Dinamani - தமிழ்மணி - http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/ http://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 3019658 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு  முன்றுறையரையனார் Sunday, October 14, 2018 02:00 AM +0530 அறிவுடையார் ரகசியங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளார்
 சுற்றத்தார் நட்டார் எனச்சென் றொருவரை
 அற்றத்தால் தேறார் அறிவுடையார் - கொற்றப்புள்
 ஊர்ந்துலகம் தாவின அண்ணலே யாயினும் சீர்ந்தது செய்யாதா ரில். (பா-67)
 வெற்றியை உடைய கருடன் மீது ஏறி வீற்றிருந்து, உலகத்தைத் தாவியளந்த பெருமை பொருந்திய திருமாலே யாயினும், தனக்கு ஊதியந்தரும் சீரியதொன்றைச் செய்யாதொழிய விடுவார் இல்லை. (ஆகையால்) அறிவிற் சிறந்தோர், உறவினர், நட்பினர் என்பன கொண்டு சென்று, மறைத்துச் செய்யும் காரியத்தின்கண் அவருள் ஒருவரையும் தெளிதல் இலர். (க-து) மறைத்துச் செய்யும் காரியத்தின்கண் யாவராயினும் நம்புதல் கூடாது. "சீர்ந்தது செய்யதார் இல்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/28/w600X390/LOTUS.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/14/பழமொழி-நானூறு-3019658.html
3019659 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "மருத்துவர்' மனோன்மணி! DIN DIN Sunday, October 14, 2018 02:00 AM +0530 சென்னைப் பண்டிதை' என அழைக்கப் பெற்றவர் மனோன்மணி எனும் பெண் கவிஞர். குன்றத்தூரை அடுத்த மண்ணிவாக்கத்தில் பிறந்தவர். இவரது காலம் 1863-1908. செங்குந்த முதலியார் குலத்தில் அருணாசல முதலியார் மகன் முருகேச முதலியாருக்கும் அலர்மேல் அம்மையாருக்கும் மூன்று ஆண் குழந்தைகளும் ஒரு பெண் குழந்தையும் பிறந்தனர். பெண் குழந்தையின் பெயர் மனோன்மணி.
 முதலியார், மருத்துவ நூல்களைப் படித்தறிந்து மருத்துவ அறிவு பெற்றவர். மருத்துவர் உதவியுடன் சில மருந்து வகைகளைச் செய்வதிலும், சில நோய்களுக்குரிய காரணங்களைக் கண்டறிவதிலும் கைதேர்ந்தவர். தம் வீட்டில் சிறு நூல் நிலையம் ஒன்றை அமைத்ததோடு, சிறிய மருத்துவ நிலையத்தையும் நடத்தி வந்தவர்.
 இவருடைய மகள் மனோன்மணி 1863-இல் பிறந்து, உரிய பருவம் வந்ததும் தொடக்கநிலைப் பள்ளியில் சேர்ந்து கல்வி கற்றார். தம் தந்தையாரிடம் அந்தாதி, கலம்பகம், பிள்ளைத்தமிழ், பெரியபுராணம், திருவிளையாடற் புராணம் முதலிய நூல்களைப் பாடம் கேட்டார். மருத்துவத் துறையிலும் தந்தையாரிடம் பயிற்சிபெற்று வந்தார். சைவத் திருமுறைகளைத் தாமாகவே படித்துணர்ந்தார். தமது பதினெட்டு வயதில் குடும்ப மருத்துவப் பயிற்சி பெற்ற ஒருவரைக் காதல் மணம் செய்துகொண்டு, இல்லறத்தை இன்புற நடத்தி வந்தார்.
 ஏழு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, கணவர் நோய்வாய்ப்பட்டு இறந்தார். அப்பொழுது அம்மையாருக்கு வயது 25. தம் கணவரின் மரணத்திற்குப் பிறகு தஞ்சாவூர் சுப்பிரமணியப் பண்டிதர் எனும் மருத்துவரிடம் நான்கு ஆண்டுகள் மருத்துவப் பயிற்சி பெற்றார். சிறப்பாகப் பெண்கள் மருத்துவத்திலும், குழந்தைகள் மருத்துவத்திலும் பெயர்பெற்று விளங்கினார். சென்னையிலுள்ள கொண்டித்தோப்பு எனும் பகுதியில், தம் இல்லத்தில் மருத்துவத் தொழில் செய்து வந்தார். அட்டாவதானம் பூவை கலியாணசுந்தர முதலியார் அம்மையாருடைய வரலாறு முழுவதையும் கேள்வியுற்று வருத்தமும், அவர் மீது அன்பும் கொண்டார். அம்மையார் அவரிடம் தமிழ் இலக்கண - இலக்கியங்களைக் கற்றார்.
 1. பழநிப் பாமாலை, 2. பழநி யிரங்கல் விருத்தப் பதிகம், 3. பழநி வெண்பாப் பதிகம், 4. திருவாமாத்தூர் அழகியநாதர் பஞ்சரத்தினம், 5. சென்னைக் கந்தசுவாமிப் பதிகம், 6. திருவானைக்கா அகிலாண்டநாயகி அந்தாதி, 7. திருமுல்லைவாயில் கொடியிடை நாயகி அந்தாதி, 8. திருமயிலைக் கற்பகவல்லி அந்தாதி, 9. திருக்கழுக்குன்றத் திரிபுரசுந்தரி மாலை, 10. பழநிச் சன்னிதி முறை, 11. பழநிச் சிங்காரமாலை, 12. பழனிச் சிங்காரப் பதிகம், 13. பூவைச் சிங்காரச் சதகம், 14. குன்றத்தூர் பொன்னியம்மன் பதிகம், 15. புதுவைக் காமாட்சியம்மன் பதிகம், 16. ஒருவளென்னும் சொல்லின் மேலெழுந்த வினாக்களும் விடைகளும், 16. தனிப்பாடற்றிரட்டும் பல பாடற்றிரட்டும், 17. மனோன்மணீயம் (மருத்துவ நூல்) ஆகிய நூல்களை இவர் இயற்றியுள்ளார்.
 "மனோன்மணீயம்' என்னும் மருத்துவ நூல் (எங்கும் கிடைக்கவில்லை) கிடைத்தால் தமிழ்ச் சமுதாயத்திற்கு மிகவும் பயன்படும். இவருடைய தமிழறிவையும், மருத்துவ அறிவையும் வியந்து தமிழறிஞர்கள் பலர் இவரைப் பாராட்டியுள்ளனர்.
 திருச்சியிலுள்ள திருஆனைக்கா என்னும் இடத்தில் குடிகொண்டிருக்கும் அகிலாண்ட நாயகியைப் போற்றி 102 பாக்களில் (கட்டளைக் கலித்துறை) பாடியுள்ளார். சிவபெருமானின் பெருமைகள், கொடியிடை நாயகியின் சிறப்புகள் முதலியவற்றை அந்தாதித் தொடையில் யாத்துள்ளார். திருவானைக்கா அகிலாண்ட நாயகி அந்தாதியிலிருந்து ஒரு பாடல் வருமாறு:
 "குயிலைப் பழித்த மொழியையும் மேகம் குறித்தகவும்
 மயிலைக் கழித்த வொயிலையும் கொல்லன் வடித்தெடுத்த
 அயிலை நிகர்த்த விழியையும் கண்டங் கதிசயித்துக்
 கயிலைக் கிறையவன் காலையில் ஏங்குறுங் காரணங்கே' (பா-84)
 என்ற பாடலில் "அன்னையின் மொழி குயில் போன்று இனிது; அன்னை மயில் போன்ற சாயல் உடையவள்; அவள் விழி வேல் போன்று கொடியது பகைவனிடத்தில்; ஆனைக்கா பெருமானை ஏங்க வைக்கும் அழகு அன்னையிடையது' என்கிறார்.
 "அணி கொண்ட காவை அகிலாண்ட நாயகிக்கு அன்பு செய்யும்
 பணி கொண்ட பாவை மனோன்மணி'
 என்று தண்டபாணி சுவாமிகள் இக்கவிஞரைப் போற்றியுள்ளார். மருத்துவ அறிஞர்களும், தமிழ்ப் புலவர்களும் இவருக்கு, "ஆயுர்வேத ரத்நாகரம்' என்ற பட்டம் அளித்துள்ளனர்.
 மருத்துவப் பணியை 15 ஆண்டுகள் சிறப்பாகச் செய்துவந்த மனோன்மணி அம்மையார் 45ஆவது அகவையில்(1908) காலமானார். என்றாலும், அவர் தமிழுக்கும் தமிழ் மருத்துவத்துக்கும் ஆற்றிய பணிகள் என்றென்றும் நிலைத்து நிற்கும்.
 
 - தாயம்மாள் அறவாணன்
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/13/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/14/மருத்துவர்-மனோன்மணி-3019659.html
3019660 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 46  "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, October 14, 2018 02:00 AM +0530 11.ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாக்கள் (2)
 அம்போதரங்க ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா
 தரவு ஒன்றும், தாழிசை மூன்றும், அம்போதரங்க உறுப்பும், தனிச் சொல்லும், சுரிதகமும் பெற்று வருவது அம்போதரங்க ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவாகும். அம்போதரங்கம் என்பதற்கு நீரின் அலை என்று பொருள். கரையை அடைய அடைய அலையின் உயரம் சுருங்குவது போல இருப்பதனால் இந்தப் பெயர் அமைந்தது.
 முதலில் நாற்சீரடி, பிறகு முச்சீரடி, பின்பு இரு சீரடிகளாக அமைவது இந்த உறுப்பு. நாற்சீரடிகள் இரண்டு அமைந்தவை இரண்டு, நாற்சீர் ஓரடி நான்கு, முச்சீரடி எட்டு, இரு சீரடி பதினாறு இவை அமைந்து அம்போதரங்கம் வரும். நான்கு, எட்டு, பதினாறு என்பவை அவற்றிலே பாதியாக வருவதும் உண்டு.
 அம்போதரங்க உறுப்பை அசையடி, பிரிந்திசைக் குறள், சொற்சீரடி, எண் என்றும் கூறுவர். நாற்சீர் ஈரடிகளைப் பேரெண் என்றும், நாற்சீர் ஓரடிகளை அளவெண் என்றும், முச்சீர் ஓரடிகளை இடையெண் என்றும், இருசீரடிகளைச் சிற்றெண் என்றும் சொல்வார்கள். அம்போதரங்க ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவுக்கு உதாரணம்
 வருமாறு:
 (தரவு)
 "கெடலரும் மாமுனிவர் கிளந்துடன் தொழுதேத்தக்
 கடல்கெழு கனைசுடரிற் கலந்தொளிரும் வாலுளைய
 அழலுவிர் சுழல்செங்கண் அரிமாவாய் மலைந்தானைத்
 தாரொடு முடிபிதிர்த்த தமனியப் பொடிபொங்க
 வார்புனல் இழிகுருதி அகலிட முடிநனைப்பக்
 கூருகிரால் மார்பிடந்த கொலைமலி தடக்கையோய்'
 (தாழிசை)
 "முரசதிர் வியன்மதுரை முழுவதுஉம் தலைபனிப்பப்
 புரைதொடித் திரடிண்டோட் போர்மலைந்த மறமல்லர்
 அடியொடு முடியிறுப்புண் டயர்ந்தவர் நிலஞ்சேரப்
 பொடியெழ வெங்களத்துப் புடைத்ததுநின் புகழாமோ? (1)
 கலியொலி வியனுலகம் கலந்துடன் நனிநடுங்க
 வலியியல் அவிராழி மாறெதிர்ந்த மருட்சோர்வு
 மாணாதார் உடம்போடு மறம்பிதிர எதிர்மலைந்து
 சேணுயர் இருவிசும்பிற் சிதைத்ததுநின் சினமாமோ? (2)
 படுமணி யினநிரை பரந்துடன் இரிந்தோடக்
 கடுமுரண் எதிர்மலைந்த காரொலி எழிலேறு
 வெரிநொடு மருப்பொசிய வீழ்ந்துதிறம் வேறாக
 எருமலி பெருந்தொழுவின் இறுத்ததுநின் இகலாமோ?' (3)
 (அம்போதரங்கம்)
 "இலங்கொளி மரகதம் எழில்மிகு வியன்கடல்
 வலம்புரித் தடக்கை மாஅல் நின்னிறம் (1)
 விரியிணர்க் கோங்கமும் வெந்தெரி பசும்பொனும்
 பொருகளி றட்டோய் புரையும் நின்னுடை' (2)
 (இவை பேரெண்)
 கண்கவர் கதிர்முடி கனலும் சென்னியை, (1)
 தண்சுடர் உறுபுகை தவிர்த்த ஆழியை, (2)
 ஒலியியல் உவணம் ஓங்கிய கொடியை (3)
 வலிமிகு சகடம் மாற்றிய அடியினை. (4)
 (இவை அளவெண்)
 போரவுணர்க் கடந்தோய் நீ, (1)
 புணர்மருதம் பிளந்தோய் நீ, (2)
 நீரகலம் அளந்தோய் நீ, (3)
 நிழல்திகழ்ஐம் படையோய் நீ. (4)
 (இவை இடையெண்)
 ஊழி நீ, உலகும் நீ, (1-2)
 உருவும் நீ, அருவும் நீ, (3-4)
 ஆழி நீ, அருளும் நீ, (5-6)
 அறமும் நீ, மறமும் நீ. (7-8)
 (இவை சிற்றெண்)
 (தனிச்சொல்)
 "எனவாங்கு'
 (சுரிதகம்)
 "அடுதிறல் ஒருவன்நிற் பரவுதும் எங்கோன்
 தொடுகழற் கொடும்பூண் பகட்டெழில் மார்பிற்
 கயலொடு கலந்த சிலையுடைக் கொடுவரிப்
 புயலுறழ் தடக்கைப் போர்வேல் அச்சுதன்
 தொன்று முதிர்கடல் உலகம் முழுதுடன்
 ஒன்றுபுரி திகிரி உருட்டுவோன் எனவே'
 அம்போதரங்க ஒத்தாழிசைக் கலியில் தரவு ஆறடியாகவே வரும்.
 (தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/22/w600X390/kivaja.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/14/கவி-பாடலாம்-வாங்க---46-3019660.html
3019661 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அன்புள்ள ஆசிரியருக்கு DIN DIN Sunday, October 14, 2018 02:00 AM +0530 இலக்கியக் காதல்
 "நற்றிணை உணர்த்தும் நங்கையர் மாண்பு!' (7.10.18) கட்டுரையைப் படித்து மகிழ்ந்தேன். காதல் திருமணம் செய்துகொண்ட பெண்ணை, தாய் தன் வீட்டிற்கு அழைக்க; அவளோ, "பசியால் வாடினாலும் பழிப்பில்லாமல் வாழ்கின்றேன்; பாலை மட்டும் ஊட்டி வளர்க்காமல் பண்பாட்டையும் சேர்த்து வளர்த்த உங்கள் மகளல்லவா?' என்று கூறும் இலக்கியக் காதலின் இனிமையை உணர்த்திய விதம்
 அற்புதம்!
 எஸ். பரமசிவம், மதுரை.
 
"தமிழ்மணி'யில் வெளிவருகின்ற கலாரசிகனின் எண்ண அலைகளும், கட்டுரைகளும் தமிழ் விருந்தாக அமைந்து மகிழ்ச்சி தருகிறது. "நற்றிணை உணர்த்தும் நங்கையர் மாண்பு!' கட்டுரையில், கணவனின் வருவாய்க்குள் வாழ்வதுதான் காதல் மனைவியின் கடமை என்பதை மிக அழகாக விளக்கிய கட்டுரையாளருக்குப் பாராட்டுகள்.
 என். சண்முகம், திருவண்ணாமலை.
 
 "தமிழ்மணி'யைப் படிக்கும்போது, ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு படித்த பள்ளியின் வகுப்பறைக்கே சென்று விடுகிறேன். ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக்கிழமையும் என் பள்ளிப் படிப்பு தொடர்கிறது. கலாரசிகன் கலந்துகொண்ட "ஆத்தூர் பாரதி-மகாத்மா பண்பாட்டு அறக்கட்டளை'யின் இலட்சினையே சிறப்பாக இருந்தது."மகாத்மா
 காந்தியினுள் மகாகவி பாரதி அடக்கம்' என்னும் பொருள் அதில் பொதிந்திருந்தது.
 எஸ்.வேணுகோபால், சென்னை.
 
 "ஈன்றோள் நீத்த குழவி' எனும் கட்டுரையில், "வீழ்குடி உழவன்' என்ற சொல்லாட்சியை அரிசில்கிழார் பயன்படுத்திய பாங்கைக் கட்டுரையாளர் எடுத்துக்காட்டிய பாங்கு இலக்கியவாதிகள் நினைவுபடுத்திக் கொள்ளும் வகையில் அமைந்திருந்தது. விளக்கம் மிக நன்று.
 இராம.வேதநாயகம், வடமாதிமங்கலம்.
 
 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/14/அன்புள்ள-ஆசிரியருக்கு-3019661.html
3019662 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அறம் காக்கும் வேட்டுவ மனை DIN DIN Sunday, October 14, 2018 02:00 AM +0530 "நடுநாள் யாமத்தும் பகலும் துஞ்சான்; கடுமா பார்க்கும் கல்லா ஒருவற்கும்' (புறம்: 189) என்று வேட்டுவரைக் குறிப்பார் மதுரைக் கணக்காயனார் மகனார் நக்கீரனார். அத்தகு கல்வியறிவு இல்லாத வேட்டுவராயினும் அவர் உள்ளத்திலும் அறம் நிறைந்திருக்கும் உண்மையைப் புலவர் வீரை வெளியனார் தம் புறநானூற்றுப் பாடலில் (புறம்-320) பதிவு செய்கிறார்.
 வீரை வெளியனார் அப்பாடலில் இரு காட்சிகளைத் தந்து, வேட்டுவர் அறம் போற்றும் பாங்கினை உணர்த்துவார் முதல் பகுதியில் வேட்டுவப் பெண் ஒருத்தியின் ஈர நெஞ்சம் புலப்படுவதாய் உள்ளது. மறுபாதி வேட்டுவர் விருந்து போலும் சிறப்பு உணர்த்தப்படுவதாய் உள்ளது.
 முதல் பகுதியில், பெண் வாழும் மனையையும் அவளது செயலையும் விளக்குகிறார். அவ்வேட்டுவ மனையின் உள்ள முற்றத்தின் நிழலில் வேட்டுவன் களைப்பினால் துயில் கொள்கிறான். அந்நேரம் அங்கே ஒரு கலைமான் தன் பிணையோடு கலந்து புணர்ச்சியின்பம் கொள்கிறது.
 இக்காட்சியைக் கண்ட வேட்டுவப் பெண், ஒலி எழுப்பினால் மகிழ்ந்திருக்கும் மான்கள் அந்த இன்பத்தை இழக்கக் நேரிடுமோ என்ற பரிவினாலும்; துயில் கொள்ளும் கணவன் விழிக்க நேரிடுமோ என்ற கலக்கத்தாலும்; விழித்தால் புணர்ச்சியின்பம் கொள்ளும் மான்களைக் கொன்று விடுவானோ என்ற அச்சத்தாலும் செயலற்றுத் திகைத்து நிற்கிறாள். குலத்தொழில் வேட்டையாடுவதாக இருந்தாலும் எவ்வித ஊறும் இழைக்காது நிற்கும் மான்களை வேட்டையாட அவள் மனம் ஒப்பாதது வேட்டுவப் பெண் ஒருத்தியின் அறச்சிந்தையை நமக்கு உணர்த்துகிறது.
 அப்பாடலின் அடுத்த பகுதியில் வேட்டுவர் விருந்து போற்றும் தகைமை சொல்லப்படுகிறது. வேட்டுவ குலப் பெண்ணொருத்தி வீட்டு முற்றத்தில் மான் தோலில் தினை அரிசியைப் பரப்பி காய வைக்கிறாள். அதனைப் பறவைகள் கவர வரும் என்பதால் அதன்மேல் வலையை விரித்திருக்கிறாள். அதை அறியாத காட்டுக் கோழி, கௌதாரி முதலான பறவைகள் அவ்வலையில் அகப்படுகின்றன. அப்பறவைகளைச் சந்தனக் கட்டைகளால் சுட்டு பக்குவப்படுத்தி, ஆரல் மீன் குழம்போடு தம்மைத் தேடிவந்த பாணர் முதலான சுற்றத்திற்குப் படைத்து மகிழ்கிறாள்.
 விருந்து படைத்ததோடன்றி, விருந்தினர் பிரிந்து செல்லுகையில், வேந்தன் தமக்களித்த பெருஞ்செல்வத்தை அவர்களுக்கு வேட்டுவத் தலைவன் வாரி வழங்குவது, "எல்லார்க்கும் கொடுமதி மனை கிழவோயே' (புறம்.163) என்ற பெருஞ்சித்திரனாரின் பரந்த உள்ளத்தையும், "செல்வத்துப் பயனே ஈதல் துய்ப்பே மெனினே தப்புவ பலவே', (புறம் 189) என்ற அறத்தையும் உணர்ந்தவர்களாக வேட்டுவரைக் காண முடிகிறது.
-முனைவர் கா.ஆபத்துக்காத்த பிள்ளை

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/13/w600X390/ARAM_KAKKUM_VETTUVAMANI.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/14/அறம்-காக்கும்-வேட்டுவ-மனை-3019662.html
3019663 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, October 14, 2018 02:00 AM +0530 கடந்த புதன்கிழமை அலுவலக வேலையாக சேலம் போனபோது, சரவணா மருத்துவமனைக்குச் சென்றிருந்தேன். சேலத்தில் "தினமணி'யின் சார்பில் "ஆரோக்கியம் மருத்துவக் கண்காட்சி' நடைபெறும் போதெல்லாம் சரவணா மருத்துவமனையின் நிர்வாக இயக்குநர், மருத்துவர் சி. அசோக் அவரது மருத்துவமனையைப் பார்வையிட வருமாறு தொடர்ந்து அழைப்பு விடுப்பார். அவரது அன்புக் கட்டளையை இந்த முறை மறக்காமல் நிறைவேற்றி விட்டேன்.
மருத்துவர் அசோக் ஏனைய மருத்துவர்களிலிருந்து பல விஷயங்களில் மாறுபட்டவர். சித்த மருத்துவத்தில் மட்டுமல்லாமல், ஆங்கில மருத்துவத்திலும் பட்டம் பெற்றவர். யோகா மருத்துவத்திலும் பயிற்சி பெற்றவர். சேலத்தில் இவர் நடத்தும் பல்துறை மருத்துவம் இணைக்கப்பட்ட சரவணா மருத்துவமனை சாமானியர்களின் சேவையிலும் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொள்கிறது என்பதுதான் அதன் தனிச்சிறப்பு.
2002-ஆம் ஆண்டு முதல் கொடைக்கானல் வானொலி நிலையத்தின் பண்பலை வரிசையில் வாரம் ஒருமுறை "நாளும் நலம் நாடி' என்கிற தலைப்பிலான மருத்துவர் சி. அசோக்கின் வானொலி உரைகள் மக்கள் மத்தியில் மிகுந்த வரவேற்பைப் பெற்றவை. ஆரம்பத்தில் கொடைக்கானலில் தொடங்கிய ஒலிபரப்பு இப்போது திருச்சி, தருமபுரி, அகில இந்திய வானொலியின் பண்பலையில் கடந்த 2014-ஆம் ஆண்டு முதல் நாள்தோறும் ஒலிபரப்பப்படுகிறது. அந்த உரைகள் "நாளும் நலம் நாடி' என்ற பெயரில் தொகுக்கப்பட்டு, அதன் முதல் தொகுதி இப்போது வெளியாகியிருக்கிறது.
தனது ஐந்து நிமிட வானொலி உரையில் குட்டிக் கதைகளுடன், எல்லோருக்கும் தெரிந்த நிகழ்வுகளை அல்லது செய்திகளை உவமைகளாக இணைத்து, சிந்தனையாளர்களின் கருத்துகளை மேற்கோள்காட்டி மனதில் பதியும் வண்ணம் மருத்துவர் அசோக் வழங்கும் "நாளும் நலம் நாடி' நிகழ்ச்சி வானொலி நேயர்களின் பெருத்த வரவேற்பைப் பெற்றிருப்பதில் வியப்பில்லை. அவரது கொங்குத் தமிழும், சித்த மற்றும் ஆங்கில மருத்துவப் படிப்பும், இயல்பாய்க் கைகோர்க்கும் நகைச்சுவை உணர்வும், நமது கலாசாரத்தின் மீதுள்ள பிடிப்பும் அந்த உரைகளின் சிறப்பம்சங்கள்.
"எந்தப் பிணிக்கும் பாதித் தீர்வு விழிப்புணர்வு' என்கிற அடிப்படையில் அமைந்த உரையில் அவர் வலியுறுத்துவது, "தவறான உணவு தவிர்', "சரியான உணவு சேர்', "மருந்துக்கு என்ற அளவில் மருந்து சேர்'ஆகியவற்றைத்தான். நூல் வடிவம் பெற்றிருக்கும் அவரது வானொலி உரைகளின் முதல் தொகுதியில் ரத்தக் கொதிப்பு, சர்க்கரை நோய், மூட்டுவாத நோய், தொற்று நோய் அல்லாத பிற நோய்கள் குறித்த புள்ளிவிவரங்கள், மன உளைச்சல் உள்ளிட்ட பல இன்றைய சமுதாயம் எதிர்கொள்ளும் பல்வேறு பிரச்னைகள் குறித்த 87 கட்டுரைகள் அடங்கியிருக்கின்றன.
நோயைப் பற்றிய புரிதலை விட, உடல் நலம் பற்றிய புரிதல் அவசியம் என்பதை வலியுறுத்தி, மருத்துவத்தை எளிமையாக்கிக் கொடுக்க வேண்டும் என்கிற சமுதாயப் புரிதலுடன் மருத்துவர் சி.அசோக் தொகுத்து வழங்கியிருக்கும் "நாளும் நலம் நாடி' என்கிற புத்தகத்துக்கு அணிந்துரை வழங்கியிருக்கும் திருச்சி வானொலி நிலைய இயக்குநர் க.நடராசன் கூறியிருப்பது போல, இந்தப் புத்தகம் படிப்பதற்கு மட்டுமன்று பகிரவும்தான்.

இராமலிங்கர் பணிமன்றம் ஏ.வி.எம். அறக்கட்டளையுடன் இணைந்து 53 ஆண்டுகளாக "வள்ளலார்-காந்தி விழா' நடத்தி வருகிறது. அருட்செல்வர் டாக்டர் நா.மகாலிங்கத்தைத் தொடர்ந்து அவர் போட்ட பாதையில் பயணிக்கும் அவரது திருமகனார் ம. மாணிக்கம் இந்த விழாவை சிறப்புடன் நடத்தி வருவது குறள் வழியிலான "மகன் தந்தைக்கு ஆற்றும் உதவி'. இந்த ஆண்டு இராமலிங்கர் பணி மன்ற விழாவில் தோழர் கே. ஜீவபாரதி தொகுத்திருக்கும் "சட்டப் பேரவையில் அருட்செல்வர்' என்கிற புத்தகம் வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது.
கவிஞர் கே.ஜீவபாரதி குறித்து இதற்கு முன்பே நான் பல பதிவுகள் செய்திருக்கிறேன். தோழர் ஜீவாவைப் பற்றி கவிஞர் ஜீவபாரதி 22 நூல்களைத் தொகுத்து வழங்கியிருக்கிறார். உலகில் ஒரு தலைவரைப் பற்றி எந்தவோர் எழுத்தாளரும் இத்தனை நூல்களைத் தொகுத்திருப்பாரா என்பது சந்தேகம்தான். பட்டுக்கோட்டை கல்யாண சுந்தரம், பசும்பொன் தேவர், தோழர் ஜீவா ஆகியோர் குறித்து கே.ஜீவபாரதியின் நூல்களை மேற்கோள் காட்டாமல் பேசவோ, எழுதவோ முடியாது.
அருட்செல்வர் நா. மகாலிங்கம் பொள்ளாச்சி சட்டமன்றத் தொகுதியின் உறுப்பினராகத் தமிழகத்தின் முதல் மூன்று சட்டப் பேரவைகளிலும் தொடர்ந்து உறுப்பினராக இருந்த 15 ஆண்டு காலகட்டத்தில், அவர் ஆற்றிய உரைகளும், விவாதங்களும், சொன்ன கருத்துகளும் இன்றைக்கும் கூடத் தமிழகத்துக்கு மட்டுமல்ல, இந்தியாவுக்கே வழிகாட்டும் கலங்கரை விளக்காகத் திகழ்கின்றன.
தமிழகத்தின் முதல்வர்களாக இருந்த ஓமந்தூர் ராமசாமி ரெட்டியார், குமாரசாமி ராஜா, ராஜாஜி, காமராஜர், பக்தவச்சலம், அண்ணா, கருணாநிதி, எம்.ஜி.ஆர்., ஜெயலலிதா என்று அனைவருடனும் அருட்செல்வருக்கு நெருங்கிய தொடர்பும் நட்பும் உண்டு. தேசத்தந்தை காந்தி மகானிடமும், காங்கிரஸ் பேரியக்கத்திலும் தாளாத பற்று கொண்டிருந்த அருட்செல்வர் இந்திய விடுதலை வேள்வியிலும் பங்கு பெற்றவர்.
"ஒரு தொழிலதிபராக இருந்தாலும் சராசரி அரசியல்வாதிகளைப் போல சிந்திக்காமல், தமிழக வளர்ச்சிக்கும் ஒட்டுமொத்த தேசத்தின் வளர்ச்சிக்கும் தேவையான கருத்துகளைத் தொடர்ந்து சொல்லி வந்தவர் அருட்செல்வர் பொள்ளாச்சி நா. மகாலிங்கம்'' என்று தோழர் ஆர்.நல்லகண்ணு தனது அணிந்துரையில் குறிப்பிட்டிருப்பதற்கு மேலாக அவர் குறித்து யாரும் கூறிவிட முடியாது.
அருட்செல்வர் நினைவு நாளில் தமிழவேள் "சிவாலயம்' ஜெ. மோகனின் உதவியுடன் கே.ஜீவபாரதியால் தொகுத்துப் புத்தக வடிவம் பெற்றிருக்கும் "அருட்செல்வரின் சட்டப்பேரவை உரைகள்' இன்றைய சட்டப்பேரவை உறுப்பினர்கள் ஒவ்வொருவருக்குமான வழிகாட்டுதல்கள். இது புத்தகம் அல்ல, தொகுப்பும் அல்ல, ஆவணப் பதிவு.

வல்லம் தாஜுபால் என்கிற கவிஞரின் "மெüனம் நம் எதிரி' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பு விமர்சனத்திற்கு வந்திருந்தது. அதில், இருக்கும் வைர வரிகள் இவை:
வங்கியைக் கண்டு பயந்தால்
கழனி விவசாயி
வங்கியே கண்டு பயந்தால்
கார்ப்பரேட் முதலாளி!







 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/13/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/14/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3019663.html
3019664 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அங்கே போகாதீர், அகப்படுவீர்! DIN DIN Sunday, October 14, 2018 02:00 AM +0530 வேட்டைக்குச் சென்ற தலைவன், விலங்குகளை வேட்டையாடாமல் காதல் வேட்டையில் இறங்கிவிட்டான். தன் காதலைப் பற்றியும், தன் காதலியின் அழகு பற்றியும், அவளிருக்கும் சிற்றூரைப் பற்றியும் வருணிக்க ஆரம்பித்துவிட்டான். தோழன் அவனைக் கடிந்துரைக்கிறான்.அதற்குத் தலைவன் பதில் கூறுவதாக அமைந்த பாடல் இது.
 "அறிகரி பொய்த்தல் ஆன்றோர்க் கில்லை;
 குறுகல் ஓம்புமின் சிறுகுடிச் செலவே;
 இதற்குஇது மாண்டது என்னாது, அதற்பட்டு
 ஆண்டுஒழிந் தன்றே மாண்தகை நெஞ்சம்;
 மயிற்கண் அண்ண மாண்முடிப் பாவை
 நுண்வலைப் பரதவர் மடமகள்;
 கண்வலைப் படூஉம் கானலானே' (குறுந்-184)
 "நான் கண்டவள் ஒரு மீனவப் பெண்; அவள் மயிலிறகின் கண்களைப் போன்ற தலைமுடியை உடையவள்; பரதவர் மடமகளான அவள் கண்வலையில் என் நெஞ்சம் பட்டு அங்கேயே தங்கிவிட்டது; இந்நிலை எனக்கு மட்டும் அமைந்ததன்று; யாராயினும் அவ்வலையிலே படுவர்; இது யான் அறிந்த உண்மை; ஆதலின் அங்கே ஒருவரும் செல்லற்க; சென்றால் துன்புறுவீர். அவளைக் கண்டதும் தக்கது இது தகாதது இது என அறியும் உணர்வையும் மறந்தேன்'' என்கிறான் தலைவன்.
 அறிகரி பொய்த்தல் - தாம் அறிந்ததோர் உண்மையான நிகழ்ச்சியை மறைத்து ஆன்றோர் பொய்யுரை கூறார்; அந்நெறி பற்றியே யானும் நெஞ்சறிந்த உண்மையைப் பிறர் நலங்கருதி உரைக்கிறேன் என்கிறான் தலைவன். அறிஞர் என்பவர் யாவர் என்பதை நாலடியார் (பா.157) வகுத்துரைக்கிறது.
 "தான் நேரில் பார்த்ததை மறைத்துப் பொய்ப் பேசும் தன்மை கற்றறிந்து அடக்கமுடன் வாழ்பவர்களிடம் இல்லை. தம் தலை போவதாக இருந்தாலும் பொய்ப் பேசாமல் தான் கண்ணால் கண்டதையே கூறுவர்; பொய்யுரை புகலமாட்டர்கள் என்ற அறவுரையையும்; தலைவனின் இன்பங்கலந்த அனுபவத்தை எச்சரிக்கும் தொனியிலே தந்திருக்கிறார் (குறுந்-184) ஆரிய அரசன் யாழ்ப் பிரமதத்தன் எனும் புலவர்.
 -மா. உலகநாதன்
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/13/w600X390/ANGE_POGATHIR_AGAPADUVEER.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/14/அங்கே-போகாதீர்-அகப்படுவீர்-3019664.html
3015458 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, October 7, 2018 03:08 AM +0530 இது அண்ணல் காந்தியடிகளின் 150-ஆவது பிறந்த ஆண்டு. இதையொட்டி சேலம் ஆத்தூரில் "பாரதி - மகாத்மா பண்பாட்டு அறக்கட்டளை', நகராட்சி அண்ணா கலையரங்கத்தில் நான்கு நாள் நிகழ்ச்சியை வெகு விமர்சையாக ஏற்பாடு செய்திருந்தது. கடந்த 50 ஆண்டுகளாக "பாரதி - மகாத்மா பண்பாட்டு அறக்கட்டளை' அண்ணல் காந்தியடிகளின் பிறந்த நாளைக் கொண்டாடுகிறது என்பது மட்டுமல்லாமல், அண்ணலின் பிறந்த நாளையொட்டி கடந்த 25 ஆண்டுகளாகப்  பைந்தமிழ்ப் பெருவிழாவும் நடத்தி வருகிறது. இந்த ஆண்டு அந்த அமைப்பின் பொன்விழா ஆண்டு என்பதால், அக்டோபர் 2-ஆம் தேதி நிகழ்வில்  நான் கட்டாயம் கலந்துகொள்ள வேண்டும் என்று அன்புக் கட்டளை இட்டிருந்தார் அறக்கட்டளையின் தலைவர் பே.செ.சுந்தரம்.

நான்கு நாள் நிகழ்ச்சியை நடத்துவதற்குப் பே.செ.சுந்தரமும் அறக்கட்டளை நிர்வாகிகளும் எந்த அளவுக்குப் பாடுபட்டிருப்பார்கள் என்பதை அழைப்பிதழ் வெளிப்படுத்தியது. இத்தனை ஆளுமைகளையும் வரவழைத்து, ஆத்தூரில் நிகழ்ச்சி நடத்துவது என்பது  சாதாரணமான ஒன்றல்ல.  அண்ணல் காந்தியடிகளின் மீது மக்கள் வைத்திருக்கும் ஈடுபாட்டையும், மரியாதையையும் ஆத்தூரில் நடைபெற்ற அரங்கம் நிறைந்த விழாவில் கூடியிருந்த  மக்கள் வெள்ளம் உணர்த்தியது.

மகாத்மாவை இழித்தும், பழித்தும் பேசும் சிறுபான்மைக் கூட்டம் ஒன்று சமூக ஊடகங்களில் நாக்கில் நரம்பில்லாமல் வசைபாடினாலும் கூட, மக்கள் மன்றத்தின் மனசாட்சியாகக் காந்தியடிகள்  மட்டும்தான் திகழ்கிறார் என்பது மேடை ஏறியபோது எனக்குப் புரிந்தது. மகாகவி பாரதியின் "வாழ்க நீ எம்மான்' என்ற பாடலை மனதிற்குள் ஒரு முறை சொல்லிக்கொண்டு எனது உரையை நிகழ்த்தினேன். 

இதேபோல அண்ணலின் 150-ஆவது பிறந்த ஆண்டு தமிழகத்தின் ஒவ்வோர் ஊரிலும் விமர்சையாகக் கொண்டாடப்பட்டு, காந்தியத்தின் அருமை அடுத்த தலைமுறையினருக்கு எடுத்துச் செல்லப்பட வேண்டும்.


ஆத்தூர் பத்திரிகையாளர்கள் "தமிழ் ஊடக எழுத்தாளர்கள் நலச்சங்கம்' என்ற ஓர் அமைப்பை ஏற்படுத்தியிருக்கிறார்கள். அதைத் தொடங்கி வைக்கும் வாய்ப்பை எனக்கு வழங்கினர்.  பல்வேறு ஊடகங்களைச் சேர்ந்த ஆத்தூர், கெங்கவல்லி, வாழப்பாடி வட்டாரத்தைச் சேர்ந்த செய்தியாளர்கள் ஒற்றுமையாகவும், நட்புறவோடும் செயல்படுவது மிகுந்த மகிழ்ச்சி அளித்தது. இதற்கு முன்பு இதேபோல ஊத்தங்கரையிலும் பத்திரிகையாளர்களைச் சந்தித்து, அவர்களுடன் அளவளாவக் கிடைத்த அந்த வாய்ப்பை இப்போதும் நினைவுகூர்ந்து மகிழ்கிறேன்.

ஆத்தூருக்குச் சென்றிருந்தபோது,  பத்திரிகையாளர் பெ.சிவசுப்பிரமணியன் அவர் எழுதிய "பொய் வழக்கும் போராட்டமும்' என்கிற புத்தகத்தை அந்த நிகழ்ச்சியின்போது எனக்கு வழங்கினார்.  

பெ.சிவசுப்பிரமணியன்  சுமார் 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே எழுத்தின் மூலம் எனக்கு அறிமுகமானவர்தான் என்றாலும், அவரை நேரில் சந்தித்தது இதுதான் முதல் முறை.

"பொய் வழக்கும் போராட்டமும்' 

தமிழக   - கர்நாடக அதிரடிப் படையின் அடக்குமுறைகளை எதிர்கொண்ட செய்தியாளரின் சிறைக்குறிப்புகள் என்று கூறுவதைவிட,  ஒரு புலனாய்வுப் பத்திரிகையாளரின் இதழியல் பயணம் என்று குறிப்பிடுவதுதான் பொருத்தமாக இருக்கும்.  தமிழக - கர்நாடகக் காவல் படையினரால் தேடப்பட்ட சந்தனக் கடத்தல் வீரப்பன் எனும் கதாபாத்திரம் உண்மையா? பொய்யா? என்கிற ஐயப்பாடு நீண்ட காலம் இருந்து வந்தது. காட்டுக்குள் மறைந்திருந்த அந்த மர்மத்தை வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டுவர, தன்னையே பணயமாக வைத்து சந்தனக் கடத்தல் வீரப்பன் வாழும் அடர்ந்த காட்டுக்குள் நுழைந்தவர் "நக்கீரன்' இதழின் நிருபர் சிவசுப்பிரமணியன். 

1993-லிருந்து ஆண்டுக்கு இரண்டு நேர்காணல்கள் வீதம் ஏழு ஆண்டுகள் 56 நாள்கள் வீரப்பனுடன் காட்டிலேயே தங்கியிருந்தவர் அவர். 

சித்திரவதை, சிறை, உறவுகளைச் சந்திக்க முடியாத நிலை, சிறையில் இருக்கும்போது தந்தையின் மரணச் செய்தி என்று பல உண்மைச் சம்பவங்கள் சிவசுப்பிரமணியனால் பதிவு செய்யப்படும்போது, படிப்பவர்களும் அவருடைய அனுபவங்களில் ஒன்றிவிடுவதுதான்  "பொய் வழக்கும் போராட்டமும்' என்கிற இந்தப் புத்தகத்தின் தனிச்சிறப்பு. கன்னட நடிகர் ராஜ்குமார் கடத்தப்பட்டதும், அவருடன் சமாதானப் பேச்சுவார்த்தைகளில் ஈடுபட்டதும், அவர் மீட்கப்பட்டதும்  முழுமையாகவும், தெளிவாகவும்  "பொய் வழக்கும் போராட்டமும்'  புத்தகத்தில்தான் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. 

நிருபராக இருந்த சிவசுப்பிரமணியனுக்கு நக்கீரன் இதழியல் ஆசிரியர் கோபால் அளித்த ஊக்கமும், துணிவும், பாதுகாப்பும் பல இடங்களில் மெய்சிலிர்க்க வைக்கின்றன. தமிழக இதழியல் வரலாற்றில்  இன்னொரு பத்திரிகை ஆசிரியர் தன் நிருபர் ஒருவருக்காக இந்த அளவுக்குத் துணை நின்றிருப்பாரா என்பது  சந்தேகம்தான்.

""என்னுடைய இந்தப் பத்தாண்டுகால அனுபவம் என்னைப் போன்ற மற்ற செய்தியாளர்களுக்கு ஏதாவது ஒரு வகையில் உதவ வேண்டும் என்பதற்காக இந்த நிகழ்வுகளை நூலாக எழுதியுள்ளேன். எதிர்கால ஊடகவியல் சமூகம் இதைவிடவும் பல மோசமான சிக்கல்களையும், சவால்களையும், பொய் வழக்குகளையும், அடக்குமுறைகளையும் எதிர்கொள்ள வேண்டி வரும். அதை எதிர்கொள்ளத் தயார் செய்து கொள்ளுங்கள்'' என்கிற பெ.சிவசுப்பிரமணியனின் "என்னுரை'தான் இந்தப் புத்தகம் குறித்த  என் கணிப்பும்.


கடந்த ஆண்டு ஜூலை-டிசம்பர் 

"தொடரும்' இதழில்  வெளிவந்திருக்கிறது "கூடானாலும் கூண்டானாலும்...' என்கிற கவிதை. அருணன் கபிலனை "தினமணி'யின் நடுப்பக்கக் கட்டுரையாளராகத்தான் இதுவரை நான் அறிந்திருக்கிறேன். அவர் ஒரு கவிஞரும் கூட என்பதை இந்தக் கவிதை வெளிப்படுத்துகிறது. 

கூடுவிட்டுக் கூடுபாயும்
வித்தைகள் தெரிந்தாலும்
உன் கூடு விட்டு
இன்னொரு கூடு பாய
என் மனம் ஒப்பவில்லை
கூடு
கூண்டானாலும்
சம்மதந்தான்
நீ 
கூடவே இருப்பதென்றால்...

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/7/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/07/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3015458.html
3015451 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அன்புள்ள ஆசிரியருக்கு DIN DIN Sunday, October 7, 2018 03:07 AM +0530
நினைவுகூர வைத்தது

தமிழ்மணியில் "ஊருக்குள் இளைத்தவர்கள்' (30-9-18) கட்டுரையைப் படித்தேன். இன்றைய சமுதாயத்தில் நல்லவனாக, நேர்மையானவனாக,  உண்மையைப் பேசுபவனாக உள்ளவரை சிலர் தூற்றுவதையும், புறங்கூறுவதையும், பழித்துப் பேசுவதையும் காணமுடிகிறது. அப்பாவியான ஒருவரை நான்கு பேர் பொறாமையால் தூற்றும் நிகழ்வுகளையும் இன்று காணமுடிகிறது. இதனை நினைவுகூரும் விதமாக சிறப்பாக அமைந்திருந்தது இந்தக் கட்டுரை.

கே.சிங்காரம், வெண்ணந்தூர்.

 

திணை மயக்க நெறி


சிறுமிகளின்  விளையாட்டில் வைத்தும், பாண்டிய நாட்டின் இயற்கை வளங்களை வருணிக்கும் நிலையிலும் "திணை மயக்கம்' என்னும் இலக்கிய உத்தியைப் பயன்படுத்தி, பரஞ்சோதி முனிவர் சுவையும் இனிமையும் ததும்பப் பாடல்கள் பாடியுள்ளதன் விழுமிய நலங்களை "அலர்தூற்றுவ முல்லை' எனும் கட்டுரை ஆழ, அகலங்களுடன் விளக்கியது அருமையிலும் அருமை. முதல், கருப்பொருள்கள் மயங்கி வரலாம். ஆனால், உரிப்பொருள் மயங்கலாகாது என்பதே தொல்காப்பியம் (தொல்.அகத்திணையியல், நூ.959) கூறும் திணைமயக்க நெறியாகும்.

அ.சிவராமசேது, திருமுதுகுன்றம்.


கலாரசிகனின் ஆதங்கம்


"இந்த வாரம்' பகுதியில் கலாரசிகன், "வெளிநாடுகளையும், வெளிமாநிலங்களையும் போல, தமிழகத்தில் அனைத்து ஊர்களிலும் பொதுமக்கள் அதிகமாகக்கூடும் பகுதியில் அந்தந்த மாநகராட்சி, நகராட்சி, ஊராட்சி மன்றங்கள் ஏன் திருவள்ளுவருக்குச் சிலை அமைக்க முற்படவில்லை' என்ற வேதனையோடு தன் ஆதங்கத்தை வெளிப்படுத்தியிருந்தார். அரசியல்வாதிகளுக்குப் போட்டிப் போட்டுக்கொண்டு சிலை நிறுவத் துடிப்பவர்களுக்கு திருவள்ளுவருக்குச்  சிலை அமைக்க வேண்டும் என்கிற நினைவுகூடத் தோன்றுமா என்பது சந்தேகம்தான். கலாரசிகனின் விருப்பம் விரைவில் நிறைவேற வேண்டும்.

என்.பி.எஸ்.மணியன், மணவாளநகர்.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/07/அன்புள்ள-ஆசிரியருக்கு-3015451.html
3015444 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஈன்றோள் நீத்த குழவி! -முனைவர் சோ. ராஜலட்சுமி DIN Sunday, October 7, 2018 03:05 AM +0530
"பெற்ற தாயால் கைவிடப்பட்ட குழந்தை போன்ற  நிலை'  குறித்து புலவர் அரிசில்கிழாரால் சுட்டிக் காட்டப்பட்டுள்ளது. அரிசில்கிழார் தகடூரை ஆண்டுவந்த அதியமான்களில் ஒருவரான எழினியையும், தகடூர் எறிந்த பெருஞ்சேரல் இரும்பொறையையும் நட்பு பூண்டு ஒழுகி வந்தார்.

எழினி, இரும்பொறையால் கொல்லப்பட்டு அவன் நாடும் கைப்பற்றப்பட்டது. அதனைக் கண்ட அரிசில்கிழார், எழினியை இழந்த தகடூரின் நிலை குறித்தும்,

எழினி இறப்பால் அவன் நாடு படும் துன்பம் குறித்தும் இரண்டு உவமைகளைக் கூறி விளக்கியிருக்கிறார். 
"கன்றுஅமர் ஆயம் கானத்து அல்கவும்
வெங்கால் வம்பலர் வேண்டுபுலத்து உறையவும்
...     ...    ...    
பொய்யா எழினி பொருதுகளம் சேர 
ஈன்றோள் நீத்த குழவிபோல
...     ...    ...    
நீ இழைந் தனையேஅறனில் கூற்றம்(புறம் 230:1-12)

"கன்றுகளுடன் கூடிய பசுக்களின் கூட்டம் காட்டிலே தங்கி இருக்கவும், வெப்பமிக்க வழியில் நடந்து வந்த வழிப்போக்கர்கள் தாம் விரும்பிய இடங்களில் அச்சமின்றித் தங்கவும், களத்தில் பெரிய நெற்குவியல்கள் காவலின்றிக் கிடக்கவும், எதிர்த்து வந்த பகையை அழித்து, நிலைகலங்காத செங்கோல் ஆட்சி புரிந்து, உலகம் புகழும் போரைச் செய்யும் ஒளி பொருந்திய வாளையுடைய, பொய் கூறாத எழினி போர்க்களத்தில் இறந்தான். பெற்ற தாயால் கைவிடப்பட்ட குழந்தை போல் தன்னை விரும்பும் சுற்றத்தார் வேறுவேறு இடங்களில் இருந்து வருந்த, மிக்க பசியால் கலக்கமடைந்த துன்பம் மிகுந்த நெஞ்சத்தோடு, அவனை இழந்து நாடு வருந்தியது. அறமில்லாத கூற்றமே! நீ அதைவிட மிக அதிகமாக இழந்தாய்' என்பது பாடலின் பொருள். மேலும், 
"வாழ்தலின் வரூஉம் வயல்வளன் அறியான்
வீழ்குடி உழவன் வித்துண் டாஅங்கு
ஒருவன் ஆருயிர் உண்ணாய் ஆயின்' (புறம் 230:12-14)
என்று இன்னொரு வஞ்சப்புகழ்ச்சியாக ஓர் உவமையைக் கையாள்கிறார். உழவனை எமனாக உருவகித்து அதனை விளக்குகிறார்."தன் வருங்கால வளமான வாழ்வுக்குத் தேவையான விளைச்சலைத் தரும் விதைகளைச் சமைத்து உண்ட வறுமையுற்ற குடியில் உள்ள உழவன்போல் இந்த ஒருவனது பெறுதற்கரிய உயிரை உண்ணாமல் இருந்திருப்பாயாயின், அவன் பகைவரைக் கொல்லும் போர்க்களத்தில் பல பகைவர்களுடைய உயிர்களை உண்டு நீ நிறைவடைந்திருப்பாய்' என்கிறார்.
அதாவது, நல்ல விவசாயி என்றால் அவன்  மண்வளம் ஒன்றையே வளப்படுத்த விழைய வேண்டும். அதற்கு விதை அவசியம். ஆனால், அரிசில் கிழார் குறிப்பிடும் உழவன், தான் வைத்திருந்த விதை நெல்லை உணவாக்கித் தன் வயிற்றுப் பசியைப் போக்கிக்கொண்டான். அத்தகைய உழவனை வீழ்குடி உழவன்(வளமில்லாத குடி) என்று புலவரே குறிப்பிடுகின்றார்.
ஒரு விதை பலகோடி விருட்சம். அத்தகைய விதையாக இருந்தவன் எழினி. அவன் பல்லாயிரம் மக்களின் உயிரின் உயிராக இருந்தான். காலனே, நீ அவனை உழவனைப் போல அறிந்தும் அறியாமல் உண்டுவிட்டாய் என்கிறார்.
எழினிக்குக் காலன்தான் இறப்பைக் கொடுத்தான். இரும்பொறை அல்ல எனும் பொருள்பட விளக்கிச் செல்கிறார். சங்கப் புலவரின் கவித்திறமும் உண்மையை இலைமறைக் காயாகப் புலப்படுத்தும் பாங்கும் சிறப்புடையது. அதே சமயம் தாயற்ற குழந்தை படும்பாடு கவனிக்கத்தக்கது.
மேலும், நாயன்மார்களுள் ஒருவரான இளையான் குடிமாற நாயனார் வயலில் விதைத்த நெல்லை மீண் டும் கொணர்ந்து சிவனடியார்க்கு உணவு சமைத்த அந்த விவசாயி (உழவன்) வீழ்குடி உழவனா? என்பதும் அறியத்தக்கதாகின்றது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/7/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/07/ஈன்றோள்-நீத்த-குழவி-3015444.html
3015437 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நற்றிணை உணர்த்தும் நங்கையர் மாண்பு! -காழிக்கம்பன் வெங்கடேசபாரதி DIN Sunday, October 7, 2018 03:04 AM +0530 பெற்றோர் உடன்படாததால் பெண்ணவள் பிரியமானவனுடன்  சென்று காதலனின் ஊரார்முன் திருமணம் செய்து கொள்கிறாள். செல்வச் செழிப்பு பொலிந்து கொண்டிருந்த புக்ககத்துள் வறுமை எவ்வாறோ வந்து நுழைந்தது. ஒரு வேளை விட்டு ஒரு வேளை உணவுண்ணும் நிலை உண்டாயிற்று. அப்போதும் அந்த அழகு மகள் விரும்பிய போதெல்லாம் விருந்துண்ணும் தன் தந்தை வீட்டைத் தான் நினைத்தாளில்லை! கணவன் இல்லமே அவளுக்குக் கற்பகச் சோலையாற்று.
விறலி ஒருத்தியின் மூலம் இந்தச் செய்தியை நற்றாய் அறிந்தாள். மகளைக் காணும் ஆசை மண்டியது அவளுக்கு. வண்டியைப் பூட்டச் செய்து மகள் வீட்டுக்கு வந்தாள்! 
பாத்திரம் தேய்த்துக் கொண்டிருந்தவள் தன் தாயைப் பார்த்தாள்; விழிகள் இரண்டும் வழியும் அருவிகள் ஆயின! தாயோ தத்தளிப்பில் தவித்திருந்தாள். மகளையே பார்த்து மரமான தாய்க்குள் அன்றொரு நாள் நினைவு கண்முன் படமாக 
ஓடியது. பொன்னால் செய்த புதுக்குவளை. அதிலே காய்ச்சிய ஆவின்பால் கமழும் தேன் சேர்ந்த கலவை அமிழ்தம். ஒரு கையில் பாற்குவளை, மற்றொரு கையில் மலர்ச்சரம் நுனியில் சுற்றிய சிறிய கோல் கொண்டு, பால் அருந்துமாறு மகளைப் பலமுறை செவிலி வேண்டினாள். தெளிவான முத்துப் பரல்கள் மோதி ஒலிக்க, அந்தச் சிறுவிளையாட்டி "பால் அருந்தேன்' என்று அங்குமிங்கும் ஓடினாள்.
துள்ளித் துள்ளி ஓடிய புள்ளிமான் குட்டியைத் துரத்தித் தோற்றுப்போனாள் திரைமிகு மேனி செவிலித் தாய்.
தன்னிலைக்கு வந்த 
நற்றாய்  தான் வருந்திய நிலையிலும் மகளின் வல்லமை எண்ணி மனத்தால் அவளைப் பாராட்டினாள்! தாய் கண்ணீர் ததும்ப மகளைத் தழுவினாள். "அம்மா!' என்றழைத்துத் தாயை அணைத்துக் கொண்டாள் ஆசை மகள்.
தாய் பேசினாள். ""மகளே நான் கூறுவதை மறுக்காமல் ஏற்றுக் கொள்வாயா?''
தாயின் முகத்தை மலர்ச் சிரிப்போடு பார்த்தாள் மகள்.
""தாயே! இந்த இடர்வாழ்க்கை ஏன்? என்னோடு வந்துவிடு என்று சொல்லாமல் வேறு எதைக் கூறினாலும் ஏற்றுக் கொள்கிறேன்'' என்றாள் மகள்.
""ஏனம்மா?''  என்றாள் தாய்.
""தந்தையார் வீட்டில் வாழையிலை போட்டு, வகை வகையாய் உண்ணலாம். ஆனால்,  ஊர் "வாழாவெட்டி' என்ற பெயரை அல்லவா வழங்கிவிடும். வேண்டாம் தாயே! இங்கே பசியால் வாடினாலும் பழிப்பில்லாமல் வாழ்கின்றேன். வறுமையோடு வசிக்கவில்லை பெருமையோடு வாழ்கிறேன். கணவனது வருவாய்க்குள் கண்ணியமாக வாழ்வதுதானே காதல் மனைவியின் கடமை என்பதைக் கற்றுக் கொடுத்தது நீங்கள்தனே தாயே! போற்றும் இந்தத் தமிழ் நெறியால் புவியே ஒரு பூஞ்சோலையாகும் என்று போதித்ததும் நீங்களல்லவா? இந்த அறிவையும், ஒழுக்கத்தையும் சிறுவிளையாட்டியாயிருந்த நீ எவ்வாறு பெற்றாய்? என்று கேட்டீர்கள். பாலை மட்டும் ஊட்டி என்னை வளர்க்கவில்லையே... பண்பாட்டையும்தானே சேர்த்துக் கொடுத்து வளர்த்துள்ளீர்கள் என்பதை நினைத்துப் பாருங்கள்'' என்றாள்.
""அருமை மகளே! நீ பிறந்த வீட்டு அடையா நெடுங்கதவம் உன்னை அழைத்துக் கொண்டுதான் ஆவலோடு காத்திருக்கும்,'' என்றுரைத்த தாய் மகளிடம் பிரியா விடை பெற்றாள்.
புலவர் போதனார் இயற்றிய பாடல் இது.
பிரசம் கலந்த வெண்சுவைத் தீம்பால்
விரிகதிர்ப் பொற்கலத்து ஒருகை ஏந்தி
புடைப்பின் சுற்றும் பூந்தலைச் சிறுகோல்
உண் என்று ஓக்குபு பிழைப்பத் தெண்நீர்
முத்தரிப் பொற்சிலம்பு ஒலிப்பத் தத்துற்று
அரிநரைக் கூந்தற் செம்முது செவிலியர்
பரிமெலிந்து ஒழியப் பந்தர் ஓடி
ஏவல் மறுக்கும் சிறுவிளை யாட்டி
அறிவும் ஒழுக்கமும் யாண்டுணர்ந் தனள்கொல்?
கொண்ட கொழுநன் குடிவறன் உற்றெனக்
கொடுத்த தந்தை கொழுஞ்சோறு உள்ளாள்
ஒழுகுநீர் நுணங்கறல் போலப்
பொழுது மறுத்து உண்ணும் சிறுமது கையளே!     (நற்.110)
பாடல் உணர்த்தும் பண்பாடு:
பூவையர் எல்லாம் போற்ற வேண்டிய பொன்னான கருத்து. வளையில் பாம்பாக வசிப்பவரை வாழ வைக்கும் வளர்தமிழ்த் தத்துவம். வயிற்றுக்குப் போடுவதே வாழ்வென்று நினைப்பவர்க்கு மனித வாழ்வின் மகத்துவத்தை உணர்த்தும் பாடல். காதலைக் காயப் படுத்தும் கயமை ஒழியப்  போதனாரின் போதனை. மானமிகு மங்கையர் வாழ்வின் மாண்புணர்த்தும் மணித்தமிழ்ப் பாடல்.
இப்பாடலில் "சிறுவிளையாட்டி' என்னும் சொல்லைப் புலவர் ஆக்கி அறிமுகப்படுத்துகின்றார். சிறுவிளையாட்டு என்னும் பெயர்ச் சொல்லோடு பெயரீற்று "இகரம்' விகுதி சேர்ந்து பெண்ணுக்குப் பெயராகிப் பேரழகு பெறுகிறது, மதுகை - மனத்தின் பெருமிதம்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/7/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/07/நற்றிணை-உணர்த்தும்-நங்கையர்-மாண்பு-3015437.html
3015432 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 45: 11.ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாக்கள் (1) "வாகீச கலாநிதி'  கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, October 7, 2018 03:03 AM +0530
பாக்கள் நான்கில் மூன்றாவது கலிப்பா. அதற்குரிய ஓசை துள்ளலோசை. ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா, கொச்சகக் கலிப்பா, வெண் கலிப்பா என்ற மூன்று பெரும் பிரிவை உடையது அது.

ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவின் வகை: (1) நேரிசை ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா, (2) அம்போதரங்க ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா, (3) வண்ணக ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா என்னும் மூன்று. கொச்சகக் கலிப்பா (1) தரவு கொச்சகக் கலிப்பா, (2) தரவினைக் கொச்சகக் கலிப்பா, (3) சிஃறாழிசைக் கொச்சகக் கலிப்பா, (4) பஃறாழிசைக் கொச்சகக் கலிப்பா, (5) மயங்கிசைக் கொச்சகக் கலிப்பா என்று ஐந்து வகைப்படும். வெண் கலிப்பாவில் வேறு வகையில்லை.

கலிப்பாவிற்குரிய உறுப்புக்கள் சில உண்டு. தரவு,  தாழிசை, அம்போதரங்கம், வண்ணகம், தனிச்சொல், சுரிதகம் என்பவை அவை. இந்த உறுப்புக்கள் யாவும் வரும் கலிப்பா வண்ணக ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா.

ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவில் ஒன்றாகிய நேரிசை ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவில் தரவு, தாழிசை, தனிச்சொல், சுரிதகம் என்னும் நான்கும் வரும். இவற்றோடு அம்போதரங்கம் சேர்ந்து வருவது அம்போதரங்க ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா. அவற்றோடு வண்ணக உறுப்பும் சேர்ந்து வருவது வண்ணக ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவாகும்.

நேரிசை ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாதரவு ஒன்றும் தாழிசை மூன்றும் தனிச்சொல்லும் சுரிதகமும் முறையே பெற்று வருவது நேரிசை ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா. 

தரவு என்பது தருதல் என்னும் பொருளை உடையது. அது முகப்பைப் போன்றது. எருத்தம் என்றும் அதற்குப் பெயருண்டு. நான்கு சீர்களை உடைய அடிகளால் வரும். பெரும்பாலும் விளச்சீர், காய்ச்சீர்களால் அடிகள் அமையும். நேரிசை ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவில் தரவு மூன்றடி முதல் பல அடிகளுடையதாக வரும்.

தாழிசை என்பது தரவினும் தாழ்ந்து இசைப்பதனால் அப்பெயர் பெற்றது. அதற்கு இடைநிலைப் பாட்டு என்றும் ஒரு பெயர் உண்டு. இரண்டடி முதல் நான்கடி வரையிலும் தாழிசை வரும். தரவுக்குள்ள அடிகளைவிடக் குறைவாகவே இருக்க வேண்டும்.

தனிச் சொல் என்பது பாட்டின் அடிகளோடு ஓசையில் இசையாமல் தனியே நிற்கும். அதற்கு விட்டிசை, தனிநிலை, கூன் என்ற பெயர்களும் உண்டு.

சுரிதகம் என்பது கடைசியில் முடிந்து நிற்கும் உறுப்பு. கலிப்பா வஞ்சிப்பா என்னும் இரண்டிலும் இது வரும். வெண்பாச் சுரிதகம்,  ஆசிரியப்பாச் சுரிதகம் என்று இரண்டு வகை உண்டு. நேரிசை ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவில் இந்த இரண்டில் ஏதேனும் ஒன்று வரும். சுரிதகம் என்பது சுழித்து முடிதல் என்னும் பொருளுடையது. அதற்கு அடக்கியல், வைப்பு, வாரம், போக்கியல் என்றும் பெயர்கள் உண்டு. இந்த உறுப்புக்களின் பெயருக்குரிய காரணத்தைப் பின்வரும் பழைய சூத்திரம் புலப்படுத்துகிறது.

"தந்துமுன் நிற்றலின் தரவே, தாழிசை
ஒத்தாழ் தலின்அஃ தொத்தா ழிசையே, 
தனிதர நிற்றலின் தனிச்சொல், குனிதிரை
நீர்ச்சுழி போல நின்றுசுரிந் திறுதலின்
சோர்ச்சியில் புலவர் சுரிதகம் என்ப'
நேரிசை ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவுக்கு உதாரணம் வருமாறு.
(தரவு)
"வாணெடுங்கண் பனிகூர வண்ணம்வே றாய்த்திரிந்து
தோணெடுந்தண் டகைதுறந்து துன்பங்கூர் பசப்பினவாய்ப்
பூணொடுங்கு முலைகண்டும் பொருட்பிரிதல் வலிப்பவோ'
(தாழிசை) 
சூருடைய நெடுங்கடங்கள் சொலற்கரிய என்பவால்
பீருடைய நலந்தொலையப் பிரிவாரோ பெரியவரே           (1)
சேணுடைய கடுங்கடங்கள் செலற்கரிய என்பவால்
நாணுடைய நலந்தொலைய நடப்பாரோ நயமிலரே                      (2)
சிலம்படைந்த வெங்கானம் சீரிலவே என்பவால்
புலம்படைந்த நலந்தொலையப் போவாரோ பொருளிலரே    (3)
(தனிச்சொல்)
எனவாங்கு
(சுரிதகம்)
"அருளென லிலராய்ப் பொருள்வயிற் பிரிவோர்
பன்னெடுங் காலமும் வாழியர்
பொன்னொடுந் தேரொடும் தானையிற் பொலிந்தே'

இந்தக் கலிப்பாவில் தரவு ஒன்றும், தாழிசைகள் மூன்றும், தனிச் சொல்லும், சுரிதகமும் அமைந்துள்ளமையின் இது நேரிசை ஒத்தாழிசைக் கலிப்பா.  

(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/07/கவி-பாடலாம்-வாங்க---45-11ஒத்தாழிசைக்-கலிப்பாக்கள்-1-3015432.html
3015425 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, October 7, 2018 03:01 AM +0530
முன்னின்னா ராயினும் மூடும் இடர்வந்தால்
பின்னின்னா ராகிப் பிரியார் ஒருகுடியார்
பொன்னாச் செயினும் புகாஅர் புனலூர
துன்னினா ரல்லார் பிறர். (பா-66)


நீர்நாடனே!,  ஒரு குடியிற் பிறந்தவர்கள் முன்னர் இனிமையுடையவரல்லராயிருப்பினும்,  மிக்க துன்பம் வந்துற்றவிடத்து பின்னரும் இனிமையுடை யரல்லராகிப் பிரிந்திரார்.  ஒரு குடிப்பிறந்தவ ரல்லவராகிய பிறரை, பொன்போலப் போற்றிச் செயினும் தமக்கு இடர் வந்த ஞான்று அதனை நீக்கப் புகுதலிலர். (க-து) ஒரு குடியிற் பிறந்தவர்கள் தம்முள் ஒருவர்க்குத் துன்பம் வந்துற்றபொழுது மாறுபாடு நீங்கி உதவி செய்வர் என்பதாயிற்று. "பொன்னாச் செயினும் புகாஅர் புனலூரதுன்னினார் அல்லார் பிறர்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/oct/07/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3015425.html
3010595 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, September 30, 2018 03:13 AM +0530 கடந்த நான்கு , ஐந்து ஆண்டுகளாகவே கொழும்புக்கு வரும்படி ஐயா இலங்கை ஜெயராஜ் அழைப்பு விடுத்தும் செல்ல முடியாமல் போயிற்று. கொழும்பு தமிழ்ச் சங்கத்தில் தாங்கள் நிறுவ இருக்கும் திருவள்ளுவர் சிலையைத் திறந்து வைக்க வரும்படி தஞ்சைத் தமிழ்த்தாய் அறக்கட்டளையின் உடையார்கோயில் குணா அழைத்தபோது, அந்த அழைப்பைத் தட்ட முடியவில்லை. இலங்கைக்குப் பயணமாகிறேன் என்றபோது, நாங்களும் வருகிறோம் என்று வழக்குரைஞர் கே.எஸ்.ராதாகிருஷ்ணனும், கவிஞர் இளைய பாரதியும் இணைந்து கொண்டனர்.
வவுனியாவில் திருவள்ளுவருக்கு மட்டுமல்லாமல்,  கம்பர், இளங்கோ, பாரதி என்று பல்வேறு தமிழ் அறிஞர்களுக்கும்  நாற்சந்திகளின் நடுவே சிலைகள் அமைக்கப்பட்டு,  போற்றப்படுவது பெருமகிழ்ச்சி அளிக்கிறது.     இலங்கை பயணத்திற்குத் தயாரானபோது, முதன்மை உதவி  ஆசிரியர் ராஜ்கண்ணன், மூத்த தமிழறிஞர்  யாழ்ப்பாணம் ஆறுமுக நாவலரின் இல்லத்திற்குத் தவறாமல் போய் வாருங்கள் என்று  அறிவுறுத்தியிருந்தார்.  அங்கே போய் பார்த்தபோது, ஆறுமுக நாவலரின் வீடு இருந்ததன் அடையாளமாக ஒரே ஒரு சுவர் மட்டும்தான் இருக்கிறது.
இரண்டாம் உலகப்போர் முடிவுக்கு வந்த 1945-இல்  தமிழ் அன்பர்கள் சிலரால் கொழும்பு தமிழ்ச் சங்கம் தொடங்கப்
பட்டது. இன்றுவரை மிகச் சிறப்பாக இயங்கிவரும் அந்தத் தமிழ்ச் சங்கத்தில்  நூலகமும், வாசக சாலையும், தமிழ்ப் பயிற்சி வகுப்புகளும் சிறப்பாக நடைபெற்று வருகின்றன.  இலங்கையில்  தமிழ் மட்டுமல்ல நமது பாரம்பரிய சங்கீதமும் மிகச் சிறப்பாகப் போற்றிப் பாதுகாக்கப்படுவதைப் பார்த்து  நாங்கள் பெருமகிழ்ச்சி அடைந்தோம். 
கொழும்பு தமிழ்ச் சங்கத்தில் திருவள்ளுவர் சிலை நிறுவும் விழாவில் கலந்துகொள்ள தமிழகத்தின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்து 25 க்கும் மேற்பட்ட தமிழ் ஆர்வலர்கள் வந்திருந்தனர். தஞ்சைத் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்தின் அயலகக் கல்வித்துறையின் தலைவர் பேராசிரியர் குறிஞ்சி வேந்தனும் வந்திருந்தார். விரைவிலேயே ஆஸ்திரேலியாவில் சிட்னி நகரில் இளங்கோவடிகளுக்கு  சிலை வைக்கப்போவதாகத் தெரிவித்தார் அவர்.  
வெளிநாடுகளையும், வெளிமாநிலங்களையும் போல, தமிழகத்தில் அனைத்து ஊர்களிலும் பொதுமக்கள் அதிகமாகக் கூடும் பகுதியில் அந்தந்த மாநகராட்சி, நகராட்சி, ஊராட்சி மன்றங்கள் ஏன் திருவள்ளுவருக்குச் சிலை அமைக்க முற்படவில்லை என்கிற  வேதனையான உள்மனதின் கேள்வியுடன்தான் கொழும்பு தமிழ்ச் சங்கத்தில் திருவள்ளுவர் சிலையைத் திறந்து வைத்தேன்.


அண்ணல் காந்தியடிகளின் 

150-ஆவது பிறந்த நாள் வர இருக்கிறது.  காந்திஜியின் நூற்றாண்டு விழாவைப் போலவே 150-ஆவது பிறந்த ஆண்டையும் சிறப்பாக தேசம் கொண்டாட இருக்கிறது. இந்த நேரத்தில்  புகழ்பெற்ற குஜராத்தி  எழுத்தாளரான தின்கர் ஜோஷி எழுதிய "காந்தி கீதா - ஹிந்த் ஸ்வராஜ்' என்ற புத்தகம் தமிழில் மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டிருக்கிறது. ஹிந்தி,  மலையாளம், தமிழ்,   வடமொழி ஆகிய நான்கு மொழிகளிலும் தேர்ச்சிபெற்ற திருமதி அல மேலு கிருஷ்ணன் அந்தப் புத்தகத்தைத் தமிழாக்கம் செய்திருக்கிறார். 

ஹிந்த் ஸ்வராஜில் காந்திஜியின் குறை-நிறை இரண்டையுமே நேர்த்தியாகத் திறனாய்வு செய்திருக்கிறார் தின்கர் ஜோஷி.  நூறாண்டுகளுக்கு முன்பு காந்திஜி குறிப்பிட்டுள்ள கருத்துகள் பலவும் இன்றைய சூழலுக்கும் பொருத்தமானதாக இருப்பதையும், அவர் உடன்படாத சில கருத்துகள் ஏற்புடையனவாக இல்லாமல் இருப்பதும் "காந்தி கீதா'  புத்தகத்திலிருந்து தெரிந்துகொள்ள முடிகிறது. குக்கிராமத்தில் வசிப்பவருக்கும், தன்னாட்சியின் பயன் கிடைக்க வேண்டும் என்பதுதான் அண்ணல் காந்தியடிகள் விரும்பிய "ராம ராஜ்யம்' என்பதை இந்தப் புத்தகம் தெளிவுபடுத்துகிறது.

காந்திஜி 1909-ஆம் ஆண்டில்  சொன்ன கருத்துகளை 1946-ஆம் ஆண்டிலும் அவர் உறுதிப்படுத்தியிருப்பதிலிருந்து, அவருக்கு எந்த அளவுக்கு  சிந்தனைத் தெளிவு இருந்தது என்பதை நம்மால் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. காந்திஜியை அவரது காலத்தில் இருந்த சூழலின் அடிப்படையில் எடைபோடாமல்  அவரவர் கருத்துகளுக்கேற்ப விமர்சிப்பதன் விளைவுதான் காந்திஜி குறித்த தவறான புரிதலுக்குக் காரணம். "காந்தி கீதா' புத்தகத்தைப் படிக்கும்போது அதை நம்மால் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. ஏறத்தாழ அரை நூற்றாண்டு காலம்  காந்திஜியுடன் பயணிக்கும் அனுபவத்தை இந்தப் புத்தகத்தின் மூலம் தின்கர் ஜோஷி ஏற்படுத்துகிறார்.   

"முதன்முதலாக முத்திரை பதித்த களம்' என்கிற கட்டுரையுடன் தொடங்கும் "காந்தி கீதா' காந்திஜியின் சமூக, அரசியல், ஆன்மிகச் சிந்தனைகளை, அவரது  எழுத்துகள்,  உரைகள், செயல்பாடுகள் ஆகியவற்றினூடாகப் பதிவு செய்கிறது. காந்திஜியின் சில கருத்துகளை தின்கர் ஜோஷி மறுதலித்தும் பதிவு செய்திருக்கிறார். 

""காந்திஜி கூறிய சில விதி

முறைகள் முதற் பார்வையில் திடுக்கிடவைப்பனவையாக இருக்கின்றன. தற்காலத்திய சூழ்நிலையைப் பரிசீலித்தால், அவர் கூறிய அந்தக் கருத்துகள் வியப்பளிப்பவையாகவும், தனிச்சிறப்புடையவையாகவும் இருக்கின்றன'' என்கிறார் தின்கர் ஜோஷி. 
இந்தப் புத்தகத்திற்குக் "காந்தி கீதா' அல்லது "ஹிந்த் ஸ்வராஜ்' என்று சுருக்கமாகப் பெயர் வைக்காமல்  எதற்காக "நூற்றாண்டின் காலச்சக்கரம் காந்தி கீதா (ஹிந்த் ஸ்வராஜ்)' என்று பெயர் வைக்கப்
பட்டிருக்கிறது என்பது புரியவில்லை. தெளிவான புத்தகத்துக்குக் குழப்பமான தலைப்பை வைத்து சிரமப்படுத்துவானேன்?

 


புழல் உள்ளிட்ட தமிழகத்திலுள்ள சிறைச் சாலைகளின் நிலைமை ஊடகங்களில் சந்தி சிரித்துக் கொண்டிருக்கும் இந்த வேளையில்,  புத்தக விமர்சனத்திற்கு வந்திருந்த "புலவர் உசேன் புதுக்கவிதைகள்' என்கிற புத்தகத்தில் இருக்கும் "உடனே வாங்கிட்டு வா!' என்கிற கவிதை நினைவுக்கு வந்தது.  சற்று வித்தியாசமாக இருக்கட்டுமே என்று இந்த வாரத்துக்கு, இந்தக் கவிதை!

""இந்தாப்பா ஏகாம்பரம்
1 பிளேட் மட்டன் பிரியாணி
1 பிளேட் சிக்கன் 65
8 வீச்சுப் பரோட்டா
1 பிளேட் சிக்கன் பட்டர் மசாலா
1 விஸ்கி பாட்டில்
2 பாக்கெட் சிகரெட்
உடனே வாங்கிட்டு வாப்பா''
இது...
கன்விக்ட் வார்டரிடம்
சிறையில் உள்ள
கைதி பிரமுகர் சொ

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/30/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3010595.html
3010594 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அலர் தூற்றுவ முல்லை - மீனாட்சி பாலகணேஷ் DIN Sunday, September 30, 2018 03:12 AM +0530 சிறுமியர், உப்பங்கழிப் பக்கம் ஓடி விளையாடியபடி இருக்கின்றனர். விளையாடுமிடத்தில் ஒரு பகுதியிலிருந்து தாங்க முடியாத புலால் நாற்றம் வீசுகின்றது. சிறுமியர் சிலர் அதைப் பொறுத்துக் கொள்கின்றனர்; ஒருத்தி மட்டும் பொறுக்க முடியாமல், உடல் குழைந்து நடுங்கி, வாயில் நீர் ஊற,  காலையில் உண்ட உணவை வாந்தி எடுத்துவிடுகிறாள். 

ஒருத்தி, "இதைப் பாருங்கடி!' எனக் கண்களால் மற்ற சிறுமிகளுக்குச் ஜாடை காட்டுகிறாள். எல்லாச் சிறுமியரும் கூடி முதல் சிறுமியைப் பார்த்து, அவள் செய்ததைச் சொல்லிச் சொல்லி நகைக்கின்றனர்.

உப்பங்கழி (நெய்தல் நிலம்) தாழை மலர்களும், ஆம்பல், குவளை மலர்களும் (மருத நிலம்), மலர் சொரியும் முல்லைக் கொடிகளும் (முல்லை நிலம்) நெருங்கியுள்ள இடத்தில் இப்படிப்பட்ட ஒரு காட்சியைத் தான் கண்டதாகக் கூறுகிறார் திருவிளையாடற் புராண ஆசிரியரான பரஞ்சோதியார். எல்லா நிலத்துப் பூக்களும் உள்ள இடத்தில் இயற்கையாக நிகழும் ஒரு செயலை, விளையாடும் இளம் சிறுமிகளின் கும்மாளம் போல சுவைபட வருணிக்கிறார்.

"ஆறு சூழ்கழிப் புலால் பொறாது அசைந்து கூன் கைதை
சோறு கால்வன ஆம்பல்வாய் திறப்பன துணிந்து
கூறு வாரெனக் குவளைகண் காட்டிடக் கூடித்
தூறு வாரெனச் சிரித்து அலர் தூற்றுவ முல்லை' 

ஆறாக ஓடுகின்ற உப்பங்கழியின் புலால் நாற்றத்தைப் பொறுக்கமாட்டாமல் சோர்ந்து, உடல் நடுங்கி வளைந்த நெய்தல் நிலத்துத் தாழை மலர்கள் மகரந்தமாகிய சோற்றைக் கக்கும்; அதைக் கண்டு துணிந்து அவை வாந்தி செய்கின்றதெனக் கூறுவார் போல (அலர் தூற்றுவதுபோல) ஆம்பல் மலர்கள் வாயைத் திறக்கும். இந்தச் செய்தியைக் கண்களால் ஜாடை காட்டி, மற்றவர்களுக்கு அறிவிப்பதுபோல, கருங்குவளை மலர்கள் நிற்கின்றனவாம். அவற்றுடன் சேர்ந்துகொண்டு கூடித் தாமும் பழிப்பவர்கள் போல நகைத்த வண்ணம் முல்லை மலர்கள் தமது பழைய மலர்களை உதிர்க்கின்றனவாம்! 
வியப்பான கற்பனை! திணை மயக்கம் எனும் உத்தியைக் கையாண்டு மதுரையின் இயற்கை வளங்களை வண்ணமய ஓவியங்களாக அழகுபட அகக்கண்ணில் விரிக்கும் சொல்லோவியங்கள்!

திணை மயக்கம்:

திணை மயக்கம் ஓர் இலக்கிய உத்தியாகப் பெரும்பாலும் அகவிலக்கியங்களில் காணப்படுகின்றது. முதல், கரு, உரி ஆகிய மூன்றும் அகத்திணைப் பாடலுக்குரிய பொருள்கள். இவற்றுள் முதற்பொருள் நிலம் (குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை), பொழுது (கார்காலம், கூதிர் காலம், வேனிற்காலம், வைகறை, விடியல், நண்பகல், மாலை, நள்ளிரவு) என இரண்டினைக் கொண்டது. கருப்பொருள்களாவன: தெய்வம், உணவு, மா, மரம், புள், பறை, தொழில், யாழ் என்பன.
உரிப்பொருள்களாவன: புணர்தல் (குறிஞ்சி), இருத்தல்(முல்லை), ஊடல்(மருதம்), இரங்கல் (நெய்தல்), பிரிதல் (பாலை). இவற்றுள் பொழுதும் கருப்பொருளும் மயங்கி அமைய இயலும் என்பர். அவ்வத் திணைகளுக்குரிய கருப்பொருள்கள் அந்தந்தத் திணைகளுக்கே உரியதாக அமையின் சிறப்பாக இருக்கும். அவ்வாறு அமையாவிடினும், அவை அமைந்த நிலத்திற்குரியனவாகவே கருதப்பட வேண்டும் என்பது நியதி.  
ஒரு நிலத்திற்கே உரியதான பூக்கள் மற்ற நிலங்களிலும் பூக்க வாய்ப்புண்டு. நெய்தற் பூ மருத நிலத்திலும் பூக்கலாம்;  குறிஞ்சிக்குரிய பறவை வேறு நிலத்திலும் பறக்கலாம். இவ்வாறு வரும்பொழுது, அந்தந்தப் பூவையும் புள்ளையும் அவை உள்ள வேறு நிலங்களுடன் பொருத்திப் பொருள் உணர்ந்து
கொள்ள வேண்டும். காலமும் அவ்வாறே. குறிஞ்சிநிலப் பொழுதான யாமம் என்னும் சிறுபொழுதும்  முல்லை நிலத்தின் பெரும்பொழுதான கார்காலமும் மற்ற நிலங்களிலும் வரும் வாய்ப்புகள் உள்ளனவே! இதுவே திணை மயக்கம் எனப்படும்.
திணை என்பது உரிப்பொருளைக்கொண்டே முடிவு செய்யப்படுவதால், உரிப்பொருள் மயங்குவது இல்லை என்பது ஒரு கூற்று. ஆனால், நம்பியகப்பொருளில் ஐந்திணைக்குரிய எல்லாப் பொருள்களும் (முதல், கரு, உரி) மயங்கி வரலாம் எனக் கூறுவார். இதற்கான சான்றுகளாக சங்க இலக்கியங்களிலிருந்து பல பாடல்களையும் மேற்கோள்களாகக் காட்டியுள்ளார். 
பரஞ்சோதி முனிவர் தாமியற்றிய திருவிளையாடற் புராணத்தின் மதுரைக் காண்டத்தில், "திணை மயக்கம்' என்னும் தனித் தலைப்பிலேயே அழகான ஒன்பது பாடல்களைப் பாடியுள்ளார். முதலாவதாக, திருவிளையாடற் புராணம் அக இலக்கிய வகையைச் சார்ந்த இலக்கியம் அன்று; அடுத்து, திருவிளையாடல் புராணப் பாடல்கள் முற்றுமாகக் கருப்பொருளைச் சார்ந்தே படைக்கப்பட்ட - திணை மயக்கமாக இருப்பது மிகவும் வியப்பைத் தருகின்றது. திணைகள் இவ்வாறு மயங்கினாலும் இலக்கியச் சுவை மிகுந்து காணப்படுவதனால் இவை சொற்கோலமாகின்றன. 
முதல் காண்டமாகிய மதுரைக் காண்டத்தில் கடவுள் வாழ்த்துப் பகுதிக்குப் பின்பு நாட்டின் வளம் விவரிக்கப்படுகின்றது. பொருநை நதியின் சிறப்பு, அந் நதியின் வெள்ளம், உழவின் சிறப்பு, பயிர்களை விளைவிக்கும் முறை முதலியனவற்றைப் பரஞ்சோதி முனிவர் அழகாக விளக்குகிறார்.
அடுத்து, பாண்டிய நாட்டின் இயற்கை வளங்களை அழகும் சுவையும் மிளிர எடுத்துரைக்கும்போது, திணை மயக்கம் என்ற உத்தியைக் கையாண்டு, மதுரையின் இயற்கை வளத்தைப் போற்றித் தொடங்குகிறார். இப்பாடலே மிக்க வியப்பை விளைவிப்பது.

"இன் தடம் புனல் வேலிசூழ் இந்நில வரைப்பில்
குன்றம் முல்லை தண்பணை நெய்தல் 
குலத்தினை நான்கும்
மன்ற உள்ள மற்றவை நிற்க மயங்கிய மரபின்
ஒன்றோடு ஒன்று போய் மயங்கிய 
திணை வகை உரைப்பாம்' 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/30/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/30/அலர்-தூற்றுவ-முல்லை-3010594.html
3010593 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஊருக்குள் இளைத்தவர்கள் - முனைவர் ச. சுபாஷ் சந்திரபோஸ் DIN Sunday, September 30, 2018 03:10 AM +0530 பொதுவாகக் கிராமங்களில் சாகுபடித் தொழில் செய்வோரும் அவர்களுக்குத் துணையாகப் பிற தொழில் செய்வோரும் வாழ்வார்கள். பார்ப்பனர், வாணிபம் செய்வோர், வண்ணார், முடி திருத்துவோர், குயவர், தச்சர், கொல்லர், குடிவேலை செய்வோர் எனப் பலரும் சாகுபடித் தொழில் செய்வோரைச் சார்ந்தே இருப்பார்கள். இணக்கமாக வாழ்ந்தாலும் முரண்பாடும் வந்துபோகும்.
இன வேறுபாடு இல்லாமல் சகுனம் பார்த்துக் கொள்வார்கள். "எனக்கு முன்னால் வந்தே; போன காரியம் கெட்டுப்போச்சு' என்பார் நிலக்கிழார். "ஒங்க நேரம் என்னக் கொண்டாந்து இங்க விட்டிருக்கு' என்பார் தொழிலாளி. இப்படிப் பதில் கூறுவதை ஏழைக் குறும்பு என்பார்கள்.
மாடு வாங்கி, விற்று வாணிபம் செய்யும் ஒருவர் பல எருமை மாடுகளை வாங்கித் தம் ஊருக்கு ஓட்டிப்போகிறார். நீண்ட தூரம் செல்லவேண்டி இருப்பதால் மேய்த்தும், ஓய்வு கொடுத்தும்  ஓட்டிக்கொண்டு போகிறார்.
ஓய்வெடுத்த மாடுகளை ஒரு பெரிய ஆற்றின் குறுக்காக ஓட்டிச் செல்லும்போது, எங்கோ பெய்த மழை வெள்ளத்தால் மாடுகள் எல்லாம் அடித்துச் செல்லப்பட்டன. மாட்டு வாணிபம் செய்பவர் தப்பிப் பிழைத்து, சோகத்தோடு தன் ஊருக்குப் போய்விட்டார்.
வெள்ளத்தில் அடித்துச் செல்லப்பட்ட எருமைகள் அனைத்தும் செத்து,  நாறி,  ஓர் ஊரின் ஓரமாக ஒதுங்கிவிட்டன. தண்ணீர் தேங்கும் பகுதி என்பதால், ஒதுங்கிய இடத்தைவிட்டு மிதந்து ஆற்றோடு போக முடியவில்லை.
ஊருக்குள் நாற்றம் தாங்க முடியவில்லை. மூக்கைப் பிடித்துக் கொண்டு மிதக்கும் எருமைகளைப் பார்க்கின்றார்களே தவிர, அவற்றை ஆற்றின் போக்கில் தள்ளிவிடவோ, எடுத்து அடக்கம் செய்யவோ யாரும் முன்வரவில்லை.
"ஊரில் எந்தெந்த காரியத்தை யார் யார் செய்ய வேண்டும் என்பதை முன்னோர் எழுதிவைத்துள்ள அடங்கலைப் புரட்டிப் பார்த்தால் தெரியும்' என ஊர்ப் பெரியவர் ஒருவர் கூறுகின்றார்.
ஊôர்க் கணக்கரை அழைத்து வர ஆள் அனுப்புகின்றார்கள். அவரும் உடனடியாக ஊர்ச்சபைக்கு வருகின்றார். பெரியோர்கள் கணக்கரிடம் செய்தியைக் கூறுகின்றனர். செய்தியை அறிந்த கணக்கரும் தாமதம் செய்யாமல் தன் இல்லத்திற்குச் செல்கின்றார்.
ஊர் தொடர்பாக எழுதி வைக்கப்பட்டுள்ள சுவடியை எடுத்துக் கொண்டு கணக்கார் ஊர்ச் சபைக்கு வருகின்றார். ஒவ்வொன்றாகப் புரட்டுகின்றார். ஓர் ஏட்டை எடுக்கின்றார். "கவனமாகக் கூறுகின்றேன்' என்னும் பொருள்பட,  "கண்ணுறீஇக் கழறுகின்றேன்' என்று ஓலைச் சுவடியைப் படிக்கின்றார்.
"காட்டு எருமுட்டை பொறுக்கி
    மட்கலஞ் சுட்ட புகையான்
மேற்கே மேகந் தோன்றி
    மின்னி இடித்து மழை பொழிந்து
யாற்றில் நீத்தம் பெருகி
    அடித்துக் கொல்லும் எருமைகளை
ஈர்த்துக் கொணர்ந்து கரையேற்றல்
    இவ்வூர்க் குயவர்க்கு என்றம் கடனே'
"மாடுகள் மேயும் காட்டில் காய்ந்து கிடக்கும் எரு முட்டைப் பொறுக்கி வந்து, சூளையில் வைத்து, மட்பாண்டங்களைச் சுட்டபோது புகை எழுந்தது. அப்புகையால் மேற்கே மேகம் தோன்றி, இடியிடித்து, மின்னி, மழை பொழிந்தது. அம்மழையால் வந்த வெள்ளத்தில் எருமைகள் அடித்துச் செல்லப்பட்டு இறந்தன. அவற்றைக் கரை ஏற்றி அடக்கம் செய்வது எப்போதும் ஊர்க் குயவரின் 
கடமையாகும்' என்பது பாடலின் பொருள்.
தொல்காப்பியம் சொல்லதிகாரத்தில், "தொன்னெறி மொழிவயின் ஆகுநவும்' (449:3) என்னும் அடிக்கு, பண்டைய வழக்கொன்று சுட்டப்பட்டுள்ளது. இந்த அடிக்கு, "முதுசொல்லாகிய செய்யுள் வேறுபாட்டின்கண் இயைபில்லன இயைந்தனவாய் வருவனவும் என்றவாறு. அவை யாற்றுள் செத்த எருமை ஈர்த்தல் ஊர்க் 
குயவர்க்குக் கடன் என்பது முதலாயின' எனச் சேனாவரையர் உரை 
எழுதுகின்றார். தொல்காப்பியச் சொல்லதிகாரம் சேனாவரையர் உரைக்குப் புன்னாலைக் கட்டுவன் சி. கணேசையரின் குறிப்புரையில் விரிவாக எழுதப்பட்டுள்ளது.
"முன்னோர் எவ்வளவு நுட்பமாக ஒவ்வொருவரின் கடமையை எழுதி வைத்திருக்கிறார்கள்' என்று வியந்தபடியே, குயவர் ஒருவர் செத்து நாற்றமடிக்கும் எருமைகளைக் கரையேற்றப் போகிறார்.
ஊரிலுள்ள மக்கள் ஆண்டுதோறும் கணக்கருக்குப் பொருள் கொடுக்க வேண்டும். யாது காரணத்தாலோ குயவரால் கணக்கருக்குப் பொருள் கொடுக்க முடியவில்லை. குயவரைக் குறி வைத்திருந்த கணக்கருக்குத் தக்க சமயம் கிடைத்தது.
பழைய பனை ஓலையில் பாடல் புனைந்து, இடைச்செருகலாக வைத்துப் படித்துக்காட்டிவிட்டார். "ஈன்று புறந்தருதல் என்றலைக் கடனே' எனத் தொடங்கும் (புறநானூறு-312) பாடலைக் கணக்கர் படித்திருப்பார் போலும்.
தொடர்பில்லாத ஒன்றைத் தொடர்புடையதாகக் காட்டும் 
மரபிற்கு இத்தொன்னெறிக் கதை சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும். "வல்லான் வகுத்ததே வாழ்க்கை' என்னும் மரபில்தானே உலகமும் 
இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/30/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/30/ஊருக்குள்-இளைத்தவர்கள்-3010593.html
3010592 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 44: 10. ஆசிரிய  விருத்தம் (2) "வாகீச கலாநிதி'  கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, September 30, 2018 03:08 AM +0530
சென்றவாரத் தொடர்ச்சி

..
"மருந்தறியேன் மணியறியேன் மந்திரமொன் றறியேன்
    மதியறியேன் விதியறியேன் வாழ்க்கை நிலை யறியேன் திருந்தறியேன் திருவருளின் செயலறியேன் அறந்தான்
    செய்தறியேன் மனமடங்கும் திறத்தினிலோ ரிடத்தே இருந்தறியேன் அறிந்தோரை ஏத்திடவு மறியேன்
    எந்தைபிரான் மணிமன்றம் எய்தஅறி வேனோ
இருந்த திசை சொலவறியேன் எங்ஙனம்நான் புகுவேன்
    யார்க்குரைப்பேன் என்னசெய்வேன் ஏதுமறிந் திலனே'
இதுவும் எண்சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தமே.
"வானின் மேயவர்கள் சூர னாலிடர்கொள் போதி லேயவர்தம்
    வாழ்வு சீரடைய வைத்தவன்
தேனி னோடுதினை பூண தாகவளி காடு மேவுமகள்
    சீரு லாவுமெழில் சிந்தையின் 
மேனி லாவஅவள் பால தாகமிகு மாலொ டேகியவன்
    வேத வேள்விநனி காப்பவன் 
ஆனை மாமுகவ னார்பி னேஉதய மான மாகுமரன்
    ஆறு வீடுடைய நாதனே'
இது ஒன்பதின் சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்.
"கொங்கு தங்கு கோதை யோதி மாத ரோடு
    கூடி நீடும் ஓடை நெற்றி
வெங்கண் யானை வேந்தர் போந்து வேதகீத
    நாத வென்று நின்று தாழ
அங்க பூவ மாதி யாய ஆதி நூலின்
    நீதி யோதும் ஆதி யாய
செங்கண் மாலைக் காலை மாலை சேர்நர் சேர்வர்
    சோதி சேர்ந்த சித்தி தானே'
இது பதின்சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்.
"பேரா தரிக்கும் அடியவர்தம்
    பிறப்பை ஒழித்துப் பெருவாழ்வும்
            பேறுங் கொடுக்க வரும்பிள்ளைப்
                பெருமான் என்னும் பேராளா
சேரா நிருதர் குலகலகா
    சேவற் கொடியாய் திருச்செந்துர்த்
            தேவா தேவர் சிறைமீட்ட
                செல்வா என்றுன் திருமுகத்தைப்
பாரா மகிழ்ந்து முலைத்தாயர்
    பரவிப் புகழ்ந்து விருப்புடன்அப்
            பாவா வாஎன் றுனைப்போற்றிப்
                பரிந்து மகிழ்ந்து வரவழைத்தால்
வாரா திருக்க வழக்குண்டோ
    வடிவேல் முருகா வருகவே 
            வளருங் களபக் குரும்பைமுலை
                வள்ளி கணவா வருகவே'

இது பன்னிரு சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம். அரையடிக்கு இரண்டு மாவும் ஒரு காயும் உள்ள அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்த அடிகளே மீட்டும் மடக்கி வந்தது இது. இத்தகைய விருத்தங்களை இரட்டையாசிரிய விருத்தங்கள் என்றும் கூறுவர்.

"துள்ளுமறி யாமனது பலிகொடுத் தேன்கர்ம
    துட்டதே வதைகளில்லை
துரியநிறை சாந்ததே வதையா முனக்கே
    தொழும்பனன் பபிடேகநீர்
உள்ளுறையி லென்னாவி நைவேத்தி யம்ப்ராணன்
    ஓங்குமதி தூபதீபம்
ஒருகால மன்றிதுச தாகால பூசையா
    ஒப்புவித் தேன்கருணைகூர்
தெள்ளுமறை வடியிட்ட அமுதப் பிழம்பே
    தெளிந்ததே னேசீனியே
திவ்யரசம் யாவும் திரண்டொழுகு பாகே
    தெவிட்டாத ஆனந்தமே
கள்ளனறி வூடுமே மெள்ளமௌ வெளியாய்க்
    கலக்கவரு மானந்தமே
கருதரிய சிற்சபையி லானந்த ந்ருத்தமிடு
    கருணாக ரக்கடவுளே'    
இதுவும் பன்னிருசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம். இதுவும் இரட்டை  ஆசிரிய விருத்தம். 

(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/19/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/30/கவி-பாடலாம்-வாங்க---44-10-ஆசிரிய--விருத்தம்-2-3010592.html
3010591 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, September 30, 2018 03:05 AM +0530  

வென்றடு கிற்பாரை வெப்பித் தவர்காய்வ(து)
ஒன்றொடு நின்று சிறியார் பலசெய்தல்
குன்றொடு தேன்கலாம் வெற்ப! அதுபெரிதும்
நன்றொடு வந்ததொன் றன்று. (பா-65)

குவடுகளோடு தேனொழுக்குகள் மாறுபட்டுக் கலாம் விளைக்கும் மலை நாட்டை உடையவனே!  தம்மைக் கொல்ல வல்லவர்களைக் கொதிப்பிக்கச் செய்து,  அவர் காய்வதாகிய ஒரு செயலின் கண்ணே நின்று, வலிமையாலும் அறிவாலும் சிறியவர்கள் அவர்க்கு மாறுபட்ட பலவற்றைச் செய்தல், அச்செயல், மிகவும் நல்ல காலத்திற்குத் தனக்கு வந்ததொரு செயலன்று. (க-து.) வலியார்க்கு மாறுபட்டு நின்று அறிவிலார் செய்வன அவர்க்கே தீங்கினை விளைவிக்கும்.  "அது பெரிதும் நன்றொடு வந்ததொன் றன்று' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/30/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3010591.html
3006028 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் Monday, September 24, 2018 02:45 PM +0530 கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை, "சிவமொக்கா' தமிழ்ச் சங்கத்துக்குக் சென்று வந்த பெருவியப்பிலிருந்து நான் இன்னும் மீண்டபாடில்லை. சொந்தமாகத் தமிழ்ச் சங்கத்துக்குக் கட்டடம், திருமண மண்டபம் மட்டுமல்லாமல், இப்போது வெளியூர்களிலிருந்து சுற்றுலாப் பயணிகள் வந்தால் தங்குவதற்கு 35 அறைகளையும் கட்டிக்கொண்டிருக்கிறார்கள், சிவமொக்கா தமிழ்ச் சங்கத்தினர்.

ஓர் ஏக்கர் நிலப்பரப்பில் அமைந்திருக்கும் சிவமொக்கா தமிழ்ச் சங்கக் கட்டடத்தின் முகப்பில் திருவள்ளுவர் சிலை ஒன்று நிறுவப்பட்டிருக்கிறது. இப்போதைய தலைவரான ராஜசேகருக்கு சிவமொக்கா தமிழ்ச் சங்க உறுப்பினர்கள் விதித்த ஒரே கட்டளை, எப்படியாவது திருமண மண்டபத்தைக் கட்டிமுடிக்க வேண்டும் என்பதுதான்.

மும்பை, புவனேஷ்வர், திருவனந்தபுரம், பாலக்காடு, கொல்லம், புதுவை, திருவண்ணாமலை, விழுப்புரம் என்று கர்நாடகத்துக்கு வெளியே இயங்கும் பல தமிழ்ச் சங்க நிர்வாகிகளும் அங்கே குழுமியிருந்தது எனது மகிழ்ச்சியை இரட்டிப்பாக்கியது.

சிவமொக்கா தமிழ்ச் சங்கத்தின் முக்கிய உறுப்பினர்களில் ஒருவரான ராஜூ என்னை "ஜோக்' அருவிக்கும், சிவமொக்காவிலுள்ள முருகன் கோயிலுக்கும் அழைத்துச் சென்றார். சிவமொக்கா ஊரையொட்டியுள்ள குன்றின் மீது அமைந்திருக்கிறது அந்த அழகான முருகன் கோயில்.

ஒரு நூற்றாண்டிற்கும் முன்னர் தமிழகத்திலிருந்து வந்திருந்த மூதாட்டி ஒருவரால், சிறிய அளவில் உருவாக்கப்பட்ட அந்த முருகன் கோயில் இப்போது மூன்று திருமண மண்டபங்களுடன் கூடிய மிகப்பெரிய கோயில் வளாகமாக மாறியிருக்கிறது. சிவமொக்கா தமிழை மட்டும் வளர்க்கவில்லை; தமிழ்க் கடவுளுக்கும் கோயில் எழுப்பிப் போற்றுகிறது. அடுத்த முறை எப்போது சிவமொக்கா பயணம் என்று என் மனது இப்போதே கேட்கத் தொடங்கிவிட்டது!
 
*

சிவமொக்காவில் தமிழ் அமைப்புகள் ஒன்றுகூடுவது குறித்து கடந்த வாரம் பதிவு செய்திருந்ததன் விளைவோ என்னவோ தெரியவில்லை. அதேபோன்ற தாக்கம் தமிழகத்திலும் ஏற்பட்டிருப்பது மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது. வெள்ளிக்கிழமை இரவு திருவண்ணாமலையிலிருந்து பா.இந்திரராஜனும், கவிஞர் முகில் வண்ணனும், திருவை. பாபுவும் என்னைச் சந்திக்க வந்திருந்தனர்.

அவர்கள் தமிழகம் எங்கும் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் தமிழ் அமைப்புகளை ஒருங்கிணைக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டிருக்கிறார்கள். முனைவர் தெ.ஞானசுந்தரம் தலைமையில் இதுகுறித்துக் கலந்தாலோசிக்க அக்டோபர் மாதம் 7-ஆம் தேதி ஞாயிற்றுக்கிழமை காலை 10.30 மணிக்கு சென்னை, மேற்கு மாம்பலம் சந்திரசேகர் திருமண மண்டபத்தில் கூடுவது என்று முடிவெடுத்திருப்பதாகச் சொன்னார்கள்.

தமிழகம் எங்கும் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் பல்வேறு தமிழ் அமைப்புகளின் சார்பில், இந்த ஆலோசனைக் கூட்டத்தில் பிரதிநிதிகள் கலந்துகொள்ள வேண்டும் என்பது அவர்களது வேண்டுகோள். 2012-ஆம் ஆண்டில் தினமணியின் சார்பில் தில்லியில் கூட்டிய தமிழ் இலக்கிய அமைப்புகளின் மாநாடு போல, தமிழக அளவிலுள்ள இலக்கிய அமைப்புகளை ஒருங்கிணைக்கும் முயற்சிதான் இது என்று தெரிவிக்கிறார்கள்.

முனைவர் தெ.ஞானசுந்தரத்தின் தலைமையில் நடைபெற இருக்கும் தமிழ் அமைப்புகளின் ஒருங்கிணைப்புக்கான கலந்தாய்வுக் கூட்டம் வெற்றிபெற வாழ்த்துகிறேன்.

*
 
தமிழறிஞர்களும், இதழியலாளர்களும், கவிஞர்களும், படைப்பிலக்கியவாதிகள் அல்லர் என்று யார் சொன்னது? மிக அருமையான சிறுகதைகளை அரசியல்வாதிகள், கவிஞர்கள், கட்டுரையாளர்கள், தமிழறிஞர்கள் உள்ளிட்டோர் எழுதியிருக்கிறார்கள் என்பது பலருக்கும் தெரியாது. அந்த மாயையை உடைக்கிறது பாவை சந்திரனால் தொகுக்கப்பட்ட "இன்னொரு முகம்' என்கிற புத்தகம். கடந்தவார ரயில் பயணத்தின்போது அலுப்பே தட்டாமல் நேரம் நகர்ந்ததற்கு இதுவும் ஒரு காரணம்.

தமிழில் கவிதை மரபு என்பது தொன்றுதொட்டே இருந்து வருகிறது. கடந்த நூற்றாண்டு வரையிலும் கூட, கடிதப் பரிமாற்றங்கள், சீட்டுக் கவியாகத்தான் இருந்து வந்திருக்கின்றன. வசன நடை என்பது ஐரோப்பியர்கள் தமிழுக்குத் தந்த கொடை என்று கூறினால் தவறில்லை. அதிலும் குறிப்பாக, கிறிஸ்தவ மத போதகர்கள் தங்கள் மதத்தைத் தூக்கிப் பிடிக்கவும், சாமானிய மக்களுடன் தொடர்பு கொள்ளவும், அதன் மூலம் மதத்தைப் பரப்பவும் வசன நடையைப் பயன்படுத்தினார்கள்.

வீரமாமுனிவர் என்று பரவலாக அறியப்படும் இத்தாலிய மதபோதகரான கான்ஸ்டன்டைன் ஜோசப் பெஸ்கிதான் "பரமார்த்த குருவும் சீடர்களும்' என்ற நூலை எழுதி, வசன நடைக்குப் பிள்ளையார் சுழி போட்டவர். அவரைத் தொடர்ந்து விக்கிரமாதித்தன் கதைகள் (இப்ராஹிம் ராவுத்தர்), பிரதாப முதலியார் சரித்திரம் (மாயூரம் வேதநாயகம் பிள்ளை), கமலாம்பாள் சரித்திரம் (அ.மாதவையா), ஆறுமுக நாவலரின் பைபிள் மொழிபெயர்ப்பு ஆகியவை வெளிவந்தன.

மகாகவி பாரதியாரின் வசன இலக்கியங்கள், வ.வே.சு.ஐயரின் குளத்தங்கரை அரசமரம் என்று தொடங்கி, இப்போது வசனம் சார்ந்த படைப்புகள் சிறுகதையாகவும், நாவலாகவும், குறுநாவலாகவும் பல்கிப் பெருகிவிட்டன. நூற்றுக்கணக்கான தமிழ்ப் படைப்பிலக்கியவாதிகள் தோன்றி, சர்வதேச இலக்கியங்களுடன் ஒப்பிட்டுப் பேசக்கூடிய அளவிலான உரைநடை இலக்கியங்களைப் படைத்து வருகிறார்கள்.

"இன்னொரு முகம்' புத்தகத்தின் தனிச்சிறப்பு என்னவென்றால், வேறு துறையில் பயணம் நடத்தி, அதற்கிடையில் சிறுகதை எழுதுவதிலும் கவனம் செலுத்திய அரசியல்வாதிகள், அறிஞர்கள், ஆராய்ச்சியாளர்கள், கவிஞர்கள், கட்டுரையாளர்கள் ஆகியோர் எழுதிய அபூர்வச் சிறுகதைகள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுத் தொகுக்கப்பட்டிருப்பதுதான். பாரதியார், வ.ச.ஸ்ரீநிவாச சாஸ்திரி, மு.கதிரேச செட்டியார், வெ.சாமிநாத சர்மா, ராஜாஜி, பாரதி தாசன், சுத்தானந்த பாரதியார், எஸ்.வையாபுரிப் பிள்ளை, அ.சீநிவாஸ ராகவன், பெ.நா.அப்புசாமி முதலிய 16 பிரமுகர்களின் சிறுகதைகள் இதில் இடம்பெற்றிருக்கின்றன.
 
 *

இந்தவாரத் தேர்வு திருவாரூர் த.ரெ. தமிழ்மணி எழுதிய "விலை பேசுகிறார்கள்' என்கிற கவிதை. இதைப் பரிந்துரைத்தவர் கவிஞர் ஆரூர் புதியவன்.
 

கரையில்
  மீனுக்கு...
கடலில்
  மீனவனுக்கு...

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/23/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/23/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3006028.html
3006032 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பெண்பாவம் பொல்லாதது DIN DIN Sunday, September 23, 2018 03:00 AM +0530 தலைவியை மணம் செய்து கொள்ள நினையாமல் இரவுக்குறியில் சந்தித்துக் களவு வாழ்க்கை வாழ்வதிலே பெருவிருப்பம் கொண்டிருந்தான் தலைவன். இதனையறிந்த தோழி, தலைவிக்கு மணவாழ்க்கை நிகழவேண்டுமென எண்ணினாள். தலைவனிடம் இதைப் பற்றி எப்படிப் பேசுவது எனச் சிந்தித்தாள்.
ஒருநாள் இரவு நேரத்தில், தலைவியின் வீட்டுக்குப் பின்புறம் உள்ள வேலியோரத்தில் பிறர் அறியாதவாறு தலைவியைச் சந்திக்க தலைவன் வந்ததைத் தோழி அறிந்தாள். அந்நேரத்தில் அங்கு நின்றிருந்த தலைவன் கேட்கும்படியாகத் தலைவியிடம் தோழி பேசுகிறாள்.
"ஒருநாள் நம் இல்லத்திற்கு விருந்தினர்கள் வந்திருந்தனர். தலைவனும் அவர்களுடன் வந்தான். அவனைக் கண்டு ஐயம் கொண்ட அன்னை, அன்றுமுதல் பகைவரது போர்க்களத்தின் பக்கத்திலுள்ள ஊரினர் எவ்வாறு தூங்காமல் இருப்பரோ, அவர்கள் போன்று இரவில் தூங்காமல் இருக்கிறாள். நீராடச்சென்ற ஒளிபொருந்திய நெற்றியையுடைய பெண் ஒருத்தி, நன்னன் என்னும் மன்னன் தோட்டத்தில் இருந்த மாமரத்திலிருந்து விழுந்து, ஆற்றுநீரில் அடித்து வந்த மாங்காயைத் தின்றுவிட்டாள். இதனால் உண்டாகிய குற்றத்திற்காக அப்பெண்ணின் தந்தை, எண்பத்தொரு களிற்று யானைகளையும், அப்பெண்ணின் எடைக்கு நிகரான பொன்னாலான பாவையையும் கொடுத்தான். அதனை ஏற்காத மன்னன் அப்பெண்ணைக் கொலை செய்தான். அதனால், நன்னன் மீண்டுவர முடியாத கொடிய நரகத்திற்குச் சென்றான். அத்தகைய நரகத்திற்கு நம் அன்னையும் போவாளாக' என்றாள்.
"மண்ணிய சென்ற ஒண்ணுத லரிவை
புனல்தரு பசுங்காய் தின்றதன் தப்பற்
கொன்பதிற் றென்பது களிற்றொ டவணிறை
பொன்செய் பாவை கொடுப்பவுங் கொள்ளான்
பெண்கொலை புரிந்த நன்னன் போல
வரையா நிரையத்துச் செலீஇயரோ அன்னை
ஒருநாள் நகைமுக விருந்தினன் வந்தெனப்
பகைமுக ஊரின் துஞ்சலோ இலளே' (குறுந்- 292)
தலைவனைச் சந்திக்க முடியாத வகையில் தலைவிக்குப் பாதுகாப்பு மிகுந்திருக்கிறது என்பதை அன்னையின் செயல் மூலம் தலைவனுக்கு உணர்த்தினாள். இதன் மூலம் இரவில் இனியும் தலைவியைச் சந்திக்க முடியாது என்பதைத் தலைவன் கேட்கும்படித் தெளிவுபட தோழி கூறிவிட்டாள். மேலும், தலைவனைச் சந்திக்க விடாமல் தடுக்கும் அன்னை, பெண்ணைக் கொலை செய்த நன்னன் அடைந்த நரகத்தை அடைவாள் எனவும் கூறப்பட்டுள்ளது.
இரவில் தலைவன் வரவை ஊரினர் அறிந்தால் "அலர்' ஏற்பட்டு தலைவிக்கு அவப்பெயர் உண்டாகும். மேலும், தலைவன் திருமணத்தை நீட்டித்துக்கொண்டே சென்றால், தலைவி துயரப்பட்டு இறக்கவும் நேரிடலாம். அதனால், தலைவனுக்குப் பாவம் ஏற்படலாம் எனக் கூறுவதாகவும் அமைகிறது. இக்கூற்றைக் கேட்ட தலைவன் உன்னை விரைவில் மணம்செய்து கொள்வான் எனக்கருதவும் இடமுண்டு.
இன்றைக்கும் ஆண்களில் சிலர் பெண்களிடம் "திருமணம் செய்து கொள்கிறேன்' எனக்கூறி, காலம் நீட்டித்து ஏமாற்றுவதைக் காணமுடிகிறது. இதனால், பெண்களின் எதிர்கால வாழ்க்கை கேள்விக்குறியாகி விடுகிறது. இத்தகைய பெண்பாவம் பொல்லாதது என்கிற செய்தியைத்தான் புலவர்கள் அன்றே நம் சங்க இலக்கியங்களில் பதிவு செய்துள்ளனர்.
- முனைவர் கி. இராம்கணேஷ்





 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/23/w600X390/PEN_PAVAM_POLLATHU.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/23/பெண்பாவம்-பொல்லாதது-3006032.html
3006027 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பகலில் விளக்கேற்றச் சொன்னவள் DIN DIN Sunday, September 23, 2018 02:57 AM +0530 வீடுகளிலும், மாடங்களிலும் விளக்கேற்றி விழாக்கள் கொண்டாடுவது தமிழர் மரபு. ஆனால், பட்டப்பகலில் விளக்கேற்றி காத்திருந்த தலைவியைப் பற்றி அறிவீர்களா?
 அது ஒரு காலைப்பொழுது, பகலவன் ஒளியில் வீடும் மாடமும் பளிச்சிட்டது. வீட்டுத் தலைவியோ சிறியதும் பெரியதுமான சரவிளக்குகளைத் தூய்மையாக்கிக் கொண்டிருந்தாள். ஒளிரும் தலைவியின் முகம் கண்ட தோழி, "இன்றென்ன தீபத் திருநாளா? தீபாவளித் திருநாளா? இந்தக் காலைப்பொழுதில் எதற்காக இத்தனை விளக்குகளையும் தூய்மை செய்கிறாய்?'' என்றாள்.
 "உன் கேள்விக்குப் பின்னர் பதில் சொல்கிறேன். முதலில் விளக்குகளில் திரியும், பசு நெய்யும் இட்டு வீட்டை அலங்காரப்படுத்து. பசு நெய் தவிர வேறு நெய் எனில், அவர் திருமேனி இன்னலுறும்'' என்றாள் தலைவி.
 விளக்குகளுக்குப் பசுநெய் இட்டு, திரிகளைப் போட்டு விளக்கேற்றி வீடு, மாடம், வாசல் என விளக்குகளால் அலங்கரித்தாள் தோழி. "கற்பூரம் கொணர்ந்திடுக! தோழி, கண்ணேறு கழிப்பாம்' என்பாய். எனவே, கற்பூரம் உள்ளதிங்கே. ஆனால், யார்தான் வரப்போகிறார்கள்? எப்படி இருப்பார் அவர் ?'' என்றாள் தோழி.
 "தோழி, விளக்கேற்றுதல் என்பது எப்பொழுதும் மங்கலமானது என்பதை நீ அறியாயோ? வேள்விகளிலும், மங்கல விழாக்களிலும் பசு நெய்யே பயன்படும். வருபவர் யார் என்கிறாய்? அவர் வேண்டுதல் வேண்டாமை இல்லார்; மெய்யே மெய்யாகி இன்ப மயமாய்க் காட்சியளிக்கும் சுத்த சிவானந்த ஜோதி'' என்று கீழ்வரும் பாடல் வாயிலாகத் தோழிக்கு பதிலுயிரைக்கிறார் அருட்பிரகாச வள்ளலார்.
 "அருளாளர் வருகின்ற தருணமிது தோழி
 ஆயிரம் ஆயிரங்கோடி அணிவிளக்கேற் றிடுக
 தெருளாய பசு நெய்யே விடுக மற்றை நெய்யேல்
 திருமேனிக் கொருமாசு செய்தாலும் செய்யும்;
 இருளேது காலை விளக்கேற்றிட வேண்டுவதோ
 என்னாதே மங்கலமா ஏற்றுதலாங் கண்டாய்
 மருளேல் அங்கவர் மேனி விளக்கம தெண்கடந்த
 மதிகதிர் செங்கனல் கூடிற் றென்னிலும் சாலாதே!
 (திருவருட்பா, ஆறாம் திருமுறை, 32)
 -இரா.வெ.அரங்கநாதன்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/23/w600X390/valla.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/23/பகலில்-விளக்கேற்றச்-சொன்னவள்-3006027.html
3006026 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 43  "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, September 23, 2018 02:56 AM +0530 10. ஆசிரிய விருத்தம் (1)
 ஆசிரிய விருத்தம் ஆறுசீர் முதல் எத்தனை சீராலும் அளவொத்த நான்கு அடிகளால் வருமென்பதைத் தொடக்கத்திலேயே பார்த்தோம். பிற்காலக் காப்பியங்களில் பெரும்பாலானவை ஆசிரிய விருத்தத்திலே அமைந்திருக்கின்றன. பழங்காலத்தில் தொல்காப்பியத்தின்படி கொச்சகம் என்று அடக்கிக் கொள்வதற்கு உரியனவாக உள்ள சில பாடல்கள் யாப்பருங்கலக் காரிகையின்படி ஆசிரிய விருத்தத்தில் அடங்குவனவாக இருக்கும். சிலப்பதிகாரத்தில் வரும் ஆற்று வரி, கொச்சகம் என்று பெயர் பெறும். ஆயினும் அது அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தத்தின்பாற்படுவதைக் காணலாம்.
 "மருங்கு வண்டு சிறந்தார்ப்ப மணிப்பூ வாடை யதுபோர்த்துக்
 கருங்க யற்கண் விழித்தொல்கி நடந்தாய் வாழி காவேரி
 கருங்க யற்கண் விழித்தொல்கி நடந்த வெல்லாம் நின்கணவன்
 திருந்து செங்கோல் வளையாமை அறிந்தேன் வாழி காவேரி'
 இந்த ஆற்றுவரிப் பாட்டு அரையடிக்கு இரண்டு மாவும், ஒரு காயுமாக வந்த அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தமாக இருப்பதைக் காண்க. இவ்வாறு வந்த ஆசிரிய விருத்தம் நாளடைவில் பலவகைச் சந்தங்களை உடையதாய்ப் பெருகிப் பரந்து வளர்ந்துவிட்டது. ஆறு, ஏழு, எட்டுச் சீர்களால் வரும் ஆசிரிய விருத்தங்களே சிறப்புடையன என்று கூறுவர்.
 "காவிரிக் கரையில் மோகைக் கடிநகர்ப் புறத்தே ஓர்சார்
 பூவிரித் திலகும் சோலை பொதுளிய காந்தக் குன்றம்
 நாவிரித் தமைந்த பாவில் வல்லவர்நவின்ற சீர்கொண்
 டோவியத் தகுதி பெற்றே உயர்ந்தது காண்பி ரன்றே'
 இது அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்.
 "வண்ணக் கடம்ப மலர்த்தாரான் வள்ளி யணையும் திருமார்பன்
 சுண்ணநீறு சுடர்முகங்கள் துலங்கு மோரா றுடையவள்ளல்
 உண்ணத் தெவிட்டாப் பேரமுத மொத்த பாவால் அருணகிரி
 திண்ணத்துடனே பாடஅருள் தேவன் என்றும் துணையாவான்'
 இதுவும் அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்.
 "கஞ்சமலர் நான்முகனைத் தலைக்குட்டிச் சிறையிருத்தும் கந்த சாமி
 நெஞ்சமலர் அன்புடையோர்க் கெந்நாளும் துணையாகும் நேயன் தூயன்
 வஞ்சமலர் தருமனத்துச் சூரபன்மன் குலமுழுதும் மடித்த வேலன்
 தஞ்சமென அடிவணங்கிப் புகலடைந்தோர் தம்மடியே சார்து மன்றே'
 இதுவும் அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரியவிருத்தம்.
 "அம்மையே யப்பா ஒப்பிலா மணியே
 அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே
 பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்
 புழுத்தலைப் புலையனேன் றனக்குச்
 செம்மையே யாய சிவபதம் அளித்த
 செல்வமே சிவபெருமானே
 இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்
 எங்கெழுந் தருளுவ தினியே'
 இது எழுசீர்க் கழிநெலடி ஆசிரிய விருத்தம்.
 "சீதங்கொள் கடம்பலங்கல் மார்பி னானைத்
 திருமாலின் மருமகனைப் புலவர் பாடும்
 கீதங்கொள் பெருமானைச் சோதி வைவேல்
 கெழுமுதிருக் கரத்தானைச் சிறகடித்து
 நாதங்கொள் தனிச்சேவல் கொடியாக் கொண்ட
 நாயகனைத் தாயனைய அருளி னானைப்
 பாதங்கொள் பற்றென்னப் பற்றி னார்க்குப்
 பயனாய கடவுளினைப் பரவு வோமே'
 இது எண்சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்.
 (தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/22/w600X390/kivaja.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/23/கவி-பாடலாம்-வாங்க---43-3006026.html
3006025 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சங்க இலக்கியத்தில் "காசு'! DIN DIN Sunday, September 23, 2018 02:54 AM +0530 சங்க இலக்கியத்தில் "காசு' என்ற சொல்லைப் பற்றிய குறிப்புகள் 14 இடங்களில் கிடைக்கின்றன. இந்தக் குறிப்புகளின் மூலம் சங்க காலத்தில் காசு என்ற சொல் எந்தப் பொருளில் வழங்கப்பட்டது என்பதைக் காண்போம். இப் பதினான்கு குறிப்புகளில் ஏழு இடங்களில், காசு என்பது பெண்கள் இடுப்பில் அணியும் ஓர் அணிகலனில் கோக்கப்படும் உறுப்பாகவே கூறப்பட்டிருக்கிறது. அவை:
 1. பல் காசு நிரைத்த சில் காழ் அல்குல் - திரு 16
 2. காழ் பெயல் அல்குல் காசு முறை திரியினும் - நற் 66/9
 3. பொலம் பசும் பாண்டில் காசு நிரை அல்குல் - ஐங் 310/1
 4. உடுத்தவை, கைவினை பொலிந்த காசு அமை பொலம்
 காழ் மேல் - கலி 85/3
 5. பல் காசு நிரைத்த கோடு ஏந்து அல்குல் - அகம் 75/19
 6. பொலம் காசு நிரைத்த கோடு ஏந்து அல்குல் - அகம் 269/15
 7. பொலம் செய் பல் காசு அணிந்த அல்குல் - புறம் 353/2
 இங்கே, "அல்குல்' என்பது இடுப்பைச் சுற்றி, இடுப்புக்கும் சற்றுக் கீழான பகுதியைக் குறிக்கும். இன்றைக்குப் பெண்கள் இடுப்பில் ஒட்டியாணம் அணிந்திருப்பது போல, சங்க காலத்துப் பெண்கள் தம் இடுப்புக்குச் சற்றுக் கீழே, காசுகளைக் கோத்துச் செய்த ஓர் அணிகலனை அணிந்திருக்கின்றனர் என்பது தெளிவாகிறது. இந்தக் காசுகள் என்ன வடிவத்தில் இருந்தன என்பதனையும் இந்தக் குறிப்புகளினின்றும் அறியலாம்.
 இக்காசுகள் முட்டை அல்லது உருண்டை வடிவில் இருந்ததாகவும், பெரும்பாலும் பொன்னால் செய்யப்பட்டதாகவும் பல குறிப்புகள் குறிப்பிடுகின்றன. இக்காசுகள் "குமிழம்பழம்' போல் இருந்தன என்கிறது நற்றிணை.
 "இழை மகள்
 பொன் செய் காசின் ஒண் பழம் தாஅம்
 குமிழ் தலைமயங்கிய குறும் பல் அத்தம்' (நற் 274/3-5)
 இதன் பொருள்: அணிகலன் அணிந்த பெண்ணின் பொன்னால் செய்யப்பட்ட காசு போன்று ஒள்ளிய பழங்கள் உதிரும் குமிழமரங்கள் செறிந்து வளர்ந்த, சிறிதானவும் பலவானதுமான வழிகள். குமிழ் என்றாலே உருண்டை என்று பொருள். சங்க காலத்தில் பொன்னால் செய்யப்பட்ட காசு எப்படி இருந்திருக்கும் என்று படம் (1) காட்டுகிறது. இந்தச் செய்தியை உறுதிப்படுத்தும் வண்ணம், இக்காசுகள் வேப்பம் பழத்தை ஒத்திருந்தன என்கிறது குறுந்தொகை.
 "கிள்ளை
 வளை வாய் கொண்ட வேப்ப ஒண் பழம்
 புது நாண் நுழைப்பான் நுதி மாண் வள் உகிர்
 பொலம் கல ஒரு காசு ஏய்க்கும்' (குறு 67/2-4)
 இதன் பொருள்: கிளியானது தன் வளைந்த அலகில் கொண்டிருக்கும் வேம்பின் ஒளிவிடும் பழம் புதிய நூலில் கோப்பதற்காக முனை சிறந்த, நன்றாக வளர்ந்த நகங்களில் கொண்ட பொன் அணிகலனின் ஒரு காசினைப் போன்றிருக்கும். வேப்பம்பழமும், படத்தில் காட்டப்பட்டுள்ள குமிழம்
 பழம் போல் இருக்கும் என்று நாம் அறிவோம்.
 பொன் செய் காசு, பொலம் கல காசு என்பதனால், பொன்னால் செய்யப்படாத காசும் இருந்திருக்கும் என்பது புலனாகிறது. மேலும், சில காசுகள் பளிங்கினால் செய்யப்பட்டன என்றும், அவை நெல்லிக்காய் போல் இருந்தன என்றும் கூறுகிறது அகநானூறு.
 "புறவு குயின்று உண்ட புன் காய் நெல்லி
 கோடை உதிர்த்த குவி கண் பசும் காய்
 அறு நூல் பளிங்கின் துளை காசு கடுப்ப' (அகம் 315/10-12)
 இதன் பொருள்: புறா துளைத்து உண்ட புல்லிய காய்களையுடைய நெல்லியின் மேல்காற்று உதிர்த்திட்ட, குவிந்த கண்ணினையுடைய பசிய காய்கள் அறுந்துபோன நூலிலிருந்த உருண்ட பளிங்கின் துளையிட்ட காசுகளை ஒப்ப சில காசுகள் மணிகளால் செய்யப்பட்டிருக்கும் என்று இன்னொரு பாடல் கூறுகிறது.
 "குயில் கண் அன்ன குரூஉ காய் முற்றி
 மணி காசு அன்ன மால் நிற இரும் கனி
 உகாஅ மென் சினை உதிர்வன கழியும்' (அகம் 293/6-8)
 இதன் பொருள்: குயிலின் கண்ணைப் போன்ற நிறமுள்ள காய்கள் முற்றி மணியினால் செய்யப்பட்ட காசுகளைப் போன்ற கரிய நிறத்திலான பெரிய கனிகள் உகாவின் மெல்லிய கிளைகளினின்றும் உதிர்ந்து ஒழியும். உகா என்பது ஓமை மரம். (படம்.2) இதன் கனிகள் மணி நிறத்தில் இருப்பதைக் காணலாம். சில காசுகள் வட்டமாகத் தட்டை வடிவிலும் இருந்திருக்கின்றன என்று ஐங்குறுநூறு குறிப்பிடுகிறது.
 "பொலம் பசும் பாண்டில் காசு நிரை அல்குல்' (ஐங் 310/1) பொன்னாற் செய்த புதிய வட்டவடிவக் காசுகளை வரிசையாகக் கோத்த வடம் தவழும் அல்குல் என்பது இதன் பொருள். பாண்டில் என்பது வட்டம் என்ற பொருள் தரும். இது இன்றைய காசுமாலையை ஒக்கும். ஆனால், பாண்டில் என்பது பெண்கள் அணியும் ஓர் அணிகலன் என்பார் பெருமழைப்புலவர் சோமசுந்தரனார். அப்படியெனில், பாண்டில் காசும் ஏனைய காசுகளைப் போல் உருண்டை வடிவினதாகவே இருந்திருக்கலாம்.
 இதுவரை "காசு' என்பது பெண்கள் இடுப்பில் அணியும் மேகலையில் கோப்பது என்று அறிந்தோம். ஆனால், சிறுவர்கள் காலில் அணியும் கொலுசு என்ற கிண்கிணியிலும் காசுகள் கோக்கப்படும் என்று குறுந்தொகை கூறுகிறது.
 "செல்வ சிறாஅர் சீறடி பொலிந்த
 தவளை வாஅய பொலம் செய் கிண்கிணி
 காசின் அன்ன போது ஈன் கொன்றை' (குறு 148/1-3)
 இதன் பொருள்: செல்வச் சிறுவர்களின் சிறிய கால்களில் அழகுற விளங்கிய தவளையின் வாயைப் போன்ற பொன்னால் செய்த சதங்கையின் காசைப் போன்ற மொட்டுகளை ஈன்ற கொன்றைபோது என்பது மொட்டு; அது விரிவதற்கு முன் உருண்டையாக இருக்கும். இந்தக் கிண்கிணிக் காசுகள் கொன்றையின் இதழ்களைப் போல் அன்றி, மொட்டுகளைப் போன்று இருந்ததாகப் பாடல் குறிப்பிடுவதால் காசுகள் பொதுவாக முட்டை அல்லது உருண்டை வடிவத்தில்தான் இருந்திருக்கின்றன என்று தெளிவாகிறது.
 எனவே, சங்க காலத்தில் காசு என்பது, "முட்டை வடிவத்தில் அல்லது உருண்டையாக இருந்திருக்கிறது'; "மிகப் பெரும்பாலும் தங்கத்தால் செய்யப்பட்டிருக்கிறது'; "பளிங்கு, மணிகள் ஆகியவற்றாலும் செய்யப்பட்டிருக்கிறது.' பெண்கள் இடுப்பில் அணியும் மேகலையிலும், சிறுவர்கள் காலில் அணியும் கொலுசிலும் வரிசையாகக் கோக்கப்பட்டிருக்கிறது.
 "காசு' என்பது பணமதிப்பு உடையது என்றோ, கொடுக்கல்-வாங்கலில் பயன்படுத்தப்பட்டது என்றோ சங்க இலக்கியங்கள் தெரிவிக்கவில்லை.
 - முனைவர் ப. பாண்டியராஜா
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/23/w600X390/KASU.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/23/சங்க-இலக்கியத்தில்-காசு-3006025.html
3006024 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஒழுக்கத்தின் மேன்மை  முன்றுறையரையனார் Sunday, September 23, 2018 02:53 AM +0530 பழமொழி நானூறு
கல்லா தவரிடைக் கட்டுரையின் மிக்கதோர்
 பொல்லாத(து) இல்லை ஒருவற்கு - நல்லாய்
 இழுக்கத்தின் மிக்க இழிவில்லை இல்லை
 ஒழுக்கத்தின் மிக்க உயர்வு. (பா-64)
 நற்குணமுடைய பெண்ணே! தத்தம் நிலைக்கு ஓதப்பட்ட ஒழுக்கத்தினின்றும் வழுவுதலின் மிக்க தாழ்வு ஒருவற்கு இல்லை. தத்தம் நிலைக்கு ஓதப்பட்ட ஒழுக்கத்தினை உடையராதலின் மிக்க உயர்வு ஒருவற்கு இல்லை (ஆகையால்), கல்வியறிவுடைய ஒருவனுக்கு, நூல்களைக் கல்லாதவரிடத்து விரித்துக்கூறும் கட்டுரையைப் பார்க்கிலும் தீமை தருஞ் செயல் பிறிதொன்றில்லை. (1) "இழுக்கத்தின் மிக்க இழிவில்லை' (2) "ஒழுக்கத்தின் மிக்க உயர்வு இல்லை' - இவை இச்செய்யுளிற் கண்ட பழமொழிகள்.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/LOTUS.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/23/ஒழுக்கத்தின்-மேன்மை-3006024.html
2996985 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் Monday, September 17, 2018 07:27 PM +0530 மகாகவி பாரதியின் நினைவு நாள் எனும்போது, ஆண்டுதோறும் எட்டயபுரத்தில் டிசம்பர் 11-ஆம் தேதி அவரது பிறந்த நாளைக் கொண்டாடுவது குறித்த நினைவு வருகிறது. பல ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்து ஆசிரியர் விக்கிரமன் அனைத்திந்திய தமிழ் எழுத்தாளர் சங்கத்தைச் சேர்ந்தவர்களுடன் பாரதியாரின் பிறந்த நாளன்று எட்டயபுரத்தில் அஞ்சலி செலுத்துவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார். இப்போது அவரது ஆன்மா இட்ட கட்டளையோ என்னவோ, அவரைத் தொடர்ந்து நானும் கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக அதைக் கடைப்பிடிக்க முற்பட்டிருக்கிறேன். கடந்த ஆண்டு நான் தெரிவித்தது போல, ஆண்டுதோறும் மகாகவி பாரதியின் பிறந்த நாளன்று தமிழை நேசிப்பவர்களும், எழுத்தாளர்களும் கவிஞர்களும், ஊடகவியலாளர்களும், தமிழறிஞர்களும் பெருந்திரளாக எட்டயபுரத்தில் கூட வேண்டியது நமது கடமை.
மலேசியாவிலிருந்து நண்பர் ராஜேந்திரன் முப்பது, நாற்பது பேர் கொண்ட குழுவுடன் இந்த ஆண்டு எட்டயபுரத்துக்கு வரப்போவதாகத் தெரிவிக்கிறார். கடந்த ஆண்டைப் போலவே இந்த ஆண்டும் "வந்து விடுவேன்' என்று சிங்கப்பூரிலிருந்து "தமிழ் நேசன்' முஸ்தபா தெரிவித்திருக்கிறார். தில்லி தமிழ்ச் சங்கத்திலிருந்து அதன் செயலாளர் முகுந்தனும் நண்பர்களும் பங்கு பெறுவதாக ஏற்கெனவே அறிவித்திருக்கிறார்கள்.
எனது வேண்டுகோள் எல்லாம், அனைத்து இந்தியத் தமிழ் எழுத்தாளர்கள் சங்கம், தமிழ்நாடு கலை இலக்கியப் பெருமன்றம், தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் கலைஞர்கள் சங்கம், தமிழகம் எங்குமுள்ள கம்பன் கழகங்கள், இளங்கோவடிகள் மன்றங்கள், மணிமேகலை மன்றங்கள், பாரதியார், பாரதிதாசன் பாசறைகள், தமிழ்ச் சங்கங்கள் முதலிய எல்லாத் தமிழ் அமைப்புகளும், அவர்கள் சார்பில் டிசம்பர் 11 -ஆம் தேதி பாரதியார் பிறந்த நாளன்று எட்டயபுரத்தில் கூட வேண்டும் என்பதுதான். 
தமிழகத்தின் முன்னணிக் கவிஞர்கள், எழுத்தாளர்கள், ஊடகவியலாளர்கள் இலக்கிய உரையாளர்கள் மட்டுமல்லாமல், முன்னணி இசைக்கலைஞர்களும், திரைக் கலைஞர்களும் கூட அன்று எட்டயபுரத்தில் கூடி தமிழுக்குப் புதுப்பாதையிட்ட பாவலனுக்கு அஞ்சலி செலுத்துவதைத் தங்களது கடமையாகக் கொள்ள வேண்டும் என்பதுதான். 
தனிப்பட்ட முறையிலும் "தினமணி'யின் சார்பிலும் மூன்று மாதங்கள் முன்னதாகவே என் உள்ளக்கிடக்கையைத் தெரிவித்துவிட்டேன். டிசம்பர் 11, செவ்வாய்கிழமை மகாகவி பாரதியின் பிறந்த நாளன்று எட்டயபுரத்தில் அவரது இல்லத்தில் சந்திப்போம் என்கிற எதிர்பார்ப்புடன் காத்திருக்கிறேன்.

*

வருகிற செப்டம்பர் 24-ஆம் தேதி சிலம்பொலியார் அகவை 90 கடந்து 91-இல் அடியெடுத்து வைக்கிறார். தொடர்ந்து ஏறத்தாழ 70 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக தமிழ்ப் பணியாற்றி இப்போதும் கூடத் தன் நினைவும் செயலும் தமிழும் சிலம்புமாகத் தொடரும் அந்த மூதறிஞரின் பிறந்த நாள் வழக்கம்போல சிலப்பதிகார விழாவாக இந்த ஆண்டும் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்பட இருக்கிறது.
கடந்த புதன்கிழமை சென்னை, திருவான்மியூரிலுள்ள அவரது இல்லத்தில் சிலம்பொலியாரை சந்தித்தேன். இந்த ஆண்டுக்கான "சிலம்பொலி விருது' மூத்த தமிழறிஞர் இரா.இளங்குமரனாருக்கு வழங்கப்படுகிறது என்று உற்சாகத்துடன் தெரிவித்தார். ஆண்டுதோறும் இளம் சொற்பொழிவாளர் இருவருக்கு "இளம் சிலம்பொலி' விருது வழங்கப்படுகிறது. இளைய தலைமுறையைச் சேர்ந்த ஓர் ஆண், ஒரு பெண் சொற்பொழிவாளர் இளைய சிலம்பொலி விருதுக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும். 
தமிழகத்திலுள்ள 25 வயதுக்குட்பட்ட இளம் பேச்சாளர்கள் இந்த விருதுக்கு விண்ணப்பிக்கலாம். அவர்கள் silambolichellappan@
yahoo.com என்கிற இணைய முகவரிக்கோ, 9940634248 என்கிற செல்லிடப்பேசி - கட்செவி அஞ்சலுக்கோ தங்களது தன்விவரக் குறிப்பை அனுப்ப வேண்டும். அவர்களில் தகுதியானவர்களாகக் கருதப்படுபவர்கள் சென்னைக்கு அழைக்கப்பட்டு, செப்டம்பர் 24-ஆம் தேதி சிலப்பதிகாரம் குறித்து உரையாற்ற வாய்ப்பளிக்கப்படும். உரையாற்றுபவர்களில் ஆண்-பெண் இருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு அவர்களுக்கு "இளைய சிலம்பொலி' விருது வழங்கப்படும்.
தமிழகத்தின் மிக மூத்த தமிழறிஞர் கையால் அவர் பெயரிலான விருதைப் பெற இருக்கும் அந்த இளைய தலைமுறை நம்பிக்கை நட்சத்திரங்கள் யார் என்பதை அறிந்துகொள்ள உங்களைப் போலவே நானும் ஆவலுடன் இருக்கிறேன்.

*

கடந்த ஆண்டு கும்மிடிப்பூண்டியில் "சொந்தம் கல்விச் சோலை' நிகழ்ச்சிக்குச் சென்றிருந்தபோது, எங்கள் நிருபர் சுடர்மதி பிரான் சிஸ் மூத்த எழுத்தாளர் சா.கந்தசாமி தொகுத்த "அயலகத் தமிழ் இலக்கியம்' என்கிற புத்தகத்தை எனக்கு அன்பளிப்பாகத் தந்தது குறித்து பதிவு செய்திருக்கிறேன். கடந்த பிப்ரவரி மாதம் எழுத்தாளர் சா.கந்தசாமி கையொப்பமிட்டு எனக்கு அன்பளிப்பாகத் தந்த புத்தகம் "நவீன தமிழ்ச் சிறுகதைகள்'. இதை அயலகத் தமிழ் இலக்கியத்தின் தொடர்ச்சியாகத்தான் கருத வேண்டும்.
கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை மின்னல் வேகப் பயணமாக தலைநகர் தில்லிக்கு விமானத்தில் சென்றுவந்தபோது, "நவீன தமிழ்ச் சிறுகதைகள்' புத்தகத்தை மறக்காமல் எடுத்துச் சென்றேன். ஐந்து மணி நேர விமானப் பயணத்தில் நேரம் போனதே தெரியவில்லை என்பது மட்டுமல்ல, தமிழ் சிறுகதை இலக்கியத்தினூடே பயணித்த சுகானுபவம் கிடைத்தது.
1960-ஆம் ஆண்டிலிருந்து தொடங்கி 1995-ஆம் ஆண்டு வரையிலான 35 ஆண்டுகளில் தமிழில் எழுதப்பட்ட, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சிறுகதைகளின் தொகுப்புதான் இது. அசோகமித்திரன், ஜெயகாந்தன், நகுலன், சுஜாதா, சுந்தர ராமசாமி என்று தொடங்கி, சுப்ரபாரதிமணியன், பாவண்ணன், ஜெயமோகன், எஸ்.இராமகிருஷ்ணன், சோ.தர்மன், ம.ராசேந்திரன், விழி. பா.இதயவேந்தன் வரையிலான தமிழில் குறிப்பிடத்தக்க அத்தனை எழுத்தாளர்களின் படைப்புகளும் இடம்பெற்றிருப்பது இந்தத் தொகுப்பின் சிறப்பு. இதிலுள்ள எழுத்தாளர்கள் குறித்து தொகுப்பாசிரியர் சா.கந்தசாமி நூலின் இறுதியில் தந்திருக்கும் குறிப்பு, குறுகத் தரித்த குறளுக்கு நிகர்.

புத்தக விமர்சனத்திற்கு வந்திருந்தது சாந்தா- ஆதிலட்சுமி எழுதிய "கொக்காம் பயிர்' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பு. சாந்தாவும் ஆதிலட்சுமியும் மாமியாரும் மருமகளும் என்பதுதான் இந்தக் கவிதைத் தொகுப்பின் தனிச்சிறப்பு. அதில், "மனசு' என்று ஒரு கவிதை.
எவ்வளவுதான்
அடித்துத் துவைத்து
காயப்போட்டாலும்
எங்கேயோ 
ஒட்டிக் கொண்டிருக்கும்
அழுக்கு!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/9/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/09/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2996985.html
3001314 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் Sunday, September 16, 2018 09:05 AM +0530 கடந்த புதன்கிழமை பெங்களூரு சென்றிருந்தபோது, பெங்களூரு தமிழ்ச் சங்கத் தலைவர் தி.கோ.தாமோதரன் என்னைச் சந்திக்க வந்திருந்தார். தமிழ் அமைப்புகளின் செயல்பாடுகள் குறித்தெல்லாம் விவாதித்துக் கொண்டிருந்தோம். அப்போது அவர், இன்று சிவமொக்காவில் (ஷிமோகா) நடைபெற இருக்கும் கர்நாடகத் தமிழ் அமைப்புகளின் கூட்டம் குறித்துத் தெரிவித்தார்.

பெங்களூரு, மைசூரு, மாண்டியா, ஹாசன், மங்களூரு, குடகு, தாவணகரே, சிக்கமகளூரு, சிவமொக்கா, தார்வாட், பெல்லாரி, பெலகாவி, கோலார், சாம்ராஜ் நகர், சித்திரதுர்கா, தென் கன்னடம் முதலிய பல்வேறு கர்நாடக மாவட்டங்களில் தமிழ் அமைப்புகள் இயங்கி வருகின்றன. இந்த அமைப்புகளின் ஒருங்கிணைப்பாளராக ஹூப்ளியைச் சேர்ந்த ஆ.தனஞ்செயன் செயல்படுகிறார்.

தலைநகர் தில்லியில் "தினமணி'யின் சார்பில் தில்லி தமிழ்ச் சங்கத்துடன் இணைந்து நடத்தப்பட்ட இலக்கிய அமைப்புகளின் மாநாட்டின் நீட்சியாக இப்போது ஆங்காங்கே உள்ள தமிழ்ச் சங்கங்கள் ஒன்றோடொன்று தொடர்பு வைத்துக்கொண்டு செயல்படுவது மிகுந்த மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது. அகில இந்திய அளவிலும், பல்வேறு மாநிலங்களிலும், நகரங்களிலும் செயல்படும் முக்கியமான தமிழ்ச் சங்கங்கள் ஒருங்கிணைந்து செயல்படுகின்றன. சிவமொக்காவில் இன்று கூடும் கர்நாடக மாநில தமிழ் அமைப்புகளின் ஒருங்கிணைந்த கூட்டத்தில் இந்தியாவின் பல்வேறு மாநிலங்களில் செயல்படும் 40க்கும் மேற்பட்ட இலக்கிய அமைப்புகளும் கலந்து கொள்ள இருக்கின்றன.

"இந்தியாவிலுள்ள எல்லா தமிழ் இலக்கிய அமைப்புகளையும் ஒருங்கிணைக்க வேண்டும் என்கிற உங்களது வேண்டுகோள்தான் இப்போது செயல்வடிவம் பெற்றிருக்கிறது. அதனால், சிவமொக்காவில் வரும் ஞாயிறன்று கூடும் கூட்டத்தில் நீங்களும் கலந்துகொள்ள வேண்டும்'' என்கிற பெங்களூரு தமிழ்ச் சங்கத் தலைவர் தி.கோ.தாமோதரனின் வேண்டுகோளைத் தட்ட முடியவில்லை. அதனால், இப்போது சிவமொக்காவில் இன்று கூடவிருக்கும் கூட்டத்தில் நான் கலந்துகொள்ள வந்திருக்கிறேன்.

‘சிஹி மொக்கே' என்பது ஆங்கிலேயர்களால் "ஷிமோகா' என்று அழைக்கப்பட்டு இப்போது "சிவமொக்கா' என்று பெயர் மாற்றம் கண்டிருக்கிறது. இங்கே 1946ஆம் ஆண்டிலேயே 34 தமிழர்கள் ஒன்றுகூடி உருவாக்கிய அமைப்புதான் "சிவமொக்கா' தமிழ்ச் சங்கம். இந்தச் சங்கத்தின் பதிவேடுகள் இதை "தமிழ்த்தாய் சங்கம்' என்று குறிப்பிடுகின்றன.

1965-ஆம் ஆண்டிலேயே சொந்தமாகக் கட்டடம் கட்டி, அரசால் நியமனம் செய்யப்பட்ட தமிழ் ஆசிரியர்களால், மாணவர்களுக்குத் தமிழ் கற்றுக்கொடுத்த பெருமை சிவமொக்கா தமிழ்ச் சங்கத்துக்கு உண்டு. இப்போது ஏறத்தாழ 3,500க்கும் மேற்பட்ட உறுப்பினர்களுடன் இந்தத் தமிழ்ச் சங்கம் சிறப்பாகச் செயல்படுகிறது என்பதைப் பார்க்கும்போது, தமிழகத்திற்கு வெளியேயும் தமிழ் தழைக்கிறது என்கிற பெருமிதத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்து தமிழ் வளர்க்க இங்கே கூடியிருக்கும் பல்வேறு தமிழ் இலக்கிய அமைப்புகளின் நிர்வாகிகளைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பை ஏற்படுத்தித் தந்த தி.கோ.தாமோதரனுக்கு நன்றி!

*

விமர்சனத்திற்கு வந்திருந்தது முனைவர் இளசை சுந்தரம் எழுதிய "மகாத்மா 200' என்கிற புத்தகம். அண்ணல் மகாத்மா காந்தியடிகள் வாழ்க்கையில் நடந்த 200 சம்பவங்களையும், தகவல்களையும் தொகுத்து புத்தகமாக்கி இருக்கிறார் முனைவர் இளசை சுந்தரம்.

அண்ணல் காந்தியடிகளின் "சத்திய சோதனை'யில் தொடங்கி, அவர் குறித்து ஆயிரக்கணக்கில் புத்தகங்கள் வந்துவிட்ட பிறகும் கூட, இப்படியொரு நூலை வெளிக்கொணர்வதன் காரணத்தை முனைவர் இளசை சுந்தரம் வெளிப்படுத்தியிருக்கும் பாங்கு அருமை. இன்றைய அவசர உலகில் வரலாற்றை மொத்தமாகப் படிப்பதைவிட சிறு சிறு நிகழ்வுகளாகத் தொகுத்து வழங்கினால், அது வாசிப்பதை எளிமையாக்குவதுடன் இன்றைய இளைய சமுதாயத்தினருக்கு அண்ணல் காந்தியடிகளைப் புரிந்து கொள்வதற்கு வாய்ப்பாகவும் இருக்கும் என்பது அவர் முன்வைக்கும் காரணம். "பலாப்பழத்தை முழுசாகக் கொடுக்காமல் சுளைகளாக வழங்கியிருக்கிறேன்'' என்கிறார் அவர்.

சின்ன வயதில் காந்தியடிகளின் செல்லச் பெயர் "மோனியா' என்பதையும், அவருக்கு "மகாத்மாஜி' பட்டம் எப்படிக் கிடைத்தது என்பதையும் பதிவு செய்திருக்கிறார் இளசை சுந்தரம். ஒருமுறை சாந்திநிகேதனுக்குச் சென்றிருந்த காந்தியடிகள், கவிஞர் ரவீந்திரநாத் தாகூரை, "நமஸ்தே குருதேவ்' என்று முகமன் கூறியபோது, அவர்தான் முதன்முதலில் காந்தியடிகளை "மகாத்மாஜி' என்று அழைத்ததாக இந்தப் புத்தகம் தெரிவிக்கிறது. ஒரு கொசுறுச் செய்தி. காந்தியடிகளை "தேசப்பிதா' என்று முதன் முதலில் அழைத்தவர் நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோஸ். மகாத்மா காந்தியை, தமிழில் "காந்தியடிகள்' என்று அழைத்தவர் "தமிழ்த் தென்றல்' திரு.வி.க.

காந்தியடிகளுக்குத் தமிழ் மீது அளவுகடந்த பற்றுதல், அவரது தென்னாப்பிரிக்க வாச காலத்திலிருந்தே உண்டு. பீனிக்ஸ் என்ற ஊரில் காந்திஜி அமைத்த ஆசிரமத்தில் இருந்த தமிழ்க் குழந்தைகளுக்கு அவர் தமிழிலேயே கல்வி கற்க ஏற்பாடு செய்திருந்தார். 1937ஆம் ஆண்டு, மார்ச் மாதம் சென்னை ஹிந்தி பிரசார சபையில் பாரதிய சாகித்ய பரிஷத்தின் இரண்டாவது மாநாட்டில் "தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சாமிநாதையரின் சொற்பொழிவைக் கேட்டு மகிழ்ந்த காந்தியடிகள்,

"சாமிநாதையரைப் பார்க்கும்போதும், அவர் பேச்சைக் கேட்கும்போதும், அவரது காலடியின் கீழிருந்து தமிழ் கற்க வேண்டும் என்ற ஆர்வம் எனக்கு உண்டாகிறது'' என்று தனது உரையில் குறிப்பிட்டதை இந்நூலில் பதிவு செய்திருக்கிறார் இளசை சுந்தரம்.

வானொலி நிலைய முன்னாள் இயக்குநராக இருந்தவர் என்பதால், காந்திஜி தொடர்பான முக்கியமான தகவல்கள் அனைத்தையும் கவனமாகத் தேர்ந்தெடுத்து, அவரால் தொகுத்தளிக்க முடிந்திருக்கிறது. இளைய தலைமுறையினர், குறிப்பாக, பள்ளி மாணவர்கள் கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய புத்தகம் இது. அவர்களுக்கு அண்ணல் காந்தியடிகள் குறித்த புரிதலை இதைவிட மேலாகவும், சிறப்பாகவும் யாரும் எடுத்தியம்பி விட முடியாது.
 

*

இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பு மங்கையர் மலரில் வெளியான, போளூர் ஆர்.வனஜா எழுதிய "சுரண்டல்' என்கிற கவிதைதான் இந்த வாரத் தேர்வு. மேலெழுந்தவாரியாகப் பார்த்தால் சாதாரணமாகத் தெரியும் இந்தக் கவிதைக்கு, அவரவர் நோக்கில் விளக்கம் தரமுடியும்.

 உழைப்புச் சுரண்டல்
 எங்குதான் இல்லை...?
 சேவல் கூவ
 பெயர் தட்டிக்கொண்டு
 போனதோ கோழி...!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/16/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/16/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3001314.html
3001320 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஐங்குறுநூறில் திருமண நிகழ்வுகள் DIN DIN Sunday, September 16, 2018 03:12 AM +0530 எட்டுத்தொகை நூல்களுள் ஒன்று ஐங்குறுநூறு. மருதம், நெய்தல், குறிஞ்சி, பாலை, முல்லை என்னும் ஐவகை நிலங்களைப் பற்றி ஒவ்வொரு நிலத்திற்கும் நூறு பாடல்கள் வீதம் ஐநூறு பாடல்கள் கொண்ட நூல் இது.
 இதில் நெய்தல் பற்றிய நூறு பாடல்களை எழுதியவர் புலவர் அம்மூவனார். நெய்தல் பற்றிய பாடல்கள் பத்துப் பத்தாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அவற்றுள் "ஞாழப்பத்து' என்பதில் அக்கால மக்களின் திருமண நிகழ்வுகள் சிலவற்றை அறிய முடிகிறது.
 ஞாழல் என்பது கொன்றைமர வகைகளுள் ஒன்றாகும். இது கடற்கரைப் பகுதியில் அதிகமாகக் காணப்படும். ஒவ்வொரு பாடலும் ஞாழல் தொடர்பைக் கொண்டிருப்பதால் இப்பகுதி ஞாழல் பத்து எனப் பெயர்பெற்றது.
 அவனும் அவளும் சந்திக்கின்றனர். ஒருவர் மனத்தில் மற்றவர் நுழைந்து காதல் கொண்டு களவு நடைபெறுகிறது. அவள் அவனைத் திருமணம் செய்துகொள்ள வேண்டினாள். அவனோ, சிறிது காலம் கடத்துகிறான். அவள் வேதனைப்படுகிறாள். பின்னர் ஒருநாள் அவன் திருமண எண்ணத்துடன் வருகிறான். அதை அறிந்த அவள் மகிழ்ச்சியுடன் தன் தோழியிடம் சொல்லும் பாடல் இது:
 எக்கர் ஞாழல் அரும்புமுதிர் அவிழினர்
 நறிய கமழும் துறைவற்கு
 இனிய மன்ற-எம், மாமைக் கவினே (ஐங்-146)
 "நீரால் உண்டாக்கப்பட்ட மணல் மேட்டில் ஞாழல் அரும்புகள் முதிர்ந்து மலர்ந்த பூங்கொத்துகள், நறுமணம் வீசுகின்ற துறையைச் சார்ந்தவனுக்கு என் மாந்தளிரைப் போன்ற அழகு இனிமையானதே பார்த்தாயா?' என்பது பாடலின் பொருளாகும்.
 ஞாழல் அரும்பு முதிர்ந்து மலராக மணம் வீசுவதுபோல அவன் கொண்ட அன்பு முதிர்ந்து இப்போது மணமாகவும் உறுதியாகி அனைவர்க்கும் செய்தி பரப்புகிறது என்பது மறைபொருளாகும்.
 அவன் அவளைப் பெண் கேட்கச் சான்றோர் பலரைத் துணையாகக்கொண்டு அவளின் பெற்றோரை அணுகுகிறான். அவள் தாய்-தந்தையர் மகிழ்ச்சி அடைகின்றனர். வந்தவரை வரவேற்று தம் மகளை மணக்க வேண்டுமாயின் இன்னின்ன எல்லாம் மணப் பொருளாகத் தரவேண்டும் என்கின்றனர். இது மணமகளை மணப்பதற்காகத் தருகின்ற வரைபொருளாகும். அவன் அவர்கள் கேட்டவற்றைத் தந்து மேலும் தருகிறான். இதனைக் கண்ட தோழி உள்வீட்டில் இருக்கும் அவளிடம் போய்ச் சொல்லும் பாடல் இதுவாகும்.
 "எக்கர் ஞாழல் மலரின் மகளிர்
 ஒண்தழை அயரும் துறைவன்
 தண்தழை விலையென நல்கினன் நாடே'
 (ஐங்-147)
 மகளிர் மணல் குன்றில் விளையாடச் செல்கின்றனர் அங்கே ஞாழல் மலர்களைக் காணாததால் அதன் தழைகளை ஆடையாக அணிந்து விளையாடும் துறையைச் சேர்ந்தவனான நம் தலைவன் உனக்குரிய குளிர்ச்சியான தழையாடையின் விலையாகத் தனக்குரிமையான ஒரு நாட்டையே அளித்தானடி என்பது பாடலின் பொருள்.
 அவன் பெரும் செல்வக் குடியைச் சார்ந்தவன் என்பதும், அவளிடம் மிகுந்த காதல் கொண்டவன் என்பதும் கீழ்வரும் பாடல் மறைமுகமாக உணர்த்துகிறது. அவனுக்கும் அவளுக்கும் திருமணம் இனிதே நடந்தேறுகிறது. தோழி தன் தலைவியைத் தலைவனுடன் இன்புற்று மகிழுமாறு பள்ளியிடத்தே கொண்டு விடுகிறாள். அப்போது, அத்தோழி தலைவியை வாழ்த்திச் சொல்லும் பாடல் இது.
 "எக்கர் ஞாழல் இகழ்ந்துபடு பெருஞ்சினை
 வீயினிது கமழும் துறைவனை
 நீஇனிது முயங்குமதி காதலோயே'
 (ஐங்-148)
 "அன்புடையவளே! மணல் குன்றிலே எல்லை கடந்து உயர்ந்து வளர்ந்த பெரும் கிளைகளிலே பூத்துள்ள ஞாழல் பூக்கள் நாற்புறமும் மணம் வீசும் துறையைச் சார்ந்த நம் தலைவனை இனி நீ இனிதாகத் தழுவி இன்புறுவாயாக' என்பது பாடலின் பொருள். ஞாழல் பூக்களின் மணம் எல்லா இடங்களிலும் கமழ்தல் போல உன் மணவாழ்வும் இனிதாக யாவரும் போற்ற அமையட்டும் என்பது மறைபொருளாம்.
 இவ்வாறு மணம் பேசவருதல், மணமகன் மணமகளுக்கு வரைபொருள் அளித்தல், தோழி மணமகளையும் மணமகனையும் வாழ்த்தல் முதலிய செய்திகளை ஐங்குறுநூற்றில் காணமுடிகிறது.
 - வளவ. துரையன்
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/16/w600X390/INGURUNOORU.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/16/ஐங்குறுநூறில்-திருமண-நிகழ்வுகள்-3001320.html
3001305 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  9. ஆசிரியத் தாழிசையும் துறையும்  "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, September 16, 2018 03:09 AM +0530 கவி பாடலாம் வாங்க - 42
ஆசிரியப்பா நான்கு வகைப்படும் என்பதை முன்பு பார்த்தோம். நேரிசைஆசிரியப்பா, நிலைமண்டில ஆசிரியப்பா, இணைக்குறள் ஆசிரியப்பா, அடிமறி மண்டில ஆசிரியப்பா என்ற நான்கு வகைகளின் இலக்கணத்தையும் முதற் பாகத்தில் அறிந்தோம். இனி, ஆசிரியப்பாவின் இனங்களைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளலாம்.
 ஆசிரியத் தாழிசை: ஆசிரியத் தாழிசை, ஆசிரியத்துறை, ஆசிரிய விருத்தம் என்று ஆசிரியப்பாவின் இனம் மூவகைப்படும். அளவொத்து அமைந்த மூன்று அடிகளால் வருவது ஆசிரியத் தாழிசை. ஒரு பொருள் மேல் மூன்று அடுக்கி வருவது சிறப்பு.
 "வேலினை எடுத்தனை விண்ணவர்க் கருளினை
 மாலற அன்பர் மனத்தில் இருந்தனை
 காலுற வணங்கினம் கருணையை அருள்தியே'
 இது ஒரு பொருள் மேல் ஒன்று வந்த ஆசிரியத் தாழிசை.
 "கன்று குணிலாக் கனியுதிர்த்த மாயவன்
 இன்றுநம் ஆனுள் வருமேல் அவன்வாயிற்
 கொன்றையந் தீங்குழல் கேளாமோ தோழீ'
 "பாம்பு கயிறாக் கடல்கடைந்த மாயவன்
 ஈங்குநம் ஆனுள் வருமேல் அவன்வாயில்
 ஆம்பலந் தீங்குழல் கேளாமோ தோழீ'
 "கொல்லையஞ் சாரற் குருந்தொசித்த மாயவன்
 எல்லிநம் ஆனுள் வருமேல் அவன்வாயில்
 முல்லையந் தீங்குழல் கேளாமோ தோழீ'
 இவை மூன்றடியால் அளவொத்து ஒரு பொருள் மேல் மூன்று அடுக்கி வந்த ஆசிரியத் தாழிசை. ஓரடிக்கு இத்தனை சீர் என்ற வரையறை இல்லை. எத்துணைச் சீராலும் மூன்றடி அமைந்து வரலாம்.
 ஆசிரியத்துறை: ஆசிரியத் துறை நான்கு வகைப்படும். நான்கு அடிகளாய் இடையிலே குறைந்த அடிகளை உடையனவாய் வருவது பொது இலக்கணம். அந்த நால்வகையும் வருமாறு:
 1. நான்கு அடி உடையதாய் ஈற்றயலடி குறைந்து வருவது.
 2. நான்கு அடி உடையதாய் ஈற்றயலடி குறைந்து இடைமடக்காய் வருவது.
 3. நான்கடியாய் இடையிடை குறைந்து வருவது.
 4. நான்கடியாய் இடையிடை குறைந்து மடக்காய் வருவது.
 ஓரடிக்கு எத்துணைச் சீரும் வரலாம்.
 1. "சாந்தமலை யாமனத்துத் தாபர்கள் நனிபோற்றித்
 தாழும் குன்றம்
 காந்தமலை எனவறிந்து சென்றினிது மலர்தூவிக்
 கந்த னைவேல்
 வேந்தமலி யுங்கடம்ப வள்ளியொடு மமரர்கரி
 காந்தமலை வில்லாயென் றாதரித்தால் புவியிலிடர்
 காணா மன்றே'
 இது நான்கடியாய் ஈற்றயலடி குறைந்து, மற்ற அடிகள் மூன்றும் ஒத்து வந்த ஆசிரியத்துறை. மூன்றாவது அடியும் ஒத்திருந்தால் இது ஆசிரிய விருத்தமாகிவிடும்.
 2. "வண்டுளர் பூந்தார் வளங்கெழு செம்பூட்சேய்
 வடிவே போலத்
 தண்டளிர்ப் பிண்டித் தழையேந்தி மாவினவித்
 தணந்தோன் யாரே
 தண்டளிர்ப் பிண்டித் தழையேந்தி வந்துநம்
 பண்டையப் பதிவினவிப் பாங்கு படமொழிந்து
 படர்ந்தோ னன்றே'
 இது நான்கடியாய் ஈற்றயலடி குறைந்து இடை மடக்காய் வந்த ஆசிரியத்துறை. இரண்டாம் அடியில் வந்த தண்டளிர்ப் பிண்டித் தழையேந்தி என்ற பகுதியே மூன்றாமடியில் மீட்டும் மடக்கி வந்தமையின் இடைமடக்காயிற்று.
 3. "கொன்றார்ந் தமைந்த குருமுகத் தெழினிறக்
 குருதிக் கோட்டன இருந்தடப் பெருங்கைக்
 குன்றாமென அன்றாமெனக்
 குமுறா நின்றன கொடுந்தொழில், வேழம்
 வென்றாங் கமைந்த விளங்கொளி இளம்பிறைத்
 துளங்குவாள் இலங்கெயிற் றழலுளைப் பரூஉத்தாள்
 அதிரும் வானென எதிரும் கூற்றெனச்
 சுழலா நின்றன சுழிகண் யாளி
 சென்றார்ந் தமைந்த சிறுநுதி வள்ளுகிர்ப்
 பொறிஎருத் துறுவலிப் புலவுநா றழல்வாய்ப்
 புனலாமென அனலாமெனப்
 புகையா நின்றன புவிமா னேற்றை
 என்றாங் கிவைஇவை இயங்கலின் எந்திறத்
 தினிவரல் வேண்டலம் தனிவரல் விலக்கலின்
 இறுவரைமிசை எறிகுறும்பிடை இதுவென்னென
 அது நோனார்
 காவிரவிடைக் களவுளமது கற்றோரது கற்பன்றே'
 இது முதலடியும் மூன்றாமடியும் பதினான்கு சீராய் மற்ற அடி இரண்டும் பதினாறு சீராய் அமைந்தது. இது இடையிடை குறைந்து வந்த ஆசிரியத்துறை.
 4. "இரங்கு குயில்முழவா இன்னிசையாழ் தேனா
 அரங்கம் அணிபொழிலா ஆடும் போலும் இளவேனில்
 அரங்கம் அணிபொழிலா ஆடு மாயின்
 மரங்கொல் மணந்தகன்றார் நெஞ்சமென் செய்த திளவேனில்'
 இது நான்கடியாய் இடையிடை குறைந்து இடை மடக்காய் வந்த ஆசிரியத்துறை. இதில் முதலடியும் மூன்றா மடியும் நான்கு சீர்களாலும், இரண்டாமடியும் நான்காமடியும் ஐந்து சீர்களாலும் வந்தது காண்க.
 (தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/22/w600X390/kivaja.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/16/9-ஆசிரியத்-தாழிசையும்-துறையும்-3001305.html
3001300 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தவக்கோலம் பூண்ட தமிழ் ஞானி! DIN DIN Sunday, September 16, 2018 03:07 AM +0530 "தவக்கோலம்' பூண்ட இறையருளாளர்களுக்கிடையே "தமிழ்க்கோலம்' பூண்ட ஆதீன குருநாதர்களுள் ஒருவராக விளங்கியவர் கோவை பேரூராதீன, சீர்வளர்சீர் சாந்தலிங்க இராமசாமி அடிகள்.
 கொங்கு மண்டலத்து முதலிபாளையம் என்னும் சிற்றூரில், சிவராமசாமி- கற்பினி அம்மையார் தம்பதியர்க்கு 16.9.1925 ஆம் ஆண்டு மூன்றாவது மகவாகப் பிறந்தவர். தொடக்கக் கல்வியைத் தமது கிராம வழக்கப்படி பெற்ற இவர், தம் 15ஆவது வயதில் (1941) சிரவணபுரக் கெüமார மடாலயத்திற்கு வந்து திருப்பணிகள் ஆற்றி, தமிழ் கற்கத் தொடங்கினார்.
 பின்னர், 1947ஆம் ஆண்டு மயிலம் தமிழ்க் கல்லூரியின் மாணாக்கராகித் தமிழ்கற்று, 1952இல் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்துப் புலவர் பட்டம் பெற்றார். வீரசைவ நெறிநின்று மயிலம் ஆதீனத்து, 18ஆம் பட்டமான திருப்பெருந்திரு சிவஞானபாலைய சுவாமிகளிடம் அங்கலிங்கம் பெற்று அருட்பணியில் தலைநின்ற அடிகள், 1950இல் பேரூர் சாந்தலிங்கர் திருமடத்தின் இளவரசுப் பொறுப்பேற்றார். பின்னர், 1957இல் திருவருள் ஆறுமுக அடிகளிடமிருந்து முழுப்பொறுப்பினையும் ஏற்று அருளாட்சி தொடங்கினார்.
 அக்காலத்தே, சொத்து தொடர்பான தகராறுகளால் மனிதர்களை மனிதர்கள் பகைத்துக்கொண்டும் வஞ்சித்துக் கொலைகள் புரிந்துகொண்டும் இருந்த சூழலை மாற்றி, அமைதியும் ஒழுங்கும் நிலைகொள்ள ஆன்மிக நெறியில் வழிவகை செய்தார்.
 ஆத்திகமும் நாத்திகமும் எதிரெதிரே நின்று இயங்கிய தமிழகத்தில், சாத்விக நெறிநின்று சமய வழிகாட்டிய, தவத்திரு குன்றக்குடி அடிகளாருடன் இணைந்து, ஊர்கள்தோறும் கோயில் திருப்பணிகளில் ஈடுபட்டும், வழிபாடுகள் நிகழ்த்தியும் செயல்பட்ட அடிகள், கெüமாரத் திருமடத்து சுந்தர சுவாமிகள் உள்ளிட்ட அருளாளர்களோடு இணைந்து ஆற்றிய சமய, சமுதாயப் பணிகள் பலவாகும்.
 அருள்நெறித் திருக்கூட்டம், தெய்வீகப்பேரவை முதலிய அமைப்புகள் வாயிலாக, மேற்கொண்ட முயற்சிகள் மொழிக்கும், இனத்துக்கும், சமயத்துக்கும் உலகத்துக்கும் உயர்வளித்தன என்பது வரலாறு. அருள்நெறித் திருக்கூட்டம் வலுப்பெற்று இயங்கிய காலத்தில், கோவை மண்டலத்தில் எத்தனையோ வரலாற்று நிகழ்வுகள் அரங்கேறின. அவற்றுள் ஒன்று கோவைச் சிறையிலும் நிகழ்ந்தேறியது.
 அப்போது, அங்கு சிறைக்காப்பாளராகப் பணியாற்றிய அரிச்சந்திரன் என்பார் வேண்டுதலுக்கிணங்க, சிறைவாசிகளுக்கு நெறிகாட்டி, சமயவுணர்வூட்டும் திருப்பணி தொடங்கியது. அப்போதைய கோவை நகரத் தந்தை இரத்தினசபாபதி முதலியார் பங்கேற்றார். ஆயிரக்கணக்கான சிறைவாசிகள் அறவுரை கேட்டு, மன அமைதியும் ஒருமையுணர்வும் எய்தப் பெற்றனர்.
 ""சிறையில் ஒரு திருப்பம் ஏற்பட்டது. சிறை வளாகத்தில், ஒரு பெரிய மண்டபத்தில் அம்பலவாணர் திருவுருவம் உருவாயிற்று. வாரந்தோறும் கூட்டுவழிபாடு, சொற்பொழிவுகள், திருநீறு வழங்கல் ஆகியன அடிகளார் அருளால் மலர்ந்தன. அரசியல் ஊர்வலம் கண்ட கோவை நகரம் சமய ஊர்வலத்தை நடத்தியது. சமயக் கூட்டம் பொது இடத்தில் சிதம்பரம் பூங்கா திறந்த வெளியில் நடைபெற்றது. பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் கூடினர். சமய உறவுகள் வளர்ந்தன'' என்று தன் வரலாற்றை உள்ளிறுத்தித் தமிழ் வரலாற்றைப் பதிவுசெய்கிறார் பேரூரடிகள்.
 தமிழ் அருச்சனை, தமிழ் வழிபாடு, தமிழ்வழிக் கல்வி, தமிழ் பயிற்றுமொழி உள்ளிட்ட தமிழ் சார்ந்த பற்பல ஆக்கப்பணிகளில் முனைப்புடன் இயங்கிய அடிகள், பள்ளிகளையும் தொடங்கி பெருமை கொண்டார். தமிழ் வளர்க்கும் ஞானப் பண்ணையாக, பேரூரில் தமிழ்க் கல்லூரி நிறுவினார். 24.6.1953இல் பேரூர் பட்டீசுவரர் கோயிலில் தமிழருச்சனை செய்து தொடங்கப்பெற்ற அக்கல்லூரி இன்று மணிவிழாக் கண்ட கலை, அறிவியல், தமிழ்க் கல்லூரியாக விளங்கி வருகிறது.
 "தவத்திரு சாந்தலிங்க அடிகளார் கலை அறிவியல் தமிழ்க் கல்லூரி மணிவிழாவை முன்னிட்டு வளர்தமிழ் இயக்கம் நடத்தும், தமிழ் பயிற்றுமொழி- வழிபாட்டு மொழி மாநில மாநாட்டைத் தொடங்கிவைப்பதில் மிக்க மகிழ்ச்சியடைகிறேன். இக்கல்வி நிறுவனம் ஒரு சமய நிறுவனத்தோடு இணைந்துள்ளது மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது. சீர்வளர்சீர் இராமசாமி அடிகள் அவர்களது தலைமையில் நடைபெறும் இக்கல்லூரி தமிழுக்காக நடந்துவருவது பெருமைக்குரியது. தவத்திரு அடிகளார் இதுவரை ஐயாயிரம் தமிழ்ப் புலவர்களை உருவாக்கி நமது தமிழ் உலகிற்கு வழங்கியுள்ளார். அவரின் அரும்பணியை அகமகிழ்ந்து வணங்குகிறேன்'' என்று புகழாரம் சூட்டி, 07.1.2013 அன்று அம் மாநாட்டைத் தொடங்கி வைத்தார் மேனாள் குடியரசுத்தலைவர் டாக்டர் அ.ப.ஜெ.அப்துல்கலாம்.
 அக்காலத்துப் பள்ளிகளில் தமிழாசிரியர்கள் இரண்டாந்தர ஆசிரியர்களாக வைக்கப்பட்டிருந்தனர். நான்காண்டு அவர்கள் பயின்று பெற்ற புலவர் படிப்பு ஒரு பட்டயப்படிப்பாகவே கருதப்பட்டது. ஏனைய பட்டதாரிகட்கு இணையான மதிப்பும், ஊதியமும் தமிழ்ப் புலவர்களுக்கு இல்லாத நிலை. புலவர் பட்டயக்கல்வித் தகுதிக்குப் பதிலாக, பி.லிட். பட்டம் பெற்றவர்களே தமிழாசிரியர்களாக நியமிக்கப்படுவார்கள் என்று அரசு கொள்கை முடிவெடுத்த காலகட்டம்.
 அந்த வேளையில், சென்னைப் பல்கலைக்கழக ஆட்சிக்குழு உறுப்பினராக இருந்த அடிகள், அப்போதைய துணைவேந்தர் மால்கம் ஆதிசேஷையா கேட்டுக்கொண்டதற்கிணங்க, ஒரு குழுவினை அமைத்து, தக்க தீர்வுகளைப் பரிந்துரைத்தார். அதன்வழி, மேலும் இரு தேர்வுகள் எழுதி, பி.லிட், பட்டம் பெற்றவர்களுக்கு இணையான பணி, மற்றும் ஊதியங்களைப் புலவர்கள் பெற்றனர். பணி மூப்பின் அடிப்படையில் தலைமையாசிரியராக நியமிக்கப்பெறும் வாய்ப்பினையும் ஏற்றனர். அதுபோல், கலை, அறிவியல் பாடங்களைச் சொல்லித்தரும் ஏனைய பேராசிரியர்களுக்கு இணையான நிலைப்பாட்டைத் தமிழ் பயின்ற பேராசிரியர்களும் பெற்றனர். அவர்கள், கல்லூரி முதல்வர்களாக உயர்வுபெறவும் முடிந்தது.
 இவ்வாறு, துறைதோறும் தமிழ் வளரத் துணை நின்றும் முன்னின்றும் பேரூரடிகள் ஆற்றிய பணிகள் அளப்பரியன. 31.8.2018 அன்று சுத்த அத்துவித இட்டலிங்க ஐக்கிய பரசிவக் கலப்பு எய்திய அடிகள், தமிழ் இருக்கும் இடந்தோறும் தவக்கோலம் கொண்டு தனித்தவிசில் வீற்றிருப்பார் என்பது திண்ணம்.
 - கிருங்கை சேதுபதி
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/16/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/16/தவக்கோலம்-பூண்ட-தமிழ்-ஞானி-3001300.html
3001295 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஊழே பெரிது!  முன்றுறையரையனார் Sunday, September 16, 2018 03:06 AM +0530 பழமொழி நானூறு
 எவ்வந் துணையாய்ப் பொருள்முடிக்கும் தாளாண்மை
 தெய்வம் முடிப்புழி என்செய்யும்? - மொய்கொண்டு
 பூப்புக்கு வண்டார்க்கும் ஊர! குறும்பியங்கும்
 கோப்புக் குழிச்செய்வ தில். (பாடல்-63)
 பூவின்கண் புகுந்து வண்டுகள் ஒலிக்கின்ற வயல் நாடனே! (எந்நாட்டின்கண்ணும் தடையின்றிச் செல்லவல்ல ஆணையையுடைய) பேரரசன் (போர் செய்யப்) புகுந்த இடத்து, குறுநிலத்தை ஆளுமரசன் எதிர்த்துச் செய்வது ஒன்றுமில்லை (அவன் ஆளுகையின் கீழ் அடங்கியிருப்பான்); (அதுபோல) துன்பமே துணையாக, தான் கருதிய பொருளை முடித்தற்குரிய முயற்சி, இழவூழே (எதிர்த்து நின்று முடியாதவாறு) முடிக்கின்றவிடத்து, முயற்சி அதனை எதிர்த்து வலிந்து என்ன செய்ய முடியும்? (கீழ்ப்பட்டேயிருத்தல் வேண்டும்.) "குறும்பியங்கும் கோப்புக் குழிச் செய்வ தில்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/LOTUS.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/16/ஊழே-பெரிது-3001295.html
2996991 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சந்திரிகையின் கதை: நாவல் முயற்சி! DIN DIN Sunday, September 9, 2018 03:10 AM +0530 கவிஞராக அனைவராலும் அறியப்பட்ட மகாகவி பாரதியார், கட்டுரைகளுடன் அவ்வப்போது கதைகளையும் எழுதியுள்ளார். அவற்றுள் சில சிறுகதைகளுக்குரிய தன்மைகளுடன் இருக்கின்றன. அந்த வகையில், பாரதியாரின் கதைகள் முறையாக அணுகப்பட்டிருந்தால் முதல் சிறுகதையை எழுதியவர் பாரதியார்தான் என்று சிறுகதை வரலாற்றில் பதியப்பட்டிருக்கும்.
வ.வே.சு. ஐயரின் "குளத்தங்கரை அரசமரம்' என்ற சிறுகதை மட்டும்தான் சிறுகதைக்குரிய தன்மைகளுடன் இருப்பதாக விமர்சகர்கள் மதிப்பிட்டனர். ஆனால், அதுவும் வங்கமொழிக் கதையின் தழுவல் என்ற முடிவினை விமர்சகர்கள் எட்டினர்.
பாரதியின் கவிதையை ஆராய்வதிலேயே விமர்சகர்கள் கவனம் செலுத்தினர்; உரைநடையைக் கண்டுகொள்ளவில்லை. அவரது கவிதைமொழி தொட்ட உச்சத்தைக்கொண்டு கதைகளை அணுகியதால் பாரதியின் கதைகள் பின்தங்கிவிட்டன. இந்தப் பிரச்னையை இன்று எழுதக்கூடிய பலரும் எதிர்கொண்டு வருகின்றனர்.
பாரதியார் தன்னுடைய இறுதி நாள்களில், அதாவது 1920-ஆம் ஆண்டு "சந்திரிகையின் கதை'யை "சுதேசமித்திரன்' இதழில் எழுதினார். "பூகம்பம்' முதல் "சோமநாதய்யர் ஞானம் பெற்ற வரலாறு' வரையான ஒன்பது அத்தியாயங்கள் மட்டும் வெளியாயின. பாரதியின் மறைவிற்குப் பிறகு 1925-ஆம் ஆண்டு "பாரதி பிரசுராலயம்' இதனைத் தனிநூலாக வெளியிட்டிருக்கிறது. 1982-ஆம் ஆண்டு ரா.அ.பத்மநாபன் "பாரதி புதையல் பெருந்திரட்டு' என்ற தொகை நூலொன்றை வெளியிட்டுள்ளார்.
அதில் "சந்திரிகையின் கதை'யில் இதுவரை வெளிவராத ஒன்பதாவது அத்தியாயத்தின் இறுதிப் பகுதியையும் "விசாலாக்ஷிக்கு úக்ஷமகாலம்' என்ற பத்தாவது அத்தியாயத்தின் முதல் ஏழு பக்கங்களையும் தொகுத்து வெளியிட்டுள்ளார். ஏறக்குறைய விசாலாட்சியின் வாழ்க்கையை மட்டும் சொல்லி நிறைவு செய்திருக்கிறார் பாரதி. சந்திரிகையின் கதையைத் தொடங்கவே இல்லை.
பாரதியார் எழுதிய ஒரே சமூக நாவல், "சந்திரிகையின் கதை'. மாதர் விடுதலை, சமூகச் சீர்திருத்தம் முதலிய கருத்துகள் இழையோடும் இந்நாவலில் ஒன்பது முழு அத்தியாயங்களும், பத்தாவது அத்தியாயத்தில் ஏழு பக்கங்களும் எழுதியிருந்த சமயம், காலன் அவரைக் கொண்டுபோய் விட்டான்.
பத்தாவது அத்தியாயத்தில் அவர் எழுதியுள்ள கடைசி வாக்கியம் முற்றுப்பெறாமல் அந்தரத்தில் நிற்கிறது (பாரதி புதையல் பெருந்திரட்டு, ப.141) என்று ரா.அ.பத்மநாபன் எழுதியிருக்கிறார். பலரும் "சந்திரிகையின் கதை'யைச் சிறுகதை என்றே அளவிடுகின்றனர். ஆனால், இவர்தான் "சமூக நாவல்' என்று அதைக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். இனி இப்புனைவை நாவல் என்று அழைப்பதுதான் சரியானதாக இருக்கும்.
"சந்திரிகையின் கதை' பெரும் "நாவல்' ஒன்றுக்கான முயற்சி. உன்னதமான ஒரு புனைவாக அமைவதற்குரிய அடித்தளம் இப்பத்து அத்தியாயத்திற்குள் இருப்பதைப் புனைவை வாசிப்பவர்களால் எளிதில் உணர முடியும். இக்கதை நிறைவேறியிருந்தால், தமிழிலக்கியப் புனைகதை வரலாற்றில் இது ஒரு கருவூலமாகத் திகழ்ந்திருக்கும் எனத் திறனாய்வாளர் பலரும் மதிப்பிட்டுள்ளனர். பாரதியாரின் இக்கதையில் நவீன புனைவு வடிவத்தின் தன்மைகள் நிரம்பி வழிகின்றன. "சந்திரிகையின் கதை' பலவகைகளில் நவீனத் தன்மையைப் புனைவிற்குள் முன்னெடுத்திருக்கிறது.
ஜீ.சுப்பிரமணிய ஐயரிடம் தனக்கு எப்படிப்பட்ட கணவன் வேண்டும் என்று விசாலாட்சி கேட்குமிடமும் குறிப்பிடப்பட வேண்டியது. "என் கணவன் பணமுடையவனில்லா விட்டாலும் நல்ல படிப்பும் மாசந்தோறும் கொஞ்சம் பொருள் சம்பாதிக்கும் திறமும் உடையவனாக இருக்க வேண்டும். இந்தக் குழந்தையும் என்னோடுதான் இருக்கும்' என்று தன்னிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு இறந்துபோன அண்ணன் குழந்தையைச் சுட்டிக்காட்டித் தெளிவாகப் பேசுகிறாள்.
இந்நாவலின் கதை 1901-1907 காலகட்டத்தில் நடைபெறுவதாகக் குறிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. பெண்கள் இவ்வளவு தெளிவோடு பேசுவதற்குப் பாரதி இப்புனைவில் இடத்தை உருவாக்கிக் கொடுத்திருக்கிறார். பத்து வயதில் விதவையானவள் விசாலாட்சி, இல்லறம் என்றால் என்னவென்று அறியாத வயதிலேயே தன் கணவனை இழந்தவள்.
அவள் பேசுகிறாள், "இந்தக் குழந்தையும் என்னோடுதான் இருக்கும்' என்று. இன்றுகூட இதுபோன்ற உரையாடலைப் பொதுவில் நிகழ்த்த முடியாது. "எனக்கும் அந்தப் பால்ய திருமணத்திற்கும் என்ன தொடர்பு இருக்கிறது; நான் எதற்காக மறுமணம் செய்துகொள்வதற்கு நாணப்பட வேண்டும்' என்ற தொனி அவளது பேச்சில் பொதிந்திருக்கிறது. விதவை மறுமணம் என்ற சீர்திருத்தத்தைத் தாண்டி அந்தக் குரல் ஒலிக்கிறது. நான் மறுமணத்தை யாசகமாகக் கேட்கவில்லை; அது எனக்கான உரிமை என்ற சுதந்திரம் அவளது உரையில் வெளிப்படுகிறது. மிகச் சாதாரணமானதோர் எதிர்பார்ப்பு. இதுகூட அவர்களுக்குச் சாத்தியப்படவில்லை என்பதுதான் துயரமானது.
பாரதியின் எள்ளல் மொழியும் கூர்ந்த சமூக அவதானிப்பும் புனைவில் வெளிப்படுகின்றன. பாரதியிடம் ஒரு செவ்விலக்கிய (கிளாசிக்) நாவலைப் படைப்பதற்கான முன்னெடுப்புகள் மனதிற்குள் பதியமிட்டிருக்கின்றன. கருத்தியல், உருவம் சார்ந்து இந்நாவல் பல படிகள் முன்னோக்கி நகர்ந்திருப்பதைக் காலத்தின் துணையுடன் வாசித்துணர வேண்டும்.
}சுப்பிரமணி இரமேஷ்




 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/9/w600X390/chand.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/09/சந்திரிகையின்-கதை-நாவல்-முயற்சி-2996991.html
2996979 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 41 "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, September 9, 2018 03:06 AM +0530 8. வெண்பா இனம் (2)
வெண்டாழிசை
மூன்று அடிகளை உடையதாய் முதல் இரண்டும் நாற்சீரடிகளாகவும், ஈற்றடி வெண்பாவைப் போல முச்சீர் அடியாகவும் நிற்பது வெண்டாழிசை ஆகும். இதனை வெள்ளொத்தாழிசை என்றும் கூறுவது உண்டு. 
"நண்பி தென்று தீய சொல்லார்
முன்பு நின்று முனிவு செய்யார்
அன்பு வேண்டு பவர்'
இது வெண்டாழிசை வெண்டளை பிறழாமல் இச்செய்யுள் வந்திருந்தால் சிந்தியல் வெண்பாவாகும். அப்படி வாராமையால் இது வெண்டாழிசையாயிற்று.
சிந்தியல் வெண்பா ஒரு பொருள்மேல் மூன்று அடுக்கி வந்தால் அதையும் வெள்ளொத்தாழிசை என்று சொல்வதுண்டு.
"அன்னாய் அறங்கொல் நலங்கிளர் சேட்சென்னி
ஒன்னா ருடைபுலம் போல நலங்கவர்ந்து
துன்னான் துறந்து விடல்'
"ஏடீ அறங்கொல் நலங்கிளர் சேட்சென்னி
கூடா ருடைபுலம் போல நலங்கவர்ந்து
நீடான் துறந்து விடல்'
"பாவாய் அறங்கொல் நலங்கிளர்சேட்சென்னி
மேவார் உடைபுலம் போல நலங்கவர்ந்து
காவான் துறந்து விடல்'
இந்த மூன்றும் ஒரு பொருளை மூன்று வேறு வகையில் சொல்வதால் ஒரு பொருள்மேல் மூன்று அடுக்கி வந்தன. இம் மூன்றும் இணைந்து ஒரு வெள்ளொத்தாழிசையாக அமைந்தன.
வெண்டுறை
மூன்று அடி முதல் ஏழடி வரையில் உடையனவாய், பின் உள்ள சில அடிகள் சில சீர்குறைந்து வருவன வெண்டுறை ஆகும். எத்தனை சீராலும் அடிகள் அமையலாம். அடிகள் யாவும் ஒரே ஒலியாக வந்தால் ஓரொலி வெண்டுறை என்றும், சீர் குறையும் பின்னடிகள் வேறு ஒலியாக வந்தால் வேற்றொலி வெண்டுறை என்றும் பெயர் பெறும்.
"குழலிசைய வண்டினங்கள் கோழிலைய செங்காந்தட்
குலைமேற் பாய
அழலெரியின் மூழ்கினவால் அந்தோ அளியவென்
றயல்வாழ் மந்தி
கலுழ்வனபோல் நெஞ்சழிந்து கல்லருவி தூஉம்
நிழல்வரை நன்னாடன் நீப்பானோ அல்லன்'
இது நான்கடியாய், ஈற்றடி இரண்டும் இரண்டிரண்டு சீர்குறைந்து வந்த ஓரொலி வெண்டுறை.
"தாளாளர் அல்லாதார் தாம்பல ராயக்கால்
என்னா மென்னாம்
யாளியைக் கண்டஞ்சி யானைதன் கோடிரண்டும்
பீலிபோற் சாய்த்துவிடும் பிலிற்றி யாங்கே'
இது மூன்றடியால் வந்து, ஈற்றடி இரண்டும் இரண்டிரண்டு சீர் குறைந்து வந்த ஓரொலி வெண்டுறை.
"முழங்குதிரைக் கொற்கைவேந்தன் முழுதுலகம் புரந்தளித்து
முறைசெய் கோமான்
வழங்குதிறல் வாள்மாறன் மாச்செழியன் தாக்கரிய
வைவேல் பாடிக் 
கலங்கிநின் றாரெலாம் கருதலா காவணம்
இலங்குவா ளிரண்டினா லிருகைவீ சிப்பெயர்ந்
தலங்கன்மா லையவிழ்ந் தாடவா டும்மிவள்
பொலங்கொள்பூந் தடங்கட்கே புரிந்துநின் றாரெலாம்
விலங்கியுள் ளந்தப விளிந்துவே றாபவே'
இது ஏழடியாய் முதல் இரண்டடியும் ஆறு சீராய் ஓரோசையுடையனவாய், பின்புள்ள ஐந்தடியும் நாற்சீராய் வேற்றோசையாய் வந்த வேற்றொலி வெண்டுறை. ஈற்றடி ஒரு சீர் குறைந்து வருவதும் வெண்டுறையின் பாற்படும். 
"வெறியுறு கமழ்கண்ணி வேந்தர்கட் காயினும்
உறவுற வரும்வழி உரைப்பன உரைப்பன்மன்
செறிவுறு தகையினர் சிறந்தனர் இவர்நமக்
கறிவுறு தொழிலரென் றல்லவை சொல்லன்மின்
பிறபிற நிகழ்வன பின்'
இது ஐந்தடியாய் இறுதி அடி ஒரு சீர் குறைந்து வந்த ஓரொலி வெண்டுறை. 
(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/1/w600X390/kivaja.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/09/கவி-பாடலாம்-வாங்க---41-2996979.html
2996978 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மகாகவி பாரதியின் நிர்வாக இயல்! DIN DIN Sunday, September 9, 2018 03:05 AM +0530 ஒரு நிர்வாகம் எப்படிச் செயல்பட வேண்டும்; அதிலும், ஒரு தேச நிர்வாகம், தேசிய செயல்பாடு, அதை நிர்வகிப்பவர்கள், அதில் செயல்படுபவர்களின் தரம் எப்படியெல்லாம் இருக்க வேண்டும் என்பதை மகாகவி பாரதியார் சொல்கின்ற விதத்தைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்வோம்.
 "கண்ணன் என் ஆண்டான்' என்கிற அதி அற்புத நுண்ணிய விறுவிறுக் கவிதை. துப்புரவுத் தொழிலாளர், கல்வியாளர்கள், காவல் துறையினர், வானிலை அறிவுறுத்துபவர்கள்; கடந்த - நிகழ்- எதிர் காலங்களுக்கான சிந்தை செயல்திறம் மிகுந்த ஆலோசனையாளர்கள், தோள்கொடுத்து நிற்கும் களப் பணியாளர்கள்; திட்டமிடுபவர்கள், அதை எல்லா நிலை அலுவலர்களுக்கும் மக்களுக்கும் எடுத்துச் சொல்பவர்கள், நன்மை - நலம் தரும் திட்டங்களை, செயல்பாடுகளைப் பிரபலப்படுத்தி எல்லா நிலையினருக்கும் விளம்பரமாகக் கொண்டு சேர்ப்பவர்கள்; வனத்துறையினர், கால்நடை, ஆகாய, நீர் வள, கடல்வளத் துறையினர்;
 நிதி நிர்வாகிகள், நேர்மைக் காவலர்கள், சமுதாயப் பங்கீடு செய்பவர்கள்; அதிரடிகளுக்கு அஞ்சாத வீர தீரர்கள்; நுண்ணிய ஆராய்ச்சியாளர்கள், மருத்துவ, பொறியியல், உணவியல், உளவியல், அழகியல் பணியாளர்கள்; கலைகள் பல வளர்ப்பவர்கள், சுற்றம் பேணுபவர்கள், சுகாதாரம் காப்பவர்கள்; நட்பும் நேசமும் நிலைநாட்டுபவர்கள், மானம் காப்பவர்கள், பழைமையின் புரவலர்கள், புதுமையாளர்கள்; அத்தனையிலும் தன்னைக் கண்டவர்களாய் ஒருங்கிணைப்பவர்கள் - என்று எத்தனையோ வித விதமானப் பணியாளர்கள்!
 பணியாளர்கள், ஒரு சமுதாயத்தில் எத்தனை நிலையினர், அவர்களது கடமை என்ன, திறமைகள் என்ன, செயல்திறம் எப்படியிருக்க வேண்டும்; மனப்பாங்கு எப்படியிருக்க வேண்டும்; ஊதியம் எப்படிப் பெற வேண்டும், ஒருவேளை ஏதாவது அதிகப்படியான ஊதியம் பொருளாகவோ, வேறு வடிவிலோ வருகிறது என்றால், அந்தப் பணியாளர் அதை எப்படிக் கையாள வேண்டும்;
 தன் பணியில் வெறுமனே ஈடுபாடு கொண்டவராக மட்டும் செயல் புரியாமல், சமுதாயச் சிந்தனை உள்ளவராக எப்படித் திறம்படச் செயல்பட வேண்டும்; வரும்முன் காப்பவராக முன் நடவடிக்கை எடுப்பவராக எப்படிச் செயல்புரிய வேண்டும், ஆபத்துதவியாக எந்தத் திறனில் செயல்புரிய வேண்டும்; "நேசம் காப்பவராக, வெடிப்புறப் பேசுபவராக, பணி எனும் தவத்தினை நிதம் புரிபவராக, அன்பு வழியில் அறம் வளர்ப்பவராக' எப்படி எதார்த்தமாக செயல்பட வேண்டும்; இத்தனை வீர தீர சூரராகத் திகழும்போதும், சாதாரண எளிய அடித்தட்டு மக்களைக்கூட எளிதில் அணுகும் இயல்பினராக எப்படிப் பணிபுரிய வேண்டும்; தனது முதலாளிக்கு, தலைமைக்கு எப்படி உண்மையாகத் திகழ வேண்டும்; அந்தத் திகழ்வினில் தலைமைக்கும், மக்களுக்கும் நேர்மையான வழிகாட்டுபவராக எவ்விதம் நடத்திக்காட்ட வேண்டும்;
 எத்தனை நேர்மையுடனும் திறமையுடனும் வல்லமையுடனும் செயல்பட்டாலும், ஒருவேளை தவறு விளைந்துவிட்டால், அந்தத் தவறுக்குத் தானே பொறுப்பு ஏற்பவராக, அந்தத் தவறுக்குத் தண்டனை பெறவும் துணிந்தவராக, தனக்குத்தானே தண்டனை தீர்ப்பளித்துக் கொள்பவராக, அந்தத் தண்டனையை நிறைவேற்றுமாறு தன்னுடைய தலைமையை நிர்ப்பந்திப்பவராக எவ்விதம் நடக்க வேண்டும்;
 சமுதாயத்தின் பல்வேறு அடுக்குகளில் பல்வேறு நிலைப்பட்ட மக்களுக்கும் எந்தெந்த விதத்தில் ஆதாரமானவராக, ஓய்தலின்றி சலிப்பின்றி உத்வேகத்துடன் முழு அன்புமய - ஆனந்த ஈடுபாட்டுடன் விறுவிறுப்பாக உற்சாகத்துடன் செயல்பட வேண்டும்;
 இறையுணர்வு தலைமைக் கீழ் மன நிறைவுடன், அந்த நிறைவின் செருக்குடன், அர்ப்பணிப்பு உணர்வுடன் எப்படித் தன்னை வடிவமைத்துச் செயல்பட வேண்டும்; அப்படிப்பட்டவர்களின் தலைமை அதாவது, முதலாளி எப்படி ஒரு தெய்வீகத் தன்மையாளனாகத் திகழ முடியும் - என்பதையெல்லாம் பளீரென்று எளிமையாக, அழுத்தம் திருத்தமான, வலிமையாக, ஒரே பாடலில் மகாகவி பாரதியார் சந்தப்படுத்திப் பாடிச் சொல்லும் விதம் பிரமிக்க வைக்கிறது.
 மேலும், தனக்குக் கூலியாக, சம்பளமாக, ஊதியமாகக் கிடைப்பது மிகவும் குறைவுதான் என்றாலும், தனது வாழ்வாதாரத்தை அது ஏதோ நிரப்புகிறது என்ற அளவிற்குதான் இருக்கிறது என்றாலும், தனது பணிகளுக்காகத் தனக்குக் கிடைக்கும் கூடுதல் வருமானங்களை, தனது தலைமையாளன் மூலமாகவே அவை கிடைக்கப்பெற்று, அதைத் தனது சுயநலத்திற்காக உபயோகப்படுத்தாமல், பொதுநலத்திற்கு வாரி வழங்கும் உன்னதமான லட்சியச் செயல்பாட்டினையும் பாரதியார் வடிவமைக்கிறார்.
 ஒவ்வொரு கட்டத்திலும், ஒவ்வொரு நிலையிலும், நாம் ஆட்சியாளர், நிர்வாகி, பணியாளர் எனும் சங்கம உணர்வு; ஒவ்வொரு நிலையிலும், ஒவ்வொரு களத்திலும், ஒவ்வொரு பணியிலும் தன்னையே ஐக்கியமாக்கி, செறிவான சிந்தனைச் செயல் விளக்கம்.
 இந்த மனநிலையின் களத்தில், இந்த அணுகுமுறைக் களத்தில், இனி தொடர்ந்து " கண்ணன் என் ஆண்டான்' பாடலை முழுவதும் அனுபவித்து ஆனந்தம் அடையலாம். அவற்றுள் சில வரிகள் வருமாறு:
 "தஞ்ச முலகினில் எங்கணு மின்றித்
 தவித்துத் தடுமாறி,
 பஞ்சைப் பறையின் அடிமை புகுந்தேன்,
 பார முனக்காண்டே!
 ஆண்டே! - பார முனக்காண்டே!
 துன்பமும் நோயும் மிமையுந் தீர்த்துச்
 சுகமரு ளல்வேண்டும்
 அன்புடன் நின்புகழ் பாடிக் குதித்துநின்
 ஆணை வழிநடப்பேன்!
 ஆண்டே! - ஆணைவழி நடப்பேன்!
 
 காடு கழனிகள் காத்திடுவேன்-நின்றன்
 காலிகள் மேய்த்திடுவேன்!
 தோட்டங்கள் கொத்திச் செடிவளர்க் கச்சொல்லிச்
 சோதனை போடாண்டே!
 காட்டு மழைக்குறி தப்பிச்சொன் னாலெனைக்
 கட்டியடி யாண்டே!
 ஆண்டே! - கட்டியடி யாண்டே!
 இப்படி இந்த அடிமை விண்ணப்பமாய் அடுக்கும்போது, நமக்குள் ஓர் ஏக்கம் எழுகிறது. இப்படி ஒருவர் நம்முடன் இருந்தால், நமக்கு என்ன கவலை? தோல்வி எப்படி வர முடியும்?
 பெண்டு குழந்தைகள் கஞ்சி குடித்துப்
 பிழைத்திட வேண்டுமையே!
 அண்டை யயலுக்கென் னாலுப காரங்கள்
 ஆகிட வேண்டுமையே!
 உபகாரங்கள் - ஆகிட வேண்டுமையே!
 மானத்தைக் காக்கவோர் நாலுமுழத்துணி
 வாங்கித் தரவேணும்!
 தானத்துக் குச்சில வேட்டிகள் வாங்கித்
 தரவுங் கடனாண்டே!
 சில வேட்டி - தரவுங் கடனாண்டே!
 என் மானத்தைக் காப்பதற்கு எனக்கு ஒரே ஒரு நாலுமுழத் துணி போதும். மேலும், எனக்கு சில வேட்டிகள் வேண்டும். ஆமாம் ஆண்டே... அது ஒரு கடன், அது ஒரு கடமை. ஆம், அதுதான் "தானம் என்கிற கடமை'. தானம் செய்வதற்காகக் கூடுதலாக வேட்டிகள் எனக்கு நீ தரவேண்டும் என்கிறார்.
 மேற்குறித்த வரிகளில் மகாகவி பாரதி ஒரு தனிமனித தர்மத்தை, ஒரு சமுதாய லட்சியத்தை நம்முள் பதியவைத்துவிட்டார் என்றே கூறலாம்.
 -சக்தி முரளி
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/9/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/09/மகாகவி-பாரதியின்-நிர்வாக-இயல்-2996978.html
2996977 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  நன்மைகள் அடைந்தே தீரும்  முன்றுறையரையனார் Sunday, September 9, 2018 03:03 AM +0530 பழமொழி நானூறு
கழுமலத்தில் யாத்த களிறும் கருவூர்
 விழுமியோன் மேற்சென் றதனால் - விழுமிய
 வேண்டினும் வேண்டா விடினும் உறற்பால
 தீண்டா விடுதல் அரிது. (பாடல்-62)
 சீகாழியின்கண் கட்டப்பட்டிருந்த யானையும், கருவூரின்கண் இருந்த சிறப்புடையவனாகிய கரிகாற்சோழனிடத்துச் சென்று அவனைக் கொண்டுவந்து அரசுரிமையை எய்துவித்ததால், சிறந்த பொருள்களை விரும்பினும் விரும்பாதொழியினும், அடைதற்குரியவாய் நின்ற நன்மைகள், அவனைஅடையாது நிற்றல் இல்லை. (க-து) தமக்கு வரவேண்டிய நன்மைகள் வந்தே தீரும். "உறற்பால தீண்டா விடுதல் அரிது' என்பது பழமொழி.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/LOTUS.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/09/நன்மைகள்-அடைந்தே-தீரும்-2996977.html
2992395 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, September 2, 2018 02:35 AM +0530 கடந்த வாரம் புலவர் செ.இராசு எழுதிய "நமது கச்சத்தீவு' என்ற புத்தகம் ஹிந்தியிலும், ஆங்கிலத்திலும் மொழிபெயர்க்கப்பட வேண்டும் என்று எழுதியிருந்தேன். சேலத்திலிருந்து, பணி ஓய்வு பெற்ற தலைமை ஆசிரியர் மோகன் குமார் அந்தப் பணியைத் தொடங்கிவிட்டதாகத் தெரிவிக்கிறார். அவருக்கு நன்றி!


கடந்த புதன்கிழமை, திருப்பரங்குன்றத்தில் "தினமணி'யின் திருநெல்வேலி பதிப்பில் உதவி ஆசிரியராகப் பணியாற்றும் ஜெயந்திநாதனின் திருமணம். அந்தத் திருமணத்தில் கலந்துகொள்ள வைகை விரைவு ரயிலில் பயணித்தபோது, வழித்துணையாக நான் எடுத்துச் சென்றது எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் எழுதிய "குகைகளின் வழியே' என்கிற புத்தகம். பயணிப்பது எவ்வளவு சுகமோ அதைவிட சுகம் எழுத்தாளர் ஜெயமோகனின் எழுத்துக்களுடன் பயணிப்பது. அவரது எழுத்துக்களுடன் பயணிப்பதே சுகம் என்றால், அவரது பயணக் கட்டுரையுடன் பயணிப்பது எந்த அளவு சுகமாக இருக்கும் என்பதை நீங்களே யூகித்துக் கொள்ளுங்கள்.

இதற்கு முன்பு ஜெயமோகனின் "புல்வெளி தேசம்' எனும் புத்தகம் குறித்து நான் பதிவு செய்திருக்கிறேன். இப்போது ஆந்திரப் பிரதேசம், சத்தீஸ்கர், ஒடிஸா முதலிய பல மாநிலங்களிலுள்ள குகைகள் வழியே அவருடன் பயணிப்பது புதியதோர் அனுபவம். அவர் கண்டு ரசித்த பல குகைகளை நானும் பார்த்திருக்கிறேன் என்றாலும், ஆள் நடமாட்டமே இல்லாத குகைகளுக்குள் எல்லாம் அவர் நுழைந்து பார்த்திருப்பது மூக்கில் விரலை வைக்க வைக்கிறது.
அவரே கூறுவதுபோல, ஜெயமோகனின் இந்தக் குகைப் பயணத்தில் குறிப்பிட வேண்டியது அந்தக் குகைகள் அருகருகே இல்லாமல் இருப்பது என்பதுதான். அதனால், குகைகள் இருக்கும் இடங்களை நோக்கி அவர் நடத்திய பயணத்தில் கடந்து சென்ற பல இடங்களையும் நமக்குப் படம் பிடித்துக் காட்டுகிறார்.

""ஒவ்வொரு குகையும் ஒவ்வொரு அனுபவம். இவற்றில் ஆந்திரத்திலுள்ள "பெலும் குகை' ஓரளவு வசதி செய்யப்பட்டுள்ளது. சத்தீஸ்கர் குகைகள் முழுமையாக கைவிடப்பட்டவை. பல குகைகளில் இருளில், சேற்றில் தவழ்ந்தும், நெளிந்தும் உள்ளே சென்றோம். உள்ளே பார்க்க  ஒன்றும் இல்லை, உள்ளிருக்கும் உணர்வை அடைவதைத்தவிர'' என அவர் பதிவு செய்யும்போது, இந்தக் குகைப் பயணத்தில் அவர் எத்தனை எத்தனை ஏமாற்றங்களை எதிர்கொண்டிருப்பார் என்பது தெரிகிறது. 

சத்தீஸ்கர் மாநிலம் "பஸ்தர்' பகுதிக்கு நான் பலமுறை பயணித்திருக்கிறேன் என்பதால் அதுகுறித்த அவரது பதிவுகளை ரசித்துப் படித்தேன். அதேபோலத்தான் அவரது ஒடிஸா மாநிலப் பயணமும்.

புவனேஸ்வர் அருகே உள்ள புஷ்பகிரி, ரத்தினகிரி, லலிதகிரி ஆகிய மூன்று குன்றுகள் குறித்து மிகவும் தெளிவாக அவர் பதிவு செய்திருக்கிறார். 30 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நானும் பாவை சந்திரனும் "புதிய பார்வை' இதழின் ஒடிஸா சிறப்பிதழுக்காக இங்கெல்லாம் பயணித்தது நினைவுக்கு வந்தது. 

குகைகள் குறித்த பதிவாக மட்டும் இல்லாமல் அந்தந்த மலைப்பகுதிகளில் வாழும் பல்வேறு பழங்குடியினர் குறித்த பதிவாகவும் அமைந்திருக்கிறது ஜெயமோகன் எழுதியிருக்கும்  "குகைகளின் வழியே' என்கிற  பயண நூல். 
அவர் கூறியிருப்பது போல குகைகளின் வழியே'  எங்கோ புதைந்து சென்றுகொண்டே இருக்கும் ஒரு சுகானுபவத்தைத் தருகிறது. எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் தனது புத்தகத்தில் எழுதியிருக்கும் கடைசி வரிகளைப் பதிவு செய்யாமல் இருக்க முடியவில்லை. எனது உணர்வும் அதுவே -
""ஒவ்வொரு பயணம் முடியும்போதும் தோன்றுவதுதான், இன்னும் இப்படி எத்தனை பயணங்கள் சென்றால் இந்த மண்ணை அறியமுடியும்? அதற்கு எத்தனை ஆயுள் தேவை!''  


"தினமணி'யின் இணைப்பான இளைஞர் மணியில் த.ஸ்டாலின் குணசேகரன் எழுதிவந்த "இளைய பாரதமே எழுக!' என்கிற கட்டுரை தொடர் இப்போது "விடுதலைக்கு விதை தூவிய விவேகானந்தர்' என்கிற பெயரில் புத்தக வடிவம் கண்டிருக்கிறது. இந்தப் புத்தகத்துக்கு அணிந்துரை எழுதியவர்களில் நானும் ஒருவன். மதிப்புரைக்கு வந்திருந்த புத்தகத்தை எடுத்துப் புரட்டினேன்.  நான் எழுதிய அணிந்துரையை மீண்டும் ஒரு முறை படித்துப் பார்க்க விரும்பினேன், படித்தேன்.

ஏற்கெனவே தொடராக வெளிவந்தபோது வாரம்தோறும் படித்ததுதான். அணிந்துரை எழுதுவதற்காக மீண்டும் ஒரு முறை படித்தேன். இப்போது புத்தக வடிவில் அதைக் கையில் எடுத்தபோது மீண்டும் படிக்காமல் கீழே வைக்கத் தோன்றவில்லை. அதற்குக் காரணம், இது என் மானசீக குருநாதர் சுவாமி விவேகானந்தர் குறித்த புத்தகம் என்பதும், ஸ்டாலின் குணசேகரனின் பேச்சாலும் எழுத்தாலும் கவரப்பட்ட ரசிகர்களில் நானும் ஒருவன் என்பதும்தான். 

இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்துக்கு சுவாமி விவேகானந்தரின் கருத்துகள் எந்த அளவுக்குப் பின்புலமாக இருந்திருக்கின்றன என்பதை ஆய்வு நோக்கோடும், தக்க ஆதாரங்களுடனும் எடுத்துச் செல்லும்  முயற்சிதான் "விடுதலைக்கு விதை தூவிய விவேகானந்தர்'
என்கிற இந்தப் புத்தகத்தின் நோக்கம்.
ஒருபுறம், இந்தப் புத்தகம் விவேகானந்தரின் ஆன்மிகப் பயணத்தைப் பதிவு செய்கிறது. இன்னொரு புறம், அவரது ஆன்மிகப் பயணத்துடன் இந்தியாவின் விடுதலை வேட்கையும் எப்படி இணைந்து நடைபோட்டது என்பதை எடுத்தியம்புகிறது. இதற்கிடையே நிலத்தடி நீரோட்டம் போல, இளைய பாரதத்தின்  வருங்கால மேன்மைக்கும் அவர்களுக்குத் தன்னம்பிக்கை ஊட்டவும் பல செய்திகளை மிகவும் அழுத்தமாக சொல்லிச் செல்கிறது இந்தப் புத்தகம். 

""தனது சொல்லால் இந்திய இளைஞர்களை செயலில் இறக்க முடியும் என்ற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை கொண்டிருந்தார் சுவாமி  விவேகானந்தர். இது அவரது சொல்லாற்றலினால் மட்டும் விளைந்ததெனக் கொள்ள இயலாது. தனது உயிரையே உருக்கி அவற்றை  உரையாக்கியதால் கிடைத்த விளைச்சல்'' என்கிற ஸ்டாலின் குணசேகரனின் கருத்தை மறுக்க இயலாது. இந்தப் புத்தகத்துக்கு முன்னுரை எழுதியிருக்கும் குன்றக்குடி ஆதீனம் தவத்திரு பொன்னம்பல அடிகளாரைவிட சிறப்பாக "விடுதலைக்கு விதை தூவிய விவேகானந்தர்' புத்தகம் குறித்து வேறு எவராலும் எடைபோட முடியாது. அவரது பதிவு இது - ""சுவாமி விவேகானந்தர் என்ற ஆன்மிக இமயத்தை இளைய தலைமுறை உள்வாங்கிக் கொள்ளும் வண்ணம் தம் அற்புத எழுத்தாற்றலால், சிந்தனையால், செயலாற்றலால் செதுக்கிய எழுத்துச் சிற்பி திரு. ஸ்டாலின் குணசேகரன் அவர்களின் எழுத்தாற்றலைப் பாராட்ட வார்த்தைகள் வசப்படவே இல்லை''


எப்போதோ வெளிவந்த "மாதவம்' என்கிற மாத இதழ் இப்போது என் கையில் கிட்டியது. அதில்  கண்ணில் பட்ட கவிதை இது. அரவிந்த் என்பவர் எழுதியது. 
அதிக கிளைகள் கொண்ட
அதிநவீன கடை
உள்ளே இருந்தவையோ
பிளாஸ்டிக் குருவிகள்!

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/02/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2992395.html
2992394 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பாரதி பாடிய பராசக்திக் கவசம்! - எதிரொலி எஸ்.விஸ்வநாதன் DIN Sunday, September 2, 2018 02:32 AM +0530 இந்த உடலின் ஒவ்வோர் உறுப்புகளுக்கும் ஊறு நேராதவாறு இறைவன் காக்க வேண்டும் என்ற கருத்தில் கந்தர் சஷ்டி கவசம், சண்முகக் கவசம் போன்றவற்றை இறையன்பர்கள் தினந்தோறும் பாராயணம் செய்து வருவதைக் காண்கிறோம்.

இதைப் போன்று மகாகவி பாரதியார் தமது வழிபடு தெய்வமான "பராசக்தி' மீது கவசம் ஒன்றை எழுதியுள்ளார். பாரதி கவிதை நூலில் தோத்திரப் பாடல் தொகுப்பில் காணப்படும், "சக்திக்கு ஆத்ம சமர்ப்பணம்' என்ற நீண்ட பாடலே அது.    

அப்பாடலில் தமது கை, கண், காது, கால், நாசி, நாக்கு, வாய், வயிறு, மார்பு, தொண்டை, இடை, காயம், அறிவு, சிந்தனை, மனம், மதி ஆகியவற்றை பராசக்திக்குச் சமர்ப்பணம் செய்து நல்லருள் வேண்டுகிறார்.

"கையைச் சக்தி தனக்கே கருவியாக்கு - அது
சக்தியுற்றுக் கல்லினையும் சாடும் (1)
நெஞ்சம் சக்தி தனக்கே கருவியாக்கு - அதைத்
தாக்க வரும்  வாள் ஒதுங்கிப் போகும் (9)
சித்தம் சக்தி தனக்கே உரிமை ஆக்கு - அதில்
சார்வதில்லை அச்சமுடன் சூதும் (26)
மதி சக்தி தனக்கே உடைமை ஆக்கு - அது
சஞ்சலப் பிசாசுகளைக் கலக்கும்' (32)

என்பன போன்ற வீராவேச வரிகள் அப்பாடலில் இடம்பெறுகின்றன.

"அச்சம் தவிர்; ஆண்மை தவறேல்; இளைத்தல் இகழ்ச்சி; உடலினை உறுதி செய்; ஏறு போல் நட; குன்றென நிமிர்ந்து நில்'  என்று புதிய ஆத்திசூடியில் புகன்ற மகாகவி பாரதி  பாரத மாதாவையே பராசக்தி வடிவில் போற்றி, பாரத நாட்டு மக்கள் புதிய வீர எழுச்சி பெற அக்கவசத்தை இயற்றியுள்ளார் எனவும் கருதலாம்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/2/w600X390/sk3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/02/பாரதி-பாடிய-பராசக்திக்-கவசம்-2992394.html
2992393 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கம்பர் காட்டும் ஆசிரியர் பக்தி! - தமிழாகரர் தெ.முருகசாமி DIN Sunday, September 2, 2018 02:31 AM +0530 ஒளவையார்  சில இல்லாதவைகளைக் கூறி அவை இருப்பதான சிறப்பை, "நீறில்லா நெற்றிபாழ், நெய்யில்லா உண்டிபாழ் /  ஆறில்லா ஊருக்கு அழகுபாழ்'  எனக்  குறிப்பால் உணர்த்தினார். ஆனால், "திரிகடுகம்' இயற்றிய நல்லாதனார், "கணக்காயர் இல்லாத ஊர்நன்மை பயத்தல் இல' (10)  என ஆசிரியர் இல்லாத ஊரைப் பயனில்லாததாக வெளிப்படையாய்க் கூறியது, ஆசிரியருக்குள்ள சிறப்பை வெளிப்படுத்துவதாக உள்ளது.

ஆசிரியரும் மனிதரே ஆயினும் அவரை மனிதருள் மாமனிதராக மக்கள் போற்றினர். அவர் அனைவருக்கும் முன் மாதிரியானவர். அவரது சொல்லும், தோற்றமும் தெய்வாம்சம் மிக்கதாக இருந்ததால் சமூகத்தில் அவரது மதிப்பும் மரியாதையும் உயர்வுடையதாகக் கருதப்பட்டன. அதனால்  அவர், "எழுத்தறிவித்தவன் இறைவனாவான்' எனப் புகழப்பட்டார்.

இவற்றிக்கான சான்று ஒன்றைக் கம்ப காவியத்தில் காணலாம். விசுவாமித்திர முனிவர் தமது வேள்வியைக் காப்பதற்கு ராமனை அயோத்திலிருந்து காட்டுக்கு அழைத்து வந்தார். வேள்விக்குத் தீங்கு செய்த தாடகை என்னும் அரக்கியை ராமன் கொன்றதும் வேள்விக்கான செயல் முடிந்தது.

இதனால் ராமனை முனிவர், அயோத்திக்குக் கூட்டிப்போய் விடாமல் மிதிலைக்கு அழைத்துப் போக, முனிவரது வரவை அறிந்த மிதிலை மன்னன் சனகர், முனிவரை வரவேற்று ஓர் ஆசிரமத்தில் தங்க வைத்தார்.

இந்நிலையில், முனிவருடன் வந்த ராம-லட்சுமணர்களைப் பற்றி அறிய ஆவல் கொண்ட சனகர், ""இவர் யாவர்?''  என்றார். வினாவைத் தொடுத்தபோதே, சனகரின் முகம் மலர்ந்திருந்தது. 

""தசரதனின் புதல்வர்கள்'' என்றார் முனிவர். 

சனகரின் முகம் வாடியது. இதனையும் அந்தத் திரிகால முனி உணர்ந்தார்.
நாளை நடக்கும் சீதைக்கான வில் முறிப்பில் ராமன் முறித்தால் அவன் சீதைக்குப் பொருத்தமான மணாளனாக இருப்பான் எனத் திட்டமிட்டு மனதிற்குள் மகிழ்ந்தவனுக்கு, தசரதன் மக்கள் என்றதும் தந்தையறிவு மகனறிவாகும் என்பதால், தந்தைக்கான பலதாரப் பண்பு இவனுக்கும் ஆகிவிடும் என்பதால் சனகனின் முந்திய உணர்வை மாற்றிக் கொண்டான் போலும்' என விசுவாமித்திரர் எண்ணி, அந்த வாட்டத்தைப் போக்க வேண்டி, ""பெற்றது தசரதனானாலும் கல்வி பயிற்றுவித்து வளர்த்து ஆளாக்கியது வசிட்டர்'' என்றார். இக்காட்சி குறிப்பின் குறிப்புணர்தலாக அமைந்தது. இதைக் கம்பர், 

"திறையோடு அரசிறைஞ்சும் செறிகழல்கால் தசரதனாம் 
முறையோடு தொடர்மனத்தான் புதல்வர் எனும் பெயரேகாண்,
உறையொடு நெடுவேலோய் உபநயன விதிமுடித்து 
மறையோது வித்து வளர்த்தானும் வசிட்டான் காண்!' 

என்றார். பெற்றெடுத்ததோடு தசரதனது கடமை முடிந்தாலும் குருகுலத்தில் ராமனை அறிவால் புரந்து வளர்த்து ஆளாக்கியதெல்லாம் ஆசிரியராகிய குருகுல வசிட்டர் என்பதால், தந்தை அறிவு மகன் அறிவு என்பதினும் ஆசிரியரது அறிவே மாணாக்கரை உருவாக்கியது என்பதால், "சனகமகா அரசரே, நீர் உம்  எண்ணத்தை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டாம்' எனக் குறிப்பாகச் சொல்லாமல் சொல்லிக் காட்டினார் என்பதாகும். இதில்தான் ஆசிரியர் - மாணாக்கர் உறவின் சிறப்பு உணர்த்திக் காட்டப்பட்ட அளவில் மறுநாள் விற்போட்டியில் ராமன் வெற்றி பெற்று சீதையை மணந்தான். மணந்ததும் அவன் அங்கு அமர்ந்திருந்த குலகுருவாகிய ஆசிரியராம் வசிட்டரது காலில் விழுந்து வணங்கிய பின்னரே, பெற்றோர் காலில் விழுந்து வணங்கினான் என்கிறார் கம்பர்,

"முற்றிய மாதவர் தான் முறை சூடி
கொற்றவனைக் கழல் கும்பிடலோடும்
பொற்றொடியைக் கொடு நல்மனை புக்கான்'

முற்றிய மாதவர் என்பவர் வசிட்டர், விசுவாமித்திரர் ஆவர். கொற்றவன் என்பவன் தந்தை தசரதன் ஆவான். இவ்வாறு கம்பர் காட்டும் ஆசிரியர் பக்தி அளப்பரிது!

ஆசிரியர்களே மாணாக்கரை உயர்த்தும் கலங்கரை விளக்கானவர்கள் என்பதற்குப் பலரை எடுத்துக் காட்டலாம்.  அதற்கோர் எடுத்துக்காட்டாக வாழ்ந்தவர்தான் ஆசிரிய தினக் கொண்டாட்டத்தின் பிதா மகனாகிய டாக்டர் இராதாகிருஷ்ணன்.

வடக்கே இராமகிருஷ்ணர் - சுவாமி விவேகானந்தர்; தெற்கே திரிசிரபுரம் மகாவித்துவான் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளை - உ.வே.சாமிதாதையர் என்போர் ஆசிரியர் - மாணாக்கர்களுக்கான அடையாள பிம்பங்களாவர்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/2/w600X390/sk2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/02/கம்பர்-காட்டும்-ஆசிரியர்-பக்தி-2992393.html
2992392 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி புகழொடு சாதல்! - முனைவர் அரங்க.பாரி DIN Sunday, September 2, 2018 02:30 AM +0530 கணியன் பூங்குன்றனார் என்னும் சங்கப் புலவர், "சாவு' என்பது உலகத்திற்குப் புதியது இல்லை என்றார்.  சாதலைவிடத் துன்பமானது இல்லை என்றார் திருவள்ளுவர். துன்பமிக்க சாதல் என்னும் நிலைத்த பிரிவில், சான்றோர்க்கு ஒரு நிறைவு தோன்றும். "நாம் வாழ்ந்த வாழ்க்கை புகழ் தந்த வாழ்க்கை. பலர் மனத்திலும் நாம் இடம்பெற்றிருக்கின்றோம்' என்று கருதி மனம் நிறையும் வாழ்க்கைப்பேறு எல்லார்க்கும் கிடைப்பதில்லை.
கடையெழு வள்ளல்களில் ஒருவன் ஆய்அண்டிரன். தன்னை நாடிவந்தவர்க்கு யானைகளைப் பரிசாகத் தந்தவன். "வந்தவர்க்கெல்லாம் இப்படி யானைகளைக் கொடுக்கிறாயே உன் நாட்டில் ஒரு பெண் யானை ஒரு சூலில் (கர்ப்பத்தில்) பத்துக் குட்டிகளைப் பெறுகின்றதா?' என்று கேட்கிறார் உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார். அத்தகைய கொடை வள்ளல் இறந்தபோது மன்னுயிரெல்லாம் துன்புறக் கண்டனர். முடமோசியார் உள்ளம் கலங்கினர். அவர் வருந்திப் பாடுகின்றார்.
"தன்னை நாடி வந்த இரவலர்க்குத் தேரைக் கொடுத்த
ஆய்வள்ளல் இறந்துபட்டான் அவன் வான உலகம்
வருவது அறிந்து, இந்திரனின் அரண்மனையில்
உள்ள முரசு முழங்குகின்ற ஓசை கேட்கிறது'
என்று கூறக் காண்கிறோம். அவ்வளவு புகழை அவன் இவ்வுலகத்தில் பெற்றுள்ளான் என்பது பொருள். வீரத்தாலும், கொடையாலும், கல்வியாலும், சான்றாண்மைப் பண்புகளாலும் ஒருவர்க்கு இவ்வுலகில் புகழ் மிகும். வீரத்தாற் புகழ்பெற்றவன் கரிகாலன்; கொடையாற் புகழ்பெற்றவன் குமணன்; கல்வியாற் புகழ்பெற்றவர் கபிலர்; பண்பினாற் புகழ்பெற்றவன் கோப்பெருஞ்சோழன். இவர்களின் பூத உடம்பே செத்தது; புகழ் உடம்பிற்குச் சாவே இல்லாமல் நிலைபெற்றது அவர் பெயர். "ஒருவர் இறந்த பின்னும் இருக்கின்றார் என்று சொல்லத்தக்க சாக்காடு புகழோடு வாழ்ந்தவர்க்கே உரியது' என்கிறார் திருவள்ளுவர்.
புகழொடு வாழ்ந்தவர்கள் இறந்த நாளை நினைத்து ஒவ்வோராண்டும் மனித குலம் அழுகின்றது. புகழ்மிக்க அப்பெருவாழ்வை மானுடம் மறக்கவில்லை. இதைத்தான் பெருந்தலைச் சாத்தனார் போற்றி உரைக்கின்றார்.
"நிலையாத உலகத்தில் நிலைபெறுவதற்காகத் தம்
புகழை நிறுவி மாய்ந்து போனார்கள்'  (புறநா)

என்று கூறுகின்றார்.   இந்தப் புகழைப் பொருள் கொடுத்து வாங்க முடியுமா? விலைக்குட்படும் பெருமையா அது? அது தானே சிலர் முகவரியைக் கேட்டுக் கொண்டு வந்து கதவைத் தட்டும். தன்னைத் தேடி வருபவரை அது பொருட்படுத்துவதில்லை.
நன்னன் வழிவந்த அரசர்கள் இருவர். அவருள் மூத்தவன் இளங்கண்டீரக்கோ; இளையவன் இளவிச்சிக்கோ இருவரும் ஒன்றாக அமர்ந்து உரையாடிக் கொண்டிருந்த போது, பெருந்தலைச் சாத்தனார் அங்கு வந்து மூத்தவனாகிய இளங்கண்டீரக்கோவைத் தழுவி வாழ்த்தினார். இளவிச்சிக்கோவை தழுவவும் இல்லை; பாராட்டவும் இல்லை. அது குறித்து விச்சிக்கோ கேட்டபோது அவர் கூறுகின்றார்.
""விச்சிக்கோவே! கண்டீரக்கோ, தன்னை நாடிவரும் பாணர்க்கும் விறலியர்க்கும் புலவர்க்கும் யானைகளையும், அணிகலன்களையும், பிற பரிசிலையும் தருபவன். ஆதலின் அவனை நான் தழுவினேன். நீயும் நன்னன் மரபில் வந்தவன்தான்.  ஆனால், நீ உன்னை நாடி வருவோர்க்குக் கதவை அடைத்துக் காணாது மறுப்பவன். எனவே, என்னை ஒத்த புலவர்கள் உன்னைப் பாடுவதில்லை'' (151) எனக் கூறினார்.  புகழொடு வாழ்ந்தவர்கள் மானுட மதிப்பில் என்றும் இருப்பவர்களாக இருக்கின்றனர்.
பாலைக்கலியில், தோழி தலைவனை நோக்கிக் கூறும் போது, ""கடைநாள் இதுவென அறிந்தாரும் இல்லை'' என்று கூறக்காண்கிறோம்.
சாவு என்னும் இறுதி எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் வரலாம் என்பது இதற்குப் பொருள். மருத்துவத்தால் சாவைத் தவிர்க்க முடியவில்லை. நேற்று இருந்தார், இன்று வெந்து நீறானார் என்று பட்டினத்தார் கூறுவது போல வாழ்க்கைக் கயிறு திடுமென அறுந்துபோவதையே பலரும் குறிக்கக் காணலாம். இத்தகைய நிலையாமை இருள் சூழ்ந்த வாழ்வில், மனிதன் அறிந்துகொள்ள வேண்டியது தனக்கு இந்த உலகில் நிலையான இடமில்லை என்பதுதான். அவ்வாறிருக்கும் போது வேர்க்க வேர்க்கக் காடு கழனி மாடு மனை, மக்கள் செல்வமெனச் சேர்த்துச் சேர்த்துத் தானும் துய்க்காமல், பிறர்க்கும் உதவாமல் போனால் புகழ் எப்படி அவர்களுக்கு உரியதாகும்? ஒன்றை இழந்தால் ஒன்றைப் பெறலாம் என்பது உலக நியதி. ஈட்டிய பொருளை வறியோர்க்குக் கொடுத்து வான்புகழைப் பெற்றவர்கள் இறந்த பிறகும் வாழ்பவர்களாகப் போற்றப்படுகின்றனர். இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் அதற்கு முன்பும் வாழ்ந்தவர்களின் பெயர்களை நாம் இன்றும் சொல்லிக் கொண்டிருக்கின்றோம். இவர்கள் ஈட்டிய புகழ் எத்தகையது? மலைபடுகடாம் இதனைத் "தொலையா நல்லிசை' என்று குறிக்கக் காண்கிறோம். காலப் பேராறு இவர்களின் பெயரை அழிக்காதவாறு கல்லில் வெட்டிய எழுத்துகளாய் மக்கள் மனம் பேணிக் கொண்டிருக்கின்றது. தானே வரும் புகழ், சாவினால் மறைக்கப்படாது; சரித்திரத்தால் புறக்கணிக்கப்படாது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/2/w600X390/sk1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/02/புகழொடு-சாதல்-2992392.html
2992391 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 40: 8. வெண்பா இனம் (1) "வாகீச கலாநிதி'  கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, September 2, 2018 02:29 AM +0530 பாக்கள் நான்கு வகை என்றும் அவை வெண்பா, ஆசிரியப்பா, கலிப்பா, வஞ்சிப்பா என்றும் பாவினங்கள் துறை, தாழிசை, விருத்தம் என மூவகைப்படும் என்றும் முன்பு கண்டோம். வெண்பாவின் வகைகளாகிய குறள் வெண்பா, சிந்தியல் வெண்பா, நேரிசை வெண்பா, இன்னிசை வெண்பா, பஃறொடை வெண்பா, கலி வெண்பா ஆகியவற்றின் இலக்கணத்தை முதல் பாகத்தில் அன்பர்கள் அறிந்திருப்பார்கள்.
வெண்பாவின் இனங்களைப் பற்றி இப்போது கவனிக்கலாம். குறள் வெண்பாவுக்குக் குறள் வெண் செந்துறை, குறள் தாழிசை என்று இரண்டு இனங்கள் உண்டு.

குறள் வெண் செந்துறை
இரண்டு அடிகளாய் அளவு ஒத்து அறம் பொருள் இன்பம் வீடு என்னும் சிறந்த உறுதிப் பொருள்களைப் பற்றி வருவது குறள்வெண்செந்துறை. இதை வெண் செந்துறை என்றும் கூறுவது உண்டு. 

"ஒழுகிய ஓசையின் ஒத்தடி இரண்டாய்
விழுமிய பொருளது வெண்செந் துறையே'

என்பது யாப்பருங்கலம்.

"ஆர்கலி உலகத்து மக்கட் கெல்லாம்
ஓதலிற் சிறந்தன் றொழுக்க முடைமை'

என்னும் முதுமொழிக் காஞ்சிப் பாட்டில் இவ்விலக்கணங்கள் பொருந்தியிருப்பதால் அது குறள் வெண் செந்துறையாகும்.

நான்கு சீருக்கு அதிகமாகப் பல சீரால் அமைந்த அடி இரண்டாய் ஈற்றடி குறைந்து வருபவையும், செந்துறை வெள்ளையிற் சிதைந்து வருபவையும், குறள் வெண்பாவில் தளை பிறழ்ந்து வருபவையும் குறள் தாழிசை எனப்படும். தாழிசைக் குறள் என்றும் இதைச் சொல்வதுண்டு.

"நண்ணு வார்வினை நைய நாடொறும் நற்ற வர்க்கர சாய ஞானநற்
கண்ணி னானடி யேஅடை வார்கள் கற்றவரே'

இந்தக் குறள் தாழிசை நான்கு சீரினும் மிக்க அடிகளை உடையதாய், முதலடி எட்டுச் சீரும் இரண்டாவது அடி ஐந்து சீரும் உடையதாய் வந்தது.

"வெள்ளை நரைத்தலை மிக்கவ ராயினும்
எள்ளி யுரைப்பீர் என்னே நுங்குணம்'

இது குறள் வெண்செந்துறைபோல இருப்பினும் விழுமிய பொருளுடையதாக இல்லாமையால் குறள் தாழிசை ஆயிற்று.

"எத்தனை காலம் பெரியாரோ டிருந்தாலும்
பித்தருக் குண்டாமோ பெட்பு' 

இது குறள் வெண்பாவைப் போலத் தோற்றினாலும், பெரியாரோடிருந்தாலும் என்ற இடத்தில் கலித்தளை அமைந்து செப்பலோசை பிறழ்ந்தமையால் இது குறள் தாழிசை ஆயிற்று. பின் இரண்டும் அத்துணைச் சிறப்புடையன அல்ல.

வெளி விருத்தம்

இனி வெண்பாவின் இனங்களைக் கவனிக்கலாம். வெளி விருத்தத்தைப் பற்றி முன்பு ஓரளவு அறிந்தோம். ஐஞ்சீரடி மூன்றோ நான்கோ வந்து, ஐந்தாவது சீர் ஒரே சொல்லாக வருவது வெளிவிருத்தம்.

"ஒருமூன் றொருநான் கடியடி தோறும்
தனிச்சொல் தழுவி நடப்பன வெள்ளை
விருத்தம் எனப்பெயர் வேண்டப் படுமே'

என்பது காக்கைப் பாடினியம் என்ற பழைய யாப்பிலக்கணச் சூத்திரம்.

"கொண்டல் முழங்கினவால் கோபம் பரந்தனவால் 
என்செய்கோயான் 
வண்டு வரிபாட வார்தளவம் பூத்தனவால் 
என்செய்கோயான்
எண்டிசையுந் தோகை இயைந்தகவி ஏங்கினவால்
என்செய்கோயான்'

இது மூன்று அடியாகி, அடிதோறும் இறுதியில் என் செய்கோயான் என்ற தனிச் சொல்லைப் பெற்று வந்த வெளி விருத்தம். ஐந்தாம் சீராக ஒரே தொடர் மீட்டும் மீட்டும் வந்திருத்தலைக் கவனிக்க. 

"ஆவா வென்றே அஞ்சின ராழ்ந்தார் ஒருசாரார்
கூகூ வென்றே கூவிளி கொண்டார் ஒருசாரார்
மாமா வென்றே மாய்ந்தனர் நீத்தார் ஒருசாரார்
ஏகீர் நாய்கீர் என்செய்து மென்றார் ஒருசாரார்'

இது நாலடியாய் வந்த வெளி விருத்தம். 

(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/19/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/02/கவி-பாடலாம்-வாங்க---40-8-வெண்பா-இனம்-1-2992391.html
2992390 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, September 2, 2018 02:26 AM +0530 உணற்(கு) இனிய இன்னீர் பிறி(து)உழிஇல் என்னும்
கிணற்(று) அகத்துத் தேரைபோல் ஆகார் - கணக்கினை
முற்றப் பகலும் முனியா(து) இனிதோதிக்
கற்றலிற் கேட்டலே நன்று.   (பாடல்-61)


குடித்தற்கு இனிய உவர்ப்பில்லாத நன்னீர்,  வேறு இடங்களில் இல்லையென்று நினைக்கும், கிணற்றினுள்ளே வாழும் தவளையைப் போல்,  தாமுங் கருதாமல், நூல்களை நாள் முழுமையும் வெறுப்பின்றி இனிதாகப் படித்து அறிதலைக் காட்டினும் (அறிஞர்களிடம்) விரும்பிக் கேட்டலே நன்று. "கற்றலில் கேட்டலே நன்று' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/sep/02/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2992390.html
2987955 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி யானையின் மதம் போக்கும் வாழை! DIN DIN Sunday, August 26, 2018 03:22 AM +0530 தலைவனும் தலைவியும் இயற்கைப் புணர்ச்சியால் உள்ளம் ஒன்றுபட்டு, பிறர் அறியாத களவு வாழ்க்கை வாழ்ந்து வந்தனர். களவு வாழ்க்கை திருமணத்தில் முழுமைபெற தலைவன் பொருள் தேடி வருவதாகக் கூறிப் புறப்பட்டுச் சென்றுவிட்டான்.
தலைவனின் பிரிவை தலைவியால் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை. என்னசெய்வதென்று புரியாமல் புலம்பி அழுகிறாள். அந்நேரத்தில் தலைவியைச் சந்திக்க தோழி வருகிறாள். தலைவியின் புலம்பலுக்கான காரணம் தோழிக்கு நன்கு புரிந்துவிடுகிறது. தலைவன் பிரிவை நினைத்து தலைவி வருந்தும் போதெல்லாம் அவளுக்கு ஆறுதல் கூறித் தேற்றுவதும்; தலைவியின் சோர்ந்த மனத்தைத் தேற்ற வேண்டிய பொறுப்புணர்ச்சியும் உடையவள் தோழி. தலைவிக்குப் பலமுறை சொல்லியும் தேற்ற முடியாத சூழலில், தோழி அவள் மனத்தில் ஒரு மாறுதலை ஏற்படுத்தியாவது அத்துயரத்தைக் குறைக்க முயற்சி செய்கிறாள்.
"சோலையில் உள்ள வாழையின் சுருண்ட குருத்து அணங்கு உறையும் தலையாகிய பெரிய வேழத்தின் நெற்றியில் (மத்தகத்தில்) தடவியதால் அதன் வலிமை அழிந்துவிட்டது. இவ்வாறு மயங்கி வருத்தம் அடைந்த ஆண் யானையின் முதுகை இளம் பிடியானை தடவிக் கொடுக்க (பெண் யானையின் இச்செயலால்), ஆண் யானை தனது வருத்தம் நீங்கி உறங்கியது' எனத் தலைவியிடம் கூறுகிறாள் தோழி.
"சோலை வாழை சுரிநுகும்பு இனைய
அணங்குடை இருந்தலை நீவலின் மதன்அழிந்து
மயங்குதுயர் உற்ற மையல் வேழம்
உயங்கு உயிர் மடப்பிடி உலைபுறம் தைவர
ஆம்இழி சிலம்பின் அரிதுகண் படுக்கும்
மாமலை நாடன் கேண்மை
காமம் தருவதோர் கைதாழ்ந் தன்றே' (குறுந்-308)
வாழைக் குருத்தால் மதம் அழிந்த ஆண் யானை, பெண் யானையின் வருடலால் உறங்கியது போன்று, திருமணத்தை வேண்டியபோது மயங்கிய தலைவன் உன்னை திருமணம் செய்து கொண்டு முடிவில்லாத இன்பத்தைப் பெறுவான் என்பதைக் குறிப்பாய் தலைவிக்கு உணர்த்திய தோழியின் திறம் நயமுடையதாக அமைந்துள்ளது.
வாழை மரத்தினால் யானையின் மதம் அழியும் என்பதை இப்பாடல் உணர்த்துகிறது. "ஆனைக்கு வாழைத்தண்டு, ஆளுக்குக் கீரைத்தண்டு' என்னும் பழமொழியும் இப் பாடலுக்கு வளம் சேர்க்கிறது. அக்காலத்தில் மதம் பிடித்து கட்டுக்கடங்காமல் திரியும் யானைக்கு, யானைப்பாகர் வாழைத்தண்டை உணவாகக் கொடுத்தலும், வாழையின் சாற்றை யானையின் தலைநெற்றியில் தேய்த்தலும் வழக்கமாக இருந்திருக்கிறது.
இக்காலத்திலும், மதம் பிடித்து உயிர்களைக் கொல்லும் யானைகளுக்கு வாழையின் மூலமாகக் கிடைக்கும் பயனை அளித்தால், உயிரிழப்பைத் தடுக்கலாமே!
- முனைவர் கி. இராம்கணேஷ்



 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/26/w600X390/YANAI.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/26/யானையின்-மதம்-போக்கும்-வாழை-2987955.html
2987954 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, August 26, 2018 03:21 AM +0530 கடந்த ஞாயிறு அன்று ஊற்றங்கரையில் முத்தமிழ் இலக்கியப் பேரவையின் நான்காம் ஆண்டு விழாவில் கலந்துகொள்ள வழக்குரைஞர் கே.எஸ்.இராதாகிருஷ்ணன், பிரியன், ஐயாறு ஆகியோருடன் சென்றிருந்த எனக்குப் பல வியப்புகள் காத்துக் கொண்டிருந்தன. கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம் ஊற்றங்கரையில் இத்துணை சிறப்பாக ஆண்டுதோறும் இலக்கிய விழா கொண்டாடுகிறார்கள் என்பதை யாரும் எதிர்பார்த்திருக்க முடியாது. அந்த விழாவுக்குப் பெருந்திரளாக இலக்கிய ஆர்வலர்களும், மாணவர்களும் கலந்துகொள்வது அதைவிடச் சிறப்பு.
முத்தமிழ் இலக்கியப் பேரவை ஒருபுறம் இருக்க, ஊற்றங்கரை என்கிற சிறிய ஊரில் மிகப்பெரிய கல்விப் புரட்சி நடந்து கொண்டிருப்பது பெரிய அளவிற்குப் பரவலாக வெளியில் தெரியாமல் இருக்கிறது. ஆசிரியர் பணிக்காக ஊற்றங்கரை அரசுப் பள்ளிக்கு வந்த வே.சந்திரசேகரன் விருப்ப ஓய்வு பெற்ற பிறகு தொடங்கிய "ஸ்ரீவித்யா மந்திர் கல்வி நிறுவனங்கள்'தான் ஊற்றங்கரையின் முகத்தையே மாற்றி அமைத்திருக்கிறது. ஸ்ரீவித்யா மந்திர் மேல்நிலைப் பள்ளி ஆகட்டும், அதே பெயரில் அமைந்த கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரியாகட்டும் இவை எல்லாமே வெளிமாவட்டங்களிலிருந்து மாணவர்களை ஊற்றங்கரையை நோக்கிப் படையெடுக்க வைத்திருக்கின்றன. அதற்குக் காரணம், ஸ்ரீவித்யா மந்திர் கல்வி நிறுவனங்களின் நிறுவனர் வே.சந்திரசேகரன்தான்.
வேறு எந்த ஊரிலாவது தனியார் கல்வி நிறுவனங்களை நடத்தும் ஒருவர், அரசுப் பள்ளியின் வளர்ச்சியில் அக்கறை கொண்டிருப்பதைக் காண முடியுமா? தான் வேலை பார்த்த ஊற்றங்கரை அரசு மேல்நிலைப் பள்ளியின் வளர்ச்சியிலும், கட்டமைப்பு மேம்பாட்டிலும் வே.சந்திரசேகரன் முழு ஈடுபாடு காட்டுவது ஊற்றங்கரையையே மேம்படுத்தி இருக்கிறது. ஊற்றங்கரையிலும் அதைச் சுற்றியிருக்கும் பகுதிகளிலும் பல வளர்ச்சிப் பணிகளில் ஸ்ரீவித்யா மந்திர்அறக்கட்டளை பங்களிப்பு நல்கி வருகிறது என்பது பெருமகிழ்ச்சி அளிக்கிறது.
ஊற்றங்கரைக்குச் சென்றிருந்தபோது எனக்கு இன்னொரு வித்தியாசமான அனுபவம். ஊற்றங்கரை பகுதியிலுள்ள அனைத்து ஊடக நிருபர்களையும் சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிட்டியது. ஒற்றுமையாகவும், நட்புறவுடனும் ஊற்றங்கரை பகுதியில் நிருபர்கள் மிகுந்த உற்சாகத்தோடு முத்தமிழ் இலக்கியப் பேரவையின் பணிகளுக்கு உறுதுணையாக இருப்பது பெருமிதம் அளித்தது. ஊடகவியலாளர்கள் இலக்கிய ஈடுபாடு கொள்ளும்போதுதான் மொழி உண்மையான வளர்ச்சி அடையும் என்பதை செயல்படுத்திக் காட்டுகிறார்கள் ஊற்றங்கரை ஊடகவியலாளர்கள். அவர்களுடன் அளவளாவி மகிழ்வதற்காகவே இன்னொரு முறை ஊற்றங்கரைக்குப் பயணிக்க வேண்டும் என்று மனதுக்குள் தீர்மானித்துக் கொண்டேன்.

கல்வெட்டு அறிஞர் செ. இராசு கல்வெட்டு, செப்பேடு, ஓலைச்சுவடி ஆகியவற்றில் தமிழகத்தின் குறிப்பிடத்தக்க அறிஞர். தஞ்சைத் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழக கல்வெட்டுத் தொல்லியல் துறையில் பணியாற்றி, பணி ஓய்வு பெற்றவர். நூற்றுக்கும் அதிகமான புத்தகங்களையும், 200க்கும் மேற்பட்ட ஆய்வுக் கட்டுரைகளையும், எழுதியிருப்பது மட்டுமல்லாமல், தமிழகம் முழுவதும் தேடி அலைந்து இவர் நூற்றுக்கணக்கான செப்பேடுகளையும், கல்வெட்டுகளையும் கண்டுபிடித்து அவற்றை ஆவணப்படுத்தி இருக்கிறார்.
அவரது "நமது கச்சத்தீவில்' என்கிற புத்தகத்தை 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நான் படித்திருக்கிறேன். அந்தப் புத்தகம் இப்போது மூன்றாவது பதிப்பு கண்டிருக்கிறது.
கச்சத்தீவு குறித்து அனைத்துத் தரவுகளையும் உள்ளடக்கியுள்ள புத்தகம் இது. தமிழக வரலாறு குறித்த அக்கறை உள்ள ஒவ்வொருவரிடமும் கட்டாயம் இருக்க வேண்டிய ஆவணம்.
இராமேஸ்வரத்திலிருந்து 17 கி.மீ. வடகிழக்கில் ஆள் அரவமே இல்லாத, உயரம் குறைவான ஒரு குட்டித் தீவுதான் கச்சத்தீவு. கோழி முட்டை வடிவில் உள்ள இந்தத் தீவின் பரப்பளவு 285 ஏக்கர், 20 சென்ட். இந்திய அளவைத் துறையினர் 1784, 1895, 1930 ஆகிய ஆண்டுகளில் கச்சத்தீவை அளந்து சர்வே எண்: 1250 என்று குறித்து, அதை சிறு கல் தூணிலும் பொறித்துள்ளனர். தங்கள் வரைபடங்களிலும் வெளியிட்டுள்ளனர்.
இந்தத் தீவுக்கு "கச்சத்தீவு' என்று பெயர் வந்ததற்குப் பல காரணங்கள் கூறப்படுகின்றன. பசுமை நிறைந்த இந்தத் தீவு "பச்சைத் தீவு' என்று அழைக்கப்பட்டு, பிறகு மருவி "கச்சத் தீவாகி' விட்டது என்பார் உண்டு.
"கச்சம்' என்றால் ஆமை என்று பொருள். இந்தப் பகுதியில் மிகுதியாகக் கிடைக்கும் சிறு மீனுக்கு "கச்சா' என்று பெயர். ஒருவேளை அதனடிப்படையில் ஆளில்லாத இந்தத் தீவுக்குக் "கச்சத்தீவு' என்கிற பெயர் வந்திருக்கக்கூடும்.
இராமநாதபுரம் சேதுபதி அரசர்களுக்கு உரித்தான கச்சத்தீவைக் குத்தகைக்கு எடுத்து, இராமநாதபுரம் மரைக்காயர்களும் இன்னும் சிலரும் மருந்து மூலிகைகள் பயிரிட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. இங்கு ஏராளமாகக் கிடைக்கும் கிளிஞ்சல்கள் மூலம் சுண்ணாம்பு தயாரிக்க முடியும் என்றும் சொல்லப்படுகிறது. ஒரு காலத்தில் இராமேஸ்வரம் கோயிலுக்குரிய நந்தவனம் கச்சத்தீவில் இருந்ததற்கான ஆதாரம் இருக்கிறது.
நல்ல மேய்ச்சல் நிலம் இருப்பதால், இராமேஸ்வரம் கோயில் கால்நடைகள் கூட, இங்கு மேய்ச்சலுக்குக் கொண்டுவரப்பட்டதாகப் பதிவுகள் காணப்படுகின்றன. கச்சத்தீவின் வருவாயைக் கணக்கு வைப்பதற்கென்றே இராமநாதபுரம் அரசரின் "இராமநாத விலாசம்' அரண்மனையில் தனி எழுத்தர் ஒருவர் நியமிக்கப்பட்டிருந்தார்.
இலங்கை-சீனாவின் கூட்டு இராணுவம் கச்சத்தீவில் படைக்கலம் அமைக்குமேயானால், அது இந்தியாவின் பாதுகாப்புக்கு மிகப்பெரிய அச்சுறுத்தலாகிவிடும். அதனால், கச்சத்தீவை மீட்பது என்பது மிக மிக அவசியம் என்பதில் யாருக்கும் மாறுபட்ட கருத்து இருக்க முடியாது. இந்தப் புத்தகத்துக்குப் பதிப்புரை எழுதியிருக்கும் வே.சிதம்பரம் குறிப்பிட்டிருப்பது போல, புலவர் செ. இராசுவின் "நமது கச்சத்தீவு' என்கிற இந்தப் புத்தகம் இந்தியிலும், ஆங்கிலத்திலும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு, மத்திய ஆட்சியில் இருப்பவர்களுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட வேண்டும். கச்சத்தீவு குறித்த மற்றுமொரு நல்ல பதிவு இது.

முகநூலில் கண்ணில் தட்டுப்பட்ட ஒரு கவிதை இது. இதையே இந்த வாரத் தேர்வாக வைத்துக் கொள்கிறேன்.
வெளிநாட்டில் இருக்கும்
அப்பா அனுப்பிய
ஐஃபோன் இது என்றாள்
ஒரு சிறுமி
என்னிடம் ஐஃபோன் இல்லை
அப்பா இருக்கிறார் என்றாள்
அவள் தோழி!

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/26/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/26/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2987954.html
2987953 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  7. ஓசைகளின் வகை (2)  "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, August 26, 2018 03:19 AM +0530 கவி பாடலாம் வாங்க - 39
ஆசிரியத்துக்குரிய அகவலோசையும் இப்படியே மூன்று வகைப்படும். அவை: ஏந்திசை அகவலோசை, தூங்கிசை அகவலோசை, ஒழுகிசை அகவலோசை என்பன.
 (1) நேரொன் றாசிரியத்தளை மட்டும் வந்தால் ஏந்திசை அகவலோசை வரும்.
 "வேலன் செவ்வேள் மெத்தென் பாதம்
 சீலர் போற்றி செய்வர் என்ப
 தோத வேண்டுங் கொல்லோ
 யாதும் யாண்டும் ஈவான் அன்றோ?
 இதில் எல்லாச் சீர்களும் தேமாவாகவே வந்தன; மாமுன் நேர் வந்த நேரொன்றாசிரியத் தளையே வந்தது.
 (2) நிரையொன் றாசிரியத்தளை மட்டும் வந்தால் அது தூங்கிசை அகவலோசை.
 "அணிநிழ லசோகமர்ந் தருணெறி நடாத்திய
 மணிதிக ழவிரொளி வரதனைப்
 பணிபவர் பவநளி பரிசறுப் பவரே'
 இதில் விளமுன் நிரை வரும் நிரையொன் றாசிரியத் தளையே வந்தது.
 (3) நேரொன்றாசிரியத் தளை, நிரையொன் றாசிரியத் தளை, இயற்சீர் வெண்டளை விரவி வருவது ஒழுகிசை அகவலோசை.
 "முருகன் பாதம் முன்னி ஏத்தி
 உருகிய அடியவர் உளங்கனிந் தருள்செயின்
 நலம்வந் தமைந்து நயக்க
 வலம்பெற் றுயர்வமிம் மகிதல மதனினே'
 இதில் அவ்வாறு வந்தமை காண்க. கலிப்பாவுக்குரிய துள்ளலோசை ஏந்திசைத் துள்ளலோசை, அகவல் துள்ளலோசை, பிரிந்திசைத் துள்ளலோசை என்று மூன்று வகைப்படும்.
 (1) கலித்தளை மட்டும் வந்தால் ஏந்திசைத் துள்ளலோசை.
 முருகமர்தா மரைமலர்மேல்
 முடியிமையோர் புடைவரவே
 வருசினனார் தருமறைநூல்
 வழிபிழையா மனமுடையார்
 இருவினைபோய் விழமுனியா
 வெதிரியகா தியையரியா
 நிருமலரா யறிவினராய்
 நிலவுவர்சோ தியினிடையே
 இதில் காய்முன் நிரை வந்து யாவும் கலித்தளையாக அமைந்ததைக் கவனிக்க.
 (2) வெண்டளையும் கலித்தளையும் விரவி வந்தால் அது அகவல்துள்ளலோசையாகும்.
 வேதங்கள் அறைகின்ற
 உலகெங்கும் விரிந்தனநின்
 பாதங்கள் இவையென்னிற்
 படிவங்கள் எப்படியோ
 ஒதங்கொள் கடலன்றி
 ஒன்றினோ டொன்றொவ்வாப்
 பூதங்க டொறுநிறைந்தால்
 அவையுன்னைப் பொறுக்குமோ
 இந்தப் பாட்டில் காய்முன்நிரை வந்த கலித்தளையும், காய்முன் நேர் வந்த வெண்சீர் வெண்டளையும், விளமுன் நேர்வந்த இயற்சீர் வெண்டளையும் வந்துள்ளன.
 (3) பல தளையும் விரவி வருவது பிரிந்திசைத் துள்ளலோசை.
 குடநிலைத் தண்புறவிற்
 கோவல ரெடுத்தார்ப்பத்
 தடநிலைய பெருந்தொழுவில்
 தகையேறு மரம்பாய்ந்து
 வீங்குமணிக் கயிறொரீஇத்
 தாங்குவனத் தொன்றப்போய்க்
 கலையினொடு முயலிரியக்
 கடிமுல்லை முறுவலிப்ப
 இதில் "குடநிலைத்-தண்புறவிற்' என்பதில் விள முன் நேர் வந்தது. இது இயற்சீர் வெண்டளை. தண்புறவிற்-கோவலர்-இதில் காய் முன் நேர் வந்தது. இது வெண்சீர் வெண்டளை. கோவல-ரெடுத்தார்ப்ப-விள முன் நிரை வந்தது. இது நிரையொன் றாசிரியத் தளை. "தடநிலைய பெருந்தொழுவில்' - இதில் காய் முன் நிரை வரக் கலித்தளை அமைந்தது. இப்படிப் பல தளைகளும் கலந்து வந்தது காண்க. வஞ்சிப்பாவுக்குரிய தூங்கலோசையும் ஏந்திசைத் தூங்கல், அகவல் தூங்கல், பிரிந்திசைத் தூங்கல் என்று மூன்று வகைப்படும்.
 (1) ஒன்றிய வஞ்சித் தளையால் வருவது ஏந்திசைத் தூங்கலோசை.
 வினைத்திண்பகை விழச்செற்றவன்
 வனப்பங்கய மலர்த்தாளிணை
 நினைத்தன்பொடு தொழுதேத்துநர்
 நாளும்
 மயலார் நாற்கதி மருவார்
 பெயரா மேற்கதி பெறுகுவர் விரைந்தே
 இதில் கனிமுன் நிரை வந்து ஒன்றிய வஞ்சித்தளை அமைந்தமையின் ஏந்திசைத் தூங்கலோசை வந்தது. பின்னால் உள்ள இரண்டு அடிகளும் ஆசிரியச் சுரிதகம்.
 (2) ஒன்றாத வஞ்சித் தளையால் வருவது அகவல் தூங்கலோசை.
 வானோர்தொழ வண்டாமரைத்
 தேனார்மலர் மேல்வந்தருள்
 ஆனாவருள் கூரறிவனைக்
 கானார்
 மலர்கொண் டேத்தி வணங்குநர்
 பலர்புகழ் முத்தி பெறுகுவர் விரைந்தே
 இதில் கனி முன் நேர் வந்து, ஒன்றாத வஞ்சித் தளை அமைந்தமையால் அகவல் தூங்கலோசை ஆயிற்று.
 (3) மேலே சொன்ன இரண்டு தளைகளும் பிறவும் விரவி வந்தால் அதைப் பிரிந்திசைத் தூங்கலோசை என்பர்.
 மந்தாநிலம் மருங்கசைப்ப
 வெண்சாமரை புடைபெயர்தரச்
 செந்தாமரை நாண்மலர்மிசை
 எனவாங்
 கினிதின் ஒதுங்கிய இறைவனை
 மனமொழி மெய்களின் வணங்குது மகிழ்ந்தே
 (தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/22/w600X390/kivaja.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/26/7-ஓசைகளின்-வகை-2-2987953.html
2987950 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அகம் கூறும் அறம்! DIN DIN Sunday, August 26, 2018 03:18 AM +0530 அன்பின் அகத்திணைகள் எல்லார்க்கும் பொதுவாயினும் முழுக்க முழுக்க தனியுணர்வுத் திறமானவை. அகம் பேசும் இலக்கியங்களில், தனிமனிதம் தாண்டிய பொதுமையில், சமுக அறங்கள் பேசப்படும் தன்மைகளையும் காணமுடிகிறது. அதுவும் பிரிவுத்துயர் சார்ந்த சூழமைவில் மட்டுமே இத்தத்துவக் கூற்றுகள் ததும்பி வழிவதை அறிய முடிகிறது.
 இன்பமும் துன்பமும்
 ஒவ்வொரு நாளும் விடியலில் தொடங்கி இரவில் முடிகின்றது. நாள்தோறும் நடைபெறும் இந்த நாள்கழிவு நாடகத்தில், இதுவரை எத்தனை நாள்களை நாம் இழந்திருப்போம்; நின்று திரும்புவதற்குள் ஆண்டுகள் வயதுகளாகி நம்மைத் தளர்த்திவிடுகின்றன. இளமை நில்லாதுதான்; இன்பமாவது நிலைத்திருக்கிறதா? இல்லையே! அனுபவிக்கத் தொடங்கும்போதே இன்பத்தின் வாலில் துன்பத்தின் தலை முடியப்பட்டிருக்கிறதே! வாழ்க்கையாவது நிலையானதாக இருக்கிறதா? அதுவும் நல்லவாக அமையவில்லையே?
 களவு முடிந்தது; கற்பில் முடிய திருமணம் செய்ய வேண்டும்; அதற்குத்தக்க பொருளீட்டி வரவேண்டும். தலைவன் மெதுவாகச் சொல்கிறான். பொருளீட்டுதற்காகப் "பிரிதும் யாம்' என்று. அவன் சொன்னது இரு சொற்கள்: அது கேட்ட தலைவியின் பெருவருத்தம் கண்ட தோழி சொல்வதோ ஒரு பெரும்பாட்டு: அதுவும் தத்துவப் பெரும்பாட்டு.
 "ஐய! ஒவ்வொரு நாளும் நமது இளமையும் இன்பமும் விரைந்து கழிந்துகொண்டே இருக்கின்றன. அதைக் கண்ணால் பார் என்றால், பார்வைக்குச் சிக்காத வேகத்தில் அவை கழிந்துவிடுகின்றன. எப்படி வில்லில் பூட்டி எய்த அம்பின் வேகத்தில், எப்படி அதன் நிழல் தரையில் பட்டுக் கடப்பதைப் பார்க்க முடியாதோ அப்படி! எனவே, இளமை விரைந்து கழியுமுன்னே இங்கேயேயிருந்து தலைவியோடு வாழ்ந்து இன்பத்தில் திளைப்பீராக. நன்றாக அமையாத வாழ்க்கையில், நிலையில்லாத பொருளைத் தேடிப் பிரிந்து செல்கிறேன் என்று கூறிச் செல்வதைத் தவிர்ப்பீராக!'
 வைகல்தோறும் இன்பமும் இளமையும்
 எய்கணை நிழலின் கழியும் இவ்வுலத்துக்
 காணீர் என்றலோ அரிதே! அது நனி
 பேணீர் ஆகுவீர் ஐய!
 எவ்வம் மிகூஉம் அருஞ்சுரம் இறந்து
 நன்வாய் அல்லா வாழ்க்கை
 மண்ணாப் பொருட்பிணிப் பிரிதும் யாம் என்ப!
 (நற்-46)
 ஒவ்வொரு நாளும் நாம் துய்க்கும் இன்பமும் இளமையும் எய்யப்பட்ட அம்பின் நிழல் கரைவதுபோல கழிந்துபோகும்; உலகத்தில் யாராலும் இதைக் காணவும் முடியாது என்ற தோழியின் கூற்று என்னே அரிய நிலையாமை அறம்!
 நில்லாமையே நிலையிற்று
 தலைவனைப் பிரிந்த தலைவி உடம்பெல்லாம் பசலை எனும் வாடல்நோய் பரவி வடிவிழந்து வாடுகிறாள். அவளைத் தேற்றுகிறாள் தோழி. மதுரைக் கணக்காயன் மகன் நக்கீரன் பாட்டாய் வருமிதில் தோழி கூறுகிறாள்: "தலைவியே! தலைவன் பிரிவிலிருந்து விரைந்து திரும்பி வருவான். அவன் வந்தவுடனேயே உன் உடம்பிலுள்ள பசலைநோய் முழுவதுமே இல்லாமல் போகும். எப்படித் தெரியுமா? இந்த உலகில் நிலையாமை ஒன்றே நிலையானது என்பதை உணர்ந்த ஒருபெரும் புகழாளனின் கையிலுள்ள பெரும்பொருளானது, எப்படி அடுத்தவர்க்கு வாரி வழங்குவதன் மூலம் தீர்ந்துபோகுமோ? அதுபோல உன் பசலையும் தீர்ந்துபோகும்' (குறுந்-143) என்கிறாள் தோழி.
 நில்லாமையே நிலையிற்று ஆகலின்
 நல்இசை வட்ட நயனுடை நெஞ்சின்
 கடப்பாட்டாளனுடைப் பொருள்போலத்
 தங்குதற்கு உரியது அன்றுநின்
 அம்கலிழ் மேனப் பாயஅய பசப்பே!
 நஞ்சும் உண்பர் நனிநாகரிகர்
 திருக்குறளின் (கண்ணோட்டம்-580) அடிசார்ந்து நற்றிணையில் ஒரு பாடல் (355) வடிவம் பெற்றுள்ளது. தலைவியை ஏற்றுக்கொள்வதில் (திருமணம்) காலம் தாழ்த்தும் தலைவனைப் பார்த்துத் தோழி கூறுகிறாள்: "ஐய! உன்னுடைய கண்ணோட்டம் தவிர வேறொன்றும் நாடாதவளாக எம் தலைவி இருக்கிறாள்; நான் தலைவிக்கு மட்டும் தோழி இல்லை. உங்கள் இருவருக்கும் உறுதுணையாக இருந்தபடியால் நான் தற்போது உங்களுக்கும் தோழிதான். என் தோழியை நான் இப்போது உனக்குத் தருகிறேன். நண்பர்கள் தம் கண் எதிரிலேயே நஞ்சைக் கொடுத்தாலும் நட்புக் கண்ணோட்டத்தோடு அதனை ஏற்று உண்பர் நனிநாகரிகர் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். நானும் தலைவியைத் தருகிறேன் நட்புக் கண்ணோட்டத்தோடு ஏற்றுக்கொள்' என்கிறாள் தோழி. திருக்குறள் கண்ணோட்டப் பெருமையை விளக்கும் அரிய பாடல் இது.
 முந்தை இருந்து நட்டோர் கொடுப்பின்
 நஞ்சும் உண்பர் நனிநா கரிகர்
 அம்சில் ஓதி எந்தோழி தோட்துயில்
 நெஞ்சின் இன்புறாய் ஆயினும் அது நீ
 என்கண் ஓடி அளிமதி
 நின்கண் அல்லது பிறிதுயாதும் இலளே! (7-10)
 - முனைவர் சுந்தர ஆவுடையப்பன்
 
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/26/w600X390/AGAM_KORUM_ARAM.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/26/அகம்-கூறும்-அறம்-2987950.html
2987945 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  இளமையில் கல் முன்றுறையரையனார் Sunday, August 26, 2018 03:16 AM +0530 பழமொழி நானூறு
 ஆற்றும் இளமைக்கண் கற்கலான் மூப்பின்கண்
 போற்றும் எனவும் புணருமோ - ஆற்றச்
 சுரம்போக்கி உல்குகொண்டார் இல்லையே இல்லை
 மரம்போக்கிக் கூலிகொண் டார். (பாடல்-60)
 மிகவும் வழியைக் கடக்கவிட்டு, தீர்வைப் பொருள் அடைபவர்கள் இல்லை. ஓடத்தைச் செலுத்தி நிறுத்தியபின் கூலியைப் பெறுபவர்கள் இல்லை. (அவை போல) கல்வியைக் கற்றற்குரிய இளமையில் கல்லாதவன், முதுமையின்கண் கற்று வல்லவனாவான் என்று சொல்லுதலும் கூடுமோ? இல்லை. (க-து.) கற்றற்குரிய இளமைப் பருவங் கழிவதற்கு முன்னே கல்வி கற்க வேண்டும். (1) "சுரம்போக்கி உல்குகொண்டார் இல்லை', (2) "மரம் போக்கிக் கூலிகொண்டார் இல்லை' ஆகிய இரு பழமொழிகள் இப்பாடலில் வந்துள்ளன.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/LOTUS.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/26/இளமையில்-கல்-2987945.html
2983255 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நிலவின் நிழலோ உன் வதனம்? - முனைவர் ம.பெ.சீனிவாசன் DIN Sunday, August 19, 2018 02:44 AM +0530

உவமைக் கவிஞர்' என்று சிறப்பிக்கப்பெறும் சுரதா, சங்க இலக்கியங்களில் மிகுந்த ஈடுபாடும் பயிற்சியுமுடையவர். புறநானூறு என்பதைப் புயநானூறு' என்று தன் மகன் மழலை மொழியிற் சொன்னதைக் கேட்டு, அதற்கும் சுவையானதொரு விளக்கம் தந்து கவிதை பாடியவர்.
விழிகளும் புயங்களும் வீரத்தைக் காட்டிடும்
உறுப்புகள் ஆதலின் ஓங்குபுகழ் நூலாம்
புறநா னூற்றைப் புயநா னூறெனக்
கூறுவ தாலே குற்ற மில்லை 
(தேன்மழை, பக்.171-172)
இவ்வாறே நற்றிணை, குறுந்தொகை முதலான அகத்திணை நூல்களிலும் அவருக்கு ஈடுபாடு உண்டு.
குறுந்தொகைப் பற்கள் முத்தின்
குடும்பமே; நெருங்கி நீண்டு
நிறந்தரும் நினது கூந்தல்
நெடுந்தொகைச் செல்வம் அன்றோ? 
(தே.ம. பக்.68)
மாடத்திலும் கூடத்திலும்' என்னும் கவிதையில் மாதவியைக் கோவலன் இப்படி வருணிப்பதாகப் பாடுகிறார் சுரதா. அகநானூற்றுக்கு நெடுந்தொகை என்று பிறிதொரு பெயர் வழங்குவதை இதில் பொன்போல் பொதிந்திருக்கிறார் அவர். மேலும்,
பூத்த சோலைப் பூங்குயில் போன்றவள்
சாயல் குறுந்தொகைத் தமிழே;
நாயகன் வாய்மொழி நற்றிணைத் தமிழே! 
(தே.ம. ப.261)
என்பதும் அவர் பாடலே.
கன்னலென இனிப்பவளே! சங்க நூலின்
கற்பனைபோற் சிறந்தவளே! (தே.ம.ப.60)
என்று தொகைநூல்கள் அனைத்தையும் ஒரே கொத்தாகக் கருத்தில் இருத்தி அவர் உவமிக்கும் இடமும் உண்டு. இத்தகைய ஈடுபாட்டோடு சங்க இலக்கியத்தில் தமக்கிருந்த பயிற்சியைப் பின்வருமாறு வெளிப்படுத்துகிறார் சுரதா.
சினந்தணிந்த செங்கதிரோன்' என்று பாடத்
தேன்சங்கப் பாடல்களில் பயிற்சி வேண்டும்;
மனந்திறந்து சொல்லுகிறேன் சங்க நூலின்
வழிப்புலமை என்னைப்போல் இவர்க்கு முண்டு
(சுரதா' இதழ், 15-04-1968, ப.5)
என்பது கவிஞர் சுரதாவின் வாக்கு மூலம். கவிஞர் எழில்முதல்வனின் இனிக்கும் நினைவுகள்' என்னும் கவிதை நூலுக்குக் கொடுத்த அணிந்துரையில் இப்படிப் பதிவு செய்திருக்கிறார் அவர். 
சுடர்சினம் தணிந்து குன்றம் சேர (195)
கதிர்சினந் தணிந்த கையறு மாலை (387)
எனக் குறுந்தொகையில் வருவனவற்றை அறிந்திருந்ததாலேயே அவர் இங்ஙனம் பாடினார். இனி, சங்க நூல்களில் அவருக்கிருந்த மிக நுட்பமான புலமைக்கு ஒரு சான்று காட்டுவோம். அவருக்குப் பொன்றாப் புகழ்குவித்த திரையிசைப் பாடல்களுள் ஒன்று,
அமுதும் தேனும் எதற்கு? - நீ
அருகினில் இருக்கையிலே எனக்கு
எனத் தொடங்குவதாகும். எத்தனை முறை கேட்டாலும் சலிப்பின்றி மனம் களிப்புறச் செய்யும் பாடல் அது. அதில்,
நிலவின் நிழலோ உன் வதனம் - புது
நிலைக் கண்ணாடியோ மின்னும் கன்னம்
என்று காதலியின் அழகில் மனங்கிறங்கிப் பாடுகிறான் காதலன். நிழல் படிந்தோ ஆடை அழுக்காகும்' (தே.ம. ப.184) என்று பாடிய சுரதா, இங்கு நிலவின் நிழலோ?' என்று பாடியதன் பொருள் என்ன? நிலவின் ஒளியே என்று பாடியிருக்கலாமே - என நினைக்கத் தோன்றும்.
ஆம், கவிஞர் சுரதா, ஒளி' என்னும் பொருளில் தான் நிழல்' என்பதை இங்கு எடுத்தாண்டிருக்கிறார். அவர் வாக்கு மூலத்தில் வருவதுபோலத்தான் சங்கப் பாடல்களில் அவருக்கிருந்த தேர்ச்சியின் விளைவே இது. 
சரி, சங்கப் பாடல்களில் நிழல் என்பதற்கு ஒளி என்னும் பொருள் எங்கே கிடைக்கிறது? நிழல்திகழ் சுடர்த்தொடி ஞெகிழ ஏங்கி' என நற்றிணையிலும் (371-6), நிழல் திகழ் நீல நாகம்' எனச் சிறுபாணாற்றுப்படையிலும் (95) வருவதை அறிந்தே பாடினார் அவர். 


இந்த நுட்பத்தை உணரும் போது, நம் உவமைக் கவிஞரை இன்னும் ஒரு முழம் மேலே உயர்த்திக் கொண்டாடத் தோன்றுகிறது அல்லவா?
- முனைவர் ம.பெ.சீனிவாசன்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/19/w600X390/tm.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/19/நிலவின்-நிழலோ-உன்-வதனம்-2983255.html
2983254 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 38 DIN DIN Sunday, August 19, 2018 02:43 AM +0530
வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன்
7. ஓசைகளின் வகை (1)

பாக்கள் நான்கு வகை என்பதை முன்பு பார்த்தோம். ஒவ்வொரு வகைப் பாவுக்கும் ஒவ்வோர் ஓசை உண்டு. இந்த ஓசையைத் தளையைக் கொண்டு தெரிந்து கொள்ளும் முறையை யாப்பருங்கலமும், யாப்பருங்கலக் காரிகையும் சொல்கின்றன. தொல்காப்பியம் தளையை வரையறுக்கவில்லை. பாக்களுக்குத் தனித்தனியே உள்ள ஓசையின் இயல்பை, கேட்ட பழக்கத்தைக் கொண்டு அறிய வேண்டும் என்று தொல்காப்பிய உரையில் பேராசிரியர் சொல்கிறார். அந்த ஓசையைத் தெரிந்துகொள்ளக் கூர்மையான செவி வேண்டுமாம். அத்தகைய செவியை எஃகுச் செவி என்று கூறுவர். 
இசையில் ஓர் இராகத்தைப் பாடும்போது இன்ன இராகம் என்று கேட்டவுடனே பழக்கம் உள்ளவர்கள் தெரிந்து கொள்கிறார்கள். ஆரோகண அவரோகண சுவரங்களை வைத்துக் கணக்குப் பார்த்த பிறகு தெரிந்து கொள்வதில்லை. காதினால் கேட்டு இன்ன இராகம் என்று தெரிந்த பிறகு அதற்குரிய இலக்கணத்தை ஒட்டிப் பார்த்தால் அது சரியாக அமைந்திருப்பதை உணரலாம். 
இராகத்தைச் சுவரத்தால் வரையறை செய்து தெரிந்து கொள்வது போன்றது, தளையைப் பார்த்து இன்ன ஓசை என்று தெரிந்து கொள்ளும் முறை. வெண்பாவுக்கு உரியது செப்பல் ஓசை. செப்பல் என்பதற்கு விடை கூறுதல் என்று ஒரு பொருள் உண்டு. கேள்வியை வினாவென்றும், விடையைச் செப்பு என்றும் இலக்கண நூல்கள் சொல்லும். முன் இரண்டடி ஒரு கேள்வியைச் சொல்லப் பின் இரண்டடி அதற்குரிய விடையைச் சொல்ல, நடுவில் தனிச்சீரில் ஒரு நிறுத்தத்தைப் பெறும் வகையில் வெண்பா அமைந்திருக்கிறது. அதனால் செப்பலோசை என வந்ததென்று தோன்றுகிறது.
அப்பிலே தோய்த்திட் டடித்தடித்து நாமதனைத்
தப்பினால் அஃதுநமைத் தப்பாதோ-செப்பக்கேள்
இக்கலிங்கம் போனால்பின் ஏகலிங்க மாமதுரைச்
சொக்கலிங்க முண்டே துணை '
என்பதில் இப்படி அமைந்திருப்பதைக் காணலாம். வெண்பாவின் ஓசையை வெள்ளோசை என்றும் சொல்வதுண்டு.
ஆசிரியப்பாவின் ஓசை அகவலோசை. ஆசிரியப்பாவுக்கே அகவற்பா என்று ஒரு பெயர் உண்டல்லவா? அது அந்த ஓசையினால் வந்ததுதான். அகவல் என்பது அழைத்தல் என்னும் பொருள் உடையது. ஒவ்வோரடியும் தனித்தனியே அழைக்கும் வகையில் அமைந்திருக்கிறதுதான் காரணம் போலும்.
கலிப்பாவின் ஓசை துள்ளலோசை என்று பெயர் பெறும். அலைகள் துள்ளுவது போல இருப்பதனால் அந்தப் பெயர் வந்திருக்கலாம். வஞ்சிப்பாவுக்கு உரியது தூங்கலோசை. தூங்கல்-தொங்குதல். கனத்தால் தொங்குவது போல நெடுஞ் சீர்களால் அமைந்திருப்பதனால் இந்தப் பெயர் வந்திருக்குமோ என்று தோன்றுகிறது. 
இந்த நான்கு வகை. ஓசைகளில் ஒவ்வொன்றும் மூன்று மூன்றாகப் பிரிந்து பெயர் பெறும். செப்பலோசையானது ஏந்திசைச் செப்பலோசை, தூங்கிசைச் செப்பலோசை, ஒழுகிசைச் செப்பலோசை என்று மூன்றாகும். 
(1) வெண்சீர் வெண்டளை மட்டும் வரும் வெண்பாவில் அமையும் ஓசை ஏந்திசைப் செப்பல் எனப்படும்.
வெண்சீர் வெண்டளை யால்வரும் யாப்பை
ஏந்திசைச் செப்பல் என்மனார் புலவர்'
என்பது பழைய இலக்கணச் சூத்திரம்.
யாதானும் நாடாமால் ஊராமால் என்னொருவன்
சாந்துணையும் கல்லாத வாறு
இந்தப் பாட்டில் வெண்சீர் வெண்டளையே வந்தவாறு காண்க. இதற்கு வாய்பாடு அமைத்தால்,
தேமாங்காய் தேமாங்காய் தேமாங்காய் கூவிளங்காய்
கூவிளங்காய் தேமாங்காய் காசு
என்று அமையும். ஈற்றுச் சீர் அல்லாதன யாவும் காய்ச்சீர்களாக அமைந்திருப்பதைக் கவனிக்க வேண்டும்.
(2) இயற்சீர் வெண்டளை மட்டும் அமைந்து வரும் வெண்பாக்களில் அமைவது தூங்கிசைச் செப்பலோசை,
பாலொடு தேன்கலந் தற்றே பணிமொழி
வாலெயி றூறிய நீர்'
இதில் ஈற்றுச் சீரைத் தவிர மற்ற எல்லாம் இயற்சீராகிய ஆசிரிய உரிச்சீர்களாகவே வந்தன. ஆதலின், இயற்சீர் வெண்டளையே அமைந்தது.
கூவிளம் கூவிளம் தேமா கருவிளம்
கூவிளம் கூவிளம் நாள்
என்று வாய்பாடு அமைத்துப் பார்த்தால் மாவும் விளமுமே வந்தது புலனாகும். 
(3) இருவகை வெண்டளையும் கலந்து வருவது ஒழுகிசைச் செப்பலோசை.
அகர முதல எழுத்தெல்லாம் ஆதி
பகவன் முதற்றே உலகு
இந்தப் பாட்டில் அகர-முதல, முதல-எழுத் தெல்லாம், ஆதி-பகவன், பகவன் - முதற்றே, முதற்றே-உலகு என்பவற்றில் மாமுன் நிரை வந்தது. இது இயற்சீர் வெண்டளை. எழுத்தெல்லாம்-ஆதி என்பதில் காய்முன் நேர் வந்து வெண்சீர் வெண்டளை ஆயிற்று. இப்படி இருவகை வெண்டளையும் விரவி வந்ததனால் இது ஒழுகிசைச் செப்பலோசை ஆயிற்று. 
(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/19/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/19/கவி-பாடலாம்-வாங்க---38-2983254.html
2983248 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கம்ப காவியத்தில் கடிதப் போக்குவரத்து DIN DIN Sunday, August 19, 2018 02:41 AM +0530
தூதாகச் செல்பவர்களின் இலக்கணத்தைப் பலவாறாக உரைப்பார் திருவள்ளுவர். தமிழ் இலக்கியங்களோ தூதுவர்களை - மாணாக்கரைப் போல முதல், இடை, கடையெனப் பிரிப்பது போல் தலை, இடை, கடை எனப் பிரித்து வழங்கும். அத்தூதுவர்கள் ஓலை கொடுத்து நிற்பார் எனவும், கூறியது கூறுவான் எனவும், தான் வகுத்துக் கூறுவான் எனவும் மூவகையாய்க் கூறுவர்.
அங்ஙனம் ஒப்பிலாத உண்மையுடைய தூதுவர் கைகேய நாட்டில் இருந்த பரதனைக் காணச் செல்கின்றனர்(அ.கா.2102). படிகாரீர் எம் வரவு சொல்லுதிர் மன்னவர்க்கே' என வாசற்படியில் காவல் காத்து நின்றவர்களிடம் சொல்ல, அவர்கள் பரதனிடம், தூதர் வந்தனர் உந்தை சொல்லொடு' என்றதும் பெருமகிழ்ச்சியோடு பரதன் தந்தையின் நலத்தையே முதலில் நாடுகிறான். தீது இலன் கொல் திரு முடியோன்' என்பது அவன் வாக்கு.
மன்னன் நலம் எனில் மக்களும் நலம் என்ற பொருளில் அமைந்தது அவன் கேள்வி. அடுத்து, முறையாக நலம் விசாரிக்கின்ற போக்குதான் தமிழர் மரபை எடுத் துக் காட்டுகிறது. தந்தை நலன் அறிந்த பின் தன் அண்ணன், தம்பிகளின் நலனை, இலை கொள்பூண் இளங்கோன் எம்பிரானொடும் உலைவு இல் செல்வத்தனோ?' எனக் கேட்கிறான். பின்னரே மரபின் முறைப்படி, மற்றும் சுற்றத்துளார்க்கும் வரன்முறை உற்ற தன்மை வினாவி' மகிழ்கின்றான். அதன் பின்னரே அத்தூதுவர்கள்,
இற்றது ஆகும் எழுது அருமேனியாய்
கொற்றவன்தன் திருமுகம் கொள்க'
என்கிறார்கள். நலம் விசாரித்தலில்கூட, மூத்தவர், உடன்பிறந்தோர், உற்றார், உறவினர் எனக் கேட்ட பின்னரே கடிதத்தைப் பெற்ற பண்பினர் என்பதற்குக் கம்ப காவியம் காட்டும் திருமுகமே மிகச்சிறந்த சான்று.
-இரா.வெ. அரங்கநாதன்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/19/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/19/கம்ப-காவியத்தில்-கடிதப்-போக்குவரத்து-2983248.html
2983247 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி காலத்தை வென்ற கவிஞானி நிஜாமி!  முனைவர் ஜெ.ஹாஜாகனி DIN Sunday, August 19, 2018 02:41 AM +0530 சென்றவாரத் தொடர்ச்சி...
நிஜாமியின் படைப்புகளில் உலகப் புகழ்பெற்ற படைப்பாக லைலா மஜ்னூன் திகழ்ந்தாலும் கூட, அவரது குஸ்ரூ வ ஷிரின்' என்ற காப்பியம் லைலா மஜ்னூனை விட பலமடங்கு விஞ்சியது என்று சொல்லலாம். ஏழாயிரம் பாடல்களைக் கொண்ட காப்பியமான குஸ்ரூ வ ஷிரினி'ன் கதை சுருக்கம் வருமாறு:
சாசானிய மன்னன் குஸ்ரூ பர்வேஸின் ஆசை நாயகியாய் பணிக்கப்பட்டிருந்தவள் பேரழகி ஷிரின். அவள் மீது சிற்பக்கலை மேதையான பர்ஹத்துக்கு காதல் மலர்கிறது. ஷிரினின் மனமும் பர்ஹத்தைச் சுற்றியே சிறகடிக்கிறது. குஸ்ரூவுக்கோ ஷிரினை இழந்து விடுவோமோ என்ற கவலை.
பர்ஹத்தைக் கொல்லாமல் கொல்ல வழி தேடுகிறான். சூழ்ச்சி மதி கொண்ட மந்திரி ஒருவன் வழி சொல்கிறான். பிரம்மாண்டமான பீஸ்தூண் மலையைக் குடைந்து, ஆறு கடந்து செல்லும் பாதை அமைக்க வேண்டும். கரை ஓரங்கள் முழுவதும் சிற்பங்கள் செதுக்க வேண்டும். இதைச் செய்து முடித்தால் ஷிரின் கிடைப்பாள் என அரசன் குஸ்ரூ சிற்பி பர்ஹத்திடம் சொல்கிறான்.
சிற்பியின் நெஞ்சில் கனன்றெழுந்த காதலின் வேகம், மலையைக் குடைந்து பாதை அமைத்து, ஓரங்களைச் சிற்பங்களால் நிறைத்தது. சிற்பி வென்று விடுவான் என்பதை அறிந்து, குமைந்தான் மன்னன் குஸ்ரூ.
அதிகார மன்னவனின் அந்தப்புர சோகத்தைப் போக்க ஒரு சதிகாரக் கிழவி முன்வருகிறாள். கவலைப்படாதே மன்னா! கல்தச்சன் பர்ஹத்தை நான் ஒழித்துவிடுகிறேன்'' என்கிறாள்.
சதிகாரக் கிழவி கல்லிலே காதல் வண்ணம் கண்டு கொண்டிருந்த பர்ஹத்திடம், பரிதாபத்திற்குரியவனே! இன்னுமா அந்த ஷிரின் பெயரை நீ உச்சரித்துக் கொண்டிருக்கிறாய்? உன் மூச்சில் கலந்தவள், தன் மூச்சை முடித்து, மூன்று வாரங்களுக்கு மேல் ஆகிவிட்டதே'' என்றாள்.
நிஜத்தை மறைத்து விஷத்தைக் கக்கிய கிழவியின் சொற்கள் செவியில் விழுந்த கணமே, பர்ஹத்திடமிருந்து ஆழிய சோகத்தின் ஆழிப்பேரலை, ஒரு கவிதையாய் வெளிப்படுகிறது. அவன் கவிதையோடு, வாழ்வையும் முடித்துக்கொள்கிறான்.
ஹப்தே பைகார்' (ஏழு அழகிகள்) என்ற நிஜாமியின் காப்பியம், இன்றைய காலத்து ஹாரிபாட்டர் கதைகளை எல்லாம் தூக்கிச் சாப்பிடும் பிரம்மாண்டமும், அழகியலும் கொண்டது.
காப்பிய நாயகன் பஹ்ராம், தனது தோழி ஃபித்னாவோடு வேட்டைக்குப் போகிறான். ஃபித்னா என்றாலே குழப்பம், குறும்பு என்று பொருள். அவளும் பெயருக்கேற்ற பெண்தான். அவளிடம் ஒரு பாராட்டையேனும் பெற வேண்டும் என்பது பஹ்ராமின் இலட்சியம். அவளோ மறந்தும் பிறரைப் பாராட்ட மாட்டாள்.
காட்டில் ஒரு கழுதை நிற்கிறது. இதை எப்படி அம்பெய்து வேட்டையாட வேண்டுமென்று சொல். செய்து காட்டுகிறேன்'' என்கிறான் பஹ்ராம். அப்படியா? ஒரே அம்பில் அந்தக் கழுதையின் கால் குளம்பையும், காது மடலையும் உன்னால் துளைக்க முடியுமா?'' என்கிறாள் ஃபித்னா.
சரி'' என்ற பஹ்ராம், ஒரு மண்ணுருண்டையை அம்பில் கோத்து கழுதையின் காதுக்கு அனுப்புகிறான். காதுக்குள் புகுந்த மண்ணை கழுதை காலால் தட்டிவிடும் கணத்தில், அடுத்த அம்பை செலுத்துகிறான். கழுதையின் கால் குளம்பும், காதும் ஒரே அம்பால் தைக்கப்படுகிறது.
அப்படியும் ஃபித்னா பாராட்டவில்லை. பழக்கம் இருந்தால் இது எளியதே'' என்கிறாள். சினம் தலைக்கேறிய பஹ்ராம், இவளை மலை உச்சிக்கு அழைத்துப் போய் கொல்லுங்கள்'' என்கிறான். அமைச்சர் அவனை சமாதானப்படுத்தி, அவளை ஒரு மலைக்கிராமத்தில் ஒரு மாடியில் வசிக்கச் சொல்கிறார்.
ஒரு பசுவும், கன்றும் அவள் வாழ்வாதாரத்திற்காகக் கொடுக்கப்பட்டன. அவள் அந்தக் கன்றுக் குட்டியைத் தூக்கிக்கொண்டு மாடியில் ஏறுவதும், இறங்குவதும் வழக்கம். கன்று வளர்ந்து பெரிய மாடாக ஆன பிறகும் கூட, அதை மாடிக்குத் தூக்கிச் செல்வதும், இறங்குவதுமாக இருந்தாள்.
பல காலம் கழித்து, அவ்வூர் வழியே சென்ற பஹ்ராம், ஒரு பெரிய மாட்டைத் தூக்கிக்கொண்டு ஒரு பெண் மாடியிலிருந்து இறங்குவதைப் பார்த்து, புர்காவிலிருந்த அவளிடம் போய், எப்படி உன்னால் இது முடிகிறது?'' என்று அவன் கேட்க, அவளோ, பழக்கம் இருந்தால் எதுவும் எளிதுதான்'' என்கிறாள். முகத்திரையை விலக்கிப் பார்த்தால், அவள் பழைய தோழி ஃபித்னா. பிறகு, அவன் ஏழு அழகிகளை மணமுடிப்பதாகக் கதை, ஏறத்தாழ இது சீவக சிந்தாமணியை நினைவூட்டும்.
மகா அலெக்சாண்டர் என வரலாறு போற்றுகின்ற, உலகை வென்ற மாவீரனின் சரித்திரம்தான், நிஜாமியின் சிக்கந்தர் நாமா'.
பாபிலோன் நகரில் அலெக்சாண்டர் இறக்கும் தருவாயில் எழுதியதாக, நிஜாமி எழுதிய கவிதை ஆழ்ந்த உண்மைகளின் அணிவகுப்பாகும்.
தாய் வயிற்றிலிருந்து நிர்வாணமாகவே வந்தேன். 
பூமியின் வயிற்றுக்குள் என்னை
நிர்வாணமாகவே திருப்பி விடுங்கள்.
வந்தது போல் தானே போக வேண்டும்?
மலையில் இருந்த பறவை
பறந்து செல்லும்போது,
மலைக்கு அது தந்தது என்ன?
மலையிடம் அது கொண்டது என்ன?'
என்கிறார். நிஜாமியின் கவித்துவம், நிஜாம்களையும், நவாப்களையும், மகாராஜாக்களையும் ஆட்சி செய்தது. காலத்தை வென்ற கவிஞானியாக, நிஜாமி நினைவில் வாழ்கிறார்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/19/w600X390/tm5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/19/காலத்தை-வென்ற-கவிஞானி-நிஜாமி-2983247.html
2983246 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, August 19, 2018 02:40 AM +0530
ஒவ்வொரு முறை நான் திருவரங்கம் போகும்போதும் சமய, இலக்கிய ஆய்வாளர் பிரேமா நந்தகுமாரை சந்திக்க வேண்டும் என்று திட்டமிட்டும் கூட, சந்திக்க இயலவில்லை. கடந்த பெளர்ணமி அன்று அரங்கனின் தரிசனம் முடிந்த கையோடு பிரேமா நந்தகுமாரின் இல்லம் சென்று சந்தித்தேன். 
அடேயப்பா... வீடு முழுவதும் புத்தகங்கள். நான்கு தலைமுறையாக சேகரிக்கப்பட்டிருக்கும் கிடைத்தற்கரிய பொக்கிஷங்கள் அவை. பிரேமா நந்தகுமாரின் இல்லத்தை வீடு என்று கூறுவதைவிட, கலைவாணி குடியிருக்கும் நூலகம் என்றுதான் குறிப்பிட வேண்டும். மேலைநாடுகளில் எல்லாம் இதுபோன்ற பாரம்பரிய கட்டடங்களில்தான் நூலகங்கள் அமைந்திருக்கும். அதை நினைவுபடுத்தியது பிரேமா நந்தகுமாரின் இல்லம். 
பிரேமா நந்தகுமார் தனது 79-ஆவது வயதில்கூட முனைப்புடன் சமய, இலக்கிய ஆய்வுகளில் ஈடுபட்டிருப்பது பெரிய விஷயமல்ல. அவருடைய கணவர் நந்தகுமார், தன் மனைவியை விட சுறுசுறுப்பாகவும், உற்சாகத்துடனும் இருப்பது அரங்கன் இந்தத் தம்பதியருக்கு வழங்கியிருக்கும் பேரருள் என்றுதான் கூற வேண்டும். புத்தகங்களைப் பார்க்க வேண்டும் என்று நான் விழைந்தவுடன், பெரியவர் நந்தகுமார் என்னை ஒவ்வோர் அறைக்கும், முதல் மாடிக்கும் அழைத்துச் சென்று வரிசை வரியாக அலமாரிகளில் அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும் புத்தகங்களைக் காட்டியதுடன் நிற்கவில்லை. எந்தப் புத்தகம் யாரால் சேமிக்கப்பட்டது, அந்தப் புத்தகத்தின் சிறப்பென்ன முதலிய விவரங்களையும் விளக்கினார்.


தனது 22 -ஆவது வயதில் முனைவர் பட்டம் பெற்றவர் பிரேமா நந்தகுமார். தனது முனைவர் பட்ட ஆய்வுக்கு அவர் எடுத்துக்கொண்ட தலைப்பு அரவிந்தரின் சாவித்திரி'. இவரின் தந்தை கே.ஆர்.சீனிவாச ஐயங்கார், மகாகவி பாரதியில் ஆழங்காற்பட்ட புலமை உள்ளவர். இன்றுவரை அவரது பாரதியார் பாடல்களின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புக்கு இணையான மொழிபெயர்ப்பு இல்லை என்பது பரவலாக அங்கீகரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. 
பிரேமா நந்தகுமாரை சமய, இலக்கிய ஆய்வுகளில் இன்றைய தமிழகத்தின் தலைசிறந்த ஆய்வாளர் என்றுதான் குறிப்பிட வேண்டும். வைணவத்திலும் குறிப்பாக, விசிஷ்டாத்வைதத்தையும், பிரபந்தங்களையும் கற்றுத் தோய்ந்த புலமைமிக்க பிரேமா நந்தகுமார், ஆதிசங்கரர் குறித்தும், அத்வைதம் குறித்தும் அதற்கு இணையான புரிதல் உள்ளவர்.
டான்டேயின் ஸ்ரீஅரவிந்தர்', அரவிந்த ஆசிரமத்தின் அன்னை', சுவாமி விவேகானந்தர்', சாவித்திரியில் ஒரு பயணம்', பாரதியார்', 'டாக்டர் இராதாகிருஷ்ணன்' ஆகிய புத்தகங்கள் காலத்தைக் கடந்து நிற்கும் ஆதாரபூர்வமான பதிவுகள். 
பிரேமா நந்தகுமாரின் தந்தையார் மிகப்பெரிய சிந்தனையாளரும், ஆய்வாளருமாக இருந்தார் என்றால், புகுந்த வீட்டிலும் இவரது இலக்கிய ஆர்வத்தையும், எழுத்தாற்றலையும் ஊக்குவித்தனர் என்பதுதான் சிறப்பு. பிரேமா நந்தகுமாரின் மாமியார் குமுதினி பிரபல நாவலாசிரியர், சிறுகதை எழுத்தாளர். அதனால்தான் பிரேமா நந்தகுமாரில் இருந்த எழுத்தாற்றல் எனும் ஜோதி அணையாமல் காப்பாற்றப்பட்டது. அதனால், தமிழும் தமிழகமும் பேறு பெற்றது. 
பிரேமா நந்தகுமாரின் இல்லத்திற்குச் சென்றிருந்தபோது, அங்கே எனக்கோர் எதிர்பாராத இன்ப அதிர்ச்சி. நமது தினமணி வாசகர்களால் ஜட்ஜம்மா' என்று பரவலாக அறியப்படும் உயர்நீதிமன்ற முன்னாள் நீதிபதி பிரபா ஸ்ரீதேவன், பிரேமா நந்தகுமாரை சந்திக்க வந்திருந்தார். அடுத்த ஒரு மணி நேரம் பல்வேறு சர்ச்சைகளிலும் அளவளாவல்களிலும் நேரம் போனதே தெரியவில்லை. 
இனிமேல் திருவரங்கம் சென்றால், பிரேமா நந்தகுமாரின் இல்லத்துக்குக் கட்டாயம் செல்ல வேண்டும் என்று மனதிற்குள் தீர்மானித்துக் கொண்டேன்.

இதற்கு முன்பே பலமுறை எனக்கும் கவிஞர் இளைய பாரதிக்கும் இடையேயான தொடர்பு குறித்து பதிவு செய்திருக்கிறேன். கடந்த வாரம் தி.மு.க. தலைவர் மறைந்த அன்று இரவு நாங்கள் பேசிப் பேசி பொழுது புலர்ந்துவிட்டது. இப்படி தெருவில் நின்றபடி நண்பர்களுடன் அளவளாவி ஆண்டுகள் பல ஆகிவிட்டன. 


கவிஞர் இளைய பாரதியிடம், கவிஞர் கருணாநந்தம் எழுதிய அண்ணா சில நினைவுகள்' புத்தகம் கேட்டிருந்தேன். அந்தப் புத்தகத்துடன் அவர் சமீபத்தில் வெளியிட்ட கல்யாண்ஜி கவிதைகள்' தொகுப்பையும் எனக்குத் தந்தார். இதற்கு முன்பு கல்யாண்ஜி என்கிற வண்ணதாசனின் கவிதைகள் பல புத்தகங்களாக வெளிவந்திருக்கின்றன. அவை அனைத்தையும் ஒரே தொகுப்பாக இப்போது இளைய பாரதி வெளிக்கொணர்ந்திருக்கிறார்.
காலத்திற்கு வணக்கம் கூறி தனது முன்னுரையை எழுதத் தொடங்கிய வண்ணதாசனின் பரிமாணங்கள் பல. அதை அவர் மிக அழகாகப் பதிவு செய்கிறார். 
ஒரு பக்கம் வண்ணதாசன் என்ற பெயரில் சிறுகதைகள் எழுதிக் கொண்டிருந்த நானே, கல்யாண்ஜி என்கிற பெயரில் கவிதைகள் எழுதிக் கொண்டிருக்க, என் கதைகள் சில இடங்களில் கவிதை போலவும், கவிதை பல இடங்களில் கதை போலவும் இருந்தன, இருக்கின்றன. சொல்லப்போனால், இந்த வாழ்வு எப்படி இருக்கிறது? சில சமயங்களில் கதையைப் போல ஒளிந்து கொண்டும், பிறிது சில கணங்களில் கவிதையைப் போல ஒளிந்து கொண்டும்தான் இருக்கிறது'' என்கிற அவரது கூற்றை இங்கே நான் பதிவு செய்வதன் காரணம் என்ன தெரியுமா? கல்யாண்ஜி கவிதைகள்' குறித்த அவரது சுய மதிப்பீடாகத்தான் நான் அந்த வரிகளைப் பார்க்கிறேன். 
இளைய பாரதியின் வ.உ.சி. நூலகம் தனது 15-ஆவது ஆண்டில் அடியெடுத்து வைக்கும் நேரத்தில் செய்திருக்கும் பொறுப்புள்ள ஒரு தமிழ்ப்பணி கல்யாண்ஜியின் கவிதைகள் அனைத்தையும் ஒரே தொகுப்பாக வெளிக்கொண்டு வந்திருப்பது. அன்று மகாகவி பாரதிக்கு இது வாய்க்கவில்லை. சமகால கவிஞர்களின் கவிதைகளும் வருங்காலத்தில் தேடலுக்கு ஆளாகாமல் முறையாகத் தொகுக்கப்
படுதல் மிகவும் அவசியம்.

கல்யாண்ஜி கவிதைகள்' தொகுப்பிலுள்ள அவரது அந்நியமற்ற நதி'யில் இருந்து ஒரு கவிதை:

தினசரி வழக்கமாகிவிட்டது
தபால் பெட்டியைத்
திறந்து பார்த்துவிட்டு
வீட்டுக்குள் நுழைவது.
இரண்டு நாட்களாகவே
எந்தக் கடிதமும் இல்லாத
ஏமாற்றம்
இன்று எப்படியோ
என்று பார்க்கையில்
அசைவற்று இருந்தது
ஒரு சின்னஞ்சிறு
இறகு மட்டும்.
எந்தப் பறவை
எழுதி இருக்கும்
இந்தக் கடிதத்தை!
 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/19/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2983246.html
2983245 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு Sunday, August 19, 2018 02:38 AM +0530 முன்றுறையரையனார்
செல்வம் இல்லார்க்கு நட்பினர் இல்லை
முட்டின்(று) ஒருவர் உடைய பொழுதின்கண்
அட்டிற்றுத் தின்பவர் ஆயிரவர் ஆபவே
கட்டலர்தார் மார்ப! கலியூழிக் காலத்துக்
கெட்டார்க்கு நட்டாரோ இல். (பாடல்-59)


மொட்டுக்கள் முறுக்குடைந்து மலருகின்ற மாலையை உடைய மார்பனே! குறைவின்றி ஒருவர் செல்வமுடையராய பொழுதின்கண் சமைத்த உணவினை, உண்ண வருவோர் ஆயிரம் பேர் உளராவர். கலியுகமாகிய காலத்தில் செல்வம் இல்லாதவர்க்கு நட்பினர் ஒருவரும் இலர். (க-து) ஒருவன் செல்வமுடையனாய காலத்து அவனைச் சூழ்ந்து நிற்பதும், அஃதிலனாய காலத்துப் பிரிந்து நிற்பதும் கீழ்மக்களது இயற்கையாகும். கெட்டார்க்கு நட்டாரோ இல்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/19/பழமொழி-நானூறு-2983245.html
2978976 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, August 12, 2018 02:52 AM +0530
திமுக தலைவர் கருணாநிதியின் மறைவில் "தினமணி' தனது மிக மூத்த வாசகர் ஒருவரை இழந்துவிட்டது. "தினமணி'யின் முதல் இதழிலிருந்து அவர் படித்து வருகிறாரா என்பது எனக்குத் தெரியாது. ஆனால், 80 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஒரு நாள் விடாமல் "தினமணி' நாளிதழைப் படிப்பவராக அவர் இருந்து வந்தார் என்பது நிச்சயம். அதிகாலையில் அவர் முதலில் படிக்கும் நாளிதழாக "தினமணி'தான் இருந்து வந்திருக்கிறது.
அதேபோல, "தமிழ்மணி' பகுதியையும், எனது "இந்த வாரம்' பதிவுகளையும் தவறாமல் படிப்பவர்களில் "கலைஞர்' கருணாநிதியும் ஒருவர். இன்னும் சொல்லப்போனால், இந்த வாரத்துக்கும், கலாரசிகன் என்கிற எனது புனைபெயருக்கும் மிகப்பெரிய அங்கீகாரத்தை ஏற்படுத்தியதே, அவர் இவை குறித்து அடிக்கடி "முரசொலி' இதழில் எழுதியதால்தான்.
""தினமணி ஆசிரியர் கே.வைத்தியநாதனிடம் எனக்கு ஒரு தனி அன்பு உண்டு'' என்றும், ""வாரந்தோறும் "கலாரசிகன்' என்கிற புனைபெயரில் தினமணியில் அவர் எழுதும் "இந்த வாரம்' இலக்கிய விமர்சனங்களை நான் தொடர்ந்து படித்து வருகிறேன்'' என்றும் அவர் முரசொலியில் பதிவு செய்ததைத் தொடர்ந்துதான், "இந்த வாரம்' இந்த அளவுக்குப் பிரபலமானது. அவர் படிக்கிறார் என்பது தெரிந்ததும், ஏனைய அரசியல் தலைவர்களும் "இந்த வாரம்' பகுதியின் வாசகர்களாக மாறிய விந்தை நிகழ்ந்தது.
கடந்த 70 ஆண்டுகளாக தமிழக அரசியல், "கருணாநிதி' என்கிற ஐந்தெழுத்துப் பெயரைச் சுற்றித்தான் பின்னிப் பிணைந்து கிடந்தது. அவரைப் போல எழுத வேண்டும், அவரைப் போலப் பேச வேண்டும், அவரைப் போலப் புகழ் பெற வேண்டும், அவரைப் போல அரசியல் வெற்றி அடைய வேண்டும் என்பதுதான் அவரது சமகால ஆளுமைகள் அனைவருக்குமே இருந்த பேராசை. ஆனால், அவருக்கு இணையாக சினிமா, இலக்கியம், அரசியல் என்று எல்லாத் தளங்களிலும் வேறு யாராலும் வெற்றி அடைய முடியவில்லை என்பதுதான் "கலைஞர்' கருணாநிதியின் வாழ்நாள் சாதனை. அவரது உயரம் குறைவு. ஆனால் அவரடைந்த வெற்றியின் உயரம் மாளப் பெரிது!
தனக்கென்று நாளிதழ். அந்த நாளிதழின் மூலம் நூலகம், அந்த நூலகத்தில் எப்போது வேண்டுமானாலும் தனக்குத் தேவைப்படும் புள்ளிவிவரங்களும் தகவல்களும் என்று தனது அரசியல் வாழ்க்கைக்கு முறையான அஸ்திவாரம் அமைத்துக் கொண்டது அவரது புத்திசாலித்தனம். பண்டித ஜவாஹர்லால் நேருவால்கூட "நேஷனல் ஹெரால்ட்' நாளிதழின் மூலம் சாதிக்க முடியாததை "கலைஞர்' கருணாநிதியால் சாதிக்க முடிந்தது.
அவரிடம் இருந்த மூலதனமெல்லாம் தமிழன்னையின் பரிபூரணமான ஆசி. அவரது பேச்சிலும், எழுத்திலும் கொஞ்சி விளையாடிய தமிழ் அவரைப் புகழின் உச்சிக்கு இட்டுச்சென்றது. பள்ளிப் படிப்பைக் கூட நிறைவு செய்யாத அவருக்கு சங்க இலக்கியங்களும், தமிழ்க் காப்பியங்களும் ஏன் சமய இலக்கியங்களிலும் கூட புலமை இருந்தது என்பது யாராலும் நினைத்துப் பார்க்க முடியாத பேராற்றல். அவருக்கு இறைநம்பிக்கையும் இறையுணர்வும் இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால், இறைசித்தம் இருந்தால் மட்டுமே அது சாத்தியம்.
"தினமணி' நாளிதழில், உலகத் தமிழ் மாநாடு நீண்ட காலமாக நடத்தவில்லை என்பதைச் சுட்டிக்காட்டி, கோவையில் தமிழ் மாநாடு கூட்டப்பட வேண்டும் என்று அன்றைய முதல்வர் "கலைஞர்' கருணாநிதிக்கு வேண்டுகோள் விடுக்கப்பட்டவுடன், நாளிதழ் வெளிவந்த அடுத்த சில மணி நேரங்களில், கோவையில் தமிழ் மாநாடு நடத்துவது குறித்த அறிவிப்பு அவரிடமிருந்து வந்துவிட்டது. அதன் தொடர்ச்சிதான் கோவையில் கோலாகலமாக நடந்த தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாடு.
"பராசக்தி' வாழும் காலம்வரை அவரது எழுத்தும் வாழும்... அவரது தமிழும் வாழும்!

 
கோவை விஜயா பதிப்பகம் சார்பில் நடைபெற்ற புத்தகக் கண்காட்சிக்குச் சென்றிருந்தபோது, அங்கே "பாரதி தேடலில் சில புதிய பரிமாணங்கள்' என்கிற புத்தகம் கண்ணில் பட்டது. எப்படி இத்தனை நாள்களாக இதைப் படிக்காமல் இருந்தோம் என்று நினைத்துக்கொண்டே பார்த்தபோது, அந்தப் புத்தகம் முனைவர் சொ.சேதுபதியால் எழுதப்பட்டது என்பது என்னை மேலும் ஆச்சரியப்படுத்தியது.
கிருங்கை சொ. சேதுபதியும் அவரது இளவல் சொ. அருணனும் விசை தட்டும் பாணியில் ஒன்றன்பின் ஒன்றாகப் புத்தகங்களை எழுதிக் குவிப்பவர்கள். சேதுபதியைப் பொருத்தவரை மிக அரிய ஆய்வுகளை அவரால் தொடர்ந்து எப்படி வெளிக்கொணர முடிகிறது என்கிற வியப்பு எனக்கு எப்போதும் உண்டு. 
அவர் எந்தவொரு புத்தகத்தை எழுதினாலும், அச்சானவுடன் எனக்கு ஒரு பிரதியைத் தவறாமல் அனுப்பி வைத்துவிடுவார். அப்படி இருந்தும், "பாரதி தேடலில் சில புதிய பரிமாணங்கள்' என்கிற இந்தப் புத்தகம் எனது பார்வையில் படாமல் போனது வியப்பாக இருக்கிறது.
மகாகவி பாரதிக்கும், பாரதிதாசனுக்கும் இடையேயான உறவு எப்படிப்பட்டது என்பதை இந்தப் புத்தகம் அளவுக்குத் தெள்ளத் தெளிவாக வேறு யாரும் பதிவு செய்ததில்லை. அதேபோல, பாரதிதாசன் எழுதிய ஒரு பாடல், பாரதியாரின் பெயரில் உலவுகிறது என்பதையும் இது பதிவு செய்கிறது. 
பாரதியாரும் அரவிந்தரும், பாரதியாரின் தீபாவளி கனவு, பாரதியார் நோக்கில் நாயன்மார்கள், பாரதியார் பாடிய ஊஞ்சல் பாட்டு, பாரதியார் கேட்ட திருத்தொண்டத் தொகைகள் ஆகிய கட்டுரைகள் புத்தகத்தின் தலைப்பில் குறிப்பிட்டிருப்பது போலவே, "பாரதி தேடலில் சில புதிய பரிமாணங்கள்'. பாரதியாருக்கும் அரவிந்தருக்கும் இடையே இருந்த நெருக்கமும், கம்பர் குறித்த அரவிந்தரின் கருத்தும், அரவிந்தருடனான பாரதியின் கடைசி சந்திப்பும் குறிப்பிடத்தக்க பதிவுகள். முனைவர் சிலம்பொலி செல்லப்பன் அணிந்துரை வழங்கிய புத்தகம் எனும்போது, அதற்கும் மேலாக இதுகுறித்துச் சொல்ல வேண்டியது எதுவும் இல்லை.
சிலம்பொலியார் குறிப்பிட்டிருப்பது போல இது, ""பாரதி ஆய்வு வானில் சிறந்ததொரு ஒளிக்கீற்று!''


சில கவிதைகள் இலக்கியத்தரம் வாய்ந்ததாகவோ, அற்புதம் என்று கூறும்படியாகவோ இல்லாமல் இருந்தாலும், மனதைத் தொடும். ஒரு நொடி நம்மை ரசிக்கத் தூண்டும். அப்படியொரு கவிதை புத்தக விமர்சனத்திற்கு வந்திருந்த "அவனியை கவனி' என்கிற கவிஞர் இளங்கவியின் கவிதைத் தொகுப்பில் வெளியான "விலைவாசி' என்கிற கவிதை.

 

நீ தொடும் உயரம்
நான் தொடுவது
எப்போது?
விலைவாசியிடம்
விவசாயி!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/27/w600X390/karunanithis.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/12/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2978976.html
2978968 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி உள்ளத்துக்கு இனிதே... - புலவர் சு.மாரிமுத்து DIN Sunday, August 12, 2018 02:50 AM +0530  

தலைமகனின் பிரிவைத் தாங்காத தலைவி, தன் தோழியிடம் தனது நெஞ்சத்துயரைக் கூறிப் புலம்புவதை, புலவர் பரணர் பாடியுள்ளார். 
தலைவியோ, "தலைவன் தனக்கு நல்லது செய்யாவிட்டாலும், தன்னை விரும்பாமல் ஒதுக்கினாலும், அவரை என் கண்ணாரக் கண்டாலே போதும்; உள்ளத்திற்கு அமைதி உண்டாகிவிடும். உடலால் ஒன்றாகாவிட்டாலும், உள்ளத்திற்கு இனிமை நல்கும்' என்பதை, 
""தோழி! கூதளங் கொடி காற்றில் அங்குமிங்கும் அலைக்கழிக்கப்பட்டு தோன்றும் உயரமான மலை உச்சியிலே கட்டியிருக்கும் பெரிய தேன் கூட்டைக் கண்ட, குட்டையான கால்களோடு நிற்க முடியாத நிலையுடைய ஒரு முடவன் இருந்த இடத்திலிருந்தே, தனது உள்ளங் கையைக் குடைபோல் குழிவாக வைத்துக்கொண்டு அத் தேன்கூட்டைப் பார்த்துப் பார்த்துச் சுட்டிக்காட்டி தன் கையை நக்குவதுபோல, நம் காதல் தலைவர் நமக்கு அருளார் ஆயினும், நம்மை விரும்பார் ஆயினும், அவரைப் பலமுறை பார்ப்பதற்கு மாத்திரம் வாய்ப்பதாயினும், அதுதான் என் உள்ளத்துக்கும் இனிமையாகும்'' என்கிறாள்.
"குறுந்தாள் கூதளி ஆடிய நெடுவரைப்
பெருந்தேன் கண்ட இருக்கை முடவன்
உண்கைச் சிறுகுடை கோலிக் கீழிருந்து
சுட்டுபு நக்கியாங்குக் காதலர்
நல்கார் நயவார் ஆயினும்
பல்கால் காண்டலும் உள்ளத்துக் கினிதே' 
எனக் குறுந்தொகை பாடல் (பா.60) உணர்த்தும். திருவள்ளுவரும் இப்
பொருளில்,
"பேணாது பெட்பவே செய்யினும் கொண்கனைக்
காணாது அமையல கண்' (1283) 
என்பார். அதாவது, "நம்மை தலைவரோ அவமதித்து, தான் வேண்டியனவே செய்வாராயினும், அவரை என் கண்கள் காணாது அமைய மாட்டா' என்பது தலைவி கூற்றாகும். அதாவது, தலைவனைப் பார்க்காமல் தலைவி இருக்க மாட்டாள் என்பதாம்.
"உள்ளக் களித்தலும் காண மகிழ்தலும்
கள்ளுக்கு இல் காமத்திற்கு உண்டு' (1281)
அல்லவா? இக்குறள் கருத்துப்படி பார்த்தாலே போதுமே - உள்ளங் களிக்குமே!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/12/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/12/உள்ளத்துக்கு-இனிதே-2978968.html
2978961 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 37: 6-பிற தொடைகளும் வகையும் (2) "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, August 12, 2018 02:49 AM +0530 அளபெடைத் தொடை: உயிரளபெடையோ ஒற்றள பெடையோ தொடர்ந்து வருவது அளபெடைத் தொடை. இதிலும் அடியளபெடையும், இணையளபெடை முதல் முற்றளபெடை வரையிலும் உள்ள ஏழும் உண்டு.
"ஆஅ! அளிய அலவன்றன் பார்ப்பினோ
டீஇ ரிரையும்கொண் டீரளைப் பள்ளியுள்
தூஉம் திரையலைப்பத் துஞ்சா திறைவன்தோள்
மேஎ வலைப்பட்ட நம்போல் நறுநுதால்
ஓஒ உழக்கும் துயர்'
இதில் அடிதோறும் முதற்சீரில் அளபெடை வந்தமையால் இது அடியளபெடைத் தொடை.
"தாஅன் தாஅ மரைமலர் உழக்கிப்
பூஉக் குவளைப் போஒ தருந்திக் 
காஅய்ச் செந்நெற் கறித்துப் போஒய்
மாஅத் தாஅள் மோஓட் டெருமை 
தேஎம் புனலிடைச் சோஒர் பாஅல்
மீஇன் ஆஅர்ந் துகளும் சீஇர்
ஏஎர் ஆஅர் நீஇள் நீஇர்
ஊரன் செய்த கேண்மை
ஆய்வளைத் தோளிக் கலரா னாதே'
இந்தச் செய்யுளில் முதல் ஏழு அடிகளில் முறையே இணையளபெடை, பொழிப்பளபெடை, ஒரூஉ அளபெடை, கூழையளபெடை, மேற்கதுவாயளபெடை, கீழ்க்கதுவாயளபெடை, முற்றளபெடை என்ற ஏழும் வந்தன.
மோனை, எதுகை, இயைபு, முரண், அளபெடை என்ற ஐந்தும் அடி முதல் முற்றுவரையில் உள்ள எட்டு வகைகளாக அமையும்.
இப்படி அமையாத தொடைகள் மூன்று உண்டு. அவை அந்தாதித் தொடை, இரட்டைத் தொடை, செந்தொடை என்பன.

அந்தாதித் தொடை: அடிதோறும், ஓரடியின் இறுதியிலுள்ள எழுத்தோ, அசையோ, சீரோ, அடியோ அடுத்த அடியின் முதலில் தொடர்ந்து வரும்படி தொடுப்பது அந்தாதித் தொடை.

"உலகுடன் விளக்கும் ஒளிதிகழ் அவிர்மதி
மதிநலன் அழிக்கும் வளங்கெழு முக்குடை
முக்குடை நீழற் பொற்புடை யாசனம்
ஆசனத் திருந்த திருந்தொளி அறிவனவ் 
வாசனத் திருந்த திருந்தொளி அறிவனை
அறிவுசேர் உள்ளமோ டருந்தவம் புரிந்து
துன்னிய மாந்தர தென்ப 
பன்னருஞ் சிறப்பின் விண்மிசை உலகே'

இந்த அகவலின் புரிந்து-துன்னிய, தென்ப-பன்னரும் என்பவற்றில் எழுத்துக்கள் அந்தாதித்து வந்தன. அவிர்மதி - மதிநலன், அறிவனை-அறிவுசேர், உலகே-உலகுடன் என்பவற்றில் அசைகள் அந்தாதியாயின. முக்குடை, ஆசனம் என்னும் சீர்கள் அந்தாதித்து மீட்டும் வந்தன. 4, 5 ஆம் அடிகளே அந்தாதித்து வந்தன. 
இறுதி அடியின் இறுதிச் சீரும், முதல் அடியின் முதற் சீரும் அந்தாதியாக அமைந்திருப்பதையும் கவனிக்க வேண்டும்.

இரட்டைத் தொடை: ஓரடி முழுவதும் வந்த சொல்லே திரும்பத் திரும்ப வரும்படி தொடுப்பது இரட்டைத் தொடை. இது நாற்சீரடிகளில் வருவது.
"ஒக்குமே ஒக்குமே ஒக்குமே ஒக்கும்
விளக்கினுட் சீறெரி ஒக்குமே ஒக்கும்
குளக்கொட்டிப் பூவின் நிறம்'
இதில் முதலடியில் இரட்டைத் தொடை வந்தது.

செந்தொடை: எந்தத் தொடையும் இல்லாமல் வருவது செந்தொடை.
"பூத்த வேங்கை வியன்சினை ஏறி
மயிலின மகவு நாடன்
நன்னுதற் கொடிச்சி மனத்தகத் தோனே'
இந்தப் பாட்டு மோனை, எதுகை முதலிய தொடைகளில் ஏதும் வாராமல் தொடுத்தமையால் இது செந்தொடை.

பிற வகைகள்: மேலே சொன்ன அடிமுதல் முற்று வரையில் உள்ள தொடை வகைகள் நாற்சீரடிகளிலே அமைவன. இந்த வகைகளையன்றி வேறு சில வகைகளும் மோனை, எதுகை, இயைபு, முரண், அளபெடை என்னும் தொடைகளுக்குக் கூறுவதுண்டு. அவை சிறப்புடையன அல்ல. 
கடை, கடையிணை, பின், கடைக்கூழை, இடைப்புணர் என ஐந்து வகைப்படுவன அவை. 

(1) இறுதிச் சீர்களெல்லாம் ஒன்ற அமைப்பது கடை.

"கயன்மலைப் பன்ன கண்ணிணை கரிதே
தடநகில் திவளும் தனிவடம் வெளிதே
நூலினும் துண்ணிடை சிறிதே 
ஆடமைத் தோளிக் கழகோ பெரிதே'
இதில் கடைமுரண் வந்தது.

(2) கடை இரு சீரும் ஒன்றிவரத் தொடுப்பது கடையிணை.

"வேதம் உணர்ந்து விதித்த மதித்தறிந்தே' - இதில் கடையிணை எதுகை வந்தது.

(3) இறுதிச் சீரும் இரண்டாஞ் சீரும் ஒன்றி வரத் தொடுப்பது பின்.
"ஏதுமின்றி யாவுமறிந் தின்புற்றங் காவலொடும்' 
இதில் பின் எதுகை வந்தது. 

(4) முதற் சீரையன்றி மற்ற மூன்றிலும் ஒன்றிவரத் தொடுப்பது கடைக்கூழை.
"ஈசன் திருவடியைத் தேர்ந்து தெளிவார்க்கு'
இதில் கடைக்கூழை மோனை வந்தது. 

(5) இடையில் உள்ள இரண்டாவது மூன்றாவது சீர்கள் ஒன்றிவரத் தொடுப்பது இடைப்புணர் தொடை.
"பாசவினைத் தொல்லையெலாம் 

-ஒல்லையினிற் பாறுமே'

இதில் இடைப்புணர் எதுகை வந்தது. இதுவரைக்கும் சொன்ன தொடைகளின் வகைகளைத் தொகுத்து நினைவு கொள்வது நலம். 

1) அடிதோறும் முதலில் ஒன்றி வருவது அடிமோனை முதலியனவாகத் தொடைக்கு ஏற்பப் பெயர் பெறும். 

(2) அடிதோறும் இறுதிச் சீர் ஒன்றி வருவது கடைமோனை முதலியனவாகப் பெயர் பெறும்.

குறிப்பு: இயைபுத் தொடைக்கு மாத்திரம் தலை கீழாகப் பார்த்துப் பெயர் சொல்ல வேண்டும்.
மற்ற வகைகள் பின்வருமாறு அமையும்: (மோனைத் தொடையைச் சார்த்தி உதாரணம் சொல்லப் பெற்றாலும் மற்றத் தொடைகளுக்கும் பொருத்திக் கொள்ள வேண்டும்).


சீர் -எண்    பெயர்
1-2     இணை மோனை
1-3     பொழிப்பு மோனை 
1-4    ஒரூஉ மோனை
1-2-3     கூழை மோனை
1-3-4    மேற்கதுவாய் மோனை 
1-2-4    கீழ்க்கதுவாய் மோனை
1-2-3-4    முற்று மோனை
3-4     கடையிணை மோனை
2-4    பின் மோனை
2-3-4    கடைக்கூழை மோனை


(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/23/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/12/கவி-பாடலாம்-வாங்க---37-6-பிற-தொடைகளும்-வகையும்-2-2978961.html
2978949 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி காலத்தை வென்ற கவிஞானி நிஜாமி!  முனைவர் ஜெ.ஹாஜாகனி DIN Sunday, August 12, 2018 02:45 AM +0530  

புவியரசர்களின் நிழலில் கவியரசர்கள் பலர் தொன்று தொட்டு நின்று வந்துள்ளதை இலக்கியச் சுவடுகள் எடுத்துரைக்கின்றன. தமிழிலக்கியச் சூழலில் சங்கப் புலவர்கள் தொடங்கி சமகாலப் புலவர்கள் வரை, ஆட்சியாளர்களின் ஆசிகளை எதிர்பார்த்துக் கவி செய்பவர்களாகவே ஏராளமானோர் உள்ளனர். விதிவிலக்காய்த் திகழ்கின்ற பாவலர்கள் சொற்பமானவர்களே!
பார்வேந்தர்களை மதிக்காத பாவேந்தனாய்த் திகழ்ந்த, பாரசீகக் கவிஞானி நிஜாமியின் வாழ்வையும், படைப்புகளையும் வாசிக்கத் தொடங்கினால், வியப்புக் குளத்தில் விழுந்து மனமே ஒரு மீனாகிவிடும்.
அஜர்பைஜானில், நிஜாமி பிறந்த ஊரின் பெயர் கஞ்சா. ஊர்ப் பெயரோ உள்ளிழுக்கும் போதையாக இருக்கிறது. 
""பழமைமிக்க இந்த வானத்தின் கீழே 
நிஜாமியின் கவிதைக்கு நிரான கவிதையில்லை''
என்று காஜா ஹாஃபீஸ் என்ற ஞானியும்,
""பரிசுத்த பனித்துளியால்
படைத்தவன் உருவாக்கிய கண்ணியமிக்க முத்து
நமது நிஜாமி!
மனித குலத்திற்கு நெடுங்காலம்
ஒளியூட்டியது அந்த முத்து.
அதனை, 
சிப்பிக்குள் மீண்டும் வைத்து விட்டான்
இறைவன்''

என்று நிஜாமி குறித்து இமாம் சா அதியும் நெக்குருகிப் பாடுவது, உயர்வு நவிழ்ச்சியல்ல என்பதை அவரது ஒளிவீசும் கவிதைகளுக்குள் பயணம் செய்தால் உணர்ந்துகொள்ள முடியும்.
அவர் கி.பி.1140-41 காலகட்டத்தில் பிறந்தார். அவரது இயற்பெயர் இல்யாஸ் அபூ முஹம்மத் நிஜாமுத்தீன். அதன் சுருக்கமே அவரது புனைபெயர் "நிஜாமி' என்றானது. "நிஜாமி கஸ்னவி' என்றும் அவர் குறிப்பிடப்படுகிறார். இளம் பருவத்திலேயே தந்தையையும், தாயையும் அடுத்தடுத்து இழந்தவர். அவரது பிள்ளைப் பருவத்து கண்ணீர்த் துளிகளும் கவிதை முத்துக்களாக இறுகி ஒளி வீசின.
தன் தந்தை இறந்தபோது, அவர் எழுதிய இரங்கல் கவிதையே, அவருக்குள் மாபெரும் ஞானம் மறைந்திருப்பதை எடுத்துக் காட்டியது.
""எந்தை "யூசுப் பின் ஸக்கி முஹம்மத்'
எனது மூதாதையர் போலவே 
இளமையில் இறந்தார்.
விதியோடு யார் போராடக் கூடும்?
விதி பேசத் தொடங்கினால்
யாரும் முறையிட முடியாது.
என் முன்னோரிடமே என்
தந்தை சென்றுவிட்ட பின்
என் இதயத்திலிருந்து அவர் வடிவை
கிழித்தெடுத்து விட்டேன்.
கசப்போ, இனிப்போ
நடப்பது எதுவாகினும்
படைத்தவன் முன் நான் பணிந்து விடுகிறேன்''
தமிழில் உள்ள ஐம்பெரும் காப்பியங்கள் ஐந்து பெரும் புலவர்கள் தமிழன்னைக்குப் பூட்டிய அணிகலன்கள். பாரசீகக் கவிஞானி நிஜாமி எழுதிய ஐந்து காப்பியங்களை "பஞ்ச்கஞ்ச்' என்கின்றனர். பாரசீக மொழிக்கு ஒரே கவிஞர் ஐவகை அணிகலனை அணிவித்திருப்பது அவரது 
ஆற்றலைக் காட்டுகிறது.

"மக்ஸானுல் அஸ்ரார் (இரகசியங்களின் பொக்கிஷம்); குஸ்ரூ வஷிரின் (குஸ்ரூனும் ஷீரினும்); லைலா-மஜ்னூன் (லைலா மீது பித்தானவன்); ஹப்தே பைகார் (ஏழு அழகிகள்); சிக்கந்தர் நாமா (அலெக்சாண்டர் வரலாறு) ஆகியவை நிஜாமி எழுதிய ஐம்பெரும் காப்பியங்கள் ஆகும். 
நிஜாமி தனது காப்பியங்களை அரசர்கள் சிலருக்கு அர்ப்பணம் செய்திருக்கிறார். மக்ஸானுல் அஸ்ரார் நூலை அஜர்பைஜான் அரசன் இல்திகிஸ் என்பவருக்கும், குஸ்ரூ வஷிரின் என்ற காப்பியத்தை இல்திகிஸின் பிள்ளைகளான முஹம்மது மஜ்னு காஸிம் அர்சலானுக்கும், செல்ஜிக்கிய இறுதி மன்னன் துக்ரல்பின் அர்சலானுக்கும், லைலா-மஜ்னுவை ஷிர்வான் மன்னன் அக்ரிசாக் மினு சிஹ்ரிக்கும், சிக்கந்தர் நாமாவை நஸ்ரூதீன் அபூபக்கருக்கும் அர்ப்பணம் செய்துள்ளார்.
அரசர்களுக்குக் காப்பியங்களை அர்ப்பணித்தாலும், அரசவைப் புலவராக இருக்க நிஜாமி ஒப்பவில்லை. அரசவைக் கவிஞர்கள் பற்றி அவர் வடித்த கவிதை இது:
""தமது மகத்துவமிக்க கவியாற்றலை
பொன்னுக்காக விற்கும் புலவர்கள்
அந்தப் பொன்னைப் போலவே இதயமற்றவர்கள்
ரத்தினங்களைத் தந்துவிட்டு
கற்களைப் பொறுக்குபவர்களே...
தங்கக் கிரீடம் இன்று அவர்கள்
தலையில் வைக்கப்படலாம்
நாளை ஓர் இரும்புச் சங்கிலி இவர்களைத்
தலைகுனியச் செய்யும்''
மதுவின் வாடையைக் கூட நுகர்ந்ததில்லை என்று கூறும் கவி நிஜாமி எழுதிய "லைலா மஜ்னு' காப்பியம் உலகப்புகழ் பெற்றது. காதலர் உலகின் தேசிய நூலாகவே திகழக்கூடியது. 
லைலா மஜ்னூன் கதைச் சுருக்கம் இதுதான். கைஸ் என்ற கவின்மிகு அரபு இளைஞன் அமீரி குடும்பத்தைச் சேர்ந்த லைலா மீது நேசம் கொண்டான். குழந்தைப் பருவத்தில் உண்டான அன்பு, நேசமாகி, பின்பு காதலாகி முதிரும் நிலையில், லைலாவின் தந்தை, கைûஸ நிராகரித்து அதிரும் முடிவை அறிவிக்கின்றார். கைஸ், லைலா மஜ்னூன் (லைலா பித்தன்) ஆனான். காடு, மலைகள் தோறும் தனது காதலை எதிரொலித்தான். 
நெளபல் என்ற அரபுத் தலைவன் கைஸின் நண்பைன். தன் நண்பனுக்காக லைலா கூட்டத்தார் மீது போர் தொடுத்து அடக்குகிறான். ஆனாலும், லைலாவைத் தர அவள் தந்தை சம்மதிக்கவில்லை.
இதனிடையே, இப்னு சலாம் என்ற அரபுத் தலைவன் லைலா மீது ஒருதலைக் காதல் கொண்டு, பெற்றோரிடம் கேட்டு மணமுடிக்கிறான். மஜ்னூனிடம் மனம் பறிகொடுத்த லைலா, மனம் ஒவ்வாதவனுடன் மஞ்சத்தைப் பகிர மறுத்து, கைசின் காதலைப் பகர்கிறாள். 
கடைசியாக ஒருமுறை கைசை சந்திக்க வருகிறாள் லைலா. கைஸ் மெளனத்தில் உறைந்திருக்கிறான். லைலாவின் கவிச் சொற்கள் அவனை உருக்குகின்றன. ""கைஸ்! என்னைச் சந்திக்கும் ஏக்கத்தில் உனது குரல் வானில் எதிரொலித்ததே... இப்போது, நான் உன்னருகில். உன் காதலும், குரலும் போய்விட்டதா?'' என்கிறாள். அதற்கு கைஸ் கவித்துவம் ததும்ப பதிலளிக்கிறான்.
தன் வீடு திரும்பிய லைலா, சிறிது காலத்திலேயே இறந்து போகிறாள். கைஸிடம் அவள் இறந்த செய்தி தெரிவிக்கப்பட, அதைக் கேட்ட உடனேயே அவனும் இறந்து போகிறான். லைலாவும், மஜ்னுவும் ஒரே குழியில் அடக்கம் செய்யப்படுவதாகக் கதை முடிகிறது. இக்காப்பியத்தின் இடையிடையே இடம்பெறும் வசீகர வசனங்களே இதன் தனிச்சிறப்பு. 
நிஜாமியின் ஏனைய படைப்புகளும் இதயங்களை ஈர்க்கும் வல்லமை கொண்டவை. அவை குறித்து அடுத்த வாரம்...

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/12/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/12/காலத்தை-வென்ற-கவிஞானி-நிஜாமி-2978949.html
2978948 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, August 12, 2018 02:41 AM +0530  

நிரந்து வழிவந்த நீசருள் எல்லாம்
பரந்தொருவர் நாடுங்கால் பண்புடையார் தோன்றார்
மரம்பயில் சோலை மலைநாட! என்றும்
குரங்கினுள் நன்முகத்த இல். (பாடல்-58)

மரங்கள் மிக்குச் செறிந்த சோலைகள் சூழ்ந்த மலைநாட்டிற்கு உரியவனே! குரங்கினங்களுள் நல்ல முகத்தை உடையவை இல்லை. (அதுபோல) பெருகி வழிவழியாக வந்த, தீய குணமுடையா ரெல்லாருள்ளும், பெருக ஆராய்ந்து, ஒருவரைத் தேறும்பொழுது, நல்ல குணமுடையார் காணப்படார். (க-து.) கீழ்மக்களுள் நல்லோர் காணப்படார். "குரங்கினுள் நன்முகத்த இல்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/12/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2978948.html
2978947 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, August 12, 2018 02:41 AM +0530  

நிரந்து வழிவந்த நீசருள் எல்லாம்
பரந்தொருவர் நாடுங்கால் பண்புடையார் தோன்றார்
மரம்பயில் சோலை மலைநாட! என்றும்
குரங்கினுள் நன்முகத்த இல். (பாடல்-58)

மரங்கள் மிக்குச் செறிந்த சோலைகள் சூழ்ந்த மலைநாட்டிற்கு உரியவனே! குரங்கினங்களுள் நல்ல முகத்தை உடையவை இல்லை. (அதுபோல) பெருகி வழிவழியாக வந்த, தீய குணமுடையா ரெல்லாருள்ளும், பெருக ஆராய்ந்து, ஒருவரைத் தேறும்பொழுது, நல்ல குணமுடையார் காணப்படார். (க-து.) கீழ்மக்களுள் நல்லோர் காணப்படார். "குரங்கினுள் நன்முகத்த இல்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/12/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2978947.html
2974844 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, August 5, 2018 03:46 AM +0530 நல்லது நினைத்தால் நடக்கும் என்பது உளவியல் ரீதியாக ஒத்துக் கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது. "மணற்கேணி' இதழ் நின்றுவிட்டது குறித்து நான் விசனப்பட்டது தமிழன்னைக்கே பொறுக்கவில்லை போலும். அச்சுக் கூடத்தில் காத்துக்கிடந்த அந்த இலக்கிய இதழை வெளிக்கொணரச் செய்துவிட்டாள். இது குறித்து முனைவர் ரவிக்குமார் தனது முகநூலில் வெளியிட்டிருக்கும் பதிவை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

""தினமணி,  "இந்த வாரம்' பகுதியில் வந்த செய்தியைப் பார்த்துவிட்டு நண்பர்கள் சிலர் தொலைபேசியில் அழைத்தனர். இதழை நிறுத்திவிடாதீர்கள் என்று வேண்டுகோள் விடுத்தனர். பேராசிரியை மணிமேகலை ரூ.10,000 நன்கொடை அனுப்பியிருந்தார். பேராசிரியர் கல்யாணி சந்தா சேர்த்துத் தருவதாகக் கூறியிருக்கிறார்.

மணற்கேணி போன்ற ஆய்விதழை கல்வி  நிறுவனங்களின் ஆதரவு இல்லாமல் தொடர்ந்து நடத்துவது கடினம்.  பத்து ஆண்டுகளாவது விடாமல் நடத்திவிட வேண்டும் என்று இலக்கு வைத்திருந்தேன். அதற்கு மேலும் இதழ் வந்தால், தமிழ் ஆய்வுச் சூழல் மேம்பட்டு வருகிறது என்று பொருள்'' என்பதுதான் அவரது பதிவு.

இரு மாத இதழாக வரவேண்டிய மணற்கேணியின் 42ஆவது இதழ் இப்போது நான்கு மாதங்களின் இதழாக (மார்ச்-ஜூன் 2018) வெளிவந்திருக்கிறது. தொடர்ந்து இரு மாத இதழாக வலம்வர வேண்டும்; வந்தாக வேண்டும். ஊர்கூடித் தேர் இழுப்பதுபோல, தமிழ் ஆர்வலர்கள் ஒருங்கிணைந்து இந்த ஆய்விதழ் தமிழ்ப் பணியாற்றுவதை உறுதிப்படுத்தியாக வேண்டும். தமிழகத்தில் உள்ள அத்தனை கல்விச் சாலைகளும் சந்தா சேர்ந்தாலே போதும், பிரச்னையில்லாமல் "மணற்கேணி'யிலிருந்து தடையில்லாமல் இலக்கியம் பருகலாம்.

வெளிவந்திருக்கும் "மணற்கேணி' இதழை உடனடியாக எனக்கு அனுப்பியும் தந்துவிட்டார் ரவிக்குமார். சங்க இலக்கியங்களான நற்றிணை, குறுந்தொகை, பதிற்றுப்பத்து, பரிபாடல், கலித்தொகை, ஐங்குறுநூறு, அகநானூறு, புறநானூறு ஆகியவற்றின் உரைகளில் காணப்படும் வேறுபாடுகள் குறித்து தனித்தனியான ஆய்வுக் கட்டுரைகள் பெறப்பட்டு, சிறப்புப் பகுதியாக அதில் வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது. இவை பல்கலைக்கழகங்களில் ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டியவை. "மணற்கேணி' அதற்கு முன்னோடியாய் அமைந்திருக்கிறது.

இந்த இதழ் "மணற்கேணி'யில் வெளிவந்திருக்கும் "மக்களின் பேராசிரியர் ஆர்.வி.' என்கிற தஞ்சைத் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்தில் கடல்சார் வரலாறு, கடல்சார் தொல்லியல் துறை பேராசிரியர் சு.இராச வேலுவின் கட்டுரை, ஜனரஞ்சக  ஊடகங்களில் வெளிவர வேண்டிய ஒன்று. தனது 84 வயதில் கடந்த மார்ச் மாதம் 7-ஆம் தேதி பேராசிரியர் ஆர்.வெங்கட்ராமன் இயற்கை எய்தினார் என்கிற செய்தியை அந்தக் கட்டுரையின் மூலம்தான் தெரிந்து கொண்டேன்.

"தானம்' அறக்கட்டளை மூலம் காவிரிக்குத் தெற்கிலிருந்து தாமிரவருணி ஆற்றின் கரை வரை உள்ள குக்கிராமங்களிலுள்ள மரபுச் சின்னங்கள் குறித்த விழிப்புணர்விற்கு அவர் முக்கியமான காரணம். ஒவ்வொரு மாதமும் இரண்டாம் ஞாயிறு அன்று "தானம்' அறக்கட்டளை சார்பாக மதுரையில் நடக்கும் ஆய்வுச் சொற்பொழிவுகளில் அவர் உரையாற்றுவார். மூன்று நான்கு முறை நான் அவரது உரையைக் கேட்கப் போயிருக்கிறேன்.
வெளிவந்திருக்கும் "மணற்கேணி' 
இதழில் ஒவ்வொரு பக்கமும் பொக்கிஷம். "மணற்கேணி'யின் தமிழ்ப்பணி தொய்வில்லாமல் தொடரும் என்பது மன அமைதி தருகிறது.

கடந்த வாரம் பிரதமரையும், சில முக்கியமான எதிர்க்கட்சித் தலைவர்களையும் சந்திக்க தலைநகர் தில்லி சென்றிருந்தபோது, நான் எடுத்துச்சென்ற புத்தகம் தோழர் தா.பாண்டியன் எழுதிய "படுகுழிக்குள் பாரததேவி'.  அவர் உடல்நலம் சரியில்லாமல் இருப்பது வருத்தம் அளிக்கிறது. அவர் விரைவில் குணமடைய வேண்டும். எழுத்திலும், பேச்சிலும், சிந்தனையிலும் தோழர் தா.பாண்டியனிடம் காணப்படும் தெளிவு வேறு எந்த அரசியல் தலைவரிடம் நாம் காணமுடியாது.
இந்தப் புத்தகத்துக்கு, "படுகுழியில் பாரததேவி' என்கிற தலைப்பை தான் வைத்ததன் காரணத்தை தோழர் தா.பாண்டியன் விவரித்திருக்கும் அழகே அழகு. சுதந்திரப் போராட்ட வீரர் ஐ. மாயாண்டி பாரதி, விடுதலைப் போரின்போது எழுதிய "படுகளத்தில் பாரததேவி' என்கிற சிறு நூலில் தொடங்கி,  கிறிஸ்டோபர் கால்டுவெல்,   பாடகர் பால் ராப்ஸன் ஆகியோர் குறித்த செய்திகளைப் பதிவு செய்து, தோழர் கே.டி.கே. தங்கமணி கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் சேர்ந்த வரலாற்றைப் பதிவு செய்து, தான் இந்தப் புத்தகத்துக்கு "படுகுழியில் பாரததேவி' என்று பெயர் வைத்ததன் காரணத்தை விவரித்திருப்பது, விமானத்தின் "டேக் ஆப்' வேகத்தில் விரைகிறது.
இன்றைய இந்திய அரசியலின் அத்தனை பிரச்னைகளையும், அவரது பார்வையில், அவருக்கே உரித்தான பாணியில் எடுத்தியம்ப முற்பட்டிருக்கிறார் தோழர் தா.பாண்டியன். ஸ்டெர்லைட், செலாவணி செல்லாததாக்கப்பட்டது,  வெளிநாட்டில் பதுக்கப்படும் கருப்புப் பணம், பிட்காயின் பிரச்னை என்று ஒன்றுவிடாமல் அலசுகிறார் அவர். 
ஆரோக்கியமான  மக்களாட்சிக்கு, ஆணித்தரமான வாதங்களுடனான விமர்சனங்கள் மிக மிக அவசியம். அதிலும் தோழர் தா.பாண்டியன் போன்ற பொதுவுடைமை சித்தாந்திகளின் கருத்துகளை ஏற்கிறோமோ இல்லையோ, நிச்சயமாக செவிமடுத்தாக வேண்டும். நடுநிலையாளராக இந்தப் புத்தகத்தைப் படிக்கும்போது, தா.பாண்டியன் வெளிப்படுத்தி இருக்கும் சில நியாயமான கவலைகளும், எழுப்பியிருக்கும் கேள்வி
களும் சிந்திக்க வைக்கின்றன.
தா.பாண்டியன் எழுதிய "படுகுழியில் பாரததேவி' நிச்சயமாகப் படிக்க வேண்டிய புத்தகம். அவரது கருத்துகள் தவறு என்று கருதுவோர், இதை மறுத்துப் புத்தகம் எழுத வேண்டும். அப்போதுதான் விவாதம் முற்றுப்பெறும்.


"கவிஞர் சிற்பி விருது' பெற்ற கவிஞர் ஜே. மஞ்சுளாதேவியின் "நிலாத் தெரியாத அடர்வனம்' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பை முனைவர் கிருங்கை சேதுபதி என்னிடம் தந்தார்.  சட்டென்று  ஒரு பக்கத்தைப் பிரித்தேன். அதில்  "மூங்கிலின் சுவாசம்' என்றொரு கவிதை இருந்தது. ஒரு பானை சோற்றுக்கு ஒரு பருக்கை பதம்.

வண்டு துளைத்த
வலிகளுக்கு
ஒத்தடம் கொடுக்கத்தான்
காற்று நுழைந்தது.
மூங்கிலை முத்தமிட்டு
வார்த்தைகளற்றுத்
திரும்புகையில்
கானம் கசிந்தது!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/2/16/w600X390/tha_pandiyan.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/05/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2974844.html
2974837 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மகாகவி போற்றிய மாசற்ற காற்று! -முனைவர் எஸ். ஸ்ரீகுமார் DIN Sunday, August 5, 2018 03:43 AM +0530 மனிதர்களால் சுற்றுச்சூழல் மாசடைந்து வரும் நிலையில், உலகைப் காப்பதில் முக்கியமான பங்கு வகித்துவரும் ஐம்பூதங்களைப் (பஞ்சபூதங்கள்) பாதுகாக்க வேண்டியதும், அதே மனிதர்களின் கடமையாகும். இதனால்தான் இவ்வுலகம் இனியது; இதிலுள்ள வான் இனிமை யுடைத்து; காற்றும் இனிது; நீர் இனிது; நிலம் இனிது என அனைத்தையும் இனிதாகக் கண்டார் மகாகவி பாரதி.  இவற்றை வசனக் கவிதையில் காணலாம்.
உலகில் மனிதன் வாழ்வாங்கு வாழ முதலிடம் பெற்று துணை நிற்பது காற்று. அதனால்தான் காற்றே உயிர் என்றார் பாரதி. சிறுத்துப் போன சிற்றெறும்புக்குக்கூட உயிர்வாழ உற்ற துணையாவது காற்று. உடல் சிறுத்தாலும் காற்றாகிய உயிர்த்துணையோடு செம்மையான வாழ்வை அது அமைத்துக் கொள்கிறது என்கிறார்.
""சிற்றெறும்பைப் பார்;  எத்தனை சிறியது. அதற்குள்ளே கை, கால், வாய், வயிறு, எல்லா அவயவங்களும் கணக்காக வைத்திருக்கிறது; யார் வைத்தனர்? மஹாசக்தி;  அந்த உறுப்புக்களெல்லாம் நேராகவே தொழில் செய்கின்றன.  
எறும்பு உண்ணுகின்றது; உறங்குகின்றது; மணம் செய்து கொள்கின்றது;  குழந்தை பெறுகிறது;  ஓடுகிறது;  தேடுகிறது; போர் செய்கிறது;  நாடு காக்கிறது. இதற்கெல்லாம் காற்றுத்தான் ஆதாரம்'
என சுவாசக் காற்றைப் பயனுள்ள வழியில் சிற்றெறும்பு செலவழிக்க, மனிதனோ காற்றை மாசடையச் செய்வது எந்த வகையில் நியாயம் என்கிறார். காற்று நம்மை நோயின்றிக் காக்கும். மலைக்காற்று நல்லது; கடற்காற்று மருந்து; வான் காற்று நன்று'' என்கிறார். 
ஆனால், ஊர்க்காற்றை மனிதர்கள் பகைவனாக்கி விடுகின்றனரே என்று காற்று மாசடைவது கண்டு வருத்தம் கொள்கிறார். அதனால்தான் காற்று வரும் திசைகளில் மனிதனைத் தூய்மைப் பேணக் கூறுகிறார்.
"அவன் (காற்று) வரும் வழியில் சேறு தங்கலாகாது; நாற்றம் இருக்கலாகாது. அழுகின பண்டங்கள் போடலாகாது;  புழுதி படிந்திருக்கலாகாது;  எவ்விதமான அசுத்தமும் கூடாது; காற்று வருகின்றான்; அவன் வரும் வழியை நன்றாகத் துடைத்து நல்ல நீர் தெளித்து வைத்திடுவோம்; அவன் வரும் வழியிலே சோலைகளும் பூந்தோட்டங்களும் செய்து வைப்போம்; அவன் வரும் வழியிலே கர்ப்பூரம் முதலிய நறும்பொருள்களைக் கொளுத்தி வைப்போம்; அவன் நல்ல மருந்தாக வருக! அவன் நமக்கு உயிராகி வருக! அமுதமாகி வருக! காற்றை வழிபடுகின்றோம்; அவன் சக்தி குமாரன்; மஹாராணியின் மைந்தன்; அவனுக்கு நல்வரவு கூறுகின்றோம். அவன் வாழ்க!'
என இன்றைய தூய்மைக்கு அன்றே காற்றின் மூலம் பரிசுத்தம் பேசியவர் மகாகவி பாரதி. அவர் என்றென்றும் ஒரு தீர்க்கதரிசிதான்!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/5/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/05/மகாகவி-போற்றிய-மாசற்ற-காற்று-2974837.html
2974830 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நான்காம் தமிழ்ச் சங்கம் எது? ப. முத்துக்குமாரசுவாமி DIN Sunday, August 5, 2018 03:41 AM +0530 நம்முடைய வரலாற்று, பண்பாட்டுப் பெருவெளியில் சங்கம் என்னும் நிறுவனம் சிறப்பானதும் இன்றியமையாததுமான இடத்தினை பெற்றுள்ளது. சங்கம் என்ற சொல் சமணம் சார்ந்ததாகத் தெரிகிறது. கி.பி. 4 ஆம் நூற்றாண்டில் வச்சிரநந்தி என்ற மன்னன் தோற்றுவித்த திறமிள சங்கம் என்று ஒன்று இருந்ததாகத் தெரிகிறது. அடுத்து இறையனார் களவியல் உரையாசிரியர் வட மதுரையிலும், கபாடபுரத்திலும், தென்மதுரையிலும்  அமைந்த மூன்று சங்கங்களைப் பற்றி கூறியுள்ளார்.
நம் தமிழ் அறிஞர்கள் பலர் இதனை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. பேராசிரியர் க.சிவத்தம்பி,  வரலாற்றுப் பேராசிரியர்  கே.ஏ.நீலகண்ட சாஸ்திரி, வரலாற்று ஆய்வாளர் கே.என்.சிவராஜ பிள்ளை, எஸ்.வையாபுரிபிள்ளை அதை ஏற்க மறுக்கின்றனர்.     ஆனால், இலங்கை பேராசிரியர் க.கைலாசபதி அவர்கள், ""இக்கருத்து முற்றும் முழுதுமாக வரலாற்று மதிப்பு எதுவும் இல்லாத கற்பனையே என்று கூறும் அறிஞர்களின் வாதங்களில் என்னால் முழுதும் இணக்கம் காட்ட முடியவில்லை'' என்று பதிவு  செய்திருக்கிறார்.
தமிழ் அறிஞர்கள் பலர், ""முச்சங்கங்கள் இருத்தமைக்கான முழுமையான விஞ்ஞான ஆதாரங்கள் இதுவரை கிடைக்கப்பெறவில்லை என்றே கருதுகின்றனர்.
முச்சங்கங்கள் இருந்தமைக்கான குறிப்புகளை இறையனார் களவியல் பாயிர உரையிலும், தொல்காப்பியதற்கு உரை எழுதிய உரையாசிரியர்களது உரைகளிலும், சில சங்க  நூல்களுக்குரிய  உரைகளிலும் நாம் காணக்கூடியதாக உள்ளன.
பக்தி இலக்கியங்களில் கூட சங்கம் பற்றிய குறிப்புகளை நாம் காணலாம். திருநாவுக்கரசுப் பெருமான் பாடிய திருப்புற்றூர் பதிகத்திலே இறைவனை, நல்ல பாடல்களை இயற்றவல்ல புலவனாய் உருவகித்து, "தருமி' என்பவருக்காகச் சங்கம் ஏறினான் என்ற தொடர் வருவதைப் பார்க்க முடிகிறது. தமிழ்ப் புலவர்கள் சங்கம் ஏறி தங்கள் படைப்புகளை அரங்கேற்றம் செய்யும் வழமை முற்காலத்தில் இருந்தமை தெரிய வருகிறது.
முதலாவது சங்கமான தலைச் சங்கத்தைத் தென் மதுரையிலே பாண்டியர்கள் நிறுவி, தமிழை வளர்த்துள்ளார்கள். இதனை நிறுவிய பாண்டிய மன்னன் காய்சினவழுதி கடுங்கோன் என்பவனாவான். தலைச்சங்க காலத்தில் எழுதப்பெற்ற அல்லது அரங்கேற்றப்பட்ட எந்த நூலும் முழுமையாக நமக்குக் கிடைத்தபாடில்லை. இருந்தாலும், தலைச்சங்கக் காலத்தில் எழுந்ததாக இன்று வரை கூறப்பட்டு
வரும் நூல் அகத்திய சூத்திரங்கள்  மட்டுமே. அதிலும் கூட ஒரு சில சூத்திரங்கள் மட்டுமே கிடைத்துள்ளன.
தென்மதுரையை கடல்கொண்ட பின் பஃறுளியாறு, குமரியாறு என்னும் இரண்டு ஆறுகளுக்கும் இடையே உள்ள நாடான கபாட
புரத்தில் வெண்டேற்செழியன் முடத்திருமாறன் என்பவன் இடைச்சங்கத்தை நிறுவியவனாவான். இடைச்சங்க காலத்தில் எழுந்த நூல்களில் தொல்காப்பியம் மட்டுமே இன்று நமக்குக் கிடைத்துள்ளது.
கபாடரபுரமும் கடல்கோளினால் அழிய, கூடல் என்கிற மதுரை மாநகரைத் தலைநகரமாக அமைத்து மூன்றாவது தமிழ்ச்சங்கமான கடைச்சங்கத்தை மூன்றாம் முடத்திருமாறன் உக்கிரப் பெருவழுதி என்பவன் உருவாக்கினான். கடைச்சங்கத்தில் எழுந்த நூல்களில் நமக்குக் கிடைத்துள்ளது இன்றைய தொகை நூல்களே ஆகும்.
மேற்கூறிய மூன்று சங்கங்களும் கடல்கோள்களால் அழிந்துவிட்டன என்று வரலாற்று ஆசிரியர்கள் பதிவு செய்துள்ளனர். இறுதியாக இயங்கிய கடைச்சங்கமானது கி.பி. மூன்றாம் நூற்றாண்டிற்கு முன்னரே மறைந்துவிட்டதாக தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றுப் பேராசிரியர்கள் கூறுகின்றனர். தமிழ்கூறும் நல்லுலகில் முச்சங்கங்களைத் தொடர்ந்து "தமிழ்ச் சங்கம்' போன்றதோர் அமைப்பானது நீண்ட காலத்திற்குக் காணப்படவில்லை என்பதாகவே தெரிகின்றன.
1901ஆம் ஆண்டு வைகாசி மாதம் சென்னையில் கூடிய மாகாண அரசியல் மாநாட்டில் திரு.பாண்டித்துரைத் தேவர் கலந்து கொண்டார். அந்த மாநாட்டில் பேசிய பாண்டித்துரை தேவர் ""முச்சங்கங்களில் அன்றைய நாளில் தமிழ் வளர்த்தது போல, இன்றைக்கு நம் தாய்த் தமிழ் மொழியாம் தமிழை வளர்க்கவும், இலக்கியங்களை பாதுகாக்கவும் தமிழ்ச் சங்கம் ஒன்று தேவைப்படுகிறது. இதற்குரிய நிதி அனைத்தையும் என் சொந்த பொறுப்பில் வழங்கி மதுரையில் நான்காவது தமிழ்ச் சங்கம் விரைவில் நிறுவ இருக்கிறேன்'' என்று அறிவித்தார்.
இதுகுறித்து பேராசிரியர் ஆ.கார்மேகக் கோனார் தனது "தமிழ்ச் சங்க வரலாறு' என்ற நூலில், ""1901ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 14ஆம் நாள் மதுரை சேதுபதி உயர்நிலைப்பள்ளி மண்டபத்தில் தமிழ்நாட்டில் உள்ள தலைவர்களையும் தமிழ்ப் புலவர்களையும் அழைத்து, பேரவை ஒன்றைக் கூட்டி, நான்காம் தமிழ்ச் சங்கத்தை நிறுவினார்'' என்ற பதிவை செய்துள்ளார். ஆக, இன்றைக்கும் பரவலாக தமிழ் அறிஞர்கள் பலரிடத்திலும், தமிழ் இலக்கியப் பதிவுகளிலும் கூட திரு.பாண்டித்துரைத் தேவர் அவர்களால் நிறுவப்பட்ட தமிழ்ச்சங்கம் "நான்காவது தமிழ்ச்சங்கம்' என்று வழக்கில் உள்ளதைப் பார்க்க முடிகிறது.
அண்மையில் நான் இலங்கை சென்றிருந்தபோது, இலங்கை தமிழ்ச் சங்கத்திலுள்ள நூலகத்தில் மிகப் பழமையான நூல் ஒன்றினை படிக்கும் வாய்ப்பினைப் பெற்றேன். அந்நூலின் தலைப்பு "யாழ்ப்பாண மன்னன் நிறுவிய தமிழ்ச்சங்கம்' என்ற தலைப்பாகும். அந்நூலாசிரியர் ஞானம் பாலச்சந்திரன். பாண்டித்துரை தேவர் அவர்கள் நிறுவிய தமிழ்ச் சங்கம் 5ஆவது தமிழ்ச் சங்கம் என்று தக்க ஆவணங்களோடு ஆய்வு நூல் ஒன்றினை அவர் வெளியிட்டுள்ளார்.
இருபதாம் நூற்றாண்டிற்கு முன்னரே தமிழ்ச் சங்கம் என்கின்ற அமைப்பு யாழ்ப்பாணத்தில் தோற்றுவிக்கப்பட்டுள்ளது. இதற்கு ஆதாரமாக பழம்பெரும் நூலான "கைலாய மாலை' என்னும் நூலின் பதிவுகள் உள்ளன. மயில்வாகனப் புலவர் என்பவர் இந்நூலின் ஆசிரியர். 18ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இந்நூல் எழுதப்பட்டுள்ளது. இந்நூல் ஏறக்குறைய 350 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டதாகும். இந்நூலின் 210ஆவது பாடலில் யாழ்ப்பாண 
மன்னரால் தமிழ்ச்சங்கம் நிறுவப்பட்டதாக செய்தி உள்ளது.
"புங்கவனைப் போலப் புவிதிருத்தி யாண்டுவைத்த
சங்கச் சமூகத் தமிழாளன்' (210)
என்று வருகிறது. தமிழ்ச் சங்கத்தினை உருவாக்கி அதன் சமூகமான புலவர் சமூகத்தினையும் தமிழ்க் கலைகளையும் பரிபாலனம் செய்பவன் என்று பொருள்படும். எனவே, இதன் வழி யாழ்ப்பாணத்து மன்னர் தமிழ்ச்சங்கம் ஒன்றினை உருவாக்கியதாக உறுதி செய்யப்படுகிறது. இதனையே பின்னால் வந்த ஆராய்ச்சியாளர்களான ஆனல்ட் சதாசிவம் பிள்ளை வித்வ சிரோன்மணி சி.கணேச ஐயர், கைலாயபிள்ளை போன்றோர் உறுதி செய்துள்ளனர். இதன்வழி 1897, 1900 இடைப்பட்ட காலத்தில் யாழ்ப்பாணத்தில் தமிழ்ச்சங்கம் நிறுவப்பட்டதாகத் தெரிகிறது. 
மேலும், ஆ.குமாரசுவாமிப் புலவரின் சரித நூலிலிருந்து, யாழ்ப்பாண மன்னர், தமிழ்ச் சங்கத்தின் தலைவராக அ.குமாரசுவாமி புலவரையும்; சங்கக் காரியதரிசியாக சபாரத்தினம் முதலியாரையும்; உறுப்பினர்களாக ஆ. முத்துத்தம்பி பிள்ளை, ஆறுமுக உபாத்தியாயர், கனக சபாபதி ஐயர், க.சரவண முத்து புலவர் போன்றோர்களையும் நியமித்தார் என்ற பதிவும் அந்நூலில் உள்ளது. 
அதோடு மட்டுமல்லாது யாழ்ப்பாண தமிழ்ச் சங்கத்தில் அங்கம் வகித்த தமிழ் அறிஞர்களை மதுரையில் தான் தோற்றுவித்த தமிழ்ச் சங்கத்திலும் உறுப்பினராக இருந்து ஆதரவு தருமாறு  பாண்டித்துரை தேவர் 29-11-1902 -இல் எழுதிய கடிதத்தினையும் நூலாசிரியர் ஆதாரமாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார். அக்கடிதம் யாழ்ப்பாண தமிழ்ச் சங்கத்தின் தலைவரான ஆ.குமாரசுவாமி புலவருக்கு எழுதிய 
கடிதமாகும்.

மதுரைத் தமிழ்ச் சங்கம்
29-11-1902

ஐயா,

தாங்கள்  மதுரைச் சங்கத்தின் கல்வியங்கத்தவருள் ஒருவராக அமர்ந்து செந்தமிழ்ப் பாஷாவிருத்திக்கு வேண்டுமெனவற்றைப் புரிவதற்கு மனமுவந்து வரவிடுத்த சம்மதப் பத்திரிகையைக் கண்ணுற்றுப் பெருமகிழ்ச்சி யடைந்தேன். இவ்வாறு அன்புகூர்ந்து மனமுவந்து வாக்குதவிய தங்கட்கு அநேக வந்தனம் அளிக்கின்றேன்.

இங்ஙனம்
பொ.பாண்டித்துரை

யாழ்ப்பாண இராச்சியம், யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழக வெளியீடு, பக்கம் 276, பதிப்பாசிரியர் சி.கா.சிற்றம்பலம் என்ற வெளியீட்டில் கீழ்க்காணுமாறு பதிவு உள. 
""குறிப்பாக தமிழை மேலும் அபிவிருத்தி செய்ய முச்சங்கங்கள் அமைத்த தமிழக மூவேந்தர்களுக்குப் பிறகு சுமார் 1010 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தலைநகரான நல்லூரில் தமிழ்ச் சங்கம் ஒன்று அமைத்து உள்ளூர், வெளியூர் தமிழகப் புலவர்களையும் அறிஞர்களையும் இங்கு அழைத்ததின் விளைவாக இங்கு கல்வி அறிவு பரவிற்று, பல நூல்கள் எழுந்தன. யாழ்ப்பாண மன்னர்களால் தோற்றுவிக்கப்பட்ட தமிழ்ச் சங்கமே, மூன்றாவது சங்கமான கடைச்சங்கம் மறைந்தபின் தோன்றிய நான்காவது தமிழ்ச்சங்கம் ஆகும்'' என்ற ஆய்வுக் குறிப்பும் கவனத்தில் கொள்ளவேண்டி இருக்கிறது.
யாழ்ப்பாண மன்னர்கள் ஆட்சிக்காலத்தில் புலவர்கள் பலர் தமிழகத்திலிருந்து ஈழ நாட்டுக்கு வருகை தந்து அங்கேயே தங்கி தமிழ் வளர்த்துள்ளனர். யாழ்ப்பாண தமிழ்ச் சங்கம் மூத்தத் தமிழ்ச்சங்கம் என்பதும், பல அரிய தமிழ் ஆய்வுகளை அச்சங்கம் நடத்தியிருக்கிறது என்பதும் நிரூபணமான உண்மையாகும்.
4-4-1913-இல் சென்னை அரசாங்கம் யாழ்ப்பாண தமிழ்ச் சங்கத்திடம் ஓர் அகராதியை தொகுத்து வழங்க கேட்டுக் கொண்டது. அந்தக் கடிதத்தில் எஸ்.எஸ்.சாண்ட்லர் என்ற கையொப்பம் உள்ளது. அதன்வழி தமிழக அரசு அ.குமாரசுவாமி புலவர் அவர்கள் மேற்பார்வையிட்டுப் பதிப்பித்த அகராதியினை அரசு ஏற்றுக் கொண்டதாக 7-2-1914-இல் சாண்ட்லர் அவர்களின் ஏற்பு கடிதத்தினை சான்றாகப் பதிவு செய்துள்ளதையும் பார்க்க முடிகிறது.
பாண்டித்துரைத் தேவரால் மதுரையில் தொடங்கப்பட்ட தமிழ்ச்சங்கத்தை நான்காவது தமிழ்ச் சங்கமாகக் கொள்வதா, இல்லை யாழ்ப்பாணத்தில் மன்னரால் நிறுவப்பட்டதுதான் நான்காம் தமிழ்ச் சங்கம் என்று கொள்வதா?

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/5/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/05/நான்காம்-தமிழ்ச்-சங்கம்-எது-2974830.html
2974814 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 36: 6-பிற தொடைகளும் வகையும்  (1) "வாகீச கலாநிதி'  கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, August 5, 2018 03:36 AM +0530
மோனை, எதுகை என்ற இரண்டு தொடைகளின் இலக்கணத்தையும் அவற்றின் வகைகளையும் அறிந்தோம். இனிப் பிற தொடைகளைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

இயைபுத் தொடை: இறுதியில் உள்ள எழுத்தாவது சொல்லாவது ஒன்றிவரத் தொடுப்பது இயைபுத் தொடை. அடிதோறும் இப்படி வருவது அடி இயைபுத் தொடை.

"இந்திய நாட்டினை இணைத்தவன் காந்தியே
சொந்தநா டென்று சொன்னவன் காந்தியே 
சுதந்தரம் பெறும்வகை துணிந்தவன் காந்தியே
இதம்பெறு மன்புரு வேயக் காந்தியே'

இந்த அகவற்பாவில் அடிதோறும் ஈற்றுச்சீர் இணைந்து வந்தமையால் இது அடி இயைபு. எதுகை, மோனைகளுக்குக் கூறிய இணை முதலிய வகைகள் இயைபு, முரண், அளபெடை என்ற மூன்று தொடைகளிலும் உண்டு. மற்றத் தொடைகளுக்கு முதற் சீரிலிருந்து பார்க்க வேண்டும். இயைபுக்குக் கடைசிச் சீரிலிருந்து பார்க்க வேண்டும்.

"மொய்த்துடன் தவழும் முகிலே பொழிலே
மற்றதன் அயலே முத்துறழ் மணலே
நிழலே இனியதன் அயலது கடலே
மாதர் நகிலே வல்லே இயலே
வில்லே நுதலே வேற்கண் கயலே
பல்லே தளவம் பாலே சொல்லே 
புயலே குழலே மயிலே இயலே
அதனால்
இவ்வயின் இவ்வுரு இயங்கலின்
எவ்வயி னோரும் இழப்பர்தந் நிறையே'

இந்த ஆசிரியப்பாவில் முதல் ஏழு அடிகளிலும் முறையே இணை இயைபு, பொழிப்பு இயைபு, ஒரூஉ இயைபு, கூழை இயைபு, மேற்கதுவாய் இயைபு, கீழ்க் கதுவாய் இணைபு, முற்று இயைபு என்னும் ஏழும் வந்தன. முதல் இரண்டு சீர்களில் மோனை வந்தால் இணைமோனை என்று பெயர் பெறும். பிற தொடைகளும் அப்படியே பெயர் பெறும். ஆனால், இயைபுக்கு மாத்திரம் இறுதியிலிருந்து நோக்கி வகை கூற வேண்டும். பின் இரண்டு சீரில் இணைந்து வந்தால்தான் இணையியைபு என்று சொல்ல வேண்டும். மற்றவையும் இப்படியே பார்த்து வகை தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

முரண் தொடை: முரண் என்பது விரோதம் அல்லது மாறுபாடு. சொல்லால் முரணாவது சொல் முரண்; பொருளால் மாறுபடுவது பொருள் முரண். "காட்டாவைக் காட்டினான்' என்பதில் காட்டா, காட்டி என்பவை ஒன்றுக்கு ஒன்று மாறுபட்டதுபோலச் சொல்லளவில் தோன்றுகின்றன. பொருளை நோக்கினால் சொற்களே வேறு; ஒரே பகுதியில் தோன்றியவை அல்ல. காட்டா என்பது காட்டுப் பசு என்ற பொருளையுடையது. இது சொல் முரண்.

மேடு-பள்ளம், இருள்-ஒளி, செல்வம்-வறுமை: இவை பொருள் முரண். சொல்லாலோ பொருளாலோ முரண்படும் சொற்கள் தொடர்ந்து வருவது முரண் தொடை. மற்றத் தொடைகளைப் போலவே இதுவும் அடிமுரண், இணை முரண், பொழிப்பு முரண் ஒரூஉ முரண், கூழைமுரண், மேற்கதுவாய் முரண், கீழ்க்கதுவாய் முரண், முற்று முரண் என எட்டு வகைப்படும்.


அடிதோறும் முதற் சீரில் முரண் வந்தால் அடி முரண் ஆகும்.
"இருள்பரந் தன்ன மாநீர் மருங்கின்
நிலவுக்குவித் தன்ன வெண்மணல் ஒருசிறை
இரும்பின் அன்ன கருங்கோட்டுப் புன்னை
பொன்னின் அன்ன துண்டா திறைக்கும்
சிறுகுடிப் பரதவர் மடமகள் 
பெருமதர் மழைக்கணும் உடையவால் அணங்கே'
இருள்-நிலவு, இரும்பு-பொன், சிறு-பெரு என்பன ஒன்றுக்கொன்று முரணாக இருத்தல் காண்க. அடி தோறும் முதற் சீரில் வந்தமையால் இது அடி முரண் என்று பெயர் பெறும். 
மற்ற வகைகளுக்கு உதாரம்:
"சீறடிப் பேரெழில் கொடிபோல் ஒல்குபு
சுருங்கிய நுசுப்பிற் பெருகுவடம் தாங்கிக்
குவிந்துசுணங் கரும்பிய கொங்கை விரிந்து
சிறிய பெரிய நிகர்மலர்க் கோதைதன்
வெள்வளைத் தோளும் சேயரிக் கருங்கணும்
இருக்கையும் நிலையும் ஏந்தெழில் இயக்கமும்
துவர்வாய்த் தீஞ்சொலும் உவந்தெனை முனியாது
என்றும் இன்னணம் ஆகுமதி
பொன்றிகழ் நெடுவேற் போர்வல் லோயே'

இந்தப் பாட்டில் முதல் ஏழு அடிகளிலும் முறையே இணை முரண், பொழிப்பு முரண், ஒரூஉ முரண், கூழை முரண், மேற்கதுவாய் முரண், கீழ்க்கதுவாய் முரண், முற்று முரண் என்பன வந்தன.

துவர்வாய்-தீஞ்சொல் என்பன சொல் முரண்; துவர்வாய் என்பது துவர்க்கும் வாய் என்ற பொருளைத் தோற்றச் செய்தது; ஆனால் அதன் இயல்பான பொருள் பவழம் போன்ற வாய் என்பது. தீஞ்சொல்-இனிய சொல். துவர்ப்பும் இனிமையும் முரண்பட்டன.
(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/05/கவி-பாடலாம்-வாங்க---36-6-பிற-தொடைகளும்-வகையும்--1-2974814.html
2974800 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, August 5, 2018 03:31 AM +0530 கைவிட்ட ஒண்பொருள் கைவர வில்லென்பார்
மெய்ப்பட்ட வாறே உணர்ந்தாரால் - மெய்யா
மடம்பட்ட மானோக்கின் மாமயி லன்னாய்
கடம்பெற்றான் பெற்றான் குடம். (பாடல்-57)

மடப்பம் பொருந்திய மான் போன்ற பார்வையையுடைய,  சிறந்த மயில் போல்வாய்!  மெய்யான நெறியிலே நின்று உலக இயலை அறிந்தார்,  உண்மையாகவே, கைவிட்ட ஒண் பொருள் யாதொரு கரியுமின்றிக் கடனாகத் தன் கையினின்றும் விட்ட ஒள்ளிய பொருள்,  மீட்டுத் தன் கையின்கண் வருதல் இல்லை என்று கூறுவார்கள்.  பிறர்க்குக் கடனாகக் கொடுத்த பொருளை மீட்டுப் பெற்றா னெனப்படுவான்,  உறுதி கூறுதற்குப் பாம்புக் குடத்தைப் பெற்றவனே யாவானாதலால். (க-து.) யாதொரு சான்றுமின்றிக் கடன் கொடுத்தலாகாது. "கடம் பெற்றான் பெற்றான் குடம்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/aug/05/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2974800.html
2970037 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மணிமேகலையும் ஜெர்மானிய இலக்கியமும்! DIN DIN Sunday, July 29, 2018 02:29 AM +0530 இலக்கிய ஆராய்ச்சியை அறிவியல் சோதனைக்கு உட்படுத்தவும், உறுதிப்படுத்தவும், மேன்மேலும் திருத்தமுறச் செய்யவும் பயன்படுவது இணைவரைக் கோட்பாடாகும். இவ்வகையில் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பில்லாத இலக்கியங்களையும் மொழியாலும், இடத்தாலும், காலத்தாலும் பிரிக்கப்பட்ட இலக்கியங்களை ஆராய்வதும் அக்கோட்பாட்டில் அடங்கும். அவ்வகையில் அறிமுகம் இல்லாத படைப்பாளர்களின் படைப்புகளில் காணப்படுகின்ற நடையோ, அமைப்போ, கருத்தோ ஆராயப் பெறுவதுண்டு.
மேற்கூறியவற்றின் அடிப்படையில் மணிமேகலையில் உள்ள கருத்தையும், ஜெர்மானிய இலக்கிய நீதிக்கதையில் உள்ள கருத்தையும் ஒப்புமைப்படுத்திப் பார்க்கலாம். மணிமேகலையின் காலம் கி.பி. 2-ஆம் நூற்றாண்டு என்பர்.
ஜெர்மானிய இலக்கியத்தின் இடைக்காலப் பகுதியில் தோன்றிய "ஆப்பிரிக்கத் தீர்ப்பு' என்னும் நீதிக்கதையின் காலம் 17-ஆம் நூற்றாண்டின் இடைப்பகுதியும் 18-ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியுமாகும். இக்காலத்தில் (1744-1803) வாழ்ந்த யொகன்கோட்பிரைட்கெர்டர் என்பவர் எழுதிய நீதிக்கதையே "ஆப்பிரிக்கத் தீர்ப்பு' என்பதாகும்.
சீத்தலைச் சாத்தனார் மணிமேகலையில் துயில் எழுப்பிய காதை என்னும் ஏழாவது காதையுள் (7-12) அரசனின் செங்கோல் பற்றிக் குறிப்பிடும்பொழுது, "கோனாகிய அரசன் தன் நிலையிலிருந்து மாறுபட்டு நேர்மையின்றி அரசாட்சி செய்வானாயின், வானத்திலே இயங்கும் கோள்களின் நிலையும் மாறும்; அம்மாற்றத்தால் மழையின்றி உலகில் வாழ்கின்ற உயிரெல்லாம் துன்பப்படும்' என்று குறித்துள்ளார்.
இக்கருத்துப்படி கோன்நிலை (அரசன் நிலை) திரிந்தால் கோள்நிலை (கோள்கள் நிலை) திரியும் என்ற கருத்துப் பெறப்பட்டது.
மேற்குறித்த மணிமேகலை காப்பியத்தின் கருத்தைப் போன்றே இடைக்கால ஜெர்மானிய இலக்கிய நீதிக்கதையின் (ஆப்பிரிக்கத் தீர்ப்பு) கருத்தும் அமைந்துள்ளது. அக்கதையின் சுருக்கம் வருமாறு:
மாசிடோனியாவின் மன்னரான அலெக்சாண்டர் ஆப்பிரிக்காவிலுள்ள ஒரு மாநிலத்திற்குச் சென்று அங்கு வழங்கப்பட்டுவரும் வழக்கிற்கான தீர்ப்பை அறிய விரும்புகிறார். அதற்காக அவர் கடைத்தெருவிற்குச் சென்று நீதிமன்ற வழக்குகளைப் பார்வையிடுகிறார். அப்போது, அம் மாநிலத்தின் ஒரு குடிமகன் ஆப்பிரிக்க மன்னரிடம் வந்து,
"மன்னா நான் ஒருவரிடம் பை நிறைய உமி வாங்கினேன். ஆனால், உமியுடன் அருஞ் செல்வங்கள் காணப்படுகின்றன. நான் உமியை மட்டும்தான் வாங்கினேன். அதிலுள்ள செல்வங்கள் எனக்குரியதல்ல. ஆதலால், அவற்றை மீண்டும் வழங்கியபோது உமியை விற்றவர் அதிலுள்ள செல்வங்களை வாங்க மறுக்கின்றார். ஆதலால், எனக்குத் தீர்ப்பு வழங்குங்கள்'' என்று வழக்கைத் தொடுத்தார்.
மன்னர் உமியை விற்ற இரண்டாவது குடிமகனை அழைத்து விசாரித்தார். அவனோ, "மன்னா உமியை விற்கும்போதே அதிலுள்ள செல்வத்தையும் சேர்த்தே விற்றுவிட்டேன். ஆதலால், அச்செல்வம் உமியை வாங்கிய அவருக்கே உரிமையுடையது'' எனக்கூறி செல்வத்தை வாங்க மறுத்துவிட்டான்.
உமியை வாங்கிய முதல் குடிமகனும், உமியை விற்ற இரண்டாவது குடிமகனும் அந்நாட்டின் குடிமக்கள் என்பதையும், இருவருமே நியாயமற்ற முறையில் செல்வங்களை வைத்துக்கொள்ள அஞ்சுகின்றனர் என்பதையும் உணர்ந்த ஆப்பிரிக்க மன்னர், நன்கு சிந்தித்துப் பின்வருமாறு தீர்ப்பு வழங்கினார்.
உமியை வாங்கிய முதல் குடிமகனின் மகளையும், உமியை விற்ற இரண்டாவது குடிமகனின் மகனையும் வழக்கு மன்றத்திற்கு அழைத்துவரச்செய்து, அவர்களை மணமக்களாக்கி, திருமணப் பரிசாக அந்தப் பையிலுள்ள செல்வங்களை அவர்களுக்கே வழங்கித் தீர்ப்பளித்தார்.
தீர்ப்பினைக் கேட்ட அலெக்சாண்டர் வியந்து சிரித்தார். அவரது சிரிப்பையும் வியப்பையும் பார்த்த ஆப்பிரிக்க மன்னர், "இவ்வழக்கிற்கு உங்கள் தீர்ப்பு எவ்வாறு அமையும்?'' என்றார்.
உடனே அலெக்சாண்டர், "அவர்கள் இருவரது தலைகள் துண்டிக்கப்பட்டு, செல்வத்தை அரசாங்கத்திற்குச் சொந்தமாக்குவோம்'' என்றார். இத்தீர்ப்பைக் கேட்ட ஆப்பிரிக்க மன்னர் கைகொட்டிச் சிரித்து, ""நீங்கள் வாழும் நாட்டில் சூரியன் ஒளிர்கிறதா? வானம் பொழிகிறதா?'' என்றார்.
அதற்கு அலெக்சாண்டர் "ஆம்'' என்றார்.
"அப்படியானால், உங்கள் நாட்டில் வாழும் கள்ளம் கபடம் இல்லாத விலங்கினங்களுக்காகத்தான் என்று கூறி, உங்களைப் போல் மன்னர் வாழும் நாட்டில் வெயிலும் காயாது. மழையும் பெய்யாது'' என்றார். இத்துடன் அந்நீதிக்கதை முடிகின்றது.
மணிமேகலை, அரசனின் அரசாட்சிக்கும் கோள்களின் இயக்கத்திற்கும் அதன்வழியாக மழைக்கும் உள்ள தொடர்பைக் குறித்துள்ளது. ஜெர்மானிய இலக்கிய நீதிக்கதையும் அரசனின் ஆட்சிக்கும், கோள்களின் இயக்கத்திற்கும், அதன் வழியாக மழைக்கும் உள்ள தொடர்பைக் குறித்துள்ளது.
இணைவரைக் கோட்பாட்டுக்குள் இவ்விரு இலக்கியங்களும் வருகின்றன. மணிமேகலை செய்யுள் படைப்பாகவும், ஜெர்மானிய இலக்கியம் உரைநடைப் படைப்பாகவும் காணப்படுகின்றன. அரசனின் நேர்மையான ஆட்சிக்கும், கோள்களின் இயக்கங்களுக்கும் அதன் வழியாக நிகழும் மழை, வெயில் முதலான கால வேறுபாடுகளுக்கும் தொடர்புண்டு என்பதை இவ்விரு படைப்பாளர்களின் படைப்புகளிலும் இடம்பெற்றிருக்கின்றன.
- முனைவர் அ. சிவபெருமான்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/29/w600X390/ALE.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/29/மணிமேகலையும்-ஜெர்மானிய-இலக்கியமும்-2970037.html
2970029 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் Sunday, July 29, 2018 02:28 AM +0530 கடந்த வாரம் புதுவைக்குச் சென்றபோது வழக்கம்போல நண்பர் ரவிக்குமாரைத் தொடர்பு கொண்டேன். அவர் சென்னையில் இருப்பதாகக் கூறினார். து.ரவிக்குமார் நடத்தி வரும் "மணற்கேணி' இலக்கிய இதழின் தீவிர வாசகனான எனக்கு சிறிது காலமாக "மணற்கேணி' இதழ் அனுப்பப்படாமல் இருப்பது குறித்து விசாரித்தேன். அதிர்ச்சி தரும் பதிலை அளித்தார் து. ரவிக்குமார்.
அரசியல்வாதிகளுக்கு இலக்கிய நாட்டம் இருப்பது புதிதல்ல. ஆனால், விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சியின் மாநிலப் பொதுச் செயலரான து. ரவிக்குமார் அந்தப் பட்டியலில் சேரமாட்டார். முழுநேர இலக்கியவாதி அரசியல்வாதி ஆகியிருக்கிறார் என்பதுதான் து.ரவிக்குமார் மீது எனக்கிருக்கும் பெருமதிப்பு. அப்படிப்பட்ட இலக்கியவாதியான து.ரவிக்குமார் என்னிடம் வருத்தத்துடன் தெரிவித்த கருத்து என்னை இன்றுவரை மிகவும் வேதனைப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது.
"மணற்கேணி' இதழை, தொடர்ந்து கொண்டுவர முடியாததால் நிறுத்திவிட்டதாக அவர் தெரிவித்தபோது, அவர் நா தழுதழுத்தது. தமிழகத்தில் தலைசிறந்த இலக்கிய ஆய்வாளர்கள் அனைவரையும் ஒருங்கிணைக்கும் பாலமாக இருந்து வந்த இதழ் "மணற்கேணி'. இதில் வெளிவரும் ஒவ்வொரு கட்டுரையும் மிகச்சிறந்த ஆய்வுக் கட்டுரையாகவும், முனைவர் பட்ட ஆய்வுகளைப் போல ஆழமான சிந்தனைக்குரியவையாகவும் இருந்தன.
தமிழில் வெளிவந்து கொண்டிருந்த ஆக்கபூர்வமான இலக்கிய ஆய்வு இதழாக இருந்த "மணற்கேணி' நிறுத்தப்பட்டிருப்பது அதிர்ச்சி அளிப்பது என்பது மட்டுமல்ல, தமிழின் வளர்ச்சியில் தளர்ச்சி ஏற்படுத்துவதாகவும் அமைகிறது.
அரசியல் கலப்பில்லாத இதுபோன்ற தரமான இலக்கிய இதழ்கள் அரசால் ஊக்குவிக்கப்பட்டு, அத்தனை நூலகங்களிலும், அரசுப் பள்ளிகளிலும், கல்லூரிகளிலும் கட்டாயம் வாங்கப்பட வேண்டும் என்கிற நிலைமை ஏற்பட்டால்தான் தொடர்ந்து நடத்த முடியும். ஜனரஞ்சகப் பத்திரிகைகளுக்குக் கிடைப்பது போல இந்த இதழ்களுக்கு விளம்பரங்கள் பெறமுடியாது என்பதால், அதற்கு அரசு ஆதரவு குறிப்பாக, தமிழ் வளர்ச்சித் துறையும், தமிழகக் கல்வித் துறையும் ஆதரவு தரவேண்டும்.
இதுகுறித்துப் பேசும்போது து.ரவிக்குமார் சொன்ன இன்னொரு செய்தி, இவ்வளவு நல்ல இலக்கிய இதழுக்குத் தமிழ் அறிஞர்களும், தமிழ் ஆர்வலர்களும் துணை நிற்கவில்லை என்பதுதான் அவரது வருத்தத்துக்குக் காரணம். ஆண்டு சந்தா சேர்ந்தவர்கள் 500 பேருக்கும் குறைவு என்றும், அவர்களிடம் சந்தாவைப் புதுப்பிக்க மீண்டும் மீண்டும் தொடர்பு கொள்வதிலேயே பலமணி நேரம் செலவிட்டு து.ரவிக்குமார் சோர்ந்து போய்விட்டார் என்பதும் மகிழ்ச்சி தருவதாக இல்லை. அரசு ஆதரிக்கவில்லை என்றால், அதற்கு அரசியல் காரணம் கூறலாம். தமிழை நேசிக்கும் தமிழ் அறிஞர்கள் கூடவா இதுபோன்ற நல்ல முயற்சிக்குத் தவறாமல் ஆண்டு சந்தா வழங்கி, ஆதரிக்கத் தயங்குவது?
இந்த முயற்சிக்கு முற்றுப்புள்ளி விழுந்துவிடாமல் "மணற்கேணி'யை மீண்டும் வெளிக்கொணர தமிழார்வம் மிக்க புரவலர்கள் உதவிக்கரம் நீட்ட வேண்டும் என்பது என்னுடைய வேண்டுகோள்!

உலகில் இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு மிகப்பெரிய அறிவியல் புரட்சி ஏற்பட்டிருக்கிறது. அதிலும், தகவல் தொலைத் தொடர்பு, தொழில்நுட்பம் ஏற்பட்ட பிறகு அதனால் அறிவியலில் ஏற்பட்டிருக்கும் மாற்றங்கள் அளப்பரியவை. அறிவியல் மட்டுமல்ல, மருத்துவம், உடற்கூறியல் ஆகியவற்றிலும் புதிய பல ஆராய்ச்சிகள் மிகப்பெரிய மாற்றங்களை ஏற்படுத்தி இருக்கின்றன. இந்த மாற்றங்களின் விளைவாக ஆயிரக்கணக்கான புதிய சொற்கள் உருவாகி இருக்கின்றன.
ஆங்கிலத்தில் உருவாகியிருக்கும் அந்தச் சொற்களுக்கு நிகரான தமிழ்ச் சொற்கள் உருவாக்கப்பட்டு, அறிவியல் தமிழை வளப்படுத்த வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. தமிழில் சொற்களை உருவாக்கினால் மட்டும் போதாது, அவை எளிமையாக பழக்கத்தில் கையாளப்படுபவையாகவும் இருக்க வேண்டும். இது நாம் எதிர்கொள்ளும் மிகப்பெரிய சவால்.
ஆங்கில வழியில் படிப்பது எனும்போது அதில் சில சிக்கல்கள் இருக்கின்றன. புதிய பொருள் குறித்து மனம் ஒன்றாமல், புரிதல் இல்லாமல் ஆங்கில மொழியில் மனனம் செய்வது என்பது வழக்கமாகிவிட்டது. இதனால், ஆழமான புரிதல் இல்லாமல் போகிறது. அதன் விளைவுதான் லட்சக்கணக்கில் அறிவியல் மாணவர்கள் தமிழகத்தில் உருவானாலும் விரல் விட்டு எண்ணும் அளவில் மட்டுமே அறிவியல் அறிஞர்கள் உருவாகிறார்கள். இப்படிப்பட்ட சூழலில் சரியான புரிதலை ஏற்படுத்தும் எளிய தமிழிலான அறிவியல் புத்தகங்கள் உருவாக வேண்டும்.
அப்படிப்பட்ட ஒரு வித்தியாசமான முயற்சியில் திருச்சி பிஷப் ஹீபர் கல்லூரியில் உயிரி தொழில்நுட்பவியல் துறையில் இணைப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றிவரும் முனைவர் இரா.சர்மிளா இறங்கி இருக்கிறார். அறிவியலைத் தமிழுக்கு அறிமுகப்படுத்த வேண்டும் என்கிற சீரிய முயற்சியில் ஈடுபட்டிருக்கும் முனைவர் இரா.சர்மிளா பல அறிவியல் கட்டுரைகளைத் தமிழில் எழுதி வருகிறார். அதேபோல பல ஆங்கில அறிவியல் நூல்களைத் தமிழ்ப்படுத்தும் முயற்சியிலும் ஈடுபட்டு வெற்றி அடைந்திருக்கிறார்.
"மரபணு என்னும் மாயக் கண்ணாடி' என்பது முனைவர் இரா.சர்மிளா எழுதியிருக்கும் புத்தகம். மரபணு மாற்றம் பற்றிப் பரவலாகப் பேசப்படும் சூழலில் செல், செல்லின் நுண்ணமைப்பு, குரோமோசோமின் அமைப்பு, புரத உற்பத்தி, மரபணுக் கட்டுப்பாடுகள், மரபணு நகர்வு, மரபணு மாற்றத்தால் ஏற்படும் நன்மை-தீமைகள் ஆகியவை மட்டுமல்லாமல், டி.என்.ஏ., குறித்த விளக்கங்களையும் தெளிவுபடுத்துகிறது இவரது புத்தகம்.
இதைப் படிக்கும்போது இன்னும் பல அறிவியல் சொற்களுக்கு நாம் தமிழ் சொற்களைக் கண்டறிந்தாக வேண்டுமே என்கிற மலைப்பு மேலிடுகிறது. அதே நேரத்தில், முனைவர் இரா.சர்மிளா போன்ற தமிழ் மீது தாளாப் பற்று கொண்ட அறிவியல் அறிஞர்கள் அந்தக் குறையைத் தீர்ப்பதில் முனைப்பு காட்டுகிறார்கள் என்பது ஆறுதல் அளிக்கிறது.

கடந்த வாரம் தில்லி சென்றிருந்தபோது தமிழ் நேசரும், மாநிலங்களவையின் முன்னாள் உறுப்பினருமான தருண் விஜயை அவரது இல்லத்தில் சந்தித்தேன். அவருடன் ஒரு மிகப்பெரிய அரசியல் ஆளுமை ஒருவர் குறித்துப் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, சீன மொழிக் கவிதை ஒன்றை என்னிடம் பகிர்ந்து கொண்டார். அதை நான் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.
கோடையில்தான்
மழை அருமை
பனியில்தான்
வெயில் அருமை
பக்கத்தில்தான்
மலர் அழகு
தூரத்தில்தான்
மலை அழகு!

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/29/w600X390/tm.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/29/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2970029.html
2970021 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 35 "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, July 29, 2018 02:25 AM +0530 5- சிறப்பில்லாத எதுகை மோனைகள் (2)
 மூவகை எதுகை: தலையாகு எதுகை, இடையாகு எதுகை, கடையாகு எதுகை என்று மூன்று வகை உண்டு. சீர் முழுவதும் ஒன்றி வருவது தலையாகெதுகை; ஓரெழுத்து மட்டும் ஒன்றி வருவது இடையாகெதுகை, மற்றவை கடையாகெதுகை.
 "கலைநவின்ற பெரும்புலமைக் கவிஞர்களைப் போற்றிசைத்து
 நிலைநவின்ற பன்னூல்கள் நேயத் துடனியற்றப்
 புலைநவின்ற மெய்யழிந்தும் புகழுடம்பு பெற்றவர்கள்
 அலைநவின்ற கடற்புவியில் அனைவரினும் மேலவரே'
 இதில் தலையாகெதுகை வந்தது.
 "அகர முதல எழுத்தெல்லா மாதி
 பகவன் முதற்றே உலகு' - இதில் இடையாகெதுகை வந்தது.
 "தக்கார் தகவிலர் என்பதவரவர்
 எச்சத்தாற் காணப் படும்' - இதில் கடையாகெதுகை வந்தது.
 மூவகை மோனை: சீர் முழுவதும் ஒன்றுவது தலையாகு மோனை. ஓரெழுத்தே ஒன்றுவது இடையாகு மோனை; பிற கடையாகு மோனை.
 "பற்றுக பற்றற்றான் பற்றினை அப்பற்றைப்
 பற்றுக பற்று விடற்கு' - இதில் உள்ள அடிமோனை முழுச்சீரும் ஒன்றி வந்தமையால் தலையாகு மோனை.
 "மாவும் புள்ளும் வாழும் வகையில்
 மாநில வுயிரெலாம் மகிழ்ந்தினி திருப்ப
 மாட்சிபெற் றிலகிய மன்னனிம் மன்னனே' - இதில் இடையாகு மோனை வந்தது. பிற வகையாக வருவன கடையாகு மோனை.
 வேறு சில எதுகைகள்: இரண்டாம் எழுத்தின் மேல் ஏறிய உயிர் ஒன்றி வந்தால் உயிரெதுகையாகும்.
 "துளியொடு மயங்கிய தூங்கிரு ணடுநாள்
 அணிகிளர் தாரோ யருஞ்சுர நீந்தி
 வடியமை யெஃகம் வலவயி னேந்தித்
 தனியே வருதி நீயெனின்
 மையிருங் கூந்தல் உய்தலோ அரிதே'
 இதில் இகரமாகிய உயிர் இரண்டாம் எழுத்துக்களில் வந்தமையால் உயிரெதுகை ஆயிற்று. ய, ர, ல, ழ என்னும் மெய்யெழுத்துக்கள் இடையே நிற்க ஒன்றினால் அது ஆசிடையிட்ட எதுகையாகும்.
 "காய்மாண்ட தெங்கின் பழம்வீழக் கமுகி னெற்றிப்
 பூமாண்ட தீந்தேன் றொடைகீறி வருக்கை போழ்ந்து'
 இதில் காமாண்ட, பூமாண்ட என்று இருந்தால் எதுகை சிறக்கும். ஆனால் முதலடியில் யகர ஒற்று இடையே வந்தது. இது ஆசிடையிட்ட எதுகை. ஆசு என்பது ஒட்டாத இரண்டு உலோகப் பொருள்களை ஒட்டும்படி இடையே அமைக்கும் பொருள்; "பற்றாசு' என்று அதனைச் சொல்வார்கள். அது போல இருப்பதனால் இதை "ஆசு' என்றார்கள்.
 "மாக்கொடி மாணையும் மவ்வற் பந்தரும்
 கார்க்கொடி முல்லையும் கலந்த பந்தரில்'
 இதில் இரண்டாமடியில் ரகர ஒற்று இடையில் வந்தது. இது ரகர ஆசிடையிட்ட எதுகை.
 "ஆவே றுருவின ஆயினும் ஆபயந்த
 பால்வே றுருவின அல்லவாம்' - இது லகர ஆசிடையிட்ட எதுகை.
 "வாழ்கின்றே மென்று மகிழன்மின், வாணாளும்
 போகின்ற பூளையே போன்று' - இது ழகர ஆசிடையிட்ட எதுகை.
 "பாகமதிற் பெண்ணுடைய பண்பன் அடியார்கள்
 ஆர்கலிசூழ் வையக் கணி'
 இது ரகர ஆசிடையிட்ட எதுகை. அடிகளில் இடையிடையே ஒவ்வொன்றை விட்டு எதுகை அமைந்தால் இடையிட்டெதுகை யாகும்.
 "நீடா ரி வணென நீமனம் கொண்டார்
 கேளார் கொல்லோ காதலர் தோழி
 வாடாப் பௌவம் அறமுகந் தெழிலி
 பருவம் பொய்யாது வலனேர்பு வளைஇ
 ஓடா மலையன் வேலிற்
 கடிது மின்னுமிக் கார்மழைக் குரலே'
 இதில் ஒன்றுவிட்டு ஓரடியில் எதுகை வந்தமையால் இடையிட்டெதுகை யாகும். முதலிரண்டடியும் ஓரெதுகையாய்ப் பின் இரண்டடியும் மற்றோர் எதுகையாய் வந்தால் இரண்டடி எதுகை யாகும்.
 "துவைக்கும் துளிமுன்னீர்க் கொற்கை மகளிர்
 அவைப்பதம் பல்லுக் கழகொவ்வா முத்தம்
 மணங்கமழ்தார் அச்சுதன் மண்காக்கும் வேலின்
 அணங்கமுத மந்நலார் பாட்டு'
 இதில் இரண்டடி எதுகை வந்தது. இரண்டாம் எழுத்தன்றி மூன்றாம் எழுத்து ஒன்றி வந்தால் மூன்றாமெழுத்தொன் றெதுகை யாகும்.
 "பவழமும் பொன்னுங் குவைஇய முத்தின்
 திகழரும் பீன்றன புன்னை'
 இதில் மூன்றாம் எழுத்தாகிய ழகரம் ஒன்றும் எதுகை வந்தது. விட்டிசைத்தலால் வல்லொற்றைப் போல ஓசை அமைந்து எதுகை வந்தால் அது விட்டிசை வல்லொற் றெதுகை யாகும்.
 "பற்றிப் பலகாலும் பான்மறி உண்ணாமை
 நொஅலையல் நின்ஆட்டை நீ'
 இதில் "நொ' என்ற குறிலுக்குப் பின் வரும் அகரம் விட்டு இசைப்பதனால் வல்லோசை உண்டாகிறது. இது விட்டிசை வல்லொற்றெதுகை. தொடர்ந்து பல சீர்களிலும் எதுகை வந்தால் அது வழி யெதுகை ஆகும்.
 "மண்டலம் பண்டுண்ட திண்டேர் வரகுணன்
 தொண்டியின்வாய்
 கண்டலந் தண்டுறைக் கண்டதொன் றுண்டு
 கனமகர
 குண்டலங் கெண்டை யிரண்டொடு தொண்டையுங்
 கொண்டொர்திங்கள்
 மண்டலம் வண்டலம் பக்கொண்டல் தாழ
 வருகின்றதே'
 இதில் வழியெதுகை வந்தது.
 (தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/29/w600X390/kivaja.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/29/கவி-பாடலாம்-வாங்க---35-2970021.html
2970013 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஆய்வுத்துறை முன்னோடி! DIN DIN Sunday, July 29, 2018 02:23 AM +0530 தமிழிலக்கண, இலக்கிய ஆய்வுத்துறையில் முன்னோடியாக விளங்கிய அறிஞர் மு. இராகவையங்கார். இவர் பாண்டிய நாட்டு அரியக்குடியில் ஜூலை 26, 1878-இல் பிறந்தவர். இவரது வாழ்க்கை வரலாறு பலரும் அறிந்ததே!
 "செந்தமிழ்' இதழிலிருந்து ரா. இராகவையங்கார் ஓய்வு பெற்றபின் மு. இராகவையங்காரையே அதன் ஆசிரியப் பொறுப்பில் நியமித்தார் பாண்டித்துரைத் தேவர். "செந்தமிழ்' இதழில் தமிழிலக்கியம், இலக்கணம் தொடர்பான பல்வேறு அரிய ஆய்வுக் கட்டுரைகளைத் தொடர்ந்து எழுதினார் மு. இராகவையங்கார்.
 அக்காலத்தில் இலக்கிய - இலக்கணங்கள் தொடர்பான ஆய்வுகள் ஓரளவு நடைபெற்று வந்ததென்றாலும், வரலாற்றுத் துறை பலரும் அறியாததாகவே இருந்தது. மு. இராகவையங்கார் அத்துறையில் இறங்கி அரிய செய்திகள் பலவற்றைக் கண்டுபிடித்து வெளிக்கொணர்ந்தார். அதுவரை தமிழறிஞர்கள் பலரும் சரியென நம்பிக்கொண்டிருந்த பல செய்திகள் தவறானவை என்பதைத் தரவுகளோடு நிறுவினார்.
 "செந்தமிழ்' இதழின் கட்டுரைகள் பெரும் எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்தின. அவ்வாறு மு. இராகவையங்கார் எழுதிய கட்டுரைகளில் முக்கியமானது "வேளிர் வரலாறு'. "வேளிர்' என்ற சொல் சிற்றரசர்களைக் குறிக்கும் சொல் என்று அதுவரை நம்பப்பட்டு வந்தது. ஆனால், அது ஒரு குறிப்பிட்ட மன்னனைக் குறிப்பதென்பதையும், அவனது குலத்தின் வரலாறு இன்னதென்பதையும் கண்டறிந்து விளக்கினார்.
 குறிப்பாக, "தொல்காப்பியப் பொருளதிகார ஆராய்ச்சி', "சேரன் செங்குட்டுவன்', "ஆழ்வார்கள் காலநிலை', "சாஸனத் தமிழ்கவி சரிதம்' போன்றவற்றை எழுதி எட்டு ஆண்டுகள் "செந்தமிழ்' பத்திரிகையை நடத்தினார். மேலும், பல அரிய நூல்களை ஆய்வு செய்து பதிப்பித்தும் இருக்கிறார். அவற்றுள் "நரி விருத்தம்', "சிதம்பரப் பாட்டியல்', "திருக்கலம்பகம்', "விக்கிரம சோழனுலா', "சந்திரலோகம்', "கேசவப் பெருமாள் இரட்டை மணிமாலை' ஆகியவை குறிப்பிடத்தக்கவை.
 சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் 1912-இல் தமிழ்ப் பேரகராதி ஒன்றை உருவாக்க முற்பட்டபோது, அப்பணியில் பங்குபெற மு. இராகவையங்கார் அழைக்கப்பட்டார். அந்த அகராதிக் குழுவுக்குத் தலைவராக இருந்தவர் அமெரிக்கன் மிஷினைச் சேர்ந்த ஜே.எஸ். சான்ட்லர் துரை. அகராதிப் பணியில் அயராது உழைத்த மு. இராகவையங்கார், சான்ட்லர் துரை குழுவிலிருந்து விலகிய பின்னரும் தொடர்ந்து சிறப்புடன் பணியாற்றி அகராதிப் பணியை முடித்தார். அவரது அரும்பணியைப் பாராட்டி ஆங்கிலேய அரசு அவருக்கு "ராவ் ஸôஹேப்' பட்டம் வழங்கி சிறப்பித்தது.
 மு. இராகவையங்காரின் தன்னலமற்ற தமிழாய்வுப் பணியை, காஞ்சி சங்கர மடம், திருவாவடுதுறை ஆதீனம் போன்ற சமய அமைப்புகளும், "தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சாமிநாதையர், ரா. இராகவையங்கார், திருமணம் சென்னக் கேசவராய முதலியார், வ.உ. சிதம்பரம் பிள்ளை, சி. சுப்பிரமணிய பாரதியார் போன்ற அறிஞர்கள் பலரும் பாராட்டியுள்ளனர்.
 சென்னை லயோலா கல்லூரியின் தமிழ்த்துறையில் கௌரவ விரிவுரையாளராகப் பணியாற்ற வருமாறு அழைப்பு வந்தது. அவ்வழைப்பை ஏற்று, அக்கல்லூரியில் நான்கு மாதங்கள் பணியாற்றினார். அப்போது, திருவிதாங்கூர் பல்கலைக்கழகத்தில் (இப்போது கேரளப் பல்கலைக்கழகம்) வள்ளல் அழகப்பச் செட்டியார் தமிழ் ஆராய்ச்சிக்கென ஓர் இருக்கையை நிறுவி, அதில் மு. இராகவையங்காரை நியமித்தார். அங்கு பணியாற்றிய காலத்தில் அடிக்கடி சொற்பொழிவுகள் நிகழ்த்தி வந்தார். அவருடைய சொற்பொழிவுகளை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து திருவிதாங்கூர் பல்கலைக்கழகம் நூலாக வெளியிட்டது.
 சேர மன்னர்கள் பற்றிய செய்யுள்களை அடைவுபடுத்தி, தனது விளக்கவுரையுடன் "சேர வேந்தர் செய்யுட் கோவை' என்ற தலைப்பில் இரு பாகங்களடங்கிய நூலாக மு. இராகவையங்கார் வெளியிட்டார். திருவிதாங்கூர் அரண்மனை சுவடி நிலையத்தில் கிடைத்த "அரிச்சந்திர வெண்பா' என்னும் அரிய நூலை தனது உரையுடன் அச்சிட்டார்.
 தனது வாழ்வுக்குப் பெருந்துணையாக இருந்த பாண்டித்துரைத் தேவர், அவருடைய தந்தையார் பொன்னுசாமித் தேவர் ஆகியோரின் தமிழ்ப் பணிகளைத் தொகுத்து "செந்தமிழ் வளர்த்த சான்றோர்' என்ற நூலை வெளியிட்டார். இந்நூல் அப்போது பள்ளியிறுதி வகுப்புக்குத் துணைப்பாட நூலாக வைக்கப்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது. அந்நூலின் மூலம் தனக்குக் கிடைத்த இரண்டாயிரம் ரூபாயை இராமநாதபுரம் பள்ளியில் சிறப்பாகத் தேர்ச்சி பெறும் மாணவனுக்குக் கொடுக்கச் செய்தார்.
 இடையறாது தமிழ்ப் பணியாற்றி வந்த மு. இராகவையங்காரின் வாழ்வில் 1954-இல் எதிர்பாராத துயர் சூழ்ந்தது. அவருடைய மனைவியும், மூத்த புதல்வரும் திடீரெனக் காலமானதால், மனம் வருந்திய அவர் மானாமதுரைக்குச் சென்று தன் இளைய புதல்வருடன் வசிக்கலானார். மன வருத்தத்தில் இருந்த அவரை, காரைக்குடி கம்பன் விழாவுக்கு வரும்படி அழைப்பு விடுத்தார் கம்பன் கழகத்தின் செயலாளர் சா. கணேசன். அவ்வழைப்பை ஏற்று, அவ்விழாவில் கலந்துகொண்டு, கம்பரின் புலமை குறித்து அரியதோர் ஆய்வுரை நிகழ்த்தினார்.
 சிதம்பரம் அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகம் வெளியிடத் திட்டமிட்டிருந்த கம்பராமாயணப் பதிப்பின் ஆசிரியர் குழுவில் பணியாற்ற அழைக்கப்பட்டார் மு. இராகவையங்கார். அவர் அங்கு சென்று1956 முதல் மூன்று ஆண்டுகள் அங்கு தங்கியிருந்து "பால காண்ட'த்திற்கும் "சுந்தர காண்ட'த்திற்கும், மேலும் சில பகுதிகளுக்கும் சிறப்புரை எழுதினார்.
 1958-இல் மு. இராகவையங்காரின் எண்பதாண்டு (சதாபிஷேகம்) விழா கொண்டாட்டத்தின்போது, அவர் எழுதிய "வினைத்திரிபு விளக்கம்' என்ற நூல் வெளியிடப்பட்டது. அதன் பின்னர் வீட்டிலிருந்தவாறே "கட்டுரை மணிகள்' என்ற தலைப்பின்கீழ் கட்டுரைகள் எழுதத் தொடங்கினார். பதினான்கு கட்டுரைகள் எழுதத் திட்டமிட்டு, பதிமூன்றாவது கட்டுரையாக "களப்பிரர்' என்ற கட்டுரையை எழுதி முடித்ததும் அவர் உடல்நிலை மோசமாயிற்று.
 தமிழிலக்கிய - இலக்கண ஆய்வுத்துறை முன்னோடி மு. இராகவையங்கார் 1960-ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் இரண்டாம் நாள் இந்நிலவுலக வாழ்விலிருந்து விடைபெற்றுக் கொண்டார். அவரது பூதவுடல் மறைந்திடினும் புகழுடல் தமிழுள்ளவரை வாழும் என்பதில் ஐயமில்லை.
 - ராஜ்கண்ணன்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/29/w600X390/mv.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/29/ஆய்வுத்துறை-முன்னோடி-2970013.html
2970006 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  தாமே தமக்கு மருத்துவர்  முன்றுறையரையனார் Sunday, July 29, 2018 02:21 AM +0530 பழமொழி நானூறு
எமக்குத் துணையாவார் வேண்டுமென் றெண்ணித்
 தமக்குந் துணையாவார்த் தாந்தெரிதல் வேண்டா
 பிறர்க்குப் பிறர்செய்வ துண்டோமற் றில்லை
 தமக்கு மருத்துவர் தாம். (பாடல்-56)
 எமக்கு ஓர் இடர் வந்தால் அதனைக் களைந்து துணை செய்வோர் வேண்டுமென்று நினைத்து, தமக்கு உதவி செய்வோரைத் தாம் ஆராய்தல் வேண்டா. பிறர் ஒருவருக்குப் பிறரால் செய்யத்தக்கது ஒன்று உண்டோ? துணை யாவாரைக் கண்டிடினும் ஒரு சிறிதும் நன்மை விளைதல் இல்லை. தம் நோயைத் தடுப்பார் தாமே யாவர். (க-து.) நமக்கு வேண்டிய நன்மையை நாமே தேடிக் கொளல் வேண்டும். "தமக்கு மருத்துவர் தாம்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/29/தாமே-தமக்கு-மருத்துவர்-2970006.html
2965282 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி வேண்மாள் விளம்பிய விழுமிய கருத்து DIN DIN Sunday, July 22, 2018 03:08 AM +0530 சேர நாட்டு மன்னன் செங்குட்டுவன் அறிவாற்றல்மிக்க தன் துணைவி வேண்மாளுடன் மலைவளம் காணச் செல்கிறான்.
 அப்போது புலவர் ஒருவர் ஓடிவந்து மன்னனை வணங்கி ""மன்னரே! நமது மலைப் பகுதியில் உள்ள வேங்கை மரத்தடியில் கண்ணீர் வழிய ஓர் இளம் பெண் நின்றாள். அவள் எந்நாட்டவளோ, யார் மகளோ தெரியவில்லை. சிறிது நேரத்தில் வானிலிருந்து வந்த தேரில் அவள் வானகம் செல்லக் கண்டோம்'' என்கிறான்.
 இதைக் கேட்ட மன்னன் திகைப்பும், வியப்பும் அடைந்ததோடு அங்கிருந்த அருந்தமிழ்ப் புலவராம் சாத்தனாரிடம் அப்பெண்ணின் (கண்ணகி) வரலாற்றை விரித்துரைக்குமாறு வேண்டிக் கொள்கிறான்.
 சாத்தனார், அக்கதையை உணர்ச்சியோடு எடுத்துரைக்கிறார். கண்ணகி அவலத்தையும் கோப்பெருந்தேவியின் குன்றாத அன்பினையும் எண்ணி மன்னன் நெகிழ்ந்தான்.
 மகளிர் இருவரையும் மனதுக்குள் பாராட்டுகிறான். ஆனால் இருவருள் யாரேனும் ஒருவருக்குத்தான் சிலையெடுத்து, கோயில் கட்டி வழிபாடு செய்ய விழைகிறான்.
 தன்னருகில் இருக்கும் தன் அருமைத் துணைவியான வேண்மாளை நோக்கி, ""கண்ணகி, கோப்பெருந்தேவி ஆகிய இருவருள் யாருக்கு நாம் சிலையெடுக்க வேண்டும்?'' என்று வினவுகிறான்.
 இதற்கு வேண்மாள், தன் நுண்ணறிவுத் திறனால் அனைவரும் மகிழ்ந்து போற்றும் சீர்மிகுந்த கருத்தை மொழிகின்றாள்.
 "அன்புத் துணைவனின் துயரத்தை ஆற்றாது உயிர் நீத்த கோப்பெருந்தேவி விண்ணுலகத்தில் நற்பேறு அடைவாளாக! அவ்வாறு இருக்க, நமது நாட்டின் எல்லையில் அடியெடுத்து வைத்த அப்பத்தினி தெய்வமாம் கண்ணகியை நாம் வணங்கி வாழ்த்தி, வழிபாடு செய்தல் வேண்டும்'' என்கிறாள்.
 சேர மன்னன் செங்குட்டுவனோ, நற்பண்பும், நாவன்மையும் மிக்க தன் துணைவியின் அறிவுரைப்படியே கற்பரசி கண்ணகிக்கு இமயத்திலே கல்லெடுத்து, கங்கையிலே நீராட்டி, வஞ்சி மாநகரிலே கோயில் அமைத்து, அனைவரும் வழிபடும் கோயில் அமைத்தான் என்பது வரலாறு.
 இங்கு வேண்மாள் வெறும் சோலை வளம் காண வந்த அரசமா தேவியாக இல்லாமல், அனைவரும் மகிழ்ந்து போற்றும் அரிய பெரிய கருத்தையும் மொழிந்துள்ளார். கோப்பெருந்தேவி வானுலகில் இயற்கையான நற்பேற்றை அடைந்தே தீருவார் என்பதை வேண்மாள் திண்ணமாக அறிந்துள்ளதை இத்தொடர் விளக்குகிறது.
 தன்நாட்டு எல்லையிலே காலடி எடுத்து வைத்த கண்ணகியாகிய வீரச்செல்வியை நாம் வழிபட வேண்டும் என்றுரைக்கும் வேண்மாளின் ஆழ்ந்த சிந்தனை, அருகே இருந்த புலவர் பெருந்தகையும் ஏற்கத்தக்கதாக அமைகிறது.
 வேண்மாள், சாதாரண அரசியாக இல்லாமல் மாட்சிமைமிக்க கருத்தினைப் பொழியும் உயர்ந்த பெண்ணரசியாகவும் திகழ்ந்திருக்கிறாள்! அப்பெருமாட்டி என்றென்றும் நம் சிந்தையில் நிறைந்திருக்கிறாள்.
 - ஆர். ராஜேஸ்வரி ஸ்ரீதர்
 
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/22/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/22/வேண்மாள்-விளம்பிய-விழுமிய-கருத்து-2965282.html
2965276 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, July 22, 2018 03:07 AM +0530 கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை மதுரை உலகத் தமிழ்ச் சங்கத்தில், தமிழக அரசின் தமிழ் வளர்ச்சித் துறை சார்பில் நடத்தப்பட்ட இளந்தமிழர் இலக்கியப் பட்டறையில் உரையாற்றப்போன எனக்குப் பல இன்ப அதிர்ச்சிகள். ஆறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சென்னையில் நடத்தப்பட்ட பயிற்சிப் பட்டறையில் கலந்து கொண்டபோது, நான் இந்த முயற்சி குறித்துப் பதிவு செய்திருக்கிறேன்.
 ஆண்டுதோறும் ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலிருந்தும் சுமார் பத்துக்கும் மேற்பட்ட இலக்கிய ஆர்வமும், பேச்சாற்றலுமுள்ள இளைஞர்களை அடையாளம் கண்டு அவர்களுக்கு அடிப்படை இலக்கியத்திலிருந்து, கதை, கவிதை, கட்டுரை எழுதுவது, மேடையில் உரையாற்றுவது, தமிழ் இலக்கியத்தில் புரிதலை ஏற்படுத்துவது உள்ளிட்ட சீரிய பணிகளைச் செவ்வனே செய்து வருகிறது தமிழ் வளர்ச்சித் துறை. கடந்த ஏழு ஆண்டுகளில் 2,500-க்கும் அதிகமான இளைஞர்கள் இந்த இலக்கியப் பட்டறையில் பயிற்சி பெற்றுத் தமிழகமெங்கும் இலக்கிய மேடைகளில் முழங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பது அசாதாரணமான சாதனை!
 ஏழாவது பயிற்சிப் பட்டறைக்கு அரங்கத்தில் கூடியிருந்த இளைஞர்களில் பாதிக்குப் பாதி பெண்கள் இருந்தனர். அவர்களது கண்களில் காணப்பட்ட ஒளி, இலக்கிய தாகம், தமிழ்ப் பற்று மெய்சிலிர்க்க வைத்தன. பாரதி கனவு கண்ட "ஒளிபடைத்த கண்ணினாய் வா... வா... வா...' என்பதை நனவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறது தமிழ் வளர்ச்சித் துறையின் இளந்தமிழர் இலக்கியப் பட்டறை.
 கடந்த மூன்றாண்டுகளில் மதுரைக்குப் பல முறை பயணித்து விட்டிருந்தாலும், இதுவரை உலகத் தமிழ்ச் சங்கத்துக்குப் போனதில்லை. 2015-ஆம் ஆண்டு கட்டத் தொடங்கி 2016-ஆம் ஆண்டு கட்டி முடிக்கப்பட்டிருக்கும் மதுரை உலகத் தமிழ்ச் சங்கம் பிரம்மாண்டமாக எழுப்பப்பட்டிருக்கிறது. 400 பேர் அமரும் வகையிலான அதிநவீன கலையரங்கம், 200 பேர் அமரும் சிற்றரங்கம், 30 பேர் அமரும் கூட்ட அறை உள்ளிட்ட 20 அறைகளுடன் சுமார் 89 ஆயிரம் சதுர அடியில் எழும்பி நிற்கிறது அந்தக் கட்டடம். உலகத் தமிழ்ச் சங்க நூலகத்தில் ஏறத்தாழ பதினாறாயிரம் நூல்கள் உள்ளன.
 பள்ளிக் கல்வித்துறை சார்பில் ரூ.6 கோடியில் ஒரு நவீன நூலகமும், தமிழ் வளர்ச்சித் துறையின் சார்பில் ரூ.55 கோடியில் பழந்தமிழர் வாழ்வியல் காட்சிக் கூடமும் அமைக்கப்பட்டு இருக்கின்றன. உலக அளவிலான தமிழ்ச் சங்கங்கள், அமைப்புகள், தமிழ் நிறுவனங்களை ஒருங்கிணைப்பது, அவை குறித்த விவரங்களைத் தொகுப்பது, வெளிநாடு வாழ் தமிழர்களுக்குத் தமிழ் இலக்கியங்களைக் கொண்டு சேர்ப்பது, வெளிநாடு வாழ் தமிழறிஞர்களை உலகத் தமிழ்ச் சங்கத்துக்கு அழைத்துவந்து கருத்தரங்கம், ஆய்வரங்கம் நடத்துவது, உலக அருங்காட்சியங்களில் உள்ள அரிய தமிழ் ஓலைச்சுவடிகளையும், கலைப் பொருள்களையும் சேகரித்து அவற்றின் தரவுகளைத் திரட்டுவது உள்ளிட்ட உயரிய நோக்கங்களுடன் உலகத் தமிழ்ச் சங்கம் செயல்படுவது பேருவகை அளிக்கிறது.
 பல மூத்த தமிழறிஞர்கள், தங்கள் வாழ்நாளில் மிகுந்த பொருள்செலவில் பல அரிய நூல்களை சேகரித்து வைத்திருக்கிறார்கள். தங்களது காலத்துக்குப் பிறகு அவை எடைக்குப் போடப்பட்டு விடுமோ என்கிற கவலையில் கழிகிறது அவர்களது எஞ்சிய வாழ்க்கை. உலகத் தமிழ்ச் சங்கம் அந்த அறிஞர்களின் புத்தகங்களை, "இன்னாருடைய சேகரிப்பு' என்கிற அறிவிப்புடன் உலகத் தமிழ்ச் சங்க நூலகத்தில் பாதுகாக்க வழிகோலினால், ஆயிரக்கணக்கான அரிய நூல்கள் அழிந்து விடாமல் காப்பாற்றப்படும். இது தமிழ் வளர்ச்சித் துறைக்கும், உலகத் தமிழ்ச் சங்கத்துக்கும் எமது தாழ்மையான வேண்டுகோள்.
 மதுரை உலகத் தமிழ்ச் சங்கம் இயக்குநர் கா.மு. சேகர், தமிழ் வளர்ச்சி இயக்கத்தின் இயக்குநர் கோ. விசயராகவன், தமிழ்வளர்ச்சித்துறை (மதுரை மாவட்டம்) துணை இயக்குநர் க.பசும்பொன் ஆகிய மூவர் அணியின் அயராத உழைப்பு தமிழுக்கு உரம் சேர்க்கிறது. அவர்களுக்கு எமது மனமார்ந்த பாராட்டுகள்!
 
 
 திடீரென்று சுப. உதயகுமாரனின் நினைவு வந்தது. நீண்ட நாள்களாக சுப. உதயகுமாரனின் நடுப்பக்கக் கட்டுரை எதுவும் "தினமணி'யில் வெளிவரவில்லையே என்று நினைத்துக் கொண்டபோது, புத்தக விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்த "ஒற்றைக் குடும்பந்தனிலே: வீடுதோறும் கலையின் விளக்கம்' என்கிற அவரது புத்தகத்தைப் படிப்பதற்காக எடுத்து வைத்திருந்தது சட்டென ஞாபகம் வந்தது. கோவை - மதுரை பயணத்தின்போது எனக்கு அந்தப் புத்தகம்தான் வழித்துணையாக இருந்தது.
 கூடங்குளம் அணுஉலை எதிர்ப்புப் போராளி என்பது சுப. உதயகுமாரனின் ஒரு முகம். அவ்வளவே. சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர், வருங்காலவியல் குறித்த ஆய்வாளர், சமூக சிந்தனையாளர் என்று இப்படிப் பல பரிமாணங்களைக் கொண்ட ஆளுமை அவர்.
 "அமில வீச்சு, கும்பல் கொலை உள்ளிட்ட சமூக அவலங்களுக்கு என்ன காரணம், யார் பொறுப்பு? நாடாளுமன்றம், சட்டப்பேரவை, நகராட்சி, ஊராட்சி மன்றங்கள், அரசு அலுவலகம், பணியிடம், வழிபாட்டுத் தலங்கள், கல்வி நிலையங்கள், காவல் நிலையம், நீதிமன்றம், சிறைச்சாலை இவை எவையுமே தீர்வாகாது. மகாகவி பாரதியார் சொன்னதுபோல, "வீடுதோறும் கலையின் விளக்கம் ஏற்படுத்துவதுதான் தீர்வு'' - இதுதான் சுப.
 உதயகுமாரனின் புத்தகத்தின் அடிநாதமான செய்தி.
 இடிந்தகரை போராட்டத்தின்போது அவர் முகநூலில் எழுதிய கருத்துகளைத் தொகுத்து கட்டுரையாக்கி இருக்கிறார். வீடு எப்படி இருக்க வேண்டும். அதன் வழி நாடு எப்படி செம்மையாகும் என்கிற சீரிய கருத்தை பாமரனுக்கும் புரியும் விதத்தில் பதிவு செய்திருப்பதுதான் சுப. உதயகுமாரனின் தனித்துவம். "வீடுதோறும் கலையின் விளக்கம்' வீடு தோறும் இருந்தால் மட்டும் போதாது. ஒவ்வொரு வீட்டிலுமுள்ள ஒவ்வொருவரும் படிக்கவும் வேண்டும். சுப. உதயகுமாரனின் உயரிய சமூக சிந்தனைக்கும், அக்கறைக்கும் தலைவணங்குகிறேன்.
 
 
 இணையத்தில் உலவிக் கொண்டிருக்கும் புலம்பெயர்ந்த தமிழர் ஒருவர் தனது வலைப்பூவில் "பூர்ணா'வின் "அகதி' என்கிற கவிதையைப் பதிவு செய்திருந்தார். ரொம்பவே ரசித்தேன். அதனைப் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.
 
 வீட்டு மாடத்திலும்
 மேற்கூரையிலும்
 பறவைகள் வசிப்பதை
 பெருமையாக நினைக்க
 ஒன்றுமில்லை...
 காடுகளை இழந்து
 அகதியாய் வாழ்வதில்
 என்ன பெருமை இருக்கிறது?

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/22/w600X390/uk.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/22/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2965276.html
2965274 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  கற்றாரின் மாண்பு  முன்றுறையரையனார் DIN Sunday, July 22, 2018 03:05 AM +0530 பழமொழி நானூறு

ஆற்றவும் கற்றார் அறிவுடையார் அஃதுடையார்
 நாற்றிசையும் செல்லாத நாடில்லை - அந்நாடு
 வேற்றுநா டாகா தமவேயாம் ஆயினால்
 ஆற்றுணா வேண்டுவ தில். (பாடல்-55)
 மிகுதியும் கற்க வேண்டிய நூல்களை அறிந்தவர்களே அறிவுடையார் எனப்படுவார். அவ்வறிவு படைத்தவர்களது புகழ் நான்கு திசையின் கண்ணும் பரவாத நாடுகளில்லை. அந்த நாடுகள் அயல் நாடுகளாகா, அவ்வறிவுடையோர் நாடுகளேயாம். அங்ஙனமானால், வழியில் உண்பதற்கு உணவு (கட்டமுது) கொண்டுசெல்ல வேண்டியதில்லை. (க-து.) கற்றாருக்குச் சென்ற இடமெல்லாம் சிறப்பு. "ஆற்றுணா வேண்டுவ தில்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/3/31/w600X390/lotus.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/22/கற்றாரின்-மாண்பு-2965274.html
2965273 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி விடுதலை ஞானபாநு!  டாக்டர் நல்லி குப்புசாமி செட்டியார் DIN Sunday, July 22, 2018 03:04 AM +0530 நாட்டுப்பற்றுடன் மொழிப்பற்றும் கொண்டவர்; உணர்ச்சிப்பெருக்குடன் சொற்பொழிவு ஆற்றும் திறன் படைத்தவர்; இதழாசிரியர், நூலாசிரியர், நாடக ஆசிரியர், கதாசிரியர் - இப்படிப்பட்ட பன்முக ஆளுமையாக வலம் வந்தவர் தியாக சீலர் சுப்பிரமணிய சிவா.
 சிவா நாட்டுக்காகச் செய்த தியாகமோ மிகப் பெரிது; அதற்காக அவர் அடைந்த துன்பங்கள் எண்ணிலடங்கா. நாட்டுப்பற்றும் மொழிப்பற்றும் கொண்டிருந்த சிவா, தம்முடைய குடும்ப வாழ்வில் பற்று அற்றவராகவே காணப்பட்டார். ஆன்மிகத்தில் நாட்டம் கொண்டு, சாது- சந்நியாசிகளுடன், தேச சஞ்சாரம் செய்து வந்தார்.
 வங்கப் பிரிவினை காரணமாக 1906-1907-ஆம் ஆண்டுகளில் பாரத தேசமெங்கும் சுதேசிய உணர்ச்சி பெருகியது. தேசிய நீரோட்டத்தில் சிவா தம்மைப் பிணைத்துக் கொண்டார். ஊர் ஊராகச் சென்று, சுதேசியப் பிரசாரம் செய்ய முற்பட்டார்.
 இந்நிலையில், சுதேசிய இயக்கத்திற்குத் தென் தமிழ்நாட்டில் நடுநாயகராக விளங்கிய வ.உ.சிதம்பரம் பிள்ளையுடன் அவருக்குத் தொடர்பு கிடைத்தது. கப்பலோட்டிய தமிழன் வ.உ.சி அவரை உடன்பிறவா சகோதரனாக நினைத்துக் கொண்டார். அவர்கள் "இரட்டைக் குழல் துப்பாக்கி' என்று சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்களால் போற்றப்பட்டனர். ஆங்கில ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிராகப் பேசி, நாட்டு மக்களை தேசியப் போராட்டத்தில் ஈடுபடும்படியான உணர்ச்சிமிக்க சொற்பொழிவுகளை சிவா செய்தார். சுப்பிரமணிய சிவாவின் எழுச்சிமிக்க உரைகள் மக்கள் மத்தியில் சுதந்திர உணர்வைத் தட்டி எழுப்பின. சிவா பேசினால் சவம் கூட உணர்ச்சி பெற்று எழுந்துவிடும் என்று கூறுமளவுக்கு அமைந்திருந்தது அவரது பேச்சுத்திறம்.
 ராஜ நிந்தனை வழக்குத் தொடரப்பட்டு, சிவா 1908 மார்ச் 12-ஆம் தேதி கைது செய்யப்பட்டார். பின்பு சிறையிலும் அடைக்கப்பட்டார். சிறைவாசத்திலிருந்து 1912 நவம்பர் 2-ஆம் தேதி விடுதலை பெற்று வந்த சிவா, சென்னை மயிலாப்பூரில் வாசம் செய்யத் தொடங்கினார். சென்னையில் சிவா வாசம் செய்யத் தொடங்கிய காலத்தில், அவர் தம்முடைய மனைவியையும், வயதான தாயாரையும், மாமியாரையும் காப்பாற்ற வேண்டிய நிலையில் இருந்தார். அவர்களும் தம் அன்றாட வாழ்க்கைத் தேவைக்குச் சிவாவையே நம்பியிருந்தனர். அதனால், சிவா தம்முடைய முழு கவனத்தையும் எழுதுவதில் செலவழிக்கத் திட்டமிட்டார். அதற்கான தீர்வாக, பத்திரிகைத் தொழிலையே சிவா தேர்ந்தெடுத்தார்.
 பிரிட்டிஷ் அரசினரால், சந்தேகிக்கப்பட்ட சிவாவிற்குப் பத்திரிகை நடத்துவதற்கு அனுமதி கிடைக்கவில்லை. அதனால், அவர் தம்முடைய மனைவி மீனாட்சி அம்மை பெயரால் பத்திரிகை நடத்த அனுமதி பெற்றார்.
 பத்திரிகையின் பெயராக "ஞானபாநு' என்பதாகச் சூட்டி, 1913 எப்ரல் மாதத்திலிருந்து ஆன்மிக நோக்கில் பிரசுரம் செய்ய முற்பட்டார். "ஞானபாநு' பலரின் கவனத்தை ஈர்த்தது. ஓரளவு வருமானமும் கிடைக்க வழி ஏற்பட்டது. வ.உ.சி., வ.வே.சு. ஐயர், பாரதியார், டாக்டர் நஞ்சுண்டராவ், சுப்பராய ஐயர் போன்ற தேச பக்தர்களின் எழுத்தோவியங்கள் "ஞானபாநு'வை அணி செய்தன. "ஞானபாநு'வை நடத்தி வந்த தருணத்தில் 15-5-1915-இல் சிவாவின் மனைவி மீனாட்சி அம்மை காலமானார்.
 மனைவியின் பிரிவு குறித்து, தம்மை மூன்றாம் மனிதராகப் பாவித்துக் கொண்டு, 1915 ஜூன் மாத இதழில் சிவா எழுதிய தலையங்கம் கல்மனம் கொண்டவர்களையும் கரைக்கச் செய்யும்படி அமைந்திருந்தது.
 "காலஞ்சென்ற ஸ்ரீமதி மீநாட்சியம்மாள்' என்று தலைப்பிட்டு எழுதப்பட்டிருந்தது அந்தத் தலையங்கம்.
 "நமது ஞானபாநு'வின் பதிப்பாசிரியரும், சொந்தக்காரியுமான ஸ்ரீமதி மீநாட்சியம்மாள் சென்ற வைகாசி மாதம் 2-ஆம் தேதி சனிக்கிழமை காலை 9 மணிக்கு மகாசக்தியில் இரண்டறக் கலந்துகொண்டாளென்ற விசனகரமான சம்பவத்தை நமது வாசகர்களுக்குத் தெரிவிக்கின்றோம். இவ்வம்மையார் ஸ்ரீ சுப்பிரமணிய சிவத்தின் மனைவியென்பதை அநேகமாக எல்லோரும் அறிவர்.
 ஸ்ரீ சுப்பிரமணிய சிவம் தேசபக்தி மேலீட்டால் சிறைவாசம் செய்ய நேர்ந்த காலத்தில், இவ்வம்மையார் பட்ட கஷ்டங்கள் பல. இவ்வம்மையாருக்கு இறக்கும்பொழுது வயது 27. ஸ்ரீ சுப்பிரமணிய சிவம் சிறு பிராயம் முதற்கொண்டே வேதாந்த விசாரணை செய்ய ஆரம்பித்து, இகலோக இன்பங்களை வெறுத்து, சாதுக்களுடனும், சந்நியாசிகளுடனும் சகவாசம் செய்துகொண்டு ராஜ்ய சஞ்சாரம் செய்து கொண்டிருந்தார்.
 அப்பொழுது இவ்வம்மையார் தமது தாயாரைத் துணையாகக் கொண்டு, மற்றச் சுற்றத்தினரை யெல்லாம் வெறுத்து, புருஷனே கதியென்ற பதிவிரதா தர்மத்தைப் பரிபாலனஞ் செய்யக் கங்கணம் கட்டிக்கொண்டு, புருஷன் இருக்கும் இடங்களைத் தேடித் தேடிச் செல்ல, ஸ்ரீசிவம் "கானவர் வலையிற்பட்டுக் கைதப்பியோடு மான் போல்' தமது மனைவியை அநேக இடங்களில், அநேக தடவைகளில் ஏமாற்றி நழுவிவிட, இவ்விதமாக இவ்வம்மையார் தமது புருஷனைத் தொடர்ந்து பட்ட கஷ்ட-நஷ்டங்கள் ஆச்சரியத்தையும், அனுதாபத்தையும் விளைவிக்கத்தக்கன.
 இவ்வாறாகவெல்லாம் ஸ்ரீசிவம் பல தடவைகளிலும் பல விதத்திலும் வெறுத்துத் தள்ளியும் சரீரத்தை விடாத சாயையைப் போல, இவ்வம்மையார் தமது புருஷனை விடாது பற்றித் தியானித்துக் கொண்டிருக்க, 1908-ஆம்
 வருஷத்தில் மகாசக்தியின் ஆக்ஞையின் பிரகாரம் ஸ்ரீசிவம் சிறைவாசம் செய்யுமாறு நேரிட்டது.
 அப்பொழுதும் இவ்வம்மையார் அவரை விடாது சிறைச்சாலை அதிகாரிகளின் மூலமாக அவருக்கு வேண்டிய செüகர்யங்களையெல்லாம் செய்து கொடுத்து, அவருடைய விடுதலை நாளை எதிர்பார்த்துக்கொண்டே காலங் கழித்தார். அப்போது இவ்வம்மையார் பட்ட கஷ்டங்கள் பற்பல.
 ஸ்ரீசிவம் இயற்கையிலேயே சந்நியாச நோக்குடையவராயினும், இவ்வம்மையார் ஆதிமுதல் தம்மை விடாது பின்பற்றித் தம்முடைய பதிவிரதா தர்மத்தைப் பரிபாலனம் செய்து வந்ததால், இவ்வம்மையாருடன் கூடி இல்லறத்தில் வாழ இசைந்து, தமது விடுதலைக்குப்பின் சென்ற இரண்டரை வருஷ காலமாக வாழ்ந்து வந்தார்.
 இவர்களுக்கு இகபர சாதனமாக இப்பத்திரிகை ஆரம்பிக்கப்பட்டது. ஸ்ரீசிவம் ராஜாங்கத்தாரால் சந்தேகிக்கப்பட்டவராதலால், பத்திரிகை நடத்துவதற்கு உத்தரவு கிடைப்பது சந்தேகம் என்று கருதி, ஸ்ரீமதி மீநாட்சியம்மாள் பேரால் பத்திரிகை நடத்துவதற்கு ராஜாங்கத்தாரிடமிருந்து அனுமதி பெறப்பட்டது. சென்ற இரண்டு வருஷ காலமாகப் பத்திரிகை இடையூறின்றி நடைபெற்று வந்தமைக்கு முக்கிய காரணம், இவ்வம்மையாரின் ஆர்வமும், தூண்டுதலுமேயாம். இப்பொழுது இவ்வம்மையார் மகாசக்தியில் லயமாகி விட்டார்.
 தேச நன்மைக்கும், உலக முன்னேற்றத்திற்கும் பாடுபடும் தம்முடைய புருஷனுடைய கைங்கர்யமும், மற்ற தேசாபிமானிகளுடைய கார்யங்களும் இனிது நிறைவேறுமாறு இவ்வம்மையாரின் சக்தி அருள்புரிவதாக'' என்று அமைந்திருந்தது அந்தத் தலையங்கம்.
 சிவா தம்முடைய மனைவியின் மறைவையடுத்து, பத்திரிகைகளை நடத்துவதிலும், எழுதுவதிலும் கவனம் செலுத்தலானார்.
 இதன்பின் தம் உடல்நிலையைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் தமிழ் நாட்டில் சுற்றுப்பயணங்களை மேற்கொண்டார். 1909-ஆம் ஆண்டுவாக்கில் பாரதியார், பாரத மாதாவுக்குக் கோயில் ஒன்று கட்ட வேண்டும் என்று ஆவல் கொண்டிருந்தார். பாரதியின் ஆசை எண்ணத்திற்கு உருவமும் உயிரும் கொடுக்க சிவா முற்பட்டார்.
 ஸ்ரீபாரத மாதாவை எல்லோரும் ஏக மனத்துடன் தியானித்தால், அடிமைத்தனத்தைப் போக்கி, தர்மத்தை வளர்த்து ஸ்வதந்திரத்தை யுண்டு பண்ணிவிடலாம் என்று சிவா தீர்மானித்தார்.
 பாரத மாதாவுக்குக் கோயில் கட்ட சிவா தேர்ந்தெடுத்த இடம் தருமபுரியை அடுத்த பாப்பாரப்பட்டி, சிறிய கிராமம்தான்! உள்ளூர்வாசிகளின் உதவியைக் கொண்டு நிலம் வாங்கி, அந்த இடத்தின் பெயராக "பாரதபுரம்' என்பதாகச் சூட்டினார்.
 அதன் பின்னர், பாரத மாதா கோயிலுக்கான அடிக்கல்லைத் தேசபந்து சித்தரஞ்சன தாஸரைக் கொண்டு, 1923 ஜூன் மாதம் 23-ஆம் தேதி நாட்டினார். ஜாதி, மதம் வித்தியாசம் இல்லாமல் எல்லோரும் கோயிலில் அனுமதிக்கப்படுவர் என்றும் சிவா அறிவிப்பும் செய்தார்.
 பாரத மாதா கோயில் கட்டுவதற்கான முயற்சிகளை சிவா மேற்கொண்ட தருணத்தில், மீண்டும் சிறைப்பட்டார். அதன் காரணமாகக் கோயில் கட்டும் பணி தடைப்பட்டது. சிறையிலிருந்து வெளிவந்தவுடன் முதல் காரியமாக எப்பாடு பட்டாகிலும், பாரத மாதாவுக்குக் கோயிலைக் கட்டி முடிக்க வேண்டும் என்று சங்கல்பம் செய்து கொண்டார்; நிதி திரட்டவும் முற்பட்டார்.
 சிவா எதிர்பார்த்த அளவு நிதி திரட்டலில் போதிய பலன் கிடைக்கவில்லை. ஆனாலும், சிவா மனத்தளர்ச்சி அடையவில்லை. தம் உயிர் உள்ளளவும் கோயிலைக் கட்ட வேண்டும் என்பதில் உறுதி கொண்டு, நிதிசேகரம் செய்வதற்காகப் பல ஊர்களுக்கும் பயணங்களை மேற்கொண்டார். இடைவிடாது மேற்கொண்ட பயணங்களால் சிவாவின் உடல்நலம் பாதிக்கப்பட்டது.
 நாளுக்கு நாள் சிவாவின் உடல்நிலை கவலைக்கிடமானது. எவரும் எதிர்பாராத நிலையில், தமிழ்த் தாயின் தவப்புதல்வராகவும், பாரத தேவியின் திருவடித் தொண்டராகவும் திகழ்ந்த சிவா, 23-7-1925 வியாழக்கிழமை காலை 5 மணிக்குத் தம்முடைய நாற்பத்தோராவது வயதில் பூத உடலை நீக்கிப் புகழ் உடல் பெற்றுவிட்டார்.
 சிவா தாம் வாழ்ந்த குறுகிய காலப் பகுதியில் ஒரு ஸ்தாபனமாகவே அமைந்து செயல்பட்ட ஞானதீரர். அவர் காலத்துக்குப் பிறகு இப்போது பாப்பாரப்பட்டியில் பாரதமாதா கோயில் எழுப்பப்பட உள்ளது. சிவாவின் கனவு நிறைவேறிவிட்டது.
 தலைவர்களுக்குச் சிலை எழுப்புவார்கள். மணிமண்டபம் கட்டுவார்கள். ஆனால், தியாகி சுப்பிரமணிய சிவா மட்டும்தான் பாரதமாதா கோயிலில் அருவமாகக்
 குடியிருக்கிறார்!
 ஜூலை 23 - சுப்பிரமணிய சிவாவின் நினைவு நாள்
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/22/w600X390/ss.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/22/விடுதலை-ஞானபாநு-2965273.html
2965259 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 34 "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் Sunday, July 22, 2018 03:01 AM +0530 5- சிறப்பில்லாத எதுகை மோனைகள் (1)
 இரண்டாம் எழுத்து ஒன்றி வரும் எதுகையும் முதலெழுத்து ஒன்றிவரும் மோனையும் இன்னபடி இருந்தால் ஓசையின்பம் மிகுதியாகும் என்பதை முதல் பாகத்திலே பார்த்தோம். முன் அத்தியாயத்தில் நாற்சீரடியில் வரும் எதுகை மோனைகளின் வகையைப் பார்த்தோம்.
 சிறப்பில்லாத எதுகை மோனை வகைகள் சில உண்டு. முந்தையோர் செய்யுட்களில் அவை இருந்தால் அவற்றிற்கு வகை இன்னதென்று தெரிந்து கொள்ளவே இவற்றை வகுத்திருக்கிறார்கள். ஆதலின், நாம் புதியதாகப் பாடும் பாட்டில் எதுகை மோனை இந்த அளவில் அமைந்தால் போதும் என்று எண்ணக் கூடாது.
 வருக்க எதுகை: ஒரு மெய்யோடு வந்த உயிர்கள் வருக்கமாகும். க, கா, கி, கீ, கு, கூ, கெ, கே, கை, கொ, கோ, கௌ என்பன ககர வருக்க எழுத்துக்கள். இவை எதுகை வரும் இடத்தில் வந்தால் வருக்க எதுகை ஆகும்.
 "நீடுபுகழ்க் காந்தி நினைவை மறந்ததனால்
 வாடித் தவித்து வருந்துகிறோம்-நாடதனில்
 கூடாரைக் கூடிக் குதர்க்கத்தில் நாள்போக்கிப்
 பாடறியேம் பெற்றேம்துன் பம்'
 இந்தப் பாடலில் டு, டி, ட, டா, ட என்பன ஒன்றற் கொன்று எதுகையாக வந்தன. இது வருக்க எதுகை.
 வருக்க மோனை: மேலே சொன்ன வகையில் மோனை அமைந்தால் அது வருக்க மோனையாம்.
 "பண்புறச் சொற்கள் பாங்காய் அமையப்
 பாடல் பாடும் பழக்கம் வேண்டும்;
 பிழையிலா தெழுதும் பெற்றியங் கின்றேல்
 பீடெங் கிருந்து பெறுதல் கூடும்?
 புதுமைக் கருத்தும் பொற்புறு சந்தமும்
 பூணும் அணியெனப் பொருந்தலங் காரமும்
 பெரியோர் போற்றும் அரிய கருத்தும்
 பேணி அமையப் பெட்புறும் கவிதை;
 பையப் பைய இயற்றிற் பனுவலைப்
 பொருத்த மாகவே பூர்த்திசெய் திடலாம்;
 போனக மனைய இனிமையும் பொருளிற்
 பௌவமென் ஆழமும் அமைந்து படருமே'
 இந்தப் பாடலில் அடியின் முதலெழுத்துக்கள் பகர வருக்கமாகவே வந்திருத்தலின், இது பகர மெய் வருக்க மோனை.
 நெடில் எதுகை:
 "ஆவா எனவேங்கி அல்லாந்து சோகாத்துப்
 பாகா யுருகிப் படர்ந்தார் சிலமாதம்'
 இதில் இரண்டாம் எழுத்துக்கள் நெடிலாக அமைந்தன. இது நெடில் எதுகை.
 நெடில் மோனை:
 "ஆர்கலி உலகத்து மக்கட் கெல்லாம்
 ஓதலிற் சிறந்தன் றொழுக்க முடைமை'
 இதில் முதல் எழுத்துக்கள் ஒன்றி வராவிட்டாலும் அவை நெடிலாக இருப்பதனால் நெடில் மோனை ஆயிற்று.
 இன எதுகை: இன எழுத்துக்கள் ஒன்றிவரத் தொடுத்தால் இன எதுகை. அது வல்லின எதுகை, மெல்லின எதுகை, இடையின எதுகை என்று மூன்று வகைப்படும்.
 "தக்கார் தகவில ரென்ப தவரவர்
 எச்சத்தாற் காணப்படும்'
 இந்தக் குறளில் இரண்டாம் எழுத்துக்கள் ஒன்றி வராவிடினும் அவை வல்லினமாக அமைந்துள்ளன. இது வல்லின எதுகை.
 "அச்சத் தாலே ஆழ்ந்திடு கின்றேன் அண்ணாஎன்
 பக்கத் தேவந் தின்ப மளித்தாற் பாங்கின்றோ?'
 இதிலும் வல்லின எதுகை வந்தது.
 "அன்பீனு மார்வ முடைமை யதுவீனும்
 நண்பென்னு நாடாச் சிறப்பு'
 இந்தக் குறளில் இரண்டாம் எழுத்துக்கள் ஒன்றி வராவிடினும் அவை மெல்லினமாக வந்தமையின், இது மெல்லின எதுகை.
 "எல்லா விளக்கும் விளக்கல்ல சான்றோர்க்குப்
 பொய்யா விளக்கே விளக்கு'
 இதில் இரண்டாம் எழுத்தாக லகர யகரங்கள் வந்தமையால் இது இடையின எதுகை.
 இன மோனை: இன எதுகைக்குச் சொன்னபடியே மோனை வரும் இடங்களில் இன எழுத்துக்கள் வந்தால் அது இன மோனை ஆகும்.
 "கருத்துச் செறிவும் கவினார் ஓசையும்
 சிறப்பச் சேரும் திறமுறின் கவியாம்;
 திருத்த மின்றிச் சீரிற் சிதைவுறப்
 பொருத்த மில்லாச் சொற்கள் புகுத்திச்
 செய்யும் கவியைச் செய்யுளாக் கொள்ளார்
 தண்டமிழ் நெறியின் தகையுணர்ந் தோரே'
 இந்தப் பாட்டில் ஒவ்வோர் அடியின் முதலிலும் வல்லின எழுத்துக்கள் வந்தன. இது வல்லின மோனை.
 "நட்டாரை வாழ்த்தி நலஞ்செய்வார் தம்பாலே
 மெச்சிப் புகுவார் பலர்'
 இதில் மெல்லின மோனை வந்தது.
 "யானை யனையார் எலியனையார் என்றிருவர்
 வாழ்வார்இவ் வையகத்து'
 இதில் இடையின மோனை வந்தது.
 (தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/22/w600X390/kivaja.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/22/கவி-பாடலாம்-வாங்க---34-2965259.html
2960591 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, July 15, 2018 05:29 AM +0530 செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனத்தின் துணைத் தலைவராக முனைவர் தெ.ஞானசுந்தரம் அறிவிக்கப்பட்டிருப்பது வரவேற்புக்குரியது. மிகுந்த எதிர்பார்ப்புக்கும், போராட்டத்துக்கும் பிறகு தமிழுக்குச் செம்மொழி அந்தஸ்து கிடைத்தது. அதைத் தொடர்ந்து செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனம் ஏற்படுத்தப்பட்டும், அமைப்பு ரீதியாக நியமனங்கள் இல்லாமல் முடக்கப்பட்டிருந்த நிலைமை இனியாவது மாறும் என்று எதிர்பார்க்கலாம்.

கடந்த வாரம் நெய்வேலி புத்தகக் கண்காட்சிக்குச் சென்றிருந்தபோது, பல்வேறு பதிப்பகங்களின் அரங்கங்களைப் பார்வையிட்டோம். அங்கே செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனத்தின் பெயர்ப் பலகையுடன் கூடிய அரங்கு ஒன்று ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது. சாகித்திய அகாதெமி, நேஷனல் புக் ட்ரஸ்ட் முதலிய அரங்குகளில் ஆர்வத்துடன் மக்கள் புத்தகம் வாங்கிக் கொண்டிருந்தனர்.

ஆனால், செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனத்துக்கு இடம் ஒதுக்கப்பட்டிருந்தும் கூட, அந்த நிறுவனத்தின் சார்பில் யாரும் வராததால், அது வெற்றிடமாகக் காணப்பட்டது. அதைப் பார்த்தபோது வருத்தமும் கோபமும் ஒருசேர வந்தன.

இதுபோன்ற முக்கியமான இலக்கிய நிகழ்வுகளில் கலந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதுகூட செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனத்துக்குத் தெரியாதா என்பதுதான் நமது கோபத்துக்குக் காரணம். செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனத்திற்கு விடிவுகாலம் வராதா என்று ஏங்கினேன். அந்த ஏக்கத்திற்கு இவ்வளவு சீக்கிரத்தில் விடை கிடைத்திருப்பது நான் எதிர்பாராத இன்ப அதிர்ச்சி.
செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனம் நிறுவப்பட்டு எட்டு ஆண்டுகளாகியும் அதன் செயல்பாடுகள் முழு வீச்சில் நடைபெறாததற்கு மிக முக்கியமான காரணம், அதன் தலைவராக முதலமைச்சர் இருப்பதுதான்.

முதலமைச்சருக்கு இருக்கும் பல்வேறு பணிகளில் செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனத்துக்கு நேரம் ஒதுக்கி, அதன் செயல்பாடுகளை நடத்துவது என்பது இயலாத ஒன்று. அதனால், இந்த நிறுவனத்தின் தலைமைப் பொறுப்பை முழு நேரம் ஈடுபடும் ஒருவரிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும். அல்லது அதிகாரமாவது முழுமையாகத் துணைத் தலைவரிடம் தரப்பட வேண்டும்.

முன்னாள் பொறுப்பு அலுவலராக ராமசாமி இருந்த வரை, மத்திய அரசின் மனிதவள மேம்பாட்டுத் துறையுடன் போராடி பல சலுகைகளை அந்த நிறுவனத்துக்குப் பெற்றுத்தர முடிந்தது. அவருக்குப் பிறகும் கூட, முழு நேர இயக்குநர்கள் இல்லாமல் வெறும் பொறுப்பு இயக்குநர்களாகவே தொடர்வது மிகப்பெரிய குறை. நிறுவனம் தொடங்கி எட்டு ஆண்டுகளாகியும் இன்னும் நியமிக்கப்பட வேண்டிய 43 இடங்களில் ஒன்றுகூட நிரப்பப்படவில்லை. முறையாகக் கோரிக்கை விடுக்கப்பட்டால், செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனத்திற்குத் தேவைக்கேற்ற பணம் அளிப்பதற்கு மத்திய அரசு தயாராக இருந்தும் கூட, அந்த நல்ல வாய்ப்பைப் பயன்படுத்த முடியாத நிலை காணப்படுகிறது. 

முனைவர் தெ.ஞானசுந்தரத்துக்குப் போதுமான அதிகாரம் அளித்து, அவரை சுதந்திரமாகச் செயல்பட அனுமதித்தால், அது செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனத்தின் பொற்காலமாக அமையும். ஒரு துணை வேந்தருக்கான எல்லாத் தகுதிகளும் படைத்த முனைவர் தெ.ஞானசுந்தரம் தமிழறிஞர் மட்டுமல்லாமல், தலைசிறந்த நிர்வாகியாகவும், தொலைநோக்குப் பார்வையுள்ள சிந்தனையாளராகவும் இருப்பவர். 

இவர் நியமிக்கப்பட்டிருப்பது செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனத்திற்குக் கிடைத்த மிகப்பெரிய பலம். அவர் முறையாகச் செயல்பட முடிந்தால், அது செம்மொழித் தமிழுக்குக் கிடைத்த வரம்.

-------------------------

கவிமணி தேசிக விநாயகம் பிள்ளையால் "இளங்கவி' என்று பாராட்டப்பட்டவர் கவிஞர் தே.ப.பெருமாள். இன்றைய தலைமுறைக்கு இவர் அதிகமாக அறியப்படாதவராக இருந்தாலும் கூட, தமிழ் இலக்கிய உலகில் இவருக்கென்று தனியான இடம் ஒன்று உண்டு. 1944-ஆம் ஆண்டு முதன்முதலாக "கவியரங்கம்' எனும் நிகழ்ச்சி திருச்சி வானொலி நிலையத்தால்தான் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. "எழில்' என்ற தலைப்பில் நடைபெற்ற அந்தக் கவியரங்கத்துக்கு ரசிகமணி டி.கே.சி. தலைமை தாங்கினார். அந்தக் கவியரங்கத்தில், அன்றைய பிரபல தமிழ்க் கவிஞர்களான பாஸ்கர தொண்டைமான், தொ.மு.சி.ரகுநாதன், நா.பிச்சமூர்த்தி, திருலோக சீதாராம், கவி. கா.மு.ஷெரீப் முதலிய 14 கவிஞர்கள் கலந்து கொண்டனர். அவர்களுள் கவிஞர் தே.ப.பெருமாளும் ஒருவர்.

கவிமணி தேசிக விநாயகம் பிள்ளை மட்டுமல்லாமல், பேராசிரியர் வையாபுரிப் பிள்ளை, கலைவாணர் என்.எஸ்.கிருஷ்ணன், சதாவதானி செய்குத் தம்பிப் பாவலர், நாவலர் சோமசுந்தர பாரதியார், ஒளவை தி.க.சண்முகம், பன்மொழிப் புலவர் கா.அப்பாதுரையார், கவியரசு கண்ணதாசன் ஆகியோருடன் நெருங்கிய தொடர்பும், அவர்களது நன்மதிப்பும் பெற்றவர் கவிஞர் தே.ப.பெருமாள். அவரது நூற்றாண்டு விழா இரண்டாண்டுகளுக்கு முன்பு நடந்தது. அந்த நூற்றாண்டு விழாவின் போது அவருடைய நூல்கள் தொகுக்கப்பட வேண்டும் என்கிற கருத்து முன்வைக்கப்பட்டது.

அதன் தொடர்ச்சியாக அவருடைய திருமகனார் தே.ப.தேசிக விநாயகம் கவிஞரின் ஏழு கவிதை நூல்களை ஒரே நூலாக்கி "தே.ப.பெருமாள் கவிதைகள்' என்கிற தலைப்பில் வெளிக்கொணர்ந்திருக்கிறார். 

இவருடைய கவிதைகள் மட்டுமல்லாமல், இவருடைய கதைகள், நாவல்கள், நாடகங்கள், இலக்கியக் கட்டுரைகள், வரலாற்று நூல்கள் உள்ளிட்ட பல்வேறு படைப்புகள் பல்கலைக்கழகங்களில் பாட நூல்களாக வைக்கப்பட்டுள்ளன. அவையும் விரைவிலேயே தொகுத்துப் புத்தகமாக வெளிவர இருப்பதாகத் தெரிகிறது. குமரி மண் தந்த தனிப்பெரும் கவிஞரான தே.ப.பெருமாளின் படைப்புகள் இன்றைய தலைமுறைக்குக் கொண்டு செல்லப்படுவது பாராட்டுக்குரியது.


தஞ்சை தரணி தந்த கவிஞர்களில் அ.முகம்மது இக்பால் குறிப்பிடத்தக்கவர். "தஞ்சை தாமு', "வல்லம் தாஜுபால்' உள்ளிட்ட புனை பெயர்களில் கவிதை எழுதும் இவரது கவிதை ஒன்றை இணையத்தில் படித்தேன். "துச்சாதனம்' எனும் தலைப்பிலான அந்தக் கவிதை மனதை உலுக்கியது.

எத்தனை மணிக்கு
எந்த இடத்தில்
எத்தனை பேர்
எவ்வளவு நேரம்
கூண்டில் நின்றவள்
குறுக்கு விசாரணையால்
மீண்டும் மீண்டும் 
துகில் உரியப்பட்டாள்!

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/15/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2960591.html
2960585 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 33 "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, July 15, 2018 05:27 AM +0530 4-மோனை எதுகைகளின் வகை (2)

ஒரடிக்குள்ளே பல சீர்களில் அமையும் மோனை, எதுகைகள் இணை முதலியவையாகப் பெயர் பெறும். நான்கு சீர்களையுடைய பாட்டில் வரும் மோனை முதலிய தொடைகளுக்கே அதனதன் நிலைக்கு ஏற்பத் தனித்தனியே பெயர் அமைத்திருக்கிறார்கள். அவையே இணை முதல் முற்றுவரையுள்ள விகற்பங்கள்.
1. இணை: முதல் இரண்டு சீர்களில் அமைவது.
"அணிமலர் அசோகின் தளிர்நலம் வென்று'
இந்த ஆசிரியப்பாவின் அடியில் முதல் இரண்டு சீர்களில் மோனை வந்திருக்கிறது. இது இணை மோனை.
"பொன்னின் அன்ன பொறிசுணங் கேந்தி'
இந்த ஆசிரியப்பாவின் அடியில் முதல் இரண்டு சீர்களில் எதுகை வந்தது. இது இணை எதுகை.
"பாரதப் பண்பைத் தெரிந்துணர் அன்பர்கள்
சீருறத் தேயம் ஓங்குதல் வேண்டிக்
காந்தி கருத்தறிந் தெனைப்பல தொண்டை
மாந்தர்கள் வாழுந் திறத்தினிற் செய்தனர்
ஆங்கவர் ஆற்றிய செயலால்
தீங்கெலாம் தீரப் பெற்றனம் யாமே'
இந்த நேரிசையாசிரியப்பாவில் அடிதோறும் இணை மோனை வந்தமை காண்க. இணை என்பது இரட்டைக்குப் பெயர். முதல் இரண்டு சீர்களில் அடுத்தடுத்து வந்தமையால் இப்பெயர் பெற்றது.
2. பொழிப்பு: முதற் சீரிலும் மூன்றாம் சீரிலும் அமைவது.
"அம்பதும மாமலர் போல் அழகொழுகும் திருவடியை'
இதில் பொழிப்பு மோனை வந்தது. 
"செம்பொன் அன்ன அம்பொற் சுடருரு' 
இதில் பொழிப்பெதுகை வந்தது. நான்கு சீருடைய பாடல்களில் பொழிப்பு மோனை வரும்படி பாடுவதே சிறப்பு. புலவர்களின் செய்யுட்களில் இந்த அமைதியைக் காணலாம். ஆசிரியப்பாவில் அடி எதுகை வராதபோது பொழிப்பெதுகை அமையும்படி பாடுதல் சிறப்பு.
3. ஒரூஉ: முதல் சீரிலும் நான்காவது சீரிலும் அமைவது
"அன்பருளம் மேவும் முருகன் அடிமலரே'
இந்த வெண்பா அடியில் ஒரூஉ மோனை வந்தது.
4. கூழை: முதல் மூன்று சீரிலும் அமைவது.
"வேதம் விரித்த வியன்மலர்த் திருவாய்'
இந்த அகவலடியில் கூழை மோனை வந்தது. 
"வேலன் பாலன் போலும் நெஞ்சன்'
இந்த ஆசிரிய அடியில் கூழை எதுகை வந்தது.
5. மேற்கதுவாய்: இரண்டாம் சீரிலன்றி மற்ற மூன்று சீர்களில் அமைவது.
"ஆறு முகத்தா னாகும் அமுதம்'
இதில் மேற்கதுவாய் மோனை வந்தது.
"கற்றவர் போற்றும் நற்றவச் சுற்றம்'
இதில் மேற்கதுவாய் எதுகை வந்தது. இரண்டாம் சீரில் முதல் எழுத்து நெடிலாக வந்தமையால் எதுகை அமையவில்லை.
6. கீழ்க்கதுவாய்: மூன்றாவது சீரிலின்றி மற்ற மூன்று சீர்களில் வருவது.
"அவிர்மதி அனைய திருநுதல் அரிவை'
இதில் கீழ்க்கதுவாய் மோனை வந்தது.
"அன்ன மென்ன அழகுற மன்னும்'
இதில் கீழ்க்கதுவாய் எதுகை வந்தது.
7. முற்று: நான்கு சீரிலும் வருவது.
"தூய துணைவன் துறந்தமை தூற்றும்'
இதில் முற்று மோனை வந்தது.
"இங்கித மங்கள மெங்குமி லங்குக'
இதில் முற்றெதுகை வந்தது.
இங்கே சொன்ன கீழ்க்கதுவாயை மேற்கதுவாய் என்றும் மேற்கதுவாயைக் கீழ்க்கதுவாய் என்றும் சில ஆசிரியர்கள் மாற்றிச் சொல்வதுண்டு.
(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/23/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/15/கவி-பாடலாம்-வாங்க---33-2960585.html
2960577 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தனிப்பாடல் திரட்டில் புலவர்களின் உத்திகள் - எழில்.சோம. பொன்னுசாமி DIN Sunday, July 15, 2018 05:25 AM +0530  

வல்லினம், மெல்லினம், இடையினம்

தனிப்பாடல் திரட்டில் புலவர்கள் பலர் வியக்கத்தக்க உத்திகளைப் பயன்படுத்திப் பல பாடல்களைப் படைத்துள்ளனர். அக்காலத்தில் பாடல்களில் பல விளையாட்டுகளை இலக்கியத் தரத்தோடும் நயத்தோடும் வெளிப்படுத்தியுள்ளனர். தமிழில் உள்ள உயிர்மெய் எழுத்துகள் வல்லினம், மெல்லினம், இடையினம் ஆகிய மூவகைப்படும். இவற்றைக் கொண்டு தனித்தனியாக இயற்றப்பட்ட பாடல்கள் தனிப்பாடல் திரட்டில் உள்ளன. அவற்றுள் வல்லின எழுத்துகள் மட்டுமே அமைந்த பாடல் இது.
"துடித்துத் தடித்துத் துடுப்பெடுத்த கோடா
றொடுத்த கொடைகடுக் கைபொற்போர் - பொடித்துத்
தொடிபடைத் ததோடுடித்தத் தோகைகூத் தாட
கடிபடைத்துக் காட்டித்துக் காடு'
"வானத்தில் மின்னல் தோன்றியபோது காந்தள் மலர்கள் பூத்துக் கிளைகளைத் தாங்க முடியாமல் நின்றன. பொன் போன்ற நிறமொத்த கொன்றை மலர்கள் அரும்பி மாலை போலத் தொங்கின; மயில்களும் தோகை விரித்தாடின. மாதர்களின் இடப்பாகத்தில் வளையல்கள் நிறைந்த கைகள் துடித்தன. இவையெல்லாம் மின்னல் தோன்றியபோது அந்தக் காட்டில் புதுமையைப் படைத்தன' எனப் புலவர் பாடியுள்ளார்.
மெல்லினத்தால் அமைந்த பாடல் இது.
"மானமேநன் எமன மென்மன மென்னு
மானமான் மன்னா நனிநாணு - மீனமா
மானா மினன்மின்னி முன்முன்னே நண்ணினு
மானா மணிமேனி மான்'
"பெரிய கரிய யானைகளை உடைய வேந்தனே! இந்தப் பெண் மானமில்லா நிலையில் தவிக்கும் மனத்தோடும் நாணம் மிகக்கொண்டும் குறுகிப் போனாள். ஆனாலும், ஒரு மின்னல் மின்னியபோது எதிரே இந்தப் பெண் வந்ததும் - மின்னலைவிட ஒளி பொருந்திய அழகிய உருவத்தைப் பெற்றவளைப் போலல்லவா இருக்கிறாள்!' என்பது பாடலின் பொருள். 
இடையின எழுத்துகளால் அமைந்த பாடல் இது.
"யாழியல் வாயவிய வளவா யவொலி
யேழிய லெல்லாவா லேழையுரை - வாழி
யுழையே லியலா வயில்வி ழியையோ
விழையே லொளியா லிருள்'
"இந்தப் பெண்ணின் மொழிக்கு யாழினால் மீட்டப்பட்ட இலக்கண அளவோடு கூடிய ஒலி ஏழும் (சரிகமபதநி) நிகராகாது; மான்களின் வேல் போன்ற கண்களும் இவளுடைய கண்களுக்கு நிகராகாது; ஒளி பொருந்திய தங்கம், வைர ஆபரணங்கள் கூட இவளுடலில் வெளிப்படும் சிறப்பான ஒளிக்கு முன்னர் இருளடைந்துவிடும்' என்பது பாடலின் பொருள். என்னே நம் புலவரின் கவித்திறம்!

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/15/தனிப்பாடல்-திரட்டில்-புலவர்களின்-உத்திகள்-2960577.html
2960571 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கட்டளைக்கல் சுடாத செங்கல் தானா? - முனைவர் அ.தட்சிணாமூர்த்தி DIN Sunday, July 15, 2018 05:24 AM +0530
ஈராயிரம் ஆண்டுகட்கு முற்பட்ட தமிழ்ப் பேரிலக்கியங்கள் பழந்தமிழ்ப் பண்பாட்டுக் கருவூலங்கள். அவற்றுள் ஒன்றான மதுரைக் காஞ்சி தமிழ் நாட்டுத் தொழில் வல்லுநர்கள் பற்றிய பட்டியலில் "சூடுறுநன் பொன் சுடரிழை புனை நரையும், பொன் உரை காண்மரையும்' என்று குறிப்பிடுகின்றது. பொன்னின் தரத்தை உரைத்துக் காண்பதே மரபு. அதற்குப் பயன்பட்ட கல்லே உரைகல். அதனைக் கட்டளை என வழங்குவது இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளாக இருந்து வரும் மரபு. 
கரிய நிறம் உடைய உழவர்குடிச் சிறுவர் "கண்பு' என்னும் தாவரத்தின் காயை ஒருவர் மீது ஒருவர் எறிந்து விளையாடிய பொழுது, அதன் மகரந்தத் துகள் படிந்த அவர்தம் உடம்பு பொன்னை உரைத்துப் பார்த்த கட்டளைக்கல் போல இருந்தது (பெரும்.220-21); நெல்லிக்காயை வட்டுக் காயாகப் பயன்படுத்திச் சிறுவர் விளையாடுவதற்குத் தரையில் கீறிய கட்டங்கள் கட்டளைக்கல் போல இருந்தன (நற்றிணை-3); கரிய குயிலின் மேல் மா மரத்தின் தாது படிந்தபோது, அக்குயில் பொன் உரை திகழும் மேனியுடையதாயிற்று (குறுந்-192); பொன் போன்ற புதுத் தினைக்கதிரை, கட்டளைக்கல் போன்ற கரிய உடலைக் கொண்ட பன்றி உண்டது (ஐங்குறு-263); நீலக்குரும் நிறம் கொண்ட தும்பி கட்டளைக் கல்போல ஒளிவிட்டது (ஐங்குறு-215). இங்ஙனம் சங்கத்தமிழ் கட்டளைக்கல் பற்றிப் பேசுகிறது.
திருவள்ளுவ நாயனார், அரசன் தன் பணியாளர்களின் தகுதியை ஆராய்வது பற்றிக் கூறும் அதிகாரத்தில்தான் "கட்டளைக்கல்' என்று மொழிகின்றார். 
"கட்டளைக்கல்' பற்றி எழுதிய கட்டுரையாளர் த.ஜெகதீசன், மணக்குடவர் உரையை மேற்கோள் காட்டி, "கட்டளைக்கல் என்பது சுட்ட செங்கல்' என நிறுவ முயன்றுள்ளார். மணக்குடவர் கருத்தையே பரிப்பெருமாளும் கூறியுள்ளார். இவ்விருவரும் சொல்லும் படிக்கல்லையும் கட்டுரையாளர் பிறழ உணர்ந்ததாகத் தெரிகிறது. 
தராசுப் படிக்கல் என்பது யாவருக்கும் தெரிந்தது. மதிப்பிடும் செயலை இன்றும் நாம் "எடைபோடுதல்' என்கிறோம். உரைத்துப் பார்த்தலும், நிறுத்துப் பார்த்தலும் தரத்தை முடிவு செய்யத்தான். 
இந்த விளக்கத்தை மகா மகோபாத்தியாயரின் அருமை மாணாக்கர் மகாவித்துவான் ச.தண்டபாணி தேசிகரும் சுட்டிக் காட்டியுள்ளார். நிறையறியும் படிக்கல், மாற்று அறியும் கல் என அவர் வேறுபடுத்திக் காட்டுவார். ஆங்கிலத்திலும் "பஞ ரஉஐஎஏ பஏஉ ரஞதபஏ' என்று கூறுவர். 
கட்டளைக் கலித்துறை என்றொரு யாப்பும் உண்டு. சில வரையறைகளை வகுத்து, இதுவே யாவரும் பின்பற்ற வேண்டும் என அரசு விதிப்பதும் கட்டளைதானே! நபஅசஈஅதஈ என்று ஆங்கிலத்தில் சொல்லலாம். இத்தகைய அச்சினை (செங்கல் அச்சினை) கட்டளை என்பர். அது அச்சுத்தான். அச்சில் உருவாக்கும் வேகாத கல்தான் சுட்டக்கல் என்று சொல்வது பொருத்தமற்ற விளக்கமாகவே கருதப்படும். 
நீலம், அகலம், பருமன் என்ற முப்பரிமாணத்தினையொட்டி செங்கல் அச்சு செய்யப்படும். இதனைத்தான் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் தமிழ்ப் பேரகராதி "கட்டளை' என்பதற்கு இப்பொருளையும் குறிப்பிட்டுள்ளது.
"தன்னைத்தான் உயர்த்திக் கொள்பவனும் தாழ்த்திக் கொள்பவனும் தானே' என்ற கருத்து, தெரிந்து தெளிதல் என்னும் அரசக் கடமைக்கு அன்றி, தனி மனிதனின் ஈடேற்றத்திற்கு உறவுடைய சிந்தனையேன்றி, உலகியல் வாழ்வுக்குரியதன்று.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/10/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/15/கட்டளைக்கல்-சுடாத-செங்கல்-தானா-2960571.html
2960565 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மறைமலையடிகளும் தேசியமும் - முனைவர் பா.இறையரசன் DIN Sunday, July 15, 2018 05:23 AM +0530 மறைமலை அடிகளார் தனித் தமிழ் இயக்கத்தைத் தனிமனித இயக்கமாகத் தொடங்கி, தமிழ் உலகின் உயிர்ப்பு இயக்கமாக ஆக்கினார்.  சைவமும் தமிழும் இரு கண்கள் என வாழ்ந்தார்.  தனித்தமிழ்த் தந்தை மறைமலை அடிகளாரின் தொண்டும், எழுத்தும், பேச்சும் சைவத்தையும் தமிழையும் வளர்த்தன; அவருடைய வாழ்வு அதே காலக்கட்டத்தில் தொடங்கிய இந்திய தேசிய விடுதலைப் போராட்டத்தோடும், விடுதலை பெற்ற பின்னர் திராவிட தேசியம், தமிழ் தேசியம் ஆகியவற்றோடும் தொடர்புடையது.  
இந்திய தேசியமும், திராவிட தேசியமும் படிப்படியே வளர்ந்து தமிழ் நாட்டில் மட்டுமல்லாமல் உலகளவில் தமிழ் தேசியமாக உருக்கொள்ள அடிகளாரின் "தனித்தமிழ் இயக்கமே' அடிப்படையாகும்.  20-ஆம் நூற்றாண்டின் தமிழையும், தமிழக வாழ்வியலையும், அரசியலையும், சமய நெறியையும், இலக்கியக் கோட்பாட்டையும் வரையறைக்கு உட்படுத்தியவர்  மறைமலை அடிகளார்.
இந்தியாவை ஆங்கிலேயர் அடிமைப்படுத்தி வைத்திருக்கிறார்கள் என்ற உணர்வு 19-ஆம் நூற்றாண்டின்  இறுதியில்தான்  இந்திய மக்களுக்கு ஏற்படலாயிற்று. அக்கால சிற்றரசுகளின் மன்னர்களும்,  தேசிய  அரசியல் தலைவர்களும், கவிஞர்களும்  இங்கிலாந்து அரசிக்கும் அரசருக்கும் அரசுக்கும் தாங்கள் உட்பட்டு வாழ்பவர்களாகவே கருதி வாழ்ந்தனர். பள்ளிகளிலும் அலுவலகங்களிலும் இங்கிலாந்து அரசிக்கும் அரசருக்கும் வாழ்த்துப் பாடல் பாடிக் கொண்டிருந்தார்கள். 
அனந்தராம  பாகவதர், இங்கிலாந்து அரசியையும் அரசரையும் வாழ்த்திப் பாடல் கேட்டபோது,  (25-02-1900) அடிகளார் எழுதிக் கொடுத்துள்ளார். அரசியார் 1901-இல் இறந்த செய்தி அறிந்து வருந்தியுள்ளார்; அரசியார் மறைவுக்கு இரங்கற்பா தமிழில் எழுதி ஆங்கிலத்திலும் மொழிபெயர்த்து அனுப்புமாறு நல்லசாமிப் பிள்ளை  மடல் எழுதியுள்ளார்.
பாபு விபின் சந்திர பாலர்  சென்னைக்கு வந்திருந்தபோது பேசிய  இராஜாராம் மோகன் ராய் பற்றிய    சொற்பொழிவினைக் கேட்டார்.  சைவ சித்தாந்தமும் தமிழ் மொழிச் சிறப்பும் மனத்தில் பதித்திருந்த அடிகளார்  சென்னை வாழ்க்கையாலும்  கிறிஸ்துவக் கல்லூரியில் பணியாற்றியதாலும் அங்கிருந்த  ஆசிரியர்களாகிய  ஆங்கிலக் கிறிஸ்துவப் பாதிரியார்கள்  தொடர்பாலும்  பல சமயக் கருத்துகளை அறியலுற்றார்.  மேலும், மாக்ஸ் முல்லரின் மொழி பற்றிய கோட்பாடுகளையும், இந்து மதம் பற்றிய அவர் நூல்களையும் பயின்றார். அன்னிபெசண்டின் வழிகாட்டியாகிய கர்னல் ஆல்காட் சொற்பொழிவினைக் கேட்டார். 
வங்காளப் பிரிவினை 1905-இல் நிகழ்ந்ததற்குப் பின்னர்தான் இந்திய விடுதலைப் போராட்டம் சுடர்விட்டு எழுந்தது.  இந்த நேரத்தில் அடிகளாருக்கு வ.உ.சிதம்பரனாரும், சுவாமி வள்ளி நாயகமும் நட்பில் இருந்தனர். இவர்கள் இருவரும் திலகரின் தீவிரவாத சுதேசியத்தைப் பின்பற்றியவர்கள்.  அடிகளார் இயற்றிய சுதேசியப் பாடல்களைப் பெற்றுச்  சென்று இராமசேஷ ஐயர்  கணபதி கம்பெனியில்   அச்சிட்டு  அடுத்த நாள் (18-10-1905 ) கூட்டத்தில்  வழங்கியுள்ளார். மிதவாத காங்கிரஸ்தலைவர் கோகலேயின் மாநாட்டு அறிக்கையைப் படித்ததைத் தம் நாட்குறிப்பில் (25-01-1905) அடிகளார் எழுதி வைத்துள்ளார்.
"இந்தியாவின் பாதுகாவலர்' எனப் போற்றப்பெற்ற சுரேந்திரநாத் பானர்ஜி ஆங்கில அரசால்    சிறை செய்யப்  பெற்றதைக் கண்டித்து, சென்னையில் நடைபெற்ற கூட்டத்தில் (20-04-1906) அடிகளார் இயற்றிய ஆங்கிலப் பாடல் இராமசேஷ ஐயரால் அச்சிடப்பெற்று வழங்கப்பெற்றது. பாபு விபின் சந்திரபாலர் சென்னைக் கடற்கரையில் (மே 1, 3, 1907) ஆற்றிய உரையைக் கேட்டதுடன் கல்கத்தா காங்கிரஸ் நடவடிக்கைகள் பற்றிய நூலை வாங்கிப் படித்தார்.      
பங்கிம் சந்திரரின்  வங்காள மொழிப் பாடலான "வந்தே மாதரம்'கந்தசாமி முதலியாராலும், பாரதியாராலும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. அடிகளார் 25-6-1908-இல் மொழி பெயர்த்துள்ளார். பாலகங்காதர திலகர் அந்தமானுக்கு நாடு கடத்தப்பட்ட செய்தியைக் கேட்டதும் மிகவும் மனம் நொந்தார். 
மதன் மோகன் மாளவியா 1916 -இல் இந்து பல்கலைக்கழகம் ஏற்படுத்தியபோது,  "அவர் முயற்சிகள் வெற்றி பெறுக!' என்று வாழ்த்தி எழுதியிருக்கிறார். 
ஆனால்,  1920-இல் நடந்த  நாக்பூர் காங்கிரஸ் மாநாட்டில் விஜயராகவாச்சாரியார் பேசியதைப் பாராட்டிய அடிகளார், காந்தியடிகளின் ஒத்துழையாமை இயக்கம் பற்றிய கருத்துகள் தமக்கு ஒப்புதல் இல்லை என்கிறார். ஆயினும் "காந்தி, சி.ஆர். தாஸ் ஆகியோர் முயற்சிகள் வெற்றிபெற ஈசன் அருளட்டும்' என்கிறார்.
வட நாட்டில் நடந்த துப்பாக்கிச் சூடுகளை  (1929 -1932)  கண்டித்த அடிகளார், காவலர்களும் விடுதலைப் போராட்ட வீரர்களும் சண்டையிட்டுக்  கொள்வது அச்சமும் கவலையும் தருகிறது; அரசாங்கம் கொடுமைப்படுத்துவது மனவருத்தம் ஏற்படுத்துகிறது  என்று எழுதியுள்ளார்.  
காந்தியடிகள் (1932 ஜனவரி) கைது செய்யப்பட்டபோது, "சாதியில் உழலும் மக்களுக்காகக் காந்தி அடிகள் சிறை செல்லத் தேவையில்லை. மக்களுக்கு விடுதலைக்கு உரிய தகுதி இல்லை. அரசு அடக்கு முறை செய்கிறது. மக்களுக்கும் அரசுக்கும் இறைவன் அருள் புரிவானாக!'  என்று எழுதியுள்ளார். 
"திராவிடன்' இதழில் தொடர்ந்து எழுதி, திராவிட தேசியமும் வளர்த்தவர்; தனித்தமிழ், தமிழர் மதம், தமிழ் இலக்கியப் பதிப்பு, தமிழ் மேடைப் பேச்சு, தமிழ் எழுத்து, தமிழ் இதழ்கள் வெளியீடு, இலங்கை தென் ஆப்பிரிக்கத் தொடர்பு ஆகியவற்றால் தமிழ்த் தேசியத்துக்கும் அடித்தளம் அமைத்தவர்.
இந்திய அளவில் லாலா லஜபதிராய், திலகர், காந்தி என்னும் மூவேறு அரசியல் சக்திகள் தோன்றியதைப்  போல;  கர்னல் ஆல்காட், இராஜாராம் மோகன் ராய், சுவாமி  விவேகானந்தர் ஆகியோரின் மூவேறு சமுதாய, சமயக் கோட்பாடுகள் தோன்றியதைப்   போல;  தமிழ் நாட்டிலும் இந்திய தேசியம், திராவிட தேசியம், தமிழ் தேசியம் என்னும் மூவேறு தேசியக் கருத்துகள்  தோன்றியிருந்தன. இவற்றின் மூலமாகவும் வித்தாகவும் விளங்கியவர் மறைமலை அடிகளார்.
 

இன்று: (ஜூலை 15) மறைமலையடிகள் பிறந்த நாள்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/15/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/15/மறைமலையடிகளும்-தேசியமும்-2960565.html
2960559 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு Sunday, July 15, 2018 05:21 AM +0530 தெள்ளி யுணரும் திறனுடையார் தம்பகைக்கு
உள்வாழ் பகையைப் பெறுதல் - உறுதியே
கள்ளினால் கள்ளறுத்தல் காண்டும் அதுவன்றோ
முள்ளினால் முட்களையு மாறு. (பாடல்-54)

ஆராய்ந்து அறியும் ஆற்றலுடையார், தம் பகைவரிடத்து வாழும் உட்பகையாயினாரைத் துணையாகப் பெறுதல் வலிமையைப் பெறுதலேயாம். மற்றொரு வேறுபட்ட கள்ளினால் முன் குடித்த கள்ளின் வெறியை நீக்குதலைக் கண்கூடாகக் காண்கின்றோம். அது உட்பகையாயினாரைத் துணையாகப் பெறுதல், முள்ளினால் முள்ளைக் களைதலை ஒக்குமன்றோ? (க-து.) பகைவரிடத்து உட்பகையாய் வாழ்வாரைத் துணையாகப் பெறின் வெற்றி எளிதில் எய்தலா மென்றது இது. "முள்ளினால் முட்களையு மாறு' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/15/பழமொழி-நானூறு-2960559.html
2955568 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, July 8, 2018 02:22 AM +0530 கடந்த 21 ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்து நடைபெறும் நெய்வேலி புத்தகக் கண்காட்சியில், 12-ஆவது ஆண்டும் தினமணி நாளிதழின் சார்பில் சென்ற வியாழக்கிழமை கலந்து கொண்டது பெருமகிழ்ச்சி அளித்தது. நெய்வேலி லிக்னைட் போன்ற பொதுத்துறை நிறுவனம் ஒன்று தன்னுடைய ஊழியர்களுக்கு மட்டுமல்லாமல் கடலூர், விழுப்புரம் மாவட்டங்களைச் சேர்ந்த பொதுமக்களுக்கும் பள்ளி, கல்லூரி மாணவர்களுக்கும் இப்படியொரு சேவையைத் தொடர்ந்து செய்து வருவதைப் பாராட்டாமல் இருக்க முடியவில்லை.

கடலூர், விழுப்புரம் மாவட்டங்களிலுள்ள பள்ளிகளில் இருந்தெல்லாம் மாணவர்கள் புத்தகத் திருவிழாவுக்கு ஆயிரக்கணக்கில் அழைத்துவரப்படுவதும், அவர்களுக்குப் புத்தக வாசிப்பில் ஈடுபாட்டை ஏற்படுத்துவதும் அளப்பரிய சேவை. நெய்வேலி லிக்னைட் நிறுவனத்தின் செயல் இயக்குநரான என்.முத்து, மக்கள் தொடர்பு அதிகாரி டி. நாகமணி, துணைப் பொது மேலாளர் இ. சீனிவாசன் உள்ளிட்டோர் இந்த முறை புத்தகத் திருவிழாவிற்கான வரவேற்பு அதிகரித்திருப்பது குறித்தும், கண்காட்சியின் வடிவமைப்பு மேம்படுத்தப்பட்டிருப்பது குறித்தும் விளக்கியபோது மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.

நெய்வேலி புத்தகக் கண்காட்சியுடன் இணைந்து ஆண்டுதோறும் தொடர்ந்து சிறுகதை, கட்டுரை, குறும்படப் போட்டிகளை நடத்துவதும், புதிய படைப்பாளிகளை ஊக்குவிப்பதற்கு இதன் மூலம் தினமணிக்கு வாய்ப்பு அளிப்பதற்கும் நெய்வேலி லிக்னைட் நிறுவனத்திற்கும், நெய்வேலி புத்தகக் கண்காட்சிக் குழுவினருக்கும் எவ்வளவு நன்றி சொன்னாலும் தகும்.


புத்தகக் கண்காட்சிக்கு கடலூர் மாவட்டம் பெண்ணாடகத்தில் இருந்து "ஜெயசக்தி மழலையர் மற்றும் ஆரம்பப்பள்ளி' மாணவர்களை அழைத்துக்கொண்டு வந்திருந்தார் அதன் தலைமை ஆசிரியை கவிதா சுப்பிரமணியம். அவருடைய கணவர் சுப்பிரமணியம் அரசுப் பள்ளி ஆசிரியர். அவர்களை நெய்வேலி புத்தகக் கண்காட்சியில் சந்தித்தேன். அவர்கள், எஸ்.பி. கணேசன் எழுதிய "காமராஜ் வரலாறு' என்கிற புத்தகத்தை எனக்கு அன்பளிப்பாகத் தந்தனர். இதுவரை காமராஜ் குறித்து நான் அறிந்திராத பல செய்திகளை உள்ளடக்கி இருந்தது அந்த அற்புதமான புத்தகம்.

மும்பையிலிருந்து காங்கிரஸ் மகாசபை கூட்டம் முடிந்து தொடர் வண்டியில் காமராஜ் உள்ளிட்ட தென்னிந்திய பிரமுகர்கள் பலர் திரும்பிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆந்திர எல்லையை வண்டி அடைந்ததும் என். சஞ்சீவரெட்டி கைது செய்யப்படுகிறார். சென்னையை அடைந்ததும் தன்னையும் கைது செய்து விடுவார்கள் என்பதை முன்னெச்சரிக்கையாக உணர்கிறார் காமராஜ் . அரக்கோணம் ரயில் நிலையத்தில் வண்டி நின்றவுடன், தலையில் முண்டாசு கட்டிக்கொண்டு, கையில் சிறிய மூட்டையுடன் தன்னை யாரும் கவனிக்காத வண்ணம் கிராமத்தான் போல புகைவண்டி நிலையத்திலிருந்து வெளியேறுகிறார். அவர் கையில் இருந்த மூட்டையில்தான் காங்கிரஸ் மாநாட்டின் தீர்மான நகல் இருந்தது.

பேருந்தில் ராணிப்பேட்டை சென்றடைந்து, தன் நண்பர் கே.ஆர்.கல்யாணராம ஐயரின் வீட்டுக் கதவை இரவில் தட்டுகிறார். காவல் துறையினர் தன்னைக் கைது செய்ய வந்திருக்கிறார்கள் என எண்ணியபடி கதவைத் திறக்கும் கல்யாணராம ஐயருக்கு வியப்பும் திகைப்பும் கலந்த இன்ப அதிர்ச்சி. 
தன்னைக் கைது செய்ய எந்த நேரமும் காவல் துறையினர் வருவார்கள் என்பதால், ஜனாப் முகம்மது சுலைமான் என்கிற நண்பர் ஒருவரின் தோட்டத்தில் உள்ள வீட்டில் காமராஜை தங்க வைக்கிறார்கள். அப்போது காமராஜ் சுலைமானிடம் , ""தலைமறைவாக இருக்கிற, அரசாங்கத்தால் தேடப்பட்டு வரும் ஆகஸ்ட் போராட்டக்காரருக்கு அடைக்கலம் கொடுத்தால் வரும் பின்விளைவுகளைப் பற்றித் தெரியுமல்லவா?'' என்கிறார். 

அதற்கு சுலைமான் தந்த பதில்: ""தேசத்துக்காக நீங்கள் இவ்வளவு துன்பப்படும்போது, கேவலம் இந்த "பிஸாத்து' இடத்தைக் கொடுக்க பயந்தால் நானெல்லாம் ஓர் ஆம்பிளையா?''

இதுபோன்ற பல்வேறு சம்பவங்கள் "காமராஜ் வரலாறு' புத்தகத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. அதுமட்டுமல்லாமல், காமராஜ் ஆட்சிக் காலத்தில் அவரது அரசு செய்த சாதனைகள் முழுவதும் புள்ளிவிவரங்களுடன் இந்தப் புத்தகத்தில் இணைக்கப்பட்டிருப்பது மிகப்பெரிய சிறப்பு.

விருதுநகரில் "காமராஜ் விழிப்புணர்வு மையம்' என்கிற அமைப்பை ஏற்படுத்தி, அதன் மூலம் காமராஜின் புகழைப் பரப்பிக் கொண்டிருக்கும் எஸ்.பி.கணேசனை அடுத்த முறை விருதுநகர் சென்றால், கட்டாயம் சந்தித்து, இப்படியொரு புத்தகத்தைத் தமிழகத்துக்குத் தொகுத்து அளித்ததற்கு நன்றி கூறி பாராட்ட வேண்டும். இந்தப் புத்தகம், ஆங்கிலத்திலும் ஏனைய இந்திய மொழிகளிலும் மொழிபெயர்க்கப்பட வேண்டிய ஆவணப் பதிவு.

-----------------------


சென்ற ஆண்டு ஜூலை மாதம், அண்ணா நகரில் உள்ள பேராசிரியர் கவிஞர் மு.பி.பாலசுப்பிரமணியன் வீட்டுக்குச் சென்றிருந்தேன். ஒவ்வொரு முறை திருமங்கலம் பகுதியைக் கடந்து செல்லும் போதும் அவரது நினைவு வரும். அவர் அனுப்பித்தரும் "அறிவியில் தமிழ்' இதழ் எனக்கு அவர் மீது தனி மரியாதையை ஏற்படுத்தித் தந்திருந்தது. 
சென்னை, காஞ்சிபுரம் பச்சையப்பன் கல்லூரிகளில் தமிழ்ப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றி, காஞ்சிபுரம் பச்சையப்பன் ஆடவர் கல்லூரியின் முதல்வராகப் பணியாற்றி, பணி ஓய்வு பெற்றவர் அவர். தமிழ் இலக்கியத்தில் ஆழங்காற்பட்ட புலமையும், தமிழ் மொழியின் மீது தாளாப் பற்றும் கொண்டவர். அவருடன் ஏறத்தாழ இரண்டு மணி நேரத்திற்கு மேல் அளவளாவிக் கொண்டிருந்ததால், நேரம் போனதே தெரியவில்லை.
கவிஞராகவும், தமிழ் அறிஞராகவும் பரவலாக அறியப்படும் முனைவர் மு.பி.பாலசுப்பிரமணியன், மலேசியாவில் நடந்த முதலாவது உலகத் தமிழ் மாநாட்டிலும், தொடர்ந்து மொரீஷியசில் நடந்த உலகத் தமிழ் மாநாட்டிலும் கலந்துகொண்ட சிறப்புக்குரியவர். மொரீசியஸ், மலேசியா, சிங்கப்பூர், இலங்கை முதலிய அண்டை நாடுகள் மட்டுமல்லாமல், கனடா, சுவிட்சர்லாந்து, பிரான்ஸ் என்று சர்வதேச அளவிலும் தமிழ் பரப்பிய பெருமை இவருக்குண்டு.
இவருடைய படைப்புகளான "வாணிதாசன் கவிதைகள் பற்றிய ஆய்வு', "அலைகடலுக்கு அப்பால்' என்கிற அவரது அயல் நாட்டுப் பயண அனுபவங்கள் குறித்த பதிவு ஆகியவை மட்டுமல்லாமல், அவருடைய மகளும் சென்னை, பாரிமுனை பச்சையப்பன் கல்லூரி மேல்நிலைப் பள்ளியில் முதுநிலை தமிழாசிரியருமான முனைவர் பா.கலையரசி எழுதித் தொகுத்த "முனைவர் மு.பி.பா.வின் தமிழ்ப் பணிகள்' என்கிற புத்தகத்தையும் என்னிடம் தந்தார்.
முனைவர் மு.பி.பா.வின் தமிழ்ப் பணிகள் குறித்த முனைவர் பா.கலையரசியின் பதிவுகளைப் படித்தபோது, பேராசிரியரின் சிறப்புகள் மலைப்பை ஏற்படுத்தின. காஞ்சிபுரத்தில் அண்ணா நடத்திய "காஞ்சி' இதழில் பொறுப்பாசிரியராக அவர் பணியாற்றி இருக்கிறார் என்பது எனக்குப் புதிய செய்தி. 

விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்தது "துருவேறிய தூரிகைகள்' என்கிற கவிஞர் சாமி கிரீஷின் முதல் கவிதைத் தொகுப்பு. இவருடைய கவிதைகளில் தனித்துவமாய் நிற்பது சமூகச் சீற்றம். அந்தத் தொகுப்பிலிருந்து ஒரு கவிதை:

ஒரு கன்னத்தில் 
அறைந்தால்
மறுகன்னத்தை 
காட்டலாம்தான்..
நாங்கள்
அடிவயிற்றில் அல்லவா 
அடிக்கப்படுகிறோம்...

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/08/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2955568.html
2955567 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கட்டளைக்கல்: பொருள் என்ன? - த.ஜெகதீசன் DIN Sunday, July 8, 2018 02:20 AM +0530 "பெருமைக்கும் ஏனைச் சிறுமைக்கும் தத்தம்
கருமமே கட்டளைக் கல்'

பொருட்பாலில் (அரசியல்) 505-ஆவது திருக்குறளான இதற்கு, "ஒருவருடைய பெருமையையும் அல்லது சிறுமையையும் அவருடைய செயல்களையே உரைகல்லாகக் கொண்டு இவ்வுலகு தீர்மானிக்கிறது' என்றே உரையாசிரியர்கள் அனைவரும் பொருள் சொல்லி இருக்கிறார்கள். அவர்களுள் மணக்குடவர் மட்டும் ""பெருமைக்கும், சிறுமைக்கும் ஒருவரின் செயல்கள் படிக்கல்லாக அமையும்'' என்று பொருள் கூறியிருக்கிறார்.
கட்டளைக்கல் என்பது உரைகல்லுமில்லை; படிக்கல்லுமில்லை. எவருமே தன்னுடைய செயல்களை சுய சோதனைக்குட்படுத்தி தனது வாழ்வையும் அல்லது தாழ்வையும் தீர்மானித்துக் கொள்வதில்லை. அதுபோலவே ஒருவருடைய செயல்களை பிறர் உரசிப் பார்த்துத் தீர்ப்பு சொல்வதால் அவருக்குப் பெருமையோ அல்லது சிறுமையோ வரப்போவதில்லை.

"தானே தனக்குப் பகைவனும் நட்டானும்
தானே தான்செய்த வினைப்பயன் துய்ப்பானும்'

என்பது திருமந்திரம் எடுத்துக்காட்டும் உண்மை. அதனால், கட்டளைக்கல் என்பதை உரைகல் என்று சொல்வது சரியாக இருக்க முடியாது. மேலும், தமிழகத்தின் எப்பகுதியிலும் தங்கத்தைத் தரங்காண உதவும் உரைகல்லை நகைத் தொழில் செய்பவர்கள் எவரும் "கட்டளைக்கல்' என்று சொல்வதில்லை. ஆகவே, கட்டளைக்கல் என்ற சொல்லுக்கு வேறு உண்மையான பொருள் இருத்தல் வேண்டும்.

திருவள்ளுவர், கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் குளச்சல் அருகே அமைந்துள்ள திருநாயனார் குறிச்சி என்ற ஊரில் பிறந்தவர் என்பது தற்போதைய ஆராய்ச்சியின் முடிவு. இந்தச் சிற்றூரில் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட சிவாலயம் ஒன்று உள்ளது. குமரி மாவட்டத்திலுள்ள சிவாலங்களில் மிகப் பழைமையான ஆதிசிவன் கோயில் இதுவேயாகும். இங்கே கருவறையின் இடது பக்கம் ஒரு சித்தர் பீடம் அமைந்துள்ளது. இதை திருவள்ளுவர் சித்தி பெற்ற இடம் என்றே பலரும் நம்புகின்றனர்.

"திருவள்ளுவ நாயனார் குறிச்சி' என்ற நீண்ட பெயரே தற்போது "திருநாயனார் குறிச்சி' என்று குறுகியுள்ளது. இவர் குமரி மாவட்டத்தில் வாழ்ந்ததால் திருக்குறளில் ஆங்காங்கே தனித்துவம் வாய்ந்த குமரித் தமிழின் சொல்லாட்சியைக் காணமுடிகிறது. நீட்டம், வெள்ளம் போன்ற குமரித்தமிழின் பல சொல்லாட்சிகளைக் குறிப்பிடலாம். அவற்றுள் ஒன்றுதான் கட்டளைக்கல்.
செங்கல் செய்யப் பயன்படும் மர அச்சு குமரி மாவட்டத்தில் "கட்டளை' என்ற பெயரில் அழைக்கப்படுகிறது. கட்டளை என்னும் அச்சைப் பயன்படுத்திச் செய்யப்படும் கல் "கட்டளைக்கல்.' அதுவே சூளையில் வெந்து, சிவந்த பின் "செங்கல்' என்று பெயர்பெறும்.

கட்டுமானத்துக்குப் பயன்படுத்தப்படும் கட்டளைக் கல்லின் தரத்தைப் பொறுத்தே கட்டடத்தின் தரம் அமையும். அது போன்றே ஒரு மனிதனின் வாழ்வுக்கும் அல்லது தாழ்வுக்கும் அவனுடைய செயல்களே கட்டுமானப் பொருளாக அமையும் என்பதே இக்குறளின் எளிய பொருள்.

ஆகவே, கட்டளைக்கல் என்பதை "உரைகல்' என்று சொல்வது சரியல்ல. திருவள்ளுவர் குமரி மாவட்டத்தில் பிறந்தவர் என்ற கருத்துக்கு இக்குறள் மேலும் வலுவூட்டுகிறது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2016/8/9/1/w600X390/Thiruvalluvar3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/08/கட்டளைக்கல்-பொருள்-என்ன-2955567.html
2955566 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கல்கியும் முன்ஷியும்! எஸ்.விட்டல் DIN Sunday, July 8, 2018 02:18 AM +0530 குலபதி கே.எம். முன்ஷி மிக அற்புதமானதொரு வாழ்க்கை வாழ்ந்தவர். குஜராத்தி இலக்கியத்துக்கு அவர் அளித்த பங்களிப்பு மிக அதிகம். வேதங்கள், புராணங்கள் என்பதில் தொடங்கி வரலாற்றுப் புதினங்கள், நாடகங்களுடன் சிந்தனையைத் தூண்டும் கட்டுரைகள் எழுதியது மட்டுமல்லாமல் சுதந்திரப் போராட்டம், மாநிலங்கள் இணைப்பு தொடர்பாகவும் நூல்கள் எழுதியுள்ளார்.
அதேபோன்று, தமிழ் எழுத்தாளர்களில் ஜாம்பவானாகத் திகழ்ந்தவர் கல்கி ஆர்.கிருஷ்ணமூர்த்தி. அவர் சுதந்திரப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டதுடன், மூதறிஞர் ராஜாஜியின் வலது கரமாகவும் திகழ்ந்தார். நவீனத் தமிழுக்கு அவரது பங்களிப்பு அளப்பரியது. இசை, நாடகம், திரைப்படம் ஆகியவை குறித்த தலைசிறந்த விமர்சகராகத் திகழ்ந்ததுடன், பற்றி எரியும் பிரச்னைகள் குறித்து ஆழ்ந்த தாக்கம் ஏற்படுத்தும் கட்டுரைகளையும் எழுதியவர். 
சோழர்கள் மற்றும் பல்லவர்களின் பொற்கால ஆட்சியை வாசகர்களின் மனத்தில் நிழலாட வைத்த வரலாற்றுப் புதினங்களான "பொன்னியின் செல்வன்', "சிவகாமியின் சபதம்', "பார்த்திபன் கனவு' போன்றவை அவரது சிறந்த பங்களிப்புகளாகும். தலைமுறை கடந்தும் தமிழர்களை இந்த வரலாற்றுப் புதினங்கள் ஈர்த்து வருகின்றன.
கே.எம்.முன்ஷி 1887 டிசம்பர் 30-இல் பிறந்தவர். கல்கி 1899 செப்டம்பர் 9-இல் பிறந்தவர். முன்ஷி 1971 பிப்ரவரி 8-ஆம் தேதியும், கல்கி 1954 டிசம்பர் 5-ஆம் தேதியும் இவ்வுலக வாழ்வை நீத்தனர். எழுத்துலகின் எல்லாப் பரிமாணங்களையும் தொட்டிருந்தபோதும், இருவருமே காலத்தால் அழியா வரலாற்றுப் புதினங்களைப் படைத்தனர் என்பதுதான் அவர்களின் தனிச்சிறப்பு.
வரலாறு குறித்து பள்ளியிலும், கல்லூரியிலும் படித்ததுடன் பாரதிய கலாசாரத்தின் மீதான ஆழ்ந்த பற்று காரணமாக முன்ஷி அதில் மூழ்கி முத்தெடுத்தார் என்றே கூறலாம். அதேசமயம், சுதந்திரப் போராட்டத்தில் ஈடுபடுமாறு மகாத்மா காந்தி 1920-இல் அழைப்பு விடுத்தபோது, எஸ்.எஸ்.எல்.சி.
தேர்வு கூட எழுதாமல், போராட்டத்தில் குதித்தவர் கல்கி. சுதந்திரப் போராட்டத்தில் மற்றொரு மிகப் பெரும் ஆளுமையான ராஜாஜியின் நம்பிக்கைக்குரிய தொண்டராகி, அவரது நிழலாகவே மாறினார்.
சுதந்திரப் போராட்டத்தில் தீவிரமாகப் பங்கேற்றதனால் ஊக்கம் பெற்ற முன்ஷி, "ஸ்வப்ன திரிஷ்டா' என்ற புதினத்தைப் படைத்தார். 1905-இல் வங்கத்தை கர்ஸன் இரண்டாகப் பிரித்தார். அவரது இந்த நடவடிக்கை நமது சுதந்திரப் போராட்டத்தை தீவிரமாக்கியது. இந்தத் தருணத்தில் கிளர்ந்தெழுந்த இளைய தலைமுறையை மையப்படுத்தி "ஸ்வப்ன திரிஷ்டா' புதினம் அமைந்திருந்தது.
கொள்கைப் பிடிப்புள்ள இளைஞர்களின் வாழ்வில் சுதந்திரம் தொடர்பான தீவிரமான கருத்துகள் எப்படிப்பட்ட தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி இருந்தன என்பதை "ஸ்வப்ன திரிஷ்டா' படம்பிடித்துக் காட்டியது. சூரத் காங்கிரஸ் மாநாட்டில் (1907) தீவிரவாதிகளுக்கும், மிதவாதிகளுக்கும் இடையே ஏற்பட்ட பிளவு தொடர்பான நேரடி விவரங்கள் இந்த நூலில் இடம்பெற்றுள்ளன. முன்ஷி, பாரதத்தின் சுதந்திரத்துக்கான வேள்வியில் குதித்த இளைஞர்களின் எண்ண ஓட்டத்தின் பரிமாணங்கள் அனைத்தையும் மிக அற்புதமாகத் தீட்டியிருந்தார்.
மணியாச்சி ரயில் நிலையத்தில் வாஞ்சிநாதனால் ஆஷ் கொல்லப்பட்டது, 1919 ஜாலியன்வாலாபாக் படுகொலை ஆகியவற்றின் பின்னணியில் தமிழகத்தில் நடைபெற்ற சுதந்திரப் போராட்டம் குறித்து கல்கி தனது புதினமான "சோலைமலை இளவரசி' யில் பதிவு செய்திருந்தார்.
சுதந்திரப் போராட்டத்தில் ஊக்கத்துடன் செயல்பட்ட இளைஞர்கள், அதன் பின்னர் வாழ்க்கையின் கடினமான நிதர்சன போக்கால் எவ்வாறு கொள்கைப் பிடிப்பை இழந்தனர் என்பதை சில கதாபாத்திரங்கள் வழியாக முன்ஷி எடுத்துக் காட்டியிருந்தார்.
ஆனால், சோலைமலை இளவரசியில், போராட்டத்தின் மீதான காதல் சற்றும் குறையாமல் இருப்பதை தேவதைக் கதைகளில் வருவதுபோல கல்கி வர்ணித்திருப்பதை வாசகர்களால் காணமுடியும். ஒரே சுதந்திரப் போராட்ட வரலாற்றை வெவ்வேறு கோணங்களில், தங்களது தனித்துவ முத்திரையுடன் இருபெரும் ஜாம்பவான்களும் இலக்கியப் பொக்கிஷங்களாக செதுக்கினர். அவை காலத்தால் அழியாத காவியங்களாக இன்றும் மக்கள் மனத்தில் நீக்கமற நிறைந்திருக்கின்றன.
கல்கி தனது மற்றொரு புதினமான "அலை ஓசை'யில் சுதந்திரப் போராட்டத்தை சற்று விரிவாகக் கையாண்டிருந்தார். மகாத்மா காந்தியின் தலைமையிலான சுதந்திரப் போராட்டம் தமிழ்நாட்டின் உள்பகுதிகளில் கூட எத்தகைய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி இருந்தது என்பதை விவரித்திருந்தார். அந்தக் காலகட்டத்தில் சுதந்திரப் போராட்ட சூழ்நிலைக்கே நம்மை அழைத்துச் சென்றார். அந்தப் புதினம் மகாத்மா காந்தியின் கொலையுடன் நிறைவுறுகிறது. அதே நாளில் கதாநாயகியும் இறக்கிறார். இந்த நாவல் சாகித்ய அகாதெமி விருதைப் பெற்றது குறிப்பிடத்தக்கது. இருவரிடையேயும் பல ஒற்றுமைகளும் உள்ளன. இருவருமே தங்கள் மொழிகளில் வல்லுநர்களாக விளங்கினர். தங்களது எழுத்தின் மூலம் புதினங்கள் நவீனத்துவம் பெறுவதற்கு வழிவகுத்தனர்.
சம்ஸ்கிருதத்தில் ஆழ்ந்த புலமை பெற்றிருந்ததால், முன்ஷியின் பாணி எழில் கொஞ்சும் நடையிலிருந்தது. செவிக்கு குளர்ச்சியூட்டும் வகையில் சம்ஸ்கிருதம், குஜராத்தியின் மரபுத் தொடர்களைக் கையாண்டதன் மூலம் அவரது எழுத்து இசை போன்று அமைந்தது. மக்களின் குணாதிசயங்கள், அரசியல் சூழ்ச்சிகள் குறித்த அவரது வர்ணனை நுட்பமான வேற்றுமைகளை நயமாக எடுத்துரைத்தது.
எழுத்தாளர்கள் கையாளும் சொற்களே சாதாரண எழுத்தாளர்களில் இருந்து ஜாம்பவான்களை வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறது. ஷேக்ஸ்பியரிடம் இந்தச் சிறப்புத் தன்மை இருந்தது. அதே சிறப்புத் தன்மை முன்ஷியிடமும், கல்கியிடமும் இருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது. மொழியின் செழுமையும், அற்புதமான சொற்கள் பயன்பாடும் மொழி வல்லுநர்களுக்கு சிறப்பு சேர்க்கின்றன. இருவருடைய புதினங்களையும் அவர்களது தாய்மொழியில் படித்தால்தான், இந்தச் சிறப்பை புரிந்து கொள்ள முடியும்.
வரலாற்றுப் புதினங்களைப் பார்த்தோமானால், முன்ஷியின் புதினங்களில் சம்ஸ்கிருத இலக்கியங்களில் பின்பற்றப்பட்ட மரபுகளின் தாக்கம் அதிகமாக இருக்கும். உதாரணமாக, அவரது "ராஜாதிராஜ்', "பாடணானி பிரபுதா' ஆகிய புதினங்களில் கதாபாத்திரங்கள் நிறைவு பெற்றுவிடும். இந்தப் பாணி சம்ஸ்கிருத இலக்கியங்களில் கையாளப்படுகிறது. 
அவரது புகழ்பெற்ற "பிருத்வி வல்லப்' புதினத்தில் மிருணாள் தேவி கதாபாத்திரம் குறித்து அவருக்கும், மகாத்மா காந்திக்கும் கருத்துப் பரிமாற்றம் நிகழ்ந்துள்ளது. இந்தக் கதாபாத்திரங்களைத் தான் குறிப்பிட்ட குணங்களின் பிரதிநிதியாகவே பார்ப்பதாகவும், ஒழுக்க நெறிகளைக் கற்பிக்கின்ற படைப்பாகப் பார்க்கக் கூடாது என்கிறார் முன்ஷி.
கல்கியின் வரலாற்றுப் புதினங்களான பொன்னியின் செல்வன், சிவகாமியின் சபதம், பார்த்திபன் கனவு போன்றவை ராஜராஜ சோழனின் சிறப்பையும், தனது சித்தப்பாவான உத்தம சோழனுக்காக ராஜ பதவியை ஏற்காமல் தியாகம் புரிந்ததையும், பின்னர் பதவியேற்று சிறப்பாக ஆட்சி புரிந்ததையும் மக்களை உணரவைத்தன.
தமிழ் நாட்டில், தங்களது மொழி, தங்களது ஆட்சியாளர்களின் பராக்கிரமம் குறித்த பெருமை எப்போதுமே உண்டு. தமிழ்ப் புலவர்களுக்கு ஆட்சியாளர்கள் அளித்த ஆதரவு தனித்துவம் வாய்ந்தது. தமிழ்ப் பெருமைக்கும், கலாசாரத்துக்கும் அழியா ஆதாரமாக மூன்று தமிழ்ச் சங்கங்களும் விளங்கின. 
அதேபோல, குஜராத்திலும் சம்பிரதாயங்கள் (வழிமுறைகள்) குறித்த பெருமையும், உள்ளூர் பெருமையும், மொழிக்கு மட்டுமல்லாமல் ஆட்சியாளர்களுக்கும் செழுமையான அடையாளத்தை அளித்தன. அத்துடன், தொடர் வர்த்தக மரபும், கடல்சார் வரலாறும் அவர்களது பெருமைக்கு வலுசேர்த்தன. சோம்நாத் கோயிலின் மீது முகமது கஜினி தாக்குதல் நடத்தியது குறித்த முன்ஷியின் எண்ண ஓட்டத்தை அவரது "ஜெய் சோம்நாத்' புதினத்தில் காண முடியும்.
கல்கி, முன்ஷி போன்றவர்கள் வரலாற்றை கண்முன் கொண்டு வந்து நிறுத்தியதுடன், கதாபாத்திரங்களையும் மறக்க முடியாததாக்கினர். 
அவர்களது கற்பனைக் கதாபாத்திரங்களும் உயிரோட்டம் பெற்றன. கல்கியின் பூங்குழலியும், முன்ஷியின் சுலோசனாவும் அத்தகைய தன்மை பெற்றவை ஆகும். இவை அவர்களது எழுத்தின் வலிமையைப் பறைசாற்றுகின்றன. 

கட்டுரையாளர்: (முன்னாள்) தலைமை இந்திய ஊழல் கண்காணிப்பு ஆணையர்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/8/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/08/கல்கியும்-முன்ஷியும்-2955566.html
2955565 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 32: 4-மோனை எதுகைகளின் வகை (1) "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, July 8, 2018 02:14 AM +0530 எழுத்து, அசை, சீர், தளை, அடி, தொடை என்பவை செய்யுளின் உறுப்புகள். இவை யாவும் காரணப்பெயர்கள். எழுதப்படுவதனால் "எழுந்து' என்ற பெயர் உண்டாயிற்று. "அசைத்தல்' என்பதற்குக் "கட்டுதல்' என்பது பொருள். எழுத்துக்களை இணைத்துக் கட்டி நடக்கச் செய்வதனால் "அசை' என்ற பெயர் வந்தது. சீர் என்பது தாளத்துக்குப் பெயர். வரையறையான ஓசையே (தஏவபஏங) தாளம் ஆகும். செய்யுட்களில் அந்த வரையறை அமையும்படி செய்வதனால் "சீர்' என்ற பெயர் வந்தது.
தளை என்றால் பிணைப்பது என்று பொருள்; விலங்குக்கும் பெயர். அது சீரையும் பிணைப்பதனால் "தளை' என்றார்கள். தளை என்ற சொல் "தள்' என்ற பகுதியிலிருந்து வந்தது. தளையமைந்து நிற்றலைத் தட்டல் என்று சொல்வது பழைய மரபு. வெண்டளை தட்டு நிற்கும் என்றால், வெண்டளை அமைந்து நிற்கும் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும். இப்போது புலவர்கள் பேச்சில், தளை தட்டுகிறது என்றால், தளை தவறுகிறது என்று பொருள் கொள்கிறோம். அடுத்து நடப்பதால் "அடி' ஆயிற்று. பாட்டு நடப்பதற்கு அடிபோல் உதவுவதால் இப்பெயர் வந்ததாகவும் கொள்ளலாம்.
"தொடை' என்பது தொடுக்கப்பெறுவது என்னும் பொருளுடையது. தொடுக்கும் மாலைக்கும் தொடை யென்று பெயர் உண்டு. அழகு பெறத் தொடுக்கும் மாலை போலச் செய்யுளில் அழகு அமைய அமைவது தொடை. தொடைகள் எட்டு: மோனை, இயைபு, எதுகை, முரண், அளபெடை, அந்தாதித் தொடை, இரட்டைத் தொடை, செந்தொடை இவற்றில் முதல் ஐந்தும் சிறப்பானவை. அவற்றிலும் எதுகை, மோனை என்னும் இரண்டையுமே இப்போது பாவாணர்கள் கவனித்து அமைத்து வருகிறார்கள்.
எதுகை, மோனை என்னும் இரண்டு தொடைகளையும் பற்றி ஓரளவு முதல் பாகத்தில் தெரிந்து கொண்டோம். இனி அவற்றின் வகைகளையும் பிற தொடைகளையும் பற்றிக் கவனிப்போம்.
முதலில் சொன்ன ஐந்து தொடைகளில் ஒவ்வொன்றும் எட்டு வகைப்படும். ஒவ்வொரு வகைக்கும் ஒவ்வொரு பெயர் உண்டு. மோனையின் வகை எட்டாவன: 1. அடிமோனை, 2. இணைமோனை, 3. பொழிப்பு மோனை, 4. ஒரூஉ மோனை, 5. கூழை மோனை, 6. மேற்கதுவாய் மோனை, 7. கீழ்க்கதுவாய் மோனை, 8. முற்று மோனை. அடி, இணை, பொழிப்பு, ஒரூஉ, கூழை, மேற்கதுவாய், கீழ்க்கதுவாய், முற்று என்னும் எட்டு அடைகளையும் மற்ற நான்கு தொடைகளோடு இயைந்து அவைகளிலும் ஒவ்வொன்று எவ்வெட்டு வகையாதலைக் காணலாம்.
ஒரு சீரின் முதல் எழுத்தும் மற்றொரு சீரின் முதல் எழுத்தும் ஒன்றி வருவது மோனை. மோனை என்பதற்கு முன்னிடம் என்பது பொருள். மோனையை முதல் தொடை என்று சொல்வார்கள். 
செய்யுளின் அடிதோறும் முதற் சீரின் மோனை அமைவது அடிமோனை.
"மாவும் புள்ளும் வதிவயிற் படர
மாநீர் விரிந்த பூவும் கூம்ப
மாலை தொடுத்த கோதையும் கமழ
மாலை வந்த வாடை
மாயோ னின்னுயிர்ப் புறத்திறுத் தன்றே'
இந்த நேரிசை ஆசிரியப்பாவில் அடிதோறும் மோனை வந்தது. இது அடிமோனை. அடிமோனை அமையும்படி பாட வேண்டும் என்ற வரையறை இல்லை. இப்படியே அடிதோறும் எதுகை அமைவது அடி எதுகை.
"வண்ண மேவிய மாமயில் மேல்வரும்
அண்ணல் வேற்கரத் தாறுமு கன்பதம்
நண்ணி நாளும் நயந்து பணிந்தவர்
எண்ணம் யாவும் இனிதுறும் என்பவே'
இப்பாட்டில் அடிதோறும் முதற்சீரில் எதுகை அமைந்தமையால் இது அடி எதுகை. செய்யுள் இயற்றுவார் அடி எதுகை அமையும்படி பாட வேண்டும். எல்லாப் புலவர்களுடைய பாட்டிலும் பெரும்பாலும் அடியெதுகை அமைந்திருப்பதைக் காணலாம்.
(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/08/கவி-பாடலாம்-வாங்க---32-4-மோனை-எதுகைகளின்-வகை-1-2955565.html
2955564 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, July 8, 2018 02:11 AM +0530 அல்லல் ஒருவர்க் கடைந்தக்கால் மற்றவர்க்கு
நல்ல கிளைகள் எனப்படுவார் - நல்ல
வினைமரபின் மற்றதனை நீக்கும் அதுவே
மனைமர மாய மருந்து. (பாடல்-53)


ஒருவர்க்குத் துன்பம் வந்தமையுமானால், அவருக்கு நெருங்கிய உறவினர் என்று சொல்லப்படுபவர்கள், நல்ல செயல் முறையான் அத்துன்பத்தை நீக்க முற்படுக. அச்செயல், இல்லின்கண் உள்ள மரமாகிய மருந்தினையொக்கும் அல்லலுற்றார்க்கு. (க-து.) அல்லலுற்ற காலத்து அவ்வல்லலை நீக்குபவரே சுற்றத்தார் எனப்படுவார். "மனை மர மாய மருந்து' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/08/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2955564.html
2950827 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கரிகாலனும் மிகைக்கண் மன்னனும் DIN DIN Sunday, July 1, 2018 01:27 AM +0530 மன்னன் கரிகாலன், முதலாம் பெருநெல்கில்லியின் பெயரனும் இளம்சேட் சென்னியின் மகனுமாவான். தோல்வியே கண்டறியாத அவன் காவிரிக்குக் கரை எழுப்பும்போது நடந்த சுவையான நிகழ்ச்சியை கலிங்கத்துப்பரணி கூறுகிறது.
 கரிகாலன் காவிரிக்குக் கரை எழுப்பும்போது சிற்றரசர்கள் பலரும் அவன் கட்டளையை ஏற்று கரை அமைத்தனர். ஆனால், பிரதாபருத்ரனுக்கு சிவபெருமானைப் போல் நெற்றியிலும் ஒரு கண் இருந்ததால், கர்வம் கொண்டு, கரிகாலனின் ஆணையை மதிக்காமல் நீ யார் சொல்ல, நான் யார் கேட்க? என ஆர்ப்பரித்தான். அதனால், அவனுடைய உருவத்தை ஓவியமாக வரைந்து வருமாறு ஓவியருக்குக் கட்டளையிட்டான் கரிகாலன். ஓவியத்தை வரைந்து கரிகாலனிடம் சமர்ப்பித்தான் ஓவியன்.
 உடனே பிரதாபருத்ரனின் ஓவியத்தில் மிகையாக அவனுக்கு இருந்த மூன்றாவது கண்ணை கரிகாலன் காலால் மிதிக்க, அப்போது பிரதாபருத்ரன் நெற்றிக்கண்ணை இழந்து கரிகாலன் கட்டளையை ஏற்று கரை அமைக்கும் பணியில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டான் என்பது வரலாறு.
 மேலும், எக்காலத்திலும் புறமுதுகு காட்டி ஓடாத சேர, பாண்டிய அரசர்களைத் தோல்வியுறச் செய்து அவர்கள் இடுப்பில் கந்தைத் துணியை அணிவித்து, தலையில் அகல் விளக்கை ஏற்றிவைத்து, தன் ஆற்றலை வெளிப்படுத்தி அதனை இமயத்தில் பொறித்தான் கரிகாலன் (பா.200) என்கிறார் ஜெயங்கொண்டார்.
 தொழு மன்னரே கரை செய் பொன்னியில்
 தொடர வந்திலா முகரியைப் படத்து
 எழுதுக என்று கண்டு இது மிகைக் கண் என்று
 இங்கு அழிக்கவே அங்கு அழிந்ததும் (198)
 - உ. இராசமாணிக்கம்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/1/w600X390/KALIJALAN.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/01/கரிகாலனும்-மிகைக்கண்-மன்னனும்-2950827.html
2950826 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, July 1, 2018 01:26 AM +0530 இந்த ஆண்டுக்கான சாகித்ய அகாதெமியின் பால சாகித்ய விருது கிருங்கை சேதுபதிக்கு வழங்கப்பட்டிருப்பது மிகவும் மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது.
 சென்னை கம்பன் கழகம் உருவாக்கிய நட்சத்திரப் பேச்சாளர்களில் ஒருவரான கிருங்கை சேதுபதி பங்குபெறாத தமிழ் இலக்கிய விழாக்கள் எதுவும் இருக்க வழியில்லை. குன்றக்குடி ஆதீனத்தின் செல்லப் பிள்ளையான கிருங்கை சேதுபதி, பள்ளிப் பருவத்திலிருந்தே சிறுவர் இலக்கியப் படைப்பாக்கத் துறையில் ஈடுபட்டு வருபவர். தனது 16ஆவது வயதில் "பூந்தளிர்' இதழில் வாண்டு மாமா மூலம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு, "தினமணி'யின் சிறுவர் மணி மற்றும் பல்வேறு இதழ்களில் தொடர்ந்து எழுதி வருபவர். இவரது "சிறகு முளைத்த யானை' கவிதைத் தொகுப்புக்கு பால சாகித்ய விருது கிடைத்துள்ளது.
 நான் பொறாமையும் ஆச்சரியமும் படும் படைப்பாளிகளில் கிருங்கை சேதுபதியும் ஒருவர். மாதம் தவறினாலும் தவறுமே தவிர இவரது கவிதைத் தொகுப்போ, கட்டுரைத் தொகுப்போ, இலக்கிய ஆய்வோ புத்தகமாக வெளிவருவது தவறுவதில்லை. கல்லூரியில் தமிழ்ப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றிக் கொண்டு, பல்வேறு இலக்கிய மேடைகளிலும் தவறாமல் பங்கேற்று, தொடர்ந்து புத்தகங்களையும் இவரால் எப்படித்தான் ஓய்வு ஒழிவு இல்லாமல் எழுத முடிகிறதோ என்கிற மலைப்புதான் இவர் மீதான பொறாமைக்கும் வியப்புக்கும் காரணம்.
 
 எனக்கு எப்போதோ கிருங்கை சேதுபதி தந்த, "நம்முடன் வாழ்கிறார் நம்மாழ்வார்' என்கிற அவரது புத்தகம் இப்போது நினைவுக்கு வந்தது. படிக்க வேண்டும் என்று எடுத்து வைத்திருந்து படிக்காமலேயே மேஜையில் பல மாதங்களாக, கிருங்கை சேதுபதிக்கு பால சாகித்ய விருது கிடைப்பதற்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்தது அந்தப் புத்தகம். நேற்று, ராம்ராஜ் நிறுவன அதிபர் நண்பர் நாகராஜனின் மகள் திருமண வரவேற்புக்கு கோவைக்குப் பயணமானபோது, வழித்துணையாகப் படிப்பதற்கு அந்தப் புத்தகத்தை மறக்காமல் எடுத்துச் சென்றேன்.
 சமகால தமிழக வரலாற்றில் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய ஆளுமைகளில் நம்மாழ்வாரும் ஒருவர். இந்திய இயற்கை வேளாண் விஞ்ஞானிகளான ரிச்சாரியா, தபோல்கர், வந்தனா சிவா ஆகியோருடன் இணைந்து செயலாற்றியவர் வேளாண் விஞ்ஞானி நம்மாழ்வார். மண்ணைக் காக்க, மரங்களைக் காக்க, வற்றாத வளம்பெறும் ஆறுகளைக் காக்க, நுண்ணுயிர் செயல்பாடு காக்க, பாரம்பரியப் பயிர்களைக் காக்க தனது இறுதி மூச்சுவரை உழைத்த வேளாண் மக்களின் தொழுகைக்குரிய தொண்டர் அவர்.
 சேதுபதியின் "நம்முடன் வாழ்கிறார் நம்மாழ்வார்' என்கிற புத்தகம் மூன்று பகுதிகளை உள்ளடக்கியது. முதலாவது பகுதி, நம்மாழ்வார் குறித்த சேதுபதியின் பதிவு. இரண்டாவது பகுதி நம்மாழ்வார் குறித்து அவரை நன்கு அறிந்த - குறிப்பிடத்தக்க ஆளுமைகள் சிலருடைய பதிவுகள். மூன்றாவது பகுதி நம்மாழ்வாரின் நேர்காணல், சொற்பொழிவு, கட்டுரை, சேதுபதிக்கு எழுதிய கடிதம் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது.
 "என் வாழ்க்கையை மாற்றின புஸ்தகம்னா மசானபு ஃபுகோகாவின் "ஒற்றை வைக்கோல் புரட்சி'தான். ஆனா, ஒரே ஒரு புஸ்தகம்தான் வச்சிக்கணும்னு சொன்னீங்கன்னா, மகாத்மா காந்தியோட "சத்திய சோதனை'யைத்தான் வச்சிக்குவேன். ஏன்னா, எல்லா காலத்துக்குமான புஸ்தகம் அது'' என்பது நம்மாழ்வாரின் கூற்று.
 நம்மாழ்வாரின் வரவுக்குப் பிறகுதான் தமிழகத்தில் இயற்கை வேளாண்மை குறித்த விழிப்புணர்வு பரவலாக ஏற்பட்டது. எல்லாமே ரசாயன நச்சாக மாறிக்கொண்டிருக்கும் சூழலில், தமிழ்ச் சமுதாயத்தின் பிடரியில் அறைந்து, இயற்கை வேளாண்மையை நோக்கித் திருப்பி, தமிழனின் மரபணு நச்சுப்படாமல் இருக்க முனைப்புக் காட்டியவர் வேளாண் விஞ்ஞானி நம்மாழ்வார்.
 தமிழகத்து நெற்களஞ்சியமான தஞ்சையில் "இளங்காடு' எனும் ஊரில் பிறந்த நம்மாழ்வார், வேளாண் துறையில் இளங்கலை பட்டம் பெற்றவர். இயற்கை வழி விவசாயத்திற்காகத் தம் பணியைத் துறந்தவர். ஐரோப்பிய ஆசிய நாடுகளில் சுற்றுப்பயணம் செய்து, அங்குள்ள வேளாண்மை குறித்து நேரில் கண்டறிந்தவர். நம் நாட்டு வேப்பிலைக்கான காப்புரிமையைப் பெற சர்வதேச நீதிமன்றத்தில் வாதாடி, வென்றவர். தமிழ்ச் சமுதாயம் இவருடைய பங்களிப்பை முழுமையாக உணர்ந்து இவரைப் போற்றவில்லை என்கிற குறைபாடு இருக்கிறது.
 "நம்முடன் வாழ்கிறார் நம்மாழ்வார்' என்கிற சேதுபதியின் இந்தப் புத்தகம், வேளாண் விஞ்ஞானி நம்மாழ்வாரின் தியாகத்தை மிக அற்புதமாகப் பதிவு செய்திருக்கிறது.
 
 "கவிப்பொறி' என்ற புனைபெயரில் எழுதிவரும் கவிஞரின் இயற்பெயர் கா.பாபு சசிதரன். பொறியியல் மற்றும் நிர்வாகவியல் பட்டங்கள் பெற்ற இவர் முகநூலிலும், கட்செவி அஞ்சலிலும் பலருக்கும் அறிமுகமானவர். கட்செவி அஞ்சலில் "இன்று ஒரு கவிதை' என்று தினமும் இவர் படத்துக்கு எழுதும் கவிதை மிகுந்த வரவேற்பைப் பெற்றிருக்கிறது. "கவிஞர்கள் வட்டம்' என்கிற தமிழ்க் கவிஞர் குழுவையும் நடத்தி வருகிறார் இவர்.
 இதுவரை 12க்கும் மேற்பட்ட விருதுகளைப் பெற்றிருக்கும் கவிஞர் கவிப்பொறி, அமெரிக்காவில் உள்ள உலகத் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம் வழங்கிய சிறந்த நூலுக்கான விருதைப் பெற்றவர். இவரது முதல் கவிதைத் தொகுப்பான "ஏணியாகும் எண்ணங்கள்' கடந்த ஆண்டு புத்தகக் கண்காட்சியில் வெளியிடப்பட்டது. இவரது இரண்டாவது கவிதைத் தொகுப்பான "(கா)ரணக் கிறுக்கல்கள்...' என்கிற ஹைக்கூ கவிதைத் தொகுப்பு விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்தது. அந்தத் தொகுப்பிலிருந்து மூன்று ஹைக்கூக் கவிதைகள்:
 கரைத்தது - அப்பாவின் அஸ்தி ...
 கரைந்தது - அப்பாவின் ஆஸ்தி...
 ஆளுக்கொரு வீடு...!
 ************
 காடு வெட்டும் சத்தம்
 அடங்கிப் போனது
 குயிலோசை
 **************
 வீட்டை விற்றாயிற்று
 மாமரத்துக்கு யார் சொல்வார்கள்
 நாளை நான் எசமானன் இல்லை என்று...!
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/1/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/01/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2950826.html
2950825 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தந்தைமை என்னும் தகைமை! DIN DIN Sunday, July 1, 2018 01:24 AM +0530 தாயின் அன்புக்குச் சற்றும் குறைவில்லாத அன்பு தந்தையிடமும் உண்டு. அத்தகைய தந்தைமையைப் படம் பிடித்துக் காட்டுகின்றன சில சங்கப் பாடல்கள்.
 ஓர்அன்புமிக்க தந்தையை நற்றிணை நமக்குத் தந்திருக்கிறது. போரின் காரணமாகப் பிரிந்து வந்த தலைவன் ஒரு குழந்தைக்குத் தந்தை. அத்தகைய தலைவன் போர் முடித்து விரைந்து ஊருக்குத் திரும்பும்போது, தன் குழந்தையின் நினைவில் மயங்குகிறான்.
 ஊர் நெருங்க நெருங்கக் குழந்தையின் நினைவு இன்னும் மிகுதியாகிறது. அருமைக் குழந்தையோடு தன் தலைவி என்ன செய்து கொண்டிருப்பாள் என எண்ணிப் பார்க்கிறான். தான் பிரிந்து வந்தபோது நடை பழகாத தன் சின்னஞ்சிறு மகன் இப்போது நடக்கக் கற்றுக் கொண்டிருப்பான். அவன் தன் சிறு அடிகளால் மெல்ல அசைந்து நடக்கும்போது அவனுடைய அணிகலன்கள் வீடெல்லாம் ஒளி வீசும்; மெல்ல அடி எடுத்து வைக்கும்போது தவறி விழுந்துவிடுவானோ என்று தாய் அஞ்சுவாள்; மகன் விழாமல் தாங்கிக் கொள்வதற்காகத் தானும் அவனுடன் அசைந்து நடப்பாள். அதிகமாக நடந்தால் கால் நோகும் என்று தன் மகனை எடுத்து அணைத்துக் கொள்வாள் என எண்ணுகிறான்.
 "எந்தையே! விரைந்து வாருங்கள்' என தன் மகனைத் தழுவிக் கொண்டு கொஞ்சுவாள். தகப்பனின் மனம், அவள் அப்படிக் கொஞ்சும் சொற்களை அழகிய இனிய மொழிகளைக் கேட்க வேண்டுமென்று விரும்புகிறது. அதனால், மகன் உறங்குவதற்கு முன்பே பொழுதோடு வீடு செல்ல வேண்டும் என்று பாகனிடம் கூறுகிறான்.
 "செல்கபாகநின் செய்வினை நெடுந்தேர்
 விருந்து விருப்புறூஉம் பெருந்தோள் குறுமகள்
 மின்னொளிர் அவிர்இழை நன்னகர் விளங்க
 நடைநாள் செய்த நவிலாச் சீறடிப்
 பூங்கண் புதல்வன் தூங்குவயின் ஒல்கி
 வந்தீக எந்தை என்னும்
 அந்தீங் கிளவி கேட்கம் நாமே'
 நற்றிணையில் இடம்பெறும் தந்தையைப் போலவே, அகநானூற்றிலும் ஒரு தந்தையைக் காணமுடிகிறது. இத்தலைவனான தகப்பனின் மனம் மற்றொரு காட்சியை எண்ணிப் பார்க்கிறது. தன் காதலி நிலாவை அழைத்துக் கொஞ்சுவாள். "நிலவே வா' என்று அவள் கெஞ்சும் சொற்கள் நெல்லிக்காய் தின்றபின் குடிக்கும் நீரின் சுவையைவிட இனிதாக இருக்குமாம்.
 "நிலாவே, என் மகனோடு சேர்ந்து விளையாட வருவாயானால், உனக்குப் பால் தருவேன்' என்று அவள் தன் விரலால் திரும்பத் திரும்ப நிலவை அழைப்பாள். இப்படி அவள் தன் மகனுக்கு நிலவு காட்டும் இனிய காட்சியை உடனே காண்பதற்காகவும், குழந்தை தூங்குவதற்கு முன்பாகவும் நேரத்துடன் வீட்டிற்குப் போய்ச் சேர வேண்டும் என்று தவிக்கிறான். அதனால், தேரை விரைவாகச் செலுத்துமாறு பாகனைத் தூண்டுகிறான்.
 "கடவுக காண்குவம் பாக ...
 புன்காழ் நெல்லிப் பைங்காய் தின்றவர்;
 நீர்குடி சுவையின் தீவிய மிழற்றி
 முகிழ்நிலாத் திகழ்தரு மூவாத் திங்கள்
 பொன்னுடைத் தாலி என்மகன் ஒற்றி
 வருகுவை ஆயின் தருகுவென் பால்என
 விலங்கமர்க் கண்ணள் விரல்விளி பயிற்றித்
 திதலை அல்குல்எம் காதலி
 புதல்வற் பொய்க்கும் பூங்கொடி நிலையே'
 களம் காணும் போர் மறவர்களும், "செல்வங்களுள் சிறந்த செல்வம் மக்கட்செல்வம்' என்னும் இயல்பு பொங்க தந்தையராய் தங்கள் குடும்பத்தின் மீது கொண்டிருந்த அன்பை அகப்பாடல்கள் வழி அறிய முடிகிறது.
 - கோதை
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/1/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/01/தந்தைமை-என்னும்-தகைமை-2950825.html
2950824 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 31  "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, July 1, 2018 01:23 AM +0530 3. அடிகள்
 அடிகளின் வகையைப் பற்றி முதல் பாகத்தில் பார்த்தோம். இங்கே அவற்றைச் சுருக்கமாக நினைப்பூட்டிக் கொள்ளலாம்.
 இரண்டு சீர்கள் அமைந்த அடிக்குக்
 குறளடி என்று பெயர்.
 மூன்று சீர்களால் வருவது சிந்தடி.
 நான்கு சீர்களால் வருவது நேரடி.
 ஐந்து சீர்களால் வருவது நெடிலடி.
 ஆறு சீர்களால் வருவது கழி நெடிலடி.
 நேரடிக்கு அளவடி என்றும் ஒரு பெயர் உண்டு.
 குறளடி வரும் இடங்கள்:
 1. இணைக்குறளாசிரியப்பாவில்
 இடையிடையே வரும்.
 2. கலிப்பாவில் அம்போதரங்க உறுப்பில் வரும்.
 3. குறளடி வஞ்சிப்பாவில் வரும்.
 4. வஞ்சித் தாழிசையில் வரும்.
 5. வஞ்சித் துறையில் வரும்.
 சிந்தடி வரும் இடங்கள்:
 1. எல்லா வெண்பாக்களிலும்
 ஈற்றடியாக வரும்.
 2. நேரிசையாசிரியப்பாவின்
 ஈற்றயலடியாக வரும்.
 3. இணைக்குறளாசிரியப்பாவின்
 இடையே வரும்.
 4. கலிப்பாவில் அம்போதரங்க உறுப்பில் வரும்.
 5. சிந்தடி வஞ்சிப்பாவில் வரும்.
 6. வெண்டாழிசையின் இறுதி அடியாக வரும்.
 7. வெண்டுறையில் இடையே வரும்.
 8. ஆசிரியத் துறையின் இடையே வரும்.
 9. கலித்தாழிசையின் இடையே வரும்.
 10. வஞ்சி விருத்தத்தில் வரும்.
 நேரடி வரும் இடங்கள்:
 1. வெண்பாக்களில் ஈற்றடி ஒழிந்த மற்ற
 அடிகள் நேரடியாக வரும்.
 2. நிலைமண்டில ஆசிரியப்பாவில் எல்லா
 அடிகளும் நேரடியாக வரும்.
 3. நேரிசை ஆசிரியப்பா ஈற்றயலடி ஒழிந்த
 அடிகள்.
 4. இணைக்குறளாசிரியப்பாவில்
 பெரும்பாலான அடிகள்.
 5. அடிமறிமண்டில ஆசிரியப்பா அடிகள்.
 6. கலிப்பாவில் தரவு, தாழிசை அடிகள்.
 7. கலிப்பாவில் அம்போதரங்க உறுப்பில்
 சில அடிகள்.
 8. வெண்டாழிசையில் வரும்.
 9. வெண்டுறையில் வரும்.
 10. ஆசிரியத் தாழிசையில் வரும்.
 11. ஆசிரியத் துறையில் வரும்.
 12. கலித்தாழிசையில் வரும்.
 13. கலிவிருத்தத்தின் அடிகள் நேரடிகளே.
 நெடிலடி வரும் இடங்கள்:
 1. இணைக்குறளாசிரியப்பாவில் அருகி வரும்.
 2. குறட்டாழிசையில் வரும்.
 3. வெளி விருத்தத்தில் வரும்.
 4. ஆசிரியத் துறையில் வரும்.
 5. ஆசிரியத் தாழிசையில் வரும்.
 6. கலித்தாழிசையில் வரும்.
 7. கலித்துறையின் அடிகள் நெடிலடிகளே.
 கழிநெடிலடி வரும் இடங்கள்:
 1. கலிப்பாவில் வண்ணக உறுப்பில் வரும்.
 2. குறட்டாழிசையில் வரும்.
 3. வெளிவிருத்தத்தில் வரும்.
 4. வெண்டுறையில் வரும்.
 5. ஆசிரியத் தாழிசையில் வரும்.
 6. ஆசிரியத் துறையில் வரும்.
 7. ஆசிரிய விருத்தம் யாவும் கழிநெடிலடியாய்
 வருவனவே.
 அதிகமான சீர்களை உடைய அடிகளை ஆசிரிய விருத்தத்தில் காணலாம். மிகவும் குறைந்த அடிகளையுடைய பாட்டுக் குறள் வெண்பா; அது இரண்டடிகளை உடையது. அகவற்பா மூன்றடிகளுக்குக் குறைவாக வராது. கலிப்பா நான்கடியிற் குறைந்து வராது. வஞ்சிப்பாவுக்கு மூன்றடியே இழிந்த எல்லை. சிறுபான்மை இரண்டடிகளாலும் வரும்.
 வெண்பாவில் பஃறொடை வெண்பா 12 அடி வரையில் வரும். கலிவெண்பா எத்தனை அடிகளாலும் வரலாம். ஆசிரியப்பாவின் அடிகளுக்கு மேல் எல்லை இல்லை. கலிப்பாவும் வஞ்சிப்பாவும் எத்தனை அடிகளாலும் வரலாம். "உரைப்போர் உள்ளக் கருத்தின் அளவே பெருமை'' என்று பாட்டுக்களின் மேல் எல்லையைப் பற்றி யாப்பருங்கலக்காரிகை கூறுகிறது.
 (தொடர்ந்து பாடுவோம்)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/1/w600X390/kivaja.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/01/கவி-பாடலாம்-வாங்க---31-2950824.html
2950823 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தமிழ் வேந்தர்களின் உயர் எண்ணங்கள் DIN DIN Sunday, July 1, 2018 01:21 AM +0530 அரச வாழ்வும், பொருள் மிகவும் ஈட்டி மதிப்பு மிகவும் உடைய வணிகர் வாழ்வும் பொன்னும் பொருளும் கொண்டு போகம் துய்க்கும் வாழ்வு என்று பொதுவாக நாம் எண்ணுவது உலகியல்பு. ஆனால், அவ்வாழ்வு, நம் தமிழ் இலக்கியங்களில் பதிவு பெற்றிருந்தாலும் தொல்காப்பியம் கூறுவதுபோல "அருளொடு புணர்ந்த அகற்சியானும், பொருளொடு புணர்ந்த பக்கத்தானும்'' என்ற கோட்பாடுகள், முற்கால - பிற்கால இலக்கியங்களில் பதிவாகியுள்ளன.
 சேரன் செங்குட்டுவன்
 சிலப்பதிகாரத்தில் சேரன் செங்குட்டுவன், சாத்தனார் வாயிலாக, கோவலன் கொலைப்பட்டதும், அது காரணமாக பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன், அவன் மனைவி கோப்பெருந்தேவி, உயிர் துறந்ததும் ஆகிய செய்திகளைக் கேட்டு வருத்தமுற்று, புலவரிடம் கூறிய உரைகள் உயர் எண்ணங்களின் உச்சமாகும்.
 "மன்பதை காக்கும் நன்குடிப் பிறத்தல்
 துன்பமல்லது தொழுதகவுஇல்''
 என்பது செங்குட்டுவன் கூறிய அருளுரையாகும். "மழைவளங் குன்றினாலும் மன்னர்களை மக்கள் வெறுப்பர்; மக்களில் ஒரு சிலர் பிழை செய்தாலும் அது மன்னரை வெறுக்கச் செய்யும்; தன் குடிமக்களைச் செங்கோல் பூண்டு நன்கு ஆட்சி செய்தாலும், ஊழ்வலியால் இயற்கையாலும், செயற்கையாலும் துன்பம் ஏற்பட்டால், அது மன்னரின் கொடுங்கோலாக எண்ணி, மக்களால் கருதப்படும். ஆதலால் மன்னர் குடியில் பிறந்து மக்களை வாழ்விப்பது துன்பமே தவிர, இன்பமாகக் கருதி அரச பதவியை நினைவதும், அப்பதவியை வேண்டி தொழுது நிற்பதும் விரும்பத்தக்கதன்று'' என்று சேரன் செங்குட்டுவனார் கூறுவது அரச வாகையின் உச்சம்.
 பல்லவ மன்னன்
 ஐயடிகள் காடவர்கோன் பல்லவர் குல மன்னர். இயற்பெயர் பரமேசுவரவர்மன் என்பர். இவர் அரச வாழ்வில் வாழ்ந்தும் அரனிடம், அன்பு பூண்டு திருஞானசம்பந்தர், திருநாவுக்கரசர் தேவாரத் தமிழை, நித்தமும் ஓதக்கேட்டு சிவனடியாராகிவிட்டார். அதனால், ஆட்சியை மகனிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு, திருத்தலங்கள்தோறும் சென்று வழிபட்டு, தேவார ஓதுவார்களையும் அவ்வத் தலங்களின் தேவாரங்களை ஓதச் செய்து பேரின்பம் பெற்றார்.
 சுந்தரரால் பாடப்பெற்ற இப்பல்லவ மன்னர் உயர் எண்ணத்தை - தம் அனுபவத்தை ஒரு வெண்பா மூலம் வெளிப்படுத்தியுள்ளார். "அரச செல்வமும் அதிகாரமும் உடைய அரச வாழ்வில் பல்லாண்டு வாழ்ந்தாலும் அவ்வாழ்வு இன்பம் அன்று; திருஞானசம்பந்தர், அப்பர் தேவாரப் பாடல்களைக் கேட்டு வழிபடுகின்ற வாழ்வும் நேரமும்தான் பேரின்பமானது' என்ற அவர் அனுபவம் (நூற்றனைத்தோர் பல்லூழி நுண்வயிர வெண்குடைக்கீழ்) பதினோராம் திருமுறையில் பதிவாகியுள்ளது. ஓர் அரசர் அருளும் இந்த வாக்குமூலம் நமக்கு எச்சரிக்கையாகும்.
 பராக்கிரம பாண்டியன்
 தென்காசியைத் தலைநகராகக்கொண்டு ஆண்ட பிற்காலப் பாண்டியர்களுள் ஒருவன் பராக்கிரம பாண்டியன். தென்காசி சிவாலயத்தைக் கட்டுவித்தவன். அவ்வாலய கோபுர உள்வாயிலில் தன் வேண்டுகோளைச் சாசனமாக வெட்டுவித்துள்ளான். அக்கல்வெட்டுச் சாசனம் இப்பாண்டியனின், உயர் எண்ணங்களை இன்றும் வெளிப்படுத்துகின்றன. ஐந்து பாடல்களில் பாண்டியனின் பக்தியும் சிரத்தையும் வெளியாகின்றன. அவற்றுள் ஒரு பாடல் வருமாறு:
 "ஆராயினும் இந்தத் தென்காசி மேவும் பொன்னாலயத்து
 வாராததோர் குற்றம் வந்தால் அப்போது அங்கு வந்து அதனை
 நேராகவே ஒழித்துப் புரப்பார்களை நீதியுடன்
 பாரறியப் பணிந்தேன் பராக்ரம பாண்டியனே'
 மெய்ப்பொருள் நாயனார்
 இவர் மலையமான் நாட்டு மன்னர். அரச வாழ்வில் வாழ்ந்தாலும் அவ்வாழ்வைத் துறக்காமல், சிவபக்தியில் உச்சம் பெற்றவர். முத்தநாதர் அவரை வஞ்சமாகப் பொய் வேடம் பூண்டு, கொன்றபோதும், "தத்தா நமர்' என்று கூறி "மெய்ப்பொருள் வேடமே மெய்த்தவம்' என்று உயர் எண்ணங்களைப் பதிவு செய்த இவ்வரசர், உயிர் விடும்போது, மரண சாசனமாக அவர் அருளிய வார்த்தைப்பாடுகள் சேக்கிழாரால் பதிவாகியுள்ளன. அப்பாடல் அவரது உயர் எண்ணங்களின் உச்சமாகும்!
 "அரசியல் ஆயத்தார்க்கும் அழிவுறும் காதலார்க்கும்
 விரவிய செய்கை எல்லாம் விளம்புவார், "விதியினாலே
 பரவிய திருநீற்றன்பு பாதுகாத்துய்ப்பீர்' என்று
 புரவலர் மன்றுளாடும் பூங்கழல் சிந்தை செய்தார்'
 பட்டினத்தடிகள்
 பட்டினத்தடிகள் தன் இறுதி எண்ணங்களை ஒரு பாடல் மூலம் வெளிப்படுத்தியுள்ளார். அடியார்க்கு அடியாராவது மட்டுமின்றி அவர்க்கு ஏவல் செய்து, பிச்சை புகுவது களிப்புடையது என்று (பதினோராம் திருமுறை) பதிவு செய்கிறார்.
 "குடைகொண்டிவ் வையம் எலாம்
 குளிர்வித்து எரி பொற்றிகிரிப்
 படைகொண்டி கல்தெறும் பார்த்தவர்
 ஆவதில் பைம்பொற் கொன்றைத்
 தொடைகொண்டவன் சடைஅம்பலத்தான்
 தொண்டர்க்கு ஏவல் செய்து
 கடைகொண்ட பிச்சை கொண்டிங்கு
 வாழ்தல் களிப்பு டைத்தே'
 - புலவர் தா. குருசாமி தேசிகர்
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/1/w600X390/KADAVARKON_NAYANAR.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/01/தமிழ்-வேந்தர்களின்-உயர்-எண்ணங்கள்-2950823.html
2950822 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  அறிவுடையார் சூதாடமாட்டார்  முன்றுறையரையனார் Sunday, July 1, 2018 01:20 AM +0530 பழமொழி நானூறு
பாரதத் துள்ளும் பணையம்தம் தாயமா
 ஈரைம் பதின்மரும் போரெதிர்ந் தைவரோடு
 ஏதில ராகி இடைவிண்டார் ஆதலால்
 காதலோ டாடார் கவறு. (பாடல்-52)
 பாரத நூலுள்ளும், பந்தயப் பொருள் தம்முடைய தாயப்பொருளாகக் கொண்டு, நூற்றுவரும், ஐவரோடும் சூதுப்போர் செய்து, (அது காரணமாகப்) பகைவராகி இடைக்காலத்திலேயே தம்முயிரை நீக்கிக் கொண்டார்களென்றும் கேட்கப்படுதலால், அன்புடையவரோடு விளையாட்டாகவாயினும் சூதாடுதலிலர் அறிவுடையார். (க-து.) சூதாடல் உயிர்க்கிறுதியைத் தருவதாம். "காதலோ டாடார் கவறு' என்பது பழமொழி.
 
 
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/28/w600X390/LOTUS.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jul/01/அறிவுடையார்-சூதாடமாட்டார்-2950822.html
2945765 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 30 "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, June 24, 2018 12:00 AM +0530 2. தளை
முன்பு ஏழு தளைகளின் பெயரை மாத்திரம் சொல்லி வெண்டளையின் இலக்கணத்தை விரிவாகச் சொன்னேன். தளை பார்க்கும் வழக்கம் வெண்பாவிலும், கட்டளைக் கலித்துறையிலும் மட்டும் இருக்கிற தென்பதையும் முன்பு கூறினேன். மற்றத் தளைகளையும் இனித் தெரிந்து கொள்ளலாம்.
1. வெண்டளை: இரண்டு வகைப்படும்; இயற்சீர் வெண்டளை; வெண்சீர் வெண்டளை. மாமுன் நிரையும் விளமுன் நேரும் காய்முன் நேரும் வருவன வெண்டளை.
2. ஆசிரியத்தளை: நேரொன் றாசிரியத்தளை, நிரையொன்றாசிரியத்தளை என்று இரண்டு வகைப்படும். நின்றசீர் ஆசிரியச் சீர் அல்லது இயற்சீராக இருக்க, வரும் சீரின் முதலசையோடு ஒத்து நிற்பது ஆசிரியத் தளை. மாமுன் நேர் வந்தால் நேரொன் றாசிரியத்தளை; விளமுன் நிரை வந்தால் நிரையொன் றாசிரியத்தளை. வருகின்ற சீர் எதுவாக இருந்தாலும் அதைக் கவனிக்க வேண்டியதில்லை. அதன் முதல் அசையை மாத்திரம் பார்த்தால் போதும். ஆனால், நிற்கும் சீர் ஈரசைச் சீராக இருந்தால்தான் ஆசிரியத்தளை வர முடியும்.
"காமன் வேவக் கண்ட கண்ணன்
யாமம் ஆடும் எந்தை யானைத்
தோலைப் போர்த்த சோதி
காலைப் பற்றிற் காமம் போமே'
இந்தப் பாடலில் எல்லாச் சீர்களுமே தேமாவாக வந்தது. பாட்டு முழுவதும் நேரொன் றாசிரியத்தளை வந்தது காண்க.
"திருமழை பொழிந்திடும் இருணிற விசும்பின்
விண்ணதி ரிமிழிசை கடுப்பப்
பண்ணமைந் தவர்தேர் சென்ற வாறே'
இந்தப் பாட்டில் திருமழை-பொழிந்திடும் என்பதில் நிரையொன்றாசிரியத்தளை வந்தது. பொழிந்திடும்-இருணிற, இருணிற-விசும்பின், விண்ணதி - ரிமிழிசை, ரிமிழிசை-கடுப்ப, பண்ணமைந் -தவர்தேர் என்னும் இடங்களில் எல்லாம் நிரையொன் றாசிரியத்தளையே வந்திருக்கிறது. விசும்பின் - விண்ணதிர் என்பது நேரொன்றாசிரியத்தளை. கடுப்பப் - பண்ணமை என்பதும் அது. அவர்தேர் - சென்ற, சென்ற-வாறே என்ற இடங்களிலும் நேரொன் றாசிரியத்தளை வந்தது.
நின்ற சீர் ஆசிரியச் சீராக இருக்க, வரும் சீர் முதல் அசை ஒத்து நின்றால் ஆசிரியத் தளையாகும். ஒவ்வாமல் நின்றால் இயற்சீர் வெண்டளையாகும் என்பதை இங்கே நினைவுபடுத்திக் கொள்வது நலம்.
சற்றே விளக்கமாகப் பார்த்தால் இயற்சீர் அல்லது ஈரசைச் சீர் நிற்க, எந்தச் சீர் வந்தாலும் இயற்சீர் வெண்டளையும் ஆசிரியத்தளையும் அமையும். அவை தனித்தனி இவ்விரண்டு வகை.
மாமுன் நிரை
விளமுன் நேர் - இவை இயற்சீர் வெண்டளை.
மாமுன் நேர்
விளமுன் நிரை - இவை ஆசிரியத்தளை.
3. கலித்தளை: காய்ச்சீராகிய வெண்சீர் நிற்க, வரும் சீரின் முதல் நிரையாக வரின் கலித்தளையாகும். இது ஒரே வகை.
"செல்வப் போர்க் கதக்கண்ணன் செயிர்த்தெறிந்த சினவாழி' இந்த அடியில் நான்கு சீர்களும் காய்ச்சீர்கள். காய் முன் நிரை வந்தமையால் கலித்தளையாயிற்று. செல்வப் போர்க் - தேமாங்காய், கதக்கண்ணன் - நிரை நேர்நேர் என்பதைக் காண்க.
4. வஞ்சித்தளை: கனிச் சீருக்கு வஞ்சிச்சீர் என்று பெயர். கனிச்சீர் நிற்க, வரும் அசை நிரையானால் ஒன்றிய வஞ்சித்தளை; நேர் ஆனால் ஒன்றாத வஞ்சித் தளை.
"மந்தாநிலம் மருங்கசைப்ப
வெண்சாமரை புடைபெயர்தரச்
செந்தாமரை நாண்மலர்மிசை'
இந்த அடிகளில் முதல் இரண்டில் தேமாங்கனி கருவிளங்காய் என்றவாய்பாட்டுச் சீர்கள் வந்தன. கனிமுன் நிரை வந்தமையின் இது ஒன்றிய வஞ்சித் தளை. மூன்றாவது அடியில் தேமாங்கனி - கூவிளங்கனி என்ற வாய்பாட்டுச் சீர்களில் கனிமுன் நேர் வந்தது. இது ஒன்றாத வஞ்சித்தளை. ஆகவே, மொத்தம் ஏழு தளைகள் இருத்தலைப் பார்த்தோம்.
1. இயற்சீர் வெண்டளை, 2. வெண்சீர் வெண்டளை, 3. நேரொன் றாசிரியத்தளை, 4. நிரையொன் றாசிரியத்தளை, 5. கலித்தளை, 6. ஒன்றிய வஞ்சித் தளை, 7. ஒன்றாத வஞ்சித் தளை.
ஈரசைச் சீர் நிற்க அமையும் தளைகள் மூன்று: 1. இயற்சீர் வெண்டளை, 2. நேரொன் றாசிரியத்தளை, 3. நிரையொன் றாசிரியத் தளை.
காய்ச்சீர் நிற்க அமையும் தளைகள் இரண்டு: 1. வெண்சீர் வெண்டளை, 2. கலித்தளை.
கனிச்சீர் நிற்க வரும் தளைகள் இரண்டு: 1. ஒன்றிய வஞ்சித் தளை, 2. ஒன்றாத வஞ்சித் தளை. 
வேறு ஒரு வகையிலும் இவற்றைப் பிரித்துப் பார்க்கலாம். ஒத்து வரும் தளைகள், ஒவ்வாது வரும் தளைகள் என்று பிரிக்கலாம்.
ஒப்பன: 1. வெண்சீர் வெண்டளை, 2. நேரொன் றாசிரியத்தளை, 3. நிரையொன் றாசிரியத்தளை, 
4. ஒன்றிய வஞ்சித்தளை.
ஒவ்வாதன: 1. இயற்சீர் வெண்டளை, 2. கலித்தளை, 3. ஒன்றாத வஞ்சித்தளை.
தளையைப் பற்றி இலக்கணத்தைச் சொல்லும் யாப்பருங்கலக் காரிகைச் சூத்திரம் வருமாறு:
"தண்சீர் தனதொன்றில் தன்தளை யாம்;
தண வாதவஞ்சி
வண்சீர் விகற்பமும் வஞ்சிக் குரித்து; 
வல் லோர்வகுத்த
வெண்சீர் விகற்பம் கலித்தளை யாய்விடும்; 
வெண்டளையாம்
ஒண்சீர் அகவல் உரிச்சீர் 
விகற்பமும் ஒண்ணுதலே'
"தன் சீர் நின்று வருஞ்சீர் முதலசையோடு ஒன்றுவது தன் தளையாம். வஞ்சிச்சீர் நின்று வருஞ்சீர் முதலசையோடு ஒன்றாதது ஒன்றாத வஞ்சித்தளையாம். வெண்பா உரிச்சீர் நின்று வருஞ்சீர் முதலசையோடு ஒன்றாதது கலித்தளையாம். ஆசிரியவுரிச்சீர் நின்று வருஞ்சீர் முதலசையோடு ஒன்றாதது இயற்சீர் வெண்டளையாம்' என்பது இதன் பொருள்.
(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/23/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/24/கவி-பாடலாம்-வாங்க---30-2945765.html
2945766 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பசுமை நிறைந்த நினைவுகள்!  சீனி. விசுவநாதன் DIN Sunday, June 24, 2018 12:00 AM +0530 இன்று (24.6.2018) கவியரசு கண்ணதாசன் பிறந்தநாள் விழாக் கொண்டாட்டம் ஊரெங்கும் கொண்டாடப்படும் இந்த நாளிலே அவருடனான என் சந்திப்புகள் பசுமையாக நினைவில் நிழலாடுகின்றன.
 1962 டிசம்பர் 11-ஆம் நாளன்று பாரதியின் 81-ஆவது பிறந்த நாள் விழா தமிழக அரசின் சார்பில் கொண்டாடப்பட்டது. அதுபோது நான் தொகுத்து வெளியிட்ட "தமிழகம் தந்த மகாகவி' என்ற நூலைக் கண்ட நாளிலிருந்தே கவிஞர் உள்ளத்தில் நான் தனித்ததோர் இடம்பெற்று விட்டேன்.
 தமிழ்ப் பதிப்புலகின் முன்னோடிகளுள் முன்னவரான சின்ன அண்ணாமலையின் வழிகாட்டுதலின்பேரில் 1961, ஏப்ரல் 13-ஆம் நாள் பதிப்பாளன் என்கிற அந்தஸ்தை நான் பெற்றேன். அவர் வழியில், பாரதி பற்றிய கட்டுரைகளைக் கொண்ட நூலை அழகாகப் பதிப்பித்து வெளியிட்டிருந்தேன்.
 மிக நீண்ட கால இடைவெளிக்குப் பின்பு சின்ன அண்ணாமலை மீண்டும் "தமிழ்ப் பண்ணை' நிறுவனத்தைத் தொடங்கினார். அதன் மூலம், "தமிழ்ப் பண்ணை' வழியாகக் கவிஞர் கண்ணதாசனின் நூல்களை வெளியிட விரும்பினார்.
 கவிஞரும் மகிழ்ச்சியுடன் தம் நூல்களை வெளியிட ஒப்புக் கொண்டார். ""தான் தொகுத்து வைத்திருந்த கவிஞருடைய நூல்களை சின்ன அண்ணாமலையிடம் கொடுத்து, வெளியிடும்படி சொன்னபோது, "மகாகவி பாரதியார்' (தமிழகம் தந்த மகாகவி)- கட்டுரைத் தொகுப்பைக் குறிப்பிட்டு, "இந்த மாதிரி இந்தப் புத்தகத்தைத் தயாரிக்க வேண்டும்'' என்று கவிஞர் திரு விசுவநாதனைக் குறிப்பிட்டுச் சொன்னார்''
 இன்ன விதமாகப் பிற்காலத்தில் கவிஞர் சொல்லச் சொல்ல எழுதிய இராம. கண்ணப்பன் தமது "அர்த்தமுள்ள அனுபவங்கள்' என்ற நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்.
 என்னுடைய முதல் முயற்சி நூலான "தமிழகம் தந்த மகாகவி' தொகுப்பைக்கொண்டே என்னுடைய பாரதி பதிப்புப் பணிகளில் மனத்தைப் பறிகொடுத்த கவியரசர் பேரில் நான் கொண்டிருந்த மதிப்பும் மரியாதையும் மேலும் கூடின.
 1977-இல் கவிஞர் "கீதா சமாஜம்' என்கிற பெயரில் தொடங்கிய புத்தக நிறுவனத்தின் நிர்வாகப் பொறுப்பை நான் ஏற்றுக் கொண்டேன். "கீதா சமாஜ'த்தில் பணிக்குச் சேர்ந்து விட்டதால், கவிஞருடன் மிக நெருங்கிப் பழகும் வாய்ப்பும் கிடைத்தது.
 எனது சொந்த பாரதி நூல்கள் பதிப்புப் பணிகளில் தொய்வு ஏற்பட்டபோதிலும், புதிய பணி பொறுப்பில் கவனம் செலுத்தி, கவிஞருடைய நன்மதிப்பைப் பெற்றேன். அன்று முதற்கொண்டு நாளாக நாளாக என்னிடத்தே கவிஞருக்குப் பற்றும் பாசமும் மிகுந்து வரக்கண்டேன்.
 1978 செப்டம்பர் 11-ஆம் நாள் "தமிழருக்கு' என்னும் தலைப்பில் பாரதியாரின் கட்டுரைகளைக் கொண்ட தொகுப்பை வெளியிட்டேன். இந்நூலுக்குக் கவிஞரின் அணிந்துரையை வேண்டிப் பெற்றேன்.
 என் பதிப்பு முறை கவிஞர் உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொண்டுவிட்டது என்பதை அவர் வழங்கிய அணிந்துரையிலிருந்தே- "சபாஷ் பாண்டியா!' என்ற அடைமொழியோடு பாராட்டியதிலிருந்தே அறிந்து கொள்ளலாம்.
 "மகாகவி பாரதியாரின் கவிதைகளிலும், கட்டுரைகளிலும் மூழ்கித் திளைத்தவர் நண்பர் சீனி.விசுவநாதன். ஐம்பது வருஷத்துக்கு முந்திய பதிப்பில் இருந்து இன்றைய பதிப்பு வரை அவருக்குத் தெரியுமாதலால், எவ்வெவற்றை எப்படி வரிசைப்படுத்துவது என்பதை அவர் மிக அழகாகச் செய்கிறார். மற்ற பதிப்பாளர்களும் வியாபார ரீதியாக பாரதி நூல்களை வெளியிட்டுள்ளார்களேயன்றி, உணர்ச்சிபூர்வமாகத் தொகுக்கவில்லை. ஆனால், சீனி.விசுவநாதனின் தொகுப்புகள் அழகானவை; சுத்தமானவை. பாரதியின் நூல்களை அழகாக வெளியிட வேண்டும் என்ற ஆதங்கம் எனக்கே அதிகம் உண்டு. இந்தத் தொகுப்பைப் பார்த்தபோது அந்த ஆசை இன்னும் அதிகமாயிற்று. "ஒரு நல்ல பதிப்பு'க்கு அதுதான் அடையாளம். பாரதியே இன்றிருந்து இந்தத் தொகுப்பைப் பார்த்தால், "சபாஷ் பாண்டியா!' என்று தட்டிக் கொடுத்து, ஒரு மாலையும் போடுவார். வாழ்க அவரது சேவை.''
 கவிஞரின் உள்ளத்தினின்றும் கனிந்த இந்தப் பாராட்டுரையானது பாரதி பதிப்புப் பணிகளில் என்னை முழுவதுமாக ஈடுபடுத்திக் கொள்ளும் பான்மையில் அமைந்துவிட்டது. ஆக, கீதா சமாஜத்தில் பணியாற்றிக்கொண்டே பாரதி நூல் பதிப்புப் பணிகளில் கவனம் செலுத்தி வந்தேன்.
 1979-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் பாரதிக்கு நினைவு அஞ்சலி செலுத்தும் பொருட்டாக, வானவில் பிரசுர உரிமையாளர் டி.வி.எஸ்.மணியுடன் சேர்ந்து "பாரதியார் கவிதைகள்' தொகுதியை மலிவுப் பதிப்பாக வெளியிடுவதற்கான முயற்சியில் நான் ஈடுபட்டேன்.
 கிட்டத்தட்ட நூலும் அச்சாகிவிட்டது. இந்நிலையில், எனக்கொரு யோசனை தோன்றியது. தமிழக அரசின் அருங்காட்சியகத்தில், பாரதியின் தம்பி சி.விசுவநாதன் அரசிடம் ஒப்படைத்த பாரதியின் கையெழுத்துப் பிரதிகள் இருப்பதைக் கண்டேன்.
 கண்டவுடன், புதிய பதிப்பில் சிறப்பு அம்சமாக, அருங்காட்சியக இயக்குநரின் முன் அனுமதி பெற்று, பாரதியின் கையெழுத்து வடிவிலான சில பாடல்களை நூலின் முன் பகுதியில் இணைப்பாகப் பிரசுரம் செய்வதில் ஈடுபட்டேன்; மாதிரிக்காகச் சில பாடல்களின் நகல்களையும் பெற்றேன். குறிப்பிட்ட நாளில் நூலை பிரசுரம் செய்யவும் முடிவாயிற்று.
 இந்நிலையில், பாரதியின் கையெழுத்து வடிவிலான பாடல்களைப் போன்றே, அரசவைக் கவிஞரான கண்ணதாசனிடமும் அவர் கைப்பட எழுதிய பாராட்டுக் கவிதை ஒன்றைக் கேட்டுப் பெற்று, கவிதைகள் தொகுதியில் சேர்த்துப் பதிப்பிக்க டி.வி.எஸ்.மணி பெரிதும் ஆசைப்பட்டார்.
 கவிஞருடன் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டிருந்த காரணத்தால், பாராட்டுரையைக் கவிஞர் கைப்பட எழுதியதைப் பெற என்னால் முடியும் என்று டி.வி.எஸ்.மணி தன் நம்பிக்கையைத் தெரிவித்தார்.
 டி.வி.எஸ்.மணியின் ஆசை அதீத ஆசை என்பதாக எனக்குப் பட்டது. அதனால் அவரிடம், "உங்கள் ஆசை காரிய சாத்தியமானதாக எனக்குத் தோன்றவில்லை. கவிஞர் தம் கைப்பட எதையும் எழுதுவதில்லை'' என்றேன்.
 ""முயற்சி செய்து பார்க்கவும். கவிஞர் கைப்பட எழுதிய பாராட்டுரைக் கவிதையினால் நூலின் சிறப்பு கூடும்'' என்று வாதாடினார்.
 ""நீங்கள் சொல்வது போல் முயற்சி செய்து பார்க்கிறேன். ஆனால், கால தாமதமாகும்'' என்றேன்.
 ""கால தாமதமாவதைப் பற்றிக் கவலை இல்லை. கவிஞரின் கையெழுத்தில் பாராட்டுக் கவிதை இடம்பெற வேண்டும். அதுவே என் ஆசை'' என்றார்.
 நானும் ஒரு நாள் தயங்கித் தயங்கி கவிஞரிடம் விஷயத்தைச் சொன்னேன்.
 "அதற்கென்ன எழுதித் தந்துவிடுகிறேன். அச்சான பிரதிகளைக் கொண்டு வந்து தாருங்கள்'' என்றார். கவிஞரிடம் நான் கண்ட நல்ல குணம், அவர் எதையும் "இல்லை' என்று மறுத்தது கிடையாது. கவிஞர் கேட்டபடியே அச்சான பிரதிகளை நான் சேர்ப்பித்தேன்.
 கவிஞருக்கு இருந்த சில முக்கியமான பொறுப்புகள் காரணமாக, அவர் கைப்பட எழுதிய கவிதையைப் பெறுவதில் காலதாமதமாயிற்று.
 இரண்டு மாதங்கள் உருண்டோடின. ஒரு கட்டத்தில் கவிஞர் என்னிடம் "வழக்கம் போல் நான் சொல்லச் சொல்ல கண்ணப்பன் எழுதித் தருவதைப் போட்டு விடுங்கள்'' என்றுகூடச் சொல்லி விட்டார்.
 கவிஞர் இப்படிச் சொல்லிவிட்டாரே என்று என் மனத்திற்குள் வருத்தம். இருந்தாலும் கடைசி முயற்சியாக "எங்களுக்காகக் கேட்கவில்லை; பாரதிக்காக உங்களைத் திரும்பத் திரும்பத் தொந்தரவு செய்ய வேண்டி வருகிறது'' என்றேன், நான். "பாரதி' என்று நான் சொன்னதுதான் தாமதம்!
 "அப்படியா, சரி. அடுத்த வாரம் தந்து விடுகிறேன்'' என்றார் கவிஞர்.
 ஒரு வாரம் கழித்து, கவிஞரைக் கண்டேன். நான் சென்ற சமயம் கவிஞர் ஓய்வாக இருந்தார். என்னைக் கண்டதும் "இன்றே கவிதையைத் தந்துவிடுகிறேன். எழுதுவதற்கு நல்ல ஆர்ட் பேப்பரும், "ஸ்கெச்' பேனாவும் வாங்கி வந்துவிடுங்கள்'' என்றார். இரண்டையும் ஓடோடிச் சென்று வாங்கி வந்து கவிஞரிடம் ஒப்படைத்தேன். நான் "கீதா சமாஜ்' அலுவலகத்தில் காத்திருந்தேன். ஒரு மணி நேரம் கழிந்தது. கவிஞரிடமிருந்து அழைப்பு வரவில்லை. எனவே, வீட்டினுள்ளே சென்று கவிஞரின் அறைக்குள்ளே நான் எட்டிப் பார்த்தேன். கவிஞர் சற்றே கண்ணயர்ந்திருந்தார். நான் சத்தம் செய்யாமல் வெளியே வந்துவிட்டேன். உணவருந்த வீட்டிற்குச் செல்வதாக அவரின் உதவியாளர் வசந்தனிடம் சொல்லிவிட்டு, நான் வீட்டிற்கு வந்து உணவருந்திக் கொண்டிருந்தேன்.
 அப்போது வசந்தன் என் வீட்டிற்கு வந்து, கவிஞர் என்னைக் கையோடு அழைத்துவரச் சொன்னதாகச் சொன்னார். நானும் அவருடன் பரபரப்புடன் சென்றேன்.
 என்னைக் கண்டதும் எடுத்த எடுப்பிலேயே "என்ன, கோபமா?'' என்று கேட்டார்.
 எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. அதற்கு நான் "உண்மையிலேயே நீங்கள்தான் என் மேல் கோபப்பட வேண்டும். அடிக்கடி தொந்தரவு செய்ததற்காக'' என்றேன்.
 "அப்படியானால் எதற்கு வீட்டிற்குச் சென்றீர்கள்?'' என்று கேட்டார்.
 ""சாப்பிட'' என்றேன். அப்போதுதான் அவர் மனம் சமாதானமடைந்திருந்தது. தம் கையிலிருந்த தாளை நீட்டி "கவிதையைப் பிடியுங்கள்'' என்று சொல்லிப் பாராட்டுரை கொண்ட கவிதையை வழங்கினார்.
 மகிழ்ச்சியால் உள்ளம் துள்ள, இருகரம் நீட்டிக் கவிதை அடங்கிய அந்தத் தாளைப் பெற்றுக் கொண்டேன். கவிஞர் தம் கைப்பட எழுதிய கவிதையுடன் "பாரதியார் கவிதைகள்' தொகுதி 24.1.1980-இல் நூலாக்கம் பெற்றது.
 கவிஞரின் கைப்பட எழுதிப் பாராட்டு பெற்றவர்களை விரல்விட்டு எண்ணிவிடலாம். அவர்களுள் எனக்கென்று பாரதி இலக்கியத்தில் தனித்ததொரு சிறப்பினைத் தேடித்தந்தவர் கவிஞர். குறிப்பிட்ட சிலருக்கே அறிமுகமாகியிருந்த என்னை "குமுதம்' 24.4.1980-ஆம் தேதியிட்ட இதழிலே- "இந்த வாரம் சந்தித்தேன்' என்ற பகுதியில் முகவரியுடன் எழுதி, பலருக்கும் எனது பாரதிப் பணிகளைத் தெரியப்படுத்திய கவிஞரின் அன்பு உள்ளத்தை- பண்பு உள்ளத்தை என் நெஞ்சம் என்றுமே மறவாது.
 இன்று: கவியரசு கண்ணதாசன் பிறந்த நாள்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/23/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/24/பசுமை-நிறைந்த-நினைவுகள்-2945766.html
2945767 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, June 24, 2018 12:00 AM +0530 நான் இளங்கலை வேதியியல் படித்த நெல்லை மாவட்டம் ஆழ்வார்குறிச்சி ஸ்ரீபரமகல்யாணி கல்லூரியின் முன்னாள் மாணவர்கள் சார்பாக நடந்த நிகழ்ச்சியில், கடந்த வெள்ளிக்கிழமை கலந்து கொண்டேன். 46 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நான் அங்கு படிக்கும்போது, வேதியியல் செய்முறையாளராகவும், பின்னாளில் தமிழ்ப் பேராசிரியராகவும் எங்கள் கல்லூரியில் பணியாற்றிய பேராசிரியர் அறிவரசன் அந்த நிகழ்ச்சிக்கு நேரில் வந்து, என்னை வாழ்த்தியது எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியைத் தந்தது.
எங்கள் கல்லூரியில் 30 ஆண்டுகள் தமிழ்ப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றியவர் என்பது மட்டுமல்ல, இரண்டாண்டுகள் கிளிநொச்சியில் தமிழ்ப் பணியாற்றியவர் பேராசிரியர் அறிவரசன். அவர் வெளியிட்டிருக்கும் "தமிழ் அறிவோம்' என்கிற புத்தகத்தை எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கினார். இந்தப் புத்தகம் அடிப்படைத் தமிழ் இலக்கணமும், தமிழைப் பிழையின்றிப் பேச, எழுதத் தேவைப்படும் குறிப்புகளும் அடங்கிய அற்புதமான கையேடு.
அறிந்துகொள்ள வேண்டிய அடிப்படை இலக்கணம், வல்லெழுத்து மிகும் இடங்கள், வல்லெழுத்து மிகா இடங்கள், வல்லெழுத்து, மிகுதல் - மிகாமையால் பொருள் வேறுபடுதல், தொடர்களில் பொருட்பிழை தவிர்த்தல், வல்லெழுத்துகளை ஒலிக்கும் முறை என்று அடிப்படையாக ஒவ்வொருவரும் அறிந்துகொள்ள வேண்டிய தமிழ் இலக்கணத்தை அனைவரும் புரிந்து கொள்ளும் வகையில் பதிவு செய்கிறது "தமிழ் அறிவோம்' புத்தகம்.
ஆங்கிலத்தில் பிழையுடன் பேசுவதையோ எழுதுவதையோ பெரும் குறையாகக் குறிப்பிடும் தமிழ்ச் சமூகத்தில், தாய்த் தமிழில் பிழைபடப் பேசுவதையும் எழுதுவதையும் யாரும் குற்றமாகக் கருதாமல் இருப்பது உண்மையிலேயே வேதனைக்குரியது. அயல் மொழியைப் பிழையில்லாமல் பேச வேண்டும், எழுத வேண்டும் என்பதில் கருத்து செலுத்துகின்ற நாம், நம் தாய் மொழியில் பிழையில்லாமல் பேசவேண்டும், எழுத வேண்டும் என்பதிலும் அக்கறை காட்ட வேண்டும் என்கிற பேராசிரியர் அறிவரசனின் கருத்து அனைவரும் மனதில் கொள்ளத்தக்கது. "தமிழ் அறிவோம்' புத்தகத்தை அவர் எழுதியிருப்பதன் நோக்கம் அதுதான்.
பாளையங்கோட்டை சைவ சபை கடந்த 133 ஆண்டு காலமாகத் தொடர்ந்து சைவப் பணியும் தமிழ்ப் பணியும் ஆற்றி வருகிறது. அதுமட்டுமல்லாமல், தமிழ்மொழி சிதைவுற்றுப் போகின்ற நிலைமையை எண்ணிக் கலங்கி, தமிழ் மொழியை முறையாகப் பேசவும் எழுதவும் உதவும் வகையில் தமிழ் இலக்கண வகுப்புகளை நடத்தி வருகிறது. அவர்கள் பேராசிரியர் அறிவரசனின் "தமிழ் அறிவோம்' புத்தகத்தை வெளியிட்டிருப்பது மிகவும் பொருத்தமானது. தமிழ் மாணாக்கர்கள், எழுத்தாளர்கள், ஊடகவியலாளர்கள் மட்டுமல்லாமல், தமிழைத் தாய்மொழியாகக் கொண்ட ஒவ்வொருவரிடமும்இருக்க வேண்டிய புத்தகம் "தமிழ் அறிவோம்'.

புலம்பெயர்ந்த இலங்கைத் தமிழர்களின் படைப்புகள் நவீன தமிழ் இலக்கியத்தில் மிக முக்கியமான பங்கு வகிக்கின்றன. புலம்பெயர்ந்த மக்களின் மனநிலையைப் பிரதிபலிப்பதுடன் மாறுபட்ட சூழலில் அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்னைகளையும் வாழ்க்கை முறை மாற்றங்களையும் அவர்களது கதைகளும் கவிதைகளும் ஆழமாகவே பிரதிபலிக்கின்றன.
புலம்பெயர் பெண் எழுத்தாளர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர் கவிஞர் வாணமதி. இவரது சிறுகதை தொகுப்பான "எச்சங்கள்' குறிப்பிடத்தக்க பதிவுகளில் ஒன்று. சமீபத்திய மதுரை - நெல்லை பயணத்தில் படிப்பதற்கு இந்தச் சிறுகதைத் தொகுப்பை எடுத்துச் சென்றிருந்தேன்.
13 சிறுகதைகளைக் கொண்ட "எச்சங்கள்' என்கின்ற தொகுப்பில் காணப்படும் எல்லாக் கதைகளுமே புலம் பெயர்ந்த மக்களின் பல்வேறு பிரச்னைகளை எடுத்தியம்புகின்றன என்றாலும் கூட, இந்தக் கதைகள் ஈழத்தமிழர்கள் பிரச்னைக்குரிய காலகட்டத்தை எதிர்கொண்ட போது அங்கிருந்த மக்களின் மனநிலையையும், எதிர்கொண்ட பிரச்னைகளையும் மிகவும் துல்லியமாக வெளிப்படுத்துகின்றன.
குறிப்பாக, தனது மூன்று வயது குழந்தையை லண்டனில் வாழும் தம்பியிடம் விட்டுவிட்டு, இலங்கையில் வாழும் சுருதியின் நிலையைப் பதிவு செய்திருக்கும் "வாழப்பழகிவிட்டாள்' சிறுகதையைக் குறிப்பிடலாம்.
உபதேசம், ஞானம், தமிழருவி முதலிய கதைகளில் காணப்படும் எதார்த்தமும் , அந்தக் கதைகள் பிரதிபலிக்கும் உணர்வுகளும் தேர்ந்த சிறுகதை எழுத்தாளரின் படைப்பாளுமைக்குச் சான்றுகள். புலம் பெயர்ந்த ஈழ தமிழர்கள் "சித்ரா பௌர்ணமி'யை இறந்துபோன தாயாரின் நினைவு தினமாக அனுசரிக்கிறார்கள் என்பது புதிய தகவல்.
"எச்சங்கள்' தொகுப்பில் காணப்படும் அத்தனை கதைகளிலும் அடிநாதமாகக் காணப்படுவது மொழியின் மீதும், பாரம்பரியத்தின் மீதும் இருக்கும் எழுத்தாளரின் அக்கறையும் ஆதங்கமும். அதை தன்னுடைய கதாபாத்திரங்களின் வாயிலாக வெளிப்படுத்த முற்படுகிறார். "அடையாளம் தொலைக்காதவர்கள்' கதையில் வரும் பாரதி கதாபாத்திரம் வெளிப்படுத்தும் ஆதங்கம் இது - "தமிழ்நாட்டில் தமிழ் மொழியில் உயர்கல்வியைத் தொடர்பவர்கள், ஏழ்மையின், இயலாமையின்அடையாளமாகவே குறியிடப்படுகின்றனர். இவர்களுக்கான வேலைவாய்ப்பு புளியங் கொம்பாகவே உள்ளது. விளைவு, ஆங்கிலக் கல்வியை நாடவைக்கிறது. நமது நாளைய தலைமுறையினர் தமது அடையாளமாக எதைக் கூறப்போகின்றனர்?''
புலம்பெயர் எழுத்தாளர்கள் படைப்புகளை வெளியிடும்போது அவர்களால் கையாளப்படும் சில வார்த்தைகளுக்கு தாய்த் தமிழகத்தில் புழக்கத்தில் இருக்கும் வார்த்தைகளைப் பின் குறிப்பாக வழங்குவது அவசியம்.
அதேபோல புலம்பெயர் எழுத்தாளர்களின் படைப்புகளைப் பதிப்பிக்கும்போது கவனமாக மெய்ப்புத் திருத்துவது மிக மிக அவசியம். கவிஞர் வாணமதி தனது கதைக்கு அவர் எடுத்துக் கொண்ட கருப்பொருளும், கதை ஓட்டமும் அந்தக் குறையை ஈடுகட்டிவிடுகின்றன.

இந்த வாரக் கவிதைத் தேர்வு வலங்கைமான் நூர்தீனுடையது. "திருவிழாவில் பசி யானை' என்கிற தலைப்பில் அவர் எழுதிய நீண்ட கவிதையிலிருந்து சில வரிகள்:

கிராமத்துச் சாலையின் ஓரம்
முந்தின நாள் மழைக்குச் சரிந்திருந்த
தென்னையிலிருந்து
பச்சைமட்டைகளை லாவகமாகப் பறித்து
தும்பிக்கையில் பத்திரப்படுத்திய யானை
பசி அடக்கப்போகும் கம்பீரத்துடன் நடக்கிறது
அந்தி சாயும் நேரம்
திருமலைராஜன் ஆற்றுப்பாலத்தின் அருகே
சிறு சிறு குழுக்களாக
கீற்று முடைந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்
மருதாநல்லூர் அருகேதான்
அடுத்த டாஸ்மாக்
குடிப்பதற்குச் சிறு தொகை வேண்டும்
பாகன் அவசர அவசரமாக
தென்னை மட்டைகளை
யானையிடமிருந்து வலுக்கட்டாயமாகப் பிடுங்கி
கீற்று முடைபவர்களின் அருகில் போடுகிறான்.
அப்போது பெரும் வனத்திலிருந்து
யானையைப் பிரித்தவன்தான்
இப்போது யானையிடமிருந்த
சிறு காட்டையும் பிரித்திருக்கிறான்!

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/23/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/24/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-2945767.html
2945764 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  வேறொருவரின் உதவியால் பகைவரை அழிக்க!  முன்றுறையரையனார் Saturday, June 23, 2018 11:34 PM +0530 பழமொழி நானூறு
இயற்பகை வெல்குறுவான் ஏமாப்ப முன்னே
 அயற்பகை தூண்டி விடுத்தோர் - நயத்தால்
 கறுவழங்கிக் கைக்கெளிதாய்ச் செய்க அதுவே
 சிறுகுரங்கின் கையாற் றுழா. (பாடல்-51)
 இயல்பாகவுள்ள (தனது) பகையை வெல்ல நினைப்பவன், தனக்கு அரணாகுமாறு, முன்னரே (தன் பகைக்கு) மற்றொருவனைப் பகைவனாகுமாறு தூண்டுதல் செய்து, ஒரு நெறியால், கோபத்தின்கண் மிக்கொழுகித் தன் கைக்கு எளிதாமாறு பகையை நெருக்குக. அச்செயல், பெரிய குரங்கு சிறிய குரங்கின் கையால் துழாவிய செயலை ஒக்கும். (க-து.) பகைவரை அவர்க்கு மாறாக மற்றொருவரை உண்டாக்கி வெல்க என்றது இது. "சிறு குரங்கின் கையாற் றுழா' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/3/31/w600X390/lotus.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/24/வேறொருவரின்-உதவியால்-பகைவரை-அழிக்க-2945764.html
2941285 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, June 17, 2018 02:26 AM +0530 ஒரு மகிழ்ச்சியான செய்தி. "தமிழ்மணி' பகுதியை வெளிக்கொணர அதைத் தொடங்கியது முதல் கடந்த பத்தாண்டுகளாக எனக்கு உறுதுணையாக இருக்கும் "தினமணி' நாளிதழின் முதன்மை உதவி ஆசிரியர் இடைமருதூர் கி.மஞ்சுளா முனைவர் பட்டம் பெற்றிருக்கிறார்.
"மணிவாசகரின் அகப்பொருள் மரபுகள்' என்கிற தலைப்பில் திருவாசகம்-திருக்கோவையார் குறித்த அவரது ஆய்வுக்கு தஞ்சைத் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம் "முனைவர்' பட்டம் வழங்கி சிறப்பித்திருக்கிறது. முனைவர் பட்ட ஆய்வுக்குப் பலரும் ஏதாவது சுமாரான தலைப்புகளைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளும்போது, தனக்குப் பிடித்தமான மாணிக்கவாசகரின் திருவாசகம் - திருக்கோவையாரைத்தான் ஆய்வுக்கு எடுத்துக் கொள்வேன் என்று பிடிவாதமாக இருந்தவர் அவர். கடந்த ஏழு ஆண்டுகளாக அதற்காக இரவும் பகலும் பல தரவுகளையும் தேடிப் பிடித்து, திருவாசகம் - திருக்கோவையாரில் மூழ்கித் திளைத்து அவர் மேற்கொண்ட சிரமங்கள் ஏராளம்.
சங்க இலக்கியம், சமய இலக்கியம், சிறுவர் இலக்கியம், கதை, கட்டுரை, குறுநாவல் என்று 23க்கும் மேற்பட்ட நூல்களை எழுதி இருக்கும் இடைமருதூர் கி.மஞ்சுளா, 20க்கும் மேற்பட்ட பன்னாட்டுக் கருத்தரங்குகளில் ஆய்வுக் கட்டுரைகளை வழங்கியிருக்கிறார். சைவ சித்தாந்தத்தில், குறிப்பாக பன்னிரு திருமுறைகளில் ஆழங்காற்பட்ட புலமை உடைய இவரது திருவாசகம்-திருக்கோவையார் குறித்த ஆய்வுக்குத் தஞ்சைத் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம் முனைவர் பட்டம் வழங்கி சிறப்பித்திருப்பதில் வியப்பொன்றுமில்லை.
முனைவர் இடைமருதூர் கி.மஞ்சுளாவுக்கு "தமிழ்மணி' வாசகர்கள் சார்பில் வாழ்த்துகள்!


முனைவர் பட்டம் பெற்ற செய்தியை தெரிவித்தபோது, அவரது "மாணிக்க மணிமாலை' என்கிற புத்தகத்தை என்னிடம் தந்தார் இடைமருதூர் கி.மஞ்சுளா. பல்வேறு பன்னாட்டுக் கருத்தரங்குகளில் அவர் வாசித்த கட்டுரைகளின் தொகுப்புதான் இந்தப் புத்தகம்.
உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாட்டில் அவரால் வாசிக்கப்பட்ட "காதல் மகளிர் எழுவர்' என்கிற கட்டுரையுடன் தொடங்கும் இந்தத் தொகுப்பில், 18 கட்டுரைகள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. அதில் ஏழு கட்டுரைகள் திருமுறைகள் சார்ந்தவை என்றாலும், கம்பர், பாரதி ஒளவைப்பிராட்டி என்று ஏனைய பல தமிழ் ஆளுமைகள் குறித்தும் கட்டுரைகள் வாசித்தளித்திருக்கிறார்.
"தினமணியின் தமிழ்மணியில் கம்பன் புகழ்', "இதழியல் வரலாற்றில் தினமணியின் பங்களிப்பு', "ஆங்கிலச் சொற்களைத் தமிழாக்கம் செய்ததில் தினமணியின் பங்கு' என்று "தினமணி' தமிழுக்கு ஆற்றியிருக்கும் பங்களிப்புகள் குறித்தும் பன்னாட்டுக் கருத்தரங்குகளில் அவர் ஆய்வுக் கட்டுரைகள் வாசித்திருக்கிறார் என்பது பெருமகிழ்ச்சி அளிக்கிறது.
பன்னாட்டு ஆய்வரங்கக் கட்டுரைகளை சாமானியத் தமிழ் வாசகர்களும் புரிந்து கொள்ளவும், தெரிந்து கொள்ளவும் இயலும் வகையில் அமைத்திருப்பதுதான் இந்தப் புத்தகத்தின் தனிச்சிறப்பு!


"தினமணி'யின் "மகளிர் மணி' இணைப்பில் தொடர்ந்து வெளிவந்த "அம்மா' என்ற தலைப்பிலான கட்டுரைத் தொடர், இப்போது அதே தலைப்பில் புத்தக வடிவம் பெற்றிருக்கிறது. தமிழகத்தின் குறிப்பிடத்தக்க 28 பெண் ஆளுமைகள் அவர்களுடைய தாய் குறித்து எழுதிய அந்தக் கட்டுரைகள் புத்தக வடிவம் பெற்றிருப்பதற்குக் காரணம், வாசகர்களிடமிருந்து எழுந்த கோரிக்கைகள்தான்.
எல்லோருக்கும் அவரவர் தாய் குறித்துப் பதிவு செய்ய ஏராளமான செய்திகள் உண்டு. குறிப்பாக, அம்மாக்களுடனான உறவு என்பது உலகிலேயே மிகவும் வித்தியாசமானது, பாசத்துக்கு அப்பாற்பட்ட நட்புறவுடன் கூடியது. இதிலிருக்கும் ஒவ்வொரு கட்டுரையும், "அம்மா' என்கிற உன்னத உறவின் பல்வேறு பரிமாணங்களை எடுத்தியம்புகின்றன. இதுபோன்ற தொடர்கள் இனிமேல் தொடர்ந்து புத்தக வடிவம் பெறும் என்கிற மகிழ்ச்சியான செய்தியை வாசகர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

கடந்த வாரமே "நாயகம் ஒரு காவியம்' புத்தகம் குறித்துப் பதிவு செய்ய விரும்பினேன். கடைசி நிமிடக் குழப்பத்தில் அது இடம்பெறாமல் போய்விட்டது. கவிஞர் மு.மேத்தா கவிதையில் படைத்திருக்கும் நபிகள் நாயகம் அவர்களின் வரலாறுதான் "நாயகம் ஒரு காவியம்'. ஐந்தாவது பதிப்புப் பெறும் இந்தக் கவிதைத் தொகுப்பை இப்போதுதான் முழுமையாகப் படிக்க முடிந்தது என்பது எனது வருத்தம்.
சிலம்பொலி செல்லப்பனின் அணிந்துரையுடன் வெளிவந்திருக்கும் இந்தக் கவிதைக் காவியம், கவிஞர் மேத்தாவின் வரிகளில் நபிகள் நாயகத்தின் வரலாற்றைப் பாடுகிறது. மேத்தாவின், "நாயகம் ஒரு காவியம்'தான் கவிஞர் வாலிக்குக் "காவியக் கவிஞர்' என்கிற பட்டத்தைப் பெற்றுத்தந்ததற்குக் காரணமாக அமைந்தது என்பது எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்? இதைக் கவிஞர் வாலியே ஒரு புத்தக வெளியீட்டு விழாவில் தெரிவித்திருக்கிறார்.
""ஓர் உண்மையைச் சொல்கிறேன். நான் "அவதார புருஷன்' எழுதிய பிறகுதான் இலக்கிய உலகில் கவனிக்கப்பட்டேன். "அவதார புருஷன்' நான் எழுதுவதற்குக் காரணமாக இருந்தவர் கவிஞர் மு.மேத்தா. மேத்தா நபிகள் நாயகத்தின் வரலாற்றை வசன கவிதையில் "நாயகம் ஒரு காவியம்' என்று அற்புதமாக எழுதி இருந்தார். அதில் நான்கே வரிகள்தான் படித்திருந்தேன். அப்படியே பிரமித்துப் போய்விட்டேன். அதை வீட்டுக்கு எடுத்துச் சென்று, விடிய விடியப் படித்தேன். பல இடங்களில் என் கண்கள் கலங்கின.''
""ஏன் இதைப்போல இராமாயணத்தை எழுதக்கூடாது என்று மறுநாள் எழுதத் தொடங்கினேன். எனக்கு ஒரு புதிய முகம், புதிய விலாசம், புதிய சிந்தனை, "நாயகம் ஒரு காவியம்' மூலம்தான் ஏற்பட்டது'' என்று கவிஞர் வாலி கூறியிருக்கிறார்.
சுருக்கமாக வசன கவிதையில் நபிகள் நாயகத்தின் வாழ்க்கையைப் பதிவு செய்த கவிஞர் மு.மேத்தா, "சீறாபுராணம்' போல அதை ஒரு முழுமையான காவியமாக, கவிஞர் வாலி "அவதார புருஷன்' எழுதியதுபோல எழுத வேண்டும் என்கிற ஏக்கம், "நாயகம் ஒரு காவியம்' படித்து முடித்ததும் அனைவருக்குமே ஏற்படும். அது ஏன் கவிஞர் மு.மேத்தாவிற்கு ஏற்படவில்லை என்பதுதான் புரியவில்லை.

"நாயகம் ஒரு காவியம்' பற்றிக் கூறிவிட்டு அதிலிருந்து சில வரிகளைப் பதிவு செய்யாமல் போனால் எப்படி?

போராளிக்கு எந்தப் போர்க்களமும் இறுதிப் போர்க்களமல்ல... எந்த வெற்றியும் இறுதி வெற்றி அல்ல... ஏனென்றால் இலட்சிய நாயகர்கள் தேகங்களால் ஆனவர்களல்ல... தாகங்களால் ஆனவர்கள்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/17/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2941285.html
2941284 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பசியிலும் நகைச்சுவை! - இரா.வ.கமலக்கண்ணன் DIN Sunday, June 17, 2018 02:13 AM +0530 பசிப்பிணியை "பாவி' என்றார் மணிமேகலை ஆசிரியர். "பத்தும் பசிவந்திடப் பறந்து போம்' (நல்வழி-26) என்பது ஒளவையார்பாடல். பசி மிகுந்த நிலையில் கோபம் வரும்; வேளைக்கு உணவு கிடைக்கவில்லையே என்று ஆத்திரம் வரும்; "ஏற்பது இகழ்ச்சி' எனினும் இரந்தும் உணவு உண்ணத் தோன்றும். மேலும், "இடும்பைக்கூர் என் வயிறே உன்னோடு வாழ்தல் அரிது' என்றும் கூறினார் ஒளவையார். பசியின் கொடுமையிலும் புலவர் ஒருவர் நகைச்சுவை உணர்வோடு பாடிய பாடலைக் காண்போம்.
அந்தகக்கவி வீரராகவ முதலியார் என்பவர் பிறவியிலேயே கண் பார்வை இழந்தவர். அதனால், ஓர் உதவியாளர் எப்போதும் அவருடன் இருப்பார். அக்காலத்தில் நடந்தே பல ஊர்களுக்கும் செல்வர். வழியில் பசித்தால் உணவு உண்ண கையோடு கட்டுச்சாதம் எடுத்துச் செல்வர்.
ஒரு நாள் வீரராகவரும் உதவியாளரும் வெளியூருக்குச் சென்றனர். பகல் 12 மணி ஆயிற்று. வழியில் ஓர் ஊருணி தென்பட்டது. உதவியாளர் புலவரிடம், ""ஐயா! இந்த மர நிழலில் அமருங்கள். உங்கள் எதிரே கட்டுச் சாத மூட்டையை வைக்கிறேன்; நான் சென்று கை, கால்களைத் சுத்தம் செய்துவிட்டு, பாத்திரத்தில் நீர் கொண்டு வருகிறேன். பின் இருவரும் உணவு உண்ணலாம்'' என்றார்.
புலவரும், ""நல்லது; நீர் சென்று நீர் கொணர்க'' என்றார். உதவியாளர் அவ்விடம் விட்டு அகன்று குளத்தில் இறங்கினார். அந்நிலையில் ஒரு நாய் வேகமாக வந்து கட்டுச் சாத மூட்டையைக் கவ்வி எடுத்துக் கொண்டு ஓட்டம் பிடித்தது.
உதவியாளர் வந்து ""ஐயா! உங்கள் எதிரே வைத்துவிட்டுச் சென்ற கட்டுச் சோறு மூட்டை இல்லையே'' என்றார். அது கேட்டு திடுக்கிட்ட புலவர், தம் கைகளால் தரையைச் தடவிப் பார்த்தார். 
தொலைவில் ஒரு நாய் அம்மூட்டையைக் கவ்விக்கொண்டு ஓடுவதை உதவியாளர் பார்த்துவிட்டு, அதைப் புலவரிடம் வருத்தத்துடன் கூறினார். 
உடனே அந்தகக்கவி வீரராகவர், கடும் பசி மிக்க நிலையிலும் தெய்வங்களின் வாகனங்களின் பெயரை அமைத்து நசைச்சுவை உணர்வுடன் ஒரு பாடலைப் பாடினார்.
""சீராடையற்ற வயிரவன் வாகனம் சேரவந்து
பாராரும் நான்முகன் வாகனம் தன்னைமுன் பற்றிகெளவி
நாராயணன் உயர் வாகன மாயிற்று; நம்மை முகம்
பாரான் மைவாகனன் வந்து பற்றினானே''
"வயிரவக் கடவுளின் வாகனமாகிய நாய் வந்து, நான்முகன் வாகனமாகிய அன்னத்தை (அன்னம்-பறவை, உணவு) கெளவிக்கொண்டு, திருமாலின் வாகனமாகிய கருடனைப் போல வேகமாக ஓடிவிட்டது. எனவே, ஆட்டை (மை-ஆடு) வாகனமாக உடைய அக்கினி வந்து வயிற்றில் பற்றிக் கொண்டான். (வயிறு குபுகுபு-எனப் பசியால் எரிந்து துடிக்கிறது). 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/17/பசியிலும்-நகைச்சுவை-2941284.html
2941283 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இடம்-பொருள்- ஏவல்! - கா. அய்யப்பன் DIN Sunday, June 17, 2018 02:11 AM +0530 இடம் பொருள் ஏவல் அறிந்து பேசுக' என்பது பேச்சு வழக்கில் உள்ள தொடர். இடம் பொருள் ஏவல் இல்லையாடா? என்று பேசியிருப்போம் அல்லது பேசக் கேட்டிருப்போம். அப்படிச் சொல்வதன் பொருள் என்ன? 
தொல்காப்பியம், சங்க இலக்கியம், திருக்குறள் தொடங்கி எல்லாவற்றிலும் தனித்தனியாக இடம்பெறும் மேற்குறித்த மூன்று சொற்களையும் அருளாளர்கள் இருவரும் இணைத்துக் காண்பது வியப்பாக இருக்கின்றது. 
"கற்பனைக் களஞ்சியம்' துறைமங்கலம் சிவப்பிரகாசர் இயற்றிய நன்னெறியில் "அன்பற்ற செல்வம் பயனற்றது' என்பது பற்றி விளக்குமிடத்து,
இல்லானுக்கு அன்பிங்கு இடம் பொருள் ஏவல் மற்று
எல்லாம் யிருந்து மவர்க்கென் செய்யும் - நல்லாய்
மொழியிலார்க் கேது முதுநூல் தெரியும்
விழியிலார்க்கு ஏது விளக்கு (நன்னெறி.15)
என்று இடம்பெற்றுள்ளது. இப்பாடலின் பொருள்: நற்குணம் உடையவளே, பேசமுடியாத ஊமைகளுக்குப் பழைமையான சாத்திரம் என்ன பயனைச் செய்யும்? பார்க்கும் கண்பார்வை இல்லாதவர்க்கு எரியும் விளக்கு என்ன பயனைச் செய்யும்? 
இவ்வுலகத்தில் அன்பில்லாதவனுக்கு இடம், பொருள், ஏவல் முதலாகிய எல்லாம் இருந்தும் அது அவனுக்கு என்ன பயனைச் செய்யும்? அன்பில்லாதவன் இடம் பொருள் ஏவல் என எல்லாம் இருந்தும் அவற்றால் தருமத்தையும் புகழையும் அடைய மாட்டான். இடம் பொருள் ஏவல் எல்லாம் இருந்தும் அன்பு இல்லாதவற்கு வாய் பேசமுடியா ஊமை எப்படி சாத்திரங்களை இசையோடு ஓத முடியாதோ, கண்பார்வையற்றவர் விளக்கொளியைப் பார்க்க முடியாதோ அப்படிப்பட்டது. 
அடுத்து, வள்ளலார் வழி "இடம் பொருள் ஏவல்' பற்றிய பொருளை அறிவோம். 
"இடமே பொருளே ஏவலே என்றென்றெண்ணி இடர்ப் படுமோர்
மடமே உடையேன் தனக்கருள் நீவழங்கல் அழகோஆனந்த
நடமே உடையோய் நினைஅன்றி வேற்றுத்தெய்வம் நயவேற்குத்
திடமே அருள்தான் வழங்காது தீர்த்தல் அழகோதெரிப்பாயே'
(திருவருட்பா,கருணைவிண்ணப்பம். 572)
இவையெல்லாம் என் இடமா, இவையெல்லாம் என் பொருளா, இவரெல்லோரும் என் ஏவல் ஆட்களா என்று எண்ணி துன்பப்படும் மடமை பொருந்தியவனுக்கு நீ அருள் செய்வது அழகோ? 
இப்படியான பொருள்களை எல்லாம் கடந்து அம்பலத்தில் ஆனந்த நடனம் புரிதலே தனக்குக் கடமையாய் உடையவனே, உன்னையன்றி வேறு தெய்வம் உண்டு என்று விருப்பப்படுவோர் வியக்கும்படியான அருளை வழங்காது விடுவது அழகா? தெரிவிப்பாய். நீயே எல்லாம் என்பதை உணர்த்தி நிற்பாய் என்கின்றார் வள்ளலார்.
இவ்விரண்டு புலமையாளர்களின் பின்புலத்தில் இருந்தே இடம் பொருள் ஏவலின் பொருளை அறிய வேண்டும். 
இந்நில உலகத்தில் தனக்கான இடம் என்று எதுவும் இல்லை என்பதை உணர, செத்த பின்பு போய்ச் சேரும் இடம், பிறத்தலுக்கான மூல இடம், இரண்டிற்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் வாழும் இடம் என்பனவற்றின் உண்மைத் தன்மையை அறிதல் வேண்டும். அன்போடும் அருளோடும் சேர்த்த பொருள்தான் ஒருவனுக்கு எல்லா வகையிலும் உதவும். 
மற்ற வழியில் சேர்த்த பொருள்கள் நிலையான பழியை ஏற்படுத்தும். தனக்குத் தேவையான நேரத்தில் தான் ஏவிய வேலையைச் செய்யும் ஏவல் ஆட்களைக் கொண்டிருத்தல் ஒருவனுக்குச் சிறப்பு.
எப்படியாயினும் தக்க சமயம் பார்த்துப் பேச வேண்டும் என்கிற பொருளில் மேற்குறித்த மூன்று சொற்களும் இங்கே பயன்படுத்தப்படவில்லை. பஞ்ச பூதங்களும் தன் நிலையில் சிதையாமல் சஞ்சரிக்கும் நல்ல இடத்தைத் தனக்கு உரியவனாக உடையன் என்பது ஒருவனுக்குப் பெருமை. 
பிறரைத் துன்புறுத்தாது நேர்வழியில் வந்த எவ்வளவு பொருளானாலும் ஒருவனுக்கு நற்பயனைச் செய்யும். உடுக்கை இழக்கப் போகிறவன் கை போல விரைந்து தனக்கான தேவையைச் செய்யும் ஏவல் ஆட்களைப் பெற்றிருப்பவன் உயர்ந்தவன். இவற்றை முறையே பெற்றவன் முழுமையான, தூய்மையான மனிதன். 
எனவே, மேற்குறித்த பேச்சுவழக்கு "இடம் பொருள் ஏவல் அறிந்தவன்' என்று இருக்கவே வாய்ப்புண்டு. இடம் பொருள் ஏவல் அறியாதவனை அறிய வைத்தலும் அறிந்தவன் கடமை!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/17/இடம்-பொருள்--ஏவல்-2941283.html
2941282 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 29: எழுத்து, அசை, சீர் - 1 "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, June 17, 2018 02:10 AM +0530 (இரண்டாம் பாகம்)

இது வரையில் யாப்பிலக்கணத்தில் உள்ள பழைய முறைப்படி செய்யுளின் இலக்கணத்தை எழுதி வரவில்லை. பெரும்பாலும் இலக்கியங்களில் பயின்று வரும் செய்யுட்களின் இலக்கணங்களையும், அவை சம்பந்தமான வேறு சில இலக்கணங்களையும் பார்த்தோம். இனி, யாப்பிலக்கண நூலில் உள்ளவற்றில் அவசியமானவற்றைப் பற்றிச் சொல்ல விரும்புகிறேன்.
செய்யுளின் இலக்கணத்தை யாப்பிலக்கணம் என்று குறிப்பது வழக்கு. அந்த இலக்கணம் யாப்புக்கு உரிய உறுப்புக்கள் ஆறு என்று சொல்லும். எழுத்து, அசை, சீர், தளை, அடி, தொடை என்பன அவை. செய்யுட்களைப் பா என்றும் பாவினம் என்றும் இரு வகையாகப் பிரிப்பார்கள்.
எழுத்தினால் ஆனது அசை; அசைகளால் ஆனது சீர்; சீர்களால் ஆனது அடி; அடிகளால் ஆனது பா; சீரும் சீரும் சேரும் இணைப்புக்குத் தளை என்று பெயர். மோனை, எதுகை முதலிய அழகான அமைப்புக்களுக்குத் தொடை என்று பெயர்.
எழுத்தைப் பற்றிய இலக்கணத்தை முதலில் யாப்பிலக்கணம் கூறுகிறது. அதைப் பற்றி நாம் எழுத்திலக்கணத்திலும் தெரிந்து கொள்ளலாம். குறில், நெடில், உயிர், குற்றிய
லிகரம், குற்றியலுகரம், ஐகாரக்குறுக்கம், ஆய்தம், மெய், வல்லினம், மெல்லினம், இடையினம், உயிர்மெய், அளபெடை என்னும் பதின்மூன்றும் எழுத்தின் வகை.
அசைகளின் இலக்கணத்தை முன்பே பார்த்தோம். அசைகள் நேரசை, நிரையசை என்று இரண்டு வகைப்படும் என்பதும், தனிக்குறில் - தனி நெடில் - ஒற்றடுத்த குறில் - ஒற்றடுத்த நெடில் என்னும் நான்கும் நேரசைகள் என்பதும், இரண்டு குறில் - குறிலையடுத்த நெடில்- இரு குறிலும் ஒற்றும் - குறில் நெடில் ஒற்று ஆகியவை நிரையசைகள் என்பதும் முன்பே நாம் அறிந்தவை. 
இவற்றுக்கு உதாரணமாக ஆ-ழி-வெள்-வேல்; வெறி-சுறா-நிறம்-விளாம் என்பவற்றை யாப்பருங்கலக்காரிகை எடுத்துக் காட்டுகிறது. "குற்றெழுத்துத் தனியே வரினும், நெட்டெழுத்துத் தனியே வரினும், குற்றெழுத்து ஒற்றடுத்து வரினும், நெட்டெழுத்து ஒற்றடுத்து வரினும் நேரசையாம். குறில் இணைந்து வரினும், குறில் நெடில் இணைந்து வரினும், குறில் இணைந்து ஒற்றடுத்த வரினும், குறில் நெடில் இணைந்து ஒற்றடுத்து வரினும் நிரையசையாம்' என்பது காரிகை உரை. அசையின் இலக்கணத்தைச் சொல்லும் சூத்திரம் வருமாறு:

"குறிலே நெடிலே குறில்இணை ஏனைக் குறில்நெடிலே
நெறியே வரினும் நிரைந்துஒற் றடுப்பினும் நேர்நிரை என்று
அறி, வேய் புரையும்மன் தோளி; உதாரணம், ஆழிவெள்வேல்
வெறியேய் சுறாநிறம் விண்தோய் விளாமென்று வேண்டுவரே'

(நெறியே வரினும் - முறையாக வந்தாலும், நிரைந்து - வரிசையாக நின்று வேய்புரையும் மென் தோளி- மூங்கிலை ஒத்த மெல்லிய தோளையுடைய பெண்ணே. ஒரு பெண்ணை நோக்கிப் பாடம் சொல்லிக் கொடுப்பது போல ஆசிரியர் பாட்டைப் பாடியிருக்கிறார். பெண்ணை முன்னிலையாக வைத்துப் பாடியிருக்கிறார். பெண்மை முன்னிலையாக வைத்துப் பாடினால் அதை மகடூஉ முன்னிலை என்பர். (மகடூஉ-பெண்) வேண்டுவர் - புலவர்கள் விரும்புவார்கள்)
சீர்கள் ஒன்று முதல் நான்கு அசைகளால் அமையும். ஓரசைச் சீர் இரண்டு. அவற்றை அசைச்சீர் என்றும் சொல்வார்கள். நேர் என்ற ஓரசைச் சீருக்கு நாள் என்பது வாய்பாடு. நிரை என்ற ஓரசைச் சீருக்கு மலர் என்பது வாய்பாடு.
ஈரசைச் சீர்கள் நான்கு: தேமா, புளிமா, கூவிளம், கருவிளம் என்பன. இவற்றை ஆசிரிய உரிச்சீர், அகவற்சீர், இயற்சீர் என்று கூறுவர்.
மூவசைச் சீர்கள் காய்ச்சீர், கனிச்சீர் என இரு வகைப்படும். காய்ச்சீர் தேமாங்காய், புளிமாங்காய், கூவிளங்காய், கருவிளங்காய் என நான்கு. இவற்றை வெண்பா உரிச்சீர், வெண்சீர் என்று கூறுவர்.
கனிச்சீர் தேமாங்கனி, புளிமாங்கனி, கூவிளங்கனி, கருவிளங்கனி என நான்கு. இவற்றை வஞ்சி உரிச்சீர், வஞ்சிச்சீர் என்று கூறுவர்.
நாலசைச் சீர்கள் பதினாறு. தேமா, புளிமா, கூவிளம், கருவிளம் என்ற நான்கோடு தண்பூ, தண்ணிழல், நறும்பூ, நறுநிழல் என்ற நான்கையும் தனித்தனியே சேர்த்தால் பதினாறு சீர்கள் வரும். இவற்றைப் பொதுச்சீர் என்பார்கள்.
வெண்சீர், ஆசிரியச்சீர், வஞ்சிச்சீர் என்று ஒவ்வொரு வகைப்பாவின் பெயரோடும் சீர் இருப்பது போலக் கலிச் சீர் என்று ஒன்று இல்லை.
சீர்களைக் குறிப்பிடும்போது அவற்றில் வரும் ஈற்றைச் சுட்டிப் பெயர் சொல்வது வழக்கம். மாச்சீர், விளச்சீர், காய்ச்சீர், கனிச்சீர், பூச்சீர், நிழற்சீர் என்று குறிப்பிடுவார்கள்.

(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/17/கவி-பாடலாம்-வாங்க---29-எழுத்து-அசை-சீர்---1-2941282.html
2941281 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி திருக்குறளின் பெருமை பேசும் திருப்புல்லாணி மாலை! -ப.சோமசுந்தர வேலாயுதம் DIN Sunday, June 17, 2018 02:08 AM +0530 காலத்தை வென்று நிற்கும் திருக்குறளின் திட்ப, நுட்பக் கருத்துகளை அன்று தொட்டு தமிழ்ப் புலவர்கள் வேண்டிய இடங்களில் எல்லாம் தம் நூல்களில் எடுத்தாண்டுள்ளனர். 

அவ்வகையில், தாம் இயற்றிய "திருப்புல்லாணி மாலை' என்னும் நூலில் திருப்புல்லாணியில் உறையும் பெருமாளின் பெருமையைப் பேசியுள்ளதோடு, திருக்குறளின் ஒவ்வோர் அதிகாரத்திலிருந்தும் ஒரு குறட்பாவை மேற்கோள் காட்டியுள்ள இப்புலவர் பெருமகன் யாரென்று தெரியவில்லை. 

இந்நூல், மதுரைத் தமிழ்ச் சங்கத்துச் செந்தமிழ்ப் பத்திராதிபர் நாராயணையங்காரால் பரிசோதிக்கப்பட்டு, மதுரைத் தமிழ்ச் சங்க முத்திரா சாலையில் 1915-ஆம் ஆண்டு பதிப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. 

இந்நூலுக்கு நாராயணையங்கார் எழுதிய முகவுரையில், ""இசையாலும் எதுகை மோனைகளாலும் ஒன்றற்கொன்று வேறுபட்ட விருதிறப்பாட்டிற்கேக தேசத்தில் ஐக்கியந்தோன்றப்பாடுமிடத் துண்டாகு மிடர்ப்பாடு பலவாதலால், ஒரோவழி மேற்கோளில் ஓரோரெழுத்து விரித்தும், தொகுத்தும், வகையுளி கொண்டும் படிக்கத்தக்கதாயிருக்கிறது. இடையிடையே சில திருக்குறள்களுக்குள்ள அதிகாரப் பொருளைக் கருதாது, தோத்திரத்துக் கேற்றவாறு பிறிதுபொருள் கொள்ளவும், சொற்சுவை பொருட்சுவை சுருங்கவும் பாடப்பட்டிருக்கிறது.

ஒரு பிரதியே கிடைத்தமையால், பிழையறப் பரிசோதிப்பதற்கும், சிதைந்த இடங்களில் உண்மைப் பாடங்கண்டெழுதுவதற்கும் இயலாமற்போயிற்று.

ஆயினும், ஒருவாறு இடையிடையே வீழ்ந்திருந்த எழுத்துப் பிழையைத் திருத்தியும், சிதைந்த இடங்களில் வேண்டுஞ் சொற்களைப் பிறைக்குறி () கொடுத்தமைத்தும் இம்முறை வெளியிடப்பெறுகிறது. 

இப்பாமாலை யியற்றியவரது பெயர் முதலிய வொன்றும் நன்கு விளங்கவில்லை. விளங்கியபின் வெளியிடப்படும்.

இந்நூலெழுதிய ஏட்டுப் பிரதியைச் சங்கத்தாருக்குக் கொடுத்துதவிய úஸதுஸம்ஸ்தான வித்வான் ஸ்ரீமத்-ரா.ராகவையங்காரவர்களுக்கு இச்சங்கத்தார் நன்றி பாராட்டக் கடமைப்பட்டிருக்கிறார்கள்'' என்று பதிவு செய்துள்ளார். 

எடுத்தாண்ட குறளுக்கு ஏற்ப பொருளையும் அமைத்துத் திருப்புல்லாணியில் உறையும் பெருமாளையும் நினைந்துருகி, நூற்றி எண்பத்தெட்டு கட்டளைக் கலித்துறைச் செய்யுளால் இந்த நூலை யாத்தளித்துள்ளார். 

"திருவள் ளுவர்குறட் பாவைக் கலித்துறைச் செய்யுளிற்சேர்த்
தருள்புல்லை மாலைக் க(ழல்பணிந் தேத்தலின் யாருமன்னோன்)
பெருமைகண் டென்சொலைப் புன்சொலென் னாதன்பு (பெற்றதெனக்)
கருதி மதிப்பர் பரிதி மதிப்பெருங் காலமுமே' 

என அவையடக்கச் செய்யுளில் ஆசிரியர் அழகுறத் தனது எண்ணத்தை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். அவர் பாடியுள்ள இந்தத் தெள்ளு தமிழ்ப் பனுவலைப் பயின்றால் பரமனடியைப் பரவிய பக்தியோடு கூடிய மகிழ்வும், திருக்குறளைப் பயின்ற இன்பமும் ஆகிய "ஒரு கல்லில் இரு மாங்காய்' என்னும் பழமொழிக்கேற்ப இருவித பயன்களை எய்துகிறோம்.

அறத்துப்பாலின்கண் உள்ள "மெய்யுணர்வு' பாடல் இது:
"கருவார் பிறப்பென்னும் பேதைமை நீங்கச் சிறப்பென்னுஞ்செம் பொருள்காண் பதறிவென் றோதின ராற்றிருப் புல்லை நக
ரருண்மால்சிறப்பென்னுஞ் செம்பொருள்வாழ்வுடைத்தாதலினால்
வருபே ரறிஞர்கண் டேழ்பிற விப்புன்மை மாற்றுவரே' (36)
பொருட்பாலின்கண் உள்ள "மருந்து':
"காறழ லையமொத் தற்ற தறிந்து கடைப்பிடித்து
மாறல்ல துய்க்க துவரப் பசித்தென வள்ளுவர் நூல் 
கூற லறிந்துடல் பேணுத லுன்னடிக் கோகனகப்
பேறு பெறுந்தவஞ் செய்யவன் றோபுல்லைப் பேரின்பனே' (95)
இன்பத்துப் பாலின்கண் உள்ள "ஊடலு வகை':
"பூமின் கெழுநன்றென் புல்லாணி நாட்டிற் புணர்ச்சியினுந்
தோமொன்றி லார்க்குநன் றூடல தின்பஞ் சொலற்கெளிதோ
யாமென்றறிஞ ருணலினு முண்ட தறலினிது 
காமம் புணர்தவி னூட லினிதெனக் கண்டனரே' (188)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/17/திருக்குறளின்-பெருமை-பேசும்-திருப்புல்லாணி-மாலை-2941281.html
2941280 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, June 17, 2018 02:06 AM +0530 கற்றதொன் றின்றி விடினும் குடிப்பிறந்தார்
மற்றொன் றறிவாரின் மாணமிக நல்லரால்
பொற்ப உரைப்பான் புகவேண்டா கொற்சேரித்
துன்னூசி விற்பவர் இல். (பாடல்-50)


கற்றது ஒன்றில்லையாயினும், நற்குடிப்பிறந்தார் ஒன்றை மட்டும் அறிந்தாரைவிட நற்குணங்களில் மாட்சிமைப்பட மிகச் சிறந்தோர்களே யாவார்கள். கற்றோர் அவர்களிடம் நற்குணங்களை அழகுபட விரித்துரைக்கப் புகவேண்டுவதில்லை. கருமாருடைய சேரியில் தையல் ஊசியை விற்கப் புகுவார்இல்லையாதலால். (க-து.) உயர்குடிப் பிறப்பின்றிக் கல்வி ஒன்றே உடையாரைவிட உயர்குடிப்பிறந்தார் சாலச் சிறந்தவர்களே யாவார்கள். "கொற்சேரித் துன்னூசி விற்பவர் இல்' என்பது பழமொழி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/17/w600X390/tm1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/17/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-2941280.html
2936718 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, June 10, 2018 02:41 AM +0530 கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை, கோவையில் நடந்த இஸ்ரோ விஞ்ஞானி டாக்டர் மயில்சாமி அண்ணாதுரையின் மகன் கோகுலக் கண்ணனின் திருமணத்திற்கு நண்பர்கள் டாக்டர் எல்.பி.தங்கவேலு, சிங்கை தமிழ் நேசன் முஸ்தஃபா, கவிஞர் உஸ்மான் ஆகியோருடன் சென்றிருந்தேன். நீண்ட நாள்களுக்குப் பிறகு அங்கே ஒரு திடீர் ஆச்சரியச் சந்திப்பு. தனக்கே உரித்தான கருப்பு சால்வையுடன் வைகோ அமர்ந்திருந்தார். கட்சிக்காரர்களும் ரசிகர்களும் அவரை மொய்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.
அவர் என் கரங்களைக் குலுக்கியபடி சொன்ன முதல் வார்த்தை, ""தமிழ்மணி'க்காகத் தமிழகமே தினமணிக்கு நன்றிக்கடன் பட்டிருக்கிறது. நான் இதுவரை படித்திராத சங்க இலக்கியத் தகவல்களை "தமிழ்மணி'யில் படித்துத் தெரிந்து கொள்கிறேன். "தமிழ்மணி'யில் வரும் கட்டுரைகளைப் பத்திரப்படுத்தி வைத்திருக்கிறேன். இவற்றை எல்லாம் எப்போது நீங்கள் புத்தகமாக்கி ஆவணப்படுத்தப் போகிறீர்கள்?'' என்று கேட்டபோது, உண்மையிலேயே நெகிழ்ந்தேன். 
மணமக்களை வாழ்த்த இருவரும் மேடைக்குப் போனோம். மணமகனுக்கும் மணமகளுக்கும் வை.கோ., "திருக்குறளை' அன்பளிப்பாக வழங்கினார். எந்தத் 
திருமணத்திற்குப் போனாலும் திருக்குறளை அன்பளிப்பாக வழங்குவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருப்பதாகவும் தெரிவித்தார். அவருடைய இந்த வழக்கத்தைத் தமிழர்கள் அனைவரும் பின்பற்ற வேண்டும் என்பது எனது வேண்டுகோள்.

---------------


தூத்துக்குடியில் ஸ்டெர்லைட் ஆலைக்கு எதிரான போராட்டமும், அந்த ஆலையிலிருந்து வெளிப்படும் சல்பர் டை ஆக்சைடால் சுற்றுச் சூழலுக்கு ஏற்படும் பாதிப்பு குறித்தும் இப்போது பரவலாக எல்லா ஊடகங்களிலும் செய்திகள் வெளிவந்து கொண்டிருக்கின்றன.
வேணு சீனிவாசன் எழுதிய "உலக வெப்ப உயர்வும் உருகிவரும் பனிமலைகளும்' நூல் கண்ணில் பட்டது. சுற்றுச்சூழல், காற்று மாசு தொடர்பான புரிதலை ஏற்படுத்தும் என்பதால், கோவை ரயில் பயண வாசிப்புக்கு அந்தப் புத்தகத்தை எடுத்துச் சென்றேன். 
"வளர்ச்சி' என்கிற பெயரில் மேற்கொள்ளப்படும் மனித சமுதாயத்தின் நடவடிக்கைகளால் உலகின் சராசரி வெப்பநிலை 
உயர்ந்துகொண்டே போகிறது. அதன் காரணமாக, இதுவரை சந்திக்காத அளவில் மனித குலமும் பூமியும் பருவ நிலை மாற்றங்களையும் இயற்கைப் பேரழிவுகளையும் சந்தித்து வருகின்றன. பருவ நிலை மாற்றங்கள் மனித குலத்தின் சரித்திரத்தில் அழியாத தழும்புகளை ஏற்படுத்திவிடுகின்றன.
காற்று மாசு ஏற்பட்டால் என்னவெல்லாம் பாதிப்புகள் ஏற்படுகின்றன என்பதை மட்டுமல்லாமல் அவற்றுக்கான காரணங்கள், அதன் பின்விளைவுகள், அதைக் குறைப்பதற்கான வழிமுறைகள் என்று மிகப்பெரிய ஆய்வை வேணு சீனிவாசன் நிகழ்த்தியிருக்கிறார். உலக வெப்பத்தைக் குறைப்பதற்கு எதைச் செய்யலாம், எதைச் செய்யக்கூடாது என்பதை சாமானியனுக்கும் புரியும் விதத்தில் மிகவும் தெளிவாக எடுத்துச் சொல்கிறது என்பதுதான் வேணு சீனிவாசன் எழுதிய "உலக வெப்ப உயர்வும் உருகிவரும் பனிமலைகளும்' புத்தகத்தின் சிறப்பு. 

----------------------------


சமீபத்தில் வேடந்தாங்கலுக்குப் பறவைகள் வருவது மிகவும் குறைந்துவிட்டது என்பது குறித்து ஒரு செய்தி வெளிவந்திருந்தது. அதைப் பார்த்தபோது, பெருமாள் முருகனைப் பதிப்பாசிரியராகக் கொண்டு, மா. கிருஷ்ணன் முன்பு எழுதிய பறவைகள் குறித்த 59 கட்டுரைகளின் தொகுப்பான "பறவைகளும் வேடந்தாங்கலும்' புத்தகம் நினைவுக்கு வந்தது. புகழ்பெற்ற காணுயிர் வல்லுநரான மா. கிருஷ்ணன் ஏறத்தாழ 65 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பறவைகள் குறித்தும், கானுயிர் குறித்தும் பல இயற்கையியல் கட்டுரைகளையும், நூல்களையும் ஆங்கிலத்தில் எழுதிப் புகழ் பெற்றவர். இவர், தமிழின் முன்னோடி நாவலாசிரியர்களுள் ஒருவரான ஆ. மாதவையாவின் மகன். 
1950-60-களில் தமிழ் இதழ்களிலும், கலைக்களஞ்சியத்திலும் இயற்கையியல் குறித்து பல கட்டுரைகளை இவர் எழுதியிருக்கிறார். இவரது இயற்கையியல் பங்களிப்புக்காக மத்திய அரசு "பத்மஸ்ரீ ' விருது வழங்கி கெளரவித்திருக்கிறது. சென்னை பல்கலைக்கழகத்தால் பெரியசாமித்தூரனை பதிப்பாசிரியராகக் கொண்டு தொகுக்கப்பட்ட கலைக்களஞ்சியப் பணியில் மா. கிருஷ்ணன் பெரும் பங்கு வகித்திருக்கிறார். கலைக்களஞ்சியத்தின் முதல் தொகுதியிலிருந்து 10-ஆவது தொகுதி வரை மா.கி.யின் பங்களிப்பாக பறவைகளைப் பற்றி 59 கட்டுரைகள் காணப்படுகின்றன. அந்தக் கட்டுரைகளுடன் வேடந்தாங்கல் குறித்த சிறு நூலையும் இணைத்துத் தொகுக்கப்பட்டிருப்பதுதான் "பறவைகளும் வேடந்தாங்கலும்'.
"பறவைகளும் வேடந்தாங்கலும்' தொகுப்பில் மா.கிருஷ்ணனால் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கும் 58 பறவைகளும் தமிழகம் சார்ந்தவை. இவற்றில் பெரும்பாலான பறவைகளை நாம் பார்த்திருக்கிறோம். ஆனால், அவை குறித்துத் தெரியாத பல விவரங்களை இந்தப் புத்தகத்தைப் படித்தபோதுதான் தெரிந்து கொண்டேன். இந்திய வனவிலங்கு புகலிடங்கள், வேடந்தாங்கல் நீர்ப்பறவை காப்புச் சாலை ஆகிய இரு கட்டுரைகளும் குறிப்பிடத்தக்க பதிவுகள்.
அறுபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பறவைகள் குறித்தும், கானுயிர் குறித்தும் ஆய்வு செய்து கட்டுரையாக்கி வைத்த மா.கிருஷ்ணனுக்கு நன்றி. அவருடைய கட்டுரைகளைத் தொகுத்து இன்றைய தலைமுறை தெரிந்து கொள்வதற்காக "பறவைகளும் வேடந்தாங்கலும்' என்ற தலைப்பில் புத்தகமாக்கித் தந்திருக்கும் பெருமாள் முருகனுக்கும் நன்றி.

-----------------------------


"தினமணி' இணையதளத்தில் உதவி ஆசிரியராக இருப்பவர் திருமலை சோமு. இவர் ஒரு கவிஞர் என்பது எனக்குத் தெரியாது. ஒருநாள் தனது கவிதைத் தொகுப்புக்கு அணிந்துரை எழுதித்தர வேண்டும் என்கிற வேண்டுகோளுடன் என் அறைக்கு வந்தார். பணிச்சுமை காரணமாக உடனடியாக அணிந்துரை எழுதிக் கொடுக்க முடியவில்லை. எனது இயலாமையை அவரிடம் தெரிவித்தேன்.
கவிஞர் முத்துலிங்கத்துக்குப் பெரிய மனது. ஓர் அறிமுகக் கவிஞரான திருமலை சோமுவின் கவிதைத் தொகுப்புக்கு சற்றும் கெளரவம் பார்க்காமல் அணிந்துரை எழுதிக் கொடுத்த அந்தக் கவிஞரின் பண்பை என்ன சொல்லிப் பாராட்டினாலும் போதாது. வளரும் கவிஞர்களை வளர்ந்து விட்ட கவிஞர்கள் ஊக்குவிக்கும் பண்பு மகாகவி பாரதி, பாரதிதாசன் காலத்திலிருந்து தொடர்வதன் நீட்சிதானோ என்னவோ கவிஞர் முத்துலிங்கம், கவிஞர் திருமலை சோமுவின் கவிதைத் தொகுப்புக்கு அணிந்துரை வழங்கியது.
சென்னை கவிக்கோ மன்றத்தில் நேற்று, கவிஞர் முத்துலிங்கத்தால் வெளியிடப்பட்டு, கவிஞர் நெல்லை ஜெயந்தாவால் முதல் பிரதி பெறப்பட்ட கவிஞர் திருமலை சோமுவின், "மனசுக்குள் பெய்யும் மழை' கவிதைத் தொகுப்பிலிருந்து "பாவம்' என்கிற கவிதை:

எல்லா
பாவங்களையும் தொலைக்க
நதியில் நீராடச் சொன்னார்கள்!
நதிகளைத் தொலைத்த
பாவத்தை
எப்படித் தீர்ப்பது?

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/3/31/w600X390/vaiko.jpeg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/jun/10/இந்த-வார-கலாரசிகன்-2936718.html