Dinamani - தினமணி கதிர் - http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/ http://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 2922867 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆளில்லா விமானம் ஓட்டும் அஜித் Sunday, May 20, 2018 12:00 AM +0530 நடிகர் அஜித்தின் பொழுது போக்கை பற்றி எல்லாருக்கும் நன்றாகவே தெரியும். ஆரம்பத்தில் இவர் இரண்டு சக்கர வாகனத்தில் (மோட்டார் பைக்) பந்தயத்தில் பற்று கொண்டவராக இருந்தார். சில காலத்திற்கு பிறகு அது நான்கு சக்கரவாகனமாக மாறியது. பின்னர் ஆளில்லா வாகனங்களை ஓட்டும் அளவிற்கு உயர்ந்தார். பிறகு தனது கேமராவில் அழகான காட்சிகளைப் படம் பிடிக்க ஆரம்பித்தார். அஜித் எதைச் செய்தாலும் சிறப்பாகச் செய்யக் கூடியவர். அதாவது இரு சக்கர வாகனமாக இருந்தாலும் சரி, நான்கு சக்கர வாகனமாக இருந்தாலும் சரி, தான் உபயோகிக்கும் பொருளைப் பற்றி சரியாகத் தெரிந்து வைத்துக் கொள்ளும் பழக்கம் அவரிடம் உண்டு. அதே போன்று ஆளில்லா விமானத்தை ஓட்டினாலும் சரி, கேமராவைக் கையாண்டாலும் சரி, எல்லாவற்றிலும் அவர் சமர்த்தர். ஒரு பொருள் வேலை செய்யவில்லை என்றால் ஏன் வேலை செய்யவில்லை, என்று கண்டுபிடிக்கும் ஆர்வமும் இவரிடம் இருக்கிறது. தான் உபயோகிக்கும் பொருளில் ஏதாவது பிரச்னை என்றால் அதை அக்கு வேறு ஆணிவேறாக பிரித்துப் போட்டு திரும்பவும் அழகாக மாட்டும் திறன் நடிகர் அஜித்திடம் நிறையவே உண்டு. அதுதான் இன்று இவரை இந்தியாவின் புகழ் பெற்ற கல்லூரிகளில் ஒன்றானஎம்.ஐ.டி. (MIT) வரை அழைத்து வந்திருக்கிறது. 
சிறுவயதிலிருந்தே இவர் ஆங்கிலத்தில் கூறப்படும் ஏரோ மாடலிங்கில் விருப்பம் கொண்டிருந்தார். கையில் ரிமோட் கண்ட்ரோல் வைத்து, இந்த சிறிய ரக விமானங்களை இயக்குவதிலும், சோதனை செய்வதிலும் படப்பிடிப்பு இல்லாத நேரங்களில் இவர் தனது பொழுதைக் கழித்தார் என்பது அவரது ரசிகர்களுக்கு நன்றாகவே தெரியும். அதனால் தான் தொழில் நுட்பக் கல்லுரியான எம்.ஐ.டி. நிர்வாகம் அழைத்தபோது இவர் விருப்பத்துடன் அதை ஏற்றுக் கொண்டார். 
அது சரி, எதற்கு இவரை எம்.ஐ.டி. நிர்வாகம் அழைக்கிறது? ஆஸ்திரேலியாவின் குயின்ஸ்லாந்தில் நடைபெறும் மிகவும் புகழ்பெற்ற "மெடிக்கல் எக்ஸ்பிரஸ் - 2018 யுஏவி சேலஞ்ச்' எனும் போட்டியில் எம்.ஐ.டி வெற்றி பெற வேண்டும் என நினைத்து இவரை தங்களது ஆலோசகராக ஏற்றுக் கொண்டனர். ஒவ்வொருமுறையும் இவர் கல்லூரிக்கு வந்தால் இவரது பயணப்படி ரூபாய் 1000 வழங்கப்படும். இதை இவர் அந்தக் கல்லூரியில் பயிலும் ஏழை மாணவர்களுக்கே வழங்கி விட்டார். இறுதிச் சுற்று வரும் செப்டம்பர் மாதம் நடைபெற இருக்கிறது. 
இந்த போட்டியில் எம்.ஐ.டி. மாணவர்கள் என்ன செய்ய வேண்டும் தெரியுமா? "ஒரு மருத்துவமனையின் ஆய்வுக்கூடத்திலிருந்து 30 கிலோமீட்டருக்கு அப்பால் வெள்ளம் உள்ளிட்ட இயற்கை பேரிடர்களால் தவிக்கும் நோயாளிகள் அல்லது தொலை தூர கிராமங்களில் உள்ள நோயாளிகளின் ரத்த மாதிரியைப் பெற்று வரும் வகையில் ஆளில்லா விமானத்தை உருவாக்குவது தான், இந்த போட்டிக்கான சவால். இதை எப்படி வடிவமைக்கலாம், எப்படி திரும்பவும் வரும் வகையில் செய்யலாம் என்று திட்டமிட்டு அதைச் செய்வதில் தான் இங்குள்ள மாணவர்களின் திறமையே இருக்கிறது. இந்த போட்டியில் 100 நாடுகள் பங்கு கொண்டன. அதில் சரிபாதிக்கு மேல் அதாவது 55 நாடுகள்தான் இரண்டாவது சுற்றுக்கே தகுதி பெற்றுள்ளன. "இதில் வெற்றி பெறுவதற்காகவே எங்கள் மாணவர்கள் அல்லும் பகலும் உழைக்கிறோம்'' என்று கூறுகிறார் எம்.இ.டி. கல்லுரியின் ஏரோஸ்பேஸ் ஆய்வு மையத்தின் பொறுப்பு இயக்குநரான துணை பேராசிரியர் கே.செந்தில்குமார். "தனியார் நிறுவனங்கள், ஆய்வு மையங்கள், அரசாங்கம் தான் இந்த போட்டிக்கு நிதி அளிக்கிறது. புதிய தொழில் நுட்பத்தை பயன்படுத்தி போட்டிக்கு தயாராகிக் கொண்டு வருகிறோம். இந்த துறையில் அஜித்தின் திறமை மற்றும் அனுபவம் எங்களுக்கு உறுதுணையாக இருக்கும் என்பது திண்ணம்'' என்றார் அவர். 
-எஸ்.ஆர். அசோக்குமார்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/19/w600X390/k1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/20/ஆளில்லா-விமானம்-ஓட்டும்-அஜித்-2922867.html
2922870 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வேப்பம் பூ... இலை... பட்டை! ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம் DIN DIN Sunday, May 20, 2018 12:00 AM +0530 எனக்கு 58 வயதாகிறது. கடந்த பல வருடங்களாக உடல் முழுவதும் அரிப்பு இருக்கிறது. ஆங்கில வழி வைத்தியங்கள் அவ்வப்போது தான் நிவாரணம் தருகின்றன. சிலர் கூறியதால் வேப்ப இலை, குப்பை மேனி இலையை அம்மியில் அரைத்து உடலில் பூசுகிறேன். ஓரளவு சுமாராக உள்ளது. வேப்ப இலை தினமும் பூசலாமா? அது உஷ்ணமா? குளிர்ச்சியா? தங்களது வேறு யோசனைகள் இருக்கின்றனவா?
- சிவ. இளவரசி, சிதம்பரம்.

"கையதேவ நிகண்டு' எனும் ஆயுர்வேத நூலில் வேப்ப மரத்தினுடைய மருத்துவ குணங்களைப் பற்றிய விவரங்கள் விரிவாகக் காணப்படுகின்றன. கசப்புச் சுவையுடைய வேப்பம் பட்டை, சீரண இறுதியில் காரமாக மாறிவிடும். செரிப்பதற்கு எளிதானது. குளிர்ச்சியான வீரியமுடையது. பசியைத்தூண்டி விடும். குடல் வாயுவை அதிகரிக்கச் செய்யும். மலத்தைக் கட்டும். ஆனால் இதயத்திற்கு நன்மை தரும். சீற்றமடைந்துள்ள பித்தம் மற்றும் கப தோஷங்களை அமைதியுறச் செய்யும் சர்க்கரை உபாதையின் தாக்கத்தை குறையச் செய்யும். காய்ச்சல் மற்றும் குடல் கிருமிகளை நீக்கும்.
தோல் உபாதைகளான அரிப்பு, படை, சொறி, சிரங்கு ஆகியவற்றை குணப்படுத்தும். சளியால் ஏற்படும் இருமல், நாக்கில் சுவையறியாமை, மூச்சிரைப்பு, நெஞ்சு படபடப்பு, உடல் வீக்கம், புண் ஆகியவற்றை குணப்படுத்தும்.
வேப்பிலைக் கொழுந்து - உள்ளிற்குச் சாப்பிட்டால், மலம் கட்டும். அதனால் பேதி நிற்பதற்கு உதவும். உடலிலிருந்து திடீரென்று ஏற்படும் ரத்தக்கசிவை நிற்கச் செய்யும். கப தோஷத்தினுடைய சீற்றத்தால் தொண்டை, மூக்கு, தலைப்பகுதிகளில் ஏற்படும் கிருமித் தொற்றை நசிக்கச் செய்யும். பொதுவாகவே, குஷ்ட உபாதைகளை அகற்றும் சிறப்புடைய கொழுந்து வாயுவை குடலில் சீற்றமுறச் செய்தாலும், கண் சார்ந்த பல உபாதைகளுக்கு நல்ல நிவாரணம் தரும். கொழுந்தைப் போலவே, முற்றிய இலைகளும் இதே குணங்களைக் கொண்டதாயினும், விசேஷமாக, அதன் காய்ந்த இலைச் சருகுகளைக் கொண்டு தீ மூட்டி, புகையை, கொச கொசத்துப்போன, சீழுடன் கூடிய புண்கள் மீது காட்ட, அவை விரைவில் வறண்டு, புண் ஆறிட உதவிடும்.
உடல் உட்புற, வெளிப்புற கிருமிகளை அழிப்பதற்காக நம் முன்னோர், வேப்பிலைகளை பல விதங்களிலும் பயன்படுத்தி குணம் கண்டனர்.
வேப்பம்பூ - கண்களுக்கு இதமானது. காய்ந்து போன பூக்களை, நெய்யில் "மொற மொற' என்று வறுத்துச் சாப்பிடலாம். குடல் கிருகளால் சிறுபிள்ளைகள், ஆசனவாய் அரிப்பு, பற்களை உறக்கத்தில் நற நற வென்று கடித்தல், உடலில் வட்ட வட்டமான தடிப்புகள் ஏற்படுதல் போன்ற நிலைகளில், பூக்களை மேற் குறிப்பிட்டது போலப் பயன்படுத்தி, குணம் பெறலாம். வேப்பம் பூவைக் கஷாயமாகக் காய்ச்சி, வாய் கொப்பளித்தால், நாக்கினுடைய ருசி கோளங்களில் படிந்துள்ள மாவுப்படலம் விலகி, ருசியை உணர்த்திடச் செய்யும்.
வேப்பங்காய்ப் பட்டை, இலை, பூ ஆகியவற்றிலிருந்து மாறுபட்ட சில குணங்களைச் செய்கிறது. கசப்பான சுவையுடையது. சீரண இறுதியில் காரமான சுவையாக மாறுகிறது. மலக்கட்டை உடைத்து வெளியேற்றுகிறது. செரிப்பதற்கு எளிதானது. உடல் நீர்ப்பசையை வற்றச் செய்யாது. சூடான வீரிய முடையது. தோல்சார்ந்த உபாதைகளை பலவற்றையும் குணமாக்கும் சிறப்புடையது. குடலில் வாயு பந்துபோன்று சுருண்டு ஏற்படுத்தும் வலியை நீக்கும், மூலம், குடல் கிருமி, சர்க்கரை உபாதைகளை அழிக்கும் திறனுடையது.
பழுத்த வேப்பம் பழம் - இனிப்பும், சிறிது கசப்பும் கொண்ட சுவையுடையது. நல்ல நெய்ப்பு தரும் பொருள். ரத்தத்தில் பித்த சீற்றத்தினால் ஏற்படும் காந்தல், கசிவு, சூடு ஆகியவற்றை நீக்கும் கப உபாதைகளை மாற்றும் திறன் கொண்டது. கண் சார்ந்த பல உபாதைகளையும், பழம் குணப்படுத்தும். வழுவழுப்பான, வேப்பம் கொட்டையுடன் ஒட்டியிருக்கும் சுளையான பகுதியை, வாயில் போட்டு மெதுவாகச் சாப்பிட்டால் - குடல்கிருமி, குஷ்ட உபாதைகள் நீங்கும். காச நோய்க்கு மருந்தாகும். செரிப்பதில் தாமதமாகும். வழுவழுப்பான தன்மை, வாயில் அதே தன்மையை ஏற்படுத்தும்.
வேப்பெண்ணெய் அத்தனை சூடானதல்ல. கசப்பான சுவையினால் கிருமி, குஷ்ட, கப உபாதைகளை நசிக்கும். தலைக்குத் தேய்த்துக் குளிப்பதாலும், மூக்கினுள் நான்கு சொட்டு விட்டுக் கொள்வதாலும், பத்திய உணவாக, பால்சாதம் அதிகம் சாப்பிட்டு வந்தால், தலைமுடி நரையை மாற்றும். தன்வந்தரி நிகண்டுவில் - வேப்பெண்ணெய்யை இளம்சூடாக, உள்ளுக்குச் சாப்பிட்டு, மேல் தேய்ப்பதால் வாதரக்தம் எனும் பூட்டுகள் சார்ந்த வலிகள் குணமாவதாகவும், மத்துபிடித்த நிலை, முக, உடல் வாட்டத்தினால் களையிழந்த உடல் நிலையை மாற்றி, உடல் வசீகரத்தை ஏற்படுத்தும் என்றும் காணப்படுகிறது.
அதனால், நீங்கள் வேப்ப இலையை தினமும் பயன்படுத்தி குணமடையலாம். பல ஆயுர்வேத மருந்துகளிலும் வேப்பம்பட்டை சேர்க்கப்படுகிறது.
(தொடரும்)
பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன்,
ஸ்ரீஜயேந்திர சரஸ்வதி ஆயுர்வேதக் கல்லூரி,
நசரத்பேட்டை - 600 123 (பூந்தமல்லி அருகே)
செல் : 94444 41771
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/19/w600X390/k3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/20/வேப்பம்-பூ-இலை-பட்டை-ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-2922870.html
2922871 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆண்களைப் பார்த்தால் நம்ப மாட்டாள் DIN DIN Sunday, May 20, 2018 12:00 AM +0530 தினமணி - எழுத்தாளர் சிவசங்கரி சிறுகதைப் போட்டியில் ஆறுதல் பரிசு ரூ.1,000 பெறும் சிறுகதை

போன ஆகஸ்ட்டில் அம்மா இறந்து விட்டாள். திடுமென்று இறந்துவிட்டாள். இப்போது அம்மா இருந்திருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருந்திருக்கும். அம்மா கண்டிப்பானவள். அவள் பார்வையே ஒரு தினுசாக இருக்கும். எதாவது சொல்லிக்கொண்டே இருப்பாள். டிரஸ் சரியாகப் போட்டுக் கொள்ளவில்லை என்றால் திட்டுவாள். "ஏன் எல்லாம் தெரியும்படி டிரஸ் செய்துக்கிறே?'' என்பாள். நான் வயதுக்கு வருவதற்கு முன்னாலேயிருந்து அம்மாவின் நச்சரிப்பு தொடர்ந்துகொண்டே இருக்கும். இப்போது எனக்குக் கல்யாணம் ஆகி என் பெண் பத்மஜா பெரியவளாகப் போகிறாள். எட்டாம் வகுப்புப் படித்துக் கொண்டிருக்கிறாள். 
அம்மா சொல்வாள் : "ஆண்களை எல்லாம் நம்பக் கூடாது?'' 
"ஏனம்மா இப்படிச் சொல்றே? உனக்கு எதாவது கசப்பான அனுபவம் ஏற்பட்டதா?'' 
"அதெல்லாம்ஒண்ணுமில்லை'' 
அந்தக் காலத்தில் அம்மா அழகாக இருந்திருக்க வேண்டும். சாகிற வயசில கூட அம்மா அழகாகத்தான் இருந்தாள். வயதான காலத்தில் ஒருவர் அழகாக இருக்கிறதுதான் பெரிய விஷயம். அப்படி ஒருவர் இருந்தால் அவர் சின்ன வயதில் என்ன அழகாக இருந்திருக்க வேண்டும். அம்மா அழகி. வயதான காலத்திலும் அம்மா உடை உடுத்திருக்கிற விஷயத்தில் ஜாக்கிரதையாக இருப்பாள். எனக்கு அம்மாவிடம் பிடித்தது அந்த மிடுக்கு. அம்மாவிடம் எனக்குப் பிடிக்காத விஷயம் தொணதொணவென்று எதாவது சொல்வது.
பாஸ்கரன் அடிக்கடி சொல்வார் : "என்னோட சினிமாவுக்கு வர்றதுக்குக் கூட உன் அம்மா சம்மதிக்க வேண்டுமா?'' என்று.
உண்மைதான். நான் பாஸ்கரனுடன் சினிமா போகிறேன் என்றால் அம்மா விரும்பமாட்டாள். "என்ன இப்ப சினிமா வேண்டியிருக்கு'' என்பாள்.
இதனாலேயே பாஸ்கரனுக்கு மாமியார் மீது கோபம் வரும். "ஏன் உங்க அம்மா இங்கயே அரைச்சு ஊத்தறா...மத்தப் பொண்ணுக வீட்டுக்குப் போக வேண்டியதுதானே?'' 
எனக்குத்தான் அம்மாவுடைய உதவி அதிகம் தேவை. நானும் ஏஜிஎஸ் அபீஸில் பணிபுரிகிறேன். நானும் பாஸ்கரனும் வீட்டைவிட்டுப் போனால் அம்மாதான் வீட்டைப் பார்த்துக்கணும். அம்மா சுறுசுறுப்பு யாருக்கும் வராது. காலையிலே எழுந்தவுடன் குளித்துவிட்டு, விடுவிடுவென்று சமையல் செய்ய ஆரம்பித்துவிடுவாள். அம்மா சமைக்கும் சமையல் வீடு முழுவதும் மணக்கும். ரசம் வைத்தால் என்றால் குடித்துக்கொண்டே இருக்க வேண்டும் என்று தோன்றும். சமையல் செய்துவிட்டு போய்விடுவாள். நாங்கள்தான் எடுத்துக்கொண்டு சாப்பிடுவோம். பத்மஜாவை வேனில் கொண்டு விட்டு நாங்கள் ஆபிஸிற்குப் பறப்போம். பாஸ்கரனுக்கு பேங்கில் வேலை. டிரெயினிலே போய்விடுவார். நான்தான் கால் டாக்ஸி பிடித்துக்கொண்டு அண்ணாசாலை போக வேண்டும்.
பத்மஜா ஸ்கூல் போய்விட்டு மாலை 4 மணிக்கு வீட்டிற்கு வந்துவிடுவாள். அம்மா ஸ்லோகம் சொல்லிக் கொண்டு உட்கார்ந்து விடுவாள். 24 மணிநேரமும் அவளுக்கு ஸ்லோகம் சொல்றதுதான் வேலை. பத்மஜாவிற்கு சில சுலோகங்கள் எல்லாம் கற்றுக் கொடுத்திருக்கிறாள். வாழ்க்கை இப்படித்தான் போய்க் கொண்டிருந்தது. திடீரென்று போன ஆகஸ்டில் அதற்கு முற்றுப் புள்ளி வைத்ததுபோல் அம்மா இறந்துவிட்டாள்.
"உங்கம்மா இறந்துபோயிடுவாள் என்பதை என்னால் நம்ப முடியவில்லை'' என்று பாஸ்கரனே கண்கலங்கிச் சொன்னது இன்னும் கூட ஞாபகத்திற்கு வருகிறது.
"எனக்கு பத்மஜாவைப் பற்றித்தான் கவலை..'' என்றேன்.
வீட்டைப் பார்த்துக் கொள்கிற பெரிய நிர்வாகியாக மட்டுமல்ல கண்ணை இமை காப்பதுபோல் பத்மஜாவையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
"உன் பெண் உன்னை விட அழகி...நீ ஜாக்கிரதையா அவளைப் பாத்துக்கணும்..''
அம்மா இதைச் சொன்னபோது எனக்கு பகீரென்றது..
"உலகம் மோசமடி... யாரையும் நம்பக்கூடாது... வேனில் அனுப்பறே... டிரைவர் எல்லாம் எப்படிப்பட்டவன்னு தெரிஞ்சுக்கணும்''
"உனக்கு எல்லார் மீதும் சந்தேகம்''
"ஆண்களே மோசம்... ஒரு ஆண் ஒரு பெண்ணை எப்படிப் பார்க்கிறான்னு தெரிஞ்சாலே போதும்... அவன் எப்படிப்பட்டவன்னு கண்டுபிடிச்சுடலாம்..''
"அம்மா எல்லோரையும் அப்படியெல்லாம் சந்தேகப்பட்டால் உலகத்திலே வாழ முடியாது''
"உனக்கு நரசிம்மனைத் தெரியும் இல்லே?''
எனக்கு ஞாபகம் வந்துவிட்டது. என் அப்பாவின் நண்பர் நரசிம்மன். அடிக்கடி வீட்டிற்கு வருவார். வந்தால் அம்மாவிடமும் என்னிடமும் வழியாமல் போக மாட்டார். 
ஒருநாள் அம்மா சொன்னதைக் கேட்டு அதிர்ச்சியாக இருந்தது. "அந்த நரசிம்மன் உன்னையும் என்னையும் பார்க்கத்தான் வர்றான்.."
அப்போது நான் கல்லூரியில் படித்துக்கொண்டிருந்தேன்.. நரசிம்மன் சனிக்கிழமை அல்லது ஞாயிற்றுக்கிழமைதான் வருவார். எதாவது எங்கள் வீட்டிற்கு வாங்கிக் கொண்டு வருவார்.
"நரசிம்மா ஏன் இதெல்லாம் வாங்கிக் கொண்டு வர்றே..'' என்று என் அப்பா அடிக்கடி கேட்பார். பின் எங்கள் வீட்டில் கிட்டத்தட்ட ஒரு மணி நேரம் இருந்து அரட்டை அடித்துக் கொண்டிருப்பார். 
எங்களுக்கு இவர் எப்போதுதான் கிளம்பப் போகிறாரென்று தோன்றும். நாங்கள் குடியிருந்த இடம் மிகச் சிறிய இடம். நரசிம்மன் வந்தாரென்றாôல் அடிக்கடி சமையல் அறையை நோட்டம் விட்டுக் கொண்டிருப்பார். என் அம்மா கண்ணில் பட்டால் போதும் கொஞ்சம் அசடு வழிந்து பேசிக் கொண்டிருப்பார். 
அப்பாவிற்கு இதெல்லாம் ஏன் புரியவில்லை என்பது தெரியவில்லை.. நரசிம்மனுக்கு வசதியான வாழ்க்கை.. அவர் வீடு பக்கத்தில்தான் இருக்கிறது. அவருக்கு ஒரே பையன். வட மாநிலத்தில் பணிபுரிந்து கொண்டிருக்கிறான். அப்பாவுடன் ஒரே இடத்தில் பணிபுரிந்து கொண்டிருப்பவர் நரசிம்மன். அந்த உரிமையில்தான் அடிக்கடி வீட்டிற்கு வருகிறார். சிலசமயம் அவர் மனைவியையும் அழைத்துக் கொண்டு வந்து
விடுவார். அப்போது அவர் வழிகிற வழிசல் தாங்க முடியாது. அந்தத் தருணத்தில் அம்மா என்னைப் பார்த்து கண்ணடிப்பாள்.
"பாவம் இந்த நரசிம்மன்... அவர் வயதுக்கு அவர் ஏன் இதுமாதிரி பண்ணனும்..''
"சிலர் அப்படித்தான் வருவார்கள். ஏன் என்றால் அவர்கள் ஆண்கள்.. நாமதான் ஜாக்கிரதையாக இருக்க வேண்டும்..''
நான் பேசாமல் அம்மாவை முறைத்துப் பார்ப்பேன். "நீ காலேஜ் படிக்கிற பெண்..இதெல்லாம் நான் உனக்குச் சொல்லித் தரத் தேவையில்லை. நீ பஸ்ஸிலதானே காலேஜ்ஜுக்குப் போறே..எத்தனை ஆண்கள் உன்னைப் பார்க்கிறான்னு கணக்கு எடுத்துண்டு சொல்லு..''
"போம்மா உனக்கு வேற வேலை இல்லை. உன்னை மாதிரி ஆண் ஜென்மத்தையே வெறுக்கிற பெண்ணை நான் பார்த்ததில்லை... ஆண்கள் பார்த்தால் பார்த்துக்கிட்டுப் போகட்டுமே...''
"நீ பஸ்ஸில் கூட்டமாக இருக்கும்போது போ... எத்தனை ஆண்கள் உன்னைக் குறிவைத்து உன்னைத் தொடாமல் இருக்கிறான்னு பார்...'' என்பாள் அம்மா.
ஒவ்வொரு முறையும் நான் கல்லூரி போகும்போது அம்மா நான் எப்படி டிரஸ் செய்துகொண்டு போகிறேன் என்று பார்ப்பாள். ஏதாவது கொஞ்சம் அதிகமாக டிரஸ் செய்துகொண்டு போனால், திட்டுவாள். பார்க்கிறவர்கள் கண்ணுக்கு ரொம்ப கவர்ச்சியாகத் தெரியாதே என்பது அம்மாவின் எச்சரிக்கை. நான் புடவை கட்டிக்கொண்டு போனால் அம்மா ஒன்றும் சொல்லமாட்டாள். ஆனால் அதைப் போல் அசெüகரியமான உடை வேறு ஒன்றுமில்லை.

ஒருநாள் நரசிம்மன் வீட்டிற்கு வந்தவுடன், நான்தான் போய் கதவைத் திறந்தேன். அவர் என்னைப் பார்த்தவுடன், மகிழ்ச்சியுடன், என் தோள் மீது கையைப் போட்டுக் கொண்டு வந்தார். எனக்குக் கூச்சமாக இருந்தது. 
"என்ன படிக்கிறே?''
"பி எஸ் எஸி கெமிஸ்டிரி..''
"ம்..பாங்க் வேலைக்குத்தான் நீ போகவேண்டும்..'' இதைச் சொல்லும்போது அவர் கை என் தோள் மீது இறுகுவதை நான் நோட்டம் விட்டேன். என் அப்பா எதிரில் வந்தவுடன் தன் கையை விலக்கிக் கொண்டார். நான் அங்கிருந்து ஓட்டம் பிடித்தேன். பின் அவர் கண்களில் படவே இல்லை. 
அம்மா தனியாக இருக்கும்போது, அம்மாவிடம் இதைப் பற்றி சொன்னேன். "அம்மா நீ சொல்றது சரின்னுதான் படுது. நரசிம்மன் அப்பாவை மட்டும் பார்க்க வரவில்லை... அப்பாவைச் சாக்காக வைத்துக்கொண்டு உன்னையும் என்னையும்தான் பார்க்க வருகிறார்.."
"ஒரு வயசுக்கு வந்தப் பெண்ணின் தோளில மூன்றாவது மனுசன் கையைப் போடறார்னா அது தப்புன்னு தெரியணும்...''
"அப்பா ஏன் அம்மா இதெல்லாம் பார்த்து கண்டுக்காம இருக்கார்..''
"அவருக்குப் போறாது..''
"அப்பாகிட்டே நேரே சொல்லிடலாம்... நரசிம்மன் நம்ம வீட்டுக்கு வர்றதுப் பிடிக்கலைன்னு..''
"வேண்டாம். அப்படிச் சொல்ல வேண்டாம். இதுக்கு நான் ஒரு வழி வைத்திருக்கிறேன்,'' என்றாள் அம்மா. 

இரண்டு வாரம் கழித்து நாங்கள் நரசிம்மன் வீட்டிற்குப் போனோம். நரசிம்மன் திக்குமுக்காடி போய்விட்டார். அவர்கள் வீடு கொஞ்சம் பெரிதாக இருந்தது. வீட்டைச் சுத்தமாக வைத்திருந்தார்கள். நரசிம்மன் மனைவி எங்களை உபசரித்தாள். 
நரசிம்மன் பேசும்போது அம்மாவைப் பார்த்தும் என்னைப் பார்த்தும் வழிவதாகவே தோன்றியது. அம்மா சமையலறைக்குப் போய் நரசிம்மன் மனைவியிடம் ரொம்ப நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்தாள். நான் நரசிம்மன் பார்வையில் படும்படி ஓர் இடத்தில் அமர்ந்திருந்தேன். கிட்டே போய் உட்காரவில்லை. வழக்கம்போல் நரசிம்மனும் அப்பாவும் எதை எதையோ பேசி அரட்டை அடித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். 
கொஞ்ச நேரத்தில் எனக்கு அங்கு இருப்பதே போரடித்துவிட்டது. நாங்கள் அவர்கள் கொடுத்த டிபனையும் காபியையும் உண்டுவிட்டுக் கிளம்பிவிட்டோம். 
வீட்டிற்கு வந்தவுடன், அம்மா சொன்னாள்: "இனிமேல் நரசிம்மன் நம்ம வீட்டிற்கு வர மாட்டாரென்று நினைக்கிறேன்..''
"எப்படி?''
"பாரேன்.''
உண்மையில் அதன்பின் நரசிம்மன் எங்கள் வீட்டிற்கே வரவில்லை. 
"என்னம்மா செய்தே? நரசிம்மன் வரவில்லையே?''
அம்மா சிரித்துக்கொண்டே சொன்னாள் : "அவர் மனைவிக்கிட்டே சொன்னேன்''என்றாள்.
இந்த நிகழ்ச்சிக்குப் பிறகு அப்பா அடிக்கடி சொல்லிக்கொண்டிருப்பார். நரசிம்மன் இப்போதெல்லாம் வீட்டுப் பக்கமே வருவதில்லை என்று.

இதோ அம்மா போன வருடம் போய்விட்டாள். அப்பா இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்னாலே போய்விட்டார். நாங்கள் தனியாக விடப்பட்டிருக்கிறோம். நானும் பாஸ்கரனும் இந்த வேலையைப் பிடித்துக்கொண்டு தொங்கிக்கொண்டிருக்கிறோம். 
பத்மஜா படிக்கிற ஸ்கூல் இந்த இடத்திலேயே நல்ல ஸ்கூல். காலையில் போனால், மாலைதான் வருவாள். போன வருடம் வரை பாட்டி இருந்தாள். அவள் வருவதைப் பார்த்துக்கொண்டு... பசியோடு பத்மஜா வருவாள் என்று உடனே ஏதாவது டிபன் செய்து கொடுப்பாள். இப்போது அது மாதிரி செய்ய முடியாது. நான் வீட்டிற்கு வருவதற்குள் இரவு ஏழரை மணி ஆகிவிடும். பாஸ்கர் நான் வந்த பிறகுதான் வருவார். அதுவரை பத்மஜா பக்கத்தில் உள்ள மங்களம் வீட்டில்தான் விட வேண்டும். மங்களம் பெண் சுகுணாவும் பத்மஜாவும் ஒரே வகுப்பில்தான் படிக்கிறார்கள். இருவரும் ஒன்றாகத்தான் வேனில் போகிறார்கள். 
வீட்டில் ஒரு பெரியவர் இல்லை என்றால் எதையோ இழந்து விட்டதுபோல்தான் தோன்றுகிறது. என் அம்மா மட்டும் இருந்திருந்தால், பேத்திக்கு எதை எதையோ சொல்லிக் கொடுத்திருப்பாள்.
ஒருநாள் பத்மஜா சொன்னாள் : "அம்மா அந்த வேன் டிரைவர் அவன் பக்கத்தில் என்னை உட்காரச் சொல்றான்மா..''
நான் பதறிப் போய், "உட்கார்ந்தாயா'' என்று கேட்டேன்.
"இல்லையம்மா..''
அவள் பதில் எனக்கு நிம்மதியைத் தந்தது.."அதுமாதிரி போய் உட்கார்ந்து விடாதே..'' என்று எச்சரித்தேன்.
"அவன் ஏன் உட்கார்னு சொல்றான்..'' என்று கேட்டாள் பத்மஜா.
"உனக்குச் சின்ன வயது..புரியாது..அப்படி பக்கத்தில் போய் ஒரு ஆண் பக்கத்தில் உட்காரக் கூடாது..''
பத்மஜாவிற்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. "சரிம்மா..'' என்று சொல்லிவிட்டு விளையாடப் போய்விட்டாள்.
அன்று இரவு பாஸ்கரன் தனியாக இருக்கும்போது இந்த விஷயத்தைச் சொன்னேன். "ஐய்யய்யோ..'' என்றார் பாஸ்கரன். "ஸ்கூலில் சொல்லி அந்த வேன் டிரைவரை மாற்றச் சொல்லலாமா?"
"அவசரப்படாதீர்கள். அவன் எந்தத் தப்பும் செய்யவில்லை'' என்றேன்.
"இப்பத்தான் உன் அம்மா மாதிரி ஒருத்தர் வேண்டும்... பக்குவமாக நம்ம பெண்ணிடம் பேசி புரிய வைப்பாள்..''
"உண்மைதான். பத்மஜாவிற்கு ரெண்டுங் கெட்டான் வயது..அவளுக்கு என்ன புரியும் என்பது தெரியாது..'' என்றேன்.
அதன்பின் சில நாட்களாக பத்மஜாவிற்கு என்ன சொல்லி புரியவைப்பது என்று மனதிற்குள் போட்டுக் குழப்பிக்கொண்டேன். நானும் ஒருநாள் வேனில் பெண்ணை ஏற்றும்போது வேன் டிரைவரைப் பார்த்தேன். அவன் பார்க்கும் பார்வையே சரியாயில்லை. 
என் அலுவலகக் கெடுபிடியில் பத்மஜாவைப் பற்றி சற்று மறந்துவிட்டேன். அவள் அதே வேனில் போய்க்கொண்டிருந்தாள். டிரைவர் பக்கத்தில் மட்டும் உட்காராதே என்று எச்சரிக்கை செய்து கொண்டிருப்பேன். பத்மஜா அதையெல்லாம் கேட்டு பேசாமல் இருப்பாள். 
பத்மஜா ஒருநாள் அவசரமாகப் போன் செய்தாள்.."அம்மா சீக்கிரமா வா.. ஒண்ணு சொல்லணும்.''
நான் பதறிப்போய் வீட்டிற்கு வந்தேன். மங்களம் வீட்டிற்குச் சென்றேன். மங்களம் பரபரப்பாகக் காணப்பட்டாள்.
"என்ன ஆயிற்று?'' என்று விஜாரித்தேன்.
சுகுணா ஒரு ஓரமாக உட்கார்ந்துகொண்டு அழுது கொண்டிருந்தாள். 
"ஏன் சுகுணா அழறா...என்ன ஆச்சு?'' என்று விசாரித்தேன்.
"அந்த வேன் டிரைவர் சுகுணாவைப் பக்கத்தில் வைத்துக்கொண்டு, மோசமாக நடந்துகொண்டானாம்...''என்றாள் மங்களம் அழுதுகொண்டு.
நான் பதறிவிட்டேன்.. சுகுணாவைப் போய் கட்டிக்கொண்டேன். "கண்ணு பயப்படாதே..நாளைக்கே ஸ்கூல்ல கம்பளெய்ன்ட் பண்ணலாம்..'' என்றேன்.
"மாமி..இந்த ஆண்களே இப்படித்தான் இருப்பார்களா?'' என்று கேட்டாள் வெகுளியாக.
"எல்லோரும் அப்படி இருக்க மாட்டார்கள். சிலரிடம் மட்டும் நாம் ஜாக்கிரதையாக இருக்கவேண்டும்'' என்றேன்.
அடுத்தநாள் நான், பாஸ்கரன், மங்களம், அவர் கணவர் நால்வரும் பள்ளிக்கூடத்திற்குச் சென்று, பள்ளி முதல்வரைப் பார்த்தோம். அப்போது அந்த வேன் டிரைவர் எங்கள் கண்களில் தட்டுப்படவில்லை. நாங்கள் சொன்னதைக் கேட்டவுடன் பதறி விட்டார் முதல்வர். 
உடனே அந்த வேன் டிரைவரை நீக்கி விட்டார்கள். வேற ஒரு டிரைவரை நியமித்தார்கள். மாணவிகளுடன் தினமும் வேனில் செல்ல ஓர் ஆசிரியையையும் நியமித்தார்கள். 
அந்தச் சம்பவத்திற்குப் பிறகு பத்மஜாவைக் குறித்துக் கவலைப்படாமல் நிம்மதியாகத்தான் இருந்தேன். சுகுணாவும் நார்மலுக்கு வந்துவிட்டாள். ஆனால் வேனில் போவதற்கு அவளுக்குச் சற்று அச்சமாகத்தான் இருக்கிறது.
ஒருநாள் பத்மஜா என்னுடன் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது,
"அந்த வேன் டிரைவர் முதல்ல என்னைத்தான் கூப்பிட்டான்..''
நான் திகைப்புடன் பத்மஜாவைப் பார்த்தேன். 
"ஆனா...நான் அங்கு வந்து உட்கார 
முடியாது..'' என்று சொல்லிவிட்டேன் என்றாள்.
கொஞ்சநேரம் பத்மஜா திரும்பவும் சொன்னாள். "அம்மா பாட்டியை நாம மிஸ் பண்றோம்மா..''
"ஏன் திடீர்னு பாட்டி நினைப்பு''
"நான் பாட்டி பக்கத்திலதான் தினமும் படுத்துப்பேன்..பாட்டி நிறையப் பேசுவாள்..'' இதைச் சொல்லும்போது பத்மஜா கண்ணிலிருந்து கண்ணீர் வழிந்தது. பாட்டி இறந்தபோது அதைத் தாங்காமல் ரொம்ப நேரம் பத்மஜா அழுது கொண்டிருந்தது ஞாபகத்திற்கு வந்தது.
"பாட்டியை நினைச்சு வருத்தப்படாதே..பாட்டி கடவுள் மாதிரி நம்ம கூடத்தான் இருக்காள்..''
"அம்மா..பாட்டிதான் எல்லாம் சொல்வாள்..''
"எல்லாம் சொல்வாளா!''
"ஆமாம்மா.. "குட் டச்' "பேட் டச்'சுன்னு சொல்வா.. ஆண்களைப் பற்றி பாட்டி சரியா கணிச்சுச் சொல்வாள்...அதனால்தான் அந்த வேன் டிரைவரைப் பார்த்தாலே பிடிக்காது.. இப்ப எல்லாம் சரியாகப் போய்விட்டது..''
"பத்மஜா நீ பெரிய மனுஷிடி..'' என்று அவளைக் கட்டிப் பிடித்தேன்.
"சரி, இப்ப இது குட் டச்சா பேட் டச்சா..'' என்று கேட்டேன்.
"குட் டச் அம்மா..'' என்றாள்.
அன்று இரவு பத்மஜா தூங்கியபிறகு பாஸ்கரன் கிட்டே எல்லாவற்றையும் சொன்னேன். பாஸ்கரன் அதைக் கேட்டுவிட்டு, "உங்க அம்மா..
பெரிய ஆள்..நாமதான் மிஸ் பண்ணிட்டோம்..'' என்றார்.

அழகியசிங்கர்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/19/w600X390/k4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/20/ஆண்களைப்-பார்த்தால்-நம்ப-மாட்டாள்-2922871.html
2922872 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பி.வி. சிந்துவும் இறக்கையும்! DIN DIN Sunday, May 20, 2018 12:00 AM +0530 காமன் வெல்த் போட்டிகளில் தங்கப்பதக்கத்தை வென்றிருந்தால், பி.வி.சிந்து நிஜமாகவே இறக்கை கட்டிப் பறந்திருப்பார். ஆனால் கிடைத்ததோ வெள்ளி பதக்கம். பி.வி.சிந்து, சிங்கப்பூர் விமான நிலையம் வந்தவருக்கு அங்கு, தேவதையின் இறக்கைகள் விரித்து வைக்கப்பட்டு, காண்போர் திகைக்கும் வண்ணம் இருந்ததைப் பார்த்தார். உடனே அதன்முன் நின்று இறக்கையுடன், பறக்க இருப்பதுபோன்று தத்ரூபமாய் போஸ் கொடுத்தார். அதனை சமூக வலைதளங்களில் வெளியிட்டு பின் வருமாறு கமெண்ட்டும் அடித்திருந்தார்: ஏற்கெனவே ரெடியாக இறக்கைகள் உள்ளன. பறக்க வேண்டியதுதான். எப்படி இருக்கு?
 - ராஜிராதா

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/19/w600X390/k5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/20/பிவி-சிந்துவும்-இறக்கையும்-2922872.html
2922873 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் உயர் ரத்த அழுத்தம்... DIN DIN Sunday, May 20, 2018 12:00 AM +0530 உயர் ரத்த அழுத்தம் உள்ளவர்கள் உணவில் ஆப்பிள், எலுமிச்சை, பூண்டு, பீட்ரூட், கைகுத்தல் அரிசி இவற்றைச் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். குறைந்த ரத்த அழுத்தம் உள்ளவர்கள் உணவில் வாழைத்தண்டு, வில்வ இலைச்சாறு இவற்றைச் சேர்த்துக் கொள்ளவேண்டும்.
 - அனிதா ராமச்சந்திரன்
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/19/w600X390/k6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/20/உயர்-ரத்த-அழுத்தம்-2922873.html
2922874 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி...  DIN DIN Sunday, May 20, 2018 12:00 AM +0530 * சர்வர்: பொடி இட்லி தரவா சார்?
சாப்பிட வந்தவர்: வேண்டாம்ப்பா... பெரிய இட்லியே கொண்டு வா
வி.ரேவதி, தஞ்சை.

* "அந்த தியேட்டரில் ஓடுற படம் ரொம்ப மோசமாக இருக்குன்னு எப்படி கண்டுபிடிச்சே?''
"இடைவேளைக்கு வெளியில போனவங்க யாருமே திரும்ப தியேட்டருக்கு உள்ளே வரவேஇல்லையே''

* "இவர் ஒரு தலைவலி பேஷண்ட்''
"அப்படின்னா?''
"எதையாவது கேட்டு கேட்டு டாக்டருக்கே தலைவலி உண்டாக்கிடுவார்''
பர்வதவர்த்தினி, சென்னை.

* "பஸ்சுல எல்லாரும் டிக்கெட் எடுத்துடுங்க. இடையில செக்கர் ஏறினால் கேட்பாரு''
"நாங்க எடுத்த டிக்கெட்டை அவர் ஏன்
கேக்குறார்?''
சங்கீத சரவணன், மயிலாடுதுறை.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/19/w600X390/k7.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/20/சிரி-சிரி-2922874.html
2922875 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் DIN DIN Sunday, May 20, 2018 12:00 AM +0530 * சாதனை படைத்த பலரின் வாழ்க்கை, சரித்திர படங்களாக உருவாகி வருகின்றன. இதற்கு ரசிகர்கள் மத்தியில் பரவலான வரவேற்பும் கிடைத்துள்ளது. கிரிக்கெட் வீரர்கள் தோனி, சச்சின் வாழ்க்கையும் திரைப்படமாகி இருக்கிறது. தற்போது இந்தி நடிகர் சஞ்சய் தத் வாழ்க்கைப் படம் உருவாகிறது. மேலும் டென்னிஸ் வீராங்கனைகள் சான்யா மிர்ஸô, சாய்னா நேவால் படங்கள் உருவாகவிருக்கின்றன. ஏற்கெனவே குத்து சண்டை வீராங்கனை மேரி கோம் வாழ்க்கைப் படத்தில் பிரியங்கா சோப்ரா நடித்திருந்தார். இந்நிலையில் நடிகை தமன்னாவுக்கும் பிரபல நடிகை ஒருவரின் வாழ்க்கை சரித்திர படத்தில் நடிக்க ஆசை வந்திருக்கிறது. இதுகுறித்து அவர் பேசும் போது... "என்னை நட்சத்திர அந்தஸ்துக்கு தென்னிந்திய படங்கள்தான் உயர்த்தியது. தற்போது சிரஞ்சீவியுடன் "சே ரா நரசிம்ம ரெட்டி' படத்தில் நடித்து வருகிறேன். வாழ்க்கை சரித்திர படத்தில் நடிக்க வேண்டும் என்று எனக்கும் ஆசை இருக்கிறது. சான்யா மிர்ஸô மற்றும் ஸ்ரீதேவி வாழ்க்கைப் படங்களில் நடிக்க வேண்டும் என்பது என் எண்ணம்'' என்று தெரிவித்துள்ளார் தமன்னா. 

* தனுஷ் நடித்துள்ள ஹாலிவுட் படம் "த எக்ஸôர்டினரி ஜர்னி ஆஃப் த ஃபகிர்'. கென் ஸ்காட் இயக்கியுள்ள இந்தப் படம், ஆங்கிலம் மற்றும் பிரெஞ்சு மொழிகளில் தயாராகியுள்ளது. காமெடி அட்வெஞ்சர் பாணியில் உருவாகியுள்ள இந்தப் படம், வருகிற 30-ஆம் தேதி உலகம் முழுவதும் வெளியாக இருக்கிறது. "வாழ்க்கைய தேடி நானும் போனேன்' என்ற பெயரில் இந்தப் படம் தமிழில் வெளியாகிறது. இதன் முதல் பார்வை டீசர் சமீபத்தில் வெளியாகியுள்ளது. அண்மையில் கேன்ஸ் திரைப்பட விழாவில் கலந்து கொண்ட தனுஷ் இதன் முதல் பார்வை டீசரை வெளியிட்டார். "வேலையில்லா பட்டதாரி' படத்தில் இடம்பெற்றுள்ள "ஊதுங்கடா சங்கு' பாடலில் இடம்பெறும் வரி தான் "வாழ்க்கைய தேடி நானும் போனேன்'. தான் எழுதிய இந்த வரியையே தன்னுடைய படத்துக்குத் தலைப்பாக வைத்துவிட்டார் தனுஷ். 

* கே.வி.ஆனந்த் இயக்கிய "அயன்' மற்றும் "மாற்றான்' படங்களில் கதாநாயகனாக நடித்தார் சூர்யா. தற்போது மூன்றாவது முறையாக இந்தக் கூட்டணி இணைய இருக்கிறது. லைகா புரொடக்ஷன்ஸ் தயாரிக்கும் இந்தப் படத்துக்கு, ஹாரிஸ் ஜெயராஜ் இசையமைக்கிறார். இந்தப் படத்தில், மலையாள முன்னணி நடிகர்களில் ஒருவரான மோகன்லால் நடிக்கிறார் என அதிகாரபூர்வ அறிவிப்பு வெளியாகி இருக்கிறது. நேசன் இயக்கத்தில் வெளியான "ஜில்லா' படத்தில், ஏற்கெனவே விஜய்யுடன் இணைந்து மோகன்லால் நடித்திருக்கிறார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

* சூர்யா தற்போது செல்வராகவன் இயக்கத்தில் "என்.ஜி.கே.' படத்தில் நடித்து வருகிறார். ரகுல் ப்ரீத்சிங் மற்றும் சாய் பல்லவி என இரு கதாநாயகிகள் நடித்துவரும் இந்தப் படத்தில், ஜெகபதி பாபு முக்கிய வேடத்தில் நடிக்கிறார். ட்ரீம் வாரியர் பிக்சர்ஸ் சார்பில் எஸ்.ஆர்.பிரகாஷ் பாபு, எஸ்.ஆர்.பிரபு இருவரும் இந்தப் படத்தைத் தயாரிக்கின்றனர். "என்.ஜி.கே.' படத்துக்கு யுவன் சங்கர் ராஜா இசையமைக்கிறார். ரிலையன்ஸ் எண்டெர்டெயின்மெண்ட் இந்தப் படத்தை வெளியிட இருக்கிறது. இந்த வருட தீபாவளிக்குப் படம் வெளியாகும் என அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

* மணிரத்னம் உள்ளிட்ட முன்னணி இயக்குநர்களின் படங்களில் நடித்த போதிலும், சில ஆண்டு காலமாக சினிமாவை விட்டு விலகியிருந்தார் அரவிந்த்சாமி. இயக்குநர் மோகன்ராஜாவின் அழைப்பை ஏற்று "தனி ஒருவன்' படத்தின் மூலம் மீண்டும் திரைக்கு வந்தார். இப்படத்தில் அவரின் தனித்துவ நடிப்புக்கு பாராட்டுகள் குவிந்ததையடுத்து, தொடர்ந்து படங்களில் நடித்து வருகிறார். அரவிந்த் சாமி கைவசம் தற்போது "சதுரங்க வேட்டை 2', "நரகாசூரன்', "வணங்காமுடி', "செக்கச் சிவந்த வானம்' என 4 படங்கள் இருக்கின்றன. இந்த நான்கிலுமே தன்னுடைய படப்பிடிப்புப் பகுதிகளை முடித்துக் கொடுத்துவிட்டார் அரவிந்த் சாமி. இந்நிலையில், தன்னுடைய நீண்ட நாள் ஆசை ஒன்றை நிறைவேற்றும் முயற்சியில் இறங்கியிருக்கிறார். ஒரு படத்தை இயக்க வேண்டும் என்பதுதான் அது. தமிழ்த் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர்கள் சங்கத்தின் வேலை நிறுத்தத்தின் போது எழுதிய கதைக்கு, தற்போது திரைக்கதை வடிவம் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார் அரவிந்த் சாமி. இந்த ஆண்டு இறுதியில் இதன் படப்பிடிப்பு தொடங்கும் எனத் தெரிகிறது. இப்படத்துக்காக புதுமுகங்களை அவர் தேர்வு செய்து வருகிறார். முழுக்க முழுக்க இயக்குநராக மட்டுமே இந்தப் படத்தில் அவரின் பணி இருக்கும் எனத் தெரிகிறது. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/19/w600X390/k8.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/20/திரைக்-கதிர்-2922875.html
2922876 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் என்ன பெரிய எழுத்தாளன்! DIN DIN Sunday, May 20, 2018 12:00 AM +0530 எழுத்தாளர் கு.ப.ரா. 1944-ஆம் ஆண்டு கும்பகோணத்தில் இறந்தார்.  துக்கம் விசாரிக்கச் சென்ற அ.கி.ஜெயராமன், அச்சில் வராத கு.ப.ரா.வின் எழுத்துகளை நூல்களாகக் கொண்டு வரலாம் என்றார்.  கு.ப. ரா.வின் மாமனாருக்கு (சுந்தரம் ஐயருக்கு) ஆத்திரம். தன் மகளுக்கும், பேரக் குழந்தைகளுக்கும் எதையும் விட்டுப்போகலை, அவர்களை நல்லபடியா வாழ வைக்கவுமில்லையே என்றும் கோபம். ""பெரிய எழுத்தாளன், என்ன பெரிய எழுத்தாளன்?  கட்டின பெண்டாட்டியையும், குடும்பத்தையும் காப்பாற்ற முடியாதவன்.  என்ன  பேரு பெற்று எதற்கு? அவன் என்ன எழுதி என்ன பிரயோஜனம்? இவர் எழுதியதை எல்லாம் யாருக்கும் தர முடியாது. அவற்றையெல்லாம் தீயிலே போட்டுக் கொளுத்துவேனே தவிர யாருக்கும் கொடுக்கமாட்டேன்''னு கத்தினார்.
(வல்லிக் கண்ணனின் "போராட்டங்கள்' நூலிலிருந்து)

- கோட்டை  செல்வம்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/19/w600X390/k9.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/20/என்ன-பெரிய-எழுத்தாளன்-2922876.html
2922877 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Sunday, May 20, 2018 12:00 AM +0530 கண்டது
* (மதுரை மாவட்டம் ஹார்விபட்டியில் உள்ள தேநீர்க் கடையின் பெயர்)
ஒரு மணி டீ ஸ்டால்
கே.எஸ்.ஜான்சன், காராங்காடு.

* (திருவாரூர் மாவட்டம் அன்னதானபுரம் கிராமத்தில் ஒரு வீட்டின் வாசலில்)
நாய்கள் மட்டுமல்ல..
நாங்களும் இருக்கிறோம்.
ஜாக்கிரதை.
க.கோகிலாம்பாள், மாப்படுகை.

* (ஆண்டிபட்டியில் ஓர் உணவகத்தின் பெயர்)
லுக் ஃ மீ
ந.கி.மதுபிரசாத், தேனி.

* (தே.கல்லுப்பட்டி ஊராட்சி ஒன்றியத்திலுள்ள ஒரு கிராமத்தின் பெயர்)
நல்ல மரம்
ச.ஜான்ரவி, கோவில்பட்டி.

கேட்டது
* (திருச்சி நகரப் பேருந்தில் முதியவரும், இளைஞரும்)
"தம்பி இப்ப நீ போட்டிருக்கிறது முக்கால் பேண்ட்தானே? இப்ப இதுதான் ஃபேஷனா?''
"இல்லையே முழு பேண்ட்தானே போட்டிருக்கேன்?''
"கீழே சரிப்பா... இடுப்புக்கிட்ட கால் வாசிப் பகுதியைக் காணோமே''
பா.சின்மயானந்தம், மதுரை -20.

• (நாகர்கோவிலில் ஒரு வீட்டில் இரு பெண்கள்)
"பள்ளி செல்லாக் குழந்தைகளை கணக்கு எடுக்கிறாங்க''
"அப்படியே வேலைக்குப் போகாம வீட்ல தண்டச்சோறு திங்கிற ஆம்பளைகளையும் கணக்கு எடுத்தா நல்லா இருக்கும்''
சு.நாகராஜன், பறக்கை.

எஸ்எம்எஸ்
ஒரு தட்டு வறுத்த முந்திரியில்
ஒரு பருப்பை மட்டும் வாயில் போட்டுக் கொண்டு
அதோடு நிறுத்துவதுதான் முதிர்ச்சி.
கே.எஸ்.ஜே., 
இராமநாதபுரம்.

யோசிக்கிறாங்கப்பா!
மரத்தை வைத்தவன் தண்ணீர் ஊற்றுவான்...
அது அந்தக் காலம்.
மரத்தை அறுத்தவன் தண்ணீருக்கு அலைவான்...
இது இந்தக் காலம்.
சங்கீத சரவணன், 
மயிலாடுதுறை.

அப்படீங்களா!
எல்லாவற்றுக்கும் ரிமோட் கண்ட்ரோல் வந்துவிட்டது. டிவி பார்க்க, மின்சாதனப் பொருள்களை இயக்க எல்லாம் ரிமோட் கண்ட்ரோல் வந்துவிட்டது. இந்த எல்லா ரிமோட் கண்ட்ரோல்களும் ஒரே கருவியில் இப்போது இணைந்துவிட்டது. அந்த கருவியின் பெயர் HAYO.
இந்த கருவி முதலில் உங்கள் வீடு முழுவதையும் ஸ்கேன் செய்துவிடும். 
பிறகு நீங்கள் உட்கார்ந்த இடத்தில் இருந்தே வீட்டில் உள்ள விளக்குகளை, மின் விசிறிகளை, ப்ரிட்ஜை, ஏஸியை என எந்த மின்கருவியையும் ரிமோட் கண்ட்ரோல் மூலமாக இயக்க முடியும். டிவியை ஆன் செய்து வேண்டிய சேனலில் உங்களுடைய கவனத்தைக் குவிக்க முடியும். ஸ்பீக்கரை ஆன் செய்து, தேவையான இசையையும் கேட்க முடியும். 
வீட்டுக்கு வெளியே யாராவது வெளியாட்கள் வந்தால் இந்தக் கருவி சைரனை ஒலிக்கச் செய்துவிடும். இதன் விலை சுமார் ரூ.20 ஆயிரம்தான்.
என்.ஜே., சென்னை-69.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/19/w600X390/K11.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/20/பேல்பூரி-2922877.html
2922879 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மைக்ரோ கதை DIN DIN Sunday, May 20, 2018 12:00 AM +0530 புகழ்பெற்ற ஞானி ஒருவர் அந்த நகரத்துக்கு வந்திருந்தார். அவரைக் காண ஊரில் உள்ள பெரியவர்கள், ஆசிரியர்கள் உட்பட பல பெரிய மனிதர்கள் வந்திருந்தார்கள். ஞானியிடம் ஒவ்வொருவராகத் தம்மை அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டனர். ஒருவர் "நான் பேராசிரியர்' என்றார். இன்னொருவர் "நான் இன்ஜினியர்' என்றார். உயரமான ஒரு மனிதர் தன்னை "டாக்டர்' என்று அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டார். இன்னொருவர் தன்னை அரசியல்வாதி என்றார். 
ஓர் ஏழை மனிதர் வந்தார். தன்னுடைய பெயர் குப்புசாமி என்றார். 
ஞானி அவரை தன் இருக்கைக்குப் பக்கத்தில் அழைத்துச் சென்று அங்கிருந்த நாற்காலியில் உட்காரச் செய்தார். ஒரு சால்வை ஒன்றைப் போர்த்தி அவருக்கு மரியாதை செலுத்தினார்.
அவரைப் பார்க்க வந்த பெரிய மனிதர்களுக்கோ ஆத்திரம் தாங்கவில்லை. தன்னை ஞானி மதிக்கவில்லையே என்று கோபப்பட்டனர். 
ஞானி சொன்னார்: " இவருக்கு ஏன் மரியாதை செய்தேன் என்று நீங்கள் ஆச்சரியப்படக் கூடும். நீங்கள் எல்லாம் மனிதர்கள் என்பதையே மறந்துவிட்டீர்கள். வெறும் பதவி, பட்டம் ஆகியவற்றிலேயே உங்களைக் கரைத்துக் கொண்டீர்கள். பாருங்கள், இந்த எளிய மனிதரை. தான் யார் என்பதை மறக்காமல் இருக்கிறார்''
தீ.அசோகன், சென்னை-19.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/19/w600X390/k12.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/20/மைக்ரோ-கதை-2922879.html
2922880 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் புகை( ப் )படம் DIN DIN Sunday, May 20, 2018 12:00 AM +0530 செல்லமாய்ச் சிணுங்கியது இவனது செல்பேசி. மாலைக் குளியலில் சுகங்கொண்டிருந்த விசுவநாதன் உள்ளிருந்தவண்ணம் உரத்துக் குரல் கொடுக்கிறான் : "ஜானகி, ஃபோனை எடும்மா !'' 
முழு நிலவென மஞ்சள்முகங் காட்டும் உப்பிய பூரியும், கொதித்து மணத்துத் தளதளக்கும் உருளை மசாலாவிலும் கவனங்கொண்டிருந்த ஜானகி , அடுப்புச் சூட்டைக் குறைத்து, வேகமாக வந்து, செல்பேசியை எடுத்துப் பேசுகிறாள்.
அம்முனைச் செய்தி கேட்டு ஜானகி , ஆனந்தக் குரலில் , " ஓ , அப்படியா ! ரொம்ப மகிழ்ச்சி . அவர் குளிச்சிட்டு வந்ததும் உடனே பேசச் சொல்றேன்'' என்றவள், பேசியவர் பெயர் , எண்ணைப் பாதுகாத்துக் கொள்கிறாள். " மும்பையிலிருந்துதானே பேசுறீங்க? அஞ்சு நிமிஷத்திலே பேசிடுவார்'' 
மடிக்கணினி, தொலைபேசி, செல்பேசிகள், அலாரம் கடிகாரம், குறிப்புப் புத்தகம், பேனா ஆகியவை அமர்ந்திருக்கும் சிறிய வட்ட மேசை சுவரோரம் . ஜானகிக்கு வீட்டில், சமையல் அறையில் எங்குமே எதுவுமே தேடும்படியாக இருக்கக் கூடாது; எவையுமே சுத்தமாகவும் இருக்கவேண்டும். சுத்தமே அழகின் முதற் படி என்பது ஜானகியின் கண்டுபிடிப்பு ! ஓராண்டுக்கு முன் ஜானகியின் கரம் பற்றிய பின்புதான் மாலைக் குளியல் முதல் பல விசயங்களை மேற்கொள்ள ஆரம்பித்தான் விசுவநாதன். 
தனது பொருளாதாரத்தில் குறிப்பான ஒரு சுயச்சார்பு நிலை கொண்ட பிறகே திருமணம் என்று இருந்தவன் சென்ற வருடம் ஜானகியை மணந்தான் . ஜானகியும் தன் இளைய சகோதரிகள் இருவரும் மணம் கொண்ட பின்பே தான் திருமணம் செய்துகொள்வதாக உறுதி கொண்டிருந்தாள். அவ்வாறே அதன் பிறகே விசுவநாதனைக் கரம் பற்றினாள். 
இருவர் குடும்பமுமே மத்திய தர வர்க்கக் குடும்பம் . விசுவநாதனின் தந்தை புகழ்பெற்ற கவிஞர் . கவி வேலாயுதம் என்ற பெயர் இதழ் , மேடை நாடகம் , சில திரைப் படங்கள் என்று பரவலாக அறியப்பட்ட பெயர்தான். எனினும் புகழ் கிட்டிய அளவு பணம் அவருக்கு கிடைக்கவில்லை. சிறிய குடும்பம் என்பதாலும் பெரிய ஆசைகள் இல்லாமையாலும் கவியின் வாழ்க்கை சுவையாகவே நகர்ந்தது. இருவர் குடும்பங்களும் குளித்தலை , முசிறியிலிருந்து சென்னைக்கு இடம் பெயர்ந்த குடும்பங்கள்.
ஜானகி , செவிலி. விசுவநாதன் நிருபர், புகைப்படக் கலைஞர், தொலைக்காட்சி ஒளிப்பதிவாளர் எனப் படிப்படியாக வளர்ந்து வருபவன். தனியார் மருத்துவமனையில் பணிபுரிந்து வந்த ஜானகி , சில மாதங்களுக்கு முன் பணியிலிருந்து நின்றுவிட்டாள். தாயாகப் போகும் பெரு மகிழ்வு அவளுள் பொங்க, விசுவநாதனின் ஆலோசனைப் படி செவிலிப் பணிக்கு விடைகொடுத்தாள்.

குளித்து , உடை மாற்றி வெளிவந்த விசுவநாதனிடம் ஜானகி , " எங்கே , வாயைத் திறங்க, பார்ப்போம் !'' என, நாவில் ஒரு கரண்டி சர்க்கரையை உதிர்க்கிறாள் . 
" ஏனிந்த சர்க்கரை ? யாரு ஜானகி போன்லே ?'' 
" மும்பையிலேர்ந்து அகில இந்தியப் புகைப்படக் கழகக் கூட்டமைப்பிலேர்ந்து கிருஷ்ணன்ங்கிறவர் பேசினார். உங்களுக்கு இந்த ஆண்டின் சிறந்த புகைப்படக் கலைஞர்ங்கிற பரிசு தர்றாங்களாம் . அவுங்க ஃபோன் நம்பரைக் குறிச்சு வச்சிருக்கேன் . ஃபோன் பண்ணீடுங்க !''
" ஓ ! இப்பவே பண்றேன் ஜானு !'' என்றவன் , சற்றே குழம்பினான்''. நானேதும் போட்டிக்குப் படம் அனுப்பலையே ... எந்தப் படம் ? யார் அனுப்பியிருப்பாங்க?'' மும்பைக்குத் தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டான் . 
"விசுவநாதன் ஹியர் ஃபிரம் சென்னை ... மே ஐ ...?'' 
இடைமறித்தது அம்முனைத் தமிழ்க் குரல் : 
"வணக்கம் விசுவநாதன் சார் . பெடரேஷன் ஆஃப் ஆல் இந்தியா ஃபோட்டோகிராபி அசோசியேஸன்ஸ்லருந்து துணைச்செயலாளர் கிருஷ்ணன் பேசறேன் . நமது அமைப்பு உங்களுக்கு இந்த வருட சிறந்த புகைப்படக் கலைஞர் விருது வழங்கத் தேர்வு செய்திருக்கு . விபரமா மெயிலும் அனுப்பியிருக்கோம் . வாழ்த்துக்கள்! பெரும்பாலும் அடுத்த மாதம் டில்லியில் பரிசளிப்பு விழா இருக்கும் . நீங்க உங்க இசைவை மட்டும் உடனடியா இப்பவே சொல்லீடுங்க . ஒரு மெயிலும் உடனே அனுப்பிடுங்க'' என்றவர் மவுனிக்கிறார் இவனது பதிலுக்காக . 
அண்ணாந்து பார்த்த விசுவநாதன், ஒரு நொடி இடைவெளிக்குப் பிறகு , " உங்கள் விருதை ஏற்பதில் மகிழ்கிறேன் ; நன்றி ! பதில் மெயிலும் அனுப்பிவிடுகிறேன்'' என்கிறான் . 
" நன்றி சார் ! உடனே மெயில் அனுப்பீடுங்க . இன்னும் பத்து நிமிஷத்திலே பிரஸ்சுக்கும் மீடியாவுக்கும் சொல்லிடுவோம் . உங்க தொடர்பு முகவரி, செல்பேசி விவரங்களையும் அவுங்களுக்குக் கொடுத்திடுவோம் . எங்க தலைவர் , செயலர் எல்லாரும் உங்களைத் தொடர்பு கொள்வாங்க. உங்க லாண்ட் லைன்
ஃபோன் , செல் ஃபோன்களைக் கொஞ்ச நேரம் ஃப்ரீயா வைச்சுக்குங்க . வேற எதுவும் பேசணும்னா எப்பவும் என்னைத் தொடர்புகொள்ளலாம். பேராவூரணிதான் என் சொந்த ஊர் . இங்கே காட்பரீஸ்லே இருக்கேன் . நன்றி சார் !'' - மூடாத குழாய் ! 
ஜானகி மடிக்கணினியில் இவனது அஞ்சல் பெட்டியைத் திறந்து வைத்துவிட்டாள் . ஜானகியின் கரம் பற்றித் தன் கரங்களுக்குள் புதைத்துத் தன் மகிழ்ச்சியை முகத்திலும் தெரிவிக்கிறான் விசு . " சந்தோஷமா இருக்குங்க ! ஒங்களோட புகைப்படப் பங்களிப்புல அகில இந்திய அளவிலே உங்களுக்கு அங்கீகாரம்ங்கிறது பெரிய விஷயம்ங்க ! என்னோட வாழ்த்துக்களும் உங்களுக்கு !'' 
"நெஜம்ந்தான் ஜானகி . அப்பா ஒரு கவிஞராக பிரபலமாகி இருக்காங்க . நான் விரும்பி ஏத்துக்கிட்டது இந்தப் புகைப்பட, ஒளிப்பதிவுத் துறை . ஒரு நிருபரா ஆரம்பிச்ச என் இந்த வாழ்க்கை இப்ப தொலைக்காட்சி ஊடகத்திலே ஒளிப்பதிவாளரா, நிகழ்ச்சித் தயாரிப்பாளரா உசந்திருக்கு . நான் எடுத்த பல படங்கள் பலவிதமான அனுபவங்களை எனக்குத் தந்திருக்கு ...ஆனா , எனக்கு ஒண்ணும் புரியலை . நானெடுத்த படங்கள் எதையும் நானாக இவங்களுக்கோ , வேற எந்தப் போட்டிக்கோ அனுப்பலை . இந்தப் பரிசும் அங்கீகாரமும் எந்தப் படத்துக்குன்னும் தெரியலை . மெயிலைப் பார்த்தா தெரிஞ்சிடும் . இதோ பார்க்கிறேன்''.
உள்அஞ்சலில் மேலாக வந்து நிற்கிறது மும்பை மெயில் ! அவசரமாகப் படித்துப் பதிலும் அனுப்புகிறான் . 
"ஜானகி! "தமிழ்க்குரல்' லே வெளிவந்திருந்த , நானெடுத்த படத்துக்குத்தான் இந்தப் பரிசும் பாராட்டும்!'' என்றவன், "நானந்தப் பத்திரிகைல வேலை செய்தப்ப, ஊடகப் பணி கிடைத்த தகவலைத் தெரிவிச்சு , பணிவிலகல் கேட்டவுடன், ஆசிரியர் மணி சார் வருத்தமும் சந்தோஷமும் ஒருசேரச் சொன்னது இன்னைக்குப் போல ஒலிக்கிது : 
"உங்க திறமைக்கும் உழைப்புக்குமான ஊதியத்தை எங்களால தர முடியலை. ஆனா , நீங்களும் உங்க வேலையை ஊதியக் கணக்குப் பார்த்துச் செய்யலை. ஈடுபாட்டுடனான அர்ப்பணிப்பு மிகுந்த பங்களிப்பு உங்களது. இதுதான் உங்களது வளர்ச்சிக்கான அச்சாணி. அதை எக்காரணங்கொண்டும் மாத்திக்கிடாதீங்க. அதோட நல்ல வாழ்க்கைக்குப் பொருளாதாரமும் அவசியம் . அது உங்களுக்கு அந்தத் தொலைக்காட்சிப் பணியில் கிடைக்கும். வாழ்த்துக்கள்
விசு' ன்னு சொன்னார் மணி சார் .'' 
தொடர்ந்து மும்பை தொலைபேசி அழைப்புக்கள். சங்கத் தலைவர், செயலர் என்று பேசி, வாழ்த்துக் கூறினர் . ஜானகி , தன் மாமனாருக்கும் தந்தைக்கும் தொலைபேசி வழி செய்தி பகிர்ந்தாள். தொடர்ந்து தொலைபேசி அழைப்புகள் . இவன் தற்போது பணிபுரியும் "நிகழ்' தொலைக்காட்சித் தலைமைச் செய்தியாசிரியர் , அதன் உரிமையாளர் எனப் படையெடுக்கும் பாராட்டு மழை ! "தமிழ்க் குரல்' ஆசிரியர் மணி நிதானமான குரலில் பாராட்டுகிறார் . விசு எழுந்து நின்று பேசுகிறான் . ஜானகி இவனை விநோதமாகப் பார்க்கிறாள் . மணி அமைதியாகக் கூறுகிறார் : " விசு , நீ "தமிழ்க் குரலு' க்காக எடுத்த படங்களில் இரு படங்களை, நான்தான் தேர்ந்தெடுத்து, மும்பைக்கு அனுப்பி
வைத்தேன் . பணி ஒப்பந்தப்படி , நீ எடுத்துத் தந்த படங்களின் உரிமை இதழுக்குத்தான் என்கிற உரிமையில் நானே தேர்ந்தெடுத்து அனுப்பி வைத்தேன் . உன்னைப் பற்றிய விவரங்களையும் உனது தற்போதைய பணியிடம், தொடர்பு முகவரி , செல்பேசி எண் எல்லாம் அனுப்பிவைத்தேன் . வாழ்த்துகள் விசு !'' என்ற மணியின் வார்த்தைகளில் உறைந்து போய் நிற்கிறான் விசு. இன்றைய உலகில் இப்படியும் ஒரு முதலாளி ! ஓர் ஆசிரியர் ! 
ஜானகி, தொலைக்காட்சியில் மாற்றி , மாற்றி செய்திச் சேனல்களைப் பார்க்கிறாள் . ஒலியைக் குறைத்தே வைத்திருக்கிறாள் . " நிகழ்' தொலைக்கட்சியில் விசுவநாதனின் புகைப்படத்தைக் காண்பித்துப் பரிசுச் செய்தியைக் கூறினர் . சைகையினாலேயே விசுவை அழைத்துத் திரையைக் காண்பிக்கிறாள் . 
புகைப்படத்தின் மீதான முதல் ஈர்ப்பும் காமிராவின் மீதான காதல் மலர்ந்த கணமும் இவனுள் குமிழிடுகின்றன . 

கவி வேலாயுதத்திடம் "மலர்க்கொத்து' இதழாசிரியர் மூர்த்தி , " நீங்கள் எங்கள் பத்திரிகைக்கு ஒரு சரித்திரக் கவிதை நாடகம் எழுதித் தர வேண்டும்'' எனக் கேட்க , " எழுதித் தர்றேன் . ஆனா கொஞ்ச நாள் அவகாசம் வேண்டும் . அதுவுமில்லாம நான் ராஜேந்திர சோழன் பற்றி எழுதப்போறேன் . தமிழகத்தில் தஞ்சையைச் சுற்றியும் வேறு பகுதிகள் சிலவற்றிலும் கள ஆய்வும் செய்யணும் . இயன்றால் இலங்கையும் சென்று வரவேண்டும் . இவற்றிற்கு உங்கள் உதவி தேவை''
" என்ன வேண்டும் , சொல்லுங்கள் செய்துவிடலாம். நீங்கள் எனது மகிழுந்தையே பயன்படுத்திக்கொள்ளுங்கள் . நமது ஓவியர் சர்மாவையும் நிர்வாகப் பிரிவு அலுவலர் ஒருவரையும் உடன் அனுப்புகிறேன் . ஒரு புதிய " யாஷிக' காமிராவையும் நிறையப் படச் சுருள்
களையும் உங்களுக்கு நானே பரிசாகத் தந்துவிடுகிறேன் . என்றைக்குக் கிளம்புகிறீர்கள் , சொல்லுங்கள் . உங்கள் வசதியை ஒட்டி மற்றவர்களைத் தயார்ப்படுத்துகிறேன்'' 
"அடடா ! மூர்த்தி சார் ... எள்ளுன்னா எண்ணைங்கிறீங்க... நான் ஒருவாரம் குறிப்பு எழுதிக் கொள்கிறேன் . பத்து நாளைக்குப் பிறகு என்றைக்கு வேண்டுமானாலும் கிளம்பலாம் !'' 

மறுநாள் மாலை , வேலாயுதம் வீட்டிற்கு ஆசிரியர் மூர்த்தி , ஒரு புத்தம் புதிய யாஷிகா காமிராவுடன் வந்து சேர்ந்தார். மலர்ந்த முகத்துடன் காமிராவை வேலாயுதத்திடம் தருகிறார் . 
வேலாயுதம் புன்சிரிப்புடன் , " ஒரே நிபந்தனை சார்! நீங்க இந்த காமிராவின் விலையை எனக்குக் கொடுக்கக் கூடிய சன்மானத்தின் இறுதிப் பகுதியில் கழித்துக் கொண்டு மீதிப் பகுதியைத் தர முன்வருவதானால் மட்டுமே நானிந்தக் காமிராவைப் பெற்றுக்கொள்கிறேன். தவறாகக் கருதக்கூடாது மூர்த்தி சார் . உழைக்காமல் எந்தப் பொருளையும் பெறவோ அனுபவிக்கவோ எனது தன்மானம் இடந்தருவதில்லை'' 
புன்னகைத்த மூர்த்தி , " உங்கள் மன நிலை எனக்குப் புரிகிறது ; பிடிக்கிறது . தங்கள் சித்தம் , என் பாக்கியம் கவிஞரே ! எனக்கு வேண்டியது நீங்கள் எழுதும் சரித்திரக் கவிதை நாடகம் ; அவ்வளவே ! இப்பவே இந்தப் புதுக் கமிராவிலே நாமிருவரும் சேர்ந்து அமர்ந்து ஒரு புகைப்படம் எடுத்துக்கொள்வோம் . முதல் படமாக இது இருக்குமல்லவா ? நினைவில் என்றும் நிற்கும் அன்றோ ? ùஸல்ஃப் டைமர் இருக்கு , ஸ்டாண்ட் இருக்கு''
" ஓ , மூர்த்தி சாரின் அணுகுமுறைதான் அவரது வெற்றிக்கு மூல காரணம் ! நானே படம் எடுக்கிறேன் . பாடல் எழுதும் எனக்குப் படம் எடுக்கவும் தெரியும் சார் !'' 
பள்ளிச் சிறுவனாக வாசு தம் தந்தை அருகிருந்து கண்ட காட்சி இது . 
கவி வேலாயுதத்திற்கு எதையும் ஆவணப்படுத்திப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்று ஒரு பழக்கம். பின்னர், கல்லூரி நாட்களில் ஒருமுறை வாசு, தன் தந்தையிடம் கேட்டான். " அப்பா , நீங்க எதையும் ஆவணப்படுத்தவேண்டும் என்கிற உந்துதலில் அந்தந்தத் தருணங்களை, நிகழ்வுகளை வாழ்ந்து பார்த்துவிடும் அனுபவத்தை இழக்கிறீர்களோ என்று நினைக்கிறேன் ...'' 
" இல்லப்பா வாசு .... இப்ப பாரு இந்த ஆல்பங்களை - கங்கைகொண்ட சோழபுரம் கோயில் படத்தை ... ராஜேந்திர சோழன், சிற்றம்பலச் சிற்பி - இவர்கள் வலம் வரும் நிகழ்வை உன்னால் உணர முடிகிறதல்லவா? நானெழுதிய திரையிசைப் பாடல் படமாக்கப்பெற்ற பொழுது தாஜ்மகாலைப் படமெடுத்தேன் ... இந்தப் புகைப்படங்களில் இங்கே ஷாஜஹான், மும்தாஜ் உலவுவதை நாம் மனக்கண்ணில் காண முடிகிறதல்லவா ?'' 
விசுவநாதனையும் சமமாகப் பாவித்துப் பதில் கூறித் தெளிவுபடுத்துகிறார் வேலாயுதம் . 
இப்படிப் பலப் பலப் புகைப்படங்கள் அடங்கிய ஆல்பங்கள் வீடு நிறைய ... இலக்கிய நிகழ்வுகள், இலக்கிய ஆளுமைகள் , குடும்பத்தினரின் மகிழ்ச்சிப் பொழுதுகள் ... ஆல்பங்கள் என்றால் விலை உயர்ந்த கறுப்புக் கெட்டித்தாள் மேல் வெண்ணைத்தாள் முக்காடிட்ட ஆல்பங்கள் அல்ல ; சாதாரண காக்கித் தாள் , குத்தித் தைத்த ஆல்பங்களே ! 
படத்தின் கீழே எடுத்த நாள் , இடம் , படம் பற்றிய குறிப்பு இவ்வளவும் கொண்ட ஆவணப் படுத்து
தலின் அடையாளங்கள் என அணிவகுத்து நிற்கும் ஆல்பங்களும் அதில் காணப்பெறும் உள்ளங்கை அளவே உள்ள அரிய கருப்பு வெள்ளைப் புகைப்படங்களுமே விசுவநாதனின் புகைப்பட ஆர்வத்தின் ஊற்றுக்கண் ! 
சரி, இந்த விசுவநாதனுக்குக் காமிராவின் மீது காதல் ஏற்பட்ட தருணம் ? 
வேலாயுதம் எழுதிய நாடகம் "இதய ஒலி'யை மேடை நாடகமாக இயக்கி நடித்தார் அமெச்சூர் நாடக சுந்தரம் . 
பம்பாய் சண்முகானந்தா அரங்கில் அந்த நாடகம் நிகழ்ந்த போது கவிஞர் வேலாயுதமும் அழைக்கப்பெற்றார் . ஆனால் , அலுவலகத்தில் விடுப்புக் கிட்டவில்லை . சுந்தரம், கவியிடம், அவரது காமிராவை இரவல் கேட்டார். மும்பை சென்று நாடக நிகழ்வைப் படம் பிடித்து வந்ததும் திருப்பித் தந்துவிடுவதாகக் கூறினார். " இல்லை " , " முடியாது " என்று சொல்லிப் பழக்கமில்லாத வேலாயுதம் சரி , நம்ம சுந்தரம் தானே கேட்கிறார் என இசைந்தார்; தந்தார் . 
நாடகம் முடிந்து சென்னை திரும்பிய சுந்தரம் , ஒரு உறையில் 500 ரூபாய்ப் பணத்தையும் பொன்னாடை ஒன்றையும் பவ்யமாய்க் கொண்டு வந்தார். "பம்பாய் சபாக்காரர்கள் கவிஞர் வேலாயுதத்திற்கு மேடையில் அறிவித்தளித்த அன்பளிப்பு இது'' என்று கூறித் தந்தார். 
" சரி , என் காமிரா எங்கே ?'' 
"இன்னும் கொஞ்சம் பிலிம் பாக்கி இருக்கு; ஒரு வாரத்திலே கொண்டுவந்து தந்துடறேன்'' என்றார் சுந்தரம் . 
நாட்கள் , வாரங்கள் வந்து சென்றன. காமிரா வரவில்லை . தந்தை கூறியபடி வாசுதேவன், திருவல்லிக்
கேணிக் குளத்தங்கரை அருகே இருக்கும் சுந்தரம் வீட்டிற்குச் சென்று கேட்டு வந்தான் . தந்தையின் " ராலி' சைக்கிளில் பயணம் சென்று வந்த மகிழ்ச்சி மட்டுமே மிஞ்சியது. வாரா வாரம் ஞாயிறு , சுந்தரம் வீட்டுப் பயணம் என்னவோ இனிக்கவே செய்தது - ராலி சைக்கிள் உபயத்தால் ; பலன்தான் கசந்தது . சுந்தரத்தின் பதில்கள் வெவ்வேறாய் வெளிப்பட்டன . சில சமயம் , தான் வீட்டில் இருந்துகொண்டே , இல்லையென்ற பதிலை மட்டுமே வீட்டார் வழி நல்கினார் சுந்தரம் . 
இறுதியாக ஒருநாள் , வேலாயுதம் விசுவிடம் ,
" விசு! நம்ம காமிராவை சுந்தரம் திருப்பித் தரலை . ஏன் தரலைன்னும் தெரியலை . ஒரு வேளை சுந்தரம் நம்ம காமிராவைத் தொலைச்சுட்டாரோ என்னவோ ... பரவாயில்லை . பின்னாடி , வாய்ப்புக் கிடைச்சா வேற ஒரு காமிராவை நாம வாங்கிக்கலாம்'' என்றார் . 
வேலாயுதத்தின் வேதனை லேசாய் வெளிப்பட்டது அத் தருணத்தில் . அப்போதுதான் விசுவநாதனுக்குள் காமிராக் கனவின் விதை விழுந்தது . 
வாசல் அழைப்பு மணி ஒலி விசுவநாதனை நடப்புலகிற்கு இழுத்து வந்தது . 

அழைப்பு மணியோசை கேட்டு எழுந்து சென்ற விசுவநாதன் கதவு திறக்கிறான் 
" நிகழ்' தொலைக்காட்சியிலிருந்து காமிரா, மைக் , லைட் சகிதம் உள் நுழைகின்றனர் நால்வர். எந்த வித அனுமதியுமின்றி விசுவநாதனைப் படம் பிடிக்கின்றனர் . தொலைபேசித் தொடர்பைத் துண்டித்துவிட்டு, வந்தவர்களை வரவேற்கிறான் விசு . வந்திருந்த காமிராமேன் டேனியல், ஜானகியிடம் திரும்பி, " மேடம் தினமும் பார்க்கிற எங்க சீனியரையே இன்னைக்கு நாங்க படமெடுக்க வேண்டிய கொடுமையாயிடுச்சு பாருங்க!'' என்று கேலி பேசியபடியே தன் வேலையைத் தொடருகிறார் . 
"சார் , கோவிச்சுக்காதீங்க . இப்ப ஒரு பத்து நிமிஷம் நான் சொல்றபடி நீங்க கேக்கணும் . ஓ கே ?'' என்ற
படியே வீட்டின் உள்ளே , சிறிய பின்பக்கத் தோட்டம், வாசல் என்று ஒரு சுற்றுச் சுற்றி வந்தவர், "சார் நாலைஞ்சு லொகேஷன்ஸ்ல ஷாட்ஸ் வச்சுக்கிறேன் . அப்பறம் நம்ம ஆபீஸ் கேமிராவில நீங்க ஷூட் பண்ற மாதிரி ஒரு ஷாட் .... அஞ்சாறு கேள்விங்க . அவ்வளவுதான்'' என்றவர் திடீரென நினைவு வந்தவராக, 
"நீங்க எடுத்த - இந்த அவார்டட் ஃபோட்டோ, மேலும் சில படங்கள் நீங்களே தேர்ந்தெடுத்துக் கொடுத்திடுங்க ...'' 
"ங்கப்பா டேனியல் , பழி வாங்காதே என்னை. எடிட்டுக்கப்புறம் மொத்தம் எத்தனை செகண்ட் அலாடட் ? அதச் சொல்லப்பா முதலில் ?'' 
" என்ன சார் நீங்க , இப்பிடிக் கேட்டுட்டீங்க . உங்க அவார்ட்னால இப்ப நம்ம சேனலுக்கும் பெருமை கூடுதில்ல ? டி ஆர் பி யும் கூடும்ல ? மொத்தம் பத்து நிமிஷம் வர்ற மாதிரி எடுத்துக்குறேன் சார் , ஓ.கே ?'' 
" ஜானகி , காபி கெடைக்குமாம்மா?'' 
" இதோ தர்றேன் ...'' 
" இப்ப காபி போதும் ; நீங்க அவார்ட் வாங்கீட்டு வந்தப்புறம் பார்ட்டி கொடுத்துடுங்க சார் !'' 
டேனியல் ஒளி , ஒலியமைப்பைச் சரிசெய்து , நேர்காணல் எடுக்க வந்துள்ள ராமுவிடம் , " ராமு சார், வாய்ஸ் டெஸ்ட் எடுத்துக்குறேன் ... கேளுங்க ...'' 
ராமு, " மொதல்ல அறிவிப்பு அறிமுகம் சொல்றேன் ... எடுத்துக்குங்க அகில இந்திய அளவில் இந்த ஆண்டின் சிறந்த புகைப்படக் கலைஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ள தமிழகத்தைச் சேர்ந்த திரு .விசுவநாதன் அவர்களுடன் ஒரு சிறு சந்திப்பு இதோ !'' 
" ஓ கே ... ராமு . இப்போ நம்ம சீனியர் விசு சார் நீங்க கொஞ்சம் பேசுங்க ?'' 
" கொஞ்சம் போதுமா டேனியல் ?'' 
" ஓ கே சார் ... மேடம், டிவியை ம்யூட் பண்ணீட்டேன்; சாரி ... ஓகே சார் ... டேக் போலாம் ...'' 
" வணக்கம் சார் . இந்தப் பரிசுச் செய்தி உங்க கிட்ட ஏற்படுத்திய முதல் பிரதிபலிப்பு என்ன ?'' - ராமுவின் முதல் கேள்வி . 
" வேறென்ன , மனசு பொங்கிய வருத்தம்தான் !''
(அடுத்த இதழில்)

அகிலன்கண்ணன்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/19/w600X390/k13.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/20/புகை-ப்-படம்-2922880.html
2922881 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் நிறைய தண்ணீர் குடிக்க வேண்டும் DIN DIN Sunday, May 20, 2018 12:00 AM +0530 இது கம்ப்யூட்டர் யுகம். பள்ளிகள், அலுவலகங்கள், வீடுகள் எங்கேயும் கணினி மயம். கணினி முன்பு தொடர்ந்து பல மணி நேரங்கள் உட்கார்ந்திப்பதால் பலருக்கு தலைவலி, கண்களைப்பு, பார்வைக் குறைவு, கண்களில் எரிச்சல், கலர் குழப்பம், கழுத்து - தோள்பட்டை, முதுகு வலி, ஆகியவை குறைய நிறைய தண்ணீர் குடிக்க வேண்டும். அரைமணி நேரத்துக்கு ஒருமுறை கம்ப்யூட்டரில் இருந்து கண்களை விலக்கி 10- 15 விநாடிகள் தூரத்தில் உள்ள ஒரு பொருளைப் பார்த்துக் கொண்டிருங்கள். ஒரு மணி நேரத்துக்கு ஒரு முறை 5-10 நிமிஷங்கள் இடைவேளை இருக்கட்டும். அதனால் கண்கள் களைப்படையாது. கணினி அறையில் போதிய வெளிச்சம் இருக்கட்டும். வெளிச்சம் பின்புறம் இருந்து வந்தால் நல்லது. கண் மட்டத்திலிருந்து கணினித் திரை 20 டிகிரி குறைவாக இருக்கட்டும். திரை கண்களில் இருந்து குறைந்தது 20-25 அங்குலம் இடைவெளி இருக்கட்டும். கம்ப்யூட்டரில் வேலை செய்யும்போது மல்டிஃபோக்கல் கண்ணாடி அணிதல் நல்லது. அந்த கண்ணாடியிலும் கணினி திரையிலும் ஆன்டி ரிஃப்ளக்டிவ் பூச்சு இருந்தால் கிளேரை குறைக்கலாம்.
 அவ்வப்போது எழுந்திருந்து கொஞ்சம் நடக்க வேண்டும். கைகள், கால்கள் இவற்றை நீட்டி மடக்க வேண்டும். ஒழுங்கான யோகா பயிற்சி நல்லது.
 - அனிதா ராமச்சந்திரன்
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/19/w600X390/k14.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/20/நிறைய-தண்ணீர்-குடிக்க-வேண்டும்-2922881.html
2922869 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் தமிழ் எழுத்துலகிற்கு...மிகப்பெரிய இழப்பு! Saturday, May 19, 2018 09:24 AM +0530 எழுத்தாளர் பாலகுமாரன் கவிஞராகத் தொடங்கி, சிறுகதை எழுத்தாளர், நாவலாசிரியர், திரைக்கதையாசிரியர், இயக்குநர் என பல பரிமாணங்களுடன் மிளிர்ந்தவர். ஆன்மிக நோக்குடன் அவர் வாழ்க்கையை ஆழமாகப் பார்த்து, சிறப்பான கருத்துகளை தம் பேச்சில், எழுத்தில் பதித்தவர். எல்லாரையும் கவரும் அவருடைய எழுத்தும் பேச்சும் என்றென்றும் அவரை நினைவில் வைத்திருக்கும். அவரைப் பற்றிய சில நினைவுகள்...

எழுத்தாளர் இந்துமதி: 
எங்கள் நட்பு சுமார் 50 ஆண்டுகால நட்பு. அவர் TAFE அலுவலகத்தில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தார். ஆனந்தவிகடன் பத்திரிகையில் எனது கதைகள் வந்து நான் பிரபலமான நேரம், "ஆனந்தவிகடன் பத்திரிகையில் என் கதைகள் வர என்ன வழி?'' என்றார். நான், பாலகுமாரன், சுப்ரமணிய ராஜு, மாலன் ஆகிய நால்வரும் நல்ல நண்பர்கள். பல நாட்கள் நாங்கள் அனைவரும் புல்வெளியில், வீட்டின் திண்ணையில் என்று நேரம் போவது தெரியாமல் பலவிஷங்களைப் பேசியிருக்கிறோம். காரசாரமான விவாதங்களும் ஏற்படும். ஆனால் எங்கள் நட்பு இன்று வரை மாறாமல் அப்படியே இருக்கிறது. நான் அவரை "பாலா' என்றுதான் அழைப்பேன். அவர் மறைந்து விட்டார் என்று கேள்விப்பட்டவுடன் நான் உடனே மருத்துவமனை சென்றேன். அங்கிருந்து அவரது பூத உடலுடன் அவரது வீட்டிற்கு வந்தோம். அவரது உடலையே பார்த்துக் கொண்டு நான் உட்கார்ந்திருந்தேன். என் அருகே வந்த மாலன், "அவர் போன இடத்திற்கு நாமும் போகத்தான் போகிறோம். வா'' என்று என்னை கூட்டிக் கொண்டு வந்தார். நல்ல நண்பரை நான் இழந்து நிற்கிறேன்.

இயக்குநர் வசந்த் சாய்: 
நானும் பாலகுமாரனும் எங்கள் இயக்குநர் கே.பாலச்சந்தர் அவர்களிடம் உதவியாளராக இருந்தோம். "சிந்து பைரவி' படத்தின் வெளிப்புறப் படப்பிடிப்பிற்காக நாங்கள் சென்றபோது பாலகுமாரனுக்கு அப்பொழுதுதான் கல்யாணமாகி இருந்தது. மனைவி தந்த ஒரு கோப்பையை எடுத்து வந்திருந்தார். அதில்தான் அவர் காபி அருந்துவார். படப்பிடிப்பு முடிந்து எல்லாரும் வீட்டிற்குத் திரும்பும் நேரம். அவர் கொண்டுவந்த கோப்பையைக் காணவில்லை. மிகவும் வருத்தப் பட்டார் என்று கூறினால் அது சரியாக இருக்காது. அந்த ஓட்டலில் வேலை செய்யும் ஒரு பெண்மணி இவருக்கு ஒவ்வொரு டம்ளராக எடுத்து வந்து எடுத்து வந்து காட்டிக் கொண்டிருந்தார். இவர் அது இல்லை என்று கூற, டம்ளர் இல்லாமல் இவர் சென்னை வரமாட்டாரோ என்று நான் நினைக்கும் அளவிற்கு அவரது நடவடிக்கை இருந்தது. சென்னை வந்த பிறகு குமுதம் வார இதழில் "டம்ளர்' என்ற தலைப்பில் ஒரு கதை வந்திருந்தது. அது என்னை மிகவும் கவர்ந்தது. நடந்த நிகழ்வு எனக்கு தெரியும். அதை எவ்வளவு அழகாக இவர் கதையாக்கி உள்ளார் என்று நினைத்து நான் வியந்து போனேன். எனக்கு அவரது எல்லா கதைகளும் பிடிக்கும், "புன்னகை மன்னன்' வெளிப்புற படப்பிடிப்பின்போது நாங்கள் இருவரும் சுமார் இரண்டு மாதம் ஒன்றாகவே இருந்தோம். அந்த நாட்கள் எல்லாம் மிகவும் இனிமையான நாட்கள் என்று சொல்லலாம். நல்ல மனிதர், சிறந்த எழுத்தாளர், இதை எல்லாம் விட இளைஞர்கள் மனதில் அவரது கதைகள் மட்டும் அல்ல, பேச்சும் நம்பிக்கை என்ற விதையை ஆழமாக விதைத்தவர் என்று கூறினால் அது மிகை இல்லை. 

இயக்குநர் கே.பாக்யராஜ்: 
எனக்கு சினிமாவினால் எப்படி பெண் விசிறிகள் அதிகமோ அதே போல் தனது எழுத்தினால் பெண் விசிறிகளை நிரம்பப் பெற்றவர்தான் பாலகுமாரன். மறைந்த மனோரமா கூட பாலகுமாரனின் விசிறி என்று அவரே என்னிடம் கூறியுள்ளார். ஒருமுறை எங்கள் படப் பிடிப்பில் அவரை நான் ஆச்சிக்கு அறிமுகப் படுத்தியபோது அவர் மிகவும் சந்தோசப்பட்டார். என்னுடன் வேலை செய்ய வேண்டும் என்று அவர் விரும்பி வந்து இணைந்தார். பின்னர் அவர் இயக்க வேண்டும் என்று விரும்பினார். அவர் விருப்பத்தை நான் நிறைவேற்ற விரும்பி "இது நம்ம ஆளு " படத்தை அவர் இயக்கத்தில் நான் நடித்தேன். என்னைப் பொறுத்தவரை ஜெயகாந்தனுக்கு பிறகு இவரது எழுத்துகளை நான் மிகவும் நேசிக்கிறேன். எழுத்தாணி என்று எழுதுகோலை கூறுவார்கள். உண்மையில் இவரது எழுத்துகள் காலத்தால் மறக்க முடியாத எழுத்தாணியால் செதுக்கப்பட்ட எழுத்துகள் என்று கூறலாம். என்னுடன் வேலை செய்ய விரும்பி வந்தவர் பின்னர் எனது உறவினராகவும் மாறினார். எனது அண்ணன் மகனுக்கு அவர்கள் வழியில் பெண் எடுத்து எனது உறவினரானார். அவர் மறைவு என்னைப் பொறுத்தவரை பெரிய இழப்பு. தமிழ் கூறும் நல்லுலகிற்கு, குறிப்பாக எழுத்துத் துறைக்கு மிகப் பெரிய இழப்பாகும்.

எழுத்தாளர் சா.கந்தசாமி: 
திருவல்லிக்கேணியில் கவிஞர் ஞானக் கூத்தன் அறையில்தான் நான் முதலில் பாலகுமாரனைப் பார்த்திருக்கிறேன். அதிகம் பேசமாட்டார். வந்தாலும் ஞானக் கூத்தன் அவர்கள் அருகில் உட்கார்ந்து விடுவார். ஆரம்பகாலத்தில் அவர் அதிகமாக எழுதியது கவிதைகள்தான். பின்னர் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக கதைகள், கட்டுரைகளை அவர் எழுத ஆரம்பித்தார். அவரது கடுமையான உழைப்பு, அவரை இந்த அளவிற்கு உயர்த்தியிருக்கிறது என்று தைரியமாகச் சொல்லலாம். அவருக்கு கலை மீதும் எழுத்துமீதும் ஆர்வம் அதிகம். அதனாலதான் அவரால் சுமார் இரண்டு டஜன் படங்களுக்கு திரைக்கதை வசனம் எழுத முடிந்தது. ஒருநாள் என்னைத் தொலைபேசியில் அழைத்து விட்டு என்வீட்டிற்கு வந்தார். அவர் எழுதி உள்ள "உடையார்' என்ற நாவலை எனக்கு காண்பித்தார். ஒரு பெரிய பூ பந்தை என்மனைவிக்கு கொடுத்து விட்டு. அத்துடன் அவர் வணங்கும் ராம் சூரத் குமார் புகைப்படத்தையும் அளித்தார். தான் ஒரு பெரிய எழுத்தாளர் என்ற எண்ணம் அவரிடம் இருந்தது கிடையாது. அவருக்கு ஒரே வருத்தம் தான் இருந்தது. தனக்கு சாகித்ய அகாடமி பரிசு கிடைக்க வில்லையே என்று வருத்தம்தான் அது. ஒரு நல்ல நண்பரை நான் இழந்து விட்டேன் என்பதில் எனக்கு வருத்தம் உண்டு. 
-சலன்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/19/w600X390/k2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/20/தமிழ்-எழுத்துலகிற்குமிகப்பெரிய-இழப்பு-2922869.html
2918380 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மரபணு மாற்றம் சாத்தியமா? - மாலன்   Sunday, May 13, 2018 12:00 AM +0530 வீழ்வேன் என்று நினைத்தாயோ? 20
என் வீட்டிற்குக் கடிதங்கள் கொண்டு வரும் தபால்காரர் தினமணியின் தீவிர வாசகர். அதிலும் அவரது விடுமுறை நாளான ஞாயிற்றுக்கிழமையில் வரும் தினமணிக் கதிரை வரி விடாமல் வாசித்து விடுவார் - இந்தத் தொடர் உள்பட.
இரண்டு நாள்களுக்கு முன் அவர் என்னிடம் கேட்டார். 
"சார் நம்ம சொந்தக்காரப் பசங்க கொஞ்சப் பேர் சிங்கப்பூரில் இருக்காங்க''
"அடேடே! அப்படியா!''
"அவங்க சொல்றாங்க, சிங்கப்பூரும் நம்ம ஊர் மாதிரித்தான் இருக்கும்கிறாங்க''
"ஓரளவுக்கு அப்படித்தான் இருக்கும். தமிழில் பேசிக்கிட்டுப் போறவங்களைப் பார்க்க முடியும். நம்மூர் சாப்பாடு கிடைக்கும். சேலை கட்டிப் பொட்டு வைச்சவங்க, சூடிதார் போட்டவங்க, பெரிய பைகளில் பொருட்கள் வாங்கிக் கொண்டு உள்ளூர் ரயில்ல ஏறி இறங்கறதைப் பார்க்க முடியும். கோயில்களுக்கும் குறைவில்லை. அங்கங்கே நம்மூர் பலசரக்கு ஐயிட்டங்கள் அப்பளத்திலிருந்து பிரியாணி மசாலா வரை விற்கிற கடைகள் இருக்கு. ஒரு கடையில, இந்தியாவிலிருந்து வரவழைச்ச கோமியம் கூடப் பார்த்தேன். விமான நிலையத்திலிருந்து வீதிகள் பெயர் வரை தமிழில் எழுதப்பட்ட பலகைகளைப் பார்த்தேன். விடாம தமிழ் சினிமா பாட்டு ஒலிபரப்புகிற வானொலி இருக்கு. நம்மூர் தொலைக்காட்சி சேனல்கள் எல்லாம் பார்க்கக் கிடைக்குது. லிட்டில் இந்தியா பக்கம் போனா, தமிழ் நாட்டிலிருந்து வர்ற பத்திரிகைகள் கிடைக்கும். நூலகத்திற்குப் போனா சமீபத்தில் வந்த தமிழ்ப் புத்தகங்களைப் படிக்கலாம். இலக்கியக் கூட்டங்களுக்கும், இசைக் கச்சேரிகளுக்கும் குறைவில்லை. இன்னொன்று கூடச் சொல்லணும்''
"என்ன?''
"சாலையைக் கடப்பதற்கான பச்சை விளக்கு வருவதற்கு முன்பே சாலையில் குறுக்கே ஒடுகிறவர்களை லிட்டில் இந்தியா பகுதியில் பார்க்க முடிந்தது'' 
தபால்காரர் சிரித்துக் கொண்டு கிளம்பி விட்டார். 
தபால்காரரிடம் நான் சொன்னதை விடவும் இந்தியாவிற்கும் சிங்கப்பூருக்கும் வேறு சில ஒற்றுமைகளும் உண்டு.
நாம் சுதந்திரம் பெற்ற போதும் அவர்கள் குடியரசாக மலர்ந்த போதும் பட்டு வேட்டியில் விழுந்த பொத்தல் மாதிரி மகிழ்ச்சியும் துயரமும் கலந்தே நேர்ந்தன. நாம் விடுதலை பெற்ற போது ஒன்றரைக் கோடி மக்கள் இடம் பெயர்ந்து அகதிகளாக வந்தார்கள். அவர்கள் அடைந்த துயரம் வார்த்தைகளில் வடிக்க முடியாதது. (வாய்ப்புக் கிடைத்தால் வரலாறு முழுமையும் இல்லாவிட்டாலும் ஹிந்தி திரைப்படப் பாடலாசிரியர், இயக்குநர் குல்சார் எழுதிய "ராவி நதியில்' என்ற சிறுகதையை மட்டுமாவது படியுங்கள். நொறுங்கிப் போவீர்கள்) தில்லியில் கொடியேற்றமும் கொண்டாட்டமும் நடந்து கொண்டிருந்த வேளையில் காந்தி நவகாளியில் பாத யாத்திரை போய்க் கொண்டிருந்தார். சிங்கப்பூர் குடியரசாக மலர்ந்ததை அறிவிக்கும் செய்தியாளர் சந்திப்பில் லீ குவான் யூ விசும்பி அழுதார்.
இரண்டு நாடுகளுமே தாழ்வுற்று வறுமை மிஞ்சிய நாடுகளாக இருந்தன. கல்வியறிவு அதல பாதாளத்தில் இருந்தது. வேலை இல்லாத் திண்டாட்டம் உச்சத்தில் இருந்தது.
இரண்டு நாடுகளின் அண்டை நாட்டார் அப்படியொன்றும் நட்புப் பாராட்டிக் கொண்டிருக்கவில்லை. பக்கத்திலேயே பகை நாடுகள் இருந்தன. இந்தியாவிற்கு இருபுறத்திலும் பாகிஸ்தான். சிங்கப்பூருக்கு இந்தோனேசியா.
இரண்டும் பல மொழி பேசும் நாடுகள். பல இனத்தினர் வாழும் நாடுகள். பல மதத்தினர் வாழும் நாடுகள். இரண்டும் இனக்கலவரங்களைச் சந்தித்த வரலாறுகளைக் கொண்டவை
இரண்டையும் வழி நடத்தப் பொறுப்பேற்ற தலைவர்கள் அயல் நாட்டில் படித்து விட்டு வந்தவர்கள் நேரு கேம்பிரிட்ஜில். லீ குவான் யூ படித்ததும் அதே கேம்பிரிட்ஜில். இருவரும் லட்சியவாதிகள். சிந்தனையாளர்கள். தேசபக்தர்கள். அடித்தள மக்கள் மீதும் அன்பும் அக்கறையும் கொண்டவர்கள்.
லீயின் அமைச்சரவையில் அங்கம் வகித்தவர்களைப் போல நேருவின் முதல் அமைச்சரவையில் இடம் பெற்றிருந்த படேல், அம்பேத்கர், ராஜாஜி (1950 டிசம்பர் முதல் -1951 அக்டோபர் வரை) அபுல் கலாம் ஆசாத் எனப் பலரும் கெட்டிக்காரர்கள், நாட்டுக்குத் தங்களை அர்ப்பணித்துக் கொண்ட அப்பழுக்கற்ற தேசபக்தர்கள்.
ஆனால், 2008 -இல் இந்தியாவில் ஆண்டொன்றுக்குத் தனி நபர் வருமானம் சராசரியாக 2900 அமெரிக்க டாலர்கள். உலகில் 167 -ஆவது இடம். சிங்கப்பூரில் ஆண்டொன்றுக்குத் தனி நபர் வருமானம் சராசரியாக 51600 அமெரிக்க டாலர்கள். உலகில் எட்டாவது இடம். 
ஒற்றுமைகள் பல இருந்தும் ஏன் இந்தியா சிங்கப்பூரைப் போல ஆகவில்லை? எங்கே சறுக்கினோம்? எதில் தவறு செய்தோம்? நாம் கனவு கண்ட சுபிட்சங்கள் நம் கைக்கு எட்டாமல் போனது ஏன்?
நம் மக்கள் தொகை பெரிது என்று காரணம் சொல்கிறவர்கள் இருக்கிறார்கள். உண்மைதான். 1965-இல் சென்னையின் மக்கள் தொகையில் முக்கால் பங்குதான் சிங்கப்பூரின் மக்கள் தொகை (சென்னை: 24 லட்சம். சிங்கப்பூர் 18 லட்சம்) கவனிக்க: சென்னையின் மக்கள் தொகையில் முக்கால் பங்கு, தமிழ்நாட்டின் மக்கள் தொகையில் அல்ல, இந்தியாவின் மக்கள் தொகையில் அல்ல.
ஆனால் நம்மிடம் மக்கள் தொகை மட்டுமா அதிகம்? நமக்கு அருளப்பட்ட இயற்கை வளங்களும் அல்லவா அதிகம்? இமயத்தைப் போலொரு மலையை, கங்கையைப் போலொரு ஆற்றை, சிங்கப்பூரை விடுங்கள், உலகில் எங்காவது பார்க்க முடியுமா? மழை கொட்டும் சிரபுஞ்சியும் இங்குதான். தார்ப் பாலைவனமும் இங்கேதான். நாம் நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட செல்வங்களை, மனித வளம் உட்பட, சரியாகப் பயன்படுத்தியிருக்கிறோமா?
நம்முடைய ஜனநாயகத்தைச் சிலர் நொந்து கொள்கிறார்கள். மேற்குலக ஜனநாயகத்தைப் போல படிப்படியாகப் பரிணாம வளர்ச்சி பெற்று இங்கு ஜனநாயகம் வரவில்லை. பிரான்சிலோ, இங்கிலாந்திலோ, அமெரிக்காவிலோ, புரட்சிகளுக்குப் பின்னால், குழப்பங்களுக்குப் பின்னால், உள் நாட்டுப் போருக்குப் பின்னால் சமூகம் ஒரு தீர்வாக வந்தடைந்த முறை ஜனநாயகம். ஆனால் நாம் தயாராக இல்லாத ஒரு தருணத்தில் தங்கத் தட்டில் வைத்து நம்மிடம் அது நீட்டப்பட்டது என்று சொல்கிறவர்கள் இருக்கிறார்கள். ஆனால் ஜனநாயகத்தைக் கைவிட்ட நம்மைச் சுற்றியுள்ள நாடுகள், பாகிஸ்தான், இலங்கை, நேபாளம், ஏன் மாலத்தீவுகள் கூட, ராணுவ ஆட்சியையோ, உள்நாட்டுப் போரையோ சந்தித்த போது, அது போன்ற எதையும் நாம் சந்திக்காததற்குக் காரணம், அறுபத்தி எட்டு ஆண்டு காலமாக நாம் விடப்பிடியாகப் பற்றி நிற்கும் ஜனநாயகம் ஒரு காரணம் என்பதை மறந்து விட முடியாது. அதே நேரம் நம் ஜனநாயகம் நமக்கு என்ன முன்னேற்றத்தைத் தந்தது என்ற கேள்வியையும் நிராகரிக்க முடியவில்லை.
உலகெங்கும் ஜனநாயகத்தை விமர்சிக்கிறவர்கள் ஒரு வாதத்தை முன் வைப்பார்கள். அது ஜனநாயகம் திறமைக்கு இடமளிக்காது. கைத்தடிகளை, ஜால்ராக்களை முன்னிறுத்தும். அதன் காரணமாக நாளடைவில் அது ஊழலுக்கு இட்டுச் செல்லும். "மாற்ற முடியாத ஜனநாயக ஆதரவாளன்' (incorrigible 
democrat) என்று பெருமை கொள்ளும் என்னால், நம் அண்மைக்கால அனுபவங்களைப் பார்க்கும் போது இந்த வாதங்களின் பின் உள்ள யதார்த்தத்தை மறுக்க முடியவில்லை 
"லீ குவான் யூவைப் போல ஒரு கருணையுள்ள சர்வாதிகாரி; நமக்கு வாய்க்கவில்லை'' என்று சிலர் குறைப்பட்டுக் கொள்கிறார்கள். ஆனால் லீ குவான் யூவே நமக்குக் கிடைத்திருந்தாலும் அவராலும் இங்கு சிங்கப்பூரைப் போல சாதித்திருக்க முடியாது. 
இது என் கணிப்பு அல்ல. அவரே சொன்னது. டாம் பிளேட் என்று ஓர் அமெரிக்கப் பேராசிரியர். இதழாளரும் கூட. ஜப்பானின் கியோத்தோ பல்கலைக்கழகம், அமெரிக்காவின் ஸ்டான்ஃபோர்ட், லாஸ் ஏஞ்சலீஸில் உள்ள கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழங்களில் இதழியல் போதித்தவர். "டைம்' வார இதழில் பத்திகள் எழுதுபவர். அவர் 2009-ஆம் ஆண்டு இரு தினங்கள் லீ குவான் யூவோடு சிங்கப்பூரில் தங்கியிருந்து நீண்ட உரையாடல்கள் நடத்தி "லீ குவான் யூவுடன் உரையாடல்' என்று ஒரு நூல் எழுதியிருக்கிறார். அந்த உரையாடலின் போது அவர் லீயிடம் ஒரு கேள்வி வைக்கிறார்: 
" நீங்கள் இங்கு செய்திருக்கும் சாதனையை இந்தியாவில் செய்திருக்க முடியுமா?''
"முடியாது'' - என்கிறார் லீ
"ஏன்?''
"அது ஒரு நிலை பெற்ற தொன்மையான கலாசாரம் கொண்ட நாடு. நிறைய மனத் துணிவு கொண்ட காந்திக்கும், நேருவிற்கும் அதை மாற்றும் வாய்ப்பு இருந்தது. ஆனால் அவர்களால் வெற்றி பெற முடியவில்லை. அவர்களால் மக்களின் பழக்கங்களை மாற்ற முடியவில்லை''
ஒரு நாட்டின் கலாசாரம் என்பது அதன் மரபணு - டி.என்.ஏ - என்பது லீயின் எண்ணங்களில் ஒன்று. மாற்றங்களைக் கலாசாரத்தை மாற்றுவதிலிருந்து ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்று கருதியவர் அவர்.
நமக்கும் சிங்கப்பூர் கலாசாரத்திற்கும் என்ன வித்தியாசம்? புதிதாக ஒன்றை முயற்சித்துப் பார்க்கலாம் என்றால் "பார்க்கலாமே' என்று சொல்வது சிங்கப்பூர் மனோபாவம். "வேண்டாம் வேண்டாம்' என்று எண்ணுவது நம் மனோபாவம். "தீப்பெட்டி செய்து விற்பனைக்கு வந்தபோது, நெருப்பைச் சட்டைப் பையில் வைத்துக் கொண்டு போவதா? ஆபத்தாச்சே!' என்று மக்கள் எண்ணியதாக கி.ராஜநாராயணன் எழுதியிருக்கிறார். அதே நேரம் ஒன்றைச் செய்யத் தொடங்கும் போது அது சரியாக நடக்குமா என்று எண்ணுவது நம் மனோபாவம். தவறாகப் போனால் என்ன செய்ய வேண்டும் எனத் திட்டமிடுவது சிங்கப்பூர் மனோபாவம். சிங்கப்பூரில் இல்லாத ஒரு தாவரத்தை அங்கு அறிமுகப்படுத்துவது என்றால், முதலில் இஸ்தானா என்ற குடியரசுத் தலைவர் மாளிகையில் கொண்டு வந்து நட்டு வைப்பார்களாம். தாவரம் பிழைத்துக் கொண்டால் சிங்கப்பூரின் மற்ற இடங்களிலும் நடப்படும். அப்படி இன்றி தழைக்காமல் பட்டுப் போயிற்று என்றால் பிடுங்கி எறிந்து விடுவார்களாம். இது தாவரத்திற்கு மட்டுமல்ல, அரசின் கொள்கைகளுக்கும் பொருந்தும். மலேசியாவுடன் இணைவது, மக்கள் தொகைக் கட்டுப்பாடு இந்த விஷயங்கள் சில உதாரணங்கள். நமக்கு நம் சோஷலிசக் கனவுகள் கை கூடவில்லை என்பது உணர்ந்து பாதை மாற 23 வருடம் ஆயிற்று. திறமையை வளர்த்துக் கொள்ளாமல் தனி மனிதனோ, ஓர் இனமோ, நாடோ முன்னேற முடியாது என்ற யதார்த்தம் சிங்கப்பூரின் "மெரிட்டோக்கரசி'யின் அடித்தளம். சலுகைகள் கொடுத்தால் மக்களை முன்னேற்றலாம் என்பது நம் டெமாக்ரசியின் நம்பிக்கை. நாம் வரலாற்றில் சிறைப்பட்டவர்கள். அவர்கள் எதிர்காலம் நோக்கிச் சிறகு விரிப்பவர்கள். செல்லம் கொடுத்து வளர்க்கப்பட்டவர்கள் நாம். திருத்தி வளர்க்கப்பட்டவர்கள் அவர்கள்.
இந்தியா அதனிடமிருந்த அத்தனை சாதகங்களுக்குப் பிறகும், அது விரும்பிய வேகத்தில் வளராமல் போனதற்குக் காரணம், மக்கள் தொகையும், தலைவர்களும், திட்டங்களும், ஜனநாயகமும் மட்டுமல்ல; அதன் மக்களும்தான் காரணம். 
தெருவைக் கடப்பதிலிருந்து தேர்தலில் வாக்களிப்பது வரை பொதுநலனை மக்கள் கருத்தில் கொள்ளாதவரை நாம் சிகரங்களை எட்டுவது சிரமம்.
கசப்பான உண்மை. ஆனால் கசப்பது மருந்தாகவும் இருக்கலாம். 
(நிறைவு பெற்றது)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/12/w600X390/k1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/13/மரபணு-மாற்றம்-சாத்தியமா---மாலன்-2918380.html
2918381 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மழை நின்ற காலத்தில்...   DIN DIN Sunday, May 13, 2018 12:00 AM +0530 தினமணி - எழுத்தாளர் சிவசங்கரி சிறுகதைப் போட்டியில் ஆறுதல் பரிசு ரூ.1,000 பெறும் சிறுகதை
குருவாயூர் கோயிலில் லட்டு கிருஷ்ணனின் தரிசனத்துக்காக வரிசையில் காத்து நின்றிருந்தேன். 
விசேஷ நாள் கிடையாது தான். என்றாலும் கூட்டம் இருந்தது. எதிரே துலாபாரத்தில் ஒரு
சிறுமியை உட்கார வைத்து எடைக்கு எடை நேந்திரம் காய்களை காணிக்கைக் கொடை தந்து கொண்டிருந்தார்கள். உள்ளே பூஜை நடந்து கொண்டிருக்க கொஞ்ச நேரமாகக் காத்திருப்பு.
யாரோ என் தோளைத் தொட திரும்பினேன்.
"நிங்ஙள அவிட யாரோ விளிக்குன்னு...''
அந்தப் பெரியவர் கை காட்டின திசையில் நோக்கினேன். எனக்குப் பின் வரிசையில், பத்திருபது பேர் தள்ளிக் கைக்குழந்தையுடன் நின்றிருந்த அந்தப் பெண் உற்சாகமாகக் கையாட்டினாள்.
யார் இவள்...? குழப்பத்துடன் "என்னையா?' என்பது போல் சைகை காட்ட அவள் சிரித்தபடி "ஆமாம்' என்பதாக பெரிதாகத் தலையாட்டினாள்.
அந்த முகம்... அந்த சிரிப்பு... கால் நொடியில் சிந்தனை, மூளை முழுவதும் பரவி ஞாபக செல்களைத் தட்டி எழுப்பி... அட, இது மினி... சிஸ்டர் மினி.
உற்சாகமாகப் புன்னகைத்து தலையாட்டினேன்.
இதுவே தமிழ்நாடு என்றால் அவளை முன்னே வரவழைத்துப் பேசலாம். கேரளா என்பதால் நான் பின்னே சென்று அவளுடன் சேர்ந்து கொண்டேன்.
"எந்தா ஏட்டா... மினியை அடையாளம் கண்டோ...?''
"மினி... எப்படியிருக்கே மினி...? எவ்வளவு வருஷமாச்சு உன்னைப் பார்த்து...''
"ம்... அதாச்சு ஏழெட்டு வருஷம் ஏட்டா...''
"யாரு மினி உன்னோட குழந்தையா...?''
"அதே. அசுவதிக் குட்டி... அங்கிளுக்கு குட்மானிங் பறையு...'' 
அவள் சொல்ல அதுவும் தன் இடது கையை நெற்றி மேல் வைத்து "மார்னி...'' என்றது.
"ஏட்டா... இது எண்ட அம்மை...''
அருகிலிருந்த அவள் தாயை அறிமுகம் செய்தாள்.
"ஞான் ஆஸ்பத்திரில ஜோலில இருந்தப்போ ஏட்டனோட அம்மைக்கு ட்ரீட்மென்ட் நோக்கான் வேண்டி ஏட்டன் அவிட வந்துட்டுண்டு...''
"ஓ...'' என்றவள் என்னிடம் திரும்பி "அம்மே இப்போ எங்கன உண்டு...? சுகந்தானே...''
"அம்மே...'' மினி தாயை அடிக்குரலில் அதட்டினாள்.
"ஏட்டனோட அம்மே இப்போ இல்லே. மரிச்சுப் போயி...'' என்று சொல்ல அவள் பதட்டமாகி "úஸôரி úஸôரி...'' என்றாள் வேகமாக.
"நோ ப்ராப்ளம்'' என்றேன் புன்னகையோடு. 
"ஏன் மினி கல்யாணமே கழிக்க மாட்டேன்னு சொன்ன...?''
"கடைசி வரை வேணாம்னு தான் பிரஸ்னம் பண்ணினா. சரியான மண்டை வேதனை. நானாக்கும் கம்பெல் பண்ணி செஞ்சு வச்சது...''
"எண்ட மாமன் மகன் தான் அவரு ஏட்டா.''
"சந்தோசமா இருக்கேல்ல மினி...? அது போதும். நர்ஸ் யூனிபார்மில உன்னைப் பார்த்தது... இப்போ திடீர்னு சேலைல பார்த்ததும் ஆள் அடையாளமே தெரியலே மினி''
"அதாக்கும்! செரி உங்க சம்சாரம் வரலையா...? ஒரு மகன் தானே...?''
"ம்... ரெண்டு பேருமே வரலை மினி. தனியாத் தான் வந்திருக்கேன்..''
கூட்டம் மெல்ல நகரத் துவங்கியது.
"அப்புறம் ஆஸ்பிட்டல் எப்படியிருக்கு மினி, ஜோசப் டாக்டரு எப்பிடியிருக்காரு...?''
"ஓ. நான் இப்போ அங்கே இல்லே ஏட்டா. வேற ஆஸ்பிடல் போயி...''
"ஓ அப்படியா...''
"அம்மையை என்னால மறக்கவே முடியாது ராஜேஸ் ஏட்டா. அம்மை இப்பவும் என்னோட கனவுல வந்துட்டுண்டு. வெல்லம் கேட்கும். சிரிக்கும்.''
திடீரென்று குழந்தை அழுதாள்.
"எந்தா குட்டி... மோளுக்கு பசிக்குதா'' என்று முந்தானையை விலக்கி விட்டுக் கொண்டாள்.
முன்புறம் திரும்பிக் கொண்டேன். அவள் பற்ற வைத்த அம்மாவின் ஞாபகத் தீ என்னுள் கொழுந்து விட்டு எரியத் தொடங்கியிருந்தது...

*********************

அப்பாவைக் குறித்தான பெரிய நினைவுகள் என் மனதில் தேங்கியிருக்கவில்லை.
அவரிடமிருந்து அடிக்கும் சிகரெட் வாடையும், முரட்டுத்தனமான அணைப்பும், சைக்கிளில் என்னைப் பின்புறம் உட்கார வைத்துக்கொண்டு இரவுக்காட்சி என்று சினிமா அழைத்துப் போனதும், தப்புந் தவறுமாக நான் சொல்லும் இங்கிலீஸ் எஸ்úஸக்களைக் கேட்டு ரசிப்பதும்... அழுத்தமாகப் பதிவதற்குள்ளாகவே எனது பன்னிரெண்டாவது வயதில் லாரி விபத்தில் அவர் பிரிந்து போனார்.
அதன் பிறகு எனக்கு அம்மா தான் அப்பா.
சொந்த வீடும், அப்பாவின் இன்சூரன்ஸ் பணமும் எத்தனை நாள் துணைக்கு வரும்...?
அரைகுறையாகத் தனக்குத் தெரிந்த தையல் தொழிலை மேம்படுத்தி வீட்டின் முன்புறம் தையல் மெசின்களைப் போட்டு உழைப்பின் உன்னதம் உணர்த்தினதும், படிப்பு மட்டுமே கடைசி வரை துணை என்று அதன் அருமை புரிய வைத்ததும், நல்ல நட்புகளின் உறவு உண்டாக்கி, உலகம் உணர்த்தி உயர்வு உண்டாக்கியதும்... அவர் தான்.
"சே பாவம்... அப்பா இல்லாத பையன்' என்ற உணர்வு எனக்கே கூடத் தோன்ற விடாது வளர்த்த விதம் என்ன சொல்ல...
நன்றாகப் படித்தேன். எனது சுய முன்னேற்றமே அவளது சந்தோசத்திற்கான ஒரே காரணமாக அமையும் என்பதை புரிந்தே இருந்தேன். கல்லூரி முடித்த இரண்டாவது வாரத்திலேயே நான்கைந்து வாய்ப்புகள் தேடி வர அம்மாதான் எனக்கான வேலையைத் தேர்ந்தெடுத்தாள்.
"பெரிய கம்பெனில வேணாம். உன்னைக் காணாமப் பண்ணிடுவாங்க. சின்ன கம்பெனியும் வேணாம். உன்னோட திறமையை வீணடிச்சிடுவாங்க. வளர்ந்துட்டு வர்ற கம்பெனியா பாரு. நீயும் வளர்ந்து அவங்களையும் வளர்த்திடலாம்...''
அம்மாவின் கணிப்பு சரியானதாகவே இருந்தது. தேசம் முழுக்க கிளைகள் விரித்து பெரிதான முன்னேற்றம் அடையத் துடிக்கும் ஒரு நம்பிக்கையான நிதி நிறுவனத்தின் பொறுப்பில் அமர்ந்தேன். வேலையின் தன்மை உணர்ந்து, நிறைகள் பெருக்கி, தவறுகள் களைந்து... இரண்டு வருடத்தில் மூன்று பதவி உயர்வுகள் தேடி வந்தன. வெளிநாடு வந்தேன். தலைமைக்கு அடுத்த இடத்தில் இருப்பவருடன் நினைத்த நேரத்தில் பேசும் அதிகாரம். வீடு எடுத்தேன். அம்மாவின் பெயரில் ஆனந்த வீடு. 
அதே பிறந்தநாளில் அம்மா தொடங்கிவிட்டாள் திருமணப் பேச்சினை. 
"இதான் சரியான நேரம்டா... கல்யாணம் பண்ணிக்கோ''
"சரி உன் விருப்பம்'' என்று சொல்ல, பறந்து பறந்து தேடி எனக்காக தனலட்சுமியை திருமணம் செய்து வைத்தாள்.
தனலட்சுமிக்கு அவள் இன்னொரு தாய். 
நம்பகமான ஒரு ட்ராவல் ஏஜன்சி மூலம் காசி, கயா, மதுரா என்று உள்நாட்டிலும் , இலங்கை, மலேசியா என்று வெளிநாடுகளுக்கும் டூர் அனுப்பி வைத்தேன். கண்புரை சிகிச்சை செய்து கொண்டாள். லேசான மூட்டு வலி அவஸ்தை இருந்து வந்தது. 
அவள் ஆசைப்பட்டபடியே முதல் வாரிசாக அண்ணாமலை பிறந்தான். கண்ணுக்குள் வைத்து கவனித்துக் கொண்டாள்.
நன்றாகத்தான் சென்று கொண்டிருந்தது வாழ்க்கை. அல்லது நான் தான் அப்படி தப்பாக நினைத்துக் கொண்டிருந்தேனோ? திடீரென்று ஒரு நாள் பாத்ரூமில் வழுக்கி விழுந்தாள். எழுப்பி நிறுத்த, மீண்டும் தொப்பென்று சரிந்து விழுந்தாள். ஏன் இப்படி, எதனால் என ஒருவருக்கும் புரியவில்லை. மருத்துவமனைக்குத் தூக்கிக் கொண்டு ஓடினோம்.
மறுதினம் அவள் நிலை இன்னும் மோசமானது. இடது கையும், இடது காலும் முடங்கிப் போனது. கண்ணீர் விட்டுக் கதறினாள். 
"நான் யாருக்கும் எந்தக் கெடுதலும் பண்ணலையேடா''
அவளைத் தேற்றினேன். நியூரோ சர்ஜன் வந்தார். பொய் சுத்தியலால் மூட்டுகளைத் தட்டி, " இங்கே வலிக்குதா... இங்கே வலிக்குதா'' என்றார். மொன்னை ஆணியால் பாதம் கீறி ஏதாவது தெரியுதா என்று உணர்ச்சி
களைப் பரிசோதித்தார். சொன்னார்:
"பேராலைசிஸ் அட்டாக்'' - முடக்குவாதம்
இடிந்து போனேன் என்பதைவிட உடைந்துபோனேன் என்பதே நிஜம். 
அடுத்து வந்த நாட்கள் இன்னும் கொடூரமானதாகவே அமைந்தன. அவளது வாய் ஒரு பக்கமாக இழுத்துக் கொண்டுவிட்டது. அத்தனை கோபத்திலும் ஏதோ கருணை காட்டியதுபோல ஆண்டவனின் செயல் அமைந்தது. கோணிப் போன வாய் மட்டும் இரண்டொரு தினங்களில் தானாகவே சரியாகிப் போனது. 
அதுபோல கை, கால் முடமும் குணமாகிவிடும் என்று நம்பினேன். ஆனால் அது நடக்கவேயில்லை. 
இட்லியும், ரச சோறும் மட்டுமே சாப்பிட்டாள்.
தினசரி இரண்டு முறை நடைப்பயிற்சிக்கு பிசியோதெரபிஸ்ட் பயிற்சி. ஏராளமான மாத்திரைகள். தூக்கம் வர, யூரின் போக, மோசன் போக, நிறுத்த...
நானும் தனலெட்சுமியும் மாறி மாறிப் பார்த்துக் கொண்டோம். அண்ணாமலை அவளின் கை பிடித்து இழுத்து, "வாங்க பாத்தி... வீட்டுக்குப் போகலாம்'' என்று அடம்பிடித்து அழுதான். 
டாக்டர் என்னை அழைத்திருந்தார். 
"என்ன பண்ணப் போறீங்க ராஜேஷ்? இந்த விஷயத்துக்கு இங்கே ட்ரீட்மெண்ட் இப்படித்தான். இவ்வளவுதான். மத்த டாக்டர்ஸ் மாதிரி பொய்யாப் பேசி, பணத்தைக் கறக்க மாட்டேன். வேற ஏது பண்றதுக்கும் அவங்க உடம்பு தாங்காது. வயசாகி உழைச்சு தேஞ்ச உடம்பு. வேற ஏதாவது பண்ணி நீங்களும் கெடுத்திடாதீங்க. ஒவ்வொரு உறுப்பா தேய்மானம் அடைஞ்சிட்டிருக்கு. வீட்டுக்கு அழைச்சிட்டுப் போங்க. கூடவே இருங்க. தேவையானதை கேட்காமலேயே செய்து கொடுங்க. ரிஸ்க் எடுக்க வேணாம் ராஜேஷ்''
எனக்கு உண்டான கோபத்துக்கு பல்லைக் கடித்துக் கொண்டே வெளியே வந்துவிட்டேன். இவரென்ன டாக்டரா? ஞானியா?
டிஸ்சார்ஜ் செய்து அம்மாவை வீட்டிற்கு அழைத்து வந்தேன். ஆபிஸ் மறந்தேன். நெட்டில் தேடி மருத்துவ ஆலோசனைகள் கவனித்தேன். அம்மாவின் கட்டை விரல் ரேகை உருட்டி நாடி ஜோதிடம் பார்த்தேன். நோய்காண்டத்தில் சொன்ன பரிகாரங்களைச் செய்தேன்.
வீட்டிற்கே லேடி பிஸியோ தெரபிஸ்ட் தினசரி இரண்டு வேளை வந்து அம்மாவுக்குப் பயிற்சிகள் தந்து நடக்க வைக்க முயற்சிகள் தந்தாள். அம்மாவால் ஏதும் முடியவில்லை.
யாரோ சொன்னார்கள் என்றுதான் கோவைக்கும், பாலக்காட்டிற்கும் இடையே அமைந்திருக்கும் அந்த ஆயுர்வேத மருத்துவமனை பற்றித் தெரிந்து கொள்ள சென்றிருந்தேன். 
டாக்டர் தன்னம்பிக்கையோடு பேசினார். "சாரோட அம்மாவைப் போல நிறைய பேசன்டுங்க இவிட உண்டு. எங்களோட உழிச்சல், பிழிச்சல் ட்ரீட்மென்ட் நோயை சீக்கிரமா குணமாக்கித் தரும்''
என் வாழ்நாளில் நான் செய்த மிகப் பெரிய குற்றம் அவரின் வார்த்தைகளை நம்பி அம்மாவை அங்கே கொண்டு போய்ச் சேர்த்ததுதான். 
அம்மாவின் உடலில் மூலிகைகள் தேய்த்து, ஆயில் தடவி, மரக்கட்டிலில் படுக்க வைத்து ஊற வைப்பார்கள்.
குறிப்பிட்ட நேரம் கழித்து குளியல். குளிகை, கசாயம் என்ற பெயரில் திட, திரவ மருந்துகள்.
அந்தச் சிகிச்சையின் சரியாக மூன்றாவது நாளில் அம்மா ரத்த வாந்தி எடுத்தாள். பெரிய டாக்டர் வந்து பார்தார். 
"சிலருக்கு இந்த ட்ரீட்மென்ட் அலர்ஜியாகிவிடும். பக்கத்திலேயே நம்மளோட டயாபடிக் ஹாஸ்பிடல் உண்டு. அங்கே சேர்த்துடுங்க. நாலஞ்சு நாள் போகட்டும்''
அந்த மருத்துவமனையின் ஐ.சி.யூ.வில் அம்மாவைச் சேர்ப்பித்தேன். மிகவும் சோர்ந்து போயிருந்தாள். இடையில் இருந்த தெம்பு கூட காணாமல் போயிருந்தது. யூரின் போக சிரமம் என்று ட்யூப் சொருகிவிட்டார்கள். செயற்கை சுவாசத்துக்கு மூச்சுக் குழாய், நாசியருகே, நெஞ்சருகே துளையிட்டு அதிலும் ஒரு குழாய்.
"கடவுளே'' உள்ளூர அலறினேன் நான்.
ரிஸ்க் எடுக்க வேண்டாம் என்று டாக்டர் அப்போதே சொன்னதை மதித்திருக்கலாமோ...
நான் இவளைக் காப்பாற்றுகிறேனா... இல்லை கஷ்டப்படுத்துகிறேனா...
அந்த மருத்துவமனையில் வைத்துத்தான் மினியைச் சந்தித்தேன். குழந்தை முகமும், கருணை உள்ளமும் நிறைந்திருந்தாள். என் கையைப் பிடித்து அவள் சொன்ன ஒற்றை வார்த்தையில் என் பாதித் துக்கம் கரைந்து போனது. 
"கரையாண்டா சாரே... இனி சாரோட அம்மே என்னோட அம்மே''
சொன்னபடியே அம்மாவை அப்படி கவனித்துக் கொண்டாள். எந்த அசூயையும், சின்ன முகச்சுழிப்பும் அவளிடம் இல்லை. அம்மாவைச் சுத்தம் செய்து விடுவதில் இருந்து அவள் தேவைகளைக் கவனித்து சோறுட்டி, பாதுகாத்து, சன்னமான குரலில் பாடல்கள் பாடி, ஜோக் சொல்லி... என்னைப் பார்த்தால் அழுதிடும் அம்மா அவளிடம் ஆசுவாசமாக இருந்தாள்.
சரியா ஆறாம் நாள் காலை நான்கு மணி இருக்கலாம். அறைக் கதவு படபடவென்று தட்டப்பட்டது.
"சாரே வேகம் வாரும். நிங்களோட அம்மைக்கு குறைச்சு சீரியசாயிட்டுண்டு''
பதற்றமாக இறங்கி கீழே வந்தேன். அவளின் அறை பரபரப்பாக இருந்தது. டாக்டர்களும், நர்சுகளும் உள்ளே வருவதும் , போவதும் ஏதேதோ சாதனங்கள் கொண்டு போவதும்...
அரை மணி நேரம் கழித்து பெரிய டாக்டர் வருத்தமான முகத்துடன் வெளியே வந்து....

****************

"எந்தா ஏட்டா கரையுன்னு''
மினி என் தோளைத் தொட நிகழ்காலம் திரும்பினேன். தரிசனம் முடிந்து கோயில் சன்னதி விட்டு வெளியே வந்தோம்.
"என் கூட வா மினி''
அவளை அழைத்துக் கொண்டு அருகில் இருந்த நகைக்கடைக்குள் நுழைந்தேன். 
"எந்தா ஏட்டா'' என்றாள் புரியாமல்.
அவள் மறுக்க, மறுக்க குழந்தைக்கு அரைப் பவுனில் செயின் வாங்கித் தந்தேன். 
"அன்னைக்கே உனக்கு ஏதாவது செஞ்சிருக்கணும். அப்போ இருந்த பதட்டத்தில, துக்கத்தில என்ன பண்றதுன்னே புரியலே... நைட் டுயூட்டின்றதாலே நீயும் இருக்கலை. ஊருக்கு வந்த பின்னாடி உன்னோட ஞாபகம் வந்துட்டேயிருந்தது. இப்போ உனக்கு பண்ணினதாலே எனக்கு ஒரு மனதிருப்தி. அம்மாவும் சந்தோசப்படுவாங்க''
"என்டே ஹஸ்பெண்ட் கொல்லும்'' என்று புலம்பினாள்.
சமாதானம் செய்வித்து என் விசிட்டிங் கார்டைத் தந்தேன்.
"ஏதாவதுன்னா கூப்பிடு என்ன''
என்னோட ஒரு செல்ஃபி எடுத்துக் கொண்டாள்.
"வர்றேன் ராஜேஷ் ஏட்டா பை''

***************

அம்மாவின் நினைவுகளுடனே பேருந்தில் ஏறி அமர்ந்தேன்.
அம்மா இல்லாதது பெரும் துக்கமாகவே இருந்து வருகிறது. அவள் இன்னும் கொஞ்சகாலம் என்னுடன் இருந்திருக்கலாம். அதற்குள் அம்மா அவசரப்பட்டு....
அவ்வளவு பெரிய ஆள் பேருந்திற்குள் வாய் விட்டுக் கதறி அழுதது எல்லாரையும் பதற வைத்துவிட்டது.
"ஏ... எந்தா எந்தா...''
"என்னங்க... என்னாச்சு?''
"அம்மா... அம்மா....''
"அம்மாவுக்கு என்னாச்சு? உடம்பு சரியில்லையா?''
"செத்துப் போயிட்டாங்க''
"அடப் பாவமே... இப்போவா''
"எட்டு வருசத்துக்கு முன்னாடி''
"எந்தா எட்டு வருசம் கழிஞ்சோ'' பின் வாங்கினார்கள். 
"யோவ் எத்தனை வருஷம் போனா என்னய்யா. அம்மா அம்மா தானேய்யா''
"சரி சாரே சரி.. கரையண்டா'' தண்ணீர் பாட்டில் தந்தார்கள்.
இத்தனை காலமும் அவள் செத்துப் போன துக்கத்தைப் போலவே மனதை உறுத்தும் இன்னொரு விசயமும்...
அம்மா படும் வேதனைகளையும், துயரங்களையும் காணச் சகிக்காது, டாக்டருடன் கலந்து பேசி அம்மாவின் மூச்சை செயற்கையாக நான்தான் நிறுத்தினேன்.
ஒவ்வொரு முறை அவள் வேதனையுடன் பதறும்போதெல்லாம், கண்ணீர் தேங்கும் விழிகளுடன் என்னை வெறித்து நோக்கி, "டேய் என்னை விட்டுர்றா. என்னால முடியலேடா'' என்று சொல்லாமல் சொல்லுவாளே என்ன பதில் அதற்கு?
கண்ணீரைத் துடைத்துக் கொண்டேன். 
நான் தான் என் அம்மாவைக் கொன்றேன். நான்தான். அப்படியே இருந்துவிட்டுப் போகட்டும். அம்மா நிச்சயம் மன்னிப்பாள். கண்களை மூடிக் கொண்டேன்.
மனதிற்குள் அம்மாவின் முகம் விரிந்தது. 
கருணை வழியும் கண்களுடன் என்னை ஆரத் தழுவி... தலை கோதி முத்தமிட்டு, "என் மகனைப் பத்தி எனக்குத் தெரியாதா?'' என்றாள்.
ய் நித்யா

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/12/w600X390/k2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/13/மழை-நின்ற-காலத்தில்-2918381.html
2918382 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி...    DIN DIN Sunday, May 13, 2018 12:00 AM +0530 * "தனக்குன்னு எதுவும் சேத்துக்காதவர் நம் தலைவர்... தெரியுமா?''
"அப்படியா?''
"ஆமா... மனைவி, அண்ணன், தம்பி , மகன், மகள் எல்லாத்துக்கும் எழுதி வைச்சுட்டாரு''
தீ.அசோகன், சென்னை-19.

* "என்னங்க அந்த கல்யாண மண்டபத்தை ஏன் இப்படி கொலை வெறியோட பார்க்குறீங்க?''
"நமக்கு கல்யாணம் ஆனது இந்த மண்டபத்துல தானே கமலா?''
பி.பாலாஜி கணேஷ், கோவிலாம்பூண்டி.

* "தலைவர் வித்தியாசமா மறியல் போராட்டம் நடத்தப் போறாராம்''
"எப்படி?''
"நடு வானிலே விமான மறியலாம்''.

* "சவப்பெட்டி செய்யுறவர் ஏன் அந்த ஆள் மேல கோபப்படுறாரு?''
"அடக்க விலைக்கே சவப்பெட்டி வேணும்னு கேட்டாராம்''
ஆர்.சி.முத்துக்கண்ணு, ராயப்பட்டி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/12/w600X390/k3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/13/சிரி-சிரி-2918382.html
2918385 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி   DIN DIN Sunday, May 13, 2018 12:00 AM +0530 கண்டது
* (மாப்பிள்ளைக்குப்பத்தில் பணி ஓய்வு பெறுபவரைப் பாராட்டி வைத்த டிஜிட்டல் பேனரில்)
வாக்கிங் நண்பர்கள்
சி.முருகேசன், மாப்பிள்ளைக்குப்பம்.

* (கல்லிடைக்குறிச்சியில் ஒரு தெருவின் பெயர்)
ஆறாம் நம்பர் ரோடு
ஜி.ஏ.ஜசக் சுந்தரம், காயல்பட்டினம்.

* (கும்பகோணம் பாலக்கரை அருகே ஓர் உணவுவிடுதியின் பெயர்)
மீனும் விருந்தும்
கீதா முருகானந்தம், கும்பகோணம்.

* (மயிலாடுதுறை அண்ணாவீதியில் ஆட்டோ ஒன்றின் பின்புறத்தில்)
சத்தியமாய் நாம் 
மரம் நடப்போவதில்லை.
சத்தியம் செய்வோமே...
மரங்களை 
வெட்டப் போவதில்லை என்று.
சங்கீதா சரவணன், மயிலாடுதுறை.

கேட்டது
• (நாகர்பாளையத்தில் ஒரு டியூஷன் சென்டரில் இரு மாணவர்கள்)
"நேத்து எங்கப்பா அறுநூறு ரூபாய்க்கு மொக்கையா ஒரு ஷூவை வாங்கிட்டு வந்துட்டாருடா''
"ஏன்டா ஒரு ஷூ மட்டும் வாங்கிட்டு வந்தாரு? இன்னொன்னை மறந்துட்டாரா?''
"டேய்... அல்ரெடி நான் கடுப்ஸ்ல இருக்கேன். என்னைக் கொலைகாரனா மாத்திடாதே''
க.சங்கர், நாகர்பாளையம்.

• (திருநெல்வேலி புதிய பேருந்துநிலையத்தில் இருவர்)
"மருமகனே... மெட்ராஸுக்குப் படிக்கப் போறே... நல்லா படிச்சு உங்கப்பாவுக்கு நல்ல பேரு வாங்கித் தரணும்''
"மாமா... சுப்பையாங்கிற பேர் எங்கப்பாவுக்கு நல்லாயில்லையா?''
நெ.இராமன், சென்னை-74.

யோசிக்கிறாங்கப்பா!
எதிலும் குறைகளை காண்பவர்களுக்கு 
ரசிக்கத் தெரியாது.
எதையும் ரசிப்பவருக்கு குறைகளே தெரியாது.
ப.சரவணன், ஸ்ரீரங்கம்.

எஸ்எம்எஸ்
நீ வருந்தும்போது ஆறுதல் கூறுபவர்...
நீ நேசித்தவராக இருக்கமாட்டார்.
உன்னை நேசித்தவராக இருப்பார். 
நடாதூர். வி.திருமகள், புதுச்சேரி-8

அப்படீங்களா!
குழந்தைகளுக்கு சேமிக்கும் பழக்கத்தை ஏற்படுத்த முன்பு எல்லாம் உண்டியல் பயன்பட்டது. மண்ணால் செய்யப்பட்ட அந்த உண்டியல் நிறைந்தவுடன் அதை உடைத்து, அதில் சேமிக்கப்பட்ட காசுகளை எண்ணுவார்கள். அதுவரை உண்டியலில் எவ்வளவு காசு இருக்கும் என்பது யாருக்கும் தெரியாது. உண்டியலை உடைப்பதும், காசுகளை எண்ணுவதும் ஒரு த்ரிலிங்கான அனுபவமாகவே இருக்கும். 
அந்த அனுபவத்தை இல்லாமற் செய்துவிட்டது இந்த உண்டியல். இதை "டிஜிட்டல் மணி கவுண்ட்டிங் ஜார்' என்கிறார்கள். இதில் பணத்தைப் போட்டவுடன் உண்டியலின் மேல் பகுதியில் உள்ள டிஜிட்டல் திரையில் உண்டியலில் மொத்தம் எவ்வளவு பணம் இருக்கிறது என்பது தெரிந்துவிடும். இது பேட்டரியால் இயங்கக் கூடியது.
என்.ஜே., சென்னை-69.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/12/w600X390/k4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/13/பேல்பூரி-2918385.html
2918386 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மைக்ரோ கதை DIN DIN Sunday, May 13, 2018 12:00 AM +0530 வீடுகட்டி புதுமனை புகுவிழாவும் நடந்து விட்டது. நில புரோக்கர் ராமசாமி, வீட்டுச் சொந்தக்காரரிடம், "என்ன குணசேகரா? வீடு சூப்பரா வந்திருக்குதுல்ல? பக்கத்திலேயே பஸ் ஸ்டாப், போலீஸ் ஸ்டேஷன், காலேஜ்ன்னு எல்லாம் நாங்க சொன்னபடி, சொன்ன தூரத்துல இருக்குது இல்ல. உனக்குச் சந்தோஷம்தானே?'' என்றார் ராமசாமி. 
"எல்லாம் சந்தோஷம்தான். நீங்க சொன்னதுலே ஒண்ணு மட்டும் குறையாக இருக்கு'' என்றார் குணசேகர்.
"என்னப்பா சொல்லு?''
"தண்ணி அம்பது அடியில கிடைக்கும்ன்னு சொன்னீங்களே... இப்ப 400 அடி தோண்டினால்தான் தண்ணீர் வந்திருக்கு'' என்றார் குணசேகர்.
"நான் சொன்னதை நீ தப்பா புரிஞ்சுக்கிட்டே... உன் வீட்டுல இருந்து 50 அடி போனா நல்ல மினரல் வாட்டர் கம்பெனி இருக்கு. அதைத்தான் நான் அப்படிச் சொன்னேன்'' என்றார் ராமசாமி.
எஸ்.அருள்மொழி சசிகுமார், 
கம்பைநல்லூர்.


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/12/w600X390/k04.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/13/மைக்ர-2918386.html
2918387 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர்   DIN DIN Sunday, May 13, 2018 12:00 AM +0530 * ஜி. ஆர், மூவி மேக்கர்ஸ் என்ற பட நிறுவனத்தின் தயாரிப்பில் உருவாகி வரும் படம் "நர்மதா'. நந்திதா ஸ்வேதா, விஜய் வசந்த், எம் எஸ் பாஸ்கர், சந்தோஷ் பிரதாப், புதுமுகம் அருண் தீபக், மாஸ்டர் ரெனீஷ் உள்ளிட்ட பலர் நடிக்கின்றனர். சதீஸ் பி சரண் ஒளிப்பதிவு செய்யும் இந்த படத்திற்கு, தேசிய விருது பெற்ற ராஜா முகமது படத்தொகுப்பு செய்கிறார். கலை இயக்குநராக ஜெய்காந்த் பணியாற்றுகிறார். திரைக்கதை எழுதி தயாரிப்பதுடன் இயக்குநராக அறிமுமாகிறார் கீதா ராஜ்புத். தாய்க்கும் மகனுக்கும் உள்ள பாசப் பிணைப்பை நெகிழ்ச்சியான பயணத்தின் பின்னணியில் உணர்வுபூர்வமாகச் சொல்வதுதான் திரைக்கதை. நந்திதா ஸ்வேதா, ஏழு வயது ஆண் குழந்தைக்கு தாயாக நடிக்கிறார். நாகர்கோயிலில் இப்படத்திற்காக பிரம்மாண்டமான முறையில் இயற்கை வளத்துடன் கூடிய திறந்த வெளி அரங்கம் அமைக்கப்பட்டு வருகிறது. படத்தின் படப்பிடிப்பு இந்த வாரத்தில் தொடங்குகிறது. 

* "பூ', "சென்னையில் ஒரு நாள்', "மரியான்' போன்ற பல படங்களில் நடித்திருப்பவர் பார்வதி. இவர் மலையாளத்தில் "டேக் ஆப்' என்ற படத்தில் நடித்ததற்காக சிறந்த நடிகைக்கான தேசிய விருதுக்கு தேர்வு செய்யப்பட்டிருந்தார். அதுபோல் நடிகர் பகத் பாசிலும் சிறந்த நடிகருக்கான விருதுக்குத் தேர்வானார். தேசிய விருது கிடைத்தது பற்றி இருவரும் பெருமிதத்துடன் பேட்டி அளித்திருந்தனர். குடியரசுத் தலைவர் கையால் விருது பெறும் நாளை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தனர். சில தினங்களுக்குமுன் விழாவில் பங்கேற்று விருது பெற புறப்பட்டு தில்லி சென்றவர்களுக்கு அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. "ஒரு சிலருக்கு மட்டுமே குடியரசுத் தலைவர் தேசிய விருது வழங்குவார். பிற விருதுகளை மத்திய அமைச்சர் ஸ்மிருதி இரானி வழங்குவார்' என்று கூறப்பட்டதுதான் அதிர்ச்சிக்கு காரணம். குடியரசுத் தலைவரிடமிருந்து விருதுபெறும் பட்டியலில் பஹத் பாசில், பார்வதி பெயர் இடம் பெறவில்லை. இதுபற்றி நடிகை பார்வதி மேனன் கூறும்போது, ""குடியரசுத் தலைவர் கையால் தேசிய விருது பெறுவது என்பது மிகவும் கவுரவமான, மகிழ்ச்சியான ஒரு நிகழ்வாகும். முதன்முறையாக விருது பெறுபவர்கள் மிகவும் ஆவலுடன் இருந்தோம். ஆனால் குடியரசுத் தலைவர் அனைவருக்கும் விருது கொடுக்காதது பெரும் ஏமாற்றத்தை அளித்தது'' என்றார். அதேபோல் பஹத்பாசிலும் வருத்தத்தைத் தெரிவித்துள்ளார். 

* "மக்கள் இயக்கம்' என்ற பெயரில் தமிழகம் முழுவதும் நிர்வாகிகளை நியமித்து செயல்பட்டு தன்னுடைய இயக்கப் பணிகளை சமீபமாக முடுக்கி விட்டுள்ளார் நடிகர் விஜய். வரும் ஜூன் 22-ஆம் தேதி விஜய்க்கு பிறந்தநாள். தற்போது சென்னை கிழக்கு கடற்கரை சாலையிலுள்ள பனையூர் பகுதியில், விஜய் மக்கள் இயக்க அலுவலகத்தை அவர் திறந்துள்ளார். அங்கு கடந்த 4-ஆம் தேதி முதல் பந்தல் போட்டு, ரசிகர்களுக்கு டோக்கன் கொடுத்து, அவர்களை வரிசையில் வரவழைத்து புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டார். கன்னியாகுமரி, தேனி, விருதுநகர் ஆகிய மாவட்டங்களைச் சேர்ந்த ரசிகர் மன்ற நிர்வாகிகள் மற்றும் கேரள மாநிலத்தைச் சேர்ந்த ரசிகர்கள் என 4, 5 ஆம் தேதிகளில் ஆயிரம் பேருக்கு மேல் விஜய்யை சந்தித்து புகைப்படம் எடுத்துக்கொண்டனர். அவர்களுக்கு பிரியாணி விருந்தும் அளிக்கப்பட்டது. விஜய்யின் இந்தநடவடிக்கை அரசியல் நகர்வாகவே பார்க்கப்படுகிறது. 

* கே.பாக்யராஜிடம் உதவியாளராகப் பணியாற்றியுள்ள மதுராஜ் இயக்குநராக அறிமுகமாகும் படம் "தொட்ரா'. பிருத்வி பாண்டியராஜன், வீணா நடிக்கின்றனர். இந்தப் படத்தின் இசை வெளியீட்டு விழா கடந்த வாரம் சென்னையில் நடைபெற்றது. இதில் கலந்துகொண்டு பேசிய பாண்டியராஜன், "என் கவலை எல்லாம் பிருத்வி சினிமாவில் இன்னும் நல்ல நிலைக்கு வரவில்லையே என்பதுதான். வெற்றி, சாதாரணமாக வந்துவிடாது. உடனே வந்துவிட்டால் அதற்கு மரியாதையும் கிடையாது. எதற்கும் ஒரு நல்ல நேரம் வரவேண்டும். இந்தப் படத்தைப் பார்த்த பிறகு அந்த நல்ல நேரம் வந்துவிட்டது என நினைக்கிறேன். அந்த அளவுக்கு இதில் பிருத்வி புதிதாகத் தெரிகிறார்'' என்று நெகிழ்ச்சியாகப் பேசினார். 
அதன்பிறகு பேசிய கே.பாக்யராஜ், "தன் மகனைப் பற்றி பாண்டியராஜன் ரொம்பவே வருத்தப்பட்டார். அவரே இப்படி வருந்தினால், அவருக்கு முன்னாடி வந்த நான், என் மகன் சாந்தனுவைப் பற்றி எவ்வளவு வருந்தியிருப்பேன். 10 வருடங்களுக்கு முன்பு "காதல்' படத்தில் நடிக்கச் சொல்லி சாந்தனுவுக்குத்தான் வாய்ப்பு வந்தது. படம் நிச்சயம் ஹிட்டாகும் எனத் தெரிந்தது. ஆனால், அந்தப் படத்தில் நடிப்பதற்கான வயது அவருக்கு இல்லை என மறுத்துவிட்டேன். அதற்குப்பின் அந்த வாய்ப்பு பரத்துக்குச் சென்று, மிகப்பெரிய ஹிட்டானது. யாருக்கு என்ன கிடைக்க வேண்டுமோ, 
அது எல்லாமே வரும் நேரத்தில்தான் வரும்'' என்றார். 

* நடிகைகள் ரேவதி, லட்சுமி ராமகிருஷ்ணன், சுகாசினி, ரோகிணி போன்றவர்கள் இயக்குநர்களாகவும் உள்ளனர். அந்த வரிசையில் இடம் பிடித்திருக்கிறார் நடிகை அக்ஷயா. பல வருடங்களுக்கு முன்பு வந்த "கலாபக்காதலன்' படத்தில் ஆர்யா ஜோடியாக நடித்தவர். அதன் பின் "எங்கள் ஆசான்', "உளியின் ஓசை' படங்களிலும் நடித்துள்ளார். இயக்குநர் அவதாரம் குறித்து அவர் பேசும் போது... "நடிகை ஆகும்போதே இயக்குநர் ஆக வேண்டும் என்ற எண்ணமும் இருந்தது. படங்களில் நடிக்கும் போது இயக்குநர்கள் எப்படி காட்சிகளைப் படமாக்குகிறார்கள் என்பதை கூர்ந்து கவனிப்பேன். அதைப் பார்த்து இயக்குவதற்கான விஷயங்களைக் கற்றேன். முதல்படமாக "யாளி' இயக்குவதுடன் ஹீரோயினாகவும் நடிக்கிறேன். தமன் ஹீரோ. "அடிக்கடி பெண்கள் கடத்தப்படுகிறார்கள். அதுபோன்ற சூழல் எனக்கு ஏற்படுகிறது. தமனும், நானும் காதலர்களாக பழகும் நேரத்தில் மர்மநபர் ஒருவன் என்னை கடத்த பின்தொடர்கிறான். அது நடந்ததா என்பதை த்ரில்லர் பாணியில் சொல் வதுதான் கதை. மலேசியா, மும்பை, சென்னையில் படப்பிடிப்பு நடந்துள்ளது. வைரமுத்து பாடல்களை எழுதுகிறார். ஊர்வசி, மனோபாலா, புதுமுகம் அர்ஜுன் நடிக்கின்றனர். ஜூலை மாதம் ரிலீஸ்'' என்றார் அக்ஷயா. 
- ஜி.அசோக்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/12/w600X390/k5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/13/திரைக்-கதிர்-2918387.html
2918388 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் விமானத்தில் எகானமி வகுப்பு...   DIN DIN Sunday, May 13, 2018 12:00 AM +0530 விமானத்தில் எகானமி வகுப்பில் பயணிக்கிறீர்களா? இவற்றை நினைவில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.
 எகானமி வகுப்பு என்பது சாதாரண வகுப்பு.
 பயணிப்பவர் உயரமாக இருந்தால் காலை நீட்டியபடி தூங்குவது கஷ்டம். இருந்தும் அட்ஜெஸ்ட் செய்து கொண்டு போக வேண்டியதுதான்.
 டிக்கெட் விலை குறைவு எனக் கூறி சில மேலைநாட்டு விமானங்களில் ஏறினால், வேறோர் ஆபத்து காத்திருக்கிறது.
 "குடிக்க தண்ணீர் கிடைக்குமா?'' என நீங்கள் கேட்டால், "ஆஹா... கிடைக்கும்'' என்று பதில் வரும். ஆனால் "ஒரு டம்ளர் 5 டாலர், பரவாயில்லையா?'' என்பர். அதனையும், "அமெரிக்க டாலர் அல்லது உள்ளூர் பணத்தில் தர வேண்டும் சம்மதமா?'' என கேட்பர், நீங்கள் பதில் சொல்லாமல், தாகத்துடனேயே பயணத்தை தொடர முடிவு செய்து விடுவீர்கள்.
 சில வெளிநாட்டு விமானங்களில் பணம் பறிக்கும் விதமே அலாதி. வேண்டுமென்றே, உள் சீதோஷ்ண நிலையை ரொம்ப குளிராக வைத்துவிடுவர். பயணி தன்னுடன் ஷால் அல்லது போர்வை கொண்டு வந்தால் போச்சு. இல்லாவிடில், கேட்டவுடன், போர்வை தருவார்கள். ஆனால், கட்டணம் ரூ. 5000 என தலையில் குண்டைப் போடுவார்கள்.
 மூன்று சீட்டு உள்ள விமானத்தில் பயணித்து, நீங்கள் நடு ஆசாமியாக மாட்டிக் கொண்டால், மற்றொரு கஷ்டம், பக்கத்தில் அமர்ந்திருப்பவர்கள் தூக்கத்தில் நம் பக்கம் சாய்ந்து இடறினால், நாம் ரசித்து குடித்துக் கொண்டிருக்கும் பானங்கள் கீழே கொட்ட வாய்ப்பு இருக்கிறது. நமக்கு பின்புறமாக உள்ள பயணி, தன்னுடைய லக்கேஜை நம் காலடியில் வைத்திருப்பார். அதன் மீது நீங்கள் குடிக்கும் பானம் சிந்தினால், அதற்கு திட்டு, சண்டை என வரவாய்ப்பு உண்டு. அதனால் விமானத்தில் எகானமி வகுப்பில் பயணிப்பவர்கள் கவனமாக இருக்க வேண்டும்.
 - ராஜிராதா , பெங்களூரு.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/12/w600X390/k6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/13/விமானத்தில்-எகானமி-வகுப்பு-2918388.html
2918392 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: சிறுநீரக நோய்களுக்குப் பூசணிக்காய்!   DIN DIN Sunday, May 13, 2018 12:00 AM +0530 எனக்கு பூசணிக்காய் சாம்பார், மோர்குழம்பு, கூட்டு என்ற வகையிலெல்லாம் சாப்பிட மிகவும் பிடிக்கும். ஆனால் அதன் மருத்துவ பயன்கள் பற்றி தெரியவில்லை. ஆயுர்வேதத்தில் இது பற்றிய விவரங்கள் உள்ளதா?
- சுஜிதா, கோவை. 
பாவபிரகாசர் என்ற ஆயுர்வேத வித்தகர், பூசணிக்காய் பற்றிய வர்ணனையில் - "உடலுக்குப் புஷ்டியைத் தருகிறது, ஆண்களுக்கு விந்தணு வளர்ச்சியைத் தூண்டுகிறது, செரிப்பதில் கடினமானது, பித்த ஊறலை குடலில் கட்டுப் படுத்துகிறது, ரத்தவாதம் எனும் வாயு, ரத்தத்தில் சேர்ந்து ஏற்படுத்தும் உடல் வலியைக் கட்டுப்படுத்துகிறது என்று கூறுகிறார்.
முற்றாத சிறிய பூசணிக்காய் - பித்தத்தை நன்கு கட்டுப்படுத்தும், நல்ல குளிர்ச்சியான வீர்யமுடையது. நடுத்தர வளர்ச்சியை உடைய பூசணிக்காய்- கபத்தை அதிகரித்து தலைபாரம், தலைவலி, மூக்கிலிருந்து நீர் ஒழுகுதல் போன்ற உபாதைகளுக்குக் காரணமாகலாம். நல்ல முற்றிய அல்லது நன்கு வளர்ந்த பூசணிக்காய், அத்தனை குளிர்ச்சியானது அல்ல, இனிப்புச் சுவையுடையது, பசியைத் தூண்டிவிடும், எளிதாக செரிமானமாகிவிடும். எல்லா வகையான பூசணிக்காய்களுமே, சிறு நீர்ப்பையைச் சார்ந்த உட்புற அழுக்குகளை அகற்றி சுத்தப்படுத்துபவை; மனதிற்கு இத மூட்டுபவை, மன உபாதைகளுக்கு நல்ல உணவாகவும், மருந்தாகவும் பயன்படும், மூவகை தோஷங்களாகிய வாத பித்த கபங்களை- பெரியவகை பூசணிக்காய் (நன்கு வளர்ந்த) சமநிலையில் நீடிக்கச் செய்பவை' என்று மேலும் கூறுகிறார்.
நிகண்டு ரத்னாகரத்தில் - "மனிதர்களுடைய உடலிலுள்ள சப்த தாதுக்களாகிய ரஸம் - ரக்தம் - மாம்ஸம் - மேதஸ் - எலும்பு - மஜ்ஜை - விந்து ஆகியவற்றை வளர்க்கச் செய்கிறது. சிறுநீரை உற்பத்தி செய்யும் சிறுநீரகங்களில் ஏற்படும் உள்காயங்களை ஆற்றிவிடும். சர்க்கரை உபாதையுள்ளவர்களுக்கு நல்ல உணவு. சிறுநீரகக் கற்களை உடைக்கும், சிறுநீர் கழிப்பதில் ஏற்படும் தாமதத்தைக் குணப்படுத்தும். தண்ணீர் தாகத்தை நீக்கும். நாக்கில் ஏற்படும் ருசியின்மையை மாற்றும். குடல் வாயுவுடன் சேர்ந்து பித்தம் ஏற்படுத்தும் வேக்காளத்தை அடக்கும். பித்த ரக்தம் எனும் பித்த சூட்டை ரத்தத்தில் அதிகப்படுத்தி உடலெங்கும் ஏற்படும் எரிச்சலைக் குணப்படுத்தும். விந்தணுக்களில் வாயுவின் வரவால் ஏற்படும் வறட்சி, அவற்றில் ஏற்படும் குறைபாடுகளை சரி செய்துவிடும்' என்று கூறுகிறது.
தன்வந்தரி நிகண்டுவில் - "கொடியினத்தைச் சார்ந்த காய்களில், பூசணிக்காய் மிகவும் உயர்ந்தது. குடல் சார்ந்த வாத பித்த தோஷ சீற்றத்தை அடக்கக் கூடியது' என்று வர்ணிக்கிறது.
ராஜ நிகண்டுவில் - "பழது பட்டுப்போன உடல் உறுப்புகளை புஷ்டிப்படுத்தும் திறனுடையது' என்று கூறப்பட்டுள்ளது.
ஆயுர்வேத மருந்துகளில் பழுத்த கல்யாணப் பூசணிக்காயைக் கொண்டு - கூச்மாண்ட ரசாயனம் என்ற மருந்து மிகவும் பிரசித்தமானது. இந்த மருந்து வறட்டு இருமல், விக்கல், காய்ச்சல், மூச்சிரைப்பு, ரத்தபித்தம், நெஞ்சுப்புண், காசநோய் ஆகியவற்றைப் போக்கும். நெஞ்சுக் கூட்டிற்கு நல்ல வலுவூட்டும். ஞாபக சக்தி, எத்தனை பழைய விஷயமாக இருந்தாலும் நினைவுபடுத்தி எடுத்துக் கூறும் திறமை, உடல் மற்றும் மன வலுவைக் கூட்டும் சக்தி உடையது. அச்வினி தேவர்கள் எனும் மிகச் சிறந்த ஆயுர்வேத மருத்துவர்களால் கூறப்பட்டதாகும். இதயத்திற்கு ஏற்றதாகும்.
வட இந்தியாவில் பூசணிக்காய் அல்வா மிகவும் விரும்பி சாப்பிடப்படுகிறது. நல்ல இனிப்புச் சுவையுடைய இந்த அல்வா, உடலை வளப்படுத்துகிறது. தோலை நல்ல நிறமாக மாற்றுகிறது. மன மகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்துகிறுது. அதனால் நீங்கள் பூசணிக்காய் சாப்பிடுவதால் நல்ல பலன்களை உடல் ரீதியாகவும், மன ரீதியாகவும் பெறுகிறீர்கள் என்பதில் சந்தேகமில்லை.
க்ஷயம் எனும் கடுமையான இருமல் உபாதையால் ஏற்படும் உடல் பலவீனம், இளைப்பு, பெண்களுக்கு ஏற்படும் கடும் உதிரப்போக்கு, ருசியின்மை, மூலம் போன்ற உபாதைகளுக்கு - வெண் பூசணிச்சாறு 3.2 லிட்டர், வெல்லம் 3 கிலோ சேர்த்து பாகு வைத்து, வெண் பூசணி துருவல் நெய்விட்டு வறுத்து - 750 கிராம் சேர்த்துக் கிளறி, லேகிய பதம் வரும் போது, ஏல அரிசி, கிராம்பு, மிளகு, ஓமம், சுக்கு, பச்சிலை, திப்பலி ஆகியவை வகைக்கு 50 கிராம், கற்கண்டு 400 கிராம், நெய் 200 மி.லி. சேர்த்துக் கிளறி, பசித்தன்மைக்கு ஏற்ப 5 முதல் 10 கிராம் வரை சாப்பிட குணமாகும்.
(தொடரும்)
பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன்,
ஸ்ரீஜயேந்திர சரஸ்வதி ஆயுர்வேதக் கல்லூரி, 
நசரத்பேட்டை - 600 123 (பூந்தமல்லி அருகே)
செல் : 94444 41771

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/12/w600X390/k7.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/13/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-சிறுநீரக-நோய்களுக்குப்-பூசணிக்காய்-2918392.html
2918395 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர்  தாலிக்கு இணையான தந்த வளையல்! DIN DIN Sunday, May 13, 2018 12:00 AM +0530 ஜாம்பியா நாட்டில் திருமணத்தின்போது, மணமகளுக்கு யானைத் தந்தத்தில் செய்த வளையல் அணிவிப்பது வழக்கம். இந்த வளையலை தாலிக்கு இணையானவையாகக் கருதுகின்றனர். திருமணத்துக்கு பிறகு எவ்வளவு பண நெருக்கடி வந்தாலும், இந்த தந்த வளையல்களை விற்கவோ, அடகு வைக்கவோ மாட்டார்கள்.
 - போளூர் சி.ரகுபதி
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/12/w600X390/k8.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/13/தாலிக்கு-இணையான-தந்த-வளையல்-2918395.html
2918396 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மனைவி DIN DIN Sunday, May 13, 2018 12:00 AM +0530 சூரியன் இன்னும் விழிக்கவில்லை. இன்னும் சிறிது நேரம் தூங்கிவிட்டு எழுந்திருக்கலாம் என நினைத்து மேகப் போர்வைக்குள் நுழைந்தது சூரியன். கட்டிலில் படுத்திருந்த நான் தலைமாட்டில் வைத்திருந்த செல்போனை தட்டி, மணி பார்த்தேன். 5 ஆக 5 நிமிடங்கள் இருந்தன. 
பக்கத்தில் படுத்திருந்த மனைவி எப்போதோ எழுந்து போயிருந்தாள். தனித்தனி போர்வைக்குள் படுத்திருந்த பிள்ளைகள் இரண்டும் இப்போது ஒரே போர்வைக்குள் படுத்திருந்தனர். அண்ணனின் வயிற்றின் மீது காலைப் போட்டு வசதியாக படுத்திருந்தாள் எனது மகள். இதெல்லாம் காலை நேரத்து ஆச்சரியங்கள். காலை எழுந்தது முதல் இரவு படுக்கும் வரைக்கும் சண்டை போட்டுக் கொள்ளும் இரண்டும் இப்போது அமைதியாக தூங்கிக் கொண்டிருந்தன. படுக்கும்போது கூட போர்வைக்கு சண்டை போட்ட இதுகளா இப்படி என்றபடி எழுந்தேன். 
சமையலறையில் தனியொருவளாய் காலை நேர வேளையில் கண்ணாயிருந்தாள் என் மனைவி சங்கரி. "என்னைப் பார்த்ததும் "பல் தேய்ச்சிட்டு வாங்க காபி போட்டு வைக்கிறேன்'' என்றவாறே. பாலை எடுத்து அடுப்பில் வைத்தாள்.
"நீ எந்திரிக்கும் போது என்னையும் எழுப்பியிருக்கலாமே. ஏதாவது உதவி செய்வேனில்லை'' இப்படி எத்தனையோ முறை அவளிடம் கூறியும், இதுவரை அவள் என்னை எழுப்பியதில்லை. இன்றாவது அவள் எழுந்திருக்கும் முன்பே நானும் எழுந்திரித்து விட வேண்டும் என பலமுறை நினைத்தும் கூட என்னால் முழிக்க முடியவில்லை. 
"தனியா கஷ்டப்படுதியே. ஏதாவது செய்யட்டுமா?'' என கேட்டாலும், ஆண்கள் என்னவோ அதை எல்லாம் செய்யக்கூடாது என்பது போல வேண்டாம் என கண்டிப்பாக மறுத்து விடும் பெண்கள் அதிகம். இவளும் அந்த ரகம்தான். சாம்பாருக்குள் காய்கறியைப் போட்டபடி இருந்த அவளைப் பார்த்தவாறே பல் தேய்க்க சென்றேன். காபியைக் குடிக்கும் போதே அவள் சொன்னாள்.
"பிள்ளைக எழுந்திருக்கும் முன்னால நான் குளிச்சிட்டு வந்திர்றேன். குக்கர் விசில் 4 அடிச்சவுடன் ஸ்டவ்வை ஆப் செஞ்சிருங்க.'' 
ஒவ்வொரு நாளும் இது போல் அவள் சொல்வது அவள் வழக்கம். ஆனால், குக்கர் விசில் அடிப்பதற்குள்ளாகவே குளித்து விட்டு வெளியே வரும் அவள், "விசில் அடிக்கலயே'' என்பாள். 
"10 வருஷமா இதானே நடக்கு. குளிப்பதைக் கூட நிம்மதியா செய்ய மாட்டியா? அப்படி என்ன அவசரம். நான்தான் பார்த்துக்கிறேன்னு சொல்றேன்ல'' என்ற என்னைப் பார்த்து சிரித்த அவள் குளிப்பாட்டுவதற்காக பிள்ளைகளை எழுப்பப் பறந்தாள். 
சரி, காபி குடித்த டம்ளரை கழுவி வைப்போமே என நினைத்து சிங்கில் டம்ளரை கழுவ முயன்ற போது கைநழுவி டம்ளர் சிங்கில் சத்தத்துடன் விழுந்தது. 
சத்தம் கேட்டு பிள்ளைகளுடன் வந்தவள் "எதுக்குங்க தேவையில்லாத வேலை எல்லாம் செய்றீங்க?'' எனச்சொல்லி "பிள்ளைகளை பாத்ரூமுல விடுங்க. நான் கழுவி வைச்சிர்றேன்'' என்றவாறே டம்ளரை கழுவினாள். 
"ஐயோ..நான் கழுவாம இருந்தா சாயங்காலமாவது கழுவியிருப்பா. நம்மாலே இப்படி சங்கடப்படுறாளே'' என நினைத்தபடி பிள்ளைகளை பாத்ரூமுக்கு அழைத்தேன். "அம்மா வந்தாதான் வருவேன்'' என்றன இரண்டும் கோரஸôக. 
"இதுக்கும் நான்தானா? எனக்கு வேலை கொட்டிக் கிடக்கு அப்பாவோட போ'' என்று சொன்னதும், அடம் பிடித்தன இரண்டும். பாத்திரம் கழுவும் படலத்தை ஒத்தி வைத்த அவள் பாத்ரூமுக்குள் தஞ்சமானாள். இனி பல் தேய்த்து, காலைக்கடன்களை முடித்து, குளிப்பாட்டி வர எப்படியும் அரை மணி நேரமாகும். அதற்குள் ஸ்கூல் பேக்கை எடுத்து வைத்து விடுவோம் என பேக்கை தேடினால் , பேக் ஒரு பக்கமும், புத்தகங்கள் ஒரு பக்கமுமாக இறைந்து கிடந்தன. அண்ணனின் பையை துவம்சம் செய்வது அவனது தங்கை திவ்யதர்ஷினியின் வழக்கான பணி. நள்ளிரவு வரை தூக்கம் தொலைத்து பொருள்களை இறைந்து விளையாடுவது மகளுக்கு பிடித்த ஒன்று. அதன் பின்தான் அவளுக்கு தூக்கம் வரும். இறைந்து கிடந்தவற்றை பைக்குள் மொத்தமாக அள்ளிப்போட்டேன். 
குளித்து வந்த பையனுக்கு தலைவாரி, யூனிபார்மை மாட்டிய மனைவியிடம் கத்தினான் எனது மகன்.
"அம்மா, அப்பாவை யாரு பைக்குள்ள எல்லாத்தையும் அள்ளி வைக்க சொன்னது. இன்னைக்கு வியாழக்கிழமை எக்ஸ்டிரா ஆக்டிவிட்டி மட்டும்தான் இன்னைக்கு. லஞ்ச் மட்டும் கொண்டு போனா போதும்கிறது தெரியாதா?'' என்றவனிடம் "அப்பா மறந்திருப்பாரு. நீ தேவையானத எடுத்து வைச்சுக்கோ. நான் லஞ்ச் பாக்ûஸ எடுத்து தர்றேன்'' என்றாள் சங்கரி. 
"எனக்கு எதுவும் தெரியலயே. பிள்ளைக, வீடு எதுவும் தெரியாமலேயே இருக்கமே' என்ற குற்ற உணர்வுடன் குளிக்க கிளம்பினேன். 
"அப்பா நான் போயிட்டு வர்றேன். நீங்க குளிச்சுட்டு வர்றதுக்குள்ளே ஸ்கூல் பஸ் வந்துரும். டாட்டா'' என்று சொன்னபடி என்னை குளிக்க வழியனுப்பி வைத்தான் எனது மகன் விசுவநாதன். 
அவன் சொன்னது போலவே நான் குளித்து விட்டு வரும்போது பஸ் அவனை அழைத்துச் சென்று விட்டிருந்தது. மனைவி வைத்த இட்லிகளைச் சாப்பிட்டவாறே நான் கிளம்பினேன். வழக்கம்போல் அவள் சாப்பிடவில்லை. காலை நேரத்து சாப்பாடு என்பது அவளுக்கு பகல் கனவு. வீட்டிலுள்ள அம்மா, நான், பிள்ளைகளுக்காக மட்டுமே காலை நேர சாப்பாடு. அவள் சாப்பிடுவது மதியம் மட்டுமே. காலை நேரத்தில் சாப்பிட உட்கார்ந்தால் வேலைக்கு நேரத்தில் போக முடியாது என்பதால் இது. 
அவள் வேலை பார்க்கும் அலுவலகத்திற்கு அவளைக் கொண்டு போய் விட்டு விட்டு எனது வேலையைப் பார்க்க கிளம்பினேன். நான் பார்க்கும் வேலைக்கு நேரம், காலம் கிடையாது. எந்நேரத்திலும் செய்யலாம் என்பதால் பரபரப்பு என்னிடம் கிடையாது. அவளது அலுவலகத்திலிருந்து பைக்கை திருப்பிய எனது மனம் பழைய நினைவுகளுக்குள் திரும்பியது. 

கல்லூரி காலங்களில் சில பெண்கள் என்னை விரும்பியதுண்டு. சில பல காரணங்களால் நான் நிராகரித்த சிலரும் உண்டு. என்னை நிராகரித்தவர்களும் உண்டு. எதிர்பாரா நிலையில் கடைசி நேரத்தில் என்னை வேண்டாம் என ஒருத்தி நிராகரிக்க மொத்த குடும்பமும் ஆடிப்போனது. தந்தை இல்லாத எனக்கு தந்தையும், தாயுமாக இருந்த என் சகோதரி எனக்காக பார்த்தவள்தான் இந்த சங்கரி. ஒரு வகையில் தூரத்துச் சொந்தமான அவளுக்கு எனது கதை தெரியும். இருந்தும் கூட எனது வாழ்க்கைத் துணையாக வர சம்மதித்தாள் அவள். 
மணமாகி 10 வருடங்கள் ஓடிவிட்டன. திருமணத்துக்குப் பின்னால் வரும் எந்தவொரு சந்தோஷமும் அவளுக்கு கிடைக்கவில்லை என்பது எனக்கு அவ்வப்போது வருத்தத்தை தரும். ஆனால், அவளோ அதை எல்லாம் பெரிதாக எடுத்துக் கொண்டதில்லை. வீட்டு வேலைகளைப் பகிர்ந்து செய்தாலாவது அவளுக்கு ஓய்வு கிடைக்கும் என செய்தால் அதையும் கூட விடுவதில்லை. பொதுவாக பெண்கள் அனைவரும் இப்படித்தானோ? தன் கணவன் வீட்டு வேலைகளைச் செய்யக் கூடாது என பெண்கள் நினைப்பது எதற்கென்று புரியவில்லை. 
டீ குடிப்பதற்காக பைக்கை ஓரம் கட்டினேன். கைபேசியில் மனைவியிடம் இருந்து அழைப்பு வந்தது. 
"மத்தியானம் வீட்டுக்கு போய் சாப்பிடுங்க. சும்மா சுத்தி உடம்ப கெடுத்துகிடாதீங்க'' என்றாள்.
"காலையில் சாப்பிடாமலேயே இருக்கியே. உன் உடம்பு கெடாதா?'' என்றவனிடம் மேற்கொண்டு பேசாமல். "சரி போய் சாப்பிட்டிருங்க. எனக்கு வேலையிருக்கு'' என்றவாறே கைபேசியை அணைத்தாள். 

நிலா தனது வேலையை தொடங்கிய நேரத்தில் வீட்டுக்குள் நுழைந்தேன். மகளை மடியில் வைத்தபடி மகனுக்கு பாடம் சொல்லிக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள். "ஹை அப்பா'' என்று வந்த மகளிடம் பண்டக் கவரை கொடுத்தபடி அமர்ந்தேன். சுடச்சுட காபி வந்தது. குடித்து விட்டு முகம் கழுவி வந்த என்னிடம் "இரவு என்ன சாப்பாடு செய்வது'' என்றாள். பதில் சொல்லாமல் அவள் முகத்தைப் பார்த்தபடியே உட்கார்ந்திருந்தேன். "என்னங்க, நான் சொல்றது கேட்கலயா?'' என்றவளிடம், "எது ஈசியா செய்ய முடியுமோ, அதைச் செய். இல்ல ஹோட்டல்ல வாங்கி வரட்டுமா?'' என்ற என்னிடம், "பிள்ளைகளுக்கு ஹோட்டல் சாப்பாடு சரிப்படாது. சப்பாத்தி செய்திர்றேன்'' என்றபடி குருமாவுக்கு காய்கறியை நறுக்கத் தொடங்கினாள். 
டிவியை ஆன் செய்த என்னிடமிருந்து ரிமோட்டை பிடுங்கிய இரண்டு பிள்ளைகளும் சேனல்களை வரிசையாக மாற்றி விளையாடத் தொடங்கின. இரவு சாப்பாடு முடிந்து படுத்த எனக்கு தூக்கம் வரவில்லை. அண்ணன் அடித்து அழுது கொண்டிருந்த தங்கையை பாத்திரம் கழுவியபடி சமாதானப்படுத்திக் கொண்டிருந்தாள் மனைவி. முழு நிலவு வானத்தை ஆக்கிரமித்து வந்து கொண்டிருந்தது. நள்ளிரவு 12 -ஐ தாண்டிய நேரத்தில் தூங்கிய குழந்தைகளைத் தோளில் சுமந்தவாறே படுக்க வந்தாள் மனைவி. 
ஓடிக் கொண்டிருந்த டிவியில் "மனைவி அமைவதெல்லாம்...' பாடல் ஒலிபரப்பாகிக் கொண்டிருந்தது. பக்கத்து கோயில் கொடைவிழாவில் ஆர்கெஸ்ட்ராவில் பாடியவர் "தவமின்றி கிடைத்த வரமே' பாடிக் கொண்டிருந்தார். அவை என்னவோ எனக்காக பாடுவது போலவே இருந்தது. எனது கன்னத்தில் வழிந்தோடிய கண்ணீரை பார்த்து அதிர்ச்சியுற்ற மனைவியிடம், "அடுத்த பிறவியில் நீ கணவனாகவும், நான் மனைவியாகவும் பிறக்கணும். நீ எனக்கு இப்ப செய்ற எல்லாத்தையும் உனக்கு நான் அப்ப திருப்பிச் செய்யணும்'' என்றேன். 
"அவ்வளவுதானே சரி. நிம்மதியா தூங்குங்க'' என்றபடி படுத்தாள் அவள். 
மறுநாள் அதிகாலையில் சூரியனும் விழிக்கவில்லை.நானும் விழிக்கவில்லை. அவள் மட்டுமே விழித்து தனது வேலையைத் தொடங்கியிருந்தாள். 

சொக்கம்பட்டி
வி. குமாரமுருகன்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/12/w600X390/k9.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/13/மனைவி-2918396.html
2915064 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சொல்லும் விதத்தில் வெல்லலாம்! -ஆனந்த் DIN Monday, May 7, 2018 01:25 PM +0530 சொல்லும் விதத்தில் வெல்லலாம்!
ஒரு  டீக் கடையில் எழுதப்பட்டிருந்த வாசகம்,  டீயை விடவும் சூடாக இருந்தது.

"இருவடை  எடுத்து  ஒருவடை  என்பார் 
 திருவோடு ஏந்தி தெருவோடு போவார்'

மாஸ்டர் டீ போடுகிற நேரத்தில், தட்டிலிருக்கும் வடையில் இரண்டைக்  கபளீகரம் செய்து விட்டு ஒரு வடைதான் என்று காசு கொடுப்பவர்களை கண்டிப்பதற்காக எழுதப்பட்ட வாசகம் இது. சுவாரஸ்யமாக இருக்கிறது என்றாலும் வடை எடுக்கிற எல்லாருக்கும் இது சங்கடத்தையே ஏற்படுத்தும்.
இதைப் படிக்கும்போது உங்களுக்குள் ஏற்படும் மன உணர்விற்கும் இனி வரும் வரிகளை படிக்கும்போது ஏற்படும் மன உணர்விற்கும் உள்ள வித்தியாசத்தினைக் கவனியுங்கள்.

ஓர் ஆட்டோவில் எழுதப்பட்டிருந்த  வாசகம்,
" உங்களின் வழிச் செலவு, 
எங்களின் வாழ்க்கை செலவு'

 இந்த வாசகம்  இறங்கிய பின் யாரையும் பேரம் பேச விடாது. ""மீட்டருக்கு மேல ஐந்து ரூபாய் போட்டுக் கொடுங்க சார்''  என்கிற வார்த்தைக்கும் இந்த வாசகத்திற்கு எத்தனை வேறுபாடு.
அதனால் தான் சொல்கிறேன், சொல்லும் விதத்தில் வெல்லலாம்.

ஒரு மொத்த  மீன் விற்பனைக் கடையில் எழுதப்பட்டிருந்த வாசகம்:
"மீன் சாப்பிட வேண்டாம் என்று நினைத்தேன். 
மீனவன் சாப்பிட வேண்டாமா?'

வார்த்தைகளில் இல்லை வெற்றி. அது வெளிவரும் விதத்தில்தான் வெற்றி இருக்கிறது.
  டீக்கடை வரியும் ஆட்டோவில் எழுதப்பட்ட வரிகளும் ஒரே விஷயத்தினைத்தான் சொல்கின்றன. 
ஆனால் சொல்லப்பட்ட விதம்தான் அதில் வித்தியாசம்.
சொல்ல வந்ததை அழகாகச் சொல்வது ஒரு கலை.
 நினைக்கும் விஷயங்களை எல்லாம் பேசாமல் அதைச் செம்மைபடுத்தி பேசிப் பாருங்கள் வெற்றி நிச்சயம்.
ஒரு ஹோட்டலில் எழுதி மாட்டி இருக்கும் வாசகம்:  
"வீட்டு சமையலுக்கு ஒரு நாள் விடுமுறை விடுங்கள்.'

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/7/w600X390/dk3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/07/சொல்லும்-விதத்தில்-வெல்லலாம்-2915064.html
2915063 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வீழ்வேன் என்று நினைத்தாயோ? - 19: தலைவன் என்று ஒரு பாத்திரம் மாலன் DIN Monday, May 7, 2018 01:18 PM +0530 உலகம் நடந்து கொண்டிருந்த திசைக்கு நேர் எதிராக சிங்கப்பூர் எடுத்த முடிவுகள் சரியா? தவறா? எந்த ஒரு முடிவும் சரியா தவறா என்பதைத் தீர்மானிப்பது அதன் விளைவுகளே. 

ஒரு நாட்டில் மக்களின் வாழ்க்கைத் தரம் எப்படி இருக்கிறது என்பதை எப்படிக் கண்டு கொள்வது?  வீடு வீடாகப் போய் அவர்கள் என்னென்ன பொருட்கள் வைத்திருக்கிறார்கள்,  எதில் பயணிக்கிறார்கள், குழந்தைகள் எத்தனை, அவர்கள் எங்கு படிக்கிறார்கள், ஒவ்வொருவரின் பொதுவான ஆரோக்கியம் எப்படி, சேமிப்பு எப்படி என்று பார்க்கலாம். ஆனால் அது அத்தனை எளிதான காரியம் அல்ல. அதனால் அதற்கு பொருளாதார வல்லுநர்கள் ஓர் அளவுகோல் வைத்திருக்கிறார்கள். அதை GDP Per capita  என்று சொல்வார்கள். அதாவது ஒரு நாட்டில் மேற்கொள்ளப்படும் உற்பத்தி மொத்தத்தையும், (அதாவது எல்லா வகையான உற்பத்திகளையும், வேளாண்மை, அயலக முதலீட்டில் நடக்கும் நிறுவனங்களின் உற்பத்தி, -ஆனால் அவற்றின் தொழிலகங்கள் அந்த நாட்டின் எல்லைக்குள் அமைந்திருக்க வேண்டும்} உள்பட எல்லாவற்றையும்) எடுத்துக் கொண்டு அவற்றின் மதிப்பை அந்த நாட்டின் மக்கள் தொகையால் வகுத்தால் கிடைப்பது GDP Per capita . ஒரு நாட்டின் மொத்த உற்பத்தியின் மதிப்பு கூடக் கூட GDP Per capita  கூடும். அதே போல மக்கள் தொகை கூடக் கூட அது குறையும்

சிங்கப்பூர் குடியரசாக மலர்ந்த போது அதன் GDP Per capita  320 அமெரிக்க டாலர்கள். இப்போது, 50 ஆண்டுகளில் 60 ஆயிரம் அமெரிக்க டாலர்கள்! 

இன்னும் சுலபமாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டுமானால் சிங்கப்பூர் எழுத்தாளர் இராம. கண்ணபிரான் சொல்லியிருப்பதைத்தான் நினைவு கூர வேண்டும்.  ""நான் சிங்கப்பூருக்கு வந்த  புதிதில் (1953) அதிகாரபூர்வ பேங்க் ரேட் இந்திய ரூபாய் நூறுக்கு சிங்கப்பூர் வெள்ளி அறுபத்து நான்காக இருந்தது. இந்திரா காந்தி வந்த பிறகு (70களின் நடுப்பகுதி) எக்சேஞ் விகிதத்தைக் குறைத்தார்.  நூறு ரூபாய்க்குச் சிங்கப்பூர் வெள்ளி நாற்பது சொச்சமாக இருந்தது'' என்கிறார் கண்ண
பிரான் (நினைவலைகள் -பக்கம் 53) இன்று நூறு ரூபாய் கொடுத்தால் இரண்டு வெள்ளிக்குக் குறைவாகத்தான் கிடைக்கும்.

நாம் வீழ்ந்து விட்டோமா? அல்ல... அல்ல, நாம் வளர்ந்திருக்கிறோம். ஆனால் நம்மைவிட வேகமாக அவர்கள் வளர்ந்து விட்டார்கள். 

அந்த வளர்ச்சிக்கு விசையாக இருந்தவர் ஒருவர். லீ குவான் யூ. லீ நல்லவரா? கெட்டவரா? என்ற கேள்விக்கு விடையளிப்பது கடினம். "நாயகன்' பட வசனத்தைப் போலத் "தெரியவில்லையே' என்றுதான் சொல்லத் தோன்றும். உலகில் நூறு சதவீத நல்லவர்களும் இல்லை. நூறு சதவீத கெட்டவர்களும் இல்லை.

ஆனால் கண்ணுக்குத் தெரிவது சிங்கப்பூரின் வளர்ச்சி. அதை சாத்தியமாக்கியது "கருணையுள்ள சர்வாதிகாரி' (Benevolent Dictator) லீ குவான் யூ. 

""கருணையுள்ளவர் சர்வாதிகாரியாக இருக்க முடியாது, சர்வாதிகாரியாக இருப்பவரிடம் கருணை இராது'' என என் நண்பர்கள் சிலர் என்னிடம் வாதிட்டதுண்டு. " இனிப்புக் கேட்டு அடம் பிடிக்கும் குழந்தைக்கு திடமாக அதை மறுக்கும் அம்மாக்களை எப்படி அழைப்பாய்?' என மனதுக்குள் பதிலளித்துக் கொண்டு நான் மௌனமாய் புன்னகைப்பேன்.

ஒரு நாட்டின் முதல் பிரதமர் என்பது ஒரு முள் கிரீடம். அதிலும் சிங்கப்பூரின் முதல் பிரதமர் என்பது சர்வ நிச்சயமாக சவால் நிறைந்த பொறுப்பு.

சவால் நிறைந்த என்பது மிகையான சொல் இல்லை என்பதைச் சற்று அது குடியரசாக மலர்ந்த போது அதைச் சூழ்ந்திருந்த நிலைமையை நினைத்துப் பார்த்தால் புரியும். அப்போது நாட்டில் வேலை இல்லாத் திண்டாட்டம் தலைவிரித்தாடியது. (1967இல் வேலையில்லாதவர்கள் விகிதம் 10% 2014 இல் 2%) உலகில் மக்கள் மிக நெருக்கமாக வாழும் நகரங்களில் ஒன்றாக சிங்கப்பூர் இருந்தது. பெரும்பாலானோர் குடிசைப் பகுதிகளில் வாழ்ந்தார்கள். பொருளாதாரம் மேம்பட வேண்டுமானால் அந்நிய முதலீட்டிற்குக் கதவைத் திறக்க வேண்டும். ஆனால் அதில் அவர்களின் வேட்டைக்காடாக நாடு ஆகிவிடும் ஆபத்து இருந்தது. அண்டை  நாடுகளுடன் நேசபூர்வமான உறவு இருந்தது எனச் சொல்வதற்கில்லை. அந்தச் சூழல் அந்நிய நாடுகளுக்கு வசதியாக அமைந்து விடலாம். நாட்டைப் பாதுகாக்க ராணுவம் இல்லை. பல மொழிகள், பல கலாசாரங்கள், பல மதங்கள் கொண்ட பல்லின மக்கள் வாழும் தேசமாக இருந்தது. அந்த மொழிகள், கலாசாரத்திற்கு இடையில் வரலாற்றுரீதியான தொடர்புகள் அதிகம் இல்லை (தமிழும் மலையாளமும் மொழி அமைப்பாலும் கலாசாரத்திலும் நெருங்கியவையாக இருப்பதைப் போல சீனத்திற்கும் தமிழுக்கும் வரலாற்றுரீதியாக நெருக்கமான உறவு இருந்ததில்லை) 

இதிலிருந்து நாட்டை மீட்டெடுக்க, தொலை நோக்குப் பார்வை, புத்திசாலித்தனம், உழைக்கும் வலு வேண்டும் அதற்கும் மேலாக நெஞ்சுரம் வேண்டும். லீயிடம் அது ஏராளமாக இருந்தது.

2009. அமெரிக்க வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர், கிஸிஞ்சரை சந்திக்க அமெரிக்கா சென்றிருந்தார் லீ. (அப்போது அவருக்கு வயது 86) அவருடன் அவரது மகளும் மருத்துவருமான வெய் லிங்க்கும் சென்றிருந்தார். அவர் தனது தந்தையின்  நடையில் ஏதோ வித்தியாசமாக இருப்பதைக் கவனித்தார். நரம்பியல் வல்லுநரான அவர் உடனே சில எளிய பரிசோதனைகள் செய்தார். தன் தந்தையின் கால் நரம்புகள் பாதிக்கப்பட்டிருப்பது (Peripheral Neuropathy) தெரிந்தது. அவரிடம் "அதிகம் நடக்க வேண்டாம், நெடு நேரம் நிற்பதைத் தவிருங்கள்' என்று சொன்னார். நாடு திரும்பிய பின்னர் ஒரு விழாவில் கலந்து கொள்ள லீ சென்றார். அவரிடம் அவரது கால்கள் பற்றிக் கேட்டார்கள். ""இதெல்லாம் என் மனதை, மன உறுதியைக் கொஞ்சம் கூடப் பாதிக்கவில்லை. சக்கர நாற்காலியில் அமர்ந்து கொண்டு நாட்டிற்காக உழைத்தவர்கள் இருக்கிறார்கள். எனக்கு இன்னும் இரண்டு கால்கள் இருக்கின்றன. பின் எதற்குக் கவலை?'' என்றார்.

 வெறும் வீம்பு அல்ல இது. இதில் கொஞ்சம் சுயமரியாதையும் கலந்திருக்கிறது. அந்த சுயமரியாதை உணர்வு அவரது இளமைப் பருவத்து அனுபவங்களில் உருவானது. சிங்கப்பூரை ஜப்பான் ஆக்கிரமித்திருந்த போது, ஒரு ஜப்பானிய படை வீரர் இவரையும் வேறு சில இளைஞர்களையும் கன்னத்தில் அறைந்து மண்டியிடச் சொன்னார். "அன்று தீர்மானித்தோம். ஆங்கிலேயேனோ, ஜப்பானியனோ, எவனுக்கும் நம்மை உதைக்கும் உரிமை இல்லை. நம்மை நாமே ஆளுவோம்'. 

மலேயாவோடு சிங்கப்பூரை இணைப்பதில் ஆர்வம் காட்டி உழைத்தவர். அதிலிருந்து பிரியும் ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்ட தருணம், ஒவ்வொரு முறை திரும்பிப் பார்க்கும் போது எனக்கு வலி அளிக்கும் தருணம் என்று எழுதுகிறார். ஆனால் அதற்காக மலேயாவுடன் சமரசம் செய்து கொண்டு மலேசியக் குடியரசின் அங்கமாக நீடிக்க அவர் முற்படவில்லை 

யதார்த்தங்களுக்கு ஏற்பத் தன்னை மாற்றிக் கொள்ளும் துணிவும் இருந்தது. அரசியலுக்கு வந்த தொடக்க காலத்தில் அவர் மாணவர் மற்றும் தொழிலாளர் யூனியன்களுக்காக நீதிமன்றத்தில் ஆஜராகும் வழக்கறிஞராக இருந்தார். "சோஷலிஸ்ட் கிளப்' என்ற இடதுசாரி அமைப்பின் உறுப்பினர்களுக்காகவும் அவர்களது கருத்துரிமைக்காகவும் வாதிடுபவராக இருந்தார். இவற்றின் காரணமாக அவர் "இடதுசாரி'  என்ற பிம்பம் இருந்தது. ஆனால் அதிகாரத்திற்கு வந்த பின் அவர் கம்யூனிஸ்ட்களை ஒடுக்குவதில் முனைப்பாகச் செயல்பட்டார். 

 அரசியலுக்கு வரும் முன் அவருக்குச் சீன மொழியில் அதிகம் பரிச்சயம் இல்லை. தலைமுறை தலைமுறையாக வீட்டில் ஆங்கிலம் பேசி வளர்ந்த குடும்பம். அவர் தனது 32 வது வயதில் சீனம் கற்றுக் கொள்ள ஆரம்பித்தார்.

 தன்னுடைய கெட்டிகாரத்தனம், உழைப்பு, அரசியல் சாதுர்யம், எதிரிகளிடம் காட்டிய இரும்புக் கரம் இவற்றையெல்லாம் தன்னை அதிகாரத்தில் நிலை நிறுத்திக் கொள்வதற்காகத்தான் லீ பயன்படுத்தினாரா? அவர் அதிகார மோகம் கொண்ட சர்வாதிகாரியா?

 சிங்கப்பூர் நாடாளுமன்றத்தில் எதிர்கட்சித் தலைவரான லோ தியா கியாங் 2015-ஆம் ஆண்டு மார்ச் 26 அன்று சிங்கப்பூர் நாடாளுமன்றத்தில் பேசும் போது,  ""லீயோடு எனக்கு ஏற்பட்ட சந்திப்புக்களை வைத்துச் சொல்கிறேன். அவர் மற்றவர்களைக் காது கொடுத்துக் கேட்காத சர்வாதிகாரி என்று நான் நினைக்கவில்லை. அவர்  ஆழமாக யோசித்து வைத்திருக்கும் கொள்கைகளுக்கு எதிரான வலுவான வாதங்களையும் காரணங்களையும் எடுத்து வைத்தால் அதை அவர் கேட்பார். அதே நேரம், வெட்டிப் பேச்சுக்களை அவர் வெறுத்தார்.  ஏனெனில் அவர் காலம் பொன் போன்றது என்றும், செய்ய நிறைய வேலைகள் இருக்கின்றன என்றும் கருதினார்'' என்றார்.

தொடர்ந்து ஏழு தேர்தல்களில் வெற்றி பெற்று ஆட்சி அமைத்த, உலகில் மிக நீண்ட காலம் பிரதமராகப் பதவி வகித்தவர் என்ற சிறப்பைப் பெற்ற நிலையில் 1990-ஆம் ஆண்டு தனது 67-ஆம் வயதில் பிரதமர் பதவியை கோ சோக் தாங்கிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு பதவி இறங்கினார். கோ-வின் அமைச்சரவையில் நிர்வாகப் பொறுப்பில்லாத மூத்த அமைச்சராகத் தொடர்ந்தார். இரண்டாண்டுகள் கழித்து கட்சியின் பொதுச் செயலாளர் பதவியையும் துறந்தார்.

முப்பத்தியோரு ஆண்டுகள் தொடர்ந்து பிரதமராகப் பதவி வகித்த அவர், "சிங்கப்பூரின் தேசத் தந்தை' என்று கொண்டாடப்படும் அவர் தனது பதவிக்காலத்தில் தனக்கு சிலை ஏதும் வைத்துக் கொண்டதில்லை. ஏன் இன்றளவும் அவருக்கு சிலை ஏதும் கிடையாது. அவருக்கு மட்டுமல்ல, சிங்கப்பூரைக் கட்டி எழுப்பியவர்கள் எனக் கருதப்படும் எவருக்கும் கிடையாது. சிலை மட்டுமல்ல, தெருக்களுக்குக் கூட அவரது பெயரோ, அவரது சகாக்களது பெயரோ கூடக் கிடையாது. உலகில் தனி நபரை முன்னிறுத்தி ஆளப்படும் நாடுகளில், அது ஜனநாயகமோ சர்வாதிகரமோ தலைவர்களுக்குச் சிலைகள் நிறுவப்படுவது உண்டு. சீனாவில் தியானன்மன் சதுக்கத்தில் மா வோவின் பிரம்மாண்ட படம் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. சோவியத் யூனியனில் ஆயிரக்கணக்கில் லெனின், ஸ்டாலின் சிலைகள். இந்தியாவில் காந்தி, நேரு, அம்பேத்கர், சிலை இல்லாத பெரிய நகரங்கள் இல்லை. மிகப் பிரம்மாண்டமாக சர்தார் படேலுக்குச் சிலை எழுப்ப முனைந்திருக்கிறார் மோதி.  தமிழ் நாட்டில் சொல்லவே வேண்டாம். 

சிலை மட்டுமல்ல, தன் மறைவுக்குப் பிறகு தான் வாழ்ந்த வீட்டை இடித்துத் தரை மட்டமாக்கிவிட வேண்டும் என்று 2011-இல் ஒரு பேட்டியில் தெரிவித்தார். பின் தனது நூலிலும் எழுதினார். 2013-இல் உயில் எழுதிய போதும் குறிப்பிட்டார். அதைக் குறித்து இப்போது அங்கு பெரும் சர்ச்சை நடந்து கொண்டிருக்கிறது. 

இதற்குப் பின்னுள்ள காரணம் ஒன்றே ஒன்றுதான். நாட்டை வழி நடத்த  தலைவனுக்கு அதிகாரம் வேண்டும். ஆனால் தனிமனித வழிபாடு கூடாது. அவன் வரலாற்றின் ஒரு பாத்திரம் அவ்வளவுதான்.
(அடுத்த இதழில் நிறைவு பெறும்) 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/7/w600X390/dk2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/07/வீழ்வேன்-என்று-நினைத்தாயோ---19-தலைவன்-என்று-ஒரு-பாத்திரம்-2915063.html
2915060 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் நல்ல தூக்கத்துக்கு எளிய வழி! DIN DIN Monday, May 7, 2018 01:08 PM +0530 படுபிசியாக உள்ளவர்களுக்கு தினமும் குறைந்து 7 -9 மணி நேர தூக்கம் தேவைப்படுகிறது. நேற்றைப் பற்றி நினைக்கக் கூடாது. நாளையைப் பற்றியோ சிந்திக்கவே  கூடாது,  மாறாகப் படுத்ததும் தூக்கத்திற்கு மனதை ஒருமுகப் படுத்துவதே சிறந்த வழி. நரம்புகளை ஆசுவாசப்படுத்துவதின் மூலம், மூளையும் ஓய்வு நிலைக்குச் செல்லும். தூக்கமும் தானாக வரும்.
  இயற்கையான இந்த தூக்கத்தால் கூடும் ரத்த அழுத்தம் நார்மல் ஆகும். 
 பலன்:  நம்மை  அறியாமல் ஓர் அமைதியை உணர்வோம்.  உணர்ச்சியைத்  தூண்டும் ஹார்மோன்கள்  ரிலீஸ் ஆகி அமைதியான தொடர் தூக்கத்துக்கு வழி வகுக்கும். 
- ராஜிராதா, பெங்களூரு. 

இன்றும் பத்திரமாக...
விவேகானந்தர் குமரி மாவட்டத்திற்கு வந்த நேரத்தில் ஓய்வெடுத்த கட்டில் சுசீந்திரத்தில் இருந்தது. சுசீந்திரம் தாணுமாலய சுவாமி கோயில் அருகேயுள்ள வட்டப்பள்ளி மடத்தில் இன்றும் இந்தக் கட்டில் பத்திரமாய் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகிறது.

சோயா பயிர்
கிறிஸ்து பிறப்பிற்கு முன்பிருந்தே சோயா பயிரிடப்பட்டு  வந்துள்ளது.  புரதச் சத்து அதிகம் நிரம்ப பெற்ற சோயாவை கடவுளின் ஐந்து  உணவுப் பொருள்களில் ஒன்றாகப் போற்றி. சீன மன்னர் சென்நாங்,  பயிர் செய்ய ஊக்குவித்ததாக  வரலாறு கூறுகிறது.
 ("தகவல் பெட்டகம்'  என்னும் நூலிலிருந்து)
- எல். நஞ்சன்.

ஜெராக்ஸ் என்பது ஆங்கில சொல்  அல்ல. இது கிரேக்க மொழியில் இருந்து வந்தது.  காப்பி எடுப்பது என்பது இதற்குப் பொருள்.  இதுதான்  ஆங்கிலத்தில்  அப்படியே வந்துவிட்டது.
- அமுதா அசோக் ராஜா.

உலகிலேயே அதிக பசுமை மைதானம்!
கர்நாடக மாநிலம் குல்பர்காவில் உள்ள கோல்ஃப் மைதானம் உலகிலேயே மிக அதிக பசுமையான புல்வெளிகளோடு காட்சி தரும் இந்தியாவிலேயே மிக நீளமான மைதானமாகும். இதன் நீளம் 6852.5 மீட்டர். இது 18 குழிகளைக் கொண்டது. இந்த மைதானத்தில் அற்புதமான பல வகையான மலர்கள் உள்ளன.
 க. ரவீந்திரன், ஈரோடு

பல்லாங்குழி
ஆப்பிரிக்க நாடுகளில் பல்லாங்குழி விளையாட்டு பிரதானம். தமிழ்நாட்டுப் பல்லாங்குழி பலகையில் 14 குழிகள் இருக்கும். ஆப்பிரிக்காவில் 12 குழிகள். தமிழ்நாட்டில் இருந்து அங்கே போனவர்கள் அறிமுகப்படுத்தியது என்கிறார்கள்.
 சி.ரகுபதி.

ஒரே நாவல் மூன்று வார இதழ்களில் தொடர்கதையாக வந்தது ஓர்  ஆச்சரியம்தான்.   "கல்கண்டு' இதழில் வெளிவந்து  சில ஆண்டுகள் கழித்து "ஆனந்த விகடனி'ல் தொடராக வந்தது.  நீண்ட  நாட்களுக்குப் பிறகு "ராணி'யில் தொடராக வந்தது. அந்தத் தொடரின் பெயர்:  "மணி மொழி நீ என்னை மறந்துவிடு'  எழுதியவர்: தமிழ்வாணன்.  
"உங்கள் வாழ்க்கைக்கான  பொது அறிவுத் தகவல்கள்  
நூலிலிருந்து'
- எம். அசோக்ராஜா.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/7/w600X390/dk1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/07/நல்ல-தூக்கத்துக்கு-எளிய-வழி-2915060.html
2915058 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி... சிரி... சிரி... DIN DIN Monday, May 7, 2018 01:02 PM +0530 மனைவி:  திருமணச் சான்றிதழை ஏன் ரொம்ப நேரமாப் பார்த்துட்டு இருக்கீங்க?
கணவன்: எங்கேயாவது எக்ஸ்பயரி டேட் போட்டு இருக்கான்னு பாக்குறேன்.
ப.சரவணன், திருச்சி.

""வாஸ்து நிபுணரைக் கூட்டிக்கிட்டு வந்து, பார்த்து பார்த்து வீடு கட்டுனது தப்பாப் போச்சு''
""ஏன்... என்னாச்சு?''
""பீரோவைப் படுக்க வைக்கணுங்கறார்''
டி.பூபதிராவ், காஞ்சிபுரம்.

""எப்படியோ கஷ்டப்பட்டு வீட்டைக் கட்டி முடிச்சுட்டேன். ஆனா மனசு திக்திக்குங்குது''
""ஏன் கடன் அதிகமாயிடுச்சோ?''
""இல்ல... நிலம் யாருதுன்னே தெரியலை''
சி.ரகுபதி, போளூர்.

""உங்க ஜாதக கட்டத்துல எட்டாம் இடத்துல வீட்டுக்குரியவன் ஒன்பதாம் வீட்டிலும், ஒன்பதாம் வீட்டுக்குரியவன் பத்தாம் வீட்டிலும் உட்கார்ந்திருக்கான்''
""இப்படி மாறி மாறிப் போனா  அவங்க குடும்பத்துல குழப்பம் உண்டாகாதா ஜோஸ்யரே?''
சங்கீத சரவணன், மயிலாடுதுறை.

""சந்தோஷமா குடும்பம் நடத்துவது
எப்படி?ன்னு என் மாமா ஒரு புக் எழுதியிருக்கார்''
""அப்படியா? அவர் இப்ப எங்க இருக்கார்?''
""சாமியாரா போயிட்டார்''
எஸ்.பொருநைபாலு, திருநெல்வேலி.

""மச்சான்... அட்சயதிருதியைக்கு மைனர் செயின் வாங்கியிருக்கேன். எப்படி இருக்கு  பாரேன்''
""நேத்து உன்னை கவரிங் கடையில் பார்த்ததா நம்ம குமாரு சொன்னானே''
க.கலா, காகிதப்பட்டறை.

""அந்த பட்டிமன்ற நடுவர் நேத்து பட்டிமன்றத்துக்கு தலைமை தாங்க மறுத்திட்டார்''
""ஏன்?''
""குடும்பம் நடத்துவதில் சிறந்தது சின்னவீடா? பெரிய வீடா? ன்னு தலைப்புல பட்டிமன்றமாம். என்ன தீர்ப்புச் சொன்னாலும் வீட்டுல அடி
நிச்சயம்ங்கிறதுனால பயந்துட்டாராம்''
எஸ்.கார்த்திக் ஆனந்த், காளனம்பட்டி.

""கஷ்டப்பட்டு ஒரு லட்சம் சேர்த்து வச்சிருந்தீங்களே தாத்தா...  அத என்ன பண்ணுனீங்க?''
""என் பேரனை ஒண்ணாங்கிளாஸ்ல சேக்றதுக்கு பீஸ் கட்டிட்டேன்''
டி.கிருஷ்ணமூர்த்தி, திருவண்ணாமலை.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/7/w600X390/sirippu.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/07/சிரி-சிரி-சிரி-சிரி-2915058.html
2915057 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சுவடுகள் செல்வராஜ் ஜெகதீசன் DIN Monday, May 7, 2018 01:00 PM +0530 டேய் சுந்தர் ஓடாதே.. .இங்க வா'' 
பக்கத்து கம்பார்ட்மெண்டில் இருந்து, குரு இருந்த கம்பார்ட்மென்டுக்கு  ஓடி வந்த சிறுவன். பின்னால் ஓடி வந்தவள் லதா மாதிரி இருந்தது. ஒன்பது பத்து வகுப்புகளில் உடன் படித்தவள். மூக்குத்தி மினுங்களோடு அத்தனை மாற்றம் இல்லாமல் அதே சிரிக்கும் முகம். 
கைக்கெட்டும் தூரத்தில் ஓடியவனைப் பிடித்து நிறுத்தி அவளிடம் ஒப்படைத்தபடியே, ""நீங்க... நீ... லதாதானே...?'' என்றான் குரு. 
""ஆமா..நீங்க...?'' 
""ஓ... டென்த் பி செக்ஷன்...''
""குரு.. குருமூர்த்தியா... சுத்தமா அடையாளம் தெரியாம இப்படி குண்டு போட்டிருக்கீங்க...'' என்றவாறு தாவத் தயாராய் இருந்த மகனை இழுத்துப் பிடித்தபடி எதிரில் காலியாக இருந்த இருக்கையில் அமர்ந்தாள்.   
""என்ன பண்றீங்க இப்போ... எங்களை மாதிரியா... நீங்கல்லாம் நல்லா படிச்ச ஆளுங்களாச்சே... கண்டிப்பா நல்ல வேலையிலதான் இருப்பீங்க...''
""என்ஜினீயரா இருக்கேன்...''
""எங்க...கோயம்புத்தூர்லயா...''
""வேலை சென்னையில்தான்...இங்கே ஒரு ப்ராஜெக்ட் வேலையா மூணு மாசம் இருந்துட்டு திரும்பறேன்...''
""லதா இப்போ எங்க?''
""இவன் அப்பாவுக்கு வேலை கோயம்புத்தூர்லதான்... ஈபி ஆபீஸ்ல... அவரோட தங்கைக்கு அடுத்தவாரம்... சென்னையில் கல்யாணம்...''
குரு அடுத்த கம்பார்ட்மெண்டை எட்டிப் பார்த்தான். 
""அவருக்கு லீவ் கிடைக்கல...நாலு நாள் கழிச்சிதான் வரார்....  நாங்க முன்னாடியே போறம்.'' 

இத்தனை வருடங்களுக்குப் பிறகு லதாவைப் பார்த்ததைவிட அவள் கணவன் பெயர் என்ன என்பதுதான் குருவின் படபடப்பை அதிகரித்தது.  
அது காதலா தெரியாது. அதுதான் காதலா என்றும் தெரியாது. வகுப்பில் அநேக பையன்கள் கை விரல்களில் ஆங்கில எழுத்துகள் கொண்ட பிளாஸ்டிக் மோதிரங்கள் அணிந்து உலாவிக் கொண்டிருந்தனர். 
எல்லாருடைய  கைகளிலும் இரண்டு மோதிரங்கள் இருந்தன. ஒன்றில் அவன் பெயரின்  முதல் எழுத்து. இரண்டாவதில் அவனுக்குப் பிடித்த பெண்ணின் முதல் எழுத்தாய் இருக்கும். சேர்த்துப் படித்தால் பெரும்பாலும் அவன் பெயரின் முதல் இரண்டு எழுத்துக்கள் போலவே இருக்கும்.  உதாரணமாக, கண்ணன் என்பவன் அணிந்திருந்த மோதிரங்களில் "ஓ', "அ' என்று இரண்டு எழுத்துக்கள் இருக்கும். கேட்டால் தன் பெயரின் முதல் இரண்டு எழுத்துக்கள் என்பான். ஆனால் அந்த "அ' அமுதாவோ ஆனந்தியோ என்பது அவன் நெருங்கிய நண்பர்கள் வட்டத்திற்கு மட்டும் தெரிந்திருக்கும். அப்படி தனக்குப் பிடித்த பெயரை பொருத்தமாய் தேர்ந்து கொள்வதில் ஒரு சுவாரசியமான விளையாட்டு.
பெரும்பாலும் அந்த மாணவிகளுக்கு இது தெரியாமல் இருக்கும்.  
எட்டாவது வகுப்புக்கு அது கொஞ்சம் அதிகம்தான்.  
அவ்வளவும் விளையாட்டாய் இருந்தவரை எந்த பிரச்னையும் இல்லை. 
விளையாட்டு  ஒரு நாள் வினையானது. 
எப்படி என் ஆள் பெயரை நீ மோதிரமாய் போட்டுக் கொள்ளலாம் என்பதில் ஆரம்பித்தது.  பையன்கள் மத்தியில் இருந்த பிரச்னை, கணக்கு வாத்தியார் கோமதி பார்வைக்கு போனதும்  பெரிய அளவுக்குப் போனது. 
சம்பந்தப்பட்ட இருவரும் ஆபீஸ் ரூமுக்கு அழைக்கப்பட்டு, கொடுக்கப்பட்ட டோஸில், வெளியே வரும்போது இரண்டு பேரின் கண்களும் கலங்கி இருந்தன. கை விரல்கள் காலியாக இருந்தன. 
அதற்கு பிறகு எல்லோரிடமும் மோதிரங்கள் இருந்த சுவடே தெரியாமல் போனது.
அந்த மோதிர விளையாட்டு எல்லாம் தெரிந்திருந்தாலும், குருமூர்த்தியால் இன்றைக்கும் மறக்க முடியாதது, பத்தாம் வகுப்பில் உடன்படித்த அழகேசனின் எழுத்து விளையாட்டுதான். 
வெறும் எழுத்து விளையாட்டா அது? 
""இன்னும் இந்த புக் படிக்கற பழக்கம் இருக்கா?'' என்றாள் லதா குருவின் கையில் இருந்த புத்தகத்தைப் பார்த்தபடி. 
பத்தாவது படிக்கும் போதே நாவல் சிறுகதை என்று படிப்பான் குரு. எப்போதும் ஏதாவது ஒரு புத்தகம் பைக்குள் இருக்கும். பேருந்தில் பள்ளிக்கு போய்த் திரும்பும்போது கதைப்புத்தகங்களோடு பயணித்தவன் அவர்கள் வகுப்பில் அவன் மட்டுமே. அவன் அண்ணன் நூலகத்தில் இருந்து கொண்டு வரும் புத்தகங்களைப் படிக்க ஆரம்பித்ததில் படிந்த பழக்கம். 
அவர்கள் படித்தது  கோ எஜுகேஷன் பள்ளி. பெண் பிள்ளைகளிடம் பேச பெரும் கூச்சம் கொண்டவனாக இருந்தான் குரு. 
லதா முதலில் குருவிடம் பேசியது கூட ஒரு புத்தகத்தின் பொருட்டு தான். 
ஒருநாள் இறங்க வேண்டிய ஸ்டாப் வந்ததும் அவசரம் அவசரமாக படித்துக் கொண்டிருந்த புத்தகத்தை பைக்குள் நுழைத்தபடி பேருந்தை விட்டு இறங்கினான் குரு. பள்ளியை நோக்கி நடந்து போய்க்கொண்டிருந்தவனை கூப்பிட்டு கீழே தவறி விழுந்ததென்று அவன் புத்தகத்தை நீட்டினாள் லதா. அப்போதைக்கு கொஞ்சமாய் சிரித்து நன்றி சொன்ன குரு அதற்கு பின்னால் பல நேரங்களில் எதிர்ப்பட்ட லதாவிடம் அதே அளவே புன்னகைத்துப் போவான்.
அப்படி ஒரு புன்னகைப் பரிமாற்றம் நடந்த ஒரு பொழுதில் பார்த்த அழகேசன் (அவனும் லதாவும் ஒரே செக்ஷன்) குருவிடம் அவன் காதலை சொல்ல ஆரம்பித்தான். 
""மாமா... உனக்குத் தெரியுமில்ல... நானும் லதாவும் காதலிக்கிறது?''
நிச்சயமாய் குருமூர்த்தி அதுபற்றி கேள்விப்பட்டது கூட இல்லை. எதுவும் சொல்லத்  தோன்றாமல் அழகேசனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் குரு.
இடது கையில் முழுக்கை சட்டையின் முன் பகுதியை உயர்த்தி குருவிடம் காட்டினான் அழகேசன். மணிக்கட்டின் மேல் "ஏ எல்' என்று ஆங்கில எழுத்துக்கள் ஏதோ ஒரு கம்பி கொண்டு எழுதப்பட்டு இருந்தது. 
""இன்னா இது... ஏதோ சுடுகம்பி வச்சு எழுதினாப்பில இருக்கு?'' 
""நேத்து லதாவோட மாமன் விஷயம் தெரிஞ்சி அவளை போட்டு அடிச்சிருக்கான்...''
""அதுக்கு...?''
""அவளுக்கு எப்படி வலிச்சிருக்கும்..?'' என்று கன்னத்தை தடவியபடி, மேலே பார்த்தபடி சொன்னான் அழகேசன்.
 படிக்கும்போது என்ன காதல், அதிலும் இதெல்லாம் என்ன என்று என்னென்னவோ தோன்றிய குருவுக்கு, கூடவே எட்டாம் வகுப்பில் நடந்த மோதிர எழுத்து சம்பவங்கள் நினைவில் வந்து போயின. அதெல்லாம் விரல்களில் மோதிரங்களை அணிவதும் பிரச்னை என்றதும் சுலபமாக எந்த சுவடும் இல்லாமல் கழட்டிப் போடப்பட்ட சம்பவங்கள். என்னதான் முற்றிப்போன காதல் என்றாலும், இப்படியா கையில் சுடுகம்பி கொண்டு எழுதத் தோணும்? இதென்ன என்று கேட்டவருக்கு என்ன சொல்லி இருப்பான். குறிப்பாய் அவன் வீட்டில். தன் பெயரின் முதல் இரண்டு எழுத்துக்கள் "ஏ எல்' என்று கதை சொல்லி இருந்தாலும் ஏன் சூடு கம்பி கொண்டு எழுதினாய் என்ற கேள்விக்கு என்ன பதில் சொல்லி இருப்பான். சரி, இத்தனையும் எதற்கு நம்மிடம் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறான்? 
 குருமூர்த்தியின் கேள்விக்கு பதில் அடுத்த நான்காவது நாளே கிடைத்தது. 
 மதியம் விளையாட்டுப் பீரியட். வழக்கம் போல காரிடார் தூண் ஒன்றில் சாய்ந்தபடி மற்றவர்கள் விளையாடும் கிரிக்கெட்டை வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த குருவை நோக்கி வந்தான் அழகேசன்.
""ஒரு உதவி பண்ணணும் மாமா...'' 
நாம் என்ன உதவி இவனுக்கு செய்ய முடியும் என்ற பார்வையோடு பார்த்தான் குரு. 
கூடவே லதாவின் அடித்துத் துவைக்கும் மாமா பற்றி அவன் சொன்னது நினைவு வந்தது.  
ஏதோ பெரிய பிரச்னையில் மாட்டிவிடப் போகிறான் என்று சற்று நடுக்கம் கண்ட குருவின் இடது  தோள் மேல் கைவைத்து, ""அடுத்த வாரம் அரையாண்டு பரீட்சை ஆரம்பிக்குது இல்ல'' என்றான்.
அப்பாடா வேற விஷயம் என்று நினைத்தபடி ""ஆமாம்.. படிச்சாச்சா'' என்றான் குரு.
""என்ன விடு மாமு... லதா வீட்ல...எங்க இந்த விஷயத்தால் அவளுக்கு நிறைய பிரச்னை... பாவம்... அவளால சரியாய் படிக்க முடியல...'' 
" என்னடா விஷயம் மறுபடி அங்கேயே வருது' என்று பார்த்த குருவிடம், ""நீ கொஞ்சம் ஹெல்ப் பண்ண முடியுமா?'' என்றான் அழகேசன்.
""நான் என்ன...?'' 
""முடியும் மாமா...லதா கிட்ட சொல்லி உன் பக்கத்துல உட்காரச் சொல்றேன்... அவளுக்குத் தெரியற மாதிரி உன் பேப்பர் பேடை கொஞ்சம் சாய்ச்சு வச்சு எழுதினாப் போறும்''
அது மாதிரியேதான் அந்த அரையாண்டுப் பரீட்சையின் எல்லா தாள்களையும், உள்ளுக்குள் ஒரு பதட்டம் ஓடிக்கொண்டே எழுதினான் குரு. எந்த அளவுக்கு லதாவால் அவனைப் பார்த்து எழுத முடிந்தது என்று தெரியவில்லை. குருவுக்கு இருந்த பதட்டத்தில் அவள் பக்கமே திரும்பவில்லை. 
தாள்கள் திருத்தப்பட்டு மதிப்பெண்கள் கொடுக்கப்பட்டபோது, சொல்லிக்கொள்ளும்படியாகவே மதிப்பெண்கள் பெற்றிருந்தாள் லதா. 
அதெல்லாம் இவள் நினைவில் இப்போது இருக்குமா? இத்தனை வருடங்களில் மறந்திருக்கலாம். ஆனால். இத்தனைக்கும் காரணமான அழகேசனை?

""என்ன பதிலே காணோம்? நினைவு எங்கேயோ இருக்கா... மாறி இருக்கு?''
""நம்ம பள்ளிக்கூட டேஸ் எல்லாம் எவ்ளோ நல்லா இருந்துச்சு இல்ல... லதாவுக்கு கூட படிச்ச கிளாஸ்மேட்ஸ் யார் கூடவாவது டச் இருக்கா?''
""சுத்தமா இல்ல...உங்களுக்கு?'' 
""நம்ம பாஸ்கர், பாபு ஞாபகம் இருக்கா? ரெண்டு பேரோட அப்பப்ப போன்ல பேசறது உண்டு...'' 
""என்ன பண்றாங்க ரெண்டு பேரும்...''
""பாஸ்கர் எல்.ஐ.சி. ஏஜெண்டா இருக்கான். பாபு பார்மசி வச்சிருக்கான்''
சுந்தருக்கு அவர்கள் பேச்சு போரடித்தது. ஜன்னல் ஓரம் போய் உட்கார்ந்து கொண்டு, வரிசை வரிசையாய்ப் போகும் மரங்களையும் மின் கம்பங்களையும் வேடிக்கைப் பார்க்க ஆரம்பித்தான்.
""லதாகிட்ட ஒன்னு கேட்கலாமான்னு தெரியல...'' 
""என்ன கேட்கப் போறீங்கன்னு தெரியும்... கேளுங்க.''
""சுந்தரோட அப்பா பேரு''
""ரவிச்சந்திரன்''
""அப்ப.. அழகு?.. அந்த காதல்...? பத்தாவதுக்கு அப்புறம் நான் பாலிடெக்னிக் படிக்க போனதுல என்ன நடந்ததுன்னு தெரியாது.. என்ன நடந்தது?''
""எப்படா எக்ஸôம்ஸ் முடியும்னு காத்திருந்தமாதிரி, அடிச்சி புடிச்சி அடுத்த ஆறேழு மாசத்துல இவருக்கு கல்யாணம் பண்ணி வச்சாங்க. நம்ப முடியுதா?  நீங்க  நம்ம பிரெண்ட்ஸ் எல்லாம் படிச்சிட்டிருந்தபோது எனக்கு கல்யாணம் முடிஞ்சாச்சு. கல்யாணம் ஆன கையோட கோயம்புத்தூர் வந்துட்டோம்''
""அழகு பத்தி ஏதாவது தகவல் உண்டா?''
""எனக்கு எப்படித் தெரியும்? அதுவும் கோயம்புத்தூர் வந்து யாரு சொல்லப் போறா?''
ஜன்னல் ஓர வேடிக்கை போரடித்ததில் எழுந்து வந்து லதாவின் பக்கத்தில் உட்கார்ந்தபடி, ""இது யாரும்மா?'' என்று அவர்கள் பேச்சுக்கு நடுவே புகுந்தான் குட்டி பையன்.  
""இதுவா...இப்போ உன் கிளாஸ்மேட் மீனா இருக்கால்ல...அதுமாதிரி இவர் என்னோட கிளாஸ்மேட்''
""இந்த அங்கிளோட பேசிக்கிட்டிரு, நான் பப்பு ரெடி பண்றேன்'' என்று சொல்லிவிட்டு அவள் கம்பார்ட்மென்டுக்கு போனாள் லதா.
சுந்தரை அழைத்து தன் பக்கத்தில் உட்கார வைத்துக் கொண்ட குரு, ""உன் பேர் என்ன?'' என்றான் அவன் கன்னத்தை தட்டியபடி. 
""மை நேம் இஸ் சுந்தரம்'' 
""நைஸ் நேம்... விச் ஸ்டாண்டார்ட் யூ ஆர் ஸ்டடியிங்?''
""யூ கே ஜி'' 
""நல்லாப் படிப்பியா...'' 
""ஓ..தோ வர்றேன்'' என்று பக்கத்து கம்பார்ட்மென்டுக்கு ஓடிப்போய் அவன் ஸ்கூல் பேக்கை எடுத்து வந்தான். 
உள்ளே கைவிட்டு ஒரு புத்தகத்தை எடுத்து அவன் வரைந்த படங்கள் என்று ஒவ்வொன்றாய் குருவிடம் காட்டினான். 
ஒவ்வொரு படத்திற்கும் குருவிடம் இருந்து ஒரு பெரிய "ஆகா... வெரிகுட்...' அவனுக்கு கிடைத்துக் கொண்டிருந்தது. 
உள்ளே கைவிட்டு இன்னொரு புத்தகம் எடுத்தான். 
""அட.. இன்னொன்னா... எங்க காட்டு'' குருவின் குதூகலம் சுந்தரத்தையும் பற்றிக்கொள்ள, புத்தகத்தின் எல்லா பக்கங்களையும் காட்டினான் சுந்தரம்.
கொஞ்ச நேரம் கழித்து, ""சுந்தரம் வாடா சாப்பிடலாம்'' என்று அழைத்தாள் லதா. 
இருக்கையில் சிதறி இருந்த புத்தகங்களை எல்லாம் எடுத்து பைக்குள் திணிக்க ஆரம்பித்தான் சுந்தரம். அவனுக்கு உதவ குருமூர்த்தி எடுத்துத் தந்த ஒரு புத்தகத்தின் மீதிருந்த லேபிளை அப்போதுதான் பார்த்தான்.
"அழகுசுந்தரம்' என்று அதில் எழுதியிருந்தது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/7/w600X390/suvadukal.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/07/சுவடுகள்-2915057.html
2915056 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் - ஜி.அசோக் DIN Monday, May 7, 2018 12:57 PM +0530 தங்களுக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த கதாபாத்திரங்களைத் தேர்வு செய்யும் நடிகைகள் வரிசையில் தற்போது இணைகிறார் ஆன்ட்ரியா. ஹீரோக்களுக்கு முக்கியத்துவம் தந்தாலும், அதிலும் சவால் நிறைந்த கதாபாத்திரங்களைத் தேர்வு செய்வது ஆன்ட்ரியாவின் வழக்கம். இந்த முறை முழுக்க முழுக்க தனக்கே முக்கியத்துவம் தரும் வகையில் படத்தைத் தேர்வு செய்துள்ளார். படத்துக்கு "கா' என்று பெயர் சூட்டப்பட்டுள்ளது.  

காட்டை மையப்படுத்தி எடுக்கப்படும் இந்தப் படத்தில்  வைல்ட் லைஃப் போட்டோகிராபராக நடிக்கிறார் ஆன்ட்ரியா. கதை, திரைக்கதை, வசனம் எழுதி இந்தப் படத்தை இயக்குகிறார்  நாஞ்சில்.  கொடிய மிருகங்கள் வாழும் காட்டுப் பகுதிக்குச் சென்று, அவற்றின் வாழ்க்கை முறையைப் படம்பிடிப்பது தான் அவரின் பொழுதுபோக்கு.   க்ரைம் த்ரில்லர் பாணியில் உருவாகவுள்ள இந்தப் படத்தில் இளவரசு மற்றும் சலீம் கவுஸ் இருவரும் நடிக்கின்றனர். அந்தமான் மற்றும் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைப் பகுதிகளில் இதன் படப்பிடிப்பு நடைபெறவுள்ளது. முதற்கட்டப் படப்பிடிப்புக்கான வேலைகள் தொடங்கியுள்ளன.  "ஷாலோம் ஸ்டுடியோஸ்' நிறுவனம் இந்தப் படத்தைத் தயாரிக்கிறது.  

தமிழ் சினிமாவில் கொடி கட்டி பறந்த நடிகையாக வாழ்ந்து மறைந்தவர் சாவித்ரி. வறுமை, செழுமை, ஏற்றத் தாழ்வுகள் என பல பின்னணிகள் இவரது வாழ்வில் உண்டு. இதன் முழுத் தழுவலாக உருவாகி வரும் படம் "நடிகையர் திலகம்'.  தமிழ், தெலுங்கு என இரு மொழிகளிலும் ஒரே நேரத்தில் உருவாகி வரும் இப்படத்தில் கீர்த்தி சுரேஷ் சாவித்ரியாக நடிக்கிறார்.  தெலுங்கில் இப்படத்துக்கு "மகாநதி' எனப் பெயரிடப்பட்டுள்ளது. ஹைதராபாத்தில் சென்னை போன்ற அரங்குகள் அமைக்கப்பட்டு இதன் படப்பிடிப்பு நடந்து வந்தது. சாவித்ரி வாழ்ந்த காலத்தில் உள்ள சூழ்நிலையைப் பிரதிபலிக்கும் விதமாக காட்சிகள் உருவாக்கப்பட்டதால், படப்பிடிப்பு நீண்ட நாள்களாக நடைபெற்று வந்தது. தற்போது படப்பிடிப்பு  முடிவுக்கு வந்துள்ளது.  சாவித்ரியின் வாழ்க்கையில் முக்கிய பங்கு வகித்த ஜெமினிகணேசன் வேடத்தில் துல்கர் சல்மான் நடிக்கிறார்.  பத்திரிகையாளராக சமந்தா நடிக்கிறார். சாவித்ரியுடன் நெருங்கி பழகிய அக்காலத்து நடிகர்கள், நடிகைகள் என பல வேடங்கள் இதில் உண்டு. "யவடு சுப்பிரமணியம்'  படத்தின் இயக்குநர் நாக் அஸ்வின் இப்படத்தை எழுதி இயக்குகிறார். விஜயந்தி மூவிஸ் நிறுவனம் இப்படத்தைத் தயாரிக்கிறது.  இந்த மாதத்தில் திரைக்கு வருகிறது இந்தப் படம்.

உதயநிதி ஸ்டாலின், தமன்னா நடிப்பில் சீனுராமசாமி இயக்கியுள்ள "கண்ணே கலைமானே' படத்தின் படப்பிடிப்பு முடிவுக்கு வந்துள்ளது. குரல் பதிவு உள்ளிட்ட இறுதிக் கட்டப் பணிகள் நடந்து வருகின்றன. மே மாத இறுதியில் படம் திரைக்கு வரவுள்ளது. 

இப்படத்தைத் தொடர்ந்து விஜய் சேதுபதி நடிப்பில் உருவாகவுள்ள "மாமனிதன்' படத்தை இயக்கவுள்ளார் சீனுராமசாமி. இப்படத்தை இசையமைப்பாளர் யுவன்ஷங்கர்ராஜா தயாரிக்கிறார். இப்படத்தின் படப்பிடிப்பு ஆகஸ்ட் மாதம் தொடங்கவுள்ளது.  அதற்கு முன்னதாக இன்னொரு படத்துக்காக யுவனிடம் கால்ஷீட் தந்துள்ளார் விஜய்சேதுபதி. தற்போது "ஜூங்கா' படத்தின் இறுதிக் கட்டப் படப்பிடிப்பில் இருக்கும் விஜய்சேதுபதி இந்தப் படத்துக்காக இந்த மாதத்திலிருந்து கால்ஷீட் வழங்கியுள்ளார். இதை பயன்படுத்திக் கொண்டுள்ள யுவன் உடனடியாக படப்பிடிப்பைத் தொடங்கும் வேலைகளில் இறங்கியுள்ளார். 

"பண்ணையாரும் பத்மினியும்', "சேதுபதி' ஆகிய படங்களை இயக்கிய அருண்குமார் இப்படத்தை எழுதி இயக்குகிறார். யுவனுடன் இணைந்து இப்படத்தை கே புரொடக்சன்ஸ் நிறுவனம் தயாரிக்கவுள்ளது. விஜய்சேதுபதி ஜோடியாக அஞ்சலி ஒப்பந்தமாகியுள்ளார். இதன் முதற்கட்டப் படப்பிடிப்பு மலேசியாவில் படமாகவுள்ளது. 


சிரஞ்சீவி, அமிதாப்பச்சன் இணைந்து நடிக்கும், "செ ரா நரசிம்மரெட்டி' படத்தில் நயன்தாரா கதாநாயகியாக நடித்து வருகிறார். 

இதில் தற்போது மற்றொரு நாயகியாக தமன்னாவும் நடிக்கிறார். ஒரே ஒரு பாடலுக்காக மட்டுமே தமன்னா ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டுள்ளார் என சொல்லப்பட்டது. ஆனால் அவர் போர் வீராங்கனையாக நடிக்கிறார் என்பது உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது. "

பாகுபலி'யில் அவர் நடித்த அவந்திகா கதாபாத்திரத்தின் தொடர்ச்சியாக தற்போது சிரஞ்சீவி படத்தில் அவர் நடிக்கிறாராம்.  இதற்காக அவரிடம் ஆறு மாதங்கள் வரை கால்ஷீட் 
பெறப்பட்டுள்ளது. 


பாலிவுட்டில் முன்னணி இடத்தில் வலம் வரும் "ஹீமா குரோஷி', "காலா' படத்தின் மூலம் முதன் முறையாக தமிழுக்கு வருகிறார்.  

இவர் ஹிந்தியில் பல்வேறு படங்களில் நடித்திருக்கிறார். "காலா' படத்தில் நடித்ததையடுத்து தமிழில் கைநிறைய படங்கள் வரும் என்று காத்திருந்தார். ஆனால் படம் வெளியாவது தள்ளிப்போனது. 

இந்நிலையில் ஹிந்தியில் புதிய படமொன்றில் நடிக்க வாய்ப்பு வந்ததை ஏற்றுக்கொண்டார். இப்படமும் உண்மை சம்பவத்தின் பின்னணியில் உருவாக்கப்படுகிறது. 

இது பற்றி ஹீமா பேசும் போது... ""படத்தில் எனது கதாபாத்திரம் எவ்வளவு நேரம் வருகிறது? சிறிய நடிகருடன் நடிக்க வேண்டுமா? கதாநாயகனின் காதலி வேடமா? சிறுபட்ஜெட் படமா? நிறைய காட்சிகளில் இருப்பேனா?  என்றெல்லாம் எந்த கவலையும் கிடையாது. எனது கதாபாத்திரம் வலுவானதாக இருக்குமா என்று மட்டுமே பார்க்கிறேன். காலாவிலும் அப்படித்தான் நடித்திருக்கிறேன்'' என்று தெரிவித்துள்ளார் ஹீமா குரோஷி. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/7/w600X390/dk.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/07/திரைக்-கதிர்-2915056.html
2915054 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Monday, May 7, 2018 12:48 PM +0530 கண்டது
(தருமபுரியில் ஓர் இருசக்கர வாகனத்தில்)
தோல்வி பயம் இதயத்திற்குள் போகக் கூடாது.
வெற்றியின் மமதை தலைக்கு ஏறக் கூடாது.
எஸ்.அருள்மொழி சசிகுமார், கம்பைநல்லூர்.


(பொள்ளாச்சியில் உள்ள ஒரு ஜிம்மின் பெயர்)
MUSCLE  FACTORY
கே.கவின், பொள்ளாச்சி.

(காஞ்சி மாவட்டம் உத்திரமேரூர் வட்டத்தில் ஒரு கிராமத்தின் பெயர்)

வாடாதவூர்

வி.சி.கிருஷ்ணரத்னம், காட்டாங்குளத்தூர்.

(சின்ன சேலம் பேருந்துநிலையம் அருகே உள்ள துணிக்கடையில்)

வெற்றி சிரிக்க வைக்கும்...
தோல்வி சிந்திக்க வைக்கும்.
சீ.செந்தில்குமார், ஆத்தூர்.

கேட்டது
(தொண்டி பேருந்துநிலையத்தில் இருவர்)

""ஏன்டா பிரச்னை வந்தால் ஃபேஸ்புக்ல போடுற?''
""சும்மாதான்''
""என்ன சும்மா?  பிரச்னை வந்தா ஃபேஸ் பண்ணனும். ஃபேஸ் புக்ல போடக் கூடாது''
 கே.சாதனா, முகில்தகம்.

(விருதுநகர் நூலகத்தில் இருவர்)
""என்ன எப்போ பார்த்தாலும் ஜோக்குகளையே படிக்கிறீங்க...  நீங்களா சிரிச்சுக்கிறீங்க... வேற எதையும் படிக்க மாட்டீங்களா?''
""வீட்டுல... வேலை செய்ற இடத்துல சிரிக்க முடியலை... நான் சிரிக்கணும்னா ஒரே வழி ஜோக் படிக்குறதுதான்''
ஏ.எஸ்.இராஜேந்திரன், விருதுநகர்.

மைக்ரோ கதை
ராமு அன்று அதிகாலை வீட்டை விட்டுப் புறப்படுவதற்கு  முன்பு மனைவியிடம் சொன்னார்:

""இன்னைக்கி காலை 6 மணிக்கு தாய்லாந்து நாட்டுப்  பிரதமரை விமான நிலையத்துக்குச் சென்று வரவேற்கணும்.  பின் சட்ட சபை கூட்டத்துக்குப் போகணும். மதியம் கவர்னர் மாளிகையில் நடக்கும் விருந்தில் கலந்து கொள்ள போகணும். சாயங்காலம் மருத்துவமனை அடிக்கல்நாட்டு விழா,  அதன் பின் ஒரு நாட்டிய நிகழ்ச்சி... எப்படியும் நான் திரும்பி வர ராத்திரி 12 மணி ஆகிவிடும்.  ராத்திரி வெளியே சாப்பிட்டுக்கிறேன்'' என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.

மனைவியும், ""சரிங்க...'' என்றாள்.

அதற்குள் ராமுவுக்குப் போன் வந்தது. போனில் பேசிய ராமு எதிர்முனையில் இருந்தவரிடம், "" அப்படிங்களாய்யா? இன்னும் பத்து நிமிஷத்துல வந்துடுறேன்யா'' என்றார் பணிவுடன். 

""என்னங்க?'' என்று கேட்டாள் மனைவி.

""மந்திரி அவசரமாய் முதல் அமைச்சரைப் பார்க்கப் போகணுமாம். உடனே வரச் சொன்னார்'' என்றார் ராமு.
ராமு மந்திரியின் கார் டிரைவர்.
அ.ப.ஜெயபால், கொள்ளிடம்.

எஸ்எம்எஸ்
கனவுக்குப் பயந்தால் தூங்க முடியாது.
கஷ்டத்துக்குப் பயந்தால் வாழ முடியாது.
எஸ்.பொருநை பாலு, திருநெல்வேலி.

யோசிக்கிறாங்கப்பா!
அன்று...
ஒரே ஆள்  இடுப்பில் துண்டைக் கட்டிக்கிட்டு
நாலு பேரை வைத்து சமையல் செய்தால்...
சமையல்காரர்.
இன்று...
 பேண்ட், சட்டை போட்டு,  டை கட்டி, 
பல படித்த இளைஞர்கள் சேர்ந்து  சமையல் செய்தால்
அது கேட்டரிங் சர்வீஸ்.
இரா.சிவானந்தம், கோவில்பட்டி.

அப்படீங்களா!
அமெரிக்காவில்  உள்ள அப்பல்லோ ஜெட் லேப் என்ற  நிறுவனம் பறக்கும் மோட்டார் பைக் ஒன்றை உருவாக்கியுள்ளது.  மணிக்கு 160 கி.மீ. வேகத்தில் செல்லக்கூடிய இந்த  ஜெட் பைக், 10 ஆயிரம் அடி உயரம் வரை பறக்கக் கூடியது. அதிக எடையில்லாத கார்பன் ஃபைபர் கலவைப் பொருட்களால் இந்த பைக் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.  வானத்தில் பறந்து கொண்டிருக்கும் விமானம், ஹெலிகாப்டர் போன்றவற்றில் பழுது ஏற்பட்டால்,  இயங்க முடியவில்லை என்றால் கீழே விழுந்து பெரிய விபத்து ஏற்பட்டுவிடும்.  ஆனால் இந்த ஜெட் பைக்கில் பறப்பவர்களுக்கு அந்த பயம் இல்லை.  ஒரு பெரிய பாராசூட் விரிந்து,  பாதுகாத்துவிடும்.
என்.ஜே., சென்னை-69.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/7/w600X390/sk1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/07/பேல்பூரி-2915054.html
2915052 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பாதரச பந்தங்கள் வே.சரஸ்வதி உமேஷ் DIN Monday, May 7, 2018 12:35 PM +0530 ""முடியாது. என்னாலே முடியவே முடியாது. தயவு செஞ்சு என்னைப் புரிஞ்சிக்கோ'' உரத்த சுரத்தில் ஒலித்தது கோபாலனின் குரல்.
""இந்த நாட்டிலே இருக்கிற உன்னால முடியலைன்னா, கப்பலுலே ஆறு மாசம், கரையிலே ஆறுமாசம்னு வாழ்ற என்னால மட்டும் எப்படி முடியும்ணா?'' அதே உரத்த சுரத்தில் ஒலித்தது குமாரின் குரல்.

""என்ன காரை வீட்ல சத்தமா கேக்குது?'' என்று கேட்டபடியே, தனது தயிர்ப்பானையைத் திண்ணையில் இறக்கி வைத்தாள் கமலம்.
""ம்...ம்... என்னத்தச் சொல்றது? வயசாயிடுச்சுன்னா யாருக்கும் சிரமம் வைக்காமப் போய்ச் சேர்ந்திடணும். இல்லேன்னா இப்படித்தான், பெத்து வளர்த்த புள்ளைகளே சந்தி சிரிக்க வச்சிடுவாங்க.'' என்றார் எதிர் வீட்டு நடராஜன். 

""அந்த வீட்டுப் பெரியவரு நல்லாத்தானே இருந்தாரு? போன வாரம் கூட அவரைக் கோவிலிலே பார்த்தேனே.'' என்றாள் கமலம்.
""கையும் காலும் திடகாத்திரமாத்தான் இருக்கு. சித்தம்தான் கொஞ்சம் கலங்கிடுச்சு'' என்றார் மெல்லிய குரலில். 
""அடப்பாவமே, அது எப்போ ஆச்சு? நல்லாத்தானே பேசுவாரு?'' என்றாள் வேதனையுடன்.

""அது கொஞ்ச நாளாவே அப்படித்தான் ஆயிட்டாரு. வெளில உள்ள ஆளுகளுக்குத் தெரியலே. நான் எதிரிலே இருக்கிறதால எனக்குத் தெரிய வந்தது.''
""அப்படியா, சே. ஐயோ பாவம், நல்ல மனுசன்'' என்றாள் கமலம்.

""என்ன செய்ய கமலம், இப்ப அவருக்குத் தான் யாருன்னு கூடத் தெரியலே, அவரு பாட்டுக்கு வீட்டை விட்டு எங்கேயாவது வெளியே போயிடுறாரு. பாவம், அவரோட நண்பர் வேணு தான் அவரைத் தேடி கண்டுபிடிச்சி கூட்டிட்டு வர்றாரு. வீட்டுக்குள்ள வச்சுக் கதவைப் பூட்டினா ஒரே கத்தாக் கத்தறாரு'' என்றார்.
""ஐயோ பாவம். கோயில் குளம்னு சுத்திக்கிட்டே இருந்த மனுசனாச்சே. அந்தம்மா போனதுக்கப்புறம் கோயிலே கதின்னு கிடப்பாரே. அவருக்கா இப்படி ஒரு நிலைமை வரணும்?'' என்றாள் கமலம்.

""வேணு அய்யாதான் பெரியவரோட பிள்ளைகளுக்குப் போன் பண்ணி விசயத்தைச் சொல்லி வரச்சொல்லியிருக்காரு. காலைலதான் ரெண்டு பேரும் குடும்பத்தோட வந்தாங்க. பெரியவருக்கு ரெண்டு பிள்ளைகளையும் அடையாளம் தெரியலே. அவரு பாட்டுக்கு ஏதேதோ பேசிக்கிட்டு இருக்காரு. இவரோட நிலைமையைப் பார்த்ததும், ரெண்டு பேரும் அவரைப் பார்த்துக்க மாட்டேன்னு ஒருத்தனுக்கொருத்தன் சண்டை போட்டுக்கிட்டு இருக்காங்க. வேணு அய்யாவும் உள்ளதான் இருக்காரு. என்ன பண்ணப் போறாங்கன்னு தெரியலே'' என்றார் நடராஜன்.

""பெத்து வளர்த்த பிள்ளைங்களே பெத்தவங்களைப் பாரமா நினைச்சா, என்ன செய்ய? காலம், கலி காலம்'' என்றபடியே தனது தலைச்சுமையை ஏற்றிக்கொண்டு நடக்கலானாள் கமலம்.
""ஏம்ப்பா, இப்படி ரெண்டு பேருமே மாட்டேன்னு சொன்னா என்ன அர்த்தம்? உங்க ரெண்டு பேரையும் வளர்க்க எவ்ளோ கஷ்டப்பட்டார் தெரியுமா? பஞ்சம் வந்த காலத்துல எல்லாரும் சோளத்தைக் காய்ச்சி குடிச்சிக்கிட்டு இருந்தோம். "எம் புள்ளைகளுக்குச் சோளத்தைக் கொடுக்கமாட்டேன். நெல்லுச் சோறுதான் கொடுப்பேன்னு', வடமாவட்டத்துக்குப் போய், நெல் அறுவடைக் களத்திலே வேலை பார்த்து நெல் மூட்டையைக் கொண்டு வந்தவர்டா. உழைப்பாலே உயர்ந்தவர். இந்த ஊரிலே மொதல்ல வந்த காரை வீடு உங்க வீடுதான். இதிலே உள்ளதெல்லாம் வெறும் கல்லு மண்ணு இல்லே, உங்கப்பாவோட இரத்தம் டா. இந்த கிராமத்திலேர்ந்து நீங்க பெரிய படிப்புப் படிச்சு, பட்டணத்துக்குப் போயி, நல்ல உத்தியோகத்துல இருங்கீங்கன்னா, அதுக்கு யார் காரணம்?'' கோபத்துடன் கேட்டார் வேணு. 

""மாமா, நான் மறுக்கவே இல்லை மாமா. என்னோட நிலைமையைக் கொஞ்சம் புரிஞ்சிக்கோங்க. நாங்க ரெண்டு பேருமே வேலைக்குப் போறவங்க. காலைல போனா வீட்டுக்கு வரவே ரொம்ப லேட்டாகி விடும். எங்க பையன் அஸ்வினைக் கூட எங்களாலே சரியா கவனிக்க முடியலே. அதனால அவனுக்கும் காலைல ஸ்விம்மிங் கிளாஸ், ஈவினிங் டென்னிஸ், நீட் கோச்சிங்னு டைட் ஷெடியூல் போட்டுட்டோம். இதுல அப்பாவை எப்படி பார்க்க முடியும்? அதுவும் இந்த நிலையில பார்க்கிறது ரொம்பக் கஷ்டம் மாமா'' என்றான் மூத்தவன் கோபாலன். 

""நான் மட்டும் என்னவாம்? கப்பலிலே வேலை. திரும்ப வர ஆறு மாசத்துக்கு குறையாம ஆகும். ஏதோ அவளோட அப்பா, அம்மா சப்போர்ட் பண்றதால, என் பையன் விக்ரமையும், அவளையும் பத்தி கவலைப்படாம உப்புக் காத்தை சுவாசிச்சிக்கிட்டு காலத்தை ஓட்டறேன். இதுல அப்பாவை எப்படிப் பார்க்க முடியும்?'' என்று கேட்டான் இளையவன் குமார். 

""பாருங்கடா! அவருக்கு உடல்ரீதியா எந்த பிரச்னையும் இல்லே. நினைவுதான் கொஞ்சம் தப்பிடிச்சு. மத்தபடி, அவரைப் பார்க்கறது ஒண்ணும் பெரிய கஷ்டமில்லை. ஏதாவது சாக்கு சொல்லி தட்டிக் கழிக்காதீங்க. உங்கம்மா போனதுக்கப்புறம் இத்தனை காலமா அவரோட தேவைகளை அவரே பார்த்துக்கிட்டார். இப்பவும் அவரால முடியும். ஆனா, சித்தம் சரியில்லையே. திடீர் திடீர்னு அடுப்பை எரிய விட்டுட்டு வெளியே போயிடுறாரு. தீஞ்ச வாடையைப் பார்த்து, பக்கத்துல இருக்கிற நாங்க வந்துதான் அடுப்பைக் கூட  "ஆஃப்' பண்ண வேண்டியிருக்கு. கதவைப் பூட்டாம கோயில்ல போய் உக்கார்ந்துக்கிறாரு. ஏதாவது பிரச்னைன்னா, உங்களைத் தானே நாளைக்கு இந்த ஊரே பேசும்? அதான் சொல்றேன். இனிமே அவரைத் தனியா விடாதீங்க. இத்தனை காலமும் நீங்க அவரைப் பார்க்கலே. அவரும் உங்களை எதிர்பார்க்கலே. எழுபத்தைஞ்சு வயசுக்கப்புறம் அவரைப் பார்க்க யோசிச்சீங்கன்னா, என்ன அர்த்தம்?'' என்று கேட்டார் வேணு. 
""மாமா, நல்ல மனநிலையிலே இருந்தார்ன்னா, ஏதாவது முதியோர் இல்லத்துலே விட்டுடலாம். ஆனா, இப்படிக் கலங்கின நிலையிலே இருக்கிறவரை, நல்ல ஹோமா பார்த்து விசாரிச்சுத்தான் சேர்க்கணும். அதுக்கெல்லாம் எனக்கு நேரமில்லே, எவ்ளோ பணம் வேணும்னாலும் வாங்கிக்கோங்க. நீங்களே பார்த்து ஏற்பாடு பண்ணுங்க.'' என்றான் கோபாலன். 

""ஆமா மாமா, அண்ணன் சொல்றதுதான் சரி. ஏதாவது ஒரு நல்ல வேலையாளைப் போட்டு அப்பாவ கவனிக்க ஏற்பாடு பண்ணுங்க. எவ்ளோ செலவானாலும் பரவாயில்லே. நாங்க கணக்கெல்லாம் கேக்க மாட்டோம். ஹோட்டலிலே அவருக்கு சாப்பாடு அரேன்ஞ்ச் பண்ணிடுங்க, மாசா மாசம், உங்க அக்கவுண்ட்டுக்கு பணம் அனுப்பிடறோம். அதுதான் எங்களால முடியும், சரிதானே அண்ணா?'' என்று கேட்டான் குமார். 

""ஆமாம்'' என்று தலையசைத்தான் கோபாலன். 

நடப்பது எதையுமே அறியாமல் என்றோ மனனம் செய்த திருவாசகத்தை ஓதிக் கொண்டிருந்தார் பெரியவர் சுப்பிரமணியன். 

""பேசி முடிச்சிட்டீங்களாடா? வயசான காலத்துல, குழந்தையா மாறிப்போன உங்கப்பாவை, உங்களோட அன்பான, அனுசரணையான கவனிப்புல நல்லா கொண்டு வருவீங்கன்னு நினைச்சு உங்களை வரச்சொன்னேன் பாரு, தப்புக்கணக்கு போட்டுட்டேன்டா. அவரோட பெத்து வளர்த்த பாசத்துக்கு ஈடா பணத்தைத் தூக்கி தராசு தட்டிலே வைக்கிறீங்களே. சே... என்ன புள்ளைங்கடா நீங்க? பாசத்துக்கு ஈடா பணத்தைக் கொடுத்திட்டா போதுமா? வேண்டாம்டா...  வேண்டாம். நீங்க யாரும் அவரைப் பார்க்க வேண்டாம். இத்தனை காலமா அவரோட சுக துக்கத்துலே பங்கெடுத்த நண்பனா இருந்த நானே அவரைப் பார்த்துக்கிறேன். அதுக்காக ஒரு சல்லிக்காசு கூட நீங்க தர வேண்டாம் டா'' என்றார் வேணு கண்ணீருடன். 

""ரொம்ப சந்தோஷம்'' என்றான் கோபாலன். 

""பிரச்னை சுலபமாகத் தீர்ந்து விட்டதே'' என்ற சந்தோஷத்தில் வேணுவைப் பார்த்து கும்பிட்டான் குமார். 

ஒரு மாதத்திற்குப் பின், யாருக்கும் எந்த தொல்லையும் கொடுக்காமல் தூக்கத்திலேயே உயிரை விட்டார் சுப்பிரமணியன். 
இயந்திர கதியில் இருவரும் வந்து இறுதி காரியங்களைச் செய்தனர். 

அப்பாவைக் கடைசி காலத்தில் பார்க்கவில்லையே என்ற உறுத்தலினாலும், பித்ரு சாபம் என்ற பயத்தினாலும் ஒரு வருடத் திதியை கோபாலனின் வீட்டில் குறைவில்லாமல் நடத்தினர் இருவரும். மொட்டை மாடியில் காகத்திற்கு உணவை வைத்து விட்டு கீழே இறங்கினர். 

""அம்மா, ரொம்ப பசிக்குதும்மா, எப்போ சாப்பிடணும்?'' என்று கேட்டான் குமாரின் மகன் விக்ரம். 

""கொஞ்சம் பொறுடா, காக்கா சாப்பிட்டதும், அப்பா சாப்பிட வருவார், அதுக்கப்புறம் நீ சாப்பிடலாம்,'' என்றாள் வசுமதி. 

""ஏன் மா?'' என்று கேட்டான் விக்ரம். 

""உங்க தாத்தா, காக்கா வடிவத்திலே சாப்பிட வருவாங்க. அதுக்கப்புறம் நாம சாப்பிடலாம்'' என்றாள் வசுமதி. 

""அட போம்மா, தாத்தாவுக்குத் தான் நம்ம வீடே தெரியாதே? அதனாலே அவரு இங்க வரமாட்டார். வேணு தாத்தா வீட்டுக்குத்தான் போவாரு'' என்றான் விக்ரம். 
விக்கித்து நின்றாள் வசுமதி. 

""ஆமா டாடி, தாத்தாவுக்காவது ஒரு திக் பிரெண்ட் இருந்திருக்காங்க, உங்களுக்கு அப்படி யாராவது இருக்காங்களா?'' என்று கேட்டான் அஸ்வின், கோபாலனை நோக்கி. 

""ஆமா டாடி, அஸ்வின் அண்ணா பெரியப்பா கிட்ட கேட்ட மாதிரி நானும் கேக்கணும்னு நினைச்சேன், உங்களுக்கு யாராவது குளோஸ் ஃபிரெண்ட்ஸ் இருக்காங்களா? எங்கக்கிட்ட சொல்லிடுங்க, அப்பத்தான் வசதிப்படும்'' என்றான் விக்ரம் சிரித்தபடி. 

பணத்தை மட்டும் எடை போட்டே பழகியதால், பாசத்தை எடை போடத் தெரியாமல் நின்றனர் இருவரும்.


தினமணி - எழுத்தாளர் சிவசங்கரி சிறுகதைப் போட்டியில் ஆறுதல் பரிசு  ரூ.1,000 பெறும் சிறுகதை

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/7/w600X390/sk.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/07/பாதரச-பந்தங்கள்-2915052.html
2915051 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: சூடான, புதிய உணவு... ஆரோக்கிய ரகசியம்! பேராசிரியர்  எஸ். சுவாமிநாதன் Monday, May 7, 2018 12:29 PM +0530 வேகவைத்த சாதம், குழம்பு, பொரியல், கூட்டு ஆகியவற்றையும் எல்லாவிதமான சமைத்த பண்டங்களையும் FRIDGE என்ற குளிர்சாதன பெட்டிக்குள் வைத்து ஒரு வாரம், பத்து நாட்கள் வரை கூட வைத்து சாப்பிடும் பழக்கம் இப்போது அதிகமாகியுள்ளது. இது வரவேற்கத்தக்கதா?
 -சுப்ர. அனந்தராமன், அண்ணாநகர்,  சென்னை.

"அன்னாத் புருஷ:' என்று வேதம். அதாவது உடலை சோற்றால் ஆன சுவர் என்று குறிப்பிடலாம். புதிதாக சமைத்த உணவினுடைய சூடு ஆறுவதற்குள் கிழக்கு முகமாக, தரையில் சம்மணம் போட்டு அமர்ந்து இடது கையை பூமியில் படாதவாறு இருகால்களுக்கு நடுவே வைத்துக் கொண்டு, மேலே மின்விசிறி ஓடாமல், ஏசி அறையில் அமராமல், பேசாமலும் சிரிக்காமலும் உண்ணும் உணவில் மட்டுமே கவனம் வைத்து, உணவின் நடுவே நீர் அருந்திச் சாப்பிட்ட, நம் முன்னோர்களின் சிறப்பான உணவு உண்ணும் முறை மறந்து, இன்றைய தலைமுறை பாழ்பட்டுப் போனது வேதனையான 
விஷயம் தான்.
 கேட்டால் காலத்தின் கட்டாயம் என்று கூறுவர். ஆனால் காலத்திற்கு ஏற்றாற் போல் மனித உடல் உட்புற உறுப்புகள் மாறவில்லையே என்ற கேள்வி எழத்தான் செய்கிறது. "யாதயாமம் கதரஸம்  பூதி பர்யுஷிதம் சயத் உச்சிஷ்டமபி ச மேத்யம் போஜனம் தாமஸப்ரியம்' என்கிறது பகவத்கீதை. அதாவது ஓர் இரவு தங்கிப்போனதும், சுவையிழந்ததும், கிருமிகளால் ஆக்ரமிக்கப்பட்டு துர்நாற்றமடைந்ததும்,  சாப்பிட்டு மீந்துபோன மலினமான உணவு- மனதைச் சார்ந்த தாமஸம் எனும் சோம்பலையும், சுறுசுறுப்பற்ற தன்மையும், அதிக உறக்கத்தைத் தருபவையும், எதிர்மறையான எண்ணங்களையும் (NEGATIVE THOUGHTS) 
உருவாக்கும் குணத்தை தூண்டச் செய்யும் என்று அர்த்தம் கூறலாம். அதனால் குளிர்சாதனப் பெட்டியில் வைத்த உணவைச் சாப்பிடுவதால், உடலுடன் சேர்ந்து மனதும் கெட்டுப் போகிறது என்பது உறுதியாகிறது. 

 அது போன்ற உணவு வகைகளை, நாங்கள் மறுபடியும் சூடாக்கித் தானே சாப்பிடுகிறோம் என்று கூறுபவர்களுக்கு,  "உஷ்ணீ கிருதம் புன:' அதாவது மறுபடியும் சூடு செய்யப்பட்ட உணவுப் பொருள் - நிஷித்த போஜனம் - மட்டமான உணவு என்று ஆயுர்வேதம் குறிப்பிடுகிறது. இதுபோன்ற உணவுப் பொருட்களை, பசித் தீயில் வேகவைப்பதற்காக வாய் வழியாக, உட்செலுத்தினால் அதை செரிமானம் செய்ய முடியாமல், பசித்தீ தடுமாறக் கூடும். கையெடுத்துக் கும்பிட்டு, ஆளைவிடு என்று பசித்தீ படுத்துக் கொண்டால் உண்ட உணவு வாந்தியுமாகாமல், பேதியுமாகாமல், செரிமானமுமாகாமல், வயிற்றிலேயே கெட்டுப்போய் கிடந்து, மப்பு நிலையை ஏற்படுத்தக் கூடும். அப்படியல்லாமல், சில நேரங்களில், திடீரென்று வாந்தியாகும், பேதியுமாகும், உடலெங்கும் ஊசியால் குத்துவது போன்ற வலியையும் ஏற்படுத்தும். அதோடு மட்டும் விடாது - உட்புற குழாய் அடைப்பு, உடல் பலவீனமடைதல், உடல் கனத்தல், குடலில் வாயுவினுடைய அசைவுகள் தடையுறுதல், சோம்பல், அஜீரணம், அதிக அளவில் எச்சில் சுரத்தல், அதை துப்பிக் கொண்டேயிருத்தல், உட்புற மலங்கள் வெளியேறாமல் தடையுறுதல், ருசியின்மை, சுறுசுறுப்பில்லாதிருத்தல் போன்ற உபாதைகளையும் நீங்கள் குறிப்பிடும் உணவு வகைகள் ஏற்படுத்தும். 

 உடலெங்கும் கொழுப்புக் கட்டிகள் உருவாவதும், பசி மந்தமாகி உடல்மெலிந்து, அவற்றிற்கான காரணம் புரியாமல் தவிப்பவர்களும், கொழுப்பு ரத்தத்தில் கூடுவதும் இதுபோன்ற உணவு வகைகளால் ஏற்படக் கூடும். இதுபோன்ற கெடுதிகளை நீக்க, ஆயுர்வேதம் குறிப்பிடும் நெய்ப்புள்ள பொருட்களாகிய நெய் - எண்ணெய்} வûஸ - மஜ்ஜை போன்றவற்றில், தேவைக்கு ஏற்ப தேர்ந்தெடுத்து பருக  வைத்து, அவை உடலில் முழுவதுமாக சேர்ந்து விட்ட உணர்வை அறிந்தவுடன், வியர்வை சிகிச்சை செய்து, உட்புறப் படிவங்களை நீராக உருக்கி, குடலுக்குக் கொண்டு வந்த பிறகு, வாந்தி அல்லது பேதி சிகிச்சை செய்தும், வஸ்தி எனும் எனிமா சிகிச்சை மூலமாகவும், மூக்கினுள் விடப்படும் நஸ்ய சிகிச்சையும், ரத்தக் குழாய்களைக் கீறி, கெட்டுப் போன ரத்தத்தை வெளியேற்றும் அட்டைப்பூச்சி வைத்திய முறையாலும், உடல் உட்புற சுத்தத்தை வரவழைத்து, உடல் உபாதைகளை
ஏற்படுத்திய உணவு முறைகளை மறுபடியும் தொடராமல், அன்றே  சமைத்த புதிய உணவுகளின் நிறம், தரம், சூடு குறையாத நிலையில் புசித்து, ஆரோக்கியத்தை மேம்படுத்திக் கொள்வதே சிறந்த வழி.

 (தொடரும்)

பேராசிரியர்  எஸ். சுவாமிநாதன்,
ஸ்ரீஜயேந்திர சரஸ்வதி ஆயுர்வேதக் கல்லூரி, 
நசரத்பேட்டை - 600 123 (பூந்தமல்லி அருகே)
செல் : 94444 41771

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/5/7/w600X390/rice.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/may/07/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-சூடான-புதிய-உணவு-ஆரோக்கிய-ரகசியம்-2915051.html
2909955 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வாத்தியம் பிரியர் - சி.ரகுபதி DIN Sunday, April 29, 2018 11:35 AM +0530 ஏ. ஆர்.ரகுமான் தான் சம்பாதிப்பதை எல்லாம் இசையிலேயே முதலீடு செய்கிறார். வீட்டுக்குப் பின்னால் உள்ள அவரது "பஞ்சதன்' ரெக்கார்டிங் தியேட்டரில் உலகத்தின் புதுப்புது மின்னனு இசைக் கருவிகளை வாங்கிக் குவித்திருக்கிறார்.
பலகோடி மதிப்புள்ள அந்தச் சாதனங்களை எல்லாம் வாசிக்கும் திறன் ரகுமானைத் தவிர நம்ம ஊர்களில் வேறு யாருக்கும் எளிதில் கைவசப்படாது.
அதே போன்று ரகுமான் ஒவ்வோர் ஆண்டும் தனது கீ-போர்டை புதிது புதிதாக மாற்றிக் கொண்டே இருப்பார்.

"கவிக்கோ' அப்துல் ரகுமான் சொன்னது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/29/w600X390/kadhir11.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/29/வாத்தியம்-பிரியர்-2909955.html
2909954 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சுடரும் புன்னகை! ஜனநேசன் DIN Sunday, April 29, 2018 11:34 AM +0530 பேப்பர்காரரை இன்னும் காணோமே? மணி ஏழரை ஆகப்போகிறது. மற்ற நாள்ன்னா வீட்டை பூட்டிவிட்டு போயிறலாம். அவரும் வரண்டாவில் பேப்பரை போட்டு விட்டு போயிருவாரு. அவரு கைமாற்றாக இரண்டாயிரம் ரூபாய் கேட்டாரு. "வீட்டு வாடகைக்கு கொடுக்கணும். ஒரு வாரத்தில் மகனுக பணம் அனுப்பினதும் கொண்டுவந்து தர்றேன் சாரு'ன்னாரு என்று முணுமுணுத்தவாறே சுவர்க்கடிகாரத்தையும், வீட்டு வாசலுக்கும் இவரது கண்கள் பந்தாடிக் கொண்டிருந்தன.
மனைவி குளித்து தயாராவதற்குள் பேப்பர்காரர் வீட்டிலேயே கொடுத்துட்டு வந்துறலாமே. அவருக்கும் வீட்டு வாடகைப் பிரச்னை தீரும். நமக்கும் மனசு அலை பாயாம ஓர்மையா வெளியூர் கிளம்பத் தோதாயிருக்கும் என்று பணத்தை எடுத்து பாக்கெட்டில் வைத்துக் கொண்டு, ""வெளியே போயிட்டு அஞ்சு நிமிஷத்தில் வந்துர்றேன், நீ தயாராயிரு'' என்று சொல்லி பதிலை எதிர்பார்க்காமல் இவர் கிளம்பினார்.
மனைவியிடம் விவரம் சொன்னால் எங்கே, எதுக்கு என்ற கேள்விகளோடல்லாமல், ""யாராவது வீடு தேடிப் போய் கடன் கொடுப்பாங்களா? அதுவும் பேப்பர் போடறவருக்கு'' என்று கிண்டலாக கேட்டு இவரை இந்த உலகத்தில் வாழத் தகுதியில்லாத அப்பாவிப் பிறவி போல "சுருக்'கென்று குத்தி வெடிச்சிரிப்பை உதிர்ப்பாள்.
மனைவியின் கேள்வியில், ஆதங்கத்தில் நியாயம் இருக்கும். இவரது செயல்பாடுகளில் எண்ணங்களில் வெளிப்படும் நோக்கங்களும் அர்த்தங்களும் தன் காரியார்த்தவாதிகளுக்கு கொஞ்சம் விநோதமாகத்தான் இருக்கும்.
இவர் வண்டியை எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பினார். இவருக்கே கூட உறுத்தலாக உணர்ந்தார். பேப்பர் போடறவரைத் தேடிப்போய்க் காசு கொடுக்கணுமா? இன்னிக்கு நாம வெளியூர் போயிட்டோம்ன்னா நாளைக்கு வந்து வாங்கிட்டுப் போயிடுறாரு. இது என்ன வீட்டு வாடகையை ஒரு நாள் தள்ளிக் கொடுத்தால் என்ன பெரிய விபரீதம் நடந்திடும். அவருக்கென்ன அவ்வளவு
முக்கியத்துவம்?
இவருக்குள் இப்படி அலை அலையாய் எண்ணங்கள் எழுந்து குமிழ்விட்டன. இந்த பேப்பர் போடறவரின் பெயரும் இவரது அப்பாவின் பெயரும் ஒன்றே. இவர் சின்ன வயதிலேயே தந்தையை இழந்தவர். இவரது அப்பாவின் பெயரை தனக்கு பிறந்த பெண் பிள்ளைகளுக்குச் சூட்டி அழகு பார்க்க முடியவில்லை. அதனால் இவர் அந்த பேப்பர்காரரை முழுப் பெயரைச் சொல்லித்தான் கூப்பிடுவார். அவரும் தன் பெயர் சொல்லி அழைப்பது குறித்து சலனப்பட்டுக் கொள்ளவில்லை.
ஆனால் இவருக்குத்தான் கொஞ்சம் உறுத்தலாக இருந்தது, தன்னைவிட ஐந்தாறு வயது மூத்தவரை பெயர் சொல்லி அழைக்கிறோம் என்று. ஒருநாள் இவரே அவரிடம் கேட்டுவிட்டார். 
""நான் உங்கள் பெயரைச் சொல்லி அழைப்பதில் வருத்தமில்லையே?''
""அப்படியெல்லாம் ஒன்றுமில்லை சார். நீங்களாவது என் பெயரைச் சொல்லிக் கூப்பிடுறீகளே. என்பேரு எனக்கே மறந்து போச்சு. நான் பள்ளி கூடத்தில் படிக்கையில வாத்தியாரு என் பெயரைச் சொல்லி கூப்பிட்டதோடு சரி. வேற யாரும் என் முழுப் பெயரைச் சொல்லிக் கூப்பிட்ட
தில்லை. என் மனைவி, மக்கள், சொந்த பந்தங்கள், முதலாளிகள் உட்பட என்னை யாரும் முழுப்பெயர் சொல்லிக் கேட்டதில்லை. எல்லாரும் சாமி, சாமின்னு கூப்பிட்டு என் பேரே எனக்கு மறந்து போச்சு. என் பேரப் பிள்ளைகளுக்குக் கூட தாத்தா பெயரில்லை. ஏதோ வாய்க்கு விளங்காம புதுசு புதுசா தினுசு தினுசா பேரு வைக்கிறாங்க. நீங்க வயசுல குறைஞ்சவரா இருந்தாலும் கவருமெண்ட் சர்வீசிலிருந்து ரிட்டயரானவரு. என்னை மாதிரி ஊர்க்காலியா திரியறவரில்லை நீங்க என் பெயரைச் சொல்லிக் கூப்பிடறதில எனக்கு வருத்தம் இல்லை என்று தலையைக் குனிந்து இடது கையால் பிடறியைத் தடவி நிமிர்ந்ததும் ஒரு புன்னகையை உதிர்த்து விரைவாகக் கிளம்பினார். வெயில்பட்டும் வறுமைபட்டும் கரும்பழுப்பாய் மின்னும் அவர் முகத்தில் கபடமில்லாத ஓர் ஒளி மிளிரும். அந்த சிரிப்புதான் அவருக்கு பெரும் கவசம். அவர் செய்யும் சிறு சிறு தவறுகளையும் மறக்கச் செய்யும்! வாழ்வின் அனுபவங்களிலிருந்து பூத்த அறிவார்ந்த சிரிப்பா, இல்லை தனக்கு விதிச்சது இதுதான் என்று வாழ்க்கையில் சுழலுக்கு ஒப்புக் கொடுத்த சிரிப்பா என்று புதிராக இருக்கும். சூழலை தன் வசப் படுத்தியிருந்தால் அவர் இன்று உயர்ந்த நிலையில் இருந்திருக்கக் கூடும்! 
அவர் கடந்து வந்த ஏற்ற தாழ்வுகளையும், ஏமாற்றங்களையும் மறந்து எப்படி அவரால் சிரிக்க முடிகிறது என்பது பெரிய ஆச்சரியம் தான். 

அவர் இந்த நகரத்திலேயே மிகப் பெரிய உணவகத்தை நடத்தி வந்தார். அவர் சமையல் நுட்பத்தில் பெரும் நிபுணர். அவர் என்ன பலகாரம் செய்தாலும், என்ன உணவு வகைகளைச் செய்தாலும் தனித்துவமான அபார ருசி இருக்கும். அப்படி ஒரு கை பாவம். அவரது நளபாகத்துக்காகவே உணவத்தில் கூட்டம் கூட்டமாக உணவகத்துக்கு உண்ண வருவார்கள். இந்த கைபக்குவத்தினை நம்பி வருபவர்களின் ருசி பாவத்துக்கு பங்கம் வந்திரக்கூடாது என்பதற்காகவே அவர் சமையல் கட்டில் இருந்து கொண்டு தனது அண்ணன் மகனை கல்லாவில் உட்கார வைத்தார். உணவுப்பாண்டங்கள் விற்றுத் தீர்கின்றன. கல்லாவில் பணம் இல்லை. பல சரக்கு கடையில் கடன் தொகை ஏறிக்கொண்டே போனது.
காலம் கடந்த ஞானம் வந்தென்ன பயன்? கடையை மூடநினைத்தார். சமையல் பொறுப்பை அவரே ஏற்றுக் கொள்வதாக இருந்தால் நல்ல கெüரவமான சம்பளம் கொடுத்து கடையை வாங்க ஒருத்தர் முன்வந்தார். கடன் தொலைந்தால் சரி என்று ஒப்புக்கொண்டார். தானே ராஜா தானே மந்திரி என்றிருந்தவருக்கு ஒத்துவரவில்லை. முதலாளிக்கும் அவருக்கும் கருத்து மோதல் கெüரவ யுத்தமாக வெடித்தது. முதலாளியும் ஒருத்தரை நம்பியே தொழில் பண்ணுவது ஆபத்தில் முடியும் என்று உணவகத்தின் ஒருபகுதியில் துரித உணவு வகைகளையும் தயாரிக்க புதிய சமையல்காரரைக் கொண்டு வந்தார். இம்முயற்சி நம்மவருக்குப் பிடிக்கவில்லை. உடல் நலம் பாதிப்பு என்று விலகுவதாக தெரிவித்தார்.
ருசி பாவம், புதுப்புது பலகாரம் என்று குனிந்து குனிந்து அடுப்படியில் வெந்தவர் உடல் கூனி நிறம் கறுத்து வெளியே வந்தார். கடன் இல்லை என்ற ஆறுதல் தவிர, வேறு இல்லை.
இவரது சமையல் கலையைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள கல்யாண சமையல் ஒப்பந்ததாரர்கள் போட்டி போட்டார்கள். யார் அதிகம் பணம் தருகிறார்கள் என்பதைவிட, யார் மதிக்கிறார்களோ அவர்களது குழுவில் சேர்ந்து சமைத்தார். சமையல் காரர்களோடு ஊர் ஊராய்த் திரிவது ஒத்துவரவில்லை. இருந்தாலும் இரு பையன்கள் ஒரு பெண் கல்யாணம் வரை தேசம்விட்டு தேசம் பறந்து சமைத்தார். அவருக்குச் சிரமம் கொடுக்காது குடும்பத்தைப் பாதுகாத்து வந்த மனைவி உடல் நலிந்து தனிமையில் துயரப்படுவதை உணரவும் சமையல் தொழிலுக்கு முற்றுப் புள்ளி வைத்தார். அவர் அடுப்படிக்கு போவது மனைவிக்காக மட்டுமே என்ற முடிவில் சந்தோசம் கண்டார்.
ஊருக்கே உணவளித்தாலும் அவருக்கு சொந்த வீடில்லை, வாடகை வீடுதான். பிள்ளைகள் பணத்தைக் கொண்டு வீட்டு வாடகை மற்றும் இருவருக்குமான உணவு, மருந்து தேவைகளுக்கு இழுபறியாக இருந்தது. அதிகாலையில் எழுந்து பழகியவருக்கு தூக்கம் வராமல் நடந்த ஒரு அதிகாலைப் பொழுதில் செய்தித்தாள் போடும் வேலை கிடைத்தது. அவருடைய பழைய ராலே சைக்கிளுக்கும் மறுவாழ்வு கிடைத்தது. இப்படியாகத்தான் அவர் இவர் வீட்டில் பேப்பர் போடும் போது நெருக்கமானார். "வாழ்ந்து கெட்டாலும் விழுந்து விடாமல் நம்பிக்கையோடு அலையறாரே மனுஷன்' என்று இவருக்கு அவர்மீது தனி மரியாதை உருவானது.

ஒரு சமயம் பத்து நாள்களாக அவரைப் பார்க்கவில்லை. ஆனால் பேப்பர் மட்டும் சரியாக வந்து கொண்டிருந்தது. பதினோராம் நாள் முகமெல்லாம் வெண்தாடி பூக்க வழுக்கை தலை ஒளிர வந்தார்.
""என்னங்க ரொம்பநாள் பார்க்க முடியலை உடம்புக்கு சரியில்லையா?'' என்று விசாரிக்கையில் நெகிழ்ந்த குரலில் சொன்னார்.
""அம்மா வண்டி ஏறிட்டாங்க'' இமைக்கும் பொழுதுக்கும் குறைவான நேரத்தில் ஒரு புன்னகையை உதிர்த்து தலையைக் குனிந்து நிமிர்ந்தார். இவருக்கு இதயக்குலையைச் சுண்டி இழுத்தது போல் இருந்தது.
""ஆமாம், அவளுக்கு முந்தி நான் செத்துட்டா இந்த பசங்கள்கிட்ட இழுபட்டுச் சாவாளேன்னு கவலைப்பட்டேன். எனக்கு முந்தி புண்ணியவதி பிராணனை விட்டு என் கவலையைக் குறைச்சிட்டா.. இந்த மூணு மாசம் அவளுக்கு எல்லாம் நான்தான். நாற்பது வருஷம் என்னைக் கலங்காம காத்தவளுக்கு என்னால முடிஞ்ச பணிவிடை செஞ்சேன்'' என்று இறுகிய குரலிலும் பிசிறில்லாமல் பேசி பளிச்சென ஒரு சிரிப்பு சிரித்தார்.
அவரின் இந்த உருக்கமான குரலும், "பளிச்' சிரிப்பும் இவரை இம்சித்தது எனினும் அவர் மீதான மரியாதை கூடியது.
இவருக்கு இரண்டு பெண் பிள்ளைகள் நல்ல இடங்களில் கட்டிக் கொடுக்கப்பட்டு அவர்கள் நல்ல உத்தியோகம், சொந்த வீடுன்னு குறைவில்லாமதான இருக்காங்க. இவரையும் மனைவியையும் அவர்களோடு வந்து இருக்கச் சொல்கிறார்கள். சின்னமகள் வீட்டில் இருப்பதா? பெரிய மகள் வீட்டில் இருப்பதா? என்ற தடுமாற்றம் ஒரு புறம். இருந்தாலும் சம்பந்தகாரர் வீட்டில் எப்படி நிரந்தரமாய்த் தங்குவது? வசதி வாய்ப்பா இல்லை? இருவருக்கும் ஓய்வூதியம் இருக்கிறது, சொந்த வீடு, நட்புடன் உறவாட நண்பர்கள் இவர்களை எல்லாரையும் விட பணியாற்ற, சிந்தனை பரிமாற பழைய சங்க நண்பர்கள்! இயன்றவரை உதவி நாடி வந்தவருக்கு உதவும் வாய்ப்பு இவற்றை எல்லாம் உதறி தன் பிள்ளை தன் பெண்டு என்று இருக்க முடியுமா? ஆனாலும் தன்னை விட தனது மனைவியின் உதவியும், ஒத்தாசையுமே பிள்ளைகளுக்குத் தேவைப்படுவதை பல சந்தர்ப்பங்களில் உணர்ந்திருக்கிறார். அப்பொழுதெல்லாம் தனது மனைவிக்கு முன்னரே தன் வாழ்க்கை முடிந்துவிட வேண்டும். அதுதான் தனக்கும் தனது மனைவிக்கும் நல்லதென்று நினைத்துக் கொள்வார்.
இந்த பேப்பர் சாமியின் கூற்று அவரை புரட்டிப் போட்டுவிட்டது. அவர் வசதி, வாய்ப்பு இல்லாத நிலையிலும் மனைவிக்கு எந்தச் சிரமமில்லாத வாழ்வின் இறுதிப்பகுதி அமைய வேண்டும் என்று நினைத்தவாறே பூர்த்தி செய்த பெருந்தன்மை எங்கே? நாம் எங்கே? என்று இவர் தனக்குள்ளே மனம் வருந்தினார். ஆனாலும் பேப்பர்க்கார சாமி மீது இவருக்கு மரியாதை இன்னும் கூடியது. தான் பலருக்கு ஆசிரியராக இருந்தாலும் இவர் நமக்கு ஆசிரியர் என்று மனதுக்குள் வரித்துக் கொண்டார்.
பேப்பர் சாமி இப்படி மனதளவில் உயர்ந்து நின்றதால்தான் கடன் கொடுக்கத் தேடிப் போய்க் கொண்டிருக்கிறார். பேப்பர் சாமி அடித்தட்டு மக்கள் நெருக்கமாக வாழும் பகுதியில் ஓர் ஓட்டுவீட்டில் குடியிருந்தார். வண்டியை ரோட்டில் நிறுத்திவிட்டு சந்துக்குள் நடந்து போனார்.

வீட்டின் முன் கூட்டமாக ஆள்கள் நின்றிருந்தனர். அசாதாரணமான அமைதியிடையே கிசுகிசுத்த குரல்கள் வீட்டின் முன் இவரது சைக்கிளில் பேப்பர் பை தொங்கியது. பை நிறைய செய்திதாள்கள். சைக்கிள் கேரியரிலும் செய்தித் தாள்கள் இருந்தன.
இவர் பக்கத்து வீட்டுக்காரரிடம் விசாரித்தார். 
""மணி எட்டாகப் போகுது சைக்கிள்ள பேப்பரை வச்சிட்டு சாமி வீட்டுக்குள்ளே என்ன செய்யிறாருன்னு எட்டிப்பார்த்தேன். அவரே டீ போட்டு பாதி டீ யை குடித்தபடி கீழே கிடந்தார். சாமி சாமின்னு எழுப்பினேன். குரல் இல்லை. அசையாமல் கிடந்தார். உயிரில்லை. இப்போது தான் எல்லாருக்கும் தகவல் சொல்லிக்கிட்டிருக்கோம்''
வீட்டில் பேப்பர் சாமியின் தலைமாட்டில் பூ போட்ட போட்டோவில் அவரது மனைவி முறுவலித்தபடி இருந்தார். போட்டோவிற்கு கீழே பக்கத்து வீட்டம்மாள் விளக்கேற்றி இருந்தார். அதன் சுடரில் பேப்பர்சாமி என்ற ராஜகோபாலின் புன்னகை ஒளிர்ந்து அலைந்தது! 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/29/w600X390/kadhir9.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/29/சுடரும்-புன்னகை-2909954.html
2909953 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: தலை கனம்: கேட்டல், பார்த்தல், முகர்தல்! பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன் DIN Sunday, April 29, 2018 11:32 AM +0530 வயது 65. இருபது வருடங்களாக தலை கனத்தால் சிரமப்படுகிறேன். தலை எப்போதும் பாரமாகவே இருக்கிறது. தலையை வலப்புறம் திருப்பினால் தண்ணீர் அசைவது போன்ற சத்தம் வருகிறது. பார்க்காத சிகிச்சை இல்லை. இதை எப்படிக் குணப்படுத்துவது ?

-ஜெயகுமார், சாக்கோட்டை, கும்பகோணம். 

மூவகை தோஷங்களாகிய வாத பித்தம் கபம், உடலெங்கும் பரவியிருந்தாலும், நிலம் மற்றும் நீரினுடைய ஆதிக்க முடைய கபம் எனும் தோஷமானது தன் குணங்களாகிய நெய்ப்பு, குளிர்ச்சி, கனம், மந்தம், வழுவழுப்பு, கொழ கொழப்பு, நிலைப்பு ஆகியவற்றை, இந்த இரு மகாபூதங்களின் வரவால் வலுப் பெற்று, தன் இருப்பிடமாகிய மார்பு முதல் உச்சந் தலை வரை ஆட்கொள்கிறது. இதில் வியப்பான விஷயமென்னவென்றால், கனத்திற்கு அடித்தளம் அமைத்துத் தரும் கபம் - மனித உடலில் மேல்பாகத்திலும், லேசான தன்மையுடைய வாயுவானது, உடலில் கீழ்ப்பகுதியில் ஆதிக்கம் செலுத்துவது தான்! 

மேற்குறிப்பிட்ட குணங்களுக்கு நேர் எதிரான குணங்களை உணவாகவும், மருந்தாகவும், செயலாகவும் செய்ய நேர்ந்தால், தலைக் கனம் குறைவதற்கான வாய்ப்புகள் பிரகாசமாகின்றன. அந்த வகையில் - உணவில் இனிப்பு, புளிப்பு, உப்புச் சுவை குறைவாகவும், காரம் - கசப்பு - துவர்ப்புச் சுவை அதிகமாகவும் சேர்க்க வேண்டிய நிலையில் நீங்கள் இருக்கிறீர்கள். வாரணாதி கஷாயம் - குக்குலுதிக்க கஷாயம் - தசமூலகடுத்ரயம் கஷாயம்- திரிகடு சூரணம் - அக்னி குமாரரஸம் குளிகை - கற்பூராதி சூரணம் - ராஸனாதி சூரணம் - வாஸாரிஷ்டம்- தசமூலாரிஷ்டம்- அகஸ்திய ரசாயனம் போன்ற சில மருந்துகள் - தங்களுக்கு நல்ல பலனைத் தரக் கூடும். அதற்கு மருத்துவரின் ஆலோசனை தேவை. ஆறிய வெந்நீரை தலைக்குவிட்டுக் கொள்வது, குளிரூட்டப்பட்ட அறையில் படுக்காதிருப்பது, தலைமுடியை அடர்த்தியாக இல்லாமல், கிராப்பு வெட்டிக் கொள்வது ஆகியவற்றை நீங்கள் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். 

கண் நரம்புகளின் செயல் திறன் குன்றுவதாலும், கழுத்து நரம்புகளில் ஏற்படும் நரம்புப் பிடிப்பாலும், மூளையிலுள்ள நுண்ணிய நரம்பு மண்டலங்களில் ஏற்படும் நீர்க் கோர்வையினாலும் தலைப்பகுதியில் ஏற்படும் நீர் அழுத்தத்தினாலும் தலை கனக்கக் கூடும். அதுபோன்ற நிலைகளில் மூக்கினுள் விடப்படும் மூலிகைப் புகை , நெற்றியில் மூலிகைப் பற்றிடுதல் , காதினுள் வெது வெதுப்பாக மூலிகைத் தைலங்களை விடுதல், வாயில் நல்லெண்ணெய் விட்டுக் குலுக்கித் துப்புதல் போன்றவை நரம்பு மண்டலத்தை வலுப்படுத்த உதவிடும் சிகிச்சை முறைகளாகும்.

மனதில் எழும் எண்ணக் குமுறல்களாலும், அடக்க முடியாத சினத்தாலும், பயத்தாலும், காமக் குரோதத்தினாலும் சிலருக்கு தலைபாரம் ஏற்படுகிறது. மனதை அமைதியுறச் செய்யும் மூலிகை நெய் மருந்துகளை அருந்துதல், மனதை வலுப்படுத்த உதவிடும் குளிகைகள் அவர்களுக்குத் தேவைப்படலாம்.

ஐம்புலன்களின் இருப்பிடமாகிய தலையை, மர்மஸ்தானம் அதாவது உடல் உறுப்புகளில் ஒரு முக்கிய அங்கமாக ஆயுர்வேதம் எடுத்துரைக்கிறது. அதிகமான சத்தம் அல்லது சத்தத்தை கேட்காமலேயே இருத்தல், கேட்கக் கூடாத வகையில் சொற்களைக் கேட்டல் ஆகியவற்றால் செவிப்புலன் வழியாக ஏற்படும் பாதிப்புகள் பல மூளையை பாதிப்புறச் செய்து, தலை பாரமாக ஆவதற்குக் காரணமாகலாம். அது போலவே அதிக ஒளியைப் பார்க்க நேர்வதும், எந்த ஒரு பொருளையும் பார்க்காமலேயே இருப்பதும், பார்க்கக் கூடாத பொருட்களை அடிக்கடி பார்க்க நேர்வதும் கண்கள் வழியாக, மூளை பாதிக்கப்பட்டு கனக்கலாம். துர்நாற்றத்தை அடிக்கடி முகர வேண்டிய நிலையும், அதிக அளவில் வாசனாதி திரவியங்களை முகர்வதும் நாசிகையினால் மூளை பாதிக்கப்பட்டும் பாரமாகலாம். இவை அனைத்தும் தவிர்க்கப்பட வேண்டியவை. மூளையின் அருகே இப்புலன்கள் அமைந்திருப்பதால் இதில் கவனம் தேவை என்று ஆயுர்வேதம் வலியுறுத்துகிறது. 

தலைப்பகுதிக்கு மட்டுமே சிகிச்சை செய்து மாற்றிவிடக் கூடிய நிலை தங்களுக்கு இல்லாமல் போவதற்கான வாய்ப்புகளுமுண்டு. பலகாலமாக இந்த உபாதை இருப்பதால், குடல் சுத்தி முறைகள் செய்வதும், ஆசனவாய் வழியாக வஸ்தி செய்யும் சிகிச்சையினாலும், உட்புற குழாய்களில் உள்ள அடைப்புகள் நீக்கப்பட்டு, அதன் பிறகு, தலைப் பகுதிக்கான சிகிச்சை முறைகளால், நிவாரணம் எளிதில் கிடைக்கக் கூடும். நெற்றிப் பரப்பில் விடப்படும் மூலிகைத் தைலங்களால், தலை கனம் குறைய வாய்ப்பிருக்கிறது.

இப நஇஅச தஉடஞதப இல் எந்தப் பிரச்சனையுமில்லை என்று மருத்துவர்கள் கூறியுள்ளதாக கடிதத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளீர்கள். அதனால் சிந்தனையானது மேலும் கூர்மையாகிறது. அப்பட்டமான காரணம் விளங்காததால் மேற்குறிப்பிட்ட சிகிச்சை முறைகளில் பலதும் செய்ய வேண்டிய நிர்பந்தமிருக்கிறது. 

யோகப்பயிற்சி, பிரணாயாமம் ஆகியவை உதவிடக் கூடும். 

(தொடரும்)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/29/w600X390/kadhir8.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/29/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-தலை-கனம்-கேட்டல்-பார்த்தல்-முகர்தல்-2909953.html
2909952 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் DIN DIN Sunday, April 29, 2018 11:31 AM +0530 மலையாளத்தில் பல்வேறு படங்களை இயக்கியதுடன் நடிகராகவும் இருப்பவர் சீனிவாசன். இவரது தம்பி தயன் சீனிவாசன், தான் இயக்கும் புதிய படத்தில் நடிக்க நயன்தாராவிடம் கதை சொல்ல முடிவு செய்து அவரைத் தொடர்பு கொண்டார். செல்போனில் அவரை தொடர்புகொண்டபோது கதை கேட்க சம்மதித்த நயன்தாரா, ""உங்கள் கதையை போனிலேயே 30 நிமிடத்துக்குள் சொல்லுங்கள். பிடித்திருந்தால் நடிக்கிறேன் இல்லாவிட்டால் என் மீது கோபப்படாதீர்கள்'' என்றார். 

இதையடுத்து கதை சொல்ல ஆரம்பித்தார். அடுத்த 10வது நிமிடத்திலேயே நயன்தாராவுக்கு கதை பிடித்துவிட, நடிக்க சம்மதித்துவிட்டார். ஆனாலும் அடுத்தடுத்த காட்சிகளையும் கேளுங்கள் என்று கூறிய இயக்குநர் கதையைத் தொடர்ந்தார். அதைக்கேட்டு நயன்தாரா கலகலவென சிரித்தபடியே இருந்தார். அவரது சிரிப்புக்குக் காரணம் இயக்குநர் தயன் கூறிய கதை நகைச்சுவை பின்னணியில் அமைந்ததாம்.

------------------------------

கபாலி' படத்தைத் தொடர்ந்து ரஜினி - பா. ரஞ்சித் கூட்டணியில் உருவாகியுள்ள படம் "காலா'. சமுத்திரக்கனி, ஹூமா குரேசி உள்ளிட்ட பலர் நடித்துள்ள இப்படம் மும்பை வாழ் தமிழர் ஒருவரின் வாழ்க்கைத் தழுவலாக உருவாகி வருகிறது. வுண்டர் பார் ஃபிலிம்ஸ் நிறுவனத்தின் சார்பாக தனுஷ் தயாரித்துள்ள இப்படத்துக்கு சந்தோஷ் நாராயணன் இசையமைத்துள்ளார். இப்படத்தின் படப்பிடிப்பு மும்பை மற்றும் சென்னையில் நடத்தப்பட்டுள்ளது. இறுதிக் கட்டப் பணிகள் முடிவடைந்த நிலையில், இப்படம் கடந்த ஏப்ரல் 27-ஆம் தேதி வெளியாவதாக இருந்தது. தயாரிப்பாளர்களின் வேலை நிறுத்தம் மற்றும் திரையரங்க உரிமையாளர்களின் போராட்டம் ஆகிய காரணங்களால் திட்டமிட்டவாறு படத்தை வெளியிட முடியவில்லை. சுமார் 40 படங்கள் வரை வெளியீட்டுக்குத் தயாராகவுள்ள நிலையில், "காலா'வை எப்போது வெளியிடுவது என்பது குறித்து ஆலோசிக்கப்பட்டு வந்தது. அதன்படி ஜூன் மாதம் 7-ஆம் தேதி "காலா' உலகம் முழுவதும் வெளியாகிறது.

------------------------------

அஜித் - சிவா கூட்டணியில் 4ஆவது முறையாக உருவாக இருக்கும் படம் "விசுவாசம்'. "விவேகம்' படத்தைத் தயாரித்த சத்யஜோதி ஃபிலிம்ஸ் இப்படத்தையும் தயாரிக்கிறது. 

அஜித் ஜோடியாக நயன்தாரா நடிக்கிறார். தம்பி ராமையா, ரோபோ சங்கர், போஸ் வெங்கட், யோகிபாபு உள்ளிட்டோர் பிரதான கதாபாத்திரங்களில் நடிக்கின்றனர். முதன் முறையாக அஜித் படத்துக்கு இசையமைக்கவுள்ளார் டி.இமான். இப்படத்தின் படப்பிடிப்பு கடந்த மார்ச் 23 ஆம் தேதி முதல் ஹைதராபாத்தில் தொடங்கும் எனக் கூறப்பட்டது. ஆனால் வருகிற மே மாதம் 4 ஆம் தேதி முதல் இதன் முதற்கட்டப் படப்பிடிப்பு தொடங்குகிறது. மே 1 ஆம் தேதி அஜித்தின் பிறந்த நாள் என்பதால், அதைக் கொண்டாடிய பிறகு படப்பிடிப்பை வைத்துக் கொள்ள படக்குழுவினர் திட்டமிட்டுள்ளனர். இதற்காக ஹைதராபாத்தில் உள்ள ராமோஜிராவ் ஃபிலிம் சிட்டியில் பிரத்யேக அரங்குகள் வடிவமைக்கப்பட்டு வருகின்றன. இந்தப் படம் பற்றிய அறிவிப்பு வெளியாகும்போது, இந்த ஆண்டு தீபாவளிக்கு வெளியாகும் என அறிவிக்கப்பட்டிருந்தது. ஆனால், தாமதமாகப் படப்பிடிப்பு தொடங்குவதால், தீபாவளிக்கு வெளியாவது சந்தேகம் எனத் தெரிகிறது. 

------------------------------


வித்யா பாலன் நடிப்பில் கடந்த ஆண்டு நவம்பர் மாதம் ஹிந்தியில் வெளியான படம் "துமாரி சுலு'. சுலோச்சனா என்ற குடும்பத் தலைவியான வித்யா பாலன், எஃப்.எம். ரேடியோவில் ரேடியோ ஜாக்கியாகிறார். அவரது தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் அவர் கடக்கும் சவால்களைச் சொல்வதாக இப்படத்தின் திரைக்கதை அமைக்கப்பட்டிருந்தது. இப்படத்துக்கு விமர்சன ரீதியாகவும், வசூல் ரீதியாகவும் நல்ல வரவேற்பு கிடைத்தது. இதையடுத்து இப்படத்தின் ரீமேக் உரிமைகளைப் பெற பல மொழி தயாரிப்பு நிறுவனங்கள் போட்டியிட்டன. அந்த வரிசையில் தமிழிலும் இப்படம் ரீமேக் ஆகிறது. ராதாமோகன் இப்படத்தை இயக்குகிறார். 

வித்யாபாலன் நடித்த கதாபாத்திரத்தில் ஜோதிகா நடிக்கிறார். "மொழி' வெற்றிப் படத்துக்குப் பிறகு, ராதாமோகன் - ஜோதிகா கூட்டணி இப்படத்தின் மூலம் மீண்டும் இணைந்துள்ளது. இப்படத்துக்கு "காற்றின் மொழி' என்று பெயரிடப்பட்டுள்ளது. ஜோதிகாவுடன் இணைந்து விதார்த் முக்கிய கதாபாத்திரம் ஏற்கிறார். முதல் கட்டப் படப்பிடிப்பு ஜூன் மாதம் தொடங்க உள்ளது. படத்தின் ஒளிப்பதிவாளராக மகேஷ் முத்துச்சாமி, எடிட்டராக கே.எல்.பிரவீன் ஒப்பந்தமாகியுள்ளனர். 

------------------------------


"வடகறி', "யட்சன்', "யாக்கை', "இதற்கு தானே ஆசைப்பட்டாய் பாலகுமாரா' உள்ளிட்ட படங்களில் நடித்தவர் சுவாதி.  கவர்ச்சி வேடங்களுக்கு மறுப்பு சொல்லும் சுவாதி நடிப்புக்கு முக்கியத்துவம் உள்ள படங்களை மட்டுமே தேர்வு செய்து நடித்து வந்தார். பிரபல ஹீரோயின்கள் படுகவர்ச்சி வேடங்களில் நடிக்கும்போது, கமர்ஷியல் நோக்கில் உருவாக்கும் படங்களில் கவர்ச்சியாக நடிக்க மறுத்த சுவாதியை பலரும் ஒப்பந்தம் செய்ய தயங்கினர். 

இதனால் இந்த ஆண்டில் இதுவரை ஒருபடம் கூட அவரது கைவசம் இல்லை. இதையடுத்து கிளாமர் வேடங்களிலும் நடிக்க முடிவு செய்தார். ஆனால் இயக்குநர்கள் யாரும் அவருக்கு கிளாமர் வேடத்தில் நடிக்க வாய்ப்பு தரவில்லை. இந்நிலையில் சமீபத்தில் சுவாதியின் 30 ஆவது பிறந்ததினம் வந்தது. வழக்கமாக பிறந்தநாள் கொண்டாட்டங்களில் ஈடுபடாமல் ஒதுங்கி இருந்த சுவாதி தற்போது ஸ்பெஷல் பார்ட்டி ஒன்றை நடத்தினார். ஹைதராபாத்தில் நடந்த இந்த பார்ட்டியில் டோலிவுட் நடிகர்கள் நவீன் சந்திரா, நிகில் சுதீர் மற்றும் ஒன்றிரண்டு தோழி நடிகைகள் கலந்து கொண்டனர். திடீரென்று சுவாதி பிறந்தநாள் பார்ட்டி நடத்தியதற்கு காரணம், புதிய பட வாய்ப்புகளை கவர்வதற்காகத்தான் என்று கூறப்படுகிறது.  

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/29/w600X390/kadhir7.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/29/திரைக்-கதிர்-2909952.html
2909951 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Sunday, April 29, 2018 11:29 AM +0530 கண்டது

(நாமக்கல் - அழகுநகர் நூலகத்தில் கண்ட வாசகம்)

நீ என்னைத் தேடி வா தினம்தோறும்.
உன்னை உலகம் தேடி வர வைக்கிறேன் நான்.

யூ. பைஸ் அஹமத், நாமக்கல்.


(திருச்சி அரசு மருத்துவமனை சாலையில் ஒரு மினி பேருந்து செல்லும் ஊரின் பெயர்)

எட்டரை

ந.ரகுநாதன், ரிஷியூர்.


தென்காசியில் ஆட்டோ ஒன்றின் பின்புறம்)

வாழ்க்கை என்பது முள்ளில் மலர் போல...
முள்ளைப் பார்த்து பயந்து விடாதே!
மலரைப் பார்த்து மயங்கிவிடாதே!

கு.அருணாசலம், தென்காசி.


கேட்டது

(கும்பகோணம் பேருந்து நிலையம் அருகே பாட்டியும், பேரனும்)

""தம்பி, அந்தப் பொண்ணு அழகா லட்சணமா இருக்குடா... பாவம் காது கேட்காது போல. செவிட்டு மிஷின் போட்டு இருக்காளேடா''
""அது செவிட்டு மிஷின் இல்ல பாட்டி... செல்போன்ல பேசுற ஒயரு''

க.கலா, காகிதப்பட்டறை.


(சென்னை செம்பாக்கத்தில் ஓர் உணவகத்தில்)

""ஏம்ப்பா சர்வர்... பூரி கொண்டு வரச் சொன்னால் பத்து நிமிஷம் கழிச்சு கொண்டு வர்றே... ஏன்?''
""ஆர்டர் தந்தா புதுசா சுட்டு சூடா தருவோம் சார்...''
""நாளைக்கு நான் சாப்பிட வருவேன். ஒரு கப் தயிர் வேணும். இப்பவே போய் புரை ஊத்தி வச்சிடு''

ஆர்.யோகமித்ரா, சென்னை-73.


மைக்ரோ கதை

கடலில் விளையாடிக் கொண்டிருந்த சிறுவனின் செருப்பு காணாமல் போய்விட்டது. அவன் கோபத்துடன் கடற்கரை மணலில் எழுதினான்: "இந்தக் கடல் மாபெரும் திருடன்'
கடலில் மீன் பிடிக்கச் சென்ற மீனவர் நிறைய மீன்களைப் பிடித்துவிட்டு கரையேறி, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் கடற்கரை மணலில் எழுதினார்: "கடல் மாபெரும் வள்ளல்'
கடலில் குளித்துக் கொண்டு இருந்த சிறுவனை கடல் அலை அடித்துக் கொண்டு போய்விட்டது. அந்தச் சிறுவன் இறந்து போனான். அவனுடைய தாய் அழுது கொண்டே கடற்கரை மணலில் இப்படி எழுதினாள்: "இந்தக் கடல் மோசமான கொலையாளி'
ஒரு பெரிய அலை வந்தது. அவர்கள் எழுதிய எல்லாவற்றையும் ஒரு நொடியில் அழித்துவிட்டுச் சென்றது.

ஜோ.ஜெயக்குமார், நாட்டரசன்கோட்டை.


யோசிக்கிறாங்கப்பா!


வெளியே சொல்ல முடியாத பிரச்னை...
வெளியே சொல்ல முடியாததாலும் பிரச்னை.

இரா.சிவானந்தம், கோவில்பட்டி.


அப்படீங்களா!

இந்தியாவின் முதல் பயணிகள் ரயில் 1853 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 16 ஆம் தேதி ஓடத் தொடங்கியது. மும்பையின் சத்ரபதி சிவாஜி ரயில் நிலையத்திலிருந்து பிற்பகல் 3.30 மணிக்கு புறப்பட்ட அந்த ரயில் கிளம்பும்போது 21 குண்டுகள் முழங்கின. 400 பேர் முதன்முதலில் அந்த ரயிலில் பயணம் செய்தனர். எல்லாரும் அந்த ரயில் பயணத் தொடக்க விழாவில் பங்கேற்க வந்தவர்கள். 14 ரயில் பெட்டிகள் அந்த ரயிலில் இணைக்கப்பட்டிருந்தன. மும்பையிலிருந்து தானே வரை சென்றது அந்த முதல் ரயில்.

என்.ஜே., சென்னை-69


எஸ்.எம்.எஸ்.

உழைப்பு என்பது அவுட்கோயிங் கால் என்றால், செழிப்பு என்பது இன்கம்மிங் கால் ஆகும். சுறுசுறுப்பு என்பது மிஸ்ட் கால் என்றால், சோம்பேறித்தனம் என்பது ராங் கால் ஆகும். 

எம்.ரவீந்திரன், திருமருகல்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/29/w600X390/kadhir6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/29/பேல்பூரி-2909951.html
2909949 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி...  சிரி...  DIN DIN Sunday, April 29, 2018 11:19 AM +0530 ""கடவுள் கிட்ட என்ன வேண்டிக்கிட்ட?''
""ஏழு பிறவியிலும் நீங்கதான் கணவனா வரணும்ன்னு வேண்டிக்கிட்டேன். அது சரி நீங்க என்ன வேண்டிக்கிட்டீங்க?''
""இது ஏழாவது பிறவியா இருக்கணும்ன்னு வேண்டிக்கிட்டேன்''

சி.பன்னீர்செல்வம், செங்கல்பட்டு.

 


""டிபன் சாப்பிடுன்னு வாய் கிழிய கத்துறேனே... காதுல வாங்குறாயாடா?''
""காதுல எல்லாம் வாங்க மாட்டேன். கையிலே கொடு அம்மா''

தீ.அசோகன், சென்னை-19.

 

""நாங்க ஜனத்தொகை கணக்கெடுக்கிறோம். பேர் சொல்லுங்க''
""அப்பா தனகோடி, தம்பி புண்ணியகோடி, நான் ருத்ரகோடி''
""இங்கேயே மூணு கோடி பேர் இருக்கீங்களே''

மு.நடராஜன், வளையாம்பட்டு.

 

""நான் நேத்து மறந்தவாக்கிலே லுங்கி கட்டிட்டு ஆபிசுக்குப் போயிட்டேன்''
""மேனேஜர் ஒண்ணும் சொல்லலையா?''
""நல்ல காலம் ... நான் போனது பக்கத்து ஆபிசுக்கு''

வி.பார்த்தசாரதி, சென்னை-5.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/29/w600X390/kadhir5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/29/சிரி--சிரி-2909949.html
2909948 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் அஞ்சல், பெட்டி! நெ. இராமன். DIN Sunday, April 29, 2018 11:13 AM +0530 இந்தியாவில் முதல் தூண் அஞ்சல்பெட்டி இலண்டனிலிருந்து 1855} இல் உதக மண்டலத்திற்கு வந்தது. 1913 - 14 வாக்கில் நம் நாட்டில் 49131 தபால் 
பெட்டிகள் இருந்தன.

உலகிலேயே அதிகப்படியான தபால் பெட்டிகள் இந்தியாவில்தான் உ ண்டு.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/29/w600X390/kadhir4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/29/அஞ்சல்-பெட்டி-2909948.html
2909947 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மனிதனும்... மனிதமும்! காரை ஆடலரசன் DIN Sunday, April 29, 2018 11:10 AM +0530 பச்சையப்பனிடம் பேசிவிட்டு திரும்பிய கணத்திலிருந்து மனதில் பாரம், நடையில் துவளல்.
எனக்கு வயது 62. அரசாங்க உத்தியோகத்திலிருந்து ஓய்வு. எனது ஊர் கடற்கரையை ஒட்டிய இடம். எனது வீட்டிற்கும் கடலுக்கும் துல்லியமாக 3 கி.மீ. எனக்கு எந்தவித நோய், தொந்தி, தொப்பை எதுவும் கிடையாது. பெற்ற பெண் பிள்ளைகளுக்குத் திருமணம் முடித்து விட்டு ஓய்வூதியத்தில் நிம்மதியான வாழ்க்கை.
நான் தினம் காலை 4.45 க்கு எழுந்து முகச்சவரம் செய்து, பல் துலக்கி, கழிப்பறை இயற்கை உபாதை வேலையை முடித்து விட்டு சரியாய் 5.20 மணிக்கு பொல பொலவென்று விடியும் பொழுதில் என் தெரு திருப்பத்தில் இருக்கும் சாலையில் கிழக்குப் பக்கம் திரும்பி நடைப்பயிற்சியைத் தொடங்கினால்.....ஒரே நேர் கடற்கரை. அரை கிலோ மீட்டரில் ஊரைத் தாண்டியதுமே.... இந்த சாலை அனாமத்து. வாய்க்காலை ஒட்டி விவசாய நிலங்களின் நடுவே நெடு நெடுவென்று ஓடி கடலுக்கு முன் உள்ள நூறடி சாலையில் முடியும். இதன் வடக்குப் பக்கத்தில் கடற்கரைக்கு முன் அரை கிலோ மீட்டரில் 200 வீடுகள் அடங்கிய சுனாமி குடியிருப்புகள். கடலை ஒட்டிய கடற்கரை மேட்டில் குப்பம், குடிசை வீடுகள். அடுத்து உடன் கடல். அதன் ஓ.....இரைச்சல். திடும் திடுமென்று அலைகள் விழும் சத்தம், ரீங்காரம். நான் தினமும் கடலைத் தொட்டுவிட்டுத்தான் திரும்புவேன். 3ம் 3ம் ஆறு கிலோ மீட்டரை நான் நடந்து முடிக்க....சரியாய் ஒரு மணி நேரம். அந்த வேகத்தில்தான் என் நடை இருக்கும். சமானியர்கள் எனக்கு இணையாக நடப்பது சற்று சிரமம். 
ஓய்வு பெறும்வரை என் நடைப்பழக்கம் என் வீட்டிலிருந்து சிறிது தொலைவில் மேற்கிலிருக்கும் தேசிய நெடுஞ்சாலையில் இருந்தது. காலை நேரத்திலேயே அதில் அதிக வாகனப் போக்குவரத்து, இரண்டு மூன்று விபத்துகள் வேறு ஏற்பட்டு விட்டதால் என் மனைவி....""இனி நீங்க அந்தப் பக்கம் போக வேணாம். இந்தப் பக்கம் போங்க,'' } என்று திசை மாற்றி விட்டாள்.
இதுவும் எனக்குப் பழக்கப்பட்ட, அறிமுகம் உள்ள சாலைதான். என்றாலும்.....நடைப்பழக்கத்திற்கு வந்த பிறகுதான் இதன் வனப்பும் அழகும்......சுத்தமான காற்றும். அட அட... இத்தனை காலமாக இதை இழந்திருந்தோமே..! என்று வருத்தம் வந்தது. விவசாயக் காலங்களில் வாய்க்காலில் தண்ணீர் ஓடும். நண்டு, நத்தை, பாம்புகள் என்று தண்ணீர் ஜீவராசிகள் மட்டுமின்றி அதில் வாழும் செடி கொடிகளும் நிறைந்திருக்கும். வயல்கள் தண்ணீர் பாய்ந்திருக்கும், அடுத்து ஏர் உழுவார்கள், அடுத்து நெல் இறைப்பு, விதைத்தெளி, பறிப்பு, நடவு.....பச்சைப் பசேல், அறுவடை. அருமை. மார்கழி, தை மாத பனி, குளிர், கொக்கு மடையான்கள் படை... எல்லாம் அற்புதம். 
கோடைக்காலத்தில் எல்லாம் பொட்டல்வெளி. வாய்க்கால் கரை, வயல் வரப்புகளில் இருக்கும் மரங்களின் உதவியால் காலையில் அருமையான குளிர் காற்று எந்தவித அப்பழுக்கில்லாமல் வீசும்.
இந்த சாலை வெறும் வாய்க்கால் கரையாகத்
தானிருந்தது. சுனாமிக்குப் பின் பட்டினச்சேரி மக்கள் போக்குவரத்திற்காக தார் சாலையாக உருமாற்றம் பெற்று விட்டது. விவசாயம் உள்ளவர்கள் வண்டி, வாகனப் போக்குவரத்திற்கும் வசதியாகப் போய் விட்டது.
5.20 வீட்டை விட்டு கிளம்பும் நான் 6.10க்குக் கடற்கரையைத் தொடும்போது பொழுது சுத்தமாக விடிந்திருக்கும். அந்த வேளையில் கடலின் மேற்பரப்பில் சிற்றெறும்பு, கட்டெறும்புகளாக கட்டு மரங்கள், படகுகள் ஊறும். 
கரையில்....தொழில் முடித்து வரும் படகு, கட்டுமரங்களை டிராக்டர் கொண்டு இழுத்து கரைக்குக் கொண்டு வருவார்கள். அதிலிருந்து பிடிபட்ட மீன்களை இறக்கி தரையில் கொட்டி, சுத்தம் செய்து, ஏலம் விடுவார்கள். மீனவப் பெண்கள் அவற்றை ஏலம் எடுத்து தலைச்சுமையாக ஊருக்குள் எடுத்து வந்து..... ""நண்டு... ரால்... மீனோவ்...'' என்று விற்றுப் போவார்கள்.
தினம் காலை கடற்கரை என்பது பட்டினச்சேரி மக்களுக்கு அங்காடி, துள்ளலான தொடக்க நாள்.
வீட்டில் விருந்தாளிகள் வந்தாலும், வெளிநாடுகளிலிருந்து பேரப்பிள்ளை, மகன்கள் குடும்பங்கள் வந்து தங்கினாலும் நானும் இந்த அதிகாலை நேரத்தில் இங்கு மீன், இரால், நண்டெல்லாம் வாங்கிப் போவேன். 
நான் தினம் மீனவர்கள் கண்களில் படும் ஆள் என்பதால் கொடுக்கும் பணத்திற்குக் கூடுதலாகவே கொடுப்பார்கள். வேண்டாமென்று மறுத்தாலும் விடாமல்... ""எடுத்துப் போங்கைய்யா...'' என்று எல்லாப் படகுகாரர்களுமே வாஞ்சையாகவும், அன்பாகவும் சொல்லி அனுப்புவார்கள்.
நான் தினம் கடற்கரையை நெருங்கும் நேரமெல்லாம் பச்சையப்பன் கடலிலிருந்து துடுப்போடும், கடல் ஓரம் உள்ள சவுக்குக் காட்டில் காலைக்கடனை முடித்து... கடலில் கழுவிவிட்டு அழுக்கு வேட்டியோ, கைலியோ இறக்காமல் திறந்த பின் பக்கமாக எதிரில் வருவார்.
குப்பத்தில் உள்ள பெரும்பாலான ஆண், சிறுவர், சிறார்களுக்கு அந்த சவுக்குத் தோப்பும், கடல் ஓரமும்தான் என்றும் திறந்தவெளி கழிப்பிடம். கடல் சுத்தம் செய்யும் இடம். அது கடலுக்குள் தொழிலுக்குப் போய் வருபவர்களாய் இருந்தாலும் சரி, வீட்டில் இருப்பவர்களாய் இருந்தாலும் சரி. இவர்களுக்கு சுனாமி வீட்டில் கழிப்பிட வசதிகள் ஏற்படுத்திக் கொடுத்தும் மாறாத நிலை.
பச்சையப்பன் ஐந்தடிக்கும் குறைவான உயரம். வத்தல் தொத்தலான உருவம். ஏறத்தாழ எண்பதைத் தொடும் வயோதிகத்தில் சுருக்கம் விழுந்த தோல்கள், தேகம். வத்தலான கை, கால்கள். இடுப்பில் அழுக்கு வேட்டி, கிழிந்த பனியன், கழுத்தில் துண்டு. சவரம் இல்லாத தொங்கிய முகம். எந்த நாள் பார்த்தாலும் இதுதான் அவர் அடையாளம். நான் இந்த ஆளை இப்படி பார்ப்பேனே தவிர, பேசியது கிடையாது. 
எத்தனை நாளைக்கு நான் இவரை இப்படியே பார்க்க முடியும் ? ஓய்வெடுக்க வேண்டிய வயதில் துடுப்பும் கையுமாய் ஏன் இப்படி ? } அவரிடம் விபரம் அறிய வேண்டுமென்றே.... உடன் அவரிடம் பேச்சுக் கொடுத்தேன்.
துடுப்புடன் எப்போதும் போல் எதிரில் வந்தவரை, ""ஐயா'' அழைத்து நின்றேன். துணுக்குற்று, "" என்னையா கூப்பிட்டீங்க ?'' நம்ப முடியாமல் கேட்டு நின்றார்.
""ஆமாம்.''
"" ஏன் ?''
""தினம் கடல்லேர்ந்து வரும்போது பின் பக்கம் வேட்டியை இறக்காமலேயே வர்றீங்க..'' என்றேன்.
""கோவணம் கட்டி இருக்கேன் ஐயா. வயசானவன் அதனால் அலட்சியம்.'' சொல்லி சாவகாசமாக வேட்டியை இறக்கி விட்டு நடந்தார். நானும் நடந்தேன்.
"" பேரு.....?''
"" பச்ச.... பச்சையப்பன்!''
"" தினம் தொழிலுக்காகப் போய் வர்றீங்க ?''
""ஆமாம்'' என்றவர் வழக்கம் போல சாலை ஓரம் உள்ள மதகில் ஒதுங்கி துடுப்பைப் பக்கத்தில் வைத்துவிட்டு, அதன் மேற்பரப்பில் அமர்ந்து முகத்தில் வடியும் வியர்வையைத் துண்டால் துடைத்தார்.
நானும் அவர் அருகில் அமர்ந்தேன்.
இந்த குப்பத்துக்காரர்களுக்கு இந்த மதகு ஒரு முக்கியமான இடம். தெற்கு வடக்காகப் பேருந்து போக்குவரத்திற்காக ஏற்பட்ட நூறடி சாலையில் இது குறுக்கால உள்ள மதகு. மேலும் அடுத்தடுத்த குப்பங்களுக்குச் செல்ல இதுதான் வசதியான சாலை. சுனாமி நகருக்காக இங்கு பேருந்து நிறுத்தமும் உண்டு. சோத்தை எவர்சில்வர் தூக்கு வாளியில் கட்டிக் கொண்டு படகுத் தொழில் கூலிக்குப் செல்வோர்கள் இங்குதான் நிற்பார்கள். தேவைப்பட்டவர்கள் அவர்களை மினி லாரியில் வந்து ஏற்றிப் போவார்கள். அடுத்து ஊர் மறியல், மாதம் ஒரு நாள் அமாவாசையில் தொழிலுக்குப் போகாமல் ஊர் கூட்டமென்று இருப்பவர்கள் காலையில் இங்குதான் கூட்டமாக நின்று, உட்கார்ந்து அளவளாவி, சோம்பல் முறித்து பிரிவார்கள். ஆக... இங்கு பத்துப் பதினைந்து தலைகள் தெரிந்தாலே ஊரில் நல்லது, கெட்டது, விசேசம் என்று தெரிந்து கொள்ளலாம்.
"" தனியாவா போறீங்க ?'' பச்சையப்பனிடம் பேச்சைத் தொடர்ந்தேன்.
"" ஆமாம்.''
"" இந்த வயசான காலத்திலா?''
"".....................''
"" ஏன்...?''
"" வயசானவன், முடியாதவன்னு யாரும் என்னை கடலுக்கு அழைக்கிறதில்லே, சேர்த்துக்கிறதில்லே. என் வயித்துக்கு நான்தானே சம்பாதிக்கணும். அதான் கட்டுமரப் பயணம்.''
"" உங்க சொந்த கட்டுமரமா?''
"" ஆமாம்.''
"" அதுல மோட்டார் இருக்கா ?''
"" முன்னாடி இருந்துச்சி. இப்போ இல்லே.''
"" ஏன் இல்லே...?''
"" வறுமை. வித்து சுட்டுட்டேன். இப்போ துடுப்புதான்.!''
"" கை வலிக்குமே...! ?''
"" வலிக்கும். வலிக்குது. இதனால கடலுக்கு ரொம்ப தூரம் போக மாட்டேன். கூப்பிடு தூரம். விடிகாலை நாலு மணிக்கு எழுந்து கடலுக்குப் போனா விடிஞ்சதும் திரும்பிடுவேன். எனக்கும் என் பொண்டாட்டிக்கும் ரெண்டு வயித்து சீவனுக்கு இதுல கிடைக்கிற மீனு... இந்த பொழைப்பு, உழைப்புப் போதும்.''
"" வேற வருமானம் ஏதாவது உண்டா ?''
அந்தப் பகுதியில் நடமாடும் குப்பத்துக்காரர்கள் எங்களைப் பார்த்துச் சென்றார்களேயொழிய இடை மறித்து ஏதும் பேச்சுக் கொடுக்கவில்லை.
"" ம்...ம்... அரசாங்கம் கொடுக்கிற முதியோர் பணம் எனக்கும் என் பொண்டாட்டிக்கும் ஆளுக்கு ரெண்டாயிரம். நாலாயிரத்துல வண்டி கொஞ்சம் ஓடும். போதாதுக்குத்தான் துடுப்பு.''
"" உங்க உதவி ஒத்தாசைக்குப் புள்ளை குட்டிங்க இல்லியா ?''
"" எல்லாம் இருந்தாங்க. இப்போ இல்லே.''
மெüனமாய் அவரைப் பார்த்தேன்.
"" ரெண்டு பையன்கள், ஒரு பொண்ணு. பசங்க....கலியாணம் முடிஞ்சி ராமேஸ்வரத்துல போய் தொழில் பார்த்தானுங்க. இலங்கைக்காரன் ஒருத்தனைச் சுட்டுக் கொன்னுட்டு இன்னொருத்தனைப் போதை மருந்து கடத்தல்ன்னு கொண்டு போய் செயில்ல வைச்சிருக்கான். இலங்கை அட்டூழியத்துக்கு அளவே இல்லே. என்னதான் போராட்டம், மறியல் பண்ணினாலும் எங்க பொழப்புதான் நாறுது. வயிறு காயுது. கேட்க நாதி இல்லே. தடுக்க வழி இல்லே.'' துக்கத்தின் தாக்கம் அந்த வயதான குரலில் அழுகையும், ஆற்றாமையும் ஒருசேர வெளிப்பட்டு விழுந்தது.
~ என்ன சொல்ல....? எனக்குள் வார்த்தைகள் தடைபட்டு கொஞ்ச நேரம் மெüனமாய் இருந்து... 
"" பொண்ணு....?'' என்றேன் மெல்ல.
"" மகனுங்க இல்லேன்னாலும் அதுதான் பக்கத்து ஊர்ல இருந்து பெத்தவங்களுக்கு உதவி, ஒத்தாசை செய்து ஆறுதலாய் இருந்துச்சி. அந்த கொடுப்பினையும் கொஞ்ச காலத்துல இல்லாமப் போச்சு.''
புரியாமல் பார்த்தேன்.
""மொத பிரசவத்துல தாயும் புள்ளையுமாய்ச் செத்துப் போச்சு. புருசன் வேறொரு கலியாணம் கட்டிக்கிட்டான். நாமளும் உதவி ஒத்தாசை கேட்க முடியாமல் அந்த இடமும் அத்துப் போச்சு'' கமறினார்.
"" மனைவி மீன் விக்கப் போவாங்களா ?''
"" மாட்டாள்''
"" ஏன் வயசாயிடுச்சு. முடியலையா ?''
"" இல்லே. வாதம் அடிச்சி பத்து மாசமா படுத்த படுக்கை....''
சட்டென்று அவர் கண்கலங்கியது.
"" ரணத்தைக் கிளறி விட்டோமா ?!''
சட்டென்று எனக்குள் வருத்தம் வந்தது.
"" சுனாமி வீடு இருக்கா ?'' அவரை மாற்ற..... பேச்சை மாற்றினேன்.
"" இருந்திச்சு. இப்போ இல்லே.'' கண்களைத் துடைத்தார்.
அதிலும் அடி. துணுக்குற்று, ""எங்கே?'' கேட்டேன்.
"" அதை வித்துதான் பொண்ணுக்குக் கலியாணம்'' என்றார் பச்சையப்பன்.
எனக்குப் பாவமாக இருந்தது. 
"" இப்போ உங்க குடியிருப்பு ?'' அடுத்து கேள்வியைக் கேட்டேன்.
"" இந்த மேடுதான். பழைய இடம். குடிசை!'' அருகிலிருக்கும் கடற்கரை மேட்டைக் காட்டினார்.
சுனாமிக்கு முன் அவர்கள் வாழ்ந்த குப்பம். இப்போதும் பத்துப் பதினைந்து குடிசை வீடுகள். பழைய குப்பம் போலவே இருந்தது. சாலையோரம் அவர்கள் வழிபட்ட கோயில் சுனாமியால் பாதிக்கப்பட்ட நிலையிலேயே பாழடைந்து கிடந்தது. சுனாமிக்குப் பிறகு அங்கே யாருமில்லை, மக்கள் போக்குவரத்திற்காகப் புழக்கம் வைத்திருக்கிறார்கள் என்றே நினைத்திருந்தேன்.
இப்போது இவர் இருக்கிறார் என்பதில் எனக்குக் கொஞ்சமாய் அதிர்ச்சி, ஆச்சரியம்.
"" இப்போ இன்னும் அங்கே உங்க மக்கள் இருக்கிறார்களா ?'' கேட்டேன்.
""ஏழெட்டுக் குடும்பங்கள் நிரந்தரமா இருக்கு. சட்டுன்னு கடலுக்குப் போறதுக்கு இதுதானே சுலப வழி. அதனால பெரும்பாலான வீடுகளில் புழக்கம் இருக்கு. மக்கள் இங்கே பாதியும் சுனாமி வீடுகளில் பாதியுமாய் வாழ்றாங்க. அப்புறம் எங்களுக்குக் கடலைப் பத்தி பயம் கிடையாது. சோறு போடுற தெய்வம். தெய்வத்தைப் பார்த்தால் யாராவது பயப்படுவாங்களா ? கடல் தாய்க்கு என்னவோ அன்னைக்குக் கோபம். கொப்பளிச்சு கொலைக்காரியாகிட்டாள்'' } ரொம்ப எதார்த்தமாகச் சொன்னார்.
"" இப்போ உங்க மனைவி வைத்திய செலவுக்கு என்ன வழி ?'' கேட்டேன்.
"" இந்த கைப் பொழைப்புதான். வயித்துக்கு ஆகாரம் கொடுத்தாப் பத்தாதா ?'' சொல்லி பெரு மூச்சு விட்டார். 
~ இந்த மனிதரின் வாழ்க்கையில் எத்தனை அடி, இடி. வயோதிகத்தில் வறுமை எவ்வளவு கொடுமை.! 
எனக்கு நினைத்துப் பார்க்கவே தலை சுற்றியது. மீள வழி ?
"" ஐயா ! இனியும் கஷ்டம் வேணாம். அரசாங்க முதியோர் இல்லத்துல போய் சேர்ந்துக்கோங்க. நான் உதவிப் பண்றேன்'' என்றேன்.
"" வேணாம்'' மறுத்தார்.
"" ஏன்....?''
"" வறுமைக் கொடுமை. நானும் என் மனைவியுமே கொஞ்ச காலத்துக்கு முன் போய் சேர்ந்து திரும்பி வந்துட்டோம்.''
"" ஏன் திரும்பி வந்தீங்க ?''
"" திருப்தி இல்லே. நிறைய பிச்கைக்காரங்க. அப்புறம் சோறு தண்ணி எதுவும் அங்கே சரி இல்லே. அங்கே இருக்கும் ஒவ்வொருத்தருக்குள்ளும் ஒரு சோகம். ஆறாத ரணம் புரையோடிக் கிடக்கு. அங்கே இருக்கும் ஒவ்வொரு நொடியும் மனசுக்குள் ரொம்ப பாரம். இந்த கஷ்டத்துக்கும், கவலைக்கும் ஏன் மனுச சென்மமா பிறந்தோம்ன்னு ஒவ்வொருத்தரும் மனசுக்குள்ளேயே நினைச்சி நொந்து கிடக்காங்க. மனுசன் வாலிபத்திலேயே போயிடணும் ஐயா... வயோதிகம் வரக் கூடாது. அதோடு வறுமையும் சேரக் கூடாது. இதோட சேர்ந்து நாதியத்தும் போயிடக்கூடாது என்கிற எண்ணம் சோத்தைத் தின்னுட்டு சும்மா இருக்கிறதுனால சும்மா சும்மா வந்து அடிக்கடி தாக்குச்சி. எங்களால் தாக்குப் பிடிக்க முடியலை.
கிளம்பி வந்துட்டோம். வந்த கொஞ்ச நாளையில் மனைவிக்குத் திடீர்ன்னு பக்கவாதம். இவள் படுத்த படுக்கையாகிட்டாள். என் உழைப்புல அவள் உயிர் ஓடிக்கிட்டிருக்கு.'' நிறுத்தினார்.
எனக்குள் இன்னும் பாரம் ஏறியது.
"" இப்போதைக்கு என் கவலை, வேண்டுதலெல்லாம் என் பொண்டாட்டி சீக்கிரம் செத்துப் போயிடனும் என்கிறதுதான்.'' பச்சையப்பன் நிறுத்தி நிதானமாகச் சொன்னார்.
"" என்ன ஐயா சொல்றீங்க ?''
அதிர்ச்சியில் பதறினேன்.
""நிசம்ய்யா. என் பொண்டாட்டி செத்து நான் உசுராய் இருந்தால்..... ஆம்பளை எங்காவது ஒதுங்கி பொழைச்சுப்பேன். அதுவே நான் செத்து என் பொண்டாட்டி உசுராய் இருந்தால்...? இந்த நிலையில அவ எங்கே ஒதுங்குவாள், யார் பராமரிப்பா ?'' } சொல்லும்போதே சட்டென்று குரல் உடைந்து கலங்கினார்.
""நெனைச்சுப் பார்த்தாலே பயமாய் இருக்கு.'' விசும்பினார். 
""இந்தத் தொல்லையே வேணாம். அவளைக் கழுத்தை நெரிச்சு கொன்னுட்டு நானும் தற்கொலை செய்துக்கலாம் என்கிற எண்ணம் வருது.'' சொல்லி தூரத்தை வெறித்தார்.
எனக்குள் சட்டென்று நெஞ்சு துடிக்க, "" அப்படியெல்லாம் நெனைக்காதீங்க, செய்யாதீங்க தப்பு'' பதறினேன். 
""போதும்ய்யா. தள்ளாத வயசுலேயே இந்த கஷ்டம். இன்னும் தள்ளாடி நானும் எழுந்திரிக்காமப் போனா....நெனைச்சிப் பாருங்க. தலை நடுக்குது. வேணாம்ய்யா. நடமாடும் காலத்திலேயே பொசுக்குன்னு போயிடணும்!'' } கனத்த குரலில் சொல்லி அதற்கு மேல் பேச முடியாதவராய் எழுந்து துடுப்பை எடுத்துக் கொண்டு தன் குடிசையை நோக்கி நடந்தார் பச்சையப்பன்.
நான் உறைந்து போனவனாய் கொஞ்ச நேரம் இருந்து, மீண்டு.......நடந்தேன்.
பாரம்! நடையில் பழைய வேகம் இல்லை. முகத்தில் இனம் புரியாத கவலைகள். மனசுக்குள் பச்சையப்பன் அழுது கொண்டே இருந்தார். எப்போது வீடு வந்து சேர்ந்தேன். எனக்கே தெரியவில்லை. 
"" என்ன கடற்கரைக்குப் போய் வந்ததிலிருந்து ஆள் உம்முன்னு கவலையாய் இருக்கீங்க ?'' என் மனைவி குரல் காதில் விழுந்த பிறகே எனக்கு சுயநினைவு வந்தது. வீட்டிற்குள் வந்து நாற்காலியில் உட்கார்ந்திருப்பது புரிந்தது. மலங்க மலங்க விழித்தேன்.
"" என்ன நான் கேட்கிறது புரியலையா. யார் மந்திரிச்சி விட்டா ?'' அதட்டினாள்.
நான் ஒருவாறு மீண்டு.....நடந்த விசயத்தைச் சொன்னேன். அவளுக்கும் முகம் தொங்கிப் போனது. சிறிது நேரம் உம்மென்றிருந்துவிட்டு....
"" கஷ்டமாத்தான் இருக்கு. இதெல்லாம் விதின்னு அவரும் நாமும் ஒதுக்கிவிட்டுட்டு போய்க்கிட்டே இருக்க வேண்டியதுதான்'' பெரு மூச்சொன்றை உதிர்த்துவிட்டு அகன்றாள். 
இரண்டு நாட்கள் நான் அவசர வேலையாக வெளியூர் சென்றதால் நடைப் பழக்கம் இல்லை. பச்சையப்பன் கனமும் அதிகம் இல்லை. மூன்றாம் நாள் சென்றேன். பத்துப் பதினைந்து குப்பத்து ஆண்கள் கூட்டமாக அந்த மதகடியில் நின்றும் அமர்ந்தும் இருந்தார்கள்.
அவர்கள் தொழிலுக்குப் போகவில்லை. புரிந்தது. ஊர் கூட்டமா, மறியலா.....என்ன? அருகில் சென்றேன்.
"" தம்பி... என்ன விசயம் கூட்டம் ?'' எதிரில் நின்ற நாற்பது வயது ஆளைக் கேட்டேன்.
"" பச்சையப்பன் செத்துட்டாரய்யா....!'' சொன்னான்.
எனக்குள் சின்னதாய் இடி இறங்கிய அதிர்ச்சி ! 
"" எ...எப்படி ?'' மென்று விழுங்கினேன்.
"" நேத்து வழக்கமா தொழிலுக்குப் போன மனுசன். பசி மயக்கமோ, மாரடைப்போ தெரியலை. ஆள் கட்டு மரத்துலேயே செத்து கடல்ல மிதந்தார். மீன் பிடிச்சி திரும்பி வந்த நம்ம ஆளுங்க கண்ணில் பட்டு கொண்டு வந்தாங்க. இன்னைக்கு அடக்கம்.'' மெல்ல சொன்னான்.
எனக்குள் இதயம் வேகமாக துடித்து வலித்தது.
""அ...அவர் மனைவி...?'' எச்சில் கூட்டி விழுங்கி பரிதாபமாகப் பார்த்தேன்.
"" கவலைப்படாதீங்கைய்யா. ஒரு நாளைக்கு ஒரு வீடுன்னு ஊர் பார்த்துக்க ஏற்பாடு. நாங்க பேசி முடிச்சிட்டோம். அதான் வழி !'' என்று சொல்லி நகர்ந்தான்.
அட... என்ன ஒரு மனித நேயம்! முடிவு ! எனக்குள் பளீர் வெளிச்சம். அதில் அந்த குப்பத்து மனிதர்கள் சட்டென்று கோபுரமாகத் தெரிந்தார்கள். நிம்மதி மூச்சு விட்டு கடைசியாய் பச்சையப்பன் முகத்தைப் பார்க்க அவர் வீடு நோக்கி நகர்ந்தேன்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/29/w600X390/kadhir3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/29/மனிதனும்-மனிதமும்-2909947.html
2909941 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வீழ்வேன் என்று நினைத்தாயோ? - 18: எதிர்த் திசையில் ஒரு பயணம்! மாலன் Sunday, April 29, 2018 09:46 AM +0530 கடிகாரத்தை நாட்டு வளர்ச்சிக்குப் பயன்படுத்த முடியுமா? முடியும் என்கிறது சிங்கப்பூரின் வெற்றிக் கதை. 

அமெரிக்காவிற்கும் சிங்கப்பூருக்கும் இடையேயான நேர வித்தியாசம் 12 மணி நேரம். அதாவது சிங்கப்பூரில் திங்கள்கிழமை காலை 9 மணி என்றால் நியூயார்க்கில் அது ஞாயிறு இரவு 9 மணி. சரி, இந்த வித்தியாசத்தை எப்படி வளர்ச்சிக்குப் பயன்படுத்திக் கொள்ள முடியும்?

உங்களை நியூயார்க்கில் உள்ள பணக்காரர்களில் ஒருவராக கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள். பணத்தைத் துரத்தித் துரத்தி வேட்டையாடிப் பெருக்குகிறவர் நீங்கள். உங்களது வேட்டைக் களம் பங்குச் சந்தை. நியூயார்க்கில் பங்குச் சந்தைப் பரிவர்த்தனைகளை வெள்ளிக்கிழமை மாலை நான்கு மணிக்கு மூடிவிட்டார்கள். இனிமேல் திங்கள் கிழமை காலை 9:30 மணிக்குத்தான் திறப்பார்கள். 

நியூயார்க்கில் சூரியன் அஸ்தமித்துவிட்டால் உலகமே இருண்டுவிடுமா என்ன? நியூயார்க் ஞாயிறு இரவு உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் போது சிங்கப்பூர் விழித்துக் கொண்டு சந்தையைத் திறந்து சுறுசுறுப்பாக வியாபாரத்தை ஆரம்பித்திருக்கும். அங்கு பங்குச் சந்தையில் இறங்க முடிந்தால்?...

காலம் பொன் போன்றது' என்று நிஜமாகவே நம்புகிறவர்களுக்குத் தங்கள் நாடு அமைந்திருக்கும் இடத்தின் காலக் கணக்கு (Time zone) உதவும், நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு கடிகாரம் கை கொடுக்கும் என்பதைக் கண்டு கொண்ட சிங்கப்பூர் அதனைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள முனைந்தது.

குடியரசாக மலர்ந்த மூன்றாண்டுகளில் அதாவது 1968- இல் "ஆசிய டாலர்' என்பதற்கு அது வழி வகுத்தது. அது என்ன ஆசிய டாலர்? 

சிங்கப்பூரில் சேமிக்கப்படும் அமெரிக்க டாலர்தான் ஆசிய டாலர். அதை ஏன் சிங்கப்பூரில் சேமிக்க வேண்டும்? ஏனெனில் அந்தப் பணத்தை அமெரிக்க அரசின் சட்ட, திட்டங்கள், விதிகள் கட்டுப்படுத்தாது. அமெரிக்காவில் வங்கி டெபாசிட்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் வட்டி விகிதம் மிகவும் குறைவு. கண்ணியமான வார்த்தைகளில் சொன்னால் அங்கு கிடைக்கும் வட்டி மிக அல்பம். அதனால் அமெரிக்கர்கள் பங்குச் சந்தையில் முதலீடு செய்வதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார்கள் (இப்போதும்தான்) அதைப் போன்ற, சிலரின் பார்வையில் அதைவிடச் சிறந்த வழி அயல் நாடுகளில் முதலீடு செய்வது. இதில் இரண்டு சாதகங்கள். ஒன்று அந்தப் பணத்தை அமெரிக்க அரசு ஒன்றும் செய்ய முடியாது. இரண்டாவது ஆசியா வளர்ந்து கொண்டிருப்பதால் அங்கு செய்யும் முதலீடுக்கு அதிக லாபம் கிடைக்கும். அந்தப் பணம் வங்கிகளில் கிடந்தாலும் அங்குள்ள வங்கிகள் அமெரிக்காவில் கிடைப்பதைவிட கூடுதலாக வட்டி கொடுத்துக் கொண்டிருந்தன.

அப்படியானால் பணம் அமெரிக்காவை விட்டு வெளியே போய்விடாதா? பணம் நதியைப் போல. அதன் மதிப்பு சுழற்சியில் இருக்கிறது. அது தேங்கிப் போனால் நாறிப் போகும். நடந்து கொண்டே இருந்தால் பெருகும். ஷேக்ஸ்பியர் மாக்பெத்தில் "ரத்தம் மேலும் மேலும் ரத்தம் கேட்கும்' என்று ஒரு வரி எழுதியிருப்பார். பணமும் அப்படித்தான். பணத்தைச் சரியாகப் பயன்படுத்தினால் மேலும் மேலும் பணத்தைக் கொண்டு வரும். அமெரிக்கப்பணம் அயல்நாட்டில் முதலீடு ஆவதால் அதன் மதிப்பு உயரும், டாலர் அமெரிக்காவின் வலிமை வாய்ந்த ஆயுதங்களில் ஒன்றாகும் என்று அமெரிக்காவிற்குத் தெரியும் ஆரஞ்சுச் சுளைக்குள் புதைந்து கிடக்கும் விதையைப் போல இதற்குப் பின்னால் வரலாறு இருக்கிறது.

இரண்டாம் உலகப் போர் முடிந்த பிறகு, போரினால் பாதிக்கப்பட்ட மேற்கு ஐரோப்பாவின் மீள் கட்டமைப்பிற்குப் பெருமளவில் நிதி உதவி செய்ய முன்வந்தது அமெரிக்கா. அதற்கு அதனுடைய தாராள மனமோ, காருண்யமோ மட்டும் காரணமல்ல. புனரமைப்பு என்ற பெயரில் அங்கு கம்யூனிசம் கால் கொண்டுவிடக் கூடாது; அப்படி அங்கு கம்யூனிசம் வேர் பிடித்தால் அது ரஷ்யாவிற்கு சாதகமாகிவிடும் என்பதும் ஒரு காரணம்.

மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கு உதவ "மார்ஷல் திட்டம்' என்ற ஒன்றை அமெரிக்கா உருவாக்கியது. மேற்கு ஐரோப்பாவில் உள்ள எல்லா நாடுகளுக்கும் அது வாரி வழங்கிவிடவில்லை. யுத்தத்தின் போது தன்னோடு கூட்டாளிகளாக இருந்த நாடுகள், அவற்றில் ஏற்கெனவே தொழில் கட்டமைப்புகளைக் கொண்டிருந்த நாடுகள் இவையே அதிகம் ஆதரவு பெற்றன. உதாரணமாக மார்ஷல் திட்டத்திற்கு ஒதுக்கப்பட்ட நிதியில் மிக அதிகம் பெற்றது ஐக்கிய ராஜ்யம் என்று அறியப்படும் இங்கிலாந்து. (26%) அடுத்ததாக பிரான்ஸ் (18%) அதற்குப் பின் மேற்கு ஜெர்மனி (11%) மொத்தம் 18 நாடுகள் உதவி பெற்றன. (சோவியத் யூனியன் பிடியில் இருந்த ஹங்கேரி, போலந்து ஆகியவற்றிற்கும் உதவ முன் வந்தது அமெரிக்கா. "நெருங்காதே' என்று சோவியத் யூனியன் போட்ட அதட்டலில் ஒதுங்கிக் கொண்டுவிட்டது.)

இதனால் அமெரிக்கப் பணம் ஐரோப்பாவில் ஏராளமாகப் புழங்க ஆரம்பித்தது. அதைச் செல்லமாக "யூரோ டாலர்ஸ்' என்று ஊடகங்கள் அழைக்க அது பொது வழக்காக ஆயிற்று. இதெல்லாம் 50கள் 60 களில். அறுபதுகள் வரைக்கும் அமெரிக்கா ஆசியாவின் பக்கம் திரும்பவில்லை. அதற்குக் காரணம் ஆசியாவின் பெரும்பகுதியை அடைத்துக் கொண்டிருக்கும் சீனா ஒரு கம்யூனிச நாடு. அடுத்தாற்போல் இந்தியா சோஷலிச கனவுகளில் மிதந்து கொண்டிருந்த காலம் அது. அந்த நேரத்தில் அறுபதுகளின் நடுப்பகுதியில் குடியரசாக மலர்ந்த சிங்கப்பூர் யூரோ டாலரைப் போல ஆசிய டாலரையும் உருவாக்கலாம் என்ற எண்ணத்தை முன்னெடுத்து தனது நாட்டை ஆசிய டாலருக்கான தளமாக ஆக்கிக் கொண்டது.

அதாவது, சிங்கப்பூரில் உள்ள வங்கிகளில் அமெரிக்க டாலரை டெபாசிட் செய்யலாம். அதை வங்கிகள் அந்த வட்டாரத்தில் உள்ள தொழிலகங்களுக்கும் நிறுவனங்களுக்கும் கடனாகக் கொடுக்கும். அமெரிக்கப் பணத்தை இங்கு கொண்டு வர பெரிய கட்டுப்பாடுகள் கிடையாது. டாலராக முதலீடு செய்யலாம். டாலராக எடுத்துக் கொண்டு போகலாம் அமெரிக்க வணிகர்களை இது பெரிதும் ஈர்த்தது. அவற்றிற்கான காரணங்களில் ஒன்று நேர வித்தியாசத்தில் இருந்த சாதகம். அமெரிக்கப் பங்குச் சந்தைகள் மூடிய பிறகும் வியாபாரம் செய்யலாம் என்ற அனுகூலம். இதனால் பல பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் சிங்கப்பூரில் கடை திறந்தன.

சுருக்கமாகச் சொன்னால் 60களில் உலகம், குறிப்பாக, இந்தியா நடந்து கொண்டிருந்த திசைக்கு நேர் எதிர் திசையில் சிங்கப்பூர் நடந்து கொண்டிருந்தது. 
நாம் அன்னிய முதலீடுகள் நாட்டின் செல்வத்தைக் கொள்ளை கொண்டு போய்விடுமென அஞ்சியதால், அவை உள்ளே வர நிறையக் கட்டுப்பாடுகளை விதித்திருந்தோம். சிங்கப்பூர் அன்னிய முதலீடுகளை வரவேற்றுக் கொண்டிருந்தது. 

நாம் நம் கையில் உள்ள அன்னியச் செலாவணியை விரயம் செய்துவிடக் கூடாது என்று கைகளை இறுக்கி மூடிக் கொண்டிருந்தோம் (1976-இல் நான் ஒரு பயிற்சிக்காக ஜப்பானுக்கு ஆறு வாரம் செல்ல வேண்டியிருந்த போது எனக்கு அனுமதிக்கப்பட்ட அன்னியச் செலாவணி எட்டு (ஆமாம் வெறும் 8) அமெரிக்க டாலர்கள்!) அதனால் அன்னிய நாட்டிலிருந்து பொருட்களை இறக்குமதி செய்வதற்கு பதிலாக, அவற்றிற்கான மாற்றுப் பொருட்களைக் (Import substitution) கண்டுபிடிக்க/தயாரிக்க நம் அரசு ஊக்கமளித்துக் கொண்டிருந்தது. சிங்கப்பூர் தனது அன்றாடத் தேவைக்கான பொருட்களைக் கூட இறக்குமதி செய்து கொண்டிருந்தது.

நாம் பசுமைப் புரட்சி என்று வேளாண்மையைப் பெருக்க முனைந்திருந்தோம். சிங்கப்பூரில் நீர் வளம் குறைவு (இப்போதும் தண்ணீரை மதிப்பு மிக்க வளங்கள் (Precious resources) என்ற பட்டியலில் வைத்திருக்கிறது சிங்கப்பூர் அரசு) நிலம் கூடப் போதுமான அளவில் இல்லை. அதனால் அது அங்கு விவசாயத்தை ஊக்குவிக்கவில்லை. இன்னும் சொல்லப்போனால் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக இருந்த சிறிய பண்ணைகள், தோட்டங்கள் கூட மூடப்பட்டு அந்த நிலங்கள் தொழிற்பேட்டைகளாக மாற்றப்பட்டிருக்கின்றன. காய்கறி, பால், தண்ணீர் எல்லாம் இறக்குமதிதான்.

அது வேளாண்மையை ஊக்குவிக்கவில்லையே தவிர, தொழில்நுட்பத்தை அதிலும் நவீனத் தொழில்நுட்பங்களை வளர்தெடுப்பதில் முனைப்புக் காட்டியது. அதற்கான புத்தாக்க (Innovation) முயற்சிகளை வரவேற்றது. இன்றும் கூட சிங்கப்பூரின் ஏற்றுமதியில் முதலிடம் வகிப்பவை மின் இயந்திரங்கள், கணினிகள் மருத்துவத்துறையில் பயன்படுத்தப்படும் எந்திரங்கள் இவைதான். அண்மைக்காலமாக அது வேஃபர் டெக்னாலஜி (Wafer technology) என்று சொல்லப்படும் துறையில் கவனம் செலுத்தி வருகிறது

உலகமயமாதல் என்ற ஒரு கருத்தியல் நம்மீது வந்திறங்கிய பின்னர் - அதாவது 2000க்குப் பின்னர் - நாம் எதைப் பற்றியெல்லாம் சர்ச்சை செய்து கொண்டிருக்கிறோமோ, அவற்றைப் பற்றியெல்லாம் 70கள் 80களிலேயே செய்ய ஆரம்பித்துவிட்டது சிங்கப்பூர். 

சிங்கப்பூர் செய்தது சரியா தவறா?

(தொடரும்)

ய் காரை ஆடலரசன்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/29/w600X390/kadhir2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/29/வீழ்வேன்-என்று-நினைத்தாயோ---18-எதிர்த்-திசையில்-ஒரு-பயணம்-2909941.html
2909940 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் உலகின் முதல் ரயில் மருத்துவ நிலையம்! -சுதந்திரன் Sunday, April 29, 2018 08:56 AM +0530 இந்தியாவின் முதல் ரயில் மருத்துவ நிலையம் 1991 ஜுலை 16 -இல் மும்பை விக்ட்டோரியா ரயில் நிலையத்திலிருந்து கிளம்பியது. 
மருத்துவவசதிகள் இல்லாத குக்கிராமங்களுக்கு மருத்துவ சேவை செய்வதற்காக இந்த பயணிக்கும் "ரயில் மருத்துவமனை' தொடங்கப்பட்டது. இந்த நடமாடும் மருத்துவ நிலையத்திற்கு "லைஃப்லைன் எக்ஸ்பிரஸ்' என்றும் பெயர் வைக்கப்பட்டது. மருத்துவ சிகிச்சைக்காக நகரங்களுக்கு வந்து போக வாய்ப்பும், வசதியும், இல்லாத கிராம மக்களுக்கு தரமான பரிசோதனைகள், அறுவை சிகிச்சைகள் உட்பட பல மருத்துவவசதிகள் கிடைக்க இந்த "லைஃப்லைன் எக்ஸ்பிரஸ்' உதவி வருகிறது. புற்றுநோய்க்கான சிகிச்சை கூட இந்த ரயில் மருத்துவமனையில் கிடைக்கிறது, 
மும்பையைச் சேர்ந்த தொண்டு நிறுவனமான "இம்பாக்ட் இந்தியா' நிறுவனமும் இந்திய ரயில்வேயும் சேர்ந்து இந்த ரயில் மருத்துவ மனையை நடத்தி வருகின்றன. இந்திய ரயில், மூன்று பெட்டிகளை கொடுக்கும். தவிர தண்ணீர் வசதி, மின்சாரம் அனைத்தும் வழங்கி ரயிலையும் இயக்கும். "இம்பாக்ட் இந்தியா' மருத்துவ சேவைகளை நல்க டாக்டர்கள், செவிலியர்கள், மருந்துகளை ஏற்பாடு செய்து கொள்ள வேண்டும். இந்த ஒப்பந்தத்தின்படி, சுமார் இருபத்தேழு ஆண்டுகளாக இந்திய கிராமங்களில் வசிக்கும் பன்னிரண்டு லட்சம் அடித்தட்டு மக்களுக்கு மருத்துவ சேவைகளை "லைஃப்லைன் எக்ஸ்பிரஸ்' நல்கியுள்ளது. 
"லைஃப்லைன் எக்ஸ்பிரஸ்'ஸின் நிரந்தர ஊழியர்களாக மருத்துவர்கள் அல்லாத இருபது பேர் உள்ளனர். கிராம மக்களுக்கு மருத்துவ சேவை செய்ய விரும்பும் டாக்டர்கள் அவர்களுக்கு நேரம் கிடைக்கும் போது ரயில் மருத்துவ நிலையத்துடன் கிராமங்களை நோக்கி பயணிக்கிறார்கள். இந்தியாவில் ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் ஒரு மாதம் தங்கி மருத்துவ முகாம்கள், நோய் சிகிச்சைகள் ரயில் பெட்டிகளிலேயே வழங்கப்படுகின்றன. கண் பார்வைக் கோளாறுகள், எலும்பு முறிவு ...உதடுகளைச் சரி செய்தல், பிளாஸ்டிக் சர்ஜரி, போலியோ, காக்காய் வலிப்பு.... இப்படி எல்லா வகை உடல்நல பிரச்னைகளுக்கும் சிகிச்சைகளும் தரப்படுகின்றன. 
இப்போதைக்கு ஒரு ரயில் வண்டிதான் இந்திய கிராமங்களை நோக்கி ஊர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. இன்னொரு ரயில் வண்டியை இன்னும் ஆறு மாதத்திற்குள் வழங்குவதாக இப்போதைய ரயில்வே அமைச்சர் பியூஸ் கோயல் உறுதி தந்துள்ளார். இரண்டாவது ரயில் மருத்துவமனை, வடகிழக்கு மாநிலங்களுக்காக அனுப்பப்படும். 
இந்த ரயில் மருத்துவ நிலையத்தில் உலகத் தரமிக்க ஆய்வுக் கருவிகள், பரிசோதனை நிலையம் அனைத்தும் உண்டு. மருத்துவர்களும், இதர ஊழியர்களும் தங்கவும் வசதிகள் உண்டு. உணவு வசதிகளும் இருக்கின்றன. பெட்டிகளில் "வைஃபை' வசதி உள்ளதால், அவசர தருணங்களில் நகரத்தில் இருக்கும் தேர்ந்த மருத்துவர்களின் ஆலோசனையும் பெறப்படுகிறது. 
உலகிலேயே முதல் முதலாகத் தொடங்கப்பட்ட இந்த ரயில் மருத்துவமனை, பல நாடுகளின் கவனத்தைக் கவர்ந்தது. இந்தியாவைப் பார்த்து சீனா நான்கு ரயில் மருத்துவமனைகளை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது. பங்களாதேஷ், கம்போடியாவில் படகுகளில் மருத்துவ மனைகளைத் தொடங்கி சேவைகளை ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள். கேரளத்தில் நீரில் பயணிக்கும் மருத்துவமனைகள் உண்டு.
"லைஃப்லைன் எக்ஸ்பிரஸ்'ஸின் வெற்றியைத் தொடர்ந்து, எய்ட்ஸ் நோய் குறித்த விழிப்புணர்வினை ஏற்படுத்தவும், இந்திய மக்களிடம் விஞ்ஞான அறிவு மேம்படவும் ரயிலில் கண்காட்சி அமைத்து இரண்டு ரயில்கள் இந்தியாவில் வலம் வந்து கொண்டிருக்கின்றன. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/29/w600X390/kadhir1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/29/உலகின்-முதல்-ரயில்-மருத்துவ-நிலையம்-2909940.html
2905397 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி...  Wednesday, April 25, 2018 12:55 PM +0530 ""டேய் உங்க வாத்தியார் ஒரு மாதத்துல சுமாரா எத்தனை பாடம் நடத்துவார்?''
""டாடி... நீங்க தப்பா கேட்குறீங்க... எங்க வாத்தியார் எல்லா பாடத்தையும் சுமாராத்தான் நடத்துவார்''

எஸ்.சடையப்பன், காளனம்பட்டி.

 

""பர்சைத் திருடிட்டு ஓடுறான்னு கத்தினதும்... அந்த போலீஸ்காரர் துரத்தினார். ஆனால் பிடிக்கலை''
""பிடிக்க மாட்டாருங்க... அவர் சீரியல் போலீஸ்''

செ.தர்மலிங்கம், திருச்சி-17.


""ஏன்டா பேராண்டி என்ன படிக்கிறே?''
""பி.ஏ. மூணாவது வருஷம் பாட்டி''
""ஏன் ரெண்டு எழுத்தைப் போய் மூணு வருஷம் படிக்கிறே... அது சரி அதை முடிச்சிட்டு அப்புறம் என்ன படிக்கப் போற?''
""அரியர்ஸ்ன்னு ஒரு படிப்பு இருக்கு. அதைப் படிக்கணும்''
"" சரி அதையாவது உருப்படியாப் படி''

எஸ்.கார்த்திக் ஆனந்த், காளனம்பட்டி.

 

""நேத்து உங்களை மரியாதைக் குறைவாத் திட்டிட்டேன்''
""அதுக்கு மன்னிப்புக் கேட்க வந்திருக்கீங்களா?''
""இல்லை மரியாதையா திட்டிட்டுப் போக வந்தேன்''

பா.ஜெயக்குமார், வந்தவாசி.

 

""அந்த பிள்ளையார் கோயிலைத் தாண்டினா அடுத்தது நம்ப வீடுதான்''
""அப்ப ஹை ஜம்ப் தெரிஞ்சவங்கதான் உங்க வீட்டுக்கு வர முடியும்ன்னு சொல்லுங்க''

வி.ரேவதி, தஞ்சாவூர்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/22/w600X390/kadhir2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/22/சிரி-சிரி-2905397.html
2905402 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் தியானம் செய்தால்! ராஜிராதா Wednesday, April 25, 2018 12:54 PM +0530 தியானம் செய்தால் டென்ஷன் குறையும்.

மன அழுத்தம் குறையும்.

யோசிப்பதில், தெளிவு வந்து மகிழ்ச்சியை கூட்டும்.

இதனை பிரபல இந்தி நடிகை ஜாக்குலின் பெர்னான்டஸூம் ஏற்கிறார்.

""நான் தினமும் தியானம் செய்கிறேன்.

நிசப்தமாய் இருக்கும் காலை வேளைதான் எனக்கு தியானம் செய்ய சிறந்த நேரமாக உள்ளது.

இது மனதிற்கு அமைதியைக் கூட்டுகிறது'' என்கிறார். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/22/w600X390/kadhir4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/22/தியானம்-செய்தால்-2905402.html
2905409 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் காணாமல் போகாதவர் கொற்றவன் Wednesday, April 25, 2018 12:54 PM +0530 நாகப்பட்டினம் பேருந்து, சென்னைக் கோயம்பேடு வந்து நின்றபோது, மழை வெளுத்து வாங்கிக் கொண்டிருந்த விடியல் பொழுது, இன்னமும் இருள் விலகாமல் இருந்தது.

மழையைப் பொருட்படுத்தாமல் பேருந்திலிருந்து பயணிகள் ஒவ்வொருவராக உதிர்ந்தார்கள். கடைசி ஆளாக இறங்கினான் கரிகாலன். 

மழையின் காரணமாக வழக்கமான பரபரப்பு குறைந்திருந்த பேருந்து நிலையத்தில், ஒரு டீக்கடையில் ஒதுங்கி நின்றான்.
ஆவி பறக்க வந்த காபியை அருந்திக் கொண்டே அந்தப் பேருந்து நிலையத்தைப் பார்வையால் அளந்தான்.
""கற்பனை என்றாலும்... கற்சிலை என்றாலும்... கந்தனே.... உனை மறவேன்'' என்று டீக்கடை ரேடியோ வழியே பக்தியில் உருகிக் கொண்டிருந்தார் டி.எம் செüந்தரராஜன்.
எத்தனையோமுறை கேட்டு ரசித்த பாடல்தான். ஆனால், பல்லாண்டுகளுக்குப் பின் இப்போது கேட்கும்போதுதான் அதன் தத்துவம் தலைக்குள் ஏறுகிறது என்பது அவனுக்குப் புரிந்தது. நாம்தான் செய்கிறோம்... நாம்தான் சாதிக்கிறோம் என்பதையெல்லாம் என்னமாய் கட்டுடைக்கிறது இப்பாடல். 
""நிற்பதும்... நடப்பதும்... நின் செயலாலே.... நினைப்பதும்... நிகழ்வதும்... நின் செயலாலே....'' டி.எம்.செüந்தரராஜனுடன் சேர்ந்து அவனும் உள்ளம் உருகிப் போனான்.
பாட்டு முடிந்தது. காபியும் தீர்ந்தது. மழை நின்றது. மனதும் நிறைந்தது. 
சென்னை எவ்வளவோ மாறிப் போயிருந்தது.
குழந்தைப் பருவத்திலிருந்து தான் வளர்ந்து ஓடியாடித் திரிந்த சென்னையைவிட்டுப் பிரிந்து போவோம் என்று அவன் நினைத்துக் கூடப் பார்த்ததில்லை. வாழ்க்கையின் சுவாரசியமே அடுத்த நொடி நடப்பது தெரியாதிருப்பதுதானே... 
சென்னை வந்து இறங்கினாலே கடற்கரைச் சாலைக்குச் செல்லாமல் வீட்டுக்குப் போகமாட்டான் கரிகாலன். அந்த வழக்கத்தின்படியே பாரிமுனைக்குப் பேருந்து பிடித்து வந்திறங்கினான். 
தன் குழந்தைப் பருவத்தில் பார்த்த சென்னையின் நினைவுகள் தாலாட்ட, கடற்கரைச் சாலையில் காலார நடந்து செல்வதில் அவ்வளவு சுகம் அவனுக்கு. கோட்டை முதல் காந்தி சிலை வரை நடக்கிற பொழுதுகளில் கால எந்திரத்தில் பயணிக்கிற உணர்வில் இருப்பான் கரிகாலன். 
எத்தனை நினைவுகள். ஒன்றா இரண்டா? வரிசையாய் கண்ணில் தென்படுகின்ற ஒவ்வொன்றும் காலத்தையும் ஜாலத்தையும் "ஹோலி' பண்டிகையின் கலவையாய் கலந்து அவன் மனதில் அப்பும். 
காற்றில் பறப்பதுபோன்ற உணர்வுடன் கரிகாலன் கடந்து செல்லும் கடற்கரைச் சாலை, அவனை அமரத்துவம் பெற்ற மனிதனாக உணரச் செய்யும். அந்த உணர்வெய்தலில் பிறவிப்பயன் கிட்டுவதுபோல நெஞ்சம் நிறைந்து போவான்.
அன்றைய காலைப்பொழுதும், அவன் பிறவிப் பயன் எய்தும் பொழுதாகவே அமைந்தது. பாரிமுனையிலிருந்து சுரங்கப் பாலம் வழியே நடக்கத் தொடங்கினான்.
கோட்டை தெரிந்தது. வெள்ளையர் காலத்தில் எழும்பிய ஜார்ஜ் கோட்டையில் இருந்தபடிதான் தமிழ்நாட்டின் தலையெழுத்தைத் தீர்மானித்த கர்ம வீரர்கள் ஆட்சி செலுத்தினார்கள்.
கோட்டைக்கு மேலே பறக்கும் தேசியக் கொடியைப் பார்த்தபடி நின்ற கரிகாலன், ஒரு சல்யூட் அடித்தான். 
சாலையோரம் பைக்கில் இருந்தபடியே கைப்பேசியில் கலகலத்துக் கொண்டிருந்த ஒருவன், கரிகாலனை ஏதோ வேற்று கிரகவாசியைப் பார்ப்பதுபோல பார்த்தான். கரிகாலன் அவனைப் பார்த்து புன்னகைக்க, அவனோ பாராமுகமாய் திரும்பிக் கொண்டான்.
கோட்டையைக் கடந்து போர்வீரர்கள் நினைவுச் சின்னம் வந்து நின்றபோது, மனம் கனத்துப் போனான். மினார்களைப் போல் நிற்கும் கோபுரங்கள் நாட்டுக்காக இன்னுயிர் ஈந்த தியாகிகளின் நினைவினைப் போற்றுகின்றன. சென்னையின் அடையாளங்களில் முக்கியமானதாக, தலைமுறை தலைமுறையாகத் தியாக உணர்வினை தூண்டவல்ல சின்னம். 
அடுத்து நடந்தவனின் கண்ணில் பட்டது நேப்பியர் மேம்பாலம். யானைத் தந்தங்களை ஜோடி ஜோடியாய் வரிசையில் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டது போல காட்சி
யளிக்கும் அந்த மேம்பாலத்தைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் ஏற்படும் மகிழ்ச்சியும் சிலிர்ப்பும் அலாதியானது. சென்னையின் கழிவுகளை ஏந்தியபடி கறுப்பு வண்ணத்தில் ஓடும் கூவம் ஆற்றின் மீது அமைந்திருந்தாலும், வெள்ளை வெளேர் என்று காட்சியளிக்கும் அந்தப் பாலத்தின் கம்பீரமே தனிதான். கோயிலில் அடிவலம் வரும் பக்தனின் நேர்த்தியுடன் அந்தப் பாலத்தைக் கடந்தான் கரிகாலன்.
வலப்புறம் ஆங்கிலேயர் காலத்தில் கட்டப்பட்ட செங்கோட்டை போன்று செந்நிற வண்ணத்தில் மிளிர்ந்தது சென்னைப் பல்கலைக்கழகம். இந்தியாவின் குடியரசுத் தலைவர்களான டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணன், டாக்டர் அப்துல்கலாம் போன்ற மாமனிதர்களைத் தந்தது அந்த மகத்தான கல்வித் திருத்தலம். அதற்கு நேரெதிரே அறிஞர் அண்ணாவும், மக்கள் திலகம் எம்.ஜி.ஆரும் அணையா விளக்காய் சுடர்விட்டபடி நினைவிடம் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
கறுப்பு வெள்ளைக் காலகட்டத்தில், திரைப்படங்களை திரைப்பாடங்களாக்கி, திரையரங்குகளை திண்ணைப் பள்ளிக்கூடங்களாக்கி நல்ல கருத்துகளை மக்களின் மனதில் விதைத்த காரணத்தினாலேயே மக்கள் திலகமாக உயர்ந்து நின்றவர் எம்.ஜி.ஆர்.
கரிகாலனின் குழந்தைப் பருவ நாட்கள், தொலைக்காட்சி என்ற மாயப்பெட்டி நடுத்தர வர்க்கத்தினரின் வீடுகளில் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாய் அரிதாய் தலைகாட்டத் தொடங்கியிருந்த எண்பதுகளின் துவக்கத்தில் இருந்த சென்னையுடன் பின்னிப் பிணைந்திருந்த நாட்கள்.
திரும்பும் இடமெல்லாம் ஓலைக் குடிசைகள் நிறைந்திருந்தது அன்றைய சென்னை, கம்ப்யூட்டர், செல்போன், சாட்டிலைட் சேனல் என அதிநவீனம் எட்டிப்பார்த்திராத சென்னையின் அழகே தனிதான். ஒரு ரூபாய் கொடுத்து மாநகரப் பேருந்தான பல்லவனில் ஏறினால், சென்னையின் ஒரு முனையிலிருந்து மறுமுனைக்குச் சென்றுவிடலாம்.
சென்னை... இல்லை, அந்தக்கால மெட்ராஸ் நினைவுகளை அசைபோட்டபடி கடற்கரைச் சாலையில் கரிகாலன் நடையைத் தொடர்ந்தபடி இருந்தான்.
கடற்கரைச் சாலையில்தான் சென்னையில் வேறெங்கும் காணக்கிடைக்காதபடி நாட்டுக்கும் மொழிக்கும் தொண்டு செய்த மாமனிதர்களை வரிசையாய்க் காணமுடியும். 
திருவள்ளுவர், இளங்கோவடிகள், ஒüவையார், கம்பர், வீரமாமுனிவர், ஜி.யு போப், பாரதியார், பாரதிதாசன், உ.வே.சா., அண்ணல் காந்தி என நிற்கும் மாமனிதர்களின் திருவுருவச் சிலைகளைக் காணும்போதெல்லாம் மகத்துவமிக்க அவர்கள் வாழ்ந்து காட்டிய வாழ்க்கை மின்னல் வெட்டெனக் கரிகாலன் மனத்திரையில் தோன்றி மறையும்.
"ஊருக்காக வாழ்ந்த நெஞ்சம் சிலைகளாகலாம்' என்ற உண்மையை உணர்த்தியபடி சிலையாய் நிற்கும் மாமனிதர்களைக் கண்டபடியே நடையைத் தொடர்ந்தான். 
அண்ணல் காந்தியின் சிலையைச் சுற்றி ஒரு வலம் வந்தபின், வலப்புறம் செல்லும் சாலையில் திரும்பினான்.
அவன் கடற்கரைச் சாலையில் நடக்கும் வரை ஓய்ந்திருந்த மழை, இப்போது பூமழைச் சாரலாய் தூறலிடத் தொடங்கியதால், காற்றில் ஈரப்பதம் கூடி சிலுசிலுவென குளிர் ஏறத் தொடங்கியது. 
ஒரு டீ குடித்தால் குளிருக்கு இதமாக இருக்குமென நினைத்தவன், சாலையின் இடப்புறமிருந்த டீக் கடையை நெருங்கினான்.
மழைமேகத்தின் இருளை கிழக்கு வேகமாய்க் கிழித்துக் கொண்டிருந்தது.
கரிகாலனுக்கு ஒதுங்கி நின்றிருந்த பிளாட்பாரத்தில் இருந்த ஒரு கடை வாசலில் சுருண்டு கிடந்த ஒரு கிழவர், தன் முகத்தை மூடியிருந்த லுங்கியை விலக்கிக் கொண்டு, முட்டைக்குள் இருந்து வெளிவரும் கோழிக்குஞ்சென வெளிப்பட்டார்.
முகத்தை மூடிய நரைத்த தாடியும் மீசையும், இளைத்த உடலுமாய் இருந்தவர், குளிருக்குப் பயந்து மீண்டும் லுங்கியை இழுத்து தலைக்கு முக்காடிட்டு, உடலைப் போர்த்திக் கொண்டு அமர்ந்தார்.
கரிகாலனுக்குச் சுடச்சுட டீ வந்தது. மழைக்கு இதமாய் இருந்தது. 
சாலையில் "விர்விர்'ரென வாகனங்கள் விரைந்து செல்வதையும், மழையையும் பொருட்படுத்தாமல் மெரினாவில் நடைப்பயிற்சிக்கு சிலர் செல்வதையும் ரசித்துக் கொண்டிருந்தவனை, ""தம்பி...'' என ஒலித்த குரல் திருப்பியது.
அந்தக் கிழவர்தான். சைகையால் ஒரு டீ கேட்டார்.
சற்றும் யோசிக்காமல் அவருக்கும் ஒரு டீ சொல்லிவிட்டு, அவர் முகத்தைப் பார்த்தான். எங்கோ பார்த்த முகம் போலத் தோன்றியது. ஆனால் சட்டென அவர் முகம் நினைவுக்கு வராமல் போக்குக் காட்டியது. முடிகளால் மூடப்பட்டிருந்த முகத்துக்குள் இருக்கும் இவருக்கும் தனக்கும் என்ன தொடர்பு? பரிச்சயமானதாகத் தெரியக் காரணம்? 
கரிகாலனுக்குச் சென்னையே எப்போதும் இப்படித்தான். அவன் முதன்முறையாக ஒரு சந்துக்குள் சென்றாலும், அந்தச் சந்து பொந்துக்குள் அவன் எப்போதோ சென்று வந்த மாதிரியே தோன்றும். 
சென்னை... இல்லை, மெட்ராசுக்கும் அவனுக்கும் அப்படி என்ன உறவோ? என்ன பிரிவோ? எந்த ஜென்மத் தொடர்போ?
டீ வந்தது. அதை அவர் கைகளில் கொடுத்தபோது அவனது நினைவுத் திரையில் பளீரென மின்னல் வெட்டியது. அவர் யாரென்று தெரிந்தது. 
""முருகேசன் அண்ணே'' மூளைக்குள் தட்டிய பொறி, அவன் வார்த்தையில் தெறித்தது. தன் பெயரை அவன் சொல்லக் கேட்டதில் பெரியவரின் ஒளியிழந்த கண்களில் சட்டெனச் சுடர் வீசியது. 
""தம்பி.... என்னை... உனக்கு?...'' அவர் தடுமாறினார்.
""தெரியும். உங்களை நல்லாவே தெரியும்'' என்றவன், அவனது குடும்பமும் முருகேசனின் குடும்பமும் ஒரே தெருவில் இருந்ததை நினைவூட்டினான். 
""டிரைவர் ராமுவோட மகனா நீ?'' என்று சரியாக நினைவு கூர்ந்தார் பெரியவர் முருகேசன்.
பாதாளச் சாக்கடையில் இறங்குவதுதான் முருகேசனின் தொழில். அதற்காக அவரை ஏளனமாகப் பார்த்தவர்கள், அவர் தன் மகன்கள் இருவரையும் பணக்காரப் பிள்ளைகள் படிக்கும் பள்ளியில் சேர்த்தபோது வியந்து பார்த்தார்கள். தனக்குக் கிடைத்த அவமானத்தைத் தன் பிள்ளைகளின் எதிர்காலத்துக்கு வெகுமானமாக்கியவர் முருகேசன்.
""நீங்க எப்படி இங்கே... இந்தக் கோலத்திலே?...'' கரிகாலன் கவலையுடன் கேட்டான்.
தன் இருகரங்களாலும் பொத்திப் பிடித்திருந்த தேநீர் குவளையை மெதுவாக இடதும் வலதுமாய் உருட்டியபடி விரக்தியான புன்னகையுடன் அவனைப் பார்த்தார் முருகேசன்.
""எல்லாம் இந்தச் சமூகம் தந்த பரிசுதான் தம்பி. வேறென்ன சொல்ல?'' சொன்ன முருகேசன் கண்களில் நீர் தளும்பியது. 
""பெத்த பிள்ளைகளுக்கே நான் வேண்டாதவனா போயிட்டேன். நான் சாக்கடைக் குழியிலே இறங்குறது அவங்களுக்கு மானக்கேடா இருக்குதுன்னு விரட்டி விட்டுடானுங்க. சாக்கடையில் இறங்கித்தான் அவங்களைப் படிக்க வைச்சு, கல்யாணம் பண்ணி வைச்சு ஆளாக்கினேன். அதை மறந்துட்டானுங்க'' அதற்குமேல் வார்த்தை வராமல் தொண்டை அடைக்க, முருகேசன் ஒரு வாய் டீயை விழுங்கித் தன் துக்கத்தை அடைத்தார். 
""தம்பி... வேலையிலேருந்து எப்பவோ ரிடையர் ஆகிட்டேன். இருந்தாலும் அப்பப்போ கார்ப்பரேசன்காரங்க நம்மளைத் தேடி வருவாங்க. ஏதோ உடம்புல தெம்பு இருக்கிற வரைக்கும் செஞ்சிட்டுப் போவோமேன்னு நம்ம வாழ்க்கை வண்டி ஓடுது. நேத்து கார்ப்பரேசன்காரங்க இங்கே வரச்சொன்னாங்கன்னு வந்தேன். மழை பேஞ்சதால அவங்க வரலே. அதான் ராத்திரி இங்கேயே சுருண்டுட்டேன். நான் வச்சிருந்த சில்லரையை எந்தச் சில்லரைப் பயலோ சுருட்டிக்கிட்டுப் போயிட்டான்'' விரக்தியில் சிரித்தார் முருகேசன்.
கரிகாலன் கண்களில் நீர் எட்டிப் பார்த்தது.
எவ்வளவோ மாறிப்போய்விட்ட சென்னையில் மாறாமல் காட்சியளிக்கும் முருகேசன்கள் இன்னமும் இருக்கிறார்கள் என்பது கரிகாலன் மனதில் கரித்துண்டாய் கோடிட்டது. 
செயற்கைக்கோள்களுக்கும் ஏவுகணைகளுக்கும் கோடிக்கணக்கில் செலவு செய்யும் இந்த வல்லரசு நாட்டில் இன்னமும் மலக்குழியில் மனிதன் இறங்குவதற்கு ஒரு முற்றுப்புள்ளி விழவில்லையா?.
கண்ணெதிரே சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை சென்னையில் உலவிக் கொண்டிருந்த பூம்பூம் மாட்டுக்காரர், பஞ்சுமிட்டாய்க்காரர், குச்சி ஐஸ் விற்பவர், கோலமாவு விற்பவரெல்லாம் "காணவில்லை' பட்டியலில் இருக்கிறார்கள். ஆனால்... முருகேசன் போன்றவர்களை இன்னமும் காணமுடிகிறதே. என்ன காரணம்?
சென்னையில் தற்போது கில்லி, கோலி, பம்பரம், பல்லாங்குழி ஆட்டத்தையெல்லாம் காண முடியவில்லை. ஆனால்... சாக்கடைக் குழியில் மனிதன் இறங்கும் ஆட்டம் தொடர்ந்தபடிதான் இருக்கிறது.
""அண்ணே, வாங்க வீட்டுக்குப் போகலாம்'' அவரது கைகளில் இருந்த வெற்றுக் குவளையை வாங்கியபடியே சொன்னான்.
""எந்த வீட்டுக்கு?'' 
""நம்ம வீட்டுக்கு. அப்பா உங்களைப் பார்த்தா ரொம்ப சந்தோஷப்படுவார்''
என்ன நினைத்தாரோ முருகேசன். அவன் கைகளை அழுத்தமாய்ப் பற்றிக் கொண்டார். அவர் உதடுகள் துடித்தன. வார்த்தைகள் வரவில்லை... 
கண்ணீர் மட்டும் வழிந்தபடியே இருந்தது. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/22/w600X390/kadhir8.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/22/காணாமல்-போகாதவர்-2905409.html
2905407 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி Sunday, April 22, 2018 06:01 PM +0530 கண்டது

(பெரியகுளம் - கல்லாறு வழியில் ஒரு போர்டில்)

கழுதை கட்டி ஆலமரம்
ஆர்.முத்துராஜா, வடுகப்பட்டி.


(காஞ்சிபுரம் ஏகாம்பரேஸ்வரர் கோயில் அருகே உள்ள ஒரு மருந்துக் கடையின் பெயர்)

தாய்ப்பாசம் ஹோமியோ

சம்பத்குமாரி, பொன்மலை.


(செங்கல்பட்டில் பைக்கின் பின்புறத்தில்)

நல்லவனாய் இருப்பது நல்லது... 
ஆனால் நல்லது, கெட்டது தெரியாத
நல்லவனாய் இருப்பது நல்லதல்ல.

வி.சி.கிருஷ்ணரத்னம், காட்டாங்குளத்தூர்.

 

 

கேட்டது

(சிதம்பரம் வண்டிக்காரத் தெருவில் உள்ள ஒரு வீட்டில் தாத்தாவும் பேரனும்)

தாத்தா: அந்த காலத்துல உன் வயசுல நான் கடைக்கு இரண்டு ரூபாய் எடுத்துட்டுப் போனா, வீட்டுக்கு வரும்போது பால், பழம், ரொட்டி, மிட்டாய், சோப்பு, பவுடர் எல்லாம் கொண்டு வருவேன் தெரியுமா?
பேரன்: இப்ப அப்படியெல்லாம் முடியாது தாத்தா. எல்லாக் கடையிலும் நிறைய சிசிடிவி கேமரா வச்சிருக்காங்க.

அ.ப.ஜெயபால், கொள்ளிடம்.

 

(கோபிசெட்டிபாளையத்தில் ஒரு வீட்டில் கணவனும் மனைவியும்)

""என்னங்க கிரைண்டர் இது? இந்த மாடல்ல இவ்ளோதான் சத்தம் வருமா?''
""சத்தம் கம்மியா வர்றது நல்லதுதானே?''
""ம்ஹூம்... என்ன நல்லதோ? இப்படி அமைதியா ஓடுச்சுனா அக்கம்பக்கத்துல உள்ளவங்களுக்கு நாம புது கிரைண்டர் வாங்கினது எப்படித் தெரியும்?''
க.சங்கர், நாகர்பாளையம்.
இரமணன் தனது மனைவியுடன் தனது மகனுக்குப் பெண் பார்க்க மதுரையில் உள்ள தியாகராஜன் வீட்டுக்கு வந்திருந்தார்.
பெண் வீட்டார் அவர்களை வரவேற்று, பஜ்ஜி, வடை, காபி என பலவகையான சிற்றுண்டிகள் கொடுத்து உபசரித்தனர். 
இரமணன் தியாகராஜனிடம், ""உபசரிப்புக்கு மிக்க நன்றி. பெண்ணை வரச் சொன்னால் பார்த்துவிட்டு மற்றவற்றைப் பேசலாம்'' என்றார்.
""என்னங்க இவ்வளவு நேரமும் அங்குமிங்கும் அலைந்து ஓடி ஓடி உபசரித்தது என் பொண்ணுதாங்க. அவ அம்மா கொஞ்சம் கூச்ச சுபாவம். அதுதான் வீட்டுக்குள்ளே அறையில் இருக்காங்க'' என்றார் தியாகராஜன்.

இரா.சிவானந்தம், கோவில்பட்டி.


எஸ்.எம்.எஸ்.

நீ கொடுத்த மரியாதையும்
நீ செய்த தானமும்
நீ செய்த துரோகமும்
ஒரு நாள் உன்னைத் தேடி வரும். 
நீ செய்ததை விட 
சிறப்பாக உனக்குச் செய்யும்.

கு.கோப்பெருந்தேவி, சென்னை-116.

அப்படீங்களா !

தண்ணீருக்குள் உடற்பயிற்சி செய்ய உதவும் இந்த கருவி ஜப்பானில் தயாரிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த கருவியில் உடற்பயிற்சி செய்து கொண்டு இருக்கும்போது, தண்ணீர் வேகமாக உடலில் மோதுகிறது. அதனால் ரத்த ஓட்டம் அதிகரிக்கிறது. தசைகள் வலிமையடைகின்றன. உடலில் எங்கேனும் வீக்கம் இருந்தால் வற்றிவிடுகிறது. உடல் தசைகளின் இயக்கம் எளிதாகிறது. உடலுக்கு இயற்கையான மசாஜ் கிடைக்கிறது.
இந்தக் கருவியின் இயக்க வேகத்தை உடற்பயிற்சி செய்து கொண்டு இருக்கும்போதே மாற்ற முடியும். விருப்பமான இசையைக் கேட்க முடியும். வீடியோ கூட பார்த்துக் கொண்டே உடற்பயிற்சி செய்யலாம். 
என்.ஜே., சென்னை-69.


யோசிக்கிறாங்கப்பா


மாடு நுனிப்புல் மேய்வது
மீண்டும் துளிர் விடட்டும்
என்பதற்காகத்தான்.

நாஞ்சில் சு.நாகராஜன், பறக்கை.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/22/w600X390/kadhir7.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/22/பேல்பூரி-2905407.html
2905405 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் - ஜி.அசோக் DIN Sunday, April 22, 2018 04:43 PM +0530 கீர்த்தி சுரேஷ், தன்னைப் பற்றிய தகவல்களை ரசிகர்கள் தெரிந்து கொள்ளும் விதமாக தனி இணைய தளப் பக்கத்தை தொடங்கியுள்ளார். நடிகை மேனகாவின் மகளான இவர், மலையாளப் படங்களில் குழந்தை நட்சத்திரமாக நடித்து, பின்னர் ஹீரோயின் ஆனவர். தமிழில் "இது என்ன மாயம்' படத்தின் மூலம் அறிமுகமான இவர் தற்போது விஜய், சூர்யா, தனுஷ், சிவகார்த்தி கேயன் என தமிழ் சினிமாவின் முன்னணி நடிகர்களுடன் நடித்து வருகின்றார். விக்ரம் ஜோடியாக "சாமி 2' , விஷால் ஜோடியாக "சண்டக்கோழி 2' படத்திலும் நடித்து வருகிறார். இந்நிலையில், ரசிகர்களுடன் பேசும் விதமாக https://www.keerthysuresh4us.com/ என்ற பக்கத்தை தொடங்கியுள்ளார். அவர் நடித்த படங்கள், நடித்துக் கொண்டிருக்கும் படங்கள், அதில் உள்ள புகைப்படங்கள், பாடல் காட்சிகள், பேட்டிகள் என எல்லாமே தனித்தனியாக அட்டவணைப்படுத்தப்பட்டு இதில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன.

 

இசையமைப்பாளர்கள், கவிஞர்கள், பின்னணி பாடகர்கள் ராயல்டி பெறுவதில் தொடர்ந்து பல கருத்துக்கள் நிலவி வருகின்றன. இந்நிலையில் பாடகர்களுக்கு ராயல்டி பெற்று தருவதற்காக, "இந்தியன் சிங்கர் ரைட்ஸ் அசோசியேஷன் (இஸ்ரா)' அமைப்பு செயல்பட்டு வருகிறது. இந்த ஆண்டு முதன் முறையாக 51 லட்சத்து 77 ஆயிரம் ரூபாயை வசூலித்து, உரியவர்களுக்கு அந்தத் தொகையை வழங்கும் நிகழ்ச்சி சென்னையில் கடந்த வாரம் நடந்தது. கே.ஜே.யேசுதாஸ், பி.சுசீலா, வாணி ஜெயராம், எஸ்.பி.பாலசுப்பிரமணியம் உள்ளிட்ட பலர் இந்த நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொண்டனர். ராயல்டி தொகையை பெற்றுக் கொண்ட பின்னர் பாடகர் எஸ்.பி.பாலசுப்பிரமணியம் பேசும்போது...

""பாடுவதுதான் எங்களுக்குத் தொழில். அதைத் தவிர வேறு தொழில் தெரிவதில்லை. பாடகர்கள் இப்போது கஷ்டத்தில் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு இந்த ராயல்டி தொகை உதவும். 25 சதவீதம் மட்டுமே வந்துள்ளது. இன்னும் 75 சதவீதம் வர வேண்டும்'' என்றார். கே.ஜே.யேசுதாஸ் பேசும்போது, ""பாடி முடித்த பிறகு, நன்றாகப் பாடினீர்கள் என்று யாராவது சொன்னால், அதுதான் நிஜமான ராயல்டி. என்றாலும், இப்போது ராயல்டி கொடுத்திருப்பது நல்ல விஷயம்தான்'' என்றார்.


சில்லுனு ஒரு காதல்', "ரோஜா கூட்டம்', "பத்ரி', "களவாடிய பொழுதுகள்' போன்ற படங்களில் நடித்திருப்பவர் பூமிகா. கடந்த 2007 } ஆம் ஆண்டு யோகா ஆசிரியர் பரத் தாகூர் என்பவரை மணந்தார். இவர்களுக்கு ஒரு மகன் இருக்கிறார். திருமணத்துக்கு பிறகு நடிக்காமல் ஒதுங்கியிருந்தவர், கிரிக்கெட் வீரர் தோனி வாழ்க்கை படத்தில் அக்கா வேடத்தில் ரீ என்ட்ரி ஆனார். தொடர்ந்து தற்போதும் அக்கா, அண்ணி வேடங்களில் நடித்து வருகிறார். படப்பிடிப்பு மற்றும் பட விழாக்களுக்கு பூமிகா செல்லும்போது மறக்காமல் தனது மகனையும் இடுப்பில் வைத்து தூக்கிக் கொண்டு செல்கிறார். பெரும்பாலான நடிகைகள் தங்களுக்குத் திருமணம் ஆனதையே மறைக்க முயலும் நிலையில் பூமிகா தனது மகனை இடுப்பில் வைத்து தூக்கிக் கொண்டு வருவதை படக் குழுவினர் ஆச்சரியமாகப் பார்க்கின்றனர். சமீபத்தில் பட விழா ஒன்றுக்கு மகனுடன் வந்த பூமிகா மேக்அப் எதுவும் இல்லாமல் இயற்கையான தோற்றத்தில் பங்கேற்றதை புகைப்படம் எடுத்தவர்கள் அதை இணைய தளத்தில் வெளியிட்டு இருக்கின்றனர். இதற்காக பூமிகாவுக்கு அவரது ரசிகர்கள் வரவேற்பு தெரிவித்துள்ளனர். 

 

மறைந்த முன்னாள் ஆந்திர முதல்வர் என்டிஆரின் வாழ்க்கையைத் தழுவி "என்டிஆர்' படம் உருவாகி வருகிறது. இதில் என்டிஆராக அவரது மகன் பாலகிருஷ்ணா நடிக்கிறார். அதில் துணை ஜனாதிபதி வெங்கய்ய நாயுடு கலந்துகொண்டார். இதில் முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் நடிப்பதற்கு வித்யா பாலனிடம் பேசியுள்ளனர். 

இந்நிலையில் படத்தில் நடிக்க காஜல் அகர்வால் ஒப்பந்தமாகியுள்ளார். இவர் மறைந்த முன்னாள் முதல்வர் ஜெயலலிதாவின் வேடத்துக்காக படத்தில் ஒப்பந்தமாகியுள்ளார் என்று கூறப்படுகிறது. ஜெயலலிதா சினிமாவில் நடித்தபோது, தெலுங்கில் என்டிஆர் படங்களிலும் நடித்துள்ளார். இளமைக் கால ஜெயலலிதா வேடத்துக்காக காஜல் அகர்வால் ஒப்பந்தமாகியுள்ளதாகவும் பாலகிருஷ்ணாவுடன் படப்பிடிப்பில் நடிப்பதுபோல் அவரது காட்சிகள் இடம் பெற உள்ளதாகவும் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. இந்த படத்தை தேஜா இயக்குகிறார். தனது இளமை காலத்தில் சென்னையில் அரசு வேலையில் என்டிஆர் சேர்ந்தார். ஒரு மாதமே பணியில் இருந்தார். சினிமாவில் நடிக்க வாய்ப்பு வந்ததும் வேலையை விட்டு விட்டார். இந்த காட்சி சமீபத்தில் முதன் முதலாகப் படமாக்கப்பட்டுள்ளது. தமிழ் சினிமாவில் என்.டி.ஆருடன் நட்பில் இருந்த பலரை நடிக்க வைக்கவும் முயற்சிகள் நடக்கின்றன. 

 


சமீபகாலமாக தொடர் சர்ச்சைகளில் சிக்கி வந்த ராதிகா ஆப்தே, தற்போது மாறுபட்ட களத்துக்குள் பிரவேசித்திருக்கிறார். இரண்டாம் உலகப்போர் பற்றிய ஹாலிவுட் படம் உருவாகி வருகிறது. இதில் நடிக்க ஒப்பந்தம் ஆகியிருக்கிறார் ராதிகா ஆப்தே. ராதிகா ஆப்தேவுடன் இணைந்து ஹாலிவுட் நடிகைகள் சாதனா கடிக், சாரா மோகன் தாமஸ் நடிக்கின்றனர். நூர் இனியாத் கான் என்ற உளவாளி (ஸ்பை) பாத்திரத்தில் ராதிகா நடிக்கிறார். பிரிட்டிஷ் உளவுத்துறை அதிகாரியாக நடிக்கும் சாதனா கடிக், 2 } ஆம் உலகப்போர் குறித்து ரகசிய தகவல்களை உளவுபார்ப்பதற்காக ராதிகா ஆப்தே, சாரா மேகன் ஆகியோரை அனுப்பி வைக்கிறார். அதன் பின்னணியில் நடந்த சம்பவங்களை மையமாக வைத்து இப்படத்தின் கதை அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இப்படத்திற்கு இன்னும் பெயரிடப்படவில்லை. இப்படத்தின் படப்பிடிப்புக்காக தமிழ் மற்றும் பாலிவுட் படங்களை அவர் ஒப்புக் கொள்ளவில்லை. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/1/24/w600X390/keerthi-suresh-2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/22/திரைக்-கதிர்-2905405.html
2905403 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: குடல் வாதம் குணமாகும்! பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன் Sunday, April 22, 2018 04:38 PM +0530 'குடல்வாதம்' என்று ஒரு நோய் உண்டு என்றால், அதன் அறிகுறிகள் எவ்வாறு இருக்கும்? அதற்கான மருத்துவம் என்னவென்று கூறுங்கள்?

-கே. வேலுச்சாமி, தாராபுரம். 

பைஷஜ்ய ரத்னாவளி எனும் ஆயுர்வேத நூலில் - குடல்வாதம் ஏற்படத்தக் கூடிய காரணங்களும், அவற்றின் வகைகளும், சிகிச்சைகளும் விரிவாக எடுத்துரைக்கப்பட்டுள்ளன. வறண்ட மாமிச வகை உணவுகள், முள்ளங்கி, மீன், நீர்வற்றிப் போன கறிகாய்கள், பச்சைப் பயறு, கொண்டைக் கடலை, கிழங்குகள், இனிப்பான பழங்கள், ஒவ்வாமை உணவுகள்( உதாரணம் - மீனும் பாலும், பாலும் உப்பும், வாழைப்பழமும் மோரும்), மலச்சிக்கலையும் செரிமான தாமதத்தையும் ஏற்படுத்தும் மைதா, ரவை போன்றவை, உடல் உட்புற நீர்த்திரவங்களை தடுத்து வெளியேற்றாமல் செய்யும் உணவு, வாந்தியை வலுக்கட்டயமாக அடக்குதல், அதிக அளவில் தண்ணீரையும் மற்ற திரவங்களையும் அருந்துதல் போன்ற சில காரணங்களால் குடல்வாதம் ஏற்பட அதிக வாய்ப்பிருக்கிறது.
உடல் முழுவதும் மூலிகைத் தைலத்தை வெது வெதுப்பாகத் தடவி, மூலிகை நீராவிக் குளியல் மூலம் குடல் வாயுவை பெருமளவு குறைக்கலாம். இதன் மூலம் உடல் உட்புற குழாய்கள் மிருதுவான தன்மையை அடைந்து, குடல் வாயுவை கீழ்ப்புறமாக வெளியேற்றி, மலச்சிக்கலையும் நீக்குவதால், இன்று ஆயுர்வேத மருந்துவமனைகளில் இந்த சிகிச்சை, முக்கிய அங்கமாக விளங்குகிறது.
தசமூலம் எனும் பத்து வகை வேர்களால் தயாரிக்கப்பட்ட கஷாயத்தை, அரிசியுடன் வேகவைத்து, வெது வெதுப்பாக சாதம் வடித்து, மாமிச சாறு கலந்து சாப்பிடுவதன் மூலமாகவும் குடல் வாயுவை வெளியேற்றலாம். மாமிச சாறு விரும்பாதவர்கள், ரசம் மோர் போன்றவற்றை ஒன்றன்பின் ஒன்றாகக் கலந்து சாப்பிடலாம்.
நார்த்தங்காய் சாறு பிழிந்து அதில் சிட்டிகை- பெருங்காயம், மாதுளம் பழச்சாறு, இந்துப்பு கலந்து காலை, மாலை வெறும் வயிற்றில் சிறிது பருகி வர குடல்வாதம் நன்கு குணமடையும். 
23 கிராம் சுக்குத்தூள், 23 கிராம் எள்ளு பொடி, 46 கிராம் வெல்லம் ஆகியவை கலந்து உருண்டை பிடித்து, சிறிது சூடான பாலுடன் மாலையில் உணவிற்கு முன் சாப்பிட்டு வர, குடல்வாதத்திற்கு நல்ல மருந்தாகும்.
200 மி.லி. சூடான பாலுடன் 25 மி.லி. நல்ல விளக்கெண்ணெய் கலந்து வாரமிருமுறை காலையில் சாப்பிட, குடல்வாயுவும் மலச்சிக்கலும் முழுவதுமாக நீங்கிவிடும்.
187 கிராம் தோல் நீக்கிய சிறியவகை பூண்டு, 750 மி.லி. பால் மற்றும் 750 மி.லி. தண்ணீருடன் கலந்து கொதிக்கவிட்டு, பால் அளவு குறுகியதும் வடிகட்டி, ஒரு நாளில் பல தடவை சிறிது சிறிதாக பருகி வர, குடல்வாதம், ஏப்பம், இடுப்பிலிருந்து பின் தொடைவழியாக இறங்கும் நஇஐஅபஐஇஅ நரம்புவலி, முறைக்காய்ச்சல், இதய நோய்கள், கட்டிகள், வீக்கம் போன்ற உபாதைகளை குணப்படுத்தும்.
15 கிராம் உலர்திராட்சையை, 500 மி.லி. தண்ணீரில் கொதிக்கவிட்டு, 100 மி.லி. வற்றியதும் வடிகட்டி, 15 கிராம் வெல்லம் கலந்து காலையில் பருக, குடல்வாதத்துடன் பித்தம் சேர்ந்து ஏற்படும் எரிச்சலைக் குணப்படுத்திவிடும். அதுபோல 15 கிராம் திரிபலா சூரணத்தை 500 மி.லி. தண்ணீருடன் காய்ச்சி, 100 மி.லி. ஆகக் குறுகியதும் வடிகட்டி, 5 கிராம் சிவதை வேருடன் சாப்பிட நீர்பேதியாகி, பித்தம் மற்றும் வாயுவினால் ஏற்படும் குடல்வாதத்தைக் குணப்படுத்தும்.
பித்த எரிச்சலுடன் கூடிய ஏப்பம், கீழ்காற்று வேக்காளத்துடன் வெளியேறுவது போன்றவை குடல்வாயுவுடன் பித்தமும் கலந்துள்ளதை அறிவிக்கின்றன. அது போன்ற நிலையில் - உலர்திராட்சை, கடுக்காய் தோல் ஆகியவை 10 கிராம் வீதம் எடுத்து, 500 மி.லி. தண்ணீரில் கொதிக்கவிட்டு 100 மி.லி. ஆக வற்றியதும் வடிகட்டி, 5 கிராம் வெல்லம் கலந்து பருக, ஓரிருமுறை நீர் பேதியாகி, குணப்படுத்திவிடும். திரிபலை சூரணம் 5 கிராம், சர்க்கரை 5 கிராம் தேன் 5 கிராம் குழைத்துச் சாப்பிடுவதும் நல்லதே.
50 மி.லி. நெல்லிக்காய் சாறுடன் 5 கிராம் சர்க்கரை கலந்து சாப்பிடுவதன் மூலம் முன் குறிப்பிட்ட பித்தம் கலந்த குடல்வாதம் குணமாகும்.
ஆசனவாய் வழியாக எண்ணெய் கொடுப்பதும் கஷாயம் கொடுப்பதும் குடல்வாதத்தை குணப்படுத்தும் சிறந்த சிகிச்சை முறையாகும்.
இன்றைய வாழ்க்கை முறையில் மனிதர்கள் செய்யக் கூடிய சில தவறான செயல்கள் மற்றும் உணவுகளாகிய அதிக நடனம், பாட்டு, பேச்சு, உடற்பயிற்சி, ஒரே இடத்தில் பல மணிநேரம் அமர்ந்திருத்தல், அதிக குளிர்பானம் அருந்துதல், கொடிக் காய்களாகிய பாகற்காய், அவரைக்காய், பீன்ஸ், பரங்கிக்காய் போன்றவற்றை உணவாக சமைத்து ஆறிய நிலையில் சாப்பிடுதல். உணவில் அதிகம் காரம், கசப்பு மற்றும் துவர்ப்புச் சுவை ஆகியவை அதிக அளவில் சாப்பிடுதல் போன்றவற்றால் குடல்வாதம் எனும் நோய் ஏற்படக் கூடும்.
(தொடரும்) 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/22/w600X390/kadhir5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/22/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-குடல்-வாதம்-குணமாகும்-2905403.html
2905401 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் கண்ணாடிக் குருவி ம.காமுத்துரை DIN Sunday, April 22, 2018 04:20 PM +0530 நாலு சுசியாப்பம், ஒரு சுருள்போளி வாங்கி வந்திருந்தான் நாகராசு. அதை தேவியிடம் கொடுத்து அக்காளிடம் கொடுக்கச் சொல்லியிருந்தான். பேருந்தை விட்டு இறங்கி வீட்டுக்கு நடந்து வந்ததில் கலைந்திருந்த தலைமுடி, அரும்பிய வியர்வை, இன்னபிற ஒப்பனைகளை தன் இருகைகளாலும் சரிசெய்து கொண்ட தேவி, நாகராசுவிடமிருந்து வாங்கிய பலகாரப் பொட்டலத்தை, ஸ்டைலாக விரல் நுனியில் கோர்த்துக் கொண்டாள் ""மதனீ...'' 
வீட்டுக்குள் காலடி எடுத்துவைக்கும் முன்பாக குயில்போல ஒரு குரல் விடுத்தாள்,தேவி. பின்னால் நாகராசு நின்றான். சட்டென உள்ளே நுழைய முடியா வண்ணம் நிலைப்படிவரைக்கும் வீட்டுக்குள் ஒருகும்பல் குடியிருந்தது. 
உள்ளே கலைஞர் டி.வி. ஓடிக்கொண்டிருந்தது, முழங்கால்களைக் கட்டிக்கொண்டும், சம்மணமிட்டும், மடிகால் போட்டு உட்கார்ந்து கொண்டும், பள்ளிகொண்ட பரந்தாமனைப் போல படுத்து ஒருகையால் தலையை ஏந்திக் கொண்டும் சிறார்கள் வீடெங்கும் விரவிக் கிடந்தார்கள். ஒருகணம் திகைத்துப்போன தேவி, கண்களை உயர்த்தி வீட்டினுள் மதனியைத் தேடலானாள். மதனிக்கு நாலு பிள்ளைகள்... உள்ளே ஏழெட்டு தெரிகிறது ! மேகத்தினுள் நகரும் நிலவினைப்போல, மெல்லிசாய் மனசுக்குள் ஒரு கேள்வி பயணித்தது. 
வீட்டின் அக்னிமூலையில், அடுப்பையொட்டிய இடத்தில் ஸ்டூல் போட்டு உட்கார்ந்து இருந்த பழனி, எழுந்து நின்று தங்களை வரவேற்பதை அறிந்த பின்னரே தேவி, இன்னொரு காலையும் வீட்டுக்குள் எடுத்து வைத்தாள். டிவிப்பெட்டிக்கு முன்புறமாய் அமர்ந்திருந்த தெய்வானை நிழலுருவம் உணர, திரும்பினாள். இவர்களைக் கண்டதும் புருவம் உயர்த்திச் சிரித்தாள். 
""வா தேவி, வாடா நாராசு'' அதற்குமேல் என்ன பேசுவதென தீர்மானிக்க முடியாமல் திணறியவள், ""டிவி பாக்கறியா, புதுப்படம் ஓட்றாங்க'' என்றாள். 
தேவிக்கும் உட்காரவேணும் போலத்தான் அசதி இருந்தது. உள்ளே வரமுடியாமல் கதவருகில் நின்று கொண்டிருந்த நாகராசுவைப் பார்த்தாள். 
நெருக்கடியை உணர்ந்த பழனி, ""டிவிய அமத்தச் சொல்லு தேவான, அவக உள்ள வரட்டும். ஆர்ரா ரிமோட்ட வச்சிருக்கறது ?'' என குரல் உயர்த்த . .. 
""மாதவன் ட்ட இருக்கு பெரிப்பா'' கும்பலில் இருந்து ஒருகுரல் கணீரென ஒலித்தது. உடனடியாய் அங்கிருந்து ஒருகை உயர்ந்தது, சாட்சிக்கூண்டில் நிற்கும் குற்றவாளிபோல ரிமோட் விரைப்பாய் நின்று காட்சி தந்தது. 
""டிவிய அமத்துப்பா, அத்தையும் மாமாவும் உள்ள வரட்டும்'' 
""ஓ ன்... ஒன்...!''
""ட்டூ... ஊ ஊ ... ட்டு...!'' 
""த்த்ரீ . . . . திரி !'' 
பிள்ளைகளின் கோரஸ் ஒலிப் பின்னணியில் டிவியின் ஒளி அணைந்தது. 
"ச்சொ... ச்சொ' பிள்ளைகளின் அங்கலாய்ப்பு குருத்தோலையாய்ப் படர்ந்து முகம் தொங்கிப் போனது. 
""படம் சூப்பரா இருந்துச்சுல்ல ?'' 
""எப்புடி ? சூரி "தாமர தாமர . . வேண்டாந் தாமர!'' ஒரு சிறுவன் படத்தின் வசனத்தை பாவனையோடு பேசியும் நடித்தும் காண்பித்தான். ""கடேசில போட்டாம் பாரு ஒரு போடு... ஹஹ் ஹஹ் ஹஹ்ஹஹ்...'' சொல்ல வந்ததைச் சொல்லி முடிக்க இயலாமல் வார்த்தைக்கு வார்த்தை சிரிப்புவந்து மறித்தது. 
தேவியின் கையிலிருந்த பலகாரப் பொட்டலம் அநேகமாக அத்தனைபேர் கண்ணிலும் பட்டுவிட்டிருந்தது. அதனை மறைக்கவும் முடியாமல் மதனியிடம் தருவதற்கும் எட்டாமல் ஒரு சின்ன தவிப்பு சுண்டெலியைப்போல விருட்டென மனசுக்குள் ஓடி ஒளிந்தது. அதனை உள்வாங்கிய தெய்வானை, ""கிருத்தியா'' என ஒரு சிறுமியை எழுப்பினாள். 
""தம்பி தங்கச்சிகளக் கூப்புட்டுப்போயி ஒங்க வீட்ல டிவியக் காமி. காமிச்சுட்டு அப்பறமா வா. அத்த, மாமா வந்திருக்காகள்ல... அவக ஒக்காரட்டும்'' 
கிருத்திகா எழுந்து தனது தம்பி தங்கைகளை இழுத்தாள். ""எந்தீர்ரா'' 
""பெரீம்மா, எங்க வூட்ல டிவி தெரியாது'' கிருத்திகாவின் கைப்பிடியில் தொங்கிக் கொண்டிருந்த தம்பிப்பயல் ஒருத்தன் பெருங்குரலெடுத்துக் கூவினான். 
""ஏன்? டிவி ரிப்பேரா ?'' 
""ரூவா கட்டலேன்னு வயர அத்துட்டுப் போய்ட்டாங்க'' 
""சேரி, என்னமாச்சும் கொஞ்சநேரம் வெளாண்ட்டுட்டு வாங்க'' பழனி மாற்று சொல்ல குறைமனசோடு பிள்ளைகள் நால்வரும் எழுந்து நெட்டி முறித்துக் கிளம்பலாயினர். அப்போது தேவானையின் கடைக்குட்டி, ""என்னா வெளாட்டுடா வெளாடப் போறீக ?'' என நிறுத்தி விபரம் கேட்டான். 
""தெரீலடா'' 
""ஜப்பாக்கல் வெளாடலாமா ? எங்கிட்ட ரெண்டு கல்லு இருக்கு. வரியா?''
""ம்'' வேகமாய்த் தலையாட்டினான். 
""யம்மா நானும் வெள்ளாடப் போறேன்...'' சொன்ன வினாடியில் சட்டென ஐந்தாவது நபராகத் துள்ளி எழுந்தான். 
""யே... யே... அவனப் பிடிங்கடா''சொல்லிக்கொண்டே தெய்வானை அவனை பிடிக்கப் பாய்ந்தாள். அதற்குள்ளாக அவன் கதவினை எட்டி இருந்தான். கதவருகில் நின்றிருந்த நாகராசு அக்காவின் ஆணைப்படி அவனைப் பிடித்து அலாக்காகத் தூக்கிக் கொண்டான். 
""அட்ஜேய் மாப்ள... நா ஒன்னியத்தே பாக்க வந்திருக்கேன். நீ எங்கடி ஓடுறவ''பையன் எடையற்று காற்றாய் இருந்தாலும் மூங்கிலின் வலிமையை அவனது உதறல்கள் நிரூபித்தன. 
""ம்... விடு... நா வெளாடப் போவணும்'' சிணுங்கியபடி விசும்பினான். அதற்குள் தெய்வானை வந்து அவனை கைப்பிடியாய்ப் பிடித்துக்கொண்டாள்.
"" ஒக்காரு ஒரு விசயம் சொல்றேன்'' என ரகசியம் போல அவனது காதில் எதோ சொன்னவள், வாசலில் இறங்கிக் கொண்டிருந்த கிருத்திகாவிடம் மேலும் சொல்லலானாள். 
""மறந்துடாம ஒரு மணிக்கெல்லா எல்லாரையும் கூப்புட்டுட்டு வந்திர்ரீ. வாரப்ப மொகங்
கழுவி பகுடர் பூசி, தலயச்சீவிக்கிட்டு வரணும் என்னாடீ ?'' 
""சரி பெரிம்மா . ஒரு மணிக்குத்தான''
""ஆமா, இப்ப மணி எத்தன ?'' 
நாகராசு தன் கைபார்த்து, ""பைனொன்னு'' என்றான். 
""ம்... பதுனோர் மணியாச்சி. மத்தியானம் அல்லா ஓதுவாங்கள்ல அப்புடியே கௌம்பி வந்துறணும்'' 
தலையை ஆட்டியபடி பிரியா விடைபெறுவதுபோல நகர்ந்தனர். 
""கொழுந்தனாரு பிள்ளைக... ஆத்தாளும் அப்பனும் கம்பத்துக்கு எதோ ஒரு கேதம்னு போயிருக்காக, பள்ளிக்குடம் லீவு. வேறயா ? இங்கதே வந்து கெடக்கும்ங்க'' தெய்வானை கதை சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போதே தேவியிடமிருந்து பலகாரப் பொட்டலத்தை வாங்கிப் பிரித்துவிட்டிருந்தான் பழனி. பிள்ளைகள் நான்கும் அப்பாவை மையமிட்டிருந்தன. 
""தேவான, இந்தா... ஒந்தம்பி சுசியாப்பம் வாங்கியாந்திருக்கான். எல்லாரும் அம்மா கிட்டக்க வாங்கிக்கங்க!'' கணவனிடமிருந்து பொட்டலத்தை வாங்கிக்கொண்டவளின் கண்கள் அவன் பக்கமிருக்கும் பண்டத்தை நோக்கின. அதென்னாது ? 
""சுருள் போளி தேவான'' சொல்லிக்கொண்டே ஒரு வெற்றுத்தாள் எடுத்து விரித்து அதில் போளியை வைத்து நொறு நொறுவென நொறுக்கித் தூளாக்கினான். 
தனக்கு மட்டுமென ஒதுக்கிக் கொண்ட கணவனின் செய்கையை மனசுக்குள் குறித்துக் கொண்டு சுசியாப்ப பொட்டலத்தை விரித்தாள். இதை எப்படி பிரிக்க என கணக்குப் போட்டுக்கொண்டிருக்கும் வேளையில் முழுசாய் ஒரு சுசியாப்பத்தை தூக்கிக்கொண்டு பளிச்சென முயல்குட்டியாய் தாவி ஓடினான் கடைக்குட்டி. 
""அய்யய்ய... அய்யய்ய ! முழுசா தூக்கிட்டு ஓட்றான் முழுஸ்சா தூக்கிட்டு ஓட்றான்'' நடுவிலவன் அவனை விரட்டிப் போனான். கண்ணிமைக்கும் பொழுதில் வாசலைத் தாண்டி வீதியில் இறங்கி மறைந்து போனான். அவனைப் பிடிக்க முடியாமல் தொங்கிய முகத்துடன் திரும்பிய நடுவிலவன், தனக்கும் ஒரு முழு சுசியப்பம் வேணுமென்றான். அதற்குள் தெய்வானை இரண்டிரண்டாய் பிய்த்து ஆளுக்கொரு பாகமாகக் கொடுத்து கொண்டிருந்தாள். பிய்க்காத முழு சுசியாப்பம் ஒன்றை மூத்தபெண்ணிடம் தந்து அதனை கிருத்திகாவிடம் கொடுத்து வரச் சொன்னாள். 
""அதுகளும் பாத்துருச்சிகள்ல. ஆளுக்குக் கொஞ்சமா எடுத்துக்கறச் சொல்லுடி'' தன்னுடைய பங்கினை வாங்கிய பிறகே மூத்தவள் போனாள். 
நடுவிலவன் சமாதானப்படவில்லை. தெய்வானைக்கு அவனைச் சமாதானப்படுத்த முதுகில் ஒன்று போடுவதைத் தவிர வேறு வழி தெரியவில்லை. போட்டாள். அழுகை குறையவில்லை. பழனி நொறுக்கிய தனது போளியிலிருந்து கொஞ்சம் அள்ளித் தந்து சமாதானம் செய்தான். மற்ற இரு பிள்ளைகளும் அப்பாவிடம் வந்து கையேந்தி நின்றனர். ""எனக்கு கொஞ்சம்?'' 
""ஒங்களுக்கு?'' நாகராசனையும் தேவியையும் பார்த்துக் கேட்டாள். தேவி தலையைக் குலுக்கி வேணாமென்றாள். நாகராசு மாமாவுக்குப் பக்கமாய் வந்து உட்கார்ந்தான். நொறுக்கிய சுருளிலிருந்து ஒரு விள்ளல் அள்ளி வாயில் போட்டான். பழனி அவனை முறைப்பது போல ஏறிட்டான். 
""யேம் மாமா, என்னா தெருவில முக்காவாசிப்பேர் மால போட்ருக்காங்க? ஆரப்பாத்தாலும் கலர்வேட்டியாக் கட்டீருக்காங்க ! இந்தவர்சம் பக்தி அதிகமோ ?'' 
""பொம்பளைகளுமே பாருங்க, நெறைய்யாத்தேந் தெரியறாகாங்க'' தேவியும் கேட்டுவிட்டு தரையில் சம்மணமிட்டு அமர்ந்து கொண்டாள். 
""எல்லாம் வழக்கமாப் போடுறதுதான்? ஆம்பளைக அய்யப்பனுக்கும் முருகனுக்கும் போட்டா, பொம்பளைக மருவத்தூருக்குப் போடுவாக'' தெய்வானை எஞ்சிய சுசியப்பத்தை எடுத்து வாயில் போட்டு அரைத்தபடி சொன்னாள். 
""வர்சா வர்சம் கூடுதோ ?'' 
""சனக்காடு பெருகறப்போ அதும் கூடத்தான செய்யும்?''
""ஆனா, மாமா மட்டும் எப்படிக்கா இதுல சிக்காம இருக்கறாரு ?'' நாகராசுவின் அந்தக் கேள்வி பழனிக்கு சட்டென விளங்கவில்லை. மிச்சமிருந்த போளியை கையில் கொட்டி மொத்தமாய் வாயில் போட்டு அதக்கியபடி கேட்டான். 
""நீ என்னா சொல்ற ?'' 
""ம்... சொரக்காய்க்கு உப்பில்லங்கிறான்'' இழுவையாகப் பேச்சைத் தொடங்கிய தெய்வானை, ""ஊரெல்லா ஆளுக்கொரு தெய்வத்துக்கு மாலயப் போட்டுக்கிட்டு வெரதம் இருக்காங்களே, மாமாக்கு அந்தக் கொடுப்பின இல்லியே... அது ஏன்னு கேக்கறான்'' தன்னுடைய அங்கலாய்ப்பையும் சேர்த்துப் பதிவு செய்தாள்.
""அப்பிடியா?'' ஒற்றைச்சொல்லில் தெய்வானையின் விளக்கத்தைக் கடத்திவிட்ட பழனி, ""நா என்னா பாவம் பண்ணுனே மாப்ள? பண்ணுன பாவம் ஒண்ணு இருக்குனா அது ங்கொக்காளக் கட்டுனதுதான்'' என அப்பிராணியாய் பதில் சொன்னபோது தேவி பொங்கிவந்த சிரிப்பினை அடக்கமாட்டாமல் சிரித்துவிட்டாள். 
""அப்பன்ன கோயிலுக்குப் போறவகளெல்லா பாவஞ்செஞ்சவங்களா?'' தெய்வானைக்கு சுருக்கென கோவம் வந்தது. ""ஏற்கனவே பொழப்பு கீழ் புழ்னு இருக்கு. இதுல சாமிய அகமானமாப் பேசி தெய்வகுத்தத்துக்கு வேற ஆளாகணுமா...?'' 
""சரி, இட்லி தோசைக்கு ஆசப்பட்டுன்னு வச்சிக்கலாமா? மாலபோட்டாத்தே காலையு ராத்திரியும் இட்லிதோச தான சாப்புடுறாக'' 
""அப்பிடியெல்லாமில்ல சித்தப்பா...'' தேவி பழனியை அப்படித்தான் கூப்பிடுவாள். 
""எங்க அப்பாவுக்கெல்லா இட்லி பிடிக்காது. ரவைக்கி சுடுசோறாக்கி கொழம்பு, காய் வச்சு வெரதம் விடணும்'' 
""சரி சுடுசோத்துக்கு ஆசப்பட்டுத்தேன்னு வச்சுக்கலாமா?'' சொன்ன பழனிக்கே சிரிப்பு வந்தது. 
""வேணாம் மாமா... ரெம்பப் போட்டு தாக்குறீங்க சரியில்ல'' நாகராசன் விரல் நீட்டி எச்சரிப்பதுபோல் பேசினான். அவனுக்கும் இந்த வருசம் மாலைபோடும் எண்ணமிருந்தது. தெய்வானைதான் தடுத்து விட்டாள். 
""கலியாணம் முடிச்சு வருசஞ் செல்லல. அதுங்குள்ல என்னாடா அவசரம். மால போட்டா கொறஞ்சது ஒரு மாசமாச்சும் சன்னாசியா வெரதமிருக்கணும்? அதெல்லா ஆடி முடிஞ்ச கட்டைக செய்ய வேண்டிய சோலி. நீ கொஞ்ச நாளைக்கி அடங்கு''என அடக்கி வைத்தாள்.
""அட்ஜேய் ஒரு மண்டலம், நாப்பத்தெட்டு நாளு, தண்ணியடிக்கக் கூடாது. தப்பித் தவறி பொண்டாட்டியத் தொட்டுறக்குடாது... முடியுமா?'' உடன் வேலை செய்யும் பலரும் எச்சரித்தனர். 
இதில் தெய்வானைக்கே சில சமயங்களில் மனசு தடுமாறும். தெருவில் முக்கால்வாசிப் பேர் ஐப்பசி கார்த்திகை மாதங்களில் வீடுகளுக்கு வெள்ளையடித்து சுத்தம் செய்து கோயிலுக்கு மாலை போட்டுக்கொண்டு கட்டிய தாரத்திலிருந்து கட்டையில் போகிற பெரிசுகள்வரை எல்லோரையும் "சாமி... சாமி' என ஒரு சொல்லில் கூப்பிட்டு புழங்குவதும்... வீட்டில் இருமுடிகட்டி விபூதித் தட்டேந்தி வீதிவலம் வந்து மலைக்கு வழியனுப்பி வைப்பதும்... ஹூம்... அது தெய்வானைக்கு வாய்க்கவில்லை. ""நிம்மதின்னு போ'' என பலர் சொன்னாலும் கூட அவளுக்கு மனம் ஆறவில்லை.
அந்தநேரம் தெய்வானையின் மூத்தமகள் வீட்டுக்குள் நுழைந்தாள். கூடவே ரெண்டாம் பிள்ளையும். 
""யம்மா, கிருத்தியா கிட்டக்க பலாரத்தக் குடுத்துட்டேன்'' 
""எல்லாருக்கும் பிச்சுக் குடுத்தாளா ?'' 
""ம்'' 
""இல்ல... அவளே முழுசயும் முழுங்கிட்டாளா ?''
""நாலு பேருந்தேந் தின்னாக'' 
""வீட்ல தான இருக்காளுக? வெளீல எங்கியும் போகலீல்ல?'' 
""வீட்டுக்குள்ளதே வெளாடிட்டுருக்காக'' 
""ஆமாடி. அதுக பாட்டுக்கு காடோ தேசமோன்னு ஊர் சுத்தக் கௌம்பிட்டாளுகன்னா அவக ஆத்த அப்பனுக்கு பதில் சொல்ல முடியாது'' என்றவள். 
""கரெக்டா ஒரு மணிக்குப் போயி கூப்புட்டு வந்திரு... என்னா ?'' 
""சரிம்மா'' என சொல்லிக் கொண்டே தேவியின் மடியில் சரிந்தாள். தேவியும் அவளை தன்னுடன் அணைத்துக்கொண்டாள். சின்னவளும் தேவியின் பின்னால் வந்து நின்று அவளது சடையினை வருடினாள். நாகராசு சின்னவளை தன்னிடம் வருமாறு அழைத்தான். அவள், "மாட்டேன்' என தலையசைத்துச் சிலுப்ப, ""வாடி கருவாச்சி'' என இழுத்து தன் மடியில் கிடத்தி முத்தமிட்டான். 
""வருசமெல்லா ஓடியாடித் திரியிறவக. ஒரு ரெண்டுமாசம் டெய்லி காலைல வெள்ளன எந்திரிச்சுக் குளிச்சு, சுத்தபத்தமா இருந்து நேரத்துக்கு சோறு சாப்புட்டு, நீங்க சொன்ன மாதரி சாராயம் தண்ணிகிண்ணி குடிக்காம, தப்புத்தண்டா பண்ணாம ஒடம்ப பத்தரமா பாத்துக்கறாங்கள்ல... அது நல்லதுதான சித்தப்பா ?'' 
பழனி அதற்கு பதிலேதும் சொல்லாமல் தெய்வானையைப் பார்த்தான். தெய்வானையும் பழனியைப் பார்த்தாள். இருவரது பார்வையும் சந்தித்துக் கொண்டபோது இருவருக்கும் சிரிப்பு வந்தது. 
""அது ஒரு லூசுடீ... அதுகிட்டக்கப்போய்ப் பேசிக்கிட்டு. இவரு மால போட்டப்ப மட்டும் இனிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சாக்கும் ?''
""சித்தப்பா மாலயெல்லாம் போடுவாரா?'' தேவி கண்கள் விரியக் கேட்டபோது, அவளது முகம் ஆச்சரியத்தில் கனகாம்பரமாய்ச் சிவந்தது. அந்த பூரித்த வதனம் கண்ட நாகராசு, கணப்பொழுதில் அன்புவயப்படலானான். இழுத்து நெஞ்சோடு இறுக்கி தேவியின் கண்களில் முத்தமிட ஆசைகொண்டான்.
""நெனச்சா போடுவேன்மா... அதுக்காக இவகள மாதரி ஆறுமாசம் ஒருவருசம் கலர்ச்சட்டைய மாட்டிக்கிட்டு அலயவெல்லாம் மாட்டேன். ஒருவாரம் கூடுனா பதனஞ்சு நாள் எல்லா பழக்கத்தையும் விட்டுபுட்டு உணவச்சுருக்கி மனச அலயாம நிறுத்தி யாருக்கும் எந்த தொந்தரவுமில்லாம சன்னதிக்குப்போய் காணிக்கையச் செலுத்தீட்டு வந்திருவேன்''
""ஒருவாரமா? அந்த அளவு வெரதமிருந்தா போதுமா?'' நாகராசு எதையோ தவறவிட்ட பதட்டத்தில் கேட்டான். 
""யே... அவரு சொல்றார்னு... நிய்யுங் கேக்கற பாரு. எதையும் செஞ்சா செவக்கச் செய்யணும். இல்லாட்டிப் பேசாம போத்தீட்டுப் படுக்கணும்'' என்ற தெய்வானை, எழுந்து ஆலாங்கில் தொங்கிக் கொண்டிருந்த துணிப்பையை எடுத்து மூத்தவளிடம் நீட்டினாள். 
""சீனியத்த வீட்ல போயி எங்கம்மா அரிசி வாங்கி வரச்சொல்லுச்சுன்னு கேட்டு வாங்கிட்டு வாடி'' என அனுப்பினாள். 
""எவ்ளோ ?'' 
""கேளு... தரும்'' 
""ஏந் தேவான வீட்ல அரிசி இல்லியா?'' உட்கார்ந்த வாக்கில பானையில் தண்ணீரை மொண்டு குடித்தான் பழனி. 
சன்னல் வழியே சூரியவெளிச்சம் பளீரென வந்து விழுந்து ஒளியைப் பெருக்கியது. சின்னஞ்சிறிய சிட்டுக்குருவி ஒன்று சன்னல் ஆணியில் மாட்டியிருந்த கண்ணாடியில் முகம்பார்த்து பட்பட்டென நுனி அலகினால் கண்ணாடியைக் கொத்தியது. அதனைக் கவனித்த சின்னப்பெண் தேவானையை அழைத்தது.
""அம்மா , கண்ணாடிக் குருவி வந்திருச்சு'' 
""அதுக்கென்னா வேல. கொத்திக் கொத்தி கண்ணாடிய ஒடைக்காம விடாது போல. அத வெரட்டி விடுடி'' குருவியை விரட்டாமல் பறந்து பறந்து வந்து அது கொத்தும் அழகை ரசித்தபடி இருந்தாள் சிறுமி. 
""அது எதுக்கு கண்ணாடியப் போய்க் கொத்துது ?'' தேவியும் ஆவலாய்க் கேட்டாள்.
""நெழல நெசம்னு நெனச்சுக்கிட்டு மல்லுகட்டுதுபோல'' என்று சொன்ன நாகராசுவுக்கு வயிறு பசித்தது. காலையில் ஆளுக்கொரு வடையை வாங்கி சாப்பிட்டுவிட்டு பேருந்தில் ஏறினார்கள். பெயிண்டர் அடுத்தவாரம்தான் வேலை எனச் சொல்லிவிட்டார். செய்த வேலைக்கே இன்னமும் சம்பளம் வாங்கவில்லை மொத்தமாகக் கிடைக்காது என்கிறார். நூறும் இருநூறுமாக வாங்கி உருப்படி சேராது. கொஞ்சநாளைக்கி அப்படித்தானாம். திடுமென அக்கா ஞாபகம் வர தேவியோடு வண்டி ஏறினான்.. 
"" எனக்கும் கொஞ்சம் தண்ணி குடு மாமா'' செம்பு நிறைய வாங்கிக் குடித்தான். 
""ரேசன்ல அரிசி போட்டதும் வாங்கித் தருதாம்'' அம்மாவிடம் பையைக் கொடுத்தாள் மூத்தவள். 
""இதுக்குத்தே எவளுக்கும் ஈவுஎரக்கம் பாக்கக்கூடாதுங்கறது. இவ என்னைக்கி வாங்கி எனக்கு என்னைக்கித் தர?'' முனங்கியபடி சாக்குப்பையத் துழாவினாள். 
""வீட்ல அரிசி இல்லியா?'' இரண்டாம் முறையாய் பழனி கேட்டான்.
""நாளைக்கித் தாரேன்னு வாங்கீட்டுப் போனா, இன்னியோட ஏழு நாளாச்சு. சீனியம்மாக்கு இன்னம் விடியல'' 
""யே எரும மாடு. வீட்ல அரிசி இல்லியான்னு ஏழுதடவ கேட்டுட்டேன்'' 
""இல்ல சாமி இல்ல சாமி !''
நாகராசுவுக்கும் தேவிக்கும் சங்கடமான சூழலில் சிக்கிநிற்பது தெரிந்தது, சோறு வேணாமென சொல்லிவிட எத்தனித்தபோது, வயிறு திறந்து கொண்டது. 
""எப்பவும் காலைல சோறாக்கிருவியே?'' நாகராசுதான் கேட்டான். 
பழசு பட்டை இருந்தால்கூடப் போதும். நீச்சதண்ணியை ஊத்திக்குடித்து வயிறு நிரப்பலாம். ஆனால் நெருப்பு பற்றவைத்த சுவடு தெரியவில்லை. அடிபட்ட பூனையின் தலையைப்போல வீங்கிக் கிடந்தது அடுப்பு. 
""ஒரு வாரமா ஆரு சோறாக்குனா? தெருதெருவுக்கு அய்யப்ப சாமிக அன்னதானங் குடுக்கறாக! காலைல எட்டுமணிக்கு ஆரம்பிச்சா மூணு மணிவரைக்கும் ஓடும். மாமாவும் ஏவாரத்துக்கு போறதில்ல. காலம்பற ஒருக்காப் போயி லைட்டா சாப்ட்டுட்டு வந்திருவம். மத்தியானம் தெருவோட போய் ஒக்காந்து எந்திரிச்சா சோலி முடிஞ்சது'' தெய்வானை படம்பிடித்ததுபோல விவரித்தாள். 
""லூசுச்சிறுக்கி நீ போய்த் திங்கிறேங்கறதுக்காக விருந்தாடி வந்தவகளையும் இழுத்துட்டுப் போகலாம்னு பாக்கறியா? அப்பச்சி கடைல போய் நாஞ்சொன்னேன்னு வெலையரிசி வாங்கிட்டு வா. சாயங்காலம் காசு குடுத்தரலாம்'' பழனி பல்லைக்கடித்துக் கொண்டு சத்தம் போட்டான்.
இன்று உறுதியாக பணம் வந்துவிடுமென அக்கீம் ராவுத்தர் சொல்லியிருந்தார். பழனிக்கு பழைய இரும்பு ஏவாரம். ஒரு மாசமாய் சடாரென சரிந்துவிட்டது. சரக்கு நிறையக் கிடைக்கிறது. காசுதான் பெயரவில்லை. வீட்டில் நாலைந்து சாக்கில் சரக்குகள் கட்டி வைத்தபடி இடத்தைக் காத்துக் கிடக்கின்றன.
""வெலையரிசி வாங்கவா போறீக ? கிலோ நாப்பது அம்பது சொல்வாகள்ல... வேணா வேணா... அன்னதானச் சோறு ஆருக்குக் கெடைக்கும்? அதும் அய்யப்பசாமி பிரசாதம் சாப்புடக் குடுத்து வச்சிருக்கணுமே'' 
தேவி முகம் கழுவி, சீவி பவுடர் பூசி தயாரானாள்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/22/w600X390/kadhir3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/22/கண்ணாடிக்-குருவி-2905401.html
2905395 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வீழ்வேன் என்று நினைத்தாயோ?: "நீ மனிதன், நாயல்ல! மாலன் Sunday, April 22, 2018 04:05 PM +0530 எத்தனை குழந்தைகள் பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும், அந்தக் குழந்தைகள் எந்த மொழியில் கற்க வேண்டும், அயல் கலாசாரத்தை, மொழியைக் கொண்டவரை அண்டை வீட்டாராக ஏற்க வேண்டும் என்பது வரை குடும்பத்திற்குள் மூக்கை நுழைப்பது, வேலை நிறுத்த உரிமையைத் தடை செய்வது, தொழிற்சங்கங்களுக்கு வேறு "வேலை' கொடுத்து அவர்கள் கவனத்தைத் திருப்புவது, அரசியல் "எதிரிகளை' முடக்கி வைப்பது, ஊடகங்கள் மீது கட்டுப்பாடு இவற்றுக்கெல்லாம் சிங்கப்பூரில் எதிர்ப்பே எழவில்லையா? 
பருப்பில்லாமல் கல்யாணமா? எதிர்ப்பில்லாமல் அரசியலா? 1987- இல் எதிர்ப்பு ஒன்று மெல்ல மெல்லத் திரண்டது. ஆனால் அது இன்றுவரை அவிழ்க்கப்படாத புதிர் முடிச்சுகள் கொண்ட ஒரு மர்ம நாவலாகவே இருக்கிறது. "மார்க்சிஸ்ட் சதி' என்று வர்ணிக்கப்படும் அது திடீரென்று ஒரு நாள் தலைப்புச் செய்தியாயிற்று.
1987-ஆம் ஆண்டு, மே 21-ஆம் தேதி அதிகாலையில் சிங்கப்பூரின் உள்நாட்டுப் பாதுகாப்புத் துறை 16 பேரைக் கைது செய்து விசாரணை இல்லாமல் சிறையில் அடைத்தது. பின்னர் ஓராண்டிற்குப் பிறகு ஜூன் 20-ஆம் தேதி மேலும் ஆறு பேரைக் கைது செய்தது. 
கைது செய்யப்பட்ட அனைவரும் சீனர்கள். அவர்களில் மிக மூத்தவருக்கு வயது 40. இளையவருக்கு வயது 22. இந்த நடு, இளம் வயதினர் அனைவரும் நன்கு படித்தவர்கள். சிலர் அயல்நாட்டில் படித்த பட்டதாரிகள். வழக்கறிஞர்கள், பத்திரிகையாளர்கள், நாடகாசிரியர்கள், சமூக செயற்பாட்டாளர்கள், கிறிஸ்துவ மதப் பிரசாரகர்கள் எனத் தொழில் செய்து வந்த அறிவுஜீவிகள். மாணவர் தலைவர்களும் உண்டு. எல்லாரும் இடதுசாரிச் சிந்தனையாளர்கள். மற்றொரு ஒற்றுமை எல்லோரும் கத்தோலிக்க கிறிஸ்துவ அமைப்புகளைச் சேர்ந்தவர்கள்.
இவர்களில் முக்கியமானவர்கள் டான் வா பியோ, வின்சென்ட் செங் என்ற இருவர். டான், முன்னாள் மாணவர் தலைவர். 1974- இல் அவர் சிங்கப்பூர் பல்கலைக்கழக மாணவர் சங்கத்தின் தலைவராக இருந்த போது, "துடிப்புமிக்க ஜனநாயகம், சமூக நீதி' ஆகியவை கோரி பெரும் போராட்டங்கள் நடத்தியவர். சட்ட விரோதமாகக் கூடுதல், கலகம் விளைவித்தல் ஆகிய குற்றங்களுக்காக ஓராண்டு சிறைத் தண்டனை விதிக்கப்பட்டவர். அவரது வழக்கை விசாரித்த நீதிபதி சின்னதுரை, "தன்னைத் தற்காத்துக் கொள்ள பொய்யான சாட்சியங்களைப் புனைந்தவர்' எனக் கடுமையாக அவரை விமர்சிக்கிறார். அவரது பாஸ்போர்ட் புதுப்பிக்கப்படாத நிலையில், அதைப் புதுப்பித்தது போல் ஜோடித்து 1976- இல் சிங்கப்பூரை விட்டு வெளியேறி இங்கிலாந்தில் குடி புகுந்தார். இவர்தான் "சதியின் மூளை' என்கிறது குற்றப்பத்திரிகை.
இங்கிலாந்திலிருந்து கொண்டு இவர் இயக்கியதாகச் சொல்லப்படும் வின்சென்ட் செங் ஒரு முழு நேரக் கத்தோலிக்க மத ஊழியர்.
இந்த 22 பேரும் சேர்ந்து செய்யத் திட்டமிட்டிருந்ததாகக் கூறப்படும் சதி என்ன? 
எந்த ஒரு நாட்டின் அரசியலிலும் "அழுத்தம் தரும் குழுக்கள் (Pressure groups)' சில இருக்கும். இந்த அழுத்தம் தரும் குழுக்கள் சிறிய அரசியல் கட்சிகளாகவோ, இயக்கங்களாகவோ, தன்னார்வ அமைப்புகளாகவோ இருக்கும் அவற்றால் ஆட்சி அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற முடியாது. ஆனால் ஆட்சியில் இருப்பவர்களுக்கு நெருக்கடி கொடுத்து, அன்றாட வாழ்க்கையைத் தடம் புரளச் செய்து, அரசை நிலைகுலையச் செய்ய முடியும். இந்த அழுத்தம் தரும் குழுக்கள் சிறிய அரசியல் கட்சிகளாகவோ, இயக்கங்களாகவோ, தொழிற்சங்கமாகவோ, ஒரு தொழிலை/ மொழியை/இனத்தை/
மதத்தை/ ஜாதியைச் சேர்ந்தவர்களை உறுப்பினர்களாகக் கொண்ட சங்கங்களாகவோ, தன்னார்வ அமைப்புகளாகவோ இருக்கும். 
சட்டக் கழகம் (Law Society) என்ற வழக்கறிஞர்கள் அமைப்பு, தொழிலாளர் கட்சி, நீதி சமாதான ஆணையம் என்ற கிறித்துவ மத அமைப்பு, சில மாணவர் அமைப்புகள், அயல் நாட்டுப் பணியாளர்களுக்கான மையம், இளம் கிறித்துவப் பணியாளர்கள் இயக்கம், மூன்றாம் மேடை (Third stage) என்ற நாடகக் குழு என்ற சில "அழுத்தம் தரும் குழு'க்களை ஒருங்கிணைத்து ஐக்கிய முன்னணி ஒன்றை உருவாக்குவது, அதன் மூலம் வேலை நிறுத்தங்கள், கலவரங்கள், குழப்பங்களை ஏற்படுத்தி அரசை நிலைகுலையச் செய்து பின் வீழ்த்தி, மார்க்சிஸ்ட் அரசை உருவாக்குவது - இதுதான் சதி என்கிறது அரசுத் தரப்பு
இதற்காக பிலிப்பைன்சில் இருந்த இடதுசாரிகள், மலேசிய கம்யூனிஸ்ட்கள், விடுதலை இறையியல் ஆர்வலர்கள் (மார்க்சீய சமூக ஆய்வுக் கோட்பாடுகளையும் கிறித்துவ இறையியலையும் இணைத்து உருவாக்கப்பட்ட கருத்தியல்.1970களில் லத்தீன் அமெரிக்க அரசியலில் பங்காற்றிய இந்தக் கருத்தியலை அமெரிக்கா ஆட்சேபித்ததன் காரண்மாக 1984-இல் வாடிகன் மதக் கோட்பாடாக அங்கீகரிக்க மறுத்தது. அதனை ஒட்டி அது உலகின் கவனத்தைப் பெற்றது) இவர்களோடு தொடர்பில் இருந்ததாக அரசு கூறியது.
அதை விட அதிர்ச்சி தரும் விஷயம், இலங்கையில் தனி நாடு கேட்டுப் போராடி வந்த டெலோ அமைப்பிடம் இதன் உறுப்பினர்கள் சிலர் ஆயுதப் பயிற்சி பெற்றதாகவும் குற்றம் சாட்டப்பட்டது.
அவ்வளவும் கற்பனை, "கட்டுக் கதை' என்று மேரி டேர்ன்புல் போன்ற வரலாற்றாசிரியர்கள் மறுக்கிறார்கள். ஆனால் கைது நடவடிக்கையைத் தொடர்ந்து அங்கிருந்த ஊடகங்கள் பக்கம் பக்கமாகச் செய்திகள் வெளியிட்டன. தொலைக்காட்சி ஒன்று இரண்டு பகுதிகளாக ஆவணப் படம் ஒன்றை ஒளிபரப்பியது. அதில் கைது செய்யப்பட்டவர்களில் பலர் கேமிரா முன்பாக அளித்த பேட்டிகளில் தங்களது "திட்டங்களை' விவரித்தார்கள்.
காவலில் வைக்கப்பட்டிருந்தபோது தாங்கள் துன்புறுத்தப்பட்டதாகவும், நிர்பந்திக்கப்பட்டதாகவும் அதன் காரணமாகவே அந்தப் பேட்டிகளைக் கொடுத்ததாகவும், அரசின் குற்றச்சாட்டுக்களை மறுப்பதாகவும் சிறையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்ட பின்னர் சிலர் ஒரு கூட்டறிக்கையில் தெரிவித்தார்கள். அதில் கையெழுத்திட்ட 9 பேரில், எட்டுப் பேர் மீண்டும் கைது செய்யப்பட்டார்கள். (ஒருவர் அயல் நாடு சென்றுவிட்டார்)
விசாரணை இல்லாமல் கைது செய்யப்பட்டது, மீண்டும் மீண்டும் கைது செய்யப்படுவது இவற்றின் காரணமாகவும், கைது செய்யப்பட்டவர்களுக்கு இருந்த தொடர்புகள் காரணமாகவும் விஷயம் சர்வதேசப் பிரச்னையாயிற்று. ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் கூட்டத்தில் சிலர் நேரில் பிரச்னையை எடுத்துரைத்தார்கள். 55 அமெரிக்க நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் கண்டனக் கடிதம் அனுப்பினார்கள். 15 ஜப்பான் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் லீக்குக் கடிதம் ஒன்றை அனுப்பினார்கள். கனடாவில் நடந்த தூதரக அதிகாரிகள் கூட்டத்தில் ஆஸ்திரேலியா, நியூசிலாந்து, கனடா, அமெரிக்கா ஆகிய நாடுகளின் தூதர்கள் சிங்கப்பூர் தூதரிடம் கேள்விகளை எழுப்பினார்கள். ஆம்னெஸ்டி இண்டர்னேஷனல், இண்டர்னேஷனல் கமிஷன் ஃபார் ஜூரிஸ்ட் போன்ற அமைப்புகள் தங்களது உண்மை அறியும் குழுக்களை அனுப்பி விசாரித்தன. அமெரிக்கா, ஐரோப்பா, தாய்லாந்து, பிலிப்பைன்ஸ், ஆஸ்திரேலியா, நியூசிலாந்து, ஹாங்காங் ஆகிய நாடுகளில் மொத்தம் 200 அமைப்புகள் கண்டனம் தெரிவித்ததாக அன்றைய மூத்த அமைச்சர் ராஜரத்தினம் தெரிவித்தார் (தி ஸ்ரெயிட் டைம்ஸ் ஜூன் 27, 1987)
இதற்கிடையில் தங்கள் மத அமைப்புகள் குறித்து விமர்சனங்கள் எழுந்ததால், ஜூன் இரண்டாம் தேதி (1987) சிங்கப்பூரின் தலைமைப் பேராயர் (Archbishop) பிரதமர் லீ குவான் யூவை, ஒன்பது கிறிஸ்துவ அமைப்பின் பிரதிநிதிகளுடன் சென்று சந்தித்தார். இரண்டாண்டுகளுக்குப் பிறகு அந்த சந்திப்பின் போது அவருடன் இருந்த ஜோசிம்காங் என்பவர் ஒரு வழக்கில் சாட்சியம் அளிக்கும் போது, வின்சென்ட் ஒரு "கற்றுக்குட்டி', "டாம் ஒரு முட்டாள்' என்றும், உண்மையில் வேறு நான்கு பாதிரிமார்கள்தான் அரசியல் விஷயங்களில் தலையிடுவதாகவும், அவர்கள்தான் ஆட்சிக் கவிழ்ப்பார்கள், கம்யூனிஸ்ட்கள், மார்க்சிஸ்ட்கள் என்பது தனக்குத் தெரியும் என்றும் அவசியம் ஏற்பட்டால் அவர்கள் மீது உள்நாட்டுப் பாதுகாப்புச் சட்டம் பாயும் என்றும் லீ சொன்னதாகத் தெரிவித்தார். 
முதலில் கைது செய்யப்பட்ட 16 பேரும் உண்மையிலேயே சதிகாரர்கள்தானா என்பது குறித்து லீயின் கட்சியினரிடையே கூட, குறிப்பாகத் தமிழர்களிடையே, கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்தன. லீ குவான் யூக்குப் பின் பிரதமராகப் பதவி ஏற்ற கோ சோக் டாங், அவரது  Men in white : The untold stories of PAP என்ற நூலில், 1987 மார்க்சிஸ்ட் சதி சம்பவத்திற்குப் பிறகு பதவியில் நீடிக்க விரும்பாததால் தேசிய வளர்ச்சித் துறை அமைச்சராக இருந்த தனபாலன், பதவி விலகினார் என்று சொல்லியிருக்கிறார். "எனக்குத் தெரிந்த வரையில் அவர்கள் சமூக செயற்பாட்டாளர்கள், அமைப்பைக் கவிழ்க்க முனைந்தவர்களாகத் தெரியவில்லை' என மூத்த அமைச்சர் தர்மன் ஷண்முகம் ஒரு பத்திரிகைப் பேட்டியில் (தி ஸ்ரெயிட் டைம்ஸ் டிசம்பர் 14 2001) தெரிவிக்கிறார்.
நிழலைப் பார்த்து பயந்தார்களா அல்லது நிஜம்தான் மிரளச் செய்ததா என்பது இன்றுவரை விளக்க முடியாத மர்மமாகவே இருந்து வருகிறது
இந்தச் "சதி'யைப் பின்னணியாக வைத்து டாக்டர் கோபால் பரதம்  A candle or the sun என்று ஒரு நாவல் எழுதியிருக்கிறார். டாக்டர் கோபல் பரதம் ஆங்கிலத்தில் புனைவெழுதும் ஒரு தமிழர். மருத்துவர் உலகப் புகழ் பெற்ற நரம்பியல் வல்லுநர். அந்த நூலை முதலில் சிங்கப்பூரில் யாரும் பதிப்பிக்க முன்வரவில்லை. அது லண்டனில் பிரசுரமாயிற்று. அதிலிருந்து ஒரு பத்தி:
"நீ மகிழ்ச்சியாக இல்லை. அதை யாரிடமும் சொல்லும் துணிவும் உனக்கில்லை. நிச்சயமாக அரசாங்கத்தில் இருக்கும் உன் எஜமானர்களிடம். அவர்களைப் பொருத்தவரை நீ மகிழ்ச்சியற்று இருக்க எந்தக் காரணமும் இல்லை. உன் எஜமானர்கள் உனக்கு நல்ல வீடு, பாதுகாப்பான தெருக்கள், நல்ல மருத்துவமனை, உன் குழந்தைகளுக்குப் பள்ளிக்கூடம், உனக்கு மூன்று வேளை உணவிற்கான வழி, ஏன் ஒரு கலர் டிவி கூடக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் நினைப்பது சரிதான். நீ மகிழ்ச்சியற்று இருப்பது தவறு. உன்னைச் சுற்றியுள்ள நாடுகளைப் பார். நோயுற்று, பட்டினியில், சேரிகளில் மக்கள் வாழ்கிறார்கள். என்றாலும் அவர்கள் எப்படியோ உன்னை விட சந்தோஷமாக இருப்பது போலத்தான் தோன்றுகிறது. ஏன்? 
ஏனெனில், நண்பா, நீ மனிதன். நாயல்ல!'
புனைவுகள் சில நேரம் உண்மையைவிடக் கசப்பானவை. 
(தொடரும்)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/22/w600X390/kadhir1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/22/வீழ்வேன்-என்று-நினைத்தாயோ-நீ-மனிதன்-நாயல்ல-2905395.html
2900119 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் குழந்தைகள் சுகமா? சுமையா?: மாலன்   Sunday, April 15, 2018 12:00 AM +0530 வீழ்வேன் என்று நினைத்தாயோ? 16
இந்தத் தொடரை வாசித்து வரும் நண்பர் ஒருவர், "இந்தியாவின் வளர்ச்சி வேகத்திற்கு, நம்முடைய மக்கள் தொகை பெருக்கம் முட்டுக்கட்டையாக அமைந்தது என்பதை நீங்கள் ஏற்பீர்கள் எனக் கருதுகிறேன். சாலைகளில், வங்கிகளில், மருத்துவமனைகளில், ஏன் டீக்கடைகளில் கூட கூட்டம். இத்தனை கூட்டத்திற்கு நடுவே பொது ஒழுங்கைப் பராமரிப்பது எளிதல்ல. மேலை நாடுகளில், குறிப்பாக சில ஐரோப்பிய நாடுகளில் அப்படிப்பட்ட பிரச்னைகள் இல்லை. தெருக்களில் "ஜிலோ' என்று இருக்கிறது. வழி கேட்கக் கூட சாலையில் ஆளிராது. சிங்கப்பூரில் மக்கள் தொகை குறைவு, குழந்தை பெற்றுக் கொள்ள ஊக்கப் பணம் கொடுக்கிறார்கள் எனக் கேள்விப் பட்டேன். மக்கள் தொகை அதிகம் இல்லாததும் அதன் வளர்ச்சிக்கு ஒரு காரணம் அல்லவா?' எனக் கேட்டு மின்னஞ்சல் ஒன்று அனுப்பி இருந்தார். 
இந்த மின்னஞ்சலை வாசித்தபோது நான் மெல்லச் சிரித்தேன். உண்மைதான். இப்போது மூணு குழந்தைகளுக்கு மேல் பெற்றுக் கொள்கிறவர்களுக்கு 750 வெள்ளி வரை சலுகை கொடுக்கிறது. அதுவே நான்காவது குழந்தை என்றால் 750 வெள்ளியுடன் தாயின் வருமானத்தில் 15% வரை சலுகை. 28 வயதுக்குள் இரண்டாவது குழந்தை பெற்றால் 20 ஆயிரம் வெள்ளி வரை வரிச்சலுகை. இப்போது அரசின் கோஷமே முடிந்தால் மூன்றுக்கு மேல் பெற்றுக் கொள்ளுங்களேன் என்பதுதான்! (Have three or more - if you can afford)
ஆனால் 90-களுக்கு முன் நிலைமை தலைகீழ். அப்போது இரண்டு குழந்தைகள் போதுமே என்பது அரசின் கொள்கையாக இருந்தது. இரண்டு குழந்தைகளுக்கு மேல் பெற்றுக் கொள்பவர்களுக்குப் பல சலுகைகள், பேறு கால விடுப்பு உள்பட மறுக்கப்பட்டன. காரணம் மக்கள் தொகையைக் கட்டுப்படுத்தியே ஆகவேண்டும் என்ற அரசின் முடிவு.
சிங்கப்பூர் குடியரசாக மலர்ந்த காலத்தில், மக்கள் நெருக்கடி மிகுந்த நாடாக இருந்தது. உலகிலேயே மிக வேகமாக மக்கள் தொகை பெருகிய (ஆண்டுக்கு 4.4 சதவீதம்) நாடாக இருந்தது.1965-இல் ஆயிரம் மக்களுக்கு 29.9 குழந்தைகள் என்றிருந்த பிறப்பு விகிதத்தைப் பார்த்து அரசு மிரண்டது
ஒவ்வொரு குழந்தை பிறக்கும் போதும் குடும்பத்திற்கு மட்டுமல்ல, நாட்டிற்கும் சுமை கூடுகிறது என்று அது கருதியது. ஏனெனில் அதனுடைய ஆரோக்கியம், அதன் தாயின் ஆரோக்கியம், அதன் கல்வி, பின்னர் அதன் வேலை வாய்ப்பு எனப் பல விஷயங்கள் அரசோடு தொடர்பு உடையவை. நாட்டின் வளர்ச்சிக்காகப் போட்டுவரும் திட்டங்களை, காற்று சீட்டுக்கட்டு கோபுரத்தைக் கலைப்பது போல், மக்கள் தொகை பெருக்கம் கவிழ்த்து விடுமோ என்பது அதன் கவலை. மக்கள் தொகைப் பெருக்கத்தை ஐந்தாண்டுகளில் கணிசமாகக் குறைப்பது (1965-இல் ஆயிரத்திற்கு 29.9 என்ற நிலையில் இருந்து 1970-இல் ஆயிரத்திற்கு 20) என முடிவு செய்தது லீயின் அரசு. அதற்கான பிரசாரத்தில் இறங்கியது. இது வழக்கமானதுதான். ஆனால் அந்த பிரசாரத்தில் அது மேற்கொண்ட உத்திகள் சற்று அசாதாரணமானவை. 
பிரசாரம் நேரடியாக உளவியலைக் குறி வைத்தது. குழந்தை என்பது பெண்களுக்கு ஒரு பேறுதான். ஆனால் குடும்பத்தில் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை அதிகமானால் அவளோடு மல்லுக்கட்டவே அவளுக்கு நேரம் சரியாகி விடுகிறது. அவள் சக்தி எல்லாம் அதிலேயே கரைந்து போகிறது. குறைவாகப் பெற்றுக் கொள்ளுங்கள், சுதந்திரமாக இருங்கள்... குழந்தைகள் மகிழ்ச்சி தருவதாக பொதுவாக கருதப்படுகிறது. ஆனால் வீட்டில் அதிக எண்ணிக்கையில் குழந்தைகள் இருந்தால், ஒவ்வொன்றிற்கும் சரியான உணவு கிடைக்க வேண்டுமே, தரமான கல்வி கிடைக்க வேண்டுமே என்றெல்லாம் கவலைதான் மிஞ்சுகிறது. பதற்றம்தான் கிட்டுகிறது என்று பெண்களின் மனதைக் குறி வைத்த பிரசாரங்கள் நடந்தன. 
குடும்பம் சிறியதாக இருந்தால் நிறைய சேமிக்கலாம், வீடு, கார் வாங்கலாம் என்று பொருளாதார நோக்கில் ஆண்களை ஈர்க்கும் விதத்தில் பிரசாரங்கள் அமைந்தன. 
இரண்டு போதுமே, அடுத்ததற்கு என்ன அவசரம் எனப் பொதுவாக சில விளம்பரங்கள் பேசின. 
இந்த எல்லா விளம்பரங்களிலும் வசீகரமான ஆண்கள், பெண்கள், குழந்தைகளின் படங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டு, அழகியல் உணர்வோடு வடிவமைக்கப்பட்டன. 
வெறும் பிரசாரத்தோடு நின்றுவிடவில்லை. சில சலுகைகளும் அளிக்கப்பட்டன. இரண்டாவது பிரசவத்தின்போது கருத்தடை செய்து கொள்ளும் பெண்ணின் மருத்துவ மனைச் செலவு முழுவதையும் அரசே ஏற்றது. அதே நேரம், மூன்றாவது பிரசவத்திற்கு சம்பளத்துடன் கூடிய பேறு கால விடுப்பு கிடையாது. 
இன்னொரு புறம், முதல் இரண்டு குழந்தைகளுக்குத் தரமான பள்ளியில் மாணவர் சேர்க்கையில் முன்னுரிமை, ஆனால் மூன்றாவது குழந்தை பிறந்தால் அதற்கு எந்தச் சலுகையும் கிடையாது, அது முழுக்க முழுக்க பெற்றோரின் பொறுப்பு.
அதே போல வீட்டு வசதிக் கழக வீடுகள் ஒதுக்குவதிலும் இரு குழந்தைகள் அல்லது அதற்கும் குறைவான சிறிய குடும்பங்களுக்கு முன்னுரிமை. 
பிரசாரம், சலுகை, அதிகரித்த கல்வி அறிவு, பெண்களிடம் அதிகரித்த நாம் வெறும் பிள்ளை பெறும் இயந்திரம் மட்டுமல்ல என்ற விழிப்புணர்வு எல்லாமுமாகச் சேர்ந்ததில் சிங்கப்பூர் அரசின் குடும்பக் கட்டுப்பாடு திட்டம் வெற்றி பெற்றது. சாதாரண வெற்றியல்ல. மகத்தான வெற்றி. ஆனால் - அந்த வெற்றிக்கு பலியானது யார்?
வேறு யார், சிங்கப்பூரேதான்! 
1965-இல் தொடங்கித் தீவிரமாக அமல்படுத்தப்பட்ட மக்கள் தொகைக் கொள்கைகளால் எண்பதுகள் வாக்கில் மக்கள் தொகையில் இளைஞர்களின் எண்ணிக்கை குறையத் தொடங்கியது. அதனால் உடலுழைப்புடன் கூடிய மனித ஆற்றலுக்குப் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டது. 2023 வாக்கில் சிங்கப்பூர் மக்கள் தொகையில் பெரும்பான்மையோர் 60 வயதைத் தாண்டியவர்களாக இருப்பார்கள். இதனால் இப்போது அரசு அது போன்ற பணிகளை மின்மயமாக்குகிறது. உதாரணமாக, உணவு விடுதிகளில் உங்கள் மேடை மீது ஓர் ஐபேட் இருக்கும். அதில் காணப்படும் மெனுவில் நீங்கள் தேர்ந்தெடுக்கும் உணவு ஒரு பட்டியலாக உருவாகும். நீங்கள் ஓ கே செய்தால் அந்தப் பட்டியல் சமையலறைக்கு இணையம் வழி சென்றுவிடும். உணவு தயாரானதும் செய்தி வரும். நீங்கள் போய் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டியதுதான்! அதேபோல ஓட்டுநர் இல்லாத பேருந்துகளை வெற்றிகரமாகப் பரிசோதித்துப் பார்த்திருக்கிறது.
மக்கள் தொகை கொள்கை குடும்ப அமைப்பிலும் தாக்கங்களை உருவாக்கியிருக்கிறது. திருமணம் இல்லாமல் தனித்து வாழ்வோரின் எண்ணிக்கை, விவாகரத்துக்களின் எண்ணிக்கை இரண்டும் அதிகரித்து வருகின்றன.
நிலைமையை மாற்ற அரசு பலவிதமான முயற்சிகளை மேற்கொண்டு வருகிறது. மூன்றாவது குழந்தைக்கு ஊக்கத் தொகை தருகிறது. பள்ளி, வீட்டு வசதி முன்னுரிமைகள் மாறிவிட்டன. பேறுகால விடுப்பிற்கு விதிக்கப்பட்ட நிபந்தனைகள் மாறிவிட்டன. அரசு இன்னும் ஒரு படி மேலே போய் டேட்டிங் சர்வீஸஸ் நடத்தும் தனியார் நிறுவனங்களுக்கு வழிகாட்டுதல், அங்கீகாரம் அளிக்கும் பணியையும் செய்கிறது !

(தொடரும்)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/14/w600X390/k1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/15/குழந்தைகள்-சுகமா-சுமையா-மாலன்-2900119.html
2900123 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பிரியமுடன் பெற்ற பரிசு!   DIN DIN Sunday, April 15, 2018 12:00 AM +0530 யாருக்குத்தான் விருது வாங்க ஆசை இருக்காது? அதுவும் வெளிநாட்டில் அதைப் பெற்றால் கண்டிப்பாக சந்தோசம் தான். அதிலும் பல்வேறு வெளிநாட்டுப் படங்களுடன் போட்டி போட்டு அதில் வெற்றி பெற்றால் அதைவிட வேறு என்ன பெருமை வேண்டும்? அதைத்தான் பெற்று வந்திருக்கிறார் நடிகர் அசோக் குமார். இவர் "முருகா', "பிடிச்சிருக்கு', "கோழி கூவுது',ஆகிய படங்களில் நடித்ததுடன் நில்லாமல் தெலுங்கில் "காக்கி', மலையாளத்தில் "முல்லா' ஆகிய படங்களிலும் நடித்தவர். இவர் பெற்ற பரிசு என்ன என்ற கேள்விக்கு அவரே பதில் கூறுகிறார்:

"நான் நடித்து முடித்துள்ள படம் " பிரியமுடன் பிரியா'. இது ஒரு வகையான சைக்கோ திரில்லர் கதை. இதை இயக்கியவர் சுஜித். இந்தப் படம்தான் இசையமைப்பாளர் ஸ்ரீகாந்த் தேவாவின் 100 வது படம். இந்தப் படம் முடிவதற்கும், மலேசியாவில் PIFFA சர்வதேச திரைப்பட விழா நடப்பதற்கும் சரியாக இருந்தது. இந்த திரைப்படத்தை அந்த விழாவிற்கு அனுப்பலாம் என்று முடிவு செய்து அனுப்பி வைத்தோம். அந்த திரைப்படத்தின் நாயகன் என்ற முறையில் நானும் அந்த விழாவிற்குச் சென்றிருந்தேன். 
இது சர்வதேச திரைப்பட விழா. இந்த விழாவில் பல்வேறு உலக நாடுகளில் இருந்து படங்கள் வந்திருந்தன. குறிப்பாக ஈரான், ஜப்பான், தாய்லாந்து,
சிங்கப்பூர், தைவான், கொரியா, மலேஷியா போன்ற பல்வேறு நாடுகளின் படங்கள் இந்த போட்டியில் பங்கேற்றன. இந்த கடும் போட்டியில் நம்மை கவனிப்பார்களா என்ற எண்ணமும் இருந்தது. 
ஆனால் திடீரென்று என்னை அழைத்தார்கள். "பிரியமுடன் பிரியா' படத்தில் நான் சிறப்பாக நடித்ததனால் எனக்கு "மோஸ்ட் ப்ராமிஸிங் ஆக்டர் இன் தி இன்டர்நேஷனல் அரினா' (The most promising actor in the international arena) என்ற விருதை எனக்களித்து என்னைத் திக்கு முக்காடச் செய்துவிட்டார்கள். சர்வதேச அரங்கில் நான் பெரும் முதல் விருது என்றாலும், என் நாட்டிற்கு என்னால் முடிந்த சிறு பங்களிப்பு என்றுதான் சொல்வேன். நம் நாட்டில் இருந்து இன்னொரு இந்திப் படமும் சென்றிருந்தது. அவற்றை எல்லாம் தாண்டி இந்த விருது எனக்கு வழங்கப்பட்டவுடன் நான் அடைந்த மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை. இந்த விருதினால் எனக்கு தெரிந்தது ஒன்றுதான். எதைப்பற்றியும் கவலைப் படாமல் நம் வேலையை நாம் சரியாக செய்தால் பரிசும் பாராட்டும் நம்மை தேடி வரும் என்பதுதான். இந்தப் படத்துடன் நான் மேலும் சில படங்களில் நடித்து வருகிறேன். 
நான் முறையாக நடனம் பயின்றவன். முழுமையான உடல் நலம் பேண நடனமும், மனமும் உடலும் இணைந்து வாழ்வில் சரியான பாதையில் செல்லவும், மனம் தெளிவாக இருக்கவும் "பிரீகத்தோன்' (Freak-a-thon) என்ற ஒரு புது வகை செயல் திட்டத்தை எனது தலைமையில் பல்வேறு இடங்களில் நடத்தி வருகிறேன். இதையும் மக்கள் சரியாகப் புரிந்து கொண்டு ஆதரவு அளிக்கிறார்கள். காலையிலும் மாலையிலும் சென்னையில் உள்ள எங்களது வகுப்பறையில் சொல்லிக் கொடுக்கிறேன். என்னை பொருத்தவரை உடலும் மனமும் சரியாக இருந்தால் அதுவே வாழ்வின் மகிழ்ச்சி, இல்லையா?'' என்கிறார். 
-சலன்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/14/w600X390/k2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/15/பிரியமுடன்-பெற்ற-பரிசு-2900123.html
2900125 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் தளை   DIN DIN Sunday, April 15, 2018 12:00 AM +0530 தினமணி - எழுத்தாளர் சிவசங்கரி சிறுகதைப் போட்டியில் ஆறுதல் பரிசு ரூ.1,000 பெறும் சிறுகதை

"காதே காந்தா- தனகத சிந்தா
வாதுல கிம் தவ நாஸ்தி நியந்தா!
த்ரிஜகதி ஸஜ்ஜன-ஸங்கதி-ரேகா
பவதி பவார்ணவ- தரணே நெüகா'

அந்த விடியற்காலை ஐந்து மணிக்கு பக்கத்தில் உள்ள ஆதிகேசவ பெருமாள் கோயிலிலிருந்து ஒலிபெருக்கியில் ஆதிசங்கரரின் பஜகோவிந்த ஸ்லோகம் ராகத்துடன் ஒலித்து, கோமளவல்லியை தூக்கத்தில் இருந்து எழுப்பியது.
ஒலி சன்னமாக இருந்தாலும் கோமளவல்லியின் செவிகள் வழியாக பயணித்து, நாளங்களை உசுப்பி, அவளை முழு விழிப்பு நிலைக்கு கொண்டு வந்தது.
ஆதிசங்கரரின் பஜகோவிந்தத்தில் கோமளவல்லியின் கணவர் வேதமூர்த்திக்கு மிகுந்த ஈடுபாடு உண்டு. அவரும் தூக்கத்தினின்று விழித்து கேட்கிறாரா என்பதை அறிய சற்று தள்ளி தனியாக அவர் படுக்கும் கட்டிலைப் பார்த்தாள்.
அவளுக்கு "துணுக்'கென்றது.
கட்டிலில் அவர் இல்லை.
சற்று சுதாரித்துக் கொண்ட பின்புதான் அவளுக்கு நினைவுக்கு வந்தது.
முன்தினம் அவர் புறப்பட்டு தாம்பரம் முடிச்சூர் மெயின் ரோட்டில் உள்ள அவர்களது பெண் வீட்டிற்கு அவர் சென்றது நினைவுக்கு வந்தது.
முன்தினம் மாலை நான்கு மணி இருக்கும். பெண் அகிலா போன் செய்தாள்.
கோமளவல்லிதான் போனை எடுத்து அவளுடன் பேசினாள். 
"அம்மா... உங்க மாப்பிள்ளை இன்னைக்கு கார்த்தால கிளம்பி ஆபீஸ் போயிட்டு அங்கேந்து டைரக்டா பாம்பேக்கு கிளம்பி போறார். அவரோட கூட இன்னும் ரெண்டு பேர் போறாங்க. ஏதோ டிரெய்னிங்னு சொன்னார். திரும்பி வர நாலு நாள் ஆகுமாம். நானும் உன் பேத்தியும் தனியா இருப்போம். நான் சாயங்காலம் ஆறு மணி சுமாருக்கு கார் அனுப்பறேன். நீயும் அப்பாவும் வந்துடுங்கோ. எங்களுக்கு துணையா இருக்கும். உங்களுக்கும் ஒரு மாறுதலா இருக்கும்'' என்றாள் அகிலா.
"அகிலா, என்னால வர முடியும்னு நெனைக்கலை. நான் பெருமாளுக்கு வேண்டிண்டு ஒன்பது நாள்ல பாராயணம் முடிக்கறா மாதிரி "சுந்தரகாண்டம்' பாராயணம் ஆரம்பிச்சிருக்கேன். இன்னும் நாலுநாள் பாக்கியிருக்கு'' என்றாள் கோமளவல்லி.
"அதனாலென்னம்மா? இங்கே பெருமாள் சந்நிதியிலே ராமர் பட்டாபிஷேகம் படம் இருக்கு. இங்கேயே மீதி நாள் பாராயணத்தை நீ முடிச்சிக்கலாம்'' என்றாள் அகிலா.
"இல்ல அகிலா. இங்கேயே பாராயணத்தை முடிச்சாதான் எனக்கு திருப்தியா இருக்கும். இங்க இருக்கற ரவிவர்மா வரைஞ்ச பட்டாபிஷேகம் படத்துல இருக்கற சீதையைப் பார்க்கறப்போ எனக்கு நேர்ல சீதையைப் பார்க்கறா மாதிரியே இருக்கும். நான் இப்ப வரலை. அப்பாவோட பேசிட்டு போன் பண்றேன். அவரை அனுப்பறேன்'' என்றாள் கோமளவல்லி.
கோமளவல்லி விஷயத்தைச் சொன்னதும் வேதமூர்த்தி எகிறினார்.
""கோமளா. நீ சொல்றது சரியேயில்லை. அகிலா இது மாதிரி சந்தர்ப்பம்னு சொல்லி கூப்பிடறச்சே, நாம ரெண்டு பேரும் போகத்தான் வேணும்'' என்றார்.
"இதோ பாருங்கோ... நான் அவகிட்டே என்னைப் பத்தி சொல்லிட்டேன். அவளும் சரின்னுட்டா. உங்களால முடியலேன்னா நீங்களும் போக வேண்டாம். அவ பாத்துப்பா. ஏன் கோபப்படறேள்?'' என்றாள் கோமளவல்லி.
"நீ சொன்னாலும், சொல்லாட்டாலும் நான் போகத்தான் போறேன்'' என்றார்.
அகிலா கார் அனுப்ப தனியாக கிளம்பிப் போனார்.

அன்று மாலை அவர் போனதும் அன்று வெள்ளிக்கிழமை என்பதால் ஆதி கேசவ பெருமாள் கோயிலுக்கு கோமளவல்லி போனாள்.
""மாமி... தனியா வந்துருக்கேள்... மாமா ஏன் வரலை'' என்று கோயில் பட்டாச்சாரி கேட்டார்.
""பெண் வீட்டுக்கு போயிருக்கார். வர நாலு நாள் ஆகும்'' என்றாள்.
"உங்களை விட்டுட்டு எங்கேயும் போக மாட்டாரே...?'' என்றார் பட்டாச்சாரி.
சிரித்தபடி கோமளவல்லி பேசாமலிருந்துவிட்டாள்.
வீட்டிற்கு வந்து சுந்தரகாண்டம் பாராயணம் செய்து, வேலைகளை முடித்து, இரண்டு தோசைகளை மட்டும் வார்த்து சாப்பிட்டு ஊஞ்சலில் உட்கார்ந்தாள்.
தந்தை வந்து சேர்ந்து விட்டதை அகிலா போனில் சொன்னாள். வேதமூர்த்தி போன் பேசவில்லை.

இரவு படுக்கப் போனபோதுதான் கோமளவல்லிக்கு வேதமூர்த்தி இல்லாதது நெருட ஆரம்பித்தது. அவரும் அவளும் தனித்தனியாக கட்டில்களில் தூங்குவார்கள். ஒரே அறையில்தான். அவர் விளக்கை போட்டுக்கொண்டு இரவு பத்தரை மணி வரை அன்றைய தின பேப்பரில் காலையில் படிக்காமல் விட்டவற்றை வரிவரியாகப் படிப்பார். விளக்கு எரிவதால் அவளுக்குத் தூக்கம் வராது. அதனால் கோமளவல்லி படுக்கும் வரை ஹாலில் ஊஞ்சலில் படுத்து தூங்கிவிட்டு பிறகு உள்ளே வருவாள். அன்று அவர் இல்லாது அவரது கட்டில் காலியாக இருந்தது நெருடியது.
தூங்கிப் போனாள்.
ஆனால் மறுநாள் பஜகோவிந்தம் பாடலை கோயில் ஒலிபெருக்கியில் கேட்டு விழிப்பு வந்த பின்புதான் வேதமூர்த்தி வீட்டில் இல்லாத வெறுமை கோமளவல்லியை அணு அணுவாக பாதிக்கத் தொடங்கியது.
விழிப்பு வந்த பின்பும் எழுந்திருக்காமல் தன் கட்டிலில் புரண்டபடி அவரைப் பற்றிய சிந்தனைகள் மேளதாளத்துடன் அவளுள் வலம் வந்தன.
""கோமளா, எனக்கு பஜகோவிந்தம் ஸ்லோகத்துல தனி ஈடுபாடு உண்டு. அதுவும் கவிஞர் கண்ணதாசன் "ஞான ரகசியம்'ங்ற பேர்ல பஜகோவிந்தத்துக்கு உரையும், கவிதையையும் படிச்சப்புறம் பிரீத்தி இன்னும் ஜாஸ்தி ஆயிடுத்து. பஜகோவிந்தமும், விவேக சூடாமணியும் ஆதிசங்கரர் நமக்கு அளித்துள்ள இரண்டு பொக்கிஷங்கள். வேதத்துல பல இடங்கள்ல "தத் த்வம் அஸி' அப்படின்னு வந்துண்டே இருக்கு. அப்படி இருக்கச்சே "நீயேதான் பிரம்மம்' என்று ஆயிடறப்போ "த்வைதம்' எங்கேந்து வரும்னு அவர் லாஜிக்கா ஆர்க்யூ பண்ணினத்துக்கு இன்னிக்கி வரை சரியான பதில் வரலை'' என்பார். முழுவதும் புரியாவிட்டாலும் அவள் கேட்டுக் கொள்வாள்.
அவளைத் தனியே விட்டு அவர் இதுமாதிரி போனதே இல்லை. திருமணமான புதிதில் ஒருமுறை நான்கு நாட்கள் பிரிந்து இருந்துள்ளனர். அகிலா பிறந்த சமயத்தில் கூட அவர் அவளைப் பார்க்காமல் ஒருநாள் கூட இருந்ததில்லை.
வேதமூர்த்திக்கு திடமான உடல்வாகு. திருப்தியாக சாப்பிடுவார். முற்பகல் டிபனுக்கு காஞ்சிபுரம் இட்லி என்றால் மிகவும் பிடித்தமாக சாப்பிடுவார். ஐந்துக்கும் குறைவின்றிச் சாப்பிடுவார். அதனுடன் மிளகாய்பொடி, நல்லெண்ணெய், நெய், தேங்காய் சட்னி இருக்க வேண்டும். பிற்பகல் டிபனும் சாப்பிட்டு விட்டு இரவும் ஸ்கொயராக சாப்பிடுவார். ரசம் சாதம், தயிர்சாதம் கூட ஏதாவது கறிகாய் இருக்க வேண்டும்.
டிபனுக்கு பூரி செய்தால் "தள தள'வென்று உருளைக்கிழங்கு "சப்ஜி' செய்தாக வேண்டும். அதுவே சப்பாத்தி என்றால் "குருமா' கூட வேண்டும்.
உணவில் மட்டுமின்றி எல்லா விஷயங்களிலும் அவருக்கு சிறப்பான தனி ரசனை உண்டு. அதில் கவனிப்பும் விஷய ஞானமும் கூடி நிற்கும்.
கோமளவல்லியை விட அவருக்கு ஒன்பது வயது கூட. சென்ற வருடம் அவளுக்கு அறுபது வயது பூர்த்தியானபோது, அதை அவர் கொண்டாடியதை அவளால் ஒருநாள் கூட நினைக்காமல் இருக்க முடியாது.
""கோமளா... மத்தவங்க என்ன சொல்வாங்கங்கிறதைப் பத்தி எனக்கு கவலை கிடையாது. உன்னோட அறுபது வயது நிறைவை நான் கொண்டாடப் போறேன்'' என்று சொன்னவர், ஐந்து பவுன்ல தங்கச் சரடு வாங்கி வடபழனி முருகன் சந்நிதியில் அவளுக்கு அணிவித்து, முருகனுக்கு அபிஷேகம் செய்தார்.
அன்று ஓர் அநாதை ஆஸ்ரம சிறுவர்களுக்கு உணவளிக்க பத்தாயிரம் ரூபாய் நன்கொடை அளித்து அந்த குழந்தைகளுடன் அவரும் அவளும் சேர்ந்து உணவருந்தவும் ஏற்பாடு செய்தார்.
கோமளவல்லி மகிழ்ந்து போனாள்.
எல்லா விஷயங்களிலும் தனக்கென தனியான அபிப்ராயம் சொல்வார். வாதம் செய்யாமல் எதையும் ஒப்புக் கொள்ள மாட்டார். ஆனால் மற்றவர்கள் வாதத்தையும் உன்னிப்பாகக் கேட்டுக் கொள்வார். அது சரியென்றால் தயங்காமல் ஒப்புக் கொள்வார்.
கர்நாடக சங்கீதத்தில் அபரிமிதமான ரசிப்பு அவருக்கு. சாஸ்தீரிய சங்கீத ஞானமும் உண்டு. 
""கோமளா, நீ பாடறச்சே எனக்கு லோகமே மறந்து போயிடறது. ஆபோகியும், ஆபேரியும் கரகரப்பிரியாவோட ஜன்யங்கள்தான். நீ அவைகள்ல பாட்டு பாடறச்சே அதோட தனித்தனியான ஸ்வரூபங்களைக் கொண்டுவந்து பாடறது எவ்வளவு அபூர்வமா இருக்கு தெரியுமா? நீ சங்கீதத்துல எவ்வளவோ உயர்வு நிலைக்கு போக வேண்டியவ. என்கிட்டே வந்து மாட்டிண்டு எனக்கு மட்டும் பாடும்படி ஆயிடுத்து!'' என்றார்.
சந்தோஷத்தில் திக்குமுக்காடிப் போவாள்.
"ஏன், நான் பெருமாள் சந்நிதியிலே உட்கார்ந்து பாடறச்சே அவருக்கு போய் சேர்ந்துடறது. எனக்கு அது போதும்!'' என்பாள்.
ஒருநாள் சங்கீதம் சம்பந்தமாக அவளை ஒரு கேள்வி கேட்டது கோமளவல்லியின் நினைவுக்கு வந்தது.
""கோமளா, எனக்குள்ளே ஓர் அபிப்பிராயம் இருக்கு. அது சரிதானான்னு நீ "கன்ஃபர்ம்' பண்ணனும். கேட்கட்டுமா?'' என்றார் வேதமூர்த்தி.
"இதிலென்ன யோசனை? கேளுங்கோ!'' என்றாள்.
""நீலாம்பரி, பிலஹரி ரெண்டுமே சங்கராபரண ராகத்தின் ஜன்யங்கள்தான். ஆனா பிலஹரிலே "தொரகுனா'வை நீ பாடி கேட்கறப்போ எனக்குள் ஏற்படுகிற சந்தோஷமும் மனதிருப்தியும் ஆதிசங்கரர் சொல்ற "பிரம்ம ஆனந்தமாவே' தோணறது. ஏனோ "நீலாம்பரிலே' அது எனக்கு கெடைச்சதே இல்லை. உன்னோட அபிப்ராயம் சொல்லேன்'' என்று கேட்டார்.
"அதெல்லாம் அவரவர் மனோ ரசனையைப் பொருத்தது. இதுக்கு நான் பதில் சொல்லலை'' என்று ஒரு புன்முறுவலுடன் அவள் ஒதுங்கிக் கொண்டது அவளது நினைவுக்கு வந்தது.
பொதுவாக "ஆர்க்யுமெண்ட்' என்று வந்துவிட்டால் அவர் அடங்கவே மாட்டார். "டென்ஷன்' ஆகிவிடுவார். "பிளட் பிரஷர்' அந்த சமயங்களில் ஏகமாக கூடிவிடும் என்பதால் அவள் எதுவும் பேசாமல் அடங்கி விடுவாள். ஆனால், பிறகு தானாக அவர் அவளிடம், தவறாக இருந்தால், தன் கருத்து தவறுதான் என்று ஒப்புக்கொள்வார்.
படுக்கையில் புரண்டபடி இவ்வாறு கணவரைப் பற்றி நினைத்துக் கொண்டிருந்த கோமளவல்லி காலை ஆறு மணி ஆனதை கடிகாரத்தில் கண்டதும்தான் திடுக்கிட்டு எழுந்தாள்.
"அதென்ன, இன்று என் மனசு அலைபாய்கிறது? பெண்ணுக்கு உதவ வேண்டும் என்பதற்காகத்தானே நாலு நாளைக்கு போயிருக்கிறார். இந்தப் பிரிவுக்காக மனசு ஏன் கிலேசப்பட வேண்டும்?' என்கிற எண்ணம் உள்ளத்தில் ஓடினாலும், உள்ளுக்குள் நிதானமின்மையும் ஒருவித படப்படப்பும் இருந்து கொண்டே இருந்தது அவளுக்குப் புரிந்தது.

காபி போடும்போது அவளுக்கு மறுபடியும் கணவரின் நினைவு!
கலந்த காப்பியை சுட வைத்து கொடுத்தால் முதல் முழுங்கிலேயே கண்டுபிடித்து விடுவார். பயங்கர கோபம் வரும். டிகாஷனையும், பாலையும் தனித்தனியாக சுட வைத்து "ஸ்ட்ராங்காக' கலந்து சர்க்கரை கம்மியாக அவருக்குக் கொடுக்க வேண்டும்.
அகிலாவிடமிருந்து அங்கு வரச்சொல்லி போன் வருவதற்கு முன்பு அவர் சொன்ன ஒரு விஷயம் அவளது நினைவுக்கு வந்தது.
""கோமளா, நாம்ப ரெண்டு பேரும் வெளியூர் போய் ரொம்ப நாளாகறது. ஒரு கார் எடுத்துண்டு சிதம்பரம், வைத்தீஸ்வரன் கோயில், சீர்காழி போய் ஈஸ்வரனையும், அம்பாளையும் தரிசனம் பண்ணிட்டு வரலாமா?'' என்று கேட்டார்.
"ஓ... போகலாமே... அப்படியே போகிற வழிலே திருவிடந்தை போய் நித்ய கல்யாண பெருமாளையும், கோமளவல்லி தாயாரையும் தரிசனம் பண்ணி மாலை சாத்திட்டு போகலாம். என்னோட அப்பாவுக்கும், அம்மாவுக்கும் அங்கே போய் வேண்டிண்டுதான் கல்யாணம் நடந்ததாம். அதனாலதான் கோமளவல்லின்னு அந்த ஊர் தாயார் பெயரை வெச்சாளாம்'' என்றாள்.
""நானும் போனதில்லை. போகலாம்'' என்றார்.
நினைவுகளினின்று மீண்டு வேலைகளை கவனிக்கத் தொடங்கினாள்.
இதே மாதிரி நாலு நாள் தன்னால் தனியாக தள்ள முடியாது என்று தோன்றியது.
மாலையில் படிக்கும் சுந்தரகாண்டத்தை காலையிலேயே பாராயணம் செய்தாள்.
தளிகை எதுவும் செய்யாமல் இரண்டு தோசை வார்த்து சாப்பிட்டாள்.
பெருமாள் சந்நிதியில் இருந்த ரவிவர்மா வரைந்த ராமர் பட்டாபிஷேக படத்தை எடுத்து கண்ணாடி மற்றும் ஃப்ரேமை ஈரத்துணியால் துடைத்து சுத்தம் செய்து ஒரு ந்யூஸ் பேப்பரில் சுற்றி ரப்பர் பேண்ட் போட்டு தயார் செய்தாள். சுந்தர காண்டம் புத்தகத்தையும் எடுத்துக் கொண்டாள்.
தானும் பெண் அகிலாவின் வீட்டிற்கு போய் தங்கி விடுவதுதான் அவள் முடிவு.
பெண்ணை கார் அனுப்பச் சொல்லாமல் அவர்கள் வழக்கமாக செல்லும் ஆட்டோகாரருக்கு போன் செய்து அரை மணியில் வரச் சொன்னாள்.
சொல்லாமல் திடீரென்று போய் பெண்ணையும் கணவரையும் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்த வேண்டும் என்பது அவளது திட்டம்.
அவள் கட்டுவது ஒன்பது கஜம் மடிசார் புடவைதான். கணவருக்குப் பிடித்த கிளிபச்சை நிற உடம்பும், சிவப்பு நிற பார்டர் மற்றும் தலைப்புமான சில்க் காட்டன் ஒன்பது கஜ புடவையை கட்டிக்கொண்டு, தலையும் மல்லிகைப் பூ வைத்துக் கொண்டு கிளம்ப தயாரானாள். போகும் வழியில் பெண்ணுக்கு இரண்டு மூன்று வித பழங்கள் வாங்கிக் கொள்ள முடிவு செய்தாள்.
கையில் பையை எடுத்துக் கொண்டு கிளம்ப அவள் தயாரானாள்.
வாசல் "காலிங் பெல்' அடித்தது.
போய் கதவை திறந்தாள்.
வேதமூர்த்தி நின்று கொண்டிருந்தார்.
" பேப்பர் வெளியிலேயே கிடக்கறது'' என்று கூறியபடி பேப்பருடன் உள்ளே வந்தார்.
"என்ன விஷயம் சீக்கிரம் வந்துட்டீங்க?''
"உள்ளே வா சொல்றேன்'' என்றார்.
அவர் ஊஞ்சலில் உட்கார, அவள் தரையில் உட்கார்ந்து கொண்டாள்.
அவளை ஏற இறங்க பார்த்தார். ஒன்றும் சொல்லவில்லை.
""ம்..ம்.. சொல்லுங்க'' என்றாள்.
"அவளோட மச்சினன் பையன் வந்து தங்கிக்கறேன்னு சொன்னானாம். அகிலா என்கிட்ட சொன்னா. நான் கிளம்பறேன்னு சொன்னேன். சரின்னா. வந்துட்டேன். கார்ல அனுப்பிட்டா'' என்றார்.
கோமளா எதுவும் பேசவில்லை.
போன் மணி அடித்தது.
வேதமூர்த்தி பேப்பரில் மூழ்கினார். 
போன் மணி அடித்ததும் கோமளவல்லிதான் எடுத்தாள். மறுமுனையில் பெண் அகிலா.
"அம்மா... அப்பா வந்துட்டாரா?'' அகிலா கேட்டாள்.
"ம்... ம்... வந்துட்டார்'' என்றாள் மெதுவாக.
"அம்மா... அப்பாவால உன்னை விட்டு ஒரு நிமிடம் கூட இருக்க முடியலை. மொத்த பேச்சும் உன்னைப் பத்திதான்! எந்த "டாபிக்கை' பேசினாலும் அவர் முடிவுல உன்னைப் பத்தி பேசிதான் முடிப்பார். டி.வி. பார்க்க அவர் இஷ்டப்படலை. அவருக்குப் பிடிச்ச சமையல்தான் செஞ்சேன். சரியா சாப்பிடலை. உன்னோட சமையல் பத்திதான் பேசினார்.
ராத்திரி பதினோரு மணிக்கு தூங்காம கட்டில்ல "பிரம்மம்' மாதிரி உட்கார்ந்திருந்தார். அவரை கஷ்டப்படுத்தக் கூடாதுன்னுதான் மச்சினர் பிள்ளையை வரச் சொல்லிட்டேன். அந்த பையன் வரான்னு சொன்னதுமே, "நான் கிளம்பறேன்'னு சொல்லிட்டு அப்பா கௌம்பிட்டார். இனிமே நீ கூட இல்லாம அவரை எங்கேயும் அனுப்பாதே!'' என்று சொல்லிவிட்டு அகிலா போனை வைத்தாள்.
வேதமூர்த்தி பேப்பரில் இருந்து பார்வையை எடுத்து கோமளவல்லியை உற்றுப் பார்த்துவிட்டு எதுவும் கேட்காமல் மறுபடியும் பேப்பரில் மூழ்கினார்.
கோமளவல்லியும் அவரிடம் எதுவும் கூறாமல் வேலைகளை கவனிக்கச் சென்றாள், உள்ளத்தில் விவரிக்க முடியாத சுகானுபவத்துடன்!
பி. ரங்கநாயகி


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/14/w600X390/k3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/15/தளை-2900125.html
2900126 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் அஜீரணமா... மருந்து இதோ! DIN DIN Sunday, April 15, 2018 12:00 AM +0530 * மாம்பழம் அதிகம் சாப்பிட்டு அஜீரணம் என்றால் பால் சாப்பிட வேண்டும்.

* நெய் சாப்பிட்டு அஜீரணம் என்றால் எலுமிச்சைச் சாறு பருக வேண்டும்.

* கேக் சாப்பிட்டு அஜீரணம் என்றால் வெந்நீர் அருந்த வேண்டும்.

* பால் சாப்பிட்டு அஜீரணம் என்றால் வாழைப்பழம் சாப்பிட வேண்டும்.

* தேங்காயால் அஜீரணம் என்றால் அரிசியை சிறிது மென்று தின்றால் சரியாகும்.

* பருப்பினால் அஜீரணம் என்றால் சிறிது சர்க்கரை சாப்பிட வேண்டும்.

* பப்பாளிப்பழம் சாப்பிட்டதால் அஜீரணம் என்றால் தாராளமாக தண்ணீர் குடியுங்கள். குணமாகும்.
- ராஜி ராதா

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/14/w600X390/k4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/15/அஜீரணமா-மருந்து-இதோ-2900126.html
2900127 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி   DIN DIN Sunday, April 15, 2018 12:00 AM +0530 கண்டது
* (வடலூரில் ஒரு லாரியின் பின்புறத்தில்)
ஓடுறது தங்கம்
ஓட்டுறது சிங்கம்
வ.லெட்சுமிநாராயணன், வடலூர்.

* (கீழ்பென்னாத்தூர் பேருந்துநிலைய சுவரில்)
காதல் மெய்
காதலி பொய்
ஆர்.முத்துமாணிக்கம், கீழ்பென்னாத்தூர்.

* (திருநெல்வேலியில் ஆட்டோ ஒன்றில்)
வாழ நினைப்பவனுக்கு ஆயிரம் வழிகள்
சாக நினைப்பவனுக்கு முட்டுச்சந்து மட்டும்தான்.
க.சரவணகுமார், திருநெல்வேலி.

* (பெரியகுளம் புது பேருந்துநிலையம் அருகே உள்ள ஒரு சிறிய கடையில்)
இது பைசா கடை
ரூபாய்க் கடன் தாங்காது.
இரா.ரெங்கசாமி, வடுகபட்டி.

கேட்டது
• (நெய்வேலியில் காலையில் ஒரு வீட்டு வாசலில்)
"என்னங்க கண்ணு சிவந்திருக்கு''
"வாக்கிங் போகும்போது பூச்சி விழுந்திருச்சு''
"பக்கத்துல யாரையாவது கூப்பிட்டு எடுக்கச் சொல்லலாம்ல?''
"ஆமா... நான் பெரிய சிவகார்த்திகேயன். பக்கத்துல போகிற கீர்த்தி சுரேஷைக் கூப்பிட்டு எடுக்கச் சொல்றதுக்கு... போவியா''
கி.ரவிக்குமார், நெய்வேலி.

• (தொண்டி பேருந்து நிறுத்தத்தில் இரு மாணவர்கள்)
"என்னடா உங்க தாத்தா எந்த வயசானவரைப் பார்த்தாலும் இவர் என்னோட படிச்சவர்ன்னு சொல்றார்?''
"அது என்னன்னா... இந்த ஒரு கூட்டம்தான் இன்னும் எமனை ஏமாத்திக்கிட்டு சுத்திக்கிட்டு இருக்காங்க... அதான்''
ஜா.ஜெமிமா, தொண்டி.

எஸ்எம்எஸ்
இருக்குற காசிலே 
மிச்சப்படுத்துறவன் சிக்கனவாதி.
இருக்குற காசையே 
மிச்சப்படுத்துறவன் கஞ்சன்.
தீ.அசோகன், சென்னை-19.

யோசிக்கிறாங்கப்பா!
இரண்டு பேரு சண்டை போட்டுக்கிட்டா...
மூணாவதா ஒருத்தன் போய் 
விலக்கிவிடுவான்.
இப்பவெல்லாம்
மூணாவது ஆளு வீடியோ 
எடுக்குறான்.
ஜெ.சுவாமிநாதன், 
கொள்ளிடம்.

அப்படீங்களா!
பூச்சிகளைப் பிடித்துக் கொன்று செரித்துவிடும் தாவரம் ஒன்று இருக்கிறது. அதன் பெயர் வீனஸ் ஃப்லைட்ராப். அதன் இலைகளின் ஓரங்களில் முட்கள் இருக்கின்றன. அதன் இலைகளில் பூச்சி வந்து அமர்ந்தவுடன் இந்த இலை அப்படியே மூடிக் கொள்கிறது. தப்பிக்க முடியாமல், இலைகளுக்குள் மாட்டிக் கொண்ட பூச்சியை, இந்த தாவரத்தில் சுரக்கும் என்சைம்கள் மெல்ல மெல்ல கரைத்து உணவாக்கிக் கொள்ளும். 
இந்த வீனஸ் ஃப்லைட்ராப் போன்று பூச்சியைப் பிடித்து அழிக்கும் ரோபாட்கள் இரண்டு உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. தென்கொரியாவின் சியோல் தேசிய பல்கலைக்கழகம் ஒரு ரோபாட்டை உருவாக்கியுள்ளது. இன்னொரு ரோபாட் அமெரிக்காவின் மைனே பல்கலைக்கழகத்தால் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இரவு நேரத்தில் நமது தூக்கத்தைக் கொலை செய்யும் கொசுக்களை இந்த பூச்சிக்கொல்லி ரோபோக்கள் அழித்தால் சரி.
என்.ஜே., சென்னை-69.


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/14/w600X390/k5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/15/பேல்பூரி-2900127.html
2900128 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மைக்ரோ கதை DIN DIN Sunday, April 15, 2018 12:00 AM +0530 தொலைபேசியருகே இருவர் நின்று கொண்டிருந்தனர். அதில் ஒருவர் தொலைபேசியில் எண்களைச் சுழற்றினார். 
"ஹலோ.. நம்பர் 10 பிள்ளையார் கோயில் தெரு முத்துசாமிங்களா?'' என்று கேட்டார். 
எதிர்முனையில் இருப்பவர், "ஆமாங்க... நீங்க யாருங்க?'' என்று கேட்டார்.
"நான் யாருங்கிறது முக்கியமல்ல. சொல்லப் போற விஷயம் முக்கியம். நாளைக்கு உங்க வீட்டுல இன்கம்டாக்ஸ் ரெய்ட் வருது'' என்றார் இவர். 
அதற்கு எதிர்முனையில் உள்ளவர் ஏதோ சொல்ல, சட்டென்று போனை வைத்துவிட்டார்.
"என்னங்க சொன்னாரு அவரு?'' - பக்கத்தில் இருந்தவர் கேட்டார்.
"முத்துசாமி டூ வீலரை லோன்ல வாங்கி அதைக் கட்ட முடியாம வண்டியை எடுத்திட்டுப் போயிட்டாங்களாம். அதைத்தான் சொன்னார்''
"அடுத்து யார்கிட்டயாவது பேசினா அவர் பற்றி விவரம் எல்லாம் தெரிஞ்சுக்கிட்டுப் பேசணும். அப்பதான் மிரட்டி நாலு காசு பறிக்கலாம்''- சொன்னார் பக்கத்தில் இருந்தவர்.
நெல்லை தேவன், தூத்துக்குடி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/14/w600X390/k6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/15/மைக்ரோ-கதை-2900128.html
2900129 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் தரைக் கதிர்   DIN DIN Sunday, April 15, 2018 12:00 AM +0530 * 'காலா' படத்தின் இறுதிக் கட்டப் பணிகள் நடந்து வந்த நிலையில் ஏப்ரல் மாதத்தில் இப்படம் வெளியாகும் என அறிவிக்கப்பட்டிருந்தது. ஆனால், தற்போது நடைபெற்று வரும் தமிழ்த் திரை அமைப்புகளின் வேலை நிறுத்தத்தால் திட்டமிட்டப்படி படம் வெளியாகுமா என்ற சந்தேகம் எழுந்துள்ளது. அப்படியே வேலை நிறுத்தம் முடிவுக்கு வந்தாலும், "காலா' வெளியீட்டுக்கு முன்னுரிமை தரப்படுமா என்பதும் சந்தேகம்தான். இந்நிலையில் சமீபத்தில் படம் தணிக்கை குழு அதிகாரி
களுக்கு திரையிட்டுக் காண்பிக்கப்பட்டது. படத்தை பார்த்த அதிகாரிகள் 14 இடங்களில் காட்சிகளை வெட்டச் சொல்லியிருக்கின்றனர். இவ்வளவு கட் கொடுத்தும் கூட படத்துக்கு "யு/ஏ' சான்றிதழ் தான் கொடுத்திருக்கிறார்களாம். எனவே, மறுதணிக்கைக்குச் செல்லும் முடிவில் இருக்கிறதாம் படக்குழு. தனுஷின் "வுண்டர் பார் ஃபிலிம்ஸ்' தயாரித்துள்ள இந்தப் படத்தை, லைகா நிறுவனம் வெளியிடுகிறது. மே மாத இறுதியில் படம் வெளியாகும் எனத் தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன. 

•'நவீன சரஸ்வதி சபதம்' உள்ளிட்ட படங்களில் கதாநாயகியாக நடித்தவர் நிவேதா தாமஸ். "பாபநாசம்' படத்தில் கமல்ஹாசன் மகளாக நடித்த நிவேதா தாமஸ், அதன் மூலம் பரவலாக அறியப்பட்டார். தற்போது ஒரு சில படங்களில் கதாநாயகியாக நடித்து வருகிறார். நடிப்பு ஒரு பக்கம் இருந்தபோதும் பட்டப்படிப்பையும் தொடர்ந்து வந்தார். திடீரென்று நடிப்பிலிருந்து ஒதுங்கி தேர்வு எழுதச் சென்றார். சுமார் 6 மாத காலம் அவர் திரையுலகம் பக்கம் தலை காட்டாமல் படிப்பு, தேர்வு என முழ்கியிருந்தார். இந்நிலையில், ""மீண்டும் நடிக்க வருவது எப்போது? நடிப்பிலிருந்து விலகி விட்டீர்களா?'' என்று அவரது ரசிகர்கள் கேட்டவண்ணம் இருந்தனர். அதற்கு பதில் அளித்துள்ளார் நிவேதா. இதுபற்றி அவர் கூறும்போது,"எனது ரசிகர்கள் பலரும் அடுத்து படத்தில் எப்போது நடிக்கப்போகிறீர்கள் என்று கேட்டுக் கொண்டே இருந்தனர். எனது பட்டப்படிப்பிற்கான செமஸ்டர் தேர்வுக்காக நடிப்பிலிருந்து இடைவெளி எடுத்துக்கொண்டேன். இதற்கிடையில் சில இயக்குநர்கள் என்னை சந்தித்துக் கதை கூறினர். விரைவில் எனது புதிய படம் பற்றி தெரிவிக்கிறேன். நடிப்பிலிருந்து நான் ஒதுங்கவில்லை. படிப்பு முக்கியம் என்பதை உணர்ந்திருக்கிறேன். இனி நடிப்பது பற்றி யோசிப்பேன்'' என்று தெரிவித்துள்ளார் நிவேதா தாமஸ். 

• வெளிநாடு வாழ் தமிழர்களை கவரும் விதமாக இசையமைப்பாளர்கள் ஒவ்வொருவரும் அங்கு சென்று இசை நிகழ்ச்சியை நடத்துவது வழக்கம். இந்த வரிசையில் தற்போது இணைகிறார் அனிருத். வரும் ஜூன் மாதம் 16 மற்றும் 17-ஆம் தேதிகளில், லண்டனில் இசை நிகழ்ச்சி நடத்த இருக்கிறார் அனிருத். ஜூன் 16 ஆம் தேதி லண்டனில் உள்ள எஸ்எஸ்இ வெம்ப்ளி அரேனா என்ற இடத்தில் இசை நிகழ்ச்சி நடைபெற இருக்கிறது. இதற்கான டிக்கெட் விற்பனை தொடங்கி நடைபெற்று வருகிறது. 17-ஆம் தேதி பாரீஸில் உள்ள ஜெனித் என்ற இடத்தில் இசை நிகழ்ச்சியை நடத்துகிறார் அனிருத். இதுவரை இந்த இடத்தில் ஒரு தமிழ்க் கலைஞர் கூட இசை நிகழ்ச்சி நடத்தியது கிடையாது. அனிருத் தான் முதன்முதலாக இங்கு இசை நிகழ்ச்சி நடத்தப் போகிறார். இதற்கான டிக்கெட் விற்பனையும் விரைவில் தொடங்கவுள்ளது. இந்த இசை நிகழ்ச்சிக்கான ஏற்பாடுகளை "ஹம்சினி எண்டெர்டெயின்மெண்ட்' மற்றும் "ஹியூபாக்ஸ் ஸ்டுடியோஸ்' என்ற இரண்டு நிறுவனங்கள் இணைந்து கவனித்து வருகின்றன. 
- ஜி.அசோக்

•தமிழ் மற்றும் ஹிந்தி படங்களில் நடித்து வரும் தனுஷ், சமீபமாக ஹாலிவுட் படங்களிலும் கவனம் செலுத்தி வருகிறார். "தி எக்ஸ்டார்டினரி ஜர்னி ஆப் தி பகிர்' என்ற ஆங்கில படத்தில் அவர் நடித்திருக்கிறார். கென் ஸ்காட் இப்படத்தை இயக்கியுள்ளார். 
சமீபத்தில் இப்படத்தின் ட்ரெய்லர் வெளியிடப்பட்டது. தற்போது தனுஷ் நடிக்கவிருக்கும் புதிய படத்தில் ஜேம்ஸ்பாண்ட் நடிகர் நடிக்கவிருப்பதாக தகவல் வெளியாகியுள்ளது. கார்த்திக் சுப்புராஜ் இயக்கும் புதிய படத்தில் தனுஷ் நடிக்கவிருப்பதாக கடந்த ஆண்டு அறிவிப்பு வெளியானது. இதில் சில ஹாலிவுட் நடிகர்களும் நடிக்கவிருப்பதாகக் கூறப்பட்டது. 
90-களில் வெளிவந்த "கோல்டன் ஐ', "டுமாரோ நெவர் டய்ஸ்', "தி வேர்ல்ட் இஸ் நாட் எனஃப்', "டய் அனதர் டே' போன்ற படங்களில் ஜேம்ஸ்பாண்டாக நடித்தவர் பியர்ஸ் பிராஸ்னன். ஜேம்ஸ் பாண்ட் படங்களிலிருந்து விலகி விட்ட இவருக்கு தற்போது 64 வயது ஆகிறது. ஆனாலும் பல்வேறு ஹாலிவுட் படங்களில் இன்றும் நடித்து வருகிறார். அவரைத்தான் தற்போது தனுஷ் படத்தில் நடிக்க வைக்க பேச்சுவார்த்தை நடந்து வருகிறது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/14/w600X390/k7.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/15/தரைக்-கதிர்-2900129.html
2900130 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் இரவில் எதை சாப்பிடக் கூடாது!   DIN DIN Sunday, April 15, 2018 12:00 AM +0530 இஞ்சி, நெல்லிக்காய், கீரை வகை, பாகற்காய், கஞ்சி வடிக்காத சோறு, குளிர்ந்த தயிர் ஆகியவற்றை இரவில் சாப்பிடக் கூடாது என்கிறது விவேக சிந்தாமணி.
 - ராஜிராதா

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/15/இரவில்-எதை-சாப்பிடக்-கூடாது-2900130.html
2900131 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் குறுந்தகவல்   DIN DIN Sunday, April 15, 2018 12:00 AM +0530 தெலுங்கில் இவர் எழுதிய முதல்  கதை  "மரச்சொம்பு' ,  "அத்தகாருதெ கதலு' என்ற பெயரில் இவர் எழுதிய நகைச்சுவை கதைத் தொகுதிக்கு, ஆந்திர  அரசு சாகித்திய அகாடமி விருது வழங்கிச் சிறப்பித்துள்ளது.  அவர்   நடிகை பானுமதி.
 - பாலு, சென்னை.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/14/w600X390/k8.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/15/குறுந்தகவல்-2900131.html
2900132 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் இப்படியும் ஒரு தம்பி! DIN DIN Sunday, April 15, 2018 12:00 AM +0530 • பரதன் அழைத்தும் ராமன் அயோத்தி திரும்பாததால் இராமன் திரும்பும் வரை 14 ஆண்டுகள் காய்கறி, பழங்களையே உண்டு பரதன் தவம் மேற்கொண்டான் என்கிறார் கம்பன்.

• அந்தக் காலத்தில் வாழைப்பழத்தை வேப்பிலையில் சுற்றி பழுக்க வைத்தனர்.

• அன்றைய தமிழர்கள் பனை நுங்கின் நீரும், கரும்பின் இனிய சாறும் மற்றும் இளநீரும் கலந்து உருவாக்கப்பட்ட பானத்தைச் சாப்பிடுவார்களாம்.

• அந்தக் காலத்தில் நீரில் கடுக்காய், நெல்லிக்காய் , தான்றிக்காய் , வெட்டிவேர் ஆகியவற்றை போட்டு ஊற வைத்த நீரையே அருந்தினர். 
" தமிழ் இலக்கியத்தில் உணவியல்' நூலிலிருந்து

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/14/w600X390/k9.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/15/இப்படியும்-ஒரு-தம்பி-2900132.html
2900133 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் உங்களுக்குத் தெரியுமா? DIN DIN Sunday, April 15, 2018 12:00 AM +0530 இந்தியாவில் ஆண்டிற்கு 1 கோடி திருமணங்கள் நடக்கின்றன. இவற்றில் பெரும்பாலானவை கோயில்களில் நடக்கின்றன. திருப்பதி, சிம்மாசலம், குருவாயூர், கோனார்க், மதுரை மீனாட்சி கோயில், வடபழனி முருகன் கோயில், காசி விசுவநாதர் கோயில், பல மாரியம்மன் கோயில்கள், பல முருகன் கோயில்கள் உட்பட பலவற்றில் நடக்கின்றன.
- ராஜிராதா


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/14/w600X390/k11.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/15/உங்களுக்குத்-தெரியுமா-2900133.html
2900134 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி... சிரி... சிரி...    DIN DIN Sunday, April 15, 2018 12:00 AM +0530 • கணவன்: இந்த மருந்தைத் தேய்ச்சு விடேன்டி
மனைவி: ஏன் நீங்களே தேய்ச்சுக்க கூடாதா?
கணவன்: அரக்கி தேய்க்கணும்ன்னு டாக்டர் சொல்லியிருக்காரு.
அ.ராதா, ஆனைக்காரன் சத்திரம்.

• "அவர் லாட்டரிச்சீட்டு வாங்கியே லட்சாதிபதியானவர்''
"அவ்வளவு அதிர்ஷ்டசாலியா?''
"இல்லை. ஏற்கெனவே கோடீஸ்வரராக இருந்தவர்''

• "என்னங்க... எப்பவும் பத்து மணிக்குத்தானே ஆபிஸ் போவீங்க. இன்னிக்கு 9 மணிக்கே கிளம்பிட்டீங்க?''
"ஆபிஸ் மேல் மாடில தூங்கிக்கிட்டிருந்த கிளார்க்கை எழுப்பாம நேத்து ஆபிûஸப் பூட்டிட்டு வந்துட்டேன். இன்னிக்கு மானேஜர் வர்றதுக்குள்ளே போய் கதவைத் திறந்து அவரை எழுப்பி விடணும்''
எஸ்.சடையப்பன், காளனம்பட்டி.

• "10 முட்டை என்கிட்டே இருக்கு. பத்து பேருக்கு 1 முட்டை கொடுத்தா மீதி என்ன இருக்கும்?''
"முட்டைதான் சார்''

• "ஏன்டா விட்டத்து மேலே உட்கார்ந்து படிக்குற?''
"மேலே மேலே படிச்சாத்தான் உயரலாம்ன்னு நீங்கதானே சொன்னீங்க சார்''
தீ.அசோகன், சென்னை-19.

• "தேர்விலே எல்லாக் கேள்விக்கும் விடை எழுதியிருக்கிறதா சொல்லுத... அப்புறம் ஏன்டா கவலையா இருக்கே?''
"பேப்பர் திருத்துறவருக்கு அது சரியான பதிலுன்னு படணுமேங்குற கவலைதான்''
ஆதினமிளகி, வீரசிகாமணி.

• "மச்சான் டீ குடிக்கிற கப்புல கைப்பிடி ரைட் சைடு இருக்குமா? லெப்ட் சைடு இருக்குமா?''
"வலது கையில கைப்பிடியைப் பிடிச்சு டீ குடிச்சா கைப்பிடி ரைட் சைடு. இடது கையில் கைப்பிடியைப் பிடிச்சு டீ குடிச்சா கைப்பிடி லெப்ட் சைடு''
"அட போடா... டீ கப்புல கைப்பிடி இருக்குறது அவுட் சைடுல''
எஸ்.கார்த்திக் ஆனந்த், காளனம்பட்டி.


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/14/w600X390/k12.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/15/சிரி-சிரி-சிரி-சிரி-2900134.html
2900136 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் உடல் எடையைக் குறைக்க நெய் மருந்துகள்!   DIN DIN Sunday, April 15, 2018 12:00 AM +0530 ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்
என் உயரம் 5 அடி நான்கு அங்குலம். எடை 99 கிலோ கிராம். க்ருதம் எனப்படும் நெய் மருந்துகள் உட்கொண்டால் பேதி ஆகிறது. எந்த எந்த நெய் மருந்துகளால் உடல் எடையைக் குறைத்திட முடியும்?
-ந. பாலாம்பாள், 
விருகம்பாக்கம் , சென்னை- 92.

"ருணம் க்ருத்வா க்ருதம் பிபேத்' என்று சமஸ்கிருதத்தில் ஒரு பழமொழி உண்டு. கடன் வாங்கியாவது நெய் சாப்பிடு என்று அதற்கு அர்த்தம் கூறலாம். நெய்க்கு அத்தனை முக்கியத்துவம் உணவில் வழங்கப்பட்டுள்ளது. பொதுவாக நெய்யால் பேதி ஆகாது. நெய்யில் அடங்கியுள்ள மருந்துகளால் ஆகலாம். சூடான நெய், கையில் பட்டதும் "நெய் சுட்டுவிட்டது' என்கிறோம். நெய் ஒரு பொழுதும் சுடாது. ஏனென்றால் நெய் வீர்யத்தில் குளிர்ச்சியானது. நெய்யினுள் அடங்கியுள்ள சூடான தன்மை தான் கையைச் சுட்டு விட்டது. அதனால், நீங்கள் சாப்பிடும் நெய் மருந்துகள், எடையைக் குறைப்பதற்காகவா?அப்படியென்றால் அவற்றின் பெயர்கள் எவை? தங்களுடைய வயது?பசியின் தன்மை? போன்ற நிறைய விவரங்கள் தேவைப்படுகின்றன. 
பித்த தோஷத்தினுடைய குணங்களாகிய சிறிது நெய்ப்பு, ஊடுருவும் தன்மை, சூடானவீர்யம், லேசு, துர்நாற்றம், குடலிலிருந்து எளிதாக நழுவும் தன்மை மற்றும் நீர்த்தநிலை போன்றவை உங்களுக்கு அதிகமிருந்தால், பசியினுடைய தீவிரத் தன்மையானது கூடுதலாக இருக்கும். அது போன்ற நிலையில், கசப்புச் சுவையுடைய சில நெய் மருந்துகளாகிய திக்தகம் க்ருதம், மஹாதிக்தகம் க்ருதம் போன்றவை சாப்பிட உகந்தவை. வாயு மற்றும் ஆகாயத்தை உள்ளடக்கிய கசப்புச் சுவையான மூலிகைகளைக் கொண்டு தயாரிக்கப்படும் இம் மருந்துகளின் வரவால் , குடலிலுள்ள நெருப்பின் இருப்பிடமாகிய பித்தம் குறைந்துவிடும். பசி சாதாரண நிலைக்கு வந்துவிடும். கசப்புச் சுவை, உடலிலுள்ள தேவையற்ற ஊளைச்சதைப் பகுதியை நீர்க்கச் செய்துவிடும் தன்மையுடையது. இரத்தத்திலுள்ள கொழுப்பையும் குறைத்து, அங்குள்ள விஷப்பொருட்களையும் உறிஞ்சி எடுத்து வெளிக் கொண்டுவரும் சக்தி உடையது. இதனால், தோலிலுள்ள உபாதைகளையும் குணப்படுத்திவிடும். உடல் எடையும் குறையும். பேதியாகாது.
வாயு தோஷத்தினுடைய குணங்களாகிய வறட்சி, லேசு, குளிர்ச்சி, சொரசொரப்பு, நுண்ணியது, நகரும் தன்மை ஆகியவற்றால் பசித்தீயினுடைய தன்மையானது சில நேரங்களில் பசி சரியாக எடுப்பதும், பசி சரிவர எடுக்காமலிருப்பதும் போன்ற நிலையைக் குடலில் ஏற்படுத்தும். இப்படி ஏற்றக் குறைவுடன் கூடிய பசித்தீயினுடைய தன்மைக்கு ஏற்ப, அந்தக் குணங்களுக்கு எதிரிடையான தன்மையுடைய தாடிமாதி க்ருதம், குக்குலுதிக்தகம் க்ருதம் போன்ற மருந்துகளின் வரவால், குடலில் வாயுவானது மட்டுப்பட்டு, உடல் பருமனுக்கான காரணமாகிய சதை ஊட்டத்தைக் குறைத்துவிடும்.
கபதோஷத்தினுடைய ஆதிக்க குணங்களாகிய நெய்ப்பு, குளிர்ச்சி, கனம், மந்தம், வழுவழுப்பு, கொழுகொழுப்பு, நிலைப்பு ஆகியவற்றால் குடலிலுள்ள பசியானது மந்த நிலையிலேயே இருக்கும். சிறு அளவு உணவு சாப்பிட்டாலே, போதும் என்ற எண்ணம் தோன்றும் அதை மாற்றுவதற்கு, வரணாதி க்ருதம், இந்துகாந்தம் க்ருதம் போன்றவை பயனளிக்கக் கூடும். கபதோஷத்தினுடைய குணங்களைக் குறைத்து, உடல் ஊட்டத்தைக் கரைத்துவிடும் செயலையும் இவை செய்துவிடுகின்றன.
உங்களுடைய பசியானது இம்மூன்று நிலையிலும் அல்லாமல், சீரான அளவிலேயே இருக்கின்றன. மூன்று வேளை உணவும் குறிப்பிட்ட நேர அமைப்பில் செரிமானமாகி விடுகிறது என்று நீங்கள் குறிப்பிட்டால், அதற்கு சமாக்னி என்று பெயர். அது போன்ற நிலையிலும், உடல் எடையைக் குறைக்க, கால நிர்ணயம் செய்து அதற்கேற்றாற் போல் மருந்து சாப்பிட வேண்டும். அதாவது காலையில் கப தோஷத்தினுடைய ஆதிக்கம் இயற்கையாகவே இருப்பதால், அப்பொழுது வரணாதிகிருதம், மதியம் பித்த தோஷ ஆதிக்க காலத்தில் திக்தகம் மஹாதிக்தகம் க்ருதமும், மாலையில் வாத தோஷ ஆதிக்ய காலத்தில் குக்குலுதிக்தக க்ருதமும் சாப்பிட்டு நீங்கள் பயன்பெறலாம். ஆயுர்வேத மருத்துவருடைய ஆலோசனைப்படி, அளவும், உணவிற்கு முன் அல்லது பின் போன்ற விவரங்களையும் கேட்டறிந்து கொண்டு சாப்பிடுவது நல்லது. 

(தொடரும்) 
பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன்,
ஸ்ரீஜயேந்திர சரஸ்வதி ஆயுர்வேதக் கல்லூரி, 
நசரத்பேட்டை - 600 123 (பூந்தமல்லி அருகே)
செல் : 94444 41771

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/14/w600X390/k13.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/15/உடல்-எடையைக்-குறைக்க-நெய்-மருந்துகள்-2900136.html
2900137 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆத்ம சாந்தி   DIN DIN Sunday, April 15, 2018 12:00 AM +0530 சூரியக் கதிர்கள் ஒவ்வொன்றாக விடைபெற்றுச் கொண்டிருந்தன. இன்னும் நிலவு வரவில்லை. அவசர, அவசரமாக ஆட்டோவிலிருந்து இறங்கி கோயம்பேட்டிலிருந்து, தென்காசி செல்லும் ஆம்னி பஸ்சில் ஏறினேன். கடைசி சீட்டுதான் இருக்கு என்ற கண்டக்டரிடம் பணத்தை நீட்டி சீட்டில் அமர்ந்தேன். "பஸ் கிளம்ப போகுது எல்லாரும் ஏறிக்கோங்க'' என்ற கிளீனரின் உரத்த குரலைக் கேட்டு வெளியே உறவுகளிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தவர்கள் பரபரப்பாக ஏறி அமர்ந்தனர். வயதான ஒருவர் தட்டுத்தடுமாறி என் அருகே வந்து அமர்ந்தார்.
"புளியங்குடியில் இறங்கணும்'' என்ற பெரியவரிடம் மேற்கொண்டு பேசுவதைத் தவிர்த்து கண்ணை மூடினேன். எனது நினைவுகள் பின்னோக்கி ஓடின.

சொக்கம்பட்டியில் பேர் சொல்லும் அளவுக்கு பெரிய குடும்பம் என்னுடையது. எனது தாத்தாவுக்கு 500 ஏக்கர் நிலம் இருந்ததாக என் அம்மா சொல்லித்தான் எனக்குத் தெரியும். என்ன காரணத்தாலோ தாத்தாவின் சொத்துக்கள் ஏலத்தில் போக தனியனாய் நின்னு குடும்பத்தை கஷ்டப்பட்டு கரைசேர்த்தவர் அப்பா.
இரவில் தூங்கிய பின்னர் வந்தாலும் எங்களை எழுப்பி பண்டத்தைச் சாப்பிடச் செய்துதான் படுப்பார் அப்பா. இரவு சாப்பாடு என்னவோ அப்பா கொடுத்தால்தான் சாப்பிடப் பிடிக்கும், எனக்கும், எனது சின்ன அக்காவுக்கும். காலை இட்லியை பிய்த்து மிளகாய்ப் பொடி தூவி அவர் கொடுக்கும் உருண்டையை கணக்கில்லாமல்
வாங்கிச் சாப்பிடுவோம். பல நேரங்களில் அப்பா சாப்பிட கூட மிச்சம் இருக்காது. ஆனால் அப்பா அதை எல்லாம் பெரிதாக எடுத்துக் கொணடதில்லை.
"வண்டி கால் மணி நேரம் நிற்கும். சாப்பிடுபவர்கள் இறங்கலாம்'' பஸ் கிளீனரின் கனத்த குரல் என் சிந்தனை ஓட்டத்தை நிறுத்தியது. கன்னத்தில் வழிந்திருந்த கண்ணீரைத் துடைத்தபடியே மணி பார்த்தேன். 10 மணி ஆகிவிட்டது. சிலர் பஸ்சிற்குள்ளேயே அமர்ந்து சாப்பிடத் தொடங்கியிருந்தனர். எனக்கு சாப்பிட மனசில்லை. என் பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்த முதியவர் இன்னும் கண்ணை மூடியபடி இருந்தார். அவரை எழுப்பி சீட்டை விட்டு எழுந்தேன். 
"தம்பி... கடைக்கு போய் எனக்கு சாப்பிட ஏதாச்சு வாங்கிட்டு வர முடியமா?'' என தயக்கத்துடன் முதியவர் கேட்க அனிச்சையாய் தலை அசைத்தேன். "அப்படியே தண்ணீர் பாக்கெட்டும் வாங்கிட்டு வந்துரு தம்பி'' என்றவர் கொடுத்த பணத்தை வாங்காமல் கடைக்குச் சென்று இட்லியும், தண்ணீர் பாட்டிலும் வாங்கி வந்து கொடுத்தேன். அவர் கொடுத்த சில்லறைக் காசுகளை வேண்டாம் என கூறிவிட்டு சீட்டில் உட்கார்ந்தேன்.
"என் மகன் போல இருக்க. ஏன்யா கவலையா இருக்க?'' என்ற முதியவரிடம் எதுவும் பேசவில்லை. என் முகத்தை உற்றுப்பார்த்த அவர் கண்கள் கலங்கின. 
"என் புள்ள போலவே இருக்கய்யா'' சொல்லிய அவரால் மேலே பேச முடியாதபடி கண்ணீர். அவரது தொண்டை கரகரத்தது. பெரியவரைச் சாப்பிடச் சொல்லி சீட்டில் சாய்ந்தேன்.
முதியவர் கண்களை துடைத்தபடியே சாப்பிடத் தொடங்கினார். சாப்பிட்டவுடன், தழுதழுத்த குரலில் சங்கடப்பட்டு 3 பொம்பளைப் பிள்ளைகளைக் கரை சேர்த்து விட்டதையும், பையனை நல்லா படிக்க வைச்சு வேலை வாங்கிக் கொடுத்து கல்யாணம் பண்ணி வைச்சதையும் ஒரே மூச்சில் சொன்னார். 
"இப்ப எங்கிட்ட வசதியில்லை. கண் பார்வையும் இல்லை. அதான் சென்னைக்கு வந்து பையன் கூட இருக்கலாம்னு வந்தேன்...'' சொன்னவரால் தொடர முடியவில்லை. அடக்க முடியாமல் கண்ணீர் பெருக்கெடுத்தது. அழுது முடியட்டும் என்று காத்திருந்தேன். 
"பையன் என்ன வச்சுக்கிடமாட்டேன்னு சொல்லிட்டான் தம்பி. காலம் கலிகாலம் தம்பி. சொத்து, பத்து இருந்தாத்தான் சொந்தமும் நிலைக்கும் தம்பி...'' என்றவரை அமைதிப்படுத்தி படுக்கச் சொன்னேன். பஸ் கிளம்பியது.
வளர்த்து ஆளாக்கிய தந்தையை துரத்த எப்படித்தான் மனம் வருதோ என்று நினைத்ததும் எனது மனக்கண்ணில் எனது தந்தை வந்தார். 
"இந்த சொக்கம்பட்டியில் அப்படி என்னதான் இருக்கோ. நான்தான் நல்ல வேலையில் இருக்கேனே. நீங்க எங்கூடவே வந்திருங்கப்பா'' சொன்னதும் சிரித்தார்.
"வேண்டாண்டா. உன் அக்காமார்கள் வந்தா சொக்கம்பட்டிதான் செüகரியப்படும். எனக்கு இங்க என்ன கஷ்டம்? நல்லாதானே இருக்கேன். நல்ல நாளுக்கு மறக்காம ஊருக்கு வா அதுவே எனக்கு போதும்'' என்றவரிடம் மேற்கொண்டு பேசவில்லை. 
சென்னை வாழ்க்கையும் என்னை மாற்றிப் போட்டு விட்டது. பரபரப்பான இயந்திரசூழலில் சொக்கம்பட்டி வந்து போவது என்னவோ அப்பா சொன்ன மாதிரியே நல்ல நாளுக்கு என்று மட்டுமே ஆகிவிட்டது. என் மனைவி, குழந்தைகள் மட்டும் விடுமுறையில் சொக்கம்பட்டி செல்வதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தனர். ஊருக்கு
எப்போது போனாலும் எனக்குக் கிடைத்த அன்பும், பாசமும் குழந்தைகளுக்கும், என் மனைவிக்கும் கிடைத்தது. அதே இட்லி - மிளகாய்ப் பொடி உருண்டையை குழந்தைங்க நல்லா சாப்பிட்டாங்கன்னு என மனைவி என்னிடம் சொல்லும் போது என் கண்கள் கலங்கும். எத்தனையோ தடவை நானும், மனைவியும் வற்புறுத்தி கூப்பிட்டாலும் அப்பா ஏனோ வர மறுத்துவிட்டார். கூப்பிட்டாலும் வராத அப்பாக்கள் ஒருபுறம்... வந்தாலும் ஏற்றுக்கொள்ளாத மகன்கள் மறுபுறம்... என்ன உலகம் இது? கண்ணைத் திறந்தேன். பக்கத்து சீட்டு பெரியவர் தூங்கியிருந்தார். என்னால் தூங்க முடியவில்லை. கைபேசியில் என் மனைவி அழைத்தாள். 
"எப்ப வருவீங்க?''
" இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில வந்துருவேன்'' பதில் சொல்லி வைத்தேன். 

புளியங்குடி வந்தது. இறங்கிய அந்தப் பெரியவரிடம் சில ஆயிரம் ரூபாய்களை அவர் மறுத்தும் அவர் பையில் திணித்தேன்.
சொக்கம்பட்டியில் இறங்கி வீடு நோக்கி நடந்தேன். வீட்டைச் சுற்றிலும் உறவினர்கள், நண்பர்கள். சூழ்ந்தவர்களை விலக்கி விட்டு வீட்டுக்குள் சென்று அப்பாவைப் பார்த்தேன். அதே பாசமான முகம். இறந்த உணர்வே இல்லை.
பலர் என்னைக் கட்டிக் கொண்டு அழுதார்கள். எனக்கு அழுகை வரவில்லை. அப்பாவைப் பார்த்தபடியே இருந்த என்னை சிலர் வலுக்கட்டாயமாக இழுத்துக் கொண்டு வெளியே அழைத்துச் சென்றார்கள். சம்பிரதாயங்கள் முடிந்ததும் தூரத்துச் சொந்தங்கள் விடைபெற்றன. 
"எப்பவும் அப்பா..அப்பான்னு சொல்லுவீங்க. ஆனா, உங்க கண்ணுல இருந்து ஒரு சொட்டு கண்ணீர் கூட வரலையே'' என்ற மனைவியிடம், "அப்பா இறந்த உணர்வே வரலை. ஏதோ கூட இருக்க மாதிரியே இருக்கு'' அதான் சொல்லிவிட்டு மறுநாள் காரியத்தை கவனிக்க தொடங்கினேன். 
அப்பா இறந்து 5 நாள் ஆகியிருந்தது. உறவுகள் யாரும் இல்லை. இனி விசேஷத்துக்குதான் வருவார்கள். 
"ஏங்க. காலையில் அவிச்ச இட்லி மிச்சம் இருக்கு சாப்பிடுதீங்களா?'' மனைவி கேட்டதும் "சரி' என தலையாட்டி அடுக்களையில் உட்கார்ந்தேன். என் அருகே பிள்ளைகளும் அமர்ந்தன.. 
"அப்பா , தாத்தா மாதிரி மிளகாய்பொடி-இட்லி உருண்டை உருட்டி வாயில் தாங்கப்பா..''
"சரி'' என்றவாறே உருட்டினேன். உருண்டை பிடிக்க முடியாமல் என் கண்களில் தாரை, தாரையாக கண்ணீர். பிள்ளைகள் புரியாமல், "அப்பா எனக்கு கொடுப்பா, எனக்கு கொடுப்பா'' என கேட்டன.
"நாளைக்கு புளியங்குடிக்கு போய் அவரைப் பார்க்கணும்'' என மனைவியிடம் சொல்ல அவள் முழித்தாள். யாரோ ஓர் அப்பாவுக்கு செய்வது என்னோட அப்பாவுக்கு நிச்சயம் பிடிக்கும். அப்பாவின் ஆத்மா நிச்சயம் வாழ்த்தும். கண்ணீர் நின்றிருந்தது. நிம்மதியாக இட்லி உருண்டைகளைப் பிள்ளைகளுக்குக் கொடுத்தேன்.
 
வி.குமாரமுருகன்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/14/w600X390/k14.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/15/ஆத்ம-சாந்தி-2900137.html
2895455 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: வாய் வறட்சி நீங்க...   Sunday, April 8, 2018 12:00 AM +0530 என் வயது 71. சர்க்கரை உபாதை கட்டுப்பாட்டிலிருந்தாலும், நடு இரவில் வாய், நாக்கு முழுவதுமாக உலர்ந்து போய்விடுகிறது. தண்ணீர் குடித்தாலும் கூட பிளாட்டிங் காகிதத்தைக் கொண்டு ஒத்தி எடுத்தாற்போல, மீண்டும் வாயின் உட்புறம், நாக்கு உலர்ந்து போய்விடுகிறது. இதற்கு என்ன காரணம், நிவாரணம் என்ன?
சுப்ர. அனந்தராமன் , 
அண்ணாநகர்.
சர்க்கரை உபாதையைக் கட்டுக்குள் வைத்திருக்கும் மருந்துகளே, சில நேரங்களில் வாய், நாக்கு உலர்ந்து போவதற்குக் காரணமாகிவிடுகின்றன. இரவில், உமிழ்நீர் கோளங்கள் வறண்டு போய், எச்சில் சுரக்க முடியாமல் போவதற்குக் காரணம் - இரவு உணவும், மாத்திரைகளும் தான். வாயிலுள்ள உமிழ்நீர்கோளங்கள் நீரை நிறையச் சுரப்பதற்கு நிலம் மற்றும் நீர் சார்ந்த பொருட்களை மட்டுமே நம்பியிருக்கின்றன. இனிப்பான உணவுப் பொருட்களில் மட்டுமே, அதிக அளவில் இந்த இரு மகாபூதங்கள் பொதிந்திருப்பதாலும், அவை மூலம் தூண்டிவிடப்பட்ட கபதோஷத்தின் குணங்களாகிய நெய்ப்பு, குளிர்ச்சி, கனம், மந்தம், வழுவழுப்பு, கொழகொழப்பு, நிலைப்பு போன்றவை உமிழ்நீர் கோளங்களிலிருந்து உற்பத்தியாகும் நீரை, சுண்டவிடாமல் வாயில் நிரப்புவதாலும், வாய் உலர்ந்து போகும் தன்மையானது தடுக்கப்படுகிறது. சர்க்கரை உபாதை உள்ளவர்கள் இனிப்பு சாப்பிட்டால், சர்க்கரையின் அளவு கூடிவிடுமோ என்ற பயத்தின் காரணமாக, அதிக நெய்ப்பில்லாத வறண்ட உணவை பெரும்பாலும் பகலிலும், இரவிலும் தேர்ந்தெடுப்பதால், நிலம் மற்றும் நீர் ஆகியவற்றிற்கு எதிரான நெருப்பு, வாயு மற்றும் ஆகாயம் எனும் மகாபூதங்கள் கூடுவதால், பித்தமும் வாயுவும் இயற்கையாகவே கூடுகின்றன. உமிழ்நீர்க் கோளங்களை கடுமையாக வற்றச் செய்து, வாயை வறட்சியாக்குகின்றன. இரவில் எவ்வளவுதான் தண்ணீர் அருந்தினாலும், தண்ணீருடைய சிறப்பான குணங்களை உடல் வாங்கிக் கொள்ளாதவாறு இந்த மூன்று மகாபூதங்களும் தடுத்துவிடுகின்றன. 
அதனால் இரவு சாப்பாட்டில் சிறிது பசுநெய் சேர்த்துச் சாப்பிடுவதால், வாதம் மற்றும் பித்ததோஷங்களைக் கட்டுக்குள் கொண்டுவந்து வாயிலுள்ள போதகம் எனும் கபதோஷத்தினுடைய ஆளுமையைக் குறையாமல் பாதுகாக்கலாம். கோதுமை மாவை சப்பாத்திக்காகப் பிசையும் போது, ஆயுர்வேத மருந்தாகிய தான்வந்தரம் எனும் நெய் மருந்தை சிறிது உருக்கிச் சேர்த்துப் பிசைந்து, சப்பாத்தி இட்டு சாப்பிட்டால், சர்க்கரையின் அளவு கூடாமலும் உமிழ்நீர் வறட்சி ஏற்படாமலும் நரம்புத் தளர்ச்சி உண்டாகாமலும் பாதுகாக்கும். 
வெட்டிவேர் போட்டு ஊற வைத்த மண் பானைத் தண்ணீரை இரவு படுக்கும் முன் சிறிது அருந்துவதால், வாய் வறட்சி ஏற்படாமல் கவனித்துக் கொள்ளலாம். மாலையில், நல்ல சீரகம், கொத்துமல்லி விதை, நன்னாரிவேரின் பட்டை, ரோஜா புஷ்பம், தாமரை புஷ்பம் இவற்றை எல்லாவற்றையுமோ, கிடைத்தவற்றை மட்டுமோ சிறிதளவு மண்பானைத் தண்ணீரில் ஊறப் போட்டு வைத்து, இரவு படுக்கும்முன் சிறிது அருந்திப் படுத்தால், நடு இரவில் வாய் உலர்ந்து போகும் தன்மையைத் தவிர்த்து, வாயினுள் ஏற்படும் நுண்ணுயிரிகளையும் அழித்து, வாயைச் சுத்தமாகவும், ஈரப்பசையுடனும் வைத்திருக்கும்.
ஜலநஸ்யவிதி என்று ஒன்று இருக்கிறது. இரவு படுக்கும் முன் மல்லாந்து படுத்துக்கொண்டு சுமார் ணீ - 1 டீஸ்பூன் அளவு சுத்தமான நீரை மூக்கின் இரு துவாரங்களிலும் ஊற்றி சுவாசத்துடன் உள்ளே உறிஞ்சிக் கொள்ள வேண்டும். நீர் தொண்டை வழியே வாயில் வரும். அதைத் துப்பிவிடவேண்டியது. பேனாவிற்கு மசி நிரப்பும் குப்பியை (Ink filler) இதற்காக மட்டும் பயன்படுத்தி வர உடலில் தொய்வு ஏற்படாது. முடி நரைக்காது, கருடனுக்குச் சமமான கண்பார்வையுண்டாகும். மகத்தான அறிவாற்றலுடன் விளங்குவர் என்றெல்லாம் யோகசாஸ்திரம் வர்ணிக்கிறது. 
(தொடரும்)
பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன்,
ஸ்ரீஜயேந்திர சரஸ்வதி ஆயுர்வேதக் கல்லூரி, 
நசரத்பேட்டை - 600 123 (பூந்தமல்லி அருகே)
செல் : 94444 41771
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/7/w600X390/k1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/08/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-வாய்-வறட்சி-நீங்க-2895455.html
2895456 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் இயக்குநர் சி.வி.ராஜேந்திரன் பற்றி ஐவர்!   DIN DIN Sunday, April 8, 2018 12:00 AM +0530 கவிஞர் வைரமுத்து: இளமையும் அழகியலும் கொஞ்சிக் குலாவிய கலைஞன் சி.வி.ராஜேந்திரன். இயக்குநர் ஸ்ரீதருக்குத் தொழில்நுட்பக் கண்ணாகத் திகழ்ந்தவர். அறுபதுகளில் முதுமைத் தோற்றத்தில் நடித்துக் கொண்டிருந்த நடிகர் திலகம் சிவாஜியை எழுபதுகளில் இளமைத் தோற்றத்துக்கு அழைத்து வந்த பெருமை அவரைச் சாரும். "ராஜா', "சுமதி என் சுந்தரி' போன்ற படங்கள் இன்னும் கண்களைச் சுற்றிச் சுற்றி வரும் வண்ணக் கனவுகளாகும். 
அவரோடு நானும் பணியாற்றியிருக்கிறேன் என்பது என் நினனவுகளின் கருவூலமாகும். ஒரு குளிர்ந்த சந்திப்பில் "வாரம் ஒருமுறையாவது உங்களை நினைத்துக் கொள்கிறேன்'' என்றேன் நான். ""நித்தம் ஒருமுறையாவது நினைத்துக் கொள்கிறேன்'' என்றார் அவர். 
கலையும் பண்பாடும் கலந்து நின்ற இயக்குநர் அவர். ஒரு குறிப்பிட்ட காலவெளியைச் சிறகடிக்கும் உற்சாகத்தோடு வைத்திருந்ததில் சி.வி.ஆருக்குப் பெரும் பங்குண்டு.

சச்சு: திரைப்பட உலகமே இவரை சி.வி.ஆர். என்றுதான் அழைக்கும். "காதலிக்க நேரமில்லை' படத்தின் 100 வது நாளில் நாங்கள் எல்லோரும் பரிசு வாங்க ஒவ்வொருவராக மேடைக்குச் சென்று ஷீல்டு வாங்கி வந்தோம். நான் கீழே இறங்கும்போது சி.வி.ஆர். -ஐப் பார்த்து சந்தோசமாக வணக்கம் என்று சொல்ல இதை கவனித்த இயக்குநர் ஸ்ரீதர் என்னைப் பார்த்து என்ன என்பது போல் கேட்க, அவரிடமே அடுத்த இயக்குநர் என்று நான் சொல்ல அவர் சிரிக்க, அது பின்னர் உண்மையானது என்னை மகிழ்ச்சி அடையச் செய்தது. சி.வி.ஆர். எனது குடும்ப நண்பர். சமீபத்தில் அவரை ஒரு விழாவில் சந்தித்தேன். ""வீட்டிற்கு வாருங்கள்'' என்றார். நானும் கண்டிப்பாக என்று சொன்னேன். ஆனாலும் என்னவோ போக நேரமே வரவில்லை. அவர் படமெடுக்கும் முறையே யாருக்கும் கஷ்டம் இல்லாமல் இருக்கும். காட்சிகளை அமைக்கும் பாங்கும், கேமரா கோணங்களாகட்டும் சிறந்த முறையில் இருக்கும். சிறந்த நண்பரை நான் இழந்து விட்டேன் என்றுதான் கூறுவேன். 

கதாசிரியர், இயக்குநர் கோபு: இயக்குநர் ஸ்ரீதர் இயக்க "மீண்ட சொர்க்கம்' படத்தின் படப்பிடிப்பு நடக்க இருந்தது. அந்த சமயத்தில் சி.வி.ராஜேந்திரன் என்னிடம் வந்து தானும் ஸ்ரீதரிடம் உதவி இயக்குநராக வேண்டும் என்று என்னிடம்தான் முதலில் கேட்டார். இயக்குநர் ஸ்ரீதரின் உறவினராக (அவரது மாமா பிள்ளை) இருந்தாலும் என்னை சிபாரிசு செய்யச் சொல்லி என்னிடம் கேட்க, நான் ஸ்ரீதரிடம் சொல்ல, அவர் இசைந்தார். "காதலிக்க நேரமில்லை' படத்தில் அவர் இணை இயக்குநராக மாறினார். பின்னர் "அனுபவம் புதுமை' படத்தின் மூலம் இயக்குநரானார். நானும் அவரும் இணைந்து 5 படங்கள் செய்திருக்கிறோம். "அனுபவம் புதுமை', "நில் கவனி காதலி', "கலாட்டா கல்யாணம்', "சுமதி என் சுந்தரி', "வீட்டுக்கு வீடு' நகைச்சுவை வசனங்களை ரசிப்பவர். எங்கு அது வரவேண்டும் என்று சரியாக கணிப்பவர். அதே போன்று நாங்கள் படமெடுத்த போதெல்லாம் எல்லா நேரமும் எங்களுடனேயே இருந்து, படத்தொகுப்பு என்றாலும் சரி, பாடல்கள் படப்பிடிப்பு என்றாலும் சரி, இணை இயக்குநராக இருக்கும்போது பார்த்தே கற்றுக் கொண்டவர். உன்னிப்பாக கவனித்து கேமரா கோணங்களையும் சரியாக வைக்க தெரிந்து கொண்டார். பின்னர் அவர் எடுத்த பல படங்களைப் பார்க்கும்போது அவர் கற்று தேர்ந்து விட்டார் என்று என்னால் உணரமுடிந்தது. அதை அவர் இயக்கிய படங்களில் சிறப்பாக செய்தார் என்று கூறலாம். சிவாஜி போன்ற மிகசிறந்த நடிகர்களை சிறப்பாக இயக்கியவர் என்று இவரையும் சொல்லவேண்டும். சி.வி.ஆர். நல்ல மனிதர் மட்டும் அல்ல எனது நல்ல நண்பர் என்று கூறவேண்டும்.

காஞ்சனா: மிகச்சிறந்த பண்பாளர். அதிர்ந்து கூட பேசமாட்டார். சித்ராலயா என்று கூறினால் மூன்று பேர்கள்தான் நினைவிற்கு வருவார்கள். அவர்கள் இயக்குநர் ஸ்ரீதர், அந்த நிறுவனத்தின் தலைவர். பின்னர் கதாசிரியர், இயக்குநர் கோபு மற்றும் சி.வி.ராஜேந்திரன் என்கிற சி.வி.ஆர். இன்று நீங்கள் என்னிடம் இயக்குநர் சி.வி.ஆர். அவர்களை பற்றி கேட்கிறீர்கள். ஆனால் நான் அவர் இயக்குநராக மாறிய பிறகு ஒரு படத்தில் கூட அவரது இயக்கத்தில் நடிக்கவே இல்லை. அதற்கு காரணம் அந்த சமயத்தில் எல்லாம் நான் தெலுங்குப் படத்தில் நடிக்க ஆந்திரா பக்கம் போய்விடுவேன். அப்படி இருக்கும்போது எப்படி என் நினைப்பு வந்தது என்றால் சித்ராலயா எனக்கு மறு வீடு. அங்கு நான் ஒரு குழந்தை மாதிரி எல்லோருடனும் கலகலப்பாக பேசி விளையாடிக் கொண்டிருப்பேன். அதில் என்னிடம் அதிகம் மாட்டிக் கொள்பவர் சி.வி.ஆர். தான். இந்த சினிமா உலகை பற்றிய பல்வேறு விஷங்களை நான் கற்றுக்கொண்டது இவரிடம்தான் என்று கூறலாம். சமீபத்தில் இவருக்கும் இயக்குநர் முக்தா ஸ்ரீனிவாசன் அவர்களுக்கும் ஒரு பாராட்டு விழா சென்னையில் நடைபெற்றது. அன்று என்னை வந்து கலந்து கொள்ள இவர் அழைத்தார். காலில் வலி உள்ளதால் முடியுமா என்று தெரியவில்லை என்று கூறினேன். ஆனாலும் அவர் மேல் உள்ள பாசம் அந்த விழாவிற்கு என்னை அழைத்து சென்றது. சிவாஜி அவர்களின் நண்பர்கள் மொத்தமும் அங்கு வர நான் மிகவும் மகிழ்தேன். ஒவ்வொருவரும் பலமணிநேரம் பேச விஷயங்கள் வைத்திருந்தோம். இந்த இரண்டு ஜாம்பவான்கள் மேல் உள்ள எங்கள் அன்பை காட்டும் முகமாக நான் பேச இருவரும் ரசித்தார்கள். பேசி முடிந்தவுடன் சி.வி.ஆர். என்னைப் பாராட்டியது இன்றும் என் நினைவில் இருக்கிறது. 

பிரபு: ஸ்ரீதர் இயக்கத்தில் நான் "ஓ மஞ்சு' படத்தில் நடித்திருக்க வேண்டியவன். அந்த விருப்பத்திற்கு காரணம் சி.வி.ஆர். தான். அன்று அவர் ஸ்ரீதரிடம் இணை இயக்குநராக இருந்தார். எனது சித்தப்பா சண்முகம் அவர்கள் பையன் படித்து முடிக்கட்டும் என்று கூற நான் நடிக்க வில்லை. இதை மனதிலேயே வைத்திருந்திருக்கிறார் என்று நான் நினைக்கிறேன். "காளிசரண்" என்ற படத்தை தமிழில் எடுக்க நினைக்கும்போது திரும்பவும் என்னை நடிக்க அழைத்தார். இந்திப் படத்தில் சத்ருகன்சின்ஹா நடித்தார். அவருடன் டேனி நடித்த படம் இது. இன்று மிச்சிறந்த இயக்குநர் என்று கூறும் சுபாஷ் காய் இயக்கிய முதல் படம். இந்த படத்தில் அப்பா நடிகர் திலகம் நடிக்க, நான் அவருக்கு இணையான ஒரு வேடத்தில் நடிக்க வைக்க என்னை அழைத்தார் சி.வி.ஆர். எனக்கும் அப்பாவிற்கும் ஒரு சண்டை காட்சியும் இருந்தது. என்னை நடிப்பில் எப்படி எல்லாம் சிறப்பாக காட்ட முடியுமோ அதை எல்லாம் செய்தார். ஆரம்பத்தில் இருந்தே எங்கள் குடும்பத்தின் மீது அவருக்கு எப்பொழுதும் ஒரு பாசமும் பற்றும் அதிகமாக இருந்தது. என் மகன் விக்ரம் பிரபு நடிக்க வருகிறார் என்றபோது மிகவும் சந்தோஷப்பட்டு அவரை கட்டிப் பிடித்து ஆசி வழங்கியவர் அவர். எங்கள் வீட்டில் நடக்கும் அனைத்து விழாக்களிலும் அவர் முன்னின்று நடத்துவதை பார்க்கலாம். என்னை பொறுத்தவரை அவர் எங்கள் வீட்டில் ஓர் உறுப்பினர். இன்னும் சொல்லப் போனால் என் பெற்றோரை இழந்த பின்னர் என் தந்தை இடத்தில் இவர் இருக்கிறார் என்று நான் சந்தோஷப் பட்டேன். இப்பொழுது இவரையும் இழந்து நான் அனாதையாகிவிட்டேன் என்று சொல்லலாம். 
- சலன்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/7/w600X390/k2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/08/இயக்குநர்-சிவிராஜேந்திரன்-பற்றி-ஐவர்-2895456.html
2895457 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பரீட்சை என்றொரு பயங்கரம்! மாலன்   DIN DIN Sunday, April 8, 2018 12:00 AM +0530 வீழ்வேன் என்று நினைத்தாயோ? 15
"என் பட்டப் படிப்பிற்கான தேர்வுகளுக்குத் தயார் செய்து கொண்டிருந்த வேளையில் அந்தச் செய்தி வந்தது: சற்றும் எதிர்பாராத விதமாக என் பாட்டி இறந்து போனார். படிக்கிற மும்மரத்தில் அவருடன் அதிக நேரம் செலவிடாமல் இருந்து விட்டோமே என்ற குற்ற உணர்வு எனக்குள் குறுகுறுத்தது. கூடவே பாட்டியுடன் கழித்த நாட்கள் நினைவுக்கு வந்தன. அவருடன் இருந்த போது எப்போதும் குதூகலம், விளையாட்டு வேடிக்கைதான். ஆனால் படிப்பைப் பொருத்தவரை அவர் கண்டிப்பான மனுஷி. படிப்பு விஷயத்தில் அவர் கடுமை காட்டினாலும் அந்தக் கண்டிப்பிற்குப் பின் எங்கள் எதிர்காலம் குறித்த அவரது அக்கறை இருக்கிறது என்பது எங்களுக்குப் புரியும்.
அவர் அடைந்த மிக உச்ச சந்தோஷம் என்பது என் PSLE மதிப்பெண்கள் வந்த போதுதான். என் ஒட்டு மொத்த மதிப்பெண்கள் அதிகம் இல்லை. ஆனால் நான் "விரைவுப் பாதை'யில் என் கல்வியைத் தொடர அது போதுமானது'' என்று எழுதுகிறார் லிம் ஜிம் ஸ்டாங் என்னும் ஆராய்ச்சி மாணவர்... 
அவருடைய பாட்டி மட்டும் அல்ல, சிங்கப்பூரில் உள்ள பல குழந்தைகளின் குடும்பங்களை பதற்றத்திலும் மகிழ்ச்சியிலும் ஆழ்த்துவது PSLE... 2013 ஆம் ஆண்டு தேசிய தினப் பேரணியில் பேசும் போது, சிங்கப்பூர் பிரதமர் லீ சியன் லூங் குறிப்பிட்டதைப் போல பல குடும்பங்கள் இதைத் தங்கள் குழந்தைகளின் வாழ்வா? சாவா பிரச்னையாக எடுத்துக் கொள்கிறார்கள். 
அது என்ன PSLE?
PSLE என்பது தொடக்கப்பள்ளிக் கல்வியின் இறுதியில் நடத்தப்படும் பொதுத்தேர்வு (Primary School Leaving Examination) அதாவது ஆறாம் வகுப்புப் படிக்கும் மாணவர்கள் அந்த ஆண்டின் இறுதியில் எழுத வேண்டிய பொதுத் தேர்வு. ஆங்கிலம், தாய்மொழி, கணிதம், அறிவியல் என நான்கு பாடங்களில் தேர்வு எழுத வேண்டும். அதில் பெறும் மொத்த மதிப்பெண்கள் அடிப்படையில்தான் (aggregate T Score) மாணவர்களின் கல்விப் பயணம் செல்லும் திசை தீர்மானிக்கப்படும். செல்லும் திசை என்றால்? அதாவது ஆறாம் வகுப்பில் "பாஸ் மார்க்' வாங்கிவிட்டால், நேரே ஏழாம் வகுப்பிற்குப் போய்விடமுடியாது. ஆறாம் வகுப்பிற்குப் பிறகு பாதை மூன்றாகப் பிரிகிறது. ஒன்று விரைவுப் பாதை. உயர்ந்த மதிப்பெண்கள் பெறும் மாணவர்கள் இதில் தங்கள் கல்வியைத் தொடரலாம். இரண்டாவது வழக்கமான கல்விப் பாதை (Normal academic) இந்த இரண்டிலும் படிப்பவர்கள், உயர்நிலைப் படிப்பிற்குப் பின் பல்கலைக்கழங்களில் சேர்ந்து பட்டப் படிப்பு படிக்க முடியும். மூன்றாம் பாதை வழக்கமான தொழிற்கல்விப் பாதை (Normal Technical) இந்தப் பாதையில் செல்பவர்கள் பாலிடெக்னிக்கிற்கு செல்ல முடியும்.
அதாவது ஆறாம் வகுப்பிலேயே மாணவர்கள் அவர்கள் கல்வித் திறனைப் பொறுத்து வடிகட்டப்பட்டு விடுவார்கள். அதுவும் எந்த வயதில், 11 அல்லது 12ஆம் வயதில்!
அதனால் என்ன, நம் குழந்தைகள் நன்றாகப் படித்து விடுவார்களே என்று நீங்கள் நிம்மதி அடைந்து விட முடியாது. ஏனென்றால் உங்கள் குழந்தை பெறும் மதிப்பெண்கள் மட்டுமல்ல, மற்ற எல்லா மாணவர்கள் பெறும் மதிப்பெண்களின் அடிப்படையில் அளிக்கப்படும் "டி-ஸ்கோர்'தான் பாதையைத் தீர்மானிக்கும் (அதற்கு ஒரு ஃபார்முலா இருக்கிறது. அதைச் சொன்னால் தலை சுற்றும்) சுருக்கமாகச் சொன்னால் கிட்டத்தட்ட நம்மூர் கட் ஆப் போல என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.
ஆறாம் வகுப்பில் தரம் பிரிக்கப்படுவது மட்டுமல்ல, அடுத்து எந்தப் பள்ளிக்குச் செல்வது என்பதையும் இந்த மதிப்பெண்கள்தான் தீர்மானிக்கும். ஆகச் சிறந்த பள்ளிக்குச் செல்ல வேண்டுமானால் மிகச் சிறந்த மதிப்பெண்கள் பெற வேண்டும்.
எனவே நமக்கு எத்தனை மதிப்பெண் கிடைக்குமோ, நாம் எந்தப் பாதையில் செல்வோமோ, எந்தப் பள்ளிக்குச் செல்வோமோ, எதிர்காலம் என்னாகுமோ என்ற கவலைக்கும் மன அழுத்தத்திற்கும் 11, 12 வயதிலேயே குழந்தைகள் உள்ளாகிறார்கள்.எனவே மாணவர்களோடு சேர்ந்து பெற்றோர்களும் பரீட்சைக்குப் படிக்கிறார்கள், நம்மூரில் +2 எழுதும் குழந்தைகளின் பெற்றோரைப் போல. (ஆனால் அப்போது நம் மாணவர்களுக்கு 17, 18 வயது இருக்கும்) 
ஏன் இந்த வடிகட்டல்?
மெரிட்டோக்ரசியை அடித்தளமாகக் கொண்ட அமைப்பில் இது தவிர்க்க முடியாது என்பது மட்டுமல்ல, இதற்குப் பின் புன்னகைக்கும் ஓர் வரலாறும் இருக்கிறது. புன்னகைக்கும் வரலாறு?
1942-இல் உலகப் போரின் போது சிங்கப்பூரில் இருந்த பிரிட்டீஷ் படைகள் ஜப்பானிடம் சரணடைந்தன. அது சிங்கப்பூரில் வாழ்ந்த சீனர்கள், மலாய் மொழியினர், இந்தியர்களிடம் உளவியல்ரீதியாக சில மாற்றங்களை ஏற்படுத்தின. "வெல்ல முடியாதவன் வெள்ளைக்காரன்' என்று இனரீதியாக ஏற்பட்டிருந்த தாழ்வுமனப்பான்மை தகர்ந்தது. நெருக்கடியான நேரத்தில் நம்மைக் கை விட்ட வெள்ளைக்காரனை வெளியே அனுப்ப வேண்டும் என்ற வேகம் எழுந்தது. அவன் விடைபெற்றுப் போகும் நாளும் வந்தது
காலனி ஆதிக்கத்திற்கு முடிவு கட்டிய ஆசிய நாடுகள், இந்தியா உள்பட, காலனி ஆட்சியின் சில அம்சங்களை அப்படியே பின்பற்றின. அப்படி சிங்கப்பூரில் பின்பற்றப்பட்ட ஒரு விஷயம்தான் இந்த வடிகட்டல். 
இங்கிலாந்தில் நாற்பதுகளில் நடைமுறையில் இருந்த ஒரு விஷயம் பதினொன்று பிளஸ் தேர்வு (eleven plus examination). இங்கு பதினொன்று பிளஸ் என்பது வயதைக் குறிக்கிறது, வகுப்பை அல்ல. ஐந்து வயதில் ஆரம்பக் கல்வியைத் தொடங்குவது ஆங்கிலேயர் வழக்கம். எனவே ஒருவர் ஆறாம் வகுப்பை முடிக்கும் போது அவருக்கு 11 வயதாகியிருக்கும். அதாவது ஆரம்பக் கல்வியை முடிக்கும் நிலையில் மாணவர்களைத் தரம் பிரித்து இலக்கணப் பள்ளி (grammar school), நவீனக் கல்வி (modern school) தொழிற்கல்வி (Technical education) என்று அனுப்புவார்கள். ஒரு நாட்டில் எல்லோரும் கலை, இலக்கிய, சட்டப் பட்டதாரிகள் ஆக வேண்டியதில்லை, எல்லாத் தொழில்களும் சமூகத்திற்கு வேண்டும், அவற்றில் ஏற்றத் தாழ்வு இல்லை என்பது இதன் பின் உள்ள தர்க்கம். ஒரு நாயைத் தூக்கில் போட்டால் கூடச் சட்டப்படி செய்யும் ஆங்கிலேயர்கள் இதையும் சட்டப்படி செய்தார்கள்.இதற்காக பட்லர் கல்விச் சட்டம் 1944 (Butler Educational Act 1944) என்ற ஒன்றை உருவாக்கினார்கள். இந்த பட்லர் சமையல்காரர் அல்ல. நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்.
சிங்கப்பூர் இதனை தனக்கேற்றாற்போல் சிறிய மாற்றங்களுடன் பின்பற்றியது. அதாவது வெள்ளைக்காரனை அனுப்பிவிட்டோம், ஆனால் அவனது சிஸ்டத்தை வைத்துக் கொண்டோம். வரலாறு புன்னகைக்காமல் என்ன செய்யும்?
இதற்கு சிங்கப்பூர் சொன்ன காரணங்கள்: 1947, 1949இல் மக்கள் தொகை இவ்வளவு இருக்கும் என்ற மதிப்பீட்டில் பள்ளிகள் கட்டினோம். ஆனால் உலகப்போருக்குப் பின் சிங்கப்பூரின் பிறப்பு விகிதம் எதிர்பாராத அளவிற்கு எகிறத் தொடங்கிவிட்டது. (அது உண்மைதான். அப்போது உலகிலேயே மிக அதிக பிறப்பு விகிதம் கொண்ட நாடாக சிங்கப்பூர் இருந்தது) போதுமான ஆசிரியர்கள் இல்லை. எனவே உயர் நிலைப் பள்ளிக்குத் தரம் பிரித்து அனுப்பத்தான் வேண்டும். 
(இந்த விஷயத்தில் தமிழ்நாடு தலை நிமிர்ந்துதான் நிற்கிறது. ஊருக்கு ஒரு பள்ளிக் கூடம் கட்டு, எல்லோரும் படிக்கணும் என்று உத்தரவு போட்டாரே காமராஜர் என்று ஒரு மாமனிதன் அவரை இதற்காகக் கையெடுத்து பெரிய கும்பிடாகப் போடத்தான் வேண்டும்) 
சரி தரம் பிரிப்பது என்று PSLEஐ அறிமுகப்படுத்தியாயிற்று. முதல் தேர்வு 1960இல் நடந்தது. தேர்வு நடத்தி முடிவுகளைப் பார்த்தால் அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. அந்த ஆண்டு தேர்வு எழுதியவர்கள் 30,651 பேர். அதில் ஆங்கில வழிக் கல்வியில் பயின்றவர்கள்தான் அதிகம். 18,585 பேர். ஆனால் அவர்களில் தேர்ச்சி பெற்றவர்கள் மூன்றில் ஒரு பங்கினர்தான். (6290 பேர்) தமிழ் வழிக் கல்வியில் பயின்ற 124 பேர் தேர்வு எழுதினார்கள் அதில் 71 பேர் தேர்ச்சி பெற்றார்கள். ஆங்கில வழிக் கல்வி பயின்றவர்களைத் தவிர மற்ற மொழி வழிக் கல்விபயின்றவர்கள் குறிப்பிடத் தகுந்த அளவு வெற்றி பெற்றிருந்தார்கள் (சீனம் 68%, தமிழ், 57%, மலாய் 47%) ஆனால் ஆங்கில வழியில் பயின்றவர்கள் வெறும் 33%.
1961, 62 ஆண்டுகளில் நடந்த தேர்வுகளில் சிறிது முன்னேற்றம் ஏற்பட்டது. (45%, 55%) ஆனால் குறிப்பிடத் தகுந்த முன்னேற்றம் இல்லை. தேர்வு முறை மிகக் கடினமாக இருக்கிறது என்று பெற்றோர்கள் ஆசிரியர்கள் குரலெழுப்பினார்கள். சிறிது இளக்கம் ஏற்பட்டது.
ஐம்பதாண்டுகளுக்கு மேலாக நடைபெற்று வரும் வடிகட்டல் முறையில் நிறைய மாற்றங்கள் அவ்வப்போது செய்யப்பட்டு வருகின்றன. (2021ஆம் ஆண்டு மிகப் பெரும் மாற்றம் அறிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது) இப்போது நிலைமை பரவாயில்லை. இப்போது தேர்வு எழுதுபவர்களில் 98% மாணவர்கள் அடுத்த நிலையில் கல்வியைத் தொடர தேர்வாகி விடுகிறார்கள். அதில் 65-68% பேர் விரைவுப் பாதையில் செல்லத் தகுதி பெறுகிறார்கள். என்றாலும் பெற்றோருக்கு இப்போதும் பயம்தான்.
"பிரைமரி ஃபைவ், பிரைமரி சிக்ஸ்னு சொல்லிச் சொல்லியே அம்மா கம்ப்யூட்டர் கேம்ஸ், கார்ட்டூன் சேனல், பி.எஸ்.பி, சாக்கர்னு எல்லாத்தையும் கட்பண்ணிட்டாங்க. ஸ்கூல் லீவ் விட்டா அப்பா என்னையும் ராகுலையும் எங்கேயாவது வெளியில கூட்டிட்டுப் போவாரு. அம்மா பேச்சைக் கேட்டுக் கிட்டு அவரும் என்னை எங்கேயும் கூட்டிட்டுப் போறதில்லை. இப்பெல்லாம் ஃபைவ், சிக்ஸ்ங்கிற நம்பர்ûஸக் கேட்டாலே அலர்ஜியா இருக்கு. பி எஸ் எல் இபரீட்சை எழுதாம செகண்டரி ஸ்கூல் போகலாம்னு சொன்னா எவ்வளவு நல்லா இருக்கும்!'' என்று ஒரு குழந்தையின் மனக்குரலை "ஆறஞ்சு' என்ற சிறுகதையில் அழகுநிலா என்ற எழுத்தாளர் எழுதுகிறார். 
அது குழந்தையின் குரல் மட்டுமல்ல. அங்குள்ள பெற்றோர்களின் குரலும் கூட!
(தொடரும்)


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/7/w600X390/k3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/08/பரீட்சை-என்றொரு-பயங்கரம்-மாலன்-2895457.html
2895458 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் இன்னும் ஓர் அம்மா!   DIN DIN Sunday, April 8, 2018 12:00 AM +0530 அவருக்கு வயது ஓர் எண்பதைத்தாண்டியும் இருக்கும். வழக்கம்போல் குளிக்கச்சென்றவர், இரண்டு மக்கு தண்ணீர் எடுத்து தலையில் ஊற்றிக் கொண்டார். அவ்வளவுதான். பாத் ரூமிலிருந்து " தடால்' என்று ஒரு சத்தம். 
அவன் வீட்டில் இல்லை. தெருக்கோடியில் உள்ள நெல்லை குசலம்பாள் காய்கனிக்கடை கடைக்குச் சென்று இருக்கிறான். காய் ஏதாவது வாங்கி வரலாம் என்றுதான் போயிருக்கிறான். அவன் மனைவி அச்சத்துடன் பாத்ரூம் அருகே சென்றாள். என்ன சத்தம் என்று பார்த்தாள். "மாமா மாமா என்ன ஆச்சு, கதவைத் திறங்கோ'' நான்கு முறை கத்தி நிறுத்தினாள். "அம்ம்ம்மா.... அம்ம்ம்ம்மா'' என்று இரண்டு தடவை ஈன சுவரத்தில் ஒரு குரல். பாத்ரூமிலிருந்து வந்தது. மாமாவின் குரல்தான். பாத் ரூம் கதவை தன் பலம் கொண்ட மட்டும் தட்டினாள். 
"என்னம்மா என்ன ஆச்சு என்ன சத்தம் இங்க'' கீழிருந்து வீட்டின் சொந்தக்காரர் கூச்சலிட்டபடி படிகளில் ஏறி உள்ளே வந்துகொண்டிருந்தார். "வீட்ட கட்டி அத வாடகைக்கும் விட்டுட்டு வீட்டுசொந்தக்காரங்க படற பாடு இருக்கே'' வீட்டு உரிமையாளர் சொல்லிக்கொண்டார். 
"சாரு எங்கே?'' 
"அவர் கடைக்குப் போயிருக்கிறார்'' 
"என்ன ஒரே சத்தம்'' 
"பாத் ரூமுக்குள் மாமா. குளிக்கப் போனார். தடால்னு ஒரு சத்தம். அவ்வளவுதான் கேட்டுது... என்ன ஆச்சுன்னு தெரியல. எனக்கு பயமா இருக்கு. கதவ தாழ்ப்பா போட்டுண்டு குளிக்க ஆரம்பிச்சி இருக்கார். அவருக்கு என்னமோ ஆயிட்து. கூப்டா பதில் இல்லே. அம்மா அம்மா ன்னு ரெண்டுதரம் சன்னக்குரலில் மாமா கூப்பிட்ட மாதிரிக்கு இருக்கு. ஆனா எந்த ரெஸ்பான்சுமில்ல. . இப்ப நான் என்ன பண்ணுவேன்'' 
வீட்டுசொந்தக்காரர் பாத்ரூம் கதவைத் தட்டினார். ஒரு முறை இல்லை நான்கைந்து முறைக்கு தட்டினார். ஒன்றும் ஆகவில்லை. 
"மாமா மயங்கி விழுந்து இருக்கணும்'' 
அவன் ரெண்டு முருங்கைக்காய்களைக் கையில் பிடித்துக் கொண்டு உள்ளே நுழைந்தான். வாயிலில் இரண்டு செருப்பு இருந்தது. யாரோ வந்துதான் இருக்கிறார்கள். " யார் அது விருந்து?'' அவன் குரல் கொடுத்துக்கொண்டே வந்தான். 
"வாங்கோ இங்க வாங்கோ பாத் ரூமுக்குள்ள மாமா இருக்கார். கதவு தாழ்ப்பா போட்டு இருக்கு.'' 
வீட்டு சொந்தக்காரர் பாத்ரூம் அருகே நின்றுகொண்டிருந்தார். 
"இப்ப என்ன பண்றது'' அவன் புலம்பினான். 
வீட்டுச்சொந்தக்காரர் வாயைத் திறந்தால்தானே? அவன் எட்டி பாத்ரூம் கதவை ஓர் உதை விட்டான். கதவு வாயைப் பிளந்து கொண்டு ஒரு ஓரமாயிற்று. 
"இதெல்லாம் என் கஷ்ட காலம்'' முணுமுணுத்தார் அவர். 
அவன் "அப்பா'' என்று அலறினான். அப்பா, பாத்ரூம் குழாயைப் பிடித்துக்கொண்டு கண்கள் மூடியபடி, நிர்வாணமாய் கன்னா பின்னாவென்று காணப்பட்டார். 
"மொதல்ல இந்த வேஷ்டிய மேல போடுங்கோ'' அவன் மனைவி கொண்டு வந்து கொடுத்தாள். 
மூவருமாக அந்தப்பெரியவரை முடிந்தும் முடியாமலும் தூக்கிக் கொண்டு ஹாலுக்கு வந்தனர். பெரியவர் கண்திறக்கவேயில்லை. பின் மண்டையில் ரத்தம் லேசாகக் கசிந்து கொண்டிருந்தது. 
"அப்பா கண்ண தெறயேன், அப்பா கண்ண தெறயேன்'' அவன் கதறினான். வீட்டு உரிமையாளர் பெரியவரின் நெஞ்சு வயிறு கைகள் எல்லாவற்றையும் தொட்டுத் தொட்டு பார்த்தார். 
"என்னா சார் ஆச்சு என்ன சார் ஆச்சு'' அவன் கேட்டுக்கொண்டே இருந்தான். அதற்குள்ளாக அந்தவீட்டு உரிமையாளரின் மனைவி ஆம்புலன்சுக்குப் போன் செய்தாள். சைரன் எழுப்பிக்கொண்டே வந்த ஆம்புலன்சு அவன் வீட்டு வாயிலில் நின்றுகொண்டது. ஸ்டெச்சரைப்பிடித்துக்கொண்டு இருவர் உள்ளே வந்தனர். கம்பவுண்டர் கணக்குக்கு இருந்த ஒருவர் வீழ்ந்துவிட்ட பெரியவரை தொட்டுப் பார்த்தார். அவரின் கண்களைத் திறந்து என்ன ஆயிற்று என்று பார்த்துக் கொண்டார். பெரியவரின் 
இரண்டு கண்களும் சிவந்து இருந்தன. 
"இது எப்படி ஆச்சு'' 
"பாத் ரூமுக்கு குளிக்கப்போனவர். வழக்கமா போறதுதான். இன்னைக்கு இப்படி ஆயிருக்கு. தடால்னு ஒரு சத்தம். போயி பாத்தா, பாத் ரூம் கதவ தெறக்க முடியல. மாமா மாமான்னு கத்தினேன். பதில் இல்லே. உள்ளயே விழுந்துட்டு இருக்கார். இது மாதிரிக்கு எப்பவும் நடந்ததும் இல்லே. அப்புறம் பாத் ரூம் கதவை கஷ்டப்பட்டு உதைச்சித் திறந்தோம். உள்ளாற பாத்தா இப்படி'' 
அவன் மனைவி சொல்லி முடித்தாள். 
பெரியவரை ஸ்டெரச்சரில் வைத்து ஆம்புலன்சுக்காரர்கள் தூக்கிக் கொண்டு வெளியே போனார்கள். அவனும் அவன் மனைவியும் ஆம்புலன்சில் ஏறி அமர்ந்துகொண்டார்கள். 
"இப்ப நாம எங்க போறம்'' அவள் கேட்டாள். 
"ஜீபா மருத்துவ மனைக்குப் போறம். அங்கேந்துதான் இந்த வண்டியும் வந்து இருக்கு'' அவன் பதில் சொன்னான். அவன் தந்தையை ஒருமுறை பார்த்துக் கொண்டான். "அப்பா அப்பா'' என்று அழைத்துப் பார்த்தான். எந்தப் பதிலும் இல்லை. கண்கள் மூடித்தான் இருந்தன. அவள் பிரமை பிடித்தவள் போல் உட்கார்ந்திருந்தாள். வண்டி "ஒய் ஒய் ஒய்' என்று குரல் கொடுத்துக் கொண்டே சாலையில் பயணித்தது. ஜீபா மருத்துவமனையின் அவசர சிகிச்சைப் பகுதிக்குச் சென்று வண்டி நின்றது. பெரியவரை அதே ஸ்டெரச்சரோடு உள்ளே கொண்டு சென்றார்கள். அவனும் அவளும் வெளியே காத்துக் கொண்டு இருந்தார்கள். 
பரிசோதித்த மருத்துவர் வெளியே வந்தார். 
"யாரு நீங்கதான் இந்த கேசோட வந்தவங்களா'' 
இருவரும் டாக்டர் அருகே சென்று நின்றுகொண்டார்கள். 
"பின் மண்டையில அடி. அடி பலமா இருக்கு. வயசானவர் அதுவும் ஒரு விஷயம். நீங்க பெரிய ஆஸ்பத்திரிக்குப் போறதுதான் நல்லது. சட்டுனு பொறப்படுங்க. ஒண்ணும் யோசனை பண்ணாதிங்க'' அந்த மருத்துவர் நகர்ந்து கொண்டார். 
"அப்படியே ஸ்டெரச்சரோட இந்த பெரியவரை பெரிய ஆசுபத்திரில கொண்டு போயி சேர்த்துடுங்க''.
கட்டளை தந்துவிட்டுப்போனார். 
குடியிருக்கும் அவன் வீட்டின் உரிமையாளர், ஜீபா மருத்துவமனையின் வாயிலில் நின்றுகொண்டிருந்தார். 
"சார் பெரிய ஆஸ்பத்திரிக்கு எடுத்துனுபோகச்சொல்லிட்டா. கேசு கொஞ்சம் சிக்கல்னு தெரியர்து. எனக்கு பயமா இருக்கு சார்'' 
"இப்பதான் தைர்யம் வேணும். ஒண்ணும் ஆயிடாது. பயம் வேண்டாம். உங்க தசா புக்தி பலன் எப்பிடி இருக்கு. ஒண்ணும் கர்மா அது இதுங்கறதுக்கு அதிகாரம் இப்பக்கி இல்லன்னா சரிதான். எனக்கு சின்ன ஒத்தாசை பண்ணணும் நீங்க''
"ஏன்னா ஆம்புலன்ச பாருங்கோ. நமக்கு ஏகப்பட்ட காரியம் தலைக்கு மேல இருக்கு'' அவன் மனைவி எச்சரித்தாள். 
"மாமி ஒங்களுக்கும் சேத்துதான் சொல்றேன். உங்க கஷ்டம் எனக்கு தெரியர்து. நெருப்புன்னா வாய் வெந்துடாது. பெரியவருக்கு அப்பிடி இப்படின்னு ஏதாவது ஒண்ணு ஆனா இங்க நீங்க குடியிருக்கிற ஆத்துக்கு வந்துடாதீங்கோ. உங்களுக்கே தெரியும் நாளைக்கு என் பேரனுக்கு ஆண்டு நிறைவு. பொண்ணு மாப்பிள, பேரக்குழந்தை, சம்பந்தி ஆத்துக்காரா எல்லாரும் ஒரு வேன் வச்சிண்டு இப்பவே வந்துடறா. ஆத்துலதான் சுபங்கள் எல்லாம் நடக்கப் போறது. மொத மொதல்ல என் பேரனுக்கு சுயக்கிரகத்துல ஒரு விசேஷம் பண்றேன். ஆயுஷ்ய ஹோமம் நவக்கிரக பூஜை எல்லாம் இருக்கு. மயிலாப்பூர் ரேவதி மகா கனபாடிகள் பிரதானமா இருந்து பண்ணி வக்கிறார். அத பின்னமா ஆக்கிடாதீங்கோ. எங்க காதுல அசுபம் எதுவும் விழவே பிடாது, பேரக்கொழந்த, பொண்ணு மாப்பிள்ள ஊருக்கு நல்ல
படியா அனுப்பி வைக்கணும்'' அவன் இரண்டு கை
களையும் பிடித்துக் கொண்டு கெஞ்சினார். 
"அங்க என்ன பேச்சு. ஏறுங்கோ வண்டில. எத எப்ப பேசறதுன்னு ஒரு வெவஸ்த இருக்கணும். ஆம்பளன்னா அதுக்கு ஒரு லட்சணம் வேண்டாமா'' 
மாமி எகிறிப்பேசினாள். 
"என்ன மன்னிச்சுடுங்கோ'' என அவர் ஆரம்பித்தார். ஆம்புலன்சு வண்டிபுறப்பட்டுவிட்டது. தேசிய நெடுஞ்சாலையில் சைரன் கொடுத்துக்கொண்டே வண்டி சீறிப்பாய்ந்து சென்றுகொண்டிருந்தது. 
அப்பா இன்னும் அதே ஸ்டெரச்சரில் அப்படியே கிடந்தார். கண்கள் மூடிக் கிடந்தன. "அயிதராபாத்துல இருக்குற உங்க அம்மாவுக்கும் உங்க தம்பிக்கும் தகவல் கொடுங்கோ. டில்லில இருக்குற மாப்பிள பொண்ணுக்கும் தகவல் சொல்லிடுங்கோ'' என்றாள் அவன் மனைவி. அவன் கண்கள் ஈரமாகி கண்ணீர் வழிந்தபடி இருந்தது. 
"தகவல் கொடுத்துடணும்னு சொல்றயா'' 
"ஆமாம். உடனே செய்யுங்கோ'' 
"வீட்டு ஓனர் எங்கிட்ட சொன்னது என்னன்னு தெரியுமா நோக்கு'' 
"காதுல நன்னா விழுந்துதே. எனக்கும் சேத்துத்தான் அவர் சொன்ன சேதி. அவர் ஆத்து மாமி லேசுப்பட்டவர் இல்லே. ஸ்ரீசூக்தம், புருஷ சூக்தம், ஆதித்ய ஹிருதயம், லலிதா சஹஸ்ரநாமம், துளசி பூஜை இன்னும் இருக்கே அனுமான் சலேசான்னு பாராயணம் பாராயணமா சொல்லுவா. ஆனா மனசுதான் மாமிக்கு குறும்பை'' .
"அப்பா எழுந்துண்டு நடக்கணும்'' 
"நடக்கட்டும். யார் இல்லேன்னா. உங்க தம்பிக்கும் மாப்பிள பொண்ணுக்கும் சேதி சொல்லியாச்சா'' 
"ஆச்சி'' 
"புறப்பட்டு வராளா'' 
"வரலாம். பெரிய ஆஸ்பத்திரியில சொல்றத வச்சியும் நான் பேசணும்'' அவன் அவளுக்கு பதில் சொன்னான். ஆம்புலன்சு வண்டி அண்ணா சாலையில் சென்று கொண்டிருந்தது. 
"மாமா... மாமா'' அவள் அழைத்துப் பார்த்தாள். அசைவு கூட இல்லை. மார்புக்கூடு அசைந்து அசைந்து மூச்சு மட்டும் வந்துகொண்டிருந்தது. ஆம்புலன்ஸ் டிரைவர் வண்டியை விரைந்து ஒட்டிக் கொண்டிருந்தார். அவன் கண்கள் சிவந்து போயிருந்தன. அவளோ ஆழ்ந்த சிந்தனையில் இருந்தாள். 
பெரிய ஆஸ்பத்திரி வந்தது. ஸ்டெரச்சரை இறக்கி அப்பாவை அவசர சிகிச்சைப்பகுதி வழியே உள்ளேகொண்டு போனார்கள். அப்பாவின் பெயர் வயது விலாசமும் கேட்டார்கள். அவ்வளவுதான். "வெளியே போய் மருந்து வாங்கி வரணும்'' ஒரு லிஸ்டை அவனிடம் கொடுத்தார்கள். அவன் அதனை எடுத்துக்கொண்டு சாலைப்பகுதிக்கு வந்தான். பெரியவரை தீவிர சிகிச்சைக்கு என அழைத்துப் போனார்கள். அவன் மருந்து வாங்கிக் கொண்டு வேகமாக வந்து கொண்டிருந்தான். 
அவனும் அவளும் மருந்துகளோடு ஐ சி யுவின் வெளியே காத்திருந்தார்கள். ஒரு நர்ஸ் வெளியே வந்தாள். 
"மருந்து வாங்கி வந்து இருக்கோம்'' அவன் அந்த நர்சிடம் கொடுத்துவிட முயற்சிசெய்தான். அவள் அதனை சட்டை செய்யவில்லை. "சார் உங்களை உள்ள கூப்பிடறாங்க'' அவனிடம் சொன்னாள். 
"நீ இந்த மருந்த வச்சிக்கோ'' சொல்லிய அவன் உள்ளே நுழைந்தான். அவன் தந்தை படுக்கை அருகே டாக்டர் நின்று கொண்டிருந்தார். 
"இன்னும் பத்து நிமிஷம். அதுக்குள்ள பெரியவரை வெளியில கூட்டிட்டுப் போயிடணும். இல்லன்னா போஸ்ட் மார்ட்டம் அது இதுன்னு போயிடும். சட்டுனு இங்கிருந்து கௌம்பறத பாருங்க'' 
"சார் என்ன சார் சொல்றீங்க. அப்பாவுக்கு என்னதான் ஆச்சு. இந்த சேதி சொல்லவா என்ன மருந்து வாங்கிவரச் சொன்னீங்க. நம்பி மோசம் போயிட்டேனே சார்'' 
"கொழந்த மாதிரி நடந்துகாதீங்க. அவருக்கு அவ்வளவுதான் முடிஞ்சி போச்சி. இப்ப ஆக வேண்டியது என்னன்னு பாக்கணும். தெரியுதா'' டாக்டர் கொஞ்சம் கறாராகப்பேசினார். "அப்பா அவ்வளவுதானா சார். இனி என்ன செய்யமுடியும் சார்'' 
"உங்க அப்பாவுக்கு அப்பா இருக்காரா. அவருக்குன்னு இருந்த அந்த ஒரு அப்பா இருக்கறாரா. இல்ல அந்த அம்மாதான் இருக்காங்களா'' டாக்டர் நகர்ந்துகொண்டார். அப்பாவைப் பார்த்தான். எந்த மாற்றமும் இல்லை. அப்படியே கட்டை மாதிரி கிடந்தார். மூக்கிலும் வாயிலும் ஏதோ சிறு குழாய்கள் மட்டும் செருகிக்கிடந்தன. "அப்பா நீ என்ன விட்டுட்டு போயிடுவையா'' அலறினான். 
அருகிலிருந்த நர்ஸ் "இவுரு வைஃப் இருக்காங்களா'' அவனிடம் கேட்டார். 
"அம்மா தம்பியோட ஹைதராபாத்ல இருக்காங்க'' 
"வயிசான காலத்துல ஏன் பிரிச்சி பிரிச்சி வைக்கணும். ஏதான ஒரு இடத்துல ஒண்ணா இருக்கலாமுல்ல''
"அப்பா, இப்ப எப்பிடி இருக்காரு'' 
"என்ன திரும்பவும் அதே கேள்வியா. நீங்க அவரை வெளியே தூக்கிகினு போனா உண்டு. இன்னும் பத்து நிமிஷத்துல கேசு மார்ச்சுரிக்கு போயிடும்'' 
"என்ன நர்ஸ் சொல்றீங்க'' 
"அவுரு கண்ணு தொறக்கல... பல்ஸ் எறங்கிட்டு இருக்கு. டாக்டரு சொல்லிட்டு கௌம்பிட்டாருல்ல''
"அய்யோ அப்பா'' அவன் கத்தினான். 
"வெளியில போங்க மொதல்ல'' என்றாள் நர்ஸ். 
வண்டி தள்ளுபவர்கள் இருவர் அவனருகே வந்து நின்றனர். அதில் ஒருவன் ஆரம்பித்தான். " இது எப்பிடி ஆச்சி சாரு'' 
"பாத் ரூம்ல குளிக்கப்போனவரு. விழுந்திட்டாரு'' 
"இதுக்கு இம்மாம் தொலைவு வரணுமா. அங்கயே இது அசமடக்கி. போலீசு கேசு கீசுன்னு இல்லாம போயி இருக்கலாமுல்ல. ஆளுவ வெவரம் இல்லாம கெடந்து லோலு படுதுவ'' 
"சார் என்ன சொல்றீங்க. நீங்க பாட்டுக்கு ஏதோ பேசுறீங்க'' 
"சாரு இது ஆக்சிடென்ட் கேசு. இத நீங்க குடியிருக்குற ஏரியா போலிசு ஸ்டேசன் கெரீம் எஸ் ஐ கையழுத்து இல்லாம குடுக்கமாட்டாங்க. போஸ் மா ருடம் முடிஞ்சி , பெறவு அய்யாரு சவம் சணலால தச்சி உங்க கையுக்கு வரும். அதுவும் நாளைக்குத்தான் கொற கத ஆவும்'' 
நெடுக்கு வண்டியில் அப்பாவின் சவத்தை நீட்டி படுக்க வைத்தார்கள். வண்டி லேசாக நகர்ந்து பிணவறைப்பகுதி நோக்கிச் சென்றது. அவன் மனைவி எப்போதோ உள்ளே வந்துவிட்டிருக்கிறாள். எந்த அசைவும் இல்லாத மாமாவை படுக்கையில் ஒரு முறை பார்த்தும் முடித்தாள். அவன் அவள் கைபிடித்து அழுதான். 
"இப்ப என்ன செய்யறது?'' 
"உங்க பொண்ணுக்கும் உங்க தம்பிக்கும் நான் சேதி சொல்லிட்டேன். காலம்பறக்குள்ள அவுங்க இங்க வந்துடுவாங்க'' 
"எல்லாம் முடிச்சுட்டயா நீ'' அவன் தேம்பி 
அழுதுவிட்டான். 
அவன் அப்பாவின் சவம் இன்னும் பிணவறை நோக்கிப் பயணித்துக்கொண்டு இருந்ததை இருவரும் பார்த்துக் கொண்டே நின்றார்கள். 
"டக்குன்னு பெரியவரை வெளிய கொண்டு போயி இருக்கணும். இப்ப கேசுன்னு ஆயிட்டுது என்ன செய்வீங்க. உங்க ஏரியா எஸ் ஐ கிட்ட விஷயம் சொல்லி ஒரு கையெழுத்து வாங்கியாரணும். பெறகுதான் ஃபார்மாலிடி முடிச்சி பாடிய ஹேண்ட் ஓவர் பண்ணுவாங்க'' நர்ஸ் சொல்லிச் சென்றாள். 

மாலையாகிவிட்டது. பசி இருக்கிறதா? இல்லையா என்பதே தெரியவில்லை. இரண்டு பிஸ்கட் பாக்கெட்டுகளை வாங்கி வைத்துக் கொண்டு இருவரும் தின்றுமுடித்தார்கள். 
"இனி இங்க யாரும் இருக்கக் கூடாது. கௌம்பு கௌம்பு'' வாட்ச்மென் குரல் கொடுத்துக்கொண்டே வந்தான். 
" நீங்க என்ன சேதி, கௌம்புங்க கௌம்புங்க சாவுசேதி சொல்லியாச்சின்னா ஆவுற காரியம் மேற்கொண்டு எம்மானோ இருக்குதுல்ல'' 
"ஆமாம்'' 
"உங்கள்ள அந்த அய்யிரு இருப்பாருல்ல அவுரு மொத்த காரியமும் பாத்துகுவாரு. மொத அவுருகிட்ட சேதி போயிட்டுதா'' 
"இனிமேதான்'' அவன் பதில் சொன்னான். எல்லோரும் எல்லாம் தெரிந்துதான் வைத்திருக்கிறார்கள். 
"எங்க போவுணும்'' 
"ஜில்லாவரம், பம்மல் கிருஷ்ணா நகர்'' 
"தேவலாம் நல்லா ஊரு பேரு சொல்றீங்க'' 
"வந்த வேகத்துக்கு பெரிச இட்டுகினு இந்த காம்பவுண்ட் தாண்டியிருந்தீங்கன்னா இம்மாம் இம்சை இல்லே. அம்மண கட்டையா நாயோட பேயோட அந்தப்பொணம் ரா காக்கவேணாம். சின்னப்பட்டு சீரழிஞ்சி கெடக்குறத ஒரு பொட்டணமா கட்டி நாளைக்கு குடுப்பானுங்க. காக்கி சட்டைக்கார நுங்க வேற கொத்தி புடுங்குவானுவ. ஜில்லாவரம் போயி அவுனுவகிட்டு சீட்டு வாங்கியாரணும். அது ஒரு தும்பம்.'' 
இருவரும் இப்போது மருத்துவ மனையின் காம்பவுண்டுக்கு வெளியே வந்து நின்று கொண்டார்கள். 
"ஆத்து வாத்தியாருண்ட சேதி சொல்லிடணும்'' 
"இப்பவே பேசறேன்'' 
"அவரும் அந்த ஆண்டு நிறைவுக்கு போற மனுஷன். நம்மதான் குடியிருக்குற வீட்டுக்கே போகமுடியாம இருக்கறம். கண்டிச்சி அவர் வரக்கூடாதுன்னு சொல்லிட்டார். நம்ம ஹவுúஸôனர் சொல்றதுல ஒருதுளி நியாயம் இருக்கு. தர்மம் இல்லே. நம்ப என்ன பண்ணறதுன்னுதான் அவருக்கு யோசனையே இல்லே'' 
"பாடி எடுத்துண்டு எங்க போறது? நமக்குன்னு சொந்த வீடு இருக்கணும். இல்ல வீட்டு ஓனர் மனுஷத்தன்மையா நடந்துக்கணும்'' 
ஆம்புலன்சுகள் இங்கும் அங்கும் அலைந்து கொண்டிருந்தன. இறுதிச்சடங்கு புரோக்கர்கள் வந்து வந்து நச்சரித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். 
"ஏம்பா மிஸ்டு கால் இருந்தது. நீ கூப்பிட்டயா'' 
"மாமா. வாத்தியார் மாமாதானே பேசறது'' 
"ஆமாம் அந்த க்ரிஷ்னா நகர் சின்ன பார்க்கண்ட மாடியில இருக்கறீரே அவர்தானே'' 
"கரெக்டா சொல்லிட்டிங்க. என் அப்பா காலம் ஆயிட்டார். நான் என் ஆத்துகாரியோட பெரிய ஆஸ்பத்திரியில இருக்கேன்.'' 
"ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கே. போன திங்கள்கிழமைன்னக்கி ஒரு ஜோடி பூணூல் வேணும்னார். இன்னும் நான் கொண்டுவந்து கொடுக்கல. அதுக்குள்ள இத்தன அவசரம். பிராப்தம் அவ்வளவுதான். பகவான் இருக்கான்... ஆமாம் விடிஞ்சா அந்த ஆண்டு நெறவு இருக்கு. உங்க ஹவுஸ் ஓனர் ஆத்துல. அவர் என்ன சொல்வாரோ'' 
"அவர் பாடி எடுத்துண்டு ஆத்துக்கு வரப்பிடாதுன்னு சொல்லிட்டார். அதான் ரொம்ப கொழம்பி இருக்கேன்'' 
"பந்துக்கள் வரணும் பாக்கி காரியம் ஆகணுமே'' 
"இப்பிடி கஷ்டம் வரும்னு தெரியல. அது அது தன் பாட்டுலயே நடந்துடும்னு நெனச்சேன்'' 
"உன் ஆம்படையா உன்னோட இருக்காளா'' 
"ஆமாம்'' 
"நாளைக்கு மத்தியானம் ரெண்டு மணிக்கு மேல வச்சிக்கலாம். ஒண்ணரையோட குளிகன் போயிடறது''
"ஆண்டு நெறவுக்கும் நீங்கதான் வாத்தியாரா'' 
"ஆமாம். நானேதான். பொழப்பாச்சே. மத்தியானம் சாப்பாட்டுக்கு அப்பறம் எனக்கு அங்க என்ன வேல?''
"நீங்க வந்துடறேள்'' 
"எங்க வர்ரது. மசானக்காரங்கிட்ட சொல்லணும். அந்த காரியம் இருக்கு. ஆசந்தி வரணும், கரண்டா கட்டையான்னு தெரியணும். மொதல்ல எங்க பாடிய வக்கறது அப்புறம் எடுக்கறது ஒருத்தர் ஆத்து எழவு அடுத்த ஆத்துக்கு எடுத்துண்டு போமுடியாது. யாரு ஒத்துப்பா இது பட்டணம் வேற'' 
"திரும்பவும் பேசறேன். இப்பக்கி ஒண்ணும் முடிவாகல்லே'' அவன் பேச்சை முடித்துக்கொண்டான். 

"சாரு... சாரு பெரியவங்களுக்கு என்ன ஆச்சு. ஏதாச்சி'' குரல் கொடுத்துக் கொண்டே அவன் வீட்டில் பெருக்கிப் பாத்திரம் தேய்க்கும் வேலைக்காரியும் அவள் புருஷனும் எதிரே வந்து நின்றார்கள். 
"எங்க எங்க எல்லாம் சுத்தி நாங்க இங்க வர்ரம். எனக்கு வழி புரியாதுன்னு. எம்புருஷனை இட்டாந்தேன். பெரியவரு எப்பிடி இருக்காரு'' 
"அய்யா போய் சேந்துட்டாரு'' 
"அடக்கடவுளே. இதான் கடைசி முடிவா. அந்த பெரிய அம்மாகூடம் இங்க இல்ல. ரவ தொளசி தண்ணி கொடம் போற வாயில ஊத்திட்டு உழுந்து கும்புட கொடுப்பன இல்ல. என்னா தும்பம் இது'' 
"பாத்ரூம் போனவரு. அதோட சரி. ஒரு பேச்சு பேசல'' 
"அந்த அம்மா தம்பி சின்னவரு பாப்பா மாப்பிள எல்லாம் வருதா'' 
"ஆமாம் எல்லாம் காலையில வந்து புடுவாங்க'' 
"இப்ப பிரேதம் பாக்க வைக்குமா'' 
"இப்ப உடமாட்டானுவ. காசு கனமா கேப்பானுவ. உள்ள பொணம் ஏகப்பட்டது கெடக்கும்'' வேலைக்காரியின் கணவன் பதில் சொன்னான். 
"வெடிஞ்சி பாத்துகறம். ஆனா உருவா பாக்க வைக்காது. மூஞ்சி பாக்கலாம்னு சொல்றாங்க'' 
"வெள்ளதுணியில சுத்தி குடுப்பானுவ. குளுப்பாட்டி சடங்கு எல்லாம் பண்ண வைக்காது. அப்படியே எடுத்தும் போயி எரியவுட்டறதுதான் ஆவும்'' 
வேலைக்காரியின் கணவன் எதையும் பாக்கி வைக்கவில்லை. 
"இங்க என்னா செய்ய நாளைக்கு வருலாம்ல'' என்றாள் வேலைக்காரி. 
இருவரும் எதுவும் பேசாமல் இருந்தார்கள். 
"என்ன ஒண்ணும் பேசாம இருக்கீங்க'' 
அவன் கோவென்று அழுதான். 
"ஏம்பா அழுவுற. அப்பா வயசான பெரியவருதான'' 
"அப்பா செத்தது இந்த நிமிஷம் எனக்குப் பெரிசா தெரியல. அப்பா பொணத்த எங்க எடுத்துகிட்டுப் போறதுன்னுதான்'' 
"ஏன் என்ன ஆச்சு. ஓ... ஓ... நாளைக்கி கீழ் வூட்டுல பேரபுள்ளக்கி காதுகுத்தின்னு சொன்னாங்க. ஜாமியானா கூட போட்டு இருக்குல்ல. மறந்து போனேன்'' 
"சிக்கலு எப்பிடி எல்லாம் வருது பாரு'' இது வேலைக்காரியின் கணவன். 
"என்னா செய்யப் போற'' 
"நாளைக்கு அம்மா தம்பி பொண்ணு மாப்பிள்ள இன்னும் உறவுக்காரங்க வருவாங்க. நான் என்ன செய்யுறதுன்னு முழிக்குறன்'' 
"இதுக்கு ஒண்ணும் முழிக்க வேணாம் சாரு. எனக்கு சொந்தவூடு. அடையாத்து கர ஒட்டுல இருக்கு. வெள்ளத்துல அது வுழும் எழும்பி நிக்கும். சவத்தை எங்க வூட்டுக்கு தூக்கியாந்துடு. தெருவுல அடச்சி ஜாமியானாபோட்டு சென்டுப்பா தூக்கிகிடுவம் என்ன சொல்ற?'' 
அவன் வேலைக்காரியின் கைகள் இரண்டையும் பிடித்துக் கொண்டான். தெய்வம்தான் எதிரே நிற்கிறதா என திடுக்கிட்டான். 
"அம்மா'' என்று ஓங்கிக் கத்தினான். சாலையோரம் நின்றிருந்தவர்கள் அவனை ஒருமுறைபார்த்துத் திரும்பிக் கொண்டார்கள். 
"நாங்க பொறப்படறோம். போயி ஆகவேண்டிய வேலய பாக்குறம். என் வீட்டுக்குப்பக்கத்துல என் தங்கச்சி இருக்கு. தங்கச்சி ஆம்படையாங்கூட ஜில்லாவரத்துல போலிசா இருக்குறாரு. நான் எம் புள்ளைவ என் வீட்டுக்காரர் அங்க தங்கிக்குவம். நீங்க ரைட்டா அய்யா காரியத்த நாளைக்கு நல்லபடியா முடிச்சிடலாம்'' 
"கடவுளே எனக்கு ஜில்லாவரம் ஸ்டேஷன்ல ஒரு காரியம் ஆவுணும்.'' 
"சொல்லு சாரு. என் தங்கச்சிபுருஷனை போய்ப் பாரு. எம்பேரு சொல்லு. என்ன காரியம் ஆவுணும்?'' 
"க்ரைம் எஸ் ஐ கிட்ட ஒரு லெட்டெர் வாங்கியாந்து குடுக்கணும். அப்புறம்தான் பாடிய குடுப்பாங்க'' 
"அவருகிட்ட நானு சொல்லி வச்சிடறேன். அவுரு பாத்துக்குவாரு'' 
"ரொம்ப பெரிய ஒத்தாசை'' 
"ஒண்ணும் இல்ல சாரு . போவகுள்ள என்னத்த தூக்கிகினு போப்போறம் சொல்லு'' 
"வூடு தெரியும்ல. அனகாபுத்தூருல அடையாத்து பாலத்துக்கும் தாழ செல்லியாயிகோவிலுக்கு அடுத்த வூட்டுக்கு அடுத்த வூடு. வீட்டுக்கு முன்னாடி ஒருகார்ப்பேசன் தெரு பைப்பு இருக்கும். அதான் அடையாளம். புதுசா சுண்ணாம்பு அடிச்சி இருக்குறேன். வூட்டுக்கு ஒரு அடையாளத்துக்கு சொன்னன்'' 
"தாரை தம்பட்டை ஒண்ணும் இல்ல இவுகளுக்கு'' என்றான் வேலைக்காரியின் கணவன். படப்பையில் கொத்தனார் வேலைக்குச் சென்று வருபவன். முதலில் சித்தாள் சித்தாள் எனத்தான் வேலைக்குப் போய்வந்தான். 
"வூட்டு வாசல்ல ஜாமியானா அடையாளம் போதும்ல. பெறவு என்ன. உங்க அய்யிருண்ட சொன்னிங்கன்னா அவுரு கொற காரியம் பாத்துக்குவாரு'' 
மீண்டும் அவன். 
அவர்கள் இருவரும் புறப்பட்டனர். 
"என்னா செய்வ. எப்பிடியோ வேல ஆவுணும். யார் யாருக்கு எழுத்து எங்க போட்டு இருக்குதோ. அப்பிடிதான். மெற்றாசுல வாடவ வூட்டுலயும் புளாட் வூட்டுலயும் குடி இருக்குறது ரொம்ப தும்பம். சாவுன்னா இந்த பாப்பார சனம் ரொம்பதான் அச்சப்படுது. எல்லாரும் மண்ணாதான போவுணும். அது ஏனோ புரியாமாதான் பூமில சனம்கெடக்குது'' என்றான் வேலைக்காரியின் கணவன். 
அவனும் அவளும் பெரிய ஆஸ்பத்திரியின் காம்பவுண்டிலேயே நின்று கொண்டிருந்தார்கள். வீட்டில் பத்து தேய்த்துக் கூட்டும் வேலைக்காரியும் கணவனும் பிரச்னைகளை வெகு எளிமையாக்கித் தந்துவிட்டு சென்று இருக்கிறார்கள். 

"நம்மள கடவுள் கைவிட்டுடல'' என்றாள் அவள். அவன் பதில் ஏதும் சொல்லவில்லை. முதலில் அம்மாவும் தம்பியும் வந்தார்கள். தொடர்ந்து பெற்ற பெண்ணும் மாப்பிள்ளையும் வந்தார்கள். ஒருவரை ஒருவர் கட்டிக்கொண்டு அழுது புலம்பி எல்லாம் ஆயிற்று. 
வீட்டு வாத்தியாருக்குக் கொடுக்க வேண்டிய தகவல் கொடுத்தாயிற்று. அவரும் அனகாபுத்தூர் விலாசத்துக்கு வருவதாகச் சொல்லிவிட்டார். இறுதிச்சடங்குக்கு வண்டி ஏற்பாடு, தாம்பரம் சானடோரியத்தில் மின் தகன மேடை, தருமங்குடி தெலுங்கு மாமி மெஸ்சில் சின்னக்குளியல், வந்தவர்கள் எல்லோருக்குமாக எளிய சாப்பாடு எல்லாம் அந்த வாத்தியார் பொறுப்பாயிற்று. காசா லேசா கையில் காசிருந்தால் கொஞ்சம் விவரம் தெரிந்த வாத்தியாருக்கு இந்த காரியங்கள் எல்லாம் பட்டணத்தில் எளிதாகவே கைகூடும். ஒரு சமாச்சாரம். 
அவன் காலையில் ஜில்லாவரம் காவல் நிலையம் நோக்கிப் புறப்பட்டான். வேலைக்காரியின் தங்கை கணவர் அங்கிருந்து அவனுக்கு எல்லா ஒத்தாசைகளும் செய்தார். காவல் நிலையம் வந்த மாதிரியே அவன் அனுபவப்படவில்லை. "இப்படியும் விஷயங்கள் முடியுமா'' என அவனுக்கு விந்தையாக இருந்தது.
"நான் அங்க பேசிட்டேன். நீங்க இந்த லெட்டெர மட்டும் கொண்டுபோய் குடுத்துடுங்க'' அவனுக்குச் சொல்லி அனுப்பினார்கள். அவன் மருத்துவமனைக்குத்திரும்பினான். நடப்புக்கள் அனைத்தும் அனுசரிக்கப்பட்டன. உங்களுக்கு நினைவுக்கு வருகிற அந்த அத்தனையும் சேர்த்துத்தான். அவன் அப்பாவை பாலிதீன் பைக்குள் பொட்டலமாக்கித் தந்தார்கள். ஒரே யூகலிப்டஸ் மணம் மூக்கைத் துளைத்தது. பெரிய ஆம்புலன்ஸ் வண்டியில் சவத்தை நீட்டமாய் வைத்தார்கள். முக்கியமானவர்கள்மட்டுமே வண்டியில் ஏறிக்கொண்டார்கள். சிலர் வேறு வேறு வண்டிபிடித்து வந்தார்கள். அனகாபுத்தூர் அடையாற்றங்கரைக்குக் கீழே உள்ள செல்லியாயி கோவிலுக்கு அருகிலுள்ள ஷாமியானா போட்டிருந்த வீட்டிற்கு எல்லோரும் வந்தார்கள். 
அவன் வீட்டு வேலைக்காரியின் வீடுதான் அது. அவனுக்கும் அவன் மனைவிக்கும் மட்டுமே இது விஷயம் தெரியும். "இது நண்பனின் வீடு. இது எனக்கு ஒரு உதவி. தற்சமயம் அவன் ஊரில் இல்லை. கோயம்புத்தூர் சென்று இருக்கிறான்'' அவன் சொன்ன சேதி. 
வீட்டுவாத்தியார் சொல்லி வைத்த மாதிரிக்கு எல்லாவிஷயங்களையும் கவனித்துக் கொண்டார். தாம்பரம் சானடோரியம் மின்தகனமேடைக்கு சவத்தை எடுத்துச் சென்றார்கள். சிறு குவளை ஒன்றில் அப்பாவின் அஸ்தியை அவனிடம் ஒப்படைத்தார்கள். வீட்டுவாத்தியார் சடங்குகள் முடித்து அதனை வங்கக்கடலுக்கு அனுப்பியும் வைத்தார். தெலுங்கு மாமி மெஸ்ஸில் குளியலும் சாப்பாடும் ரெடி. எல்லாம் காசு. காசு மட்டுமே. வீட்டு வாத்தியார் மிலிடரி ஆபிசர் கணக்காக எப்படியெல்லாம்வேலை செய்கிறார் என்பதை அவன் கூர்ந்து கவனித்தான். 
நன்கு இருட்டிவிட்டது. தந்தை மறைவுக்கு ரெண்டு நாள் காரியங்கள் முடிந்துபோயின. 
"நீங்க எல்லாரும் உங்க ஆத்துக்கு போகலாம். உங்க ஹவுஸ் ஒனர் திருப்பதிக்கு ஆண்டு நிறைவு முடிஞ்சகையோட பேரக்கொழந்தய கூட்டிண்டு போயாச்சி... வெங்கடாசலபதிய நாளைக்கு சேவிக்கறா'' வாத்தியார் அவனிடம் சொல்லி முடித்தார். அந்த ஏழு மலையானுக்கும் கஷ்டங்கள் பலது இருக்கலாம். 
அவன், அவள், அவன் தாய், பெண் மாப்பிள்ளை இன்னும் ஒரு சிலரோடு அவன் தன் வீடு நோக்கிப் புறப்பட்டான். ஹவுஸ் ஓனர் வீடு பூட்டிக் கிடந்தது. வீட்டு வேலைக்காரி அவன் வீட்டை கழுவிவிட்டுக் கொண்டிருந்தாள். 
"அப்பா போயிட்டார். எனக்கு இன்னுமொரு அம்மா கெடச்சி இருக்கா'' அவன் வேலைக்காரியின் கால்களைத் தொட்டு எழுந்தான். இக்கணம் மனம் எத்தனை லேசாக உணர்கிறது. அவன் மனதிற்குள் சொல்லிக் கொண்டான்.
தினமணி - எழுத்தாளர் சிவசங்கரி சிறுகதைப் போட்டியில் ஆறுதல் பரிசு ரூ.1,000 பெறும் சிறுகதை
எஸ்ஸார்சி

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/7/w600X390/k4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/08/இன்னும்-ஓர்-அம்மா-2895458.html
2895459 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் குறுந்தகவல்கள் DIN DIN Sunday, April 8, 2018 12:00 AM +0530 • டி.கே. பட்டம்மாள்தான் மிகச் சிறிய வயதில் மேடைக் கச்சேரி செய்த இசைக் கலைஞர். விலங்குகளின் பேரில் நிறைய ஆசை கொண்ட அவர் பத்து பசு மாடுகளும், பத்து நாய்களும் வளர்த்து வந்தார்.

• பகத்சிங் இரண்டு ஆண்டுகள் சிறையில் இருந்தபோது 56 புத்தகங்கள் படித்திருக்கிறார். 404 பக்கங்களில் அவற்றைப்பற்றிய குறிப்புகளை எழுதி வைத்துள்ளார்.

• ஜெமினி ஸ்டூடியோவில் நடிகர்களை தேர்ந்தெடுக்கும் வேலையில் ஜெமினி கணேசன் இருந்தபோது அவரிடம் வந்த ஒரு நடிகரை டெஸ்ட் எடுத்துவிட்டு அவரைப் பற்றி ஒரு குறிப்பை எழுதியிருந்தார். இந்த மனிதரிடம் சிறந்த நடிப்பு இருக்கிறது. எதிர்காலத்தில் சிறந்த நடிகராக வருவார். அப்படி அவர் குறிப்பிட்ட நடிகர்தான் - சிவாஜி கணேசன்.
- வி.ந.ஸ்ரீதரன்


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/7/w600X390/k5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/08/குறுந்தகவல்கள்-2895459.html
2895460 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர்   DIN DIN Sunday, April 8, 2018 12:00 AM +0530 • "நெடுஞ்சாலை', "அதே கண்கள்' உள்ளிட்ட படங்களில் கதாநாயகியாக நடித்தவர் ஷிவதா நாயர். தற்போது மலையாளத்தில் நடித்து வரும் அவர், மலையாள நடிகர் முரளி கிருஷ்ணனைக் கடந்த வருடம் காதலித்து திருமணம் செய்துகொண்டார். இதனால் அவருக்கு புதுப்பட வாய்ப்புகள் குறைந்துவிட்டதாக கூறப்படுகிறது. இதுபற்றி ஷிவதா நாயர் கூறுகையில்.... ""பொதுவாகவே நான் அதிக படங்கள் ஒப்புக்கொள்வதில்லை. காரணம், ஒரு படம் நடித்தாலும் அது சிறந்த படமாகவும், அதில் என் கதாபாத்திரம் மறக்க முடியாததாகவும் இருக்க வேண்டும். கவர்ச்சி என்பதைத் தாண்டி நல்ல கதைகளுக்கே முக்கியத்துவம் தருகிறேன். தமிழில் "வல்லவனுக்கும் வல்லவன்', "கட்டம்', எஸ்.ஜே.சூர்யா ஜோடியாக "இறவாக்காலம்', மலையாளத்தில் "சாணக்ய தந்திரம்' ஆகிய படங்களில் நடிக்கிறேன். திருமணத்துக்குப் பிறகுதான் வித்தியாசமான கதாபாத்திரங்கள் என்னைத் தேடி வருகின்றன. எனவே, திருமணம் என்பது நடிகைகளைப் பாதிக்கக்கூடிய விஷயம் இல்லை. இங்கு திறமைக்கு அதிக முக்கியத்துவம் தருகிறார்கள். அந்தவகையில் நான் ரொம்பவே அதிர்ஷ்டசாலி'' என்று தெரிவித்துள்ளார் ஷிவதா நாயர். 

• பாலிவுட் சினிமாவில் குறிப்பிடத்தகுந்த இயக்குநராக இருப்பவர் கிறிஸ்டோபர் நோலன். இயக்குநர், தயாரிப்பாளர், திரைக்கதை ஆசிரியர் என பன்முகங்களைக் கொண்ட இவரது படைப்புகளுக்கு உலக அளவில் கோடிக்கணக்கான ரசிகர்கள் உண்டு. சமீபமாக இந்தியா வந்துள்ள கிறிஸ்டோபர் நோலனை இந்திய சினிமா பிரபலங்கள் பலர் சந்தித்து பேசி வருகின்றனர். இந்த வரிசையில் கடந்த வாரம் மும்பை சென்ற நடிகர் கமல்ஹாசன் கிறிஸ்டோபர் நோலனை சந்தித்தார். சுமார் 15 நிமிடங்கள் வரை இருவரும் திரையுலக அனுபவங்கள் குறித்து பேசினார்கள். இந்திய மற்றும் தமிழ் சினிமாக்களை பற்றி நோலன் கமலிடம் பேசியதாக தெரிகிறது. இது குறித்து தனது சுட்டுரைப் பக்கத்தில் கமல் பதிந்துள்ள செய்தி... "கிறிஸ்டோபர் நோலனைச் சந்தித்தேன். அவர் இயக்கத்தில் வெளியான "டன்கிர்க்' படத்தை ஃபிலிம் ரீலில் பார்க்காமல், டிஜிட்டலில் பார்த்ததற்காக அவரிடம் மன்னிப்பு கேட்டேன். அதற்குப் பதிலாக நான் இயக்கி, நடித்த "ஹேராம்' படத்தின் டிஜிட்டல் பிரதியை அவரிடம் கொடுத்துள்ளேன். நான் நடித்த "பாபநாசம்' படத்தை அவர் பார்த்திருப்பதாகத் தெரிவித்தது ஆச்சரியமாக இருந்தது என தெரிவித்துள்ளார் கமல்ஹாசன். இதனிடையே சென்னைக்கு வருமாறு கமல் விடுத்துள்ள அழைப்பை கிறிஸ்டோபர் நோலன் ஏற்றுக் கொண்டுள்ளதாக தெரிகிறது. 

• கமல்ஹாசனிடம் பல ஆண்டுகளாக உதவியாளராக பணியாற்றியவர் ராஜேஷ் எம்.செல்வா. "தூங்காவனம்' படத்தின் மூலம் இயக்குநராக அறிமுகமான இவர், தற்போது இரண்டாவது படத்துக்கான வேலைகளில் இறங்கியுள்ளார். ராஜ் கமல் ஃபிலிம் இண்டர்நேஷனல் நிறுவனத்தின் தயாரிப்பில் உருவாகவுள்ள இப்படத்தில் விக்ரம் கதாநாயகனாக நடிக்கிறார். இதற்கான முதற்கட்ட பணிகள் தொடங்கியுள்ள நிலையில் படத்தின் கதாநாயகி யார் என்பது குறித்த தேர்வு நடந்து வந்தது. இந்நிலையில் அந்த இடத்துக்கு வந்துள்ளார் அக்ஷரா ஹாசன். இந்த படம் முழுக்க த்ரில்லர் பாணியில் உருவாகவுள்ளது. முழு திரைக்கதை ஆக்கமும் முடிந்துள்ள நிலையில், தற்போது மலேசியாவில் படப்பிடிப்புக்கான இடங்களை படக்குழுவினர் தேர்வு செய்து வருகின்றனர். இப்படத்தின் முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் நடிக்க தெலுங்கு நடிகர் நித்தினிடம் பேச்சுவார்த்தை நடத்தப்பட்டது. கால்ஷீட் தேதி பிரச்னையால் அவர் நடிக்கவில்லை. இதையடுத்து அந்த கதாபாத்திரத்துக்கான தேர்வு மும்முரமாக நடந்து வருகிறது. இதைத் தொடர்ந்து, புதிதாக உருவாகவுள்ள வெப் சீரீயல் ஒன்றிலும் நடிக்க அக்ஷரா ஹாசன் ஒப்பந்தமாகியுளளார். 

• டெர்மினேட்டர்', "ட்ரு லைஸ்' உள்ளிட்ட ஏராளமான ஹாலிவுட் படங்களில் நடித்திருப்பவர் அர்னால்டு ஸ்நேகர். உலக அளவில் ரசிகர்களைப் பெற்றுள்ள அர்னால்டு, அமெரிக்காவில் கலிபோர்னியா கவர்னராகவும் பதவி வகித்திருக்கிறார். இவருக்கு சமீபத்தில் இதய பகுதியில் பல்மோனிக் வால்வு மாற்று அறுவை சிகிச்சை நடந்தது. இது குறித்து அவரது மேலாளர் டேனியல் கெட்செல் அவரது ரசிகர்களுக்கு எழுதியுள்ள பதிவில்.... 70 வயதாகும் அர்னால்டுக்கு இதய அறுவை சிகிச்சை லாஸ் ஏஞ்சல்ஸில் உள்ள மருத்துவமனையில் வெற்றிகரமாக நடந்தது. அவர் நலமுடன் இருக்கிறார். சிகிச்சைக்கு பிறகு கண்விழித்த அவர் சொன்ன முதல்வார்த்தை "ஐயம் பேக்' (நான் திரும்பவந்துட்டேன்) என்பதுதான். ஏற்கெனவே கடந்த 1997-ஆம் ஆண்டு அவருக்கு பல்மேனிக் வால்வு மாற்று அறுவை சிகிச்சை நடந்தது. ஆனால் அதை நிரந்தரமாக வைத்திருக்க முடியாது. 10 அல்லது 15வருடத்துக்கு பிறகு அது செயலிழக்கும் என்பதால் புதிதாக மாற்ற வேண்டும். அந்த சிகிச்சைதான் தற்போது நடந்தது. இன்னும் 2 மாதத்துக்கு பொது நிகழ்ச்சிகளில் அவர் கலந்து கொள்ள மாட்டார் என்று தெரிவித்துள்ளார். 

• மலையாளப் படங்களைத் தவிர்த்து தமிழ் மற்றும் தெலுங்கு படங்களுக்கே முன்னுரிமை தருவது பல நடிகர்களின் பாணியாக இருந்து வருகிறது. காரணம், அங்கு தரப்படும் சம்பளத்தை விட தமிழ், தெலுங்கில் இரண்டு மடங்கு கிடைக்கும் என்பதுதான். பலமுறை கேட்டும் மலையாளத்தில் நடிக்க மறுத்தவர் த்ரிஷா. வாய்ப்புகள் குறைந்த பிறகு, சமீபத்தில்தான் "ஹே ஜூட்' என்ற படத்தில் நிவின் பாலியுடன் இணைந்து நடித்தார். இந்நிலையில், அனுஷ்கா மலையாளத்தில் நடிப்பாரா என்பது சந்தேகம் தான். ஆனால், அவர் நடிப்பார் என்று உறுதியாகச் சொல்கிறார், சரத் சந்தித். மம்முட்டி நடிப்பில் "பரோல்' படத்தை இயக்கி முடித்துள்ளார், சரத் சந்தித். இந்தப் படம் விரைவில் வெளியாகவுள்ளது. இதையடுத்து மீண்டும் மம்முட்டியின் படத்தை அவர் இயக்க உள்ளார். இதில் மம்முட்டியுடன் அனுஷ்கா நடிப்பார் என்று, தனது சுட்டுரையில் பதிவு செய்திருக்கிறார் சரத் சந்தித். எனவே, இந்தப் படத்தின் மூலமாக அனுஷ்கா மல்லுவுட்டில் அறிமுகமாவார் என்ற எதிர்பார்ப்பு ஏற்பட்டுள்ளது. 
- ஜி.அசோக்

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/08/திரைக்-கதிர்-2895460.html
2895462 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மகுடம் - சிலம்பு - செங்கோல்   DIN DIN Sunday, April 8, 2018 12:00 AM +0530 சென்னை பாரதீய வித்யா பவன் அரங்கில் சிலப்பதிகார சொற்பொழிவு நிகழ்த்திய ம.பொ.சி.க்கு வெள்ளிக் கிரீடம், வெள்ளிச்சிலம்பு, வெள்ளி செங்கோல் பரிசளிக்கப்பட்டன.
பாராட்டுரை வழங்கிய கி.வா.ஜ... 
சிலப்பதிகாரத்தில் ஓர் அரசன் முடி இழந்தான். ஓர் அரசன் செங்கோல் இழந்தான். ஒரு குலமகள் சிலம்பு இழந்தாள். முடி இழந்த அரசன் இளங்கோ. செங்கோல் இழந்த அரசன் நெடுஞ்செழியன். சிலம்பு இழந்த குலமகள் கண்ணகி. ஆனால், பல ஆண்டுகள் கழித்து இவை எங்கும் போய் விடாமல் ஒருவரிடம் வந்து சேர்ந்திருக்கின்றன'' என்று சமயோசிதமாக சொன்னார்.
- போளூர் சி.ரகுபதி

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/7/w600X390/k7.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/08/மகுடம்---சிலம்பு---செங்கோல்-2895462.html
2895463 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் கிராமத்தினர் நிர்வகிக்கும் ரயில் நிலையம் DIN DIN Sunday, April 8, 2018 12:00 AM +0530 ராஜஸ்தானில் உள்ள ரஷித்புரா கோரி ரயில் நிலையத்தில் ஸ்டேஷன் மாஸ்டரோ, டிக்கெட் பரிசோதகரோ பணியில் இல்லை. இந்த ரயில் நிலையத்தினை ரஷித்புரா கோரி கிராமத்தினரே நடத்தி வருகின்றனர். நம் நாட்டில் பொதுமக்களால் நடத்தப்பட்டு வரும் ஒரே ரயில்நிலையம் இது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
- ஜி.மஞ்சரி

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/7/w600X390/k8.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/08/கிராமத்தினர்-நிர்வகிக்கும்-ரயில்-நிலையம்-2895463.html
2895464 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி   DIN DIN Sunday, April 8, 2018 12:00 AM +0530 கண்டது
• (கோவை மாவட்டம் காரமடை அருகே உள்ள மருதூர் என்கிற கிராமத்தில் ஓர் உணவகத்தில்)
இலவசம்... இலவசம்... இலவசம்
பார்சல் வாங்க 
துணிப்பை கொண்டு வருபவர்களுக்கு
1 டீ அல்லது போண்டா இலவசம்.
மு.கல்யாணசுந்தரம், மேட்டுப்பாளையம்.

• (மதுரை பெரியார் பேருந்துநிலையம் அருகே உள்ள ஒரு பழைய புத்தகக் கடையில்)
உள்ளே வந்து திருடுங்கள்
ஏ.எஸ்.ராஜேந்திரன், வெள்ளூர்.

• (காஞ்சிபுரம் காந்தி ரோடில் ஓர் ஆட்டோவில்)
உடம்பு மெலிஞ்சு போறதுக்குக் காரணம்
சுகராகவும் இருக்கலாம்...
ஃபிகராகவும் இருக்கலாம்.
சூர்யா ஸ்ரீதர், காஞ்சிபுரம்.

• (கும்பகோணம் - மயிலாடுதுறை சாலையில் உள்ள செட்டிமண்டபம் என்ற ஊரில் உள்ள பிள்ளையாரின் பெயர்)
வட்டி பிள்ளையார்
வி.ரேவதி, தஞ்சாவூர்.

கேட்டது
(சென்னை மயிலாப்பூர் நாகேஸ்வரராவ் பூங்காவில் இருவர்)
"தினமும் ரெண்டு கிலோ மீட்டர் தூரம் நடக்கணும்னு டாக்டர் சொல்றார். நடக்கவே மலைப்பா இருக்கு''
" அப்படீன்னா ஒரு கிலோ மீட்டர் நடந்து போயிட்டு திரும்ப வந்துடுங்க''
நெ.இராமன், சென்னை-74.

• (கோபிசெட்டி பாளையத்தில் ஒரு துணிக்கடையில் கணவனும் -மனைவியும்)
"என்னங்க இந்தப் புடவை 1500 ரூபாய். இது ரெண்டாயிரம் ரூபாய். இதுல எதை எடுத்துக்க?''
"ரெண்டாயிரம் ரூபாய் புடவையையே எடுத்துக்க''
"ஏன் அப்படிச் சொல்றீங்க?''
"போன மாதம்தான் எங்க அம்மாவுக்கு 1500 ரூபாயில ஒரு புடவை எடுத்துக் கொடுத்தேன்''
க.சங்கர், நாகர்பாளையம்.

எஸ்எம்எஸ்
தேவையான மெளனம் யோசிக்க வைக்கும்.
தேவையில்லாத மெளனம் யாசிக்க வைக்கும்.
தீ.அசோகன், சென்னை-19.

யோசிக்கிறாங்கப்பா!
நம்மளாலேயே நம்ம ரகசியத்தைப்
பாதுகாக்க முடியலை...
மத்தவங்க எங்கேயிருந்து 
நம்ம ரகசியத்தைப் 
பாதுகாக்கப் போறாங்க?
என்.கோமதி, 
பெருமாள்புரம். 

அப்படீங்களா!
ராட்டினத்தில் ஏறச் சொன்னாலே பலர் மறுத்துவிடுவார்கள். தலை சுற்றும் என்பதே அதற்குக் காரணம். சுவிட்சர்லாந்தில் தரைப் பகுதியில் இருந்து 4,300 அடி உயரத்தில் அமைக்கப்பட்டிருக்கும் ரயில் பாதையில் செங்குத்தாகச் செல்லும் ரோப் கார் வடிவிலான ரயில் இப்போது ஓடுகிறது. நஸ்ரீட்ஹ்ஜ்க்ஷ் நகரிலிருந்து மலைப்பிரதேசத்தில் உள்ள நற்ர்ர்ள் என்ற கிராமம் வரை இந்த ரயில் செல்கிறது. பாதையில் 743 மீட்டர் தூரம் வரை இந்த ரயில் 47.7 டிகிரி செங்குத்தாகச் செல்கிறது.
என்.ஜே., சென்னை-69.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/7/w600X390/k9.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/08/பேல்பூரி-2895464.html
2895465 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மைக்ரோ கதை DIN DIN Sunday, April 8, 2018 12:00 AM +0530 "ஒருவழியாக உங்கள் கடமையெல்லாம் நிறைவேற்றிட்டீங்க மாமா'' என்றான் கோபாலின் மருமகன் சோமு.
"ஆமாம் மாப்பிள்ளை... சந்தோஷமா நிம்மதியாக இருக்கேன்'' என்றார் கோபால்.
"ஒரு சின்னக்குறை மாமா... உங்க பொண்ணுங்களை கொஞ்சம் புத்திசாலியாக வளர்த்திருக்கலாம் மாமா'' என்றான் சோமு.
"அட போங்க மாப்பிள்ளை... அதுக்கு ஏத்த மாதிரி புத்திசாலி மாப்பிள்ளைங்களைத் தேட வேண்டியிருந்திருக்கும்'' என்றார் கோபால்.
அ.ப.ஜெயபால், கொள்ளிடம்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/7/w600X390/k11.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/08/மைக்ர-2895465.html
2895467 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி...  DIN DIN Sunday, April 8, 2018 12:00 AM +0530 * "வாட்ச் கம்பெனி ஆரம்பிச்சி ஏன் உடனே மூடிட்டீங்க?''
"எனக்கு டைம் சரியில்லை. அதான்''.
பி.பாலாஜி கணேஷ், கோவிலம்பூண்டி.

* "சிறந்த குடும்பஸ்தன்னா எப்படி அடையாளம் கண்டுபிடிக்கிறது?''
"ரொம்ப சுலபம். மனைவிக்கும் அம்மாவுக்கும் சண்டை நடக்கும்போது யார் பக்கமும் நிற்காமல் பீரோ பக்கம் போய் நிற்கிறான் பாரு... அவன்தான்.''
பொ.பாலாஜி, அண்ணாமலை நகர்,.

* "என்ன மாப்ள... ரோட்ல மருந்தைக் கொட்டி தேய்ச்சுக்கிட்டிருக்க?''
"அடிபட்ட இடத்துல டாக்டர் மருந்தைத் தேய்க்கச் சொன்னார்''
ச.விஜயசங்கர், அருப்புக்கோட்டை.

* "அந்த ஆள் பங்க் திறந்ததும் நடந்து வந்து பெட்ரோல் விலை என்னன்னு கேட்டுட்டுப் போறாரே... ஏன்?''
"நாளைக்குப் பெட்ரோல் விலையை இன்னைக்கே சொன்னா பரிசுன்னு போட்டி நடத்துறாராம்''
யோ.ஜெயந்தி, குனியமுத்தூர்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/7/w600X390/k12.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/08/சிரி-சிரி-2895467.html
2891586 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பீடி கார்டு - வி.ந.ஸ்ரீதரன், சென்னை.  DIN Sunday, April 1, 2018 10:13 AM +0530 மகாராஷ்டிராவில் உள்ள சோலாப்பூர் என்னும் ஊரில் பீடி சுற்றும் தொழிலில் ஏராளமான பெண்கள் ஈடுபட்டிருக்கிறார்கள். நன்றாக பீடி சுற்றும் பெண்களுக்கு "பீடி கார்டு' என்னும் அட்டையை கம்பெனியே கொடுக்கிறது. இந்த அட்டை வைத்திருக்கும் பெண்களை ஆண்கள் எளிதில் திருமணம் செய்து கொள்கிறார்கள். வரதட்சணையும் வாங்குவதில்லையாம். பெண்களுக்கு நிலையான வருமானம் உள்ளது என்பதுதான் அதற்குக் காரணம்.

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/01/பீடி-கார்டு-2891586.html
2891585 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் லால் பகதூர் சாஸ்திரியும் - செவ்வாய்க்கிழமையும்... அ. கருப்பையா, பொன்னமராவதி. DIN Sunday, April 1, 2018 10:10 AM +0530 இந்தியாவின் இரண்டாவது பிரதமராகிய லால் பகதூர் சாஸ்திரிக்கும், செவ்வாய்க்கிழமைக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு உண்டு. லால் பகதூர் சாஸ்திரி பிறந்தது. மாநில அமைச்சரானது, மத்திய அமைச்சரானது, காங்கிரஸ் தலைவரானது, உள்துறை அமைச்சரானது, இந்தியர் பிரதமரானது, பாரத ரத்னா விருது வாங்கியது, தாஷ்கண்ட் ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டது. அவர் இறந்தது இவை அனைத்தும் செவ்வாய்க் கிழமையில்தான்.

( வரலாறு படைத்தவர்களின் சுவையான வாழ்க்கை நிகழ்வுகளிலிருந்து)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/1/w600X390/kadhir8.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/01/லால்-பகதூர்-சாஸ்திரியும்---செவ்வாய்க்கிழமையும்-2891585.html
2891584 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வாடாமலர் மங்கை தேனம்மை லெக்ஷ்மணன் DIN Sunday, April 1, 2018 10:07 AM +0530 ''மங்க... அடி மங்க... இஞ்ச... எங்கன இருக்கே அடி இங்கிட்டு வா'' என்று முகப்பிலிருந்து சத்தம் போட்டார்கள் வாடாமலை ஆச்சி.
""இருங்காச்சி சோத்த வடிசிட்டு வாரேன். ஒரு வேலையும் உருப்படியாச் செய்யவிடுறதுல்ல'' என்று சலித்தபடி ரெண்டாங்கட்டில் இருந்து வந்தாள் மங்கை. 
""அடி மகராசியா இருப்பே, அந்தப் போகணில தண்ணியைக் கொண்டா கையக் கழுவோணும்'' என கையை நீட்டிக் கொண்டிருந்தார்கள் வாடாமலை ஆச்சி. 
""இதுக்குத்தானா இப்பிடி அவசரப்பட்டீக?'' என்று கேட்க நினைத்து அசட்டையாக கப்பில் தண்ணீர் கொண்டு வந்தாள் மங்கை. 
கையைக் கப்பில் விட்டுச் சுழற்றிக் கழுவிவிட்டுப் படுக்கையில் சாய்ந்துகொண்டார்கள் வாடாமாலை ஆச்சி.
""நச்சுப்பிடிச்ச வேலைன்னுதான் செட்டிய வீட்டுக்கு ஒத்துக்குறதுல்ல'' என்று முனகியவாறு கப்பைக் கழுவி ஊற்றிவிட்டு செல்போனை எடுத்துப் பார்த்தாள் மங்கை. 
""வயசான ஆச்சி மட்டும்தான். அவுகளக் கவனிச்சிக்கினாப் போதும்'' என்று சொல்லித்தான் சேர்த்துவிட்டு இருந்தார் பாண்டியக்கா. 
நாற்பத்தேழு வயது மங்கையும் தொண்ணுத்தாறு வயது வாடாமலை ஆச்சியும் மட்டும் அந்தப் பழங்கால வீட்டில் வசித்து வந்தார்கள். ஆச்சியின் பிள்ளை குட்டிகள், பேரன், பேத்திகள் எல்லாரும் வெளிநாட்டிலும் வெளியூரிலும் வசித்து வந்தார்கள். 
தெம்பு இருக்கும் நாளில் கைத்தடியை வைத்துக் கொண்டு வீட்டை சுற்றி வந்துவிடுவார்கள். "அடி இந்த ரிமோட்டைக் குடு' என்று கேட்டு மதியம் ஒன்றரைக்கு மகாபாரதம் பார்ப்பார்கள். அன்றைக்கு பீஷ்மர் தந்தை சந்தனு மகாராஜாவிடம் பிரம்மச்சாரியாகவே இருப்பேன் என்று வாக்கு கொடுக்க அவர் சத்தியவதியை மணந்து கொள்ளும் காட்சி வந்தது. சோத்தை உண்டுவிட்டுக் கண்ணயர்ந்து கொண்டிருந்தார்கள் ஆச்சி. 
செல்போனை வைத்துவிட்டுக் கீழ்வாசலில் கயிறு கட்டிக் காய வைத்த உப்புக்கண்டத்தை எடுக்கச் சென்றாள் மங்கை. தட்டில் ஒவ்வொன்றாகப் பிரித்து வைக்கையில் செல்போன் அழைத்தது. 
""என்னக்கா இது இப்பிடிக் கொண்டாந்து சிக்க வைச்சிட்ட. மஹா நொச்சு பிடிச்ச வேலையாயிருக்கு. பேரன் வீடு பேத்தி வீடு வந்தா இந்தாச்சி பண்ற இம்ச தாங்கல . ரெண்டுகிலோ கசாப்பு எடுத்தாந்து சமைக்கச் சொல்றாக. நாள் கிழமைன்னா முழு வீட்டையும் கூட்டி மொழுகச் சொல்றாக. ஆள் இல்லாத வீட்டைத் தொடைச்சுத் தொடைச்சு எதுக்கு வைக்கணும். இடியாப்ப மாவு இடி, புட்டுமாவு இடி, உப்புமாவுக்குத் திருகையில ஓடைன்னு ஓவர் வேலையா இருக்குக்கா. ஊறுகாயைப் போடு வத்தலைப் போடுன்னு வேற வேலை வைக்கிறாக''.
""அதுக்கெல்லாம் ஆச்சி காசு தனியா குடுத்திருவாகளேடி..'' 
""ஆங்க் காசெல்லாம் தனியா தர்றாக. அதுக்குன்னு என்னால பார்க்க முடியாதுக்கா''. 
""அடி நீ காலைல ஒன்பதரை மணிக்குத்தான் வர்றியாம். அதுவரைக்கும் வயசானவுகளுக்குப் பசிக்காதா?'' 
""அக்கா எனக்குன்னு புள்ள குட்டி குடும்பம் இல்லையா. என் மக, மகன் வேலைக்குப் போறாகள்ல. அவுகளுக்குக் சமைக்க வேணாமா? காலைல ஒன்பது மணிக்குத்தான் வாரேன். வரும்போதே ஆச்சிக்கு இட்டலியோ வேற பலகாரமோ கொண்டாந்திருவேன்''
""ஐயாயிரம் சம்பளம் தாராகள்ல... மேக்கொண்டும் தரச்சொல்றேன், நீ இருந்து பாத்துக்கடியாத்தா. புண்ணியமாய்ப் போகும்'' .
""நீ வேற ஆள் புடிச்சுவிடுக்கா. அதுவரைக்கும்தான் இருப்பேன்'' கறாராகச் சொன்னாள் மங்கை.
வாசல் கதவு உடைப்பட்டது. 
""ஆத்தா.. யாரது இருங்க வாரேன்'' என்று சத்தம்போட்டபடி கதவைத் திறக்கச் சென்றாள் மங்கை. ஆச்சியின் பேத்தி வந்திருந்தாள். ரொட்டி, மிட்டாய்களும் ஆர்லிக்ஸ் பாட்டிலும் பழங்களும் கொண்டுவந்திருந்தாள். சூழ்நிலையில் பாசம் ததும்பிக் கொண்டிருந்தது. ஆச்சியின் மடியில் பேத்தி படுத்துக் கொள்ள தலையைக் கோதிவிட்டார்கள் ஆச்சி. 
""எதுக்கு கடவுள் வச்சிருக்குண்ணே தெரியலாத்தா. ஐயா போனதுமே போயிருக்கோணும். எம் மக்களெல்லாம் போயிருக்கும்போதே போயிருக்கணும். தப்பிப் பொழைச்சிக் கிடக்கேன் எதுக்கு இருக்கேன்னே தெரியல''
""ஏன் அப்பத்தா அப்பிடி எல்லாம் சொல்றீக. இனிமே அப்படி எல்லாம் பேசாதீக அப்பத்தா . எங்க வீட்டுக்கு வந்து ஒரு வாரமாச்சும் இருந்திட்டுப் போகலாம் வாங்கப்பத்தா'' என அழைத்தாள் பேத்தி.
""உங்க வீட்டுக்கு எல்லாம் வந்தா ஒதவியா இருக்கோணும். நீயே புள்ளகுட்டிக்காரி. ஒவகாரம் இல்லாம ஒபத்திரமாய் போயிரும். ஒரு வேலையும் பார்க்க முடியல. அதான் வாரதில்லை'' என்றார் வாடாமாலை ஆச்சி.
""ஆமா நம்மளாலே பார்க்கமுடியல. இவுகதான் வேலை பார்க்கப் போறாகளாக்கும்'' நொடித்தபடி சென்றாள் மங்கை.
""அடி மங்க... ஆச்சிக்கு எடுத்துக் கட்டிவச்சதக் கொண்டாந்து குடு'' என்று வாடாமாலை ஆச்சி சொல்லவும் மங்கை ஒரு கட்டைப்பையை முகப்பறையிலிருந்து எடுத்து வந்து வைத்தாள். அதில் துணிக்கடை மஞ்சள் பைகளில் கட்டிவைத்த கத்தரிவத்தல், அவரை வத்தல், மாவத்தல், தேன்குழல், இடியாப்ப மாவு, புட்டுமாவு, கொழுக்கட்டை மாவு எல்லாம் இருந்தன. 
""ஆத்தா உப்புக்கண்டம் காயோணும். உங்க பிளாட்டுல வெய்யில் வாராதுல்ல. அதுனால நல்லா காய வச்சு வைக்கிறோம். அடுத்த தவணை வரும்போது கொண்டு போகலாம்'' என்றார் ஆச்சி. 
""அதுக்கென்ன அப்பத்தா இருக்கட்டும். ஏன் இவ்வளவு செய்றீக. உங்களுக்குச் செரமம்'' என்றாள் பேத்தி.
ஆச்சியின் பேத்திக்கு காப்பியைக் கலந்து கொண்டுவந்து வைத்தாள் மங்கை. 
""இந்தக் குப்பையைக் கொட்டிட்டுக் கடைக்குப் போயிட்டு வரேன். நீங்க இருங்க அதுவரைக்கும்'' என்று சொல்லியபடி வெளியே சென்றாள் மங்கை. 
""இன்னொரு பங்குல இருந்த வெள்ளையன் ஐயாவும் வள்ளி ஆயாவும் எங்க அப்பத்தா''
""அவுக மகன் பஸ் ஸ்டாண்டுக்கிட்ட பிளாட்டு வாங்கிட்டான்னு அங்கே போயிட்டாக. மாசத்துல ஒருக்கா அரைக்கா வருவாக''
ஆளரவம் இல்லாத அவ்வளவு பெரிய வீட்டில் தனியாக அப்பத்தாவுடன் அமர்ந்திருந்தபோது அவளுக்கே ஒரு மாதிரியாக இருந்தது. பட்டாலையில் பாட்டையா காலக் கடிகாரம் மூன்று மணி அடித்தது. மாட்டுத்தலை, மான்கொம்பு, புலித்தலை என பட்டாலை முழுக்க நிரம்பி இருந்தவை அவள் சிறுவயதில் அவளை வெகுவாகப் பயமுறுத்தியவை. ஒண்ணுக்குப் போக நடுராத்திரியில் விழிப்பு வந்தால் நிமிர்ந்து பார்க்கவே மாட்டாள். பாட்டையா கட்டிய வீட்டைப் புதையல் போலக் காவல் காக்கும்
அப்பத்தா. 
"" அப்பத்தா எங்களால எல்லாம் வந்து இருந்து பார்த்துக்க முடியல. ஆத்தாவுக்கும் வயசாயிருச்சு. பார்க்க முடியல. அண்ணனும் அண்ணமிண்டியும் கூட வரமுடியிறதில்ல... பேரன் பேத்தியைப் பார்க்க வெளிநாடு போயிருக்காக. வர ஆறுமாதம் ஆகும்''.
""ஆள் கிடைச்சது தேவலை. இந்தக்காலத்துல நம்பிக்கையான ஆள் கிடைக்கிறது குதிரைக் கொம்பா இருக்கு. அனுசரிச்சு வைச்சுக்குங்க. என்ன பண்றது?''
""அனுசரிச்சுத்தான் வைச்சிருக்கேன். போயிருவாளோன்னு பயமா இருக்கு. யார் பார்த்துக்குவா. அவுகவுகளுக்கு அவுக அவுக அலுவல். எல்லாருக்கும் வயசாகுதுன்ன.''
"" என் ஆம்பிள்ளையான் வேற வெளிநாட்டுல இருக்காக. நானும் போக வர இருக்கேன். புள்ளைக படிப்பு முடிஞ்சு காலேஜுல சேர்ந்தா ஹாஸ்டல்ல விட்டுட்டுப் போயிடுவேன். அதுவரைக்கும் நான் அவுகளுக்காகவும் அவுக எனக்காகவும் காத்துக்கிட்டுத்தான் இருக்கோம்''
""நீங்கள்லாம் வாழ்வுக்காகக் காத்திருக்கீக.. நான் சாவுக்காகக் காத்திருக்கேன்'' கரகரவெனக் கண்ணீர் வழிந்தது அப்பத்தாளின் சுருங்கிய கன்னங்களில். 
""அப்பிடிச் சொல்லாதீக அப்பத்தா'' பதறினாள் பேத்தி. ""நீங்க இருக்கதுதான் எங்களுக்குத் தெய்வபலம்''.
அப்பத்தாவுக்கும் பேத்திக்கும் நடுவில் திரை விழுந்தது போலிருந்தது. பேத்தி விழுந்து கும்பிட்டுச் சொல்லிக் கொண்டதும் விபூதி பூசிவிட்டுப் படுத்துக் கொண்டார் வாடாமலை ஆச்சி. 

மங்கை கடையிலிருந்து பொருட்களை வாங்கிக் கொண்டு திரும்பி வந்திருந்தாள். பேத்தியும் மங்கையும் கட்டுத்துறையில் குசுகுசுவெனப் பேசிக்கொண்டார்கள். எல்லாம் ஆச்சி காதில் விழுந்துகொண்டுதான் இருந்தது. 
""மருந்தெல்லாம் நான்தான் வாங்கியாறேன். கைகால் பிடிச்சி விடுறேன், எண்ணெய் தேச்சுக் குளிப்பாட்டி விடுறேன்''
""அன்னைக்கு ஒரு நாள் நான் வெளிய போயிட்டு வர நேரமாயிருச்சு. பகல் நேரந்தான். அதுக்குள்ளே என்னயக் காணம்னு கண்ணீர் விட்டு அழுதுக்கினு இருக்காக'' 
"வளவு, பட்டாலை, பத்தி, வளவு, முகப்பு, இரண்டாம் கட்டு, மூன்றாம் கட்டு என்றிருக்கும் வீட்டில் தனியாக இருந்தால், முதுமையினால் அமயம் சமயத்துக்குக்கூட எழுந்து பூட்டையும் கேட்டையும் திறக்கமுடியாவிட்டால் இருளடித்தது போல் பயமாகத்தானே இருக்கும்.' நினைத்துக்கொண்டாள் பேத்தி.
""எல்லாம் சரிதான் அக்கா. அவுக பெரியவுக. எது சொன்னாலும் குத்தங்குறையா எடுத்துக்காத. முன்னாடி கருப்பாயி அக்கா இருந்துச்சு. அது போன பின்னாடி அப்பத்தாவுக்குத் தொணை இல்லை. நீதான் உங்கப்பத்தா மாதிரிப் பார்த்துக்கோணும். எங்களால எல்லாம் வந்து இருந்து பார்த்துக்க எசையல'' அம்பது ரூபாய் நோட்டையும் இரண்டு பழைய சீலைகளையும் கொடுத்துவிட்டு, ""ராத்திரிக்குத் தொணைக்குப் படுக்க வர்ற அம்சக்கா தெனம் ஒழுங்கா டயத்துக்கு வருதுல்ல?'' " என்று கேட்டு அதுக்கும் கொடுக்கச் சொல்லி ஐம்பது ரூபாய் கொடுத்துச் சென்றாள்.
ஆச்சி எப்பவுமே யார் எது வாங்கியாந்தாலும் மங்கைக்கு ஒரு பங்கு குடுப்பாக. அன்னைக்கும் பேத்தி வாங்கி வந்த பழம், பிஸ்கட்டுக் கட்டில் ஒன்றை அவளுக்காக எடுத்து வைத்தார்கள். புள்ளைகுட்டிக்காரி. சாப்பிடட்டும்.

கண்மூடிப் படுத்திருந்த வாடாமாலை ஆச்சியின் கண்ணுக்குள் அவுக அப்பச்சி முத்துக்கருப்பன் செட்டியார் வந்து போனார்கள். ஆஸ்ட்டின் காரில் ஆச்சி சின்னப் பெண்ணாக அமர்ந்திருக்க அந்தக் காரை ஓட்டிப் போகும் அப்பச்சியின் பக்கத்தில் பெருமிதமாக அமர்ந்திருக்கும் புகைப்படம் இன்றும் மதகுபட்டியில் அவர்கள் ஆத்தா வீட்டில் இருக்கிறது. அப்பத்தாவின் செல்லக்குட்டி என்பதால் காலையில் எழுந்ததும் அவளுக்கு மட்டும் கொட்டானில் தேன்குழல் கிடைக்கும். 
துள்ளி விளையாடும் சின்னப் பிள்ளை முகம் மறந்து வெள்ளி விளையாடும் மலாயா சீமைக்குச் செந்திலாண்டவனைத் துணையாகக் கொண்டு விக்கச் சென்ற அப்பச்சியின் முகம் தண்ணிமலையானின் சாயலில் நிழலாடியது. கொண்டுவிக்கச் சென்றவர்கள் பெருக்கிய பணம் மட்டும் வந்தது. நான்காண்டுகள் கழித்து அவர்கள் வந்த கப்பல் கடலில் மூழ்கிவிட இறைவனடி சேர்ந்த விவரம் மட்டுமே வந்தது. 
அப்பத்தாவுக்கும் அப்பச்சிக்கும் பிரியமான வாடாமலர் மங்கைக்கு அப்போது பன்னிரண்டு வயது. இன்னும் பருவமெய்தவில்லை. முப்பத்துமூன்று வயதில் தாரத்தை இழந்த, மூன்று குழந்தைகளுக்குத் தகப்பனான சுந்தரேசனுக்குப் பெண்கேட்டு அவர்கள் ஐயா முத்தையா வந்திருந்தார்கள். அப்பத்தாவுக்கும் ஆத்தாவுக்கும் மூத்த மகளை ரெண்டாந்தாரமாகக் கட்டுவதா என்று தயக்கம். சுந்தரேசனோ பெயருக்கேற்றபடி சுந்தரனாக இருந்தார். 
""ஆச்சி வத்துப் பஹார்ல ஒங்க மகன் முத்துக்கருப்பன் செட்டியாரும் இவுக ஐயா முத்தையாவும் ஒரே பொட்டியடியில புழங்குனவுகங்கிறதால ஒங்க பேத்தியைக் கேட்டு வந்திருக்காக. ரொம்பப் பிரிசு புடிக்காதீக. நீங்க கட்டலைன்னாச் சொல்லுங்க. நான் என் பேத்தியைக் கட்டுறேன்'' என பங்காளி வீட்டு சேக்கப்பண்ணன் சொன்னதும் அப்பத்தாவும் ஆத்தாவும் திருமணத்துக்கு ஒப்புக் கொண்டார்கள். 
திருப்பூட்டும்போதே நான்கு வயதிலும் மூன்று வயதிலும் இரண்டு வயதிலும் மூன்று ஆண்குழந்தைகள். ""ஆத்தா'' என்று ஓடி வந்து கட்டிக் கொண்டார்கள். சமையுமுன்னேயே வாடாமலை மூன்று குழந்தைகளுக்குத் தாய் ஆனாள். பிள்ளைகளை ஐயா மேற்பார்வையில், மனைவி வளர்ப்பில் விட்டுவிட்டுக் கொண்டுவிக்கச் சென்றார் சுந்தரேசன். நான்காண்டுகள் ஒரு கணக்கை முடித்துவிட்டுத் திரும்பும்போது அவர் வந்த கப்பலும் மூழ்கியது. அந்தச் சேதி வந்தபோதுதான் பதினாறு வயதில் புஷ்பவதியாகியிருந்தாள் வாடாமலை. 
""பச்சக் குட்டியப் பிடிச்சுக் கொடுத்தேனே'' என்றுஅழுதழுது ஓய்ந்து போன அப்பத்தாவும் "அப்பச்சி இல்லாத புள்ள வாழ்க்கையக் கெடுத்துப்புட்டோமே' என்று வருந்திய ஆத்தாவும் சிவபதவி அடைந்துவிட, மகன் இறப்பால் முன்பும், பேரன் இறப்பால் இப்போதும் மனசால் ஒடிந்த முத்தையா ஐயாவும் வாதம் தாக்கி விழுந்துவிட மூன்று குழந்தைகளுக்கும் தந்தையுமானாள் வாடாமலை. 
ஐயாவையும் பார்த்துக்கொண்டு கணக்கு வழக்குகளையும் சாமர்த்தியமாகச் சரிசெய்து வாங்கி, வீட்டையோ, சொத்தையோ விற்காமல் மூவரையும் வளர்த்து ஆளாக்கப்பட்ட பாடு சொல்லில் அடங்காது. தன் நகைகளையும் கல்யாணத்துக்கு வைத்த பாத்திர பண்டங்களையும் விற்றுதான் படிக்க வைத்தார். மூன்று மகன்களுக்கும் திருமணம் செய்து பேரன் பேத்தியும் எடுத்துவிட்டார். எழுபது எண்பது வயதில் மகன்களும் ஐயாவும் ஒருவர் பின் ஒருவராக இறைவனடி சேர்ந்துவிட ஆடித்தான் போய்விட்டார் வாடாமலை ஆச்சி. 
தினம் காலையில் விபூதி தரித்து ""ஓம் நமசிவாய'' என்று சொல்லும்போதெல்லாம், ""என்னை இன்னும் ஏன்யா வச்சிருக்கே?'' என்பதுதான் அவரது விடை கிடைக்காத கேள்வியாயிருக்கும்.
""ஆச்சி எந்திரிங்க. பலகாரம் கொண்டாந்திருக்கேன். உங்களுக்குப் பிடிச்ச கருப்பட்டிக் குழிப்பணியாரம்."" உலுப்புகிறாள் மங்கை. ஆச்சியிடம் அசைவில்லை. இரண்டு நாட்களாகப் படுக்கையில்தான் எல்லாம். யாரும் தொட்டால் உடம்பு சிலிர்க்கிறது. கூசிச் சுருங்குகிறது. 
தொலைக்காட்சியில் மகாபாரதம் ஓடுகிறது. பீஷ்மர் அம்புப் படுக்கையில் உத்தராயணத்துக்காக உயிரைக் காத்துக் கிடக்கிறார். இங்கே பெண் பீஷ்மரைப் போலாகிக் கிடக்கிறார் வாடாமாலை ஆச்சி. நாடி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அடங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. சுவாசம் நாபியிலிருந்து குறுகுகிறது. ""தொல்லை இரும்பிறவிச் சூழும் தளை நீக்கி'' சிவபுராணம் சொல்கிறார்கள் பேரன் பேத்திகள். மூத்த மருமகள் வந்து "சிவாய நமஹ' சொல்லிப் பால் ஊற்றுகிறார். 
கண் திறந்து பார்த்த வாடாமலை ஆச்சி மருமகளின் கையைப் பிடித்துத் தடவுகிறார். பெட்டகச் சாவியைக் கொடுக்கிறார். தொய்ந்து விழுகிறது கை . ""அப்பத்தா'' கதறி அழுகிறார்கள் பேரன் பேத்திகள். பெரிய வீட்டின் கதவுகள் விசாலமாகத் திறக்கப்படுகின்றன. வாடாமலராக, சூடாமலராக உதிர்ந்து சருகாகிக் கிடக்கிறார் வாடாமலை ஆச்சி. ஊரோடு வந்து கேதம் கேட்டுப் போனது. 
""என்னது இவுகளுக்குப் பொறந்த புள்ளைக, பேரன்பேத்திக இல்லையா இவுகள்லாம்'' பாண்டியக்கா சொன்ன சேதி அதிர்கிறது மங்கைக்குள்.
""சிலர் வாழ்க்கை முழுதுமே தன்னலமற்றதாக இருக்கிறது. மற்றவர்களுக்காக மட்டுமே அவர்கள் பிறந்து வாழ்ந்து செல்கிறார்கள். அதைத் தியாகம் என்றெல்லாம் கருதுவதில்லை அவர்கள். கடமையாக நினைக்கிறார்கள்.'' ஆச்சி பார்க்கும் மகாபாரதம் ஆளில்லாமல் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. பராமரிக்க முடியாமல் வீட்டை இடித்து மேங்கோப்பை விற்று தனித்தனியாக பிளாட்டுக் கட்டிக்கொள்ளப் போகிறார்களாம் பேரன் பேத்திகள். 
ஆச்சி போட்டிருந்த மோதிரத்தையும் சங்கிலியையும் மங்கையின் மகள் கல்யாணத்துக்குக் கொடுக்கும்படி அப்பத்தா சொன்னதாக ஆச்சியின் பேத்தி கொடுக்கிறாள். அதைத் தொட்டு வாங்கியதும் ஆச்சியைத் தொட்டதுபோல் உடல் நடுங்க அழுகை பீறிடுகிறது மங்கைக்குள். கண்ணைத் துடைத்துக் கொள்வதுபோல் ஆச்சி அமர்ந்திருந்த குறிச்சியைத் தொட்டு கண்ணில் ஒற்றிக் கொள்கிறாள் மங்கை. கைகளில் 
இகவாழ்வின் பற்றறுக்க ஆச்சி பூசும் விபூதி வாசம் அடிக்கிறது. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/1/w600X390/kadhir7.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/01/வாடாமலர்-மங்கை-2891584.html
2891583 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Sunday, April 1, 2018 10:05 AM +0530 கண்டது​

(தொண்டி - உப்பூர் சாலையில் உள்ள சம்பை கிராமத்தில் ஒரு வீட்டில் எழுதியிருந்த வாசகம்)

மரக்கலம் ஓட்டிய தமிழன்

முகவை முத்தூஸ், தொண்டி.



(குன்னூர் மவுண்ட் ரோட்டில் கண்ட ஒரு சலூனின் பெயர்)


HAIR EDITOR


ஏ.ஜோபிலோ, கையுண்ணி டவுன், 
நீலகிரி மாவட்டம்.


(புதுக்கோட்டையில் ஒரு மருத்துவரின் பெயர்)

டாக்டர்.சங்கத் தமிழ்

ஆ.ச.மாரியப்பன், திருக்கட்டளை.

 

(திருச்செங்கோட்டிலிருந்து ஈரோடு செல்லும் சாலையில் உள்ள 
ஒரு புரோட்டா கடையின் பெயர்)

வாட்ச்மேன் புரோட்டா

ஏ.எஸ்.யோகானந்தம், 
ஒளவையார் பாளையம், ஈரோடு மாவட்டம்.

 

கேட்டது

(திருவாரூரில் ஓர் உணவகத்தில் இரண்டு சர்வர்கள் பேசியது)

""அந்த ஆளு அரை மணி நேரமா செல்லுல பேசிக்கிட்டே, போட...போட... தின்னுக்கிட்டே இருக்கான்''
""அன் லிமிடெட் கால்ஸýம், அன்லிமிட்டெட் மீல்ஸýம் படுத்துற பாடு''

மு.தனகோபாலன், திருவாரூர்.


(மயிலாடுதுறை அருகே குத்தாலத்தில் சிவன் கோவிலில் இருவர்)

""மாசா மாசம் ஒவ்வொரு கோவிலுக்கும் போயி என்ன பரிகாரம் செய்தாலும் கல்யாணத்துக்கு பொண்ணு கிடைக்கமாட்டேங்குதே''
""உனக்குப் பரிகாரம் மட்டும் போதாது. புரோக்கருக்கு பணமும் கொடுக்கணும். அப்பதான் பொண்ணு கிடைக்கும்''

ச.க.சரவணன், மயிலாடுதுறை.

 

(திருநெல்வேலி பேருந்து நிலையத்தில் நடத்துநரும், பயணியும்)

"" இது பாயிண்ட் டூ பாயிண்ட் பஸ் இடைவெளியில் எங்குமே நிற்காது''
""டயர் வெடிச்சாலும் நிற்காதா?''

க.சரவணகுமார், திருநெல்வேலி.

 

மைக்ரோ கதை


""தொடர்ந்து இருமிகிட்டே இருக்கீங்களே''
""நிறைய சிகரெட் பிடிப்பேன் அதான்''
"" அப்படின்னா சீக்கிரமா உள்ளே போய் டாக்டரைப் பாருங்க''
""அதுக்காகத்தான் காத்துக்கிட்டிருக்கேன். ஏற்கெனவே உள்ள ஒருத்தர் அரை மணி நேரமா இருமிக்கிட்டிருக்கார்''
""அவர் வெளியே வர மாட்டார்''
""ஏன்?''
""அவர்தான் டாக்டர்''

நெ.இராமன், சென்னை-74.

 

எஸ்.எம்.எஸ்.

காதல் என்பது கரண்ட் இல்லாத இரவு 
நேரத்துல வர்ற கொசு மாதிரி.
தூங்கவும் முடியாது.
துரத்தவும் முடியாது.
ஜி.தமிழ்நண்டு, முகில்தகம்.
நிறைகுடம் மட்டுமல்ல,
காலி குடமும் கூட...
தளும்பாது.

சங்கீத சரவணன், மயிலாடுதுறை.


யோசிக்கிறாங்கப்பா!


இயந்திரக் கருவிகள் உள்ள பெரிய ஆலைகள், சுரங்கங்கள், கட்டுமானப் பணிகள் நடைபெறும் இடங்கள் ஆகியவற்றில் எப்போதும் அதிக ஒலி கேட்டுக் கொண்டே இருக்கும். அங்கே வேலை செய்பவர்கள் பலவிதமான உடல் நலக் கேடுகளுக்கு உள்ளாகிறார்கள். ரத்த அழுத்தம், மாரடைப்பு, காதுகேளாமை ஆகிய நோய்கள் அவர்களை அதிகம் தாக்குபவையாக உள்ளன. அமெரிக்க தொழிலாளர் துறை நடத்திய ஆய்வுகளின்படி, 25 சதவீதமான பணியாளர்களின் காதுகளின் கேட்கும் திறன் குறைந்துவிடுகிறதாம். 24 சதவீதம் பணியாளர்கள் ரத்த அழுத்த நோய்க்கும், 28 சதவீதம் பணியாளர்கள் மாரடைப்பு நோய்க்கும் உள்ளாவது கண்டு
பிடிக்கப்பட்டுள்ளது. எனவே அதிக ஒலி கேட்கும் பணிகளில் ஈடுபடும் பணியாளர்கள், அதிக ஒலியைக் கட்டுப்படுத்தும் காது மறைப்பான்களை அணிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று சொல்கிறார்கள்.

என்.ஜே., சென்னை-69.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/1/w600X390/kadhir6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/01/பேல்பூரி-2891583.html
2891582 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வாங்க தெரிஞ்சிப்போம் - கே. பிரபாவதி, கன்னியாகுமரி. Sunday, April 1, 2018 08:55 AM +0530
  • ஹாலிவுட்டில் தயாரிக்கப்படும் "கௌபாய்' திரைப்படங்கள் அமெரிக்காவில்தான் தயாராகிறது என ரசிகர்கள் கருதுகிறார்கள். உண்மை நிலை அதுவல்ல! பெரும்பாலான கௌபாய் திரைப்படங்கள் ஸ்பெயினில்தான் தயாரிக்கப்படுகின்றன.
  •  

    • பெட்ரோலியத்தை 330 சென்டிகிரேடுக்கு மேல் உஷ்ணப்படுத்தும்போது; பாரபின் மெழுகு கிடைக்கிறது. இது மெழுகுவர்த்தி செய்யப் பயன்படுகிறது.

    -------------------------

    • உங்கள் குழந்தை பசும்பால் மட்டுமே சாப்பிடுகிறதா? நீங்கள் குழந்தையுடன் வெளியூர் போகும் இடத்தில் எருமைப்பால் மட்டுமே கிடைக்கிறதென்றால். எருமைப் பாலில் ஒரு பூண்டை நசுக்கி போட்டு விடுங்கள், போதும். குழந்தைக்கு விரைவில் ஜீரணம் ஆகிவிடும். 

    - அனிதா ராமச்சந்திரன், பெங்களூரு.

    ]]>
    http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/01/வாங்க-தெரிஞ்சிப்போம்-2891582.html
    2891581 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் தமிழின் சிறப்பு!  - நெ. இராமன், சென்னை.  DIN Sunday, April 1, 2018 08:52 AM +0530 43 மொழிகளுக்குத் தாயாக உள்ள தன்மை தமிழுக்கு மட்டுமே உண்டு. "செனகல்' மொழிச் சொற்களில் 21 சதவீதம் தமிழ்ச் சொற்களே இருக்கின்றன.

    ]]>
    http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/01/தமிழின்-சிறப்பு-2891581.html
    2891579 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் தேசிய பானம் DIN DIN Sunday, April 1, 2018 08:51 AM +0530 ஏ.கே. செட்டியாரிடம் நகைச்சுவையாக ஒருமுறை சுபாஷ் சந்திரபோஸ் கூறியது. ""உங்கள் தமிழ்நாட்டு "மிளகு ரசம்' அற்புதம். இந்தியாவுக்கு சுதந்திரம் கிடைத்ததும் தமிழ்நாட்டு ரசத்தைத்தான் தேசிய பானமாக அறிவிக்கப் போகிறேன்'' என்றாராம்.

    ]]>
    http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/1/w600X390/kadhir5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/01/தேசிய-பானம்-2891579.html
    2891578 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் - ஜி.அசோக் DIN Sunday, April 1, 2018 08:48 AM +0530 ஆடுகளம்', "ஆரம்பம்', "காஞ்சனா 3' படங்களுக்குப் பின் தமிழில் டாப்ஸிக்கு சொல்லி கொள்ளும் அளவுக்கு படங்கள் இல்லை. வந்து சேர்ந்த கதைகளும் பிடிக்காத காரணத்தால், முழுக்க முழுக்க தெலுங்கு சினிமாவில் கவனம் செலுத்தத் தொடங்கினார். அங்கு கிடைத்த ஒரிரு ஹிட் படங்கள் அவரை பாலிவுட்டுக்கும் கொண்டு சேர்த்தது. தற்போது ஹிந்தி, தெலுங்கு சினிமாக்களில் மட்டுமே கவனம் செலுத்தி வரும் டாப்ஸி, அபிஷேக் பச்சன், விக்கி கவுஷல் நடிப்பில் உருவாகி வரும் "மன்மர்ஷியான்' படத்தில் நடிக்கிறார். இதையடுத்து ஹிந்தியில் ஹாக்கி விளையாட்டு வீரராக ஒரு படத்தில் ஒப்பந்தமாகியுள்ளார். இதற்கிடையே தெலுங்கில் ஆதியுடன் இணைந்து நடிக்கும் படத்தின் படப்பிடிப்பு வேலைகளும் தொடங்கியுள்ளன. 

    டாப்ஸி சொல்கிறார்: ""தமிழ், தெலுங்கு, ஹிந்தி மூன்று மொழி திரையுலகமும் எனக்குப் பிடித்த இடங்கள். தமிழில் தற்போது படங்கள் இல்லை என்பதை ஒப்புக் கொள்கிறேன். ஆனால் தமிழ் சினிமா எனக்கு மிகவும் பிடித்த இடம். "ஆடுகளம்' மாதிரியான கதைக் களம் அமைந்தால், யோசிக்காமல் சென்னைக்கு வந்து விடுவேன். நிறைய இயக்குநர்கள் கதை சொல்ல வருகிறார்கள். அவர்களுக்கான நேரம் ஒதுக்க முடியாத நிலையில் உள்ளேன். விரைவில் அவர்களைச் சந்தித்து கதை கேட்பேன். ஹிந்தியில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த படங்கள் கிடைத்துள்ளன. ஹாக்கி வீரராக நடிக்கும் படம் திருப்பு முனையாக அமையும். தமிழில் நடிப்பது பற்றி விரைவில் அறிவிப்பு இருக்கும். எனக்கு எப்போதும் பிடித்த இடம் தமிழ் சினிமாதான்'' என்றார் டாப்ஸி.

    கமல்ஹாசன் இயக்கி நடித்துள்ள படம் " விஸ்வரூபம் 2'. இந்தப் படம் தற்போது வெளியீட்டுக்குத் தயாராகி வருகிறது. படத்துக்கு தணிக்கை வாரிய அதிகாரிகள் "யு/ஏ' சான்றிதழ் கொடுத்துள்ளனர். இதையடுத்து வெளியீட்டுக்கான பணிகளில் தீவிரம் காட்டி வருகிறார் கமல். அரசியல் பிரவேசத்தின் காரணமாக சினிமாவை விட்டு விலகுவதாக அறிவித்த நிலையில், ஒப்புக் கொண்ட படங்களை முடித்து தர வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கிறார். "சபாஷ் நாயுடு' படத்தின் படப்பிடிப்பு பணிகள் மீதமுள்ள நிலையில், அதை தொடங்குவது குறித்தும் ஆலோசித்து வருகிறார். இதனிடையே ஷங்கர் இயக்கத்தில் நடிக்க ஒப்புக் கொண்ட "இந்தியன் 2' படத்தையும் முடித்துத் தர வேண்டியுள்ளது. இந்த இரு படங்களுக்கான திட்டமிடல்களில் தீவிரம் காட்டி வருகிறார். மே மாதத்தில் இந்தப் படத்தின் படப்பிடிப்பு தொடங்கும் என தகவல் வெளியாகியுள்ளது. இத்துடன், "பிக் பாஸ்' சீஸன் 2-வையும் அவர் தொகுத்து வழங்கப் போவதாக தெரிய வந்துள்ளது. ஜூன் 22- ஆம் தேதி "பிக் பாஸ்' சீஸன் 2 தொடங்கப் போவதாகத் தெரிகிறது. 100 நாட்கள் நடைபெறும் இந்த நிகழ்ச்சிக்குப் பிறகே "இந்தியன் 2' படத்தில் நடிக்கத் திட்டமிட்டுள்ளதாகவும் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. 

    விசுவாசம்' படப்பிடிப்பில் பங்கேற்க இருந்த அஜித், திடீர் திரையுலக வேலைநிறுத்தம் காரணமாக அவர் தனது கவனத்தை சிறுவகை விமானங்களை இயக்கும் ஏரோமாடலிங்கில் திருப்பியுள்ளார். ஏற்கெனவே இதில் ஆர்வம் கொண்ட அஜித், சமீபத்தில் திடீரென எம்ஐடிக்கு (மெட்ராஸ் இன்ஸ்டிடியூட் ஆப் டெக்னாலஜி) சென்றுள்ளார். அங்குள்ள அத்துறைக்குச் சென்ற அவர் அதில் தனக்குள்ள சந்தேகங்களைத் தீர்த்துக் கொண்டிருக்கிறார். அப்போது இத்துறையைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் அஜீத்தை சந்திக்க காத்திருந்தனர். தனது பணியை முடித்துக் கொண்டு நள்ளிரவில் அங்கிருந்து அஜீத் புறப்பட இருந்தபோதுதான் மாணவர்கள் அவரைச் சந்தித்துள்ளனர். அவர்களுடன் சுமார் 10 நிமிடங்கள் பேசிக் கொண்டிருந்த அஜித், புகைப்படமும் எடுத்துக் கொண்டார். மெக்கானிக்காக இருந்து திரையுலகுக்கு வந்தவர் அஜித். பைக் மற்றும் கார் தொடர்பான அத்தனை விஷயங்களும் அவருக்கு அத்துப்படி. பைக், கார் மட்டுமின்றி, தற்போது விமானம் பற்றியும் தெரிந்து கொள்ளும் ஆர்வம் அஜித்துக்கு ஏற்பட்டுள்ளது. "குவாட்காப்டர்' பற்றித் தெரிந்து கொள்வதற்காக, குரோம்பேட்டையில் உள்ள மெட்ராஸ் இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் 
    டெக்னாலஜி கல்லூரிக்கு சென்று வந்துள்ளார். 

    அனுஷ்காவுக்கு 36 வயது ஆன போதிலும், பட வாய்ப்புகள் குறைந்தபாடில்லை. தெலுங்கில் மட்டுமே 6 படங்களைக் கையில் வைத்துள்ளார். பிரபாஸýடன் காதல் சர்ச்சையிலும் அடிக்கடி சிக்கி வருகிறார். திருமணம் பற்றி கேட்டால் அதுபற்றி நேரம்வரும்போது சொல்கிறேன். ஆனால் பிரபாஸýடன் காதல் இல்லை என மறுத்து வருகிறார் அனுஷ்கா. அவருக்கு வயது ஏறிக்கொண்டே போகும் நிலையில் அனுஷ்கா குடும்பத்தினர் அவரது திருமணத்தை எண்ணி கவலையில் ஆழ்ந்துள்ளனர். அவருக்காக பல மாப்பிள்ளைகளைப் பார்த்தனர். யாரையும் அனுஷ்கா தேர்வு செய்யவில்லை. "பாகுபலி' படத்தையடுத்து "பாகமதி' படத்தில் நடித்த அனுஷ்கா புதிய படங்கள் எதுவும் ஒப்புக் கொள்ளாமல் இருந்தார். திருமணம் செய்துகொள்ளும் எண்ணத்தில் இருப்பதால்தான் அவர் புதிய படம் எதையும் ஒப்புக்கொள்ளவில்லை என்று கூறப்பட்டது. ஆனால் மீண்டும் தனது குடும்பத்தினருக்கு அதிர்ச்சி தரும் வகையில் புதிய படத்தில் நடிக்க ஒப்புக்கொண்டிருக்கிறார். பிரபல இயக்குநர் கௌதம் மேனன் இயக்கும் புதியபடத்தில் நடிக்க சம்மதம் தெரிவித்துள்ளார். தமிழ், தெலுங்கு இருமொழிகளில் உருவாகவிருப்பதால் இப்படம் முடிய இந்த ஆண்டு இறுதி ஆகிவிடும். எனவே இந்த ஆண்டும் அனுஷ்கா திருமணம் செய்துகொள்ளும் எண்ணத்தில் இல்லை என்று அவருக்கு நெருக்கமானவர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். 

    ]]>
    http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/1/w600X390/kadhir4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/01/திரைக்-கதிர்-2891578.html
    2891577 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: சளி நீங்க... கை வைத்தியம்! பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன் DIN Sunday, April 1, 2018 08:47 AM +0530 வெயில்காலம் வந்துவிட்டாலே மார்பில் உள்ள சளி உருகி செருமிச் செருமி இருமல் தொடங்கி விடுகிறது. இதைச் சட்டென்று போக்க ஆயுர்வேத மருந்துகள் அல்லது ஏதேனும் கை வைத்தியம் பயன்படுமா?

    ங.தனஞ்செழியன், ஏரிக்கரை.

    இதற்கு சிறந்த கை வைத்திய முறையாக கோதுமை மாவை தண்ணீர் விட்டுப் பிசைந்து ரொட்டி தட்டி, அந்த ரொட்டியை தோசைக்கல்லிலிட்டு அடுப்பில் சுக்கா ரொட்டியாக வாட்டவும். ஒருபக்கம் வாட்டப்பட்டவுடன் கல்லுடன் இறக்கி, வாட்டப்படாத பக்கத்தில் சிற்றாமணக்கு எண்ணெய்யைத் தடவி அந்தப் பக்கத்தை மார்பில் படும்படி பொறுக்குமளவு சூட்டில் வைத்துக் கட்ட வேண்டும். மார்பில் கட்டிய கபம் இளகி பெரியவர்களானால் எளிதில் காறி உமிழ்ந்து வெளிக் கொணரலாம். சிறிய குழந்தையானால் செருமிச் செருமி வயிற்றினுள் சென்றுவிடும். இது நல்ல சுகமளிக்கும் ஒரு கை வைத்தியமுறையாகும். கை, கால் மூட்டுகளிலும் மற்ற இடங்களிலும் நீர்கோர்த்தும் வீக்கமும் வலியும் கண்டு நீட்டி மடக்க முடியாதிருக்கும் நிலைகளில் இந்த கோதுமைப் பட்டி மிகவும் நல்ல குணம் தருகிறது. இரண்டு மூன்று மணி நேரத்திற்கு ஒருமுறை இதனை மாற்றிப் புதிதாகக் கட்ட கடும் வலி கூடக் குறைகிறது. சிற்றாமணக்கு எண்ணெய்யுடன் சிறிது வேப்பெண்ணெய்யையும் சேர்த்துக் கொள்ளலாம்.

    வேப்பெண்ணெய்யைப் பற்றிப் பேசும்பொழுது வேறொரு விஷயமும் ஞாபகம் வருகிறது. கிராமங்களில் வேப்பெண்ணெய்யைச் சூடாக்கி மார்பு, கழுத்து, மென்னிப் பகுதிகளில் தடவி சிறிதுநேரம் ஊறிய பிறகு கொள்ளுப் பொடியைச் சூடாக்கி ஒத்தடம் கொடுப்பார்கள். குழந்தைகளாகட்டும், பெரியவர்களாகட்டும் இதன் மூலம் மார்பில் உள்ள சளி இளகி வெளியே வந்துவிடுவதையும், பார்த்திருக்கிறோம். இவற்றை நீங்கள் வீட்டிலேயே செய்துகொள்ளக்கூடிய எளிய சிகிச்சைமுறைகளாகும்.

    வசந்த பருவகாலம் முடிந்து கடும்கோடை தொடங்கும் காலங்களில் சூடான சூரியனுடைய கதிர்கள் மனிதர்களுடைய மார்புப் பகுதியில் படும்பொழுது சளியானது உருகி இளக்கப்பட்டு பசித்தீயில் விழுந்து அணைத்துவிடக் கூடிய அபாயம் இருப்பதாலும் பலவகையான நோய்களை அது உருவாக்கக் கூடிய சூழ்நிலை இருப்பதாலும் கபத்தை உடனடியாக வெளியேற்ற வாந்தி செய்விப்பதை நம் முன்னோர்கள் கையாண்டு வந்தனர். அதற்கு சூடான தண்ணீரில் இந்துப்பைக் கரைத்து நிறையக் குடிப்பதால் வாந்தியாகக் கூடும். அதன் மூலம் கீழ்நோக்கிச் செல்லக் கூடிய கனமான சளியானது வாய்வழியாக வெளியேறிவிடுகிறது. 

    மூக்கினுள் விடப்படும் அனுதைலம் எனும் நஸ்யப்ரயோகத்தாலும், தேகபயிற்சியாலும் தலை மற்றும் மார்புப்பகுதியைச் சார்ந்த கபத்தை நம்மால் வெளியேற்றவும், வற்றிவிடச் செய்யவும் முடியும். பூச்சு தேத்தல் அதாவது மார்புப்பகுதியில் கட்டி சூடம், துளசி, வெற்றிலைச்சாறு, ஏலக்காய் ஆகியவற்றை அரைத்து மார்புப்பகுதியில் பூசி வைத்தல் மூலம் சளியைக் கரைக்கலாம். விராளிமஞ்சள் மீது கடுகு எண்ணெய்யைப் பூசி நெருப்பில் வாட்டி அந்தப் புகையை மூக்கினுள் விடுவதால் சளியினால் ஏற்படும் மண்டைக்குத்து வலி, நீர்க்கோர்வை, ஜலதோஷம் ஆகியவை குறையும். சூடான தண்ணீரை அடிக்கடி வாயினுள் விட்டுக் கொப்பளிப்பதால் கபதோஷத்தினுடைய இருப்பிடமாகிய வாய்ப்பகுதியில் ஏற்படும் கொழகொழப்பு, ருசியின்மை, தொண்டைக் கமறல், நாக்கில் அழுக்கு படிதல் போன்றவை நீங்கிவிடுகின்றன. 

    பழைய யவை எனப்படும் வார்கோதுமை, கோதுமை, தேன், சூலத்தில் குத்தி பக்குவம் செய்யப்பட்ட முயல், ஆட்டுமாமிசம், கோழி மாமிசம் போன்றவை சாப்பிட உகந்தவை. மயக்கத்தை ஏற்படுத்தாத மதுபானங்களைப் போன்று தயாரிக்கக் கூடிய கனகாஸவம், தசமூலாரிஷ்டம், வாஸôரிஷ்டம், நிம்பாம்ருதாஸவம் போன்ற மருந்துகள் காலை, இரவு உணவிற்குப் பிறகு சாப்பிட உகந்தவை. மாம்பழச் சாறு பருகுவதற்கு மிகவும் சிறந்தது. சுக்கு நீர், சந்தனம், வேங்கை ஆகியவற்றைக் கொண்டு தயாரிக்கக் கூடிய குடிநீர், தேன் கலந்த தண்ணீர், வெட்டிவேர் தண்ணீர் போன்றவற்றில் ஒன்றைப் பருகலாம். 

    ஆயுர்வேத மருந்துகளில் வ்யாக்ரியாதி கஷாயம், தசமூலகடுத்ரயாதி கஷாயம், இந்துகாந்தம் கஷாயம், பலாஜீரகாதி கஷாயம், நயோபாயம் கஷாயம், அக்னிகுமார ரஸம், வ்யோஷாதி வடகம், ஹரித்ரா கண்டம், ஆஷால்யாதி குடிகா, த்ரிபுவனகீர்த்தி ரஸம், புக்தம்ஜரீ குடிகா போன்ற தரமான மருந்துகள் ஆயுர்வேத மருத்துவரின் ஆலோசனைப்படி வெந்நீருடனோ தேனுடனோ கஷாயத்துடனோ சேர்த்துச் சாப்பிடக் கூடிய மருந்துகள். 

    குளிர்ந்த நீரில் குளிப்பது, ஐஸ் க்ரீம் சாப்பிடுவது, குளிரூட்டப்பட்ட அறையில் படுப்பது, தும்பையும் தூசியும் நிறைந்த அறையில் அமர்ந்திருப்பது, பழைய புத்தகங்கள் நிறைந்த அறையில் சென்று புத்தகங்களை எடுத்துப் பார்ப்பது, தூசியும், புகையும் நிறைந்த சாலைகளில் மூக்கை மூடாதபடி பயணம் செய்வது, உணவில் அதிக அளவில் இனிப்பும், புளிப்பும், உப்பும் சேர்த்துச் சாப்பிடுவது, கடல்வாழ் பிராணிகளாகிய மீன், நண்டு போன்றவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும். 

    (தொடரும்)

    ]]>
    http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/1/w600X390/kadhir3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/apr/01/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-சளி-நீங்க-கை-வைத்தியம்-2891577.html
    2891576 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் கனவுக் கன்னி மால்கம் DIN Sunday, April 1, 2018 08:43 AM +0530 'கனவுக்கன்னி' என்ற வார்த்தை எப்போது தமிழில் அறிமுகமாகியிருக்கும்? நிச்சயம் அது தனித் தமிழ் வார்த்தை கிடையாது.
    எல்லோருக்குமே தான் நேசிக்கும் நடிகைகள் கனவில் வந்து விடுகிறார்களா என்ன? எனக்குத் தெரியாது. ஆனால் ஒரு நாள் நடிகை கஜோல் என்னுடைய கனவில் வந்து ஆச்சரியம் தந்தார். 
    கஜோலை எனக்கு அவ்வளவு பிடிக்கும். இப்போது அவர் கொஞ்சம் குண்டாகி விட்டார்.
    என் கனவில் ரொம்பவே ஒல்லியாக, கௌபாய் உடை அணிந்து, தற்காப்பு வித்தைகளை எனக்கு செய்து காட்டினார். கௌபாய் உடை என்றாலும் அந்தத் தொப்பியை அவர் அணிந்திருக்கவில்லை.
    கராத்தே ஸ்டெப்சுகளை செய்து காட்டி விட்டு, என்னைத் தாக்க வரும் போது, நான் திருப்பித் தாக்குவது போல பாவனை செய்தால், காதலனைப் பார்த்து வெட்கப்பட்டு ஓடும் நங்கையைப் போல ஓடினார். அவரது வீரம், வெட்கமாக மாறி விடும்.
    இப்படி நான்கைந்து முறை என்னைத் தாக்க வந்து, வெட்கமுற்றார் கஜோல்.
    இதுதான் அந்தக் கனவு. 
    "கனவுக்கன்னி' என்ற வார்த்தைக்கு பொருத்தமான கனவுதான் இது. இருந்தாலும் என்னுடைய நிஜ வாழ்க்கையில் நடிகை கஜோல் பெரும் புயலைக் கிளப்பி, என் இல்லற வாழ்க்கையின் வில்லியாக மாறியிருந்தார். 
    மருத்துவம்தான் தொழில் என்றாலும் இசை மீது எனக்கு கொள்ளைப் பிரியம். அதுவும் இசைப் புயல் ரஹ்மானின் பாடல்கள் என்றால், சாப்பாடு கூட என் வயிறு கேட்காது. 
    ரஹ்மானின் இந்திப் பாடல்களைக் கூட பொருள் புரியாவிட்டாலும், அனாயசமாக மந்திரத்தைப் போல உச்சாடனம் செய்வேன். ஆனால் சினிமா பார்ப்பதில் அவ்வளவு ஈடுபாடு கிடையாது. 
    கல்லூரி நாட்களின் போது வெளியான, "மின்சாரக் கனவு' திரைப்படத்தின் பாடல்கள் என்னை ஒரு மந்திர சக்தி போல மயக்கி வைத்திருந்தது. உச்சாடனம்... உச்சாடனம்... எப்போதுமே, வெண்ணிலவே... வெண்ணிலவே... பாடல் வரிகளே! 
    இசை உலகில் இதுவரை வந்த பாடல்களில் அதுதான் சிறந்த பாடல். அது மட்டுமே சிறந்த பாடல். இனி அந்தப் பாட்டின் இசைக் கோவையைப் போல யாரும் மீட்ட முடியாது என்ற அளவுக்கு புளகாங்கிதம் அடைந்து மனதில் தீர்மானம் இயற்றி இருந்தேன். 
    ஒருமுறை, தொலைக்காட்சியில் அந்தப் பாடலைப் பார்க்கும் பேறு பெற்றேன். 
    என் ரசனை உணர்வே, அன்று தலைகீழாக மாறியது என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். 
    பாவாடை, தாவணி, கொஞ்சம் கறுப்பு மேனி - இதுதான் "அழகு' என்று கணித்து வைத்திருந்த என் இளமைப் பருவ ஆராய்ச்சி முடிவுகளை, சுக்கு நூறாக உடைத்து நொறுக்கினார் கஜோல். 
    அந்தப் பாடலைப் பார்க்கப் பார்க்க, கஜோலின் நடனத்தை ரசிக்க ரசிக்க, உலகமே என் கால்களுக்கு கீழே நழுவிச் செல்வதைப் போல உணர்ந்தேன். 
    அழகியலைப் பற்றிய புரிதலில் பெரிய மாற்றம் என் உள்ளத்தில் ஏற்பட்டது. வட இந்தியப் பெண்களே கொள்ளை அழகிகள் எனப் பிதற்றித் திரிந்தேன். 
    வட இந்தியப் பெண்களின் அழகு மயக்கம், பாட்டியின் முயற்சியால் தெளிந்தது. 
    ""மதி, உன் அத்தை மகளை உனக்கு பேசி முடிக்கலாமா?'' ஒரு நாள் பாட்டி கேட்டாள். 
    நான் திடுக்கிட்டேன். எந்த அத்தை, எந்த மகள்? 
    அத்தைகளுக்கும் முறைப் பெண்களுக்கும் எனக்கு பஞ்சமில்லை. 
    என் வலது கன்னத்தில் இருக்கும் மச்சங்களெல்லாம், சிறு வயதில் அத்தை மகள்கள் கொடுத்த முத்தங்கள்தான் என்று கிளுகிளுப்பாக சொல்லித் திரிந்த காலம் ஒன்று உண்டு. 
    அவ்வளவு கன்னத்து மச்சங்களும், அத்தை மகள்களும் இருந்தாலும்,
    இப்போது கஜோல் மட்டுமே என் நினைவில்... 

    ஒரு வழியாக வளர்மதி என் வாழ்க்கைத் துணையாகினாள். அவள் கஜோல் அளவுக்கு இல்லையென்றாலும், கஜோலின் தங்கை என்று சொல்லிக் கொள்ளுமளவுக்கு அழகிதான். 
    கஜோல் மீதான என் ஈர்ப்பு பற்றி, வளர்மதியிடம் கொஞ்சம் அதிகமாகவே சொல்லியிருப்பாள் போல பாட்டி. முதலிரவு - அதனைத் தொடர்ந்து ஒரு வாரம் வரை அசடாக காட்சியளித்த வளர்மதி, அதன் பின்பு அசல் பெண்ணைப் போல மாறினாள். 
    அந்த மாற்றத்தை லதா அத்தை வீட்டில்தான் பார்த்தேன். 
    விருந்துக்கு சென்றிருந்த போது, அருகில் வந்து அமர்ந்த லதா அத்தையின் மகள் கனிமொழி, ""மாமா, பெர்ஃபெக்ட் மேட்ச்'' என்றாள் மகிழ்ச்சி பொங்க...
    ""என்ன?'' 
    அவளின் பேச்சை விரும்பாதவளாய் கேட்டாள் வளர்மதி.
    ""இல்ல, நீ மாமாவுக்கு சரியான ஜோடின்னு சொன்னேன்''
    வளர்மதியும் கனிமொழியும் ஒரே வயதுதான் என்றாலும், இவளைவிட தான் முந்தி விட்டேன் என்பது போல என்னைப் பார்த்து புருவத்தை உயர்த்தினாள் வளர்மதி.
    ""ஏங்க, இதுக்கு முன்னாடி யாரையாவது லவ் பண்ணி இருக்கீங்களா?''
    கனிமொழி உள்ளே சென்ற நேரம் பார்த்து கேட்டு வைத்தாள். 
    வளர்மதியை அசல் பெண்ணாக உணர்ந்த அந்த தருணத்தில், நானும் என் சேட்டையை ஆரம்பித்தேன்.
    ""ஆமா, கனிமொழி மேல எனக்கு விருப்பம் இருந்திச்சி. ஆனா, இவள லவ் பண்ணல''
    ""அப்ப, யார?'' முறைத்தாள்.
    நான் பயந்து விட்டேன். கனிமொழியிடம் இதைக் கேட்டு விடுவாளோ?
    ""எங்க... எங்களுக்குத்தான் கொடுத்து வைக்கல. நீ அதிர்ஷ்டக்காரிதான்...''
    லதா அத்தை எதார்த்தமாக சொல்லிக் கொண்டு அருகில் வந்தார். அவர் வந்தது எனக்கு சற்று ஆறுதலாக இருந்தது. பேச்சு வேறு திசையில் திரும்பியது. 
    இத்தோடு வளர்மதியின் புலனாய்வு தீவிரமானது. நான் யாரைக் காதலித்தேன் என்பதை அறிந்து கொள்ள எல்லா முயற்சிகளையும் மேற்கொண்டாள். அது எதுவும் எனக்கு தெரியவில்லை. 
    ""மதி, எனக்கு அடையாறு ரெட் பஸ் ஹாஸ்பிடல்ல வேலை கிடைச்சிருக்கு''
    அவள் பெயரைச் சுருக்கி, எல்லோரும் என்னை அழைக்கும் பெயரால், அவளை நான் அழைத்தேன்.
    ""ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்குங்க. ஆனா பயமா இருக்குங்க'' 
    ""பயமா?'' என் முகம் விகாரமானது.
    ""இல்ல, நீங்க நல்லவருதான்... ஆனா, அங்க நிறைய லேடி டாக்டருங்க, நர்ஸýங்க ஒர்க் பண்ணுவாங்க. அதான்...''இழுத்தாள். 
    நான் எதுவும் பதில் சொல்லவில்லை.
    புதிய வேலை. புதுப் புது அனுபவங்களை தினந்தோறும் வளர்மதியிடம் இரவில் பகிர்ந்து கொண்டேன்.
    அதில் ஒரு நாள் பிரியாவைப் பற்றியும் சொன்னேன்.
    என்னுடன் பணிபுரியும் பிரியாவின், மருத்துவ பராக்கிரமங்களை பல முறை வியந்து பாராட்டி இருக்கிறேன்.
    நாளுக்கு நாள் பிரியா புராணம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க, வளர்மதிக்கு சந்தேகம் துளிர்த்தது. 
    பிரியாவை நான் காதலிப்பதாக கற்பனை செய்து கொண்ட வளர்மதி, என்னிடம் தேவை இல்லாததற்கெல்லாம் சண்டை போடத் தொடங்கினாள்.
    அப்போது எனக்கு இருந்த ஒரே ஆறுதல் ரஹ்மானின் இசைதான். "உயிரே' படத்தின் பாடல்கள் அனைத்தும் அப்போது செம்ம ஹிட்.
    ஆனாலும் நான், "வெண்ணிலவே, வெண்ணிலவே விண்ணைத் தாண்டி வருவாயா' என அதிலிருந்து வெளியே வராமலேயே இருந்தேன்.
    அன்று மருத்துவமனை ஆய்வக ஊழியரின் போன், "வெண்ணிலவே, வெண்ணிலவே விண்ணைத் தாண்டி வருவாயா' பாடலை இன்னிசைத்தது.
    அந்த ரிங் டோனை அனுப்பச் சொல்லி அவரிடம் கேட்டேன். கேட்டேன் என்பதைவிட கெஞ்சும் தொனியில் கேட்டுக் கொண்டேன் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். அவருக்கோ ஆச்சரியம். 
    ""சாருக்கு, அந்த ரிங் டோன நான்தான் மெúஸஜில் அனுப்பினேன்'' மருத்துவமனை முழுவதும் அதைச் சொல்லித் திரிந்தார். 
    யார் எனக்கு போன் பண்ணினாலும், எனக்குப் பிடித்த இசையில் என் போன் இப்போது ஒலித்தது.
    மகிழ்ச்சியாக இருந்த நான், அன்றிரவு வீட்டில் பிரியா புராணம் பாடவில்லை. வளர்மதிக்கு ஆச்சரியம். 
    ரஹ்மானின் இசை, ரிங் டோன் இப்படியே பேசி தூங்கிப் போனேன்.
    காலையில், வளர்மதி என் போனை ஆய்வு செய்திருப்பாள் போல...
    பிரியாவுடன் என் காதல் வலுத்து விட்டதாக அவள் உறுதியாக நம்பினாள். அதற்கு ஆதாரம் கிடைத்து விட்டது போலவும் என்னுடன் சண்டை பிடித்தாள்.
    அந்த மருத்துவமனையில் இருந்து விலகி, அதை விட கொஞ்சம் பிரபலமான மருத்துவமனை ஒன்றில் வேலைக்கு சேர்ந்திருந்தாள் பிரியா.
    இந்த தகவலை வளர்மதியிடம் சொன்னேன். அவளின் மகிழ்ச்சிக்கு அளவில்லை.
    அந்த மகிழ்ச்சியில் மண்ணை அள்ளிப் போடும் விதமாக நான் ஒரு காரியம் செய்தேன்.
    பிரியா வேலைக்கு சேர்ந்த அதே மருத்துவமனையில் வேலைக்கு சேர நானும் முயன்றேன். வருமானத்தைக் கணக்கில் கொண்டு நான் இந்த முடிவை எடுத்தேன். வேலையும் கிடைத்தது.
    ஆனால், வளர்மதியிடம் எப்படி இதனைச் சொல்வது? 
    வேறு வழி கிடையாது. சொன்னேன். மீண்டும் வேதாளம் சந்தேகம் மரம் ஏறியது. 

    ஒரு சில மாதங்களில், நகரிலேயே மிகப் பிரபலமான மருத்துவமனையில் பிரியா