Dinamani - தினமணி கதிர் - http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/ http://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 3020870 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Monday, October 15, 2018 03:02 PM +0530 கண்டது

(நாகர்கோவிலில் ஓர் ஆட்டோவில்)

தகுதிக்கு மீறி ஆசைப்படக் கூடாதுதான்...
ஆனால்... என் தகுதி எது என்று  நீ முடிவு செய்யாதே.

சு.நாகராஜன், பறக்கை.

 

(தூத்துக்குடி மாவட்டத்தில் உள்ள ஓர் ஊரின் பெயர்)

தலையால் நடந்தான் குளம்

ஜே.மகரூப்,  குலசேகரன்பட்டினம்.

 

(ஒரு திருமண வரவேற்பு அழைப்பிதழில்)

படைக்கிறவன் மட்டும் கடவுள் இல்லை;
பயிரிடுபவனும் கடவுள்தான்.

சி.முருகேசன், மாப்பிள்ளைக்குப்பம். 

 

திருச்சி மூலக்கடையில் உள்ள கல்லறைத் தோட்ட 
வாசலில் உள்ள ஒரு பலகையில்

சாவென்ற போரிலிருந்து யாரும் விலகவோ...
பணம் கொடுத்து தப்பிக்கவோ...
முடியாது.

சண்முக சுப்பிரமணியன், திருநெல்வேலி டவுன்.

 

கேட்டது

சென்னை வண்டலூரில் உள்ள கல்லூரி அருகே இரு மாணவர்கள்

""மச்சான்... எங்கடா முடியை வெட்டினே?''
""பார்த்தா தெரியலை... 
தலைலதான்டா''

எம்.ஐ.முகமது இப்ராஹிம், சென்னை-48. 

 

வேலூர் எழில்நகர் மெயின்ரோடில் உள்ள தேநீர்க்
கடையில் இரு நண்பர்கள்

""ஏன்டா மச்சான்... சிகரெட் பாக்கெட் மேல் "புகை பிடிப்பது புற்றுநோயை உண்டாக்கும்' என்று போட்டிருந்தும் சிகரெட் வாங்குறியே?''
""அதான் நான் பாக்கெட்டா வாங்காம தனியா ஒண்ணு  வாங்குறேன்''

கி.பழநி, வேலூர்-9.


மைக்ரோ கதை


காட்டில்  ஒரு பெரிய குரங்கு வாழ்ந்து வந்தது.  தன்னை மிஞ்சி யாரும் இல்லை;  சிங்கம், புலி வந்தால் கூட அவற்றை விரட்டியடிக்கும் பலம் தனக்கு உள்ளது என்று நம்பி எதற்கும் பயப்படாமல் தலைக்கனம் பிடித்து  வாழ்ந்து வந்தது. 

அப்போது ஒரு நாள் கடும் மழை பெய்தது.  மழைக்கு எங்கேயும் ஒதுங்காமல், ""என்னை இந்த மழை என்ன செய்யும்?'' என்று நினைத்து மழையில் நனைந்து கொண்டே நின்று கொண்டு இருந்தது.  சில மணி நேரங்களில் குளிரால் குரங்கு நடுங்கத் தொடங்கியது. 

ஒதுங்க இடம் இல்லாமல் மரத்தின் கீழ் நின்று கொண்டு இருந்த குரங்கைப் பார்த்து, ""குரங்கண்ணா... நீயும் எங்களைப் போல கூடு கட்டி இருந்தால் இப்போது மழையில் நனையாமல் இருக்கலாமே?''  என்று மரத்தின் கிளையில் உள்ள  கூட்டில் தனது குஞ்சுகளுடன் நனையாமல் பாதுகாப்பாக  இருந்த  சின்னஞ்சிறு குருவி கேட்டது. 

மிகுந்த கோபமடைந்த குரங்கு, மரத்தில் ஏறி குருவிக் கூட்டை கலைத்துப் போட   மரத்தில் ஏறியது.  ஆனால் மரத்தில் ஏற முடியவில்லை.   குளிரில் நடுங்கிய உடம்பை வைத்து அதனால் நிற்கக் கூட முடியவில்லை. முதன்முறையாக தனது வலிமை என்ன என்பதை குரங்கு உணர்ந்தது.
ஜோ.ஜெயக்குமார், நாட்டரசன்கோட்டை.

 

யோசிக்கிறாங்கப்பா!

பணம் சம்பாதிப்பது
குண்டூசியால் 
பள்ளம் தோண்டுவது போல...
ஆனால் செலழிப்பதோ
குண்டூசியால் 
பலூனை உடைப்பது போல.

ஜெ.சசிகலா, ஆனைக்காரன் சத்திரம். 

 

அப்படீங்களா!

இந்தியாவில் ஓட்டுநர் உரிமம் பெற்றவர்கள்அந்த ஓட்டுநர் உரிமத்தை வைத்து வெளிநாடுகளில் கார் ஓட்ட முடியுமா? சில நாடுகளில் ஓட்ட முடியும். ஒவ்வொரு நாட்டிலும் கார் ஓட்ட அனுமதிக்கப்படும் கால அளவு  வேறுபடும். நார்வே, ஆஸ்திரேலியா ஆகிய நாடுகளில் மூன்று மாதத்துக்கு கார் ஓட்டலாம். ஜெர்மனியில் ஆறு மாதங்களும், மொரிஷியஸில் நான்கு வாரங்களும், தென்னாப்பிரிக்கா, கிரேட் பிரிட்டன், ஸ்விட்சர்லாந்து, நியூஸிலாந்து, பிரான்ஸ், அமெரிக்கா ஆகிய நாடுகளில் ஓராண்டு வரை இந்திய ஓட்டுநர் உரிமம் செல்லுபடியாகும்.  ஓட்டுநர் உரிமம் ஆங்கிலத்தில் இருந்தால்தான் ஏற்றுக் கொள்வார்கள்.  சிலநாடுகளில் ஆங்கிலத்தோடு அந்நாட்டு மொழியில் ஓட்டுநர் உரிமத்தை மொழி பெயர்த்துக் காட்ட வேண்டும்.  பிரான்சில் பிரெஞ்ச் மொழியிலும், ஜெர்மனியில் ஜெர்மன் மொழியிலும் ஓட்டுநர் உரிமம் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு  இருக்க வேண்டும். 

போக்குவரத்துக் காவல்துறையினர் கேட்கும்போது, "ஓட்டுநர் உரிமத்தை மறந்துவிட்டேன்' என்று தலையைச் சொறியக் கூடாது. சிக்னல்களையெல்லாம் மதிக்காமல் ஓவர் ஸ்பீடில் "கன்னாபின்னா'வென்று ஓட்டக் கூடாது.  

என்.ஜே., சென்னை-116.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/15/w600X390/kahir6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/15/பேல்பூரி-3020870.html
3020866 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் டோனியை விட பாப்புலர்! - ராஜிராதா, பெங்களூரு. DIN Monday, October 15, 2018 02:33 PM +0530 இப்போதெல்லாம் டோனியை  விட  அவருடைய  மகள் ஷிலா  மிகவும் பிரபலம். டோனி எங்கு சென்றாலும், முதலில் ஷிலா பற்றிதான் விசாரிக்கிறார்களாம். குழந்தை ஷிலாவும், ஆர்வமாக அழகாக அளவாக பேசுவதாக பெருமைப்படுகிறார் டோனி.  தந்தை எப்படியோ, மகளும் அப்படியே!  இதில் என்ன ஆச்சரியம்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/15/w600X390/kadhir6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/15/டோனியை-விட-பாப்புலர்-3020866.html
3020865 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சமையற்குறிப்பு புத்தகத்தின் ஏல விலை 30 லட்ச ரூபாய்! DIN DIN Monday, October 15, 2018 02:32 PM +0530 மிக்கெலின் நட்சத்திர செஃப் விகாஸ் கன்னா,  மபநஅய என்ற பெயரில், ஒரு புத்தகம் எழுதி,  மிகக் குறைந்த  பிரதிகளே வெளியிட்டார். 1200 பக்கங்கள் கொண்ட  இதனை  தொகுக்க 12 ஆண்டுகள் எடுத்துக் கொண்டார்.

அபூர்வமான இந்தப்  புத்தகத்தின்  ஒரு பிரதி,  அவரது தந்தையின் இறந்த நாளை முன்னிட்டு ஏலத்துக்கு விடப்பட்டது. 

30 லட்ச ரூபாய்க்கு ஒருவர் அதனை  ஏலத்தில் எடுத்துள்ளார். அந்தப் பணம் முழுவதும் 2 லட்சம்,  வசதி குறைந்த குழந்தைகளின்  உணவிற்காக வழங்கப்பட்டதாம்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/15/w600X390/kadhir5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/15/சமையற்குறிப்பு-புத்தகத்தின்-ஏல-விலை-30-லட்ச-ரூபாய்-3020865.html
3020864 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி... சிரி... சிரி...  DIN DIN Monday, October 15, 2018 02:30 PM +0530 வந்தவர்:   உங்க ஓட்டல்ல சப்பாத்தி சாப்டா இருக்குமா?
சர்வர்: சாப்டா  இருக்காது...        ஜீரணமாயிடும்''

வி.பார்த்தசாரதி, சென்னை-5

 


""ட்ரீட்மெண்ட் எடுக்கும்போது டாக்டர் சொன்ன ஜோக்குக்கு சிரிச்சது தப்பாப் போச்சு''
""ஏன்... என்னாச்சு?''
""ஜோக்குக்குன்னு சொல்லி பில்லிலே ஐம்பது ரூபாயைச் சேர்த்துட்டாரு''

ஜி.சுந்தரராஜன், திருத்தங்கல்.

 


முன் வரிசை மாணவன்: சார்... இன்னைக்கு டெஸ்ட் வைப்பாரோ? இல்லையோ?
கடைசி வரிசை மாணவன்:  அவரே மறந்திருப்பாரு... 
நீ ஏன் ஞாபகப்படுத்துற?
முன் வரிசை மாணவன்:   நீ வேறே... டெஸ்ட் வச்சா இன்னைக்கு கிளாஸ் இருக்காதுல்ல...  அதுக்குத்தான்.

எஸ்.கனகாங்கி, விருத்தாசலம். 

 


""ஆர்வக் கோளாறுல எதையாவது செய்து மாட்டிக்கிறாரு நம்ம தலைவர்''
""அட அப்படியென்ன செய்தாரு?''
""போராட்டம் செய்யப் போறேன்னு செல்போன் டவர்ல ஏறுறதுக்குப் பதிலா மின்சார கம்பத்திலே ஏறிட்டாரு''

சு.பொருநை பாலு,  திருநெல்வேலி.




""மச்சான் வேளாவேளைக்குச் சாப்பிடணும்.  ஆனால் வேலைக்குப் போகாமச் சாப்பிடணும்.  அதுக்கு என்ன வழி?''
""அதுக்கு  நீ பிக் பாஸூக்குத்தான்டா போகணும் மாப்ளே''

ஜெ.சசிகலா, ஆனைக்காரன்சத்திரம். 



""ஏன்டா கஞ்சன்னு வர்ற இடத்துல கருமின்னு எழுதி வச்சிருக்கே?''
""ஒரு எழுத்து மிச்சமாகும்மே சார்?''

கு.ரத்தினம், ஆண்டிபட்டி. 



""இந்த எலக்ஷன்லே நீங்க கன்டெஸ்ட் பண்ணப் போறதில்லைன்னு சொல்றாங்களே.... ஏன் தலைவா?'' 
""எலக்ஷனுக்கு அப்புறம் "கண் டெஸ்ட்' பண்ணிக்கலாம்ன்னு இருக்கேன்''

அலிமா, கடையநல்லூர். 


""அண்ணே உங்க கிட்டே லிப்ட் கேட்டுட்டு  பைக்கில ஏறி உட்கார்ந்த பையனை  உடனே ஏன் இறக்கிவிட்டுட்டீங்க?''
""அதுவா? அந்தப் பையன் பின்னால ஏறி உட்கார்ந்ததும்,  பின்னாடி உட்காரும் ஆளும் ஹெல்மெட் போடணும்னு கோர்ட் தீர்ப்பு  சொல்லியிருக்கு... எனக்கு ஹெல்மெட் இல்லியா?ன்னு கேட்டான்.  அதான் உடனே இறக்கி
விட்டுட்டேன்'' 

எஸ்.அருள்மொழி சசிகுமார், கம்பைநல்லூர்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/15/w600X390/ksdhir5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/15/சிரி-சிரி-சிரி-சிரி-3020864.html
3020863 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் - ஜி.அசோக் DIN Monday, October 15, 2018 02:25 PM +0530 எளிய கதைகளின் மூலம் எப்போதும் ரசிகர்களை ஈர்த்து வருபவர் இயக்குநர் பிரியதர்ஷன். இவர் தனது லட்சியப் படமாக  "மரக்கார்: அரபிக்கடலிண்டே சிம்ஹம்' என்ற படத்தை மலையாளத்தில் இயக்கி வருகிறார். 16-ஆம் நூற்றாண்டில் கேரளாவில் வாழ்ந்த கடற்படைத் தலைவரும், பிரிட்டிஷ்காரர்களை தீவிரமாக எதிர்த்தவருமான குஞ்சலி மரக்காரின் வாழ்க்கை வரலாறாக இது உருவாகி வருகிறது. குஞ்சலி மரக்கார் வேடத்தில் மோகன்லால்  நடிக்கிறார். இளம் வயது மோகன்லால் வேடத்தில் அவரது மகன் பிரணவ் நடிக்கிறார். 22 வருடங்களுக்கு முன் "சிறைச்சாலை', "காலாபாணி' ஆகிய படங்களில்  இணைந்து நடித்திருந்த மோகன்லால், பிரபு இருவரும், இப்படத்தில் மீண்டும் இணைந்து நடிக்கின்றனர். சீன நடிகர் ஒருவரது ஜோடியாக கீர்த்தி சுரேஷ்  நடிக்கிறார். மலையாள சினிமாவில் முக்கியமான மைல் கல் சினிமாவாக இது இருக்கும் என கருதப்படுகிறது. முதற்கட்ட படப்பிடிப்பு தொடங்கியுள்ளது. கேரளத்தின் கடற்கரையோரப் பகுதிகளில் படப்பிடிப்பு நடந்து வருகிறது. 

-------------------------

ஸ்ரீதேவியின் மகள் ஜான்வி இந்தியில் "தடக்' படம் மூலம் கதாநாயகியாக அறிமுகமானார். அடுத்து கரண்ஜோகரின் புதிய படத்தில் நடிக்க உள்ளார். ஜான்வியுடன் நடிகர் ஒருவரின் பெயரை இணைத்து காதல் கிசுகிசு வந்த வண்ணம் உள்ளது. இது பற்றி அவர் சமீபத்தில் அளித்துள்ள பேட்டியில்...""எனக்கு சிறுவயதிலேயே ஒரு சிலர் மீது ஈர்ப்பு ஏற்பட்டது. அதை காதல் என்று கூட சிலர் சொல்வார்கள். அந்த ஈர்ப்பு எனது எண்ணங்களுக்கு ஏற்ப மாறிக்கொண்டே இருந்தது. சில சமயம் ஹாலிவுட் நடிகர் மீது ஆசை வரும். பிறகு இன்னொருவரை பிடிக்கும். இதையெல்லாம் என்னவென்று சொல்வது? சில வருடங்களுக்கு முன் நான் இத்தாலியில் உள்ள ப்ளோரென்ஸ் நகருக்கு சென்றேன். அந்த இடத்தை பார்த்ததும் எனக்கு மிகவும் பிடித்துவிட்டது. எனது திருமணம் நடந்தால் இந்த இடத்தில்தான் நடக்க வேண்டும் என்று எண்ணினேன். இன்னமும் அந்த எண்ணம் தான் எனக்கு உள்ளது. ப்ளோரென்ஸில் திருமணம் நடக்கும்போது தங்க ஜரிகை பார்டருடன் கூடிய காஞ்சிபுரம் பட்டு சேலை கட்டிக்கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆசையும் உள்ளது'' என்று தெரிவித்துள்ளார் ஜான்வி.

-------------------------

முன்னணி நடிகைகள் பட்டியலில் உள்ள ஹன்சிகா, தற்போது தனது 50-ஆவது படமாக "மஹா' படத்தில் நடிக்கிறார். இது தவிர "துப்பாக்கி முனை', "100' படங்களிலும் நடித்து வரும் அவர் 50-ஆவது படம் குறித்த தனது மகிழ்ச்சியைத் தெரிவித்துள்ளார்.  ""நடிக்க வந்தது முதலே எனக்கு தமிழ் ரசிகர்கள் நல்ல வரவேற்பு அளித்து வருகின்றனர். யார் கதாநாயகன் என்பதைத் தாண்டி திரைக்கதைக்காகவே நடிக்கிறேன்.  திடீரென்று நான் ஒல்லியாகிவிட்டதாக கூறுகிறார்கள்.  திடீரென்று ஒல்லியாகவில்லை உடல் எடையை குறைக்க வேண்டும் என்று உணவு கட்டுப்பாடு, உடற்பயிற்சி செய்து இரண்டு மூன்று கிலோ எடையைக் குறைத்துள்ளேன். அவ்வளவுதான். அதேசமயம் எனது முக தோற்றத்தில் எந்தவித மாற்றமும் இல்லாமல் பார்த்துக்கொண்டேன். 50 படங்கள் என்பது சாதனை இல்லை. இனிமேல்தான் நான் சாதனைகள் செய்ய வேண்டும்.  

சமீபகாலமாக நான் நடிக்கும் படங்களில் மேனரிஸம் (ஸ்டைலான சைகைகள்) செய்வதில்லையே என்கிறார்கள். அப்படி சொல்பவர்கள் என் படத்தை கடைசியாக எப்போது பார்த்தார்கள் என்றுதான் கேட்கத் தோன்றுகிறது'' என்று கூறினார் ஹன்சிகா. 

-------------------------

"நேரம்', "ராஜா ராணி', "நய்யாண்டி', "திருமணம் எனும் நிக்ஹா' என தமிழில் குறைவான படங்களில் நடித்திருந்தாலும் தனக்கென ஒரு இடத்தை தக்க வைத்தார் நடிகை நஸ்ரியா. முன்னணி நடிகையாக வலம் வந்து கொண்டிருந்த நிலையில் திடீரென்று 2014-ஆம் ஆண்டு மலையாள நடிகர் பஹத் பாசிலை மணந்து நடிப்புக்கு முழுக்குபோட்டார். 4 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு நஸ்ரியா மீண்டும் நடிக்க வந்திருப்பதுடன் தயாரிப்பாளராகவும் ஆகியிருக்கிறார். 

பஹத் பாசில் நடிக்க அமல் நீரத் இயக்கிய "வர்தன்' மலையாளப் படத்தை தயாரித்துள்ளார் நஸ்ரியா. இது குறித்து மகிழ்ச்சி தெரிவித்துள்ள இயக்குநர் அமல் நீரத், "" நஸ்ரியா எங்களுக்கு  தயாரிப்பாளராகக் கிடைத்தது அதிர்ஷ்டம். அவரைப்போன்று பட குழுவினருக்கும்  இயக்குநருக்கும் சுதந்திரம் தரக்கூடிய தயாரிப்பாளர் யாரையும் இதுவரை நான் பார்த்ததில்லை.

படப்பிடிப்பு பணிகளை மாலை 6 மணிக்கெல்லாம் முடிக்க சொல்கிறார். தயாரிப்பு செலவை கருதி 6 மணிக்குமேல் படப்பிடிப்பு நடத்த நான் முயன்றாலும் என் அருகில் வந்து இன்றைக்கு எடுத்த காட்சிகள் போதும் நாளை பணியைத் தொடருங்கள் என்று சொல்வார் நஸ்ரியா'' என்கிறார். 

-------------------------

கார்த்திக் சுப்புராஜ் இயக்கத்தில் ரஜினிகாந்த் நடித்து வரும் "பேட்ட'. சன் பிக்சர்ஸ் தயாரிக்கும் இந்தப் படத்துக்கு அனிருத் இசையமைக்கிறார்.  திரு ஒளிப்பதிவு செய்கிறார். ரஜினியுடன் இணைந்து பாலிவுட் நடிகர் நவாஸூதீன் சித்திக், விஜய் சேதுபதி, சிம்ரன், சசிகுமார், பாபி சிம்ஹா, த்ரிஷா, சனந்த் ரெட்டி, மேகா ஆகாஷ், குரு சோமசுந்தரம், ராம்தாஸ், ராமச்சந்திரன் உள்ளிட்ட பலர் நடிக்கின்றனர். ஊட்டியைக் கதைக்களமாகக் கொண்ட இந்தப் படத்தின் படப்பிடிப்பு  டேராடூன், டார்ஜிலிங், சென்னை ஆகிய இடங்களில் நடைபெற்றுள்ளது. இதைத் தொடர்ந்து லடாக், ஐரோப்பா ஆகிய இடங்களில் நடைபெற இருக்கிறது.  தற்போது வாரணாசியில் ரஜினி, த்ரிஷா சம்பந்தப்பட்ட காட்சிகள் படமாக்கப்பட்டு வருகின்றன. இந்நிலையில், இந்தப் படத்தில் இயக்குநர் மகேந்திரனும் நடிக்க இருக்கிறார். "தெறி' படத்தில் வில்லனாக நடித்த மகேந்திரன், தொடர்ந்து "நிமிர்', "மிஸ்டர் சந்திரமௌலி' ஆகிய படங்களிலும் நடித்துள்ளார். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/15/w600X390/kadhir4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/15/திரைக்-கதிர்-3020863.html
3020862 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பிரம்பு மனிதர்கள் ஆரணிவிளை லாசர் DIN Monday, October 15, 2018 02:23 PM +0530 போக்குவெயில் பலமாக விழுந்து கொண்டிருந்தது. வீட்டு  முற்றத்தில் எப்போதோ நடப்பட்டு, இலைகளும், கிளைகளுமாக வளர்ந்து நின்ற  ஈத்தல் கூட்டத்தின் கரிய நிழல் கிழக்கு நோக்கி நீண்டு படுத்துக் கிடந்தது.
பேரன் சுப்பிரமணி தலையைக் குனிந்தவாறே கைகளைப் பிசைந்து கொண்டு நடந்து வருவதைப் பார்த்த தாத்தன் சரஸ்வதியப்பனுக்குப்  புரிந்து விட்டது, வட்டிக்காரி  பணம் கொடுத்திருக்க மாட்டா... என்று. 
பேரன்  அவரது முன்னால் வந்து  நின்றான்.   அரும்பு மீசையுடன்,  பச்சை ஈத்தல் கம்பு போல் நெடு நெடுவாய் இருந்தான்.      
""பணம் குடுக்கல்ல இல்லியா...'' 
""ம்...'' தலையசைத்தான் பேரன். முகம் வியர்த்து வாடிப் போயிருந்தது. வெயில் பலமாய் அவன் முகத்தில் விழுந்தது. 
ஈத்தல் கூட்ட நிழலில் கவிழ்த்துப் போட்ட கூடையென்றின் மீது அமர்ந்திருந்த தாத்தன் இப்போது பேரனின் கையைப் பிடித்து அருகில்  நிறுத்தினார். நரைத்த தலையுடன் சட்டை அணியாமல் வெற்றுடம்புடன் இருந்த தாத்தனின்  நெஞ்சுக் கூடு உலர்ந்து  எலும்புகள் வெளியே தெரிந்து கொண்டிருந்தன. மேல் நோக்கி முறுக்கி விடப்பட்டிருந்த மீசையும் நரைத்து ஒழுங்கற்றிருந்தது. 
""ஆயிரம் ரூவா தர அவளால முடியல்ல இல்லியா...'' என்றார் பேரனிடம்.
""நேரமே வாங்கின கடன இதுவரை குடுக்கல்லியாம்...''
""அந்தக் கடனையும் சேத்து குடுக்கலாமின்னு  தானே சொல்லி விட்டேன்''.
""அப்பிடித் தான் கேட்டேன்.. வீட்டுக்குள்ள போய் என்னெல்லாமோ பச்சை பச்சையா சத்தம் போட்டா...''
""பள்ளிக் கூடத்துல கட்டயாக்குமிண்ணு கேக்கல்லியால''
""படிச்சா பாரஸ்டரு   வேலையா தரப்போறானுவண்ணு கேட்கிறா...''  
அதன் பிறகு அவர்  எதுவும் அவனிடம் கேட்கவில்லை. பேச்சை நிறுத்திக் கொண்டவர், இடது கையால் முகவாயைத்  தடவியவாறே பேரனின் முகத்தை ஆழ்ந்து  பார்த்தார்.
""ஒரு ஆயிரம் ரூவா புரட்ட முடியல்ல...'' என்றார் தனக்குத்தானே. முகத்தில் ஆற்றாமையும், விரக்தியும் பரவியிருந்தது.
""ரெண்டு பேரும் பேசியதக் கேட்டுக் கிட்டுத்தான் இருந்தன்... அவகிட்ட கடன் கேட்டா தருவாண்ணுதானே பேரன அனுப்பிவிட்டீரு... என்னத்துக்கு இப்பிடி ஒவ்வொருத்தருக்கிட்டயும்  கடங்கேட்டு கொறச்சல் படுகுகீரு.. தேங்கா யாவாரி பணத்தோட வாறேன்னுதானே சொன்னாரு.. வந்திருவாரு'' என்றவாறே  வீட்டுக்குள்ளிருந்து இறங்கி வந்து  தேயிலைக் கப்பை கணவரிடம்  நீட்டினாள் வள்ளியம்மை.  
""ஒரு கொறச்சலும் இல்லை. இதுவரைக்கும் படாத கொறச்சலா...'' என்று வள்ளியம்மையைப் பார்த்துக் கேட்ட சரஸ்வதியப்பனின் முகம்  சீற்ற
மடைந்தது.
வள்ளியம்மை அப்புறம் வாய் திறக்கவில்லை.  
""தரலண்ணா அவ வச்சிருக்கட்டு...'' என்று மீண்டும் பேச்சைத் தொடங்கிய சரஸ்வதியப்பன்,  பேரனைப் பார்த்து, ""சூரங்குடி தேங்கா யாவாரிக்கு போன் போட்டு நாள காலத்த குட்டையை எடுக்க பணத்தோட வருவாராண்ணு கேளுல...''  என்றார்.  
சுப்பிரமணி வீட்டுக்குள் சென்று செல்போனை எடுத்து வந்து, சூரங்குடி தேங்காய் வியாபாரியின் எண்ணில் அழைத்தான்... அழைப்புப் போய்க் கொண்டேயிருந்தது. மறுமுனையில் போன் எடுக்கப்படவில்லை. மறுபடியும், மறுபடியும் அழைத்தான். கடைசியாக ஒரு முறை என மீண்டும் அழைத்துப் பார்த்தான். மணிச்சத்தம் நீண்ட நேரம் கேட்டுப் பின்னர் ஓய்ந்தது. 
""போன எடுக்காரில்ல...''
""ம்...'' 
தேயிலைத் தண்ணீர் குடித்து முடிந்திருந்தது. 
சுப்பிரமணி  தாத்தனின் முகத்தைப் பார்த்துக் கொண்டே நின்றான்.  
பேரனின் முகத்தைப் பார்க்கத் திராணியற்று  எங்கோ வெறித்துப் பார்த்தார் சரஸ்வதியப்பன்.  
இரண்டு மூன்று நாள்களாக  ஆயிரம் ரூபாய்  கதைதான் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது, சரஸ்வதியப்பனின் வீட்டில். பேரன் சுப்பிரமணிக்கு ஆயிரம் ரூபாய் வேண்டும்.  பதினொன்றாம் படிக்கும் அவனுக்கு, பள்ளியிலிருந்து சுற்றுலா செல்வதற்கு கொடுக்க வேண்டுமாம். ஊட்டியோ, கொடைக்கானலோ சுற்றுலாவாம். சுப்பிரமணி  தாத்தன் சரஸ்வதியப்பனை நச்சரித்துக் கொண்டேயிருக்கிறான். ""பணம் தாரேன்'' என்று சொல்லியாகிவிட்டது. இரண்டு நாள்களாக யாரிடமெல்லாமோ கேட்டும், பணத்தைப் புரட்ட முடியவில்லை. இனி  சுற்றுலாவுக்கு போக வேண்டாம் என்று எப்படிச் சொல்லுவது..?  ""குட்டையைப் போட்டுவையும் ரெண்டு நாள்ல வந்திருதேன்'' என செல்போனில் சொன்ன சூரங்குடி தேங்காய் வியாபாரியை நம்பி கைவசம் இருந்தப் பிரம்புக்  கம்புகளைக் கொண்டு கூடை போட்டு வைத்தாகிவிட்டது. தேங்காய் வியாபாரியைத்தான் இன்னும்  காணவில்லை. செல்போனில் அழைத்தால் பதில் இல்லை. சரஸ்வதியப்பனுக்கு  தன் மீதே வெறுப்பு வந்தது.  "என்ன பிழைப்பு இது; ஒரு ஆயிரம் ரூபாய் கூட புரட்ட முடியாத பிழைப்பு...?' என்ற எண்ணம் வந்தது. முட்களோடு மல்லுக்கட்டுவது தான் அவருக்கான வாழ்க்கை. இப்போதெல்லாம் வாழ்க்கை அதைவிட கொடுமையாய் ஆகிவிட்டது.  ""நான் யார் தெரியுமா... எம்ஜிஆருக்கே மாலை போட்டவனாக்கும்' என்ற வீராப்பெல்லாம் இப்போது எடுபடாது.  ஐநூறு ரூபாய் நோட்டுக்களை கைநிறைய வைத்து, செலவு செய்ததெல்லாம் பழங்கதையாகிவிட்டது. பாரஸ்டு காடர்களையெல்லாம் வரைந்த வரையில் நிறுத்தியதும் கனவு போல் ஆகிவிட்டது. 
இரண்டு பிள்ளைகளில் மூத்தது ஆண். அவன் கல்யாணம் செய்து கொண்டு தொலைவில் உள்ள ஓர் ஊரில் மனைவி வீட்டோடு   செட்டிலாகிவிட்டான். இளையது பெண். காதலித்து கைப் பிடித்தவனுடன் இரண்டே ஆண்டில் வாழ்க்கை கசந்து விட்டது அவளுக்கு. கைக்குழந்தையோடு தாயின் வீட்டில் தஞ்சம் அடைந்தவள்,  ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பின் இரண்டாம் தாரமாக இன்னொருவனுக்கு வாழ்க்கைப்பட்டாள். அவளைக்  கட்டியவனுக்கு குழந்தையை ஏற்றுக் கொள்ள மனமில்லை. சுப்பிரமணிக்கு அப்போது ஆறு வயது.  சுப்பிரமணிக்கும்  அந்த ஆளைப் பார்த்த போது மிரட்சியாகத்தான் இருந்தது. தாத்தனும், ஆத்தாவும் (பாட்டி) காப்பிக் கடைகளிலிருந்து வாங்கித் தரும் நெய்யப்பமும், அதிரசமும் அவனுக்குப் பிடித்துப் போயிருந்தது. சரஸ்வதியப்பனுக்கும், வள்ளியம்மைக்கும்  சுப்பிரமணி குழந்தையாகிப் போனான்.  
குடியிருப்பிலிருந்து இரண்டு மைல் தொலைவில் வடக்கே திருந்திக்கரையைக் கடந்து சென்றால் காடுதான். காடென்றால் பெரும் காடு. யானையொன்று படுத்துக் கிடப்பது போல் காட்சித் தரும் முகளியடி மலைக்காடு. மூங்கிலும், ஈத்தலும், பிரம்பும், தேக்கும், ஈட்டியும், சந்தனமும், வேங்கையும், மருதுவும், தருவையும் அடைந்து கிடக்கும்  அடர்காடு. மிளாக்களும், நெந்நாய்களும், கரடிகளும், காட்டுப் பன்றிகளும் அலைந்து திரியும் பெருங்காடு. கருந்நிழல் படர்ந்து குளிர்ந்து ஓடும் நந்தியாறும், பஞ்சிலைகளும், சிலோப்பியாக்களும் துள்ளி மறியும் பன்றிக்குழி ஓடையும், ஆர்ப்பரித்து விழும் அருவிகளும், தேவதைகள் ரகசியமாய் நீராடும் தடாகங்களும் அழகுதான். பாயும் தண்ணீரில்  "கோடைப் பாசனமும்' இல்லாமல் இல்லை. ஊறல் பானைகள் மண்ணுக்குள் புதைந்து கிடக்கும். ஈத்தல் கூட்டங்களிடையே யானைகள் புகுந்ததென்றால் எல்லாம் சுபம் தான்.  
அப்போதெல்லாம், அதிகாலை நான்கு  மணிக்கே பரபரத்துக் கிடக்கும் திருந்திக்கரை பாலம் முக்கு. அந்த இடத்திற்கு என்ன விசேஷமென்றால், காடுகளுக்கும், ரப்பர் தோட்டங்களுக்கும், மரச்சீனி கூப்புகளுக்கும் செல்பவர்களுக்கு அது தான் தாவளம். சைக்கிள்களின் "கிணிங்....கிணிங்...' மணிச்சத்தம் ஓயாமல் கேட்டுக் கொண்டிருக்கும். பத்தோ, பன்னிரண்டோ காப்பிக் கடைகள் அங்கு இருந்தன. முன்பக்க, மூங்கில் அழிகளுக்கு மத்தியில் பலகாரக் கண்ணாடிப் பெட்டிகளுடன்,  கரும்புகை படிந்து கிடக்கும் அந்தக் கடைகளில்  புட்டும், பயிறும், பப்படமும், சாயாவும்  விறுவிறுப்பாய் விற்றுக் கொண்டிருக்கும். சுண்ணாம்புக் கறை படிந்துக்கிடக்கும் முறுக்கான் கடைகளில் யாழ்ப்பாணம் புகையிலையுடன், வெற்றிலை, பாக்கு ஒருபுறமென்றால் மறுபுறம்  பீடிக்கட்டுகளும்  விற்றுக் கொண்டிருக்கும். பட்டினிக்காரனின் வயிறு போல் உள்குழிந்திருக்கும் பாலத்தின்  கற்சுவரில், அரிவாள்களை உரசிக் கூர்மைப் படுத்தும் சப்தம், கால்வாய்த் தண்ணீரின் சலசலப்பைத் தாண்டிக் கேட்டுக் கொண்டிருக்கும். கிழக்கில் முகளியின் மடியிலிருந்து  சூரியன் எழுந்து  முகம் காட்டும் முன்னர் ஏறக்குறைய எல்லோரும்  எடுத்து வந்திருக்கும் பழங்கஞ்சி  வாளிகளுடனோ இல்லையெனில் இளங்குடி பொட்டலங்களுடனோ  காடேறத்  தொடங்
கியிருப்பார்கள்.  
காட்டில், பச்சைப் பச்சையாய் இலைகளுடன், சிறு, சிறு கிளைகள் பரப்பி அடர்ந்து கிடக்கும் ஈத்தல் கூட்டங்கள்.  ஈத்தல்களும், பிரம்புகளும் மூங்கில்களின் குடும்பக்காரர்கள்; ஒன்றுவிட்ட தம்பி தங்கைகள். வெட்ட வெட்ட மீண்டும் பிறப்பெடுத்துக் கொள்ளும் புல்லினங்கள்.  ஈத்தல்களை வெட்டுவதற்கு காடர்களின் கெடுபிடியில்லை. கால் கட்டைவிரல் அளவு பருமன் கொண்ட ஈத்தல் கம்புகளை தேடிப் பிடித்து எட்டடியோ, பத்தடியோ நீளத்தில் மூட்டில் வைத்து வெட்டியெடுத்து இலைக் கிளைகளை தறித்து எறிந்துவிட்டு, தனிக் கட்டுகளாக்கி தலைச்சுமடாக எடுத்து  மதியத்திற்கு முன்பு கரையேறி விடலாம். கட்டுகளைச் சுமக்க உடலில்  வலுவில்லையெனில், திருநந்திக்கரை பாலத்திலிருந்து, கால்வாயில் போட்டு விட்டு, கரையோரமாக நடந்து குடியிருப்புக்கு அருகில்   கரையேற்றியும் விடலாம்.  
குடியிருப்பிலிருந்து  ஆணும், பெண்ணும் சிறிசும், பெரிசும் காடேறும். சரஸ்வதியப்பனுக்கு  நல்லதொரு சுமடு ஈத்தலோ, பிரம்போ  கொண்டு வந்தால் இரண்டு நாள்களுக்கு போதும். மீன் கூடை, மணல் கூடை, ரப்பர் ஓட்டுப்பால் கூடை, உள்ளிக் கூடை, குப்பைக் கூடை,  பஞ்சாரம், கொட்டுலாமி, உரல் தட்டி,  என என்னவெல்லாமோ கூடைகள் வீட்டு முற்றத்தில் பிறந்து குவியும்.  அதுவும் அவர்,  அந்தப் பஞ்சாரக் கூடைகளுக்காய், கம்புகளை அரிவாளால் நீள வாக்கில் கீறி, கரும் பொழிகளையும், வெள்ளைப் பொழிகளையும் தனித்தனியாக பிரித்தெடுத்து, அடுக்கடுக்காய்,  ஒன்று மாற்றி ஒன்று வைத்து இரட்டை நிறத்தில் பின்னும் அழகே தனிதான். அதுவும், பொழிகளை  இடது கால் பெருவிரலுக்குக் கீழே வைத்து வட்டமாய்ச்  சுற்றும் போது சிறுபிள்ளைகள் சிலேட்டில் சூரியனை வரைந்த கணக்குத்தான். வள்ளியம்மையும் ஒன்றும் சளைத்தவளல்ல, அவளும், அவருக்கு நிகராய் கூடைகளை அழகழகாய் பின்னித் தள்ளுவாள். சரஸ்வதியப்பன் மீன்கூடை செய்தாரென்றால் அத்தனை நேர்த்தி. தலைச் சுமடாகவும், சைக்கிளில்களுமாக  மீன் சுமந்து விற்கும் மீன்காரர்கள்  ""அண்ணே ஒரு மீன் குட்டை'' எனக் கேட்டு சரஸ்வதியப்பனின் வீட்டை மொய்த்துக் நிற்பார்கள். சரஸ்வதியப்பனின் கையில் பஞ்சமில்லாமல் பணம் புரளும்.  
அரேபியாவுக்கு காய்கனிகளை பார்சல் கட்டும்  பழக்கூடைகள், பூங்கொத்து கூடைகள்  கூட படுகிராக்கியாக இருக்கும்.  நின்று நகர நேரமில்லாமல் வேலையிருக்கும் சரஸ்வதியப்பனுக்கு. குடியிருப்பைத் தாண்டி வெளியாட்களும் காடுகளுக்குச்   சென்று கட்டுக்கட்டாக ஈத்தல் கம்புகளை வெட்டி குடியிருப்பில் கொண்டு வந்து விற்பதும் நடந்தது. சரஸ்வதியப்பனின் காட்டில் நல்ல மழை. ஒருமுறை  எம்ஜிஆர் தேர்தல் பிரச்சாரத்துக்கு வந்திருந்த போது பிரசார மேடையில், குடியிருப்பில் கூடுதல் வசதி கேட்டு மனுவோடு அவருக்கு மலர் மாலையும் அணிவித்தார் சரஸ்வதியப்பன். எம்ஜிஆருக்கு மாலை அணிவித்த மகிழ்ச்சி சொல்லவா வேண்டும்...? "நான் எம்ஜிஆருக்கே மாலை போட்டவனாக்கும்...', என்று அடிக்கடி சொல்லிக் கொள்வதில் அவருக்கு தயக்கம் ஒன்றும் இல்லை. வள்ளியம்மை கூட எம்ஜிஆர் ரசிகை தான்.  ஊரில் பத்மநாபா தியேட்டரிலோ, சென்ட்ரல் தியேட்டரிலோ எம்ஜிஆர் படம் வந்ததென்றால் வள்ளியம்மைக்கு இருப்பு வராது. அவளுக்கு முதல் காட்சி பார்த்தாக  வேண்டும். பட போஸ்டர்களும், பசை வாளியுமாய்  சைக்கிள்களில் போஸ்டர் ஒட்டச் செல்பவர்களிடம் ""ஓய்.. என்னப் படம்...'' என்று கேட்பதற்கு அவளுக்கு கூச்சம் ஒன்றும் இல்லை. அதே வள்ளியம்மை ஒரு கட்டத்தில் ""நான் எம்ஜிஆருக்கே மாலை போட்டவனாக்கும்...'' என்று சரஸ்வதியப்பன் சொல்லும் போது,  ""என்னத்துக்கு இப்பிடி தம்பட்டம் அடிக்கீரு, சும்மா இரியும்...''என்று சலித்துக் கொள்வாள். 
ஒருகட்டத்தில்,  சொல்லி வைத்தது போல மீன் வியாபாரிகள்  மீன் கூடைகள் வாங்க வருவதை நிறுத்திக் கொண்டனர்.  தலைச் சுமையாய், தொங்கும் காதுகள் கொண்ட வட்டக் கூடைகளில்  தண்ணீர் ஒழுக  மீன்களை சுமந்து கொண்டு ஊர் ஊராய்  ஓடி,  மீன்விற்றவர்களுக்கு,  சைக்கிள்களில் பெட்டிக் கூடைகளை வைத்துக் கொண்டு துறைக்கும், கடைக்குமாய் அலைந்தவர்களுக்கு, எம்- 80  மோட்டார் சைக்கிள்களும், பிளாஸ்டிக் கூடைகளும் வந்த பிறகு ஈத்தலோ, பிரம்போ வேண்டாததாகிவிட்டது. ஆறுகளில் மூச்சடக்கி  மணல் அள்ளியவர்களை அரசாங்கம் துரத்திய போது மணல் கூடைகளை வாங்கிச் செல்வதற்கும் ஆட்களில்லை. எல்லாம் பிளாஸ்டிக்கும், எவர் சில்வரும்  ஆகிப்போனதில் கொட்டுலாமியும், பஞ்சாரமும், பூக்கூடையும் யாருக்கு வேண்டும்...?  வெயிலில் போட்ட ஈத்தல் கம்புகளைப் போல் சரஸ்வதியப்பனின்  வாழ்க்கை உலரத் தொடங்கியது. 
வள்ளியம்மை,  மணல் கூடையும், கொட்டுலாமியும்,  பஞ்சாரமும் ஒன்றுக்கு மேல் ஒன்றாய் அடுக்கி,  இடுப்பில் பிடித்துக் கொண்டு ஊர் ஊராய் அலைந்து விற்கத் தொடங்கினாள். பொழுதுசாயும் போது ஏதோ ஒன்றோ, பாதியோ விற்றிருக்கும். 
இப்போதெல்லாம் சரஸ்வதியப்பன் ஈத்தல் கம்புகளைக்  கையில் தொடுவதில்லையென்றாகி விட்டது. கூடை பின்னுவதென்றால்,  அது பிரம்புக் கம்பில் தான் என்று வந்துவிட்டார்.  தேங்காய் கூடைகளுக்கு ஒன்றும் இரண்டுமாக ஆர்டர்கள் வருகின்றன.  ஈத்தாமொழியோ, சூரங்குடியோ, ராஜாக்கமங்கலமோ, தெங்கப்புதூரோ, மணவாளக்குறிச்சியோ என எங்காவது தொலைவில் இருந்து தேங்காய் வியாபாரிகள் வருகின்றனர். பிரம்புக் கூடைகள் தான் வேண்டும் அவர்களுக்கு.  மூன்றடி வட்டத்தில், வாய்ப்பகுதியில் தடித்தப் பிரம்பு வைத்து வட்டச் சுற்றுப் போட்டு செய்தால்  குலைந்து போகாமல் மாதக்கணக்கில் தாக்குப்பிடிக்கும் பிரம்புக் கூடைகள். பிரம்புக் கூடைகளுக்கு ஆயிரத்து ஐநூறு வரை விலை உண்டு.  
அடர்காடுகளில், பிரம்புக் கம்புகளை வெட்டி எடுப்பது அவ்வளவு எளிதான விஷயமா என்ன?  அத்தனை எளிதில் பிரம்புக் கூட்டங்களின்   அருகில் போய்விடத் தான்  முடியுமா..? நீண்ட  இலைகளில், தையல் ஊசிகளைப்  போல் முட்களை வைத்துக் கொண்டு நெடு, நெடுவாய்  இருபது அடி,  முப்பது அடி உயரத்திற்கு வளர்ந்து, மரங்களின் கிளைகளில்  பற்றிப்  பிணைந்து கிடக்கும் பிரம்புக் கம்புகள். பற்றுக் கிளைகள் கிடைக்காத கம்புகள், தரையில் சாய்ந்து வெளி தேடி, சாரைப் பாம்புகளைப் போல் நீண்டு படுத்துக் கிடக்கும். மூட்டுப் பகுதி புதர்களை வெட்டி ஒதுக்கி, விளைந்தக் கம்புகளை கண்டுபிடித்து அரிவாளை ஓங்கிப் போட்டால் அவை துண்டாகி விடும்.  அப்புறம் பலம் கொண்டு  இழுத்து  எடுத்துவிடலாம்.  கைகளில்,   தோளில், முகத்தில், முதுகில், முட்கள் பதம் பார்க்கவும் செய்யும்.  காந்தல்  கண்ணீரை வரவழைக்கும். இதற்கொல்லாம் மேலாக  பிரம்பு  வெட்டுவற்கு கடும் கெடுபிடி.  ஈத்தல் கம்புகளை வெட்டுவதைப் போல் பிரம்பு வெட்டுவதை காடர்கள் கண்டு கொள்ளாமல் இருப்பதில்லை.  காடர்களுக்கு பல நேரங்களில் ஏதாவது சில்லறை கொடுத்தாக வேண்டும். இல்லையென்றால் அருவா பறிபோகும். ரேஞ்ச் ஆபிசுக்கு பிடித்துச் செல்லப்பட்டு அபராதம் செலுத்த வேண்டியதும் வரும். மேல் அதிகாரிகள் பிடித்துச் சென்றார்களென்றால் விஷயம் இன்னும் சிக்கலாகிவிடும்.  
சரஸ்வதியப்பன், விடுமுறை  நாள்களில் சுப்பிரமணியையையும் காட்டுக்கு அழைத்துச் செல்வதுண்டு. பிரம்பு வெட்டுவதற்கு பக்கத்துணையாய் இருப்பான் சுப்பிரமணி. கூடவே அவனும் ஒரு சுமடு பிரம்பு தயார் செய்து விடுவான். கம்புகளை  வெட்டும்போது,     
""முள்ளு தேகத்தில படாம பாத்துக்கல...'' என்பார் சரஸ்வதியப்பன். 
ஒரு நாள், ""தாத்தா இந்த பெரம்புக் கூட்டம் மட்டும் ஈத்தலப் போல முள்ளிலில்லாம இருந்தா எவ்வளவு ஈசியா  இருக்கும்...?'' என்று கேட்டான் சுப்பிரமணி. 
""அதுதாம்பில பெரம்பு... நல்ல பொருளெல்லாம் ஈசியா.. சுளுவுல கெடைக்குமா என்ன..? பெரம்புகிட்டயிருந்து நாம படிக்க வேண்டிய பாடங்கதான் எத்தனை இருக்கு..? தேன் கூட்டைப் போலயில்லையா பெரம்புக் கூட்டமும்... தேன் கூட்டுக்கு  தேனீக்களைப்   போல பெரம்புக்கு முள்ளிலைகள் காவல்.   ஈத்தல் கம்புகளை ஈசியா  வெட்டுலாம்.. பெரம்ப அப்பிடி வெட்ட முடியுமா..? பாத்து வெட்டல்லயிண்ணா முள்ளு குத்தி பெரும்பாடாயிருமில்லியா.. ஈத்தல் கம்ப வெயில்ல போட்டா ஒணங்கி ஒண்ணுக்கும் ஆகாதப் போயிரும்... ஆனா, பெரம்பு அப்பிடியா...? கஸ்டமும், வேதனையும்  அனுபவிச்சாதான் நல்ல விஷயங்கள் கைக்கு வரும். பொறுமையும், புத்திச்சாலித் தனமும் உனக்கும், எனக்கும், எல்லாருக்கும் வேணும்.. அவரசப்பட்டா ஆபத்துதான். ஏன் உனக்க  அம்மாவுக்க நிலையப் பாத்தியா''என்று நீட்டி முழங்கினார்.
சுப்பிரமணி பதில் எதுவும் பேசவில்லை. அவன் அம்மாவுக்கு இப்போதும் அடியும் உதையும் கிடைக்கிறது என்பது அவனுக்குத் தெரியாமலில்லை.  
கைகளைப் பிசைந்து கொண்டு நின்றான் சுப்பிரமணி. வெயில் நன்றாகத் தாழ்ந்திருந்தது. முற்றத்து ஈத்தல் கூட்டங்களின் இலைகள் காற்றில் சலசலத்து ஆடிக்கொண்டிருந்தன.  
சரஸ்வதியப்பனுக்கு தன்மீதான கோபம் தலைக்கேறியது. திரும்பத் திரும்ப ஓர் ஆயிரம் ரூபாய் கூட   புரட்ட முடியாத நிலைக்கு ஆளாகிவிட்டேனே என்ற எண்ணம் அவருக்குள் மேலோங்கியது. யாருக்கெல்லாம் உதவியிருக்கிறேன்... இப்போது கடன் கேட்கச் சென்ற வட்டிக்காரிக்குக் கூட எத்தனை உதவிகள் செய்திருக்கிறேன்... என்ற நினைப்பும் வந்தது. முகத்தில் சீற்றம் அதிகரித்து. அருவாவை எடுத்து அப்படியே தனது சங்கை அறுத்துக் கொண்டால் என்ன என்று கூட தோன்றியது அவருக்கு. 
வள்ளியம்மை, அவரது முகத்தைப் பார்த்து சீற்றத்தைப்  புரிந்து கொண்டாள்.  
""இந்த வீட்டுல பணம் இல்லாம கஷ்டப்பட்ட நாளு இதுக்கு முன்னயும் வரலில்லயா... எதுக்கு இப்பிடி ஆத்திரப்படுகிறீரு.. ஏன், ஒரு வாரத்துக்கு முந்தி கூட வீட்டுல இருந்த ரெண்டு  அருவாவுல ஒண்ண  வித்து செலவு செய்யலில்யா..  பித்தளைப் பூணு போட்டு  கைக்கு  தோதாயிருந்த அருவாயில்லியா  அது...?'' என்றவள், 
""லே மக்கா.. பள்ளிக்கூடத்துல டூருக்கு பணம் குடுக்கிறதுக்கு நாளைக்குத் தான், கடைசி நாளா...?'' என்று சுப்பிரமணியைப் பார்த்துக்  கேட்டாள். அவள் கடந்த  இரண்டு நாள்களில் அவனிடம் இப்படிக் கேட்பது இது நான்காவது முறை.  
""ம் நாள உச்சைக்குள்ள...''  என்று தலையசைத்தான் சுப்பிரமணி. 
அவள் அவனது கையைப்பிடித்துக் கொண்டு வீட்டுக்குள் அழைத்துச் சென்று
""நாளை உச்சைக்குள்ள எப்பிடியாவது பணத்தைப் புரட்டியிருலாம்... இல்லையிண்ணா ஆத்தா பள்ளிக்கூடத்துக்கு வந்து வாத்தியாருக்ககிட்ட சொல்லலாம்...'' என்றாள். 
பின்னர் வெளியே வந்தவள், ""ஒரு கெட்டு பெரம்புக் கம்பு இருந்தாகக் கூட இங்க காலனியில யாருக்காவது விற்று பணத்தைப் பொரட்டியிருக்கலாம்.... இல்லையின்னா செஞ்சு வச்சுருக்க இந்தப்  பெரம்புக்  குட்டையை நாள காலம்பொற இங்க யாருக்காவது கொறஞ்ச விலைக்கு விற்று பணத்தைப் புரட்டுவோம், சூரங்குடிகாரனப் பார்க்கண்டாம்...'' என்று வீட்டு முற்றத்தில் கிடந்த தேங்காய் கூடையை நோக்கி கையை நீட்டியபடி கணவரிடம் சொன்னாள்.  சுப்பிரமணியும்தான்  எல்லாவற்றையும் கேட்டுக் கொண்டிருந்தான். 
நேரம் இருட்டி விட்டது. வள்ளியம்மை வீட்டுக்குள் சென்று உள்ளறையிலும், வாசலிலும் விளக்கைப் போட்டு விட்டு, சமையல் கட்டுக்குள் சென்றாள். 
சற்று நேரத்திலெல்லாம் சரஸ்வதியப்பன் வீட்டுக்குள் வந்து, ""தேங்காய் வியாபாரியை ஒருக்கக் கூட விளித்துப் பாருல...'' என்றார். 
சுப்பிரமணி செல்போனை எடுத்து மீண்டும் தேய்காய் வியாபாரியின் எண்ணில் அழைப்பு விடுத்தான். 
இந்த நம்பர் ""சுவிட்ச் ஆஃப்' செய்யப்பட்டுள்ளது என்று பதில் வந்தது. 
சற்று நேரத்திலெல்லாம் ""வா.. வந்து கஞ்சி குடி...'' என்றாள் வள்ளியம்மை, சுப்பிரமணியின் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு. 
""கஞ்சியும் வேண்டாம்... ஒண்ணும் வேண்டாம்...'' 
வள்ளியம்மைக்கு ஆத்திரம் வந்து விட்டது. மூலையில் கிடந்த  பிரம்புக் குச்சியை எடுத்து அவனது தோள்பட்டையில் அடி.. அடி என இரண்டு, மூன்று அடி அடித்து விட்டாள்... 
சரஸ்வதியப்பன் குறுக்கே பாய்ந்து ""என்னத்துக்கு  பிள்ளையப்  போட்டு இந்த அடி அடிக்கிய...'' என அவளது கையைப் பிடித்துக்  கொண்டார். 
வள்ளியம்மை குச்சியைப் போட்டு விட்டு, ""நாளக்கு பணத்தைப் பொரட்டியிருலாம் என்றால் கேட்க  வேண்டாமா.. என்ன புள்ள இது...'' என்று புலம்பியவாறு சமையல் கட்டுக்குள் மீண்டும் சென்றாள். 
சமையல் கட்டிலிருந்து ""நீங்க கஞ்சி குடிக்கிதியளா...'' என்ற குரல் வந்தது.
""இல்ல.. எனக்கும் வேண்டாம்...'' என்றார் சரஸ்வதியப்பன். 
சரஸ்வதியப்பனுக்கு தூக்கம் பிடிபடவில்லை. பிரம்புநார்க் கட்டிலில் புரண்டு, புரண்டு படுத்துக் கொண்டிருந்தார். கோழிக்கூட்டைப் போன்ற தாழ்ந்த காங்கிரீட் கூரை வேறு வெக்கையை இறக்கிக் கொண்டிருந்தது.   எழுந்து வீட்டின் பின்பக்கம் சென்று சிறுநீர் கழித்து விட்டு  வரலாமென்று நினைத்து நடு அறையைக் கடந்த போது பேரன் சுப்பிரமணி  தூங்காமல் படுக்கையில் அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்து,  
""இன்னும் ஒறக்கம் வரல்லையா...'' என்று கேட்டவாறே கடந்து சென்றார். அவர் பின்பக்கம் சென்றுவிட்டு திரும்பி வந்தபோது வள்ளியம்மை அவன் அருகில் அமர்ந்து கொண்டு ""படுத்து  ஒறங்கு காலம்பொற.. பாத்துக் கொள்ளலாம்...'' என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள். சரஸ்வதியப்பன் மீண்டும் வந்து கட்டிலில் படுத்துக் கொண்டார். தூக்கம் வந்தது. 
அதிகாலையில், ""பேரனைக் காணல... பிள்ளையக்  காணல்ல...'' என்று சத்தமிட்டவாறே  சரஸ்வதியப்பனை தட்டி   எழுப்பினாள் வள்ளியம்மை.  பதறி எழுந்தார் சரஸ்வதியப்பன்.
""பேரனைக் காணல்ல..'' மீண்டும் சத்தமிட்டாள் வள்ளியம்மை. 
""வீட்டுக்கு பெறத்தால எங்கயாவது போயிருப்பான் பாத்தியா...''
""பார்த்தேன் காணல்ல...''
அவருக்கும் பதற்றம் தொற்றிக் கொண்டது.
எழுந்து முன்வாசலைத் திறந்து தெருவைப் பார்த்தார். தெருவிளக்கு மட்டுமே மங்கிய வெளிச்சத்தை தெளித்துக் கொண்டிருந்தது. சட்டென்று வீட்டின் பின்பக்கம் சென்று பானையில் இருந்த தண்ணீரை அள்ளி முகத்தைக் கழுவிவிட்டு டவலையெடுத்து கழுத்தைச் சுற்றி போட்டுக் கொண்டு தெருவுக்கு  வந்தார். வள்ளியம்மையும் பின்னால் வந்து கொண்டிருந்தாள். 
கிணற்றடி வீட்டுக்காரி தூக்குவாளியுடன் நடந்து வருவது தெரிந்தது. 
""பேரனைக் காணல்ல.. அந்த பக்கம் எங்கயாவது நிக்கியானா...'' சரஸ்வதியப்பன் அவளிடம் கேட்டார்.
""இல்ல.. நான் பாக்கல்ல. நேரம கிணறுல்ல தொப்புண்ணு ஒரு சத்தம் கேட்டுது...'' என்று சொல்லிவிட்டு நடந்தாள் அவள்.
வள்ளியம்மை கிணற்றை நோக்கி ஓட முயன்றாள்... சரஸ்வதியப்பன் அவள் கையைப் பிடித்து இழுத்து நிறுத்தி,  ""வேண்டாம் அப்பிடியொண்ணும் இருக்காது... தேங்காயோ என்னமோ விழுந்திருக்கும்... இல்லையிண்ணா அவ ஒறக்கத்துல கனவு கண்டிருப்பா'' என்றார். 
""காப்பிக்கடைக்கு போயிருப்பானா...'' வள்ளியம்மை கேட்டாள் 
""அந்தப் பழக்கம் இல்லியே...'' சரஸ்வதியப்பன் திரும்பச் சென்னார். 
""அம்மைக்க வீட்டுக்கு ஏதாவது வண்டி ஏறியிருப்பானா...?'' 
""கேட்டுப்பார்க்கலாம்...'' என்று சொல்லிய சரஸ்
வதியப்பன் தெருவைத் தாண்டி சாலையில் இறங்கி நடக்கத் தொடங்கினார். அரசமரத்தடி பஸ் நிறுத்தத்தில்  கண்களை அலைய  விட்டார்.
இல்லை. அவனைக் காணவில்லை.
அங்கிருந்த காப்பிக்  கடையில் விசாரித்தார். யாரும் பார்த்திருக்கவில்லை. எங்கே போயிருப்பான்? விடியத் தொடங்கியது. நேராக வீட்டிற்கு வந்து, செல்போனை எடுத்து கையில் வைத்துக் கொண்டு மகளுக்கு அழைப்பு விடுப்பது குறித்து யோசித்துக் கொண்டிருந்தார். இங்கிருந்து முதல் பஸ்சில் ஏறிச் சென்றாலும்  அவள் வீட்டுக்குச் செல்ல குறைந்தது 3 மணி நேரமாவது ஆகும் என்று கணக்குப் போட்டார். பின்னர் எதுக்கும் தகவலையாவது சொல்லி வைப்போம் என நினைத்து எண்களை அழுத்தினார்.
மறுமுனையில் மகளின் குரல் கேட்டது. விஷயத்தைச் சொன்னார். ஒரு சில விநாடிகள் எதிர்முனையில் பதிலில்லை. 
""பதறாத.. எப்பிடியும் அங்க வருவதா இருந்தால் 9 மணி வரைக்கும் ஆகுமில்லையா... வந்தான்னா ஒடனே போன் போடு...'' என்று  சொல்லிக் கொண்டு இணைப்பைத் துண்டித்து விட்டு முன்வாசல் நடையில் அமர்ந்து கொண்டார். வள்ளியம்மை உள்ளறையில், கட்டிலில் அமர்ந்திருந்தாள். பேரனை அடித்த குற்ற உணர்ச்சி அவளை அழவைத்திருந்தது. 
வெயில் முற்றத்தில் சுள்ளென்று விழத் தொடங்கியது. செய்தி காட்டுத் தீயாக பரவியிருந்தது. குடியிருப்பு ஆட்களும், வெளியாட்களும் ""வந்தானா... வந்தானா...'' எனக் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தார்கள்... சரஸ்வதியப்பனும் ""வரவில்லை..காணவில்லை...''  என்று பதில்  சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.
இதற்கிடையே மகளிடமிருந்தும் ""இங்கும் வரவில்லை...''  என்ற தகவல் வந்தது. 
சரஸ்வதியப்பனுக்கு வருத்தம் ஒருபுறம் ஆத்திரம் ஒருபுறமாக வந்து கொண்டிருந்தது.
""ஆயிரம் ரூபா அந்த சீட்டுக்காரி தந்திருந்தால் இதெல்லாம் நடந்திருக்குமா...'' என்று ஆவேசம் வந்தது.  
அப்படியிருக்கும் போதுதான், 
""வள்ளி... அந்த அருவாய எடு..'' என்றார் ஆவேசத்துடன்.
""என்னத்துக்கு...'' என்றாள் வள்ளியம்மை.
""வட்டிக்காரிக்கிட்ட  நாக்கப்பிடுங்கிறது மாதிரி ஒண்ணு கேக்கணும்...''  
""நான் எடுத்துத் தரமாட்டேன்...'' என்றாள் வள்ளியம்மை.
நடையிலிருந்து அப்படியே எம்பிக்குதித்து அருவா வைத்திருக்கும் இடமான பின்னறை சன்னலுக்கு ஓடி,  அருவாவைத் துளாவினார்.  அருவா கையில் சிக்கவில்லை. வேறு எங்கெல்லாமோ தேடினார்.  அருவா சிக்கவில்லை. புரிந்து விட்டது.
முன்னறைக்கு வந்து ""அருவாவைக் காணல்ல...'' என்றார் சத்தமாக
""அப்ப காட்டுக்குப் போயிருப்பானா...?'' என்றாள் வள்ளியம்மை..
சற்று நிதானமான சரஸ்வதியப்பன்,  ""ஒற்றைக்கு காட்டுக்குப்போய் அவனுக்குப்  பழக்கமில்லியே...'' என்றார்.
""ஆமாம்..'' என்றாள் வள்ளியம்மை. 
வீட்டு முற்றத்தில் ஆட்கள் கூடிக்கிடந்தனர். சிலர் முற்றத்து ஈத்தல் கூட்டத்திலிருந்து இலைகளைப் பறிப்பதும், கிழித்து  எறிவதுமாக இருந்தார்கள். 
மகளிடமிருந்து ""இன்னும் இங்கே வரல்ல... அங்கே வந்திட்டானா...'' என்று பதிலும், கேள்வியுமாக அழைப்புகள் வந்து  கொண்டிருந்தன. அவள் பதறித் துடித்துக் கொண்டிருப்பதும் பேச்சில் தெரிந்தது. நேரம் போய்க்கொண்டே இருந்தது.  குடியிருப்பிலிருந்து  யாரெல்லாம் காட்டுக்குப்  போயிருக்கிறார்கள் என்று விசாரிக்கத் தொடங்கினார் சரஸ்வதியப்பன்.  ஐந்தாறு பேர்களின் பெயர்கள் சொல்லப்பட்டன. இதற்கிடையில் வீட்டு வாசலில் கூடியிருந்தவர்களில் சிலர்  காடு நோக்கி விரைய ஆயத்தமாகினர். 
அப்போது தான் கிணற்றடி வீட்டுக்காரி மூச்சிறைத்துக் கொண்டு ஓடி வந்தாள்..
""சரஸ்வதியண்ணே உனக்கப் பேரன், பெரம்பு கம்பு வெட்டிட்டு வரும் போது காடன்மாரு  பிடிச்சு ரேஞ்ச் ஆபீசுக்கு கொண்டு போயிட்டிருக்கினும்...''என்றாள் மூச்சை நிறுத்தாமலேயே...''
சரஸ்வதியப்பனும், வள்ளியம்மையும், வீட்டு வாசலில் திரண்டு நின்ற கூட்டமும் விக்கித்துப் போனது.
சரஸ்வதியப்பன் உடுத்தியிருந்த துணியோடு ரேஞ்ச் ஆபிஸ் நோக்கி ஓடத் தொடங்கினார். வள்ளியம்மையும் அவர் பின்னால் கதறிக் கொண்டு ஓடலானாள். வாசலில் திரண்டிருந்தவர்களும் அவர்களின் பின்னே 
ஓடலாயினர்.
""ஐயோ.. இனி காடன்மாரு எத்தனை ஆயிரம் ரூவா பைன் கட்டச் சொல்லுதானுவளோ...? யாருக்கிட்ட  ரூவா வாங்குவேன்... ஒரு வழியும் இல்லாதவானாக்கும் சொன்னாலோ இல்லையின்னா, நான் அந்தக் காலத்துலே எம்ஜிஆருக்கே மாலை போட்டவனாக்குமுண்ணு சொன்னாலோ யாரு கேட்பா...?''  புலம்பிக் கொண்டே ஓடலானார் சரஸ்வதியப்பன். ரேஞ்ச் ஆபிஸ் அவரது குடியிருப்புக்கு சற்றுத்  தொலைவில் தான் இருந்தது. 
ரேஞ்ச் ஆபிஸூக்கு வந்துவிட்டார்கள் சரஸ்வதியப்பனும், வள்ளியம்மையும், குடியிருப்புக்காரர்களும்.  ஆபிஸ் வளாகத்தில்  இரண்டு மூன்று ஜீப்புகள் நின்று கொண்டிருந்தன.  சப்பைக் தொப்பியும்,  சீருடையும் அணிந்த காடர்கள் நிறைய பேர் அங்குமிங்குமாக  நின்று கொண்டிருந்தனர்.  
""ஓய்.. பெரிசு... இண்ணக்கி பெரிய ஆபிசரு  விசிட்  வருவாருண்ணு விடியக்காலமே தகவல் சொன்னமே... இந்தப் பொடிப்பயல காட்டுக்கு விட்டிருக்கீரு.. அதுவும் பெரம்பு வெட்ட.. இனி எத்தனை ஆயிரம்  ரூபா ஃபைன் வருமோ...''   காடர் ஒருவர்  சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். 
சரஸ்வதியப்பனுக்கு நடுக்கம் வந்து விட்டது. 
""யாரு பிடிச்சா...எங்கே வச்சிருக்கீங்க...'' சற்று நடுக்கத்துடனே  திருப்பிக் கேட்டார்..  
""டிஎப்ஓவாக்கும் (மாவட்ட வன அதிகாரி) பிடிச்சது. உள்ள எட்டிப்பாரும்.. அதோ இருக்கான் பையன்...''
சரஸ்வதியப்பன் வாசல் நடையில் ஏறி மெல்ல எட்டிப்பார்த்தார்... வேலியில் சிக்கிய மிளா குட்டியைப் போல் பயந்து போய் தரையில் அமர்ந்திருந்தான் சுப்பிரமணி. தாத்தனைப் பார்த்தபோது கண்கள் இன்னும் நிறைந்தன. சரஸ்வதியப்பன் கைகளை உயர்த்திக்  சைகையால்  பயப்படாதே என்று செல்லிவிட்டு வெளியில் வந்தார்.
வெளியில் சலசலப்பு மிகுந்திருந்தது. காடர் ஒருவர், ""அதோ பாரும் அவன் வெட்டின பெரம்புக் கம்புகளும் கொண்டு வந்த அருவாயும்''  என்று ஜீப்பிலிருந்து இறக்கிப் போடப்பட்டிருந்த பிரம்புக் கம்புகளையும் அருவாவையும் காண்பித்தார். ஒரு தேங்காய்க்குட்டை செய்யப் போதுமானதாக இருந்தன அந்தப் பிரம்புக்  கம்புகள்.
அப்போது  வெளியே வந்த  இன்னொரு காடர்  ""இங்கே என்ன சத்தம் டிஎப்ஓ உள்ள இருக்காரு தெரியுமில்லையா...?''  என்று கூட்டத்தினை நோக்கி சத்தமிட்டார். கூட்டம் அமைதியானது. அப்போது மற்றொருவர்  வந்து சரஸ்வதியப்பனையும், வள்ளிம்மையும் உள்ளே வருமாறு அழைத்து, டிஎப்ஓ இருக்கும் அறைக்குச் செல்லுமாறு சைகை செய்தார்.  இருவரும் அதனை எதிர்பார்த்து நின்றிந்த நிலையில் விறுவிறுப்பாய் உள்ள சென்று டிஎப்ஓவின் முன்னே பவ்யமாய் நின்று கொண்டனர். இளம் வயதுக்காரராய் இருந்தார் டிஎப்ஓ. ஜீன்ஸ் பேண்ட்டும்,  அரைக்கை சட்டையும் அணிந்திருந்தார். முகத்தில் இறுக்கம் தெரிந்தது. 
""யாரு... பேரனா...''
""ஆமா ஐயா...''
""தப்பனார் வரல்லயா..''
""இல்லை.. வரல்ல ஐயா...''
""ம்ம்ம்...பள்ளிக்கு போற வயசுல்ல காட்டுக்கு விட்டுருக்கீங்க.. அப்படித்தானே...''
""இல்லை ஐயா...''
""என்ன இல்லை... எங்களப் பாத்தவுடனே பிரம்புக் கம்புகளப் போட்டுக்கிட்டு ஓடுறான்... துரத்திப் பிடிச்சிருக்கோம்...பிரம்பு வெட்டக் கூடாதுண்ணு தெரியுமில்லையா...  இரண்டாயிரம் ரூபாய் ஃபைன். பணத்தக்  கட்டுக்கிட்டு பையனக் கூட்டிக்கிட்டு போங்க...'' என்றார். 
""ஒரு ஆயிரம் ரூவா  இல்லாததால்தான் ஐயா எங்களுக்கே தெரியாமா காட்டுக்கு வந்து  பெரம்பு வெட்டியிருக்கான்...''
""என்ன சொன்னீரு...''
""ஆமா ஐயா.. பள்ளிக்கூடத்தில  டூரு  போகணுமிண்ணு ஆயிரம் ரூவா கேட்டான். எங்ககிட்ட பணம் இல்லை.  யாருகிட்டயெல்லாமோ கேட்டுப்பாத்தோம் கிடைக்கல்ல.. அதனால் எங்களுக்கே தெரியாம காட்டுக்குப் பெரம்பு வெட்ட வந்திருக்கான்...'' 
ஒரு நிமிடம் எதுவும் பேசாமல் அமர்ந்திருந்தார் டிஎப்ஓ.  பின்னர்  அருகில் நின்ற ஊழியரிடம் சைகை செய்தார். அந்த ஊழியர் சுப்பிரமணியை கூட்டி வந்து அவரது அருகில் நிறுத்தினார். அவனது கை, கால் முட்டிகளில் ரத்தம் கசிந்திருந்ததைக் கண்ட வள்ளியம்மைக்கு கண்கள் கசிந்தன. சேலைத் தலைப்பால் கண்களை  ஒற்றிக் கொண்டாள். 
டிஎப்ஓ, சுப்பிரமணியை அருகில் வருமாறு சைகை செய்து,  பக்கத்தில்  நிறுத்திக்  கொண்டார். 
""ஆயிரம் ரூபாய் இல்லாததால ஒத்தைக்கு காட்டுக்கு வந்து பெரம்பு வெட்ற... என்ன தைரியம்..? இப்ப இரண்டாயிரம் ரூபாய் பைன் கட்டணும், என்ன செய்யப்போற...?'' 
சுப்பிரமணி எதுவும் பேசாமல் தலையைக் கவிழ்ந்தவாறு நின்றான். 
""கேட்கிறேனில்லியா.. ஃபைன் கட்டுறியா...?'' என்றார் மறுபடியும்.  
""பணம் இல்லை...'' முனங்கலாய்ச் சொன்னான்.
""அப்ப வீட்டுக்குப் போகமுடியாது ஒக்கேவா..?'' என்றார்  டிஎப்ஓ, அவனது முகத்தைப் பார்த்து.  
சுப்பிரமணிக்கு அழுகை வரும் போல் இருந்தது.  அவன்,  தாத்தனின் முகத்தைப் பார்த்தான்.  தாத்தனும், ஆத்தாவும் எதுவும் பேசாமல் நின்று கொண்டிருந்தனர்.  
டிஎப்ஓ, இப்போது சுப்பிரமணியின் தோளைப் பிடித்து இன்னும் தனக்கு நெருக்கமாக நிறுத்திக் கொண்டார். அவரது முகத்திலிருந்த  இறுக்கம் தணிந்திருந்தது போலத் தெரிந்தது. 
""சரி... ஃபைன் எதுவும் கட்ட வேண்டாம்... அப்படியிண்ணா பத்து பிரம்படி  வாங்கிக்கிறியா...?''  
சுப்பிரமணி, மான் போல டிஎப்ஓவின் முகத்தைப் பார்த்தான். உடல் லேசாக நடுங்கியது.   
டிஎப்ஓ இப்போது அவனது நாடியை தனது கையால் பிடித்து உயர்த்திக் கொண்டு சிறிது புன்னகைத்தார். பின்பு,   
""நல்லாப் படிப்பாயா...?'' என்றார்.
""ம்...'' நிதானமானான் சுப்பிரமணி.
""என்ன படிக்கிற...'' 
""பதினொண்ணு..'' 
""டூரு போறதுண்ணா அவ்வளவு உற்சாகம் அப்படித்தானே...''
சுப்பிரமணி பதில் எதுவும் சொல்லாமல் நின்றான். அவனது முகத்தையே சிறிது நேரம் பார்த்துக் கொண்டிருந்த  டிஎப்ஓ, பின்னர் 
""சரி...சரி... ஃபைன் எதுவும் கட்ட வேண்டாம்.... பிரம்படியும் கிடையாது. காட்டுக்கு பிரம்பு வெட்ட வரக்கூடாது ஓக்கேவா...'' என்றார். பின்பு சரஸ்வதியப்பனின் முகத்தைப் பார்த்து,  பிரம்பும், மூங்கிலும் காட்டுத் தேவதையின் தளபதிகளாக்கும்...'' என்று சொல்லிவிட்டு,  
தலையை ஆட்டியபடியே,  ""செல்லுங்கள்...'' என்று சைகை செய்தார்.  
சுப்பிரமணிக்கு இப்போதான் மூச்சு வந்தது போல் இருந்தது.  
சரஸ்வதியப்பனும்.. வள்ளியம்மையும் குனிந்து ""நன்றிங்க ஐயா...'' என்று மறுமொழி சொல்லிவிட்டு, சுப்பிரமணியை கையில் பிடித்துக் கொண்டு வெளியே கிளம்ப எத்தனித்த போது, 
""நில்லுங்கள்...'' என்றார் டிஎப்ஓ.
மூவரும்,  திரும்பி அவரது முகத்தை படபடப்புடன் பார்த்தனர். இருக்கையை விட்டு எழுந்த டிஎப்ஓ.  ஜீன்ஸ்பேண்ட்டின்  பாக்கெட்டில் கையை விட்டு மணிப்பர்சை  எடுத்து, அதிலிருந்து இரண்டு ஐநூறு ரூபாய்த் தாள்களை எடுத்து ""டூருக்கு வெச்சிக்க''  என்று கூறியபடியே சுப்பிரமணியின் கையில் திணித்தார்.   
வள்ளியம்மைக்கு  அழுகையாய் வந்தது.  
குடியிருப்பு அருகே வந்து  போது  சூரங்குடி தேங்காய் வியாபாரி வீட்டு வாசலில் உட்கார்ந்திருந்தார். அவரது மடியும் கனமாய் இருந்தது. ""இன்னக்கி காலையில தான் பணம் கையில வந்தது...'' என்ற அவரது பேச்சுக்கு சரஸ்வதியப்பன் செவிகொடுக்கவில்லை.  வீட்டுக்குள் ஒலியெழுப்பிக் கொண்டேயிருந்த செல்போனைக்  கையில் எடுத்த சரஸ்வதியப்பன்  ""கிடைச்சிட்டான்..'' என்றார் மகளிடம்.  
சுப்பிரமணி, வள்ளியம்மையிடம் ""பள்ளிக்கூடத்துல டூருக்கு பணம் குடுக்கணும்'' என்று கிசுகிசுத்துக் கொண்டிருந்தான்.  முற்றத்து ஈத்தல் கூட்டத்தில், குருத்திலைகள் வெயில் பட்டு மினுங்கிக் கொண்டிருந்தன. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/15/w600X390/kadhir3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/15/பிரம்பு-மனிதர்கள்-3020862.html
3020860 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் படித்தது எம்பிஏ... வளர்ப்பது முயல்! - சுதந்திரன்    DIN Monday, October 15, 2018 01:57 PM +0530 படித்து முடித்ததும், வேலை வரும் என்று காத்திருக்காமல், வேலைக்காக அலையாமல், பார்த்த வேலையையும் உதறி விட்டு சொந்தக் காலில் நின்று கை  நிறையச் சம்பாதிக்கிறார் மதுரை இளைஞர் சபரிநாதன். எம்பிஏ படித்த அவர் செய்யும் தொழில் முயல் வளர்ப்பு. ஆச்சரியமாக இருக்கிறதா?

""இந்தத் தொழிலுக்கு  மிக முக்கியம் தன்னம்பிக்கை. என்னாலும் முடியும் என்ற துணிவுடன் இறங்க வேண்டும். தொடக்கத்தில் நஷ்டம் வரும். அதை எதிர்பார்த்தே இந்தத் தொழிலில் இறங்க வேண்டும். தொழிலில்  லாபம் நஷ்டம் ஏற்படுவது சகஜம்   என்ற புரிதல் இருந்தால்  இந்தத் தொழிலும்  நின்று தொழில் நடத்தி வெற்றி பெறலாம். என்னையே எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.  முதலில்  ஆடு வளர்ப்பில்தான் தொடங்கினேன். தொழிலுக்குப் புதிது என்பதால்  நஷ்டம் தவிர்க்க இயலாமல் போய்விட்டது.  சுருண்டு விடாமல்,  அடுத்து என்ன  என்று சிந்தித்தபோது "முயல் வளர்ப்பு'  முறுவலித்தது.  

மதுரைக்கு  அருகில்  அழகர் கோவிலுக்குப் பக்கத்தில் அரும்பனூர் கிராமத்தில் " ஸ்ரீ சாஸ்தா முயல் பண்ணை' என்ற பெயரில் ஆறு ஆண்டுகளுக்கு முன் தொடங்கினேன். இருபது முயல்களுடன்  ஆரம்பித்த பண்ணை, ஆடிப் பெருக்கு மாதிரி சுமார் ஆயிரத்து ஐநூறாக பெருகியிருக்கிறது. உள்ளூர், வெளியூர், வெளிமாநிலம் என்று எனது பண்ணை முயல்கள் போய்க் கொண்டிருக்கின்றன. முயல்களுடன், வாத்து, ஆடு, நாட்டுக் கோழி, வான் கோழி, காளான்  என்று  பண்ணையை விரிவாக்கம் செய்திருக்கிறேன். எனது பண்ணைக்குப் பக்கத்தில்   புறவழிச்சாலை வருவதால், பண்ணையை சிவகங்கைக்கு அருகில்  இடமாற்றம் செய்து  இன்னமும் பெரிய  அளவில்  செய்யப் போகிறேன். அதற்கான வேலைகள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன.    

எம்பிஏ  முடித்திருந்த என்னிடம்   ""படிப்பிற்கேற்ற வேலையா செய்யற?'' என்று கேட்காதவர்கள் இல்லை.  இந்த தொழிலுக்கும்  நிர்வாகத் திறமை வேண்டும். சரியான முடிவெடுக்கக் கூடிய  வல்லமை வேண்டும்.  அதை எனது படிப்பு தந்திருக்கிறது. நானும்  மாதம் நாற்பதாயிரம் சம்பாதிக்கும் வேலையில் இருந்தவன்தான். நான் வேலை பார்த்த அலுவலகத்தில் "ஆடு வளர்ப்பது' குறித்த  திட்ட வேலைகளைச் செய்யச் சொன்னார்கள். அதற்காக   கால்நடைப் பல்கலைக்கழகப்  பேராசிரியர்களை,  ஆடு வளர்ப்பவர்களை சந்தித்து தகவல்கள் சேகரித்து  சுமார் ஐநூறு பக்கத்திற்கு  திட்ட அறிக்கையைத்  தயார் செய்து  அலுவலகத்தில்  சமர்ப்பித்தேன்.  ஆனால்  அந்த  திட்ட அறிக்கையை அப்படியே  கிடப்பில் போட்டுவிட்டார்கள். 

நான் சேகரித்த தகவல்களின் அடிப்படையில் வேலையை ராஜினாமாச் செய்து விட்டு மூன்று லட்ச முதலீட்டில் நாற்பது  ஆடுகளுடன்  சிறிய அளவில் தொடங்கினேன். தொடங்கிய சில மாதங்களில்   ஆடுகள்  இறந்து போயின. என்னைப் பொறுத்த வரையில் பெரிய நஷ்டம்தான்.  அந்த  தருணத்தில்  முயல் வளர்ப்புப் பற்றி தெரிந்து கொண்டேன். ஆனால்  முயல் வளர்ப்பில் ஈடுபட்டவர்கள்  பொருளாதாரரீதியாக  வளர்ச்சியடையவில்லை  என்பதையும் அறிந்தேன். முயல் வளர்ப்பில்  தோல்விக்கான காரணங்களை   ஆராயத் தொடங்கினேன்.  சில விஷயங்கள்  விளங்கியது. அந்த  தைரியத்தில்  கையில் மிஞ்சிய  ஐம்பதாயிரத்துடன்  ஐம்பதாயிரம் கடன் வாங்கி   ஐந்து  யூனிட் முயல்களை வாங்கினேன். ஒரு யூனிட்டில்  ஏழு பெண் முயல்களும் மூன்று ஆண் முயல்களும் இருக்கும்.  ஐம்பது  முயல்கள்  220  ஆக   உயர்ந்தன.  ஆனால் சரியான பராமரிப்பு இல்லாததால்  சுமார் நூற்றி ஐம்பது முயல்கள் இறந்து போயின. அதனால்,  முயல்களை விற்பதை விட,  பராமரிப்பதில்  தனிக் கவனம் செலுத்தினேன்.   கால்நடை மருத்துவருடன் கலந்தாலோசித்தேன்.   பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை எடுத்தேன்.  அதனால்,  முயல் குட்டிகள் இறந்து போவது  குறைந்தது. அதனால் வியாபாரத்தில்  மாற்றங்கள்  நிகழ்ந்தன.  அது உற்சாகம் தந்தது.  

முயல் பண்ணை அமைத்து அதை எப்படி பராமரிப்பது  என்று  சொல்லித்தர தொடங்கினேன். சுமார் இருநூறு பேர்களுக்கு  முயல் வளர்ப்பது எப்படி  என்று சொல்லிக் கொடுத்து  முயல் பண்ணைகளை நடத்த வைத்திருக்கிறேன்.  எனது பண்ணையில்  முயல்களுடன்  ஆடு, நாட்டுக் கோழி, வான் கோழி, வாத்து, காளான் உற்பத்தி என்று   விரிவானதால் மாதம் ஒன்றரை  லட்சம்  ரூபாய் வருவாய் வருகிறது.

முயல்களை வீட்டு மொட்டை மாடியில் கூட  கூண்டு அமைத்து வளர்க்கலாம். வெயிலின் உக்கிரம்  உணர முடியாதபடி  மொட்டைமாடியில் மேல் கூரை அமைய வேண்டும். தளம் அல்லது தரையிலிருந்து இரண்டு  அடி  உயரத்தில் கூண்டின்  கீழ்த்தட்டு அமைய வேண்டும்.  அப்போதுதான், முயலின் கழிவுகளை அப்புறப்படுத்தி  கழுவிவிட முடியும். கூண்டு பத்தடி நீளம், நான்கடி அகலம்   இரண்டரை அடி உயரம்   கொண்டதாக  இருக்க வேண்டும்.   அதை, 2ல2ல2 அடி கன சதுரத்தில்  சிறிய  அறைகளாகப் பிரித்துக் கொள்ள வேண்டும். நெல். கோதுமை தவிடுகளை நன்றாகக் குழைத்து காலையில் உணவாகக் கொடுக்கலாம்.  காலை உணவு முடிந்ததும்  கொஞ்சம்  தண்ணீர்  கூண்டினுள் வைக்க வேண்டும்.  மாலையில் முட்டைகோஸ், காலிஃபிளவர் இலைகளைப் போட வேண்டும்.

பெண் முயலின்  சிறப்பே  அது  அடிக்கடி குட்டி போடுவதுதான்.  ஓர் அமாவாசை போய் அடுத்த அமாவாசை   வரும் போது  முயல் குட்டி போட தயாராகிவிடும். பெண் முயல் பருவம் அடைவது பிறந்த ஆறாவது மாதத்தில். ஆண் முயல்  ஒன்பதாம் மாதத்தில் இனப்பெருக்கத்திற்கு  தயாராகும்.   பெண் முயல் சுமார் நாலரை வயது  வரை குட்டிகள்போடும்.  முயலின் கர்ப்ப காலம் முப்பது நாட்கள் மட்டுமே. ஒரு பிரசவத்தில் ஆறு முதல் எட்டு குட்டிகள் வரை போடும். பிரசவம்  முடிந்ததும்  இனப்பெருக்கத்திற்குத்  தயாராகிவிடும். என்றாலும்  ஐந்து முதல் ஏழு நாட்கள்  இடைவெளி விடுவது நல்லது.  பிறக்கின்ற குட்டிகள்  கண் திறந்து பார்க்க  ஏழு முதல் பத்து நாட்கள் பிடிக்கும். அதுவரை தாய்ப்பால்தான் உணவு. குட்டி பிறந்து இருபத்திரண்டு நாட்கள்  ஆகிவிட்டால் தாயிடமிருந்து பிரித்து வேறு கூண்டில் விட்டுவிடலாம்.   ஒரு கூண்டில்  ஐந்து குட்டிகள் வரை தங்கச் செய்யலாம்.   முயல்கள் குட்டிகளாக இருக்கும் போது அடிக்கடி அஜீரணக் கோளாறு ஏற்படும். அதன் காரணமாக  வயிற்றுப் போக்கு ஏற்படும். எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும். முயல் பண்ணை அமைத்த முதல்  ஆறு மாதம்  வருமானத்தை  அது ஒரு ரூபாய் என்றாலும்  அதை நினைத்துப் பார்க்கக் கூடாது. முயல்கள் புதிய  சூழலுக்கு பொருத்தப்பட குறைந்தது பதினைந்து நாட்கள் பிடிக்கும். பிறகு அது கருவுற வேண்டும். பிரசவத்திற்குப் பிறகு  பிறக்கும் குட்டி  இரண்டு கிலோ எடையைப் பெற வளர நான்கு மாதங்கள் தேவைப்படும்.  ஆக மொத்தம்  முயல் பண்ணை தொடக்கி முதல்  ஆறு மாதத்திற்கு  வருமானம் ஒன்றுமே இருக்காது. ஒரு பிரசவத்தில் சராசரி மூன்று குட்டிகள் பிறக்கிறது  என்று வைத்துக் கொண்டால் கூட,  ஒரு யூனிட்டில்  உள்ள ஏழு   பெண் முயல்கள்  21  குட்டிகள் போடும். அந்த 21 குட்டிகள்  நான்கு மாதங்களில் இரண்டு கிலோ   எடையைப் பெறும். அவற்றை விற்றால்  பத்தாயிரம் ரூபாய் கிடைக்கும். முயல்கள் பெருகப்  பெருக வருமானமும்  பெருகும்... ஆமாம்...  முயலாலும்     முன்னுக்கு வர முடியும்'' என்கிறார்  சபரிநாதன். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/15/w600X390/kadhir2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/15/படித்தது-எம்பிஏ-வளர்ப்பது-முயல்-3020860.html
3020859 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: பாத்திரங்களை மாற்ற முடியுமா? பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன் Monday, October 15, 2018 01:52 PM +0530 அலுமினிய பாத்திரங்களில் சமையல் செய்து உட்கொண்டால் மத்திய மூளை நரம்பு மண்டலங்களில் மிகவும் மோசமான கோளாறுகளுடன்  ALZEIMER என்ற மூளை செயலிழப்பு ஏற்படும் என்றும், ஹிண்டாலியம் என்ற அலுமினியம் சேர்ந்த அலாய் உலோகத்தில் சமைத்தால், DIAXIN என்ற புற்றுநோயை உண்டாக்கும் கொடிய வாயு வெளியேறுவதால், குணப்படுத்த முடியாத நோய்கள் ஏற்படுவதாகவும், ஸ்டெயின்லெஸ் ஸ்டீல் எனும் எவர்சில்வர் பாத்திரங்கள் இரும்பு எஃகு உலோகத்துடன் விஷமயமான நிக்கல், குரோமியம் கலப்புடன் செய்யப்பட்டு தயாரிக்கப்படுவதால், அதில் சமையல் செய்தால் TOXIC METALLIC விஷங்கள் கலப்பது உறுதி என்றும் செய்திகள் வருகின்றன. அது பற்றிய  ஆயுர்வேத கருத்துகள் எவை?

-எம்.எஸ். நளினி, அண்ணாநகர்,  சென்னை - 40.

 

இந்த கேள்வியின் மூலம், மனிதர்கள் மறுபடியும்   மண்பாத்திரம், இரும்புப் பாத்திரத்திற்கும் மாற வேண்டும் என்று நீங்கள் நினைப்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஆனால் இது காலத்திற்கு ஏற்ற ஒரு கேள்வியாகத் தெரியவில்லையே? ஏனென்றால் இதை எழுதும் நாமும், படிக்கும் நீங்களும் அலுமினியப் பாத்திரம், ஹிண்டாலியப் பாத்திரம், ஸ்டெய்ன்லெஸ் ஸ்டீல் பாத்திரம் என்று காலத்திற்கு ஏற்ப மாற்றிக் கொண்டுவிட்டோமே! நீங்கள் குறிப்பிடுவது போல, பல விஷக்கலப்புள்ள உலோகங்கள் இருந்தாலும், அவற்றைப் பயன்படுத்தும் பலரும் 70 - 80 வயது வரை வாழ்ந்து விடுகிறார்கள், அதுவும் உடல்ரீதியாக பெரிய பிரச்னைகள் ஏதுமில்லாமலேயே! அது எப்படி அவர்களுக்கு மட்டும் சாத்தியமாகிறது? அதற்கான விடை மட்டும் தெரிந்துவிட்டால்,  அதையே ஓர் அஸ்திரமாக மாற்றி, இந்த உலோகக் கெடுதிகளை உடலிலிருந்து நீக்கிவிடலாமே!

ஆரோக்கியத்தை மனிதர்கள் நோய் எதிர்ப்பு சக்தி மூலமாகப் பெறுவதாகவும், அதற்கேற்றாற் போல குடல் அமைப்பும், தாதுக்களில் பொதிந்துள்ள நெருப்பின் சீரான செயல்பாடும் அமைந்துவிட்டால், நீங்கள் குறிப்பிடும் விஷத்தை அவை பஸ்பமாக்கி, சத்தான உணவினுடைய வரவை மட்டுமே வரவேற்று உள்வாங்கும் சக்தியையும் பெற்றுவிடுவதாலும் ஆயுர்வேதம், மற்ற மருத்துவ முறைகளிலிருந்து ஒரு மாறுபட்ட கருத்தை முன் வைக்கிறது. நோய் எதிர்ப்பு சக்தி என்பது- ஸஹஜ பலம், கால பலம், யுக்திக்ருதம் என்று மூன்று வகையில் நாம் சம்பாதித்துக் கொள்ள முடியும். 

முதலாவதாகக் குறிப்பிட்ட  ஸஹஜ பலம் என்பது கரு உருவான தருணத்திலிருந்தே, தந்தையின் வழியாகவும், தாயின் வழியாகவும், அவர்களுடைய நோய் எதிர்ப்பு சக்தியை கருவின் அகத்தே புகுத்திவிடுகிறார்கள். கரு வளர்ந்து, குழந்தையாகி, வெளிவந்த பிறகு அந்த ஸ்தூல உடலின் மரணம் ஏற்படும் வரை, தாய் தந்தையரின் வழியாகப் பெறப்பட்ட, நோய் எதிர்ப்பு சக்தியானது குன்றாமல் நின்று அரணாகப் பாதுகாக்கக் கூடியது!

காலபலம் என்பது   பருவகாலம் மற்றும் ஜீரண அஜீரண காலமாகும். பருவ காலங்களுக்குத் தகுந்தாற் போல், குளிர் காலத்தில் குவியக் கூடிய கபம் எனும் தோஷத்தை, வசந்த காலத்தில் கடுமையான வாந்தி சிகிச்சை, மூக்கில் மருந்துவிட்டு, தலையைச் சுத்தி செய்து கொள்ளும் முறை மூலமாகவும், கோடையில் சீற்றமடையும் வாயு தோஷத்தை, மழையின் ஆரம்ப நாட்களில், வஸ்தி எனும் எனிமா சிகிச்சை மூலமாகவும், மழைக் காலத்தில் குவியக் கூடிய, பித்த தோஷத்தை, சரத்ருது எனும் கார்த்திகை - மார்கழி மாதங்களில் பேதி மூலமாகவும், ரத்தக் குழாய்களைக் கீறி, ரத்தத்தை வெளிப்படுத்தியும் நம் முன்னோர் வாழ்ந்தமையால், அவர்களுடைய நோய் எதிர்ப்பு சக்தியானது குறையாமல், எந்த விஷத்தன்மை கொண்ட பொருளையும் எதிர்த்து வென்றுவிடக் கூடிய ஆற்றலையும் வளர்த்துக் கொண்டார்கள். முன் உண்ட உணவு, நன்றாக செரித்த பிறகு -  ஏப்பம் சுத்தமடைதல், உற்சாகம், மலம், சிறுநீர் ஆகியவை இயற்கையாகவே நன்கு எளிதில் வெளியேறுதல், உடல் லேசாகுதல், பசியும் தண்ணீர் தாகமும் நன்கு  ஏற்படுதல் போன்ற அறிகுறிகள் ஏற்பட்ட பிறகே அடுத்த உணவை ஏற்றல் என்ற கருத்தில் உறுதியாக இருந்ததால் ஏற்பட்ட நோய் எதிர்ப்பு சக்தியானது, ஒரு நிரந்தர பாதுகாப்பை அவர்களுக்கு கவசமாக நின்று ஏற்படுத்தியது.

யுக்திக்ருதம் எனும் அறிவைப் பயன்படுத்தி, அன்றைய தினத்தின் உடல் நிலை எவ்வாறு உள்ளது என்பதை நன்கு ஊகித்தறிந்து அதற்கேற்றாற் போல, உணவையும், நடவடிக்கைகளையும், தேவையானால் மருந்தையும் உட்கொண்டு, பாதுகாத்துத் கொண்டனர். உணவு விஷம், விஷக்காற்று, உலோகக் கலப்புள்ள பாத்திரங்கள் மூலம் வரும் எந்த விஷத்தையும் முறிக்கக் கூடிய திறனையும் இம் மூன்று விஷயங்களையும் கையாண்ட நம் முன்னோர் அறிவு, நமக்கு இல்லாமல் போனதால் தான், இன்று சிறிய காரணம் கொண்டும் பெரிய உபாதைகளுக்கு ஆட்பட்டுவிடுகிறோம்.

அதனால், நீங்கள் குறிப்பிடுவது போல, விஷக் கலப்புள்ள உலோகப் பயன்பாடுகளை இனி நாம் திரும்ப பெற இயலாது.  அதனால், காலத்தை ஒட்டிய நம் சிந்தனையானது, நம் முன்னோர், நமக்களித்த உபதேசங்களை இயன்ற அளவு கடைப்பிடித்து, பாத்திரங்களின் பயன்பாட்டின் மூலமாக, வரக் கூடிய உட்புற விஷங்களை எதிர்த்துப் போராடும் திறனை வளர்த்துக் கொள்ள முயற்சிக்க வேண்டுமே தவிர, பாத்திரத்தை மாற்று என்ற கருத்து இனி எடுபடாது.

 (தொடரும்) 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/15/w600X390/kadhir1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/15/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-பாத்திரங்களை-மாற்ற-முடியுமா-3020859.html
3016269 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் தொடுகை DIN DIN Monday, October 8, 2018 10:33 AM +0530 மணி பதினொன்று ஆகிவிட்டது. மதுரை சந்திப்பிலிருந்து டேராடூனுக்கு பதினொன்றரைக்குப் புறப்படும் விரைவு வண்டி நடைமேடைக்கு இன்னும் வந்து சேரவில்லை. வண்டியில் உட்கார்ந்து விட்டால் பரபரப்பு இல்லாமல் படுக்கவோ, படிக்கவோ செய்யலாம். அறிவிப்பு பலகையில் மாற்றமில்லாமல் பழைய தகவலே ஒளிர்ந்து நகர்ந்தது. 
நடைமேடை பெஞ்சில் அமர்ந்துகொண்டு மனைவி கைப்பேசியில் காதுஒலிப்பான் மூலம் சூப்பர் சிங்கரை கவனித்துக் கொண்டே இவரது முகத்தையும் கை கடிகாரத்தையும் மாறி மாறிப் பார்த்தார். பேரப்பிள்ளைகள் இருக்கும்போது செல்லைப் பார்க்க கூடாது என்ற முடிவை தனக்குச் சாதகமாக்கி எந்த நேரமும் செல்லை நோண்டிக் கொண்டிருப்பவள், இவர் வண்டி பற்றி கவனிக்காமல் ஏதோ பராக்குப் பார்த்துக் கொண்டு இருப்பது போலல்லவா தன்னை ஏளனமாகப் பார்க்கிறாள் என்று சினம் மூக்கு முனையில் இருந்து உதட்டில் குதித்து சுடுசொற்களை உந்தித் தள்ளும் தருணம்... அறிவிப்பு ஒலித்தது! 
"பதினொரு மணி முப்பது நிமிடங்களுக்கு புறப்பட வேண்டிய டேராடூன் விரைவு வண்டி, டேராடூனிலிருந்து வரும் அதன் இணைவண்டி இரண்டுமணி நேரம் தாமதமாக வந்து கொண்டிருப்பதால் இங்கிருந்து ஒருமணி முப்பது நிமிஷத்தில் இரண்டாவது நடைமேடையில் இருந்து புறப்படும். பயணிகளின் சிரமத்திற்கு வருந்துகிறோம்' என்று மும்மொழிகளில் முழங்கிக் கொண்டிருந்தது. 
"இன்னும் இரண்டு மணிநேரம் காத்திருக்கணுமே' எரிச்சலாக இருந்தது. "எதிர் முனையிலிருந்து புறப்பட்ட இதற்கு இணை ரயில் தாமதமாக வந்தால் இந்த முனையிலிருந்து புறப்படவிருக்கும் வண்டி ஏன் தாமதமாகப் புறப்பட வேண்டும் ? இது என்ன தர்க்க நியாயம்? புரியவில்லையே!' கோபம் வந்தது. யார் மீது கோபப் படுவது? 
"ஒரு ரயில், ஒரு நிலையத்துக்குள், இந்த நடைமேடையில் நுழைந்து, இந்தப் பெட்டி இந்த இடத்தில நிற்க வேண்டும். இன்ன வண்டி இந்த தண்டவாளத்திலிருந்து இத்தனையாவது நொடியில் அடுத்த தண்டவாளத்தில் நகர்ந்து அடுத்த வண்டிக்கு வழிவிட வேண்டும் என்று துல்லியமாய்க் கணித்து சிறு விபத்தில்லாமல் இயங்கும் ரயிவே வலைப்பின்னலின் நிர்வாகத்திறன் "அம்மாடியோவ்' எவ்வளவு அளப்பெரியது ! ஆனால் இந்த மாதிரி தாமதத்தை தவிர்க்க முடியாதா? இதனால் எத்தனை பேர் நடுவழியில் நடுநிசியில் உரிய வசதிகளோ, ஏற்பாடுகளோ இல்லாமல் தவிக்க விடுவது சரியா...' என்ற சிந்தனை ஓட்டதிற்கிடையே எத்தனையோ வண்டிகள் வருவதும் போவதும் பயணிகள் இறங்குவதும் ஏறுவதுமாக நடுஇரவிலும் இயங்கிக் கொண்டிருந்தது மதுரை சந்திப்பு. 
அப்பாடா... டேராடூன் விரைவு வண்டி இரண்டாவது மேடையில் வந்து நின்றது. மனைவியைத் தொட்டு கைபேசியிலிருந்து விடுவித்தார். மணிக்கணக்கில் கண்ணருகே ஒளியைப் பார்த்துக்கொண்டு இருந்த மனைவி கண்கள் ஒளிக்குருடில் தடுமாறி விழப்போனார். இவர் மனைவியை மீண்டும் உட்கார்த்தி ஆசுவாசப்படுத்தி, பின் ஒரு கையில் அவரைப் பிடித்துக்கொண்டும், மறுகையில் சாமான்களை நகர்த்திக் கொண்டும் மெல்ல ஊர்ந்து ஈரடுக்கு குளிர்வசதி பெட்டியில் முதலில் மனைவியை ஏறச்செய்து பின் சாமான்களோடு இவர் ஏறினார். வயது ஐம்பதுக்கு மேல் ஆகிவிட்டால் ஒவ்வோர் அசைவிலும் கவனமாக இருக்கவேண்டி இருக்கிறது. உடல் நலத்தில் எந்தவிதப் பாதிப்பும் ஏற்படாமல் கடுங்கவனத்தோடு இயங்க வேண்டியிருக்கிறது. கண்ணாடிக் கதவை உள்ளே தள்ளி மனைவியைப் போகச் செய்து இவர் சாமான்களோடு இவர்களது இருக்கை பதினொன்று, பதின்மூன்றில் உட்கார்ந்தனர். விரிப்பான் வாங்கி மனைவிக்கு பதினொன்றில் படுக்கை விரித்து உட்காரச் செய்து, தனக்குமான இருக்கையை விரித்து அமர்ந்து நெட்டி முறித்தார்அடுக்கடுக்காய் கொட்டாவிகள் பரிந்தன..,.
இந்த வண்டி இந்நேரம் கரூரைத் தாண்டி இருக்கணும். இந்த வண்டியில் ஏறினால் கரூரைத் தாண்டிய பின் தான் இவருக்கு தூக்கமே வரும்! கரூர் இவருக்கு பிறந்த ஊர் மாதிரி. கரூர் போகும் வரை இவரது பள்ளிப்பருவ நினைவுகள் குமிழிகளிட்டு அலைபொங்கி பத்து வயது பருவத்துக்குள் இழுத்துச் சென்றுவிடும். ஆனால் இப்போதே உறக்கம் இமைகளைச் சுண்டி உள்ளே இழுக்குது. மனைவி படுத்தவுடன் குறட்டையில் சஞ்சாரம் தொடங்கி விட்டார். பயணச் சீட்டு பரிசோதகர் வரும் வரை சமாளிப்போம் என்று கழிவறை போய்வந்தார். பரிசோதகரிடம் சீட்டையும், அடையாள அட்டையையும் காட்டியதும், நன்றி சொல்லிப் படுத்தார். வண்டியின் தாலாட்டில் தூங்கிப் போனார். 
வண்டி மெல்ல நின்றதில் தாலாட்டின் லயம் குறைந்து நித்திராயணம் அறுபட்டது. விளக்கை எரியவிட்டு மெல்லிய கரங்களின் தொடுதலில் இலைநீர் பட்ட பறவை போல் படபடத்து எழுந்து... "கரூரா'' என்றார். "ஆமாம்'' என்ற ஒரு இளம்பெண்ணுடன் பழுத்த பழமாக மூதாட்டி நின்றிருந்தார். 
"ப்ளீஸ் சார், இந்த பாட்டிக்கு இந்த இடத்தை குடுக்கலாமா... நீங்க மேல பன்னிரண்டில் படுத்துக்குங்க...'' என்று கெஞ்சினாள். தானும் மூத்த குடிமகன்தான் என்று வாயைத் திறக்க முயன்றார். அந்த பாட்டியைப் பார்த்ததும் வாயை மூடி தலை அசைத்து எழுந்து படுக்கையை சுருட்டி மேலே பன்னிரண்டில் விரித்து மேலே ஏறினார். கிழவியும், குமரியும் ஒரே சுருதியில் "நன்றி'' என்றார்கள். இவர் மேலே படுத்து அறுந்த தூக்க இழையை முடிந்து ஆரோகணித்தார். 
விழிப்பு தட்டியது. கைபேசியை மினுக்கி மணி பார்த்தார். மணி ஆறு. இறங்கி வண்டி நிற்குமிடத்தை ஜன்னலினூடே பார்த்தார். "சேலம் இப்பத்தான் வருகிறதா' என்றபடி தமது பையைத் திறந்து பற்பசை, பல்துலக்கியை எடுத்து பையை மூடி கழிவறைப் பக்கம் நகர்ந்தார். கழிப்பறை இரண்டிலும் ஆளிருந்தனர். பல்துலக்கி காத்திருந்து காலைக் கடமைகளை முடித்து திரும்பினார்.இனி தூக்கம் வராது, ஆகவே கீழே படுத்திருக்கும் மனைவியின் காலருகே உட்கார்ந்தார்.தொடுவுணர்வு சுட்டு மனைவி தலையை தூக்கிப் பார்த்தார்.
"நான்தான். நீ தூங்கு'' என்று தைரியம் சொன்னார். 
கை பேசியை இயக்கி இணைய செய்தித் தாளை மேல் மேச்சலாக நகர்த்தினார். கழுத்து வலிக்க மெல்ல நிமிர்ந்தார். எதிரே இருந்த பாட்டிசாய்ந்து உட்கார்ந்து இவரையே பார்த்துக்கொண்டு இருந்தார். இவருக்கு கூச்சமாக இருந்தது. 
"என்ன பாட்டி தூங்கலையா?'' என்றார். 
பாட்டி ,"நான் எப்பவுமே அஞ்சரை மணிக்கு எழுந்திருச்சிருவேன். இன்னைக்கு அலுப்பிலே ஒருமணிநேரம் கூட அசந்திட்டேன்''
உடம்பிலுள்ள தளர்வும் சுருக்கமும் பேச்சில் இல்லை. தெளிவாக கணீரென்று இருந்தது. இந்த பேச்சின் சிறு இடைவெளியில் மூன்றுமுறை மேலே படுத்திருக்கும் பேத்தியைப் பார்த்தார். அவள் நன்றாக உறங்கிக் கொண்டிருந்தாள். பாட்டியின் முகத்தில் சிறு அசெüகரிய மேகம் கடந்து போனது. இவர் கேட்டார், "பாட்டி நீங்க எங்க அம்மா மாதிரி... டாய்லட் போகணுமுன்னா சொல்லுங்க, அந்த ரூம் வரை கூட வர்றேன்''
பாட்டி இவர் முகத்தை ஊடுருவிப் பார்த்தார். வருஷம் கூடக்கூட வைரம் விளைந்து ஜொலிக்கும் என்பார்களே அதுபோல் பாட்டியின் பார்வை ஜொலித்தது. மீண்டும் மேலே பார்வையை வீசினார். பேத்தி ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தாள். அவர் முகத்தில் சின்ன முறுவல் முகச் சுருக்கங்களை விரித்து வெட்டி மறைந்தது. இவரது காலின் பின்னுள்ள பையைக் காட்டி வெளியே இழுக்கச் சொல்லி, அதிலிருந்து பற்பசை, பல்துலக்கியை எடுத்து மூடினார். மெதுவாக எழுந்தார். இவரைப் பார்த்தார், இவர் எழுந்ததும் வலது தோள்பட்டையின் பின்புறம் சட்டையைப் பற்றிக் கொண்டார். இவர் மெல்ல ஊர்ந்து கண்ணாடிக் கதவை இழுத்து திறந்து, கை கழுவும் கோப்பை முன் நின்றார். பாட்டி பல்துலக்கி, சுவரைப் பிடித்தபடியே கழிவறை போய்வரும் வரை நின்று, அவர் வெளியே வந்ததும் மீண்டும் இருக்கைக்கு அழைத்து வந்தார். பாட்டி உட்கார்ந்ததும் சொன்னார்.
"உங்களுக்கு இரண்டு முறை நன்றி சொல்லணும். ஆனா சொல்லத் தோணலை. அதுதான் ஏன்னு யோசிச்சு பார்த்தேன். புரிபடலை'' என்று சொல்லி மறுபடியும் ஊடுருவிப் பார்த்தார். இவருக்கும் அவரைப் பார்த்ததுபோல் ஓர் உணர்வு ! இப்படியான ஒரு மனுசியை இப்பத்தான் நெருக்கமாகப் பார்க்கிறார். நாலரையடியாய் சுருங்கிய முன்வளைந்த உடல். பாலைவன மணல்வெளியில் காற்று வீசிவீசி வரிவரியாய் மணல் படிந்திருப்பது போல் காலம் வரைந்த முதுமைக் கோலத்தின் வரிகள் உடல் முழுதும்! காற்றில் ஆடும் தளர்வான சட்டைபோல் தளர்ந்தாடும் தோல். சுண்டக் காய்ச்சிய பாலை இழைஇழையாய் திரித்தது போல் தலை முடி. சுரங்கத்துக்குள் மின்னும் வைரங்கள் போல் குழிந்த கண்கள்! இப்படியான மனுஷியையோ, இவரை ஒத்த இளமைக்காலப் பெண்களையோ பார்த்த நினைவில்லை பாட்டியும் இவரையே உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டு இருக்கும்போது அந்த கூர்நோக்கின் வெப்பம் தாளாமல் இவரே பேசினார்.
"எங்கே பாட்டி, இந்த தள்ளாத, ஓய்வெடுக்க வேண்டிய வயதில் பயணம் ?''
"தள்ளாத வயதா.... எனக்கா...'' என்று சிரித்த வாயில் தளர்ந்த உதடுகள் நெளிந்து வளைந்து ரோஜா இதழ்களைப் போல் மிளிர்ந்தன. வடிவிழந்த முகவாய் தாங்கிய பல்செட்டில் அலட்சிய சிரிப்பு மின்னி மறைந்தது. பாட்டி தொடர்ந்தார். 
"உங்களுக்கு கூட வயசு அறுபதைத் தாண்டியிருக்கும் போல... நீங்க மை பூசியிருக்கீங்க. எனக்கு அது தேவை இல்லை, அவ்வளவுதான். சரி, நீங்க கேட்டுட்டீங்க, சொல்றேன். இவ என் மக பிள்ளை பேத்தி... 
ஐ ஏஎஸ் கோச்சிங்கில் சேரணுமுனா ! சென்னையில் என் ஸ்டூடென்ட் ஒருத்தன் போலீஸ் ஆபிசரா இருக்கான். அவன்கிட்ட இவளை அறிமுகப்படுத்திட்டு, அப்படியே கோச்சிங்கில் சேர்த்துட்டு வரணும். என் ஸ்டூடென்டை நான் பார்த்து பேசுறதுதான் பொருத்தமாக இருக்கும் . அதனால நான் கூடப் போகிறேன்.''
"வாழ்த்துகள் பாட்டி! நீங்க கரூரேவா... பக்கத்திலேயா...'' 
"ஆமாம். ஜவகர்பஜாருக்கு பின்னாலே மேட்டுத்தெரு... வாசவி ஸ்கூல் ஹெட்மாஸ்டரா இருந்து ரிடையராகி இருபது வருசமாச்சு'' 
"அது தெலுங்குப் பள்ளிக்கூடம் தானே!'' பாட்டி தலையசைத்தார். இவர் தொடர்ந்தார்.
"அப்போ நீங்க சரோஜா டீச்சரா?'' பாட்டியின் முகத்தில் பவுர்ணமி வெளிச்சம்.
" நீ...நீ ..யாரு..?'' 
"நா...நான்...''என்று தடுமாறிய படியே இவர் தன் பெயரைச் சொன்னார். பாட்டி கம்பிச்சுருள் போல் குதித்து முன்னால் வந்து இவரது வலது தோளை தட்டினார். கண்ணீர் பொங்க, "உங்க அப்பா மாதிரி ஒரு ராட்சசனை சாரி, மோசமான மனுசனை இன்னைக்கு வரைக்கும் பார்த்ததில்லை'' என்று சொல்லி "வா பக்கத்தில வா...'' என்று இவரை அழைத்து பக்கத்தில் உட்கார வைத்து, முகம் பார்த்து பேசுவதற்கு ஏதுவாக ஜன்னல் பக்கத்தில் தலையணையை வைத்து சாய்ந்து உட்கார்ந்து கொண்டார். 
"அன்னிக்கு அமராவதி ஆற்றில் நடந்தது ஞாபகமிருக்கா...'' இவர் பால்யத்துக்குள் இருந்து பேச்சற்று தலை அசைத்தார். சரோஜா டீச்சர் தொடர்ந்தார்.
"நீ என்கிட்டே அஞ்சாம் வகுப்பு படிக்கிற. முழுப் பரீட்சை லீவு. மேமாதம். கடுமையான தண்ணீர் பஞ்சம் . ஞாயிற்றுக் கிழமை காலை பதினோரு மணிவாக்கில் நானும், எனது, மகனும், இரு இளைய மகள்களும் ஆற்றுக்குப் போய் ஒரு சின்ன ஒடுகாலில் நான் துணி துவைத்து அலசி அலசி தரத் தர எனது பிள்ளைகளோடு பிள்ளையாய் நீயும் துணிகளை வாங்கிக்கொண்டு போய் உதறி, காற்றுக்கு பறந்து விடாமல் கொதி மணலில் விரித்த துணியின் ஒவ்வொரு முனையில் கையளவு மணலைக் குவித்து காய வைத்து கொண்டுருக்கிறீர்கள். அப்போது "படவா' என்ற சத்தம் என் காதை அறைகிறது. நான் திரும்பிப் பார்த்தேன். கதரில் வெள்ளை வேட்டி, வெள்ளை ஜிப்பாவில் கண்கள் சிவந்து, பல்லை நறநறன்னு கடித்து உதடு துடிக்க உன் அப்பா நின்றார். நீ அவரை நோக்கி ஓடுகிறாய். நான் பயந்து நடுங்கி பாவாடையை ஏற்றிக் கட்டியபடி நிற்கிறேன். உன் அப்பாவை பார்த்ததும் என்பிள்ளைகள் பயந்து என்னிடம் வந்து ஒண்டுகிறார்கள் .. உன் அப்பா உன் சட்டையை, டிரவுசரை அவிழ்க்கச் சொல்ல, நீ அவிழ்த்து வெற்றுடம்பாய் நிற்கிறாய். உன் அப்பா அந்த உச்சி வெயிலில் சுடுமணலில் உன்னை புரளச்சொல்லி, "இனிமேல் இப்படி யாரு கூடவும் ஆற்றுக்கு வருவியா... வருவியா...'' என்று ஆவேசமாய் கேட்க, கேட்க, நீ உருண்டபடியே "வர மாட்டேன்ப்பா, வரமாட்டேன்ப்பா'' என்று கதறக் கதற உன்னை புரள வைக்கிறார்... 
நான் ஈரத்துண்டைப் போர்த்திகிட்டு உன் அப்பாவிடம், "அவனை நான் கூப்பிடவில்லை. அவனாக என் பிள்ளைகளோடு விளையாடிக்கொண்டே வந்து விட்டான். அவனை துணி காயப்போடச் சொல்லவில்லை. அவனாகவே பிள்ளைகளோட பிள்ளையாய் அவர்களோடு துணி காயப்போட்டு விளையாடிக் கொண்டிருந்தான். இதில் நான் எதாவது தப்பு செஞ்சேன்னு நினைச்சிங்கினா மன்னிச்சிருங்க. பையனைக் கொதிக்கும் மணலில் வாட்டதிங்க...'' என்று கண்ணீர் விட்டேன். அடுத்தவர் பிள்ளைக்காய், மூன்றாவது 
மனுசர் முன்னால கண்ணீர் விட்டு மன்னிப்பு கேட்டேன்! நீ அந்த கொதி மணலில் உருண்டது நானே உருண்டது மாதிரி இருந்தது. ஒரு வாரம் நான் சரியா தூங்கலே. கொடிய கனவை பகலில் கண்ணு முன்னால பார்த்தமாதிரி இருந்தது....'' என்று கண்ணீர் பொங்கினார். 
இவர் தனது முதுகைத் தடவினார். மணல்கள் உதிர்வது போல் உணர்வு. உடலெங்கும் ஒட்டிய மணலை அப்பா கதர் துண்டால் துடைத்து, கொதி மணல் பதிவின் சிவந்த புள்ளிகளில் நோகாமல் தேங்காய் எண்ணெய் நீவி, வெற்றிவேர் விசிறி கொண்டு வீசி, சாப்பிடச் செய்து தூங்க வைத்ததும்; தூங்கி எழுந்ததும் தேர்முட்டிக்கு எதிரிலுள்ள சாந்தி பவனில் ஜிலேபியும், ரோஸ் மில்க்கும் வாங்கிக் கொடுத்து கண்கலங்க என்னைக் கவனித்து கொண்டிருந்த அப்பா நினைவில் வந்தார். இவருக்கு விம்மலும், விசும்பலும் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. இவரது மனைவி திடுக்கிட்டு எழுந்து, "என்னங்க'' என்று பதறினார். இவர் கையமர்த் தினார். 
நீண்ட மெüனத்திற்குப் பின் டீச்சர் கனத்த குரலில் கேட்டார். 
"உங்க அப்பா, அம்மா...?'' இவர் டீச்சரின் முகத்தைப் பார்த்தார். கடுங்கோடையில் மணல்வெளியில் பெய்த திடீர் மழையை உள்ளீர்த்து பொதுபொதுத்து கிடக்கும் மணல் போல முகம் வீங்கி காணப்பட்டது. எனினும் டீச்சரின் கண்கள், சுமந்த மழையை எல்லாம் கொட்டித் தீர்த்த வானம் போல் பளிச்சென்று இருந்தன.
இவர் குமுறலைக் கட்டுப்படுத்தி உடைந்த குரலில்... "அப்பா என் பதிமூணு வயசில் நான் ஒன்பதாம் வகுப்பு படிக்கும் போதே இறந்து விட்டார். அம்மா என் முப்பது வயசில் இறந்தார்'' என்று சொல்லி உதடுகளை இறுக்கி கொண்டார். கண்ணீர் உருண்டது. டீச்சர் முன்னால் நகர்ந்து இவரது தலையைக் கோதி தோளில் மென்மையாகத் தடவினார். அன்று அப்பாவின் முன்னால் முதுகைத் தடவி ஆறுதல் சொல்ல முடியாமல் போன வருத்தம் தீர்ந்த உணர்வு சரோஜா டீச்சர் முகத்தில்! ஆனால் இவரோ... இறந்த அம்மா, அப்பாவின் கைகளின் தொடுகையை டீச்சரின் கை தொடலில் உணர்ந்து சிலிர்த்தார்.
நீண்ட மெüனத்திற்கு பிறகு டீச்சர், "நீ ஆறாவது படிக்க வேற ஸ்கூலுக்கு போயிட்ட... உன்னை பார்க்க முடியலை. ஆனால் அடிக்கடி உன்னையும் , உன் அப்பாவை நினைக்கும்போது ஒரு சிந்தனை எழும் இப்படிப்பட்ட அப்பா வளர்க்கும் பிள்ளை, ஒன்று வன்முறையாளனாக வளருவான் அல்லது ரொம்ப நல்ல மனிதனாக வளருவான். நீ எப்படி இருப்பாயோ என்ற கவலை வரும். ஆமாம் நீ எப்படி?''
இவர் டீச்சரிடம் ,"என்னை இவ்வளவு நேரம் பார்த்தீங்களே நீங்களே சொல்லுங்க...'' என்றார் முறுவலுடன்.

ஜனநேசன்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/8/w600X390/JANANESAN_STORY.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/08/தொடுகை-3016269.html
3016267 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் கணவருக்கு, மனைவி சளைத்தவரல்ல!   DIN DIN Monday, October 8, 2018 10:25 AM +0530 பிரபல பிரிட்டிஷ் முன்னாள் கால்பந்து வீரர் டேவிட் பெக்காம். ஓய்வுபெற்ற பிறகும் மிகவும் பாப்புலர். விளம்பரங்கள், மாடலிங் மூலம் வந்த வருமானத்தில் அவருடைய சொத்து 450 மில்லியன் டாலர். மனைவி விக்டோரியாவும் சளைத்தவரல்ல. முன்னாள் ஃபேஷன் டிசைனர் மற்றும் மாடலிங் செய்பவர். இவருடைய சொத்தும் 450 மில்லியன் டாலராம். ஆக இருவரும் சேர்ந்து 900 மில்லியன் டாலருக்கு அதிபதிகள்.
 இவர்களுக்கு, 4 குழந்தைகள் உள்ளனர். சில நாட்களுக்கு முன் உறவில் விரிசல் என கசமுசா வந்தது. ஆனால், இருவருமே அதை மறுத்து விட்டனர். "ஒற்றுமையாக வாழ்வது என முடிவு எடுத்தபின், பிரிவுக்கு வழியே இல்லை'' என்றனர்.
 - ராஜிராதா
 
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/8/w600X390/VICTORIA-BECKHAM-DAVID-BECKHAM.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/08/கணவருக்கு-மனைவி-சளைத்தவரல்ல-3016267.html
3016266 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் தோல் உபாதை...தவிர்க்கப்பட வேண்டியவை! DIN DIN Monday, October 8, 2018 10:24 AM +0530 ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்
எனக்கு வயது 44. உடம்பில் - கையிலோ, காலிலோ, முதுகிலோ மாறி மாறி அரிப்பு எடுக்கிறது. சொறிந்தால் திட்டுத் திட்டாகத் தடித்துக் கொள்கிறது. கொஞ்ச நேரம் போனால் தானாகவே மறைந்துவிடுகிறது. சில மணி நேரங்கள் கழித்து மறுபடியும் வேறு இடத்தில் இது போலவே ஏற்படுகிறது. ஆபூர்வமாக முகத்திலும் அரிப்பு ஏற்பட்டு சொறிந்தால், தடிப்பாகி முகம் வீங்கிவிடுகிறது. இது எதனால்? எப்படி இதைச் சரிப்படுத்தமுடியும்?
-பத்மநாபன், திருச்சி.
"சீதபித்தம்' என்று இந்த பிரச்னைக்கு ஆயுர்வேதம் பெயர் வைத்திருக்கிறது. "அர்டிகேரியா' என்று ஆங்கில மருத்துவத்தில் குறிப்பிடுகிறார்கள். உடலில் உண்டாகும் பித்த சம்பந்தமான சில கழிவுப் பொருட்கள் சரியான வகையில் உடலிலிருந்து நீக்கப்படாததால், அவற்றை ரத்தத்திலிருந்து பிரித்தெடுத்து வெளியேற்றிவிடும் சிகிச்சையை முதலில் செய்து கொள்ள வேண்டும். இரண்டாவதாக, இவ்வாறு தங்கிய கழிவுப் பொருட்களின் விளைவாக சருமத்திலேற்படும் உபாதையைத் தடுத்துச் சகிப்புத் தன்மையை சருமத்திற்கு ஏற்படுத்துவது என்ற இரு வகையில் சிகிச்சை செய்யப்பட்ட வேண்டும்.
திராக்ஷôதி என்ற கஷாய மருந்தை சுமார் 15 மி.லி. எடுத்து, 60 மி.லி. வெது வெதுப்பான தண்ணீர் கலந்து காலையில் வெறும் வயிற்றில் சாப்பிட, ஒன்றிரண்டு தரம் மலம் கழியும். தினமும் சாப்பிட வேண்டிய அவசியமில்லை. சிகிச்சையின் ஆரம்பத்தில் முதல் இரண்டு அல்லது மூன்று நாட்கள் சாப்பிட்ட பிறகு, வாரம் ஒரு முறை என்று மாற்றிக் கொள்ளலாம். பிண்ட தைலம் அல்லது தூர்வாதி (தூர்வா என்றால் 
அறுகம்புல்) தைலத்தையோ நமைச்சலும் தழும்பும் உள்ள இடங்களில் சதும்ப தடவிவிட்டு விடவும். தைலம் ஊற ஊற, நமைச்சல், தழும்பு, வீக்கம் போன்றவை குறையும். 
முருங்கை மரத்திலுள்ள கம்பளிப்பூச்சி நம் உடலில் பட்டால் போதும், நீங்கள் குறிப்பிடும் வகையில் தோல் உபாதை ஏற்படத் தொடங்கும். அது போலவே, அவரைச் செடியிலுள்ள சிவப்பு எறும்புகள் மற்றும் பூச்சிகள் கடித்துவிட்டால், சீதபித்தம் எனும் அர்டிகேரியா உபாதை ஏற்படும். கம்பளிப்பூச்சி, அவரைச் செடிப்பூச்சி, எட்டுக்கால் பூச்சி முதலியவை ஊர்ந்து சென்ற சுவர்கள், அவை கழித்த மலம் சிறு நீர் விஷங்கள் ஆகியவற்றின் மீது சாய்ந்து உட்கார நேர்ந்தால், விஷம் நம் உடலில் தொற்றிக் கொண்டு, அரிப்பை ஏற்படுத்தும். துவைத்து காயப்போட்ட ஆடைகளின் மீது இப்பூச்சிகள் ஊர்ந்து, தமது சுணையையோ, மலம், சிறு நீரையோ விட்டு விட்டுச் சென்றிருக்கலாம். அவ்வகை ஆடைகளைஅணிந்து கொள்வதாலும் இந்த உபாதை ஏற்படலாம்.
முன் குறிப்பிட்ட பித்தக் கழிவு தேக்கம், பின் குறிப்பிட்ட பூச்சிகளின் தொல்லையால் ஏற்படும் இந்த தோல் உபாதைக்கு கிராமங்களில் வரட்டி சாம்பலையோ திருநீறு எனப்படும் விபூதியையோ உடலில் அரிப்புள்ள இடங்களில் தாராளமாக எடுத்து தேய்த்துவிடும்படி அறிவுறுத்துவார்கள். இதனால், நமைச்சல் நன்றாகக் குறையும். அதன் பிறகு, திராக்ஷôதி கஷாயம், தைலம் போன்றவற்றைப் பயன்படுத்தலாம்.
திக்தகக்ருதம் எனும் நெய் மருந்தை ரத்தத்தில் கலந்துள்ள பித்த விஷப் பொருட்களை அகற்றுவதற்காக, காலை, மாலை சுமார் 10 -15 மில்லிலிட்டர் வீதம் நீராவியில் உருக்கி, வெறும் வயிற்றில் சாப்பிடலாம். அரிப்புள்ள பகுதிகளில், மருந்தை உருக்கியும் பூசலாம். கருங்காலிக் கட்டையை சிராத்தூள் போலச் சீவி, 15 கிராம் எடுத்து 1 லிட்டர் தண்ணீருடன் காய்ச்சி, ணீ லிட்டராகக் குறுகியதும் வடிகட்டி, சிறிது சிறிதாகக் குடிக்கப் பயன்படுத்தலாம். வேப்பம்பட்டை, சரக்கொன்றைப்பட்டை, அரசம்பட்டை, ஏழிலம்பாலைப்பட்டை, நால்பாமரப்பட்டை போன்றவற்றில் கிடைத்தவற்றைக் கொண்டு, தண்ணீரில் கொதிக்கவிட்டு குளிக்கப் பயன்படுத்தலாம்.
பித்தத்தினுடைய கழிவுகளை பேதி மூலம் அகற்றும் அவிபத்திகர சூரணத்தை, 5 கிராம் எடுத்து 10 மி.லி.தேன் குழைத்து தினம் இரு வேளை உணவிற்கு அரை மணிநேரம் முன் சாப்பிட்டு வர, திடீர் திடீரென்று வரும் சீதபித்த உபாதை அறவே நீங்க வாய்ப்பிருக்கிறது. 
ஒவ்வாமை உணவு வகைகள், நிறைய திரவ உணவுப் பொருட்கள், எண்ணெய்யில் பொரித்து எடுத்தவை, எளிதில் செரிக்காதவை, இயற்கை உந்துதல்களாகிய வாந்தி, மலம், சிறுநீர், குடல்காற்று போன்றவற்றை வலுக்கட்டாயமாக அடக்குதல், உணவு உண்ட பிறகு கடும் வெயிலில் நடந்து செல்லுதல், சென்றுவிட்டு வந்தவுடன், உடல் சூடாக இருக்கும் போதே குளிர்ந்த நீரைப் பருகுதல், புதிதாக அறுவடை செய்யப்பட்ட நெல்லை அரிசியாக்கிச் சாப்பிடுதல், தயிர், மீன் அதிக உப்பு, புளிப்புள்ள உணவுகள், கறுப்பு உளுந்துடன் முள்ளங்கி அரிசி மாவு, மைதா, கோதுமை மாவு கலந்த உணவுப் பொருட்கள், எள்ளு, பால், வெல்லம், பகல் தூக்கம் போன்றவற்றைத் தோல் உபாதையால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தவிர்க்க வேண்டும். 
(தொடரும்)
பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன்,
ஸ்ரீஜயேந்திர சரஸ்வதி ஆயுர்வேதக் கல்லூரி, 
நசரத்பேட்டை -600 123 (பூந்தமல்லி அருகே) 
செல் : 94444 41771
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/8/w600X390/AYUL.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/08/தோல்-உபாதைதவிர்க்கப்பட-வேண்டியவை-3016266.html
3016265 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி...  DIN DIN Monday, October 8, 2018 10:20 AM +0530 * "ஒரு கூடயிலே 100 ஆப்பிள் இருக்குது. இரண்டு கூட சேர்ந்தா மொத்தம் எவ்வளவு இருக்கும்டா?''
"102 சார்''

* "நம்மளை விட ஆடு மாடுக்குத்தான் செல்வாக்குன்னு எப்படி சொல்றே?''
"நமக்கு லோன் தரமாட்டேங்கறாங்க... அதுக்குன்னா உடனே தந்துடுறாங்க''

* "என் மனைவி அப்பவே சொன்னா... குடிச்சிட்டு வந்தா செருப்பு பிஞ்சுடும்ன்னு. அவ சொன்னது கரெக்டா ஆயிடுச்சு''
"ஏன் என்னாச்சுடா?''
"குடிச்சிட்டு வெளியே வந்தேன். செருப்பு பிஞ்சு போச்சுடா''
தீ.அசோகன், சென்னை-19

* அவள்: பக்கத்து வீட்டுக்காரருக்கு குக்கர்
என்று ஏன் பெயர் வைத்திருக்கிறாய்?
இவள்: என்னைப் பார்த்து விசில் 
அடிக்கிறார்டி
டி.மோகனதாஸ், நாகர்கோவில்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/8/w600X390/JOKE.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/08/சிரி-சிரி-3016265.html
3016263 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் காதலுக்கு முன் பணம் ஒரு பொருட்டல்ல! DIN DIN Monday, October 8, 2018 10:18 AM +0530 பிரபல டென்னிஸ் வீராங்கனை செரினா வில்லியம்ஸ், போட்டிகளில் ஜெயித்ததின் மூலமும், விளம்பரங்களில் பங்கு கொண்டதின் மூலமும் 189 மில்லியன் டாலர் சொத்துக்கு அதிபதி. ஆனால், அவர் காதலித்து கணவராகத் தேர்ந்தெடுத்துள்ள அலெக்சிஸ்டானியனின் சொத்து மதிப்போ 9 மில்லியன் டாலர் மட்டுமே . அவர், அமெக்சிஸ் REDDITT என்ற செய்தி தளத்தையும் மற்றும் BREAD PIG என்ற ஆன்லைன் கம்பெனியையும் நடத்தி வருகிறார். 
காதலுக்கு முன், பணம் ஒரு பொருட்டல்ல என நிரூபித்துள்ளார் செரினா வில்லியம்ஸ். 
- ராஜிராதா

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/8/w600X390/SERENA.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/08/காதலுக்கு-முன்-பணம்-ஒரு-பொருட்டல்ல-3016263.html
3016261 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் உன்னை நம்பு! DIN DIN Monday, October 8, 2018 10:15 AM +0530 "மாற்றம் சுலபம், ஆனால் அதற்கு நீங்கள் உங்களை நம்ப வேண்டும். அத்துடன் உங்களது திறமையையும் நம்ப வேண்டும். மாற்றத்தில் வெற்றி தானே தேடி வரும்'' இப்படி கூறியிருப்பவர் பிரபல ஹிந்தி மற்றும் ஹாலிவுட் நடிகை பிரியங்கா சோப்ரா.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/8/w600X390/PRIYANKA.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/08/உன்னை-நம்பு-3016261.html
3016260 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் DIN DIN Monday, October 8, 2018 10:12 AM +0530 • ஹிந்தியில் இயக்குநராக தனக்கென இடம் பிடித்த பிரபுதேவா, தற்போது தமிழில் கை நிறையப் படங்களை வைத்திருக்கிறார். புதுமுகமோ, தெரிந்தவரோ எந்த இயக்குநராக இருந்தாலும் அவர்கள் பிரபுதேவாவை எளிதாக அணுக முடியும் என்ற அளவுக்கு மாறி வந்திருக்கிறார். இந்த வரிசையில் தற்போது வாசன் விஷுவல் வென்ச்சர்ஸ் நிறுவனம் தயாரித்து வரும் "எங் மங் சங்' படத்தில் நடிக்கிறார். இவருக்கு ஜோடியாக லட்சுமிமேனன் நடிக்கிறார். தங்கர்பச்சான், ஆர்.ஜே.பாலாஜி, சித்ரா லட்சுமணன், அஸ்வின், காளிவெங்கட், முனீஸ்காந்த் உள்ளிட்டோர் நடிக்கின்றனர். கதை, திரைக்கதை, வசனம் எழுதி இப்படத்தை இயக்குகிறார் அர்ஜுன். படத்தின் பெருமளவு படப்பிடிப்பு முடிந்துள்ள நிலையில், இறுதிக் கட்டப் படப்பிடிப்பு தற்போது நடைபெற்று வருகிறது. பிரபுதேவா பாகுபலி வில்லன் பிரபாகருடன் மோதும் சண்டை காட்சிகள் சென்னை அருகே பொழிச்சலூர் காட்டு பகுதியில் ஏழு நாட்கள் படமாக்கப்பட்டன. படப்பிடிப்பில் ஆயிரக்கணக்கான கலைஞர்கள் பங்கெடுக்க மிகப் பிரமாண்டமான முறையில் படமாக்கப்பட்டது. பிரபுதேவா இந்த படத்தில் குங்ஃபூ மாஸ்டராக நடிக்கிறார். நவம்பரில் படம் திரைக்கு வருகிறது. 

• விஜய் சேதுபதி, த்ரிஷா நடித்து சமீபத்தில் வெளிவந்துள்ள படம் "96'. காதலை அணுகிய விதத்தில் புதுமையாக திரைக்கதை வந்துள்ள இப்படத்துக்கு விமர்சன ரீதியாகவும், வசூல் ரீதியாகவும் பெரும் வரவேற்பு கிடைத்துள்ளது. இதைத் தொடர்ந்து, தெலுங்கில் இப்படத்தின் ரீமேக் உரிமை பற்றி பேச்சு எழுந்துள்ளது. இப்படத்தைப் பார்த்து பிடித்துப் போன தெலுங்கு நடிகர் நானி ரீமேக் செய்ய விரும்பினார். ரீமேக் உரிமையை முறையாக பெற்றுள்ள நானி, விஜய்சேதுபதி நடித்த வேடத்தில் நடிக்கவும் உள்ளார். இதற்கான முதற்கட்டப் பணிகள் தொடங்கி உள்ளன. த்ரிஷா நடித்த வேடத்தில் அவரையே தெலுங்கிலும் நடிக்க வைக்கலாம் என்ற பேச்சு நிலவுகிறது. இதற்காக த்ரிஷாவிடம் தேதிகள் கேட்கப்பட்டுள்ளதாகவும் கூறப்படுகிறது. 

• "கம்பீரம்' படத்தில் நடித்ததுடன் "என் சகியே', "முத்திரை' போன்ற படங்களில் ஒரு பாடலுக்கு நடனம் ஆடியிருப்பவர் நடிகை ராக்கி சாவந்த். ஹிந்தியில் ஏராளமான படங்களில் நடித்திருப்பதுடன், பல படங்களில் ஒரு பாடலுக்கு கவர்ச்சி நடனம் ஆடியிருக்கிறார். ராக்கி சாவந்த் அவ்வப்போது அதிரடியாக பேட்டி அளித்து பரபரப்பு ஏற்படுத்துவதுண்டு. ஐஸ்வர்யாராய் உள்ளிட்ட பல்வேறு நடிகைகள் கண் தானம் செய்திருக்கின்றனர். அவர்களைப் பாராட்டியிருக்கும் ராக்கி சாவந்த், "உறுப்பு தானம் என்பது மிகவும் அவசியமானதாகும். இதை எல்லோரும் செய்ய முன்வர வேண்டும். அதன்மூலம் பலர் பலன் அடைவார்கள். பலரும் உறுப்பு தானம் செய்வதை கண்டு நான் நெகிழ்ந்திருக்கிறேன். அவர்களைப்போல் நானும் உறுப்பு தானம் செய்ய எண்ணினேன். எனது மார்பகத்தை நான் தானம் செய்ய முடிவு செய்திருக்கிறேன்'' என்று தெரிவித்துள்ளார். 

• பரதன் இயக்கத்தில் கமல்ஹாசன் நடித்து 1992}ஆம் ஆண்டு வெளியான படம் "தேவர் மகன்'. சிவாஜி கணேசன், கௌதமி, ரேவதி, நாசர், வடிவேலு, காக்கா ராதாகிருஷ்ணன் உள்ளிட்டோர் நடித்தனர். கமல்ஹாசன் இந்தப் படத்துக்குக் கதை எழுதியதோடு, தன்னுடைய ராஜ்கமல் ஃபிலிம் இண்டர்நேஷனல் சார்பில் தயாரித்தார். பி.சி.ஸ்ரீராம் ஒளிப்பதிவில் இளையராஜா இசையமைத்தார். இந்தப் படம் வெளியாகி தற்போது 26 ஆண்டுகள் நிறைவடைந்துள்ளது. இந்நிலையில், இப்படத்தின் இரண்டாம் பாகத்துக்கான கதையை கமல்ஹாசன் எழுதி வருவதாக தகவல் உலா வருகிறது. அரசியலுக்குப் பின் "இந்தியன் 2' படம்தான் நான் நடிக்கும் கடைசி படமாக இருக்கும் என்றும், அதன்பிறகு முழுநேர அரசியலில் ஈடுபடப் போகிறேன் என்றும் தெரிவித்திருந்தார். இந்நிலையில், "தேவர் மகன்' இரண்டாம் பாகத்தின் கதையை கமல் எழுதி வருவதாக வெளியான தகவல், அவருடைய ரசிகர்களுக்கு மகிழ்ச்சியைத் தந்துள்ளது. 

• நடிகை சாவித்ரி வாழ்க்கை படத்தில் நடிக்க கேட்டு நித்யாமேனனைப் படக்குழுவினர் அணுகினர். சாவித்ரி வேடத்துக்காக உடல் எடையைக் குறைக்க வேண்டும் என்றபோது வாய்ப்பை ஏற்க மறுத்துவிட்டார். தெலுங்கில் தற்போது என்.டி.ராமராவ் வாழ்க்கை, படமாகி வருகிறது. ராமராவ் மனைவியாக நடிக்க நித்யாமேனனை அணுகினர். ஆனால் அந்த வாய்ப்பை அவர் ஏற்க மறுத்துவிட்டார். தற்போது அந்த கதாபாத்திரத்தில் வித்யாபாலன் நடித்து வருகிறார். இந்நிலையில் என்.டி.ராமராவ் வாழ்க்கை படத்தில் சாவித்ரி வேடத்தில் நடிக்க படக்குழுவினர் நித்யாமேனனை கேட்டனர். நித்யா மேனன் அதற்கு சம்மதம் தெரிவித்தார். சாவித்ரி வாழ்க்கை வரலாறு படத்தில் சாவித்ரி வேடத்தில் நடிக்க வந்த வாய்ப்பை ஏற்க மறுத்த நித்யா மேனன், தற்போது என்டி.ராமராவ் வாழ்க்கை படத்தில் சாவித்ரி வேடத்தில் நடிக்க ஒப்புக் கொண்டிருப்பது ரசிகர்களை மட்டுமல்லாமல் அவரிடம் கால்ஷீட் கேட்டு செல்லும் இயக்குநர்களையும் குழப்பத்தில் ஆழ்த்தியுள்ளது. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/8/w600X390/NITHYA.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/08/திரைக்-கதிர்-3016260.html
3016259 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஐ லவ் யூ டீச்சர்!  DIN DIN Monday, October 8, 2018 10:10 AM +0530 கடைத் தெருவில் பல்பொருள் அங்காடியின் முன் நின்று கொண்டிருந்த மீனாளின் இடுப்பை ஒரு கை வளைத்து பிடித்து அணைக்க முயன்றது. அதிர்ச்சியில் கோபமாக பதட்டத்துடன் திரும்பியபோது அவளின் பக்கத்தில் குழந்தையுடன் ஒரு பெண் புன்னகைத்து கொண்டு இருந்தாள். 
இயல்பு நிலைக்கு வந்த மீனாள் இந்த பெண்ணை எங்கோ பார்த்த மாதிரி இருக்கிறது. ஆனால் நினைவுக்கு வர மறுக்கின்றதே என்று சிந்தனை செய்து கொண்டிருந்தாள். 
அவள் குழப்பத்தை உணர்ந்த அந்த பெண், "மிஸ் என்னைத் தெரியவில்லையா? கண்டுபிடிங்க பார்க்கலாம்'' 
மீனாள் தெரிந்ததும் தெரியாதுமாக தலையை ஆட்டினாள். ஆசிரியையான அவளிடம் எத்தனையோ மாணவர்கள் படித்து விட்டு கடந்து செல்கிறார்கள். சிலரை நினைவு இருக்கும். பலரை மறந்து விட்டிருக்கும். வளர்ந்த பின் பலரது தோற்றங்களே மாறி போய் விடுகிறது. 
"இப்ப கண்டு பிடிச்சிடுவீங்க பார்...பாப்பா.... அம்மாவிற்கு ஒரு முத்தா கொடு....'' என்றாள் அந்த பெண். 
அவள் கையில் இருந்த குழந்தை தாவி மீனாள் கன்னத்தில் "இச் இச்' வைத்தது.
ஓ...
தாயைப் போல பிள்ளை...
"நட்சத்திரா தானே நீ? ஆளே அடையாளம் தெரியாமல் வளர்த்து விட்டியே....?''
பதினாறு... பதினெட்டு ஆண்டுகளுக்கு முன் காலம் சுழன்று முன் பயணித்தது.
"புடவை அழகா இருக்கு மிஸ்....''
மூன்றாம் வகுப்பில் மாணவர்களின் வீட்டு பாடங்களைத் திருத்தி மதிப்பெண்களை போட்டு கொண்டிருந்த மீனாளின் காதில் யாரோ கிசுகிசுத்ததால் திடுக்கிட்டாள்.
பக்கத்தில் நட்சத்திரா அவளின் புடவை முந்தானையை பிடித்து கொண்டிருந்தாள்.
குட்டி குட்டி மயில்கள், பெரிய தோகை விரித்த மயிலும் போட்ட புடவை அது. புதுப் புடவை அணிந்து வந்தால் இப்படிதான் மாணவிகள் செய்வார்கள். மழலையர் வகுப்பில் சுற்றி வந்து அருகில் பாடம் நடந்து கொண்டிருக்கும் பொழுதே, இரு பாலருமே சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும் பொழுது புடவையை மெதுவாக சிமிட்டி விட்டு....
"மிஸ்.... புடவை அழகாக இருக்கு மிஸ்....'' என்று மெல்ல ஒருத்தர் ஆரம்பிப்பார்.
"தாங்க்ஸ் பாப்பா'' பாடத்தை நிறுத்திவிட்டு அக்குழந்தை கன்னத்தில் மீனாள் மெல்லிய முத்தம் தருவார். 
அடுத்த விநாடி எல்லா குழந்தைகளும் 
"மிஸ்.... மிஸ்.... புடவை சூப்பரா இருக்கு மிஸ்....''
"இந்த கலர் பளபளன்னு இருக்கு மிஸ். எனக்கு பிடிச்சுருக்கு மிஸ்''- இன்னொரு வாண்டு...
"எங்க அம்மா கூட இந்த புடவை வச்சு இருக்காங்க மிஸ்''
என்று சேர்ந்திசை ராகம் பாட தொடங்கி விடுவர்.
இந்த ராகமும், பாராட்டும் மழலையர் வகுப்புகளில் அதிகமாக இயல்பாக கவித்துமாக இருக்கும். அங்கு பெண், ஆண் என்ற வேறுபாடு இருக்காது. புத்தாடைகள், புதிய வண்ணங்கள், புதிய வடிவங்களைக் கண்டதும் குழந்தைகள் இயல்பாக வெளிப்படுத்தும் குணமாகும். குழுவாகச் சேர்ந்து மீனாளை சூழ்ந்து அவர்கள் கொஞ்சுவது சில நேரம் எல்லையை மீறி விடும். செல்லமாக அதட்டி அவர்களை மீனாள் கலைந்து போக வைப்பாள். 
இப்படிதான் மழலையர் வகுப்பில் குழந்தைகளை அவர்களுக்கு பிடித்தவற்றைப் படம் வரைய சொன்னாள். 
பூனை, நாய், காகம், மரம், வீடு, கதிரவன், அக்கா, அம்மா என்று அவரவர் விருப்பதற்கு வரைந்து மீனாளிடம் காட்டினர். ஒரு குட்டி பையன் ஆசையாக ஓடி வந்து காட்டினான். 
அவன் ஆர்டினுடன் அம்பும் வரைந்து "ஐ லவ் யு மிஸ்' என்று எழுதி வைத்து இருந்தான். மீனாள் சிரித்து கொண்டே , "ஐ டூ லவ் யு பேபி....'' என்று கன்னத்தை செல்லமாக கிள்ளி அனுப்பி வைத்தாள். அந்த குட்டி பையனும் மகிழ்ச்சியில் வெட்கப்பட்டு கொண்டு சென்றான், குழந்தைகளின் அன்புக்கு, குறும்புக்கும் அளவே இல்லை, நாம் எதை தருகிறோமோ அதையே திருப்பி தருவார்கள். 
ஆனால், உயர் வகுப்புகள் போகப் போக இந்த குறும்புகள், இந்த குழு ஒற்றுமை இருக்காது. சிறிது சிறிதாக சுருங்கி கொண்டு வரும். + 2 வகுப்புகளில் யாராவது ஓரிரு மாணவிகள்தான் பேசிக்கொண்டிருக்கும் பொழுது இடையில்தான் புடவைகள், அணிந்துள்ள மணிகளை பற்றி சொல்வார்கள். மீனாள் மணிகளை கழட்டி மாணவிகளிடம் சில சமயம் கொடுத்து விடுவாள், அவர்கள் கையில் வைத்து இருந்து திருப்பி தந்து விட்டுவார். சின்ன சின்ன ஆசைகள்தானே! 
இவை எல்லா ஆசிரியைகளிடமும் கிடையாது.... நடக்காது! 
காதைத் திருகும், தலையில் கொட்டு வைக்கும், பிரம்பால் பேசும் ஆசிரியர்கள் உண்டு. கைகளால், கண்களால், உடல் மொழிகளால் மிரட்டி வகுப்பில் அமைதியை வன்முறையாக நிலைநாட்ட அயராது உழைக்கும் ஆசிரியைகளுக்கு நிச்சயம் இந்த அன்புகள் கிடைக்காது.... கதைகள் சொல்லும், ராகம் போட்டு சேர்ந்திசை பாடும், ஆடல் மொழிகளால் குழந்தைகளுக்கு மகிழ்ச்சியோடு கற்பிக்கும் மீனாள் போன்ற சில ஆசிரியைகளுக்குதான் அந்த களங்கமற்ற எதிர்பார்ப்பற்ற 
அன்பும், பாசமும் கிடைக்கும்.
ஒரு நாள் மூன்றாம் வகுப்பில் சில பசங்க வந்து, "மிஸ்... மிஸ்... நட்சத்திரா செந்திலுக்கு முத்தம் கொடுத்துட்டா'' என்று கோள் முட்ட வந்தார்கள். 
உடனே மீனாள்... "போங்கடா... இத போய் பெரிய விசயமாக என்னான்ட சொல்ல வந்தீட்டீங்க.... ஓடுங்க.... ஓடுங்கடா...'' என்று அதட்டி அந்த மாணவர்களை விரட்டி அமர செய்து விட்டாள். அதைப் பெரியதாக எடுத்து கொள்ளாமல் கடந்து போய் விட்டாள்.
மறு நாள் குறும்புகார பையனான செந்திலிடம் ஒருமாற்றம் தெரிந்தது. இரண்டு நாள்களாக செந்தில் சரியாக வீட்டுப் பாடம் செய்யவில்லை. வகுப்பில் வழக்கத்திற்கு மாறாக அமைதியாக இருந்தான். அவன் யாரிடமும் சரியாகப் பேசுவது இல்லை. அவனிடம் ஒரு வித்தியாசம் தெரிந்தது. இதை கவனித்து கொண்டு இருந்த மீனாள், "என்ன செந்தில் உடம்பு சரியில்லையா... ஒருமாதிரியாக இருக்க... இங்கே வா....'' என்று அழைத்து, "உங்கள் குடும்பத்தில் ஏதாவது பிரச்னையா, வேற ஏதாவது பிரச்னையா?'' என்று எவ்வளவோ கேட்டும் அதற்கு அவன் அப்படி ஏதுவுமில்லை என்று கூறி மழுப்பு விட்டான். "சரி போய் உட்கார்'' என்று மீனாள் அவனை அனுப்பி விட்டார். 
ஒரு வாரம் கழித்து இருக்கும். மீனாள் அன்று பள்ளிக்கும் ஒரு மணிநேரம் முன்னதாக வந்து இருந்தாள். பள்ளிகளில் முறை வைத்து வாரத்திற்கு ஒருநாள் இப்படி முன் கூட்டியே பள்ளி தொடங்கும் நேரத்திற்கு முன்பே வருவது பள்ளி நிர்வாக நடைமுறை. முன்னதாக பள்ளிக்கு வரும் மாணவர்களை ஒழுங்குபடுத்த இது தேவையாக இருந்தது. 
அப்பொழுது செந்தில் அம்மா கோபமாக மீனாளிடம் வந்தார்.
"மிஸ்.... செந்திலுக்கு நட்சத்திரா முத்தம் கொடுத்திட்டான்னு... ஒரு வாரமா எம் புள்ள சரியாக சாப்பிடவில்லை... தூங்கவில்லை... எப்ப பார்த்தாலும் ஒரு மாதிரியாக உம்முனு முகத்தை வைச்சுகிட்டு கிடக்கிறான். நா அவனை துருவி துருவி கேட்ட பின்பு இத சொல்றான். இத கேட்ட அவன் அப்பாவுக்கு கோபம் வந்து விட்டது "வா பள்ளிக்கு போய் தலைமை ஆசிரியரிடம் கம்பிளயின்ட் பண்ணலாம்'' என்று கூச்சல் போடுகிறார். 
நான் தான் சின்ன குழந்தைகள் விஷயம்... நான் போய் ஆசிரியரிடம் பேசுகிறேன் என்று கூறிவிட்டு உங்களை பார்க்க வந்திருக்கிறேன்'' என்றார்.
"என்னிடம் குழந்தைகள் கூறினார்கள்... நான் அதை பெரியதாக எடுத்துகொள்ளவில்லை. குழந்தைகள் தானே என விட்டு விட்டேன். இந்த அளவிற்கு பாதிக்குமென நான் நினைக்கவில்லை. சரி... என்னிடம் கூறி விட்டீர்கள் அல்லவா... நா பார்த்துக்கிறேன்... நீங்கள் இதை பெரிதுபடுத்த வேண்டாம்... குழந்தைகளுக்கு புத்திமதிகளை கூறி சரி செய்வது என் பொறுப்பு. இதை தலைமையாசிரியரிடம் கூற வேண்டாம். ஏன் என்றால் இது அனைத்து ஆசிரியர்களுக்கும் தெரிந்தால் சில ஆசிரியர்கள் நட்சத்திராவை திட்டுவார்கள். அடிக்கக் கூட செய்வார்கள். அதனால் அந்த பெண் குழந்தையின் மனநிலை பாதிக்கும்... அது உங்க மகனையும் கூட பாதிக்கலாம்... இந்த விஷயம் நமக்குள்ளே இருக்கட்டும். நா செந்திலுக்கு புத்திமதி கூறி சரி செய்கிறேன்... நீங்க கவலை படாம போங்கள்'' என்றாள் மீனாள்.
அவரும் "சரி'' என்று சென்று விட்டார்.
"என்ன பிரச்னை செந்தில்...?'' என்றாள்.
"நா நட்சத்திராவுக்கு என்ன பதில் சொல்றது... மிஸ்?''
முகத்தை சீரியசாக வைத்து கொண்டு இப்படி சொன்னான். மீனாளுக்கு சிரிப்பு வந்து விட்டது. இந்த தமிழ் சினிமாக்கள் படுத்தும் பாட்டை நினைத்து...
"அம்மா, அக்கா, தங்கை, பாட்டி, அப்பா அண்ணன்... என வீட்டில் நிறைய பேர் குழந்தைகளுக்கு முத்தம் கொடுப்பாங்க... அது போல தான் நட்சத்திரா உனக்கு முத்தம் கொடுத்து இருக்காள்... . அவளை உன் தங்கை, அக்கா, தோழியாகப் பார்க்க வேண்டும்... அத போய் சினிமாவில் வரும் காதலி போல நீ நினைக்கக் கூடாது... இது ஒரு சாதாரண விஷயம் ... பள்ளி வேனில், பஸ்சில் போகும் பொழுது சில நேரங்களில் ஒருத்தர் ஒருத்தருடைய உடல் மீது படுகிறது... அதை எல்லாம் பெரிதாக நினைத்து கொள்ள முடியுமா?... இதை எல்லாம் பெரிசாக கற்பனை பண்ணிக்க கூடாது... தங்கை ... தாயாக நினைக்க வேண்டும்... ஃபிரண்டா நினைக்கனும்... சினிமா மாதிரி நினைத்து கற்பனை செய்யக்கூடாது... இதோடு இந்த எண்ணத்தை மனசில் இருந்து அழிச்சிடணும் சரியா?'' என்றாள் மீனாள்.

செந்தில் தலை ஆட்டவும் நட்சத்திரா வகுப்பில் நுழையவும் சரியாக இருந்தது. அவளையும் மீனாள் அருகில் அழைத்தாள். துருதுருவென்று இருக்கும் அந்த சிறுமி அருகில் ஓடி வந்தது. 
நடந்ததை விளக்கி கூறினாள் மீனாள். 
"நீ இனிமேல் இப்படி எல்லாம் விளையாடக் கூடாது... செந்தில் குழம்புகிறான் பார்... செந்தில் மட்டுமல்ல, யாரிடமும் வகுப்பில் இப்படி விளையாடாதே''
அவள் தலையை தலையை ஆட்டினாள். அது அந்த குட்டிப் பெண்ணுக்கு புரிந்து விட்டு இருக்குமா என்று நினைத்த மீனாள்...
"செந்தில் , நட்சத்திரா இருவரும் கை குலுக்கி கொள்ளுங்கள்... அக்கா, தம்பியா இருக்கணும்... நட்பா இருக்கணும்... இதை எந்த பசங்க கிட்டயும் சொல்ல கூடாது...ஓ.கே வா?''
இருவரும் தலையை தலையை ஆட்டினர். மீனாள் இருவர் கைகளையும் எடுத்து தன் இரு உள்ளங்கைக்குள் சிறிது வினாடிகள் வைத்து இருந்தாள்.
"மகிழ்ச்சியாக இருங்க... சந்தோசமா பாடம் படிங்க... நட்பா இருங்க... அவ்வளவுதான்... ஒகே... புரிந்ததா?'' என்று அனுப்பி வைத்தாள். 
புரிந்து கொண்டிருப்பார்கள். மீனாளுக்கு அந்த மாணவர்களுக்குமான உறவு அப்படியானது. 
அன்று முழுவதும் மீனாள் செந்திலை அடிக்கடி கவனித்து கொண்டு இருந்தாள். அவன் படிப்படியாக இயல்பு நிலைக்கு வந்து விட்டான். எல்லாம் இயல்பாகி விட்டது. 
மூன்று மாதங்கள் சென்று இருக்கும். இரண்டு மூன்று மாணவர்கள் "குசு குசு' என்று பேசிக்கொண்டு இருந்தனர். மீனாள் என்னவென்று கேட்டாள்.
அவர்கள் மீண்டும் செந்திலுக்கு நட்சத்திரா முத்தம் கொடுத்ததை பேசுகிறார்கள் என்பதை அறிந்தாள். 
ஒவ்வொருவருக்கு நாலு அடிகள் போட்டாள். மீனாளின் இப்படியான கோபத்தைப் பார்க்காத அவர்கள் மிரண்டு போனார்கள். 
"அவ்வளவுதான் . இனி இத பத்தி மூச்சு விட்டீங்க ...பின்னி எடுத்துடுவேன் ஜாக்கிரதை...'' என்று மிரட்டி அனுப்பினாள்.
அத்துடன் அந்த முத்தம் முடிந்த போனது. அதற்கு பிறகு செந்திலும், நட்சத்திராவும் சக வகுப்பு தோழர்களாக சில ஆண்டுகள் படித்து பின் மேல் வகுப்புக்குப் போய் விட்டார்கள்... 
இருபது ஆண்டுகளுக்கு பின் இன்று நட்சத்திராவின் குழந்தையின் முத்தம் மீனாளுக்கு அனைத்தையும் மீண்டும் நினைவுக்கு கொண்டு வந்தது. 
"அடையாளம் தெரியாமலே வளர்ந்திட்டீயம்மா... எங்கே இங்கே...?'' என்றாள் மீனாள். 
"அதோ பைக்கில் என் கணவரும் பெரிய பையனும் இருக்கிறார்கள்'' என்று காண்பித்தாள். சிறிது நேரம் உரையாடி விட்டு பிரிந்தனர். 
நட்சத்திராவின் குழந்தை அவளிடம் போகும் பொழுது மீனாளுக்கு மீண்டும்... "இச்...இச்' என்று முத்தங்களை அள்ளி வாரி கொடுத்து விட்டு சென்றது. 
"இன்னொரு குட்டி நட்சத்திரா!' அந்த குழந்தையின் கண்கள் வானில் நட்சத்திரங்களாக பளபளவென மின்னின. 
இந்த பழைய முத்தம் நிகழ்வை பற்றியே சிந்தித்து கொண்டு வீட்டிற்கு ஸ்கூட்டியில் மீனாள் சென்றாள். 
இரண்டு மூன்று தெருக்களைக் கடந்திருப்பாள். 
பைக்கில் வந்த ஓர் இளைஞன் வண்டியை நிறுத்தி, "குட் மார்னிங் மிஸ்...'' என்று சொல்லி விட்டு சென்றான். அவன் பின்னால் அவன் இடையை சேர்த்து அணைத்துக் கொண்டிருந்த புத்தம் புது தாலி அணிந்த பெண் மீனாளை பார்த்து வெட்கத்துடன் சிரித்தாள்.
"குட் மார்னிங்... குட் மார்னிங்...'' என்று தலையாட்டி சொல்லி கொண்டே வண்டியில் விரைந்த மீனாள். 
யாராக இருக்கும் அவன். எங்கேயோ பார்த்த மாதிரியே இருக்கிறதே என்று நினைவுகளை பின்னால் இழுத்து கொண்டு சென்றாள்.
"ம்ம்ம்... ம்ம்ம்... ம்ம்ம்...'' 
செந்தில்தான் அவன்!

கி.நடராசன்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/8/w600X390/NATARAJAN_STORY.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/08/ஐ-லவ்-யூ-டீச்சர்-3016259.html
3016258 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வானியல் கற்றுத் தரும் நாடகம்! DIN DIN Monday, October 8, 2018 10:08 AM +0530 வான அறிவியலையும் வழக்கமான நாடகத்தையும் இணைக்க முடியுமா? "முடியும்'' என்கிறார், சிறுவர் சிறுமியருக்கு அறிவியலின் அரிச்சுவடியை ஆழமாகப் பதிய வைக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டிருக்கும் சென்னையைச் சேர்ந்த பொறியாளர் ஜகதீஷ் கண்ணா.
 ஜகதீஷ் கண்ணா "வாயுசாஸ்த்ரா' அமைப்பின் நிறுவனர். இந்த அமைப்பின் நோக்கம் நாடகம் வழியாக வானியல் அறிவியலை எளிய முறையில் விளக்குவது. ஜெகதீஷ் அடிப்படையில் பறக்கும் அறிவியலில் பொறியாளர். ஒரு நாடகக் கலைஞரும் ஆவார். அதனால் ஜெகதீஷுக்கு தனக்குப் பிடித்த நாடகத்தையும் தெரிந்த பறக்கும் அறிவியலையும் ஒன்று சேர்த்து அதை சிறுவர், சிறுமியர்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் நேர்த்தி வசமாகியுள்ளது.
 ஜெகதீஷுக்கு நாடகத் துறையுடன் எட்டாண்டு காலமாக தொடர்பு. ""சிறுவர், சிறுமியர்களுக்கு விமானம் எப்படி வானில் பறக்கிறது என்பதை விளக்க ஆரம்பத்தில் நான் ஏற்பாடு செய்திருந்த பட்டறைகளில் காகிதத்தில் செய்த விமானங்களை பறக்கத் செய்து விமானம் எப்படி பறக்கிறது என்பதை விளக்கி வந்தேன். அதை இன்னும் கொஞ்சம் சுவாரஸ்யமாக்க கதையை வானியலுடன் நெய்து குழந்தைகளுக்குச் சொல்ல ஆரம்பித்தேன். கதையை விரும்பாத குழந்தைகள் உண்டா என்ன? அதற்காக நான் கிரீஸ், சீன நாட்டுக் கதைகளைத் தேடிப் பிடித்தேன். வானியலை அந்தக் கதைகளைக் கொண்டு விளக்கி புரிய வைத்தேன். நமது இதிகாசங்களில் வரும் புஷ்ப விமானத்தையும் நான் உதவிக்கு அழைத்துக் கொண்டேன். இந்த முறையால், சிறுவர், சிறுமியர்களின் மனதில் விமானம் குறித்த அனைத்து தகவல்களும் பதிந்தன. வானியல் பொறியாளர்கள் இந்த நாடக நிகழ்ச்சிகளில் பங்கு பெறுகிறார்கள். நிகழ்ச்சிக்கான கதைக்கும் இயக்கத்திற்கும் நான் பொறுப்பேற்கிறேன். படிப்பு முடிந்ததும், சில திரைப்படங்களுக்கு உதவி இயக்குநராகப் பணி புரிந்திருக்கிறேன். அந்த அனுபவத்தால், கதையை நாடக வடிவமாக்குவது எளிதாக அமைந்துவிட்டது. இப்போது எட்டு வானியல் பொறியாளர்கள், ஏழு நாடகக் கலைஞர்கள் என்னுடன் "வாயுசாஸ்த்ரா' அமைப்பில் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
 பள்ளிகளில் வானியல் குறித்த நிகழ்ச்சிகளை நடத்துவதுதான் "வாயுசாஸ்த்ரா' வின் திட்டம். இதற்காக சிறார்களுடன் இணைந்து சிறார்களுக்காக தொடங்கப்பட்டிருக்கும் பல தொடக்க நிலை நிறுவனங்களுடன் "வாயுசாஸ்த்ரா' கை கோர்க்க தேவையான நடவடிக்கைகள் எடுத்து வருகிறது. வானியல் அறிவியலை கிராமப்புற சிறார்களுக்கு விளக்குவதற்காக இந்த முயற்சிகள் எடுக்கப்பட்டு வருகின்றன. வானில் விமானம் பறப்பதை கிராம சிறுவர் சிறுமியர் அதிசயமாக வாய் பிளந்து நிற்காமல், விமானம் பறக்கும் தத்துவத்தைப் புரிந்து கொண்டு மற்றவர்களுக்கும் விளக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் செயல்பட்டு வருகிறோம்'' என்கிறார் ஜகதீஷ்.
 - சுதந்திரன்
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/8/w600X390/DRAMA.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/08/வானியல்-கற்றுத்-தரும்-நாடகம்-3016258.html
3016257 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மைக்ரோ கதை DIN DIN Monday, October 8, 2018 10:02 AM +0530 அந்த போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்கு அவசர அவசரமாக வந்தவர், "எனக்கு ஒரு வாரமா மிரட்டல் வருது சார்'' என்றார். 
"மொட்டைக் கடிதமா?'' என்று கேட்டார் இன்ஸ்பெக்டர். 
"இல்லை'' என்றார் வந்தவர். 
"கொலை மிரட்டலா?'' கேட்டார் இன்ஸ்பெக்டர். 
"இல்லை சார்'' என்றார் வந்தவர். 
"பக்கத்து வீட்டுக்காரர் சண்டை போட்டு கையைக் காலை உடைக்கிறேன்னு மிரட்டுறாரா?'' 
"அதெல்லாம் இல்லை சார்... போனிலே மிரட்டல் வருது சார்''
"யார் மிரட்டுறது?''
"டெலிபோன் பில் கட்டலைன்னா இணைப்பு துண்டிக்கப்படும்ன்னு மிரட்டல் வருது சார்''
அ.ப.ஜெயபால், கொள்ளிடம்.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/8/w600X390/ka1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/08/மைக்ரோ-கதை-3016257.html
3016256 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Monday, October 8, 2018 10:00 AM +0530 கண்டது
(கோவை தடாகம் ரோடு இடையார் 
பாளையத்திலுள்ள ஓர் உணவகத்தின் பெயர்)
அ.ஆ. உணவகம்
டி.ஜெய்சிங், கோயம்புத்தூர்.

(நெல்லை மாவட்டம் பணகுடியில் 
ஒரு கடையின் பெயர்)
அன்பே வா ஸ்டோர்
எஸ்.வளர்மதி, கொட்டாரம்.

(மன்னார்குடி பந்தலடி பகுதியில் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த இரு சக்கர வாகனத்தின் பின்புறத்தில்)
என்னைக் கெட்டவன்னு சொல்ல...
இங்கே எவன்டா நல்லவன்?
எச்.மோகன், மன்னார்குடி.

கேட்டது
(காரைக்காலில் ஒரு திருமண மண்டப வாயிலில் கணவனும், மனைவியும்)
"ஏங்க தாம்பூலப் பை கொடுக்கிற இடத்துல ஆம்பளைக்கு ஒரு இடத்திலும் பொம்பளைங்களுக்கு ஒரு இடத்திலுமின்னு தனித்தனியா கொடுத்தாங்களே... ஏன்?''
"பொம்பளைங்க பையிலே பூ, பழம், வெத்திலை பாக்கும், ஆம்பளைங்க பையிலே சிகரெட் பாக்கெட், பீடான்னு போட்டிருப்பாங்கன்னுதானே நினைக்கிறே? அப்படியெல்லாம் ஒண்ணுமில்லை. ஆம்பளைங்க பையிலே ஒரு எலுமிச்சம்பழம் எக்ஸ்ட்ராவா போட்டிருக்காங்க''
"எதுக்குத் தலைக்குத் தேய்ச்சுக் குளிக்கவா?''
சாந்தி, திருவாரூர்.

(அரக்கோணம் பேருந்து ஒன்றில் ஓயாமல் 
பேசிக் கொண்டே வரும் நடத்துநருக்கும் 
பள்ளி மாணவிக்கும் நடந்த உரையாடல்)
நடத்துநர்: பேசாமத்தான் வாயேன். நீ பேசுற பேச்சில் என் காதே ஓட்டையாயிடுச்சு''
மாணவி: அப்படியா... கவலைப்படாதீங்க. நாளைக்கி வரும்போது ஒரு கம்மல் கொண்டு வர்றேன். ஓட்டையிலே மாட்டிக்கங்க.
வி.கண்ணகி செயவேலன், அரக்கோணம்.

எஸ்எம்எஸ்
ஏமாற்றத்திற்கான ஒரே காரணம்,
எதிர்பார்ப்பு மட்டுமே.
ப.சரவணன், ஸ்ரீரங்கம்.

யோசிக்கிறாங்கப்பா!
சைக்கிள் ஓட்ட கஷ்டமா இருக்குன்னு பைக் வாங்கி, பைக்கை விட கார் செளகர்யமா இருக்குன்னு கார் வாங்கி, அதனாலே தொப்பையை வாங்கி, இப்ப அதைக்குறைக்க ஜிம்முக்குப் போனா... அங்கே ஓடாத சைக்கிளை ஓட்டச் சொல்றாங்க.
க.அருச்சுனன், செங்கல்பட்டு.

அப்படீங்களா!
துணி துவைப்பதே முதலில் கஷ்டமாக இருந்தது. வாஷிங் மெஷின் வந்த பிறகு, அது எளிதாகிவிட்டது. வாஷிங் மெஷினில் துவைத்த துணிகளைக் காய வைத்த பிறகு, அதை ஒவ்வொன்றாய் மடித்து வைப்பது இருக்கிறதே... அது இப்போது மிகவும் சிரமம். துவைத்த துணிகள் மொத்தமாக ஓரிடத்தில் குவிந்திருக்க, ஒவ்வொருநாளும் ஓடி விடுகிறது. அதற்கு நேரமில்லாதது ஒரு காரணம். பொறுமையில்லாதது இன்னொரு காரணம்.
துவைத்த துணிகளை மடித்து வைக்க ஒரு கருவி இப்போது வந்திருக்கிறது. FOLDIMATE என்று அழைக்கப்படும் அந்த ரோபாட் நிமிடத்துக்கு அதிகபட்சம் பத்து ஆடைகளை மடித்துத் தந்துவிடுகிறது. 5 வயதுக்கு மேற்பட்ட குழந்தைகளின் ஆடைகளிலிருந்து அனைவரின் ஆடைகளையும் -அது சட்டையாக, பேண்ட்டாக, பிளவுஸாக, நைட்டியாக எதுவாக இருந்தாலும் -உடனே மடித்துக் கொடுத்துவிடுகிறது. சிறுகுழந்தைகளின் ஆடைகளை மட்டும்தான் அதற்கு மடிக்கத் தெரியாது. 
பெட் ஷீட் போன்ற பெரிய துணிகளை அது எளிதாக மடித்துக் கொடுத்துவிடுகிறது. வரும் ஆண்டில் அது உலகில் எல்லா நாடுகளிலும் கிடைக்கும் என்று அதன் தயாரிப்பாளர்கள் சொல்கிறார்கள். விலை? கிட்டத்தட்ட ரூ.72 ஆயிரம்.
- என்.ஜே., சென்னை}116.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/8/w600X390/SEE.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/08/பேல்பூரி-3016256.html
3016255 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் 63 வயதில் புதிய தொழில்! Monday, October 8, 2018 09:56 AM +0530 கடைகளில் கிடைக்கும் எண்ணெய்களை வாங்கிப் பயன்படுத்தினால் எவ்வளவோ உடல்நலப் பிரச்னைகள்... இப்போது செக்குகளில் தயாரிக்கப்படும் எண்ணெய்வகைகளைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து மக்கள் வாங்குகின்றனர். செக்கெண்ணெய்களைத் தயாரிக்க மரச்செக்குகள் தேவை. 
திருப்பூர் மாவட்டம், தாராபுரத்தைச் சேர்ந்த செல்வராஜு என்பவர் மரச் செக்கு தயாரிக்கும் தொழிலில் கடந்த மூன்று ஆண்டுகளாக ஈடுபட்டுள்ளார். இத்தொழிலில் அவர் ஈடுபாடு காட்டுவதற்கு பின்னே ஒரு சுவாரசியமான தகவல் உள்ளது. திருப்பூரில் "மதிவதனி டிரேடர்ஸ்' என்ற பெயரில் பேப்ரிகேஷன் யூனிட்டும், ஸ்பேன்டக்ஸ் நூல் இறக்குமதியும் செல்வராஜு செய்து வந்துள்ளார். தனது 63}வது வயதில் அத்தொழில்களை அவரது மகனிடம் ஒப்படைத்துள்ளார். 
ஆனால், தனது தந்தையார் காலத்தில் செய்த மாடு பூட்டி, செக்கு எண்ணெய் தயாரித்துக்கொடுக்கும் தொழில் அவருக்கு நினைவுக்கு வந்துள்ளது. "பாட்டன் & பாட்டி' மரச்செக்கு எண்ணெய் நிறுவனத்தை கடந்த மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்பு உருவாக்கியுள்ளார். இன்றைய காலகட்டத்தில், மாடு பூட்டி மரச் செக்கு எண்ணெய் தயாரிப்பது சாத்தியமில்லை என்பதால், மின்சாரத்தில் இயங்கும் மரச் செக்கை தொழிலுக்குப் பயன்படுத்துவது என முடிவு செய்துள்ளார். 
தரமான, உறுதியான மரச் செக்குகள் கிடைப்பது சிரமமாக இருந்திருக்கிறது. தமிழகம் முழுவதும் பல மாவட்டங்களுக்கு நேரில் சென்று, நான்கு மரச்செக்குகளை வாங்கி, அதில் இருந்த சின்னச் சின்ன பழுதுகளை நீக்கி, செக்கு எண்ணெய் தயாரிக்கும் தொழிலை மூன்று வருடங்களுக்கு முன்பு தனது வீட்டின் பின்புறத்தில் இருந்த இடத்தில்ஆரம்பித்துள்ளார். அவரது நட்பு வட்டத்தில் இருந்த சிறு தொழில் முனைவோர்கள் தங்களுக்கும் செக்கு தயாரித்துத் தருமாறு கேட்கவே, செக்கு எண்ணெய் தயாரிக்கும் தொழில் ஒருபுறம் நடந்துகொண்டிருக்க, செக்கு தயாரிக்கும் தொழிலிலும் ஈடுபட்டுள்ளார். 
வாகை மரத்தை செக்காகவும், கருவேல மரத்தை உலக்கையாகவும் கொண்டு கடந்த மூன்று ஆண்டுகளில் சுமார் 30 செக்குகளை தமிழகத்தின் பல்வேறு மாவட்டங்களுக்கும், உள்ளூர் வியாபாரிகளுக்கும் தயார் செய்து கொடுத்துள்ளார். தற்போது தமிழக எல்லையைத் தாண்டி ஆந்திரம், கர்நாடகம் வரையிலும் வாடிக்கையாளர்களின் மரச் செக்கு தேவையைப் பூர்த்தி செய்துவருகிறார். ஒரு செக்கு தயாரிக்க சுமார் 15 முதல் 20 நாள்கள் வரை தேவைப்படுவதாகவும், மரச் செக்கு, கல் மரச் செக்கு, மேற்புறத்தில் மோட்டார் பொருத்தப்பட்ட செக்கு, அடிப்பாகத்தில் மோட்டாருடன் இயங்கும் செக்கு என வாடிக்கையாளர்களின் விருப்பத்துக்கேற்ப தயாரித்துத் தருகிறார். 
"எனது தயாரிப்பிலான செக்குகளை பராமரிப்பது மிகவும் எளிது. சுமார் 70 முதல் 100 முறை எண்ணெய் பிழிதலுக்குப் பிறகு, உலக்கையையோ அல்லது அடிப்பாக செக்கையோ தேய்மானத்தைப் பொறுத்து மாற்ற வேண்டி வரும். அதையும் அந்தந்த ஊர்களில் உள்ள மரத் தச்சர்களைக் கொண்டே எளிதில் மாற்ற இயலும். தேவைப்படும் பட்சத்தில் வாடிக்கையாளர்கள் கேட்டுக்கொண்டால் அவர்களது இடத்துக்கே நேரடியாகச் சென்று பழுது, தேய்மானங்களைச் சரிசெய்து தேவையான நுணுக்கங்களை அளிப்பதற்கும் தயாராக உள்ளேன்'' என்கிறார் செல்வராஜு.
முதன்முதலில் ஒரு வாடிக்கையாளருக்கு செக்கு தயாரிக்கும்போது, மரம், கல் இழைக்க, சரியான அளவுகளில் இயந்திர பாகங்கள் தயாரிக்கத் திறமையானத் தொழிலாளர்கள் கிடைக்காமல் சிரமப்பட்டதாகவும், அவ்வாறு தயாரிக்கப்பட்ட செக்கிலும் சிறு சிறு கோளாறுகள் இருந்ததாகவும், பிறகு விடாமுயற்சியின் காரணமாக, திறமையான தொழிலாளர்களைக் கண்டறிந்து, செக்கிலுள்ள சிறு சிறு கோளாறுகளைச் சரிசெய்து இன்று செக்கு தயாரிப்பில் தேர்ந்த அனுபவம் பெற்றுள்ளதாகவும் அவர் தெரிவிக்கிறார். 
"10 அடிக்கு 10 அடி இடமும், மும்முனை மின்சார இணைப்பும், சொற்பமான முதலீடும், சுய தொழில் புரிய ஆர்வமுமுள்ள எவரும் செக்கு எண்ணெய் தயாரிப்பிலும், செக்கு தயாரித்தல் தொழிலும் ஈடுபட இயலும்'' என்கிறார் செல்வராஜு. 
அரசுப் பணியோ, தனியார் பணியோ அல்லது சொந்தத் தொழிலோ எதுவாகிலும் குறிப்பிட்ட வயதுக்குப் பிறகு ஓய்வைப் விரும்பும் பெரும்பாலானோர் மத்தியில் தனது ஓய்வுக் காலத்திலும் மரச்செக்கு, செக்கு எண்ணெய் தயாரிப்பில் ஈடுபட்டு அதில் வெற்றியும் பெற்றிருக்கும் செல்வராஜு இளைஞர்களுக்கும், இளம் தொழில் முனைவோருக்கும் முன்னுதாரணமாக திகழ்ந்து வருகிறார். 
- இரா.சுந்தரபாண்டியன்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/8/w600X390/SUND.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/08/63-வயதில்-புதிய-தொழில்-3016255.html
3011892 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சச்சின் மகள் டாக்டர் - ராஜேஸ்வரி ராதாகிருஷ்ணன். DIN Tuesday, October 2, 2018 02:35 AM +0530 சச்சின் டெண்டுல்கர், பள்ளி இறுதிப் படிப்பை தாண்டவில்லை. சச்சினின் மனைவி அஞ்சலி, டாக்டர். இன்று இந்த குடும்பத்தில் மேலும் ஒரு டாக்டர். ஆமாம்; சச்சினின் மகள் சாரா லண்டன் யுனிவர்சிடி கல்லூரியில் படித்து முடித்து, டாக்டர் (மருத்துவம்) பட்டம் வாங்கிவிட்டார். சமீபத்தில் அதன் பட்டமளிப்பு விழாவில், பெற்றோருடன் கலந்து கொண்டார் சாரா.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/2/w600X390/kadhir8.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/02/சச்சின்-மகள்-டாக்டர்-3011892.html
3011891 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் தன் ஊன் பெரிதென்பான் வளவ.துரையன் DIN Tuesday, October 2, 2018 02:33 AM +0530 பொன்னார் மேனியனே புலித்தோலை அரைக்கசைத்து மின்னார் செஞ்சடை மேல் மிளிர்க்கொன்றை அணிந்தவனே! மன்னே! மாமணியே! மழபாடியுள் மாணிக்கமே'' என்று முணுமுணுத்துக் கொண்டே விபூதியைக் குழைத்து நெற்றியில் அணிந்து கொண்டார் சதாசிவம். சிறு வயதிலிருந்தே அணிந்து வரும் வழக்கமாதலால் நெற்றி முழுவதும் மூன்று பட்டைகளாக அது காட்சியளித்தது. சரியான அளவுகளுள்ள கோடுகளாக அழகாக இருந்தது. ""இமைப்பொழுதும் என் நெஞ்சில் நீங்காதான் தாள் வாழ்க'' என்று சற்று உரக்கக் கூறிக் கொண்டே விபூதிப் பட்டைகளின் நடுவே வட்டமாக சந்தனப் பொட்டும் அதன் நடுவில் சிறிய குங்குமம் இட்டவர் கண்ணாடியில் பார்த்துத் திருப்திப் பட்டுக்கொண்டார். 
உரக்க அவர் குரல் கேட்டதுமே அவர் மனைவி பார்வதி புரிந்து கொண்டாள். அவளும் உடன் பதில் கொடுத்தாள். 
""இட்லி எடுத்து வச்சாச்சு.'' பூஜை அறைக்குள் போனவர், ""தென்னாடுடைய சிவனே போற்றி! எந்நாட்டவர்க்கும் இறைவா போற்றி!'' என்று கூறிக்கொண்டே நெடுஞ்சாண் கிடையாகத் தரையில் உடல் முழுதும்
படியும்படிக் கைகளை முன்புறம் நீட்டிக் படுத்துக் கும்பிட்டவர் எழுந்து வந்தார்.
உணவு மேசையின் மீது ஒரு தட்டில் இரண்டு இட்லிகள் தயாராக இருந்தன. 
""சட்னி போதுமா; மொளகாப் பொடி எடுத்து வரட்டுமா?'' என்று வந்து கேட்ட மனைவிக்குச் ""சட்னியே போதும்'' என்று பதில் கூறியவர், ""பெரியவன் பேசினானா?'' எனக் கேட்டார். 
""பேசிட்டான்; இந்த வாரம் நாகர் கோவில் போறானாம்; அதால வரமாட்டானாம்'' என்றார். மதுரையில் இருக்கும் அவருடைய பெரிய மகன் வாராவாரம் பெற்றோரைப் பார்க்க வந்து போவது வழக்கம். சிறியவன் கனடாவில் உள்ளான்.
சதாசிவமோ அந்தக் கிராமமும் இல்லாத நகரமும் இல்லாத ஊரைவிட்டு வரமாட்டேன் என்பதில் உறுதியாக இருந்தார். அங்கே தனியார் பள்ளியில் ஆசிரியராக வேலைப் பார்த்து ஓய்வு பெற்றவர். 
""ஒன்னை வந்து ஒம்பது மணிக்கு அழைச்சிட்டுப் போகட்டுமா?'' என்று கேட்டதற்கு, 
""பார்வதி வேணாம் நானே நடந்து வந்திடறேன்'' என்று பதில் கூறினார். தொடர்ந்து ""எத்தனை மணிக்கு மாநாடு ஆரம்பிக்கும்?'' என்று அவர் கேட்க, ""கொடியேத்தி எல்லாம் முடிஞ்சு தலைவர் பேச பத்தரை ஆயிடும்'' என்றார் சதாசிவம். 
""அதுக்கு ஏன் இப்ப ஏழு மணிக்கே போறிங்க?''
""போயி எல்லா ஏற்பாடும் சரியா இருக்கான்னு பாக்க வேண்டாமா? நானே அந்த நேரத்துக்குப் போனா சரியா இருக்குமா?'' என்று கேட்ட அவரிடம், ""அப்ப நீங்க ஒரு பத்து மணிக்கு வந்து கூப்பிட்டுகிட்டுப் போங்க; அப்ப வெயில் வந்துடும்; நடந்து வர முடியாது''
""சரி, நீ தயாரா இரு; என்னைக் காக்க வைக்காத'' என்று சொன்னவர் கைகழுவ எழுந்து சென்றார்.
அந்த ஊரில் உள்ள ஆபத்சகாய ஈஸ்வரன் கோயிலில் அன்று திருமுறை மாநாடு நடக்க உள்ளது. கடந்த முப்பது வருடமாக சதாசிவம்தான் பொறுப்பேற்று நடத்தி வருகிறார். முழுநாளும் நடக்கும்; மதிய உணவு உண்டு. வெளியூரிலிருந்து பிரபலமான பேச்சாளர்கள் வந்து சமயக்குரவர் நால்வரின் புகழ் மற்றும் திருமுறைகளின் பெருமை, சைவ சமயத்தின் மேன்மை எனப் பேசுவார்கள்.
அவர் வீட்டிலிருந்து திருக்கோயில் சுமார் ஒரு கிலோமீட்டர் இருக்கும். கடைத்தெரு வழியாகப் போய் செந்தில்விநாயகம் மளிகைக் கடைப் பக்கத்துச் சந்து வழியாகத் திரும்பினால் கோயிலுக்குப் போயிடலாம். கோயிலுக்கு அருகிலேயே காவல் நிலையமும் சதாசிவம் பணியாற்றிய பள்ளியும் உள்ளன. வழியில் ஒட்டப்பட்டிருந்த மாநாட்டுச் சுவரொட்டிகளையும் வைக்கப்பட்டிருந்த பேனர்களையும் பார்த்துக் கொண்டே தன் இரு சக்கர வாகனத்தை மெதுவாக செலுத்திச் சென்றார் சதாசிவம். 
கோயில் வாசலில் வாழை மரங்கள் மாவிலைத் தோரணங்கள் கட்டப்பட்டிருந்தன. அங்கேயே சற்று நேரம் நின்று அவற்றின் அழகைப் பார்த்தார். உள்ளே செல்லலாமா என அவர் நினைக்கும்போது கோயிலின் முன் ஒரு பெரிய கார் வந்து நின்றது. அதில் ஒரு கட்சிக் கொடி பறந்து கொண்டிருந்தது. அந்தக் காரிலிருந்து ஒருவர் இறங்கினார். உடன் கார் சற்றுத் தள்ளி நிறுத்துவதற்காக புறப்பட்டுச் சென்றது. 
காரிலிருந்து இறங்கியவர் கண்ணைப் பறிக்கும் வெள்ளை நிறத்தில் வேட்டியும் முழுக்கைச் சட்டையும் அணிந்து கொண்டிருந்தார். தோளில் இப்போதைய அரசியல்வாதிகள் போல் ஒரு சிறிய துண்டும் இருந்தது. இருக்கிறதா இல்லையா என சந்தேகப்படும் வண்ணம் நெற்றியில் விபூதிக் கீற்று தெரிந்தது. மிதியடிகளை விட்டுவிட்டு மேலே நிமிர்ந்தவர் ""திருமுறை மாநாடு'' என்று உரக்கப்படித்தவர் அருகில் நின்றுகொண்டிருந்த சதாசிவத்திடம், ""என்னா மாநாடுங்க?'' என்று கேட்டார். 
""தேவாரம் திருவாசகம், அப்பர்பெருமான், மாணிக்கவாசகர், சுந்தரர் பற்றியெல்லாம் பேசற மாநாடுங்க'' என்று பதில் கூறினார் சதாசிவம். அதைக் காதில் வாங்காதவர் போல ""சாமி பாக்க உடுவீங்களா'' என்று கேட்டார். ""நான் யாருங்க தடுக்கறதுக்கு? தாராளமா போயிக் கும்பிடலாம்'' என்று பதில் கூறினார் 
சதாசிவம்.
அவர் உள்ளே செல்ல வழிவிட்ட சதாசிவம், அவர் போன பிறகு நேராக மாநாடு நடக்கும் மண்டபத்திற்குச் சென்றார். அந்த மண்டபம் சாமி சன்னதிக்கும் அம்பாள் சன்னதிக்கும் நடுவில் இருந்தது. அங்கே நின்று கொண்டிருந்த சாமிநாதனிடம் ""என்னா சாமி? இங்க வாழை மரம் கட்டற வழக்கமாச்சே; எங்க காணோம்?'' என்று கேட்டார். ""ஆமாங்க, தெரியலயே; நான் போயி நாராயணனைக் கேக்கறேன்'' என்று சொல்லி கோயில் அலுவலகம் நோக்கிச் சென்றார்.
சிவன் கோயிலின் எழுத்தர் பெயர் நாராயணன் என்பது சற்று விசித்திரமான முரண்தான். ஆனால் நாராயணனால்தான் இந்தக் கோயில் நிர்வாகம் தங்கு தடையில்லாமல் நடந்துகொண்டு வருகிறது. ஓர் அர்ப்பணிப்பு உணர்வோடு யார் யாரிடம் எப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதில் அவர் நிபுணர். காவல் நிலையம், பத்திரப் பதிவு அலுலகம், மின்சார அலுவலகம், ஊராட்சி அலுவலகம் என எல்லா இடங்களிலும் எப்போதும் அவருக்கு நன்கு தெரிந்தவர்கள்தான் இருப்பது போலத் தோன்றும். அவர் உள்ளூர்க்காரர் என்பது அதற்கு ஒரு முக்கிய காரணம் ஆகும். 
சாமிநாதனுடன் வந்த நாராயணன், ""வாங்கய்யா, வணக்கம். வாழைமரம்லாம் வந்துகிட்டே இருக்குது. வாசல்ல கட்டி இருக்கறது உள்ளூர்லியே கெடச்சுது, பக்கத்துல கிராமத்துல ரெண்டு மரம் உபயமா தரேன்னாங்க. அதான் வர நேரம் ஆயிடுச்சு'' என்றார்.
""வந்துடும்ல'' என்று சிரித்துக் கொண்டே சதாசிவம் கேட்க, ""என்னாங்க நீங்க... கடைத்தெருவுகிட்ட வண்டி வந்திடுச்சாம்'' என்றார் நாராயணன். 
""சரி, அதுக்குள்ள நான் போயி சாமியைப் பாத்துட்டு வந்துடறேன்'' என்று நகர்ந்தார் நாராயணன்.
"மாசில் வீணையும்' பாடலை முணுமுணுத்துக் கொண்டே குருக்கள் தந்த விபூதியைச் சதாசிவம் நெற்றியில் கொஞ்சம் பூசிக்கொண்டிருக்கும்போது வெளியே சத்தம் கேட்ட மாதிரி இருந்தது. சதாசிவம் வேகமாக வந்தார். அங்கே மாநாட்டு மண்டபத்தின் முன்னால் காரிலிருந்து வந்தவர் நின்று கொண்டு, ""இப்படி வாழைமரத்தைக் குறுக்கே போட்டிருந்தா அம்பாள் சன்னதிக்கு எப்படிப் போறது?'' என்று கோபமாகக் கேட்டார். 
""இப்பதான் வந்துச்சு; இதோ கட்டிடப் போறோம்'' என்று பதில் சொன்னான் சாமிநாதன்.
அருகில் சென்ற சதாசிவம் ""ஐயா, கொஞ்சம் நகருங்க; இதோ பத்து நிமிஷத்துல கட்டிடுவோம்'' என்றார். 
அதற்கு அவரோ, ""வந்ததுமே என்னை நகரச் சொல்றீங்களா?'' எனச் சொல்ல, 
""இல்லீங்கய்யா, நீங்க நகர்ந்தாத்தானே எடுத்துக் கட்ட முடியும்'' என்றார் சதாசிவம். 
""இப்பதான் இதெல்லாம் கட்டறதா?'' என்றார் அவர்.
""வாழைமரம் கிராமத்துலேந்து வருது; கொஞ்சம் வர லேட்டாயிடுச்சுய்யா; நீங்க நகருங்க'' என்ற சாமிநாதனைப் பார்த்து முறைத்தார் அவர். 
""இப்ப என்னா சொல்ற நீ?'' என்று அவர் சாமிநாதனைப் பார்த்துக் கோபமுடன் கேட்க, சதாசிவம், ""அவரு அப்போ புடிச்சு ஒங்களை நகரச் சொல்றாரு அப்பதான் மரத்தைக் கட்ட முடியும்'' என்றார்.
""என்னை நவுரு, நவுருன்னு சொல்றீங்களே தவிர மரத்தைக் குறுக்கே போட்டு அம்பாள் சன்னதிக்கு வழி மறிச்சதை ஒத்துக்க மாட்டீங்க இல்ல?''
சதாசிவத்துக்கும் லேசாகக் கோபம் வந்தது. 
""இதோ பாருங்க, பூரா வழியையும் மறிச்சா கெடக்குது. எவ்வளோ அகலமா வழி அதோ கெடக்குது; அந்தப் பக்கமா போலாம்ல'' என்றார் அவர். கார்காரர், சதாசிவத்தைப் பார்த்துத் தன் ஒரு விரலை நீட்டி, ""எனக்குப் புத்தி சொல்லி வழி காட்ட நீ யாருய்யா?'' எனக் கேட்க, ""இந்த மாதிரி வெரல நீட்டிப் பயமுறுத்தறதெல்லாம் வேணாம்'' என்றார் பக்கத்திலிருந்த சாமிநாதன். 
""இந்த மாதிரி வாய்யா போய்யான்னெல்லாம் பேசாதீங்க; அப்பறம் நாங்களும் பேச வேண்டி வரும்; எங்களைப் பேச வைக்காதீங்க'' என்றார் சதாசிவம்.
அவ்வளவுதான்; கார்காரர் முகம் சிவந்து விட்டது. ""என்னா பேசிடுவீங்க? என்னாய்யா மாநாடு இது? இதுக்கு அனுமதி எல்லாம் வாங்கி இருக்கீங்களா? நான் யார் தெரியுமா?'' எனக் கேட்டார்.
""அனுமதி எல்லாம் வாங்கவேண்டிய எடத்துல எல்லாம் வாங்கித்தான் இருக்கோம்'' என்று சாமிநாதன் சொல்ல, ""எல்லாம் தலைக்குத் தல பேசறீங்களா?'' என்று கோபமாகக் கூறிவிட்டு அவர் வேகமாகச் சென்று விட்டார். வாழைமரத்தை நகர்த்தும்போது கார் கிளம்பிச் செல்லும் சத்தம் கேட்டது.
அப்போதுதான் நாராயணன் அங்கு வந்து, ""என்னா சாமி. இதைக் கட்ட இவ்வளவு நேரமா?'' என்று கேட்க சாமிநாதன் நடந்ததைக் கூறினார். 
""சரி, சரி, வேலயைப் பாருங்க'' என்று கூறி அவர், ""நான் போயி வாசல்ல யாராவது பேச்சாளருங்க வந்தா வரவேற்க நிக்கறேன்'' என்று அகன்றார். சதாசிவம், ""வீட்ல வரேன்னாங்க; நானும் போயி அழைச்சுகிட்டு வந்துடறேன்'' எனச் சொல்ல ""சீக்கிரம் வந்திடுங்க'' என்றார் சாமிநாதன். 
வாழை மரங்கள் அழகாகக் கட்டப்பட்டு விட்டன. மேடைக்குப் பின்னால் அலங்கரித்த பேனர் சற்றுச் சாய்வாக இருந்ததைக் குருக்கள் வந்து கூற அதைச் சாமிநாதன் சரி செய்தார். கீழே உட்காருபவர்களுக்குப் பெரிய இரு சமக்காளங்கள் போடப்பட்டன. மின்விசிறிகள் எல்லாம் இயங்குகின்றனவா என்று நாராயணன் வந்து போட்டுப்பார்த்தார். அவர், ""சாமிநாதா மேடையில மேசையில் விரிப்புத் துணி சுருக்கமா இருக்கு பாரு; அதைச் சரி செஞ்சுடு'' என்று கூறவும் இரண்டு காவலர்கள் உள்ளே நுழையவும் சரியாக இருந்தது.
வந்த காவலர்கள் இருவரும் மாநாட்டு மண்டபத்தினை ஒரு முறை நோட்டம் விட்டார்கள். பிறகு அம்பாள் சன்னதிக்குப் போனார்கள். சற்று நேரத்தில் அங்கிருந்து திரும்பினார்கள். பிறகு சாமி சன்னதிக்குப் போய்விட்டு வந்தார்கள். அவர்கள் அலுவலகம் நோக்கிப் போவதைப் பார்த்த நாராயணன், ""என்னாங்கய்யா? என்ன சேதி?'' என்று கேட்டார். 
""இங்கதான் இருக்கறீங்களா? நாங்க ஒங்களைப் பாக்கவே இல்ல; கோயில்ல ஒருத்தரைத் தேட வந்தோம்'' என்று அவர்கள் பதில் சொல்ல, ""யாரை இங்க வந்து தேடறீங்க?'' என்று கேட்டார் நாராயணன்.
""ஒருத்தரு நெத்தி நெறயே விபூதிப்பட்டை போட்டுக்கிட்டு இருந்தாராமே?'' என்று காவலர் சொல்ல, ""சிவன் கோயில்ல வேற என்னா போட்டிருப்பாங்களாம்?'' என்று நாராயணன் சிரித்துக் கொண்டே கேட்டான். ""இல்லீங்க சார், நெத்தியில விபூதி வச்சுக்கிட்டு நடுவில சந்தனமும் வச்சிருந்தாராமே... அவருதான்'' 
இப்பொழுது அவர்கள் தேடுவது யாரை என்று தெரிந்து விட்டது. 
""ஆமா. பக்கத்து ஊர்லேந்து மாநாடு பாக்கறதுக்கு ஒருத்தரு வந்திருந்தாரு; இப்பதான் அவரு வீட்லேந்து கூப்பிட்டு ஆளு வந்துச்சு போயிட்டாரே; அவருக்கு என்ன?''
""நீங்க வேற சார் இப்ப கொஞ்ச நேரம் முன்னாடி பெருந்தனக்காரர் வந்திருந்தாராம்''
""அப்படீன்னா யாரு?'' என்று நாராயணன் கேட்டுக் கொண்டிருக்கும்போது சாமிநாதனும் அங்கு வந்து சேர்ந்து கொண்டார்.
""அதாங்க, கம்பநாட்டு மங்கலத்துக் கிராமத்து நாட்டண்மை அவரு. போற வழியில நம்ம கோயிலுக்குள் நுழைஞ்சாராம். இங்க யாரோ பெருந்தனக்காரரை மரியாதைக் குறைவாகப் பேசிட்டாராம்; கோயிலுக்குப் போயி ஈஓவையும் அவரையும் கூப்பிட்டுக்கிட்டு வான்னு ஸ்டேஷனுக்கு வந்து சாமியாயிடறாரு''
அதைக் கேட்ட சாமிநாதன் நடந்தவற்றைச் சொன்னார். உடனே, மற்றொரு காவலர், ""அப்படியா இவ்வளவு நடந்திருக்கா? அவரு ஒண்ணுமே சொல்லலையே'' என்றார்.
நாராயணன் ""இப்ப என்னா செய்யலாம்?'' என்று காவலரிடமே கேட்டார்.
""சார் அவரு தயவு எங்களுக்கு வேணும். நீங்களும் தான் வேண்டியவங்க; நான்தான் ஈஓன்னு வாங்க; அவரைச் சமாளித்து அனுப்பிவிடலாம்'' என்று அவர் சொல்ல ""சரி நீங்க போங்க நான் பின்னாலியே வரேன்'' என்றார் நாராயணன். 
காவலர் சென்ற கொஞ்ச நேரத்தில் சதாசிவம் மனைவியுடன் வந்திறங்கினார். மனைவிடம் ""நீ சாமியைக் கும்பிட்டு மண்டபத்துல ஒக்காந்துக்கோ'' என்றார் சதாசிவம். மண்டபத்தில் ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்டவர்கள் வந்து அமர்ந்திருந்தனர். சாமிநாதன் சதாசிவத்தை அலுவலகத்துக்கு அழைத்துக் கொண்டு போனார். எல்லாம் அறிந்துகொண்ட சதாசிவம், ""நான் போய் என்னா நடந்ததுன்னு சொல்றேன்'' என்றார்.
""சாமிநாதன், வேணாங்கய்யா? நீங்க போயி வாகனக் கொட்டாயில ஒக்காந்துக்குங்க; அவரு போனதக்கப்பறம் வரலாம்'' என்றார். நாராயணனோ, ""இல்ல வாணாம், அந்தாளு மறுபடியும் தானே வந்து கோயில் பூரா பாத்தாலும் பாப்பாரு. நமக்கு மாநாடு நல்லபடியா நடக்கணும்; நீங்க வீட்டுக்குப் போயி ஒரு மணிநேரம் கழிச்சு வாங்க'' என்றார். 
சோர்ந்த முகத்துடன் வீடு திரும்பிய சதாசிவம் என்ன செய்வதென்று புரியாமல் வானொலியைப் போட அதிலிருந்து "பரமசிவன் கழுத்திலிருந்து பாம்பு கேட்டது கருடா செளக்கியமா?' என்னும் பாடல் ஒலிக்கத் தொடங்கியது.
ஸ்டேஷனின் உள்ளே பெருந்தனக்காரர் நாராயணனை வெளுத்து வாங்கிக் கொண்டிருந்தார். 
""நீதான் ஈஓவாய்யா? என்னாய்யா நிர்வாகம் செய்யறே? விழாவுக்கு வாழைமரம் எப்பய்யா கட்டறது? ஒண்ணுமே சரியில்லியே! எல்லாம் தலைக்குத் தலை ஆடறாங்க; ஒங்களாலதான் சட்டம் ஒழுங்குப் பிரச்சனையே ஆரம்பிக்குதய்யா''
எல்லாம் தெரிந்த நாராயணன் ஒன்றும் தெரியாதவர் போல் அமைதியாக நின்றுகொண்டு கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/2/w600X390/kadhir7.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/02/தன்-ஊன்-பெரிதென்பான்-3011891.html
3011890 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Tuesday, October 2, 2018 02:30 AM +0530 கண்டது

(தக்கோலம் - அரக்கோணம் செல்லும் சாலையில்
ஓர் இனிப்பு கடையின் பெயர்)

என்னப்பா இருக்கு கடை

கி.பழநி, வேலூர்.

 

(திருச்சி பாலக்கரையில் ஒரு நிறுவனத்தின் பெயர்)

இராகு காலம் லாரி புக்கிங் சென்டர்

ச.க.சரவணன், மாப்படுகை.

 

(மதுரை மேலமாசிவீதியில் ஓர் ஆட்டோவில்)

பாதையைத் தேடாதே; உருவாக்கு.

மு.விஷ்ணு ராஜபிரபு, செங்கோட்டை.

 

எஸ்.எம்.எஸ்.

தான் பிறந்த வீட்டினரைக் 
கேலி செய்யும் உரிமையைத் 
தன் குழந்தைகளைத் தவிர
வேறு யாருக்கும் பெண்கள் தந்ததில்லை, 
அதுவும் அரை மனதோடே.

அ.ப.ஜெயபால், கொள்ளிடம்.

 

கேட்டது

(ஆவடி பேருந்துநிலையம் அருகே உள்ள தெருவில்
கணவனும் - மனைவியும்)

""என்னங்க, நேத்து சாயந்தரம் நான் வெளியூர்ல இருந்தப்ப நீங்க பிள்ளைங்களுக்கு போட்டுக் கொடுத்த காபி செம சூப்பரா இருந்துச்சின்னு நம்ம பிள்ளைங்க சொல்றாங்க''
""ஓகோ... டீ... காபி டிபார்ட்மென்ட்டை என் தலையில கட்டலாம்ன்னு ஐடியாவா? ஒண்ணுமில்ல... ஒரு நாள் காபியில சர்க்கரைக்குப் பதிலா உப்பைப் போட்டுத் தர்றேன்''

வி.சீனிவாசன், திருமுல்லைவாயில்.

 

(கன்னியாகுமரியில் ஒரு திருமண மண்டபத்தில் கணவனும் மனைவியும்)

""உங்க செருப்பை இங்கே போட்டுட்டு அங்கே என்ன தேடுறீங்க?''
""சத்தம் போடாதே... நல்ல செருப்பைத் தேடிக்கிட்டிருக்கேன்''

கே.ஆர்.ஜெயக்கண்ணன், கவற்குளம் தேரிவிளை.

 

மைக்ரோ கதை

பேருந்தில் ஏறிய சோமுவை அழைத்து தன் அருகில் உட்கார வைத்துக் கொண்டான் ராகவன். ""என்னப்பா சோமு... நேற்று உன் வீட்டுக்கு நிறைய விருந்தாளிகள் வந்த மாதிரி இருக்கு''
""அது விருந்தாளிகள் இல்ல. மகளிர் மன்ற ஆண்டுவிழாவுக்கு சுற்றமும் நட்பும் என்கிற தலைப்பில் என் மனைவியைப் பேச கூப்பிடுறதுக்கு அந்த அமைப்பைச் சேர்ந்தவங்க வந்திருந்தாங்க...''
""அது சரி உன் மனைவியை ரெண்டு நாளா காணோமே... அவங்க அம்மா வீட்டுக்குப் போயிருக்காங்களா?''
""சமூக ஒற்றுமை மாநாடு திருச்சியில நடக்குதல... அதுல கலந்துக்கிறதுக்குப் போயிருக்கா''
இறங்க வேண்டிய நிறுத்தத்தில் இருவரும் இறங்கியதும், வெவ்வேறு தெருக்களின் வழியே அருகருகே இருக்கும் தங்களுடைய வீட்டுக்குச் சென்றார்கள். இருவரும் சேர்ந்து வருவதைப் பார்த்து இருவர் மனைவியும் கடித்துக் குதறிய தழும்புகள் அவர்களுக்கு ஏற்கெனவே இருந்ததால். 

இரா.சிவானந்தம், கோவில்பட்டி.

யோசிக்கிறாங்கப்பா!

 

ஒரு மரம் 
ஒரு கோடி தீக்குச்சிகளை அளிக்கும்.
ஒரு தீக்குச்சி
ஒரு கோடி மரங்களை அழிக்கும்.

சண்முக சுப்பிரமணியன், திருநெல்வேலி.


அப்படீங்களா!

கன்ஃபூசியஸ், சீன தத்துவ அறிஞர். கி.மு. 551- 479 காலத்தைச் சேர்ந்தவர். கன்ஃபூசியனிசம் என்று அவருடைய சிந்தனை முறை அழைக்கப்படுகிறது. சமூகத்தின் எல்லாப் பிரிவு மக்களும் சேர்ந்து படிக்கக் கூடிய பள்ளிக்கூடத்தை அந்தக் காலத்திலேயே நிறுவியவர். அவருக்கு சமீபத்தில் கிழக்கு சீனப் பகுதியில் உள்ள ஷான்டாங்க் மாகாணத்தில் ஒரு சிலை நிறுவப்பட்டுள்ளது. உலகிலேயே உயரமான சிலை அது. 72 மீட்டர் உயரம். இந்தச் சிலையை அமைக்கும் வேலைகள் 2013-இல் தொடங்கப்பட்டுவிட்டன. இதன் அடிப்பகுதியின் அகலம் 7,800 சதுர மீட்டர். சீனாவின் பாரம்பரிய கலாசாரத்தை எடுத்துக்காட்டவே இந்தச் சிலையை அமைத்திருக்கிறார்கள். 

- என்.ஜே., சென்னை-116.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/2/w600X390/kadhir6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/02/பேல்பூரி-3011890.html
3011889 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: விடுதி உணவால் செரிமான பிரச்னை! பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன், DIN Tuesday, October 2, 2018 02:21 AM +0530 நான் தற்சமயம் சென்னையில் தங்கி வேலை பார்த்து வருகிறேன். விடுதி உணவால் செரிமான பிரச்னை மற்றும் வயிற்றுவலியால் தொடர்ந்து அவதிப்பட்டு வருகிறேன். மாதவிடாய் நாட்களில் மிகவும் சோர்வாக உள்ளது. வயிற்றுவலி, பின் குறுக்கு வலி கடுமையாக இருப்பதால் அன்றாட பணிகளைக் கூட செய்ய இயலவில்லை. தலையின் முன்புறம் முடி அதிகமாகக் கொட்டுகிறது. 8 மணி நேரம் தொடர்ந்து கணினி முன் வேலை செய்வதால் கண் எரிச்சல், கருவளையம் உருவாகிறது. மேற்கண்டவற்றுக்கு ஆயுர்வேதத்தில்
ஏதேனும் வழிமுறைகள் உள்ளனவா?

-க.சங்கீதா, சென்னை.

விடுதி உணவால் வயிற்றிலுள்ள பாசகம் எனும் பித்தம் கெட்டுவிடக்கூடும். அது கெட்டுவிட்டால், உடலின் பல பகுதிகளுக்கும் எடுத்துச் செல்லவேண்டிய உணவின் சத்தான பகுதியானது சரி வர பிரிக்கப்படாமல், குப்பையாகவே இருக்க வேண்டிய நிலை உருவாகும். அதனால் தான் நம் முன்னோர் உணவிற்கு மிகவும் முக்கியத்துவம் அளித்திருந்தனர். காலை உணவில், டால்டா, மைதா, எண்ணெய் ஆகியவற்றின் அதிக கலப்புள்ள உணவுப் பொருட்களை நீங்கள் முற்றிலுமாக தவிர்க்க வேண்டிய அவசியமிருக்கிறது. அவற்றால் நிறைய செரிமானக் கோளாறுகளும், வயிற்றில் வாயுவின் தேக்கமும் அதிகரிக்க வாய்ப்பிருக்கிறது. இளம்வயதின் காரணமாகவோ, வேலைக்கு அவசரமாக போக வேண்டிய நிர்பந்தத்தாலோ, பலரும் இதைப் பற்றியெல்லாம் கவலை கொள்ளாமல், கிடைப்பதைச் சாப்பிட்டு , பின்னால் அவதியுறுவது இக்காலங்களில் அதிகமாகக் காணப்படுகிறது.

வில்வாதி லேஹ்யம், அஷ்டசூரணம், தசமூலாரிஷ்டம் போன்ற சில ஆயுர்வேத மருந்துகள், உங்களுடைய செரிமானக் கோளாறுகளை விரைவில் மாற்றித் தருபவை. அவற்றை மருத்துவர் ஆலோசனைப்படி நீங்கள் அவசியம் சாப்பிட வேண்டியவை. குடலில் தேங்கும் அழுக்குகளை அகற்றுவதில் சிறப்பானவை. விடுதி உணவையும் செரிக்க வைத்து உடலை நிலை நிறுத்த உதவுபவை.

மாதவிடாய் நாட்களில் ஏற்படும் சோர்வு, பல தடவையும் சுரப்பிகளைச் சார்ந்ததும், பின்னர் சரியாக்கக் கூடிய உணவினாலும் மருந்தினாலும் தன் நிலைக்குத் திரும்புவதாகவும் இருப்பதால், உணவை வெது வெதுப்பாகச் சாப்பிடுவதை நீங்கள் வழக்கமாக்கிக் கொண்டு, எளிதில் செரிமானமாகும் உணவையே சாப்பிடுதல் நலம். தலைக்கு வாரமிரு முறை நல்லெண்ணெய்யோ மூலிகைத் தைலமோ தேய்த்துக் குளிப்பது, மாதவிடாய் சீராக வெளியேறவும் வயிற்றுவலியையும் குறைக்க உதவும். வார இறுதியில் வீட்டிற்குச் செல்ல முடியுமானால் வெந்தயம், நல்லெண்ணெய், உளுந்து, கறுப்பு எள்ளு போன்றவற்றை அதிகம் சேர்த்துக் கொள்வதுடன் , நல்லதொரு ஓய்வையும் நீங்கள் எடுப்பதும் நலமே. 

தலைமுடி உதிர்தலுக்கு வேலைப் பளு, மூளையும் மனமும் சோர்வுறும் அளவிற்கு பணிச் சுமை கூடுதல், சத்தான உணவு சேராமை, எதிர்காலம் பற்றிய கவலை, அடிக்கடி விசனப்படுதல் போன்றவை காரணமாகலாம். தேனில் ஊறிய நெல்லிக்கனிகளை காலை உணவிற்கு முன் ஒன்றிரண்டு சாப்பிட்டு வரலாம். எலும்பினுடைய கழிவான முடியை, எலும்புச்சத்து கூடும் வகையிலான பாதாம் பருப்பு, பிஸ்தா பருப்பு, சாரப் பருப்பு, பேரீச்சம்பழம், அக்ரோட்பருப்பு, அத்திப்பழம் போன்றவற்றை நீங்கள் சிறிய அளவில் ஒரு நாளில் இரு முறை சாப்பிட்ட பிறகு, சிறிது சூடான பால் அருந்தலாம். எலும்புகளின் அடர்த்தியை இவை கூட்டித் தருவதுடன், முடிவளர்ச்சியையும் அதிகரிக்கும். 

கண்கள் சோர்வடையும் வகையில் 8 மணி நேரம் தொடர்ந்து கணினி முன் வேலை செய்வதால் ஏற்படும் கண் எரிச்சல், கரு வளையம் போன்றவற்றைத் தவிர்க்க, வாயில் நீர் நிரப்பி உப்பச் செய்து, கண்களை மூடி அதன் மேல், பானையிலுள்ள குளிர்ந்த நீரை தெளித்துக் கொள்ளுதல், நந்தியாவட்டைப் பூக்கள், முருங்கைப் பூக்கள், ரோஜா இதழ்கள் ஆகியவற்றில் ஒன்றை குளிர்ந்த நீரில் நனைத்து கண்களின் மேல் வைத்து மிருதுவான துணியால் கட்டி, சிறிது நேரம் வைத்திருத்தல், பொன்னாங்கண்ணி கீரை, முருங்கைக் கீரை, கேரட், பால், நெய், தேன், வெண்ணெய் போன்ற உணவு வகைகளை, வீட்டிற்குச் செல்லும் போது சமைத்து உண்ணுதல், திரிபலை எனும் ஆயுர்வேத சூரண மருந்தை 5 கிராம் எடுத்து, 7 ணீ மி.லி. உருக்கிய த்ரை பலக்ருதம் எனும் நெய் மருந்து கலந்து, 5 மி.லி. தேனும் குழைத்து இரவில் படுக்கும் முன் சாப்பிடுதல், காரம், புளி, உப்புச் சுவைகளைக் குறைத்தல், பசுமை நிறைந்த புல்தரை, பசுமையான நெல் விளைந்துள்ள நிலம், அவற்றின் நறுமணம் நிறைந்த பகுதிகளை அடிக்கடி காணுதல், இரவில் கண் விழித்திராமல் படுத்துறங்குதல் போன்றவை நன்மை தரக் கூடியவை.

உடலெங்கும் எண்ணெய் தடவி, வியர்வை வரவழைத்து, பேதி மருந்து சாப்பிட்டு குடலைச் சுத்தப்படுத்துதல், எனிமா எனும் வஸ்தி சிகிச்சை முறை, மூக்கினுள் மருந்துவிட்டு தலைப் பகுதியை சுத்தப்படுத்தும் சிகிச்சை, நெற்றியில் ஊற்றும் "சிரோதாரா', தலையில் எண்ணெய் நிரப்பும் "சிரோவஸ்தி', கண்களின் வெளிப்புறம் உளுந்து மாவு வரம்பு கட்டி, கண்ணின் உள்ளே மூலிகை நெய் நிரப்பும் "தர்ப்பணம்' எனும் சிகிச்சை முறை, முகாலேபம் எனும் முகத்தை அழகுறச் செய்யும் ஆயுர்வேத வைத்திய முறை போன்றவை தங்களுக்கு நல்ல பலனையளிக்கக் கூடியவை.

(தொடரும்) 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/30/w600X390/kadhir9.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/02/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-விடுதி-உணவால்-செரிமான-பிரச்னை-3011889.html
3011888 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் காந்தி நடத்திய தமிழ்ப் பத்திரிகை! DIN DIN Tuesday, October 2, 2018 02:18 AM +0530
காந்தியடிகள் தென்னாப்பிரிக்காவில் இருந்தபோது தமிழ்ப் பத்திரிகை நடத்தினார். அதன் பெயர் "இந்தியன் ஒப்பீனியன்' நான்கு பக்கங்கள் கொண்ட இந்த பத்திரிகையில் ஒரு பக்கம் ஆங்கிலத்திலும், ஒரு பக்கம் இந்தியிலும், ஒரு பக்கம் குஜராத்தியிலும், ஒரு பக்கம் தமிழிலும் செய்திகள் வந்தன.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/2/w600X390/kadhir5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/02/காந்தி-நடத்திய-தமிழ்ப்-பத்திரிகை-3011888.html
3011887 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் DIN DIN Tuesday, October 2, 2018 02:17 AM +0530  

அஜித் - சிவா கூட்டணி ஐந்தாவது முறையாக இணைந்து உருவாக்கி வரும் படம் "விஸ்வாசம்'. அஜித் ஜோடியாக நயன்தாரா நடிக்கும் இப்படத்தில் விவேக், ரவி அவானா, தம்பி ராமையா, ரோபோ சங்கர், யோகி பாபு, போஸ் வெங்கட், ரமேஷ் திலக் உள்ளிட்டோர் நடிக்கின்றனர். சத்யஜோதி ஃபிலிம்ஸ் தயாரித்துவரும் இப்படத்துக்கு, டி.இமான் இசையமைக்கிறார். மதுரை மற்றும் தேனியைப் பின்னணியாகக் கொண்டு உருவாகி வரும் இந்தப் படத்தின் படப்பிடிப்பு ஹைதராபாத்தில் உள்ள ராமோஜிராவ் ஃபிலிம் சிட்டி மற்றும் ராஜமுந்திரியில் நடைபெற்று வருகிறது. இப்படத்தில் அஜித் இரட்டை வேடங்களில் நடிப்பதாகவும், அதில் ஒரு கதாபாத்திரத்துக்கு "தூக்கு' துரை என்று பெயர் வைக்கப்பட்டுள்ளதாகவும் சொல்லப்படுகிறது. இதில் வரும் "தூக்கு' துரை என்ற கதாபாத்திரம் மதுரைக்காரர் என்பதால், மதுரைத் தமிழில் பேசி நடிக்கிறார் அஜித். சமீபத்தில் வெளியிடப்பட்டுள்ள ஃபர்ஸ்ட் லுக்கில் இடம்பெற்றுள்ள இரண்டு புகைப்படங்களும் அண்ணன் - தம்பி என்று சொல்லப்படுகிறது. அடுத்த ஆண்டு பொங்கல் விடுமுறைக்கு இந்தப் படம் வெளியாகவுள்ளது. 


தனுஷ் ஜோடியாக "கொடி' படத்தில் நடித்தவர் அனுபமா பரமேஸ்வரன். முட்டை வியாபாரியாக வேடம் ஏற்றிருந்தார். அப்படத்துக்கு பிறகு தமிழில் புதிய படங்கள் எதுவும் அவருக்குத் தேடி வரவில்லை. இதையடுத்து தெலுங்கு படங்களில் கவனத்தைத் திருப்பினார். சுமார் ஆறேழு படங்களில் நடிக்க வாய்ப்பு வந்தது. எந்தப் படமும் பெரிய வரவேற்பைப் பெற்றுத் தரவில்லை. இதனால் மனம் நொந்து காணப்பட்டார். இணைய தளத்தில் தினம் தினம் தனது புகைப்படங்களை வெளியிடத் தொடங்கினார் அனுபமா. கொஞ்சமும் கவர்ச்சிக்கு இடம் தராமல் அவரது புகைப்படங்கள் வெளிவந்ததை ரசிகர்கள் பாராட்டினாலும் சக நடிகைகளின் கவர்ச்சி புகைப்படங்களுக்கு ஈடுகொடுக்க முடியாமல் திணறினார். அனுபமாவுக்கு புதிய படங்கள் வருவது குறைந்ததால் அதிர்ச்சி அடைந்தார். எல்லா படங்களிலும் ஒரே சாயலில் நடிப்பதோடு கவர்ச்சி வேடங்களை ஏற்காததுமே அவரது மார்க்கெட் சரிவுக்குக் காரணம் என்று நெருக்கமானவர்கள் தெரிவித்தனர். இதையடுத்து குடும்பப்பாங்கான நடிகை என்ற இமேஜை உடைத்து கமர்ஷியல் ஹீரோயின் என்ற இமேஜை ஏற்படுத்த அனுபாமா முடிவு செய்திருக்கிறார். தற்போது நடித்து வரும் தெலுங்கு படமொன்றில் கவர்ச்சி வேடம் ஏற்றிருக்கிறார். இதை அவரது ரசிகர்கள் வரவேற்பார்களா என்ற சந்தேகமும் அவருக்கு எழுந்திருக்கிறதாம்.

 
பாலிவுட்டில் பெரும் புகழ் பெற்ற இயக்குநர்களில் ஒருவர் கே.சி. பொகாடியா. ஹிந்தியில் ரஜினிகாந்த், அமிதாப்பச்சன், ஷாருக்கான், சல்மான்கான் உள்பட பல முன்னணி கதாநாயகர்களை வைத்து 50-க்கும் மேற்பட்ட படங்களை இயக்கி தயாரித்தவர். இயக்குநர்கள் எஸ்.ஏ.சந்திரசேகரன், மணிவண்ணன், கே.எஸ்.அதியமான் ஆகியோரை ஹிந்தியில் அறிமுகம் செய்துள்ள அவர், முதல்முறையாக தமிழில் இயக்கி தயாரித்துள்ள படம், "ராக்கி'. ஹிந்தியில் ஜாக்கிஷெராப் நடிப்பில் நான் தயாரித்து இயக்கிய, "தெரி மெஹர் பானியா' என்ற படத்தின் ரீமேக்காக, ராக்கி உருவாகி வருகிறது. ஸ்ரீகாந்த், இஷானியா மகேஸ்வரி, பிரம்மானந்தம், நாசர், ஓ.ஏ.கே.சுந்தர், ஷாயாஜி ஷிண்டே, கராத்தே ராஜா நடிக்கின்றனர். சிறுவயதில் பிரிந்து சென்ற சகோதரர்களை பற்றிய இந்த கதையில், முக்கிய வேடங்களில் 2 நாய்கள் நடிக்கின்றன. படப்பிடிப்பு விரைவில் தொடங்குகிறது. மார்ச் ஜனவரியில் படம் திரைக்கு வரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. 


இந்திய அளவில் பெரும் வெற்றிப் பெற்ற படமான "பாகுபலி' ஹிட் படத்தை அளித்த இயக்குநர் ராஜமவுலி தனது அடுத்த படம் இயக்குவதற்கு சுமார் ஒன்றரை வருடத்துக்கு மேல் யோசித்து வருகிறார். இத்தனைக்கும் பிரபல நடிகர்கள் ராம் சரண், ஜூனியர் என்டிஆர் என இரண்டு ஹீரோக்களை இணைத்து தனது புதிய படத்தை இயக்க உள்ளார். இப்படத்துக்காக இரண்டு நடிகர்களும் தங்களது கால்ஷீட்டை வேறு படத்துக்கு தராமல் ஒதுக்கி வைத்திருக்கின்றனர். படம் அறிவித்து 1 வருடம் ஆகிவிட்ட நிலையிலும் படப்பிடிப்பைத் தொடங்காமல் திரைக்கதை பணியிலேயே தீவிர கவனம் செலுத்தி வருகிறார் இயக்குநர். பாகுபலியுடன் ஒப்பிட்டாலும் இப்படம் அதைவிட நன்றாக இருக்கிறது என்று பாராட்டு பெறுவதற்கான வழி என்ன என்பதையும் ஆராய்ந்து வருகிறார் ராஜமவுலி. புதுப்பட படப்பிடிப்பை ராஜமவுலி எப்போது தொடங்குவார் என்று திரையுலகில் முணுமுணுக்கத் தொடங்கி உள்ளனர்.

 

சர்வதேச சினிமா அரங்கில் குறிப்பிடத்தகுந்த விருதாக "ஐரா' விருது பார்க்கப்பட்டு வருகிறது. உலக சினிமாவில் ரசிகர்களின் ஏகோபித்த ஆதரவைப் பெற்ற நடிகர்களுக்கு ஆண்டு தோறும் இந்த விருது வழங்கப்படுகிறது. இந்த விருதுக்கான பரிசீலனையில் இருந்த நடிகர்களின் பட்டியல் கடந்த மாதம் வெளியிடப்பட்டது. லண்டனில் நடைபெற்ற திரைப்பட விழாவில் "ஐரா' சர்வதேச விருதுக்குப் பரிந்துரைக்கப்பட்ட நடிகர்கள் பட்டியலில் ஹாலிவுட், வெளிநாட்டு நடிகர்களுடன், "மெர்சல்' படத்தில் நடித்ததற்காக விஜய் பெயரும் இடம்பெற்று இருந்தது. இதில் டேவிட் டென்னன்ட் (டான் ஜுவான் இன் சோஹோ), ஜான் பொயேகா (ஸ்டார் வார்ஸ்: தி லாஸ்ட் ஜெடி), கிறிஸ் அட்டோ(ஸ்விங்), ஜாக் பெர்ரி ஜோன்ஸ் (பாங்), டேனியல் கலுயா(கெட் அவுட்), ஜாக் மோரிஸ் (ஈன்ஸ்ட்என்டர்ஸ்), ஜேமி லோமாஸ் (ஹோலிஓக்ஸ்) ஆகியோர் பெயர் பரிசீலனையில் இருந்தது. இந்நிலையில் லண்டனைச் சேர்ந்த "ஐரா' விருது வழங்கும் அமைப்பு, "மெர்சல்' திரைப்படத்திற்காக சர்வதேச அளவில் சிறந்த நடிகராக விஜய் தேர்வு செய்யப்பட்டுள்ளதாக அறிவித்துள்ளது. இந்த அறிவிப்பையடுத்து விஜய் ரசிகர்கள் கொண்டாட்டத்தில் ஈடுபட்டுள்ளனர். சமூக வலைதளங்களில் விஜய்யைப் பாராட்டி வருகின்றனர்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/2/w600X390/kadhir4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/02/திரைக்-கதிர்-3011887.html
3011886 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி...  DIN DIN Tuesday, October 2, 2018 02:14 AM +0530 அப்பா: வளர்ந்து படிச்சு பெரிய ஆளாகி நல்ல பேரு வாங்கணும்

மகன்: பிறக்கும்போதே நல்ல பேரா வைச்சா என்னவாம்? நல்ல பேருக்காக 
என்னைப் "படிபடி'ன்னு டார்ச்சர் பண்றீங்க? 

- ஏ.எஸ்.ராஜேந்திரன், வெள்ளூர்.

 

தரகர்: உங்க பையனுக்கு இந்தப் பிறவியில் திருமணம் நடக்காது

மாப்பிள்ளையின் தந்தை: என்ன இப்படிச் சொல்லீட்டிங்க?
தரகர்: அப்புறம் என்னங்க... "செல்' நோண்டாத பெண் வேணும்ன்னு கேட்டா நான் எங்க போறது?

- சி.ரகுபதி, போளூர்.

 

""டாக்டர் என் கணவருக்கு ஞாபக மறதி அதிகமாப் போச்சு''
""ஏன்?''
""செல்லுல பேலன்ஸ் இருக்கான்னு பார்க்குறதுக்கு பேங்குக்கு போறார் டாக்டர்''

- வி.பார்த்தசாரதி, சென்னை-5

 

""இவர் போலி டாக்டர்ன்னு சொல்றீங்களே... ஏன்''
""ஞாபக சக்தி குறையுதுன்னு சொன்னேன். சட்டைப் பையிலே எப்பவும் ஒரு மெமரிக் கார்டை வச்சுக்கோங்கன்னு சொல்றார்''

- கு.அருணாசலம், தென்காசி.

 

""பாட்டியை எதிர்த்துப் பேசலாமா?''
""நான் எதிர்த்துத்தான் பேசினேன்.... மம்மி மாதிரி சண்டை போடலியே டாடி''

- அ.சுஹைல் ரஹ்மான், திருச்சி.

 

""அம்மா நான் ஒருத்தரைக் காதலிக்கிறேன் அம்மா...''
""நல்ல வேளை இரண்டு பேரை காதலிச்சிடுவியோன்னு யந்துக்கிட்டிருந்தேன்''

- டி.மோகனதாஸ், நாகர்கோவில்.

 

""மன்னருக்கு மாபெரும் சோதனையாமே?''
""ஆமாம்... பதுங்கு குழியில் வெள்ளம் புகுந்துவிட்டதாம்''

- பொ.பாலாஜி, அண்ணாமலைநகர்.

 

""மச்சான் உன் பொண்டாட்டி சரியான துணிச்சல்காரின்னு எப்படிச் சொல்றே?''
""நான் பொண்ணு பார்க்க போனப்ப பத்து பேர் மொத்தமா போனோம். ஆனால் கல்யாணம் முடிஞ்சி என் வீட்டுக்கு வர்றப்ப ஒத்தையாவுல அவ வந்தா''

- க.கலா, காகிதப்பட்டறை.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/2/w600X390/kadhir3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/02/சிரி-சிரி-3011886.html
3011885 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் விசுக்காரம் ம.காமுத்துரை DIN Tuesday, October 2, 2018 02:11 AM +0530 பள்ளிக்கூடம் விட்டு பிள்ளைகள் வரத் தொடங்கியிருந்தார்கள். மஞ்சள் வெயில் தன் சாரமிழந்து வெளுத்துப் போன சேலையாய் தார் ரோட்டிலும், கடை வீதிக் கட்டடங்களிலும் படர்ந்து கிடந்தது. மெயின் ரோட்டிலிருந்து ஊருக்குள் நுழையும் முச்சந்தியிலிருந்த அந்த வணிக வளாகக் கட்டடத்தின் படிகளில் இப்போதே நிறைய ஆட்கள் அமர்ந்து கிடந்தார்கள். இரவானால் இன்னமும் கூடுதலாகும். முஜிபுரும் ஒரு அடைத்த கடையின் வாசலில் அப்போதுதான் வந்து உட்கார்ந்தான். மேல் படியில் ஓர் ஆள் குப்புறச் சாய்ந்து உறங்கிக் கொண்டிருந்தார். மேற்கிலிருந்து காற்று சிலுசிலுவென வந்து கொண்டிருந்தது. இந்தக் காற்றுக்காகத்தான் இவ்வளவு கூட்டம். 
தேனியிலிருந்தும், பெரியகுளம், லட்சுமிபுரம், வடபுதுப்பட்டியிலிருந்தும் பள்ளிக் கல்லூரி பேருந்துகள் கலர்கலராய் அந்த முச்சந்தியில் வந்து நின்றன. பள்ளிளிவிட்டு வரும் சிறார்களை அழைத்துச் செல்ல பெற்றோர்கள் காத்துக்கிடந்தனர். 
""லே...முஜ்ஜீ...'' தொளதொளத்த பேண்ட்டும், அரைக்கை சட்டையும் அணிந்து பபூன் போலக் காட்சியளித்த ரமேஷ், முஜிபுரைக் கைதட்டி அழைத்தான்.
நமநமத்த வாய்க்கு பீடி பற்ற வைக்க சட்டைப் பைக்குள் கைவிட்ட முஜிபுர் ரமேஷைப் பார்த்ததும், பீடியை ஒளித்து விட்டு சேப்பிலிருந்து செல்லை எடுத்தான். ஒரு பீடி எடுத்தால் ஓசிப் பீடியும் செலவாகும். 
""என்னா..?''
""இங்கனயா இருக்க...? ஊரே ராவிட்டேன்...'' சொல்லிக் கொண்டே அவன் உட்கார்ந்திருந்த கடைக்கு முன்னால் வந்து நின்றான்.
""என்னடா மென்ட்டலு ஒரு மணி நேரமா இங்க''யேதே ஒக்காந்திருக்கேன்....ஊரே லாவுனானாம்...?'' கேலியான சிரிப்பு சிரித்தான். பக்கத்திலிருந்தவன் முஜிபுரை ஒரு மாதிரியாகப் பார்த்தான்.
""இப்பதான்டா இங்கன பாத்துட்டு, அப்பிடியே வீட்ல கேட்டு வாரேன். ஒரு மணி நேரம்னு, அடிச்சு விடுற...'' வேலை அறிக்கை சமர்ப்பிப்பதுபோல் பேசிவிட்டு, ""ஒரு பீடி குடு...'' காலிச் சட்டைப் பையை பிதுக்கிக் காண்பித்துக் கேட்டான்.
""இந்த வெளக்கெண்ணெய்க்கித்தேந் தேடுனியாக்கும்...''
""இல்லடா மாப்ள, சாரதி உன்னிய போன் போடச் சொன்னாப்ல...'' தீப்பெட்டியும் அவனிடமே வாங்கிப் பற்ற வைத்துக் கொண்டான்.
""என்னாவாம் ?... அந்தாளுக்கு வேற வேல இல்ல... எதுனாச்சும் கோட்ர வாங்கிட்டுவா, ஆப்ப வாங்கிட்டுவான்னு நச்சரிப்பாப்பல.. அவெவெ பீடி வாங்கக் காசில்லாமக் கெடக்கான்...''
ஊருக்குள் பெரிய சமையல் மாஸ்டர்களில் ஒருத்தர் சாரதி. முஜிபுர், ரமேஷ் எல்லாம் இணை துணை வேலையாட்கள்.
""யே... முக்கியமான விசியமாம்டா...''
""அந்தாளப் பத்தி தெரியும்டா...'' என்றபோது போன் வந்தது. சாரதிதான்,
""அந்தாள்தான் டா... ஹய்யோ'' சலித்துக் கொண்டே பச்சைப் பொத்தானை அழுத்தினான்.
"" சொல்லுயா...''
""எங்கடா இருக்கே...?'' போனில் சாரதி.
""நா... நானா... ஒரு சோலியா தேனி - டவுனுக்குப் போய்க் கிட்டிருக்கேன்''
""பஸ்சிலயா...''
""ஆமாயா...''
""பஸ் சத்தம் கேக்கல...''
அந்த நேரம் முச்சந்தியில் ஒரு கல்லூரி பஸ் ஆரன் அடித்து நின்றது.
""ஆரன் சத்தம் கேக்குதா...?'' சிரிக்காமல் பதில் சொன்னான். ரமேஷ் பீடியின் கடைசி சொட்டை விரலால் அழுத்திப் பிடித்து உறிஞ்சினான்.
""ஒன்னப்பத்தித் தெரியாதாடா.. ரோட்ல நின்னுட்டிருப்ப...''
""சரி, நான் பொய்தே பேசுவேன். நீ ஒராள் மட்டுந்தே ஊருக்குள் உம்ம பேசுவ... விசயத்தச் சொல்லு...!''
""கெழக்க அய்ஸ்கூல் தெருவுல, விசால் வீடு தெரியுமா...''
தெரு, சந்து, வீடு, வீட்டுக்காரர் அங்க அடையாளம் எல்லாம் சொன்னான்.
""ஆமா ஆமா...விசாலு... ஐஸ்கூல் தெருவு...'' சாரதி சொன்னதை அப்படியே திருப்பிச் சொன்னான் முஜிபுர்.
""நாள நைட்டு வளகாப்பு வேல இருக்கு. நாளக்கழிச்சு காலைல ஆறு மணிக்கு ரெடி பண்ணிக் குடுத்தரணும். அஞ்சு சாதந்தே.. முடிச்சிடுறியா...?''
""ஆமா... பெரிய பெரிய வேலைக்கெல்லாம் விட்டுட்டுப் போயிரு. ஆகாதவேல போகாத வேலைக்கு மட்டும் அனுப்பிச்சு வையி...''
""ரமேசு இருக்கானா...''
""இருக்கான்..''
""அவனுக்கு வீடு தெரியும். கூப்பிட்டுப் போயி பேசி அட்வான்ஸ் வாங்கீடு. ரெண்டு பேரும் இருந்து முடிச்சுவிட்ருங்க...'' முஜிபுரின் பேச்சை கணக்கில் கொள்ளாமல் உத்தரவிட்டார். இது வழக்கப்படியாக வருகிற வார்த்தைகள் என்பதும் அதனை காற்றில் பறக்கவிடுவதே உத்தமம் என்பதும் விதி. 
""இதுக்கு எதுக்கு ஏழாளு. நானே முடிச்சிருவேன்...''
""யே... போடா... அவனுக்கென்னா பங்கா தரப்போறா... செலவுக்கு எதாச்சும் குடு. வாங்கிக்குவான்...''
""ரேட் பேசிட்டியா...?''
""நிய்யே பேசிக்க... அட்வான்ஸ் வாங்குனதும், ஒரு ஆப்ப வாங்கி ரமேசு கிட்ட குடுத்துவிடு...''
""ம்... புல்லு வாங்கித்தாரே... !'' போனை அணைத்து பையில் போட்டான். ஏற்கெனவே ரமேஷுக்கு தெரியுமோ. 
""போலாமா...'' ரமேஷ் தயாராய் நின்றான். 
எழுந்து வந்து ரமேசோடு நின்ற முஜிபுர், சோம்பல் முறித்து கொட்டாவி விட்டான். அது யார்ரா ரமேசு... அவன் தோளில் கை போட்டுக் கொண்டான்.
""ஒரு டீ அடிக்கலாமா...?'' செக் வைத்தான் ரமேஷ்.
""போடா வெண்ண... சட்டையில மானி கூட இல்ல...
உள்ச் சேப்ல பார்ரா... ஒன்னப் பத்தித் தெரியாதா...'' என்ற ரமேஷ், ""கரட்டுக்குப் போகணும்டா... ஒண்ணு வாங்கு... ரெண்டா ஆக்கிச் சாப்பிடுவம்...'' மேலும் அழுத்தம் கொடுத்தான்.
""அமையும்ல...''
""அமையும் டா... சாரதி ணே அனுப்பிச்சா சும்மாவா...'' 
""ஆமா, ஆகாதது போகாததுக்காகத்தே அனுப்புவாப்ல...'' என்று சலித்துக் கொண்டபடி ஒரு டீயை வாங்கி இன்னொரு கிளாஸ் எடுத்துப் பகிர்ந்து கொண்டனர்.
""ஆர்ரா அது...'' மறுபடி கேட்டான் முஜிபுர்.
""சொன்னா ஒனக்குத் தெரியாதுடா...'' மறுபடி ஒரு பீடியை வாங்கிப் பற்ற வைத்துக் கொண்டு இருவரும் ரோட்டைத் தாண்டி நடந்தனர். 


அரசு உயர்நிலைப் பள்ளியின் வலது புற சந்துக்குள் நுழைந்தான். ரமேஷ். ""இது ஆசாரி தெருவில்லியா...?'' முதலில் இருந்த வீட்டைப் பார்த்துக் கேட்டான், 
முஜிபுர்.
பள்ளிக் கூடத்தின் விளையாட்டுத் திடலிலிருந்து பிள்ளைகளின் ஆரவாரம் கேட்டது. தொடர்ந்து பந்து உதைபடுகிற சத்தம். பள்ளியின் சுற்றுச் சுவரை யாரும் எட்டித் தொடமுடியாத உயரத்திற்கு உயர்த்திக் கட்டி இருந்தனர்.
""இன்னும் ஸ்கூல் விடலியா...?''
""ரோட்லருந்து மேல ஏறும்பாதே பிள்ளைக வந்திச்சில்ல.... ஏதாச்சும் கோச்சிங் பழகுற பயலுக, வெளாடுவாங்கெ...'' ரமேஷ் முஜிபுரின் ஒவ்வொரு நடவடிக்கைக்கும் பதில் சொல்ல வேண்டியிருந்தது.
சந்து மிகவும் குறுகலாக இருந்தது. ஆறடி அகலம் வரலாம். சிமெண்ட் பலகைகள் பதிக்கப்பட்டிருந்தது. குழாய்கள் இணைப்பிற்காக தோண்டப்பட்ட இடங்கள் நாய்க்கடிபட்டு காயப்பட்டது போல தெருமுழுதும் குதறிக் கிடந்தது. ஆங்காங்கே சாக்கடை ஓரமாய் தலை உயர்த்தி நிற்கும் பாம்பினைப் போல தண்ணீர்க்குழாயின் இரும்பு வடிவங்கள் காலில் இடறின.
""ஆட்டோவில வெல்லாம் வர முடியாது போல...'' சமையல் பாத்திரங்களைக் கொண்டு வருவது சம்பந்தமான கவலை வந்தது. முஜிபுருக்கு, இதற்கு பதில் சொல்ல விரும்பாத ரமேஷ், பீடி குடு என நின்று கேட்டான்.
""எத்தன பீடி தாரது.. ஒன்னுரெண்டு இதோட நாலு பீடியாயிருச்சு...'' என கடுப்புடன் முஜிபுர் பேசியபோது.
""அத்தா...என்னா இங்கிட்டு...'' என ஒரு வீட்டுப் பக்கமிருந்து குரல் வந்தது. உள்ளே திண்ணைமேல் காங்கை போட்டு துணிகளுக்கு இஸ்திரி போட்டுக் கொண்டிருந்த நபர்தான் கூப்பிட்டார்.
""யே... பாண்டியா... ஓந் தெருவா...? அதான ஓசன பண்ணிட்டே வந்தே...'' என்ற முஜிபுர், வேற ""ஒண்ணுமில்ல பாண்டி, இங்க ஒரு வேல...சொன்னாக. அதேன்! பேசிட்டு வாரேன்...'' என பேச்சை முடித்தான்.
""காப்பி சாப்பிடலாம் த்தா'' என பாண்டி அழைப்பு விடுத்தபோது இருவரும் அந்த வீட்டைக் கடந்திருந்தார்கள்.
""எனக்கு அப்பவே சந்தேகமா இருந்துச்சுரா ரமேசு.. வண்ணார் தெருவுல, இதே பாண்டிக்கு நிச்சயதார்த்த வேல ஒன்னு பாத்தேன்...''
""ஒனக்கு என்னா பெரச்சன...?'' என்ற ரமேஷ், ""மொதல்ல பாத்த வீடு ஆசாரி வீடுதே, ஒடனே ஆசாரி தெருவுங்கற, இது வண்ணார் வீடு, வண்ணார் தெருவுங்கற... நாம் பேசப் போற வீடு வேற ஆளுக... ஒடனே அவக தெருவு ங்காத... தெரிஞ்சாப் பேசு. இலலாட்டி அமுக்கீட்டு வா...''
""ஏண்டா இப்பிடி கத்துற... சீச்சீ..'' என முகத்தை சுருக்கிக் கொண்டு ஏதோ முனகியபடி, ரமேசிடமிருந்து கொஞ்சம் விலகி நடந்தான் முஜிபுர்.. தெருவிற்குள் புதிதாய் நுழைந்த இவர்களை வாசலில் உட்கார்ந்திருந்த பெண்களில் சிலர் கேள்விக் குறியுடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.
அந்த வீட்டில் முன்புறம் சிறிய இரும்பு கேட் போட்டிருந்தது. ரமேஷ் சாதாரணமாய் திறந்து கொண்டு உள்ளே போனான்.
""சாரதி ணே, அனுப்ச்சு விட்டாரு...''
உள்ளேயிருந்து பனியன் போட்டு பெரிய மீசையுடன் இருந்த ஒருத்தர் எட்டிப் பார்த்தார். முஜிபுர் வணக்கம் சொன்னான் சுற்றும் முற்றும் பார்த்தவர் ரமேசிடம், சாரதியக் காணாம்'' என்றார்.
""அண்ணே, பெரியகொளத்துல வேல பாத்துக்கிட்டிருக்கார். பேசிட்டு வரச் சொன்னார்.'' முஜிபுர் மடித்துக் கட்டிய வேஷ்டியை இறக்கிவிட்டு பதில் சொன்னான்.
""சரி... சரி, தம்பி வருவான்னாரு... நீங்க அவரு தம்பியா...?''
""ஆமாங்..''
உள்ளே அழைத்துப்போய் உட்கார வைத்தார். அளவான வீடு பளிச்சென வெள்ளையடித்து சுத்தமாய் இருந்தது. கீழே சிவப்புக்கலரில் டைல்ஸ் ஒட்டி இருந்தார்கள். சுவரில் டிவி அறையப்பட்டிருந்தது. மேலே ஒரு மின்விசிறி சுழல, தரையில் மேசை மின் விசிறி ஒன்றும் சுழன்று கொண்டிருந்தது. சோபாவில் இவர்களை அமரவைத்து விட்டு, பிளாஸ்டிக் சேரில் மீசைக்காரர் அமர்ந்து கொண்டார்.
""யம்மோய் தண்ணி கொண்டுட்டு வாம்மா...'' உள் பக்கமாய்த் திரும்பிக் குரல் விடுத்தார்.
ஒரு கர்ப்பிணிப் பெண் எவர்சில்வர் செம்பில் தண்ணீர் கொண்டு வந்தார்.
""தம்பி பேரு ?''
""முஜிபுர் ரகுமான்...''
""முஜிபுரா...''முகம் பலகேள்விகளை கொண்டுவந்தது மீசைக்காரருக்கு. ரமேசைப் பார்த்தார்.
"" நீங்க?''
""எம்பேரு... ரமேசு...'' வெளியில் வந்து முஜிபுர் உதைப்பான். 
""பேர எதுக்குடா சொன்ன... இனி என் கூட வராத...''
""நீங்கதே சாரதி தம்பியா...?'' ரமேசைப் பார்த்து மீசைக்காரர் பேசினார்.
முஜிபுருக்கு முகம் விகாரப்பட்டது. ரமேசுக்கும் என்ன பதில் சொல்லுவதென விளங்கவில்லை. ஓடிக்கொண்டிருந்த டி.விப் பெட்டியைப் பார்த்தான்
""ப்பா...பேருக்கு தம்பீன்னு சொல்லீருப்பாரு... எல்லாம் டீம் மெம்பரா இருப்பாங்கப்பா..'' கர்ப்பிணிப் பெண் அங்கிருந்த சங்கடத்தை விலக்கினாள்.
""ஓ... அவர்ட்ட வேல செய்றவங்களா...?'' மீசையை தடவி, நீவிவிட்டுக் கொண்டார்.
""அதென்னமோ ங்யா... எங்க வீட்ல எந்த விசேஷம்னாலும் அவருதே வந்து செஞ்சு குடுப்பாரு.... இன்னிக்கும் அவர்தே வருவேனு சொன்னாரு... நீங்க வந்திட்டீங்க...'' தம்ளரில் ஆவி பறக்கும் டீயுடன் தட்டேந்தி வந்த நடுத்தரவயதுப் பெண்மணி, ஆளுக்கொரு டம்ளரை தந்து விட்டு மீசைக்காரர் பக்கத்தில் நின்று கொண்டார். அவரது மனைவியாயிருக்கும்.
""அதெல்லா நீங்க எதிர்பார்த்ததவிட நல்லாவே இருக்கும். இல்லாட்டி அண்ணே யாரையும் நம்பி அனுப்ப மாட்டாரு... இவரும் பெரிய மாஸ்டர்தான்...'' ரமேஷ் எடுத்துக் கொடுக்க, முஜிபுர் முகம் விரிந்தது.
""அப்பச்சிக்கு என்னா தெரியாதா... நம்ம வீட்லயே நெறையா வேல பாத்திருக்கேனே...'' என ஒரே போடு போட்டான் முஜிபுர்.
மீசைக்காரர் குழம்பினார். ""அப்படியா... எனக்கு ஞாவகம் இல்லயே !''
""அய்யோ... ஒங்கள நா அடிக்கடி பாப்பேன்''
""என்னயவா... நா லாரி ஏஜெண்டு தம்பி... அடிக்கடி வெளியூர் போயிருவேனே... எங்க பாத்திருக்கீங்க?''
""அதுதே தெரியுமே... லாரி வச்சிருக்கீங்க... தெரியாதா... ஒருதரம் இருக்கங்குடி கோயிலுக்கு போனம்ல...'' சத்தியம் செய்யாத குறையாய் ஊன்றி அடித்தான்.
மீசைக்காரர் உண்மையாகவே குழம்பிப் போனார், ""அப்பிடியா... நா சரக்குதே ஏத்துவேன். ஆள்கள ஏத்துனதில்லியே...''
""எனக்கு நல்லா ஆவகம் இருக்குங்க...''
""ஆனா நான் ஏஜெண்டு ஓனரு இல்ல...''
""நானும் அதத்தான சொல்றேன்''
ரமேஷ் இந்த ஆட்டையில் சிக்கவில்லை. முஜிபுர் எந்த நிலையிலும் தான் சொன்னதை வாபஸ் வாங்குவதோ தவறுதான் என ஒப்புக்கொள்ளவோ மாட்டான் அவர்களாகப் பேசி களைத்து வரட்டும்.
அடுத்த இரண்டு நிமிடத்திலேயே ரமேஷ் நினைத்தது நடந்து விட்டது வீட்டுக்காரம்மாள் அதனைச் செய்தார்.
""வந்த விசயத்தப் பேசுங்க...'' என முற்றுப்புள்ளி வைத்தார். 
""நல்லாச் செஞ்சுருவீங்கள்ல, சரியில்லனா சம்பந்தகாரவக மூஞ்சீல முழிக்க முடியாது தம்பி'' என உறுதி மொழி வாங்கிய பிறகே வேலையைச் சொன்னார்.
""பொண்ணுக்கு வளகாப்பு...''
""இப்ப வந்தாங்கள்ள அந்தப் பொண்ணுக்கா...''
""ஆமாமா...''
""இங்க இருக்காங்க...?'' ரமேஷ் தேவையில்லாமல் பேசுவதாய் முஜிபுர்க்குப் பட்டது. ஆனாலும் பொறுமை காத்தான்.
""காலம்பற மாப்ள வந்து கூப்பிட்டுப் போயிருவாரு... நாளக்கழிச்சு சோறாக்கிட்டுப் போயி, வளையல் போட்டு கூப்புட்டு வரணும்...'' வீட்டுக்காரம்மாள் சங்கடப்படாமல் விளக்கமளித்தார்.
""எத்தன சோறுங்மா'' பூர்வாங்கமான பேச்சைத் துவங்கினான் முஜிபுர்..
""என்னென்னா சாதம் செய்வீங்க...''
""ஒங்களுக்கு என்னென்னா வேணும்...?''
""இல்ல...நீங்க எது தெளிவாச் செய்வீங்க....'' இந்தப் பேச்சு இன்னொரு பக்கம் நீளலாம் என பயந்த ரமேஷ், சாதங்களின் பெயர் வரிசையை அடுக்கலானான், ""சர்க்கரைப் பொங்கல், கல்கண்டு சாதம், அவல் பொங்கல், தினைப் பொங்கல், வரகரிசிப் பொங்கல், புளிசாதம், சாம்பார் சாதம், வெண் பொங்கல், புதினா சாதம், மல்லிசாதம், தேங்காய் சாதம், தக்காளி சாதம், கறிவேப்பிலை சாதம், மிளகு சாதம், கடுகு சாதம், சீரக சாதம், வெங்காய சாதம், பூண்டு சாதம், தயிர் சாதம்...''
மூச்சுவாங்காமல் சொன்னதைக் கேட்டதும் முஜிபூருக்கு புல்லரித்துப் போனது. ""மாப்ள தரமானவன் தான்'' என பெருமிதம் கொண்டான். வீட்டுக்குள்ளிருந்து அந்த சாத வரிசையைக் கேட்ட கர்ப்பிணிப் பெண் வாய் கொள்ளாமல் சிரித்துக் கொண்டே வந்தாள்.
""இத்தன சோறா...? செத்தாங்கெ, சுருளிப்பட்டிக் காரெங்கெ...'' தன் புருசன் வீட்டாரை இழுத்துப் பேசியது.
""இல்லம்மா.... என்னா செய்யலாம்னு கேட்டுக்கிருக்கம்...''
""ஏழுசாதம் போடலாமா...'' முஜிபுர் இடைமறித்தான்.
""ஏழா...? அஞ்சு பத்தாது...'' என்ற வீட்டுக்காரம்மாள், ""என்னென்ன போட்டா நல்லாருக்கும்...?'' மீண்டும் கேள்வியை இவர்களிடமே வைத்தது.
முஜிபுர் முந்திக் கொண்டான். ""இனிப்புக்கு கல்கண்டு சாதம், தக்காளி சாதம், நெய்ச் சாதம், கீ ரைஸ் தேங்காசாதம், புளிய வெதரை, லெமன்சாதம், ஒரு புளிக்காய் ஆகமொத்தம் ஏழு அய்ட்டம். 
சாதம் ஏழு வரணும்னா தயிர் சாதம் போட்டு ஊறுகாய் சேத்து ஒம்பது அய்ட்டம். ஒத்தப்படை...'' என முடித்தான்.
""அதென்னா புளிய வெதரை'' கர்ப்பிணிப் பெண் கேட்டாள்.
""புளியோதரை, புளிச்சாதம்'' ரமேஷ் விளக்கமளிக்க அதற்கும் அந்தப் பெண் சிரித்தாள். அப்படியே வீட்டுக்குள் போனாள்.    
""சரி எத்தனபேர் வருவீங்க... என்ன சம்பளம்...?''
""மூணுபேர் வந்திரம்.... மூவாயிரம் குடுத்திருங்க...'' ரமேசைப் பார்த்து சரியா என்பது போல ஒருகண் காட்டிப் பேசினான்.
""மூணு பேரா....? எதுக்கு ?... ஒராள் பத்தாதா...'' மீசைக்காரர் துடிப்புடன் நிமிர்ந்து கொண்டு பேசினார்.
""ஒராள் வந்து ஒண்ணும் முடியாதுங்க. அடுப்புல ஏத்தி எறக்கவே தொணையாள் வேணும்...''
""நாங்கதே இருக்கம்ல... எங்களுக்கென்னா வேல...?''
""அதல்லா தோதுப்படாதுங்க...'' ""பொழுதீக்கும் ஒங்களக் கூப்புட முடீமா ! சரி, ரெண்டாள் வாரம். ரெண்டு ஐநூறு குடுத்திருங்க...''
""அதென்னாப்பா மூணாள் மூவாயிரம், ரெண்டாள் ரெண்டு ஐநூறு
""பொம்பளையாள்க்கு ஐநூறு'' ரமேஷ் சொன்னான்.
""ஆறாரூ வருவிங்க...''
""நீங்க பாய்... தெரியும்... இவரப் பாத்திருக்கனா...? எந்தத் தெருவு தம்பி...'' மீசைக்காரர் ரமேசை அப்போதுதான் உற்றுப் பார்த்தார்.
""கீரக்கல் தெருவுங்க...'' 
""கீரக்கல் தெருவுவா ? கீரக்கல்லுல ரோட்டுக்கு மேலயா கீழயா ?''
""ரோட்டுக்கு மேலதான கீரக்கல்லு''
""அதான் நீ எங்க இருக்க''
""சொன்னேன்லங்க . கீரக்கல்லு''
வாழைப்பழக் கதையாய் நீண்டது பேச்சு. ""கீரக்கல்லு மெயினா, சந்தா ? கடவீதிங்கறதால பலசாதியும் கலந்து கெடக்கேப்பா?'' 
ரமேசுக்கு அவரது உள்ளக்கிடக்கை புரிந்தது, 
""ராசப்பிள்ள மகெங்க...''
வீட்டுக்காரம்மாளுக்கும் அப்போதான் உயிர் வந்ததுபோல மூச்சை இழுத்து விட்டுக் கொண்டார், ""அப்படித் தெளிவாச்சொல்லு ! சரி...சரி'' என தலையாட்டியவர், ""தம்பிகளுக்கு டீ போட்டு வாம்மா'' என்றார்.
அடுத்த நிமிசத்தில் பலகாரமும் சேர்ந்து வந்தது. சம்பளம் பேசி முடித்து முன்பணம் வாங்கிக் கிளம்பிய போது, ""காப்பி பலகாரத்த தொடவே இல்ல தம்பி'' வீட்டுக்காரம்மாள் வற்புறுத்தினார்.
""நாங்க வேலைக்குப் போற எடத்தில கை நனைக்கிறதில்லைங்க'' என்று சொல்லிவிட்டு விசுக்காரமாய் வெளியேறினர்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/2/w600X390/kadhir2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/02/விசுக்காரம்-3011885.html
3011881 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மதுரை தந்த மாணிக்கம்! டி.எஸ்.ஆர்.வேங்கடரமணா Tuesday, October 2, 2018 02:08 AM +0530  

அன்றைய "சென்னை ராஜதானி' என்பது இன்றைய முழு தமிழகம், கேரளா, ஆந்திரா மற்றும் கர்நாடகா மாநிலங்களின் பகுதிகள் அடங்கிய மிகப்பெரிய பிரதேசமாக இருந்தது. இன்றைய தமிழக ஆளுநர் மாவட்டங்களுக்குச் சென்று ஆய்வு செய்வதே மிகப்பெரிய விவாதப் பொருளாக இருக்கும் போது "மேன்மை தங்கிய பிரிட்டிஷ் அரசி'யால் நியமிக்கப்பட்ட கவர்னர் அடிமைப்பட்ட இந்திய மாவட்டம், ஒன்றுக்கு ஆய்வுக்காக வந்தால் எப்படியிருக்கும் கற்பனை செய்து பாருங்கள். அப்படி ஓர் ஆளுநர்ஆய்வுக்காக மதுரை வந்து கலெக்டர் உட்பட்ட அதிகாரிகளுடன் ஆலோசனை செய்து கொண்டிருக்கும்போது ஒரு ஜமீன் சம்பந்தமாகவும் இந்துக்கள் சட்டத்திலும் அவருக்கு ஒரு சந்தேகம் வந்தது. உடனடியாக கலெக்டரிடம் அரசாங்க வக்கீலை அழைத்து வரும்படி உத்தரவிட்டார். கலெக்டர் தாசில்தாரைப் பார்க்க அவர் அன்றைய மதுரை அரசு வழக்கறிஞர் வீட்டிற்கு சென்று கவர்னரைச் சந்தித்து வர வேண்டுமென வினயமாக அழைத்தார்.
அரசு வழக்கறிஞர் ஆச்சர்யத்துடன் ""கவர்னருடன் பிரமுகர்கள், சந்திப்பு மாலையில் தானே இருக்கிறது. இப்பொழுது என்ன அவசரம்?'' என்று கேட்டார். தாசில்தார் கவர்னருக்கு சட்டத்தில் ஏற்பட்ட சந்தேகம் பற்றி சொல்லி அதற்கு விளக்கம் கேட்க உங்களை அழைத்து வரச் சொன்னார் என்று கூறினார். சிவந்த நிறமும், கூரிய மூக்கும் தீர்க்கமான அழகான முகமும் குட்டையான உருவமும் கொண்ட அந்த அரசு வக்கீலின் முகம் மேலும் சிவந்து விட்டது. ""அரசு அலுவலர்களுக்கு சட்ட சம்பந்தமான விளக்கம் வேண்டுமென்றால் அவர்கள் அரசு வக்கீலை அலுவலகத்தில் வந்து சந்திக்க வேண்டும். கட்சிக்காரர்கள் வக்கீலை சந்திக்க வரவேண்டுமே தவிர, வக்கீல்கள் கட்சிக்காரரை சென்று சந்திப்பது மரபல்ல. அதிகாரி கவர்னராக இருந்தாலும், தாசில்தாராக இருந்தாலும் விதி ஒன்று தான்'' என்றார் அழுத்தமாக. நடுங்கிக் கொண்டே தாசில்தார் திரும்பிச் செல்ல தகவல் கவர்னரை எட்டியது.
என்ன செய்தார் கவர்னர் தெரியுமா? என்னையும் அரசு வக்கீலையும் நியமித்தவர் மேன்மை தங்கிய அரசியார் தான். வக்கீலை கட்சிக்காரர்கள் சென்று பார்க்க வேண்டும் என்பது தான் முறை என்று சொல்லி விட்டு வக்கீலை நேரில் சந்தித்து சட்ட விளக்கம் கேட்டார். அது மட்டுமல்ல, அந்த வக்கீலால் கவரப்பட்ட கவர்னர் அந்த மதுரை அரசு வக்கீலை தொழில் செய்ய மதராஸபட்டணம் வர அழைத்தார். இன்று மதுரை மக்கள் மறந்து விட்ட அந்த மாபெரும் மனிதன் யாரென்று தெரிகிறதா 
பிறக்கும் பொழுது ஏழையாகப் பிறந்து கடும் உழைப்பால் தெரு விளக்கில் படித்து சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் முதல் இந்திய நீதிபதியானவர் முத்துஸ்வாமி ஐயர். அவர் 1895 இல் மரணமடைந்தவுடன் அவர் இடத்திற்கு நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்ட இரண்டாவது இந்திய வக்கீல் யாரென்று தெரிகிறதா?
இன்றைக்கு சென்னை மெரினா என அழைக்கப்படும் காமராஜர் சாலையில் உள்ள ராணி மேரி கல்லூரியை அமைக்க அரசிடம் அன்றே ஒரு லட்சம் போய் பெற்றுக் கொண்டு தனது கடற்கரை இல்லம் என பெயரிடப்பட்ட வீட்டை விட்டுக் கொடுத்த மதுரை வழக்கறிஞர் யாரென்று தெரிகிறதா?
அரசி விக்டோரியாவின் சார்ட்டர் படி 26.06.1862 இல் நிறுவப்பட்ட சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் நியமிக்கப்பட்ட முதல் இந்திய நீதிபதி முத்துஸ்வாமி அய்யர் நமக்கு தெரியும். சுதந்திர இந்தியாவில் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாக பதவியேற்றவர்
ராஜமன்னார் நமக்கு தெரியும். அதற்கு ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் ஒருமுறை அல்ல மூன்று முறை சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாக பொறுப்பு வகித்த மதுரை தந்த மாமனிதர் யாரென்று தெரிகிறதா? சென்னை உயர்நீதிமன்றத்துக்கு 70 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தொடங்கப்பட்ட சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தில் வேந்தராக 1904-இல் பதவி வகித்த மதுரை மண்ணின் மைந்தன் யார் என்று தெரிகிறதா?
வயது முதிர்வின் காரணமாக கண் பார்வையில் குறைவு ஏற்பட்டதால், இன்னும் எட்டு மாதம் பதவியில் இருந்தால் முழு ஓய்வு ஊதிய தொகையான 1200 பவுண்டு மாதம் கிடைக்கும். (இன்றைய மதிப்பில் சுமார் 1 லட்சம் ரூபாய்) என்ற நிலையிலும் சென்னை உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி பதவியை துறந்த நேர்மையான மதுரை வக்கீல் யாரெனத் தெரிகிறதா? 
சென்னை பல்கலைக்கழகத்தில் துணைவேந்தராகப் பணியாற்றியது மட்டுமல்லாமல், அங்கு மிக அற்புதமான சிலை வடிவில் காலில் செருப்பில்லாமல் அமர்ந்திருக்கும் மதுரையின் மாணிக்கமாக திகழ்ந்த மனிதர் யாரென்று தெரிகிறதா? 
மதுரையின் மகுடமாக தன் பெயரில் "மணிநகரம்' என பெயரிடப்பட்ட பெருமைக்கு சொந்தக்காரர் யாரென்று தெரிகிறதா? 
விண்டாகுட்மேன் எழுதிய "சன்சைன் என்ற புத்தகத்தில் அக்டோபர் மாதம் பிறந்தவர்கள் ("லிப்ரா' எனும் ராசிமண்டலத்தில் பிறந்தவர்கள்) சிறந்த வக்கீல்களாகவோ, நீதிபதிகளாகவோ கலைஞர்களாகவோ இருப்பார்கள் என கணித்திருப்பார். 1842-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் 1-ஆம் தேதி (2018-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 1-ஆம் தேதி அவருக்கு வயது 176) மதுரையில் சூறாவளி சுப்பையர்க்கு இரண்டாவது மனைவி மூலம் பிறந்த குழந்தைதான் பின்னாளில் "மணி ஐயர்' என அழைக்கப்பட்ட திவான் பகதூர் சர்.எஸ்.சுப்பிரமணிய ஐயர் BL., LLD., K.C.I.E பிறக்கும் பொழுதே வாயில் வெள்ளி கரண்டியுடன் பிறந்தவர். ஆனாலும் 3 வயதில் தந்தையை இழந்த அவரை சகோதரர் அன்புடனும் பாசத்துடனும் வளர்த்தார்; தந்தை இராமநாதபுரம் மன்னரின் திவானாக இருந்ததால் வசதிக்குக் குறைவில்லை. லெட்சுமி இருக்கும் இடத்தில் சரஸ்வதி குடிவரமாட்டாள் என்ற மூட நம்பிக்கையைத் தகர்த்து இளம் வயதில் இருந்து கல்வி கேள்விகளில் சிறந்து விளங்கினார். முதலில் மதுரை மிஷன் பள்ளியிலும் பின்பு கிருஷ்ணசாமி செட்டியார் பள்ளியிலும் படித்த மணி, சிறு வயதில் இருந்தே தமிழ், சமஸ்கிருதம், ஆங்கிலம் என்ற மூன்று மொழிகளிலும் சிறந்து விளங்கி தன் திறமையால் ஸ்காலர்ஷிப் பெற்று படிப்பைத் தொடங்கினார். 1859-இல் தன் பள்ளி படிப்பை முடித்தார்.
அவருடைய சகோதரருக்கு, செல்லத்தம்பி, மணியை தொலைவில் உள்ள சென்னைக்கு(!) அனுப்பி படிக்க வைக்க விருப்பம் இல்லை. இவருடைய உச்ச மார்க்கை கேட்ட கலெக்டர் தன் கீழ் உதவி கலெக்டராகப் பணியாற்றிய உதவி கலெக்டர் ராமராவ் அலுவலகத்தில் சேர்த்து விட்டார். இளங்கன்று மணியின் ஆங்கிலப்புலமை ராமராவுக்கு மிகப்பெரிய உதவியாக அமைந்தது. ஆனால் கலெக்டர் ஆபீஸில் கிளார்க்காக குப்பைக்கொட்ட பிறந்தவரில்லை மணி. அவருக்கு வக்கீல் ஆக வேண்டும் என்ற தாகம். சென்னையில் சட்டக் கல்லூரி ஆரம்பிக்கப்படாத நிலையில் அன்று கலை கல்லூரிகளிலேயே ஓராண்டு படித்தால் ப்ளீடர் (PLEADER) ஆகவும் இரண்டாண்டு படித்தால் வக்கீலாகவும் பதிவு செய்யலாம். அந்நாளில் பார்கவுன்சில் தோன்றவில்லை. வக்கீல் சன்னத்தை மாவட்ட நீதிபதியும், உயர்நீதிமன்ற நீதிபதியும் தான் வழங்கினார்.
அன்றைய மதுரை மாவட்ட நீதிபதி காட்டன், இந்தியர்களை ஏளனமாக நடத்தி வந்தார். அவர்களிடம் வக்கீலாக சன்னத் பெற வரும் இந்தியர்கள் மண்டியிட்டு வணங்கி சன்னத் பெற வேண்டும் என்ற விதியை ஏற்படுத்தினார். தன்மானமும் தேசபக்தியும் மிகுந்த சுப்பிரமணிய ஐயர் நீதிபதி முன்பு மண்டியிட மறுத்து வெளியேறினார். பின்பு உயர்நீதிமன்றம் மூலமாக வக்கீல் சன்னத் பெற்றார்.
"விளையும் பயிர் முளையிலேயே தெரியும்'என்ற முதுமொழிக்கேற்ப வக்கீல் தொழிலில் கொடி கட்டிப் பறக்கத் தொடங்கினார். அவருடைய சட்ட அறிவும் ஆங்கிலப் புலமையும், தமிழ், சமஸ்கிருத திறன்களும் உண்மை கண்டறியும் நுண்ணறிவும் அவரை வக்கீல் தொழிலில், இளம் வயதிலேயே உச்சத்துக்கு எடுத்துச் சென்றது. அன்று வக்கீலின் எண்ணிக்கை குறைவாக இருந்தாலும் போட்டி அதிகம். திறமை எனும் படிக்கட்டில் தாவி ஏறி உச்சத்தில் ஆசனம் போட்டு அமர்ந்தார். 1862-இல் அமலுக்கு வந்த குற்றவியல் நடைமுறை சட்டத்தின் (Cr.P.C) கீழ் அரசு குற்றவியல் வழக்கறிஞராக நியமிக்கப்பட்டவருக்கு மாவட்ட நீதிபதி காட்டன் நீதிமன்றத்திலேயே பணியாற்ற நேரிட்டது இயற்கையின் நகை முரண். மாவட்ட நீதிபதி எதிர்பார்த்திருக்க மாட்டார், பின்னாளில் உயர்நீதிமன்ற நீதிபதியாக தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார் என்று! அவர் கலெக்டர் அலுவலகத்தில் பணியாற்றிய போது Deputy Collector அவரை நிற்க வைத்தே பேச முற்பட்ட போது அவரே ஒரு நாற்காலியை இழுத்துப்போட்டு அமர்ந்து துணை கலெக்டரை திகைக்க வைத்தவரா மாவட்ட நீதிபதியை கண்டு அஞ்சுவார்? 
இரண்டாண்டு வக்கீல் படித்தவர்கள் உயர்நீதிமன்றத்தில் வழக்காடலாம் என்ற விதி வரவும் கவர்னர் அழைக்கவும் கலெக்டர் ஆபீஸ் வேலையுடன் சட்டம் படித்து "மதுரை மணி' சென்னை மணியானார். சென்னையில் சட்ட வார இதழ் ஆசிரியரிடம் உதவி வழக்கறிஞராகச் சேர்ந்தார். 
அதற்கு முன்னர் அவர் மதுரை மீனாட்சியம்மன் கோயிலிலும் பணியாற்றி அதன் தொடர்ச்சியாக தன் தந்தை பெயரில் "சூறாவளி சுப்பையர் அறக்கட்டளை'யைத் தொடங்கினார். 1875-இல் அவர் மதுரை நிர்வாக அமைப்பில் தலைவராகச் செயல்பட்டு மன்னர் எட்வர்டு வேல்ஸ் இளவரசராக மதுரைக்கு வந்த பொழுது மதுரை மக்கள் சார்பாக வரவேற்றார். இவரது பொதுத் தொண்டுகளைப் பாராட்டி 1884-இல் அன்றைய சென்னை சட்ட மன்றத்தில் அலுவல் சாரா உறுப்பினராக நியமிக்கப்பட்டார். இதனால் பெற்ற அனுபவத்தால் விரியும் அறிவுடன், தாதாபாய் நவ்ரோஜி, தின்ஷா வாச்சா ஆகியோர் 28.12.1885-இல் பம்பாயில் ஆரம்பித்த "காங்கிரஸ் கட்சியில் சென்னைப் பிரதிநிதியாகக் கலந்து கொண்டு இந்தியர்களுக்கு சுய ஆட்சி வேண்டும் என விரிவாகவும் விளக்கமாகவும் பேசினார். இதனால் பின்னாளில் அன்னிபெசன்ட் அம்மையாரின் "ஹோம்ரூல்' இயக்கத்தின் முன்னோடி ஆனார். மணி ஐயர் தேசிய விடுதலைக்கு போராடிய முன்னோடி ஆவார். 
சுப்பிரமணிய ஐயர் சென்னையில் வக்கீலாக இருக்கும்போது பாசம் ஐய்யங்காரும், நார்டனும் அவருடைய மதிப்புறு எதிர் வழக்கறிஞர்களாக பணியாற்றினார். அவர் மூத்த வழக்கறிஞர்களையும் இளம் வக்கீல்களையும் சரிசமமாக நடத்தி அனைவரின் அன்புக்கும் பாத்தியம் ஆனார். குறிப்பாக இளம் வழக்கறிஞர்கள் மீது மிகுந்த அன்புடன் அவர்களை உற்சாகப் படுத்துவதில் முன்னிலை வகித்தார். 
1888-இல் சுப்பிரமணிய ஐயர் "சென்னை ராஜதானி' அரசால் முதல் இந்திய அரசு வழக்கறிஞராக நியமனம் செய்யப்பட்டார். அவர் நடத்திய வழக்குகளில் குறிப்பிடத்தக்கது. "திருப்பதி மஹந்த்' வழக்காகும். அந்நாளில் சுதந்திர போராட்டங்கள் ஆரம்பமாக கிழக்கிந்திய கம்பெனியிடம் இருந்து ஆட்சி இங்கிலாந்து அரசியின் கீழ் வர ஆங்கில அரசு இந்தியர்கள் கொள்கைகளில் தலையிடுவது இல்லை என முடிவெடுத்து இதன் தொடர்ச்சியாக தன்பொறுப்பில் இருந்த திருப்பதி கோயில் நிர்வாகத்தை ஒரு மஹந்த்திடம் ஒப்படைத்தது. அன்று மஹந்த் மீது ஒரு குற்றச்சாட்டு எழுந்தது. அவர் திருப்பதி கோயிலில் கும்பாபிஷேகம் செய்வதாகச் சொல்லி, அதன் தொடர்ச்சியாக ஒரு கொடி மரம் ஸ்தாபிக்கப் போவதாகவும், அதன் அடியில் ஒரு கலசம் நிறைய தங்கக் காசுகளைப் புதைக்கப் போவதாகவும் அறிவித்தார். திருப்பதி கோயில் அல்லவா! பணம் கொட்டியது. கொடி மரம் நிமிர்ந்து நின்றது. அத்தோடு கொடிமரத்தின் அடியில் புதைக்கப்பட்டது தங்ககாசுகள் அல்ல செம்பு காசுகள் என்ற புகாரும் எழுந்து நின்றது. மேஜிஸ்ட்ரேட் முன்பு வழக்கு வந்தது. அரசு சாட்சிகள் "புதைக்கப்பட்டது செம்பு என்று சத்தியம் செய்ய, மஹந்த் "இல்லை புதைக்கப்பட்டது தங்கம் தான் என்று ஒற்றைக்காலில் நின்றார். உண்மை தெரிய எளிய வழி கொடிமரத்தை தோண்டி எடுத்து பாருங்கள் என்று உத்தரவிட்டார் மேஜிஸ்ட்ரேட்.
பதறிப்போன மஹந்த், நார்டனை வக்கீலாக வைத்து, ""மந்திரம் சொல்லி நிறுவப்பட்ட கொடிமரத்தை தோண்டி எடுப்பது பாவம்; ஆகமங்களுக்கு விரோதம்'' என்று சுட்டிக்காட்டி உயர்நீதிமன்றத்தில் மூன்று மணி நேரம் வாதிட்டார். பதில் சொல்ல எழுந்து நின்ற அரசு வழக்கறிஞரான சுப்பிரமணிய 
ஐயர் மீது அனைவரின் பார்வை விழுந்தது. 
ஐயர் பழுத்த ஆஸ்திகர். சாஸ்திரங்களில் நம்பிக்கை உடையவர். அவர் நார்டனின் வாதத்தை எப்படி எதிர்கொள்ள போகிறார்? மக்கள் நம்பிக்கையா மத கோட்பாடா அல்லது இரண்டையுமே உதறித் தள்ள போகிறாரா? நீதிமன்றமே ஏன் ஆங்கில நீதிபதியும் உடன் அமர்வில் இருந்த நீதி அரசர் முத்துசுவாமி ஐயரும் பார்க்க கம்பீரமாக ஆனால் மிக பணிவுடன் எழுந்து நின்றார் சுப்பிரமணிய ஐயர். நீதிமன்றங்களில் இன்று ஆங்கிலம் கோலோச்சுவது போல ஆதியில் லத்தீன் மொழி கொடிகட்டி பறந்தது. "காதல் மொழி ஆங்கிலம், வியாபார மொழி பிரஞ்ச், கடவுள் மொழி சமஸ்கிருதம், பக்திமொழி தமிழ்' என சொல்வார் உண்டு. சுப்பிரமணியய்யர் எடுத்த எடுப்பிலேயே ஒரு லத்தீன் பழமொழியை சொன்னார். ‘ஊண்ஹற் ஒன்ள்ற்ண்ஸ்ரீண்ஹ' ‘தன்ஹற்-இஹங்ப்ன்ம்' என்று அதாவது சொர்க்கமே இடிந்து விழுந்தாலும் நீதி செய்யப்பட வேண்டும் என்பது அதன்; பொருள். 
ஐயர் சிரித்துக் கொண்டே கேட்டார். நீதி செய்ய சொர்க்கமே இடிக்கப்படலாம் என்றால் ஒரு கொடி மரத்தை இடிக்கக் கூடாதா? தீர்ப்பு என்னவாயிருக்கும்? சொல்லியா தெரிய வேண்டும்? 
மெரினா கடற்கரையில் வீடு வாங்கிய சுப்பிரமணிய
ஐயர் அனைத்து வழக்கறிஞர்களையும் அழைத்து அந்த வாரம் வெளியான அனைத்து தீர்ப்புகளையும் வாதிப்பார். புகழ்பெற்ற அந்த சனிக்கிழமை கூட்டம் இளம் வழக்கறிஞர்களும் ஒரு சட்ட கலாசாலையானது. இந்த கூட்டங்களின் முடிவு தான் எம்.எல்.ஜே (மெட்ராஸ் லா ஜர்னல்) என்ற சட்ட இதழானது. ஐயர் 1891-இல் நீதிபதியான பிறகு தலைமை அரசு வழக்கறிஞர் பதவிக்கு பாஷ்யம் ஐயங்காரை சிபாரிசு செய்தார். நீதியரசர் முத்துஸ்வாமி நீதித்துறையில் படிப்படியாக முன்னேறி, உயர்நீதிமன்ற நீதிபதியானார். அவர் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் முதல் இந்திய நீதிபதியாக மணிஐயர் இரண்டாவதாக அந்த பணியை அடைந்தாலும் நேரடியாக நீதிபதியாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முதல் வக்கீல் என்று பெருமை அவருக்கு உண்டு. இதை விட முக்கியமானபெருமை என்னவென்றால், அவர் சென்னை உயர்நீதிமன்ற நீதிபதியாக பணியாற்றிய 1895-1907, 12 ஆண்டுகளில் குறிப்பாக அவர் 1899, 1903 மற்றும் 1906 ஆகிய மூன்று ஆண்டுகளில் அவர் சென்னை உயர்நீதிபதியாக, இடைக்கால தலைமை நீதிபதியாக இருந்த பெருமை அவருக்கு உண்டு. அவருடைய தீர்ப்புகள் ஒவ்வொன்றும் அவருடைய கூர்மையான சட்ட அறிவிற்கும் ஆங்கிலப் புலமைக்கும் எடுத்துக் காட்டாக விளங்கின.
அவர் முழு பென்சனுடன் ஓய்வு பெற 8 மாதங்களே இருந்தது. பார்வை குறைபாட்டால் நீதிபதி பதவியை முழுமையாகச் செய்ய முடியாது என்பதைக் காரணம் காட்டி பணியை ராஜினாமா செய்தார். தலைமை நீதிபதியும், அவருடைய நண்பரான தமிழ் தாத்தா உ.வே.சாமிநாத ஐயர் அவர்களும் மறுத்துச் சொல்லியும் அவர் ராஜினாமாவை வாபஸ் பெற மறுத்து விட்டார். ஓய்வுக்கு பிறகு மணியய்யர் சும்மாயிருக்கவில்லை. சென்னை ஒய்எம்ஐஏ (வஙஐஅ) தொடங்கினார் அவர் அன்னிபெசன்ட் அம்மையாருடன் ஏர்ம்ங் தன்ப்ங் இயக்கத்தில் ஈடுபட்டார். இந்திய விடுதலை 
அவருடைய லட்சியமாக இருந்தது. ஆங்கில அரசு அன்னிபெசன்ட் அம்மையாரையும், ருக்மணி அருண்டேலையும் ஆங்கில அரசு சட்ட விரோதமாக கைது செய்த போது, அதனைக் கண்டித்தும் உடன் விடுதலை செய்ய வேண்டுமெனவும் அதற்கு அமெரிக்க ஜனாதிபதி உட்ரோ வில்சன் உதவ வேண்டும் என கடிதம் எழுதினார். அன்று அது மிகப்பெரிய பரபரப்பான சம்பவமாக விளங்கியது. உலக பாராளுமன்றத்தின் தாய் என வர்ணிக்கப்படும் லண்டன் பாராளுமன்றத்தில் எதிரொலித்தது. அரசின் பென்ஷன் பெறுபவர் அரசுக்கு எதிராக வேறு நாட்டுக்கு கடிதம் எழுதுவதா என கூக்குரல் எழுப்பினார். ஆனால் ஐயரின் கடிதத்தால் அன்னிபெசன்ட்டும்.
சென்னை உயர்நீதிமன்ற வக்கீல் சங்கத்தின் தலைவராக 1891 முதல் 1895 வரை மணி ஐயர் ஐந்து ஆண்டுகள் சிறப்பாகப் பணியாற்றினார். ஆர்வமும் திறமையும் உள்ள இளம் வழக்கறிஞர்களைக் கண்டுபிடித்து அவர்களுக்கு ஆலோசனைகள் வழங்கியும் பொருள் உதவி செய்தும் உற்சாகப்படுத்தினார். அவர் வேறு கோர்ட்டுக்கு வழக்காடச் சென்ற போது தனது ஜூனியரை தனக்காக வாதாடச் சொல்லி அவர்களுக்குத் தான் வாங்கும் வக்கீல் கட்டணத்தில் பாதியைக் கொடுத்து விடுவார். அவர் செய்த சமூகச் சேவைகள் அளப்பரியது. அவரிடம் படிப்புக்கு உதவி கேட்டு வந்த எவரும் ஜாதிமத வேறுபாடில்லாமல் வெறும் கையுடன் சென்றதில்லை. 
1891-இல் அவர் நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்ட போது ஹிந்து பத்திரிகை அவரது திறமைகளையும் நற்குணங்களையும் சிலாகித்து எழுதியது. அவரது ஆங்கிலப்புலமை ஆங்கிலேயர்களாலே பிரமிக்க வைத்தது. நீதிமன்றத்திற்கு அவருடைய மன ஓட்டத்தை அவருடைய உடல் மொழியாலேயே தெரிந்து கொள்ளலாம். அவர் ஒரு வாதத்தைக் கூர்ந்து கவனிக்கிறார் என்றால் தன்னுடைய இரு கைகளையும் இணைத்துக் கொண்டு சேரின் நுனிக்கு வந்து டேபிளில் முன்னோக்கிச் சாய்ந்தபடி கவனமாகக் கேட்பாராம். அவருக்கு ஒரு வக்கீலின் வாதம் பிடிக்கவில்லை என்றால், நாற்காலியின் பின்னே சாய்ந்து கொண்டு வக்கீலின் பேச்சை நிறுத்தாமல் கவனமாக, அதே சமயம் ரிலாக்ஸாக கேட்பாராம். அவருடைய நீதிமன்றத்தில் மூத்த வழக்கறிஞர், இளம் வழக்கறிஞர் என்ற வித்தியாசமில்லை. வாதிடும் தன்மை மட்டுமே மதிக்கப்பட்டது. பணியாளர்களை மிகுந்த அன்போடு நடத்தினார். ஆங்கில நீதிபதி ஓர் ஏழை பணியாளர் உடை சரியாக அணியவில்லை என பதவி நீக்கம் செய்ய முயன்ற போது அவரை தன் பணியாளராக ஏற்று உதவினார். அவருடைய சேவைகளைப் பாராட்டி 1903-ஆம் ஆண்டு அன்றைய ஆளுநர் லாரட் ஆம்பிட்ஹில் அவருக்கு இந்தியப் பேரரசின் குதிரைப்படை கமாண்டர் என்ற கெளரவப் பட்டத்தை வழங்கினார். ஓய்விற்குப் பிறகு தேச விடுதலைக்காக பாடுபட்ட ஐயர், அருண்டேல் மற்றும் நண்பர்களை ஆங்கில அரசு கைது செய்ததைக் கண்டித்து அரசு கொடுத்திருந்த ஓஇஐஉ பட்டத்தை துறந்த தென்னிந்தியாவின் முதுபெரும் கிழவர், (க்ராண்ட் ஓல்ட்மேன் ஆப் சவுத் இண்டியா) என அழைக்கப்பட்டார். அவர் அருண்டேலின் கைதைக் கண்டித்து அமெரிக்க ஜனாதிபதி உட்ரோவில்ஸனுக்கு கடிதம் எழுதியது பிரிட்டிஷ் பாராளுமன்றத்தில் கடுமையான கண்டனங்களை எதிர்கொண்டது. ஒரு அடிமை நாட்டில் அரசியின் ஓய்வூதியம் வாங்கும் ஒரு நபர் நம் நாட்டைக் குற்றம் கூறி அமெரிக்க ஜனாதிபதிக்குக் கடிதம் எழுதுவது சரியா எனக் கேள்விகள் எழுப்பப்பட்டன. அதனால் அவருக்கு முழுப்பென்சன் கிடைக்காமல், மூன்றில் ஒரு பங்கை (ரூ.400) இழக்க நேர்ந்தது. சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் செனட் உறுப்பினராக பணி ஆற்றினார். சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் முதல் இந்திய துணைவேந்தராகப் பணியாற்றிய பெருமையும் அவருக்கே உண்டு. அவர் இறந்த பிறகு 1935-ஆம் ஆண்டு மிகச் சிறப்பாக வடிக்கப்பட்ட அவருடைய சிலை சென்னை சர்வகலா சாலையின் வாயிலில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. அதே போல் தியோஸாபிகல் சொசைட்டியின் துணைத்தலைவராகப் பணி செய்த அவரது நினைவைப் போற்றும் வகையில் அங்கும் அவரது சிலை இருக்கிறது. உயர்நீதிமன்றத்தில் உள்ள முத்துஸ்வாமி ஐயரின் சிலைக்கும், சுப்ரமணிய ஐயரின் இரண்டு சிலைகளுக்கும் ஒரு மிகப் பெரிய ஒற்றுமை உண்டு. இந்த மூன்று சிலைகளிலுமே காலில் செருப்பு இருக்காது. இதிலிருந்து நீதிச் சாலையையும்கல்விச் சாலையையும் அவர்கள் புனித தலங்களாகக் கருதினார்கள் என்பது தெளிவாகிறது. அதே போல நம்முடைய முந்தைய தலைமுறை விவசாயிகளும் வயலுக்குள் செருப்பணிவதைத் தவிர்த்தனர் என்பது நமது மரபு.
சிங்கார சென்னையில் தீவுத்திடலின் எதிரே உள்ள குதிரையின் மேல் அமர்ந்திருக்கும் மன்றோ சிலையில் "சிமிட்டா' என்ற குதிரை ஒட்டுபவன் காலை வைக்குமிடம் தொங்கல் அமைக்கப்படாதது சிற்பியின் குற்றம். ஐயர்கள் காலில் செருப்பு இல்லாமல் இருப்பது ஐயர்களின் மாண்பு.
சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் மணி ஐயருக்கு 1908 ஆம் வருடம் ககஈ (கங்ஞ்ன்ம் ஈர்ஸ்ரீற்ர்ழ் அ ஏர்ய்ர்ன்ழ்ங்க்ங் க்ங்ஞ்ழ்ங்ங் ண்ய் க்ர்ஸ்ரீற்ர்ழ்ஹற்ங் ண்ய் ப்ஹஜ்) வழங்கியது. அன்றைய சென்னை பல்கலைக்கழகத்தில் அறிவாளிகளை தேடிப்பிடித்து அங்கீகரித்தது. அதற்கு உதாரணம் சுப்பிரமணிய ஐயரும், தமிழ் தாத்தா உ.வே.சுவாமிநாத ஐயரும். மயிலாப்பூர் ட.ந. ஏண்ஞ்ட் நஸ்ரீட்ர்ர்ப் - ஐ திறப்பதற்கு ஏற்படுத்துவதற்கு முக்கிய பங்காற்றியதோடு 1905-ஆம் ஆண்டு அதை திறந்தும் வைத்தார். 1914-ஆம் ஆண்டு நடந்த "சென்னை காங்கிரஸ் கட்சியின் கூட்டத்தின் வரவேற்பு குழுவின் தலைவராக இருந்து முக்கிய பங்காற்றினார். 
மணியய்யரின் மனது பின் நாட்களில் ஆன்மிகத்தை நாடிச் சென்றது. தியோசபிக்கல் சொசைட்டியுடைய துணைத் தலைவர் பதவியேற்று அன்னிபெசன்ட் அம்மையாருடன் இணைந்து ஆன்மிகப் பணியாற்றினார். அப்பொழுது ஆன்மிகப் புத்தகங்களை எழுதியுள்ளார். சிறிது காலம் ஒரு சந்நியாசி போலவே உடையணிந்து மெரினா பீச்சில் தன்னுடைய பழைய திட்டின் எதிரே அதாவது இப்பொழுது காந்தி சிலையிருக்கும் பகுதியில் அமர்ந்து கொண்டு அனைவரிடமும் அளவளாவிக் கொண்டிருப்பார்.
தன் அறிவாலும் செயல்பாட்டாலும் அழுத்தமான கொள்கையினாலும் அவர் மதுரை தந்த மாணிக்கமாக விளங்கினார். மிகுந்த காலதாமதமாக சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் அவருடைய படம் 1964-இல் திறக்கப்பட்டது. அந்த மணியான மதுரை மைந்தனுக்கு எதிர்வரும் அக்டோபர் முதல் நாள் அகவை 176. 

கட்டுரையாளர்: வழக்குரைஞர் மற்றும் முன்னாள் சட்டமன்ற உறுப்பினர்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/2/w600X390/kadhir1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/oct/02/மதுரை-தந்த-மாணிக்கம்-3011881.html
3007562 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வாழ்க்கை கொடுத்த பாடம்! DIN DIN Tuesday, September 25, 2018 09:37 AM +0530 50 வயது கிரிஸ் லெவிஸ் முன்னாள் இங்கிலாந்து கிரிக்கெட் வீரர். மேற்கு இந்திய தீவுகளின், ஜார்ஜ் டவுனில் பிறந்தாலும் 10 வயதில் இங்கிலாந்தில் குடியேறியவர். பின்னாளில் இங்கிலாந்து அணிக்காக, 32 டெஸ்ட் போட்டிகளிலும் 53 ஒருநாள் போட்டிகளிலும் விளையாடியவர். 
இந்தியாவில் 1992- 93-இல் சுற்றுப் பயணம் செய்தபோது, சென்னையில் இந்தியாவுக்கு எதிராக சதம் அடித்தவர். 1992-ஆம் ஆண்டு நடந்த உலகக் கோப்பையிலும் பங்கு கொண்டார். ஒரு கட்டத்தில் வாழ்க்கைத் தடம் புரண்டது.
2008-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 1 -ஆம் தேதி காட்விக் விமான நிலையத்தில், உணர்ச்சியை இழக்கச் செய்யும் கோகைன் போதை மருந்தைக் கடத்தியதாக கைது செய்யப்பட்டார். பிறகு குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்டு 13 ஆண்டுகள் தண்டனை பெற்றார். ஆனால் நன்னடத்தை அடிப்படையில் ஆறரை ஆண்டுகளுக்குப் பின் 2015- ஆம் ஆண்டு ஜூனில் விடுதலை செய்யப்பட்டார்.
ஜெயிலில் பட்ட அனுபவங்களை வைத்து ‘CRAZY  MY  ROAD TO REDEMPTION' என்ற பெயரில் நூல் எழுதி வெளியிட்டார். அமோகமாக விற்பனையானது.
அடுத்து கதை வசனகர்த்தா மற்றும் இயக்குநரான ஜிம்கிரகாம் ப்ரவுனுடன் இணைந்து "டக்லஸ் ப்ளேக்லாந்து' என்ற பெயரில் ‘THE LONG WALK BACK' என்ற நாடகத்தை எழுதி வருகிறார்.
- ராஜிராதா
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/25/w600X390/cric.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/25/வாழ்க்கை-கொடுத்த-பாடம்-3007562.html
3007556 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சமுசா DIN DIN Tuesday, September 25, 2018 09:35 AM +0530 ஞாயிற்றுக்கிழமை. மதியம் சற்று ஓய்வு எடுத்துக் கொண்டு இருந்தேன். தூங்கும் போது எந்தச் சத்தம் வந்தாலும் எரிச்சல் வந்து விடும் எனக்கு. ஆனாலும் யாராவது வந்து எரிச்சலைக்கொடுத்துக்கொண்டே யிருப்பார்கள். 
பூக்காரி வந்து, "அம்மா'' என்பாள்.
அதுவும் அவள் குரல் அடுத்த தெரு வரைக்கும் கேட்கும். 
"நான் நாளைக்கு வாங்கிக் கொள்கிறேன்'' என்று சொன்னாலும் அவள் காதில் விழாது.
அவள் அளவுக்குச் சத்தம் போட வேண்டும். அல்லது வாசல் வரை நடந்து போய்ச் சொல்லி விட்டு வரவேண்டும்.
அகலம் கம்மி நீளம் அதிகமான என் வீட்டில் அவ்வளவு தூரம் நடந்து நடந்து வருபவர்களுக்கு பதில் சொல்லி இரவில் கால் வலிக்கு தைலம் தடவிக்கொண்டு படுப்பது மனைவியின் தினசரிகளில் ஒன்று. அப்போது அவள் சொல்லும் வார்த்தை "என்னால் முடியவில்லை'. 
பூக்காரி சத்தம் போட்டுப் போன பிறகு யாரும் தொல்லைப் படுத்த மாட்டார்கள் என்று நினைத்த போது அடுத்து ஒரு குரல் கேட்டது.
இந்தக் குரல் இதுவரை கேட்காத குரல். "சமுசா... சமுசா...' 
வீட்டு கேட்டுக்கருகில் நின்று அழைத்த அந்தக் குரல் வித்தியாசமாக இருந்தது.
பொதுவாக மாலை ஏதேனும் நொறுக்குத் தீனி தின்றால் நன்றாக இருக்கும் என்று நினைப்பேன்.
நான் மனைவியைக் கூப்பிட்டு, "ஏதோ சமுசா என்கிறான்..போய்ப் பாரேன்'' 
மனைவி முணுமுணுத்துக்கொண்டேஓடிச்சென்று அவனிடம் சில விஷயங்களை விசாரித்து விட்டு நான்கு சமுசா வாங்கி வத்தாள். அவன் போன பிறகு ஒரு அரை மணி நேரம் படுத்து எழுந்தேன்.
உடனே காபி சாப்பிட வேண்டும் போல் இருந்தது.
என் மனைவி சூடான காபியுடன் சமுசாவும் வைத்தாள்.
சமுசா அவ்வளவு நன்றாக இருந்தது. 
"என்ன விலை இந்த சமுசா?'' என்று கேட்டேன். 
"நான்கு சமுசா இருபது ரூபா'' என்று சொன்னாள்.
நான் கடைத் தெரு சென்று வாங்கி வந்தால் நான்கு சமுசாக்கள் 40 ரூபா கொடுக்க வேண்டியிருக்கும். ஆனால் இருபது ரூபா.... அதுவும் வீட்டுக்கு வந்து கதவைத் தட்டிக் கொடுப்பது... என்பது மலிவானது. தரம் நன்றாக இருந்தது. அருமையான சுவை. எண்ணைக்காரல் கொஞ்சமும் இல்லை.
சில சமுசாக்கள் ஒரேயடியாக கருத்துப்போய் தீய்ந்து இருக்கும். 
ஆனால் இந்த சமுசா பக்குவமாகத் தயாரிக்கப்பட்டதாகத் தோன்றியது.
இதற்குப் பிறகு நாங்கள் அவன் வாடிக்கையாளர்களாகிவிட்டோம்.
தினசரி மாலை 3 மணி அளவில் இந்த சமுசாக்காரன் வந்து அழைப்பான்.
ஒரு சில நாட்களைத் தவிர, பெரும்பாலும் என் மனைவி வாங்கி விடுவாள்.
சர்க்கரை நோயாளியான நான் தினசரி இப்படி எண்ணெய்யில் பொரித்த சமுசாவைச் சாப்பிடுவது குறித்து என் பெண்ணுக்கு வருத்தம். போனில் திட்டுவாள். 
"ஏதோ ஒரு நாள் சாப்பிட்டால் சரி...அது என்ன இந்த வயதில் வாயைக் கட்டாமல் இருப்பது தினசரி இதைச் சாப்பிட்டால் உடம்புக்கு என்ன ஆகும்?' என்பாள்.
நான் மட்டுமல்ல பக்கத்து வீடு, எதிர் வீடு என எல்லா இடத்திலும் சமுசாவை வாங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
ஒரு பத்து நாட்களில் அவன் சமுசா வியாபாரி என்கிற நிலையைத் தாண்டி மிகுந்த பழக்கப்பட்டவன் ஆகிவிட்டான்.
என்னுடைய மனைவி அவனுடைய குடும்பத்தைப் பற்றி விசாரித்தாள்.
"பாவம் வாழ்ந்து கெட்ட குடும்பம். இரண்டு பிள்ளைகள். வடக்கே இருந்து வந்தவர்கள். காலையில் வேறு ஏதோ ஒரு ஹோட்டலில் வேலை செய்துவிட்டு மதியம் இந்த சமுசாவை தயார் செய்து விற்கிறார்கள்'' என்று அவன் கதையைச் சொன்னாள்.
இப்படியே ஓரிரு மாதங்கள் போனது.
சில நாட்கள் சமுசா வாங்குவது... சில நாட்கள் வாங்காமல் இருப்பது எனக் காலம் போனது.
ஒரு நாள் காலை பத்து மணி இருக்கும்.
வாசலில் அவன் குரல் கேட்டது. 
"மதியம் தானே வருவான். காலையில் வர மாட்டான்' என்று நினைத்த நான், "சமுசாக்காரன் அழைக்கிறான் போலிருக்கிறது... போய்ப் பார்'' என்று சொன்னேன்.
அதற்குள் என் மனைவி,"நீங்களே பாருங்கள். நான் கை வேலையாக இருக்கிறேன்'' என்று சொல்ல நான் அவனிடத்திலேயே கேட்டேன், "என்னப்பா இன்றைக்குக் காலையிலேயே சமுசாவை கொண்டு வந்து விட்டாயா ?''என்று கேட்டேன்.
அவன் "இல்லை'' என்றான்.
"இன்றைக்கு சமுசா தயாரிப்பதற்கு கொஞ்சம் காய்கறி மளிகை எண்ணெய் தேவைப்படுகிறது. ஒவ்வொரு நாளும் சமுசாவைத் தயாரித்து விற்ற செலவில் நான் அடுத்த நாள் பொருட்களை வாங்கி வைத்து விடுவேன் ஆனால் நேற்று என்னுடைய குழந்தைக்கு உடம்பு சரியாக இல்லாததினால் ஆஸ்பத்திரியில் பணம் செலவாகி விட்டது. இன்றைக்கு தொழிலுக்குப் பணம் இல்லை. எனவே நீங்கள் ஒரு ஆயிரம் ரூபா கைமாத்து தந்தால் நான் சமுசாவை விற்று விட்டு நாளை உங்கள் பணத்தைத் திருப்பித் தந்துவிடுவேன்'' என்றான்
எனக்கு தருவதா, வேண்டாமா என்பது சந்தேகமாக இருந்தது.
"எப்படி நீ தருவாய்?' என்று குறுக்குக் கேள்வி கேட்டுக்கொண்டு இருந்தேன். 
அதற்குள் என்னுடைய மனைவி சமையல் கட்டிலிருந்து வந்து, "நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன். நீங்கள் போங்கள்'' என்று சொல்லிவிட்டு கொஞ்ச நேரம் அவனிடத்தில் பேசிவிட்டு, உள்ளே இருந்து ஆயிரம் ரூபாயைக் கொண்டு வந்து அவனிடத்திலே தந்தாள். 
அவன் பெரிதாக ஒரு கும்பிடு போட்டுவிட்டு, "மகராசியா இருக்கணும்... கட்டாயம் நாளைக்கு தந்துவிடுகிறேன் அம்மா'' என்றான்.
அன்று மாலை சமுசாவை எடுத்துக் கொண்டு முதலில் எங்கள் வீட்டுக்கு தான் வந்தான்.
"இது நீங்கள் கொடுத்த பணத்தில் தயாரித்தது. நீங்கள் காசு தர வேண்டாம். இந்த சமுசாவை என்னுடைய அன்பளிப்பாக உங்களுக்கு நான் தருகிறேன்'' என்றான். 
"நான்வேண்டாம். இப்படி அன்பளிப்பாக தந்தால் கடனைத் திருப்பித் தரமுடியாது. யாரிடமாவது அடுத்து கடன்தான் வாங்க வேண்டி இருக்கும். அதனால் காசு கொடுக்கிறேன். சமுசாவை கொடுத்து விட்டு போ''என்றேன்.
அவன் சிரித்துக் கொண்டே ஒரு பேப்பரில் நான்கு சமுசாவை மடித்துக் கொடுத்தான்.
அதற்கு அடுத்து ஒரு வாரம் தினசரி வந்தான்.
சமுசாவை தினசரி வாங்கிக் கொள்ள முடியாது அல்லவா... 
நான் சொன்னேன்:
"ஞாயிற்றுக்கிழமை மட்டும் வந்து சமுசாவை கொடு. மற்ற நேரத்தில் வராதே'' என்று சொல்லிவிட்டு என் மனைவியிடம் சொன்னேன் . "அவன் சமுசாவை கொடுத்தே கடனை கழித்து விடுவான் போல இருக்கு''
அடுத்த ஞாயிற்றுக்கிழமை அவன் வந்த பொழுது நான் கேட்டேன் 
"என்னப்பா.... ஆயிரம் ரூபா அடுத்த நாளே தந்து விடுகிறேன் என்றாய்.. தரவில்லையே...'' என்றேன். இதைக் கேட்டவுடன் அவன் தர்ம சங்கடத்துடன் தலையைக் கவிழ்ந்து கொண்டு நின்றான்.
"கட்டாயம் தந்துவிடுகிறேன் ஐயா. இப்பொழுது எனக்கு வேறு வருமானம் இல்லை. இதைத்தான் சுழற்சி முறையில் நான் செய்து கொண்டிருக்கிறேன். கொஞ்சம் பொறுத்துக் கொள்ளுங்கள். கட்டாயம் தந்துவிடுகிறேன். நிச்சயமாக உங்கள் பணத்தை ஏமாற்ற மாட்டேன்'' என்றான்.
என் மனைவி அதற்குள்,"உங்கள் புத்தியைக் காண்பித்து விட்டீர்கள் அல்லவா? இப்படியா முகத்தில் அடிப்பது போல் கேட்பது? அது என்ன அவ்வளவு கறாராக ஏழைகளிடம் வசூல் செய்ய வேண்டி இருக்கிறது ?உங்கள் பணத்தை எடுத்துக்கொண்டு அவன் என்ன கப்பல் ஏறி ஓடி விடுவானா?'' என்று கேட்டாள்.
சரி. இதற்கு மேல் நம் பேச்சு எடுபடாது என்று விட்டுவிட்டேன்.
இரண்டு மாதம் இப்படியே போனது.
திடீரென்று அந்த சமுசாக்காரன் வரவில்லை.
ஞாயிற்றுக்கிழமை மட்டுமே அவனிடத்திலே வாங்குவதால் அவன் தினசரி வருகிறானா? இல்லையா என்பதைக் கவனிக்க முடியவில்லை.
ஞாயிற்றுக்கிழமை காத்துக் கொண்டிருந்தபோது அவன் வரவில்லை என்று தெரிந்தது. 
அப்பொழுது நான் மனைவியிடம் சொன்னேன் 
"பார்த்தாயா... எனக்கு நன்றாக தெரியும். அவன் வரமாட்டான். பணத்தைத் தர மாட்டான் என்று. நீ தான் கேட்கவில்லை'' என்று சொன்னேன்.
என் மனைவிக்கு என்னமோ போல் ஆகிவிட்டது.
"எங்கே இந்த ஆயிரம் ரூபாயை எடுத்துக்கொண்டு அவன் ஓடி விடப் போகிறான்? கட்டாயம் வருவான்'' என்றாள். 
நான் சொன்னேன்.
"நீ நம்பிக் கொண்டு இரு. அவன் நிச்சயமாகத் தர மாட்டான்'' 
அப்பொழுது அவள் சொன்னாள்.
"அவன் ஏழை. எத்தனையோ பேருக்கு உதவி செய்கிறோம். அந்தப் பணம் உதவி செய்ததாகத்தான் இருக்கட்டுமே'' 
நான் சொன்னேன். 
"அவன் கேட்கும் பொழுது உதவி என்று கேட்டு இருந்தால் அதை உதவியாக செய்திருக்கலாம். கட்டாயம் அடுத்த நாளே திருப்பித் தந்து விடுவேன் என்று ஏன் சொல்ல வேண்டும்? அது வாக்கு நாணயம் தவறிய செயல் அல்லவா?'' என்றேன்.
என் மனைவி உடனே சொன்னாள்.
"சரி... சரி... நீங்கள் ஒன்றும் புலம்ப வேண்டாம். ரொம்ப சிக்கனச்சிகாமணி. இந்த 1000 ரூபாயில் தான் உங்களுக்கு வந்துவிட்டது. நான் அதை உங்களுக்கு தந்து விடுகிறேன்'' என்றாள்.
நான் உடனே கிண்டலாகக்கேட்டேன்.
"எங்கே இருந்து தருவாய்? என் சட்டைப் பையில் இருந்து எடுத்து தருவாயா?'' என்று கேட்ட உடனே அவளுக்குக் கோபம் வந்துவிட்டது.
பேசாமல் சமையல் கட்டுக்குப் போய் விட்டாள்.
இதன் பிறகு இந்த விஷயத்தை நான் முற்றிலுமாக மறந்து விட்டேன்.
ஆனால் என்னுடைய மனைவி மறக்கவில்லை.
" அவன் இப்படி ஏமாற்றி விட்டானே. குறைந்தபட்சம் சொல்லிவிட்டுப் போய் இருக்கலாமே' என்று நினைத்தாள்.
அதனால் அவள் சில நேரங்களில் என்னிடத்தில் கூட வருத்தப்பட்டாள்.
நான் இப்பொழுது அவளுக்கு ஆறுதல் சொன்னேன்.
"அதை பற்றி நீ ஏன் கவலைப்படுகிறாய்? 1000 ரூபாய்தானே... போனால் போகிறது'' என்று சொன்னேன்.
ஆறு மாதம் போய்விட்டது. இந்த விஷயம் எங்கள் நினைவை விட்டு முற்றிலுமாக மறந்து விட்டது. 
ஒருநாள் மதியம் வாசலில் உட்கார்ந்து இருந்தேன்.
அப்பொழுது தபால்காரர் வந்து எங்கள் வாசலில் சைக்கிளை நிறுத்திவிட்டு என் அருகில் வந்தார் 
"என்ன... தபாலா'' என்றேன்.
உடனே, "தபால் இல்லை சார்... மணியார்டர்'' என்றார்.
நமக்கு யார் மணியார்டர் அனுப்பப் போகிறார்கள் என்று பார்த்தேன்.
"எவ்வளவு சார் ?'' என்று என்று கேட்டேன்.
"ஆயிரம் ரூபா வந்து இருக்கிறது'' என்றார்.
"ஆயிரம் ரூபா நமக்கு யார் அனுப்பி இருக்க போகிறார்கள்' என்றபடி மணியார்டர் பாரத்தில் கையெழுத்துப் போட்டுவிட்டு வாங்கினேன்.
மணியார்டர் பாரத்தில் மேலே கிறுக்கலான ஒரு கடிதம் போல சில வரிகள் இருந்தன.
முயற்சி செய்து படித்தேன்.
"ஐயா, உங்களிடம் ஆறு மாதம் முன்னால் சமுசாவுக்காக வாங்கிய ஆயிரம் ரூபா பணத்தை, இத்துடன் அனுப்பி இருக்கிறேன். தாமதத்திற்கு மன்னிக்கவும். என் சூழல் அந்த ஊரை விட்டு புறப்படும்படி ஆகிவிட்டது. சமயத்தில் தாங்கள் செய்த உதவிக்கு கோடானு கோடி நன்றிகள்'
நான் அப்படியே நிலை குலைந்து சிலையாக நின்றேன். 

எஸ்.கோகுலாச்சாரி
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/25/w600X390/SAMUSA_STORY.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/25/சமுசா-3007556.html
3007552 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம் DIN DIN Tuesday, September 25, 2018 09:33 AM +0530 சிறந்தவை!
ஆயுர்வேதத்தில் இன்ன இன்ன உபாதைகளுக்கு இன்ன இன்ன பொருட்கள் சிறந்தவை என்ற குறிப்புகள் உள்ளதை?
அறிந்தால் பலருக்கும் நன்மையளிக்குமே?
- தியாகராஜன், திருச்செங்கோடு.
உயிரளிக்கும் பொருட்களில் உயர்ந்தது, பால். 
களைப்பை நீக்கும் பொருட்களுள் உயர்ந்தவை, நீராடுதல்.
உடலை பருக்கச் செய்யும் பொருட்களில் சிறந்தது, மாமிசம்.
உணவுக்கு சுவையளிக்கும் பொருட்களில் சிறந்தது, உப்பு.
இதயத்திற்கு இன்பமளிக்கும் பொருட்களில் உயர்ந்தது, புளிப்புச் சுவை.
வலிவு அளிக்கும் பொருட்களில் உயர்ந்தது, கோழி மாமிசம்.
வாதம், கபம் இவற்றைத் தணிப்பவற்றில் உயர்ந்தது, எள் - எண்ணெய் (நல்லெண்ணெய்)
வாதம் , பித்தம் இவற்றைத் தணிப்பனவற்றில் மேலானது, நெய்.
பித்தம், கபம் இவற்றைத் தணியச் செய்யும் பொருட்களில் சிறந்தது, தேன்.
உடலுக்கு மிருதுவான தன்மையளிப்பதில் சிறந்தது- வியர்வை உண்டுபண்ணும் முறை.
உடலை உறுதிப்படுத்தும் செயல்களில் சிறந்தது, உடற்பயிற்சி.
உறக்கம் தரும் பொருட்களில் மேலானது, எருமைப்பால்.
சிறுநீரை அதிகம் தோற்றுவிக்கும் பொருட்களில் சிறந்தது, கரும்பு.
அமிலபித்தம் எனும் சூடான புளிப்பு பித்தத்தை வயிற்றில் அதிகப்படுத்துவதில் சிறந்தது, கொள்ளு.
ரத்தக்கசிவு உபாதையை கண்டிப்பனவற்றில் சிறந்தது, ஆடாதோடை.
இருமலை கண்டிப்பனவற்றில் கண்டங்கத்திரி சிறந்தது. 
அடிபட்ட உட்காயங்களை ஆற்றுவதில் சிறந்தது, கொம்பரக்கு.
உடலுருக்கி நோயைப் போக்குவதற்கும், தாய்ப்பாலை பெருகச் செய்வதற்கும், ரத்தப்போக்கை தடுப்பதற்கும் சிறந்தது, வெள்ளாட்டின் பால்.
அதிக வாந்தி, நாவறட்சி இவற்றைத் தணிப்பதில் மேலானது, மண்ணாங்கட்டி. கருங்கல்லைச் சூடாக்கி, சூடான கொதிக்கும் நீரில் தோய்த்து குளிர்ந்த பின் வடிகட்டி எடுத்த நீரை அருந்துதல்.
வாந்தியை நிறுத்துவதில் சிறந்தது நெல்பொறி.
மூலம் எனும் நோய், வீக்கம், உண்ட உணவு செரிக்காத நிலையில் மலத்துடன் வெளியேறும் கிரஹணி எனும் பிணி ஆகியவற்றைத் தணிப்பதில் மேலானது, மோர்.
மலத்தைக் கட்டி, பசித்தீயைத் தூண்டி, உண்ணும் உணவை சிறந்த முறையில் சீரணிக்கச் செய்வதில் சிறந்தது, கோரைக்கிழங்கு.
சீரணிக்கச் செய்தல், பசித்தீயைத் தூண்டுதல், வயிற்றுப் பொருமலைத் தணித்தல் இவற்றிற்குப் பயன்படும் பொருட்களில் மேலானது கண்டந்திப்பிலி.
நீர்ச்சுருக்கு, வாதத்தைக் கண்டித்தல் இவற்றிற்குச் சிறந்தது, நெருஞ்சி.
நீரிழிவு நோயைக் கண்டிக்கும் பொருட்களில் உயர்ந்தது, மஞ்சள்.
பெருங்கட்டி, அக்கி, சிறுகட்டி, கண்டமாலை எனும் கப வாதங்களால் ஏற்படும் கட்டிகளை குணப்படுத்துவதில் சிறந்தது - உடலிலிருந்து கெட்ட ரத்தத்தை வெளிப்படுத்துவது. தொடைச் சந்தில் ஏற்படும் சிறுகட்டி, குன்மம், வாயு, குத்தல் வலி இவற்றை நீக்கும் பொருட்களில் சிறந்தது, ஆமணக்கு எண்ணெய்.
குன்மம், வாயு இவற்றைப் போக்குவதில் சிறந்தது, பூண்டு.
உடலிலுள்ள தோஷங்களைச் சிதறச் செய்தல், பசியை வளர்த்தல், நேர் நிலைப்படுத்தல், வாதம், கபம் இவற்றைத் தணித்தல், இவற்றிற்கு மேலானது, பெருங்காயம்.
குஷ்டத்தைப் போக்கவல்ல பொருட்களில் மேலானது, கருங்காலி.
குடல் புழு பூச்சிகளை அழிப்பதில் வாயுவிடங்கம் சிறந்த மருந்துப்பொருள்.
வாதத்தைத் தணிப்பதில் சித்தரத்தை சிறப்பானது. 
கொழுப்பு, வாதம் இவற்றை விலக்குவதில் குக்குலு உயர்ந்த பொருளாகும். 
எளிதில் மலம் வெளிவரச் செய்வதில் சிறந்தது சிவதைவேர்.
தாதுக்களுக்குப் பலமளித்து ஆயுளை நிலை நிறுத்துவதற்குச் சிறந்த பொருள், நெல்லிக்கனி.
பற்களுக்கு உறுதியளிப்பதற்கும், சுவையூட்டுவதற்கும் சிறந்த முறை நல்லெண்ணெய்யை வாயில் விட்டுக் கொப்பளிப்பது. 
எரிச்சல், தோல் வியாதி, வியர்வை இவற்றை நீக்கும் பூச்சுப் பொருட்களில் விலாமிச்சவேரும் வெட்டிவேரும் உயர்ந்தவை.
கண், ஆண்மை, கூந்தல் வளர்ச்சி, குரல் வளம், வலிவு நிற வளர்ச்சி, உடல் மினுமினுப்பு, காயமாற்றுதல் இவற்றிற்கு பயன்படுத்தும் பொருட்களில் அதிமதுரம் சிறந்தது.
அருவருப்பான நோய்களைத் தோற்றுவிப்பவை ஒன்றுக்கொன்று எதிரிடையான வீர்யமுள்ள உணவு வகைகளாகும்.
உடலுக்கு பழக்கத்தில் ஒத்துக் கொள்ளும் உணவும், பழக்க வழக்கங்களும் பின்பற்ற வேண்டியவற்றில் உயர்ந்தவை.
இது போன்ற நிறைய விஷயங்கள் இன்னும் இருக்கின்றன. இவை சில உதாரணங்கள் மட்டுமே! 
பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன்,
ஸ்ரீஜயேந்திர சரஸ்வதி ஆயுர்வேதக் கல்லூரி, 
நசரத்பேட்டை - 600 123 (பூந்தமல்லி அருகே) 
செல் : 94444 41771

(தொடரும்) 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/25/w600X390/AAYURVEDIC.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/25/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-3007552.html
3007545 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி...  DIN DIN Tuesday, September 25, 2018 09:32 AM +0530 • "கல்யாணத்துக்குப் பிறகு எல்லாமே உனக்கு ஜெயம்தான்னு அந்த சோதிடர் சொன்னாரே?''
"எனக்கு நிச்சயம் செய்திருக்கிற பொண்ணு பேரு ஜெயம்னு அவருக்குத் தெரிஞ்சிருக்குமோ?''
வி.ரேவதி, தஞ்சை.

• "பொண்ணை எங்களுக்கு ரொம்பப் பிடிச்சு இருக்கு. கல்யாணத்துல பொண்ணுக்கு என்ன போடுவீங்க?''
"இதே மாதிரி மேக்கப்தான்''
சங்கீத சரவணன், மயிலாடுதுறை

• "தலைவர் ரொம்ப வெகுளியா இருக்கார்ன்னு எப்படிச் சொல்றே?''
"8 வழி சாலைன்னா டிரைவிங் ஸ்கூல்ல போடுற 8 மாதிரி இருக்கும்மான்னு கேட்கிறார்''
அ.செல்வகுமார், சென்னை-19

• "உங்க உடம்புல இருக்குற சுகர்-ஐ கவனமா பராமரிக்கிறீங்களா?''
"பின்னே... அது எங்க பாட்டன் சொத்தாச்சே... தாத்தா, அப்பா எனக்குன்னு வாரிசுப்படி வந்திருக்கு''
கு.அருணாசலம், தென்காசி.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/25/w600X390/JOKE.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/25/சிரி-சிரி-3007545.html
3007538 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் நீங்களும் ஒரு டிசன்டோகுவா? DIN DIN Tuesday, September 25, 2018 09:30 AM +0530 பலர் ஏராளமாய் புத்தகங்களை வாங்கி வைத்திருப்பர். ஆனால் படிக்க ஆர்வமோ, நேரமோ இருக்காது. அத்துடன் அவர்கள் அந்த புத்தகங்களை தாறுமாறாகப் போட்டு வைத்திருப்பர். இத்தகையவர்களை ஜப்பானிய மொழியில் டிசன்டோகு (பநமசஈஞஓம) என அழைப்பர். நீங்களும் ஒரு டிசன்டோகுவா?
 - ராஜிராதா
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/25/w600X390/TSUNDOKU.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/25/நீங்களும்-ஒரு-டிசன்டோகுவா-3007538.html
3007535 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மகாத்மா காந்தியின் பெருமை! DIN DIN Tuesday, September 25, 2018 09:29 AM +0530 மகாத்மா காந்தி இந்தியா மட்டுமல்ல உலகம் முழுவதும் நன்கு அறிந்த தலைவர். இதனால் அவர் மீது அன்பும் மதிப்பும் கொண்ட 128 நாடுகள் அவரை கௌரவித்து தபால் தலைகளை வெளியிட்டுள்ளன. இவற்றில் ரஷ்யா. அமெரிக்கா போன்ற பெரிய நாடுகளும் அடக்கம்.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/25/w600X390/gandhi.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/25/மகாத்மா-காந்தியின்-பெருமை-3007535.html
3007530 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் கர்நாடக முதல்வர் குமாரசாமியின் 100 நாள் சாதனை! DIN DIN Tuesday, September 25, 2018 09:28 AM +0530 குமாரசாமி, ஆட்சியையும் பதவியையும் தக்க வைத்துக் கொள்ள கோயில் கோயிலாகச் சென்று வருகிறார் என கிசுகிசுக்கப்படுகிறது. 100 நாளில் 50க்கும் அதிகமான கோயிலுக்குச் சென்றுள்ள முதல்வர் குமாரசாமி இதனை மறுக்கிறார்.
 "நான் தெய்வத்தின் மீது முழு நம்பிக்கை கொண்டவன். எப்போதும் கோயிலுக்குச் செல்பவன். குறைந்தது இரண்டு கோயில்களுக்காவது தினமும் செல்பவன். அதனால் கோயில் எனக்குப் புதிதல்ல'' என்று கூறும் குமாரசாமி 47 கோயில்கள், 1 தர்கா, 1 சர்ச் மற்றும் ஒரு பள்ளி வாசலுக்கு சென்றுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/25/w600X390/KUMARASAMY.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/25/கர்நாடக-முதல்வர்-குமாரசாமியின்-100-நாள்-சாதனை-3007530.html
3007527 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஷார்ன் வார்னேயின் சுயசரிதை! DIN DIN Tuesday, September 25, 2018 09:27 AM +0530 ஆஸ்திரேலியாவின் முன்னாள் சூழற் பந்து வீச்சாளர் ஷான்வார்னே, ‘NO SPIN'
என்ற பெயரில் புதிய புத்தகம் எழுதி அக்டோபரில் வெளியிடுகிறார். இது தனது சுயசரிதம் என்று கூறும் அவர், "என்னைப் பற்றிய புரளிகளுக்கும் புளுகுகளுக்கும் இது பதில் சொல்லும்'' என்கிறார். பிரபல காமெண்டேடர் மார்க் நிகோலஸýடன் இணைந்து இந்த புத்தகத்தை எழுதி வருகிறார்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/25/w600X390/SHANE-WARNE.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/25/ஷார்ன்-வார்னேயின்-சுயசரிதை-3007527.html
3007522 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் DIN DIN Tuesday, September 25, 2018 09:26 AM +0530 • அனைவரையும் கவர்ந்திழுக்கும் அழகு இருந்தாலும், சிருஷ்டி டாங்கேவிற்கு பெரிய திருப்பு முனை இல்லை. கடந்த 8 ஆண்டுக்கு முன் "காதலாகி' படத்தில் அறிமுகமானவர் பின்னர் "மேகா' படத்தில் இடம்பெற்ற இளையராஜாவின் ரீ மிக்ஸôன "புத்தம் புது காலை' பாடல் மூலம் ரசிகர்கள் மனதில் இடம்பிடித்தார். வருடத்துக்கு 2 அல்லது 3 படங்களாவது நடித்து வரும் சிருஷ்டி டாங்கே, சமீபத்தில் திரைக்கு வந்த "காலகூத்து' படத்தையடுத்து "பொட்டு' படத்தில் தற்போது நடித்து வருகிறார். இதையடுத்து "அர்ஜுனா' புதிய படத்தில் நடிக்க ஒப்புக்கொண்டிருக்கிறார். இதில் புதுமுகம் விஜய் சந்தோஷ் கதாநாயகன். நாசர், பால சரவணன், சிங்கம் புலி, ராஜேந்திரன் முக்கிய வேடங்களில் நடிக்கின்றனர். ஒரே நேரத்தில் தமிழ், தெலுங்கு என இருமொழியில் உருவாகும் இப்படத்தை இயக்குநர் கே.பாக்யராஜ் தொடங்கி வைத்தார். அவரைச் சந்தித்து வாழ்த்து பெற்றார் சிருஷ்டி டாங்கே. 
"அர்ஜுனா படம் தனது நடிப்பு முத்திரை பதிக்கும் படமாக இருக்கும்' என்று தெரிவித்துள்ளார் சிருஷ்டி. ஸ்ரீமணி இப்படத்தின் கதை, திரைக்கதை, வசனம் எழுதி இயக்குகிறார். சென்னை, பாண்டிச்சேரியில் படப்பிடிப்பு தொடங்கி நடந்து வருகிறது. டிசம்பர் மாத வெளியீடாக படம் திரைக்கு வரும் என தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. 

• திரிஷா நடிக்கும் புதிய படத்துக்கு "பரமபதம் விளையாட்டு' என பெயரிடப்பட்டுள்ளது. நயன்தாரா பாணியில் தன்னை முன்னிறுத்தும் படங்களைத் தேர்வு செய்யும் திரிஷா இப்படத்தில் இரட்டை வேடம் ஏற்கவுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது. இப்படம் பற்றி, "மருத்துவராகவும், மருத்துவரின் தாய் ஆகவும் இருவேடத்தில் திரிஷா இதில் நடிக்கிறார். இதன் இறுதி கட்ட படப்பிடிப்பு ஏற்காட்டில் உள்ள ராபர்ட் கிளைவ் மேன்ஷனில் நடக்கிறது. இதுபோன்ற கதையில் திரிஷா முதன்முறையாக நடிக்கிறார். கதையைக் கேட்டவுடன் உடனே ஒத்துக்கொண்டார். கடினமான காட்சிகளில்கூட ஒரே டேக்கில் நடிக்கிறார். சரியானவற்றை சரியான இடத்தில் சரியான நேரத்தில் சொல்ல வேண்டும் என்பார்கள். ஆனால் சரியான ஒரு விஷயத்தை தவறான இடம் தவறான நேரத்தில் சொல்வதால் என்ன விளைவு ஏற்படுகிறது என்பதுதான் இப்படத்தின் கதை. திருப்பங்கள் நிறைந்த கதையாக இது உருவாகி வருகிறது'' என்கிறார் இயக்குநர் திருஞானம். இதில் நந்தா, ரிச்சர்ட், வேலராமமூர்த்தி உள்ளிட்டோரும் நடிக்கிறார்கள். ஆர்.டி.ராஜசேகர் ஒளிப்பதிவு செய்கிறார். அம்ரிஷ் இசையமைக்கிறார். 

• தற்போது காதலர்களாக அறியப்படுகிற விக்னேஷ் சிவன் - நயன்தாரா ஜோடி, அவ்வப்போது முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சில இடங்களுக்குச் சென்று வருவதுண்டு. கடந்த ஆண்டு ரோம் நாட்டுக்கு பயணமான இந்த ஜோடி, அங்குள்ள தேவலாயங்களுக்குச் சென்று வந்தனர். அந்த புகைப்படங்களை சமூக வலைதளங்களில் வெளியிட்டனர். இது போல் அவ்வப்போது ஜோடியாக பயணம் செய்து வருகின்றனர். இந்நிலையில் தற்போது பஞ்சாபில் உள்ள பொற்கோயிலுக்கு சென்று வழிபட்டனர். பின்னர் அங்கு வழங்கப்படும் அன்னதானத்தை பக்தர்களோடு சேர்ந்து தரையில் அமர்ந்து சாப்பிட்டனர். கோயில் மற்றும் தங்ககோபுரம் பகுதிகளில் நின்று புகைப்படங்கள் எடுத்தனர். இது குறித்த விடியோவை நயன்தாராவின் காதலர் விக்னேஷ் சிவன் தனது இன்ஸ்டாகிராம் பக்கத்தில் வெளியிட்டுள்ளார். அது தொடர்பான படங்களை விக்னேஷ் சிவன் சமூக வலைதளங்களிலும் வெளியிட்டிருக்கிறார். தற்போது தமிழகம் திரும்பியுள்ள நயன்தாரா தொடர்ச்சியாக படப்பிடிப்பில் பங்கு கொள்ள உள்ளதாகத் தெரிகிறது.

• நடிகைகளில் சிலர் தங்களது தோற்றத்தை அழகாகவும், ஒல்லியாகவும் பராமரிப்பதற்காக தங்களது வேலைகளில் ஒன்றாக எண்ணி உடற்பயிற்சி செய்கின்றனர். ரகுல் ப்ரீத் சிங் அழகாகவும், ஒல்லியாகவும் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக தவறாமல் உடற்பயிற்சி செய்பவர். இதுபற்றி அவர் விளக்கினார். "வாரத்துக்கு 5 அல்லது 6 முறை நான் உடற்பயிற்சி செய்வதை வழக்கமாக கொண்டிருக்கிறேன். என் உடலில் வியர்வை சொட்டாவிட்டால் எனது மூளை வேலை செய்வதே நின்றுவிட்டதுபோல்தான் உணர்வேன். வழக்கமாக ஒரு மணி நேரம் உடற்பயிற்சி செய்வேன். பளு தூக்கவும் விரும்புவேன். அதுவும் அதிகபட்சமான வெயிட் தூக்குவேன். இதற்குமேல் செய்ய முடியாது என்று சோர்வு ஏற்படும் வரையில் அந்த பயிற்சி இருக்கும். அதனால் ஏற்படும் வலியை இன்பமாக உணர்வேன். எப்போதும் உடலுக்கு ஓர் அதிர்ச்சியை தந்து கொண்டே இருப்பேன். கடினமானதும், எனது எல்லைக்கு மீறியதாகவும் எதையும் செய்ய முயல்வேன்'' இவ்வாறு ரகுல் ப்ரீத் சிங் கூறினார். லாரி டயர் ஒன்றை தரையிலிருந்து நிமிர்த்தி அதை நகர்த்தி செல்லும் பயிற்சி வீடியோவை ரகுல் வெளியிட்டுள்ளார்.

• "என் ஃபேஸ்' எனும் புதிய தொழில்நுட்பம் மூலம் எம்.ஜி.ஆர் நடிக்கவுள்ள படம் உருவாகவுள்ளது. மலேசியாவின் சர்வதேச ஊடக நிறுவனமான ஆரஞ்ச் கவுண்டி, இத்தொழில்நுட்பத்தைக் கொண்டு கடந்த கால கதாபாத்திரங்களை நிழற்பட யதார்த்தத்தின் மூலம் உயிரோட்டமாக திரையில் உருவாக்கும் ஒரு மென்பொருளை வடிவமைத்துள்ளது. இந்திய திரையுலகில் தனது அபார ஆற்றலால் மிளிர்ந்த எம்.ஜி.ஆரை சர்வதேச திரைப்படத்தின் மூலமாக மக்கள் முன் மீண்டும் உயிரோட்டமாக காட்சிப்படுத்த இருக்கிறார்கள். இதன் திரைக்கதையை இயக்குநர் பி.வாசு எழுதி இயக்குகிறார். ஹாலிவுட் பாணியில் சூப்பர் மேனாக எம்.ஜி.ஆர் இதில் வருகிறார். எம்.ஜி.ஆரின் பாவனைகள் கொண்டவர்கள் வைத்து, முகத்துக்கு மட்டும் தொழில்நுட்பம் பயன்படுத்தப்பட்டு எம்.ஜி.ஆரை இதில் கொண்டு வர இருக்கிறார்கள். மற்ற கதாபாத்திரங்களில் தமிழ் சினிமாவின் முன்னணி நடிகர்கள் நடிக்கவுள்ளனர். இந்தியா, மலேசியா, சிங்கப்பூர், சீனா, தாய்லாந்து, மற்றும் அமெரிக்காவிலும் இப்படம் உருவாகவுள்ளது. படத்துக்கு இன்னும் பெயர் சூட்டப்படவில்லை.
- ஜி.அசோக்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/25/w600X390/trisha.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/25/திரைக்-கதிர்-3007522.html
3007508 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மைக்ரோ கதை DIN DIN Tuesday, September 25, 2018 09:23 AM +0530 திடீரென விழிப்பு வந்ததும் அலறியடித்துக் கொண்டு எழுந்தான் குமார். "அடடா... மணி எட்டாயிருச்சே... ஒன்பது மணிக்கு ஆபிஸ்ல இருக்கணும். நல்லா தூங்கிட்டேனே. வொய்ஃப் வீட்டில இருந்தா அவ எழுப்பிவிட்டுடுவா. அவதான் ஊருக்குப் போயி நாலு நாள் ஆச்சே' என சலிப்புடன் நினைத்தவன், அவசர அவசரமாகக் குளித்து, ஆடை அணிந்து கொண்டு வீட்டைப் பூட்டிவிட்டு வேலைக்குக் கிளம்பினான்.
எதிர்ப்பட்ட நண்பன் கிருஷ்ணன், " என்ன குமாரு... காலையிலே இவ்வளவு அவசரமா கிளம்பிப் போற?'' என்று கேட்டான்.
" உனக்குப் பதில் சொல்ல எனக்கு இப்ப டைம் இல்லை. அவசரமா ஆபிஸýக்குப் போய்க்கிட்டிருக்கேன். அப்புறமா பேசிக்கலாம்'' என்று வேகமாக நடந்தான்.
"இன்னைக்கு ஞாயித்துக்கிழமை. ஆபிஸýக்குப் போறேங்கிற?'' என்று கேட்டான் கிருஷ்ணன்.
மனைவியை உடனே வீட்டுக்கு வரச் சொல்ல வேண்டும் என்று நினைத்து போனை ஆன் பண்ணினான் குமார்.
இரா.சிவானந்தம், கோவில்பட்டி.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/25/w600X390/ka3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/25/மைக்ரோ-கதை-3007508.html
3007503 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Tuesday, September 25, 2018 09:22 AM +0530 கண்டது
• (வந்தவாசியில் உள்ள ஒரு சலூனின் பெயர்)
FINGER TOUCH
FAMILY SALOON
டி.தாமினி, திருவண்ணாமலை.

• (திருச்சி இரட்டை வாய்க்கால் - வயலூர் சாலையில் ஒரு செருப்புக் கடையில்)
உங்கள் பாதங்களில் எங்கள் வாழ்க்கை
கி.ரவிக்குமார், நெய்வேலி.

• (மதுரை தெற்குவாசல் பகுதியில் ஓர் ஆட்டோவில்)
எல்லாருக்கும் நல்லவனாக இருக்க வேண்டும் என்றால்...
நீ மனிதனாக இருக்கக் கூடாது.
பணமாக இருக்க வேண்டும்.
வெங்கிமலை மைந்தன், 
சொக்கநாதபுரம், மதுரை.

• (திருநெல்வேலி அழியாபதீஸ்வரர் கோயிலில்)
மனம் அமைதி அடைய,
செல்ஃபோனை அமைதிப்படுத்தவும்
க.சரவணகுமார், நெல்லை.

கேட்டது
• (அறந்தாங்கியில் உள்ள ஒரு பள்ளியின் அருகே இருவர்)
"என்னப்பா குமார்... உன் பையன் ஐடி கார்டுலே உன் போன் நம்பர் தப்பா இருக்குது... கவனிக்கலையா?''
"நான் பார்த்துட்டேன். பீஸ் கட்ட லேட்டாச்சுன்னா ஸ்கூல்ல இருந்து நூறு போன் பண்ணி உயிரையெடுப்பாங்க. இப்ப நிம்மதியா இருக்கேன். கண்டுக்காதே''
சுப.காளிதாசன், நீர்விளங்குளம்.

• (சென்னை மதுரவாயலில் வீட்டின் உரிமையாளரும், தெருவில் பந்து விளையாடிய பையனும்)
"ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக்கிழமையும் ஒரே தொல்லையாப் போச்சு. தெருவிலே விளையாடுற பந்தை வீட்டுக்குள்ளே போட்டுற வேண்டியது. அதை எடுத்துத் தாங்கன்னு அடிக்கடி உயிரை எடுக்குறது...''
"ஞாயிற்றுக்கிழமை ஒரு நாள்தானே அங்கிள் கேட்குறோம்?''
கணேசன், மதுரவாயல்.

எஸ்எம்எஸ்
அளவோடு இருக்க வேண்டியது ஆசை;
அளவில்லாமல் இருக்க வேண்டியது அன்பு.
ஆர்.தனம், திருச்சி-2

யோசிக்கிறாங்கப்பா!
இளமை தவறான பாதையை நம்புகிறது...
அனுபவம் சரியான பாதையையும் சந்தேகப்படுகிறது.
எஸ்.சடையப்பன், காளனம்பட்டி.

அப்படீங்களா!
செல்போன் பேட்டரி வெடித்து விபத்து ஏற்பட்ட செய்தியை அடிக்கடி படிக்கிறோம்; பார்க்கிறோம். 
ரொம்ப நேரம் பேசினால் வெடித்துவிடும் என்று சிலர் கூறுவதையும் கேட்டிருக்கிறோம்.
செல்போன் பேட்டரி வெடிப்பதற்கு முக்கியமான காரணம், அதை அதிக அளவில் - சார்ஜ் ஆன பிறகும் கூட - தொடர்ந்து அதில் சார்ஜ் ஏற்றுவதுதான் என்று கண்டுபிடித்திருக்கிறார்கள். சிலருடைய செல்போன் பேட்டரியில் சார்ஜ் தீர்ந்திருக்காது. கொஞ்சம்தான் குறைந்திருக்கும். ஆனாலும் அவர்கள் சார்ஜ் ஏற்றுவார்கள். அதனாலும் பேட்டரி வெடிக்கக் கூடிய அபாயம் உண்டு.
செல்போன் பேட்டரி வெடிக்காமலிருக்க ஒரு புதிய செல்போன் பேட்டரியை LITHIUM-ION-ஐ கொண்டு உருவாக்கியிருக்கிறார்கள். 
இந்த பேட்டரியில் பேட்டரியின் இருதுருவங்களையும் பிரிக்கக் கூடிய மெல்லிய பிளாஸ்டிக்கைப் பொருத்தியிருக்கிறார்கள். சாதாரண பேட்டரியில் அதிக சார்ஜ் செய்யும்போது, இரு துருவங்களுக்கு இடையே உள்ள பகுதிகள் மாவு போல உதிர்ந்துவிடுவதால் பேட்டரியில் உள்ள மின்சாரம் ஷார்ட் சர்க்யூட் ஆகி, பேட்டரி வெடித்துவிடுகிறதாம். 
இந்த புதிய பேட்டரி தற்போது ரோபாட்டுகளை இயக்கப் பயன்படுகிறதாம். 
என்.ஜே., சென்னை-116.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/25/w600X390/ka2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/25/பேல்பூரி-3007503.html
3007484 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் அப்பாவைப் பார்க்கணும்! 2 DIN DIN Tuesday, September 25, 2018 09:17 AM +0530 சென்ற இதழ் தொடர்ச்சி...
"அப்புறம் ஆள் இல்லாமலும் இருக்கலாம். இயற்கையாகவோ விபத்திலோ செத்துப் போயிருக்கலாம். நீ ஆளைக் கண்டுபிடிக்கிறதும் கஷ்டம். விந்து வித்த விசயம் வெளியே தெரிந்தால் மான அவமானம், கஷ்டம், கேவலம்ன்னு நெனைச்சி, எங்களிடம் அவன் கொடுத்தது போலி முகவரியாய் இருக்கலாம். அடுத்து அந்த ஆள் இன்னைக்கு மனைவி மக்களுடன் குடும்பமாய் இருக்கலாம். இந்த சூழ்நிலையில் அவரை நீ என்ன சொல்லி பார்ப்பே? பார்த்து என்ன செய்ய முடியும் ? பிரயோசனம்? அருண் சில விசயங்கள் தெரியாமல் இருக்கிறதுதான் நல்லது''
"சார்... நீங்க சொல்றது எல்லாம் சரி. அத்தனையும் நானும் யோசிச்சேன். எனக்கு ஆள் எப்படி இருந்தாலும் கவலை இல்லே. நான் பார்க்கணும். அதான் என் ஆசை, வெறி''
"இது ரொம்ப பிடிவாதம். தீக்குள் விரலை வைக்கும் சமாச்சாரம். வலிய கஷ்டத்தை விலைக்கு வாங்கும் வேலை. வேணாம். வீண் முயற்சி. விட்டுடு.'' 
"முடியாது சார். நான் என் அப்பாவைப் பார்க்கணும்.''
சதாசிவத்திற்கு அவன் பிடிவாதம் எரிச்சலைத் தந்தது.
"போடா என்று கழுத்தைப் பிடித்துத் தள்ளுவது எளிது. ஆனால் பின் விளைவுகள்? இப்படிப்பட்ட ஆட்கள் ஏதாவது ஒரு திட்டம், முடிவோடுதான் வந்து இருப்பார்கள். அந்த முடிவு விபரீதமாக இருந்தால்? தன்னைக் கொலை செய்யலாம், இந்த கட்டடங்களுக்குக் குண்டு வைக்கலாம். சதாசிவத்திற்கு அடுத்து நினைத்துப் பார்க்கத் துணிவில்லை. 
"ஆளை அவன் வழிக்கே வந்து திருப்பி அனுப்புவதுதான் சரி' - முடிவிற்கு வந்தார். 
"சரி. ஆளைஎப்படித் தேடுவே?'' கேட்டார். 
"நீங்க கொடுக்கிற முகவரியைத் தேடிப் போவேன். அங்கே இல்லேன்னா இருக்கும் இடம் தேடிப் போவேன். அங்கேயும் இல்லேன்னா என் தேடுதல் தொடரும். எப்படியும் கண்டு பிடிப்பேன் சார் ?''
"எங்கேயும் இல்லே. கண்டுபிடிக்க முடியலைன்னா என்ன செய்வே?'' 
"முயற்சி செய்த திருப்தி இருக்கும் சார்.''
"அந்த திருப்தியோட நீ இப்போ இப்படியே திரும்பிப் போ.'' 
"அது முடியாது சார்... முதல் அடியிலேயே முடியாது திரும்பிப் போக மனசு ஒத்துக்காது'' 
"நீ தலை கீழாய் நின்னாலும் என்கிட்ட இருந்து எதுவும் பெயராது. என்ன செய்வே?''
"பெயரும் சார்.''
"எப்படி ?''
"என் ஆசை சரியா, தப்பா சார் ?''
"ரெண்டும் இருக்கு. அதுல பிடிவாதம் ரொம்ப ரொம்ப அதிகம்.''
"இந்த மாதிரி செயற்கைக் கருத்தரிப்பில் பிறந்த குழந்தைக்கு ஒரு தாய் தன் குழந்தைக்கு தகப்பன் கிடையாது. ஆண் துணை இல்லாமல் சுயமாய்ப் பெத்த குழந்தை. இவனுக்கு தன் பெயரைத்தான் தலை எழுத்தாய்ப் போடுவேன்ன்னு கோர்ட்டுல கேஸ் போட்டு வெற்றியடைஞ்சிருக்காங்க. ஒரு பெண் தாய்க்கு அந்த உரிமை இருக்கும்போது அப்படிப் பிறந்த எனக்கு, ஒரு குழந்தைக்கு தன் தகப்பன் யாருன்னு தெரிய ஏன் உரிமை, ஆசை இருக்கக் கூடாது?'' அருண் நிறுத்தி நிதானமாகச் சொல்லி சதாசிவம் முகத்தைப் பார்த்தான்.
அவர் முகத்தில் சிந்தனைக் கோடுகள் மெல்ல படர்ந்தன. 
தொடர்ந்தான்: 
"அப்படி ஒரு கேசை நான் இந்த மருத்துவமனை மேல் போடுவேன். அப்படி போட்டா... நீங்க கோர்ட்ல படி ஏற வேண்டி வரும். குழந்தைக்கு அப்பாவைத் தெரிஞ்சுக்க உரிமை உண்டு. ஆனாஅப்பான்னு உரிமை, உறவு கொண்டாட முடியாதுன்னு கண்டிப்பா தீர்ப்பு வரும். அப்படி வந்தால் நீங்க அப்போ எனக்குத் தேவையானதையெல்லாம் கொடுக்க வேண்டி வரும். அப்படியே நான் ஜெயிக்கலைன்னாலும் அந்த கேஸ் முடியும் வரை நீங்க கோர்ட்டுக்கும் வீட்டுக்குமாய் அலைய வேண்டி வரும். அப்படி அலையும்போது தொலைக்காட்சி மீடியாக்கள் உங்களைச் சும்மா விட்டு வைக்காது. நீங்க கோர்ட்டுக்கு அலையுறதை எடுத்துக் காட்டும். விவரம் கொடுக்கலாமா? கூடாதான்னு விவாதம் செய்யும். இந்த வெளிச்சம் உங்களுக்கு நல்லதும் செய்யும், கெட்டதும் செய்யும். அதெல்லாம் தேவை இல்லேங்குறதுதான் என் அபிப்பிராயம்'' சொல்லி நிறுத்தினான்.
சதாசிவம் நேராய் அவனை உறுத்துப் பார்த்தார். 
"சார்... இந்த சமாச்சாரத்தை இன்னும் கலாட்டாவாய்ப் பிரபலப்படுத்தலாம். இப்படின்னு நான் விலாவாரியாய் மனு எழுதி கலெக்டர் கிட்ட கொடுக்கலாம். நடவடிக்கை இல்லேன்னு தீக்குளிக்கிற மாதிரி மண்ணெண்ணெய்யை ஊத்தி கலாட்டா நாடகம் நடத்தலாம். இல்லே டெலிபோன் டவர் மேல ஏறி தற்கொலை செய்துக்குவேன்னு மிரட்டலாம். எப்படிச் செய்தாலும் என்னை கைது செய்து இப்படித்தான்னு கேஸ் போடுவாங்க. இந்த கலாட்டா, கைதுனால இந்த மருத்துவமனை மானம், மரியாதை எல்லாம் அதலபாதாளத்துல விழுந்து வியாபாரம் சரிந்து தலை நிமிர பல வருசங்களாகும்'' நிறுத்தினான். 
சதாசிவத்திற்கு வேர்த்தது. 
"நீங்க முரண்டு பிடிக்காமல் நான் கேட்ட விவரங்களைக் கொடுத்தால் நான் வெளியில எதுவும் சொல்லாமல் காதும் காதும் வைச்ச மாதிரி வேலையைப் பார்ப்பேன். கலாட்டா, கைது, கோர்ட், கேசுக்கெல்லாம் வேலையே இருக்காது'' அருண் நிறுத்தி நிதானமாக 
ரொம்ப தெளிவாகச் சொன்னான். 
சதாசிவம் கைக்குட்டையை எடுத்து முகத்தைத் துடைத்தார். 
"நான் தேடிப் போற ஆள் ஆத்திரப்பட்டு நீங்க விதிகளை மீறி செயல்பட்டதாய் உங்க மேல வழக்குப் போட வாய்ப்பிருக்கும்ன்னு நீங்க பயப்பட வேணாம். நான் விவரம் சொன்னால்தானே அவருக்குத் தெரியும். சொல்ல மாட்டேன். கேட்டாலும் சொல்ல மாட்டேன். ஒரு கணிப்பில் அப்படி போட்டால் அவர் தன் சொந்த வாழ்க்கைக்குச் சூனியம் வைச்ச கதை. போட வாய்ப்பில்லே'' நிறுத்தினான். 
சதாசிவத்திற்குள் வேர்வை அடங்கியது. 
அதே நேரம் " இவனை எப்படி நம்புவது?' என்றும் உள்ளுக்குள் கேள்வி எழுந்தது.
"அருண் உனக்கு விவரம் கொடுத்தால்எனக்கு எந்த வில்லங்கமும் வராதுன்னு உன்னை எப்படி நம்புறது?'' நேரடியாகவே கேட்டார்.
"அதுக்கு நான் என்ன செய்யணும்?'' இவன் அவரைத் திருப்பிக் கேட்டான். 
"நான் சொல்லும் விவரத்தை யாருக்கும் தெரிவிக்க மாட்டேன். இது சம்பந்தமா இந்த மருத்துவமனை தொழில், புகழுக்கு எந்தவித இடையூறு, களங்கம் வந்தால் அதுக்கு நான் பொறுப்புன்னு உன் கையால் எழுதிக் கொடு.'' 
"தாராளமாய் சந்தோசமாய் எழுதி தர்றேன் சார்'' - சொன்னான். 
சதாசிவம் தன் மேசை இழுப்பறையைத் திறந்து அதிலிருந்து ஒரு தாளை எடுத்து அவனிடம் நீட்டினார். 
அருண் பேனா எடுத்து கடகடவென்று அதில் அவர் சொன்னபடி எழுதி கையெழுத்துப் போட்டு சதாசிவத்திடம் நீட்டினான். 
வாங்கிப் படித்துப் பார்த்த அவருக்கு திருப்தி. முகம் தெளிவாகியது.
உடன் அவர், அருணிடம் ஒரிஜினல் டாக்குமெண்டுகளைக் கேட்டு வாங்கிஅதிலுள்ள பெயர், தேதி விவரங்களைக் கணினியில் தட்டி."இதோ அவர் பேர், விலாசம் இதை முதலும் கடைசியுமாய்ப் பார்த்து எழுதிக்கோ. நாளைக்கு வந்தா கெடைக்காது. ஏன் நீ வெளியே போய் உள்ளே வந்தால் கிடைக்காது'' - சொல்லி கணினியை அவன் பக்கம் திருப்பினார். 
"இந்த இடைவெளி நேரத்தில் இது என்ன இடக்கு முடக்கு? அருண் திடுக்கிட்டான்.
"ஏன் சார்?'' என்று கேட்டான்.
"நாளைக்கு உன்னை மாதிரி இன்னோர் ஆள் முளைக்கக் கூடாது. அப்படியே முளைச்சாலும் கேட்கிற எந்த விவரங்களும் எங்கேயும் கிடைக்காம செய்யப் போறேன்.''
"புரியலை?''
"விந்து கொடுத்தவங்க பெயர் விலாசம், அதை இன்னார் கரு அணுவோடு சேர்த்த மொத்த விவரங்களையும் அழிக்கப் போறேன். ஏன்? இன்னார் உயிரணு இன்னாருக்குச் சேர்க்கிறோம் என்கிற விவரம் அதை செய்யும் டாக்டருக்கே தெரியாது. அவருக்குத் தேவை குழந்தை வேண்டி வருகிறவர்களுக்குத் தேவையான ஆண், பெண் உயிர் அணு. அவ்வளவுதான். அப்படி இருந்தால்தான்உன்னை மாதிரி முளைச்சு வர்ற ஆட்களிடம் இதோ பார் எதுவும் கிடையாதுன்னு, தைரியமாய் எடுத்துக்காட்டி நாங்களும் பயமில்லாம இருக்கலாம். இந்த தொழிலும் ஆரோக்கியமா வளரும்'' - சொன்னார்.
" தன்னால் இந்தப் பிரச்னை, இவர்களுக்கு ஒரு நல்ல முடிவு தோன்ற அருண் கணினியைப் பார்த்தான். 
"ஜெரால்டு'' தன் அப்பாவின் பெயரை முதன் முதலாக வாய்விட்டு உச்சரித்தான். தன் சட்டைப் பையிலிருந்த சின்ன டயரியை எடுத்துஅதிலிருந்த விலாசத்தை நிறுத்தி, நிதானமாய் அழுத்தி எழுதினான். 
3
அடுத்த நாள் மதியம் சேலம் பேருந்து நிலையத்தில் இறங்கினான். வழக்கம் போல் வாடகைக் கார்கள் நிற்கும் இடத்திற்குச் சென்றான்.
"காரா சார் ?'' - கேட்டு இளைஞன் வலிய வந்தான்.
"ஆமா''
"எங்கே சார் போகணும்?''
"கணபதி நகர்''
"எந்த கணபதி நகர்?''
"சேலத்துல எத்தினி கணபதி நகர் இருக்கோஅங்கே எல்லாம் போகணும்''
"வேண்டுதலா சார்?''
"இல்லே. ஓராளைத் தேடணும்''
"கையில விலாசம் இருக்கா?''
"இருக்கு''
"காட்டுங்க''
அருண் தன் பாக்கெட் டைரியை எடுத்து பிரித்துக் காட்டினான். 
வாங்கி ஒரு விநாடி பார்த்த அவன், "உட்காரு சார்'' சொல்லி அதை அவனிடம் திருப்பினான்.
"இடம் தெரியுமா?''
"தெரியும். பின் கோடு இருக்கு. இது நாப்பது வருசத்துக்கு முன்னாடி புதுசா மொளைச்ச முதல் கணபதி நகர். ஏற்காடு போற வழி. மலை அடிவாரத்தில் இருக்கு.'' சொல்லி அவன் ஓட்டுநர் இருக்கையில் அமர்ந்தான்.
அருணும் அமர்ந்தான். 
கார் விரைந்தது.
34, பிள்ளையார் கோயில் தெரு, வீடு முன் நின்றது. 
வீடு சுமாராக இருந்தது.
அருண் இறங்கினான். 
"இருக்கணுமா சார் ?'' ஓட்டுநர்.
ஒரு விநாடி யோசித்த அருண், "இருக்கணும்'' என்று அந்த வீட்டு படி ஏறினான். 
கதவு சாத்தி இருந்தது. அழைப்பு மணி அழுத்தினான்.
வேட்டி, கை வைத்த பனியனில் 50 வயதில் ஒருவர் கதவு திறந்து வெளியே வந்தார்.
அவர் அறிமுகமில்லாத இவனைப் பார்த்து விழித்தார். 
"இவர்தான் தன் அப்பாவா?' - அருணுக்குள் ஓடியது.
"சார் நான் சென்னையிலிருந்து வர்றேன். ஜெரால்டு'' இழுத்தான். 
"இங்கே அப்படி யாரும் இல்லே'' பதில் சொல்லிய அவர் இவன் அப்பா இல்லை என்பதை உறுதி செய்தான். 
"சார் வீட்டு நம்பர் முப்பத்தி நாலு பழைய நம்பரா புது நம்பரா?''
"ஒரே நம்பர்தான்.''
"இது உங்க சொந்த வீடா, வாடகையா ?''
"சொந்த வீடு''
"நீங்க கட்டினீங்களா?''
"கட்டல. வாங்கினேன்... இந்த வீடுதான். நான் சூசைராஜ்கிட்ட வாங்கினேன். அவருக்கு ஜெரால்டுன்னு ஒரு பையன் இருந்தான். அவன் வேணுமா?''சட்டென்று அவர் நினைவு வந்தவராய்ச் சொன்னார்.
அருணுக்கு மயிரிழையில் உயிர் தப்பிய அதிசயம்.
"ஆமாம் சார்'' என்றான் பிரகாசமாய்.
"அவுங்க வீட்டை என்கிட்ட வித்துட்டு அப்போ கோயம்புத்தூர் போயிட்டாங்க.'' 
"அந்த விலாசம்?''
"ஏன் என்ன விசயமா அந்தப் பையனைப் பார்க்கணும்?''
"எதிர்பாராத கேள்வி. என்ன சொல்வது ?' என்று ஒரு விநாடி திகைத்த அருண்,
"ஜெரால்டு. என் அப்பாவோட நண்பர் சார். எங்க நிலம் சம்பந்தமா அவரைப் பார்க்கணும்'' பொய்யைப் பொருத்தமாகச் சொன்னான். 
"அந்த ஜெரால்டை நீங்க பார்த்திருக்கீங்களா?'' மனுசன் இவனைத் திருப்பிக் கேள்வி கேட்டார். 
"இல்லே சார். அப்பா எதுவும் சொல்லாம பொசுக்குன்னு போய்ட்டார். பழைய குப்பைகளை அலசிப் பார்க்கும்போதுதான் தெரிஞ்சுது இவர்கிட்ட எங்களுக்குச் சொந்தமான நிலம் இருக்கும் விசயம். அதான் தேடிப் புறப்பட்டேன்.'' 
"அப்படியா?''
"சார் விலாசம்?'' அருண் மீண்டும் ஞாபகப்படுத்தினான். 
"எனக்கும் அந்தக் குடும்பத்தைப் பத்தி அவ்வளவாய்த் தெரியாது. இங்கே வீடு வாங்கும் விசயமாய் அலைஞ்சிக்கிட்டிருக்கும்போது புரோக்கர் மூலமா சூசைகிட்ட வந்தோம். வேலை முடிஞ்சுது. உள்ளே வாங்க. பத்திரத்துல இருக்கும். பார்க்கலாம்.'' சொல்லி உள்ளே சென்றார்.
அருணும் அவரைத் தொடர்ந்தான்.
இருவரும் ஹாலுக்குள் நுழைந்தார்கள். 
"உட்காருங்க தம்பி. வீட்ல யாரும் இல்லே. நானும் என் மனைவியும் மட்டும்தான். அவ கோயிலுக்குப் போயிருக்காள்.'' சொல்லி அவர் அடுத்து இருந்த அறைக்குள் நுழைந்தார். 
இந்த கலியுகக் காலத்திலும் முன்பின் தெரியாத ஒருவனை வீடு உள்வரை அழைத்து உபசரித்தது அருணுக்கு நினைக்கவே நெகிழ்ச்சியாக இருந்தது.
சோபாவில் அமர்ந்தான். வீட்டில் வேறு எவரும் இல்லை என்பதற்கடையாளமாய் இடம் அமைதியாய் இருந்தது. 
சுவர்களில் திருப்பதி வெங்கடாசலபதி, முருகன் காலண்டர் படங்கள் மாட்டி இருந்தன. 
உள்ளே சென்றவர் பத்திரத்துடன் திரும்பி வந்தார். இவன் அருகில் வந்து அமர்ந்து பத்திரத்தின் முதல் பக்கத்தைப் பிரித்தார். 
அதில் இரண்டு புகைப்படங்கள் ஒட்டி பத்திரம் பதிவு செய்யப்பட்டிருந்தது. 
"இது நான். இவர் சூசைராஜ். இவர்கிட்டே இருந்துதான் இந்த வீட்டை வாங்கினேன்.'' அவர் புகைப்படங்களை அடையாளம் காட்டி சொன்னார்.
அருண் சூசைராஜ் முகத்தை உற்றுப் பார்த்தான். 
"ஏறக்குறைய இவர் சாயலில்தான் தன் அப்பா இருப்பார்' நினைத்தான். 
"சார். நீங்க இவர் பையன் ஜெரால்டைப் பார்த்திருக்கீங்களா?'' அருண் அவரைக் கேட்டான்.
"இந்த வீடு பத்திரப்பதிவு அன்னைக்குத்தான் ஆளை நேராப் பார்த்தேன். பணத்தை அவன் கையில கொடுத்தேன். கரூர்ல படிச்சான் போல. நல்ல அழகா லட்சணமா இருந்தான்.''
"பையன் அப்பா சாயலா, அம்மா சாயலா சார் ?'' 
"தெரியலை. முப்பது வருசத்துக்கு முன் ஒரே ஒரு தடவைப் பார்த்தது. சரியா ஞாபகம் இல்லே. முகம் மறந்து போச்சு. மேலும் அப்போ இருந்த பத்திரப்பதிவு அவசரத்துல ஆளை சரியாவும் கவனிக்கலை. இப்போ எப்படி இருக்கான்னு தெரியலை. சாரி இருக்கார்ன்னு தெரியலை. இன்னும் சொல்லப் போனா ஆள் இருக்காரா... இல்லையா... தெரியலை.''
"என்ன சார் சொல்றீங்க?'' அருண் துணுக்குற்றான். 
"நான் முப்பது வருசத்துக்கு முன்னாடி பார்த்த முகம். சந்தித்த மனிதர்கள். அதுக்கப்புறம் அவுங்களுக்கும் எனக்கும் தொடர்பு இல்லே. அதனால் ஆள் இந்த முகவரியில்தான் இருக்கிறார் என்பதும் எனக்குத் தெரியாது. அன்னைய நிலைமை. பத்திரத்தில இந்த விலாசம் இருக்கு. அங்கே இது சொந்த வீடா? வாடகை வீடா? தெரியாது. காலச்சக்கரம் அங்கே போய்அதுக்கப்புறம்அவுங்க வேற வீடு, இடம் மாறி இருக்கலாம். என்னால முடிஞ்ச உதவி. இருக்கிற விலாசத்தை எழுதிட்டுப் போங்க. தேடிப் பாருங்க. கெடைச்சா உங்க அதிர்ஷ்டம்.'' என்றார். 
அறிமுகமில்லாத ஆள் இந்த அளவிற்கு உதவி செய்வார் என்று அருண் கொஞ்சமும் நினைத்துப் பார்க்கவில்லை. 
அந்தப் பத்திரத்தைப் பார்த்து அதிலுள்ள விலாசம், 50, ரோஸ் நகர் பச்சாபாளையம், கோவை எழுதினான். 
நன்றி தெரிவித்து விட்டு வந்து காரில் ஏறினான்.

அருண் சலிக்காமல்அடுத்த நாள் காலை 9.00 மணிக்குக் கோவை காந்திபுரம் பேருந்து நிலையத்தில் இறங்கினான். 
மறுபடியும் வாடகைக் கார்.
கார் செல்வபுரத்தைத் தொட்டு பேரூரைத் தாண்டியது. 
கைபேசி ஒலித்தது.
ஒட்டுநர் எடுத்து, "ஹலோ சொல்லுப்பா ?'' என்றபடி வளைவில் திருப்பினான்.
சுதாரிப்பதற்குள்எதிரில் வந்த லாரி. 
கண்விழிக்கும் போது தலையில் கட்டுடன் அருண் மருத்துவமனை கட்டிலில் படுத்திருந்தான். அருகில் அழகான ஐம்பது வயது ஆள் நின்று கொண்டிருந்தார்.
இவன் விழிப்பை எதிர்பார்த்து காத்திருந்த அவர், "தம்பி நான் ரோட்டுல வரும்போது என் கண்ணுக்கு எதிரே நடந்த விபத்து. நான்தான் உங்களைக் கொண்டு வந்து இந்த மருத்துவமனையில் சேர்த்தேன். கவலைப்படாதீங்க. சின்ன விபத்துதான். உங்க போன், பர்ஸ், பையெல்லாம் என்கிட்ட பத்திரமா... இதோ உங்க கட்டிலுக்கு அடியில இருக்கு'' சொன்னார்.
" சார் டிரைவர்?'' அருண் இழுத்தான். 
"அவருக்கும் லேசான காயம்தான் பக்கத்து அறையில் இருக்காரு. வண்டிக்கும் அதிகம் சேதமில்லே. உரசல்தான். உங்க உறவினர் யாருக்காவது சேதி சொல்ல உங்க கைபேசியை ஆராய்ஞ்சேன், அம்மான்னு நம்பர் இருந்துது. அடிச்சேன் வந்துக்கிட்டு இருக்காங்க'' கூடுதல் தகவலையும் சொன்னார்.
"ரொம்ப நன்றி சார்... உங்க பேர் ?''
"ஜெரால்டு''
கும்பிடப் போன தெய்வம் குறுக்கே வந்த பரவசம். கண் முன் காட்சி. அருணால் நம்ப முடியவில்லை. நம்பாமலும் இருக்க முடியவில்லை. கொஞ்சமும் யோசிக்காமல் பரவசமாய்.
"சார் நீங்க பச்சாப்பாளையமா?'' சடக்கென்று கேட்டான். 
அவருக்கும் ஆச்சரியம். 
"ஆமாம். எப்படித் தெரியும்?'' அவர் இவனைத் திருப்பிக் கேட்டார்.
"உங்களைத்தான் சார் தேடி வந்தேன்.'' 
"என்னையா ஏன்?''
"இவர் வேறொரு ஜெரால்டாய் இருந்தால்? அருணுக்குள் சட்டென்று சுதாரிப்பு வந்தது.
"சார் நீங்க இதுக்கு முன்னாடி சேலத்துல இருந்தீங்களா ?'' கேட்டான். 
"ஆமா''
"உங்க அப்பா பெயர் சூசைராஜா?'' 
"ஆமாம்.''
அடுத்த விநாடி அருணுக்குள் அவரை, "அப்பா' என்று அழைக்க ஆசை. வார்த்தைகள் வாய் வரை வந்தது. " சட்டென்று அழைத்து ஏமாறக் கூடாது' என்று சுதாரித்து அடக்கிக் கொண்டான். ; 
"நீங்க கரூர்ல இருந்தீங்களா?'' - அருண் அடுத்தக் கேள்வியைக் கேட்டான். 
"ஆமாம். அங்கே படிச்சேன்''
"அப்போ நான் தேடி வந்த ஆள் கண்டிப்பா நீங்கதான் சார்''
"என்னப்பா சொல்றே?'' நின்று கொண்டிருந்த ஜெரால்டு கட்டில் ஓரம் அவன் அருகில் அமர்ந்தார்.
"அங்கே உள்ள அன்னை தெரசா மருத்துவமனை உங்களுக்குப் பழக்கமா?''
ஜெரால்டு முகத்தில் சின்ன அதிர்ச்சி. 
" இல்லே'' 
"தொடர்பு இருக்கு சார். நல்லா யோசிச்சு சொல்லுங்க?''
"....''
"நீங்க படிக்கும்போதுவிளையாட்டாவோ, அத்தியாவசியமாவோ, அவசியமாவோ அன்னைத் தெரசா மருந்துவமனைக்கு விந்து தானம் செய்திருக்கீங்க''
"வந்து வந்து''
"அதுல பொறந்தவன் சார் நான்.''
"தம்பி'' ஆயிரம் வோல்டேஜில் அதிர்ந்தார். 
"என் அம்மா பேர் காயத்ரி சார். அனாதை. படிச்சி முன்னுக்கு வந்தவங்க. ஆரம்பத்திலிருந்தே பெண்கள் அனாதை ஆசிரமத்தில் சேர்ந்து வளர்ந்ததினால ஆண்கள் மேல் அவுங்களுக்குப் பிடிப்பு, ஈர்ப்பு கிடையாது. அதனால் கலியாண ஆசை கிடையாது. ஆனா துணைக்குப் குழந்தை பெத்துக்க ஆசைப் பட்டாங்க. அன்னை தெரசா மருத்தவமனைக்குப் போனாங்க. அங்கே உங்க உயிரணு உதவியால் நான் உருவானேன். பெத்தாங்க, வளர்ந்தேன். இதுதான் சார் என் பிறப்பு சுருக்கம்'' நிறுத்தினான். 
கேட்ட ஜெரால்டிற்கு வேர்த்தது. 
"பயப்படாதீங்க சார். எனக்குள் அப்பா இல்லியேன்னு ரொம்ப ஏக்கம், மன உளைச்சல். அதுக்காகத்தான் கஷ்டப்பட்டு தேடி வந்தேன். மத்தப்படி உங்க சொத்து சுகம், ஒட்டு உறவு எதுவும் எனக்குத் தேவை இல்லே. நம்ம சந்திப்பு இன்னைக்கு, இந்த நிமிசத்தோடு அத்துப் போச்சு. இது சத்தியம்'' சொன்னான்.
ஜெரால்டிற்குள் கொஞ்சம் தெம்பு தைரியம் வந்தது, 
"தம்பி அந்த மருத்துவமனையில் என்னைப் பத்தின விவரம் சொன்னாங்களா?'' கேட்டார்.
"இல்லே சார்.'' 
"பின்னே எப்படி என் விவரம் உங்களுக்குத் தெரியும்?''
"எப்படியோ தெரியும் சார்'' 
"அருண்''
"பின்னால என்னால உங்களுக்குத் தொந்தரவு, கஷ்டம் இருக்காது. அப்புறம் எதுக்கு சார் அந்த விவரம் உங்களுக்கு?''
"அதுக்கு இல்லே அருண்அடுத்து உன்னைமாதிரி ஓர் ஆணோ, பெண்ணோ என்னைத் தேடி வரமாட்டாங்கன்னு என்ன நிச்சயம் ?''
"கவலைப்படாதீங்க. அதுக்கு வாய்ப்பே இல்லே. என்னை மாதிரி இதுவரை யாரும் இப்படி தேடி கண்டுபிடித்ததாய் தகவல்கள் இல்லே. ஒரு வேளை அது எனக்குத் தெரியாமல் கூட இருக்கலாம். அது ஏதோ லட்சத்துல ஒருத்தனுக்குள் ஏற்பட்ட ஆசை, தாகமாய் இருக்கலாம். அதில் நான் ஒருத்தன். அவ்வளவுதான் சார்''
"இல்லே அருண்'' இழுத்தார். குரல் நடுங்கியது.
"பயமே வேணாம் சார். இது சம்பந்தமா இனி யாரும் உங்களைத் தேடி வரமாட்டாங்க. அன்னை தெரசா மருத்துவமனையில் நீங்க கொடுத்த உயிரணுக்கள் உபயோகப்படுத்தியது போக மிச்சம் இருக்குமேயொழிய மத்தப்படி கொடுத்தவங்க பத்தின விவரங்கள் இருக்காது.''
"எப்படி சொல்றே?'' 
"டாக்டர் சதாசிவம் என்னை மாதிரி ஒரு பிரச்னை இனிவரக் கூடாது என்பதற்காக என் கண் முன்னாலேயே தங்கள் கணினியில் உள்ள உங்களை மாதிரி விந்து கொடுத்த பேர், விவரங்களை மொத்தமா அழிச்சுட்டாரு. இனி பிள்ளைகளுக்காக அதை உபயோகப்படுத்தும் டாக்டர்களுக்கே யார் உயிரணுன்னு தெரியாது, இனி இந்த மாதிரிஇது போன்ற எந்த மருத்துவமனையிலும் நடக்கக் கூடாது என்பதற்காக மத்த மருத்துவமனைகளுக்கும் தகவல்கள் அனுப்பிட்டாரு. அதனால் கவலையே படாதீங்க.'' என்றான். 
ஜெரால்டுக்கு இப்போதுதான் நிம்மதி பெரு மூச்சு வந்தது. என்றாலும் 
"நிஜமாவா சொல்றே?'' என்றார்.
"ஆமாம் சார். இது சத்தியம்'' சொல்லி அருண் ஜெரால்டு வலது கையின் மேல் தன் வலது கையை வைத்து சத்தியம் செய்தான். 
ஜெரால்டு முகம் இப்போது இன்னும் நன்றாகத் தெளிவானது.
அதை கவனித்த அருண்
"சார் ஒரே ஒரு சின்ன ஆசை'' அந்தக் கையை எடுக்காமலேயே கெஞ்சலாய்க் கேட்டான்.
"என்ன அருண்?''
"கடைசியும் முதலுமாய் நான் உங்களை அப்பான்னு ஒரு முறை அழைச்சிக்கலாமா?'' தயவாய்ப் பார்த்தான்.
"கூப்பிடு அருண்'' சொல்லி ஜெரால்டு அவன் கையை இறுக்கிப் பிடித்தார்.
அருண்அப்பாவிற்கென்று சேர்த்து வைத்து வைத்திருந்த மொத்த உணர்ச்சி, தாக்கங்களையெல்லாம் ஒன்று திரட்டி, " அப்பா...'' மெல்ல அழைத்தான். 
ஜெரால்டு தன்னையுமறியாமல் கண் மூடினார்.
குரல்... தொலைந்த பிள்ளையின் தொலை தூர குரலாக காதுகளில் ஒலித்தது. 
அப்படியே... அவர் கண்ணோரங்களில் நீர் துளிர்த்தது. 
துடைத்துக் கொண்ட ஜெரால்டு , "சரி அருண். நான் வர்றேன். உங்க அம்மா. அதோ வந்துக்கிட்டிருக்காங்க'' சொல்லி அவனிடமிருந்து தன் கையை விடுவித்துக் கொண்டு எழுந்தார்.
அருண் திரும்பிப் பார்த்தான். 
காயத்ரி தூரத்தில் இவன் கட்டிலை நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தாள். 
ஜெரால்டு அருண் நெற்றியில் அழுந்த முத்தமிட்டுஅகன்றார்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/25/w600X390/ka1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/25/அப்பாவைப்-பார்க்கணும்-2-3007484.html
3007474 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பாஸ்வேர்டை மறந்துவிட்டால்? DIN DIN Tuesday, September 25, 2018 08:58 AM +0530 ஸ்மார்ட் போனில் "பேட்டர்ன்' போடாமல் பயன்படுத்துவர்கள் மிகக்குறைவு. அந்த அளவிற்கு ஏராளமான விவரங்களை சேமித்து வைக்கும் லாக்கராகவே இன்றைய ஸ்மார்ட் போன்கள் உருமாறி விட்டன.
மறதி என்பது மனித இயல்பு. சில நேரங்களில் பேட்டர்னை மறந்து பலர் தவிப்பதுண்டு. பேட்டர்னை போடாவிட்டால் செல்போனில் நுழையவே முடியாது என்பதால் அவர்களின் தவிப்பு நியாமானதுதான்.சரி எப்படி பேட்டர்ன் லாக்}கை திறப்பது என பார்ப்போம்:
சாதாரணமாக நாம் ஸ்மார்ட் போனில் பிளே ஸ்டோர் உள்ளிட்ட எந்தவொரு அப்ளிகேஷனுக்கு நுழைய வேண்டுமென்றாலும் அதற்கு முதல் தேவை இ}மெயில் முகவரிதான். அந்த முகவரிதான் நமக்கு இப்போது கைகொடுக்கும்.
நாம் பேட்டர்னை மறந்து விட்ட பின்பு, 5 முறை தொடர்ந்து மாறி,மாறி தவறான பேட்டர்னை வரைந்தால் போதும், கீழே orgot password? என்ற கேள்வி கேட்கும். ஆம்(yes) என பதிலளித்தால் அடுத்த பக்கம் வரும். அதில் நமது இ}மெயில் முகவரி மற்றும் அதற்குரிய பாஸ்வேர்டைக் கொடுத்தால் போதும், நேரடியாக புதிய பேட்டர்ன் போடும் பக்கத்துக்கு சென்று விடலாம். அங்கு நமக்கு தேவையான புதிய பேட்டர்னை உருவாக்கிக் கொள்ளலாம். இந்த முறையில் நாம் கைபேசியில் சேமித்து வைத்திருக்கும் எந்தவொரு தகவலும் அழியாது (இது தயாரிப்புகளுக்கு ஏற்ப மாறுபடும்).
மற்றொரு முறையில் நாம் சேமித்து வைத்திருக்கும் தகவல்கள் அழிந்து விடும். பரவாயில்லை என நினைப்பவர்கள் இந்த முறையை பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம்.முதலில் கைபேசியை ஆப் செய்து கொள்ளவும். பின் கைபேசியிலுள்ள வால்யூம் பட்டன், ஹோம் பட்டன், பவர் பட்டன் ஆகிய மூன்றையும் ஒரே நேரத்தில் அழுத்தினால் புதிதாக ஒரு திரை வரும் அதில் wipe data/factory reset என்ற மெனு வரும் அதை தேர்வு செய்தால் (பவர் பட்டன்) மற்றொரு திரை வரும். அதில் delete files  அல்லது reboot (ஒவ்வொரு வகையான கைபேசிக்கும் ஒவ்வொரு விதமான மெனுக்கள் வரும்) என்பதை கிளிக் செய்ய வேண்டும். இப்போது நமது கைபேசி ரீ}பூட் செய்யப்பட்டு. ஹோம் திரை தோன்றும். இனி நாம் வழக்கம் போல் கைபேசியைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். ஆனால், நாம் சேமித்து வைத்திருந்தவை அழிந்திருக்கும். 
- வி.குமாரமுருகன்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/25/w600X390/smartphone.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/25/பாஸ்வேர்டை-மறந்துவிட்டால்-3007474.html
3007465 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் காற்றிலே மிதக்க...! Tuesday, September 25, 2018 08:55 AM +0530 கன்னங்கள் குழி விழந்து, தோள் பட்டை எலும்புகளுக்கு அருகே 100 மி.லி. எண்ணெய் கொள்ளும் அளவுக்கு சதைப் பிடிப்பற்று, மிக... மிக... ஒல்லியாக சிலர் இருப்பார்கள். "கொஞ்சம் குண்டாக மாட்டோமா?' என்று அவர்கள் ஏங்கித் தவிப்பார்கள். ஆனால் அவர்களே சில ஆண்டுகள் கழித்து "கன்னாபின்னா'வென்று உடல் எடை மிகவும் அதிகமாகி "தஸ்புஸ்'ùஸன்று மூச்சுவிட்டுக் கொண்டு மாடிப்படி ஏறுவார்கள்; நடப்பார்கள். இந்த உடம்பை எப்படிக் குறைப்பது என்று தெரியவில்லையே என்று சலித்துக் கொள்வார்கள். வயிற்றைக் கட்டி, வாயைக் கட்டி கொஞ்சமாகச் சாப்பிட்டு, பலகாதம் தூரம் நடைப்பயிற்சி செய்தும்... எடை குறையாமல் தங்களைத் தாங்களே நொந்து கொள்வார்கள். கண்ணாடியில் தெரியும் தங்களின் உருவத்தை வெறுப்புடன் பார்த்து உதட்டைச் சுளிப்பார்கள்.
 ஒல்லியாக இருப்பதாகட்டும், குண்டாக ஆவதாகட்டும் இரண்டுக்குமே காரணம், உடலில் நடைபெறும் வளர்சிதை மாற்றம்தான். வளர்சிதை மாற்றம் என்றால் நாம் உண்ணும் உணவு, சுவாசிக்கும் காற்று, அருந்து நீர் ஆகியவற்றில் உள்ள சத்துகளை உடல் எடுத்துக் கொண்டு, அதன் மூலம் நாம் உடலுக்குத் தருகிற வேலைகளுக்கான ஆற்றலை உருவாக்கி, அதன் பிறகு ஏற்படும் கழிவுகளை வெளியேற்றி, உடலின் தேவைக்கு அதிகமாக நாம் உண்டவற்றை உடலில் தசைகளாக, கொழுப்புகளாக சேமித்து... இப்படி நாம் உயிர் வாழ்வதற்குத் தேவையான உடலின் நடவடிக்கைகளையும் வளர்சிதை மாற்றம் என்கிறோம். உடலுக்குத் தேவையான ஆற்றலை உணவிலிருந்து பெற உடல் மேற்கொள்ளும் உயிரி வேதியல் செயல்முறைகளே வளர்சிதை மாற்றம் என்று கறாராகச் சொல்லலாம்.
 இந்த வளர்சிதை மாற்றம் சரியாக நடைபெற வேண்டுமானால் நமது உடலில் சில சுரப்பிகள் தேவையான அளவு சுரக்க வேண்டும். குறிப்பாக தைராய்டு சுரப்பி சரியான அளவில் சுரக்க வேண்டும். இது அதிகமாகச் சுரந்தால் வளர்சிதை மாற்றம் வேகமாக நடைபெற்று, உண்ணும் உணவெல்லாம் மிக வேகமாகச் செரித்து, ஆற்றலாகி, அதிக கழிவுகளை வெளித்தள்ளி எடை குறைந்துவிடும். இது குறைவாகச் சுரந்தாலோ வளர்சிதை மாற்றம் மெதுவாகி, உடல் மந்தமாகி, தேவையில்லாத கழிவுகள் எல்லாம் உடலில் சேர்ந்து, தேவையான அளவுக்கு உடலில் சக்தி உருவாகாமல், எடை அதிகரித்துவிடும்.
 வளர்சிதை மாற்றம் சரியாக நடைபெறாமல் போவதற்கு பரம்பரைத் தன்மை கூட காரணமாக இருக்கலாம். வயதும் கூட ஒரு காரணமாக இருக்கலாம்.
 எனவே, எடையைக் குறைக்க உடற்பயிற்சி, குறைந்த அளவில் சாப்பிடுவது போன்றவை மட்டுமே போதுமானதாக இல்லை. வளர்சிதை மாற்றத்தின் மந்தத்தன்மையைத் தூண்டிவிடக் கூடிய உணவுகளை நாம் தேர்ந்தெடுத்து உண்ண வேண்டும்.
 காரம் சாப்பிடுங்கள்
 மிளகாயில் உள்ள கேப்சாய்சின் (இஅடநஅஐஇஐச) என்ற வேதிப் பொருள் வளர்சிதை மாற்றத்தைத் தூண்டுகிறது. அமெரிக்காவின் கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் செய்த ஆராய்ச்சியின்படி, காரம் அதிகமாக உள்ள உணவுகளை உட்கொண்டால் - உணவு உண்ட இரண்டு மணி நேரங்களுக்குப் பின்பு - உடலில் வளர்சிதை மாற்றம் 15 இலிருந்து 20 சதவீதம் அதிகரிக்கிறதாம். அதுமட்டுமல்ல, உடலில் உள்ள கரையாத வெள்ளை, பழுப்பு கொழுப்பு செல்களை வளர்சிதை மாற்றத்துக்கு உட்பட வைத்து கரைய வைக்கிறதாம்.
 எடையைக் குறைக்க நெல்லிக்காய்
 நெல்லிக்காயின் மருத்துவ குணங்களைக் கேட்டால், நீண்ட நாள் உயிரோடு வாழ அதியமான் ஒளவையாருக்கு கொடுத்த நெல்லிக்கனி கதை ஒன்றும் பொய்யல்ல என்றே தோன்றுகிறது.
 சாதாரணமாக சளி, காய்ச்சல், மலச்சிக்கல், உடல் வீக்கம் ஆகியவற்றுக்குக் கொடுக்கப்படும் மருந்துகளில் இந்த நெல்லிக்காய்க்கு முக்கியப் பங்குண்டு. உடலில் கொழுப்புச் சத்து சேராமல் தடுக்கும் பண்பும் நெல்லிக்காய்க்கு உண்டு என்பது இப்போது தெரிய வந்திருக்கிறது. இதனால் அதிக கொழுப்பு சேர்ந்து உடலின் எடை அதிகரிக்காமல் தடுக்கப்படுகிறது.
 மஞ்சளின் மகிமை
 நெல்லிக்காயும், மிளகாயும் அதிக அளவில் சேர்த்துக் கொண்டால், உடலில் வீக்கம் ஏற்படுவது குறையும். உலக அளவில் மேற்கொண்ட ஓர் ஆராய்ச்சியில் உடலில் வீக்கம் ஏற்படுவதைத் தடுக்கக் கூடிய மருந்துகளை உட்கொண்டவர்களின் எடை அதிகரிக்கவில்லையாம். நெல்லிக்காயும், மிளகாயும் போல மஞ்சளுக்கும் இந்த வீக்கத்தைத் குறைக்கும் மருத்துவ குணங்கள் இருக்கின்றன. நமது சமையலில் மஞ்சளுக்கு எப்போதும் உரிய இடம் தர வேண்டியது அவசியம்.
 ஓமம் அவசியம்
 ஓமத்தின் மருத்துவகுணங்கள் ஏராளம். இது உடலின் வீக்கத்தைக் குறைக்கும். வயிற்றுப் புண் ஏற்படாமல் தடுக்கும். புண்கள் ஆற உதவும். (வயிற்று வலியால் ஓயாமல் அழும் குழந்தைகளுக்கு அந்த காலத்தில் "ஓம வாட்டர்' கொடுப்பார்கள்) ஓமத்தை நமது மசாலாப் பொருட்களுடன் சேர்த்து அரைத்து சமையலில் பயன்படுத்தினால் உடல் எடையைக் குறைக்க அது உதவும்.
 மஞ்சளை ஒரு கிருமிநாசினி என்பார்கள். ஓமத்தையும் அதனுடன் சேர்த்துக் கொள்ளலாம்.
 உடல் எடை ஏற்ற இறக்கத்தில் இன்சுலினுக்கும் பங்கு
 உடலின் வளர்சிதை மாற்றத்தில் தைராய்டைப் போலவே இன்சுலினுக்கும் பங்கு உண்டு.
 நாம் உண்ணும் உணவில் உள்ள சர்க்கரைச் சத்தை உடலின் திசுக்களுக்குக் கொண்டு செல்வதில் இன்சுலினுக்கு முக்கிய பங்குண்டு. உடலில் போதுமான அளவு இன்சுலின் சுரக்காவிட்டால், உண்ணும் உணவில் உள்ள குளூகோஸ் உடலின் திசுக்களுக்குச் செல்லாமல், கொழுப்பாக மாறிவிடும். அதனால் உடல் எடை அதிகரித்துவிடும்.
 உடலின் வளர்சிதை மாற்றம் சீராக நடைபெற இன்சுலின் உரிய அளவில் சுரப்பது அவசியம்.
 பருப்பு வகைகள், பயறு வகைகள்
 மாவுச்சத்து குறைவாக உள்ள, புரதச் சத்து அதிகமாக உள்ள பயறு வகைகள், பருப்பு வகைகளை அதிகம் சேர்த்துக் கொண்டால் உடலில் கொழுப்பின் அளவு அதிகரிக்காது. இந்த பயறு, பருப்பு வகைகளில் இரும்புச்சத்து, கால்சியம், மெக்னீசியம், பி வைட்டமின் ஆகிய சத்துகள் அதிகம் உள்ளன.
 வாரத்தில் நான்குமுறை இந்த பயறு, பருப்பு வகை உணவை உட்கொண்டால், உடலின் கொழுப்புச் சத்து குறைந்து, உடல் எடை குறைந்துவிடுவதாக ஓர் ஆராய்ச்சியில் கண்டறிந்திருக்கிறார்கள். இவற்றை உண்ணாமல் மாவுச் சத்து அதிகமுள்ள உணவுகளை உட்கொண்டவர்களின் உடல் எடை அதிகரித்திருப்பதையும் கண்டறிந்துள்ளார்கள். இந்த பயறு, பருப்பு வகை உணவுகள் உடலில் சுரக்கும் இன்சுலின் அளவை சீராக வைத்திருக்க உதவுகிறதாம்.
 ஏற்கெனவே நீங்கள் நடைப்பயிற்சி, உடற்பயிற்சி, யோகாசனம் எல்லாம் செய்து உடல் எடையைக் குறைக்க தலைகீழாக நின்றிருந்தால், அதைத் தொடர்ந்து செய்யுங்கள். விட்டுவிடாதீர்கள். கூடவே இந்த உணவுகளையும் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள். உடல் எடை குறைந்து காற்றிலே மிதப்பதைப் போல உணர்வீர்கள்.
 - ந.ஜீவா
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/25/w600X390/REDUCE_WEIGHT.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/25/காற்றிலே-மிதக்க-3007465.html
3002105 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் Monday, September 17, 2018 04:18 PM +0530
இயக்குநர் விஜய்யிடமிருந்து விவாகரத்து பெற்ற அமலாபால் நடிப்பில் கவனம் செலுத்தி வருகிறார். அம்மா வேடம், அண்ணி வேடம் என்று ஒதுங்காமல் சில சமயங்களில் கவர்ச்சியாகவும் நடிக்கிறார். 'திருட்டு பயலே 2'-ஆம் பாகத்தில் அவர் கவர்ச்சியாக நடித்தது வரவேற்பைப் பெற்றது. தற்போது தமிழில்  2 படங்கள், மலையாளத்தில் ஒரு படம் என 3 படங்களில் நடித்து வருகிறார். படப்பிடிப்பில் ஆக்ஷன் காட்சியில் நடித்தபோது அவரது கைமூட்டில் முறிவு ஏற்பட்டு சிகிச்சை பெற்றார். தற்போது குணம் அடைந்திருக்கிறார். நேற்று முன் தினம் தனது இணையதள இன்ஸ்டாகிராம் பக்கத்தில் அமலாபால் ஒரு புகைப்படம் வெளியிட்டார். அதைக் கண்டு ரசிகர்கள் அதிர்ச்சி அடைந்தனர். ஹரே கிருஷ்ணா இயக்கத்தின் ஆசிரமத்துக்கு சென்று தியானம் செய்துகொண்டிருக்கும் காட்சியை அமலாபால் வெளியிட்டிருந்ததுடன், "ஹரே கிருஷ்ணா ஹரே கிருஷ்ணா' என பக்தி பஜனைப் பாடலையும் அவர் வெளியிட்டிருந்தார். அவர் ஹரே கிருஷ்ணா இயக்கத்தில் இணைந்திருப்பதாகவும் கூறப்படுகிறது.  

'ஆரண்ய காண்டம்' படத்தின் மூலம் ரசிகர்களின் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்ற இயக்குநர் தியாகராஜன் குமாரராஜா,  தற்போது  "சூப்பர் டீலக்ஸ்' என்ற படத்தை இயக்கி வருகிறார். இப்படத்துக்கும் பெரும் எதிர்பார்ப்பு உருவாகியுள்ளது. இதில் திருநங்கை வேடத்தில் விஜய் சேதுபதி நடிக்கிறார். அவரது கேரக்டர் பெயர் ஷில்பா. பஹத் பாசில், சமந்தா, மிஷ்கின், ரம்யா கிருஷ்ணன், காயத்ரி உள்பட பலர் நடிக்கிறார்கள். யுவன் ஷங்கர் ராஜா இசையமைத்துள்ளார். படத்தின் படப்பிடிப்பு இறுதிக்கட்டத்தை எட்டியுள்ளது. படப்பிடிப்பு, போஸ்ட் புரொடக்ஷன் உள்ளிட்ட இறுதிக் கட்டப் பணிகளை முடித்து விட்டு, படத்தை உலக பட விழாக்களில் திரையிடத் திட்டமிட்டுள்ளனர். இதற்காக ஒரு வருடம் படத்தின் வெளியீட்டை தள்ளிவைக்கவும் முடிவு செய்திருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. சமீப காலமாக படங்கள் திரைக்கு வருவதற்கு முன்பே பட விழாக்களுக்கு அனுப்புவது வழக்கமாகி வருகிறது. சமீபத்தில் வெளியான "மேற்கு தொடர்ச்சி மலை' இந்த பாணியில் வெளிவந்து பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது குறிப்பிடத்தக்கது.

தமிழ் சினிமாவில் தனது தயாரிப்புகளால் கவனம் பெற்ற நிறுவனம் விஜயா புரொடக்ஷன்ஸ். எம்.ஜி.ஆர், ரஜினிகாந்த் உள்ளிட்டோர்களின் படங்களைத் தயாரித்த இந்நிறுவனம், கடந்த சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அஜித் நடித்த "வீரம்', விஜய் நடித்த "ஜில்லா' படங்களையும் தயாரித்தது. தற்போது விஜய்சேதுபதி நடிப்பில் உருவாகும் படத்தைத் தயாரிக்க உள்ளது. "ஸ்கெட்ச்' படத்தை தொடர்ந்து விஜய் சந்தர் இயக்கும் இந்த படம் குறித்த அதிகாரப்பூர்வ அறிவிப்பு வெளியாகியுள்ளது. "96', "செக்க சிவந்த வானம்' ஆகிய இரண்டு படங்கள் வெளியீட்டுக்கு காத்திருக்கும் நிலையில், இப்படத்துக்கு விஜய்சேதுபதி கால்ஷீட் ஒதுக்கியுள்ளார். இது ஒரு கமர்ஷியல் படம் என்று விஜய் சந்தர் தனது சுட்டுரைப் பக்கத்தில் தெரிவித்துள்ளார். படத்தின் படப்பிடிப்பு 2019-ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் தொடங்கும் என்று தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆர்.வேல்ராஜ் ஒளிப்பதிவு செய்கிறார். பிரவீன் கே.எல். படத்தொகுப்பு செய்கிறார். மற்ற நடிகர், நடிகைகள், தொழில்நுட்பக் கலைஞர்கள் பற்றிய அறிவிப்புகள் விரைவில் தெரிவிக்கப்படும் என்று அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.  

தமிழகத்தில் பிறந்து வளர்ந்தவர் சாய் பல்லவி. மலையாளத்தில் "பிரேமம்' என்ற படத்தின் மூலம் அறிமுகமான இவருக்கு பல தரப்பிலும் இருந்து பாராட்டுகள் கிடைத்தன. நிவின் பாலி கதாநாயகனாக நடித்த இந்தப் படத்தில், மலர் டீச்சராக நடித்து அனைவரின் மனதையும் கொள்ளை கொண்டார். பின்னர், துல்கர் சல்மான் ஜோடியாக "களி' என்ற மலையாளப் படத்தில் நடித்தார். அதைத் தொடர்ந்து "ஃபிடா' என்ற தெலுங்குப் படத்தில் வருண் தேஜ் ஜோடியாகவும், "எம்சிஏ' என்ற தெலுங்குப் படத்தில் நானி ஜோடியாகவும் நடித்தார். விஜய் இயக்கிய "தியா' என்ற படத்தின் மூலம் தமிழில் அறிமுகமான சாய் பல்லவிக்கு, அந்தப் படம் பெரிதாகப் போகவில்லை. தனுஷ் ஜோடியாக "மாரி 2' படத்தில் நடித்துள்ள சாய் பல்லவி, தற்போது சூர்யா ஜோடியாக "என்.ஜி.கே.' படத்தில் நடித்து வருகிறார். இந்நிலையில், சுட்டுரையில் ஒரு மில்லியன் ஃபாலோயர்களைக் கடந்துள்ளார் சாய் பல்லவி. "ஒரு மில்லியன் அன்புக்கு மிகப்பெரிய நன்றி' என அந்த பக்கத்தில் பதிவிட்டுள்ளார் சாய் பல்லவி.

சினிமா தவிர்த்து பல்வேறு சமூகப்  போராட்டங்களிலும் நடிகர்கள் தங்களை முன்னிலைப்படுத்தி வருகின்றனர். இந்தியாவையே திரும்பி பார்த்த தமிழக இளைஞர்களின் ஜல்லிக்கட்டு போராட்டத்துக்குப் பின் பல நடிகர்கள் இளைஞர்கள் மற்றும் மாணவர்களின் குரலுக்கு உறுதுணையாக இருந்து வருகின்றனர். நடிகர் ஆரி இந்த வரிசையில் தன்னை இப்போது முன்னெடுத்து வருகிறார். இந்நிலையில்  "நம் தாய்மொழியில் கையெழுத்திடுவோம்' என்கிற விழிப்புணர்வு நிகழ்வினை தொடங்க உள்ளார்.   இது குறித்து அவர் பேசும் போது... ""தமிழில் கையெழுத்திடுவதை எல்லாரும் அவமானமாக கருதும் சூழல் வந்துள்ளது. இதில் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவதுதான் என் இலக்கு. என்றென்றும் தமிழ் வாழ வேண்டும் என்று எண்ணும் சில ஆர்வலர்களின் கையொப்பத்தில் கூட தமிழ் வாழ்வதில்லை. இனி அவர்கள் தங்களது கையெழுத்தை மாற்ற வேண்டும். உலகிற்கே தாய் மொழி நம் தமிழ் மொழி. இன்று அழியக்கூடிய மொழியிலும் தமிழே முதலாவதாக உள்ளது. இதற்குக் காரணம் நம் ஆங்கில கல்வி மோகம்தான்'' என்கிறார் ஆரி.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/17/w600X390/kadhir6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/17/திரைக்-கதிர்-3002105.html
3002106 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: கண்களுக்கு வலிமை! DIN DIN Monday, September 17, 2018 01:08 PM +0530 என் மனைவி அடிக்கடி கண்களை மூடித் திறக்கிறார். இதற்கு முன் இந்தக் குறைபாடு இருந்ததில்லை. பிரபல கண் மருந்துவமனை ஒன்றிலும் காட்டியாகிவிட்டது. அவர்களுக்கும் தீர்வு சொல்லத் தெரியவில்லை. இதற்கு ஆயுர்வேத சிகிச்சை ஏதேனும் உள்ளதா?

-த.ரெங்கராஜன், மதுரை. 

கண்கள் வறண்டு விடாமலிருக்க, கண்ணீர் கசிவு எப்போதும் கண்களில் இருக்கும்படியான விதத்தில் நீர் சுரப்பிகள் வேலை செய்து கொண்டேஇருக்கின்றன. கருவிழிகளில் இரத்த நாளங்கள் இல்லாமையினால், அதற்குத் தேவையான புத்துணர்ச்சி தரும் சத்தான பகுதிகள் வராததால், கண்ணீர் வழியாக அவை புத்துணர்வு பெறுகின்றன. அதனால் உங்கள் மனைவிக்குக் கண்களில் நீரின் வரத்து குறைந்து போனதற்கான வாய்ப்புகளிருப்பதால், இந்தக் குறைபாடு ஏற்பட்டிருக்கக் கூடும். ஒரே பொருளை உற்று நோக்க வேண்டிய சூழ்நிலையும், பல மணி நேரம் கணினி முன் அமர்ந்து அதையே பார்த்துக் கொண்டு,  குளிரூட்டப்பட்ட அறையில் வேலை செய்பவர்களுக்கும் இந்த உபாதை அதிகம் ஏற்பட வாய்ப்பிருக்கிறது. கண்களுக்குப் போதுமான அளவு ஓய்வு கொடுக்காதிருப்பதாலும் இந்த உபாதை தலைதூக்க வாய்ப்பிருக்கிறது.


கண்களை மூடிக் கொண்டு, வாயில் நீர் நிரப்பி, கண்களைத் தண்ணீரால் கழுவிவிடுவதால், கண்களுக்குப் புத்துணர்ச்சி ஏற்படும். இதை ஒரு நாளில் மூன்று அல்லது நான்கு முறைக் கூடச் செய்யலாம். கண் இமைகளில் இரத்த ஓட்டத்தைச் சீராக்கி, உள்ளங்கைகளை ஒன்றோடு ஒன்று நன்கு தேய்த்து, அதனால் ஏற்படும் சூட்டை கண் இமைகளின் மீது வைத்து ஒத்தடம் கொடுப்பது நலம். துணியை சிறிய பந்து போலச் சுருட்டி, வாயின் மீது வைத்து ஒத்தடம் கொடுப்பதை நீங்கள் பார்த்திருப்பீர்கள். அது போலச் செய்வதும் நல்லதே. ஒரு நாளில் இரண்டு மூன்று முறை செய்யலாம்.


தஞநஉ ரஅபஉத  எனும் பன்னீரில் உள்ள வைட்டமின் "ஏ' சத்து கண் இமைகளை வலுப்படுத்துகிறது. பன்னீரில் கைவிரல் நுனிகளை நனைத்து கண் இமைகளை மூடி, அதன் மீது ஒரு நாளில் இரு முறைதடவி விட்டு, இதமாக மசாஜ் செய்து கொள்ளலாம். ஆலிவ் எண்ணெய் அல்லது தூய தேங்காய் எண்ணெய்யையும் இது போலப் பயன்படுத்தலாம். உடலில் நீர்சத்து குறையாதிருக்க, நிறைய நீர்த் திரவங்களைப் பருக வேண்டும். 


மேலும்  ஈரப்பசையே இல்லாத காற்றுப் பகுதிகளில் சஞ்சரித்தல், கடும் கோடையில் வெயிலில் குளிர் கண்ணாடி அணியாமல் செல்லுதல், கால்களில் காலணி அணியாமல், சூடான தரையில் நடத்தல், தலைக்கு எண்ணெய் தடவாமல், வெந்நீரைத் தலைக்கு விட்டுக் குளித்தல், தலை கவிழ்ந்து உறங்குதல் போன்ற சில காரணங்களால், கண் இமைகள் வலுவிழந்து கொட்டக் கூடும்.


கண்களையும், கண் நரம்புகளையும் வலுப்படுத்தக் கூடிய பொன்னாங்கண்ணிக் கீரை, முருங்கைக் கீரை, முருங்கைப் பூ, பசும்பால், பசு நெய், கேரட், கோழி முட்டை, பப்பாளிப் பழம், நெல்லிக்கனி, இந்துப்பு போன்றவற்றை அதிகம் பயன்படுத்தலாம். உடலில் நீர்வறட்சி, கண்களையும் வறட்சியாக்குவதால், அதைத் தவிர்க்க - இளநீர், பனைநுங்கு, முலாம்பழம், வெள்ளரிப்பழம், வெள்ளரிப்பிஞ்சு சாப்பிடலாம். விலாமிச்சை, வெட்டிவேர் போட்ட பானை நீர் குடிக்கப் பயன்படுத்தலாம்.


மூக்கினுள் 4 சொட்டு க்ஷீரபலா தைலத்தைவிட்டு  உறிஞ்சுவது, தலைக்கு கார்ப்பாஸாஸ்த்யாதி தைலம் இளஞ்சூடாக தலையில் தேய்த்துக் குளித்த பிறகு, உச்சந் தலையில் ராஸ்னாதி சூரணம் பூசுவது, கண்களில் தர்பனம், புடபாகம், அஞ்சனம் போன்ற விசேஷ கண் சிகிச்சைகளைச் செய்து கொள்வது ஆகியவை தங்களுடைய மனைவிக்கு, குணம் தரக் கூடிய சிகிச்சை முறையாகும்.


தலையில் மூலிகைத் தைலமாகிய கார்ப்பாஸாஸ்த்யாதி அல்லது க்ஷீரபலாவை தேக்கிவைக்கும் முறையான "சிரோவஸ்தி' எனும் சிகிச்சை செய்து கொள்வதும் நலமே. வயிறு, குடலைச் சுத்தப்படுத்தும் வாந்தி, பேதி சிகிச்சை, உடலுக்கு எண்ணெய் தேய்த்து வியர்வையை ஏற்படுத்தும் சிகிச்சை முறைகளைச் செய்த பின் மாலையிலோ, காலையிலோ முழுங்கால் அளவு உயரமுள்ள இருக்கையில் அமர்த்தி, நெற்றியின் வழியாக தலையைச் சுற்றி துணி ஒன்றைக் கட்டி, அதன்மேல் தோல்பட்டையைக் கட்டுவார்கள். தோல்பட்டை தளராமலிருக்க நாடா ஒன்றினால் இறுக்கமாகச் சுற்ற வேண்டும். உளுந்து பிசைந்த மாவை அதைச் சுற்றிப்பூசினால், நன்கு பிடித்துக் கொள்ளும், எண்ணெய் வழியாது. இளஞ்சூடாக தைலத்தை தலை முடியின் வேரிலிருந்து மேலே இரண்டு அங்குல உயரம் தேங்கி நிற்கும்படி, சுமார் 45 நிமிடங்கள் முதல் ஒரு மணி நேரம் வரை, தலையில் வைத்திருக்க வேண்டும். தைலத்தின் சூடு ஆறினால், பிழிந்தெடுத்து, மறுபடியும் வெது வெதுப்பாக ஊற்றி வைக்க வேண்டும். இந்த வைத்திய முறையை தொடர்ச்சியாக மூன்று ஐந்து அல்லது ஏழு நாட்கள் வரை செய்யலாம்.


தலையைச் சார்ந்த வாத நோய்களை நீக்கவும், கண், காது போன்ற புலன்களுக்கு அதிகத் தெளிவு ஏற்படுத்துவதுடன், குரல், முகவாய்க்கட்டை, தலை இவற்றிற்கு வலுவையும் உண்டாக்குகிறது. 


 (தொடரும்) 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/17/w600X390/kadhir8.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/17/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-கண்களுக்கு-வலிமை-3002106.html
3002103 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் அப்பாவைப் பார்க்கணும்! காரை ஆடலரசன் DIN Monday, September 17, 2018 12:56 PM +0530 அருண்  வயசு 27. சிவந்த நிறம். எடுப்பான மூக்கு. அழகான உருண்டை முகம். இன்றைய இளைய  தலைமுறை இளைஞன். ஒரே ஒரு சின்ன விசயம் இடறல். இன்றைய இளைஞர்கள் விருப்பம் போல் கொஞ்சமாய் முடி உள்ள தாடி வைத்துக் கொள்ளப் பிடிக்காது. ஒரு நாள் விட்டு மறுநாள்  முகச் சவரம் செய்து கொள்வான். மீசையும் அளவாய் அழகாய் இருக்கும். இவனைக் கடக்கும் எந்தப் பெண்ணும் ஓரக் கண்ணாலோ, அடிக்கண்ணாலோ பார்க்காமல் போகமாட்டார்கள். அந்த அளவிற்கு இவனுக்கு உடல்மொழி, முக வசீகரம், கண்கள் கவர்ச்சி. 

அம்மாவுடன் பேச நேரம் பார்த்துக் கொண்டிருந்த இவனுக்கு இந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை மணி 10. 10 நேரம் வசதியாக அமைந்தது. 

அம்மா காயத்ரி. வயது 57. கொஞ்சம் பூசிய உடல்.  அருணுக்கு நிகரான சிவந்த அதே நிறம். இன்னும் சொல்லப் போனால் அவனைத் தாண்டிய இன்னும் கூடுதல் நிறம். அரசு அலுவலகம் ஒன்றில் உயர் பதவி. இவளைப் பார்க்க எவரும் அனுமதி பெற்றுத்தான் அறைக்குள் நுழைய முடியும்.  ரொம்ப நேர்மையானவள். சரியான நேரத்திற்கு வேலைக்கு வருபவள். ஆரம்ப காலத்திலிருந்தே எந்த ஆண்கள், அதிகாரிகளிடம் அநாவசியப்பேச்சு, வழிசல், உரசல் கிடையாது. அரசாங்க காரை வீண் படாடோபத்திற்கு உபயோகப்படுத்த மாட்டாள். அலுவலகத்திற்கு இவள் தன் காரில் தானே ஓட்டிக்கொண்டு போவாள். வருவாள். அலுவல் நேரத்தில் மட்டுமே அரசாங்கக் காரைத் தொடுவாள்.  மேலும், எந்த காரணமுமில்லாமல் யாரையும் இவள் சந்திப்பது, அரசு அல்லாத வேலைகளைச் செய்வதெல்லாம் இவளுக்குப் பிடிக்காத விசயம். கறாராக இருப்பாள். அதனாலேயே இவளைக் கண்டால் மற்றவர்களுக்குப் பயம். அரசு அலுவலங்களில் மதிப்பு, மரியாதை.

இவளுக்கு மகன் அருண் மீது ரொம்ப பாசம், பிரியம்.  அவன்தான் அவளுக்கு மூச்சு, முடிச்சு,  ஆதாரம் எல்லாம். 

முன் பக்கம் தோட்டம் உள்ள ஒரு குட்டி பங்களா போன்ற பெரிய வீட்டில் அம்மா, மகன் மட்டும் உறுப்பினர்கள்.  வாசலில் மூன்று வேளை சுழற்சி முறையில் இருபத்தி நான்கு மணி நேரமும் ஒப்பந்த காவலாளிகள்.  மாலை தோட்ட பராமரிப்பிற்கென்று  ஐம்பது வயதைத் தாண்டிய ஒரு  முதியவர். பத்துப் பாத்திரம் தேய்க்க, வீட்டைக் கூட்டிப் பெருக்க என்று வீட்டு வேலைக்கு காலை, மாலை ஒரு மணி நேர வேலைக்காரி என்பதுதான் இவளது சுருக்கமான வாழ்க்கை. 

அருண் மாடிப்படிகளை விட்டு இறங்கினான். சோபாவில் உட்கார்ந்து தொலைக்காட்சிப் பெட்டியில் செய்திகள் பார்த்துக் கொண்டிருந்த காயத்ரி அருகில் அமர்ந்தான்.

மகன் அமர்ந்தது தெரிந்தும் தாய் இவனைக் கவனிக்காமல் தொலைக்காட்சிப் பெட்டியிலிருந்தாள். 

""அம்மா'' அழைத்தான்.
""சொல்லுப்பா?''
""நான் உன்கிட்ட கொஞ்சம் பேசணும்'' இவனாகவே அவள் எதிரிலிருந்த ரிமோட்டை எடுத்து மூன்றாம் ஆளாகப் பேசிக் கொண்டிருந்த தொலைக்காட்சிப் பெட்டியை அணைத்தான். 
தொலைக்காட்சி அணைப்பால் காயத்ரி மகனைத் திரும்பிப் பார்த்தாள். 
""சுத்தி வளைக்காமலேயே விசயத்துக்கு வர்றேன். நான் அப்பாவைப் பார்க்கணும்'' மெல்ல சொன்னான். 
அவளும் அலுங்காமல் குலுங்காமல் ""எந்த அப்பாவை ?'' கேட்டாள். 
""நான் பொறக்கக் காரணமாய் இருந்த அப்பாவை''
காயத்ரி உள்ளுக்குள் கொஞ்சமாய்த் துணுக்குற்றாள். விபரம் புரியாமல்.
""அவர்தான் நீ என் வயித்துல ரெண்டு மாசமாய் இருக்கும் போதே செத்துட்டாரே'' வழக்கமாகச் சொல்வதைச் சொன்னாள். 
""ஆமாம். நான் உன் வயித்துல ரெண்டு மாச கருவாய் இருக்கும் போதுஅப்பா இரு சக்கர வாகனத்தில் போய் விபத்தில் அடிபட்டு செத்தார். அவர் மேல உனக்கு ரொம்பப் பாசம், பிரியம். அவருக்குப் பிறகு அவர் உருவம், படம் எதுவும் உன் கண்ணுல பட்டு கஷ்டம், வருத்தம் கொடுக்கக் கூடாது  என்பதற்காக உங்க திருமண ஆல்பம், நீங்க சம்பந்தப் பட்ட போட்டோ, அவர் தனி போட்டோ, துணிமணி எல்லாம்... எல்லாத்தையும் ஒன்னு விடாமல் அழிச்சே.  பெத்தவர் நிழல் பிள்ளை மேலும் விழுந்து தொந்தரவு கொடுக்கக் கூடாது என்கிற அக்கறையில் என் பெயருக்கு முன்னால் அவர் பெயரின் முதலெழுத்தைத் தலை எழுத்தாய்ப் போடாமல் உன் பெயரின் முதலெழுத்தை என் பெயருக்கு முன் தலை எழுத்தாய்ப் போட்டிருக்கே என்கிற  எல்லா செய்தியும் நான் சின்ன வயசிலிருந்தே உன்கிட்டே இருந்து கேட்டு கேட்டு சலிச்சுப் போன விசயம். எல்லாம் எனக்காக இட்டுக் கட்டி சொன்ன  பொய்'' அருண் நிறுத்தி நிதானமாக சொன்னான்.  
எதிர்பாராத பேச்சு, தாக்குதல்.  காயத்ரி அரண்டாள். முகம் இருண்டாள்.
அருண் தாயை ஆழமாகப் பார்த்துஅவளின் முகமாற்றம், உடல் மாற்றங்களை மனதால் படம் பிடித்தான்.  விடாமல்
""என் அப்பா பேர் என்னம்மா?'' என்று இதுவரை கேட்காத கேட்கத் தோன்றாத கேள்வியை முதன் முதலாகக் கேட்டான். 
கொஞ்சமாக யோசித்த காயத்ரி "" அழகேசன்''  சொன்னாள்.
அருணுக்கு அவள் தடுமாற்றம் புரிந்தது.  
""அம்மா நான் கேட்டதுக்காக இந்த பெயர் எனக்காக இப்போ உதிச்ச பெயரா, இல்லேமுன்னாடியே யோசிச்சு வைச்ச பெயரா?'' கேட்டான்.
மனதைப் படம் பிடிக்கப்பட்ட கேள்வி   
காயத்ரி உள்ளுக்குள் மொத்தமாக நொறுங்கினாள். உடலுக்குள் எல்லாம் உடைந்தது,  உதிர்ந்தது.  
அருணுக்கு அம்மாவை ஆசுவாசப்படுத்தத் தோன்றியது. அதே சமயம் அடுத்ததைத் தெரிந்து கொள்ளவும் ஆவலாய் இருந்தது. அதனால்கொஞ்ச நேரம் இடைவெளி விட்டு.
""அம்மா எனக்குத் தெரிஞ்சு நான் உன்னைப் பெத்த அம்மா அப்பாவைப் பார்த்ததே இல்லே. அவுங்களும் இங்கே வந்தது கிடையாது. நாமும் அவுங்களைத் தேடிப் போனது கிடையாது. ஏன் அவுங்களைப் பத்தின பேச்சே உன்கிட்ட இல்லே. அவுங்க இருக்காங்களா இல்லியா ?'' கேட்டான்.
~ மகன் ஏதோ விபரம் தெரிய ஆசைப்படுகிறான். அதனால் வில்லங்கமாகக் கேட்கிறான்.  காயத்ரிக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்தது.  
""இல்லே'' மெல்ல சொன்னாள். 
""உனக்குக் கூடப் பொறந்த சகோதர சகோதரிகள்?''
""யாரும் கிடையாது'' அதற்கும் பொறுமையாகப் பதில் சொன்னாள்.  
""எல்லாருமே செத்துப் போயிட்டாங்களா?''
""அம்மா, அப்பா செத்துப் போயிட்டாங்க. சகோதரன் சகோதரிகள் கிடையாது'' விளக்கினாள்.  
""தனியாய்ப் பொறந்தியா?'' 
""ஆமாம்.'' 
""உன் அம்மா அப்பா எப்போ செத்துப் போனாங்க?''
"நீ ஏன் இந்த கேள்வி எல்லாம் கேட்குறே. உனக்கு என்ன விபரம் வேணும்?' கேட்க காயத்ரிக்குள் துடித்தது. போகட்டும்  எதுவரை போகும் பார்க்கலாம் என்று  நினைத்தாள். அதனால், 
 ""நான்பொறந்ததும்'' 
""அப்போ உன் வளர்ப்பு, படிப்பு?''
""எல்லாம் ஒரு அனாதை ஆசிரமம்''
""நமக்குச் சொந்தக்காரங்க?'' 
""யாரும்  கிடையாது'' 
""ஏன் ?''
""அனாதை சுமையாகிடுவேன் என்கிற பயத்துல யாரும் என்னைத் தேடி வரலை. எனக்கும் யாரையும் தெரியாது. தேடிப் போகலை.''
""அம்மா உன் திருமணம்?''
""முப்பது வருசத்துக்கு முந்தி.''
""அப்பா?''
""அவரும் ஓர் அரசாங்க அதிகாரி''
""அவர் எந்தத் துறையில் அரசாங்க அதிகாரி?''
அதற்கு மேல் காயத்ரிக்குப் பொறுமை இல்லை.
""அருண்  உனக்கு என்ன விபரம் வேணும். அதை நேரடியாய்க் கேள்'' கொஞ்சம் கடுமையாகவே  சொன்னாள்.
""அம்மா இந்த அனாதை ஆசிரமம், படிப்பு, வேலையும் மட்டும்தான் நீ சொன்னதுல உண்மை. மத்ததெல்லாம் பொய்'' அருண் மெல்ல சொன்னான்.
காயத்ரி அதிரவில்லை. அவனை அமைதியாகப் பார்த்தாள். அடுத்து அவன் என்ன சொல்லப் போகிறான்? என்பதற்காகக் காதுகளைக் கூர்மையாக்கிக் கொண்டாள். 
அருண் அவள் எதிர்பார்ப்புகளைப் பொய்யாக்கவில்லை. தொடர்ந்தான்...
""அம்மா உனக்கு அம்மா அப்பா கெடையாது. யாருன்னே தெரியாது. அனாதை . ஓர் அனாதை ஆசிரமத்துல வளர்ந்தே. அங்கேயே பட்டப் படிப்பு வரைக்கும் படிச்சே. உன் படிப்புத் தகுதிக்கு நல்ல அரசாங்க வேலை கிடைச்சுது. வெளியே வந்தே, வசதியானே. இதுதான் உண்மை. சரியா?'' கேட்டு அவள் முகத்தைப் பார்த்தான். 
மெüனம் சம்மதத்திற்கு அடையாளமாய் காயத்ரி அமைதியாய் இருந்தாள். 
""இப்போ சொல்லு? நான் எப்போ பொறந்தேன், எப்படி பொறந்தேன்?'' அருணும் அவளை விடாமல் கேட்டான். 
""என் பொறப்பு வளர்ப்பெல்லாம் சரியாய்த் தெரிஞ்ச உனக்கு  இதுவும் தெரிஞ்சிருக்கணும்; நீயே சொல்லு?''
""சொல்றேன். அம்மா உனக்கு அம்மா அப்பா இல்லே. சாதி சனம் கெடையாது.  தனியா வாழ்ந்த உனக்குத் துணை தேவை. பெண்கள் ஆசிரமத்தில் வளர்ந்த உனக்கு ஆண்கள் மேல் நாட்டம், ஈர்ப்பு கிடையாது. அதனால் திருமண ஆசை இல்லே. ஆனாலும் குழந்தைப் பெத்துக்க ஆசை. அதுக்காக என்னை செயற்கைக் கருத்தரிப்பு மூலம் சுயமாகப் பெத்தே. நான் சொன்னதெல்லாம் நூத்துக்கு நூறு உண்மை. சரியா?''
"இவனுக்கு இந்த விசயங்களெல்லாம் எப்படித் தெரியும்?'  என்கிற யோசனையில்      
""சரி'' - மென்று விழுங்கினாள். 
""பத்து மாசம் சுமந்தவளில்லையா? அதனால பெத்தப் பிள்ளையான என் மேல உனக்கு பாசம் அதிகம்.  அம்மாவும் அப்பாவுமாய் கண்ணுக்குக் கண்ணாய் வளர்த்தே. எனக்கு ஒன்னுன்னா துடிச்சே. இன்னைக்கும் துடிக்கிறே. நான் வளரும்போது அப்பா எங்கேன்னு கேட்டால் பதில் சொல்றதுக்காக அப்பா அப்படிச் செத்தார், இப்படிச் செத்தார், அவர் நினைவே இருக்கக் கூடாது என்கிறதுக்காக கலியாண ஆல்பம், புகைப்படமெல்லாம் தொலைச்சேன்... அழிச்சேன்... கட்டு கதைகள் சொன்னே. அதே கட்டுக் கதைகளை நீ இன்னைக்கும் சொல்றே. இதுவரைக்கும் சொல்றே. சரியா?''
""சரி''
""ஆனாஅம்மா. இங்கே ஒரு சின்ன தப்பு நடக்குது.''
""என்ன?'' 
""நீ என் மேல வைச்சிருக்கும்  பாசத்துல  கால்வாசி அளவு கூட எனக்கு உன் மேல கிடையாது''
""அருண்'' அதிர்வாய்ப் பார்த்தாள்.  
""நிசம்  எனக்கு அப்பா மேல பாசம்மா. நீ என் மேல கொட்டும் மொத்தப் பாசமும் அப்படியே இரட்டடிப்பா அப்பா மேல போய்க்கிட்டிருக்கு''
""அருண்'' காயத்ரி இப்போது அலறினாள். 
""உண்மைம்மா. அந்தப் பாசம். இயற்கையாவே என் ரத்தத்துல கலந்து போயிருக்கு. அப்படித்தான் நெனைக்கிறேன். அப்படித்தான் ஆகுது. இல்லே எனக்கு அப்பா இல்லை என்கிற ஏக்கம் ஒரு காரணமாய் இருக்கலாம். இல்லே தாய்ப் பாசமே பார்த்த எனக்கு தந்தை பாசத்துக்கு ஏங்கி தாவி இருக்கலாம். அதனாலதான் எங்கேயும்அப்பாவோட வர்ற, வளர்ற பிள்ளைகளை ஆசையாய், ஏக்கமாய்ப் பார்க்கும் பழக்கம் எனக்குத் தொத்தி இருக்கும்ன்னு நினைக்கிறேன்.  அப்பா கைப்பிடிச்சு நடக்க அவர் முதுகுல சவாரி செய்ய எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும்மா'' ரொம்ப தழைவாய்ச் சொன்னான்.
காயத்ரிக்கு மகனின் மனசு, ஏக்கம் புரிந்தது. 
""இதெல்லாம் உனக்கு இருக்கக் கூடாதுன்னுதான் நான் இதை எல்லாம்; உனக்கு செய்தேனே?''
""நீ மகன் மனசு புரிஞ்சவள். அதனால நீ எல்லாத்தையும் பார்த்துப் பார்த்து ஒன்னுக்குப் பத்தாய்ச் செய்தே. பையன் அப்பா எங்கேன்னு கேள்வி கேட்பான்னு எதிர்பார்த்து அதுக்கான பதிலை அப்பவே தயாரிச்சு என்கிட்ட அப்படியே சொன்னே.  ஆனா நீ எனக்குப் பார்த்துப் பார்த்து செய்த அத்தனையும் சத்தியமா வீண். மனசுல ஒட்டவே இல்லே. அந்த அப்பா ஏக்கம்,  தாக்கம் எனக்குத் தீரவே இல்லே.  இன்னைக்கும் அப்படியே இருக்கு.''
""சரி. இப்போ அதுக்கு என்ன செய்யணும்?''
""எனக்கு அப்பா வேணும்''
""அது எப்படி முடியும்?''
""நான் அப்பாவைப் பார்க்கணும்''
""முடியாது''
""முடியும்''
""அது எப்படி முடியும்?''
""நீ எனக்காகச் சிகிச்கை எடுத்துக்கிட்ட மருத்துவமனையில் போய் விபரம் கேட்பேன்.''
""கொடுக்க மாட்டாங்க.'' 
""கொடுக்க வைப்பேன்.''
""அருண்''
""ஏன்ம்மா அதட்டுறே? உனக்கு இது அநாவசியம்,  தேவை இல்லாதது. ஆனா எனக்குத் தேவை''
""தெரிஞ்சு நீ அதனால என்ன சாதிக்கப் போறே.?''
""சாதிக்கிறது அப்பாற்பட்ட விசயம். எனக்கான ஆதாரத்தை நான் தெரிஞ்சிக்க வேணாமா?  அனாதைங்களுக்கெல்லாம் கூட அப்பா அம்மாக்கள் இருக்காங்க. ஏன் உனக்கே அப்பா, அம்மா இருக்காங்கன்னு தெம்பு, தைரியமா சொல்றே... எனக்கு? என்னை மாதிரி பிறந்த பிள்ளைகளுக்கு எங்கே அப்பா ? தெரிஞ்சுக்க எனக்கு உரிமை கிடையாதா, தெரிஞ்சுக்கக் கூடாதா?''
""அதைத் தெரிஞ்சிக்க முடியாது அருண். 
அப்படியே கஷ்டப்பட்டு தெரிஞ்சிக்கிட்டாலும் அதனால பிரயோஜனம் கிடையாது''
""பிரயோஜனம் இல்லேன்னு சொல்லாதேம்மா. என் ஏக்கம், தாக்கத்தைத் தீர்க்கவாவது எனக்கு அப்பா இன்னார்ன்னு தெரியணும்.  எனக்கும் அப்பா இருக்கார்ன்னு தலை நிமிர்ந்து நடக்கணும். மனம் சாந்தியடையணும்''
""உன் மனக்கதவைச் சாத்து அருண். அவரை யாருன்னு கண்டு பிடிக்க முடியாது. கண்டுபிடிச்சாலும்அதுல நிறைய சிக்கல் இருக்கு.''
""எல்லா சிக்கலும் எனக்குத் தெரியும். நான் அதைப் பத்தி நிறைய யோசிச்சிருக்கேன்.''
""எப்படி அருண்?'' 
""உன் வளர்ப்பு, என் பொறப்பு சரித்திரம் என் கைக்குக் கிடைச்சதுமே நான் அதைப்பத்தி நிறைய யோசிச்சாச்சு''
""புரியலை?'' குழப்பமாகப் பார்த்தாள். 
""அம்மா பத்து நாட்களுக்கு முன் வீட்ல நான் எதையோ தேடப் போய் நீ பத்திரப்படுத்தி ஒளிச்சு வைச்சிருந்த என் சம்பந்த மருத்துவமனை தாட்கள், உன் அனாதை ஆசிரம சான்றிதழ்கள் எல்லாம்  மொத்தமா என் கைக்குக் கிடைச்சுது'' 
""அருண்''
""அம்மா நான் ஆடிப் போய்ட்டேன். உன்னை நினைச்சி உருகிப் போய்ட்டேன். ஆனாலும் உன் மேல பாசம் வரலை. அப்பா நேசம் விடலை.''
மகன் பேசிய பேச்சு, கேட்ட கேள்விகளுக்கெல்லாம் இப்போது அர்த்தம் புரிந்தது காயத்ரிக்கு.  அமைதியாய் அவனைப் பார்த்தாள். 
""என் கையில கிடைச்ச அந்த மொத்தத் தாள்களையும் ஒன்னு விடாமல் என் கைபேசியில் படம் புடிச்சி பதிவு செய்து பத்திரப்படுத்திட்டேன். போற இடத்தில் நகல் கேட்டால் எடுத்துக் காட்டுறதுக்கும் அவற்றை என் பயணப் பையில் வைச்சு பத்திரப்படுத்திட்டேன். நான் உன்கிட்ட சேதி சொல்லிட்டு கிளம்பணும். அதான் பாக்கி. சேதியும் சொல்லிட்டேன். கிளம்புறேன்.'' - எழுந்தான். 
~ தெளிவான யோசனை, நடப்பு, முடிவு  - காயத்ரிக்குப் புரிந்தது. 
ஆனாலும் மகனை மருட்சியாகப் பார்த்தாள். 
""ஒன்னும் பயப்படாதே  நான் அலுவலகத்திற்குப் பத்து நாள் விடுப்பு. அதனால வேலையை பத்தின கவலை, அக்கறை இல்லே. அப்பாவைப் பார்க்கணும். அதான் வேலை. முடிஞ்சதும் நான் பத்திரமா திரும்பி வருவேன். நீயும் பத்திரமா இரு.'' சொல்லி நடந்து மாடிப்படி ஏறினான். 
காயத்ரி   எந்தவித அசைவுமின்றி அவனைப் பார்த்தபடி இருந்தாள். 

கரூர் புறநகர்ப்பகுதியில் பல ஏக்கர் பரப்பளவில் அந்த அன்னைத் தெரசா மகப்பேறு மருத்துவமனை முன்புறம்  தோட்டம், வாகன நிறுத்தம் வசதிக்காக நிழல் தரும் மரங்கள், ஷெட்டுகள் பின்னே மூன்றடுக்கு கட்டடங்கள் என்று அருமையாக அமைந்திருந்தது. 
அருண் எந்தவித அலட்டலுமில்லாமல் பேருந்து நிறுத்தத்திலிருந்து வாடகைக் காரில் வந்து இறங்கினான். 
தன் பயணப் பையுடன் படி ஏறினான். 
முகப்பிலேயே நிறுவனர், தலைமை மருத்துவர் பெயர்களெல்லாம் வரிசையாக இருந்தன. 
வரவேற்பை அணுகினான். அங்கு சுண்டி இழுக்கும் அழகில் உள்ள இளம்பெண் ஒரு காதில் போனும், மறு காதில் கைபேசியுமாக பேசிக் கொண்டிருந்தாள். அவள் முடித்ததும்
""நான் டாக்டர் சதாசிவத்தைப் பார்க்கணும்'' - அருண் சொன்னான்.  
""என்ன விசயமா பார்க்கணும்?'' -  குரல் குளிர்ச்சியாக வந்தது. 
""குழந்தை சம்பந்தமா'' இழுத்தான்.
""நீங்க லிப்ட்ல போனீங்கன்னா முதல் மாடி. முப்பத்தி இரண்டாவது அறை'' சொன்னாள்.   
""இதுக்கு முன்னாடி அவரைப் பார்க்க நிறைய ஆட்கள் இருக்காங்களா?''
""இல்லேன்னு நெனைக்கிறேன். சார் கொஞ்சம் ஓய்வாய்த்தான் இருக்கார்.'' 
அருண் வரவேற்பு அறைக்கு எதிரிலுள்ள மின்தூக்கியில் ஏறினான்.
முதல் மாடி, 32 இரண்டாவது அறை முன் தடுப்பாக ஓர் இளைஞி இருந்தாள்.
""நான் சாரைப் பார்க்கணும்''
அவள் எழுந்து அடைத்திருந்த கதவு கண்ணாடி வழியே உள்ளே பார்த்தாள்.
""கொஞ்ச நேரம் வெயிட் பண்ணுங்க. சார் பைல் பார்த்துக்கிட்டிருக்கார்.''
பக்கவாட்டில் வரிசையாய் இருக்கும் நாற்காலிகளில் ஒன்றில் அமர்ந்தான். 
"அம்மா இப்போது அலுவலகம் போயிருப்பாளா இல்லை, விடுப்பெடுத்து வீட்டில் தங்கி தன்னைப் பற்றி நினைத்துக் கொண்டு இருப்பாளா?' மனம் நினைத்தது. 
அடுத்து யோசிக்க விடாமல், ""சார்  நீங்க உள்ளே போகலாம்'' அந்த பெண் குரல். 
பையுடன் அறைக்கதவைத் திறந்து உள்ளே நுழைந்தான். ஏ.சி. குளிர் முகத்திலிருந்து மொத்த உடலையும்  வருடியது. 
டாக்டர் சதாசிவம் வயது 55. நெற்றியில் சுருக்கம். கோட் சூட் போட்டு முறையாக சுழல் நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்தார். மேசை மேல் கணினி, பைல்கள். எதிர் சுவரில் உள்ள பெரிய திரையில் கண்காணிப்புக் கேமராக்களின் நடப்பு ஒளி ஓட்டங்கள் என்று அனைத்து நிர்வாக அம்சங்களுடன் இருந்தார்.  
""வணக்கம் சார்''
அவர் இவனுக்குப் பதில் வணக்கம் சொல்லாமல் எதிர் நாற்காலியைக் காட்டினார்.
அருண் பையை நாற்காலிக்கருகில் காலடியில் தரையில் வைத்துவிட்டு அமர்ந்தான்.  அடுத்து தன் கைபேசியை எடுத்து உயிர்ப்பித்தான். 
தொடு திரையில்அவன் அம்மாவுடன் இருந்தான். 
""சார் நான் அருண். இது அம்மா. பேர் காயத்ரி'' சொல்லி கைபேசியை அவரிடம் கொடுத்தான். 
"எதற்கு இப்படி ஒரு அறிமுகம்?'  என்று குழம்பிய சதாசிவம் அவன் கைபேசியை சர்வ சாதாரணமாக  வாங்கிப் பார்த்துவிட்டு அவனிடம் திருப்பிக் கொடுத்து 
""சொல்லுங்க?'' அருண் முகத்தைப் பார்த்தார்.  
""சார்  எனக்கு வயசு  இருபத்தி ஏழு.  என்னை என் அம்மா இங்கே செயற்கை கருத்தரிப்பு மூலம்  பெத்திருக்காங்க. அதுக்கான ஏற்பாட்டை நீங்கதான் செய்து மருத்துவம் பார்த்திருக்கீங்க'' நிறுத்தினான்.
சதாசிவத்திற்கு அவன் அறிமுகத்திற்கான காரணம் புரிந்தது. 
""அப்படியா?'' என்றார். 
""ஆமாம் சார். நீங்க கையெழுத்துப் போட்டு மருத்துவம் பார்த்த மொத்த தாள்களும் என்கிட்ட இருக்கு. எல்லாம் என் கைபேசியில் படம் புடிச்சி வைச்சிருக்கேன். தேவைப்பட்டால் உங்களிடம் காட்ட அசலும் என் பையில் இருக்கு சார்.'' சொல்லியபடி
அருண் தன் கைபேசியில்இருக்கும் அவற்றை அவரிடம் காட்டினான். 
சதாசிவம் அதை வாங்கி ஒவ்வொன்றாய்ப் பொறுமையாய்ப் பார்த்து விட்டு அவனிடம் திருப்பினார். 
""இப்போ எனக்கு நீங்க ஒரு உதவி செய்யணும் சார்''
""என்ன உதவி?''
""நான் என் அப்பாவைப் பார்க்கணும்''
""புரியலை?''
""என் தாய் வயிற்றில் நான் கருவானதுக்கு காரணமான அந்த ஆளைப் பார்க்கணும்''
இப்போது சதாசிவத்திற்குப் புரிந்தது. 
""ஏன் ஏதாவது பிரச்னையா?'' கேட்டார்.
""இல்லே சார். அந்த ஆள் முகத்தைப் பார்க்கணும்ன்னு ஆசை.உதவணும்''
""மன்னிக்கணும் அருண். அது யார்கிட்டேயும் சொல்லக் கூடாது. சொல்ல முடியாது.''
""ஏன் சார் ?''
""அது மருத்துவமனைகளின்  சட்ட திட்டம், கட்டுப்பாடு.''
""தெரியும் சார். ஆனா, ஒருத்தர் உயிரணுக்களிலிருந்து நாங்கள் இத்தனைக் குழந்தைகளை உருவாக்கி சாதனை செய்திருக்கிறோம்ன்னு  வெளிநாட்டில் ஒரு மருத்துவமனை அறிக்கை விட்டதாய்  சமீபத்தில் தினசரி செய்தித்தாளில் படிச்சேன். அது எப்படி?'' 
""நானும் படிச்சேன். அது சம்பந்தமா இங்கே விவாதம் நடந்துகிட்டு இருக்கு.'' 
""எனக்கு அது தேவை இல்லாத விசயம் சார். இன்னார் உயிரணு இன்னாருக்குச் சேர்த்திருக்கு என்கிற விபரம் அது சம்பந்தப்பட்ட டாக்டர், மருத்துவமனை நிர்வாகத்துக்குத் தெரியும் இல்லியா?'' 
""கண்டிப்பாத் தெரியும்''
""அப்படி எனக்கு உயிர் கொடுக்க யார் உதவினாங்க என்கிற விபரம்  உங்களுக்குத் தெரியும் இல்லியா ?'' 
"" தெரியும்''
""அதுதான் சார் எனக்கு வேணும்''
""அதான் சொல்லக் கூடாது. ரகசியம்''
""ஏன் சார்?''
""அதுல நிறைய நடைமுறை சிக்கல்கள் இருக்கு. பொது மருத்துவமனைகளில் ரத்த வங்கி செயல் படுவதுபோல்இப்படிப்பட்ட குழந்தைகள் மருத்துவமனைகளில் விந்தணு சேமிப்பு வங்கிகளும் செயல்படுது. ரத்த வங்கிகளில் இத்தனை வயதுக்கு மேல்தான் ஒருத்தர் ரத்தத்தானம்; கொடுக்கலாம், விற்கலாம். அறுபது வயசுக்கு அப்புறம் அவர் கொடுக்கக் கூடாது. கொடுப்பவர் உடலில் எந்தவித நோய், நோய்த் தொற்றுகள் இருக்கக் கூடாது. அவர் மது, புகை, போதைப் பழக்கங்களுக்கு ஆளாகி இருக்கக் கூடாது போன்ற பல சட்ட திட்டங்கள் இருப்பது போல்இந்த சேமிப்பிற்கும் அதைவிட கடுமையான, கறாரான மருத்துவப் பரிசோதனைகள்  இருக்கு. அது எல்லாத்தையும்விட முக்கியம் விந்து விற்பவர், தானம் செய்பவர் முகம், முகவரிகள் வெளி உலகுக்குத் தெரிவிக்க மாட்டோம். காரணம். ஓர் ஆண், பெண் உயிரணுக்களிலிருந்து பல குழந்தைகளை உருவாக்குவோம். ஆளை அடையாளம் காட்டினால் எல்லா குழந்தைகளுக்கும் இது என் அம்மா, இது என் அப்பான்னு சொந்தம் கொண்டாடினால் கொடுத்தவர் வாழ்க்கை சிக்கலாகிவிடும்.  வெளி நாடுகளில் இந்த விந்து சேமிப்பு விவகாரம் ரத்ததானம் போல்... ரொம்ப சர்வசாதாரணமாய் நடக்குது. ஆனால் இங்கே தமிழ்நாட்டில் வெட்கம், மானம், மரியாதை, கூச்சம் நாச்சம் விசயங்களால் இலைமறைவு காய்மறைவாய் நடக்குது. அதனால் இது சம்பந்தமான எந்த விபரங்களையும் யாருக்கும் மறந்தும் தெரிவிக்க மாட்டோம்.'' சதாசிவம் சொல்லி நிறுத்தினார்.
இதை எல்லாம் பொறுமையாய்க் கேட்ட அருண்...
""இது எல்லாம் எனக்கும் தெரியும் சார்.  நான் அப்பா முகத்தைப் பார்க்கணும். அவ்வளவுதான் ஆசை. இது பேராசை, பெரிய ஆசை கிடையாது. நியாயமான ஆசை.  ஒரு குழந்தைக்குக் கண்டிப்பா ஒரு அம்மா அப்பா இருந்தே தீரணும். இது தவிர்க்க முடியாதது. இன்றையச் சூழ்நிலையில் நான் அப்படி இல்லே. அம்மா இருக்காங்க. அப்பா இல்லே. இருந்தும் அவர் முகம் தெரியாமல் வானத்திலிருந்து குதிச்சு என் அம்மா வயித்துல புகுந்து பொறந்த தெய்வக் குழந்தை மாதிரி இருக்கேன். இது எனக்குப் பிடிக்கலை. மனம் உளைச்சலாய் இருக்கு. எனக்கு மூலகாரணமானவர் முகத்தைப் பார்த்தால் இதெல்லாம் தீரும். மனசு ஆறும்'' - சொன்னான்.
இதுவரை...இதைப் பற்றி இப்படி சிந்திக்காத சதாசிவத்திற்கு அருண் சொன்னது அனைத்தும் அதிர்ச்சி;  ஆச்சரியமாக இருந்தது. அதே சமயம்... எல்லாம் நியாயமாகவும் பட்டது. இதற்குத்  தீர்வு? இவருக்குள்ளேயே ஓர் உதைப்பு, உலுக்கல் ஏற்பட்டது.  வினாடி நேரம் திகைத்தார். பின்... மெல்ல...
""அது கொடுக்கக் கூடாது அருண். இன்னும் நடைமுறை சிக்கலைச் சொல்றேன். அன்றையச் சூழ்நிலையில் உங்க அம்மா கரு முட்டையோடு   திருமண வயசைத் தொட்ட 21 வயசு இளைஞன் கரு அணுவைச் சேர்த்திருந்தால்... இன்னைக்கு... அந்த ஆள் உங்க வயசையும் சேர்த்து... நாப்பத்தி எட்டு, அம்பது வயசு ஆனவராய் இருப்பார். தேடிப் போய் பார்த்த உனக்கும் வயசு, உருவம் எல்லாம் பொருத்தமாய் இருக்கும். திருப்தியாய் இருக்கும். நாப்பது வயசு ஆள் கருவினைச் சேர்த்திருந்தால்...இன்னைக்கு அவருக்கு 67 வயசு. பார்க்கிற உனக்கு எப்படி இருக்கும். இந்தக் கிழவனையா கஷ்டப்பட்டு; பார்க்க வந்தோம்ன்னு மனம் வெறுக்கும், கசக்கும். அப்புறம்... அன்னைக்குக் கொடுத்தவன்... இளவயசு, எந்த கெட்ட பழக்க வழக்கமுமில்லாத யோக்கியமானவனாவே இருக்கலாம். இன்னைக்கு? ஆள் அப்படியே மாறி...  குடிகாரன், ரவுடி, கொலைக்காரனாய், பிச்சைக்காரனாய் இருக்கலாம். வினையை விலை கொடுத்து வாங்கிய கதை. மனசு நொந்து போகும்!''
 

அருண் மெளனமாய் இருந்தான். 

( அடுத்த இதழில்...)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/17/w600X390/kadhir4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/17/அப்பாவைப்-பார்க்கணும்-3002103.html
3002101 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Monday, September 17, 2018 12:51 PM +0530 கண்டது

(கோவை ரயில் நிலையம் அருகே ஓர் ஆட்டோவின் பின்புறத்தில்)

இருட்டைச்  சபிக்காதே;
ஒரு மெழுகுவர்த்தியை  ஏற்றி
இருட்டை விரட்டு.

கே.விஜயலட்சுமி, திருப்பத்தூர்.

 

(சென்னை மாதவரம் மகாவீர் எஸ்டேட் அருகில் உள்ள ஒரு
பகுதியின் பெயர்)

பாயசம் பாக்கம்

சி.மாரீஸ்வரி சந்திரன், கீழ்கட்டளை.

 

(வேதாரண்யத்தில் உள்ள ஒரு தனியார் பேருந்தில்)

எங்கள் பஸ்ஸில் உள்ள இருக்கைகள்
மனிதர்களிடையே 
பாகுபாடு பார்ப்பதில்லை.
எஸ்.ராதாகிருஷ்ணன், மன்னார்குடி.


யோசிக்கிறாங்கப்பா!


கணவனிடம் மனைவி தோற்க வேண்டும்.
மனைவியிடம் கணவன் தோற்க வேண்டும்.
அப்போதுதான்,  குடும்பம் ஜெயிக்கும்.
அ.பூங்கோதை, செங்கல்பட்டு.


கேட்டது

 

(கொள்ளிடம்  - ஆலக்குடி  சாலையில் உள்ள திருமண மண்டபம் அருகே 
இளைஞர்கள் இருவர்)

""ஏன்டா மாப்பிளே சோகமா இருக்கே?''
""என்னுடைய செருப்பை இங்கே கழற்றிப் போட்டேன். காணோம்டா''
""உள்ளே ஒரு ஜோடி சேர்ந்திடுச்சு. வெளியே ஒரு ஜோடி காணாமப் போயிடுச்சு''

அ.ப.ஜெயபால்,  கொள்ளிடம்.

 

(சென்னை திருவல்லிக்கேணி பெரிய தெருவில் இருவர்)

""வேஷ்டி ரொம்பவும் அழுக்கா இருக்கே... பக்கம் மாத்தியாவது கட்டிக்கக்  கூடாதா?''
""கட்டிக்கலாம்தான்... ஆனா  ஒரு  வேஷ்டிக்கு  மூணு பக்கம் இல்லீங்களே...''

ஜா.ரவி, தஞ்சாவூர்.

 

மைக்ரோ கதை


ஒரு பேராசிரியர்  மாணவர்களின் முன் ஒரு சோதனையை நிகழ்த்திக் காட்டினார்.

ஒரு பெண் எலியை பெஞ்சின் ஒரு மூலையில் நிற்க வைத்தார்.  ஓர் ஆண் எலியை அதற்கு நேர் எதிரான இன்னொரு மூலையில் நிற்க வைத்தார். இரண்டு எலிகளுக்கும் நடுவே சம தூரத்தில் ஒரு  கேக்கை வைத்தார். ஆண் எலி வேகமாக வந்து கேக்கைத் தின்றுவிட்டுச் சென்றது. பெண் எலி கேக் இருந்த பக்கம் திரும்பிக் கூட பார்க்கவில்லை. சில நிமிடங்கள் கழித்து ஒரு ரொட்டித் துண்டை வைத்தார். அப்போதும் ஆண் எலி வேகமாக வந்து ரொட்டித் துண்டைத் தின்றுவிட்டு பெண் எலியைப் பார்க்காமல் சென்றது. மாணவர்களிடம் பேராசிரியர், ""பார்த்தீர்களா மாணவர்களே... ஓர் ஆண் எலிக்கு இருக்கும் அறிவு கூட மனிதர்களாகிய நம்மில் பலருக்கும் இருப்பதில்லை.  பெண் எலிப் பக்கம் திரும்பிப் பார்க்காமல் எவ்வளவு கம்பீரமாக ஆண் எலி இருக்கிறது பார்த்தீர்களா?'' என்று பெருமையுடன் சொன்னார். 

உடனே ஒரு மாணவன் எழுந்து சொன்னான்: ""அந்த பெண் எலி,  ஆண் எலியுடைய மனைவி சார்...''


ஜோ.ஜெயக்குமார், நாட்டரசன்கோட்டை.


எஸ்.எம்.எஸ்.

நடந்ததை நினைத்தால் நண்பன் பகைவனாவான்...
நடந்ததை மறந்தால் பகைவன் நண்பனாவான்.

நெ.இராமன், சென்னை-74.

 

அப்படீங்களா!

  • உடலுக்குத்  தேவையான தண்ணீரை நாம் குடிக்க வேண்டும்.  போதுமான தண்ணீர்  குடிக்காவிட்டால்,  பல உடல் நலப் பிரச்னைகள் வரும்.
  • மனித மூளையில் 80 சதவீதம் நீர் இருக்கிறது.  போதுமான தண்ணீர் குடிக்காவிட்டால், எதிலும் கவனம் செலுத்த முடியாது. நினைவாற்றல் குறைந்துவிடும் என்கிறார்கள் ஆராய்ச்சியாளர்கள். 
  • போதுமான தண்ணீர் உடலில் இல்லாவிட்டால் கை, கால்களில், மூட்டுகளில் வீக்கம் ஏற்படும்.
  • உடலுக்குத் தேவையான நீரைக் குடிக்காவிட்டால், குமட்டல், வயிற்றுவலி போன்ற பிரச்னைகள் ஏற்படும். 
  • இதயம் சரியாக, முறையாகத் துடிக்க வேண்டும் என்றால் போதுமான நீர் அருந்துவது அவசியம்.
  • உடலின் மூட்டுகள், சதைகள் எளிதாக இயங்கத் தேவையான  எண்ணெய்ப் பசை தேவையான அளவு தண்ணீர் குடிப்பதால்  கிடைக்கிறதாம்.

என்.ஜே., சென்னை-116.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/17/w600X390/kadhir3.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/17/பேல்பூரி-3002101.html
3002098 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மெல்லக் கற்கும் குழந்தைகளுக்காக...  எளிய தமிழ் நூல்கள்! - சா .ஜெயப்பிரகாஷ் DIN Monday, September 17, 2018 12:42 PM +0530 தமிழே படிக்காமல் உயர்கல்வியையும் தாண்டிவிடலாம் என்ற நிலை உருவாக்கப்பட்டுவிட்ட  தமிழ்நாட்டில்,  பள்ளிப் பருவத்தில் குழந்தைகள் தமிழ்ச் சொற்களை சரியாகப் படிக்கவும், எழுதவும் தடுமாறுகிறார்கள் என்பதும் அதிகரித்து வருகிறது. 

நெருக்கடியான இந்தச் சூழலில் "மெல்லக் கற்கும் குழந்தைகள்' (slow learners) மற்றும் வெளிநாடு வாழ் தமிழ் குழந்தைகளுக்காக கடந்த 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, எளிய முறையில் தமிழ் கற்கும் வகையிலான மூன்று சிறு பாடநூல்களை உருவாக்கியிருக்கிறார் தருமபுரியைச் சேர்ந்த தமிழ் அறிஞர் நெடுமிடல்.

தற்போது 72 அகவையை நிறைவு செய்திருக்கும் நெடுமிடல், இளங்கலை அறிவியல் (கணிதம்) பட்டப்படிப்பு முடித்தவர். தண்டராம்பட்டு அரசுப் பள்ளியில் ஆசிரியராகப் பணியில் சேர்ந்து,  ஓராண்டில் அப்பணியில் இருந்து வெளியேறினார்.  தொடர்ந்து தேவநேயப் பாவாணரின் "முதல் மொழி' மற்றும் "தேனமுதம்' ஆகிய இதழ்களில் துணை ஆசிரியராகப் பணியாற்றியிருக்கிறார்.

அதன்பிறகு, சொந்த ஊரான தருமபுரி மாவட்டம், கடத்தூருக்கே திரும்பி திருவள்ளுவர் "பொத்தக நிலைய'த்தைத் தொடங்கியுள்ளார் (ஏடுகளாக எழுதப்பட்டவற்றைப் "பொத்தல்' போட்டு நூலால் பிணைத்ததனால் அது "பொத்தகம்' ஆனது என விவரிக்கிறார் நெடுமிடல்). 

1999-இல் எளிதாகத் தமிழ் கற்பிப்பதற்கான சிறிய அளவிலான பாட நூல்களை தொடக்கப் பள்ளிக் குழந்தைகளுக்காக தயார் செய்து அச்சிட்டு வெளியிட்டிருக்கிறார்.  நெடுமிடலின் குழந்தைகள் அறிவுத்தென்றல், அறிவுடைநம்பி, செல்லக்கிளி ஆகியோரின் பெயரில் இந்த நூல்கள் வெளியிடப்பட்டுள்ளன.

"26 எழுத்துகளைக் கொண்ட ஆங்கில மொழியைக் கற்பித்தல் எளிது,  247 எழுத்துகளைக் கொண்ட தமிழைக் கற்பித்தல் கடினம் என்பதை மாற்றி, தொடக்கத்தில் அடிப்படையான வெறும் 18+18 எழுத்துகளைக் கொண்டு மிகச் சுலபமாக 700 சொற்களைக் கற்றுத் தர முடியும் என்பதே எனது கருவி' என்கிறார் நெடுமிடல்.

எடுத்துக்காட்டாக, எளிய வடிவமைப்பைக் கொண்ட "ட', "ப', "ம' ஆகிய மூன்று எழுத்துகளுடன் அவற்றின் புள்ளி வைத்த எழுத்துகளையும் சேர்த்து முதல் பாடமாகச் சொல்லித் தரும்போது,  படம், மடம், பட்டம், மட்டம் ஆகிய சொற்களை எளிதாக எழுத்துக் கூட்டிப் படிக்கப் பழக்கவும்,  எழுதப் பழக்கவும் முடியும். அது ஆழமாக மூளையில் பதிவாகும், எக்காலத்திலும் மறக்காது; அழியாது என்றும் விவரிக்கிறார் அவர்.

அடுத்து "வ', "ச' ஆகிய எழுத்துகளைச் சேர்த்தால் வடம், வட்டம், சட்டம், சமம், வம்சம், வசம், மச்சம், சம்பவம், பப்படம், வட்டப்படம், பட்சம்  ஆகிய சொற்களை எளிதாக எழுதவும், படிக்கவும் பழக்க இயலும். 

இப்படியாக அடிக்கடி புழக்கத்தில் உள்ள எழுத்துகள், சொற்களில் தொடங்கும் இவரது நூல்கள், பிறகு மூன்றாம் நூலில் முழுமையான தமிழ்ப் பாடநூலாக நிறைவடைகிறது.

சேலத்தைச் சேர்ந்த தனியார் பள்ளியினரும், தனிப்பயிற்சி நிலையத்தினரும் இவற்றை வாங்கி மாணவர்களுக்கு தற்போது பயிற்சி அளித்து வருகின்றனராம்.

"தமிழ்நாட்டரசு தற்போது பள்ளிப் பாடநூல்களை மாற்றி எழுதிவரும் இச் சூழலில், எளிமையான இக் கருவிகளையும் துணைநூலாக இணைத்துக் கொள்வதானால், எவ்வித எதிர்பார்ப்புமின்றி பதிப்புரிமையை அரசுக்கு வழங்கவும் தயாராக இருக்கிறேன்' என முடிக்கிறார் நெடுமிடல். 

தமிழ் மீது தணியாப் பெருங்காதல் கொண்ட, வயதால் முதிர்ந்த தமிழறிஞர் ஒருவரின் எதிர்பார்ப்புகள் வசப்பட வேண்டும். அதற்கு அரசும், தமிழ்ப் பள்ளிகளை நடத்துவோரும், ஆர்வலர்களும் துணை புரிய வேண்டும்!

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/17/w600X390/kadhir2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/17/மெல்லக்-கற்கும்-குழந்தைகளுக்காக--எளிய-தமிழ்-நூல்கள்-3002098.html
3002095 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் உதவி தேவையா... நாங்க இருக்கோம்...! - வி.குமாரமுருகன் Monday, September 17, 2018 12:39 PM +0530 தற்போதைய கால ஓட்டத்துக்கு தேவையான விஷயமான நதிகளை தூய்மைப்படுத்தும் திட்டத்தையும் கல்லூரி மாணவர்கள், சமூக ஆர்வலர்களை கொண்டு செயல்படுத்தி வருகின்றனர் "ஐ சப்போர்ட் பவுண்டேசன்' அமைப்பினர்.  நாம் அவர்களைச் சந்திக்கச் சென்றபோது திருநெல்வேலி மாவட்டத்திலுள்ள ஜம்புநதியை தூய்மை செய்யும் பணியில் ஈடுபட்டிருந்தனர். அப்பொழுது அமைப்பின் நிறுவனர் ப.சிவசுப்பிரமணியன் தாங்கள் செய்து வரும் பணிகள் குறித்து நம்மிடம் கூறியது:

""நான் வெளிநாட்டில் வேலை செய்து வருகிறேன். தமிழ்நாட்டில் பிறந்து படித்து, வெளிநாட்டில் வேலை செய்து வருபவர்கள் தாங்கள் பிறந்த மண்ணுக்காக ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்ற ஆசையுடன் உள்ளனர். ஆனால், எப்படிச் செய்வது? யார் மூலமாகச் செய்வது? என்பன போன்ற விவரங்கள் தெரியாததால் செய்ய முடியாமல் உள்ளனர். இது போன்று மக்களுக்கு நல்லது செய்ய வேண்டும் என்ற எண்ணம் கொண்டவர்களை இணைத்து ஐ சப்போர்ட் பவுண்டேசனை நிறுவி மக்கள் தொண்டாற்றி வருகிறோம். 

தமிழகத்தில் இப்பணிகளை அமைப்பின் தலைவர் பரமசிவன், செயலர் ராமலிங்கம், பொருளாளர் ரஞ்சித் ஆகியோர் முன்னின்று செயல்படுத்தி வருகின்றனர். 2014-ஆம் ஆண்டில், தூய்மை பாரத திட்டம்  பள்ளிகளில் செயல்படுத்தப்பட்டது. இந்த பள்ளிகளுக்கு தூய்மைப் பணிகளுக்குத் தேவையான தளவாடங்கள் வழங்கப்பட்டதுடன், தூய்மைப் பணியும் மேற்கொள்ளப்பட்டது. 

அது போல், சில கிராமங்கள் தத்தெடுக்கப்பட்டு அங்கு அடிப்படை வசதிகள், மருத்துவ முகாம்கள், குப்பை சேகரிப்பு தொட்டிகள் அமைத்தல், மரக்கன்றுகள் நடுதல் போன்ற பணிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. இந்நிலையில், சிறார்கள் படிக்கும் பள்ளிகள் பலவற்றில் கட்டடங்கள் சரியாகப் பராமரிக்கப்படாமல் , பாதுகாப்பற்று இருப்பது தெரியவந்தது. எனவே, தொடக்கப்பள்ளிகளின் கட்டடங்களில் கவனம் செலுத்த தொடங்கினோம். சில  தொடக்கப் பள்ளிகளில் கட்டடங்களை புதுப்பிக்கும் பணி, உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்தும் பணிகள், வண்ணம் அடிக்கும் பணிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.

அது போல் சிறப்பாகப் படிக்கும் ஏழை மாணவர்களைத் தேர்வு செய்து அவர்களின் வீட்டில் படிப்பதற்கு வசதியாக தரைத்தளம் அமைத்தல், மேஜை, நாற்காலி, புத்தக அலமாரி, விளக்குகளை அமைத்துக் கொடுக்கும் பணிகளும் செய்து தரப்பட்டுள்ளன.  

பல பள்ளிகளில் மாணவர், மாணவிகள் கழிப்பறை வசதி இல்லாமல் சிரமப்படுவது தெரிய வந்தது. அதன் பின்னர் பள்ளிகளில் கழிப்பறை அமைக்கும் பணிக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டு கட்டப்பட்டு வருகிறது. திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் பல பள்ளிகளுக்கு கழிப்பறை கட்டிக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. 

கடையம் பகுதியைச் சேர்ந்த கர்ப்பிணி பெண்கள் நூற்றுக்கணக்கானோருக்கு மாதம் தோறும் தேவையான ஊட்டச்சத்து மாத்திரைகள் அரசு மருத்துவர்களின் பரிந்துரையின்படி வழங்கப்பட்டு வருகின்றன. இந்த அமைப்பு தொடங்கப்பட்டது முதல் இன்று வரை 1100-க்கும் மேற்பட்ட மாணவர்களுக்கு அவர்கள் படிக்கும் வகுப்புக்கு ஏற்ப கல்வி உதவித் தொகை வழங்கப்பட்டுள்ளது. 

மேலும்,   நடிகர் விவேக்குடன் இணைந்து 2017-18இல் 10,450 மரக்கன்றுகள் நடப்பட்டன. இதை நடிகர் விவேக் ஆழ்வார்குறிச்சியில் தொடங்கி வைத்தார். நிகழாண்டில் இதுவரை 2000 மரக்கன்றுகள் நடப்பட்டுள்ளன. 

நதிகள் கழிவுநீர் ஓடையாக மாறி தங்களின் சுயத்தை இழந்து வருகின்றன. மேலும் குப்பை  மேடாகவும் மாறி மழைக்காலங்களில் வெள்ள நீர் செல்ல முடியாமல் ஊருக்குள் புகுந்து விடுகின்றன. இதையடுத்து நதிகளைப் பாதுகாக்கும் நோக்கில் நதிகளை தூய்மைப்படுத்தும் திட்டத்தை நடப்பாண்டில் தொடங்கியுள்ளோம். முதல் கட்டமாக திருநெல்வேலி மாவட்டத்திலுள்ள ஜம்புநதியை மாணவர்கள, சமூக ஆர்வலர்கள் துணை கொண்டு சீர் செய்துள்ளோம். 

கடலூரில் வெள்ளப் பாதிப்பு ஏற்பட்ட பொழுது அங்குள்ள முடப்பள்ளி கிராமத்துக்குச் சென்ற எங்கள் அமைப்பினர் 500-க்கும் மேற்பட்ட குடும்பங்களுக்கு தேவையான உதவிகளைச் செய்தனர். 

தொண்டு நிறுவனங்கள் தனித்தனியாக பணிகளை செய்யும்போது தேவையற்ற காலதாமதம் ஏற்பட்டு வருகிறது. பல தொண்டு நிறுவனங்கள் இணைந்து பணிகளை மேற்கொண்டால் மக்களுக்கு தேவையான நல்ல பணிகளை விரைவாக செயல்படுத்த முடியும்'' என்றார் சிவசுப்பிரமணியன்.  

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/17/w600X390/kadhir1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/17/உதவி-தேவையா-நாங்க-இருக்கோம்-3002095.html
2998287 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பிள்ளை மனம் கல்லு DIN DIN Tuesday, September 11, 2018 11:51 AM +0530 "ஏம்மா உனக்கு ஒருதடவ சொன்னா புரியாதா நல்ல மாட்டுக்கு ஒரு சூடு அதான் மாச மாச பெட்ரோல் போட்டு உன்ன பாக்க வரோம்ல நீ ஏன் இப்படி வந்து நிக்கிற காலங்காத்தாலே அழுதுட்டு வந்து நிக்கிற உன் மூஞ்சியை பாத்தா வெலங்குமா என் பொண்டாட்டி காலையிலயே ராமாயணம் பாட ஆரம்பிச்சுட்டா தேவையா எனக்கு உன் வயித்துல பொறந்தேன் பாரு...ச்சே.''
இதை கேட்ட மூத்தவள் பங்கஜத்தின் நெஞ்சம் வெடித்து விடாதா என்று தன் கையாலாகாத நிலையை எண்ணி மருகினாலே தவிர, வேறு ஏதும் செய்ய முடியாத நிலை. பெண்டாட்டி பேச்சை கேட்டு பணம் ஒன்றே பெரிது என்று கருதும் பிள்ளைகளை பெற்ற தன் இழிநிலை. பெண்பிள்ளையின் அருமை இப்போதல்லவா புரிகிறது?
எவ்வளவு சந்தோஷத்துடன் பெற்ற இரண்டு ஆண் பிள்ளைகள். பிள்ளைகள் வளரும் போது கூட, " உனக்கு என்ன ரெண்டும் ஆம்பிளை புள்ள... வர வர செலவு இல்ல. எனக்கு அப்படியா? பொம்பள புள்ளைங்களை வளர்த்து ஆளாக்கணும். செலவு கட்டிட்டு போற வரைக்கும்''னு பக்கத்து வீட்டு மங்களா புலம்பும்போது பெருமிதமாகத் தான் இருந்து. இருபத்திரண்டு வருடமாய் இரு ஆண் பிள்ளைகளை வளர்த்து ஆளாக்கி கல்லயாணம் செய்து வைத்தாள். வந்த இரு மகராசிகளும் எதிலும் ஒற்றுமை இல்லை என்றாலும் தங்களுக்கு மாமனார் மாமியார் வேண்டாம் என்பதில் அவ்வளவு ஒற்றுமை. மூத்தவன் ராமுவுக்கு வெளியூர் வேலை. திருமணம் ஆன பிறகு அங்கேயே பிள்ளைகளுடன் தங்கிவிட்டான். சின்ன வயதில் இருந்தே ஒட்டுதல் இல்லை. அதனால் பெரிதாய் வருத்தம் இல்லை. ஆனால் இளையவன் ஜெயபால் "அம்மா... அம்மா' என்று என்னை விட்டு ஒரு நொடி கூட விலகியது கிடையாது. இரு பிள்ளைகளுக்கும் அனைத்து சொத்தையும் சமமாகத்தானே பிரித்து கொடுத்தது. ஆனால் இப்போது மாதா மாதம் பெட்ரோல் போட்டுக்கொண்டு எங்கள் இருவரையும் பார்க்க ஏதோ பாசத்தால் வருவது போல் சொல்லிக்காட்டுகிறான். என் பெயரில் இப்போது வரை இருக்கும் ஒரு காணி நிலமும் அதில் விளைச்சலில் வரும் பணத்திற்கே எங்களை இருவரும் பார்க்க வருகிறார்கள் தவிர, பாசத்தை விட பணம் எண்ணும் அரிச்சுவடியை அறிந்தவர்கள் அல்லவே இவர்கள். ச்சே... ஏன் இப்படி நினைக்கிறோம்? நம் பிள்ளைகளை நாமே தவறாக நினைப்பதா? எல்லாம் மனைவியின் திருவிளையாடல். மற்றபடி இவர்கள் திருமணத்திற்கு முன்பு இவ்வளவு மோசம் இல்லேயே... ஆனால் என்ன செய்ய? என்று எண்ணும்படி நிலை. இப்போது வாசலில் அழுது கொண்டு நிற்பவளை என்ன என்று கூட கேட்காமல் குதறும் பிள்ளையை என்ன தான் செய்வது?
"என்ன குடி மூழ்குற காரியம்... இப்படி வந்து நிக்கற?'' - ஒருவழியா கேட்டான்.
"உன் அப்பா நேத்து குடிச்சுட்டு என்ன அடிச்சுட்டாருப்பா. நெத்தில காயம். உடம்பு எழுந்துருக்க முடில. அதான் சண்டை போட்டுட்டு வந்துட்டன் மொத பஸ்சுக்கே'' கேட்டுக்கொண்டே கல் போல நின்ற தன் மகனை கண்கலங்க ஏறிட்டாள் .
"சொல்லி முடிச்சுட்டல்ல. இன்னும் ஏதாவது இருக்கா?'' என்று கேட்டான்.
"ஏங்க பசங்கள ஸ்கூலுக்கு அனுப்பணும். சீக்கிரம் வாங்க'' என்றது மருமகளின் குரல்.
கதை முடியும் வரை ஒட்டு கேட்டுட்டு கணவனை அழைக்கிறாள் மகாராணி. முடிவைச் சொல்ல அல்லது இதுக்கு மேல் கேட்க இவனுக்கு உத்தரவு இல்லை என்பதுபோல்.
சென்றவன் திரும்பி வருவதற்குள் அடுத்த வீட்டு லட்சுமியின் அழைப்பு ஏனோ அப்போது கேட்க இதமாகவே இருந்தது . அவள் வீட்டிற்குச் சென்று அவளிடம் பேஸ்ட்டை வாங்கி பல் துலக்கி முகம் கழுவி ஒரு மடக்கு தண்ணீரை விழுங்கினாள் மூத்தவள்.
"அம்மா இந்தாங்க ரெண்டு இட்லி முதல சாப்பிடுங்க...'' கருணையே உருவான லட்சுமி சின்ன வயதில் இருந்தே தெரிந்தவள் தான் பங்கஜத்திற்கு. ஒரே ஊரும் கூட. திருமணம் ஆகி இங்கே வசிக்கிறாள். மாமியார் மாமனாருடன் வாழ்பவள். இவள் பக்கத்தில் தான் என் மருமகளும் வசிக்கிறாள் என்று நினைப்பே கனத்தது . பூக் கூடையை சாக்கடை பக்கத்தில் வைத்தால் பூ வாசமும் வராது சாக்கடை நாற்றமும் வராது என்பார்களே அதுபோல என் பிள்ளையின் நிலை... என நினைத்தது தாய் உள்ளம். ஆனால் லட்சுமி வீட்டின் நிலையே வேறு தன் மாமனார் மாமியாருக்கு தனி அறை லிப்ட் வசதியோடு தன் கணவர் செய்து கொடுத்தது என்று பெருமையாய் ஊருக்கு வரும்போது சொல்லுவாள். அது மட்டுமல்லாது லஷ்மியின் தந்தை அவ்வப்போது வந்து போக தங்குவதற்கென்று லட்சுமியின் தந்தைக்கும் தங்க ஓர் அறை வசதியும் தன் கணவரால் தரப்பட்டது என்பாள். ஆனால் இவ்வளவு பணம் இருந்தும் அனைத்தும் மாமியார் மாமனாரின் ஆலோசனையின் கீழ்தான் அவர்கள் வீட்டு வரவுகளும் பெரியவர்களிடம் கேட்டுதான் பெற வேண்டும். பேர பிள்ளைகள் பிறந்தநாள் அன்று கூட தாத்தா பாட்டியின் காலில் வணங்கி வாங்க வேண்டும் முதல் பரிசுகளை. அப்போதுதான் பிள்ளைகளுக்கு மரியாதை வளரும் என்று தன் கணவன் எண்ணம் என்பாள் லட்சுமி . இதையெல்லாம் அறிந்தும் லட்சுமியை மனதார வாழ்த்துமே தவிர, என்றுமே தனக்கு இப்படி இல்லையே என்று பொருமியது கிடையது. அவரவருக்கு அமைவதெல்லாம் இறைவன் போடும் பிச்சை... இதில் இச்சைக்கொண்டு என்ன பயன் என்று உணர்ந்தவள். லட்சுமி, "இன்னும் ரெண்டு சாப்பிடுங்க'' என்று கொடுத்த இட்லியை சாப்பிட்டுக்கொண்டே அவ்வபோது கண்கள் மகன் வீட்டையும் பார்த்தது.
"ஏன் அம்மா உங்களுக்கு இந்த நிலமை இந்த வயசிலும்? உழைச்சு கொட்டுறீங்க. அந்த நன்றி இல்லையே பங்கஜமா உங்க பசங்களுக்கு. நீங்களும் மாத மாதம் இவங்களுக்கு படி அளக்கணுமா. உங்க மருமக வட்டிக்கு விட்டு ஏராளமா காசு புழங்குது. இதுல நீங்க வேற ஏன்மா? உங்களை முதல நீங்க பாருங்க. இப்படிப்பட்ட பிள்ளைங்க உங்களுக்கு போய்...ச்சே'' என்றாள் எரிச்சலில்.
"மாதாமாதம் பேர புள்ளைங்களை கண்ணுல பாக்குற சந்தோஷம் தான். காசு இல்லைன்னா அந்த பக்கம் வர மாட்டானுங்க. எனக்கு அந்த சந்தோஷம் கூட இல்லாம போய்டும் லட்சுமி''
பங்கஜம் சொல்வதை கேட்டுக்கொண்டே, தன் கணவன் குழந்தைகளுடன் வருவதை கண்டால்.
"அம்மா பை' என காட்டிய பிள்ளையிடம் "பாட்டிக்கு பை சொல்லுங்க'' என சொல்ல அழகாக பிஞ்சு கையால் ஆட்டிவிட்டு சென்றது. பிள்ளைகள் சென்றதும் பங்கஜம் பாட்டியும் கிளம்பினாள். பக்கத்து வீட்டில் ஜெயபால் பிள்ளைகளை ஸ்கூலுக்கு அழைத்து செல்ல வெளியே வரும் நேரம் .
லட்சுமி தன் கணவன் கொடுத்த காசை கொடுக்க... அதை மறுத்து, " உன் அன்பு மனசும் வாயும் நிறைச்சுது தாயி இது எதுக்கு வேண்டாம்மா... நீ என்னைக்கும் மகாலட்சுமியாய் இரும்மா'' என்று வாழ்த்திவிட்டு தன் பையன் பைக் எடுக்கும் சத்தம் கேட்டு வெளியே விரைந்தாள். பிள்ளைகளை பைக்கில் உட்கார வைத்துக்கொண்டு இருந்தான்.
பங்கஜதத்தைப் பார்த்ததும், " எனக்கு வேலை இருக்கு. நீ வீட்டுக்குப் போ. நான் மாச கடைசில வந்து பாக்குறேன்'' என்றான் அருமை புதல்வன்.
இதையெல்லாம் சொல்லிக்கொடுத்த மருமகளோ மனதிற்குள் சிரித்தது ஏனோ பங்கஜத்திற்கு கேட்டது. "பஸ்ஸýக்கு காசு?'' என்று தன் பையன் கேட்ட போது, மலர்ந்த முகம் "வரும்போது எடுத்துட்டு வராமலா வந்துருப்பாங்க உங்க அம்மா. அதான் இந்த வயசிலும் தனக்குனு ஒரு காணி வச்சுருக்காங்கல. அத நம்மளுக்கா முழுசா கொடுக்கப் போறாங்க... நம்ம சின்ன பையன் ரெண்டு பொம்பளைப் புள்ளைய வச்சு கஷ்ட படுறானேன்னு நினைப்பு இருந்தா உங்களுக்கு எழுதி கொடுத்திருப்பாங்களே... அடிச்சா மட்டும் ஓடி வர தெரியும். இது தெரியாதாமா உங்க அம்மாவுக்கு?'' என நாரசமாய் கேட்டது மருமகளின் குரல் .தீயாய் எரிந்தது பங்கஜத்தின் மனது.
" நாம் வாயை திறந்தால் அது அடுத்தவர்களை ஆசிர்வதிப்பதற்கே தவிர, ஏச அல்லட என்று தன் மருமகளை திட்ட நினைத்த நாவை கட்டுபடுத்திவிட்டு தன்னையே ஆசையாய் பார்த்த பேத்திகளிடம் காசு கொடுத்தாள். "பாட்டி... கிளம்பிடாத பாட்டி. வீட்டிலே இரு பாட்டி. நாங்க வந்து பாப்போம். நீ போய்டாத. வந்து நிறைய கதை சொல்லணும்'' என்று ஏக்கமாய் வந்த பிள்ளைகளின் குரல். அதைக் கேட்டும் அசையாத இருந்த தன் பிள்ளையின் மனம் கல் தானோ?

கீர்த்திகா குமார்







 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/11/w600X390/ka2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/11/பிள்ளை-மனம்-கல்லு-2998287.html
2998284 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி... சிரி... சிரி...  DIN DIN Tuesday, September 11, 2018 11:24 AM +0530 * "என் மனைவி கடைவீதியில் எது வாங்கினாலும் வாயில போட்டுப் பார்த்துதான் வாங்குவார்''
"அப்ப கொஞ்சம் எலிமருந்து வாங்கிட்டு வரச்சொல்லுங்க''
எஸ்.கார்த்திக் ஆனந்த், காளனம்பட்டி.

* "வழிப்பறியைத் தடுக்க நகர்வலம் சென்றேன். அப்படியொன்றும் நடக்கவில்லை மந்திரியாரே...''
"தாங்கள் மாறுவேடத்தில் செல்வதாக நினைத்து இயல்பான வேடத்தில் சென்று விட்டீர்கள் மன்னா''
செ.தர்மலிங்கம், திருச்சி.

* "நல்லாப் பேசின பஞ்சவர்ணக்கிளியை ஏன் விற்றே?''
"அது உங்க அம்மா கூட சேர்ந்து என்னைத் திட்ட ஆரம்பிச்சிடுச்சு''
செ.தர்மலிங்கம், திருச்சி. 

* "கபாலி... நீயும் வழிப்பறியில் இறங்கிவிட்டாயா?''
"ஆமாம் ஏட்டய்யா.... பொழைப்பே சரியில்லை... எல்லா வீட்லயும் கேமரா வெச்சுட்டாங்க''
செ.தர்மலிங்கம், திருச்சி.

* "உங்களுக்குத்தான் ஹெல்த் இன்ஷ்யூரன்ஸ் இருக்கே....மெடிக்கல் பில்லை கிளெய்ம் பண்ணி பணத்தை வாங்கிக்கலாமே சார்?''
"மெடிக்கல் பில்லை கிளெய்ம் பண்ணி பணத்தை வாங்குறதுக்குள்ள செத்துப் போயிடுவேன் சார்''
வி.ரேவதி, தஞ்சை.

* "கொஞ்சம் தள்ளி உட்காருங்களேன்''
"நீங்க பஸ்சில வரக்கூடாது... ஆட்டோவுல போக வேண்டியதுதானே?''
"ரொம்ப தேங்க்ஸ்... ஆட்டோ சார்ஜ் 100 ரூபா தாங்க''
கு.அருணாசலம், தென்காசி.

* "நான் வாரத்துல ஒருநாள்தான் என் மனைவிக்கு பயப்படுவேன்''
"பரவாயில்லையே''
"மீதி ஆறுநாள் நான் ஊர்ல இருக்கமாட்டேன்''
வி.பார்த்தசாரதி, சென்னை-5

* "வாஸ்துப்படி நான் வீடு கட்டி கூட கோர்ட்டு கேஸ்ன்னு அலையறேன்''
"ஏன் அப்படி?''
"நான் பொறம்போக்கு நிலத்துல வீடு கட்டிட்டேன்''
வி.பார்த்தசாரதி, சென்னை-5


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/11/w600X390/sirisiri.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/11/சிரி-சிரி-சிரி-சிரி-2998284.html
2998283 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் DIN DIN Tuesday, September 11, 2018 11:22 AM +0530 * பாரதிராஜா, பாலுமகேந்திரா உள்ளிட்ட ஆளுமைமிக்க இயக்குநர்களின் படங்களில் நடித்த போதிலும், இன்னும் திருப்புமுனைக்காக காத்திருக்கிறார் விக்னேஷ். தமிழ், தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம் என இதுவரை 50க்கும் மேற்பட்ட படங்களில் நடித்துள்ள விக்னேஷ் நடிப்பில் வெளிவந்துள்ள சமீபத்திய வரவு "ஆருத்ரா'. முதன் முறையாக இப்படத்தின் மூலம் வில்லன் கதாபாத்திரம் ஏற்றுள்ளார். இது குறித்து அவரிடம் பேசியபோது... "எனக்கு சினிமா மோகம் அதிகம். உறங்கும் நேரத்தைத் தவிர மற்ற நேரங்கள் எல்லாமே சினிமாதான். பெரிய இயக்குநர்கள் படங்களில் நடித்தும் எனக்கென்று ஒரு திருப்புமுனை இல்லை. நண்பர் பா. விஜய் கேட்டு கொண்டதற்காக ஆருத்ராவில் வில்லன் வேடம் ஏற்றேன். அது அவரின் அன்புக் கட்டளை. தவறிப் போன "சேது' படம் பற்றி இப்போதும் பலர் பேசி வருகிறார்கள். அதற்காக இப்போதும் வருத்தம் உண்டு. என் நண்பன் பாலா அதன் மூலம் வெற்றி பெற்றதில் மகிழ்ச்சி. "சேது' மாதிரி "வண்ண வண்ண பூக்கள்' படமும் ஏழு நாட்கள் நடித்தப் பிறகு மாற்றப்பட்டேன். அந்த வலியெல்லாம் இன்னும் போகவில்லை. வலிகளுக்கு மருந்தாக ஒரு நாள் ஜெயிக்கும் காலம் வரும்'' என்றார் விக்னேஷ். 

* ஸ்ரேயா சில மாதங்களுக்கு முன் "அந்தேரி கொச்சேவ்' என்பவரை மணந்தார். இப்போது சினிமாவிலும் தொடர்ந்து நடித்து வருகிறார். அவர் நடித்துள்ள "நரகாசூரன்' விரைவில் திரைக்கு வரவுள்ளது. இப்படத்தை "துருவங்கள் பதினாறு' இயக்குநர் கார்த்திக் நரேன் இயக்கி உள்ளார். அரவிந்த்சாமி கதாநாயகனாக நடிக்கிறார். நீண்ட இடைவெளிக்குப் பின் தமிழ் சினிமாவுக்கு வரும் ஸ்ரேயா பேசும் போது... ""திரைக்கதைதான் இதில் என்னை நடிக்க வைத்தது. பிடித்த சில படங்களில் இதுவும் ஒன்று. எனது கதாபாத்திரத்துக்கு நானே டப்பிங் பேச வேண்டும் என்று எண்ணி உள்ளேன். தமிழில் நான் அதிக கவனம் செலுத்தவில்லையா என்கிறார்கள். அப்படி இல்லை. எனக்கேற்ற கதாபாத்திரங்கள் வரும்போது நான் ஏற்று நடிக்கவே செய்கிறேன். "சிவாஜி' படத்தில் ரஜினியுடன் நடித்த அனுபவம் இனிமையானது. அவர் பழகுவதற்கு மிகவும் எளிமையானவர். என் திருமண வாழ்க்கை எனது தனிப்பட்ட விஷயம் என்பதால் அதுபற்றி வெளியில் பேசுவதில்லை. மற்றபடி மொழி பாகுபாடில்லாமல் நான் நடித்து வருகிறேன். அடிக்கடி வெளிநாடு செல்வதுபற்றி கேட்கிறார்கள். எனக்கு பிடித்திருக்கிறது அதனால் செல்கிறேன். நடன பின்னணியில் ஒரு கதையில் நடிக்க வேண்டும் என்ற ஆசை இருக்கிறது'' என்கிறார் ஸ்ரேயா. 

* ஏ.ஆர்.முருகதாஸ் - விஜய் கூட்டணி மூன்றாவது முறையாக இணைந்துள்ள படம் "சர்கார்'. சன் பிக்சர்ஸ் நிறுவனத்தின் சார்பில் கலாநிதிமாறன் இப்படத்தை தயாரிக்கிறார். ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் இசையமைக்க, அனைத்துப் பாடல்களையும் விவேக் எழுதியுள்ளார். விஜய் ஜோடியாக கீர்த்தி சுரேஷ் நடிக்கிறார். வரலட்சுமி சரத்குமார், யோகிபாபு, ராதாரவி, பழ.கருப்பையா ஆகியோர் கதையின் பிரதான கதாபாத்திரங்களில் நடிக்கின்றனர். சென்னை, கொல்கத்தா, லாஸ் வேகாஸ் உள்ளிட்ட பல இடங்களில் இதன் படப்பிடிப்பு நடைபெற்று வந்தது. அடுத்தடுத்த கட்டங்களாக இடைவெளி இல்லாமல் படப்பிடிப்பு நடத்தப்பட்டது. தற்போது இப்படத்தின் படப்பிடிப்பு முடிவடைந்துள்ளதாக தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. கடைசி நாள் படப்பிடிப்பில் வரலட்சுமி சரத்குமார் உள்ளிட்ட பலர் கலந்து கொண்டனர். படக்குழுவினரோடு வரலெட்சுமி உள்ளிட்ட நடிகர்கள் கலந்து கொண்ட புகைப்படம் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. அக்டோபர் 2-ஆம் தேதி காந்தி ஜெயந்தியை முன்னிட்டு பாடல்கள் வெளியாக இருக்கின்றன. வருகிற தீபாவளிக்கு இந்தப் படம் வெளியாகிறது. 

* விகடனில் வெளிவந்த "மறக்கவே நினைக்கிறேன்' தொடர் மூலம் பரிச்சயம் ஆனவர் மாரி செல்வராஜ். இயக்குநர் ராமின் உதவியாளராக பல படங்களில் பணியாற்றிய இவர், தற்போது இயக்கி வரும் படம் "பரியேறும் பெருமாள்'. பா.ரஞ்சித், தன்னுடைய நீலம் புரொடக்ஷன்ஸ் சார்பில் இந்தப் படத்தைத் தயாரிக்கிறார். இயக்குநர் பா. ரஞ்சித் தயாரிக்கும் முதல் படம். திருநெல்வேலியை கதைக் களமாகக் கொண்டு இந்தப் படம் உருவாகியுள்ளது. கதிர் கதநாயகனாக நடிக்கிறார். "கயல்' ஆனந்தி கதாநாயகியாக நடிக்கிறார். யோகிபாபு உள்ளிட்டோர் நடிக்கின்றனர். ஸ்ரீதர் ஒளிப்பதிவு செய்துள்ள இந்தப் படத்துக்கு, சந்தோஷ் நாராயணன் இசையமைக்கிறார். படத்தின் பாடல்கள் மற்றும் ட்ரெய்லர் வெளிவந்து பரவலான வரவேற்புகளைப் பெற்றுள்ளது. இம்மாதம் 28-ஆம் தேதி படம் திரைக்கு வருகிறது. 

* வன்குமார் இயக்கத்தில் சமந்தா நடித்துள்ள "யு டர்ன்'. தென்னிந்திய சினிமாவில் எதிர்பார்ப்புக்குரிய படங்களின் வரிசையில் இடம் பிடித்துள்ள இப்படம், வரும் 13-ஆம் தேதி திரைக்கு வருகிறது. இதில் நடித்தது குறித்து சமந்தா அவர் கூறியதாவது... "கன்னடத்தில் யு டர்ன் ட்ரெய்லரை பார்த்தவுடனே அதன் ரீமேக்கில் நடிக்க ஆசைப் பட்டேன். இப்போது தமிழ் மற்றும் தெலுங்கில் படம் உருவாகியுள்ளது. ஆதி, என் முதல் படமான "மாஸ்கோவின் காவிரி' படத்தில் நடித்த ராகுல் ரவீந்திரன், பூமிகா நடிக்கின்றனர். நான் பத்திரிகையாளராக வந்து துப்பறிகிறேன். ஒரு காட்சியில் போலீஸ் ஆதி என்னை மிரட்டி விசாரிக்கும்போது, நிஜமாகவே நான் அழுதுவிட்டேன். பொதுவாக, கிளிசரின் போட்டு அழச் சொன்னாலே நான் பதற்றமாகி விடுவேன். காரணம், கிளிசரின் போட்டால் என்னால் அழ முடியாது. ஒரிஜினலாக கண்ணீர் வடிப்பதுதான் பிடிக்கும். ஆக்ஷன் ஹீரோயின் வேடங்கள் பிடிக்கிறது. அதற்காக இப்போது ஜிம்முக்கு சென்று உடற்பயிற்சி செய்கிறேன்'' என்றார் சமந்தா. 

- ஜி.அசோக்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/11/w600X390/KEERTHI-SURESH.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/11/திரைக்-கதிர்-2998283.html
2998282 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஓர் ஊரின் கதை DIN DIN Tuesday, September 11, 2018 11:21 AM +0530 தினமணி - நெய்வேலி புத்தகக் கண்காட்சி - 2018 சிறுகதைப் போட்டியில் ஆறுதல் பரிசு ரூ.1,250 பெற்ற சிறுகதை
ஊருல தெருக்கள் இருக்கும். ஆனா, ஒரு தெருவே ஊராய் இருக்குமா?
இருக்கே!
நம்பிக்குறிச்சிங்கிற ஊர், அப்படி ஒரு தெருதானே!
ஒரு காலத்துல ஓகோன்னு இருந்த ஊர். இப்ப, வெற்று அடையாளங்களோட, கட்டட மண்ணும் குட்டிச் சுவருமாக் கிடக்கு.
சோலைவனம் போலப் பூத்துச் செழிச்சிருந்த ஊராக்கும் இது!
இப்ப கரடு தட்டிப் போன காட்டுப் பகுதி மாதிரில்ல காணப்படுது.
ஓ!
எப்பேர்ப்பட்ட மனுசங்க நடமாடின மண் இது!
இங்க மொதல் வீடே தபால் பண்ணைத் தாத்தா வீடுதான். கறுப்பா இருந்தாலும் கம்பீரமா, லெட்சணமா இருப்பாங்க. வெள்ளை மீசையைக் கெத்தா முறுக்கி விட்ருப்பாக.
அவுக ஊர்வழி போறப்ப தூள் கௌப்பிருவாக. வெள்ளை வெளேர்ன்னு வேட்டி சட்டையோட அவுக கிளம்புனாகன்னா, வச்சே கண்ணை எடுக்காமல் ஊர் பார்க்கும்.
இந்த ஊருக்கே வடுகம்பட்டி செல்லையாதான் சலவை பண்றது. நம்பியாற்றுத் தண்ணியில வெளுக்கிறப்ப துளி அழுக்கு இருக்காதில்ல.
பச்சைக்கலர் பார்டர் போட்ட வெள்ளைநிறத் தேங்காய்ப்பூ டவலை ரெண்டு உதறுத் தோள் மேலே போட்டுக்கிட்டு அவுக போறதே தன் அழகுல்லா. இடது கையாலே மீசையைத் திருகி விட்டுக்கிட்டே பேசுவாக. கம்பீரமாய் இருக்கும்.
ஆனாத் தோட்டக்கார ராசிங்கனைக் கண்டுட்டாப் போறும். பேச்சோட தொனியே மாறிப் போயிடும். உருகி, உருகி வழிவாக. கால நேரம் பார்க்காமப் பனங்காட்டுக்கு ஓடிப்போயி, சுண்ணாம்பு தடவாத கள்ளப்பதனீரைக் கொண்டாந்து குடுப்பான்ல்ல.
ஆனா,
கள்ளைக் குடிச்ச அடையாளமே அவுகிட்ட இருக்காது. மத்தக் குடிகாரங்களைப்போல சந்தியில நின்னு ஆதாளி எல்லாம் பண்ணமாட்டாக. கமுக்கமா இருந்துக்கிடுவாக. கிராம முன்சீப் ஐயா வீட்டுப் பெரிய திண்ணையில் போய் சத்தங்காட்டாமப் படுத்துக் கிடப்பாங்க.
வேலம்மை அண்ணியைச் சும்மா சொல்லக்கூடாது. தாத்தாவத் தரையில நடக்கச் சம்மதிக்க மாட்டாக.
அவுகளுக்கு குடிக்கறது பிடிக்காதுதான். வேற வழி சகிச்சிக்கிட்டு போவாக.
அண்ணியோட கோபம் ராசிங்கன் பேர்லதான் பாயும்.
"இந்த ராசிங்கம் பயல வீட்டுக்குப் பக்கமே தலை காட்டாதலேன்னு எவ்வளவோ கெஞ்சிப் பார்த்தாச்சு. பயல் கேக்க மாட்டங்கானே! தோட்டக் காட்டைப் போட்டுப் போட்டு ஓடி ஓடி வாரானே. இவுக, ஒடனே அவனைப் பனங்காட்டுப் பக்கமா அனுப்பி, சிலுவை அந்தோனிட்டப் போயி "வெள்ளைப் பதனி' யை வாங்கியாறச் சொல்ல வெரட்டுதாக. அவனும் இதுல சொகங்கண்ட பயலாப் போய்ட்டான். இதுல குடிச்ச மிச்சத்தை அவன் குடிக்கலாமில்ல! அதான் நான் ஏசினாலும், பேசினாலும் கூட்டாக்காம ஓடியாறான். யார் செஞ்ச புண்ணியமோ, மனுசன் கள்ளைக் குடிச்சதும் திண்ணையில சுருண்டுருதாக. வெளிய எறங்கி ஆதாளி பண்ணாத வரை சேமம்,'' என்று தன்னுள் புலம்பிக் கொள்வான்.
அண்ணியைச் சாதாரணமா எண்ணிற முடியாது.
இங்கே உள்ள பிள்ளையார் கோவில், அம்மன் கோவில் எல்லாத்திலியும் அண்ணிதான் முதன்மைப்பட்டு நின்னு செய்வாக.
அண்ணிக்கு வெபரம் கூடுதல்.
பிள்ளையார் கோவில் பட்டருக்கும், அம்மன் கோயில் பூசாரிக்கும், இன்னின்ன காரியங்களை, இப்படிச் இப்படிச் செய்யணும்னு வழி காட்டுததே அண்ணிதான்.
அந்தக்கால அரிச்சுவடி படிச்சு, எழுதவும் படிக்கவும் தெரிஞ்சுவச்சிருக்கவுக அண்ணி மட்டும் தான் இங்கே. இந்த ஊர்ல மத்தப் பொம்பகளைக பூராவும் கைநாட்டுப் போடுதவுகதான்.
பேப்பர் வாசிப்பாங்க, ரேடியோ கேப்பாக, நாட்டு நடப்புப் பூராத் தெரியும்.
யாருக்கு என்ன உதவி வேணும்ன்னாலும், அண்ணியத் தேடில்லா ஓடி வருவாக.
அண்ணி சிவபுராணம் படிக்கிறப்ப கேட்கணும். மனசு உருகி வழியும். ஏற்ற இறக்கங்களோட திருவாசகம் படிக்கதக் கேட்டா, மாணிக்க வாசகப் பெருமானே கெறங்கிப் போய்டுறாப்ல உயிரோசையோட இருக்கும்.
என்னிக்கு என்ன விரதம் இருக்கணும், எப்படி இருக்கணும்கிறதை அழாகச் சொல்லிக்குடுப்பாக.
அண்ணியோட தலைமையிலதான், ஐப்பசி மாசம் துலா முழுக்கு நடத்துவாக பொண்டுக எல்லாரும்.
மழை கொட்டித் தீர்த்தாலும் துலா முழுக்கை நிப்பாட்ட மாட்டாக. நந்தி மண்டபத்துக்கு வடபக்கம் மாக்கோலம், மஞ்சக்கோலம் போட்டு, பிள்ளையார், காவேரி, அகத்தியரை எல்லாம் வச்சுக் கும்புடுவாக. காற்றும் மழையும் இருக்கிறப்ப அகல் விளக்குக் குடத்துக்குள்ள நின்னு எரியும்.
கோயில் நந்தவனப் பூக்களோட, பெட்டைக்குளம் சாயபு பங்களாவிலேர்ந்து முல்லைப் பூக்களையும் பறிச்சிட்டு வந்து அர்ச்சனை பண்ணுவாக.
பொழுதுக்கால் சாஞ்சிட்டா, தெருப் பூராவும் மணிச்சத்தம்தான்.
வெளக்குப் பூஜை பண்ணுவாக.
ஊதுவத்தியும், சாம்பிராணியும் தெருவைக் கடந்தும் மணக்கும்.
திண்ணைச் சுவர்கள்ல இருக்கிற மாடக்குழிகள்ல அகல் விளக்கு வச்சு, அந்தி இருட்னதும் ஏத்துவாக. தெருவே அழகா இருக்கும்.
அப்ப ஏது தெரு லைட்டுக? கரண்டே கிடையாதே.
மார்கழி மாசத்துல, விடியக்காலம்பற தெருவைப் பாக்கணும். பெரிசு பெரிசாக் கோலம் போட்டு, அதுல பூசணிப்பூ வச்சு அலங்காரம் பண்ணியிருப்பாக. மங்களமா இருக்கும்.
பிள்ளைகள் இதை வேடிக்கை பாப்பாக. எந்த வீட்ல கோலம் போட்ருக்கு. எந்த வீட்ல பூசணிப்பூ அதிகமாய் வச்சிருக்குன்னு எண்ணி எண்ணிப் பாப்பாக.
கோமக்கா வீட்டு முன்னாடிதான் ரொம்ப நேரம் நின்னு வேடிக்கை பாப்பாக. ஏன்னா, நுணுக்கு நுணுக்கிப் படம் போட்டாப்ல கோலம் போட்ருப்பாக. மஞ்சப் பொடி, காவிப்பட்டை, குங்குமம், நீலப்பொடி எல்லாம் தீற்றி கோலம் பிரமாதமாய் இருக்கும்.
தாலாட்டுப் பாட்டு, எசவுப்பாட்டு, நலுங்குப் பாட்டு, ஒப்பாரிப் பாட்டெல்லாம அவுக பாடிக் கேக்கணும். காதுகளும், மனசும் அம்புட்டுக் கூத்தடிக்கும்; சந்தோசப்படும்.
எந்த வீட்ல, என்ன விசேசம்ன்னாலும், முதன்மையாய் நின்னு நடத்துறது கோமக்காதான்.
எப்பவும் பாட்டு, பேச்சு, சிரிப்பு, கும்மாளம்ன்னு இருப்பாக. அதனாலேயே என்னவோ கொஞ்சம் குண்டாய் இருப்பாக அவுக. தூக்க முடியாம உடம்பைச் தூக்கிட்டு நடக்கிறப்ப சிரிப்பா வரும். வெளில தெரியாமச் சிரிச்சுக்கிடுவாக மத்த ஆளுக.
அவுக அண்ணன் சிந்துபூந்துறையில இருக்கதாலே, அடிக்கடி அங்க போய்டுவாக.
திருநெல்வேலி டவுனுக்குப் போயி எப்படியும் அஞ்சாறு சினிமாப் பாக்காம வரமாட்டாக. வந்ததும் அவுக வீட்டுத் திண்ணை பூராவும் ஊர்ல உள்ள பொம்பளைகளும், பிள்ளைகளும் கூடிருவாக.
என்னவோ கோமாக்காவே சினிமாவுல நடிச்சது போல இவுக நெனைச்சுட்டு, அவுகளை அதிசயம் போலப் பாப்பாக. அவுகளும் முகபாவங்களை மாத்திக்கிட்டு, கையும், காலையும் ஆட்டி ஆக்ட் பண்றாப்லயே கதை சொல்வாகல்ல. ஒருவாரம், பத்துநாள் போல சினிமாக் கதையைக் கேட்டேப் பொழுதை ஓட்டிருவாக.
மத்தப்படி வேலம்மை அண்ணி வீட்டுத் திண்ணையும் கொஞ்சம் தேய்மானம் ஆகும். அண்ணி புராணக்கதை சொல்ல ஆரம்பிச்சா, ஒருத்தரும் திறந்த வாயை மூட மாட்டாக.
அருணகிரியர் கதை, பத்ரகிரியர் வரலாறு, ஆண்டாள் கதைன்னு பாட்டும் பாடில்ல கதை சொல்வாக.
நயினார் நோன்பு அன்னிக்கு மட்டும். காஞ்சீரத் தேவர்தான் சித்ரகுப்த நயினார் கதையை வாசிப்பார். ஒவ்வொருத்தரும் சுளகுல அரிசி. பருப்பு, உப்பு, புளி, மிளகாய், தேங்காய்ன்னு எடுத்துட்டு போய், அவரோட வீட்டுக் திண்ணைமேல் வச்சிட்டு, பயபக்தியோட வாசிப்பைக் கேப்பாக.
கோமக்கா வீட்டுக்குத் தெக்குவீடுதான் பாஞ்சாலி அத்தையோட வீடு. ஒத்தை மனுசி. அந்தக் காலத்தில அவளுக்கு நூறுபவுன் நகை போட்டுல்ல பொண் அழைச்சு விட்டாள் அம்மை முத்து அண்ணி நல்ல செல்வாக்கா இருந்தது அவபாடு.
அவளோட பொழுது பூராவும் மாடு கன்றுகளோடவே கழியும்.
தொழுவமே கதின்னு கிடப்பா.
பால் கறக்க, சாணம் அள்ளிப்போட, மாடு கன்னுக குளிப்பாட்ட, தீவனம் வைக்க, அந்தி வெள்ளன புல்லு வெட்டப் போக, மோர் கடைஞ்சு வெண்ணெய் எடுக்கன்னு, வேலை செஞ்சுக்கிட்டே இருப்பா. ஒரு நிமிசம் குத்த வைக்க மாட்டா.
புல்லு வெட்டப் போம்போதும் பாம்படம், தண்டட்டி முடிச்சுன்னு காது நிறையத் தொங்க விட்டுக்கிட்டே போவா. அதுக தோள்பட்டைல வந்து மோதும். கழுத்துல கிளிக்கூட்டு அட்டியல் பதக்கத்தோட கிடக்கும். ஏழெட்டுச் சங்கிலிக தடித்தடியாக் கிடக்கும். கல்லு வச்ச வளையல், தென்னம்பூ வளையல்கள்ன்னு போட்ருப்பா.
திருட்டுப் பயமில்லாம, வண்ணாங்குளம், பெரியகுளம், கீழ்ப்பத்து வயக்காடுன்னு போயிப் புல்லு வெட்டிக் கொணாந்துருவா.
பஞ்சாலி அத்தை வீட்டுக்கு அடுத்தாக்லதான் வீரபாகுத் தாத்தாவோட வீடு. செட்டிநாட்டு வீடுகளப் போலப் பெரிய வீடு. பெரிசு பெரிசா வாசல்கள், பெரிசு பெரிசாச் சன்னல்கள், முட்டைத் தோடு தேச்ச சுவர்கள்னு பாக்கவே அழகா இருக்கும்.
மாடில பூராவும் நெல்குவியல்கள், தானிய தவசங்கள், தேங்காய்கள்னு குவிஞ்சு கிடக்கும். எப்பவும் நாலு வேலை ஆளுக நின்னு, ஏதாவது வேலை செஞ்சுக்கிட்டே இருப்பாக.
நெல்லு அவிப்பாக, தேங்காயைச் சில்லுப்போட்டு வெயில்ல உலர்த்துவாக. எள்ளு, உழுந்து, துவரைன்னு புடைச்சுச் சுத்தம் பண்ணுவாக.
வித்து வித்து ஆம்சம் எடுப்பாக.
அதானே செவகாமி ஆத்தா அடிக்கடி புதுசு நகை போட்டு மினுக்குதா!
"என்னத்த மினுக்கி என்னத்துக்கு அலங்கரிச்ச சவம்தானே அவ! பின்ன, பிள்ளை இல்லாதவளை யாரு மனுசின்னு மதிப்பாக? வீரபாகு என்ன பாவத்தப் பண்ணினானோ? இப்படி மலட்டு மூதேவியக் கட்டிக்கிட்டு அழுதான். சொன்னாக் கேக்க மாட்டாங்கானே! சேவுடன் காதுல ஊதுன சங்லால்ல இருக்கு. பேசாம ரெண்டாம்தாரமா ஒருத்தியக் கட்டிக்கிட்டு பிள்ளை குட்டிகளைப் பெத்தெடுக்கிற வழியைப் பாருன்னா, அசையாமல்ல இருந்து கொண்டாடுகான்'ன்னு, சித்தூராச்சி வாய்க்கு வாய் புலம்பிக்கிட்டேதான் இருக்கா.
வீரபாகு கேக்காப்பல இல்லை.
செவகாமி ஆத்தா காதுல விழுந்துறட்டாதுன்னு கவனமாத்தான ஆச்சி புலம்புவா. அவ காதுக்குப் போய்ட்டாப் போறும், சித்தூராச்சி தொலைஞ்சா, பேசியே குலமறுத்துப் போடுவாளே.
பொறகு, சக்களத்தி வர யாருதான சம்மதிப்பா?
வீரபாகுத் தாத்தாவும் மொதல்ல அசைஞ்சு குடுக்கலே. பின்னே, அடிமேலடி அடிச்சா அம்மியும் நகரும்ங்காப்ல, தாத்தாவும் அசைஞ்சிட்டாக.
எத்தாப் பெரிய பணக்காரன்னாலும், ரெண்டாம் தாரமாப் பொண்குடுக்க யோசிப்பாகள்ள.
வீரபாகுத் தாத்தாட்ட இருந்த பணம் குரும்பூர்ச் சிறுக்கியை மயக்கிப் போட்டுதுன்னு செவகாமி ஆத்தா ஏசுனா. சக்களத்தியா வந்துட்டாளேன்னு கரிச்சுக் கொட்டுனா.
ரெண்டாம் கலியாணம்ன்னாலும் வீரபாகுத் தாத்தா போட்சா நடத்துனாகல்ல!
பூம்பல்லாக்குல பட்ணப்பிரவேசம். சுசீந்திரம் திருவாழிக் கம்பர் நாதஸ்வரம். சும்மா பொழிச்சிட்டாருல்லா.
பட்ணப்பிரவேசம்ன்னாலும் ஒரு தெருவுக்குள்ள தானே! பிள்ளையார் கோயில்ல ஆரம்பிப்பாக. வீடு வீடா நின்னு பால் பழம் சாப்டுவாக. பிறகு நல்ல தண்ணிக்கிணத்து மேட்ல ஏறி, வண்ணாங்குளம் வண்டித் தடம் வழியா அம்மை முத்தம்மன் கோயில் வரை போவாங்க. அங்க அம்மன் தரிசனம் ஆனதும் திரும்பிருவாக.
பொண்ணு மாப்ள பல்லாக்குல ஏறினதுமே செவகாமி ஆத்தா ஏச்சிலே
பிடிச்சிட்டால்ல.
"நாசமாப் போற ரெண்டாம் தாரத்துக் காரிக்குப் பூம்பல்லாக்கு வேறயா?இவ கடைசி வரைல போய்க்கிடமாட்டா. இடையிலே பாதியாப் போய்ருவா. வண்ணாங்குளத்தைத் தாண்ட்றக்குள்ளியே விழுந்து நொறுங்கிப் போய்ருவா''
இப்படி ஏசிக்கிட்டே இருந்தா.
ஏச்சுப் பலிச்சுதோ. இயற்கையாவே நடந்துச்சோ வண்ணாங்குளம் மேட்ல ஏறி இறங்குறப்ப ஒருத்தனோட கால் மடங்க, பல்லாக்கு அப்படியே சாஞ்சுபோச்சு. பொண்ணும், மாப்ளயும் வெளில உருண்டுட்டாக.
"அதான் வேணும். அப்படித்தான் வேணும், என்னோட வயத்தெரிச்சல் சும்மா விடுமா? அதான் கடவுளாப் பாத்து விழத்தட்டிட்டார், கை, கால் உடையணும். அப்பதான் எனக்கு நிம்மதி'' என்று காட்டமாக ஏசினாள் சிவகாமி ஆத்தா.
வெத்திலை பாக்கை மென்னுக்கிட்டே, புருசனையும் சக்களத்தியாய் வந்த குரும்பூராளையும் திட்டித் தீர்ப்பதே அவளின் தினப்படி வேலைகளில் ஒன்றானது.
வீரபாகுத் தாத்தாவுக்குத் தாராளமான மனசு. அம்மங்கோயில் கொடையிலே வில்லுப்பாட்டுச் செலவு பூராவும் தாத்தாதாஜி செய்வாக. அப்ப உசந்த வில்லுப் பாட்டுக்காரி வேலம்மைதான். அவளைத்தான் பாட வைப்பாக. அவ பாடும் போது ஒத்தச் சனம் அசையாது. அப்படியே மந்திரம் போட்டாப்ல மயங்கி இருப்பாக.
கொடை நாள் இல்லாத காலங்கள்ல வேலம்மையைக் கூப்பிட்டுக் திண்ணையில் இருந்து பாடச் சொல்வாக. ஊர் கூடிக் கேப்பாக. பணம், தானிய தவசம்ன்னு அவங்களால ஏன்டதைச் சன்மானமாக் குடுப்பாக. தொழில் இல்லாமப் போற சமயங்கள்ல வேலம்மையைப் போலப் இருக்கிற கலைஞர்களுக்கு இது ஏந்தலாய் இருக்கும்.
அதனால இருந்த தெருவுல அடிக்கடி வில்லுப்பாட்டுக் சத்தமும், உடுக்கை ஒலியும், குடம் அடிக்கிற ஓசையும் கேட்டுக் கிட்டே இருக்கும்.
முன்னயெல்லாம் செவகாமி ஆத்தாதான் கருப்புட்டிக் காப்பி போட்டு விளம்புவா. கடுங்காப்பின்னாலும் ருசியா இருக்கும். இப்ப, மூஞ்சியத் தூக்கிட்டு வெளில வரவே மாட்டா. குரும்பூர்ச் சக்களத்திதான் மூப்புப் பண்ணுவா. சனங்களும் பின்ன அவளை, அக்கா, அத்தை, அண்ணியார்ன்னு கொண்டாடினால் செவகாமி ஆத்தாவுக்குப் பொறுக்குமா?
அதான் இப்ப திண்டுக்கல் முண்டு பண்ணுதா. வீரபாகுத் தாத்தாவுக்கு இம்சை ஆகிப் போயிட்டா. தாத்தா இதைக் கண்டுக்கவே மாட்டார். பண்ணைச் சோலிகளுக்கே நேரம் பத்தலியே , இவ சள்ளுல யார் நிப்பான்னு ஒதுங்கிருவார்.
பொங்கல் அன்னிக்கு, தெருப்பூராவும் ஒண்ணுபோல பொங்கல் பானை ஏத்துவாக. ஒரே நேரத்துல பால் பொங்குதப்ப எல்லார் வீட்லயும் குரவை போடுவாக. அந்தச் சத்தத்துல வண்ணாங்குளத்து ஆலமரக் காக்கைங்க "கா... கா...'ன்னு கரைஞ்சுக்கிட்டே பறந்து அழகைப் பாக்கணும்! மனசு நிறைஞ்சு போகும்.
அந்த மரத்துல கடந்தைக் குளவிக கூடு கட்டி இருக்குன்னு சின்னப்பிள்ளைகளை அண்டவிட மாட்டாக. அதுகல்லாம், விழுதுகள் ஊஞ்சலாட ஆலாப் பறக்கும்.
கோப்ரெட்டி மாமா வீடு பக்கத்துல இருக்கதாலே, ஒரு கடுஞ்குஞ்சியைக் கூட மரத்தடில நடமாடவிட மாட்டாக.
ஒருத்தருக்கு ஒண்ணுன்னா ஊரே கூடிரும். அம்புட்டு ஒற்றுமை!
ஊருன்னா இப்படி இருந்தால்ல நல்லது.
ஊருங்கிற பேர்ல தெருவுதானே!
ஆசாரிமார் வீடுக நாலும்தான் எட்னாக்ல போச்சு. ஆசாரிமார் பொம்பளைக ஓயாமத் தெருவுக்கு வந்து போறதாலே கலகலப்பாவே இருக்கும். ஆசாரிமாரு வெளியூர் சோலின்னு போறதால ராவிருட்டில்ல வீடு வருவாக. வந்தமா, வெந்நீர்ல குளிச்சமா, சுடுசோறு திண்ணமா, பாய் விரிச்சுப் படுத்தமான்னு அவுக பொழுது ஓடிரும்.
ஊர்ல குடுக்க சுதந்திரிய நெல்லும், வெளிவேலைக் கூலியுமா அவுக பொழுது சீராத்தான் ஓடுது.
பிள்ளைக படிக்கப் போறது கஷ்டம்தான், ரெண்டு மூணு கிலோ மீட்டர் நடக்குணும். வெயில் காலத்துல கஷ்டம் இல்லே. மழைக்காலம்ன்னா, குளக்கரையைச் சுத்திக்கிட்டுதான் போயாகணும். உள்வாய்ல தண்ணி கெடக்கும்.
ஒண்ணு ரெண்டு பேரு ஹாஸ்டல்ல தங்கிப் படிக்காக. ஒருநாள் லீவுன்னாலும் ஊரைப் பார்க்க ஓடியாந்துடுவாக.
ஊர் மேலே அம்புட்டுப் பாசம்!
அவுகதான்னு இல்லே, அவுகளோட சொந்தக்காரவுகளும், இந்த ஊருக்கு வாரதுன்னா குதியாட்டம் போட்டுல்லா வருவாக.
ஊருக்கு மேற்கே நம்பியாறு. கடுங்கோடையிலயும் கொஞ்சம் போலத் தண்ணி ஓடும். கரை நெடுகப் பனங்காடுக, தென்னந் தோப்புக, வாழை, நெல் வயல்கள்னு ஒரே பசுமையா இருக்கும்.
நல்ல தண்ணிக் கெணத்தைச் சுத்தி ஒரே சோலையாய் இருக்கும்.
கண்ணு நிறையிறாப்ல பசுமைன்னா, மனசு நிறையிறாப்ல அவங்களோட அன்பு. கிராம முன்சீப் வீட்டுப் பெரியண்ணி, "வாங்க'ன்னு வரவேற்கிறதே மனசை நிறையப் பண்ணிருமே.
அதான் யாரும் ஓடி ஓடி வருவாக.
இப்ப நான் வந்திருக்கிற மாதிரி.
எனக்கெண்ணும் இந்த ஊர் கிடையாது. மேற்கே இருக்கிற கோட்டைதான் நான் பிறந்து வளர்ந்த மண்ணு.
இங்க பெரியத்தை இருக்காக. சின்ன வயசு முதலே வந்துட்டு இருக்கேன். இந்த ஊரை எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும். அன்பையும், கலைகளையும் வளர்க்கிற ஊர். என்னோட கனவு ஊர்ன்னே சொல்லலாம். அதனாலே எங்க போய்ட்டாலும், தவறாம இங்க வந்துட்டுப் போவேன். இந்த மண்ணை ஸ்பரிசிப்பேன். இங்க வீசுற காத்தை ஆழமாய் இழுத்துச் சுவாசிப்பேன்.
ஆனா...,
ஆனா...,
இப்ப ... இப்ப... இப்ப....
ஏக்கங்கள் மட்டுமே மிச்சமாப் போச்சு.
நெஞ்சை நெருடி, கண்களை நனையப் பண்ணகிற ஏக்கங்களே செறிவாய்க் கிடக்கின்றன.
இங்கே யார்தான் குற்றவாளி இல்லே?
எந்த ஊர்தான் குற்றவாளிங்க இல்லாத ஊராயிருக்கு?
சாபமாமே!
சாபம் இப்படிக் கூடவா இடுவாங்க?
அது பலிக்கவும் பலிக்குமா?
இயற்கை வஞ்சகம் பண்ணிட்டுது. மழை, தண்ணீர் இல்லே. வேளாண்குடி மக்களாலே என்ன பண்ணமுடியும்?படிச்ச பிள்ளைக வெளியூர்லயே தங்கி வேலை சோலி பாக்காக.
வயசானவுக நம்பியாற்றால்கரையிலே உறங்குனது போக மீதிப் பேரெல்லாம் பிள்ளைகளை அண்டிப் போய்ட்டாக.
ஊரே காலி!
ஊருங்கிறது அந்த ஒரு தெரு மட்டும்தானே!
பிள்ளையார் கோயிலை ஒட்டித் தான் பூக்கட்டுத பண்டாரத்தியோட வீடு.
அவதான் சாபமிட்டவளாம்.
"இந்த ஊரு மண்ணாப் போகட்டும். இண்டு முளைச்சு எருக்கலை பூக்கட்டும்.முள்ளுக்கள்ளி முத்தத்துல முளைக்கட்டும்...'' ன்னு.
சாபமிட்டுக் கொண்டே மண்ணை வாரித் தூற்றினாளாம்.
அப்புறம், வீட்டைக் காலி பண்ணிட்டு ஊரை விட்டே போய்விட்டாளாம்.
இப்ப,
நான் ரொம்க ரொம்ப நேசிச்சு ஊரு, அடையாளமே தெரியாம அழிஞ்சு போய்க் கெடக்கு. வீடுக இருந்த இடம் பூராவும் மண்மேடாய்க் கிடக்கு. அதுல முள்ளு மரங்குளும், காட்டுக் கள்ளுகளும், இண்டஞ் செடியும் எருக்கஞ் செடியும் முளைச்சு, காலி வைக்க இடமில்லாமக் கிடக்கு.
இப்படி இடிஞ்சு தகர்ந்து எதுவுமில்லாமப் போனதுக்கு பண்டாரத்தி இட்ட சாபமே காரணம்கிறாங்க. அவளோட மகளை இங்கே யாரோ கெடுத்துட்டாங்கன்னு
சொல்லிச் சாபம் இட்டாளாம். அது பலிச்சுப் போச்சாம்.
நம்பவா முடியுது?
அட, ஊரை விடுங்க... அவ சாபம் இடுறப்ப அம்மன் கோயிலும் தானே சின்ன ஓட்டுப்புரையா இருந்திச்சு.
அதுக்கு ஒண்ணும் ஆகலியே!
அதுவும் இப்போ பெரிய விமானம், சுற்றுமதில், பளிங்குத்தளம், பரிவார தேவதைகள் ஆலயம்னு பிரம்மாண்ட வளர்ச்சி கண்டிச்சே!
ஊர் அழிஞ்சது கால ஓட்டத்தோட மாற்றம்தான்!
இதுவும் மாறும்.
கண்ணகி எரிச்ச மதுரையை, மாநகரமாய் மறு நிர்மாணம் பெற்றிருக்கே!
நம்பி குறிச்சியும் மறு நிர்மாணம் பெறும்,
இந்த ஊரோட வாரிசுகள் கோவிலை விருத்தி செய்து. கொடைகள் கொடுத்து விழாக்கள் நடத்துவதுபோல, தங்களின் மூதாதையர்கள் வாழ்ந்த மண்ணிலே, மறுபடியும் வீடுகள் கட்டி வாழ்வதற்கு வருவார்கள்.
அப்போது,
பண்டாரத்தியின் சாபம் அர்த்தமிழக்கும்.
ஓர் அருமையான கனவுக்கிராமம் கம்பீரமாய் உருவெடுத்திருக்கும்.
என்னைப் போன்றவர்களின் ஆதங்கம் ஒரு முடிவுக்கு வந்திருக்கும்.

உமா கல்யாணி
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/11/w600X390/ka1.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/11/ஓர்-ஊரின்-கதை-2998282.html
2998279 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: பார்க்கின்ஸன்ஸ் நோய் பாதிப்புகள்! DIN DIN Tuesday, September 11, 2018 11:17 AM +0530 என் மனைவிக்கு வயது 65. கடந்த ஆறு ஆண்டுகளாக பார்க்கின்ஸன்ஸ் எனும் நோயால் பாதிக்கப்பட்டு, படுக்கையிலிருந்து எழும் போது, நடப்பதற்கு மிகவும் சிரமப்படுகிறார். SYNCAPONE 100 எனும் ஆங்கில மாத்திரை சாப்பிட்டால் அரை மணி நேரம் கழித்து இயல்பான நிலைக்கு வருகிறார்கள். இந்த உபாதை நீங்க, கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருக்க வழி என்ன?
-மா. தமிழ்மணி, திருநெய்ப்பேர், 
திருவாரூர் (மா) 
மூளையை பாதிப்புறச் செய்யும் ஒரு வகை வாதநோய் இதுவென்பதாலும், அதன் சீற்றத்தை அடக்கி, மூளையிலுள்ள நரம்புகளை வலுப்பெறச் செய்து, அங்குள்ள சுரப்பிகளின் குறைபாடுகளைச் களைய வேண்டியிருப்பதாலும், மருத்துவத்தில் சில கடுமையான சிகிச்சை முறைகளான - மூலிகை நெய், தைல மருந்துகளைப் பருகுதல், நசியம் எனும் மூக்கில் மருந்து விடும் முறை, அனுவாஸன வஸ்தி எனும் ஆசனவாய் வழியாக மூலிகைத் தைலங்களை மலப்பையினுள் செலுத்துதல், அதனால் ஏற்படும் வாயுவினுடைய விடுபட்ட நிலையை நன்கறிந்து, கஷாயவஸ்தி எனும் மூலிகை கஷாயங்களை ஆசனவாய் வழியாக, மலப்பையினுள் செலுத்தி, அதை அவ்விடம் விட்டு வெளியேறச் செய்தல், தலை மற்றும் உடல் பகுதிகளில் மூலிகைத் தைலங்களை வெது வெதுப்பாகத் தேய்த்து ஊற வைத்து, நீராவிப் பெட்டியினுள் உட்கார வைத்து, வியர்வையை ஏற்படுத்துதல், சித்தாமுட்டி வேர்க் கஷாயத்தை, நவர அரிசியுடன் வேக வைத்து, பால் கலந்து மூட்டைகட்டி உடலெங்கும் தேய்த்துவிடும் சிகிச்சை முறை என்றெல்லாம் செய்ய வேண்டிய நிர்பந்தத்திற்கு அவர் ஆட்பட்டுவிடுகிறார். மருந்துவனிடம் என்னை நீ அவ்வளவு எளிதாக சரி செய்து விட முடியுமா? என்று சவால் விடும் நோய் இதுவாகும்.
மூளையை வலுப்படுத்த, இந்துகாந்தம் எனும் நெய் மருந்தை சுமார் 15 - 20 மி.லி. நீராவியில் உருக்கி, காலையில் வெறும் வயிற்றிலும், மாலையில் விதார்யாதி எனும் நெய் மருந்தை, 15 - 20 மி.லி. நீராவியில் உருக்கி வெறும் வயிற்றில் குறைந்தது 21 நாட்களாவது சாப்பிட வேண்டிய அவசியமிருக்கிறது. அதிக பட்சம் 48 நாட்கள் சாப்பிடலாம். ஒவ்வொரு முறையும் நெய் மருந்தை சாப்பிட்டதும், சிறிது வெந்நீர் அருந்த வேண்டும். இதனால், மருந்தானது விரைவில் செரித்து, குடல் வழியாக உறிஞ்சப்பட்டு, அதன் வீர்யமானது மூளையை வேகமாகச் சென்றடையும். நெய் மருந்தினுடைய முழு வீரியமும் உடலினுள் வந்தடைந்துள்ள விபரத்தை, அறிந்து கொள்ளக் கூடிய உபாயங்களையும் ஆயுர்வேதம் கூறியுள்ளது. பசி தீவிரமாக எடுத்தல், குடல் அழுக்குகள் முழுவதுமாக நீங்குதல், உடல் உட்புற உறுப்புகள் நன்கு வலுவடைதல், உடல் நிறம் தேறுதல் போன்றவை ஏற்படத் தொடங்கும்.
அதன் பிறகு, பசியினுடைய தன்மை சீராக இருப்பதாக அறிந்தால், எளிதல் செரிக்க முடியாததும், நாடி நரம்புகளை வலுப்படுத்தக் கூடிய மருந்துகளும் பரிந்துரைக்கப்படும். அந்த வகையில், காலையிலும் இரவிலும், உணவிற்குப் பிறகு, தசமூலரஸôயனம் எனும் லேகிய மருந்தை 1 - 2 ஸ்பூன் (5 - 10 கிராம்) அளவில் நக்கிச் சாப்பிட வேண்டும். தலைக்கு ,க்ஷீரபலா தைலம் பயன்படுத்தலாம். தலைக்குக் குளித்த பிறகு, ராஸ்னாதி சூரண மருந்தை, ஏலாதி சூரண மருந்துடன் சிறிது கலந்து, உச்சந் தலையில் பூசலாம்.
இந்த உபாதைக்கு என்ன தான் சிகிச்சையை வளைத்து வளைத்துச் செய்தாலும் குணம் காண்பது என்பது முழுவதுமாகக் கிடைப்பதரிதாகவே இருக்கிறது. மூளை - இதயம் - சிறுநீரகங்கள் ஆகிய மூன்று பகுதிகளுக்கு "த்ரிமர்மீயம்' என்று ஆயுர்வேதம் பெயரிட்டுள்ளது. ஆக மொத்தமுள்ள நூற்றியேழு உடல் மர்ம ஸ்தானங்களில், இம் மூன்று மட்டுமே மிகவும் முக்கியமானது. எளிதில் நோய் தாக்காதவாறு அவை நன்கு மறைக்கப்பட்டிருப்பதன் ரகசியமே, அவற்றின் செயல்பாட்டின் முக்கியத்துவத்தை நாம் உணரலாம்.
உணவில் காரம் - கசப்பு - துவர்ப்புச் சுவை குறைத்து இனிப்பு - புளிப்பு - உப்புச் சுவைகளை மிதமாகச் சேர்க்கலாம். தலைக்குக் குளிர்ந்த நீர் பயன்படுத்துவதை நிறுத்தி வெது வெதுப்பான தண்ணீரைப் பயன்படுத்தலே நலம். 
ஏசி அறையில் அதிக நேரம் படுத்து உறங்குவதையும் தவிர்க்க வேண்டும். ஓமம், சீரகம் , சுக்கு ஆகியவை தட்டிப்போட்டுக் காய்ச்சிய வெந்நீரைக் குடிப்பதற்குப் பயன்படுத்தலாம். 
(தொடரும்)
பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன்,
ஸ்ரீஜயேந்திர சரஸ்வதி ஆயுர்வேதக் கல்லூரி, 
நசரத்பேட்டை - 600 123 (பூந்தமல்லி அருகே)
செல் : 94444 41771


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/11/w600X390/ayur.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/11/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-பார்க்கின்ஸன்ஸ்-நோய்-பாதிப்புகள்-2998279.html
2998278 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் தேனிலவு ரயில் பயணம்! DIN DIN Tuesday, September 11, 2018 11:13 AM +0530 வித்தியாசமான திருமணம், வித்தியாசமான தேனிலவு என்றெல்லாம் வெளிநாட்டு செய்திகளைப் பார்த்த நமக்கு வித்தியாசமாக செலவு செய்து ரயிலில் உதகைக்கு வந்த புதுமணத் தம்பதிகளைப் பார்த்ததும் பெரியஆச்சரியம்தான். ஆம், தனது காதல் மனைவிக்காக தேனிலவுக்கு ரூ.3 லட்சம் மதிப்பிலான நீலகிரி மலை ரயில் பயணத்தை பரிசளித்துள்ளார் இங்கிலாந்தைச் சேர்ந்த பொறியாளர் கிரஹம் வில்லியம் லின்.
 30 வயதான இவர் இவர் போலந்து நாட்டை சேர்ந்த ஆராய்ச்சி மாணவி சில்வியா (27) என்பவரை கடந்த இரு வாரங்களுக்கு முன்னர் காதல் திருமணம் செய்துள்ளார்.
 தேனிலவை மறக்க முடியாத நிகழ்வாக மாற்ற முடிவு செய்த லின், அதற்கு உலக பாரம்பரிய அந்தஸ்து பெற்ற நீலகிரி மலை ரயில் பயணம்தான் சரியானது என தேர்வு செய்தார்.
 பாரம்பரிய நீராவி ரயில் என்ற அந்தஸ்த்தை யுனெஸ்கோ அமைப்பின் மூலம் பெற்றுள்ள நீலகிரி மலை ரயில் பயணம் குறித்தும், அதில் இந்திய ரயில்வே உணவு மற்றும் சுற்றுலா கழகத்தின்(ஐஆர்சிடிசி) மூலம் செயல்படுத்தப்படும் நீலகிரி மலை ரயிலில் தனிப்பயணம் குறித்தும் அறிந்து, நீலகிரி மலை ரயிலில் 3 பெட்டிகளில் மொத்தமுள்ள 143 இருக்கைகள் அனைத்தையும் சுமார் ரூ.2.85 லட்சத்தில் கடந்த இரு மாதங்களுக்கு முன்பு முன் பதிவு செய்துள்ளார். இந்த பயணம் ஆகஸ்ட் 31ஆம்தேதி என உறுதி செய்யப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, தேனிலவை கொண்டாட 15 தினங்களுக்கு முன் புதுமண தம்பதியினர் கிரஹம் லின் மற்றும் சில்வியா ஆகியோர் விமானம் மூலம் தில்லி வந்துள்ளனர். தொடர்ந்து தில்லியில் ஆக்ரா மற்றும் ஜெய்ப்பூர் ஆகிய இடங்களை சுற்றிப் பார்த்த பின் ரயில் மூலம் சென்னை வந்தனர்.
 இதைத்தொடர்ந்து அங்கிருந்தும் மேட்டுப்பாளையத்திற்கு ரயிலிலேயே வந்த இருவரும் யுனெஸ்கோ அங்கீகாரம் பெற்ற மலை ரயிலில் ஏறி குன்னூர் வழியாக உதகை வந்தடைந்தனர். குன்னூர் மற்றும் உதகை ரயில் நிலையங்களில் புதுமண தம்பதியினருக்கு ரயில்வே ஊழியர்கள் மற்றும் மலை ரயில் ஆர்வலர்கள் உற்சாக வரவேற்பு அளித்தனர். அவர்களுடன் ஐ.ஆர்.சி.டி.சி. சுற்றுலா அலுவலர் ஸ்ரீதர் வழிகாட்டியாக உடன் வந்தார். நீலகிரி மலை ரயில் பயணம் குறித்து சிலாகித்த கிரஹம் லின் மற்றும் சில்வியா ஆகியோர் ஐரோப்பாவை ஒட்டியே நீலகிரி மாவட்டத்தின் புவியமைப்பு உள்ளதாக மகிழ்ச்சியுடன் தெரிவித்தனர்.

உதகை வந்த இருவரும் உதகையில் ஒருநாள் தங்கிய பின்னர் ஞாயிற்றுக்கிழமை உதகை நகர சாலைகளில் உலா வந்தனர். அப்போது கிரஹம் லின் நம்மிடம் பகிர்ந்து கொண்டதாவது-
 "நான் நீராவி ரயில் என்ஜின்களில் பயணம் செய்ய அதிகம் விரும்புவேன். நான் ஒரு முறை போலந்து நாட்டில் உள்ள வோல்ஸ்டின் நகருக்கு சென்ற போது, அங்கு நீராவியில் ஓடும் ரயிலில் பயணம் செய்தேன். அப்போதுதான் சில்வியாவை பார்த்து காதல் கொண்டேன். அதன்பின்னர் கடந்த 2 மாதங்களுக்கு முன் திருமணமும் நடைபெற்றது. இந்தியாவின் பெருமைகளை அறிந்து இங்கு வருவதாக தீர்மானித்தோம். அப்போது இங்கிலாந்திலுள்ள லாரி மார்ஷல் என்ற நண்பரின் அறிவுரைப்படி மலை ரயிலில் பயணிக்க தீர்மானித்தோம். இவர் இதுவரை 28 முறை நீலகிரி மலை ரயிலில் பயணித்துள்ளார். பசுமையான மலைகள், உயர்ந்த மரங்கள், பரந்த தேயிலைத் தோட்டங்கள் என நீலகிரியின் இயற்கை அழகு ஐரோப்பிய நாடுகளை ஒத்துள்ளது. வேறு நாடுகளில் இது போன்ற அழகை நான் பார்த்ததில்லை. மலை ரயில் பயணம் மிகவும் ரம்மியமாக இருந்தது. அத்துடன் உபசரிப்பும் இங்கு சிறப்பாகவே உள்ளது. இவ்வளவு அழகான இந்தியாவுக்கு வந்தது பெருமையாக உள்ளது. இந்தியாவை நாங்கள் நேசிக்கிறோம் அதனால் கூடுதலாக மூன்று நாட்கள் உதகையில் தங்க தீர்மானித்துள்ளோம்'' என்று தெரிவித்தார்.
 தென்னக ரயில்வேயின் சார்பில் ஐஆர்சிடிசியின் சார்பில் சார்ட்டர்டு ரயில் எனப்படும் புதிய ரயில் சுற்றுலா திட்டம் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களுக்காக உருவாக்கப்பட்டதாகும். ஆனால், தேனிலவு சுற்றுலாவையே இந்த மலை ரயிலில் உதகைக்கு மாற்றி தம்பதியினராக வந்த பயணம்தான் ஐஆர்சிடிசி அறிமுகப்படுத்தியுள்ள சார்ட்டர்ட் ரயில் சுற்றுலாவிலேயே முதலாவதாகும். அதிலும் இந்திய ரயில் பயண வரலாற்றிலேயே இரு பயணிகளுக்காக மட்டுமே இயக்கப்பட்ட முதல் ரயில் அனேகமாக இதுவாகத்தானிருக்கும்.
 - அ.பேட்ரிக்


 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/11/w600X390/OOTY.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/11/தேனிலவு-ரயில்-பயணம்-2998278.html
2998277 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் கையுறை அணியாமல் குத்துச்சண்டை! Tuesday, September 11, 2018 11:08 AM +0530 கையில் காசில்லாதலால் கையுறை அணியாமல்... காலி வயிறுடன் போட்டிகளில் கலந்து கொண்டு...
நடந்து முடிந்த ஆசிய விளையாட்டில் இந்தியாவுக்கு பதக்க பங்களிப்பில் பன்னிரண்டு புள்ளிகள் பெற்று தமிழ்நாடு இரண்டாம் இடத்தைப் பிடித்திருக்கிறது. இத்தனைக்கும் தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த எந்த விளையாட்டு வீரரும் வீராங்கனையும் தங்கப் பதக்கம் பெறவில்லை. 
ஹரியானா பதினெட்டு புள்ளிகள் பெற்று முதலிடம் பெற்றுள்ளது. ஹரியானாவுக்கும், தமிழ்நாட்டிற்கும் பதக்கப் புள்ளிகளில் நீண்ட இடைவெளி ஏற்பட காரணமாக அமைந்தவர் ஹரியானவைச் சேர்ந்த குத்துச்சண்டை வீரர் அமித் பங்கல். ஆசிய போட்டியின் கிட்டத்தட்ட நிறைவுறும் போது யாரும் எதிர்பார்க்காத ஓர் ஆச்சரியமான தருணத்தில் 49 கிலோ பிரிவில் தங்கப் பதக்கத்தை அமித் தட்டி எடுத்தார். அமித் தோற்கடித்தது உஸ்பெகிஸ்தானைச் சேர்ந்த குத்துச் சண்டையில் ரியோ ஒலிம்பிக்சில் சாம்பியனான உயர்ந்த ஹசன்போய் துஸ்மதாவ் என்பவரை. 
சென்ற ஆண்டு சர்வதேச தர போட்டி ஒன்றில் ஹசன்போய் அமித் பங்கலை தோற்கடித்திருந்தார். அந்தத் தோல்வியை அமித் ஆசிய போட்டியில் ஹசன்போய்க்கு வாங்கிய கடனை திருப்பி அடைப்பது போல் திரும்பத் தந்து தங்கப் பதக்கம் பெற்றார். இந்த ஆண்டு இன்னொரு போட்டியில் ஹசனை மிஜோரத்தைச் சேர்ந்த நட்லை லால்பியாகிமா தோற்கடித்துள்ளார். அதனால் "ஹசன்போய்யை வெற்றிபெறலாம்' என்ற தன்னம்பிக்கை அமித்துக்கு ஆசிய போட்டி தொடங்கு முன்னே தோன்றிவிட்டது. அது குத்துச் சண்டையில் பிரதிபலித்தது. எதிராளியைச் சமாளிக்கும் உறுதியையும் லாகவத்துடன் இளங்கன்றான அமித் பயமறியாது பாய்ந்து வெற்றி பெற்றுள்ளார். இந்திய ராணுவத்தில் இளநிலை அதிகாரியாகப் பணி புரியும் அமித்திற்கு இருபத்திரண்டு வயதாகிறது. 
இன்றைக்கு அமித்தின் பொருளாதாரம் திருப்திகரமாக இருந்தாலும் தொடக்கத்தில் மிகவும் சிரமப்பட்டுள்ளார். சிலரை வறுமைதான் அடுத்த நிலைக்கு எடுத்துச் சென்றிருக்கிறது. அந்த சிலரில் அமித்தும் ஒருவர். 
"அப்பா விஜேந்தர் சிங் உழவர். எங்களுக்கு ஒரு ஏக்கர் நிலம் இருக்கிறது. கோதுமை, தானியங்களை பயிரிட்டு வரும் வருமானம் வாய்க்கும் வயிறுக்கும் சரியாக இருந்தது. சொந்த மாநிலமான ஹரியானாவில் வீர விளையாட்டான மல்யுத்தம் குத்துச் சண்டை மிகவும் பிரபலம். அண்ணன் அஜய் குத்துச் சண்டை பயிற்சி செய்து கொண்டிருந்தார். 2006 வாக்கில் நானும் குத்துச் சண்டை பயிற்சியில் சேர்ந்தேன். சில வருடங்களில், வயல் விளைச்சல் குறைந்து போனதால் குடும்பத்தின் பொருளாதார பிரச்னை தலைவிரித்து ஆடியது. அப்போது நான் குத்துச் சண்டை பயிற்சிக்காக பிரபல பயிற்சியாளர் அனில் தன்கரிடம் சேர்ந்திருந்தேன். 
குத்துச் சண்டை பயிற்சியின் போது கையுறை அணிந்து கொள்ள வேண்டும். எனது கையுறை தையல் விட்டு கிழிந்து விட்டது. புதிய கையுறைகள் வாங்க வேண்டுமானால் மூவாயிரம் ரூபாய் தேவை. அந்தத் தொகைக்கு எங்கே போவது? அப்பாவிடம் பணம் இல்லை. எனது கையிலும் காசில்லாதலால் கையுறை அணியாமல் வெறும் கையால் பயிற்சிகளை ஆறு மாதத்திற்கும் மேலாகச் செய்து வந்தேன். அடுத்த பிரச்னை, சத்தான உணவு. குத்துச் சண்டை வீரர்கள் தரமான உணவுவகைகளை உண்ண வேண்டும். அப்போதுதான் உடலில் சக்தி உருவாகும். வீட்டில் சாதாரண உணவுக்கே சிரமம். அப்படியிருக்கும் போது அதிக செலவுகளை இழுத்து வைக்கும் சத்தான உணவுவகைகளுக்கு எங்கே போவது... பல சமயங்களில், ஒன்றும் சாப்பிடாமல் வெறும் வயிறுடன் பயிற்சிகள் எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறேன். காலி வயிறுடன் போட்டிகளில் கலந்து கொண்டு வெற்றியும் பெற்றிருக்கிறேன்.
இந்த இக்கட்டான சூழ்நிலையில் அண்ணன் ஓர் அதிரடி முடிவெடுத்தார். பொருளாதார பிரச்சினை காரணமாக அண்ணன் தனது குத்துச் சண்டை கனவுகளுக்கு முற்றுப் புள்ளி வைத்து விட்டு ராணுவத்தில் சேர்ந்தார். "உன்னால் சர்வதேச குத்துச் சண்டை வீரனாக முடியும். அதற்கான அறிகுறிகளை நான் காண்கிறேன்..அதனால் பயிற்சியை முழு மனதுடன் தொடர்ந்து செய் .. நீ பேசப்படுவாய்'' என்று ஊக்குவித்தார். அவர் வேலைக்குச் சேர்ந்ததும்தான் குடும்பத்திற்கு நிரந்தர வருமானம் உறுதியானது. நிம்மதி பெருமூச்சுவிட எங்களால் முடிந்தது. சில சர்வதேச வெற்றிகளுக்குப் பின் நானும் இந்த ஆண்டின் துவக்கத்தில் இந்திய ராணுவத்தில் தொடக்க நிலை அதிகாரியாகப் பணி ஏற்றுள்ளேன்'' என்கிறார் அமித்.
"ஆசிய போட்டியில் அமித் வாங்கிய தங்கப் பதக்கம் ஒரு ஏணிப் படிதான். நாங்கள் பட்ட கஷ்டங்கள் அமித் ஒரு ஒலிம்பிக்ஸ் பதக்கம் வாங்க வேண்டும் என்பதற்காகத்தான். அமித் இன்றுவரை பெற்றிருக்கும் பதக்கங்கள் ஒலிம்பிக்ஸ் பதக்கம் நோக்கி அவனை கைபிடித்து அழைத்துச் செல்லும் உற்சாகங்கள். அவை அமித்துக்கு நம்பிக்கைகளையும், தேவையான அனுபவத்தையும் வழங்கும். ஒலிம்பிக்ஸ் பதக்கம் அமித்தின் இலக்கு மட்டுமல்ல... எங்கள் குடும்பத்தின் இலக்கும் கூட'' என்கிறார் அமித்தின் தந்தை விஜேந்தர் சிங். 
- பிஸ்மி பரிணாமன்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/11/w600X390/AMITH.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/11/கையுறை-அணியாமல்-குத்துச்சண்டை-2998277.html
2993296 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பெத்த அம்மா...வளர்த்த அம்மா... DIN DIN Monday, September 3, 2018 01:10 PM +0530 கிரிக்கெட் மேட்ச்சில் வெற்றி பெற்ற குஷியுடன் மட்டையைச் சுழற்றியபடி வீட்டில் நுழைந்தான் கார்த்திக். சமையலறையில் எண்ணெய்யில் பொரியும் பூரியின் மணம் வாசலிலேயே வரவேற்றது. "ஹை... பூரி ...'' மட்டையை ஒரு பக்கம் வீசி எறிந்தான்... கை கால் கழுவிக் கொண்டு சாப்பாட்டு மேஜையின் முன் உட்கார்ந்து கொண்டு தாளம் போட்டபடி கத்தினான்... " அம்மா டிபன்''
 "மல்லிகா கார்த்திக் வந்துட்டான் பாரு.இந்தா அவனுக்கு கொண்டுபோய் கொடு''...ஒரு தட்டில் நாலைந்து பூரிகளை வைத்து குருமாவையும் ஊற்றி நீட்டினாள் வனஜா.
 "வேண்டாண்டியம்மா உன் பிள்ளைக்கு நீயே பரிமாறு. சொல்லிட்டேன்...''
 "உனக்கும்தானேடி அவன் பிள்ளை... உனக்குத்தான் உரிமை அதிகம்... பத்து மாசம் வயித்திலே சுமந்து பெத்தவளாச்சே...''
 "அதெல்லாம் விடு வனஜா எப்போ அவனை உன்கிட்டே ஒப்படைச்சேனோ அப்போதிருந்து அவன் உன் பிள்ளையாகத்தானே வளர்கிறான்... அவனை இங்கிருந்து பார்த்தாலே எனக்குப் போதும்... என்னைக்கண்டால் எரிந்து விழுவானே உனக்குத் தெரியாதா... நான் கொண்டுபோக மாட்டேன்''அவசர மாக மறுத்த மல்லிகாவை,
 "நல்ல பசியோட இருக்கான்... அவனுக்குப் புடிச்ச டிபன்... எதையும் பாக்கமாட்டான்... மட மடன்னு சாப்பிட ஆரம்பிச்சுடுவான்... அவர் வர்றதுக்குள்ளே நான் பூரிகளை ரெடி பண்ணணும். தயவு செஞ்சு கொண்டுபோ''ன்னு விடாமல் வனஜா வற்புறுத்தவும் பூரிகளை இட்டுத் தேய்த்துக் கொண்டிருந்த மல்லிகா தயக்கத்துடன் தட்டை வாங்கிக் கொண்டு ஹாலுக்குப்போனாள்.
 கார்த்திக்கோ மல்லிகாவைக் கண்டதும் கோபம் தலைக்கேறக் கத்தினான், "வந்துட்டியாக்கும்... நீ ஒண்ணும் எனக்குப் பரிமாற வேண்டாம்... எனக்கு எங்கம்மாதான் வேணும்..'' என்று சண்டித்தனமாய் மேஜையின் மேல் தலையைக் கவிழ்த்துக் கொள்ளவும்... கண்களை துடைத்துக்கொண்டு மல்லிகா தட்டுடன் உள்ளே போனாள்.
 "ஏண்டா கண்ணா இப்படி படுத்தறே. அவளும் உன் அம்மாதானே...''சமாதானப் படுத்தியபடியே டிபன் தட்டை தானே எடுத்து வந்தாள்...வனஜா.
 "எத்தனைமுறை சொல்லியிருக்கேன்.... எனக்கு நீ மட்டும் தான் அம்மான்னு... இன்னொரு வாட்டி இவளை என் அம்மான்னு சொல்லாதே... நான் வேண்டாம்னு தானே என்னை உனக்கு கொடுத்துட்டா. அப்புறம் என்ன அம்மா உறவு வேண்டிருக்கு... இவளைப் பார்க்கவே எனக்குப் பிடிக்கலை...எந்தத்தாயாவது தான் பெற்ற குழந்தையை இன்னொருத்தருக்குத் தூக்கிக் கொடுப்பாளா... தாய் என்ற சொல்லுக்கே அர்த்தம் தெரியாதவள். சே ...'' ஆத்திரத்துடன் கத்தியவன் சாப்பிடாமலேயே எழுந்து போனான்.
 வனஜாவுக்குத் தன் மேலேயே கோபம் வந்தது. "சே.... நான் என்னவோ... மல்லிகாவின் தாய்ப்பாசத்திற்கு மதிப்புக் குடுக்கணும்னு நினைக்கப்போக, அவளும் வருத்தப்பட்டு... குழந்தையும் இப்படி சாப்பிடாமல்... கார்த்திக் தனக்கு கிடைத்த நினைவுகளில் மூழ்கி அப்படியே நின்றான்.
 வனஜாவும் மல்லிகாவும் நெருங்கிய தோழிகள். வனஜா கல்யாணம் ஆகி நீண்ட நாட்கள் கழித்து உண்டாகியிருந்த சமயம், மல்லிகாவிற்கு இரண்டாவது குழந்தை பிறந்து இரண்டு மாதம் ஆகியிருந்தது. ஒரு நாள் வனஜா நடைப் பயிற்சி செய்து கொண்டிருந்தபொழுது ஜல்லிக்கட்டுத் திடலிலிருந்து வழி தப்பி வந்த காளையைப்போல் வேகமாக ஓடிவந்த ஒருமாடு அவளை முட்டித்தள்ளி வயிற்றில் மாட்டின் கொம்பு குத்தியதில் உள்ளே குழந்தை இறந்து கர்ப்பப்பை கிழிந்து, ஏகப்பட்ட சிக்கலாகி வேறு வழியின்றி கர்ப்ப பையையே எடுக்கும்படி ஆகிவிட்டது.
 தனக்கு இனி குழந்தை பிறக்க வாய்ப்பே இல்லை என்றறிந்ததும் வனஜா மனம் உடைந்து போய் தவித்தாள். அந்த நேரம் அவள் துயர் துடைக்க மல்லிகாதான் ஆதரவுக்கரம் நீட்டினாள்.
 "வனஜா... என் இரண்டாவது குழந்தை கார்த்திக்கை நீ உன் குழந்தையாக ஏற்றுக்கொள்... இரண்டு மாசக்குழந்தைக்கு எந்த வித்தியாசமும் தெரியாது... எனக்கு கெüசிக்கே போதும்'' தானாகவே மனமுவந்து நீட்டிய கையை கெட்டியாகப் பற்றிக் கொண்டு விட்டாள் வனஜா.
 தன் குழந்தை வயிற்றில் ஜெனித்ததிலிருந்தே தன்னுள் பொங்கியிருந்த தாய்ப்பாசம் அத்தனையையும் சுவீகரித்த குழந்தைமேல் கொட்டிக் கொட்டி வளர்க்க ஆரம்பித்தாள்... கார்த்திக் வளர வளர அவன் அழகையும் விஷமத்தையும் பார்க்கப் பார்க்க... கடவுளே... எனக்கு இத்தனை இன்பமும் மல்லிகாவால்தானே கிடைத்தது... அவளுக்கு உரிமையானதை அவளும் தானே அனுபவிக்கணும்...
 வனஜாவின் மனதில் நன்றியும் நெகிழ்வுணர்வும் பரவியது. அதன் விளைவு...
 "மல்லிகா... பாசத்தை அடைத்து வைக்காதே... உன் குழந்தையை நீ பார்க்க வரலாம்.கொஞ்சலாம்... கண்ணனுக்கு தேவகி யசோதா மாதிரி நம்ம கார்த்திக்கு நாமிருவரும் அம்மாக்கள்...'' என்று வனஜா சொன்னதில் மிகவும் மகிழ்ந்து போனாள் மல்லிகா...நேரம் கிடைத்தபோதெல்லாம் குழந்தையைப்பார்க்க வரலானாள்.
 வனஜாவின் கணவன் முகுந்துக்கு இந்த ஏற்பாடு பிடிக்கவில்லை." வனஜா இவள் இப்படி அடிக்கடி வருவதும் குழந்தையைத் தூக்கித் தூக்கி கொஞ்சுவதும் சரியில்லை... நாளடைவில் பெற்ற தாயிடம் குழந்தை ஒட்டிக் கொண்டுவிடும்'' என்று அடிக்கடி எச்சரித்தான்.
 ஆனால் நடந்ததென்னவோ நேர்மாறாக ஆயிற்று
 கொஞ்சம் விவரம் தெரிய ஆரம்பித்ததும் கார்த்திக் வனஜாவை " அம்மா. எல்லாருக்கும் ஒரு அம்மாதானே இருப்பா... எனக்கும் நீ மட்டும் தானே அம்மா... அப்புறம் மல்லிகாம்மானு இன்னொரு அம்மா எப்படி..''என்று அடிக்கடி கேட்க ஆரம்பித்தான்..
 "மல்லிகாம்மாதான்டா கண்ணு உன்னை பத்து மாசம் வயத்தில் சுமந்து பெத்த அம்மா... எனக்கு குழந்தை இல்லாததால் உன்னை எனக்கு கொடுத்துட்டா அதனால உனக்கு ரெண்டு அம்மாடா கண்ணு..'' மல்லிகா மேல் அவனுக்குப் பாசம் இல்லாமல் போய்விடக் கூடாது என்ற நல்ல எண்ணத்தில் வனஜா உண்மையைச் சொல்லி விட்டாள்.
 "போம்மா தன்னோட குழந்தையை இன்னொருத்தருக்கு யாராவது கொடுப்பாளா.. அன்னிக்கு ஒரு நாள் நம்ம வீட்டு பூனைக்கு குட்டி பிறந்ததே ... அது நம்மையெல்லாம் தொடக்கூட விடாம குட்டியை எப்படி பாத்துண்டது...என் பிரெண்ட் ஹரியோட அம்மாக்கு குட்டிப் பாப்பா பிறந்ததே அவங்க அந்த பாப்பாவை யாருக்கும் கொடுக்கலியே... எப்பவும் தானே தூக்கி வச்சுக்கிட்டிருப்பாங்களே... இவங்க மட்டும் எப்படி...'' கார்த்திக்கின் குழந்தை மனம் அப்போது அதை ஏற்கவில்லை... ஆனாலும், போகப் போக அவன் வளர வளர மல்லிகா மேல் அவனுக்கு வெறுப்புதான் அதிகமாயிற்று. அவளைக்கண்டாலே எரிச்சல் படுவதும் வனஜா சமாதானப்படுத்துவதும். அடிக்கடி நிகழலாயிற்று...
 ஒருமுறை வனஜா வீட்டில் இல்லாத சமயம் மல்லிகா கார்த்திக்கின் அறைக்குள் நுழைந்து, அவன் கத்தத்தொடங்குவதற்கு முன், "கண்ணா, கொஞ்சம் பொறுமையாகக்கேள்... நீ இந்த அளவு வெறுக்க, இந்த அம்மா எந்த தவறும் செய்யவில்லை... நீ பிறந்ததுமே ஒரு ஜோசியர் "இந்தக்குழந்தை உங்களிடம் இருந்தால் அவன் உயிருக்கே ஆபத்து... வேறிடத்தில் வளர்ந்தால்தான் அவன் நன்றாக இருப்பான்' என்று சொன்னதில் கலங்கிப்போயிருந்த சமயம் வனஜாவிற்கும் இப்படி ஒரு துன்பம் நேர்ந்ததும்... நான் எங்கள் இருவர் கவலையும் தீர்ந்து விடும்... நீயும் சவுக்கியமாய் இருப்பாய் என்றுதான் கண்ணா இப்படிச் செய் தேன்'' என்றெல்லாம் மல்லிகா சொல்லிக்கொண்டிருக்கும்போதே காதைப்பொத்திக்கொண்டு கத்தினான்...
 "நிறுத்தறயா... உன் கட்டுக்கதையை... இந்த வார்த்தைகளையெல்லாம் என்கிட்டே வச்சுக்காதே. ஒரு தாயால் எந்த சூழ்நிலையிலும் தன் குழந்தையை இன்னொருவரிடம் தூக்கிக் கொடுக்க முடியாது... உன் வியாக்கியானம் எதுவும் தேவை இல்லை...இங்கே எங்க அப்பா அம்மா நல்ல வசதியா இருக்கா... பணம் கொட்டிக்கிடக்கிறதுன்னு ஓடிஓடி வந்துடறே... உங்கவீட்டுக்காரர் வேலைபோய் வெட்டியாய் உட்கார்ந்திருக்கிறார்.அப்பப்போ கெடைச்சதை பத்திண்டு போலாம்னு... இந்தக் கதையெல்லாம் என்கிட்டேசொல்லிண்டுவராதே... வெளியேபோயிடு''ன்னு கத்தினான்.
 கார்த்திக்கின் வார்த்தைகள் மல்லிகாவை அவமானத்தில் கூனிக் குறுகி போக வைத்தது.
 "நான் உன்னைக் கொடுக்கும்போது இவர்கள் மிகவும் சாதாரண நிலையில்தான் இருந்தார்கள்... நீ வந்தபிறகுதான் முகுந்த் பிசினெஸ் ஆரம்பித்து கொடிகட்டிப்பறக்கிறார்... என் ஏழ்மை நிலை கண்டு வனஜா அவ்வப்போது ஏதாவது பணஉதவி செய்ய முன் வந்தால்கூட நான் ஏற்பதில்லை தெரியுமா... உன்னைப்பார்க்கவேண்டுமென்ற பாசத்துடிப்பில்தான் நீ எத்தனை திட்டினாலும் பொருட்படுத்தாது வந்துவந்து நிற்கிறேனடா கண்ணா'' என்றெல்லாவற்றையும் மனதுக்குள்ளேயே புதைத்துக்கொண்டவள் வாய் திறந்து எதுவும் பேசாமல் இடத்தை விட்டு அகன்றாள்.
 அதன் பின் மல்லிகா வனஜா வீட்டுக்கு வரவே இல்லை. காரணம் புரியாமல் வனஜா தவித்தாள்...கார்த்திக் பி.இ. , எம்.இ., எம் பி ஏ முடித்து அப்பாவின் பிசினெஸ்ûஸ பிடித்துக்கொண்டான். கார்த்திக்கின் கல்யாணத்தின் போது கூட மல்லிகாவுடன் தொடர்பு கொள்ளவும் முடியவில்லை.. எங்கிருக்கிறாள் என்றே தெரியவில்லை... சொல்லப் போனால் அந்த நேரம் மல்லிகா கஷ்டத்தில் இருந்தாள். கணவர் திடீரென்று இறந்து விட... மூத்தவன் கெüசிக் அம்மாவை தனியே விட்டு விட்டு மனைவியுடன் வடக்கே எங்கேயோ போய்விட்டான். ஆதரிக்க யாருமின்றி மல்லிகா கூடுவாஞ்சேரியில் ஓர் அநாதை ஆஸ்ரமத்தில் சேர்ந்து விட்டாள்.
 இந்த விவரங்கள்எல்லாம் கல்யாணத்துக்கு வந்த உறவினர் யாரோ சொல்லப்போக வனஜா ரொம்பவே கலங்கினாள்.
 அவளுக்கு ஒரு மாறுதலாயிருக்கட்டும் என்று முகுந்த் ஒரு யாத்ரா சர்வீஸ் மூலம் வடக்கே ஒரு டூர் போய் வர ஏற்பாடு செய்தான்... டூர் போனவர்களத்தனைபேரும் ஒரு நதியில் உல்லாசப்படகில் போகும்போது படகு மூழ்கி தண்ணிக்குள்ளேயே அத்தனைபேர் வாழ்க்கையும் முடிந்து போய்விட்டது.
 செய்திகேட்டு ஓடிவந்தாள் மல்லிகா. துயரத்தில் துடித்த அந்த நிலையிலும் கார்த்திக் அவளை கடும் சொற்களால் காயப்படுத்தினான்... "சமயம் பார்த்து அம்மா பாசம் காட்டி ஒட்டிக்கலாம்னு வந்துட்டியா... அதெல்லாம் நடக்காது... என் அம்மா செத்துப்போயாச்சு... வந்தமா... துக்கம் விசாரிச்சமான்னு போயிண்டே இருன்னு'' நெருப்புமாதிரி வார்த்தைகளைக் கொட்டி விரட்டினான்.
 "என்னங்க... அவங்களைப்போய் இப்படி கடுப்பாய் பேசறீங்க... என்ன இருந்தாலும் அவங்க உங்களை பெத்தவங்க இல்லையா...'' மனைவி கீர்த்தி பரிந்துகொண்டு பேசினாள்.
 "வாயை மூடு பெத்தவங்களாம் பெத்தவங்க. பெத்த பிள்ளையைத் தூக்கிக்கொடுத்தவள்... யாராவது இப்படிச் செய்வார்களா... ஏன் நீ கொடுப்பியா...'' மனைவியிடம் கத்தினான்.
 "சும்மா... விளையாட்டுக்கு கூட அப்படியெல்லாம் பேசாதீர்கள்... நமக்குக்கல்யாணம் ஆகி ஐந்து ஆண்டுகள் கழித்து இப்பத்தான் எனக்கு மெய்யோ பொய்யோன்னு நாள் தள்ளிப் போயிருக்கு... நல்லபடியா முழுமாசமும் சுமந்து என் பிள்ளையை நான் பெற்று எப்படியெல்லாம் வளர்க்கணும்னு ஆசையாசையாய் காத்துண்டிருக்கேன் தெரியுமா... என்னைப் போய்...''
 குழந்தை எட்டாம் மாதமே பிறந்ததால் ஒன்றரைக் கிலோ வெயிட் தான் இருந்தான். கிட்டத்தட்ட ஒரு மாதம்போல் இன்குபேட்டரில் வைத்து, டாக்டர் சொல்வதை துளியும் பிசகாமல் கடைப்பிடித்துக் காப்பாற்றி...
 இப்பொழுது நாலு மாதத்தில் குழந்தை நன்கு தேறி கொள்ளை விளையாட்டும் அழகுமாய் பெற்றவர்களை மகிழ்வித்துக் கொண்டிருந்தான்...
 ஒருநாள் கார்த்திக் மனைவியிடம் கேட்டான், "கீர்த்தி என் குழந்தையை யாரையும் தொடக்கூட விடமாட்டேன்... என் குழந்தைக்குத் தேவையான எல்லாவற்றையும். குளிப்பாட்டுவது... தூங்கவைப்பது என்று நானேதான் பார்த்துப்பார்த்து செய்வேன்... என்று சொல்வாயே இப்பொழுதுஉனக்குத் தாய்ப்பால் சுரப்பு இல்லையென்று வேறு யாரோ ஒரு பெண்ணை உன் குழந்தைக்கு பால் கொடுக்கச் சொல்கிறாயே. ஏனிப்படிச் செய்யணும். எத்தனை உயர்ந்த பால்பவுடர் வகைகள் கிடைக்கின்றன... டாக்டரிடம் கேட்டு அவற்றில் ஏதாவதொன்றைக் கொடுக்கலாமே''
 "நீங்கள் சொல்வதுபோல் நான் ரொம்பவுமே பொசசிவ் குணமுடையவள் தான்... ஆனாலும் என் குழந்தை எனக்கு எல்லாவற்றிற்கும் மேல்...அவன் குறைமாசத்திலேயே பிறந்துவிட்டதால் எடை வேறு ரொம்பவே கம்மியாயிருந்ததால் கவனமாக பராமரித்து வளர்க்கணும்... தாய்ப்பால் கொடுத்தால்தான் குழந்தை தேறி வளருவான்... பின்னாட்களில் அடிக்கடி நோய்நொடின்னு தொந்தரவு இல்லாமல் ஆரோக்கியமாக இருப்பான்... குழந்தைக்குத் தேவையான ஊட்டச்சத்தும் நோயெதிர்ப்புச்சத்தும் தாய்ப்பாலில் கிடைப்பது போல் பவுடர்ப்பாலில் கிடைக்காது... என்று டாக்டர் கண்டித்துச் சொல்லிவிட்டாரே... நானென்னசெய்ய.... என் குழந்தை எனக்கு எவ்வளவு முக்கியம்... ஆனாலும் அவனுக்கு கொடுக்கவேண்டிய உணவு என்னிடம் இல்லையே... அதனால்தான் டாக்டர் ஏற்பாடு செய்துகொடுத்தபடி வேறொரு தாய் தன்னிடம் தன் குழந்தையின் தேவைக்குமேல் சொரிந்த பாலமுதத்தை என் குழந்தைக்கும் கொடுக்கிறாள்... பாவம்... அந்தப்பெண் கஷ்ட ஜீவனம்... அவள் குழந்தைக்குண்டான மற்ற தேவைகளை நாம் கவனித்துக்கொள்கிறோம்''
 மனைவியின் வார்த்தைகளத்தனையும் கார்த்திக் மனதில் இனம் புரியாத ஓர் உணர்வை ஏற்படுத்தியது... தாய்ப்பாசத்திற்குத்தான் எத்தனை பரிமாணங்கள்... நினைத்துப் பார்க்க பார்க்க பிரமிப்பாயிருந்தது.ஒருதாய் தன்னால் மட்டுமே தன் குழந்தைக்குப் புகட்டி வளர்க்கத் தேவையான பால் சுரப்பு தனக்கு இல்லையென்றதும்... தன் மகவின் நலன்கருதி வேறொரு தாயிடம் யாசிக்கிறாள்... அந்தத் தாயோ தன் குழந்தைக்காகவே தன் குழந்தைக்கு மட்டுமே உரிமையான அந்த அமுதத்தை தான் பெறாத வேறொரு குழந்தைக்கும் வழங்குகிறாள்... புராணத்தில் கண்ணன் கதையும் இப்படித்தானே... கண்ணனுக்கு நேரவிருக்கும் ஆபத்திலிருந்து காப்பாற்றுவதற்காகவே அவனைப் பிறந்த உடனேயே இரவோடிரவாக தேவகி... யசோதா வீட்டிற்கு அனுப்பி வளர செய்யவில்லையா... ஏன் என்நிலையும் அப்படித்தானே .
 ஆனால் நான் வனஜாம்மாவை மட்டுமே தாயாக நினைத்து அந்த அம்மாவின் பாசத்தில் திளைத்தவன் என்னைப் பெற்ற தாயை எப்படியெல்லாம் உதாசீனம் செய்தேன்... பாவம் மல்லிகாம்மாவின் மனம் எப்படி வேதனைப்பட்டிருக்கும்... இப்படி ஒரு நினைவு தோன்றியதுமே கார்த்திக்கின் மனம் உருகி நெகிழ்ந்தது... பாவம்... என்னைப்பெற்ற என் அம்மா எங்கோ அநாதையாக கஷ்டப்படுவதாவது... நான் இருக்கும்போது என் அம்மாவை தவிக்கவிடலாமா... நாளைக்கே நான் கூடுவாஞ்சேரி போய் அம்மாவை என் வீட்டிற்கு அழைத்துவரப்போகிறேன்... கார்த்திக்கின் மனம் அப்பவே அம்மாவிடம் ஓடியது.
 
 
 
 
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/3/w600X390/SHORT.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/03/பெத்த-அம்மாவளர்த்த-அம்மா-2993296.html
2993295 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் நாதசுரம் DIN DIN Monday, September 3, 2018 01:09 PM +0530 நாதசுரம் என்னும் இசைக்கருவி சங்க நூல்களில் காணப்பெறவில்லை. கி.பி 7-ஆம் நூற்றாண்டில் வெளிவந்த "பரத சங்கிரம்' என்ற நூலில்தான் நாதசுரம் என்ற பெயர் இடம் பெறுகிறது. சாலமரம், ஆலா, ஆச்சா மரங்களிலிருந்து நாதசுரம் உருவாக்கப்படுகிறது.
 - நெ.இராமன், சென்னை.
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/3/w600X390/NADAS.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/03/நாதசுரம்-2993295.html
2993294 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர்  தலைபாரத்தைக் குறைத்திடும் விரலி மஞ்சள்! DIN DIN Monday, September 3, 2018 01:08 PM +0530 ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்
இருபது வருடங்களாக தலைபாரத்தால் சிரமப்படுகிறேன். தலை எப்போதும் பாரமாகவே இருக்கிறது. இரவில் படுத்தால் தலை பாரமாக உள்ளது. எழுந்து 10 நிமிடம் உட்கார்ந்து பிறகு படுத்தால் தலை கனமாகிறது. இதனால் தூங்கவும் முடியவில்லை. இது எதனால்? எப்படி குணப்படுத்துவது?
 - ரவிக்குமார், விருதுநகர்.
 நிலம் மற்றும் நீரின் ஆதிக்கத்தினால் கனம் ஏறிய கபம் எனும் தோஷமானது, இயற்கையாக உடலின் கீழ் பாகத்தில் தான் இடம் பிடித்திருக்க வேண்டும். ஆனால் அது இதயத்திற்கு மேலிருந்து உச்சந் தலை வரை இடம்பிடித் திருப்பதாக ஆயுர்வேதம் ஒரு விந்தையான கருத்தை முன் வைக்கிறது! இது போன்ற இயற்கையான விந்தைகளும் உண்டு. உதாரணத்திற்கு, பனை மரத்தின் நுங்கும், தென்னை மரத்தின் இளநீரும் பகலில் எந்நேரமும் வெயிலில் காய்ந்து கொண்டிருந்தாலும், அவற்றை உள்ளுக்குச் சாப்பிட்டால் நம் உடல் குளிர்ச்சியடைகிறது. இஞ்சியும், பூண்டும் பூமிக்கடியில் விளையும் கிழங்குகள். சூரிய ஒளியினுடைய சூட்டை நேரடியாக பெறாதவை. ஆனால் அவற்றை நாம் உணவாக சமைத்து உண்டால் உடலில் அபரிமிதமான சூட்டை கிளப்பக் கூடியவை. இது போன்ற புதிரான பல விஷயங்களையும் நாம் பூமியில் காண்கிறோம். மனித உடலிலும் தலையைச் சார்ந்த தர்பகம் எனும் கபம், சுவையறியும் நாக்கில் அமைந்துள்ள போதகம் எனும் கபம் ஆகிய இரண்டும் உங்களுக்கு எளிதில் சீற்றம் அடைவதாகத் தெரிகிறது. இனிப்புச் சுவையினுடைய ஆதிக்க பூதங்களாகிய நிலமும் - நீரும், புளிப்புச் சுவையிலுள்ள நெருப்பும் - நிலமும், உப்புச் சுவையிலுள்ள நீரும் - நெருப்பும், உணவில் சேர்க்கும் பொழுது அவை நீர்க்கோர்வையாக ஏற்றமடைந்து மேற் குறிப்பிட்ட இரு வகை கப தோஷங்களையும் கனக்கச் செய்து, நீங்கள் குறிப்பிடும் உபாதையைத் தோற்றுவிக்கும். இதற்கு மாற்றாக, வாயுவும் ஆகாயமும் அதிகம் கொண்ட கசப்புச் சுவையும், நெருப்பும் காற்றும் கொண்ட காரச்சுவையும், நிலமும் காற்றும் அதிகம் கொண்ட துவர்ப்புச் சுவையும், கபத்தினுடைய கனமான தன்மையை உடைத்து நீர்த்துவிடச் செய்யும் தன்மையுடையவையாக இருப்பதால், இந்த மூன்று சுவைகளையுடைய உணவுப் பொருட்களைனைத்தும் உங்களுக்குப் பத்திய உணவாக அமைகின்றன.
 நெய்ப்பு, குளிர்ச்சி, கனம், மந்தம், வழவழப்பு, பிசுபிசுப்பு, நிலைப்பு ஆகியவற்றின் மேம்பட்ட தன்மை, உங்களுக்கு மிக சிறிய காரணங்கள் கொண்டும் வளர்ந்து விடுவதாகத் தெரிகிறது. நெய்ப்புக்கு எதிரான வறட்சியும், குளிர்ச்சிக்கு எதிரான சூடும், கனத்திற்கு எதிரான லேசும் மந்தத்திற்கு எதிரான ஊடுருவும் தன்மையும் மருந்தாகவும் செயலாகவும் அமைந்தால், உங்களுடைய பிரச்னைக்குத் தீர்வு கிடைக்க வாய்ப்பிருக்கிறது.
 அந்த வகையில், வாரணாதி கஷாயம் எனும் மருந்தை சுமார் 15 மிலி லிட்டர் எடுத்து அதில் 60 மிலி லிட்டர் கொதித்து ஆறிய தண்ணீர் கலந்து அரை ஸ்பூன் (2 ணீ மிலி) தேன் கலந்து காலை, மாலை வெறும் வயிற்றில் சுமார் 48 நாட்கள் சாப்பிடலாம். சுக்கு, மிளகு, திப்பிலி ஆகியவற்றை நன்கு பொடித்து நுண்ணிய சூரணமாக விற்கப்படும் திரிகடுகம் எனும் மருந்தை 5 கிராம் அளவில் எடுத்து, 10 மிலி லிட்டர் தேன் கலந்து காலை, இரவு உணவிற்கு பிறகு சாப்பிடலாம். பொதுவாகவே உணவைச் சாப்பிட்டு முடித்தவுடன் தொடங்கும் செரிமானத்தில், கபத்தினுடைய குணங்கள் இயற்கையாகவே சீற்றமடையும் நிலை ஏற்படுவதால், அதைக் குறைப்பதற்காகவே இரண்டு வெற்றிலையில் சுண்ணாம்பு தடவி பாக்குடன் சாப்பிடும் வழக்கம் இன்றும் கிராமப்புறங்களில் இருக்கிறது.
 தலைபாரத்தைக் குறைக்கக் கூடிய மூலிகைப் பற்றுகளாகிய ராஸனாதி சூரணம், ஏலாதி சூரணம் போன்றவற்றை இஞ்சிச் சாறுடனோ, வெற்றிலைச் சாறுடனோ குழைத்துச் சூடாக்கி நெற்றியில் சுமார் 1 மணி நேரம் பற்றுப் போட்டு வைக்கலாம். இதை இரவு உணவிற்குப் பிறகு உபயோகிக்கலாம். மூக்கினுள் விடும் நஸ்ய மருந்தாகிய அணு தைலத்தை நான்கு சொட்டுகள் வரை மூக்கினுள் விட்டு மெதுவாக உறியலாம். இதை காலை, இரவு பல் துலக்கிய பிறகு பயன்படுத்தலாம். தலை பாரத்தைக் குறைத்திடும் விரலி மஞ்சள், வசம்பு கட்டை, வால் மிளகு போன்றவற்றில் ஒன்றைப் புகைத்து மெதுவாக மூக்கினுள் செலுத்தலாம்.
 கோரைக் கிழங்கு, சுக்கு ஆகியவற்றை வகைக்கு பத்து கிராம் எடுத்து ஒரு லிட்டர் தண்ணீரில் கொதிக்க விட்டு அரை லிட்டராகக் குறுக்கி வடிகட்டி ஒரு நாளில் பலதடவை சிறிது சிறிதாகப் பருகலாம். தேன் கலந்த தண்ணீரையும் அது போலவே பயன்படுத்தலாம். செயல் முறையில் செய்ய வேண்டிய மாற்றங்கள் - குளிரூட்டப்பட்ட அறையில் படுத்துறங்காதிருத்தல், இரவில் தயிர், பால், குளிர்ந்த நீர் ஆகியவற்றை பயன்படுத்தாதிருத்தல், குளிப்பதற்கு முன் அசனவில்வாதி தைலம், அசன மஞ்சிஸ்டாதி தைலம், மரிசாதி தைலம் போன்றவற்றில் ஒன்றை வெது வெதுப்பாக தலைக்குத் தேய்த்து அரை மணிநேரம் ஊற வைத்து காலையில் குளிக்கவும்.
 (தொடரும்)
 பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன்,
 ஸ்ரீஜயேந்திர சரஸ்வதி ஆயுர்வேதக் கல்லூரி,
 நசரத்பேட்டை - 600 123 (பூந்தமல்லி அருகே)
 செல் : 94444 41771
 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/3/w600X390/AYUL.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/03/தலைபாரத்தைக்-குறைத்திடும்-விரலி-மஞ்சள்-2993294.html
2993291 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மைக்ரோ கதை DIN DIN Monday, September 3, 2018 01:07 PM +0530 முதியோர் இல்லம் அதிகமாக காரணம் ஆண்களா? பெண்களா? என்ற பட்டிமன்றம் நடந்து கொண்டிருந்தது. ஆண்கள் தரப்பில் பேசிய அறிவழகன், " பெண்கள் மாமியார், மாமனாரைத் தங்களுடைய அப்பா, அம்மா போல நினைத்து நடத்தியிருந்தால்... முதியோர் இல்லங்களுக்குத் தேவையே வந்திருக்காது'' என்று அடித்துப் பேசினான். 
"ஆண்களைப் போலவே தங்களுடைய அப்பா, அம்மாவைக் கவனித்துக் கொள்ளும் உரிமை பெண்களுக்கிருந்தால், முதியோர் இல்லத்துக்கு அவசியமே இல்லை'' என்று பெண்கள் தரப்பில் பேசிய கல்யாணி சொன்னாள். பட்டிமன்ற நடுவராக இருந்த வயதான சுப்பையா சொன்னார்: " பெற்ற பிள்ளைகள் ஆணாக இருந்தாலும் சரி... பெண்ணாக இருந்தாலும் வயதானவர்களைக் கவனித்துக் கொண்டால் முதியோர் இல்லத்துக்குத் தேவையே இல்லை'' என்றார். இதையெல்லாம் கேட்டுக் கொண்டிருந்த இளம்பெண் ஒருத்தி சொன்னாள்: நீங்கள் எல்லாரும் இளையதலைமுறையையே குறை கூறுகிறீர்கள். எத்தனை மாமியார்கள் தங்கள் மருமகள்களை மகள் போல நடத்துகிறார்கள்?'' என்று கேட்டாள்.
பட்டிமன்றத்தைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த அவளுடைய மாமியார் மரகதம், "வீட்டிற்கு வா உன்னைக் கவனித்துக் கொள்கிறேன்' என்று பொருமிக் கொண்டிருந்தாள். 
ஜோ.ஜெயக்குமார், நாட்டரசன்கோட்டை.


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/3/w600X390/k4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/03/மைக்ரோ-கதை-2993291.html
2993290 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Monday, September 3, 2018 01:06 PM +0530 இயந்திர ரோபோ
மனிதனைப் போல வேலை செய்கிறது.
மனிதனோ...
இயந்திரமாக ஓடிக் கொண்டிருக்கிறான்.
இரா.சிவானந்தம், கோவில்பட்டி.

கண்டது
• (திருச்சி தில்லை நகர் பகுதியில் ஒரு தெருவின் பெயர்)
தூக்குமேடைத் தெரு
சி.அருளானந்தம், சிதம்பரம்.

• (காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள ஒரு ஸ்டுடியோவின் பெயர்)
எவர்கிரீன் புளூ - ரே ஸ்டுடிஓ
(பிம்பம் பேசப்படும்)
சாந்தி சுந்தர், சின்ன சேலம்.

• (ஒரு புதுமனை புகுவிழா அழைப்பிதழ் ஒன்றில் கண்டது)
ஆகாயத்தில் கோட்டை கட்டு;
ஆனால்
பூமியில் அஸ்திவாரம் போடு.
தி.ரா.திருவேங்கடம், 
துடியலூர்.

கேட்டது
• (இராமநாதபுரம் புதிய பேருந்துநிலையம் அருகே இரு நண்பர்கள்)
"நரை பலி கொடுக்கப் போறேன். வரட்டுமா?''
"நரபலி கேள்விப்பட்டிருக்கேன். அதென்ன நரை பலி?''
"டை அடிக்க பார்பர் ஷாப் போறேன்.''
கே.முத்துசாமி, ராமநாதபுரம்.

• (சென்னை கிண்டி ரயில் நிலையத்தில் இருவர்)
"மச்சான் காலையிலே உன்னை எழுப்பி விடணுமா?''
"வேண்டாம். நான் காலைல ஆறு மணிக்கெல்லாம் எழுந்துடுவேன்''
"நல்லது மச்சான். அப்படீன்னா என்னை 6 மணிக்கெல்லாம் எழுப்பி விடு''
நெ.இராமன், சென்னை-74.

எஸ்எம்எஸ்
இயந்திர ரோபோ
மனிதனைப் போல வேலை செய்கிறது.
மனிதனோ...
இயந்திரமாக ஓடிக் கொண்டிருக்கிறான்.
இரா.சிவானந்தம், கோவில்பட்டி.

யோசிக்கிறாங்கப்பா!
"கழுதை கெட்டால் குட்டிச்சுவர்'
என்று சொல்லும் உலகம்தான்
கழுதை போட்டோவுக்குப் பிரேம் போட்டு
"என்னைப் பார் அதிர்ஷ்டம் வரும்' என்று 
எழுதி வைக்கிறது.
ஜி.வினோத், கிருஷ்ணாபுரம்.

அப்படீங்களா!
ஸ்காட்லாந்து அருகே உள்ள மிகச் சிறிய தீவு ஃபோவ்லா (Foula). இந்தத் தீவின் மக்கள் தொகை 38. இங்குள்ளவர்களின் தொழில்: விவசாயம், ஆடு, குதிரை வளர்த்தல். விதவிதமான நிறையப் பறவைகள் இந்தத் தீவில் உள்ளதால் இது "பறவைகளின் தீவு' என்று அழைக்கப்படுகிறது. பறவைகள் மட்டுமல்ல, பிற இடங்களில் இல்லாத செடிகள், மரங்கள் இங்கே உள்ளன. அதனால் சுற்றுலாப் பயணிகளின் வருகையும் அதிகம். மூன்றரை மைல் நீளமும், இரண்டரை மைல் அகலமும் உள்ளது இந்த தீவு. 
அவர்களுடைய காலண்டரும் வித்தியாசமானது. ஜனவரி 6 ஆம் தேதி கிறிஸ்துமஸ் விழாவையும், 13- ஆம் தேதி புத்தாண்டையும் கொண்டாடுகிறார்கள். இங்கே ஒரு விமான நிலையமும், அஞ்சல் நிலையமும், ஆரம்பப் பள்ளியும் உள்ளன. 
என்.ஜே., சென்னை-116.


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/3/w600X390/KANDATHU.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/03/பேல்பூரி-2993290.html
2993288 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி...  DIN DIN Monday, September 3, 2018 01:02 PM +0530 • நோயாளி: ராத்திரி எனக்குத் தூக்கமே வர மாட்டேங்குது.
டாக்டர்: நல்லது... எங்க வீட்டுக்கு நைட் வாட்ச் மேனா வந்திரு
டி.மோகன்தாஸ், நாகர்கோவில்.

• வந்தவர்: டாக்டர் தூக்கக் கலக்கத்துல கொசு வாய் உள்ளே போய்டுத்து
டாக்டர்: தூங்கும்போது எப்படிங்க கொசுவால பறக்க முடியும்.
வி.பார்த்தசாரதி, சென்னை-5

• "நாம் இதுக்கு முன்னாடி இந்த ஹோட்டலுக்கு வந்ததில்லை. இங்க இட்லி சாஃப்ட்டா இருக்குமாம்''
"சாப்பிட்டா எப்பிடிப்பா இட்லி இருக்கும்?''
க.சங்கர், கோபிசெட்டிபாளையம்.

• "பக்கத்து வீட்டுக்காரர் இறந்தப்ப செமக் கூட்டம். வந்தவங்க எல்லாம் தேம்பி தேம்பி அழுதாங்க''
"அவர் அவ்வளவு நல்லவரா?''
"அடச்சீ... அவங்களெல்லாம் அவருக்கு கடன் தந்தவங்களாம்''
க.நாகமுத்து, திண்டுக்கல்.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/3/w600X390/k3.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/03/சிரி-சிரி-2993288.html
2993287 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பிட்ஸ்... DIN DIN Monday, September 3, 2018 01:00 PM +0530 கண்ணதாசன் ஒருமுறை கோலாலம்பூரிலிருந்து பினாங்கில் நடைபெற இருந்த ஒரு நிகழ்ச்சிக்கு சென்று கொண்டிருந்தார். நிகழ்ச்சிக்கு நேரமாகிவிடவே காரை டிரைவர் வெகுவேகமாக ஓட்டிச் சென்றார். கண்ணதாசன் அப்போது டிரைவரிடம் சொன்னது: "பத்து நிமிஷம் லேட்டா போனா பரவாயில்லை. பத்துநிமிஷம் முன்னதாகப் போய்விடக் கூடாது''
 சென்னை, உயர்நீதிமன்றத்தில் வழக்கொன்று விசாரணைக்கு வந்தது. வழக்கைத் தொடுத்தவர் பெயர்: "ஹைகோர்ட்'
 வெனிசுலாவில் பொருளாதாரநிலை மிகவும் வீழ்ச்சியடைந்துள்ளது. ஒருகிலோ தக்காளியின் விலை ஆயிரம் ரூபாய்க்கு மேல்.
 அஸ்ஸாமில் நடந்த தேயிலை ஏலத்தில் ஒரு கிலோ தேயிலை நாற்பதாயிரத்துக்கு ஏலம் போனது. இது ஒரு உலக சாதனை. அருணாசலபிரதேசத்தின் டான்யா போலோ எஸ்டேட் விளைவித்த தேயிலைதான் அது.
 - வி.ந. ஸ்ரீதரன், சென்னை.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/3/w600X390/MAANAVAN.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/03/பிட்ஸ்-2993287.html
2993286 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் DIN DIN Monday, September 3, 2018 12:59 PM +0530 • தமிழ், தெலுங்கு, ஹிந்தி என 3 மொழிகளில் உருவாகும் படத்துக்கு "சைலன்ட்' என தலைப்பிட்டுள்ளனர். அதில் அனுஷ்கா நடிக்கிறார். வசனங்களே இல்லாத பேசும் படமாக இது உருவாகிறது. ஹேமந்த் மதுகர் இயக்குகிறார். கோணா வெங்கட் திரைக்கதை எழுதி தயாரிக்கிறார். தெலுங்கில் நடித்து வந்த அனுஷ்கா, 2006-ஆம் ஆண்டு "ரெண்டு' படத்தின் மூலம் தமிழில் அறிமுகமானார். இதில் மாதவன் ஹீரோ. நீண்ட இடைவெளிக்கு பிறகு மீண்டும் அவர் மாதவனுக்கு ஜோடியாக நடிக்கிறார். 

• ஷங்கர் இயக்கத்தில் ரஜினிகாந்த் நடித்து வரும் படம் "2.0'. அதில் ஒரு வீடியோவில் முதன் முதலாக ரஜினிகாந்த் இப்படத்தை பற்றி பேசியுள்ளார். அதில் அவர் பேசும் போது... "இயக்குநர் ஷங்கர் முப்பரிமாண தொழில்நுட்பத்தை மனதில் வைத்துதான் இக்கதையை எழுதியிருக்கிறார். படத்தில் நான் தோன்றும் முதல் 3 டி காட்சியை பார்த்தபோது மெய்மறந்து போனேன். அது ஒரு பிரம்மாண்ட அனுபவம். ஷங்கரைப் பாராட்டுகிறேன். எந்த ஒரு 3-டி பிரம்மாண்ட ஹாலிவுட் படத்துக்கும் இந்தப் படம் சளைத்தது அல்ல. மக்களின் அனுபவம் எப்படி இருக்கும் என்பதைப் பார்ப்பதற்காக ஆவலாக காத்திருக்கிறேன்'' என்று பேசியுள்ளார் ரஜினி. இந்நிலையில் தற்போது இந்தப் படம் வரும் நவம்பர் மாதம் 29-ஆம் தேதி வெளியாகும் என அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. தமிழ் மற்றும் ஹிந்தியில் உருவாகியுள்ள இந்தப் படம், 13 மொழிகளில் டப் செய்யப்பட்டும் வெளியிடப்படுகிறது. இந்தப் படத்தின் டீஸரை விநாயகர் சதுர்த்தியன்று பார்க்கலாம். 

• அஜித் - சிவா கூட்டணி நான்காவது முறையாக இணைந்து பணியாற்றும் படம் "விஸ்வாசம்'. அஜித் ஜோடியாக நயன்தாரா நடிக்கிறார். விவேக், தம்பி ராமையா, ரோபோ சங்கர், யோகி பாபு, கோவை சரளா உள்ளிட்டோர் நடிக்கின்றனர். சத்ய ஜோதி ஃபிலிம்ஸ் நிறுவனம் இந்தப் படத்தைத் தயாரிக்கிறது. வெற்றி ஒளிப்பதிவு செய்கிறார். ரூபன் படத்தொகுப்பாளராக பணியாற்றுகிறார். டி.இமான் இசையமைக்கிறார். மதுரை மற்றும் தேனி மாவட்டங்களின் பின்னணியில் திரைக்கதை உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. நேரடியாகப் படப்பிடிப்பு நடத்தினால் கூட்டம் சேர்ந்துவிடும் என்பதால், ஹைதராபாத்தில் உள்ள ராமோஜிராவ் ஃபிலிம் சிட்டியில் பிரத்யேக அரங்குகள் அமைக்கப்பட்டு படப்பிடிப்பு நடந்து வருகின்றன. வரும் பொங்கல் பண்டிகைக்கு வெளியிடும் உத்வேகத்தில் படக்குழு பணியாற்றி வருகிறது. இந்நிலையில் படத்தின் முதல் பார்வை சமீபத்தில் வெளியாகியுள்ளது. அதில், நரைத்த தலைமுடி, மீசை, தாடியுடன் ஒரு அஜித், இளமைத் தோற்றத்தில் ஒரு அஜித் என இரண்டு புகைப்படங்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. எனவே, "விஸ்வாசம்' படத்தில் அஜித் இரண்டு வேடங்களில் நடிப்பது உறுதியாகியுள்ளது. 

• பெரும் எதிர்பார்ப்புக்குரிய படங்களின் வரிசையில் இணைந்திருக்கிறது "மிக மிக அவசரம்'. பெண் காவலர்களின் வாழ்வைப் பிரதிபலிக்கும் விதமாக இக்கதை உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. பாரதிராஜா உள்ளிட்ட ஆளுமைகள் பலர் இப்படத்தைப் பார்த்து விட்டு, ஆதரவு குரல் எழுப்பியிருக்கிறார்கள். பிரியங்கா, சீமான் உள்ளிட்ட பலர் நடிக்கின்றனர். தயாரிப்பாளராக அறியப்பட்ட சுரேஷ் காமாட்சி இப்படத்தை எழுதி இயக்குகிறார். படம் குறித்து அவர் பேசும் போது, ""காலை முதல் மாலை வரை உச்சி வெயிலில் கால் கடுக்க நிற்கும் பெண் காவலர்களை பார்க்கும் போதெல்லாம் உள்ளுக்குள் உறுத்தும். அவர்களின் வாழ்க்கை அனுபவத்தைப் பிரதிபலிக்கும் விதமாக இதை எழுதி முடித்தேன். படத்தின் ரஷ் பார்த்த நண்பர்கள் நன்றாக வந்திருப்பதாக பாராட்டுகிறார்கள். சில இடங்களில் எழுந்து நின்று கைதட்டி வரவேற்றார்கள். காவல்துறை தொடர்பான பல பொது விவாதங்களை எழுப்புவதாக இந்தப் படம் இருக்கும்'' என்றார். படத்தை இயக்குநர் வெற்றிமாறன் வெளியிடுகிறார். படத்துக்கு "யு' சான்றிதழ் கிடைத்துள்ளது. 

• சிம்பு, நயன்தாரா நடித்த, "இது நம்ம ஆளு' படத்தில் நடித்தவர் அதா சர்மா. தற்போது தெலுங்கு, ஹிந்தி படங்களில் நடிக்கிறார். மும்பை சாலை பகுதி ஒன்றில் சென்றுகொண்டிருந்தவர்கள் சாலை ஓரத்தில் காய்கறி விற்றுக்கொண்டிருந்த பெண்ணைக் கண்டு ஆச்சரியமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். அதைப் பார்த்து மற்றவர்களும் யார் அது என்று கேட்டபடி கூடத் தொடங்கினர். பச்சை நிற ஜாக்கெட், கிரே கலர் சேலையில் இருந்தவர் வேறு யாருமல்ல நடிகை அதா சர்மாவேதான். ஹிந்தியில் நடித்து வரும் தோற்றத்துக்காக சந்தையில் காய்கறி விற்பது போல் ஒத்திகை பார்த்து வருவதாகச் சொல்லப்படுகிறது. ஒரு சிலர் அவரை அடையாளம் கண்டுகொண்டாலும் பலர் அவர் எதார்த்தமான காய்கறி விற்கும் பெண் என்று எண்ணித்தான் அவரிடம் விலை பேசி காய்கறி வாங்கிச் செல்கின்றனர். இதுவே அவரது கதாபாத்திரத்துக்கு கிடைத்த வெற்றியாக படக் குழு கருதுகிறது. 
- ஜி.அசோக்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/3/w600X390/RAJINIKANTH.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/03/திரைக்-கதிர்-2993286.html
2993284 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வில்-யாழ்! DIN DIN Monday, September 3, 2018 12:57 PM +0530 5000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே "வில் யாழ்' தோன்றியது. குறிஞ்சி நில மக்களே முதன்முதலில் பண் இசைத்தனர். அமராவதி கல் ஓவியத்தில் யாழ் உருவம் காணப்படுகிறது. பழங்காலத்தில் போர்க் கருவியாகவும் வெற்றி முரசாகவும் இந்த வில்-யாழ் பயன்பட்டது.
 - நெ.இராமன்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/3/w600X390/VIL.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/03/வில்-யாழ்-2993284.html
2993283 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வளர்த்த பாசம்! DIN DIN Monday, September 3, 2018 12:56 PM +0530 தினமணி - நெய்வேலி புத்தகக் கண்காட்சி - 2018 சிறுகதைப் போட்டியில் ஆறுதல் பரிசு ரூ.1,250 பெற்ற சிறுகதை
மாடேயில்லாம எப்படித்தான் இன்னிக்கு மாட்டுப் பொங்கல கொண்டாடப் போறமோ... தெரியல...? இல்லாம இருந்திருந்தாக்கூட ஒண்ணுந் தெரிஞ்சிருந்திருக்காது. ஆனா, வச்சிருந்துட்டு இல்லை என்னும்போதுதான் மனசுக்கு ரொம்ப கஷ்டமாயிருக்கு. அப்படியொரு அன்னியோன்யம் எங்களுக்கும் மாட்டுக்கும்.
எனக்கு நினைவு தெரிஞ்ச காலத்திலிருந்தே எங்க வீட்டுல நிறைய மாடுங்கயிருந்துச்சு. ஊர்ல்ல எல்லாரும் எங்கள மாட்டுக்காரங்க வீடுன்னுதான் சொல்லுவாங்க. கசகசன்னு அவ்வளவு மாடுங்கயிருக்கும். அப்படியெல்லாம் மாட்டை வச்சி வளத்துட்டு இன்னிக்கு வீட்டுல்ல சுத்தமா ஒரு மாடுகூட இல்ல..
எம்பொண்ண கட்டிக்குடுக்குற வரைக்கும் வீட்டுல்ல பத்து பதினைஞ்சு மாடாவது இருந்திருக்கும். அதுக்கப்பறம் எங்களாலே அதை சரியா பாத்துக்க முடியாம போயிடுச்சு.. இருந்தாலும் ஒரே ஒரு கறவை மாட்டை மட்டும் வச்சுக்கிட்டோம். ஏன்னா அது என் சம்சாரத்தோட சீதனமா வந்த மாட்டோட கடைசி வம்சம். அதை மட்டும் நிறுத்திக்கிட்டோம். அதுயிருக்குற வரைக்கும் எங்களுக்கு ஒரு ஆறுதலாவேயிருந்துச்சு. அந்த மாட்டையும் பத்து நாளைக்கி முன்னாடிதான் எம் மொவன் கோவத்துல வந்து வித்துட்டுப்போயிட்டான்.
அந்த மாடு போனதிலிருந்தே எங்களுக்கு பித்து புடிச்சுப் போன மாதிரியாவேயிருக்கு.
கொல்லைக்கு போய்ட்டு வந்து கெழக்கு பக்க திண்ணையிலதான் ஏறி ஒக்காந்திருக்கேன். ரெண்டு கையையும் திண்ணையில ஊனிக்கிட்டு நிமுந்துப் பாத்தா என்னையும் அறியமா என் பார்வை நேரா மாட்டுக்கொட்டாவுக்குள்ளதான் போவுது.
மாடு நிக்கற மாதிரியும், அது வாலை மேலயும் கீழயும் ஆட்டுற மாதிரியும், "ம்...மே..'ன்னு கத்தற மாதிரியும் ஒரே பிரம்மையாயிருக்கு. கண்ணை நல்லா... முழிச்சு முழிச்சு பாத்தேன். உள்ள ஒரே கும்மிருட்டு. அதுக்குள்ள ஒரு பெரிய இயக்கமே நடந்துக்கிட்டிருந்தது. இப்படி எங்க காலத்துலே அந்த கொட்டா காலியாவுன்னு நான் கொஞ்சங்கூட நெனைச்சுப்பாக்கல. வவ்வா ஒண்ண வேகமா உள்ளப்போயிட்டு எதையோ பாத்து பயந்து வர்ற மாதிரி ஒடனே வெளிய வருது.
தெரிஞ்சோ தெரியாமலோ அந்த மாட்டை விக்கறதுக்கு நாங்களும் ஒரு காரணமாயிட்டோம். என் சம்சாரத்துக்கு இப்ப.. என்ன ஒரு அறுபது வயசிருக்கும். இது ஒண்ணும் பெரிய வயசில்லதான்... ஒழைச்சு ஒழைச்சு ஓடா தேஞ்சிபோனவ. விவசாய குடும்பத்துல வேலைக்கா பஞ்சம். மூணு வேளையும் மக்களுக்கு வடிச்சுக்கொட்டியே அவ ஒடம்பு ஆடிப்போயிடுச்சு. நல்லா நிமுந்து கூட நிக்க முடியாமா கூன் வேற வுழுந்து போச்சு. கண்ணுங் கொஞ்சம் சரியில்லன்னுதான் சொல்லுவா. நல்லா நடக்கும்போதே எங்கியாவது உழுந்துடறமாதிரி; ஆடி ஆடி நடப்பா. இதுல இருட்டுல நடந்தா எப்படியிருக்கும்.
போன மாசம் சரியான மார்கழி பனி காலையிலே அஞ்சு மணிக்கெல்லாம் பால் கறக்க போயிருந்திருக்கா.. பொழுது விடிஞ்சே கறந்துக்கலாம். ஓண்ணும் அவசரமில்ல.. என்னப் பண்றது..? எங்க நேரம்..
விடியாது ஏஞ்சிப் போய் பால் கறந்து பழக்கமாயிடுச்சு. அதைப் போய் இப்ப மாத்த முடியுமா? அப்படி போம் போதுதான் மாட்டுக்கிட்ட ஏதோ ஒரு கல்லோ கட்டையோ கடந்து தடுக்கிவுட்டுட்டுயிருக்கு. அதுல அவ கை மணிக்கட்டு நழுவிப் போச்சுன்னு பெரியாஸ்பிட்டல்ல சொல்லிட்டாங்க.
ஒடனே எம்மொவனுக்கு போனப்போட்டு விஷயத்த சொல்லிட்டோம்; அவன் டவுன்ல்ல வேலையில இருக்கான். அங்கே அவனுக்கு வூடும் குடுத்திருக்காங்க. அப்பப்ப விவசாயத்தப் பாக்க வருவான் போவான். ஏதாவது விசேஷம் போக்குவரத்துன்னா.. குடும்பத்தோட வந்து போவான்.
ஆத்தாளுக்கு அடிப்பட்டுடுச்சுன்னதும் புள்ள ஒடனே துடிச்சு புடிச்சு கெüம்பி வந்துட்டான். கையில கட்டோட அம்மாவ பாத்தவன் அப்படியே கண்கலங்கிப் போய் நின்னுட்டான்.
"ஏம்மா.. பாத்துயிருக்க கூடாதா.. ஒங்களுக்கு எத்தனை தடவ சொல்றது?''ன்னு பொலம்பிக்கிட்டேயிருந்தான். அப்பறம் கொஞ்சம் சமாதானமாயி "சரி இங்க பாக்க வேணாம் நாம வெளியில போய் பாப்போம்'' ன்னு சொல்லிட்டு யார் யாருக்கோ போனப் போட்டு கேட்டான். அப்பறம் பாண்டிச்சேரி போற வழியில அபிஷேகப்பாக்கத்துல போய் கட்டுப்போட்டுக்கிட்டு வந்தோம். அதுமாதிரி ஒரு மூணு கட்டுதான் போட்டோம். கை கொஞ்சம் பரவாயில்ல.
அதுக்கப்பறம் ரெண்டு தரம் வந்து பாத்துட்டுப் போயிட்டான். மூணாவது மொறையாவரும் போதுதான் என்ன நெனைச்சானோ தெரியல.
"வயசான காலத்துல ஏம்மா இப்படிகெடந்து கஷ்டப்படுறீங்க.. எல்லாத்தையும் வுட்டுட்டு ஏங்கூட டவுனுக்கு வந்துடுங்க''ன்னு சொன்னான். அவன் சொல்ல வேண்டிய மொறைக்கு சொல்றான். அதுக்காக அங்க போயிட முடியுமா என்ன? நமக்குன்னு வூடு வாசயில்ல?
அவன் குடியிருக்குற வீட்டுக்கு நாங்க ஒரு நாளஞ்சி மொறதான் போயிருப்போம். எங்கள வண்டியிலே இட்டுக்கிட்டு போயிருக்கான். எப்ப நான் போனாலும் ஒரு நாளைக்கு மேல அங்க தங்கவே மாட்டேன். எப்படா இங்கிருந்து போவோம்ன்னுதான் இருக்கும்.
"ஏன்னா.. இரயில் பொட்டி மாதிரி சின்ன வீடு. அதுல எல்லாரும் எப்படி பொழங்க முடியும்? வீட்டுக்குள்ள காத்தோட்டமும் கெடையாது. கசகசன்னுருக்கும்.
பெரும்பாலும் நான் சேர் போட்டு வெளியதான் ஒக்காந்திருப்பேன். அக்கம்பக்கம் யாருமே எங்கிட்ட பேசமாட்டாங்க. கிராமத்துக்காரங்கிட்ட யாரு பேசுவா? அப்படியே எவ்வளவு நேரந்தான் ஒக்காந்திருக்கறது? இதே ஊர்ப்பக்கம்ன்னா.. இந்த அளவுக்கு வீடுங்க நெருக்கடி கெடையாது. நல்ல காத்தோட்டம். மாடு, ஆடு, கோழி, கொக்கு, பயிரு, பச்சன்னு பாத்துக்கிட்டிருந்தாலே பொழுதுபோயிடும். அதுக்காகதான் நாங்க அங்க வர முடியாதுன்னு சொல்லிட்டோம்.
"மாடுயிருக்கறதாலதான ஊருக்கு வரமாட்டீங்கறீங்க.. என்ன பண்றேன்னு பாருங்க''ன்னு கொக்கரிச்சுட்டுப் போனவன், ஒரே வாரத்துல பால்கார ராமலிங்கத்த கூட்டாந்து வெறும் பாஞ்சாயிரத்துக்கு மாட்டை வித்திட்டான். அந்த பால்காரர் ஏற்கெனவே எங்கவீட்டுல பால்கரந்துக்கிட்டு போயிட்டிருந்தவர்தான்.
நாங்க ஆனவரைக்கும் தடுத்துப் பாத்தோம்.. "எப்பா அகத்தியா.. இனிமே ஒனக்கு எந்த தொந்தரவும் தரமாட்டோம்டா.. இதான்டா எங்களுக்கு பொழுதுபோக்கு.. புள்ள மாதிரி வளத்துட்டோம்டா... இதுயில்லாம எங்களாலயிருக்க முடியாது''ன்னு எவ்வளவோ கெஞ்சனோம். ம்..கூம் அவன் மனம் மாறவேயில்ல..
"நான் ஒங்கல பாக்குறதா..? இல்ல, அங்க புள்ளைங்களுக்கு அடிக்கடி ஒடம்பு சரியில்லாம போகுதே... அதை பாக்கறதா..? வேலைக்கு போறதா? விவசாயத்தப் பாக்கறதா..? என்னதான் ஒங்க மனசுல நெனைச்சுக்கிட்டிருக்கீங்க'' ன்னு கத்திட்டு போயிட்டான்.
அந்த மாடு எங்க வூட்டோட மகாலட்சுமி. அது போனதிலிருந்தே எங்களோட நடைவுடையெல்லாம் கொறைஞ்சுப்போச்சு. என்னை விட என் சம்சாரந்தான் உண்மையாவே கை ஒடஞ்சிப்போய் ஒக்காந்திருக்குறா. நானாவது வெளிய தெருவ போயிட்டு வருவேன். அவ என்னபண்ணுவா பாவம்.
இப்ப என் மொவன மீறி நாங்க எதுவுமே செய்ய முடியாது. வயசாயிடுச்சுல்ல. வாய மூடிக்கிட்டு பேசமா போவேண்டியதுதான். இல்லன்னா இதுவும் கெடைக்காது.
"ம்...மே..'ன்னு கொட்டாப்பக்கம் சத்தங்கேட்ட மாதிரியேயிருக்குன்னு திரும்பிப் பாத்தேன். கொழந்தப்புள்ள தாய தேடுற மாதிரி கண்ணுரெண்டும் கொட்டாவுள்ள ஓடிப்போய் தேடிப் பாத்துட்டு வெளிய ஓடியாருது.
எப்ப கொல்லைக்கு போய்ட்டு வந்தாலும், நேரா மாட்டுக்கொட்டாயிக்கு போயி, ஏங்கையால கொஞ்சம் வைக்கல அள்ளிப்போட்டுட்டுதான் வருவேன். ஏற்கெனவே அதுங்க தின்னிருக்கும். இருந்தாலும் நான் போட்டுட்டேனேங்கறதுக்காக தின்னுங்க. அந்தநேரத்துல அதுங்க கழுத்த தடவிக் குடுத்தா போதும், நல்லா ஒனக்கையா காட்டிக்கிட்டேயிருக்கும். நான் சாப்படறேனோ இல்லியோ மொதல்ல அதுங்கல கவனிச்சுட்டுதான் மறுவேலையே. இப்படியே அதுங்ககூட கொஞ்சநேரம் ஒக்காந்துட்டு வந்துதான் காலை சாப்பாடே சாப்புடுவேன்.
மாடு போன இந்த பத்து நாளாவே எங்களால சரியா சாப்புடவும் முடியல தூங்கவும் முடியல. அதே நெனைப்பு. மாடுதான் எங்களுக்கு குலதெய்வம்மாதிரி. எங்களுக்கு மட்டுமில்ல விவசாயம் பண்றவங்கலெல்லாத்துக்கும் மாடுதான் குலதெய்வம்.
அதுங்க காட்டுற விசுவாசத்துக்கு நாம காட்டுற நன்றிதான் இந்த பொங்கல் விழா... வருஷத்துல ஒருநாள் குலதெய்வத்துக்கு படைக்கற மாதிரி மாடுங்களுக்கும் புடிச்சத செஞ்சுவச்சு படைக்கணும்ன்னு எங்க தாத்தா அடிக்கடி சொல்லுவாரு.
யூரியா வந்ததும் அந்த குலதெய்வத்த மறந்துட்டோம். அதோட பலனைதான் இப்ப நாங்க அனுபவிச்சுக்கிட்டிருக்கறோம். புள்ளமாதிரி வச்சியிருந்த மாட்டை வித்துட்டு எங்கிருந்து பொங்க கொண்டாடுறது. அவன் காலத்துக்கு தகுந்த மாதிரி மாறிக்கிட்டான். எங்களால அப்படி மாற முடியல..
நான் திண்ணையில வந்து ஒக்காந்திருக்கறத என் சம்சாரம் பாத்துட்டு, "கை கால் கழுவிட்டு வந்து சாப்புடுங்க''ன்னா..
"நீ சாப்டீயா?'' ன்னேன்.
"ம்...''
சாப்படலன்னாலும், சாப்ட்டேன்னு தான் சொல்லுவா. நான் எந்திரிக்காம ஒக்காந்தேயிருந்தேன். ஒடம்புவேற அசதியாதான் இருக்கு... ஆனா, பசியில்ல. ரொம்ப நேரம் நிக்கமுடியாம அப்படியே கீழ ஒக்காந்துட்டா...
இதுக்கு முந்தியெல்லாம் நான் வந்ததும் எம் பக்கத்துல வந்து ஒக்காந்துக்கிட்டு வளவளன்னு அந்த கதை இந்த கதைன்னு ஏதாவது பேசிக்கிட்டேயிருப்பா.. மாடு போனதிலிருந்தே சரியாவே பேசறதில்ல.. அவளுடைய சந்தோஷத்த, கொடைமாதிரி சுருக்கி வீட்டுக்குள்ள ஒக்கார வச்சுட்டான் எம்மொவன்.
"மாட்டுப்பொங்கலுக்கு எப்படா வர்ற?''ன்னு போன் போட்டு கேட்டாக்கா.."அங்கதான் மாடேயில்லையே.. அப்பறம் அங்க வந்து என்ன பண்றது?''ன்னு கேக்கறான். இவன் சொல்றத கேட்டு சிரிக்கறதா.. அழுவறதான்னு தெரியல.
தீபாவளிக்கு வந்து போகும்போதே எம் பேரன், "தாத்தா வர பொங்கலுக்கு நாந்தான் இந்த கன்னுக்குட்டிய இட்டுக்கிட்டு கோயிலுக்கு வருவேன்''னு சொல்லிட்டுப் போனான். இப்பதான் அவனுக்கு நல்லா வெனவு தெரிஞ்சுருக்கு. வந்தான்னா.. நம்ம என்ன செய்யறோம்... ஏது செய்யறோம்ன்னு தெரிஞ்சுப்பான்னு பாத்தேன்.?
ஊர்க்கார புள்ளைங்கெல்லாம் ஏதோ சொல்லி சிரிச்சுக்கிட்டே தெருவுல போவுதுங்க. எல்லாம் ஒரு வகையில சொந்தக்காரப்புள்ளைங்கதான். இதுங்கெல்லாம் என்னென்ன ஊருக்கோ பொழைக்கப் போயிருக்குங்க.. ஆனா, பொங்கலுக்கு மட்டும் எங்கிருந்தாலும் டான்டான் வந்துடுங்க. இந்த சாக்குலியாவது தாய் தகப்பன ஒரு எட்டு பாத்துட்டு போலாம்ன்னு புள்ளைங்க ஆசையா வருதுங்க.
"என்ன மீசை.. பேரன் பேத்தியெல்லாம் வந்துட்டாங்களா?''ன்னு வீட்டு வாச வழியாபோற பொன்னம்மா கேட்டுக்கிட்டே மாட்ட ஓட்டிக்கிட்டுப் போவுது. இன்னும் வரலைங்கறது அதுக்கும் தெரியும். இருந்தாலும் சும்மா போவாம.. ஏதாவது பேச்சுக்குடுத்துக்கிட்டு போறது ஊர் வழக்கம்.
என்ன சொல்றதுன்னு தெரியாம நான் பாட்டுக்கு காதுல வாங்காதமாதிரிதான் ஒக்காந்திருக்கேன். இதே மாதிரி எத்தனை முறை நான் இப்படி மாட்டைப்புடிச்சுக்கிட்டு கம்பீரமா தெருவுல போயிருந்திருப்பேன். இருக்க வேண்டியது இருந்திருந்தா கெடைக்க வேண்டிய மரியாதை தானா கெடைக்கும். நாமதான் இப்ப இல்லாத வெறும் பயலாப் போயிட்டோம். எங்ககிட்ட மாடேயில்லாததால எங்கள என்னமோ இந்த ஊரவிட்டே ஒதுக்கி வச்சமாதிரியேயிருக்கு.
"ஏன் இங்கியே ஒக்காந்திருக்கீங்க.. உள்ள வந்து சாப்புடுங்க''ன்னா..
வெளியிலே ஒக்காந்திருக்கறதாலதான் போற வர்றவங்க எதாவது கேக்கறாங்கன்னு சொல்றான்னு நெனைக்கறேன். முந்திய விட கொரல் கொஞ்சம் நடுக்கமாத்தான் இருக்கு என் சம்சாரத்துக்கு.
பொன்னம்மா சாதாரணமாத்தான் கேட்டுட்டுப்போவுது. இருந்தாலும் இந்தமாதிரி நேரத்துல எதார்த்தமா கேட்டாகூட நமக்கு தப்பாதான் தெரியும்.
ஊர்ல்ல இன்னேரம் அவுங்கவுங்க மாடுங்களை அழகு பண்ண ஆரம்பிச்சிருப்பாங்க. நாங்களும் அதுக்கு சளைச்சவங்கயில்லன்னு ஒவ்வொரு வருஷமும் தூள் பண்ணுவோம். யார் கண்பட்டுச்சோ இந்த வருஷம் விக்கி வெலவெலத்துப்போய் ஒக்காந்திருக்கோம்.
எதையெல்லாம் நெனைக்க கூடாதுன்னு நெனைக்கறோம்ன்னோ.. அதெல்லாம் மண்ணுக்குள்ளயிருந்து வர்ற பயிறு மாதிரி மனசுக்குள்ள முட்டி மோதி வெளிய வருது.
இந்த நேரத்துக்கெல்லாம் மாட்டைக் கொளத்துக்கு இட்டுக்கிட்டுப்போய் நல்லா சோப்புப்போட்டு குளிப்பாட்டி இட்டாந்திருப்போம். தை பொறந்ததுமே.. கொம்புக்கெல்லாம் பிளேடு போட்டு நல்லா மழ மழன்னு சொரண்டிட்டு, பச்சை, மஞ்ச, செவப்பு, நீலம்ன்னு கலர் கலரா பெயிண்ட் அடிப்போம். அப்படி ஒரு முறை பெயிண்ட் அடிக்கும் போது எம் மொவன் என்ன பண்ணிட்டான்னா.. அப்ப அவன் நாலாவது படிச்சுக்கிட்டிருந்திருப்பான்.
ஒரு குச்சியில பெயிண்ட்ட தொட்டு, மாட்டோட கால் கொளம்புல போய் பூசியிருக்கான். பழகுன மாடுதான் ஒண்ணும் பண்ணாது. இருந்தாலும் அதுக்கும் கூச்சநாச்சம் இருக்கத்தானே செய்யும். வெடுக்குன்னு கால தூக்கினதும் எங்க ஒதைச்சிடப்போவுதுன்னு பயந்துப்போய் எகிறி குதிச்சு ஓடியிருக்கான். அப்ப பக்கத்திலிருந்த மஞ்சகலர் பெயிண்ட் டப்பாவ தட்டிவுட்டுட்டான். எனக்கு செமக்கோவம் வந்துடுச்சு..
"பெயிண்ட் அடிக்கும்போது கிட்டவராதன்னு ஒங்கிட்ட எத்தனை முறை சொல்றது'' ன்னு அடிக்கறதுக்கு கைய ஓங்கிட்டேன். அவன் நேரா அவுங்கம்மாக்கிட்ட ஓடிப்போய் அப்பா அடிக்க வர்றார்ம்மான்னு சொல்லிட்டிருக்கான். அவவுடனே மொவனுக்கு பரிஞ்சுக்கிட்டு எங்கிட்ட சண்டைக்கு வந்துட்டா. நீங்க ஏன் அவன் கால் வைக்கற எடத்துல கொண்டுபோய் பெயிண்ட் டப்பாவ வச்சீங்க..ன்னு கேட்டா? இப்படியெல்லாம் கண் மூடித்தனமா... காட்னெ பாசத்தையெல்லாம் இந்த பய மறந்துட்டான்னு நெனைக்கறேன்.
மாட்டை குளிப்பாட்டினதுலேர்ந்து அதை கோயிலுக்கு இட்டுக்கிட்டுப்போறவரைக்கும் எவ்வளவுக் கெவ்வளவு அழகு படுத்த முடியுமோ அவ்வளவுக்கெவ்வளவு அழகு படுத்தி தங்க தேர்போல ஜோடிப்பாங்க.
மொதல்ல மஞ்சளை நல்லா கொழைச்சி நெத்தி, கொம்பு, திமிளை, வாலு, காலு, தொடை, வயிறு இப்படி எல்லா எடத்துலையும் வட்டவட்டமா பூசிவுடுவாங்க. அவுங்க பூச பூச இன்னொருத்தரு செவப்ப வச்சுக்கிட்டே போவாங்க.
எங்கம்மா இதுபோல மஞ்சள் வைக்கும்போது ரொம்ப பயபக்தியோட பாட்டு பாடிக்கிட்டே மஞ்சளை வைப்பாங்க. அதை கேக்கும்போது நமக்கே ஒடம்பு சிலுக்குறமாதிரியேயிருக்கும்.
வரமாய் உம்மை வாங்கி வந்தோம்...
பரமனாய் நீயும் பாரம் சுமந்தாய்...
உரமாய் எமக்கு உதவி செய்ய...
கரம்பாய் என்றும் காட்டில் கிடந்தாய்... ன்னு உணர்ச்சிப்பொங்க ராகமா பாடுவாங்க. அவுங்களுக்கப்பறம் எம் மொவந்தான் அந்த பாட்ட சரியாப்பாடுவான். அதெல்லாம் என் பேரனும் கத்துக்கணும் தெரிஞ்சுக்கணும்ன்னு ஆசைப்பட்டேன். அதுக்குதான் வழியில்லாம பண்ணிட்டான் புண்ணியவான்.
இப்ப அதையெல்லாம் நெனைக்க நெனைக்க என்னையும் மீறி ரெண்டு சொட்டு தண்ணி என் கண்ணிலயிருந்து வந்துடுச்சு. நானே எதிர்பாக்கல... கீழ ஒக்காந்திருக்கற என் சம்சாரத்து மேல பட்டுடுச்சுன்னு நெனைக்கறேன். அவ அண்ணாந்து என்னைப்பாத்துட்டு.. இப்ப ஏன் கண்கலங்குறீங்க.. ன்னு கேட்டுக்கிட்டே அவளும் கலங்க ஆரம்பிச்சுட்டா.. அவளுக்காகதான் நானே எதையும் ரொம்ப காட்டிக்காமயிருந்தேன். அப்படியிருந்தும் கட்டுப்படுத்த முடியாம போயிடுச்சி..
"ம்..கூம் ஓண்ணுமில்ல..''ன்னுட்டு தெருவையே வெறிச்சு பாத்துக்கிட்டிருந்தேன். கொட்டாவுள்ளயிருந்து "ம்..மே.....ம்.மே......'ன்னு சத்தங்கேக்கற மாதிரியேயிருக்கு. பெரும்பாலும் அது கத்தறத வச்சே எதுக்கு கத்துதுன்னு புரிஞ்சுப்பேன். பசின்னா.. "மே...' ன்னு நீளமா கத்தும் தண்ணி தாகம்ன்னா.. "ம்...மே..' ன்னு அடி தொண்டையிலேர்ந்து கத்தும். அதே ஏதாவது பாம்புமாதிரி வெஷ ஜந்துவைப் பாத்துடுச்சுன்னு வச்சுக்குங்க கயிறே அறுத்துக்கற மாதிரி "மே...மே..'ன்னு கத்திக்கிட்டே ஒரு எடத்துல கூட நிக்காது.
புள்ளைங்க ஏன் அழுவுதுன்னு பாத்து பாத்து செய்யற தாய்மாதிரிதான் எங்க வீட்டு மகாலட்சுமிய வளத்தோம். அதனாலதான் அதை பிரிஞ்சிருக்கறது ரொம்ப கஷ்டமாயிருக்கு.
"இங்கியே ஒக்காந்திருந்தீங்கன்னா... அதே நெனைப்பாதான் இருப்பீங்க.. உள்ள வந்து சாப்புடுங்க''ன்னு சொல்லிக்கிட்டே ரெண்டு கையையும் தரையில ஊன்றி ஏஞ்சி நிக்கமுடியாம தராசு போல ஆடிக்கிட்டே நின்னுக்கிட்டிருந்தா.. நான் வருவேன்னு கொஞ்சநேரம் நின்னுப்பாத்தா. நான் ஏஞ்சிருக்கலைன்னதும் "வர்றீங்களா இல்லையா'ன்னு ஒரு பார்வ பாத்தா...
"க்கும்..'ன்னு கனைச்சுக்கிட்டே "போ.. தோ வர்ற'ங்கறமாதிரி தலையாலே சைகை காட்டினேன். இந்தமாதிரி நேரத்துல என்னை ரொம்பவும் கட்டாயப்படுத்த மாட்டா... கோவத்துல எதாவது நான் திட்டிடுவேன்னு பேசாம போயிக்கிட்டேயிருக்கா.
எட்டாவது முடிச்சுட்டு எம்மொவன் பெரிய படிப்பு படிக்க பெரியகுப்பம் ஆஸ்டல்ல கொண்டு
போய் சேத்துவுட்டேன். சேத்துவுட்டேனே தவிர அவனை நெனைச்சு நெனைச்சு எத்தனையோ நாள் நான் சாப்பிடாமக் கூட தூங்கியிருக்கேன். அதுபோலதான் இப்பவும் புள்ளமாதிரி எங்களையே சுத்தி சுத்தி வந்துக்கிட்டிருந்த மாட்டையும் மறக்க முடியாம தெனம் தெனம் தவிச்சுக்கிட்டிருக்கிறோம்.
பொங்கலுக்கு நாம புது சட்டை போட்டுக்கிற மாதிரி மாட்டுக்கும் இன்னிக்குத்தான் மூக்கணாங்கயிறு மாத்துவோம்.
எங்கம்மாவும் என் சம்சாரமுந்தான் அதுக்கு பதமா மாத்துவாங்க. இவுங்க மாத்தும்போது நான் பக்கத்துல நிக்கவே மாட்டேன்.
அது ம்..மே..ன்னு கத்தும் போது "அப்பா.. அப்பா'ங்கற மாதிரியேயிருக்கும். அப்ப என்னையும் அறியாம கண்ணிலேர்ந்து தண்ணி தானா தரையெறங்கும். இப்படியெல்லாம் பாத்துப்பாத்து பாசமா வளத்த மாட்டை வித்தா யாருக்குத்தான் மனசுக்கஷ்டம் வராது... ஏதோ எங்களுக்கு நல்லது செய்யறேன்னு நெனைச்சுக்கிட்டு தீம்பு செஞ்சுட்டான்.
மூக்கணாங்கயிறு போட்டதும் வலி தெரியாமயிருக்க வெல்லமும் வாழைப்பழத்தையும் நல்லா பெசஞ்சு ஊட்டிவுடுவாங்க. புள்ளைங்க அழுதுக்கிட்டே சோறு வாங்கிக்கிறமாதிரி அதுவும் "அபுக் அபுக்' ன்னு வாங்கிக்கும். "அழாதடா கண்ணு'ங்கறமாதிரி அதை அப்படியே தடவிக்குடுப்பேன்.
இதுங்களுக்காக ரெண்டு விதமா மாலை ரெடி பண்ணி வச்சுருப்போம். அதுல்ல ஒண்ண மாந்தழை, வேப்பந்தழை, நெல்லித்தழை, அசோக தழை இப்படி எல்லாத்தையும் மாலையா கட்டி ஒவ்வொரு மாட்டுக்கும் போடுவோம். ஆனா, அதுங்க ரொம்ப எதிர்பாக்குறது ரெண்டாவது மாலையத்தான். அதுல பாத்தீங்கன்னா.. பனங்கெழங்கு, கரும்பு, அரிசிமாவுல வெல்லம் போட்டு நல்லா மொறு மொறுன்னு சுட்ட அடையெல்லாம் அந்த மாலையில கோத்து கட்டி வச்சுருப்போம். நேரம் ஆவாவ "ம்..மே..'ன்னு கத்தாரம்பிக்குங்க.
அதுங்க கத்தறது "சீக்கிரம் குடும்மா'ங்கிற மாதிரியேயிருக்கும். அந்த மாலைய போட்டதுக்கப்பறம் "உஸ்சு... உஸ்சு...' ன்னு பெரு மூச்சுவுட்டுக்கிட்டே நாக்கை வெளிய நீட்டி வளைச்சு புடிச்சு திங்கத்தான் பாக்குங்க.
இப்பத்தான் ஊர்ல்ல மாடே கொறைஞ்சு போச்சு.. அப்பெல்லாம் வீட்டுக்கு பத்து பதினைஞ்சு மாடுங்க சாதாரணமாவேயிருக்கும். யாரு அதிகமா மாடு வச்சுருக்காங்களோ அவந்தான் ஊர்ல்லே பெரிய பணக்காரன். ஆமாம் அவங்கிட்டதான் எப்பவும் மகாலட்சுமி வாசமிருப்பா.. பால் விப்பான், மோர் விப்பான், தயிர் விப்பான், மாடு விப்பான், நெய் விப்பான், எரு விப்பான், ஏன்.. கோமியத்தக் கூட விப்பான், இப்படியெல்லாம் ஏகபோகமா வாழ்ந்துட்டு இன்னிக்கு எல்லாத்துக்கும் ஏங்கிப்போய் ஒக்காந்திருக்க வேண்டியதாயிருக்கு.
"எல்லாத்தையும் இங்கியே தின்னுட்டா... கோயிலுக்கு போம்போது சும்மாவா போவீங்க.. கொஞ்ச நேரம் கம்முன்னிருங்கடா''ன்னு என் சம்சாரம் செல்லமா மாட்டை தட்டுவா.. அதுங்க எதையும் காதுல வாங்காம கெடைச்சவரைக்கும் லாபம்ன்னு தும்பிக்கைமாதிரி நாக்க வெளிய நீட்டி துழாவிக்கிட்டேதான் இருக்கும்.
பொழுது சாயறதுக்குள்ள பொங்க பானைய கிழக்கு பக்கமா வச்சு புது அரிசி போட்டு, அது பொங்கி வந்ததும் அதுல கொஞ்சம் வெல்லத்தப்போட்டு, நல்லா ஒரு கிண்டு கிண்டி எடுத்து, மாடுங்களயெல்லாம் கிழக்கு பக்கமா பாத்தமாதிரி நிக்கவச்சு அதுங்களுக்கு முன்னாடி வாழை எலையப்போட்டு படைச்சு ஒவ்வொரு உருண்டையா உருட்டி எல்லாரும் ""நாந்தான் குடுப்பேன்.. நீதான் குடுப்பேன்'' னு எல்லாரும் போட்டி போட்டுக்கிட்டு குடுப்போம்.
கடைசி காலத்துல பசிச்சவன் பழங்கணக்குப்பாத்து பசியாறிக்கற மாதிரி பழச நெனைச்சுப்பாத்து சந்தோஷப்பட்டுக்க வேண்டியதுதான்னு எங்க தாத்தா அடிக்கடி சொல்லுவாரு.. அதுபோலதான் இப்ப எங்க நெலமையும் ஆயிப்போச்சு.
உள்ளப்போனவ சத்தத்தையே காணோமேன்னு எட்டிப்பாத்தேன். குத்துக்கால் போட்டு ஒக்காந்துக்கிட்டு, உள்வாச காலுக்கு மஞ்சள பூசி குங்குமம் வச்சிக்கிட்டிருக்கா..
சாயந்திரம் ஓர் ஆறு ஆறரைக்கெல்லாம் புத்துமாரியம்மன் கோயிலுக்கு. மணப்பொண்ண ஜோடிச்சு இட்டுக்கிட்டு வர்றமாதிரிதான் எல்லாரும் மாட்டை ஓட்டிக்கிட்டு வருவாங்க. அங்கபாத்தா.. அசந்தே போயிடுவோம் அவ்வளவு மாடுங்க வந்திருக்கும். கிட்டதட்ட ஒரு பெரிய மாடுங்க மாநாடு போலவேயிருக்கும்.
பூசாரி சாமிக்கிட்ட படைச்சிட்டு வந்து எல்லாமாட்டுக்கும் சூடம் காட்டி குங்குமப்பொட்டெடுத்து மாட்டுக்கு நெத்தியில வச்சுவுடுவாரு.. அதுக்கப்பறம் வண்டிமாடு வச்சிருக்கறவங்களெல்லாம் மாட்ட பூட்டிக்கிட்டு ரெடியா நிப்பாங்க. சின்ன பூசாரி தேங்காயில சூடத்த ஏத்தி வச்சு.. எல்லா மாட்டையும் சுத்தி வந்து கோயிலுக்கு முன்னாடி கடக்கற கல்லுல்ல டமார்ன்னு போட்டு ஒடைச்சுடுவாரு..
ஒடனே வண்டியில எல்லாரும் ஏறிக்கிட்டு பொங்கலோ.. பொங்கல்.. ன்னு கத்திக்கிட்டு தெரு தெருவா போயிட்டு வருவாங்க. ஊரே சந்தோஷமாயிருக்கும்.
போன வாரம் பால்காரர் ராமலிங்கத்தைச் சந்தையில பாக்கும் போது பொலம்பிக்கிட்டே போனான்.
"என்னா.. மீசைக்காரரே வாங்கிட்டு போன நாள்லேர்ந்து எதையும் திங்கக்கூட மாட்டேங்குது. ராவும் பகலுமா ம்..மே..ன்னு கத்திக்கிட்டேயிருக்கு. என்ன மாயமந்திரம் போட்டு குடுத்தியோ தெரியல..'' ன்னான்.
அதை கேட்டதுலேர்ந்து எங்களுக்கு அது நெனைப்பாவேயிருக்கு.
வாசலுக்கு கிழக்கு பக்கமா மாடு குடிக்கிற ரெண்டு தண்ணித் தொட்டியும் எங்க வாழ்க்கை மாதிரி வறண்டு போய் கெடக்கு. கவுத்த அவுத்துட்டா போதும் விறு விறுன்னு நாலு எட்டா வந்து "சர்..'ன்னு உறிஞ்சுற சத்தம் இன்னமும் எங்காதுல கேட்டுக்கிட்டேயிருக்கு.
திண்ணையிலேர்ந்து எறங்கி நின்னு வேட்டிய அவுத்துக்கட்டிக்கிட்டேன்...
சாதாரணமாதான் நிக்கறேன்....
ஒடம்புல தெம்பேயில்லாதமாதிரியேயிருக்கு...
ஏதோ மயக்கம் வர்றமாதிரி ஒரு பக்கமா தள்ளுது...
கிழக்கு பக்கம் நிக்குற மரத்தூண்மேல சாஞ்சுக்கிட்டேன்...
மனசு பூரா மாட்டைப் பத்தியே நெனைச்சுக்கிட்டிருக்கறதால "ம்..மே..'ன்னு அது கத்தறமாதிரியே கேக்குது.
தொடர்ந்து கேக்குது.
கழுத்துமணிச்சத்தம் "க்ணிங்.. க்ணிங்'ன்னு அதிர "அ...ம்...மா...'ன்னு கத்திக்கிட்டு ஓடி வர்ற சத்தம்... வடக்கால பக்கத்திலிருந்து, இப்ப இன்னும் வேகமா கேக்குது.

சுப்ரமணிய பாண்டியன்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/3/w600X390/k2.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/03/வளர்த்த-பாசம்-2993283.html
2993281 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வித்தியாசமான தம்பதி...! Monday, September 3, 2018 12:53 PM +0530 சில தம்பதிகளைப் பார்க்கும் போது, "என்ன பொருத்தம் ... இவர்களுக்குள் இந்தப் பொருத்தம்.' என்று பாராட்டத் தோன்றும். அந்த பட்டியலில் வருபவர்கள்தான் மாமோதா தேவி யும்னம் - போருன் யும்னம் தம்பதியினர். மணிப்பூர் மண்ணைச் சேர்ந்தவர்கள். இருவரும் பாடி பில்டிங் துறையில் முத்திரை பதித்திருப்பவர்கள்.
 மாமோதா தேவி மூன்று குழந்தைகளுக்குத் தாய். பாடி பில்டிங்கில் அநேக விருதுகளைப் பெற்றிருக்கும் மாமோதா தேவிதான் முதன் முதலில் சர்வதேச பாடி பில்டிங் போட்டியில் விருது பெற்ற முதல் இந்திய பெண்.
 கணவர் போருன் தொழில்ரீதியிலான பாடி பில்டர். மிஸ்டர் இந்தியாவாகவும், மிஸ்டர் ஆசியாவாகவும் பட்டங்களை வென்றவர். இப்படி சர்வதேச விருதுகளைப் பெற்றிருக்கும் முதல் தம்பதியினர் மாமோதா தேவி யும்னம் - போருன் யும்னமும்தான்.
 மாமோதா தேவி - போருன் தற்சமயம் டில்லியில் உடற்பயிற்சி நிலையம் ஒன்றினை நடத்தி வருகிறார்கள். உடற்பயிற்சி தரும் பயிற்சியாளர்களும் இந்த தம்பதிதான்..!
 "நான் 2011-இல் பயிற்சியைத் தொடங்கினேன். உடலை ஃபிட்டாக வைத்தல் மிக முக்கியமான விஷயம். உடலை ஃபிட்டாக வைப்பதினால் பல நோய்களை அண்ட விடாமல் துரத்தி விடலாம். ஃபிட்னஸ்ஸில் எங்கள் இருவருக்கும் தணியாத ஈடுபாடு. பேசுவதும், தர்க்கம் செய்வதும் கூட ஃபிட்னஸ் குறித்துதான். உடலை கட்டமைப்பாக வைத்துக் கொள்வது மிகச் சிரமமான வேலை. கடுமையான உணவு கட்டுப்பாடு தேவை. உடல் பயிற்சி செய்ததினால், எனது உடல்வாகு உறுதிப்பட்டு தோற்றத்தில் ஆண் மாதிரி ஆகிவிட்டேன். இந்த மாற்றத்தை நான் ஏற்றுக் கொள்ளத் தொடங்கினேன். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இரும்பு மனுஷியானேன்.
 பாடி பில்டிங் அரங்கம் ஆண்களுக்கானது. இந்தத் துறையில் பங்கு பெற்றிருக்கும் பெண்களின் எண்ணிக்கை, ஆண்களின் எண்ணிக்கையுடன் ஒப்பிட்டால் ஒரு சதவீதம் கூட இருக்காது. இருந்தாலும், என்னால் பாடி பில்டிங் உலகில் ஆண்களுக்கு நிகராக சாதனை செய்ய முடியும் என்று நிரூபித்துக் காட்டியுள்ளேன். மனம் இருந்தால் மார்க்கம் உண்டு. ஆணும் பெண்ணும் சமம் என்று எனது பாடி பில்டிங் பயணத்தில் நிரூபித்துக் காட்டியிருக்கிறேன். தாஷ்கண்ட் நகரில் நடந்த சர்வதேசப் போட்டியில் வெண்கலப் பதக்கம் கிடைத்தது. 2015 -இல் ஆசிய பாடி பில்டிங் போட்டியில் எனக்கு முதலிடம் கிடைக்க, போருன் வெள்ளிப் பதக்கம் பெற்றார். கணவன் மனைவி இருவருக்கும் ஆண் - பெண் பிரிவில் ஒரு போட்டியில் பதக்கங்கள் கிடைப்பதும் முதல் முறையாகும். அந்தப் பெருமை எங்களுக்குக் கிடைத்தது. உலகப் போட்டியில் பாடி பில்டிங் பிரிவில் எனக்கு வெண்கலம் கிடைத்தாலும், அந்தப் பெருமையைப் பெறும் முதல் இந்திய பெண்மணி நான்தான். இந்தப் பெருமை 2012 , 2013- இல் என்னை வந்தடைந்தது'' என்கிறார் மாமோதா.
 - ஏ. எ. வல்லபி
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/9/3/w600X390/k1.JPG http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/sep/03/வித்தியாசமான-தம்பதி-2993281.html
2988688 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: ரத்தக் குழாய்கள் வலுவடைய...! பேராசிரியர்  எஸ். சுவாமிநாதன் DIN Monday, August 27, 2018 01:00 PM +0530 என் வயது 83. எனக்கு திடீர் என்று மயக்கம் ஏற்படுகிறது. ஆனால் சில விநாடிகளில் நீங்கிவிடுகிறது. தும்மினாலும் கொட்டாவி விட்டாலும் பிடறியில் நரம்பு புடைக்கிறது. தலையை ஆட்டாமல் நேரே இருநிமிடம் பார்த்து தலையை வலது, இடது பக்கம் சாய்த்தால் சரியாகி விடுகிறது. இது எதனால்? குணப்படுத்த ஆயுர்வேத மருந்துகள் உள்ளனவா?

-சு. உலகநாதன்,  திருநெல்வேலி. 

தலைக்கு பிராணவாயுவை எடுத்துச் செல்லும் ரத்தக் குழாய்களின் சுருங்கிவிரியும் தன்மையில் ஏற்படும் தொய்வான செயலால், தாங்கள் குறிப்பிடும் வகையில் உபாதைகள் ஏற்படக் கூடும். அவற்றின் செயல் திறனை மேம்படுத்தக் கூடிய நெய்ப்பு மற்றும் சூடு எனும் குணங்களை வலுவடையச் செய்ய வேண்டும். இவை இரண்டும் வறட்சி மற்றும் குளிர்ச்சி எனும் குணங்களை அவ்விடம் விட்டு அகலச் செய்வதன் மூலம் ரத்தக் குழாய்களை சுறுசுறுப்பாக இயக்கக் கூடிய கிரியா ஊக்கிகளாவும் செயல்படும். ஒரு சில ஆயுர்வேத சிகிச்சை முறைகள் தங்களுக்குப் பயனளிக்க கூடும்.

கார்ப்பாஸாஸ்த்யாதி எனப்படும் மூலிகைத் தைலத்தை வெது வெதுப்பாக, பஞ்சில் முக்கி எடுத்து தலையில் சுமார் 1/2  மணி நேரம் ஊற வைப்பதன் வாயிலாக, தலையைச் சார்ந்த வாயு உபாதைகளைக் குறைத்திட உதவும். காதினுள் விடப்படும் வசாலசுனாதி எனும் தைல மருந்தும், தலையிலுள்ள நரம்புகளுக்கும், ரத்தக் குழாய்களுக்கும் வலுவூட்டக் கூடியது. இதை சற்று வெது வெதுப்பாக 5-8 சொட்டுகள், காலையில் பல் துலக்கிய பிறகு விட்டுக் கொள்ளலாம். வாயினுள், அரிமேதஸ் எனும் நல்லெண்ணெய்யுடன் காய்ச்சப்பட்ட மூலிகைத் தைலத்தையும் ஐந்து மில்லி லிட்டர் விட்டு, சுமார் 8 - 10 நிமிடங்கள் நிதானமாகக் குலுக்கித் துப்பி விடுவதாலும், தலை சார்ந்த ரத்தக் குழாய்கள் வலுப்பெற வாய்ப்பிருக்கின்றன.

மேற்கூறிய சிகிச்சைகளனைத்தும் வெளிப்புறமான வைத்திய முறைகளாகும். அதன் வழியாக நெய்ப்பையும், சூட்டையும் முழுவதுமாக பெற முடியாது என்பதால், உட்புறமாகவும் அவற்றைக் கொண்டு வர வேண்டிய அவசியமிருப்பதால், காலை உணவிற்கு ஒரு மணி நேரம் முன்பாக, இந்துகாந்தம் எனும் நெய் மருந்தையும், மாலையில் வெறும் வயிற்றில் விதார்யாதி எனும் நெய் மருந்தையும் நீராவியில் உருக்கி, சுமார் 5-10 மிலி எனும் அளவில், 48 நாட்கள் வரை சாப்பிடலாம். மருந்தைச் சாப்பிட்ட பின் சிறிது சூடான தண்ணீர் அருந்தினால், மருந்து விரைவில் செரிமானமாகி, அதன் வீர்யமானது, ரத்தக் குழாய்களின் உட்புறங்களில் விரைவாகச் சென்றடைந்து செயலாற்றும். இவற்றைச் செரிமானம் செய்யக் கூடிய சக்தி தங்களுக்குக் குறைவாக இருந்தால், லவணபாஸ்கரம் எனும் சூரண மருந்தை, 5 கிராம் அளவில் உப்பு போடாத மோர் சாதத்துடன் கலந்து, மதிய உணவுடன் சாப்பிடலாம்.

அஸ்வகந்தா எனும் சூரண மருந்து, தற்சமயம் பரபரப்பான விற்பனையிலுள்ளது. அதற்குக் காரணம், அதன் செயல் வலிமையானது, நரம்புகளை வலுவூட்டச் செய்வதாக இருக்கிறது.  நீங்கள் சர்க்கரை உபாதை இல்லாதவராக இருந்தால், சுமார் 5 கிராம் சூரணத்தை, 10 மிலி தேன் குழைத்து, ஒரு நாளில் பல தடவை சிறிது சிறிதாக, நக்கிச் சாப்பிடலாம். இதற்கு நேரம் காலம் என்றெல்லாம் பார்க்க வேண்டிய அவசியமில்லை. சர்க்கரை உபாதை இருந்தால், 5 கிராம் சூரணத்தை, 1/2 கிளாஸ் (150 மிலி) சூடான பாலுடன் கலந்து, இரவு படுக்கும் முன் சாப்பிடலாம். இப்படி உள்ளும் புறமுமாக மருந்தைச் சாப்பிட்டால், உங்களுக்கு ஏற்பட்டுள்ள பிரச்னைகள் விரைவில் குணமாக வாய்ப்புள்ளது. 

உணவுக் கட்டுப்பாடும் உங்களுக்குத் தேவையாக இருக்கிறது. வயோதிகத்தில் வாயுவினுடைய சீற்றம் இயற்கையாகவே அதிகமிருப்பதால், காரம், கசப்பு, துவர்ப்புச் சுவையுடைய உணவு வகைகள் வாயுவை, குடலில் அதிகப்படுத்தும் என்பதால், அது போன்ற சுவைகளை நீங்கள் தவிர்த்தல் நலம். இனிப்பு, புளிப்பு, உப்புச் சுவைகளை உணவில் மிதமாகச் சேர்க்கலாம். புலால் உணவுகளை நீர்த்தவடிவில், வெது வெதுப்பாகச் சாப்பிடலாமே தவிர, கனமாகவும் கெட்டியாகவும் சாப்பிடுவதைத் தவிர்க்கவும். குளிர்ந்த நீரில் தலை நனைக்கக் கூடாது. இளஞ் சூடான வெந்நீரில் குளிப்பதே நல்லது. குளிரூட்டப்பட்ட அறையில் படுத்துறங்குவதையும் பெருமளவு தவிர்த்தல் நல்லது. குடும்பத்திலுள்ள உறவினர்களின் அன்பும் ஆதரவும் அனுசரிப்பும் உங்களுக்கு இந்த வயதில் மிகவும் தேவை. வெளியில் செல்லும் போது, பாதங்கள் சில்லிப்பான தரையில் படாதவாறு காலணிகளைப் பயன்படுத்த வேண்டும். மழை, பனி நாட்களில் தலை, காது ஆகியவற்றை மறைக்கும் குல்லாய், மஃப்ளர் அணிவதும் நல்லதே. காபி, டீ, பால் போன்ற பானங்களை சூடாக அருந்தலாம். ஓய்வும், நல்உறக்கமும் அவசியமே.

 (தொடரும்) 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/27/w600X390/kadhir10.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/aug/27/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-ரத்தக்-குழாய்கள்-வலுவடைய-2988688.html
2988686 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் நாய்களை தத்து எடுத்த கோலி! - ச.சண்முக சுந்தரம், சேலம். DIN Monday, August 27, 2018 12:58 PM +0530
நம்  கிரிக்கெட்  கதாநாயகர் விராட் கோலியிடம்  "பிகில்'  என்ற பெயருள்ள நாய் ஒன்று இருக்கிறது. அதை மிகவும் அதிகமாய் நேசிக்கிறார் விராட்.  விராட்  எங்கே போனாலும்  பிகில் வாலாட்டிக் கொண்டே பின் தொடர்கிறது. அண்மையில் பெங்களூரில் உள்ள விலங்கு காப்பகத்திற்கு விராட் போனார்.  அங்கு 15 நாய்களை தத்து எடுத்து வந்திருக்கிறார்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/27/w600X390/kadhir9.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/aug/27/நாய்களை-தத்து-எடுத்த-கோலி-2988686.html
2988685 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் நீயெல்லாம் எதுக்கு படிக்க வர்ற? ஆதலையூர் சூரியகுமார் DIN Monday, August 27, 2018 12:57 PM +0530 பரிமளா டீச்சரின் மனது  "திக்திக்' கென அடித்துக் கொண்டது. இன்று பள்ளிக்கூடத்தில் ரிசல்ட்.  தன்னிடம் ஒன்பதாவது படிக்கும் முத்துப்பிரியா பாஸ் பண்ணியிருக்கக் கூடாது என்று வேண்டிக் கொண்டே  இருந்தாள்.
கடந்த ஒரு மாதமாக நடந்த சம்பவங்கள் பரிமளாவிற்கு ஞாபகம்  வந்து திகிலூட்டின.
கடந்த மாதம் நடந்த ரிசல்ட் கமிட்டி கூட்டத்திலேயே முத்துப்பிரியாவை பத்தாம் வகுப்பிற்கு பாஸ் போடக் கூடாது என்று தலைமையாசிரியரிடம் சொல்லி இருந்தாள் பரிமளா.
""சார் முத்துப்பிரியாவுக்கு எழுதப் படிக்கக்  கூட வரல சார்,  உருப்படியா ஒரு பாரா படிக்கத் தெரியாது சார். இவளை பத்தாம் வகுப்புக்கு பாஸ் போடறது நமக்குத் தான் சார் ஆபத்து. அப்புறம் பத்தாம் வகுப்புல சென்டம்  ரிசல்ட் வராது சார். என்னுடைய சர்வீஸ்ல இது நாள் வரைக்கும் பொதுத் தேர்வுல நூத்துக்கு நூறு ரிசல்ட் தான் கொடுத்து வந்திருக்கேன். முத்துப்பிரியா பத்தாம் வகுப்புக்கு வந்தா  என்னுடைய  சாதனையிலே ஒரு  கரும்புள்ளி விழுந்திடும் சார்.''
பரிமளா டீச்சர் சொல்வதையெல்லாம் அமைதியாக கேட்டுக் கொண்டிருந்தார் சங்கரலிங்கம். இந்த ஆண்டுதான் இப்பள்ளிக்கு தலைமையாசிரியராகப் பொறுப்புக்கு  வந்திருந்தார்.
பரிமளா அந்தப் பள்ளியின் சீனியர் டீச்சர் என்பதால்  கூடுதலாகவே உரிமை எடுத்துக் கொண்டு  பேசினாள்.
""முத்துப்பிரியா மாதிரி முழு மக்குகளை ஃபெயில் பண்ணினாத்தான் நாம சென்டம் ரிசல்ட் வாங்க முடியும் சார். இல்லைன்னா இவளை மாதிரி மாணவிகள் நம்ம பள்ளிக் கூட மானத்தையே  வாங்கிடுவாங்க சார்.''
திரும்ப திரும்ப தலைமையாசிரியரிடம் சொல்லியிருந்தாள்  பரிமளா டீச்சர்.
பத்து வருடங்களுக்கு முன்பு இப்பள்ளியின் தமிழ் ஆசிரியையாகச் சேர்ந்தபோது அறிமுக வகுப்பையே அதிரடியாகத்தான்  ஆரம்பித்தாள் பரிமளா.
""மாணவர்களே! நல்லா கவனிச்சுக்குங்க. வகுப்புல நான் ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்டா இருப்பேன். சரியா படிக்கலைன்னா அங்கயே அப்பவே அடிவிழும். என்னைப் பொருத்தவரை வகுப்புல படிக்கிற எல்லா மாணவர்களும்  நல்லா படிச்சு நல்ல மார்க் வாங்கணும். அப்பதான் நீங்க பத்தாவதுக்குப் போக முடியும். வெறும் முப்பத்தைஞ்சு மார்க் எடுத்தா பத்தாது.  தமிழ்ல குறைஞ்சது  அறுபது மார்க் எடுக்கணும். அப்பதான் பாஸ் போடச் சொல்லுவேன்.  எனக்கு உங்களோட அடுத்த  வருஷ ரிசல்ட்,  அதான் பத்தாம் வகுப்பு ரிசல்ட் ரொம்ப முக்கியம்''  என்று மிரட்டும் தொனியில் பேசினாள் பரிமளா.
மாணவர்கள் முகம் அப்போதே வாடிப் போனது. அதற்குப் பிறகு தமிழ்ப் பாட வகுப்பு என்றாலே மாணவர்கள் அலறித் துடிப்பார்கள்.  கையில் ஒரு ஸ்கேலை வைத்துக் கொண்டு ஒழுங்காகப் படிக்காத மாணவர்களை  வெளுத்து வாங்கி விடுவாள் பரிமளா. அதோடு கடுமையாகத் திட்டுவாள்.
""நீயெல்லாம் வீட்டுலேயே கிடந்து   தொலைக்க வேண்டியது தானே,   இப்படி பள்ளிக்கூடத்துக்கு வந்து  என் உயிரை எடுக்கற?''
""என் மூஞ்சிலேயே முழிக்காத''
""நீ தேர்றது ரொம்ப கஷ்டம்''  என்று ஏதாவது ஒரு மொழியில் அர்ச்சனை நடந்து கொண்டே இருக்கும்.
இவளுடைய மிரட்டலுக்குப் பயந்தே பல மாணவர்கள் குருட்டு மனப்பாடம் செய்து படித்து விடுவார்கள்.
""பரவால்ல டீச்சர். நடந்து முடிந்த அரையாண்டுத் தேர்வுல உங்க பாடத்துல மட்டும் நிறைய மாணவர்கள் பாஸ் பண்ணியிருக்காங்க. வாழ்த்துகள்''  என்று சக ஆசிரியர்கள் பாராட்டுவார்கள். உச்சிக் குளிர்ந்து போவாள் பரிமளா.
பரிமளா டீச்சருக்கு பெரிய சவாலாக இருந்தாள் முத்துப்பிரியா. இவள்தான் நம்ம வகுப்பிலேயே நம்பர் ஒன் மாணவி என்று அடிக்கடி முத்துப்பிரியாவை அவமானப்படுத்துவாள் பரிமளா.
முத்துப்பிரியாவும் அதற்கு ஏற்ற மாதிரிதான் இருப்பாள். இரண்டு வரி கேள்வி பதில் கூட படித்து எழுதச் சிரமப்படுவாள்.
ஒருநாள் அப்படித்தான் வாழ்த்துப் பாடலை பார்க்காமல் எழுதிக்  காட்ட வேண்டும் என்று எல்லா மாணவர்களிடமும் சொன்னாள் பரிமளா.
எல்லா மாணவர்களும் நன்றாக எழுதிக் காட்டியிருந்தார்கள். முத்துப்பிரியாவின் நோட்டுப் புத்தகத்தை கிழித்து வீசினாள்.
""நாளைக்கு வர்றப்ப நூறு தடவை இம்போசிஷன் எழுதிட்டு வரணும்'' என்று கடுமையாக எச்சரித்தாள். 
மறுநாள் இம்போசிஷனைக் கூட ஒழுங்காக எழுதாமல் அரைகுறையாக எழுதிக் கொண்டு வந்து நின்றாள் முத்துப்பிரியா. 
""உன்னால   பார்த்துக் கூட எழுதிட்டு வர முடியாதா? ஏன் இப்படி என் பாவத்தைக் கொட்டிக்கற? போ, வெளியே போய் முட்டிக்கால் போடு''
தொண்டை வறண்டு போகும் அளவுக்கு கத்தினாள்  பரிமளா.
முத்துப்பிரியா வகுப்புக்கு வெளியே வந்து கைகளைக் கட்டிக் கொண்டு முட்டிக்கால் போட்டபடி நின்றாள். அவள் கண்களில் நீர் தாரைதாரையாக வழிந்தது.
அப்போதுதான் தலைமையாசிரியர் பரிமளாவைக் கூப்பிட்டு அனுப்பினார்.
""இங்க பாருங்க மேடம். எல்லா மாணவர்களும் ஒரே மாதிரி இருக்க மாட்டாங்க. முத்துப்பிரியா சரியா படிக்கலைன்னா அந்த மாணவி மேல இன்னும் கொஞ்சம் கூடுதல் கவனம் செலுத்துங்க. அவள் பக்கத்துல  உட்காந்து தனியா சொல்லிக் கொடுங்க. அதை விட்டுட்டு எப்போதும் முத்துப்பிரியாவை முட்டிக்கால் போட சொல்றீங்க. தப்பில்லையா?  கொஞ்சம் உளவியல் பூர்வமா யோசிச்சுப் பாருங்க மேடம்.''
""சார் நான் தலைகீழா நின்னு தண்ணி குடிச்சு பார்த்துட்டேன் சார், என்னால் அவளைப் படிக்க வைக்க முடியல சார். அவங்க பெற்றோரை வரச் சொல்லி பேசிப் பார்த்துட்டேன் சார். அவங்க ரெண்டு பேருமே படிக்காதவங்க சார். முத்துப்பிரியா எந்த வகுப்புல படிக்கறான்னு கூட தெரியல சார். இப்படிப்பட்ட மாணவிக்கு இதுக்கு மேல என்னால் சொல்லிக் கொடுக்க முடியாது சார். நீங்க வேணும்னா அவளுக்கு தனியா சொல்லிக் கொடுத்து  பாருங்க சார்''.
கோபமாக சவால் விடுவது போல பேசினாள் பரிமளா.
சங்கரலிங்கமும் முத்துப்பிரியாவுக்கு ஒரு  மாதம் வரைக்கும் பாடம் சொல்லிக் கொடுத்துப் பார்த்தார். முத்துப்பிரியாவிடம் எந்த  முன்னேற்றமும் கொண்டு வர முடியவில்லை.
பரிமளாவின் சந்தோஷத்திற்கு அளவே இல்லை. தலைமையாசிரியர் தன்னுடைய சவாலில்  தோற்றுப் போய்விட்டார் என்று சக ஆசிரியர்களிடம் கூறி சந்தோஷப் பட்டுக் கொண்டாள்.
""இப்பவாவது புரிஞ்சிக்கிட்டீங்களே சார். முத்துப்பிரியாவை  திருத்த முடியாது சார். அவங்க அப்பா, அம்மாவோட  சேர்ந்து காய்கறி விக்கறதுக்குத் தான் அவ  லாயக்கு''.
பரிமளா டீச்சர் பேசுவதற்கு பேசாமல் அமைதியாக  இருந்தார் சங்கரலிங்கம்.
சவாலில் தோற்றுவிட்ட வருத்தம் தலைமையாசிரியருக்கு இருப்பதாக நினைத்துக் கொண்டாள் பரிமளா.
இப்படி ஒரு தோல்விக்குப் பிறகு முத்துப்பிரியாவை பாஸ் போடுவதற்குத் தலைமையாசிரியருக்கு தைரியம் வராது என்றும் நினைத்துக் கொண்டு இருந்தாள் பரிமளா.
""டீச்சர் விஷயம் தெரியுமா?'' உடன் வேலை  பார்க்கும் விஜயா டீச்சர் போன் போட்டு ஏதோ சஸ்பென்ஸ் வைத்தபடியே கேட்டாள்.
""தெரியாது டீச்சர். என்ன விஷயம்?'' என்று பரபரப்பாக கேட்டாள் பரிமளா.
""முத்துப்பிரியா பத்தாம் வகுப்புக்கு பாஸ் பண்ணிட்டாளாம் டீச்சர். என்ன நடக்குதுன்னே தெரியல டீச்சர்''.
நொந்து கொண்டே போனை வைத்து விட்டாள் விஜயா டீச்சர்.
விஜயா டீச்சர் சொன்னதைக் கேட்டு மயக்கமே வந்துவிட்டது பரிமளாவுக்கு.
பள்ளிக்கூடம்  மீண்டும்  திறந்ததும் முதல் வேலையாக தலைமையாசிரியரைப் போய்ப் பார்த்தாள் பரிமளா.
""இவ்வளவு சொல்லியும் முத்துப்பிரியாவை பாஸ் போட்டிருக்கீங்க சார். அவளை எப்படி சார் பொதுத் தேர்வுல பாஸ் பண்ண வைக்கறது. உங்ககிட்ட ஏதாவது சிறப்புத் திட்டங்கள் இருக்கா சார்''?
பரிமளாவின் முகத்தில் தோல்வியும் இயலாமையும்  கோபமும் நிறைந்து கிடந்தது.
""முதல்ல உக்காருங்க டீச்சர்'' தனக்கு முன்னால் இருந்த நாற்காலியைக் காட்டி உட்காரச் சொன்னார் சங்கரலிங்கம்.
பரிமளா உட்கார்ந்து கொண்டாள்.
""ஒரு மாணவியை  பரீட்சையில் பாஸ் பண்ண வைக்கறது மட்டும் நம்ம வேலையில்ல டீச்சர். அவங்க வாழ்க்கையை வெற்றிகரமாக நடத்துறதுக்கு வழிகாட்டணும். முத்துப்பிரியா மாதிரி மாணவிகளின் பின்னணியைக் கூர்ந்து கவனிச்சா அவ்வளவு பரிதாபமா இருக்கும். தெரியுமா டீச்சர்? அவங்க சரியா படிக்காம போறதுக்கு அவங்க பெற்றோரும் ஒருகாரணம். குடிகாரங்களா இருப்பாங்க.  ரொம்ப ஏழையா இருப்பாங்க. அதனால குழந்தைகளை வீட்டு வேலைக்கு அனுப்பிருவாங்க. வீட்டு வேலைக்குப் போற குழந்தைகளால படிக்க முடியாமப் போயிடும்.
அதுமட்டுமில்லாம முத்துப்பிரியா கற்றல் குறைபாடுடைய மாணவி.இதுமாதிரி மாணவிகளுக்கு பாஸ், ஃபெயில் என்பதைக் காட்டிலும் நல்ல வாழ்க்கை வாழ வழிகாட்டி உதவணும். முத்துப்பிரியா பொதுத்  தேர்வுல பாஸ் பண்ண மாட்டாள். எனக்கு நல்லாத் தெரியும். இந்தக் காரணத்துக்காக இவளை ஃபெயில் போட்டுட்டா என்ன நடக்கும்?
அவங்க அப்பா, அம்மா அவளை கூலி வேலைக்கு அனுப்பிடுவாங்க. அதுமட்டுமில்லாம சீக்கிரம் கல்யாணம் பண்ணி வைச்சிருவாங்க.  அவங்க வாழ்க்கையே வீணா போயிடும். 
ஆனால் நாம இப்ப முத்துப்பிரியாவை பத்தாம் வகுப்புக்கு கொண்டு வந்திருக்கோம். இதனால எவ்வளவு நன்மை  நடக்கும் தெரியுமா டீச்சர்? இன்னும் ஒரு வருஷம் பள்ளிக்கூடம் படிப்பா. இன்னும் கொஞ்சம் மெச்சூரிட்டி கிடைக்கும். நீங்க சொன்ன மாதிரியே வங்கில கடன் வாங்கி காய்கறி கடை கூட வைக்கலாம். பத்தாம் வகுப்பு தோல்வி அடைஞ்சவங்களுக்கு அட்டெண்டர் வேலை கிடைக்கக் கூடிய வாய்ப்பு இருக்கு.
"".........''
"" ரொம்ப முக்கியமா  பத்தாம் வகுப்பு  பரிட்சை எழுதினாலே போதும்.  அது பாúஸா, ஃபெயிலோ அவங்களுக்குத் திருமண உதவித் தொகை கிடைக்கும். அந்த திருமண உதவித் தொகையைக் கூட ஒரு தொழிலில் முதலீடு செஞ்சு முத்துப்பிரியாவால  பிழைச்சுக்க முடியும். வாழ்க்கையும் வெற்றிகரமா ஓடிடும்.  இதுமாதிரியான  மாணவிகளோட  படிப்பு விஷயத்துல  நாம சட்டப்படி  நடந்துக்காம மனிதநேயத்தோட  நடந்துக்கணும் டீச்சர். இப்ப சொல்லுங்க டீச்சர். நான் முத்துப்பிரியாவை பாஸ் போட்டது சரியா?  தவறா?'' தலைமையாசிரியர் கேட்டார்.
பரிமளா தலையைக் குணிந்து  கொண்டாள். அவள் இதயத்தில் ஈரம் கசிந்து கண்களில்  வழிந்தது.
""நீங்க பண்ண வேண்டிய  வேலை ஒண்ணு இருக்கு டீச்சர்''  தலைமையாசிரியர் சொன்னார்.
"என்னசார்' என்பது போல தலைமையாசிரியரைப் பார்த்தாள் பரிமளா. 
""முதல்ல முத்துப்பிரியா பாஸ் பண்ணதுக்கு அவளுக்கு வாழ்த்து சொல்லுங்க. உன்னால ஒரு நல்ல வேலைக்குப் போயி சம்பாதிக்க முடியும். பத்தாம் வகுப்புல தோல்வி அடைஞ்சாக் கூட வேற வாய்ப்புகள் மூலமா சாதிக்க முடியும்னு சொல்லுங்க. அவளுக்கு  புது உலகம்  பிறக்கும்.''
""கண்டிப்பா செய்றேன் சார்''.  முற்றிலுமாக மாறியிருந்தாள் பரிமளா டீச்சர்.
அவள் சொல்லப் போகும் வார்த்தைகளில் முத்துப்பிரியாவின் ஒளிமயமான எதிர்காலம் ஒளிந்து கிடந்தது.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/27/w600X390/kadhir8.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/aug/27/நீயெல்லாம்-எதுக்கு-படிக்க-வர்ற-2988685.html
2988684 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Monday, August 27, 2018 12:51 PM +0530 கண்டது

(கோவை பெரிய கடை வீதியில்  ஓர் அசைவ உணவகத்தின் பெயர்)

சிக்கன் சிங்கம்

கே.விஜயலட்சுமி, திருப்பத்தூர்.


(காஞ்சிபுரம் பேருந்துநிலையத்தில் உள்ள ஓர் உணவகத்தில்)

திறக்காத பூட்டும் இல்லை...
தீராத பிரச்னையும் இல்லை.
வா.ஆதவன், சென்னை-19


(ஊத்தங்கரையில் நின்றிருந்த ஒரு மினி வேனின் பின்புறத்தில்)

வண்டி என்னுது
உயிர் உன்னுது

வெ.சென்னப்பன், அரூர்.


யோசிக்கிறாங்கப்பா!

எல்லா மனிதர்களுமே
முகமூடி அணிந்திருக்கிறார்கள்.
சிலரது கிழிந்துவிடுகிறது...
பலரது பதிந்துவிடுகிறது.

சங்கீத சரவணன், மயிலாடுதுறை.


கேட்டது


(கும்பகோணம் கடைத்தெருவில் இருவர்)

""இந்தக் கடைக்காரர்தான் மோசமான செருப்பை என் தலையிலே கட்டிட்டார்''
""தலையிலே கட்டுற வரை நீ என்ன செஞ்சுக்கிட்டிருந்தே?''

டி.ஜெசிமா பர்வின், கரம்பயம்.

 

(விருதுநகர் அருகேயுள்ள வெள்ளூரில்  ஒரு வீட்டில் கணவன் - மனைவி)


""புருஷன்- பெண்டாட்டி சண்டைன்னா ஆயிரம் இருக்கும்.  ஆனா அது நாலு சுவத்துக்குள்ளேதான் இருக்கணும்''
""ஏன்டி அப்படீன்னா எனக்குத் தப்பிச்சு ஓடக் கூட உரிமையில்லையா?''

ஏ.எஸ்.இராஜேந்திரன்,  வெள்ளூர்.


மைக்ரோ கதை


அரசர் ஒருவரிடம் அறிவாளியான அமைச்சர் ஒருவர் இருந்தார்.  நாளாக நாளாக அவருக்கு அமைச்சர்  வேலை அலுத்துப் போனது.  அதனால் ஒரு நாள் தனது அமைச்சர் பதவியை ராஜினாமா செய்துவிட்டு,  துறவறம் பூண்டார். 

யாரும் இல்லாத காட்டில் போய் தங்கி வழிபாடு செய்து காலம் கடத்தினார். அமைச்சர் இல்லாதது அரசருக்கு கை ஒடிந்தது போல இருந்தது.  காட்டிற்குச் சென்று  துறவியான அமைச்சர் முன் நின்று, அரசர் கெஞ்சும் குரலில், ""நீங்கள் மறுபடியும் அமைச்சர் பணிக்கு வர வேண்டும்.  அரண்மனையில் இல்லாத வசதி அப்படி இங்கே என்ன இருக்கிறது?'' என்று கேட்டார். அதற்கு துறவி  சொன்னார்: ""அரண்மனையில் நான் உங்கள் முன் பணிவாக நிற்க வேண்டும். இப்போது நீங்கள் என் முன் நிற்கிறீர்கள்''.

ஆதினமிளகி, வீரசிகாமணி.


எஸ்.எம்.எஸ்.


கரன்சி  உள்ளவனிடத்தில்
கருணை இல்லை.
கருணை உள்ளவனிடத்தில்
கரன்சி இல்லை.

ம.செ.மயில், திருநெல்வேலி.


அப்படீங்களா!

கேட்பதற்கே கொஞ்சம் என்னவோ போல்தான் இருக்கிறது... செல்போனுடன் கழிவறைக்குச் சென்றுவிட்டுத் திரும்புவது, கழிவறையிலிருந்து கை கழுவாமல் வருவதைப் போல் என்கிறார்கள். புரியவில்லையா? கழிவறையில் உள்ள தீங்கு செய்யும் கிருமிகள் எல்லாம் செல்போனுடன் ஒட்டிக் கொண்டு வந்துவிடுகின்றன என்கிறார்கள். 

நாம் ஒவ்வொரு நாளும் எங்கெங்கோ செல்கிறோம். எது எதையோ தொடுகிறோம். நகரங்களில் பேருந்து, ஆட்டோ என்று மாறி மாறிப் பயணிக்கிறோம். அவற்றில் ஏறும்போதும் இறங்கும்போதும் வாகனங்களில் எங்கெங்கோ தொடுகிறோம். ஏற்கெனவே பலர் தொட்ட இடங்களில் நாமும் தொடுகிறோம். அந்த பலர் யாராகவும் - எந்த தொற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்களாகவும் இருக்கலாம்.  கண்ணுக்குத் தெரியாத கிருமிகள் நம் கையோடு ஒட்டிக் கொள்ள,  அந்தக் கைகளில்  செல்போனை எடுத்து நாம் பேச... எவ்வளவு கிருமிகள் அதில்!

அமெரிக்காவின் யுனிவர்சிட்டி ஆஃப் மிச்சிகன் ஸ்கூல்  ஆஃப் பப்ளிக் ஹெல்த்தைச் சேர்ந்த ஆய்வாளர்கள்,  ஒரு பள்ளி மாணவனின்  கையில் உள்ள செல்போனில் 17 ஆயிரம் கிருமிகள் ஒட்டிக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டறிந்துள்ளார்கள்.  அரிசோனா பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த ஆய்வாளர்கள்,  ஒரு டாய்லெட் சீட்டில் இருப்பதைவிட பத்துமடங்கு அதிக கிருமிகள் செல்போனில் இருப்பதாகக் கண்டுபிடித்துள்ளார்கள். 

கழிவறை, மருத்துவமனை  போன்ற கிருமிகள்  அதிகம் நிறைந்த இடங்களில் செல்போனை பயன்படுத்தாமல் இருப்பது நல்லது என்கிறார்கள் ஆய்வாளர்கள். 

சளி பிடித்து இருமிக் கொண்டிருப்பவரின் செல்போனை வாங்கி ஓசியில் பேச நினைக்கக் கூடாது.  அப்படிப் பேசினால் சளி, இருமலை பரிசாகப் பெறும் வாய்ப்புகள் அதிகம். 

ஒரு மெல்லிய துணியை கிருமி நாசினியில், லேசாக நனைத்து அவ்வப்போது செல்போனைத் துடைப்பது கிருமிகளின் தாக்குதலில் இருந்து ஓரளவுக்குத் தப்பிக்க உதவும் என்கிறார்கள் ஆய்வாளர்கள்.

என்.ஜே., சென்னை-116.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/27/w600X390/kadhir7.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/aug/27/பேல்பூரி-2988684.html
2988681 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பிட்ஸ்... DIN DIN Monday, August 27, 2018 12:46 PM +0530  

லதாவும் வந்தேமாதரமும்!

1998-இல்,  "வந்தேமாதரம்' பாடலை, லதாமங்கேஸ்கர், மேலும் சிலவரிகளை கூடுதலாகச் சேர்த்து அதே பாணியில் இந்தியில்  பாடியுள்ளார்.  இதே லதாமங்கேஸ்கர், 1952-இல் வெளிவந்த ஆனந்த்மத்' படத்தில் ஹேமந்த்குமாரின் இசையில் மற்றொரு வந்தே மாதரம் பாடலைப் பாடியுள்ளார். அதுவும் சூப்பர் ஹிட்.

- ராஜேஸ்வரி

நேற்று கர்ணன்...  இன்று சிவன்... நாளை?

கர்நாடக மாநில முதல்வர் குமாரசுவாமி, தன்னை மகாபாரத கர்ணனுடன் ஒப்பிட்டு, துரியோதனாதி (காங்கிரசார்)களிடம் மாட்டி, இருதலைக் கொள்ளி எறும்பாக அவதிப்படுவதாக புலம்பினார். தற்போதோ ஒருபடி மேலே போய், தன்னை விஷம் தொண்டையில் நிற்கும் நீலகண்டனாக உருவகப்படுத்திக் கொண்டு, கண்ணீரும் சிந்தினார். காங்கிரசார் கொடுக்கும் தொல்லையை, அவர் விஷமாக கருதுவதாகக் கொள்ளலாம்.

 

சினிமா தயாரிப்பாளராக இருந்த குமாரசுவாமி, தற்போது தானே  கதை வசனம் எழுதி, சிறந்த நடிகராகவும் ஆகிவிட்டார் என்கின்றனர் மக்கள்.

- ராஜிராதா


* பிரபல பின்னணி பாடகி எல்.ஆர். ஈஸ்வரியின் முழுப் பெயர் லூர்து மேரி ராஜேஸ்வரி என்பதாகும்.
* டி.எம். சௌந்தரராஜனின் முழுப்பெயர் தொகுலுவ்வா மீனாட்சி ஐயங்கார் சௌந்தரராஜன் என்பதாகும்.
* பாடக்கூடிய  நடிகைகளாய் இருந்தவர்கள் பி.பானுமதி, எஸ். வரலட்சுமி, டி.ஏ.மதுரம்.
* பாடக்கூடிய நடிகர்களாய் இருந்தவர்கள் என்.எஸ்.கிருஷ்ணன், டி.ஆர். மகாலிங்கம், கே.ஆர்.ராமசாமி, ஜே.பி. சந்திரபாபு.
* சூலமங்கலம் ராஜலட்சுமி ஒரு படத்துக்கு மெட்டுப் போட்டிருக்கிறார்.
* பானுமதி ஒரு சகலகலாவல்லி, நடிகை, இசையமைப்பாளர் என்பதோடு சாகித்ய அகாதமி விருது பெற்ற ஓர் எழுத்தாளரும் கூட. சொந்தக் குரலில் பாடக் கூடியவர்.

தங்க. சங்கரபாண்டியன், சென்னை. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/27/w600X390/kadhir6.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/aug/27/பிட்ஸ்-2988681.html
2988680 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் DIN DIN Monday, August 27, 2018 12:42 PM +0530
சினிமா, அரசியல் இரண்டிலும் எம்.ஜி.ஆரைப் போன்று முத்திரை பதித்தவர் என்.டி.ஆர். எம்.ஜி.ஆர் பாணியில் அரசியலுக்கு வந்து ஆட்சி, அதிகாரத்தைப் பிடித்தவர் என்று இவரைப் பற்றி சொல்வதுண்டு. தற்போது இவரின் வாழ்க்கை வரலாறு "என்.டி.ஆர்.' என்ற பெயரில் படமாக்கப்பட்டு வருகிறது.  இந்த படத்தில் என்.டி.ஆரின் சினிமா வாழ்க்கை பற்றிய சம்பவங்கள் வரும்போது அதில் அவருடன் நடித்தவர்களைப் பற்றிய காட்சிகள் இடம்பெறுகிறது. அதில் குறிப்பிட்ட சில நடிகர், நடிகைகளாக நடிக்க பிரபலமானவர்களை தேர்வு செய்யும் பணி விறுவிறுப்பாக நடக்கிறது. அந்த வகையில் ஸ்ரீதேவி கேரக்டரில் நடிக்க ரகுல் பிரீத் சிங் பேசப்பட்டுள்ளார். இதற்காக சுமார் பத்து நாள்வரை ரகுல் பிரீத் சிங் கால்ஷீட் தந்துள்ளார். இதையடுத்து ஜெயப்பிரதா வேடத்தில் நடிக்க ராசி கன்னா ஒப்பந்தமாகியுள்ளார். இவர்கள் படத்தில் வருவது ஓரிரு காட்சிகள்தான். ஆனால் பிரபல நடிகைகள் கேரக்டரில் நடிப்பதால் தனி கவனம் பெறும் வகையில் இவர்களது வேடம் இருக்கும் என பட வட்டாரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. இது போன்று எம்.ஜி.ஆர்., சிவாஜி உள்ளிட்ட தமிழக பிரபலங்களின் கதாபாத்திரங்களும் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. 

 

கார்த்திக் சுப்புராஜ் இயக்கத்தில் ரஜினிகாந்த் நடித்து வரும் படத்தின் படப்பிடிப்பு  தற்போது சென்னை புறநகர் பகுதிகளில் நடந்து வருகிறது. டேராடூன் படப்பிடிப்பு முடிந்ததும், படத்தின் முக்கிய சில காட்சிகளை மதுரையில் படமாக்கத் திட்டமிட்டனர்.   ஆனால் ரஜினி வந்தால் கூட்டம் கூடி விடும், நினைத்தது போல் படப்பிடிப்பை நடத்த முடியாது என்று கருதிய இயக்குநர் கார்த்திக் சுப்புராஜ், மதுரையில் எடுக்க வேண்டிய காட்சிகளை இங்கே சென்னை நெற்குன்றம் பகுதிகளில் எடுத்து வருகிறார். பிரத்யேக அரங்குகளில் காட்சிகள் படமாக்கப்பட்டு வருகின்றன. சிம்ரன், விஜய் சேதுபதி, பாலிவுட் நடிகர் நவாசுதீன் சித்திக் உள்ளிட்டோர் நடிக்கின்றனர். இந்நிலையில் இந்தப் படத்தின் புது வரவாக த்ரிஷா இணைந்துள்ளார். ரஜினியுடன் த்ரிஷா இணைந்து நடிப்பது இதுவே முதன் முறை. 

 

சுசீந்திரன் இயக்கத்தில் உருவாகி வரும் படம் "ஜீனியஸ்'. ரோஷன், பிரியா லால் உள்ளிட்ட புதுமுகங்கள் நடிக்கின்றனர். யுவன்சங்கர் ராஜா இசையமைக்கிறார். ஹிந்தியில் வெளியாகி ரசிகர்களின் ஏகோபித்த ஆதரவைப் பெற்ற "பி.கே' படத்தின் திரைக்கதை பாதிப்பில் இப்படத்தை உருவாக்கியுள்ளதாக சுசீந்திரன் தெரிவித்துள்ளார்.  இன்றைய கல்வி முறையில் என்னென்ன மாற்றங்களைக் கொண்டு வர வேண்டும் என்பதைக் கருவாகக் கொண்டு திரைக்கதை உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. தமிழைத் தொடர்ந்து ஹிந்தியிலும், தெலுங்கிலும் படத்தை வெளியிடும் பணிகள் நடந்து வருகின்றன. சுசீந்திரன் பேசும் போது... ""இந்த  ஜீனியஸ் கதையை விஜய், அல்லு அர்ஜுன், ஜெயம் ரவி உள்ளிட்ட பலரிடம் கூறியுள்ளேன். அனைவருக்கும் இந்த கதை மிகவும் பிடித்திருந்தது. ஆனால் அவர்களால் சில காரணங்களால் நடிக்க முடியவில்லை. கடைசியாக இந்தக் கதை புதுமுகங்களின் நடிப்பில் உருவாகியுள்ளது. மக்களுக்கு கருத்து சொல்லும் பொழுதுபோக்கு படமாக இருக்கும்'' என்று தெரிவித்தார் சுசீந்திரன்.  

 

கன்னடத்தில் சில வருடங்களுக்கு முன்பு வெளியான படம் "கோதி பன்னா சதஹர்னா மைகட்டு'. பல கமர்ஷியல் மசாலாக்களுக்கு மத்தியில் வெளியான இப்படம் அங்குள்ள ரசிகர்களின் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது. தற்போது இப்படத்தின் கதை தமிழில் ரீமேக் ஆகிறது.  ராதாமோகன் இப்படத்தை இயக்குகிறார். பிரகாஷ் ராஜ், சமுத்திரக்கனி, விக்ரம் பிரபு, இந்துஜா, குமரவேல் உள்ளிட்டோர் நடிக்கின்றனர்.  அல்சைமர் எனும் மறதி நோயால் பாதித்தவராக பிரகாஷ்ராஜ் நடிக்கிறார். அவரைத் தேடும் மகனாக விக்ரம் பிரபு நடிக்கிறார். இளையராஜா இசையமைப்பில் பா. விஜய், பழநிபாரதி ஆகியோர் பாடல்களை எழுதுகின்றனர். கலைப்புலி எஸ்.தாணு தயாரிக்கிறார். பிரகாஷ்ராஜ் பேசும் போது.... ""கன்னடத்தில் இப்படம் உருவான போதே, அக்கதையின் உரிமையைப் பெற்று வைத்து விட்டேன். ராதாமோகனைச் சந்தித்த போது, இக்கதையைப் பற்றி பேசினேன். அவர் ஆர்வமாகி இக்கதையை நானே இயக்குகிறேன் என்று வந்து விட்டார். தயாரிப்பாளர் தாணுவும் அப்படியே இந்தக் கதைக்குள் வந்தார். மாறுபட்ட கோணத்தில் மனித வாழ்க்கையை இந்தப் படம் அணுகும்'' என்றார். படத்துக்கு "யூ' சான்றிதழ் கிடைத்துள்ளது. இம்மாதம் 31-ஆம் தேதி படம் திரைக்கு வருகிறது.

 

இந்திய அரசியல் வானில் தவிர்க்க முடியாத சக்தியாக வலம் வந்த ஜெயலலிதாவின் வாழ்க்கையைப் படமாக்கும் அறிவிப்புகள் தமிழில் வெளிவந்த வண்ணம் உள்ளன. இயக்குநர்கள் மத்தியில் இதற்கு கடும் போட்டி நிலவி வருவதே இதற்கு காரணம்.  விப்ரி மீடியா நிறுவனம் தயாரிக்க, விஜய் இயக்கத்தில் ஜெயலலிதாவின் வாழ்க்கை வரலாறு படமாக உருவாகிறது. தமிழ், தெலுங்கு, இந்தியில் உருவாகும் இதன் படப்பிடிப்பு, ஜெயலலிதாவின் பிறந்த நாளான பிப்ரவரி 24-ஆம் தேதி தொடங்க இருக்கிறது. இதனிடையே மிஷ்கினிடம் உதவியாளராகப் பணியாற்றிய பிரியதர்ஷினியும், ஜெயலலிதாவின் வாழ்க்கை வரலாற்றைப் படமாக எடுக்கப் போவதாக அறிவித்துள்ளார். இதன் படப்பிடிப்பும் அடுத்த வருடம் ஜெயலலிதா பிறந்த நாளில் தொடங்க இருக்கிறது. ஏற்கெனவே இரண்டு அறிவிப்புகள் வந்துள்ள நிலையில், இயக்குநர் பாரதிராஜாவும் ஜெயலலிதா வாழ்க்கையை படமாக்கவுள்ளதாக தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன.  "அம்மா - புரட்சித் தலைவி' என இந்தப் படத்துக்குப் பெயர் வைக்கப்பட்டுள்ளது. ஆதித்யா பரத்வாஜ் இந்தப் படத்தைத் தயாரிக்கிறார். கடந்த ஒரு வருடத்துக்கு முன்பே இந்தத் தலைப்பை அறிவித்து, படத்தைத் தயாரிக்கப் போவதாகச் சொன்னார் ஆதித்யா பரத்வாஜ். ஆனால், அறிவிப்புடன் நின்றுபோன இந்தப் படம், தற்போது தொடங்க இருக்கிறது. மற்ற இரண்டு படங்களும் பிப்ரவரிக்காகக் காத்திருக்க, இந்தப் படத்தின் படப்பிடிப்பு டிசம்பர் மாதமே தொடங்க இருக்கிறது. இளையராஜாவிடம் பேச்சுவார்த்தை தொடங்கியுள்ளது. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/27/w600X390/kadhir5.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/aug/27/திரைக்-கதிர்-2988680.html
2988679 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பண்புகளின் உறைவிடம் கவிஞர் கா.மு.செரீப் -  தங்க. சங்கர பாண்டியன் DIN Monday, August 27, 2018 12:40 PM +0530 கவிஞர் கா.மு.செரீப் பல நல்ல பண்புகளின் உறைவிடமாவார்.  சினிமா உலகத் தொடர்பு இருந்தும் அந்தச் சினிமா உலகச் சீரழிவுகளில் சிக்கிக் கொள்ளாத  உயர்பண்பு கவிஞர் கா.மு.செரீப் அவர்களிடம் மட்டுமே இருந்தது.
ஒரு கவிஞன்  வறுமையிலும் செம்மையாக எப்படி வாழ்வது  என்பதை அவரிடம் நான் கற்றுக் கொண்டேன்.
"பாட்டும் நானே பாவமும் நானே' என்னும் பாடலை எழுதியவர்  கா.மு.செரீப். கண்ணதாசன் பெயரால் இப்பாடல் வெளிவந்த போதும் ""கேட்பதற்கு நன்றாகத்தானே இருக்கிறது'' என்று மனமுவந்து  பாராட்டும் பண்பை நான்  இவரிடம்தான் கண்டேன்.
 கவி.கா.மு.செரீப் படைப்பை விடவும்,  அவரது பாடல்களை விடவும், அவரையும் அவரது குணாதிசயங்களையும் நான் அதிகம் நேசிக்கிறேன்.
(ஜெயகாந்தன்  "ஓர்  இலக்கியவாதியின்  கலையுலக அனுபவங்கள்'  நூலில் எழுதியது.)

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/8/27/w600X390/kadhir4.jpg http://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2018/aug/27/பண்புகளின்-உறைவிடம்-கவிஞர்-காமுசெரீப்-2988679.html
2988678 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் செம்புக்குள் முளைவிடும் விருட்சம்  ஜனநேசன் DIN Monday, August 27, 2018 12:38 PM +0530 எட்டுமணிக்கே  வெயில் சுள்ளெனச் சுட்டது.  வியர்வை பொங்க  மெதுவாக பிரியா தெருவில் நடந்தாள். வலது தோளில் சாப்பாட்டு பை மெல்ல ஊஞ்சல் ஆடியது. வயிற்றில் எட்டுமாத சிசு உதைத்தது. தொட்டிமீன் போல் அங்குமிங்கும் நகர்ந்தது. இதை உட்கார்ந்து ரசிக்க நேரமில்லை. வேகமாக நடக்க இயலவில்லையே என்ற வருத்தமே அவளது வேகத்துக்கு தடை போட்டது. நத்தை தனது உமிழ்நீரில் வழுக்கி நகர்வது போல் இவள்தனது சிந்தாத கண்ணீரின் வைராக்கிய விசையில் நகர்ந்தாள். வெயிலுக்கு உறுத்தாத வெளிர் நிற பருத்தி ஆடை தான், இருந்தும் வெயிலின் ஊடுருவலைத்  தடுக்க முடியவில்லை. வயிற்றுச் சுமையை வெகு சீக்கிரம் இறக்கி விடுவாள். வாழ்க்கைச் சுமையை எப்போது இறக்கி வைக்க, கணவன்   திரும்ப வரப்போகிறான்...? வயிற்றுப் பாரத்தை மறைக்க முடியாது. மனப்பாரத்தை மறைத்து புன்னகை பூசிய முகத்தோடு நடக்கிறாள். முன்பெல்லாம்  பத்து நிமிடத்தில் பெருங்களத்தூர் மின்ரயில் நிலையத்துக்கு நடந்துவிடுவாள். இப்போதெல்லாம் இருபது நிமிடங்கள் ஆகிறது .

"பொறுத்துக்கடா செல்லம், அம்மாவுக்கு வலிக்குது. இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் அம்மா ரயில் ஏறிருவேன். அப்ப  நீ விளையாடு. நீ இருக்கிற உலகம் உருண்டைன்னு சுத்தி சுத்தி வா, சூரியக் குஞ்சு. கொதிக்காத சூரியக் குஞ்சு! கொஞ்சி விளையாடும் தெய்வக் குஞ்சு' என்று சிசுவிடம் பேசிக்  கொண்டே தூரத்தையும், வலி துயரத்தையும் கடக்க முயன்றாள் . 

நிலைய வாசலுக்கும்  நடைபாதைக்கும் இடைவெளியில் ஒரு கழைக்கூத்தாடி மேளம் கொட்ட ஓர் இரண்டு வயது பெண்குழந்தை தளர் நடையோடு கையைக்  காலை ஆட்டி ஆடுவது போல் நடந்து சென்றது.

பிரியா நடைமேடைக்கு வரவும், கடற்கரைக்குச்  செல்லும் மின் ரயில் வந்தது. ஏறி உட்கார்ந்த பின்தான் சீரான சுவாசத்தை உணர்ந்தாள்.  "தான் தான் கருமாயப் படுகிறோம் என்றால் தன்னைவிடவும் மோசமாக சிரமப் படுபவர்களும் இருக்கிறார்களே.....' மின்வண்டி காற்றாடியின் குளிர்ந்த காற்று இதமாக இருந்தது. புறப்பட்ட வண்டியின் தட தட சத்தம் இவளோட இதயத்துடிப்பையும் சிசுவின் துடிப்பையும் ஒன்றிசைந்து ஒலிப்பதாக உணர்ந்தாள். அனிச்சையாக வயிற்றைத் தடவினாள். பெரும் குடத்தை தடவுவதுபோல் இருந்தது. அவளுக்கு தான் வணங்கும் பெரிய பித்தளைச் செம்பு நினைவுக்கு வந்தது. கண்ணீர் பொங்கி வழிந்தது. முந்தானையைச் சரிசெய்யும் வேகத்தில் துடைத்துக் கொண்டாள்.

பிரியாவும், சுரேஷும் பொறியியல் கல்லூரியில் படிக்கும் போதே இருவரும் காதலித்தனர். சாதி ஏற்ற தாழ்வு அவர்களது எதிர்கால வாழ்வுக்கு அனுமதிக்காது என்று அறிந்து தங்களைத் தாமே கட்டுப்படுத்த முயன்றனர். அவர்கள்  ஒருவரையொருவர் பார்க்க தவிர்த்தாலும் மனது கட்டுப்படவில்லை. இந்த சமூகத்தை எதிர்த்து வாழ்ந்து பார்ப்போம் என்று இணைந்தனர். சுரேஷ் கல்லூரியில் வளாகத் தேர்வில் பிரபல மென்பொருள் நிறுவனத்தால் தேர்வு செய்யப் பட்டான். சுரேஷ் பணியில் சேரக் கிளம்பும் போது பிரியாவும் அவனுடன் வருவதாக புறப்பட்டுவிட்டாள். 

அவன் தங்குமிடம் எல்லாம் ஏற்பாடு செய்துகொண்டு மூன்று நான்கு மாதங்களில் வந்து அழைத்து செல்வேன் என்றதை அவள் ஏற்கவில்லை. தன்னை தனது குடும்பத்தார் வேறு ஒருவனுக்கு மணமுடிக்கத் திட்டமிடுகின்றனர். தன்னை விட்டுச் சென்றால் வாழ்வை முடித்துக் கொள்வேன் என்று அழுது அடம்பிடித்தாள். அவன் வேறு வழியின்றி அவளை அழைத்துச் சென்றான். அவளது குடும்பத்தார் அவர்களை முப்பத்திரண்டு திசைகளிலும் தேடினர். பிடிக்கமுடியா நிலையில் காவல்துறை மூலம் ஆள்கடத்தல் புகாரில் தேடினர். இதை நண்பர்கள் மூலம் அறிந்து மாவட்டக் காவல்துறை கண்காணிப்பாளரிடம் இருவரும் சரணடைந்தனர். அவளே, "அவனுடன் விரும்பிச் சென்று  மணமுடித்துக் கொண்டேன். மணமான எங்கள் உயிருக்கு பாதுகாப்புக் கொடுங்கள்' என்று மனு கொடுத்து காவல்துறை பாதுகாப்போடு   மாவட்டத் தலைநகரில் நண்பர்கள் உதவியோடு ஒரு வீடு எடுத்து தங்கினர். இவர்களுக்கு  பாதுகாப்பாக பலபிரிவுகளைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் தூர இருந்து கண்காணித்து வந்தனர். இந்த பாதுகாப்பு வளையத்துள் பிரியாவின் அப்பா வகையினர் ஊடுருவ முடியவில்லை !  

தந்தை முகம் காணாமல் வளர்ந்த மகனுக்கு சாதி வெறியர்களால் எந்த நேரமும் உயிருக்கு ஆபத்து வருமோ  என்று அஞ்சிக் கொண்டு இருந்த சுரேஷின் அம்மா உயிரை விட்டாள்.  போலீஸ் பாதுகாப்போடுதான் அம்மாவின் இறுதிச் சடங்குகள் நடந்தன.  அம்மாவின் காரியங்கள் முடிந்தவுடன் அக்கா, அம்மா தெய்வமாக நினைத்து வணங்கிய பித்தளை செம்பைக் கொடுத்து,""அந்த சாதிக்காரங்க நோட்டம் பார்த்துகிட்டு சுத்திசுத்தி வர்றாங்க, விரசா, கண்ணு காணா சீமையில்போய்  பதுவுசா, கருத்தா பிழைச்சுக்குங்க கண்ணுகளா... அம்மாவும், அப்பனும் தெய்வமா துணை நின்னு காப்பாத்துவாங்க.... அவங்களை மறக்காம கும்பிட்டு வாங்க கண்ணுகளா'' என்று அக்கா கண்ணீர் பொங்க பயபக்தியோடு அவர்களிடம் செம்பைக் கொடுத்தாள். காவல்துறையின் அனுமதியுடன், சென்னையில் வக்கீலாக இருக்கும் பால்ய நண்பன் பாலு  உதவியுடன்அவர்களது ஊர் மக்கள் கால்படாத பெருங்களத்தூரில் வீடு பார்த்துக் குடியேறினர். முதல் நாளில் அந்த செம்பில் நிறை நீர் நிரப்பி கும்பிட்டுத் தனிக் குடும்பத்தைத்  தொடங்கினர்.

பிரியா அந்த செம்பு பற்றிக் கேட்டாள். ""இந்த செம்பு எனக்கு அப்பாவாக மட்டும் இருந்தது. இனிமேல் எனக்கு அம்மாவும், அப்பாவும், நம்ம குலதெய்வமும்  இதுதான்'' என்று மெய்சிலிர்த்து சொன்னான் சுரேஷ் .  அவள் புரியாமல் கேட்டாள்.  சுரேஷ் நிதானித்து  உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு சொன்னான்.

""நான் நாலு மாத சிசுவாக அம்மா வயிற்றில் இருக்கும் போது ஊருக்குள் நடந்த சாதிச்சண்டையில்   எங்கள் மாமாவை வேற்று சாதிக்காரர் அரிவாளால் வெட்டப்போகையில் அப்பா போய்த்   தடுத்திருக்கிறார். அரிவாள்வெட்டு அப்பா மீது பட அப்பா அந்த இடத்திலே இறந்திட்டாராம்.  அப்பா இறந்த போது நான் நான்கு மாத சிசு.  இதை எங்கூரு வழக்கப்படி நிறைசெம்புல எல்லார் முன்னால நாலு  முல்லைப் பூவை போட்டு குறிப்பால சொல்லியிருக்காக. எங்க அம்மாவையும், நான் பிறந்த பின்னும் எங்க சொந்தக் காரங்கதான் உதவி செஞ்சாங்க. கொஞ்சம் எனக்கு விவரம் தெரிஞ்ச பின்னால ஒருநாள் எங்க சொந்தக் காரங்க எல்லாம் வந்து இந்த செம்பு எங்க அப்பாவின் நினைவா கும்பிடுவதாக சொன்னாங்க. இந்த செம்பை கும்பிடும்போது  எனக்கு ஏற்பட்டமாதிரி யாருக்கும் இப்படி ஒரு கொடுமை நேரக்கூடாது. சாதிவெறி இல்லாத மனுசனா வளருனும்னு  உறுதியோடு தான்  நான் வளர்ந்தேன். நம்ம கல்யாணத்தில் கூட சாதி பிரச்சினை வந்திரக் கூடாதுன்னுதான் தயங்கினேன். நீ பிடிவாதமா நின்னு என்னை ஜெயிச்சிட்டே ! ஆனா உங்க அப்பாவும் அவரோட ஆளுக மிரட்டலில் தன் மகனை  வாரிசு இல்லாம கொன்னுருவாங்களோ... தந்தை இல்லாம வளர்த்த பிள்ளைக்கு சாதியினால இன்னொரு ஆபத்தா... என்று அம்மா புலம்பி புழுங்கிச் செத்தார்''   சொல்லி தொண்டை உடைந்து குமுறினான் இவளும் அவனைக் கட்டிப் பிடித்து, ""என்னாலதானே உங்களுக்கு இவ்வளவு பிரச்னை? இனி எந்த ஜென்மத்திலும் எங்க வீட்டரையோ, அந்த  சாதிக்காரங்களையோ   நினைச்சுக்கூட  பார்க்க மாட்டேன்.  உங்களையும், உங்களைச் சேர்ந்தவரையும் எந்த சூழ்நிலையிலும் விட்டுத்தர மாட்டேன்''  என்று விம்மி விம்மி அழுதாள். 

காவல்துறையினரின் பாதுகாப்போடு இருந்தபோது இணையத்தில் வேலை தேடியபோது இந்திய ராணுவத்தில் மின்பொறியாளர் பணிக்கு கேட்பு வந்திருந்தது விண்ணப்பித்தான். இதற்கான இணையதேர்வுக்கு அழைப்பு வந்தது. கலந்து கொண்டான். தெரிவானதாக பணி ஆணை  வந்தது. பிரியாவின் வற்புறுத்தலுக்கு இணங்கி டேராடூனில் பணியில் சேர்ந்தான். பயிற்சி முடிந்ததும் எங்கு பணியமர்த்தப்படுகிறானோ, அங்கு குடியிருப்பு வசதி தரப்படும். அங்கு போய்விடலாம். அதுவரைக்கும் நண்பரின் உதவியால் ஒரு வேலை பார்த்துக் கொண்டு இவள் சென்னையிலே இருப்பது என்ற முடிவில் சுரேஷ் வடக்கே,இவள் தெற்கே என்று இருக்கிறார்கள்.

சுரேஷ் பணியில் சேர்ந்த மறுவாரமே இவள் கருவுற்ற செய்தியைச் சொன்னாள். வயிற்றில் குலக்கொழுந்து  வளரும்போது, கணவனும் மனைவியும் தனித்தனியாக இருக்க வேண்டியதாயிற்றே... என்ற வருத்தம் இருவரையும் அலைக்கழித்தது. என்ன செய்வது? ஒருவருஷம் தானே சமாளித்துக் கொள்வோம்...என்று ஒருவருக்கொருவர்  ஆறுதல் சொல்லிக் கொண்டார்கள்.டேராடூனில் ஆறுமாதம் தான் பயிற்சி. பின்னர் இந்தியாவில் உள்ள  அனைத்து ராணுவ பாதுகாப்பு மையங்களிலும் பதினைந்து நாட்கள் வீதம்  சிறப்பு பயிற்சியாம்.  வடமாநிலங்களில் இறுதியாக தற்போது காஷ்மீரில் பயிற்சி என்று சொன்னான். இதற்கு பின் தென் மாநிலங்களில் பயிற்சி.  அனுதினமும் இரவு, இணைப்பு கிடைக்கும்போதெல்லாம் வீடியோ அழைப்புகளில் பேசிவிடுவான். பயிற்சியின்போது வழங்கப் படும் ஊதியத்தில் பாதியை அவள் பெயருக்கு அனுப்பி விடுவான். வீடியோவில் என்ன பேசினாலும் நேரில் இருந்து அவளோடு உறவாடி, வலியின்போது, அயர்ச்சியின் போது  கணவன் பக்கத்தில் இருந்து ஆறுதல் சொல்வது   போலாகுமா... துடித்து அங்கும்மிங்கும்  அசையும் சிசுவுக்கு அப்பா வெளியிலிருந்து கொடுக்கும் முத்தத்தில் அவளுக்கு வலியெல்லாம் பறந்துவிடாதா?

எட்டு முடிந்து ஒன்பதாம் மாதம் பிறக்கப் போகுது. இன்னும் பத்து நாளோ பதினைந்து நாளோ குழந்தை பிறந்து விடலாம். இவள் வேலை பார்க்கும் தம்பு செட்டித் தெரு வக்கீல் அலுவலகத்தில், ""ஓய்வு எடுத்துக் கொண்டு, பிரசவம் ஆனப்புறம் உங்களுக்கு எப்போ முடியுதோ அப்போது வாங்க'' என்கிறார் மூத்த வழக்கறிஞர் செந்தில்நாதன். ஆனால் வீட்டில் சும்மா படுத்தே இருந்தால் கைகால்கள் வலிப்பது போலிருக்கிறது. அதைவிட  மனச்சிலந்தி கவலை வலைகளைப் பின்னிப் பின்னி சிந்தனையை முடக்கி, நிம்மதியை கெடுக்கிற கொடுமை தாங்க முடியவில்லை.

கடந்த பத்து நாளாக  சுரேஷிடமிருந்து எந்தத் தகவலும் இல்லை. அலை பேசியில் தொடர்பு எல்லைக்கு அப்பால் என்று அறிவிப்பு மட்டுமே. எல்லைப் பகுதியில் அனுதினமும் தீவிரவாதிகளின் ஊடுருவல், சுடல், வீரர்கள் கடத்தல், முறியடித்தல், இருபக்க உயிர்ச்சேதங்கள் இப்படியான ஊடகச்செய்திகள் இவளை வாட்டுகின்றன. சுரேஷ் வயிற்றிலிருக்கும் போதுஅவன் தந்தை இறந்தது போல் அவன்  பிள்ளை வயிற்றிலிருக்கும் போது அவனுக்கு ஏதேனும் நேர்ந்திடுமோ... அய்யோ... அவன் இராணுவத்திற்கு போகத்  தயங்கும்  போது நான்தானே அவனைப் போகச் சொன்னேன்... பயிற்சிக்  காலம் தவிர போர்க்களத்தில் வேலை இல்லை என்றுதானே போகச் சொன்னேன்... நானே எனக்கு கெடுதல்  செய்து கொண்டேனோ...' 

இப்படியான எண்ணங்கள் சனி , ஞாயிறு இரு நாள்களிலும் இவளைக் கடைந்து கண்ணீரைப்  பெருக்கியது. திங்கள் விடிந்தவுடன் அலுவலகம் போனாலாவது நிம்மதி கிடைக்கும். பணியில் தன்னை மறக்கலாமென்று தான் இயலாமையோடு வெயிலில் புறப்பட்டாள். அந்த கழைக்கூத்தாடிகள் கூட கணவனும் மனைவியாய் சேர்ந்தே திரிகிறார்கள். இன்பமோ, துன்பமோ, வலியோ, சுகமோ பகிர்ந்துகொள்ள வாய்த்திருக்கிறது... தனக்கு அதுகூட வாய்க்கவில்லையே என்று சிந்தனை தடதடத்து ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது. பெருங்களத்தூரிலிருந்து எத்தனை நிறுத்தங்கள்... எத்தனை எத்தனை விதமான மனிதர்கள் ஏறுகிறார்கள், இறங்குகிறார்கள், பேசுகிறார்கள்... எதையும்  திறந்திருக்கும் இவள் கண்கள் உணர்த்தவில்லை. கண்களும் உறைந்திருக்க எண்ணங்கள் அடிநீரோட்ட மாக ஓடிக் கொண் டிருந்தன.  தானுறைந்தாலும்