Dinamani - தினம் ஒரு தேவாரம் - http://www.dinamani.com/specials/Thinam-oru-thavaram/ http://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 3035564 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 113. வானமர் திங்களும் நீரும் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, November 13, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    பூம்படுகில் கயல் பாயப் புள் இரியப் புறங்காட்டில்
    காம்படு தோளியர் நாளும் கண் கவரும் கடம்பூரில்
    மேம்படு தேவியொர் பாகம் மேவி எம்மான் என வாழ்த்தித்
    தேம்படு மாமலர் தூவித் திசை தொழத் தீய கெடுமே
   

விளக்கம்:

படுகில்=நீர் நிலைகளில்; பூம்படுகு=அழகிய நீர்நிலை; புள்=பறவை; இரிய=பறந்தோட; காம்பு= மூங்கில்; அடுதல்=கொல்லுதல், இங்கே வெற்றி கொள்ளல் என்ற பொருளில் வருகின்றது. காம்படு தோளியர்=அழகினில் மூங்கிலை வென்ற தோள்கள் உடைய பெண்கள்; மூங்கில் மகளிரின் தோள்களின் வனப்பிற்கு முன்னே தோல்வி அடைந்ததை குறிப்பிடும் சம்பந்தர், கடம்பூர் மகளிரின் கண்கள் மீன்களை விடவும் அழகாக இருந்ததை உணர்ந்தார் போலும். அவர்களின் கண்களின் முன்னே போட்டியிட முடியாமல், மீன்கள் நீர்நிலைகளில் பாய்ந்து மறைந்தது என்று கூறுகின்றார். தேம்படு=தேன் சொரிகின்ற; 
  
பொழிப்புரை:

அழகிய நீர்நிலைகளில் மீன்கள் துள்ளி குதித்து பாய்வதால் ஏற்படும் இரைச்சலால் பயந்த பறவைகள் அங்கும் இங்கும் பறந்தோடும் காட்சி, மூங்கில்களின் வனப்பினை விஞ்சும் வண்ணம் தோள்கள் அமையப்பெற்ற தலத்து மகளிர்களின் கண்களைக் கவரும் வண்ணம் உள்ள கடம்பூர் நகரத்தில் உறையும் இறைவனை, அனைத்துப் பெண்களினும் மேம்பட்ட அழகினையும் குணத்தினையும் உடைய பார்வதி தேவியினைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் பொருந்தியுள்ள இறைவனே என்று வாழ்த்தி, தேன் சொரிகின்ற சிறந்த மலர்களை தூவி அடியார்கள் வழிபடும் இறைவன் இருக்கும் திசையினைத் நோக்கித் தொழும் அடியார்களின் தீவினைகள் கெட்டுபோகும்.      

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/13/113-வானமர்-திங்களும்-நீரும்---பாடல்-8-3035564.html
3035563 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 113. வானமர் திங்களும் நீரும் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, November 12, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 7:

    பலி கெழு செம்மலர் சாரப் பாடலொடு ஆடல் அறாத
    கலி கெழு வீதி கலந்த கார்வயல் சூழ் கடம்பூரில்
    ஒலி திகழ் கங்கை கரந்தான் ஒண்ணுதலாள் உமை கேள்வன் 
    புலி அதள் ஆடையினான் தன் புனை கழல் போற்றல் பொருளே

விளக்கம்:

பலி என்ற சொல் இங்கே பூஜை என்ற பொருளில் வந்துள்ளது. செம்மலர்=செம்மையான மலர்கள், சிறந்த பூக்கள்; அறாத=நீங்காத; சார=அடைய; கலி=மகிழ்ச்சியால் பெருகும் ஒலி; கார்வயல்=நீர் நிறைந்த வயல்; ஒண்ணுதல்=ஒளி மிகுந்த நெற்றி; பெருமானைத் துதியாமல் தனது வாழ்க்கையின் பெரும் பகுதியை வீணாக கழித்ததாக அப்பர் பிரான் வருந்தும் பாடல் (5.90.7) நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. சூழ்த்த=சூழ்ந்த, நறுமணம் மிக்க உடையதால் வண்டுகளால் சூழப்பட்ட மலர்கள், மாமலர்=ஆராய்ந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மலர்கள், வீழ்த்துதல்=வீணாக கழித்தல்; அனைத்து உயிர்களையும் பற்றியிருக்கும் ஆணவமலம் இறைவனைப் பற்றிய சிந்தனைகள் நாம் செய்யவிடாமல் தடுக்கின்றன. அதனால் அறியாமையில் மூழ்கியிருக்கும் நெஞ்சினை, மடநெஞ்சம் என்று இங்கே அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். நாம் இறைவனைப் பற்றி நினைத்தால், ஆணவ மலத்தால் ஏற்பட்டுள்ள அறியாமை அகலும். எனவே நமது நெஞ்சம் இறைவனை நினைக்க வேண்டும் என்று கூறுகின்றார்.

    வாழ்த்த வாயும் நினைக்க மட நெஞ்சும்
    தாழ்த்த சென்னியும் தந்த தலைவனை
    சூழ்த்த மாமலர் தூவித் துதியாதே
    வீழ்த்தவா வினையேன் நெடும் காலமே

பொழிப்புரை:

பெருமானுக்கு அர்ச்சனை செய்வதற்காக செம்மையான மலர்கள் கொண்டு வரும் அடியார்கள் நிறைந்ததும், தலத்து மக்கள் பாடியும் ஆடியும் எழுப்பும் மகிழ்ச்சி ஒலிகள் நீங்காது ஒலிக்கும் வீதிகள் உடையதும், நீர் நிறைந்த வயல்கள் நிறைந்ததும் ஆகிய  கடம்பூர் தலத்தில் வீற்றிருப்பவனும், பெருத்த ஒலியுடன் வானிலிருந்து கீழே இறங்கிய கங்கை நதியினைத் தனது சடையினில் மறைத்தவனும் ஒளி வீசும் நெற்றியினை உடைய உமையன்னையின் கணவனும் புலித்தோல் உடுத்தவனும் ஆகிய பெருமானின் திருப்பாதங்களை, கழல்களால் அழகு பெற்று விளங்கும் திருவடிகளை போற்றுவதே பொருள் உடைய செய்கையாகும்.         

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/12/113-வானமர்-திங்களும்-நீரும்---பாடல்-7-3035563.html
3035562 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 113. வானமர் திங்களும் நீரும் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, November 11, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 6:

    தண் புனல் நீள்வயல் தோறும் தாமரை மேல் அனம் வைகக்
    கண் புணர் காவில் வண்டு ஏறக் கள் அவிழும் கடம்பூரில்
    பெண் புனை கூறுடையானைப் பின்னுசடைப் பெருமானைப்
    பண் புனை பாடல் பயில்வார் பாவம் இலாதவர் தாமே

விளக்கம்:

தண்புனல்=குளிர்ந்த நீர்; அனம்=அன்னப்பறவை; புணர்தல்=அணைதல்; கண் புணர் கா= கண்கள் தாமே சென்று காணும் வண்ணம் அழகு நிறைந்த சோலைகள்; கண் கவரும் சோலைகள்; பண் புனை=பண்களுடன் இசைந்த; கள்=தேன்; அவிழும்=விரியும்;
 
பொழிப்புரை:

குளிர்ந்த நீரினை உடைய வயல்களில் தோன்றும் தாமரை மலர்கள் மேல் அன்னப் பறவைகள் தங்கி மகிழும் காட்சியும், கண் கவரும் வண்ணம் மிகுந்த அழகுடன் உள்ள சோலைகளில் வண்டுகள் ஏறி அமர்வதால் மலராக விரிந்து தேன் சொரியும் மொட்டுகள் நிறைந்து காணப்படும் காட்சியும் உடைய கடம்பூர் தலத்தில், பெண்ணைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் வைத்துள்ளவனும் பின்னப்பட்ட சடையை உடையவனும் ஆகிய பெருமானின் புகழினை, இனிய பண்களுடன் இணைத்து பாடும் வல்லமை பெற்ற அடியார்களை பாவங்கள் பற்றாது.  

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/11/113-வானமர்-திங்களும்-நீரும்---பாடல்-6-3035562.html
3035561 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 113. வானமர் திங்களும் நீரும் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, November 10, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 5:

    தீ விரியக் கழல் ஆர்ப்பச் சேயெரி கொண்டு இடு காட்டில்
    நாவிரி கூந்தல் நற்பேய்கள் நகை செய்ய நட்டம் நவின்றோன்
    கா விரி கொன்றை கலந்த கண்ணுதலான் கடம்பூரில்
    பா விரி பாடல் பயில்வார் பழியொடு பாவம் இலாரே 

விளக்கம்:

தீ விரிய=செம்பட்டை நிறத்தில் உள்ள சடையினை தீச்சுடர்களுக்கு ஒப்பிடுவர். சேயெரி= சிவப்பு நிறத்தில் கொழுந்து விட்டெரியும் தீப்பிழம்பு; நாவிரி கூந்தல்=வாய்க்கு வெளியே நீட்டிய நாக்கையும் பரந்த சடையையும்; நவிலுதல்=தொடர்ந்து நடனம் ஆடுதல்; கா=சோலை;    

பொழிப்புரை:

தீக்கதிர்கள் போன்று சிவந்த நிறத்தில் உள்ள சடை விரியவும், காலில் அணிந்துள்ள கழல் ஒலிக்கவும், சிவந்த நிறத்தில் உள்ள தீயினைக் கையில் கொண்டும், இடுகாட்டில் உள்ள பேய்கள் தங்களது நாக்கினை தொங்கவிட்டுக் கொண்டும் கூந்தலை விரித்தும் நகை செய்தவாறு சூழ்ந்து நிற்க தொடர்ந்து நடனமாடும் பெருமான் சோலைகளில் விரிந்து மலர்ந்துள்ள கொன்றை மலர்களைத் தனது சடையினில் பிறைச் சந்திரன் மற்றும் கங்கை நதியுடன் கலந்து வைத்துள்ள பெருமான், தனது நெற்றியில் கண் உடையவன் ஆவான். இத்தகைய தன்மை வாய்ந்த பெருமானை, கடம்பூர் தலத்தில் உறைபவனை, ஓசையின்பம் உடைய பாடல்களை பயிற்சி செய்து பாடும் வல்லமை உடைய அடியார்கள், பழியும் பாவங்களும் தம்மைச் சாராத வண்ணம் வாழ்வார்கள்.      

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/10/113-வானமர்-திங்களும்-நீரும்---பாடல்-5-3035561.html
3035560 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 113. வானமர் திங்களும் நீரும் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, November 9, 2018 03:23 PM +0530
பாடல் 4:

    பறையோடு சங்கம் இயம்பப் பல்கொடி சேர் நெடுமாடம்
    கறையுடை வேல்வரிக் கண்ணார் கலையொலி சேர் கடம்பூரில்
    மறையொலி கூடிய பாடல் மருவி நின்று ஆடல் மகிழும்
    பிறையுடை வார் சடையானை பேண வல்லார் பெரியோரே

விளக்கம்:

பறை=தோல் இசைக்கருவி; இயம்ப=ஒலிக்க; கண்களின் கீழ் பாகத்தில் சிகப்பு நிற கோடுகள் காணப்படுவது உடல்நிலை ஆரோக்கியமாக இருப்பதை உணர்த்தும். அத்தகைய செவ்வரிகளை வேலில் படிந்துள்ள இரத்தக் கறைகளுக்கு ஒப்பிட்டு, கறை படிந்த வேல் போன்று நீண்டு கூர்மையாக உள்ள கண்களை என்றும் செவ்வரி ஓடிய கண்களை உடைய மகளிர் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார் என பொருள் கொள்வது பாடலின் நயத்தை உணர்த்துகின்றது. கறை என்பதற்கு கண்களுக்கு மை தீட்டி அழகு செய்வதால் ஏற்படும் கறை என்றும் சிலர் பொருள் கொள்கின்றனர். ஆடல் பாடலில் ஈடுபடும் மகளிர், தங்களை அழகுபடுத்திக் கொள்வதை நாம் இன்றும் காண்கின்றோம் என்பதால் இந்த விளக்கமும் பொருத்தமே. பெருமானைப் பேணும் அடியார்கள் பெரியோர்களாக மதிக்கப் படுவார்கள் என்று கூறுவதன் மூலம், பெருமானைப் பேணி போற்றாத மனிதர்கள் பெரியோர்களாக மதிக்கப்பட மாட்டார்கள் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் நமக்கு உணர்த்துகின்றார். இந்தக் கூற்று சம்பந்தர் அருளிய ஆமாத்தூர் தலத்து பதிகத்தின்  பாடல்களை நினைவூட்டுகின்றது.

இந்த பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (2.44.1), பெருமானின் திருவடிகளைப் போற்றி புகழாத மனிதர்களின் அழகும் ஒரு அழகோ என்று கேள்வி கேட்கின்றார். அம்=அழகிய; பொக்கம்=பொலிவு மற்றும் அழகு: பெய்=உடைய, துன்னம் பெய்=தைக்கப்பட்ட; பிறைச் சந்திரனைத் தனது சடையில் பெருமான் சூடிக் கொண்ட பின்னர், சந்திரன் தான் அழியும் நிலையிலிருந்து தப்பித்து, நாளும் ஒரு பிறை பெற்று வளர்ந்தமையை குறிப்பிட பிள்ளை மதி என்று இங்கே கூறுகினார். 

    துன்னம் பெய் கோவணமும் தோலும் உடை ஆடை
    பின் அம் சடை மேலோர் பிள்ளை மதி சூடி
    அன்னம் சேர் தண் கானல் ஆமாத்தூர் அம்மான் தன்
    பொன் அம் கழல் பரவா பொக்கமும் பொக்கமே

இதே பதிகத்தின் ஒன்பதாவது பாடலில் திருஞானசம்பந்தர், ஆமாத்தூர் அடிகளின் திருப்பாதங்களை வணங்காதவர்களின் வாழ்க்கையும் ஒரு வாழ்க்கையோ என்ற கேள்வியை எழுப்பி, அவர்களது வாழ்க்கை வாழ்க்கையாக மதிக்கப் படாது என்று உணர்த்துகின்றார். கருடனை ஊர்தியாகக் கொண்ட திருமாலும், தாமரையை ஆசனமாகக் கொண்ட பிரமனும் தங்களது மனதினில் தியானிக்கும் பெருமானது தன்மையை அளவிட முடியாது என்று இந்த பாடலில் சம்பந்தர் கூறுகின்றார். அள்ளல்=சேறு; தலத்தின் நீர்வளமும் நிலவளமும் குறிப்பிடப் படுகின்றன.   

    புள்ளும் கமலமும் கைக் கொண்டார் தாமிருவர்
    உள்ளும் அவன் பெருமை ஒப்பு அளக்கும் தன்மையதே
    அள்ளல் விளை கழனி ஆமாத்தூர் அம்மான் என்
    வள்ளல் கழல் பரவா வாழ்க்கையும் வாழ்க்கையே  

சுந்தரரும் வன்பார்த்தான் பனங்காட்டூர் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல்களில், பெருமானை அறியாதவர்களின் அறிவு அறிவாக கருதப்படாது என்றும், உணராதவர்களின் உணர்வு உணர்வாக கருதப்படாது என்றும், பேசாதவர்களின் பேச்சு பேச்சாக கருதப்படாது என்றும், துதிக்காதவர்களின் துதி துதியாக கருதப்படாது என்றும், பெருமானை குறித்த செய்திகளை கல்லாதவர்களின் கல்வி கல்வியல்ல என்றும், பெருமானை நினையாதவர்களின் நினைவு நினைவல்ல என்றும், பெருமானை நினைத்து மனம் நெகிழாதவர்களின் உருக்கம் உருக்கமல்ல என்றும் கூறுகின்றார். இந்த பதிகத்தின் (7.86) ஒரு பாடலை நாம் இங்கே காண்போம். படிறன்=வஞ்சகன், கள்வன்; மற்றவர்களின் வாழ்நாளை நிர்ணயித்த நாளில், அறுக்கும் காலனின் வாழ்க்கையை அறுத்த இறைவன் என்று சுந்தரர் கூறுகின்றார்.  

    மெய்யன் வெண்பொடி பூசும் விகிர்தன் வேத முதல்வன்
    கையில் மான் மழு ஏந்திக் காலன் காலம் அறுத்தான்
    பை கொள் பாம்பு அரை ஆர்த்த படிறன் பனங்காட்டூர்
    ஐயன் எங்கள் பிரானை அறியாதார் அறிவு என்னே.

திருமணஞ்சேரி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (5.87.5) அப்பர் பிரான் பெருமானின் திருவடிகளைப் புகழ்ந்து வாழ்த்தி வாழும் மனிதர்களின் வாழ்க்கையே வாழ்வாக கருதப் படும் என்று கூறுகின்றார்.

    துள்ளும் மான்மறி தூ மழுவாளினர்
    வெள்ள நீர் சடை கரந்தார் மேலவர்
    அள்ளலார் வயல் சூழ் மணஞ்சேரி எம் 
    வள்ளலார் கழல் வாழ்த்தல் வாழ்வாவதே 

வேத ஒலிகளும் கீத ஒலிகளும் இசைக்க ஆடும் பெருமான் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுவது நமக்கு அவர் தில்லைத் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடலை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது.  

  ஆடினாய் நறு நெய்யொடு பால் தயிர் அந்தணர் பிரியாத சிற்றம்பலம்
  நாடினாய் இடமா நறுங் கொன்றை நயந்தவனே
  பாடினாய் மறையோடு பல் கீதமும் பல் சடை பனிக்கால் கதிர் வெண் திங்கள்
  சூடினாய் அருளாய் சுருங்க எம தொல்வினையே

பனிகால்=குளிர்ச்சியைத் தரும்; எம=எம்முடைய; நயத்தல்=விரும்புதல்; நாடுதல்=மனம் நாடுதல்; இந்த பாடலில் தில்லை அந்தணர்களுக்கும் பெருமானுக்கும் உள்ள நெருக்கத்தை கூற வந்த சம்பந்தர் அபிஷேகத்தையும் அந்தணர்களையும் பிரியாத சிற்றம்பலம் என கூறுகின்றார். சிவனை அபிஷேகப் பிரியர் என்று கூறுவர். அதே அளவுக்கு தில்லைவாழ் அந்தணர்களும் சிவபிரானுக்கு உகந்தவர் என்பதால் அபிஷேகத்தையும் அந்தணர்களையும் இணைத்து கூறுகிறார். இவ்வாறு கூறுவதன் மூலம் தில்லை வாழ் அந்தணர்களின் பெருமையை சம்பந்தர் உயர்த்துகிறார். சந்திரனின் கொடிய வினையையே தீர்த்த சிவபிரானுக்கு நமது வினைகளை போக்குவது எளிய செயல் அல்லவா. எனவே தான் சந்திரனுக்கு அருளிய தன்மை கூறப்பட்டுள்ளது. பால், நெய், தயிர் முதலியவற்றில் ஆடினாய் என்று சம்பந்தர், இறைவனை குறிப்பிடுகின்றார். பால், நெய், தயிர் என்ற இந்த மூன்றுடன் நிறுத்தி ஆனஞ்சு ஆடுபவன் என்று குறிப்பால் உணர்த்துவது, சைவ நூல்களில் பின்பற்றப்படும் மரபு. கோமயம், கோசலம் ஆகிய மற்ற இரண்டினை தனியாக திருமுறை பாடல்களில் குறிப்பிடுவது இல்லை. எனவே பசுவிலிருந்து பெறப்படும் ஐந்து பொருட்களைக் கொண்டு நீராடும் பெருமான் என்று குறிப்பிடுவதாக நாம் பொருள் கொள்ள வேண்டும்.

மூவாயிரம் தில்லை வாழ் அந்தணர்களில் பெருமானும் ஒருவராக கருதப் படுவதால், அந்த அந்தணர்களை விட்டு பெருமான் பிரியாது இருப்பவராக கருதப் படுகின்றார். எனவே தான் அந்தணர் பிரியாத சிற்றம்பலம் என்று கூறுவதாக சிலர் விளக்கம் கூறுகின்றனர். தொடர்ந்து அந்தணர்கள் பிரியாது பணி செய்யும் சிற்றம்பலத்தில் உறையும் பெருமான் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. பல்சடை=பல விதமான தன்மைகள் கொண்டுள்ள சடை. சுருண்டு கிடப்பதால் புன்சடை என்றும், நீண்டு இருப்பதால் நீள்சடை என்றும், பொன் போன்ற நிறத்தில் இருப்பதால் பொன்சடை என்றும், விரிந்து பரந்து இருப்பதால் விரிசடை என்றும், நிமிர்ந்து உயர்ந்து இருப்பதால் நிமிர்சடை என்றும் பெருமானின் சடை பலவிதமாக திருமுறைப் பாடல்களில் குறிக்கப் படுகின்றது. இதனை உணர்த்தும் வகையில் பல்சடை என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். ஒன்பது சடைகளை உடைய பெருமான் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் பல்சடை என்று கூறினார் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். பாடினாய் மறை என்பதற்கு சாம வேத கீதங்கள் பாடினார் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும். இசை வடிவத்தில் அமைந்துள்ள வேதம் சாமவேதம் ஒன்று தான் என்பதால் பாடினார் வேதம் என்று குறிப்பிடும் போது, சாமவேதத்தையும் ஓதினார் வேதம் என்று சொல்லும் போது நான்கு வேதங்களையும் குறிப்பிடுவதாக பொருள் கொள்ள வேண்டும். 

ஆடினாய் என்ற சொல்லுக்கு நடனம் புரிதல் மற்றும் நீராடுதல் என்று இரண்டு பொருள்கள் உள்ளன. இரண்டுமே பெருமானுடன் இணைந்த செயல்கள். ஆடவல்லானை குறிக்கும் இந்த பாடலை, ஆடினாய் என்ற சொல்லுடன் நயமாக தொடங்கி, பெருமான் பசுவிலிருந்து பெறப்படும் ஐந்து பொருட்களைக் கொண்டு நீராடுவதை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். சம்பந்தரின் சொல்லாட்சியை நாம் இங்கே உணர்கின்றோம்.

பொழிப்புரை:

பறை மட்டும் சங்குகள் முதலிய வாத்தியங்கள் ஒலிக்க, பல வகையான கொடிகள் கட்டப்பட்டு அழகு செய்யப்பட்ட மாட வீடுகளில், கறையினை உடைய வேல் போன்று செவ்வரிகளுடன் நீண்டு கூர்மையான நுனிகளுடன் உள்ள கண்களைக் கொண்டுள்ள மகளிர் ஆடுவதால் பாடுவதால் ஏற்படும் ஆரவார ஒலிகளுடன் மறையொலி மற்றும் பெருமானின் புகழ் குறித்த பாடல்களின் ஒலி கலந்து ஒலிக்க ஆடுதலை விரும்புகின்ற பெருமானை, பிறைச் சந்திரனை தனது நீண்ட சடையில் சூடியவனை, கடம்பூரில் உறைபவனை பேணவல்ல அடியார்கள் பெரியோர்களாக மதிக்கப் படுவார்கள்.   

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/09/113-வானமர்-திங்களும்-நீரும்---பாடல்-4-3035560.html
3034320 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 113. வானமர் திங்களும் நீரும் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, November 8, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 3:

    இளிபடும் இன் சொலினார்கள் இருங்குழல் மேல் இசைந்து ஏறத்
    தெளிபடு கொள்கை கலந்த தீத்தொழிலார் கடம்பூரில்
    ஒளிதரு வெண்பிறை சூடி ஒண்ணுதலோடு உடனாகிப்
    புலி அதள் ஆடை புனைந்தான் பொற்கழல் போற்றுதும் நாமே

விளக்கம்:

இளி=ஏழிசைகளில் ஒன்று, குரல் துத்தம் கைக்கிளை உழை இளி விளரி தாரம் என்பன ஏழு இசைகள்; ஒண்ணுதல்=ஒளிவீசும் நெற்றி; தீத்தொழிலார்=வேள்வி புரியும் அந்தணர்கள்'; வேள்வி செய்தல், வேள்வி செய்வித்தல், வேதம் ஓதுதல், வேதம் ஓதுவித்தல், தானம் பெற்றுக் கொள்ளுதல், தானம் வழங்குதல் ஆகிய ஆறும் அந்தணர்களின் தொழில்களாக பண்டைய நாட்களில் கருதப்பட்டன. காலப்போக்கில் இவை அனைத்தும் மாறி, அனைவரும் பொருள் ஈட்ட பலவிதமான அலுவல்களில் ஈடுபடுவதும் நமது கல்விமுறையும் அதற்கேற்ப மாறுபட்ட நிலையில் உள்ளதும் இன்றைய நிலை. எனவே இன்றைய நிலையின் பின்னணியில் அந்தணர்களுக்கு பண்டைய நாட்களில் அவர்களுக்கு விதிக்கப்பட்ட நெறிகளை ஆராய்வது சற்று கடினமே. இந்த பாடலில் மகளிர் கூந்தலில் வேள்விப்புகை சென்று படிவதாக சம்பந்தர் கூறுகின்றார். இன்றும் நவகிரக வேள்விகள் செய்யும்போது இருபத்தேழு நட்சத்திரங்களின் பெயரைச் சொல்லி நெய்யும் சமிதும் இட்டு ஆகுதிகள் வழங்குவது பழக்கத்தில் உள்ளது. இருபத்தேழு நட்சத்திரங்களும் சந்திரனின் மனைவியராக கருதப்படுவதை நாம் அறிவோம். எனவே இந்த நட்சத்திரங்களை குறித்து வேள்விகள் செய்யப்பட்டதை குறிக்கின்றார் என்று பொருள் கொள்ளலாம்.

சாமவேதத்தைச் சார்ந்த அந்தணர்களுக்கு ஔபாசனம் என்று சொல்லப்படும் சடங்கினைச் செய்யும் தகுதி, அவர்களின் மனைவி அவர்கள் அருகே இருந்தால் தான் கிடைக்கும். திருமணம் ஆகாதவர்களும், மனைவியை இழந்தவர்களும் இதனைச் செய்யக் கூடாது. மேலும் திருமணம் ஆனவர்களும் அவர்களது மனைவி அவரது அருகில் இருந்து, இருவரும் மணையில் அமர்ந்தால் தான் இதனைச் செய்ய இயலும். பல சுப அசுப காரியங்களுக்கு முன்னர் புண்யாவாசனம் மற்றும் ஔபாசனம் செய்த பின்னரே, அந்தந்த சடங்குகளை தொடங்க இயலும். இன்றும் இந்த வழிமுறை பின்பற்றப் படுகின்றது. தினமும் ஔபாசானம் செய்பவர்கள் ஒரு சிலர் இன்றும் உள்ளனர். இந்த வழிமுறை வேதங்களில் சொல்லப்பட்டு வருவதால், சம்பந்தரின் காலத்திலும் பழக்கத்தில் இருந்திருக்க வேண்டும் என்று தோன்றுகின்றது. இந்த வழக்கத்தையே சம்பந்தர் கூறுகின்றார் என்று சிலர் கருதுகின்றனர். இந்த விளக்கமும் மிகவும் பொருத்தமாக உள்ளது. தெளிபடு கொள்கை=தெளிவான கோட்பாடு. புனைதல்=அணிதல்; இருங்குழல் மேல் இசைந்து ஏற என்ற தொடருக்கு, மகளிரின் நீண்ட கூந்தல் போன்று வளைந்து வேள்வித் தீயின் புகை மேலெழுந்து எங்கும் பரவி விளங்கும் தலம் என்று சிலர் பொருள் கூறுகின்றனர்.   

பதிகத்தின் முதல் இரண்டு பாடல்களில் பெருமானின் பொற்கழல்கள் நமக்கு மறுமையில் வீடுபேற்றினை அளித்தும் இம்மையில் இன்பம் அளித்தும் அருள் புரிகின்றன என்று உணர்த்தும் சம்பந்தர், இந்த பாடலில் அந்த திருவடிகளை நாம் போற்றி வணங்கி அந்த பயன்களை பெற வேண்டுமென்று அறிவுரை கூறுகின்றார்.     

பொழிப்புரை:

இசை இனிமையும் சொல்லினிமையும் கலந்த சொற்களை பேசும் மகளிரின் கரிய கூந்தல்களில் வேள்விப் புகை ஏறும் வண்ணம் வேள்விகளைச் செய்யும் தெளிந்த கொள்கையராகிய அந்தணர்கள் நிறைந்த கடம்பூர் தலத்தில், ஒளி வீசும் வெண்மை நிறமுடைய பிறைச் சந்திரனைத் தனது சடையில் சூடியவனாக, ஒளி பொருந்திய நெற்றியினை உடைய உமையன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் ஏற்றுள்ளவனாக, புலியின் தோலை ஆடையாக ஏற்று அணிந்தவனாக, திகழும் பெருமானின் பொற்கழல்களை நாம் போற்றுவோமாக.    
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/08/113-வானமர்-திங்களும்-நீரும்---பாடல்-3-3034320.html
3034319 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 113. வானமர் திங்களும் நீரும் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, November 7, 2018 03:47 PM +0530
பாடல் 2:

    அரவினொடு ஆமையும் பூண்டு அம் துகில் வேங்கை அதளும்
    விரவும் திருமுடி தன் மேல் வெண் திங்கள் சூடி விரும்பிப் 
    பரவும் தனிக் கடம்பூரில் பைங்கண் வெள்ளேற்று அண்ணல் பாதம்
    இரவும் பகலும் பணிய இன்பம் நமக்கு அதுவாமே

விளக்கம்:

பெருமானின் திருப்பாதங்களைத் தொழுவது மறுமையில் நிரந்தரமாகிய இன்பம் அளிக்கும் வீடுபெற்றினை மிகவும் எளிதாக பெற்றுத் தரும் என்று முந்தைய பாடலில் கூறிய சம்பந்தர் இந்த பாடலில், பெருமானைத் தொழுதால் இம்மையிலும் இன்பம் பயக்கும் என்று கூறுகின்றார். அம் துகில்=அழகிய துகில்; துகில்=புடவை; வேங்கை=புலி; விரவும்=கலந்து; கலந்து நிற்பவை எவை என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறவில்லை எனினும், முந்தைய பாடலில் உணர்த்திய வண்ணம் கங்கை என்பதையும் கொன்றை என்பதையும் சேர்த்து  பொருள் கொள்ள வேண்டும். அவ்வாறே பரவும் என்ற சொல்லுக்கும் முன்னர் அடியார்கள் என்று இணைத்துப் பொருள் கொள்ளவேண்டும். புடவையும் புலித்தோலும் பூண்டவன் என்று குறிப்பிட்டு, மாதோர் பாகனாக இறைவன் விளங்கும் தன்மையை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். அந்துகில் வேங்கை அதள் என்ற தொடருக்கு அழகிய புலித்தோலாடை என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே.      
  
பொழிப்புரை:

பாம்பினோடு ஆமை ஓட்டினையும் அணிகலனாக அணிந்து அழகிய புலித்தோல் ஆடையை உடுத்தியவனும், கங்கை நதியும் கொன்றை மலரும் கலந்து பொருந்தி விளங்கும் சடை முடியில் பிறைச் சந்திரனை அணிந்தவனும் ஆகிய பெருமானை அடியார்கள் மிகுந்த விருப்பத்துடன் புகழ்ந்து தொழ, அவன் ஒப்பற்ற கடம்பூர் தலத்தில் வீற்றிருக்கின்றான். அத்தகைய பெருமானின், பசிய கண்களை உடைய வெள்ளை எருதின் மீது உலவும் அண்ணலின் திருப்பாதங்களை இரவும் பகலும் பணிந்து வணங்க நமக்கு இன்பம் ஏற்படும். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/07/113-வானமர்-திங்களும்-நீரும்---பாடல்-2-3034319.html
3034318 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 113. வானமர் திங்களும் நீரும் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, November 6, 2018 12:00 AM +0530
பின்னணி:

வாழ்கொளிபுத்தூர் சென்று பொடியுடை மார்பினர் என்று தொடங்கும் பதிகம் (1.40) பாடி பெருமானின் பெருமையை உணர்த்தி அவனது திருவடிகளின் மீது மலர்கள் தூவி பணிந்து மகிழ்வோம் என்று பாடிய பின்னர், திருஞானசம்பந்தர் திருக்கடம்பூர் வந்து சேர்கின்றார். இந்த தலம் வந்தடைந்த பின்னரும் அவரது மனம் எவ்வாறு எல்லாம் பெருமானின் திருவடிகளைத் தொழுது உய்யலாம் என்பதை அடியார்களுக்கு உணர்த்தவேண்டும் என்ற எண்ணத்துடனே இருந்தது போலும். இந்த தலத்து பதிகத்தின் முதல் பாடலில், அவனது திருப்பாதங்களைத் தொழுதால் வீடுபேறு அடைவது எளிதாகும் என்றும் இரண்டாவது பாடலில் அவனது திருவடிகளை இரவும் பகலும் தொழுதால் நமக்கு இன்பம் கிடைக்கும் என்றும், மூன்றாவது பாடலில் அவனைத் தொழுது அவனது பொற்கழல்களை நாம் போற்றுவோம் என்றும், ஏழாவது பாடலில் அவனது திருவடிகளை போற்றுதலே வாழ்க்கையின் பொருள் என்றும், கூறுகின்றார்.

இந்த தலம் காட்டுமன்னார்கோயிலுக்கு ஐந்து கி.மீ. மேற்கே உள்ளது. தற்போது மேலக்கடம்பூர் என்று அழைக்கப் படுகின்றது. கருவறையின் அடிபாகம் தேர் வடிவத்தில் குதிரைகள் பூட்டிய நிலையில் உள்ளது. இறைவன் பெயர் அமிர்தகடேசர்; இறைவியின் திருநாமம் சோதி மின்னமை. இந்த தலத்தின் மீது அப்பர் பிரான் அருளிய இரண்டு குறுந்தொகைப் பதிகங்களும் கிடைத்துள்ளன. என் கடன் பணி செய்து கிடப்பதே என்று அப்பர் பிரான் பாடிய பாடல் இந்த தலத்திற்கு உரியதாகும். கடம்ப மரம் இந்த தலத்தின் மரம் கடம்பூர் என்ற பெயர் வந்தது.       

பாடல் 1:

    வானமர் திங்களும் நீரும் மருவிய வார் சடையானைத்
    தேனமர் கொன்றையினானைத் தேவர் தொழப் படுவானைக்
    கானமரும் பிணை புல்கிக் கலை பயிலும் கடம்பூரில்
    தானமர் கொள்கையினானைத் தாள் தொழ வீடு எளிதாமே
  

விளக்கம்:

வானில் இருந்து கீழே இறங்கிவந்த போது தானே, கங்கை நதி பெருமானின் சடையில் தாங்கப்பட்டு மறைந்தது. அதனை குறிப்பிடும் வண்ணம் வானமர் என்ற சொல்லினை திங்கள் மற்றும் கங்கை நதி இரண்டுக்கு பொதுவாக வைத்துள்ள நயம் ரசிக்கத் தக்கது. கலை=ஆண்மான்; பிணை=பெண்மான்; பயிலுதல்=தொடர்ந்து பழகுதல்; வார்சடை=நீண்ட சடை; அமர்=பொருந்திய; மருவிய=கலந்த; கான்=காடு; தேவர்கள் தொழப்படும் இறைவன் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். முருகப் பெருமான், இந்திரன், செவ்வாய் ஆகியோர் இறைவனைத் தொழுது பயன் அடைந்ததாக தலபுராணம் கூறுகின்றது. முருகப் பெருமானுக்கு இறைவன் வேல் கொடுத்ததாக கூறுவார்கள். இந்திரன் இந்த தலத்து இறைவனை, தேவலோகம் கொண்டு செல்ல நினைத்து பூமியை மிகவும் ஆழமாக  தோண்டியதாகவும், இலிங்கத்தின் அடிப்பகுதி அவனுக்கு எட்டாத வண்ணம் கீழே இருந்ததால் அச்சம் கொண்டு தனது முயற்சியை கைவிட்டுத் தேவலோகம் திரும்பியதாக கூறுவார்கள். இந்த செய்தியை தேவர் தொழப் படுவான் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார் போலும்.  
  
பொழிப்புரை:

வானில் பொருந்திய பிறைச் சந்திரனும் கங்கை நதியும் கலந்து பொருந்திய நீண்ட சடையினை உடையவனும், தேன் பொருந்திய கொன்றை மலர்களை விருப்பத்துடன் சூடிக் கொள்பவனும், தேவர்களால் தொழப்படும் இறைவனும், காடுகளில் பொருந்தியுள்ள ஆண்மானும் பெண்மானும் கலந்து மகிழும் கடம்பூர் தலத்தில் தானே விரும்பி அமர்ந்து  உறைபவனும் ஆகிய இறைவனின் திருப்பாதங்களைத் தொழ, வீடுபேறு அடைவது மிகவும் எளிதான செயலாக மாறிவிடும்.   
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/06/113-வானமர்-திங்களும்-நீரும்---பாடல்-1-3034318.html
3032029 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 112. பொடியுடை மார்பினர் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் Monday, November 5, 2018 10:42 AM +0530
பாடல் 11:

    கல்லுயர் மாக்கடல் நின்று முழங்கும் கரை பொரு காழிய மூதூர்
    நல்லுயர் நான்மறை நாவின் நற்றமிழ் ஞானசம்பந்தன்
    வல்லுயர் சூலமும் வெண்மழுவாளும் வல்லவன் வாழ்கொளிபுத்தூர்ச்
    சொல்லிய பாடல்கள் வல்லார் துயர் கெடுதல் எளிதாமே

விளக்கம்:

கல்=மலை; கல்லுயர்=மலை போன்று உயர்ந்த; 

பொழிப்புரை:

மலைகள் போன்று உயர்ந்து எழுந்து நின்று பேரொலியுடன் கரையினை வந்து அடையும் அலைகள் உடைய கடலின் அருகே உள்ள சீர்காழி எனப்படும் பழமையான ஊரினைச் சார்ந்தவனும், நன்மைகள் விளைவிக்கும் உயர்ந்த நான்மறைகள் ஓதும் நாவினை உடையவனும், நன்மை புரியும் தமிழ் பாடல்கள் அருளியவனும் ஆகிய ஞானசம்பந்தன், வலிமையான சூலம் வெண்மழுவாள் முதலிய ஆயுதங்களை பயன்படுத்துவதில் வல்லவனாகிய பெருமான் உறையும் வாழ்கொளிபுத்தூர் தலத்தினைப் போற்றி, சொன்ன பாடல்களில் வல்ல அடியார்களின் துயர் கெடுதல் மிகவும் எளிதாம்.       

முடிவுரை:

பெருமானது பெருமைகளை குறிப்பிட்டு அவனது திருவடிகளைச் சார்ந்து இருக்க வேண்டும் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுவது நமக்கு திருவடிகள் பற்றிய குறிப்பு கொண்டுள்ள மற்ற பதிகங்களை நினைவூட்டுகின்றது. முன்னுரையில் அகத்தியர் தேவாரத் திரட்டில் குறிப்பிடப் படும் திருவடிப் பதிகங்கள் இரண்டினை நாம் கண்டோம். திருவடித் தாண்டகம் என்று அழைக்கப்படும் (6.06) பதிகத்தின் அனைத்து அடிகளிலும் பெருமானின் திருவடி குறிப்பிடப்பட்டு, திருவடிகளின் பல்வகை சிறப்பு அப்பர் பெருமானால் உணர்த்தப்படுகின்றது.   

அந்தணாளன் என்று தொடங்கும் திருப்புன்கூர் பதிகத்தில் (7.55), சுந்தரர் ஓவ்வொரு பாடலிலும் இறைவனின் ஒவ்வொரு அருட்செயலை குறிப்பிட்டு, அதன் காரணமாக இறைவனின் திருவடிகளை சென்ற அடைந்ததாக குறிப்பிட்டு, நம்மையும் இறைவனது திருவடிகளைப் பணிந்து வணங்குமாறு தூண்டுகின்றார். மார்கண்டேயனுக்கு அருளியது, மழை பொழிவித்தது, அதிகமான மழையால் ஏற்பட்ட வெள்ளத்தை தவிர்த்தது, கலிக்காமரின் பிணியைத் தவிர்த்தது, சண்டீசருக்கு அருளியது, அப்பர் சம்பந்தர் ஆகியோரின் குற்றங்களை பொறுத்து அருளியது, அமரர்கள் வாழும் பொருட்டு நஞ்சு உண்டது, விஜயனுக்கு பாசுபதம் அருளியது, நால்வர்க்கு அறம் உரைத்தது, பகீரதனுக்காக கங்கையை தாங்கியது, திரிபுரத்தில் உள்ள மூன்று அடியார்களுக்கு அருளியது, ஆறு சமயத்தவர்க்கும் அருள் புரிவது மற்றும் இராவணனுக்கு அருள் புரிந்தது ஆகிய செயல்கள் இந்த பதிகத்தில் குறிப்பிடப்படுகின்றது.  

சிந்திப்ப அரியன என்று தொடங்கும் அப்பர் பிரானின் ஐயாற்றுப் பதிகத்தில் (4.92) அனைத்துப் பாடல்களும் ஐயாறன் அடித்தலமே என்று முடிவடைகின்றன. பெருமானின் திருவடிகளின் பண்புகள் பதிகத்தின் இருபது பாடல்களிலும் உணர்த்தப் படுகின்றன. பொதுவாக பத்து பாடல்கள் கொண்ட பதிகங்களே பாடும் அப்பர் பிரான், பெருமானின் திருவடிகளின் சிறப்பினை விளக்குவதற்கு பத்து பாடல்கள் போதாது என்று நினைத்தார் போலும்.

மன்னு மலைமகள் என்று தொடங்கும் இன்னம்பர் பதிகத்தின் (4.100) அனைத்துப் பாடல்களிலும் அப்பர் பிரான் பெருமானின் திருவடிகளின் பெருமைகள் குறிப்பிடப் படுகின்றன. அனைத்துப் பாடல்களும் இன்னம்பரான் தன் இணை அடியே என்று முடிகின்றன. இந்த பதிகத்தின் முதல் பாடலில், மலைமகள் கையால் வருடிய திருப்பாதங்கள் பெருமானின் திருவடிகள் என்று குறிப்பிடுகின்றார். திருமாற்பேறு தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் (4.108) இரண்டு பாடல்கள் மட்டுமே கிடைத்துள்ளன. அந்த இரண்டு பாடல்களிலும் பெருமானின் திருவடிச் சிறப்புகள் கூறப்படுகின்றன. மார்கண்டேயனின் வாழ்நாளை நீட்ட இயமனை உதைத்த திருவடி என்றும், திருமாலால் காண முடியாத திருவடிகள் என்றும் தொண்டர்கள் போற்றும் திருவடிகள், மாணிக்கம் போன்று ஒளிவீசும் திருவடிகள் என்றும், உமையவள் வருடச் சிவக்கும் திருவடிகள் என்றும் கண்பார்வை இல்லாத தனது அடியார்களுக்கு அவர்கள் முன்னே ஒளியாகத் தோன்றி வழிகாட்டும் திருவடிகள் என்றும் பெருமானின் திருவடிகளின் தன்மை இந்த பதிகத்தில் உணர்த்தப் படுகின்றன.    
   
திருவெம்பாவை பதிகத்தின் கடைப் பாடலில், மணிவாசகர், பாடலின் முதல் ஏழு அடிகளிலும் இறைவனின் திருவடிகளை போற்றி போற்றி என்று கூறி, எட்டாவது அடியில் சிவபெருமான் நம்மை ஆட்கொள்வதற்கு உதவியாக இருக்கும் மார்கழி நீராடும் செயல் போற்றி என்று கூறுகின்றார். இந்த பாடலில் இறைவனின் திருவடிகளை, பாதமலர், செந்தளிர்கள், பொற்பாதம், பூங்கழல்கள், இணையடிகள், புண்டரீகம், பொன்மலர்கள் என்று வேறு வேறு சொற்களால் குறிப்பிடும் நயத்தையும் நாம் காணலாம். எண்குணத்தான் என்று அழைக்கப்படும் இறைவனை எட்டு முறை போற்றி போற்றி என்று சொல்லி அழைப்பதும் மிகவும் பொருத்தமாக உள்ளது. இந்த பாடலில் இறைவன் புரியும் ஐந்து தொழில்களும் உணர்த்துப் பட்டுள்ளன. தோற்றம் என்று படைத்தல் தொழிலும், போகம் என்று காத்தல் தொழிலும், ஈறு என்று அழித்தல் தொழிலும், காணாத புண்டரீகம் என்று மறைத்தல் தொழிலும், உயிர்களை உய்ய ஆட்கொண்டருளும் செயல் என்று அருளல் தொழிலும் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளன. 

    போற்றி அருளுக நின் ஆதியாம் பாதமலர்
    போற்றி அருளுக நின் அந்தமாம் செந்தளிர்கள்
    போற்றி எல்லா உயிர்க்கும் தோற்றமாம் பொற்பாதம்
    போற்றி எல்லா உயிர்க்கும் போகமாம் பூங்கழல்கள்
    போற்றி எல்லா உயிர்க்கும் ஈறாம் இணை அடிகள்
    போற்றி மால் நான்முகனும் காணாத புண்டரீகம்
    போற்றி யாம் உய்ய ஆட்கொண்டு அருளும் பொன்மலர்கள்
    போற்றியாம் மார்கழி நீர் ஆடேலோர் எம்பாவாய்

பதிகத்தின் முதல் பாடலில் பெருமானது திருவடிகளைக் காண்போம் என்று நம்மை இந்த தலத்திற்கு கூட்டிச் செல்லும் சம்பந்தர், அவ்வாறு கண்டு களித்த திருவடிகளை இடைவிடாது தியானிப்போம் என்று இரண்டாவது பாடலிலும், அவனது திருவடி நிழலே நமக்கு சிறந்த பாதுகாப்பு என்பதை உணர்த்து அதனை பற்றுவோம் என்று மூன்றாவது பாடலிலும், அவனது திருவடிகளில் மலர்கள் தூவி கண்குளிர காண்போம் என்று நான்காவது பாடலிலும், தரமான மலர்களை அவனது திருவடிகளில் தூவி அவனைத் சார்ந்து இருப்போம் என்று ஐந்தாவது பாடலிலும், அன்றலர்ந்த மலர்களைக் கொண்டு அவனது திருவடிகளில் சமர்ப்பித்து அந்த திருவடிகளே சரணம் என்று சார்ந்து இருப்போம் என்று ஆறாவது பாடலிலும், சிறந்த மலர்களை அவனது திருவடிகளில் தூவி அவனது திருவடி நிழலில் தங்கியிருப்போம் என்று ஏழாவது பாடலிலும், கொத்தாக விரிந்த மலர்களை அவனது திருவடிகளில் தூவி அவனது திருவடிகளை சார்ந்து இருப்போம் என்று எட்டாவது பாடலிலும், விரிந்து நன்கு மலர்ந்த மலர்களை அவனது திருவடிகளில் தூவி அவனது திருவடி நிழலில் சென்று தங்குவோம் என்று ஒன்பதாவது பாடலிலும் நம்மை வழிப்படுத்தும் சம்பந்தர், பதிகத்தின் பத்தாவது பாடலில் இவ்வாறு தொண்டர்கள் மலர் தூவி வணங்க வாழ்கொளிபுத்தூர் தலத்தில் வீற்றிருக்கும் நமது தலைவனின் திருவடி நிழலைச் சென்று அடைவோம் என்று கூறுகின்றார். திருஞானசம்பந்தர் உணர்த்தியதை மனதில் கொண்டு வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று மாணிக்க வண்ணரைக்  கண்குளிர கண்டு வணங்கி, அவனது திருவடிகளை தியானித்து, அவனது திருவடிகளே சிறந்த பற்றுக்கோடு என்பதை உணர்ந்து வாழ்வோமாக. இந்த பதிகத்தின் பல பாடல்களில் பெருமானை தொண்டர்கள் எவ்வாறு போற்றுகின்றனர் என்பதை சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார். நாமும் பெருமானின் பல வகையான பெருமைகளை குறிப்பிட்டு அவரை புகழ்ந்து, வணங்கி பயன் அடைவோமாக.     

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/05/112-பொடியுடை-மார்பினர்---பாடல்-11-3032029.html
3032028 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 112. பொடியுடை மார்பினர் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, November 4, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 10:

    குண்டமணர் துவர்க் கூறைகள் மெய்யில் கொள்கையினார் புறம் கூற
    வெண்தலையில் பலி கொண்டல் விரும்பினை என்று விளம்பி
    வண்டமர் பூங்குழல் மங்கையொர் பாகம் ஆயவன் வாழ்கொளிபுத்தூர்
    தொண்டர்கள் மாமலர் தூவத் தோன்றி நின்றான் அடி சேர்வோம் 


விளக்கம்:

துவர்க்கூறை=துவர்ச் சாயம் ஏற்றப்பட்ட உடை; புறம்=பொருந்தாத சொற்கள்; மெய்யில்= மெய்+இல், உண்மையற்ற; பெருமான் பலி ஏற்பதன் பின்னணியில் அமைந்துள்ள நோக்கத்தினை சரியாக புரிந்து கொள்ளாமல் உண்மைக்கு பொருந்தாத சொற்களை மற்றவர் கூறுவதை பொருட்படுத்தாமல் தனது கொள்கையில் உறுதிப்பாட்டுடன் நின்று, பக்குவப்பட்ட அடியார்கள் தாங்கள் இடும் மலங்களை பெற்றுக்கொண்டு அவர்களுக்கு முக்தி அளிக்கும் பெருமானின் தன்மை இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது. வண்டார் பூங்குழலி என்பது தலத்து இறைவியின் திருநாமம். இந்த திருநாமம் வண்டமர் பூங்குழல் மங்கை என்ற தொடரால் உணர்த்தப் படுகின்றது. 

பொழிப்புரை:

உண்டு உடல் கொழுத்த சமணர்களும், துவராடை அணிந்த புத்தர்களும், உண்மையற்ற பொருந்தாத சொற்களை கூறி பழித்த போதும், அதனை பொருட்படுத்தாமல் தொடர்ந்து உலர்ந்து வெண்மை நிறத்தில் காணப்படும் பிரமனின் மண்டையோட்டினில் பலி ஏற்பதை விரும்புவனே என்று புகழ்ந்து கூறி, வண்டுகள் அமர்கின்ற புதிய மலர்கள் சேர்ந்த கூந்தலை உடைய உமையன்னையைத் தனது உடலில் ஒரு பாகமாகக் கொண்டுள்ள  பெருமான் உறைகின்ற  வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று இறைவனின் திருப்பாதங்களில் தொண்டர்கள் நறுமணம் மிகுந்த சிறந்த மலர்களை தூவி பணிந்து வணங்க, அதனை ஏற்றுக்கொள்ளும் வண்ணம் தோன்றி நிற்கும் பெருமானது திருவடிகளை சென்று சேர்வோமாக.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/04/112-பொடியுடை-மார்பினர்---பாடல்-10-3032028.html
3030771 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 112. பொடியுடை மார்பினர் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, November 3, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 9:

    கரியவன் நான்முகன் கை தொழுது ஏத்தக் காணலும் சாரலும் ஆகா
    எரி உருவாகி ஊர் ஐயம் இடு பலி உண்ணி என்று ஏத்தி
    வரி அரவு அல்குல் மடந்தையொர் பாகம் ஆயவன் வாழ்கொளிபுத்தூர்
    விரிமலர் ஆயின தூவி விகிர்தன சேவடி சேர்வோம்

விளக்கம்:

சார்ந்து இருப்போம் என்று முந்தைய பாடலில் கூறிய சம்பந்தர்க்கு, பெருமானின் திருவடிகளைச் சார்ந்து இருப்பது எத்தைகைய பெரும் பேறு என்பதை அடியார்களுக்கு உணர்த்த வேண்டும் என்ற விருப்பம் எழுந்தது போலும். பொதுவாக பிரமனும் திருமாலும் காண முடியாத திருவடிகள் என்று கூறும் சம்பந்தர் இந்த பதிகத்து பாடலில், அவர்கள் இருவரும் காண முடியாத திருவடிகள், சார முடியாத திருவடிகள் என்று கூறுகின்றார். இத்தகைய பெருமை வாய்ந்த திருவடிகளைச் சார்ந்து இருப்பதை ஒரு பெருமையாக கருதி, ஆர்வத்துடன் அந்த திருவடிகளைச் சார வேண்டும் என்ற அறிவுரை இந்த பாடல் மூலம் நமக்கு உணர்த்தப் படுகின்றது.     

பொழிப்புரை:

கரியவன் என்று அழைக்கப்படும் திருமால் மற்றும் பிரமன் தங்களது கைகளால் தொழுது ஏத்தும் வண்ணம், அவர்களால் காணவும் முடியமால் சாரவும் முடியாமல் நீண்ட நெருப்புப் பிழம்பாக நின்றவனே என்றும் பல ஊர்களிலும் இடப்படும் பிச்சையையும் பலியையும் மகிழ்ந்து ஏற்றுக்கொண்டு உண்பவனே என்றும் புகழ்ந்து, கோடுகள் உடைய பாம்பின் படம் போன்று புடைத்து எழுந்துள்ள மார்பகத்தினை உடைய உமை அன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் ஏற்றுக்கொண்டுள்ள பெருமான் உறைகின்ற  வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று இறைவனின் திருப்பாதங்களில் நன்கு விரிந்து மலர்ந்த  சிறந்த மலர்களை தூவி, ஏனைய தேவர்களிலிருந்து மாறுபட்டுள்ள பெருமானது திருவடிகளை பணிந்து வணங்கி சேர்வோமாக.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/03/112-பொடியுடை-மார்பினர்---பாடல்-9-3030771.html
2931205 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 98. கற்றாங்கு எரியோம்பி - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, November 2, 2018 03:26 PM +0530 பாடல் 2:

    பறப்பைப் படுத்து எங்கும் பசு வேட்டு எரி ஓம்பும்
    சிறப்பர் வாழ் தில்லைச் சிற்றம்பலம் மேய
    பிறப்பில் பெருமானைப் பின் தாழ் சடையானை
    மறப்பிலார் கண்டீர் மையல் தீர்வாரே

விளக்கம்:

பறப்பை=வேள்விச் சாலை; பசு என்ற சொல் பொதுவாக ஆன்மாவை குறிக்கும். வேட்டு= வேட்டையாடி கொல்லும்; பசு வேட்டு=ஆன்ம போதத்தை அறவே ஒழித்து; உலகில் உள்ள உயிர்களைப் பற்றிய அறிவு, எந்த விதத்திலும் இறையுணர்வினை வளர்க்க உதவாது என்பதால், உலகத்தில் உள்ள பொருட்கள மற்றும் உயிர்கள் மீதான பற்றினை விலக்கிக் கொண்டு இறைவனை தியானிப்பது தில்லை வாழ் அந்தணர்கள் செய்த செயலாக இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது. ஆன்ம போதத்தை ஒழிப்பதற்கு முதலில் நம் ஆன்மபோதம் கொண்டுள்ள தன்மையுடன் வாழ்வதை உணரவேண்டும். அவ்வாறு உணர்ந்த பின்னர் அதனை ஒழிக்க முயற்சி செய்யத் தலைப்பட வேண்டும். எனவே தான் வேட்டையாடி விலங்குகளை கொல்வது போன்று, நாம் உலகப் பொருட்கள் மீது வைத்துள்ள பாசத்தினை முற்றிலும் விலக்க வேண்டும் என்று இந்த பாடலில் குறிப்பிடப் படுகின்றது. மையல்= மயக்க உணர்வு; மாயா மலத்தின் செய்கையால் உலகம் மற்றும் உலகப் பொருட்களின் மீது ஏற்படும் மோகம்; தில்லை வாழ் அந்தணர்கள் செய்யும் வேள்விகளால் உலகினுக்கு கிடைக்கும் நன்மையை பதிகத்தின் முதல் பாடலில் குறிப்பிட்ட சம்பந்தர், இந்த பாடலில் அத்தகைய வேள்விகள், வேள்வி செய்வோருக்கு விளைவிக்கும் பயனை கூறுகின்றார்.     

பொழிப்புரை:

பல இடங்களிலும் வேள்விச் சாலைகளை அமைத்து, தாங்கள் கொண்டிருந்த ஆன்ம போதத்தை அறவே நீக்கி இறைவனைப் பற்றிய சிந்தனைகளை வளர்த்துக் கொண்டு, வேள்வித்தீ வளர்க்கும் சிறப்பான செயலைச் செய்யும் தில்லை வாழ் அந்தணர்கள் உறையும் தலத்தில் உள்ள சிற்றம்பலத்தில் நடமாடும் பெருமான், தாயின் வயிற்றில் தங்கி பிறத்தல் இல்லாதவன் என்ற பெருமையை உடையவன்; பின் புறம் தாழ்ந்த சடையை உடையவன். அந்த பெருமானை மறவாது தொழும் அடியார்கள், அதன் முன்னம் தாங்கள் உலகப் பொருட்கள் மற்றும் உயிர்கள் மீது கொண்டிருந்த மயக்க உணர்வு நீங்கப் பெறுவார்கள்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/29/98-கற்றாங்கு-எரியோம்பி---பாடல்-2-2931205.html
2931206 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 98. கற்றாங்கு எரியோம்பி - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, November 2, 2018 03:26 PM +0530
பாடல் 3:

    மையார் ஒண்கண்ணார் மாட நெடுவீதிக்
    கையால் பந்து ஓச்சும் கழி சூழ் தில்லையுள்
    பொய்யா மறை பாடல் புரிந்தான் உலகு ஏத்தச்
    செய்யான் உறை கோயில் சிற்றம்பலத்தானே
 

விளக்கம்:

தில்லையில் வாழும் அந்தணர்களை முதல் இரண்டு பாடல்களில் குறிப்பிட்ட சம்பந்தர் இந்த பாடலில், தில்லையில் வாழும் பெண்களை குறிப்பிடுகின்றார். ஒண்கண்=ஒளி பொருந்திய கண்களை உடையவர்கள்; வேதங்களில் கூறப்பட்டுள்ள செய்திகள் எல்லா நாட்களுக்கும் பொருந்தும் என்பதை உணர்த்த பொய்யா மறை என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். வேதங்களை ஓதி வேள்விகள் செய்யப்பட்ட அந்தணர்களைப் பற்றிய குறிப்பின் தொடர்ச்சியாக வேதங்களின் சிறப்பு இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. புரிந்தான்= விரும்பினான்; செய்யான்=சிவந்த திருமேனியை உடையவன்;

பொழிப்புரை:

மை தீட்டப் பெற்று ஒளியுடன் மிளிரும் நீண்ட கண்களை உடைய பெண்கள், நெடிய மாடங்கள் நிறைந்த நீண்ட வீதிகளில் தமது கைகளால் பந்தினை எறிந்து விளையாடும் அழகிய காட்சியினை உடைய தில்லை நகரத்தில், உப்பங்கழிகள் சூழ்ந்த தில்லை நகரத்தில், உள்ள சிற்றம்பலத்தில் நடனம் ஆடும் பெருமான் பொய்க்காது என்றும் பொருந்தும் செய்திகளை உடைய வேதங்களின் கீதங்களை விருப்பத்துடன் பாடியவாறு நடனம் ஆடுகின்றான். சிவந்த திருமேனியை உடைய பெருமான் உலகத்தவர் ஏத்தும் வண்ணம் உறையும் திருக்கோயில் தில்லைச் சிற்றம்பலம் ஆகும். 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/30/98-கற்றாங்கு-எரியோம்பி---பாடல்-3-2931206.html
2931208 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 98. கற்றாங்கு எரியோம்பி - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, November 2, 2018 03:25 PM +0530 பாடல் 4:


    நிறை வெண் கொடி மாட நெற்றி நேர் தீண்டப்
    பிறை வந்து இறை தாக்கும் பேரம்பலம் தில்லை
    சிறை வண்டு அறை ஓவா சிற்றம்பலம் மேய
    இறைவன் கழல் ஏத்தும் இன்பம் இன்பமே

விளக்கம்:

மாட வீதிகள் என்று தில்லைச் சிதம்பரத்தின் வீதிகளில் பெண்கள் ஆடிய பந்தாட்டத்தை குறிப்பிட்ட சம்பந்தர் இந்த பாடலில், அந்த வீதிகளில் இருந்த நெடிதுயர்ந்த வீடுகளை குறிப்பிடுகின்றார்.; அறை=ஒலி தொடர்ந்து வண்டுகள் ரீங்காரம் செய்யும் வண்ணம் மலர் சோலைகள் நிறைந்த ஊர் என்று உணர்த்தப் படுகின்றது. நெற்றி=உச்சி, இங்கே ஆகாயம் என்ற பொருளில் வருகின்றது. 

பொன்னம்பலம் என்பது ஆடல்வல்லான் அபிஷேகம் செய்யப்படும் இடம். கொடிமரத்திற்கு அருகில் உள்ள நிருத்த சபை ஊர்த்துவ தாண்டவம் ஆடிய இடம்; ஆயிரம் கால் மண்டபம் இராஜ சபை என்று அழைக்கப் படுகின்றது; சிற்றம்பலத்திற்கு அருகில் உள்ள தேவசபையினை பேரம்பலம் என்று அழைப்பார்கள். இங்கே தான் உற்சவ மூர்த்திகளின் உருவச் சிலைகள் வைத்து பாதுகாக்கப் படுகின்றது. சிற்றம்பலம் என்பது பெருமான் நடனம் ஆடும் இடம். 

பொழிப்புரை:

தில்லைச் சிதம்பரத்தின் உயர்ந்த வீட்டு மாடங்களில் நிறைந்துள்ள உயர்ந்த வெண் கொடிகள், ஆகாயத்தினை நேராக தீண்ட, வானில் உலவும் பிறைச் சந்திரனும் அந்த கொடிகளை தொட்டு தாக்குகின்றது. இந்த நகரத்தில், வண்டுகள் தொடர்ந்து ரீங்காரம் வண்ணம் சோலைகள் நிறைந்த நகரத்தில் உள்ள பேரம்பலத்தின் அருகே அமைந்துள்ள  சிற்றம்பலத்தில் பொருந்தி நடமாடும் பெருமானின் திருப்பாதங்களின் சிறப்பினை பாடுவதே நிறைந்த இன்பமாகும்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/31/98-கற்றாங்கு-எரியோம்பி---பாடல்-4-2931208.html
2931209 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 98. கற்றாங்கு எரியோம்பி - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, November 2, 2018 03:25 PM +0530 பாடல் 5:

    செல்வ நெடுமாடம் சென்று சேண் ஓங்கிச்
    செல்வ மதி தோயச் செல்வம் உயர்கின்ற
    செல்வர் வாழ் தில்லைச் சிற்றம்பலம் மேய 
    செல்வன் கழல் ஏத்தும் செல்வம் செல்வமே

விளக்கம்:

பெருமானின் புகழினைப் பாடுவதால் நாம் பெறுகின்ற இன்பமே சிறந்த இன்பம் என்று முந்திய பாடலில் கூறிய சம்பந்தர், அவ்வாறு பெருமானின் சிறப்பினை பாடுவது சிறந்த செல்வம் என்று குறிப்பிடுகின்றார். சேண்=ஆகாயம் வேறு எவரிடமும் இல்லாததும் அழிவிலாததும் ஆகிய முக்தி செல்வத்தை உடைய பெருமானே சிறந்த செல்வனாக கருதப் படுகின்றான். 

பொழிப்புரை:

செல்வ வளம் நிறைந்த மாடங்கள் கொண்ட வீடுகள் ஆகாயத்தை அளாவும் வண்ணம் உயர்ந்த நிலையில் இருக்க, வானில் உலவும் அழகிய சந்திரன் அந்த வீட்டு மாடங்களில் தோய்கின்றது. இத்தகைய செல்வவளம் நிறைந்த வீடுகள் கொண்ட தில்லை நகரில் வாழும் மனிதர்கள் ஞானத்தில் சிறந்து விளங்குகின்றனர். இந்த ஞானச் செல்வர்கள், வேறு எவரிடமும் இல்லாததும் அழிவில்லாததும் ஆகிய முக்திச் செல்வத்தை உடைய சிறந்த செல்வனாகிய பெருமானின் திருப்பாதங்களை புகழ்ந்து பாடுவதால் ஏற்படும் ஒப்பிலாத அருள் செல்வத்தை உடையவர்களாக விளங்குகின்றார்கள்.   

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/01/98-கற்றாங்கு-எரியோம்பி---பாடல்-5-2931209.html
2931210 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 98. கற்றாங்கு எரியோம்பி - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, November 2, 2018 03:25 PM +0530
பாடல் 6:

    வரு மாந்தளிர் மேனி மாதொர் பாகமாம்
    திருமாம் தில்லையுள் சிற்றம்பலம் மேய
    கருமான் உரி ஆடைக் கறை சேர் கண்டத்து எம்
    பெருமான் கழல் அல்லால் பேணாது உள்ளமே

விளக்கம்:

வரு மாந்தளிர்=புதியதாக மரத்தில் கிளைத்து எழுகின்ற; திருமாம் தில்லை=திருமகள் பொலிந்து விளங்கும் செல்வச் செழிப்பான; கருமான்=கரிய நிறம் கொண்ட யானை; இறைவனது திருப்பாதங்களை தொழுது வணங்குவதே இன்பம் என்றும், அவனது திருப்பாதங்களை ஏத்தும் பண்பே சிறந்த பண்பு என்று முந்திய இரண்டு பாடல்களில் கூறிய திருஞான சம்பந்தர், இந்த பாடலில் அவனது திருப்பாதங்களைத் தவிர்த்து, தனது உள்ளம் வேறு எதனையும் விரும்பாது என்று கூறுகின்றார்.

பொழிப்புரை:

புதிதாக கிளைத்து வரும் மாந்தளிர் போன்று மென்மையான திருமேனியை உடைய உமை அம்மையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகமாக வைத்துள்ள இறைவன், திருமகள் நிறைந்து விளங்கும் செல்வச் செழிப்பான தில்லை நகரில் உள்ள சிற்றம்பலத்தில் பொருந்தி உறைகின்றான்; கரிய நிறம் கொண்ட யானையின் தோலை உரித்து ஆடையாக அணிந்தவனாகவும், தான் உட்கொண்ட நஞ்சினைத் தனது கழுத்தினில் தேக்கியதால் கறை படிந்த கழுத்தினை உடையவனாகவும் இருக்கும் பெருமானது திருவடிகளை அன்றி எனது உள்ளம் வேறு எதையும் விரும்பாது.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/02/98-கற்றாங்கு-எரியோம்பி---பாடல்-6-2931210.html
2931211 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 98. கற்றாங்கு எரியோம்பி - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, November 2, 2018 03:24 PM +0530
பாடல் 7:

    அலையார் புனல் சூடி ஆகத்து ஒரு பாகம்
    மலையான் மகளோடு மகிழ்ந்தான் உலகு ஏத்தச்
    சிலையால் எயில் எய்தான் சிற்றம்பலம் தன்னைச்
    தலையால் வணங்குவார் தலை ஆனார்களே

விளக்கம்:

சிலை=மேரு மலையாகிய வில்; முந்திய மூன்று பாடல்களில் பெருமானின் பாதங்களைத் தொழுது வணங்குவதன் சிறப்பினை கூறிய திருஞானசம்பந்தர், அத்தகைய அடியார்களின் சிறப்பினை இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார்.
  
பொழிப்புரை:

அலைகள் வீசும் கங்கை நதியைத் தனது சடையில் சூடியுள்ள இறைவன், தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் மலையான் மகளாகிய பார்வதி தேவியை மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக் கொண்டுள்ளான். தாங்கள் பெற்றிருந்த வரத்தின் வலிமையால் எவராலும் வெற்றி கொள்ள முடியாமல் இருந்த திரிபுரத்து அரக்கர்களின் பறக்கும் கோட்டைகள் மூன்றையும், உலகம்  புகழும் வண்ணம். மேரு மலையினை வில்லாக வளைத்து அந்த வில்லினில் அம்பினை பூட்டி, தீ மூட்டி அழித்தான். அத்தகைய வல்லமை பெற்ற பெருமானை, தில்லை சிற்றம்பலத்தில் உறைபவனை, தங்களது தலை தாழ்த்தி வணங்கும் அடியார்கள், சிறந்த முறையில் பலருக்கும் தலைவர்களாக விளங்குவார்கள்.   

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/03/98-கற்றாங்கு-எரியோம்பி---பாடல்-7-2931211.html
2931212 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 98. கற்றாங்கு எரியோம்பி - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, November 2, 2018 03:24 PM +0530
பாடல் 8:

    கூர் வாளரக்கன் தன் வலியைக் குறைவித்துச்
    சீராலே மல்கு சிற்றம்பலம் மேய
    நீரார் சடையானை நித்தல் ஏத்துவார்
    தீரா நோய் எல்லாம் தீர்தல் திண்ணமே

விளக்கம்:

பெருமானை தலை தாழ்த்தி வணங்கும் அடியார்கள் தலைமைத் தன்மையுடன் திகழ்வார்கள் என்று முந்தைய பாடலில் கூறிய சம்பந்தர், இந்த பாடலில் பெருமானின் அடியார்கள், தங்களது தீராத நோய்களும் நீங்கப் பெற்று நலமுடன் வாழ்வார்கள் என்று கூறுகின்றார்.
   
பொழிப்புரை:

கூரிய வாளினை உடைய அரக்கன் இராவணனின் உடலும் தலையும் தோள்களும் நொறுங்கும் வண்ணம் கயிலாய மலையின் கீழே அழுத்தி, அரக்கனது உடல் வலிமையைக் குறைத்த பெருமான், சிறப்புடன் விளங்கும் தில்லைச் சிற்றம்பலத்தில் உறைகின்றார். தனது சடையினில் கங்கை நதியை அடக்கி வைத்திருக்கும் பெருமானை தினமும் போற்றிப் புகழ்ந்து வணங்கும் அடியார்கள், தங்களது தீராத நோய்களும் தீர்க்கப் பெற்று நலமாக வாழ்வது உறுதி. 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/04/98-கற்றாங்கு-எரியோம்பி---பாடல்-8-2931212.html
2931213 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 98. கற்றாங்கு எரியோம்பி - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, November 2, 2018 03:23 PM +0530
பாடல் 9:

    கோண் நாகணையானும் குளிர் தாமரையானும்
    காணார் கழல் ஏத்தக் கனலா ஓங்கினான்
    சேணார் வாழ் தில்லைச் சிற்றம்பலம் ஏத்த
    மாணா நோய் எல்லாம் வாளா மாயுமே

 
விளக்கம்:

கோண்=வளைந்த; அணை=படுக்கை; மாணா=மாட்சிமை தராத, மனிதர்கள் செய்யும் தவறுகளால் சில நோய்கள் ஏற்படுகின்றன. அத்தகைய நோய்கள் உள்ள மனிதர்களை நாம் இழிவாகத் தானே பார்க்கின்றோம். அத்தகைய நோய்கள் உள்ளவர்களும் பெருமானை புகழ்ந்து போற்றி வணங்கினால், அவர்களை அந்த நோய்கள் எந்த விதத்திலும் பாதிக்காது அவர்களிடமிருந்து விலகி விடும் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். சேணார்= உயர்ந்த சான்றோர்கள்; சேணார் என்பதற்கு தேவர்கள் என்ற பொருளும் பொருந்தும். அந்தணர்களும் தேவர்களும் வணங்கும் தில்லையைத் தான் கண்டதாக மணிவாசகர் கண்டப்பத்து பதிகத்தில் கூறும் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. இறைவன் தனது நோய் மூப்பு என்ற இரண்டையும் ஒழித்ததுடன் நில்லாமல், தன்னைச் சுற்றியுள்ள உலகத்து உயிர்கள் மற்றும் உலகப் பொருட்களின் மீது தான் கொண்டிருந்த பற்றினையும் நீக்கியதன் விளைவாக, தனது பிறவியின் தன்மையையே, மீண்டும் பிறப்பு எடுக்கா வண்ணம் மாற்றியவன் பெருமான் என்று அடிகளார் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். 

    பிறவி தனை அற மாற்றிப் பிணி மூப்பு என்று இவை இரண்டும்
    உறவினொடும் ஒழியச் சென்று உலகுடைய ஒரு முதலைச்
     செறி பொழில்சூழ் தில்லை நகர்த் திருச்சிற்றம்பலம்மன்னி
     மறையவரும் வானவரும் வணங்கிடநான் கண்டேனே

வளைந்த உடலினை உடைய பாம்பினைத் தனது படுக்கையாக கொண்டுள்ள திருமாலும், குளிர்ந்த தாமரை மலரை தான் அமரும் இடமாக கொண்டுள்ள பிரமனும் தங்கள் முன்னர் தோன்றிய தீத்தூணின் அடியையும் முடியையும் கானா முடியாத நிலையில், பெருமானின் பெருமையை உணர்ந்தவர்களாய் பெருமானின் திருவடிகளை போற்றி வணங்கினார்கள். உயர்ந்த சான்றோர்கள் பலரும் வாழும் தில்லைச் சிற்றம்பத்தில் உறையும் போற்றிப் புகழ்ந்து வணங்கும் அடியார்களை, ஒருவனுக்கு இழிவினை ஏற்படுத்தும் நோய்கள் பிடித்திருந்தாலும், அந்த நோய்கள் அத்தகைய அடியார்களை எந்த விதத்திலும் பாதிக்காது அவர்களை விட்டு விலகி விடும்.    

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/05/98-கற்றாங்கு-எரியோம்பி---பாடல்-9-2931213.html
2931214 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 98. கற்றாங்கு எரியோம்பி - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, November 2, 2018 03:22 PM +0530
பாடல் 10:

    பட்டைத் துவராடை படிமம் கொண்டாடும்
    முட்டைக் கட்டுரை மொழிவ கேளாதே
    சிட்டர் வாழ் தில்லைச் சிற்றம்பலம் மேய
    நட்டப் பெருமானை நாளும் தொழுவோமே
 

விளக்கம்:

பெருமானைத் தொழுவதால் நாம் அடையவிருக்கும் பலன்களை முந்தைய ஆறு பாடல்களை விளக்கிய சம்பந்தர், நாம் அனைவரும் இறைவனை தினமும் தொழுது அந்த பயன்களை பெற்று மகிழ்வோம் என்று ஊக்குவிக்கும் பாடல். பட்டைத் துவர் ஆடை=மரப் படைகளில் துவர் நிறம் ஏற்றப்பட்ட ஆடை; படிமம்=நோன்பு; முட்டைக் கட்டுரை=சாரம் ஏதும் இல்லாமல் பொய்களைக் கொண்டு புனையப் பட்ட சொற்கள்; வாழை நாரிலிருந்து தயாரிக்கப்படுவன நார்ப்பட்டு ஆடைகள்;
 
பொழிப்புரை:

மரப் பட்டைகளில் துவர் வண்ணம் ஏற்றப்பட்ட ஆடைகளை அணிந்துள்ள புத்தர்களும், நோன்புகள் பலவற்றை மேற்கொள்ளும் சமணர்களும் கூறும் சாரம் ஏதுமற்று பொய்களைக் கொண்டு புனையப்பட்ட சொற்களை, தில்லைச் சிதம்பரத்தில் வாழும் மேன்மை வாய்ந்த மனிதர்கள் பொருட்படுத்தாமல் புறக்கணித்து விடுவார்கள். அத்தகைய மேன்மை வாய்ந்த நகரத்தில் உள்ள சிற்றம்பலத்தில் நடனம் ஆடும் பெருமானை நாம் அனைவரும் தினமும் தொழுவோமாக. 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/06/98-கற்றாங்கு-எரியோம்பி---பாடல்-10-2931214.html
2931215 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 98. கற்றாங்கு எரியோம்பி - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, November 2, 2018 03:20 PM +0530
பாடல் 11:

    ஞாலத்து உயர் காழி ஞான சம்பந்தன்
    சீலத்தார் கொள்கைச் சிற்றம்பலம் மேய
    சூலப் படையானைச் சொன்ன தமிழ் மாலை
    கோலத்தார் பாட வல்லார் நல்லாரே 
 

விளக்கம்:

கோலம்=அழகு; சீலம்=நல்லொழுக்கம்;

பொழிப்புரை:

நல்லொழுக்கம் வாய்ந்து நல்ல கொள்கைகளுடன் சான்றோர்கள் வாழும் தில்லைச் சிற்றம்பலத்தில் பொருத்தி நடமாடும் இறைவனை, தனது கையினில் சூலம் ஏந்திய பெருமானை, உலகினில் உயர்ந்த புகழுடன் விளங்கும் சீர்காழி நகரினில் தோன்றிய ஞானசம்பந்தன் புகழ்ந்து சொன்ன தமிழ் மாலையினை, அதற்குரிய பண்ணுடன் இசைத்து அழகாக பாடும் வல்லமை வாய்த்தவர்கள் நல்ல குணங்கள் பொருந்தியவராக இருப்பார்கள்.  
 
முடிவுரை:

சொல்மாலையால் காலம் எல்லாம் துதித்து என்று சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் கூறுவதால் திருஞானசம்பந்தர் பல பதிகங்கள் தில்லைப் பதியின் மீது பாடியிருக்க வேண்டும் என்று தோன்றுகின்றது. ஆனால் நமக்கு இரண்டு பதிகங்கள் மட்டுமே கிடைத்துள்ளன. பின்னர் திருக்கோயிலின் வெளியே வந்த சம்பந்தர் திருக்கோயிலைச் சுற்றியுள்ள நான்கு வீதிகளையும் வணங்கினார் என்று பெரிய புராணத்திலிருந்து நாம் அறிகின்றோம். இந்த செய்கை நமக்கு அப்பர் பிரான் தில்லை திருவீதிகளின் புனிதம் கருதி, நான்கு வீதிகளையும் தரையில் புரண்டு வலம் வந்ததை நினைவூட்டுகின்றது. 

மேலும் தில்லை தலத்தின் புனிதம் கருதி, தில்லையில் தங்கி இரவு துயில்வது தவறு என்ற எண்ணத்துடன் தில்லையில் இரவுப் பொழுதினில் தங்குவதைத் தவிர்த்து, அருகில் உள்ள திருவேட்களம் என்ற தலத்திற்கு  சம்பந்தர் சென்றார் என்பதையும் சேக்கிழார் நமக்கு உணர்த்துகின்றார். இதிலிருந்து தில்லைத் தலத்தினை எத்துணை புனிதமாக தேவார ஆசிரியர்கள் கருதினார்கள் என்பது நமக்கு புலனாகின்றது. அல்குதல்=தங்குதல்;

    செல்வத் திருமுன்றில் தாழ்ந்து எழுந்து தேவர் குழாம்
    மல்கும் திருவாயில் வந்து இறைஞ்சி மாதவங்கள்
    நல்கும் திருவீதி நான்கும் தொழுது அங்கண்
    அல்கும் திறம் அஞ்சுவார் சண்பை ஆண் தகையார் 

பின்னர் திருவேட்களம், கழிப்பாலை, சிவபுரி தலங்களுக்கு சென்று பதிகங்கள் அருளிய சம்பந்தர் மீண்டும் ஒரு முறை தில்லை வந்து ஆடினாய் நறுநெய்யுடன் என்று தொடங்கும் பதிகத்தினை பாடுகின்றார். திருஞானசம்பந்தப் பெருமான் அருளிய கற்றாங்கு என்றும் தொடங்கும் இந்த பதிகத்தினை ஓதி, பலவிதமான நலங்களும் பெற்று,  நமது இடர்கள் தீர்க்கபெற்று, மறுமையில் நாம் பெருமானது சிவந்த திருவடிகளை சென்று சேர்வதற்கு வழி வகுத்துக் கொள்வோமாக.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/07/98-கற்றாங்கு-எரியோம்பி---பாடல்-11-2931215.html
2931203 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 98. கற்றாங்கு எரியோம்பி - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, November 2, 2018 03:18 PM +0530 பாடல் 1:

    கற்று ஆங்கு எரி ஓம்பி கலியை வாராமே
    செற்றார் வாழ் தில்லைச் சிற்றம்பலம் மேய
    முற்றா வெண் திங்கள் முதல்வன் பாதமே
    பற்றா நின்றாரைப் பற்றா பாவமே

விளக்கம்:

இந்த பாடலில் அந்தணர்கள் செய்யும் வேள்விகள் கலி புருடனின் வல்லமையை குறைக்கும் என்று குறிப்பிட்டு அத்தகைய வேள்விகள் செய்யும் அந்தணர்களை கலியை வெல்லும் திறமை கொண்டவர்கள் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். பண்டைய நாளில் இந்த நம்பிக்கை இருந்தமை, பல தேவாரப் பாடல்களில் உள்ள குறிப்பு மூலம் தெரிய வருகின்றது. அத்தகைய குறிப்புகள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காண்போம்.

காழிப் பதியில் அந்தணர் குலத்தில் தோன்றியவன் என்று தன்னைக் குறிப்பிடும் சம்பந்தர், கலியின் ஆற்றலை குறைத்து கலியினை வெற்றி கொள்ளும் தனது குலத்தின் தன்மையை உணர்த்தும் பொருட்டு, கலி கடிந்த கையான் என்று குறிப்பிடும் இந்த பாடல் திருவையாறு பதிகத்தின் (2.6.12) கடைப் பாடலாகும். பெருமான் பாண்டரங்கக் கூத்து ஆடியதை நினைவூட்டும் வண்ணம் பெருமானை பண்டங்கன் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார்.

    பலி திரிந்து உழல் பண்டங்கன்  மேய ஐயாற்றினைக்
    கலி கடிந்த கையான் கடற்காழியர் காவலன்
    ஒலி கொள் சம்பந்தன் ஒண்தமிழ் பத்தும்  வல்லார்கள் போய்
    மலி கொள் விண்ணிடை மன்னிய சீர் பெறுவார்களே 

சீர்காழி தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (3.43.5) சம்பந்தர், கலிபுருடனை வருத்தும் வேள்விகள் செய்யும் கையினை உடைய அந்தணர்கள் வாழ்கின்ற தலம் சீர்காழி என்று கூறுகின்றார். நமது மனதினை வருத்தும் குற்றங்களும் தீவினைகளால் ஏற்படும் உடலை வருத்தும் நோய்களும் நம்மை விட்டு விலக வேண்டும் என்று விரும்பினால் நாம் செய்ய வேண்டிய செயல் செஞ்சடையினை உடைய பெருமானை போற்றுவது தான் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.

    நலியும் குற்றமும் நம்முடல் நோய் வினை
    மெலியுமாறது வேண்டுதிரேல் வெய்ய
    கலி கடிந்த கையார் கடற்காழியுள்
    அலைகொள் செஞ்சடையார் அடி போற்றுமே 

தில்லைச் சிதம்பரத்தில் வாழும் அந்தணர்களை சிறப்பித்தது போன்று திருவீழிமிழலை தலத்தில் வாழும் அந்தணர்களை சிறப்பிக்கும் சம்பந்தர், உலகில் மேல் வரும் கலியை வென்ற வேதியர்கள் என்று கீழ்க்கண்ட பாடலில் அவர்களை (3.119.7) குறிப்பிடுகின்றார்.  

    தன் தவம் பெரிய சலந்தரன் உடலம் தடிந்த சக்கரம்
         எனக்கு அருள் என்று
    அரி வழிபட்டு இழிச்சிய விமானத்து இறையவன்
         பிறையணி சடையன்
    நின்ற நாள் காலை இருந்த நாள் மாலை கிடந்த மண்
         மேல் வரு கலியை
    வென்ற வேதியர்கள் விழா அறா வீழிமிழலையான்
         என வினை கெடுமே

திருப்பழனம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (4.12.10) அப்பூதியடிகளின் தன்மை பற்றி கூற வந்த அப்பர் பிரான், பயத்தினால் கலி புருடன் மெலியும் வண்ணம் வேள்விகள் செய்யும் வல்லமை வாய்ந்தவர் என்று குறிப்பிடுகின்றார். குஞ்சி என்றால் தலைமுடி என்று பொருள். அப்பூதி அடிகளாரின் குடுமியில், இறைவனது திருப்பாதங்கள் பதிந்துள்ளன என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். 

    வஞ்சித்து என் வளை கவர்ந்தான் வாரானே ஆயிடினும் 
    பஞ்சிக்கால் சிறகன்னம் பரந்து ஆர்க்கும் பழனத்தான்
    அஞ்சிப் போய் கலி மெலிய அழல் ஓம்பும் அப்பூதி
    குஞ்சிப் பூவாய் நின்ற சேவடியாய் கோடியையே

கோடு இயைதல் என்பது, தலைவனை விட்டு பிரிந்திருக்கும் தலைவி, தலைவனுடன் கூடுவது எந்நாளோ என்ற கவலையில், செய்யும் ஒரு செயல். தனது கண்களை மூடிக்கொண்டு, கால் கட்டை விரலால் தரையில் கோடுகள் இடுவது, அல்லது சிறு சிறு வட்டங்கள் போடுவது வழக்கம். இவ்வாறு போடப்படும் கோடுகள் இணைந்தால், தலைவன் தன்னுடன் கூடுவான் என்றும், வரைந்த சிறு வட்டங்கள் இரட்டைப் படை எண்ணிக்கையில் வந்தால் தலைவன் தன்னுடன் கூடுவான் என்றும் நம்புவதுண்டு. எனவே இவ்வாறு கோடுகள் இடும்போதும், வட்டங்கள் வரையும் போதும், அந்த கோடுகள் இயைய வேண்டும், அதாவது இணைய வேண்டும் என்றும் வட்டங்கள் இரட்டைப்படையாக கூட வேண்டும் என்று விரும்புவதும், அந்த விருப்பம் ஈடேற வேண்டும் என்று வேண்டுவதும் இயற்கை. எனவே தான், அப்பர் நாயகி தான் வரையும் கோடுகள் இணைய வேண்டும் என்று தனது விருப்பத்தை வேண்டுகோளாக, கோடு இயையே என்று இங்கே இறைவனை வேண்டுகின்றாள். 

எனது வளையல்களைக் கவர்ந்து என்னை வஞ்சித்து, என்னை பிரிந்துவிட்ட எனது தலைவன் சிவபிரான்,  செம்பஞ்சு போன்ற சிவந்த கால்களையும் வெண்பஞ்சு போன்ற சிறகுகளையும் உடைய அன்னங்கள் கூட்டமாக ஆரவாரம் செய்யும் பழனத்துப் பெருமான்,   வாராமல் போனாலும் போகலாம். எனவே, பயத்தினால் கலி வருந்தி மெலியுமாறு வேள்விகள் செய்யும் அப்பூதி அடிகளின் தலைமுடியில் பூவாகத் தனது சேவடிகளை வைத்த சிவபெருமானே, நான் வரையும் கோடுகள் இணையுமாறு அருளவேண்டும். அவ்வாறு கோடுகள் இணைந்தால், எனது தலைவன் சிவபிரான் என்னுடன் வந்து கூடுவான் என்ற நம்பிக்கை எனக்கு ஏற்படும் என்று அப்பர் நாயகி கூறுவதாக அமைந்த அகத்துறை பாடல் இது. 

கோடு இயைதலை கூடல் இழைத்தல் என்றும் கூறுவார்கள். திருமருகல் தலத்தின் மீது அப்பர் பிரான் அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (5.88.8) கூடல் இழைத்தல் பற்றிய குறிப்பு காணப் படுகின்றது. திவ்ய பிரபந்தம் நாச்சியார் திருமொழியில் ஆண்டாள் நாச்சியார் அருளிய பாடல்களிலும் கூடல் இழைத்தல் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளது. இந்த பாடல், இறைவனுடன் தான் கூட வேண்டுமே என்ற ஆன்மாவின் ஏக்கத்தை வெளிப் படுத்துகின்றது. நீடு நெஞ்சு=நெஞ்சத்தில் ஆழமான இடம்: மால்=மயக்கம்: தனது எண்ணம், அதாவது தனது மனத்தைக் கவர்ந்த தலைவனாகிய சிவபெருமானுடன் இணைவது, நடக்குமா என்ற கவலையில், தான் இழைக்கும் கூடல் ஒருகால் கூடாமல் போனால், தனது விருப்பம் நிறைவேறாமல் போய்விடுமோ என்ற கவலையில், இழைக்கும் கூடல் கூட வேண்டுமே என்று தலைவி ஏங்கும் ஏக்கம் இங்கே வெளிபடுத்தப்படுகின்றது.

    நீடு நெஞ்சுள் நினைந்து கண் நீர் மல்கும்
    ஓடு மாலினோடு ஒண்கொடி மாதராள்
    மாடம் நீள் மருகல் பெருமான் வரில்
    கூடு நீ என்று கூடல் இழைக்குமே

மணிவாசகரும், தனது திருக்கோவையார் தொகுப்பில், கூடல் இழைத்தலை (பாடல் எண் 186) குறிப்பிடுகின்றார். சுழிகளின் எண்ணிக்கை, அதாவது கூடல் கணக்கு, இரட்டைப் படையில் அமைந்து சரியாக கூட வேண்டும் என்று இறைவனை வேண்டும் தலைவி, கூடல் ஐயன் என்று அவனை அழைப்பதை நாம் இங்கே காணலாம். பதி ஞானம் (சிவபிரானைப் பற்றிய தெளிந்த அறிவு) ஆன்மாவுக்கு ஏற்படுமாயின், ஆன்மா சிவத்தை அடையும் என்பது இங்கே உணர்த்தப்படுகின்றது. ஆழி=ஆணைச் சக்கரம், கடல்: ஆழி திருத்தி=கூடல் இழைத்து; தனது ஆணைச் சக்கரத்தால் உலகினை நடத்தும் புலியூர் பெருமானின் அருள் போன்று இனிமையான இன்பத்தை, நான் எனது தலைவனுடன் கூடினால் பெறலாம். ஆனால் கடலின் அருகே உள்ள மணல் குன்றில், இறுதியாக சந்தித்த எனது தலைவன் என்னை விட்டு பிரிந்து சென்றான்; அவனது பிரிவால் வருந்திய நான் கூடல் இழைக்கின்றேன்; கூடல் தெய்வமே, எனது தலைவன் மீண்டும் வருவான் என்று எனக்கு நம்பிக்கை ஊட்டும் வண்ணம், எனக்கு வருத்தம் ஏதும் ஏற்படா வண்ணம், சுழிகளின் கணக்கினைத் திருத்தி கூடலைக் கூட்டவேண்டும்.      

    ஆழி திருத்தும் புலியூர் உடையான்
          அருளின் அளித்து
    ஆழி திருத்தும் மணல் குன்றின் நீத்து
           அகன்றார் வருகென்று
    ஆழி திருத்திச் சுழிக் கணக்கு ஓதி
            நையாமல் ஐய
    வாழி திருத்தித் தரக் கிற்றியோ
            உள்ளம் வள்ளலையே

வலிவலம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (7.67.11) சுந்தரர் அந்தணர்கள் வேள்வி வளர்ப்பதன் நோக்கமே கலி புருடனின் வலிமையை கெடுப்பதற்காக என்று கூறுகின்றார்.

    கலி வலம் கெட ஆரழல் ஓம்பும் கற்ற நான்மறை
         முற்றனல் ஓம்பும்
    வலிவலம் தனில் வந்து கண்டு அடியேன் மன்னு
          நாவல் ஆரூரன் வன்றொண்டன்
    ஒலிகொள் இன்னிசைச் செந்தமிழ் பத்தும் உள்ளத்தால் உகந்து
          ஏத்த வல்லார் போய்
    மெலிவில் வானுகத்தவர் ஏத்த விரும்பி விண்ணுலகு
          எய்துவர் தாமே

கலி வாராமல் காக்கும் அந்தணர்கள் பெருமானை போற்றுகின்றார்கள் என்று வீழிமிழலை தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (7.88.2) சுந்தரர் குறிப்பிடுகின்றார். நஞ்சினை உண்டதால்  கரிய கண்டத்தினை உடையவரே என்றும் வெண்மையான சங்கக்குழை ஒன்றினை ஒரு காதினில் தொங்க விட்டவரே என்றும் அந்தணர்கள் இறைவனை போற்றுவதாக சுந்தரர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். 

    விடம் கொள் மாமிடற்றீர் வெள்ளைச் சுருள்
         ஒன்றிட்டு விட்ட காதினீர் என்று
    திடம் கொள் சிந்தையினார் கலி காக்கும்
           திருமிழலை
    மடங்கல் பூண்ட விமானம் மண்மிசை வந்து
         இழிச்சிய வான நாட்டையும்
    அடங்கல் வீழி கொண்டீர் அடியேற்கும்
         அருளிதிரே

கற்று=வேதங்களை கற்று; வேள்விகள் வளர்க்கும் முறை வேதங்களில் சொல்லைப் படுகின்றது. அத்தகைய வேதங்களை முறையாக கற்ற தில்லை வாழ் அந்தணர்கள், தாங்கள் கற்றதை வாழ்வினில் கடைப்பிடித்து வேள்விகள் வளர்த்தமை இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது. செற்றார்=வென்றவர்கள்; பற்றா=பற்றுக்கோடாகக் கொண்டு; இறைவன் தனது தலையில் சூட்டிக் கொண்டுள்ள பிறைச் சந்திரனை முற்ற வெண் திங்கள் என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். பிறைகள் தேய்ந்து அழிந்த நிலையில் ஒற்றைப் பிறையுடன் சரண் அடைந்த சந்திரன், பெருமானிடம் தஞ்சம் புகுந்த பின்னர் வளரத் தொடங்கியதால், பிறைச் சந்திரன் இளைமையாக இருக்கும் நிலையை, முற்றா வெண்திங்கள், வளராத வெண்திங்கள் என்று குறிப்பிடுகின்றார். .

கலி என்ற சொல்லுக்கு வறுமை என்ற பொருள் கொண்டு, தாங்கள் செய்யும் வேள்வியின் பயனாக மழை பொழிந்து உலகம் வளம் பெற்றுத் திகழ்வதற்கு அந்தணர்கள் உதவி புரிகின்றனர் என்று திருஞான சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. இந்த செய்தி வாழ்க அந்தணர் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் முதல் பாடலிலும், (3.54.1) குறிப்பிடப் படுகின்றது. வேள்விகளை வளர்க்கும் அந்தணர்கள் வாழ வேண்டும் என்றும், வேள்விகள் செய்வதற்கு உரிய பொருட்களைத் தந்து உதவும் பசுவினங்கள் வாழ வேண்டும் என்றும், வேள்வியில் வழங்கப்படும் ஆகுதிகளை பெறுகின்ற தேவர்கள் வாழ வேண்டும் என்றும், நாட்டில் மழை பொழிய வேண்டும் என்றும், நாட்டில் நீர்வளம் பெருகி நாடும் நாட்டின் மக்களும், நாட்டின் வேந்தனும் ஓங்கி வளர வேண்டும் என்றும் பாடும் பாடலில். நாட்டில் தீய சக்திகள் அனைத்தும் அழிந்து, எங்கும் சிவன் நாமமே ஒலிக்கப்பட வேண்டும் என்று தனது விருப்பத்தையும் தெரிவிக்கின்றார். 

    வாழ்க அந்தணர் வானவர் ஆனினம்
    வீழ்க தண்புனல் வேந்தனும் ஓங்குக
    ஆழ்க தீயது எலாம் அரன் நாமமே
    சூழ்க வையகமும் துயர் தீர்கவே

    
பொழிப்புரை:

வேதம் முதலிய நூல்களைக் கற்று, அந்த நூல்களில் உணர்த்தப்படும் வாழ்க்கை முறையினை கடைப்பிடித்து, வேள்விகளை வளர்த்து கலிபுருடனின் வலிமையைக் குறைத்து அவனை வெற்றி கொள்ளும் அந்தணர்கள் வாழும் சிதம்பர தலத்தில் உள்ள சிற்றம்பலத்தில் நடமாடும் பெருமானின், இளமையான வெண் திங்கட் பிறையினைச் சூடியவனின், முதல்வனின் திருப்பாதங்களை, பற்றுக்கோடாகக் கொண்டு வாழும் அடியார்களை பாவங்கள் பற்றாமல் விலகிவிடும்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/28/98-கற்றாங்கு-எரியோம்பி---பாடல்-1-2931203.html
3030770 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 112. பொடியுடை மார்பினர் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, November 2, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    உயர்வரை ஒல்க எடுத்த அரக்கன் ஒளிர் கடகக் கை அடர்த்து
    அயல் இடு பிச்சையோடு ஐயம் ஆர்தலை என்று அடி போற்றி
    வயல் விரி நீள் நெடுங்கணி பாகம் ஆயவன் வாழ்கொளிபுத்தூர்ச்
    சயவிரி மாமலர் தூவித் தாழ்சடையான் அடி சார்வோம் 

விளக்கம்:

சயவிரி மலர்=வாகை மலர்; வாகை மரம் இந்த தலத்தின் தலமரம் என்பதை நினைவூட்டும் வகையில் இந்த குறிப்பு அமைந்துள்ளது. வரை=மலை; ஒல்க=அசைய; அடர்த்து=நெருக்கி; ஆர்தல்=உண்ணுதல்; ஐ=தலைவன்; ஆர்தலை=உண்ணும் செயலை உடைய தலைவன்; அயல்=உறவினர் அல்லாதார், ஊரார்கள்;
  
பொழிப்புரை:

உயர்ந்த கயிலாய மலையினை அசைத்து எடுக்க முயற்சி செய்த அரக்கன் இராவணனின், கடகங்கள் அணிந்திருந்த கைகளை மலையின் கீழே அடர்த்து நெருக்கியவனே என்றும்,  ஊரார்கள் இடும் பிச்சை ஐயம் ஆகியவற்றை உட்கொள்ளும் தலைவனே என்றும், புகழ்ந்து அவனது திருவடிகளைப் போற்றி, வயல்களில் விளைவதும் நீண்டு விரிந்ததும் ஆகிய கருநீல மலர்கள் போன்ற கண்களை உடைய உமை அன்னையைத் தனது உடலில் ஒரு பாகத்தில் ஏற்றுக் கொண்டு பெருமான் உறைகின்ற வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று இறைவனின் திருப்பாதங்களில் சிறந்த வாகை மலர்களை தூவி, தாழ்ந்த சடையினை உடைய பெருமானது திருவடிகளை பணிந்து வணங்கி, அந்த திருவடிகளை சார்ந்து இருப்போமாக. 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/02/112-பொடியுடை-மார்பினர்---பாடல்-8-3030770.html
3030769 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 112. பொடியுடை மார்பினர் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, November 1, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    அடல் செவி வேழத்தின் ஈருரி போர்த்து அழி தலை அங்கையில் ஏந்தி
    உடல் இடு பிச்சையோடு ஐயம் உண்டி என்று பல கூறி
    மடல் நெடு மாமலர்க் கண்ணியொர் பாகம் ஆயவன் வாழ்கொளிபுத்தூர்த்
    தடமலர் ஆயின தூவித் தலைவன தாள் நிழல் சார்வோம்

 
விளக்கம்:

மடநெடு=மடல் போன்று நீண்ட இதழ்களை உடைய; அடர் செவி=பரந்த செவி; அழி தலை=கிள்ளியெடுக்கப் பட்டு அழிந்த பிரமனின் தலை, தடமலர்=அகலமான இதழ்களை உடைய மலர்கள் என்றும் தடம் என்ற சொல்லுக்கு நீர்நிலை என்று பொருள் கொண்டு அல்லி தாமரை போன்ற நீரில் மலரும் மலர்கள் என்றும் இரண்டு விதமாக விளக்கம் கூறுகின்றனர். இரண்டும் பொருத்தமே. உண்டி=உண்பவன்; உடலிடு என்பதற்கு பதிலாக உடனிடு என்ற சொல்லை பாடபேதமாகக் கொண்டு, காலம் தாழ்த்தாமல் உடனே இட்ட பிச்சை என்று சிலர் பொருள் கொள்கின்றனர். உடலிடு பிச்சை என்பதற்கு உடலில் உள்ள அங்கமாகிய கைகளால் இட்ட பிச்சை என்றும் பெருமானின் அழகில் மயங்கிய தாருகவனத்து மகளிர் பரவசமைடைந்த தமது உடலுடன் இடப்பட்ட பிச்சை என்று இரண்டு விதமாக பொருள் கூறுகின்றனர். மூன்றாவது பாடலில் உள்ளது போன்று இந்த பாடலிலும் ஐயம் பிச்சை என்ற இரண்டு சொற்களும் பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளன. இந்த தன்மை நமக்கு ஆண்டாள் பிராட்டியார் அருளிய திருப்பாவை பாசுரத்தின் இரண்டாவது பாடலை நினைவூட்டுகின்றது. தீக்குறள்=பிறர்க்கு தீங்கு விளைவிக்கும் வண்ணம் சொல்லப்படும் சொற்கள்;  

    வையத்து வாழ்வீர்காள் நாமும் நம் பாவைக்குச்
    செய்யும் கிரிசைகள் கேளீரோ பாற்கடலுள்
    பையத் துயின்ற பரமன் அடி பாடி 
    நெய்யுண்ணோம் பாலுண்ணோம் நாட்காலை நீராடி
    மையிட்டு எழுதோம் மலரிட்டு நாம் முடியோம்    
    செய்யாதன செய்யோம் தீக்குறளைச் சென்றோதோம்
    ஐயமும் பிச்சையும் ஆந்தனையும் கை காட்டி
    உய்யுமாறு எண்ணி உகந்தேலோர் எம்பாவாய் 

பாவை நோன்பு இருக்கவிருக்கும் சிறுமியர்களை வரவேற்ற பின்னர், நோன்பு நோற்கும் சமயத்தில் எவை எவை கடைப்பிடிக்கப்பட வேண்டும் என்பன விவரித்து சொல்லப்படும் பாடல். கிரியை என்ற வடமொழிச் சொல் கிரிசை என்று திரிந்தது. பையத் துயின்ற= மெதுவாக உறங்குகின்ற: பாற்கடலில் உறங்குவது போல் தோன்றினாலும், உலகில் நடப்பவை அனைத்தும் அறிந்து கொள்ளும் ஆற்றல் படைத்தவன் திருமால் என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு அறிதுயில் என்று கூறுவது வழக்கம். இங்கே அதனை சற்றே மாற்றி, பையத் துயின்ற பரமன் என்று குறிப்பிட்டு, பெருமாள் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் ஆழவில்லை என்று இங்கே ஆண்டாள் உணர்த்துகின்றார். ஆந்தனையும்=பிச்சை பெறுபவர்கள், ஆம் (போதும்) என்று சொல்லும் அளவுக்கு; இந்த பாடலில் ஐயமும் பிச்சையும் என்று இரண்டு சொற்கள் இடம் பெறுவதை நாம் உணரலாம். இதற்கு விளக்கம் அளித்த பெரியோரால் ஐயம் என்பது ஆச்சாரியர்கள் துறவிகள் போன்ற பெரியோர்களுக்கு இடும் பிக்ஷை என்றும் பிச்சை என்பது குருகுலத்தில் பயிலும் மாணவர்களுக்கு இடப்படும் பிச்சை என்றும் விளக்கம் கூறியுள்ளனர். எனவே ஐயம் என்பது இடுபவர்கள் பணிந்து வணக்கத்துடன் மரியாதையுடன் இடப்படுவது என்பதை நாம் உணரலாம். 

பொழிப்புரை:

பரந்த காதுகளை உடைய யானையை, தன்னை எதிர்த்து வந்த மத யானையை, அடக்கி அதன் தோலை உரித்து, அதன் உதிரப்பசை கெடாத தோலை தனது உடல் மீது போர்த்தவனும்; கிள்ளி எடுக்கப்பட்டதால் அழிந்த பிரமனது தலையினை மண்டையோடாக தனது கையில் ஏந்தி தாருகவனத்து மகளிர்கள் தங்களது கைகளால் இட்ட பிச்சையை, ஐயம் உண்டி என்று பலவாறு கூறி ஏற்றுக் கொண்டவனும், மடல் போன்று நீண்ட இதழ்களை உடைய குவளை மலரினை ஒத்த கண்களை உடைய உமை அன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகமாக ஏற்றுக் கொண்டவனும் ஆகிய பெருமான் உறைகின்ற  வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று இறைவனின் திருப்பாதங்களில் நன்றாக விரிந்து அகன்று மலர்ந்த சிறந்த மலர்களை தூவி, அவனது திருவடிகளை பணிந்து வணங்கி, அவனது திருவடி நிழலில் ஒதுங்குவோமாக. 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/01/112-பொடியுடை-மார்பினர்---பாடல்-7-3030769.html
3029012 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 112. பொடியுடை மார்பினர் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, October 31, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    அடல் செவி வேழத்தின் ஈருரி போர்த்து அழி தலை அங்கையில் ஏந்தி
    உடல் இடு பிச்சையோடு ஐயம் உண்டி என்று பல கூறி
    மடல் நெடு மாமலர்க் கண்ணியொர் பாகம் ஆயவன் வாழ்கொளிபுத்தூர்த்
    தடமலர் ஆயின தூவித் தலைவன தாள் நிழல் சார்வோம்
 

விளக்கம்:

மடநெடு=மடல் போன்று நீண்ட இதழ்களை உடைய; அடர் செவி=பரந்த செவி; அழி தலை=கிள்ளியெடுக்கப் பட்டு அழிந்த பிரமனின் தலை, தடமலர்=அகலமான இதழ்களை உடைய மலர்கள் என்றும் தடம் என்ற சொல்லுக்கு நீர்நிலை என்று பொருள் கொண்டு அல்லி தாமரை போன்ற நீரில் மலரும் மலர்கள் என்றும் இரண்டு விதமாக விளக்கம் கூறுகின்றனர். இரண்டும் பொருத்தமே. உண்டி=உண்பவன்; உடலிடு என்பதற்கு பதிலாக உடனிடு என்ற சொல்லை பாடபேதமாகக் கொண்டு, காலம் தாழ்த்தாமல் உடனே இட்ட பிச்சை என்று சிலர் பொருள் கொள்கின்றனர். உடலிடு பிச்சை என்பதற்கு உடலில் உள்ள அங்கமாகிய கைகளால் இட்ட பிச்சை என்றும் பெருமானின் அழகில் மயங்கிய தாருகவனத்து மகளிர் பரவசமைடைந்த தமது உடலுடன் இடப்பட்ட பிச்சை என்று இரண்டு விதமாக பொருள் கூறுகின்றனர். மூன்றாவது பாடலில் உள்ளது போன்று இந்த பாடலிலும் ஐயம் பிச்சை என்ற இரண்டு சொற்களும் பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளன. இந்த தன்மை நமக்கு ஆண்டாள் பிராட்டியார் அருளிய திருப்பாவை பாசுரத்தின் இரண்டாவது பாடலை நினைவூட்டுகின்றது. தீக்குறள்=பிறர்க்கு தீங்கு விளைவிக்கும் வண்ணம் சொல்லப்படும் சொற்கள்;  

    வையத்து வாழ்வீர்காள் நாமும் நம் பாவைக்குச்
    செய்யும் கிரிசைகள் கேளீரோ பாற்கடலுள்
    பையத் துயின்ற பரமன் அடி பாடி 
    நெய்யுண்ணோம் பாலுண்ணோம் நாட்காலை நீராடி
    மையிட்டு எழுதோம் மலரிட்டு நாம் முடியோம்    
    செய்யாதன செய்யோம் தீக்குறளைச் சென்றோதோம்
    ஐயமும் பிச்சையும் ஆந்தனையும் கை காட்டி
    உய்யுமாறு எண்ணி உகந்தேலோர் எம்பாவாய் 

பாவை நோன்பு இருக்கவிருக்கும் சிறுமியர்களை வரவேற்ற பின்னர், நோன்பு நோற்கும் சமயத்தில் எவை எவை கடைப்பிடிக்கப்பட வேண்டும் என்பன விவரித்து சொல்லப்படும் பாடல். கிரியை என்ற வடமொழிச் சொல் கிரிசை என்று திரிந்தது. பையத் துயின்ற= மெதுவாக உறங்குகின்ற: பாற்கடலில் உறங்குவது போல் தோன்றினாலும், உலகில் நடப்பவை அனைத்தும் அறிந்து கொள்ளும் ஆற்றல் படைத்தவன் திருமால் என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு அறிதுயில் என்று கூறுவது வழக்கம். இங்கே அதனை சற்றே மாற்றி, பையத் துயின்ற பரமன் என்று குறிப்பிட்டு, பெருமாள் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் ஆழவில்லை என்று இங்கே ஆண்டாள் உணர்த்துகின்றார். ஆந்தனையும்=பிச்சை பெறுபவர்கள், ஆம் (போதும்) என்று சொல்லும் அளவுக்கு; இந்த பாடலில் ஐயமும் பிச்சையும் என்று இரண்டு சொற்கள் இடம் பெறுவதை நாம் உணரலாம். இதற்கு விளக்கம் அளித்த பெரியோரால் ஐயம் என்பது ஆச்சாரியர்கள் துறவிகள் போன்ற பெரியோர்களுக்கு இடும் பிக்ஷை என்றும் பிச்சை என்பது குருகுலத்தில் பயிலும் மாணவர்களுக்கு இடப்படும் பிச்சை என்றும் விளக்கம் கூறியுள்ளனர். எனவே ஐயம் என்பது இடுபவர்கள் பணிந்து வணக்கத்துடன் மரியாதையுடன் இடப்படுவது என்பதை நாம் உணரலாம். 

பொழிப்புரை:

பரந்த காதுகளை உடைய யானையை, தன்னை எதிர்த்து வந்த மத யானையை, அடக்கி அதன் தோலை உரித்து, அதன் உதிரப்பசை கெடாத தோலை தனது உடல் மீது போர்த்தவனும்; கிள்ளி எடுக்கப்பட்டதால் அழிந்த பிரமனது தலையினை மண்டையோடாக தனது கையில் ஏந்தி தாருகவனத்து மகளிர்கள் தங்களது கைகளால் இட்ட பிச்சையை, ஐயம் உண்டி என்று பலவாறு கூறி ஏற்றுக் கொண்டவனும், மடல் போன்று நீண்ட இதழ்களை உடைய குவளை மலரினை ஒத்த கண்களை உடைய உமை அன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகமாக ஏற்றுக் கொண்டவனும் ஆகிய பெருமான் உறைகின்ற  வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று இறைவனின் திருப்பாதங்களில் நன்றாக விரிந்து அகன்று மலர்ந்த சிறந்த மலர்களை தூவி, அவனது திருவடிகளை பணிந்து வணங்கி, அவனது திருவடி நிழலில் ஒதுங்குவோமாக. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/31/112-பொடியுடை-மார்பினர்---பாடல்-7-3029012.html
3029011 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 112. பொடியுடை மார்பினர் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, October 30, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 6:

    அளை வளர் நாகம் அசைத்து அனல் ஆடி அலர் மிசை அந்தணன் உச்சிக்
    களை தலையில் பலி கொள்ளும் கருத்தனே கள்வனே என்னா
    வளை ஒலி முன் கை மடந்தையொர் பாகம் ஆயவன் வாழ்கொளிபுத்தூர்க்
    தளை அவிழ் மாமலர் தூவித் தலைவன தாள் இணை சார்வோம்

விளக்கம்:

அளை=புற்று; களை தலை=களையப்பட்ட பிரமனின் தலை; அலர்=தாமரை மலர்; மிசை= இடம்; மலர் மிசை அந்தணன்=திருமாலின் கொப்பூழ்ப் பூவில் தோன்றிய பிரமன். தளை= மொட்டு; தளையவிழ் மாமலர்=மொட்டாக இருந்து அப்போது விரிந்து மலர்ந்த மலர்கள்; 

பொழிப்புரை:

புற்றில் வளர்கின்ற நாகத்தைத் தனது இடையினில் கச்சையாக கட்டி, தனது விருப்பம் போன்று பாம்பினை அசைத்தவனே என்றும், பிரளய காலத்து அனலில் நின்று ஆடுபவனே என்றும், திருமாலின் கொப்பூழ்ப் பூவில் தோன்றிய அந்தணனாகிய பிரமனின் உச்சியில் இருந்த தலையினைக் கிள்ளி அந்த தலையின் உலர்ந்த மண்டையோட்டில் பலி ஏற்கும் கருத்தினை உடையவனே என்றும், அடியார்களின் உள்ளத்தைக் கொள்ளும் கள்வனே என்றும், அடியார்கள் தொழுதேத்த ஒலிக்கும் வளையல்களை முன்கையினில் அணிந்து இளமையும் அழகும் பொருந்தி விளங்கும் பார்வதி தேவியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் ஏற்றுக் கொண்டு பெருமான் உறைகின்ற வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று இறைவனின் திருப்பாதங்களில் மொட்டாக இருந்து அப்போது தான் விரிந்து மலர்ந்த சிறந்த புதிய மலர்களை தூவி, நமது தலைவனாகிய இறைவனின் திருவடிகளை பணிந்து வணங்கி அந்த திருவடிகளைச் சார்ந்து வாழ்வோமாக..

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/30/112-பொடியுடை-மார்பினர்---பாடல்-6-3029011.html
3029010 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 112. பொடியுடை மார்பினர் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, October 29, 2018 05:47 AM +0530  

பாடல் 5:

    கனமலர்க் கொன்றை அலங்கல் இலங்கக் காதில் ஒர் வெண்குழையோடு
    புனமலர் மாலை புனைந்து ஊர் புகுதி என்றே பல கூறி
    வனமுலை மாமலை மங்கையொர் பாகம் ஆயவன் வாழ்கொளிபுத்தூர்
    இனமலர் ஏய்ந்தன தூவி எம் பெருமான் அடி சேர்வோம்

விளக்கம்:

அலங்கல்=மாலை;  வனமுலை=அழகிய முலை; கனம் என்ற சொல்லுக்கு கூட்டம், மிகுதி, செறிவு என்று பல பொருள்கள் உள்ளன. பொன் என்று பொருள் கொண்டு பொன் போன்ற நிறத்தில் உள்ள கொன்றை மாலை என்று பொருள் கொள்வது பொருத்தமாக உள்ளது. இலங்க=விளங்கித் தோன்ற; புனம்=முல்லை நிலம்; முல்லை மற்றும் கொன்றை முல்லை நிலத்து மலர்கள். ஏய்ந்தன=தகுந்த; பெருமானுக்கு பிடித்த எட்டு மலர்களை கொண்டு அவனுக்கு அர்ச்சனை செய்தல் சிறப்பாக கருதப் படுகின்றது. சிவபெருமான் விரும்பி அணிகின்ற எட்டு மலர்கள், புன்னை, வெள்ளெருக்கு, சண்பகம், நந்தியாவட்டை, குவளை, பாதிரி, அலரி, செந்தாமரை. அக மலர்கள் என்று நம் ஒவ்வொருவரிடமும் இருக்க வேண்டிய குணங்கள் எட்டினை குறிப்பிடப் படுகின்றன. கொல்லாமை, இரக்கம், ஐம்பொறிகளை அடக்குதல், பொறுமை, தவம், வாய்மை, அன்பு, அறிவு என்பனவாகும். நாம் அனைவரும் இந்த குணங்களைக் கொண்டு, அக மலர்களாகிய இவைகளால் வழிபடுவதையே கடவுள் விரும்புகின்றார் என்று பெரியோர்கள் கூறுவார்கள்.

மூன்றாவது நான்காவது ஐந்தாவது மற்றும் ஏழாவது பாடல்களிலுள்ள பல கூறி என்ற தொடரை இறைவன் கூற்றாக கொண்டு பொழிப்புரை அளிக்கப் பட்டுள்ளது. இவற்றை அடியார்கள் கூற்றாக கொண்டு, அடியார்கள் இறைவனின் தன்மையைக் குறிப்படும் புகழ்ச் சொற்களாக கருதுவதும் பொருத்தமாக உள்ளது. மேலும் ஆறாவது, எட்டாவது, ஒன்பதாவது மற்றும் பத்தாவது பாடல்களில் உள்ள கருத்தினை, பலவகையாக அடியார்கள் போற்றிப் புகழ்ந்த என்று உணர்த்தும் தொடர்களை, காணுங்கால் இந்த பாடல்களுக்கும் அவ்வாறு பொருள் கொள்வது மிகவும் பொருத்தமென்று தோன்றுகின்றது.      

பொழிப்புரை:

பொன் போன்று அழகிய கொன்றை மலர் மாலைகள் தனது திருமேனியில் விளங்கித் தோன்ற அணிந்தவனும், தனது காது ஒன்றினில் வெண்குழை அணிந்தவனும், முல்லை மற்றும் கொன்றை மாலைகளை சடையில் அணிந்தவனும், பலியேற்பதற்காக பல ஊர்கள் செல்வோம் என்று கூறிக் கொண்டு செல்பவனும், அழகிய மார்பகங்களை உடையவளும் மலையில் வளர்ந்த மங்கையும் ஆகிய பார்வதி அன்னையைத் தனது உடலில் ஒரு பாகமாக ஏற்றுக் கொண்டவனும் ஆகிய பெருமான் உறைகின்ற  வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று இறைவனின் திருப்பாதங்களில் பெருமானின் அர்ச்சனைக்குத் தகுந்த சிறந்த மலர்களை தூவி, அவனது திருவடிகளை பணிந்து வணங்கி காண்போமாக.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/29/112-பொடியுடை-மார்பினர்---பாடல்-5-3029010.html
3029009 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 112. பொடியுடை மார்பினர் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, October 28, 2018 12:00 AM +0530

பாடல் 4:

    தாரிடு கொன்றை ஒர் வெண்மதி கங்கை தாழ்சடை மேல் அவை சூடி
    ஊரிடு பிச்சை கொள் செல்வம் உண்டி என்று பல கூறி 
    வாரிடு மென்முலை மாதொரு பாகம் ஆயவன் வாழ்கொளிபுத்தூர்க்
    காரிடு மாமலர் தூவிக் கறைமிடற்றான் அடி காண்போம்

விளக்கம்:

காரிடு மாமலர்=கார் காலத்தில் பூக்கும் கொன்றைப் பூ; ஊரார்கள் இடும் பிச்சையை சிறந்த செல்வமாக மதிப்பவன் பெருமான் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். சென்ற பாடலின் விளக்கத்தில், பெருமான் பிச்சையாக ஏற்று உலகத்தவரை உய்விப்பது, அவர்களின் ஆணவம் முதலாகிய மலங்கள் என்பதை கண்டோம். உயிர்களும் தங்களது மலங்களைக் கழித்துக் கொண்டு பெருமானைச் சென்றடைந்து நிரந்தரமான இன்பத்தை அடைவதை விரும்புவது போன்று, பெருமானும் உயிர்கள் தன்னை வந்தடைய வேண்டும் என்று விரும்புகின்றான். எனவே தான், உயிர்கள் தனது பிச்சைப் பாத்திரத்தில்  மலங்களை இட்டு உய்யவேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கும் இறைவன், அவ்வாறு இடப்படும் மலங்களை பெரிய செல்வமாக மதித்து மகிழ்ந்து ஏற்றுக் கொள்கின்றான் என்பதே இந்த பாடலின் உட்கருத்தாக நாம் கொள்ளவேண்டும்.      

பொழிப்புரை:

கொன்றை மாலையையும் வெண்மை நிறத்தில் உள்ள பிறைச் சந்திரனையும், கங்கை நதியையும் தனது தாழ்ந்த சடையின் மீது சூடியவனும், ஊரார்கள் இடும் பிச்சையினை பெரிய செல்வம் என்றும் தனக்கு தகுந்த உணவு என்று பலவாறும் குறிப்பிட்டு மகிழ்பவனும், கச்சணிந்த மென்மையான மார்பகங்களை உடையவளாகிய உமை மாதினை ஒரு பாகமாகத் தனது உடலில் ஏற்றவனும் ஆகிய பெருமான் உறைகின்ற வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று இறைவனின் திருப்பாதங்களில் கார்க்காலத்தில் தோன்றும் சிறந்த கொன்றை மலர்களை தூவி, தனது கழுத்தினில் நஞ்சினைத் தேக்கியதால் கருமை நிறம் கொண்ட கறையினை உடைய பெருமானது திருவடிகளை பணிந்து வணங்கி காண்போமாக.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/28/112-பொடியுடை-மார்பினர்---பாடல்-4-3029009.html
3029008 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 112. பொடியுடை மார்பினர் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, October 27, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 3:

    பூண் நெடு நாகம் அசைத்து அனல் ஆடிப் புன் தலை அங்கையில் ஏந்தி
    ஊண் இடு பிச்சை ஊர் ஐயம் உண்டி என்று பல கூறி
    வாள் நெடுங்கண் உமை மங்கை ஓர் பாகம் ஆயவன் வாழ்கொளிபுத்தூர்த்
    தாள் நெடு மாமலர் இட்டுத் தலைவன தாள் நிழல் சார்வோம்

விளக்கம்:

இந்த பாடலில் பிச்சை ஐயம் என்ற இரண்டு சொற்களையும் சம்பந்தர் பயன்படுத்தி இருப்பதை நாம் காணலாம். இரண்டும் ஒரு பொருளை உணர்த்துவது போல் தோன்றினும் சிறிய மாறுபாடு உள்ளது. ஐயம் என்பது இடுவோர் இரவலரைத் தேடிச்சென்று இடுவது.  பலி என்பதும் இதே பொருளில் வருகின்றது. பிச்சை என்பது இரப்போர் இடுவோரைத் தேடிச் சென்று பெற்றுக் கொள்வது. ஔவையார் இந்த மாறுபாட்டினை மிகவும் அழகாக உணர்த்துகின்றார். ஐயம் இட்டுண் என்று, தாங்கள் இடும் பிச்சை பெறுகின்ற ஆட்களைத் தாங்களே தேடிக் கொண்டு இடுவோர் செல்ல வேண்டும் என்று உணர்த்துகின்றார். பிச்சை புகினும் கற்கை நன்றே என்று, ஏழையாக இருப்போர் கற்க வேண்டும் என்ற ஆர்வம் கொண்டு, தாங்களே தங்களுக்கு உதவி செய்வோர்களைத் தேடிக்கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்று உணர்த்துகின்றார். அதனால் தான் பிச்சை இழிவாகவும் ஐயம் உயர்ந்ததாகவும் கருதப் படுகின்றது. பலி என்ற வடமொழிச் சொல்லுக்கு, வணக்கத்துடன் சமர்பிப்பது என்றும் பணிவாக அளிப்பது என்றும் பொருள். சிவபெருமானுக்கு நாம் இடும் பிச்சையை வணக்கத்துடன், பணிவுடன் சமர்பிக்க வேண்டும் என்பதை உணர்த்தும் விதமாக, பிச்சை என்ற சொல் தவிர்க்கப்பட்டு பலி என்ற சொல் திருமுறைப் பாடல்களில் மிகவும் அதிகமாக பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளது. 

சிவபெருமான் எதற்காக பலி ஏற்கின்றார் என்பதற்கு திருமூலர் விளக்கம் (ஏழாம் தந்திரம், பிட்சாவிதி அதிகாரம்) அளிக்கின்றார். இரந்துணி=இரந்து உண்பவன், பிச்சை எடுத்து உண்பவன்; நாம் அனுபவிக்கும் போகம் அனைத்தும், (உண்ணும் உணவு உட்பட) இறைவன் நமக்கிட்ட பிச்சை என்று உணரும் அடியார்கள், அந்த நினைப்பின் வழி நின்று, எப்போதும் இறைவனின் கருணையை நினைந்து இருப்பார்கள். அவர்கள் தங்களுடன் பிணைந்துள்ள ஆணவம் கன்மம் மாயம் ஆகிய மும்மலங்களை, பெருமானிடம் சமர்ப்பித்து விட்டு உலகப் பொருட்களின் மீது பற்றுதலை ஒழித்து வாழ்வார்கள். இவ்வாறு வாழும் அடியார்கள், பற்றின்மை காரணமாக வினைகளை மேலும் சேர்த்துக் கொள்ளாமல் இருப்பார்கள். பழைய வினையின் காரணமாக தாங்கள் அனுபவிக்கும் இன்ப துன்பங்கள் இறைவன் அளித்த பிச்சை என்று கருத்துடன், எல்லாம் ஈசன் செயல் என்று செயல்படுவதால், அவர்கள் அனுபவிக்கும் இன்ப துன்பங்கள் புதிய வினைகளுக்கு அடிகோல மாட்டா. இத்தகைய பக்குவம் பெற்ற உயிர்கள், பழைய வினைத் தொகுதிகளால் மாற்றம் ஏதும் அடைவதில்லை என்பதால், வினைகளை அவர்கள் கழித்து அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற நிலையிலிருந்து அவர்களை விடுவித்து, அவர்களது வினைகளை தானே வாங்கிக் கொண்டு, அவர்கள் தனது திருவடி நீழலை அடையுமாறு இறைவன் அருள் புரிகின்றான். இந்த நிலை வாழ்க்கைக்கு அப்பர் பிரான் ஒரு சிறந்த உதாரணம். சமணர்கள் கொடுமைகளால், பல துன்பங்கள் அனுபவித்த போதும், எல்லாம் ஈசன் செயல் என்று ஏற்றுக் கொண்ட அவர், இன்பங்களை அனுபவித்த போதும் ஈசனது செயல் என்றே செயல்பட்டார். புகலூரில் உழவாரப் பணி செய்து வருகையில், தரையில் கிடந்த விலை மதிப்பில்லாத மணிகளையும் குப்பைகளாக கருதி, கல்லுடன் மண்ணுடன் கலந்து அவற்றையும் அப்புறப் படுத்தினார். மேலும் அரம்பையர்கள் அவரின் முன்னே வந்து நடனமாடி, அவரது கவனத்தைத் தங்கள் பால் ஈர்க்க முயற்சி செய்த போதும், மனம் பேதலிக்காமல், அவர்களை எனது வழியிலிருந்து விலகிச் செல்லுங்கள், அல்லையேல் திருவாரூர் பெருமான் உங்களை தண்டிப்பார் என்று எச்சரிக்கை விடுத்து, அகன்றார்.  

    பரந்து உலகேழும் படைத்த பிரானை
    இரந்துணி என்பர் எற்றுக்கு இரக்கும்        
    நிரந்தரமாக நினையும் அடியார்
    இரந்துண்டு தன் கழல் எட்டச் செய்தானே

இறைவன் பலி ஏற்பது தனது உணவுத் தேவைக்காக அல்ல; உலகில் உள்ள ஆன்மாக்கள் தங்களிடம் உள்ள ஆணவம் கன்மம் மாயை ஆகிய மலங்களை, இறைவன் ஏற்றிருக்கும் கபாலத்தில் இட்டு, மாயைகளை ஒழித்து உய்வினை அடைய வேண்டும் என்பதற்காகத் தான், என்ற உண்மையை குங்கிலியக் கலிய நாயனார் புராணத்தின் முதல் பாடலில் சேக்கிழார் பெருமானார் ஊர்தொறும் பலி கொண்டு உய்ப்பவன் என்று சிவபிரானை குறிப்பிட்டு உணர்த்துகின்றார். பெருமான் பலி ஏற்பது நமக்கு அருள் புரிவதற்காக என்று சேக்கிழார் இங்கே குறிப்பிடுவது, திருமூலரின் கருத்தினை பின்பற்றியே.

    ஊர்தொறும் பலி கொண்டு உய்க்கும் ஒருவனது அருளினாலே
    பாரினில் ஆர்ந்த செல்வம் உடையராம் பண்பில் நீடிச்
    சீருடை அடிசில் நல்ல செழுங்கறி தயிர் நெய் பாலால்
    ஆர் தரு காதல் கூற அடியவர்க்கு உதவும் நாளில்

பெருமான் பலி ஏற்க வருவதையோ அவனது கையில் இருக்கும் பாத்திரத்தையோ நாம் இகழலாகாது என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் அருவருக்கத் தகாத வெண்தலை என்று செம்பொன்பள்ளி குறுந்தொகை பாடலில் (5.36.4) அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். சிவபிரானுடன் தொடர்பு கொண்ட காரணத்தினால், விலை மதிப்பில்லாத தன்மையை மண்டையோடு பெறுகின்றது. மேலும் உயிர்கள் தங்களது ஆணவம் கன்மம் மாயை ஆகிய மலங்களை அந்த மண்டையோட்டில் இட்டு உய்வினை அடைவதற்கு உதவுதலால், நாம் அந்த மண்டையோட்டினை மற்ற மண்டையோடு போன்றது என்று கருதி வெறுக்கக் கூடாது என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். இந்த பாடல் உணர்த்தும் உட்கருத்து, பெருமான் மண்டையோட்டினை ஏந்தி திரியும் நோக்கத்தை உணர்ந்துகொண்டு, நமது மூன்று வகையான மலங்களையும் அவரது உண்கலத்தில் இட்டு நாம் உய்வினை அடையவேண்டும் என்பதே ஆகும். இவ்வாறு பலி ஏற்கும் போதும், அன்னையை விட்டு பிரியாமல் இருக்கின்றார் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் இருவராய் இடுவார் கடை தேடுவார் என்று பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். மேலும் பெருமான் புரியும் இந்த செயல் உயிர்கள் பால் கருணை கொண்டு செய்யப்படும் ஒப்பற்ற செயல் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம், ஒப்பற்றவராகிய பெருமான் பல திருநாமங்கள் கொண்டவர் என்றும் அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார.    

    அருவராதது ஓர் வெண் தலை ஏந்தி வந்து
    இருவராய் இடுவார் கடை தேடுவார்
    தெரு எலாம் உழல்வார் செம்பொன்பள்ளியார்
    ஒருவர் தாம் பல பேருளர் காண்மினே 

இறைவனுக்கு நாம் எதனை படைக்க வேண்டும் என்பதை திருவிளையாடல் புராணத்தில் கடவுள் வாழ்த்துப் பாடலில் பரஞ்சோதி முனிவர் கூறுவது நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. விநாயகர் வாழ்த்தாக அமைந்த இந்த பாடலில், ஆணவமலம், கன்மம் மற்றும் உலகப்பொருட்களின் மீதுள்ள பாசம் ஆகியவற்றை ஒன்றாக கலந்து (பசுபோதம் எனப்படும்) சோற்றுருண்டையாக அளிக்க வேண்டும் என்று கூறுகின்றார். உலகில் உள்ள பொருட்களை மூன்று வகையாக பிரித்து, பதி பசு பாசம் என்று வேதாந்தமும் சித்தாந்தமும் கூறுகின்றன. பதி என்பது இறைவனைக் குறிக்கும். பசு என்பது அனைத்து உயிர்களையும் பாசம் என்பது உயிர்களைப் பற்றியிருக்கும் பந்தங்களையும் குறிக்கும். உயிர் தன்னைப் பிணித்திருக்கும் பற்றுகளை அறவே ஒழித்து, தம்மை பீடித்துள்ள மூன்று மலங்களையும் நீக்கினால் தான்,  வினைகளை மேலும் பெருக்கிக் கொள்வதை நிறுத்த முடியும். அதனால் தான் மூன்று மலங்களை நாம் வைத்துக் கொள்ளாமல் இறைவனிடம் சமர்ப்பிக்குமாறு அறிவுரை கூறுகின்றார். தறுகண்=வலிமை மிக்க: தள்ளரிய=தளர்வு அடையாத அன்பு, தொடர்ந்து நிற்கும் அன்பு; பாசக் கள்ள வினை=வஞ்சகம் நிறைந்த ஆணவம், கன்மம் மாயை எனப்படும் மலங்கள்; 

    உள்ளம் எனும் கூடத்தில் ஊக்கம் என்றும் தறி நிறுவி உறுதியாகத்
    தள்ளரிய அன்பென்னும் தொடர் பூட்டி இடைப்படுத்தித் தறுகண் பாசக்
    கள்ள வினைப் பசுபோதக் கவளம் இடக் களித்துண்டு கருணை என்னும்
    கொள் அமுதம் பொழி சித்தி வேழத்தை நினைந்து வருவினைகள் தீர்ப்பாம்

உயிர்களுக்கு இருக்கும் தான் என்ற அகந்தையை கழிக்கும் பொருட்டு இறைவன் பலி ஏற்கின்றார்  என்று அப்பர் பெருமான் சொல்லும் பாடலை (4.53.6) நாம் இங்கே காண்போம். பெருமான் பிச்சை ஏற்பது தனது உணவுத் தேவைக்காக அல்ல என்று தெளிவு படுத்தும் அப்பர் பிரான், நகைச்சுவையாக பெருமானது உணவு எது என்பதை குறிப்பிடுவதையும் நாம் இந்த பாடலில் காணலாம். நஞ்சு தான் அவர் விரும்பி உண்ணும் உணவு என்று இங்கே கூறுகின்றார்.  

    வானகம் விளங்க மல்கும் வளம்கெழு மதியம் சூடித்
    தானகம் அழிய வந்து தாம் பலி தேர்வர் போலும்
    ஊனகம் கழிந்த ஓட்டில் உண்பதும் ஒளிகொள் நஞ்சம்
    ஆனகத்து அஞ்சும் ஆடும் அடிகள் ஆரூரனாரே

பொழிப்புரை:

நீண்ட பாம்பினை அணிகலனாக உடலில் அணிந்தவனும், அனலைத் தனது கையில் ஏந்தி நடனம் ஆடுபவனும், பொய் சொன்னதால் இழிந்த தன்மை அடைந்த பிரமனது தலையினைத் தனது கையில் ஏந்தி ஊரூராகச் சென்று திரிந்து மக்கள் இடும் உணவினை பிச்சையாக ஏற்றுக்கொள்பவனும், அவ்வாறு ஏற்றுகொண்ட பிச்சையை தனது உணவு என்றும் மக்கள் தனக்களித்த பிட்சை என்று பலவாறு கூறுபவனும் ஆகிய பெருமானை, வாள் போன்று நீண்டு கூர்மையாக உள்ள கண்கள் கொண்டுள்ள உமை அம்மையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் கொண்டு பெருமான் உறைகின்ற வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று அவன் திருப்பாதங்களில் நீண்ட சிறந்த மலர்களை தூவி, அவனது திருவடிகளை பணிந்து அந்த தலைவனது திருவடிகளே பற்றுக்கோடு என நினைத்து அதனைக் சார்ந்து நிற்போமாக.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/27/112-பொடியுடை-மார்பினர்---பாடல்-3-3029008.html
3029007 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 112. பொடியுடை மார்பினர் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, October 26, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 2:

    அரை கெழு கோவண ஆடையின் மேலோர் ஆடரவு அசைத்து ஐயம் 
    புரை கெழு வெண் தலை ஏந்திப் போர்விடை ஏறிப் புகழ
    வரை கெழு மங்கையது ஆகம் ஓர் பாகம் ஆயவன் வாழ்கொளிபுத்தூர்க்
    விரை கமழ் மாமலர் தூவி விரிசடையான் அடி சேர்வோம்

  
விளக்கம்:

புரை=ஓட்டை; தசைகள் நீக்கப்படுவதால் ஏற்பட்ட ஓட்டை, சேர்த்தல்=மனதினால் சேர்ந்து பிரியாது இருத்தல், இடைவிடாது தியானித்தல்; வரை=மலை, இமயமலை; விரை=மணம்

பொழிப்புரை:

இடையில் கட்டிய கோவண ஆடையின் மேலோர் அரவத்தினைச் சுற்றி தனது விருப்பம் போன்று அந்த பாம்பினை அசைப்பவனும், ஓட்டை உடைய வெண்தலை ஓட்டினைத் தனது கையில் ஏந்தி பலி ஏற்கச் செல்பவனும், போர்க்குணம் கொண்ட இடபத்தின் மீதேறி எங்கும் திரிபவனும், அனைவரும் புகழும் வண்ணம் மலை மங்கை என்று அழைக்கப்படும் பார்வதி தேவியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் ஏற்றுக் கொண்டுள்ளவனும் ஆகிய பெருமான் உறைகின்ற வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று இறைவனின் திருப்பாதங்களில் நறுமணம் மிகுந்த சிறந்த மலர்களை தூவி, விரிந்த சடையினை உடைய பெருமானது   திருவடிகளை பணிந்து வணங்கி இடைவிடாது அவனது திருவடிகளை தியானித்து இருப்போமாக,      
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/26/112-பொடியுடை-மார்பினர்---பாடல்-2-3029007.html
3029006 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 112. பொடியுடை மார்பினர் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, October 25, 2018 12:00 AM +0530 பின்னணி:

நெல்வாயில் அரத்துறை இறைவனின் அருளால் முத்துச் சிவிகை, முத்துக் குடை மற்றும் ஊதுகொம்பு பெற்ற திருஞானசம்பந்தர், அதன் பின்னர் நெல்வெண்ணெய், பழுவூர், விசயமங்கை, புறம்பயம், வைகா, சேய்ஞலூர், பனந்தாள், பந்தணைநல்லூர், ஓமாம்புலியூர் ஆகிய தலங்கள் சென்ற பின்னர் வாழ்கொளிபுத்தூர் வந்து அடைகின்றார். இந்த தலம் வந்தடைந்த சம்பந்தர், கருங்குவளை மலர் போன்று கருமை நிறம் கொண்ட கழுத்தினை உடைய இறைவரின் திருவடிகளை வணங்கி திருப்பதிகம் பாடினார் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். பதிகங்கள் பாடி நீடுவார் என்று குறிப்பிட்டுள்ளமையால் பல பதிகங்கள் சம்பந்தர் இந்த தலத்து இறைவனை குறித்து பாடியிருக்கவேண்டும் என்று அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர். ஆனால் நமக்கு இந்த பதிகமும் சாகை ஆயிரம் உடையார் என்று தொடங்கும் மற்றொரு பதிகமே கிடைத்துள்ளது. 

    சீர்வளர் கோயிலை அணைந்து தேமலர்க்
    கார்வளர் கண்டர் தாள் பணிந்து காண்பவர்
    பார் புகழ் பதிகங்கள் பாடி நீடுவார்
    வார்புகழ் கடம்பையும் வணங்கி வாழ்ந்தனர்.  

தலத்து இறைவின் திருநாமம் மாணிக்க வண்ணர்; இறைவியின் திருநாமம் வண்டார் பூங்குழலி. திருமால் வழிபாட்டு தாபித்த மாணிக்கலிங்கம் என்று கருதப்படுகின்றது. மாணிக்க வண்ணர் உறையும் தலம் என்ற நிலை, சம்பந்தர்க்கு பெருமானின் கருமை நிறம் உடைய கண்டத்தை நினைவூட்டியது போலும். கறைமிடற்றான் என்று பதிகத்தின் முதல் பாடலில் சம்பந்தர் பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். சேக்கிழாரும் மேலே குறிப்பிட்டுள்ள பாடலில் கார் வளர் கண்டர் என்று கூறுவதை நாம் உணரலாம். சம்பந்தர் இந்த பதிகத்தின் ஒவ்வொரு பாடலிலும் பெருமானின் திருப்பாதங்களைப் பணிந்து இறைவனைப் காண்போம் என்று கூறியதை மனதினில் கொண்டு சேக்கிழார் இந்த பாடலில் கண்டர் தாள் பணிந்து காண்பவர் என்று திருஞானசம்பந்தரை குறிப்பிடுகின்றார். 

மயிலாடுதுறையிலிருந்து பதினாறு கி.மீ. தொலைவில் உள்ள தலம். மாயவரம் நகரிலிருந்து மணல்மேடு செல்லும் பாதையில் உள்ளது. வைத்தீஸ்வரன் கோயிலின் அருகே உள்ள கிடாத்தலைமேடு என்ற இடத்திருந்தும் செல்லலாம். மயிலாடுதுறை மற்றும் வைத்தீசுவரன் கோயிலிருந்து பேருந்து வசதிகள் உள்ளன. தற்போது வாளொளிபுத்தூர் என்று அழைக்கப் படுகின்றது. தீர்த்த யாத்திரையின் போது இங்கே வந்த அர்ஜுனனுக்கு தண்ணீர் தாகம் எடுத்தது என்றும், அருகில் நீர்நிலைகள் ஏதும் இல்லாமையால் தாகத்துடன் தவித்த அர்ஜுனனின் எதிரில் ஒரு முதியவர் தோன்றினார் என்றும், அவரது கையில் தனது வாளைக் கொடுத்துவிட்டு அவர் காட்டிய இடத்தில் (வன்னி மரத்தின் அடியில்) தோண்டி ஊற்றெடுத்து வந்த நீரைக் குடித்த அர்ஜுனன் நனது வாளினை திரும்பப் பெற்றுக்கொண்ட பின்னர் முதியவராக வந்த சிவபெருமான் மறைந்து விட்டார் என்றும் கூறுவார்கள். துர்க்கை வழிபாடு மிகவும் பிரசித்தி பெற்றது.  

இந்த பதிகம் அகத்தியர் தேவாரத் திரட்டில் திருவடிப் பெருமை என்ற தலைப்பின் கீழே சேர்க்கப் பட்டுள்ள பெருமையினை உடையது. பாடல் தோறும் பெருமானின் திருவடிகளை காண்போம் என்றும் திருவடிகளில் சேர்வோம் என்றும் திருவடிகளைத் தொழுவோம் என்று முதல் பத்து பாடல்களில் கூறப் படுவதை நாம் உணரலாம். அரவணையான் என்று தொடங்கும் அப்பர் பிரானின் திருவதிகைப் பதிகமும் அந்தணாளர் என்று தொடங்கும் சுந்தரரின் திருப்புன்கூர் பதிகமும் இந்த தலைப்பின் கீழ் உள்ள மற்ற பதிகங்கள். 
       
பாடல் 1:

    பொடியுடை மார்பினர் போர்விடை ஏறிப் பூதகணம் புடைசூழக்
    கொடியுடை ஊர் திரிந்து ஐயம் கொண்டு பல பல கூறி
    வடிவுடை வாள் நெடுங்கண் உமை பாகம் ஆயவன் வாழ்கொளிபுத்தூர்க்
    கடிகமழ் மாமலர் இட்டுக் கறைமிடற்றான் அடி காண்போம்
   

விளக்கம்:

பொடி=திருநீறு; கொடியுடை=அழகிய கொடிகள் நிறைந்த; மிடறு=கழுத்து; கடி=நறுமணம்; வாகனத்தில் ஏறி பலர் புடை சூழ செல்வதால், பெருமான் பிச்சை ஏற்பது அவரிடம் ஏதும் இல்லாத காரணத்தால் அல்ல என்பதும், பெருமான் பிச்சை ஏற்றாலும் தலைவனாக உள்ளார் என்பதையும் உணர்த்துகின்றது.    

பொழிப்புரை:

தனது திருமேனி முழுவதும் திருநீறு பூசியவரும் போர்க்குணம் கொண்டுள்ள எருதினைத் தனது வாகனமாகக் கொண்டு பூத கணங்கள் புடை சூழ, செடிகொடிகள் நிறைந்த பல ஊர்கள் சென்று வேதங்களை சொல்லியவாறு பிச்சை ஏற்கச் செல்பவரும், அழகிய உருவமும் வாள் போன்று நீண்டு கூர்மையாக உள்ள கண்களும் கொண்டுள்ள உமை அம்மையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் கொண்டவரும் ஆகிய பெருமான் உறைகின்ற  வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று, உலகத்தவர் வாழும் பொருட்டு பாற்கடலில் இருந்து எழுந்த நஞ்சினை உண்டு அதனைத் தனது கழுத்தினில் தேக்கி கருமை நிறத்து கறை தெரியும் வண்ணம் தோற்றம் அளிக்கும், இறைவனின் திருப்பாதங்களில் நறுமணம் மிகுந்த சிறந்த மலர்களை தூவி, அவனது திருவடிகளை பணிந்து வணங்கி காண்போமாக.     

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/25/112-பொடியுடை-மார்பினர்---பாடல்-1-3029006.html
3020842 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 111. பூங்கொடி மடவாள் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, October 24, 2018 10:49 AM +0530
பாடல் 11:

    விளைதரு வயலுள் வெயில் செறி பவளம் மேதிகள் மேய் புலத்து இடறி
    ஒளி தர மல்கும் ஓமமாம்புலியூர் உடையவர் வடதளி அரனைக்
    களி தரு நிவப்பில் காண்தகு செல்வக் காழியுள் ஞானசம்பந்தன்
    அளிதரு பாடல் பத்தும் வல்லார்கள் அமரலோகத்தில் இருப்பாரே

விளக்கம்:

விளைதரு வயல்=நல்ல விளைச்சலைத் தரும் வயல்கள்; மேதிகள்=எருமைகள்; வெயில்= சூரியன் அல்லது சூரிய வட்டம்; புலம்=நிலம், இடம்; களிதரு=களிப்பினைத் தருகின்ற; நிவப்பு=உயர்ந்த பொருள்; அளிதரு=அருளை விளைவிக்கும் 

பொழிப்புரை:

நல்ல விளைச்சலைத் தரும் நிலங்களில் காணப்படும் சூரியனின் கதிர்களை போன்று பிரகாசிக்கும் பவளங்களை, தங்களது கால்களால் நிலத்தில் மேயும் எருமைகள் இடற, அந்த பவளங்கள் மேலும் ஒளியுடன் காட்சி தரும் தலமாகிய ஓமமாம்புலியூர் தலத்தில் உள்ள வடதளி என்று அழைக்கப்படும் திருக்கோயிலில் உறையும் அரனைக் குறிப்பிட்டு, காண்போர்க்கு உள்ளக் களிப்பினை உண்டாகும் வண்ணம் காணத்தக்க செல்வத்தினை உடைய சீர்காழி தலத்தைச் சார்ந்த ஞானசம்பந்தன் போற்றி உரைத்ததும், பெருமானின் அருளினைப் பெறுகின்ற பயனை விளைவிப்பதும் ஆகிய பாடல்கள் பத்தையும் கற்று முறையாக ஓத வல்ல அடியார்கள் சிவலோகத்தில் வீற்றிருப்பார்கள். 

முடிவுரை:

இந்த பதிகத்தின் பல பாடல்களில் தலத்தில் வாழ்ந்த அந்தணர்கள் மற்றும் சான்றோர்களை  குறிப்பிட்டு அவர்களது உயர்ந்த தன்மைகளையும், அவர்கள் எவ்வாறு பரமனைப் போற்றி வாழ்ந்தார்கள் என்றும் ஞானசம்பந்தர் கூறுகின்றார். நாமும் அத்தகைய குணங்களை வளர்த்துக் கொண்டு, அனைவர்க்கும் நன்மை தரும் செயல்களை செய்தவாறு இறைவனை முக்காலமும் போற்றி வாழ்ந்து, உய்வினை அடைவோமாக.   

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/24/111-பூங்கொடி-மடவாள்---பாடல்-11-3020842.html
3020838 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 111. பூங்கொடி மடவாள் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, October 23, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 10:

    தெள்ளியர் அல்லாத் தேரரோடு அமணர் தடுக்கொடு சீவரம் உடுக்கும்
    கள்ளமார் மனத்துக் கலதிகட்கு அருளாக் கடவுளார் உறைவிடம் வினவில்  
    நள்ளிருள் யாமம் நான்மறை தெரிந்து நலம் திகழ் மூன்று எரி ஓம்பும்
    ஒள்ளியார் வாழும் ஓமமாம்புலியூர் உடையவர் வடதளி அதுவே

விளக்கம்:

தெள்ளியர்=தெளிந்த அறிவினை உடையவர்கள்; தேரர்=புத்தர்கள்; சீவரம்=துவராடை, காவி நிறத்துடன் இருக்கும் ஆடை; கலதி=கீழ்மகன். கலதி என்ற சொல் நமக்கு திருவாசகப் பாடல் ஒன்றினை உணர்த்துகின்றது. தனது எண்ணங்களை விருப்பங்களை தும்பி மூலம் பெருமானுக்கு உணர்த்துவதாக அமைந்த பாடல்கள் உடைய பதிகம் திருக்கோத்தும்பீ. தனது அருளினை வாரி வழங்கும் வள்ளலாகிய பெருமான், அடிகளாரின் சிறுமைகளை பொருட்படுத்தாமல் அவரது மனதினில் புகுந்து தங்கியதாக அடிகளார் கூறுகின்றார். அவ்வாறு தனது மனதினில் புகுந்த பெருமான், வெளியே போவதை ஒழித்து நிலையாக தங்கியதாகவும் கூறுகின்றார். அத்தகைய பெருமானிடம் தனது சார்பாக தூது செல்ல வேண்டும் என்று தும்பியை வேண்டும் அடிகளார், தூதுச் செய்தியும் உணர்த்துகின்றார். பெருமானது திருவடிகளில் தனது உள்ளத்து துயரை எல்லாம் முற்றிலும் துடைக்க வேண்டும் என்ற தனது விண்ணப்பத்தை தெரிவிக்குமாறு வேண்டுகின்றார்.

    கள்வன் கடியன் கலதி இவன் என்னாதே
    வள்ளல் வரவர வந்தொழிந்தான் என் மனத்தே
    உள்ளத்து உறு துயர் ஒன்று ஓழியா வண்ணம் எல்லாம்
    தெள்ளும் கழுலுக்கே சென்று ஊதாய் கோத்தும்பீ  

பொழிப்புரை:

தெளிந்த அறிவில்லாதவர்களும் காவி ஆடையினைத் தங்களது உடல் மீது போர்த்துக் கொள்ளுபவர்களும் ஆகிய புத்தர்கள் மற்றும் பாயாக பயன்படும் முரட்டுத் தடுக்கினை உடுக்கும் சமணர்களும் ஆகிய கள்ள மனத்தினை உடைய கீழ் மக்களுக்கு அருள் புரியாத கடவுளார் உறையும் இடம் யாது என்று நீங்கள் வினவுவீராயின் சொல்கின்றேன் கேட்பீர்களாக; காலை மாலை நள்ளிருள் ஆகிய மூன்று காலங்களுக்கும் ஏற்றவாறு வேதங்களில் உணர்த்தப்படும் கீதங்கள் ஓதி இறைவனை வழிபட்டு நலம் தரும் மூன்று எரிகளை வளர்த்து பாதுகாக்கும் அறிவொளி வீசும் அந்தணர்கள் வாழும் ஓமமாம்புலியூர் தலத்தில் உள்ள வடதளி என்று அழைக்கப்படும் திருக்கோயில் தான் பெருமான் உறையும் இடம் ஆகும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/23/111-பூங்கொடி-மடவாள்---பாடல்-10-3020838.html
3020837 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 111. பூங்கொடி மடவாள் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, October 22, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 9: 

    கள்ளவிழ் மலர் மேலிருந்தவன் கரியோன் என்று இவர் காண்பரிதாய
    ஒள்ளெரி உருவர் உமையவளோடும் உகந்து இனிது உறைவிடம் வினவில்
    பள்ள நீர் வாளை பாய்தரு கழனிப் பனிமலர்ச் சோலை சூழ் ஆலை
    ஒள்ளிய புகழார் ஓமமாம்புலியூர் உடையவர் வடதளி அதுவே

விளக்கம்:

ஆலை=கரும்பு ஆலைகள்; பனி=குளிர்ச்சி;

பொழிப்புரை:

தேனுடைய தாமரை மலர் மேல் உறையும் பிரமனும், கரியோன் என்று அழைக்கப்படும் திருமாலும் ஆகிய இவர்களும் அடியும் முடியும் காண்பதற்கு அரியவனாய் நெருப்புப் பிழம்பாக நின்ற பெருமான், உமையம்மையுடன் மிகுந்த விருப்பத்துடன் இனிதாக வீற்றிருந்து அருளும் இடம் யாது என்று நீங்கள் வினவுவீராயின் சொல்கின்றேன் கேட்பீர்களாக; பள்ளத்தை நோக்கிப் பாயும் நீருடன் வாளை மீன்களும் சேர்ந்து பாயும் வயல்களும், குளிர்ச்சி பொருந்திய மலர் சோலைகள் சூழ்ந்த கரும்பு ஆலைகளும் உடையதும், புகழுடன் திகழும் சான்றோர்கள் வாழ்வதும் ஆகிய ஓமமாம்புலியூர் தலத்தில் உள்ள வடதளி என்று அழைக்கப்படும் திருக்கோயில் தான் பெருமான் உறையும் இடம் ஆகும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/22/111-பூங்கொடி-மடவாள்---பாடல்-9-3020837.html
3020836 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 111. பூங்கொடி மடவாள் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, October 21, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 8: 

    தலை ஒரு பத்தும் தடக்கை அது திரட்டி தான் உடை அரக்கன் ஒண்கயிலை
    அலைவது செய்த அவன் திறல் கெடுத்த ஆதியார் உறைவிடம் வினவில்  
    மலை என ஓங்கு மாளிகை நிலவு மாமதில் மாற்றலர் என்றும் 
    உலவு பல் புகழார் ஓமமாம்புலியூர் உடையவர் வடதளி அதுவே

விளக்கம்:

தடக்கை=நீண்டு அகன்ற கை; ஆதியார்=உலகத்தின் தோற்றத்திற்கு காரணமானவர்; அலைவது செய்த என்ற தொடரில் உள்ள சொற்களை அது அலைவு செய்த என்று மாற்றி படித்து பொருள் கொள்ளவும். அலைவு செய்தல்=அசைக்கத் தொடங்குதல்; திறல்=வலிமை; 

பொழிப்புரை:

பத்து தலைகளும் நீண்ட இருபது கைகளும் கொண்டுள்ளவனும் தான் என்ற செருக்கினை உடையவனும் ஆகிய அரக்கன் இராவணன் தன்னுடைய வலிமைகளை ஒன்று திரட்டி, ஒளி வீசும் கயிலாய மலையினை அசைக்கத் தொடங்கிய போது, அவனது வலிமையை கெடுத்தவரும், உலகமும் அனைத்து உலகப் பொருட்களும் தோன்றுவதற்கு மூல காரணமாமுமாக இருக்கும் பெருமான் உறையும் இடம் யாது என்று நீங்கள் வினவுவீராயின் சொல்கின்றேன் கேட்பீர்களாக; மலை போன்று உயர்ந்த மாளிகைகளும், அதனுடன் பொருந்திய பெரிய மதில்களும் உடையவர்களாய் பெரும் செல்வ நிலை மாறாதவர்களாக விளங்குவோரும் பலவகையான புகழினை உடையவர்களும் ஆகிய அந்தணர்கள் வாழும் ஓமமாம்புலியூர் தலத்தில் உள்ள வடதளி என்று அழைக்கப்படும் திருக்கோயில் தான் பெருமான் உறையும் இடம் ஆகும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/21/111-பூங்கொடி-மடவாள்---பாடல்-8-3020836.html
3020835 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 111. பூங்கொடி மடவாள் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, October 20, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 6: 

  மணம் திகழ் திசைகள் எட்டும் ஏழிசையும் மலியும் ஆறு அங்கம் ஐ வேள்வி
  இணைந்த நால் வேதம் மூன்று எரி இரண்டு பிறப்பு என ஒருமையால் உணரும்
  குணங்களும் அவற்றின் கொள்பொருள் குற்றம் அற்றவை உற்றதும் எல்லாம்
  உணர்ந்தவர் வாழும் ஓமமாம்புலியூர் உடையவர் வடதளி அதுவே

விளக்கம்:

ஒன்று முதல் எட்டு வரை உள்ள எண்களை பயன்படுத்திய இந்த பாடலை எண்ணலங்காரப் பாடல் என்று கூறுவர். சம்பந்தர் அருளிய எண்ணலங்காரப் பாடல்களில் இந்த ஒரு பாடலில் தான் எண்கள் இறங்கு வரிசையில் அமைந்துள்ளன. எண்களை தலத்தில் உள்ள அந்தணர்களின் குணங்களுடன் இணைத்து கூறும் அழகினை நாம் காணலாம். எட்டு திசைகளிலும் புகழ் பெற்று, ஏழ் இசைகள் வெகுவாக இசைக்கப்படும் தலம் என்று புகழும் சம்பந்தர், மற்ற ஆறு எண்களை அந்தணர்களின் குணங்களுடன் இணைக்கின்றார். ஆறு அங்கங்களையும் நான்கு வேதங்களையும் கற்றுத் தேர்ந்த அந்தணர்கள் ஐந்து வேள்விகளை வளர்த்து, மூன்று விதமான நெருப்பினை பாதுகாத்து வந்ததும் அல்லாமால், வாழ்க்கையின் குணங்களையும் குற்றங்களையும் ஆராய்ந்து அறிந்து இருந்தனர் என்று சிறப்பித்து கூறுகிறார். இரு பிறப்பினர் என்று அந்தணர்களை (உபநயனம் செய்யப்பட்ட அந்தணச் சிறுவன் வேறு ஒரு பிறவி எடுத்ததாக கருதப்படுவதாலும், அதற்கு பின்னர் அன்றைய வழக்கத்தின் படி குருகுல வாசம் மேற்கொண்டு, தாய் தந்தையரை பிரிந்து கற்றதாலும்) குறிப்பிடும் சம்பந்தர், தெளிந்த அறிவு படைத்ததால் அவர்களை ஒருமையால் உணரும் திறன் கொண்டவர்கள் என்று கூறுகிறார்.  தேவ யாகம், பிரம்ம யாகம், பித்ரு யாகம், பூத யாகம், மானுட யாகம் என்பவை ஐந்து யாகங்களாகும். முத்தீ என்பது, ஆகவனீயம் (வேள்வித்தீ), காருகபத்தியம், தக்ஷிணாக்கியம் என்பன.

இவ்வாறு எண் அலங்கார பாடல்கள் சம்பந்தர் பதிகத்தில் மொத்தம் நான்கு பதிகங்களில் காணலாம். அந்த பதிகங்களின் விவரங்கள் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

    தலம்            தொடக்கச் சொற்கள் 
    வீழிமிழலை        சடையார் புனல் உடையான் 
    வாஞ்சியம்        வன்னிக் கொன்றை மத மத்தம்
    ஓமமாம்புலியூர்    பூங்கொடி மடவாள்
    சீர்காழி            அயில் உரு படையினர்

இம்மாதிரியான எண்ணலங்காரப் பாடல் திருமூலரின் திருமந்திரத்திலும் காணப் படுகின்றது. திருமந்திரத்தின் முதல் பாடல் இது. ஒப்பற்ற ஒருவனாய் இருக்கும் பரம்பொருளாகிய சிவபெருமான், அறக்கருணை, மறக்கருணை ஆகிய இரண்டு விதமான் அருள்களை நல்கி, அந்த அருள்கள் காரணமாக இலயம் போகம் அதிகாரம் ஆகிய மூன்று நிலைகளில் நின்றுகொண்டு, அறம், பொருள், இன்பம், வீடு ஆகிய நான்கு பொருள்களையும் தானே உணர்ந்து உலகுக்கும் உணர்த்திக்கொண்டு, ஐம்புலன்களையும் வென்று, ஆறு அங்கங்களாக விரிந்து ஏழு உலகங்களாகவும் இருக்கின்றான் என்று கூறும் திருமூலர், தனது நெஞ்சை நோக்கி அத்தகைய பரம்பொருளை உணர்ந்து அடையுமாறு பணிக்கின்றார். இரண்டு என்பது சக்தி, சிவமாக இருப்பதையும், மூன்று என்பது முத்தொழில்கள் புரியும் மூர்த்தியாக இருப்பதையும், நான்கு என்பது நான்கு வேதத்தையும், ஆறு என்பது ஆறு சமயப் பிரிவுகளையும், எட்டு என்பது அவனது எண் குணங்களைக் குறிப்பதாகவும் கூறுவர்

    ஒன்றவன் தானே இரண்டவன் இன்னருள்
    நின்றனன் மூன்றினுள் நான்கு உணர்ந்தான் ஐந்து
    வென்றனன் ஆறு விரித்தனன் ஏழ் உம்பர்ச்
    சென்றனன் தான் இருந்து உணர்ந்து எட்டே

இருபிறப்பினர்=அந்தணர்கள் இரண்டு பிறப்பினை உடையவர்களாக கருதப் படுகின்றனர். தாயின் கருப்பையில் பிறந்து பெற்றோருடன் வாழுவது முதல் பிறப்பாகவும், உபநயனச் சடங்கு முடிந்ததும் தகுந்த குருவிடம் அனுப்பப்பட்டு தனது இல்லத்திலிருந்த சூழ்நிலையினும் பெரிதும் மாறுபட்ட சூழ்நிலையில் கல்வி பயிலுதல் இரண்டாவது பிறப்பாக கருதப் படுகின்றது. 
.
பொழிப்புரை:

எட்டு திக்குகளிலும் புகழ் மணம் கமழ பரந்திருப்பதும், ஏழிசைகளுடன் இணைந்து இசைக்கப் படுவதும், ஆறு அங்கங்களால் பாதுகாக்கப் படுவதும், ஐந்த வேள்விகளின் தன்மையையும் பெருமையையும் உணர்த்துவதும் ஆகிய நான்கு வேதங்களை நன்கு அறிந்து ஓதி, மூன்று விதமான எரிகளை முறையாக வளர்க்கும், இரு பிறப்பு உடையவர்கள் என்று சொல்லப் படும் அந்தணர்கள், ஒருமைப் பாட்டுடன் கூடிய அறிவினால் உணர்ந்து கொண்டு, அந்த குணங்களால் உணரப்படும் பொருட்களின் தன்மையை புரிந்துகொண்டு, குற்றமற்ற பொருட்கள் குற்றமுடைய பொருட்கள் என்று அனைத்துப் பொருள்களின் தன்மையை தெளிவாக புரிந்து கொண்டு வாழும் ஓமமாம்புலியூர் தலத்தில் உள்ள வடதளி என்று அழைக்கப்படும் திருக்கோயில் தான் பெருமான் உறையும் இடம் ஆகும்.


பாடல் 7: 
இந்த பாடல் சிதைந்தது

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/20/111-பூங்கொடி-மடவாள்---பாடல்-6-3020835.html
3020834 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 111. பூங்கொடி மடவாள் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, October 19, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 5: 

    நிலத்தவர் வானம் ஆள்பவர் கீழோர் துயர் கெட நெடிய மாற்கு அருளால்
    அலைத்த வல்லசுரர் ஆசற ஆழி அளித்தவன் உறைவிடம் வினவில்  
    சலத்தினால் பொருள்கள் வேண்டுதல் செய்யாத்
       தன்மையார் நன்மையால் மிக்க
    உலப்பில் பல் புகழார் ஓமமாம்புலியூர் உடையவர் வடதளி அதுவே

விளக்கம்:

நெடிய மாற்கு அருளால் என்ற தொடரை, ஆசற என்ற சொல்லுக்கு பின் வைத்து பொருள் கொள்ளவும். சலம்=தீய செயல்கள்; சலம் என்றால் மாறுபாடு என்று பொருள். நல்ல செயல்களுடன் மாறுபாடு கொண்டுள்ள செயல்கள் என்ற பொருள் பற்றி தீய செயல்கள் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. கீழோர்=பாதாள லோகத்தில் வாழ்வோர்; ஆசு=குற்றம், தீய செயல்கள்; உலப்பு=அழிவு; உலப்பில் புகழ்=அழிவில்லாத புகழ்; 
  
பொழிப்புரை:

நிலவுலகத்தில் உள்ளோர், மேலுலகில் வாழும் தேவர்கள், பாதாள உலகத்தில் வாழ்வோர் என்று மூன்று உலகங்களிலும் வாழும் மக்களின் துயரை தீர்க்கும் வண்ணம், வலிமை வாய்ந்த அசுரர்கள் செய்த தீய செயல்கள் முற்றிலும் ஒழியும் வண்ணம் அந்த அசுரர்களை அழிக்கும் பொருட்டு, காக்கும் தொழிலை மேற்கொண்டுள்ள நெடிய திருமாலுக்கு சக்கரப்படை அளித்த இறைவன் உறையும் இடம் யாது என்று நீங்கள் வினவுவீராயின் சொல்கின்றேன் கேட்பீர்களாக; தீய செயல்கள் புரிந்து பொருள் ஈட்டுதல் செய்யாத ஒழுக்க சீலர்களும், தாங்கள் புரியும் நன்மையால் அழிவில்லாத பல புகழினை பெற்றுள்ள சான்றோர்களும் வாழும் ஓமமாம்புலியூர் தலத்தில் உள்ள வடதளி என்று அழைக்கப்படும் திருக்கோயில் தான் பெருமான் உறையும் இடம் ஆகும்.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/19/111-பூங்கொடி-மடவாள்---பாடல்-5-3020834.html
3020833 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 111. பூங்கொடி மடவாள் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, October 18, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 4: 

    புற்றரரவு அணிந்து நீறு மெய் பூசிப் பூதங்கள் சூழ் தர ஊரூர்
    பெற்றம் ஒன்று ஏறிப் பெய் பலி கொள்ளும் பிரான் அவன் உறைவிடம் வினவில் 
    கற்ற நால் வேதம் அங்கம் ஓர் ஆறும் கருத்தினால் அருத்தியால் தெரியும்
    உற்ற பல் புகழார் ஓமமாம்புலியூர் உடையவர் வடதளி அதுவே

விளக்கம்:

கருத்தினார்=கருத்தினை உணர்ந்தவர்கள்; பெய்தல்=விடுதல், வார்த்தல், அளித்தல்; புற்றரவு= புற்றில் பதுங்கி வாழும் பாம்பு; பெற்றம்=இடபம்; அருத்தி=அன்பு; 

பொழிப்புரை:

புற்றினில் பதுங்கி வாழும் பாம்பினைத் தனது உடலினில் அணிகலனாக அணிந்தும் உடல் முழுதும் திருநீறு பூசியும் பூத கணங்கள் சூழ்ந்து வர பல ஊர்களுக்கு இடபத்தின் மீதேறி, உலகத்தவர் அளிக்கும் பலியினைப் பெற்றுக் கொள்ள திரிபவனும் ஆகிய தலைவன் உறையும் இடம் யாது என்று நீங்கள் வினவுவீராயின் சொல்கின்றேன் கேட்பீர்களாக; தாங்கள் கற்றுக் கொண்ட நான்கு வேதங்கள் மற்றும் ஆறு அங்கங்களின் பொருளினை உணர்ந்தவர்களாய் அன்புடன் திகழ்வோரும், அவ்வாறு அறிந்ததால் ஏற்பட்ட புகழினை உடையவர்களும் ஆகிய அந்தணர்கள் வாழும் ஓமமாம்புலியூர் தலத்தில் உள்ள வடதளி என்று அழைக்கப்படும் திருக்கோயில் தான் பெருமான் உறையும் இடம் ஆகும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/18/111-பூங்கொடி-மடவாள்---பாடல்-4-3020833.html
3020832 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 111. பூங்கொடி மடவாள் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, October 17, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 3:

    பாங்குடை தவத்துப் பகீரதற்கு அருளிப் படர்சடைக் கரந்த நீர்க் கங்கை
    தாங்குதல் தவிர்த்துத் தராதலத்து இழித்த தத்துவன் உறைவிடம் வினவில்
    ஆங்கெரி மூன்றும் அமர்ந்து உடன் இருந்த அங்கையால் ஆகுதி வேட்கும்
    ஓங்கிய மறையோர் ஓமமாம்புலியூர் உடையவர் வடதளி அதுவே

விளக்கம்:

பாங்குடை=சிறந்த தவத்தினை உடைய; தராதலம்=பூமி; தத்துவன்=மேலானவன்; இந்த பாடலில் பெருமான் பகீரதனுக்கு அருள் புரியும் வண்ணம் கங்கை நதியை சிறிது சிறிதாக வெளியிட்ட செய்தி கூறப்படுகின்றது. பகீரதனை குறிப்பிடும் திருமுறைப் பாடல்கள் மிகவும் அரிது. அத்தகைய பாடல்களை நாம் இங்கே காண்போம். காளத்தி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (3.69.6) பாரத நாட்டில் சிறந்து விளங்கிய பகீரதன் தனது முன்னோர்கள் நற்கதி அடையவேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் மிகவும் அரிய தவம் செய்து வானுலகில் இருந்த கங்கை நதியை பூமிக்கு கொண்டு வந்த போது அந்த நதியினை சடையினில் ஏற்றும் பின்னர் சிறிது சிறிதாக வெளியேற்றியும் அருள் புரிந்த பரமன் உறையும் தலம் திருக்காளத்தி என்று கூறுகின்றார். வாரதர்=வார்+அதர், நெடிய வழிகளை உடைய; இரும்=பெரிய; சேவலின்=தங்கியிருக்கும் குடிசை; விசும்பு= ஆகாயம்

    பாரகம் விளங்கிய பகீரதன் அருந்தவம் முயன்ற பணி கண்டு         
    ஆரருள் புரிந்து அலை கொள் கங்கை சடையேற்ற அரன் மலையை வினவில் 
    வாரதர் இருங்குறவர் சேவலின் மடுத்து அவர் எரித்த விறகில்
    காரகில் இரும்புகை விசும்பு கமழ்கின்ற காளத்திமலையே

அநேக காலம் தவம் செய்த பகீரதன் என்று அப்பர் பிரான் குறிப்பிடும் பாடல் திருச்சேறை பதிகத்தின் பாடலாகும் (4.73.4). முதலில் தேவலோகத்தில் இருந்த கங்கை நதியை பூமிக்கு கொண்டுவர வேண்டும் என்று பிரமனை நோக்கித் தவம் செய்த பகீரதன், பின்னர் பிரமனின் ஆலோசனைப் படி, கீழே இறங்கும் கங்கையைத் தாங்கவேண்டும் என்று சிவபிரானை நோக்கித் தவம் செய்தான், பின்னர் சிவபிரானின் தலையில் சிக்குண்ட கங்கை நீரை மெல்ல விடுவிக்கவேண்டும் என்று மறுபடியும் சிவபிரானை நோக்கித் தவம் செய்தான். சிவபிரானின் சடையில் இருந்த இறங்கிய கங்கை, தான் செல்லும் வழியில், ஜஹ்னு என்ற முனிவரின் ஆசிரமத்தை அழித்துவிட, கோபம் கொண்ட முனிவர் கங்கை நதியை, ஒரு சிறு துளியாக மாற்றி குடித்து விட்டார். பின்னர் அவரையும் வேண்டி கங்கை நதியை பகீரதன் வெளிக்கொணர்ந்து, பாதாள லோகம் வரை அழைத்துச் சென்று, தனது மூதாதையர்கள் சாம்பலை கங்கை நீரில் கரைத்து அவர்களுக்கு விமோசனம் அளித்தான். இந்த வரலாறு, வால்மீகி இராமயணத்தில் மிகவும் விவரமாக, விஸ்வாமித்திரர் இராமருக்கு கூறுவதாக அமைந்துள்ளது. இவ்வாறு பலமுறை, தவம் செய்த பகீரதனை அநேக காலம் வஞ்சனை இல்லாத தவங்கள் செய்தான் என்று அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். தனது ஐந்து புலன்களையும் அடக்கி, ஐந்து தீக்களை வளர்த்து அதனிடையே நின்று பல ஆண்டுகள், வஞ்சனை ஏதும் இல்லாமல், தனது மூதாதையர்கள் கடைத்தேற வேண்டும் என்ற ஓரே நோக்கத்துடன் தவம் செய்த பகீரதனின் தவத்தினால் தேவலோகத்திலிருந்து கீழே கங்கை நதி பாய்ந்தது. ஆனால் தேவலோகத்தை விட்டுத் தன்னை பிரித்ததால் ஏற்பட்ட கோபத்துடன், பல கிளைகளாகப் பிரிந்த கங்கை மிகுந்த வேகத்துடன், பூமியையே கரைத்து, பாதாள லோகத்திற்கு அடித்துச் செல்வது போல் கீழே இறங்கியது. இவ்வாறு மிகுந்த வேகத்துடன் இறங்கிய கங்கை நதியை தனது சடையில் ஏற்ற சிவபெருமான், கங்கை நதி சீராக மண்ணுலகில் பாயுமாறு செய்தார். இவ்வாறு எவர்க்கும் துன்பம் ஏற்படாத வண்ணம் கங்கை நதியை வழி நடத்தியவர் சேறைப் பதியில் உள்ள செந்நெறி எனப்படும் கோயிலில் வாழ்கின்ற எம்பெருமான் ஆவார் என்று இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார்.

    அஞ்சையும் அடக்கி ஆற்றல் உடையனாய் அநேக காலம்
    வஞ்சம் இல் தவத்துள் நின்று மன்னிய பகீரதற்கு
    வெஞ்சின முகங்களாகி விசையொடு  பாயும் கங்கை
    செஞ்சடை ஏற்றார் சேறைச் செந்நெறிச் செல்வனாரே

சாய்க்காடு தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலிலும் (4.65.7) அப்பர் பிரான் பகீரதனின் தவம் பற்றி குறிப்பிடுகின்றார். மை=குற்றம்; மையறு=குற்றமற்ற; குற்றமற்ற தவங்கள் செய்தவன் பகீரதன் என்று குறிப்பிடுகின்றார். பெருமானின் ஆற்றலில் நம்பிக்கை கொண்டவர்களாக, மிகுந்த வேகத்துடன் பாயும் கங்கை நதியின் வேகத்தை அடக்கும் ஆற்றல் பெருமானுக்கு உண்டு என்பதில் நம்பிக்கை கொண்டவர்களாக, தேவர்கள் இருந்தமை இங்கே ஐயமில் அமரர் என்ற தொடர் மூலம் குறிப்பிடப்படுகின்றது. கங்கை நதியினை தாங்கும் ஆற்றல் பெருமான் ஒருவருக்கு மட்டுமே உண்டு என்று பகீரதனுக்கு உணர்த்தியது பிரமன் தானே. நெளிய=பூமி புரட்டி செல்லப்படும் வண்ணம் வேகமாக பாய்ந்த கங்கை நதி.

    மையறு மனத்தனாய பகீரதன் வரங்கள் வேண்ட
    ஐயம் இல் அமரர் ஏத்த ஆயிரம் முகமதாகி
    வையக நெளியப் பாய்வான் வந்திழி கங்கை என்னும்
    தையலைச் சடையில் ஏற்றார் சாய்க்காடு மேவினாரே

மிகுந்த வேகத்துடன் கீழே இறங்கி வந்த கங்கை நதி பெருமானின் சடையில் ஒரு பனித்துளி போன்று காணப்பட்டது என்று வீழிமிழலை பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (6.50.10) அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார்.

   அறுத்தானை அயன் தலைகள் அஞ்சில் ஒன்றை அஞ்சாதே வரை
           எடுத்த அரக்கன் தோள்கள்
   இறுத்தானை எழுநரம்பின் இசை கேட்டானை இந்துவினைத்
           தேய்த்தானை இரவி தன் பல்
   பறித்தானைப் பகீரதற்காய் வானோர் வேண்டப் பரந்து இழியும்
            புனல் கங்கை பனி  போல் ஆங்குச் 
   செறித்தானைத் திருவீழிமிழலையானைச் சேராதார்
            தீநெறிக்கே சேர்கின்றாரே

பெருமானே, பண்டைய நாளில் உன்னைப் பணிந்து வணங்கிய பார்த்தன் பகீரதன் பல பத்தர்கள் மற்றும் சித்தர்களுக்கு அருளிய பெருமானே, நீ எனக்கும் அருள் புரிய வேண்டும் என்று சுந்தரர் கூறும் பாடல் வீழிமிழலை பதிகத்தின் பாடலாகும் (7.88.7). வான்=உயர்வு

    பணிந்த பார்த்தன் பகீரதன் பல பத்தர் சித்தர்க்குப் பண்டு நல்கினீர்
    திணிந்த மாடம் தோறும் செல்வம் மல்கு திருமிழலைத்
    தணிந்த அந்தணர் சந்தி நாள்தொறும்  அந்தி வான் இடு பூச் சிறப்பவை
    அணிந்து வீழி கொண்டீர் அடியேற்கும் அருளிதிரே

திருப்புன்கூர் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (7.55.7) சுந்தரரும், பகீரதனின்  வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி கங்கையைத் தனது சடையில் ஏற்ற பெருமான் என்று கூறுகின்றார்

    போர்த்த நீள்செவியாளர் அந்தணர்க்குப் பொழில் கொள்
        ஆல் நிழல் கீழ் அறம்  புரிந்து     
    பார்த்தனுக்கு அன்று பாசுபதம் கொடுத்து அருளினாய்
        பண்டு பகீரதன் வேண்ட
    ஆர்த்து வந்து இழியும் புனல் கங்கை நங்கையாளை நின்
        சடை மிசைக் கரந்த
    தீர்த்தனே நின் தன் திருவடி அடைந்தேன் செழும் பொழில்
        திருப்புன்கூர் உளானே 

மூன்று விதமான எரி வளர்த்த அந்தணர்கள் வேள்விகள் செய்து ஆகுதி வழங்கிய இடம் என்று இந்த தலத்தினை சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். ஆகவனீயம் என்பது தேவர்களுக்கு உரியது என்றும், தக்ஷிணாக்நீயம் என்பது முன்னோர்களுக்கு உரியது என்றும் கார்கபத்யம் என்பது இல்லறத்தோர்களுக்கு உரியது என்றும் கூறுவார்கள். உலகம் செழித்து வாழ வேள்வி செய்பவர்கள் என்பதால் அந்தணர்களை ஓங்கிய மறையோர் என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார்.         

பொழிப்புரை:

சிறந்த குணமுடையவனும் கடும் தவங்கள் செய்தவனும் ஆகிய பகீரதனுக்கு அருளும் முகமாக, தனது படர்ந்த சடையில் மறைத்து வைக்கப் பட்டிருந்த கங்கை நதியினை தாங்குதளைத் தவிர்த்து, சிறிது சிறிதாக விடுவித்து சடையிலிருந்து கீழே விழுந்து நிலத்தினில் பாயும் வண்ணம் செய்தவனும், அனைவர்க்கும் மேலோனும் ஆகிய பெருமான் உறையும் இடம் யாது என்று நீங்கள் வினவுவீராயின் சொல்கின்றேன் கேட்பீர்களாக; மூன்று விதமான எரி வளர்த்து, அருகில் அமர்ந்து, தங்களது அழகிய கைகளால் நெய் சமித்து அன்னம் போன்றவற்றை ஆகுதியாக அளித்து வேள்வி வளர்த்து ஓங்கிய சிறப்பினை உடையவர்களாய் திகழ்ந்த அந்தணர்கள் உடனிருந்து வாழ்கின்ற ஓமமாம்புலியூர் தலத்தில் உள்ள வடதளி என்று அழைக்கப்படும் திருக்கோயில் தான் பெருமான் உறையும் இடம் ஆகும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/17/111-பூங்கொடி-மடவாள்---பாடல்-3-3020832.html
3020830 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 111. பூங்கொடி மடவாள் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, October 16, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 2:

    சம்பரற்க்கு அருளிச் சலந்தரன் வீயத் தழல் உமிழ் சக்கரம் படைத்த
    எம்பெருமானார் இமையவர் ஏத்த இனிதின் அங்கு உறைவிடம் வினவில்
    அம்பரமாகி அழல் உமிழ் புகையின் ஆகுதியால் மழை பொழியும்
    உம்பர்கள் ஏத்தும் ஓமமாம்புலியூர் உடையவர் வடதளி அதுவே

விளக்கம்:

சம்பரன் என்று இருவர் புராணங்களில் குறிப்பிடப் படுகின்றனர். பாகவதத்திலும் இராமாயணத்திலும் சம்பரன் என்ற பாத்திரங்கள் வருகின்றன. இராமாயணத்தில் வரும் சம்பரன் என்ற அசுரன், இந்திரனை வென்றவன். அவன் சிவனடியாராக திகழ்ந்ததும் கூறப் படுகின்றது. சம்பரனிடம் போரில் தோற்ற இந்திரன் மறுபடியும் சம்பரனுடன் போர் தொடுத்தபோது இராமனின் தந்தையாகிய தசரதன் இந்திரனின் உதவிக்கு சென்று சம்பரனை வென்றதாகவும், அவனது பத்து தேர்களை பறித்தமையால் தசரதன் என்ற பெயர் வந்ததாக சொல்லப் படுகின்றது. 

காமனை பரமன் எரித்து அழித்த பின்னர் இரதி தேவி தனது கணவனுக்கு மீண்டும் உயிர் அருள வேண்டும் என்று வேண்டிய போது சிவபெருமான், மன்மதன் இரதியின் கண்களுக்கு மட்டும் தெரியும் வண்ணம் உயிர்ப்பிக்கின்றார். மேலும்  மன்மதனை உருவம் உள்ளவனாக கண்டு அவனுடன் வாழ்ந்து மகிழும் வாய்ப்பு மீண்டும் திருமால் கண்ணனாக அவதாரம் எடுக்கும் போது கிடைக்கும் என்று பெருமான் இரதி தேவியைத் தேற்றுகின்றார். அந்த வாய்ப்பு தான், ருக்மிணியின் மகன் பிரத்யும்னன் மாயாதேவியை மணந்தபோது இரதி தேவிக்கு கிடைக்கின்றது. சம்பரன் என்ற அரக்கனின் வளர்ப்பு மகளாக இரதி தேவி மாயாதேவி என்ற பெயரில் வளர்கின்றாள். சம்பரனால் கடலில் வீசி எறியப் பட்ட பிரத்யும்னன் சம்பரனின் நகருக்கு வந்து சேர்கின்றான். மாயாதேவி பிரத்யும்னன் மீது காதல் கொண்டு, அவனை திருமணம் புரிகின்றாள். இந்த திருமணத்திற்கு சம்பரன் எதிர்ப்பு தெரிவித்தமையால், மன்மதனுக்கும் சம்பரனுக்கும் இடையே போர் மூள்கின்றது. மன்மதன் அந்த போரினில் வென்றதால், மன்மதனுக்கு சம்பராரி என்ற பெயர் வந்தது என்று கூறுவார்கள். 

இருக்கு வேதத்திலும் சிந்து சமவெளியில் சம்பரன் என்ற மன்னன் ஆட்சி புரிந்ததாக குறிப்பு வருகின்றது என்று கூகுள் (googgle) தேடல் உணர்த்துகின்றது. அவன் சிறந்த சிவபக்தனாக திகழ்ந்ததாகவும் நல்ல முறையில் ஆட்சி புரிபவனாகவும் இருந்ததாகவும் குறிப்புகள் காணப் படுகின்றன. இம்மூவரில் எவர்க்கு பெருமான் அருள் செய்தார் என்றும் எத்தைகைய அருள் புரிந்தார் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார் என்பது தெளிவாக தெரியவில்லை. பல உரையாசிரியர்கள் சம்பரன் என்பவன் அசுரன் என்றே குறிப்பிடுகின்றனர். 

சலந்தரன் அழிந்த வரலாறு இந்த தலத்து பெருமான் சன்னதியில் சிற்பமாக செதுக்கப் பட்டுள்ளது. அந்த சிற்பத்தை காணும் நமக்கு இந்த பாடல் நினைவுக்கு வரும் வண்ணம், சம்பந்தர் சலந்தரனை இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். பிரமன் திருமால் உள்ளிட்ட அனைத்து தேவர்களும் சலந்தரனுக்கு பயந்து ஓடி ஒளிந்து கொள்ள, தன்னுடன் போர் புரிவதற்கு எவரும் இல்லாததால். சிவபெருமானைத் தேடி கயிலாயம் செல்ல சலந்தரன் நினைத்தான். அவ்வாறு கயிலாயம் நோக்கி சென்று கொண்டிருந்த சலந்தரனை, சிவயோகி வடிவம் தாங்கிய வேடத்தில் பெருமான் எதிர்கொண்டதையும், சிவபிரானுடன் சண்டை போடும் எண்ணத்தை கைவிடும்படி யோகி கூறியதால் அரக்கன் யோகி பேரில் கோபம் கொண்டதையும், யோகி பால் பொங்கிய சலந்தரன் என்று திருமூலர் கூறுகின்றார். அரக்கன் தனது வலிமை குறித்து கர்வத்துடன் பேச, யோகியாக இருந்த பெருமான் தரையில் தான் கிழித்த வட்டத்தை பேர்த்து எடுக்க முடியுமா என்று அரக்கனை கேட்க, அரக்கனும் அந்த வட்டமான நிலத்தை பேர்த்து எடுத்து தனது தலையின் மீது தூக்கி வைத்துக் கொள்ள முயற்சி செய்த போது, அந்த சக்கரம் அரக்கனின் உடலை இரண்டு கூறாக கிழித்தது. அத்தகைய சிறந்த சக்கரப் படை தான் திருமாலுக்கு பெருமானால் பரிசாக அளிக்கப் பட்டது.    

    எங்கும் கலந்தும் என் உள்ளத்து எழுகின்ற
    அங்க முதல்வன் அருமறை யோகி பால்
    பொங்கும் சலந்தரன் போர்ச் செய்ய நீர்மையின்
    அங்கு விரல் குறித்து ஆழி செய்தானே  

தசபுராணத் திருப்பதிகத்திலும் அப்பர் பிரான் இந்த நிகழ்ந்த நிகழ்ச்சியை குறிப்பிடுகின்றார். இந்தப் பாடலில் சிவபிரான் தனது கால் விரலினால் நிலந்தனில் ஒரு வட்டம் கீறி, அந்த வட்டத்தை சக்கரமாக மாற்றி சலந்தரன் உடல் பிளந்த வீரச் செயல் கூறப்பட்டுள்ளது. சக்கராயுதத்தை உடைய திருமாலை ஆழியான் என்று அழைப்பதை நாம் இங்கே உணரலாம்.

    தடமலர் ஆயிரங்கள் குறைவு ஒன்றதாக நிறைவு என்று தன் கண் அதனால்
    உடன் வழிபாடு செய்த திருமாலை எந்தை பெருமான் உகந்து மிகவும்
    சுடரடியால் முயன்று சுழல்வித்து அரக்கன் இதயம் பிளந்த கொடுமை
    அடல் வலி ஆழி ஆழியவனுக்கு அளித்த அவனா நமக்கோர் சரணே

வீய=அழிய; சலந்தரன் அழியும் வண்ணம் தழலை உமிழ்கின்ற சக்கரம் படைத்தவன் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். அம்பரம்=ஆகாயம்; அம்பரமாகி= ஆகாயத்தினை அடைந்து; அந்தணர்கள் செய்யும் வேள்விப் புகை ஆகாயத்தை அடைந்து குளிர்ந்த மேகத்தை தழுவவதால் மழை பொழிகின்றது என்று குறிப்பிடும் சம்பந்தர், உலகில் மழை பொழிவிக்கும் செயலைச் செய்யும் அந்தணர்கள் தேவர்களால் போற்றப் படுகின்றனர் என்று இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். வேள்விகள் மழையை பொழிவிக்கின்றன என்ற செய்தி இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது 

இவ்வாறு அந்தணர்கள் செய்யும் வேள்வியால் மழை பொழிகின்றது என்று இங்கே குறிப்பிடுவது நமக்கு வாழ்க அந்தணர் என்று தொடங்கும் பாடலை நினைவூட்டுகின்றது. வேதநெறி தழைத்து ஓங்கவும் சைவநெறி நாட்டில் தழைத்து ஓங்கவும், அவதாரம் செய்த திருஞானசம்பந்தர், அனல் வாதத்தில் சமணர்களை வெற்றி கொண்ட பின்னர், புனல் வாதம் செய்த போது, பாடிய பாசுரத்தின் முதல் பாடலில், பாண்டிய நாடும் பாண்டிய நாட்டு மக்களும் சிறப்பாக வாழவேண்டும் என்று இறைவனை வேண்டும் பாடலில், வேள்விகளை வளர்க்கும் அந்தணர்கள் வாழ வேண்டும் என்றும், வேள்விகள் செய்வதற்கு உரிய பொருட்களைத் தந்து உதவும் பசுவினங்கள் வாழ வேண்டும் என்றும், வேள்வியில் வழங்கப்படும் ஆகுதிகளை பெறுகின்ற தேவர்கள் வாழ வேண்டும் என்றும், நாட்டில் மழை பொழிய வேண்டும் என்றும், நாட்டில் நீர்வளம் பெருகி நாடும் நாட்டின் மக்களும், நாட்டின் வேந்தனும் ஓங்கி வளர வேண்டும் என்றும் பாடும் பாடல். நாட்டில் தீய சக்திகள் அனைத்தும் அழிந்து, எங்கும் சிவன் நாமமே ஒலிக்கப்பட வேண்டும் என்று தனது விருப்பத்தையும் இந்த பாடலில் (3.54.1) தெரிவிக்கின்றார். 

    வாழ்க அந்தணர் வானவர் ஆனினம்
    வீழ்க தண்புனல் வேந்தனும் ஓங்குக
    ஆழ்க தீயது எல்லாம் அரன் நாமமே
    சூழ்க வையகமும் துயர் தீரவே  

பொழிப்புரை:

சம்பரன் என்ற அசுரனுக்கு அருளியும் சலந்தரன் அழிய நெருப்பினை உமிழும் கூரான முனைகள் உடைய சக்கரத்தை படைத்தும் திருவிளையாடல் புரிந்த பெருமான், தேவர்கள் வணங்கிப் போற்றும் வண்ணம் விருப்பமுடன் இனிதாக வீற்றிருந்து அருளும் இடம் யாது என்று நீங்கள் வினவுவீராயின் சொல்கின்றேன் கேட்பீர்களாக; அந்தணர்கள் வளர்க்கும் வேள்விப் புகை ஆகாயத்தைச் சென்றடைந்து ஆங்குள்ள குளிர்ந்த மேகங்களைத் தடவி, உலகம் செழிப்புடன் விளங்க மழை பொழியச் செய்வதை, தேவர்கள் போற்றுகின்றனர். அத்தகைய அந்தணர்கள் வாழும் ஓமமாம்புலியூர் தலத்தில் உள்ள வடதளி என்று அழைக்கப்படும் திருக்கோயில் தான் பெருமான் உறையும் இடம் ஆகும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/16/111-பூங்கொடி-மடவாள்---பாடல்-2-3020830.html
3020829 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 111. பூங்கொடி மடவாள் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Monday, October 15, 2018 11:00 AM +0530
பின்னணி:

சேய்ஞலூர் தலம் சென்று இறைவனை வணங்கி, பதிகம் பாடிய திருஞானசம்பந்தர் அந்த பதிகத்தினில் அந்த தலத்தில் வாழ்ந்த சண்டீசரையும் குறிப்பிட்டு சிறப்பித்து பாடிய பின்னர்  அங்கிருந்து புறப்பட்டு திருப்பனந்தாள் சென்றதன் பின்னர் அருகில் இருந்த பந்தணைநல்லூர் மற்றும் ஓமாம்புலியூர் தலங்கள் சென்றார் என்று பெரிய புராணம் குறிப்பிடுகின்றது. ஆங்கு என்ற சொல் திருப்பனந்தாள் தலத்தினை குறிப்பிடுகின்றது. திருப்பனந்தாள் தலத்து இறைவன் மீது கண்பொலி நெற்றியினான் என்று தொடங்கும் பதிகத்தினை (3.62) திருஞானசம்பந்தர் பாடியுள்ளார். இந்த தலத்தினை ஓமாம்புலியூர் என்று அப்பர் பிரானும் ஓமாம்புலியூர் என்று சம்பந்தரும் தங்களது பதிகத்தில் குறிப்பிடுகின்றனர். சேக்கிழார் ஓமாம்புலியூர் என்றே பெரிய புராணத்தில் குறிப்பிடுகின்றார். திருக்கோயில் வடதளி என்று குறிப்பிடப்படுகின்றது. எனவே ஊரில் மற்றொரு சிவாலயம் இருந்திருக்க வேண்டும் என்றும், அந்த ஆலயத்திலிருந்து வேறுபடுத்திக் கட்டவே வடதளி என்று இந்த திருக்கோயிலை அழைத்தனர் என்றும் சிலர் கூறுகின்றனர். இந்த தலம் பந்தணைநல்லூர் தலத்திற்கு வடகிழக்கில் எட்டு கி.மீ. தூரத்தில் உள்ளது. 

    ஆங்கு சொல்மலர் மாலை சாத்தி அப்
    பாங்கு பந்தணைநல்லூர் பணிந்து பாடிப் போய்த்
    தீங்கு தீர் மாமறைச் செம்மை அந்தணர் 
    ஓங்கும் ஓமாம்புலியூர் வந்து உற்றனர்

இந்த தலம் சிதம்பரத்திற்கு 24 கி.மீ. தென்மேற்கு திசையிலும் காட்டுமன்னார்குடி ஊருக்கு தெற்கே எட்டு கி.மீ. தொலைவிலும் உள்ளது. இரண்டு இடங்களிலிருந்தும் நகரப் பேருந்து வசதி உள்ளது. முனிவர் வியாக்ரபாதர் அவர்களுடன் தொடர்பு கொண்டு புலியூர் என்று அழைக்கப்படும் ஐந்து தலங்களுள் ஒன்று. அவையாவன, பெரும்பற்றப்புலியூர் (தில்லைச் சிதம்பரத்தின் மறு பெயர்), ஓமாம்புலியூர், பெரும்புலியூர், பாதிரிப்புலியூர் (கடலூர்) மற்றும் எருக்கத்தம்புலியூர். சுவாமி சன்னதியில் ஐந்த தலத்து மூர்த்திகளும் புடைச் சிற்பமாக செதுக்கப் பட்டுள்ளன. தட்சிணாமூர்த்தியிடம் உமையம்மை பிரணவ மந்திரம் உபதேசம் பெற்றதையும், வியாக்ரபாதர் வழிபட்டதையும் இணைத்து ஓம் ஆம் புலியூர் என்று அழைத்ததாக தமிழ்த் தாத்தா திரு உ.வே.சா. அவர்கள் கூறுகின்றார். ஆலமரத்தின் கீழே பிரணவ உபதேசம் நடைபெற்றதால் வடதளி என்ற பெயர் வந்தததாக கூறுவார்கள். வடம் என்றால் ஆலமரம் என்று பொருள். பொதுவாக கோஷ்டத்தில் காணப்படும் தென்முகக் கடவுளை நாம் இங்கே கருவறை முன்னர் அர்த்த மண்டபத்தில் காணலாம். ஓம்புதல் என்றால் பாதுகாத்தல் என்று பொருள். நம்மை பாதுக்காக்கும் இறைவன் உறையும் கோயில் என்ற பொருள் பட ஓமாம்புலியூர் என்ற பெயர் வந்ததாகவும் விளக்கம் அளிக்கப் படுகின்றது. துயர் தீர்த்த நாதர் என்ற திருநாமத்திற்கு இந்த விளக்கம் பொருத்தமாக இருப்பதை நாம் உணரலாம். ஓமம் வளர்த்து வேள்விகள் செய்யும் அந்தணர்கள் நிறைந்த தலம் என்பதால் ஓமாம்புலியூர் என்ற பெயர் வந்ததாக கூறுவார்கள். இறைவன் பெயர் துயர் தீர்த்த நாதர், பிரணவபுரீசுவரர். அம்பிகையின் பெயர் பூங்கொடி நாயகி. புஷ்பலலிதாம்பிகை. லலித் என்ற வடமொழிச்சொல் கொடியினை குறிக்கின்றது. 
 
  
பாடல் 1:

    பூங்கொடி மடவாள் உமையொரு பாகம் புரிதரு சடைமுடி அடிகள்
    வீங்கிருள் நட்டம் ஆடும் எம் விகிர்தர் விருப்பொடும் உறைவிடம் வினவில்
    தேங்கமழ் பொழிலில் செழுமலர் கோதிச் செறிதரு வண்டிசை பாடும்
    ஓங்கிய புகழார் ஓமமாம்புலியூர் உடையவர் வடதளி அதுவே

விளக்கம்:

இந்த பதிகம் பூங்கொடி மடவாள் என்ற அம்மையின் திருநாமத்துடன் தொடங்குகின்றது. இவ்வாறு தலத்து இறைவியின் நாமத்தோடு தொடங்கும் மற்றைய பதிகங்களின் விவரங்கள் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. பூங்கொடி நாயகி என்ற பெயர் சற்றே பூங்கொடி மடவாள் என்று மாற்றப்பட்டுள்ளது. மடமங்கை என்றால் இளம்பெண் என்று பொருள்.

    பதிக எண்    தலம்            தொடக்கச் சொற்கள்
    1.09        சீர்காழி            வண்டார்குழல் அரிவை    
    1.10        அண்ணாமலை    உண்ணாமுலை உமையாளொடும்
    1.25        செம்பொன்பள்ளி    மருவார்குழலி மாதோர்
    1.49        நள்ளாறு        போகமார்த்த பூண்முலையாள்
    5.10        மறைக்காடு        பண்ணின் நேர் மொழியாள்
    5.85        சிராப்பள்ளி        மட்டுவார் குழலாளொடு
    7.71        திருமறைக்காடு    யாழைப் பழித்தன்ன மொழிமங்கை

வீங்கிருளில் பெருமான் நட்டம் ஆடுகின்றார் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். பிரளயம் ஏற்படும் போது அனைத்து உயிர்களும் இறைவனிடத்தில் ஒடுங்குகின்றன. அத்தகைய உயிர்கள் அனைத்தும் மலத்துடன் இணைந்து இருப்பதால், அந்த உயிர்களால் முக்திநிலை அடைந்து நிலையான ஆனந்தம் பெறமுடிவதில்லை. அந்த உயிர்களுக்கு, தங்களது மலங்களை கழித்துக் கொள்வதற்கு மீண்டும் ஒரு வாய்ப்பினை அளிக்கும் பொருட்டு, இறைவன் உலகினை மீண்டும் படைப்பதற்கு திருவுள்ளம் கொள்கின்றார். அந்த தருணத்தில் அவர் ஆடுகின்ற நடனத்திலிருந்து நாதம் பிறக்கின்றது. நாதத்திலிருந்து ஆகாயமும் பின்னர் மற்ற நான்கு பூதங்களும் தோன்ற, பஞ்ச பூதங்களின் கலப்பாகிய உலகத்து பொருட்களும் தோன்ற, உயிர்களும் அவற்றின் வினைத் தொகுதியின் தன்மைகளுக்கு ஏற்ப உடல்களுடன் இணைக்கப் படுகின்றன. இவ்வாறு உலகம் மீண்டும் தோன்றுவதற்கு இறைவனின் நடனம் மூல காரணமாக இருப்பதை நாம் உணரலாம். இந்த செய்தியை உணர்த்தும் பொருட்டு வீங்கிருள் நட்டம் ஆடும் எம் விகிர்தர் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். இங்கே விகிர்தர் என்று சம்பந்தர் கூறுவதை நாம் சற்று சிந்திக்க வேண்டும். விகிர்தர் என்றால் மாறுபட்ட இயல்பு உடையவர் என்று பொருள்; மேலே குறிப்பிடப்பட்ட செய்திகளில் உள்ள சில அம்சங்ளை நாம் மீண்டும் நினைவு கூர்வோம். பிரளய காலத்தில் எஞ்சி நிற்பவர் இறைவன் மட்டுமே. அனைவரும் நல்ல ஒளியின் பின்னணியில் நடனம் ஆடுவதை விரும்புவர்; ஆனால் இறைவனோ நள்ளிருளில் நடனம் ஆடுகின்றார். அவ்வாறு ஆடும் நடனத்தில் இசைக்கப்படும் உடுக்கையின் ஓசை, ஆதி நாதமாக உலகத்தைத் தோற்றுவிக்கின்றது. இத்தகைய செயல்களை இறைவனைத் தவிர்த்து வேறு எவரும் செய்ய முடியாது என்பதை குறிப்பிடும் வண்ணம், ஏனையோரிடமிருந்து மாறுபட்டவர் என்று உணர்த்தும் வண்ணம் விகிர்தர் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். தேங்கமழ்=இனிமையான நறுமணம்; செறிந்த=நெருங்கிய, அடர்ந்த; கோதுதல்=குடைதல், கிளறுதல்; வீங்கிருள்=அடர்ந்த இருள், பிரளய காலத்து இருள்;    
 
பொழிப்புரை: 

பூங்கொடி நாயகி என்று அழைக்கப்படும் இளமையான உமையம்மையைத் தனது உடலில் ஒரு பாகத்தில் வைத்துள்ளவரும், முறுக்குண்ட சடைமுடியை உடையவரும், பிரளய காலத்தில் ஏற்படும் அடர்ந்த இருளில் நடனமாடுபவரும், ஏனையோரிடமிருந்து மாறுபட்ட குணங்களை உடையவரும் ஆகிய பெருமான், மிகுந்த விருப்பத்துடன் உறையும் இடம் யாது என்று வினவுவீராயின், நான் சொல்வதை கேட்பீர்களாக; நறுமணம் கமழும் சோலைகளில் செழிப்பாக வளரும் மலர்களைக் குடைந்து அடர்ந்து கூட்டமாக நெருங்கும் வண்டுகள் இசை பாடுவதும், உயர்ந்த புகழினை உடைய அந்தணர்கள் நிறைந்ததும் ஆகிய ஓமமாம்புலியூர் தலத்தில் உள்ள வடதளி என்று அழைக்கப்படும் திருக்கோயில் தான் அவ்வாறு பெருமான் உறையும் இடம் ஆகும்.         

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/15/111-பூங்கொடி-மடவாள்---பாடல்-1-3020829.html
3012624 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 110. இடறினார் கூற்றைப் பொடி - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, October 14, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

    கல்லிசை பூண கலையொலி ஓவாக் கழுமல முதுபதி தன்னில்
    நல்லிசையாளன் புல்லிசை கேளா நற்றமிழ் ஞானசம்பந்தன்
    பல்லிசை பகுவாய்ப் படுதலை ஏந்தி மேவிய பந்தணைநல்லூர்
    சொல்லிய பாடல் பத்தும் வல்லவர் மேல் தொல்வினை சூழ கிலாவே 

விளக்கம்:

பல்லிசை=பற்கள் பொருந்திய; பகு வாய்=அகன்று திறந்த வாய், மண்டையோடு; கல்லிசை= கற்பதானால் ஏற்படும் ஓசை; பல தரப்பட்ட மக்களும் ஏதேனும் கற்றுக் கொண்டே இருப்பதால் எழும் ஆரவாரம்; ஓவா=நீங்காத; நல்லிசை=நல்ல பெருமை; புல்லிசை= புன்மைத் தன்மையுடன் இணைந்த சொற்கள், புறச்சமயவாதிகளின் கீழ்மையான மொழிகள்;  

பொழிப்புரை:

பலவகை மக்களும் ஏதேனும் ஒரு கலையை கற்றுக்கொண்டே இருப்பதால் எழும் ஆரவாரம் ஓயாததும் தொன்மை வாய்ந்ததும் ஆகிய கழுமலம் (சீர்காழியின் பன்னிரண்டு பெயர்களின் ஒன்று) தலத்தில் தோன்றியவனும், பெருமை உடையவனும், புறச்சமய வாதிகளின் கீழ்மைத் தன்மை மிகுந்த சொற்களைக் கேளாதவனும், நன்மை செய்யும் தமிழ் பாடல்களை அருளுபவனும் ஆகிய ஞான சம்பந்தன், பற்களுடன் கூடி பிளந்த வாயினை உடைய மண்டையோட்டினை ஏந்தி பிச்சை ஏற்கும் பெருமானை, பந்தணைநல்லூர் தலத்து இறைவனைப் புகழ்ந்து சொல்லிய பாடல்கள் பத்தும் சொல்லும் வல்லமை உடையவார்கள் மேல், அவர்களைத் தொன்று தொட்டு தொடர்ந்து வரும் பழைய வினைகள் சூழாது; ஏற்கனவே சூழ்ந்து இருக்கும் தொல்வினைகளும் நீங்கும்.  

முடிவுரை:

பசுபதியார் என்று அனைத்துப் பாடல்களிலும் குறிப்பிட்டு பெருமான், உலகிலுள்ள அனைத்து உயிர்களுக்கும் தலைவனாக உள்ள தன்மையை திருஞானசம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். பதிகத்தின் முதல் மூன்று பாடல்கள் மற்றும் ஆறாவது பாடலில்  உலகத்தவர் எவ்வாறு இறைவனைப் புகழ்கின்றனர் என்பதையும் எங்கும் நீக்கமற நிறைந்து இருப்பவன் இறைவன் என்பதையும் சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார். மற்ற பாடல்களில் பசுபதி என்று அழைக்கப்படும் பெருமான் எவ்வாறு பல உயிர்களுக்கும் துணையாக இருந்து அருள் புரிந்தார் என்பதை விளக்கி, பசுக்களாகிய நாம் அனைவரும், அவரையே தலைவனாகக் கொண்டு பணிந்து தொழுது வாழவேண்டும் என்பதை உணர்த்துகின்றார். நான்காவது பாடலில், உலகத்தவரையும் தேவர்களையும் ஆலகால விடத்தின் தாக்கத்திலிருந்து காத்த செய்தியும், ஐந்தாவது பாடலில் சனகாதி முனிவர்கள் மூலம் உலகத்தவர்க்கு அறம் உரைத்த செய்தியும், ஏழாவது பாடலில் திரிபுரத்தில் வாழ்ந்து வந்த மூன்று அடியார்களை தீயில் அழியாமல் காப்பாற்றிய செய்தியும், எட்டாவது பாடலில் உலகத்தவர் உய்யும் பொருட்டு பிச்சை கொள்ளும் செயலையும் ஒன்பதாவது பாடலில் திருமால் பிரமன் ஆகியோர் செய்த பாவத்தினை போக்கிய செய்தியும் கூறப்பட்டு பெருமான் பல தரப்பட்ட உயிர்களுக்கும் செய்த நன்மை உணர்த்தப் படுகின்றது. இவ்வாறு தன்னைத் தொழும் பலவகை உயிர்களுக்கும் வேறுபாடின்றி உதவி செய்து உய்யும் வழியினை காட்டும் பெருமானை நாமும் வணங்கி, அருளாளர்கள் அருளிய பதிகங்கள் பாடி வழிபாட்டு வாழ்வினில் உய்வினை அடைவோமாக.  

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/14/110-இடறினார்-கூற்றைப்-பொடி---பாடல்-11-3012624.html
3012621 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 110. இடறினார் கூற்றைப் பொடி - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, October 13, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    ஒலி செய்த குழலின் முழவமது இயம்ப ஓசையால் ஆடல் அறாத
    கலி செய்த பூதம் கையினால் இடவே காலினால் பாய்தலும் அரக்கன்
    வலி கொள்வர் புலியின் உரி கொள்வர் ஏனை வாழ்வு நன்றானும் ஓர் தலையில்
    பலி கொள்வர் போலும் பந்தணைநல்லூர் நின்ற எம் பசுபதியாரே

விளக்கம்:

பூதரம் என்ற சொல் பூதம் என்று மருவியதாக கூறுவார். பூதரம் என்ற சொல் பொன்மலையை குறிக்கும் என்று அபிதான சிந்தாமணி நிகண்டு கூறுகின்றது. இங்கே கயிலாய மலையினை குறிக்கும். கலி என்ற சொல்லை களி என்ற சொல்லின், எதுகை நோக்கிய திரிபாகக் கொண்டு குழலின் ஓசை மற்றும் முழவின் ஓசை பொருந்திய நடனம் நடைபெறுவதால் களிப்பு மிகுந்து காணப்பட்ட மலை என்று பொருள் கொள்வார் பலர். ஒரு சிலர் கலி என்பதற்கு வலிமை என்று பொருள் கொண்டு வலிமை மிகுந்த கயிலாய மலை என்றும் கூறுகின்றனர். முதலிலே கூறப்பட்ட பொருள் மிகவும் பொருத்தமாக தோன்றுகின்றது.

பொழிப்புரை:

குழலின் ஒலியும் முழவின் ஓசையும் கலந்து நின்ற பின்னணியில் இடைவிடாது பூதங்கள்  நடனம் ஆட, களிப்பின் மிகுதியில் இருந்த கயிலாய மலையினை, தனது கைகளை அதன் கீழே செலுத்தி பேர்த்து எடுக்க முயற்சி செய்த அரக்கன் இராவணனை தனது கால் பெருவிரலினை மலையின் மீது அழுத்தி, அவனது வலிமையை அழித்தவர் சிவபெருமான். அவர் புலியின் தோலை ஆடையாக உடுத்தியுள்ளார். ஏதும் குறைவின்றி நல்ல வாழ்வு அமைந்து இருப்பினும் பெருமான், உலகத்தவர் தங்களது மும்மலங்களையும் தான் பிச்சைப் பாத்திரமாக வைத்துள்ள பிரம கபாலத்தில் இட்டு உய்யும் வண்ணம், பிச்சை ஏற்றுத் திரிகின்றார். இத்தகைய கருணை உள்ளம் கொண்ட பெருமான் பந்தணைநல்லூர் தலத்தில் பசுபதியாக உறைகின்றார்.         

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/13/110-இடறினார்-கூற்றைப்-பொடி---பாடல்-8-3012621.html
3012615 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 110. இடறினார் கூற்றைப் பொடி - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, October 12, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 7:

    எற்றினார் ஏதும் இடைகொள்வார் இல்லை இருநிலம் வானுலகு எல்லை
    தெற்றினார் தங்கள் காரணமாகச் செரு மலைந்து அடியிணை சேர்வான்
    முற்றினார் வாழும் மும்மதில் வேவ மூவிலைச் சூலமும் மழுவும்
    பற்றினார் போலும் பந்தணைநல்லூர் நின்ற எம் பசுபதியாரே

விளக்கம்:

இந்த பாடலில் திரிபுரத்தில் வாழ்ந்து வந்த மூன்று அடியார்களுக்கு இறைவன் புரிந்த அருள் உணர்த்தப் படுகின்றது. இந்த செய்தி பல திருமுறைப் பாடல்களில் சொல்லப் பட்டுள்ளது. திரிபுரத்தில் இருந்த அசுரர்கள் முதலில் வேதநெறியை கடைப்பிடித்து பெருமானை தொழுது வாழ்ந்ததாகவும், அதனால் அவர்கள் தேவர்களுக்கு கொடுமை செய்தபோதிலும் அவர்களுடன் போர் செய்ய சிவபிரான் உடன்படாத நிலையும், திருமால் ஒரு வேதியர் உருவம் கொண்டு திரிபுரங்கள் சென்று அரக்கர்களின் மனதில் மயக்கத்தை தோற்றுவித்து அவர்களின் சிந்தனையைக் கெடுத்து அவர்களை வேதநெறியிலிருந்து வழுவி சிவ நிந்தனை செய்யும் அளவுக்கு அவர்களை கெடுத்ததுவும், பின்னர் சிவபிரான் அவர்களை அழித்த வரலாறும் விஷ்ணு புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது. இந்த வரலாற்றில் உணர்த்தப்படும் திருமாலின் பங்கு, நம்மாழ்வாரால் திருவாய்மொழி பாசுரத்தில் (5.10.4)  கூறப்பட்டுள்ளது. இந்த பாசுரத்தில் சிவனும் திருமாலும் வேறு அல்லாமல் ஒன்றாக விளங்கினர் என்று நம்மாழ்வார் கூறுவதையும் காணலாம். 

    கள்ள வேடத்தைக் கொண்டு போய் புரம் புக்கவாறும் கலந்து அசுரரை
    உள்ளம் பேதம் செய்திட்டு உயிர் உண்ட உபாயங்களும்
    வெள்ள நீர்ச் சடையானும் நின்னுடை வேறு அலாமை விளங்க நின்றதும்
    உள்ளம் உள் குடைந்து என் உயிரை உருக்கி உண்ணுமே 

திரிபுரத்தில் வாழ்ந்து வந்த சுதன்மன், சுசீலன் சுபுத்தி என்ற மூன்று அரக்கர்களும், பெருமானை இகழாமல் தொடர்ந்து வழிபட்டு வந்தமையால், அவர்கள் மூவரையும் பெருமான் காத்து, உய்வினை அருளிய செய்தி திருவாசகத்தில் மிகவும் அழகாக கூறப்படுகின்றது. தொடர்ந்து பெருமானைத் தொழுது வந்தமையால், அவர்களை உய்ய வல்லார் என்று மணிவாசகர் குறிப்பிடுகின்றார். இவர்கள் மூவரையும் காத்து. ஏனைய அரக்கர்களை கோட்டைகளுடன் எரித்ததை திருவுந்தியார் பதிகத்தின் பாடலில் அடிகளார் உணர்த்துகின்றார்.

    உய்ய வல்லார் ஒரு மூவரைக் காவல் கொண்டு
    எய்ய வல்லானுக்கே உந்தீ பற
    இளமுலை பங்கன் என்று உந்தீ பற 

அனைத்து உலகங்களையும் நடுங்கச் செய்த திரிபுரத்து அரக்கர்கள் வாழ்ந்த நகரில், சுதன்மன், சுசீலன், சுபுத்தி எனப்படும் மூன்று அரக்கர்கள், தங்களது மன்னர்களாகிய வித்யுன்மாலி, தாருகாட்சன் மற்றும் கமலாட்சன் ஆகிய மூவர்களிடம் கொண்டிருந்த அச்சத்தால், அங்கே வாழ்ந்து வந்த ஏனையோர் சிவ வழிபாட்டினை நிறுத்தி விட்ட போதும், தொடர்ந்து சிவபிரானை வழிபாட்டு வந்தார்கள். இவர்கள் மூவரும் பெருமானிடம் கொண்டிருந்த அன்பு காரணமாக, திரிபுரங்கள் மூன்றும் அழிக்கப்பட்ட போதும், இவர்கள் மூவரும் இறவாது இருந்தார்கள். மேலும் சுதன்மன் சுசீலன் என்ற இருவரும் பெருமானின் வாயில் காப்பாளராகவும், சுபுத்தி பெருமானின் எதிரே மத்தளம் வாசிப்பராகவும் இருக்கும் தகுதியை அடைந்தார்கள். பெருமானிடம் அன்பு கொண்டு, அச்சம் நடுக்கம் ஏதுமின்றி, பெருமானை வழிபட்ட மூவர்கள் எய்திய பெருமை இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது. இவ்வாறு மூவர்க்கு அருள் செய்த கருணைச் செயல் பல தேவாரப் பதிகங்களில் குறிப்பிடப் படுகின்றது. கீழ்க்கண்ட பாடல் திருப்புன்கூர் தலத்தின் மீது சுந்தரர் அருளியது (7.55.8)  

  மூ எயில் செற்ற ஞான்று உய்ந்த மூவரில் இருவர் நின் திருக்கோயிலின் வாய்தல்
 காவலாளர் என்று ஏவிய பின்னை ஒருவன் நீ கரி காடு அரங்காக
 மானை நோக்கி ஓர் மாநடம் மகிழ மணி முழா முழக்க அருள் செய்த      
 தேவதேவ நின் திருவடி அடைந்தேன் செழும் பொழில் திருப்புன்கூர் உளானே

இதே செய்தி சம்பந்தர் திருவண்ணாமலை மீது அருளிய பதிகத்திலும் காணப்படுகின்றது. தொறு என்றால் ஆடுகள் என்று பொருள். நிரை என்றால் மந்தை. ஆமாம் பிணை என்றால் காட்டு பசுக்கள். 

    பூவார் மலர் கொண்டு அடியார் தொழுவார் புகழ்வார் வானோர்கள்
    மூவார் புரங்கள் எரித்த அன்று மூவர்க்கு அருள் செய்தாய்
    தூமா மழை நின்று அதிர வெருவி தொறுவின் நிரையோடும்
    ஆமாம் பிணை வந்து அணையும் சாரல் அண்ணாமலையாரே

விடைவாய் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பத்தாவது பாடலிலும் இந்த செய்தி குறிப்பிடப் படுகின்றது. சிவநெறியை அடையாதார் புரங்கள் மூன்றும் வேவ மூவர்க்கு அருள் செய்த பெருமான் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார்.

    உடை ஏதும் இலார் துவராடை உடுப்போர்
    கிடையா நெறியான் கெழுமும் இடம் என்பர்
    அடையார் புரம் வேவ மூவர்க்கு அருள் செய்த
    விடையார் கொடியான் அழகார் விடைவாயே

வேதிகுடி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலிலும் (3.78.5) தன்னைத் தொழுத திரிபுரத்தவர்கள் மூவரும் அழியாத வண்ணம் பெருமான் காப்பாற்றினர் என்று ஞானசம்பந்தர் கூறுகின்றார். சொக்கர்=பேரழகு உடையவர்; துணை மிக்க=தங்களைக் காத்துக் கொள்வதில் தாங்களே உதவி செய்து கொண்ட மூன்று கோட்டைகள்; எயில்=மதில்; உக்கு=பொடியாகி; அற=ஒழிய; முனிந்து=கோபித்து; பக்கம் உற=தனது பக்கத்தில் இருக்கும் வண்ணம்; மூவரில் இருவர்  வாயில் காப்பாளராகவும் மற்றொருவர் முழவம் வாசிப்பவராகவும் இருக்கும் தன்மை சுந்தரரால் திருப்புன்கூர் பதிகத்தில் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளது. அரவம் உற்ற=விளையாடும் மகளிரின் ஆரவாரம் பொருந்திய; கொக்கு=மாமரச் சோலைகள்; தனது சிரிப்பினால் மும்மதில்களும் வெந்து அழியுமாறு செய்த சிவபெருமான், தன்னை வணங்கிப் போற்றி வந்த மூவரும் மகிழுமாறு, அவர்கள் தன் பக்கத்தில் இருக்குமாறு அருள் செய்தான் என்ற தகவல் இந்த பாடலில் காணப்படுகின்றது.  உக்கு=பொடியாகி; அற=வீழ; கொக்கு பொழில்=மாமரச் சோலைகள்: வேதிகுடி தலத்தில் இருந்த மகளிர்களின் மேனி ஒளி, மாந்தளிர்களின் ஒளியினை விடவும் மிகுந்து இருந்ததாக சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.

    சொக்கர் துணை மிக்க எயில் உக்கு அற முனிந்து தொழும் மூவர் மகிழத்
    தக்க அருள் பக்கம் உற வைத்த அரனார் இனிது தங்கு நகர் தான்
    கொக்கு அரவம் உற்ற பொழில் உற்ற வெற்றி நிழல் பற்றி வரி வண்டிசை குலாம்
    மிக்க அமரர் மெச்சி இனிது அச்சம் இடம் போக நல்கு வேதிகுடியே      

கற்குடி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (6.60.9) அப்பர் பிரானும் இந்த செய்தியை குறிப்பிடுகின்றார். கோளரி=வெற்றி கொண்ட சிங்கம், நரசிங்கமாக திருமால் தோன்றியதை குறிப்பிடுகின்றார். நரசிம்மராக வந்த திருமால் என்று குறிப்பிட்டு அம்பின் வலிமையை அப்பர் பிரான் நயமாக உணர்த்துகின்றார். கலை=மான்; கொள்கையான்= செய்கையான், செயலைச் செய்தவன்; தத்துவம்=உண்மையான பொருள்; திரிபுரத்தின் மேல் படையெடுத்து சென்ற போது, திருமால் அம்பின் கூரிய முனையாக நின்ற தன்மையும் இந்தப் பாடலில், கோளரியை கூர் அம்பா வரை மெல் கோத்த சிலையான் என்று கூறப் பட்டுள்ளது.

    கொலை யானை உரி போர்த்த கொள்கையானைக் கோளரியைக்
        கூரம்பா வரை மேல் கோத்த
    சிலையானைச் செம்மை தரு பொருளான் தன்னைத்
        திரிபுரத்தோர் மூவர்க்குச்  செம்மை செய்த 
    தலையானைத் தத்துவங்கள் ஆனான் தன்னைத் தையலோர்
        பங்கினனை தன் கை  ஏந்து
    கலையானைக் கற்குடியில் விழுமியானைக் கற்பகத்தைக்
        கண்ணாரக் கண்டேன்  நானே

தோணோக்கம் பதிகத்தில் மணிவாசகரும், திருபுரத்தில் வாழ்ந்து வந்த அடியார்கள் மூவர் தீயினில் எரியாமல் பிழைத்து, பெருமானின் அருகே இருந்து பணிவிடை செய்யும் வாய்ப்பினை பெற்றார்கள் என்று கூறுகின்றார். இந்த நிகழ்ச்சி நடந்தது பண்டைய நாளில் என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு, இந்த நிகழ்ச்சி நடந்தேறிய பின்னர் எண்ணற்ற இந்திரர்களும் பிரமர்களும் திருமாலும் மாண்டனர் என்று கூறுகின்றார்

    எண்ணுடை மூவர் இராக்கதர்கள் எரி பிழைத்துப்
    கண்ணுதல் எந்தை கடைத்தலை முன் நின்றதற்பின்     
    எண்ணிலி இந்திரர் எத்தனையோ பிரமர்களும்
    மண்மிசை மால் பலர்  மாண்டனர் காண் தோணோக்கம்

எற்றுதல்=மோதுதல், எதிர்த்தல்; இடை கொள்வார்=துன்பம் செய்பவர் தேற்றினார் = அழித்தல் தொழிலைச் செய்யும் பகைவர்கள்; முற்றினார் = முற்றிய தவம் செய்தவர்கள்; 
 
பொழிப்புரை:

தமக்கு பகைவர்களாக விளங்கி, தாங்கள் சென்ற வழியில் இடைமறித்து போருக்கு அழைப்பவர் எவருமில்லாத நிலையிலும், நிலவுலகம் மற்றும் வானுலகத்தில் இருந்தவர்களை துன்புறுத்தியும் அழித்தும் போர் செய்து வந்த திரிபுரத்து அரக்கர்களின் நடுவே பெருமானின் திருவடிகளை சென்று அடையும் நோக்கத்துடன் முற்றிய தவத்துடன் வாழ்ந்து வந்த சுதன்மன் சுசீலன் சுபுத்தி ஆகிய மூவரைத் தவிர்த்து திரிபுரத்தில் வாழ்ந்து வந்த ஏனையோரை தீயினில் வேகவைத்து அழித்த பெருமான், மூவிலைச் சூலமும் மழு ஆயுதமும் தனது கையில் ஏந்தியவர் ஆவார். அவரே பந்தணைநல்லூர் தலத்தில் பசுபதி என்ற திருநாமத்துடன் விளங்குகின்றார்.    

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/12/110-இடறினார்-கூற்றைப்-பொடி---பாடல்-7-3012615.html
3012593 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 110. இடறினார் கூற்றைப் பொடி - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, October 11, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 6:

    ஒண்பொனார் அனைய அண்ணல் வாழ்க எனவும் உமையவள்
        கணவன் வாழ்க எனவும்
    அன்பினார் பிரியார் அல்லு நன் பகலும் அடியவர் அடியிணை தொழவே
    நண்பினார் எல்லாம் நல்லர் என்று ஏத்த அல்லவர் தீயர் என்று ஏத்தும் 
    பண்பினார் போலும் பந்தணைநல்லூர் நின்ற எம் பசுபதியாரே

விளக்கம்:

ஒண்பொன்=ஒளி வீசும் பொன்; அல்=இரவுப் பொழுது; 

பொழிப்புரை:

ஒளிவீசும் திருமேனியை உடைய பெருமான் வாழ்க என்றும் உமையன்னையின் கணவன் வாழ்க என்றும், பெருமான் பால் மிகுந்த அன்பு கொண்டு இரவும் பகலும் அவனைப் பற்றிய நினைப்பிலிருந்து பிரியாமல் அவனை நெருங்கி அணைந்து அவனது திருவடிகளை அடியார்கள் தொழுகின்றனர். பெருமானுடன் நட்பு கொண்டு அவனைப் புகழ்ந்து போற்றும் அடியார்கள் அனைவரும் பெருமானை நல்லவர் என்று போற்ற. அவனுடன் பகைமை கொண்டோர் பெருமான் தங்களைத் துன்புறுத்துவதை கருத்தினில் கொண்டு முதலில் பெருமானை தீயவர் என்று கூறினாலும், பின்னர் பெருமான் மறக்கருணை மூலம் தங்களுக்கு நல்லவையே செய்தார் என்று உணர்ந்து போற்றுகின்றனர். இவ்வாறு அனைவராலும் போற்றப்படும் தன்மையை உடைய பெருமான் பந்தனைநல்லூர் தலத்தில் பசுபதியாக வீற்றிருக்கின்றான்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/11/110-இடறினார்-கூற்றைப்-பொடி---பாடல்-6-3012593.html
3012590 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 110. இடறினார் கூற்றைப் பொடி - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, October 10, 2018 12:00 AM +0530

பாடல் 5:

    பொன்னினார் கொன்றை இரு வடம் கிடந்து பொறி கிளர் பூண நூல் புரள
    மின்னினார் உருவின் மிளிர்வதோர் அரவம் மேவு வெண்ணீறு மெய் பூசித்
    துன்னினார் நால்வர்க்கு அறம் அமர்ந்து அருளித்
          தொன்மையார் தோற்றமும் கேடும்
    பன்னினார் போலும் பந்தணைநல்லூர் நின்ற எம் பசுபதியாரே

விளக்கம்:

கேடு=அழித்தல்; பன்னுதல்=மீண்டும் மீண்டும் ஒரே செயலைச் செய்தல். ஒருமுறை பேசிய சொற்களையே மீண்டும் மீண்டும் பேசுதலை பன்னி பன்னி பேசுதல் என்று கூறுவார்கள். வடம்=மாலை; பொறி=புள்ளிகள், இங்கே புள்ளிகள் உடைய வண்டு; துன்னிய=நெருங்கிய, தன்னை வந்தடைந்த; 

பொழிப்புரை:

பொன் போன்றதும் புள்ளிகள் உடைய வண்டுகள் இடைவிடாது மொய்ப்பதும் ஆகிய  கொன்றை மாலையை மார்பில் அணிந்தவரும், முப்புரி நூல் அணிந்தவரும் ஆகிய பெருமான் மின்னல் போன்று ஒளிவீசும் தனது திருமேனியில் பாம்பினையும் தரித்து தனது உடல் முழுவதும் வெண்ணீறு பூசியவராக காணப்படுகின்றார். அவர் தன்னை வந்தடைந்த சனகாதி முனிவர்கள் நால்வர்க்கும் அறத்தின் பொருளை உபதேசம் செய்தவர். பண்டைய காலம் தொட்டே, எத்தனை முறை என்று நாம் எவரும் கணிக்க முடியாத வண்ணம், உலகினை மீண்டும் மீண்டும் தோற்றுவித்தும் அழித்தும், உயிர்கள் தங்களது மலத்தினைக் கழித்துக் கொள்ளும் வாய்ப்பினை தொடர்ந்து அளித்து வருகின்றார். அத்தகைய பெருமான் பந்தணைநல்லூர் தலத்தில் பசுபதியாக வீற்றிருக்கின்றார்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/10/110-இடறினார்-கூற்றைப்-பொடி---பாடல்-5-3012590.html
3012584 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 110. இடறினார் கூற்றைப் பொடி - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, October 9, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 4:

    முருகினார் பொழில் சூழ் உலகினார் ஏத்த மொய்த்த பல்
         கணங்களின் துயர் கண்டு
    உருகினார் ஆகி உறுதி போந்து உள்ளம் ஒண்மையால் ஒளிதிகழ் மேனி
    கருகினார் எல்லாம் கை தொழுது ஏத்தக் கடலுள் நஞ்சு
         அமுதமா வாங்கிப்
    பருகினார் போலும் பந்தணைநல்லூர் நின்ற எம் பசுபதியாரே

விளக்கம்:

முருகு=அழகு; முருகினார்=அழகிய; மொய்த்த=நெருங்கி வந்த; கணங்கள்=தேவகணங்கள்; அமுதம் பெறவேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் தேவர்களும் அசுரர்களும் இணைந்து கடைந்த பாற்கடலிலிருந்து ஆலகாலம் விடம் பொங்கி வந்த போது அந்த விடத்தின் தாக்குதலை தாங்க முடியாமல் பிரமன் திருமால் உள்ளிட்ட அனைத்து தேவர்களும் பல திசைகளிலும் பரவி ஓடினார்கள். அப்படியும் விடத்தின் தாக்கத்தினால் அவர்களது உடல் கருகியது என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். இவ்வாறு சம்பந்தர் கூறுவது நமக்கு அப்பர் பிரான் பருவரை ஒன்று சுற்றி என்று தொடங்கும் தசபுராணத் திருப்பதிகத்தின் பாடலை (4.14.1) நினைவூட்டுகின்றது. பருவரை=மந்தரமலை: பிதிகாரம்= பிரதிகாரம் எனும் வடமொழியின் திரிபு, கழுவாய்: அரவம் கைவிட்ட இமையோர்= கடையப்பட்டதால் ஏற்பட்ட துன்பம் தாளாத வாசுகி பாம்பு விடத்தை வெளியிட, அதனால் பயந்து பாம்பினைப் பிடித்துக் கொண்டிருந்த கைகளை எடுத்து ஓடிய வானவர்கள்: பாம்பின் வாலினைத் தங்கள் கைகளால் பிடித்துக் கொண்டு தாங்கள் கடைந்து கொண்டிருந்ததை விட்டுவிட்டு ஓடிய வானவர்கள் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். எரியாமல்=தேவர்கள் கடுமையான விடத்தால் எரிந்து போகாமல் தடுத்த; கரிய நிறம் கொண்ட திருமாலின் நிறத்தை தோற்கடிக்கும் பொருட்டு மிகவும் கருமையான நிறம் கொண்ட ஆலகால விடம் என்றும், திருமாலின் மேனியை அழிக்கும் வண்ணம் பொங்கி எழுந்த வந்த விடம் என்றும் இரண்டு விதமாக பொருள் கொள்ளலாம்.

    பருவரை ஒன்று சுற்றி அரவம் கைவிட்ட இமையோர் இரிந்து பயமாய்த்
    திருநெடுமால் நிறத்தை அடுவான் விசும்பு சுடுவான் எழுந்து விசை போய்ப்
    பெருகிட மற்று இதற்கோர் பிதிகாரம் ஒன்றை அருளாய் பிரானே எனலும்
    அருள் கொடு மாவிடத்தை எரியாமல் உண்ட அவன் அண்டர் அரசே

கடலுள் நஞ்சு அமுதமா வாங்கிப் பருகின்றார் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். திருமால் உள்ளிட்ட பல தேவர்களும் அஞ்சியோடும் படி பொங்கியெழுந்த நஞ்சினை அமுதம் உண்பது போன்று மிகவும் எளிதாக பெருமான் உண்டார். பல திருமுறைப் பாடல்களில் மீதம் ஏதும் வைக்காமல் நஞ்சினை உண்டார் என்றும் தாமே விருப்பத்துடன் உண்டார் என்றும், தயக்கம் ஏதும் இன்றி உண்டார் என்றும் தாமதம் செய்யாமல் உண்டார் என்றும் பெருமான் நஞ்சு உண்ட தன்மை குறிப்பிடப்படுகின்றது. பொதுவாக அமுதத்தை தானே, அவ்வாறு தயக்கமின்றி தாமதம் செய்யாமல் மீதம் ஏதும் வைக்காமல் விருப்பமுடன் எவரும் உண்பர். எனவே தான் நஞ்சினை அமுதமாக வாங்கி உண்டார் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் மிகவும் பொருத்தமாக குறிப்பிடுகின்றார். உறுதி போந்து என்று சிறிதும் தயக்கம் இன்றி நஞ்சினை உண்ட செய்கையை சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார்.         
 
பொழிப்புரை:

அழகிய சோலைகள் சூழ்ந்த உலகத்தவர் போற்றி வணங்க, நெருங்கி வந்து வேண்டிய தேவர்களின் துயரம் கண்டு மனம் உருகியவராய், உறுதியான உள்ளத்துடன், ஒளி வீசும் தங்களது உடல்கள் கருகிய நிலையில் தன்னை நாடி வந்த தேவர்கள் கைகளை தலைமேல் கூப்பித் தொழுது வணங்கிய திருமால் பிரமன் உள்ளிட்ட தேவர்களின் நிலை கண்டு இரங்கியவராய், பாற்கடலிலிருந்து பொங்கி வந்த நஞ்சினை அமுதம் உண்பது போன்று மிகுந்த விருப்பத்துடன் மீதம் ஏதும் வைக்காமல் தயக்கம் ஏதும் இன்றி உண்ட சியபெருமான், பந்தணைநல்லூர் தலத்தில் பசுபதியாக வீற்றிருக்கின்றார்  

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/09/110-இடறினார்-கூற்றைப்-பொடி---பாடல்-4-3012584.html
3012580 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 109. நூலடைந்த கொள்கையாலே - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, October 5, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 11: 

    சேய் அடைந்த சேய்ஞலூரில் செல்வன சீர் பரவித்
    தோய் அடைந்த வண் வயல் சூழ் தோணிபுரத் தலைவன்
    சாயடைந்த ஞானம் மல்கு சம்பந்தன் இன்னுரைகள்
    வாயடைந்து பாட வல்லார் வானுலகு ஆள்பவரே

விளக்கம்:

சேய்=பெருமானின் குழந்தையாகிய முருகப்பெருமான். தோயம்=நீர்; தோயம் என்ற சொல் தோய் என்று இங்கே எதுகை கருதி மாறியுள்ளது. சாய்=சார்பு; வண் வயல்=வளமை உடைய வயல்கள்

பொழிப்புரை:

பெருமானின் குழந்தையாகிய முருகப் பெருமான் சூரபதுமனுடன் போருக்கு செல்லும் வழியில் படைவீடு அமைத்து தங்கிய போது இறைவனை வழிபட்ட தலமும் நீர்வளம் மிகுந்து வளமையான வயல்களால் சூழப்பட்டதும் ஆகிய சேய்ஞலூரில் அமர்ந்துள்ள செல்வனாகிய பெருமானின் சிறப்பான வியப்பூட்டும் செயல்களை குறிப்பிட்டு புகழ்ந்து, தோணிபுரம் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரின் தலைவனும் உமையன்னை ஊட்டிய ஞானப்பாலினால் ஞானம் வந்து அடையவே ஞானவொளி பெற்றவனும் ஆகிய சம்பந்தன் சொன்ன இனிய உரைகளாகிய இந்த பத்து பாடல்களை வாய் திறந்து பாடும் திறமை பெற்றவர்கள் வானுலகினை ஆளும் தகுதியினை பெறுவார்கள்.
   
முடிவுரை;

தனது சிவிகையிலிருந்து கீழே இறங்கி சம்பந்தர் நடந்ததிலிருந்து சேய்ஞலூர் தலத்தின் பெருமையையும் சண்டீசர் பால் அவர் வைத்திருந்த பெருமதிப்பினையும் நாம் உணரலாம். இத்தகைய சிறப்பு வாய்ந்த தலம் நாமும் சென்றடைந்து பெருமானையும் சண்டீசரையும் வணங்கி அவர்கள் இருவரது அன்பினையும் பெறுவோமாக. இந்த பதிகத்தின் பாடல்கள் அனைத்திலும் உடைய என்ற சொல் வேறுவேறு பொருள்களைத் தரும் வகையில் அழகுடன் கையாளப்பட்டுள்ளது. முதல் பாடலில் ஆலமரத்தின் நிழலில் அமர்ந்து நால்வருக்கு வேதத்தின் பொருளை விளக்கிய செயலும், இரண்டாவது பாடலில் பிறைச் சந்திரன் கங்கை மற்றும் பாம்பு ஆகியவைகளுக்கு  இடையே இருந்த பகையை நீக்கி ஓரே இடத்தில் வைத்ததும், சுடுகாட்டினில் ஆடும் தன்மை மூன்றாவது பாடலிலும், திரிபுரத்து மும்மதில்களை எரித்த செய்கை நான்காவது பாடலிலும், தன்னை எதிர்த்து வந்த யானையின் தோலை உரித்து அச்சம் ஏதுமின்றி அந்த யானையின் தோலினை தனது உடலின் மீது போர்த்துக் கொண்ட செய்கையை ஐந்தாவது பாடலிலும், அர்ஜுனனுக்கு நேரவிருந்த ஆபத்திலுருந்து அவனைக் காப்பாற்றி அவனுடன் போர் செய்த திருவிளையாடல் ஆறாவது பாடலிலும், சண்டீசருக்கு பல விதமான பேறுகள் அளித்து அவரைத் தனது மகனாக ஏற்றுக்கொண்ட தன்மை ஏழாவது பாடலிலும், இராவணனின் வலிமையை குன்றச் செய்து பின்னர் அவன் சாமகானம் படிய போது வரங்கள் அளித்த கருணைச் செயல் எட்டாவது பாடலிலும், பிரமனும் திருமாலும் தங்களது செருக்கு நீங்கிய நிலையில் பணிந்து வணங்கியபோது அருளிய தன்மை ஒன்பதாவது பாடலிலும், குறிப்பிடத் சம்பந்தர் இத்தகைய பெருமையும் புகழும் வாய்ந்த பெருமானை எவரேனும் வழிபடாமல் இருந்தால் அதற்கு அவர்களது பழைய வினைகளே காரணம் என்பதை பத்தாவது பாடலில் உணர்த்தி அதற்கு உதாரணமாக புத்தர்களையும் சமணர்களையும் குறிப்பிடுகின்றார். நாம் புத்தர்களையும் சமணர்களையும் பின்பற்றாது, சம்பந்தர் குறிப்பிட்டுள்ள பெருமானின் சிறந்த செயல்களை நன்கு புரிந்து கொண்டு, சம்பந்தர் காட்டிய வழியில் நாமும் பெருமானின் பலவிதமான புகழ்ச் செயல்களை பாடி, அவனது அருள் பெற்று உய்வோமாக.   

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/05/109-நூலடைந்த-கொள்கையாலே---பாடல்-11-3012580.html
3012579 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 109. நூலடைந்த கொள்கையாலே - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, October 4, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 10: 

    மாசு அடைந்த மேனியாரும் மனம் திரியாத கஞ்சி
    நேசடைந்த ஊணினாரும் நேசம் இலாதது என்னே
    வீசடைந்த தோகை ஆட விரை கமழும் பொழில் வாய்த்
    தேசடைந்த வண்டு பாடும் சேய்ஞலூர் மேயவனே

விளக்கம்:

வீசடைந்த=வீசுதலும் ஆடுதலும், நீராடும் பழக்கம் இல்லாத சமணர்களை மாசு அடைந்த மேனியர் என்று இங்கே சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். மனம் திரியாத=வெறுப்பு ஏதும் கொள்ளாமல் கஞ்சி உணவினை ஏற்றுக் கொண்ட தன்மை; தேசு=தேஜஸ் என்ற வடமொழிச் சொல்லின் தமிழாக்கம். 

பொழிப்புரை:

நீராடும் பழக்கம் இல்லாததால் மாசு படிந்த மேனியை உடைய சமணர்களும், வெறுப்பு ஏதும் கொள்ளாமல் கஞ்சி உணவினை விருப்பத்துடன் உணவாக ஏற்றுக் கொள்ளும் புத்தர்களும் பெருமானிடம் அன்பு கொள்ளாமல் இருப்பதன் காரணம் யாது. அவர்களது தீய வினைகளே அவர்களை நல்வழியில் செல்லாமல் தடுக்கின்றது. தங்களது தோகைகளை வீசி ஆடுகின்ற மயில்கள் நிறைந்ததும் நறுமணம் கொண்ட பூக்கள் கமழ்வதும், ஒளி வீசும் வண்டுகள் பாடுவதும் ஆகிய சோலைகள் நிறைந்த சேய்ஞலூர் தலத்தில் பெருமான் அமர்ந்து உறைகின்றான். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/04/109-நூலடைந்த-கொள்கையாலே---பாடல்-10-3012579.html
3012623 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 110. இடறினார் கூற்றைப் பொடி - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, October 3, 2018 03:01 AM +0530
பாடல் 9:

    சேற்றினார் பொய்கைத் தாமரையானும் செங்கண் மால்
       இவர் இரு கூறாத்
    தோற்றினார் தோற்றத் தொன்மையை அறியார்
       துணைமையும் பெருமையும்  தம்மில்
    சாற்றினார் சாற்றி ஆற்றலோம் என்னச் சரண் கொடுத்து
      அவர் செய்த பாவம்
    பாற்றினார் போலும் பந்தணைநல்லூர் நின்ற எம் பசுபதியாரே

விளக்கம்:

இரு கூறு=அன்னம் மற்றும் பன்றி ஆகிய இரண்டு வேறு வேறு உருவங்கள்; தோற்றினார்= தோன்றினார், அவர்களின் இடையே தோன்றிய பெருமான்; துணைமை=தங்களது தொழிலைச் செய்வதற்கு உதவியாக இருந்த கருவிகள்; சாற்றுதல்=பறை சாற்றுதல்; ஆற்றலோம்=ஆற்றல் அற்றவர்களாக விளங்குகின்றோம்; பாவம்=பெருமானை விடவும் தாமே வலியவர் என்று செருக்குடன் கூறியது.  பிரமனும் திருமாலும் ஒரு முறை தங்களுக்குள் யார் பெரியவன் என்ற வாதத்தில் ஈடுபட்டனர். இருவருமே தாங்களே அடுத்தவரை விட பெரியவர் என்று வாதம் செய்தனர். அவர்களது வாதம் முடிவின்றி தொடர்ந்து கொண்டே இருந்ததால் வேதங்களும் முனிவர்களும் அவர்கள் முன்னே தோன்றி, சிவபெருமான் இருவரிலும் உயர்ந்தவன் என்பதால் அவர்களது வாதத்தை நிறுத்தி பெருமானை பணியுமாறு அறிவுரை கூறினார்கள். எனினும் பிரமனும் திருமாலும் தொடர்ந்து வாதம் செய்தனர். இவ்வாறு தங்களுக்குள்ளே மாறுபட்டு அறியாமையால் வாதம் செய்தமை திருவாசகம் தோணோக்கம் பதிகத்தில் கூறப் படுகின்றது இறந்து=கடந்து; எல்லா அளவுகளையும் கடந்து பெருமான் நின்ற நிலை இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றது. மேலும் அவர்கள் இருவரும் தாமே மேலான பரம்பொருள் என்று கூறியதும் இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது. 

    பிரமன் அரி என்று இருவரும் தம் பேதமையால்
    பரமம் யாம் பரம் என்று அவர்கள் பதைப்பொடுங்க
    அரனார் அழலுருவாய் அங்கே அளவிறந்து
    பரமாகி நின்றவா தோணோக்கம் ஆடாமோ 

பொழிப்புரை:

சேறு நிறைந்த குளத்தில் வளரும் தாமரைப் பூவினைத் தனது இருக்கையாகக் கொண்ட பிரமனும் சிவந்த கண்களை உடைய திருமாலும், அன்னமாகவும் பன்றியாகவும் இரண்டு வேறு வேறு உருவம் எடுத்து கடுமையான முயற்சி செய்தி போதும் தங்களின் எதிரே தோன்றிய பெருமானின் முடியையும் அடியையும் அறியாதவர்களாக இருந்தனர். பெருமானின் தொன்மைத் தோற்றத்தை அறியாதவர்களாய், தங்களது பெருமையையும் தங்களது தொழிலுக்கு உதவும் தங்களின் கருவிகளின் பெருமையையும் பறை சாற்றியவாறு இருந்த இருவரும், தங்களது முயற்சி தோல்வியில் முடியவே, தங்களது சிறுமையையும் பெருமானின் பெருமையையும் உணர்ந்தனர். பின்னர் தாங்கள் செய்த பிழைக்கு வருந்தி, பெருமானே உமது அடியையும் முடியையும் காண்பது எங்களால் இயலாத செயல் என்று இறைஞ்சினார்கள். அப்போது அவர்கள் முன்னே தோன்றி, அவர்களுக்கு சரணம் அளித்து, அவர்கள் செருக்குடன் பேசிய சொற்களால் விளைந்த பாவத்தையும் களைந்தவர் பெருமான். அவரே பந்தணைநல்லூர் தலத்தில் பசுபதியாக உறைகின்றார்.  

110. இடறினார் கூற்றைப் பொடி - பாடல் 10 - (இந்த பாடல் சிதைந்தது )   

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/13/110-இடறினார்-கூற்றைப்-பொடி---பாடல்-9-3012623.html
3012578 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 109. நூலடைந்த கொள்கையாலே - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, October 3, 2018 02:27 AM +0530  

பாடல் 9: 

    கார் அடைந்த வண்ணனோடு கனகம் அனையானும்
    பார் அடைந்தும் விண் பறந்தும் பாதம் முடி காணார்
    சீர் அடைந்து வந்து போற்றச் சென்று அருள் செய்தது என்னே
    தேர் அடைந்த மா மறுகில் சேய்ஞலூர் மேயவனே


விளக்கம்:

கார்=கருமை நிறம்; கனகம் அனையான்=பொன்னிற மேனியை உடைய பிரமன்; பார் அடைந்தும்=கீழே தோண்டியும்; சீர் அடைந்து=தமது செருக்கு ஒழிந்து பணிந்த தன்மையுடன் தாமே பரம் என்ற எண்ணத்துடன் ஓருவருக்கொருவர் வாதம் செய்து கொண்டிருந்த நிலையினைத் தவிர்த்து, தங்களுக்கு மேலாகிய பரம்பொருள் சிவபெருமான் என்பதை உணர்ந்த நிலை, இங்கே சீர் அடைந்த என்ற தொடரால் குறிப்பிடப்படுகின்றது. முந்தைய பாடலில் இராவணின் தேரினை குறிப்பிட்ட சம்பந்தர்க்கு சேய்ஞலூர் தலத்தின் அகன்ற வீதிகள் நினைவுக்கு வந்தன போலும். சோழ அரசர்கள் முடி சூட்டிக் கொள்ளும் ஐந்து பதிகளில் சேய்ஞலூர் ஒன்றாகும். காவிரிப்பூம்பட்டினம், உறையூர், கரூர், தில்லை, மற்றும் சேய்ஞலூர் என்பனவே இந்த ஐந்து ஊர்களாகும். இந்த தகவல் சேக்கிழாரால் பெரிய புராணத்தில் தரப்படுகின்றது. இந்த பாடலில் குறிப்பிடப்படும் அரசன் இரண்டாம் குலோத்துங்க சோழன் ஆவான்.


    சென்னி அபயன் குலோத்துங்கச் சோழன் தில்லைத் திரு எல்லை
    பொன்னின் மயம் ஆக்கிய வளவர் போர் ஏறு என்றும் புவி காக்கும்
    மன்னர் பெருமான் அநபாயன் வரும் தொல் மரபின் முடி சூட்டும்
    தன்மை நிலவு பதி ஐந்தின் ஒன்றாய நீடும் தகைத்து அவ்வூர்

பொழிப்புரை:

கருமை நிறமுடைய திருமாலும் பொன்னின் நிறத்தில் மேனியை உடைய பிரமனும், முறையே பன்றியாக கீழே தோண்டியும் அன்னமாக மேலே பறந்தும் பெருமானின் திருவடிகளையும் முடியையும் காணாமல் பதைத்து நின்று, தங்களின் முயற்சியால் கண்டு விடலாம் என்று செருக்கினை ஒழித்து பணிவுடன் இறைவனைப் போற்ற, தானே முன் சென்று அவர்களுக்கு காட்சி கொடுத்து பெருமான் அருள் புரிந்தது வியக்கத்தக்க செயலாகும். இத்தகைய பெருமையினை உடைய பெருமான், தேர்கள் ஓடும் அகன்ற வீதியினை உடைய சேய்ஞலூர் தலத்தில் பொருந்தி உறைகின்றான்.     
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/03/109-நூலடைந்த-கொள்கையாலே---பாடல்-9-3012578.html
3012573 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 110. இடறினார் கூற்றைப் பொடி - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, October 3, 2018 02:21 AM +0530
பாடல் 1

பின்னணி:

சேய்ஞலூர் தலம் சென்று இறைவனை வணங்கி, பதிகம் பாடிய திருஞானசம்பந்தர் அந்த பதிகத்தினில் அந்த தலத்தில் வாழ்ந்த சண்டீசரையும் குறிப்பிட்டு சிறப்பித்து பாடிய பின்னர்  அங்கிருந்து புறப்பட்டு திருப்பனந்தாள் சென்றதன் பின்னர் அருகில் இருந்த பந்தணைநல்லூர் தலம் சென்றார் என்று பெரிய புராணம் குறிப்பிடுகின்றது. ஆங்கு என்ற சொல் திருப்பனந்தாள் தலத்தினை குறிப்பிடுகின்றது. திருப்பனந்தாள் தலத்து இறைவன் மீது கண்பொலி நெற்றியினான் என்று தொடங்கும் பதிகத்தினை (3.62) திருஞானசம்பந்தர் பாடியுள்ளார்.   

    ஆங்கு சொல்மலர் மாலை சாத்தி அப்
    பாங்கு பந்தணைநல்லூர் பணிந்து பாடிப் போய்த்
    தீங்கு தீர் மாமறைச் செம்மை அந்தணர் 
    ஓங்கும் ஓமாம்புலியூர் வந்து உற்றனர்

இந்த தலம் மயிலாடுதுறை திருப்பனந்தாள் சாலையில், திருப்பனந்தாள் தலத்திற்கு எட்டு கி,மீ, தொலைவில் உள்ளது. மயிலாடுதுறை கும்பகோணம் இரயில் பாதையில் உள்ள குத்தாலம் என்ற இரயில் நிலையத்திற்கு பத்து கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது. கும்பகோணம் நகரத்திலிருந்து பேருந்து வசதிகள் உள்ளன. பந்தநல்லூர் என்று தலம் இப்போது அழைக்கப்படுகின்றது. இறைவனின் பெயர் பசுபதீஸ்வரர்; அம்மையின் திருநாமம் காம்பன தோளியம்மை, வேயுறுதோளியம்மை. 

ஒரு நாள் மாலைப் பொழுதினில் அம்பிகை இலக்குமி மற்றும் சரசுவதியுடன் பந்தாடிக் கொண்டு இருந்தபோது நேரம் போவது தெரியாமல் மூவரும் விளையாடினார்கள். இவர்கள் மும்மரமாக பந்து ஆடியதைக் கண்ட சூரியன் மறைவதற்கு உரிய நேரம் வந்த போதும், அவர்கள் ஆடிய விளையாட்டினை நிறுத்த வேண்டாம் என்ற நோக்கத்துடன் மறையாமல் இருந்தான். இதனால் பகற்பொழுது நீளவே உலகினர் அதிகமான வெப்பத்தினால் வருந்தினர். முனிவர்களும் தாங்கள் மலையில் செய்யவேண்டிய அனுட்டானங்கள் செய்வதை காலம் தாழ்த்தினார்கள். இதனை அறிந்த சிவபெருமான் மூவரும் பந்து விளையாடிக் கொண்டிருந்த இடத்திற்கு வந்து, கோபத்துடன் பந்தினை உதைத்தார். அந்த பந்து வந்து அணைந்த இடம் பந்தணைநல்லூர் என்று பெயர் பெற்றது. மேலும் உலகத்தவர் வருந்துவதற்கு காரணமாக இருந்த அம்மையை பசுவாக மாறுமாறு சாபமிட, அம்பிகை பசுவாக பூலோகத்திற்கு வந்தார். அவர் முருகப்பெருமானை கன்றாக  மாற்றி தன்னுடன் அழைத்துக் கொண்டு வர, திருமால் அம்பிகைக்கு காவலாக இடையனாக வந்தார் என்று தலபுராணம் கூறுகின்றது. இந்த தலத்தில் தவம் செய்து வந்த கண்வ முனிவரின் குடில் வந்தடைந்த பசு, ஒரு நாள் கொன்றை மரத்தின் அடியில் சுயம்புவாக இருந்த இலிங்கத்தைக் கண்டது. அந்த இடம் தான் பெருமானால் உதைக்கப்பட்ட பந்து வந்து வீழ்ந்த இடம். தினமும் பசு அந்த இலிங்கத்தின் மீது பாலை பொழிந்து நீராட்டியது. பாலால் தினமும் நீராட்டப் பெற்றதால் இறைவனும் மனம் குளிர்ந்தார். ஒரு நாள் பசுவின் கால் குளம்பு இலிங்கத்தின் மீது பட்டது. அப்போது பரமன் இலிங்கத்திலிருந்து வெளிப்பட்டு பார்வதி தேவிக்கு சாபவிமோசனம் அளித்தார். பசுவாக வந்த தேவியை அவரது பதி ஆட்கொண்டமையால் பசுபதி என்றும் பசுபதி நாதர் என்றும் இந்த தலத்திலுள்ள இறைவன் அழைக்கப் படுகின்றார். இந்த பதிகத்தின் அனைத்துப் பாடல்களிலும் பசுபதி என்று தலத்து இறைவனின் திருநாமம் சொல்லப் படுவதை நாம் உணரலாம். இந்த தலத்தின் மீது அப்பர் பிரான் பாடிய பதிகமும் கிடைத்துள்ளது.          
   
பாடல் 1:

    இடறினார் கூற்றைப் பொடி செய்தார் மதிலை இவை சொல்லி
         உலகு எழுந்து ஏத்தக்
    கடறினார் ஆவர் காற்றுளார் ஆவர் காதலித்து உறைதரு கோயில்
    கொடிறனார் யாதும் குறைவிலார் தாம் போய் கோவணம்
        கொண்டு கூத்தாடும்
    படிறனார் போலும் பந்தணைநல்லூர் நின்ற எம் பசுபதியாரே

விளக்கம்:

பந்து விழுந்த இடத்தில் தானே சுயம்புவாய் பெருமான் முளைத்த நிலையை சம்பந்தர் காதலித்து உறைதரு கோயில் என்று குறிப்பிடுகின்றார். கடறு=காடு; கொடிறனார்= உறுதியானவர். படிறு=வஞ்சனை; கொடிறு என்ற சொல் பூச நட்சத்திரத்தை குறிக்கும் என்று அபிதான சிந்தாமணி நூல் குறிப்பிடுகின்றது. தைப்பூசத் திருவிழா திருவிடைமருதூர் உள்ளிட்ட பல கோயில்களில் சிறப்பாக இன்றும் கொண்டாடப்பட்டு வருகின்றது. இவ்வாறு பூச நாளின் சிறப்பினை உடையவன் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் கொடிறனார் என்று கூறியதாக பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. திருவிடைமருதூர் தலத்திலிருந்து இந்த தலம் ஒன்பது கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது என்பதை நாம் நினைவு கூரலாம்.    

கோவணம் கொண்டு கூத்தாடும் படிறனார் என்பதற்கு அமர்நீதி நாயனார் புராண நிகழ்ச்சியை குறிப்பிடுவதாக கூறுவார்கள். அமர்நீதியாரிடம் தான், பாதுகாப்பாக வைத்திரும் என்று சொல்லி,  கொடுத்து வைத்திருந்த கோவணத்தை வஞ்சனையால் மறைத்து அவரை சோதனைக்கு உள்ளாக்கி திருவிளையாடல் புரிந்தவர் அல்லவா சிவபெருமான். அமர்நீதி நாயனார் என்பவர் நல்லூர் தலத்தில் வாழ்ந்து வந்த துணி வணிகர். சிறந்த சிவ பக்தராக இருந்த இவர், சிவன் அடியார்களுக்கு உணவு அளித்து பின்னர் அவர்களுக்கு உடைகளும் (கோவணம் உட்பட அனைத்து வகை உடைகளும்) அளித்து மகிழ்பவர்; தனது வருவாயில் பெரும் பகுதியை கோயில் திருப்பணிக்காக செலவு செய்தவர். அவரது பெருமையினை உலகறியச் செய்ய திருவுள்ளம் கொண்ட பெருமான் ஒரு நாள் வயதான சிவன் அடியார் வேடத்தில் இந்த தலத்திற்கு வந்தார். வந்த சிவன் அடியாரை வரவேற்ற அமர்நீதி நாயனார் தனது இல்லத்திற்கு வந்து உணவு உட்கொள்ளுமாறு வேண்டினார். வந்த அடியவர் தான் நீராடி விட்டு வருவதாக கூறி, தனது கையில் இருந்த கோவணம் ஒன்றினை பாதுகாப்பாக வைக்குமாறு அமர்நீதி நாயனாரிடம் கூறிவிட்டு நீராடச் சென்றார். நீராடச் சென்ற வேதியர் கோவணத்தை எவரும் காணாதவாறு போக்கிவிட்டார் என்று சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் கூறுகின்றார். இந்த செயலையே வஞ்சகச் செயல் என்று ஞானசம்பந்தர் இந்த பாடலில் உணர்த்துகின்றார். இதனை உணர்த்தும் பெரிய புராணப் பாடலை நாம் இங்கே காண்போம். பானல்=நீலம்

    போன வேதியர் வைத்த கோவணத்தினைப் போக்கிப்
    பானலத்துறைப் பொன்னி நீர் படிந்து வந்தாரோ
    தூநறுஞ்சடைக் கங்கை நீர் தோய்ந்து வந்தாரோ
    வானநீர் மழை பொழிந்திட நனைந்து வந்து அணைந்தார்   

நீராடிவிட்டு வந்த அடியவர் தான் கொடுத்து இருந்த கோவணத்தை திரும்பத் தருமாறு நாயனாரிடம் கேட்டார். ஆனால் பாதுகாப்பாக வைத்த இடத்தில் கோவணம் இல்லாது மாயமாக மறைந்து விட்ட காரணத்தால் நாயனாரால் கோவணத்தை திரும்பித் தர முடியவில்லை. நடந்ததை கூறி அடியவரிடம் மன்னிப்பு கேட்டு வேறு ஒரு கோவணம் தருவதாக நாயனார் வேண்டினார். அடியவர் அதற்கு ஒப்புக்கொள்ளாமல், நாயனாரை இப்படித்தான் கோவணங்களையும் ஆடைகளையும் திருடி அடுத்தவர்க்கு தானம் செய்து நீர் புகழ் ஈட்டினரோ, இது தகுமா என்று ஏசினார். நாயனார் கூறிய எந்த சமாதானத்தையும் அவர் ஏற்கவில்லை. தொலைந்து போன கோவணத்திற்கு ஈடு செய்வதாக நாயனார் கூறியபோது, வந்த அடியார் அதற்கு வேண்டா வெறுப்பாக ஒப்புவது போல் பாவனை செய்தார். அடியவர் தன்னிடம் இன்னொரு கோவணம் இருப்பதாகவும் அந்த கோவணத்திற்கு சம எடையுள்ள இன்னொரு கோவணம் தந்தால் ஒப்புக்கொள்வதாக இறுதியில் கூறினார்.

ஒரு பெரிய தராசு வரவழைக்கப்பட்டு அடியவரின் கோவணம் ஒரு தட்டிலும் மற்றைய தட்டில் ஈடு செய்யும் அளவுக்கு ஏதேனும் வைக்க வேண்டும் என்று தீர்மானிக்கப்பட்டு, அடியவரின் கோவணம் ஒரு தட்டில் வைக்கப்பட்டது. அடுத்த தட்டில் பல கோவணங்கள் வைக்கப்பட்டும் ஈடு செய்ய முடியாத நிலையில், அமர் நீதி நாயனார் தன்னிடம் இருந்த அனைத்து துணிகளையும் (விற்பனைக்கு வைத்து இருந்த) தராசுத் தட்டில் வைத்தார். அப்போதும் ஈடு செய்ய முடியாத நிலையில் தனது இல்லத்தில் இருந்த அனைத்து செல்வங்களையும், பொருட்களையும், (நகைகள், வெள்ளி பாத்திரங்கள் உட்பட அனைத்தையும்), தராசுத் தட்டில் வைத்தும் ஈடு செய்ய முடியாத நிலை ஏற்பட்டது. தனக்கு வந்த சோதனையை நினைத்து வருந்திய நாயனார் தன்னையும் தன் குடும்பத்தினரையும் வந்த அடியவருக்கு கோவணத்திற்கு ஈடாக தரத் தீர்மானித்து, இறைவனை வேண்டி குடும்பத்தினருடன் தராசுத் தட்டினால் அமர்ந்தார். பாதுகாப்பாக வைப்பதற்கு கொடுக்கப்பட்ட கோவணத்தை தொலைத்த குற்றத்திற்கு தண்டனையாக தன்னையும் தனது குடும்பத்தவரையும் சிவனடியாருக்கு அடிமையாக இருப்பதற்கு உடன்பட நாயனார்   தயாரானதும் தராசின் இரண்டு தட்டுக்களும் ஒரே நிலையில் நின்று, கொடுத்த வாக்கிற்காக தன்னையும் தன் குடும்பத்தினரையும் தியாகம் செய்யும் உயர்ந்த எண்ணம் கொண்ட அமர்நீதி நாயனாரை உலகுக்கு அடையாளம் காட்டியது. 

எதிர் தட்டில் வைக்கபட்டிருந்த கோவணமும் மறைந்தது, வந்த அடியவரும் மறைந்தார். ரிஷபாரூடராக அன்னை பார்வதியுடன் ஈசன் அனைவருக்கும் காட்சி தனது அருளி, அமர்நீதி நாயனாரின் புகழை உலகு அரிய செய்ததும் அல்லாமல், அவர்க்கும் அவரது குடும்பத்தினருக்கும் முக்தி அளித்தார். அமர்நீதி நாயனாரும் அவரது குடும்பத்தாரும் ஏறி உட்கார்ந்த தராசே விமானமாக மாறி அனைவரையும் சிவபுரத்திற்கு அழைத்துச் சென்றதாக சேக்கிழார் கூறுகின்றார். இந்த அரிய சம்பவம் நடந்த இடம் நல்லூர் தலம் தான். துலை என்றால் தராசு.

    நாதர் தம் திருவருளினால் நற்பெரும் துலையே
    மீது கொண்டெழு விமானம் அதாகி மேல் செல்லக்
    கோதில் அன்பரும் குடும்பமும் குறைவறக் கொடுத்த
    ஆதி மூர்த்தியாருடன் சிவபுரியினை அணைந்தார்    

அமர் நீதி நாயனாரின் வாழ்க்கையில் நடந்த இந்த நிகழ்ச்சி அப்பர் பெருமானால், அட்டுமின் இல் பலி எனத் தொடங்கும் பதிகத்தில் ஒரு பாடலில் (4.97.7) கூறப்பட்டுள்ளது. கா=காப்பாற்று: கிறிபட=பல விதமாக வன்மொழிகள் பேசி; அகலிடம்=அகன்ற உலகம், உலகத்தில் உள்ள மக்கள் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும். சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் அமர்நீதி நாயனார் வாழ்ந்த இடம் பழையாறு என்று கூறுகின்றார். இந்த இரண்டு தளங்களும் அருகருகே உள்ளன. 

    நாள் கொண்ட தாமரை பூத் தடம் சூழ்ந்த நல்லூர் அகத்தே
    கீள் கொண்ட கோவணம் கா என்று சொல்லி கிறிபடத் தான்
    வாள் கொண்ட நோக்கி மனைவியோடும் அங்கு ஓர் வாணிகனை  
    ஆள் கொண்ட வார்த்தை உரைக்கும் அன்றோ இவ் அகல் இடமே  

கோவணத்தை காப்பாற்று என்று சொல்லி கொடுத்துவிட்டு, தொண்டனை சோதிக்கும் பொருட்டு, பின்னர் அந்த கோவணத்தை மாயமாக மறையச் செய்த பிரானை, உரிமையுடன் பொய் கூறியவன் என்று அழைப்பது நாம் ரசிக்கத் தக்கது. பொய் சொன்னதும் எதற்காக என்பதை, தொண்டனை ஆட்கொள்ளத்தான் என்று இந்தப் பாடலின் கடைசி வரியில் கூறி தெளிவு படுத்தும் நேர்த்தியையும் இந்த பாடலில் நாம் காணலாம். 

கோவணம் கொண்டு கூத்தாடும் என்ற தொடரினை குறைவிலார் தாம் போய் என்ற தொடருடன் கூட்டி, குறையேதும் இல்லாமல் அனைத்துச் செல்வங்களும் பெற்றுள்ள பெருமான் (உலகத்தில் உள்ள அனைத்து செல்வங்களும் அவர் தந்தது தாமே) கோவண ஆடையுடன் உள்ளார் என்று கூறுவது திருவாசகம் திருச்சாழல் பாடலை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. கிழிக்கப்பட்ட துணியினைத் தைத்து கோவணமாக இறைவன் கட்டிக் கொள்வது ஏன் என்று ஒரு பெண்மணி கேள்வி கேட்க, அதற்கு விடையாக அவளது தோழி நான்கு மறைகள் இறைவனது கோவணமாக இருப்பதாக கூறி, இறைவனது கோவணத்தின் பெருமையை உணர்த்துகின்றாள். வேதங்களே உலகத்தில் எழுந்த முதல் நூல்கள் என்றும், அந்த வேதங்களின் கருத்துகள் பல நூல்களிலும் பிரதிபலிப்பதாகவும் கூறுவார்கள். இந்த செய்தியைத் தான், நான்கு மறைகளின் பொருள், பல நூல்களில் காணப்படும் பொருளாக தொடர்ந்து நிற்கும் சரடு போல் இருக்கின்றது என்ற உண்மையை, பொருள் மறை நான்கே வான் சரடா என்ற தொடர் மூலம் மணிவாசகர் இங்கே உணர்த்துகின்றார், படிறனார் என்று ஞானசம்பந்தர், இந்த பாடலில் கூறுவது, கோவணம் மட்டும் அணிந்து நடனம் ஆடும் பெருமான் என்று மற்றவர் பழிப்பதை உணர்த்துவதாகவும் பொருள் கொள்ளலாம்.   

    என்னப்பன் எம்பிரான் எல்லார்க்கும் தான் ஈசன்
    துன்னம் பெய் கோவணமாக் கொள்ளும் அது என்னேடி
    மன்னு கலை துன்னு பொருள் மறை நான்கே வான் சரடாத்
    தன்னையே கோவணமாச் சாத்தினன் காண் சாழலோ 

கொடிறனார் என்ற சொல்லுக்கு உறுதிப்பாடு உடையார் என்று பொருள் கொண்டு, யாதும் குறைவிலார் தாம் போய்க் கோவணம் கொண்டு என்ற தொடருடன் இணைத்து விளக்கம் அளிப்பதும் பொருத்தமாக உள்ளது. தன்னிடம் எத்தனை செல்வம் இருந்தாலும், அந்த செல்வத்தின் மீது பற்று ஏதும் வைக்காமல் எளிமையாக தோற்றம் அளிப்பதில் உறுதிப்பாடு உடையவராக விளங்கி, கோவண ஆடையுடன் காட்சி அளிக்கின்றார் என்று விளக்கம் அளிக்கின்றனர்.     

பொழிப்புரை:

காலனை காலால் உதைத்து வீழ்த்தியவர் என்றும் திரிபுரத்து அரக்கர்களின் மூன்று கோட்டைகளையும் சாம்பல் பொடியாக மாறும் வண்ணம் எரித்து அழித்தவர் என்றும் அடியார்கள் தொழுது ஏத்த நிற்கும் பெருமான், காட்டினில் உறைபவராகவும் காற்றில் கலந்தவராகவும் உள்ளார். அவர் மிகுந்த விருப்பத்துடன் அமர்ந்து உறையும் கோயில் பந்தணைநல்லூர் திருக்கோயில் ஆகும். தமது கொள்கையில் மிகவும் உறுதியாக உள்ள பெருமான், எந்த குறையும் இன்றி அனைத்துச் செல்வங்கள் வாய்க்கப் பெற்றவராக இருப்பினும் கோவணம் அணிந்து கூத்தாடும் வஞ்சகராக காணப்பட்டாலும், இத்தகைய கோலம் மூலம் தனது பற்றற்ற நிலையினை விளக்குகின்றார். இத்தகைய பெருமைகளை உடைய பெருமான் பந்தணைநல்லூர் உறைகின்ற பசுபதியாவர். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/06/110-இடறினார்-கூற்றைப்-பொடி---பாடல்-1-3012573.html
3012574 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 110. இடறினார் கூற்றைப் பொடி - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, October 3, 2018 02:21 AM +0530
பாடல் 2:

    கழியுளார் எனவும் கடலுளார் எனவும் காட்டுளார் நாட்டுளார் எனவும்
    வழியுளார் எனவும் மலையுளார் எனவும் மண்ணுளார்
        விண்ணுளார் எனவும் 
    சுழியுளார் எனவும் சுவடு தாம் அறியார் தொண்டர் வாய்
        வந்தன சொல்லும்
    பழியுளார் போலும் பந்தணைநல்லூர் நின்ற எம் பசுபதியாரே

விளக்கம்:

பழி=ஒவ்வாத சொற்கள்; இந்த பாடலில் அடிகளார் பெருமானை குறிப்பிட்டு சொல்லும் சொற்கள் ஒன்றுக்கொன்று பொருத்தம் இல்லாத சொற்களாக தோன்றுவதால் தொண்டர் வாய் வந்தன சொல்லும் பழியுளார் என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். கழி=உப்பங்கழி; வழி=பாதைகள்; சாலைகள். தாங்கள் காணும் அனைத்துப் பொருட்களிலும் சிவபிரானைக் கண்டு மகிழும் பக்குவம் அந்நாளைய அடியார்களுக்கு இருந்தது போலும். அந்த நிலை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. திருவையாற்றில் தான் கண்ட உயிரினங்கள் அனைத்தையும் சிவமாகவும் சக்தியாகவும் கண்ட அப்பர் பிரான் நமது நினைவுக்கு வருகின்றார். இவ்வாறு சிவானுபவத்தில் ஊறித் திளைத்த அப்பர் பெருமானே, பெருமான் உள்ளே புகுந்த சுவட்டினை அறிந்து கொள்ள முடியவில்லை என்றால் நாமெல்லாம் எம்மாத்திரம்.
 
கருநட்ட கண்டனை என்று தொடங்கும் தில்லைப் பதிகத்தின் பாடலில் (4.81.3) பெருமான் தனது உள்ளத்தில் புகுந்ததாக கூறும் அப்பர் பிரான், அவர் அவ்வாறு உள்ளே புகுந்த சுவடு ஏதும் தான் அறியும் வண்ணம் தென்படவில்லை என்று கூறுகின்றார். அப்பர் பிரானும் அறியாத வகையில் அவரது மனத்தினுள்ளே புகுந்ததும் புகுந்த சுவடு காணப்படாததும், அப்பர் பிரானுக்கே வியப்பைத் தருகின்றது. அந்த வியப்பினை இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் தெரிவிக்கின்றார். 

    கல் மனவீர் கழியும் கருத்தே சொல்லிக் காண்பதென்னே
    நல் மனவர் நவில் தில்லையுள் சிற்றம்பலத்து நட்டம் 
    பொன்மலையில் வெள்ளிக்குன்றது போல பொலிந்திலங்கி
    என் மனமே ஒன்றி புக்கனன் போந்த சுவடில்லையே

உயிரின் வேட்கை இறைவனைச் சென்று அடைவது. இதனை புரிந்து கொள்ளாத நாம், உயிரின் விருப்பத்தை விட்டு விட்டு, இந்த உடலின் தேவைகளை நிறைவு செய்யும் வண்ணம் நமது விருப்பங்களை இறைவனிடம் தெரிவிக்கின்றோம். இந்த உடலின் தேவைகள் அனைத்தும் நிலையற்றவை, ஒரு நாள் அழியக்கூடியவை. ஆனால் உயிர் விரும்பும் முக்தி நிலை, என்றும் அழிவற்றது, சற்றும் குறையாத பேரின்பத்தை கொடுக்க வல்லது. எனவே அந்த முக்தி நிலையை வேண்டிப் பெறாது, அழியும் இன்பங்களை வேண்டுவோரை கல்மனவர் என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். தில்லையுள் உள்ள அடியார்கள் இறைவனிடம் முக்தி நிலை வேண்டுவதால், அவர்களை நல்மனவர் என்று அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். பேரின்பத்தைத் தரவல்ல சியபெருமானிடம் சென்று சிற்றின்பத்தை யாசிப்பது, ஒரு பெரிய பணக்காரரிடம் சென்று பத்து காசுகள் யாசித்துப் பெறுவது போன்று நகைக்கு உரியதல்லவா. அதனால் நமக்கு ஏற்படும் பயன் என்ன?     

பொழிப்புரை:

கடலில் உள்ளார் என்றும் கடற்கரையில் உள்ள உப்பங்கழியில் உள்ளார் என்றும் காட்டில் உள்ளார் என்றும் நாட்டில் உள்ளார் என்றும் ஒரு ஊரிலிருந்து மற்றோர் ஊருக்கு செல்லும் வழியில் உள்ளார் என்றும் மலையில் உள்ளார் என்றும் மண்ணில் உள்ளார் என்றும் விண்ணில் உள்ளார் என்றும் ஆற்றில் பெருக்கெடுத்தோடும் நீர்ச்சுழியில் உள்ளார் என்றும் தொண்டர்கள் தமது வாய்க்கு வந்தவாறு ஒவ்வாத சொற்களை கூறி பரமன் பரவி இருக்கும் இடங்களை குறிப்பிடுகின்றனர். அனைத்து இடங்களிலும் பரவியுள்ள பெருமான், தொண்டர்கள் குறிப்பிடும் மேற்கண்ட பொருட்களிலும் நிறைந்து உள்ளார் எனினும், அவர் அவ்வாறு இணைந்து இருக்கும் சுவட்டினையும் அறிய முடியாத நிலையில் நாம் இருக்கின்றோம். இவ்வாறு எங்கும் பரவியிருக்கும் பெருமான் பந்தணைநல்லூர் தலத்தில் பசுபதியாக கோலம் கொண்டுள்ளார்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/07/110-இடறினார்-கூற்றைப்-பொடி---பாடல்-2-3012574.html
3012575 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 110. இடறினார் கூற்றைப் பொடி - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, October 3, 2018 02:21 AM +0530  

பாடல் 3:

    காட்டினார் எனவும் நாட்டினார் எனவும் கடுந்தொழில்
         காலனைக் காலால்    
    வீட்டினார் எனவும் சாந்த வெண்ணீறு பூசியோர் வெண்மதி சடை மேல்
    சூட்டினார் எனவும் சுவடு தாம் அறியார் சொல்லுள சொல்லு நால் வேதப் 
    பாட்டினர் போலும் பந்தணைநல்லூர் நின்ற எம் பசுபதியாரே

விளக்கம்:

சுவடு தாமறியார் என்று முந்தைய பாடலில் குறிப்பிட்ட திருஞான சம்பந்தர் இந்த பாடலிலும் அவ்வாறு குறிப்பிடுகினார். பூவினில் பொருந்தியுள்ள நறுமணத்தை நம்மால்  உணர முடிந்தாலும் காண இயலாதது போன்று இறைவன் எங்கும் இருப்பதை நாம் உணரமுடிந்தாலும் அவ்வாறு இறைவன் பொருந்தி இருக்கும் சுவட்டினை நாம் காண முடியாது என்ற செய்தியைத் தான் சம்பந்தர் இங்கே நமக்கு உணர்த்துகின்றார். நமது உணர்வுகள் மூலம் நம்மால் உணரப்படும் இறைவனை அறிவு பூர்வமாக நம்மால் காண முடியாது என்பதை மணிவாசகர் திருச்சதகம் பாடல் ஒன்றினில் மிகவும் அழகாக உணர்த்துகின்றார். இன்ன தன்மையன் என்று ஆராய்ந்து அறிந்து கொள்ள முடியாத இறைவனை நாம் உணர்வினால் அவன் இருப்பதை புரிந்து கொண்டு அவனை வழிபட்டு வணங்க வேண்டும்; அவ்வாறு செய்யாமல் அவனது தன்மை யாது என்று ஆராய்ச்சி செய்யத் தொடங்குவது தவறு. இந்த பாடலில் இறைவனை உண்மையுமாய் இன்மையுமாய் என்று அடிகளார் கூறுகின்றார். எப்படி உண்மையாக இருக்கும் பொருள் இல்லாத பொருளாக மாற முடியும். நமது உணர்வினால் உணரப் படுபவன் இறைவன். எனவே அவன் உள்ளதை, அவன் இருக்கும் உண்மையை நாம் யாவரும் உணர்வால் அறிந்து உணர்கின்றோம். ஆனால் அதே இறைவனை நமது அறிவின் துணையால் இன்ன தன்மையன் என்று ஆராயத் தொடங்கினால் அவனை நாம் உணர முடியுமா. முடியாது என்பதே விடை. எனவே தான் அறிவினால் கண்டறியாத பொருள் என்று உணர்த்தும் பொருட்டு இன்மையுமாய் உள்ளவன் என்று கூறுகின்றார். உணர்வால் உணர முடியும் இறைவனை அறிவினால் உணர முடியாது என்பதை சுட்டிக் காட்டவே உண்மையுமாய் இன்மையுமாய் என்று அடிகளார் இங்கே கூறுகின்றார். வளி=காற்று; ஊன்=உடல்;

    வானாகி மண்ணாகி வளியாகி ஒளியாகி
    ஊனாகி உயிராகி உண்மையுமாய் இன்மையுமாய்
    கோனாகி யான் எனது என்று அவர் அவரைக் கூத்தாட்டு
    வானாகி நின்றாய் என் சொல்லி வாழ்த்துவனே     
 

பொழிப்புரை:

காட்டில் வாழ்பவர் என்றும், நாட்டினில் உறைபவர் என்றும், தக்க தருணத்தில் உடல்களிலிருந்து உயிர்களை பிரிக்கும் கொடிய தொழிலைச் செய்யும் காலனைத் தனது காலால் உதைத்து வீழ்த்தியவர் என்றும், நறுமணம் கமழும் திருநீற்றினைத் தனது உடலில் பூசியவர் என்றும் வெண்மை நிறத்தில் உள்ள பிறைச் சந்திரனைத் தனது சடையில் சூட்டிக் கொண்டுள்ளவர் என்றும், தான் அனைத்துப் பொருட்களிலும் கலந்து நிற்கும் தன்மையை எவரும் அறிய முடியாத வண்ணம் சுவடு ஏதும் வைக்காதவர் என்றும் அடியார்கள் அவரை குறிப்பிடுகின்றனர். எத்தனை புகழ்ச் சொற்கள் உள்ளனவோ அத்தனைப் புகழ்ச் சொற்களையும் பயன்படுத்தி வேதங்களால் புகழ்ந்து பேசப்படும் இறைவன் வேதத்தின் பொருளாகவும் உள்ளார். இத்தகைய தன்மையைக் கொண்டுள்ள இறைவன் பந்தணைநல்லூர் பசுபதியாக உறைகின்றார்.  

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/08/110-இடறினார்-கூற்றைப்-பொடி---பாடல்-3-3012575.html
3012577 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 109. நூலடைந்த கொள்கையாலே - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, October 2, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 8: 

    மா அடைந்த தேர் அரக்கன் வலி தொலைவித்து அவன் தன்
    நா அடைந்த பாடல் கேட்டு நயந்து அருள் செய்தது என்னே
    பூ அடைந்த நான்முகன் போல் பூசுரர் போற்றி செய்யும்
    சே அடைந்த ஊர்தியானே சேய்ஞலூர் மேயவனே

விளக்கம்:

சே=இடபம்; மா=குதிரை; பொதுவாக தேர்கள் என்றால் குதிரைகளால் இழுக்கப்படும் என்பதை நாம் அறிவோம். இராவணன் பயன்படுத்திய தேர், புட்பக விமானம், வானில் பறந்து செல்லும் ஆற்றல் படைத்தது என்பதால் குதிரைகள் தேவைப்படாத தேராக விளங்கியது. என்றாலும் தேரின் பொதுத் தன்மை கருதி மா அடைந்த தேர் என்று இங்கே கூறப்பட்டுள்ளது. இலங்கைக்கு அரசனாகிய இராவணன் தேர்ப்படை குதிரைப்படை உடையவனாக விளங்கினான் என்று உணர்த்தும் வண்ணம் மாவடைந்த தேர் என்று குறிப்பிட்டார் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. பூசுரர்=அந்தணர்; 

பொழிப்புரை:

குதிரை பூட்டிய தேர்களை படையாக உடைய அரக்கன் இராவணனின் வலிமையை குறைத்து அடக்கிய பெருமான், பின்னர் அந்த அரக்கன் தனது வாயினால் சாமகீதம் இசைத்த போது அதனைக் கேட்டு மகிழ்ந்து, அவன் முன்னர் செய்த கொடிய செயலையும் பாராட்டாது (கயிலை மலையினை பேர்க்கத் துணிந்தது) மிகுந்த விருபத்துடன் அருள் புரிந்தது வியக்கத் தக்க செயலாகும். இவ்வாறு பகைவனுக்கும் அருள் புரிந்த இறைவன், தாமரை மலரினைத் தனது ஆசனமாகக் கொண்ட நான்முகன் போன்ற அந்தணர்கள் போற்றும் வண்ணம் இடபத்தை தனது வாகனமாகக் கொண்டவன், சேய்ஞலூர் தலத்தில் பொருந்தி உறைகின்றான்.       

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/02/109-நூலடைந்த-கொள்கையாலே---பாடல்-8-3012577.html
3012576 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 109. நூலடைந்த கொள்கையாலே - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, October 1, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 7: 

    பீர் அடைந்த பாலது ஆட்டப் பேணாத வன் தாதை 
    வேர் அடைந்து பாய்ந்த தாளை வேர்த்தடிந்தான் தனக்குத்
    தார் அடைந்த மாலை சூட்டிச் தலைமை வகுத்தது என்னே
    சீர் அடைந்த கோயில் மல்கு சேய்ஞலூர் மேயவனே

விளக்கம்:

பீர்=தானாகவே சுரந்த பால்; வன் தாதை=வலிய நெஞ்சம் கொண்ட தந்தை, வன்னெஞ்சம் கொண்ட தந்தை; வேர்=வழிபாட்டின் வேராகிய பால்; வேர் அடைந்து சினத்தால் வேர்த்து  என்று பொருள் கொண்டு விளக்கம் சிலர் அளிக்கின்றனர். பேணாத=பசுக்கள் தாமாகவே சொரிந்த பால் கொண்டு, மணலால் அமைக்கப்பட்ட இலிங்கம் நீராட்டப் பட்டதை புரிந்து கொள்ளாது பால் வீணாக மணலில் சிந்தப்படுகின்றது என்று எண்ணிய தந்தை;

மாடுகளை மேய்ச்சலுக்கு கூட்டிச் சென்ற விசாரசருமர், மாடுகள் மேய்ந்து முடிந்து நிழலில் கூடிய சமயத்தில், பசுக்களின் நான்கு முலைக் காம்புகளில் ஒன்றினைத் தொட, தனது கன்று தீண்டியதைப் போன்ற உணர்வினை அடைந்த பசுக்கள், தாமே பாலை சொரிந்தன என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். நான்கு முலைக் காம்புகளில் ஒன்றினையே விசாரசருமர் தொட்டார் என்று குறிப்பிடுவதன் மூலம், பசுக்களின் உரிமையாளர்க்கும் கன்றினுக்கும் பால் குறையாமல் கிடைக்கும் வண்ணம் செய்தார் என்பதை நாம் உணரலாம். அவ்வாறு சொரிந்த பால் ஒன்பது குடங்கள் நிறைய சொரிந்தன என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். மேலும் இவ்வாறு பசுக்கள் தாமே பால் சொரிந்த போதிலும், உரிமையாளர்க்கு முன்பு போல் குறைவின்றி பால் கிடைத்தன என்பதும் பெரிய புராணத்தில் உணர்த்தப் படுகின்றது.   

    நல்ல நவ கும்பங்கள் பெற நாடிக்கொண்டு நாணல் பூங்
    கொல்லை இடந்தும் குறை மறைவும் மேவும் கோக்கள் உடன் கூட
    ஒல்லை அணைந்து பால் ஆக்கள் ஒன்றுக்கு ஒரு காலாக எதிர்       
    செல்ல அவையும் கனைத்து முலை தீண்டச் செழும்பால் பொழிந்தனவால்
 

பொழிப்புரை:

தாமாகவே பசுக்கள் பொழிந்த பாலினைக் கொண்டு சிறுவன் விசாரசருமன் மணல் இலிங்கத்தை நீராட்ட, இவ்வாறு பால் பரமனுக்கு நீராட்ட பயன்படும் சிறப்பினை உணராது வலிய நெஞ்சம் கொண்டவனாக விளங்கிய எச்சதத்தன் (சண்டீசரின் தந்தை பெயர்) கோபத்துடன் பாய்ந்து பாற்குடத்தினை இடற, தனது தந்தை என்றும் பாராமல் அவனது கால்களை துண்டித்த சிறுவனுக்கு தான் அணிந்திருந்த கொன்றை மலர் மாலையினை சூட்டி அவருக்கு சிவகணங்களுக்கு தலைவனாக இருக்கும் பதவியையும் அளித்த பெருமானது கருணைச் செயல் மிகவும் வியப்புக்கு உரியதாகும். இத்தகைய கருணை உள்ளம் கொண்ட பெருமான் சேய்ஞலூர் தலத்தில் அமைந்துள்ள சிறப்பு வாய்ந்த திருக்கோயிலில் அமர்ந்துள்ளான்.   

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/01/109-நூலடைந்த-கொள்கையாலே---பாடல்-7-3012576.html
3008347 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 109. நூலடைந்த கொள்கையாலே - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, September 30, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 6: 

    காடு அடைந்த ஏனம் ஒன்றின் காரணமாகி வந்து
    வேடு அடைந்த வேடனாகி விசயனொடு எய்தது என்னே
    கோடு அடைந்த மால் களிற்றுக் கோச்செங்கணாற்கு அருள் செய்
    சேடு அடைந்த செல்வர் வாழும் சேய்ஞலூர் மேயவனே

விளக்கம்:

களிற்றுக் கோசெங்கணான்=சென்ற பிறப்பின் தொடர்பாக யானையின் மீது எப்போதும் பகை கொண்டவனாக திகழ்ந்த கோச்செங்கட்சோழன்; அதன் விளைவாகவே எழுபத்திரண்டு மாடக் கோயில்கள், யானை புகா வண்ணம் கட்டினான் என்று பெரிய புராணம் குறிப்பிடுகின்றது. திருநாரையூர் தலத்தின் மீது அருளிய பாசுரத்திலும் திருமங்கை ஆழ்வார் இந்த செய்தியை குறிப்பிடுகின்றார். சேடு=பெருமை; காடு அடைந்த ஏனம்=பாண்டவர்கள் வனவாசம் சென்று இருந்த காலத்தில், தனது ஒற்றர்கள் மூலம் பாண்டவர்களை துரியோதனன் கண்காணித்துக் கொண்டே இருந்தான். அதனால் அவனுக்கு பாசுபதம் அத்திரம் பெறுவதற்காக அர்ஜுனன் தவம் செய்வதற்காக வேறோர் காட்டுக்கு சென்றதை அறிந்தான். தனது நண்பன் முகன் என்று அழைக்கப்பட்ட அசுரனை அழைத்து தவம் செய்து கொண்டிருந்த அர்ஜுனனை தாக்கி கொன்றுவிடுமாறு திட்டமிட்டான். முகனும் காட்டுப் பன்றி வேடம் தரித்து அர்ஜுனன் தவம் செய்து கொண்டிருந்த இடம் சென்றடைந்து அவனை தாக்கி கொல்ல தக்க சமயம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். தனது அடியவன் அர்ஜுனனை காக்கும் பொருட்டு பெருமான் அந்த காட்டுப்பன்றியை கொல்லவும் அர்ஜுனனுக்கு பாசுபதம் அத்திரம் அளித்து அருள் புரியவும் திருவுள்ளம் கொண்டார். இந்த நிகழ்ச்சி தான் இங்கே கூறப்படுகின்றது. அர்ஜூனன் இருக்கும் இடத்தை தேடிச்சென்ற பன்றி என்பதை குறிப்பிடும் வண்ணம் காடு அடைந்த ஏனம் என்று இங்கே சம்பந்தர் குரிப்பிடுகின்றார். சிவபெருமான் மற்றும் அர்ஜுனன் ஆகிய இருவரும் எய்த அம்பு பன்றியின் உடலின் மீது ஒரே சமயத்தில் பாயவே, எவர் எய்த அம்பு பன்றியை கொன்றது என்பதில் இருவரும் மாறுபடவே அவர்களுக்குள் சண்டை மூண்டது. வேடு அடைந்த= வேடுவக் கோலம் பூண்ட; கோடு=கொம்பு; மால்=பெரிய; சேய்ஞலூர் திருக்கோயில் சற்று அகலம் குறைந்த படிக்கட்டுக்களை கொண்டது. யானை ஏற முடியாத நிலையில் அமைந்துள்ள இந்த கோயிலைக் கண்டதும் சம்பந்தருக்கு, யானை செல்ல முடியாத வண்ணம் பல மாடக் கோயில்கள் கட்டிய கோச்செங்கட் சோழனின் நினைவு வந்தது போலும். சோழ மன்னன் கட்டிய எழுபத்திரண்டு மாடக் கோயில்களில் இதுவும் ஒன்று என்று கூறுவார்கள்.
     
பொழிப்புரை:

தவம் செய்து கொண்டிருந்த அர்ஜுனனை கொல்லும் நோக்கத்துடன் காட்டுப்பன்றி வேடம் எடுத்து காடு நோக்கிச் சென்ற மூகாசுரனை கொன்று அர்ஜுனனை காக்கும் பொருட்டு, வேடுவக் கோலம் தாங்கி சென்ற பெருமான் அர்ஜுனனுடன் போர்  புரிந்த காரணம் தான் என்னே. தன்னுடன் போர் புரிந்த அர்ஜுனனுக்கு பாசுபத அத்திரம் அளித்த செயல் வியப்புக்கு உரியது அல்லவா. இத்தகைய வியப்பிற்கு உரிய வண்ணம் கருணைச் செயல் புரிந்த பெருமான், முந்தைய பிறவியில் யானையுடன் தான் கொண்டிருந்த பகையினை நினைவு கூர்ந்து பல மாடக் கோயில்கள் கட்டிய கோச்செங்கட் சோழனுக்கு அருள் செய்த செல்வராகிய பெருமான் பெருமை வாய்ந்த சேய்ஞலூர் தலத்தில் உறைகின்றார். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/30/109-நூலடைந்த-கொள்கையாலே---பாடல்-6-3008347.html
3008346 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 109. நூலடைந்த கொள்கையாலே - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, September 29, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 5:

    பேய் அடைந்த காடு இடமாப் பேணுவது அன்றியும் போய்
    வேய் அடைந்த தோளி அஞ்ச வேழம் உரித்தது என்னே
    வாய் அடைந்த நான்மறை ஆறு அங்கமோடு ஐ வேள்வி
    தீ அடைந்த செங்கையாளர் சேய்ஞலூர் மேயவனே 

விளக்கம்:

வாய் அடைந்த=எழுதப் படாமல் வாய் வழியே தலைமுறை தலைமுறையாக வந்த வேதங்கள்; இந்த தன்மை கருதியே எழுதாக் கிளவி என்ற பெயரும் எழுந்தது. குரு சீடன் என்ற சங்கிலி வழியாக வேதங்கள் கற்றுக் கொடுக்கப் பட்டு வந்தன. ஐ வேள்வி=ஐந்து யாகங்கள்; அந்தணர்கள் தினமும் செய்ய வேண்டிய ஐந்து செயல்களை ஐந்து வேள்விகள் என்று வேதங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. தேவயக்ஞம், பிரம்மயக்ஞம், பூதயக்ஞம், மனித யக்ஞம் மற்றும் பித்ருயக்ஞம் என்பன இந்த ஐந்து வேள்விகள். வேள்வி வளர்த்து சமித்துக்களாலும் அன்னத்தாலும் ஹோமம் செய்வது தேவயக்ஞம் என்று அழைக்கப் படுகின்றது. தான் கற்ற வேதத்தை ஓதுவது பிரம்மயக்ஞம் என்று அழைக்கப்படுகின்றது. தெரிந்தும் தெரியாமலும் இருக்கும் ஜீவராசிகளுக்கு அன்னம் வைத்தல் பூதயக்ஞம் என்று அழைக்கப்படுகின்றது. அதிதிகளுக்கு விருந்து அளித்தல், விருந்தோம்புதல் மனிதயக்ஞம் என்று அழைக்கப்படுகின்றது. இறந்த மூதாதையர்க்கு அன்னம் அல்லது தீர்த்தம் அளித்தல் பித்ருயக்ஞம் என்று அழைக்கப் படுகின்றது.  

சிட்சை, வியாகரணம், நிருத்தம், ஜோதிடம், கல்பம், சந்தஸ் என்பன ஆறு அங்கங்கள். வாய்மொழியாக தலைமுறை தலைமுறையாக குருவிடமிருந்து அவரது சீடனுக்கு சொல்லப்பட்டு பரவிய வேதங்களுக்கு இந்த ஆறு அங்கங்கள் அரணாக இருந்து தவறாக வேதங்கள் ஓதப்படுவதை தவிர்த்தன. எனவே தான் வேதங்களையும் அங்கங்களையும் ஒன்றாக கற்றுக்கொள்வது அவசியமாக கருதப் பட்டது. இந்த ஆறு அங்கங்களில் ஒன்று ஊனமடைந்தாலோ அல்லது ஒன்று இல்லாமல் போனாலோ, ஓதப்படும் வேதம் குறைபாடு உடையதாக மாறுகின்றது. எனவே இந்த ஆறு அங்கங்களும் முறையாக இருக்குமாறு வேதங்கள் ஓதப் படவேண்டும். இந்த ஆறு அங்கங்களும் எவ்வாறு உதவுகின்றன என்பதை நாம் இப்போது பார்ப்போம். 

சிட்சை என்றால் எழுத்து என்று பொருள். வேதத்திற்கு அழகு சேர்ப்பது சிட்சை எனப்படும் அங்கமாகும். ஒரு மனிதனுக்கு அவனது மூக்கு அழகு சேர்ப்பதைப் போன்று சிட்சை அழகு சேர்ப்பதால், இதனை வேத புருடனின்  மூக்கு என்றும் கூறுவார்கள். மூக்கும் முழியுமாக இருப்பதைத் தானே அழகாக இருப்பதாக நாம் கருதுகின்றோம். மூக்குக் குழாய் பழுதடைந்தால், நமது சொற்களின் உச்சரிப்பு சரியாக இருப்பதில்லை. ஜலதோஷம் பாதிக்கும் போது நமது குரல் கெட்டுப்போவதை நாம் உணருகின்றோம். ஒவ்வொரு எழுத்தினையும் அதற்கு உரிய முறையில் உச்சரித்தால் தான் வேதம் கேட்பதற்கு அழகாகவும் முறையாகவும் தவறில்லாமலும் இருக்கும்.

சிட்சைக்கு அடுத்தபடியாக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த அங்கமாக கருதப்படுவது வியாகரணம். வியாகரணம் என்றால் இலக்கணம் என்று பொருள். வழக்கத்தில் உள்ள பல சொற்கள், சற்று மாறுபட்டு பாடல்களில், இலக்கியங்களில் கையாளப்படுவதை நாம் காண்கின்றோம். இலக்கியங்களில் நாம் காணும் பல சொற்கள் காலப்போக்கில் திரிந்து, இன்று நாம் பயன்படுத்தும் நிலையில் உள்ளதைக் காண்கின்றோம். ஆனால் அத்தகைய இலக்கியச் சொற்கள், கவிதைகளின் இலக்கணத்திற்கு ஏற்ற வகையில் அமைந்திருப்பதை, சற்று ஆராய்ந்தால் நாம் உணரலாம். அவ்வாறே வேதத்தில் காணப்படும் பல சொற்கள் இன்றும் நாம் நடைமுறையில் கையாளும் வடமொழிச் சொற்களிலிருந்து மாறுபட்டு இருக்கின்றன.  அத்தகைய வேதச் சொற்கள், இன்றைய நடைமுறைச் சொற்களிலிருந்து வேறுபட்டாலும் இலக்கண ரீதியில் சரியாக இருப்பதை, நாம் உணரலாம். இவ்வாறு பல சொற்களின் பயன்பாட்டினை நமக்கு உணர்த்தும் வியாகரணம், வேதத்தில் அமைந்திருக்கும் சொற்களை பாதுகாக்கின்றன. எனவே வியாகரணத்தை வேதத்தின் மெய்க்காப்பாளன் என்றும் வேத புருடனுக்கு வாய் என்றும் கூறுவார்கள். மேலும் ஒரே சொல்லுக்கு பல பொருட்கள் உள்ளதை நாம் தமிழ் மொழியில் காண்பது போல், வடமொழியிலும் காணலாம். சொற்களை பயன்படுத்தும் முறையும் வியாகரணத்தில் விளக்கப் படுகின்றது.   

வேதங்களில் கூறப்படும் பல மந்திரங்களுக்கு உரிய முனிவர்கள், சந்தம், தேவதை ஆகியவற்றின் பெயர்களை சொன்ன பின்னரே அந்த மந்திரங்களைச் சொல்ல வேண்டும் என்பது விதி. சந்தம் என்பது அந்தந்த மந்திரங்களில் அமைந்துள்ள எழுத்துக்களின் எண்ணிக்கையை குறிப்பதாகும். மந்திரங்களில் உள்ள எழுத்துக்களில், ஒரு எழுத்தைக் குறைத்தோ அல்லது கூட்டியோ சொல்வதைத் தவிர்ப்பதற்காக இந்த அமைப்பு ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அந்தணர்கள் தினமும் சொல்லவேண்டிய காயத்ரி மந்திரத்தில் இருபத்து நான்கு எழுத்துகள் இருப்பதாக வேதம் கூறுகின்றது. சந்தஸ் என்று வடமொழியில் அழைக்கப்படும் இந்த அங்கம், மூன்றாவது முக்கிய அங்கமாக கருதப்படுகின்றது. இந்த அங்கம் வேத புருடனின் பாதமாக கருதப் படுகின்றது.

அடுத்த அங்கம் நிருக்தம் என்று அழைக்கப்படுகின்றது. நிருக்தம் என்றால் விளக்கிச் சொல்லுதல் என்று பொருள். பல பொருள்களைக் கொண்ட சொற்கள், வேதங்களில் அதிகமாக காணப்படுகின்றன. இந்த விளக்கத்தினைத் தெரிந்து கொண்டால் தான், அந்தந்த இடங்களுக்கு ஏற்ப, வேதத்தின் பல சொற்கள் உணர்த்தும் சரியான பொருளை நாம் அடையாளம் கண்டு கொள்ள முடியும். இவ்வாறு சரியான விளக்கங்களை அறிந்து கொள்வதற்கு வியாகரணமும் உதவி செய்கின்றது. எனவே சொற்களின் விளக்கம், இலக்கணம் ஆகியவற்றை அறிந்து கொண்டால் தான், சரியான உச்சரிப்புடன் பல வேத மந்திரங்களை நாம் சொல்ல முடியும். இந்த அங்கம் வேத புரடனின் காதுகளாக கருதப் படுகின்றன.

அடுத்ததாக சொல்லப்படும் ஜோதிடம் என்ற அங்கம், வேத புருடனின் கண்ணாக கருதப் படுகின்றது. இது கணித ஸ்கந்தம் என்றும் ஹோரா ஸ்கந்தம் இரண்டு பிரிவாக உள்ளது. முதல் பகுதியில் கால தத்துவங்கள் சொல்லப்படுகின்றன. மேலும் அந்தந்த காலங்களில் செய்ய வேண்டிய கடமைகள், காரியங்கள் ஆகியவற்றை குறிப்பிடுகின்றன, மேலும் பல சுப மற்றும் அசுப நிகழ்ச்சிகள், வேள்விகள், பூஜைகள் செய்ய வேண்டிய காலங்களை எவ்வாறு நிர்ணயிப்பது என்பதையும் விளக்குகின்றன. இரண்டாவது பிரிவான ஹோரை, ஜாதகங்களின் மூலம் நடந்த நிகழ்ச்சிகள், நடக்கும் நிகழ்ச்சிகள் மற்றும் நடக்கவிருக்கும் நிகழ்ச்சிகளை அறிய உதவுகின்றன.

கல்பம் என்றால் பிரயோகம் என்று பொருள். வேள்வி முதலான பல சடங்குகளை, பல விதமான மந்திரங்களை பயன்படுத்தும் முறை இந்த அங்கத்தில் சொல்லப்படுகின்றது. மேற்கூறிய விளக்கங்கள் எவ்வாறு அங்கங்கள், வேதங்களை ஓதுவதிலும், வேதத்தின் பொருளை புரிந்து கொள்வதிலும், வேத மந்திரங்களை பயன்படுத்துவதிலும் எவ்வாறு நமக்கு உதவியாக உள்ளன என்பதை நாம் அறிந்து கொள்ளலாம். இந்த அங்கத்தை வேத புருடனின் கைகள் என்று கருதுகின்றனர். எனவே வேதங்களை முற்றும் கற்றால் மட்டும் போதாது, வேதங்களின் அங்கங்களையும் முறையாக கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய அவசியத்தினை நாம் உணர்கின்றோம். மேலும் இந்த அங்கங்கள் மூலம், உணர்வதற்கு மிகவும் அரியனவாக காணப்படும் வேதங்களை நாம் அறிந்து கொள்ள அங்கங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றன என்பதை நாம் புரிந்து கொள்கின்றோம். 
 
பொழிப்புரை:

பேய்கள் நாடமாடும் காட்டினை சிறந்த இடமாக கருதி தான் உறையும் இடமாகவும் நடமாடும் இடமாகவும் கொண்டு பேணிப் பாதுகாப்பதும், மூங்கில் போன்று அழகான தோள்களை உடைய அன்னை அச்சம் கொள்ளும் வண்ணம் தன்னை எதிர்த்து வந்த மதயானையின் தோலினை உரித்துத் தனது உடலின் மீது போர்த்துக் கொண்டதும், இறைவன் செய்த வியப்பூட்டும் செயல்கள் ஆகும். இவ்வாறு மற்றவரை வியப்பு அடையச் செய்யும் இறைவன், எழுதிப் படிக்காமல் வாய்மொழியாக ஒருவருக்கு ஒருவர் தலைமுறை தலைமுறையாக வேதங்களையும் அதன் ஆறு அங்கங்களையும் கற்றுக் கொண்டு, ஐந்து வகையான வேள்விகளை தினமும் செய்யும் அந்தணர்கள், தீமூட்டி வேள்வி செய்யும் சிவந்த கைகளை உடைய அந்தணர்கள் வாழும் சேய்ஞலூர் தலத்தில் பொருந்தி உறைகின்றான்.      

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/29/109-நூலடைந்த-கொள்கையாலே---பாடல்-5-3008346.html
3008345 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 109. நூலடைந்த கொள்கையாலே - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, September 28, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 4:

    வீண் அடைந்த மும்மதிலும் வில் மலையா அரவின்
    நாண் அடைந்த வெஞ்சரத்தால் நல் எரி ஊட்டல் என்னே
    பாண் அடைந்த வண்டு பாடும் பைம்பொழில் சூழ்ந்து அழகார்
    சேண் அடைந்த மாடம் மல்கு சேய்ஞலூர் மேயவனே 

விளக்கம்:

பாண்=இசை; சேண்=ஆகாயம். வீண் அடைந்த=பயனற்றுப் போன; திரிபுரத்தவர்களின் கோட்டைகளை எரித்து அவர்கள் செய்து வந்த தீவினைகளுக்கு ஒரு முற்றுப்புள்ளி வைத்தமையால் நல்லெரி என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். அந்நாள் வரை எவரும் நினைத்தும் பார்க்காத செயலை, மூன்று கோட்டைகளையும் ஒரே அம்பினால் வீழ்த்துவது என்ற செயலை, பெருமான் ஒரு நொடியில் செய்து முடித்தமை வியப்பு ஊட்டும் செயலாக இந்த பாடலில் குறிப்பிடப் படுகின்றது. இந்த மூன்று கோட்டைகளும் ஒரே நேர்கோட்டினில் வரும் நிகழ்ச்சி மிகவும் அபூர்வமாக எப்போதோ ஒரு முறை நிகழ்வதால், இந்த கோட்டைகள் ஒன்றுக்கொன்று துணையாக இருந்து வந்தன. ஆனால் பெருமான் இந்த நிலையினையும் தகர்த்தெறிந்து, கோட்டைகள் ஒன்றுக்கொன்று துணையாக இருந்த நிலை பயனற்று போகுமாறு செய்தார். இந்த செய்தியே இங்கு பயனற்றுப் போன மும்மதில்கள் என்ற பொருள் பட, வீண் அடைந்த மும்மதில்கள் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார்.     

பொழிப்புரை:

திரிபுரத்து அரக்கர்களின் கோட்டைகள் ஒன்றுக்கொன்று துணையாக இருந்த நிலை பாழாகும் வண்ணம், மேரு மலையினை வில்லாக வளைத்து வாசுகி பாம்பினை நாணாக அதில் பூட்டி கொடிய தீச்சுடர்கள் வெளிப்படும் வண்ணம் அம்பினை கோத்து மூன்று கோட்டைகளுக்கும் நெருப்பு மூட்டி, உலகத்தவரின் துயரினை போக்கி நன்மை புரிந்த பெருமானின் செயல் மிகவும் வியப்புக்கு உரியது. அத்தகைய வல்லமை வாய்ந்த இறைவன், பண்ணோடு பொருந்திய இசை மிழற்றும் வண்டும் நிறைந்த பசுமையான சோலைகளால் சூழப்பட்டு அழகுடன் விளங்குவதும் ஆகாயத்தை எட்டும் அளவு உயர்ந்த மாடங்களும் உடைத்தும் ஆகிய சேய்ஞலூர் தலத்தில் பொருந்தி உறைகின்றான்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/28/109-நூலடைந்த-கொள்கையாலே---பாடல்-4-3008345.html
3008344 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 109. நூலடைந்த கொள்கையாலே - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, September 27, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 3: 

    ஊன் அடைந்த வெண் தலையினோடு பலி திரிந்து 
    கான் அடைந்த பேய்களோடு பூதம் கலந்து உடனே
    மான் அடைந்த நோக்கி காண மகிழ்ந்து எரியாடல் என்னே
    தேன் அடைந்த சோலை மல்கு சேய்ஞலூர் மேயவனே

விளக்கம்:

நோக்கி=நோக்கம் உடையவள்; பொதுவாக மருண்ட பார்வை பெண்களுக்கு அழகினை அளிக்கும் என்று கூறுவார்கள். மருண்ட பார்வைக்கு மானின் பார்வையை உதாரணமாக சொல்வது இலக்கிய மரபு. தருமபுர ஆதீனத்தின் வலைத்தளத்தில் மான்னோக்கி என்ற தொடருக்கு சுவையான விளக்கம் கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. மான் பார்வையை கற்றுக் கொள்வதற்காக உமையன்னை அருகே வந்து, அன்னையின் பார்வை அழகினை பார்த்தது கற்றுக் கொள்வதாக உரையாசிரியர் கூறுகின்றார். அச்சம் மடம் நாணம் பயிர்ப்பு ஆகியவை பெண்களுக்கு உரிய நான்கு சிறந்த குணங்களாக பண்டைய இலக்கியங்கள் கூறுகின்றன. வரவிருக்கும் அபாயம் குறித்தும் எந்த அவப்பெயரும் தனக்கு தனது வாழ்வினில்  வாராமல் வாழவேண்டும் என்ற எண்ணத்தினாலும் பெண்களுக்கு ஏற்படும் ஒருவகையான மனக் கலக்கம் அச்சம் என்று சொல்லப்படுகின்றது. தனக்கு தெரிந்த விஷயத்தையும் நாலு பேர் முன்னிலையில் தனக்கு தெரிந்ததாக காட்டிக் கொள்ளாமல் அடக்கமாக இருத்தல் மடம் என்று சொல்லப்படுகின்றது. வெட்கம் என்ற பண்பே நாணம் என்று சொல்லப் படுகின்றது. கணவனைத் தவிர்த்து வேறொரு ஆண்மகனின் தொடுதல் ஏற்படுத்தும் ஒருவகையான கூச்சம் பயிர்ப்பு என்று சொல்லப் படுகின்றது.

பேய்களுடன், நடனம் ஆடுவது, காட்டினில் நடனம் ஆடுவது, கையினில் தீப்பிழம்பு ஏந்தி நடனம் ஆடுவது ஆகிய மூன்றுமே எவருக்கும் அச்சமூட்டும் காட்சிகள் ஆகும். அத்தகைய காட்சியினை பொதுவாக மென்மையான உள்ளம் கொண்ட பெண்கள் காண்பது வியப்புக்கு உரியது. மேலும் அந்த பெண்மணியும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் இந்த நடனத்தை காண்பது பெரும் வியப்பினை ஏற்படுத்தும் அல்லவா. இறைவனின் நடனத்தைக் கண்டு மகிழ்ச்சி அடையும் அன்னைக்கு எந்த சூழ்நிலையும் தடையாக இருக்க முடியாது அல்லவா. இருப்பினும் அச்சமூட்டும் சூழ்நிலையில் நடனம் ஆடுவது ஏன் என்ற கேள்வியை சம்பந்தர் இங்கே பெருமானை நோக்கி கேட்கின்றார்.        

பொழிப்புரை:

உலர்ந்து வெண்ணிற நிறத்துடன் இருப்பதும் தசைகள் ஒட்டி இருப்பதும் ஆகிய பிரமனின் தலையினை கையில் ஏந்தியவாறு பலி ஏற்பதற்கு பல இடங்களில் திரிவதும். காட்டில் வாழும் பேய்கள் மற்றும் பூத கணங்களோடு கலந்து நடனமாடுவதும், அந்த நடனத்தை மருண்ட பார்வையினை உடைய பார்வதி அன்னை காணும் வண்ணம் ஆடுவதும், அவ்வாறு நடனம் ஆடும் சமயத்தில் தனது உள்ளங்கையினில் தீப்பிழம்பு ஏந்திக் கொண்டு மகிழ்ச்சியுடன் ஆடுவதும் ஆகிய பொதுவாக வேறு எவரும் செய்யாத செயல்களை பெருமானே நீ செய்வதன் காரணம் யாது. இவ்வாறு வியப்புறும் வண்ணம் நடனம் ஆடும் பெருமான் தேன் நிறைந்த மலர்கள் கொண்ட சோலைகள் நிறைந்த சேய்ஞலூர் தலத்தில் பொருந்தி உறைகின்றான்.    

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/27/109-நூலடைந்த-கொள்கையாலே---பாடல்-3-3008344.html
3008343 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 109. நூலடைந்த கொள்கையாலே - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, September 26, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 2:

    நீறு அடைந்த மேனியின் கண் நேரிழையாள் ஒரு பால்
    கூறு அடைந்த கொள்கை அன்றிக் கோல வளர் சடை மேல் 
    ஆறு அடைந்த திங்கள் சூடி அரவம் அணிந்து என்னே
    சேறு அடைந்த தண்கழனி சேய்ஞலூர் மேயவனே

விளக்கம்:

சேறு அடைந்த என்று தலத்தின் நீர்வளம் குறிப்பிடப்படுகின்றது. நேரிழை=அழகிய அணிகலன்களை அணிந்தவள். இங்கே பார்வதி தேவி; கோலம்=அழகு. கங்கை நங்கை பிறைச் சந்திரன் மற்றும் பாம்பு ஆகிய மூன்றையும் ஒருங்கே சடையில் வைத்துள்ள தன்மை வியப்புக்கு உரியது என்று சம்பந்தர் கூறுவது நமக்கு அப்பர் பிரானின் திருவாரூர் பாடல் (4.53.2) ஒன்றினை நினைவூட்டுகின்றது. நங்கை=பார்வதி தேவி: மஞ்ஞை=மயில்: வேழம்=யானை: ஆகம்=உடல்: நிமிர்தல் செய்யா=நிமிர்ந்து நில்லாமல் வளைந்து காணப்படும் பிறை கொண்ட சந்திரன்: உரிவை= தோலாடை:

    நாகத்தை நங்கை அஞ்ச நங்கையை மஞ்ஞை என்று
    வேகத்தைத் தவிர நாகம் வேழத்தின் உரிவை போர்த்து
    பாகத்தின் நிமிர்தல் செய்யாத் திங்களை மின் என்று அஞ்சி
    ஆகத்தில் கிடந்த நாகம் அடங்கும் ஆரூரனார்க்கே

சடையில் சந்திரனைக் கண்ட நாகம், சந்திரனை விழுங்கக் கருதி மிகவும் வேகமாக வருகின்றது அந்த சமயத்தில், மயில் போன்ற சாயலை உடைய கங்கையை  கண்டு, தன்னைக் கொத்தித் தின்ன மயில் வந்து விட்டதோ என்ற அச்சத்தில், தனது வேகத்தைத் தவிர்க்கின்றது. இதனிடையே, பாம்பினைக் கண்டு பயந்த, சந்திரன் பெருமான் அணிந்திருக்கும் யானைத் தோலின் அடியில் புகுந்து கொள்வதும், பாம்பு சென்று விட்டதா இல்லையா எனத் தெரிந்து கொள்ளும் பொருட்டு அடிக்கடி வெளியே எட்டிப் பார்கின்றது. அவ்வாறு எட்டிப் பார்க்கும் பொழுது, சந்திரன் முழுமையாகத் தெரியாமல், மேகத்தின் இடையே தோன்றும் மின்னல் கீற்று போன்று காணப்படுவதால், மின்னல் என்று நினைத்து, பாம்பு அடங்கி விடுகின்றது. வானத்தில் மின்னல் தோன்றினால், மயில்கள் மிகவும் மகிழ்ந்து நடமாடும். எனவே மின்னலும் இடியும், மயில்கள் வெளியே வந்து நடமாடும் செய்கைக்கு அறிகுறி என்று கருதி பாம்பு ஒதுங்கியது என்று உணர்த்துகின்றார். இயல்பாக பாம்பினைக் காணும் எவரும் அச்சம் கொள்வார்கள் அல்லவா. அது போன்று உமையும் அச்சம் கொண்டதாக அப்பர் பிரான் கற்பனை செய்கின்றார். இவ்வாறு ஒருவருக்கொருவர் அச்சம் கொண்டு இருத்தல் தான், இவர்கள் மூவரும் அடங்கிக் கிடக்கும் நிலையை ஏற்படுத்தியது என்று நகைச்சுவையாக கூறினாலும், இறைவனின் சன்னதியில் பகைமை உணர்ச்சி நீங்கப் பெற்று, கங்கை எனும் நங்கை, பாம்பு, சந்திரன் ஆகியவை பகையின்றி சிவபெருமானின் சடையில் உலாவும் தன்மையை நமக்கு உணர்த்துகின்றார்

திருவதிகை வீரட்டானம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றிலும் (4.10.8), பெருமானது சடையில் உள்ள பொருட்களின் மீது தனது கற்பனையை ஏற்றி, அந்த காட்சியைக் காணும் தலைமாலை நகைக்கின்றது என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். சிவபெருமானின் சடையில் உள்ள பாம்பு அசைகின்றது: சடையில் அடக்கி வைக்கப்பட்டுள்ள கங்கை அசைகின்றது: அந்த கங்கை நீரினில் தோய்ந்த சந்திரன் ஆடுகின்றது. அவரது தலை மாலையில் உள்ள மண்டையோடு தனது பற்களை இழந்த நிலையில் சிரிப்பது போன்று காட்சி அளிக்கின்றது. இந்த காட்சிகளைக் காணும் அப்பர் பிரானின் கற்பனை விரிகின்றது. அந்த கற்பனைக் காட்சி தான் இந்த பாடலில் விளக்கப் படுகின்றது. 

    கிடந்த பாம்பு அருகு கண்டு அரிவை பேதுறக்
    கிடந்த பாம்பு அவளையோர் மயில் என்று ஐயுறக்
    கிடந்த நீர்ச் சடைமிசைப் பிறையும் ஏங்கவே 
    கிடந்தது தான் நகு தலை கெடில வாணரே

சிவபெருமானின் சடையில் உள்ள பாம்பு அசைவதைக் கண்டு, அருகில் இருக்கும் கங்கை நங்கை அச்சம் அடைகின்றாள். அச்சத்தால் அவள் உடல் நெளியவே, அவளது கரிய கூந்தல் ஆடுவதைக் கண்ட பாம்பு, அவளை மயில் என்று தவறாக நினைத்து பயப்படுகின்றது. தங்களது பகைமையை அடக்கி, தன்னையும் பாம்பையும் தனது சடையில் இறைவன் ஏற்றதால் அந்நாள் வரை அச்சமின்றி சடையில் உலாவிய சந்திரன், தனது பகைவனாகிய பாம்பு அசைவதைக் கண்டு, ஒரு கால் பாம்பு தன்னை விழுங்குவதற்காக வருகின்றதோ என்று பயம் கொள்கின்றது. இவ்வாறு ஒருவருக்கொருவர் அச்சம் கொள்வதைக் கண்ட, தலை மாலையில் உள்ள மண்டையோடு சிரிக்கின்றது. இவ்வாறு ஒருவருக்கொருவர் அச்சம் கொண்ட சூழ்நிலையை உருவாக்கி, அந்த சூழ்நிலையைக் கண்டு நகைக்கும் மண்டையோட்டினை மாலையாக அணிந்துள்ள கெடில வாணரின் தோற்றம் மிகவும் வியப்புக்கு உரியது என்பதே மேற்கண்ட அப்பர் பிரானின் பாடலின் திரண்ட கருத்து.   

பொழிப்புரை:

திருநீறு பூசப்பட்ட திருமேனியின் ஒரு பாகத்தில் அழகிய அணிகலன்களை அணிந்துள்ள உமை அன்னையை தனது உடலில் ஏற்றுக் கொள்வதை ஒரு கொள்கையாகக் கொண்டு அதனை கடைப்பிடிக்கும் பெருமான் அழகாக நீண்டு வளர்ந்த சடையில் கங்கை ஆற்றினையும் தன்னிடம் சரண் அடைந்துள்ள பிறைச் சந்திரனையும் பாம்பினையும், இந்த மூன்றினுக்கு இடையே இருந்த பகையினைத் தீர்த்து ஒருங்கே சூடிக் கொண்டுள்ள தன்மை பெரிதும் வியப்புக்கு உரியது. இத்தகைய பெருமான் சேறு நிறைந்து குளிர்ந்து காணப்படும் வயல்கள் உடைய சேய்ஞலூர் தலத்தில் பொருந்தி உறைகின்றான்.   

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/26/109-நூலடைந்த-கொள்கையாலே---பாடல்-3008343.html
3008342 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 109. நூலடைந்த கொள்கையாலே - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, September 25, 2018 12:00 AM +0530
பின்னணி:

புறம்பயம் சென்று பொருளாழம் மிகுந்த பதிகம், மறம்பய மலைந்தவர் என்று தொடங்கும் பதிகம் -- 2.30) பாடி இறைவனைத் தொழுத திருஞானசம்பந்தர், அங்கிருந்து புறப்பட்டு சேய்ஞலூர் தலம் செல்கின்றார். அவ்வாறு செல்லும் வழியில் திருவியலூர் மற்றும் திருந்துதேவன்குடி ஆகிய தலங்கள் சென்றதாகவும் கூறுவார்கள். சேய்ஞலூர் தலத்து அந்தணர்கள் ஞானசம்பந்தர் வருவதை முன்னமே அறிந்தவர்களாய், மறையொலி முழங்க மங்கல வாத்தியங்கள் ஒலிக்க, அவரை ஊரெல்லையில் எதிர்கொண்டு வரவேற்றனர். திருஞானசம்பந்தரும், பெருமானின் தலை சிறந்த தொண்டர்களின் தலைவராக விளங்கி அவரால் கொன்றை மாலை சூட்டப் பெற்ற சண்டீசர் வாழ்ந்த பதி என்ற சிறப்பினை கருதி, சிவிகையிலிருந்து கீழே இறங்கி தலத்தை வணங்கினார் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். தொடையல்=மாலை; நாயனார் என்ற சொல் சண்டீசரை குறிப்பிடுகின்றது. யானம்=சிவிகை; நித்திலம்=முத்து; பிள்ளையார்=இறைவன் சண்டீசரை தனது மகனாக ஏற்றுக் கொண்டமை குறிப்பிடும் வகையில் சேக்கிழார் பிள்ளையார் என்று கூறுகின்றார். பான்மை=நியதி; 

    ஞானசம்பந்தரும் நாயனார் சடைத்
    தூ நறும் தொடையல் முன் சூட்டும் பிள்ளையார்
    பான்மையில் வரும் பதி என்று நித்தில
    யானம் முன் இழிந்து எதிர் இறைஞ்சி எய்தினர்  

திருஞான சம்பந்தர் வருகையை, சண்டீசர் மீண்டும் தங்களது ஊருக்கு வந்ததாக கருதிய மக்கள், மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தனர். ஆடியும் பாடியும் வரவேற்ற மக்கள், புனித நீரினை தெளித்தும் பொரிகளையும் மலர்களையும் தூவியும், கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர் பெருக அவரை வரவேற்றனர். மிகுந்த அன்புடன் திருக்கோயிலை அடைந்த சம்பந்தர், பெருமானின் திருவடிகளை வணங்கிய பின்னர் பதிகம் பாடிய போது சண்டீசரின் செய்கைக்கு இறைவன் பரிசு அளித்ததை குறிப்பிட்டார் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். இந்த பதிகத்தின் முதல் ஒன்பது பாடல்களிலும் பெருமான் புரிந்த வியத்தகு கருணைச் செயல்களை குறிப்பிட்டு பெருமானை சம்பந்தர் பணிகின்றார். இந்த தன்மையை கருணை போற்றுவார் என்று சேக்கிழார் குறிப்பிடும் பெரிய புராணப் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. 

    வேதியர் சேய்ஞலூர் விமலர் தம் கழல்
    காதலில் பணிந்து அவர் கருணை போற்றுவார்
    தாதை தாள் தடிந்த சண்டீசப் பிள்ளையார்
    பாதகப் பயன் பரிசு பாடினார் 

சண்டீசரின் தந்தை பிறப்பாலும் ஒழுக்கத்தாலும் வேதியராகத் திகழ்ந்தவர். எனவே ஒரு அந்தணருக்கு, காலை வெட்டி தீங்கு செய்தமையால் பிரம்மஹத்தி தோஷமும் தந்தை என்பதால் பித்ருஹத்தி தோஷமும் சண்டீசரை பற்றியிருக்க வேண்டும். ஆனால் அவர் அவ்வாறு செய்ததது சிவபூஜைக்கு நேரவிருந்த இடையூறை தடுக்கும் நோக்கத்துடன் என்பதால் பாதகச் செயலாக கருதப் படவில்லை. தந்தையின் காலை வெட்டியிருந்தாலும் எந்த நோக்கத்திற்காக வெட்டினார் என்பதைக் சிந்திக்கும்போது தான் நாம் சண்டீசரின் பெருமையை உணர முடியம். சிவபூஜைக்கு இடைஞ்சல் செய்ததைக் கண்டு பொறாத அரும் குணம் என்பதால் இவரது செய்கை போற்றப் பட்டது. இதனை நேர்த்தியாக அப்பர் பிரான் ஆரூர் பதிகத்தில் கூறுகிறார். சிவனின் தியானத்தைக் கலைக்க முயற்சி செய்தவன் மன்மதன், அவன் பயன்படுத்தியது மென்பொருள் ஆகிய கரும்பு வில் தான். இருந்தாலும் அவனது நோக்கம் கருதி அவனுக்கு தண்டனையும் சண்டீசரின் நோக்கம் கருதி அவருக்கு புகழும் பதவியும் அளித்தமை குறிக்கும் பாடல் இது தான்.

    கரும்பு பிடித்தவர் காயப்பட்டார் அங்கு ஓர் கோடலியால்
    இரும்பு பிடித்தவர் இன்புறப்பட்டார் இவர்கள் நிற்க
    அரும்பு அவிழ் தண் பொழில் சூழ் அணி ஆரூர் அமர்ந்த பெம்மான்
    விரும்பு மனத்தினை யாது ஒன்று நான் உன்னை வேண்டுவனே 

மாணிக்க வாசகரும் தனது தோணோக்கம் பதிகத்தில் சிவபூசனைக்கு இடையூறு செய்த தந்தையின் கால்களை வெட்டியது தவறான செய்கை அல்ல என்று கூறுவது இங்கு நினைவுறத் தக்கது. திருமூலரும், தனது திருமந்திரப் பாடலில் சண்டீசர் குறித்து பாடல் இயற்றி இருக்கின்றார். கண்ணப்பர், சண்டீசர் இருவருமே, திருமூலராலும், மணிவாசகப் பெருமானாலும் குறிப்பிடப்படும் பேறு பெற்ற அடியவர்களாக திகழ்கின்றனர். சோறு=முக்தி உலகம்;

    தீதில்லை மாணி சிவகருமம் சிதைத்தானைச்
    சாதியும் வேதியன் தாதை தனைத் தாள் இரண்டும்
    சேதிப்ப ஈசன் திருவருளால் தேவர் தொழப்
    பாதகமே சோறு பற்றினவா தோணோக்கம்

பாதகத்திற்கு பரிசு என்று சேக்கிழார் குறிப்பிடுவது நமக்கு திருப்பல்லாண்டு பதிகத்தின் பத்தாவது பாடலை நினைவூட்டுகின்றது. அண்டம்=வானுலகம்; போனகம்=தான் உண்டு எஞ்சிய உணவு; பொன்=அழகு; தாமம்=கொன்றை மாலை;

    தாதையைத் தாள் அற வீசிய சண்டிக்கு அண்டத்தொடும் உடனே
    பூதலத்தோரும் வணங்கப் பொற்கோயிலும் போனகமும் அருளிச்
    சோதி மணிமுடித் தாமமும் நாமமும் தொண்டர்க்கு நாயகமும்
    பாதகத்துக்கே பரிசு வைத்தானுக்கே பல்லாண்டு கூறுதுமே  

தந்தையின் கால்களை வெட்டிய சண்டீசர் என்று மேற்குறித்த பாடல்கள் குறிப்பிட்டுள்ளன. எனினும் பெரிய புராணத்தில் சண்டீசர் வரலாறு ஒரு சிறிய மாறுதலுடன் கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. தான் மணலில் பிடித்து வழிபட்டு வந்த இலிங்கத்திற்கு நீராட்டும் பொருட்டு பால் வைத்திருந்த பாற்குடங்களை காலால் இடறிய எச்சத்தத்தன் செய்கையால் பால் கீழே சிந்தியது என்று சேக்கிழார் பெரியபுராணத்தில் கூறுகின்றார். பால் சிந்தியதைக் கண்ட விசாரசருமன் (சண்டீசரின் இயற்பெயர்) மேலும் அத்தகைய இழிசெயல்கள் நடப்பதை தடுக்கும் நோக்கத்துடன், தனது தந்தை என்று அறிந்த பின்னரும், அருகில் இருந்த கொம்பு ஒன்றினை எடுத்து தந்தையின் கால்கள் மீது வீசினார். ஆனால் அந்த கொம்பு மழு ஆயுதமாக மாறி அவரது தந்தையின் கால்களை வெட்டியது. எனவே கொம்பு மழு ஆயுதமாக மாறியது இறைவன் திருவுள்ளம் பற்றியதால் என்பதையும் தனது தந்தையின் கால்களை வெட்டுவது சண்டீசரின் நோக்கம் அல்ல என்பதையும் நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இந்த நிகழ்ச்சி சிவபூஜைக்கு இடையூறு செய்பவர்களுக்கு இறைவன் உடனே தண்டனை அளிப்பார் என்பதையும் உணர்த்துகின்றது. தான் செய்து வந்த பூஜைக்கு ஏற்பட்ட இடையூறு நீங்கிய பின்னர், தனது வழிபாட்டினைத் தொடர்ந்து செய்வதற்கு விசாரசருமன் முனையும் போது இறைவன், விடை மேல் அமர்ந்தவராய் தேவியோடும் காட்சி கொடுத்தார். பெருமானைக் கண்ட விசாரசருமர் அவரது திருப்பாதங்களில் விழுந்து வணங்க, பெருமான் அவரை எடுத்து நோக்கி என் பொருட்டு உனது தந்தை விழுமாறு கொம்பு எறிந்த உமக்கு அடுத்த தாதை இனியுனக்கு நாம் என்று சொல்லியவாறு, சிறுவனை எடுத்து உச்சி மோந்து மகிழ்ந்தார். இவ்வாறு பெருமானே நீ எனது மகன் என்று சண்டீசரை அழைத்தமை உணர்த்தும் பொருட்டு பெரிய புராணப் பாடலில் பிள்ளையார் என்று சேக்கிழார் குறிப்பிடுகின்றார். 

    தொடுத்த இதழி சூழ் சடையார் துணைத் தாள் நிழல் கீழ் விழுந்தவரை
    எடுத்து நோக்கி நம் பொருட்டால் ஈன்ற தாதை விழ எறிந்தாய்
    அடுத்த தாதை இனியுனக்கு நாம் என்று அருள் செய்து அணைத்து அருளி.   
    மடுத்த கருணையால் தடவி உச்சி மோந்து மகிழ்ந்து அருள

வாழ்க அந்தணர் வானவர் எனத் தொடங்கும் பதிகத்தில் ஒரு பாடலில் (3.54.7) சண்டீசரைப் பற்றி குறிப்பிடும் போது, சிவனின் பூஜைக்கு இடையூறு செய்த கால் வெட்டப்பட்டது என சம்பந்தர் கூறுகிறார். சண்டீசர் நறுமணமுடைய மலர்களைத் தூவிப் போற்றி, நல்ல பசுவின் பால் கொண்டு மணல் இலிங்கத்திற்கு திருமுழுக்காட்ட, அதனைக் கண்ட அவரது தந்தை பால் வீணாக்கப்படுவதை கண்டு பொறுக்காமல் கோபம் கொண்டு பாற்குடங்களை இடற, சிவபூஜைக்கு இடையூறு செய்த கால் மீது அருகிலுள்ள கோல் கொண்டு சண்டீசர் வீசியெறிய, அந்த கோல் மழு ஆயுதமாக மாறி அவரது தந்தையின் காலை வெட்ட, நடந்ததைக் கண்டு மகிழ்ந்த முக்கண் பெருமான் சண்டீசருக்கு தனது திருவடிபேற்றினை அருளியதை அனைவரும் அறிவோம் அல்லவா என்று இந்த பாடலில் சம்பந்தர் கூறுகின்றார்   

    கடி சேர்ந்த போது மலர் ஆன கை கொண்டு நல்ல
    படி சேர்ந்த பால் கொண்டு அங்கு ஆட்டிடத் தாதை பண்டு
    முடி சேர்ந்த காலை அற வெட்டிட முக்கண் மூர்த்தி
    அடி சேர்ந்த வண்ணம் அறிவார் சொலக் கேட்டும் அன்றே

 
மகனாக வரித்துக் கொண்ட பின்னர் அந்த மகன் உண்பதற்கும் உடுப்பதற்கும் வேண்டிய தேவைகளை நிறைவேற்றுவது தந்தையின் கடமை அல்லவா. எனவே தான் அடுத்து, நாம் உண்ட கலமும் உடுப்பனவும் சூடுவனவும் உனக்காக என்று பெருமான் கூறியதையும் நாம் பெரிய புராணத்தில் காண்கின்றோம். இன்றும் நாம் சிவாலயங்களில் பெருமானின் சன்னதிக்கு இடது புறத்தில் சண்டீசர் சன்னதி இருப்பதை காணலாம். தனக்கு வரும் பொருட்களை பெருமான், தனது வலது கையால் சண்டீசர் இருக்கும் பக்கம் தள்ளி, தந்தையாகிய தனது கடமையை செய்வதாக ஐதீகம். இதனை உணர்த்தும் பெரிய புராணப் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது.

    அண்டர் பிரானும் தொண்டர் தமக்கு அதிபன் ஆக்கி அனைத்து நாம்
    உண்ட கலமும் உடுப்பனவும் சூடுவனவும் உனக்காகச்
    சண்டீசனுமாம் பதம் தந்தோம் என்று அங்கு அவர் பொற்றடமுடிக்குத்  
    துண்ட மதி சேர் சடைக் கொன்றை மாலை வாங்கிச் சூட்டினார் 

இந்த தலம் கும்பகோணம் திருப்பனந்தாள் சாலையில் ஆடுதுறைக்கு அருகே அமைந்துள்ள தலம். சேங்கனூர் என்று இந்நாளில் அழைக்கப்படுகின்றது. கும்பகோணத்திலிருந்து 15 கி.மீ. தொலைவில் உள்ள தலம். இறைவன் பெயர் சத்யகிரீசுவரர்; இறைவியின் பெயர் சகிதேவி; இந்த தலத்து இறைவன் குறித்து திருஞானசம்பந்தர் பாடிய இந்த ஒரு பதிகமே இதுவரை கிடைத்துள்ளது. சிவபிரானின் குழந்தை (சேய்) ஆகிய முருகப்பெருமான் வழிபட்ட தலம் என்பதால் சேய்நல்லூர் (சேய் + நல்லூர்) என்ற பெயர் பெற்றது. இந்த பெயர் நாளடைவில் சேய்ஞலூர் என்று மருவி விட்டது. முருகப்பெருமான் கயிலை மலையிலிருந்து வீரமகேந்திரபுரம் செல்லும் வழியில் மண்ணியாறு தாண்டிச் செல்லும் போது மாலை நேரம் ஆகியதால், இங்கே படைவீடு அமைத்து தங்கியதாக கந்த புராணம் குறிப்பிடுகின்றது. சேக்கிழாரும் இந்த தகவலை பெரிய புராணத்தில் தருகின்றார்.

    பூந்தண் பொன்னி எந்நாளும் பொய்யாது அளிக்கும் புனல் நாட்டு
    வாய்ந்த மண்ணித் தென் கரையில் மன்ன முன்னாள் வரை கிழிய
    ஏந்தும் அயில் வேல் நிலை காட்டி இமையோர் இகல் வெம் பகை கடக்கும்
    சேந்தன் அளித்த திருமறையோர் மூதூர் செல்வச் சேய்ஞலூர்

 
பாடல் 1:

    நூல் அடைந்த கொள்கையாலே நுன்னடி கூடுதற்கு
    மால் அடைந்த நால்வர் கேட்க நல்கிய நல்லறத்தை
    ஆல் அடைந்த நீழல் மேவி அருமறை சொன்னது என்னே
    சேல் அடைந்த தண்கழனி சேய்ஞலூர் மேயவனே

விளக்கம்:

நூல்=வேதம் மற்றும் சிவ ஆகமங்கள்; மால்=ஐயப்பாடு; மால் என்ற சொல்லுக்கு காதல் மயக்கம் என்று ஒரு பொருளும் உள்ளது. என்னே, வியப்புக் குறிச்சொல். பெருமானின் கருணைத் திறத்தினை வியந்து சொல்லியது. நல்லறம்=சிவதன்மம்; நால்வர்=சனந்தனர், சனத்குமாரர், சனாதனர், சனகர் ஆகியோர்; பிரமனின் மனதிலிருந்து தோன்றியவர்கள் என்பதால் மானச புத்திரர்கள் என்று கூறுவார்கள்.   

பொழிப்புரை:

வேதங்கள் ஆகமங்கள் ஆகிய பல நூல்களைக் கற்ற பின்னரும், பெருமானின் திருவடியை கூறும் மார்க்கம் தெளிவாக புரியாமல், தங்களது அஞ்ஞானம் நீங்காததால், உண்மை யாது என்று புரிந்து கொள்ள முடியாமல் மயக்க நிலையில் இருந்த சனகர் சனாதனர் சனந்தனர் மற்றும் சனத்குமாரர் ஆகிய நான்கு முனிவர்களும் தங்களது ஐயப்பட்டினை விளக்க வேண்டும் என்று பெருமானிடம் வேண்ட, அதற்கு இசைந்த பெருமானும் ஆலமரத்தின் நிழலில் பொருந்தி அமர்ந்தவாறு அரிய மறைகளின் பொருளை விளக்கிய அவரது கருணைத் திறம் மிகவும் வியக்கத்தக்கது. அத்தகைய கருணை உள்ளம் கொண்ட பெருமான் சேல் மீன்கள் நிறைந்த குளிர்ந்த வயல்களால் சூழப்பட்ட சேய்ஞலூர் தலத்தில் பொருந்தி உறைகின்றான்.        

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/25/109-நூலடைந்த-கொள்கையாலே---பாடல்-1-3008342.html
3002147 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 108. மறம் பய மலைந்தவர்- பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, September 24, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

    கருங்கழி பொருந்திரை கரைக்குலவு முத்தம்
    தரும் கழுமலத்து இறை தமிழ்க் கிழமை ஞானன்
    சுரும்பு அவிழ் புறம்பயம் அமர்ந்த தமிழ் வல்லார்
    பெரும் பிணி மருங்கு உற ஒருங்குவர் பிறப்பே 

விளக்கம்:

கருங்கழி=கரிய உப்பங்கழிகள்; பொருந்திரை=பெரிய அலைகள்; குலவு=விளங்கும்; மருங்கு அற=இருந்த இடம் தெரியாது முற்றும் ஒழிய; பிறப்பு ஒருங்குவர்=பிறப்பு ஒழியப் பெறுவார்கள். கிழமை=உரிமை; 

பொழிப்புரை:

பெரிய அலைகளால் அடித்துக் கொண்டு வரப்படும் முத்துக்கள், கரிய உப்பங்கழிகளில் பொருத்தி விளங்கும் தன்மையை உடைய கடற்கரை உடைய கழுமலம் (சீர்காழியின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று) தலத்தின் தலைவனும், தனது ஞானத்தினால் தமிழுக்கு உரிமை கொண்டாடும் தகுதி படைத்தவனும் ஆகிய சம்பந்தன், வண்டுகள் இடைவிடாது ஒலி செய்யும் புறம்பயம் தலத்தில் உறையும் பெருமானைப் புகழ்ந்து பாடிய தமிழ்ப் பாடல்களில் வல்லவர்களின் பிறவிப் பிணி இருந்த இடம் தெரியாமல் முற்றிலும் ஒழிய, அவர்கள் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை பெறுவார்கள்.  

முடிவுரை:

பொருளாழம் மிகுந்த இந்த பதிகம் பல அரிய கருத்துக்களை மிகவும் எளிய முறையில் உணர்த்துகின்றது. முதல் பாடலில் அம்மையும் அன்னையும் வேறு வேறு அல்ல இருவரும் ஒருவரே என்றும், இரண்டாவது பாடலில் விரித்த சடையினில் கங்கை நதியினை அடக்கிய வல்லமை படைத்தவன் என்றும், மூன்றாவது பாடலில் உலகத்தை தோற்றுவித்தும் ஒடுக்கியும் மீண்டும் தோற்றுவித்து திருவிளையாடல் புரிபவன் பெருமான் என்றும், நான்காவது பாடலில் அடியார்களுக்கு நீறணிந்த தனது திருமேனியை காட்டி அருள் புரிபவன் என்றும், பிறப்பு மற்றும் இறப்பினைக் கடந்த பெருமான் என்று ஐந்தாவது பாடலிலும், தன்னை நினைக்கும் அடியார்களின் மனதினில் உறைபவன் பெருமான் என்று ஆறாவது பாடலிலும், அடியார்களுக்கு அவர்களின் தன்மைக்கு ஏற்ப அருள் புரியும் பெருமான் என்று ஏழாவது பாடலிலும், ஐந்து புலன்களை வென்றவன் என்று எட்டாவது பாடலிலும், பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகிய இருவருடன் ஒன்றி நின்று அவைகள் தங்களது செயல்களைச் செய்வதற்கு மூல காரணனாக இருப்பவன் என்று ஒன்பதாவது பாடலிலும், முக்திநெறிக்கு வழி காட்டாத நூல்கள் தாழும் வண்ணம் செய்பவன் பெருமான் என்று பத்தாவது பாடலிலும் கூறிய சம்பந்தர், இந்த பாடலை வல்லமையுடன் ஓதும் அடியார்கள் முக்தி நிலை அடைவார்கள் என்று கூறுகின்றார். நாமும் இந்த பதிகத்தின் பொருளினை நன்கு உணர்ந்து அவற்றினை மனதினில் கொண்டு மனமொன்றி. இந்தளம் பண் பொருந்தும் வண்ணம் இந்த பதிகத்தை ஓதி, முக்தி பெறுவதற்கு தகுதி உடையவர்களாக மாறுவோமாக.     

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/24/108-மறம்-பய-மலைந்தவர்--பாடல்-11-3002147.html
3002145 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 108. மறம் பய மலைந்தவர்- பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, September 23, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 10:

    விடக்கு ஒருவர் நன்றென விடக்கு ஒருவர் தீதென
    உடல் குடை களைந்தவர் உடம்பினை மறைக்கும்
    படக்கர்கள் பிடக்கு உரை படுத்து உமையொர் பாகம்
    அடக்கினை புறம்பயம் அமர்ந்த உறவோனே

விளக்கம்:

விடக்கு=ஊன், மாமிச உணவு; படக்கர்கள்=உடை அணிந்தவர்கள்; சம்பந்தர் காலத்தில் புத்தர்கள் புலால் உண்ணும் பழக்கம் உடையவர்களாக இருந்தமை இந்த பாடல் மூலம் நமக்கு தெரிய வருகின்றது. புத்தர்களின் புனித நூல் திரிபிடகம் என்று அழைக்கப் படுகின்றது. பிடக நூலினை பின்பற்றும் புத்தர்கள் பிடகர் என்று அழைக்கப் பட்டனர். உடலை களைந்தவர்=உடை ஏதும் உடுத்தாமல் இருந்த சமணர்கள்; படுத்து=தாழ்வு அடையச் செய்து; உறவோன்=வலிமை உடையவன்; சமணர்களின் முக்கிய கொள்கைகளின் ஒன்றாக பிற உயிர்களுக்கு தீங்கு செய்யாது இருத்தல் கருதப்பட்டது. எனவே அவர்கள் உயிர்க் கொலையையும், மாமிசம் உட்கொள்வதையும் தவிர்த்தனர். சமண மற்றும் புத்த நூல்கள் முக்தி நெறிக்கு வழிகாட்டாமல், மீண்டும் மீண்டும் பிறவி எடுப்பதற்கு வழி வகுப்பதால், பெருமான் அவற்றை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை என்று பெரியோர்கள் விளக்கம் அளித்துள்ளனர்.   

பொழிப்புரை:

ஊனை உணவாக உட்கொள்ளுதல் நன்று என்று கூறும் புத்தர்களும், ஊனை உட்கொள்ளல் தீயது என்று கூறும் சமணர்களும், உடையினைத் தவிர்த்து திரிந்த சமணர்களும், உடலை மறைக்கும் வண்ணம் துவராடை அணிந்த புத்தர்களும் கூறும் திருபிடகம் முதலான நூல்களின் உரைகளை ஏற்றுக் கொள்ளாது, அந்த உரைகளை தாழ்ந்த நிலைக்கு எடுத்துச் சென்றவன் பெருமான். அவன் உமை அன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் அடக்கியவனாக புறம்பயம் தளத்தில் அமர்ந்து உள்ளான்.  

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/23/108-மறம்-பய-மலைந்தவர்--பாடல்-10-3002145.html
3002144 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 108. மறம் பய மலைந்தவர்- பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, September 22, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 9:

    வடம் கெட நுடங்கு உள இடந்த இடை அல்லிக்
    கிடந்தவன் இருந்தவன் அளந்து உணரலாகார்
    தொடர்ந்தவர் உடம்பொடு நிமிர்ந்து உடன் வணங்கப்
    புடங்கருள் செய்து ஒன்றினை புறம்பயம் அமர்ந்தோய்

விளக்கம்:

வடம்=ஆலமரம்; இங்கே ஆலிலையை குறிக்கின்றது. நுடங்கு உள=துயில் கொள்ள; இடந்து= படுத்துக் கிடந்த; இடை=இங்கே கொப்பூழைக் குறித்தது; அல்லி என்ற சொல் தாமரை மலரைக் குறிக்கும் வண்ணம் பல திருமுறை பாடல்களில் கையாளப் பட்டுள்ளது. புடம்= மறைப்பு;  தொடர்ந்து அவர் உடம்போடு=தாங்கள் தேடிக் காணாமையால் அலுத்து தங்களது சுய உருவத்துடன்; புடங்கருள்=புள்+தங்கு+அருள்; பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகிய இருவரும் முறையே அன்னப்பறவை மற்றும் கருடனைத் தங்களது வாகனமாக கொண்டுள்ளனர். ஒன்றினை=அவர்களுடன் கலந்து நின்ற தன்மை.   

பொழிப்புரை:

ஆலிலையில் படுத்துக் கிடந்த திருமாலின் கொப்பூழில் தோன்றிய தாமரை மலரில் அமர்ந்துள்ள பிரமனும், ஆலிலையில் கிடந்த திருமாலும், பெருமானை அளந்து அவனது முடியையும் திருவடியையும் காண்பதற்கு, அன்னமாகவும் பன்றியாகவும் மேலே பறந்தும் கீழே அகழ்ந்தும் முயற்சி செய்து தங்களது முயற்சியில் தோல்வி அடைந்தனர். பின்னர் உண்மை நிலையை உணர்ந்த அவர்கள் இருவரும், தங்களது சுய உருவத்துடன் பெருமானை வணங்க, பெருமான் அவர்கள் இருவருக்கும் அன்னமும் கருடனும் ஆகிய பறவைகள் வாகனமாக இருக்க அருள் புரிந்த பெருமான், அவர்களுடன் ஒன்றி இருந்து அவர்கள் முறையே படைத்தல் மற்றும் காத்தல் தொழில்களை புரிவதற்கு அருள் புரிந்தான். அத்தகைய பெருமை உடைய பெருமான் தான் புறம்பயம் தலத்தில் அமர்ந்து உறைகின்றார். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/22/108-மறம்-பய-மலைந்தவர்--பாடல்-9-3002144.html
3002143 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 108. மறம் பய மலைந்தவர்- பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, September 21, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 8: 

    இலங்கையர் இறைஞ்சு இறை விலங்கலின் முழங்க
    உலம் கெழு தடக்கைகள் அடர்த்திடலும் அஞ்சி
    வலம் கொள எழுந்தவன் நலம் கவின அஞ்சு
    புலங்களை விலங்கினை புறம்பயம் அமர்ந்தோய்

விளக்கம்:

இலங்கையர்=இலங்கை வாழ் மக்கள்; விலங்கல்=மலை; இறைஞ்சும் என்ற சொல் வணங்கும் என்ற பொருளில் கையாளப்பட்டுள்ளது. விலங்கினை=நீங்கினை, விலகினை; உலம்=பெரிய கல், திரண்ட கல்; கெழு=ஒத்த; கவின=அழகு செய்ய; அழகு செய்ய பெருமான் வரங்கள் அளித்தான் என்று இங்கே கூறப்படுகின்றது. சந்திரஹாசம் என்ற பெயர் கொண்ட வாள் பெருமானால் அரக்கனுக்கு அளிக்கப்படுகின்றது. தெய்வத் தன்மை பொருந்திய இந்த வாளினை அணிந்து கொண்ட அரக்கன் மேலும் அழகுடன் திகழ்ந்தான் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம், பெருமான் அளித்த வரங்கள் அரக்கனுக்கு வெற்றி மற்றும் அழகினைச் சேர்த்தன என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். அஞ்சு புலன்கள்=புலன்கள் தங்களை ஆட்கொண்டு, தங்களது உயிர் விரும்பும் வழியில் செல்லவிடாமல் தடுக்கும் என்பதால் சான்றோர்கள் புலன்களின் செய்கைகளுக்கு அஞ்சுவார்கள். புலன்களை கட்டுப்படுத்தும் தன்மை தங்களுக்கு ஏற்படவேண்டும் என்று இறைவனை வேண்டுவார்கள். ஆனால் இயற்கையாகவே புலன்களின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து நீங்கிய இறைவன், புலன்களை வென்றவனாக திகழ்கிறான். இந்த செய்தியே அஞ்சு புலன்களை விலங்கினை என்ற தொடர் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது.   

பொழிப்புரை:

இலங்கை வாழ் மக்கள் வணங்கும் தலைவனாகிய அரக்கன் இராவணன், கயிலாய மலையின் கீழே அகப்பட்டு வருத்தம் தாளாமல் உரத்த குரலில் அலறி தனது பெரிய கற்கள் போன்று வலிமையான அகன்ற கைகள் நசுங்கி விடுமோ என்ற அச்சத்துடன் பெருமானைப் போற்ற, அரக்கனுக்கு வெற்றியும் அழகும் உண்டாகும் வண்ணம் பல வரங்களை அளித்தவன் சிவபெருமான். அத்தகைய பெருமான், மற்றவர்கள் அஞ்சும் வண்ணம் அவர்களுக்கு துன்பம் செய்யும் ஐந்து புலன்களை வென்று, அதன் தாக்கத்திலிருந்து நீங்கியவனாக காணப்படுகின்றான். அத்தகைய இறைவன் புறம்பயம் தலத்தில் அமர்ந்துள்ளான்.     
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/21/108-மறம்-பய-மலைந்தவர்--பாடல்-8-3002143.html
3002142 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 108. மறம் பய மலைந்தவர்- பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, September 20, 2018 12:00 AM +0530

பாடல் 7:


    
மறத்துறை மறுத்தவர் தவத்து அடியர் உள்ளம்
    அறத்துறை ஒறுத்து உனது அருட்கிழமை பெற்றோர்
    திறத்துள திறத்தினை மதித்து அகல நின்றும்
    புறத்துள திறத்தினை புறம்பயம் அமர்ந்தோய்

விளக்கம்:


மறத்துறை=பாவம் விளைவிக்கும் செயல்கள்; மறுக்கும்=விரும்பாது ஒதுக்கும்; ஒறுத்து= கட்டுப்படுத்தி; அறத்துறை ஒறுத்து=புலன்களின் வழியில் செல்லாமல் அறத்துறையில் செல்லும் வண்ணம் மனதினை கட்டுப்படுத்தி; கிழமை=உரிமை; அருட்கிழமை=அருள்+ கிழமை=சிவபிரானது அருளுக்கு பாத்திரமாகும் தன்மை; அகல நின்றும்=உயிர்களிடமிருந்து பிரிந்து வேறாக நிற்கும் தன்மை; 

அறத்துறை ஒறுத்து என்ற தொடருக்கு, இன்பத்தையும் வெறுத்து என்று சிலர் பொருள் கூறுகின்றனர். இன்பம் வரினும் துன்பம் வரினும் ஒன்றாக பாவித்து, துன்பம் வந்த போது கலங்காமலும் இன்பம் வந்த போது மகிழ்ச்சி அடையாமலும் அனைத்தும் இறைவன் செயல் என்று எதிர்கொள்ளும் தன்மையுடன் செயல்படும் உயிர்கள் இருவினையொப்பு  என்ற நிலையை அடைகின்றன. தாங்கள் எதிர்கொள்ளும் இன்ப துன்பங்களால் மனம் ஏதும் சலனம் அடையாமல் இருப்பதால், அவர்கள் மேலும் வினைகளை சேர்த்துக் கொள்வதில்லை. மேலும் பழைய வினைகளை எதிர்கொள்ளும் போது அவர்களின் சிந்தனையும் செயலும் மாற்றம் ஏதும் அடையாமல் இருப்பதால், வினைகள் செயலற்றுப் போவதால், இறைவன் பழைய வினைகள் அனைத்தையும் ஒருங்கே நீக்கி விடுகின்றான். இத்தகைய நிலை அடைவதற்கு தகுதி பெற, இன்பத்தையும் வெறுக்கும் தன்மை பெறவேண்டும். அத்தகைய நிலையினை தவம் புரிபவர்கள் அடைந்து, பெருமானின் அருளால் வீடுபேறு பெறுவதற்கு தகுதி பெறுகின்றனர் என்று விளக்கம் அளிக்கின்றனர். இத்தகைய விளக்கமும் பொருத்தமானதே. இத்தகைய நிலைக்கு அப்பர் பிரானின் வாழ்க்கை ஒரு சிறந்த உதாரணம். சமணர்களின் சூழ்ச்சியால் பல வகையான துன்பங்கள் அடைந்த போதும் ஏதும் கலக்கம் அடையாமல், எப்பரிசாயினும் ஏத்துவன் எம் இறைவனை, என்ற கொள்கையுடன் எதிர்கொண்ட அவர். திருப்புகலூரில் மாணிக்கக் கற்கள் மண்ணுடன் கலந்து தோன்றிய போதும், அவைகளை ஒரு பொருட்டாக எண்ணாமல் மண்ணுடன் வாரியெடுத்து அப்புறப் படுத்தியவர் அப்பர் பிரான். இத்தகைய அடியார்களையே சேக்கிழார் ஓடும் செம்பொன்னும் ஒக்கவே நோக்குவார் என்று கூறுகின்றார்.        

பொழிப்புரை:

பாவம் விளைவிக்கும் தீய செயல்களை முற்றிலும் விலக்கி தவத்தினை புரியும் அடியார்கள் தங்களது மனம் ஐந்து புலன்களின் வழியில் செல்லாமல் அடக்கி அறவழியில் நிலைத்து நிற்குமாறு கட்டுப்படுத்துகின்றனர். அத்தகைய அடியார்கள் பெருமானது அருளினைப் பெரும் தகுதி உடையவர்களாக விளங்குகின்றனர். அவர்களது தன்மையை மதித்து அவர்களது மனதினில் குடிகொள்ளும் பெருமான், அவர்களிடமிருந்து அகன்று வேறாகவும் இருக்கும் தன்மை உடையவன் ஆவான். இத்தகைய பெருமான் புறம்பயம் தலத்தில் அமர்ந்து உறைகின்றான்.    

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/20/108-மறம்-பய-மலைந்தவர்--பாடல்-7-3002142.html
3002141 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 108. மறம் பய மலைந்தவர்- பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, September 19, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 6: 

    அனல்படு தடக்கையர் எத்தொழிலர் ஏனும்
    நினைப்புடை மனத்தவர் வினைப் பகையும் நீயே
    தனல் படு சுடர்ச்சடை தனிப்பிறையொடு ஒன்றப்
    புனல் படு கிடைக்கையை புறம்பயம் அமர்ந்தோய்

விளக்கம்:

அனல் படு தடக்கையர்=வேள்விக்காக தீ வளர்க்கும் அந்தணர்கள்; எத்தொழிலர்=வேறு எந்த தொழில் புரிபவராக இருந்தாலும்; தணல் என்ற சொல் எதுகை கருதி தனல் என்று மாறிவிட்டது. கிடக்கை=இருக்கும் நிலை; தனிப்பிறை=ஒப்பற்ற தன்மை உடைய பிறைச் சந்திரன். பெருமான் ஏற்றுக் கொண்டதால் சிறப்பு பெற்று விளங்கும் பிறைச் சந்திரன். தடம்=நீண்ட; வினைப்பகை=வினைக்கு பகையாக நின்று அவற்றை முற்றிலும் அழிப்பவன்;

பொழிப்புரை:

வேள்விக்காக தீ வளர்க்கும் நீண்ட கைகளை உடைய அந்தணர்கள் ஆயினும், அந்தணர்கள் அன்றி வேறு ஏதேனும் தொழில் புரிபவராக இருப்பினும், பெருமானை தங்களது மனதினில் நினைப்பவர் ஆயின் அவரது தீவினைகளுக்கு பகையாக உள்ளவனும், கொழுந்து விட்டெரியும் தீச்சுடர் போன்று ஒளி வீசும் செஞ்சடையினை உடையவனும், ஒப்பற்ற ஒற்றைப் பிறையுடன் சந்திரன் ஒன்றியிருக்கும் சடையினை உடையவனும், கங்கை நதி தங்கியிருக்கும் தன்மையை உடைய சடையினை உடையவனும் ஆகிய பெருமான் புறம்பயம் தலத்தில் அமர்ந்துள்ளான்.      

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/19/108-மறம்-பய-மலைந்தவர்--பாடல்-6-3002141.html
3002138 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 108. மறம் பய மலைந்தவர்- பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, September 18, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

    பெரும்பிணி பிறப்பினொடு இறப்பிலை ஒர் பாகம்
    கரும்பொடு படும் சொலின் மடந்தையை மகிழ்ந்தோய்
    சுரும்பு உண அரும்பு அவிழ் திருந்தி எழு கொன்றை
    விரும்பினை புறம்பயம் அமர்ந்த இறையோனே

விளக்கம்:

இந்த தலத்து அன்னையின் திருநாமம் கரும்படுசொல்லம்மை. இந்த திருநாமம் இந்த பாடலில் பயன்படுத்தியுள்ளதை நாம் உணரலாம், சுரும்பு=வண்டு; பிணியற்றவன் பெருமான். ஆமயம் என்றால் நோய் என்று பொருள். நோய்கள் ஏதும் அணுகாத தன்மை உடைய பெருமானை நிராமயன் என்று வடமொழியில் கூறுவார்கள். தனது நோயினைத் தீர்த்து தன்னை ஆட்கொண்டவன் பெருமான் என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு ஆமயம் தீர்த்து என்னை என்று ஒரு பதித்தினை அப்பர் பிரான் தொடங்குகின்றார். 

பொழிப்புரை:

பெரும் பிணிகள், பிறப்பு மற்றும் இறப்பு இல்லாதவனும், தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் கரும்படுசொல்லம்மை என்று அழைக்கப்படும் உமையன்னையை மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொண்டு உள்ளவனும், வண்டுகள் தேனை உண்பதால் அரும்புகள் மலராக மலரும் பிரிந்து எழுகின்ற கொன்றை மலர்களை விரும்பி அணிபவனும் ஆகிய பெருமான் புறம்பயம் தலத்தில் அமர்கின்ற பெருமான் ஆவான்.    

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/18/108-மறம்-பய-மலைந்தவர்--பாடல்-5-3002138.html
3002137 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 108. மறம் பய மலைந்தவர்- பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, September 17, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 4:

    வளம் கெழு கடும்புனலொடும் சடை ஒடுங்க
    துளங்கு அமர் இளம்பிறை சுமந்தது விளங்க
    உளம் கொள அளைந்தவர் சுடும் சுடலை நீறு
    புளம் கொள விளங்கினை புறம்பயம் அமர்ந்தோய்

விளக்கம்:

வளம் கெழு=வளமை பொருந்திய, நிறைந்த நீர்ப்பெருக்குடன்; துளங்கு=அசைவு; அளைந்தவர்=குழைந்தவர்; உடல் என்ற பொருளினைத் தரும் புலம் என்ற சொல் இங்கே எதுகை கருதி புளம் என்று மாறியுள்ளது. புலம் என்றால் நிலன் என்று பொருள். இங்கே பெருமானது திருமேனி என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும்.  

பொழிப்புரை:

நிறைந்த நீரினைக் கொண்டு மிகவும் விரைந்து கீழே இறங்கிய கங்கை நதியினைத் தனது சடையில் ஒடுங்கும் வண்ணம் ஒடுக்கி மறைத்தவரும், கங்கை நீரின் அலைகளால் அசைக்கப் படும் பிறைச் சந்திரன் தனது சடையில் விளங்கித் தோன்றும் வண்ணம் அணிந்தவரும், தனது அடியார்களின் உள்ளத்தில் இடம் பெரும் நோக்கத்துடன் குழைந்தவரும், தனது அடியார்களுக்கு வெந்த வெண்ணீற்று சாம்பலை தனது உடலில் பூசியவாறு விளங்கித் தோன்றுபவரும் ஆகிய பெருமான் திருப்புறம்பயம் தலத்தில் உறைகின்றார்.    

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/17/108-மறம்-பய-மலைந்தவர்--பாடல்-4-3002137.html
3002136 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 108. மறம் பய மலைந்தவர்- பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, September 16, 2018 12:00 AM +0530   
பாடல் 3: 

    விரிந்தனை குவிந்தனை விழுங்கு உயிர் உமிழ்ந்தனை 
    திரிந்தனை குருந்தொசி பெருந்தகையும் நீயும்
    பிரிந்தனை புணர்ந்தனை பிணம் புகு மயானம்
    புரிந்தனை மகிழ்ந்தனை புறம்பயம் அமர்ந்தோய்

விளக்கம்:

மகா சங்கார காலத்தில் உலகப் பொருட்களும் உலகத்தில் உள்ள உயிர்களும் முற்றிலும் அழிவதில்லை; அவை இறைவனிடத்தில் ஒடுங்குகின்றன. அவ்வாறு ஒடுங்கும் பொருட்களும் உயிர்களும், இறைவன் உலகத்தை மீண்டும் படைப்பதற்கு திருவுள்ளம் கொள்ளும் போது இறைவனால் விரிக்கப்படுகின்றன. உமிழ்தல்=வெளிப்படுத்துதல்; இதையே விரித்தல் குவித்தல் மற்றும் உமிழ்தல் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார்.  பெருமான் அத்தகைய செயல்கள் செய்வதை, விரிந்தனை குவிந்தனை உமிழ்ந்தனை என்று இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். 

இவ்வாறு இறைவன் பிரளய காலத்தில் உயிர்களை ஒடுக்கியும் பின்னர் விரித்தும் உலகத்தை படைத்தும் அருள் புரிவதை அப்பர் பிரான் ஆலம்பொழில் தலத்து திருத்தாண்டகப் பதிகத்தின் பாடலில் (6.86.6) கூறுகின்றார். இந்த பாடலில் வியன் பிறப்போடு இறப்பானானை என்று இறைவனை அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். ஒவ்வொரு உயிரும் எண்ணிலடங்கா பிறப்புகளை எடுக்கின்றன. எனவே தான் வியன் பிறப்பு என்று, விரிந்த பிறப்புகளின் தன்மையை அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். மேலும் அந்த பிறப்புகள் பின்னர் இறப்பிற்கு காரணமாகவும் இருக்கின்றன. இவ்வாறு உடல்கள் பிறப்பதற்கும் இறப்பதற்கும் மூல காரணனாக இருப்பவன் பெருமான் என்பது இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. வேத வித்து=வேதங்கள் வெளிவருதற்கு காரணமாக இருந்தவன்; அரிந்தான்= இரு கூறாக பிளந்தான்.

    விரிந்தானைக் குவிந்தானை வேத வித்தை வியன் பிறப்போடு
         இறப்பாகி நின்றான் தன்னை
    அரிந்தானைச் சலந்தரன் தன் உடலம் வேறா ஆழ்கடல்
         நஞ்சு உண்டு இமையோர் எல்லாம் உய்யப்
    பரிந்தானைப் பல்லசுரர் புரங்கள் மூன்றும் பாழ்படுப்பான்
         சிலை மலை நாண் ஏற்றி  அம்பு
    தெரிந்தானைத் தென்பரம்பைக் குடியின் மேய
          திருவாலம்பொழிலானை சிந்தி நெஞ்சே.

கற்குடி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலிலும் (6.60.7) பெருமானின் இந்த செயல்களை, உலகின் தோற்றத்திற்கும் ஒடுக்கத்திற்கும் காரணமாக இறைவன் திகழ்வதை, அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். 

    பண்டானைப் பரந்தானைக் குவிந்தான் தன்னைப் பாரானை
        விண்ணாய் இவ்வுலகம் எல்லாம்
    உண்டானை உமிழ்ந்தானை உடையான் தன்னை ஒருவரும் தன்
        பெருமை தனை  அறிய ஒண்ணா
    விண்டானை விண்டார்தம் புரங்கள் மூன்றும் வெவ்வழலில்
        வெந்து பொடியாகி  வீழக்
    கண்டானைக் கற்குடியில் விழுமியானைக் கற்பகத்தைக்
        கண்ணாரக் கண்டேன்  நானே

மீண்டும் மீண்டும் பிறப்பெடுக்கும் உயிர்கள் மிகவும் களைத்து விடுகின்றன. இவ்வாறு களைப்படைந்த உயிர்களுக்கு இளைப்பாற்றல் தேவைப்படுகின்றது. இதனையே மணிவாசகர் சிவபுராணத்தில், எல்லாப் பிறப்பும் பிறந்து இளைத்தேன் எம்பெருமான் என்று கூறுகின்றார். இளைப்பாறும் வாய்ப்பினைத் தான் இறைவன் மகா சங்கார காலத்தில் உயிர்களுக்கு அளிக்கின்றான். உயிர்களை ஒடுக்கி தனது வயிற்றினில் அடக்கிக் கொள்ளும் இறைவன், உலகத்தினை மீண்டும் படைக்க திருவுள்ளம் கொள்ளும் போது, தனது வயிற்றினில் ஒடுங்கிய உயிர்களை மீண்டு வெளிக்கொணர்வதை, விழுங்கு உயிர் உமிழ்தல் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். தனது வயிற்றில் ஒடுங்கிய உயிர்கள் அனைத்தும் ஆணவ மலத்துடன் பிணைந்து இருப்பதால், அந்த உயிர்களுக்கு தங்களுடன் பிணைந்துள்ள மலத்தின் பிடியிலிருந்து விடுவித்துக் கொள்ள ஒரு வாய்ப்பினை அளிக்கும் பொருட்டு, உலகினை தோற்றுவிப்பதற்கு பெருமான் விரும்புகின்றார். இவ்வாறு மீண்டும் மீண்டும் அழிந்த உலகினை தோற்றுவிப்பதால் பெருமானுக்கு ஏதும் இலாபம் இல்லை. உயிர்கள் தாம், தங்களது வினைகளை கழித்துக் கொண்டு முக்தி நிலை பெறுவதற்கு  மீண்டும் ஒரு வாய்ப்பு கிடைக்கப் பெறுவதால், பயன் அடைகின்றன.      

விரிந்தனை குவிந்தனை என்ற தொடருக்கு எங்கும் இறைவன் பரந்து இருக்கும் நிலையினையும் மிகவும் நுண்ணியமாக இருக்கும் நிலையினையும் குறிப்பிடுவதாக சிலர் பொருள் கூறுகின்றனர். இந்த தொடரை அடுத்து விழுங்குயிர் உமிழ்ந்தனை என்று கூறவதால் முதலில் கூறியுள்ள பொருளே, தோற்றுவிப்பது மற்றும் ஒடுக்கும் செயல்களை குறிப்பிடுகின்றது என்று பொருள் கொள்வது மிகவும் பொருத்தமாக உள்ளது. 

குருந்தொசிப் பெருந்தொகை என்று குருந்த மரத்தினை வளைத்து ஒடித்த கண்ணனை (திருமாலை) சம்பந்தர், குறிப்பிடுகின்றார். திருமாலின் அவதாரமாகிய மோகினியுடன் பிச்சைப் பெருமானாக இறைவன் தாருகாவனம் சென்றதையும் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. திருமால் அன்னையின் ஒரு அம்சம் என்பதை நாம் மறக்கலாகாது. சக்தி ஒன்றே ஆயினும் பயன் பொருட்டு நான்கு வடிவங்கள் எடுப்பதாக ஆகமங்கள் கூறுகின்றன. மனைவியாகும் போது பவானியாகவும் (பார்வதி தேவி) கோபம் கொள்ளும் போது காளியாகவும், போர் செய்யும் போது துர்கையாகவும், ஆணுருவம் கொள்ளும் போது திருமாலாகவும் வடிவம் எடுப்பதாக ஆகமங்கள் உணர்த்துகின்றன என்று மூவர் தமிழ் மாலை புத்தகத்தில், இந்த பாடலுக்கு விளக்கம் அளிக்கும் ஆங்க்ரீச வெங்கடேச சர்மா அவர்கள் கூறுகின்றார். அரியலால் தேவி இல்லை என்ற திருவையாறு பதிகத்தில் அப்பர் பிரான் கூறுவதையும் இந்த கருத்துக்கு ஒரு சான்றாக கூறுகின்றார். பாற்கடலில் தோன்றிய அமுதத்தினை தேவர்கள் மட்டும் உண்ணும் பொருட்டு மோகினியாக உருவம் எடுத்த திருமாலோடு பெருமான் புணர்ந்ததால் ஐயனார் அவதரித்தார் என்று ஸ்காந்த புராணம் உணர்த்துகின்றது. மேலும் தாருகாவனம் சென்ற பெருமான், மோகினியையும் உடன் அழைத்துக் கொண்டு சென்றார் என்றும் புராணங்கள் கூறுகின்றன. 

சிவபுரம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடலில் (1.21.2) திருமாலுடன் ஒன்றி நின்று காத்தல் தொழிலைப் புரிபவர் பெருமான் என்று கூறுவதும் நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. சம்பந்தர், திருமாலாக சிவபிரான் உறையும் பதி என்று சிவபுரத்தை குறிப்பிடுகின்றார். பாற்கடலில் துயில்வது போல் திருமால் காட்சி அளித்தாலும், உலகில் நடக்கும் அனைத்துச் செயல்களும் அறிந்து கொள்ளும் வல்லமை படைத்தவர் என்பதால், அவரது தூக்கத்தை அறிதுயில் என்று ஆழ்வார்கள் குறிப்பிடுவது போன்று, சம்பந்தரும் அறிதுயில் என்று குறிப்பிடுவதை நாம் இங்கே காணலாம். மலைகள் மிகுந்த இந்த மண்ணுலகில் வாழும் மனிதர்களும், விண்ணில் வாழும் தேவர்களும், மற்ற உலக உயிர்கள் அனைத்தும் நிலைபெற்று வாழவேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் பாற்கடலில் துயிலும் திருமால் என்று இங்கே திருமால் செய்யும் படைத்தல் தொழிலினை சம்பந்தர் குறிப்பிடுவதை நாம் உணரலாம். திருமாலுடன் பிரிந்தனை என்பதற்கு பிரளய காலத்தினில், அந்நாள் வரை திருமாலுடன் கூடி நின்று அவரை இயக்கிய பெருமான், அவரிடமிருந்து வேறாக பிரிந்து சங்காரத் தொழிலில் ஈடுபட்டு, திருமால் பிரமன் உட்பட அனைத்து உயிர்களும் தன்னிடம் ஓடுங்கும் வண்ணம் செயல் புரிவதை குறிப்பிடுகின்றது என பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே.


    மலை பல வளர் தரு புவியிடை மறை தரு வழி மலி மனிதர்கள்
    நிலை மலி சுரர் முதல் உலகுகள் நிலை பெறுவகை நினைவொடு மிகும்
    அலைகடல்  நடு அறிதுயில் அமர் அறி உரு இயல் பரன் உறை பதி  
    சிலை மலி மதிள் சிவபுர நினைபவர் திருமகளொடு  திகழ்வரே  

பொழிப்புரை:

உலகெங்கும் பரந்து நிற்பவனும், பிரளய காலத்தில் அனைத்து உயிர்களையும் தனது வயிற்றில் ஒடுக்குபவனும், அவ்வாறு ஒடுக்கும் உயிர்களை தக்க சமயத்தில் வெளிப்படுத்தி மீண்டும் அந்த உயிர்கள் தங்களது மலங்களை கழித்துக் கொள்ளும் வாய்ப்பு அளிக்கும் வண்ணம் அவற்றின் வினைத் தொகுதிகளுக்கு ஏற்ப தகுந்த உடலுடன் இணைப்பவனும், தாருகவனத்தில் பிச்சை ஏற்கவும் தனது அடியார்களுக்கு அருள் புரியும் பொருட்டு வேறுவேறு வேடங்களில் வேறுவேறு இடங்களில் திரிந்தவனும், குருந்த மரத்தினை ஒடித்த கண்ணனாகிய தோன்றிய திருமாலோடு இணைந்தவனும், பின்னர் அந்த திருமாலிடமிருந்து பிரிந்தவனும், பிணங்கள் புகுகின்ற மயானத்தில் விருப்பமுடன் மகிழ்ச்சியுற நடனம் புரிபவனும் ஆகிய பெருமான் புறம்பயம் தலத்தில் அமர்ந்துள்ளார்.   

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/16/108-மறம்-பய-மலைந்தவர்--பாடல்-3-3002136.html
2999590 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 108. மறம் பய மலைந்தவர்- பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, September 15, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 2:

    விரித்தனை திருச்சடை அரித்து ஒழுகு வெள்ளம்
    தரித்தனை அது அன்றியும் மிகப் பெரிய காலன்
    எருத்து உற உதைத்தனை இலங்கிழை ஓர் பாகம்
    பொருந்துதல் கருத்தினை புறம்பயம் அமர்ந்தோய்

விளக்கம்:

எருத்து=கழுத்து; இலங்கு=விளங்கிய; கருத்தினை=கருத்தை உடையாய்;

பொழிப்புரை:

விரித்த சடையை உடையவனாய் பெருகி வந்த கங்கை வெள்ளத்தை சடையில் தாங்கியவனும், அதிகமான வலிமை வாய்ந்த காலனின் கழுத்து ஒடிந்து வருந்தி கீழே விழும் வண்ணம் உதைத்து வீழ்த்தியவனும், அழகுடன் விளங்கும் நகைகளை அணிந்துள்ள உமை அன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் பொருத்தும் கருத்து உடையவனாக விளங்கி செயல்படுத்தியவனும் ஆகிய பெருமான் புறம்பயம் தலத்தில் அமர்ந்துள்ளான்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/15/108-மறம்-பய-மலைந்தவர்--பாடல்-2-2999590.html
2999589 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 108. மறம் பய மலைந்தவர்- பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, September 14, 2018 12:00 AM +0530  

முன்னுரை:

திருவைகா சென்று கோழை மிடறாக கவி என்று தொடங்கும் பதிகம் பாடி இறைவனைப் பணிந்து வணங்கிய ஞானசம்பந்தர், அடுத்து அருகிலுள்ள புறம்பயம் தலம் சென்று இறைவனைப் பணிந்து பதிகம் பாடுகின்றார். ஞானசம்பந்தர், அப்பர் பிரான் மற்றும் சுந்தரர் ஆகிய மூவரும் அருளிய தேவாரப் பதிகங்கள் பெற்ற தலம். மணிவாசகரும் தனது கீர்த்தி திருவகவல் பதிகத்தில் புறம்பயம் அதனில் அறம் பல அருளியும் என்று குறிப்பிடுகின்றார். தென்முகக் கடவுளின் முக்கிய தலமாக கருதப்படுகின்றது. ஞானசம்பந்தர் புறம்பயம் சென்றதை குறிப்பிடும் பெரியபுராண பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. இந்த பாடலில் சம்பந்தரை சேக்கிழார் நீடிய அறம்தரு கொள்கையார் என்று குறிப்பிடுகின்றார். நீடிய அறம் என்று முக்தி நிலை உணர்த்தப் படுகின்றது. பிள்ளையாரின் பாடல்கள் முக்தி நெறிக்கு வழி காட்டும் தன்மையது என்பதால் இந்த பெயர் மிகவும் பொருத்தமாக உள்ளது. இந்த தன்மை பற்றியே சிவம் பெருக்கும் பிள்ளையார் என்றும் அவர் அழைக்கப்படுகின்றார்.   

    புறம்பயத்து இறைவரை வணங்கிப் போற்றி செய்
    திறம்புரி நீர்மையில் பதிகச் செந்தமிழ்
    நிறம் பயில் இசையுடன் பாடி நீடிய
    அறம் தரு கொள்கையார் அமர்ந்து மேவினார்   
 

கும்பகோணத்திலிருந்து பத்து கி.மீ. தொலைவில் உள்ள தலம் இன்னம்பருக்கு மிகவும் அருகில் உள்ளது. கும்பகோணம் மற்றும் சுவாமிமலை ஆகிய இரண்டு இடங்களிலிருந்து நகரப் பேருந்து வசதி உள்ளது. பிரளயத்திற்கு புறம்பாக இருந்து பிரளயத்தை கடந்து அழியாமல் இருந்ததால் புறம்பயம் என்று அழைக்கப்பட்டது. நாளடைவில் இந்த பெயர் புறம்பியம் என்று மருவி விட்டது. இறைவன் பெயர் சாட்சிநாதர்; இறைவியின் பெயர் கரும்படுசொல்லம்மை. இங்குள்ள விநாயகர் பிரளயம் காத்த விநாயகர் என்று அழைக்கப்படுகின்றார். இவருக்கு விநாயக சதுர்த்தி அன்று தேன் அபிஷேகம் செய்யப்படும். எவ்வளவு தேன் அபிஷேகம் செய்தாலும் அத்தனையும் இந்த சிலையால் உரிஞ்சப்படும் விந்தையை நாம் காணலாம். மேலும் ஒரு எறும்பு கூட சன்னதியில் காண முடியாது. 

பாடல் 1: 

    மறம் பயம் மலைந்தவர் மதில் பரிசு அறுத்தனை
    நிறம் பசுமை செம்மையொடு இசைந்து உனது நீர்மை
    திறம் பயன் உறும் பொருள் தெரிந்து உணரு நால்வர்க்கு
    அறம் பயன் உரைத்தனை புறம்பயம் அமர்ந்தோய்

விளக்கம்:

மலைப்பு என்ற சொல்லுக்கு போர் என்ற பொருளும் உள்ளது. மறம்=பாவச் செயல்கள்; அறம் என்பதற்கு எதிர்ச்சொல் மறம். அறம் பாவம் என்னும் அருங்கயிற்றால் கட்டி என்று மணிவாசகர் திருவாசகம் சிவபுராணத்தில் கூறுகின்றார். தங்களது பறக்கும் கோட்டைகளில் அமர்ந்தவாறு போர் புரிந்து உலகத்தவர் அனைவரையும் துன்புறுத்திய திரிபுரத்து அரக்கர்கள் இந்த போர்களால் அடைந்தது பாவச் செயல்கள் தானே. அதனை உணர்த்தும் வண்ணம் பாவச் செயல்களை பயனாகப் பெற்றுத் தந்த போர்கள் புரிந்த அரக்கர்கள் என்று ஞானசம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். 

பரிசு=தன்மை; மதில்களை தன்மையை அறுத்தவன் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். மூன்று மதில்களும் ஒரே நேர்க்கொட்டினில் வரும் நேரத்தில் மட்டுமே இந்த கோட்டைகளை அழிக்க முடியும் என்பது திரிபுரத்து அரக்கர்கள் பெற்றிருந்த வலிமையான வரம். மூன்று மதில்களும் எப்போதும் வானில் பறந்து கொண்டே இருப்பதால், அவைகள் இருக்கும் இடம் மாறிக்கொண்டே இருக்கும். இவ்வாறு மாறிக்கொண்டே இருந்தாலும் இரண்டு மதில்களை ஒரு கோட்டினால் இணைக்க முடியும் என்றாலும் மூன்றாவது மதிலும் அந்த நேர்கோட்டினில் வருவது என்பது எப்போதாவது ஒரு முறை நிகழக்கூடிய சம்பவம். மேலும் மதில்கள் நகர்ந்து கொண்டே இருப்பதால் அவ்வாறு ஒரே நேர்கோட்டில் இருக்கும் நேரமும் மிகவும் குறைந்தது. இந்த தன்மையே மிகவும் வலிமையான அரணாக இருந்ததால், எவராலும் அழிக்க முடியாத மதில்களாக அவை விளங்கின. ஆனால் இந்த தன்மையை மாற்றி, மூன்று மதில்களும் ஒரே நேர்க்கோட்டினில் இருந்த குறைந்த நேரத்தில், ஒரே அம்பினால் அவை மூன்றையும் வீழ்த்தி எரியச் செய்தவர் பெருமான், என்பதை குறிப்பிடும் வண்ணம் மதில் பரிசு அறுத்தவன் என்று பெருமானை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். பரிசு என்ற சொல்லுக்கு பெயர்ந்து பல இடங்களும் பறந்து சென்று, அழிக்கும் தன்மை என்று பொருள் கொண்டு. திரிபுரத்தவர்கள் செய்து கொண்டிருந்த தீச்செயல்களை, அவர்களை அழிப்பதன் மூலம் நிறுத்தியவர் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே.      

நிறம் பசுமை என்று அம்மையின் உடல் நிறத்தினை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். அம்மையின் நிறத்தினை கருமை என்றும் கருநீலம் என்றும் பச்சை என்று திருமுறை பாடல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. திருமாலின் நிறத்தையும் அவ்வாறே பச்சை என்று பல பிரபந்த பாடல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. நிறம் பசுமை செம்மையோடு என்று குறிப்பிடுவதன் மூலம் அம்மையப்பரின் திருக்கோலம் இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. 

பிராட்டியின் நிறம் பச்சை என்பதை உணர்த்தும் திருமுறைப் பாடல்கள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காண்போம். பெருமானின் உடலில் பல விதமான வண்ணங்களும் உள்ளதால் இன்ன நிறம் என்று நாம் பெருமானை குறிப்பிட முடியாது என்று அப்பர் பிரான் குடந்தை கீழ்க்கோட்டம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (6.75.5) குறிப்பிடுகின்றார். அவரது கழுத்து விடத்தினை தேய்க்கியதால் கருநீல நிறத்துடனும், செம்பொன் நிறத்தில் உள்ள மேனியில் பூசப்பட்ட திருநீறு வைரத்தைப் போன்று வெண்மை நிறத்துடனும், அன்னையை உடலின் ஒரு கூறாக ஏற்றுக்கொண்ட இடது பாகத்து மேனி பச்சை நிறத்துடனும் நெடிதுயர்ந்த பளிங்கின் உருவமாக காணப்படும் பெருமானின் திருவுருவ நிறத்தினை என்னவென்று சொல்ல முடியும் என்ற கேள்வியை நம்மிடம் அப்பர் பிரான் கேட்கின்றார். கோலமணி=அழகிய மணிகள்; கொழித்து=அடித்துக் கொண்டு வரப்படும், மேடான மேற்கு பகுதியிலிருந்து தாழ்வான கிழக்கு சமவெளிக்கு பாயும் காவிரி நதியை கீழே இறங்கின நதி என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். பெருமான் ஆண் என்றும் பெண் என்றும் அலி என்றும் சொல்ல முடியாத வண்ணம் இருப்பதால் அவரது உருவம் இன்ன தன்மை என்று சொல்ல முடியாது என்றும் அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். 

    காலன் வலி தொலைத்த கழல் காலர் போலும் காமன் எழில்
        அழல் விழுங்கக்  கண்டார் போலும்
    ஆலதனில் அறம் நால்வர்க்கு அளித்தார் போலும் ஆணொடு
        பெண் அலி அல்லர் ஆனார் போலும்
    நீல உரு வயிர நிரை பச்சைச் செம்பொன் நெடும் பளிங்கு
        ஒன்று அறிவரிய நிறத்தார் போலும்  
    கோலமணி கொழித்து இழியும் பொன்னி நன்னீர்க்
       குடந்தை கீழ்க்கோட்டத்து எம்   கூத்தனாரே

பல்லவனீச்சரம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்து பாடல் ஒன்றினில் (3.112.6) பெருமானின் திருமேனி நிறம் பச்சை என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். பிராட்டியைத் தனது உடலில் ஏற்றுக் கொண்டதால், அவரது திருமேனியின் நிறம் இடது பாகத்தில் பச்சையாக காணப்படுகின்றது என்பதை நாம் உணருகின்றோம். தனது மனைவியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் ஏற்றதாலும், பிச்சை ஏற்பதாலும் வித்தியாசமாக காணப்படும் பெருமான் என்று குறிப்பிடும் சம்பந்தர், இவ்வாறு பெருமான் இருப்பதன் காரணத்தை நாம் அறியமுடியாது என்று கூறுகின்றார். எனவே தான் இவர் தன்மை அறிவார் ஆர் என்று இந்த பாடலை முடிக்கின்றார். இந்த பதிகத்தின் முதல் பத்து பாடல்களிலும் பெருமானின் பண்பும், அருட் செய்கைகளும் குறிப்பிடப்பட்டு அவரது தன்மையை நம்மால் அறிய முடியாது என்று சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார்.   

    பச்சைமேனியர் பிச்சைகொள்பவர் பட்டினத்துறை பல்லவனீச்சரத்து
    இச்சையாய் இருப்பார் இவர் தன்மை அறிவாரார்

இடைமருது தலத்தின் மீது அருளப்பட்ட பதிகத்திலும் (6.17.7) அப்பர் பிரான் இறைவனை பச்சை நிறம் உடையர் என்று குறிப்பிடுகின்றார். பண்டும் இன்றும் என்றும் உள்ள பொருள் என்று பல்லாண்டு பதிகத்தில் கூறுவது போன்று அப்பர் பிரான் என்றும் உள்ளார் என்று இந்த பாடலில் இறைவனின் அழியாத தன்மையை குறிப்பிடுகின்றார். பல இல்லங்கள் தேடிச் சென்று பிச்சை எடுத்தாலும், பெருமை குறையாதவர் பெருமான் என்றும் அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார்.

    பச்சை நிறம் உடையர் பாலர் சாலப் பழையர் பிழை
        எலாம் நீக்கி ஆள்வர்
    கச்சைக் கதநாகம் பூண்ட தோளர் கலன் ஒன்று
        கையேந்தி இல்லம் தோறும்
    பிச்சை கொள நுகர்வர் பெரியார் சாலப் பிறங்கு
         சடைமுடியர் பேணும் தொண்டர்
    இச்சை மிக அறிவர் என்றும் உள்ளார் இடைமருது
         மேவி இடம் கொண்டாரே  

நீத்தல் விண்ணப்பத்தின் பாடல் ஒன்றினில் மணிவாசகர் பச்சையன் என்று பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். பொதுவாக கனல் போன்று சிவந்த திருமேனியை உடையவன் பெருமான் என்று திருமுறை பாடல்கள் உணர்த்துகின்றன. என்றாலும் அவனது திருமேனி பல்வேறு வண்ணங்கள் உடையதாக உள்ள தன்மை திருமுறைப் பாடல்களில் கூறப் படுகின்றன. திருமேனி முழுவதும் திருநீற்றினை பூசிக் கொள்வதால் வெண்மை நிறத்துடனும், ஆலகால விடத்தை தேக்கியதால் கழுத்தின் ஒரு பாகம் கருமை நிறத்துடனும். அன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் ஏற்றுக் கொண்டதால் இடது பாகம் பச்சை நிறத்துடனும் அவரது சிவந்த திருமேனி காணப்படுவதை அடிகளார் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். சச்சையன்=இளமையாக இருப்பவன்; கால்=காற்று; தடம் தாள=பருத்த காலினை உடைய; விச்சை=வித்தை, வியத்தகு தன்மை; ஐந்து பூதங்களிலும் கலந்து நின்று பெருமான் அவற்றை இயக்கும் தன்மையை வியத்தகு தன்மை என்று அடிகளார் கூறுகின்றார். ஒண் படம்=அழகிய படம்; அடல் கரி=வலிமை உடைய யானை; 

    சச்சையனே மிக்க தண்புனல் விண் கால் நிலம் நெருப்பு ஆம்
    விச்சையனே விட்டு இடுதி கண்டாய் வெளியாய் கரியாய்
    பச்சையனே செய்ய மேனியனே ஒண் பட அரவக் 
    கச்சையனே கடந்தாய் தடம் தாள அடல் கரியே

திருமூலர் சக்திபேதம் எனப்படும் பகுதியில் இறைவியின் தன்மையை உணர்த்தும் பொழுது நீங்காத பச்சை நிறத்தை உடையவள் என்று குறிப்பிடுகின்றார். ஓங்காரியாக இருக்கும் அன்னை சதாசிவன் மகேசுரன் உருத்திரன் மால் அயன் ஆகிய ஐவரையும் பெற்றெடுத்தாள் என்று இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். ஹ்ரீம் என்ற எழுத்தினில் அம்மை இடம் கொண்டு இருப்பது இந்த பாடலில் உணர்த்தப்படுகின்றது. ஹ்ரீம் என்ற எழுத்து இரீங்காரம் என்ற சொல்லால் உணர்த்தப் படுகின்றது.  

    ஓங்காரி என்பாள் அவள் ஒரு பெண் பிள்ளை
    நீங்காத பச்சை நிறத்தை உடையவள்
    ஆங்காரியாகியே ஐவரைப் பெற்றிட்டு
    இரீங்காரத்துள்ளே இனிது இருந்தானே  

நான்காம் தந்திரம் நவாக்கரி சக்கரம் அதிகாரத்தில் பல இடங்களில் அம்மையின் நிறம் பச்சை என்று திருமூலர் குறிப்பிடுகின்றார். அத்தகைய பாடல் ஒன்றினை நாம் இங்கே காண்போம். பச்சையம்மன் கோயில் என்று பல கிராமங்களிலும் வீரசக்தியின் கோயில் இருப்பதை நாம் காணலாம்.   

    உகந்தநாள் பொன்முடி முத்தாரமாக
    பரந்த பவளமும் பட்டாடை சாத்தி
    மலர்ந்தெழு கொங்கை மணிக் கச்சு அணிந்து
    தழைத்து அங்கு இருந்தவள் தான் பச்சையாமே 

திறம்=உறுதியானது, நிலையானது; உண்மைப் பொருளை உள்ளடக்கியது; திறம் பயனுறு பொருள்=உண்மைப் பொருளை உள்ளடக்கிய வேதங்களின் பயனையும் பொருளையும்; 
           
பொழிப்புரை:

பாவமே பயனாக வரும் வண்ணம் பல கொடிய செயல்கள் செய்து அனைவரையும் போருக்கு அழைத்து துன்புறுத்திய திருபுரத்து அரக்கர்களின் மூன்று கோட்டைகளின் வலிமையான தன்மையை அறுத்து, மூன்று கோட்டைகளையும் ஒருங்கே எரித்தவனும், பசுமை நிறத்துடன் செம்மை நிறமும் பொருந்துமாறு கலந்த திருமேனியை உடையவனும், உண்மைப் பொருளை உள்ளடக்கியதும் வீடுபேறாகிய பயனைத் தருவதும் ஆகிய வேதங்களின் பொருளினை உணர்ந்து தெரிந்து கொள்வதற்கு முயற்சி செய்த சனகாதி முனிவர்கள் நால்வர்க்கும் அறத்தின் பயனை விரித்து உரித்தவனும் ஆகிய பெருமான் புறம்பயம் தலத்தில் அமர்ந்துள்ளான்.      

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/14/108-மறம்-பய-மலைந்தவர்--பாடல்-1-2999589.html
2994755 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 107. கோழை மிடறாக கவி- பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, September 13, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

    முற்று நமை ஆளுடைய முக்கண் முதல்வன் திருவைகாவில் அதனை
    செற்ற மலினார் சிரபுரத் தலைவன் ஞானசம்பந்தன் உரை செய்
    உற்ற தமிழ் ஈரைந்தும் இவை வல்லவர் உருத்திரர் எனப்
    பெற்று அமரலோகம் மிக வாழ்வர் பிரியார் பெரும் புகழோடே

 
விளக்கம்:

செற்றமலின்=மிகுந்த வளம்; உரை செய் உற்ற=உரை செய்த; அமரலோகம்=சிவலோகம்

பொழிப்புரை:

முழுவதும் நம்மை ஆட்கொண்டவனும் மூன்று கண்களை உடையவனும் முதல்வனாகவும் திருவைகா தலத்தில் திகழ்பவனும் ஆகிய பெருமானை, வளம் மிகுந்த சிரபுரம் (சீர்காழி தலத்தின் பன்னிரண்டு பெயர்களின் ஒன்று) தலத்தின் தலைவனும் ஆகிய ஞானசம்பந்தன் உரைத்த பத்து செந்தமிழ் பாடல்களில் வல்லமை பெற்ற அடியார்கள் உருத்திரர் என்று அழைக்கப்படும் பேற்றினை பெற்று சிவலோகத்தில் என்றும் பெருமானை விட்டு பிரியாது பெரும் புகழினோடு வாழ்வார்கள்.     

முடிவுரை:

பதிகத்தின் முதல் பாடலில், தேவாரப் பதிகங்களை ஒலி சிறந்து ஒலிக்கவும் சொற்கள் உச்சரிப்பு பிழையின்றியும், பாடலின் பொருளினை புரிந்து கொண்டும் உரிய இசையுடன் பொருந்தியும் பாடும் ஆற்றல் இல்லாதவரும், தங்களால் இயன்ற இசையுடன் பாடும் அடியார்களுக்கு இறைவன் அருள் புரிவான் என்று உணர்த்தி, அனைவரையும் தேவாரப் பாடல்களை பாடும் வண்ணம் ஊக்கிவிக்கும் திருஞானசம்பந்தர், பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் தேவாரப் பாடல்களை பாடுவதில் வல்லவராக திகழும் அடியார்கள் உருத்திர பதவி பெற்று பெருமானுடன் என்றும் இணைந்து வாழும் பேற்றினையும் புகழினையும் பெறுவார்கள் என்று குறிப்பிட்டு, பதிகங்கள் பாடுவதில் வல்லவராக நாம் திகழும் வண்ணம் நம்மை ஊக்குவிப்பதையும் உணரலாம். இந்த இரண்டு பாடல்களும் அடிப்படையில் ஒரே கருத்தினை உணர்த்துவதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். தேவார பாடல்களை பாட வேண்டும் என்பதும் அந்த பாடல்களை இசைத்து பாட வேண்டும் என்பதே இரண்டு பாடல்களும் உணர்த்தும் கருத்து. இசைப் பாடல்களை மிகவும் விரும்பும் பெருமானை, நாம் தேவாரப் பாடல்கள் பாடி மகிழ்வித்து அவனது அருள் பெறுவோமாக. மேலும் நாம் தேவாரப் பதிகங்களை பிழையின்றியும், பொருளை உணர்ந்து கொண்டு, அடுத்தவர் நாம் பாடும் போது பொருளினை புரிந்து கொள்ளும் வண்ணம் நிறுத்தியும், பதிகத்திற்கு உரிய பண்ணுடன் இணைத்தும் பாடும் வல்லவர்களாக திகழ்ந்து, உருத்திர பதவி பெற்று மகிழ்வோமாக.            

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/13/107-கோழை-மிடறாக-கவி--பாடல்-11-2994755.html
2994754 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 107. கோழை மிடறாக கவி- பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, September 12, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 10:

    ஈசன் எமை ஆளுடைய எந்தை பெருமான் இறைவன் என்று தனையே
    பேசுதல் செயா அமணர் புத்தர் அவர் சித்தம் அணையா அவன் இடம்
    தேசமது எலாம் மருவி நின்று பரவித் திகழ நின்ற புகழோன்
    வாசமலரான பல தூவி அணையும் பதி நல் வைகாவிலே

விளக்கம்:

பேசுதல் செயா=புகழினைப் பேசாத; ஈசன்=தலைவன்; பெருமான்=பெருமையை உடையவன்; சிவபெருமானை இகழ்ச்சியாக பேசி பலரையும் தங்களது மதத்திற்கு மாற்றுவது பண்டைய நாளில் சமணர்கள் மற்றும் புத்தர்களின் பழக்கமாக இருந்ததை நாம் பெரிய புராணத்திலிருந்து அறிகின்றோம். அவ்வாறு பெருமானை இகழ்வதை நிறுத்தி, புகழினைப் பேசாமல் இருந்த சமணர் புத்தர்கள் என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். 

பொழிப்புரை:

அனைவர்க்கும் தலைவன் என்றும் எம்மை ஆட்கொண்ட தந்தை என்றும் பெருமைகள் பல படைத்தவன் என்றும் முழுமுதற் கடவுள் என்றும் தன்னைப் புகழ்ந்து பேசாத சமணர்கள் மற்றும் புத்தர்களின் சித்தம் சென்று அணையாத பெருமானின் இடம் திருவைகா தலமாகும். பல தேசங்களிலும் உள்ள அடியார்கள் சென்றடைந்து பெருமானைப் போற்றி வணங்கும் புகழினை உடைய பெருமானை, நறுமணம் மிகுந்த பல வகையான மலர்கள் தூவி வணங்க அடியார்கள் சென்றடையும் தலம் திருவைகா ஆகும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/12/107-கோழை-மிடறாக-கவி--பாடல்-10-2994754.html
2994753 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 107. கோழை மிடறாக கவி- பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, September 11, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 9:

    அந்தம் முதல் ஆதி பெருமான் அமரர் கோனை அயன் மாலும் இவர்கள்
    எந்தை பெருமான் இறைவன் என்று தொழ நின்று அருள் செய் ஈசன் இடமாம்
    சிந்தை செய்து பாடும் அடியார் பொடி மெய் பூசி எழு தொண்டர் அவர்கள்
    வந்து பல சந்த மலர் முந்தி அணையும் பதி நல் வைகாவிலே
  

விளக்கம்:

பெருமான்=பெருமையை உடையவன்; அந்தம் முதல் ஆதி என்று குறிப்பிட்டு பெருமானின் முழுமுதற் தன்மையை சம்பந்தர் இங்கே உணர்த்துகின்றார். பிரமனும் திருமாலும் இந்த தலத்தில் வாயில் காப்பாளராக இறைவனைத் தொழுத வண்ணம் இருப்பதை நாம் காணலாம். அதனால் தான், வழக்கமாக பிரமனும் திருமாலும் அடிமுடி தேடி அலைந்த போதும் அவர்கள் காணாத வண்ணம் நெடுஞ்சுடராய் நின்ற பெருமான் என்று தனது ஒன்பதாவது பாடலில் குறிப்பிடும் சம்பந்தர் இங்கே அவர்கள் இருவரும் பெருமானைத் தொழுத வண்ணம் நிற்க பெருமான் அவர்களுக்கு அருள் புரிந்தார் என்று கூறுகின்றார்.         

பொழிப்புரை:

உலகத்தின் தோற்றத்திற்கும் உலகம் ஒடுங்குவதற்கும் மூல காரணனாக இருக்கும் பெருமானை தேவர்கள் அனைவர்க்கும் தலைவனாக இருப்பவனை, திருமாலும் பிரமனும் தங்களது செருக்கினை ஒழித்து இறைவன் என்று தொழுது நின்ற போது அவர்களுக்கு அருள் செய்த சிவபெருமான் உறைகின்ற இடம் திருவைகா ஆகும். பெருமானையே எப்போதும் சிந்தித்து அவனது புகழினைப் பாடும் அடியார்கள், தங்களது உடல் முழுவதும் திருநீறு பூசியவர்களாய் நறுமணம் மிகுந்த மலர்கள் கொண்டு ஒருவரை ஒருவர் முந்திக் கொண்டு இறைவனை வணங்கும் தலம் நன்மைகள் பல அருளும் திருவைகா ஆகும்.       

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/11/107-கோழை-மிடறாக-கவி--பாடல்-9-2994753.html
2994752 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 107. கோழை மிடறாக கவி- பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, September 10, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    கை இருபதோடு மெய் கலங்கிட விலங்கலை எடுத்த கடியோன்
    ஐயிரு சிரங்களை ஒருங்குடன் நெரித்த அழகன் தன் இடமாம்
    கையின் மலர் கொண்டு நல காலையொடு மாலை கருதிப் பலவிதம்
    வையகம் எலாம் மருவி நின்று தொழுது ஏத்தும் எழில் வைகாவிலே

விளக்கம்:

வையகம்=நிலவுலகம், இங்கே நிலவுலகத்து மக்களைக் குறிக்கின்றது'; மெய்=உடல்; நல காலை=நல்ல காலைப் பொழுது, பெருமானைத் தொழுவதற்கு உகந்த நேரம் விடியற்காலைப் பொழுது என்று கூறுவார்கள். விலங்கல்=மலை; கடியோன்=கொடிய குணங்கள் கொண்ட அரக்கன் இராவணன்; நல்ல காலைப் பொழுது பெருமானைத் தொழுவதற்கு உகந்த நேரம் என்று அப்பர் பிரான் குறிப்படும் கடவூர் வீரட்டத்தின் பாடல் நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. பெரும்புலர் காலை என்பது, இரவின் நான்காவது (இறுதி) பகுதி, சூரிய உதயத்திற்கு ஒரு ஒன்றரை மணி நேரம் முன்னர் உள்ள நேரம் 

    பெரும்புலர் காலை மூழ்கிப் பித்தர்க்குப் பத்தராகி
    அரும்பொடு மலர்கள் கொண்டாங்கு ஆர்வத்தை உள்ளே வைத்து
    விரும்பி நல் விளக்குத் தூபம் விதியினால் இட வல்லார்க்குக்
    கரும்பினில் கட்டி போல்வார் கடவூர் வீரட்டனாரே 

பொழிப்புரை:

இருபது கைகளும் வலிமை மிகுந்த உடலும் வருந்தும் வண்ணம் முழு முயற்சியுடன், கயிலாய மலையினை பேர்த்து எடுக்க முயற்சி செய்த கொடிய குணங்களைக் கொண்ட அரக்கன் இராவணனின் பத்து தலைகளும் ஒருங்கே மலையின் கீழே அமுக்குண்டு நொறுங்கும் வண்ணம் தனது கால் பெருவிரலை அழுத்திய அழகன் சிவபெருமான் தனது இடமாக கருதுவது திருவைகா தலம் ஆகும். தங்களது கையில் நல்ல மலர்கள் கொண்டு தினமும் நல்ல காலைப் பொழுதிலும் மற்றும் மாலை நேரங்களிலும் இறைவனை மனதினில் நினைத்து பல விதமாக அவனது புகழினை பாடிக் கொண்டு உலகிலுள்ள பலரும் சென்று அடைந்து தொழுதும் புகழ்ந்தும் இறைவனை வணங்கும் அழகினை உடைய தலம் திருவைகா ஆகும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/10/107-கோழை-மிடறாக-கவி--பாடல்-8-2994752.html
2994751 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 107. கோழை மிடறாக கவி- பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, September 9, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 7:

    நாளும் மிகு பாடலொடு ஞானமிகு நல்ல மலர் வல்ல வகையால்    
    தோளினொடு கை குளிரவே தொழும் அவர்க்கு அருள் செய் சோதி இடமாம்
    நீள வளர் சோலை தொறு நாளி பல துன்று கனி நின்றது உதிர
    வாளை குதி கொள்ள மது நாற மலர் விரியும் வயல் வைகாவிலே

விளக்கம்:

நாளி=தென்னை; வாளை=ஒரு வகை மீன்கள்; ஞானமிகு=சிவஞானம் மிகுந்து; தோளினொடு கை குளிரவே=பெருமானை வழிபட்ட மகிழ்ச்சியினால் மனம் குளிர்ந்து போன்று உடல் உறுப்புகளும் குளிர்ந்த நிலை; மிகு பாடல்=மிகுந்த பாடல்; ஞானமிகு நல்ல மலர்= சிவபெருமான் விரும்பும் எட்டு அக மலர்கள், கொல்லாமை, அருள், ஐம்பொறி அடக்கம், பொறுமை, தவம் வாய்மை அன்பு அறிவு ஆகிய சிறந்த குணங்கள்; துன்று கனி= அடர்த்தியான கனிகள்; 

தோளைக் குளிரத் தொழும் அடியார் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுவது நமக்கு அப்பர் பிரான் தோளைக் குளிரே தொழுவேன் என்று கூறும் பாடல்களை நமக்கு நினைவு படுத்துகின்றது. திருவையாறு பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (4.03.04) இளம் மலர்கள் தூவி தோளைக் குளிர பெருமானைத் தொழுவேன் என்று அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். பெய்வளை= நெருக்கமாக கைகளில் வளையல்கள் அணிந்தவள், இங்கே உமை அம்மையை குறிக்கின்றது. துறை இளம் பன்மலர்=நீர்நிலைகளை அடுத்து உள்ள இடங்களில் வளரும் மலர்கள்; குளிர்தல்=மகிழ்தல். ஆலும்=ஒலிக்கும்;

    பிறை இளம் கண்ணியினானைப் பெய்வளையாளொடும் பாடித்
    துறை இளம் பன்மலர் தூவித் தோளைக் குளிரத் தொழுவேன்
    அறை இளம் பூங்குயில் ஆலும் ஐயாறு அடைகின்ற போது
    சிறை இளம் பேடையொடாடிச் சேவல் வருவன கண்டேன்
    கண்டேன் அவர் திருப்பாதம் கண்டறியாதன கண்டேன்

உள்ளம் மகிழ்வுடன் இருந்தால் தோள்கள் விம்முவது இயற்கை. தனது உள்ளம் மகிழ்ந்து இருந்த காரணத்தால், தனது தோள்களும் மகிழ்ந்து இருந்த நிலை இங்கே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. சிவபிரானின் புகழினை மகிழ்ந்து பாடும் பெண்கள், தங்களது  உள்ளங்கள் மகிழ்ச்சியால் நிறைந்து இருந்தமையால் அவர்களது தோள்களும் விம்மிப் புடைத்து இருந்த நிலையினை மற்றொரு பெண்ணுக்குச் சுட்டிக்காட்டி பாடும் பாடல்களை தோணோக்கம் என்ற தலைப்பின் கீழ் மணிவாசகர் திருவாசகத்தில் அருளி இருப்பது இங்கே நினைவு கூறத் தக்கது. கல் போன்ற தனது மனத்தினை உருக்கிய சிவபெருமான், தனது நெஞ்சினுள்ளே புகுந்து கொண்டமையால் உலகம் தன்னை அறிந்து கொண்டதாகக் கூறும் பெண்மணி தனது தோள் விம்மிப் புடைத்துள்ள நிலையினைக் காணுமாறு தனது தோழியிடம் கூறும் பாட்டு இது.

    கற்போலும் நெஞ்சம் கசிந்து உருகக் கருணையினால்
    நிற்பானைப் போல் என் நெஞ்சினுள்ளே புகுந்து அருளி
    நற்பால் படுத்து என்னை நாடறியத் தான் இங்ஙன்
    சொற்பாலது ஆனவா தோணோக்கம் ஆடாமோ   

பாவநாசப் பதிகத்தின் பாடல்களில் (4.15.5 & 4.15.9) இறைவனைத் தனது தோள்கள் குளிரத் தொழுததாக அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். குருமணி=நல்ல நிறமுடைய மாணிக்கம்: குடமூக்கு=கும்பகோணத்தில் உள்ள கும்பேசர் கோயில். உள்ளம் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்ததால், உடலும் குளிர்ந்ததாக இங்கே அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். விடமுணி= விடத்தை உண்டவன்;

    கோலக்காவில் குருமணியைக் குடமூக்கு உறையும் விடமுணியை
    ஆலங்காட்டில் அந்தேனை அமரர் சென்னியாய் மலரைப்
    பாலில் திகழும் பைங்கனியைப் பராய்த்துறையெம் பசும்பொன்னைச்
    சூலத்தானைத் துணையிலியைத் தோளைக் குளிரத் தொழுதேனே

உள்ளம் குளிர்ந்து மகிழ்ச்சியாக இருந்ததால் உடலும் குளிர்ந்து காணப்பட்டது என்று அப்பர் பிரான் கூறுவது நமக்கு திருவாசக பாடல் ஒன்றினை நினைவூட்டுகின்றது. கண்ணப்ப நாயனார் செய்த பூஜைகளை மிகவும் விருப்பமுடன் ஏற்றுக்கொண்ட சிவபெருமானின் உடல் குளிர்ந்ததாக மணிவாசகர் தோள்நோக்கம் பதிகத்தின் மூன்றாவது பாடலில் கூறுகின்றார். சேடு=பெருமை; பொருள்=ஆகமப் பொருள். ஆகம விதிகளின் படி செய்யப்படுகின்ற பூசையினை மகிழ்ந்து ஏற்றுக் கொள்வது போல் கண்ணப்பர் செய்த பூஜையை இறைவன் மகிழ்ந்து ஏற்றுக்கொண்டார் என்று இங்கே கூறுகின்றார். 

    பொருள் பற்றிச் செய்கின்ற பூசனைகள் போல் விளங்கச்
    செருப்புற்ற சீரடி வாய்க்கலசம் ஊனமுதம்
    விருப்புற்று வேடனார் சேடு அறிய மெய் குளிர்ந்து அங்கு
    அருள் பெற்று நின்றவா தோள்நோக்கம் ஆடாமோ 

பாவநாசப் பதிகத்தின் ஒன்பதாவது பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. அப்பர் பிரான் சிவபிரானை, ஆலவாயெம் அருமணி என்று குறிப்பிடுகின்றார். அபிடேக பாண்டியன் என்ற மன்னனுக்கு மணிமுடிகள் செய்யும் பொருட்டு, விலை உயர்ந்த மாணிக்கக் கற்களை அளிப்பதற்காக, மாணிக்க வணிகர் போல் வேடம் தரித்து வந்த ஆலவாய் அண்ணல் புரிந்த திருவிளையாடல், திருவிளையாடல் புராணத்தில் மிகவும் விவரமாக சொல்லப்பட்டுள்ளது. அந்த நிகழ்ச்சியை குறிப்பிடும் வண்ணம், ஆலவாய் மாணிக்கம் என்று அப்பர் பிரான் கூறுவதாக சில சான்றோர்கள் விளக்கம் அளித்துள்ளனர். நிமிர்ந்த தோள்கள் என்று பெருமானின் தோள்வலிமை இங்கே கூறப்படுகின்றது. தோற்றம்=பிறவி

    சோற்றுத்துறையெம் சோதியைத் துருத்தி மேய தூமணியை
    ஆற்றில் பழனத்தம்மானை ஆலவாயெம் அருமணியை
    நீற்றில் பொலிந்த நிமிர் திண் தோள் நெய்த்தானத்தெம் நிலாச்சுடரைத்
    தோற்றக் கடலை அடலேற்றைத் தோளைக் குளிரத் தொழுதேனே

பொழிப்புரை:

தினமும் மிகுந்த பாடல்கள் கொண்டு பெருமானின் புகழினைப் பாடியும், சிவஞானம் மிகுந்தவர்களாய் பெருமானுக்கு உகந்த எட்டு அக மலர்களாகிய சிறந்த குணங்களுடன் (கொல்லாமை, அருள், ஐம்பொறி அடக்கம், பொறுமை, தவம், வாய்மை, அன்பு, அறிவு) பெருமானை வழிபட்டு, தாங்கள் செய்யும் வழிபாட்டினால் உள்ளமும் உடலும் குளிர்ந்து தொழுகின்ற அடியார்களுக்கு அருள் புரியும் சோதி உறைகின்ற இடம் திருவைகா தலமாகும். நீண்டு வளர்ந்த சோலைகளில் உள்ள தென்னை மரங்களின் அடர்ந்த குலைகளிலிருந்து கீழே உதிரும் முதிர்ந்த காய்கள் எழுப்பும் ஓசை கேட்டு நீர் நிலைகளில் வாளை மீன்கள் துள்ளி குதித்து அருகிலுள்ள மலர் மொட்டுகளின் மீது பாய்வதால், தேன் நிறைந்த அந்த மொட்டுகள் விரிந்து மலர, தேன் மணமும் மலரின் நறுமணமும் கலந்து பரவும் வயல்களைக் கொண்ட தலம் திருவைகா ஆகும்.      

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/09/107-கோழை-மிடறாக-கவி--பாடல்-7-2994751.html
2994747 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 107. கோழை மிடறாக கவி- பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் Saturday, September 8, 2018 11:18 AM +0530
பாடல் 6:

    நஞ்சமுது செய்த மணிகண்டன் நமை ஆளுடைய ஞான முதல்வன்
    செஞ்சடை இடைப் புனல் கரந்த சிவலோகன் அமர்கின்ற இடமாம்
    அஞ்சுடரொடு ஆறு பதம் ஏழின் இசை எண்ணரிய வண்ணம் உளவாய்
    மைஞ்சரொடு மாதர் பலரும் தொழுது சேரும் வயல் வைகாவிலே

விளக்கம்:

புனல்=மிகுந்த வேகத்துடன் பாயும் நீர்ப்பெருக்கு கரந்த=ஒளித்த; அஞ்சுடர்=அழகிய தீபங்கள்; தீபங்கள் ஏற்றிய பின்னரே வழிபாடு செய்யவேண்டும் என்பது முறை. மேலும் பூஜை முடிந்த பின்னர் பெருமானுக்கு செய்யப்படும் பதினாறு உபசாரங்களில் தீபம் காட்டுதலும் ஒன்றாகும். மைந்தர் என்ற சொல் மைஞ்சர் என்று திரிந்தது; வல்லமை உள்ள ஆண்கள் என்று பொருள்.

ஆறு பதம்=பொருள் உடைய ஆறு ஓரெழுத்துச் சொற்கள்; ஓம் எனப்படும் பிரணவ மந்திரம் மற்றும் பஞ்சாக்கர மந்திரத்தில் உள்ள ஐந்து எழுத்துக்கள். பதம் என்றால் பொருளுள்ள சொற்கள் என்று பொருள். நமச்சிவாய மந்திரத்தில் அமைந்துள்ள ஐந்து எழுத்துக்களும் ஐந்து பொருட்களை குறிக்கின்றன. சி என்ற எழுத்து சிவபெருமானையும், வ என்ற எழுத்து அவனது அருட் சக்தியாகிய அன்னை பார்வதி தேவியையும், ய என்ற எழுத்து ஆன்மாவையும், ந என்ற எழுத்து திரோதானத்தையும் (மறைப்பு ஆற்றலையும்) ம என்ற எழுத்து ஆணவ மலத்தையும் குறிக்கின்றன. அஞ்சு பதம் என்ற சொற்றொடர், நமக்கு சுந்தரரின் ஆரூர் பதிகத்தின் (7.83) முதல் பாடலை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. சிந்தை பராமரியா என்ற தொடரை, அஞ்சு பதம் சொல்லி என்ற தொடருடன் இணைத்து நாம் பொருள் கொள்ளவேண்டும். பராமரிதல் என்றால் ஆராய்தல் என்று பொருள். நாம் மனம் ஒன்றி பெருமானின் திருநாமத்தை, பஞ்சாக்கர மந்திரத்தை சொல்ல வேண்டும் என்பதை உணர்த்தும் முகமாக, சுந்தரர் இந்த பாடலில், நமது மனதினில் முறையாக பஞ்சாக்கர மந்திரத்தை சிந்தித்தவாறு சொல்ல வேண்டும் என்று சொல்கின்றார். அந்தி=இரவு; இரவும் பகலும், அதாவது எப்போதும் பொருளுடைய ஐந்து எழுத்துகள் கொண்ட நமச்சிவாய மந்திரத்தை நாம் சொல்ல வேண்டும் என்பதை சுந்தரர் இங்கே உணர்த்துகின்றார். 

    அந்தியும் நண்பகலும் அஞ்சு பதம் சொல்லி
    முந்தி எழும் பழைய வல்வினை மூடா முன்
    சிந்தை பராமரியாத் தென் திருவாரூர் புக்கு
    எந்தை பிரானாரை என்று கொல் எய்துவதே  

கடவூர் வீரட்டம் தலத்தின் மீது அருளிய திருவிருத்தப் பதிகத்தின் (4.107) இரண்டாவது பாடலில், அப்பர் பிரான் சொற்களாலான ஐந்தெழுத்து மந்திரம் என்று குறிப்பிடுகின்றார். கதம்=கோபம்: 

    பதத்து எழு மந்திரம் அஞ்செழுத்து ஓதிப் பரிவினொடும்  
    இதத்தெழு மாணி தன் இன்னுயிர் உண்ண வெகுண்டு அடர்த்த
    கதத்தெழு காலனைக் கண் குருதிப் புனல் ஆறு ஒழுக
    உதைத்தெழு சேவடியான் கடவூர் உறை உத்தமனே  

நமச்சிவாய மந்திரத்தை தூல பஞ்சாக்கரம் என்று கூறுவார்கள். இந்த எழுத்துக்கள் உணர்த்தும் பொருளினை நாம் முன்னே கண்டோம். உயிர்க்கு தனியாக எந்த குணமும் இல்லாததால், உயிர் சார்ந்ததன் வண்ணமாகத் திகழும். ய என்ற எழுத்தால் குறிக்கப்படும் உயிர், ஒரு பக்கத்தில் மலங்களாலும் மறு பக்கத்தில் சிவத்தாலும் சூழப்பட்டுள்ளது. சிவத்தைச் சென்று அடைய வேண்டும் என்று உயிர் விரும்பினாலும், அவ்வாறு நிகழாதவாறு மலங்கள் உயிரைத் தடுக்கின்றன. பிறப்பு மற்றும் இறப்பினை விளைவிக்கக் கூடிய பாசம் ஒரு புறம் இழுக்க, முக்தி அளிக்கக்கூடிய சிவத்தைச் சார வேண்டும் என்று உயிர் விரும்ப, உயிருக்கும் பாசங்களுக்கும் இடையே ஒரு போராட்டம் நடைபெறுகின்றது. பாசத்தை வெல்லவேண்டும் என்று விரும்பும் உயிர்கள் ஐந்தெழுத்தை ஓதி, இறைவனின் துணையுடன் பாசத்தை வெல்லலாம். இதனை உணர்த்தும் அப்பர் பிரானின் பாடல் (5.59.1) இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தை ஓதும் உயிர்களின் மனதில் சிவனும் அவனது அருட்சக்தியும் உறைந்திருப்பார்கள் என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார்.

    ஏதும் ஒன்றும் அறிவிலர் ஆயினும்
    ஓதி அஞ்செழுத்தும் உணர்வார்கட்கு
    பேதம் இன்றி அவரவர் உள்ளத்தே
    மாதும் தாமும் மகிழ்வர் மாற்பேறரே

ஆறு பதங்கள் என்பதற்கு அங்க மந்திரங்கள் என்று பொருள் கூறுவார்கள். ஜபம் செய்வதற்கு முன்னரும் ஜபம் செய்த பின்னரும், ஆறு அங்கங்களையும் தொட்டு மந்திரங்கள் செய்வது வழக்கம். பதினாறு வகையான உபசாரங்கள் செய்வது போன்று, பூஜை தொடங்கும் முன்னர் ஆறு அங்கங்களையும் தொட்டு மந்திரங்கள் சொல்வதும் வழக்கம். எனவே ஆறு பதங்கள் என்று ஆறு அங்க மந்திரங்களை குறிப்பிடுகின்றார் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. ஏழினிசை என்று இசையுடன் இணைத்து பாடப்படும் பாடல்கள் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும்.     
 
பொழிப்புரை:

நஞ்சினை அமுதமாக உட்கொண்டு தேவர்களை ஆலகால விடத்தின் தாக்கத்திலிருந்து காப்பாற்றிய பின்னர், நஞ்சு வயிற்றின் உள்ளே செல்லாமல் அதனை தேக்கியதால் மாணிக்கம் பதித்தது போன்று கழுத்தினை உடையவனாக திகழும் பெருமான், நமை ஆட்கொண்டு அருள் புரியும் பெருமான், ஞானத்தின் வடிமாக அமைந்துள்ள முழுமுதற் கடவுள், தனது செஞ்சடையினில் மிகுந்த வேகத்துடன் பாய்ந்து வந்த கங்கை நதியினை அடைத்து மறைத்து வைத்த பெருமான், சிவலோகத்தினை உடையவன், மிகுந்த விருப்பமுடன் அமர்கின்ற இடம் திருவைகா ஆகும். அழகிய தீபங்கள் ஏற்றி, ஆறு பதங்களாகிய ஓரெழுத்து மந்திரங்களை சொல்லி ஏழு சுவரங்களும் கலந்த இசைப் பாடல்களை பாடி, நாம் எண்ணுவதற்கு அரிய சிறப்பான முறையில் வழிபாடு செய்யும் வலிமை வாய்ந்த ஆடவர்களுடன் மகளிர் பலரும் கலந்து வழிபாடு செய்து இறைவனைத் தொழும் தலமாக திகழ்வது திருவைகா ஆகும்.           

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/08/107-கோழை-மிடறாக-கவி--பாடல்-6-2994747.html
2994746 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 107. கோழை மிடறாக கவி- பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, September 7, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

    வேதமொடு வேள்வி பலவாயின மிகுத்து விதி ஆறு சமயம்
    ஓதியும் உணர்ந்தும் உள தேவர் தொழ நின்று அருள் செய் ஒருவன் இடமாம் 
    மேதகைய கேதகைகள் புன்னையொடு ஞாழல் அவை மிக்க அழகார்
    மாதவி மணம் கமழ் வண்டு பல பாடு பொழில் வைகாவிலே

விளக்கம்:

வேதங்களை கற்றதுமன்றி வேதங்களில் விதிக்கப்பட்டுள்ள முறையின் வழியே வேள்விகளையும் மிகுதியாக அந்நாளைய அந்தணர்கள் செய்தனர் என்று இந்த பாடலில் சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். விதி ஆறு சமயம்=வேதங்களின் வழியே வந்த ஆறு சமயங்கள். சைவம் வைணவம் சாக்தம் கௌமாரம் காணாபத்யம் சௌரம் என்றும் சைவம் மாவிரதம் பாசுபதம் காளாமுகம் வாமம் பைரவம் என்றும் இரண்டு வகையாகவும் விளக்கம் கூறுவார்கள். வேதங்ளின் வழி வந்த ஆறு சமயம் என்பதால், முதலில் கூறப்பட்டுள்ள ஆறு சமயங்களை குறிப்பிடுகின்றார் என்று கொள்வதே மிகவும் பொருத்தமாகும். தேவர்கள் என்று இந்த பாடலில் குறிப்பிடுவது வேதங்களை உணர்ந்து ஓதும் அந்தணர்கள் என்று கொள்ள வேண்டும். அவர்களின் கல்வி ஞானம், தினமும் அனுசரிக்கும் சந்தியா வந்தனம் பூஜை முதலான அனுஷ்டானங்கள், சிவவழிபாடு மற்ற உயிர்களின் மீது கொண்டுள்ள அன்பு முதலிய நற்குணங்கள் கருதி நிலவுலகில் வாழும் தேவர்கள் என்று கூறுவது வழக்கம். மேதகைய=மேன்மை பொருந்திய; கேதை=தாழை; வேதங்களை முறையாக கற்று வேதங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ள வழிமுறைகளை பின்பற்றி வேள்வி செய்யும் அந்தணர்கள் என்று குறிப்பிடுவது நமக்கு தில்லைத் தலத்து பதிகத்தின் முதல் பாடலை (1.80.1) நினைவூட்டுகின்றது.  

    கற்று ஆங்கு எரி ஓம்பி கலியை வாராமே
    செற்றார் வாழ் தில்லைச் சிற்றம்பலம் மேய
    முற்றா வெண் திங்கள் முதல்வன் பாதமே
    பற்றா நின்றாரைப் பற்றா பாவமே

வேதம் முதலிய நூல்களைக் கற்று, அந்த நூல்களில் உணர்த்தப்படும் வாழ்க்கை முறையினை கடைப்பிடித்து, வேள்விகளை வளர்த்து கலிபுருடனின் வலிமையைக் குறைத்து அவனை வெற்றி கொள்ளும் அந்தணர்கள் வாழும் சிதம்பர தலத்தில் உள்ள சிற்றம்பலத்தில் நடமாடும் பெருமானின், இளமையான வெண் திங்கட் பிறையினைச் சூடியவனின், முதல்வனின் திருப்பாதங்களை, பற்றுக்கோடாகக் கொண்டு வாழும் அடியார்களை பாவங்கள் பற்றாமல் விலகிவிடும் என்பதே மேற்கண்ட பாடலின் திரண்ட கருத்து.        

பொழிப்புரை:

கற்ற வேதங்களை ஓதுவதுமன்றி வேதங்களில் விதிக்கப்பட்டுள்ள முறையின் வழியே வேள்வி பலவற்றைச் செய்தும், வேதங்களில் சொல்லப்படும் ஆறு சமயங்களின் (சைவம், வைணவம், சாக்தம், கௌமாரம், காணாபத்யம் மற்றும் சௌரம்) தன்மையை ஓதியும் உணர்ந்ததால் தெவர்கள் போன்று உயர்ந்தவர்களாக கருதப்படும் நிலவுலத்து அந்தணர்கள் தொழ அவர்களுக்கு அருள் புரியும் பெருமான் உறையும் திருவைகா ஆகும். சிறப்பு வாய்ந்த தாழை, புன்னை, ஞாழல், (புலி நகக் கொன்றை), மாதவி செடி கொடி மரங்கள் நிறைந்து நறுமணம் கமழ, அந்த நறுமணத்தால் ஈர்க்கப்பட்ட வண்டுகள் இசை பாடும் சோலைகள் நிறைந்த தலம் வைகா ஆகும்.   

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/07/107-கோழை-மிடறாக-கவி--பாடல்-5-2994746.html
2994745 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 107. கோழை மிடறாக கவி- பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, September 6, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 4:

    இன்னவுரு இன்ன நிறம் என்று அறிவதேல் அரிது நீதி பலவும்
    தன்ன உருவாம் என மிகுத்த தவன் நீதியொடு தான் அமர்விடம்  
    முன்னை வினை போய் வகையினால் முழுது
        உணர்ந்து முயல்கின்ற முனிவர் 
    மன்ன இருபோதும் மருவித் தொழுது சேரும் வயல் வைகாவிலே

விளக்கம்:

பெருமானின் தன்மை இன்னது என்று அறிய முடியாத நிலையில் உள்ளது என்று பல திருமுறைப் பாடல்கள் உணர்த்துகின்றன. சம்பந்தரும் இந்த பாடலில் இன்னவுரு இன்ன நிறம் என்று அறிவதேல் அரிது என்று குறிப்பிடுகின்றார். இதே கருத்தினை வெளிப்படுத்தும் திருமுறை பாடல்கள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காண்போம். கயிலாய மலையின் மீது அருளிய திருத்தாண்டகத்தின் முதல் (6.57.1) பாடலில் அப்பர் பிரான் பரிசை அறியாமை நின்றாய் போற்றி என்று கூறுகின்றார். பரிசு=தன்மை; பலவகை தன்மைகளாக இறைவன் இருக்கும் தன்மை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. இவ்வாறு நாம் உணர்ந்த பல தன்மைகளை தாண்டியும் வேறோர் தன்மை எடுக்கும் திறமை உடையவன் இறைவன் என்பதால், பரிசு அறியாமை நின்றாய் என்று கூறுகின்றார். 

    பாட்டான நல்ல தொடையாய் போற்றி பரிசை அறியாமை
        நின்றாய் போற்றி
    சூட்டான திங்கள் முடியாய் போற்றி தூமாலை மத்தம்
        அணிந்தாய் போற்றி
    ஆட்டானது அஞ்சும் அமர்ந்தாய் போற்றி அடங்கார்
        புரம் எரிய நக்காய் போற்றி
    காட்டானை மெய்த்தோல் உரித்தாய் போற்றி கயிலை மலையானே
        போற்றி போற்றி

பொருங்கை மதகரி என்று தொடங்கும் திருவாரூர் பதிகத்தின் (6.33) இரண்டாவது பாடலில் அற்புதன் என்று அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். அற்புதன் என்ற சொல்லுக்கு இன்ன தன்மையன் என்று அறிய முடியாதவன் என்று சிவக்கவிமணி திரு சி.கே. சுப்பிரமணியம் பெரிய புராண விளக்கம் நூலில் கூறுகின்றார். அற்புதன் காண்க அநேகன் காண்க என்பது திருவாசகம் திருவண்டப்பகுதியின் ஒரு வாக்கியம்.

    கற்பகமும் இரு சுடரும் ஆயினானைக் காளத்தி கயிலாய
        மலையுளானை
    விற்பயிலும் மதன் அழிய விழித்தான் தன்னை விசயனுக்கு
       வேடுவனாய் நின்றான் தன்னைப்
    பொற்பமரும் பொழில் ஆரூர் மூலட்டானம் பொருந்திய எம்
        பெருமானைப் பொருந்தார் சிந்தை 
    அற்புதனை அரநெறியில் அப்பன் தன்னை அடைந்து அடியேன்
        அருவினை நோய்  அறுத்தவாறே

கோகர்ணம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (6.49.8) அப்பர் பிரான் இன்னவுரு என்று அறிவொண்ணாதான் என்று இறைவனை குறிப்பிடுகின்றார்.

    பின்னு சடை மேல் பிறை சூடினான் காண் பேரருளன் காண்
         பிறப்பு ஒன்று  இல்லாதான் காண்
    முன்னி உலகுக்கு முன் ஆனான் காண் மூவெயிலும் செற்று
         உகந்த முதல்வன் தான் காண்
    இன்னவுருவு என்று அறிவொண்ணாதான் தான் காண் ஏழ்கடலும்
         ஏழ் உலகும்  ஆயினான் காண்
    மன்னும் மடந்தை ஓர் பாகத்தான் காண் மாகடல் சூழ்
         கோகரணம் மன்னினானே 

திருப்பழனம் மீது அருளிய குறுந்தொகைப் பதிகத்தை (5.92) கண்டு கொள்ள அரியான் என்று இறைவனை குறிப்பிட்டு அப்பர் பிரான் தொடங்குகின்றார். கேட்டிரேல்=கேட்பீராகில்: சூழலே=சூழ வேண்டாம். கனிவித்து=அன்பு பாராட்டி கனியச் செய்து, பக்குவப்படுத்தி: பாணி=கை: துன்னுதல்=சூழுதல்: பாழிமை=அடிமைத் திறத்தின் வலிமை. இந்த பாடல் இயமனின் தூதுவர்களுக்கு எச்சரிக்கை விடும் பதிகத்தின் பாடல். பெருமானின் தொண்டர்களை நீர் சென்று சூழாதீர்கள்; அவர்களது உயிரினைப் பறித்து நரகத்துக்கு கொண்டு போகும் நோக்கத்துடன் சென்று சூழ்ந்தால் உங்களுக்கு தீங்கு விளையும் என்று இந்த பதிகத்து பாடல்களில் அப்பர் பிரான் எச்சரிக்கை விடுகின்றார்.  

    கண்டு கொள்ள அரியானைக் கனிவித்துப்
    பண்டு நான் செய்த பாழிமை கேட்டிரேல்
    கொண்ட பாணி கொடுகொட்டி தாளம் கைக்
    கொண்ட தொண்டரை துன்னிலும் சூழலே  

சிவபெருமான் நாம் கண்டு கொள்வதற்கு அரியவன் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம், சுந்தரர் திருவாரூர் பதிகம் ஒன்றின் (7.59) முதல் பாடலில், இன்ன தன்மையன் என்று அறிவொண்ணா எம்மான் என்று பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். 

    பொன்னும் மெய்ப்பொருளும் தருவானைப்
        போகமும் திருவும் புணர்ப்பானைப்
    பின்னை என் பிழையைப் பொறுப்பானைப் பிழை
        எலாம் தவிரப் பணிப்பானை
    இன்ன தன்மையன் என்று அறிவொண்ணா எம்மானை
         எளிவந்த பிரானை
    அன்னம் வைகும் வயல் பழனத்தணி ஆரூரானை
         மறக்கலுமாமே

சுந்தரர் வேண்டியபோதெல்லாம் அவருக்கு, சிவபெருமான் பொன்னும் பொருளும் வழங்கியதை நாம் அனைவரும் அறிவோம். பொன்னையும் பொருளையும் கொடுத்த இறைவன், அவற்றை அனுபவிக்கும் பாக்கியத்தையும் அளித்ததாக சுந்தரர் இங்கே கூறுகின்றார். பலவிதமான செல்வங்கள் இருந்தும் அவற்றை அனுபவிக்க முடியாமல் பலர்  இருப்பதை நாம் உலகினில் காண்கிறோம். நமக்கு உள்ள செல்வத்தை அனுபவிக்கும் வாய்ப்பும், இறைவனின் அருள் இருந்தால் தான் நிறைவேறும். தனக்கு அத்தகைய அருள் இருந்ததாக சுந்தரர் இந்த பாடலில், போகமும் புணர்ப்பானை என்று குறிப்பிடுகின்றார். இந்த பாடலில் திரு என்ற சொல், செல்வத்துள் உயர்ந்த செல்வமாகிய வீடுபேற்றினை குறிப்பிடுகின்றது. தான் சுந்தரனாக எடுத்த இந்த பிறவியின் முடிவில் வீடுபேறு, தனக்கு அருளப்படும் என்பதை உணர்ந்த சுந்தரர், திருவும் புணர்ப்பானை என்று எதிர்காலத்தை குறிப்பிட்டு உணர்த்துவதை நாம் இந்த பாடலில் காணலாம். பழைய வினைகளின் பயனாக நமக்கு ஏற்படும் இன்ப துன்பங்களை நுகரும் போது, மேலும் பல தவறுகளைச் செய்து வினைகளைப் பெருக்கிக் கொள்வது மனித இயல்பு. அவ்வாறு தான் பிழை செய்யாத வண்ணம் காப்பவன் இறைவன் என்றும் இங்கே சுந்தரர் கூறுகின்றார். இன்ன தன்மையன் என்று அறிவதற்கு அரியவன் என்றாலும் அடியார்களுக்கு எளியவனாக இருப்பது பெருமானின் சிறப்புத் தன்மை. எனவே எளிவந்த பிரான் என்று கூறி, பெருமானின் தன்மையினை நாம் உணரமுடியாமல் போனாலும், அவனது அருள் நமக்கு நிச்சயம் கிடைக்கும் என்பதை உணர்த்தி சுந்தரர் ஊக்குவிப்பதையும் நாம் உணரலாம். மணிவாசகரும் சிவபுராணத்தில், சொல்லற்கரியான் என்று சிவபெருமானை குறிப்பிட்டு, சொல்லற்கரியானது திருநாமத்தைச் சொல்லி, அவனது திருவடிகளை வணங்க வேண்டும் என்று நமக்கு உணர்த்துகின்றார். இன்ன தன்மையன் என்று வரையறுத்துச் சொல்ல முடியாதவன் சிவபிரான் என்று கூறுவதால் அணுக முடியாதவன் என்று நினைத்து நாம் ஒதுங்கிவிடக் கூடாது என்பதை உணர்த்தும் வகையில் சிவபிரான் மிகவும் எளிமையாக அடியவர்களுக்கு உள்ளான் என்று கூறும் பாங்கு ரசிக்கத்தக்கது.

இறைவனின் திருவுருவக் காட்சியினைக் காண்பதற்கே அவனருள் வேண்டும். அவனுக்கு ஒப்பாக சொல்வதற்கு எவரும் இல்லை, அவன் ஓரூரில் உறைபவன் அல்லன்: அவனது உருவத்திற்கு உவமை ஏதும் இல்லை: எனவே இறைவனின் நிறம் இன்னது, அவனுக்கு உவமையாக இந்த பொருட்கள் உள்ளன என்று எவராலும் சொல்ல முடியாது என்ற கருத்தை அப்பர் பிரான் வெளிப்படுத்தும் பாடலை நாம் இங்கே காணலாம் (6.97.10)

    மைப்படிந்த கண்ணாளும் தானும் கச்சி மயானத்தான்
       வார்சடையான் என்னின் அல்லால்
    ஒப்புடையனல்லன் ஒருவனல்லன் ஓரூரனல்லன்
       ஓர் உவமனில்லி
    அப்படியும் அந்நிறமும் அவ்வண்ணமும் அவனருளே
       கண்ணாகக் காணின் அல்லால்
    இப்படியன் இந்நிறத்தன் இவ்வண்ணத்தன் இவன் இறைவன்
       என்றெழுதிக் காட்ட ஒணாதே 

பல வேறு வடிவங்களில் அடியார்களுக்கு காட்சி அளிப்பவனும், எங்கும் நிறைந்தும் காணப்படும் இறைவனை ஒரு குறிப்பிட்ட உருவத்தில் அடக்க முடியுமா, முடியாது அல்லவா. எந்த வடிவத்தில் அவனை நினைத்தாலும் அதனையும் கடந்து வேறோர் உருவம் எடுக்கும் சக்தி படைத்த அவனுக்கு எந்த உருவத்தை நாம் கற்பிப்பது. அதனால் தான் மணிவாசகர் தெள்ளேணம் பதிகத்தின் முதல் பாடலில், ஓருருவம் ஒருநாமம் இல்லாதவன் என்று கூறுகின்றார்.

    திருமாலும் பன்றியாய் சென்று உணராத் திருவடியை
    உரு நாம் அறிய ஓர் அந்தணனாய் ஆண்டுகொண்டான்
    ஒரு நாமம் ஓர் உருவம் ஒன்றும் இல்லாற்கு ஆயிரம்
    திருநாமம் பாடி நாம் தெள்ளேணம் கொட்டாமோ

இன்ன தன்மையன் என்று கூறவொண்ணா தன்மையன் என்பதால் அவனது குணத்தினை அறிந்தவர்கள் எவரும் இல்லை என்று அப்பர் பிரான் கூறும் பாடல் பூந்துருத்தி தலத்தின் மீது அருளிய பாடலாகும் (4.88.2). மறி=மான் கன்று; பொறி=புள்ளிகள்; அரவம்=பாம்பு; குறி=அடையாளம்; மாமலை=சிறந்த இமயமலை;

    மறி உடையான் மழுவாளினன் மாமலை மங்கை ஓர்பால்
    குறி உடையான் குணம் ஒன்று அறிந்தார் இல்லை கூறில் அவன்
    பொறியுடை வாளரவத்தவன் பூந்துருத்தி உறையும் 
    அறிவுடை ஆதி புராணனை  நாம் அடி போற்றுவதே

வேதிகுடி தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (4.90.5). இடபத்தை வாகனமாகக் கொண்டு பல இடங்களிலும் திரியும் பெருமானின் பெயர்களையோ குணங்களையோ, வேடத்தின் அடையாளங்களையோ எவராலும் முழுமையாக அறிய முடியாது என்று அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.

    ஆன் அணைந்து ஏறும் குறிகுணம் ஆர் அறிவார் கை 
    மான் அணைந்து ஆடு மதியும் புனலும் சடை முடியன்
    தேன் அணைந்து ஆடிய வண்டு பயில் திருவேதிகுடி
    ஆன் அணைந்து ஆடும் மழுவனை நாம் அடைந்து ஆடுதுமே

திருவதிகை வீரட்டானம் தலத்தின் மீது அருளிய நேரிசைப் பதிகத்து பாடல் ஒன்றினில் (4.27.8) அப்பர் பிரான், காட்சிக்கு அரியவராக விளங்கும் பெருமான் இன்ன தன்மையன் இன்ன உருவினன் என்று சுட்டிக் காட்ட இயலாத வண்ணம் இருப்பதால் கருத்தில் வாரார்  என்று கூறுகின்றார், 

    காணிலார் கருத்தில் வாரார் திருத்தலார் பொருத்தலாகார்
    ஏணிலார் இறப்பும் இல்லார் பிறப்பிலார் துறக்கலாகார்
    நாணிலார் ஐவரோடும் இட்டு எனை விரவி வைத்தார்
    ஆணலார் பெண்ணும் அல்லார் அதிகை வீரட்டனாரே

இறைவனின் திருவுருவத்தைத் தங்கள் கண்ணால் கண்ட அருளாளர்கள் ஒரு சிலரே. அவர்கள் கூறிய அடையாளங்களைக் கொண்டு தான், நாம் இறைவன் இப்படியிருப்பான் என்று நமது மனதினில் உருவகித்துக் கொண்டு வழிபடுகின்றோம். அவ்வாறு இறைவனைக் கண்ட அருளாளர்களும் தாங்கள் கண்ட தோற்றத்தை முழுவதும் வார்த்தைகளில் வடிக்கவோ அல்லது சிற்பமாக செதுக்கவோ அல்லது ஓவியமாக வரையவோ திறன் படைத்தவர்களா என்றால் அதுவும் இல்லை என்று இங்கே அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். இவ்வாறு இருக்கையில், ஒரு குறிப்பிட்ட வடிவத்தின் வரையறைக்குள்ளே எப்படி நாம் இறைவனின் தோற்றத்தையோ குணத்தையோ அடக்க முடியும். அதனால் தான் அவனது அடையாளத்தையும் (குறி) குணத்தையும் யார் அறிய முடியும் என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். இந்த கருத்தினை உணர்த்தும் அப்பர் பிரானின் பாடல் (4.77.2) இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

    கோவணம் உடுத்தவாறும் கோளரவு அசைத்தவாறும்
    தீவணச் சாம்பர் பூசித் திருவுரு இருந்தவாறும்
    பூவணக் கிழவனாரைக் புலியுரி அரையனாரை
    ஏவணச் சிலையினாரை யாவரே எழுதுவாரே

இன்ன தன்மையன் என்று ஆராய்ந்து அறிந்து கொள்ள முடியாத இறைவனை நாம் உணர்வினால் அவன் இருப்பதை புரிந்து கொண்டு அவனை வழிபட்டு வணங்க வேண்டும்; அவ்வாறு செய்யாமல் அவனது தன்மை யாது என்று ஆராய்ச்சி செய்யத் தொடங்குவது தவறு என்பதை உணர்த்தும் திருவாசகப் பாடலை இங்கே நாம் சிந்திப்பது பொருத்தமாகும். இந்த பாடலில் இறைவனை உண்மையுமாய் இன்மையுமாய் என்று அடிகளார் கூறுகின்றார். எப்படி உண்மையாக இருக்கும் பொருள் இல்லாத பொருளாக மாற முடியும். நமது உணர்வினால் உணரப் படுபவன் இறைவன். எனவே அவன் உள்ளதை, அவன் இருக்கும் உண்மையை நாம் யாவரும் உணர்வால் அறிந்து உணர்கின்றோம். ஆனால் அதே இறைவனை நமது அறிவின் துணையால் இன்ன தன்மையன் என்று ஆராயத் தொடங்கினால் அவனை நாம் உணர முடியுமா. முடியாது என்பதே விடை. எனவே தான் அறிவினால் கண்டறியாத பொருள் என்று உணர்த்தும் பொருட்டு இன்மையுமாய் உள்ளவன் என்று கூறுகின்றார். உணர்வால் உணர முடியும் இறைவனை அறிவினால் உணர முடியாது என்பதை சுட்டிக் காட்டவே உண்மையுமாய் இன்மையுமாய் என்று அடிகளார் இங்கே கூறுகின்றார். வளி=காற்று; ஊன்=உடல்;

    வானாகி மண்ணாகி வளியாகி ஒளியாகி
    ஊனாகி உயிராகி உண்மையுமாய் இன்மையுமாய்
    கோனாகி யான் எனது என்று அவர் அவரைக் கூத்தாட்டு
    வானாகி நின்றாய் என் சொல்லி வாழ்த்துவனே

அறிவதேல் அரிது=இறைவனின் அருளும் ஞானமும் இல்லையேல் அறிய முடியாதது; மிகுத்த தவன்=மிகுந்த தவத்தினை உடையவன்; நீதியொடு=அருளோடு; நீதி பலவும்= பலவாகிய புண்ணியங்களும்; வகையினால்=முறைமைப்படி முழுதுணர்ந்து; மன்ன=நிலை பெற்று; மருவி=அடைந்து; 

பொழிப்புரை:

இன்ன உருவத்தை உடையவன் இன்ன நிறத்தை உடையவன் என்று பெருமானின் திறத்தினை, நமது சிற்றறிவின் துணை கொண்டு அறிவது மிகவும் அரிதான செயல். அவனது கருணையும் அவனது அருளும் இருந்தால் தான் அவனது தன்மையை நாம் உணர முடியும். புண்ணியங்கள் அனைத்தும் தனது உருவம் என்று சொல்லும் வண்ணம் சிறந்த தவக்கோலத்தை உடையவன் பெருமான்; அவன் அடியார்களுக்கு அருளும் பொருட்டு அமர்ந்து உறையும் இடம் திருவைகா. பண்டைய வினைகள் அனைத்தையும் கழித்து ஒழிக்கும் வகையினை அறிந்து முற்றிலும் உணர்ந்து கொண்டு வினைகளை கழிக்கும் வழியினில் ஈடுபட்டு தவநிலை கூடுவதற்கு  முயற்சி செய்யும் முனிவர்கள் காலை மாலை என்று இரண்டு பொழுதிலும் நிலையாக தொழுது போற்றும் வண்ணம் சென்று சேரும் தலம் திருவைகா ஆகும்.   

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/06/107-கோழை-மிடறாக-கவி--பாடல்-4-2994745.html
2994744 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 107. கோழை மிடறாக கவி- பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, September 5, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 3:

    ஊனம் இலராகி உயர் நற்றவ மெய் கற்று அவை உணர்ந்த அடியார்
    ஞானம் மிக நின்று தொழ நாளும் அருள் செய்ய வல நாதன் இடமாம்
    ஆன வயல் சூழ்தரும் மல் சூழி அருகே பொழில்கள் தோறும் அழகார்
    வானம் மதியோடு மழை நீள் முகில்கள் வந்தணவும் வைகாவிலே
 

விளக்கம்:

ஊனம்=குற்றம்; மெய்=மெய்ப்பொருளை உணர்த்தும் தோத்திரம் மற்றும் சாத்திரம் ஆகிய இருவகை நூல்கள்; மல்=வளம்; மல் ஆன வயல் சூழ் தரும் சூழி அருகே என்று சொற்களை மாற்றி பொருள் கொள்ள வேண்டும். ஒரு நாள் மட்டும் அருள் புரிந்து மறு நாள் அருள் புரியாத நிலையில் இருப்பவன் அல்ல சிவபெருமான் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் நாளும் அருள் செய்யும் நாதன் என்று கூறுகின்றார். தொழ என்ற சொல்லை நாளும் என்றார் சொல்லுடன் கூட்டி நாளும் தொழ என்று பொருள் கொண்டு தினமும் தொழும் அடியார்கள் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. மெய்ந்நூல்களில் உணர்ந்து அறியும் ஞானம் பெருமான் ஒருவனே நிலையான கடவுள் என்பதையும், இந்த உலகம், உலகப் பொருட்கள் உலகத்தில் உள்ள அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஆதாரம் என்பதை உணர்த்துவதால், அத்தகைய நூல்களை கற்று அறியும் ஞானிகள் பெருமானை நாளும் வழிபடுவர்கள் என்ற செய்தியும் இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. சூழி=நீர் நிலைகள்;     
 
பொழிப்புரை:

மனம் மொழி மெய் ஆகியவற்றால் செய்யப்படும் குற்றங்கள் ஏதும் இலராய் உயர்ந்ததும் உலகுக்கு நன்மை செய்வதும் ஆகிய தவத்தை மேற்கொண்டு, சிறந்த மெய்ந்நூல்களைக் கற்று உணர்ந்த அடியார்கள், தாங்கள் பெற்ற ஞானத்தின் வழி நின்று நாளும் இறைவனைத் தொழ அவர்களுக்கு அருள் புரியும் தன்மை வாய்ந்தவனாக விளங்கும் பெருமான் உறையும் இடம் திருவைகா ஆகும். செழுமை நிறைந்த வயல்களின் அருகே காணப்படும் நீர் நிலைகளின் அருகிலும் அழகான சோலைகளிலும் வானத்தில் உலவும் சந்திரனும் மழை பொழியும் நீண்ட மேகங்களும் வந்து சேர்ந்து தவழும் தலம் திருவைகா ஆகும்.    

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/05/107-கோழை-மிடறாக-கவி--பாடல்-3-2994744.html
2994742 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 107. கோழை மிடறாக கவி- பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, September 4, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 2:

    அண்டம் உறு மேரு வரை அங்கி கணை நாண் அரவதாக எழிலார்
    விண்டவர் தம் முப்புரம் எரித்த விகிர்தன் அவன் விரும்பும் இடமாம்
    புண்டரிக மாமலர்கள் புக்கு விளையாடு வயல் சூழ் தடமெலாம்
    வண்டின் இசை பாட அழகார் குயில் மிழற்று பொழில் வைகாவிலே

விளக்கம்:

இந்த பாடலில் முப்புரம் எரித்த விகிர்தன் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். விகிர்தன் என்றால் ஏனையோரிடமிருந்து மாறுபட்டவன் என்று பொருள். வானில் எப்போதும் வேறுவேறு திசைகளில் பறந்து கொண்டு இருக்கும், இந்த மூன்று கோட்டைகளும் ஒரே நேர் கொட்டினால் வரும் தருணத்தில் மட்டுமே ஒரே அம்பினால் அழிக்க முடியும் என்ற வரத்தின் விளைவால், ஒன்றுக்கொன்று துணையாக திகழும் இந்த மதில்களை எவராலும் அழிக்க முடியவில்லை. பெருமான் மட்டும் இந்த மதில்களை எரித்த வல்லமை உடையவராய் விளங்கியதால் பெருமானை முப்பரம் எரித்த விகிர்தன் என்று சம்பந்தர் இங்கே அழைக்கின்றார். தடம்=பொய்கை, குளம்; புண்டரிக மாமலர்=தாமரை; எழிலார்= அழகு மிகுந்த; பொதுவாக கோட்டைகள் கல் மண் ஆகியவை கொண்டு செய்யப்படும். ஆனால் திரிபுரத்து அரக்கர்களின் மூன்று கோட்டைகளோ தங்கம் வெள்ளி இரும்பு கொண்டு செய்யப்பட்டவை என்பதால் எழிலார் முப்புரம் என்று குறிப்பிடுகின்றார். விண்டவர்=சிவநெறியை விட்டு பிரிந்து சென்றவர்; அண்டம்= ஆகாயம்   

பொழிப்புரை:

ஆகாயம் வரை உயர்ந்து கிடந்த மேரு மலையினை வில்லாகவும், தீக்கடவுளை அம்பின் முனையாகவும், வாசுகி பாம்பினை வில்லின் நாணாகவும் கொண்டு, சிவநெறியினை விட்டு பிரிந்து சென்ற முப்புரத்து அரக்கர்களின் அழகுடன் விளங்கிய மூன்று கோட்டைகளையும் எரித்தவனும். ஏனைய தேவர்களிளிருந்தும் மாறுபட்டவனும் ஆகிய பெருமான் விரும்பி அமர்கின்ற இடம் திருவைகா தலமாகும். சிறந்த தாமரை மலர்களில் புகுந்து வண்டுகள் தேனுண்டு விளையாடிய மகிழ்ச்சியில் அருகில் உள்ள வயல்களிலும் அதனைச் சுற்றியுள்ள குளங்களிலும் வண்டுகள் இசை பாடி திரிய, அந்த இன்னிசைக்கு ஏற்றவாறு குயில்கள் கூவுகின்ற சோலைகளை உடைய தலம் திருவைகா ஆகும். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/04/107-கோழை-மிடறாக-கவி--பாடல்-2-2994742.html
2994740 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 107. கோழை மிடறாக கவி- பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Monday, September 3, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 1

பின்னணி:

திருவரத்துறை இறைவனின் அருளால் முத்துச்சிவிகை, முத்துக்குடை மற்றும் ஊது கொம்புகள் பெற்ற திருஞானசம்பந்தர், திருவரத்துறை பெருமானை வணங்கிப் பதிகம் பாடிய பின்னர், தனது தொண்டர்களுடன் சில நாட்கள் அந்த தலத்தினில் தங்கினார் என்று பெரிய புராணம் தெரிவிக்கின்றது. பின்னர் அங்கிருந்து புறப்பட்டு நெல்வெண்ணெய் முதலிய தலங்கள் சென்ற பின்னர், மீண்டும் திருவரத்துறை வந்தடைந்து பெருமானிடம் விடைபெற்றுக் கொண்டு சீர்காழி நகரம் திரும்புவதற்கு விருப்பம் கொண்டார். அவ்வாறு சீர்காழி நகருக்கு திரும்பும் வழியில் பழுவூர், விசயமங்கை, ஆகிய தலங்கள் சென்று இறைவனை வணங்கி பதிகங்கள் பாடிய பின்னர் திருவைகாவூர் வந்தடைந்தார். இறைவனின் திருவடிகள் நிலைபெற்றுத் திகழும் வைகாவூர் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். மேலும் இசை வளர் ஞானசம்பந்தர் என்று குறிப்பிட்டு. திருஞானசம்பந்தரின் தேவாரப் பாடல்கள் தமிழ் இசையினை வளர்த்த தன்மையை குறிப்பிடுகின்றார். இவ்வாறு சேக்கிழார் கூறுவது, நமக்கு நாளும் இன்னிசையால் தமிழ் வளர்த்த ஞானசம்பந்தர் என்று சுந்தரர் குறிப்பிடுவதை நினைவூட்டுகின்றது. தேவாரப் பாடல்களால் இசை வளர்த்தார் என்று சேக்கிழாரும் இன்னிசையால் தமிழ் வளர்த்தார் சுந்தரரும் கருதுவதிலிருந்து, தேவாரப் பாடல்களால் தமிழும் இன்னிசையும் ஒன்றுடன் ஒன்று பிரியாத வண்ணம், இரண்டும் வளர்ந்தன என்பதை நாம் உணருகின்றோம். திசையினை ஆடையாக உடைய பெருமான் என்று சேக்கிழார் கூறுவதையும் நாம் உணரலாம்.       

    விசயமங்கையின் இடம் அகன்று மெய்யர் தாள்     
    அசைவில் வைகாவினில் அணைந்து பாடிப் போந்து
    இசை வளர் ஞானசம்பந்தர் எய்தினார்
    திசையுடை ஆடையர் திருப்புறம்பயம்

இந்த தலம் திருப்புறம்பயம் மற்றும் சுவாமிமலை தலங்களுக்கு அருகில் உள்ள தலம். கும்பகோணம் மற்றும் சுவாமிமலையிலிருந்து பேருந்து வசதிகள் உள்ளன. கும்பகோணத்திலிருந்து, தென்மேற்கு திசையில் சுமார் பத்து கி.மீ. தொலைவில் உள்ள தலம். தற்போது வைகாவூர் என்று அழைக்கப்படுகின்றது. இறைவனின் பெயர் வில்வவனநாதர் இறைவியின் பெயர் வளைக்கைநாயகி. இந்த தலத்தின் மீது திருஞானசம்பந்தர் பாடிய தேவார திருப்பதிகம் மட்டுமே நமக்கு கிடைத்துள்ளது. சிவராத்திரி மிகவும் சிறப்பாக கொண்டாடப்படும் தலங்களில் இந்த தலம் ஒன்றாகும். புலிக்கு பயந்து வில்வமரம் என்று அறியாது அந்த மரத்தின் மீது ஏறிய வேடன் ஒருவன், இரவினில் தான் தூங்கி கீழே விழுவதைத் தடுக்கும் நோக்கத்துடன், இரவு முழுதும் விழித்திருந்து மரத்தின் இலைகளை ஒவ்வொன்றாக கிள்ளி கீழே போட, அந்த இலைகள் கீழே இருந்த இலிங்கத்தின் மேல் விழ அதனால் முக்திப்பேறு பெற்றான் என்று தலபுராணம் கூறுகின்றது. இந்த வேடன் நவநிதி என்ற முனிவரை தாக்க வந்ததால், முனிவரை காக்கும் பொருட்டு, புலியாக மாறிய சிவபெருமான் வேடனைத் துரத்தினார் என்றும், புலிக்கு பயந்த வேடன் மரத்தின் மீது ஏறினான் என்றும், அவன் உதிர்த்த வில்வ இலைகள் மரத்தின் அடியில் நின்றிருந்த புலியின் மீது விழுந்ததால் பெருமான் வேடனுக்கு அருள் புரிந்தார் என்றும் கூறுவார்கள். 

கோயிலில் உள்ள நந்திகள் பெருமானை பாராமல், பெருமான் பார்க்கும் திசையைப் பார்ப்பது இந்த தலத்தின் தனிச் சிறப்பு. வேடனின் இறுதிக் காலம் நெருங்கியதால் இயமன் வேடனது உயிரினை பறிக்க வந்தான் என்றும், தக்ஷிணாமூர்த்தி கையினில் கோல் கொண்டு இயமனை துரத்தினார் என்றும் (இன்றும் தென்முகக் கடவுள் சிலையில் அவர் கொம்பு ஏந்தி இருப்பதை நாம் காணலாம்) அவர் இயமனை கோயிலின் உள்ளே அனுமதித்த நந்தி தேவரை கோபித்துக் கொண்டார் என்றும் மீண்டும் இயமன் வந்தால் அவனைத் தடுக்கும் நோக்கத்துடன் நந்தி திசை மாறியுள்ளது என்றும் கூறுவார்கள்.         

பாடல் 1:

    கோழை மிடறாக கவி கோளும் இலவாக இசை கூடும் வகையால்
    ஏழை அடியார் அவர்கள் யாவை சொன சொல் மகிழும் ஈசன் இடமாம்
    தாழை இளநீர் முதிய காய் கமுகின் வீழ நிரை தாறு சிதறி
    வாழை உதிர் வீழ் கனிகள் ஊறி வயல் சேறு செயும் வைகாவிலே 

விளக்கம்:

இந்த பாடலில் பாடல்களை எவ்வாறு பாடவேண்டும் என்பதை எதிர்மறையாக குறிப்பிடும் சம்பந்தர், அவ்வாறு பாட இயலாத அடியார்களின் நிலையினை சற்று சிந்தனை செய்தார் போலும். முறையாக பாட இயலவில்லை என்ற ஒரே காரணத்திற்காக தேவாரப் பாடல்கள் பாடாமல் இருக்க வேண்டியதில்லை என்று அவர்களைத் தேற்றி அவர்களையும் பாடுமாறு ஊக்குவிக்கும் பாடல். இவ்வாறு அவர் கூறுவது அவர் அருளிய சோற்றுத்துறை பதிகத்தின் கடைப் பாடலை (1.28.11) நமக்கு நினைவூட்டுகின்றது.

    அந்தண் சோற்றுத்துறை எம் ஆதியைச்
    சிந்தை செய்ம்மின் அடியார் ஆயினீர்
    சந்தம் பரவு ஞானசம்பந்தன்
    வந்தவாறே புனைதல் வழிபாடே

ஞானசம்பந்தன் என்ற சொல் ஞானசம்பந்தன் அருளிய பாடல்களை குறிக்கும். அடியார்களாக உள்ள அனைவரும் தேவார பாடல்கள் பாட வேண்டும் என்றும் உணர்த்தும் சம்பந்தர், அவ்வாறு பாடத் தொடங்கும் போது எடுத்தவுடன் முதலில் சந்தத்துடன் பாட இயலாது என்பதை கருத்தினில் கொண்டு, தமக்கு இயன்ற வரையில் பாடுதல் இறைவனுக்கு நாம் செய்யும் வழிபாடு என்று கூறுகின்றார். நாளடைவில் அத்தகைய அடியார்களும் பாடுவதில் தேர்ச்சி பெற்று முறையாக பண்கள் பொருந்தப்பெற்று பாடுவதை நாம் காணலாம்.. வந்தவாறே என்ற சொல்லினை ஞான சம்பந்தன் என்ற சொல்லுடன் இணைத்து ஞானசம்பந்தனுக்கு வந்தவாறே என்று உணர்த்துவதாகவும் பொருள் கூறுகின்றனர். அதாவது இறைவனின் அருளால் ஞானசம்பந்தனுக்கு வாய்க்கப் பெற்ற அருளின் முதலாக வெளிவந்த பாடல்கள் என்று கூறுவதும் பொருத்தமே. ஞானசம்பந்தரின் பாடல்கள் இறைவன் அருளால், இறைவனே அவரது மனதிலிருந்து வெளிப்படுத்திய பாடல்கள் என்பதை இவ்வாறு சிலர் உணர்த்துகின்றனர். 

கோழை மிடறு=பாடுகின்ற போது குரல் நன்கு ஒலிக்க முடியாதபடி, வார்த்தைகளை சரியாக உச்சரிக்க முடியாத படி, கோழை வந்து அடைத்துக் கொள்ளும் கழுத்து; கவி=இறைவனை புகழ்ந்து பாடும் பொருள்கள் அடங்கிய தோத்திரங்கள்; கோளும் இலவாக=பொருள் கொள்ளும்படி நிறுத்தி பாடுதல் இல்லையாயினும், இசை கூடும் வகை=இசை நுணுக்கங்களை நன்கு அறிந்து உணர்ந்து பாடுதல். குரல் நன்கு ஒலிக்க, பாடலின் சொற்களை பிழையின்றி உச்சரித்து, பொருளினை உணர்ந்து கொண்டு பிறரும் பொருள் புரிந்து கொள்ளும் வண்ணம் நிறுத்தியும், இசை நுணுக்கங்களை அறிந்து கொண்டு பாடலுக்கு உரிய இசை பொருந்தும் வண்ணமும் தேவாரப் பாடல்களை நாம் பாட வேண்டும் என்பதை ஞானசம்பந்தர் இங்கே உணர்த்துகின்றார்.

தாழை=தென்னை மரத்தினை இங்கே குறிக்கும்; நிலத்தின் செழிப்பினை உணர்த்தும் முகமாக, இறைவனைப் போற்றி பாடும் அடியார்களும் செழிப்புடன் வாழ்வார்கள் என்பதை உணர்த்தும் பாடல். ஏழை அடியார்கள்=மேலே உணர்த்திய மூன்று திறமைகள் அற்ற அடியார்கள்; திறமையில் ஏழைகள் ஆயினும் இறைவனிடத்தில் அன்பு செய்வதில் தாழ்ந்தவரல்லர்.        
 
பொழிப்புரை:

நல்ல குரலொலியுடன் தகுந்த உச்சரிப்புடன், பாடலின் பொருள் அடுத்தவருக்கு புரியும் வண்ணம் நிறுத்தி பாடும் தன்மையுடன் இசை நுணுக்கங்களை புரிந்து கொண்டு தகுந்த இசை பொருந்தும் வண்ணம் பாட இயலாத வண்ணம் கோழை தொண்டையை அடைக்கின்றதே என்று அடியார்களே நீங்கள் கவலை கொள்ளாதீர். பெருமான் பால் நிறைந்த அன்புடன் நீங்கள் உங்களால் இயன்ற வரையில் இசையுடன் இணைத்து  எவ்வாறு பாடினும் அதனை மகிழ்ந்து ஏற்றுக்கொண்டு அருள் புரியும் ஈசனது இடமாக உள்ளது திருவைகா தலமாகும். நீர்வளமும் நிலவளமும் மிகுந்து செழிப்பாக காணப்படும் இந்த தலத்தில் அமைந்துள்ள முற்றிய காய்களை உடைய தென்னை மரத்திலிருந்து காய்கள் அருகில் உள்ள பாக்கு மரத்தின் மீது வீழ, பாக்கு மரத்தின் வரிசையான குலைகள் சிதறி வாழை மரத்தின் மீது வீழ, அந்த வாழை மரத்தின் கனிகள் சிதறி வயலில் வீழ்ந்து ஆங்குள்ள நீரில் ஊறி, வயல்கள் சேறாக மாற்றப்பட்ட தன்மையில் செழிப்பாக காணப்படும் தலம் திருவைகா ஆகும்.   

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/03/107-கோழை-மிடறாக-கவி--பாடல்-1-2994740.html
2986730 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 106. எந்தை ஈசன் எம்பெருமான்- பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, September 2, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

    கறையினார் பொழில் சூழ்ந்த காழியுள் ஞானசம்பந்தன்
    அறையும் பூம்புனல் பரந்த அரத்துறை அடிகள் தம் அருளை
    முறைமையால் சொன்ன பாடல் மொழியும் மாந்தர் தம் வினை போய்ப்
    பறையும் ஐயுறவில்லைப் பாட்டிவை பத்தும் வல்லார்க்கே 

விளக்கம்:

கறை=இருள், நிழல். மரங்கள் அடர்ந்து காணப்படுவதால் சூரியனின் கதிர்கள் உள்ளே செல்ல முடியாமல் இருளின் நிறத்தினை உடைய சோலைகள். அறையும்=ஒலிக்கும்; பூம்புனல்=அழகிய நீர்த்துறை; முறைமை=பெருமானின் திருவருள் பெறும் வழிமுறைகள்; பறைதல்=அழிதல்;   

பொழிப்புரை:

அடர்ந்த மரங்கள் உள்ளதால் சூரியனின் கதிர்கள் உட்புக முடியாமல் இருண்டு காணப்படும்  சோலைகள் நிறைந்த காழி நகரினைச் சார்ந்த ஞானசம்பந்தன், ஒலிக்கின்ற அழகிய பரந்த நீர்த் துறைகள் உடைய நிவா நதிக்கரையின் மீது அமைந்துள்ள நெல்வாயில் அரத்துறை தலத்தில் வீற்றிருக்கும் அடிகளின் அருளினை பெறுகின்ற நெறிமுறைகளை உணர்த்தும் பத்து பாடல்களையும் வல்லவராக மொழியும் அடியார்கள் தங்களது வினைகள் முற்றிலும் தீரப் பெற்று உய்வது திண்ணம்; இதற்கு ஐயம் ஏதும் கொள்ள வேண்டா.   

முடிவுரை:

இந்தப் பதிகம் முழுவதும் இறைவனின் திருவருளின் சிறப்பினை உணர்த்தும் வண்ணம் ஞானசம்பந்தர் பாடிய பாடல்கள் கொண்டது. ஒவ்வொரு பாடலிலும் அடியார்கள் எவ்வாறு பெருமானை வழிபடவேண்டும் என்பதும் உணர்த்தப் படுகின்றது. அனைத்துப் பாடல்களிலும் எத்தகைய மனிதர்களுக்கு இறைவனின் அருள் கிடைக்காது என்பதை எதிர்மறையாக குறிப்பிட்டு, இறைவனை முறையாக வழிபடும் அடியார்களுக்கு அவனது அருள் உறுதியாக கிடைக்கும் என்பது இந்த பாடல்களில் உணர்த்தப் படுகின்றது. பதிகத்தின் முதல் பாடலில், இறைவனின் புகழினை வாயினால் பாடி மனதினால் சிந்திக்க வேண்டும் என்றும் இரண்டாவது பாடலில் பெருமானின் சிறப்பையும் சிறந்த குணங்களையும் புகழ்ந்து அவரை வணங்கித் தொழவேண்டும் என்றும், மூன்றாவது பாடலில் மனம் மொழி மெய் ஆகிய மூன்றினையும் இறைவனது திருப்பணியில் ஈடுபடுத்த வேண்டும் என்றும், நான்காவது பாடலில் பெருமானை நினைத்து மகிழ்ந்து மனம் கசிந்து உருகி வழிபடவேண்டும் என்றும், ஐந்தாவது பாடலில் இயல்பாகவே மலங்களின் சேர்க்கையிலிருந்து நீங்கியவன் இறைவன் என்று போற்றி உள்ளம் நைந்து பணிய வேண்டும் என்றும் ஆறாவது பாடலில் விரிந்த கங்கை நதியை தனது சடையில் மறைக்கும் ஆற்றல் உடையவன் என்று பணிந்து வணங்க வேண்டும் என்றும் ஏழாவது பாடலில் சிவபெருமானை வணங்கிப் போற்றும் நல்லொழுக்கம் உடையவர்களாக இருத்தல் வேண்டும் என்றும் இராவணனின் ஆற்றலை அடக்கும் வல்லமை வாய்ந்தவர் என்று போற்ற வேண்டும் என்றும் ஒன்பதாவது பாடலில் பிரமனும் திருமாலும் காண இயலாத பெருமை உடையவன் என்று குறிப்பிட்டு வணங்க வேண்டும் என்றும், பத்தாவது பாடலில் சமணம் பௌத்தம் முதலான மற்ற புறச்சமயங்களின் கவர்ச்சியில் மனம் மயங்காது சைவ நெறியினை பின்பற்ற வேண்டும் என்றும் பெருமானை வணங்கும் நெறிமுறைகளை சம்பந்தர் இந்த பதிகத்தில் எடுத்துச் சொல்கின்றார்.      
  
இந்த பதிகம் பாடி முடித்த பின்னர், திருஞானசம்பந்தர் முத்துச் சிவிகையை வலம் வந்து, பெருமானின் அருளை நினைத்துப் போற்றியவாறு ஐந்தெழுத்தினை ஓதிய வண்ணம் சிவிகையின் மீது ஏறி அமர்ந்தார்.

    சோதி முத்தின் சிவிகை சூழ் வந்து பார்
    மீது தாழ்ந்து வெண்ணீற்று ஒளி போற்றி நின்று
    ஆதியார் அருள் ஆதலின் அஞ்செழுத்து 
    ஓதி ஏறினார் உய்ய உலகெலாம்

இங்கே குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பெரிய புராணப் பாடலின் எண் 2114. மொத்தம் 4274 பாடல்கள் கொண்டுள்ள பெரிய புராணத்தின் நடுப்பகுதி என்று சொல்லும் வண்ணம் இந்த பாடல் அமைந்துள்ளது இறைவனின் கருணையால் விளைந்த செயல் என்றே கூறலாம். முந்திய முதல் நடு இறுதியும் ஆனாய் என்று மணிவாசகர் இறைவனை குறிப்பிடுவது போன்று, இறைவன் அடியெடுத்துக் கொடுத்த உலகெலாம் என்ற சொல்லும் பெரிய புராணத்தின் முதலிலும், நடுவிலும் கடையிலும் வருவதை நாம் உணரலாம்.     
  
ஞானசம்பந்தப் பெருமான் சிவிகையின் மீது ஏறி அமர்ந்தபோது தொண்டர்கள் ஆரவாரம் செய்தனர், வேத ஒலிகள் எழுந்தன; தேவர்கள் ஆரவாரம் செய்தனர்; மேகங்கள் முழங்கின; பல வகையான வாத்தியங்கள் முழங்கின, வண்டுகள் நீங்காத புது மலர்கள் வானிலிருந்து மழை போல் பொழிந்தன; சங்குகள் முழங்கின; கூடியிருந்த அடியார்கள் ஆரவார ஒலிகள் எழுப்பினர் என்று கூறும் சேக்கிழார், அந்த சமயத்தில் முத்துக்கள் பதிக்கப்பட்டு ஒளி வீசிய  வெண்குடை விரிக்கப்பட்டு பலரும் காண விளங்கித் தோன்றியது என்று கூறுகின்றார். ஞான சம்பந்தரின் பல வகை சிறப்புகளை உணர்த்தும் திருநாமங்களை எடுத்து ஓதிய அடியார்கள், ஞான சம்பந்தர் வந்தார் என்று முழக்கமிட்டு கொம்புகள் ஊதினார்கள்; வையம் ஏழுடன் மறைகளும் நிறை தவத்தோரும் உய்ய ஞானசம்பந்தன் வந்தான் என்றும். ஞானமே முலை சுரந்து ஊட்டப்பெற்ற பாலறாவாயன் என்றும், மாமறை முதல் கலை அகிலமும் ஓதாது உணர்ந்த முத்தமிழ் விரகன் வந்தான் என்றும் மூன்று சின்னங்களுக்கு ஏற்ப மூன்று அடைமொழிகள் கொடுத்து பிள்ளையாரைப் போற்றியது பொருத்தமாக உள்ளது. ஊதுகொம்பு எக்காளம் என்று சேக்கிழாரால் குறிப்பிடப்படுகின்றது. இந்த சூழ்நிலையில் அரத்துறை தலம் வந்தடைந்த ஞான சம்பந்தர், தனது கைகளை தலை மேல் கூப்பியவாறு, இறைவனின் அருளினை நினைத்து ஆனந்தக் கண்ணீர் பெருக, பெருமானை போற்றி பதிகம் பாடினார் என்று சேக்கிழார் குறிப்பிடுகின்றார். ஆனால் இந்த தருணத்தில் அவர் அருளிய பதிகம் நமக்கு கிடைக்கவில்லை. பல நாட்கள் இந்த தலத்தில் தங்கிய பிள்ளையார் பின்னர், நெல்வெண்ணெய் முதலான பல தலங்கள் சென்றார் என்று நாம் பெரிய புராணத்திலிருந்து அறிகின்றோம். 

திருவரத்துறை திருப்புகழில் அருணகிரிநாதர் ஞானசம்பந்தருக்கு முத்துச் சிவிகை அளித்ததை குறிப்பிடும் பகுதி இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

    அருள் கவிகை நித்திலச் சிவிகையைக் கொடுத்து அருள் ஈசன்
    செக தலத்தினில் புகழ் படைத்த மெய்த் திருவரத்துறைப் பெருமாளே  

திருஞானசம்பந்தர் குறிப்பிடும் நெறிமுறைகளை கடைப்பிடித்து பெருமானை வாழ்த்தியும் வணங்கியும் அவனது அருள் பெறுவதற்கு உரிய தகுதியினை நாம் பெற்று, அவனது திருவருளால் இம்மையிலும் மறுமையிலும் பல நன்மைகள் பெற்று பயன் அடைவோமாக.        

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/02/106-எந்தை-ஈசன்-எம்பெருமான்--பாடல்-11-2986730.html
2986728 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 106. எந்தை ஈசன் எம்பெருமான்- பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, September 1, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 10:

    சாக்கியப் படுவாரும் சமண் படுவார்களும் மற்றும்
    பாக்கியப் படகில்லாப் பாவிகள் தொழச் செல்வது அன்றால்
    பூக்கமழ்ந்து பொன் உந்திப் பொருபுனல் நிவா மல்கு கரை மேல் 
    ஆர்க்கும் சோலை நெல்வாயில் அரத்துறை அடிகள் தம் அருளே

விளக்கம்:

படுவார்=விழுபவர்கள்; சாக்கிய=பௌத்த;

பொழிப்புரை:

சாக்கிய மதம் என்று அழைக்கப்படும் புத்த மதத்தில் விழுவோர்களும் சமண சமயத்தில் விழுவோர்களும், ஏனைய புறப்புறச் சமயங்களில் வீழ்ந்தவர்களும் பெருமானைத் தொழாத காரணத்தால், அவனது திருவருளினைப் பெறுகின்ற பாக்கியம் இல்லாதவர்களாக உள்ளனர். மலர்களின் நறுமணம் உடைத்து, பொன்னை அடித்துக் கொண்டு வரும் அதிகமான நீர்ப் பெருக்கினை உடைய நிவா நதிக்கரையினில் அமைந்துள்ளதும், ஆரவாரங்கள் நிறைந்த சோலைகள் உடையதும் ஆகிய நெல்வாயில் அரத்துறை தலத்தில் வீற்றிருக்கும் அடிகளின் திருவருள் வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புவீராயின், பெருமானைத் தொழுவீர்களாக.  

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/01/106-எந்தை-ஈசன்-எம்பெருமான்--பாடல்-10-2986728.html
2986727 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 106. எந்தை ஈசன் எம்பெருமான்- பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, August 31, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 9:

    நுணங்கு நூல் அயன் மாலும் இருவரும் நோக்க அரியானை
    வணங்கி நைபவர்க்கு அல்லால் வந்து கைகூடுவது அன்றால்
    மணம் கமழ்ந்து பொன் உந்தி வருபுனல் நிவா மல்கு கரை மேல்
    அணங்கும் சோலை நெல்வாயில் அரத்துறை அடிகள் தம் அருளே

விளக்கம்:

நுணங்கு நூல்=நுண்ணிய பொருட்களை உணர்த்தும் நூல்கள்; அணங்கும்=அழகு உடைய;

பொழிப்புரை:

நுண்ணிய பொருட்களை விளக்கும் நுட்பமான வேத நூல்களை அறிந்து உணர்ந்துள்ள பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகிய இருவரும் முடியையும் அடியையும் காணா வண்ணம் நீண்ட தழற்பிழம்பாய் நெடிதுயர்ந்த சிவபெருமானை வணங்கி உள்ளம் நைந்து வழிபடாத மனிதர்களுக்கு இறைவனின் திருவருள் கைகூடுவதில்லை. பல வகை நறுமணம் கலந்து கமழ்வதும் பொன் போன்ற அரிய பொருட்களை அடித்துக் கொண்டு வரும் நீர்ப்பெருக்கினை உடையதும் ஆகிய நிவா நதிக்கரையின் மேல் அமைந்துள்ளதும் அழகிய சோலைகள் உடையதும் ஆகிய நெல்வாயில் அரத்துறை தலத்தில் வீற்றிருக்கும் அடிகளின் திருவருள் வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புவீராயின், பெருமானை வணங்கி வழிபட வேண்டும் என்பதை உணர்வீர்களாக.. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/31/106-எந்தை-ஈசன்-எம்பெருமான்--பாடல்-9-2986727.html
2986726 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 106. எந்தை ஈசன் எம்பெருமான்- பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, August 30, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    செழுந்தண் மால் வரை எடுத்த செரு வலி இராவணன் அலற 
    அழுந்த ஊன்றிய விரலான் போற்றி என்பார்க்கு அல்லது அருளான்
    கொழுங்கனி சுமந்து உந்திக் குளிர் புனல் நிவா மல்கு கரை மேல்
    அழுந்தும் சோலை நெல்வாயில் அரத்துறை அடிகள் தம் அருளே

விளக்கம்:

அழுந்தும்=வேரூன்றி செழிக்கும்; கொழுங்கனி=நன்கு கனிந்த கனிகள்

பொழிப்புரை:

செழிப்புடன் விளங்குவதும் குளிர்ச்சி பொருந்தியதும் ஆகிய கயிலாய மலையினை பேர்த்து எடுக்க முயற்சி செய்த போர் வலி மிக்க அரக்கன் இராவணன் மலையின் கீழே அழுந்தி நலிவடைந்து கதறும் வண்ணம், தனது கால் பெருவிரலை மலையின் மீது அழுத்திய பெருமான் என்று சிவபிரானது வலிமையை புகழ்ந்து போற்றாத மனிதர்களை பெருமானின் திருவருள் சென்று சேராது. நன்கு கனிந்த கனிகளைச் சுமந்து வரும் குளிர்ந்த நீரினைக் கொண்ட நிவா நதிக்கரையில் அமைந்துள்ளதும் வேரூன்றி செழித்த மரம் செடி கொடிகளை உடைய சோலைகள் நிறைந்ததும் ஆகிய நெல்வாயில் அரத்துறை தலத்தில் வீற்றிருக்கும் திருவருள் வேண்டும் என்று விரும்புவீராயின், பெருமானின் வல்லமையை புகழ்ந்து போற்றி அவனை வணங்கி அவனது அருளினைப் பெறுவீர்களாக. 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/30/106-எந்தை-ஈசன்-எம்பெருமான்--பாடல்-8-2986726.html
2986725 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 106. எந்தை ஈசன் எம்பெருமான்- பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, August 29, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    நீல மாமணி மிடற்று நீறணி சிவன் எனப் பேணும்
    சீல மாந்தர்கட்கு அல்லால் சென்று கைகூடுவது அன்றால்
    கோல மாமலர் உந்திக் குளிர் புனல் நிவா மல்கு கரை மேல்
    ஆலும் சோலை நெல்வாயில் அரத்துறை அடிகள் தம் அருளே

விளக்கம்:

பேணும்=போற்றும்; சீலம்=நல்லொழுக்கம்; சிவபெருமானை போற்றி வணங்குவதே நல்ல ஒழுக்கம் என்று இங்கே கூறப் படுகின்றது. ஆலுதல்=உரத்த குரல் எழுப்புதல்;

பொழிப்புரை:

நீல மாமணி பதித்தது போன்ற கழுத்தினை உடையவனும், திருநீறு அணிந்தவனும், சிவன் என்னும் திருநாமம் உடையவனும் ஆகிய பெருமானைப் போற்றி வாழும் நல்லொழுக்கம் இல்லாத மாந்தர்களை பெருமானின் திருவருள் சென்று கைகூடாது. அழகிய சிறந்த மலர்களை தள்ளிக் கொண்டு வரும் குளிர்ந்த நீர்ப் பெருக்கினை உடைய நிவா நதிக் கரையினில் அமைந்துள்ளதும் ஆரவாரங்கள் மிகுந்த சோலைகள் உடையதும் ஆகிய நெல்வாயில் அரத்துறை தலத்தில் வீற்றிருக்கும் அடிகளின் திருவருள் வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புவீராயின், அவரது பெருமைகளை உணர்த்தும் பல திருநாமங்களை சொல்லிப் புகழ்ந்து வணங்கும் நல்லொழுக்கம் உடைய மனிதர்களாக மாறுவீர்களாக.  

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/29/106-எந்தை-ஈசன்-எம்பெருமான்--பாடல்-7-2986725.html
2986724 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 106. எந்தை ஈசன் எம்பெருமான்- பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, August 28, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 6:

    உரவு நீர்சடைக் கரந்த ஒருவன் என்று உள் குளிர்ந்து ஏத்த
    பரவி நைபவர்க்கு அல்லால் பரிந்து கை கூடுவது அன்றால்
    குரவ நீடுயர் சோலைக் குளிர் புனல் நிவா மல்கு கரை மேல்
    அரவம் ஆகும் நெல்வாயில் அரத்துறை அடிகள் தம் அருளே

விளக்கம்:

அரவம்=ஓசை; உரவு நீர்=பரந்த கங்கை நதி; அரவம் என்பதற்கு பாம்பு என்று பொருள் கொண்டு தண்ணீர் பாம்புகள் நிறைந்த நிவா நதி என்றும் சிலர் பொருள் கூறுகின்றனர். 

பொழிப்புரை:

பரந்த கங்கை நதியினைத் தனது சடையினில் மறைத்து வைத்த ஒப்பற்ற திறமை உடையவன் என்று உள்ளம் குளிர்ந்து பெருமானை வணங்கி வாழ்த்தாத மனிதர்களை பெருமானின்  திருவருள் சென்று அடையாது. நெடிது உயர்ந்த குரா மரங்கள் நிறைந்த சோலைகளில் ஒடும் குளிர்ந்த நீரினை உடைய நிவா நதிக் கரையின் மீது அமைந்துள்ள சந்தடி மிகுந்து ஓசை எழும் நெல்வாயில் அரத்துறை தலத்தில் வீற்றிருக்கும் அடிகளின் திருவருள் வேண்டும் என்று விரும்புவீராயின், நீங்கள் பெருமானின் வல்லமைகளை புரிந்து கொண்டு அவரை வணங்கி போற்றி நைவடையும் உள்ளம் கொண்டு அவரை வழிபடுவீர்களாக.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/28/106-எந்தை-ஈசன்-எம்பெருமான்--பாடல்-6-2986724.html
2986723 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 106. எந்தை ஈசன் எம்பெருமான்- பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, August 27, 2018 12:00 AM +0530

பாடல் 5:

    வெருகு உரிஞ்சு வெங்காட்டில் ஆடிய விமலன் என்று உள்கி
    உருகி நைபவர்க்கு அல்லால் ஒன்றும் கைகூடுவது அன்றால்
    முருகு உரிஞ்சு பூஞ்சோலை மொய்ம்மலர் சுமந்து இழி நிவா வந்து
    அருகு உரிஞ்சு நெல்வாயில் அரத்துறை அடிகள் தம் அருளே

விளக்கம்:

வெருகு=காட்டுப் பூனை; மரநாய் என்றும் கூறுவார்கள்; உரிஞ்சு=தேய்க்கின்ற; தேய்த்தல் என்ற பொருளில் வரும் இந்த சொல் இங்கே நிறைதல் நெருங்குதல் பொருந்துதல் என்ற பொருளில் வரும் வண்ணம் கையாளப்பட்டுள்ளது. முருகு=அழகு  மொய்ம்மலர்=வண்டுகள் இடைவிடாது மொய்க்கும் வண்ணம் தேன் அதிகமாக பொருந்தியுள்ள மலர்கள்; 

பொழிப்புரை:

காட்டுப் பூனைகள் திரியும் கொடிய சுடுகாட்டினில் நடமாடும் விமலன் என்று பெருமானின் திறனை மனதினில் நினைத்து உருகி உள்ளம் நைந்து வழிபடாத மனிதர்களுக்கு அவனது அருள் கைகூடுவதில்லை. அழகு பொருந்தியதும் இடைவிடாது வண்டுகள் மொய்க்கும் வண்ணம் மிகவும் அதிகமான தேன் பொருந்தி உள்ளதும் ஆகிய மலர்களைச் சுமந்து கொண்டு வந்து சேர்க்கும் நீரினை உடைய நிவா நதிக்கரையினில் அமைந்துள்ள நெல்வாயில் அரத்துறை தலத்தில் வீற்றிருக்கும் அடிகளின் திருவருள் வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புவீராயின், பெருமானின் திறனை மனதினில் எண்ணி உள்ளம் உருகு நைந்து அவரை வழிபடுவீர்களாக.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/27/106-எந்தை-ஈசன்-எம்பெருமான்--பாடல்-5-2986723.html
2986722 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 106. எந்தை ஈசன் எம்பெருமான்- பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, August 26, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 4:

    துன்ன ஆடை ஒன்று உடுத்துத் தூய வெண்ணீற்றினர் ஆகி
    உன்னி நைபவர்க்கு அல்லால் ஒன்றும் கைகூடுவது அன்றால்
    பொன்னு மாமணி உந்திப் பொருபுனல் நிவா மல்கு கரை மேல்  
    அன்னமாகும் நெல்வாயில் அரத்துறை அடிகள் தம் அருளே

விளக்கம்:

துன்ன ஆடை=தைத்த ஆடை; பெரிய துணியிலிருந்து கிழக்கப்பட்டு தைக்கப்பட்ட கோவண ஆடையினை இங்கே உணர்த்துகின்றார். கோவண ஆடையினை உடுத்திருக்கும் தன்மை பெருமானின் எளிமையை உணர்த்துகின்றது. உடல் முழுவதும் திருநீறு பூசியுள்ள தன்மை, உலகிலுள்ள அனைத்துப் பொருட்களும் அனைத்து உயிர்களும் ஒரு நாள் அழியும் தன்மை உடையது என்பதையும் பெருமான் ஒருவனே என்றும் அழியாது நிலைத்து நிற்கும் தன்மை உடையவன் என்பதையும் உணர்த்துகின்றது. வேறு எந்த தெய்வத்திற்கும் இல்லாததும், பெருமான் ஒருவனுக்கே உரிய குணங்களாக உள்ளவை இந்த இரண்டு ஒப்பற்ற குணங்கள்;

துன்ன ஆடை உடுத்தவர் என்று எளிமையின் வடிவமாக பெருமான் விளங்குவதை பல திருமுறை பாடல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. அத்தகைய பாடல்கள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காண்போம். வேணுபுரம் (சீர்காழியின் பன்னிரண்டு பெயர்களின் ஒன்று) தலத்தின் மீது (2.81.2) அருளிய பாடலில் தைத்த கோவணத்தோடு புலித்தோல் ஆடையினை உடையாக கொண்டவர் பெருமான் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். பெருமானின் கருணையின் வடிவமாக திகழ்பவள் பார்வதி அன்னை என்பதை நாம் அறிவோம். தான் கருணை புரிபவன் என்பதை உலகுக்கு உணர்த்தும் வண்ணம் அன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் அடையாளமாக பெருமான் வைத்துள்ளார் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். 

    சுடுகாடு மேவினீர் துன்னம் பெய் கோவணம் தோல்
    உடை ஆடையது கொண்டீர் உமையாளை ஒரு பாகம்
    அடையாளம் அது கொண்டீர் அங்கையினில் பரசு எனும்
    படையாள்வீர் வேணுபுரம் பதியாகக் கொண்டீரே 

ஆமாத்தூர் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடல் (2.44.1) துன்னம் பெய் கோவணம் என்ற தொடருடன் தொடங்குகின்றது. பொக்கம்=பொலிவு; பெருமானின் அழகிய திருவடிகளை போற்றி புகழாத மனிதர்கள் அழகு அற்றவர்கள் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். பின்னம்=பின்னப்பட்டு அழகுடன் காணப்படும்

    துன்னம் பெய் கோவணமும் தோலும் உடை ஆடை
    பின்னம் சடை மேலோர் பிள்ளை மதி சூடி
    அன்னம் சேர் தண் கானல் ஆமாத்தூர் அம்மான் தன்
    பொன்னம் கழல் பரவாப் பொக்கமும் பொக்கமே . 

அப்பர் பெருமான் தான் புகலூர் மீது அருளிய திருத்தாண்டகப் பதிகத்தின் ஒன்பதாவது பாடலில் துன்னம் சேர் கோவணத்தாய் என்று பெருமானை அழைக்கின்றார். துன்னம்= தையல்; அக்காரம்=எலும்பு மாலை; சங்கு மணிகளால் கோர்க்கப்பட்ட உருத்திராக்க மாலை என்றும் கூறுவார்கள். சிவபெருமான் கையில் இருக்கும் மழு ஆயுதத்தை அவர் பயன்படுத்தவேண்டிய அவசியம் ஏற்படாத காரணத்தால், இரத்தக் கறை படியாத ஆயுதமாக விளங்குகின்றது. எனவே அதனை வெண் மழுவாள் என்று கூறுகின்றார். 

    துன்னம் சேர் கோவணத்தாய் தூய நீற்றாய் துதைந்து
         இலங்கு வெண் மழுவாள் கையில் ஏந்தி
    தன் அணையும் தண்மதியும் பாம்பும் நீரும் சடைமுடி மேல்
         வைத்து உகந்த தன்மையானே
    அன்ன நடை மடவாள் பாகத்தானே அக்காரம்
         பூண்டானே ஆதியானே
    பொன்னம் கழலடிக்கே போதுகின்றேன் பூம்புகலூர்
         மேவிய புண்ணியனே 

வீழிமிழலை தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (6.53.5) அப்பர் பிரான் துன்னத்தின் கோவணம் ஒன்று உடையார் என்று குறிப்பிடுகின்றார். துன்னம்=துண்டிக்கப்பட்ட துணி, பிரமனின் மண்டையோட்டினை பெருமான் கையில் ஏந்தியுள்ள தன்மை இந்த பாடலின் நான்காவது அடியில் குறிப்பிடப்படுகின்றது. 

    துன்னத்தின் கோவணம் ஒன்று உடையார் போலும்
         சுடர் மூன்றும் சோதியுமாய்த்  தூயார் போலும்
    பொன் ஒத்த திருமேனிப் புனிதர் போலும் பூதகணம் புடை சூழ
         வருவார் போலும் 
    மின்னொத்த செஞ்சடை வெண் பிறையார் போலும் வியன்
          வீழிமிழலை சேர் விமலர் போலும் 
    அன்னத் தேர் அயன் முடி சேர் அடிகள் போலும்
          அடியேனை ஆளுடைய அடிகள்  தாமே 

 
பொழிப்புரை:

தைக்கப்பட்ட கோவண ஆடையினை உடுத்து எளிமையாக காட்சி அளிப்பவரும் தூய  வெண்ணீறு அணிந்து தாம் ஒருவனே என்றும் அழியாது நிலைத்து நிற்பவன் என்று உணர்த்துபவரும் ஆகிய சிவபெருமானை நினைத்து உள்ளம் நைந்து வழிபடாத மனிதர்களுக்கு அவரது அருள் கைகூடுவதில்லை; பொன்னையும் சிறந்த மணிகளையும் தனது நீர்ப்பெருக்குடன் அடித்துக் கொண்டு வரும் நிவா நதியின் கரையில் அமைந்ததும் அன்னப் பறவைகள் தங்கி மகிழ்வதும் ஆகிய நெல்வாயில் அரத்துறை தலத்தில் வீற்றிருக்கும் அடிகளின் திருவருள் வேண்டும் என்று விரும்புவீராயின், நீங்கள் அவரது எளிமைத் தன்மை மற்றும் நிலையான தன்மை ஆகியவற்றை நினைத்து உள்ளம் நைந்து வழிபடுவீர்களாக.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/26/106-எந்தை-ஈசன்-எம்பெருமான்--பாடல்-4-2986722.html
2986721 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 106. எந்தை ஈசன் எம்பெருமான்- பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, August 25, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 3:

    பிணி கலந்த புன்சடை மேல் பிறையணி சிவன் எனப் பேணிப்
    பணி கலந்து செய்யாத பாவிகள் தொழச் செல்வது அன்றால்
    மணி கலந்து பொன் உந்தி வரு புனல் நிவா மல்கு கரை மேல்
    அணி கலந்த நெல்வாயில் அரத்துறை அடிகள் தம் அருளே

விளக்கம்:

பிணி=பிணைப்பு; கலந்து=மனம் மொழி மெய் ஆகிய மூன்றையும் ஈடுபடுத்தி; பிணைப்புத் தன்மை தான் அடர்ந்த தன்மையை சடைக்கு கொடுக்கும் என்பதை உணர்த்த பெருமானின் அடர்ந்த சடையினை பிணி கலந்த புன்சடை என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார்.    
 
பொழிப்புரை:

பிணைப்புத் தன்மை கொண்டு அடர்ந்து காணப்படும் செம்பட்டை சடையின் மேல் பிறைச் சந்திரனை அணிந்துள்ள பெருமானே, சிவனே என்று போற்றி, தங்களது மனம் மொழி மெய் ஆகிய மூன்றினையும் ஈடுபடுத்தி அவனுக்கு திருப்பணிகள் செய்யாத பாவிகளுக்கு அவனது அருள் கிட்டாது. பொன்னும் மணியும் கலந்து அடித்துக் கொண்டு வரப்படும் நிவா நதியின் கரை மேல் அமைந்துள்ள நெல்வாயில் அரத்துறை தலத்தில் வீற்றிருக்கும் அடிகளின் திருவருள் வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புவீராயின், பெருமானைப் போற்றி வழிபட்டு, உமது மனம் மொழி மற்றும் மெய் ஆகிய மூன்றையும் ஈடுபடுத்தி பெருமானுக்கு திருத்தொண்டுகள் புரிவீர்களாக.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/25/106-எந்தை-ஈசன்-எம்பெருமான்--பாடல்-3-2986721.html
2986719 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 106. எந்தை ஈசன் எம்பெருமான்- பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, August 24, 2018 11:36 AM +0530
பாடல் 2:

    ஈர வார்சடை தன் மேல் இளம்பிறை அணிந்த எம் பெருமான்
    சீரும் செல்வமும் ஏத்தாச் சிதடர்கள் தொழச் செல்வது அன்றால்
    வாரி மாமலர் உந்தி வருபுனல் நிவா மல்கு கரை மேல்
    ஆரும் சோலை நெல்வாயில் அரத்துறை அடிகள் தம் அருளே

விளக்கம்:

ஈர=குளிர்ந்த வார்சடை=நீண்ட சடை; சிதடர்=கீழ் மக்கள்; செல்வம்=சிறந்த குணங்கள்; சீர்= பெருமை; பெருமானின் கருணைத் தன்மையை, தானே வந்து அருளிய செயலைக், பதிகத்தின் முதல் பாடலில் குறிப்பிட்ட சம்பந்தர், கருணையின் அடையாளமாக பெருமானின் சடையினில் தங்கியுள்ள கங்கை நதியையும் பிறைச் சந்திரனையும் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். பகீரதன் பால் கொண்டுள்ள கருணை தானே, பெருமான் கங்கை நதியைத் தனது தங்குவதற்கு காரணமாக இருந்தது.   

பெருமானின் சீரும் சிறப்பும் அறியாமல் அவரை தொழாமல் இருக்கும் மனிதர்களை சிதடர்கள் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுவது மணிவாசகரின் அச்சோப் பதிகத்தின் கடைப் பாடலை நமக்கு நினைவூட்டுகின்றது. இந்த பதிகத்தின் முந்தைய பாடல்களில், அத்தன் என்றும் கூத்தன் என்றும் ஐயன் என்றும் அண்ணல் என்றும் அந்தம் என்றும் ஆதி என்றும் இறைவனை குறிப்பிட்ட மணிவாசகர் இந்த பாடலில் அம்மை என்று குறிப்பிடுவதை நாம் உணரலாம். இறைவனின் அருள் வடிவமாக அம்மை கருதப்படுவதை இந்த பாடல் நமக்கு உணர்த்துகின்றது. பெருமானின் கருணை எந்த அளவுக்கு உயர்ந்தது என்பதை நாய் சிவிகை ஏற்றுவித்த எனும் சொற்றொடர் உணர்த்துகின்றது. நாயின் இழிந்த தன்மை குறித்து எவரும் நாயினை உயர்ந்த இடத்தில் வைப்பதில்லை. அவ்வாறு உயர்ந்த இடத்தில் எவரேனும் வைத்தாலும் அந்த நாயின் பால் கருணை கொண்டு அளவற்ற பாசம் கொண்டிருந்தால் தான் அவ்வாறு செய்வார்கள். இந்த உலகியல் செய்கையின் அடிப்படையில், கீழ்மை குணங்கள் கொண்டிருந்த தன்னை (கீழ்மை குணங்கள் இந்த பதிகத்தின் முதல் எட்டு பாடல்களில் கூறப்பட்டுள்ளன) உயர்ந்த இடத்தில் வைத்த பெருமானின் எல்லையற்ற கருணைச் செயல் இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. செம்மை என்று செந்நெறியை அடிகளார் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். நன்னெறி செந்நெறி முன்னெறி என்று திருமுறைகள் குறிப்பிடுவது பெருமானை வழிபடும் நெறியினைத் தான். அத்தகைய நன்னெறியை அறியாத மனிதர்களை கீழ்மக்கள் என்று அடிகளார் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார்.        

    செம்மை நலம் அறியாத சிதடரொடும் திரிவேனை
    மும்மை நலம் அறுவித்து முதல் ஆய முதல்வன் தான்
    நம்மையும் ஓர் பொருள் ஆக்கி நாய் சிவிகை ஏற்றுவித்த
    அம்மை எனக்கு அருளிய ஆறு ஆர் பெறுவார் அச்சோவே

பொழிப்புரை:

கங்கை நதியினைத் தாங்கி இருப்பதால் எப்போதும் குளிர்ந்து காணப்படுவதும் நீண்டதும் ஆகிய சடையினை உடையவனும், ஒற்றைப் பிறைச் சந்திரனைத் தனது சடையினில் அணிந்தவனும் ஆகிய பெருமானின் சிறப்புகளையும் உயர்ந்த குணங்களாகிய அவரது செல்வங்களையும் அறிந்து கொண்டு புகழ்ந்து தொழுது ஏத்தாத கீழ்மக்களை அவரது அருள் சென்று அடையாது. சிறந்த மலர்களை வாரிக்கொண்டு வருவதும் மிகுந்த நீர்ப்பெருக்கினை உடையதும் ஆகிய நிவா நதிக்கரையின் மீது அமைந்துள்ள சோலைகள் நிறைந்துள்ள நெல்வாயில் அரத்துறை தலத்தில் வீற்றிருக்கும் அடிகளின் திருவருள் உங்களுக்கு வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புவீராயின், அவரது பெருமைகளையும் சிறந்த குணங்களையும் அறிந்து கொண்டு அவர் உறையும் திருக்கோயில்கள் சென்று அவரைப் பணிந்து தொழுவீர்களாக.,

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/24/106-எந்தை-ஈசன்-எம்பெருமான்--பாடல்-2-2986719.html
2986718 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 106. எந்தை ஈசன் எம்பெருமான்- பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, August 23, 2018 12:00 AM +0530                  
பின்னணி:

பெண்ணாகடத்து சுடர்க்கொழுந்தீசரை பணிந்து வணங்கி, ஒடுங்கும் பிணி என்று தொடங்கும் பதிகத்தினைப் (1.59) பாடிய திருஞானசம்பந்தர் அதற்கு பின்னர் திருவரத்துறை தலம் நோக்கி செல்லலானார். இந்த தலம் பெண்ணாகடம் இரயில் நிலையத்திலிருந்து தென்மேற்கில் ஆறு கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது. திருக்கோயில் அரத்துறை என்ற பெயரால் அழைக்கப் படுகின்றது. தலத்தின் பெயரையும் திருக்கோயிலின் பெயரையும் இணைத்து தேவார பதிகங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. இறைவரின் பெயர் அரத்துறை நாதர்; இறைவியின் பெயர் ஆனந்த நாயகி; திருஞான சம்பந்தர் தனது பாடல்களில் அரத்துறை அடிகள் என்றே இறைவனை குறிப்பிடுகின்றார். சுந்தரரும் தான் அருளிய பதிகத்தில் நெல்வாயில் அரத்துறை என்றே குறிப்பிடுகின்றார். அப்பர் பிரான் திருக்கோயிலின் பெயரை மட்டும் அரத்துறை என்று தனது பதிகத்தில் குறிப்பிடுகின்றார். தொழுதூர் விருத்தாசலம் சாலையில் தொழுதூரிலிருந்து இருபது கி.மீ. தொலைவில் உள்ள கொடிகுளம் என்ற இடத்திலிருந்து பிரிந்து செல்லும் சாலையில் சென்றால் இந்த தலம் அடையலாம். இந்த தலத்தில் உள்ள வடவெள்ளாறு நதி பண்டைய நாளில் நிவா என்று அழைக்கப்பட்டது. ஆதிசேஷன் வழிபட்டதால் அரவத்துறை என்ற அழைக்கப்பட்ட ஊரின் பெயர் நாளடைவில் மருவி அரத்துறை என்று மாறியது என்று கூறுவார்கள். 

அந்நாள் வரை தந்தையாரின் தோள்களில் அமர்ந்து பல தலங்கள் சென்ற சம்பந்தர், நாளுக்கு நாள் தந்தையாரின் வயது கூடுவதால் அவரது உடல் நிலையின் தளர்ச்சி கருதி, அவ்வாறு தந்தையாரை வருத்துவதை தவிர்த்து நடந்து சென்றார். இவ்வாறு சென்றதால் அவரது திருப்பாதங்கள் நொந்தன என்றும் அவரது தந்தையார் வருந்தினார் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். 

    ஆதியார் தம் அரத்துறை நோக்கியே 
    காதலால் அணைவார் கடிது ஏகிடத்
    தாதையாரும் பரிவுறச் சம்பந்தர்
    பாத தாமரை நொந்தன பையப்பைய

சம்பந்தரின் பாத மலர்கள் நொந்தன என்று சேக்கிழார் கூறுவது நமக்கு சம்பந்தரின் வாழ்வில் இதற்கு முன்னே நடந்த இரண்டு நிகழ்ச்சிகளை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றன. மூன்று வயதுக் குழந்தையாக குளக்கரையில் சம்பந்தர் அழுததை குறிப்பிடும் சேக்கிழார், அவர் அழுத நிலையினை குறிப்பிடுகையில் கண்களாகிய மலர்களிலிருந்து நீர் வெளிப்படக் கைம்மலர்களால் கண்களை பிசைந்து அழகிய தாமரை மலரும் சிவந்த கொவ்வைக் கனி போன்றும் அமைந்த திருவாயின் உதடுகள் துடிக்க, எண்ணில்லாத மறைகளின் ஒலி பெருகவும் அனைத்து உயிர்களும் களிப்படையவும், புண்ணியக் கன்றைப் போன்ற பிள்ளையார் பொருமி அழலானார் என்று குறிப்பிடும் பாடலை நாம் இங்கே காணலாம். தமிழ் மறைகள் தோன்றும் காலம் மிகவும் அருகில் வந்ததை உணர்த்தும் பொருட்டு மறையொலி எங்கும் பரவியது என்று நயமாக கூறும் சேக்கிழார் பிள்ளையாரின் அழுகை, பிராட்டி ஞானப்பால் ஊட்டுவதற்கும் தோடுடைய செவியன் என்ற பதிகம் வெளிவருவதற்கும் காரணமாக இருந்தமையை உணர்த்தும் வண்ணம் அழுது அருளினார் என்று குறிப்பிடுகின்றார்.     

    கண்மலர்கள் நீர் ததும்பக் கைம்மலர்களால் பிசைந்து 
    வண்ண மலர்ச் செங்கனி வாய் மணியதரம் புடை துடிப்ப
    எண்ணில் மறை ஒலி பெருக எவ்வுயிரும் குதூகலிப்பப்
    புண்ணியக் கன்று அனையவர் தாம் பொருமி அழுது அருளினார்   

திருக்கோலக்கா சென்ற சம்பந்தர், தனது கைகளால் தாளமிட்டு பாடியதைக் கண்டு பொறாத பெருமான் பொற்றாளம் வழங்கினார் என்பதை நாம் அறிவோம். தந்தையைக் காணாமல் அழுத போது ஞானப்பால் அருளிய பெருமான், கைகள் வருந்த தாளமிட்டு பாடியதைக் கண்டு பொற்றாளம் அளித்த பெருமான், மாறன்பாடியில் கால்கள் வருந்த நடந்ததைக் கண்டு முத்துச்சிவிகை அருளிய வரலாற்றினை நாம் இங்கே காண்கின்றோம். மெய்யடியார்கள் வருந்துவதை காணப் பொறாதவன் சிவபெருமான் என்று இந்த நிகழ்ச்சிகள் உணர்த்துகின்றன.        

திருவரத்துறை செல்லும் வழியில் மாறன்பாடி என்ற ஊர் அடைந்த போது, நடந்து வந்த சோர்வினை நீக்கும் பொருட்டும் உடன் வந்த அடியார்கள் இளைப்பாறும் பொருட்டும், ஞானசம்பந்தரும் உடன் வந்த அடியார்களும் அந்த ஊரில் தங்கினார்கள். அப்போது இரவுக் காலமும் வந்தது. இதனிடையில் அரத்துறை இறைவனும், திருஞானசம்பந்தர் ஏறிச் செல்வதற்கு சிவிகையும், அவர் மேலே கவித்துக் கொள்வதற்கு குடையும். அவரது புகழினை குறிப்பிட்டு ஊதுவதற்கு சின்னங்களும் (ஊதுகுழல்) அருளுவதற்கு முடிவு செய்தார் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார்.

    ஏறுதற்கு சிவிகை இடக்குடை
    கூறி ஊதக் குலவு பொற் சின்னங்கள்         
    மாறில் முத்தின் படியினால் மன்னிய 
    நீறு உவந்த நிமலர் அருளுவார்

தனது முடிவினை செயல்படுத்தும் வண்ணம் பெருமான், அரத்துறை தலத்து மறையவர்களின் கனவில், சீர்காழி குழந்தை ஞானசம்பந்தர் தன்னைக் காண்பதற்கு வந்து கொண்டிருக்கும் செய்தியையும், அவரிடத்தில் முத்துச்சிவிகை, முத்துக்குடை மற்றும் குழல்கள் கொண்டு சேர்க்க வேண்டும் என்று கூறுகின்றார். இவ்வாறு கனவினில் இறைவனது கருத்து உணர்த்தப்பட்ட மறையவர்கள் அனைவரும், அடுத்த நாள் விடியற்காலையில் திருக்கோயில் முன்னம் வந்து கூடினார்கள். இறைவன் கனவினில் வந்து நிகழ்த்திய அதிசயத்தை ஒருவருக்கொருவார் சொல்லி வியந்தனர். பள்ளியெழுச்சி பாடி இறைவனைப் போற்றும் காலம் நெருங்கியமையால் திருப்பள்ளியெழுச்சிக்கு உரிய காலத்தில் திருக்கோயில் கதவுகளை திறந்தனர். திறந்த போது செழுமையான முத்துக்கள் பதிக்கப்பெற்ற வெண்குடையும், முத்துச் சிவிகையும், புகழினை எடுத்து ஊதுவதற்கு ஊது கொம்புகளும் கோயிலின் உள்ளே இருந்ததைக் கண்டு பெரு மகிழ்ச்சியும் வியப்பும் அடைந்து, தங்களது தலைமேல் கைகளை குவித்து இறைவனை வணங்கினார்கள். மேலும் இந்த சின்னங்கள் எட்டு திசைகளுக்கும் இறைவனின் கருணைத் திறத்தையும் ஞானசம்பந்தரின் சிறப்பினையும் உணர்த்தும் விளக்கு போன்றவை என்று கூறினார்கள். இந்த நிகழ்ச்சி தலத்து மறையவர்களுக்கு சம்பந்தரின் அடிமைத் திறத்தின் தன்மையையும்,  இறைவன் சம்பந்தர் பால் வைத்திருந்த அன்பையும் உணர்த்தியது. இறைவனின் அருளால் வந்த பொருட்களை எடுத்துக் கொண்டு, சங்கு துந்துபி தாரை பேரி முதலான வாத்தியங்கள் முழங்க, அந்தணர்கள் மாறன்பாடி நோக்கி சென்றனர்.

எப்போதும் இறைவன் பற்றிய சிந்தனையுடன் இருந்த ஞானசம்பந்தர் உறங்கிய போது, அவரது கனவிலும் பெருமான் நெல்வாயில் அரத்துறை அந்தணர்கள் முத்துச் சிவிகை, குடை மற்றும் ஊது கொம்புகள் எடுத்து வருவதை உணர்த்தி, அவற்றை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதையும் உணர்த்தினார். விடியற்காலையில் எழுந்த ஞானசம்பந்தர், தனது தந்தையார் மற்றும் தன்னுடன் வந்த அடியார்களுக்கு, இறைவன் உணர்த்திய செய்தியை கூறினார். அனைவரும் தங்களது காலைக் கடன்களை முடித்துக் கொண்டு தங்களது கைகளை தலை மேல் குவித்து ஐந்தெழுத்து ஓதியவர்களாய் இருந்த போது, காலைப் பொழுது புலரவே, சூரியனும் திருஞான சம்பந்தர் முத்துச் சிவிகையில் ஏறும் காட்சியை கண்டு களிக்கும் விருப்பத்துடன் கிழக்கு திசையில் தோன்றினான் என்று சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் கூறுகின்றார்.

    போத ஞானப் புகலிப் புனிதரைச்
    சீத முத்தின் சிவிகை மேல் ஏற்றிடக்
    காதல் செய்பவன் போலக் கருங்கடல்
    மீது தேரின் வந்து எய்தினன் வெய்யவன்  

அர அர என்ற ஒலி வானில் எழ, நெல்வாயில் அரத்துறை அடியார்கள் முத்துச்சிவிகை முதலான பொருட்களுடன் ஞானசம்பந்தர் முன்னர் வந்து தோன்றினர். பெருமான் தங்களது கனவில் தோன்றியதையும் அதன் பின்னர் நடந்தவற்றையும் ஒன்று விடாமல் ஞானசம்பந்தரிடம் சொல்லிய வேதியர்கள் அவரைப் போற்றி வணங்கி அனைத்தும் ஈசனது அருளால் விளைந்தன என்று கூறினார்கள். மேலும் தாங்கள் கொண்டுவந்த பொருட்களை ஏற்றுக் கொள்ளுமாறு ஞானசம்பந்தரை வேண்டினார்கள். ஈசன் தான், இடைவிடாது அவரை தான் விருப்பமுடன் நினைக்கும் வண்ணம் அருள் தந்து ஆட்கொண்டவர் என்று குறிப்பிட்ட சம்பந்தர், தனது அடியாராக தன்னை ஆட்கொண்டு அருள் புரிந்தது தான், பெற்ற பேறு என்று வியப்புடன் குறிப்பிட்ட பின்னர் சம்பந்தர் எந்தை ஈசன் என்று தொடங்கும் பதிகத்தை பாடினார் என்று சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் கூறுகின்றார். புந்தி=மனம்; புந்தி ஆர=மனம் நிறையும் வண்ணம்; பெருமானின் அருள் கைகூடியதால் முத்துச்சிவிகையும் மற்ற பொருட்களும் பெறுகின்ற பேறு தனக்கு கிடைத்தது என்பதை உணர்ந்த ஞானசம்பந்தர், பெருமானின் அருள் நமக்கு கிடைக்கவேண்டும் என்றால் நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை இந்த பதிகத்து பாடல்களில் கூறுவதை காணலாம்.  

    எந்தை ஈசன் என எடுத்து இவ்வருள்
    வந்தவாறு மற்று எவ்வணமோ என்று
    சிந்தை செய்யும் திருப்பதிகத்து இசை
    புந்தி ஆரப் புகன்று எதிர் போற்றுவார் 


பாடல் 1:

    எந்தை ஈசன் எம்பெருமான் ஏறமர் கடவுள் என்று ஏத்திச்
    சிந்தை செய்பவர்க்கு அல்லால் சென்று கைகூடுவது அன்றால் 
    கந்த மாமலர் உந்திக் கடும்புனல் நிவா மல்கு கரை மேல்
    அந்தண் சோலை நெல்வாயில் அரத்துறை அடிகள் தம் அருளே 

விளக்கம்:

இறைவனின் புகழினை வாயினால் பாடி மனதினால் சிந்திக்கும் அன்பர்களுக்கு இறைவன் அருள் கைகூடும் என்றும் அல்லாதார்க்கு அவனது அருள் கைகூடாது என்பதையும் சம்பந்தர் இந்த பாடலில் உணர்த்துகின்றார். பதிகத்தின் அனைத்துப் பாடல்களிலும் நிவா நதி குறிப்பிடப்பட்டு, தலத்தின் நீர்வளத்திற்கு இந்த நதி காரணம் என்பதும் உணர்த்தப் படுகின்றது. சென்று கைகூடுவது என்று திருவருள் தானே வந்தடைந்ததை பிள்ளையார் குறிப்பிடுகின்றார். தான் பயணம் செய்வதற்கு சிவிகை வேண்டும் என்று திருஞான சம்பந்தர் இறைவனிடம் வேண்டியதாக பெரிய புராணத்தில் எங்கும் சொல்லப்படவில்லை. எனினும் சம்பந்தர் தந்தையாரின் தோளினில் ஏறிக் கொண்டு வாராமல் தானே நடந்து வந்ததைக் கண்ட பெருமான், தானே முன்வந்து அருள் புரிந்தமை இங்கே அருள் சென்று கைகூடியது என்று கூறுகின்றார். நமது தேவைகளை புரிந்து கொண்டு தந்தையார், நாம் கேட்காமல் இருந்த போதும். தாமே வந்து நமது தேவைகளை நிறைவேற்றுவது போன்று, இறைவன் தானே வந்து முத்துச்சிவிகை அளித்ததால் எந்தை என்று பெருமானை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார் போலும். சம்பந்தருக்கு தந்தையாகவும் இறைவனாகவும் திகழ்ந்தவர் அல்லவா சிவபெருமான். ஏறு=இடபம்; அந்தண்=அழகு மற்றும் குளிர்ச்சி; ஈசன்=தலைவன்; கந்தம்=நறுமணம்;

அடியார்களுக்கு அன்றி மற்றவர்க்கு சிவபெருமான் அருள் புரிய மாட்டான் என்று சம்பந்தர்  கூறுவது அப்பர் பிரான் அருளிய நமச்சிவாயப் பத்து பதிகத்தின் பாடலை (4.11.6) நமக்கு நினைவூட்டுகின்றது. சலம்=வேறுபாடுள்ள தன்மை. சஞ்சலம் என்ற வடமொழிச் சொல்லின் திரிபு. உள்ளொன்றும் புறமொன்றுமாக உள்ள நிலை. வேண்டுதல் வேண்டாமை அற்றவன். அனைவருக்கு ஒரே தன்மையாக உள்ளவன். சங்கரன்=இன்பம் அளிப்பவன். அனைவருக்கு ஒரே தன்மையாக காணப்படும் சிவபெருமான், தன்னைச் சார்ந்த அடியார்களுக்கு எப்போதும் நன்மை செய்பவன்; சிவபிரான் தன்னைச் சாராதவர்களுக்கு நன்மை அளிக்காதவன். நற்குலத்தில் பிறவாதாரும், சிவபிரானின் நாமத்தை ஓதினால், அவர்களுக்கும் நற்குலத்தோர் அடையும் நன்மைகளை அளிப்பவன் சிவபெருமான் என்பதே இந்த பாடலின் திரண்ட பொழிப்புரை.

    சலமிலன் சங்கரன் சார்ந்தவர்க்கு அலால்
    நலமிலன் நாள்தோறும் நல்குவான் நலம்
    குலமிலர் ஆகிலும் குலத்துக்கு ஏற்பதோர்
    நலம் மிக கொடுப்பது நமச்சிவாயவே 
      

பொழிப்புரை:

எமது தந்தையே, அனைவர்க்கும் தலைவனே, எமது பெருமானே, இடபத்தின் மீது அமரும் கடவுளே என்று பெருமானைப் புகழ்ந்து பாடி, அவனது தன்மைகளை சிந்தனை செய்யும் அடியார்களுக்கு அல்லாது ஏனையோருக்கு அவனது அருள் தானே சென்று கைகூடாது. நறுமணம் வீசும் சிறந்த மலர்களை அடித்துக் கொண்டு பெருகி வரும் நீரினை உடைய நிவா நதிக்கரையினில் அழகியதும் குளிர்ந்ததும் ஆகிய சோலைகள் கொண்டுள்ள  நெல்வாயில் அரத்துறை தலத்தில் வீற்றிருக்கும் அடிகளின் அருள் வேண்டுவீராயின், நீங்கள் அவனைப் புகழ்ந்து வாயினால் பாடி மனதினால் அவனது பெருமைகளை நினைப்பீர்களாக.   

]]>
dinmani kadhir 1980 http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/23/106-எந்தை-ஈசன்-எம்பெருமான்--பாடல்-1-2986718.html
2982407 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 105. ஒடுங்கும் பிணிபிறவி   - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, August 22, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

    மண்ணார் முழவு அதிர மாட வீதி வயல் காழி ஞான
         சம்பந்தன் நல்ல
    பெண்ணாகடத்துப் பெருங்கோயில் சேர் பிறை உரிஞ்சும் தூங்கானை
         மாடம் மேயான்
    கண்ணார் கழல் பரவு பாடல் பத்தும் கருத்து உணரக் கற்றாரும்
         கேட்டரும் போய்
    விண்ணோர் உலகத்து மேவி வாழும் விதி அதுவே ஆகும்
         வினை மாயுமே 

விளக்கம்;

கருத்து உணர்ந்து கற்றார் என்று தேவாரப் பதிகங்களை பொருள் உணர்ந்து கற்க வேண்டும் என்று திருஞான சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். பல பதிகங்களில் பண் பொருந்த தேவார பாடல்களை பாட வேண்டிய அவசியத்தையும் ஞானசம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார். இவ்வாறு முறையான பண்ணுடன் பொருத்தி, பாடல்களின் பொருளை புரிந்து கொண்டு, மனம் ஒன்றி பாடும் அடியார்களையே வல்லவர் என்று பெரும்பாலான பாடல்களில் சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். எனவே நாமும் தேவார பதிகங்களின் பொருளினை உணர்த்து கொள்ள முயற்சி செய்வோமாக. கண்ணார் கழல்=உலகத்தின் கண் போன்று கருதப்படும் திருப்பாதங்கள்; 
    
பொழிப்புரை: 

நிலம் அதிரும் வண்ணம் ஒலிக்கும் முரசுகள் உடையதும் மாட வீதிகள் நிறைந்ததும் ஆகிய சீர்காழி நகரத்தைச் சார்ந்த ஞானசம்பந்தன், பெண்ணாகடம் நகரில் உள்ளதும் நன்மைகள் பல அருளும் தன்மை வாய்ந்ததும் ஆகிய பெருங்கோயிலாகிய தூங்கானை மாடம் திருக்கோயிலில் உறைகின்ற இறைவனின் திருப்பாதங்களை, பல நன்மைகளை அனைவர்க்கும் அருளுவதால் கண் போன்று கருதப்படும் திருவடிகளை, புகழ்ந்து பாடிய பத்து பாடல்களையும், பாடல்களின் பொருளினை உணர்ந்து கற்று இசையுடன் பொருந்தி பாடும் அடியார்களும் அத்தகைய பாடல்களை கேட்கும் அடியார்களும், தவத்தின் பயன்கள் பெற்று, சிவலோகத்தைச் சென்றடைந்து ஆங்கே நிலையாக பொருந்தி வாழும் தன்மையை பெருவார்கள், அவர்களின் வினைகள் முற்றிலும் அழிந்துவிடும். இதுவே நியதி என்பதை உணர்வீர்களாக.   ,        

முடிவுரை

இந்த பதிகத்து பாடல்கள் மூலம் தூங்கானை மாடத்து பெருமானின் பெருமைகளை நமக்கு உணர்த்தி, இந்த பெருமானை பணிந்து வணங்குவதால் நாம் பெறவிருக்கும் நன்மைகளை குறிப்பிட்டு, நாமும் இந்த பெருமானை வணங்கிப் பணியும் வண்ணம் நம்மை சன்பந்தர் வழிப்படுகின்றார். உயிருக்கு உற்ற தீங்கினை மட்டுமன்றி உடலுக்கு உற்ற தீங்கினையும் நீக்கும் வண்ணம் இந்த தலம் அமைந்துள்ள நிலையினை நாம் அப்பர் பிரானின் வாழ்க்கையிலிருந்து அறிந்து கொள்ளலாம். பல வருடங்கள் சமணர்களுடன் வாழ்ந்ததால் இழிந்த தன்மை அடைந்த உடலுடன் உயிர் வாழ்வதற்கு விருப்பம் இல்லை என்று நினைத்த அப்பர் பிரான், இடபக் குறி பொறித்து தனது உடலினை தூய்மை செய்யுமாறு இந்த தலத்து இறைவனிடம் வேண்டியதாக சேக்கிழார் குறிப்பிடும் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது.

    புன் நெறியாம் அமண் சமயத் தொடக்கு உண்டு போந்த உடல்
    தன்னுடனே உயிர் வாழத் தரியேன் நான் தரிப்பதனுக்கு
    என்னுடைய நாயக நின் இலச்சினை இட்டு அருள் என்று
    பன்னு செழும் தமிழ் மாலை முன் நின்று பாடுவார்

சமண சமயத்தில் இருந்து பாழ் பட்ட உடலை தரியேன் என்று அப்பர் பிரான் கூறிய பின்னர், நாவுக்கரசர் என்று தானே பட்டம் சூட்டி அவரது தமிழ்ப் புலமையை உலகு அறியச் செய்த பின்னர், அப்பர் பிரானின் தீஞ்சுவை பாடல்களை கேட்காமல் சிவபிரானால் இருக்க முடியாது அல்லவா. எனவே அப்பர் பிரானின் வேண்டுகோளை ஏற்று அவரது உடலை தூய்மை படுத்த தீர்மானித்த பெருமான். தனது சிவகணம் ஒன்றினுக்கு ஆணை இடுகிறார். வேறு யாரும் அறியாதவாறு அந்த சிவகணமும் அப்பர் பிரானின் அருகில் வந்து அவரது தோளில் மூவிலை சூலம் மற்றும் இடபக் குறிகளை பொறிக்கின்றது. இந்த நிகழ்ச்சியை கூறும்போது சேக்கிழார் பெருமான் உழவாரப் படை கொண்டு தொண்டு செய்த அப்பர் பிரானின் தோள்களை திரு என்ற அடைமொழி கொடுத்து சிறப்பிப்பதை நாம் பெரிய புராணத்தில் காணலாம். மாடு என்றால் அருகில் என்று பொருள். அப்பர் பிரானுக்கு அருகில் இருந்தவர் கூட அறியாதவாறு சின்னங்கள் பொறிக்கப்பட்டன என்று சேக்கிழார் இந்தப் பாடலில் கூறுகிறார். சின்னத்தை தனது தோளில் கண்ட அப்பர் பிரான் தனது வேண்டுகோளை ஏற்று உய்யச் செய்த இறைவனின் கருணையை நினைந்து மகிழ்ந்தார்.

    நீடு திருத் தூங்கானை மாடத்து நிலவுகின்ற
    ஆடக மேருச்சிலையான் அருளால் ஓர் சிவ பூதம்
    மாடு ஒருவர் அறியாமே வாகீசர் திருத் தோளில்    
    சேடு உயர் இலைச் சூலம் சின விடையின் உடன் சாத்த 

அப்பர் பிரான் இந்த தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தில் மூன்று பாடல்கள் தான் நமக்கு தற்போது கிடைத்துள்ளன. மூன்று பாடல்களிலும் மூன்று விண்ணப்பங்கள் இருப்பதை நாம் காணலாம். முதல் பாடலில் மூவிலைச் சூலம் பொறிக்குமாறும், இரண்டாவது பாடலில் சிவபிரானின் திருவடியில் உள்ள திருநீற்றை தன் உடலின் மீது பூசுமாறும், கடைப் பாடலில் இடப இலச்சினை பொறிக்குமாறும் வேண்டுவதை நாம் காணலாம். பொன் போன்ற திருவடிக்கு எனது விண்ணப்பம் என்று பணிவாக பதிகத்தினை தொடங்கும் அப்பர் பிரான், அந்த பணிவின் ஊடே தனது தீர்க்கமான முடிவினை எடுத்துக் கூறுவதையும் நாம் காணலாம். சூல இலச்சினை தனது உடலின் மீது பொறிக்கபடாவிடில் தனது உயிரைப் போக்கிக் கொள்வதாக இறைவனிடம் தெரிவிக்கும் பயமற்ற தன்மையை நாம் உணரலாம். தனது உயிரைத் தான் போக்கி கொள்வதற்கான காரணம் இங்கே கூறப்படாவிட்டாலும், நம்மால் உணர்ந்து கொள்ள முடிகின்றது. சூலம் பொறிக்கப்பட்டால் தான் உயிர் வாழ்வேன் என்று கூறுவதிலிருந்து நாம், சூலத்தின் உருவம் தனது உடலினை புனிதப்படுத்தும் என்று அப்பர் பிரான் கருதியதை நாம் தெளிவாக புரிந்து கொள்கின்றோம். எனவே சமணர்களுடன் தான் வாழ்ந்ததால் தனது உடல் புனிதம் கெட்டதாக அப்பர் பிரான் கருதியதையும் நம்மால் உணரமுடிகின்றது. மேலும் சூலம் தனது உடலில் சிவபிரான் அருளால் தோன்றினால், உலகில் உள்ளவர் அனைவரும், சிவபிரான் அப்பரின் தவற்றை மன்னித்து ஏற்றுக் கொண்டதனை உணருவார்கள் என்பதால் இந்த வேண்டுகோள் விடுக்கப்பட்டது என்பதையும் நாம் உணரமுடிகின்றது. மேலும் என்னாவி காப்பதற்கு இச்சை உண்டேல் என்ற கேள்வியை எழுப்பிய அப்பர் பிரானை காப்பாற்றியதன் மூலம், தனக்கு அப்பர் பிரானின் தீஞ்சுவைப் பாடல்களை கேட்பதற்கு எத்தனை விருப்பம் இருந்தது என்பதை சிவபிரான் தெளிவுபடுத்தி உள்ளார் என்பதும் இந்த நிகழ்ச்சியில் இருந்து நாம் உணரலாம். சமணர்கள் அளித்த பெரிய இடர்களில் இருந்து காப்பாற்றிய இறைவனுக்கு, சூலம் பொறிப்பது ஒன்றும் அரிய செயல் அல்லவே. இறைவன் மனது வைத்தால் எந்த இடரும் இடரல்ல என்பதையும், எந்த வேண்டுகோளும் நிறைவேற்ற முடியாத வேண்டுகோள் அல்ல என்பதையும் அப்பர் பிரானின் வாழ்க்கை நமக்கு உணர்த்துகின்றது. இந்தப் பாடலில் அப்பர் சிவபிரானை தூங்கானை மாடச் சுடர் கொழுந்து என்று அழைக்கின்றார்.

    பொன்னார் திருவடிக்கு ஒன்று உண்டு விண்ணப்பம் போற்றி செய்யும்
    என் ஆவி காப்பதற்கு இச்சை உண்டேல் இரும் கூற்று அகல
    மின்னாரும் மூவிலைச் சூலம் என் மேல் பொறி மேவு கொண்டல்
    துன்னார் கடந்தையுள் தூங்கானை மாடச் சுடர்க் கொழுந்தே  

இந்த பதிகத்தின் பாடல்களில் சம்பந்தர் தவம் செய்து முக்திப் பேற்றினை அடைவதை விட எளிதான வழி தூங்கானை மாடத்து பெருமானைப் பணிந்து போற்றி வழிபடுவது என்று கூறுகின்றார். நாமும் சம்பந்தர் காட்டிய வழியில் சென்று பெருமானைப் பணிந்து இம்மை மற்றும் மறுமையிலும் பல பயன்கள் பெற்று வாழ்வினில் உய்வினை அடிவோமாக.  

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/22/105-ஒடுங்கும்-பிணிபிறவி-----பாடல்-11-2982407.html
2982404 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 105. ஒடுங்கும் பிணிபிறவி   - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, August 21, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 10:

    பகடூர் பசி நலிய நோய் வருதலால் பழிப்பாய வாழ்க்கை
       ஒழியத் தவம்
    முகடூர் மயிர் கடிந்த செய்கையாகும் மூடு துவர் ஆடையரும்
       நாடிச் சொன்ன
    திகழ் தீர்ந்த பொய்ம் மொழிகள் தேற வேண்டா திருந்திழையும்
       தானும் பொருந்தி  வாழும்
    துகள் தீர் கடந்தை தடங்கோயில் சேர் தூங்கானை மாடம்
       தொழுமின்களே

விளக்கம்

பகடு=யானை; பகடூர்=யானைப் பசி, பெரும்பசி; முகடு=தலையின் உச்சி; கடிந்த=நீக்கிய; திகழ் தீர்ந்த=விளக்கம் அற்ற; துகள்=குற்றம்;  சமணர்களும் புத்தர்களும் பெருமானை குறித்து சொல்லும் மொழிகள் தகுந்த விளக்கத்துடன் சொல்லப் படாமையால் அவை அனைத்தும் பொய் மொழிகள் என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார்.  

பொழிப்புரை: 

யானைப்பசி என்று சொல்லப்படும் பெரும்பசி வருத்த மேலும் மேலும் நோய்கள் வருத்துவதால், அனைவரின் பழிப்புக்கு ஆளாகும் இந்த பிறவி நீங்க வேண்டும் என்று நோக்கத்துடன் தவம் செய்ய விரும்பும் மனிதர்களே, தங்களது தலையுச்சியின் மீதுள்ள முடியினை ஓவ்வொன்றாக பிடுங்கி நீக்கிக் கொள்ளும் சமணர்களும் தங்களது உடலினைத் துவராடையால் மூடிக் கொள்ளும் புத்தர்களும், ஆதாரமின்றி விளக்கம் ஏதுமின்றி சிவபெருமானைக் குறிப்பிட்டு சொல்லும் பொய் மொழிகளை உண்மை என்று நினைத்து தவறான வழியில் செல்லாதீர்கள். கடைந்தை நகரிலுள்ள தூங்கானை மாடம் என்று அழைக்கப்படும் திருக்கோயிலில் அழகிய நகைகளை அணிந்த உமையன்னையுடன் பொருந்தி உறைகின்ற பெருமானைத் தொழுது வணங்கி நீங்கள் விரும்பும் பயனை அடைவீர்களாக

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/21/105-ஒடுங்கும்-பிணிபிறவி-----பாடல்-10-2982404.html
2982403 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 105. ஒடுங்கும் பிணிபிறவி   - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, August 20, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 9:

    நோயும் பிணியும் அருந்துயரமும் நுகருடைய வாழ்க்கை
        ஒழியத் தவம்
    வாயும் மனம் கருதி நின்றீர் எல்லாம் மலர்
        மிசைய நான்முகனும் மண்ணும் விண்ணும் 
    தாய அடி அளந்தான் காண மாட்டாத் தலைவர்க்கு
        இடம் போலும் தண் சோலை  விண்
    தோயும் கடந்தை தடங்கோயில் சேர் தூங்கானை மாடம்
        தொழுமின்களே

விளக்கம்

வாயும் மனம்=பொருந்திய மனம்; தாய=தாவிய; பிணி=வருத்தம்; 

பொழிப்புரை: 

நோயினால் உடல் மெலிந்து மனம் வருத்தமடைந்து துன்பங்களையே நுகரும் வாழ்க்கை ஒழிய வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் தவம் செய்வதற்கு ஏற்ற இடத்தினைத் தேடி அலையும் மனிதர்களே, தாமரை மலரின் மேல் உறையும் பிரமனும், மண்ணையும் விண்ணையும் தனது ஈரடிகளால் அளந்த திருமாலும் காண முடியாமல் நின்ற தலைவனாகிய சிவபெருமான் உறையும் இடமாகிய தூங்கானை மாடம் செல்வீர்களாக. குளிர்ந்ததும் வானளாவ உயர்ந்தும் காணப்படும் சோலைகள் சூழ்ந்த கடந்தை நகரில் உள்ள தூங்கானை மாடம் திருக்கோயில் சென்று ஆங்குள்ள இறைவனைத் தொழுது. இழிந்த இந்த பிறவி ஒழிய வேண்டும் என்ற உங்களது விருப்பத்தினை நிறைவேற்றிக் கொள்வீர்களாக. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/20/105-ஒடுங்கும்-பிணிபிறவி-----பாடல்-9-2982403.html
2982402 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 105. ஒடுங்கும் பிணிபிறவி   - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, August 19, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    பல் வீழ்ந்து நாத் தளர்ந்து மெய்யில் வாடிப் பழிப்பாய வாழ்க்கை ஒழியத் தவம்
    இல் சூழ் இடம் கருதி நின்றீர் எல்லாம் இறையே பிரியாது எழுந்து போதும் 
    கல் சூழ் அரக்கன் கதறச் செய்தான் காதலியும் தானும் கருதி வாழும்
    தொல் சீர்க் கடந்தை தடங்கோயில் சேர் தூங்கானை மாடம் தொழுமின்களே

விளக்கம்:

இல் சூழ் இடம்=இல்லமாக கருதி வாழுமிடம்; இந்த பாடலிலும் மூப்பின் தன்மை குறிப்பிடப்பட்டு, மூப்பு அடைந்து உடல் தளர்வதன் முன்னமே தூங்கானை மாடத்து தூண்டா விளக்கினைத் தொழவேண்டும் என்ற அறிவுரை கூறப்படுகின்றது. இறை=சிறிது நேரம்; பிரியாது=தாழ்த்தாது; போதும்=செல்வீர்கள்; கல்=கயிலை மலை;   

பொழிப்புரை: 

மூப்பு அடைவதால் பற்கள் விழுந்து நாத் தளர்ந்து பேச்சு குழறி உடல் வாடி பலரது பழிப்பினுக்கும் ஆளாகும் வாழ்க்கையினைத் தவிர்க்கும் நோக்கத்துடன் தவம் செய்வதற்கு தகுந்த இடத்தினை தேடி நிற்கும் மனிதர்களே, சிறிது நேரத்தையும் வீணாக்காமல் நான் சொல்லும் இடத்திற்கு நீங்கள் அனைவரும் செல்வீர்களாக. தனது வழியில் குறுக்கிட்டது என்று கருதி கயிலாய மலையினைச் சூழ்ந்து நின்று அதனை பேர்த்து எடுக்க முயற்சி செய்த அரக்கன் இராவணன் கதறி அழும் வண்ணம், அவனை மலையின் கீழே அழுக்கிய பெருமான் சிறந்த இடம் என்று கருதி தனது காதலியுடன் உறைகின்றதும், தொன்மை வாய்ந்த கடந்தை நகரினில் உள்ளதும் ஆகிய அகன்ற தூங்கானை மாடம் திருக்கோயில் சென்று ஆங்குள்ள இறைவனை வணங்கித் தொழுது உங்கள் விருப்பத்தினை நிறைவேற்றிக் கொள்வீர்களாக.   

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/19/105-ஒடுங்கும்-பிணிபிறவி-----பாடல்-8-2982402.html
2982401 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 105. ஒடுங்கும் பிணிபிறவி   - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் Saturday, August 18, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    இறை ஊண் துகளோடு இடுக்கண் எய்தி இழிப்பாய வாழ்க்கை
        ஒழியத் தவம்
    நிறை ஊண் நெறி கருதி நின்றீர் எல்லாம் நீள்கழலே நாளும்
        நினைமின் சென்னிப்
    பிறை சூழ் அலங்கல் இலங்கு கொன்றை பிணையும் பெருமான்
        பிரியாத நீர்த்
    துறை சூழ் கடந்தை தடங்கோயில் சேர் தூங்கானை மாடம்
        தொழுமின்களே

விளக்கம்:

அலங்கல்=மாலை; பிணையும்=விரும்பும்; இறை=சிறிது; துகள்=தூள், சிறிய அளவு; இளமை நிலையாமை தத்துவத்தை சென்ற பாடலில் உணர்த்திய ஞானசம்பந்தர் இந்த பாடலில் செல்வம் நிலையாமையை உணர்த்துகின்றார். ஒருவரது செல்வம் குறைந்த பின்னர் அவரது அன்றாடத் தேவைகளின் தரங்களும் குறைகின்றன. ஊட்டச்சத்து மிகுந்து செழிப்பான உணவினை அந்நாள் வரை உண்டு வாழ்ந்தவர்கள், எளிமையான உணவினை உண்ணத் தலைப்படுகின்றனர். மேலும் செல்வத்தின் துணை கொண்டு வசதி மிகுந்து வாழ்ந்து வந்த வாழ்க்கையும், தரத்தில் தாழ்கின்றது. இவ்வாறு வாழ்வதையே இழிப்பாய வாழ்க்கை என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். மேலும் மறுமையில் பேரின்ப வாழ்வினை அளிக்கும் பெருமான் இம்மையிலும் உதவி செய்வான் என்பதும் இந்த பாடல் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது. உயிருக்கு ஊட்டத்தை, வலிமையை அளிக்கும் தவ வாழ்க்கையினை நிறை ஊண் நெறி வாழ்க்கை என்று கூறுகின்றார். எளியனாக அனைத்து உயிர்களுக்கும் இரங்கி, அருள் புரியும் திருப்பாதங்கள் என்பதால் நீள்கழல்கள் என்று இங்கே கூறுகின்றார்.   

இறை ஊண் துகளோடு இடுக்கண் எய்தி இழிப்பாய வாழ்க்கை என்ற தொடருக்கு, சிறிதளவே உணவினை உட்கொண்டு உடலை வருத்திக் கொண்டு புரியும் தவம் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. ஒழுக்கத்துடன் புரியும் தவம், மனதினுக்கு நிறைவு தரும் நிலையை குறிப்பிடும் சம்பந்தர், மிகவும் அழகாக உடலுக்கு சிறிதளவே உணவு சென்றாலும் மனம் நிறையும் வண்ணம் செய்யப்படும் தவம் என்று நயமாக கூறுகின்றார். .  

பொழிப்புரை:

மிகவும் சிறிய அளவினில் உணவினை உட்கொண்டு பல துன்பங்களை அனுபவித்து இழிந்த வாழ்க்கை வாழ்வதால் அத்தகைய இழிந்த வாழ்க்கையினை நீக்கி, உயிரினுக்கு வலிமையையும் வளமும் சேர்க்கும் ஒழுக்க நெறி நிறைந்த தவ வாழ்க்கையை எவ்வாறு அடைவது என்று திகைத்து நிற்கும் மனிதர்களே, நீங்கள் அனைவரும் பெருமானின் நீண்ட திருப்பாதங்களை தினமும் நினைப்பீர்களாக. தனது சடைமுடியில் பிறைச் சந்திரனை சூட்டிக் கொண்டு அருள் புரிந்தவரும், அழகுடன் பொலிந்து விளங்கும் கொன்றை மாலையினை விருப்பத்துடன் அணிந்தவரும் ஆகிய பெருமான், நீர்வளம் குன்றாத நிவா நதியினால் சூழப்பட்ட கடந்தை தலத்தில் உள்ள தூங்கானை மாடம் திருக்கோயிலில்  உறைகின்றார். நீங்கள் அங்கே சென்று இறைவனைத் தொழுது வணங்கி நீங்கள் விரும்பும் பயனை இம்மையிலும் மறுமையிலும் அடைவீர்களாக. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/18/105-ஒடுங்கும்-பிணிபிறவி-----பாடல்-7-2982401.html