவும் கொள்ளப்பெறும்.


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/5/w600X390/art.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/05/இச்சா-இனியா-2801789.html
2801788 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்தவாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, November 5, 2017 02:05 AM +0530 கவிப்பேரரசு வைரமுத்துவின் 'தமிழ் இலக்கிய முன்னோடிகள்' வரிசையில் அடுத்ததாக திருமூலர் குறித்த கட்டுரை தயாராகிவிட்டது என்கிற அறிவிப்பை வெளியிட்டுவிட்டு, எங்கே, எப்போது என்பதைத் தெரிவிக்காமல் காலதாமதம் செய்ததற்கு மன்னிக்கவும். வருகிற நவம்பர் 14ஆம் தேதி செவ்வாய்க்கிழமை, சென்னை, ராஜா அண்ணாமலை மன்றத்தில் திருமூலர் குறித்த கவிப்பேரரசுவின் 'கருமூலம் கண்ட திருமூலர்' கட்டுரை அரங்கேற இருக்கிறது.
கவிப்பேரரசு வைரமுத்துவின் கட்டுரை அரங்கேற இருக்கும் ராஜா அண்ணாமலை மன்றத்துக்கு தமிழக வரலாற்றில் சிறப்பிடம் உண்டு. தமிழ் ஒலிக்க வேண்டும் என்பதற்காக எழுப்பப்பட்ட அரங்கம் அது. அந்த அரங்கத்தில் அரங்கேற்றப்பட வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் 'கருமூலம் கண்ட திருமூலர்' இத்தனை நாள் காத்திருந்தது போலும்!
1940 வரை தமிழிசை என்பதே கர்நாடக சங்கீதத்துக்கும் தமிழுக்கும் தொடர்பே இல்லாதது போன்ற தோற்றம் நிலவியது. சோழர்களுக்குப் பிறகு தெலுங்கு பேசும் விஜயநகர நாயக்கர்களும், கர்நாடக இசையின் தாயகமாக விளங்கிய தஞ்சைத் தரணியில் மராட்டியர்களும் தொடர்ந்து ஆட்சியில் இருந்தது அதற்கு முக்கியமான காரணம். 1943இல் மூதறிஞர் ராஜாஜியின் ஆசியுடன் தமிழிசைச் சங்கம் உருவானது.
தமிழிசைச் சங்கம் என்கிற பெயரை சூட்டியவர் மூதறிஞர் ராஜாஜி. அவருக்குத் துணை நின்றவர்கள் 'ரசிகமணி', டி.கே.
சிதம்பரநாத முதலியார், எழுத்தாளர் 'கல்கி', இசைக்குயில் எம்.எஸ்.சுப்புலெட்சுமி, எம்.எம்.தண்டபாணி தேசிகர் உள்ளிட்ட பலர். எல்லாவற்றையும்விட, தமிழிசை இயக்கத்திற்கு வலுவும் பொலிவும் சேர்த்தவர் செட்டிநாட்டு அரசர் ராஜா சர். அண்ணாமலைச் செட்டியார்.
தமிழிசைச் சங்கத்தின் சார்பில் ஆண்டுதோறும் இசை நிகழ்ச்சிகள் நடத்த மாமன்றம் ஒன்று தேவை என்பதற்காக செட்டிநாட்டு அரசர் ஓர் அரங்கத்தையே உருவாக்க முற்பட்டார். 1948இல் சென்னையில் ஜார்ஜ் டவுன் பகுதியில் 23 கிரவுண்ட் இடம் இதற்காக வாங்கப்பட்டது. சென்னை மாநகரில் இதுபோன்ற பிரம்மாண்டமான அரங்கம் வேறு எதுவும் இல்லை என்கிற அளவிற்கு எல்.எம்.சிட்டாலே என்பவரால் ராஜா அண்ணாமலை மன்றம் வடிவமைக்கப்பட்டது. 
1949இல் கட்டடத்துக்கான பணி துவங்குவதற்குள் செட்டிநாட்டு அரசர் ராஜா சர். அண்ணாமலைச் செட்டியார் காலமாகிவிட்டார். அவருடைய மகன்களான எம்.ஏ. முத்தையா செட்டியார், எம்.ஏ.சிதம்பரம் ஆகியோரின் மேற்பார்வையில் இந்த மாமன்றம் எழுப்பப்பட்டது. செட்டிநாட்டு அரசரின் மறைவிற்குப் பிறகு, தமிழிசைச் சங்கத்தின் தலைவரான இந்தியாவின் முதல் நிதியமைச்சர் சர். ஆர்.கே.சண்முகம் செட்டியும் இந்த அரங்கத்தின் வடிவமைப்பில் பெரும் பங்களிப்பு நல்கினார். 
20 ஆயிரம் சதுர அடியில் இரண்டடுக்கு கொண்ட இந்த மாமன்றம் 1952ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 31ஆம் தேதி மூதறிஞர் ராஜாஜியால் திறந்து வைக்கப்பட்டது. அதற்கு, செட்டிநாட்டு அரசரின் நினைவாக 'ராஜா அண்ணாமலை மன்றம்' என்று பெயர் சூட்டப்பட்டது.
தமிழிசைக்காக நிறுவப்பட்ட வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க அந்த மாமன்றத்தில்தான் கவிப்பேரரசு வைரமுத்து 'கருமூலம் கண்ட திருமூலர்' என்கிற தலைப்பில் கட்டுரை ஆற்ற இருக்கிறார். இந்த வரலாற்றுச் சிறப்புக்கமிக்க நிகழ்ச்சியில் தினமணி வாசகர்களும், கவிப்பேரரசு வைரமுத்துவின் ரசிகர்களும் பெருந்திரளாகக் கூடவேண்டும் என்று அன்புடன் அழைக்கிறேன்.
செட்டிநாட்டு அரசருக்கு நாம் செலுத்த இருக்கும் தமிழ் அஞ்சலி இது!


முன்னாளில் வாழ்ந்த தமிழ் அறிஞர்கள் அனைவரும் சம்ஸ்கிருதத்திலும் தேர்ச்சியுடையவர்களாக இருந்திருக்கிறார்கள். இறையனாரின் (சிவபெருமான்) உடுக்கையின் ஒருபுறத்திலிருந்து தமிழும், இன்னொரு புறத்திலிருந்து சம்ஸ்கிருதமும் பிறந்தன என்பது சைவர்களின் கூற்று. இதிலிருந்து அது பிறந்ததா? அதிலிருந்து இது பிறந்ததா? இது மூத்ததா? அது மூத்ததா? இது சிறந்ததா? அது சிறந்ததா? என்றெல்லாம் தேவையற்ற சர்ச்சைகளில் நாம் ஈடுபடத் தேவையில்லை என்பது எனது கருத்து. 
பின்னாளில் தஞ்சைத் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்தை நிறுவிய அதன் முதல் துணைவேந்தர் முனைவர் வ.அய்.சுப்பிரமணியன், பேராசிரியர் வையாபுரிப்
பிள்ளையிடம், திருவனந்தபுரம் பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழ் கற்கச் சென்றபோது, அவர் கூறிய அறிவுரை, 'சம்ஸ்கிருதமும் படி' என்பதுதான்.
நண்பர் சுப்ர.பாலனின் 'காவியத்துளி...!' என்கிற தொகுப்பைப் படித்தபோது, சம்ஸ்கிருதம் படிக்கவில்லையே என்கிற எனது ஆதங்கம் மேலும் அதிகரித்தது. 'தீபம்' இதழில் 'ஆத்மேஸ்வரன்' என்கிற பெயரில் இந்தக் கட்டுரைகள் தொடராக வந்தபோது, ஒருசில கட்டுரைகளை நான் படித்திருக்கிறேன். ஆனால், அதை எழுதுவது சுப்ர.பாலன் என்று அப்போது நான் நினைக்கவே இல்லை. 
மகாகவி காளிதாசனை நாம் அடிக்கடி மேற்கோள் காட்டுகிறோமே தவிர, காளிதாசனின் படைப்புகளைப் படிக்கவோ, அதன் கவியின்பத்தை சுவைக்கவோ இல்லை என்பதுதான் உண்மை. சம்ஸ்கிருதம் தெரியாததால் அதற்கான வாய்ப்பும் நமக்குக் கிட்டவில்லை. என்னைப்போல சம்ஸ்கிருதம் தெரியாதவர்களுக்கு சுப்ர.பாலனைவிட சுவாரஸ்யமாகவும், தெளிவாகவும் காளிதாசனின் கவிநயத்தையும், உவமைச் செறிவையும் வேறு யாராலும் எடுத்தியம்ப முடியாது.
குடிமக்களிடமிருந்து அரசன் எப்படி வரி வசூலிக்க வேண்டும், அப்படி வசூலித்த வரியை எப்படிச் செலவழிக்க வேண்டும் என்பதைக் காளிதாசர் 'ரகுவம்சம்' முதலாம் சர்க்கத்தில் உவமையுடன் விளக்குகிறார். ஆதவன் பூமிப் பந்திலிருந்து தண்ணீரை ஆவியாக்கி எடுத்துச் சென்று, அதையே பன்மடங்கு மழையாகத் திருப்பித் தருவதுபோல அமைந்திருந்ததாம் திலீபன் என்கிற மன்னனின் வரி விதிப்பு.
இப்படி, காளிதாசனிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட 55 ஸ்லோகங்களை, அனைவருக்கும் புரியும் விதத்தில் சுவாரஸ்யமாகத் தொகுத்து வழங்கி இருக்கிறார் சுப்ர.பாலன்.
''வடமொழி சுலோகங்களுக்கு சுப்ர.பாலன் அளித்துள்ள பொருள் விளக்கங்கள் காளிதாசனின் மூலத்தை வாசிக்க வேண்டும் என்று நம்மை யோசிக்க வைக்கும். இதுவரை காளிதாசனை வாசிக்காதவர்களை வாசிக்கத் தூண்டும் வண்ணம் இந்தக் கட்டுரைகள் வசீகரிக்கின்றன. தமிழுக்கு இது புதிது. காளிதாசனை அறிமுகம் செய்த சுப்ர.பாலனுக்குக் காவிய உலகம் கடமைப்பட்டிருக்கிறது'' என்கிற கவிப்பேரரசு வைரமுத்துவின் அணிந்துரை வரிகளை மேற்கோள் காட்டி, 'தமிழுக்குக் காளிதாசனை அழைத்து வரும் அவரது இலக்கியப் பேராசை வெற்றி பெற வேண்டும் என்கிற வாழ்த்தை நானும் வழிமொழிகிறேன்.


இதை எழுதிக் கொண்டிருக்கும்போது, பலத்த காற்றுடன் கொட்டும் மழை. படார், படார் என்று அடித்துக் கொண்டிருந்த ஜன்னல்களை மூடி வைத்தேன். அப்போது நினைவுக்கு வந்தது, எனது நாட்குறிப்பில் நான் பதிவு செய்து வைத்திருந்த ந.சிவநேசன் எழுதியிருந்த கவிதை ஒன்று:

மரமாக இருந்தபோது
அசைந்தாடிய ஞாபகமாய்
இருக்கக்கூடும்
மழை பெய்யும் பொழுதுகளில்
அடித்துக் கொள்கிறது
மர ஜன்னல்!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/4/20/w600X390/vairamuthu3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/05/இந்தவாரம்-கலாரசிகன்-2801788.html
2801787 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, November 5, 2017 02:03 AM +0530 சிறியோர் சிறியோரே


தக்காரோ டொன்றித் தமராய் ஒழுகினார்
மிக்காரால் என்று சிறியாரைத் தாம்தேறார்
கொக்கார் வளவய லூர! தினலாமோ
அக்காரம் சேர்ந்த மணல். (பாடல்-18)


மீன் உண்ணும் கொக்குகள் நிறைந்திருக்கின்ற நீர்வளம் பெற்ற வயல்களை உடைய மருதநிலத் தலைவனே! சர்க்கரையோடு கலந்திருக்கின்ற மணலை, சர்க்கரையென்று கருதி உண்ணலாமோ; (அதுபோல்) தகுதி உடையாரோடு பொருந்தி அவர் உறவினரைப்போல் நெருங்கி ஒழுகினார் (ஆதலால்), குணத்தினால் மிக்கவர் என்று அறிவிற் சிறியாரை, பெரியோர்கள் தெரிந்து நட்புக் கொள்ளார். (க.து.) சிறியார் பெரியாரோடுஇணங்கியிருப்பினும் அவரோ டிணங்கார் அறிவுடையோர். 'தினலாமோ அக்காரம் சேர்ந்த மணல்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/nov/05/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2801787.html
2799185 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Tuesday, October 31, 2017 07:20 PM +0530 திருமூலர் குறித்த கவிஞர் வைரமுத்துவின் கட்டுரையை நெல்லையில் அரங்கேற்ற வேண்டும் என்பது என்னுடைய அவாவாக இருந்தது. பருவமழை தொடங்கிவிட்ட நிலையில், நெல்லையில் விழா நடத்தினால் இலக்கிய ஆர்வலர்களான "தினமணி' வாசகர்களும், கவிஞரின் ரசிகர்களும் பங்கு பெறுவதில் இடையூறுகள் இருக்கும் என்பதால் அந்தத் திட்டத்தைக் கைவிடுவது என்று முடிவெடுத்திருக்கிறோம்.
நெல்லைக்குப் பதிலாக திருமூலர் குறித்த கட்டுரை இந்த முறையும் சென்னையிலேயே அரங்கேற்றப்பட இருக்கிறது. எங்கே, எப்போது என்கிற தகவல்களை அடுத்த வாரம் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன். பங்கு பெறுவதற்குத் தயாராக இருங்கள்.

என்னை வியப்பில் ஆழ்த்தும் மனிதர்கள் யார், எவர் என்று பட்டியலிட்டால் அந்தப் பட்டியலில் கட்டாயமாக இடம்பெறும் பெயர்களில் ஒன்று நடிகர் சிவகுமார். பன்முகப் பரிமாணம் கொண்ட அந்த ஆளுமையின் ஒவ்வொரு முகத்துக்கும் தனித்துவமும், தனிச்சிறப்பும் உண்டு.
கோவை மாவட்டம் காசிகவுண்டன்புதூரில் பிறந்து, ஏழு ஆண்டுகள் சென்னையில் ஓவியம் பயின்று, நாற்பது ஆண்டுகள் நாடகம், திரைப்படம், சின்னத்திரை என்று வெற்றிகரமாக வலம் வந்து, இப்போது எழுத்தாளராகவும், இலக்கிய உரையாளராகவும் தடம் பதித்திருக்கும் நடிகர் சிவகுமாருடனான எனது பரிச்சயம் ஏறத்தாழ முப்பத்தைந்து ஆண்டுகளைக் கடந்துவிட்டிருக்கிறது. தேவர் பிலிம்ஸ் தயாரிப்பில் உருவான "சஷ்டி விரதம்' படப்பிடிப்பில் முதன்முறையாக அவரை சந்தித்தபோது, என்னிடம் காட்டிய அதே நட்பையும், பாசத்தையும் சற்றும் குறையாமல் இன்றுவரை தொடரும் அவரது பண்பை நினைத்து நான் வியக்காத நாளே கிடையாது.
சிவகுமாரை ஓவியராக, நடிகராக, பேச்சாளராக, இலக்கியவாதியாக எல்லோருக்கும் தெரியும். அதற்கு மேலே ஓர் அற்புதமான மனிதராகவும் திகழும் அவரது குணாதிசயங்களை ஆவணப்படுத்தும் முயற்சியில் எழுத்தாளர் அமுதவன் வெற்றியடைந்திருக்கிறார். அவரது, "சிவகுமார் என்னும் மானுடன்' என்கிற கட்டுரைகளின் தொகுப்பை மூன்று, நான்கு முறை நான் படித்துவிட்டேன். நேற்று முன்தினம் அவரது பிறந்த தினம் என்பது நினைவுக்கு வந்ததும், அந்தப் புத்தகத்தை இன்னொரு முறை எடுத்துப் புரட்டிப் பார்த்தால் பக்கத்துக்குப் பக்கம் நான் அடிக்கோடிட்டு வைத்திருக்கும் பதிவுகள் வியப்பை ஏற்படுத்தின.
சிவகுமாருடன் நெருங்கிப் பழகிய அவருக்குத் தெரிந்த பல்வேறு ஆளுமைகள், நண்பர்கள், உறவினர்கள் எல்லோரும் அவரைப் பற்றிக் கூறியிருக்கும் பதிவுகளின் தொகுப்புதான் அமுதவனின் "சிவகுமார் எனும் மானுடன்'.
அண்ணா, கருணாநிதி, எம்.ஜி.ஆர்., ஜெயலலிதா, அருட்செல்வர் நா.மகாலிங்கம், இயக்குநர்கள் ஏ.சி. திருலோசந்தர், கே. பாலசந்தர், எஸ்.பி. முத்துராமன், நடிகர்கள் சிவாஜிகணேசன், கமலஹாசன் என்று தமிழகத்தின் மிகப்பெரிய ஆளுமைகள் அனைவரும் சிவகுமார் குறித்து செய்திருக்கும் பதிவுகள் அந்தத் தொகுப்பில் இருக்கின்றன.
ஆனாலும்தான் இந்த மனிதருக்கு என்னவொரு துணிவு, என்னவொரு நேர்மை, என்னவொரு பண்பு. என்னை ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியது அந்தத் தொகுப்பின் முதல் கட்டுரை. இத்தனை பெரிய ஆளுமைகள் தன்னைக் குறித்து செய்திருக்கும் பதிவுகளைத்தானே, ஒருவர் அந்தத் தொகுப்பில் முதலில் இடம்பெறச் செய்திருக்க வேண்டும்? ஆனால், தனது சகோதரி சுப்புலெட்சுமி, உறவினர் குமரேசன், அக்காள் மகள் சின்னலெட்சுமி ஆகியோரின் கட்டுரைகளுடன்தான் "சிவகுமார் எனும் மானுடன்' தொகுப்பு தொடங்குகிறது.
"எனக்கு வரும் எந்தப் புகழும், பணமும் என் இயல்பை மாற்றிவிடக்கூடாது. என் நிம்மதியைக் குலைத்துவிடக் கூடாது. இதயத்தின் ஓரத்தில் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் அடிப்படை மனிதப் பண்புகளைத் தகர்த்துவிடக் கூடாது' என்று உளப்பூர்வமாக சிவகுமார் எனும் மானுடன் விழைகிறார் என்பதுதான் அந்த மனிதனின் வெற்றியின் ரகசியம்.
நடிகர் சத்யராஜ் குறிப்பிட்டிருப்பது போல, "சில பிரபலங்களைத் தூரத்திலிருந்து எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் ரசிக்கலாம். அருகில் நெருங்கிப் பார்க்கும்போதுதான் அவர்களின் மறுபக்கம் தெரியும். சிவகுமாரைப் பொருத்தவரை நெருங்கிப் பார்க்கும்போது இவர் மீதான மரியாதையும், மதிப்பும் முன்பைவிட பல மடங்கு அதிகரிக்கும். கூடவே இவர் மீதான ரசிப்புத்தன்மையும் அதிகமாகும் என்பதை அனுபவப்பூர்வமாக அறிந்தவர்களில் நானும் ஒருவன்.
சிவகுமார் எனும் மானுடன்' புத்தகத்தை இனியும் பலமுறை நான் படிப்பேன். அடிக்கோடிட்டு வைத்திருக்கும் பகுதிகள் எனக்கு வழிகாட்டியாக அமையும்.

சென்னை கோவிலம்பாக்கத்தை அடுத்த நன்மங்கலம் அரசினர் உயர்நிலைப் பள்ளியில் ஆசிரியராகப் பணியாற்றி வரும் க. மணிமேகலை, கற்பித்தல் என்பதை தமக்குக் கிடைத்த பணி வாய்ப்பாக மட்டும் கருதாமல், கல்வித்தொண்டு ஆற்றுவதற்குக் கிடைத்த வாய்ப்பாகக் கருதி பணியாற்றுபவர் என்பது "தமிழ்க் கல்விக்கு ஊடகங்கள்' என்கிற புத்தகத்தின் அணிந்துரையில் முனைவர் முகிலை இராசபாண்டியன் செய்திருக்கும் பதிவு. விமர்சனத்திற்கு வந்திருந்த அந்தப் புத்தகத்தைப் படித்தபோது அவரது கூற்று முற்றிலும் உண்மை என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.
தமிழ்க்கல்வி வரலாறு, தமிழ்க்கல்வி வளர்ச்சியில் இதழ்களின் பங்கு, வானொலியின் பங்கு, தொலைக்காட்சியின் பங்கு, திரைப்படங்களின் பங்கு, கணினியின் பங்கு, இணையத்தின் பங்கு என்று தமிழ்க்கல்வி வரலாற்றை அலசி ஆராய்ந்து கட்டுரைகளாகத் தொகுத்திருக்கிறார் கவிஞர் க.மணிமேகலை. இவரது கடும் உழைப்பில் திரட்டப்பட்டிருக்கும் தகவல்கள் அனைத்தும் வருங்கால ஆய்வுகளுக்கு பயன்படும் ஆவணப் பதிவுகள். 
ஊடகங்கள் குறித்த விவரங்களுடன் நின்றுவிடாமல், இன்றைய தலைமுறை இணையதளக் கல்வி, குறும்படங்களின் பங்களிப்பு உள்பட அனைத்தையும் திரட்டித் தொகுத்திருக்கும் கவிஞர் மணிமேகலையின் முயற்சி பாராட்டுக்குரியது. 


கட்செவி அஞ்சலில் பதிவிடப்பட்டிருந்த ஹைக்கூக் கவிதை இது.

ஓவியம்
மொழியைப்
புறக்கணித்த
கவிதை! 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/31/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/31/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2799185.html
2799184 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தமிழில் "மீ ' உயர்வு உவமை -செ.வை. சண்முகம்  DIN Tuesday, October 31, 2017 07:08 PM +0530 இலக்கியத்தில் ஒப்புமை வாக்கியங்கள், தொடர்கள் அதிகம் பயன்படுவதைக் காணலாம். அவை "உவமை' எனப்படும். 
தமிழ் இலக்கணங்கள் உவமையை ஐந்தாம் வேற்றுமைப் பொருள்களில் ஒன்றாக (பொரு ( உவமை), எல்லை, ஏது, நீக்கம்) விளக்க, தொல்காப்பியம் அதன் வாக்கிய அமைப்பாக "இதனின் இற்று இது' என்று குறிப்பிட்டுள்ளது.
உரையாசிரியர்கள் பொரு என்பது ஒப்பு, உறழ் என்று இரண்டு வகைப்படும் என்று விளக்கியுள்ளனர். காக்கையிற்கரிது களம்பழம் (கிளாப்பழம்) என்பது உரையாசிரியர்கள் காட்டும் ஓர் எடுத்துக்காட்டு. அது ஒப்பு (காக்கையைப் போன்ற கருப்பு கிளாப்பழம்), உறழ் (காக்கையைவிட கருப்பு கிளாப்பழம்) என்று இரண்டு பொருள் மாறுபாடு உடையது. அதனால், இலக்கியங்களில் "இன்' என்பது ஒப்புக்கும், "இனும்' என்பது உறழ்வுக்கும் உரியதாகக் கையாளப்பட்டுள்ளது.

"அகனமர்ந்து ஈதலின் நன்றே முகனமர்ந்து
இன்சொல னாகப் பெறின்' (குறள்.92)

இலக்கியங்களில் அன்ன, ஆங்க, ஆங்கு, நிகர்ப்ப முதலிய சொற்கள் உவமைப் பொருளில் கையாளப்பட்டுள்ளன. அன்ன, ஒப்ப, போல் நிகர்ப்ப ஆகியவை பெயரைக்கொண்டு முடியும். பால் அன்ன வெண்மை, பால்போல வெண்மை, பால் நிகர்ப்ப வெண்மை என்று சொல்லலாம். ஆனால், ஆங்கு என்பது வினைச்சொல் குறிப்பாகப் பெயரெச்சத்தை ஏற்று வினையைக்கொண்டே முடியும். சொன்னாங்கு (சொன்ன ஆங்கு) செய்தார், பேசியாங்கு பணம் கொடுத்தார் என்றுதான் வழங்கப்படும்.

அருளிலார்க்கு அவ்வுலகம் இல்லை பொருளிலார்க்கு 
இவ்வுலகம் இல்லாகி யாங்கு (247)

பொருள் இல்லாதவர்க்கு இந்த உலக இன்பம் இல்லை என்றாற்போல உயிர்களிடத்து அருள் இல்லாதவருக்கு மேல் உலக இன்பம் இல்லை என்பதில் ஆங்கு உவமைப் பொருளில் வந்துள்ளது.
இலக்கியத்தில் உறழ, நடுங்க, கடுப்ப, எள்ள, வெல்ல, வியப்ப முதலியவையும் உவம உருபாகக் கையாளப்பட்டுள்ளன. அவற்றில் உறழ் என்பது மாறுபாடு பற்றி மட்டும் காட்டுவது. "முழவு உறழ் திணி தோள்' (முழவினைப் போன்று திண்ணிய தோள்) எனும் போது உவமையோடு ஒப்புமையை அழுத்திக் கூறுகிற நிலை அமைகிறது. 
நடுங்க, கடுப்ப, எள்ள, வெல்ல, வியப்ப முதலியவை கருத்தாடல் நோக்கில் உவமையோடு பேசுபவரின் சில உணர்வுகளைப் புலப்படுத்துவதாகக் கொள்ளலாம். "நடுங்க படங்கெழு நாக நடுங்கும் அல்குல்' படம் எடுத்து ஆடும் பாம்பு ஒத்த அல்குல் என்ற உவமைப் பொருளை மட்டும் உணர்த்தாமல் அல்குலின் சிறப்பு மிகைப்படுத்தப்பட்டதன் பிரதிபலிப்பாக நடுங்கும் என்பது உவம உருபு போலக் கையாளப்பட்டதாகக் கொள்ளலாம். கடுப்ப (கடுக்கும்) "கார்மழை முழக்கு இசை கடுக்கும் முனை' (கார் மேகங்களின் இடி முழக்கம்போல ஒலிக்கும் போர் முனை (அகநா.14:20-21). 
எள்ள - எள்ளல் - இகழ்தல். "கோங்கின் அவிர்முகை எள்ளி பூண் அகத்து ஒடுங்கிய வெம்முலை' (சிறுபா.25-26) கோங்கின் முகையை இகழ்ந்து அணிகலன்களுக்கு இடையே உள்ள முலை). இங்கு இகழ்தல் பொருள் தெளிவாக உள்ளது. உவமேயத்தை நோக்க உவமை இழிந்த பொருள் என்று கருதப்படுகிறது.
வெல்ல - வெல்லுதல் - வெற்றிபெறல். "வேங்கை வென்ற சுணங்கின் தேம்பாய்க் கூந்தல்' (ஐங்குறு. 324.45 வேங்கைப்பூவை வென்ற தேமலை உடைய தேன்சொட்டும் கூந்தல்). எனவே, உவமையை உவமானம் உயர்ந்த பொருளாகக் கருதலாம். 
இங்கும் அவற்றின் அகராதிப் பொருள், உவமேயப் பொருள் உயர்ந்தவை என்பதை உணர்த்துவதால் பொருண்மையியல் நோக்கில் ஒரு புது வகை அதாவது, மீஉயர் உவமை என்று கருதலாம். அதன் சிறப்பை அறிந்துகொள்ள ஆங்கில மொழியின் உவமை பற்றிய அறிவு பயன்படும்.
ஆங்கில மொழியில் பெயரடை (adjective) பகுதியாய் உவமை அமையும். அங்கு ஒப்பு (பாஸிட்டிவ் - comparative), உறழ்வு (கம்பேரட்டிவ் - ஸ்ரீர்ம்ல்ஹழ்ஹற்ண்ஸ்ங்) மீ உயர்வு (சூப்பர்லேட்டிவ் - superlative) என்று மூன்று நிலையில் உவமை வேறுபடுத்தப்படுகிறது. டால் (taller.... than) இர் விகுதி சேர்த்தால் டாலர்... தென் (talllest) உறழ் உவமை. டாலஸ்டு
(ற்ஹப்ப்ப்ங்ள்ற்) மீ உயர்வு உவமை ஆகும். அங்கு மீ உயர்வு என்பது உருபு மூலம் உணர்த்தப்படுகிறது. மாறாகத் தமிழில் சொல் மூலம் அந்தக் கருத்து உணர்த்தப்படுகிறது.
தமிழில் மீ உயர்வு உவமை என்ற கருத்து வெல்ல, வியப்ப, மருள போன்றவை உவம உருபுகளாகக் கையாளும்போது வெளிப்படுவதாகக் கொள்ளலாம். அது இன்னொரு நிலையிலும் உறுதியாவது அறியத் தகுந்தது. அன்ன, ஆங்கு என்பது சங்க இலக்கியங்களில் உவமை உருபாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அது "அ' என்ற சேய்மைச் சுட்டு அடியாகப் பிறந்த சொல் ஆகும்.
தமிழில் அ, இ, உ ஆகிய மூன்று வகை சுட்டுகள் உள்ளன. அவை முறையே சேய்மை, அண்மை, மிக நெடுங்தூரம் என்ற பொருள்படும். இங்கு என்பது பேசுவோர் இடத்தில் உள்ளது என்று பொருள். அங்கு என்று சொன்னால் பேசுவோர் இடத்தைத் தாண்டிய தூரத்தில் உள்ளது என்று பொருள். உது, ஊங்கு என்று சொன்னால் வெகுதூரத்தில் இருக்கிறது என்று பொருள். உகரச் சுட்டு தற்கால வழக்கில் இல்லை. பழங்கால இலக்கியத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அதையொட்டி ஆங்கு என்பது சேய்மை (தூரம்) உணர்த்தும் அகரச்சுட்டு அடிப்படையாகவும், ஊங்கு வெகுதூரம் உகரச் சுட்டு அடிப்படையாகவும் உண்டான சொற்கள் ஆகும். 
திருக்குறளில் ஊங்கு என்பதும் உவமை உருபாகக் கையாளப்பட்டுள்ளது. 31, 32,122,460,644,1065 ஆகிய குறள்களில் ஊங்கு உவமையாக அமைந்துள்ளது. ஊங்கு என்பது மிக உயர்ந்த பொருளை உணர்த்துவதாகக் கொள்ளலாம். ஆங்கிலத்தில் உள்ளது போல் மீஉயர்வு உவமையாகக் கருதலாம். அதாவது வெல்ல, வியப்ப, ஊங்கு முதலியவை தமிழில் மீ உயர்வு உவமைச் சொற்களாகக் கருதலாம்.
பொருள் வேறுபாடு உள்ள சொற்களை உவம உருபுகளாகக் கையாளும்போது, உவமைகளுக்குள் நுண்ணிய பொருள் மாறுபாடு அமைந்திருப்பது கவனத்துக்கு உரியது. அந்த நிலையில் ஒப்பு, உறழ்வு என்று இரண்டு வகையோடு மீ உயர்வு என்ற புதிய வகையும் கொள்ள இடம்கொடுக்கிறது.
உண்மையில் மீ தாழ்வும் உண்டு. அவனைவிடக் கொடியவன் யாரும் இல்லை என்று கூறுவது எடுத்துக்காட்டாக அமையும். ஒப்பு, உறழ்வு என்பதில் உயர்வு-தாழ்வு என்ற குறிப்பு இல்லை. அதனால் மீ உயர்வு - தாழ்வு என்ற மாறுபாடு செய்ய முடிவதால் அவற்றை மீநிலை என்று பொதுவாகக் கொள்ளலாம். எனவே, தமிழில் சொல் நிலையில் உவம உருபுகள் ஒப்பு, உறழ்வு, மீ நிலை என்று வகைப்படுத்துவது நுண்ணிய நிலையில் பொருள் வேறுபாடு செய்வதாக அமையும்.

 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/31/தமிழில்-மீ--உயர்வு-உவமை-2799184.html
2799183 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கடைவார் கை போல... -உ. இராசமாணிக்கம் DIN Tuesday, October 31, 2017 07:04 PM +0530 வெண்பா என்றால் நளவெண்பா என்று கூறும் அளவுக்கு உவமைகளும் சொற்சுவையும் நிரம்பி, படிப்போர் கருத்தைக் கவரும் அளவுக்கும் தாமதமின்றி புரியும் அளவுக்கும் வெண்பாவை எழுதியுள்ளார் புகழேந்தி.
"ஆசையே துன்பத்திற்குக் காரணம்' என்ற புத்தரின் வாக்கு மெய்ப்பிப்பதற்கிணங்க சீதை பொய் மானை விரும்பி ராவணனிடத்தில் சிறைப்பட்டாள். அன்னத்தின் மீது ஆசைப்பட்டு அல்லலுற்றாள் தமயந்தி.
தமயந்தியின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க அன்னத்தைப் பிடிக்க நளன் தன் ஆடையை வீச, அன்னம் ஆடையுடன் பறந்தது. நளனும் தமயந்தியும் ஒரே ஆடையுடன் இருப்பதை புகழேந்தி விரசமில்லாமல் விரும்பிப் படிக்கும்படி எழுதியுள்ளார்.
இருவருக்கும் இதுவரை உயிர் ஒன்றாக இருந்தது; இப்போது உடையும் ஒன்றானது. வினையின் கொடுமையால் அவளைப் பிரிய முற்பட்டான் நளன். வாளை எடுத்து இருவரையும் பிணைத்துள்ள ஆடையைக் கிழித்தான். ஆடை மட்டும் அறுபடவில்லை; தன் உயிரையும் கிழித்து அறுத்தது போல் திகைக்கும் நளனைப் பற்றி பதைபதைக்கிறார் புலவர்.

"ஒற்றைத் துகிலும் உயிரும் இரண்டாக
முற்றும் அன்மை முதலோடும் - பற்றி
அரிந்தான் அரிந்திட்டவள் நிலைமை நெஞ்சில்
தெரிந்தான் இருந்தான் திகைத்து (கலித்தொடர் 282)

பின் தமயந்தியைப் பிரிந்து செல்ல நேரிடும்போது துடிக்கிறான்; தவிக்கிறான். அவனை அவன் திடீரென்று பிரியவில்லை. போகலாம் என்று எண்ண, பின் போவதற்குத் தயங்குகின்றான். போகலாமென்றும், வேண்டாமென்றும் தவிக்கும் மனப்போராட்டத்தை சிறந்த உவமை மூலமாகக் கூறி நம் சிந்தையை மகிழ்விக்கிறார் புகழேந்தி.

ஆயர் குல ஆய்ச்சியர் தயிர் கடையும்போது அவர்களுடைய கைகள் சென்று சென்று திரும்புவது போல், நளனது மனம் தமயந்தியிடம் சென்று சென்று மீள்வதை எப்படிப் பாடியுள்ளார் பாருங்கள்."போய் ஒருகால் மீளும் புகுந்தொருகால் மீண்டேரும்
ஆயர் கொணர்ந்த அடுபாலின் - தோயல்
கடைவார் தம் கை போல் ஆயிற்றே காலன்
வடிவாய வேலான் மனம் ( கலித்தொடர் 283)
வெண்பா பாடுவதில் புகழேந்தி வல்லவர் என்பதற்கு இதுவே சான்றாகும். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/31/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/31/கடைவார்-கை-போல-2799183.html
2799182 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நெஞ்சப் பூசல் -மா. உலகநாதன் DIN Tuesday, October 31, 2017 06:43 PM +0530 தேரைத் திருப்புக என்றும், தேய்புரி பழங்கயிறு என்றும் பலவாறாகப் பிரிவுத்துயர் பேசப்படுவதை இலக்கிய ஆர்வலர்கள் அறிவர். பிரிவு ஏன் ஏற்படுகிறது? ஆறு காரணம் பற்றித் தலைவன் தலைவியைப் பிரிவதாக சங்க இலக்கியங்கள் சுட்டும். கல்வி, நாடு காவல், சந்து(தூது)செய்தல், வேந்தர்க்குத் துணை, பொருள் தேடல், பரத்தை நாட்டம் ஆகிய இன்றியமையாக் காரணங்களை இலக்கியங்கள் பட்டியலிடுகின்றன. இவை அனைத்துமே பெண்மையின் பாற்பட்டதாகத்தான் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால், தொல்காப்பியம், ஆடவன் ஒருவனின் பிரிவுத் தவிப்பை இப்படிக் கூறுகிறது. 

ஆண்மையின் நெறிகளாக, "பெருமையும் உரனும் ஆடூஉ மேன' என தொல்காப்பியம் மொழிகிறது. பிரிவின் துயரால் தவிக்கும் இளைய ஆடவன் ஒருவனின் மனப்போராட்டத்தை, அதாவது, இன்பத்துக்கும் பொருளுக்கும் இடைப்பட்ட நெஞ்சப் பூசலை தொல்காப்பியம் பின்வருமாறு கூறுகிறது.

நாளது சின்மையும் இளமையது அருமையும் 
தாளான் பக்கமும் தகுதியது அமைதியும்
இன்மையது இளிவும் உடைமையது உயர்ச்சியும் 
அன்பினது அகலமும் அகற்சியது அருமையும் 
ஒன்றாப் பொருள்வரின் ஊர்கிய பாலினும் 

இந்த நெஞ்சப் பூசலை அனுபவித்த ஆரியங்காவல் என்ற இளைஞர் ஒருவர் மகாவித்வான் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளையவர்களிடம் பாடம் கேட்க வந்தார். நல்ல தமிழ்ப் புலமையுடைய அவருக்கு தன் இளம் மனைவியைப் பிரிந்திருக்க மனமில்லை.பாடமும் கேட்டாக வேண்டும். என்ன செய்வது? இரவு நேரங்களில் கண்விழித்து ஒரு கவியை இயற்றியவாறே புலம்பினார். அது இவ்வாறு அமைந்தது.

விடவாளை வென்ற விழியாளை பூமியின் மேலதிர
நடவாளைப் பெண்கள்தம் நாயக மாமொரு நாயகத்தை 
மடவாளை என்னுள் வதிவாளை யின்ப வடிவைஎன் சொற்
கடவாளை யான் தெய்வ மேயென்று போயினிக் காண்பதுவே! 

இதையறிந்த பிள்ளையவர்கள் மாணவனின் நாட்டமறிந்து, அவரின் குடும்பத்தை வரவழைத்து, அவருக்கு ஏதுவாக நடந்து கொண்டாராம். 

 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/31/நெஞ்சப்-பூசல்-2799182.html
2799180 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஸ்ரீரெங்கம் ரெங்கநாயகியின் இரு நூல்கள் - தாயம்மாள் அறவாணன் DIN Tuesday, October 31, 2017 06:41 PM +0530 திருச்சி, திருவரங்கத்தைச் சேர்ந்த ரெங்கநாயகி என்பவர் தம் பெயருடன் ஊர்ப் பெயரையும் இணைத்துக் கொண்டவர். 1908 முதல் 1937 வரையிலான காலங்களில், நூற்றெட்டுத் திருப்பதி கீர்த்தனை, துளசி மகாத்மியக் கீர்த்தனை, தொண்டரடிப் பொடியாழ்வார் சரித்திரக் கீர்த்தனை, ஸ்ரீரெங்கநாதன் பள்ளியறைக் கீர்த்தனை, வத்சலை கல்யாணக் கும்மி, ருக்மணி கல்யாணக்கும்மி, ஜானகி ஸ்வயம்வரக் கும்மி, கோதை பரிணயக் கும்மி, கோபிகாவஸ்திர ஆபரணக் கும்மி, எக்ஞய பத்தினிகள் சரித்திரக் கும்மி, நம்மாழ்வார் சரித்திரக் கும்மி, திருமங்கை ஆழ்வார் சரித்திரக்கும்மி, தேரெழுந்தூர் ஸ்வாமி கும்மி, ஸ்ரீரெங்கம் வழிநடைக்கும்மி, நெளகா சரித்திரக்கும்மி என்னும் காக்ஷியோடக் கும்மி, ஸத்சம்பிரதாய பஜனை பத்ததி, சம்பந்தி ஏசல் ஆகிய பதினேழு நூல்களை இப்பெண்மணி எழுதியுள்ளார். இன்று கிடைப்பவை எட்டு நூல்கள் மட்டுமே. அவற்றுள் துளசி மகாத்மியக் கீர்த்தனை, சம்பந்தி மாப்பிள்ளை ஏசல் ஆகிய இரு நூல்களைப் பற்றி அறிவோம். எதுகை, மோனை கற்றுக் கவிபாடத் தெரிந்தவர் இந்நூலாசிரியர் என்பதற்கு நூலில் வரும் விருத்தப்பாக்களே சான்றுகளாகும். 

துளசி மகாத்மியக் கீர்த்தனை:

"துளசி மகாத்மியக் கீர்த்தனை' என்ற நூல், ஸ்ரீரங்கம் ஸ்ரீ வாணி விலாஸ் அச்சகத்தில், 1908ஆம் ஆண்டு, 5 அணா விலையில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. இந்நூலில் துளசியின் பெருமை பேசப்பெறுகிறது. பொதுவாகத் துளசி சளி, இருமல், வயிற்றுப் பிரச்னை, காய்ச்சல் எனப் பல நோய்களுக்கும் உகந்தது. இறைவனோடு சேர்த்துத் துளசியின் பெருமை சொல்லப் பெறும்போது, மக்களால் துளசி ஏற்றுக்கொள்ளப் பெறுகிறது. அவ்வகையில் துளசியின் சிறப்பைக் கீர்த்தனையாக இராகம், தாளம், பல்லவி, சரணம் என்று இசைமை கலந்து பாகவதக் கதையாக (கண்ணன் ருக்மிணி, சத்தியபாமை, நாரதர்) தந்திருக்கிறார் ரெங்கநாயகி. விருத்தப் பாடல்கள் 69, கீர்த்தனைகள் 69 என்று திட்டமிட்டு எழுதி வெளியிட்டுள்ளார்.

சம்பந்தி மாப்பிள்ளை ஏசல்: 

இந்நூல், 1937இல் இயற்றப் பெற்றுள்ளது. இது எட்டுப் பக்கங்களை மட்டும் கொண்ட சிறுநூல். திருமணத்தில் சம்பந்தி மாப்பிள்ளையைக் கேலி செய்து ஏசி மகிழ்ந்து பாடுவதற்காக உருவாக்கப் பெற்றுள்ளது. மெட்டுப் போட்டு இசையுடன் பாடத் தகுந்த அமைப்பைக் கொண்டது.

தமிழர், பொதுவாக நகைச்சுவை உணர்வு குறைவாக உடையோர் என்ற கருத்து ஐரோப்பியரிடையே உண்டு. அக்கருத்து எத்துணைப் பெருந்தவறு என்பதை, தமிழ் நாட்டில் மரபுவழி நிகழும் திருமண நிகழ்வுகள் உறுதி செய்யும். மண நிகழ்வை ஒட்டி எளிய சிற்றூர்ப்புற மக்களிடமும் புழங்கும் நலுங்குப் பாடல்களும், ஏசல் பாடல்களும், இன்னபிற துணை நிகழ்வுகளும் இக்கருத்தை வலியுறுத்தும். 

பெண்வீட்டார் மாப்பிள்ளையையும், அவர்தம் தோற்றத்தையும், உடை, உணவு முதலானவற்றையும் சிரிக்கச் சிரிக்கக் கேலியாகப் பாடுவதும் பதிலுக்கு மாப்பிள்ளை வீட்டார் பெண்ணைப் பழித்துக் கேலி செய்வதும், இப்பாடலில் இடம்பெறும். பழிப்புரைகளை வெறும் கேலியாக எடுத்துக்கொள்ளும் பெருந்தன்மை இங்கே கொள்ளப்பெறும்.

பெண்களின் பங்கு:

திருமணத்தில் நலுங்கு பாடுவது பெண்களின் வழக்கம். இன்றும் நாட்டுப்புறங்களில் மாப்பிள்ளை வீட்டிலிருந்து பெண் ஒருவர் பெண்ணை வசைபாடிக் கேலி செய்வதும், பெண் வீட்டிலுள்ள ஒரு பெண் மாப்பிள்ளையையும் அவர் வீட்டிலுள்ளாரையும் கேலி செய்து பாடல் பாடுவதும் வழக்கம். அவ்வாறு கேலி செய்து பாடும் பாடலே, சம்பந்தி மாப்பிள்ளை ஏசல் பாடல் ஆகும். இது நாட்டுப்புறப் பாடல் மரபைத் தழுவி எழுதப் பெற்றுள்ளது.

உருவத்தைக் கேலி செய்து பாடுவது:

அழகான தோற்றம் உடைய சம்பந்தியாயினும் அவரை அழகில்லாதவராக இட்டுக்கட்டிப் பாடுதலே நாட்டுப்புற பொது மரபு. இந்நூலில் "சம்பந்தி' என்பது "சம்மந்தி' என்றே குறிக்கப்பட்டுள்ளது.

என்னடி சம்மந்தி இத்தனை வடிவு அழகாய்
என்னமாய் உன்னை அயன் சிருஷ்டித்தானோ?
சிங்கம்போல் பல்லழகும் 
சிறுத்தைபோல் மூக்கழகும்
செங்குரங்கு போலுந்தன் முகத்தினழகும்
ஒட்டகம்போல் உந்தனுட வயிறினழகும்
காட்டு ஆனை போல் உந்தன் 
கண்ணழகும் நிறத்தழகும்
காண்டாமிருகம் போல் உன்வடிவின் அழகும்
பன்றி பெரிச்சாளி போல் உந்தன் பார்வை அழகும்
பாழுங்காட்டுநரி கழுதைபோல் குரலின் அழகும்
உடும்பு கரடி போல் உன்னுடைய உடம்பின் அழகும்
உனக்குள்ள குறைவு ஒரு வாலு தாண்டி!

கல்லாத மாப்பிள்ளையின்
மூடத்தனத்தைச் சுட்டுதல்:
கல்வியின் சிறப்பையும், கல்லாமையின் இழிவையும் விளக்குகிறது. மாப்பிள்ளை கற்கவில்லை; எந்த மொழியும் தெரியாது என்று பழிக்கிறது.

ஏட்டிலே எழுத்தாணி நாட்டத் தெரியாது
இதமான வார்த்தைகள் பேசத் தெரியாது
கச்சேரி போய்வரக் கணக்குத் தெரியாது

என்று மாப்பிள்ளையின் தெரியாமைகளை இனம் பிரித்துச் சொல்லும் அதே நேரத்தில், மாப்பிள்ளைக்குத் தெரியும் சிலவற்றையும் கூறியுள்ளார். 

எருமைக் கிடாவை மேய்க்கத் தெரியும்
பாத்திக்குத் தண்ணி இரைக்கத் தெரியும்
வேலிக்கு முள்ளு அடைக்கத் தெரியும்
வெட்டிய மரத்தை அடுக்கத் தெரியும்
பொட்டியுடன் பொடி போடத் தெரியும்
பொய்யுடன் கோள்கள் சொல்லத் தெரியும்
பெண்டுகள் நடுவினில் பேசத் தெரியும்
பொறாமை கொண்டு மிக ஏசத் தெரியும் 

பொடி போடுதல், கோள் உரைத்தல், பெண்களிடம் பேசுதல், பொறாமை கொள்ளுதல் முதலிய கீழ்க்குணங்கள் ஒருவருக்குக் கூடாதவை என்று சுட்டி, கூடும் நற்குணங்களையும் சுட்டி நல்வழிப்படுத்துகிறது. சம்பந்தியையும், மாப்பிள்ளையையும் கேலி செய்துப் பேசி, திருமணத்திற்கு வந்தவர்களை சிரிக்க வைத்தலே "சம்மந்தி மாப்பிள்ளை ஏசல்' நூலின் நோக்கம்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/31/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/31/ஸ்ரீரெங்கம்-ரெங்கநாயகியின்-இரு-நூல்கள்-2799180.html
2799179 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Tuesday, October 31, 2017 06:38 PM +0530 உள்ளது ஒருவர் ஒருவர்கை வைத்தக்கால் 
கொள்ளும் பொழுதே கொடுக்கதாம் - கொள்ளார்
நிலைப்பொரு ளென்றதனை நீட்டித்தல் வேண்டா
புலைப்பொருள் தங்கா வெளி. (பாடல்-17)

தன்னிடத்துள்ளதொரு பொருளை ஒருவர் ஒருவரிடத்துக் காவல் செய்து தருமாறு கொடுத்தால், அவர் வேண்டியபொழுது, தாம் அகப்படுத்திக் கொள்ளாமல் கொடுக்கக் கடவர். நிலையான பொருள் என்று கருதிக் கொடாது காலம் நீட்டித்தல் வேண்டா; புலால் நாறும் பொருள் எங்ஙனம் மறைப்பினும் மறைபடாது வெளிப்பட்டுவிடும் ஆதலான். (க.து.) அடைக்கலப் பொருளைக் கொள்ளாது வேண்டிய பொழுது கொடுத்து விடுக. "புலைப்பொருள் தங்கா வெளி' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/22/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/31/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2799179.html
2798311 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Monday, October 30, 2017 05:47 AM +0530 பெரியவர் சீனி.விசுவநாதன் தன்னிடம் இருந்த சில அரிய புத்தகங்களைத் தன்னால் இனிமேலும் பாதுகாக்க முடியாது என்பதால் என்னிடம் தந்ததை முன்பொரு முறை பதிவு செய்திருந்தேன். பல அறிஞர்கள் தாங்கள் மிகவும் ரசித்துப் படித்து, பொக்கிஷமாகப் பாதுகாத்து வந்த புத்தகங்களை என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் தவிக்கிறார்கள் என்பதுதான் உண்மை.
முனைவர் தெ.ஞானசுந்தரம் தன்னிடம் இருந்த புத்தகங்களை சென்னை கொடுங்கையூரிலுள்ள சாய் விவேகானந்தா பள்ளிக்குக் கொடுத்து விட்டதாகக் கூறினார். இளங்குமரனாரின் புத்தகங்கள் எஸ்.ஆர்.எம். பல்கலைக்கழகத்துக்கும், இரா. செழியனின் புத்தகங்கள் வி.ஐ.டி. பல்கலைக்கழகத்துக்கும் தரப்பட்டிருக்கின்றன.
தினமணி கதிரில் "ஒன்ஸ்மோர்' தொடர் எழுதும் "கேசி' (கே.சிவராமன்), தன்னிடம் சேர்ந்துவிட்ட புத்தகங்களை என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை என்றும், மிகவும் ஆசைப்பட்டு, மிகுந்த சிரமத்துக்கு இடையிலும் விலை கொடுத்து வாங்கிப் படித்து, பத்திரப்படுத்திய அந்தப் புத்தகங்களைப் பழைய புத்தகக்காரரிடம் எடைக்குப் போடவும் மனம் ஏற்கவில்லை என்றும் கூறியபோது, என்னிடம் இருக்கும் புத்தகங்களுடன் அதுவும் இருக்கட்டுமே என்று கூறி எடுத்து வந்துவிட்டேன்.
எழுத்தாளர் கேசியின் வீட்டிலிருந்து எடுத்து வந்த புத்தகங்களில் ஒன்று "சென்னையின் வரலாறு படைத்த இல்லங்கள்' என்கிற புத்தகம். இதன் ஆசிரியரான வி.ஸ்ரீராம், "மதராஸ் மியூசிங்க்ஸ்', "ஸ்ருதி' ஆகிய ஆங்கிலப் பத்திரிகைகளின் ஆசிரியர் குழுவில் இடம் பெற்றிருப்பவர். கலை,
இலக்கியம், கட்டடக்கலை, பாரம்பரிய சங்கீதம் ஆகியவற்றில் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டவர்.
விசாலமான தோட்டங்களுடன் சென்னை நகரை அழகுபடுத்திய, கலை நுணுக்கத்துடன் கட்டப்பட்ட பல பிரம்மாண்டமான கட்டடங்கள், இப்போது தரைமட்டமாக்கப்பட்டுவிட்டன. அன்றைய சென்னை நகரின் அடையாளங்களாகவும், அதிசயங்களாகவும் இருந்த அந்த மாளிகைகளை (அப்படித்தான் அந்த வீடுகளை அழைக்க முடியும்), வருங்காலத் தலைமுறையினருக்காக ஆவணப்படுத்தி இருக்கிறார் வி.ஸ்ரீராம். அதைக் கோட்டோவியங்கள் மூலம் ஆவணப்படுத்தி வெளியிட்டிருக்கிறார் திருமதி. சந்திரா சங்கர்.
இன்று "போயஸ் தோட்டம்' என்று பரவலாக அறியப்படும் இடம் "போ' என்பவருக்கு சொந்தமானதாக இருந்தது. ஏறத்தாழ தேனாம்பேட்டை முழுவதுமே அவரது தோட்டம்தான். அதில் 1816-இல் ஒரு வீடு கட்டப்பட்டது. அதைத் தொடர்ந்து உருவானதுதான் இன்றைய போயஸ் தோட்டம் குடியிருப்புப் பகுதி. அதேபோல, சிவாஜி கணேசனின் "அன்னை இல்லம்', ஜார்ஜ் போக் என்பவரால் கட்டப்பட்டது. அவர் வசித்த சாலைக்கு அதனால்தான் போக் சாலை என்று பெயரிடப்பட்டது. டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணனின் "கிரிஜா', சர் சி.பி.ராமசாமி ஐயரின் "தி க்ரோவ்' உள்ளிட்ட பல பிரமுகர்களின் வீடுகளையும் ஆவணப்படுத்தி இருக்கிறார் ஸ்ரீராம்.
இதில் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கும் பல வீடுகள் இப்போது இல்லை. எஞ்சி இருப்பதையும் நாம் இழந்து விடுவதற்கு முன்பு, ஒரு கட்டடச் சுற்றுலா நடத்திவிட வேண்டும் என்று தீர்மானித்திருக்கிறேன். வி.ஸ்ரீராமுக்கும், திருமதி. சந்திரா சங்கருக்கும் நன்றி சொல்லக் கடமைப்பட்டிருக்கிறார்கள் சென்னைவாசிகள்!


நீண்டநாள் "தினமணி' வாசகர்களுக்குப் புலவர் மா.சின்னுவை நன்றாகவே தெரிந்திருக்கும். ஐராவதம் மகாதேவன் "தினமணி' நாளிதழின் ஆசிரியராக இருந்த காலம் தொட்டு, தொடர்ந்து தன்னை "தினமணி'யுடன் இணைத்துக் கொண்டிருப்பவர். அகவை 85 ஆனாலும்கூட இன்னும் இவரது இலக்கிய தாகம் தீர்ந்தபாடில்லை. நடமாடும் பல்கலைக்கழகமாக இருந்த தி.வே.கோபாலையரின் மாணவர் எனும்போது, புலவர் மா. சின்னுவின் ஆழங்காற்பட்ட தமிழ்ப்புலமை குறித்து வேறு எதுவும் சொல்ல வேண்டியதில்லை.
தமிழக அரசின் "தமிழ்ச் செம்மல்' விருது பெற்றிருக்கும் புலவர் மா.சின்னு கடந்த மே மாதம் எனக்கு மூன்று புத்தகங்களை அனுப்பித் தந்திருந்தார். அவற்றில் "சங்கப்பலகை' என்கிற புத்தகமும் இருந்தது. அதில் பெரும்பாலானவை தினமணி, தமிழ்மணி, தினமணி கதிர், தினமணி சுடர் ஆகியவற்றில் வெளிவந்தவை. தினமணி நாளிதழில் வெளிவந்த அவருடைய ஆசிரியர் பகுதிக் கடிதங்களும் அடக்கம்.
16-ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பின் தமிழ் இலக்கியம் தேங்கிவிட்டதா? என்ற கேள்விக்குத் "தமிழ்மணி'யில் இவர் செய்திருக்கும் பதிவும், "மாதவி பொருள் பறித்தாளா?' என்கிற கட்டுரையும் ஆழ்ந்த புரிதலை ஏற்படுத்துகின்றன.
"இளைஞர்களே! கேளுங்கள்', "சந்ததிக்குச் சரியான வாழ்வு', "சிலம்பில் சங்கத் தமிழ்', "குறளில் கலியின் மணம்' ஆகிய கட்டுரைகள், ஒருமுறைக்கு இருமுறை படிக்கத் தூண்டின. "சிலம்பில் சங்கத் தமிழ்' என்கிற கட்டுரையைச் சிறு நூலாகவே வெளியிடலாம்.
புலவர் மா. சின்னுவிடம் எனக்கு வியப்பை ஏற்படுத்திய தனித்துவம், இவருக்கு மேலைநாட்டு இலக்கியங்களிலும் புலமை இருக்கிறது என்பதுதான். "ஹோமர் காட்டும் சகுனங்கள்' என்றொரு கட்டுரை. ஷேக்ஸ்பியரின் "ஜூலியஸ் சீசர்' நாடகத்திலும், ஹோமரின் "ஒடிஸி' காவியத்திலும் "நிமித்திகன்' குறித்த பதிவுகளை எடுத்துக் காட்டுகிறார் புலவர் சின்னு.
அடுத்த முறை நாமக்கல் சென்றால் புலவர் சின்னுவை நேரில் சந்தித்து உரையாட வேண்டும் என்று எனது நாட்குறிப்பில் பதிவு செய்து கொண்டேன்.


எப்படித்தான் இவர்களால் இப்படி எழுதிக் குவிக்க முடிகிறதோ என்று என்னை வியக்க வைப்பவர்களில் வெ.இறையன்புவும் ஒருவர். அவர் எழுதிய புத்தகங்கள் சிலவற்றை எனக்கு அனுப்பியிருந்தார். ஒரே மூச்சில் ஒரு புத்தகத்தைப் படித்துவிட முடியும். அத்தனை புத்தகங்களையும் அப்படிப் படிக்க முடியாதே...
"பூபாளத்திற்கொரு புல்லாங்குழல்' என்பது அவரது கவிதைத் தொகுப்பு. அதிலிருந்த ஒரு கவிதை என்னைக் கவர்ந்தது. பகுத்தறிவு பேசுபவர்கள், சிலைகளை நிறுவுவது ஏன் என்கிற கேள்வி என்னை நீண்ட நாள்களாகவே உறுத்திக் கொண்டிருந்தது. அதைப் பிரதிபலிப்பதாக இருந்தது, "ஆத்திகமும் நாத்திகமும்' என்கிற கவிதை.

இங்கே
கற்கள் ஒன்றுதான்
உருவங்கள் மட்டும்
வெவ்வேறாக...
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/30/w600X390/a7.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/30/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2798311.html
2798295 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மாடவொள்ளெரி Monday, October 30, 2017 05:47 AM +0530 கடற்பயணம் மேற்கொள்வோர்க்கு கரை இங்குதான் உள்ளது என்பதைக் காட்டும் முகமாக அமைக்கப்பட்டதுதான் கலங்கரை விளக்கம். இது வெளிச்ச வீடுகள் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இன்றைய கால கட்டத்தில் மட்டுமல்லாது பழங்காலந் தொட்டே தமிழகத் துறைமுகப்பட்டினங்களில் கலங்கரை விளக்கம் அமைக்கப்பட்டிருந்ததைத் தமிழ் இலக்கியங்கள் பறைசாற்றுகின்றன.
 முசிறி, தொண்டி, கொற்கை, மருங்கூர்ப்பட்டினம், காவிரிப்பூம்பட்டினம், மரந்தை போன்ற துறைமுகப் பட்டினங்கள் பற்றி சங்கப்பாக்கள் எடுத்துரைக்கின்றன. இரவு நேரங்களில் கடல் வழியாகப் பயணித்து வரும் மரங்கலங்கள் தடுமாற்றம் அடையாமல் கரைநோக்கி வருவதற்குக் கரையில் உயரமாக அமைக்கப்பட்டிருந்த கலங்கரை விளக்கம் வழிகாட்டியது. கலங்களுக்கு வழிகாட்டும் விளக்குகள் பற்றி பெரும்பாணாற்றுப்படை,
 
 "இரவின் மாட்டிய விலங்குசுடர் ஞெகிழி
 உரவுநீ ரழுவத் தோடு கலங்கரையும்
 துறைபிறக் கொழியப் போகி' (349-351)
 
 எனச் சுட்டுகிறது. இத்தகைய கலங்கரை விளக்கம் குறித்துச் சிலப்பதிகாரம், "இலங்குநீர் வரைப்பிற் கலங்கரை விளக்கமும்' (கடலாடு காதை, 141) என்று கூறுகிறது.
 பரதவர் சமுதாயம் தமது உயிர்ப் பாதுகாப்பிற்காகவும், தாம் அடைய வேண்டிய இடத்தை அடையாளப்படுத்தும் விதமாகவும் கலங்கரை விளக்குகளைக் கரையோரம் அமைத்தது. மீன்பிடித் தொழிலில் சிறந்து விளங்கிய பரதவர்கள், கலங்கரை விளக்கில் ஏற்றிய ஒளி ஞாயிற்றின் இளங்கதிர்களைப் போல் தோற்றமளித்தது என்பதை தாயங்கண்ணனார் என்னும் புலவர்,
 
 "பெருமீன் கொள்ளும் சிறுகுடிப் பரதவர்
 கங்குல் மாட்டிய கனைகதிர் ஒண்சுடர்
 முதிரா ஞாயிற் றெதிரொளி கடுக்கும்
 கானலம் பெருந்துறை' (நற். 26:6-9)
 
 என்று கூறுகின்றார். மாலை நேரங்களில் பரதவர்கள் ஏணிப்படிகள் மூலமாக கலங்கரை விளக்கின் மேல் ஏறி, தீ மூட்டிய செய்தியினை மயிலை சீனி. வேங்கடசாமி "பழங்காலத் தமிழர் வாணிகம்' எனும் தமது நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளார் (ப.77). பரதவர்கள் தம் இல்லங்களிலும், மீன் பிடிக்கச் செல்லும் போது படகுகளிலும் மீன் நெய்யால் எரியும் விளக்கினைப் பயன்படுத்தியுள்ளனர். பரதவ மகளிர் மாலை நேரங்களில் மீனின் கொழுப்பிலிருந்து உருக்கி எடுக்கப்பட்ட நெய்யினைக் கொண்டு விளக்கேற்றினர். விளக்கின் ஒளி நீல நிறமுடையதாக இருக்கப்பெற்றது என்பதை, மதுரை சுள்ளம் போதனார் எனும் புலவர்,
 
 "மீன்நிணம் தொகுத்த வூனெய் ஒண்சுடர்
 நீனிறப் பரப்பில் தங்கு திரை உதைப்ப' (நற். 215:5-6)
 
 என்று குறிப்பிடுகிறார். மேலும், பரதவர்கள் கடற்கரையோரங்களில் கிடைத்த கிளிஞ்சல்களில் மீன் நெய்யினை ஊற்றி விளக்கெரித்தனர். அவ்விளக்கின் ஒளியிலேயே தம் குடிலுக்குள் உறங்கினர் என்பதை நற்றிணை,
 
 "மீன்நெய் அட்டிக் கிளிஞ்சில் பொத்திய
 சிறுதீ விளக்கில் துஞ்சும்' (நற். 175:3-4)
 
 என்று காட்சிப்படுத்துகிறது. இதனால், பரதவர்கள் மீன்நெய்யினைக் கொண்டு விளக்கெரிக்கும் வழக்கமுடையவர்கள் என்பது பெறப்படுகிறது. இரவு நேரங்களில் கடலுக்குள் மீன்பிடிக்கச் செல்லும் பரதவர்கள் தமது படகுகளில் விளக்கேற்றியிருந்தனர். இவ்விளக்குகளை கரையில் இருக்கும் பரதவ மகளிர் எண்ணி மகிழ்ந்தனர். இதனை உலோச்சனார்,
 
 "இருங்கழி துழவும் பனிந்தலைப் பரதவர்
 திண்திமில் விளக்கம் எண்ணும்' (நற். 372:11-12)
 
 என்றும், படகில் எரிந்த விளக்குகள் விண்மீன்கள் போன்று காட்சியளித்த நிலையினைப் பேரிச்சாத்தனார்,
 
 "வளிபொரக் கற்றை தாஅய் நளிசுடர்
 நீனிற விசும்பின் மீனொடு புரைய'(நற். 199:8-9)
 
 என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளனர். இரவில் மீன்பிடிக்கச் செல்லும் பரதவ சமுதாய ஆடவர்கள் தீப்பந்தங்களைக் கொண்டு செல்லும் வழக்கமும் இருந்துள்ளது. முல்லை நில மக்கள் பசுநெய்யினை அதிகம் பயன்படுத்தியமை போன்று நெய்தல் நில மக்களும் மீன்நெய்யினை அதிகம் பயன்படுத்தியுள்ளனர்.
 இரவு முழுதும் கலங்கரை விளக்கு அணையாமல் எரிய, பரதவ மக்கள் தாம் அதிகம் பயன்படுத்தி வந்த மீன்நெய்யினையே பயன்படுத்தியிருப்பர் என்பது திண்ணம். ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்காலத்தில் நிறுவப்பட்ட இருநூறு ஆண்டுகளுக்கும் மேல் பழைமையான கலங்கரை விளக்கம் தமிழக கடற்கரையோரத்தில் இன்றும் பயன்பாட்டில் இருந்து வருகிறது.
 சென்னை, மாமல்லபுரம், நாகப்பட்டினம், கோடியக்கரை, ராமேசுவரம், தூத்துக்குடி, கன்னியாகுமரி முதலிய இடங்களில் மிகப் பழைமையான, பெரிய அளவிலான கலங்கரை விளக்கங்கள் இருந்து கலங்களுக்கு வழிகாட்டி வருகின்றன.
 இவற்றிற்கெல்லாம் மேலாக அகநானூற்றில் "கலங்கரை விளக்கு' குறித்த பெயரொன்று சிந்தனைக்கு விருந்தாகிறது. பிரிவிடை வேறுபட்ட தலைமகள் ஆற்றாமை மீதூர தோழிக்குச் சொல்வதாக அமைந்த மதுரை மருதன் இளநாகனார் பாடிய பாலைத் திணைப்பாடலில், "கலங்கரை விளக்கு' என்பது "மாடவொள்ளெரி' என்று குறிக்கப்பட்டுள்ளது. அப்பாடல் வருமாறு:
 
 "உலகுகிளர்ந் தன்ன உருகெழு வங்கம்
 புலவுத்திரைப் பெருங்கடல் நீரிடைப் போழ
 இரவும் எல்லையும் அசைவின் றாகி
 விரைசெலல் இயற்கை வங்கூழ் ஆட்டக்
 கோடுயர் திணிமணல் அகன்துறை, நீகான்
 மாட வொள்ளெரி மருங்கறிந்து ஒய்ய'
 (அகம்.255: 1-6)
 
 "மாட ஒள்எரி - கலங்கள் துறையறிந்து வருதற் பொருட்டு உயரிய மாடத்தின்மீது அமைக்கப்பெற்ற ஒள்ளிய விளக்கு. இது கலங்கரை விளக்கம் எனவும்படும்' என்கிறார் நா.மு.வேங்கடசாமி நாட்டார் (அகநானூறு, 1968, ப. 281).
 கலங்கரை விளக்கம் எனப்படும் வெளிச்ச வீடுகள் ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய பழந்தமிழனின் கண்டுபிடிப்புகளில் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கது. கலங்களுக்கு வழிகாட்டுவதோடு மட்டுமல்லாமல் அடையாளச் சின்னங்களாகவும் இருந்து வருகின்றன. அந்தமான் போர்ட்பிளேயர் அருகிலுள்ள நார்த்பே எனும் தீவில் இடம்பெற்றுள்ளகலங்கரை விளக்கம்தான் தற்போது பயன்பாட்டில் இருந்து வரும் இருபது ரூபாயில் இடம்பெற்றுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.
 
 }செம்புலம் சு. சதாசிவம்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/30/w600X390/a3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/30/மாடவொள்ளெரி-2798295.html
2798308 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பலகாரங்கள் படைத்த பெரும் புலவர் -என். நவநீதகிருஷ்ணராஜா DIN Monday, October 30, 2017 05:45 AM +0530 சேத்தூர் அரசவைப் புலவராகச் சிறப்புற மிளிர்ந்தவர் முகவூர் கந்தசாமிப் புலவர். இவர்தம் புதல்வரே புலவர் மீனாட்சிசுந்தரம். புலவர் மரபிலே வந்ததால் இயற்கையிலே இவர் கவிபாடும் ஆற்றல் கைவரப் பெற்றிருந்தார். இவர் இயற்றிய நூல்களும், தனிப்பாடல்களும் தனிச் சிறப்புடையவை.
 பின்னாளில் சேத்தூர் அரசவைப் புலவராகவும் திகழ்ந்தார். அப்போது அங்கிருந்த "காவடிச்சிந்து' இளங்கவி அண்ணாமலையுடன் நெருங்கிப் பழகி நட்புறவு பூண்டொழுகினார். அவருக்கு ஆசானாகவும் அமைந்து நூல்கள் பல கற்பித்த சான்றோர் இவர்.
 ÷எட்டயபுரம் ஜமீனின் 87-ஆவது வாரிசாக அமைந்து அதனைக் கோலோச்சிய பெருமைக்குரியவர் ஜமீன்தார் வெங்கடேச எட்டப்ப நாயக்கர். தமிழ், தெலுங்கு, வடமொழி மற்றும் ஆங்கிலம் ஆகியவற்றில் நன்கு புலமைமிக்கவர்; எண்ணற்ற புலவர்களையும், இசை வாணர்களையும், தம் அரசவையில் அமர்த்தி அழகு பார்த்தவர்.
 ÷மீனாட்சிசுந்தரக் கவிராயரின் கவித்துவ ஆளுமையினை விருப்பமுடன் செவிமடுத்த எட்டயபுரம் ஜமீன்தார், அவரைத் தம் அரசவைப் புலவராக ஏற்றுக் கொண்டார். ஜமீன்தார் இக்கவிராயர் மீது மட்டற்ற மதிப்பும், மரியாதையும் கொண்டிருந்தார்.
 ÷எட்டயபுரம் அரசவைப் புலவர் சங்கரநாராயண சாஸ்திரி இயற்றிய "குவலாயனந்தம்' எனும் வடமொழி அணியிலக்கண நூலை அதே பெயரில் மீனாட்சிசுந்தரக் கவிராயர் தமிழில் மொழி மாற்றம் செய்துள்ளார். மேலும், கழுகுமலைத் திரிபந்தாதி, கழுகுமலைப் பதிகம், முருகானுபூதி, திருப்பரங்கிரிப் பதிகங்கள் முதலிய நூல்களையும் இயற்றியுள்ளார்.
 ÷பெரும் இசை ஞானி சுப்புராம தீட்சதர் எழுதிய "சங்கீத சம்பிரதாய பிரகர்ணி' எனும் இசை நூலுக்குப் பொருளும் தந்து, தம் சொந்த அச்சகமான "வித்தியா விலாசிணி' மூலம் வெளியீடும் செய்தார். நாகூர் முத்துப் புலவர் இயற்றிய "இசைப்பள்ளு' எனும் நாடோடி இலக்கிய நூல் இவர்
 தம் அரசவையில் அரங்கேற்றம் செய்யப்பெற்றது.
 ÷ஒருமுறை ஜமீன்தாரின் பல்வேறு மேதமைகளைத் தமிழுலகுக்குப் பறைசாற்ற விருப்பமுற்ற மீனாட்சிசுந்தரக் கவிராயர் மாறுபட்ட கோணத்தில் அவர்மீது பா ஒன்றினைப் புனைந்தார்.
 
 
 ÷எப்புலவரும் இதுகாறும் கையாளாத புதுமை மிகு பல்வேறு பலகாரங்களின் பெயர்கள் அடுக்கடுக்காய் அமையுமாறு ஜமீன்தாரின் பெருமையினை இப்பாடல் வழி அற்புதமாக அலங்கரித்துள்ளார்.
 ÷இப்பாடலைச் செவிமடுத்த அவைக்களப் புலவர்கள் அதிர்ச்சியில் ஆழ்ந்தனர். இவ்வரிய பாடலின் பொருள் நுட்பத்தினையும் சிருங்கார ரசத்தினையும் நன்கு ருசித்து, ரசித்த ஜமீன்தார் வியப்பில் மூழ்கினார். அப்புலவர் பெருமகனாருக்கு வேண்டிய பரிசில் தந்து மனம் நிறைவுற்றார்.
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/30/w600X390/a6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/30/பலகாரங்கள்-படைத்த-பெரும்-புலவர்-2798308.html
2798305 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி புறநானூறு - பாடல்கள் வைப்புமுறை! DIN DIN Monday, October 30, 2017 05:44 AM +0530 எட்டுத்தொகை நூல்களுள் ஒன்றான புறநானூறு, தமிழ்நாட்டு அரசர்கள், குறுநில மன்னர்கள், போர்கள், புலவர்தம் பெருமைகள், மக்களின் நாகரிகம், பண்பாடு முதலிய பல செய்திகளைக் கூறும் வரலாற்றுக் களஞ்சியமாகத் திகழ்கிறது. இந்நூலைத் தொகுத்தவர் பெயரும், தொகுப்பித்தவர் பெயரும் கிடைக்கவில்லை. இந்நூலுக்கு, பாரதம் பாடிய பெருந்தேவனார் கடவுள் வாழ்த்துப் பாடல் பாடியுள்ளார்.
 ÷சேர, சோழ, பாண்டியர்களை மூவேந்தர்கள் என்பர். இவ்வரிசை முறையை மாற்றிப் புறநானூற்றைத் தொகுத்தவர், "முதல் பாடல் சேரனுக்கு உரியது. சேரமான் பெருந்சோற்று உதியஞ் சேரலாதன் பற்றிய பாடல். இரண்டாவது பாடல் - பாண்டியன் கருங்கை ஒள்வாள் பெரும் பெயர் வழுதிக்குரியது. மூன்றாவது பாடல், சோழன் உருவப் பல்தேர் இளஞ்சேட் சென்னிக்குரியது என்ற முறையில் தொகுத்துள்ளார். குறுநில மன்னர் பற்றிய பாடல்களும் இவ்வாறே தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. இதற்கு என்ன காரணம்?
 ÷பகைவர் கவர்ந்து சென்ற பசுக்களை மீட்டல் பற்றிய செய்திகளைக் கூறும் கரந்தைத் திணைக்குரிய 21 துறைகள் பற்றிக் கூறும் தொல்காப்பியம், பொருளதிகாரம் - புறத்திணையியல் 64ஆவது நூற்பாவில்,
 
 "...... உறுபகை
 வேந்திடை தெரிதல் வேண்டி ஏந்து புகழ்ப்
 போந்தை வேம்பே ஆரென வரூம்
 மா பெருந் தானையர் மலைந்த பூவும்''(வரி 3-5)
 
 என்று தொல்காப்பியர் குறிப்பிடுகிறார். ""மிக்க பகை வேந்தன் வேறுபாடு தெரிதல் வேண்டி உயர்ந்த புகழையுடைய போந்தை (பனம் பூ) எனவும், வேம்பு (வேப்பம் பூ) எனவும், ஆர்(ஆத்திப் பூ) எனவும் தமிழ்நாட்டு நிலவேந்தர் சூடிய பூவும்'' என்பது இளம்பூரணர் உரை. மேலும், உரையாசிரியர் "பசுக்களைக் கவரும்போது நெடுநில வேந்தரும் விரைவாக எழுவராதலின், பசு மீட்டலின்கண் பூப் புகழப்பட்டது' என்று விளக்கமளிக்கிறார்.
 ÷ஆக, தொல்காப்பியர் முதலில் சேரனுக்குரிய பனம் பூவையும், அடுத்துப் பாண்டியனுக்குரிய ஆத்தி மாலையையும் குறிப்பிட்டுவைத்த வைப்பு முறைப்படி புறநானூற்றைத் தொகுத்தவர், தொல்காப்பியருக்கு மதிப்பளித்து, அவர் வைப்பு முறையைப் பின்பற்றிப் புறநானூற்றுப் பாடல்களைத் தொகுத்துள்ளார் எனக் கருதலாம்.
 -இரா. வ. கமலக்கண்ணன்
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/30/w600X390/a5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/30/புறநானூறு---பாடல்கள்-வைப்புமுறை-2798305.html
2798300 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அதிசய "மா' விதை! DIN DIN Monday, October 30, 2017 05:41 AM +0530 விதைத்தவுடன் முளைத்து வளரும் கீரை விதை உண்டு. ஆனால், எல்லா விதைகளுக்குமே ஒரே மாதிரியான விதை நேர்த்தி பயன்தராது. மண்ணில் நட்டவுடன் முளைத்து, பூத்துக் காய்த்துப் பழுக்கும் மாவிதையின் விதை நேர்த்தி பற்றிய குறிப்பை புலிப்பாணி சித்தர் மூன்று பாடல்களில் பாடியுள்ளார்.
 ÷"நன்கு முற்றிப் பழுத்த மாம்பழம் ஒன்றினை எடுத்து, சாறு பிழிந்து, தோலை நீக்கிவிட்டு கொட்டையை வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். அழிஞ்சில் மரத்தில் "ஏறு அழிஞ்சில்' என்ற ஒரு வகை மரம் உண்டு. அம்மரத்தின் விதைகளைச் சேகரித்து, ஆட்டி, பூத்தைலமாக இறக்கிக்கொள்ள வேண்டும். அத்தைலத்தில் ஐங்கோலக்கரு சேர்த்து (ஐங்கோலம் என்பது கருஞ்சீரகம், கடுகு, ஓமம், வேப்பம் விதை, இலுப்பை விதைகள் சேர்ந்தது) அதில் நாம் வைத்துள்ள மாங்கொட்டையை ஒருநாள் (24 மணிநேரம்) ஊர வைக்க வேண்டும். பின் மாவிதையை எடுத்து நிழலில் உலர வைத்து பத்திரப்படுத்த வேண்டும்.
 ÷தேவைப்படும்போது மண்ணில் குழி தோண்டி விதை முளைக்கும் ஆழத்தில் ஊன்றி, நான்கு முறை இடைவெளி விட்டு, நீர் ஊற்ற வேண்டும். நீர் வார்க்கும்போது, நான்கு முறையும், ஒரு கூடையால் திறந்து, திறந்து மூடவேண்டும். ஒவ்வொரு முறையும் திறந்து மூடும் போதும், மாவிதை ஒவ்வொரு பருவமாக வளர்ந்து, பூத்து, காய்த்துப் பழுக்கும். இதற்குக் கால அளவு 3 நாழிகை அதாவது 1 மணி நேரம். அதற்கு மேல் செடி பட்டுப்போகும். இந்த மாம்பழத்தை யாவரும் தின்னலாம், நஞ்சோ என அஞ்சத்தக்கப் பொருள் ஏதும் இல்லை'' இவ்வாறு தமிழ்ச் சித்தர் போகரின் மாணாக்கராகிய புலிப்பாணி சித்தரால் அவரது ஜால நூலில் சொல்லப்பட்டுள்ளது. அப்பாடல்கள் (மாம்பழ ஜாலம்) வருமாறு:
 
 "பாடினே னின்னமொரு வித்தை கேளு
 பரிவானரயோ ழிஞ்சி வித்தைதானும்
 ஆடியே பூத்தயிலமாக வாங்கி
 அன்பான மாங்கனிதான் கொம்பிலப்பா
 சூடியே கனிந்தபழம் கொண்டுவந்து
 சுகமாகப் பிழிந்ததனைத் தோலை நீக்கி
 கூடியே யைங்கோலக் கருவுங்கூட்டிக்
 குணமாகத் தயிலத்திலூரப்போடே' (பா.66)
 
 "போடப்பா ஒருநாள்தான் கடந்து வாங்கிப்
 பொங்க முடனிழலுலர்த்தி வைத்துக் கொண்டு
 நாடப்பா சபைதனிலே யிருந்து கொட்டை
 நலமாக யாவரு க்குங் கண்ணிற்காட்டி
 சாடப்பா குழிதோண்டி வித்தை நட்டுச்
 சார்பாக சலம்வார்த்து கூடைமூடு
 சூடப்பா நாலுதரந் தண்ணீர் வாகு
 சுகமாக நாலு தரந் திறந்து மூடே' (பா. 67)
 
 "மூடவே யிலையாகிக் கொழுந்துமாகி
 முக்கியமாய்த் தழையாகிப் பூவுமாகித்
 தேடவே பிஞ்சாகிக் காயுமாகி
 தெளிவான கனியாகி யுதிரும்பாரு
 ஆடவே அனைவர்க்குங் கொடுக்கச் செய்நீ
 அப்பனே நாழிகைதான் மூணேமுக்கால்
 கூடவே யிதற்குள்ளே மரமுமாகிக்
 குணமான கனியாகி யுதிரும்பாரே' (பா. 68)
 
 இயற்கையாக, சில ஆண்டுகள் வளர்ந்து பூத்துக் காய்க்கும் மாமரத்தையே ஒரு மணி நேரத்தில் முளைத்து, வளர்ந்து, பூத்துக், காய்த்துப் பழுக்கும் இப்படிப்பட்ட விதை நேர்த்தி முறை, 5100 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நமது அரும்பெரும், ஈடு இணையில்லா, விஞ்ஞான, மெய்ஞ்ஞான ஆராய்ச்சி அறிஞர்களான தமிழ்ச் சித்தர்களால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது வியப்பாக உள்ளது! அதுவும், பெரும்பொருட் செலவில் ஆராய்ச்சிக் கூடங்கள், அறிவியல் கருவிகள், சிக்கலான செய்முறைகள் இல்லாமல், எளிய முறையில் மக்களே சிறிது முயன்றாலும் செய்து கொள்ளக்கூடிய அறிவியலை எந்த நாட்டு விஞ்ஞானியாலும் இனியும் கண்டுபிடிக்க இயலாது என்பதை நோக்கும் போது, இத்தகைய தமிழ்ச் சித்தர்களைப் பெற்றதனால் தமிழர்களாகிய நாம் பெருமிதம் கொள்ள வேண்டும்.
 
 -துரை வேலுசாமி
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/30/w600X390/a4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/30/அதிசய-மா-விதை-2798300.html
2793790 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, October 22, 2017 02:53 AM +0530 பத்தகத்தை நேசிக்கும் அத்துணை பேருக்கும் ஏற்பட்டிருக்கும் மிகப்பெரிய பிரச்னை தங்களது சேகரிப்பில் உள்ள புத்தகங்களை எப்படிப் பாதுகாப்பது என்பது.
அதனால்தான் நான் ஒரு முடிவுக்கு வந்திருக்கிறேன். என் தந்தையின் பெயரில் வருங்காலத்தில் ஒரு நூலகத்தை ஏற்படுத்தி அதில் புத்தகங்களைப் பாதுகாப்பது, மற்றவர்களுக்கும் பயன்படும்படி செய்வது என்பதுதான் அந்த முடிவு. 
கோவை கம்பன் கழகத்தின் செயலாளர் பெரியவர் நா. நஞ்சுண்டன் "சில அரிய புத்தகங்களை உங்களுக்காக எடுத்து வைத்திருக்கிறேன் வந்து பெற்றுக் கொள்ளுங்கள்' என்று தொலைபேசியில் 
தெரிவித்தார். கடந்த முறை கோவை சென்றபோது அவரை சந்தித்தேன்.
88 வயதிலும் சற்றும் குறையாத இலக்கிய தாகத்துடன் இன்னும் இயங்கிவரும் ஐயா நா.நஞ்சுண்டனுடன் அளவளாவிக் கொண்டிருப்பதே கூட ஒரு மிகப்பெரிய அனுபவம். பேராசிரியர் அ. சீனிவாசராகவன், "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் ஆகியோருடனான அனுபவம் குறித்து நஞ்சுண்டன் ஐயா தெரிவித்த பல சுவாரஸ்யமான தகவல்களை எனது மனக்கணினியில் பதிவு செய்து வைத்துக் கொண்டேன்.
அவர் எனக்காக எடுத்து வைத்திருந்த புத்தகங்களைப் பார்த்தபோது பொக்கிஷக் குவியலுக்குள் என்னைத் தள்ளிவிட்டாற் போன்ற பேருவகை. மறுபதிப்புகள் கண்டிருந்தாலும் கூட, 1930-களில் திருவல்லிக்கேணி பாரதி பிரசுராலயம் வெளியிட்ட பாரதியாரின் புத்தகங்கள் ஐயா நஞ்சுண்டனால் பைண்டிங் செய்யப்பட்டு பத்திரப்படுத்தி வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதைப் பார்த்தபோது ஆனந்தக் கண்ணீர் வராத குறை.
"ஸ்ரீபாரதியார் 1910-லிருந்து 1920 வரை தமிழ் பத்திரிகைகளில், பெரும்பாலும் சுதேசமித்திரனில், வெளியிட்டுவந்த கட்டுரைகளைச் சேமித்து, முறையே தத்துவம், மாதர், கலைகள், சமூகம் என்ற நான்கு தொகுதிகளாகப் பிரித்து வெளியிட முன்வந்திருக்கிறோம். பாரதியாரே காப்பாற்றி வைத்திருந்த செல்லரித்த பத்திரிகைத் துண்டுகளிலிருந்தும், கைப்பிரதிகளிலிருந்தும் பெயர்த்து எழுதி, ஒழுங்கிடவேண்டி இருந்ததாலும், பதிப்பிப்பதற்கு வேண்டிய சாதனக் குறைவினாலும் இதுகாறும் இவை வெளிவராது தடைப்பட்டன' என்று பதிப்புரை 
கூறுகிறது.
முன்பு கல்கி இதழில் வெளிவந்த பேராசிரியர் அ.சீனிவாசராகவன் எழுதிய "இலக்கிய மலர்கள்' என்கிற கட்டுரைகள் புத்தக வடிவம் பெற்றிருப்பது எனக்குத் தெரியாது. இந்தப் புத்தகமும் நஞ்சுண்டன் ஐயா எனக்காக எடுத்து வைத்திருந்த புத்தகக் கட்டில் இருந்ததைப் பார்த்ததும் நான் அடைந்த மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை. கம்பன் குறித்து வெளிவந்த பல்வேறு புத்தகங்கள் அந்தக் கட்டில் இருந்ததைக் குறிப்பிடாமல் இருக்க முடியாது.
என் மீது இந்த அளவுக்கு அன்பும் பாசமும் நம்பிக்கையும் வைத்து, தான் 60, 70 ஆண்டுகளாகத் தேனீ சேகரிப்பதுபோல, பார்த்துப் பார்த்துச் சேகரித்து, படித்துப் படித்து மகிழ்ந்த புத்தகங்களையெல்லாம் என்னிடம் நஞ்சுண்டன் ஐயா ஒப்படைத்ததை எனது பிறவிப்பயன் என்று கூறுவதல்லால் வேறு என்னவென்று சொல்வது?

தமிழகத்தின் மூலைமுடுக்குகளில் எல்லாம் சிலம்பின் குரல் ஒலிக்கிறது என்றால் அதற்கு "சிலம்புச் செல்வர்' ம.பொ.சி.யும், சிலம்பொலி செல்லப்பனாரும்தான் காரணம் என்று சொன்னால் அதை யாரும் மறுக்க முடியாது. நம்மிடையே வாழும் தலைசிறந்த தமிழறிஞரான சிலம்பொலி செல்லப்பனாரின் அன்புக்குப் பாத்திரமானவன் என்பதை என் வாழ்நாளில் கிடைத்த மிகப்பெரும் பாக்கியமாகக் கருதுகிறேன்.
தமிழகத்தில் நடைபெற்ற மூன்று உலகத் தமிழ் மாநாடுகளிலும் மாநாட்டு மலர்களை மிகச்சிறப்பாகத் தயாரித்த பெருமைக்குரியவர் சிலம்பொலி செல்லப்பனார். அதுமட்டுமல்லாமல், இவர் சிலப்பதிகார அறக்கட்டளை என்கிற அமைப்பை ஏற்படுத்தி, ஆண்டுதோறும் தமிழறிஞர் ஒருவருக்கு இளங்கோ விருது வழங்கிப் பெருமைப்படுத்துகிறார். எங்கெல்லாம் தமிழ் குறித்த நிகழ்ச்சிகள் நடைபெறுகின்றனவோ அங்கெல்லாம் தவறாமல் முதல் வரிசையில் சிலம்பொலி செல்லப்பனார் அமர்ந்திருப்பதைக் காணலாம்.
கடந்த செப்டம்பர் 24ஆம் தேதி அன்று நடந்த சிலம்பொலி செல்லப்பனாரின் 90ஆவது பிறந்த நாள் விழாவில் பங்கேற்கும் வாய்ப்பு எனக்குக் கிட்டியது. முன்பு, சென்னை ராஜேஸ்வரி திருமண மண்டபத்தில் இவருக்கு 85-ஆவது பிறந்த நாள் நிறைவையொட்டி சிலப்பதிகாரப் பெருவிழா கொண்டாடப்பட்டது.
சிலப்பதிகாரத்தின் சிறப்பு, சிலம்பொலி செல்லப்பனாரின் தமிழ்த்தொண்டு அணிந்துரைகள், தொடர் சொற்பொழிவுகள் உள்ளிட்ட அவரது சாதனைகள், அவரது எளிமை, நேர்மை, நிர்வாகத்திறன், நினைவாற்றல், ஓய்வறியா உழைப்பு, பண்பு
நலன்கள் போன்றவை குறித்து ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட தமிழகத்தின் தலைசிறந்த தமிழ்ச் சான்றோர் அந்த விழாவில் உரையாற்றினார்கள். அவை கருத்துக் கருவூலங்களாகவும், இனிய இலக்கிய விருந்தாகவும் அமைந்திருந்ததாகப் பலரும் சொல்லக் கேட்டிருக்கிறேன்.
அலுவலகப் பணிச்சுமை காரணமாக அந்த விழாவில் கலந்துகொள்ள முடியவில்லை; உரைகளைக் கேட்க முடியவில்லை என்கிற குறை எனக்கு இருந்து வந்தது. அந்தக் குறையைப் போக்கும்வண்ணம் பெருமைமிகு சிலம்பொலி செல்லப்பனாரின் திறமைமிகு தவப்புதல்வி முனைவர் மணிமேகலை புஷ்பராஜ், சிலப்பதிகாரப் பெருவிழாவில் சான்றோர்கள் ஆற்றிய உரைகளை அப்படியே நூல் வடிவமாக்கித் தந்திருக்கிறார். சிலம்பொலி செல்லப்பனாரின் சிலப்பதிகார அறக்கட்டளையின் தொடக்கம் முதல் அந்த விழாவின் அத்தனை நிகழ்வுகளும், உரைகளும், புகைப்படங்களும் "சித்திரச் சிலம்பின் சிதறிய பரல்கள்' என்கிற பெயரில் முனைவர் மணிமேகலை புஷ்பராஜாவால் தொகுக்கப்பட்டிருக்கிறது.
விழாவில் கலந்துகொள்ள முடியாத எனது குறையைப் போக்கிய சகோதரி முனைவர் மணிமேகலை புஷ்பராஜுக்கு நன்றி.

கோவை விஜயா பதிப்பகத்துக்குச் சென்றிருந்தபோது அதன் அதிபர் வேலாயுதம், கவிஞர் மணிசண்முகம் எழுதிய "வாரத்தின் எட்டாவது நாள்' என்கிற கவிதைப் புத்தகத்தைப் படித்துப் பார்க்கச் சொன்னார். "அசாதாரண வாசகர்களுக்கான சாதாரண கவிஞனின் கவிதைகள்' என்று கூறிக்கொள்ளும் கவிஞர் மணிசண்முகத்தின் கூற்றை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. "அசாதாரண வாசகர்களுக்கான, சாதாரண கவிஞனின் அசாதாரண கவிதைகள்' என்று சொல்வதுதான் பொருத்தமாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். கவிஞரின் பார்வையும் பாடுபொருளும் வித்தியாசமானவை. எடுத்துக்காட்டுக்கு ஒரு கவிதை.

அற்பப் பொருளைக்கூட
சொற்ப விலைக்கு வாங்க முடியாமல்
போக வைப்பதுதான்
பொருளாதார வளர்ச்சி!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/22/w600X390/tm6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2017/oct/22/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2793790.html