Dinamani - தினமணி கதிர் - http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/ http://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 3055368 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: மைக்ரேன் தலைவலிக்கு மருந்து! DIN DIN Monday, December 10, 2018 02:59 PM +0530 என்னுடைய அண்ணன் மகள் மணமானவர். வயது 47. கடந்த 15 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக மைக்ரேன் தலைவலியால் அவதியுற்று வருகிறாள். அண்மையில் இந்த தலைவலி வந்தபோது, மயக்கமுற்று, தற்காலிகமாக, பேச முடியாத நிலை வந்தது. இதற்கு ஆயுர்வேதத்தில் மருந்து உள்ளதா?

-க.இளங்கோ, சென்னை - 101.

பிராணவாயுவின் முக்கிய இருப்பிடமாகிய தலைப்பகுதியில், நீங்கள் குறிப்பிடும் மைக்ரேன் தலைவலியைக் குணப்படுத்த, அந்த வாயுவின் சீரான செயல்பாட்டிற்கான அடித்தளம் அமைத்துத் தர வேண்டிய அவசியமிருக்கிறது. வாயினுள் மூலிகைத்தைலம் விட்டு நன்கு குலுக்கித் துப்புவதும், தலை, காது, கண் மற்றும் மூக்கினுள் மூலிகைகளால் காய்ச்சப்பட்ட எண்ணெய் வகைகளால் இட்டு நிரப்புவதுமான  சிகிச்சை முறைகளே நல்ல பலனை அளிக்கக் கூடியவை. அந்த வகையில், தலைக்குக் க்ஷீரபலா தைலத்தைச் சூடாக்கி, பஞ்சில் முக்கி போட்டு வைக்கும் சிகிச்சை முறையும், வசாலசுனாதி எனும் மூலிகைத் தைலத்தை, வெது வெதுப்பாக காதில் விடும் முறையும், கண்களைச் சுற்றி வரம்பு கட்டி, அதனுள் பிழிந்து விடப்படும் த்ரைபல க்ருதம் எனும் நெய் மருந்தைவிட்டு நிரப்பிவைப்பதும், மூக்கினுள் 3 - 4 சொட்டுகள்,  நரம்பிற்கு ஊட்டமளிக்கும் க்ஷீரபலா தைலத்தை விட்டுக் கொள்வதும், நரம்புகளிலுள்ள வாயுவை நெய்ப்புடன் குணமாக்கி, தலைவலி முற்றிலும் விட்டு அகல உதவிடக்கூடும். நீர்க்கோர்வையினால் தலைவலி ஏற்படுவதாயிருந்தால், ராஸ்னாதி சூரணம் எனும் மூலிகை சூரணத்தை, சிறிது இஞ்சிச் சாறுடன் குழைத்துச் சூடாக்கி, நெற்றியில் பற்று இடுவதன் மூலம், தலை சார்ந்த ரத்த குழாய்கள் விரிவடைந்து, ரத்த ஓட்டம் சீராவதால், தலைவலி குறைந்துவிடும். இந்த சிகிச்சை முறைகள் அனைத்துமே மூளையைச் சார்ந்த நரம்பு மண்டலங்களை வலுப்படுத்துவதும், அவற்றில் ஏற்படும் வாயுவின் சீற்றத்தை அகற்றி, ஊட்டத்தை அளிப்பதுமாகும். 

உணவில் சூடு ஆறிய நிலையிலுள்ள பருப்பு சாம்பார், கொத்துக்கடலை சுண்டல், உருளைக்கிழங்கு, வாழைக்காய் பொரியல், வேர்க்கடலை சட்னி போன்றவற்றைச் சேர்க்கக்கூடாது. இவற்றால் ஏற்படும் வாயுவின் சீற்றமானது, குடலிலிருந்து கிளம்பி ரத்த நாளங்களைத் தாக்கக் கூடும் அபாயமிருப்பதால், இவ்வகை உணவுகளை நீக்க வேண்டிய அவசியமிருக்கிறது. வெயிலில் குடை, குளிர்க் கண்ணாடி போன்றவற்றைப் பயன்படுத்தாமல் செல்லுதல் கூடாது. மன உளைச்சல் ஏற்படும்படியான வார்த்தைகளை அவர் மீது பயன்படுத்தாமல், அன்புடனும் அனுசரணையுடனும் பிறர் பழக வேண்டும். வயிற்றில் புண் இருந்தால் கூட, தலைவலி ஏற்படலாம். காரம், புளி, உப்பு அதிகம் சேர்த்த உணவு வகைகளால் வயிற்றில் வலியோ, எரிச்சலோ ஏற்பட்டால், பித்த சேர்க்கையினால் ஏற்படுவதாக ஊகித்தறியலாம். அதற்குரிய சிகிச்சைகளைச் சரியான படி செய்து பித்தத்தினால் ஏற்படக் கூடிய மைக்ரேன் தலைவலியைப் போக்கலாம்.

கண் பரிசோதனை செய்யப்பட்டு அவற்றில் ஏதேனும் கோளாறுகள் இருந்தால் அதை சரி செய்து கொள்வது நல்லது. கண்களை வலுப்படுத்தும் பொன்னாங்கண்ணி, முருங்கை கீரைகளை உணவில் அதிகம் சேர்க்க வேண்டும். கண் சோர்வடையும் வரை புத்தகம் படித்தல், தொலைக்காட்சி நிகழ்வுகளைப் பார்த்தல், இருட்டறையிலிருந்து கொண்டு வெளிச்சம் அதிகமுள்ள கைபேசி, கணிணி ஆகியவற்றைப் பார்த்தல், படுத்துக் கொண்டே கண்களுக்குச் சோர்வைத் தரும் செயல்களைச் செய்தல் போன்றவை தவிர்க்கப்பட வேண்டியவை.

தேனில் ஊறிய நெல்லிக்காய், ஒன்றிரண்டு காலையில் வெறும் வயிற்றில் சாப்பிடுதல், சம அளவில் அல்லாமல் தேனும் நெய்யும் குழைத்துச் சாப்பிடுதல், கல்லீரல் மற்றும் மண்ணீரல் பகுதியில் பித்த ஊறலை மட்டுப்படுத்தும் திரிபலைக் குடிநீர் பருகுதல், வாஸாகுடூச்யாதி எனும் கஷாய மருந்தை, திராக்ஷôதி கஷாய மருந்துடன் கலந்து காலை, மாலை வெறும் வயிற்றில் சாப்பிட்டு, குடலிலிருந்து பித்த ஊறலை அதிகப்படுத்தாதபடி வெளியேற்றுதல் போன்ற சில சிகிச்சை முறைகளால் தலைவலியானது பித்தத்தின் சீற்றம் காரணமாக ஏற்பட்டிருந்தால் குணப்படுத்தலாம். 

பிராணாயாமம், நல்ல காற்றுள்ள பகுதியில் அமைதியாக உட்கார்ந்திருப்பது, அன்புடன் கூடிய தோழிகளுடன் அடிக்கடி பேசி மனதை லேசாக்குவது, பகல் தூக்கம் தவிர்த்து, இரவில் அதிக நேரம் கண்விழித்திராமல், குறித்த நேரத்திற்கு படுத்துறங்குதல் போன்றவை நல்லது. தசமூல ரஸாயனம், அகஸ்திய ரஸாயனம் தல மூலஹரீதகீ போன்ற நல்ல தரமான ஆயுர்வேத மருந்துகளிலிருந்தாலும், மருத்துவர் ஆலோசனைப்படி சாப்பிடுவதே சிறந்தது.

(தொடரும்)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/12/10/w600X390/kadhir9.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/dec/10/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-மைக்ரேன்-தலைவலிக்கு-மருந்து-3055368.html
3055367 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி... சிரி... சிரி...  DIN DIN Monday, December 10, 2018 02:56 PM +0530 ""அந்தப் படத்தைப் பார்த்துட்டு வாயைப் பிளக்காதவங்களே இருக்க முடியாது''
""அவ்வளவு நல்ல படமா?''
""நல்லா கொட்டாவி விடுவாங்கன்னு சொல்ல வந்தேன்''

வி.ரேவதி, தஞ்சை.

 


""நாம் பார்த்த பெண்ணுக்கு சர்க்கரை இருக்குன்னு ஏன் முன்னாலேயே சொல்லலை?''
""பொண்ணு "லட்டு'  மாதிரின்னு சொன்னப்பவே நீ உஷாராயிருக்கணும்''

பானுமதி, சென்னை-110.

 


""மன்னருக்கு மாபெரும் சோதனையாமே?''
""ஆமாம்... பதுங்கு குழியில் வெள்ளம் புகுந்துவிட்டதாம்''

பொ.பாலாஜி, அண்ணாமலை நகர்.



""எங்க வீட்ல சாப்பிட்ட உடனே கிளம்பிடுவியா?''
""இல்லை. கை கழுவிட்டுத்தான் கிளம்புவேன்''

ஆர்.விஸ்வநாதன், சென்னை-78.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/12/10/w600X390/kadhir8.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/dec/10/சிரி-சிரி-சிரி-சிரி-3055367.html
3055366 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் - ஜி.அசோக்      DIN Monday, December 10, 2018 02:54 PM +0530 "காதலர் தினம்' உள்ளிட்ட தமிழ்ப் படங்களில்  நடித்தவர் சோனாலி பிந்த்ரே. பல்வேறு ஹிந்தி படங்களிலும் அவர் நடித்திருக்கிறார். கடந்த சில மாதங்களுக்கு முன் திடீரென்று ஒரு தகவலை வெளியிட்டு ரசிகர்களை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கினார் சோனாலி. புற்று நோய் பாதித்திருப்பதாக அவர் தெரிவித்ததையடுத்து திரையுலகினரும் ரசிகர்களும் அவர் குணம் அடைய பிரார்த்திப்பதாக ஆறுதல் கூறி பதிவுகளை அனுப்பினர். அமெரிக்காவில் தங்கி நோய் பாதிப்புக்கான சிகிச்சை பெற்று வரும் சோனாலி, சமீபத்தில் தனது தலை முடியை முற்றிலுமாக அகற்றி  மொட்டை தோற்றத்துக்கு மாறினார். இந்நிலையில் அனைவரது பிரார்த்தனையுடனும், மன வலிமையுடனும் சிகிச்சை பெற்று வந்த சோனாலி, தற்போது முழுமையாகக் குணம்அடைந்து நாடு திரும்பியுள்ளார். 

மும்பைக்கு வருவதற்கு முன் விமான நிலையத்தில் இருக்கும் புகைப்படத்துடன் உருக்கமான பதிவை சோனாலி பகிர்ந்திருந்தார். அதில், ""என் இதயம் இருக்கும் இடத்தை நோக்கி புறப்பட்டேன். இந்த உணர்வை வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியவில்லை. எனிலும் முயற்சிக்கிறேன். எனது நண்பர்கள், குடும்பத்தைக் காண ஆவலாக இருக்கிறேன். நோய் உடனான எனது போராட்டம் முழுவதுமாக தீரவில்லை என்றாலும், சிறிய இடைவெளி கிடைத்துள்ளதில் மகிழ்ச்சி'' என்று நெகிழ்ந்துள்ளார்.  

-------------------------


ஜெயலலிதா வாழ்க்கை வரலாறு படத்தில் அவரது வேடம் ஏற்கவுள்ளார் நித்யாமேனன். தற்போது இது தொடர்பாக அளித்துள்ள பேட்டியில், அது பற்றி பேசியிருக்கிறார்.   ""ஜெயலலிதா வேடத்தில் நடிக்க என்னிடம் இயக்குநர் பிரியதர்ஷினி கேட்டபோது அவர் அந்த பாத்திரத்துக்காக எவ்வளவு அர்ப்பணிப்புடன் பணியாற்றி உள்ளார் என்பது எனக்குத் தெரிந்தது. அதே பொறுப்பு எனக்கும் நிச்சயம் இருக்கிறது. ஜெயலலிதா போன்ற பெரிய தலைவர் வேடத்தில் நடிப்பது சாதாரணமானது அல்ல. இதற்காக உடலளவிலும், மனதளவிலும் நான் அவராக மாற வேண்டியிருக்கிறது. அது சாதாரண விஷயம் கிடையாது. அதற்காக அர்ப்பணிப்புடன் நானும் பணியாற்றிக் கொண்டிருக்கிறேன்.  ஹிந்தியில் விண்வெளி படமொன்றில் நடிக்கிறேன். அக்ஷய்குமார் ஹீரோ. இப்படத்தின் கதை என்னை வியப்பில் ஆழ்த்தியது. சந்திரனுக்கு இந்தியா விண்கலம் அனுப்புவது என்பது ஒரு வரலாற்றுச் சாதனை. அதுபோன்ற கதை அம்சம் கொண்டு இப்படத்தில் நடிப்பதை பெருமையாக கருதுகிறேன்'' என்று தெரிவித்துள்ளார் நித்யாமேனன்.

-------------------------

தற்போது "இந்தியன்' படத்தின் இரண்டாம் பாகம் உருவாகவுள்ளது. தனது அரசியல் களத்தில் தீவிரமாக இயங்கி வரும் கமல், அரசியல் நுழைவுக்குப் பின் இந்தப் படத்தில் நடிக்கிறார். திரைக்கதை அமைக்கும் பணிகளை முடித்து விட்ட, ஷங்கர் படப்பிடிப்புக்குத் தயாராகி விட்டார். அதற்கு முன்னதாக கமலுக்கு பிரத்யேக இந்தியன் தாத்தா வேடம் போடப்பட்டு மேக்கப் டெஸ்ட் எடுக்கப்பட்டது. இதையடுத்து இந்த மாதம்14-ஆம் தேதி படப்பிடிப்பு சென்னையில் தொடங்குகிறது. இதில் முதல் முறையாக கமல்ஹாசன் ஜோடியாக காஜல் அகர்வால் நடிக்கிறார். கமல்ஹாசன் மற்றும் காஜல் அகர்வாலுக்கு அமெரிக்காவில் மேக்கப் டெஸ்ட் நடந்தது. இதில் பங்கேற்ற காஜல் அகர்வால், மேக்கப் போட்ட பிறகு ஆளே அடியோடு மாறிவிட்டாராம். முதல்முறையாக கமல்ஹாசன், ஷங்கர் கூட்டணியில் இணைந்துள்ள அவர், இந்த படத்தின் படப்பிடிப்பு முடியும் வரை புதுப்படத்தில் நடிப்பதில்லை என முடிவு செய்துள்ளார். வேறு எந்த படத்திலும் நடிக்க கூடாது என பட ஒப்பந்தத்திலும் கையெழுத்து இட்டுள்ளார் காஜல்.


-------------------------


அஜித் - சிவா கூட்டணியில் உருவாகி வரும் "விஸ்வாசம்'  படப்பிடிப்பு முடிந்து இறுதிக் கட்டப் பணிகள் நடக்கின்றன. பொங்கலுக்கு திரைக்கு வருவது உறுதி செய்யப்பட்டுள்ள நிலையில், ஹிந்தியில் ஹிட்டான "பிங்க்' பட தமிழ் ரீமேக்கில் நடிக்கிறார் அஜித்.  ஸ்ரீதேவியின் கணவர் போனி கபூர் தயாரிக்கிறார். "தீரன் அதிகாரம்' ஒன்று படத்துக்கு பிறகு இந்தப் படத்தை வினோத் இயக்குகிறார். ஹிந்தியில் அமிதாப்பச்சன் நடித்திருந்த வேடத்தில் அஜித் நடிக்கிறார். படத்தில் அமிதாப் மற்றும் டாப்ஸி உள்ளிட்ட 3 நடிகைகள் தாம் முக்கிய பாத்திரங்கள். இதில் டாப்ஸி வேடத்தில் நடிக்க நஸ்ரியாவிடம் பேசப்பட்டுள்ளதாகத் தெரிகிறது. சில நாள்களுக்கு முன் சுட்டுரையில், "" விரைவில் தமிழ் படத்தில் நடிக்கப் போகிறேன். அறிவிப்பு வரும்'' என நஸ்ரியா பதிவிட்டிருந்தார். அது பிங்க் பட ரீமேக்தான் என பேசப்பட்டது. இதற்கிடையில் நஸ்ரியாவுக்கு பதில் டாப்ஸியே அவரது வேடத்தில் நடித்தால் நன்றாக இருக்கும் என்ற கருத்தும் படக்குழுவினர் மத்தியில் பரவியுள்ளது. இதனால் அஜித்துடன் நஸ்ரியா நடிப்பாரா அல்லது டாப்ஸி நடிப்பாரா என்பது உறுதியாகவில்லை. இருவருமே இந்த வாய்ப்பைப் பிடிக்க போட்டி போடுவதாக கோடம்பாக்க வட்டாரத்தில் பேசப்பட்டு வருகிறது.  


-------------------------


தொடக்க காலத்தில் போஜ்புரி படங்களில் மட்டுமே நடித்து வந்த ராதிகா ஆப்தேவுக்கு மற்ற மொழிகளில் பட வாய்ப்புகள் குறைவாகவே இருந்தன. அழகு, திறமை இருந்த போதிலும் நட்சத்திர அந்தஸ்து அடைவதற்காக அவர் பல வருடம் காத்திருந்தார்.  நடிப்பு ஒரு வகையில் கைகொடுத்த போதும், அடிக்கடி அவர் அதிரடியாக கருத்துகள் தெரிவித்து பரபரப்பு ஏற்படுத்தினார். பிரபல ஹீரோக்கள் மீது பாலியல் புகார்கள் கூறியும், கவர்ச்சி புகைப்படங்கள் வெளியிட்டும், மீடியாக்களின் கவனத்தை ஈர்த்தார். இந்நிலையில் உடல் எடை கூடியதால் பட வாய்ப்பைப் பறிகொடுத்த சம்பவம்பற்றி ராதிகா ஆப்தே கருத்து வெளியிட்டுள்ளார்:  

""வழக்கமாக ஹீரோக்களுக்கு வரும் பட வாய்ப்புகள் போல் எனக்கும் ஒரு வாய்ப்பு வந்தது.  எனக்காக எழுதியிருப்பதாக கூறியதால் நானும் ஆர்வமாகக் கேட்டேன், கதையும் பிடித்திருந்தது.  அதில் நடிக்க சம்மதித்தேன். தயாரிப்பாளரும் படத்தைத் தயாரிக்க முன்வந்தார். படப்பிடிப்பு தொடங்குவதற்கு முன்பாக நான் விடுமுறைப் பயணமாக சென்று திரும்பினேன். அதற்குள் என்ன நடந்ததோ தெரியவில்லை, என்னை அப்படத்திலிருந்து நீக்கிவிட்டு வேறு நடிகையை ஒப்பந்தம் செய்திருந்தார்கள். 

"ஏன் இப்படிச் செய்தீர்கள்?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "நீங்கள் முன்பு இருந்ததைவிட ஊருக்கு சென்றுவந்தபிறகு உடல் எடை கூடிவிட்டீர்கள். அதனால்தான் வேறு நடிகையைத் தேர்வு செய்தோம்' என்றார்கள். "சிறிது அவகாசம் கொடுங்கள் கதாபாத்திரத்துக்கு ஏற்ப உடல் எடையை குறைத்துக்கொள்கிறேன்' என்று நான் கூறியபோதும் அது அவரது காதில் விழவில்லை'' என வருத்தப்பட்டுள்ளார் ராதிகா ஆப்தே. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/12/10/w600X390/kadhir7.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/dec/10/திரைக்-கதிர்-3055366.html
3055365 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Monday, December 10, 2018 02:51 PM +0530
கண்டது

(மதுரை வில்லாபுரத்தில் ஒரு முடித்திருத்தகத்தின் பெயர்)

சிகை வெட்டும் சிற்பி

டி.கே.ஹரிஹரன், மதுரை.

 

(தஞ்சை மாவட்ட படைப்பாளர்கள் சங்க அலுவலத்தில் கண்ட வாசகம்)

எழுத்தால் உலகத்தைப் படைப்போம்
உலகத்தையே எழுத்தால் படிப்போம்.

தா.ஜெசிமா பர்வின், கரம்பயம்.

 

(புதுக்கோட்டை - அறந்தாங்கி சாலையில் உள்ள ஓர் ஊரின் பெயர்)

எரிச்சி

ப.விஸ்வநாதன், கீரமங்கலம்.

 

கேட்டது

(திருவாரூர் திருமண மண்டபத்தில் இருவர்)

""என்ன சார் வடையை அல்வாவுல  தொட்டுத் திங்குறீங்க?''
""ஏன் தின்னா என்ன? ஆறின வடையை சூடான அல்வாவுல தொட்டு தின்னு பாரு. ருசி தெரியும்.  இந்த மாதிரி காம்பினேஷனை இங்குதான் சாப்பிட முடியும்.  ஓட்டல்லயோ...  வீட்டுலயோ... சாப்பிட முடியாது.''

பரதன், திருவாரூர்.

(திண்டுக்கல் - எரியோடு பஸ்ஸில் இருவர்)

""என் மனைவி வந்த பிறகுதான் இதெல்லாம் தெரிஞ்சுக்கிட்டேன்''
""எதெல்லாம்?''
""ஆயிரம் ரூபாய்க்கு செருப்பு, பத்தாயிரம் ரூபாய்க்கு சேலையெல்லாம் இருக்குன்னு தெரிஞ்சுக்கிட்டேன்''

எஸ்.சடையப்பன், காளனம்பட்டி.


யோசிக்கிறாங்கப்பா!


மரக்கிளையில் அமரும் பறவை
கிளை உடைந்துவிடும் என அஞ்சுவதில்லை.
அதன் நம்பிக்கை கிளையில் இல்லை...
அதன் சிறகில் உள்ளது.

அ.பூங்கோதை, செங்கல்பட்டு.



மைக்ரோ கதை


ஒருவர் விமானநிலையத்துக்குப் போன் செய்தார். ""இங்கேயிருந்து சிங்கப்பூருக்கு போய்ச் சேர எவ்வளவு நேரம் ஆகும்?''  என்று கேட்டார்.  வேறு வேலையில் கவனமாக இருந்த விமானநிலைய ஊழியர், ""ஒரு நிமிஷம்''  என்றார். 

""இவ்வளவு சீக்கிரமாகக் கூட சிங்கப்பூருக்குப் போக முடியுமா?''  என்று சந்தேகத்துடன் போனை வைத்துவிட்டார் அவர்.

நெ.இராமன், சென்னை-74.

எஸ்.எம்.எஸ்.


ஆண் பாலாகப் பிறந்ததற்குப் பதிலாக
ஆவின் பாலாகப் பிறந்திருந்தால்...
மனைவிக்கு முன் தைரியமாகப் பொங்கியிருக்கலாம்.

சுகந்தாராம்,  சென்னை-59


அப்படீங்களா!


நெதர்லாந்தின்  ஆம்ஸ்டர்டாம் நகரில் அண்மையில் "உலகக் கட்டுமானத்துறை திருவிழா' நடைபெற்றது.  அப்போது சிங்கப்பூரில் உள்ள முதியோர் குடியிருப்பு கட்டடம் ஒன்றை 2018 ஆம் ஆண்டின் உலகின் சிறந்த கட்டடம் என்று தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார்கள். அப்படியென்ன அந்தக் கட்டடத்தில் உள்ளது?

இந்தக் கட்டடத்தில் பல தளங்கள் உள்ளன. தரைக்கு அடியில் உள்ள திறந்தவெளி தளத்தில்  உடற்பயிற்சி செய்யும் இடம், வாகனங்கள் நிறுத்தும் இடம், பூங்காக்கள், ஷாப்பிங் மால்கள் ஆகியவை உள்ளன.  மத்திய தளப் பகுதியிலோ மருத்துவ மையங்கள் உள்ளன. கட்டடத்தின் மேல்தளத்தில் முதியோர் வசிக்கும் பகுதி உள்ளது. பச்சைப்பசேல் என்று செடிகளும், சிறு மரங்களும் இந்த மேல்தளத்தில் உள்ளன. முழுக்குடியிருப்பும் இந்த பசுமையான தாவரங்களால் போர்த்தப்பட்டு உள்ளன. நல்ல காற்று, வெளிச்சம், தூய்மை என அங்கே வாழ்பவர்களுக்கு உடல், மன நலனைக் கொடுக்கும் இந்தக் குடியிருப்பை ரஞஏஅ என்ற புகழ்பெற்ற சிங்கப்பூர் கட்டுமான நிறுவனம் உருவாக்கியுள்ளது.

என்.ஜே., சென்னை-116.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/12/10/w600X390/kadhir6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/dec/10/பேல்பூரி-3055365.html
3055364 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆசை...  தகவல்: தங்க. சங்கரபாண்டியன் DIN Monday, December 10, 2018 02:44 PM +0530 ""ஆரம்பத்தில்  நான்  ஒரு நடிகன் ஆவதற்கே ஆசைப்பட்டேன்.  ஆனால்  இடையில் நான் சட்டம்  படிக்கப் போனாலும்  சினிமாவில்  நடிக்க வேண்டும் என்னும்  ஆசையே  என் மனதில் இருந்தது''.

- நடிகர் மம்முட்டி

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2013/10/25/12/w600X390/mamooty.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/dec/10/ஆசை-3055364.html
3055363 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பாராட்டு... தகவல்: அனிதா  ராமச்சந்திரன் DIN Monday, December 10, 2018 02:43 PM +0530 ""என் இசையமைப்பில்  பாடிய  யாரையுமே  நான் பாராட்டியதில்லை.  பிரபல பாடகர்  எஸ்.பி.பி. கூட  ஒரு பேட்டியில்,  "இளையராஜா  என்னை ஒருமுறை கூட பாராட்டியதில்லை' என்று சொன்னார்.  அது உண்மைதான். ஆனால்  ஒரு தெலுங்குப்  படத்தில்  அவர் பாடிய  கஜல்  பிரமாதமாக  இருந்தது.  அதற்காக நான் அவரைப்  பாராட்டினேன்''

- இசையமைப்பாளர்  இளையராஜா

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/2/8/w600X390/Ilayaraja-1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/dec/10/பாராட்டு-3055363.html
3055362 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பாரம்பரியம்...   - வி.ந.ஸ்ரீதரன் DIN Monday, December 10, 2018 02:41 PM +0530 திருச்செந்தூரில்  இருந்து 33  கி.மீ.  தூரமே  உள்ள  ஸ்ரீ வைகுண்டம்  செல்ல இந்த ரயிலில்  பெரியவர்களுக்கு  கட்டணம்  400 ரூபாய்.   சிறுவர்களுக்கு  கட்டணம்  400 ரூபாய்.

காரணம்  இந்த ரயிலின்  எஞ்சின்  உலகின் மிகப் பழமையான  -  அதாவது 1855- ஆம் ஆண்டு   உருவான  நீராவி  எஞ்சினாகும்.  40 பேர் அமரக் கூடிய  ஒரே ஒரு கோச் மட்டும்  இதில் உள்ளது.  நீராவி  எஞ்சின் பாரம்பரியத்துக்காக  இந்த ரயில்  பயணம்  நடத்தப்படுகிறது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/12/10/w600X390/kadhir5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/dec/10/பாரம்பரியம்-3055362.html
3055360 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பெரியவரைப் பார்த்து வாழ்த்து பெறுதல்! முல்லை   மு.பழனியப்பன் DIN Monday, December 10, 2018 02:38 PM +0530 மு.வ.விடம்  ஒரு பழக்கம்  இருந்தது.  பொங்கலை  அடுத்துக் காணும்  பொங்கல் அன்று ஒரு பெரியவரைச் சென்று பார்த்து  அவரது  வாழ்த்துகளைப்  பெறுவதை தனது வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார். 

முதலில்  தமிழ்த் தென்றல்  திரு.வி.க.வைச்  சென்று  பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். 
திரு.வி.க.விற்குப் பின் நாடகச் செம்மல்  பம்மல்  சம்பந்தம்  முதலியாரைச் சென்று  பார்த்து ஆண்டுதோறும்  வாழ்த்துகளைப் பெறுவார்.   சம்பந்த முதலியாரின் வீடு  பாரி நிலைய  அலுவலகத்துக்கு  அருகிலேயே இருந்தபடியால் அவர் இங்கு  வந்து என்னையும்  உடன் அழைத்துச் செல்வார்.

பாரி செல்லப்பனின் ஒரு நேர்காணலில்  இருந்து.

தகவல்: முல்லை   மு.பழனியப்பன்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/12/10/w600X390/kadhir4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/dec/10/பெரியவரைப்-பார்த்து-வாழ்த்து-பெறுதல்-3055360.html
3055359 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் தென்னையைப் பெற்றவள் ஜனநேசன் DIN Monday, December 10, 2018 02:35 PM +0530 ""ஊருக்கு மணக்கும்  சந்தனம்னு... உங்க அம்மா  உங்களைச்  சொன்னது தப்பு'' என்று மனைவி புலம்பினாள். 

""என்ன காலையில் மாமியார் செத்த  பின்னாலே புகழஞ்சலி  பாடுறே?'' என்று இவன்  கேட்டான். 

""ஒண்ணுமில்லை, நான் அதைத் திருத்தி ""ஊருக்கு மணக்குமாம் தாழம்பூ; அதுக்கு கீழே  கிடக்குமாம்  முள்ளும் புதரும்ன்னு  மாற்றி சொல்லணும்''

""சரி, காலையிலே என்ன புதுப் பாராயணம் ? நேரடியா  விஷயத்தை சொல்லு ''

""அப்புறம் என்னங்க, வீட்டுக்கு முன்னால நின்ன  வேப்ப  மரம்  குடை சாய்ந்தது கணக்கா புயல் காற்றில் விழுந்து ரெண்டு நாளா கரண்டே வராம குகைக்குள்ள குடியிருக்கிற மாதிரி  இருட்டிலே தடுமாறி கிட்டு இருக்கோம். அதுக்கு  ஒரு ஏற்பாடு பண்ணி சீக்கிரமா கரண்டு வர்ற  வழியைப் பாக்காம புயல் நிவாரணப்பொருள் திரட்டி லாரியோட போய்  கொடுக்கப் போறோமுன்னு  கிளம்பிட்ட மனுசனை வேற  என்ன   சொல்றது ?''              

""உனக்கு  இப்போ என்ன ? ஜெனேரட்டர்  வாடகைக்குப்  பிடிச்சி தொட்டி நிறைய தண்ணி  நிரப்பியாச்சு. இன்னும் மூணு நாளைக்கு நமக்கு குடிக்கவும் , குளிக்கவும் தண்ணிக்குப் பஞ்சமில்லை . அக்கம்பக்கம் கேட்கிறவங்களுக்கும் கொடுக்கலாம். பலசரக்கு இருக்கு. பாலிருக்கு. அப்புறம் ஏன் புலம்புற? குடிக்கத் தண்ணியும்,  உடுத்த துணியும் , வவுத்துக்கு  சோறும் இல்லாத ஜனங்களுக்கு  நாம் ஏதாவது  செய்யணுமா இல்லையா ?'' 

""நீங்க சொல்றது சரிதான். நானொண்ணும்  ஈவு இரக்கமில்லாதவ இல்ல. தீபாவளிக்கு எடுத்ததில்  கூடுதலா எடுத்த இரண்டு நைட்டியையும், ஒரு சேலையையும் தர்றேன், நல்லா எடுத்துட்டுப் போய் குடுங்க. நான் வேண்டாமுன்னு குறுக்கே நிற்கல்லை. ஆனா அக்கம்பக்கம் என்ன நடக்குதுன்னு தெரிஞ்சிக்கவாவது  டிவி பார்க்க ஏற்பாடு பண்ணிட்டுப் போங்கன்னுதான் சொல்றேன்'' 

மனைவியின் பேச்சில்  இவனுக்கு மகிழ்ச்சி என்றாலும் காரைக்குடி நகரெங்கும் மின்மாற்றிகள்  வெடித்து, மின்கம்பங்கள் விழுந்து ஊரே அல்லோகலப்பட்டு கிடக்குது. நமக்கும் மட்டும் கரண்டு உடனே வந்துருமா என்று கேள்வி எழுந்த போதே இவனுக்கு ஒரு யோசனை மின்னியது ! 

""சரி, டிவி நியூஸ் தானே பார்க்கணும். இந்தா இந்த செல்லிடபேசியில்  இந்த அலைவரிசை செய்தியைப் பார்த்துக்கோ. கரண்டு வர இன்னும் ஒரு நாளாகலாம். அளவா பயன்படுத்திக்கோ. நீ குடுக்கிற துணிமணிகளை குடு, நாங்க  சேகரிச்சிருக்கிற துணிகளோட  சேர்த்துக்கிறோம்.  வீட்டிலே பச்சைக்கொடி காட்டியாச்சு. இனி எந்தத் தடங்களும் இல்லாமல் செல்லலாம்'' என்று  வாங்கிகொண்டு  தனது சங்க நண்பர்கள் குழுமும் இடத்திற்கு போனான்...

நண்பர்கள் நிவாரணப் பொருள்களை ரகம் வாரியாகப் பிரித்து  மூடைகள் கட்டும் பணியில் இருந்தனர்.இவனது மனைவியின் பங்களிப்பை கொடுக்கவும் அவர்கள் பாராட்டியது இவனுக்கு புதுத் தெம்பு பிறந்தது. உற்சாகமாக  கட்டு கட்டும் பணியில் ஈடுபட்டனர். இவர்கள்  அமர்த்திய சரக்குந்து வந்தது. பொருள்கள் சேதமுறா வண்ணம் கட்டியதை கவனமாக அடுக்கினர். காவிரி டெல்டாவின் கடைமடைப் பகுதியில் சாலைகள் துண்டிக்கப்பட்ட ஒரு குக்கிராமத்துக்கு  விநியோகிக்க வேண்டும் என்று அங்குள்ள  நண்பர்கள் மூலம் வருவாய்த்துறை அதிகாரிகளின்  ஒத்துழைப்பில்  குடும்பம் வாரியாக விநியோகிக்கத்   திட்டம். 

சாலைகள் காற்றில்  கிழிந்து, வசம் புரண்ட சேலைகள் போல்  நிலைகுலைந்து கிடந்தன. ஒரே நீர்வெளியாகத் தெரிந்தது. பயிர்பச்சைகள் எல்லாம் நீர்ப்போர்வை போர்த்தப்பட்டுக்   கிடந்தன. தென்னை மரங்கள் எல்லாம் பாதி எரிந்த பத்திக்குச்சிகள் போல  சாய்ந்து நின்றன. நின்று நின்று வலித்து காலாற படுத்துக் கிடப்பது போல் மின்கம்பங்கள் மட்டமல்லாக்க கிடந்தன. நிழல்குடைகளாக நின்ற வேப்பமரங்கள் சில கம்பிகள் உடைந்த குடைகள் விரிந்தும் மடங்கியும் சாய்ந்தும், குடை  பற்றிய விரல்கள் போல் வேர்தெரிய கிடந்தன. பார்க்கவே நெஞ்சை அறுத்தது. இதைவிடக் கொடுமை இவர்களின் வாகனத்தை மறித்து எங்க ஊருக்கு நிவாரணப் பொருள் வரவில்லை. "சாப்பிட்டு இரண்டு நாளாச்சு' என்று வழி நெடுக கூக்குரல்கள் கேட்டு மனசு பிசைந்தது... அவர்களைச் சமாதானப்படுத்தி ஓரடி நகர்வது பெரும்பாடாகி விட்டது. இந்த மக்கள் பாடு தீர உடனடி வழி ? சிந்தித்து    நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டியவர் நாமல்லவே என்று புலம்புவதைத்  தவிர வேறு என்ன செய்ய ?கூகுள் வரைபடம் மூலம் ஊர்ந்தார்கள். அது காட்டும் வழி கிட்ட இருந்தது. ஆனால் ஊரோ எட்ட இருந்தது.    வருவாய்த்துறை மூலம்  சங்க நண்பர்கள் வழி சொல்ல ஒரு வகையாக  ஊரை எட்டினோம்.  கூடி நின்ற மக்கள் துயரம் வழியும் குரலில் வரவேற்றார்கள். இவர்களது தாமதம்  காத்திருந்த நண்பர்களிடமும் சோர்வையும் அச்சத்தை ஏற்படுத்தி இருந்தது. இது போன்ற நிவாரணப் பொருள்களை ஏற்றிவரும் சரக்குந்துகளை ஆங்காங்கே மக்கள் மறித்து தம்தம் கிராமங்களுக்கு  கடத்துகிறார்கள் என்ற தகவல் நண்பர்களுக்குச் சோர்வு உண்டாக்கியிருந்தது . இவர்களது வண்டியையையும் பதாகையையும் பார்த்த பின்னர் தான்  உயிர்த்ததுபோல் உணர்ந்தார்கள்.

சங்க நண்பர்கள் வருவாய்துறையினர் மூலம் குடும்பவாரியாக வரிசைப்படுத்தி முதலில் நிவாரணப் பொருள்களையும் ,பிறகு , தலைக்கு ஒன்றாக உணவுப் பொட்டலத்தையும் கொடுத்தார்கள். பாதிக்கப்பட்ட ஒவ்வொருவருடைய முகத்திலும் அவர்கள் பொருளை வாங்கும்போது கழிவிரக்கமும், நன்றியும் , இதோடு பிரச்னை தீர்ந்துவிடாதே என்ற ஏக்கமும் கலந்த கலவையான உணர்வுகள் தென்பட்டன. இதை   இவனால் எதிர்கொள்ள இயலவில்லை. இப்படியான பிரச்னைகளை உடனடியாக தீர்க்க  தான் அமானுஷ்ய சக்திபடைத்த மனிதனில்லையே என்ற ஏக்கம் இவனைப் பிழிந்தது.

மக்கள்  தாம் பெற்ற நிவாரணப் பொருள்களை ஒழுங்கு செய்துவிட்டு பெற்ற உணவை உண்டார்கள். அவர்கள் சாப்பிடும்போது  அவர்களது முகத்தைப் பார்த்தால் தெய்வீகம் என்று சொல்வார்களே அதை உணர முடிந்தது. "பசித்தவன் முன் உணவே தெய்வம்' என்று விவேகானந்தர் சொன்னது நினைவில் வந்தது. பின்னர் வருவாய்த்துறை அலுவலர்களால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட மின்னூடகவியலார்கள் ஒவ்வொரு குடும்பத்தாரையும் நேர்காணல் செய்து கஜா புயலினால் ஏற்பட்ட இழப்புகள், அரசிடம் எதிர்பார்க்கும் நிவாரணம் போன்றவற்றை உருக்கமாகச் சொல்லி வருவாய்த்துறையினரும்  எழுத்தாளர்கள் சங்கமும் இணைந்து  வழங்கிய தற்காலிக நிவாரணத்திற்கு நன்றியை உணர்ச்சிப் பெருக்கோடு சொல்லிக் கொண்டு இருந்தார்கள். இந்த விளம்பர உத்தி இவனுக்குப் பிடிக்கவில்லை.மெல்ல நகர்ந்து வீழ்ந்த தென்னைகள் பக்கமாக நகர்ந்தான்.

அங்கே அறுபது வயது மதிக்கத்தக்க பெண்மணி பொட்டலத்தை அவிழ்த்து சாப்பிடாமல் தென்னை மரங்களைப் பார்த்து கண்ணீர் வடித்துக் கொண்டிருந்தார். எல்லாரும் சாப்பிட்டு பசித்தீயை அணைத்து மகிழ்ந்திருக்கிறார்கள். இந்தப் பெண்மணி மட்டும்  தனியே அமர்ந்து அழுதுகொண்டிருக்கிறாரே, இவன் அருகே போனான்.

""ஏனம்மா தனியே சாப்பிடாமல் அழுது கொண்டிருக்கிறீர்கள் ? உங்கள் வீட்டு பிள்ளைகள் ?''

""இல்லை தம்பி. இப்ப  நான் ஒருத்தி தான். எனக்கு இப்ப பசியில்லை.''

""உங்கள் பிள்ளைகள் எங்கேம்மா ?''

""ஆமாப்பா. அதோ சாய்ந்து கிடக்கிற பதினாறு தென்னம்பிள்ளைகளும், பத்து மாமரங்களும் தான் என் பிள்ளைகள் !அதுகெல்லாம் போனப்புறம் நான் சாப்பிட்டா என்ன ? சாப்பிடாட்டா என்ன ?''

""அம்மா உங்க குறைகளை அந்த டிவி காரங்க முன்னால சொன்னா, அதைப் பார்த்து அரசாங்கமோ, எங்களைமாதிரி தன்னார்வ  சங்கங்களோ வேண்டிய உதவியை செய்யலாம், சாப்பிட்டிட்டுப் போய் , எங்களுக்கு நன்றி சொல்லாமல் உங்கள் குறைகளை மட்டும் சொல்லிட்டு வாங்கம்மா. தயவுசெஞ்சு போங்கம்மா. உங்க குறைகளை வெளியே சொல்லலையின்னா எங்களை மாதிரி சங்கத்துக்காரங்க முயற்சி எடுத்ததுக்கு பலனில்லை''

""இல்ல தம்பி. நான் டிவியில எதாவது சொல்லி அதை என் மகன், மருமகள் கேட்டாங்கன்னா அவங்களுக்கு அவமானம்ன்னு  நினைப்பாங்க. நான் இப்படியே என் தென்னம்பிள்ளைகளோடையே  ஆயுசை முடிச்சுக்கிறேன்.''

""என்னம்மா, உங்களுக்கு மகன், மருமகள் இருக்காங்களா சொல்லுங்கம்மா. நாங்க எந்த சிக்கலும் இல்லாம சேர்த்து வைக்கிறோம்''

""தம்பி, நான் பெத்தபிள்ளை இல்லை.வளர்த்த பிள்ளை. என் வீட்டுக்காரருக்கும் என் அக்காவுக்கும் பிறந்த பிள்ளை. பிள்ளை பெறந்த மறுநாளே எங்கக்கா செத்துப்போச்சு. அத்தான்  கைப்பிள்ளையோட கஷ்டப் படராறேன்னு , அந்த பிள்ளையை வளர்க்க நான் இஷ்டப்பட்டுதான் அவரை ரெண்டாம் தாரமாக கட்டிகிட்டேன். அக்கா பிள்ளையை வளர்க்க நான் பிள்ளையை பெத்துக்கல. அத்தானுக்கும் பிள்ளைக்கும் எந்த குறையையும் இல்லாம குடும்பத்தை காபந்து பண்ணினேன். பையனும் அவன் கல்யாணம் கட்டிகிறவரைக்கும் அம்மான்னு அவ்வளவு பாசமும்  பிரியமும் காட்டினான்... ம்ம்ம், கல்யாணம் முடிச்சதும் பட்டினத்தில் பொண்டாட்டி கூடவே இருந்திட்டான்.பிறந்த பேரப்பிள்ளைகளைக் கூட கூட்டிட்டு வந்து காட்டலை. அக்கா பெத்த பிள்ளைக்காக   நீ பிள்ளை பெத்துக்காம குடும்பத்தைக்  காப்பாத்தினே. பிள்ளை நம்மளை அம்போன்னு கைவிட்டுட்டான்.இப்போ நானும் நட்டாத்துல விட்டுட்டு போகப் போறேனே என்று அழுத என்புருஷன் எனக்கு கடைசிவழி துணையாய்  பதினாறு தென்னம்பிள்ளைகளையும், பத்து மாமரங்களையும் விட்டுட்டு செத்தாரு. இந்த தென்னம் பிள்ளைகளை   வச்சுதான் வயித்துப் பாட்டை ஓட்டினேன்.  அதுகளும் என்னை நிர்கதியாய் விட்டுட்டுப் போக வச்சுருச்சே இந்த எமகாதக புயலு'' அந்த அம்மா சொல்ல சொல்ல இவனுக்கும் கண்களில் புயல்நீர் பொங்கியது.

""அம்மா கவலைப்படாதீங்க, வேர் சாய்ந்த மரத்தையும், பாதி முறிஞ்ச மரத்தையும்  உயிர்ப்பிக்கும் விஞ்ஞான நடைமுறைகள் இருக்கும்மா. அந்த வேர்கள் காய்ந்து விடாமல் சாணிபூசி பாதுகாத்து வைங்க.    இன்னும் மூணுநாளில் அதற்கான விவசாய விஞ்ஞானிகளை எங்கள் செலவிலே கூட்டிட்டு வந்து உங்களுக்கு ஆயுள்பரியந்தம் துணை நிற்கவும், உதவவும் நாங்க இருக்கோம்மா. தயவுசெஞ்சு  சாப்பிடுங்கம்மா'' என்று கண்ணீர் பொங்க  குரல் தழுதழுக்க சொன்னான்.

அந்த அம்மா இவனது தோளை தட்டி, உணவு பொட்டலத்தைப் பிரித்தாள்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/12/10/w600X390/kadhir3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/dec/10/தென்னையைப்-பெற்றவள்-3055359.html
3055356 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள் ! - 6 சின்ன அண்ணாமலை DIN Monday, December 10, 2018 02:28 PM +0530
இதய ஒலி

ஒரு சமயம் காரைக்குடி கம்பன் திருநாளுக்குப் போய் இருந்தேன். ஸ்ரீ டி.கே. சிதம்பரநாத முதலியார் என்னும் பெரியார் வெகு அருமையாக எல்லாரும் ரசிக்கும்படி கவிதைகள் சொல்லுகிறார்கள் என்று ஏற்கெனவே நண்பர்கள் மூலம் கேள்விப்பட்டிருந்தேன். ஆனாலும் அதை நான் நம்பவில்லை.

"இது வெறும் புகழுரையாய்த்தான் இருக்க முடியும். கவிதைகளையாவது எல்லாரும் ரசிக்கும்படி சொல்லுவதாவது?'  என்று எண்ணிக்கொண்டேன். ஸ்ரீ டி.கே.சி. அவர்கள் மேடைக்கு வந்தார்கள். எல்லோரும் அவரைக் கரகோஷம் செய்து வரவேற்றனர். சபையோர் செய்த கரகோஷத்தையும் ஆரவாரத்தையும் வரவேற்பையும் உற்சாகத்தையும் பார்த்தால் சாக்ஷôத் கம்பருக்கு நடந்த வரவேற்பாகவே காணப்பட்டது. டி.கே.சியினுடைய கம்பீரமான மீசையும் சாந்தம் தவழும் முகமும் என்னை மிகவும் வசீகரித்து விட்டன. அவர்கள் "மைக்'கின் முன் நின்ற நிலையும் எடுப்பான குரலும், பிரசங்க தோரணையும் என்னைப் பிரமிக்கச் செய்துவிட்டன. அன்று கம்பராமாயணத்திலிருந்து ஒரு முக்கியமான கட்டத்தை டி.கே.சி. அவர்கள் எடுத்துச் சொன்னார்கள். விசுவாமித்திரர் ஜனகனிடம் ராமனுடைய வீரச் செயலைப் பற்றிக் கூறும் கட்டம்.

""வரும் வழியில் ஒரு குன்று. அந்தக் குன்றைப் பற்றியும் அதில் வாழும் அரக்கியான தாடகையைப் பற்றியும் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். அப்போது திடீரென்று குன்றின் உச்சியில் தாடகை பயங்கரமான உருவத்தில் தோன்றினாள். குன்றின் சரிவில் இறங்கி நின்றுகொண்டு அவள் ஒரு சூலாயுதத்தை எடுத்து எங்கள் மேல் வேகமாக வீசினாள். ராமன் ஓர் அம்பை எய்து அந்தச் சூலாயுதத்தைச் சுக்குச் சுக்காக ஆக்கிவிட்டான். பிறகு பெரிய அம்பு ஒன்றை எடுத்து எய்தான். அது என்ன செய்தது? தன் கண்களில் கொல்லுலை போல அக்கினியைக் கொப்புளித்துக் கொண்டிருந்த தாடகையின் மார்பை ஊடுருவிப் போயிற்று.

அலை அலையாக மோதிக் கொண்டிருக்கும் நீலக் கடல் போல் சக்தியும் அற்புதமும் வாய்ந்தவனாய் இருக்கிறான் ராமன். ஜனகனைப் பார்த்து விசுவாமித்திரர் பேசுகிற பேச்சு இப்போது பாட்டைப் பார்க்கலாம்:

""அலையுருவக் கடல் உருவத்(து)
ஆண்டகை தன் நீண்டுயர்ந்த
 நிலையுருவப் புயவலியை
நீ யுருவ நோக்கையா
உலையுருவக் கனல் உமிழ்கண்
தாடகை தன் உரம் உருவி--''

தாடகையின் மார்பை உருவிவிட்டு வேறு என்ன செய்தது அந்த அம்பு? அவளுக்குப் பின்னிருந்த மலையை உருவியது, பிறகு மலைக்குப் பின் பக்கத்தின் சரிவில் வளர்ந்து ஓங்கி நின்ற மரம் ஒன்றையும் உருவியது. தன் காரியங்களை இப்படியாக முடித்துக்கொண்டு அந்த அம்பு கடைசியில் மண்ணுக்குள் பாய்ந்தது. செய்யுள் முழுமையும் பார்ப்போம்:

அலையுருவக் கடல் உருவத்(து)
ஆண்டகை தன் நீண்டுயர்ந்த
நிலையுருவப் புயவலியை
நீ யுருவ நோக்கையா!
உலையுருவக் கனல் உமிழ்கண்
தாடகை தன் உரம் உருவி
மலையுருவி மரம் உருவி
மண் உருவிற்(று) ஒருவாளி.

என்று பாட்டைப்பாடி முடித்தார்கள். ஒவ்வொரு வரியையும் நிதானமாக நிறுத்திப் பல தடவை சொன்னார்கள். அவர்கள் சொன்ன அந்தப் பாட்டிலுள்ள அம்பானது தாடகையின் (உரத்தை) மார்பை உருவியது. எல்லாம் அப்படியே கண் முன்னால் காட்சியளித்தது. ஆனால் ஸ்ரீ டி.கே.சி. அவர்களுடைய அழகிய பிரசங்கமோ முன்னாலிருந்த மைக்கை உருவியது. பின்னர் மின்சாரக் கயிறுகளை உருவியது. அப்புறம் எங்கள் இதயத்தை உருவி மனத்திலே பாய்ந்தது!

இப்படியாக ஓர் அதிசயமான காரியத்தை அன்று டி.கே.சி. செய்து விட்டார்கள். பாட்டு: அதிலும் கம்பன் பாட்டு எவ்வளவு சுலபமாகப் போய்விட்டது. அடடா என்ன எளிமை! இந்த எளிமை இத்தனை நாளாக நமக்குப் புலப்படாமல் போய்விட்டதே என்று ஒரே வருத்தமாகப் போய்விட்டது. அத்துடன் வியப்பும் ஆச்சரியமும் அதிசயமும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு என்னைத் திக்கு முக்காடச் செய்து விட்டன. அதிலிருந்து ரசிகமணி டி.கே.சி.யின் அடியார்களில் அடியேனும் ஒருவனாகிவிட்டேன்.

பிறகு இரண்டு மூன்று தினங்கள் காரைக்குடியிலேயே தங்கியிருந்து ஸ்ரீ டி.கே.சி.யின் பிரசங்கங்களைக் கேட்டு அனுபவித்தேன்.

கடைசி நாளன்று டி.கே.சி.யை நெருங்கி பல விஷயங்களைப் பற்றிப் பேசிக் கொண்டிருந்தபோது, ""தாங்கள் எழுதிய புத்தகம் ஏதாவது இருக்கிறதா?'' என்று கேட்டேன். அதற்கு ரசிகமணி அவர்கள் ""ஆம் "இதய ஒலி' என்ற புத்தகம் ஒன்றை நண்பர்கள் பிரசுரித்திருக்கிறார்கள்'' என்று சொன்னார்கள்.

உடனே எனக்கு அப்புத்தகத்தைப் பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆசை உண்டாயிற்று. அப்போது எனக்கு பால்ய வயது. ஸ்ரீ டி.கே.சி. அவர்களின் புத்தகத்தை விலை கொடுத்து வாங்கும் வசதியற்றவனாயிருந்தேன். ஆயினும் எனக்கென்று ஒரு புத்தகம் இருக்க வேண்டும் என்ற ஆசைவிட்ட பாடில்லை.

நான் அப்போது காரைக்குடி திரு. சா. கணேசன் அவர்கள் வீட்டில் தங்கியிருந்தேன். அவரிடம் நிறையப் புத்தகங்கள் இருக்கின்ற விஷயம் எனக்கு ஏற்கெனவே தெரியும். எனவே, "இதயஒலி'யும் இருக்கத்தான் வேண்டும் என்று எண்ணி அவரது புத்தக சாலையை சோதனை போட்டேன். என் முயற்சி வீண் போகவில்லை. "இதயஒலி' கிடைத்தது!

எனக்கு ஏற்பட் சந்தோஷத்தைச் சொல்லி முடியாது! ஒன்றிரண்டு பக்கம் வாசித்தேன். ஸ்ரீ டி.கே.சியே நேரில் வந்து நின்று கொண்டு முகத்தில் புன்னகை தவழப் பேசுவதுபோல் இருந்தது. அந்தப் புத்தகத்தைவிட்டு பிரிய மனம் வரவில்லை. வேறு புத்தகம் வாங்கவும் வசதி இல்லை. என்ன செய்யலாம்? வேறு என்ன இருக்கிறது செய்வதற்கு? மெதுவாகப் புத்தகத்தை எடுத்து ஒளித்துக் கொண்டு கம்பி நீட்டிவிட்டேன்! நேராகப் பஸ் ஸ்டாண்டிற்குப் போய் ஊரை அடைவதற்குள் என் பாடு வியர்த்து விறுவிறுத்துவிட்டது. வீட்டை அடைந்தவுடன் ஓர் அறைக்குள் சென்று கதவைத் தாளிட்டுக் கொண்டு புத்தகத்தை ஒரு முறை பிரித்துப் பார்த்தேன். அதன் அட்டையில்

"அருமை நண்பர்
சா. கணேசன் அவர்களுக்கு...
டி.கே.சி.'

என்று எழுதியிருந்தது. அந்தப் புத்தகத்துக்குடையவருடைய  பெயரையும் ஒரு முறை வாசித்தேன். அதை அப்படியே வைத்திருந்தால் நம்ம குட்டு வெளிப்பட்டு விடும் என்று பயந்து மேற்படி எழுத்துக்களை மிகவும் கஷ்டப்பட்டு அழித்தேன், பிறகு அதன் மேல் ஒரு வெள்ளைத் தாளை ஒட்டி அதில் என் பெயரை கொட்டை எழுத்தில் எழுதிப் புத்தகத்தைச் சொந்தமாக்கிய பின்புதான் நிம்மதி உண்டாயிற்று.

அந்தப் புத்தகத்தை நான் எத்தனை தடவை படித்திருப்பேன் என்பதைக் கணக்கிடவே முடியாது!

"இதயஒலி' செய்த வேலையோ அபாரம் என்று சொல்லலாம். தமிழ்க் கவிதைகளை, படித்தவர்களும் பாமரர்களும் அநுபவிக்கலாம் என்று அது சொல்லித் தந்தது. உண்மைக் கவிதை எது, போலிக் கவிதை எது, என்பதையும் "இதயஒலி' எடுத்துக்காட்டிற்று.

கம்பன், கலிங்கத்துப் பரணி ஆசிரியர், மகாமகோபாத்யாய சாமிநாத ஐயர், வெள்ளக்கால் முதலியார், கவிமணி, பாரதியார், நந்திக் கலம்பகம் ஆசிரியர் பாலசரஸ்வதி கிருஷ்ணமாச்சாரியார், முத்தொள்ளாயிரம் ஆசிரியர் திருப்பாப்புலியூர் ஞானியார் சுவாமிகள், குற்றாலக் குறவஞ்சி ஆசிரியர் முதலிய அனைவரையும் அறிமுகம் செய்து வைத்து அவர்களின் கவிதைகளை அநுபவிக்கும்படி "இதயஒலி' செய்தது.

"இதயஒலி'யில் உள்ள "சங்கீதமும் சாகித்யமும்'  என்ற கட்டுரையைப் படித்த பிறகு உண்டான ஆவேசம்தான் என்னைத் தேவகோட்டையில் ஒரு தமிழிசை மாநாடு நடத்தும்படி தூண்டியது. தமிழிசைக் கிளர்ச்சிக்கே அந்தக் கட்டுரை தூண்டுகோலாகவும் அமைந்தது.

இப்படிப்பட்ட அற்புதமான காரியங்களைச் செய்த "இதயஒலி' யின் இரண்டாம் பதிப்பை வெளியிடும் பாக்கியம் எனக்குக் கிடைத்தது.

சொன்னால் நம்ப மாட்டீர்கள், இந்த இரண்டாம் பதிப்பை வெளியிடுவதற்காகத் திருத்திக் கொடுக்கப்பட்ட புத்தகம் நான் காரைக்குடி திரு. சா. கணேசன் அவர்கள் வீட்டிலிருந்து அமுக்கிக் கொண்டு வந்த அதே புத்தகம் என்பதுதான்.

"இதயஒலி'யைச் சொல்லாமல் எடுத்துக்கொண்டு வந்த குற்றத்திற்குப் பரிகாரமாக நானே ஆயிரக்கணக்கான புத்தகம் போட்டு விநியோகம் செய்யும்படி ஏற்பட்டது, எல்லாவற்றையும்விட அதிசயமான விஷயமாகும்.

(தொடரும்)
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/12/10/w600X390/KADHIR2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/dec/10/சொன்னால்-நம்பமாட்டீர்கள்----6-3055356.html
3055355 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் இமயமலைச் சாரலிலே இரட்டைக் காப்பியங்கள்! பேராசிரியர் தி. இராசகோபாலன் Monday, December 10, 2018 02:22 PM +0530
இங்கிலாந்து நாட்டு வைசிராய்கள் கல்கத்தாவைத் தலைநகரமாகக் கொண்டு இந்தியாவை ஆண்ட நேரத்தில், அவர்கள் கோடைவாச ஸ்தலமாக சிம்லாவைத் தேர்ந்தேடுத்தனர். சிம்லாவில் இருந்து கொண்டே  ராஜ்ஜிய பரிபாலனம் செய்வதற்கு வசதியாக, அப்போது வைசிராயாக இருந்த லார்டு டப்ஃரின்
(1884-1888) தேக்கு மரங்களைக் கொண்டே, அங்கோர் குபேரபுரியை எழுப்பினார். அதற்கு "வைஸ்ராயின் அரண்மனை' (வைசிராய் பேலஸ்) எனப் பெயரும் சூட்டினார்.

சிம்லா நகருக்கு மின்சாரம் வருவதற்கு முன்பே அங்கிருந்த வைசிராய் அரண்மனைக்கு மின்சாரம் வந்து விட்டது. நிர்வாகம் தடையின்றி நடைபெறுவதற்காக இலண்டனிலிருந்து  நீராவி இயந்திரங்களைக் கொண்டு வந்து, மின்சக்தியைப் பயன்படுத்தினர். ஸ்காட்லாந்திலிருந்து வந்த கட்டடக் கலைஞர்களே, அந்தக் கனவு மாளிகையை வடிவமைத்தனர்.

இம்மாளிகையின்  சித்திர வேலைப்பாடுகளைக் கண்டு அதிசயித்த அப்போதைய நேபாள மன்னர், அம்மாளிகைக்கு எட்டு உலோகங்களால் ஆன ஓர் மணியைப் பரிசாகத் தந்து சென்றிருக்கிறார்.

இந்திய விடுதலைக்குப் பிறகு வைஸ்ராய் அரண்மனை, "ராஷ்டிரபதி நிவாஸ்' என்று பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது. "கேபினட் செகரட்டரி' எனும் அந்தஸ்திலிருந்த உயர்நிலை அதிகாரிகள், அந்த உல்லாச புரியிலே சுகபோகமாக வாழ்ந்தனர். சர்வபள்ளி டாக்டர் எஸ். இராதாகிருஷ்ணன் குடியரசுத் தலைவராக வந்தவுடன், அந்த உல்லாசபுரியை, ஓங்கி உலகளந்த ஆராய்ச்சிக்கு ஓர் அறிவாலயமாக ஆக்கத் திட்டமிட்டார். 

கேம்பிரிட்ஜ், ஆக்ஸ்போர்டு பல்கலைக்கழகங்களைப் போல், இந்தியாவிலுள்ள அறிவுஜீவிகளுக்கு ஓர் ஆராய்ச்சிக்கூடமாக அந்த ராஷ்டிரபதி நிவாûஸ மாற்ற வேண்டுமென்பது டாக்டர் இராதாகிருஷ்ணனின் கனவு. எனவே, அதற்கு "இண்டியன் இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் அட்வான்ஸ்  ஸ்டெடிடீஸ்' என்கிற  பெயரைச் சூட்டினார். 1964-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் பத்தாம் நாள் நடைபெற்ற விழாவுக்குத் தாமே தலைமை வகித்து, தனது கனவு நிறுவனத்தைத்  தொடங்கி வைத்தனர்.

இன்றைக்கு கன்னியாகுமரியிலிருந்து நேபாளம் வரையிலுள்ள அறிவுப்பட்டறைகள், தங்கள் அறிவுமுனைகளைக் கூர்மைப்படுத்துவதற்கு உலைக்களமாக இயங்கி வருகின்றது அந்நிறுவனம். மொழியியல், சமூகவியல், மானுடவியல் ஆகிய துறைகளைப் பற்றி அறிந்து கொள்வதற்கு, உலகத்தரம் வாய்ந்த நூல்கள் அனைத்தும் அங்கு வாசம்  செய்கின்றன. டாக்டர் இராதாகிருஷ்ணன் உருவாக்கிய அந்த நிறுவனத்திற்கு மேலும் புதுரத்தம் பாய்ச்ச நினைத்த   மத்திய அரசு, ஜவாஹர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகத்தில்  தத்துவப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றிய பேராசிரியர் கபில் கஃபூரை அந்நிறுவனத்தின் தலைவராக நியமித்தது.

கடந்த  ஐம்பதாண்டுகளில் அந்நிறுவனத்தில் தமிழ்மொழி பற்றியோ, தமிழிலக்கியங்கள் பற்றியோ யாரும் வாய் திறந்ததில்லை. ஆனால், இந்திய இதிகாசங்களையும் இந்திய தத்துவங்களையும் கற்றுத் துறைபோகிய பேராசிரியர் கபில் கஃபூர் பதவியேற்றவுடன், தமிழில் "இரட்டை காப்பியங்கள்' என்று அழைக்கப்படும் "சிலப்பதிகார'மும் "மணிமேகலை'யும் அந்நிறுனத்தில் ஓங்கி ஒலிப்பதற்குப் பச்சைக்கொடி காட்டினார்.  இரட்டைக் காப்பியமான சிலப்பதிகாரம் மற்றும் மணிமேகலை பற்றி ஆராய்வதற்கு கடந்த மாதத்தில் இரண்டு நாள்கள் ஒதுக்கப்பட்டன. 

தமிழ்நாட்டிலிருந்து தஞ்சைப் பல்கலைக்கழக மேனாள் பேராசிரியர் டாக்டர் பழநிஅரங்கசாமி தலைமையில் ஐந்து பேராசிரியர்கள் புறப்படத் தயாராயினர். நிறுவனத் தலைவர் கபில் கஃபூர் தொடக்கவுரையில், இந்திய மண்ணின் காரமும்  சாரமும்  கொப்பளித்தது. ஆய்வரங்கின் மையப்பொருளை  முதன்மைப்படுத்திப் பேசிய பேராசிரியர் பழநி அரங்கசாமியின் நாவில் இரட்டைக்காப்பியங்கள் இரட்டைக் குயில்களாக உருவெடுத்து, ஆங்கில மொழியில்  தாளம் தப்பாது கூவின. 

இரண்டாவது அமர்வுக்குப் பேராசிரியர் ரமேஷ் சந்திரபிரதான்   தலைவராக இருந்தார்.  "சிலப்பதிகாரம் சித்திரிக்கும் பெண்ணியம்'  எனுந்தலைப்பில் கட்டுரை வடிவத்தில்  அமைந்த கருத்தாடலை, ஆங்கிலத்தில் நான் பேசி முடித்தேன். பெண்ணியம் உயர்குடிப்   பெண்களிடம் மட்டுமன்றி புறக்கணிக்கப்பட்ட வகுப்புப் பெண்களிடமும்  சுடர்விட்டுப் பிரகாசித்ததை எடுத்துகாட்டுக்களோடு எடுத்தியம்பினேன். 

மூன்றாவது அமர்வுக்குப் பேராசிரியர் டாம்பருதார் நாத் தலைமை வகித்தார். முதல் ஆய்வுக் கட்டுரையைப் பெரியார் பல்கலைக்கழக ஆங்கிலப் பேராசிரியர் டாக்டர்  வி. சங்கீதா , "காப்பியங்களுக்குள்ளே இரண்டு மாணிக்கங்கள்' எனுந்தலைப்பில் ஆங்கிலோ - அமெரிக்க காப்பியங்களுடன் ஒப்பிட்டு, இரட்டை காப்பியங்களின் தனித்துவத்தை  அற்புதமாக, பிறமொழியாளர்களின் மனங்கொள்ளுமாறு பதிவு செய்தார். 

இரண்டாவது  அமர்வில் அடுத்து இடம்பெறவிருந்தது, டி.என்.இராமச்சந்திரன் தீட்டிய "மணிமேகலைக் காப்பியத்தின் தனித்தன்மைகள்' என்பதாகும். கடைசி  நேரத்தில் டாக்டர் டி.என். இராமச்சந்திரனின்   உடல்நிலை, ஒத்துழைக்காமையினால், டாக்டர்  ஆர்.  சுப்பராயலுவே அக்கட்டுரையை வழங்கினார்.  டி.என். இராமச்சந்திரன்அக்கட்டுரையில்  மணிமேகலையில் சுடர்விடும் ஆளும் தன்மைகளைப் பட்டுக்கத்தரித்தது போல் எடுத்து மொழிந்திருந்தார். 

மூன்றாவது அமர்வுக்குப் பேராசிரியர் ரேகா செளத்ரி தலைமை வகித்தார். பாரதி  பார்வையில் திமிர்ந்த ஞானச் செருக்குடைய பெண்மணி அவர். தஞ்சை சாஸ்த்திரா  பல்கலைக்கழகத்தில்  பணியாற்றி ஓய்வுபெற்ற பேராசிரியர் டாக்டர் இராசமாணிக்கம்   "சிலப்பதிகாரம் சுட்டும் கவிதை அறங்கள்' எனுந் தலைப்பில் நேர்த்தியானதொரு கட்டுரை வடித்தார். "தாமஸ் ரைமர்' வரையறுத்த இலக்கிய அறங்கள், சிலப்பதிகாரத்தில் வென்று நிற்பதைச் சிறப்புற எடுத்துரைத்தார். 

நான்காவது அமர்வுக்கு டாக்டர் மனிஷா செளத்திரி தலைமை வகித்தார். திறமையான புலமையுடைய பேராசிரியர் அவர்.  அவருடைய தலைமையில் தஞ்சைத் தமிழ்ப்பல்கலைக் கழகத்தின் பதிவாளராகத் திகழ்ந்த டாக்டர் சுப்பராயலு, மணிமேகலையில் "இயற்கை இறந்த நிகழ்ச்சிகள்' எனும் தலைப்பில் தம் ஆய்வைக் கோடிட்டுக் காட்டினார். மனிதர்கள் தம் முயற்சியால் வெல்ல முடியாத இடங்களில், இயற்கை இறந்த நிகழ்ச்சிகள் ஆற்றலோடு எழுந்து தீர்த்து வைப்பதை நுண்மாண் நுழைபுலத்தோடு விளக்கியிருந்தார் ஆய்வாளர். 

அதே அமர்வில், இரண்டாவது கட்டுரையைப் பேராசிரியர், டாக்டர் பழநிஅரங்கசாமி,  "மணிமேகலையில் பன்முகத்தன்மை' எனுந் தலைப்பில் வழங்கியிருந்தார்.  தமிழ்-ஆங்கிலம் ஆகிய இருமொழிகளிலும் ஆழங்காற்பட்டவர் பேராசிரியர் என்பதால் மணிமேகலை ஒரு போராளியாகவும், ஞானப்பெண்ணாகவும் விளங்குவதை நடிப்பியலோடு எடுத்துக்காட்டி, அவையினரின் ஒட்டுமொத்த கவனத்தையும் அள்ளிச் சென்றார். 

ஐந்தாவது அமர்வுக்கு பேராசிரியர் முன்டோலினி நாராயணன் தலைமை வகித்தார். பேராசிரியர் பழநி அரங்கசாமி "திறனாய்வுப் பட்டறையில் சிலப்பதிகாரம்' எனுந்தலைப்பில், ஒப்பியல் நோக்கில், இளங்கோவடிகளின் படைப்புப் பரிமாணங்களை விளக்கிப்பேசினார். அவையினர் கண்டறியாதன கண்டதாக வியந்து பாராட்டினர்.

ஆறாவது அமர்வுக்கு  ஆசுதோஷ் பரத்வாஜ் தலைமை வகித்தார். பல்வேறு மாநிலங்களில் இருந்து வந்திருந்த ஆய்வியல்  அறிஞர்கள், வைரக்கற்களை ஒன்றோடு  ஒன்று உராய்ந்து மெருகேற்றுவது போல், ஆய்வரங்கத்தை மெருகேற்றினர். தமிழறிஞர்கள் அங்கு விற்றதும் அதிகம்;  பெற்றதும் அதிகம். 
வியப்புக்குரிய  செய்தி என்னவென்றால், நிறுவனத்தலைவர் பேராசிரியர் கபில்  கஃபூர் ஏறத்தாழ  அனைத்து அமர்வுகளுக்கும் வருகை தந்து, ஒவ்வொரு விவாதத்தின் போதும் பங்கேற்றது, தமிழுக்குக் கிடைத்த பரிசாகும். 

இமயமலைச்சாரல் எலும்புக்கும் குளிரையூட்டி நடுங்கச் செய்யும் தன்மை வாய்ந்தது. அந்தக்குளிரிலும், சிலப்பதிகாரமும் - மணிமேகலையும் தந்த கதகதப்பு, எங்களை நிமிர்ந்து நிற்கச் செய்தது. அன்னைத்தமிழ் வடக்கே நடமாடுவதற்கு இதுவோர்  ஒத்திகையாகும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/12/10/w600X390/kadhir1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/dec/10/இமயமலைச்-சாரலிலே-இரட்டைக்-காப்பியங்கள்-3055355.html
3051575 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஐராவதம் மகாதேவன்: தமிழ்ச் சமூகத்திற்கு வழங்கிய கொடைகள்! - வீ.அரசு Sunday, December 2, 2018 12:00 AM +0530  

26.11.2018 அதிகாலை இவ்வுலகத்தை விட்டுச் சென்ற அறிஞர் ஐராவதம் மகாதேவன் (1930-2018) தமிழ்ச் சமூகத்திற்கு வழங்கிய அறிவுக் கொடைகளில் இரண்டை மட்டும் அவருக்கான அஞ்சலியாகப் பதிவு செய்வோம். 

-1924 இல் ஜான் மார்சல் (1876-1934) சிந்துசமவெளி நாகரிகம் என்ற தொல்பழம் நாகரிகத்தை உலகிற்கு அறிவித்தார்.  இந்த நாகரிகம் திராவிடர்கள் என்று அழைக்கப்படும் தேசிய இனத்துக்குரியது என்றும் அறிஞர்கள் உறுதி செய்தனர். இந்த ஆய்வில் அறிஞர் ஐராவதம் அவர்களின் பங்களிப்பு எத்தகையது?

- 1924  இல் கல்வெட்டறிஞர் கே.வி.சுப்பிரமணிய அய்யர் (1875- 1969) காலனிய தொல்லியல் ஆய்வாளர்கள் கோடிட்டுக் காட்டிய எழுத்துரு ஒன்றை ஆய்வு செய்து,

அவ்வெழுத்து பண்டையத் தமிழ் எழுத்து என்பதை உறுதி செய்தார். அவ்வெழுத்துரு "பிராமி' என்று பெயரிடப்பட்டது.  இந்த எழுத்துரு தொடர்பாக 
அறிஞர் ஐராவதம் அவர்கள் செய்த ஆய்வுகள் தமிழ்ச் சமூக வரலாற்றுக்கு எந்தெந்த வகைகளில் உதவுகின்றன?

சிந்து சமவெளி நாகரிகம் குறித்த ஆய்வுகள் 1924 முதல் பலரால் பல கோணங்களில் நிகழ்த்தப்பட்டன. சிந்து சமவெளி தொடர்பான அகழ்வாய்வுகளில்   கிடைத்த இலச்சினைகள் (நஉஅகந)  சுமார் ஐந்நூறுக்கும் மேல் ஆகும். இலச்சினைகளில் உள்ள  உருவங்கள், வரையப்பட்டுள்ள கோடுகள் ஆகியவற்றை ஆய்வுசெய்வதின் மூலமே அந்த நாகரிகம் பற்றி அறிய முடியும். ஆனால் அந்த இலச்சினைகள் தரவாக்கம் (இஞதடமந)செய்யப்படவில்லை. அவ்விதம் செய்தாலே ஆய்வுக்கு விரிவாகப் பயன்படுத்த முடியும். 

அறிஞர் ஐராவதம் அவர்கள்தாம் முதன்முதலில் அதனை முறைப்படுத்தி பதிவு செய்தார். அந்த அடிப்படை ஆவணத்தை 1977-இல் இந்திய தொல்லியல்துறை வெளிக்கொண்டு வந்தது. ""சிந்து சமவெளி எழுத்துகளின்  மூலவடிவம், அவை இடம் பெற்றிருக்கும் முறை, அதற்கான பட்டியல் எனும் பெயரில் 830 பக்கங்கள் கொண்ட  பெருநூலாக  அது அமைந்துள்ளது.  இதன் வருகைக்குப் பின் சிந்துசமவெளி இலச்சினைகளை  வாசித்து அறிவதில்  பெரும் மாற்றம் நிகழ்ந்தது.  ஐராவதம் அவர்களின் வாசிப்பில் சங்க இலக்கியத்தோடு சிந்துசமவெளி இலச்சினைகளுக்கு உள்ள உறவை விரிவாக ஆய்வு செய்துள்ளார்.  அவை திராவிட மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவை என்பதையும் நிறுவியுள்ளார்.  இவ்வகையில் திராவிடர்களின் தொல்பழம் வரலாற்றுக்கு இவரது பங்களிப்பு அளப்பரியது. 

1954 - இல் தமிழின் தொல்லெழுத்துருவான தமிழ் - பிராமி குறித்த ஆய்வை ஐராவதம் நிகழ்த்தி வந்தார். ஒரு மொழியின் தொன்மை என்பது அம்மொழியின் எழுத்துருவின்  தொன்மையோடு  இணைந்தது. கி.மு. 550 முதல் இந்த எழுத்துரு  இருப்பது உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.  இவர் கி.மு. 250 முதல் கி.பி.600க்கு இடைப்பட்ட காலத்து எழுத்துருக்களை ஆவணப்படுத்தியுள்ளார். 96 இடங்களில் உள்ள கல்வெட்டுகளை  ஒளிப்படமாகப் பதிவு செய்துள்ளார். பலராலும் பலகாலங்களில்  கண்டறிந்த இந்த கல்வெட்டுகளுக்கு ஆவண வடிவம் தந்தவர் இவர்தான். "தமிழின் தொல்பழம் கல்வெட்டுகள்: வரலாற்றுக்கு முன்பிலிருந்து  கி.பி.ஆறாம் நூற்றாண்டு வரை' என்ற இந்தப் பெருநூல் தமிழ்ச் சமூக வரலாற்றின் முதன்மையான ஆவணம்.

இக்கல்வெட்டுகளில் உள்ள மொழி வரலாறு, சமய வரலாறு, தமிழ்ச் சமூக வரலாறு ஆகியவை தொடர்பான விரிவான  ஆய்வுகளைச் செய்திருக்கிறார். மெளரியன் பிராமி எழுத்துருவிலிருந்து தமிழ்ப்பிராமி எந்தெந்த வகைகளில் வேறுபட்டுள்ளது என்ற ஆய்வை நிகழ்த்தியுள்ளார்.  தமிழகத் தொல்லியல் அறிஞர்களிடம் தமிழ் பிராமி  குறித்து வேறுபட்ட  கருத்துநிலைகள் இருந்தாலும், அவற்றை தரவாக்கம் (இஞதடமந)   செய்த  பெருமை ஐராவதம் அவர்களுக்கே சேரும்.  பிராமி எழுத்துருக்களைக் கண்டறிதல், படித்தறிதல், அதிலுள்ள பொருண்மைகளை ஆய்வு செய்தல் என அனைத்து நிலைகளிலும் இவரது ஆய்வு மிகச் சிறந்தவொன்று.

ஓலை வடிவில் இருந்தவற்றை அச்சுவடிவிற்குக் கொண்டு வந்த சி.வை.தாமோதரம்பிள்ளை (1832 - 1901), உ.வே.சாமிநாதையர் (1855 - 1942) ஆகியோரின் பணி தமிழ் மறுமலர்ச்சிக்கு மூலமாக அமைந்தது.  அதில் ஐராவதம் மகாதேவனின் பணி, அறியப்படாத தமிழ்ச்சமூக வரலாற்றை அறியச் செய்ததாகும். தமிழ்ச்சமூகம் இவரை என்றும் கொண்டாடும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/12/4/w600X390/kadhir1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/dec/02/ஐராவதம்-மகாதேவன்-தமிழ்ச்-சமூகத்திற்கு-வழங்கிய-கொடைகள்-3051575.html
3051587 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ராமகிருஷ்ண மடத்துக்கு நன்கொடை! சந்திப்பு: மனோபாரதி  DIN Sunday, December 2, 2018 12:00 AM +0530 அண்மையில் காலமான தினமணி முன்னாள் ஆசிரியரும், கல்வெட்டு ஆராய்ச்சியாளருமான ஐராவதம் மகாதேவன்,தனது மறைந்த மகன் வித்யாசாகர் பெயரில் நடத்தி வந்த கல்வி அறக்கட்டளை பணம் ரூ 40 லட்சம் தொகையை ராமகிருஷ்ணமடத்துக்கு வழங்குமாறு  உயில் எழுதி இருந்தார்.

மறைந்த ஐராவதம் மகாதேவனுக்கு பல ஆண்டுகளாக பணிவிடை  புரிந்து உதவியாளராக இருந்த  ஆர். லட்சுமி கூறியது:

""எந்த ஒரு பணியையும் திட்டமிட்டபடி குறித்த சமயத்தில் முடித்து விட வேண்டும் என்பதில் ஆர்வமாக இருப்பார். தான் உண்மை, நேர்மையைக் கடைப்பிடிப்பது போல் பிறரும் உண்மையாகவும்,நேர்மையாகவும் இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பார்.

இந்திய ஆட்சிப்பணியில் சேர்வதற்கு முன்பு அன்றைய பிரதமர்   நேரு அவரிடம் அயல்நாட்டுத் தூதரகப் பணியில் சேருமாறு கூறியபோது,   நாட்டு மக்களுக்குப் பணிபுரிய விரும்பும் நான்  இங்கு  தான் பணிபுரிவேன் என்று மறுத்து  இந்திய ஆட்சிப் பணியில் சேர்ந்தார்.  முதன்முதலாக அவர் உதவி ஆட்சியராகப் பணிபுரிந்த ஊர் பொள்ளாச்சி.

அவர் இந்திய ஆட்சிப்பணியில்  25 வருடங்கள் நிறைவு செய்து,தொழில்துறைச் செயலராக  ஓய்வு பெறுவதற்கு முன் அவர் மேற்பார்வையில்   கரூர் அருகில் புகளூரில் தமிழ்நாடு செய்தித்தாள் நிறுவனம், தமிழ்நாடு உப்பு உற்பத்திக் கழகம், தூத்துக்குடியில் தூத்துக்குடி அல்கலிக் கார்ப்பரேஷன் உள்ளிட்ட சில நிறுவனங்கள் தொடங்கப்பட்டன. தில்லியில் வெற்றிகரமாகச் செயல்பட்டு வந்த  தனியார் சூப்பர் மார்க்கெட் பாணியில், சென்னையில் காமதேனு கூட்டுறவு அங்காடியைத் தொடங்கியதும் அவர் தான்.

நேர்மைக்கு உதாரணபுருஷராகத் திகழ்ந்த அவருக்கும் வருமானவரித்துறையால்  ஒரு சோதனை ஏற்பட்டது. திருவான்மியூரில் இருந்த அவருக்குச் சொந்தமான வீட்டை அவர் சந்தை விலைக்கும்  குறைவாக குறைந்தவிலைக்கு விற்பனை செய்ததாகவும்,அதில்  முறைகேடு நிகழ்ந்து விட்டதாக  வருமானவரித்துறை அவருக்கு நோட்டீஸ் அனுப்பியது.

விசாரணைக்குப் பின்னர் தனது தவறை வருமானவரித்துறை ஒப்புக்கொண்டு அவரிடம்  மன்னிப்புக் கோரியது.

ராமகிருஷ்ண மடம் உள்ளிட்ட சில சமூக சேவை நிறுவனங்களுக்கு பல ஆண்டுகளாக  நன்கொடை வழங்கி வந்தார். மறைந்த தனது  மகன் வித்யாசாகர் பெயரில் கல்வி அறக்கட்டளை தொடங்கி, ஜாதி, மதம், இனம் வேறுபாடு இல்லாமல், அதிக மதிப்பெண் பெற்ற  ஏழை, எளிய மாணவர்களுக்கு கல்வி உதவித் தொகை வழங்கி வந்தார்.

தனது மறைவுக்குப்பின் கல்வி  அறக்கட்டளையில் இருக்கும்  பணத்தை ராமகிருஷ்ண மடத்துக்கு வழங்க வேண்டும் என்று உயில் எழுதி வைத்து இருந்தார். அவர் விருப்பப்படி  அறக்கட்டளை கணக்கில்  இருந்த ரூ.40 லட்சம் பணத்தை ராமகிருஷ்ண மடத்துக்கு வழங்குமாறு அமெரிக்காவில் வசித்து வரும்  அவரது மகன் ஸ்ரீதர்  கூறிவிட்டார்'' என்றார்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/12/4/w600X390/kadhir2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/dec/02/ராமகிருஷ்ண-மடத்துக்கு-நன்கொடை-3051587.html
3051589 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: காலை எழுந்தவுடன்...! பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன் DIN Sunday, December 2, 2018 12:00 AM +0530 பலவிதமான ஆயுர்வேத ஆரோக்கிய குறிப்புகளை  உங்களுடைய கேள்வி - பதில் பகுதி மூலம் நான் தெரிந்து கொண்டாலும், ஆரோக்கியத்திற்கான மிக சிறப்பான சில வழிகளைக் கூற முடியுமா?

 -சங்கர நாராயணன், காஞ்சிபுரம்.

வைகறைத் துயிலெழுதல் என்பது ஆரோக்கியத்திற்கான பரம ரகசியங்களில் ஒன்றாக நம் முன்னோர் குறிப்பிடுகின்றனர்.  சூரிய உதயத்திலிருந்து முன் ஒரு மணி நேரம் அருணோதய வேளை. அதற்கு முன்னுள்ள ஒரு மணி நேரம் "ப்ராம்ஹ முகூர்த்தம்' எனப்படும். ஸத்வகுணம் நிறைந்த இந்த நேரத்தில் மனம் தெளிந்து, விருப்பு வெறுப்புக்களால் கலக்கமுறாமல், இரவின் தன்மையாலும் அமைதியாலும் முந்நாளின் கொந்தளிப்பு அடங்கி களைப்பு அகன்று, புலன்களும் மனமும் சுறுசுறுப்புடன் விழித்தெழும் வேளை.  புத்தி தெளிந்து கூர்மையுடன் தெளிந்த சிந்தனா சக்தியுடன், எதையும் முழுக்கவனத்துடன் ஏற்கும் வேளை - புதிதாகப் புத்தகம் எழுதுபவர்கள், பாடங்களை மனத்தில் அர்த்தத்துடன் நிலைக்கும்படி, மனப்பாடம் செய்கின்ற மாணவர், இறைவனைத் தியானம் செய்பவர், அன்றாட வேலைகளையும், நீண்ட காலத்திய பணிகளையும் பற்றிச் சிந்தித்து திட்டம் வகுப்பவர் இவர்களுக்கு உற்ற நேரம். மற்ற நேரங்களில் நான்கு மணி நேரத்தில் கற்பதை இந்த வேளையில் ஒரு மணி நேரத்தில் கற்கலாம். ஆனால் பல நோய்கள் நள்ளிரவில் கடுமை அடையும், அவற்றின் வேதனையால் தூக்கமிழந்தவர் விடியற் காலையில் அயர்ந்து உறங்குவர், அவர்களை அவ்வேளையில் எழுப்புவது முறையல்ல. இரவு அதிகம் கண்விழித்து, விடியற்காலையில் உறங்கச் செல்பவர்களுக்கும்  இந்த விதி பொருந்தாது.

விழித்தெழுந்ததும் சோம்பலுடன் படுத்திராமல் உடனே வாய் கொப்பளிப்பது நல்லது. தூக்கத்தில் வாயில் சுரந்து, இரைப்பையின் அமிலக் கலப்புபெற்று உலர்ந்தும் இறுகியும் உள்ள உமிழ் நீர்க் கலவையை எவ்வளவு விரைவில் அகற்ற முடியுமோ அவ்வளவு விரைவில் அகற்றுவது நல்லது.

உடலின் அலுவல்களில் சேர்த்தலும் கழித்தலும் அதிகம் இடம் பெறுகின்றன. கழித்தல் சரியே நடைபெறாவிடில் சேர்த்தல் சரியே அமையாது. இயற்கையே சேர்த்தலுக்கும் கழித்தலுக்குமான உந்துதல்களை ஏற்படுத்துகிறது. மலவேகம், சிறுநீர் வேகம், வாயுவேகம் என மூன்று உந்துதல்களையும் முறைப்படி தடையின்றி வெளியேற்ற வேண்டும். இவை தானே தடைப்பட்டாலும் வேறுசெயலில் ஈடுபட நேர்ந்ததால் இயற்கை உந்துதலை   மதிக்காமல் தடைநேர்ந்தாலும் நோய்கள் விளையக் கூடும். மலத்துவாரத்தை நன்கு கழவ வேண்டும். பிறகு அவ்விடத்தைவிட்டகன்று 10 - 15 தடவை வாய் கொப்பளித்தல் நல்லது. அதன் பிறகு பற்களைப் பொடி, பற்பசை முதலியவற்றால் பல்துலக்க வேண்டும்.

விடியற்காலையில் மலம் முதலியவற்றை வெளியேற்றுவது நோயின்றி நீண்ட நாள் வாழ உதவும். குடலில் இரைச்சல், வயிற்றில் உப்புசம் கனம் முதலியவை ஏற்படாமல் இருக்கும். சிறுநீர், மலத்துவாரங்களைச் சுத்தமாக வைத்துக் கொள்வதால் நோய்கள் பல தோன்ற வாய்ப்பில்லாமையால் ஆயுள் நீள்கிறது. உடலின் அழகும் வலிவும் கூடுகிறது. தூய்மை உணர்ச்சி ஓங்குகிறது. மனத்தளர்ச்சி கெட்ட எண்ணங்கள் தோன்றுவதில்லை. அதனால் கெட்ட செயல்களில் ஈடுபாடு ஏற்படுவதில்லை என்கிறது ஆயுர்வேதம்.

வீட்டிற்கு வெளியில் சென்று திரும்பும் ஒவ்வொரு தடவையும் கை, கால்களை அலம்புவது நல்லது. புழுதியை நீக்குவது மட்டுமல்ல இதன் நோக்கம். உடல்களைப்பும் அயர்வும் நீங்கி சுறுசுறுப்பும் புத்துணர்ச்சியும் பெறுவதும், தொற்று நோய்கள் பரவுதலைத் தடுப்பதும் இதன் நோக்கங்களில் முக்கியமானவையாகும். சாக்ஸூம் பூட்ஸூம் அணிந்து வெளியே சென்று வருபவரும் கூட அவற்றை நீக்கிய பின் உடனே கை, கால்களைக் கழுவும் போது அவர்கள் பெறும் புத்துணர்ச்சியைக் கழுவுவதைப் பழக்கமாகக் கொள்பவரே அறிவர்.

சிற்றுண்டி, முழு உணவு, தாம்பூலம் தரித்தல், பழம், பட்சணம், காபி, டீ முதலியவற்றிற்குப் பின் வாய் குழப்பி அலம்புவதும், கொப்பளித்துத் துப்புவதும் உமிழ்நீர் ஆரோக்யத்திற்கு உகந்தது. உணவிற்கு முன்வாய் கொப்பளித்தால் ஜீரண திரவங்களுக்குச் சுறுசுறுப்பு ஏற்படும். குளிர்ந்த நீரால் வாய் கொப்பளித்தல் மூலம்   நாற்றம், தொண்டையின் கபப்பூச்சு அகலும். கண் முதலியவை தெளிவடையும். வெந்நீரால் வாய் கொப்பளித்தால் நாக்கில் ருசியின்மை, எகிறுகள் கொழுத்திருத்தல், பற்களில் வலி நீங்கும். வாய் மொட மொடவென உணவேற்கத் தயாராகும்.

(தொடரும்)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/30/w600X390/kadhir9.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/dec/02/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-காலை-எழுந்தவுடன்-3051589.html
3051592 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சதைச் சுருணைகள் தி.தா. நாராயணன் DIN Sunday, December 2, 2018 12:00 AM +0530 சென்னை மருத்துவக் கல்லூரியில் மருத்துவம் மூன்றாம் ஆண்டு படிக்கும் என்னுடைய மூத்த மகள் பவித்ரா வெள்ளிக்கிழமை மாலை வீட்டுக்கு வந்திருந்தாள். வரும்போது கையில் ஓர் அட்டைப் பெட்டியை ஜாக்கிரதையாய் கொண்டு வந்து மேஜை மேல் வைத்தாள். 

""இன்னாதும்மா கண்ணே ?''

அவள் முகமெல்லாம் மகிழ்ச்சி வழிய, ""திறந்து பாருங்க'' என்றாள். 

""ஐயோ! இன்னா பீடிகை பலமாக இருக்கு'' 

கட்டை அவிழ்த்து மெதுவாக திறந்தவன் அப்படியே நின்று விட் டேன். உள்ளே இன்னும் கண்களைக் கூட திறக்காத, சிறகுகளே முளைக்காத, சதைச் சுருணைகளாக, தலை மட்டும் சற்று பெரியதாக, இரண்டு கிளிக்குஞ்சுகள். மூக்கின் அமைப்பினாலும், மேலே படர்ந்திருக்கும் ஒன்றிரண்டு பச்சை வர்ண ரோமங்களாலும் தான்  கிளிக்குஞ்சு என்று அடையாளம் காண முடிந்தது. மற்றபடி கைகளில் எடுக்க கூசும்படி மிருதுவான  சதைச் சுருணைகள். அச்சத்தினாலோ, அனிச்சை செயலாகவோ அவைகள் மூலையில் ஒன்றன் மேல் ஒன்றாய் ஒடுங்கிக் கொண்டிருந்தன. 

சின்னவள் விசாலி எட்டி பார்த்துவிட்டு. ""ஹைய்யா...ஹைய்யா'' என்று குதிக்க ஆரம்பித்து விட்டாள். எனக்கு சுரு சுருவென்று ஆத்திரம் எழுந்தது.

""உனக்கு இது எங்கே கிடைச்சிது''                                                                                                                                      
""மூர் மார்கெட் பின்னால விக்கிறாங்கப்பா. ஜதை 250/- ரூபா. என் ஃப்ரண்ட்ஸ் எல்லாம் கூட வாங்கினாங்க''
""உனக்கு கொஞ்சமாவது அறிவிருக்கா? பாவி..பாவி... கண்களைக் கூட திறக்காத இந்த பச்சை மண்ணை அதும் அம்மா கிட்ட இருந்து பிரிச்சிட்டியே. அந்த பாவம் நம்மளை சும்மா விடுமா? இந்த ஸ்டேஜ்ல அதுங்க அம்மாவுடைய கதகதப்பிலேதான் வளரணும். அப்பத்தான் உசுரு தக்கும். பார்த்துக்கிட்டே இரு ரெண்டும்  கண்டிப்பா செத்துரும். நம்மால காப்பாத்த முடியாது பாவி'' அவளுக்கு புர்ரென்று வந்துவிட்டது.

""அப்பா! நான் ஒண்ணும் அத பிரிச்சி கொண்டாரலே... எவனோ கொண்டாந்து விக்கிறான், வாங்கியாந்தேன்.   ஆனா என்னை பழி சொல்லணும் உங்களுக்கு'' 

""த்தூ! பேசாத. நீ வாங்கறதாலதான் அவன் விக்கிறான். இதுங்களை வளர்க்கிறப்ப இருக்கிற சந்தோஷத்தை விட செத்து போறப்ப ஏற்பட்ற வலி இருக்கே அது ரொம்ப கொடுமை. நான் சின்ன வயசில அனுபவிச்சிருக்கேன்'' வேதனையுடன் சொன்னேன். 

அன்றைக்கெல்லாம் கோபமாய் முறுக்கிக் கொண்டு நின்ற பவித்ரா, மறுநாள் விடியற்காலையே கிளிக் குஞ்சுகளை அப்படியே போட்டுவிட்டு நிம்மதியாக கிளம்பி விட்டாள். இது அவளுடைய இயல்பு. அவள் எப்பவுமே இப்படித்தான். கொஞ்சுவதற்கு மட்டும் தான் அவளுக்கு ஒரு பெட் தேவை. பாடு எடுக்கிறது குடும்பத்தில இருக்கிற மற்றவங்க... எனக்கு சுபாவத்திலேயே பூஞ்சை மனசு. காப்பாத்தறது பெருசில்லை, எப்படி அவைகளை அதன் கூட்டத்தில் 
சேர்க்கிறது?  

ராத்திரியெல்லாம் விதவிதமான யோசனைகள், திட்டங்கள். காலையில் நான் எழுந்திருக்க ஏழு மணியாயிடுச்சி. ஹாலில் அம்மாவும், சின்னவள் விசாலியும் கிளிகளை மடியில் வைத்துக் கொண்டு அரைத்த ஆப்பிள் சோற்றை அலகுகளைப் பிளந்து ஊட்டிக் கொண்டிருந்தார்கள். என்னைப் பார்த்தவுடன் மகிழ்ச்சியுடன் 

""அப்பா...அப்பா! எவ்வளவு சீக்கிரம் சாப்பிட கத்துக்கிச்சிங்க பாருங்க'' பார்க்கும் போது அலகில் ஊட்டிய பழ மசியலை "லபக் லபக்' என்று முழுங்கிக் கொண்டிருந்தன. நான் என் பங்குக்கு சிறிதளவு தண்ணீரைக் கொண்டுவந்து பில்லர் மூலம் சொட்டு சொட்டாய்ப் புகட்டினேன். போதாக் குறைக்கு என்னுடைய அம்மாவும் வேறு சில பத்தியங்களை சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்கள். இப்படித்தான் எங்கள் வீட்டில் கிளி வளர்ப்பு ஆரம்பமாயிற்று. 

வீட்டில் எல்லாருமே செவிலித் தாயாக மாறியதில் எந்நேரமும் அதுங்க வயிறு "பம்' என்று உப்பிக் கிடக்கும்... இப்போதெல்லாம் விதவிதமான  பழவகைகளை தேடிப் பிடிச்சி வாங்க  ஆரம்பித்தேன். ஒருநாள் பழுத்த கொடுக்காப்புளி பழம், மறுநாள் நாவற்பழம், இன்னொரு நாள் அத்திப்பழம், ஒன்றையும் விட்டுவைக்கவில்லை. மெனு லிஸ்டில் வாதுமை பருப்புகளும், முந்திரி பருப்புகளும், வேர்க்கடலை பயறுகளும், நெல்லும், சோளக்கதிர்களும், அடக்கம். உழவர் சந்தையில ஒருநாள், மார்க்கெட்ல, ஆரணி கூட்ரோடில, வார சந்தையில... வில்லியர்கள் கிட்ட சொல்லி வெச்சி ஒருநாள். இப்படித்தான் சேகரிக்கிறேன்... இதுதான் வேலியில் போற ஓணானை எடுத்து மடியில விட்டுக்கிட்டவன் கதை. இது தொழிலற்றவன் வேலைன்னு தோணுதில்லே... என்ன பண்றது? மனசு கேட்கவில்லையே. கொடுக்கும் ஊட்டத்தில் அவற்றுக்கு வேகமான வளர்ச்சி. இரண்டு மூணு மாதங்களில் உடல் முழுக்க நன்றாக சிறகுகள் முளைத்து விட்டன. ஆட்களை பார்த்துவிட்டால் க்கீ...கீ...கீ... என்று குரல் கொடுக்க கற்றுக் கொண்டன.

வந்து ரெண்டொரு நாளிலேயே பெருசா ஒரு கூண்டு வந்து இறங்கி விட்டது என்று சொல்லத் தேவையில்லை. பூனை உலாத்துகிற வீடு இது. ஸ்கூல் போற நேரம் தவிர மற்ற நேரங்களில் கிளிகளை எடுத்து வெச்சிக்கிட்டு கொஞ்சுகிறதுதான் விசாலியின் வேலை.                    

அன்றைக்கு மதியம் நான் உள்ளே வேலையாய் இருந்தேன். க்கீ...கீ..கீ... ரெண்டும் போடுகிற கூச்சல் தெருவரைக்கும் கேட்கிறது.                                 

""இன்னாடா அங்க சத்தம்''  கையில் டானிக் பாட்டிலையும் பில்லரையும் எடுத்துக்கிட்டு வெளியே வந்தேன்... கிளிகள் கிட்ட பவித்ரா நிற்கிறாள். எப்ப வந்தாள்?  ""இதென்னப்பா ஹால்ல மரம் வளர்க்கறீங்க?''- கைகளை துடைத்துக் கொண்டே வந்த நீலா, "" அதை ஏன் கேக்கற. ரெண்டு நாளுக்கு ஒரு கிளை மாத்தியாவுது. தோட்டத்து வேப்பமரத்தை இன்னும் ஒருவாரத்தில மொட்டையடிச்சிடுவாரு. கிளிங்க மரத்தில வாழற ஃபீலிங்கோட வளரணுமாம்''

""சரி...சரி...நீ எப்படா வந்த? சொல்லாம கொள்ளாம வந்து நிக்கிற'' அவள் சிரித்து விட்டு ""இன்னாப்பா பொழுது சந்தோஷமா போறாப்பல தெரியுது? எங்களுக்கு என்னைக்காவது ஒரு ஹார்லிக்ஸ் வாங்கி குடுத்திருப்பீங்களா? கிளிக்குட்டிகளுக்கு, டானிக்காமே, வித விதமா பழ தினுசாம். கீரைக்கட்டு வேற. டெய்லி எனக்கு மெசேஜ் வந்திடுது'' எனக்கு லஜ்ஜையாக இருந்தது. சிரிச்சிட்டேன்.

""என்ன பண்றது அதுங்களை காப்பாத்தி கிளிங்க கூட்டத்தில சேர்த்து விட்டுடணுமே. இதுங்களின் எலும்பு வளர்ச்சிக்கு கால்ஸிய சத்து அவசியம் வேணுமாம். அதான்''

""ஊர்ல தாய் கிளிகள்லாம் எந்த கடையில டானிக் வாங்குதோ தெரியலையே ஏம்பா''  சொல்லிவிட்டு சிரித்தாள்.                                                       

""சரி சரி இனிமே கிளிக்குட்டீன்னு கூப்பிடாதீங்க. அதுங்க பேரு ஜிப்ஸி, பெப்ஸி, பேரை சொல்லி பழக்கப் படுத்துங்க'' 

அன்றையில இருந்து அதுகளுக்கு வீட்டில் ஆளாளுக்கும் டியூஷன் எடுக்க ஆரம்பிச்சிட்டோம். அடுத்த வார கடைசியில வந்திருந்த பவித்ரா இதையெல்லாம் பார்த்துட்டு டியூஷனில் ஒரு ஒழுங்குமுறையை கொண்டு வந்தாள். 

""அப்பா! நீங்க "அப்பா'ன்ற ஒரு வார்த்தையை மட்டும் கத்துக் கொடுங்க. அம்மா "அம்மா'ன்ற ஒரு வார்த்தையை மட்டும் கத்துக் கொடுக்கட்டும். அதுபோல நானு "அக்கா'ன்றதையும், ஆயா "ஆயா'வையும் சொல்லித் தருகிறோம். ஏய்! விசாலி! நீ சின்னக்கான்னு சொல்லணும் சரியா? அப்பத்தான் அதுகள்  அப்பாவைப் பார்த்தா அப்பான்னுதான் கூப்பிடுமே தவிர அம்மான்னு கூப்பிடாது''

அவள் கொண்டுவந்த சட்ட ஷரத்துகள் ஏகமனதாக நிறைவேறின. 

கிளிகளுக்கு பேச்சுப் பயிற்சி மும்முரமாக நடந்து கொண்டிருக்க, அவற்றை வீட்டுக்குள்ளே ஃப்ரீயாக விட்டுட்டோம். ரெண்டும் குறுக்கும் நெடுக்கும் வேகமாக பறக்க ஆரம்பிச்சிட்டுதுங்க. மேலும் சில வார்த்தைகளை உச்சரிக்க தெரிந்துக் கொண்டன. பகலெல்லாம்  வெளிக் கதவையும், தோட்டக் கதவையும் மூடியே வைக்கிறது நடைமுறைக்கு வந்து விட்டது. பகலில் வீட்டில என்ன புழுக்கமாக இருந்தாலும் யாரும் ஃபேன் போடுவதில்லை. ஜன்னல்களுக்கு நெட்லான் அடிச்சிருக்கு பயமில்லை. யாரு வெளியே போய் உள்ளே வந்தாலும் இரண்டும் கீ..கீ..கீ... என்று கத்திக் கொண்டே எங்கிருந்தாலும் பறந்து வந்து அவங்க தோளில் உட்கார்ந்து கொள்ள தெரிந்து கொண்டன. உட்கார்ந்து காதுகிட்ட நகர்ந்து வந்து கிள்ளைக் குரலில் "அப்பா..அப்பா' அதுபோலவே "அம்மா' ,  விசாலி கிட்ட "சின்க்கா'. அவை  பேசப் பேச தன்னால வளரும் ரோமம் போல கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நாங்கள் தன்வசமிழந்து நெருக்கமாகிப் போனோம். எங்கள் குடும்பத்தில ஒருத்தராகவே நினைக்க ஆரம்பிச்சிட்டோம்...  விடிந்தப்புறம் யாரும் படுக்கையில் புரண்டுகிட்டிருக்க முடியாது. பறந்து அங்கேயே வந்துவிடும் காதுகிட்டே வந்து ரெண்டும் ஒரே கூச்சல். எழுந்து வெளியே போகும் வரைக்கும் விடாதுகள். இதை யார் சொல்லிக் கொடுத்தாங்க? என் அம்மாவுக்கு கொள்ளை சந்தோஷம். அவ்வப்போது எங்கிட்டேயும், மருமவ கிட்டேயும் சொல்லிச் சொல்லி மகிழ்வாள். 

அடுத்த மாசத்தில் ஒருநாள் என் அடுத்த கட்ட நடவடிக்கைக்காக  காயை நகர்த்தினேன். 

இன்றைக்குத்தான் ஜிப்ஸி, பெப்ஸிகளை கொண்டு போய் கிளிக்கூட்டத்தில விட்டுட்டு வர முடிவு செய்திருக்கிறேன்'' என்றேன். 

வீடு நிசப்தமாக இருக்கிறது. மூன்று பேரும் மவுனமாக இருந்தார்கள். யாருக்கும் சம்மதமில்லை.

""தோ பாருங்க, எனக்குக் கூட மனசுக்கு கஷ்டமாகத்தான் இருக்கு, நம்ம வீட்டு குழந்தைங்க மாதிரி எட்டு மாசமா அதுங்க நம்ம கூட வாழ்ந்தாச்சில்ல? அதான் நமக்கு கஷ்டமாயிருக்கு...''  ""இருந்தாலும் நான் செய்யறதுதான் சரி. பலதடவை அதுங்களை கூண்டோடு கொண்டுபோய் மொட்டை மாடியில வெச்சிருக்கேன். அப்படி வைக்கிறப்போ கொஞ்ச நேரத்தில எவ்வளவு கிளிங்க அங்க வந்து சேர்ந்துடும் தெரியுமா? கீ..கீ..கீ..ன்னு ஒரே கூச்சல். கூண்டை சுத்தி வந்து உட்கார்ந்துக்கிட்டு. கோரஸாக கத்தும். அப்பல்லாம் இதுங்க ரெண்டும் எவ்வளவு சோகமாயிடும் தெரியுமா? பாவம் இதுங்க. வாணாம் விட்ருவோம். ரெண்டும் பெருசாயிடுச்சி. வெளியே போனால் சமாளிச்சிக்கும்'' விசாலி அப்பவே அழ ஆரம்பிச்சிட்டாள்.       

மறுநாள் காலையிலேயே விசாலியின் அழுகையினூடே அவற்றைக் கூண்டில் வைத்து டூ வீலரில் மாட்டிக் கொண்டு கிளம்பி விட்டேன். என்னுடைய ஆபீஸூக்கு ஈசானிய மூலை பக்கம் சற்று தூரத்தில் ஒரு பெரிய ஆலமரம் இருக்கிறது. பிரமாண்டம். மரத்துக்குக் கீழே ஒரு குடும்பம் வசித்துக் கொண்டு, மூங்கில் கூடை முடையும் தொழிலை செய்து  கொண்டிருந்தன. அந்த மரத்தில் நிறைய கிளிகள் இருப்பதை பார்த்திருக்கிறேன். அந்த பக்கம் போறப்போ கீ...கீ...கீ... என்று ஒரே சத்தம். என்ன இனிமையான சத்தம்? அந்த மரத்தில விட்டுடணுங்கிறது திட்டம்.

அங்கே வண்டியை நிறுத்தும் போதே கூடை முடையும் கிழவி எழுந்து வந்தாள். 
""வா சாரு...  இன்னா வோணும் மொறமா, மூங்க கூடையா?''

""அம்மா எனக்கு ஒரு தகவல் சொல்லு, இந்த மரத்தில நிறைய கிளிங்க இருக்குதில்ல''

""ஆமா சாரு. சாயரட்சைக்கு வந்து பாரு இன்னா கூச்ச போடுதுங்கன்னு. ஆமா இன்னா விசயம்''

""எம் பொண்ணு ரெண்டு கிளிக்குஞ்சுங்களை மெட்ராஸில இருந்து வாங்கியாந்துட்டா. எனக்கு தாங்கல அதன் கூட்டத்தோட இருக்கிறதுதான் சரி. அதனால இங்க கிளையில விட்டுட்டா, அதுங்க கூட்டத்தோட சேர்ந்துப்புடும்னு கொண்டாந்தேன்'' 

அவள் அவசர அவசரமாக கையால் மறுத்தாள்:

""வாணாம்...வாணாம்பா! அதுங்க இத்த கூட்டத்தில் சேர்க்காதுப்பா. அப்படித்தான் உன்ன மாரியே ஒரு ஆளு ஒரு கிளியைக் கொண்டாந்து வுட்டாரு. அவ்வளவுதான் உடனே எல்லாம்  சர்ர்ருன்னு இறங்கி வந்து அத கொத்தி கொத்தி ரெண்டு நிமிசத்தில கொன்னு போட்டுட்டு பூட்ச்சிங்க சாரு. இப்ப நீ வுட்ட, உன் கண்ணெதிரிலேயே இதுங்களை கொன்னு போட்ரும். மேல பாரு எம்மாங் கிளிங்க... அதுங்களோட குஞ்சிங்க கூட்டுல இருந்து தவறி கீழே விழுந்துபுட்டா கூட சேர்க்கிறதில்லபா. அத்தையும் அப்பவே கொன்னு போட்டுட்துங்க. எம்மாம் பாக்கிறேன்''

எனக்கு வருத்தமாக இருந்தது. இப்படி ஒரு விஷயம் இருக்கிறதை நான் எதிர்பார்க்கவில்லை. இதுக்கு மேல என்ன பண்ணுவதென்று புரியவில்லை. விட்டால் கொலை பாதகமாயிடும் போலிருக்கே. கவலையாக இருந்தது. இதுகளை தாய்க்கிளி கிட்டயிருந்து பிரிச்ச தோஷத்துக்கு என்ன பரிகாரம் செஞ்சி திருத்துப்பாடு பண்ணப் போகிறோமோ? பகவானே!  சரி... நடக்கிறது நடக்கட்டும் என்று அவற்றுடன் வீட்டுக்குக் கிளம்பினேன்.

கூண்டை சிட்வுட்டில் வைத்து விட்டு உள்ளே போனேன். பின் வாசலில் மாமியாரும் மருமவளும் மவுனமாக உட்கார்ந்திருந்தனர், விசாலி அழுது ஓய்ந்து இப்போது அம்மாவின் மடியில் கண்முடி படுத்திருக்கிறாள்.

""வூடே வெறிச்னு போச்சுடா. கீ..கீ..கீன்னு எந்நேரமும் என்னா சத்தமா இருக்கும்.  அப்படி உட்காரக் முடியாது. ரெண்டும் ஓடியாந்து என் தோள்ல தொத்திக்கும். ஆயா... ஆயான்னு என்னமா கூப்புடும்? தடால்னு இப்படி பிரிச்சிட்டியடா'' கொஞ்ச நேரம் யாரும் எதுவும் பேசவில்லை. துக்க வீடுமாதிரி நிசப்தம்.

க்கீ...கீ...கீ...  திடுக்கிட்டு என்னைப் பார்த்தார்கள். அவநம்பிக்கையாய் சந்தோஷக் கீற்று. விசாலி ஓடிப்போயி ஹாலில் தேடுகிறாள்

""அதுங்களை திருப்பி கொண்டு வந்துட்டேன். சிட்டவுட்ல கூண்டு இருக்கு''

எல்லாரும் "ஜிப்ஸீ...பெப்ஸீ..' என்று கத்திக் கொண்டு எழுந்தோடினார்கள். 

க்கீ..கீ..கீ.., அம்மா... ! வா, ஆயா! சின்க்கா!  - இரண்டும் ஒரே கத்தல். அன்றைக்கு அப்படி சிரித்தார்கள். 

""ஏங்க! இனிமே அதுகளை விடுகிற பேச்சே வாணாம். நம்ம கூடவே இருந்துட்டு போய் சேரட்டும்'' 

""எவ்வளவு நாளைக்கு... கிளியின் சராசரி வயசு என்ன தெரியுமா... அம்பது வருஷம்... அவ்வளவு வருஷங்களும்  கூண்டு சிறையிலேயே கிடந்து தனக்குன்னு ஒரு வாழ்க்கையே இல்லாம, ஜோடி இல்லாம, சாவணுமா? இந்த பாவம் நம்மள சும்மா விடாதடீ''

""ஏன் இப்ப ஜோடியாத்தான இருக்கு?''

ரெண்டுமே ஆண்கிளிங்க''.  

""சும்மா நேரத்துக்கு ஏத்தாப்பல கதை விடாதீங்க. ஆண் பொண்ணு என்றதை அவ்வளவு சுலுவா கண்டுபிடிக்க முடியாதாம். மூணாவது வயசுல முட்டை போட்றதை வெச்சித்தான் கண்டு பிடிப்பாங்களாம், படிச்சிருக்கேன். நீங்க எப்படி கண்டுபிடிச்சிட்டீங்களாம்.'' 

""ரெண்டு நாளைக்கு முன்னால ஒரு ஜோலியா காஞ்சீபுரம்  போய் வந்தேனே, இன்னா ஜோலி? கிளிகளை புடிச்சி வந்து கிளிஜோஸ்யத்துக்கு பழக்கற கும்பல் ஒண்ணு காஞ்சீபுரம் ஒலிமுகமது பேட்டையில இருக்குது தெரியுமா?அங்கபோயி தெரிஞ்சிக்கிட்டு வந்தேன்டீ. தெரிஞ்சிக்கோ... ஆண்கிளின்னா வாலை இடவலமாத்தான் ஆட்டுமாம். பெண்கிளி மேலுங் கீழுமா மட்டுந்தான் ஆட்டுமாம். இங்க ஜிப்ஸியும், பெப்ஸியும் இடவலமாத்தான் ஆட்டுதுங்க. செக் பண்ணிட்டுத்தான் சொல்றேன்''

என்ன சொல்லியும் மாமியாரும் மருமவளும், சின்னவளும், ஒண்ணுசேர்ந்துவிட, என் கட்சி பலவீனப் பட்டு போச்சுது.

ஆனாலும் நான் விடுவதாக இல்லை. நல்லவனுக்கு அர்த்தம் சொல்லாம செய்யறதுதான்... சந்தர்ப்பத்தை எதிர்பார்த்து காத்துக் கொண்டிருந்தேன். அந்த ஒரு நாளும் வந்தது. அன்று ஞாயிற்றுக்கிழமை. காலை எட்டு மணியிருக்கும். காலை ஆறுமணிக்கெல்லாம் ஜிப்ஸியையும், பெப்ஸியையும் கூண்டிலிருந்து திறந்து விட்டாச்சி. ரெண்டும் துணி போடும் கொடிமேலே உட்கார்ந்திருந்தன.பவித்ராவும் வந்திருந்தாள். நீலாம்பாள் சமையற்கட்டில் பிஸியாக இருக்க, அம்மா தெருக்கோடி பிள்ளையார் கோவிலுக்குப் போயிருந்தாள், பவித்ரா ராத்திரி ரொம்ப நேரம் எதையோ படித்து குறிப்பு எடுத்துக் கொண்டிருந்ததால் இன்னும் எழுந்திருக்க வில்லை. அக்காவும் தங்கச்சியும் போட்டி போட்டுக்கிட்டு தூங்கறாளுங்க. நான் பின் கதவை மெதுவாக திறந்து வைத்துவிட்டு காத்திருந்தேன். அதுவாக போயிடுச்சின்னா மனசு குத்தாது. சர்ரென்று இரண்டும் மேலெழும்பி இரண்டு முறை ஹாலில் குறுக்கும் நெடுக்கும் பறந்து விட்டு சரேலென வெளியே பாய்ந்து விட்டன.

""ஐய்யய்யோ! ஜிப்ஸி!..., பெப்ஸி...''

நான் போட்ட கூச்சல் அதன் காதுகளில் விழுந்ததோ இல்லையோ வீட்டிலுள்ளவர்கள் காதில் விழுந்து விட்டது. நீலாவும், பவித்ராவும், விசாலியும், ஓடிவர, அப்போதுதான் உள்ளே நுழைந்து கொண்டிருந்த என்னுடைய அம்மாவுக்கும் ஏதோ விபரீதம் என்று புரிஞ்சி போச்சி. ஓடிவந்தார்கள்.

""என்ன... என்ன..? கிளிங்க எங்கடா?''  

""பறந்துபோயிடுச்சிங்க'' 

""இன்னாடா சொல்ற'' 

""வாசலுக்கு போவலாம்னு பின் கதவை திறந்தேம்மா... அவ்வளவுதான். நினைக்கவே இல்லை சர்ர்னு போயிடுச்சிங்க''

""ஐயோ ...ஐயோ ...  அதுங்களுக்கு எம்மாம் பாடு எடுத்திருப்பேன்? போறன் வரேன்னு ஒரு வார்த்தை சொல்லலியே'' பாச மேலீட்டில் பேசும் வார்த்தைகளில் அர்த்தம் இருப்பதில்லை, உணர்ச்சி மட்டுமே வெளிப்படும் என்பது நிஜந்தான்.
""அட அதுங்க என்கிட்டியே சொல்லலம்மா'' நானும் எதிர் தாளம் போட்டு முடித்துவிட்டேன்.  

இப்போது இரண்டும் பின் வீட்டு தென்னை மரத்தில் உட்கார்ந்திருந்தன. அத்தனை சீக்கிரத்தில் கிளிகள் கூட்டம் வந்து சூழ்ந்து  கொண்டிருந்தன. எப்படியும் ஒரு இருபது இருக்கும். மெதுவாக ஜிப்ஸி, பெப்ஸியை அவை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தன. 

போச்சி... போச்சி... இன்னையோட அதுங்க ஆயுசு முடிஞ்சிடும். பெருசாயிடுச்சிங்க எந்த சூழலையும் சமாளிக்கும்னு நாம போட்ட கணக்கு தப்போ?ஐய்யயோ! தப்பு பண்ணிட்டேனே. பதற்றமாய் இருந்தது.

பெப்ஸீ!...ஜிப்ஸீ... அவை  கொல்லப்பட்டுவிடும் என்பதில் என்னுடைய அம்மாவும் , நீலாம்பாளும் கலவரமாய் அவற்றைப் பார்த்து கத்துகிறார்கள். பவித்ரா கைகளைப் பிசைந்துக் கொண்டிருந்தாள். எல்லோருமே பதட்டமாய் இருந்தோம். விசாலி கீழே உட்கார்ந்து தேம்பித் தேம்பி அழுது கொண்டிருந்தாள். வளர்த்த பாசம் கொடியதுன்னு சும்மாவா சொன்னாங்க? நாங்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே அந்த கிளிக் கூட்டம் தாக்கும் நெருக்கத்துக்கு போய்விட்டன. 

""போச்சு... போச்சு ஐயோ! குட்டீ! ஜிப்ஸீ... பெப்ஸீ... ஜிப்ஸீ... பெப்ஸீ... ஓடி வந்துட்றீ''  நீலாவுக்கும், என் அம்மாவுக்கும் குரல் உதறியது. கண்ணெதிரில் அவை  மடிவதை பார்க்க மனமில்லாமல் அம்மாவும், நீலாவும் கண்களை மூடிக் கொள்ள, க்..க்..கே... "கர்.ர்.ர்ர்.. !, க்..க்..கே..கே... கர்.ர்.ர்.ர்' கர்ணகடூரமான தொனியில் பெருங் கூச்சலுடன் ஜிப்ஸியும், பெப்ஸியும், கிளிக் கூட்டத்தின் மீது பாய,  அந்த கூச்சலுக்கே எல்லா கிளிகளும் மிரண்டு ஒடின. நாங்க கொடுத்த ஊட்டத்தினால் ஜிப்ஸியும், பெப்ஸியும், ஹைட் அண்டு வெயிட்டாக இருக்க, அந்த பர்சனாலிட்டிக்கு அவை  மிரண்டு போயிருக்கணும். இப்போது இரண்டும் கீ..கீ..கீ.. என்று கத்திக் கொண்டே பறந்து வந்து எங்கள் வீட்டு வாசலில் குளியலறையின் மேற்கூரை மேல் உட்கார்ந்தன. கூடவே கிளிக்கூட்டமும் வந்து சூழ்ந்து உட்கார்ந்தன. ஒவ்வொரு கிளியும் கழுத்து ரோமங்கள் சிலிர்க்க சீற்றத்துடன் இருப்பதில் அடுத்து என்ன நடக்கப் போகிறது என்பது புரிந்து விட்டது. ஆனால் கிளிகள் ஒன்றுகூட கிட்டே நெருங்கவில்லை என்பதையும் கவனித்தேன். பதட்டம் சற்று குறைந்தது. விசாலி உரக்க, ""ஜிப்ஸீ... பெப்ஸீ...'' என்று கத்தினாள். அவை   தலையைச் சாய்த்து அவளை ஒரு முறை பார்த்தது. அவ்வளவுதான் "சின்க்கா... கீ..கீ..கீ..'  குரல் கொடுத்து விட்டு எழும்பியது. நாங்கள் "ஜிப்ஸி..பெப்ஸீ..' என்று கத்திக் கொண்டே இருக்க, அவை  எழும்பி சடக்கென்று தென் திசை பக்கம் பறந்து போயின. கூடவே மொத்த கிளிக் கூட்டமும் ஆக்ரோஷத்துடன் துரத்திக் கொண்டு சென்றன. எல்லாரும் செயலற்று நிற்க, "சின்க்கா' என்ற சின்னக்கா ஓவென்று அழ ஆரம்பித்தாள். அவ்வளவுதான் அதற்கப்புறம் திரும்பவும் நாங்கள் அவற்றைப் பார்க்கவே இல்லை வீடு மவுனமாக துக்கம் அனுஷ்டித்துக் கொண்டிருந்தது.

""இந்நேரம் மத்த கிளிங்கள்லாம் சேர்ந்து பெப்ஸி ஜிப்ஸிய கொன்னு போட்டிருக்குமாடா''மதியம் அம்மா பரிதாபமாக கேட்டாள். பவித்ரா கொஞ்சம் பரவாயில்லை. நீலா அவ்வளவு சுலபத்தில் துக்கத்தை வெளிக்காட்ட மாட்டாள். விசாலி இன்னும் அழுது கொண்டுதான் இருக்கிறாள். எல்லாரும் என் பதிலுக்காக காத்திருக்கிறார்கள்.

""என்னது கொன்னு போட்றதா... எல்லாரும் பார்த்தீங்கள்ல?, நம்ம பசங்க  போட்டஒரு சீறலுக்கே எல்லாம் தலை தெறிக்க ஓடிப் போச்சிங்களே.  அப்பா இன்னா மாதிரி ஒரு கர்ஜனை? நான் எதிர்பார்க்கவே இல்லை. இந்நேரம் அந்த கூட்டத்துக்கே நம்மாளுங்கதாம்மா தலைமை. தெரிஞ்சிக்கோங்க.. சும்மாவா?

பாதாம் பருப்பும், முந்திரி பருப்பும் கொஞ்சமாகவா இறங்கியிருக்குது''- நான் பகபகவென்று சிரிக்க, என் வார்த்தையில் எல்லாருக்கும் மனசு பளிச்சென்று தெளிஞ்சி போச்சி. மனம் விட்டு சிரித்தார்கள். நானும் சிரித்துவிட்டு, என் அறைக்குள் சென்றேன். பின்னாலேயே நீலாம்பாள் வந்தாள்.

""சொன்னது நிஜமாங்க? எப்படி சொல்றீங்க''

""ஒரு சாத்தியந்தான். எல்லா உயிர்களிடமும் இருக்கிற பொது பண்பு என்ன தெரியுமா? எதிரியை அடக்க ட்ரை பண்ணும், முடியலேன்னா அடங்கிப் போயிடும்.  ஆக உண்மை எப்படி வேண்டுமானாலும் இருந்துட்டுப் போகட்டும். நாம இப்படித்தான் பாஸிட்டிவ்வாக நினைச்சிக்கணும் தெரியுதா? இதுக்கெல்லாம் சும்மா அழுது ஆர்ப்பாட்டம் பண்ணிக்கிட்டிருக்கக் கூடாது. அதுங்களை வீடு வரைக்கும் கொண்டு வந்தது தப்பு, கொண்டு வந்துட்டோம். இப்ப அதுங்களை தன் இனங்களோடு சேர்த்து வெச்சி பரிகாரம் பண்ணிட்டோம்.. சரியா''  சொல்லிவிட்டு நான் அலட்சியமாக திரும்ப, நீலா சூட்சுமக்காரி... ஒரு கணப் பொழுதில்  என்னுடைய கண் ஈரத்தை கண்டுபிடித்து விட்டாள்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/12/4/w600X390/kadhir3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/dec/02/சதைச்-சுருணைகள்-3051592.html
3051593 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஒரு சந்தேகம்! ச.சண்முகசுந்தரம், சேலம். DIN Sunday, December 2, 2018 12:00 AM +0530 என்னுடைய  விழா ஒன்றில்  ஒரு பெருந்தலைவரின் காலைத் தொட்டு வணங்கினேன்.  அதைப்பார்த்தச்  சிலர்  என்னைக் கோபித்தார்கள். 
நான் சொன்னேன்...

""அந்தக் கால்கள் தேசத்துக்காகச் சத்தியாக்கிரகம்  செய்யப் போன கால்கள். சிறைச்சாலையில்  பல்லாண்டு  உலாவிய  கால்கள்.  என்னுடைய  கால்களுக்கு அந்தப் பாக்கியம்  இல்லாததால், கைகளாவது  அந்தப் பாக்கியத்தைப் பெறட்டுமே''

சில  சமயங்களில், சில சபைகளில் என்னை உட்கார  வைத்துக் கொண்டே என்னைப் புகழ்வார்கள். எனக்குச் சர்வாங்கமும் ஒடுங்கிவிடும்.

நாம் என்ன எழுதிவிட்டோம் ?  என்ன  செய்து விட்டோம்  என்ற எண்ணமே தோன்றும். 

இப்படிப்  புகழ்கிறார்களே  என்ற பயம் தோன்றும்.

ஆண்டவன்  என் தலையில் ஆணவத்தை உட்கார வைத்து என்னை அவமானப்படுத்தவில்லை.

அடக்கத்தில்  இருக்கும் சுகம்,  ஆணவத்தில் இல்லை.

இப்படி  பெருமைப்பட்டவர்:  கவிஞர் கண்ணதாசன்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2016/4/28/14/w600X390/KANNADASAN.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/dec/02/ஒரு-சந்தேகம்-3051593.html
3051594 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் ஜி.அசோக் DIN Sunday, December 2, 2018 12:00 AM +0530 "சர்கார்' படத்துக்குப் பின் விஜய் நடிக்கவுள்ள படத்தை அட்லி இயக்குகிறார். ஏ.ஜி.எஸ். எண்டர்டெயின்மெண்ட் நிறுவனம் தயாரிக்கவுள்ள இப்படம் விஜய்யின் 63-ஆவது படமாக உருவாகவுள்ளது. தற்போது இப்படத்தின் முதற்கட்டப் பணிகள் தீவிரமாகியுள்ளன. அடுத்த ஆண்டு தீபாவளி பண்டிகைக்கு படத்தை வெளிக்கொண்டு வருவதற்கு திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. இந்நிலையில் முதலாவதாக படத்தில் நடிக்கும் நடிகர்கள் தேர்வு தொடங்கியுள்ளது. விவேக், யோகிபாபு  நடிப்பது உறுதி செய்யப்பட்டுள்ள நிலையில், தற்போது விஜய் ஜோடியாக நயன்தாரா நடிப்பது உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது. இது குறித்த அதிகாரப்பூர்வ அறிவிப்பும் வெளியாகியுள்ளது. ஏற்கெனவே  "வில்லு' படத்தில் விஜய் - நயன்தாரா ஜோடி சேர்ந்திருந்தனர். "சிவகாசி' படத்தில் விஜய்யுடன் ஒரு பாடலுக்கு மட்டும் நடனமாடியிருந்தார் நயன்தாரா. இந்த இரண்டு படங்களைத் தொடர்ந்து மீண்டும் விஜய் - நயன்தாரா இணையும் 3-வது படம் இது.  இதில் விளையாட்டுப் பயிற்சியாளராக விஜய் நடிக்கவுள்ளார். இதுவரை அவர் நடித்திராத கதாபாத்திரம் என்பதால், இதற்காக சில பயிற்சிகளையும் மேற்கொள்ளவுள்ளார் விஜய். விளையாட்டை மையப்படுத்தியது என்றாலும், விஜய் ரசிகர்களுக்கு ஏற்றவகையில் ஜனரஞ்சகமாக திரைக்கதையை வடிவமைத்திருக்கிறார் அட்லீ. இசையமைப்பாளராக ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் ஏற்கெனவே ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டுள்ளார்.

சிவா இயக்கத்தில் அஜித் நடித்து வரும் "விஸ்வாசம்' படம் இறுதிக் கட்டத்தை எட்டியுள்ளது.  சத்யஜோதி பிலிம்ஸ் நிறுவனம் தயாரித்திருக்கும் இந்தப் படம் பொங்கல் வெளியீடாக திரைக்கு வரவுள்ளது. இதைத் தொடர்ந்து  எச்.வினோத் இயக்கத்தில் உருவாகும் படத்தில் நடிக்க கால்ஷீட் கொடுத்திருக்கிறார் அஜித்.  போனி கபூர் தயாரிக்கவுள்ளார். தற்போது இதன் முதற்கட்டப் பணிகள் தீவிரமாக நடைபெற்று வருகின்றன. ஹிந்தியில் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்ற "பிங்க்' படத்தின் ரீமேக் தான் இது என்று தகவல்கள் வெளியாகி வந்தன. ஆனால், படக்குழுவினர் எதையுமே உறுதிப்படுத்தவில்லை. இந்த நிலையில், "பிங்க்' படத்தின் எழுத்தாளர் மற்றும் தயாரிப்பாளர்களில் ஒருவரான சூஜித் சர்கார் அளித்துள்ள பேட்டியில்.... ""பிங்க் தமிழில் உருவாகப் போகிறது. நான் அதை இயக்கமாட்டேன் என்று நினைக்கிறேன். படம் தயாரானதும் என்னிடம் காட்டுவதாகச் சொல்லியிருக்கிறார்கள். தமிழில் பிங்க் படக்குழுவினர் அதில் செய்துள்ள மாற்றங்களையும் மதிக்கிறேன்' என்று தெரிவித்திருக்கிறார். இதன் மூலம் "பிங்க்' ரீமேக்கில் அஜித் - வினோத் - போனி கபூர் இணையவுள்ளார்கள் என்பது உறுதியாகியுள்ளது. 
 
மறைந்த ஆந்திர மாநில முதல்வர் என்.டி.ராமராவ் வாழ்க்கை, "என்.டி.ஆர்: கதாநாயகுடு' சினிமாவாக உருவாக்கப்பட்டு வருகிறது. இரண்டு பாகங்களாக உருவாகி வரும் இப்படத்தை  கிரிஷ் எழுதி இயக்குகிறார். தமிழில் சிம்பு, பரத் நடிப்பில் வெளியான "வானம்' படத்தை இயக்கியவர் இவர். இப்படத்தில்  என்.டி.ஆராக அவரது மகன் பாலகிருஷ்ணா நடிக்கிறார்.  சாவித்திரியாக நித்யா மேனன் நடிக்கிறார்.  சரோஜாதேவியாக அனுஷ்கா, ஸ்ரீதேவியாக ரகுல் பிரீத் சிங், என்.டி.ஆர் மனைவி பசவதாரமாக வித்யாபாலன், சந்திரபாபு நாயுடுவாக ராணா, நடிகர் கிருஷ்ணாவாக அவரது மகன் மகேஷ் பாபு, டோலிவுட் நடிகை விஜயாவாக ஸ்ரேயா நடிக்கின்றனர். இந்த நிலையில் படத்தில் முக்கிய கதாபாத்திரமான  சந்திரபாபு நாயுடு மனைவி வேடத்தில் யாரை நடிக்க வைக்கலாம் என்று பேச்சு இருந்து வந்தது. தற்போது அந்த இடத்துக்கு மஞ்சிமா மோகன் ஒப்பந்தமாகியுள்ளார். இவர் தொடர்பான காட்சிகள் விரைவில் எடுக்கப்படவுள்ளன. 

தென்னிந்திய சினிமாக்களில் இலியானாவுக்கு முக்கிய இடம் உண்டு. தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடத்தில் முன்னணி நடிகர்களுடன் நடித்து வந்தவர்,  திடீரென்று பாலிவுட் மோகத்தில் ஹிந்தியில் நடிக்கச் சென்றார். ரன்பீர் கபூருடன் அவர் நடித்த முதல்படம் "பர்பி' சூப்பர் ஹிட் ஆனது. அதேவேகத்தில் அடுத்தடுத்து சில படங்களில் நடித்தார். ஆனால் பாலிவுட் ஹீரோயின்களின் வேகத்துக்கு தாக்குப் பிடிக்க முடியாமல் திணறினார். பட வாய்ப்புகளும் மெல்ல குறைந்தன. மும்பையிலேயே வீடு எடுத்து தங்கிப்பார்த்தார். அப்போதும் பட வாய்ப்பு குவியவில்லை. இதில் சோர்வடைந்த இலியானா மீண்டும் தென்னிந்திய படங்கள் பக்கம் கவனத்தைத் திருப்பினார். 6 வருடங்களுக்கு பிறகு தெலுங்கில் "அமர் அக்பர் ஆண்டனி' படத்தில் ரவி தேஜா ஜோடியாக நடித்தார். தென்னிந்திய ரசிகர்களுக்கு குண்டான உடல்தோற்றம்தான் பிடிக்கும் என்பதால் ஸ்லிம்மாக மாற்றியிருந்த தனது தோற்றத்தை மெனக்கெட்டு பப்ளிமாஸ் தோற்றத்துக்கு மாற்றினார். திரைக்கு வந்த "அமர் அக்பர் ஆண்டனி' எதிர்பாராத தோல்வியைச் சந்தித்தது. இப்படம் வெற்றி அடைந்தால் தொடர்ந்து தென்னிந்திய படங்களில் நடிப்பேன் என்று முன்னதாக பேட்டி அளித்திருந்த இலியானா தற்போது என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் திகைத்திருக்கிறார். ஹிந்தியில் ஒரு படம் மட்டுமே கைவசம் உள்ள நிலையில், திருமணம் குறித்து ஆலோசித்து வருவதாகத் தெரிகிறது. 

"நாடோடிகள்' படத்தின் மூலம் பரவலான தமிழ் ரசிகர்களின் பாராட்டுதல்களைப் பெற்றவர் அபிநயா. மாற்றுத்திறனாளியான இவர், அந்த சுவடுகளே தெரியாமல் கதாபாத்திரத்துக்கு உயிரூட்டி நடிப்பதில் தேர்ந்தவர். தற்போது ஹைதராபாத்தில் வசித்து வருகிறார். "ஈசன்', "வீரம்', "குற்றம் 23', "விழித்திரு' உள்ளிட்ட பல படங்களில் நடித்துள்ளார். தமிழ், தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம் ஹிந்தி உள்ளிட்ட மொழிகளில் நடித்து வரும் இவருக்கு, தெலங்கான மாநில தேர்தல் ஆணையம் புது கௌரவம் ஏற்படுத்தி தந்துள்ளது. தெலங்கானா மாநில சட்டசபை தேர்தல் விரைவில் நடக்க உள்ளது. தேர்தலில் மாற்றுத்திறனாளிகள் தவறாமல் வாக்களிக்க வேண்டும் என்ற விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த தெலங்கானா மாநில தேர்தல் ஆணையமும், தெலங்கானா மாநில மாற்றுத்திறனாளிகள் நலத்துறையும் இணைந்து, அபிநயாவை தேர்தல் விழிப்புணர்வுத் தூதராக நியமித்துள்ளது. தேர்தல் நடைபெறும் தொகுதிகளுக்கு சென்று, அங்கு வசிக்கும் மாற்றுத்திறனாளிகளைச் சந்தித்து, தேர்தலில் தவறாமல் வாக்களிக்க வேண்டும் என்ற விழிப்புணர்வை அபிநயா ஏற்படுத்துவார். இந்திய அளவில் நடக்கும் தேர்தல்அனைத்திலும் அபிநயாவையே தூதராகப் பயன்படுத்தவும் இந்திய தேர்தல் ஆணையம் முடிவு செய்து இருக்கிறது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/12/4/w600X390/kadhir4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/dec/02/திரைக்-கதிர்-3051594.html
3051598 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Sunday, December 2, 2018 12:00 AM +0530  

கண்டது

(இராஜபாளையம் அருகே உள்ள சத்திரப்பட்டியில் ஓர் ஆட்டோவில்)

ஆசை ஆபிஸராகணும்ன்னு...
அமைப்பு,  ஆட்டோ ஓட்டணும்னு.

பி.ஜி.குருசாமிப் பாண்டியன், சத்திரப்பட்டி.

 

(காரைக்கால் அருகில் உள்ள ஒரு கிராமத்தின் பெயர்)

காக்கா முழி
அண்ணா அன்பழகன், அந்தணப்பேட்டை.


(நாகர்கோவில்  பீச்ரோடு அருகே பிரபல ஜவுளிக்கடையின் பெயர்)

சென்ட்ரல் ஜெயில்

ஆர்.கே.லிங்கேசன், மேலகிருஷ்ணன்புதூர்.


கேட்டது

(நாகர்கோவில் பேருந்து நிறுத்தத்தில் இரு கல்லூரி மாணவர்கள்)

""எத்தனை ஜோக் சொன்னாலும் சிரிக்கவே மாட்டியாடா?''
""மச்சி...   மொதல்ல நீ சொல்லப் போறது ஜோக்குன்னு சொல்லிடு... நானும் ஏதோ சோகக்கதை சொல்றியோன்னு நெனைச்சிட்டேன்''

கே.ஆர்.ஜெயக்கண்ணன், கவற்குளம் தேரிவிளை.

 

(திருச்சி ஜங்ஷன் இரு சக்கர வாகன நிறுத்தத்தில்)

""என்ன மச்சி... உன் ஸ்கூட்டர் முகப்புல "அன்னையே தெய்வம்'ன்னு எழுதியிருப்பே... அதைக் காணலையே...''
""இப்ப எனக்கு கல்யாணம் ஆயிடுச்சே''

 சம்பத் குமாரி, பொன்மலை.


எஸ்.எம்.எஸ்.

நாயைக் கண்டால் கல்லைக் காணோம்...
கல்லைக் கண்டால் நாயைக்  காணோம்...
என்கிறார்களே...
நாய்கள் அப்படி என்ன குற்றம் செய்தன?

மு.பெரியசாமி, விட்டுக்கட்டி.


மைக்ரோ கதை

""தலைவரே... நம் நிகழ்ச்சிக்கு விளம்பர சுவரொட்டிகள் ஒட்ட  பையன் வந்திருக்கான்''
""ஏம்பா... உங்க அப்பா வரலையா?''
""நல்லா ஒட்டுவியா?''
""ஒட்டுவேன் ஐயா....''
""இங்க பாரு...  ஊரெல்லாம் நிறைய வால்போஸ்டர்கள் ஒட்டியிருப்பாங்க.
நம்ம வால்போஸ்டர் தனியா தெரியணும்.  அதனால் ஒரே இடத்திலே ரெண்டு ரெண்டு  வால்போஸ்ட்டரா ஒட்டணும்.  அப்பதான் நல்லா 
தெரியும். புரியுதா?''
""ஆகட்டும் ஐயா''
மறுநாள் காரில் சென்று கொண்டிருந்த தலைவர் விளம்பரங்களைக் கவனித்தார். எல்லா இடத்திலும் ஒன்றொன்றாக மட்டும்தான் ஒட்டப்பட்டிருந்தன.  போஸ்டர் ஒட்டிய  பையனை போனில் கூப்பிட்டுக் கேட்டார். 
""நல்லா பாருங்கய்யா....  எல்லா இடத்திலும் நீங்க சொன்ன மாதிரி ஒரு வால் போஸ்டர் மேலே இன்னொரு வால்போஸ்டரை ரெண்டு ரெண்டாத்தான் ஒட்டியிருக்கேன்''  என்றான் பையன்.

இரா.சிவானந்தம், கோவில்பட்டி.


யோசிக்கிறாங்கப்பா!

நிறம் மாறும் போட்டியில் தோற்றுப் போய் தற்கொலை செய்து கொண்டது
பச்சோந்தி...
மனிதனிடம் போட்டி போட முடியாமல்!

 ஏ.இரமணன், துறையூர்.

அப்படீங்களா!

சர்க்கரையை நோயைக் கண்டுபிடிக்க  ரத்தத்தில் உள்ள குளூகோஸின் அளவை ரத்த பரிசோதனை மூலம் கண்டுபிடிப்பார்கள்.  உயர் ரத்த அழுத்தத்தைக் கண்டுபிடிக்கவும் பல கருவிகளை வைத்து சோதனை செய்வார்கள்.  நெதர்லாந்தில் உள்ள க்ரோனின்ஜென் பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் இந்த இரு நோய்களையும் கண்டுபிடிக்க   ஒரு புதுமுறையைக் கண்டுபிடித்திருக்கிறார்கள்.

உடலில் சேரும் அதிகப்படியான குளூகோஸ் தோல் திசுக்களில் உள்ள   புரத மூலக்கூறுகளில்   பசை போல ஒட்டிக் கொள்கின்றன.  இது உடலின் திசுக்களை இறுக்கமடையச் செய்கிறது.  ரத்தக் குழாய்களில் ஒட்டிக் கொண்டால் அது உயர் ரத்த அழுத்தத்துக்கு காரணமாகிறது.  இவ்வாறு பசைபோல ஒட்டிக் கொள்ளும் குளூகோûஸ அளந்து பார்த்தால்,   ஒருவருக்கு  சர்க்கரை நோய் பாதிப்பிருக்கிறதா?   ரத்த அழுத்த நோய் பாதிப்பிருக்கிறதா? என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள முடியும்.

அவ்வாறு அளந்து பார்ப்பதற்கு அவர்கள் கண்டுபிடித்திருக்கும் முறை,  பரிசோதனைக்காக இரத்தம் எடுக்கும்போது ஏற்படும் வலி போல எந்த வலியையும் ஏற்படுத்தாதது. 

தோலில்  ஃபுளோரோசன்ட் வெளிச்சத்தைப் படும்படி செய்கிறார்கள்.  தோல் திசுக்களில் உள்ள   புரத மூலக்கூறுகளில்  ஒட்டியிருக்கும்  அதிகப்படியான குளூகோஸில் பட்டு அது பிரதிபலிக்கிறது. இந்த பிரதிபலிப்பின் அடிப்படையில்  தோல் திசுக்களில் ஒட்டியிருக்கும் குளூகோஸின் அளவைக் கணக்கிட்டு,  ஒருவருக்கு சர்க்கரை நோய் உள்ளதா?  ரத்த அழுத்தம் உள்ளதா? என்று கண்டுபிடிக்கிறார்கள்.

என்.ஜே., சென்னை-116

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/12/4/w600X390/kadhir5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/dec/02/பேல்பூரி-3051598.html
3051600 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சஞ்சய்கானுக்கு  நேர்ந்த  சங்கடம்!   ராஜிராதா, பெங்களூரு. DIN Sunday, December 2, 2018 12:00 AM +0530 1970 -80களில் , ஹிந்திப் படவுலகின்  சூப்பர் ஸ்டார்  சஞ்சய்கான்,  நல்ல அழகு மற்றும் சிறந்த  பர்சனாலிட்டி உடையவர். இது அவரைச் சுற்றி  பெரிய வட்டத்தை உருவாக்கியிருந்தது.

இன்று சஞ்சய்கானுக்கு வயது 78.  இப்பவும்  நிஜ சூப்பர் ஸ்டார்  போல்தான் இருக்கிறார். அத்துடன் முதல் தடவையாக,  தன்னுடைய  வாழ்க்கை அனுபவங்களை  “THE  BEST  MISTAKES  OF MY LIFE’  என்ற   பெயரில்  புத்தகமாக எழுதியுள்ளார்.

இதிலிருந்து  ஒரு சுவையான  சம்பவம்: 

1980}இல்  இவர் நடித்த  "அப்துல்லா'   ஹிந்தி படம், துருக்கி  மொழியில்  மாற்றம்   செய்து வெளியிடப்பட்டது.  இதற்காக  நேரில்  சென்றிருந்தார் சஞ்சய்கான். அப்போது அவருடைய   கம்பீரத்தைப் பார்த்து பலர்  வியந்தனர்.  இதில் ஒருவர் பிரபல டான் டின்டார்கிலிக்,   அவருக்கு சஞ்சய்கானை  ரொம்ப  பிடித்தது.

அடுத்த நாள்  ஊர் திரும்ப  இருந்த  சஞ்சய்கானை  தன் மாளிகைக்கு அழைத்தார்.

மரியாதை நிமித்தம்  சென்றார் சஞ்சய்.

அங்கு டான்,   அவரிடம், ""இந்தியா,  பாகிஸ்தான்,  பங்களாதேஷ்,   ஸ்ரீலங்கா மற்றும் நேபாளத்துக்கு  போதை  மருந்து சாம்ராஜ்யத்தின்,  தலைவராக உங்களை  நியமிக்கின்றேன்''  என்றாராம்.

திடுக்கிட்ட  சஞ்சய்கான், சமாளித்து ""நான்  நேர்மையானவன்  நடிகர் மற்றும் கற்பனைவாதி.  ஆனால் பிசினஸ் தெரியாது.  அதில் நான் சைபர்.  உங்கள் பணம் முழுவதும் நஷ்டமாகிவிடும்''  எனக் கூற, டான்  அதனை நம்பி,  சஞ்சய்யை விடுவித்துவிட்டாராம்.  எப்படி இருக்கு?

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/12/4/w600X390/kadhir6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/dec/02/சஞ்சய்கானுக்கு--நேர்ந்த--சங்கடம்-3051600.html
3051602 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி...  சிரி... சிரி...  DIN DIN Sunday, December 2, 2018 12:00 AM +0530  

""ஏங்க நாம ரெண்டுபேரும் சண்டை போடும்போது உங்க நண்பர் வீட்டுக்கு வெளியே நிற்கிறாரே... ஏன்?''
""எனக்கு அவன் வெளியிலிருந்து ஆதரவு தர்றான்''

ஆர்.விஸ்வநாதன், சென்னை-78


""அடுத்தவங்க கஷ்டப்பட்டால் அதைப் பார்த்துக்கிட்டு என்னால சும்மா இருக்க முடியாது''
""ஓடிப் போய் உதவி செய்வீங்களா?''
""இல்ல அந்த இடத்தை விட்டு நகர்ந்துடுவேன்''

வி.ரேவதி, தஞ்சை.


""இவர் ஒரு சரியான கெஞ்சப் பிரபு''
""கெஞ்சப் பிரபுவா... புரியலையே...''
""ரொம்ப கெஞ்சிக் கேட்டாத்தான் எதையுமே தருவார்''

 பர்வதவர்த்தினி, சென்னை.



""எங்க டெயிலர் ஒருத்தருடைய குணத்துக்குத் தக்கவாறுதான் சட்டை தைச்சுக் கொடுப்பாரு''
""நீ லூசா சட்டை  போடுறப்பவே நினைச்சேன்''

டி.மோகனதாஸ். நாகர்கோவில்.



""எதுக்கு உன் கணவரை வாயை ஊதச் சொல்றே?  அவரு குடிப்பாரா?''
""நீ வேற... எங்க வீட்டு எலி கூண்டுல 
வச்சிருந்த மசால்வடையைக் காணலை... அதான்''

 வி.பார்த்தசாரதி, சென்னை-5


அப்பா: ஏன்டா  நீ யாரோ ஒரு பொண்ணு 
பின்னாலே சுத்துறியாமே... யார்டா அது?
மகன்: அதைத் தெரிஞ்சுக்கத்தான் 
சுத்துறேன் டாடி...

டி.மோகனதாஸ், நாகர்கோவில்



""இப்ப சொல்றது அடுத்த விநாடியே மறந்து போகுது டாக்டர்''
""எத்தனை நாளா இப்படி இருக்கு?''
""எது டாக்டர்?''

பி.பரத், கோவிலாம்பூண்டி.


""என்ன புலவரே... கவிதை பாட பயப்படுறீங்க?''
""பொய் சொன்னா ராணிக்குக் கோபம் வரும். உண்மையைச் சொன்னா உங்களுக்கு கோபம் வரும். நான் என்ன செய்வேன் மன்னா?''

தீ.அசோகன், சென்னை-19

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/12/4/w600X390/kadhir7.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/dec/02/சிரி-சிரி--சிரி-சிரி-3051602.html
3051604 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள்! - 5 சின்ன அண்ணாமலை DIN Sunday, December 2, 2018 12:00 AM +0530 பார்க்கர் பேனா:

1937 அக்டோபர் மாதம் முதல் தேதியன்று தமிழகத்தில் கள்ளுக்கடைகளை மூடும் திருப்பணியை அன்றைய ராஜாஜி துவக்கினார்.

"விட்டது சனியன் விட்டது சனியன்விட்டது நம்மை விட்டதடா கொட்டுக முரசு கொம்பெடுத்தூது கொடும்பாவி கள்ளைக் கொளுத்தி விட்டோம்' 

- என்று ஊர் ஊராக, தெருத் தெருவாக நாமக்கல் கவிஞரின் பாடலைப் பாடிக் கொண்டிருந்தேன். உயர்நிலைப் பள்ளியிலும் ஸ்ட்ரைக் செய்ததால் என்னை "ஸ்கூல் பைனல்' எழுத முடியாமல் "டிஸ்மிஸ்' செய்து விட்டார்கள். அதனால் முழுநேரமும் அரசியல், அரசியல்தான்!

என் தந்தையார் எனது செயல்களை கவலையோடு கவனித்து வந்தார்கள். கடைசியாக என்னைப் பினாங்குக்குப் போகும்படி பணித்தார்கள். பினாங்கில் (மலேயா) எங்களுக்கு ஒரு வட்டிக்கடையும் கொஞ்சம் ரப்பர் எஸ்டேட்டும் இருந்தது. எங்கள் ஏஜண்டு ஒருவர் இவற்றைக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தார்.

நாகப்பட்டினத்தில் கப்பல் ஏறி ஐந்து நாட்கள் பிரயாணம் செய்து பினாங்கு போய்ச் சேர்ந்தேன். ஏற்கெனவே ஒரு முறை நான் போய் வந்தவனாகையால் எனக்கு எல்லாம் அத்துபடிதான்!

கொஞ்ச நாட்கள் எங்கள் கடையில் சிரத்தையுடன் வேலை செய்தேன். வட்டித் தொழிலில் ஈடுபாடு உண்டாகவில்லை. தினமும் பத்திரிகை படிப்பதிலும் அரசியலிலும் தான் நாட்டம் உண்டாயிற்று. கொஞ்சம் கொஞ்சமாகப் பொது ஸ்தாபனங்களில் தொடர்பு கொள்ள ஆரம்பித்தேன். பல இடங்களில் சொற்பொழிவு செய்யும் வாய்ப்பும் ஏற்பட்டது, கொஞ்சம் பிரபல்யம் உண்டாயிற்று.

 ஒருநாள் என் மாமாவின் ரப்பர் எஸ்டேட்டுக்குப் போயிருந்தேன். அங்கிருந்த கள்ளுக்கடை என் கண்ணை உறுத்தியது. தொழிலாளர்களிடம் பேச்சுக் கொடுத்ததில் பெண் மக்கள் பலர் கள்ளுக்கடையை வெறுத்துப் பேசினார்கள்.
ஆண்களும் ""கடை இருப்பதினால்தான் குடிக்கிறோம், கடையை மூடிவிட்டால் மறந்து விடுவோம்'' என்று கூறினார்கள். கள்ளுக்கடை காண்ட்ராக்டர் கடையை மூட ஒப்புக் கொள்ளவில்லை.

அங்குள்ள தொழிலாளிகள் அனைவரும் தமிழர்களே! கள்ளுக்கடை காண்ட்ராக்டரும் தமிழரே! ஆகவே எனது பிரசாரத்தைத் துவக்கினேன். சுமார் மூன்று மாத காலம் பல எஸ்டேட்டுகளுக்குச் சென்று பிரசாரம் செய்தேன். அமோக ஆதரவு கிடைத்தது. பின்னர் மறியல்--

அடிதடி--போராட்டம் இவைகள் நடந்தன.

கடைசியில் ஒரு எஸ்டேட்டில் பெண்கள் எல்லாம் கூடி, கள்ளுக்கடைக்கு நெருப்பு வைத்து விட்டனர். உடனே சங்கிலித் தொடராகப் பல கள்ளுக்கடைகள் கொளுத்தப்பட்டன. இதற்குக் காரணம் நான்தான் என்று காண்ட்ராக்டர்கள் அரசாங்கத்திற்குப் புகார் செய்தனர். உடனே என் மீது "வாரண்ட்' பிறப்பிக்கப்பட்டது. போலீசார் நான் தங்கி இருந்த எஸ்டேட்டுக்குப் படையெடுத்து வந்தனர். போலீசாரைத் தொழிலாளர்கள் எஸ்டேட்டுக்குள் நுழைய விடாமல் பலாத்காரத்தில் இறங்கினர். நிலைமை முற்றும்போல் இருந்ததால் நானே வெளிவந்து கைதானேன். என்னைக் கைது செய்து நேராக பினாங்கு கவர்னரிடம் கொண்டு போனார்கள்.

`Where is that man?'' (எங்கே அந்த ஆள்) என்று கர்ஜனை செய்து கொண்டு வெள்ளைக்கார கவர்னர் தன் ஆசனத்தில் வந்து அமர்ந்தார். என்னைப் பார்த்ததும் Oh you are a boy’' (ஓ நீ ஒரு பையன்) என்று வியந்தார். நான் உடனே, Sir, I am not a boy, I am father of a boy (ஐயா நான் பையன் அல்ல, ஒரு பையனுக்குத் தந்தை) என்றேன்.

கவர்னர் கட்டடம் அதிர  சிரித்துவிட்டுத் தன் மனைவியைச் சத்தம் போட்டுக் கூப்பிட்டார். என்னவோ ஏதோவென்று அந்த அம்மையார் ஓடி வந்தார், கவர்னர் தன் மனைவியைப் பார்த்து, Darling, see the fun. This boy is saying that he is a father of a boy  (இந்த வேடிக்கையைப் பாரு இந்தப் பையன் ஒரு பையனுக்குத் தந்தை என்று சொல்லுகிறான்) என்றார். உடனே அந்த அம்மையார் என்னைக் கனிவுடன் தன் பக்கத்தில் கூப்பிட்டு, What is your age?’’ (உன் வயதென்ன?) என்று கேட்டார்.

“Seventeen’’’. (பதினேழு) என்றேன்.

""பதினேழு வயதில் உனக்கு ஒரு பையனா? உனக்கு எப்போது கல்யாணமாயிற்று?'' என்றார்.

"பதின்மூன்று வயதில்' என்றேன்.

அந்த அம்மையாருக்கு ஒரே ஆச்சரியமாகப் போய்விட்டது. ""பதின்மூன்று வயதில் கல்யாணம் செய்து என்ன செய்வது?'' என்றாரே பார்க்கலாம்.

நான் உடனே ""பிள்ளை பெறுவது'' என்றதும் கவர்னரும் அவர் மனைவியும் வெகு நேரம் சிரித்தார்கள். சிரித்துச் சிரித்து அவர்கள் கண்ணில் நீர் வழிந்தது. பிறகு கவர்னர் ""உன் பையன் பெயர் என்ன?'' என்றார்.

""இன்னும் பெயர் வைக்கவில்லை, இப்போது அவன் "பேபி' தானே, நான் ஊருக்குப் போய்தான் அவனுக்குப் பெயர் வைப்பேன்'' என்றேன்.

""உன் குழந்தை உன் மாதிரி சிவப்பாக இருப்பானா?'' என்று கவர்னர் மனைவி கேட்டார்.

""என் மனைவி கர்ப்பமாக இருக்கும்போது நான் இங்கு வந்துவிட்டேன். அதனால் குழந்தையை இன்னும் பார்க்கவில்லை. ஆனால் குழந்தை அழகாக சிவப்பாக இருக்கிறது என்று என் மனைவி கடிதம் எழுதியிருக்கிறாள்'' என்று கூறினேன்.

""உன் குழந்தையைப் பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆவல் உனக்கில்லையா?'' என்று அந்த அம்மையார் கேட்டார். ""மிகவும் ஆவலாக இருக்கிறது'' என்றேன்.

""பின்னர் ஏன் இம்மாதிரி எல்லாம் தப்பு செய்கிறாய்?'' என்று கவர்னர் கேட்டார்.
""நான் ஒரு தவறும் செய்யவில்லை, என் நாட்டு மக்கள் கள் குடித்துச் சீரழிவதைத் தடுத்து அவர்களுக்கு நல்வாழ்வு அளிக்க வேண்டுமென்பதே என் எண்ணம்'' என்றேன்.

""அதற்காகக் கள்ளுக்கடைகளைக் கொளுத்தலாமா?'' என்றார்.

""நான் கொளுத்தவில்லை கொளுத்தச் சொல்லித் தூண்டவுமில்லை. நான் காந்தீயவாதி. பலாத்காரத்தில் எனக்கு நம்பிக்கையில்லை. ஆனால் மக்கள் கள்ளுக்கடையை கொளுத்தியது அவர்களது வெறுப்புணர்ச்சியைக் காட்டுகிறதல்லவா?'' என்றேன்.

""இதற்கு என்ன தண்டனை தெரியுமல்லவா?'' என்று அதட்டினார் கவர்னர்.

""தெரியாது, ஆனால் குற்றம் செய்யாதவனுக்குத் தண்டனை கொடுப்பது நீதியா? என்பதை மேன்மைதங்கிய சீமாட்டியாரிடம் கேட்க விரும்புகிறேன்'' என்று கூறி அந்த அம்மையாரைப் பார்த்தேன்,

உடனே அந்த அம்மையார் ஏதோ கவர்னரிடம் கூறினார். கவர்னர் புன்முறுவல் செய்து, ""சரி உனக்கு வயது பதினேழுதான் ஆகிறது. ஆகவே உன்னை விடுதலை செய்கிறேன். ஆனால் நீ இன்னும் ஒரு மாதத்தில் மலேயாவை விட்டு இந்தியாவுக்குப் போய்விட வேண்டும். அப்படி நீ புறப்படவில்லை என்றால் அதிகாரிகள் உன்னை பலவந்தமாகக் கப்பலில் ஏற்றி விடுவார்கள்'' என்று தீர்ப்புக் கூறினார்.

""உன் மகனைப் பார்க்க சீக்கிரம் இந்தியா போய்ச் சேர்'' என்று கவர்னரின் மனைவி சிரித்துக் கொண்டே சொன்னார். நானும் விடைபெற்றுக் கொண்டு வந்தேன். அந்த ஒரு மாதமும் அதிகாரிகள் என்னைக் கண்காணித்தார்கள்.

கவர்னர் உத்தரவை அறிந்த, அங்கிருந்த லேவாதேவிக் கடைக்காரர்கள் அனைவரும் அதிகாரிகளைவிட அதிகக் கண்காணிப்பாக இருந்து என்னைக் கப்பலேற்றி விட்டுத்தான் மறு ஜோலி பார்த்தார்கள். நான் கப்பலில் நாகப்பட்டினம் வந்து இறங்கிய அன்று, ஹிட்லர் யுத்த பிரகடனம் செய்து குண்டு மாறி பொழிய ஆரம்பித்தான். என் தந்தையார் நான் நாடு கடத்தப்பட்டு வந்தது குறித்து வருத்தப்பட்டாலும், யுத்தகாலத்தில் வெளிநாட்டில் அகப்பட்டுக் கொள்ளாமல் ஊர் வந்து சேர்ந்தது குறித்து மகிழ்ச்சி அடைந்தார்கள்.

அதற்கடுத்து பத்தாண்டு கழித்து மேற்படி கவர்னர் தம்பதிகளை சென்னை அடையாறு எலியட்ஸ் பீச்சில் சந்தித்தேன். நான் அடையாளம் கண்டு கொண்டேன். அவர்களுக்கு முதலில் என்னை அடையாளம் தெரியவில்லை. பின்னர் நான் பழைய விஷயங்களை ஞாபகப்படுத்தியதும் ஓர் அலாதியான அன்பு காட்டினார்கள். அந்த அம்மையார் மறக்காமல் என் மகனைப் பற்றி விசாரித்துக் கொண்டார்கள். நான் அவ்விருவரையும் என் இல்லத்திற்குக் கூட்டி வந்து காபி கொடுத்து உபசாரம் செய்தேன் என் மகனையும் காண்பித்தேன்.

இரண்டு மூன்று நாட்கள் அவர்களை மகாபலிபுரம் முதலிய இடங்களுக்குக் கூட்டிபோய் காண்பித்தேன். அவர்கள் இந்தியாவைச் சுற்றிப் பார்க்க வந்திருந்தார்கள். ஓய்வு பெற்றதும் கொஞ்ச காலம் லண்டனில் இருந்துவிட்டு உலகம் சுற்றி வருகிறார்களாம். அவர்கள் மீனம்பாக்கம் விமான நிலையத்தில் என்னைவிட்டுப் பிரியும்போது அந்த சீமாட்டி எனக்கு ஒரு பார்க்கர் பேனா 
பரிசளித்தார்.

சொன்னால் நம்ப மாட்டீர்கள். இப்போது நான் இதை எழுதிக் கொண்டிருப்பது அந்தப் பேனாவால்தான்!

(தொடரும்)

]]>
http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/dec/02/சொன்னால்-நம்பமாட்டீர்கள்---5-3051604.html
3045666 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் உலகின் மிகப் பெரிய சிவலிங்கம்! Tuesday, November 27, 2018 03:52 PM +0530 உயரத்தில் பிரமாண்டமாக நிற்பது மட்டுமே சரித்திரத்தில் இடம் பிடிக்கிறது. சாதனையாகக் கருதப்படுகிறது. உலகத்தில் உயர்ந்து நிற்கும் இமயமலை ... உலகத்தில் மிக உயரமான சர்தார் வல்லபாய் படேல் சிலை. அடுத்த ஆண்டு படேலின் சிலையை விட, அதிக உயரத்தில் (சுமார் 600 அடி) மும்பையில் கடலில் செயற்கைத் தீவில் நிர்மாணிக்கப்படும் சத்ரபதி சிவாஜியின் சிலை ... இப்படி பட்டியல் நீளுகிறது.
 இந்த வரிசையில் உலகில் மிகப் பெரிய சிவலிங்கம் திருவனந்தபுரத்தில் நிர்மாணிக்கப்பட்டு வருகிறது.
 இன்று வரை கர்நாடக கோலார் மாவட்டத்தில் "கம்மசந்த்ரா' கிராமத்தில் இருக்கும் கோடிலிங்கேஸ்வர கோயிலில் இருக்கும் சிவலிங்கம் தான் உலகில் பெரியது. 108 அடி உயரம். பாறைக் கல்லில் செதுக்கப்பட்டது இந்த லிங்கம்.
 திருவனந்தபுரத்திற்கு அருகே நெய்யாற்றின்கராவில் 111 அடி உயரத்தில் சிவலிங்கம் ஒன்று கான்கிரீட் கலவையில் கட்டப்பட்டு வருகிறது.
 நெய்யாற்றின்கராவில் அமைந்துள்ள மஹேஸ்வரம் ஸ்ரீ சிவபார்வதி கோயில் வளாகத்தில் 2012 -இல் உலகின் பெரிய சிவலிங்கத்தின் நிர்மாண வேலைகள் தொடங்கின.
 " ஒவ்வொருவரும் பணத்திற்காகவும், சொந்த லாபங்களுக்காகவும் ஓடிக் கொண்டிருக்கின்றனர். இந்தப் பேராசை உலகின் அமைதியையும், மக்கள் இணக்கமாகச் சேர்ந்து வாழும் பக்குவத்தையம் சிதைத்து வருகிறது. உலகின் அமைதிக்காக இந்த சிவலிங்கம் நிர்மாணிக்கப்படுகிறது'' என்கிறார் சுவாமி மஹேஸ்வரானந்தா சரஸ்வதி. மஹேஸ்வரம் ஸ்ரீ சிவபார்வதி கோயிலின் மடாதிபதி.
 "இந்த சிவ லிங்கம் ஐம்பது அடி சுற்றளவு கொண்டது. சிவலிங்கத்திற்குள் எட்டுத் தளங்கள் உள்ளன. முதல் ஆறு தளங்கள் ஆறு "சக்தி' சக்கரங்களைக் குறிக்கிறது. ஒவ்வொரு தளமும் ஆறு வகை நிறங்களைக் கொண்டிருக்கும். ஒவ்வொரு தளத்திலும் பக்தர்கள் தியானம் செய்ய தனி இடம் உண்டு. எட்டாவது தளத்தில் அதாவது உச்சியில் சந்நிதி உள்ளது. அதை கைலாசம் என்று அழைக்கிறோம். சந்நிதியில் ஆயிரம் இதழ்களைக் கொண்ட தாமரை "சகஸ்ரரா சக்கரம்' என்ற பெயரில் அமைய உள்ளது. கீழ்தளத்தில் 108 சிவலிங்கங்கள் பலவித தோற்றத்தில் அமையும். அவை மகாபலிபுரத்தில் செதுக்கப்படுகின்றன. இந்த பிரமாண்ட சிவலிங்கத்தின் கட்டுமானத்தில் காசி, பத்ரிநாத், கங்கோத்ரி, கோமுகி, கைமுக், ராமேஸ்வரம், தனுஷ்கோடி, கைலாசம் போன்ற இடங்களிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட புனித நீர் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. அடுத்த பிப்ரவரி மாதம் கட்டுமான வேலைகள் முடிவுறும். பக்தர்களுக்காக இந்த சிவலிங்கத்தில் கதவுகள் திறக்கப்படும். கட்டுமானச் செலவுகளை கோயில் நிர்வாகத்தினரும், பக்தர்களும் ஏற்றுக் கொண்டுள்ளனர்'' என்கிறார் சுவாமி மஹேஸ்வரானந்தா சரஸ்வதி .

 - சுதந்திரன்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/25/w600X390/k3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/25/உலகின்-மிகப்-பெரிய-சிவங்கம்-3045666.html
3045680 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் யார் நீ? DIN DIN Sunday, November 25, 2018 12:55 PM +0530 சென்னை ஐ.டி எக்ஸ்பிரஸ் நான்கு வழிச் சாலை. வாகனங்களின் நடமாட்டம் தவிர, ஆட்கள் புழக்கமே இல்லாத மதியம் சுமார் இரண்டு மணி. சராசரியான வேகத்தில் வந்து கொண்டிருந்த தனது வண்டியின் டியூப் வெடித்து கன்னாபின்னாவென்று ஓட, மிகவும் கட்டுப்படுத்தி ஒரு ஓரத்தில் நிறுத்தி விட்டாள்.
 வண்டி பஞ்சர். நகர்த்திப் பார்த்தாள். முடியவில்லை. சுற்றும் முற்றும் கடைகள் ஏதும் இல்லை. வெயிலுக்கு ஒதுங்க இடம் இல்லை. வெயில் உக்கிரம் காட்டியது. வண்டியில் செல்லும் யாரையும் நிறுத்தி உதவி கேட்க மனசு இல்லை. இன்று ஏனோ எல்லா வண்டிகளும் அசுர வேகத்தில் செல்வதாகப்பட்டது அவளுக்கு. வண்டி பஞ்சர். என்ன பண்ணுவது?
 அருகில் ஒரு பட்டுப்போன மரம் தென்பட்டது. அதிர்ஷ்டம் அவள் பக்கத்தில். பஞ்சர்க்கு தொடர்பு கொள்க என தகடு விளம்பரம். நம்பர் பார்த்து அழைத்தாள்.
 "மேடம் நான் சிறிது தூரத்தில் தான் இருக்கிறேன். சிட்டி பஸ்லதான் வருகிறேன். கொஞ்சம் பொறுங்கள்'' என்றவுடன் தான் அவளுக்கு உயிரே வந்தது போல இருந்தது.
 "மேடம், நான் தான் மெக்கானிக் மணி, பின் சக்கரம் தான். உடனே சரி பார்த்து விடலாம்'' என டயர் கழட்ட ஆரம்பித்தான்.
 "சாரி மேடம், டயர், டியூப் இரண்டும் ஆணி பட்டு கிழிந்து விட்டது. புதுசு தான் மாற்றணும். எனது வொர்க் ஷாப் இரண்டு கிலோமீட்டர் தூரம் உள்ளது. பக்கத்துல தான் டயர் கடை இருக்கு. நான் வண்டியை தள்ளிக்கொண்டு வருகிறேன், பின்னாடியே வாங்க'' என தள்ள ஆரம்பித்தான்.
 தள்ளிக்கொண்டே போவது கஷ்டம் தான் என உணர்ந்தாள், "ஹலோ மணி நானும் கொஞ்சம் பின்னாடி தள்ளிக்கொண்டு வருகிறேன்'' என்றாள்.
 இது ஒரு புது அனுபவமாக அவளுக்கு இருந்தது. மெக்கானிக் உடையெல்லாம் மிகவும் அழுக்காக, எங்கும் கிரீஸ் பட்டு, கையில் பை நிறைய மெக்கானிக் சாமான்கள். அவளுக்கு ஏனோ ரொம்ப தூரம் வந்து விட்டது போல் இருந்தது. இன்னும் எவ்வளவு தூரம் எனக் கேட்டாள். கொஞ்சம் தூரம் தான் என வேகமாகத் தள்ள ஆரம்பித்தான்.
 "மேடம் உங்களிடம் ஒண்ணு கேட்கலாமா?''
 "ம்... கேளுங்க மணி...''
 "நீங்க மோனிஷா தான...?''
 ஆச்சரியப்பட்டு போனாள்.
 "ஆமாம் எப்படி தெரியும்?''
 "அதுமட்டுமில்ல... உங்கள் வேலை சன்மானர் கம்யுனிக்கேசன் கம்பெனி தான?''
 "ஆமாம்''
 "என்னை எப்படி தெரிந்து வைத்திருக்க முடியும். நான் எப்பவும் ஹெல்மெட், முகம் முழுவதும் ஸ்கார்ப் மூடிக் கொண்டுதான் செல்வேன்' அவள்
 குழம்பினாள்.
 "சொல்லு மணி என்னைப் பற்றி வேற என்ன தெரியும்?''
 "ஐய்யயோ அவ்வளவு தான் தெரியும். உங்களை இதே நேரம், இதே ரோடு வழியா எப்பவும் பார்ப்பேன்''
 "அப்படியா உன்னை நான் ஒரு நாள் கூட பார்த்ததே இல்லையே மணி... ஹேய்... என்னப்பா என்னை காதல், கீதல் பண்றியா?'' என மோனிஷா சிரித்துக் கொண்டே கேட்டாள்.
 "அதெல்லாம் இல்லேங்க, லவ் பண்றேன், ஆனால் உங்களை இல்லை. உங்களை லவ் பண்ணனும்னா மாதம் இரண்டு லட்சமாவது சம்பாதிக்கணும்''
 " அப்படியெல்லாம் ஒன்றும் இல்லை மணி. நானும் சாதாரணமானவள் தான்''
 "இல்ல மோனிஷா, நீங்கள் மிக அழகு. இதுவரை உங்களை நான் பக்கத்துல இருந்து பார்த்தது இல்லை. இப்ப பக்கத்துல இருந்து பார்க்கும் போது நீங்கள் இன்னும் பேரழகியா தெரிகிறீங்க''
 "ஹும் அதான் கேட்கிறேன் மணி. என் முகத்தைக்கூட நான் காட்டியது இல்லை. நீ பார்த்திருக்கவும் வாய்ப்பு இல்லை. பிறகு எப்படி என் பெயர், வேலை, எல்லாம் தெரிஞ்சு வச்சிருக்க?''
 "அதை விடுங்க மேடம்... எனக்குத் தெரிந்த வரையில் நீங்கள் யாரையும் காதலிக்கல, யார் கூடவும் நட்பாகவும் பழகல''
 "ம் ... சொல்லு மணி, இண்ட்ரஸ்டிங்... ஏதாவது பேசிக்கிட்டே வா, ரொம்ப டயர்டா இருக்கு''
 "நீங்கள் தள்ள வேண்டாம். உங்களால் முடியாது. அதுவும் திருமணம் நிச்சயதார்த்தம் ஆன பொண்ணு நீங்க, வீட்ல ஏற்பாடு பண்ண பையன் சரிதான?''
 "ஹலோ!''...
 "என்ன மோனிஷா?... ஷாக் ஆகிட்டு அங்கேயே நின்னுட்டீங்க. வாங்க இன்னும் கொஞ்ச தூரம் தான். கடை வந்துடும்''
 மோனிஷாவிற்கு அதிர்ச்சி மேல் அதிர்ச்சி. மிகவும் குழப்பத்துடன் அவன் அருகில் வந்தாள். ""மேடம்! நீங்க வேணும்னா இங்கயே நில்லுங்க, நான் வண்டிய கொண்டு போய் சரி பண்ணி கொண்டு வந்துடுறேன்''
 மோனிஷா ஏதும் பேசாமல் நின்று கொண்டு இருந்தாள்.
 "வேண்டாம் மணி. நானும் கூடவே வருகிறேன்''
 "ஓ... முன்னே பின்னே தெரியாத என்னை நம்ப மாட்டீங்க இல்ல''
 "அப்படியெல்லாம் ஒண்ணும் இல்லை, உன்னை நம்புறேன். சொல்லு மணி நீ யாரு? என்னைப்பற்றி எல்லாம் தெரிஞ்சி வச்சிருக்க?''
 அப்போழுது அவனுடைய செல் ஒலித்தது. அவள் அருகில் இருந்து கொண்டே போனில் பேசினான்.
 "காயத்ரி நான் இன்னும் சிறிது நேரத்தில் வந்துடுவேன். நீ சொல்லியது எல்லாம் சரிதான். ஆனால் சத்யம் தவற மாட்டேன், என்னை நம்பு காயத்ரி. எல்லாம் உனக்காகத்தான். கொஞ்சம் வெயிட் பண்ணுப்பா. லவ் யூ டார்லிங்'' என்று போனை கட் பண்ணினான்.
 "சரி மணி... உன்னிடம் எல்லாம் சொல்லணும்னு தோணுது, எங்கப்பா நடராஜன். வேளச்சேரி மத்திய அரசு வங்கி ஒன்றில் ஆபீசர். அவருக்கு நான் ஒரே பொண்ணு. அவர் மனசு நோகக்கூடாதுன்னு அவர் சொன்ன பையனுக்கே கழுத்தை நீட்டப் போறேன். நான் என்ன சொன்னாலும் கேட்பார். எனக்காக எதையும் செய்வார். மிகவும் திறமைசாலின்னு பேர் எடுத்தவர். அம்மா வீட்ல, கருணையே உருவான முகம். என்னோட மூன்று வயது தங்கை திடீரென இறந்து போன அதிர்ச்சியில் இருந்து இன்னும் மீளாமல் வலம் வந்து கொண்டிருப்பவர்''
 "அதுசரி உங்க அப்பாவை மஞ்சநாயக்கன்பட்டி நடராஜன்னு ஏன் சொல்றாங்க?''
 " மணி இப்பவும் கேக்கிறேன் நீ யாரு?''
 "நான் மெக்கானிக் மேடம், எல்லா இடத்துக்கும் போய் வருபவன்''
 "ஓ... ஆமாம்ல, அப்பா இருபது வருசத்துக்கு முன்னாடி மஞ்சநாயக்கன்பட்டி என்ற கிராமத்தில் மேனேஜரா பணிபுரியும் பொழுது எல்லா மக்களுக்கும் வங்கி கணக்கு ஆரம்பித்து சிறு தொழில் புரிய கடன் வழங்கி அந்த ஊரையே வளமாக்கியதால் ஜனாதிபதி அவார்டு கூட வாங்கி இருக்கார். என் கதை இருக்கட்டும், காயத்ரி யாரு?''
 "அவள் என்னோட காதலி''
 "அப்படியா! என்ன பண்றா?''
 "வீட்ல சும்மாதான் இருக்கா, வசதி இல்ல ரொம்ப படிக்கல, அவங்க அம்மா பெரிய பெரிய கம்பெனிகள்ல சுத்தம் பண்ற வேலை''
 "ஐயோ கஷ்டம் தான். அவங்க அப்பா என்ன பண்றார்?''
 சிறிது நேரம் மெüனம் காத்தான் மணி.
 ""பாவம் காயத்ரி, அவளுக்கு அப்பா இல்லை''
 " ஐயோ பாவம் இறந்துட்டாரா?''
 "இல்லை மேடம், அவர் அவங்க அம்மாவை விட்டுட்டு போய்ட்டார்...''
 " கேட்க கஷ்டமா இருக்கு காயத்ரிக்காக அனுதாபப்படுறேன். அவளும் உன்னை உயிருக்குயிராக காதலிக்கிறாள் தானே?''
 "ஆமாம், அவங்க அம்மா இப்படி எமாற்றப்பட்டதால் அவள் யாருடனும் பேச விரும்ப மாட்டாள். அவளை இரண்டு வருடமாக பின்தொடர்ந்து அவள் காதலைப் பெற்றேன்''
 "வாவ் எனக்கும் காதல் அனுபவம் உண்டு மணி.'' "அட உங்களுக்கா...''
 "ஆமாம், இந்த இருபதெட்டு வயசு வரைக்கும் யாருக்கும் காதல் வராம இருக்குமா, வந்தது ஆனா எனக்கு ஒத்து வராதுன்னு ஒதுங்கிட்டேன். எப்பவும் நான், நியாயம், தர்மம், சத்தியம், நேர்மைன்னு பேசிட்டு இருந்தா எவன் என்னை காதலிக்க வருவான்? அதைவிடு, நீ சொல்லு மணி இவ்வளவு குடும்பப் பிரச்சனையிலும் எப்படி உன்னை காதலிக்கத் தொடங்கினாள்?''
 "காயத்ரி அடிக்கடி இட்லி கடைக்கு வருவா, ஒரு நாள் நன்றாக உடை அணிந்து அவள் எப்பவும் வரும் வழியில் சென்றேன். காதலிக்கறேன்னு எப்படி சொல்றதுன்னு தெரியல... பயம்... பதட்டம், அவள்ட்ட நல்லாருக்கியா, இல்ல உங்க டிரஸ் அழகா இருக்குன்னு, இல்ல நீங்க அழகா இருக்கிங்கன்னு இப்படி எதாவது சொல்லணும்னு, ஆனால் பயத்தில் இடத்தை விட்டு நகரவே இல்லை''
 " பிறகு எப்படித்தான் உன் காதலை சொன்ன மணி?''
 "நான் எங்க சொன்னேன். அவளே சொல்லிட்டாள்''
 மோனிஷா கண்களில் ஆர்வம் பொங்க... "என்ன சொன்னா?''
 "காயத்ரி நேரே என்னிடம் வந்து உங்களுக்கு அந்த மெக்கானிக் டிரஸ் தான் நல்லாயிருக்குன்னு சொல்லிட்டு ஓடிட்டா''
 "யெஸ் மணி. நடிகர் விஜய்சேதுபதி அந்த வீடியோவில் சொல்ற மாதிரி, "ஐ லவ் யூன்னு சொல்றத விட "உன்னை நான் ரொம்ப மிஸ் பண்றேன்னு'ன்னு சொல்லி பாருங்க, அதுல மிகப் பெரிய ஒரு போதை இருக்கும்ன்னு நான் நம்புறேன்னு சொல்வார். ஆனால் இதுல அதை விட செம போதை இருக்கு. ஒரு நாள் நான் காயத்ரிய பார்க்கணும்''
 "இல்ல மோனிஷா, அவள் மிகவும் கூச்ச சுபாபம். அவளுக்கு ஒரு சத்தியம் பண்ணியிருக்கேன், நமது கல்யாணம் ஊரறிய, எல்லார் சம்மதத்துடன் நடக்கணும், அவங்க அம்மாகிட்ட எங்க வீட்ல எல்லோரும் போய் பேசிட்டாங்க. அவங்க எல்லா விவரமும் கேட்டு தெரிஞ்சிக்கிட்டாங்க''
 பேசிக் கொண்டே மணி வண்டியை ரெடி பண்ணிக் கொடுத்துட்டான்.
 "நன்றி மணி. உங்க அப்பா, அம்மா தெய்வத்துக்கு சமமானவங்க, நேரில் பார்க்கும் போது நான் அவங்ககிட்ட ஆசிர்வாதம் வாங்கிக்கணும். காயத்ரி அவளோட அப்பா யாருன்னு உன்னிடம்
 சொல்லிருக்காளா?''
 "சொல்லிருக்காள், ஆனால் என்னிடம் சத்தியம் வாங்கியதால நான் யாரிடமும் சொல்ல மாட்டேன். அவங்க அம்மா ஒரு கிராமம். அப்பொழுது ஒரு வங்கியில் சுத்தம் பண்ணும் வேலை கிடைத்ததாம். அந்த மேனேஜர் விரிச்ச வலையில் சிக்கிக்கொண்டாராம். ஆனால் தனக்கு குடும்பம் இருக்குன்னு விலகிட்டாராம். கையில் குழந்தை, ஒளிந்து மறைந்து வாழ வேண்டிய சூழ்நிலை, சொந்த ஊரை விட்டு சென்னை வந்து இப்படி வேலை பார்த்து குழந்தையை வளர்த்து இருந்திருக்கிறார்.
 காயத்ரி பத்தாம் வகுப்பு படிக்கும் வரை அவங்க அம்மாவால எல்லாம் முடிந்ததாம் . அவளோட அப்பாவும் அவ்வப்போது அவங்களுக்கு பண உதவி பண்ணிருக்கார், அதுவும் மறைமுகமாகத்தான். யாருக்கும் தெரியாமல், அப்பான்னு தெரிஞ்சும் அப்பான்னு கூப்பிட முடியாதாம், அதுவும் அவரை ஒளிஞ்சி இருந்து தான் பார்த்து இருக்காளாம். பின்னர் ஒரு கட்டத்தில் அவர் எங்குமே தென்படலையாம். ஆதலால் படிக்க முடியாமல் வீட்டிலயே முடங்கி விட்டாள் என் காயத்ரி.''
 நிசப்தம்... இருவர் கண்களும் கலங்கி இருந்தன.
 மோனிஷா நட்புடன் மணியின் கையைப் பிடித்து, "எங்கப்பா பேங்க் ஆபீசர் அவரால் அந்த மனிதரை தேடி பிடிக்க முடியும். காயத்ரி கல்யாணத்துக்கு அவரை வர வைக்க முடியும். முடிந்தால் அவரை ஊரறிய மகள்ன்னு ஏத்துக்க வைக்க என்னால் முடியும்'' என அழுத்தமா சொன்னாள்.
 "வேண்டாம் மேடம், அது காயத்ரி குடும்ப இரகசியம். அப்பா இல்லையென்று தெரியாவண்ணம் நானும் எங்க குடும்பமும் காயத்ரியை நன்றாக வைத்துக் கொள்வோம். அவங்க அப்பாகிட்ட கிடைக்காத அந்த அரவணைப்பு எங்க வீட்ல அவளுக்கு நிச்சயம் கிடைக்கும். அவள் அப்பா கொடுக்காத கல்வியை நான் கொடுப்பேன். என்னை மாதிரி இல்லாமல் அவள் உங்களைப் போல ஒரு கம்பெனியில் வேலைக்கு அனுப்பணும்''
 "காயத்ரி கொடுத்துவைத்தவள்'' கண் கலங்கினாள் மோனிஷா.
 "என்னுடைய வாழ்த்துக்களை சொல்லிவிடு மணி''
 வண்டியை ஸ்டார்ட் செய்தாள்.
 "அது சரி, ஏன் உன் காதல் கதையை என்னிடம் சொன்னாய்?''
 "ஏன் உனக்கு சொல்ல தோணுச்சி''
 "எனக்கு ஏன் கேட்க தோணுச்சி. ஒண்ணுமே புரியலையே. எப்படி என்னைப் பற்றி எல்லாம் தெரிஞ்சி வைச்சிருக்க? ஒரே குழப்பமா இருக்கு. இப்ப கூட கேட்கிறேன், நீ யார் மணி? சொல்லு... ஏன் எதுவும் சொல்ல மறுக்கிற? என்னை நம்பலையா?''
 மணி அமைதியாகவே இருந்தான்.
 "உங்களை நம்புகிறேன். ஆனால் நீங்க போயிடுங்க ப்ளீஸ். மோனிஷா! ரொம்ப நல்லவங்க நீங்க... எங்க பிரச்சனை எங்களுக்கு''
 "ஓ.கே...ஓ.கே மணி... நான் போறேன்'' என்று வண்டியை அமைதியாக நகர்த்தினாள். திரும்பி பார்த்துக் கொண்டே அவ்விடத்தை விட்டு அகல ஆரம்பித்தாள். மனதில் ஒரு பாரம், கலக்கம், குழப்பம். அவளுக்கு இங்கு நடந்தது எதுவுமே புரியவில்லை. முதன் முறையாக மனதில் ஒருவித பதற்றம் தொற்றிக்கொண்டது. சில அடிகள் நடந்து சென்று இருப்பாள்.
 "ஹலோ மோனிஷா மேடம்! காயத்ரி யாருன்னு தெரியணுமா?''
 "அவளோட அப்பா பேரு நடராஜன்... பேங்க் ஆபீசர்... ஜனாதிபதி கையால அவார்டு வாங்கியவர்... அவங்க அம்மா ஊரு மஞ்சநாயக்கன்பட்டி...''
 
 ரா.கதிரேசன்
 
 
 
 
 
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/25/w600X390/RAJAMANICKAM_STORY.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/25/யார்-நீ-3045680.html
3045679 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி... சிரி... சிரி...  DIN DIN Sunday, November 25, 2018 12:52 PM +0530 • "வர வர சிலைக் கடத்தல்காரங்க அட்டூழியம் தாங்க முடியலை''
"ஏன் என்னாச்சு?''
"இங்கிருந்த கோயிலையே கடத்திட்டாங்க''
அ.செல்வகுமார், சென்னை-19.

• "நான் எங்கே நடந்து போனாலும் என் பின்னாடியே கறுப்பு நாய் ஒண்ணு நிழல் மாதிரி தொடர்ந்து வருது சாமி?''
"உன்னோட நிழல்தான்யா அது... நிதானமா திரும்பிப் பாரு... புரியும்''
வி.ரேவதி, தஞ்சை.

• "என் மனைவி தங்கம் மாதிரி''
"எப்படி?''
"லேசுல இறங்கிவர மாட்டா...''
வெ.ராம்குமார், வேலூர்.

• "அந்த டாக்டர் அடிக்கடி டிவியில வருவார்ன்னு நெனைக்கிறேன்''
"எப்படிச் சொல்றே?''
"அவர்கிட்ட போய் வியாதியைச் சொன்னா, சவுண்ட் கம்மி பண்ணுங்கன்னு சொல்றாரே''
தீபிகா சாரதி, சென்னை-5.

• நடிகை: இந்த படத்துல நான் மேக்கப் இல்லாம நடிக்கப் போறேன்
நிருபர்: நீங்க எப்பவும் தயாரிப்பாளரைத்தானே பயமுறுத்துவீங்க... இந்தப் படத்துல 
ரசிகர்களைப் பயமுறுத்தப் போறீங்களா?

• அவர்: எங்க மானேஜருக்கு மணி பார்க்கக் கூடத் தெரியாது.
இவர்: நிஜமாவா?
அவர்: யாராவது லேட்டா வந்தா மணி என்னன்னு கேட்பார்.

• "என்னப்பா கம்ப்யூட்டருக்குப் போய் காலேஜ்ல அட்மிஷன் கேட்கிறே?''
" கம்ப்யூட்டர் படிச்சா எனக்கு வேலை கிடைக்கும்ன்னு சொன்னாங்க''

• "எங்க தலைவருக்கு லஞ்சம் ஊழல் எல்லாம் கொசு மாதிரி''
"எப்படி?''
"ரெண்டையும் ஒழிக்க முடியாதுன்னு அவருக்குத் தெரியும்''
வி.பார்த்தசாரதி, சென்னை-5

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/25/w600X390/JOKE.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/25/சிரி-சிரி-சிரி-சிரி-3045679.html
3045678 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிட்டுக்குருவி DIN DIN Sunday, November 25, 2018 12:50 PM +0530 இசை அமைப்பாளர் கே.வி. மகாதேவன் வீட்டில் சிட்டுக்குருவிகள் பல இடங்களில் கூடுகட்டி இருந்தன. மகாதேவன் இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் இந்த குருவிகள் தங்கள் சிறிய குரலில் பண் இசைத்து வரவேற்க தவறுவதே இல்லை. இவற்றை பற்றி யாராவது கேட்டால் மகாதேவன் இதைத்தான் சொல்வார்: " எனக்கு புகழை அளித்த படம் "டவுன்பஸ்' அதில் மிகவும் பிரபலமானது "சிட்டுக்குருவி...' என்ற பாட்டுத்தான். இந்த குருவிகளைப் பிரபலபடுத்திவிட்டதால்தானோ என்னவோ படைபோல் என் வீட்டிலும் அவை குடியேறிவிட்டன. என் மீதும் அவற்றுக்கு அன்பு. அவற்றின் மீது எனக்கு ஆசை.
 - செ.மயில், திருநெல்வேலி.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/25/w600X390/CHITTU.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/25/சிட்டுக்குருவி-3045678.html
3045677 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மக்களிடம் செல்வாக்குச் செலுத்திய மனிதர்! DIN DIN Sunday, November 25, 2018 12:48 PM +0530 "ஒரு கால் நூற்றாண்டு காலம் வங்க மக்களிடம் செல்வாக்குச் செலுத்திய மனிதர் யாரென்று கேட்டால், நான் ரவீந்திரநாத் தாகூரின் பெயரையோ, சுபாஷ் சந்திர போஸின் பெயரையோ கூற மாட்டேன். மாறாக 5 அடி உயரமும் வெள்ளை வேட்டியும், குர்தாவும் அணிந்த வங்க மக்களின் விதியை நிர்ணயித்த ஜோதிபாசுவையே கூறுவேன்''.
 - பிரபல வங்கப் பத்திரிகையாளர் அருண் கங்குலி
 - தங்க. சங்கர பாண்டியன்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/25/w600X390/JOTHIBASU.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/25/மக்களிடம்-செல்வாக்குச்-செலுத்திய-மனிதர்-3045677.html
3045676 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் எங்களோடு முடிந்துவிடுமோ? DIN DIN Sunday, November 25, 2018 12:47 PM +0530 "தற்போது பலருக்கும் கம்போசிங்குக்கு நேரம் இல்லை. சில பாடலாசிரியர்கள் நெட்டில் பாட்டிற்கான மெட்டை அனுப்பச் சொல்லி இ-மெயில் முகவரியை எஸ்.எம்.எஸ் மூலம் செய்கிறார்கள், இதிலெல்லாம் எப்படி உயிரோட்டம் இருக்கும்? இன்றைக்கு எல்லாமும் நெட்டிலேயே பிறந்து விடுவது ரொம்பவே வருத்தமாக இருக்கிறது.
 50 பேர் அமர்ந்து தபேலா, டோலக்கு, கீ போர்டு வைத்து கண்டக்டிங்கோடு இசையமைக்கும் நாட்களெல்லாம் எங்களோடு முடிந்து விடுமோ என்றே மனதில் படுகிறது''.
 - இசையமைப்பாளர் தேவா

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/25/w600X390/DEVA.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/25/எங்களோடு-முடிந்துவிடுமோ-3045676.html
3045675 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் யானை இறந்தாலும் ஆயிரம் பொன்! DIN DIN Sunday, November 25, 2018 12:46 PM +0530 உலகம் எல்லாம் பார்த்து வியந்த கவர்ச்சிக்கன்னி ஹாலிவுட் நடிகை மர்லின்மன்றோ "செவன்இயர் இட்ச்' என்ற படத்தில் நடித்தார். 1955- இல் வெளிவந்த அந்தப் படத்தில் ஒரு வெள்ளை உடையை அணிந்திருந்தார். அந்த ஆடை அணிந்து மன்றோ நடித்த அந்தக் காட்சி 14 முறை படம் பிடிக்கப்பட்டது. காட்சியை சீராக்க மூன்று மணி நேரமாகியது.
 மன்றோ காட்சியை முடிக்கும் முன்பு அந்த ஆடை வெள்ளையாக இருந்தது பின்னர். மஞ்சள் நிறமாகிவிட்டது.
 2011-இல் மன்றோ உடுத்திய அந்த ஆடை சுமார் 46 லட்சம் டாலர்களுக்கு ( சுமார் இரண்டு கோடியே அறுபத்தேழு லட்சம் ரூபாய்) ஏலத்தில் ஒரு ரசிகர் வாங்கினார்.
 - சக்திக் கொடி

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/25/w600X390/k6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/25/யானை-இறந்தாலும்-ஆயிரம்-பொன்-3045675.html
3045674 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வசை பாடுவதில் வல்லவர்! DIN DIN Sunday, November 25, 2018 12:45 PM +0530 தமிழில் வெண்பா பாடுவதில் புகழ்பெற்றவர் புகழேந்தி. விருத்தம் பாடுவதில் வித்தகர் கம்பர். உலா அந்தாதி புனைவதில் உயர்ந்தவர் ஒட்டக்கூத்தர். வசை பாடுவதில் வல்லவர் காளமேகப்புலவர்.
 உ. ராமநாதன்.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/25/w600X390/k5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/25/வசை-பாடுவதில்-வல்லவர்-3045674.html
3045673 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக்கதிர் DIN DIN Sunday, November 25, 2018 12:44 PM +0530 • தீபிகா - ரன்வீர் சிங் திருமணம் இத்தாலியில் கடந்த வாரத்தில் தென்னிந்திய மற்றும் வட இந்திய முறைப்படி நடந்தது. இவர்களது திருமணம் எந்தவித அசம்பாவிதமும் இல்லாமல் நடந்து முடிந்தபோதும் தீபிகா மற்றும் ரன்வீர் குடும்பத்தினர் திருமணம் முடியும்வரை திகிலுடன் இருந்த தகவல் தற்போது வெளியாகி இருக்கிறது. கடந்த ஆண்டு தீபிகா, ரன்வீர் சிங் இருவரும் "பத்மாவத்' படத்தில் இணைந்து நடித்தனர். சரித்திர படமாக உருவான இப்படத்துக்கு வடநாட்டை சேர்ந்த ராஜ்புத் இனத்தவர் கடும் எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர். படத்தை தடை செய்ய வேண்டும் என்று போராட்டம் நடத்தியதுடன் தீபிகா தலையை வெட்டுவோம் என்றும் ஒரு சிலர் அறிவித்தனர். இதனால் பதற்றம் ஏற்பட்டது. நீதிமன்ற அனுமதிக்குப் பிறகு வெளியிடப்பட்டது. படம் நன்றாக ஓடி வசூலையும் அள்ளியது. ஆனால் அதில் நடித்த தீபிகா மற்றும் ரன்வீர் குடும்பத்தினர் ஒருவித அச்ச உணர்வுடனேயே இருந்தனர். இந்நிலையில்தான் தீபிகா, ரன்வீர் திருமணம் நிச்சயமானது. இந்தியாவில் திருமணம் நடத்தினால் பிரச்னை வருமோ என்று எண்ணியவர்கள் இத்தாலியில் திருமணம் நடத்தினர். மேலும் தங்களது திருமணத்தை தில்லியில் ஒரு கம்பெனியில் பல கோடிக்கு இன்சூரன்ஸ் செய்த தகவல் வெளியாகியுள்ளது. 

• பாலிவுட் சினிமாவில் காதல் தம்பதிகளாக வலம் வந்து கொண்டிருக்கின்றனர் அபிஷேக்பச்சன் - ஐஸ்வர்யாராய். சினிமாவில் தொடங்கிய இவர்களது நட்பு காதலாகி திருமணத்தில் முடிந்தது. மணிரத்னம் இயக்கத்தில் 2007-ஆம் ஆண்டு தமிழ், ஹிந்தியில் திரைக்கு வந்த "குரு' என்ற படத்தில் இருவரும் ஜோடியாக நடித்தனர். அப்போதுதான் இவர்களுக்குள் காதல் மலர்ந்தது. இவர்களுக்கு ஆராத்யா என்ற மகள் உள்ளார். அவரது 7-ஆவது பிறந்தநாளை குடும்பத்தினர் கொண்டாடினர். இதுபற்றி தனது இணைய தள இன்ஸ்டாகிராம் பக்கத்தில் குறிப்பிட்டுள்ள அபிஷேக் பச்சன், ""குழந்தையின் பிறந்தநாளின்போது அவரது தாயைக் கொண்டாடாமல் அது நிறைவடையாது. அவர் மீது அன்பு செலுத்துவதற்கு, அவரைப் பார்த்துக் கொள்வதற்கு, எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக ஆச்சரியப் பெண்ணாக இருப்பதற்கு, வாழ்க்கையின் மிகச் சிறந்த பரிசான மகளை எனக்கு அளித்ததற்கு என் மனைவி ஐஸ்வர்யாராய்க்கு நன்றி. அத்துடன் என்னுடைய குட்டி தேவதை ஆராத்யாவுக்கு பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள்'' என்று நெகிழ்ந்துள்ளார் அபிஷேக்பச்சன். 

• சூப்பர் ஹிட் படங்கள் முதல் சுமார் படங்கள் வரை சினிமாவுக்கு ஆன்லைனில் ஆதரவு அமோகம். தியேட்டர்களைவிட இணையதளங்களில் சினிமா பார்ப்பவர்களின் எண்ணிக்கை சில பல கோடிகளைத் தாண்டிக் கொண்டிருக்க, இணையதளங்களுக்காகவே படம் எடுக்கும் கலாசாரம் தொடங்கிவிட்டது. "வெப் சீரிஸ்' என அடையாளப்படுத்தப்படும் இந்த வகைபடங்கள்தாம் இப்போது ரசிகர்களிடம் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றுள்ளன. இதனால் சினிமாவுக்கு அடுத்தபடியாக வெப் சீரிஸ்களில் நடிப்பதை திரை நட்சத்திரங்கள் பெரிதும் விரும்புகின்றனர். முதல் கட்டத்திலேயே இதில் நுழையும் ஆர்வம் திரை நட்சத்திரங்களுக்கு ஏற்பட்டுள்ளது. இந்த பாணியில் மாதவன் நடித்து வெளியான வெப் சீரிஸ் ஒன்று பெரும் வெற்றி பெற்றது. இதையடுத்து ஆண்ட்ரியா, காயத்ரி, பிரியாமணி, சுனைனா, பாபி சிம்ஹா உள்ளிட்ட பலர் இதில் நடித்து வருகின்றனர். இந்த வரிசையில் அடுத்து இடம் பிடிக்க வருகிறார் பிரியா பவானி சங்கர். தற்போது எஸ்.ஜே.சூர்யாவுடன் "மான்ஸ்டர்', அதர்வாவுடன் "குருதி ஆட்டம்'ஆகிய படங்களில் நடித்து வருகிறார். இந்நிலையில் அவர், வெப்சீரிஸில் ஒன்றில் நடிக்க ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டுள்ளார். இதில் கருணாகரன், ரோபோ சங்கர் போன்றோரும் நடிக்கின்றனர்.

• அஜித் - சிவா கூட்டணி நான்காவது முறையாக இணைந்துள்ள படம் "விஸ்வாசம்'. இதன் படப்பிடிப்பு வெளி நாட்டிலும் மற்றும் சென்னை, ஹைதராபாத் போன்ற இடங்களிலும் நடந்தது. அஜித்தின் 58-ஆவது படமாக உருவாகியிருக்கும் இப்படத்தின் படப்பிடிப்பு முடிந்தது. பொங்கல் தினத்தில் படத்தை வெளியிடுவதற்கான வேலைகள் நடந்து வருகின்றன. அடுத்து அஜித்தின் 59-ஆவது படத்தை எச்.வினோத் இயக்க உள்ளதாக தகவல் வெளியானது. இவர் ஏற்கனவே "சதுரங்க வேட்டை', "தீரன் அதிகாரம் ஒன்று' படங்களை இயக்கியவர். மேலும் அஜித் நடிக்கும் புதிய படம், ஹிந்தியில் அமிதாப்பச்சன் நடித்த "பிங்க்' படத்தின் ரீமேக் என்றும், மறைந்த நடிகை ஸ்ரீதேவியின் கணவர் போனிகபூர் இப்படத்தை தயாரிக்க உள்ளதாகவும் கூறப்பட்டதுடன், வினோத் பெயரில் உள்ள ஒரு சுட்டுரையில் "தல 59' ரீமேக் இல்லை என்றும் ஒரு தகவல் வெளியானது. இதுகுறித்து இயக்குநர் வினோத் விளக்கம் அளித்துள்ளார். அதில்,"எனது அடுத்த படம் பற்றிய அறிவிப்பை படத் தயாரிப்பு நிறுவனம் வெளியிடும். மற்றபடி என் பெயர் மூலம் பரவும் வதந்திகளை நம்ப வேண்டாம். மேலும் முகநூல், சுட்டுரை, இன்ஸ்டாகிராம் உள்ளிட்ட எந்த சமூக வலைதளங்களிலும் எனக்கு கணக்கு இல்லை என்பதை தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்'' எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

விக்ரம் நடிப்பில் சமீபத்தில் "சாமி' படத்தின் இரண்டாம் பாகம் வெளியானது. இதைத் தொடர்ந்து, "தூங்காவனம்' படத்தின் இயக்குநரான ராஜேஷ் எம் செல்வா இயக்கத்தில் தற்போது நடித்து வருகிறார் விக்ரம். இதில் அக்ஷரா ஹாசன் மற்றும் அபு ஹாசன் ஆகியோர் முக்கிய கதாபாத்திரங்களில் நடிக்கின்றனர்.கமல்ஹாசனின் ராஜ்கமல் ஃபிலிம் இண்டர்நேஷனல் மற்றும் ட்ரைடென்ட் ஆர்ட்ஸ் ஆர்.ரவீந்திரன் ஆகியோர் இணைந்து இந்தப் படத்தைத் தயாரிக்கின்றனர். ஜிப்ரான் இசையமைக்கிறார், ஸ்ரீனிவாஸ் ரெட்டி ஒளிப்பதிவு செய்கிறார். கடந்த செப்டம்பர் மாதம் இதன் படப்பிடிப்பு தொடங்கியது. தற்போது அடுத்தடுத்த கட்டங்களாக படப்பிடிப்பு நடந்து வருகிறது. இந்நிலையில், அடுத்த கட்டப் படப்பிடிப்புக்காக படக்குழுவினர் மலேசியா செல்ல இருக்கின்றனர். அடுத்த ஆண்டு இறுதிக்குள் படத்தை வெளியிட படக்குழுவினர் திட்டமிட்டுள்ளனர். இந்நிலையில், இந்தப் படத்தின் ஃபர்ஸ்ட் லுக் வெளியிடப்பட்டது. கமல்ஹாசன் தன்னுடைய சுட்டுரைப் பக்கத்தில் இதை வெளியிட்டார். "கடாரம் கொண்டான்' எனப் படத்துக்குத் தலைப்பு வைக்கப்பட்டுள்ளது. 
- ஜி.அசோக்


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/25/w600X390/RAVEER.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/25/திரைக்கதிர்-3045673.html
3045671 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மைக்ரோ கதை DIN DIN Sunday, November 25, 2018 12:41 PM +0530 ஒரு சிறுமி தன் கையில் இரண்டு ஆப்பிளை வைத்திருந்தாள். அவளுடைய அம்மா, "இரண்டு ஆப்பிள் 
வச்சிருக்கயே... எனக்கொண்ணு தா'' என்று கேட்டாள்.
உடனே சிறுமி தன் கையிலிருந்த இரண்டு ஆப்பிள்களையும் கடித்தாள்.
அம்மாவுக்கோ ஏமாற்றமாக இருந்தது. தனக்குக் கொடுக்கக் கூடாது என்பதற்காகத்தான் அப்படிச் செய்ததாக நினைத்தாள். முகத்தில் ஏமாற்றத்துடன், "எனக்குக் கொடுக்க மாட்டியா?'' என்று கேட்டாள்.
உடனே சிறுமி ஓர் ஆப்பிளைக் கொடுத்தாள்.
"இந்த ஆப்பிள்தாம்மா இனிப்பா இருக்கு... இதை நீ வெச்சுக்க''
ஜோ.ஜெயக்குமார், 
நாட்டரசன்கோட்டை.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/25/w600X390/MICRO_KATHAI.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/25/மைக்ரோ-கதை-3045671.html
3045670 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Sunday, November 25, 2018 12:40 PM +0530 கண்டது
• (மதுரையில் ஒரு காரின் பின்புறம் கண்ட வாசகம்)
தாத்தா - பாட்டி - அப்பா - அம்மா துணை
பொன்.பிரபாகரன், வத்திராயிருப்பு.

• (கம்பம் நகரில் ஒரு ரெடிமேட் கடையின் நுழைவு வாயிலில் உள்ள பலகையில்)
நீங்கள் ஆடைகளை மட்டும்
எடுத்துச் செல்லவில்லை...
நிறைவேறிய உங்கள் ஆசைகளையும் 
எடுத்துச் செல்கிறீர்கள்.
ஆர்.அஜிதா, கம்பம்.

• (துடியலூரில் ஒரு வேனில் கண்ட வாசகம்)
ஓர் உழவன் அழுதால்...
உலகமே அழ வேண்டி இருக்கும்.
தி.ரா.திருவேங்கடம், கோயம்புத்தூர்.

கேட்டது
• (சென்னை கோடம்பாக்கம் பவுர்ஹவுஸ் அருகில் ஒரு வீட்டில் கணவனும் - மனைவியும்)
"டெய்லி குறட்டை விட்டு எல்லாருடைய தூக்கத்தையும் கெடுப்பீங்க... நேத்து நீங்க குறட்டை விடாதது அதிசயமா இருக்கே?''
"மறந்துபோய் அசந்து தூங்கியிருப்பேன்''
செல்.பச்சமுத்து, சென்னை-24.

• (திருவாரூர் மருத்துவக் கல்லூரி பேருந்து நிறுத்தத்தில் இருவர்)
"என்ன சார் உங்களுக்கு கட்டி ஒரு நாளைக்கி சின்னதா தெரியுது... இன்னொரு நாளைக்கி பெரிசா இருக்கு?''
"ஆம்மாமாம்... அது பெட்ரோல் விலை மாதிரி சைஸ் ஏறும்... இறங்கும். எப்ப எப்படி மாறும்னு எனக்கே தெரியாது. இப்ப பெட்ரோல் விலை மாதிரி குறைஞ்சிக்கிட்டு வருது''
மு.தனகோபாலன், திருவாரூர்.
எஸ்எம்எஸ்
படித்தவன் ஞானி
படிக்காதவன் மெய்ஞானி
தீ.அசோகன், சென்னை-19.

யோசிக்கிறாங்கப்பா!
மகனின் பர்த் சர்டிபிக்கேட்டுக்காக
அப்பா லஞ்சம் கொடுப்பதும்,
அப்பாவின் டெத் சர்டிபிகேட்டுக்காக 
மகன் லஞ்சம் கொடுப்பதுமாக...
கழிகிறது வாழ்க்கை -
இந்நாளில்.
வளர்மதிமுத்து, திருச்சிற்றம்பலம்.

அப்படீங்களா!
படிக்காதவர்கள் அதிகமாக இருந்த காலத்தில் விரல் ரேகைதான் ஒருவரின் அடையாளமாக இருந்தது. பத்திரப் பதிவு முதற்கொண்டு எந்தவொரு முக்கிய ஆவணத்திலும் "கைநாட்டு'தான் இடம் பெற்றிருக்கும். தற்போது ஆதார் அட்டைக்கு அடையாள ஆதாரமாக இருப்பதும் இந்த விரல் ரேகைதான். பெரிய நிறுவனங்களில் வேலை செய்பவர்கள் வேலைக்குச் சென்றதற்கான அட்டென்டன்ஸ் விரல் ரேகை பதிவின் மூலமே தற்போது நடைபெற்று வருகிறது. செல்போனுக்கான பாஸ் வேர்டுக்குப் பதிலாக விரல் ரேகை பயன்படுகிறது. 
இப்படி பாரம்பரிய சிறப்புப் பெற்ற விரல் ரேகைப் பதிவை பின்னுக்குத் தள்ளி இப்போது முன்னுக்கு வந்திருக்கிறது Ear print எனப்படும் புதிய பதிவு. 
காதினுள் செல்லும் ஒலி எதிரொலிக்கும். இந்த எதிரொலியின் அளவு ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொருவிதமாக இருக்கும். இதை அடிப்படையாக வைத்து இந்த Ear print எனப்படும் புதிய அடையாள பதிவை உருவாக்கியிருக்கிறார்கள். 
செல்போனைப் பயன்படுத்துபவருக்கான அடையாளத்தை இந்த அடிப்படையில் செல்போன் ஏற்படுத்திக் கொள்ளும். அந்த அடையாளம் இருந்தால் மட்டுமே செல்போன் செயல்படும். வேறு யாரும் செல்போனைப் பயன்படுத்த முடியாது. இது தொடர்பான ஆராய்ச்சியை யாகூ நிறுவனம் தொடர்ந்து செய்து வருகிறது.
என்.ஜே., சென்னை-116.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/25/w600X390/BODYPRINT.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/25/பேல்பூரி-3045670.html
3045669 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பித்த வாயுக்களை மட்டுப்படுத்த...! ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம் DIN DIN Sunday, November 25, 2018 12:36 PM +0530 என் வயது 53. கண் எரிச்சல், தலை சுற்றல், பாத எரிச்சல், வலது கால் கட்டைவிரல் மேல் நரம்பு கூச்சம், முட்டிக்குக் கீழே உளைச்சல், வலது கை ஆள்காட்டி விரல் மேல் நரம்பு உளைச்சல் போன்ற உபாதைகளால் அவதிப்படுகிறேன். நல்ல ஓய்விலிருந்தால் இவை குறைகின்றன. இவை எதனால் ஏற்படுகின்றன? என்ன மருந்து சாப்பிடலாம்?
-A.M. ஆரோக்கியசாமி, பந்தல்குடி.

பித்தம் வினா தாஹ: என்கிறது ஆயுர்வேதம். அதாவது, பித்தத்தினுடைய தொடர்பில்லாமல் எரிச்சல் ஏற்படுவதில்லை என்று அதற்கு அர்த்தம் கூறலாம். அத்தனை சூடான ஒரு பொருளை செரிமானத்திற்கான வயிற்றுப் பகுதியில், இயற்கை ஏற்படுத்திக் கொடுத்திருக்கிறது. அறுசுவைகளில் காரம் - புளி - உப்புச் சுவையாகிய மூன்றும், பித்தத்தினுடைய சூட்டை குறைத்துவிடாமல் பார்த்துக் கொள்ளும் திறனுடையவை. இவையே சற்று அதிக அளவில் நாம் உணவில் எடுத்துக் கொண்டால், பித்தத்தினுடைய நீர்த்த குணமானது, தன் இடம் விட்டுப்பெயர்ந்து, பிற இடங்களுக்கு சுற்றுலா சென்று வரப் புறப்பட்டுவிட்டால், நீங்கள் குறிப்பிடுவது போன்ற எரிச்சல் உடலில் ஆங்காங்கே தென்படத் தொடங்கும். உடலெங்கும் பரவியிருக்கும் நரம்பு மண்டலங்களில், வாயுவினுடைய ஆட்சி நடப்பதால், அங்குவந்து சேரும் பித்தமானது, வாயுவுடன் கலந்துவிட்டால், கூச்சம், உளைச்சல் போன்ற உபாதைகளும் தலைதூக்கிவிடும். அதனால், உங்களுடைய உடலில், பித்த - வாயுக்களுடைய சீற்றமானது அதிகரித்திருக்கிறது என்பது தெளிவாகப் புரிகிறது.
மேற்குறிப்பிட்ட மூன்று சுவைகளுக்கு எதிரான இனிப்பு - கசப்பு - துவர்ப்புச் சுவைகளை உணவில் அதிகப்படுத்தினால், எரிச்சலானது மட்டுப்படும். இனிப்புச் சுவை பொதுவாகவே, பித்த - வாயுக்களுக்கு எதிரானவை. தங்களுடைய நீண்டதொரு கடிதத்தில், சர்க்கரையின் சுவை ரத்தத்தில் வெறும் வயிற்றில் 121 மிக அளவில் இருப்பதால், ஆயுர்வேத மருந்து எடுத்துக் கொள்வதாகவும், இனிப்பை அறவே நீக்கியுள்ளதாகவும் குறிப்பிட்டுள்ளீர்கள். கசப்பு, துவர்ப்புச் சுவையினால், பித்த எரிச்சல் மட்டுப்பட்டாலும் வாயுவிற்கு அவை அனுகூலமானவை.
மேற்கூறிய காரிய காரணங்களை அலசிப் பார்த்தால், இந்த இரு தோஷங்களில் எது அதிக அளவில் ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது என்று ஆராய்ந்து பார்த்தால், பித்தம், வாயுவை விட, ஒரு படி மேலே நிற்பதாகத் தோன்றுகிறது. அதனால், நீங்கள் உணவில் கசப்புச் சுவையுள்ள மணத்தக்காளிக் கீரை, பொன்னாங்கண்ணிக் கீரை, வெந்தயக் கீரை, பாகற்காய், துவர்ப்புச் சுவையுடைய கோவைக்காய், வாழைப்பூ, வாழைத்தண்டு, சுண்டைக்காய் போன்றவற்றை அதிகம் சேர்த்துக் கொள்ளவும். பித்தத்தினுடைய சீற்றம் உடலெங்கும் பரவியிருப்பதால், அதை குடலுக்குக் கொண்டு வந்த பின்னர், பேதி மூலம் அறவே நீக்க வேண்டும். அதற்கு, மேற்குறிப்பிட்ட சுவைகள் உதவினாலும், தலைக்குச் சந்தனாதி தைலம், ஹிமஸôகர தைலம், அமிருதாதி தைலம் போன்ற ஆயுர்வேத தைலங்களில் ஒன்றை, மருத்துவர் ஆலோசனைப்படி, தேய்த்துக் குளித்து வர வேண்டும். சுமார் 7 முதல் 10 நாட்களுக்குள், பித்தம் தன் சுற்றுலா சென்ற இடங்களைவிட்டு, நெகிழ்ந்து வெளியேறி குடலில் வந்து தஞ்சமடைந்துவிடும். ஆனால், இது தூய நிலையிலுள்ள பித்தமாக நாம் கருத முடியாது, பல இடங்களுக்கு சென்று வந்த கார், எப்படிப் புழுதிபடிந்த நிலையிலிருக்குமோ, அது போன்ற இந்தப் பித்தத்தை, சுத்தப்படுத்துவதைவிட, வெளியே அனுப்பிவிடுவதே சாலச் சிறந்தது. அதற்கு திரிவிருத் லேஹ்யம், அவிபத்தி சூரணம் உதவிடக் கூடியவை. காலையில் குடித்த கஞ்சி செரித்து, மதியம் பசி வந்துள்ள நிலையில், லேஹ்ய மருந்தானால் 20 - 25 கிராம் அளவில் நக்கிச் சாப்பிட்டு, ஓர் இடத்திலும் அமராமல் நடப்பதும், வெந்நீர் அருந்துவதும், உள்ளங்கைகளைத் தேய்த்துச் சூடாக்கி, வயிற்றில் வைத்துக் கொள்வதுமாகச் செய்தால், பித்தம் பேதி மூலமாக வெளியேறிவிடும். இதனால் பசி மந்தமாகிவிடக் கூடிய ஆபத்திருப்பதால், அன்றைய தினம் மிளகு, சீரகம், பூண்டு போட்ட சூடான ரசம், புழுங்கலரிசிச் சாதம், கத்தரிக்காய்க் கூட்டு, சுட்ட அப்பளம், மோர் சாதம், நார்த்தங்காய் வத்தல் என்ற வகையில் சாப்பிட வேண்டும். இரவில் எப்போதும் போல, நீங்கள் சாப்பிடும் உணவையே சாப்பிடலாம்.
பித்த வாயுக்களை மட்டுப்படுத்தும் விதார்யாதி கசாயத்தை, 15 மி.லி. எடுத்து, 60 மி.லி. சூடான பால் கலந்து ஒரு கேப்ஸ்யூல் அப்ரக பஸ்மத்துடன் காலை, மாலை வெறும் வயிற்றில் சாப்பிட உகந்தது.
(தொடரும்)

பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன்,
ஸ்ரீஜயேந்திர சரஸ்வதி ஆயுர்வேதக் கல்லூரி, 
நசரத்பேட்டை - 600 123 (பூந்தமல்லி அருகே) 
செல் : 94444 41771


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/25/w600X390/AYUL.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/25/பித்த-வாயுக்களை-மட்டுப்படுத்த-ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-3045669.html
3045667 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மிட்டாய் DIN DIN Sunday, November 25, 2018 12:26 PM +0530 பொள்ளாச்சியில் கச்சேரி ஆபிஸ். எப்பவுமே ஒரு களையா இருக்கும். அதுவும் முகூர்த்த நாள்ல ஊரே அங்க வந்து நெறஞ்ச மாதிரி இருக்கும். சுத்தியும் கல்யாண மண்டபங்கள், மூணு சினிமா தியேட்டர்கள், மாகாளி அம்மன் கோயில், ஸ்டேட் பேங்க், பின்னால பஸ் ஸ்டாண்ட். பரபரன்னு இருக்கும். பிரெட்டி ஹவுஸ் பேக்கரி, அசோக் பிரியாணி ஹோட்டல், கவிதா ஹோட்டல் எல்லாம் கச்சேரி ஆபிஸ்க்கு எதுக்கால இருந்துச்சு. அதுக்குப் பக்கத்துல தான் ஜனனி ஜெராக்ஸ் இருந்துச்சு.
இன்ஜினியரிங் படிக்கும்போது செமஸ்டர் லீவுகள்ள ஜனனி அக்கா கடையிலே வேல செஞ்சுகிட்டு இருந்தேன். ரெண்டு ஜெராக்ஸ் மிஷின், பத்திரம் டைப் செய்ய கம்ப்யூட்டர், ஒரு பிரிண்டர், சின்ன பாஸ்போர்ட் போட்டோ ஸ்டுடியோ, போன் பூத் எல்லாமே அதுல அடக்கம். சில நாள் வேலை ஜாஸ்தியா இருக்கும். பல நாள் பெருசா வேலை எதுவும் இருக்காது.
கார்த்திகை மாச முகூர்த்த நாள். காலைல நச நசன்னு மழை.தலைக்கு நெறய எண்ணெய் வச்சு, கோகுல் பவுடர் பூசி, எண்ணெய்ல கொழச்ச பவுடரையே நெத்திக்கும் விபூதியா வெச்சுட்டு போய் இருந்தேன். மயில்சாமி சார் சொல்லி அனுப்பிச்சதா ஜனனி அக்காகிட்ட போய் நின்னேன்... அக்கா கையில ஜே கே யோட "பாரிசுக்கு போ நாவல்'.
""வாப்பா... சாரங்கா''ன்னு சிரிச்சிகிட்டே அவங்க கையிலே இருந்த மிட்டாய்ல ஒன்னு குடுத்தாங்க.
"அக்கா. எம் பேரு தமிழ்''ன்னு கொஞ்சம் கூச்சமா சொன்னேன்.
"அதுனால என்ன? எங்களுக்கு நீ சாரங்கனா இருந்துக்கோ.இல்ல சாரல்''ன்னு சிரிச்சிகிட்டே இன்னும் ரெண்டு மிட்டாய் குடுத்தாங்க. எந்த புதுச் சூழலும் ஒரு சின்ன புழுக்கம் மாதிரி. அப்ப யாராவது வந்து சடார்னு சன்னலை தெறந்து வெக்கற மாதிரி இருந்துச்சு அக்காவோட சிரிப்பும். அந்த ஆரஞ்சு மிட்டாயும்.
"இது சாரல். எல்லா வேலையும் பாத்தே பழகிக்கலாம். எதுவும் சிரமம் இல்ல. சாரல் இவரைப் பாத்துக்கோம்மா''
வெகு இயல்பாய் தன்னைத் தன் புது மனிதர்களிடம் கரைத்துக்கொள்வது ஒரு சிலருக்கு மட்டுமே சாத்தியப்படுகிறது. அத்தகு கரைதல் ஒரு மெல்லிய மணத்தோடும் நிகழ்ந்ததாய் இன்னும் நம்மில் நிகழ்வதாய் எவ்வளவோ முறை மனதில் உணர்ந்திருக்கிறேன்.
சாரல்...பழுத்த சீனிப் புளியங்காய் மாதிரி. நீல வண்ணக் கறுப்பு. களையான முகம்.வெச்சிருந்த செண்பக பூ வாசம். கையில கர்ச்சீப்.
""செரிக்கா''ன்னு சொல்லிட்டு...
""நான் சாரல். ஊரு வத்திராயிப்பு.நாலு மாசமா இங்கன அக்கா கடையிலே வேல செய்யறேன். நீங்க?'' என்றாள்.
அதற்குள், "அக்கா... டீ'' ன்னு வந்த பையன், வெச்சுட்டு ஓடிட்டான்.
என் அறிமுகம் அப்போது அங்கு தேவையில்லாமல் போனது.
"அச்சச்சோ... ரெண்டு பப்ஸ் தானா. பரவால்லே. நீங்க பாதி எடுத்துக்கோங்க'' என்று பிச்சு கொடுக்க,
""சாரல்... என்னுதுலேர்ந்து பாதி எடுத்துக்கோடி''ஜனனி அக்கா குரல் கேட்டதும், சிரிச்சிகிட்டே "இந்த முழுச நீங்க எடுத்துக்கோங்க'' என்று சாரல் மாற்றிக் கொடுத்தாள்.
"அக்கா... வக்கீல் ஆபிஸ்க்கு போயிட்டு வந்துடுறேன். இதுல இருந்துக்கோங்க'' என் இருக்கையைக் காட்டிக்கொடுத்தாள். ""நான் இப்ப வந்துடறேன்'' என்று கிளம்ப, ஜனனி அக்கா, "இருடி நானும் வர்றேன்.பஸ் ஸ்டாண்டிலே விட்டுட்டு போயிடு. தமிழ் கடைய பாத்துக்கோப்பா. யாராவது டாக்குமெண்ட்ஸ் கொண்டு வந்து குடுத்தா யாருன்னு கேட்டுட்டு வாங்கி வெச்சிடு. சாரல் இன்னுங் கொஞ்ச நேரத்துல வந்துடுவா... உடனே வேணும்னா பக்கத்துல பாத்துக்க சொல்லு.ரெண்டு நாள்ல நீயும் பழகிப்ப''ன்னு சொல்லிக் கிட்டே கேசட்டை திருப்பி போட்டுவிட்டு கிளம்பிட்டாங்க.
"ஒரு கிளி உருகுது. உரிமையில் பழகுது. ஒ மைனா மைனா'ன்னு ஜானகியும் ஷைலஜாவும் சிறகுகளை விரித்து சிரித்து நிரம்பி வழிந்தார்கள். டி வி எஸ் 50 யை ஸ்டார்ட் செய்து கொண்டே , "தமிழ்... லெண்டிங் லைப்ரரி பையன் வருவான். செயமோகன் புக்ஸ் கேட்டிருந்தேன்.கேட்டு வாங்கி வெக்கிரிகளா.ப்ளீஸ்'' என்று சாரலும் ஜனனி அக்காவும் கிளம்பி சென்றனர். இதுவரை இருந்திராத அந்த புது சூழலில் அவ்வளவு நெருக்கமா உணர்ந்து இருந்தேன். வெளில மழைக் காத்து.
"தங்கச் சங்கிலி... மின்னும் பைங்கிளி... தானே கொஞ்சியதோ' ன்னு இளையராஜா எனக்கு மட்டும் வாசிக்க ஆரம்பித்திருந்தார்.
மொத்தம் அஞ்சு செமஸ்டர் லீவ்ல அக்கா கடைல வேல செஞ்சேன்.சம்பளம்னு எதுவும் கிடையாது. லீவு முடிஞ்சு போகும் போது அக்கா கொடுக்கறது உக்கடம் பழைய மார்க்கெட்ல அடுத்த செமஸ்டர் புக்ஸ் வாங்கறதுக்கும், காந்திபுரம் சண்டே மார்க்கெட்ல நாலஞ்சு சர்ட் வாங்கவும் சரியா இருக்கும். அக்காவுக்கும் படிக்கிற பையனுக்கு ஏதோ தன்னால முடிஞ்சதுங்கிற எண்ணம் . அவ்வளவுதான். உண்மைய சொன்னா அக்கா கடைல வேல பாக்குற சந்தோசத்துக்காகவே எந்த இன்டெர்ன்ஷிப்க்கும் முயற்சி பண்ணதே இல்லை.
கெரயம் நெறய இருக்கறப்ப வேலை நெறய இருக்கும். பவர் கட் இருந்தா ஷட்டரை கொஞ்சம் இறக்கி விட்டுட்டு முழுக்க ஒரே அரட்டை தான். வேலை நெறய இருந்தா ராத்திரி ஒன்னு ரெண்டு நாள் நான் கடையில படுத்துக்குவேன். சாரல் அக்கா வீட்ல தான் தங்கி இருந்துச்சு. பெரிய கெரயம் இருக்கிற அன்னிக்கு அசோக் ஹோட்டல்ல இருந்து சாப்பாடு வந்துடும். பத்திரம் கெரயம் பண்றவங்களே பாத்துக்குவாங்க. அன்னிக்கு நல்ல சாப்பாடு. சாரல்... ஜனனி அக்காவிடம், "அக்கா... செயமோகன், சோத்துக்கணக்குல சொல்ற தெகெல் சாகிப், அசோக் ஹோட்டல் மாப்பிள்ள மாஸ்டரை விடவா ருசியா கோழிக்கொழம்பு வெச்சிருப்பாரு. கொடல் வறுவல் திங்கப்ப. மாப்பிள்ள மாஸ்டர் சமைச்சு, அவரு பிள்ளைங்களுக்கு எப்படி ஊட்டி விட்டுருப்பார்னு தோணுதுக்கா. எங்கப்பா தலக்கறி ஊட்டுனது மாறி இருக்கலாம்னு நெனக்கேன். உங்களுக்கு தமிழ்?'' என என்னிடம் நிறுத்திய பொழுது, "இந்துமதிக்கு கோழிக்குழம்பு ரொம்ப பிடிக்கும்''ன்னு நான் இந்துமதியை அறிமுகப்படுத்தி வைக்க நினைத்தேன். அதற்குள் அக்கா, ""ஜெயமோகன் சோத்துக்கணக்குல சொல்ற அறம், ஒரு தராசின் முள் நல்லதப் பாத்து சாயற மாதிரின்னு சொன்னா, அந்த அறத்துக்கும் ஒரு கனம் இருக்கணும். ஒரு தட்டுல நல்லதும். இன்னொரு தட்டுல கெட்டதும்... நல்லது கூடக் கூட... கெட்டத மிஞ்சி... அறம் நான் ஜெயிச்சேன்னு சிரிச்சிட்டு போகும். ஆனா... வாழ்க்கைல ஒவ்வொருத்தருக்கும் எது நல்லதா, எது கெட்டதாப் படுதுங்கறதுலதான் அவ்வளவு வித்தியாசம். அந்த அறத்தின் கனம் எல்லாருக்கும் எல்லா நேரத்துலேயும் ஒரே மாதிரி இருக்கிறதும் இல்ல. இருந்தா நல்லாத்தான் இருக்கும். இல்லையா? ன்னு கை கழுவப் போனாங்க.
"அக்கா சொன்னதும் செம காரம். கோழிக்கொழம்பு செம டேஸ்ட்... இல்லீங்களா தமிழ்?'' என்றவாறே சாரல் ஆளுக்கொரு ஆரஞ்சு மிட்டாயை கொடுத்துக் கொண்டு... "தமிழ்... உங்களுக்கு ஆரஞ்சு மிட்டாய் புடிக்குமா?'' என்று கேட்க... எங்கள் நட்பில் நான் கொஞ்சம் நிரம்பப் பேசிய முதல் தருணம் அது.
ஏழாம் வகுப்பு படிக்கும் போது, ராஜமாணிக்கம் வாத்தியார் வகுப்பில் சுதந்திர தினத்துக்கு மிட்டாய் வாங்கறதுக்கு ஆள் தேடிக்கிட்டு இருந்தார். எங்க அப்பாவை அவருக்கு நல்லா தெரியும்.
"என்னடா... மவனே... நீயும் அரை கிலோ ஆரஞ்சு மிட்டாய் கொண்டு வந்திரு. உங்கப்பா கொஞ்சூண்டு தங்கம் எடுத்தா நம்ம ஸ்கூலுக்கே மிட்டாய் குடுக்கலாம்டா'' ஏதோ உரிமையில் சொல்ல... பசங்க எல்லாரும் சத்தமா கிண்டல் பண்ணி சிரிச்சாங்க. எனக்கு பயங்கர கோவம், வாத்தியார் மேல. எங்கப்பாகிட்ட நச்சு பண்ணி அவரோட அவ்வளவு கஷ்டத்துலேயும் மிட்டாய் வாங்கிட்டுப் போய் குடுத்தேன். ஆனா குடுக்கும் போது, ""சார்... எல்லா தொழில்லேயும் ஒரு நேர்மையும் கஷ்டமும் இருக்குது. அந்த நேர்மையைத் திருடி ஊருக்கே மிட்டாய் குடுக்கறதுல எந்த பெருமையும் இல்ல சார்'' னு சொல்லிட்டு...
""சுதந்திர தினத்திற்கு நான் வர மாட்டேன் சார்''னும் சொல்லிட்டு வந்திட்டேன். "அவரு கொஞ்சம் கோவக்காரரு.அறைஞ்சா செவுளு பிஞ்சிரும்'' ஆனா எங்கப்பாவோட வலியை நான் உண்மையா சொன்னது அவருக்கு வலிச்சிருக்கணும். ஒன்னும் சொல்லலை. அமைதியா இருந்திட்டாரு. அதே ராஜமாணிக்கம் வாத்தியார் தான் எங்களுக்கு பத்தாம் வகுப்பிலே நீதி போதனை வகுப்புக்கு வருவாரு. ஒரு நாள் என்ன நெனச்சாரோ... என்னிடம் "தமிழ்... மறந்துர்ரா.அன்னிக்கு புத்தி இல்லாம சொல்லிட்டேன்''னாரு... அதிலிருந்து எனக்கு ஆரஞ்சு மிட்டாய் ரொம்ப பிடிக்கும்''னேன்.
சாரல் சிரித்துக்கொண்டே, "தமிழ்... என்ன கோவம் உனக்கு. எங்க ஊருல ஆரஞ்சு மிட்டாய்க்கு கொஞ்சூண்டு உப்பு போடுவாக. அதான் மொதல்ல கரிச்சிருக்கு பொறவு உனக்கு இனிச்சிருக்கு'' என்றபடி பாத்திரங்களை கழுவச்சென்றாள்.
நான் என் கல்லூரி இறுதி ஆண்டில் இருந்தேன். இந்துமதியை இன்னும் தீவிரமாகக் காதலித்துக் கொண்டிருந்தேன்.ராஜேஷ்குமார் வார்த்தைகளில் சொல்வதானால் நுரைக்க காதலில் இருந்தோம். இந்துமதியின் அப்பாவுக்கு சர்க்கரை பேக்டரியில் பெரிய வேலை. செமஸ்டர் லீவுகளில் அக்கா கடையில் இருந்த பூத்தில் இருந்து இந்துமதியின் வீட்டுக்கு கூப்பிட்டு அவ்வளவு பேசி, அவ்வளவு சிரித்து, அவ்வளவு சண்டைகள் போட்டிருக்கிறோம். "சின்னக் கண்ணன் அழைக்கிறான்... ராதையை... பூங்கோதையை... அவள்...'' பால முரளி கிருஷ்ணாவும், இளையராஜாவும் தேனில் குழைத்து இழைத்த ஒரு மழைப் பொழுதில் என் இந்துமதியை சாரலுக்கு போனில் அறிமுகம் செய்து வைத்தேன். பிறகு இந்துமதி என்னிடம் சொன்னது " நான் அவங்கள கட்டாயம் பார்க்கணும்''
ஆனால் அவர்கள் சந்திக்கும் வாய்ப்பு வாய்க்கவே இல்லை.
எனக்கும் இந்துமதிக்கும் கேம்பஸ்ல வேல கிடைச்சது. இறுதி ஆண்டில் தளும்பி வழிந்து பெரும் காதலில் இருந்தோம். ஒரு நாள்... சாரல் பன்னிரண்டு கைக்குட்டைகள் "தமிழ்மதி' என்று எல்லாவற்றிலும் மிக அழகாக எம்பிராய்டரி செய்து... "தமிழுக்காக என்றும் வளரும் தமிழ்மதி...'' என்று சிரித்துக்கொண்டே கொடுத்தாள். ஏனோ நான் அதை இந்துமதியிடம் குடுக்கவே இல்ல.
காலேஜ் முடிஞ்சு நான் ஹைதராபாத்துக்கும் இந்துமதி பெங்களூருக்கும் சென்று வேலையில் சேர்ந்தோம். ஓரிரண்டு ஆண்டுகளில் எப்போதாவது போன் செய்து ஜனனி அக்காவுடனும் சாரலுடனும் பேசுவதுண்டு.அதுவும் நாள் பட நின்று போனது. தள்ளி இருந்த பிரிவு. வேலையின் அழுத்தம். தனக்கான வாழ்வின் பிரதான தேடல்கள்... தோள்களின் சுமையில் கனவுகள் விலகி, எங்கள் காதலிலும் சிறு ஊடல்கள்... அவ்வப்பொழுது வந்து போயின. வண்ணங்களும் காற்றும் நிரம்பிய பலூன் எவர் கை படாமலும் ஏதோ ஓர் அழுத்தப்புள்ளியில் வெடித்துச் சிதறுவது போல் எங்கள் காதலும் ஆயிற்று.
நானும் அமெரிக்கா வந்து சேர்ந்தேன். இந்துமதியும் நெருப்பாய் சுட்டு வலிகள் பெருக்கி சத்தமில்லாத தனிமை நேரங்களில் கண்ணீரும் பெருக்கி என் வாழ்வில் இருந்து மெல்ல உதிர்ந்து கொண்டிருந்தாள். அவ்வளவு சுட்டிருந்தாலும் தன்னொழுக்கத்தை அந்த நாட்களில் இம்மியும் குலையாமல் காத்து நின்றதுவும் இந்துமதி எனும் அந்த நெருப்புத்தான். வாழ்வில் வெறுமைகள் கொஞ்சம் அதிகமாய் சூழ்ந்து இருந்த நாட்கள். அதுவே நிலையாகிப் போகலாம் என்று ஒருவித பயமும் பதட்டமும் நிறைந்த பொழுதுகள். ஒரு நாள் ஜனனி அக்காவின் நினைவு வரவே பங்ழ்ழ்ஹ் ர்ழ்ஹய்ஞ்ங் ம்ண்ப்ந் ஸ்ரீட்ஹஸ்ரீர்ப்ஹற்ங் வாங்கி அக்காவுக்கும் சாரலுக்கும் அனுப்பலாம் என்று வலைத்தளத்தில் ஜனனி ஜெராக்ஸ் முகவரியை தேடினேன். அகப்படவில்லை. நண்பர்கள் மூலம் கடை இப்போது அங்கு இல்லை என்பதைத் தெரிந்து கொண்டேன்.
நாலஞ்சு வருடங்களுக்குப் பிறகு அம்மாவின் தொல்லை தாங்காமல் விடுமுறையில் வந்திருந்தேன். ஒரு பெண்ணை என் தலையில் கட்டி தன் கடமை என்னும் கலி தீர்க்க அம்மா வெகு பிரயாசைப்பட்டுக்கொண்டிருந்தாள். நானும் ஒரு தேடுதலில் ஜனனி அக்காவை மதுரையில் கண்டுபிடித்து விட்டேன். பழமுதிர்சோலையில் அக்காவையும் அகிலனையும் சுகுமாரனோடும் சுகுமாரன் கவிதைகளோடும் சந்தித்தேன். அடி வயிற்றின் கனங்கள் மறந்து நிரம்பச் சிரித்து, ஏனோ கண்கள் கலங்க, அது மறைத்து, என் சிறு கதை சொல்லி, சாரலைப் பற்றியும் விசாரித்தேன்.
சாரல் வத்திராயிருப்புக்கே போய் விட்டதாகவும் அக்கா பார்த்தே ஓரிரண்டு வருடங்கள் ஆயிடிச்சுன்னும் சொன்னாங்க.
"தமிழ்... வலிகள் எல்லாருக்குமே இருக்கு. எந்த வலியும் எப்பவும் யாருக்கும் நிரந்தரம் இல்ல. தைரியமா நீ வலிகள்னு நெனைக்கிறதுக்கு மத்தியிலேயே நிக்கணும். எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் சொல்ற மாதிரி ஒரு சின்ன வெளிச்சம் உன்கிட்ட இருந்தே உனக்கு கிடைக்கும். இல்ல. யாராவது ஒருத்தர் ஒரு சின்ன வெளிச்சமா வந்து உன்கிட்ட இருக்கிற உன்னோட மிகப் பெரிய வெளிச்சத்தை உனக்கே காட்டிட்டு போலாம்...'' அக்கா சொல்லிக்கிட்டே நான் வாங்கிட்டு போன டெர்ரி சாக்லேட்ல ஆளுக்கொன்னு குடுத்தாங்க... மதுரை கெüரி கிருஷ்ணா நெய் பக்கோடாவும், மசால் தோசையும், ராகி மால்ட்டும் அன்று வயிற்றைக் கொஞ்சம் அதிகமாகவே நிறைத்திருந்தது.
அடுத்தநாள் வத்திராயிருப்பில் சாரலை, சேதுவுடனும் குழந்தைகளுடனும் மணவாளப் பெருமாள் கோயிலில் சந்தித்தேன். சாரலிடம் பெரிதாக எந்த மாற்றமும் இல்லை. சீனிப் புளியங்காய் நீல வண்ணக் கருப்பு மட்டும் அன்று நாவல் பழக் கருப்பாய் எனக்குத் தோன்றியது.நானும் சிரித்துக்கொண்டே சாரலிடமும் சேதுவிடமும் அப்படியே சொன்னேன். சேது... "அப்படியா சொல்றீங்க. இது மை கருப்பு. இந்த மை வெச்ச கண்ணப் பாத்து இல்ல இவளை கட்டிகிட்டேன்'' சாரலின் தோள்களை அணைத்து சிரித்துக்கொண்டே சொன்னார். பார்க்க வெகு அழகாய் இருந்ததது. சாரல் சிரித்துக்கொண்டே, "தமிழ்... இந்துமதி எப்படி இருக்காங்க?''ன்னு கேட்க... வலிகளின் மத்தியில் வலிய நடுவில் நின்று மெல்ல என் கதையை சாரலிடம் சுருங்க சொன்னேன். குழந்தைகள் டெர்ரி சாக்லேட்டை கண்கள் மூடித் தின்பதை பார்த்துக்கொண்டே இன்னும் ரசித்து சொன்னேன். இந்துமதியையும் நினைத்துக்கொண்டு அவளும் இப்படித்தான். கண்கள் மூடியே இனிப்புகள் தின்பாள்.
""சாரல்... நீயும் இந்துமதியும் எங்கள் பிரிவுக்காலங்களில் ஒரு தடவ சந்திச்சு பேசியிருக்கணும்''
என் வலிகளில் வலிய நின்றிருந்த நான் மெல்ல கண்ணீரோடு நழுவி விழுவதையும் பார்த்தேன். சாரல் மெதுவாக சொன்னாள்: "தமிழ்... செயமோகன் சொல்வாரு. வலிகளுக்கு நடுவுல நிக்கணும். தைரியமா நிக்கணும். வலிகளே பயந்துரும். ஒவ்வொரு தடவையும், ஒவ்வொரு வழில அந்த வலிகளோட மத்திக்குப் போகணும். தொரத்தித் தொரத்திப் போகணும். அந்த வலிகளுக்கே சலிச்சுரும்... தமிழ்.. எடுத்துக்கோ... சீவில்லித்துர் பால்கோவா... சீனிச்சேவு'' அன்று போலவே வெகுளியாய் நீட்டினாள். எனக்கும் என் வீட்டுக்கும் கட்டி வந்திருந்தாள். அதிகமாகவே அள்ளி வாயில் போட்டுக்கொண்டேன். மையிட்ட அந்த நாவல் பழக் கண்ணில் ஒரு சிறு வெளிச்சம். நான், சாரல், ஜனனி அக்கா, இந்துமதி, நடந்தது, நடப்பது. எல்லாமே நிகழ்வுகளாய். நிகழ்வுகள் ஏதோ புரிந்தும் புரியாத கோர்வைகளாயும் எனக்குத் தோன்றியது.
மூன்று வருடங்களாக இங்கு பீனிக்ஸ் முருகன் கோயிலில் கோபுர வேலைகள் நடக்கிறது. ஐந்து கலசங்கள். ஐந்து அடுக்குகள் கொண்ட கோபுரம். தமிழ் நாட்டில் இருந்து சுதை சிற்பம் செய்யும் சிற்பிகள் நாலைந்து பேர் ஓயாமல் வேலை செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். ஒரு சுவாரஸ்யமான சிறு உழைக்கும் கூட்டம். இங்குதான் திருமாறனார் எனக்குப் பழக்கம். கோயிலுக்குச் செல்லும் பொழுது ஒரு சில மணிகள் அங்கே பொழுதுகளை செலவிடுவது உண்டு. திருமாறனாரிடம் அவர் அப்பார் சொன்னது:
"ஆண் களிறும் அதன் பெண் களிறும் களித்து நடந்த தரை மண் அகலமே ஸ்ரீ ரங்கத்தின் கோபுரத்தின் நடை அகலம். சிமிழ் நிமிர்த்த ஒரு ஆண் ஏறும் மடி நிறைத்த அதன் பெண் பசுவும் ஆனந்த நடை நடந்ததுவே ஸ்ரீ வில்லிப்புத்தூர் கோபுரத்தின் நடை அகலம். ராஜராஜனின் உள்ளங்கை குவித்த உயரமும், அவன் உள்ளம் பரந்து ஆலய எண்ணம் உதித்தெழுந்ததும், ஆலயமே அவன் உள்ளத்தில் உருப்பெற்ற நேரமும், இவை அனைத்தும் ராஜகோபுரங்களின் ஆகம சாஸ்திரத்தில் நீள, அகல, உயர, கால அளவீடுகளின் ஏதோ கணக்கீடுகளில் மிகச்சரியாக ஒத்துப் போனது... இவை அனைத்தும் நமக்கு சொல்வது, ஐந்தறிவோ...ஆறறிவோ... உயிர்கள் உள்ளம் பரந்து மகிழ்ந்து செய்ததும் செய்வதும் சொன்னதுமே ஆகமங்கள் ஆயிற்று. சாஸ்திரங்கள் ஆயிற்று. கீழிருந்து மேலே, அடுக்குகளின் எடை இறங்கு முகத்திலும், அடர்வு ஏறு முகத்திலும், புறம் குறுகி அகம் அடர்ந்து பெருகுவது போல், ஒரு சீர் வடிவ இயல் முன்னேற்றத்தில் அமர்வதுவே கோபுரங்களின் பெரும் களை. அடுக்குகளின் முகத்தில் சிற்பங்கள். ஆணும் பெண்ணுமாய்... அவர்தம் தோள்கள் கோபுரத்தின் எடையைச் சுமப்பதுமாய் ஐதீகம்...
"ஆணும் பெண்ணுமாய் சிற்பங்களை செய்யும் போது உங்களுக்கு என்ன தோணும்''னு நான் திருமாறனாரிடம் கேட்டேன். அவர் சிரித்துக்கொண்டே, "எல்லா உசுரும் ஏதோ பெருங்கொண்டதை எப்பவும் சுமக்கறதா நெனக்கிது.அந்த சுமையை கொஞ்சம் சுளுவாக்கி, கை மாத்தி குடுக்கற மாதிரி சில மனுசங்க நம்ம வாழ்க்கையிலேயும் வந்து போவாங்க. அதப் பாத்தும் பாக்காமலும் நாம கவனமில்லாம இருந்திடுவோம். இப்ப கவனமாப் பாருங்க. இந்த சிற்பங்கள். நம்மையும், நம்ம சுமக்கறதா நெனைக்கிற கனத்தயும், இந்த பூமியோட சேர்த்து மேல தூக்கிப் பறக்கப் பாக்கிறதாத்தான் நான் பாக்குறேன்'' வாய் நெறய வெத்தல சீவலை மென்று கொண்டே சிரித்தார் திருமாறனார். அடுத்த முறை சந்திக்கும் பொழுது அவருக்கும் மிட்டாய்கள் கட்டாயம் கொடுக்க வேண்டும் என்று என் மகள் சாரலிடம் வரும் பொழுது சொல்லிக் கொண்டு வந்தேன்.

ரமேஷ் கோபாலகிருஷ்ணன்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/25/w600X390/k4.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/25/மிட்டாய்-3045667.html
3045664 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள் 4  சின்ன அண்ணாமலை Sunday, November 25, 2018 12:23 PM +0530 தேசபக்தி
 நான் தேவகோட்டை நகரத்தார் உயர்நிலைப் பள்ளியில் எஸ்.எஸ்.எல்.சி. படித்துக் கொண்டிருக்கும்போது கமலா நேரு அம்மையார் இறந்து போனார்கள். அதற்கு விடுமுறைவிட வேண்டுமென்று தலைமையாசிரியரிடம் கேட்டுக்கொண்டேன். அவர் ஒரேயடியாக முடியாது என்று மறுத்துவிட்டார். வேறு வழியில்லாமல் ஹர்த்தால் செய்வதென்று முடிவு செய்து மாணவர்களை ஒன்று திரட்டி ஊர்வலமாகக் கூட்டிக்கொண்டு போய் விட்டேன்.
 தலைமையாசிரியர் மிகுந்த கோபம் கொண்டு என்னை பள்ளியிலிருந்து "டிஸ்மிஸ்' செய்துவிட்டார். நான் அவரிடம் நேரில் சென்று ""தேச பக்தியாக இருப்பது குற்றமா?'' என்றேன். "ஹர்த்தால் செய்வது பெருங்குற்றம். ஆயினும் நீ செகரட்டரிக்கு உறவினனாக இருப்பதால் மன்னிப்பு எழுதிக் கொடு, உன்னை மீண்டும் பள்ளியில் சேர்த்துக் கொள்ளுகிறேன்'' என்றார்.
 "நான் செய்தது குற்றமில்லை. நாட்டின் தலைவி இறந்ததற்குக்கூட பள்ளிக்கூடம் விடுமுறை விடாததுதான் குற்றம். ஆகவே நீங்கள்தான் தவறை உணர வேண்டும். நான் மன்னிப்புக் கேட்க மாட்டேன்'' என்றேன்.
 "நீ வெளியே போ'' என்று கூச்சல் போட்டார். ""நான் இப்போது வெளியே போகிறேன். ஆனால் நீங்கள் இந்தப் பள்ளியை விட்டு வெளியே போகும் காலம் விரைவில் வரும்'' என்று கூறிவிட்டுச் சென்றேன்.
 பிறகு இரண்டு மாத காலம், மாணவர்கள் தொடர்ந்து ஹர்த்தால் செய்ததால் நிர்வாகம் ஸ்தம்பித்தது.
 தலைமை ஆசிரியர் ராஜினாமா செய்துவிட்டு பள்ளியை விட்டு வெளியே போய்விட்டார். எனது பள்ளிப் படிப்பும் அத்துடன் முடிந்தது.
 பின்னர் ஒரு சமயம் ஒரு மாநாடு சம்பந்தமாக நான் திருச்சிக்குப் போயிருந்தபோது மேற்படி தலைமை ஆசிரியரை சந்திக்க நேர்ந்தது.
 "என்ன படிக்கிறாய்?'' என்று கேட்டார். "தங்கள் புண்யத்தினால் என் பள்ளிப் படிப்புத்தான் முடிந்துவிட்டதே?'' என்றேன்.
 "உன் புண்யத்தினால் என் வேலையும் போய்விட்டதல்லவா?'' என்றார். இருவரும் வாய்விட்டுச் சிரித்தோம்.
 "என் வீட்டுக்கு வந்து சாப்பிட்டு விட்டுதான் போகவேண்டும். நாம் இருவரும் இனி நண்பர்களாக இருப்போம்'' என்றார்.
 "சரி' என்று அவர் வீட்டுக்குச் சென்றேன். அன்பாக உபசாரம் செய்து விருந்தளித்தார். சாப்பிட்டு முடிந்ததும் ஒரு சிறு பெண் குழந்தையைத் தூக்கிக் கொண்டு வந்தார்.
 "இது யார் சார்?'' என்றேன். "என் பேத்தி'' என்று சொல்லிவிட்டு "இவள் பெயர் என்ன தெரியுமா? கமலா'' என்றார்.
 நான் வியப்பால் அவரையே நோக்கினேன். அவர் சொன்னார், "கமலாநேரு இறந்த அன்று இவள் பிறந்தாள். அதனால் இவளுக்குப் பேர் கமலா என்று வைத்தேன். தேச பக்தி என்பது உனக்கு மட்டும்தான் சொந்தமா?'' என்று கேட்டார்.
 "உங்கள் தேச பக்திக்கு தலை வணங்குகிறேன்' என்று சொல்லிவிட்டு விடைபெற்றுக் கொண்டேன்.
 
 முதல் காங்கிரஸ் கூட்டம்

 நான் மைக் இல்லாத காலத்தில் மேடையில் பேசத் துவங்கியவன். நான் காங்கிரஸ் கூட்டங்களில் பேச ஆரம்பித்த காலங்களில் கூட்டம் நடத்த யாரும் முன் வரமாட்டார்கள். அச்சகத்தில் துண்டுப் பிரசுரம் அச்சடித்துக் கொடுக்க மாட்டார்கள். "காங்கிரஸ் கூட்டம் என்று' அச்சடித்துக் கொடுக்கமாட்டார்கள். "காங்கிரஸ் கூட்டம் என்று' அச்சடித்தால் ஒருவேளை போலீஸ் தொந்தரவு ஏற்பட்டாலும் ஏற்படலாம் என்ற பயம்தான் காரணம்!
 முதன்முதலில் நான் பேசிய காங்கிரஸ் கூட்டம் என் நினைவுக்கு வருகிறது. கூட்டம் நடத்துவதற்கு அப்போது நான் கையாண்ட முறை, கழுத்தில் ஒரு தமுக்கைக் கட்டிக் கொண்டு தெருத்தெருவாகச் சென்று தமுக்கடித்து, " இன்று மாலை ஜவஹர் மைதானத்தில் மாபெரும் காங்கிரஸ் பொதுக்கூட்டம், நானே பேசுவேன்... அனைவரும் வருக' என்று உரக்கச் சத்தம் போட்டுக் கொண்டே சென்றேன்.
 மாலையில் ஜவஹர் மைதானம் சென்றால் மேடை இல்லை. "மைக்' இல்லை எதுவுமே இல்லை. அதற்காக கொஞ்சமும் மனம் தளராமல் பக்கத்திலிருக்கும் பெட்டிக் கடையிலுள்ள ஒரு பெஞ்சைத் தூக்கிப்போட்டு, ஒரு கம்பை ஊன்றி அதில் ஒரு அரிக்கேன் விளக்கை மாட்டி, காங்கிரஸ் கொடியை ஒரு பக்கம் நட்டு, பெஞ்ச் மேல் ஏறி நின்று, "அன்பார்ந்த சகோதர சகோதரிகளே'' என்று உரக்கப் பேச ஆரம்பித்தேன். எதிரில் பிரம்மாண்டமான கூட்டமாக ஏழேபேர் அமைதியின் சொரூபமாக அமர்ந்திருந்தார்கள். அனைவரும் எனது நெருங்கிய உறவினர்கள், சொந்தக்காரப் பையன் என்ன பேசப்போகிறான் என்று பார்க்க வந்தவர்கள்.
 நானும் அவர்களைப் பார்த்துக் கொண்டே, " நம்நாட்டை வெள்ளைக்காரன் ஆள்கிறானே உங்களுக்கு வெட்கமில்லையா, ரோஷமில்லையா, மானமில்லையா'' என்று அடுக்கிக் கொண்டே போனேன். அந்தப் பக்கம் இந்தப் பக்கம் திரும்பிக் கூடப் பார்க்கவில்லை.
 அந்த ஏழுபேரைப் பார்த்தே பேசிக் கொண்டிருந்தேன். கொஞ்சம் நான் அசந்தாலும் ஏழு பேரில் யாராவது எழுந்து போய்விடுவார்கள். ஆகவேதான் என் பார்வை அவர்கள் மேலே இருந்தது.
 சொற்பொழிவின் மத்தியில் போலீஸ் ஏட்டய்யாவின் சிகப்புத் தொப்பி தூரத்தில் தெரிந்தது. ஏட்டையா வருவது தெரிந்ததும் கூட்டத்திலிருந்த ஏழுபேரில் நால்வர் உலக "ரெக்கார்டை' முறியடிக்கும் அளவிற்கு லாங் ஜம்ப் செய்து பக்கத்திலிருக்கும் வெற்றிலைப் பாக்குக் கடையில் குதித்து ஏதே வெற்றிலை போட வந்தவர்கள்போல் பாவலா செய்து கொண்டு நின்றார்கள்.
 பாக்கி மூவரும் ஓடவும் முடியாமல் உட்காரவும் முடியாமல் திரிசங்கு சொர்க்கம்போல் தத்தளித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அந்நாளில் காங்கிரஸ் கூட்டங்களுக்கு வரவே மக்கள் அப்படிப் பயந்து கொண்டிருந்தார்கள்.
 ஏட்டய்யா ஜம்மென்று மீசையை முறுக்கிவிட்டுக் கொண்டு என் முன்னால் வந்து நின்று மிக மரியாதையாக, "டேய் நிறுத்துடா'' என்றார்.
 "ஏன்?''
 "144'' என்றார்.
 "உத்தரவு எங்கே?'' என்றேன்.
 ஏட்டய்யாவை நான் இவ்வளவு தூரம் எதிர்த்துப் பேசியதும் கேள்வி கேட்டதும் சுற்றி நின்ற மக்களுக்கு ஒரு நடுக்கத்தையே கொடுத்தது. ஏனென்றால் அக்காலத்தில் போலீஸ் ஏட்டய்யா என்றால் எல்லாரும் நடுங்குவார்கள். அக்கால ஏட்டுகளுக்கு நிறைய அதிகாரம் இருந்தது. மீசையும் நிறைய இருந்தது. இக்கால ஏட்டுகளுக்கு மீசையும் சுருக்கம். அதிகாரமும் சுருக்கம். ஒரு கிராமத்திற்கு ஏட்டு வந்தால் கிராமமே நடுங்கும். வெள்ளைக்காரன் தன் அதிகாரத்தைச் சாமர்த்தியமாக அப்படி நடத்திக் கொண்டிருந்தான். நம் மக்களின் அன்றைய நிலை பற்றி மகாகவி பாரதியார் கூறினார்:
 ""சிப்பாயைக் கண்டு அஞ்சுவார் - ஊர்ச்
 சேவகன் வருதல் மனம் பதைப்பார்;
 துப்பாக்கி கொண்டு ஒருவன் - வெகு
 தூரத்தில் வரக்கண்டு வீட்டிலொளிவார்;
 அப்பால் எவனோ செல்வான் - அவன்
 ஆடையைக் கண்டுபயந் தெழுந்து நிற்பார்;
 எப்போதும் கைகட்டுவார் - இவர்
 யாரிடத்தும் பூனைகள் போல் ஏங்கி நடப்பார்
 நெஞ்சு பொறுக்குதில்லையே இந்த
 நிலைகெட்ட மனிதரை நினைத்துவிட்டால்''
 இது வெறும் பாரதியாரின் கவிதை அல்ல. அவர் கதறி அழுதது. பாரதியாரின் இந்தக் கூற்றை அன்று நான் நேரில் கண்டேன். சுற்றி நின்ற மக்கள் பயந்து செத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். உறவினர்கள் வாயை மூடும்படி சைகை காட்டினார்கள்.
 இதற்குள் இன்ஸ்பெக்டர் அங்கு வந்துவிட்டார். ஏட்டய்யாவிற்கே அந்தப் பயம் என்றால், இன்ஸ்பெக்டர் வந்தால் கேட்கவா வேண்டும்? அந்தக் காலத்து இன்ஸ்பெக்டர் சரிகை டர்பன் வைத்திருப்பார். அட்டகாசத்தின் மறுபெயர் இன்ஸ்பெக்டர் எனலாம்.
 இன்ஸ்பெக்டரைக் கண்டதும் ஏட்டய்யா நாய்க்குட்டி போல குழைந்தார். இன்ஸ்பெக்டர் மிடுக்காக, ஏட்டய்யாவையும் என்னையும் சேர்த்து மரியாதையாக "என்னடா சொல்றான்?'' என்றார்.
 "144 உத்தரவைக் கேட்கிறான்'' என்றார் ஏட்டு.
 ""கேட்டால் கொடுக்க வேண்டியதைக் கொடு'' என்றார்.
 ஏட்டய்யா "உத்தரவைக்' கொடுத்தார் என்றா நினைக்கிறீர்கள்?
 பெஞ்ச் மேலே ஏறி என் பிடறியில் ஓங்கி ஓர் அறை கொடுத்தார். எதிர்பாராத இந்த அடியால் பெஞ்சிலிருந்து தரையில் குப்புற விழுந்தேன்.
 உடனே அங்கு நின்ற நாலைந்து போலீஸ்காரர்களும், "ஐயோ பெரிய இடத்துப் பையன் கீழே விழுந்துவிட்டானே' என்று தூக்கிவிட்டார்கள் என்றா நினைக்கிறீர்கள்? அவர்கள் சிறந்த கால்பந்து வீரர்கள் போலவும் நினைத்துக் கொண்டு என்னைக் காலால் உதைத்துத் தூக்கிவிட்டார்கள்.
 இவ்வளவு நடந்தும் "ஏன்?'' என்று கேட்பார் யாரும் இல்லை. அங்கு நின்ற ஊர் மக்கள், உறவினர்கள் அனைவரும் ஊமையராய், செவிடர்களாய், குருடர்களாய் நின்று கொண்டிருந்தார்கள்.
 போலீசார் என் கையில் விலங்கை மாட்டி ஒரு சங்கிலியால் அதைப் பிணைத்து நாயை இழுத்துக் கொண்டு செல்வது போல என்னைக் கொண்டு சென்றார்கள். அப்போது அந்த இன்ஸ்பெக்டர் "புண்யவான்' சொன்னார்.
 "இவனைக் கடைவீதி வழியாக நாலு பேர் பார்க்க இழுத்துச் செல்லுங்கள். அப்போதுதான் ஊரில் மற்றவர்களுக்கும் பயம் இருக்கும். இந்த மாதிரி இனி எந்தப் பயலும் காங்கிரஸ் கீங்கிரஸ் என்று வாலாட்டமாட்டார்கள்'' என்று திருவாய் மலர்ந்தருளினார்.
 பின்னர் போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்கு கூட்டிச் சென்று என்னை எச்சரிக்கை செய்து விடுதலை செய்து விட்டார்கள். இந்தச் சம்பவத்தின் மூலம் என்னைப் பற்றி ஊரில் பலருக்கும் தெரிய ஆரம்பித்தது. பலர் இதைப் பற்றி ரகசியமாகப் பேசினார்கள். சிலர் தைரியமாக வெளிப்படையாகவும் பேசினார்கள்.
 இதற்குப் பிறகு சில இளைஞர்கள் என்னுடன் நட்புக் கொண்டார்கள். அவர்களும் கதர் கட்ட ஆரம்பித்தார்கள்.
 சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள் என் முதல் கூட்டம் ஏழு பேரை வைத்து ஆரம்பித்தேன். அதுவே பின்னர் ஏழு நூறாயிற்று. ஏழு ஆயிரமாயிற்று. இப்படி என் அனுபவத்தில் எழுபதாயிரம் மக்கள் கூடிய கூட்டத்திலும் நான் பேசியிருக்கிறேன்.
 (தொடரும்)
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/25/w600X390/k2.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/25/சொன்னால்-நம்பமாட்டீர்கள்-4-3045664.html
3045663 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் உலக புத்தகக் கண்காட்சியில் தமிழ்ப் புத்தகங்கள்! Sunday, November 25, 2018 12:18 PM +0530 உலக அளவில் மூன்றாவது பெரிய புத்தகக் கண்காட்சியான 37-ஆவது சார்ஜா உலகப் புத்தகக் கண்காட்சி கடந்த மாதம் அக்டோபர் 31-ஆம் தேதி முதல் நவம்பர் 10 தேதி வரை நடைபெற்றது. இக்கண்காட்சியை அங்குள்ள தமிழ் வாசகர்கள் பெரும் மகிழ்ச்சியுடன் வரவேற்றனர். காரணம் 37 ஆண்டுகளுக்குப் பின் இப்போதுதான் முதல்முறையாக இந்தியாவுக்கு வெளியில் நடைபெறும் ஓர் உலக புத்தகக் கண்காட்சியில் தமிழுக்கென்று ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட அரங்குகள் இடம் பெற்றிருந்தன. அதுவும் கடந்த ஓராண்டாக பல்வேறுகட்ட முயற்சிகளின் பலனாக, அங்குள்ள தமிழ் மக்களின் உதவியுடன் கடைசி நேரத்தில் தமிழுக்கென்று ஒரு தனி அரங்கு ஒதுக்கப்பட்டதுடன், அது வெற்றிகரமாகவும் நடந்து முடிந்துள்ளது.
 அதே சமயம், பக்கத்து மாநிலமான கேரளாவிலிருந்து சுமார் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட பதிப்பகங்கள் பல ஆண்டுகளாக கலந்துகொண்டு, இப்புத்தகக் கண்காட்சியை தங்களின் பெரும் கலாசார திருவிழாவாகக் கொண்டாடுகின்றனர். இப்படிப்பட்ட வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க இடத்தில் தமிழும் இடம்பெறவில்லையே என்ற ஒட்டுமொத்த அமீரக மக்களின் பெருங்குறையினைப் போக்கும் விதத்தில் டிஸ்கவரி புக் பேலஸ் தலைமையில் இடம்பெற்ற இவ்வரங்கில் வம்சி பதிப்பகம், தடாகம் பதிப்பகம், சிக்ஸ்த்சென்ஸ் பதிப்பகங்கள் இடம்பெற்றன. இன்னொரு பக்கம் கேரளத்திலுள்ள டி.சி. புக்ஸ் மூலமாக சுமார் 30 பதிப்பகங்களின் புத்தகங்களுடன் பபாசியும் இடம்பெற்றது. அதனால் தமிழ் வாசகர்களுக்கு முதலாமாண்டு இடம்பெற்ற தமிழ் அரங்கினை மிகச்சிறப்பாக வரவேற்று, குடும்பத்தோடு கலந்துகொண்டு புத்தகங்களை அள்ளிச் சென்றனர். வணிகநோக்கத்தை முதன்மைப்படுத்தாமல் அரபு நாடுகளில் வசிக்கும் தமிழர்களின் வாசிப்பை வளர்த்தெடுப்பதும் ஒருங்கிணைப்பதுமே இக் கண்காட்சியில் நாங்கள் பங்கேற்றதன் முக்கிய நோக்கமாக இருந்தது.
 சார்ஜா அரசாங்கம், தமிழகத்திலிருந்து நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் கனிமொழி, எழுத்தாளர் பெருமாள் முருகன், நடிகர் பிரகாஷ் ராஜ் ஆகியோரை சிறப்பு விருந்தினராக அழைத்து கௌரவப்படுத்தியது.
 டிஸ்கவரி அரங்கில் இடம்பெற்ற பதிப்பகங்களுடன் கூடுதலாக "அமீரக எழுத்தாளர்கள்' என்றே ஒரு அலமாரியை ஒதுக்கியிருந்தோம். அதனால் உள்ளூர் எழுத்தாளர்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து, அவர்களையும் அரவணைத்துச் சென்றதிலும் இக்கண்காட்சி முக்கிய கவனம் பெற்றது.
 குறிப்பாக அங்குள்ள பள்ளிகள் சிலவற்றில் தமிழ் படிக்கும் குழந்தைகள், காலையில் முதல் ஆளாக வந்து புத்தகங்களை வாங்கியது இளைய தலைமுறையினரிடையே ஏற்பட்டுள்ள தமிழார்வத்தை உறுதிபடுத்தியது.
 சார்ஜா மன்னர் ஷேக் சுல்தான் பின் முகமது அல் காசிமி அடிப்படையில் நல்ல இலக்கிய ஆர்வலராகவும் இருக்கிறார். அதனாலேயே இவ்வளவு பெரிய ஓர் இலக்கியத் திருவிழாவை அவர்களால் கொண்டாட முடிகிறது. தமிழ் மட்டுமல்லாது உலகின் பல்வேறு மொழிகளிலும் புத்தகங்கள் இடம்பெறுவதையே உண்மையில் சார்ஜா அரசாங்கம் விரும்புகிறது. ஆனால் நாம் அதற்கான ஒரு முயற்சியை எடுக்க இவ்வளவுகாலம் தாமதமாகியிருந்தாலும், இந்த முதல் விதை வீரியமிக்கதாக விழுந்துள்ளது. காலம் கடந்தேனும் உலகின் மூத்தமொழிகளில் ஒன்றான தமிழை இந்த உலக இலக்கியங்கள் ஒன்றுகூடும் சபையில் இடம்பெறச் செய்ததில் பெரு மகிழ்ச்சி அடையும் அதே வேளையில்,. அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில் இன்னும் பல பதிப்பகங்கள் அங்கே தமிழைக் கொண்டு சேர்க்கும் வேலையைத் தொடங்கும் என்றும் நம்பலாம்.
 - மு.வேடியப்பன்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/25/w600X390/k1.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/25/உலக-புத்தகக்-கண்காட்சியில்-தமிழ்ப்-புத்தகங்கள்-3045663.html
3043002 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் கால்பந்து வீரர் கே.டி.கே.தங்கமணி  - க. ரவீந்திரன் Wednesday, November 21, 2018 03:34 PM +0530 இங்கிலாந்தில்  சட்டம் படித்து  பட்டம் பெற்று சிறந்த,  வழக்குரைஞர்,  பெரிய பணக்கார குடும்பத்தில் பிறந்தவர் என்ற பெயருடன் அப்போது இந்தியாவுக்கு திரும்பியிருந்தவர் கே.டி.கே  தங்கமணி.  இந்திய  மாணவர்களில் - மோகன் குமாரமங்கலம், பார்வதி, என்.கே. கிருஷ்ணன், ரேணு சக்கரவர்த்தி உட்பட பலரும் அரசியலில் பங்கெடுத்து  வந்தனர்.

சட்டம் படித்தபோது  கே.டி.கே.  அரசியலில் ஈடுபாடு காட்டவில்லை. கல்லூரியில் சிறந்த விளையாட்டு  வீரராக  மட்டுமே கருதப்பட்டார்.  இங்கிலாந்து  கால்பந்து குழுவில் விளையாட அவர் சேர்த்துக் கொள்ளப்பட்டார்.  அந்தக் குழுவோடு அவர் ஸ்பெயினை எதிர்த்து  கால் பந்தாட்டப் போட்டியில்  ஆக்ஸ்போர்டு மாணவர்களுக்காக  பந்தாடப் போன குழுவில்  அங்கம் பெற்றிருந்தார்.

தா.பாண்டியன் எழுதிய "படுகுழிக்குள் பாரததேவி'  என்ற நூலிலிருந்து

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/21/w600X390/kadhir12.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/18/கால்பந்து-வீரர்-கேடிகேதங்கமணி-3043002.html
3042985 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஊக்குவிப்பது...  கைப்பந்தாட்டத்தை! - கண்ணம்மா பாரதி   Sunday, November 18, 2018 12:00 AM +0530 சர்வதேச  இறகுப் பந்தாட்டத்தில்  இரண்டாம்   இடத்தில்  இருக்கும் பி. வி. சிந்து கைப்பந்தாட்டத்திற்கு விளம்பரத் தூதுவராக மாறியுள்ளார். இந்தக் கைப்பந்தாட்டப்   போட்டிகள் 2019  பிப்ரவரி மாதம்  இந்தியாவில் தொடங்க உள்ளன. சிந்துவுடன் விளம்பரத் தூதுவராக இணைந்திருப்பவர்  பிரபல கைப்பந்தாட்ட வீரரான டேவிட் லீ. இவர் அமெரிக்காவைச் சேர்ந்தவர். 

இறகுப்   பந்தாட்ட வீராங்கனை  சிந்து   கைப்பந்தாட்டத்திற்காக  விளம்பரத்தில் இறங்கியது ஏன்..?  சிந்துவே சொல்கிறார். 

""அப்பா அம்மாவுக்கு பிடித்த விளையாட்டு  கைப் பந்தாட்டம். அவர்கள்  கைப் பந்தாட்டம் விளையாடியதைப் பார்த்து வளர்ந்தவள் நான். அப்பா  ஆசியப் போட்டியில் பதக்கம் பெற்றவர். இந்திய அரசின் அர்ஜுனா விருது பெற்றவர். அப்பா  விளையாடும் போது என்னையும் அழைத்துச் செல்வார்.  அதனால் கைப் பந்தாட்ட  விதி முறைகள், விளையாடும் லாவகம் குறித்து  எனக்குத் தெரியும். அப்பா,  அம்மா  விளையாடுவதைக் கண்டுதான்  நான் இறகுப் பந்தாட்டம் பக்கம் வந்தேன்.  கைப் பந்தாட்டத்திற்கும், இறகுப் பந்தாட்டத்திற்கும்  பல ஒற்றுமைகள் இருக்கின்றன.  மேலே  குதித்து எழுந்து   அதிரடியாகப்  பந்தை எதிர்ப் பக்கம் நோக்கி அடிப்பது இரண்டு விளையாட்டுகளிலும் உண்டு.  கைப் பந்தாட்டத்தில்  கை கொண்டு  பந்தை அடிப்போம்.  இறகுப் பந்தாட்டத்தில் ராக்கெட்டைக்  கையில் பிடித்து  ஆட வேண்டும்.

மற்றபடி குனிவது நிமிர்வது, பக்கவாட்டில் சரிந்து   பந்தை ஓடி  அடிப்பது போன்ற அம்சங்கள் இரண்டு விளையாட்டுகளிலும் உள்ளன. 

இந்தியாவில்  விளையாட்டுத்  துறை பெரிய மாற்றங்களுக்கு உள்ளாகி  புதிய அத்தியாயம் எழுதப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.  எல்லா வகை விளையாட்டுகளிலும் இடம் பெற  ஆர்வமுடன்  இளைய தலைமுறை  வருகிறது. இது கைப் பந்தாட்டத்திற்கும் பொருந்தும். அப்பா காலத்து  கைப் பந்தாட்ட நிலைமை அல்ல  இப்போது... இந்த மாற்றங்களால்  பல மாநில வீரர்கள்  ஒன்றாக விளையாடும்  சந்தர்ப்பம் உண்டாகும்... புரிதலும் உண்டாகும்.  தேசிய ஒற்றுமைக்கும்  இது  ஒரு  தளமாக    அமையும்'' என்கிறார் சிந்து.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/21/w600X390/kadhir1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/18/ஊக்குவிப்பது--கைப்பந்தாட்டத்தை-3042985.html
3042986 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஊக்குவிப்பது...  கைப்பந்தாட்டத்தை!: சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள்! - 3 சின்ன அண்ணாமலை DIN Sunday, November 18, 2018 12:00 AM +0530 முதல் சொற்பொழிவு 

தேவகோட்டை நகரத்தார் உயர்நிலைப் பள்ளியில் படித்துக் கொண்டிருக்கும்போது வகுப்பு மாணவர்கள் கூட்டம் ஒவ்வொரு வாரக் கடைசியில் நடக்கும். வாரத்திற்குச் சில மாணவர்கள் வீதம் பகிர்ந்து கொண்டு குறிப்பிடப்பட்ட விஷயத்தைப் பற்றிச் சுருக்கமாகத் தமிழில் பேச வேண்டும். கட்டாயமாக எல்லா மாணவர்களும் ஏதாவது ஒரு வாரத்தில் பேச வேண்டும். இப்படிப்பட்ட இக்கட்டான நிலை எனக்கும் ஒரு வாரம் வந்தது.

எப்போதும் பேச வேண்டிய விஷயத்தைப் பற்றி ஒரு வாரம் முன்பே ஆசிரியர் அறிவித்து விடுவார்.

நான் பேச வேண்டிய அந்த வாரத்தின் பொருள் "செல்வம்' என்பதாகும். என்ன செய்வதென்று எனக்குப் புரியவில்லை. இதற்கு முன் நான் எந்தக் கூட்டத்திலும் பேசியதுமில்லை. ஒரே குழப்பமாக இருந்த நேரத்தில் எங்கள் உயர்நிலைப் பள்ளிக்கு எதிரிலிருந்த ஹரிஜன ரெங்கண்ணா அவர்களின் இல்லத்திற்கு எப்போதும் போல் சென்றேன்.

திரு. ரெங்கண்ணா அவர்கள் அய்யங்கார் குடும்பத்தில் பிறந்தவர். அவர் ஹரிஜன சேவை செய்து வந்ததனால்  "ஹரிஜன ரெங்கண்ணா'  என்று அன்புடன் அழைக்கப்பட்டு வந்தார்.

அவர் என்னிடம் ரொம்ப அன்பு கொண்டவர். சிறு வயதிலே நான் "காந்தி', "காங்கிரஸ்' என்று பேசுவதைக் கேட்பதில் அவருக்கு மெத்த மகிழ்ச்சி. ஆகவே அடிக்கடி நான் அவர் இல்லத்திற்குச் செல்வேன்.

அன்று நான் சென்றபோது, அவர் மேஜை மீது "ஆனந்தவிகடன்' பத்திரிகை இருந்தது. அதன் மேலட்டை மிகவும் கவர்ச்சிகரமாக இருந்தது. படங்கள் நிறைய இருந்தன. உள்ளே பிரித்துப் படித்தேன். வேடிக்கை வேடிக்கையாக துணுக்குகளும் கதைகளும் இருந்தன. அதில் கொட்டை எழுத்தில் முதலில் இரண்டு பக்கம்,  "பொருளாதாரம், பணம், செல்வம்' என்றெல்லாம் விவரித்து எழுதி சின்னஞ்சிறு கதை மூலமும், துணுக்குகள் மூலமும் விளக்கப்பட்டிருந்தன. சிறுவனாகிய எனக்கே மிகத் தெளிவாக விளங்கியது. நான் பேச வேண்டிய விஷயமும் அதுதான். அதனால் நான் பரபரப்படைந்திருந்தேன்.

வழக்கம்போல ஹரிஜன ரெங்கண்ணா வெளியே வந்தார். நான் வணக்கம் செலுத்திவிட்டு, ""சார் இது...'' என்று இழுத்தேன். ""வேண்டுமா, எடுத்துக் கொண்டு போ, "கல்கி'ன்னு ஒருத்தன் இதிலே அருமையா எழுதுகிறான், அவன் எழுதுறதை விடாம படி: சமத்தாயிடுவே'' என்று சொன்னார்.

ஒரே ஓட்டம். "ஆனந்த விகடன்' இதழில் எழுதியிருந்த தலையங்கத்தைப் படித்து நன்றாக மனப்பாடம் செய்து கொண்டேன்.

அந்த வாரம் மாணவர் கூட்டம் ஆரம்பமாயிற்று. உள்ளூர் வக்கீல் திரு. ராமசாமி அய்யங்கார் அவர்கள் தலைமை வகித்தார். அவர் "செல்வம்' என்பது பற்றிச் சிறிது நேரம் பேசினார். வேறு சில மாணவர்களும் பேசினார்கள். கடைசியாக என் முறை வந்தது.

மேடையில் வந்து நின்றேன். கைகால் உதற, கண்கள் சுழல, நாக்கு குழறியது. ஆயினும் எப்படியோ சமாளித்து, நான் மனப்பாடம் செய்து வைத்திருந்த ஆனந்தவிகடன் தலையங்கத்தைப் பேச ஆரம்பித்தேன். சிறிது நேரத்தில் கை தட்டுதலும், சிரிப்பொலிகளும் எனக்கு உற்சாகத்தைக் கொடுத்தன. பின்னர் வெகு நிதானமாகவும், குழப்பமில்லாமலும் பேசி முடித்தேன். எல்லோரும் அசந்து போனார்கள். செல்வத்தைப் பற்றி இவ்வளவு அழகாக ஒரு சிறுவனால் எப்படிப் பேச முடிந்தது என்று ஆசிரியர்களும் தலைமை வகித்தவரும் வியப்படைந்தார்கள். தலைமை வகித்த வக்கீல் திரு. ராமசாமி அய்யங்கார் அவர்கள், என்னைத் திருஞான சம்பந்தருக்கு ஒப்பிட்டுப் பேசிப் பாராட்டினார்.

விஷயம் மனப்பாடம் என்பது அவருக்குத் தெரியாதல்லவா? அன்றிலிருந்து ஒவ்வொரு வாரமும் ஆனந்தவிகடனை வாங்கி ஒன்றுவிடாமல் படிப்பதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டேன். பல தலையங்கங்களை மனப்பாடம் செய்துகொண்டேன்.

பின்னர் கேட்பானேன்! சங்கங்கள், வாசகசாலைகள், பொதுக்கூட்டங்கள் என்று சொற்பொழிவு செய்ய ஆரம்பித்தேன். குரல் மட்டும் என்னுடையதுதான். விஷயம் அனைத்தும் "கல்கி' எழுதியதாகத்தான் இருக்கும்.  

கல்கியைக் கண்டேன்! 

தேவகோட்டைக்கு ஒரு சமயம் ராஜாஜி வந்திருந்தார். ஒரு பொதுக்கூட்டம் ஏற்பாடாகியிருந்தது. கூட்டங்களில் பேச வேண்டுமென்ற மோகம் எனக்கு அதிகமாக இருந்த நேரம். ஹரிஜன ரங்கண்ணாவைக் கெஞ்சி ராஜாஜி வரும் கூட்டத்தில் பேச அனுமதி வாங்கிக் கொண்டேன். ஆனால் ராஜாஜி கூட்டத்திற்கு வருவதற்கு முன்பே என்னைப் பேசச் சொல்லிவிட்டார்கள்.

நான் ராஜாஜியைப் பற்றி ஆனந்தவிகடனில் வந்த கட்டுரையை மனப்பாடம் செய்து வைத்திருந்தேன். நான் பேச ஆரம்பித்ததும் நல்ல வேளையாக ராஜாஜி வந்துவிட்டார். ஒரே கரகோஷம். எனக்கு உதறல் எடுத்தது. ஆனால் ராஜாஜி அன்புடன் என்னைத் தட்டிக் கொடுத்து,  ""தைரியமாகப் பேசு'' என்றார்.

நான் மளமளவென்று ராஜாஜியைப் பற்றி மனப்பாடம் செய்து வைத்திருந்ததைப் பேசினேன். சபையோர்கள் ஒவ்வொரு கருத்துக்கும் கரகோஷம் செய்து உற்சாக ஒலி எழுப்பினார்கள்; பேசி முடிந்ததும் ராஜாஜியின் பாதத்தைத் தொட்டு, வணங்கினேன். ராஜாஜி என் தலையைத் தொட்டு ""நன்றாக மனப்பாடம் செய்திருக்கிறாய்'' என்று சொல்லி ஆசி கூறினார். ராஜாஜி மிகபுத்தி கூர்மையுள்ளவரல்லவா? அதனால் நான் மனப்பாடம் செய்ததைக் கண்டுபிடித்து விட்டார்.

நான் கலக்கத்துடன் அவருக்குப் பின்புறம் போய் அமர்ந்தேன். எனக்கு அருகிலிருந்த ஒருவர் என்னைப் பார்த்து, ""ரொம்ப நன்றாகப் பேசினீர்கள், இதையெல்லாம் எதில் படித்தீர்கள்?'' என்று கேட்டாரே ஒரு கேள்வி.

எனக்கு வெலவெலத்து விட்டது ""ஏன்?'' என்று கேட்டேன்.

""இல்லை இதை நானும் எதிலோ படித்த மாதிரி இருக்கிறது'' என்றார். சரி இனி இவரிடம் மறைக்கக் கூடாதென்று, ""ஆனந்தவிகடனில் இருந்து'' என்றேன்.

""யார் எழுதியது தெரியுமா?'' என்றார்.

""கல்கி'' எழுதியது என்றேன் நான்.

""கல்கியைத் தெரியுமா?'' என்றார் அவர்.

""தெரியாது. நான் பார்த்ததில்லை'' என்றேன்.

""பார்த்தால் என்ன செய்வீர்கள்?'' என்றார் அவர்.

""பார்த்தால் சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து நமஸ்காரம் செய்யவேண்டுமென்று இருக்கிறேன்'' என்றேன்.

""சரி அப்படியானால் என்னையே நமஸ்காரம் பண்ணுங்கள்'' என்றார்.

""ஏன்?'' என்றேன்.

நான்தான் அந்தக் "கல்கி' என்றாரே பார்க்கலாம்.

எனக்கு சந்தோச மிகுதியால் மூச்சே நின்று விடும்போல் இருந்தது. அவர் கைகளைப் பற்றி--பிடித்து என் கண்களில் ஒற்றிக் கொண்டேன். என் ஆனந்தக் கண்ணீர் அவர் திருக்கரங்களை நனைத்தது.

நான் அவர்மீது வைத்திருந்த அன்பைக் கண்டு அவர் உருகிவிட்டார். அன்று தொடர்ந்த எங்கள் அன்பு இன்றளவும் என் இதயத்தில் பசுமையாக இருந்து வருகிறது. 

காவி நிறச் சட்டை

""நீங்கள் ஏன் எப்பொழுதும் காவிகலர் சட்டையை அணிகிறீர்கள்?'' என்று பலர் என்னைக் கேட்டதுண்டு. அது சம்பந்தமாக ஒரு சம்பவம் உண்டு.

நான் 1935-36 இல் கோபிசெட்டிபாளையத்தில் டைமன் ஜுபிலி உயர்நிலைப் பள்ளியில் படித்துக் கொண்டிருந்தேன். அச்சமயம் கோபியில் நடைபெற்ற ஓர் அரசியல் மாநாட்டிற்காகத் தலைவர் சத்யமூர்த்தி அவர்கள் வந்திருந்தார். அவரை நான் படித்துக் கொண்டிருந்த டைமண்ட் ஜுபிலி உயர்நிலைப் பள்ளிக்குப் பேச அழைத்தோம். நான் மாணவர் சங்கக் காரியதரிசி. எனக்கு வயது 15 இருக்கும். நல்ல சில்க் சட்டையும், ஜரிகை வேஷ்டியும் கட்டிக்கொண்டுதான் பள்ளிக்குப் போவேன். அன்றும் அப்படித்தான் போயிருந்தேன்.

திரு. சத்யமூர்த்தி அவர்கள் எங்கள் பள்ளிக்கு வந்து ஆங்கிலத்தில் பேசி எங்களை வியப்பில் ஆழ்த்தினார். நான் தமிழில் நன்றி கூறும்போது ""தமிழர்களாகிய நாம் ஒருவருக்கொருவர் பேசும்போது ஆங்கிலத்தில் பேசுவது எனக்கு அவ்வளவு சரியாகப் படவில்லை. அதனால்தான் நான் தமிழில் நன்றி கூறுகிறேன்'' என்று சொன்னேன்.

உடனே சத்யமூர்த்தி என் மொழிப்பற்றைப் பாராட்டி ""அது சரி. நீ தாய் மொழிப் பற்றுக் கொண்டிருந்தால் மட்டும் போதுமா? தாய்நாட்டுப் பற்று வேண்டாமா?'' என்றார். ""அதுவும் வேண்டியதுதான்'', என்றேன். ""இன்று மாலையில் நடக்கும் அரசியல் மாநாட்டுக்கு வா'' என்று சொல்லிவிட்டுப் போனார்.

நான் அன்று மாலையில் நடந்த அரசியல் மாநாட்டுக்குச் சென்றேன். திரு. சத்யமூர்த்தி என்னைத் தன் அருகில் உட்கார வைத்துக் கொண்டார்.

என்னையும் மாநாட்டில் பேசுவோர் பட்டியலில் சேர்த்திருந்தார் திரு. சத்யமூர்த்தி. மாநாட்டில் என் பேச்சு ரொம்ப நன்றாக அமைந்தது. தலைவர் சத்யமூர்த்தி எழுந்து என்னை மனதாரப் பாராட்டி என் நாவன்மையைப் புகழ்ந்தார். அவர் பேசிய தமிழ்--தோரணை--உச்சரிப்பு--விஷய அழுத்தம்--கணீர் என்ற குரல்--இவையனைத்தும் என்னை மெய்மறக்கச் செய்தன. தன் பேச்சு முடிவில் தலைவர் சத்யமூர்த்தி அவர்கள் என்னை நோக்கி, ""இன்று முதல் நீ கதரே கட்டவேண்டும். காங்கிரஸ் உறுப்பினராக வேண்டும். உன் சேவை நம்நாட்டுக்கு ரொம்பத் தேவை'' என்று கூறி தான் அணிந்திருந்த காவி கலர் அங்கவஸ்திரம் ஒன்றைச் சபையின் கரகோஷத்துடன் எனக்குப் போர்த்தினார்.

என் உடம்பில் முதலில் பட்ட கதர் துணி காவிக்கலர் துணியே. அதுவும் சத்யமூர்த்தி அவர்களால் அணிவிக்கப்பட்டதாகும். அந்தப் பெரும் பாக்யத்தை நான் என்றும் மறக்கமாட்டேன். அந்த நினைவாகவே நான் என்றும் கதரில் காவி நிறச் சட்டையையே அணிகிறேன்.

(தொடரும்)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/21/w600X390/kadhir2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/18/ஊக்குவிப்பது--கைப்பந்தாட்டத்தை-சொன்னால்-நம்பமாட்டீர்கள்---3-3042986.html
3042987 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் 96 வயதில் நான்காம் வகுப்பு! - பனுஜா DIN Sunday, November 18, 2018 12:00 AM +0530 கல்வி கற்பதற்கு வயது ஒரு தடை இல்லை  என்று நிரூபித்திருப்பவர் கார்த்தியாயினியம்மா. இவருக்கு  வயது  96 .  கேரளத்தின் "அறிவொளி' இயக்கமான  "அக்ஷரலக்ஷம்'   நடத்திய வகுப்புகளில் கலந்து கொண்டு , கேரள கல்வியறிவு தேர்வில் நான்காம் வகுப்பில் 98 சதவீதம்  மதிப்பெண்கள் எடுத்து முதல் இடத்தைப் பிடித்து தேர்வாகியுள்ளார்  "வாவ்' சூப்பர் பாட்டி   கார்த்தியாயினியம்மா. 

""எனது  பேரக் குழந்தைகள்  அபர்ணா,  அஞ்சனாவின் உதவியோடு, பாடங்களை தினமும் படித்தேன்... எழுதிப் பார்த்தேன்.. அதனால் பாடத்தை சரி வர புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.  இப்போது என்னால் தாய் மொழியான மலையாளம் படிக்க, எழுத  முடியும்.   அத்துடன்  கூட்டல், கழித்தல், பெருக்கல், வகுத்தல் போடவும் தெரியும்'' என்று பெருமையுடன் கூறுகிறார் கார்த்தியாயினியம்மா.

இந்தியாவில் கல்வி   அறிவு பெற்றவர்கள் அதிகம் வாழும்  கேரளத்தில்     நூறு சதவீதம் பேரும் கல்வியறிவு பெற்றவர்களாக  இருக்க வேண்டும்  என்ற  லட்சியத்துடன்  கேரளா அரசால் தொடங்கப்பட்டதுதான்  "அக்ஷரலக்ஷம்' என்ற திட்டம்.  இந்தத் திட்டத்தில்   படிப்பறிவில்லாத முதியோர்களும் சேர்ந்து கல்வியறிவைப்  பெற ஊக்குவிக்கப்படுகிறார்கள். இந்தத் திட்டத்தின் ஒரு பயனாளிதான்  ஆலப்புழை மாவட்டத்தின்  செப்பாடு கிராமத்தைச்  சேர்ந்த  கார்த்தியாயினியம்மா.

"அக்ஷரலக்ஷம்'  திட்டத்தில் சேர்ந்து  படிப்பவர்களில் வயதில்   மூத்தவரும்  கார்த்தியாயினியம்மாதான்!

""இந்தத் திட்டத்தில் படித்து பத்தாம் வகுப்பு தேர்ச்சி  பெற வேண்டும் என்பதுதான் எனது லட்சியம்''என்கிறார் 96  வயது  சாதனைப் பாட்டி.

""மலையாளத்தில் படிக்க எழுத வரும் எனக்கு    ஆங்கிலமும்  படிக்கணும். ஏன்னா பேரக்குழந்தைகள் ஆங்கிலவழி பள்ளியில் படிக்கின்றனர்.

வர்களுடன் உரையாட  எனக்கும் கொஞ்சம்  ஆங்கில அறிவு வேண்டுமே... ஆங்கிலம் கற்றுக் கொள்வதும்  எனது லட்சியங்களில் ஒன்று.  நான் சிறுமியாக இருந்த   போது பெண்களை  பள்ளிக்கு படிக்க அனுப்ப மாட்டார்கள். அதனால் நான் மழைக்குக் கூட பள்ளியில் ஒதுங்கியதில்லை. எனது மகள் அம்மணிக்கு 51 வயதாகிறது.  அம்மணி பத்தாம் வகுப்பில்  படித்துக் கொண்டிருக்கும் போது பாதியில் படிப்பை நிறுத்த வேண்டி வந்தது.  49  ஆம் வயதில்  இந்தத் திட்டம் மூலம் படித்து பத்தாம் வகுப்பு தேறினாள். "படிக்க வயது வரம்பு எதுவும் இல்லை.. அம்மா நீ படி..' என்று மகள் அம்மணி தந்த உந்துதல், உற்சாகத்தில்தான் நான் வகுப்புகளில் சேர்ந்தேன். படிப்பதைச் சவாலாக ஏற்றுக் கொண்டு படித்து உயர்ந்த மதிப்பெண்களுடன் தேர்ச்சி பெற்றிருக்கிறேன். எனக்கு  பாடங்கள் சொல்லிக் கொடுத்த  ஆசிரியை எனக்கு அபார ஞாபக சக்தி  என்று பாராட்டினார். நான் நான்காம் வகுப்பு  தேர்வு பெற்றத்தைக் கேள்விப்பட்டதும்  நடிகை மஞ்சு வாரியர்  என்னைப் பார்க்க வந்தார். பொன்னாடை போர்த்தி கெளரவித்தார். முண்டு எனப்படும் சேலையையும் பரிசளித்தார். நான் தொடர்ந்து படிக்க உதவுவதாகவும்  மஞ்சு வாரியர்  உறுதி தந்துள்ளார். கேரளத்தின் கல்வி அமைச்சர்  என்னைப் பாராட்ட வந்த போது மடிக்கணினி ஒன்றினை அன்பளிப்பாகத் தந்தார். அவர் முன்னிலையில் எனது பெயரை தட்டச்சு செய்து காண்பித்தேன். எனது பெயரை  மடிக்கணினியின் திரையில் பார்க்க  ரொம்பவும்  சந்தோஷமாக இருந்தது..'' என்கிறார் கார்த்தியாயினியம்மா.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/21/w600X390/kadhir3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/18/96-வயதில்-நான்காம்-வகுப்பு-3042987.html
3042988 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் இரக்கம் ஒரு பூவிலங்கு சாருகேசி DIN Sunday, November 18, 2018 12:00 AM +0530 ""ஒரு நூறு ரூபா இருந்தா அப்பா வாங்கிட்டு வரச்சொன்னார்!'' என்றான் ராமராஜ்.

ரங்கராஜன் பர்சைத் திறந்து ஒரு முழு நூறு ரூபாய் நோட்டை எடுத்து அவனிடம் எடுத்து நீட்டினான்.  "" இந்தா, இதைக் கொண்டு போய் அப்பா கிட்டே கொடு!'' என்றான்.

பார்த்துக்கொண்டே இருந்த மோகனுக்குக் கோபமாக வந்தது.  ராமராஜ் அங்கிருந்து போகும் வரை காத்திருந்தவன், அவன் வாசல் வரை போனதும், "" என்னடா இது, அவன் வந்து ரூபா கேட்கிறான், உடனே நீயும் ஏதோ அவன் கொடுத்து வைத்தது மாதிரி தூக்கி அவன் கிட்டே கொடுக்கறே?'' என்றான், ஆத்திரத்துடன்.

""ராமராஜோட அப்பா சுப்பராமனை எனக்கு எத்தனையோ வருஷமாத் தெரியும்.  அவரோட ரெண்டாவது பையன் ரங்கசாமி என்னோடதான் படிச்சான். பக்கத்து சீட்டு.  ரொம்ப யோக்கியமான பையன்.  நல்ல குடும்பம்.  ஏதோ இப்போ கஷ்டப்படறார்.  அப்பப்போ ஏதாவது கேப்பார். நானும் ஹெல்ப் பண்றதுண்டு!''

""வாங்கினதை திருப்பித் தந்திருக்காரா?''

""நான் அதைப் பத்தி அக்கறைப்பட்டதில்லே.  கேட்டா, கொடுக்கறதோடு சரி.''

""தர்ம பிரபுன்னு நினைப்பு.  இப்படியே கேட்டபோதெல்லாம் கொடுத்துட்டிருந்தா, போண்டியாயிடுவே!  உனக்கு யாரும் உதவ முன் வர மாட்டா ரங்கராஜா!  நான் இப்பவே சொல்லி வைக்கறேன்!''

""போகட்டும்டா.  நான் அப்படி எல்லாம் போண்டி ஆயிடமாட்டேன்.  எனக்குத் தெரியும் என்னோட நிலைமை!''

மோகன் பண விஷயத்தில் படு கெட்டி.  ஒரு ரூபாய் கொடுத்தால் இரண்டு ரூபாயாக வசூலித்துவிடுவதில் கில்லாடி.  அவனிடம் பணம் சேர்ந்ததில் வியப்பில்லை.  தயவு தாட்சண்யம் பார்க்க மாட்டான். அலுவலகத்தில் யாராவது அவனிடம் மாதக் கடைசியில் பணம் கேட்டு விட்டால் தொலைந்தது. நூறு கேள்வி கேட்டுவிட்டுத்தான் கொடுப்பான். வாங்கிக் கொள்கிறவனுக்கும் "ஏன்டாப்பா இவனிடம் கேட்கப் போனோம்?' என்று தோன்றிவிடும்.  அதே போல, திருப்பிக் கொடுக்காவிட்டால் நாக்கைப் பிடுங்கிக்கொள்கிற மாதிரி பலர் முன்னிலையில் கேட்டுவிடுவான்.  சிறிய தொகை, பெரிய தொகை என்றெல்லாம் வர்ஜா வர்ஜம் கிடையாது.  

மார்க்கெட்டில் மோகன் ஒரு நாள் ராமராஜைப்  பார்த்தான். 

முன் பின் அறிமுகம் இல்லாத போதும், அருகே சென்று, ""தெரிகிறதா?'' என்று கேட்டான்.

""தெரியலே!'' என்றான் ராமராஜ்.

""அன்னிக்கு ரங்கராஜன் வீட்டிலே பார்த்தோமே?'' என்றான் மோகன்.

""எனக்கு ஞாபகமில்லே.  நீங்க அவர் ஃப்ரண்டா?'' என்று கேட்டான்.

""ஆமா.  ரங்கராஜனோட ஃப்ரண்டு.  நீ அடிக்கடி அங்க வருவியா?''

""இல்லே.  எப்பவாவது வருவேன்.  அப்பா அனுப்பிச்சா வருவேன்.  எப்பவும் இல்லே!''

""அப்பா எப்ப அனுப்புவார்?  அடிக்கடி அனுப்புவாரா?''

""இல்லே.  எப்போ வேணுமோ, அப்ப அனுப்புவார்.  எதுக்கு இதெல்லாம் கேக்கறீங்க?""

""ஒண்ணுமில்லே.  சும்மாத்தான்.  அப்பா என்ன பண்றார்? ரிட்டயர்டா?''

""இல்லே.  நாட்டு வைத்தியர்.''

""ஓ...  வருமானம் ஏதாவது வருமா?''

""அன்னன்னிக்கு வரும்.  சில நாளைக்கு வராது.''

""வராதன்னிக்கு ரங்கராஜன் வீட்டுக்கு வந்து ரூபா வாங்கிட்டுப் போவியோ?'' 

மோகனின் கேள்விக்கு ராமராஜ் பதில் சொல்லவில்லை.  இவனுக்கு என்ன பதில் சொல்வது என்று நினைத்திருக்கலாம்.  என்ன இப்படி எல்லாம் கேட்கிறானே என்றும் நினைத்திருக்கலாம்.  தங்கள் குடும்பத்தைப் பற்றிக் கேவலமாக நினைக்கிறானோ என்றும் நினைத்திருக்கலாம்.  ""நான் வர்றேன்!'' என்று சொல்லி அங்கிருந்து நகர்ந்துவிட்டான்.
            
அலுவலகம் சுறுசுறுப்பாக இயங்கிக்கொண்டிருந்த போது வயதான ஒரு மாது, ரிசப்ஷனில் வந்து காத்துக்கொண்டிருப்பதாக பியூன் முத்து வந்து மோகனிடம் தெரிவித்தான்.

""யாராம், கேட்டியா?'' என்றான்.

""நான் கேட்கலே, சார்.  உங்களை அர்ஜென்டா பார்க்கணும்னாங்க.  சொல்றேன்னேன்.''

மோகன் ஸீட்டை விட்டு வெளியே வந்து, ரிசப்ஷனுக்கு வந்தான்.   தங்கம் மாமி உட்கார்ந்திருந்தாள்.  இவனைக் கண்டதும் எழுந்து நிற்க முயன்றாள்.  

""உக்காருங்க'' என்றான் மோகன்.

""என்ன, ஆபீஸ் வரைக்கும்?'' என்றான் மெல்லிய குரலில்.

""கொஞ்சம் அவசரம்.  அதான் வந்தேன்.''

""பழையதே பாக்கி இருக்கே, மாமி.  அதுக்குள்ளே புதுசுக்கு வந்துட்டீங்களே!''
""பழசெல்லாம் பைசா பாக்கி இல்லாம தீத்துட்டேனே.  பாக்கி ஏதும் இல்லியே!''
""யாரு இல்லேன்னா?  வட்டிலே பாக்கி இல்லே?''

""பதினஞ்சு பர்சென்ட் வட்டி போட்டிருந்தீங்க.  கணக்குப் பண்ணிக் கொடுத்துட்டேனே.''

""அது பணம் கொடுக்கறப்ப.  இப்ப உங்க பையனுக்கு வேலை ஆயிட்டுதாம்லே? இருபத்து நாலு பர்சன்ட் கொடுக்க வேணுமே?''
""சார், இது நியாயமா, நீங்களே சொல்லுங்கோ.  பணம் கொடுக்கறப்போ, பதினஞ்சு   பர்சன்ட்னு சொல்லிட்டு, இப்ப இருபத்து நாலுன்னு சொன்னா என்ன நியாயம்?''

""அப்போ உங்க பையனுக்கு வேலை ஆயிருந்துதா?  இல்லியே?  அதனால மனசிரங்கி பதினஞ்சு பர்சன்ட்னு சொன்னேன்.  இப்போ நிலைமை மாறி இருக்கே.  உங்களுக்கும் வசதி வந்துட்டுது.  கொடுக்கலாமில்லே?""

""வசதி வந்துட்டுதுன்னா, நான் ஏன் இங்க உங்க கிட்ட மறுபடி வறேன்?''

""சரி.  அந்த வட்டிலே பாக்கியக் கொடுக்கறதா இருந்தா, இப்போ புதுசா நீங்க கேட்கிறதைக் கொடுக்கறேன்.  என்ன, சரியா?''

தங்கம் மாமி சற்று யோசிக்கிற மாதிரி இருந்தது.  ஆனால் யோசிக்கிற நிலைமையில் அவள் இல்லை.  ""சரி'' என்றாள். 

""நாளைக்கு வீட்டுக்கு வந்து கேஷ் தறேன்'' என்றான் மோகன். 

""எனக்கு இன்னிக்கே கிடைச்சா பரவாயில்லே!'' என்றாள் தங்கம் மாமி. 

சற்றி யோசிப்பது போல் பாவனை செய்துவிட்டு, ""ஆகட்டும்.  சாயந்தரம் ஆபீஸ் விட்டதும் வந்து தந்துடறேன்'' என்றான்.

ரங்கராஜன் வெளியே புறப்படத் தயாரான போது, மோகன் வந்து கதவைத் தட்டினான். 

மோகனைப் பார்த்ததும் முதலில் ரங்கராஜனுக்குச் சற்று வெறுப்பு வந்தது என்றாலும், நண்பனாக வந்திருப்பதை வரவேற்காமல் இருக்க முடியவில்லை. 

""என்ன மோகன், லேவா தேவி வியாபாரம் எல்லாம் எப்படி இருக்கிறது?'' என்றான் ஒருவித ஏளனம் தொனிக்கும் குரலில். 

""என்ன லேவா தேவி?  யாருக்கும் நான் கடனும் கொடுப்பதில்லை.  கடனும் வாங்குவதில்லை.  உன்னை மாதிரி இரக்க பிரபுவாகவும் இல்லை, போதுமா?'' 
""பச்சைப் பொய். எனக்குத் தெரியாது என்று நினைக்காதே.  நேற்று தங்கம் மாமியிடம் நீ கறாராகப் பேசிக்கொண்டிருந்ததை ரிஸப்ஷன் பின்னால் இருந்த ஸீட்டில் உட்கார்ந்து கேட்டுக்கொண்டுதான் இருந்தேன்.  உன்னை மாதிரி கிராதகன் வேறு யாரும் இருக்க மாட்டார்கள், மோகன்!''   

மோகன் முகம் சற்றுச் சுருங்கிய மாதிரிஇருந்தது.   

""யார் கிராதகன்?  கொடுத்த பணத்தைக் கேட்டால் கிராதகனா?'' 

""கொடுத்த பணத்தைத் திருப்பிக் கொடுத்துட்டா அந்த அம்மா.  அப்பறம் அவ பையனுக்கு வேலை கிடைச்சுடுத்துன்னு வட்டியை அதிகம் பண்ணிக் கேக்கறது எந்த விதத்துல நியாயம், சொல்லு.  நீ கொடுப்பியா?  மனுஷனாடா நீ?''  

""நீ கேட்ட உடனே தூக்கிக் கொடு.  உங்கிட்டே பணம் கொட்டிக் கிடக்கு. திரும்பக் கேட்க மாட்டே.  யாரோ நாட்டு வைத்தியர் கேக்கறார்னு அவர் பையன் வந்து கேக்கற போதெல்லாம் நூறு இரு நூறுன்னு தூக்கித் தூக்கிக் கொடுக்கறே.  என்னால அப்படி எல்லாம் இருக்க முடியாதுடாப்பா!  எனக்குக் காசு வேணும்.  நிறைய வேணும்.  ஒண்ணுலேருந்து பத்து பண்ணணும்.'' 

""ராமராஜோட அண்ணன் என்னோட படிச்சவன்டா.  எனக்குப் புரியாதபோதெல்லாம் பாடம் சொல்லித் தந்தவன்டா.  கஷ்டப்படற குடும்பம்டா. ஒரு வேளை பட்டினி கிடந்தா என்ன பாடுபடுவான்னு எனக்குத் தெரியும்டா. மனுஷத்வம் உள்ள எவனுக்கும் வர உணர்வுதான் அது.  எனக்கு இந்த நூறு இர நூறு எல்லாம் திரும்ப வந்தாலும் ஒண்ணுதான், வராட்டாலும் ஒண்ணுதான்.  இரக்கம்னு ஒண்ணு மனுஷனுக்கு இருக்கணும்டா.  அது இல்லேன்னா அவன் மனுஷனோட சேர்த்தியே இல்லே, போடா!'' 

""ஆமா.  நீ பெரிய தர்ம பிரபு.  பணம் இல்லாம் ஒரு நாள் நீ திண்டாடுவே.  அப்ப நீ எங்கிட்டதான் வருவே.  பார்த்துக்கோ!'' 

""அந்த நாள் வரவே வராது.  நான் என்னிக்கும் தர்ம பிரபுவாவே இருப்பேன். உனக்குத் தெரியாது.  இரக்கம் ஒரு விலங்கு இல்லே.  அது ஒரு பூ விலங்கு.'' 
பசியும் பட்டினியுமாக இருந்த நாட்களை எல்லாம் கடந்து வந்து, படித்து நல்ல வேலையில் அமர்ந்து, கை நிறையச் சம்பளம் வாங்கிக் கொண்டு வந்து அம்மாவையும் அப்பாவையும் வயிறு நிறையச் சாப்பிட வைத்து ஆனந்தமாகப் பார்த்தவன் ரங்கராஜன். அவனுக்கு இரக்கம் ரத்தத்தில் ஊறியிருந்தது என்பதை மோகன் அறிய வாய்ப்பில்லை.  


சாருகேசி

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/21/w600X390/kadhir4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/18/இரக்கம்-ஒரு-பூவிலங்கு-3042988.html
3042989 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் முதல் இழந்த அமைச்சர் - சு.நாகராஜன், பறக்கை. DIN Sunday, November 18, 2018 12:00 AM +0530 முன்னாள் முதல்வர் கருணாநிதி ஒருமுறை  மேடையில் பேசும்போது, "" நான் முதலமைச்சனல்ல. முதல் இழந்த  அமைச்சன். அதாவது அண்ணா  என்கிற முதலை இழந்த  அமைச்சன்''  என்று  அடக்கத்தோடு  குறிப்பிட்டார்.

வலம்புரி ஜான் எழுதிய "வரலாற்றில் கலைஞர்' நூலிலிருந்து.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/21/w600X390/kadhir5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/18/முதல்-இழந்த-அமைச்சர்-3042989.html
3042990 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: "நல்ல' எண்ணெய்! பேராசிரியர்  எஸ். சுவாமிநாதன் DIN Sunday, November 18, 2018 12:00 AM +0530 சமீப காலமாக அறுபது வயதைக் கடந்தவர்கள் பலர் ஞாபகமறதியால் அவதியுறுவதாகவும், மலம் ஜலம் தங்களை அறியாமலேயே கழித்துவிடுவதாகவும் கூறி மருந்துவமனைக்கு வருகின்றனர். இதற்கு ஆயுர்வேதத்தில் தீர்வு உள்ளதா ?

- கோ. ராஜேஷ் கோபால், அரவங்காடு.

"வாதம் ஸ்நேஹேன மத்ரவத்' என்று கூறுகிறது ஆயுர்வேதம். அதாவது நெய்ப்புப் பொருட்களாகிய நெய், மஜ்ஜை, வûஸ, தைலம் எனும் நான்கும் வாதம் எனும் தோஷத்தை அடக்கி வைப்பதில் நண்பர்கள் என்று கூறலாம். வயோதிகத்தில் வாத தோஷத்தின் சில குணங்களாகிய வறட்சியும், குளிர்ச்சியும், சலனமும் இயற்கையாகவே உடலில் சீற்றமுறுவதால், நாடி நரம்புகளில் அவற்றின் தாக்கம் உணரப்படுவதாலும், அவற்றிலுள்ள நெய்ப்பும், சூடும் மாறுவதாலும், ஞாபகமறதி, தாம் அறியாமலேயே மலம், சிறுநீர் கழித்துவிடுவதையும் உணரத் தொடங்குவர். இந்த பாதிப்பைத் தவிர்ப்பதற்கான சில வழிகளில் ஒன்றான, உச்சி முதல் உள்ளங்கால் வரை அடிக்கடி எண்ணெய் தேய்த்துக் குளிப்பதையும், உணவில் நெய் சேர்த்துக் கொள்வதையும் நம் முன்னோர் கடைப்பிடித்து வந்தனர். நல்லெண்ணெய் அல்லது மூலிகைகள் சேர்த்துக் காய்ச்சப்பட்ட நல்லெண்ணெய்யைப் பயன்படுத்தி, நரம்புகள் தொய்வடையாமல் பார்த்துக் கொண்டனர். மறைந்து போன இந்த சம்பிரதாயம், மறுபடியும் தொடங்கினால் தான் வயோதிக உபாதைகளை நாம் இனி பெருமளவில் தவிர்க்க இயலும். இதில் ஏற்படும் சலிப்பு, நேரமின்மை, குடும்பச்சூழ்நிலை, பொருளாதாரம் போன்றவை எண்ணெய் தேய்த்துக் கொள்வதற்கு பெரும் தடையாக இருக்கிறது. தானே செய்து கொள்வதைக் காட்டிலும், பிறர் வெதுவெதுப்பான எண்ணெய்யை தலையில் தேய்த்து விடுவதும், முதுகுத்தண்டுவடம், இடுப்பு, கை, கால், மார்பு, வயிறு எனும் அனைத்துப் பகுதிகளிலும் நீவிவிட்டு, சுமார் முக்கால் மணி நேரம் ஊறி, காலை வெயில் உடலில் படும்படி அமர்ந்திருந்து, கிணற்று நீரின் வெதுவெதுப்பான தன்மையைப் பயன்படுத்தி குளித்த கிராமங்கள் இன்று இல்லாமற் போனதன் விளைவே, நீங்கள் குறிப்பிடும் பாதிப்புகளுக்குக் காரணமாகின்றன. மன அமைதியில்லாத, மரியாதையும் குறைந்து போன வயோதிகத்தில் உள்ளவர்களுக்கு, வாயுவின் தாக்கமானது மிக விரைவில் ஏற்பட வாய்ப்பிருக்கிறது. மகிழ்ச்சியும், பிறர் தன்னைப் பெருமைப்பட பேசுவதும், அன்பான வாழ்க்கைச் சூழலும், மன அழுத்தமில்லாத வாழ்க்கையும் அமைந்தவர்களுக்கு, இயற்கையாகவே மூளையைச் சார்ந்த நரம்பு மண்டலத்தில், நெய்ப்பும், கனமும் ஒருங்கே பாதுகாக்கப்படுவதால், நரம்பு உபாதைகள் பெருமளவில் ஏற்படுவதில்லை.

புத்தி, ஞாபகசக்தி, ஞாபகத்திலுள்ள விஷயங்களைச் சரியான தருணத்தில் வெளிப்படுத்தும் திறமை, பசி சீராக எடுத்தல் ஆகியவற்றை விரும்பும் நபர்கள் அனைவரும், பசு நெய்யை பயன்படுத்துவதின் மூலமாக அவற்றைப் பெறுகின்றனர். பசு நெய்யில் மூலிகைகளைக் கொண்டு காய்ச்சப்படும் சில ஆயுர்வேத மருந்துகளாகிய ஸாரஸ்வதக்ருதம், பிராம்மீக்ருதம், கல்யாணக கிருதம், பஞ்சகவ்ய கிருதம் போன்றவை ஞாபகமறதியைக் குணப்படுத்தக் கூடிய சிறப்பான மருந்துகளாகும். அவரவர் உடலின் தன்மைக்கேற்ப தேர்ந்தெடுத்துச் சாப்பிடப்பட வேண்டிய அற்புதமான மருந்துகள் இவை.

வயோதிகத்தில் ஏற்படும் கொழுப்புக் கட்டிகள், புரையோடிய புண், பௌத்திரம், குடல்கிருமிகள், கபத்தின் தாக்கத்தால் ஏற்படும் இருமல், மூச்சிரைப்பு, உடல்பருமன் மற்றும் வாதநோய்களுக்கு நல்லெண்ணெய்யும், அதைக் கொண்டு காய்ச்சப்படும் மூலிகை மருந்துகளும் தரமானவை.

காற்று, வெயில் , அதிகநடை, பாரம் சுமத்தல்,  உடற்பயிற்சி போன்றவற்றால் உடல் மெலிந்தவர்கள் நீர்வற்றிய உடல் நிலை, அதிக உழைப்பைத் தாங்கும் திடம் கொண்டவர்கள், அதிகப்பசி, வாயுவினால் உட்புற குழாய் அடைப்பு உள்ளவர்களுக்கு வûஸயும், மஜ்ஜையும் ஏற்றவை. அதிலும் முக்கியமாக, மூட்டுகளில் வலி, எலும்பு வலி, மர்மஸ்தானங்களில் வலி, வயிற்று வலி, நெருப்புக்காயம், அடிபட்டதால் ஏற்படும் புண்கள், கருப்பை இடம் நழுவுதல், காது மற்றும் தலைவலி, தான் அறியாமலேயே மலம், சிறுநீர் கழித்தல் போன்றவற்றுக்கு வûஸ எனும் மிருகக் கொழுப்பு சிறந்தது.

உணவில் சேர்த்தும், எனிமா எனும் ஆசனவாய் வழியாக குடலில் செலுத்தியும், மூக்கினுள் பிழிந்துவிடுவதாலும், உடலில் தேய்ப்பதாலும், வாய் கொப்பளிப்பதாலும், தலையில் நிறுத்துவதாலும், காதினுள் ஊற்றுவதன் மூலமாகவும், கண்களில் நிறுத்திவைப்பதன் மூலமாகவும் இந்த நான்கு நெய்ப்பு பொருட்கள், நரம்புகளை வலுவூட்டுகின்றன. வாத உபாதைகளைத் தவிர்க்கப் பயன்படுகின்றன. 

(தொடரும்)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/21/w600X390/kadhir6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/18/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-நல்ல-எண்ணெய்-3042990.html
3042992 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Sunday, November 18, 2018 12:00 AM +0530 கண்டது


(சென்னை செங்குன்றம்  கடைவீதியில்  ஒரு பெட்டிக்கடையின் முன்பாக தொங்கவிடப்பட்டிருந்த  பலகையில்)

சைக்கிளை நீங்கள் ஓட்டினால்...
உங்கள் உடம்பில் உள்ள சர்க்கரை வியாதி, ரத்த அழுத்தத்தை அது ஓட்டும்.

எஸ்.வடிவு, சென்னை-53

 

(காரைக்குடியில் ஸ்டேட் பாங்க் அருகேயுள்ள
ஒரு தேநீர்க் கடையின் பெயர்)

வட போச்சே

ஜி.ராஜா, விருதுநகர்.

 

(சென்னை அனகாபுத்தூரில் உள்ள ஹியரிங் எய்டு விற்கும் கடையின் பெயர்)

SHABTAM

எம்.உடையம்மாள் முருகன், 
ரெட்டியபட்டி -கோம்பைப்பட்டி.


கேட்டது

(கோபிசெட்டிபாளையத்தில் ஒரு வீட்டில்)

""டேய்... தட்டுல போட்ட சாப்பாடு ஆறிட்டிருக்கு. இன்னும் சாப்பிடாம என்ன தேடிக்கிட்டிருக்கே?''

""டி.வி. ரிமோட்டைக் காணோம்மா... அது இல்லாம எப்படிச் சாப்பிடுறது?''

க.சங்கர், நாகர்பாளையம்.

 

(திருச்சி பொன்மலையில் ஒரு தையல்கடையில்)

வந்தவர்: என் பேண்ட்டுக்கு ஜிப் போட முடியுமா?
டெய்லர்: அதை நீங்கதாங்க போட்டுக்கணும். நான் போட்டுவிட்டா நல்லா இருக்காது.

சம்பத்குமாரி,  திருச்சி-4

எஸ்.எம்.எஸ்.


தோசை சுடும் கல் உள்ளே இருந்தால்...
உயர்தர ஓட்டல்.
வெளியே இருந்தால்...
சாதாரண ஓட்டல்.

வளர்மதி முத்து, திருச்சிற்றம்பலம். 


மைக்ரோ கதை

வெயில் கொளுத்திக் கொண்டிருந்தது.  ஒருவன் தண்ணீர் குடிக்கலாம் என்று மண்பானை அருகே சென்றான்.  கடுமையான வெப்பநிலையிலும் மண்பானையின் உள்ளேயும், வெளியேயும் "ஜில்' என்று இருந்தது.  அது அவனுக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது.  

""இப்படி வெயில் கொளுத்தும்போதும் எப்படி நீ ஜில்ன்னு இருக்கே?'' என்று மண்பானையிடம் கேட்டான்.

அதற்கு மண்பானை சொன்னது: ""எனது தொடக்கமும் முடிவும் மண் என்று எனக்குத் தெரிந்துவிட்டது.  யார் ஒருவர் தனது தொடக்கத்தையும் முடிவையும் தெரிந்து கொள்கிறாரோ,  அவர் எப்போதும் குளிர்ச்சியாகவே இருப்பார். நானும் அப்படித்தான்.'' 

ஜோ.ஜெயக்குமார்,  நாட்டரசன்கோட்டை.

 

யோசிக்கிறாங்கப்பா!

நாம் எதைப் பற்றிக் கொள்ள 
கடுமையாக உழைக்கிறோமோ...
கடைசியில் அதுவே
நம்மைப் பற்றிக் கொள்ளும்.

வரதராஜன், திருவாரூர்.


அப்படீங்களா!

ஸ்ட்ராடோலாஞ்ச் என அழைக்கப்படும் இந்த விமானம் உலகிலேயே மிகப் பெரியது. மைக்ரோசாப்ட் நிறுவனத்தின் நிறுவுநர் பால் ஆலன் அதை உருவாக்கியுள்ளார்.  கலிஃபோர்னியா மாகாணத்தில் உள்ள பாலைவனத்தில் இந்த விமானத்தின் கட்டுமானப் பணிகள் நிறைவடைந்துள்ளன. 

இந்த விமானத்தின் நீளம் 238 அடி.  உயரம் 50 அடி.  இதன் இறக்கைகள் 385 அடி நீளமும் 50  உயரமும் உள்ளவை.  இந்த விமானத்தின்  எடை 226 டன்.  இதில் 2 விமானிகள் அறை, இரு உடற்பகுதிகள் இருக்கின்றன. 6 என்ஜின்கள் 
உள்ளன. 

6 லட்சம் கிலோ எடையைச் சுமந்து செல்லக் கூடியவை.  இவ்வளவு பெரிய விமானம்,  மக்கள் பயணம் செய்வதற்காக  தயாரிக்கப்படவில்லை. 

விண்வெளிக்கு செயற்கைக்கோள்களைக் கொண்டு செல்வதற்காக உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. 

- என்.ஜே., சென்னை-116.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/21/w600X390/kadhir7.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/18/பேல்பூரி-3042992.html
3042993 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் - ஜி.அசோக் DIN Sunday, November 18, 2018 12:00 AM +0530 வருடங்கள் எத்தனை கடந்தாலும், நித்யாமேனனுக்கான மார்க்கெட் நிலவரம் மட்டும் அப்படியே இருக்கிறது. தமிழ், மலையாளம் உள்ளிட்ட சினிமாக்களில் அவ்வப்போது அவருக்கான இடங்கள் உருவாகி கொண்டே இருக்கின்றன. மலையாளத்தில் ஒருவர் மட்டுமே நடிக்கும் "பிரானா மற்றும் கொளம்பி' என்ற படத்தில் நடிக்கிறார். இதைத் தொடர்ந்து  மறைந்த முதல்வர் ஜெயலலிதா வேடத்தில் "தி அயர்ன் லேடி' என்ற படத்தில் நடிக்கிறார். இதில் இவருக்கு ஜெயலலிதா வேடம்.  மிஷ்கின் இயக்கத்தில் உதயநிதி நடிக்கும் "சைக்கோ', தெலுங்கில் என்டிஆர் வாழ்க்கையை மையமாக வைத்து உருவாகும் "கதாநாயகுடு' படத்தில் மறைந்த நடிகை சாவித்திரி கதாபாத்திரத்தில் நடித்து வரும் நித்யா மேனன், தற்போது ஹிந்தி படம் ஒன்றிலும் ஒப்பந்தம் ஆகியுள்ளார்.  ஜெகன் சக்தி இயக்கும் படத்தின் மூலம் பாலிவுட்டில் அறிமுகமாகிறார். இதில் அக்ஷய் குமார் கதாநாயகனாக நடிக்கிறார். வித்யாபாலன், சோனாக்ஷி சின்ஹா, டாப்ஸி ஆகியோர் நடிக்கும் இந்த படத்தின் கதை, மங்கள்யான் திட்டத்தை மையமாக வைத்து உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. "தி அயர்ன் லேடி' படத்தின் படப்பிடிப்பு முடிந்ததும், பாலிவுட் படத்துக்காக மும்பை செல்கிறார் நித்யாமேனன்.  

அஜித்தை  ரசிகர்கள் "தல' என்று பட்டப் பெயரிட்டு அழைக்கின்றனர். திரையுலகில் பலரும் அவரை "தல' என்றே அழைக்கும் நிலையில் இயக்குநர் விக்னேஷ் சிவன் வேறு ஒருவரை "தல' என்று அழைக்கிறார். அவர் மட்டுமல்ல கிரிக்கெட் ரசிகர்களும் அவரை அப்படித்தான் அழைக்கிறார்கள். விளையாட்டு துறையில் உள்ள அந்த "தல' வேறுயாருமல்ல டோனிதான். இணையதளங்களில் டோனியை கொண்டாடும் ரசிகர்கள் "தல' என்றே குறிப்பிடுகின்றனர். இந்நிலையில் தனது இணைய தள சுட்டுரைப் பக்கத்தில் விக்னேஷ் சிவன் பதிவிட்டுள்ள பதிவில்... "தல டோனியுடன் புகைப்படம் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்பது என் வாழ்நாள் கனவு. அந்த கனவு தற்போது நிறைவேறியிருக்கிறது. இந்த அதிசயத்தை நிகழ்த்திய கடவுளுக்கு நன்றி' என குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.  அத்துடன் டோனி அருகில் அமர்ந்து தான் எடுத்துக் கொண்ட புகைப்படத்தையும் வெளியிட்டிருக்கிறார்.  "நானும் ரவுடிதான்', "தானா சேர்ந்த கூட்டம்' படங்களை இயக்கிய விக்னேஷ் சிவன், அடுத்த படத்தை இயக்குவதற்கான திரைக்கதையை தயாரித்து வருகிறார். 

விமர்சனரீதியாக பெரும் வரவேற்பை பெற்றுள்ள "பரியேறும் பெருமாள்' படம் மிகப் பெரும் விவாதங்களையும் உண்டாக்கியுள்ளது.  சென்னையில் சமீபத்தில் "மெய்காண் கலைஞர் தமிழ்ச்சங்கம்'  ஏற்பாடு செய்திருந்த மதிப்பாய்வு நிகழ்வில் இயக்குநர்கள் பாரதிராஜா, வெற்றிமாறன், ராம், அமீர், வ.கெளதமன், மாரி செல்வராஜ் ஆகியோர் கலந்து கொண்டனர். படத்தை பார்த்து விட்டு இயக்குநர் பாரதிராஜா பேசும் போது...  ""ஒன்றை விமர்சனம் செய்ய வேண்டுமென்றால், நாம் அவற்றைவிட ஒருபடி மேலிருக்கிறவர்களாக இருக்க வேண்டும். அப்படி மாரி செல்வராஜின் "பரியேறும் பெருமாள்' படத்தை விமர்சிப்பதற்கு, அவனைத் தாண்டி ஒருபடி மேலிருக்கிறேன் என்பதை நான் ஒப்புக்கொள்ள மாட்டேன். இந்தப் படம் பார்த்து முடித்ததும், மறுபடியும் மறுபடியும் எனக்கு மாரி செல்வராஜுடைய முகம்தான் வந்துபோனது. அவன் மனிதர்களை மட்டும் படத்தில் பேச வைக்கவில்லை, அந்த மண்ணையும் பேச வைத்திருக்கிறான். கருப்பி மேல் நம் எல்லோரையும் பாசம் கொள்ளச் செய்திருக்கிறான். அதேபோல், இப்படத்தில் வருகிற "நான் யார்?' பாடலைப் போல ஒன்றை இதுவரை நான் பார்த்ததே இல்லை. இந்த ஒரு பாடல் போதும், மாரி செல்வராஜ் அற்புதமான அறிவாளிக் கலைஞன் என்பதைச் சொல்வதற்கு. குறிப்பாக, யாருடைய மனதையும் புண்படுத்தாமல், ஒரு கீறல் கூட விழாமல் இப்படத்தை எடுத்ததற்காக வாழ்த்துகள்'' என்றார் பாரதிராஜா. 

ஹீரோக்கள் இல்லாமல் தங்களை மட்டுமே முன்னிலைப்படுத்தும் கதைகளைத் தேர்வு செய்து நடிப்பது ஹீரோயின்களுக்கு வழக்கமாகி விட்டது. ஜோதிகா,  நயன்தாரா, த்ரிஷா, அனுஷ்கா என இந்தப் பட்டியல் நீளும். இந்த வரிசையில் இப்போது இணைந்திருப்பவர் ராய் லெட்சுமி. ஹீரோ இல்லாமல், ஹீரோயினுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொண்ட கதையுடன் உருவாகும் படம் "சின்ட்ரல்லா'. இதில் பேய்  வேடத்தில் நடிக்கிறார் ராய் லட்சுமி. வினோ வெங்கடேஷ் இயக்குகிறார்.  இது பற்றி அவர் கூறும் போது... ""திகில் கதை கொண்ட இதில் பேயாகவும், இசைக்கலைஞராகவும் இரு வேடங்களில் ராய் லட்சுமி நடிக்கிறார். அவரது திரையுலக வாழ்க்கையில் இது ஒரு முக்கியமான படமாக இருக்கும். முற்பகுதி கதையில் குழந்தைகளுக்கு பிடித்த விஷயங்களும், பிற்பகுதி கதையில் பயமுறுத்தும் சம்பவங்களும் இடம்பெறும். பேய் வேடம் ஏற்றுள்ள ராய் லட்சுமி, நான்கு மணி நேரம்  மேக்கப் போட்டுக்கொள்கிறார். ராமி ஒளிப்பதிவு செய்கிறார். அஸ்வமித்ரா  இசை அமைக்கிறார். வரும் மார்ச் மாதம்  படம் வெளியாகிறது'' என்றார். 

அஜித் - சிவா கூட்டணியில் உருவாகி வரும் படம் "விஸ்வாசம்'.  சத்யஜோதி நிறுவனம் தயாரித்து வரும் இப்படத்தில் நயன்தாரா, தம்பி ராமையா, யோகி பாபு, போஸ் வெங்கட்,ரமேஷ் திலக் உள்ளிட்ட பலர் நடிக்கின்றனர். மதுரை மற்றும் தேனி நகர பின்னணியில் உருவாகி வரும் இப்படத்தின் பெரும்பாலான படப்பிடிப்புகள் புனேவில் படமாக்கப்பட்டு வந்தன. புனேவில் பிரத்யேக அரங்குகள் அமைக்கப்பட்டு படப்பிடிப்பு நடந்து வந்தது.  இதன் இறுதிக் கட்டமாக அங்கே சில சண்டைக் காட்சிகள் மற்றும் ஒரு பாடலின் சில பகுதிகள் படமாக்கப்பட்டன. அத்துடன் ஒட்டுமொத்த படப்பிடிப்பும் முடிவுற்றதாகப் படக்குழு அறிவித்துள்ளது.படப்பிடிப்பு முடிவடைந்து விட்டதால், "விஸ்வாசம்' படத்துக்கான தோற்றத்திலிருந்து அஜித் மாறி விட்டார். இந்த தோற்றத்தில் இயக்குநர் சிவா மற்றும் ஒளிப்பதிவாளர் வெற்றி ஆகியோருடன் அஜித் எடுத்துக் கொண்ட புகைப்படங்கள் இணையத்தில் வெளியாகியுள்ளன. ஏற்கெனவே அவ்வப்போது குரல் பதிவும் நடந்து வந்ததால், அஜித்தின் பணிகள் பெரும்பாலும் முடிந்து விட்டதாகத் தெரிகிறது. பின்னணி இசை கோர்ப்பு மற்றும் நயன்தாரா உள்ளிட்டோரின் குரல் பதிவு மட்டுமே மீதம் உள்ளது. அந்த பணிகளும் இந்த வாரம் தொடங்குவதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. "விஸ்வாசம்' பணிகளை முடித்துவிட்டதால், "பிங்க்' தமிழ் ரீமேக்கில் கவனம் செலுத்துவார் அஜித் எனத் தெரிகிறது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/21/w600X390/kadhir8.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/18/திரைக்-கதிர்-3042993.html
3042995 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் யார் அந்த நிலவு? - நெ.இராமன் DIN Sunday, November 18, 2018 12:00 AM +0530 "சாந்தி'  தமிழ்த் திரைப்படத்தில் இடம்பெற்ற  "யார் அந்த நிலவு?'  என்ற பாடல் உருவான பின்னணியை  மெல்லிசை மன்னர்  எம்.எஸ். விஸ்வநாதன் இவ்வாறு பகிர்ந்து கொண்டார்:

""சாந்தி   படத்தின் பாடல்களுக்கு  டியூன் அமைத்துக் கொண்டிருந்தபோது என்னிடம்  சிவாஜி, "பிரபல  ஆங்கில பாப் பாடகர்  கிளிப் ரிச்சர்டு  பாடுவது மாதிரி உன்னால் டியூன் போட முடியுமா?'   என்று கிண்டலாக  சவால் விட்டார்.  
நானும், "என்னால்  டியூன் போட முடியும்.  அதற்கு ஏற்ப நீங்க நடிக்கணுமே' என்று கூறினேன். 

இதை ஒரு சவாலாக எடுத்து டி.எம்.எஸ்ûஸ  முதன் முதலாக  பேஸ்  வாய்ஸில் பாட வைத்து  ரிகார்ட்  செய்தேன்.

படப்பிடிப்பு நடப்பதற்கு இரண்டு நாட்களுக்கு  முன் இந்தப் பாட்டை சிவாஜிக்கு போட்டுக் காண்பித்தார் இயக்குநர்.  மவுனமாக பாடலைக் கேட்ட சிவாஜி பாடலுக்காக  ஷூட்டிங்கை தள்ளிப் போட்டுக் கொண்டே  சென்றார்.

கவலை அடைந்த இயக்குநர் பீம்சிங், "பாட்டு பிடிக்கலையா?  வேற டியூன் போடச் சொல்லவா?'   என்று கேட்டார்.

அதற்கு   சிவாஜி சிரித்துக் கொண்டே, "விசுவை நான் சீண்டிவிட்டதில் கண்ணதாசனின் அற்புதமான வார்த்தைகளுக்கு டி.எம்.எஸ். பிரமாதமா பாடியிருக்கிறார். இந்த மூன்றையும் தூக்கி அடிக்கிற மாதிரி நான் நடிக்கணும். அதுக்கு  யோசிக்க எனக்கு டயம் வேண்டும்'  என்று கூறினார்.  அதன்படியே சிகரெட்டை வாயில் வைத்துக் கொண்டே  அந்த காட்சியை  ஊதித் தள்ளி விட்டார்.

"பிரபலங்களின்  வாழ்வில்  சுவையான  நிகழ்வுகள்' என்ற நூலிலிருந்து. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/21/w600X390/kadhir9.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/18/யார்-அந்த-நிலவு-3042995.html
3042999 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி...  சிரி...   சிரி...  சிரி...  DIN DIN Sunday, November 18, 2018 12:00 AM +0530 ""மன்னா எதிரிகள் நீங்கள் பதுங்கு குழியில் இருப்பதை கண்டுபிடித்துவிட்டார்கள்''
""எப்படி தளபதியாரே...?''
""எல்லாம் கூகுள் மேப் மூலம்தான்''

பி.பரத், கோவிலாம்பூண்டி.



காதலன்:  எனக்குச் சாப்பிடும்போதெல்லாம் உன் நினைவு வருது
காதலி:  எனக்குக் கை கழுவும்போதெல்லாம் உங்க நினைப்பு வருது
காதலன்: ?...?...?

டி.மோகனதாஸ், நாகர்கோவில்-1


""அவர் ஏன் காரை பின்பக்கமாவே 
ஓட்டிட்டுப் போறாரு''
""முன்பக்கம் ஓட்டுனா கிலோ மீட்டர் அதிகமா ஓடுமாம்''

அ.செல்வகுமார், சென்னை-19.



""உங்க பொண்ணு வீட்டு வேலையெல்லாம் நல்லா பார்ப்பாளா?''
""வீட்டுல யாராவது வேலை செய்தா நல்லா வேடிக்கை பார்ப்பா''

வி.பார்த்தசாரதி,  சென்னை-5.


""இப்ப வர்ற எந்தப் படத்தையும் குடும்பத்தோட பார்க்க முடியலை''
""நேத்துக் கூட சினிமாவுக்குப் போயிட்டு வந்தியே?''
""அதுவா?... வேலைக்காரி கூட போயிருந்தேன்''

தீபிகா சாரதி, சென்னை-5.



""ஆபரேஷனுக்குப் பிறகு எப்ப டாக்டர் வரும்படி இருக்கும்?''
""நீங்க எப்ப வந்தாலும் எனக்கு வரும்படிதான்''

வி.ரேவதி, தஞ்சை.



""டிவியிலே அவர் ஓடிக் கொண்டே செய்தி  வாசிக்கிறாரே?''
"" அது விரைவுச்  செய்தியாம்''

கு.அருணாசலம், தென்காசி.



மகன்:  என்னது எனக்குப் பார்த்திருக்கிறது ஆர்கானிக் பெண்ணா?
தாய்: ஆமாம். மலைகிராமத்தில் பிறந்து அங்கேயே வளர்ந்தவள்

எஸ்.மோகன், கோவில்பட்டி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/21/w600X390/kadhir10.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/18/சிரி--சிரி---சிரி--சிரி-3042999.html
3043001 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வந்தான்... வென்றான் சாயம் வெ. ராஜாராமன் DIN Sunday, November 18, 2018 12:00 AM +0530 பரத்தும் அஸ்வினியும் பள்ளிக்கூடம் சென்று விட்ட பிறகு ஆளுக்கு ஒரு காப்பி டம்பளர்களுடன் நாற்காலியில் உட்கார்ந்த சுகுணா, சுந்தரம் இருவர்கள் மனங்களும் கவலையின் விளிம்பிற்குள் இருந்தன. பட்டு என்கின்ற பட்டம்மாள் மாமி காலமாகி இன்றோடு பதினெட்டு நாட்கள் ஆகி விட்டிருந்தன. சுந்தரத்தை வளர்த்துப் படிக்க வைத்து, அவனுக்கு வேலை கிடைக்க, சுகுணாவுடன் கல்யாணம் செய்து வைத்து, அவனுக்குப் பிறந்த பரத், அஸ்வினி இருவரையும் உடன் இருந்து வளர்த்து... அவர்கள் பெரிய வகுப்பு படிக்கும் பருவம் அடைந்த போது, இந்த உலகத்தை விட்டு மறைந்து விட்டாள் பட்டு மாமி. அந்த வீட்டில் தன் நினைவலைகளை நிறைத்து விட்டு பெரிய படமாக அந்த வீட்டு ஹாலில் வீற்றிருந்து தன் உடலைத் துறந்து வேறொரு உலகம் சென்று விட்டாள் பட்டு மாமி. 

மாமியின் நினைவு சுந்தரம் மனது முழுக்க நிறைந்து இருந்தது. சுகுணா மனதிலும்தான். அன்பிற்குப் பாத்திரமானவர் மறையும் போது பாசம் சோகமாக மாறுவது இந்த உலகம் தோன்றிய நாள் முதலாய் இருக்கும் ஒரு விஷயம்தானே? யார்தான் இதற்கு விதிவிலக்கு. உண்மையான பாசம் இந்த சோகத்தை சந்திக்கத்தானே வேண்டும்?

சுகுணா மனதில் மற்றொரு கவலையும் ஆக்கிரமித்திருந்தது. மாமி மறைந்து விட, மாமியின் சொத்து... அந்த வீடு...அது இருந்த ஒன்றரை கிரவுண்ட் நிலம்...அது கையை விட்டுப் போய் விட்டதோ...

இருபது நாட்கள் முன்னால் நடந்தது அது. பட்டு மாமிக்கு என்ன தோன்றியதோ தெரியவில்லை. திடீரென்று சுந்தரை அழைத்தாள். ""சுந்தர் இங்கே வா...'' மாமி அழைக்க, வந்து உட்கார்ந்தான் சுந்தர். ""என்ன விஷயம் மாமி. சொல்லுங்கோ'' சொன்னான். சுகுணாவும் என்ன என்பது போல் அங்கே வந்தாள். ""நீயும் உட்காரும்மா சுகுணா'' மாமி சொல்ல, உட்கார்ந்தாள். 

""முக்கியமான விஷயம் ஒண்ணு சொல்லணும் சுந்தர். ஒரு உதவி பண்ணேன் எனக்கு. என்ன செய்வியா?'' கேட்டாள். 

""என்ன மாமி இது. ..நீங்க என்னை வளர்த்துப் படிக்க வைச்சு.. பெரிய ஆள் ஆக்கி... ... ஒரு உதவி செய்வியான்னு கேட்கறேளே. கட்டளை இடுங்கோ மாமி...நீங்க சொல்றதைச் செய்ய வேண்டியது என் கடமை ஆச்சே. என்ன விஷயம் சொல்லுங்கோ...'' சொன்னான். 

""சுந்தர். ஒண்ணும் இல்லைடா. எனக்கு வயசாயிடுத்து இல்லையோ. ரொம்ப முடியலை. இன்னும் கொஞ்ச நாள்தான் என் ஆயுசு போட்டிருக்குன்னு நினைக்கறேன்டா...''

""மாமி, என்ன மாமி இது ஏதோதோ பேசிண்டு. நீங்க நூறு வயசு இருப்பேள்...விஷயம் என்னன்னு சொல்லுங்கோ'' 

""இந்த வீட்டை உன் பெயருக்கு எழுதி வைக்கணும்டா. இங்க ஒரு ஆபீஸ் இருக்காமேடா. காமாட்சி சொன்னா. ஆல்மைட்டி அúஸாசியேட்ஸ்னு. நாளைக்கு அங்கே அழைச்சுட்டுப் போடா. உயில் எழுதணும்னா பணம் கட்டினா வேலையை முடிச்சுக் கொடுத்துடுவாளாம். அவா கிட்ட விஷயம் எல்லாம் சொல்லி என்ன பண்ணனும்னு கேட்டு உன் பெயருக்கு எழுதி வைச்சுடணும்டா...என்ன மறந்துடாதே...''  

மாமி பேச, சுந்தர் பதில் ஏதும் சொல்லாமல் அமைதியாய் இருந்தான். சுகுணாவும் எதுவும் சொல்லவில்லை. 

""என்ன சுந்தர் ஏன்டா பதில் எதுவும் சொல்ல மாட்டேங்கறே. கட்டளை இடுங்கோ இப்பவே செஞ்சு முடிச்சுடறேன்னு சொல்லிட்டு, இப்ப என்னடா வாய் மூடிண்டு இருக்கே. என்னை அழைச்சுண்டு போக மாட்டியா?'' 

மாமியைப் பார்த்த சுந்தரின் கண்கள் கலங்கி இருந்தன. ""என்னடா ஆச்சு சுந்தர் ஏன்டா அழறே...'' அதிர்ச்சியில் கேட்டாள் மாமி. 

""அப்பா அம்மாவை சின்ன வயசிலேயே இழந்துட்டேன், நான் பண்ணின என்ன பாவமோ. ஆனா புண்ணியமும் ரொம்பவே பண்ணியிருக்கேன் போல இருக்கு. நீங்க என்னை எடுத்து வளர்த்து இப்ப உங்க முன்னாடி ஒரு சந்தோஷமான குடும்பஸ்தனா வளர்ந்து நிற்கறேன். இந்த உதவிக்கே உங்களுக்கு நான் என்ன ப்ரதி உபகாரம் பண்ணுவேன்னு முழிச்சுண்டு இருக்கேன். நீங்க என்னடான்னா உங்க வீட்டை என் பெயருக்கு எழுதி வைக்கறேன்னு சொல்லிண்டு...வேண்டாம் மாமி...நான் ஏற்கெனவே உங்களுக்கு ஏழேழு ஜன்மத்துக்குக் கடமைப்பட்டிருக்கேன்.'' 

""டேய் வாயை மூடுடா. அம்மா பிள்ளைக்குச் செய்யறத்துக்கு ப்ரதி உபகாரம் பண்ணறானாம்...போடா படவா...நாளக்கு என்னை அந்த ஆபிஸýக்கு அழைச்சுண்டு போ. இந்த வீட்டு விவகாரம் எல்லாம் அந்த பெட்டியில இருக்கு. அதை ரெடியா எடுத்து வை. நாளைக்கு எடுத்துண்டு போகணும். என்ன... உளறிண்டு இருக்காதே...லூஸா நீ...'' சொல்லி விட்டு மாமி கண்களை மூடிக் கொள்ள, மாமி அமைதியாய் தூங்கட்டும் என அந்த அறையை விட்டு அடுத்த அறைக்குச் சென்றவன் மனதில் உணர்ச்சி வெள்ளம் பாயத் தொடங்கி இருந்தது. 

ஆனால்...ஆனால் அடுத்த நாள் காலை சுமார் எட்டு மணி இருக்கும். தோட்டதில் மாமி மிளகாய் செடியில் மிளகாய் பறித்துக் கொண்டிருந்த போது.. ""சுந்தர்...சுகுணா'' என்று கத்திக் கொண்டு மாமி அப்படியே தரையில் சாய...வாயில் ரத்தம் கக்கியிருந்தது. 

அலறிக் கொண்டு சுந்தரும் சுகுணாவும் ஓடி வந்து மாமியை அருகில் இருந்த மருத்துவமனைக்குக் கொண்டு செல்ல, பரிசோதித்த மருத்தவர் இரண்டு நாள் மருத்துவமனையில் மருத்துவம் பார்த்து விட்டுச் சொன்னது ""சார், மாமிக்கு மருந்தெல்லாம் உடம்பில பிடிக்காது. முயற்சி பண்ணினோம். ப்ரயோசனம் இல்லை. இனிமே ட்ரீட்மெண்ட் எல்லாம் வேண்டாம். உங்க மாமிக்கு ரொம்ப வயசாயிடுச்சு. சும்மா ட்ரீட்மெண்ட் அது இதுன்னு பண்ணி மாமி உடம்பையும் ட்ரபிள் பண்ண வேண்டாம். அவங்க நாட்கள் நெருங்கிடுச்சு. இன்னும் சில நாட்கள்தான் இருப்பாங்க. பேசாம வீட்டுக்கு எடுத்துட்டுப் போயிடுங்க...'' 

""டாக்டர், டாக்டர் எவ்வளவு செலவு ஆனாலும் பரவாயில்லை...'' ஆரம்பித்த சுந்தரைக் கட்டிக் கொண்டு டாக்டர் சொன்னது ""சார்... ப்ளீஸ் மாமி மேல நீங்க வைச்சிருக்கற பாசம் எனக்குப் புரியறது. ஆனா... ஷீ  ஈஸ் ஸிங்கிங். ப்ளீஸ் அந்த ஆத்மாவை அமைதியா இருக்க விடுங்க. அமைதியா இறக்க விடுங்க... உங்க பாசமான மாமியை.. மாமியோட வயசான உடம்பை போட்டு படுத்த வேண்டாம் சார். வீட்டுக்கு எடுத்துட்டுப் போயிடுங்க'' 

வீட்டுக்கு வந்து மாமியை படுக்கையில் படுக்க வைக்க மாமி அப்படியே அசையாமல் கிடந்தாள். நிமிடங்கள் நகர்ந்தன. மாமியின் நாடி மட்டும் துடித்துக் கொண்டிருக்க, மாமி மட்டும் படுக்க வைத்த இடத்தை விட்டு ஒரு மில்லி மீட்டர் கூட அசையாமல் அப்படியே கிடந்தாள். மாமியின் அருகில் சுந்தர் சோகமாக உட்கார்ந்திருந்தான். சுகுணா சோகமே உருவானாள். மாமியின் இந்த நிலை...அப்புறம் அந்த எழுதாமல் போன..  மாமி சொல்லிக் கொண்டிருந்த அந்த முக்கியமான... உயில்...  

அதே நிலையில் ஒரு நாள் பொழுது ஓடி விட்டிருந்த நிலையில்தான். ...வீட்டு வாசலில் தாடியுடன்...கலைந்த தலையுடன் அவன் வந்தான்.. . ""சார்...'' குரல் கொடுக்க, வாசலுக்கு வந்தான் சுந்தர்.  

 ""நீங்க ?'' கேட்டான். 

""பட்டம்மாள் மாமி வீடு?'' கேட்டான் வந்தவன். 

""இதுதான். நீங்க யாரு?''  

""நான் உடனே மாமியைப் பார்க்கணும்...'' சுந்தரின் கேள்விக்குப் பதில் சொல்லாமல் அவன் வீட்டிற்குள் ஓடி மாமியைத் தேட, மாமி கட்டிலில் படுத்துக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து தான் கொண்டு வந்திருந்த பையை அப்படியே கீழே வைத்து விட்டு கட்டிலில் அருகில் சென்று அமர்ந்து கொண்டவன் அழைத்தான்: ""அம்மா மூர்த்தி வந்திருக்கேன். எழுந்திரும்மா. நான் மூர்த்தி வந்திருக்கேன்...'' 

""நீங்க... மாமி... என்ன சொல்றது கிட்டத்தட்ட கிட்டத்தட்ட கோமா ஸ்டேஜ்ல...'' அழ ஆரம்பித்தான் சுந்தர். 

""ஐயோ என்ன சொல்றேள். அம்மா... அம்மா... நான் உன் மூர்த்தி வந்திருக்கேம்மா. கண்ணைத் திறம்மா. அம்மா நான் உன் மூர்த்திம்மா'' 

அப்பொழுதான் நடந்து அந்த ஆச்சரியம். படக்கென்று கண்களைத் திறந்தாள் மாமி...வந்தவனைப் பார்த்தாள். ""மூர்த்தி...என் கண்ணா எங்கடா போனே என்னை விட்டு இவ்வளவு வருஷமா...என் கண்ணா. என்னடா கோலம் இது. ஏன்டா என்னை விட்டுட்டுப் போனே. அம்மாவை விட்டு ஓட எப்படிடா மனசு வந்தது...என்னடா இது...'' பேசிக் கொண்டே ஒரு வேகத்தில் எப்படித்தான் எழுந்து உட்கார்ந்தாளோ பட்டம்மாள் மாமி.  

""அம்மா அம்மா உனக்கு என்ன ஆச்சும்மா. ஏதோ சொன்னாளே...என்ன உடம்பும்மா.. என்னை மன்னிச்சுடும்மா. ஏதோ என் தலையெழுத்து விட்டை விட்டு ஓடிட்டேன். இனிமே உன் கூடத்தான் இருப்பேன். ..உன் கையால சாப்பிட்டு ரொம்ப வருஷம் ஆச்சும்மா. உன் கையால சாப்பிடணும்மா. .'' அம்மாவைக் கட்டிக் கொண்டு அழுதான் சுந்தர்.

சுந்தர் ஆச்சரிய அதிர்ச்சியின் உச்சத்தில் இருக்க, சுகுணா அதிர்ச்சியின் உச்சத்தில் இருந்தாள்.  

""சாரி மூர்த்தி...  சின்ன வயசுல பார்த்தது. நீ தாடியோட இருந்ததுனால அடையாளம் தெரியலை. ரொம்பவே நிம்மதியா இருக்குப்பா நீ திரும்பி வந்துட்டது. மாமி பாரேன், டாக்டரே கைவிரிச்சுட்டார். உன் குரலைக் கேட்ட உடனே எப்படி விருட்டென்று எழுந்துட்டா பாரேன். அடேயப்பா புத்திர பாசத்தோட சக்தியைப் பாரேன். பட்டம்மாள் மாமி உட்கார்ந்து கொண்டு வார்த்துப் போட்ட தோசைகளைச் சாப்பிட்டவாறே சொன்னான் சுந்தர்.

""அம்மா நீ தோசை வார்த்துப் போட பத்துப் பன்னிரண்டுன்னு சாப்பிட்ட அந்த நாளெல்லாம்... தப்புப் பண்ணிட்டேம்மா... அப்பாவும் இறந்து போயிட, உன்னை விட்டு ஓடிப் போன பாவிம்மா நான்...'' அழுதான் மூர்த்தி 

""அழாதே மூர்த்தி... எனக்கும் அழுகை வர்றது. என்னிக்காவது ஒருநாள் நீ திரும்பி வருவேன்னு நினைச்சுண்டு இருந்தேன். வருஷங்கள் ஆக அந்த நம்பிக்கை கொஞ்சம் கொஞ்சமா குறைஞ்சு கடைசியில நீ திரும்பி வரவே மாட்டேன்னு தோண ஆரம்பிச்சுடுத்துடா கண்ணா. ஆனா கடைசியில ஆண்டவன் என் நம்பிக்கையைப் பொய்யாக்கலை. உன்னை என் கிட்டே திரும்பி கொண்டு வந்து சேர்ந்துட்டார். எனக்கு இனிமே எந்தக் கவலையுமே இல்லை. நூறு வருஷம் வாழ்வேன்டா. என் குழந்தை திரும்பி வந்துட்டே... சாப்பிடுப்பா... சாப்பிடு. பத்து தோசை என்ன, இருபது தோசை சாப்பிடு. அம்மா கையால சாப்பிடு...'' வயிறு முட்ட சாப்பிட்டான் மூர்த்தி. 

""அம்மா இந்தாம்மா என் கையால சம்பாதிச்சது பத்தாயிரம் ரூபாய் வைச்சுக்கோ. இந்தா நான் உனக்காக வாங்கின புடவை. இதை கட்டிக்கோம்மா...'' அம்மாவைக் கட்டிக் கொண்டு அழுதான் மூர்த்தி. 
அன்றைய தினம் முழுவதும் அவன், தான் வீட்டை விட்டு ஓடி பட்ட கஷ்டங்கள், இந்த வேலை அந்த வேலை என ஒரு ஜாண் வயிற்றுக்காக என்ன செய்தான் என்றெல்லாம் சொல்ல...கடிகாரம் அந்த நாளை விழுங்கத் தொடங்க...அந்த நாளுக்கு வயதாக, இரவுப் பொழுது வர, எல்லோரும் உறங்கினர். அந்த வீட்டில் அமைதி நிலவ ஆரம்பித்தது. 

விடியற்காலை ஐந்து மணி இருக்கும். ""அம்மா அம்மா... என்ன ஆச்சு... சுந்தர் இங்கே வாயேன்...அம்மா சலனமே இல்லாம... ஓடி வாயேன்'' மூர்த்தியின் குரல் அந்த வீட்டை உலுக்கியது. படுக்கையை விட்டு எழுந்து ஓடி வந்தான் சுந்தர். மாமியின் அருகில் வந்து பார்க்க, அவனுக்கும் சந்தேகம் வர, மாமியின் சுவாசத்தையும், நாடியையும் பரிசோதித்துப் பார்க்க... ""மாமி...போயிட்டேளா...?'' கதறினான். 

""அம்மா...என்னை விட்டுட்டுப் போயிட்டியா. வீட்டை விட்டு ஓடினவன் வருஷங்கள் கழிச்சு திரும்பி வந்து ஒரே நாள்ல என்னை விட்டுட்டுப் போயிட்டியேம்மா...நான் என்ன பண்ணுவேன்...அம்மா மீதி நாட்கள்ல உன்னை சந்தோஷமா வாழ வைக்கணும்னு பார்த்தேனேம்மா. என்னை அனாதையா தவிக்க விட்டுட்டுப் போயிட்டியேம்மா...'' அம்மாவின் உடம்பு மீதி சாய்ந்து கொண்டு மூர்த்தி அழுத அழுகை அந்த தெருவையே உலுக்க, பட்டு மாமியின் உடல் உயிரற்றுக் கிடந்தது. 

அம்மாவிற்கு தான் செய்ய வேண்டிய கடமைகளை முன்னின்று செய்தான் மூர்த்தி. இறந்த அன்றைக்கு ஆரம்பித்து பதிமூன்றாம் நாள் காரியம் வரை தான் சம்பாதித்த பணத்தைக் கொண்டு செய்து முடித்தான். பட்டு மாமியின் படமும் நினைவுகளும் மட்டுமே அந்த வீட்டில் இருந்தன. ஆனால் அந்த வீடு...அந்த ஒன்றரை கிரவுண்ட் நிலம்.. அதுவும் பட்டு மாமியுடையதாய் இருந்ததுதானே? இப்பொழுது.. இப்பொழுது...

""என்னங்க...'' அழைத்தாள் சுகுணா காப்பியைப் பருகியவாறே. ""என்ன சுகுணா?'' கேட்டான் சோகமே உருவாக இருந்த சுந்தர். 

""என்னதுங்க இது. .நான் கேட்டது. இந்த வீடு...உயில். என்னங்க இது வருஷக் கணக்குல நாம மாமியைக் கண்ணும் கருத்துமா பார்த்துண்டோம். வீட்டை விட்டு ஓடிப் போனவர் தீடீர்னு வந்து நிற்பார்னு கனவுல கூட நினைக்கலை. இப்ப இந்த சொத்து அவருக்கா. என்னது இது?'' கேட்ட மனைவியை அமைதியாகப் பார்த்தான். 

""ஏன் சுகுணா. என்ன கேட்கறே. மாமி பெத்த பிள்ளை இல்லையா மூர்த்தி. சொந்தப் பிள்ளைக்கு சொத்து போய் சேர்றதுதானே தர்மம் நியாயம். அதுதான் நடக்கணும். மூர்த்திக்குத்தான் இந்த சொத்து சேரணும்'' சொன்னான். 

""அப்பா மாமிக்கு செஞ்ச நமக்கு...?'' 

"சுகுணா, இப்ப நான் இந்த நல்ல நிலைமையில இருக்கேன்னா அதுக்கு பட்டு மாமிதான் காரணம்னா முழுக்க முழுக்க பட்டு மாமிதான் காரணம். அவங்க என்னை வளர்த்து, என்னைப் படிக்க வைச்சு, வேலை வாங்கிக் கொடுத்து, கல்யாணம் பண்ணி வைச்சு, நம்ம குழந்தைகளையும் இந்த அளவுக்கு வளர்த்து...இதுக்கு நாம மாமிக்கு திரும்ப செஞ்சது ஒரு துரும்பு கூட இல்லை. மாமி இல்லேன்னா இன்னிக்கு நான் இல்லை. சும்மா இரு. மாமியோட பிள்ளைக்குத்தான் இந்த சொத்து. நமக்கு வந்தா அது பாவம். நமக்கு எந்த உரிமையும் இல்லை சுகுணா. புரிஞ்சுக்கோ...'' திட்டவட்டமாகச் சொன்ன கணவனைப் பார்த்தாள் சுகுணா. 

""நான் என்னவோ மாமி மேல பாசமே இல்லாம இருந்த மாதிரி நினைச்சுக்காதீங்க. என் சொந்த மாமியார், என் சொந்த அம்மா மாதிரிதான் நினைச்சேன். ஆனா நியாயம்னு ஒண்ணு வேணும் இல்லையா...''

""அந்த நியாயப்படிதான் சொத்து சொந்த பிள்ளைக்குத்தான்''

""இல்லைங்க. நமக்குத்தான் சொத்து வரணும். இப்ப எங்கே போயிருக்கார் அவர். இப்ப கூட வக்கீலைப் பார்க்கத்தான் போயிருப்பார்னு நினைக்கறேன் மூர்த்தி. அம்மாவுக்கு ஒண்ணுமே செய்யாம திடுதிப்புன்னு வந்து நின்னு சொத்தை மட்டும் அபகரிச்சுண்டு போறது அநியாயம். ரொம்பவே அநியாயம். நான் விட மாட்டேன். அவர் வரட்டும். கேட்கறேன்'' சொல்லி விட்டு வெடுக்கென்று சமையல் அறையில் நுழைந்தாள் சுகுணா.  

சாப்பிட்டு விட்டு ஹாலில் வந்து அமர்ந்த போது மூர்த்தி வர அவருடன் ஒருவர். யார் அது இருவருக்கும் தெரியவில்லை. 

 ""வாங்க சார்... வாங்க உட்காருங்க. அம்மா சுகுணா, சாருக்கு காப்பி கொண்டு வாயேன்'' மூர்த்தி சொல்ல, வந்திருந்தவர் யாரென்று குழம்பிக் கொண்டே சுகுணா சமையலறைக்குச் சென்றாள். ஒரே நிமிடத்தில் காப்பி டம்ளர்களோடு ஓடி வந்தாள். வந்திருப்பது யாராக இருக்கும்? 

சுகுணா காப்பிக் கோப்பைகளை ஒவ்வொருவர் கையிலும் கொடுக்க, வந்திருந்தவர் கையில் வீட்டு பத்திரம்...அப்படி என்றால் வந்திருப்பது வக்கீலோ... கணவரின் காதில் கிசுகிசுத்தான். சுந்தர் அவளை சும்மா இருக்கும்படி சொல்ல, பதற்றமாக வாயை மூடிக் கொண்டாள். 

""சொல்லுங்க மூர்த்தி சார். இப்ப என்ன பண்ணனும்?'' 

""சார்...இதுதான் இந்த வீட்டோடா, சொத்தோட டாக்குமெண்ட். அம்மா போயி... ..'' மேலே சொல்ல முடியாமல் அழ ஆரம்பித்தான் மூர்த்தி. இரண்டு நிமிடங்களுக்குப் பிறகு தன்னை சுதாரித்துக் கொண்டான். 

""சொல்லுங்க மூர்த்தி சார்'' 

""வக்கீல் சார், நான் தான் அம்மாவோட ஒரே பையன். ஒரே வாரிசு...இந்த வீட்டுக்கு, இந்த சொத்துக்கு நான் தான் ஒரே வாரிசு...'' மூர்த்தி பேசப் பேச சுகுணாவின் மனதில் ஒரு பூகம்பமே தோன்ற ஆரம்பித்தது. 

""வேறு யாராவது... அதாவது இந்த சொத்துக்கு வேற வாரிசு...உங்க கூடப் பிறந்தவங்க யாராவது...?''  

""இல்லை சார்...  நான் தான் அம்மாவுக்கு ஒரே பையன். ஒரே வாரிசு'' 

""அப்ப நீங்க சொன்னபடி...'' வக்கீல் ஆரம்பிக்க...சுகுணாவால் அதற்கு மேலும் பொறுமையாக இருக்க முடியவில்லை. 

""வக்கீல் சார் நான் ஒண்ணு சொல்லணும். அதுக்கு முன்னாடி மூர்த்தி சார். நான் உங்க கிட்ட கொஞ்சம் பேசணும்.. .'' சொன்னாள். 

வெடுக்கென்று எழுந்தான் சுந்தர். சுகுணாவின் கையைப் பிடித்து இழுத்தான். ""சுகுணா உள்ளே போ உடனே'' அவன் கர்ஜிக்க, சுகுணா கோபமாக உள்ளே சென்று விட்டாள். 

""என்ன சுந்தர் இது. சுகுணா ஏதோ சொல்லணும்னு சொன்னா அவளை ஏன் உள்ளே போன்னு மிரட்டறே. என்னப்பா இது?'' கேட்டான். 

""அது ஒண்ணும் இல்லை மூர்த்தி. நீ விஷயத்தைக் கவனி'' 

சுகுணா எங்கே உள்ளே சென்றாள். கதவுக்கு அருகில் நின்று கொண்டு காதைத் தீட்டிக் கொண்டிருந்தாள். சுந்தர் அவளை வாயைத் திறக்கக் கூடாது என்று சைகையால் கட்டளை இட்டான். 

""வக்கீல் சார். அது வந்து என்ன கேட்டீங்க... நீங்க என்ன பண்ணனும்னுதானே? நான் ஏற்கெனவே கேட்டுக்கிட்டதுதான் சார். இந்த சொத்துக்கு உரிமை கொண்டாடணும்னா அது நானாக மட்டும்தான் இருப்பேன். நானே மனப்பூர்வமா சுந்தர் பேருக்கு என் அம்மா சொத்தை எழுதிக் கொடுக்க, விட்டுக் கொடுக்க சம்மதிக்கறேன்னு கையெழுத்துப் போட்டு எழுதித் தரேன். டாக்குமெண்ட் ரெடி பண்ணுங்க. ரெஜிஸ்டர் பண்ணிடுங்க... என்ன'' சொன்னவன் கண்கள் கலங்க ஆரம்பித்தன. 

சுகுணா இதைக் கேட்டு அதிர்ந்தாள், இன்பத்தில்தான். ""மூர்த்தி என்னப்பா இது சொத்தை என் பேருக்கு எழுதச் சொல்றியா. உனக்கென்னா பயித்தியமா. நீதாம்பா மாமியோட ஒரே பையன். அவங்க ரத்தம். வாரிசு. உனக்குத்தான் உங்க அம்மாவோட சொத்து சேரணும். அதுதான் தர்மம். வக்கீல் சார் இவன் சொல்றதெல்லாம் கேட்காதிங்க. உளர்றான். நீங்க சொத்தை மூர்த்தி பெயருக்கு ரெஜிஸ்டர் பண்ண ஏற்பாடு பண்ணுங்க'' உணர்ச்சி வசத்தில் பேசினான் சுந்தர். வக்கீல் மூர்த்தியைப் பார்த்தார். 

""வக்கீல் சார். நான் சொன்னபடி செய்யுங்க. உடனே ஏற்பாடு பண்ணுங்க. என்ன?'' மூர்த்தி சொல்ல, மூர்த்தியை அணைத்துக் கொண்ட வக்கீலின் கண்களும் கலங்கியிருந்தன. 

""சுந்தர், நான் உளர்றேனா...பெத்த அம்மாவை விட்டு, அதுவும் அப்பா இல்லாத நிலையிலேயே வீட்டை விட்டுட்டு ஓடி, அவங்களைத் தவிக்க விட்டுட்டேன். அவங்க மனசு எவ்வளவு வேதனைப் பட்டிருக்கும். நல்லா படிச்சு, நல்ல வேலைக்குப் போய் சம்பாதிச்சு என் அம்மாவை ராணி மாதிரி வைச்சு காப்பாத்தியிருக்க வேண்டியவன், அவங்களைத் தவிக்க விட்டுட்டு ஓடிட்டேன். அவங்க கூட இருந்து, அவங்களை இவ்வளவு வருஷம் அன்பா கவனிச்சுண்டு, அம்மாவுக்குத் துணையா இருந்து... அம்மாவுக்கு சாப்பாடு போட்டு...அவங்க மேல அன்பு காட்டி...இவ்வளவெல்லாம் செஞ்ச உனக்கும் சுகுணாவுக்கும்தான் ஏன் உன் குழந்தைங்களுக்குதான் இந்த சொத்து சேரணும். நான் பெத்த அம்மாவுக்கு ஒண்ணுமே செய்யாத ஒரு பாவி சுந்தர்.

""அது மட்டும் இல்ல. கடைசியா ஒரே நாள் என் அம்மா கூட முழுசா வாழ்ந்துட்டேன். அவங்க கையால சாப்பிட்டுட்டேன். நான் வாங்கிண்டு வந்த தின்பண்டம் அம்மா சாப்பிட்டா. நான் வாங்கிக் கொடுத்த புடவையை ஆசையா கட்டிண்டா. பெத்த பிள்ளையை மறுபடியும் பார்த்துட்டேன்னு ரொம்ப சந்தோஷப் பட்டா. அது வரைக்கும் என் அம்மாவை சொந்த அம்மாவை விட மேலா பார்த்துண்டேளே... நீ சொன்னியே தர்மம்னு. அந்த தர்மப் படி உனக்குத்தான் சுந்தர் இந்த சொத்து சேரணும். அம்மா சுகுணா. ரொம்ப நன்றிம்மா. என் அம்மாவை இவ்வளவு வருஷம் கண்ணும் கருத்துமா பார்த்துண்டதுக்கு. 

""நீங்க என் அம்மாவுக்குச் செஞ்ச, அதாவது எனக்குச் செஞ்ச இந்த பெரிய உதவிக்கு முன்னாடி, நான் விட்டுக் கொடுக்கற இந்த சொத்து.. வெறும் ஒரு துரும்புக்குக் கூட ஈடாகாது...நான் உங்களுக்கு ஜன்ம ஜன்மத்துக்குக் கடமைப் பட்டிருக்கேன். 

""வக்கீல் சார். வேகமா ஏற்பாடுகளைச் செய்யுங்க. நான் இந்த சொத்தை இவங்க கிட்ட ஒப்படைச்சுட்டு வந்த வழியே கிளம்பணும்...'' மூர்த்தி சொல்லிக் கொண்டிருக்க, அவனைக் கட்டிக் கொண்ட சுந்தரின் கண்களில் இருந்து தாரை தாரையாகக் கண்ணீர் வழிந்து கொண்டிருந்து. தன்னால் மூர்த்தியை நிமிர்ந்து பார்க்கக் கூட முடியவில்லை என உணர்ந்தாள் சுகுணா.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/21/w600X390/kadhir11.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/18/வந்தான்-வென்றான்-3043001.html
3037345 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி...  சிரி...  Monday, November 12, 2018 02:58 PM +0530 ""என் மனைவி எல்லா விஷயத்திலேயும் ரொம்ப வேகமாக இருப்பாள்''
""எப்படிச் சொல்றீங்க?''
""நீங்க விருந்துக்கு வர்றது தெரிஞ்சதும் நேத்தே சமையல் செய்து வச்சுட்டாளே''


""எடை மிஷினில் ஏறி நின்னதும் வந்த கார்டைப் பார்த்து ஏன் டென்ஷனாயிட்டீங்க?''
""நானே ஒல்லிக்குச்சியா இருக்கேன். எனக்குப் போய் உடல் இளைக்க மருந்து 
சாப்பிடவும்ன்னு கார்டு வருது.''

ஜி.சுந்தரராஜன், திருத்தங்கல்.



""அவர் ஒரு ஜோக் எழுத்தாளர்ன்னு எப்படிச் சொல்றீங்க?''
""எப்பவும் உம்முன்னு இருக்காரே''

சுஹைல் ரஹ்மான், திருச்சி.


""குண்டு குண்டா அழகா எழுதிக்கிட்டிருந்த நம்ம தலைவர்... இப்ப ஏன் கிறுக்கி எழுதுறார்?''
""அவருக்கு டாக்டர் பட்டம் கொடுக்கப் போறதா யாரோ சொல்லியிருக்காங்க.
அதான்''

எஸ்.ரமேஷ்குமார், ஆவடி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/12/w600X390/kadhir5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/11/சிரி--சிரி-3037345.html
3037342 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வாரிசுகளுக்கு சல்யூட்  அடிக்கும் அப்பாக்கள்! - கண்ணம்மா  பாரதி   DIN Monday, November 12, 2018 02:51 PM +0530 எந்தப் பெற்றோருக்கும்  ஒரு சேர மகிழ்ச்சியைத்  தரும் விஷயம் என்னவாக இருக்கும் ?  
பெற்ற மகனோ,  மகளோ தங்களை விட  உயர்ந்த ஸ்தானத்தில் அமரும்போது பெற்றோர் பூரித்துப் போவார்கள். ""கொடுத்து வைத்தவர்கள் நீங்கள்... பெயர் சொல்லும் பிள்ளைகளை பெற்றிருக்கிறீர்களே..''  என்று பாராட்டுகள் வந்து சேரும்.  
வாரிசுகள் பெற்றோர்களை விட  உயர்ந்த பதவியில்  அமர்வது இன்றைய காலகட்டத்தில் சகஜமாக  நடக்கிற  விஷயம்தான்..! ஆனால்  ஒரே அலுவலகத்தில்  மகனோ.. அல்லது மகளோ  அப்பாவுக்கு  உயர் அதிகாரியாக வந்துவிட்டால்... என்ன  நடக்கும் ?  
நெருடலான  சம்பவங்கள்  நடக்கலாம். அதையும் தாண்டி   நெகிழ்ச்சியான சம்பவங்களும் நடக்கும். 
லக்னோ   நகரில்   விபூதிகண்ட்  பகுதி காவல் நிலையத்தில் காவலராகப் பணி   புரிந்து வருபவர்  ஜனார்தன் சிங். வடக்கு லக்னோ பகுதிக்கு மேலதிகாரியாகப் பதவி ஏற்றிருப்பவர் அனூப் குமார் சிங். ஐபிஎஸ் அதிகாரி. அனூப்  காவல் நிலையத்திற்கு வரும் போதெல்லாம்   சாதாரண  காவலராக  பணிபுரியும் ஜனார்தன்  எழுந்து நின்று  விறைப்பாக நின்று  சல்யூட்  அடிப்பார்.  சக காவலர்கள்  தூரத்தில் நின்று இந்தக் காட்சியை  வியப்பாகப் பார்ப்பார்கள். காரணம்  அனூப்,  ஜனார்தனின் மகன். 
அனூப் 2014-இல் ஐபிஎஸ் அதிகாரியானார். ""அப்பா என்னையும், தங்கையையும் சைக்கிளில்  கொண்டு போய் பள்ளியில் விடுவார்.  குறைந்த சம்பளம். நாங்கள் தொடர்ந்து படிக்க வேண்டும் என்பதற்காக   செலவுகளைக் குறைத்து  சிக்கனமாக குடும்பத்தை நடத்தி வந்தவர்.   பணி காரணமாக  பல தருணங்களில்  அவர்  வெளியூர் சென்று விடுவார்..'' என்கிறார் அனூப். ஐபிஎஸ் அதிகாரியாக அனூப்,  அப்பா  வேலை செய்யும் பகுதிக்கே வருவார் என்று அனூப், ஜனார்தன் உட்பட யாரும்  நினைத்துக் கூட பார்க்கவில்லை. ஆனால் அது நடந்தே விட்டது.
உயர் அதிகாரியான  மகனுக்கு கீழ்  வேலை செய்வது.. குறிப்பாக  எழுந்து நின்று சல்யூட் அடிப்பது...  குறித்து ஜனார்தன் என்ன சொல்கிறார்?
""நாங்கள் வீட்டில்  அப்பா மகன். காவல் நிலையத்திற்கு வந்தால்  மகன் அனூப் எனக்கு மேலதிகாரி. மேலதிகாரிக்கு சல்யூட் செய்வதுதானே  அலுவலக விதி. அதைத்தான் செய்கிறேன். மகனுக்கு சல்யூட் அடிப்பதில் எனக்கு  எந்தவித தயக்கமோ  தர்மசங்கடமோ இல்லை.. காவல்நிலையத்தில் பந்த பாசத்திற்கு முக்கியத்துவம் இல்லை... கடமைதான் முக்கியம். காவலராக எனது  வேலை, கடமையைச் செய்கிறேன்.. அவ்வளவுதான்..''  என்கிறார் ஜனார்தன்.  
ஹைதராபாத்  நகரில்  துணை காவல் மேலாளராகப் பணி புரிபவர் உமாமகேஸ்வர சர்மா.  துணை ஆய்வாளராக இருந்து படிப்படியாக பதவி உயர்வு பெற்றவர். அதே அலுவலக  வளாகத்தில் காவல்துறை உயர் மேலாளராகப் பணிபுரிபவர் சிந்து சர்மா. ஐபிஎஸ் அதிகாரி. உமாமகேஸ்வர சர்மாவின் மகள். சிந்து  அப்பாவைவிட  உயர்ந்த பதவியில் இருப்பவர். சிந்துவைக்  காணும் போதெல்லாம் உமாமகேஸ்வர சர்மா  விறைப்பாக நின்று சல்யூட் அடிப்பார்.  
""சிந்து எனது மேலதிகாரி. சிந்துவைப்  பார்க்கும் போது  சல்யூட் அடிப்பேன். வீட்டிற்கு வந்தால்  நான் அப்பா. சிந்து மகளாகிவிடுவார். காவல் நிலைய விஷயங்களை  வீட்டில்  அலசுவதில்லை.  வீட்டில் ஒருவருக்குத்தான் தலைமைப் பொறுப்பு. அந்தப்  பொறுப்பை  ஏற்றிருப்பவர்  மனைவி, வீட்டில் இம்மி அசைந்தாலும்  மனைவியின் அனுமதியுடன்தான் அசையும்..'' என்கிறார் உமாமகேஸ்வர சர்மா.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/12/w600X390/kadhir3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/12/வாரிசுகளுக்கு-சல்யூட்--அடிக்கும்-அப்பாக்கள்-3037342.html
3037339 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: உதடுகளில் வறட்சி! பேராசிரியர்  எஸ். சுவாமிநாதன் Sunday, November 11, 2018 12:00 AM +0530 நான் தனியார் நிறுவனத்தில் பஉகஉடஏஞசஉ ஞடஉதஅபஞத ஆகப் பணிபுரிகிறேன். வயது 22. அவ்வப்போது எனது உதடுகள் வறண்டும், வெடித்தும், கறுப்பாகவும் காணப்படுகிறது. இது எதனால்? குணப்படுத்த என்ன செய்வது?

- மா.தமிழ்செல்வி, பொள்ளாச்சி.

தொழில் சார்ந்த உபாதையாக இது இருக்கலாம். நிறைய பேச வேண்டிய நிலையில் இருந்தால், குரல்வளையும், அதனைச் சுற்றியுள்ள நரம்புகளும் தொய்வடைவதால் ஏற்படும் வாயுவின் சீற்றம், வாய் மற்றும் உதடுகளில் வறட்சியையும், வெடிப்பையும் ஏற்படுத்தலாம். உடல் போஷாக்குக் குறைவினாலும் நீங்கள் குறிப்பிடுவது போல ஏற்படலாம். நெய்ப்பும், கனமும், வழுவழுப்பும் நிறைந்த பாலும், பால் சார்ந்த உணவுப் பொருட்களும், மாமிச சூப்பு வகைகளும், நிறைவான ஓய்வும் உடலுக்குக் கிடைக்காமற் போனால், நரம்பு மண்டலங்களில் ஏற்படும் பலவீனமானது, உடலைத் தாக்கி, உடல் மெலிவும், உதடுகள் கறுப்பதும் வறட்சியாவதும், வெடிப்பதும் நிகழும். "ஓஜஸ்' எனும் உடல் தாதுக்களின் சாரமான பகுதி, சரி வர உணவில் செரிமான விசேஷத்தினால் ஏற்படாமற் போனால், முகம் மற்றும் உடல் வாட்டம் ஏற்படுவதையும் நம்மால் பார்க்க முடிகிறது. மனதில் ஏற்படும் அச்சம், கோபம், வெறுப்பு ஆகியவற்றின் வாயிலாக சீற்றமுறும் "ஓஜஸ்' எனும் மனோதோஷத்தின் காரணமாகவும்,உதடுகள் கறுத்தும்,வெடித்தும் போகக் கூடும்.

குடும்பத்திலுள்ள முன்னோர்களுக்கு உதடுகள் சார்ந்த உபாதைகளிருந்தால், உங்களுக்கும் அது எளிதில் தாக்குவதற்கான வாய்ப்புகள் உள்ளன. ரசாயன கலவைகள் கொண்ட உதட்டுச் சாயத்தைப் பூசிக்கொண்டு, பணிபுரிய வேண்டிய நிர்பந்தம் உடையவராக, நீங்கள் இருந்தால், அதன் மூலமாகவும் இப்பிரச்னையை சந்திக்க வேண்டி வரும். இயற்கைக்கு மாற்றாக, ஏதேனும் புதிய விஷயங்களை உடலுக்குக் காண்பிக்க நேர்ந்தால், அதற்கான விளைவு, உடல் உபாதையாகத் திரும்பி விடுகிறது. உண்ணும் உணவுகள் அனைத்தும் சரிவர செரிக்காமல்,  மலமாக வெளியேறும் நிலையில், ரத்தத்தில் ஏற்படும் ஊட்டக் குறைவானது, ரத்தச் சோகையாக மாறி உதடுகளில் பிரதிபலிக்கக் கூடும். அதனால் இந்த உபாதையானது உங்களுக்கு எங்கிருந்து ஆரம்பிக்கிறது 

என்பதைக் கண்டறிய வேண்டிய அவசியம் இருக்கிறது.

அறுசுவை உணவுகளில், அதிகம் இனிப்பான உணவுப் பொருட்களையே நீங்கள் சாப்பிட வேண்டும். இனிப்பு என்றவுடன் பாயசம், அதிரசம், லட்டு என்று மட்டுமல்ல, உணவின் செரிமான இறுதியிலும் இனிப்பாகவே நிற்கக் கூடிய, பால், நெய், வெண்ணெய், வெல்லம், வெல்லம் கலந்த பணியாரம், கொழுக்கட்டை, அவல், உளுந்து, தேங்காய்ப் பால், எள்ளு போன்றவையும் அடங்கும். இவற்றைச் செரிமானம் செய்து, சத்துப்பகுதிகளை உடல் உட்புற ரத்தத்தின் வழியாக எடுத்துச் செல்ல வேண்டிய பொறுப்பு குடலுக்கு இருப்பதால், அங்கிருந்து செயல்படும் ஜாடராக்னி எனும் நெருப்பும், சமானன் என்ற வாயும் சீராக வேலை செய்ய வேண்டும். குடலின் அப்பழுக்கற்ற நிலை இதற்கு ஆதாரமாக இருப்பதால், குடல் கெட்டுவிடும் நிலையை உருவாக்கும் அழுக்குக் கலந்த திண்பண்டங்கள், குளிர்பானம், திறந்த வெளியில் தயாரிக்கப்படும் உணவுப் பண்டங்களைச் சாப்பிடுவதைத் தவிர்க்கவும். கறிவேப்பிலை, சுக்கு, இஞ்சி, சீரகம், தனியா, புளி, கடுகு, பட்டை, சோம்பு, மஞ்சள், உப்பு, வெந்தயம், ஓமம், கிராம்பு, ஏலக்காய், பெருங்காயம் போன்றவை நம் உணவில் சேர்ப்பதின் மர்மமே, அவை குடலைச் சுத்தப்படுத்தி, தேவையற்ற அழுக்குகளைச் சுரண்டி வெளியே அகற்றி, பசித்தீயை ஜ்வாலை கெட்டுவிடாமல் பாதுகாப்பதற்காகத் தான். அதனால் இவற்றை சமச்சீராக உணவில் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். வெளிப்பூச்சு அல்லது களிம்புகள் மூலமாக, உங்கள் பிரச்னை தீராது. தற்காலிக நிவாரணம் மட்டுமே கிடைக்கலாம். உங்கள் பகுதி மலைசார்ந்த, மழை அதிகம் பெய்யும் இடமாக இருப்பதால், காற்றிலுள்ள பனிப்பொழிவு உதடுகளை வறட்சியாக்கலாம். அதனால், இரவில் படுக்கும் முன் தூய தேங்காய் எண்ணெய்யை உதடுகளில் தடவிய பிறகு, படுத்துறங்கலாம்.
(தொடரும்)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/12/w600X390/kadhir1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/11/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-உதடுகளில்-வறட்சி-3037339.html
3037341 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் என் மனைவி - 2: சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள்! சின்ன அண்ணாமலை DIN Sunday, November 11, 2018 12:00 AM +0530 நான் தேவகோட்டைக்கு சுவீகாரம் போன பின் என்னுடைய பதின்மூன்றாவது வயதில் எனக்குத் திருமணம் நடைபெற்றது. சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள், என் மனைவிக்கு நான் தாலி கட்டவில்லை! வேறு யார் கட்டமுடியும் என்று பரபரப்படைய வேண்டாம்.

எங்கள் நகரத்தார் சமூகத்தில் முன்பு அப்படி ஒரு வழக்கம் இருந்து வந்தது. மணமகன் தொட்டுக் கொடுத்த தாலியை பங்காளிகளில் சீரும் சிறப்புமாக வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும் ஒரு பெரியவர் மணமகனின் பிரதிநிதியாகச் சென்று மணப்பெண்ணுக்கு "திருப்பூட்டுவார்'. அதன் பின்னர் நடைபெறும் மணவறை நிகழ்ச்சியில்தான் மணமகன் மணமகள் நேரடியாகச் சந்திக்கும் சடங்குகள் நடைபெறும். 

என் திருமணம் ஆறு நாட்கள் நடைபெற்றது. என் மனைவிக்கு அப்போது வயது 12. எங்கள் திருமணத்தில் பல பழக்க வழக்கங்கள் இருந்தாலும் "பெண் எடுக்கிக் காட்டுவது' என்பது சுவாரஸ்யமான ஒரு வழக்கமாகும்.

மணமகளை அதுவரையில் மணமகன் பார்த்திருக்கமாட்டான். பெண் எடுக்கிக் காட்டும் சடங்கிற்கு மணமகன் குதிரைமேல் மணப்பெண் வீட்டுக்குச் செல்வான்; மணமகள் வீட்டு வாயிலின் முன் மணமகன் வந்ததும் மணப்பெண்ணின் அத்தை மணப்பெண்ணை அழைத்து வந்து (தூக்கிக்) காட்ட வேண்டும். அப்போதுதான் மாப்பிள்ளை பிள்ளையாண்டான் தனது வருங்கால வாழ்க்கைத் துணைவியைப் பார்க்க நேரும். ஏனெனில் மணப்பெண் தன் கைகளால் முகத்தை வேறு மூடிக்கொள்ளுவாள். அவள் கையை முகத்திலிருந்து எடுக்க பலர் முயற்சிப்பார்கள், பாதி முகத்தைப் பார்த்தும் பாராமலும் தன் விதியை நொந்து கொண்டு மணமகன் திரும்ப வேண்டியதுதான்.

எனக்கும் இதே பாணியில்தான் திருமணம் நடந்தது. திருமணம் எல்லாம் முடிந்த பிறகு ஒரு நல்ல நாள் பார்த்து என் அன்னை "இன்று உன் பெண்டாட்டியுடன் போய் பேசிக் கொள்' என்று சொல்லி என்னைப் பள்ளி அறைக்கு அனுப்பினார்.

நானும் சரி என்று என் மனைவியுடன் பேசப் போனேன். என் மனைவி அப்போது நல்ல தூக்கத்தில் இருந்தாள். அவளுக்கு வயது 12தானே?

அவள் தூங்கும்போது நான் மட்டும் ஏன் விழித்திருக்க வேண்டும்? ஆகவே நானும் விழுந்து தூங்கினேன். எனக்கும் அப்போது வயது 13 தானே! அன்று தூங்கியதற்குப் பிராயச்சித்தமாக அதன் பிறகு எனக்காக என் மனைவி பல இரவுகள் கண் விழித்து, கண் கலங்கியிருக்கிறாள்! காரணம் என்னுடைய அரசியல்தான்!

பல நாட்கள் நான் பொதுக்கூட்டம் என்றும் மாநாடு என்றும் போய்விட்டு இரவு 11 மணி 12 மணி 2 மணி ஏன் சில சமயம் காலை 5 மணி இப்படி பல மாதிரியாக வருவேன். நான் வந்து சாப்பிட்ட பிறகுதான் அவள் சாப்பிடுவாள்.

அவளுக்கு அரசியல் எல்லாம் தெரியாது. ""எதற்காக நம் கணவர் இப்படி எல்லாம் கஷ்டப்பட வேண்டும்? நேரா நேரத்தில் சாப்பிடாமல்--தூங்காமல், தொண்டை வலிக்கப்  பேசி, பல இடங்களுக்கு அலைந்து திரிந்து ஏன் சிரமப்பட வேண்டும்?'' என்று நினைப்பாள்.

அவள் எதுவும் கேட்டால், ""உனக்கு ஒன்றும் தெரியாது, பேசாமல் வாயை மூடிக்கொண்டு கிட'' என்று நான் எத்தனையோ முறை அலட்சியமாக அவளைப் பேசியிருக்கிறேன். ஆயினும் அதை எல்லாம் அவள் மனதில் வைத்துக் கொள்ள மாட்டாள்,  "நம் கணவன் - நம் குழந்தைகள் - நம் குடும்பம்  நன்றாக இருக்க வேண்டும். நாலுபேர் நம்மைப் பற்றி கெளரவமாக நினைக்க வேண்டும்'. இதுதான் அவளுக்குத் தெரிந்தது.

யாருக்கும் எந்தத் தீங்கும் மனதால் கூட நினைக்க அவளுக்குத் தெரியாது. 1942-இல் நடைபெற்ற போராட்டத்தின்போது போலீசாரின் கெடுபிடியில் மிகவும் சிரமப்பட்டு விட்டாள். மக்கள் திருவாடானை சிறைச்சாலையை உடைத்து என்னை விடுதலை செய்ததும், நான் தலைமறைவாகச் சென்றுவிட்டேன். 

அச்சமயம் எங்கள் வீட்டில் நடைபெற்ற ஒரு திருமணத்தை ஒட்டி நான் வந்திருப்பேன் என்று போலீசார் யூகித்து, திருமண வீட்டிற்குள் பகுந்து பெருங்கலாட்டா செய்துவிட்டார்கள். அதில் என் மனைவி அகப்பட்டுக் கொண்டாள். கைக் குழந்தையுடன் இருந்தஅவளை ஓட ஓட விரட்டி அடித்தார்கள் போலீசார். அவள் விரலில் போட்டிருந்த விலை மதிப்புள்ள வைர மோதிரம் ஒன்று கீழே விழுந்து விட்டது. அதை எடுக்கக்கூடப் பயந்து எடுக்காமலேயே ஓடியிருக்கிறாள். மோதிரம் போனது போனதுதான்!

அவள் ஏற்கெனவே பயந்த சுபாவம் உள்ளவள். அதிர்ந்து ஒரு வார்த்தை பேசமாட்டாள். ஆனால், எதிர்பாராதவிதமாக இந்த போலீசார் விரட்டிய சம்பவம் அவளைக் கொஞ்சம் தைரியசாலியாக்கியது. சிறிது அரசியலிலும் சிரத்தை ஏற்பட வைத்தது.

1944 முதல் அவள் என்னுடன் சென்னையில் வசித்தாள். நான் ஒரு அரசியல்வாதியாகையால், வியாபாரத்தை லாபகரமாக நடத்தத் தெரியவில்லை. "தமிழ்ப் பண்ணை' புத்தகங்களை அழகுறப் போடுவதிலும், புத்தக வெளியீட்டு விழாக்கள் நடத்துவதிலும், பண்ணையை நாடிவரும் தேச பக்தர்கள், தமிழ் ஆர்வமுள்ளவர்கள், எழுத்தாளர்கள் இவர்களுக்கு உதவி செய்வதிலும் அதிக நாட்டமுடையவனாக இருந்து வந்தேன். அதனால்  லாப நஷ்டம் பார்த்து நெளிவு சுளிவு பார்த்து நடத்தக்கூடிய வியாபார நுட்பம் தெரியவில்லை. வந்ததெல்லாம் லாபம் என்று நினைத்து செலவு செய்து வந்தேன்.

இப்படியிருந்தால் எனக்குப் பணமுடை வராமல் இருக்குமா? சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள், எனக்குப் பணமுடை வரவில்லை. காரணம் என் மனைவி அப்போதைக்கப்போது தன் நகைகளை விற்றுப் பணமாக்கி எனக்குப் பணமுடை தெரியாமல் செய்து வந்தாள்.

டாக்டர் டி.எஸ்.எஸ். ராஜன் அவர்கள் ராஜாஜி மந்திரிசபையில் இருந்தபோது, திரு.வி.க. மணிவிழாவிற்கு அழைக்கச் சென்றிருந்தேன். ""என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள்?'' என்று டாக்டர் ராஜன் கேட்டார்.

""புத்தகம் போட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன்'' என்று சொன்னேன்.

""அது சரி... சாப்பாட்டிற்கு என்ன செய்கிறீர்கள்?'' என்று கேட்டார்.

நான் பளிச்சென்று, ""என் மனைவியின் நகைகளை விற்று சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன்'' என்று சொன்னேன்.

இதை டாக்டர் ராஜன், ராஜாஜி அவர்களிடம் சொல்லி விட்டார். ராஜாஜிக்கு அப்போதுதான் என் நிலைமை புரிந்தது. ராஜாஜி மறுநாள் என் வீட்டுக்கு வந்து என் மனைவியிடம் " இனிமேல் நகைகளை விற்பதில்லை' என்று உறுதிமொழி வாங்கிக் கொண்டு போனார். அன்றிலிருந்து என் மனைவி எந்த நகையையும் விற்காமல் மிஞ்சியதைப் பத்திரப்படுத்தி விட்டாள்.

அவள் இறக்கும்போது, பத்திரப்படுத்திய அந்த நகைகளை என்னிடம் கொடுத்து, ""இது ராஜாஜியால்தான் மிஞ்சியது. அவர் நினைவாக இதைப் பத்திரமாக வைத்திருங்கள்'' என்று சொன்னாள்.

இன்றும் அந்த நகைகள் ராஜாஜியின் நினைவாக என்னிடம் பத்திரமாக இருக்கின்றன. அதில் என் மனைவி உமையாளின் நினைவும் பூரணமாக இருக்கிறது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/12/w600X390/kadhir2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/11/என்-மனைவி---2-சொன்னால்-நம்பமாட்டீர்கள்-3037341.html
3037343 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் கடிவாய ம . காமுத்துரை DIN Sunday, November 11, 2018 12:00 AM +0530 1

புதுமாப்பிள்ளை சந்திரனை நாய் கடித்துவிட்டது. 
பிள்ளையார் பால்குடித்த செய்தியைவிட இது ஊருக்குள் வேகமாய்ப் பரவியது. கல்யாணமண்டபத்தில் வரவேற்பு மேசைக்கு பன்னீர்க்கூசாவும், சந்தனக்கும்பாவும் இன்னபிற இனிப்பு, பூ, பழ வகையறாக்களை தட்டுக்களில் எடுத்துக் கொண்டிருந்த போதுமணி அம்மாளுக்கு இச்செய்தி எட்டியதும் உதகை குளிரில் கூறுகெட்டதனமாய் பச்சைத் தண்ணீரில் குளித்த மாதிரி உடம்பெல்லாம் நடுக்கத்தை உண்டு பண்ணியது. இன்னும் சிலமணிநேரத்தில் அமராவதியின் சங்குக் கழுத்தில் அவன் தாலிகட்டவேண்டும்.
""எங்க இருக்கான்?'' நிதானமாகத்தான் கேட்டாள். 
""வீட்ல''  மாடசாமி கொஞ்சம் எட்டி நின்றமானைக்கே சொன்னான். போதுமணியம்மாள் சந்திரனின் நண்பர்களை அடிக்க மாட்டாள்;  ஆனால் அசிங்க அசிங்கமா வைவாள். 
""இங்கதான இருக்கச் சொன்னே. வீட்டுக்கு எதுக்குப் போனியான் ?''
பதில் வருவதற்குள், ""ஏம் போது, என்னம்மோ சொல்றாங்க ! அப்டியா ?'' என சிலம்பாயிக் கிழவி, பின்கொசுவச் சேலை சரசரக்க விசாரணைக்கு வந்தாள். 
""என்னத்த சொல்றாங்கனு இங்கனவந்து சிந்திக்கிட்டுத் திரியிற ?''
""மாப்ளகாரனுக்கு...''  முடிக்க விடவில்லை.
""ஆமா, மாப்ளகாரனுக்கு மாட்டுவண்டிய கட்டிக்கிட்டு மதுரைலருந்து மணக்க மணக்க மல்லியப்பூ அம்பாரம் கொண்டுக்கு வாராக. வேலயப்பாப்பியா...
வேறொண்ணுமில்லீல்ல... நல்லாருக்கான்ல'' போதுமணியின் பதிலில் கிழவிக்கு சமாதானமாகவில்லை.
இதற்குமேலும் இங்கிருந்தால் ஆளுக்காள் வந்துநின்று துளைத்து எடுத்துவிடுவார்கள். முதலில் சந்திரனைப் போய்ப் பார்க்கவேண்டும். 
""சித்த மிந்திதானடா இங்கன இருந்தான். அதுங்குள்ள எந்தக் கோட்டயப் பிடிக்க வீட்டுக்கு படையெடுத்தானாம் ?'' போதுமணி நெஞ்சடைக்கக் கேட்டாள். அவளது கேள்விக்கு பதில் சொல்ல அங்கே மாடசாமி இல்லை. சிலம்பாயிக்கிழவி வந்தபோதே அவன் கழன்று கொண்டான். யாரிடமும் சொல்லிக் கொள்ளாமல் போதுமணியும் அவுக் அவுக்கென நாலுஎட்டு வைத்து வீடுநோக்கி நடக்கலானாள். மண்டபத்தில் டி.எம்.எஸ்சும் பி.பி.சீனிவாசனும் "நல்லவன் எனக்கு நானே நல்லவன்' என முறைவைத்துப் பாடிக்கொண்டிருந்தனர். மணமேடைப் பக்கம் இருந்த மணமகள் அறைவாசலில் பெண்வீட்டார்கள் அங்குமிங்கும் ஓடியபடி மணமகளுக்கு அலங்காரம் செய்யும் முனைப்பு தெரிந்தது. மணமேடைக்குக் கீழே பிளாஸ்டிக் சேர்களை ஒழுங்குபடுத்தும் வேலையிலிருந்த கணவர் வேலுப்பிள்ளையைக்கூட அழைக்கத் தோன்றவில்லை. போதுமணிக்கு. 

2

""ங்ஙொம்மாவுக்குத் தாக்கல் சொல்லியாச்சுப்பா'' மாடசாமி பதட்டம் மாறாமலேயே பேசினான். சந்திரனின் இந்த நிலைக்கு தானே காரணம் என்கிற குற்றவுணர்ச்சி அவனை ஆட்டுவித்தது. இரவெல்லாம் மண்டபத்தில் அலங்கார வேலைப்பாடுகளிலும், தெருவெங்கும் ஃப்ளக்ஸ் தட்டிகளைச் சுமந்து சென்று பந்தக்கால்கள் ஊன்றி விளம்பரம் வைத்தும் உறக்கத்தை தொலைத்தார்கள். சந்திரனின் மாமா வந்து சத்தம் போட்டதனால் புதுமாப்பிள்ளை சந்திரனை மட்டும் கொஞ்சம் முன்னாடியே உறங்க அனுமதித்தனர்...
காலையில் ஜிம்முக்குப் போகவேணாமென அம்மா உத்தரவிட்டிருந்தது, ""ஒருநாப்போல ஒருநா இருக்காது. நல்லநாள் அதுவுமா எக்சசைஸ் பண்ணுகிறபோது இரும்பாகப்பட்டது கையிலகாலில விழுந்து ரத்தக்காயம் படுறது நல்லதில்லை''. ஆனால் வெளியூரிலிருந்து வந்த நண்பர்களை அழைத்துக்கொண்டு மீருசமுத்திரம் கண்மாயைச் சுற்றிப் பார்க்க போனார்கள். முக்கியமாக நீர்நிலையில் புதுமாப்பிள்ளை முகம் காட்டக்
கூடாது என்ற நிபந்தனை எப்படியோ மறந்து போனது. கண்மாயில் நீர் வடிந்த பகுதியில் வெள்ளரித்தோட்டம் பயிரிட்டிருப்பார்கள் அதைக் காண்பிக்கலாம் என மாடசாமி சொல்லியிருந்தான். அதனடிப்படையில் ஐந்தரைக்கெல்லாம் மண்டபத்து மைக்செட்காரன் 
"விநாயகனே  வெவ்வினையை  வேரறுக்க  வல்லான்
விநாயகனே  வேட்கைத்  தணிவிப்பான் 
விநாயகனே  விண்ணிற்கும்  மண்ணிற்கும்  நாதனுமாம்' 
என்று கூவி எழுப்பிவிட காலைக்கடன் கழிக்க கண்மாய்க்கு பயணப்பட்டனர். 
அந்த அதிகாலைப்பொழுதில்தான் வெள்ளரித் தோட்டத்தில் காய் பறிப்பு நடக்கும். நடந்து கொண்டிருந்தது. கடன் "கழித்து' கண்மாயில் காலை அலம்பிவிட்டு ஃப்ரஸ் வெள்ளரிக்காய் வாங்க தோட்டத்துக்குள் மொத்தமாய் நுழைந்தனர். பால்பிஞ்சு வெள்ளரியாய் வாங்கி பேண்ட் பாக்கட்டில் திணித்துக்கொண்டு திரும்புகிறபோது காவலுக்கு கிடந்த நாய் என்ன நினைத்ததோ சந்திரனின் பின்னாலேயே வந்து கொண்டிருந்த அது, யாரும் எதிர்பாராத ஒரு தருணத்தில் "லவக்' கெனக் கடித்து விட்டது. பின்னங்காலில் மணிக்கட்டுக்கு சற்றுமேலே "டண்டாண்' நரம்பைக் கவ்வியதில் இருபுறமும் இரண்டிரண்டு பல்தடங்கள் விழுந்திருந்தன. அத்துடன் தோல் உரிந்து ரத்தச்சுவடும் தென்பட்டது.
அதைக்கண்டதும் விருதுநகரிலிருந்து வந்திருந்த மணிமாறன் நாயை காலால் ஓங்கி எத்தினான்... உதைத்த வேகத்தில் நாய் உதைபந்துபோல தூரமாய்ப் போய் விழுந்தது. அதே வேகத்தில் எழுந்து மறுபடியும் சந்திரன்மேல்தான் பாயப்போனது. வெள்ளரித் தோட்டக்கார அம்மாள் ஊளையிடுவதுபோல ஒரு சத்தம் கொடுத்தாள். மாயம்போல் சந்திரனை விட்டுவிட்டு தோட்டக்காரம்மாளின் காலடியில் வந்து நின்றது நாய்.
""ஏம்பா, போனாலும் போகுதுன்னு ஒரு பச்சமண்ண இப்பிடி ஒதைக்கிறியே. மனுசப் பொறப்பு வேற இது வேறயா ? எல்லாமே ஒரு உசுர்தானப்பா; அருகில்வந்த தோட்டக்காரம்மாள் நாயது உடலை ஆதூரமாய் நீவிக் கொடுத்தாள்.
""ஏம்மா, லகளயா? கெண்டங்கால் நரம்பக் கடிச்சுக் கொதறியிருக்கு. பச்சமண்ணு செவப்புமண்ணுனு சொல்லிட்டுருக்க. பாரு பல்தடத்த'' மாடசாமி காயத்தைக் காண்பித்தான்.
""இது காயமில்ல ராசா ! லேசா பல்லு பட்டுருக்கு அவ்வளவ்தே. வெளாட்டுப் பிள்ள தம்பி நம்ம ராசுக்குட்டி எங்ககிட்டக்க இப்பிடித்தே ஆவ்ஆவ்னு பல்லக்காட்டிக்கிட்டு வெளாடுவான். அதுமாதிரி தம்பியக் கண்டதும் படுவா ராஸ்கோலுக்கு ஏதோ ஒரு சந்தோசம் வந்திருச்சு. ஏன்டா பக்கி, பக்கிரிக் கழுத, இப்புடியா ஏவாரம் வாங்க வாரவகள பயமுறுத்துவ! பாரு, ரெம்ப மனசு சங்கடப்படுறாங்கள்ல. ம்?''  கடிந்து கொள்வதுபோல் நாயைக் கைஓங்கி அடிப்பதுபோல பாவனை செய்தவள், அது கால்களை மடித்து பம்மக் கண்டதும் பாசமிகுதியால் குழந்தையைத் தூக்குவதுபோல் அதன் முன்னங்கால் அக்குளில் கைலாகு கொடுத்துத் தூக்கி முகத்தோடு முகம் இணைவைத்துக் கொஞ்சினாள்.
""என்னாங்மா வெவரம் புரியாமப் பேசறீங்க ! அவெ, கலியாண மாப்ளம்மா! பத்துமணிக்கு கலியாணம், பொண்ணு கழுத்துல அவெ தாலியக்கட்டணும்'' தேனி ஈஸ்வரன் பதட்டத்துடன் குற்றம் சாட்டினான். 
சற்றே துணுக்குற்ற தோட்டக்காரம்மாள், அதனை வெளிக்காட்டாமல் ""கொஞ்சமாச்சும் கூறுவேணாமாப்பா... ஒரு கலியாண மாப்புளய இப்பிடியாப்பட்ட எடத்துக்கெல்லா கூட்டிக்கிட்டு வரலாமா? காத்து கருப்பு சீரு அடிச்சிராதா? எளங்கன்னு பயமறியாதுன்றது சரியாத்தே இருக்கு ! இந்த நேரத்தில பைரவத் தீண்டல்கூட நல்லதுதே ! ஒரு மொடக்கு தண்ணியக் குடிச்சிட்டுப் போங்க. சரியாப் போகும்'' தன் கூடாரத்திலிருந்து கொண்டுவந்த பாட்டில் தண்ணீரைச் சந்திரனுக்கு புகட்டினாள். 
போகும்போது ஒரு நுமுசம் என்று அவர்களை நிறுத்திய தோட்டக்காரம்மாள், ""என்னாதே தங்க ஊசின்னாலும் ஊசி ஊசிதான, அதுபோல வீட்டு நாய்னாலும் செய்யறத செஞ்சிரணும்'' என்றவள், மாடசாமியிடம் அவனது செருப்பைக் கழட்டச் சொன்னாள். அதை கையில் வாங்கி,  ""சே நாயே ! சே நாயே !'' சொல்லிக்கொண்டே சந்திரனின் காலைக் காட்டச் சொல்லி கடிவாயில் செருப்பால் அடித்தாள்.

3

""வர்சமெல்லா ஒனக்கும் ஙொப்பனுக்கும் இதே பொழப்பாப் போச்சு. ஒரு நல்லநா பொல்லநா வந்திரக் கூடாது. அன்னைக்கீ னு பாத்துதே என்னத்தயாச்சும் வில்லங்கத்த இழுத்திட்டு வருவீக. ஒங்களோட மல்லுக்கட்டியே எனக்கும் காலம் போயிருச்சு'' என்று வீட்டுக்குள் நுழைந்ததும் தாளிக்கத் துவங்கிய போதுமணியம்மாள், ""இந்நேரத்தில அங்க போய் பேளப்போகாட்டி மண்டபத்திலதே அத்தன கக்கூஸ் வரீஸ்சையா கட்டிப் போட்ருக்கானுகள்ல. ஆயிரஆயிரமா காசும் எண்ணிக் குடுக்கறம்ல. எவனும் எங்குட்டும் போறான்... காசக் கக்கத்துல வச்சுகிட்டு காலணா கடங்கேட்டு காங்கேயம் போன கதையா இருக்கேடா ஒம்பொழப்பு. கையில கங்கணத்தக் கட்டிக்கிட்டு கண்ட எடம் சுத்தலாமா ! ஈசுவரா'' அங்கலாய்த்த நேரத்தில் வேலுப்பிள்ளையும், சிலம்பாயிக் கிழவியும் வந்து நின்றனர். 
""வலிக்கிதா அப்பனு ? மெத்தக் காயமா ! உண்டனா ரத்தம் வந்திருச்சா ?'' அக்கறையுடன் விசாரித்த கிழவிக்காக வேஷ்டியை விலக்கி காயத்தைக் காட்டினான். கடிவாய் கொஞ்சம் வீங்கிச் சிவந்திருந்தது. செந்துருக்கப் பொட்டுப்போல ரத்தம் உறைந்திருந்தது.
ஒண்ணு ரெண்டு, மூணு, நாலு என கிழவி பல்தடத்தை எண்ணிக் கொண்டிருக்க, வேலுப்பிள்ளை ""சோத்தத்தான திங்கிற'' என சேகரித்துக் கொண்டுவந்த வார்த்தைகளால் சந்திரனைக் களமாடத் துவங்கிய சமயத்தில் போதுமணி, ""ஆகவேண்டிதப் பாருங்க. சலசலனு பேசிட்டுருக்காம'' என்றவள், ""நீங்க மொதல்ல மண்டவத்துல போய் நில்லுங்க'' என மகனை கணவனிடமிருந்து தடுத்தாட் கொண்டாள்.
""நாய்க்கார வீட்ல தண்ணி வாங்கிக் குடிச்சியாடா?'' பேருக்கேனும் ஒரு கேள்வி கேட்கவேண்டியிருந்தது வேலுப்பிள்ளைக்கு. செருப்படிவரை வாங்கியதைச் சொல்லவில்லை.
""சரி விடு போதுமணி, இதும் ஒரு தத்துதே. தலைக்கு வந்தது தலாணியோட போச்சுனு நெனச்சுக்க. கொஞ்சூண்டு சுண்ணாம்பு வாங்கி தடவிவிடு. கத்தாளயப் புடுங்கி கல்உப்ப வச்சு இடுச்சு சேத்துவச்சு ஒரு கட்டப்போட்டுவிடு. இல்லியா ஊமத்தாங் கொலைய வதக்கி வச்சுக் கட்டிவிடு. ஒரு மூணுநாள், தன்னால எல்லாம் சரியாப்போகும்'' 
 சிலம்பாயிக் கிழவி தனது வைத்திய அறிவை பிரயோகம் செய்தவேளையில் மணிமாறன் மாடசாமிக்கு ஏதோ சமிக்ஞை காட்டினான். 
""கோச்சுக்காம எல்லாரும் மண்டவத்துக்குப் போங்க. அஞ்சு நிமிசத்துல ஆஸ்பத்திரிக்கிப் போயி ஒரு ஊசியப் போட்டுட்டு வந்திர்ரம். வாடா மாப்ள'' யாரது அனுமதிக்காகவும் காத்திராமல் சந்திரனின் கையைப் பிடித்து இழுத்துக் கொண்டு கிளம்பினான் மாடசாமி. வாசலில் தயாராய் நின்றிருந்த மூன்று பைக்குகளும் பெருத்த உருமல் சத்தத்துடன் கிளம்பின.
""என்னா போது, நெற விசேசத்த வீட்ல வச்சுகிட்டு ஆஸ்பத்திரிக்கி கீஸ்பத்திரிக்கின்னு போவுதுக பிள்ளீக?'' சிலம்பாயிக்கிழவி கையறுநிலையில் திகைத்தாள். 
ஆஸ்பத்திரியில் ஊசிமட்டுமா போடுவார்கள் கடிவாயில் பெரிய கட்டுப்போட்டு அனுப்பப் போகிறார்கள். கட்டோடு மகன் மணவறை ஏறப்போகிறான் !  "ஒச்சத்தோடதான ஒம்பிள்ள தாலியக்கட்டுனான்னு அழியாத பேராகிப்போகுமே !' என்ற கவலையில் கிழவியின் பேச்சு போதுமணிக்கு காதில் ஏறவில்லை.

4

உள்ளூர் மருத்துவமனைகள் அப்போதும் உறக்கம் நீங்கியிருக்கவில்லை. எந்த மனையிலும் டாக்டர்கள் இல்லை. வெள்ளுடை வேந்திகள்தான் கண்களுக்குச் சிக்கினார்கள். அந்த நர்சம்மாக்களும் கூட ஏதோ ஒருமூலையில்தான் கிடந்தார்கள் தேடிப்பிடித்து விசாரிக்கவேண்டி இருந்தது. எல்லா இடத்திலும் எல்லா நர்சுப்பிள்ளைகளும் ஒரேமாதிரியான பதிலைத்தான் சொன்னார்கள். ""நாய்க்கடிக்கு ஜி.ஹெச்.தான் போகணும். மேக்சிமம் எந்த ஆஸ்பிட்டல்லயும் மருந்திருக்காது. மெடிக்கல்லயும் ரேராத்தான் மெடிசன் இருக்கும். அத வேணா வாங்கிட்டு வாங்க இஞ்சக்சன் பண்ணிவிடுறம். பெட்டர் சாய்ஸ் என்னன்னா மெடிசன் தேடி அலையிற நேரத்தில ஜி.எச். போய் அட்மிட் ஆயிடலாம்.''
நன்றி சொல்லக்கூட நேரமில்லாமல் அரசு மருத்துவமனைக்கு விரைந்தன வண்டிகள். 
சந்திரனுக்கு களைப்பாக இருந்தது. காலையில் எழுந்து ஒரு காப்பி கூட சாப்பிடவில்லை. தவிரவும் இரவு அதிகமான விழிப்பில் இருந்தமையால் ஒரு கிறுகிறுப்பும் உறக்கமும் வந்து சொக்கடித்தது. வண்டியில் பின்னால் உட்கார்ந்து பயணித்தவாக்கில் உறங்கலானான். உறக்கச்சடவில் சந்திரனின் தலை தொங்கியது கண்ட மணிமாறனுக்கு நெஞ்சம் துணுக்குற்று ஒரு பயம் வந்தது. அதனை யாரிடமும் பரப்பாமல் தன்னளவில் சரிக்கட்ட எண்ணி, வண்டியின் ஓட்டத்திலேயே உறங்கிவழிந்த சந்திரனின் முதுகில் அறைந்தான்.
அலங்க மலங்க விழித்த சந்திரன் அசிங்கமாய் மணிமாறனைத் திட்டலானான்.
""நாம என்னா மாதிரி த்ரில்லிங்ல இருக்கம். மாப்ள ஜாலியா ஒறங்கிக்கிட்டு வாரான் டா''
""நானும் பார்த்தேன்'' என மாடசாமி மணிமாறனுக்கு ஆதரவுக்குரல் கொடுத்தான். 
""ஒறக்கச்சடவுல கீழகீழ விழுந்துறாத அதுக்கும் ஒங்க அம்மாகிட்ட வாங்கி கட்டிக்க முடியாதுப்பா. கொஞ்சநேரத்துக்கு ஸ்டெடியா ஒக்காரு. முடியலியா,  நீ வந்து வண்டிய ஓட்டு''  புதுமாப்பிள்ளையை வேலைவாங்கக்கூடாதென்றுதான் பின்புறம் உட்கார்ந்துகொள்ள அனுமதித்திருந்தனர். 
சந்திரன் காப்பி கேட்டான். 
""அதுக்கெல்லாம் டைம் இல்லை'' மாடசாமி நிர்தாட்சண்யமாய் மறுத்தான். உள்ளூர்க்காரன் அத்தனை பழியும் அவன்தான் சுமக்கவேண்டும்.
ஊசிபோடுகிறபோது வெறும் வயிற்றில் போடக்கூடாது என்ற தத்துவத்தை சானார்பட்டி ராஜேந்திரனும் சொல்ல, அனைவரும் வழிக்கடையொன்றில் வண்டியை நிறுத்தினர். 

5

"இன்னும்  பார்த்துக்  கொண்டிருந்தால்  என்னாவது, 
இந்தப்   பார்வைக்குத் தானா  பெண்ணானது', 
என்று பி.சுசீலா, டி.எம்.எஸ் சிடம் சிணுங்கிக் கொண்டிருந்தார். 
மண்டபத்தில் நடுத்தர பாடல்கள் ஒலிபரப்பாகத் துவங்கின. மெல்லமெல்ல இனி நாதஸ்வர இசைக்கு இறங்கி விடுவார்கள். காலைச் சாப்பாடுக்கு உள்ளூர் ஆட்கள் வரமாட்டார்கள் என முடிவுசெய்து மெனு தரவில்லை. என்றாலும் சமையல்காரர் சமயோசிதமாய் ஐம்பதுபேர் சாப்பிடுகிறமாதிரி பொங்கலும், இரவு மீந்த மாவில் இட்டிலியும் செய்து வைத்திருந்தார். பெண்வீட்டுக்காரர்களும், சிறு குழந்தைகளும் பசியாறிக் கொள்ளலாம். பத்தரைக்குமேல் முகூர்த்தம் என்பதால் ஆட்களின் வருகை மந்தமாகத்தான் இருந்தது இனி முகூர்த்த நேரத்தை ஒட்டியே கூட்டம் பெருகிவரும். சமையல்கட்டிலிருந்து மணப்பெண்ணுக்கு உணவு எடுத்துக்கொண்டு ஒருபெண் மணமகள் அறைக்குள் நுழைந்தாள் 
அந்த சமயம் போதுமணியம்மாளும் பெண்ணின் அறைக்குள் நுழைந்தாள். ""நல்லா ஒறங்கினியாம்மா'' மணப்பெண்ணை விசாரித்தாள். "ம்' என முனகலில் பதிலளித்தாள் அமராவதி. அடுத்து ""காப்பி வந்திச்சா'' எனக்கேட்டாள். ""வரல அத்த நாங்க போய் வாங்கி வந்தோம்'' மணப்பெண்ணின் தோழிகளில் ஒருத்தி பொறுப்பாய் பதில் தர, இன்னொருத்தி, ""காப்பிக்கு என்னா, காலா இருக்கு நடந்து வர''  என கீச்சுக்குரலில் கிண்டலடித்ததும் மணப்பெண் உட்பட சில பெண்கள் சிரித்ததும் போதுமணிக்குக் கேட்கத்தான் செய்தது.
""சடச்சிங்காரம் வந்திருச்சு. மல்லியப்பூ பத்தாது, அத்தையம்மா !'' மணப்பெண்ணின் கூந்தலுக்கு எண்ணெய் தடவிக்கொண்டிருந்த பெண் கேட்டாள். அப்போது, ""வாங்க அத்தாச்சி'' என்றபடி வெளியிலிருந்து வந்த அமராவதியின் தாயார் போதுமணியை வாய்நிறைய வரவேற்றாள். 
""மருமகளப் பாத்துட்டுப்போக வந்திருக்காங்க''
""பின்ன என்ன ஒன்னியவா பாக்க வருவாக''
""அதொண்ணுமில்ல மல்லியப்பூ காணுமா ?''
""போதும்போதும். அதேன், சடச்சிங்காரம் இருக்கு, கனகாம்பரம் இருக்கு, பத்தாக்கொறைக்கு ரோசாப் பூவுமிருக்கில்ல. இதுக்குமேல என்னா !'' அமராவதியின் தாயார் அடக்கமாக பதிலளித்தார்.
""இங்க பூவுக்கெல்லா கொறவில்ல அத்தாச்சி. வேணுங்கறதச் சொல்லுங்க... மல்லியப்பூ ரெண்டுபந்து போதுமா. எல்லாருக்கும் வேணுமில்ல நாலுபந்தா குடுத்துவிடுறேன். அத்தாச்சி. பொம்பளப்பிள்ளைகள மொதல்ல குளிக்கச் சொல்லுங்க. அடுத்து ஆம்பளைக வந்துடுவாக. சட்டுபுட்டுன்னு சாப்பிட்டு ரெடியாகிடுங்க'' 
மணவறையில் குருக்கள் அப்போதுதான் தனது உதவியாளருடன் வந்து நின்றிருந்தார். அவருக்கு ஒரு வணக்கத்தைப் போட்ட போதுமணி அவரைச் சாப்பிடச் சொன்னாள். காலை ஆகாரம் எடுப்பதில்லை என்ற குருக்கள், உதவியாளனைப் பார்த்து சமையல்கட்டில்போய் தனக்கு ஒருதம்ளர் பால்மட்டும் தண்ணீர் கலக்காமல் வாங்கி வரச் சொன்னார். உபரியாக எல்லாரும் தயாராகிவிட்டனரா எனவும் கேட்டுக்கொண்டார். 
மணமகன் அறையில் வேலுப்பிள்ளை, சிலம்பாயி கிழவியுடன் போதுமணியின் மகள்கள் இருவரும் அவர்களது கணவன்மாரும் கேள்விகளை ஏந்தியவண்ணம் போதுமணியின் வருகையை எதிர்கொண்டனர்.  

6

அரசுமருத்துவமனையின் வாசனை முகப்பு வாயிலிலேயே குடலை உருவியது. உள்முகமாய் இருநூறு மீட்டர் பயணித்து வண்டிகளை நிறுத்திவிட்டு ஓ.பி. சீட்டுக்கள் தருமிடத்தைத் தேடினர். மாடசாமி மட்டும் ""சீட்டு எடுத்துக்கிருங்க ந்தா வாரேன்'' என மொட்டையாய் சொல்லிவிட்டு மருத்துவமனையின் ஆகிருதிக்குள் மறைந்துபோனான். 
சந்திரனை இருக்கையில் இருக்கச் சொல்லிவிட்டு எல்லோரும் வெளிநோயாளி பிரிவினைக் கண்டுபிடித்து வரிசைக்கு ஓடினர். சினிமா கவுண்டர்போல நிக்கலில்குழாய் வளைத்து இடுப்பு உயரத்திற்கு அணைபோல நட்டிருந்தார்கள். இந்நேரத்திற்கே ஐம்பது பேருக்குமேல் வரிசை நீண்டிருந்தது. ஆனாலும் பத்து நிமிடத்திற்குள் முதல் சீட்டைப் பெற்றுக்கொண்டு ராஜேந்திரன் வர, அடுத்த இரண்டு நிமிடத்தில் ஈஸ்வரனும் ஒரு சீட்டை எழுதி வாங்கி வந்தான். 
""எதுக்குடா ரெண்டு சீட்டு ? நல்லவேள நீயும் ஒண்ணு வாங்காம வந்தியே'' அன்பழகனைப் பார்த்து விரக்தியாய்ச் சிரித்தான் சந்திரன். ""நீ ஒண்ணு வாங்கி, மாடசாமி ஒண்ணு வாங்கிட்டா வந்த எல்லாருக்கும் ஒரு ரிக்காடாகி இருக்கும்'' என அன்பழகனும் சிரித்தான். 
""மாடசாமி வந்த பெறகுதே உள்ள போகணுமா ?
உள்ளூர்க்காரெ அவெந்தான  டயமாகுது மாப்ள, மண்டபத்துல என்னா குந்தக்கேடு ஆகிக்கிட்டிருக்கோ'' என கலங்கிய சந்திரன், ""ஈஸ்வரன் இருக்கான்ல. வாடா உள்ளபோவம். மாடசாமி, வரவரைக்கும் வெய்ட்பண்ணச் சொன்னானா?'' 
அப்படி எதுவும் சொல்லவில்லை. "வரேன்' எனச் சொன்னான். ஒருவேளை அவனுக்கு எதும் பாத்ரூம் அவசரம் வந்து போயிருந்தால்... அடச்சே !
சந்திரனை எழுந்ததும் வலதுபக்கம் போவதா இடதுபக்கமா என குழம்பியது. அத்தனை பக்கமும் ஆட்கள் வருவதும் போவதுமாய் இருந்தார்கள். அந்த ஹாலின் மைய பாகத்தில் இருந்த ஓர் அறையில் மருந்து குப்பிகளும் ஆள்படுக்கும் மேசையுமாய் இருந்தது. அறையின் நுழைவு வாசலில் நடுத்தர வயதுடைய நர்சுப்பெண் கைகட்டி நிச்சலனமாய் நின்றிருந்தார். அவரிடம் அன்பழகன் சீட்டைக் காட்டி, "" எங்கே போக?'' என வழிகேட்க, அப்போதும் முகத்தில் எந்த பிரதிபலிப்பும் இல்லாமல் கைகாட்டி மரம்போல இடதுபக்கம் கையைக் காட்டினார்.
அத்தனை அறைகளும் பெரிதுபெரிதாய் இருந்தன. இதனால்தான் பொதுமக்கள் பெரியாஸ்பத்திரி என்கிறார்களோ? அனைத்து அறைகளிலும் நோயாளிகள் வரிசைவரிசையாய் நின்றிருந்தனர். வெளிநோயாளிகள் அறையில் நல்ல கூட்டம்.  இத்தனை பேரையும் கடந்து எழுதிவாங்கி ஊசிபோடுமிடத்தில், காயத்திற்கு கட்டுபோடுமிடத்தில், மாத்திரை வாங்குமிடத்தில் வரிசைபோட்டு . . .! ஈஸ்வரனையும் அன்பழகனையும் பார்த்தான் சந்திரன். 
""இதில என்னைக்கிடா நீஞ்சி கரையேற ?'' ராஜேந்திரன் வாய்வார்த்தையாய் சொல்லிவிட்டான். 
சந்திரனுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. 
நேரம் ஒன்பதரை. 
""கால் வலிக்கிதா மாப்ள ?'' ஈஸ்வரன், சந்திரனின் தோளைப்பிடித்துக்கொண்டு நோயாளிகள் வரிசையில் நின்றான்.     

7

சந்திரன் சின்ன வயசாக இருந்தபோது வீட்டுக்குப் பிச்சை வாங்கவந்த குடுகுடுப்பைக்காரர், அவன் சோத்துக் கும்பாவோடு நின்ற கோலம் பார்த்து "இவன் ஒரு சாப்பாட்டு ராமன்' என பட்டம் கொடுத்தார். தொடர்ந்து, "இவன் யாருக்கும் எதற்காகவும் கவலைப்படாத ஆத்துமா' என்று குறி சொல்லி, ஒரு கும்பா சோறும், நாலணா காணிக்கையும் வாங்கிக் கொண்டு போனார்.
பள்ளிக்கூடத்திலும் வாத்தியார்களிடம் நல்லபேர் வாங்கினாலும் மார்க்கெல்லாம் சொல்லிக் கொள்ளும்படி  இல்லை. தவிர, எப்போ பார்த்தாலும் ஏதாவது     ஓர் இடத்தில் விழுந்து எழுவதும். கையை முறித்துக் கொண்டும், காலை உடைத்துக்கொண்டும் வருவதே வாடிக்கையாயிற்று. தேனி வரசித்திவிநாயகர் கோயில் பேட்டையிலிருக்கும் சங்கையாநாடார் எலும்புமுறிவுக்கு நல்ல வைத்தியர் அவரிடம் பற்றுவரவு வைக்குமளவு ஆகிப்போனது சந்திரனின் பாடு. 
அதைவிட இன்னொரு கொடுமை தெருவிலிருக்கும் நாய்ச் சனியனெல்லாம் சந்திரனை விரட்டாத நாளில்லை. இத்தனைக்கும் நாய்க்குட்டியென்றால் அவனுக்கு கொள்ளைப்பிரியம். வாங்கித் தின்னக் கொடுக்கிற காசெல்லம் நாய்களுக்கு பிஸ்கட்வாங்கி ஊட்டுவான்.. அப்படியும் சந்திரனை விரட்டத்தான் செய்தன.. அன்னஞ்சி நாயக்கரிடம் பெளர்ணமி பூசைபோட்டுக் கேட்டபோது, சுக்கிரன் நீசம் பெற்ற சாதகர்களுக்கு இப்படித்தான் நடக்குமாம். சூதானமா நாமதே நடந்துக்கணும் எனச் சொல்லியிருந்தார். சமீபத்தில்தான் சந்திரனின் நண்பன் சீதரன் வீட்டுநாய்களை எப்படித் தொடவேண்டும் என சின்னதாய் பாடம் எடுத்தான். ""மொதல்ல நாடிக்கு அடில கைகுடுத்து தடவி, ஹேண்ட் ஷேக் கொடுத்து, பிறகு அதோட தலையத் தடவறது பிடறிய நீவறது எல்லாம் செய்யணும்.''
""கலியாண நாளையிலும் இப்பிடித்தே ஆகும்னா என்னாதேஞ் செய்யிறது. ஒனக்காச்சும் கூறு வேணாமா ம்மா'' என போதுமணியம்மாளை மகள்கள் இருவரும் கட்டி ஏறினார்கள். 
""அதுக்காக நா, வயசுப்பய கூட பின்னாடியே திரிய முடியுமா? ராவெல்லா கிருமமாத்தான இருந்தான். காலைல கண்ணுமுழிச்சுப் பாக்கறப்ப இப்பிடி கடிவாயோட வாரான்னா விதின்னு சொல்லாம வேறென்னத்தச் சொல்ல'' போதுமணி, மகள்களை ஆற்றுப்படுத்தியபோது நேரம் பத்தாகிக் கொண்டிருந்தது. வேலுப்பிள்ளை அடிக்கடி மணிக்கட்டை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். ""ஒரு ஊசியப்போட இத்தன பொழுதா ! இந்த நேரத்தில யாராச்சும் ஆஸ்பத்திரிக்குப் போவாகளா. கெழவி உனக்கெலா ஒண்ணுந் தெரியாதா'' பேச்சுவாக்கில் சிலம்பாயிக் கிழவியையும் சேர்த்துக்கொண்டார். 
""எங்க நின்னு பேச விட்டாங்கெ. பேசிட்டிருக்கும்போதே மொகமூடிக் கொள்ளக்காரங்கெ போல புள்ளய அச்சுத்தூக்கா தூக்கிட்டுப் போய்ட்டாங்களே''  என பதிலளித்த போதுமணி, திடீரென வேகமெடுத்துப் பேசினாள். 
""இங்கனக்குள்ள நின்டே கொடஞ்சுக்கிட்டிருக்காட்டி எங்கடா இருக்கீகன்னு போனப்போட்டு கேக்க வேண்டீதான ! ஆம்பளைக்கு அதக் கூட சொல்லித் தரணுமா ?''
""அப்டீங்கிறயா போதுமணி, செரி . . ந்தா கேக்குறேன்''
இரண்டாம்முறை போட்டபிறகே போனை எடுத்து மாடசாமி பேசினான். 
""ஆஸ்பத்திரிலதாப்பா இருக்கம். வந்திருவம்''
""அய்யர் வந்து மணவறைல ஒக்காந்துட்டார்ப்பா. சட்டு புட்டுனு வரப் பாருங்கப்பா. அசிங்கப்படுத்தீராதீக''
""எந்த ஆஸ்பத்திரினு கேட்டீகளா ?'' 
மறுபடி போனை எடுத்தார் வேலுப்பிள்ளை. 
""எங்கனு கேட்டு, மருமகன அனுப்பிச்சுவிட்டு அவன இழுத்துவரச் சொல்லுங்க. வெளக்கமாறு வாங்கப்போனா விதியும் கூட வருது. பெருக்குமாற எடுக்கப்போனா பேயும் தொடுத்து வருதுன்ன கணக்கா ஒன்னத் தொரத்த கைய ஓங்குனா இன்னொண்ணும் தொங்கிக்கிட்டு வந்து சேருதே. ஈஸ்வரா''  போதுமணி உஸ்சுக் கொட்டியபோது, 
""அய்யரு கூப்புடுறாரு'' என மணமேடையிலிருந்து அழைப்பு வர, போதுமணிக்கு மறுபடியும் உடம்பில் உதறலெடுத்தது.

8

மாடசாமி தேடிப்போன ஆள் கண்ணுக்கு சிக்கவில்லை. மருத்துவமனையின் நான்குமாடியும் ஏறி இறங்கிவிட்டான். வார்டு வார்டாய் நுழைந்தும் பார்த்து
விட்டான். எங்குமே தென்படவில்லை. போனும் போகமறுத்தது. தொடர்பு எல்லைக்கு அப்பால் இருப்பதாக சொல்லிக் கொண்டே இருந்தது. ஆபரேசன் தியேட்டரில் இருக்கலாமோ ? இந்த நேரத்தில் ஆபரேசன் நடத்துவார்களா ? இப்படி கேள்வியும் பதிலுமாய் குழம்பியபடி இண்டு இடுக்கெல்லாம் சுற்றி வந்தான். 
முகூர்த்தத்துக்கு நேரம் ஆகிக்கொண்டிருக்கிறது என்கிற சிந்தனையும் வந்து போய்க்கொண்டிருந்தது. "ஆள்' இருந்தால் பத்து நிமிசம்தான். நேரே டாக்டரிடம் கையெழுத்து வாங்கி ஊசியைப் போட்டுவிடலாம். 
கீழேவந்தபோது வெளிநோயாளிகள் வரிசையில் கட்டக் கடேசியில் நண்பர்கள் புடை சூழ நின்றிருந்தான் சந்திரன். மாடசாமியைக் கண்டதும் ஆளாளுக்கு கட்டிஏறினர். அந்தச் சத்தத்தில் வரிசை நிலைகுலைந்தது. நெறிப்படுத்திக் கொண்டிருந்த நபர் ஓடிவந்து ,""சத்தம் போடாதீங்க'' என இவர்களைப் பார்த்து சத்தம் போட்டான்.
மாடசாமி அனைவருக்கும் தன்னிலை விளக்கம் தந்தான். 
""ஒனக்கே தெரியாட்டி யாராச்சும் வேலபாக்கற ஸ்டாப்புகிட்ட கேக்கலாம்ல'' 
ஈஸ்வரனது யோசனைப்படி சத்தம்போட்ட நபரிடமே "விஜயலட்சுமி - ஸ்டாப் நர்சு' குறித்துக் கேட்டான் மாடசாமி. அனைவரது கண்களும் விரிந்தன. அந்த நொடியில் சந்திரனின் பிரச்னையை மறந்தனர். மாடசாமி கமுக்கமாய் கண்சிமிட்டி "நம்மாளுதே' என்றான். 
நாலைந்து விஜயாக்கள் இருப்பதாகச் சொன்ன நபரிடம் சரணடைந்து சந்திரனது பிரச்சனையை விளக்கி உதவிடக் கோரினர். நூறுரூபாய்த் தாளையும் கண்ணுக்கு காட்டினர். அதிசயம் போல் நடந்தது அது. ரூபாய் நோட்டைப் பார்க்காமலேயே வரிசையிலிருந்து சந்திரனை விலக்கி டாக்டரிடம் அழைத்துப் போனான் அந்நபர்.
"நிஜமாவா?' டாக்டர் தனது வெள்ளுடையில் தீட்டுப்படாமல் அவ்வப்போது ஒதுங்கி ஒதுங்கி இருந்து கொண்டு சந்திரனைப் பரிசோதித்தார்.
""காலக் காமிடா!'' ராஜேந்திரன், சந்திரனது காலை, டாக்டரின் பார்வைக்கு ஏதுவாய்த் திருப்பினான். அந்தத் திருகல் சந்திரனுக்கு முழங்காலில் சுள்ளென வலியைத் தந்தது.
""கலியாணம்றது நிஜமாப்பா?'' டாக்டர் காயத்தைப் பார்க்காமல் சந்திரனின் முகத்தைப் பார்த்துக் கேட்டார்.
""ஆமா சார்'' சந்திரன் மெலிந்த குரலில் சொன்ன பொழுது, மாடசாமி சட்டைப்பையிலிருந்த கல்யாணப் பத்திரிகையை எடுத்துக் காட்டினான். ரெம்பவும் கசங்கி இருந்தது. 
பத்திரிகையையும் காயத்தையும் ஒருசேரப் பார்த்தார். ""பேண்ட்ட மேல தூக்கு. ம்... போதும். என்ன நாய் ?''
யாருக்கும் ஜாதி தெரியவில்லை. நண்பர்கள் மாடசாமியைப் பார்த்தனர். ""நாட்டு நாய்தான் சார்''
""வீட்டு நாயா? வெறி நாயா ?''
""தோட்டத்து நாய் சார்''
""ப்ச், நாக்கத் தொங்கவிட்டுகிட்டு, வாய்ல எச்சில்கிச்சில் வடிஞ்சதா. இட்டீஸ் ரேப்பீஸ் ?''
""அப்பிடியெல்லா மில்ல சார்''
""ரைட், இப்பத்தைக்கி ஒரு டிடி இஞ்செக்சன் போட்டுக்க, ரெண்டுநாள் கழிச்சு, ஏ ஆர் வி போட்டுக்க. இப்ப அங்க ஆள் வந்திருக்க மாட்டாங்க... வர கொஞ்சம் லேட்டாகும்''
""கட்டுப்போடணுமா சார்?''
""டெஃபனெட்டா''
டாக்டருக்கு நன்றி சொல்லிவிட்டு, ஊசி போடுமிடம் வந்தபோது அந்த அறையில் விஜயலட்சுமி சிரிஞ்சில் மருந்தேற்றிக் கொண்டிருந்தாள்.
விஜி ... மாடசாமி வரிசையை குலைத்துக் கொண்டு உள்ளே நுழைந்தான். 
ஊசி போட்டுமுடித்ததும், ""கட்டுப்போட வேணாம். டிங்சர் போதும்'' என்று விஜியே நேரில் வந்து சந்திரனது காயத்தைக் கழுவி மருந்திட்டாள்.
""கல்யாண மாப்ள குளிச்சிட்டாரா ?'' விஜிதான் கேட்டாள். 
""போய்த்தான்''
""வேண்டாம்... குளிக்க வேண்டாம். ஊசிபோட்டுட்டு குளிக்கக் கூடாது''
""குளிக்காம தாலிகட்டவா?'' 
கை கால், முகம் மட்டும் கழுவிவிட்டு பட்டுத்துணிகளை உடுத்திக்கொண்டு மணவறை ஏறினான்,  சந்திரன்.

9

""ஏங்க, தொப்புள்ளயா ஊசி  போட்டாங்க ?''
முதலிரவில் பால்ச் செம்பை அவனிடம் தந்துவிட்டு கொஞ்சம் தள்ளி உட்கார்ந்து சந்திரன் பால் குடிக்கும் "அழகை' நோட்டம் விட்டபடி கேட்டாள் அமராவதி. 
சுவரில் தெரிந்த அவனது நிழல் வானத்தை நோக்கி ஊளையிடும் நாயை நினைவூட்டியது அவளுக்கு.          
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/12/w600X390/kadhir4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/11/கடிவாய-3037343.html
3037346 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் DIN DIN Sunday, November 11, 2018 12:00 AM +0530 "மைனா' படத்தின் மூலம் பிரபலமான அமலாபால் தொடர்ந்து சில கவனிக்கத்தக்க படங்களில் நடித்தார். விஜய் ஜோடியாக "தலைவா' படத்தில் நடித்தார். அப்போது அப்படத்தை இயக்கிய ஏ.எல்.விஜய்யுடன் அவருக்கு காதல் மலர்ந்தது. இருவரும் திருமணம் செய்து கொண்டனர்.  இருவருக்கும் கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டு சில ஆண்டுகளிலேயே விவாகரத்து பெற்று பிரிந்தனர். இதையடுத்து அமலாபால் மீண்டும் நடிக்க வந்தார். தமிழ், தெலுங்கு படங்களில் நடித்து வரும் அவர் சமீபத்தில் வெளியான "ராட்சசன்' படத்தில் கதாநாயகியாக நடித்திருந்தார். தொடர்ச்சியாக கதாநாயகி மற்றும் தனக்கு முக்கியத்துவம் தரும் கதைகளைத் தேர்வு செய்து நடிக்கிறார். இந்நிலையில் மறுமணம் செய்துகொள்ளும் எண்ணம் உண்டா என்ற கேள்விக்கு அமலாபால் பதில் அளித்திருக்கிறார். அதில் அவர், ""முதலில் நான் செய்துகொண்ட திருமணம் எனது விருப்பத்தைப் பொறுத்து நடந்தது. ஆனால் அது வெற்றியாக அமையவில்லை. எனவே எனது மறுதிருமணம் பற்றிய முடிவை எனது பெற்றோரிடம் விட்டு விட்டேன். அவர்கள் பார்க்கும் மாப்பிள்ளைக்கு நான் சம்மதம் தெரிவிப்பேன். அதேசமயம் நான் கூடிய விரைவில் திருமணம் செய்து கொள்ளும் எண்ணத்தில் இல்லை'' என்று தெரிவித்துள்ளார்.


"காலா' படத்தில் வில்லனாக நடித்தவர் நானா படேகர். பாரதிராஜா இயக்கிய "பொம்மலாட்டம்' படத்திலும் நடித்திருந்தார். ஹிந்தியில் கவனித்தக்க நடிகராக வலம் வரும் இவர் மீது  நடிகை தனுஸ்ரீ தத்தா "மீடூ' விவகாரத்தை கிளப்பினார். அதில் நானா படேகர் மீது பாலியல் புகார் கூறியிருந்தார்.  10 வருடத்துக்கு முன்பு ஒரு படத்தில் நடித்தபோது நானா படேகர் தனக்கு பாலியல் தொல்லை தந்ததாகக் கூறி பரபரப்பை ஏற்படுத்தினார்.  இந்த புகாரை மறுத்த நானா படேகர், தனுஸ்ரீ மீது மான நஷ்ட வழக்கு தொடர்ந்திருக்கிறார். அதற்கு பதிலடி தரும் வகையில் நானா படேகர் மீது தனுஸ்ரீ தத்தா மும்பை போலீசில் பாலியல் புகார் அளித்து அவர் மீது தகுந்த நடவடிக்கை எடுக்க கேட்டிருக்கிறார். இந்த சம்பவம் பாலிவுட்டில் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. இந்நிலையில் "ஹவுஸ்புல் 4- ஆம் பாகம்'  பட ஹீரோ அக்ஷய்குமார் தனுஸ்ரீ தத்தாவுக்கு ஆதரவாக குரல் கொடுத்திருக்கிறார்.  அத்துடன் தான் நடிக்கும் படத்தில் பாலியல் தொல்லை புகார் கூறப்பட்ட ஒரு நடிகர் நடிப்பதை ஏற்க முடியவில்லை. அவர் மீதான குற்றத்துக்கு சட்டப்படி அவர் தீர்வு கண்டு வந்த பிறகே இப்படத்தின் படப்பிடிப்பில் நான் கலந்துகொள்வேன். அதுவரை படப்பிடிப்பை தள்ளி வையுங்கள் என்று தயாரிப்பாளரிடம் தெரிவித்தார். இந்நிலையில் ஹவுஸ்புல் 4-ஆம் பாகம் படத்திலிருந்து நானா படேகர் விலகிவிட்டதாக பாலிவுட் வட்டாரத்தில் சொல்லப்படுகிறது.


"சுப்ரமணியபுரம்', "வடகறி', "யட்சன்', "யாக்கை' போன்ற படங்களில் நடித்திருப்பவர் சுவாதி. குடும்பப்பாங்கான கதாபாத்திரங்களில் நடித்து வந்த இவருக்கு ஒரு சில படங்கள் வெற்றியைத் தேடித் தந்தாலும் அடுத்தடுத்து சில படங்கள் எதிர்பார்த்த வெற்றியைத் தரவில்லை. தெலுங்கு சினிமாவிலும் இதேநிலைதான் சுவாதிக்கு தொடர்ந்தது. இதனால் பட வாய்ப்புகள் குறைந்தன. இதற்கிடையில் காதல் கிசுகிசுக்களில் சுவாதி சிக்கினார். இந்நிலையில் தனது நீண்டநாள் நண்பரை மணக்க உள்ளதாக திடீர் அறிவிப்பு வெளியிட்டார். கடந்த ஆண்டு சுவாதிக்கும் அவரது நண்பருமான, விமான பைலட்டுமான விகாஸ் வாசுக்கும் திருமணம் நடந்தது. திருமணத்துக்குப் பிறகு,"" கணவர் சம்மதித்தால் நடிப்பேன்'' என்று கூறிவந்தாலும் புதிய படங்களில் நடிக்க வரும் வாய்ப்புகளை ஏற்க மறுக்கிறாராம் சுவாதி. சினிமாவில் நடிக்க மறுத்து வந்தாலும் திரையுலகில் ஏற்கனவே நடித்த நடிகர்களுடன் நட்பாகப் பழகி வருகிறார் சுவாதி. சமீபத்தில் நடிகர் ராணாவுடன் நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்க அழைத்தபோது சுவாதி பங்கேற்றார். விரைவில் சென்னைக்கு வந்த தனது தமிழ் சினிமா நண்பர்களையும் சந்திக்க உள்ளார்.

ஸ்ரீவாரி பிலிம்ஸ் நிறுவனம் தயாரித்து வரும் படம்  "தர்மபிரபு'. இப்படத்தை முத்துகுமரன் எழுதி இயக்குகிறார்.  விமல் நடித்து  வரும் "கன்னிராசி' படத்தை இயக்கி முடித்துள்ள இவர்,  அப்படம் வெளிவருவதற்கு முன்பாக இப்படத்தை  இயக்குகிறார். எமலோகத்தில் எமன் பதவி முடிவடையும் நிலையில், புதிய எமனை தேர்ந்தெடுப்பதற்கான தேர்தல் நடக்கிறது. அது வாரிசு அடிப்படையில் யோகிபாபுவும், சித்ரகுப்தனாக பதவி வகித்துவரும் கருணாகரன் பதவி அடிப்படையிலும் எமனுக்குப் போட்டி போடுகிறார்கள். இதில் யார் எமன் பதவியை தட்டிச் செல்கிறார்கள்.... தன் தகுதியை எப்படி நிரூபித்து கொள்ளப் போகிறார்கள் என்பதே கதை.  இப்படத்திற்காக பிரத்யேக அரங்குகள் அமைக்கப்படுகின்றன. எமலோகம் போன்ற அரங்குகள் அமைக்கப்படுகிறது. கலை இயக்குநராக சி.எஸ். பாலசந்தர் பொறுப்பேற்றுள்ளார். டிசம்பரில் படப்பிடிப்பு தொடங்குகிறது. 

அஜித் தற்போது சிவா இயக்கத்தில் நான்காவது முறையாக நடிக்கிறார். "விஸ்வாசம்' எனப் பெயரிடப்பட்டுள்ள இந்தப் படத்தில் அஜித்  ஜோடியாக நயன்தாரா நடிக்கிறார். விவேக், தம்பி ராமையா, ரோபோ சங்கர், யோகி பாபு, போஸ் வெங்கட், ரமேஷ் திலக் உள்ளிட்ட பலர் நடிக்கின்றனர். சத்யஜோதி ஃபிலிம்ஸ் தயாரித்துவரும் இப்படத்துக்கு டி.இமான் இசையமைக்கிறார். மதுரை மற்றும் தேனி பின்னணியில் உருவாகும் இந்தப் படத்தின் படப்பிடிப்பு, ஹைதராபாத்தில் உள்ள ராமோஜிராவ் ஃபிலிம் சிட்டி மற்றும் ராஜமுந்திரியில் பிரத்யேக அரங்குகள் அமைக்கப்பட்டு நடைபெற்றது. மும்பையில் தற்போது சில முக்கிய காட்சிகள் படமாக்கப்பட்டு வருகின்றன. இப்படத்துக்குப் பிறகு "சதுரங்க வேட்டை' மற்றும் "தீரன் அதிகாரம் ஒன்று' படங்களை இயக்கிய வினோத் இயக்கத்தில் அஜித் நடிப்பதாக உள்ளது.  மறைந்த நடிகை ஸ்ரீதேவியின் கணவர் போனி கபூர் இந்தப் படத்தைத் தயாரிக்கிறார். பாலிவுட்டில் சூப்பர் ஹிட்டான "பிங்க்' படத்தைத்தான் தமிழில் ரீமேக் செய்கின்றனர். இந்தப் படத்துக்கு யுவன் சங்கர் ராஜா இசையமைக்கிறார். , "பிங்க்' படத்தில் பாடல்கள் எதுவும் இல்லை. எனவே, இந்தப் படத்திலும் பாடல்கள் இருக்காது என்கிறார்கள். அஜித் ரசிகர்களுக்காகத் பாடல்களைச் சேர்க்கலாமா என படக்குழுவினர் விவாதித்து வருகின்றனர்.

- ஜி.அசோக் 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/12/w600X390/kadhir6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/11/திரைக்-கதிர்-3037346.html
3037347 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பி ட் ஸ் - வி.ந.ஸ்ரீதரன், சென்னை. DIN Sunday, November 11, 2018 12:00 AM +0530 நாடாளுமன்ற முன்னாள்  சபாநாயகர்  சோம்நாத்  சாட்டர்ஜி  மூத்த உறுப்பினர் என்பதால்  தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினர்களுக்கு பதவிப் பிரமாணம் செய்துவிக்கும்  "புரோ டெர்ம்'  சபாநாயகராகப்  பணிபுரிந்தார்.  பிறகு  அவரே சபாநாயகராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். ஒருபுரோ டெர்ம் சபாநாயகர் முறைப்படி சபாநாயகராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது இந்தியப் பார்லிமெண்ட் ஜனநாயகத்தில்  அதுவே  முதன்முறை.

நாடாளுமன்றத்திற்கு மிக அதிகமான  முறை தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர். இந்திரஜித் குப்தா. பதினோருமுறை தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கிறார். பத்துமுறை தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டவர்கள் மூன்று பேர். வாஜ்பாயி,  சோம்நாத்  சட்டர்ஜி மற்றும் சயித்.

ரவிந்திரநாத்   தாகூர்,  தான்   எழுதிய  இரண்டாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பாடல்களுக்கு  அவரே இசையமைத்திருக்கிறார்.

இந்தியாவில் ஆகஸ்ட்  15-ஆம் தேதியை சுதந்திர தினமாகக் கொண்டாடும்போது பீஹார் மாநிலம் "துமான்' என்னும்  கிராமத்தைச் சேர்ந்த மக்கள் ஆகஸ்ட் 15 மற்றும் 16 ஆகிய  இரண்டு  நாட்களை சுதந்திர தினமாகக் கொண்டாடுகிறார்கள். 1942-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம்  "வெள்ளையனே வெளியேறு'  என்னும் இயக்கம் தீவிரமாக நடந்தபோது  இந்த கிராமத்தைச் சேர்ந்த நான்கு பேர் போலீஸ் ஸ்டேஷனில்  கொடியேற்றியபோது சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட  நாள் ஆகஸ்ட் 16.  எனவே அந்த நாளையும்  சுதந்திரதினமாக கொண்டாடுகிறார்கள். 2015-ஆம் ஆண்டில் பீஹார் அரசு இதை அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவித்தது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/3/28/w600X390/Parliment01.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/11/பி-ட்-ஸ்-3037347.html
3037348 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் அம்மாவும் பைரவனும் மாதா DIN Sunday, November 11, 2018 12:00 AM +0530 காவல் நிலையத்தில் புகார் எழுதிக் கொடுத்து விட்டு ராஜேஸ் வாசலில் வந்து நின்றான். சுற்றுச்சுவரையொட்டி வரிசையாக மரங்கள் இருந்தன. கல்லுக்குள் ஈரம் இருப்பது போல, தண்டிக்கும் இடங்களிலெல்லாம் காவலர்கள் மரம் நட்டு வளர்த்து வருகிறார்கள். உள்ளே விசாரணைக்கு வருபவர்கள் உட்காரும் இடத்துக்கு மேலே எலக்ட்ரானிக் சுவர்க் கடிகாரம் ஓடிக் கொண்டிருந்தது. அதில் வெப்பநிலை 37 டிகிரி செல்சியஸ் என்று காட்டியது. மெயின் ரோட்டுக்கு வந்தான். அனல் பறக்கும் சாலையில் எதையும் பொருட்படுத்தாமல் வாகனங்கள் அடர்த்தியாகச் சென்று கொண்டிருந்தன.

பைரவன் எங்கே போயிருப்பான்? நேற்றிலிருந்து காணவில்லை. நாய் என்று சொல்ல முடியாது. ஒரு குழந்தையைப் போல பழகினான். வெள்ளையும் பழுப்புமான உடலும், மின்னும் கண்களும் கொண்ட கனத்த குட்டியாக வீட்டிற்குள் உலா வந்தான். வளைந்த வாலும், உலகத்தையே அறியத் துடிக்கும் மூக்கும், தீவிரப் பசியுமாக இருந்தான்.

""நாயெல்லாம் நாங்கள் கண்டுபிடித்துக் கொடுக்க முடியாது. எங்காவது, யார் வீட்டிலாவது இருந்தால் தகவல் சொல்லுங்கள் மீட்டுத் தருகிறோம்'' என்று காவல் நிலையத்தில் சொன்னார்கள். 

""முதலில் மாநகராட்சி நாய்கள் பிடிக்கும் பிரிவில் போய்க் கேளுங்கள்''
"மாடுகள் காணாமல் போனால் நீங்கள் கண்டுபிடித்துக் கொடுப்பதில்லையா?' மனதுக்குள் நினைத்துக் கொண்டான். இங்கே போலீசை எதிர்த்துக் கேள்வி கேட்க முடியாது.

நாயின் மூதாதையர்கள் ஆதி மனிதர்களுடன் இணைந்து வேட்டைக்குப் பிரசித்தி பெற்றவர்கள். பனிப்பிரதேசங்களில் வாழ்ந்து பழகியவர்கள். மனிதர்களைப் போல் அதுவும் தன் பூர்வீகம் மறந்து ஏன் இப்படி செல்லப்பிராணியாக வீட்டில் அடைபட்டுக் கிடக்கிறது என்று தோன்றும். சில நேரங்களில் அதன் மேல் ஒரு பரிவு  உண்டாகும். ராஜேஸ், பைரவனைத் தடவிக் கொடுப்பான். அது குழந்தைகளின் வெது வெதுப்பைக் கொண்டிருக்கும். அதன் நாக்கு ஓய்வற்றுத் துடித்துக் கொண்டிருக்கும். அந்த நாக்கு மொழியற்றது. எதையோ சொல்ல முயன்று வாழ்நாள் எல்லாம் தோற்றுப் போய்க் கொண்டிருக்கிறது போலும். அவனைத் தெரு நாய் போல் அடித்து இழுத்துச் சென்றிருப்பார்களோ... நினைத்தாலே நெஞ்சு பதறுகிறது, ராஜேசுக்கு. 

அவன் அலுவலகத்திலிருந்து வீட்டுக்கு வரும் போது பைரவன் வாசலில் அரைக்கண் மூடி தூங்கிக் கொண்டிருப்பான். வாசலைக் கடந்து உள்ளே வர அவன் வாலைத் தாண்ட வேண்டியதிருக்கும். வாலை மெல்ல ஆட்டியே வரவேற்பளிப்பான். டி.வி. பார்க்கத் தொடங்கும் போது காலடியில் படுத்துக் கொள்வான். ராஜேஸ் உற்சாகமாகக் கை தட்டி விளையாட்டினை ரசிக்கும் போது பைரவன் முகத்திலும் அந்த மகிழ்ச்சி தொற்றிக் கொள்ளும்.

இரவில் பைரவனிடம் மென்மையாக உரையாடுவான். அதுவும் கழுத்தை வளைத்து, செவி தாழ்த்தி புரியாத மொழியில் கசிந்து வரும் பேரன்பைக் குழைத்தபடி மயிர்ச் சருமம் புல்லரிக்க நின்றிருப்பான். பைரவனிடம் யார் எது சொன்னாலும் அதில் மகிழ்ந்து வாலாட்டியபடியே எம்பிக் குதிப்பான். சுற்றி என்ன நிகழ்கிறது என்றறிய ஒற்றைக் காதைக் கொஞ்சம் தூக்கிப் பார்த்தாலே தெரிந்து விடும் அவனுக்கு நாய்கள் ஏன் மனிதர்களோடு இவ்வளவு நெருக்கம் கொண்டிருக்கின்றன? தன் முன்னோர்களைப் போல வேட்டையாடவோ, பனியில் தனித்து அலைந்து திரியவோ, அடிவானத்துச் சூரியனைப் பார்த்து குரைக்கவோ ஏன் இந்த நாய்கள் முயற்சிப்பதே இல்லை? அதன் மனதில் பூர்வீக நினைவுகள் துடைத்து எறியப்பட்டதை எப்படி இயல்பாக எடுத்துக் கொண்டன? அல்லது ஒரு வேளை இன்றைக்கும் அதன் கனவில் பனி பொழியும் நிலமும், துரத்தியோடும் வேகமும் இருந்து கொண்டுதானிருக்குமோ? அவன் அலுவலகம் போன பிறகு,  நாளெல்லாம் அந்த நாய் வீட்டின் சுவரை வெறித்தபடியே என்ன நினைத்துக் கொண்டிருக்கும்? தன்னைத் தானே ஏன் இந்த நாய்கள் வருத்திக் கொள்கின்றன? அவன் அந்த நாய்க்காக வேதனை கொள்வான். அப்போதும் கூட அவனால் ஒரு போதும் அதன் நிஜமான உணர்ச்சிகளைப் புரிந்து கொள்ள முடியாது என்று அவனுக்கு தோன்றும். ராஜேசும் அவன் மனைவி மாலதியும் அலுவலகம் சென்றவுடன் பகல் முழுக்க நாய் அவன் அம்மாவிடம் ஒட்டிக் கொள்ளும்.

நாயின் வாழ்க்கை எட்டோ, பத்தோ வருடங்கள் தான் அதற்குள் யாருக்கோ விசுவாசமாக இருந்து, யாரையோ அண்டி வாழ்ந்து,  ஒவ்வொரு நாளும் தன் விசுவாசத்தை வீடெங்கும் வழியவிட்டு, என்ன வாழ்க்கையிது... நாய் வாழ்க்கை.

மாநகராட்சி நாய்கள் பிடிக்கும் பிரிவில் நுழைந்த போது, கணினி முன்பு ஒரு பெண் அமர்ந்திருந்தாள். 

""மேடம்... நேற்றிலிருந்து என்னுடைய நாய் மிஸ்ஸாயிடுச்சு. இங்கே ஏதும் கொண்டு வந்திருக்கிறீர்களா?''

""சார்...  நாயைக் கொண்டு வந்து ஸ்டாக்கெல்லாம் வக்கிறது இல்லை. வெறி பிடிச்சு நாய்னு புகார் வந்தா பிடிச்சு விஷ ஊசி போடுவோம். பெண் நாய்களுக்கு கருத்தடை ஊசி போடுவோம். உங்க நாய் ஆணா, பெண்ணா?''

""ஆண்'' 

""அப்போ ஜோடியைத் தேடிப் போயிருக்கும். வேளச்சேரியிலே ஒரு பெட்சாப் இருக்கு. அங்க போய் விசாரியுங்க'' ரிப்பன் பில்டிங்கிலிருந்து பார்க் ஸ்டேசன் வந்தான். கூட்டமே இல்லை. காலை நேரத்திலும், மாலையிலும் தான் ஜனத்திரள் அதிகமாக இருக்கும்.  வேளச்சேரி  செல்ல டிக்கட் வாங்கிய சிறிது நேரத்தில் வண்டி வந்தது. 

மகிழ்ச்சி என்பது என்ன? அறிவு பரந்து விரிகிறது. வாழ்வின் வளங்களும், மனிதனின் வாழ்வுச் சாத்தியங்களும் பெருகி வளர்கின்றன. ஆனால் அவை மனிதனை மகிழ்ச்சிகரமானவனாக மாற்றுகின்றனவா?

தினமும் பைரவனை நடைப்பயிற்சிக்கு உடன் அழைத்துச் செல்வது ராஜேசுக்கு மிக உற்சாகமாக இருக்கும். கடற்கரையில் விதவிதமான உடல் வடிவமைப்பில் ஆண்களும், பெண்களும் அணிஅணியாக நடந்து வருவார்கள். பைரவன் எல்லாரிடமும் அன்பாகப் பழகுவான்.

மாலதிக்கு நாய் வளர்ப்பே பிடிக்காது. நாய்க்கு உணவு வைப்பது அவனும் அம்மாவும் தான். அவனுக்குப் பின் அலுவலகம் செல்லும் அவள் மாலை அவனுக்கு முன்பே வந்துவிடுவாள்.

பைரவனுக்கு வாரம் இரண்டு நாள் எலும்புக் கறி. காலையும், மாலையும் பால், பிஸ்கட். மதியம் அம்மா தான் சாப்பிடுவதிலிருந்து பகுதி சாதத்தை அவனுக்குக் கொடுப்பாள்.

வேளச்சேரியிலுள்ள பெட் சாப்பில் பலவகையான நாய்க்குட்டிகள் இருந்தன. ராஜபாளையம், கோம்பை, அல்சேசன் என்று இனவாரியாகப் பிரித்து வைத்திருந்தார்கள். கருப்பு, வெள்ளை, கருப்பும், வெள்ளையும் கலந்து, முகம் மட்டும் கருப்பு மீதி உடல் முழுக்க வெள்ளை, உடம்பு நீளமாகவும் கால்கள் குட்டையாகவும் உள்ள நாய்கள், கால்கள் உயரமாகவும் உடம்பு நீளமில்லாமலும் குட்டிகள், பிஸ்கட் கலரிலும் குட்டிகள் இருந்தன. 

ஆனால் தூய வெள்ளைக்கும், சுத்த கருப்புக்கும் தான் மதிப்பு அதிகம். சில நேரங்களில் தெரு நாய் ஈன்ற குட்டிகளைத் தூக்கி வந்து, அதற்கு ஓர் இனப்பெயரைச் சூட்டி கலந்து விற்றுவிடுவார்கள். குட்டிகள் பணக்கார நாயாக ஆவதற்கும், தெருநாயாகப் போவதற்கும் வளரும் சூழலே காரணமாகிறது. நகரத்தில் வழி தப்பிய வளர்ப்பு நாய்களைக் கொண்டு வருவதற்கென்றே ஆட்கள் நியமிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். 

மனித இனத்திற்கு முன்பே இப்பூமியில் தோன்றிய நாய்கள். மனிதரோடு வாழும்போது, மனிதன் ஏற்படுத்திய சாதியப் பாகுபாடுகளை நாய்களிடத்திலும் உருவாக்கிவிட்டிருக்கிறான். பங்களாவில் வாழும் நாய்கள் உயர்ந்த சாதியாகவும், சாதாரண வீடுகளில் வளர்க்கப்படும் நாய்கள் அதற்கு அடுத்த சாதியாகவும், தெரு நாய்கள் தாழ்ந்த சாதியாகவும் பிரித்து வைக்கப்படுகின்றன. அதே போல நாய்கள் மேய்த்தல் என்பது பங்களாக்களில் நடக்கிறது. காலையில் அவிழ்த்து நடைப்பயிற்சிக்கு அழைத்துச் செல்வதும், இரவில் வீட்டுச் சுற்றுச்சுவர் ஓரமாக கூட்டிச் செல்வதும் ஒருவித நாய் மேய்த்தலே.  

செல்லப்பிராணிகள் விற்கப்படும் அந்தக் கடையில் உள்ள நாய்களைக் கண்டவுடன் ராஜேசுக்கு மிருக பாசம் தொற்றிக் கொண்டது. தங்களை எந்த மனிதராவது வெளியுலகிற்கு அழைத்துச் செல்லமாட்டார்களா என்ற ஏக்கம் அவற்றின் கண்களில் தெரிந்தது. நாய்களின் வால்கள் நன்றியுணர்வைக் காட்டினாலும், வாலாட்டல் மூலம் தங்களது விடுதலை வேட்கையை வெளிப்படுத்துகின்றன என ராஜேஸ் புரிந்து கொண்டான்.

பனிமலையில் மனிதர்களை வண்டியில் வைத்து இழுத்துச் சென்றவற்றின் வழித்தோன்றல்களா இந்த நாய்கள்? பலமும் பராக்கிரமும் கொண்ட குட்டிகள் பட்டியில் அடைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. ஆதியில் துருவப் பிரதேசங்களில் எஸ்கிமோக்கள் நாய்களை எப்படி வேட்டைக்கும், போக்குவரத்துக்கும் பழக்கப்படுத்தி வைத்திருந்தார்கள் என்பதை பள்ளிப் பாடங்களில் படித்த நினைவு வந்தது.

கடையின் உட்புறச் சுவரில் சில வாக்கியங்களை எழுதி வைத்திருந்தார்கள். 
""வீட்டில் இருக்கும் நெருக்கமானவர்களைக் கவனித்துக் கொள்வதன் மூலமாகவே அன்பு தொடங்குகிறது''

""தன்னைச் சுற்றியுள்ள மனிதர்கள் மீதும், உயிர்கள் மீதும், தன் மீதும் காட்ட வேண்டிய அக்கறையே ஒரு மனிதனின் முதல் பணி'' 

""சார்... நேத்தையிலிருந்து  என்னுடைய நாய் காணல. இங்கே ஏதும் வந்திருக்கா?''

""வழி தவறிப் போன குட்டிகள் லாரியிலோ, காரிலோ அடிபட்டுப் போயிடும்னு நாங்க இங்கே கொண்டு வந்திடுவோம். நாய்க்காரங்க வந்து அடையாளம் சொல்லி வாங்கிப் போவாங்க. சிறிய சேவைக் கட்டணம் வசூலிப்போம்'' 

""உங்க குட்டி என்ன கலர் சார்?''

""வெள்ளையும் பழுப்பும்''

""இதுவரையிலும் எந்த உருப்படியும் வரல. அட்ரஸ், போன் நம்பர் கொடுத்துட்டுப் போங்க. வந்துச்சுன்னா தகவல் சொல்றோம்''

வீட்டிற்கு வரும்போது சாலையில் விளக்குகள் எரிய ஆரம்பித்திருந்தன. அலுவலகம் முடிந்து மாலதி வந்திருக்கிறாள். 

ஏதாவது தகவல் கிடைத்ததா?

இல்லை. பகல் முழுக்க வெயிலில் அலைந்தது தான் மிச்சம். 

தொலைக்காட்சி சுவிட்சைப் போட்டான். தொடர்களோ, விவாதங்களோ அவனுக்குப் பிடிப்பதில்லை. பைரவன் தான் மனத்திரையில் ஓடிக்கொண்டிருந்தான். அவனுக்காக வாங்கிய பாலும், பிஸ்கட்டும் அப்படியே இருந்தது. மாலதி சாப்பிட அழைத்தாள். ஸ்போர்ட்ஸ் சேனலுக்கு மாற்றினாள். 
""ஏன் கவலையா இருக்கீங்க? நாய் மேலே அவ்வளவு பாசமா?''

""நீயெல்லாம் ஒரு ஜீவனை வளர்த்துப் பார்த்தால் தான் தெரியும்''

தனது சந்தோஷங்களையும், கவலைகளையும் பகிர்ந்து கொள்வதற்கு பைரவன் இல்லையே என்ற கவலை அவனைக் கவ்விக் கொண்டது. 

மாலதி இரவு உடை மாற்றி படுக்கைக்கு வந்தாள். ராஜேஸ் தூங்காமல் உட்கார்ந்திருந்தான். அம்மா நினைவு வந்தது. 

அம்மா... இப்போது என்ன செய்து கொண்டிருப்பாள்? எனக்குத் தாய்ப்பாசமும், நாய்ப்பாசமும் ஏன் வெவ்வேறாகிப் போனது?

ராஜேஸ் தாமதமாகத்தான் தூங்கினான். அதிகாலையில் கைபேசி ஒலித்தது எடுத்து காதில் வைத்தான்.

""ஹலோ மிஸ்டர் ராஜேஸ் தானே?''

""யெஸ் மேடம்... சொல்லுங்க''

""நான் முதியோர் இல்லத்திலிருந்து பேசுறேன். முந்தா நாள் நீங்க உங்க அம்மாவை இங்கே அட்மிசன் போட்டுப் போனதும், உங்க வீட்டு நாய் நேத்து காலையிலேயே இங்கே வந்திருச்சு. உங்கம்மாவும் நாயோட வராண்டாவிலேயே உட்கார்ந்துக்கிட்டு வரமாட்டேங்கிறாங்க. நாயெல்லாம் நாங்க அலோ பண்ண முடியாது சார். ப்ளீஸ்... வந்து நாயை அழைச்சிட்டுப் போங்க'' 

ராஜேஸ் போர்வையை விலக்கி படுக்கையிலிருந்து துள்ளி எழுந்தான். சீக்கிரம் ஹோமுக்குப் போகணும். சன்னலைத் திறந்தான். வெளியே இருள் விலகி மெல்ல விடிந்து கொண்டிருந்தது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/12/w600X390/kadhir7.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/11/அம்மாவும்-பைரவனும்-3037348.html
3037351 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Sunday, November 11, 2018 12:00 AM +0530 கண்டது

(வத்திராயிருப்பில் ஒரு தெருவின் பெயர்)

தலகாணித்தெரு

பொன்.பிரபாகரன், வத்திராயிருப்பு.

 

(சென்னை ஆர்எஸ்ஆர்எம் மகப்பேறு மருத்துவமனையின் சுவரில் எழுதப்பட்டிருந்த வாசகம்)

பிறந்துவிட்டோம் என்று வாழாதீர்கள்.
இனி பிறக்கப் போவதில்லை என்று நினைத்து  வாழுங்கள்.

அ.செல்வகுமார், சென்னை-19

 

(புலிவலத்தில்  உள்ள ஒரு லாண்டரி கடையின் பெயர்)

நியூ ஆபிஸர்ஸ் லாண்டரி

ஏ.கலாமதி, புலிவலம்.

 

(திருநெல்வேலியில் பூட்டிய கடை  ஒன்றில் கண்ட வாசகம்)

இங்கு இயங்கி வந்த டீ கடை சென்னை- அயனாவரத்துக்கு மாற்றப்பட்டுள்ளதால், வாடிக்கையாளர்கள் வழக்கம்போல் ஆதரவு தருமாறு கேட்டுக் கொள்கிறோம்.

க.சரவணகுமார், திருநெல்வேலி-11.


கேட்டது

(திருவாரூர் ஆவணி வீதியில் ஒரு வீட்டுவாசலில் இருவர்)

""ஏம்பா ஆபிஸில இருந்து   வீட்டுக்கு வந்து ஒரு மணிநேரம் ஆவுது. இன்னும் டிரஸ் சேஞ்ச்  பண்ணாம இருக்கே''
""சாப்பாடு ரெடியாவுற வரைக்கும் மாத்த முடியாது. ஏன்னா என் வொய்ஃப் மறந்துட்டதாச்  சொல்லி கடையிலே ஏதாவது சாமான் வாங்கி வரச் சொல்லுவா.  அதுக்குத்தான் தயார் நிலையில்  இருக்கேன்''

- பரதன், விளமல்.


(நாகர்கோவிலில் அண்ணா பேருந்து நிலையத்தில்  கல்லூரி மாணவர்கள் இருவர்)

""நேற்று உனக்கு கால் பண்ணினா "நீங்க தொடர்பு கொள்ள விரும்பும் பிச்சைக்காரன் தொடர்பு எல்லைக்கு வெளியே பிச்சை எடுக்கிறான்''  என்று பதில் வந்ததுடா''
""அப்படியா.... நான் உனக்கு கால் பண்ணினப்போ நீங்க அழைக்கும் பரதேசி வேறு ஒரு பரதேசியிடம் பேசிக் கொண்டிருக்கிறான் என்று பதில்  வந்துச்சே''

- சு.நாகராஜன், பறக்கை.


மைக்ரோ கதை

பக்கத்துவீட்டுப் பையன் குமார் பொதுத் தேர்வுக்குப் படித்துக் கொண்டிருந்தான்.  ""குமார் உனக்கு பரீட்சை எப்படி எழுதணும்னு தெரியுமா?''  என்று கேட்டேன். 

""தெரியாது. சொல்லுங்க அங்கிள்...''  என்றான் குமார்.

""பரீட்சைக்கு மொத்தம் 3 மணி நேரம் கொடுப்பாங்க. முதல் 1 மணி நேரத்துல 10 மார்க் கேள்வியை எழுதணும். அடுத்த 1 மணி நேரத்துல 5 மார்க் கேள்வியை எழுதணும். அப்புறம் அரை மணி நேரத்துல  2 மார்க் கேள்வியை எழுதணும்.  கடைசி அரை மணி நேரத்துல 1 மார்க் கேள்வியை எழுதணும். தெரியுமா?'' என்றேன்.

குமார் சற்று நேரம் யோசித்துவிட்டு என்னிடம் கேட்டான்:

""எல்லாம் சரி அங்கிள். 3 மணி நேரமும் கேள்வியை எழுதிக்கிட்டே இருந்தால்... அப்புறம் எப்ப பதில் எழுதுறது?''

வளர்மதி முத்து, திருச்சிற்றம்பலம். 


யோசிக்கிறாங்கப்பா!


பகல்ல தூக்கம் வந்தால் 
உடம்பு பலவீனமா இருக்குன்னு அர்த்தம்!
இரவிலே தூக்கம் வரலைன்னா
மனசு பலவீனமா இருக்குன்னு அர்த்தம்.

கமலா முத்து, சென்னை-60


அப்படீங்களா!

மோட்டார் பைக்கை நாம் எல்லாம் சாலையில் பறந்து செல்லத்தான் பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறோம். கிழக்கு ஆப்பிரிக்க நாடான கென்யாவில் அதை விவசாயத்துக்குப் பயன்படுத்துகிறார்கள். கிணற்றோரம் அல்லது தண்ணீர் உள்ள பகுதியின் ஓரமாக பைக்கை நிறுத்தி வைத்துவிட்டு, அதன் இன்ஜினுடன் நீர் இறைக்கும் மோட்டாரை இணைக்கிறார்கள். மோட்டார் பைக்கை ஸ்டார்ட்  செய்து, இன்ஜினை  ஓட விட்டதும் குழாயிலிருந்து தண்ணீர் கொட்டத் தொடங்குகிறது. 

இதனால் என்ன பயன்? தனியாக நீர் இறைக்கும் மோட்டார் ரூம் கட்டத் தேவையில்லை. பைக்கை எங்கு வேண்டுமானாலும் கொண்டு சென்று தண்ணீர் இறைக்க பயன்படுத்தலாம்.  ஒரு மணி நேரத்துக்கு 22 ஆயிரம் லிட்டர் தண்ணீர் முதல் 40 ஆயிரம் லிட்டர் தண்ணீர் வரை  இறைக்க முடிகிறது.  40 அடி ஆழமுள்ள கிணற்றிலிருந்தும் நீர் இறைக்கலாம்.  அதை 50 அடி உயரத்துக்கும் கொண்டு சென்று உயரமான இடங்களில் உள்ள செடிகளுக்கும் நீர் பாய்ச்சலாம்.  தொடர்ச்சியாக 100 மணி நேரம் தண்ணீர் பாய்ச்ச முடியும்.  ஒரு மணி நேரம் இந்த மோட்டார் பைக் நீர் இறைக்கும் முறையைப் பயன்படுத்தினால் 200 மி.லி. பெட்ரோல்தான் செலவாகிறது.  எதையும் ஆக்கப்பூர்வமாகப் பயன்படுத்த முடியும் என்பதற்கு  இது ஓர் உதாரணம்.

- என்.ஜே., சென்னை-116
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/12/w600X390/kadhir8.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/11/பேல்பூரி-3037351.html
3033740 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் படைப்பு: மனநிலை DIN DIN Monday, November 5, 2018 10:25 AM +0530 "வித்யா சமைக்கிறதில ஒங்கம்மாவ மிஞ்சிட்டம்மா... சாப்பிட என்ன பண்ணினாலும் ருசி தூள் பறக்கிது..''
"புலிக்கி பொறந்தது பூனை ஆகுமா? எல்லாம் என்னோட ட்ரெயினிங் தெரிஞ்சுக்கிடுங்க''
"அதெல்லாம் சரிதான்... ஆனா ஒனக்கு சமைக்கிறதத் தவிர வேற என்ன தெரியும்?
சமையலறைக்கு வெளிய என்ன நடக்குதுன்னு எதாவது தெரியுமா ஒனக்கு?''
"என்னய மட்டந் தட்டலைன்னா ஒங்களுக்கு மண்ட வெடிச்சிடுமே...''
"விடும்மா... அப்பா எதோ கிண்டலுக்குச் சொன்னா அதுக்குப் போயி கோபப்படுற.. என்னடோ சமையல் குரு நீதான் சரியா?''
மதியச் சாப்பாட்டை ரசித்து புசித்தபடி இந்த உரையாடல் ஓடியது. வித்யாவின் புருசன் ராஜாராமனும் உடன் அமர்ந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தான். அவனிடமிருந்து எந்தவிதமான கமாண்ட்சும் இது பற்றி வெளிவரவில்லை. மூன்று நாட்களுக்கு முன் வந்த வித்யாவின் அப்பா- அம்மா மதியச் சாப்பாட்டிற்குப் பிறகு இன்று ஊருக்கு கிளம்புகிறார்கள்.
மாமனார்--மாமியாரை ரயில் ஏற்றி வழியனுப்பி விட்டு வீட்டுக்குள் நுழைந்தான் ராஜாராமன். அவனைப் பார்த்ததும், "என்னங்க ரயில் சரியான நேரத்துக்கு வந்திச்சா? மினரல் வாட்டர் பாட்டில் வாங்கிக் கொடுத்திகளா? ரயில்ல கூட்டம் சாஸ்தியா? உட்கார எடம் கெடச்சுதா?'' வரிசையாக கேள்விகளை வீசினாள் வித்யா. காதில் விழுந்த கேள்விகள் ராஜாராமுக்கு எரிச்சலை ஏற்படுத்தியது.
"இப்ப மட்டும் இத்தன கேள்விகள அடுக்கடுக்கா அடுக்கு... எங்கப்பா அம்மா வந்தா மட்டும் அலட்சியத்தக் காட்டு''
"ஏங்க ஒங்க அப்பா அம்மாவ பஸ் ஏத்தி விட்டு வந்த போது பஸ் ஏத்தியாச்சான்னு கேட்டதில்லையா? மனசாட்சியத் தொட்டு சொல்லுங்க''
"வழியனுப்பி வச்சிட்டு வரும்போது விசாரிக்கலைன்னு சொல்ல வரல... அவுங்க இங்க வந்திருக்கும் போது....''

"வந்திருக்கும் போது அவுங்களோட சண்டையா போட்டேன்?''
"சண்ட வேற போடுவியா?''
"இப்பிடி குதர்க்கமா பேசினா என்ன பண்றது?''
"யாரு குதர்க்கமா பேசுறது? விசயத்த சொல்லி முடிக்கிறதுக்குள்ள விசுக்கின்னு அவங்களோட சண்டையா போட்டேன்னு முந்திரிக் கொட்டையா முந்திக்கிட்டு சொன்னது யாரு? ஒங்கப்பா அம்மா வரும்போது சமைக்கிற சமையல்ல இருக்கிற பிரமாதம் எங்கப்பா அம்மா வரும்போது இருக்கிறதில்லையே?''
"ஒரு தடவ கூட என்னோட சமையல மாமா அத்தை ரெண்டு பேரும் குத்தம் குறை சொன்னதில்லையே... சாப்பாடு சூப்பர்னுதான் சொல்லி இருக்காங்க...இப்பப் போய் புதுசா அவுங்களுக்கு பிரம்மாதமாச் சமைக்கலைன்னு சொன்னா என்ன அர்த்தம்?''
"அவுங்களுக்கு எப்பிடித் தெரியும்? உங்க அப்பா அம்மாவுக்குச் சமைக்கிற பாங்கு?''
"இப்ப என்ன சொல்ல வர்றீங்க? மாமா அத்தை வரும்போது ஏனோதானோன்னு சாப்பாடு பண்ணிட்டு... எங்கப்பா அம்மா வந்தா மட்டும் ஒகோன்னு ஸ்பெசலா சாப்பாடு பிரிப்பேர் பண்றேன்னு சொல்ல வர்றிங்க... அப்படித்தானே..''
"ஆமா... ரெண்டு விதச் சாப்பாட்டையும் சாப்பிடுகிற எனக்குத்தான உன்னோட பித்தாலாட்டம் புரியும்.. எங்கப்பா அம்மாவுக்கு அது தெரியாது... அவுங்க நீ சாதாரணமா சமைக்கிறதயே பிரமாதம்னு சொல்லிட்டு போறாங்கன்னா அது அவுங்களோட பெருந்தன்மை...''
"என்னங்க இப்பிடி சின்னப் பிள்ளத்தனமா பேசுறிங்க?''
"ஒழுங்காப் பேசு... வார்த்த நீளுது... உள்ளதச் சொன்னா உள்ள உறுத்துதோ?''
ராஜாராமன்--வித்யா இருவருக்குள் வார்த்தைப் போர் மூண்டது. ஒரு கட்டத்தில் காட்டமான சொற்களை வித்யா மீது வீசிவிட்டு வீட்டிலிருந்து வெளியேறினான் ராஜாராமன்.

வீட்டை விட்டு வந்த ராஜாராமன் நூலகம் போனான். நூலக மேஜையில் கிடந்த வார, மாத இதழ்களைப் புரட்டினான். வாசிப்பதில் ஈடுபாடு ஏற்படவில்லை. திரும்பத் திரும்ப வித்யாவுடன் நிகழ்ந்த வாக்கு வாதமே நினைவில் வந்து நின்று சங்கடப்படுத்தியது. பேசாமல் நூலகத்தை விட்டு வெளியில் வந்தான்.
அலைபேசியை எடுத்து அன்புமணியை
அழைத்தான்.
அன்புமணி அவனது கல்லூரி காலத் தோழன். கல்யாணம் ஆன பிறகும் இவர்கனின் தோழமை தொய்வின்றித் தொடர்கின்றது. மனதில் டென்சன் ஆக்கிரமிக்கும் போது பரஸ்பரம் பிரச்னைகளைப் பகிர்ந்து ரிலாக்ஸ் ஆகிக் கொள்வது இவர்களது வழக்கம். இரண்டு பேர்களும் செயற்கைத் தன்மை இல்லாமல் பழகுகிறவர்கள். அதனால் இவர்களின் நட்பில் உன்னதமான அன்னியோன்யம் இழையோடுகின்றது.
இருசக்கர வாகனத்தில் அன்புமணி வந்ததும் மனதிற்குள் மலர்ச்சி மலர்ந்தது.
"என்ன ராஜா அதுக்குள்ள ஃபோன் அடிச்சிட்ட... லைப்ரேரிக்குச் சீக்கிரம் வந்திட்டியா?''
"இல்ல அன்பு... இன்னக்கி மனசு சரியில்ல.. படிக்கிறதுக்கு ஆர்வம் வரல..''
" ஏன்... என்னாச்சு?''
வீட்டில் உருவான விவகாரத்தை விபரமாக எடுத்துச் சொன்னான் ராஜாராமன் அன்பு மணியும் கவனம் சிதறாமல் ராஜாராமன் தெரிவித்த விசயத்தை காதில் வாங்கிக் கொண்டான்.
""தேவை இல்லாத பிரச்சனையை நீதான் கெüப்பி சண்டைக்கு வழிவகுத்திருக்க..''
"உண்மையத்தான அன்பு சொன்னேன்...''
"அதாவது சமைக்கிறதும் ஒரு வகையான படைப்புங்கிறத ஏத்துக்கிடுவயில்ல...''
"ஆமா ஒத்துக்கிடுறேன்...''
"மனசு ஆனந்தமா இருந்தா எந்தப் படைப்பும் அம்சமா அமையும் தெரியுமா?''
"ஆமா அமையும்...''
"எந்தப் பெண்ணா இருந்தாலும் அவளுக்கு பொறந்த வீட்டுல இருந்து ஆட்கள் வரும்போது... அதுவும் அம்மா அப்பா வரும்போது மனசு உற்சாகத்தில துள்ளிக் குதிக்கும்... அந்த உற்சாக மன நிலையில சமையல்ல ஈடுபடும்போது சமைக்கிற சாப்பாடு சூப்பரா வந்திடும்... இந்த உளவியலப் புரிஞ்சுக்கிடாம அவுங்க வீட்டாளுக வரும்போது நல்ல சமைக்கிறா... வேற ஆளுக வரும்போது சொதப்பிடுறான்னு சொல்றதில அர்த்தமே கெடையாது ராஜா...''
"அப்பிடியா சொல்ற?''
"ஒங்க அம்மாவுக்கும் ஒன்னோட மனைவிக்கும் அவ்வளவா உரசல் இல்லைன்னாலும்... ஒங்கம்மாவோட யதார்த்தப் பேச்சுகள்
ஒன்னோட மனைவி மனச பாதிச்சிருக்கலாம்...அந்த உறுத்தல் உணவு சமைக்கும் போது கவனத்த சிதற வச்சிருக்கலாம்... அந்தக் கவனச் சிதறல்
உணவோட ருசியில எதிரொலிக்காம இருக்காது.
நூலகத்தில போயி பத்திரிக்கைகள வரி விடாம வாசிக்கிற நீ... இன்னக்கி வாசிக்க முடியல... காரணம் உன்னோட மனசு சரியில்ல... மனசுக்கும் செய்யிற வேல சுத்தமா அமைறதுக்கும் சம்பந்தம் இருக்கு.... சில கவிஞர்கள் சொல்லுவாங்கள்ல மூட் இல்லைன்னு.... கவிதை எழுதுறதுக்கு மட்டுந்தான் மூட் முக்கியமா?''
அன்புமணி உதாரணங்களோட உரையாடிய விதம் ராஜாராமனின் மனக்குழப்பத்திற்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தாற்போன்று இருந்தது. அம்மா, அப்பா இங்கு வருகிற வேளைகளில் பிரச்னைகள் என்று பெரிதாகத் தோன்றாவிட்டாலும் சில சமாச்சாரங்களில் ஏற்பட்ட சின்ன சின்ன சச்சரவுகள் அவனது நினைவிற்கு வந்து போகத் தவறவில்லை.
இதற்குப் பிறகு வேறு பல சங்கதிகள் குறித்து பேசிவிட்டு நண்பர்கள் பிரிந்தார்கள்.

இரவு மணி ஒன்பது ஆயிற்று. பிள்ளைகள் தூங்கி விட்டார்கள். வித்யா மட்டும் விட்டேத்தியாய் உட்கார்ந்திருந்தாள். அவள் மனதைக் கவலைகள் கவ்வியது.
"என்ன இந்த மனுசன் என்னைக்கும் இல்லாமல் இன்னைக்கி இப்பிடி புதுசா ஆவலாதி சொல்ல ஆரம்பிச்சிருக்காரு...ஒங்கப்பா அம்மா வந்தா நல்லாச் சமைக்கிற... எங்கப்பா அம்மாவுக்கு ஏனோதானோன்னு சமைக்கிறன்னு சொல்லி சண்டைய போட்டிட்டு போயிருட்டாரு... நாம அந்த மாதிரி எல்லாம் வித்யாசம் பாக்காமத்தானே செய்யுறோம்.... இவருக்கு எப்பிடி இதப் புரிய வைக்கிறது... அவருக்கு கோவம் வந்தா கோவத்த சாப்பாட்டிலதான காட்டுவாரு... சாப்பிட கூப்பிட்டா ஒண்ணும் வேணாம்னு போயிடுவாரு... அவர விட்டிட்டு நாம மட்டும் எப்பிடி சாப்பிடுறது?'
இப்படியான எண்ணங்கள் வித்யாவின் மனதிற்குள் அலைபாய்ந்த போது ராஜாராமன் வீட்டுக்குள் நுழைந்தான். அறைக்குள் போய் உடை மாற்றினான்.
"என்னங்க சாப்பிட வாரிங்களா?''
"ம்...''
அந்த ஒற்றை எழுத்துப் பதில் அவனின் கோபம் குறைந்து போனதைக் காட்டியது. வித்யாவின் உள்ளத்தில் உற்சாகம் கரைபுரண்டு ஓட கணவருக்கு இரவு உணவு பரிமாறத் தயாரானாள் வித்யா.

செல்வகதிரவன்

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/5/w600X390/ka7.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/05/படைப்பு-மனநிலை-3033740.html
3033739 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி...  DIN DIN Monday, November 5, 2018 10:23 AM +0530 * "பட்டாசுக்கடைக்காரரே... 
ஏன் கோபமாக பேசுறீங்க?''
"போன வருடம் வாங்கிட்டுப் போன வெடி வெடிக்கலேன்னு இப்ப வந்து 
புதுவெடி கேட்கிறார்''
கு.இரத்தினம், ஆண்டிபட்டி.

* "தினம் தினம் வாஷிங் மிஷினோடு 
போராட வேண்டியிருக்கு''
"என்ன இருந்தாலும் உன் புருசனை 
நீ வாஷிங்மிஷின்னு பட்டப் பெயர் வச்சு பேசக் கூடாது''
கு.அருணாசலம், தென்காசி.

* "டாக்டர் நீங்க கொடுத்த தூக்க மாத்திரையைப் பாதிதான் சாப்பிட்டேன்''
"அப்ப கொட்டாவி மாத்திரம் தான் வரும்''
டி.மோகனதாஸ், நாகர்கோவில்.

* "தலைவர் ஆசைக்கு ஒண்ணு... ஆஸ்திக்கு ஒண்ணுன்னு ரெண்டோட நிறுத்திக்கிட்டார்''
"அவருக்கு 1 பெண்ணும், 1 பையனும் தானா?''
"அது இல்லே... ஒரு சின்ன வீடும், 
ஒரு மனைவியும்தான்னு சொன்னேன்''
வி.ரேவதி, தஞ்சை.


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/5/w600X390/JOKE.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/05/சிரி-சிரி-3033739.html
3033737 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: மனிதர்களுக்கு கிடைத்த வரப்பிரசாதம்! DIN DIN Monday, November 5, 2018 10:20 AM +0530 தற்காலத்தில் ஐம்பது வயதுக்கு மேற்பட்டவர்கள், முக்கியமாகப் பெண்மணிகள் முழங்கால் மூட்டு தேய்வு காரணமாக மிகவும் துன்பப்படுவதைக் காண்கிறோம். இப்போதெல்லாம் KNEECAP REPLACEMENT SURGERY என்ற அறுவைச் சிகிச்சையும் சகஜமான நிவாரணம் ஆகியுள்ளது. இயற்கையான முழங்கால் மூட்டிற்கு மாற்றாக உலோகத்திலான KNEECAP பொருத்தப்படுகிறது. மிகவும் அதிகச் செலவு வைக்கும் இத்தகைய அறுவைச் சிகிச்சை மேற்கொண்டவர்களும் திரும்பவும் திரும்பவும் அந்த செயற்கை KNEECAP- ஐ மாற்ற வேண்டி இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள் . உடல் எடை அதிகரித்துள்ளதே இதற்கான காரணம் என்பது உண்மையா? மரச்செக்கில் ஆட்டிய இயற்கையான நல்லெண்ணெய் வெறும் வயிற்றில் உட்கொள்வது பற்றி ஆயுர்வேதத்தில் தகவல்கள் உண்டா?
- சுப்ர. அனந்தராமன், சென்னை.
வழுவழுப்பை மூட்டுகளில் ஏற்படுத்தக் கூடிய தன்மையுடைய பொருட்களை வகைப்படுத்தி அவற்றைச் சீராக உட்கொள்வதையும், அதே வழுவழுப்பை வெளிப்புறமாக மூட்டுகளில் தடவி வருவதையும் வழக்கமாக்கிக் கொண்டால், நீங்கள் குறிப்பிடும் உபாதைகளிலிருந்து தக்கதொரு பாதுகாப்பை நாம் பெற முடியும். உளுந்து, எள்ளு, பால், கோதுமை, ஆளி விதை, மாமிசசூப்பு, அறுபதாம் குறுவை அரிசி (கார அரிசி), நெய், வெந்தயம், நல்லெண்ணெய், வெண்பூசணி, சுரைக்காய், வெள்ளரி, திராட்சை, மாதுளம்பழம், பேரீச்சம்பழம், இந்துப்பு போன்றவை நெய்ப்பை மூட்டுகளில் ஏற்படுத்தித் தருபவை. இவற்றிலுள்ள பசையை ஜாடராக்னி எனும் பசித்தீயில் வேக வைத்து குடல் வழியாக உறிஞ்சப்பட்டு, சிலேஷக கபம் எனும் மூட்டுகளை வழுவழுப்பாக வைத்திருக்கும் தோஷத்திற்கு ஏற்றாற்போல் மாறி சேர்க்கப்பட்டால், மூட்டுகளில் உராயும் தன்மையானது தவிர்க்கப்படும். இதைச் செய்வதற்கு ஆதார பூதமாக பசித்தீ இருப்பதால், மூட்டுகளில் வலியோ வீக்கமோ காணப்பட்டாலும் ஆரம்ப சிகிச்சை என்பது பசியை நேர்படுத்தி, குடல் சுத்தமாக ஆக்கப் பட்டபின்னரே, மூட்டுகளுக்கு சிகிச்சை செய்யப்பட வேண்டும் என்பது ஆயுர்வேதத்தின் கூற்றாகும். இதிலுள்ள சிரத்தைக் குறைவே, பலருக்கும் பல வகைகளில் உபாதைகளைத் தோற்றுவிக்கின்றது.
உடல் எடை அதிகரித்தவர்களுக்கு மூட்டுகள் விரைவாக கல கலத்துப் போவதற்குக் காரணமாக, மூட்டுகளில் உள்ள ஜவ்வு வெளிப்பிதுங்குவதாலும், ஜவ்வு கிழிவதாலும் ஏற்பட வாய்ப்புகள் அதிகமுள்ளன. அமர்ந்த நிலையில் தெரியாத கஷ்டம், நிற்கும் நிலையிலோ, நடக்கும் நிலையிலோ, மூட்டுகளில் ஏற்படுத்தும். இந்த நிலை மாற, தொடர்ந்து நெய்ப்பை அப்பகுதிக்கு தருவது ஒன்றே வழியாகும். ஆனால், இதிலுள்ள கஷ்டம், நெய்ப்பைத்தரும் பல பொருட்களும், உடல் பருமனை மேலும் வளர்க்கும் என்பது தான்.
அதனால் உடல் பருமனைக் குறைக்கும் வராதி கஷாயம், வரணாதி கஷாயம், குக்குலுதிக்தகம் கஷாயம், கைசோர குக்குலு, த்ரயோதசாங்க குக்குலு போன்ற மாத்திரைகள் அடிக்கடி சாப்பிடப்பட வேண்டியவை. இதன் மூலம், உடல் லேசாவதுடன், மூட்டுகளிலுள்ள ஜவ்வுகள் வீக்கம், வலி போன்ற பிரச்னைகளிலிருந்து விடுபடும். அதன் பிறகு, மூலிகை தைலத்தைக் கொண்டு, வறட்சி அடைந்துள்ள மூட்டுகளின் மீது இளஞ்சூடாகத் தடவி 1/2 மணி நேரம் ஊறலாம். பிறகு துடைத்து விடலாம். பிண்ட தைலம், கொட்டஞ்சுக்காதி தைலம், முக்கூட்டு தைலம் ஆகியவை இந்த ஏற்பாட்டிற்காக பயன்படுத்தத் தேவையானவை.
ஊடுருவும் தன்மை, செரிமானமாவதற்கு முன்பாகவே உடலில் பரவிவிடும் குணம், தோலின் வலிமை, கண்பார்வை சக்திக்கு வலுவூட்டுதல் (வெளி உபயோகத்தினால்), சூடான வீர்யம், தேய்த்துக் குளிப்பதால் உடல் மெலிந்தவர் பருப்பதும், உள் உபயோகத்தினால் பருத்தவர் இளைப்பதும், மலத்தை இறுக்குவதும், குடல் கிருமிகளை அழிப்பதும், மூலிகைகளால் காய்ச்சப்பட்டதும் பல நோய்களுக்கு அருமருந்தாகவும் பயனளிக்கக் கூடிய நல்லெண்ணெய், மனிதர்களுக்குக் கிடைத்துள்ள வரப்பிரசாதம் தான் ! 
(தொடரும்) 
பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன்,
ஸ்ரீஜயேந்திர சரஸ்வதி ஆயுர்வேதக் கல்லூரி, 
நசரத்பேட்டை - 600 123 (பூந்தமல்லி அருகே) 
செல் : 94444 41771


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/5/w600X390/ka6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/05/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-மனிதர்களுக்கு-கிடைத்த-வரப்பிரசாதம்-3033737.html
3033736 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மைக்ரோ கதை DIN DIN Monday, November 5, 2018 10:15 AM +0530 சாலையோரம் நடந்து போய்க் கொண்டிருந்த ராகவனை எதிரில் சந்தித்த நண்பன் வழி மறித்தான்.
 "என்னப்பா ராகவன்? எப்படி இருக்கே? உன் பையன் எப்படி இருக்கான்?''
 " நல்லா இருக்கான். என்ன ஞாபகமறதிதான் ரொம்ப அதிகம். இன்னைக்குக் காலையில கூட பாரேன்... பால் பவுடர் வாங்கிட்டு வாடான்னு சொன்னா... ப்ளீச்சிங் பவுடர் வாங்கிட்டு வந்து நிக்கிறான்''
 "அதெல்லாம் கொஞ்சம் பெரியவன் ஆனா சரியாயிடும். எனக்கு அவசர வேலை ஒண்ணு இருக்கு. போயிட்டு வர்றேன்''
 "சரிப்பா மாடசாமி... போயிட்டு வா''
 "மாடசாமியா? நான் கந்தசாமி. பெயரை மறந்திட்டியே''
 இரா.சிவானந்தம், கோவில்பட்டி.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/5/w600X390/ka5.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/05/மைக்ரோ-கதை-3033736.html
3033735 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Monday, November 5, 2018 10:13 AM +0530 கண்டது
• (திருப்பூர் பைபாஸ் சாலையில் நிறுத்தப்பட்டிருந்த ஓர் ஆட்டோவில்)
உலகை நேசி...
ஆனால் தனிமனிதனை 
நம்பாதே!
டி.கே.சுகுமார், கோவை. 

• (சென்னை கிண்டி அருகே ஒரு சித்த மருத்துவமனையின் பெயர்)
வேரும் தழையும்.
கோ.பெ.இளந்திரையன், சென்னை-116

• (சேலம் பேருந்து நிலையம் அருகே இருந்த வாடகைக் காரின் பின்புறம்)
குடும்ப கெளரவத்தைப் பார்...
குடும்பத்தில் கெளரவத்தைப் 
பார்க்காதே.
இரா.வசந்தராசன், கல்லாவி.

கேட்டது
• (சென்னை குருநானக் கல்லூரியின் வாசலில் இரு மாணவர்கள்)
"மச்சி... இண்டர்வியூவுக்குப் போயிட்டு வந்தியே.... பார்ட்டி எதுவும் கிடையாதா?''
"இண்டர்வியூவுக்குத்தானே போயிட்டு வந்திருக்கேன். அப்பாயிண்ட்மென்ட் ஆர்டர் இன்னும் வாங்கலையே...''
"பரவாயில்லே... இண்டர்வியூவுக்குப் போனதுக்கு இப்ப பார்ட்டி வச்சிடு.... அப்பாயிண்ட்மென்ட் ஆர்டர் வரலேன்னா நான் பதிலுக்குப் பார்ட்டியை 
வச்சிடுறேன்''
பி.சரண், சென்னை-42.

• (கோவை - சூலூர் செல்லும் பேருந்தில் உட்கார்ந்திருக்கும் இளைஞரிடம் பெரியவர்)
"தம்பி வாயும் வயிறுமா இருக்குற பொண்ணு 
நிக்குது பாரு. எந்திரிச்சு கொஞ்சம் இடம் கொடேன்''
"நீங்க சொல்றது கரெக்ட் தாத்தா. ஆனா அந்த பொண்ணு கம்பியைக் கூட பிடிக்காம செல்போனை நோண்டிக்கிட்டே வர்றதைப் பாருங்க''
".....''
டி.ஜெய்சிங், கோயம்புத்தூர்.

எஸ்எம்எஸ்
ஒரு செல்போன் விபத்து
இந்த தடவை செல்போன் பேட்டரி வெடிக்கவில்லை.
மனைவிக்கு பாஸ்வேர்டு தெரிந்துவிட்டது..
கே.கவின், பொள்ளாச்சி.

யோசிக்கிறாங்கப்பா!
உனது கண்கள் சரியாக இருந்தால்
இந்த உலகத்தை உனக்குப் பிடிக்கும்.
உனது நாக்கு சரியாக இருந்தால்
இந்த உலகத்துக்கு உன்னைப் பிடிக்கும்.
க.அருச்சுனன், செங்கல்பட்டு.

அப்படீங்களா!
தண்ணீரிலும் நிலத்திலும் ஓடும் இந்த பைக்கின் பெயர் IBBS BISKI. அமெரிக்காவின் மிச்சிகன் மாகாணத்தில் இதன் தொழிற்சாலை அமைந்துள்ளது. சாலையில் அதிகபட்சமாக மணிக்கு 140 கி.மீ.வேகத்தில் இந்த பைக் ஓடும். தண்ணீரிலோ மணிக்கு 59.5 கி.மீ. வேகத்தில் செல்லும். 225 கிலோ எடையுள்ள இந்த பைக்கில் 20 லிட்டர் பெட்ரோலை நிரப்பிக் கொள்ளலாம். சாலையில் சென்று கொண்டிருக்கும் இந்த பைக் 5 நொடிகளில் தண்ணீரில் செல்வதற்குத் தயாராகிவிடும். இப்போதுதான் இந்த பைக்- படகைத் தயாரித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். என்ன விலை என்று நிர்ணயிக்கப்படவில்லை. இதிலென்ன புதுசு? 
நம் நாட்டிலும் "தண்ணி'ல ஓடுற பைக் இருக்கிறது என்று சொல்லாதீர்கள்.
என்.ஜே., சென்னை-116.


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/5/w600X390/ka4.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/05/பேல்பூரி-3033735.html
3033734 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் குறுந்தகவல்கள் DIN DIN Monday, November 5, 2018 10:09 AM +0530 * ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரத்தின் தாத்பர்யம் என்ன? அதற்கு கிருஷ்ணர் சொன்னாராம்: " உனக்குள் என்னால் என்ன செய்ய முடியுமோ அதை வெளியிலிருந்து செய்து காட்டத்தான் இந்த அவதாரம்'' என்றாராம் சிரித்துக் கொண்டே.
பாகவத பிரசங்கத்தில் கேட்டது.
பத்மஜா

* என்.எச். (நேஷனல் ஹைவேஸ்) என்பது தேசிய நெடுஞ்சாலைகளின் சுருக்க குறீயிடாகும். இந்தியாவில் உள்ள முக்கிய தேசிய நெடுஞ்சாலைகளை அறிவோம்.
என்.எச் -1 டெல்லி - அமிர்தசரஸ் நெடுஞ்சாலை - 456 கி.மீ.
என்.எச் - 2 டெல்லி - கொல்கத்தா - 1490 கி.மீ
என்.எச் - 3 ஆக்ரா - மும்பை - 1161 கி.மீ.
என்.எச் - 4 தானே - சென்னை - 1235 கி.மீ.
என்.எச் - 5 பஞ்சாப்- இந்திய எல்லை - 637 கி.மீ.
என்.எச் - 6 குஜராத் - மேற்கு வங்கம் - 1949 கி.மீ
என்.எச் - 7 வாரணாசி - கன்னியாகுமரி - 2365 கி.மீ
ஜோ.ஜெயக்குமார், நாட்டரசன்கோட்டை. 

* முன்னாள் பிரதமர் வாஜ்பாயியிடம், " உங்களுக்கு கோபமே வராதா'' என்று கேட்டபோது அவர் சொன்ன பதில் இது:
" எனக்கு இரண்டு சமயங்களில் கோபம் வரும். ஒன்று, டெலிபோன் பூத்தில் காத்திருக்கும்போது உள்ளே இருப்பவர் பேசிக் கொண்டே இருப்பது.
இரண்டாவது நான் பூத்தில் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போது, வெளியே பலர் பேசுவதற்காக காத்துக் கொண்டிருப்பது.
வி.ந.ஸ்ரீதரன், சென்னை.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/5/w600X390/vajbaee.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/05/குறுந்தகவல்கள்-3033734.html
3033733 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக்கதிர் Monday, November 5, 2018 10:05 AM +0530 * "கடைக்குட்டி சிங்கம்' படத்துக்குப் பின் கார்த்தி நடித்து வரும் படம் "தேவ்'. கார்த்தி ஜோடியாக ரகுல் ப்ரீத் சிங் நடிக்கிறார். பிரகாஷ்ராஜ், ரம்யாகிருஷ்ணன், விக்னேஷ், அம்ருதா, வம்சி உள்ளிட்டோர் கதையின் பிரதான கதாபாத்திரங்களை ஏற்று நடிக்கின்றனர். ஒளிப்பதிவு இயக்குநராக ஆர். வேல்ராஜ் பணியாற்றுகிறார். ஹாரிஸ் ஜெயராஜ் இசையமைக்கிறார். கதை, திரைக்கதை, வசனம் எழுதி இயக்குகிறார் ரஜத் ரவிசங்கர். ஓர் இளைஞன் தான் நினைத்ததைச் சாதிக்க, எப்படிப்பட்ட சவால்களை எதிர்த்துப் போராடுகிறான் என்பது திரைக்கதை. ராமலிங்கம் என்ற பெயருடன், தன் அபிமான கிரிக்கெட் வீரர் கபில்தேவ் பெயரை சேர்த்து, தேவ் ராமலிங்கம் என்று மாற்றிக்கொள்கிறார் கார்த்தி. சுருக்கமாக, தேவ் என அழைக்கப்படும் அந்த கதாபாத்திரம் தனக்கான லட்சியம், இலக்கு என வாழ்க்கை சவால்களை எதிர்கொண்டு வெற்றிப் பெறுவதே கதை. படத்தின் பெரும்பான்மையான படப்பிடிப்புகள் முடிந்து விட்டன. இறுதிக் கட்ட படப்பிடிப்புக்கு தயாராகி வருகிறது படக்குழு. இதுவரை எடுக்கப்பட்ட காட்சிகள் இறுதி கட்டப் பணிகளில் உள்ளன. ஜனவரி மாத இறுதியில் படம் திரைக்கு வரும் என சொல்லப்படுகிறது. இம்மாத இறுதியில் படத்தின் பாடல்கள் மற்றும் ட்ரெய்லர் வெளியாகஉள்ளது. 

* "சர்கார்' கதை விவகாரத்தில் பல திருப்பங்கள் ஏற்பட்டுள்ள நிலையில் "சர்கார்' கதை தொடங்கிய புள்ளி குறித்து எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் தனது வலைப்பூ பக்கத்தில் நீண்ட விளக்கம் ஒன்றை வெளியிட்டுள்ளார். ""சென்ற 20 ஆண்டுகளில் நான் செய்த உச்சகட்ட உழைப்பே இந்தப் படம்தான். தொடர்ச்சியாக காலை முதல் இரவு வரை காட்சி காட்சியாக விவாதித்து உருவாக்கியது. எந்தக்காட்சியும் எவரேனும் ஒருவருக்குப் பிடிக்காது. பிடித்திருந்தால் விஜய்யின் இயல்புக்குச் சரிவருமா என்ற சந்தேகம். உடனே "இது முன்னாடியே வந்திருச்சோ?' என்ற அடுத்த சந்தேகம். உடனே "ரொம்ப புதுசா இருக்கோ? புரியலை என்பார்களோ'என்ற மேலும் பெரிய சந்தேகம். ஒரு நான்கு "வெண்முரசு' அளவுக்கு கதை விவாதிக்கப்பட்டிருக்கும். எங்கோ ஓரிடத்தில் இதிலுள்ள வேடிக்கையை நான் ரசிப்பதனால்தான் ஈடுபடவே முடிந்தது. வணிக சினிமா என சாதாரணமாகச் சொல்கிறோம். அது லட்சக்கணக்கானவர்களின் ரசனைக்கும் நமக்கும் நடுவே ஒரு சமரசப்புள்ளியைக் கண்டடைவதுதான். அவர்களுக்குப் பிடித்ததைக் கொடுக்கவேண்டும். அவர்கள் எதிர்பார்ப்பதைக் கொடுக்கவேண்டும். ஆகவே எதுவும் பெரிதாகப் புதுமைசெய்ய முடியாது. ஆனால் கண்டிப்பாக கொஞ்சம் புதிதாகவும் இருக்க வேண்டும்'' என குறிப்பிட்டுள்ளார் ஜெயமோகன். 

* 'திருடன் போலீஸ்', "உள்குத்து' ஆகிய படங்களை இயக்கிய கார்த்திக் ராஜூ அடுத்து இயக்கி வரும் படம் "கண்ணாடி'. இந்த படத்தில் சந்தீப் கிஷன் கதாநாயகனாக நடிக்கிறார். இவருக்கு ஜோடியாக பாலிவுட் நடிகை ஆன்யா சிங் கதாநாயகியாக நடிக்கிறார். இது தமிழில் இவருக்கு முதல் படம். 
"மதுரவீரன்' படத்தை தயாரித்த வி ஸ்டுடியோஸ் நிறுவனம் இந்த படத்தைத் தயாரிக்கிறது. தமிழ், தெலுங்கு என இரு மொழிகளில் உருவாகி வருகிறது. ஆனந்த் ராஜ், கருணாகரன், பூர்ணிமா பாக்யராஜ், முரளி சர்மா, பிரகதி, திவ்யா கணேஷ் உள்ளிட்ட பலரும் முக்கிய கதாபாத்திரங்களில் நடிக்கின்றனர். 
இது ரொமண்டிக் த்ரில்லர் கதையாக உருவாகி வருவதாக இயக்குநர் கார்த்திக் ராஜு தெரிவித்துள்ளார். எஸ்.எஸ்.தமன் இசையமைக்கும் இந்த படத்திற்கு பி.கே.வர்மா ஒளிப்பதிவு செய்கிறார். படத்தின் ஃபர்ஸ்ட் லுக் மற்றும் இசை விரைவில் வெளியாகும் என்று படக்குழு தெரிவித்துள்ளது. 

* "அபூர்வ சகோதரர்கள்' படத்துக்காக குள்ள மனிதராக நடித்து புகழ் பெற்றார் கமல்ஹாசன். அந்தப் படத்துக்கான அவரது உழைப்பு பற்றி இன்றும் ரசிகர்கள் மத்தியில் பரவலான பேச்சு உண்டு. இது போன்று பல நடிகர்கள் அவ்வப்போது முயற்சித்தாலும், கமல் அளவுக்கு யாரும் வரமுடியவில்லை. இப்போது மம்முட்டி குள்ள மனிதராக நடிக்க இருக்கிறார். மம்முட்டி நடிப்பில் "டபுள்ஸ்' மலையாளப் படத்தை இயக்கியவர் சோஹன் சீனுலால். இதையடுத்து குள்ளர் வேடத்தில் ஹீரோ நடிக்க வேண்டிய கதை ஒன்றை உருவாக்கினார். இதில் திலீப் நடிக்க இருந்தார். திடீரென சில காரணங்களால் அவர் நடிக்கவில்லை. இதையடுத்து மம்முட்டியிடம் சோஹன் கதை சொல்லி அவரது சம்மதமும் வாங்கிவிட்டார். விரைவில் இதன் படப்பிடிப்பு தொடங்க உள்ளது. இப்படத்துக்காக பிரத்யேக பயிற்சிகளில் இறங்கியுள்ளார் மம்முட்டி. "அபூர்வ சகோதரர்கள்' படத்துக்காக கமல் வகுத்த வியூகங்கள் பற்றியும் அவர் கேட்டு தெரிந்து கொண்டுள்ளார். இருந்தாலும், மம்முட்டி, கமலை மிஞ்சுவாரா என்பதை பார்க்க ரசிகர்கள் ஆவலாக உள்ளனர். இதற்கிடையில் இப்போது ஹிந்தியில் "ஜீரோ' படத்தில் ஷாருக்கான் குள்ள மனிதனாக நடித்திருக்கிறார். இந்த படம் வரும் டிசம்பரில் திரைக்கு வருகிறது. 

* 2000-ஆம் ஆண்டில் உலக அழகியாக தேர்வு செய்யப்பட்ட பிரியங்கா சோப்ரா, தமிழில் விஜய் ஜோடியாக "தமிழன்' படத்தில் அறிமுகமானார். பிறகு ஹிந்தி படங்களில் கவனம் செலுத்திய அவர், ஹாலிவுட் படத்தில் நடிக்க சென்றார். அங்கும் தனித்துவ நடிப்பால் பல ரசிகர்களைப் பெற்றார் அமெரிக்காவில் வசிக்கும் பாடகரும் நடிகருமான நிக் ஜோனஸ் என்பவருடன் அவருக்கு காதல் மலர்ந்தது. சில வருடங்களாக அவர்கள் காதலித்து வந்தனர்.
 சமீபத்தில் அவர்கள் நிச்சயதார்த்தம் நடந்தது. வரும் நவம்பர் 29-ஆம் தேதி திருமணம் நடக்கிறது. இதற்காக பிரமாண்ட ஏற்பாடுகள் நடந்து வருகின்றன. இதற்கிடையே, பிரியங்கா சோப்ராவுக்கு நிக் ஜோனஸ் ஆடம்பர பங்களா பரிசளித்துள்ளார். அமெரிக்காவில் கலிபோர்னியா பகுதியிலுள்ள இயற்கை அழகு நிறைந்த பெவர்லி மலைப்பகுதியில், பல ஏக்கர் பரப்பளவில் அமைந்துள்ள இந்த பங்களாவில் பெரிய படுக்கை அறை, நீச்சல் குளம், நூலகம், நவீன வசதிகளுடன் கூடிய பாத்ரூம், கண்ணை கவரும் வரவேற்பு அறை என பல்வேறு வசதிகள் இருக்கிறது. இதன் மதிப்பு இந்திய ரூபாயில், 47 கோடியே 54 லட்சம் என்கிறார்கள்.
 
- ஜி.அசோக்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/5/w600X390/MAMMOOTY.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/05/திரைக்கதிர்-3033733.html
3033732 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வேடந்தாங்கல் DIN DIN Monday, November 5, 2018 10:02 AM +0530 சாலையின் இருபுறமும் பார்வையை செலுத்தி, சர, சரவென்று விரையும் வாகனங்களின் ஊடாக, நடைபயிலும் குழந்தைபோல தட்டுத்தடுமாறி மறுபுறம் வந்து சேர்வதற்குள் ஒருவிதமாக வியர்த்து வழிந்து இதயத்துடிப்பு எகிறித்தான் போகிறது. இத்தனைக்கும் அது இருவழிச்சாலை. முதலில் ஒருபுறம் மட்டும் பார்த்தால் போதும். மையத்தில் வந்து எதிர்த்திசையில் நோக்க வேண்டும். அதில்தான் நேசமணி தடுமாறிப் போய்விடுகிறார். சாலை விளிம்பில் நின்று அங்குமிங்குமாய் பார்த்து, கையசைத்து, கோணலாக நடந்து மறுபுறம் வந்து சேரும்போது விரையும் வாகனங்களிலிருந்து ஒரு குரல் காற்றில் ஒலித்து தேயும்.
 " பொறம்போக்கு, வந்து வுழுது பாரு வண்டியில...''
 " வூட்டுல சொல்லிட்டு வந்துட்டியா....''
 " நீ வந்து வுழ என் வண்டிதான் கெடைச்சுதா...''
 தினந்தினம் இப்படி வசவு வார்த்தைகள் கேட்டு அவருக்கு பழகிவிட்டது. இதையே கொஞ்சம் நாசூக்காக மகனும், மனைவியும் சொல்கிறார்கள்.
 " எங்கேயாவது விழுந்து கையை, காலை உடைச்சிகிட்டா என்னங்க பண்றது...'' என்று கனகமும்,
 " டிராபிக் ஜாஸ்தியா இருக்குப்பா. கொஞ்சம் அசால்ட்டா இருந்தாலும் தூக்கியடிச்சிட்டு போயிடுவானுங்க'' என்று பிரவீணும் சொல்லும்போது நேசமணி தனக்குள் சிரித்து கொள்வார்.
 நேசமணி ஒருவழியாக நடைமேடைக்கு வந்து நின்றுவிட்டார். வெயில் சற்று மட்டுப்பட்டிருந்தாலும் உக்கிரம் தணியவில்லை. குளோபல் வார்மிங் என்று பேரன் ஆகாஷ் ஒரு வார்த்தை சொல்லுவான்.
 " பூமியில வெப்பம் அதிகரிச்சிகிட்டே போகுது. அதனால ஆர்டிக் ரீஜியன்ல பனியெல்லாம் உருகி வழியுது. ஆபத்து தாத்தா...'' என்று கண்களை உருட்டி அவன் கவலைப்படும்போது அவனின் பொது அறிவு அவரை வியக்க வைக்கும். அந்த உக்கிர வெயிலில் நின்று கொண்டிருந்தபோது அது உண்மைதானோ என்று தோன்றியது.
 நேசமணி அனிச்சையாய் பேண்ட் பாக்கெட்டை தடவிப் பார்த்தார். பாக்கெட் உப்பி காலில் கட்டி வந்தது போல தோற்றம் காட்டியது. உள்ளே ஒன்று, இரண்டு, ஐந்து ரூபாய் நாணயங்கள் சிறைப்பட்டு கிடந்தன. சாலையில் இருபுறமும் எக்கசக்க கடைகள். மளிகைக்கடை, பழக்கடை, காய்கறி மண்டி, செருப்புக் கடை என்று விதவிதமான கடைகள். இடையிடையே மெடிக்கல் ஸ்டோர். ஒரேயொரு புத்தகக் கடை இருந்தது. விதவிதமான புத்தகங்கள் வாங்கிப் படிக்க ஆளின்றி புழுதி படிந்து தொங்கிக் கொண்டிருந்தன.
 ஒரு நல்ல புத்தகம் திறக்கப்பட்டால் சிறைச்சாலையின் கதவு மூடப்படும்' என்று ஒரு கவிதையில் வரும் வரிகளை நேசமணி படித்திருக்கிறார். அது அப்போது ஞாபகத்துக்கு வந்தது.
 பக்கத்திலிருந்த மெடிக்கல் ஸ்டோரில் கூட்டம் அலைமோதியது.
 " மலச்சிக்கலுக்கு ஏதாவது மாத்திரை குடுங்க தம்பி...''
 ஒரு பெரியவர் கேட்டார்.
 " யாருக்கு....ஒங்களுக்கா....?''
 கடைக்காரர் கேட்க, " ஆமா தம்பி. தெனந்தெனம் போவாம பைத்தியம் புடிச்சுடும் போலிருக்கு. எவ்ளோ முக்குனாலும் வரமாட்டேங்குது'' என்று அவர் சொல்லிக்கொண்டே போக பக்கத்தில் நின்றிருந்த இளம்பெண் சிரிப்பை அடக்கமுடியாமல் வாயை மூடிக்கொண்டாள்.
 அவரவர் கஷ்டம் அவரவர்க்கு என்று நேசமணி நினைத்துக் கொண்டார்.
 " வெயில் காலம் வந்தாலே மூத்திரக்கடுப்பு வந்துடுது. அதுக்கு என்னா மாப்ள செய்யலாம்...?''
 கடந்து சென்ற ஒருவர் உடன் வந்தவரிடம் கேட்டபடி சென்றார். ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு விதமான பிரச்னை. வாழ்க்கையே பிரச்னை சக்கரத்தில் அரைபட்டு, அரைபட்டு அழன்று போகிறது.
 சிந்தனை வேறெங்கோ செல்ல, அந்தப் பெண்மணி வந்து கையை நீட்டினாள்.
 " காசு போடுங்கய்யா..''
 சொல்லிவிட்டு வயிற்றை தொட்டு காட்டினாள். சற்றே கூன் விழுந்த முதுகு, அழுக்கான புடவை, முடைந்த கீற்றை பிரித்து போட்டது போல நரைத்த மயிர் கற்றை. கண்களில் உணவு தேடலுக்கான ஏக்கம். நேசமணி பாக்கெட்டில் கையைவிட்டு இரண்டு ஐந்து ரூபாய் நாணயங்களை எடுத்து போட்டார். அவள் முகத்தில் பிரகாசம் காட்டி காசை கண்களில் ஒற்றி, கையெடுத்து கும்பிட்டு கடந்து போனாள்.
 இரண்டு வருடங்களுக்கு முன் ஒருநாள் பொழுதுபோகாமல் வந்து நின்று சாலையை வேடிக்கை பார்த்து கொண்டிருந்தபோது, ஏந்திய கைக்கு போட காசில்லாமல் நேசமணி தடுமாறிப் போனார். பைக்குள் நூறு ரூபாய்த்தாள் இருந்தது. அதை போட முடியுமா... கவனியாதது போல பார்வையை வேறுபுறம் திருப்பிக் கொண்டார். அந்த பிச்சைக்காரன் கொஞ்சநேரம் நின்றுபார்த்துவிட்டு நிராசையோடு நகர, குற்றவுணர்ச்சியில் மனசு குத்தியது.
 அடுத்தநாளிலிருந்து நேசமணி பிடி சில்லறைகளை பாக்கெட்டில் போட்டுக் கொண்டு வர ஆரம்பித்தார். விதவிதமான மக்களைப் பார்த்து பொழுது போனது, பாக்கெட்டிலிருந்த சில்லறையும் தீர்ந்தது.
 " டாண்ணு அஞ்சு மணிக்கு கௌம்பிடணும். இல்லேன்னா உங்கப்பாவுக்கு தலை வெடிச்சிடும்'' என்பாள் கனகம். இந்த சில்லறை விவகாரம் வீட்டில் ஒருவருக்கும் தெரியாது.
 " ஐயா, சவுக்கியங்களா?''
 அந்த பிச்சைக்காரர் அருகில் வந்து கேட்க, நேசமணி நினைவு கலைந்து திரும்பிப் பார்த்தார்.
 " தெனந்தெனம் இங்க வந்து நிக்கிறீங்க. என்னை மாதிரி பிச்சைக்காரங்களுக்கு காசு போடுறீங்க. எனக்கும் போட்டுருக்கீங்க. ஏதும் வேண்டுதலா...?''
 " அட....அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்ல. பொழுதுபோகாம வந்து நிக்க ஆரம்பிச்சேன். கையை நீட்டுறவங்களுக்கு காசு போடுறேன். அவ்ளோதான்'' என்ற நேசமணி பாக்கெட்டுக்குள் கையைவிட, அவர் மறுத்தார்.
 " வேணாங்கய்யா. இன்னிக்கு ராத்திரிக்கு ஒரு பெரியவரு சாப்பாடு வாங்கித் தர்றேன்னிருக்காரு. அதனால காசு வேணாம்.''
 நேசமணி ஆச்சரியமாய் அவரைப் பார்த்தார்.
 " காசை வாங்கிக்கிட்டா நாளைக்காவுமில்ல''
 " நாளைக்குன்னு சேத்து வைக்க நான் என்ன குடும்பஸ்தனா....பரதேசிங்க. காலையில ஏழு மணிக்கு கையேந்த ஆரம்பிச்சேன்னா ஒம்போது மணிக்கு நாலு இட்டிலி வாங்குற அளவுக்கு காசு சேந்துடும். அது போதும் எனக்கு'' என்றவர் துணி சுற்றிய காலை இழுத்தபடி போனார். ஒரு ஞானியின் அருகில் நின்ற தாக்கம் உண்டானது நேசமணிக்கு. செல்போன் ஒலித்தது. எடுத்து காதுக்கு கொடுத்தார்.
 " ஏழு மணிக்கெல்லாம் வந்துடுவீங்கல்ல...?''
 கனகம் தினமும் கேட்கும் கேள்வியை கேட்டாள். கிளம்பும்போதும் இதே கேள்வியை கேட்பாள். தனிமை மனதில் சங்கடத்தை தோற்றுவித்து, பயத்தை உண்டாக்கி விடுகிறது. வீட்டில் மகன், மருமகள், பேரன் இருந்தாலும் கணவர் இல்லையென்றால் பெண்களுக்கு தனிமையை அனுபவிப்பது போன்ற உணர்வுதான் எழும்.
 " வந்துடுறேன்'' என்ற நேசமணி செல்போனை அணைத்து பாக்கெட்டில் போட்டுக்கொண்டார். பழைய நோக்கியா போன். எத்தனையோ முறை கீழே விழுந்தும் உடையவில்லை. மூன்று நாட்களுக்கு ஒருமுறை சார்ஜ் போட்டால் போதும். பழசு, பழசுதான் என்று நேசமணிக்கு தோன்றியது.
 "இந்த செல்போனை பார்க்கவே வேடிக்கையா இருக்கு தாத்தா...'' என்று ஆகாஷ் பரிகசிப்பான். பழசை இளசுகள் மதிப்பதில்லை, எல்லாப் பழசையும்தான்.
 அங்குமிங்கும் வாகனங்கள் விரைந்தன. முன்பெல்லாம் அம்பாசிடரும், பத்மினியும் வைத்திருப்பவர்கள் பணக்காரர்களாயிருந்தனர். இப்போது கார் வைத்திருப்பவர்களெல்லாம் வங்கியில் கடன் வைத்திருக்கின்றனர். ஆடியும், பென்சும் மலிந்துவிட்டது.
 பூக்காரப்பெண் நேசமணியைப் பார்த்து ஒரு ஸ்நேகப்புன்னகை புரிந்து சென்றாள்.
 " வூட்டுக்காரம்மாவுக்கு பூ வாங்கிட்டு போங்கய்யா...''
 என்று ஒருமுறை வந்து நின்றாள்.
 பூ வாங்கித்தந்து பழக்கமில்லாத நேசமணி பத்து ரூபாயை தந்து அருகிலிருந்த
 பிள்ளையார் கோயிலைக் காட்டினார்.
 " புள்ளையாருக்கு போட்டுடும்மா...''
 அவள் தலையாட்டிவிட்டு போனாள். அதிலிருந்து பூ வாங்க சொல்லி நச்சரிப்பதில்லை. வேறுமாதிரியாக நினைத்து கொண்டாளோ, என்னவோ? நேசமணி மணி பார்த்தார்.
 ஆறரையாகியிருந்தது. திரும்பவும் சாலையைக்கடந்து சந்துக்குள் நடந்து வலதுபுறம் திரும்பி கடைகோடியிலிருக்கும் ஃபிளாட்டுக்கு போக வேண்டும். எப்படியும் அரைமணி நேரமாகும். கிளம்பினால் சரியாக இருக்குமென்று தோன்றியது.
 கனகம் காத்திருப்பாள். கையில் புத்தகமிருக்கும். பார்வை வாசலிலிருக்கும்.
 " இந்த மனுஷனை இன்னும் காணலியே'' என்று அடிக்கடி அவள் முனகுவதாக ஆகாஷ் சொல்லுவான்.
 சாலையில் வாகனங்கள் வெளிச்ச புள்ளிகளோடு செல்ல ஆரம்பித்தன. லேசாய் வானம் இருட்டத் தொடங்கியது. நேசமணி தட்டுத்தடுமாறி சாலையைக் கடந்து சந்தில் நுழைந்தார். பாக்கெட் வெகுவாக இளைத்திருந்ததில் மனசுக்கு திருப்தியாக இருந்தது. கையில் விழும் காசைக் கண்டு குளிரும் மனசு தன் நன்றியை கண்களில் கசியவிடும்போது நேசமணி நெகிழ்ந்து போவார். ஒருவழியாக மெல்ல நடந்து ஃபிளாட்டை அடைந்து, லிப்ட்டில் பயணித்து வீட்டுக்கு போனவரைக் கண்ட கனகம் பிரகாசமானாள்.
 " நீங்க வர்றவரைக்கும் உயிரை கையில பிடிச்சுகிட்டு உட்கார்ந்திருக்க வேண்டியிருக்கு''
 அலுத்து கொண்டே கிரில் கதவைத் திறந்துவிட்டாள்.
 " எதுக்கு....நானென்ன சின்னக்குழந்தையா.....அறுபத்தெட்டு வயசாச்சு''
 சொல்லியபடியே செருப்புகளை வாசலில் விட்டு உள்ளே போனார். வீடு அமைதியாக இருந்தது. பிரவீண் லேப்டாப்பில் மூழ்கியிருக்க, மருமகள் ஸ்வப்னா காதில் ஹெட்போன் மாட்டியபடி இரவு உணவு தயாரித்து கொண்டிருந்தாள். ஆகாஷ் ஸ்டெடி ரூமில் தலையை சொறிந்தவாறு, விரல்களை மடக்கி, நீட்டி கணக்கில் ஐக்கியமாகியிருந்தான்.
 நேசமணி பாத்ரூம் போய்விட்டு வந்தமர்ந்தார். கணுக்கால் லேசாக வலித்தது. அதைச்சொன்னால் மறுநாளிலிருந்து வெளியே போகமுடியாது. எல்லாரும் சேர்ந்து கோழி அமுக்குவதுபோல் அமுக்கி விடுவார்கள்.
 " டின்னர் ரெடி. சாப்பிட வரலாம்...'' ஸ்வப்னா குரல் கொடுக்க, அனைவரும் உணவு மேஜைக்கு வந்தனர். பேசாமல் சாப்பிட்டனர். எல்லோருக்கும் ஏதோவொரு சிந்தனை. சிரித்து பேசுவது அபூர்வம். இதுதான் இப்போதைய வாழ்க்கை. தொலைந்ததைப் பற்றி கவலைப்படாமல் எதையோ தேடிக்கொண்டேயிருக்கும் காற்றுக்குமிழி வாழ்க்கை.
 நேசமணி அதில் ஓட்டமுடியாமல் தவித்தார். அரசாங்க உத்தியோகஸ்தர் அவர். தானுண்டு, தன் வேலையுண்டு என்று இருப்பார். கடன் வாங்கப் பிடிக்காது. சிரித்து, பேசி காலம் நன்றாக ஓடியது. இப்போதுதான் இடறுகிறது. காலை எழுந்ததும் அங்கே, இங்கே நடக்காமல் ஓரிடத்தில் ஒதுங்கி உட்கார வேண்டும். மகனும், மருமகளும், பேரனும் அரக்க, பறக்க கிளம்பும் நேரத்தில் குறுக்கே போய் குளறுபடி பண்ணக் கூடாது. அதனால் பேப்பரை கையில் வைத்துக் கொண்டு பால்கனியில் அமர்ந்துவிடுவார். கனகம் சமையலறையில். மூவரும் போன பின்பு மெல்ல எழுந்து வருபவர் அங்கேயிங்கே கிடக்கும் துணிகளை அள்ளி வாஷிங்மெஷினில் போடுவார். குப்பை கவரை கொண்டுபோய் வாசலில் வைப்பார். கலைந்து கிடக்கும் செருப்புகளை சீராக அடுக்கி வைப்பார். காஃபி தம்ளர்களை பொறுக்கி சிங்க்கில் போடுவார். ஏதோ அவரால் முடிந்தது.
 அதன் பின் குளியல், சாப்பாடு. சாப்பிட்டு கைகழுவும்போது வேலைக்காரி வந்துவிடுவாள். நேசமணி மறுபடியும் வந்து சேரில் பொதிந்துவிடுவார். இல்லையென்றால்,
 " நீங்க அப்புடி ஒக்காருங்கய்யா, நான் வேலைய முடிச்சிட்டு போயிடுறேன்'' என்பாள் அவள்.
 " தொடைக்கும்போது நடந்தா கால், காலா தெரியும்''
 இது ஸ்வப்னா எண்ணம். வெள்ளை மார்பிள் தரை. அழுக்கை கூட்டிக்காட்டும். ஆனால் அதுதான் சிறந்தது என்கிறார்கள். நேசமணி, தனக்குதான் புரியவில்லையோ என்று நினைத்துக் கொள்வார்.
 பகல் முழுக்க உட்கார்ந்தும், படுத்தும் பொழுது கழியும். மதிய உணவு முடிந்து ஒருமணிநேரம் தூங்கி எழுந்தால் மூன்று மணியாகியிருக்கும். கனகம் காஃபி கலந்து தருவாள். குடித்துவிட்டு கீழேபோய் ஆகாஷை அழைத்துவந்து அவன் பள்ளிக்கூட கதைகளைக் கேட்டு நேரங்கடத்துவார். ஐந்து மணிக்கு கிளம்பிவிடுவார்.
 வருடம் தவறாமல் வெவ்வேறு நாட்டிலிருந்து பறவைகள் வேடந்தாங்கலுக்கு வருவதுண்டு. பல்லாயிரக்கணக்கான மைல்கள் கடந்தும், பல சிரமங்களை அனுபவித்தும், மாறுபாடான சீதோஷ்ண நிலைகளைச் சகித்தும் வரும் பறவைகளுக்கு வேடந்தாங்கல் ஒரு சொர்க்கம்.
 நேசமணி வியர்த்து, வழிந்து அரை கிலோமீட்டர் தூரம் நடந்து, சிரமப்பட்டு சாலையைக்கடந்து அந்த நடைமேடைக்கு வந்து நின்றார். விதவிதமான மக்கள், ரகம், ரகமான வாகனங்கள், கையேந்தும் பிச்சைக்காரர்கள், கட்டி வந்தது போன்ற சில்லறைகளடங்கிய பேண்ட் பாக்கெட்.
 பொழுது சொர்க்கமாக கழிந்தது நேசமணிக்கு.
ஐ.கிருத்திகா
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/5/w600X390/ka3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/05/வேடந்தாங்கல்-3033732.html
3033731 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் கயிறு... கைவிரல்கள்... பொம்மைகள்! DIN DIN Monday, November 5, 2018 09:59 AM +0530 மிகவும் பழைமையான தமிழக அரசர்களாலும், குறுநில மன்னர்களாலும் போற்றி வளர்க்கப்பட்ட தெய்வீகக் கலைகளில் மனதை மயக்கும் வகையில் நிகழ்த்தப்படுவது பொம்மலாட்டம் என்றுஅழைக்கப்படும் மரப்பாவை கூத்து.
 சினிமா உள்ளிட்ட பொழுதுபோக்கு அம்சங்கள் இல்லாத அக்காலத்தில் பல்வேறு கடவுள்களின் அருட்பெருமைகளை கூறவும், போரில் வெற்றி பெற்ற மன்னர்களின் புகழ் பாடவும், அரசனின் ஆணைகளை மக்களுக்குத் தெரிவிக்கவும், சிறந்த பொழுதுபோக்கு அம்சமாக பொம்மலாட்டக் கலை விளங்கியது. இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்தின்போது, விடுதலைப் போராட்டச் செய்திகளை பொதுமக்களுக்கு கொண்டு செல்லவும் கூட பொம்மலாட்டம் பயன்படுத்தப்பட்டது.
 பொம்மைகளைக் கயிற்றால் ஆட்டுவித்து ஆடப்படும் ஆட்டம் பொம்மலாட்டம் என்றழைக்கப்படுகிறது. பொம்மலாட்டத்தின் பூர்வீகம் தமிழகம்தான் என்று கூறினால் அது மிகையாகாது.
 இங்கிருந்துதான் பல்வேறு நாடுகளுக்கும் இக்கலை சென்றது. சீனா, தைவான், ஜப்பான், மலேசியா, தாய்லாந்து, இலங்கை, இந்தோனேஷியா ஆகிய வெளிநாடுகளில் இன்றைக்கும் பொம்மலாட்டக் கலைநிகழ்ச்சிகள் நிகழ்த்தப்படுகின்றன என்றால், அக்கலையின் அருமையை அந்நாட்டவர்கள் உணர்ந்துள்ளதை அறிய முடிகிறது.
 ஆனால், தற்போதைய தமிழகத்தில் சினிமா, சமூக ஊடகங்கள் உள்ளிட்டவற்றின் வரவால் பொம்மலாட்டக் கலை மிகவும் நசிந்துவிட்டது. முன்பெல்லாம் ஊருக்கு ஊர் திருவிழாக்கள், பொது நிகழ்ச்சிகளில் நடத்தப்பட்டு வந்த பொம்மலாட்டம் நிறுத்தப்பட்டு, மேடை பாட்டுக் கச்சேரிகள், நடனங்களாக மாறிப் போனதன் விளைவால் பொம்மலாட்டக் கலைநிகழ்ச்சிகள் நடத்துவோர் வேறு வேலைகளைத் தேடிச் சென்றுவிட்டனர். தற்போது தமிழகத்தில் கும்பகோணம், சேலம் உள்ளிட்ட சில பகுதிகளிலேயே பொம்மலாட்ட கலைநிகழ்ச்சிகளை நடத்தும் ஒரு சிலரே உள்ளனர்.
 அவர்களும் வறுமையில் வாழ்ந்து வருகின்றனர்.
 இதில் கஷ்டத்தில் இருந்தாலும், பாரம்பரியமிக்க இக்கலையை அழியாமல் காக்க வேண்டும் என்கிறார் தள்ளாத வயதிலும் பொம்மலாட்டத்தை நடத்தி வருபவரும், 1992-ஆம் ஆண்டு தமிழக அரசின் கலைமாமணி விருது உள்ளிட்ட பல்வேறு விருதுகளை பெற்றவருமான கும்பகோணம் பழனியாண்டவர் சன்னதி தெருவைச் சேர்ந்த டி.என். சங்கரநாதன் (92).

 தற்போது உடல்நலம் குன்றியுள்ள இவரது சார்பில் இவரது மகன்களான டி.எஸ். முருகன், எஸ். கோபி, எஸ். ரவி ஆகியோர் பொம்மலாட்ட நிகழ்ச்சிகளை புதிய கருத்துகளுடன்,
 பல்வேறு புதுமைகளை புகுத்தி மக்களின் விருப்பத்திற்கேற்ப பழைமை மாறாமல், பாரம்பரிய முறைப்படி நடத்தி வருகின்றனர்.
 40 ஆண்டுகளாக பொம்மலாட்ட நிகழ்ச்சிகளை நடத்தி வரும் டி.எஸ். முருகன் (48) கூறியதிலிருந்து...
 ஆதி கலைகளான இயல், இசை, நாடகம் ஆகிய முக்கலைகளின் சங்கமமே பொம்மலாட்டக் கலை. இவை மூன்றும் தெரிந்திருந்தால் மட்டுமே பொம்மலாட்டத்தை நிகழ்த்த முடியும்.
 பொம்மலாட்ட நிகழ்ச்சி நடத்துவது என்பது கத்திமேல் நடப்பது போன்றது. இதில் அனுபவமிக்கவரே ஈடுபட முடியும். பொம்மலாட்ட பொம்மைகளை ஆட்டுவிக்க தலையில் உரி போன்று கட்டி, கை, கால், உடல் அசைவுகளுக்காக தனித்தனியாக பிரிக்கப்பட்ட பொம்மைகளின் உடல் பாகங்களில் கட்டப்பட்ட கயிறுகளை நாங்கள் கை விரல்களில் கட்டிக் கொண்டு அசைவுகளைக் கொடுப்போம் அல்லது இரும்பு கம்பியில் கயிற்றால் கட்டப்பட்ட பொம்மைகளுக்கு எங்களது கை விரல்களால் அசைவுகளைக் கொடுப்போம். பாடல் மற்றும் வசனங்களின் அடிப்படையில் பொம்மைகளை இயக்க தனிப்பயிற்சி தேவை. குரலுக்கும், இசைக்கும் ஏற்ப விரல்களால் பொம்மைகளை இயக்குவதே இக்கலையின் தொழில்நுட்பம்.
 வாய்ப்பாட்டு பாடுவோர், தபேலா, மிருதங்கம், மோர்சிங், தவில், ரிதம்பேடு வாசிப்பவர்கள், பொம்மைகளை ஆட்டுவிப்பவர்கள் என ஒரு நிகழ்ச்சிக்கு 10 முதல் 15 பேர் வரை தேவை. இதே போல, ஒரு நிகழ்ச்சிக்கு 10 முதல் 20 பொம்மைகள் வரை தேவைப்படும்.
 பொம்மலாட்டத்திற்கு தேவையான பொம்மைகளை எடை குறைவாக இருக்கும் கல்யாணமுருங்கை, அத்தி மரங்களிலிருந்து 8, 10, 15 கிலோ எடைகளில் செய்து கொள்கிறோம். ஒரு பொம்மையை செய்ய குறைந்தபட்சம் 3 மாதங்கள் ஆகும். ஒரு பொம்மை செய்ய ரூ. 30 ஆயிரம் வரை செலவாகும். ஒரு நிகழ்ச்சிக்கு பொம்மைகளை ஆட்டுவோர், பாடுவோர், வாசிப்போர் என அனைவரின் ஒருங்கிணைப்பும், ஒத்துழைப்பும் தேவை. பலதடவை ஒத்திகை பார்த்த பிறகே இரண்டரை மணி நேரம் நடைபெறும் ஒரு நிகழ்ச்சியை அரங்கேற்றுவோம்.
 எங்களது தாத்தா காலத்திலிருந்து மூன்று தலைமுறைகளாக நாங்கள் பாரம்பரிய பொம்மலாட்ட கலைநிகழ்ச்சிகளை நடத்தி வருகிறோம். எங்களது குழுவில் 20-க்கும் மேற்பட்டோர் பணியாற்றி வருகின்றனர். தமிழகத்தின் பாரம்பரியமாக பொம்மலாட்டங்களை நடத்தி வரும் குறிப்பிட்ட குழுக்களில் எங்களது "ஸ்ரீ முருகன் சங்கீத பொம்மலாட்ட சபா'வும் ஒன்று.
 தமிழகத்தின் அனைத்துப் பகுதிகளிலும் உள்ள கோயில்கள்,
 திருவிழாக்கள், மடங்கள், பொது
 நிகழ்ச்சிகளிலும், நாட்டின் பல்வேறு
 மாநிலங்களிலும், பிரான்ஸ் உள்ளிட்ட வெளிநாடுகளிலும்
 நாங்கள் கலைநிகழ்ச்சிகளையும்
 நடத்தியுள்ளோம். தற்போது நான்காம்
 தலைமுறையாக எனது மகன்கள்
 எம். கார்த்திகேயன், எஸ். சங்கீத்
 ஸ்ரீராம் ஆகியோர் படித்துக் கொண்டே பொம்மலாட்ட நிகழ்ச்சி
 களையும் நடத்தி வருகின்றனர்.
 ராமாயண, மகாபாரத கதைகள், கிளைக் கதைகள், மன்னர்களின் சரித்திரம் உள்ளிட்ட பழைமையான கதைகளையும், தியாகராஜர் சரித்திரம்,
 ராமாநுஜர் சரித்திரம், தாமிரவருணி வரலாறு, வள்ளலார் வரலாறு, ராகுவின் மகிமை, சமூக அக்கறை கொண்ட கதைகள், குடிநீர், காய்ச்சல், பெண் குழந்தைகள் மேம்பாடு உள்ளிட்ட விழிப்புணர்வு கதைகளையும் புதிதாக உருவாக்கி, திறம்பட நடத்தி வருகிறோம். வேண்டுவோருக்கு தேவைப்படும் கதைகளையும் ரசனையாக உருவாக்கி, நிகழ்ச்சி நடத்தி வருகிறோம்.
 இன்றைய இளம்தலைமுறையினர் பொம்மலாட்டக் கலையைக் கற்று, இக்கலையை காக்க முன்வர வேண்டும். வேண்டுவோருக்கு நாங்களே இக்கலையை கற்றுத் தருகிறோம். மேலும், அழிவில் இருக்கும் பழைமை வாய்ந்த பொம்மலாட்டக் கலையை காக்க மத்திய, மாநில அரசுகள் பள்ளி, கல்லூரி பாடத் திட்டத்தில் செயல்முறைப்பயிற்சியாக பொம்மலாட்டத்தை வைத்து, இளைய தலைமுறையினரிடம் இக்கலையைக் கொண்டு செல்லும் சீரிய முயற்சிகளை மேற்கொள்ள வேண்டும். மேலும், இந்தக் கலைஞர்களுக்கு விருதுகள் வழங்கி ஊக்குவிக்க வேண்டும்'' என்றார்.
 
 - க. கோபாலகிருஷ்ணன்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/5/w600X390/ka1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/05/கயிறு-கைவிரல்கள்-பொம்மைகள்-3033731.html
3033729 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் புதிய தொடர்: சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள் 1 சின்ன அண்ணாமலை Monday, November 5, 2018 09:55 AM +0530 காந்தி தரிசனம் 
காரைக்குடியில் எனது சிறிய தாயார் உமையாள் ஆச்சி அவர்கள் வீட்டில் தங்கிப் பள்ளியில் படித்துக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது எனக்கு வயது 10 இருக்கலாம்.
எனது சிறிய தாயார் அவர்கள், தேசபக்தர் திரு. சா. கணேசன் அவர்களின் சிறிய தகப்பனார் அவர்களின் மனைவி ஆவார். அதனால் அவர்கள் எல்லாரும் ஒரே வீட்டில் வசித்து வந்தார்கள்.
அந்த வீடு எப்போதும் "ஜே ஜே' என்றிருக்கும். தேசத்தொண்டர்கள் வருவதும் போவதும் திரு. சா. கணேசனைக் கண்டு பேசுவதுமாக இருப்பார்கள்.
எப்போதும் என் காதில் "காங்கிரஸ்' என்றும் "காந்திஜி' என்றும் கேட்டுக்கொண்டேயிருக்கும். என் கண்கள் தேச பக்தர்களையும், கொடியையும், கதரையும் திரும்பத் திரும்பப் பார்த்துக் கொண்டேயிருக்கும்.
என்னையறியாமலே நான் ஒரு காந்தி பக்தனாகவும், காங்கிரஸ் தொண்டனாகவும் மாறிக் கொண்டே வந்தேன்.
இந்த நிலையில் மகாத்மா காந்தி காரைக்குடிக்கு வருவதாக ஒரே பரபரப்பாக இருந்தது.
என் சிறிய தாயார் வீட்டின் முன் ஒரு திறந்த (டாப் இல்லாத) கார் ஒன்று அலங்காரம் செய்யப்பட்டு நின்றது. அதில்தான் மகாத்மாவை வைத்து ஊர்வலம் நடத்தப் போவதாகச் சொன்னார்கள்.
எனக்கு ஒரே துடிப்பு. காந்திஜியை நேரில் பார்க்கப் போகிறோம் என்ற ஆர்வம்.
என் சிறிய தாயார் பல முறை சாப்பிடக் கூப்பிட்டும் நான் போகவில்லை. வைத்த கண் வாங்காமல் காரையே பார்த்துக் கொண்டு நின்றேன். "ஜே' கோஷம் காதைப் பிளந்தது; எங்கும் பரபரப்பு.
காந்தி மகாத்மா வந்துவிட்டார். காரிலும் ஏறி உட்கார்ந்து விட்டார். எனக்கோ ஒரே பதட்டம். நெருக்கியடித்து காரின் பின்பக்கம் சென்று விட்டேன்.
காந்திஜியின் முகம் தெரியவில்லை. முதுகு மட்டும் தெரிந்தது. சடக்கென்று காரின் பின்புறமுள்ள "காரியரில்' தாவி ஏறி காந்திஜியின் முதுகைத் தொட்டேன். அவர் திரும்பிப் பார்த்து சிரித்தார்.
உடனே அங்கிருந்தவர்கள் நான் ஏதோ பெரிய குற்றம் செய்து விட்டதுபோல் நினைத்து என்மீது பாய்ந்து என்னைப் பிடித்துத் தூக்கினார்கள்.
காந்தியடிகள், அவர்களை அடக்கிவிட்டு என்னை தன் அருகில் வரும்படி அழைத்தார். நான் பயந்து கொண்டே அவரிடம் போனேன். அவர் ஒரு மோகனச் சிரிப்புச் சிரித்துவிட்டு என்னிடம் ஒரு ஆப்பிளைக் கொடுத்து கன்னத்தில் செல்லமாகத் தட்டினார்.
பிறகு மாலை போட வந்த கூட்டம் என்னை நெருக்கிப் பின்னுக்குத் தள்ளிவிட்டது.
ஊர்வலம் புறப்பட்டுப் போயிற்று. நானும் "காந்திஜிக்கு "ஜே ஜே' என்று கத்திக்கொண்டு பின்னே சென்றேன்.
ஊர்வலத்தில் போகும்போதே அந்த "காந்தி ஆப்பிளை' சுவைத்துச் சுவைத்துச் சாப்பிட்டேன். 
அந்த ஆப்பிள் என் ரத்தத்துடன் கலந்ததோ இல்லையோ "காந்தி நாமம்' என் ரத்தத்துடன் அன்றே கலந்துவிட்டது.
அன்றிலிருந்து இன்றுவரை நான் காந்தியடிகளைப் பின்பற்றி வருகிறேன். உண்ணும்போதும், உறங்கும் போதும்கூட காந்திஜியின் நினைப்பு என்னை விட்டு அகலுவதில்லை.
பகத்சிங் பாட்ஜ்
"காந்தி' என்றும் காங்கிரஸ் என்றும் சொல்லிக் கொண்டு படிக்காமல் திரு.சா.கணேசன் அவர்களையே சுற்றித் திரிந்த என்னை என் தாய் மாமன் தம்முடன் மலேயாவிற்குக் கூட்டிச் சென்றார்கள். அவர்களுக்கு மலேயாவில் டெலுக்கான்சன் என்ற ஊரில் வட்டிக்கடை இருந்தது. அந்த ஊரிலிருந்த ஆங்கிலோ சைனீஸ் ஸ்கூலில் என்னைப் படிக்க வைத்தார்கள். நான்கு ஆண்டுகள் அந்தப் பள்ளியில் படித்தேன். 
அந்தப் பள்ளிக்கூடத்தில் நிறைய சீன மாணவர்கள் படித்தார்கள். அச்சமயம் ஜப்பான் நாடு சீனா மீது அக்கிரமமாகப் படையெடுத்தது. ஜப்பானை எதிர்த்து சீன மாணவர்கள் எல்லாரும் ஊர்வலம் நடத்தினார்கள்.
என் உள்ளத்தில் அமுங்கிக் கிடந்த கிளர்ச்சி எண்ணம் வீறிட்டெழுந்தது. நானும் ஊர்வலத்தில் கலந்து கொண்டேன். ஜப்பான் சாமான்களையெல்லாம் தெருவில் போட்டுக் கொளுத்தினோம். கடைகளுக்குள் புகுந்து ஜப்பான் துணிமணிகளை எல்லாம் எடுத்துத் தெருவில் எறிந்தோம்.
போலீஸ் எங்களை அடித்து வளைத்துப் பிடித்தது. கூட்டத்தில் நானும் போலீஸ் மத்தியில் அகப்பட்டுக் கொண்டேன். 
மலேயாவில் அப்போது நிறைய பஞ்சாபி சீக்கியர்கள் போலீஸ்காரர்களாக இருந்தார்கள். அதிகாரிகள் மட்டும் ஆங்கிலேயர்கள்தான். ஒரு சீக்கியப் போலீஸ்காரர், சீன மாணவர்களுக்கு மத்தியில் ஓர் இந்திய மாணவனான நான் நிற்பதைக் கவனித்துவிட்டார்.
மாணவர்களை போலீஸ் வேனில் ஏற்றினார்கள். என்னைக் கவனித்த சீக்கிய போலீஸ்காரர் ஒவ்வொரு மாணவராக போலீஸ் வேனில் ஏற்றிக் கொண்டிருந்தார். நான் வேன் அருகில் வந்ததும் அதிகாரிக்குத் தெரியாமல் சடக்கென்று என்னை வெளியே இழுத்து வேறு பக்கம் தள்ளிவிட்டார்.
நான் வெகுதூரம் போய் விழுந்தேன். அதனால் நான் போலீசாரிடமிருந்து தப்பி விட்டேன். ஆனால் என் தாய் மாமனிடம் தப்ப முடியவில்லை. போலீஸ் அடியைவிட பலமான அடி அன்று கிடைத்தது.
சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள், அன்று மாலை மேற்படி சீக்கிய போலீஸ்காரர் என்னைத் தேடி வந்தார். எனக்கு ஒரே திகிலாக இருந்தது.
அவர் என்னைக் கூட்டிக் கொண்டு போய் ஒரு டீ கடையில் டீ வாங்கிக் கொடுத்து "பகத்சிங்' படம் போட்ட பாட்ஜ் ஒன்றை என் சட்டையில் மாட்டிவிட்டு பகத்சிங் கின் வீரம் தீரம் தியாகம் இவற்றைப் பற்றி எனக்குச் சொல்லி நானும் பகச்சிங் போல இந்திய நாட்டின் விடுதலைக்குப் பாடுபட வேண்டும் என்று கூறி விடை பெற்றுக் கொண்டு சென்றார்.
அன்றிலிருந்து பகத்சிங் போல புரட்சி வீரனாக வேண்டுமென்ற எண்ணம் மனதில் புயலடிக்க ஆரம்பித்தது. சிறு வயதில் நெஞ்சில் ஏற்பட்ட அந்த வேகம்தான் 1942 இல் பெரும்புயலாக மாறி தேவகோட்டை திருவாடானை பகுதிகளில் புரட்சியாக வெடித்தது. 
பாட்டியின் சாபம்
நான்கு ஆண்டுகள் டெலுக்கான்சனில் (மலேசியா) படித்துவிட்டு, பிறகு என் சொந்த ஊருக்கு - சிறுவயலுக்கு - வந்த சேர்ந்தேன். என்னை தேவகோட்டைக்கு சுவீகாரம் விடுவதென்று என் பெற்றோரால் முடிவு செய்யப்பட்டது.
இந்த முடிவு என் பாட்டியாரை ( என் தந்தையைப் பெற்றவர்) பெரிய அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது. 
அவர் என் தந்தையைப் பார்த்து ஆவேசமாக, ""டேய் நாச்சியப்பா, நம்ம குடும்பத்திலிருந்து நான் கண்போல காத்து வளர்த்த பிள்ளையையா சுவீகாரம் விடுறே, என் பேச்சைக் கேளுடா பிள்ளையை விடாதே. இல்லே மீறிவிட்டே உன் குடும்பத்துக்கு ஆண் வாரிசே இல்லாமல் போகும்'' என்று சாபம் கொடுத்துவிட்டு என்னை மட்டும் வாழ்த்தி, "நீ நல்லா இருப்பே... போயிட்டு வா'' என்று விக்கி விக்கி அழுது விடை கொடுத்தார். 
சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள். நான் பிறந்த வீட்டில் அதன் பிறகு ஆண் வாரிசு உண்டாகவில்லை.
பாட்டி சாபம் பலித்துத்தான் விட்டது.
ஆம். என் மூத்த சகோதரர் சுப்பையா செட்டியார் அவர்கள் காலமாகிவிட்டார்கள். அவர்களுக்கு ஒரு புதல்வி உண்டு. திருமணம் செய்து கொடுத்தாகிவிட்டது. என் சகோதரருக்கு ஆண் குழந்தை பிறக்கவில்லை. என் அண்ணியாரும் காலஞ்சென்று விட்டார்கள்.
என் இரண்டாவது சகோதரர் திரு. அழகப்பன் திருமணமாகிச் சில நாட்களில் இறந்துபோனார். அவர் இறந்து சில நாட்களில் அவரது மனைவியும் இறந்து போனாள். என் தம்பி இராமநாதனுக்கு ஒரு புதல்வி பிறந்தாள். அத்துடன் அவனும் இறந்துபோனான்.
பாட்டியின் சாபம் பலித்ததென்று சொல்லாமல் இதற்கு வேறு என்ன காரணம் சொல்ல முடியும்?
நான்கு சகோதரர் பிறந்த வீட்டில் நான் சுவீகாரம் சென்றேன். மற்ற மூன்று சகோதரர்களுக்கும் ஆண் குழந்தை பிறக்கவில்லை.
சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள். அந்த வீட்டிற்கு ஆண் வாரிசு வேண்டுமென்று எனது பெரிய சகோதரர் திரு. சுப்பையா செட்டியார் அவர்களுக்கு மட்டும் இப்போது ஒரு பையனை சுவீகாரம் செய்திருக்கிறது.
(தொடரும்)
படம் உதவி: யோகா

1978 இல் எழுதப்பட்ட கட்டுரைகளின் தொகுப்புதான் "சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள்'

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/5/w600X390/gandhi.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/nov/05/புதிய-தொடர்-சொன்னால்-நம்பமாட்டீர்கள்-1-3033729.html
3024798 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: செவித்திறன் குறைந்தால்...? பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன் Wednesday, October 31, 2018 03:35 PM +0530 நான் ஓய்வு பெற்ற தலைமை ஆசிரியர். எனக்கு காது சுமார் 2 மாதங்களாக மந்தமாகக் கேட்கிறது. காது அடைப்பு, சில நேரங்களில் "ஓய்' என்று சத்தம். வெளிச்சத்தம் அதிகம் கேட்டால் காது அதிர்வு. குணமாக ஆயுர்வேத மருந்துகள் உள்ளதா? 

 மணிவேல், வடச்சேரி, வாணியம்பாடி. 

பெருங்குடல், இடுப்பு, தொடை எலும்புகள், காது, எலும்புகள், தோல் ஆகிய பகுதிகளில் வாயு  அதிகமாக வசித்திருக்கும் இடமாக ஆயுர்வேதம் குறிப்பிடுகிறது. அதன் குணாதிசயங்களான வறட்சி, லேசான தன்மை, குளிர்ச்சி, சொர சொரப்பு, நுண்ணிய தன்மை, நகரும் தன்மை போன்றவையினுடைய ஆட்சியில் இவ்விடங்கள் என்றென்றும் இருக்க வேண்டிய நிர்பந்தமிருப்பதால், அவ்விடங்களிலுள்ள நரம்புகள், உணவின் வழியாக வர வேண்டிய ஊட்டச்சத்தை பெற முடியாதவாறு இந்த குணங்களே அதிகம் ஸ்வீகரித்துவிடுவதால், நரம்புகள் பலவீனமடைகின்றன. 

காதினுள் செல்லும் ஒலியானது, நுண்ணிய நரம்புகள் வழியாக எடுத்துச் செல்லப்பட்டு, மூளையை அடைந்து, செய்தியாக மாற்றி உணர்த்துகிறது. வந்துள்ள செய்திக்குத் தகுந்தாற்போல், மூளை பதிலைத் தயார்ப்படுத்தி, நரம்பு மண்டலங்கள் வழியாக, நாக்கினுள்ளே அமைந்துள்ள  நரம்புகளுடைய அசைவின் வழியாக வெளியேற்றுகிறது. ஒலி காது வழியாக உள் நுழைவதும், பதில் வாய் வழியாக வருவதும் மூளையினுடைய அதிசயத்தக்க திறமையினால் ஏற்படுகிறது. வயோதிகத்தில் செவித்திறன் குறைவதற்கு வாயுவினுடைய குணங்களே பெரும் பங்காற்றுகின்றன. நெய்ப்பும், கனமும், வீர்யத்தில் சூடானதும், வழுவழுப்பும், பருத்ததும், நிலைப்பும்  நிறைந்த குணாதியங்களைக் கொண்ட உணவும், செயலும், மருந்தும் ஒருங்கே அமைந்தால், செவியினுடைய கேட்கும் திறனானது உயிர்பெறும்.

அந்த வகையில், உணவில் இனிப்பும், புளிப்பும், உப்புச் சுவையும் சிறந்தவை. இவற்றை நீங்கள் மிதமாக உண்ணலாம். காரம், கசப்பு, துவர்ப்புச் சுவையுடைய உணவு வகைகளை நீங்கள் பெறுமளவு குறைத்திட வேண்டும். அவை நரம்பு மண்டலங்களை மிகவும் பலவீனப்படுத்தும் குணம் கொண்டவை. செயல்களில் - பேச்சைக் குறைத்து, அதிக சத்தம் ஏற்படுத்தும் பகுதிகளில் வசிக்காமல், மன அமைதியுடன் நீங்கள் காலத்தைக் கழிக்க வேண்டும். பணி நிறைவுபெற்று, மறுபடியும் ஓயாமல் உழைக்க நேர்ந்தால், புலன்கள் வேகமாக, தம் செயல்திறனை இழந்துவிடக் கூடிய அபாயம் இருக்கிறது.

தலைக்கு இளஞ்சூடாக, கார்பாஸாஸ்தியாதி தைலம்  தேய்த்து வெது வெதுப்பான நீரில் தலைக்கும் உடலுக்கும் குளிப்பது, வயோதிகத்தில் நரம்பு பலவீனம் ஏற்படாமல் பாதுகாக்கக் கூடியது. குளிரூட்டப்பட்ட அறையில் படுக்காதிருப்பதும், இரவில் காலதாமதமின்றி உறங்குவதும் நலமே. காதினுள் இளஞ்சூடாக, வசாலசுனாதி தைலத்தில்   5 - 8 துளிகள்விட்டு, காதுமடல், காதின் பின்புறம் ஆகிய இடங்களில் இதமாக இதே தைலத்தை நீவிவிட்டு, வெந்நீரில் பிழிந்த துணியைக் கொண்டு ஒத்தடம் கொடுப்பதும், நரம்புகளை வலுப்பெறச் செய்யும் சில வழிகளாகும்.

ஆயுர்வேத மருத்துவரின் ஆலோசனைப்படி, உள்மருந்தாக, அஸ்வகந்தாதி லேகியம், தசமூலாரிஸ்டம், தான்வந்திரம் குளிகை, வாதகஜாங்குசரஸம் எனும் மாத்திரை, அஸ்வகந்தா சூரணம், இந்துகாந்தம்  எனும் நெய் மருந்தைக் காலையிலும் விதார்யாதிக்ருதம் எனும் மருந்தை மாலையிலும் சாப்பிடுவதை வழக்கப்படுத்திக் கொண்டால், காதினுடைய கேட்கும் திறன் வலுப்படுகிறது. 
தலைமை ஆசிரியர் ஆவதற்கு முன், எத்தனையோ பிள்ளைகளிடம் நீங்கள் கோபமாகப் பேசியிருக்கலாம், சத்தம் போட்டிருக்கலாம். அதனால் ஏற்படும் பலவீனமானது குணமடைய ஓய்வும், பிறருடைய அன்பும், அரவணைப்பும் தேவையான சூழ்நிலையில் நீங்கள் இருப்பது அவசியமாகிறது. 

 (தொடரும்) 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/10/w600X390/ears.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/22/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-செவித்திறன்-குறைந்தால்-3024798.html
3029394 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: மனம்... உடல் நலமடைய..! Wednesday, October 31, 2018 03:34 PM +0530 தீய நண்பர்களின் சேர்க்கையால் புகையிலை, மது, மாது என்றெல்லாம் பழகிப்போய், வேலையும் கிடைக்காமல், கெட்ட பழக்கங்களை விடவும் முடியாமல் ஒருவகை மனநோயாளி போல ஆகிவிட்டேன். DEPRESSION என்று இதற்குப் பெயரிட்டு, சாப்பிடும் மாத்திரைகளால் தூக்கம் தூக்கமாக வருகிறதே தவிர, எந்த முன்னேற்றமுமில்லை. அதிக கோபம், விரக்தி, வெறுப்பு, ஈடுபாடு இன்மை, ஏன் வாழ வேண்டும் என்ற எண்ணம் தோன்றுகின்றன. மாத்திரைகளை நிறுத்தினால், பிரச்னைகள் மேலும் அதிகமாகின்றன. நான் இனி என்ன செய்வது?

-பிரதீபன், சென்னை.

சரக ஸம்கஹிதை எனும் ஆயுர்வேத நூலில், நட்புடன் பழகலாயக்கற்றவர்கள் பற்றிய விபரம் காணப்படுகிறது. அதைப் பற்றிய விபரம் - 
பாபவிருத்தவசஸத்வா - செய்யும் செயல், பேசும் பேச்சு, மனதில் எண்ணும் எண்ணம் ஆகியவை பாபத்தைச் சார்ந்ததாக இருப்பவர்கள்.
சூசகா - பிறரைப் பற்றி கோள்சொல்பவர்கள்.

கலஹப்ரியா - பிறருடன் சண்டைபோடுவதில் ஆர்வமுடையவர்கள்
மர்ம உபஹாஸின - பிறர் மனம் புண்படும் வகையில் கேலி செய்பவர்கள்.
லுப்தா - பேராசை கொண்டவர்கள்.

பரவ்ருத்தித்விஷ - பிறருடைய பொருளாதார வளர்ச்சியைக் கண்டு பொறாமைப்படுபவர்கள்.

சடா - கொடுமையான மனதுடையவர்கள்.

பரஅபவாதரதய - பிறருடைய புகழைக் கெடுக்க முயற்சிப்பவர்கள்.

சபலா - நிலையற்ற மனதையுடையவர்கள்.

ரிபுசேவின - எதிராளிக்கு உதவி செய்பவர்கள்.

நிர்க்ருணா - கருணையற்றவர்கள்.

த்யக்ததர்மான - தர்மத்தை விட்டவர்கள்.

இவர்களுடன் ஒருபொழுதும் நட்புவைத்துக் கொள்ளக் கூடாது என்று சரகர் குறிப்பிடுகிறார். அப்படியென்றால், யாருடன் நட்புவைத்துக் கொண்டால் நன்மைதரும் என்பதையும் அவர் விளக்குகிறார்.

புத்தி - வித்யா - வய - சீல - தைர்ய - ஸ்மிருதி - சமாதிபி : 

அறிவு, கல்வி, வயது - நல்லொழுக்கம், வைராக்யம், ஞாபகசக்தி, தியானம் ஆகியவற்றில் முதிர்ச்சி அடைந்தவர்கள்.

வ்ருத்த உபசேவின - வ்ருத்தா - ஸ்வபாவஞ - கதவ்யதா: வயது முதிர்ச்சியுடையவர்களை ஆதரிப்பவர்கள், சத்தான விஷயங்களில் பழுத்த அனுபவமுடையவர்கள், இயற்கையாகவே மனிதர்களை மதித்து நடப்பவர்கள், மனக்கவலைகள் இல்லாதவர்கள்.


சுமுகா: ஸர்வபூதானாம் - ப்ரசாந்தா:- சம்ஸிதவ்ரதா: 
எல்லோரிடத்திலும் அன்புடன் பழகுபவர்கள், என்றும் அமைதியுடனிருப்பவர்கள், அறநெறியின் பாதையில் மட்டுமே செல்பவர்கள்.
சேவ்யா - சன்மார்க்கவக்தார - புண்யஸ்ரவணதர்சனா: 
ஒழுக்கமுடையவர்கள், நல்வழியைக் காண்பிக்கக் கூடியவர்கள், அவர்களுடைய பெயரைக் கேட்டாலோ, நேரில் பார்த்தாலோ, புண்ணியத்தைத் தரக்கூடிய அளவிற்கு உயர்ந்தவர்களைச் சார்ந்து வாழ்வதே சுகம் தரும் என்கிறார்.


உணவு - ஒழுக்கம் - நடவடிக்கைகள் ஆகியவற்றில் தான் ஆரோக்கியம் எனும் விஷயம் மறைந்திருப்பதால், இவற்றை சீராக அமைத்து வாழ்பவர்களுக்கு இம்மையிலும் மறுமையிலும் நன்மையை ஏற்படுத்தும் என்றும் கூறுகிறார்.
தீயபழக்கங்கள் உடலையும், மனதையும் கெடுப்பதுடன், சுத்தமான இரத்தத்தையும் எடுத்துவிடுகின்றன. அதனால் நீங்கள் ரத்தப் பரிசோதனையை முழுவதுமாகச் செய்து கொள்ள வேண்டிய அவசியமிருக்கிறது. அதிலுள்ள நச்சுப் பொருட்கள் ஏதேனும் கண்டறியப்பட்டால், அவற்றை வெளியேற்றுவதுடன், தீயபழக்கங்களை மேலும் தொடராது, மனதிற்குக் கடிவாளம் போட வேண்டிய நிர்பந்தமிருப்பதால், அதற்கான முயற்சிகளை நீங்கள் மேற்கொள்ள வேண்டும்.


கல்யாணக்ருதம் எனும் நெய் மருந்தை சுமார் 15 - 20 மி.லி. அளவில் காலை, மாலை என இருவேளை குறைந்தது 48 நாட்களுக்காகவாவது சாப்பிட வேண்டும். OIL MASSAGE, வியர்வை வரவழைத்தல் அதன் பிறகு குடல் சுத்தி முறைகளான வாந்தி, பேதி, வஸ்தி எனும் எனிமா சிகிச்சை சிரோவஸ்தி எனும் தலையில் மூலிகைத் தைலத்தை நிறுத்தி வைக்கும் சிகிச்சை முறை, மூக்கில் மருந்துவிடுதல், மூலிகை எண்ணெய்யைக் கொண்டு வாய் கொப்பளித்தல் போன்றவை மூலம் நச்சுத்தன்மையை அறவே நீக்கி, மூளைக்கும் உடலுக்கும் புத்துணர்ச்சி தரும் ரஸôயன சிகிச்சைகளைச் செய்ய வேண்டும்.
(தொடரும்)


பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன்,
ஸ்ரீஜயேந்திர சரஸ்வதி ஆயுர்வேதக் கல்லூரி, 
நசரத்பேட்டை - 600 123 (பூந்தமல்லி அருகே) 
செல் : 94444 41771

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/29/w600X390/ayur.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/29/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-மனம்-உடல்-நலமடைய-3029394.html
3029398 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் இத்துனூண்டு லைட் DIN DIN Monday, October 29, 2018 11:06 AM +0530 லைட்டு வெளிச்சத்துல இங்கும் அங்கும் அலைந்துகொண்டிருந்த எறும்புகளை ஒன்றுவிடாமல் தன்னுடைய கால் பாதத்தால் நசுக்கிக் கொண்டிருந்தாள் செல்வி.
"யக்கா, ஏந்த இப்படி எறும்பக்கொன்னுக்கிட்டு இருக்க? பாவம் அதுபாட்டுக்கு போகட்டுமே'' எறும்புகள் துடிதுடித்துத் தூளாய்ப் போவதைப் பார்த்து அடக்க முடியாமல் சட்டெனக் கேட்டுவிட்டான் ரவி.
"டேய் சும்மாக்கெடக்கமாட்ட... நீ இந்த எறும்புகளுக்கு வக்காலத்து வாங்குறியாக்கும்? ரெண்டு எறும்புக வந்து ஓந் தொடையில உட்கார்ந்து சுருக்குனு கடிச்சாத்தான் தெரியும் அதனோட வலி. அக்கா அங்க வலிக்குது இங்க வலிக்குதுனு வாவ் வாவ்னு கத்துவபாரு அப்பத் தெரியும் இந்த எறும்புக எவ்வளவு வெஷம்னு''.
ரவி படக்கென தன்னுடைய வாயைப் பொத்திக்கொண்டு அவன் பாட்டுக்கு அந்த அரிக்கேன் லைட்டு பக்கத்தில் நகன்று சென்று வீட்டு பாடத்தைச் செய்ய ஆரம்பித்துவிட்டான்.
அந்த நாட்களில்தான் மின்சார வசதி இல்லாத வீடுகளுக்கு இலவசமாக ஒரு லைட்டு மின்சாரம் கொடுக்க அரசாங்கம் அறிவிப்பு விட்டது. அந்த ஒரு லைட்டப் போடுவதற்கு பலபேரின் காலைப்பிடித்து கையைப்பிடித்து போட்டுவிட்டார் ரவியின் அப்பா.
ரவியின் வீட்டில் பத்து லைட்டுகள் போட்டதுபோல் ரவிக்குள் அப்படியொரு பளிச்சென்ற சந்தோஷம். "இனிமேல் அந்த அரிக்கேன் லைட்டு முன்னாடி தலையக்கவுந்துக்கிட்டு படிக்கவேண்டியது இல்லை' என்ற மகிழ்ச்சியும் அவனுக்குள் கலந்துகொண்டு ஆர்ப்பரித்தது.
பத்து லைட்டுகளைப் போட்ட வீடுகளுக்கு மேல் ரவியின் வீட்டுல அப்படியொரு சந்தோஷ வெளிச்சம் ஒட்டிக்கிடந்தது. வீட்டிற்குள் அங்க அங்க நடந்துகிட்டு இருந்த வேலைகள் அந்த லைட்டச் சுத்தியே நடக்க ஆரம்பித்தன.
அரிக்கேன் லைட்டு, பாட்டிலில் மண்ணெண்ணெய்யை ஊற்றி ஒரு திரிய வச்சு அடுப்பாங்கரையில் எரியவிட்ட லைட்டு என எல்லாவற்றையும் வீட்டு வெளி வரண்டாவின் ஒரு மூலையில் போட்டுவிட்டார்கள். போட்டது போட்டதாகவே கிடந்தது. யாரும் அவற்றை ஏறிட்டுப் பார்ப்பதுகூடக் கிடையாது. வேண்டாப் பொருளாக வெளியில சிவனேயென்று கிடக்க ஆரம்பித்தது.
இந்த ஒரு லைட்டின் வெளிச்சத்தையே எல்லோரும் சுற்றிச் சுற்றி வேலை செய்ததனால் ரவியால் வீட்டு பாடத்தைச் செய்வதற்கு ரொம்ப கடினமாக இருந்தது.
என்னென்னமோ சொல்லி பார்த்தான், யாரும் கேட்டபாடில்லை, அம்மாவைத் தவிர.
"ரவி, நீ போயி அந்த தெருலைட்டுல படிச்சுட்டுவாடா''ன்னு சொன்னவுடனே அம்மாவைக் கொஞ்சம் ஏறிட்டுப் பார்த்தான். ஒத்த லைட்டப் போட்டவுடனே தான்பட்ட மகிழ்ச்சியைக் கொண்டாடி ஒரு வாரம்கூட ஆகல. அதுக்குள்ள தெரு லைட்டுக்கா? தனக்குள் புலம்பிக்கிட்டே ஒரு சாக்குப் பையை எடுத்துட்டுப்போனவன், சாக்குப்பையைத் தெரு லைட்டு வெளிச்சத்தின் கீழே விரிச்சு வீட்டுப் பாடத்தைச் செய்ய ஆரம்பித்துவிட்டான்.
தெரு லைட்டு வெளிச்சம் இருப்பதினால் இரவில் அப்ப அப்ப கழிவறைக்காக ஒதுங்குகிற பெண்கள் அந்த லைட்டு வெளிச்சத்தைக் கடந்து பக்கத்துல உள்ள காலாங்கரைக்குத்தான் போயிட்டு வருவார்கள்.
யாரு போறா? யாரு வாரா?ன்னு ரவி பார்க்கவே மாட்டான். அப்படி மூழ்கிவிடுவான் படிப்பில்.
அவனுக்கு கவனமெல்லாம், வீட்டுப் பாடத்தைச் செய்வதில்தான் இருந்தது.
காலாங்கரைக்கு போய்விட்டு திரும்பி வருகிறவர்கள் அவனை சும்மா கடந்து போகமாட்டார்கள்.
ஏதாவது ஒன்றைச் சொல்லி அவனிடம் வம்பிழுத்துவிட்டுத்தான் போவார்கள்.
அப்படி ஒருநாள், தான் போற சத்தமே கேட்காம காலாங்கரைப் பக்கம் போய் ஒதுங்கிவிட்டு திரும்பி வந்த ராக்கினி அவன் பக்கத்தில் வந்து "பொடுக்குனு' உட்கார்ந்துவிட்டாள்.
"என்னடா ரவி, பொதையல எடுக்குற மாதிரி தலையக் கவுந்துக்கிட்டே எதையோ பண்ணிக்கிட்டு இருக்க?''
"யக்கா, பார்த்தா தெரியல? வீட்டுப்பாடம் பண்ணிக்கிட்டு இருக்கங்கக்கா''
"அத ஏன் இப்படி தெருவுல ஒக்காந்துப் பண்ணிக்கிட்டு இருக்க? இத்துனூண்டு வெளக்கு இருக்குறப்ப இப்படி தெருலைட்டுல வந்து படிக்காதவன் இப்ப ஒங்க வீட்டுல கரண்டு இழுத்த பெறகு வந்து படிக்கிற. பேசாம அங்கயே படிக்க வேண்டியதுதானே? இப்படி இந்த நாத்தத்தோடும் பூச்சிகளோடும் வந்து படிக்கணும்னு ஒனக்கென்ன தலைவிதியாடா?''
"அங்க ஒரு லைட்டு மட்டும்தான் இருக்குறதுனால எல்லாரும் அந்த லைட்டச் சுத்தியே இருக்காக. என்னால ஒழுங்கா படிக்க முடியலக்கா. அம்மாதான் இங்க வந்து படிக்கச் சொல்லிட்டாக''
சாயங்காலம் மற்ற நண்பர்களுடன் விளையாடும் ரவி, ஏழு மணியானால் அந்தத் தெரு லைட்டுக்குக் கீழே வந்து உட்கார்ந்து படிக்க ஆரம்பித்துவிடுவான்.
அவனுடைய தெரு நண்பர்களும் அவன்கூட உட்கார்ந்து தங்களுடைய வீட்டுப்பாடத்தை விளையாட்டுப்போக்காகச் செய்ய ஆரம்பித்தவர்கள் காலப்போக்கில் பதினேழுபேர் சேர்ந்துவிட்டார்கள். மாலை நேரக் கல்விக்கூடமாகத்தான் காட்சியளித்தது எனலாம்.
அந்த அளவிற்கு அந்தத் தெருக் குழந்தைகள் அந்த தெரு லைட்டு முன்னாடி உட்கார்ந்து படிக்க ஆரம்பித்துவிட்டார்கள்.
இதில் கவனிக்க வேண்டியது என்னவென்றால், ஓர் அறைக்கு இரண்டு லைட்டுகள் வசதி உள்ள வீட்டுக் குழந்தைகள் கூட இந்தத் தெரு லைட்டுக்கு கீழே உட்கார்ந்து படிக்க வந்துவிட்டார்கள்.
அங்க அங்க வீட்டுக்கு வெளியில் உட்கார்ந்துகொண்டு கதை பேசிக்கிட்டு இருந்த பெரியவங்களும் அந்தத் தெரு லைட்டு வெளிச்சத்துல வந்து உட்கார்ந்துகிட்டு விவசாயம், நாட்டுப்பொழப்பு என பல டாப்பிக்கில் பேச ஆரம்பித்துவிட்டார்கள்.
தெருவே தெருலைட்டின் வெளிச்சத்தில்தான் மாலைப்பொழுதைக் கழிக்க ஆரம்பித்தது. கிண்டல், நக்கல், சிரிப்பு என குழந்தைகள் முதல் பெரியவர்கள் வரை அனைவரிடமும் பரவிக்கிடந்தது. ஏதோ கூட்டுக்குடும்பம் ஒன்றாகக்கூடி பேசிக்கொண்டு இருப்பதுபோல் பல மாலைப்பொழுதுகள் கடந்துகொண்டிருந்தன. திடீரென ஒருநாள் எந்தவொரு முன் அறிவிப்புமின்றி மழை கொட்ட ஆரம்பித்தது. தெரு லைட்டு வெளிச்சத்தில் கூடிய பலர் தங்களுடைய வீடுகளிலேயே ஐக்கியமானார்கள். மழைவிட்டபாடில்லை. பகலுக்கும் இரவுக்கும் வித்தியாசம் தெரியாதவண்ணம் கருமேகத்துடன் மழை கொட்டிக்கொண்டிருந்தது.
லேசான மழை என்றாலே கரண்டுக்கு சீக்கு வரும். அடைமழை என்றால் சொல்லவா வேண்டும்?
அடைமழை ஆரம்பித்தவுடன் ரவியின் அம்மா உஷாரானார். வேக வேகமாக வரண்டாவிற்குச் சென்று அந்த அரிக்கேன் லைட்டை எடுத்துத் துடைத்து மண்ணெண்ணெய்யை நிரப்பினார். நிரம்பிவிட்டதாவென்று பார்க்க கீழே குனிந்து கூட பார்த்திருக்க மாட்டார் "பொடுக்குனு' கரண்டு போய்விட்டது!
கணக்குப் பாடத்தை கவனமாகச் செய்துகொண்டிருந்த ரவிக்கு "பொசுக்கு' ன்னு அப்படியொரு கோபம்.
"அம்...மா''ன்னு சட்டுனு வீடே அதிர்கிற மாதிரி கத்திவிட்டான்.
"என்னடா ரவி, ஏந்த இப்படி தொண்டக் கிழியக் கத்துற?'' அம்மா கோபமாகக் கேட்டாள்.
"கரண்டு போயிருச்சு! நான் எப்படித்தான் வீட்டு பாடத்தைச் செய்வேன்'' திரும்ப சத்தமாகச் சொன்னான்.
"அதுக்கெதுக்கு ஒலகமே அழிஞ்சு போறதுமாதிரி இப்படிக் கத்துற? மெதுவா போயி அடுப்பாங்கரையில இருக்குற அந்தத் தீப்பெட்டியை எடுத்துட்டுவா''
அந்தக் கடும் இருட்டுல அங்க தடவி இங்க தடவி தீப்பெட்டியை எடுத்துட்டுவந்து அம்மா கையில வச்சான்.
படக்குனு தீக்குச்சிய எடுத்து சரக்குனு பத்த வச்சு அரிக்கேன் லைட்டப் பொருத்தினாள்.
கண்ணடித்துக்கொண்டு கீழேயும் மேலேயும் போயி வந்துக்கிட்டு மெதுவா எரிய ஆரம்பிச்சது.
"என்னம்மா வெளிச்சமே வரல?''
"ரொம்ப நாளா எரியலைல அதான் இப்படி மெதுவா எரியுது. கொஞ்ச நேரத்துல நல்லா எரியும். வெளக்குப் பக்கத்துலப் போயிப் படி''
"என்னது... இந்த இத்துனூண்டு லைட்டுலவா?''
"ஆமா... இந்த லைட்டுக்கு என்ன கொறச்சல்டா? இத்துனூண்டு லைட்டானாலும் நம்ம அவசரத்துக்கு ஒதவுறதுல இந்த லைட்ட அடிச்சுக்குறதுல வேற எந்த லைட்டால முடியும்?'' அரிக்கேன் லைட்டே மாடலாகி பெரியப் பெரிய ஹோட்டல்களுக்கு முன்னாடி காட்சிப்பொருளாக தொங்கவிட்டும் பல பெரிய கட்டடங்களில் மாடலாகப் பயன்படுத்துவதையும் பல வருடங்களுக்குப் பிறகு தன்னுடைய வளர்ந்த குழந்தைகளோடு நேரில் பார்க்கும்போது ரவிக்கு கடந்தகால அரிக்கேன் லைட்டால் வாழ்க்கை வசந்தமான உறவுகளோடு எப்படியெல்லாம் பின்னிப்பிணைந்து வாழ்ந்தோம் என்ற நினைவுகள் கடந்து சென்றன.
"என்னதான் இருந்தாலும், எப்படித்தான் இந்த உலகம் டெக்னாலஜியில் வளர்ந்தாலும் இத்துனூண்டு லைட்டு கொடுத்த நிம்மதியை இனி யாராலும் கொடுக்க முடியாது.
இத்துனூண்டு லைட்டுக்கு எப்பவுமே மவுசு அதிகம் தான். அந்த லைட்டுனாலே மனசுக்குள் அப்படியொரு வெளிச்சம் பிறக்கும்'' அரிக்கேன் லைட்டின் வெளிச்சத்தையே பார்க்காத தன்னுடைய குழந்தைகளுக்கு ரவி எடுத்துச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தான்.

அருள் துரை



















 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/29/w600X390/ITHNOONDU_STORY.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/29/இத்துனூண்டு-லைட்-3029398.html
3029397 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மைக்ரோ கதை DIN DIN Monday, October 29, 2018 11:05 AM +0530 பேருந்து நிலையத்துக்கு அவசர அவசரமாக கணவனும் மனைவியும் வந்தபோது, அவர்கள் ஏற நினைத்திருந்த ஆறு மணி பஸ் அப்போதுதான் கிளம்பிப் போயிருந்தது. கணவன் கோபத்துடன் கத்தினான்:
 "சீக்கிரம் கிளம்புன்னா கிளம்புறீயா? சேலை கட்டுறதுக்கு ஒரு மணி நேரம், மேக் அப் போடுறதுக்கு ஒரு மணி நேரம்ன்னு செலவழிச்சா அப்புறம் எப்படி பஸ்ûஸப் பிடிக்க முடியும்?
 அதற்கு மனைவி சொன்னாள்: "நீங்கள் அவசரப்படுத்தாம இருந்திருந்தா... இப்ப 8 மணி பஸ்ஸýக்காக நாம் காத்திருக்கத் தேவையில்லை. ஏழரை மணிக்கே நாம் வந்திருக்கலாம்''
 நெ.இராமன், சென்னை-74

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/29/w600X390/KA4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/29/மைக்ரோ-கதை-3029397.html
3029396 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Monday, October 29, 2018 11:03 AM +0530 கண்டது
* (ராஜபாளையம் துரைசாமிபுரம் அருகே உள்ள ஒரு கோயிலின் பெயர்)
அழிசோடை புளுகாண்டி கோயில்
சிவகுமார் நடராஜன், பரங்கிப்பேட்டை.

* (மதுரை கோரிப்பாளையத்தில் ஒரு ஷேர் ஆட்டோவில்)
கேட்டால் வழி...
இல்லையேல் வலி.
எஸ்.டேவிட் மாசிலாமணி, புதுத்தாமரைப்பட்டி.

* (வேலூர் - சூர்யகுளம் அருகில் உள்ள ஒரு வீட்டுப் பிராணிகளுக்கான கடையின் பெயர்)
குழந்தைகளின் குழந்தை
வெ.ராம்குமார், வேலூர். 

கேட்டது
* (திருச்செந்தூர் கடற்கரையில் இளம் ஆணும் பெண்ணும்)
"இந்தப் பிறவியில் மட்டுமல்ல... அடுத்து வர்ற எல்லாப் பிறவியிலும் நீதான் எனக்கு மனைவியாகணும்னு ஆசைப்படுறேன்''
"மண்ணாங்கட்டி... முதல்ல உங்க அப்பா, அம்மாவைச் சம்மதிக்க வைச்சு இந்தப் பிறவியில் எனக்குத் தாலி கட்டப் பாருங்க...''
ஆதினமிளகி, வீரசிகாமணி.

* (திருச்சி திருவெறும்பூர் நகரப் பேருந்துநிலையம் அருகே இளைஞர்களிருவர்)
"நேத்து வெயில்ல அலைஞ்சதாலே சளி பிடிச்சுக்கிருச்சு''
"மழையில் நனைஞ்சாத்தானே சளி பிடிக்கும்? மாத்திச் சொல்றீயே''
"கணக்கில் பிளஸ் X பிளஸ் = பிளஸ்... மைனஸ் X மைனஸ் = பிளஸ்... அதுபோலத்தான் மழையில் நனைஞ்சாலும் வெயில்ல காய்ஞ்சாலும் சளி பிடிக்கும். கணக்குப் படிச்சிருந்தாத்தான் இதெல்லாம் புரியும். உனக்கும் கணக்குக்கும் ரொம்ப தூரம். உனக்கெல்லாம் புரியாது. "
ஆர்.தனம், திருச்சி-2.

எஸ்எம்எஸ்
மனிதனின் தலையைச் சரி செய்வதற்கு 
சீப்பு மட்டும் போதாது.
சிந்தனையும் வேண்டும்.
மு.பெரியசாமி, விட்டுக்கட்டி.

யோசிக்கிறாங்கப்பா!
நீ ஊமையாய் இருக்கும் வரை...
இந்த உலகம் 
செவிடாகத்தான் இருக்கும்.
வரதராஜன், திருவாரூர்.

அப்படீங்களா!
இந்த நூற்றாண்டில் மனிதர்களை மிகவும் பாதிப்படையச் செய்திருக்கும் நோய் சர்க்கரை நோய். ரத்தத்தில் உள்ள குளுகோஸின் அளவு சராசரியாக இருப்பதைவிடக் கூடினாலும், குறைந்தாலும் அதை சர்க்கரை நோய் என்கிறோம். கணையத்தில் சுரக்கும் இன்சுலின் உடலுக்குத் தேவையான அளவு சுரந்தால், ரத்தத்தில் உள்ள குளுகோஸின் அளவு சரியாக இருக்கும். கணையம் சரியாக வேலை செய்யவில்லை என்றால், சர்க்கரை நோய் வந்துவிடும். 
சர்க்கரை நோய் வந்தவர்கள், அடிக்கடி ரத்த பரிசோதனை செய்து கொள்வதும், இன்சுலின் மாத்திரைகளை உட்கொள்வதும், இன்சுலினை ஊசியின் மூலம் ஏற்றிக் கொள்வதும் நாம் எல்லாரும் அறிந்தவையே.
இந்த எல்லா வேலைகளையும் செய்ய வந்துவிட்டது இந்தக் கருவி. இதை உடலில் பொருத்திக் கொண்டால், ரத்தத்தில் உள்ள சர்க்கரையின் அளவை உடனுக்குடன் கணக்கிட்டு, தேவையான அளவு இன்சுலினை உடலில் தானாகவே ஏற்றிவிடும். இனிமேல் சர்க்கரை நோய் வந்தவர்கள் அதைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் வேறு வேலைகளைப் பார்க்கலாம்.
CellNovo & Diabeloop - என்ற ஐரோப்பிய நிறுவனமும் பிரான்சின் ஆராய்ச்சியாளர் கூட்டமைப்பும் இந்தக் கருவியை உருவாக்கிருக்கிறார்கள்.
என்.ஜே., சென்னை-116.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/29/w600X390/KANDATHU.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/29/பேல்பூரி-3029396.html
3029393 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பெண்கள் ஓட்டு! DIN DIN Monday, October 29, 2018 10:57 AM +0530 மிசோராமில் நவம்பர் 28-ஆம் தேதி தேர்தல் நடக்க உள்ளது. மிசோ நேஷனல் ப்ரன்ட் (mnf) மற்றும் காங்கிரஸ் தான் முக்கிய கட்சிகள்.
 மிசோராமில் இன்று 1000 ஆண்களுக்கு 1175 பெண்கள் உள்ளனர். இருந்தாலும் பெண்களுக்கு அரசியலில் உரிய இடம் கிடைக்கவில்லை. அரசியல் கட்சிகளும் பெரிய அளவில் சீட்டு தருவதும் இல்லை.
 1978-ஆம் ஆண்டிலிருந்து சமீபகாலம் வரை மொத்தமே 4 பெண்கள்தான் சட்டசபைக்கு தேர்வு பெற்றனர். இதில் இருவர் மந்திரி பதவி பெற்றுள்ளனர்.
 மிசோ நேஷனல் ப்ரன்ட், 2003-இல் கடைசியாக ஒரு பெண்ணுக்கு போட்டியிட சீட்டு கொடுத்தது. கடந்த தேர்தலில் காங்கிரஸ் ஒரு சீட்டு தந்தது. அவர் தோற்றுப் போனார். இடைத் தேர்தலில், மீண்டும் வான்லாலா விம்பிலி சாவங்க்து என்ற பெண் போட்டியிட்டு, ஜெயித்து, மினிஸ்ட்ரி ஸ்டேட்(உப அமைச்சராக) பதவி வகித்து வருகிறார்.
 இதற்கு முன் மிசோ நேஷனல் ப்ரன்ட் சார்பாக போட்டியிட்ட பலிதிம் புலி ஹிமார் ஜெயித்து, முதல் பெண் அமைச்சர் என்ற கௌரவத்தை பெற்றார். ஆனால், 2003 தேர்தலில் தோற்றுப் போனார்.
 2018-இல் நடக்கவுள்ள தேர்தலில் இரு கட்சிகளிலுமே பெண்களுக்கு சீட் ஒதுக்கப்படவில்லை.
 - வர்ஷினி, பெங்களூரு.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/29/w600X390/MIZORAM.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/29/பெண்கள்-ஓட்டு-3029393.html
3029392 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக்கதிர் DIN DIN Monday, October 29, 2018 10:55 AM +0530 • பாலிவுட் சினிமாவைப் பொறுத்தவரை தீபிகா படுகோனேவுக்கு எப்போதுமே முதலிடம். பல புதிய நடிகைகளின் வரவு நிகழ்ந்தாலும் தீபிகாவுக்கென தனி இடம் அங்கே உண்டு. தமிழில் "கோச்சடையான்' படம் மூலம் அறிமுகமானவர். அதன் பிறகு தமிழ்ப் படங்களில் நடிக்கவில்லை. தீபிகா நடித்து வெளியான "பத்மாவத்' திரைப்படம் மக்கள் மத்தியில் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது. இந்தப் படத்தில் வில்லனாக நடித்து தன்னுடைய சிறந்த நடிப்பை வெளிப்படுத்தி இருந்தார் ரன்வீர். இருவரும் இந்தப் படத்தில் நடிக்கும்போது காதல்வயப்பட்டனர். இருவருமே இதை மறுக்காத நிலையில், தற்போது திருமண தேதி வெளியாகியுள்ளது. திருமண அழைப்பிதழை இருவரும் வெளியிட்டுள்ளனர். ஹிந்தியிலும், ஆங்கிலத்திலும் திருமண அழைப்பிதழ் அச்சடிக்கப்பட்டு வெளியாகியுள்ளது. நவம்பர் 14 மற்றும் 15-ஆம் தேதிகளில் திருமணம் என்று அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. பாலிவுட் சினிமா வட்டாரமே இவர்களின் திருமணத்துக்கு தயாராகி வருகிறது. இத்தாலியில் உள்ள லேக் கோமோவில் 4 நாட்கள் வரை திருமணம் நடக்கும் என்று தெரிகிறது. மிகவும் முக்கியமானவர்கள் மட்டுமே திருமணத்துக்கு அழைக்கப்படவுள்ளனர். தமிழ் சினிமாவில் யாருக்கெல்லாம் அழைப்பு என்பது தெரியவில்லை. 

• மலையாள பட கதாசிரியர் எம்.டி.வாசுதேவன் நாயர், மகாபாரத கதையை பீமன் கதாபாத்திரத்தின் பார்வையில் சொல்லும் வகையில் "இரண்டாம் ஊழம்' என்ற ஸ்கிரிப்ட் எழுதியிருக்கிறார். அதை மையமாக வைத்து "மகாபாரதம்' படத்தை உருவாக்க திட்டமிடப்பட்டது. மோகன்லால் நடிக்க இருப்பதாகவும் சுமார் ஆயிரம் கோடி வரை பட்ஜெட் பிடிக்கும் என்றும் சொல்லப்பட்டது. ஆனால் பல வருடங்கள் ஆகியும் அதன் படப்பிடிப்பு தொடங்குவதற்கான அறிகுறி தெரியவில்லை. இதையடுத்து எம்.டி.வாசுதேவன் நாயர் வழக்கு தொடர்ந்தார். அதில்,"பல வருடங்கள் ஆகியும் "இரண்டாம் ஊழம்' ஸ்கிரிப்ட்டை மையமாக வைத்து படம் தொடங்கப்படவில்லை. இனியும் அதற்காக காத்திருக்க விரும்பவில்லை. எனவே எனது ஸ்கிரிப்ட்டை மையமாக வைத்து அப்படத்தைத் தயாரிப்பதற்கு தடை விதிக்க வேண்டும்' என்று கேட்டிருந்தார். இந்த கோரிக்கையை ஏற்று இடைக்கால தடை வழங்கியுள்ளது நீதிமன்றம். இதற்கிடையில், ""வேறு ஒரு படத்தை இயக்குவதில் ஏற்பட்ட தாமதமே இதற்கு காரணம் எனவும், இது குறித்து வாசுதேவன் நாயருடன் பேச உள்ளேன்'' என்று இயக்குநர் வி.எ.ஸ்ரீகுமார் மேனன் தரப்பில் விளக்கம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. இதனால் இந்த படம் தொடங்கப்படுமா இல்லை கைவிடப்படுமா என்ற குழப்பம் நீடிக்கிறது. 

•"மீடூ ஹேஷ்டேக்' மூலம் பலரும் பாலியல் சீண்டல்கள் குறித்து பகிரங்கமாக கருத்து தெரிவித்து வருகின்றனர். இந்த விவகாரம் முதலில் ஹாலிவுட் சினிமாவில் வெடித்தது என்று கூறப்பட்டு வந்த நிலையில், தற்போது அதை மறுத்து, மீடூ விவகாரத்தை முதலில் பேசியது நான்தான் என்கிறார் பத்மபிரியா. "தவமாய் தவமிருந்து', "பட்டியல்', "சத்தம் போடாதே' போன்ற படங்களில் நடித்திருப்பவர் நடிகை பத்மப்ரியா. தற்போது மலையாள படங்களில் நடித்து வருவதுடன் மலையாள திரையுலகில் இயங்கி வரும் பெண்கள் அமைப்பிலும் உறுப்பினராக உள்ளார். மல்லுவுட் நடிகை ஒருவரை கடத்தி பாலியல் துன்புறுத்தலுக்கு உள்ளாக்கிய விவகாரத்தில் நடிகர் திலீப் கைது செய்யப்பட்டு தற்போது ஜாமீனில் வெளிவந்திருக்கிறார். அவரை மலையாள நடிகர் சங்கமான அம்மா அமைப்பில் மீண்டும் உறுப்பினராகச் சேர்த்தது தவறு என்று நடிகைகள் போராடி வருகின்றனர். அதற்கு ஆதரவாக பத்மப்ரியாவும் குரல் கொடுத்து வருகிறார். சமீபகாலமாக மீ டூ விவகாரம் உலக அளவில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி வருகிறது. தனுஸ்ரீ தத்தா தொடங்கி பல்வேறு நட்சத்திரங்கள் தங்களுக்கு நடந்த பாலியல் துன்புறுத்தலை அம்பலப்படுத்தி வருகின்றனர். "நடிகை ஒருவரை கடத்தி பாலியல் துன்புறுத்தல் கொடுத்த விவகாரத்தில்தான் இந்த விவகாரம் பேசப்படத் தொடங்கியது. இந்த விவகாரத்தில் நடிகைக்கு நடிகர் சங்கமான அம்மா அமைப்பு நீதி வழங்க மறுத்திருக்கிறது. இது எங்களை ஏமாற்றத்துக்குள்ளாக்கியிருக்கிறது'' என்று தெரிவித்துள்ளார் பத்மபிரியா.

* "சகுனி', "மாசு என்கிற மாசிலாமணி', "ஜெமினிகணேசனும் சுருளிராஜனும்' படங்களில் நடித்திருப்பவர் நடிகை ப்ரணிதா. தமிழில் பெரிதாக வாய்ப்பு இல்லாத நிலையில் கன்னடப் பட வாய்ப்புகளில் கவனம் செலுத்தி வருகிறார். இவர் அரசு பள்ளியில் 7-ஆம் வகுப்பு மாணவர்களுக்கு ஆங்கிலப் பாடம் நடத்தியுள்ளார். அரசு பள்ளியைக் காத்து மேம்படுத்தும் திட்டத்தை செயல்படுத்தும் விதமாக தன்னார்வ அமைப்புகள் கேட்டு கொண்டதன் பேரில் மாணவர்களுக்கு வகுப்பு எடுத்துள்ளார். இது பற்றி பேசும் போது... ""பெங்களூரில் உள்ள உள்ளூர் அரசு பள்ளியில் தன்னார்வலராக 7-ஆம் வகுப்பு மாணவர்களுக்கு ஆங்கில பாடம் நடத்தினேன். அப்போது அந்த பள்ளியின் சூழல்பற்றி எனக்குத் தெரிய வந்தது. தற்போது அப்பள்ளியை நான் தத்தெடுத்திருக்கிறேன். அரசு பள்ளியை காத்து மேம்படுத்தும் திட்டத்தை செயல்படுத்த இந்த ஆண்டு தொடக்கத்தில் சில தன்னார்வலர்கள் முன்வந்தனர். அவர்களுடன் நானும் இணைந்து இப்பணியை மேற்கொண்டிருக்கிறேன். இந்த பள்ளியின் தேவைகளை நிறைவேற்ற தற்போதைக்கு ரூ.5 லட்சம் நிதி ஒதுக்கியிருக்கிறோம். மாணவிகளுக்கான கழிவறை வசதி உள்ளிட்டவையும் இதில் நிறைவேற்றப்படும். இது போன்று இன்னும் சில பள்ளிகளுக்கும் என்னை அழைத்திருக்கிறார்கள். அங்கும் செல்லவுள்ளேன்'' என்று தெரிவித்தார் ப்ரணிதா.

* வெற்றிமாறன் இயக்கத்தில் தனுஷ் நடித்து வெளிவந்துள்ள படம் "வட சென்னை'. ஐஸ்வர்யா ராஜேஷ், ஆண்ட்ரியா, சமுத்திரக்கனி, அமீர், டேனியல் பாலாஜி, கிஷோர், ராதாரவி உள்ளிட்டோர் நடித்துள்ளனர். லைகா புரொடக்ஷன்ஸ் நிறுவனம் வெளியிட்டுள்ள இப்படத்துக்கு வேல்ராஜ் ஒளிப்பதிவு செய்துள்ளார். சந்தோஷ் நாராயணன் இசையமைத்துள்ளார். மூன்று பாகங்களாக உருவாகும் இந்தப் படத்தின் முதல் பாகம், கடந்த 17-ஆம் தேதி உலகம் முழுவதும் வெளியானது. பல கலவையான விமர்சனங்கள் இந்த படத்துக்கு வந்துள்ளன. கதை சொன்ன விதத்தில் வெற்றிமாறன் தேர்ந்த இயக்குநராக கவனம் ஈர்க்கிறார். இப்படத்தை பாராட்டி இயக்குநர் கௌதம் வாசுதேவ்மேனன் எழுதியுள்ள கடிதம்... ""வெற்றிமாறன்... என் சிரம் தாழ்ந்த வணக்கத்தை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள். அற்புதமான இயக்கம், காட்சியமைப்பு. எழுத்து - இயக்கம் என உங்கள் பெயர் வரும்போது ரசிகர்கள் கைதட்டும் சத்தத்தைக் கேட்பதைவிட சிறந்த உணர்வு இல்லை. தனுஷுக்கு எளிதாக வரும் ஒன்றில் அற்புதமாகச் செயல்படும்போது, அவரைத் தாண்டி எங்கும் பார்க்க முடியவில்லை. துணிச்சலாக உருவாக்கப்பட்ட கதாபாத்திரத்தில் ஆண்ட்ரியா உயர்ந்து நிற்கிறார். அழகு, வசீகரம். வசவுச் சொற்கள் பேசும் இளம்பெண் கதாபாத்திரத்தில் நம்மை ஈர்த்து விடுகிறார் ஐஸ்வர்யா ராஜேஷ். தன் மனதில் இருப்பதைப் பேசும், ஆண்களுக்கு வசவுச் சொற்களிலேயே பதில் சொல்லும் ஒரு பெண்ணைப் பார்ப்பது நன்றாக இருக்கிறது'' என்று தெரிவித்துள்ளார் கௌதம்மேனன். 
- ஜி.அசோக்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/29/w600X390/ka3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/29/திரைக்கதிர்-3029392.html
3029391 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மனைவிக்கு கடிதம்! DIN DIN Monday, October 29, 2018 10:53 AM +0530 "நேற்று ஒரு வேடிக்கையான விஷயம் நடந்தது. விடிந்துவிட்டது என்று நினைத்துக் கொண்டு பாதி ராத்திரியில் எழுந்திருந்து பல் துலக்கி, குளித்துவிட்டு உட்கார்ந்திருந்து பார்த்துவிட்டு மீண்டும் படுத்து தூங்கிவிட்டு, வெகுநேரம் கழித்து எழுந்தேன் நிம்மதியற்ற மனநிலைதான் காரணம். எல்லாம் நீ வந்தால் சரியாகிவிடும்'' புதுமைப்பித்தன் தன் மனைவிக்கு எழுதிய கடிதம்.
 வி.ந.ஸ்ரீதரன், சென்னை
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/29/w600X390/ka2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/29/மனைவிக்கு-கடிதம்-3029391.html
3029390 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் அனுபவத் தொடர்! DIN DIN Monday, October 29, 2018 10:52 AM +0530 • பட்டப்பகலில் சிறையை உடைத்து மக்களால் விடுதலை செய்யப்பட்டவர்.

• காந்திஜியின் "ஹரிஜன்' பத்திரிகையை தமிழில் நடத்த அனுமதி பெற்றவர்.

• நடிகை சரோஜாதேவியை தமிழ்திரைக்கு அறிமுகம் செய்தவர்.

• ராஜாஜி, கல்கி, ம.பொ.சி., காமராஜர், எம்.ஜி.ஆர்., சிவாஜி கணேசன் என அனைவருடனும் நட்பு கொண்டவர்.
சின்ன அண்ணாமலையின்...
"சொன்னால் 
நம்ப மாட்டீர்கள்' 

அடுத்த இதழில் ஆரம்பம்...
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/29/w600X390/ka1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/29/அனுபவத்-தொடர்-3029390.html
3029389 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் நிகழ்ந்தும் நிகழாத...!  கோ. மன்றவாணன் DIN Monday, October 29, 2018 10:50 AM +0530 ஜெகதீசன் வேகமாக வந்து என் கடைவாசலில் தன் வாகனத்தை அவசர அவசரமாக நிறுத்திய போது ஸ்டாண்ட் சரியாக விரியாததால் வாகனம் கீழே சரிந்தது. அதை அவர் கவனிக்காமல் படியேறி என் கடைக்குள் வந்தார். கண்கள் அழுது அழுது சிவந்து போனதுபோல் தெரிந்தது. "என்னாச்சு ஜெகதீசுக்கு?' என்று என்மனம் பதற, நான் இருக்கையைவிட்டு எழுந்து அவரை நோக்கி வந்து, "என்ன ஜெகதீஷ்... ஒரு மாதிரி இருக்கீங்க? என்ன நடந்துச்சு?'' என்று கேட்டேன்.
 அதற்கு அவர் பதில் சொல்லாமல், "வாங்க ஸ்கூலுக்குப் போலாம்'' என்று விரைவுப்படுத்தியதோடு கீழே விழுந்துகிடந்த வண்டியை நிமிர்த்தி ஸ்டார்ட் செய்தார். நான் பின்னிருக்கையில் அமர்ந்தேன். வழக்கத்தை விட அதிவேகமாக வண்டியை ஓட்டினார். அந்த வேகத்தில் நான் கீழே விழுந்துவிடுவேனோ என்று அச்சமாக இருந்தது. ஆனால் அதை அவரிடத்தில் தெரிவிக்கவில்லை. அவர் பையனும் என் பையனும் ஒரே பள்ளியில்தான் படிக்கிறார்கள். அவருடைய அவசரத்தைப் பார்க்கும்போது, அவர் பையனுக்கு "ஏதோ ஆயிடுச்சு' என்று மட்டும் மனசு சொல்லியது.
 கம்மியம்பேட்டைப் பாலம் வழியாகச் சென்று, செம்மண்டலத்தில் கிழக்குப் புறமாகத் திரும்பினார். எதிரே வேகமாக வந்த டவுன் பஸ் டிரைவர் சாமர்த்தியமாகப் பிரேக் அடித்து நிறுத்தியதால் நாங்கள் மோதாமல் நிலைதடுமாறி வாகனத்தோடு சாய்ந்தோம். ""யோவ் அறிவிருக்காயா? நீ வந்து மோதிடுவே. போலீசுல பெரிய வண்டின்னு என் பேர்ல வழக்குப் போடுவாங்க. நான்தான் ஜாமீன் கீமீன்னு செலவு பண்ணனும். வருஷக் கணக்கா கோர்ட்டுக்கு நடக்கணும்'' என்று கோபமாகப் பேசினார். பஸ்ஸýக்குள் இருந்தவர்களும் எங்களைப் பார்த்துத் திட்டினார்கள். என்ன திட்டினார்கள் என்று இப்போது நினைவுக்கு வரவில்லை.
 பரபரப்பிலும் பதற்றத்திலும் வாகனத்தை ஓட்டிய தன்மேல்தான் தவறு என்பது ஜெகதீசனுக்குத் தெரியாமல் இல்லை. எங்கள் மனக்கவலையில் அந்த வசவுகள் எதுவும் எங்களுக்குள் இறங்கி ரசாயன மாற்றம் ஏதும் செய்யவில்லை. மீண்டும் வாகனத்தைத் தூக்கி நிறுத்தி ஸ்டார்ட் செய்து புறப்பட்டோம். கடலூரின் தலைசிறந்த பள்ளிகளில் ஒன்றான ஒரு மெட்ரிகுலேஷன் பள்ளியின் நுழைவுக் கேட்டின்மேல் மோதிவிடுவதுபோல் போய் நின்றது ஜெகதீசன் ஓட்டிய வண்டி. "தமிழ்ச்சங்கத்துல பொறுப்பாளர்களாக இருந்துட்டுப் பிள்ளைகள இங்கிலீஷ் மீடியத்துல படிக்க வைக்கறீங்களே' என்று எங்களைப் பிறர் குத்திக்காட்டுவது நினைவுக்கு வந்து போனது.
 எங்கள் அவசரத்தையும் பதற்றத்தையும் கவனித்த வாட்ச்மேன் வேகமாகக் கதவைத் திறந்து உள்ளே அனுமதித்தார்.
 பள்ளி முதல்வர் நடராசன் எங்கள் பதற்றத்தைப் புரிந்து உட்காரச் சொன்னார். நாங்கள் உட்காரவில்லை.
 "சார், பையனப் பாக்கணும்''
 "இரண்டு பேர்ல யாருடைய பையன்?''
 "ரமேஷ் சார் பையன் பாரத்'' என்றார் ஜெகதீசன்
 எனக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டது. வயிற்றின் வலப்புறத்தின் உள்ளிருந்து அஞ்சாறு தவளைகள் துள்ளிக் குதித்து ஓடுவன போல் இருந்தது. கைவிரல்களின் நடுக்கத்தை நிறுத்த முடியவில்லை. சட்டென்று முகம், கழுத்து, மார்பு பகுதிகளில் வியர்வைப் பொங்கியது. பயம் என் குரலைக் கம்மி செய்தது. கணீரென்று மேடையில் பேசிய என்குரல் பயத்தால் ஒடுங்கிப் போனது. பேச முயன்ற போது ஒலிக்குப் பதிலாகப் பெரும்பாலும் காற்றுதான் வந்தது. பள்ளி முதல்வர் அங்கிருந்த ஆசிரியைகளிடம் சொல்லி என்னை ஓர் அறைக்கு அழைத்துப்போய் அமர வைத்தார்கள். தண்ணீர் கொடுத்தார்கள். குடிக்க மறுத்துவிட்டேன். ஏசி போட்டார்கள். எனினும் என் வியர்வை அடங்கவில்லை.
 சுதாகரித்து ஜெகதீசனிடம் கேட்டேன். "என்னாச்சு என் மகனுக்கு?''
 "எல்லாம் முடிஞ்சிடுச்சுன்னு சொல்றாங்க''
 "அய்யோ' என்று அலறுவது தெரிகிறது. ஆனால் அலறல் சத்தம் யாருக்கும் கேட்கவில்லை. கண்ணீர் மளமளவென வழிந்தது. சேரில் இருந்து சரிந்து கீழே விழுந்தேன்... புரண்டேன். அந்தத் தகவல் பொய்யாகி விடாதா என்று கடவுளிடம் வேண்டினேன். செடல் போட்டுக்கொள்வதாக பஸ் ஸ்டாண்ட் நாகம்மாளிடம் உறுதி சொன்னேன். ஒரு வயது இருக்கும்போது அவனுக்கு இதயத்தில் ஓட்டை. சென்னைக்குச் சென்று மருத்துவர் செரியன் அவர்களிடம் காட்டினேன். அவர் சிகிச்சை அளித்தார். அந்த இதயக் கோளாறுதான் மறுபடியும் ஏற்பட்டு இப்படி ஆகிவிட்டதோ என்று கருதிய போது, என் இதயத்தில் ஈட்டிகள் இறங்கின.
 சற்று நேரத்தில் பாரத் வகுப்பறையில் இருந்து அழுதபடியே ஓடி வந்தான். உடன் ஓர் ஆசிரியரும் அவன் ஓட்டத்துக்கு ஈடுகொடுத்து ஓடி வந்தார்.
 "என் டாடிக்கு என்னாச்சு?'' என்ற பயத்தில் வந்தவனைப் பார்த்ததும் தளர்ந்து சுருண்டு கிடந்த எனக்கு எப்படித்தான் தெம்பு வந்ததோ, பட்டென எழுந்து அவனைக் கட்டிப்பிடித்துத் தூக்கி முகம், தலை எல்லாம் முத்தம் இட்டேன். கண்ணீரும் மகிழ்ச்சியும் கலந்த ஒரு மனோபாவத்தில் உணர்ச்சியின் உச்சி முகட்டில் நான் இருந்தேன். அந்த அனுபவத்தை எந்த எழுத்தாளராலும் விவரிக்க முடியாது என்றுதான் நம்புகிறேன்..
 இதைப் பார்த்ததும் ஜெகதீசனுக்கும் மகிழ்ச்சிதான். கூடவே ஒரு தர்ம சங்கடமும் பிடுங்கித் தின்னும் அவமானமும், தீர விசாரிக்காமல் எனக்கு அதிர்ச்சியைத் தந்துவிட்ட தத்தளிப்பிலும் அவர் தவித்ததை உணர்ந்தேன். ஆனால் அவர்மீது கோபம் ஏதும் இல்லை. நல்லெண்ணத்திலும் என்மீது உள்ள உண்மையான அக்கறையாலும்தான் அவர் அப்படிச் செய்தார் என்பது எனக்குப் புரியாமல் இல்லை. அவரின் தர்ம சங்கடத்தையும் தவிப்பையும் போக்கும் வகையில் அவரின் இருகைகளையும் பற்றி அணைத்துக் கொண்டேன்.
 
 நானும் ஜெகதீசனும் இளம்வயதில் இருந்தே நெருங்கிய நண்பர்கள். நான் ஓவியத்தைத் தொழிலாகச் செய்து வருகிறேன். ஜெகதீசன் வேளாண் துறையில் சாதாரண ஊழியராகப் பணியாற்றுகிறார். துறையின் துணை இயக்குநர்கள் இணை இயக்குநர்கள் ஆகியோரிடம் பரிந்துரைத்து வேளாண் திட்டங்கள் குறித்த சுவர் விளம்பரம், ஃபிளக்ஸ் விளம்பரம் ஆகிய ஒப்பந்தப் பணிகளைப் பெற்றுத் தந்து எனக்கு எப்போதும் உதவுகிறார்.
 அன்று அலுவலகத்தில் இருந்த ஜெகதீசன் செல்பேசியில் வாட்ஸ் அப் தகவல் ஒன்று வந்தது. அனுப்பி இருந்தவர் ஸ்ரீதேவி. ரமேஷ் அவர்களின் மகன் ரயில்மோதி இறந்துவிட்டார். இந்தத் தகவலைப் படித்ததும் அதிர்ந்துதான் போனார்.
 ரமேஷிடம் எப்படிப் போன் போட்டுப் பேசுவது? அவருக்கு இந்தத் தகவல் தெரியுமா? ஒரு வேளை தெரியாமல் இருந்தால் நாம் சொல்லி அவருக்கு அதிர்ச்சியில் ஏதாவது ஆகிவிடுமா? என்று பதைபதைத்துள்ளார். என்ன செய்வது என்று தெரியாமலும் புரியாமலும் "டெத் ஒண்ணு. அவசரமாகப் போறேன்'னு அலுவலகத்தில் சொல்லிவிட்டுத்தான் வாகனத்தில் வேகமாக வந்திருக்கிறார். ஆனால் அவர் வாட்ஸ்அப்பின் தகவலை முழுமையாக உள்வாங்கவில்லை. ரமேஷ் மகன் இறந்துவிட்டார் என அவர் மனதில் பதிந்து, பள்ளியில்தான் அந்தத் துயர்நிகழ்வு நடந்ததாக அவசர கதியிலும் மனப்பதற்றத்திலும் காட்சியை அவராகவே வளர்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்.
 அலுவலகத்தில் பணியில் இருந்த போது ஸ்ரீதேவியின் செல்போனில் வாட்ஸ்அப் ஒலி எழும்பியது. அவர் வணிகவியல்தான் படித்தவர் என்றாலும் சங்க இலக்கிய அறிவாற்றலில் பல தமிழ்ப்பேராசிரியர்களுக்கு மேம்பட்டவர். இலக்கிய வட்டத்தில் நல்ல பெயர் உண்டு. அதனால் அவருக்கு நட்பு வட்டமும் பெரிதாக இருந்தது. வாட்ஸ் அப் செய்தியைத் திறந்து பார்த்தவருக்குப் பெருத்த அதிர்ச்சி. ரமேஷ் அவர்களின் மகன் ரயிலில் விழுந்து தற்கொலை செய்துகொண்டார். இதுதான் அந்தச் செய்தி. ரமேஷ் ஓவியர் மட்டுமல்ல, நல்ல கவிஞரும் கூட. சமூக நற்பணி மன்றங்கள் அனைத்திலும் அவரின் குரல் ஒலிக்காமல் இருந்ததில்லை. எல்லாருக்கும் நல்லவராக வாழ்வது என்பது இயலாத ஒன்று. ஆனால் எல்லாருக்கும் நல்லவராய் வாழ்ந்து காட்டும் அதிசய மனிதர் அவர். எந்த நேரமானாலும் யார் என்ன உதவி கேட்டாலும் ஓடிவந்து உதவும் குணமும் அவருடையது என்ற ரமேஷின் குணச்சித்திரம் ஸ்ரீதேவியின் மனத்தில் அழுத்தமாக வரையப்பட்டிருந்தது.
 ரமேஷ் என்ற பெயரைப் பார்த்ததும் அதிர்ந்த ஸ்ரீதேவி அந்தத் தகவலை மற்ற இலக்கிய அன்பர்களுக்கு முன்னகர்த்தினார். அந்த நேரத்தில் பாண்டியன் அவர்களிடமிருந்து போன் வந்தது. அவர் பேசத் தொடங்குவதற்கு முன்பாகவே ஸ்ரீதேவி,
 ""சார்... ரமேஷ் மகன் ரயிலில் விழுந்து இறந்துட்டானாம். என்னென்னு விசாரிச்சிங்களா?''
 ""விசாரிச்சிட்டுச் சொல்றேன்'' என்றவர் போனை வைத்துவிட்டார். காத்திருந்து பார்த்தும் பாண்டியனிடமிருந்து விசாரிப்புத் தகவல் எதுவும் வரவில்லை. அலுவலகத்தில் அவசர வேலைகள் இருந்தன. அவற்றைச் செய்ய ஸ்ரீதேவிக்கு மனம் ஓடவில்லை. வேற யாரை விசாரிக்கலாம் என்று யோசித்தபடி செல்போனில் இருந்த காண்டாக்ட் பகுதியில் தேடினார்.
 அந்த நேரம் சொல்லி வைத்தாற்போல் கம்யூனிஸ்ட் கட்சித் தோழர் ஒருவர் வந்தார். அவரை விசாரித்த போது சொன்னார். ""நீங்க நினைக்கிற மாதிரி இறந்து போனது ஓவியர் ரமேஷ் மகன் இல்லீங்க. கம்யூனிஸ்ட் கட்சி ரமேஷ் மகன்தான் ரயிலில் விழுந்து இறந்துட்டார்.''
 இதைக் கேட்ட ஸ்ரீதேவிக்கு இன்னும் அதிர்ச்சி. கம்யூனிஸ்ட் ரமேஷின் மனைவி அவருக்கு நெருங்கிய தோழி. "அனிச்சம் இலக்கியக் கூடல்' நிகழ்ச்சிக்கெல்லாம் ரமேஷ் குடும்பத்துடன் வருவார். அவருடைய பையன் கூட்டத்துக்கு வந்தவர்களுக்கெல்லாம் டீ பிஸ்கெட் பரிமாறுவதற்கு உதவி இருக்கிறான். ஸ்ரீதேவியின் மனக்கண்ணில் அவனின் சூரிய முகம் ஒளிர்ந்தது.
 
 காலையில் வீட்டைவிட்டு சைக்கிளில் சென்றவன் இன்னும் வரவில்லை என்று நேற்று இரவு 2 மணிவரை கடலூரில் உள்ள எல்லா இடங்களிலும் கம்யூனிஸ்ட் ரமேஷ் தன் மகனைத் தேடித் தேடி அலைந்து பார்த்திருக்கிறார். பல நண்பர்களும் தேடி ஓய்ந்துபோனார்கள். அவனுடைய நண்பர்கள் ஒவ்வொருவரையும் தேடிச் சென்று விசாரித்துப் பார்த்திருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கும் எதுவும் தெரியவில்லை.
 விடிகாலை 3 மணியளவில் காவல் நிலையத்துக்குத் தகவல் தெரிவித்துவிட்டு, எப்படியும் தன் மகன் வந்து சேர்வான் என்ற நம்பிக்கையில் கண்ணயர்ந்தார் ரமேஷ். ஆனா அவருடைய மனைவி மட்டும் தூங்காமல் அழுது அழுது கண்களும் முகமும் வீங்கிப் போயிருந்தது.
 அவருடைய பையன் 12 ஆம் வகுப்பு படித்தான். மூன்று முறை தேர்வு எழுதியும் அவனால் தேர்ச்சி அடைய முடியவில்லை. அதுபற்றி எதுவும் கோபமாகப் பேசியதில்லை ரமேசும் அவருடைய மனைவியும். பிள்ளைகளின் உளவியல் தெரிந்து நடக்கக் கூடியவர்கள். பெற்றோர் பிள்ளைகள் அணுகுமுறை, ஆசிரியர் மாணவர் அணுகுமுறை பற்றியெல்லாம் கல்வி நிகழ்ச்சிகளில் பேசி இருக்கிறார் ரமேஷ்... அதனால் அவர் அவனை அடித்ததும் இல்லை. கண்டித்ததும் இல்லை.
 ஒருவேளை கடிதம் எதுவும் எழுதி வைத்துவிட்டுப் போயிருக்கிறானா என்று வீட்டில் எல்லா இடங்களிலும் தேடிப் பார்த்தார். அலமாரியில் துணிமணிகளை எல்லாம் அவசர அவசரமாகச் சரித்துத் தள்ளித் தேடினார். கடிதம் எதுவும் இல்லை. கீழே தள்ளிய பொருட்களை எடுத்து உள்ளே வைக்காமல் அலமாரியை மூடிவிட்டு வந்து படுக்கையில் சாய்ந்தார்.
 காலை ஆறு மணிக்கு ரமேஷ் செல்போன் மூன்றுமுறை அலறி ஓய்ந்தது. யாரும் அதை எடுத்துப் பேசவில்லை. வெளியில் கிடந்த துணிமணிகளை எடுத்து உள்ளே வைப்பதற்காக அலமாரியைத் திறந்த ரமேஷின் மனைவியின் கண்களில் கணவரின் செல்போன் தெரிந்தது. அவசரத்தில் தன் செல்போனை அலமாரியில் வைத்துவிட்டு மறந்துவிட்டிருக்கிறார் என்று தெரிந்தது. அதில் மூன்று மிஸ்டுகால் இருந்ததைப் பார்த்து, "என்னங்க... போன அலமாரியில வைச்சிட்டீங்க. மூணு மிஸ்டுகால் வந்துருக்கு. என்னன்னு கேளுங்க'' என்று சொல்லி ரமேஷிடம் கொடுத்தார்.
 முக்கியமான தகவலாக இருக்கலாம் என்ற எண்ணத்தில் அந்த எண்ணுக்குத் தொடர்பு கொண்டார்.
 "சார்.. நான் ரமேஷ் பேசுறேன்''
 "சார்... நாங்க ஸ்டேசனிலிருந்து பேசறோம். பல தடவை உங்கள தொடர்புகொள்ள முயற்சி செஞ்சோம். நீங்க எடுக்கல.''
 "சார்... பையனைத் தேடி அலைஞ்சதுல கொஞ்சம் தளர்ந்துபோய் படுத்துட்டேன். ஏதாவது தகவல் கிடைச்சுதாங்களா?''
 "இல்ல சார். ஆனா... டீ சர்ட்டும் பள்ளிக்கூட யூனிபார்ம் பேண்ட்டும் போட்ட ஒரு சின்ன வயசுப் பையனோட பாடி ஆஸ்பிட்டல இருக்குது. ரயில்வே போலீசார் சொன்னாங்க. நிச்சயமாக ஒங்க மகனா இருக்க மாட்டான். எதுக்கும் ஒருதடவை போய் பாத்துட்டு வந்துடுங்க''
 ரமேஷின் கையிலிருந்து செல்போன் நழுவிய நிலையில் அதை சுதாகரித்துப் பிடித்துக்கொண்டார்.
 "என்னங்க பேசினிங்க? ஏதாவது தகவல் கிடைச்சுதுங்களா?''
 "...........''
 "என்ன பேச மாட்றீங்க? நம்ம பையனுக்கு எதாவது ஆயிடுச்சா?''
 "எதுவும் ஆவாதும்மா''
 ""கொஞ்சம் இரு. ஒரு இடத்துக்குப் போயிட்டு வந்துடுறேன்''
 "எங்கப் போறீங்க? நானும் வரேன்''
 "இரும்மா... கொஞ்ச நேரத்துல வந்துடுவேன்''
 "எங்க போறீங்கன்னு சொல்லிட்டுப் போங்க. எம்மனசு அமைதியா இருக்காது?''
 "இல்லம்மா... கட்சி ஆபிசுக்குப் போயிட்டு வந்துடுறேன்''
 மருத்துவமனை ஊழியர் அய்யாசாமிக்குப் போன் செய்து மருத்துவமனைக்கு வரும்படிச் சொல்லிவிட்டுத் தனது ஹோண்டா சைனில் பறந்தார்.
 மருத்துவமனை ஊழியர்கள் சங்கத் தலைவர் அய்யாசாமி காத்திருந்தார். ""மார்ச்சுவரியைப் பார்க்கணும்'' என்றார் அவரிடம்.
 தன் செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி மார்ச்சுவரிக்கு ரமேசை அழைத்துச் சென்று காண்பித்தார் அய்யாசாமி.
 ஒரேஒரு பாடிதான் கிடத்தப்பட்டிருந்தது. கிடத்தப்பட்டிருந்தது என்று சொல்வதைவிட ஒரு மனித படத்தைத் துண்டுதுண்டாக வெட்டி, பிறகு ஒன்று சேர்ப்பதுபோல் உறுப்புகள் அடுக்கப்பட்டிருந்தன. தலை தனியாக இருந்தது. கைகளும் கால்களும் துண்டுத்துண்டுகளாகச் சிதைந்து கிடந்தன. உள்ளே நுழைந்ததும் கிழிந்து சிதைந்த டீ சர்ட்டும் பேண்டும் ரமேசை நிலைகுலையச் செய்துவிட்டன. அது தன்மகனின் டீ சர்ட்டுதான். அந்தப் பேண்ட் அவன்படித்த பள்ளிக்கூட சீருடைதான்.
 ஆறரை அடி உயரமும் அதற்கேற்ற உடல்பருமனும் மனபலமும் கொண்ட ரமேஷ் வாய்விட்டுக் கதறி அழுதார். அவரை அருகில் இருந்த அய்யாசாமி தாங்கிப் பிடித்துப் பிணவறையிலிருந்து வெளியில் அழைத்து வர முயன்றார். ஆனால் அவர் மீறி மீறி உள்ளே சென்று பார்த்துக் கதறினார். அங்கிருந்த மற்ற ஊழியர்கள் சமாதானம் சொல்லி அவரை வெளியே அழைத்து வந்தார்கள். அவர் அழுவதைப் பார்த்து அய்யாசாமியின் கண்களிலும் கண்ணீர்த் திவலைகள். வெறுங்கையால் துடைத்துக் கண்ணீரை மறைக்க முனைந்தார்.
 "எம்மகன் மேல ஒரு துரும்புகூட விழாம பாத்துக்கிட்டிருந்தேனே. அவன எதிர்த்து ஒரு வார்த்த கூட நான் சொன்னதில்லையே. ரயில்முன் விழ எப்படித் துணிஞ்சான்? என்ன கஷ்டம் பட்டிருப்பான்?'' என்று சொல்லிச் சொல்லி அழுதவரை சமாதானப்படுத்த முடியாத நேரம் அது. அழுது தீர்த்த பிறகுதான் சமாதானப்படுத்த வேண்டும் என்பதை உணர்ந்த அய்யாசாமி, ""போஸ்ட்மார்ட்டம் முடிச்சு நாங்க கொண்டாந்துடுறோம். டூவீலரை நான் எடுத்துட்டு வரேன். நீங்க இந்த ஆட்டோவுல வீட்டுக்குப் போங்க'' என்று ஒருவாறு சொல்லி ஒப்பேத்தி அவரை வீட்டுக்கு அனுப்பி வைத்தார்.
 
 ஓவியக் கூடத்தில் உட்கார்ந்திருந்தேன். ஒரு பூங்குடுவைக்குள் கொத்தாகச் செருகப்பட்டிருந்த தூரிகைகளில் ஒன்றை எடுத்து வண்ணம் தோய்த்து வெள்ளை அட்டையில் ஓடவிட்டேன். என்ன வரையப் போகிறேன் என்ற திட்டம் எதுவும் எனக்கில்லை. வரைந்தபின்தான் உணர்ந்தேன். என்னை அறியாமல் நான்வரைந்தது ஒரு சிறுவனின் படம். அதுவும் நான் அடிக்கடி கடந்துபோகும் திருப்பாதிரிப்புலியூர் ரயில்பாதையில்... அடிபட்டுச் சிதைந்து கிடக்கும் சிறுவனின் படம். எப்படி இதை நான் வரைந்தேன் என்று இன்றுவரை புலப்படவில்லை. நான் வரைந்த படத்தைப் பார்த்து நானே அழுதேன். படமாக வரையப்பட்ட சிறுவன் எனக்கு வேண்டியவன் இல்லை. என் கண்களில் ஏன் நீர்பெருக்கெடுக்கிறது? அப்போது எழுத்தாளர் துரை வந்தார். நான் கண்ணீரைத் துடைத்து மறைத்தேன். அதை அவர் கவனித்திருக்க முடியாது. மேசையின் மீது விரித்து வைத்திருந்த சிறுவனின் படத்தைப் பார்த்த அவர், "அட படம் தத்ரூபமாக இருக்கிறது'' என்று பாராட்டியதோடு இதை அடுத்த "சங்கு' இதழுக்கு அட்டைப்படமாக வச்சிடுங்க. படத்துக்கேற்ப கதையோ கவிதையோ எழுதித் தந்துடுறேன்'' என்றார். அவருக்கு வீட்டிலிருந்து போன் வந்தது. "ரமேஷ்... வீட்டுல கூப்புடுறாங்க. நான் அப்பறம் வந்து பாக்குறேன்'' என்று சொல்லிவிட்டுக் கிளம்பினார். மீண்டும் நான் படத்தைப் பார்த்தேன். படத்தில் இருந்த சிறுவன் என் மனதுக்குள் நுழைந்து என்னமோ பண்ணுகிறான் என்பது தெரிகிறது. எத்தனையோ படம் வரைந்துள்ளேன். எதுவும் இதுபோல் என்மனதைப் பாதித்ததில்லை. படத்தைச் சுருட்டி வைத்தேன். அந்தப் படம் மனதுக்குள் விரிந்தது. அந்தச் சிறுவன் என்னிடம் பேசுவதுபோல் ஒரு பிரமை ஏற்பட்டது.
 ரயில் மோதி இறந்தது என் மகன் இல்லை என்பதில் நான் எல்லையில்லாத சந்தோஷம் அடைந்தேன் என்பது உண்மைதான். இதுபோன்ற சூழ்நிலையில் சம்பந்தப்பட்ட யாரும் மகிழ்ச்சி அடையத்தான் செய்வார்கள். உள்மனம் என்னை விரல் நீட்டிக் குற்றம் சுமத்தியது. மகன் இறக்கவில்லை என்று மகிழ்கிறாய். தன்மகன் எனக்கருதி இறந்த யாருடைய மகனுக்காகவோ அழுது புரண்டாய். இப்போதும் அந்த யாரோ ஒருவரின் மகன் இறந்து கிடக்கிறான். ஏன் அவனுக்காக இப்போது கவலைப்படவில்லை. தன் வீட்டில் நடந்தால் அது துக்கம். அடுத்த வீட்டில் நடந்தால் அதைத் துக்கமாக ஏன் கருதுவதில்லை. என்ன இருந்தாலும் ஓர் அரைமணிநேரம் இறந்த சிறுவனை மகனாகக் கருதி அந்தத் துயரை... துக்கத்தை... வலியை நீ அடைந்திருக்கிறாய். இன்னும் அடக்கம் செய்யாமல் அந்தச் சிறுவன் பிணமாகத்தான் கிடக்கிறான். இந்த நேரத்தில் நீ மகிழ்ச்சியாக இருப்பது மன்னிக்க முடியாத குற்றம் என்று நீதிக்கூண்டில் ஏறி மனசாட்சி உரக்கப் பேசியது.
 ஜெகதீசன் இப்போது என் கடைக்கு வந்தார். அவர் அமைதியாக இருந்தார். "இப்பத்தான் எனக்கு நிம்மதி'' என்றார். ஆனால் எனக்கு நிம்மதி இல்லை என்பதை அவர் அறிய மாட்டார். மேலும் சொன்னார்.
 "ரயிலில் அடிபட்ட சிறுவனின் இறுதி ஊர்வலம் அஞ்சு மணிக்காம். அந்த இன்னொரு ரமேசும் எனக்கு நண்பர்தான். போய் பாத்துட்டு வந்துடலாமா?''
 நான் எதுவும் சொல்லவில்லை. கடையை விட்டு இறங்கி ஜெகதீசனுடன் புறப்பட்டேன். திருப்பாதிரிப்புலியூர் சுரங்கப்பாதை தாண்டியதும் வண்டியை நிறுத்தச் சொன்னேன். பூக்கடையில் நிறைய மாலைகள் தொங்கிக்கொண்டிருந்தன. இருந்ததிலே பெரிய மாலையை பேக் செய்யச் சொன்னேன். என்ன விலை என்று ஜெகதீசன் கேட்டார். 350 ரூபாய் என்றார். பேரம் பேசிய ஜெகதீசனைத் தடுத்தேன். பூக்கடைக்காரர்கள் அதிகம் விலை சொல்வது வழக்கம்தான். பேரம் பேசி வாங்குவதும் அங்கு இயல்பான நடைமுறைதான். நான் பூக்கடைக்காரர் கேட்ட விலையை அப்படியே குறைக்காமல் கொடுத்துவிட்டு மாலையை வாங்கிக்கொண்டேன். நான் சாதாரணமாகப் பஸ்நிலையத்தில் கூறுகட்டிக் கொய்யாப்பழம் விற்கும் பாட்டிகளிடம் அடாவடியாகப் பேரம் பேசி மிகக்குறைந்த விலையில் வாங்குபவன்தான். பேரம் பேசுவதில் நான் தேர்ந்தவன் என்பதால் என் நண்பர்கள் எந்தப் பொருள் வாங்கப் போனாலும் என்னை அழைத்துக்கொண்டு போவார்கள். இது ஜெகதீசனுக்கும் தெரியும் என்பதால் என் நடவடிக்கையை விநோதமாகப் பார்த்தார்.
 கம்யூனிஸ்ட் ரமேஷ் வீட்டுத் தெருவில் நுழைந்தோம். ஏராளமான கூட்டம். ட்ரம் மற்றும் கிளாரினெட் வைத்து ஓர் இசைக்குழு சோக இசையைக் காற்றில் கரைத்தபடி இருந்தது. "நாதர்முடி மீதிருக்கும் நல்ல பாம்பே உனக்கு நல்ல பெயர் வைத்தது யார் சொல்லு பாம்பே' என்று பாடிக் கொண்டிருந்தார். அதில் "நெஞ்சம் மாறிவிடு... பிள்ளையை வாழவிடு... நெஞ்சம் மாறிவிடு... பிள்ளையை வாழவிடு' என்று உச்ச ஒலியில் வாசித்தார். அதைக் கேட்டதும் கண்ணுக்குள் இருந்து வெள்ளம் பெருக்கெடுத்துவிட்டது. கண்ணில் அழுகையோடும் கையில் மாலையோடும் வீட்டுக்குள் நுழைந்த நான், சிறுவன் கிடத்தப்பட்டிருந்த குளிர்ப்பெட்டியின் மீது மாலையை வைத்து அதன்மீதே விழுந்து அழுதேன். இறந்த சிறுவன் வீட்டாருக்கு நான் உறவினன் இல்லை. அந்தச் சிறுவனை நான் நேரில் பார்த்ததுகூட இல்லை. கம்யூனிஸ்ட் ரமேஷ் எனக்குப் பழக்கமில்லை. ஆனால் பீறிட்டு வந்த அழுகையைத் தடுக்க என்னால் முடியவில்லை.
 மகனைப் பறிகொடுத்த துயரத்தில் இருந்த கம்யூனிஸ்ட் ரமேஷ், என்னைத் தாங்கிப் பிடித்து அருகில் இருந்த பிளாஸ்டிக் நாற்காலியை இழுத்துப்போட்டு உட்கார வைத்தார். அப்போதும் என் கண்களில் இருந்து தாரை தாரையாகக் கண்ணீர் வழிந்தபடி இருந்தது.
 நான் ஏன் இப்படி அழுகிறேன் என்று யாருக்கும் தெரியவில்லை. எனக்கும்தான்.
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/29/w600X390/NIGALTHATHUM_STORY.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/29/நிகழ்ந்தும்-நிகழாத-3029389.html
3029387 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி... சிரி... சிரி...  DIN DIN Monday, October 29, 2018 10:48 AM +0530 * "தலை ரொம்பவும் சுத்துது டாக்டர்''
"கவலைப்படாதீங்க... ரெகுலேட்டர் வைச்சி கரெக்ட் பண்ணிடலாம்''
எம்.ஏ.நிவேதா, அரவக்குறிச்சிப்பட்டி.

* "தொழில் பொருத்தம் சரியாக இருந்ததாலே...
கல்யாணம் நிச்சயம் பண்ணிட்டாங்களாம்''
"அப்படி என்ன பொருத்தம்?''
"மாப்பிள்ளை ஆம்புலன்சில் டிரைவர்... 
பெண்ணோட அப்பா அமரர் ஊர்தி டிரைவர்''
அ.பா.ராசன், திருமங்கலம். 

* "கல்யாண மாப்பிள்ளை பேங்க்ல வேலை செய்றாரா?''
"எப்படி கரெக்டா கண்டுபிடிச்சீங்க?''
"சீர் வரிசையிலே பணம் எண்ணுற மிஷின் இருக்கே''

* "அவர் நவீன ஜோதிடராமே?''
"ஆமா பேஸ்புக்ல நிறைய லைக் விழ... தாயத்து மந்திரிச்சுக் கொடுக்கிறாராம்''
பி.கவிதா, கோவிலாம்பூண்டி.

* "என்னடி உன் செல்லுல எவனோ பியூட்டி ஃபுல்ன்னு எஸ்எம்எஸ் அனுப்பிச்சிருக்கான்?''
"யோவ்... அது பேட்டரி ஃபுல்ன்னு இருக்குய்யா... என்ன போதையிலே இருக்கியா?''
என்.சாமிநாதன், பட்டீஸ்வரம்.

* "நம்ம வீட்டு வாசல்ல ராப்பிச்சை 
நிற்கிறார்ன்னு எப்படி கண்டுபிடிச்சே?''
"என்னோட வாட்ஸ் அப்ல 
"அம்மா தாயே'ன்னு வாய்ஸ் மேசேஜ் 
பண்ணியிருக்கார்''

* "காலனியிலே கரண்ட் நியூஸ் 
ஏதாவது இருக்கா?''
"ஓஎஸ் இருக்கே... நாளைக்கு கரண்ட் கட்''
சாய், சென்னை

* வக்கீல்: நீ கேட்டபடி கோர்ட்ல 
வாய்தா வாங்கிக் கொடுத்திட்டேன். 
ரூ.5 ஆயிரம் பீஸ் குடு 
இவர்: பீஸுக்கும் வாய்தா 
தேவைப்படுதே சார்
பி.பாலாஜி கணேஷ், கோவிலாம்பூண்டி. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/29/w600X390/JOKE.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/29/சிரி-சிரி-சிரி-சிரி-3029387.html
3029384 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மூட்டு வலி - கழுத்து வலிக்கு முருங்கை! DIN DIN Monday, October 29, 2018 10:36 AM +0530 அமெரிக்கா, இன்றைக்கும் இந்தியர்களின் கனவு பூமி. சொகுசு வாழ்க்கை... தரமான உணவு... பொருளாதார வசதி... சுத்தம்.. சுகாதாரம்... இவைதான் அமெரிக்காவின் கவர்ச்சிகள். அமெரிக்க சென்றவர் யாரும் இந்தியாவிற்குத் திரும்பாததற்கு இவைதான் காரணம். ஆனால், அமெரிக்காவில் விஞ்ஞானியாக இருந்தவர், நிறைய சம்பளம், கெüரவம், சொகுசு வாழ்க்கையை விட்டு விட்டு தமிழகம் வந்து இயற்கை விவசாயம் பார்க்கிறார் என்றால் நம்ப முடியுமா? நம்பித்தான் ஆக வேண்டும். முனைவர் ஹரிநாத் காசிகணேசன். அமெரிக்காவில் நோய் தீர்க்கும் மருந்துகளைக் கண்டுபிடிக்கும் ஆய்வகத்தில் ஆராய்ச்சியாளராகப் பணிபுரிந்து வந்தவர் முனைவர் ஹரிநாத். தற்போது, தமிழகத்தின் பெண்ணகரம் கிராமத்தில் பாரம்பரிய இயற்கை முறை உழவுத் தொழில் செய்து கொண்டிருக்கிறார். இதுகுறித்து அவர் பகிர்ந்து கொண்டவை: 
"அமெரிக்கா செல்வதற்கு முன், இந்திய அரசின் பாதுகாப்பு ஆராய்ச்சி மற்றும் அபிவிருத்தி நிறுவனத்தில் (ஈதஈஞ) பணியாற்றி வந்தேன். அந்த நிறுவனத்தின் ஆணி வேறாக இருந்த டாக்டர் அப்துல் கலாம் ஐயாவை நன்றாகத் தெரியும். உழைப்பிற்கு இலக்கணம் அவர். அவரிடமிருந்து நான் கற்றவை அநேகம். அவை எனது வாழ்க்கையில் பலவிதத்தில் உதவியுள்ளன.
நான் அடிப்படையில் விவசாயக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன். அப்பா சின்ன வயதிலே காலமானார். அம்மாதான் தனியாக என்னை வளர்த்தார். சென்னையில் முதுகலை முடித்து விட்டு, வேலூர் சிஎம்சியில் பேராசிரியராகப் பணி புரிந்தேன். பிறகு 1993- ஆண்டு வாக்கில் மத்திய அரசின் DRDO நிறுவனத்தில் முதுநிலை ஆராய்ச்சியாளராக பணியில் சேர்ந்தேன். 2005-இல் அமெரிக்கா சென்றேன். அங்கே சார்ல்ஸ்டன், தெற்கு கலிஃபோர்னியா மருத்துவ பல்கலைக்கழகத்தில் என்னை இணைத்துக் கொண்டேன். தொடர்ந்த பத்து ஆண்டுகளில் இருதயத் துறையில் மருந்து ஆராய்ச்சியாளராக பொறுப்பேற்றேன். 
ஊரில் அம்மாவின் உடல்நிலை சுகவீனம் ஆனதால் தமிழகம் திரும்பினேன். அம்மாவிற்கு தீவிர மூட்டுவாதம் மற்றும் ஸ்பாண்டிலைடிஸ் எனப்படும் கழுத்து வலியால் அவதிப்பட்டார். மூட்டு, கழுத்து வலிகளை குறைக்கவும், வலியை உணராமல் செய்யவும் வீரியமுள்ள வலி போக்கி மருந்துகள் செலுத்தப்பட்டன. இதன் காரணமாக அம்மாவின் குடலில் புண்கள் ஏற்பட்டன. கூடவே வலியும். 

அம்மாவின் உடல்நிலையில் முன்னேற்றம் ஏதும் ஏற்படவில்லை. ஒவ்வொரு நாளும் அவரது நிலைமை மோசமாகிக் கொண்டு வந்தது. அமெரிக்காவில் மருந்துகளைக் கண்டு பிடிக்கும் தொழிலில் பணிபுரிந்த என்னால் அம்மாவின் உடல் பிரச்னையைத் தீர்க்கும் மருந்தினைத் தர முடியவில்லை. அது என்னை மிகவும் வேதனைப் படுத்தியது. அம்மாவுக்கு வலியிலிருந்து நிவாரணம் தர முடியவில்லையே என்று நானும் மன வலியின் தீவிரத்தை உணர்ந்தேன். ஒரு கட்டத்தில் பாரம்பரிய மருத்துவ முறை எனது நினைவுகளில் வந்து போனது. முருங்கை இலையைக் கொத்தாக தண்ணீரில் போட்டு கொதிக்க வைத்து அந்த நீரை அம்மாவுக்கு கொடுத்து வந்தேன். வலி சிறிது சிறிதாகக் குறையத் தொடங்கியது. சில மாதங்களில் அம்மா முழுமையாகக் குணம் அடைந்தார். மூட்டு, கழுத்து வலி மாயமாக மறைந்தது. இந்தத் திருப்பம் என்னுள் ஒரு பொறியை ஏற்படுத்தியது. பாரம்பரிய வைத்தியம் அத்துடன் இயற்கை விவசாயம் நோக்கி எனது கவனம் திரும்பியது. 
பெண்ணாகரத்தில் 2015 -இல் நிலம் வாங்கினேன். பாரம்பரிய முறையில் காய்கறிகளையும், மூலிகைச் செடிகளையும் பயிரிட்டேன். தமிழகத்தின் பல பகுதிகளுக்கு பயணித்தேன். "மாப்பிள்ளை சம்பா', "கிச்சிலி சம்பா', "கருங்குருவை', "வாசனை சீரகச் சம்பா' போன்ற மருத்துவ குணம் கொண்ட அரிசிவகைகள் குறித்து கேட்டுத் தெரிந்து கொண்டேன். தமிழ்நாட்டின் பாரம்பரிய மருத்துவ முறையான சித்தர் பாடல்களில் மருத்துவ குணங்கள் உள்ள உணவுப் பொருள்கள் பற்றி சொல்லப்பட்டுள்ளன. அவற்றைப் பயிரிடவும் செய்தேன். இன்னொரு பக்கம், முருங்கை, கறிவேப்பிலை, நெல்லி வளர்த்தேன். 
சிறிய கால இடைவெளியில் "முருங்கை' வைத்தியத்தைத் தொடங்கினேன். மூட்டுவலி, சர்க்கரை நோய், ரத்தசோகை, உயர் ரத்த அழுத்தம் போன்ற பிரச்னைகளுக்கு இந்த முருங்கையின் மருத்துவ மூலங்களுடன், சில மூலிகைகளையும் சேர்த்து மருந்தாகக் கொடுக்க ஆரம்பித்தேன். அது வெற்றி பெற்றுள்ளது. கூடுதல் ஆராய்ச்சிக்காக சில நிறுவனங்களை அணுகியுள்ளேன். விவசாயமும் ஒரு விஞ்ஞானம்தான். பாரம்பரிய முறையில் இயற்கை விவசாயம் செய்து விளையும் காய்கறிகள், அரிசி வகைகளை உண்டு வந்தால், ரசாயன உரங்களைக் கொண்டு வளரும் உணவுப் பொருள்களால் உடலில் வந்து சேர்ந்திருக்கும் ரசாயன உரம், பூச்சிக்கொல்லிகளின் தாக்கங்களை சிறிது சிறிதாகக் குறைத்து இல்லாமல் செய்து விடலாம். பாரம்பரிய முறையில் அரைத்து எடுக்கப்படும் எண்ணெய் வகைகள் பார்க்க பொன்னிறமாக இருக்காது. ஆனால் உடலை பொன்னாக மின்னச் செய்யும்'' என்கிறார் விஞ்ஞானியும் விவசாயியுமான முனைவர் ஹரிநாத். 
- சுதந்திரன்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/29/w600X390/DR_HARINAATH_AS_FARMER.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/29/மூட்டு-வலி---கழுத்து-வலிக்கு-முருங்கை-3029384.html
3029383 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சீரடி சாய்பாபா 100 Monday, October 29, 2018 10:33 AM +0530 அக்டோபர் 15-ஆம் தேதி சீரடி சாய்பாபாவின் 100-ஆவது நினைவுதினத்தை சீரடி சாய்பாபா மன்றங்கள் அனுசரித்து வருகின்றன.
 சீரடியில் உள்ள அவருடைய கோயிலில் உள்ள சாய்பாபா சிலை 1954-ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டதாகும். இதனை உருவாக்கித் தந்தவர் சிற்பி பாலாஜி வசந்த் தலிம்.
 ஸ்ரீசாய்பாபா சன்ஸ்தன் டிரஸ்ட் மூன்று பேரிடம் சாய்பாபா சிலை உருவாக்கச் சொல்லியிருந்தது. எது சிறப்பாக உள்ளதோ அதனைத் தேர்வு செய்து கொள்வோம் எனவும் அறிவித்திருந்தது.
 ஆனால், சாய்பாபாவின் நேரடி புகைப்படம் மட்டுமே கையில் இருந்தது. இதனை வைத்து செய்ய பி.வி. தலிமுக்கு இஷ்டமில்லை. அவர், பக்கவாட்டில் பார்த்தபடி போஸ் தரும் பாபாவின் படம் இருந்தால் உதவியாக இருக்கும் என தள்ளிப் போட்டுக் கொண்டேயிருந்தார். இது பாபாவுக்கே பொறுக்கவில்லை.
 ஒரு நாள் பி.வி.தலிமின் கனவில் தோன்றி "இதோ வந்துவிட்டேன். சைட் போஸ்தானே வேணும் பார்த்துக்குங்க'' என போஸ் கொடுத்துவிட்டு மறைந்து விட்டாராம்.
 திகைத்த பி.வி. தலிம். சிலையைச் செய்ய முன்வந்தார். சிலையை அவர் இத்தாலி மார்பிளில் செய்ய விரும்பினார். ராஜஸ்தான் மார்பிள் நிறுவனங்கள் பலவற்றில் முயற்சித்தும் அவருக்கு திருப்தியில்லை.
 இந்த சூழலில், ஒரு நண்பர் மும்பை போர்ட் டிரஸ்ட்டில், இறக்குமதியான மார்பிள் எடுத்துச் செல்ல, ஆள் இல்லாமல் கிடக்கிறது எனக் கூற, ஆவல் பொங்க சென்று பார்த்தவருக்கு திகைப்பு. எந்த இத்தாலி மார்பிளை தேடினாரோ அதுவே அங்கு கேட்பாரற்றுக் கிடந்தது. பிறகு என்ன, அதனை கேட்டு எடுத்து வந்து வேலையை முடித்தார்.
 ஸ்ரீ சாய்பாபா சன்ஸ்தன் டிரஸ்ட் இறுதியில் இவர் வடித்த சிலையையே தேர்வு செய்து நிறுவியது. அதனைப் பார்த்து வியந்த பலர். அதே போன்று தத்ரூபமாய் சிலை செய்து தர வேண்டும் என வேண்ட நம்பினால் நம்புங்கள் இதுவரை 1500 சாய்பாபா சிலைகள் செய்து கொடுத்துள்ளாராம். அனைத்தும் அச்சு அசலாய் பாபாவையே பிரதிபலித்தன. இவற்றில் பல வெளிநாடுகளுக்கும் சென்றுள்ளன.
 இதில் லேட்டஸ்ட் ஜப்பானின் ஒசாகா அருகில் உள்ள சிறு கிராமத்தில் பிரதிஷ்டை செய்ய எடுத்துச் செல்லப்பட்டுள்ளது.
 பிரபல நடிகர் மனோஜ் குமார், லதா மங்கேஷ்கர் , முன்னாள் மகாராஷ்டிர முதல்வர் விலாஸ்ராவ் தேஸ்முக் ஆகியோரும் இவருடைய பயனீட்டாளர்கள் தான்.
 மந்திராலயாவில் உள்ள ஒரு தோட்டத்தில் 22 அடி மகாத்மாகாந்தி சிலை அமைக்கப்பட்டுள்ளது. அதனை உருவாக்கிக் தந்தது இவர்களின் நிறுவனமே.
 80 ஆண்டுகளாக இயங்கிவரும் இந்த சிற்ப நிறுவனத்தில் இன்று பி.வி. தலிமின் பேரன் பணியைத் தொடருகிறார். முதலில் திரிபுவன் சாலையில் இயங்கியது. இன்று கிர்காவுன் பகுதியில் இயங்கி வருகிறது.
 முதல் சாய்பாபா செய்ய பயன்படுத்திய பிளாஸ்டர் மோல்ட் தான் இன்றும் பயன்படுத்தப்பட்டு வருவது மற்றொரு சிறப்பு.
 சீரடி சாய்பாபாவின் சிலை 5 அடி 3 அங்குலம் உடையது. இதன் வண்ணம் மாறுகிறது என அழைப்பு வந்து, தலிம் போய் பார்த்தபோது, நெய் மற்றும் தேன் அபிஷேகம் நடத்தப்பட்டு, பிறகு அவை துடைக்கப்படுவதால்... பாதிப்புகள் இருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, மாற்றாக, நிறைய தண்ணீரை பயன்படுத்த ஆலோசனை கூறினார். இது இன்று வரை கடைபிடிக்கப்பட்டு வருகிறது. இப்போது சீரடி கோயிலின் சாய்பாபா சிலையைக் கண்டு வியக்காதவர்களே கிடையாது. காரணம். அவ்வளவு தத்ரூபம்.
 - ராஜிராதா
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/29/w600X390/saibaba.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/29/சீரடி-சாய்பாபா-100-3029383.html
3024801 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மெது வடையும் டோநட்டும்! - ராஜிராதா  DIN Monday, October 22, 2018 03:13 PM +0530 டச் மக்களால்  அமெரிக்காவுக்கு  அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.  எனக்கென்னவோ டச் மக்கள் 500  ஆண்டுகளுக்கு முன்  இந்தியா  வந்திருந்தபோது அன்று இங்கு இருந்த மக்கள், மெது வடை சாப்பிட்டதைப்  பார்த்திருக்க வேண்டும்.  அதே வடையை  டச் மக்கள், ரொட்டியில்  உருவாக்கி  அதற்கு டோநட் எனப் பெயரிட்டனர்.  நாம் அன்று  எப்படி வடை போட்டோமோ  அதேபோன்று தான் இப்பவும் வடை போட்டுக்  கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால் அமெரிக்கர்கள் அப்படிஇருப்பார்களா? அதன்  மீது ஒரு பக்கத்தில்  சர்க்கரையைத் தூவினர். பாலாடையை  ஏற்றினர்.  ஐஸ்கீரிமை இறக்கினர். பிறகு அவற்றை உலகம் முழுவதும் இன்று அறிமுகப்படுத்தி  விட்டனர்.

அமெரிக்காவில் இன்று 15 விதமான டோநட்கள் மிகவும் பிரபலம். கூடுதலாக சாக்லெட் கலவையும் சேர்க்கப்பட்டது, பலன் குழந்தைகளுக்கு  பிடித்துப்போக, இன்று உலகில் மிகவும் விரும்பப்படும்  டோநட்டாக  சாக்லெட்  டோநட் உள்ளது.

ஸ்டிராபெர்ரி ஈஸ்ட் டோநட்டுகளும் விற்பனையில் சக்கைப் போடு போடுகின்றன.  உறைபனி நிலையில் பழங்கள், முட்டை,  உலர் பழங்கள் என பலவற்றை  இணைத்தும் டோநட்கள் ரெடி.

1800-ஆம் ஆண்டு  வாக்கிலேயே  அமெரிக்காவில் டோநட் இருந்துள்ளது.

இதற்கு ஆதாரம்  1809-இல்   வாஷிங்டன் இர்வின் எழுதி  வெளியிட்ட  THE HISTORY OF NEWYORK என்ற புத்தகம்.  அதில் டோநட்   பற்றி குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

இன்று நாம் காணும் டோநட்டை  1847-இல் ஹென்சன்கிரகரி  என்பவர்  உருவாக்கி  அறிமுகப்படுத்தினார்.

உலக அளவில் டோநட்டை  மிகவும் விரும்பி சாப்பிடும்  மக்களில்  முதல் இடம் கனடா  மக்களுக்கு இரண்டாவது இடம் ஜப்பானியர்களுக்கு.

இதுவரை  மிக அதிக டோநட்களை  சாப்பிட்ட  பெருமைக்குரியவர்  ஜேம்ஸ் மெக்டோனல்ட்.

இவர் 60 டோநட்டுகளை 1728 விநாடிகளில்  சாப்பிட்டு சாதனை   செய்தார்.

உலகின்  மிக விலை  உயர்ந்த  டோநட்  தங்க இழை ஐசிங் செய்யப்பட்ட டோநட்.  இது  சுமார் 1200 டாலருக்கு 2017-இல்  விற்பனை செய்யப்பட்டது. இதன் பெயர் கோல்டன்  கிரிஸ்டல்.

பிலிப்பைன்ஸில் 2000 டோநட் கடைகளும், ஜப்பானில் 1500  டோநட் கடைகளும் உள்ளன.

இந்தியாவில்  மூன்று டோநட் பிராண்ட்கள் பிரபலமாக உள்ளன.

அவை: மேட் ஓவர் டோநட்ஸ், டன்கின் டோநட்ஸ்,  க்ரிஸ்பி க்ரீமி ஆகியவை. இதில் மேட் ஓவர் டோநட்ஸ்  சிங்கப்பூரைத்  தலைமையிடமாகக் கொண்டு செயல்படுகிறது. 10 வருடங்களுக்கு முன் இந்தியாவில்  தன் முதல் கிளையை தொடங்கிய  அதற்கு இன்று 55 கிளைகள்  உள்ளன.  மும்பை, பெங்களூரு, தில்லி, புனே  என முக்கிய  நகரங்களில் இதன் கிளைகள்  உள்ளன. இவற்றில்  முட்டை  சேர்க்கப்படுவதில்லை என்பது குறிப்பிடத் தகுந்தது. 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/22/w600X390/kadhir17.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/22/மெது-வடையும்-டோநட்டும்-3024801.html
3024800 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வெற்றிலையிலும் ஆண், பெண்!  நெ.இராமன், சென்னை.  DIN Monday, October 22, 2018 03:09 PM +0530 எல்லா  உயிரினங்களிலும் ஆண், பெண் வேறுபாடு உள்ளது.  நாம் பயன்படுத்தும் வெற்றிலையும் இதற்கு விதிவிலக்கல்ல, வெற்றிலையின்  பின்பக்கம் நீண்ட ரேகைகள் ஓடி இருந்தால் அது ஆண்.  அப்படி இல்லாவிடில்  அது பெண்ணாம்.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/22/w600X390/kadhir16.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/22/வெற்றிலையிலும்-ஆண்-பெண்-3024800.html
3024799 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மகள் சொக்கம்பட்டி வி.குமாரமுருகன் DIN Monday, October 22, 2018 03:08 PM +0530 சூரியன் தனது பணியை நிறைவு செய்திருந்தது. நிலா தனது பணியை தொடங்கி மங்கிய நிலவொளியை பூமிக்கு அனுப்பி இரவின் இருளை குறைக்க முயன்று கொண்டிருந்தது. 

திருமண மண்டபத்தில் பரபரத்துக் கொண்டிருந்த உறவுகள் கூட்டம், மெதுவாக கிடைத்த இடத்தில் தலைசாய்க்க தொடங்கியிருந்தது. எனக்கு தூக்கம் வரவில்லை. புரண்டு, புரண்டு படுத்திருந்த என்னைப் பார்த்து, "" கொஞ்சம் நேரம் தூங்குங்கள்... அப்பதான் நாளைக்கு எல்லா வேலைகளையும் செய்ய முடியும்'' என்றபடி மண்டப தூணில் தலை சாய்த்து படுத்தாள் என் மனைவி. 

சிறிது நேரத்தில் அவள் தூங்கியது தெரிந்தது. பாவம் கடந்த பல நாள்களாகவே ஓடி, ஓடி வேலை செய்த களைப்பு . கொஞ்ச நேரம் தூங்கட்டும்  என நினைத்தபடியே எழுந்திருந்து வராண்டாவில் நடந்தேன். எப்போதும் வானத்து நட்சத்திரங்களையும், நிலவினையும் ரசிக்கக் கூடிய  நான், இன்று அத்தகைய மன நிலையில் இல்லை. 

வராண்டாவின் ஓரம் இருந்த படிகளில் இறங்கியவன்,  கடைசிப்படியில் அமர்ந்தேன். பல நாள்களாக விழித்திருந்த களைப்பால் கண் எரிந்தது. கண்ணுக்கு இதமாக இமைகளை மூடினேன்.  

 திருநெல்வேலியிலுள்ள பிரபல நிறுவனம் ஒன்றில்  இரவு நேர ஷிப்ட் பார்த்துக் கொண்டிருந்த போதுதான் அந்த தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது, எனக்கு மகள் பிறந்திருக்கிறாள் என்று.  அதைக் கேட்ட மாத்திரத்திலேயே, மேலதிகாரியிடம் அழைப்பின் விவரத்தை எடுத்துச் சொல்லி கிளம்பினேன். அங்கு பணியிலிருந்தோர் கூறிய வாழ்த்துக்களைக் கூட காதில் வாங்காமல் பைக்கை கிளப்பி மருத்துவமனைக்கு வந்து என் உயிரின், உயிரை பார்த்த போது வந்த பரவசம் சொல்லி மாளாது. 

குழந்தை பிறந்த செய்தி கேட்டு வந்த உறவுகளிடமும், நட்புகளிடம் வாய் ஓயாமல் மகள் புகழ் பாடி மகிழ்ந்தேன்.

""என்னவோ பார்க்காதத பார்த்த மாதிரியில்ல அலையுறான்'' என பலர் பேசிய கேலிப்பேச்சுக்கள் கூட எனக்கு கோபத்தை வரவழைக்கவில்லை. எப்போதும் மகளே என் மனக்கண்ணில் நின்றாள். ஏதோ அவள் பிறந்த பின்தான் சமூகத்தில் எனக்கு அந்தஸ்து கிடைத்தது போன்ற மகிழ்ச்சி. 

 சொந்த பந்தங்களின் இல்ல நிகழ்ச்சிகளுக்கு கூட என் மனைவிதான் சென்று வருவாள். எத்தனையோ பேர், "" உன் வீட்டுக்காரன் என்ன கலெக்டராவா இருக்கான்? அப்படி என்ன வேலையோ?'' என்று சொன்னாலும் கூட, உறவுகளின் விஷேசங்களுக்கு செல்லாத நான், இவள் பிறந்த பின்பு அவளையும் அழைத்து செல்வதை வழக்கமாக்கி விட்டேன். அவளை பார்க்கும் ஒவ்வொருவரும், "" நீ கொடுத்து வைத்தவன். அந்த அஷ்டலட்சுமியே உனக்கு மகளாக பிறந்திருக்கிறாள்'' எனும் போது எனது மனம் சிறகடித்து பறக்கும். 

நாளாக, நாளாக அவள் என் தாயாகவே மாறி விட்டாள். என் மனைவியைக் காட்டிலும், என்னையே அவளுக்கு பெரிதும் பிடித்துப் போனது. பள்ளி நாள்களில் நான் அலுவலகம் விட்டு நடு இரவில் வந்தாலும் விழித்திருந்து பள்ளி நிகழ்வுகளை கதை, கதையாக என்னிடம் கூறினால்தான் அவளுக்குத் தூக்கமே வரும். 

""அப்பாவை தூங்க விடு. இவ்வளவு நேரம் நான் சும்மாதானே இருந்தேன். என்ட்ட சொல்லியிருக்கலாமே?'' என என் மனைவி நாள்தோறும் கேட்டாலும் கூட, என் மகள் என்னவோ என்னிடம் மட்டுமே வண்டி, வண்டியாய் கதை சொல்லுவாள். நானும் கொஞ்சம் கூட சலிக்காமல் அதைக் கேட்பேன். அம்மாவிடம் சொல்லாமல் என்னிடம் அவள் கூறுவதில் எனக்குக் கூட கொஞ்சம் பெருமைதான். 

கல்லூரி நாள்களில் என்சிசி கேம்புக்காக ஒரு வாரம் என் மகள் வெளியூர் சென்றிருந்த நாள்களில், அலுவலகத்தில் வேலை ஓடாமல் தவித்திருக்கிறேன். "எப்போது இரவு வரும்; மகளிடம் பேசலாம்' என்ற நினைவே என் மனதில் நிறைந்திருக்க, அலுவலகப் பணிகளில் கூட ஏராளமான தவறுகள். மேலதிகாரி கூறிய கடுஞ்சொற்கள் கூட எனக்கு பெரிதாய்ப்பட்டதில்லை. பெர்மிஷன் கேட்டபடி வீட்டுக்கு வந்த என்னிடம், ""என்ன அதற்குள் வந்து விட்டீர்கள்? உடம்பு, கிடம்பு சரியில்லையா?'' என்ற மனைவியிடம், "" அதெல்லாம் ஒன்று மில்லை. பிள்ளை பேசினாளா? அவள் நினைப்பாகவே இருக்கு.  அதான் பெர்மிஷன் கேட்டு வந்திட்டேன்'' என்றவனைப் பார்த்து, கேலியாகச் சிரித்தாள் மனைவி.
""என்னங்க...  இன்னும் கொஞ்ச நாள் கழித்து நம்மை விட்டு அவள் வேறு ஒரு வீட்டுக்கு போய்த்தானே ஆக வேண்டும்?'' என்றவுடன் எனக்கு துக்கம் தொண்டையை அடைத்தது. ""ஏன் நாங்கள்ளாம் எங்க, வீட்டை விட்டு இங்க வந்திருக்கதானே செய்தோம். பிறகென்ன உங்களுக்கு?'' என்று அவள் சொல்லியும் கூட என்னால் இயல்பாக இருக்க முடியவில்லை.

நான் இங்கே தவித்துக் கொண்டிருக்கிறேன் என்று நினைத்தோ, அல்லது என்னைப் போலவே அவளும் தவித்திருந்தாளோ என்னவோ அவளும் 1 வார டிரிப்பை 2 நாளிலேயே முடித்து விட்டு வீட்டுக்கு வந்து விட்டாள். ""ஏம்மா இன்னும் 5 நாள்தானே. இருந்து விட்டு வந்திருக்கலாம்ல. நல்லா வாய்ப்புலமா?'' என்று அவளிடம் கேட்ட போது, ""விடுங்கப்பா. பார்த்துக்கலாம்''னு சொல்லி 2 நாள் நிகழ்வுகளைச் சொல்லத் தொடங்கினாள். ""நல்ல அப்பா, நல்ல மகள்'' என்று நொந்து கொண்டே இரவுச் சமையலை பார்க்க கிளம்பினாள் மனைவி. 
படித்து முடித்து உள்ளூரிலேயே பெரும் நிறுவனத்தில் உயர் அதிகாரியாக பணியேற்றாள் அவள். எனக்கு பெருமைபிடிபடவில்லை.  அவள் போடும் உத்தரவை செயல்படுத்துவதற்கு ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட ஊழியர்கள் அங்கிருந்தனர். ஆனாலும் கூட காலை , இரவு நேர உணவை எனக்கு பரிமாறிக் கொண்டே, இருவரும் உட்கார்ந்து கதை பேசி சாப்பிடா விட்டால் அவளுக்கு தாங்காது. 

""அப்பா... இன்னும் அரை மணி நேரத்தில் வந்திருவேன். கொஞ்சம் பொறுத்துக்கோங்கப்பா..'' என இரவு நேரத்தில் எனக்கு சாப்பாடு பரிமாற ஓடோடி வருவாள் அவள். என் மனைவி கொஞ்சம் கண்டிப்புடனே, "" இது நல்லதுக்கு இல்லை. நாளைக்கு என்னைத்தான் எல்லோரும் திட்டுவாங்க. எப்படி பிள்ளையை வளர்த்திருக்கான்னு''  என்று சொல்வதை கேட்டு எக்காளமாக சிரித்தோம் நாங்கள்.

ஒரு நாள் வேலை முடிந்து வீடு திரும்பும் போது எதிர்பாராதவிதமாக பைக்கிலிருந்து கீழே விழுந்து மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டேன். மகளுக்குச் சொல்ல வேண்டாம் ரொம்ப பயப்படுவாள் என நினைத்து எனது சக ஊழியர்கள் மூலம் மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்று வீட்டுக்கு திரும்பிய சமயம் அவள் என் மீது கொண்ட கோபம், அழுகையாய் மாறி அவள் பட்ட பாட்டை இப்போது நினைத்தாலும் கண்ணீர் வரும். 

""என்னங்க,  கன்னம் எல்லாம் கண்ணீராய் இருக்கு'' என்றவாறே  என்னைத் தொட்டு எழுப்பினாள் என் மனைவி. என்னையறியாமலேயே வந்த கண்ணீரை துடைத்தபடி, "" என்னமா, ரொம்ப நேரமாச்சோ? லேசா கண் அசந்திட்டேன்'' என்றபடி எழுந்த நான், "" அவள் எழுந்திட்டாளா?'' என்றேன்.

""இன்னும் இல்ல. இனிமேதான் போய் எழுப்பணும். நீங்க தயாராகுங்க'' என்றாள் மணி 3 - ஐ தொட்டிருந்தது. மாப்பிள்ளை அழைப்புக்கு இன்னும் 2 மணி நேரம் இருந்தது. நாம் தயாராகி மாப்பிள்ளை அழைப்புக்கு செல்பவர்களை தயார் படுத்த வேண்டும் என்று நினைத்தவாறே, மகள் படுத்திருந்த அறை நோக்கிச் சென்றேன். அறைக் கதவு திறந்திருந்தது. அங்கே என் மனைவி, மகளிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தாள்.

திவ்யா அழுவது லேசாக எனக்கு கேட்டது.  ""அம்மா , கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் அப்பாவை விட்டு பிரிந்து போய்தான் ஆகணுமா?'' என கேட்ட மகளுக்கு புத்தி சொன்னாள் மனைவி. உள்ளே நுழைந்த நான், ""பொண்ணுங்கன்னு வந்திட்டா,  கல்யாணம் ஆன பின்னால மாப்பிள்ளை வீட்டுக்கு போய்தானே ஆகணும். அதானே பெற்றவர்களுக்கும் சந்தோஷம், இப்ப என்னடா, நினைச்சா ஓடி வரப் போறோம். இதுக்கெல்லாம் போய் யாராவது அழுவாங்களா?'' என்றேன்.

அவளும் இரவு முழுவதும் தூங்கவில்லை என்பதை அவளின் கண் காட்டியது. என் கண்ணை நோக்கிய அவள், ""அப்பா நீங்க சரியா தூங்கலயா?'' என்றாள். பிறகு என்ன நினைத்தாளோ? சமையலறைக்குள் நுழைந்து அங்கிருந்த உணவு வகைகளை எடுத்துக் கொண்டு அறைக்குள் வந்து என் அருகே உட்கார்ந்து, ""அப்பா சாப்பிடுவோம்'' என்றபடி உணவுகளை வைத்தாள். ""எத்தனையோ கல்யாண வீட்டுக்கு போயிட்டு வந்து நடந்த கதையெல்லாம் சாப்பிட்டுக்கிட்டே பேசியிருக்கோம். ஆனா, என் கல்யாண கதையைக் கூட இனி உங்ககிட்ட சொல்ல முடியாதில்ல.  இனி நான் யாருகிட்ட சாப்பிட்டுக்கிட்டே கதை பேசுவேன்'' என்றவாறே குலுங்கி அழுதாள். அவள் கண்ணில் வடியும் நீரைக் கூட துடைக்க மனமின்றி மனதிற்குள் அழுதேன் நான். எங்களிருவரையும் சமாதானப் படுத்த முடியாமல் விக்கித்து நின்றாள் என் மனைவி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/22/w600X390/kadhir15.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/22/மகள்-3024799.html
3024797 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வெற்றிக் காணிக்கை!  நெ. இராமன்,  சென்னை.  DIN Monday, October 22, 2018 03:04 PM +0530 1989 -ஆம் ஆண்டு  மே 2-ஆம் நாள்  அக்னி ஏவுகணை சோதனைக்கு முதல் நாள், அப்போதைய  பாதுகாப்புத் துறை அமைச்சர்  கே.சி.பந்த்  டாக்டர் அப்துல் கலாமிடம்,  ""உங்கள் அக்னி ஏவுகனை வெற்றியைக் கொண்டாட  என்ன செய்ய வேண்டும்?'' என்று கேட்டார்.  
உடனே  அப்துல் கலாம்  ""இம்ராத் ஆய்வு மையத்தில்  நடுவதற்கு  லட்சம்  மரக்கன்றுகள் வேண்டும்'' என்றார்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/22/w600X390/kadhir14.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/22/வெற்றிக்-காணிக்கை-3024797.html
3024796 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சமண படுக்கைகள் - குலசை  ஜேம்சன். DIN Monday, October 22, 2018 03:02 PM +0530 சமண சமயத்தைச் சார்ந்த துறவிகள் "திகம்பரத் துறவிகள்'  என்று அழைக்கப்பட்டனர்.  மாணவர்களுக்குத் தங்களின் தங்குமிடங்களிலேயே  கல்வியுடன் சமயக் கருத்துகளையும் கற்பித்தனர்.  படுக்கை என்ற சொல்லுக்கு "பள்ளி'  என்றும் பொருள் உண்டு.  படுக்கைகளின்  மீது மாணவர்களுடன் அமர்ந்து கல்வி கற்பித்ததனால், பின்னர்   "பள்ளிக்கூடம்'   என்று அழைக்கப்பட்டது.  இப்படுக்கைகள் புகழ் பெற்ற சமணக்  குன்றுகளான  திருச்சி மலைக் கோட்டையிலும்,  கழுகு மலையிலும்  காணப்படுகின்றன.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/22/w600X390/kadhir9.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/22/சமண-படுக்கைகள்-3024796.html
3024795 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் - ஜி.அசோக் DIN Monday, October 22, 2018 03:00 PM +0530 தமிழ் சினிமா அல்லாமல் இந்தியா முழுவதும் பரபரப்புகளை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது "மீ டூ' என்ற ஹேஷ்டேக். இதன் மூலம், பாலியல் துன்புறுத்தலுக்கு ஆளான நடிகைகள், பிற துறை பெண்கள் புகார் அளித்து வருகின்றனர்.  தமிழ் சினிமா இல்லாமல் அரசியல் தளத்திலும் இது பல சர்ச்சைகளைக் கிளப்பி வருகிறது. இந்நிலையில் தமிழ் சினிமாவில் நடிகைகளுக்கு எழும் பாலியல் புகார்கள் குறித்து விசாரிக்க குழு ஒன்றை அமைக்கும் முயற்சிகளில் ஈடுபட்டுள்ளார் விஷால். திரையுலகில் உள்ள நடிகைகள் யாராவது கடினமான சூழ்நிலையைச் சந்தித்திருந்தால், அதுபற்றி உடனே வெளிப்படையாகச்  சொன்னால் உரிய நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என்று தெரிவித்துள்ளார் விஷால். நடிகைகளின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்யும் விதமாக மூன்று பேர் கொண்ட குழு அமைக்கப்படவுள்ளது. அதில் இடம் பெறப் போவது யார் என்ற எதிர்பார்ப்பு எழுந்துள்ளது. 


கமலின் திரை வாழ்க்கையில் குறிப்பிடத்தகுந்த படங்களில் "தேவர் மகன்' படமும் ஒன்று. திரைக்கதை ஆக்கம், காட்சிகள், வசனங்கள், சொல்ல வந்த விஷயம் என பல விதங்களில் அந்தப் படம் இப்போதுள்ள இளம் இயக்குநர்களுக்கு வழிகாட்டியாக திகழ்ந்து வருகிறது. 1992-ஆம் ஆண்டு பரதன் இயக்கத்தில் வெளிவந்த இப்படத்தில்  கமலுடன் சிவாஜி, கௌதமி, ரேவதி, வடிவேலு, நாசர் உள்ளிட்டோர் நடித்தனர். கதை எழுதி தனது ராஜ்கமல் நிறுவனத்தின் மூலமாக தயாரித்தார் கமல். நீண்ட வருடங்களாகவே "தேவர் மகன்'  படத்தின் இரண்டாம் பாகம் குறித்த செய்திகள் வெளிவந்த வண்ணம் இருந்தன. இதுவரை எந்த அதிகாரப்பூர்வ அறிவிப்பும் வரவில்லை. இந்நிலையில் இது பற்றி தற்போது மனம் திறந்துள்ளார் கமல். இது பற்றி அவர் பேசும் போது... "தேவர் மகன் 2', "இந்தியன் 2' ஆகிய படங்கள் தான் பட்டியலில் இருக்கின்றன. இதர வேலைகள் இருப்பதால் இப்படங்களை மட்டும் தான் ஏற்றுக் கொள்ள முடிந்தது. இரண்டுமே எப்போது வெளியாகும் என்று சொல்ல முடியாது. இரண்டில் ஒரு படத்துக்காக கொடுக்கப்பட்டு இருக்கும் நாள்கள் நீளமானது என்று தெரிவித்துள்ளார் கமல்.


"பாகுபலி', "பாகமதி' என வெற்றிப் படங்களைக் கொடுத்தபோதும் புதிய படங்களை ஏற்காமல் அமைதி காத்து வருகிறார் அனுஷ்கா. பிரபாஸ் நடித்து வரும் "சாஹோ' படத்தில் அனுஷ்காவை ஒப்பந்தம் செய்ய எண்ணியபோது அவரது குண்டான தோற்றத்தால் அப்படத்தில் நடிக்க முடியவில்லை. முன்னதாக தமிழில் அவர் நடித்த "இஞ்சி இடுப்பழகி' படத்திற்காக உடல் எடையை 100 கிலோவாக உயர்த்தி நடித்தார். அதன் பிறகு அந்த எடையைக் குறைக்க முயன்றதில் ஓரளவுக்கே பலன் கிடைத்தது. எடை குறைந்தாலும் ஒல்லியான தோற்றம் கிடைக்காமல் கவலை அடைந்தார். நண்பர்கள், தோழிகள், சக நடிகைகள் தந்த ஆலோசனையின்படி தென்னிந்தியாவில் பல்வேறு உடல் எடை குறைப்பு பயிற்சி இடங்களுக்குச் சென்று வந்தார் அனுஷ்கா. அப்போதும் போதிய பலன் கிடைக்கவில்லை. இதையடுத்து ஒல்லியாகத் திரும்புவது என்ற முடிவோடு ஆஸ்திரியா நாட்டுக்குப் புறப்பட்டு சென்றிருக்கிறார். அவருக்கு அங்கு இயற்கையான முறையில் உடல் எடையை குறைக்கும் பிரத்யேக பயிற்சி  அளிக்கப்பட்டு வருகிறது.


திருமண முறிவுக்குப் பின் மீண்டும் நடிக்க வந்த அமலாபால் சமீபகாலமாக மாறுபட்ட வேடங்களை ஏற்று நடிக்கிறார். "ஆடை' படத்தின் ஃபர்ஸ்ட் லுக் வெளியாகி பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது.  இந்த புகைப்படம் சமீபத்தில் இணையதளத்தில் வெளியாகி விவாதங்களை ஏற்படுத்தியது. இனிவரும் படங்களிலும் முக்கியத்துவம் உள்ள கதாபாத்திரங்களில் நடிக்கவே விரும்புவதாகவும் எதிர்காலத்தில் அரசியலில் குதிக்கும் எண்ணமும் இருப்பதாகவும் தெரிவித்திருக்கிறார். கட