Dinamani - தினம் ஒரு தேவாரம் - http://www.dinamani.com/specials/Thinam-oru-thavaram/ http://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 2792318 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 76. நினைந்துருகும் அடியாரை - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, October 19, 2017 12:20 PM +0530  

பாடல்  11

குலம் கிளரும் வருதிரைகள் ஏழும் வைத்தார்
         குருமணி சேர் மலை வைத்தார் மலையைக் கையால்
உலம் கிளர எடுத்தவன் தோள் முடியும் நோவ
        ஒரு விரலால் உற வைத்தார் இறைவா என்று
புலம்புதலும் அருளொடு போர் வாளும் வைத்தார்
        புகழ் வைத்தார் புரிந்து ஆளாக் கொள்ள வைத்தார்
நலம் கிளரும் திருவடி என் தலை மேல் வைத்தார்
       நல்லூர் எம் பெருமானார் நல்லவாறே

விளக்கம்:

குலம்=கூட்டங்கள்; கிளரும்=பொங்கி எழுகின்ற; குருமணி=சிறந்த மணிகள்; உலம்=திரண்ட கல்; 

பொழிப்புரை:

கூட்டம் கூட்டமாக, பொங்கி எழுந்து வரும் அலைகளைக் கொண்ட ஏழு கடலைகளை இந்த உலகினில் வைத்தவர் சிவபெருமான்; அவர் சிறந்த மணிகளை உயர்ந்த மலைகளில் வைத்துள்ளார்; அவர், மிகவும் பெரிய கல் போன்ற கயிலாய மலையினை, தனது கைகளால் பேர்த்து எடுக்கத் துணிந்த இராவணனின் தோள்களும் தலைகளும் வருந்துமாறு, தனது கால் விரல் ஒன்றினை ஊன்றியவர்; வருந்திய அரக்கன் இறைவா, காப்பாற்று என்று புலம்பியபோது அவனுக்கு இரங்கி, ஊன்றிய கால் விரலினை எடுத்து அருள் புரிந்தவர்; மேலும் அவன் பாடிய சாம கானத்திற்கு மகிழ்ந்து போர் வாள் கொடுத்து அவனுக்கு புகழ் ஏற்படும்படி செய்தவர்; தனது புகழினை விரும்பித் தொழும் அடியார்களை ஆட்கொள்ளும் சிவபெருமான், நலன்கள் விளைவிக்கும் திருவடியினை எனது தலையின் மீது வைத்தார்; அவர் மிகவும் நல்லவர்.  

முடிவுரை:

சிவபிரான் தனக்கு அருள் புரிந்த திறத்தை நினைந்து மனமகிழ்ந்த அப்பர் பிரான் இந்தப் பதிகம் பாடி முடித்து மறுபடியும் இறைவனை பணிந்து எழுந்தார். அப்போது அவரது மனநிலை, எடுக்க எடுக்கக் குறையாத செல்வம் பெற்று வந்த வறியவனின் மனம் போல் மகிழ்ந்து இருந்தது என்று சேக்கிழார் பெரியபுராணத்தில் கூறுகின்றார். இந்த பெரிய புராணப் பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

நனைந்தனைய திருவடி என் தலை மேல் வைத்தார் என்று
புனைந்த திருத்தாண்டகத்தால் போற்றி இசைத்துப் புனிதர் அருள்
நினைந்துருகி விழுந்து எழுந்து நிறைந்தும் மலர்ந்து ஒழியாத
தனம் பெரிதும் பெற்று வந்த வறியவன் போல் மனம் தழைந்தார் 

பின்னர் தான் பாடிய பல பதிகங்களில், சிவபிரான் தனது தலை மீது தனது திருப்பாதத்தை வைத்த கருணைச் செயலை, மகிழ்ச்சியுடன் குறிப்பிடுகின்றார். மேலும் திருவடியின் சிறப்பினை பல பாடல்களிலும் பாடுகின்றார். மன்னும் மலைமகள் வருடின என்று தொடங்கும் பதிகத்தை (பதிக எண்: 4.100) சிவபிரானின் திருவடிகளின் பெருமையை சொல்லும் பதிகம் என்றே கூறலாம். காளியை நடனத்தில் வென்ற பாதங்கள் என்றும், மார்க்கண்டேயர்க்காக கூற்றுவனை உதைத்த பாதம் என்றும், மறைகள் தேடியும் காணாத பாதம் என்றும், உமை அம்மையால் மலர்கள் சூட்டப்படும் பாதம் என்றும், பேய்க் கணங்களோடு கூடி நின்று ஆடும் பாதம் என்றும், ஊழிக் காலத்தையும் கடந்து நிற்கும் பாதம் என்றும், பல ஊர்கள் சென்று பலி தேர்ந்து அலைந்த பாதம் என்றும், திருமால் பன்றி உருவம் கொண்டு மண்ணைக் குடைந்து தேடிய போதும் காணாத பாதம் என்றும், சீற்றத்துடன் வந்த முயலகனை அடக்கி நடம் ஆடிய பாதம் என்றும், இராவணின் பத்து தலைகளையும் நெருக்கின பாதம் என்றும், இருக்கு முதலிய மாமறைகளும் விண்ணவர்களும் புகழ்ந்து ஏத்திய பாதம் என்றும் இந்த பதிகத்தில் இறைவனின் திருவடிச் சிறப்பு கூறப்பட்டுள்ளது. இந்த பதிகத்தின் எல்லா பாடல்களும் இன்னம்பரான் தன் இணை அடியே என்று முடிகின்றன.

சிவபிரானின் திருவடியின் வீரச் செயல்களைப் புகழும் இந்த பதிகத்தின் முதல் பாடல் நமக்கு ஒரு அரியதொரு காட்சியை கொடுக்கின்றது. பூமகளும் புவிமகளும் திருமாலின் பாதங்களை வருடுவதை சிற்பமாகவும் ஓவியமாகவும் பல இடங்களில் காண்கின்றோம். மேலும் பல பாசுரங்களும், வேறு பல அருளாளர்களின் பாடல்களும் இந்த காட்சியை விவரிக்கின்றன. ஆனால் இது போன்ற சேவையை பார்வதி தேவி இறைவனுக்கு அளித்தது பற்றிய குறிப்புகள் அதிகமாக எங்கும் காணப்படுவதில்லை. இத்தகைய அறிய காட்சி அப்பர் பிரானின் மனக்கண்ணால் காணப்பட்டு நமக்கு விருந்தாக, மேற்கண்ட பதிகத்தின் முதல் பாடலாக அமைந்துள்ளது. சிவபிரானின் திருவடிகளின் பெருமையை அவரது அருகில் இருந்த உமையம்மை தானே மற்ற எல்லோரையும் விட மிகவும் அதிகமாக உணர்ந்தவள். அதனால் தான் அவள் செய்த சேவையை குறிப்பிட்டு இந்த பதிகத்தை மிகவும் பொருத்தமாக அப்பர் பிரான் ஆரம்பிக்கின்றார். தாமரை மலர் போன்ற மென்மையான சிவபிரானின் பாத கமலங்கள் உமையம்மையால் வருடப் பெற்றன என்றும், அந்த திருப்பாதங்கள் மறைகள் சொல்லும் பொருளினை பற்றிக் கொள்வதற்கு பற்றுக்கோடாக விளங்குகின்றன என்றும் கூறும் அப்பர் பிரான், இந்த சேவடிகள் தொண்டர்களுக்கு வீடுபேறு அளித்து அவர்களின் இடரைக் களையும் தன்மை படைத்தது என்று இங்கே கூறுகின்றார். அமுதம் என்றால் வீடுபேறு என்று பொருள்.

மன்னும் மலைமகள் கையால் வருடின மா மறைகள்
சொன்ன துறை தொறும் தூப்பொருள் ஆயின தூக் கமலத்து
அன்ன வடிவின அன்புடைத் தொண்டர்க்கு அமுது அரும்பி
இன்னல் களைவன இன்னம்பரான் தன் இணை அடியே  
       

இன்னம்பர் தலத்தின் மீது அருளிய மற்றொரு திருத்தாண்டகப் பதிகத்தின் ஒன்பதாவது பாடலில் தான் கருவில் இருந்த போதே தன்னை ஆண்டு கொண்ட சிவபிரான், தனது மலரடிகளைத் தனக்கு தந்ததாகவும் இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். கூடிப் பிரியாத மைந்தர் போலும் என்று, உயிர்கள் மெய்யுணர்வினை அறிந்த பின்னர் தன்னோடு  கூடும் உயிர்களை என்றும் பிரியாதவர் சிவபெருமான் என்று இந்த பாடலில் நமக்கு உணர்த்துகின்றார். திருமால் மற்றும் பிரமன் ஆகிய இருவரும் சிவபிரானின் திருவடிகளை நாடி வணங்கிய பின்னர், அவர்களுக்கு ஒப்பற்ற தலைவராய் விளங்கினார் என்றும் இங்கே கூறப்படுகின்றது.
    
கருவுற்ற காலத்தே என்னை ஆண்டு கழல் போது
         தந்தளித்த கள்வர் போலும்
செருவில் புரம் மூன்றும் அட்டார் போலும் தேவர்க்கும்
       தேவராம் செல்வர் போலும்
மருவிப் பிரியாத மைந்தர் போலும்
      மலரடிகள் நாடி வணங்கலுற்ற
இருவர்க்கு ஒருவராய் நின்றார் போலும்
     இன்னம்பர்த் தான்தோன்றி ஈசனாரே

சாதரணமாக பத்து பாடல்கள் கொண்ட பதிகங்களை பாடி அருளும் அப்பர் பெருமான், திருவையாறு தலத்தின் மீது அருளிய, சிந்திப்பரியன என்று தொடங்கும் பதிகத்தில் இருபது பாடல்களை பாடியுள்ளார். இந்த பதிகத்தின் அனைத்துப் பாடல்களும் ஐயாறன் அடித்தலமே என்று முடிகின்றன. இறைவனின் திருவடிபெருமையை கூறுவதற்கு பத்து பாடல்கள் போதாது என்று நினைத்தார் போலும். மலைமகள் சிவபெருமானின் பாதத்தை வருடும் காட்சியை கற்பனை செய்து பார்க்கும் அப்பர் பிரான், உமையம்மையின் கைகள் சிவபிரானின் பாதத்தில் பதிந்து இருக்கும் காட்சி காந்தள் மலர் தாமரை மலரை அழகு செய்வது போல் அமைந்துள்ளது என்று கூறுகின்றார். (காந்தள் மலர் நீல நிறம் கொண்டது). உமையம்மை வருடுவதால், சிவபிரானின் பாதங்கள் மேலும் சிவந்தன என்று மாற்பேறு பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றில் கூறும் அப்பர் பிரான் நமக்கு ஈசனின் பாதங்கள் மென்மையானவை என்பதை உணர்த்துகின்றார்.

சுணங்கு முகத்துத் துணை முலைப் பாவை சுரும்போடு
                                                                                           வண்டு
அணங்கும் குழலி அணியார் வளைக்கரம் கூப்பி நின்று
வணங்கும் பொழுதும் வருடும் பொழுதும் வண் காந்தள்
                                                                                         ஒண்போது
அணங்கும் அரவிந்தம் ஒக்கும் ஐயாறன் அடித்தலமே  

இறைவனின் திருவடி தன்மேல் படவேண்டும் என்பதில் மிகுந்த ஆசை கொண்டவராக சுந்தரர் திகழ்வதை நாம் அவரது தம்மானை அறியாத சாதியார் உளரே என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் (எண்: 7.38)  முதல் பாடலில் நாம் காணலாம். முதியவர் வேடத்தில் வந்த சிவபெருமான், அதிகை நகர் சித்தவட மடத்தில் படுத்திருந்த சுந்தரர் மீது தனது கால்கள் படுமாறு படுத்துக்கொண்டார். மிகுந்த அசதியுடன் தூங்கும் முதியவரின் கால் அவரை அறியாமல் தனது உடலின் மீது பட்டிருக்கலாம் என்று நினைத்து சுந்தரர் இடம் மாறி படுத்தபோதும், முதியவரின் கால் அவர் மீது பட்டது.  என்னை பலமுறையும் மிதித்த நீ யார் என்று சுந்தரர் கேட்டபோது, என்னை நீ அறியாயோ என்று கூறி முதியவர் மறைந்துவிடவே ஈசன் தான் முதியவராக வந்தவர் என்பதை சுந்தரர் உணர்ந்தார். தனது வாழ்நாளில் ஒருமுறையேனும் இறைவனது திருவடிகள் தன் மீது பட வேண்டும் என்ற ஆசையால் வாழும் தான், தனது தலைவனாகிய ஈசன் வந்தபோது அறியாமல் இருந்து விட்டேனே என்று வருந்தி பாடும் பாடும் பதிகம் இது.

தம்மானை அறியாத சாதியார் உளரே சடைமேல்
       கொள் பிறையானை விடை மேல் கொள் விகிர்தன்
கைம்மாவின் உரியானைக் கரி காட்டில் ஆடல் உடையானை
      விடையானைக் கறை கொண்ட கண்டத்து
அம்மான் தன் அடிக்கொண்டு என் முடி மேல் வைத்திடும்
      என்னும் ஆசையால் வாழ்கின்ற அறிவிலா நாயேன்
எம்மானை எறி கெடில வட வீரட்டானத்து உறைவானை
     இறை போதும் இகழ்வன் போலியானே
  

ஆதி சங்கரரும் தான் சிவபெருமானின் திருப்பாதங்களை காணமுடியாமல் உள்ள நிலைக்கு மிகவும் வருந்துவதை அவரது சிவானந்த லஹரி பாடல் ஒன்றில் நாம் உணரலாம். அவ்வாறு இறைவனின் பாதங்களை காண முடியாமைக்கு, அவர் சொல்லும் காரணம் சுவையானது. இந்த பாடலின் பொருள் இங்கே சுருக்கமாக கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. சிவபெருமானே, நான் செய்த புண்ய பலம் மற்றும் உமது கருணை காரணமாக தாங்கள் மனமிரங்கி உங்களது திருவுருவக் காட்சியை அளித்தாலும், மாசற்ற உங்களது திருவடியைக் காண முடியாதபடி, காலில் விழுந்து வணங்கப் போட்டியிடும் தேவர் கூட்டம் தங்களது மணிமகுட வரிசைகள் உமது திருவடிகளை மறைத்து விடுகின்றன.
 
    பலாத் வா புண்யானாம் மயி கருணயா வா த்வயி விபோ
        பிரசன்னேபி ஸ்வாமின் பவதமல பாதாப்ஜ யுகலம்
    கதம் பச்யேயம் மாம் ச்தகயதி நாம சம்ப்ரமஜுஷாம்
        நிலிம்பானாம் ச்ரேணிர் நிஜகனக மாணிக்ய மகுடை

]]>
http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/oct/19/76-நினைந்துருகும்-அடியாரை---பாடல்-11-2792318.html
2791894 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 76. நினைந்துருகும் அடியாரை - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, October 18, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல்  10
பாம்பு உரிஞ்சி மதி கிடந்து திரைகள் ஏங்கப்
          பனிக் கொன்றை சடை வைத்தார் பணிசெய் வானோர்
ஆம் பரிசு தமக்கெல்லாம் அருளும் வைத்தார்
        அடு சுடலைப் பொடி வைத்தார் அழகும் வைத்தார்
ஓம்பரிய வல்வினை நோய் தீர வைத்தார் உமையை
       ஒரு பால் வைத்தார் உகந்து வானோர் 
தாம் பரவும் திருவடி என் தலை மேல் வைத்தார்
       நல்லூர் எம் பெருமானார் நல்லவாறே

விளக்கம்:
உரிஞ்சி=உராய்ந்து கொண்டு; பாம்பு சந்திரனின் மீது உராய்ந்து கொண்டு இருப்பதாக அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். பாம்பும் சந்திரனும் இயல்பிலே ஒன்றுகொன்று மாறுபட்ட குணங்களைக் கொண்டுள்ளவை. மேலும் பாம்புக்கும் சந்திரனுக்கும் இடையே பகையும் உண்டு. சந்திரன் வெண்ணிறம் கொண்டது; பாம்போ கருநிறம் உடையது. அனைவரும் காண வானில் உலா வருவது சந்திரன்; பாம்போ பிறர் தன்னைக் காணா வண்ணம் புற்றில் மறைந்து வாழ்வது; குளிர்ச்சி தருவதால் சந்திரனின் கதிர்களை அமுத கிரணங்கள் என்று கூறுவார்கள்; பாம்போ வெப்பம் மிகுந்த நஞ்சினைத் தருவது. தன்னுடைய தோற்றத்தால் அனைவருக்கும் மகிழ்ச்சி அளிப்பது சந்திரன்; தன்னைக் கண்டால் படையும் நடுங்கும் என்ற பழமொழிக்கு ஏற்ப, காண்போரை நடுங்கச் செய்வது பாம்பு; ஒளி மயமானது சந்திரன்; இராகு கேது எனப்படும் இரண்டு கோள்களும், சாயா கிரகங்கள் என்று அழைக்கப் படுகின்றன. அதாவது நிழல் உருவங்கள் என்று கூறுவார்கள்; இவ்வாறு பல வகையிலும் மாறுபட்டு, தங்களுக்குள் பகையும் கொண்டுள்ள இருவரையும் பகை தீர்த்து இருக்கச் செய்வது வல்லமை படைத்த ஒருவரால் தான் முடியும். அத்தகைய வல்லமை கொண்டவர் சிவபிரான் என்று பாம்பும் மதியும் அருகில் இருக்கும் நிலை குறிப்பிடப்பட்டு நமக்கு உணர்த்தப் படுகின்றது. பரிசு=தன்மை

பாம்புக்கும் சந்திரனுக்கும் உள்ள பகையினைத் தீர்த்து இருவரையும் தனது சடையில் வைத்த திறம் பல தேவாரப் பாடல்களில் போற்றப்படுகின்றது. எல்லாம் சிவன் என்ன நின்றாய் போற்றி என்று தொடங்கும் அதிகை வீரட்டானத்துத் திருத்தாண்டகத்தின் நான்காவது பாடலில் மேற்கண்ட நிலை குறிக்கப்பட்டுள்ளது. அகலம்=மார்பு. கூம்புதல்=மனம் ஒடுங்கி இருத்தல். இந்த பாடலில் நீரும் பகையாக இருப்பதாக கூறப்பட்டுள்ளது. வெம்மையான நஞ்சினைக் உடைய பாம்பினுக்கு குளிர்ந்த நீர் அதன் தன்மையால் பகையாக உள்ளது. சடையில் உள்ள சந்திரனை, சடையில் அடைபட்டு இருக்கும் கங்கை தனது அலைகளால் மோதுவதால் சந்திரனுக்கு கங்கை பகையாக உள்ளது. ஆனால் இன்று வரை மூன்றும் ஒரே இடத்தில் இருப்பது, பகை தீர்த்து ஆளும் இறைவனின் வல்லமையால் தான்.  
    சாம்பர் அகலத்து அணிந்தாய் போற்றி தவநெறிகள் சாதித்து நின்றாய் போற்றி 
    கூம்பித் தொழுவார்கள் தம் குற்றேவலைக் குறிக்கொண்டு இருக்கும் குழகா போற்றி
    பாம்பும் மதியும் புனலும் தம்மில் பகை தீர்த்து உடன் வைத்த பண்பா போற்றி
    ஆம்பல் மலர் கொண்டு அணிந்தாய் போற்றி அலை கெடில வீரட்டத்து ஆள்வாய்         போற்றி    
திருஞான சம்பந்தர் சீர்காழியின் மீது அருளிய பதிகம் ஒன்றின் முதல் பாடலில் சடையில் பாம்பையும் சந்திரனையும் உடன் வைத்த திறம் என்னே என்று வியப்பு அடைகின்றார். நெல் வயல்களும் புன்னை மரங்களும் கொண்ட தலம் சீர்காழி என்று இங்கே கூறப்படுகின்றது. நெல்வயல்கள் மருத நிலத்திற்கு உரியவை; புன்னை மரங்கள் நெய்தல் நிலத்திற்கு உரியவை. இவ்வாறு இருவேறுபட்ட தன்மைகள் கொண்ட நிலங்கள் ஒரு சேர அமைந்திருக்கும் சீர்காழியைக் காணும் சம்பந்தப் பெருமானுக்கு, இருவேறுபட்ட இயல்புகள் கொண்ட சந்திரனையும், பாம்பினையும் ஒருங்கே வைத்துள்ள பெருமானின் திறம் நினைவுக்கு வருகின்றது. அயலே=அருகே; கிழி=துணி; புன்னைப் பூக்கள் மண் தரையில் விழுந்து கிடப்பது வெள்ளைத் துணியில் பவளம் சிந்தி இருக்கும் தோற்றத்தை ஒத்தது என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார்..
    செந்நெல் அம் கழனிப் பழனத்து அயலே செழும்
    புன்னை வெண் கிழியில் பவளம் புரை பூந்தராய்த்
    துன்னி நல் இமையோர் முடி தோய் கழலீர் சொலீர்
    பின்னு செஞ்சடையில் பிறை பாம்பு உடன் வைத்ததே

ஓம்பரிய வல்வினை=நீக்குதற்கு அரிய வலிமை கொண்ட வினை. பழைய வினைகளின் ஒரு பிரிவைத் தான் நாம் இந்தப் பிறவியில் அனுபவிக்கின்றோம். வினைகளின் தன்மைக்கு ஏற்றவாறு இன்பமும் துன்பமும் ஏற்படுகின்றன. இதனை மறந்த நாம் இன்பம் நுகர்க்கும்போது, தமது திறமையும் சாதுர்யமும் தான் இன்பத்திற்கு காரணம் என்று நினைத்துக் கொண்டு மமதையில் மிதந்து பல தவறுகளைச் செய்து வினையை பெருக்கிக் கொள்கின்றோம். அதே போல் துன்பத்திற்கும் காரணம் நமது பழைய வினைகள் என்பதையும் மறந்து, நமக்கு துன்பம் ஏற்பட கருவிகளாக இருக்கும் மற்றவர்கள் மீது கோபமும் வெறுப்பும் கொண்டு மேலும் பல தவறுகளைச் செய்து வினைகளை பெருக்கிக் கொள்கின்றோம். இவ்வாறு பழைய வினைகளை அனுபவிக்கும் நாம், மேலும் புதிய வினைகளைச் சேர்த்துக் கொண்டு, மறுபடியும் மறுபடியும் இவ்வாறு சேரும் வினைகளைக் கழிப்பதற்காக பிறவி எடுக்க நேரிடுகின்றது. எனவே தான் நீக்குதற்கு அறிய வல்வினை என்று இங்கே கூறப்பட்டுள்ளது.     
         
பொழிப்புரை:
பாம்பு சந்திரனுடன், தங்களுக்குள் உள்ளே பகையை மறந்து, உராய்ந்த நிலையில் உள்ள சடையில் அலை வீசும் கங்கையையும், பனி படர்ந்த கொன்றை மலர்களையும் சிவபிரான் வைத்துள்ளார்; அவர் தனக்குப் பணி செய்யும் வானவர்களுக்கு, அவர்கள் செய்யும் பணியின் தன்மைக்கு ஏற்றவாறு அருள்கள் செய்கின்றார்; சுடலைப் பொடி பூசியிருந்தாலும் அழகாக காணப்படுகின்றார்; உண்மையான மெய்ப்பொருள் சிவபிரான் தான் என்பதை உணர்ந்து, நான் என்ற எண்ணம் நீங்கி வினைகளை எதிர்கொள்ளும் அடியார்களுக்கு, கொடிய வினைகள் தீரும் வழியை வைத்துள்ளார்; உமை அம்மையை தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் வைத்துள்ளார்; வானுலகில் உள்ளவர்களும் நிலவுலகில் உள்ளவர்களும் விரும்பித் தொழுகின்ற திருவடியினை எனது தலை மேல் வைத்த நல்லூர்ப் பிரான் மிகவும் நல்லவர்.  

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/oct/18/76-நினைந்துருகும்-அடியாரை---பாடல்-10-2791894.html
2791846 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 76. நினைந்துருகும் அடியாரை - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, October 17, 2017 09:23 AM +0530
பாடல்  9


சென்று உருளும் கதிர் இரண்டும் விசும்பில் வைத்தார்
          திசை பத்தும் இருநிலத்தில் திருந்த வைத்தார்
நின்று அருளி அடி அமரர் வணங்க வைத்தார் நிறை
         தவமும் மறைபொருளும் நிலவ வைத்தார்
கொன்றருளிக் கொடுங்கூற்றம் நடுங்கி ஓடக் குரை
        கழல் சேவடி வைத்தார் விடையும் வைத்தார்
நன்று அருளும் திருவடி என் தலை மேல் வைத்தார்
        நல்லூர் எம் பெருமானார் நல்லவாறே

விளக்கம்:
கதிர் இரண்டும்=சூரிய சந்திரர்கள்; விசும்பு=ஆகாயம்; நின்று அருளி=உள்ளத்தில் இருந்து அருள் புரிந்து; நன்று=நல்ல தன்மை கொண்ட வீடுபேறு  மறை என்றால் வேதம் என்று பொருள். வடமொழி வேதங்களை எழுதாக் கிளவி என்று குறிப்பிடுவார்கள். எழுதிவைக்கப் படாமல் தலைமுறை தலைமுறையாக ஒருவருக்கு ஒருவர் வாய்மொழியாக சொல்லி நிலவி வந்தவை வேதங்கள். இவ்வாறு ஆயிரக் கணக்கான ஆண்டுகளாக, வேதங்கள் வழி வழியாக மறைந்து நின்று வந்ததால், மறை என்று மிகவும் பொருத்தமாக தமிழ்மொழியில் அழைக்கப்படுகின்றது என்று தெய்வத்தின் குரல் (முதல் பாகம்) புத்தகத்தில் காஞ்சி பெரியவர் குறிப்பிடுகின்றார். வேதங்களில் மறைந்து காணப்படும் பொருட்களை எளிதில் புரிந்து கொள்ள முடியாது. அவற்றை ஒரு குரு மூலம் தான் அறிந்து கொள்ள முடியும். இந்த செய்தியைத் தான் மறை பொருள் என்று இங்கே அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார்.   

பொழிப்புரை:
வானில் உருண்டு உருண்டு செல்லும் சூரியனையும் சந்திரனையும் வைத்தவர் சிவபெருமான்; எட்டுத் திசைகள் மற்றும் கீழ்த்திசை மேல் திசை என்று பத்து திசைகளை உலகினில் வைத்தவர்; தேவர்களின் உள்ளத்தில் நின்று, அவர்கள் தன்னை வணங்குமாறு அருள் செய்தவர்; நிறைந்த தவமும், பொருள்கள் மறைந்து இருக்கும் நான்மறைகளையும் உலகினில் நிலைத்து நிற்க வைத்தவர்; உயிரினைப் பறிக்க வந்த கூற்றுவனை நடுங்கி ஓடுமாறு தனது கழலணிந்த திருவடியால் உதைத்து மார்க்கண்டேயருக்கு அருள் செய்தவர்; தனக்கு வாகனமாக இடபத்தை வைத்துக் கொண்டுள்ளவர்; எல்லையில்லாததும், அழிவற்றதும் ஆகிய, நன்மை பயக்கும் வீடுபேறு என்னும் பேற்றினை அடியார்களுக்கு அருளும் திருவடியினை எனது தலையின் மீது வைத்த நல்லூர் பெருமான் மிகவும் நல்லவர்.    

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/oct/17/76-நினைந்துருகும்-அடியாரை---பாடல்-9-2791846.html
2789722 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 76. நினைந்துருகும் அடியாரை - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் Monday, October 16, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல்  8
குலங்கள் மிகு மலை கடல்கள் ஞாலம் வைத்தார்
          குருமணி சேர் அரவு வைத்தார் கோலம் வைத்தார்
உலம் கிளரும் அரவத்தின் உச்சி வைத்தார்
          உண்டருளி விடம் வைத்தார் எண்தோள் வைத்தார்
நிலம் கிளரும் புனல் கனலுள் அனிலம் வைத்தார்
         நிமிர் விசும்பின் மிசை வைத்தார் நினைந்தார் இந்நாள்  
நலம் கிளரும் திருவடி என் தலை மேல் வைத்தார்
         நல்லூர் எம் பெருமானார் நல்லவாறே


விளக்கம்:

குலங்கள்=கூட்டங்கள்; உலம் கிளரும்= திரண்ட கல் போல் உயர்கின்ற, பாற்கடல் கடையப்பட்ட போது கயிறாக பயன்பட்ட வாசுகிப் பாம்பின் உருவத்திற்கு உவமையாக கூறப்பட்டுள்ளது. அனிலம்=காற்று; மிசை=மேல்; 

பொழிப்புரை:
இந்த உலகத்தில் பல மலைகளையும் கடல்களையும் வைத்தவர் சிவபெருமான்; இரத்தினங்களை உடைய பாம்பினை தனது உடலில் வைத்தவர்; பிக்ஷாடனர், காபாலி, அர்த்தநாரி, தக்ஷிணாமூர்த்தி, பாசுபதர் போன்ற பல வேடங்களை கொண்டவர்; திரண்ட கல் போன்று வலிமை கொண்ட வாசுகிப் பாம்பின் உச்சியிலிருந்து வெளிப்பட்ட விடத்தை உண்டு, உலகினையும் அனைத்து உயிர்களையும் காத்து அருளியவர்; எட்டு தோள்களைக் கொண்டுள்ளவர்; நிலம், நீர், காற்று, தீ, ஆகாயம் ஆகிய ஐம்பூதங்களை அமைத்தவர், நான் சத்திமுற்றத்தில் விடுத்த வேண்டுகோளை நினைவில் வைத்துக் கொண்டு, நலங்கள் பல அருளும் தந்து திருவடியை எனது தலை மேல் வைத்த சிவபெருமான் மிகவும் நல்லவர் ஆவார்.  

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/oct/16/76-நினைந்துருகும்-அடியாரை---பாடல்-8-2789722.html
2789133 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 76. நினைந்துருகும் அடியாரை - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, October 15, 2017 12:00 AM +0530
பாடல்  7:
மாறு மலைந்தார் அரணம் எரிய வைத்தார்
         மணிமுடி மேல் அரவு வைத்தார்அ ணிகொள் மேனி
நீறு மலிந்து எரியாடல் நிலவ வைத்தார் நெற்றி மேல்
         கண் வைத்தார் நிலையம்வை த்தார்
ஆறு மலைந்து அறுதிரைகள் எறிய வைத்தார் ஆர்வத்தால்
         அடி அமரர் பரவ வைத்தார்        
நாறு மலர்த் திருவடி என் தலை மேல் வைத்தார்
         நல்லூர் எம் பெருமானார்ந ல்லவாறே

விளக்கம்:
மாறு=மாறுபாடு கொண்ட, பகை உணர்வு கொண்ட; மலைந்தார்=போர் செய்தவர்; நிலையம்=திருக்கோயில்கள். நாறு மலர்=மணம் வீசும் மலர்கள்

பொழிப்புரை:
சிவநெறியிலிருந்து மாறுபாடு கொண்டு, பகை உணர்வுடன் அனைவருடன் போர் செய்த, திருபுரத்து அரக்கர்களின் பறக்கும் கோட்டைகளை சிவபெருமான் எரிய வைத்தார்; தனது  அழகிய சடைமுடி மேல் பாம்பினை வைத்துள்ளார்; அவர் தனது அழகிய திருமேனியில் நீற்றினைப் பூசி, கையினில் தீயினை ஏந்தி நடனம் ஆடுபவர்; தனது நெற்றியில் கண்ணை உடையவர்; பல திருக்கோயில்களை உடையவர்; கரைகளில் மோதி கரையை உடைக்கும் வல்லமை கொண்ட அலைகளை உடைய கங்கை ஆற்றினை, தனது சடையில் அடக்கி வைத்தவர்; தேவர்கள் மிகுந்த ஆர்வத்துடன் தனது திருவடிகளை வழிபட வைத்தார்; நறுமணம் வீசும் மலர்களைக் கொண்ட தனது திருவடியினை எனது தலையின் மீது வைத்த நல்லூர்ப் பெருமானார் மிகவும் நல்லவர். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/oct/15/76-நினைந்துருகும்-அடியாரை---பாடல்-7-2789133.html
2789132 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 76. நினைந்துருகும் அடியாரை - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, October 14, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல்  6:

உற்று உலவு பிணி உலகத்து எழுமை வைத்தார்
          உயிர் வைத்தார் உயிர் செல்லும்க திகள் வைத்தார்
மற்று அமரர் கணம் வைத்தார் அமரர் காணா
          மறை வைத்தார் குறை மதியம் வளர வைத்தார்
செற்ற மலி ஆர்வமோடு காம லோபம் சிறவாத
          நெறி வைத்தார் துறவி வைத்தார் 
நற்றவர் சேர் திருவடி என் தலை மேல் வைத்தார்
          நல்லூர் எம் பெருமானார்ந ல்லவாறே

விளக்கம்:
உற்று உலவுதல்=மிகுந்து பரவுதல்; உயிர் வைத்தார்=உயிரின் வினைகளுக்கு ஈடாக உடல் வைத்தல்; கதிகள்=சொர்க்கம் நரகம் என்ற அமைப்புகள்; எழுமை=ஏழு வகை பிறப்புக்கள், தாவரங்கள், ஊர்வன, நீந்துவன, நடப்பன, பறப்பன, மனிதர்கள், தேவர்கள் எனும் ஏழுவகைப் பிறவிகள். செற்றம்=கோபம்; ஆர்வம்=மோகம்; சிறவாத நெறி=தலை தூக்காத நெறி. ஆறு வகை பகைகளை அடக்கி வாழும் வாழ்க்கை நெறி. 

இந்த உலகில் உள்ள உயிர்வகைகள் (யோனி பேதம், பிறப்பு வேறுபாடுகள்) எண்பத்துநான்கு இலட்சம் என்று திருவீழிமிழலைப் பதிகத்தில் ஞானசம்பந்தப் பெருமான் கூறுகின்றார். எண்பத்து நான்கு இலட்சம் வகையான உயிர்களை படைத்து அந்த உயிர்களுடன் கலந்து இருப்பவன் சிவபிரான் என்று இங்கே கூறப்படுகின்றது. நீண்ட காந்தள் மலர் கொத்துக்களில் விழும் கொன்றை மலர்கள், மயில்களின் ஆட்டத்திற்கும், வண்டுகளின் பாட்டிற்கும், பொன் பரிசாக அளித்தது போல் உள்ளது என்று இயற்கையின் மீது தனது கற்பனையை சம்பந்தர் ஏத்திச் சொல்கின்றார். 

உரை சேரும் எண்பத்து நான்கு நூறாயிரமாம்
                                               யோனி பேதம்
நிரை சேரப் படைத்து அவற்றின் உயிர்க்கு உயிராய்
                                              அங்கங்கே நின்றான் கோயில்
வரை சேரு முகில் முழவ மயில்கள் பல நடமாட
                                             வண்டு பாட
விரை சேர் பொன் இதழி தார் மென் காந்தள் கையேற்கும்
                                             மிழலையாமே . 

ஒவ்வொரு வகையிலும் பல்லாயிரக்கணக்கான உயிர்கள் உள்ளன. இவ்வாறு உலகெங்கும் பரந்து மிகுந்து காணப்படும், எண்ணில் அடங்காத உயிர்களில், மிகவும் குறைந்த உயிர்களே, தங்களைப் பிணித்துள்ள மலங்களிலிருந்து விடுபட்டு இறைவனைச் சென்று அடைகின்றன. மற்ற பெரும்பாலான உயிர்கள், பிறவிப் பிணியில் அகப்பட்டு மறுபடியும் ஏதோ ஒரு பிறவி எடுக்கின்றன. இவ்வாறு இந்த உலகம் கணக்கற்ற உயிர்களால், பிறவிப் பிணியால் பீடிக்கப்பட்ட உயிர்களால் நிறைந்துள்ளது. இந்த செய்தியைத் தான் உற்று உலவு பிணி உலகு என்று அப்பர் பிரான் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். இந்த உயிர்கள் கொண்டுள்ள வினைத்தொகைக்கு ஈடாக, எழுவகை உடல்களை (தேவர், மனிதர், நடப்பன, பறப்பன, ஊர்வன, நீர் வாழ்வன மற்றும் தாவரங்கள்) இறைவன் படைத்துள்ள செய்தியும் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. அந்த தங்களது வினைகளின் ஒரு பகுதியை, கழித்துக் கொள்வதற்காக, சொர்க்கம் நரகம் என்ற அமைப்புகள் ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளன. எஞ்சிய வினைகளின் ஒரு பகுதியே அடுத்த பிறப்பினை நிர்ணயிக்கின்றன. மீதமுள்ள வினை. சஞ்சித வினையாக சேருகின்றன.   

உட்பகைகளாகிய காமம், குரோதம், உலோபம் (அடுத்தவர்களுக்கு எதுவும் கொடுக்காத தன்மை), மோகம்(பொருளின் மீது வைக்கும் அளவு கடந்த ஆசை), மதம், மாற்சரியம் (பொறாமை) ஒரு மனிதனின் மனத்தினைக் கெடுத்து தீய வழியில் செல்லத் தூண்டுகின்றன. இந்த உட்பகைகளை வென்றால் தான், நாம் நமது மனத்தினைக் கட்டுப்படுத்த முடியும். செற்றம் (கோபம்), ஆர்வம் (மோகம்), காமம், உலோபம் ஆகிய நான்கு பகைகளை மட்டும் குறிப்பிட்டு மற்று இரண்டு பகைகளை (மதம் மற்றும் மாற்சரியம்) குறிப்பிடாமலே நமக்கு உணர்த்துகின்றார். இந்த ஆறு பகைகளும் தலை தூக்காத வாழ்க்கை நெறியினை, ஆறு பகைகளை கட்டுப்படுத்தி வாழும் வாழ்க்கை நெறியினை, அடியார்கள் மேற்கொள்ள வைத்தார் சிவபிரான் என்று இங்கே கூறப்படுகின்றது. தென்குடித் திட்டை என்ற தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில், ஞானசம்பந்தப் பெருமான், திட்டை நகரில் வாழும் அடியார்களை குறிப்பிடும் பாடலில் இந்த ஆறு பகைகளின் தன்மையை உணர்ந்து, அவற்றைக் களைந்து சிவபிரான் தான் உண்மையான் மெய்ப்பொருள் என்று உணர்ந்து வழிபடும் அடியார்கள் என்று கூறுகின்றார்.

    ஊறினார் ஓசையுள் ஒன்றினார் ஒன்றி மால்
    கூறினார் அமர் தரும் குமரவேள் தாதையூர்
    ஆறினார் பொய்யகத்தை உணர்வு எய்தி மெய்
    தேறினார் வழிபடும் தென்குடித் திட்டையே
 

பொழிப்புரை:
நல்லூரில் உறையும் பெருமானாகிய சிவபிரான், பிறவிப்பிணியால் பீடிக்கப்பட்டுள்ள உயிர்கள் மிகவும் அதிகமாக உலவும் உலகினில், ஏழு வகையான உடல்களை (தேவர், மனிதர், நடக்கும் விலங்குகள், பறவைகள், ஊரும் உயிர்கள், நீரில் வாழ்வன, தாவரங்கள்) தத்தம் வினைகளுக்கு ஏற்றவாறு உயிர்களுடன் பொருந்தும் நிலையை வைத்துள்ளார்; அந்த உயிர்கள் தங்களது வினையின் ஒரு பகுதியை கழிப்பதற்காக சொர்க்கம் நரகம் என்ற அமைப்புகளை வைத்துள்ளார்; தான் இட்ட பணிகளைச் செய்வதற்காக தேவர் கணங்களை வைத்துள்ளார்; அந்த தேவர்கள், தன்னைக் காணாத நிலையினையும் வைத்துள்ளார்; காமம், குரோதம், லோபம், உலோபம், மோகம், மதம், மாற்சரியம் ஆகிய தீயகுணங்கள் தலை தூக்காத சிறந்த வாழ்க்கையினையும், துறவு நிலையையும், தனது அடியார்கள் மேற்கொள்ள வைத்துள்ளார்; சிறந்த தவத்தினைச் செய்யும் அடியார்கள், சரணடையும் திருவடியினை எனது தலை மீது வைத்த நல்லூர் பெருமான் மிகவும் நல்லவர். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/oct/14/76-நினைந்துருகும்-அடியாரை---பாடல்-6-2789132.html
2789127 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 76. நினைந்துருகும் அடியாரை - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, October 13, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல்  5

விண்ணிரியும் திரிபுரங்கள் எரிய வைத்தார்
        வினை தொழுவார்க்கு அற வைத்தார் துறவி வைத்தார்
கண் எரியால் காமனையும் பொடியா வைத்தார்
        கடிக் கமல மலர் வைத்தார் கயிலை வைத்தார்
திண் எரியும் தண் புனலும் உடனே வைத்தார்
       திசை தொழுது மிசை அமரர் திகழ்ந்து வாழ்த்தி 
நண்ணரிய திருவடி என் தலை மேல் வைத்தார்
       நல்லூர் எம் பெருமானார் நல்லவாறே

விளக்கம்:

விண்=ஆகாயம், இங்கே ஆகாயத்தில் உள்ள தேவர்களைக் குறிக்கின்றது. இரிதல்=பயந்து  ஓடுதல்; கமலமலர்=தாமரை மலர். இதயத்தை தாமரை மலருக்கு ஒப்பிடுவது இலக்கிய மரபு. எனவே இங்கே அடியார்களின் இதயத் தாமரை குறிக்கப்படுகின்றது. கடி=மணம், இங்கே பக்திமணம் திண்ணெரி=வலிமையான நெருப்பு நண்ணுதல்=எட்டுதல், கிட்டே நெருங்குதல்; நண்ணரிய=நெருங்க முடியாத, எட்ட முடியாத. மிசை=(மிகை என்ற சொல்லின் திரிபு) மேல்

மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளைக் கொண்டு திரிபுரத்து அரக்கர்கள் உலாவிய போது, தேவர்கள் அஞ்சி நடுங்கி, தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள ஓடிய நிலை இங்கே குறிக்கப்பட்டுள்ளது. உலகத்தில் உள்ளவர்களை வருத்தியும், தேவர்கள் பயம் எய்தவும் கொடிய போர் நிகழ்த்திய திருபுரத்து அரக்கர்களின் தன்மை கீழ்க்கண்ட ஞான சம்பந்தர் தேவாரப் பாடலில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது (முதல் திருமுறை பதிக எண்: 129 பாடல் எண் 4); பரிசு=தன்மை; வார்=மார்புக் கச்சு; இசை=பொருந்திய சூளிகை=உச்சி; கார் இசையும் =மேகங்கள் உலாவும்; விசும்பு இயங்கும் கணம்=வானில் உலவும் கணங்கள் இங்கே கந்தருவர்கள். கழுமலம் என்பது சீர்காழித் தலத்தின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று. இந்த பாடலின் கடை இரண்டு அடிகள் சீர்காழி தலத்தில் இருந்த மங்கையர்களின் இசை ஞானம் கூறப்பட்டுள்ளது.  தங்களது மென்மையான மார்பினில் கச்சை அணிந்த மகளிர், மாளிகையின் உச்சியில் நின்று தங்களது குழந்தைகளை தாலாட்டுப் பாட்டு பாடி பாராட்ட, அந்த பாடல்களை மேகங்கள் உலவும் வானவெளியில் திரியும் கந்தர்வர்கள் கேட்டு மகிழ்ந்தனர் என்று அவர்களின் இசைத் திறமை வெளிப்படுத்தப் படுகின்றது.

பார் இதனை நலிந்து அமரர் பயம் எய்த சயம் எய்தும்
                                      பரிசு வெம்மைப்
போரிசையும் புரம் மூன்றும் பொன்ற ஒரு சிலை
                                     வளைத்தோன் பொருந்தும் கோயில்
வாரிசை மென் முலை மடவார் மாளிகையின் சூளிகை
                                     மேல் மகப் பாராட்ட
காரிசையும் விசும்பு இயங்கும் கணம் கேட்டு மகிழ்வு
                                     எய்தும் கழுமலமே

    
பொழிப்புரை:

நல்லூரில் உறையும் எம்பெருமான், விண்ணோர்கள் பயந்து ஓடுவதற்கு காரணமாக இருந்த திரிபுரத்து அரக்கர்களின் பறக்கும் கோட்டைகளை எரித்தவர்; தன்னைத் தொழும் அடியார்களின் வினைகளை நீக்கி, அவர்களுக்கு பற்றற்ற நிலையை ஏற்படுத்தி, அவர்கள் துறவு நிலை மேற்கொள்ளுமாறு செய்பவர்; தனது நெற்றிக் கண்ணிலிருந்து எழுந்த தீயினால் காமனை எரித்து பொடியாக்கியவர்; பக்திமணம் கமழும் அடியார்களின் உள்ளத்தையும் கயிலை மலையையும் தனது இருப்பிடமாக வைத்தவர்; நெருப்பினையும், குளிர்ந்த நீரினையும் தன்னுடலில் வைத்திருப்பவர்; பல திசைகளில் உள்ள தேவர்கள் தொழுதும் வாழ்த்தியும் காண முடியாத, அணுக முடியாத திருவடியை எனது தலையின் மீது வைத்த நல்லூர் பெருமானார் மிகவும் நல்லவர். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/oct/13/76-நினைந்துருகும்-அடியாரை---பாடல்-5-2789127.html
2789084 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 76. நினைந்துருகும் அடியாரை - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, October 12, 2017 10:55 AM +0530  

பாடல்  4

வில்லருளி வரு புருவத்து ஒருத்தி பாகம் பொருத்தாகி
        விரிசடை மேல் அருவி வைத்தார்
கல்லருளி வரி சிலையா வைத்தார் ஊராக்
        கயிலாய மலையா வைத்தார் கடவூர் வைத்தார்
சொல் அருளி அறம் நால்வர்க்கு அறிய வைத்தார்
       சுடு சுடலைப் பொடி வைத்தார் துறவி வைத்தார் 
நல்லருளால் திருவடி என் தலை மேல் வைத்தார்
      நல்லூர் எம் பெருமானார் நல்லவாறே

விளக்கம்:

கல்=மலை, இங்கே மேருமலை குறிக்கப்படுகின்றது. அருவி=கங்கை நதி; பெண்களின் வளைந்த புருவத்தை வில்லினுக்கு ஒப்பிடுவது இலக்கிய மரபு. ஒருத்தி என்பது இங்கே பார்வதி தேவியைக் குறிக்கும். பார்வதி தேவியின் புருவத்திற்கு உவமையாக வில் கூறப்படுவதால் வில்லுக்கு பெருமை சேர்கின்றது என்ற கருத்தினை மனதில் கொண்டு, வில்லுக்கு அருளியதாக இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றது.  

பொழிப்புரை:

தனது புருவத்திற்கு உவமையாக சொல்லப்படுவதால், வில்லிற்கு அருள் புரிந்த பார்வதி தேவியை தனது உடலின் ஒரு பாகமாக வைத்துக் கொண்டவர் சிவபெருமான் ஆவார்; அவர் தனது விரிந்த சடையில் கங்கையைத் தாங்கியவர்; மேரு மலைக்கு அருள் புரிந்து அதனை வில்லாக வளைத்துக் கொண்டவர்; கயிலாய மலையை தனது இருப்பிடமாகவும், திருக்கடவூரினை தனது ஊராகவும் வைத்துக்கொண்டவர்; புனிதமான சொற்களைக் கொண்ட வேதத்தினை, சனகர் முதலான முனிவர்களுக்கு அருளி அவர்களுக்கு அறத்தினை உணர்த்தியவர்; சுடுகாட்டின் சாம்பலைப் பூசியவர்; பக்குவப்பட்ட உயிர்களை துறவு நிலை மேற்கொள்ள வைத்தவர். இத்தகைய சிறப்பு வாய்ந்த சிவபெருமான் பேரருள் கூர்ந்து தனது திருவடியினை எனது தலை மேல் வைத்தமையால், அவர் எனக்கு மிகவும் நல்லவராக உள்ளார்.     

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/oct/12/76-நினைந்துருகும்-அடியாரை---பாடல்-4-2789084.html
2789083 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 76. நினைந்துருகும் அடியாரை - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, October 11, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல்   3

தோடேறு மலர்க் கொன்றை சடை மேல் வைத்தார்
         துன்னெருக்கின் வடம் வைத்தார் துவலை சிந்தப்
பாடேறு படு திரைகள் எறிய வைத்தார்
         பனி மத்த மலர் வைத்தார் பாம்பும் வைத்தார்
சேடேறு திருநுதல் மேல் நாட்டம் வைத்தார்
        சிலை வைத்தார் மலை பெற்ற மகளை வைத்தார்
நாடேறு திருவடி என் தலை மேல் வைத்தார்
        நல்லூர் எம் பெருமானார் நல்லவாறே

விளக்கம்:

தோடு ஏறு=இதழ்கள் நிறைந்த; துன்னெருக்கு=நெருக்கமாக கட்டப்பட்ட எருக்கம்பூ  வடம்= மாலை; துவலை=நீர்த்துளிகள்; பாடு=பெருமை; திரைகள் எறிதல்=மிகுந்த ஒலியுடன் அலைகள் புரள வீசுதல்; சேடு=ஒளி; நாட்டம்=கண்; நாடு=நாட்டில் உள்ள அனைவரும்; 

பொழிப்புரை:

நல்லூரில் உள்ள எம்பெருமான், தனது சடையில் இதழ்கள் நிறைந்த கொன்றை மலரினை வைத்துள்ளார்; நெருக்கமாக கட்டப்பட்ட எருக்கு மலர்கள் கொண்ட மாலையினை அணிந்துள்ளார்; நீர்த் திவலைகள் சிந்துமாறும் பெருத்த ஒலிகள் எழுமாறும் அலைகள் புரண்டு கொண்டிருக்கும் பெருமை வாய்ந்த கங்கை நதியினை சடையில் வைத்துள்ளார்; பனித் துளிகள் படர்ந்துள்ள ஊமத்தை மலரினைச் சூடியுள்ளார்; அழகு மிகுந்த தனது நெற்றியில் மூன்றாவது கண்ணினை வைத்துள்ளார்; மேரு மலையை வில்லாக வளைத்து தனது கையில் கொண்டுள்ளார்; மலையான் பெற்ற மகளைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் வைத்துள்ளார். நாட்டில் உள்ள அனைவரும் போற்றும் தனது திருவடியினை எனது தலை மீது வைத்த நல்லூர்ப் பெருமானார் மிகவும் நல்லவர். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/oct/11/76-நினைந்துருகும்-அடியாரை---பாடல்-3-2789083.html
2787805 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 76. நினைந்துருகும் அடியாரை - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, October 10, 2017 10:10 AM +0530  

பாடல்   2

பொன் நலத்த நறும் கொன்றை சடை மேல் வைத்தார்
           புலியுரியின் அதள் வைத்தார் புனலும் வைத்தார்    
மன் நலத்த திரள்தோள் மேல் மழுவாள் வைத்தார் வார்
          காதில் குழை வைத்தார் மதியும் வைத்தார்
மின்நலத்த நுண்ணிடையாள் பாகம் வைத்தார் வேழத்தின்
           உரி வைத்தார் வெண்ணூல் வைத்தார்
நன்னலத்த திருவடி என் தலை மேல் வைத்தார்
           நல்லூர் எம் பெருமானார் நல்லவாறே

விளக்கம்:

பொன்னலத்த=பொன் போன்ற நிறம் கொண்ட; இன் அதள்=இனிமையான, மென்மையான தோல் , 

பொழிப்புரை:

சிவபெருமான் பொன்னைப் போன்ற நிறமுடையதும் அழகும் கொண்ட கொன்றை மலரை தனது சடையில் வைத்துள்ளார்; மென்மையாக உள்ள புலியின் தோலை தனது இடையில் உடுத்தியுள்ளார்; கங்கையையும் சந்திரனையும் தனது சடையில் வைத்துள்ளார்; நிலையான அழகு உடைய தோளின் மேல் மழு எனப்படும் ஆயுதத்தை வைத்துள்ளார்; மின்னல் போன்ற நுண்ணிய இடையினை உடைய உமையம்மையை தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் வைத்துள்ளார்; அவர் யானையின் தோலைப் போர்வையாக கொண்டுள்ளவர், மார்பினில் வெண்ணூல் பூண்டுள்ளவர். இத்தகைய சிறப்புகள் பெற்ற நல்லூர் பெருமானாகிய சிவபெருமான் தன்னுடைய, நல்ல நலன்கள் அருளும், திருவடியை எனது தலை மேல் வைத்தார் அவர் மிகவும் நல்லவர். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/oct/10/76-நினைந்துருகும்-அடியாரை---பாடல்-2-2787805.html
2787153 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 76. நினைந்துருகும் அடியாரை - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Monday, October 9, 2017 09:24 AM +0530  

பின்னணி:
சமணர்கள் செய்த சூழ்ச்சியால் நீற்றறையில் தள்ளப்பட்ட அப்பர் பிரான், இறைவனின் திருவடி நீழல் எவ்வாறு தனக்கு குளிர்ச்சியையும், தனது ஐந்து புலன்களுக்கும் இனிமையையும் தந்தது என்பதை அப்போது அருளிய பதிகத்தில் குறிப்பிட்டார்.
    
    மாசில் வீணையும் மாலை மதியமும்    
    வீசு தென்றலும் வீங்கிள வேனிலும்
    மூசு வண்டறைப் பொய்கையும் போன்றதே 
    ஈசன் எந்தை இணையடி நீழலே

தன்னை ஆட்கொண்ட இறைவனின் திருவடி நீழலின் இனிமையை அனுபவித்த அப்பர் பிரான், சிவபிரானின் திருவடிகளின் பெருமையை விளக்கும் முகமாக ஒரு பதிகமும், அருளுகின்றார். இந்த பதிகம், திருப்பாதிரிப்புலியூருக்கு  அருகில் கரையேறிய பின்னர் திருவதிகை வந்து சேர்ந்தவுடன் பாடிய பதிகம் ஆகும். இந்த பாடலின் பெரும்பாலான அடிகளில், இறைவனின் திருவடி குறிப்பிடப்பட்டு அதன் பெருமை உணர்த்தப்படுகின்றது. இந்த பதிகம் திருவடித் தாண்டகம் என்றே அழைக்கப்படுகின்றது. இந்த பதிகத்தின் முதல் பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. பரவுவார்=புகழ்ந்து பாடும் அடியார்கள். பறைக்கும்=நீக்கும், போக்கும். 

    அரவணையான் சிந்தித்து அரற்றும் அடி
           அருமறையான் சென்னிக்கு அடியாம் அடி
    சரவணத்தான் கை தொழுது சாரும் அடி
           சார்ந்தார்கட்கு எல்லாம் சரணாம் அடி
    பரவுவார் பாவம் பறைக்கும் அடி
           பதினெண் கணங்களும் பாடும் அடி
    திரை விரவு தென்கெடில நாடன் அடி
          திருவீரட்டானத்து எம் செல்வன் அடி  
  

இறைவனின் திருவடியைப் பாடி மகிழ்ந்த அப்பர் பெருமானுக்கு அந்த திருவடிகளைக் காணவேண்டும், அந்த திருவடிகள் தனது தலையில் மீது பாதிக்கப்பட வேண்டும் என்ற ஆசை வெகு நாட்களாக இருந்தது போலும். தூங்கானைமாடத்தில் தனது விண்ணப்பங்களை இறைவன் முன்னர் வைத்த பதிகத்தில் இந்த வேண்டுகோள் விடுக்கப்பட்டதா அல்லையா என்பதை நாம் அறியமுடியாதபடி பதிகத்தின் ஏழு பாடல்கள் சிதைந்துவிட்டன. ஆனாலும் தனது விருப்பத்தை அப்பர் பிரான் தெரிவித்திருந்தால் நிச்சயமாக சிவபிரான் அதனை நிறைவேற்றி இருப்பார் என்று நாம் நம்பலாம். எனவே இந்த விருப்பம் அப்போது தெரிவிக்கப்படவில்லை என்றே நாம் கொள்ளலாம். மேலும்  தனது உடல் தூய்மையற்றது என்று கருதியதால் அப்பர் பிரான் இந்த வேண்டுகோளை அப்போது விடுக்கவில்லை போலும். 
    
கோவாய் முடுகி என்று தொடங்கும் பதிகத்தினைப் பாடி, திருச்சத்திமுற்றத்தில் உறையும் சிவக்கொழுந்தினை அப்பர் பிரான் தொழுது எழுந்த பின்னர், வானிலிருந்து ஒரு குரல் அவரை நல்லூருக்கு வாவா என்று அழைத்தது. இறைவனின் திருவருளை எண்ணி மகிழ்ந்த அப்பர் பிரான், அவ்வாறே நல்லூர் சென்றணைந்தார். அங்கே இறைவனைத் தொழுது எழுந்தபோது, உன்னுடைய நினைப்பதனை முடிக்கின்றோம் என்ற சொல்லுடன் சிவபிரான் அப்பர் பிரானின் தலை மீது தனது திருவடியினைப் பதிக்கின்றார். இந்த நிகழ்ச்சியைக் கூறும் பெரியபுராணப் பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.  
 
நன்மை பெருகு அருள் நெறியே வந்தணைந்து நல்லூரின்
மன்னு திருத்தொண்டனார் வணங்கி மகிழ்ந்து எழும்
                                                                                                      பொழுதில்
உன்னுடைய நினைப்பதனை முடிக்கின்றோம் என்று
                                                                                                      அவர்க்கு
சென்னி மிசைப் பாத மலர் சூட்டினான் சிவபெருமான்

உன்னுடைய நினைப்பதனை முடிக்கின்றோம் என்ற தொடரினை நாம் கவனமாக பார்த்தல், உன்னுடைய என்று அப்பர் பிரானை ஒருமையிலும், தன்னை முடிக்கின்றோம் என்று பன்மையிலும் சிவபிரான் கூறிக் கொண்டதை நாம் உணரலாம். ஆனால் சேக்கிழார் பெருமான் தனது பாடலில், திருநாவுக்கரசரை அவர் என்று பன்மையிலும், சிவபெருமானை சூட்டினான் என்று ஒருமையிலும் குறிப்பிடுவதை நாம் காணலாம். மேலும் மன்னு (புகழ் வாய்ந்த) திருத்தொண்டர் என்று குறிப்பிடுவதன் மூலம் நாயனாரின் பெருமையும் இங்கே உணர்த்தப்படுகின்றது. பெரிய புராணத்தின் மையக் கருத்தே, இறைவன் தொண்டருக்குள்  அடக்கம் என்பதால், சேக்கிழார் இறைவனை ஒருமையில் குறிப்பிட்டு நாயனாரை பன்மையில் குறிப்பிட்டது மிகவும் பொருத்தமாக உள்ளது.

இறைவனிடம் திருவடி தீக்கை பெற்ற அடியார்கள், மூவர்; அப்பர் பிரான், மணிவாசகர் மற்றும் சுந்தரர். சித்த வடமடத்தில் முதியவராக வந்த இறைவனின் திருப்பாதங்கள் தனது தலை மீது பட்டபோது, வந்த முதியவர் இறைவன் தான், என்பதை சுந்தரர் உணரவில்லை. மணிவாசகப் பெருமான், பெருந்துறையில் குருந்த மரத்தடியில் காட்சி அளித்த இறைவனை, இறைவனாக கருதவில்லை; குருவாகத் தான் உணர்ந்தார். எனவே அப்பர் பிரான் ஒருவர் தான், திருவடி தீக்கை பெற்றபோது இறைவனின் திருப்பாதங்கள் தனது தலை மீது பதிக்கப் படுகின்றது என்ற உணர்வுடன் இருந்தவராகத் திகழ்கின்றார். 

பதிகம் என்றால் பத்து பாடல்கள் கொண்ட தொகுப்பு என்று பொருள். பொதுவாக அப்பர் பிரான் பத்து பாடல்கள் கொண்ட பதிகங்களாகவே அதிகமாக பாடியுள்ளார். ஆனால் ஒரு சில பதிகங்கள், உணர்ச்சி மேலீட்டால் ஒரு பாடல் அதிகமாக கொடுக்கப்பட்டு பதினோரு பாடல்கள் கொண்ட பதிகங்களாகத் திகழ்வதை நாம் காணலாம். இந்தப் பதிகம் அத்தைகைய பதிகங்களில் ஒன்றாகும். இறைவனின் திருப்பாதங்கள் தலையில் பதிந்த நினைவில் பாடப்படும் போது மகிழ்வு தானே மேலோங்கி நிற்கும்; பாடல்களின் எண்ணிக்கை எவருக்கும் நினைவில் இருக்காது அல்லவா.             

இந்தப் பதிகத்தின் அனைத்துப் பாடல்களிலும் அப்பர் பிரான், தனது தலையின் மேல் இறைவனின் திருவடி படிந்ததாக கூறுகின்றார். இந்தப் பாடல் நமக்கு திருவாசகத்தின் சென்னிப்பத்து பதிகத்தினை நினைவூட்டும். இந்தப் பதிகத்தின் அனைத்துப் பாடல்களிலும் மணிவாசகர், சிவபெருமானின் திருவடி தனது தலையின் மீது திகழ்ந்ததாக குறிப்பிட்டாலும், பாடல்களின் பெரும்பகுதி திருவடியின் பெருமைகளைப் பேசுகின்றன. அப்பர் பெருமானும், இந்தப் பதிகத்தின் அனைத்துப் பாடல்களிலும் இறைவனின் திருவடிக்கு அடைமொழிகள் கொடுத்து சிறப்பிப்பதை நாம் உணரலாம். சென்னிப்பத்துப் பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் சிவபிரானின் திருநாமத்தைப் பாடித் திரியும் பத்தர்களை அழைக்கும் மணிவாசகர், தங்கள் பாசங்களை அறவே அழித்து இறைவனைப் பணிந்தால் சிவபிரானின் திருவடிகள் அவர்களது தலை மீதும் திகழும் என்று பக்தர்களுக்குச் சொல்லிக் கொடுப்பதை நாம் உணரலாம்.

முத்தனை முதல் சோதியை முக்கண் அப்பனை முதல்
                                                                                   வித்தினை
சித்தனைச் சிவலோகனைத் திருநாமம் பாடித் திரிதரும்
பத்தர்காள் இங்கே வம்மின் நீர் உங்கள் பாசம் தீரப்
                                                                                   பணிமினோ
சித்தம் ஆர் தரும் சேவடிக்கண் நம் சென்னி மன்னித் திகழுமே
  


பாடல் 1:

நினைந்து உருகும் அடியாரை நைய வைத்தார்
             நில்லாமே தீவினைகள் நீங்க வைத்தார்
சினந்திருகு களிற்று உரிவைப் போர்வை வைத்தார்
            செழுமதியின் தளிர் வைத்தார் சிறந்து வானோர்
இனந்துருவி மணி மகுடத்து ஏறத் துற்ற
           இனமலர்கள் போது அவிழ்ந்து மதுவாய்ப் பில்கி
நனைந்தனைய திருவடி என் தலை மேல் வைத்தார்
           நல்லூர் எம் பெருமானார் நல்லவாறே

விளக்கம்:
நைய வைத்தார்=மேன்மேலும் அன்பு பெருகுதலால் மனம் நைந்து போதல்; மனம் மேலும் இளகுதல்;  உலகியல் பாசங்கள் சிறிது சிறிதாக கழிந்து அறவே அழிந்து போன நிலையை குறிப்பிடுவதாகவும் பொருள் கூறுவார்கள். மறுபடியும் மறுபடியும் நம்மை பிறவிப் பெருங்கடலில் ஆழ்த்துவதால், வினைகள் தீவினைகள் என்று குறிக்கப்பட்டுள்ளன. திருகு=முறுகிய, வலிமையான, அதிகமான; துருவி=தேடி; பில்கு=ஒழுகிய

தன்னையே நினைந்து உருகும் அடியார்களின் தீவினைகள், அவர்கள் பால் சாராமல் நீக்குபவர் சிவபெருமான் என்று முதல் அடியில் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். தீவினைகள் நீக்கப்படுவதால் சிவபிரானை நினைந்து உருகும் அடியார்களின் பிறவிப்பிணி நீங்குகின்றது. பிறவிப்பிணி நீங்கி முக்திபேறு பெரும் ஆன்மாக்கள் இறைவனுடன் இணைந்து என்றும் அழியாத பேரானந்தம் பெரும் நிலை ஏற்படும் என்பதை உணர்ந்தால் யார் தான் இறைவனிடம் மேலும் அன்பு கொள்ளமாட்டார்கள். இந்த செய்தியைத் தான், நினைந்து உருகும் அடியார்களின் தீவினைகள் அவர்களைச் சார்ந்து நில்லாமல் விலகுமாறுச் செய்வதால் சிவபிரான் பால்  அடியார்கள் வைத்துள்ள அன்பு மேன்மேலும் பெருகுகின்றது என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார்.

மணிமகுடம் அணிந்த வானோர்கள் சிவபெருமானை வணங்கும்போது அவர்களின் மகுடங்களில் உள்ள மலர்களிலிருந்து வடியும் தேன் சிவபெருமானின் பாதத்தை நனைக்கின்றது என்று அப்பர் பெருமான் கூறுகின்றார். 

பொழிப்புரை:

நல்லூரில் உள்ள எம்பெருமான், தன்னையே நினைந்து உருகும் அடியார்களின் தீவினைகளை நீக்கி, அவர்களுக்கு பிறப்பு இறப்பு சுழற்சிகளில் இருந்து விடுதலை அளிவித்து அவர்களை மகிழ்வித்து அவர்கள் தன்மேல் அதிகமான அன்பு கொள்வதால் மேன்மேலும் அந்த அடியார்கள் உள்ளம் நைந்து உருகுமாறு செய்கின்றார், அவர் சினத்துடன் தன்னை வந்து எதிர்த்த யானையின் தோலை உரித்து அதனைப் போர்வையாகக் கொண்டவர்; பிறையினைச் சூடியவர். சிறந்த மலர்களைத் தேடித் தங்களது மணிமகுடத்தில் அணிந்துள்ள தேவர்கள், சிவபிரானை வணங்கும்போது அவர்கள் சூடியுள்ள மலர்களிலிருந்து வடியும் தேன் சிவபிரானின் பாதங்களை நனைக்கின்றன. இத்தகைய சிறப்பு வாய்ந்த திருவடியை எனது தலை மேல் வைத்த நல்லூர் பெருமானாகிய சிவபிரான் மிகவும் நல்லவர். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/oct/09/76-நினைந்துருகும்-அடியாரை---பாடல்-1-2787153.html
2782034 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 75. கோவாய் முடுகி அடுதிறல் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, October 8, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 10

பொறித் தேர் அரக்கன் பொருப்பு எடுப்பு உற்றவன்
                                                                                 பொன்முடி தோள்
இறத் தாள் ஒரு விரல் ஊன்றி இட்டலற இரங்கி ஒள்வாள்
குறித்தே கொடுத்தாய் கொடியேன் செய் குற்றக்
                                                                                 கொடுவினை  நோய்
செறுத்தாய் திருச்சத்திமுற்றத்து உறையும் சிவக்கொழுந்தே

விளக்கம்:

பொறித்தேர்=இயந்திரத் தேர். வானில் பறக்கும் வல்லமை பெற்ற தனித்தன்மை வாய்ந்த புஷ்பக விமானம். பொருப்பு=மலை, கயிலாய மலை. தாள்=பாதம்

பொழிப்புரை:

வானில் பறக்கும் வல்லமை பெற்ற இயந்திரங்களைக் கொண்ட புட்பகத் தேரினை உடைய அரக்கனாகிய இராவணன், தனது தேர் சென்ற வழியில் குறுக்கிட்டது எனக் கருதி கயிலாய மலையினை பேர்த்தெடுக்க முயற்சி செய்த போது, பொன்முடிகள் அணிந்த அவனது தலைகளும், தோள்களும் நொறுங்குமாறு, கால் விரல் ஒன்றினை அழுத்தி அவனை அலறச் செய்தவனே, தனது தவற்றினை உணர்ந்து சாமகானம் பாடி உன்னை துதித்த அரக்கன் மேல் இரக்கம் கொண்டு அவனை விடுவித்ததும் அன்றி, அவனது நலம் மேலும் பெருகுமாறு ஒளி பொருந்திய வாளினை அளித்தவனே,  கொடியவனாகிய அடியேன் செய்த குற்றங்களால் ஏற்பட்ட கொடிய வினையான நோயினை அழித்தாய். 

முடிவுரை:

இந்தப் பதிகம் பாடி முடிக்கப்பட்டவுடன் நல்லூருக்கு வா வா என்ற குரல் வானில் எழுந்தது. இறைவனின் கட்டளையை உணர்ந்த அப்பர் பிரான் அவ்வாறே திருநல்லூர் சென்று அங்கு இறைவனின் திருப்பாதங்கள் தனது தலை மீது வைக்கப்பெற்றார். நல்லூருக்கு இறைவன் அப்பர் பிரானை அழைத்ததை சேக்கிழார் பெருமான் பெரிய புராணத்தில் குறிப்பிடுகின்றார்.  

கோவாய் முடுகி என்றெடுத்துக் கூற்றம் வந்து
                                                                            குமைப்பதன் முன்
பூவார் அடிகள் என் தலை மேல் பொறித்து வைப்பாய்
                                                                            எனப் புகன்று
நாவார் பதிகம் படுதலும் நாதன் தானும் நல்லூரில் 
வாவா என்றே அருள் செய்ய வணங்கி மகிழ்ந்து
                                                                            வாகீசர்

அப்பர் பிரானை நல்லூருக்கு வா வா என்றது போல், தில்லை நகரில் கூத்தபிரானைத் தொழுத சுந்தரரை, சிவபெருமான் ஆரூரில் வருக நம் பால் என்று வானில் எழுந்த குரல் மூலம் அழைக்க, சுந்தரரும் அவ்வாறே திருவாரூர் சென்று சிவபிரானை வணங்கி தம்பிரான் தோழர் என்ற சிறப்புப் பெயர் பெற்றார். வானில் எழுந்த குரல் மூலமாக சுந்தரரை சிவபெருமான் திருவாரூர் அழைத்த செய்தி கொண்ட பெரிய புராணப் பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. நடராஜப் பெருமானின் தூக்கிய திருவடி, சிவபிரானது அருளாற்றலை குறிப்பதால், சிவபிரானது அருட்செயலைக் குறிப்பிடும் சேக்கிழார், அருள் புரியும் தன்மை கொண்டவர் என்ற பொருள் பட எடுத்த சேவடியார் என்று நயமாக குறிப்பிடுகின்றார். 

தடுத்து முன் ஆண்ட தொண்டனார் முன்பு
             தனிப் பெருந்தாண்டவம் புரிய
எடுத்த சேவடியார் அருளினால் தரளம்
            எறி புனல் மறி திரைப் பொன்னி
மடுத்த நீள் வண்ணப் பண்ணை ஆரூரில்
            வருக நம் பால் என வானில்
அடுத்த போதினில் வந்து எழுந்ததோர் நாதம்
            கேட்டலும் அது உணர்ந்து எழுந்தார்

மணிவாசகர், தில்லைக்குச் செல்ல வேண்டும் என்று சிவபிரான் பணித்ததை, அவரே தனது திருவாசகத்தில் (கீர்த்தித் திருவகவல்) பதிவு செய்துள்ளார்.
    
நாயினேனை நலமலி தில்லையுள்
கோலமார் தரு பொதுவினில் வருகென    

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/oct/08/75-கோவாய்-முடுகி-அடுதிறல்---பாடல்-10-2782034.html
2782032 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 75. கோவாய் முடுகி அடுதிறல் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, October 7, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 9

தக்கார்வம் எய்திச் சமண் தவிர்ந்து சரண் புகுந்தேன்
எக்காதல் எப்பயன் உன் திறம் அல்லால் எனக்கு உளதே
மிக்கார் திலையுள் விருப்பா மிக வடமேரு என்னும்
திக்கா திருச்சத்திமுற்றத்து உறையும் சிவக்கொழுந்தே

விளக்கம்:

மிக்கார்=சான்றோர். மற்றவர்களை விட ஒழுக்கத்தில் மிக்கவர். தக்கார்வம்=தகுந்த ஆர்வம். தான் வந்த மரபுக்குத் தகுந்த ஆர்வம். சூலை நோயினால் வருந்தி, மந்திர தந்திரங்கள் ஏதும் பயன் அளிக்காத நிலையில், தனது தமக்கையாரை அணுகியபோது, அவர் காட்டிய வழியில், அவர்களின் மரபுக்கு தகுந்தவாறு சிவபிரானின் வழிபாடு செய்தது இங்கே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 

பொழிப்புரை:

சான்றோர்கள் வாழும் தில்லைப் பதியினில், மிகவும் விருப்புடன் அமர்ந்தவனே, வடமேரு என்று சிறப்பித்துச் சொல்லப்படும் வடதிசைக்கு உரியவனே, திருச்சத்திமுற்றத்தில் உறையும் சிவக்கொழுந்தே, சமண சமயத்தைச் சார்ந்து வெகுகாலம் இருந்த நான் சமண சமயத்தை விட்டொழிந்து, நான் வந்த மரபுக்கு உரிய சிவவழிபாட்டினை மேற்கொண்டு உன்னை அடைக்கலமாக அடைந்தேன். இனிமேல் உன்னைப் பற்றிய செய்திகள் அல்லாமல் எந்த சமயநெறியின் மீதும் எனக்கு விருப்பம் இல்லை; அவைகளால் நான் அடையக்கூடிய பயனும் ஏதும் இல்லை. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/oct/07/75-கோவாய்-முடுகி-அடுதிறல்---பாடல்-9-2782032.html
2739373 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 67.மாயிரு ஞாலம் எல்லாம் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, October 6, 2017 10:43 AM +0530
பார்த்தனுக்கு அருள்வர் போலும் படர்சடை முடியர் போலும்
ஏத்துவார் இடர்கள் தீர இன்பங்கள் கொடுப்பர் போலும்
கூத்தராய் பாடியாடிக் கொடுவலி அரக்கன் தன்னை
ஆர்த்தவாறு அலறுவிப்பார் ஆவடுதுறையனாரே

விளக்கம்

ஆர்த்தவாறு = ஒலித்தவாறு. அலறினான் என்று சொல்லாமல், தனது குரல் ஒலித்தவாறு அரக்கன் இராவணன் அலறினான் என்று அப்பர் பிரான் இங்கே கூறுகின்றார். தசமுகன் என்பது தான் அவனது இயற்பெயர். இராவணன் என்ற வடமொழிச் சொல்லுக்கு, தனது குரலை உலகெங்கும் கேட்கச் செய்தவன் என்று பொருள். சிவபெருமான் தனது கால் விரலால் கயிலை மலையினை அழுத்தியபோது, அந்த அழுத்தத்தைத் தாங்கமுடியாமல் அலறிய அலறல் உலகெங்கும் கேட்டதால், சிவபெருமான் அவனுக்கு இராவணன் என்ற பெயரை அளித்தார். இராவணன் என்ற பெயரினை சிவபெருமான் அளித்தார் என்று சுந்தரர் குறிப்பிடும் பாடலை நாம் இங்கே காண்போம். இந்த பாடல் திருநள்ளாறு பதிகத்தின் பாடல் (7.68.9). அரக்கனின் இன்னிசை கேட்டு மகிழ்ந்த சிவபெருமான், அரக்கன் தனது வலது கையில் ஏந்தி சண்டை புரிவதற்காக சந்திரஹாசம் என்ற வாளினையும், இராவணன் என்ற நாமத்தையும் அளித்த கருணை வள்ளலாக திகழ்ந்த தன்மை கேட்டு, அமுதம் போன்று இனிக்கும் சிவபெருமானை மறந்து வேறு எதையும் நினைக்கமாட்டேன் என்று இங்கே கூறுகின்றார்.
    
    இலங்கை வேந்தன் எழில்திகழ் கயிலை எடுப்ப ஆங்கு
                                                                  இமவான் மகள் அஞ்சத்
    துலங்கு நீள்முடி ஒருபதும் தோள்கள் இருபதும் நெரித்து
                                                                 இன்னிசை கேட்டு
    வலம் கைவாளொடு நாமமும் கொடுத்த வள்ளலைப்
                                                                 பிள்ளை மாமதி சடை மேல் 
    நலம் கொள் சோதி நள்ளாறனை அமுதை நாயினேன்
                                                                 மறந்து என் நினைக்கேனே


இடும்பாவனம் என்ற தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றில் (1.17.8) சம்பந்தர் சிவபெருமான், வாளினையும் இராவணன் என்ற நாமத்தையும் அளித்ததாக கூறுகின்றார். அழுகை குணத்தினால் வந்த பெயர் என்பதால் குணநாமம் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். ஓராது என்றால் ஆராய்ந்து சிந்திக்காது என்று பொருள். இறைவன் உறையும் மலையினை பேர்த்து எடுக்கச் செய்த முயற்சி இங்கே உணர்த்தப்படுகின்றது. சண்டீசர், கண்ணப்பர், திருநாவுக்கரசர், வன்தொண்டர், என்ற அடியார்களின் வரிசையில், தனது சாமகான இன்னிசையால் மகிழ்வித்த இராவணனும் சேர்கின்றான். 

    தேரார் தரு திகழ் வாள் எயிற்று அரக்கன் சிவன் மலையை
    ஓராது எடுத்து ஆர்த்தான் முடி ஒருபஃது அவை நெரித்துக்
    கூரார் தரு கொலை வாளொடு குண நாமமும் கொடுத்த
    ஏரார் தரும் இறைவர்க்கு இடம் இடும்பாவனம் இதுவே


அர்ஜுனனை கொல்ல வந்த பன்றியினைக் கொன்றதன் மூலம் தன்னை வழிபட்டவனுக்கு வந்த துன்பத்தினை தீர்த்தவர் என்று நமக்கு உணர்த்திய அப்பர் பிரான், சிவபிரான் தன்னை வழிபடும் அடியார்களின் துன்பங்களைத் தீர்ப்பார் என்று நமக்கு கூறுகின்றார். விரித்த சடையினை உடைய அவர், அடியார்களின் துன்பங்களைத் தீர்ப்பார் என்று கூறுவதன் மூலம், சிவபெருமான் மிகவும் வேகமாக பாய்ந்து கீழே இறங்கிய கங்கை நதியைத் தனது சடையில் தாங்கி பகீரதனுக்கு உதவி செய்ததை நமக்கு அப்பர் பிரான் உணர்த்துகின்றார். இந்த மூன்று அடியார்களும், அர்ஜுனன், பகீரதன், இராவணன் ஆகிய மூவரும் சிவபிரானை வழிபட்டுத் தங்களது துன்பங்களிலிருந்து மீண்டமை நமக்கு சொல்லப்பட்டு, நாம் அவரை வழிபட்டு பயன் பெற வேண்டும் என்று உணர்த்தப்படுகின்றது.

பொழிப்புரை

தன்னை நோக்கி தவம் செய்துகொண்டிருந்த அர்ஜுனனைக் கொல்ல வந்த பன்றியைக் கொன்றும், அர்ஜுனனுக்கு பாசுபத அத்திரம் வழங்கியும் அவனுக்கு அருள்கள் செய்தவர் சிவபெருமான். படர்ந்த சடையினை உடைய அவர், தன்னை வழிபடும் அடியார்களின் துன்பங்களை நீக்கி இன்பங்கள் கொடுப்பார். கூத்து ஆடுபவராய், ஆடியும் பாடியும் காணப்படும் அவர், கொடிய வலிமை கொண்ட இராவணன் மிகுந்த ஆர்பாட்டத்துடன் கயிலை மலையைப் பேர்த்து எடுக்க முயற்சி செய்தபோது, கயிலை மலையைத் தனது கால் விரலால் அழுத்தி, மலையின் கீழ் அமுக்குண்ட இராவணன், துயரம் தாங்காமல் பத்து வாய்களும் அலறுமாறு செய்தவர் சிவபெருமான் ஆவார். 
தொகுப்பு: என். வெங்கடேஸ்வரன்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/18/w600X390/252465.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/jul/18/67மாயிரு-ஞாலம்-எல்லாம்---பாடல்-10-2739373.html
2737995 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 67.மாயிரு ஞாலம் எல்லாம் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, October 6, 2017 10:42 AM +0530  

   முந்தி வானோர்கள் வந்து முறைமையால் வணங்கி எத்த
   நந்தி மாகாளர் என்பார் நடுவுடையர்கள் நிற்பச்
   சிந்தியாதே ஒழிந்தார் திரிபுரம் எரிப்பர் போலும்
   அந்திவான் மதியம் சூடும் ஆவடுதுறையனாரே

விளக்கம்

நடுவுடையார்கள் = நந்திக்கும், மாகாளருக்கும் இடையே உள்ள காவலர்கள். யமுனை, இலக்குமி, சரஸ்வதி, கணபதி, கங்கை. இந்த ஏழு காவலர்களும், கயிலாயத்தின் மேற்கு நுழைவாயில் உள்ள காவலர்கள் என்று கூறுவார்கள். திரிபுரத்து அரக்கர்களின் கொடுமை தாங்கமுடியாத தேவர்கள் கயிலாயம் சென்று முறையிட்ட நிகழ்ச்சியை அப்பர் பிரான் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார் போலும். 

பொழிப்புரை 

கயிலாய மலையில் காவலர்களாக நின்றவர்களைத் தாண்டி, உள்ளே சென்ற வானவர்கள், சிவபெருமானை முறையாக வணங்கிய பின்னர் அவரிடம் திரிபுரத்து அரக்கர்கள் செய்த கொடுமைகளை எடுத்துரைத்தனர். அவர்களின் கோரிக்கையை ஏற்ற சிவபெருமான், தன்னை வழிபடாமல் தவறான வழியில் சென்ற திரிபுரத்து அரக்கர்களை, அவர்கள் இருந்த கோட்டைகளுடன் சேர்த்து எரித்தார். மாலை நேரத்தில் வானத்தில் தோன்றும் அழகான பிறைச் சந்திரனைத் தனது சடையில் ஏற்ற சிவபெருமான், ஆவடுதுறை தலத்தில் உறைகின்றார்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/15/w600X390/4574278.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/jul/16/67மாயிரு-ஞாலம்-எல்லாம்---பாடல்-8-2737995.html
2737996 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 67.மாயிரு ஞாலம் எல்லாம் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, October 6, 2017 10:42 AM +0530     பானமர் ஏனமாகிப் பார் இடந்திட்ட மாலும்
    தேன் அமர்ந்து ஏறும் அல்லித் திசைமுகம் உடைய கோவும்
    தீனரைத் தியக்கு அறுத்த திருவுரு உடையார் போலும்
    ஆனரை ஏற்றர் போலும் ஆவடுதுறையனாரே

விளக்கம்

தீனர் = இறைஞ்சி வழிபடுவோர். துயக்கு = துயரம். அல்லி = ஒன்றின் மேல் ஒன்றாக இதழ்கள் அடுக்கப்பட்ட மலர். இங்கே தாமரையை குறிக்கும். பான் = பத்து. பானமர் = பான்+அமர், பத்து அவதாரங்களில் ஒன்றாகிய. இரண்யாக்ஷன் என்ற அரக்கனால் கடலுக்கு அடியில் மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த பூமியை வெளிக்கொணர்ந்தவர் திருமால். அத்தகைய வல்லமை வாய்ந்த திருமால், பன்றியாக மாறி நிலத்தைத் தோண்டி கீழே சென்ற போதும் அவரால், சிவபெருமானின் திருவடியைக் காண முடியவில்லை என்பது இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. திருமால் மற்றும் பிரமனின் மயக்கத்தைத் தீர்த்ததாக இங்கே அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். தாங்கள் இருவரும் சிவபெருமானை விட பெரியவர் என்ற மயக்கத்தில் ஆழ்ந்து, தங்களில் யார் உயர்ந்தவர் என்று ஒருவருக்கொருவர் வாதம் செய்துகொண்டு இருந்தபோது அவர்களின் முன்னே தோன்றிய சோதியின் அடியையும் முடியையும் காண முடியாமல் தவித்த பின்னர் அவர்களது மயக்கமும் தீர்ந்தது. இந்த நிலை இங்கே அப்பர் பிரானால் குறிப்பிடப் படுகின்றது.

பொழிப்புரை

பத்து அவதாரங்களில் ஒன்றான வராக அவதாரம் எடுத்து, கடலுக்கு அடியில் மறைத்து வைக்கப்பட்டு இருந்த பூமியை வெளிக்கொணர்ந்த திறமை வாய்ந்த திருமாலும், தேன் நிறைந்து காணப்படுவதும், ஒன்றின் மேல் ஒன்றாக இதழ்கள் அடுக்கப்பட்ட தாமரை மலரின் மேல் அமரும் திசைமுகன் என்று அழைக்கப்படும் பிரமனும், தங்களால் முடிந்த முயற்சிகள் செய்த போதிலும், சோதிப் பிழம்பாக எழுந்த சிவபிரானின் அடியையோ அல்லது முடியையோ காண முடியாமல் துயருற்று இருந்தார்கள். அப்போது சிவபெருமான் அவர்கள் முன்னே தோன்றி. அவர்களின் துயரத்தைத் தீர்த்ததும் அன்றி, அவர்களின் மயக்கத்தையும் போக்கினார். அவர் வெண்மை நிறம் கொண்ட காளையை வாகனமாக ஏற்றுள்ளார். அவர்தான் ஆவடுதுறை தலத்தில் உறையும் பெருமான் ஆவார். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/15/w600X390/4574278.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/jul/17/67மாயிரு-ஞாலம்-எல்லாம்---பாடல்-9-2737996.html
2736176 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 67.மாயிரு ஞாலம் எல்லாம் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, October 6, 2017 10:41 AM +0530  

   விடைதரு கொடியர் போலும் வெண்புரி நூலர் போலும்
    படைதரு மழுவர் போலும் பாய்புலித் தோலர் போலும்
    உடைதரு கீளர் போலும் உலகமும் ஆவர் போலும்
    அடைபவர் இடர்கள் தீர்க்கும் ஆவடுதுறையனாரே

விளக்கம்

சிவபெருமானின் கொடியில் நந்தி உருவம் இருக்கும். இந்த செய்தியும் பல தேவாரப் பாடல்களில் சொல்லப்படுகின்றது. கொடி மேல் ஏறு கொண்டவன் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடும் நெடுங்களப் பதிகத்தின் பாடல் (1.52.7) இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. பெருமான் அணிந்த திருநீற்றினை, சந்தனத்தைவிட நறுமணம் வாய்ந்தது என்று கருதி அடியார்கள் விரும்பி பூசிக்கொள்வதாக சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். 

கூறு கொண்டாய் மூன்றும் ஒன்றாக் கூட்டி ஓர்
                                                                             வெங்கணையால்
மாறு கொண்டார் புரம் எரித்த மன்னவனே கொடிமேல்
ஏறு கொண்டாய் சாந்தம் ஈது என்று எம் பெருமான் அணிந்த
நீறு கொண்டார் இடர் களையாய் நெடுங்களம் மேயவனே

திருவாரூர் மீது அருளிய போற்றித் தாண்டகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (6.32.9) சேவார்ந்த வெல்கொடியாய் என்று குறிப்பிடுவதை நாம் கீழ்க்கண்ட பாடலில் காணலாம். புத்தேளிர் என்றால் தேவர்கள் என்று பொருள்.
    
பூவார்ந்த சென்னிப் புனிதா போற்றி புத்தேளிர்
                                                  போற்றும் பொருளே போற்றி
தேவார்ந்த தேவர்க்கும் தேவே போற்றி திருமாலுக்கு ஆழி
                                                 அளித்தாய் போற்றி
சாவாமே காத்து என்னை ஆண்டாய் போற்றி சங்கு ஒத்த
                                                நீற்று எம் சதுரா போற்றி
சேவார்ந்த வெல்கொடியாய் போற்றி போற்றி                       
                                               திருமூலட்டானனே போற்றி போற்றி

சுந்தரர் தனது திருவொற்றியூர் பதிகத்தின் பாடலில் (7.91.6) விடையார் கொடியன் என்று சிவபெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். அப்பர் பிரான், இந்த பதிகத்துப் பாடலில் கூறுவது போன்று, தன்னைச் சரண் அடைபவருக்கு உதவி புரியும் பெருமான் என்று சுந்தரரும் இங்கே கூறுகின்றார், 

    படையார் மழுவன் பால் வெண்ணீற்றன்
    விடையார் கொடியன் வேத நாவன்
    அடைவார் வினைகள் அறுப்பான் என்னை
    உடையான் உறையும் ஒற்றியூரே 

மணிவாசகர் பொற்சுண்ணம் பதிகத்தில், சிவபெருமானை சேவினை அகத்தில் ஏந்திய கொடி உடையவன் என்று கூறுகின்றார். சே = எருது. சேவகன் = வீரன்.
    

ஆவகை நாமும் வந்து அன்பர் தம்மோடு ஆட்செய்யும்                
                                வண்ணங்கள் பாடி விண்மேல்
தேவர் கனாவிலும் கண்டறியாச் செம்மலர் பாதங்கள் 
                                காட்டும் செல்வச்
சே அகம் ஏந்திய வெல்கொடியான் சிவபெருமான் புரம்
                                செற்ற  கொற்றச்
சேவகன் நாமங்கள் பாடிப் பாடிச் செம்பொன் செய் சுண்ணம்
                                இடித்தும் நாமே

கீள் என்றால் கிழித்த துணிக் கயிறு என்று பொருள். கீளார் கோவணம் உடுத்தவன் என்று பல திருமுறைப் பாடல்களில் கூறப்படுகின்றது. எனவே கீள் என்று குறிப்பிட்டால், கோவணத்தையும் சேர்த்து குறிப்பிடுவதாக நாம் கொள்ளவேண்டும். கோவணத்தை கீளில் அணியப்பட்ட உடை என்று சம்பந்தர் கோலக்கா பதிகத்தின் (1.23) முதல் பாடலில் கூறுகின்றார்.
    
    மடையில் வாளை பாய மாதரார்
    குடையும் பொய்கை கோலக்கா உளான்
    சடையும் பிறையும் சாம்பல் பூச்சும் கீள்
    உடையும் கொண்ட உருவம் என்கொலோ 


பொழிப்புரை

நந்தி வடிவம் எழுதப்பெற்ற கொடியை உடையவனாய், வெண்ணிற பூணூலை அணிந்தவனாய், மழுப்படையை கையில் ஏந்தியவராய், பாயும் இயல்பினைக் கொண்ட புலியின் தோலை உடுத்தவராய், கீளினையும் கோவணத்தையும் உடையாக அணிந்தவராய், எல்லா உலகங்களாக இருப்பவரும் ஆகிய சிவபெருமான், தன்னைச் சரண் அடையும் அடியார்களின் இடர்களைத் தீர்க்கின்றார். அவர்தான் ஆவடுதுறை தலத்தில் உறைகின்றார். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/12/w600X390/.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/jul/15/67மாயிரு-ஞாலம்-எல்லாம்---பாடல்-7-2736176.html
2736172 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 67.மாயிரு ஞாலம் எல்லாம் -பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, October 6, 2017 10:40 AM +0530
    வக்கரன் உயிரை வவ்வக் கண்மலர் கொண்டு போற்றச்
    சக்கரம் கொடுப்பர் போலும் தானவர் தலைவர் போலும்
    துக்கமா மூடர் தம்மைத் துயரிலே வீழ்ப்பர் போலும்
    அக்கு அரை ஆர்ப்பர் போலும் ஆவடுதுறையனாரே

விளக்கம்

சிசுபாலனின் தோழன் தந்தவக்ரனை, வக்கரன் என்று ஆழ்வார்கள் திவ்ய பிரபந்தத்தில் குறிப்பிடுகின்றார்கள். சிசுபாலனை திருமணம் புரியவிருந்த ருக்மிணியை, கண்ணபிரான் கோயிலில் சந்தித்த பின்னர், அவளுடன் தேரில் சென்றபோது, கண்ணனைத் தடுக்க முயற்சி செய்தவர்களில் ஒருவனாக தந்தவக்ரன் கருதப்படுகின்றான். ருக்மணியின் தமையன் ருக்மியையும் அவனது தோழர்களையும் போரில் தோற்கடித்த கண்ணன், ருக்மிணியுடன் துவாரகை சென்று அங்கே அவளை திருமணம் செய்கின்றான். வைகுந்தத்தில் பணி புரிந்த காவலர்கள், முனிவர்களிடம் பெற்ற சாபத்தால், இரணியன் மற்றும் இரண்யாக்ஷனாகவும், அடுத்த பிறவியில் இராவணன் மற்றும் கும்பகர்ணனாகவும், மூன்றாவது பிறப்பில் சிசுபாலன், தந்தவக்ரனாக பிறக்கின்றார்கள். மூன்று பிறவிகளிலும் திருமாலால் கொல்லப்பட்டு, இறுதியில் வைகுந்தம் சென்று அடைகின்றார்கள். சிசுபாலனைக் கொன்ற சக்கரப்படை, வக்கரனைக் கொல்வதற்கும் பயன்பட்டது போலும். தன்னிடம் இருந்த சிறந்த படையாகிய சக்கராயுதத்தையே தானமாக அளித்ததால், தானம் அளிப்பவரின் தலைவர், என்று சிவபெருமானை அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார்.

கற்றவர்கள் சிவபெருமானை தொழுது போற்றுவதாக பல தேவாரப் பாடல்களில் குறிப்பிடப் படுகின்றது. எனவே கற்றவர்களுக்கு எதிரான மூடர்களுக்கு நாம் எதிர்மறைச் செயலை இணைக்க வேண்டும். சிவபெருமானைத் தொழாத காரணத்தால், மூடர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையில் உய்யும் வாய்ப்பினை இழந்து மறுபடியும் மறுபடியும் இறந்தும் பின்னர் பிறந்தும் துயரிலே வாழ்கின்றார்கள் என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். பிறவிக் கடலில் ஆழ்ந்து இருப்பது தான் பெரிய துயரமாகவும், பிறவிப்பிணிதான் பெரிய நோயாகவும் அருளாளர்களால் கருதப்படுகின்றன. 
கற்றவர்கள் சிவபெருமானை தொழுது ஏத்துகின்றார்கள் என்று குறிப்பிடும் சில தேவாரப் பதிகங்களை நாம் இங்கே காணலாம். நமச்சிவாயப் பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (7.48.1) சுந்தரர் பாண்டிக்கொடுமுடிப் பெருமானை கற்றவர்கள் தொழுது ஏத்துவதாக கூறுகின்றார்.
    
    மற்றுப் பற்று எனக்கின்றி நின் திருப்பாதமே மனம்
                                                                          பாவித்தேன்
    பெற்றலும் பிறந்தேன் இனிப் பிறவாத தன்மை வந்து
                                                                          எய்தினேன்
    கற்றவர் தொழுது ஏத்தும் சீர்க் கறையூரில் பாண்டிக்
                                                                          கொடுமுடி
    நற்றவா இனி நான் மறக்கினும் சொல்லும் நா
                                                                          நமச்சிவாயவே

 
கழுமலத்து இறைவனை கற்றவர்கள் பணிந்து ஏத்துவதாக சம்பந்தர் கூறும் பாடல் (1.129.11) இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. தேவாரப் பதிகங்கள், அவற்றினை ஓதுவாருக்கு துணையாக இருக்கும் என்பது சொற்றுணை என்ற தொடரால் இங்கே உணர்த்தப்பட்டுள்ளது. தூமலராள் = திருமகள். செல்வம் அளித்து திருமகள் துணையாக இருப்பாள் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார்.

    கற்றவர்கள் பணிந்து ஏத்தும் கழுமலத்து ஈசன் தன்
                                                            தழல் மேல் நல்லோர்
    நற்றுணையாம் பெருந்தன்மை ஞான சம்பந்தன் தான்
                                                            நயந்து  சொன்ன
    சொற்றுணை ஓர் ஐந்தினொடு ஐந்து இவை வல்லார்
                                                           தூமலராள் துணைவராகி
    முற்றுலகம் அது ஆண்டு முக்கணான் அடி சேர                     
                                                           முயல்கின்றாரே     

காட்டுப்பள்ளி பெருமானை கற்றவர்கள் கருதுவதாக அப்பர் பிரான் கூறும் பாடல் (5.84.5) இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. உலக வாழ்க்கையும் சுற்றங்களும் நிலையற்றவை மற்றும் ஈசன் ஒன்றே நிலையானவன் என்பதையும் உணர்ந்த கற்றவர்கள் என்று கூறி, நாம் கற்க வேண்டியது என்ன என்பதையும் அப்பர் பிரான் இங்கே உணர்த்துகின்றார். துணை = மனைவி. அணைதல் = பொருந்துதல். நாம் இறக்கும் சமயத்தில் நம்முடன் பொருந்தி நமக்குத் துணையாக இருப்பவர் சிவபெருமான் ஒருவர் தான். அற்றபோது = இறக்கும் சமயத்தில். 

    சுற்றமும் துணையும் மனை வாழ்க்கையும்
    அற்ற போது அணையார் அவர் என்றென்றே
     கற்றவர்கள் கருதும் காட்டுப்பள்ளிப்
    பெற்றம் ஏறும் பிரான் அடி சேர்மினே

சிவநெறியைச் சாராதவர்கள் பிறப்பிறப்புச் சுழலில் அகப்பட்டு, அதிலிருந்து விடுதலை பெற முடியாமல் தவிப்பார்கள் என்று சொல்வது நமக்கு அப்பர் பிரானின் திருத்தாண்டகப் பாடல் ஒன்றினை (6.95.6) நினைவூட்டும். அளியற்றார் = சிவபெருமானது திருவருளை இழந்தவர்கள்.

    திருநாமம் அஞ்செழுத்தும் செப்பாராகில் தீவண்ணர்
                 திறம்  ஒருகால் பேசாராகில்
    ஒருகாலும் திருக்கோயில் சூழாராகில் உண்பதன் முன்
                 மலர்  பறித்திட்டு உண்ணாராகில்   
    அருநோய்கள் கெட வெண்ணீறு அணியாராகில்
                அளியற்றார் பிறந்தவாறு ஏதோ என்னில்   
    பெருநோய்கள் மிக நலியப் பெயர்த்தும் செத்தும்
                 பிறப்பதற்கே தொழிலாகி இறக்கின்றாரே    

பொழிப்புரை

தனது கண்ணினை நோண்டி எடுத்து, ஆயிரம் என்ற எண்ணிக்கையில் குறைந்த மலருக்கு பதிலாக அர்ச்சனை செய்த திருமாலுக்கு, வக்கரன் என்ற அரக்கனைக் கொல்வதற்கு உதவியாக சிவபெருமான் சக்கரம் கொடுத்தார். இவ்வாறு கிடைத்தற்கு அரிய படையினை, அடுத்தவருக்கு கொடுத்த சிவபெருமான், வள்ளல்களில் தலையாய வள்ளல் ஆவார். அக்கு மணியினை தனது இடுப்பினில் அணியும் சிவபெருமான், கல்லாத மூடர்கள் என்றும் பிறவிப் பிணியால் பீடிக்கப்பட்டு துயரத்தில் அழுந்துமாறு செய்வார். எனவே நாம் கற்றவர்கள் வழியில் சென்று ஆவடுதுறையில் உள்ள பெருமானைத் தொழுது, நம்மை வருத்தும் பிறவிப் பிணியினைத் தீர்த்துக் கொள்வோம். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/12/w600X390/.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/jul/14/67மாயிரு-ஞாலம்-எல்லாம்--பாடல்-6-2736172.html
2736166 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 67.மாயிரு ஞாலம் எல்லாம் -பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, October 6, 2017 10:39 AM +0530
    பொடியணி மெய்யர் போலும் பொங்கு வெண்ணூலர் போலும்
    கடியதோர் விடையர் போலும் காமனைக் காய்வர் போலும்
    வெடிபடு தலையர் போலும் வேட்கையால் பரவும் தொண்டர்
    அடிமையை ஆள்வர் போலும் ஆவடுதுறையனாரே

விளக்கம்

கடியதோர் = விரைந்து செல்லும். விடை = பெருமானின் வாகனமாகிய நந்தி. தலையர் = தலை மாலையை உடையவர். வெடிபடு = சுடுகாட்டில் நெருப்பு மூட்டபோது, சூட்டினால் வெடித்த தலை. ஊழிக்காலத்தில் அழிந்து போன உடல்களின் தலையை, மாலையாக சிவபெருமான் அணியும் செயல் இங்கே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

பொழிப்புரை
திருமேனி எங்கும் திருநீறு பூசியவராய், ஒளிவீசும் வெண்ணூல் அணிந்தவராய், விரைந்து செல்லக்கூடிய எருதினை வாகனமாக ஏற்றவராய் உள்ள இறைவன், தனது தவநிலையை கலைத்த மன்மதனை வெகுண்டு, நெற்றிக்கண்ணை விழித்து எரித்தார். தான் ஒருவனே என்றும் நிலைத்து நிற்பவன் என்பதை உணர்த்தும் வகையில், ஊழிக் காலத்தில் அழிந்துபோகும் உடல்களின் தலைகளை மாலையாக கோர்த்து அணிந்துகொள்ளும் சிவபெருமான், விருப்பமுடன் தன்னைத் தொழும் அடியார்களின் அடிமைத் திறத்தை பெரிதும் விரும்புகின்றார்; அத்தகைய அடியார்களை அவர் ஆட்கொள்கின்றார், அவர் தான் ஆவடுதுறையில் உறையும் பெருமான் ஆவார். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/12/w600X390/.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/jul/13/67மாயிரு-ஞாலம்-எல்லாம்--பாடல்-5-2736166.html
2736102 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 67.மாயிரு ஞாலம் எல்லாம் பாடல் - 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, October 6, 2017 10:39 AM +0530  

    மழுவமர் கையர் போலும் மாது அவள் பாகர்
                                                                                    போலும்
    எழுநுனை வேலர் போலும் என்பு கொண்டு
                                                                                    அணிவர் போலும்
    தொழுது எழுந்தாடிப் பாடி தோத்திரம் பலவும்
                                                                                    சொல்லி
    அழுமவர்க்கு அன்பர் போலும் ஆவடுதுறையனாரே

விளக்கம்

எழுநுனை = கூறிய நுனி. சிவபெருமானின் புகழினைக் கேட்கும்போதும், சொல்லும்போதும் வாய் விட்டு அழுதல் என்பது சிறந்த அடியார்களின் குணங்களில் ஒன்றாகும். நமச்சிவாயப் பதிகத்தின் முதல் பாடலில் காதலாகி கசிந்து கண்ணீர் மல்கி சிவபெருமானின் திருநாமத்தை ஓதும் அடியார்கள் நன்னெறியை அடைவார்கள் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். இறைவனை நாம் அதிகமாக தொழத்தொழ, நமக்கு இறைவனிடத்தில் அன்பு அதிகமாகின்றது. அந்த இறையன்பு வலுப்பெறும்போது அது அழுகையாக வெளிப்படுகின்றது. இந்த நிலையினை தான் அடையவில்லையே என்று மணிவாசகர் ஏங்குவதை நாம் அவரது திருச்சதகத்தின் முதல் பாடலில் உணரலாம். அரும்புதல் = புளகாங்கிதம் கொள்ளுதல். விரை = நறுமணம். ததும்பி = இமைகளால் அடக்க முடியாத அளவுக்கு கண்ணீர் ததும்பி பெருகுதல்.
    
    மெய்தான் அரும்பி விதிர்விதிர்த்து உன் விரை ஆர்
                                                                                          கழற்கு என்
    கை தான் தலை வைத்து கண்ணீர் ததும்பி
                                                                             வெதும்பி உள்ளம்
    பொய் தான் தவிர்ந்து உன்னப் போற்றி சயசய
                                                                                 போற்றி என்னும்
    கை தான் நெகிழவிடேன் உடையாய் என்னைக்
                                                                                கண்டு கொள்ளே

இறை உணர்வு வலுப்பெற்று அழுகையாக மாறும்போது, அடியார்களின் புலன்களும் பொறிகளும் அந்தக்கரணங்களும் செயலிழந்துவிடுகின்றன. இந்த நிலையையும் தாண்டும் அடியார்கள் நான், எனது என்ற எண்ணங்களை மறந்து தற்போதம் நீங்கியவர்களாய் துவண்டு விடும் நிலையை அடைகின்றார்கள். இதைத் தான், தன்னை மறந்தாள் தன் நாமம் கெட்டாள் என்று அப்பர் பிரான், முன்னம் அவனுடைய என்று தொடங்கும் பாடலில் கூறுகின்றார். இந்த மூன்று நிலைகளிலும் உள்ள அடியார்கள் (தொழுகையர், அழுகையர், துவள்கையர்), சிவபிரானின் அருள் வேண்டி வெளியே நிற்பதாக திருப்பள்ளியெழுச்சி பதிகத்தில் மணிவாசகர் கூறுகின்றார். இந்த மூன்று நிலைகளில் உள்ள அடியார்கள் தவிர, யாழ் வீணை ஆகிய இசைக்கருவிகள் வாசிக்கும் அடியார்கள், வேதங்கள் மற்றும் தோத்திரங்கள் சொல்லி இறைவனை வேண்டும் அடியார்கள், மலர் மாலைகளை கையில் ஏந்திய அடியார்கள், தலையின் மேல் கைகளை வைத்து கூப்பித் தொழும் அடியார்கள் என பலரும், விடியற்காலை நேரத்தில் இறைவனை தரிசிக்க காத்து நிற்கும் காட்சி இங்கே விவரிக்கப்படுகின்றது. 
    
    இன்னிசை வீணையர் யாழினர் ஒருபால் இருக்கொடு 
                                    தோத்திரம் இயம்பினர் ஒருபால்
    
    துன்னிய பிணைமலர் கையினர் ஒருபால் தொழுகையர் 
                                    அழுகையர் துவள்கையர் ஒருபால்

    சென்னியில் அஞ்சலி கூப்பினர் ஒருபால்
                                     திருப்பெருந்துறை உறை சிவபெருமானே

    என்னையும் ஆண்டுகொண்டு இன்னருள் புரியும்
                                    எம்பெருமான்  பள்ளி எழுந்தருளாயே

சிவபெருமானைத் தொழும் அiடியார்கள் நெஞ்சம் உருகி அழுவதால் அடையும் பயன் பல திருமுறைப் பாடல்களில் கூறப்படுகின்றது. அத்தகைய பாடல்கள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காணலாம். சில பாடல்களில் சிவபெருமானை நாம் அழுது தொழ வேண்டும் என்றும் உணர்த்தப்படுகின்றது. குரங்காடுதுறை பதிகத்தின் (5,63) பாடலில், அப்பர் பிரான், சிவபிரானின் அடியார்களை தனது சுற்றம் என்று அழைக்கின்றார். தொண்டர்களே, நீங்கள் அனைவரும், சிவபெருமான் இருக்கும் இடமாகிய குரங்காடுதுறையினை அடைந்து, ஆங்கே அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்து சிவபெருமானின் புகழைப் பாடிக்கொண்டே ஆடுமின், அழுமின், அவனது திருப்பாதங்களைத் தொழுமின் என்று கூறுகின்றார். எதற்காக, அழுதால் அவனைப் பெறலாம் என்பதற்காக.
    
     நாடி நம் தமர் ஆயின தொண்டர்கள்
    ஆடுமின் அழுமின் தொழுமின் அடி 
    பாடுமின் பரமன் பயிலும் இடம்
    கூடுமின் குரங்காடு துறையையே

மேற்கண்ட பாடலில் மண்ணுலகத்தவரை ஆடிப் பாடி, அழுது இறைவனின் திருவடிகளைத் தொழச் சொல்லும் அப்பர் பிரான், ஆரூர் தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றில் (6.25.2) தேவர்கள் ஒன்று கூடி, தங்கள் தலைகளை சாய்த்து இறைவனை வணங்கி, அழுதவாறு சிவபெருமானின் திருவடிகளுக்கு பூஜை செய்கின்றார்கள் என்று கூறுகின்றார். தனது நெஞ்சத்தை நோக்கிச் சொல்லும் பாடலாக அமைந்திருந்தாலும், நமக்கு அறிவுரை கூறும் பாடலாக இதனை நாம் கருத வேண்டும். நெஞ்சமே, தேவர்களும் ஒன்று கூடி வணங்கும் ஆரூர் பெருமானை வணங்காமல் நான் கெடுகின்றேன். என் மீது உனக்கு பழைய பகை ஏதும் உள்ளதா, ஏன் இவ்வாறு பயன்படாது ஒழிந்து, இளைய மகளிர் என்னை இகழும் நிலைக்கு என்னைத் தள்ளுகின்றாய் என்று அப்பர் பிரான் நெஞ்சினை நோக்கி கேள்வி கேட்கின்றார்.

    எழுது கொடியிடையார் ஏழை மென் தோள்
                                     இளையார்கள் நம்மை இகழா முன்னம்
    
    பழுது பட நினையேல் பாவி நெஞ்சே பண்டு தான்
                                    என்னோடு  பகை தான் உண்டோ
    
    முழுதுலகில் வானவர்கள் முற்றும் கூடி முடியால்
                                     உற வணங்கி முற்றம் பற்றி
    
    அழுது திருவடிக்கே பூசை செய்ய இருக்கின்றான்
                                    ஊர் போலும்  ஆரூர் தானே

நான் பொய்யனாக இருந்தாலும், எனது நெஞ்சமும் நான் உன்மேல் வைத்துள்ள அன்பும் பொய்யாக இருந்தாலும், வினைகளால் பிணிக்கப்பட்டு வருந்தும் நான் உன்னை நினைத்து அழுகின்றேன், நீ எனக்கு அருளவேண்டும் என்று பாடி, நம்மையும் அந்த வழியில் அழைத்துச் செல்லும் மணிவாசகரின் பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. 

    யானே பொய் என் நெஞ்சும் பொய் என் அன்பும் பொய்
    ஆனால் வினையேன் அழுதால் உன்னைப் பெறலாமே
    தேனே அமுதே கரும்பின் தெளிவே தித்திக்கும்
    மானே அருளாய் அடியேன் உன்னை வந்து உறுமாறே 


பொழிப்புரை

கையில் மழுப்படை ஏந்தியவராயும், பார்வதி தேவியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகமாகக் கொண்டவரும் ஆகிய சிவபெருமான், கூரிய நுனியை உடைய சூலத்தைக் கையில் கொண்டுள்ளார். எலும்பு மாலையை அணிந்துள்ள அவர், தன்னை கீழே விழுந்து தொழுது எழுந்து, ஆடியும் பாடியும், அழுதும் தோத்திரம் சொல்லியும் வணங்கும் அடியார்களுக்கு அன்பராக இருக்கின்றார். அவர்தான் ஆவடுதுறை தலத்தில் உறைகின்றார்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/12/w600X390/24456.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/jul/12/67மாயிரு-ஞாலம்-எல்லாம்-பாடல்---4-2736102.html
2734320 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 67.மாயிரு ஞாலம் எல்லாம் பாடல் - 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, October 6, 2017 10:38 AM +0530
பாடல் - 3
  
    உற்றநோய் தீர்ப்பர் போலும் உறுதுணை ஆவர் போலும்
    செற்றவர் புரங்கள் மூன்றும் தீயெழச் செறுவர் போலும்
    கற்றவர் பரவி ஏத்திக் கலந்து உலந்து அலந்து பாடும்
    அற்றவர்க்கு அன்பர் போலும் ஆவடுதுறையனாரே

விளக்கம்

உற்ற நோய் = உயிருக்கு உற்ற நோய், வினைத் தொகுதிகள் மற்றும் அவற்றால் விளையும் தொடர்ந்த பிறப்பு இறப்புகள். செற்றவர் = பகைவர். செறுதல் = வெல்லுதல். கலந்து = உள்ளமும் உயிரும் இறை உணர்வுடன் கலத்தல். உலத்தல் = பாசப் பற்றுகளை அறுத்தல். அலத்தல் = பாசப் பற்றுகளால் துயர் உறுதல். அற்றவர் = பாசப் பற்றுகளை அறவே ஒழித்து பக்குவம் அடைந்த அடியார்கள். அலத்தல் என்பதற்கு விரதம் முதலியவற்றால், உடலை வருத்திக்கொள்ளுதல் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். 

பொழிப்புரை

உயிரினை, அதனை பீடித்துள்ள வினைத் தொகுதிகளின் பிடியிலிருந்தும் மூன்று மலங்களின் பிடியிலிருந்தும் மீட்டு, பிறப்பு இறப்புச் சுழற்சியில், மறுபடியும் சிக்காத வண்ணம் உயிருக்கு உறுதுணையாக இருந்து காக்கும் வல்லமை படைத்தவர். சிவபெருமான். அவர் தேவர்களுக்கு பகைவர்களாக விளங்கிய திரிபுரத்து அரக்கர்களை அவர்கள் வாழ்ந்து வந்த கோட்டைகளுடன் எரித்து வென்றவர். பாசப் பற்றுகளால் துயருற்று, படிப்பினையைப் கற்றுக்கொண்ட கற்றவர்கள், ஒன்று கூடி, தங்களது பாசப் பற்றுகளை முற்றிலும் அறுத்தும், தங்களது உள்ளமும் உயிரும் இறையுணர்வுடன் கலக்குமாறும், சிவபெருமானைத் தொழுது புகழ்ந்து பாடுகின்றார்கள். அவ்வாறு பாசப் பற்றுகளை விட்டொழித்த அடியார்களுக்கு அன்பராக, ஆவடுதுறையில் உறையும் இறைவன் திகழ்கின்றான்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/9/w600X390/.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/jul/12/67மாயிரு-ஞாலம்-எல்லாம்-பாட-2734320.html
2733901 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 67.மாயிரு ஞாலம் எல்லாம் பாடல் - 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, October 6, 2017 10:37 AM +0530
முன்னுரை

அப்பர் பிரான் ஆவடுதுறை தலத்திற்கு இரண்டு முறை சென்றதாக நாம் பெரிய புராணத்திலிருந்து அறிகின்றோம். சீர்காழியில் ஞானசம்பந்தப் பெருமானை சந்தித்த பின்னர் அருகில் உள்ள பல தலங்கள் செல்ல அப்பர் பிரான் விரும்பினார். கருப்பறியலூர், புன்கூர், நீடூர் தொடங்கி, துருத்தி, மயிலாடுதுறை வழியாக ஆவடுதுறை சென்றார். அப்போது முதன் முறையாக ஆவடுதுறை சென்ற அப்பர் பிரான், அங்கே அருளிய பதிகங்களில் நமக்கு நான்கு பதிகங்கள் கிடைத்துள்ளன. அவை, இரண்டு திருத்தாண்டகங்கள் (6.46 - நம்பனை நால்வேதம்), (6.47 - திருவே என் செல்வமே) ஒரு குறுந்தொகைப் பாடல் (5.29 - நிறைக்க வாலியள் அல்லள்) மற்றும் ஒரு நேரிசைப் பதிகம் (4.57 - மஞ்சனே மணியும் ஆனாய்). 

திருமறைக்காட்டில் அப்பர் பிரானும் ஞானசம்பந்தப் பெருமானும் சேர்ந்து தங்கியிருந்த சமயத்தில் மதுரையிலிருந்து, அரசி மங்கையர்க்கரசியார் மற்றும் மந்திரி குலச்சிறையார் அனுப்பிய அடியார்கள் ஞான சம்பந்தரை சந்தித்து, மதுரையில் அப்போது நிலவிய சூழ்நிலையை விவரித்து, ஞானசம்பந்தப் பெருமான் அங்கே எழுந்தருளி சைவ சமயத்தை நிலைநாட்ட வேண்டும் என்று வேண்டினார்கள். அவர்களின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி ஞான சம்பந்தர் மதுரை செல்ல, அப்பர் பிரான் மேலும் சில நாட்கள் மறைக்காட்டில் தங்கி, திருப்பணிகள் பல புரிந்த பின்னர், வீழிமிழலை தலம் செல்ல விருப்பம் கொண்டார். வீழிமிழலை சென்று அங்கிருந்த பெருமானை தரிசித்து பதிகங்கள் பல அருளிய பின்னர் அப்பர் பிரான் பழையாறை செல்லும் வழியில் ஆவடுதுறை, கோழம்பம், நல்லம் ஆகிய தலங்கள் சென்றார். அவ்வாறு ஆவடுதுறை சென்றபோது அருளிய பதிகம்தான் இது. இந்த பதிகம் அருளியதைக் குறிப்பிடும் பெரிய புராணப் பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. பசு வடிவத்துடன் இறைவனை வழிபட்ட உமையம்மைக்கு சிவபெருமான் அருளியது இந்த பாடலில் குறிப்பிடப்படுகின்றது. பதிகத்தின் முதல் பாடலில் அப்பர் பிரான், ஞானசம்பந்தருக்கு இறைவன் பொற்கிழி அளித்ததை குறிப்பிடுகின்றார் என்பதையும் சேக்கிழார் இந்த பாடல் மூலம் நமக்கு உணர்த்துகின்றார்.
    
    பூவில் பொலியும் புனல் பொன்னிக் கரை போய்ப்
                                                       பணிவார் பொற்பமைந்த
    ஆவுக்கருளும் ஆவடு தண்துறையார் பாதம்
                                                      அணைந்து இறைஞ்சி
    நாவுக்கரசர் ஞானபோனகர்க்குச் செம்பொன்
                                                      ஆயிரமும்
    பாவுக்கு அளித்த திறம் போற்றிப் போந்து
                                                      பிறவும் பணிகின்றார்

பாடல் - 1
    மாயிரு ஞாலம் எல்லாம் மலரடி வணங்கும் போலும்
    பாயிரும் கங்கையாளைப் படர்சடை வைப்பர் போலும்
    காயிரும் பொழில்கள் சூழ்ந்த கழுமல ஊரர்க்கு அம்பொன்
    ஆயிரம் கொடுப்பர் போலும் ஆவடுதுறையனாரே

விளக்கம்

கழுமல ஊரர் = கழுமலம் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழியைச் சார்ந்த திருஞான சம்பந்தர், கழுமலம் என்பது சீர்காழியின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று. ஞாலம் = உலகம், இங்கே உலகத்தில் உள்ள மக்களைக் குறிக்கின்றது. 

பொழிப்புரை

மிகவும் பெரியதாக உள்ள உலகத்தில் உள்ளோர் அனைவரும் ஆவடுதுறை அண்ணலின் மலர் போன்ற திருவடிகளை வணங்குகின்றார்கள். அவர், பாய்ந்தும் பெருகியும் வந்த கங்கை நதியைத் தனது படர்ந்த சடையில் தாங்கியவர். அவர் அழகாகவும் பெரியதாகவும் உள்ள சோலைகள் சூழ்ந்த கழுமலம் என்று அழைக்கப்படும் நகரத்தைச் சார்ந்த ஞானசம்பந்தருக்கு, ஆயிரம் சிறந்த பொற்காசுகளை அளித்தார். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/8/w600X390/125674.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/jul/10/67மாயிரு-ஞாலம்-எல்லாம்-பாடல்---1-2733901.html
2734319 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 67.மாயிரு ஞாலம் எல்லாம் பாடல் - 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, October 6, 2017 10:37 AM +0530 பாடல் 2

மடந்தை பாகத்தர் போலும் மான்மறிக் கையர் போலும்
குடந்தையில் குழகர் போலும் கொல்புலித் தோலர் போலும்
கடைந்த நஞ்சு உண்பர் போலும் காலனைக் காய்வர் போலும்
அடைந்தவர்க்கு அன்பர் போலும் போலும்
                                              ஆவடுதுறையனாரே

விளக்கம்

மடந்தை=உமையம்மை: சேக்கிழார் பெரிய புராணப் பாடலில் குறிப்பிட்டது போன்று, சிவபெருமான் பசுவுக்கு இங்கே அருள் புரிந்தார். அதனால் ஆவடுதுறை என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. ஒரு சமயம் கயிலையில் சொக்கட்டான் ஆட்டம் ஆடிய போது ஏற்பட்ட பிணக்கால். உமை அம்மை பசுவாக இந்த தலம் வந்து சேர்ந்ததாகவும் கூறுவர். ஈசன் அம்பிகைக்கு காட்சி கொடுத்து அணைத்து எழுந்த கோலத்தில் இருந்ததால் அணைத்து எழுந்த நாயகர் என்றும் பசுவுக்கு முக்தி கொடுத்து உமை அம்மை சுயரூபம் பெற்றமையால் கோமுக்தீஸ்வரர் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். அம்பிகை பசுவாக இந்தத் தலம் வந்து வழிபட்டமையால் கோகழி என்றும் இந்த தலம் அழைக்கப்படுகின்றது. இந்த தலத்தில் அணைத்து எழுந்த நாயகராக அருள் புரிந்தவர், கச்சி ஏகம்பத்தில் தழுவக் குழைந்த நாதராக வெளிப்பட்டவர், அண்ணாமலையில் உமையம்மையைத் தனது உடலில் ஒரு பாகத்தில் ஏற்று அருள் புரிகின்றார். உடலில் சரி பாதியை அளித்து, தனக்குச் சமமாக அம்மையை உயர்த்தியதைவிட பெரிய பேறு ஏதும் இல்லை என்பதால், அம்மைக்கு அருள் புரிந்த தலத்துப் பாடலில், மடந்தை பாகத்தர் என்று இறைவனின் பேரருளை அப்பர் பிரான் குறிப்பிட்டார் போலும். குழகர் = அழகர்.

பொழிப்புரை

உமை அம்மையை, தனது உடலின் ஒரு பாகமாக ஏற்றுக் கொண்டவர் சிவபெருமான்; அவர் தன்னை நோக்கி பாய்ந்து வந்த மான் கன்றினைத் தனது கையில் ஏந்தினார்; அவர்தான் குடந்தையில் அழகராக காட்சி தருகின்றார்: அவர் தன்னைக் கொல்ல வந்த புலியினைக் கொன்று அதன் தோலை ஆடையாக அணிந்து கொண்டவர்; தேவர்களும் அசுரர்களும் ஒன்று சேர்ந்து பாற்கடலைக் கடைந்தபோது எழுந்த நஞ்சினை உண்டு உலகத்தை காப்பாற்றியவர்; சிறுவன் மார்க்கண்டேயனுக்காக காலனைக் காய்ந்தவர்; ஆவடுதுறையில் அமர்ந்துள்ள அவர், தன்னைச் சரண் அடையும் அடியார்களுக்கு அருள்கள் வழங்கும் அன்பராக உள்ளார்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/9/w600X390/.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/jul/11/67மாயிரு-ஞாலம்-எல்லாம்-பாடல்---2-2734319.html
2746117 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 69. நிறைக்க வாலியள் அல்லள் பாடல் - 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, October 6, 2017 10:35 AM +0530  

பாடல் 10:
    பக்கம் பூதங்கள் பாடப் பலி கொள்வான்
    மிக்க வாளரக்கன் வலி வீட்டினான்
    அக்கு அணிந்தவன் ஆவடு தண்டுறை
    நக்கன் என்னும் இந் நாணிலி காண்மினே

விளக்கம்:
நக்கன்=குறைந்த ஆடைகளை உடையவன். தனது மகளின் நெஞ்சத்தையும் கற்பையும் கவர்ந்து கொண்ட பெருமான் என்று முந்தைய பாடலில் குறிப்பிட்ட தாய், தனது பெண் நாணம் இழந்ததால் நாணம் ஏதுமின்றி இறைவனை நக்கன் என்று அழைப்பதாக கூறும் பாடல். நெருக்கம் ஏற்பட்டால் தான் நாணம் விலகும். இறைவனுடன் தான் மிகவும் நெருங்கி விட்டதாக உணரும் எனது மகள், நாணம் ஏதும் இல்லாதவளாக உள்ள நிலை, அவள் பெருமானை மிகவும் நெருங்கி விட்டாள் போலும் என்று எனக்குத் தோன்றுகின்றது. மனத் தூய்மை இல்லாமல் இருந்த ஆன்மா படிப்படியாக வளர்ந்து இறைவனை நெருங்கியதை உணர்த்துவதாக இந்த பாடல் அமைந்துள்ளது.   

பொழிப்புரை:
பூதங்கள் தன்னைச் சூழ்ந்து நிற்க, பாடல்கள் பாடியவாறு பலி ஏற்கச் சென்றவனே என்றும், உடல் வலிமை மிகுந்தவனாக விளங்கிய அரக்கன் இராவணனின் வலிமையைக் கெடுத்து அவனது செருக்கினை அழித்தவனே என்றும், எலும்பு மாலை அணிந்தவனே என்றும், குளிர்ந்த ஆவடுதுறை தலத்தில் உறையும் இறைவனே என்றும் அழைத்து வந்து எனது மகள், தான் இறைவனுடன் கொண்டுள்ள நெருக்கத்தினால் நாணம் இழந்தவளாக, இறைவனை நக்கன் என்று அழைக்கின்றாள். நீங்கள் எல்லோரும் இதனைக் காண்பீர்களாக.  

முடிவுரை: 
அகத்துறை பாடல்கள் கொண்ட பதிகமாக இருந்தாலும், படிபடிப்படியாக ஆன்மா, இறைவனுடன் ஒன்று சேரும் தனது நோக்கத்தில் வெற்றி காண்கின்றது என்பதை உணர்த்தும் பதிகமாக உள்ளது. முதல் பாடல் மூலம், நமது ஆன்மா தூய்மையாக இருக்க வேண்டும் என்று உணர்த்தப் படுகின்றது. தூய்மை அடைந்த ஆன்மா, இறைவனுடன் தான் இணைய வேண்டும் என்ற விருப்பத்தை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று இரண்டாவது பாடல் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது. மூன்றாவது பாடல் மூலம் இறைவனின் நாமங்களை மறுபடியும் மறுபடியும் சொல்லியவாறு இறைவனிடம் நமக்குள்ள பக்தியை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்றும், நான்காவது பாடலில், இறைவனுடன் தொடர்பு கொண்டுள்ள பொருள் ஏதேனும் நம்முடன் எப்போதும் இருக்க வேண்டும் என்ற ஆசைப்படும் அளவுக்கு நாம் இறைவன் பால் கொண்டுள்ள காதல் தீவிரமாக இருக்க வேண்டும் என்றும், நமது ஆன்மாவுக்கு இறையுணர்வு ஊட்டி, அப்பர் பிரான் நம்மை வழிப்படுத்துகின்றார். அடுத்த ஆறு பாடல்களில் அப்பர் நாயகியின் காதலின் தீவிரம் உணர்த்தப்படுகின்றது. இதன் மூலம் ஆன்மாவும், இறைவன் மீது கொண்டுள்ள பக்தியில் தீவிரமாக இருக்க வேண்டும் என்பது உணர்த்தப்படுகின்றது.

இறைவனைப் பற்றி பேசுவதில் நாணம் ஏதும் கொள்ளாத அளவுக்கு, இறைவனுடன் நெருக்கமான நிலையை அடைந்துள்ள அப்பர் நாயகியின் நிலையினை உணர்த்துவதன் மூலம், மேலே குறிப்பிட்ட அடுத்தடுத்த நிலைகள் மூலம் ஆன்மாவும் இறைவனுடன் நெருங்கி அவனுடன் ஒன்றி இருந்து, நிலையான பேரானந்தத்தை அடையலாம் என்று அப்பர் பிரான் உணர்த்துகின்றார். அப்பர் பிரானின் வழியில் நாமும் சென்று இறைவனுடன் ஒன்றி இணைந்து, பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுபட்டு, நிலையான பேரானந்தம் அடைவோமாக.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/07/69-நிறைக்க-வாலியள்-அல்லள்-பாடல்---10-2746117.html
2746114 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 69. நிறைக்க வாலியள் அல்லள் பாடல் - 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, October 6, 2017 10:34 AM +0530  

பாடல் 8:
    பிறையும் சூடி நல் பெண்ணோடு ஆணாகிய
    நிறையும் நெஞ்சமும் நீர்மையும் கொண்டவன்
    அறையும் பூம்புனல் ஆவடு தண்டுறை
    இறைவன் என்னை உடையவன் என்னுமே

விளக்கம்:
நிறை=ஒழுக்கம்; கற்பு; நீர்மை=அழகு; முந்தைய பாடலில் இறைவன் மீது கொண்டுள்ள காதல் மயக்கத்தில் ஆழ்ந்திருக்கும் மகள் என்று கூறிய தாய், அந்த மயக்கம் தந்த செருக்கு தன்னுடைய பெண்ணிடத்தில் ஏற்படுத்திய மாறுதலை இங்கே குறிப்பிடுகின்றாள். இறைவனை என்னை உடையவன் என்று உரிமையோடு அவள் அழிப்பதை நாம் உணரலாம்.  

பொழிப்புரை:
தன்னைச் சரணடைந்த பிறைச் சந்திரனை, காக்கும் பொருட்டுத் தனது தலையில் சூடியவனாகவும், அம்மையப்பனாகவும் உள்ள இறைவன், எனது கற்பினையும், அழகினையும் எனது உள்ளத்தினையும் கொள்ளை கொண்டவனாக உள்ளான். வண்டுகள் ஒலிக்கின்ற குளிர்ந்த சோலைகளை உடைய ஆவடுதுறை தலத்தில் உள்ள இறைவன், தன்னை உடையவன் என்றும் இந்த பெண் கூறுகின்றாள். இறைவனே நீ இவளை ஏற்றுக்கொண்டு, இவள் ஏமாற்றம் அடையாமல் காக்க வேண்டும்.   

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/05/69-நிறைக்க-வாலியள்-அல்லள்-பாடல்---8-2746114.html
2746115 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 69. நிறைக்க வாலியள் அல்லள் பாடல் - 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, October 6, 2017 10:34 AM +0530  

பாடல் 9:
    வையம் தான் அளந்தானும் அயனுமாய்
    மெய்யைக் காணலுற்றார்க்கு அழல் ஆயினான்
    ஐயன் ஆவடு தண்டுறையா எனக்
    கையில் வெள்வளையும் கழல்கின்றதே

விளக்கம்:
மெய்=உண்மையான பரம்பொருள்; தாமே உயர்ந்த பரம்பொருள் என்று பிரமனும் திருமாலும் ஒருவருக்கு ஒருவர் வாதம் செய்தவராக இருந்த போது, நீங்கள் இருவரும் பரம்பொருள் அல்ல, நான் தான் பரம்பொருள் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் நீண்ட தழலாக பெருமான் வெளிப்பட்டதை உணர்த்தும் வண்ணம், மெய்ப்பொருளை காண முயற்சி செய்தவர் என்று திருமாலையும் பிரமனையும் அப்பர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார்.   

பொழிப்புரை:
மூன்று உலகங்களையும் தனது இரண்டு அடிகளால் அளந்த திருமாலும், பிரமனும் உண்மையான மெய்ப்பொருளினைத் தேடிய போது, அவர்கள் அடியினையும் முடியினையும் காணாத வண்ணம், நீண்ட அழலாக மாறிய இறைவனே, எனது தலைவனே, குளிர்ந்த ஆவடுதுறை தலத்தில் உறையும் இறைவனே என்று எப்போதும் வாய்விட்டு கூவி அழைக்கும் எனது மகளின் உடல், இறைவனுடன் இணையாத ஏக்கத்தில் இளைத்து வருந்துவதால், அவளது கைகளில் இருக்கும் வெண்சங்கு வளையல்கள் கழன்று விழுகின்றன. ஆவடுதுறை இறைவனே, நீ தான் அருள் கூர்ந்து எனது பெண்ணின் காதலை ஏற்று, அவளது உடல் தேறுமாறு செய்ய வேண்டும். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/06/69-நிறைக்க-வாலியள்-அல்லள்-பாடல்---9-2746115.html
2746109 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 69. நிறைக்க வாலியள் அல்லள் பாடல் -  6 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, October 6, 2017 10:33 AM +0530  

பாடல் 6:
    
    குழலும் கொன்றையும் கூவிள மத்தமும்
    தழலும் தையலோர் பாகமாத் தாங்கினான்
    அழகன் ஆவடு தண்டுறையா எனக்
    கழலும் கைவளை காரிகையாளுக்கே

விளக்கம்:
இறைவனுடன் சேராது ஏக்கத்தில் இருக்கும் தனது மகள், அந்த ஏக்கத்தினால் உடல் மெலிந்து தனது கை வளையல்கள் கழன்று வருந்தும் நிலை இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது. குழல்=சுருண்ட முடியினை உடைய சடை தையல்=பெண், இங்கே பார்வதி தேவி; 

பொழிப்புரை:
தனது சுருண்ட சடைமுடியில் கொன்றை மலரையும், வில்வ இலைகளையும், ஊமத்தை  மலர்களையும் தாங்கியவனே, உள்ளங்கையினில் தீப்பிழம்பை ஏந்தியவாறு நடனம் ஆடுபவனே, உமை அம்மையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் தாங்கியவனே, ஆவடுதுறை என்று அழைக்கப்படும் குளிர்ந்த தலத்தில் உறையும் அழகனே என்று, எந்நேரத்திலும் இறைவனை குறிப்பிட்டவாறு இருக்கும் எனது மகள், அவனுடன் இணையாத ஏக்கத்தினால் உடல் இளைத்து கைகள் மெலிந்து கை வளையல்கள் கழலும் நிலையில் இருக்கின்றாள். ஆவடுதுறை இறைவனே, நீர் தான் அவளது ஏக்கத்தினை போக்கி, அவள் உடல் நலத்துடன் இருக்குமாறு அருள் புரிய வேண்டும்.   

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/03/69-நிறைக்க-வாலியள்-அல்லள்-பாடல்----6-2746109.html
2746111 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 69. நிறைக்க வாலியள் அல்லள் பாடல் - 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, October 6, 2017 10:33 AM +0530  

பாடல் 7:
    பஞ்சின் மெல்லடிப் பாவையோர் பங்கனைத்
    தஞ்சம் என்று இறுமாந்து இவள் ஆரையும்
    அஞ்சுவாள் அல்லள் ஆவடு தண்டுறை
    மஞ்சனோடு இவள் ஆடிய மையலே

விளக்கம்:
மையல்=மயக்கம், காமத்தினால் ஏற்படும் மயக்கம்; மஞ்சன்=மைந்தன் என்பதன் போலி, வல்லமை உள்ளவன் என்று பொருள். பெருமானை அடைக்கலமாக அடைந்த ஆன்மா, மற்ற சிறு தெய்வங்களை மதிக்காமல் செருக்குடன் நடந்து கொள்ளும் நிலை இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது. இதன் மூலம். சிவபெருமானைத் தஞ்சம் என்று நாம் அடைந்தால், மற்ற சிறு தெய்வங்களைத் தொழ வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்று அப்பர் பிரான் நமக்கு அறிவுரை கூறுகின்றார்.

பொழிப்புரை:
பஞ்சு போன்று மெல்லிய பாதங்களை உடைய பார்வதி தேவியைத் தனது உடலில் ஒரு பாகமாகக் கொண்ட பெருமானைத் தஞ்சம் என்று அடைக்கலம் புகுந்த எனது மகள் வேறு எவரையும் மதிக்காமல் செருக்குடன் நடந்து கொள்கின்றாள். இந்த நிலைக்கு காரணம், இவள் சிவபெருமானுடன் கொண்டுள்ள காதலால், அவனுடன் நெருங்கி பழகுவதாக கற்பனை செய்து கொண்டு, அந்த நினைவுகள் தரும் மயக்கத்தில் ஆழ்ந்திருக்கும் இவளது நிலையே ஆகும். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/04/69-நிறைக்க-வாலியள்-அல்லள்-பாடல்---7-2746111.html
2746100 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 69. நிறைக்க வாலியள் அல்லள் பாடல் - 4  என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, October 6, 2017 10:32 AM +0530  

பாடல் 4:
    கார்க் கொள் மாமுகில் போல்வதோர் கண்டத்தான்
    வார்க் கொள் மென்முலை சேர்ந்து இறுமாந்து இவள்
    ஆர்க் கொள் கொன்றையன் ஆவடு தண்டுறைத்
    தார்க்கு நின்று இவள் தாழுமா காண்மினே

விளக்கம்:
தார்=மாலை; தாழும்=விரும்பும்; தாழும் என்ற சொல்லுக்கு நிலை தாழ்தல் என்ற பொருள் கொண்டு, ஆன்மா ஆணவ மலத்தால் தான் மயங்கியிருக்கும் நிலையிலிருந்து தாழ்தல் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. காதலனைப் பிரிந்துள்ள நிலையில் தனது  காதலனுடன் தொடர்பு கொண்ட பொருள் ஏதேனும் தனதருகில் இருந்தால், அந்த பொருள் தனது ஏக்கத்தைச் சிறிதேனும் குறைக்கும் என்று தலைவி நினைக்கின்றாள். பெருமானின் உருவத்தைத் தனது மனக் கண்ணினால் காணும் தலைவிக்கு, பெருமான் தேவியுடன் இணைந்து இருக்கும் கோலமும், இருவரது மார்பினையும் தழுவியவாறு இருக்கும் கொன்றை மாலையும் தெரிகின்றது. அந்த கொன்றை மாலைக்கு கிடைத்த பேறு தனக்கு கிடைக்கவில்லையே என்று ஏங்குகின்றாள். அவளது ஏக்கத்தினைப் புலப்படுத்தும் பாடல். இறுமாந்து என்ற வினைச்சொல்லை, பார்வதி தேவியுடன் பொருத்தி. இறைவனுடன் தொடர்பு கொண்ட கொன்றை மாலை தன்னுடனும் தொடர்பு கொண்டு இருப்பதால் உமை அம்மை இறுமாப்புடன் காணப்படுகின்றாள் என்று கூறுவதும் பொருத்தமே. இறைவனுடன் இணையும் எவரும் இறுமாந்து இருப்பது நியாயம் தானே. 

இறுமாந்து இருத்தல் என்றவுடன் நமக்கு அங்கமாலை பதிகத்தின் (4.09) பதிகத்தின் பாடல் நினைவுக்கு வருகின்றது. தாருகவனத்து முனிவர்கள் ஏவிய போர்க்குணம் கொண்ட மான் கன்றின், கோபத்தைத் தணிவித்து, அதனைத் தனது கையில் ஏந்திய சிவபிரானின், பெருமை வாய்ந்த திருவடியைச் சென்றடைந்து, சிவகணத்துள் ஒருவராக, கருதப்படும் நிலையினை அடைந்து, இறுமாப்புடன் இருப்பேன் என்று அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். 
    
    இறுமாந்து இருப்பன் கொலோ -- ஈசன்
    பல்கணத்து எண்ணப்பட்டுச்
    சிறுமான் ஏந்தி தன் சேவடிக் கீழ்ச் சென்றங்கு
    இறுமாந்து இருப்பன் கொலோ 


பொழிப்புரை:

நீர்த்திவலைகள் நிறைந்ததால் கரிய நிறத்துடன் காணப்படும் மேகத்தை போன்ற கழுத்தினை உடையவனே என்று இறைவனை அழைக்கும் எனது மகள், கச்சினால் இறுகக் கட்டப்பட்ட மெல்லிய மார்பினை உடையவளாக இருக்கும் பார்வதி தேவியுடன் இறைவன் இணைந்து இருப்பதையும், அந்த நிலையில் அவர்கள் இருவரது மார்பினைத் தழுவி இருக்கும் கொன்றை மாலை அவர்களுடன் தான் கொண்டிருந்த நெருக்கத்தினால் இறுமாந்து இருப்பதையும் காண்கின்றாள். அந்த காட்சி, அவளது தனிமைத் துன்பத்தை மேலும் அதிகரித்து அவளது நெஞ்சினை சுட்டெரிக்கின்றது. குளிர்ந்த ஆவடுதுறை தலத்தில் வீற்றிருக்கும் பெருமான் சூடி இருக்கும் கொன்றை மாலையாவாது தனக்கு கிடைக்காதா என்று ஏக்கத்துடன் அந்த மாலைக்காக காத்து நிற்பதை, எனது மகளின் கோலத்திலிருந்து நீங்கள் உணரலாம். ஆவடுதுறை இறைவனே, அந்த மாலையினை அவளுக்கு அளித்து அவளது ஏக்கத்தைத் தீர்ப்பீராக.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/01/69-நிறைக்க-வாலியள்-அல்லள்-பாடல்---4-2746100.html
2746103 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 69. நிறைக்க வாலியள் அல்லள் பாடல் - 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, October 6, 2017 10:32 AM +0530  

பாடல் 5:
    கருகு கண்டத்தன் காய் கதிர்ச் சோதியன்
    பருகு பால் அமுதே எனும் பண்பினன்
    அருகு சென்றிலள் ஆவடு தண்டுறை
    ஒருவன் என்னை உடைய கோ என்னுமே

விளக்கம்:    
கருகு=கருகிய: கூவிளம்=வில்வம்: அருகு=அருகே; பதிகத்தின் முதல் இரண்டு பாடல்களில் தான் குறிப்பிட்ட தலைவியின் தன்மையினை இந்த பாடலிலும் தாய் குறிப்பிடும் பாடல். காய் கதிர்=எரிக்கின்ற கதிர்களை உடைய சூரியன். பாலும் அமுதமும் பருகும் போது இனிமையாக இருப்பதுடன், அதனை உட்கொள்வார்க்கு வளமையினையும் அளிக்கின்றன. அது போன்று இறைவன், தன்னை அடியார்களுக்கு இனிமையான சிவானந்தப் பேரமுதினை அளிப்பதுடன், அவர்களது ஆன்மா முக்தி நெறி அடைவதற்கு வழிவகுத்து, பிறவிப் பிணியினைத் தீர்த்துக் கொள்வதற்கும் வழி வகுக்கின்றது. எனவே தான் பால், அமுதம் ஆகிய பொருட்கள் இறைவனுக்கு உவமையாக  சொல்லப்படுகின்றன. 
 
பொழிப்புரை:
கரிய நிறத்துக் கழுத்தினை உடையவனே என்றும், எரிக்கின்ற கதிர்களைக் கொண்ட சூரியனைப் போன்ற ஒளியினை உடையவனே என்றும், பருகுவதற்கு இனிய பால் மற்றும் அமுதம் போன்று தன்னை நினைக்கும் அடியார்களுக்கு இனியவனாக இருப்பவனே என்றும் இறைவனது பண்புகளை சொல்லியவாறு இருக்கும் எனது மகள், இந்நாள் வரை அவனது அருகில் சென்றவள் அல்லள். எனினும் அவன் மீது கொண்டுள்ள காதலின் மிகுதியால், ஆவடுதுறை தலத்தில் உறையும் ஒப்பற்ற இறைவன் தான், தன்னுடைய தலைவன், அதாவது தன்னைக் மனைவியாக அடையப் போகும் தலைவன் என்று கூறுகின்றாள்.  

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/02/69-நிறைக்க-வாலியள்-அல்லள்-பாடல்---5-2746103.html
2746099 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 69. நிறைக்க வாலியள் அல்லள் பாடல் - 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, October 6, 2017 10:31 AM +0530

பாடல் 3:    
    பாதி பெண் ஒரு பாகத்தன் பன்மறை
    ஓதி என் உளம் கொண்டவன் ஒண்பொருள்
    ஆதி ஆவடு தண்டுறை மேவிய
    சோதியே சுடரே என்று சொல்லுமே

விளக்கம்:
பதிகத்தின் முதல் இரண்டு பாடல்களில் தனது மகள் தேவையான பக்குவம் அடையாத நிலையில் இருப்பதையும், இறைவனின் முழுமையான அன்பின் ஆழத்தையும் உணராமல் இருப்பதாக குறிப்பிடும் தலைவியின் தாய், பதிகத்தின் எஞ்சியுள்ள பாடல்களில் தனது மகளின் செய்கைகளை உணர்த்துகின்றாள். ஒண்பொருள்=மேம்பட்ட பொருள்; தனது மகள் ஓயாமல் இறைவனின் திருநாமங்களைச் சொல்வதை உணர்த்தி அதன் மூலம் அவள் இறைவன் பால் கொண்டுள்ள ஆழ்ந்த அன்பினை தெரிவிக்கும் தாய், இறைவன் தனது மகளுக்கு அருள் புரிய வேண்டும் என்று வேண்டுகோளினை சொல்லாமலே உணர்த்தும் நயமான பாடல். 

பொழிப்புரை:
பெண்ணினைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் கொண்டவனே என்றும், பல மறைகளை ஓதி எனது உள்ளம் கொள்ளை கொண்டவன் என்றும், மேம்பட்ட பொருளே என்றும், அனைத்துப் பொருட்களுக்கும் அனைத்து உயிர்களுக்கு ஆதியே என்றும், குளிர்ந்த ஆவடுதுறை தலத்தில் உறையும் சோதியே என்றும் ஒப்பற்ற சுடரே என்றும் இறைவனின் திருநாமங்களை இடைவிடாது சொல்பவளாக எனது மகள் இருக்கின்றாள். ஆவடுதுறை இறைவனே, அவளின் இந்த செய்கை அவள் உன்பால் கொண்டுள்ள தீவிர அன்பினை வெளிப்படுத்துகின்றது. எனவே இறைவா நீ அவளை ஆட்கொண்டு அருள வேண்டும்.  

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/jul/31/69-நிறைக்க-வாலியள்-அல்லள்-பாடல்---3-2746099.html
2746088 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 69. நிறைக்க வாலியள் அல்லள் பாடல் - 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, October 6, 2017 10:30 AM +0530

பாடல் 2:
    தவள மாமதிச் சாயலோர் சந்திரன்
    பிளவு சூடிய பிஞ்ஞகன் எம் இறை
    அளவு கண்டிலள் ஆவடு தண்டுறை
    களவு கண்டனள் ஒத்தனள் கன்னியே

விளக்கம்:

தவளம்=வெண்மை: களவு=களவியல் ஒழுக்கம்; சங்க நூல்கள், காதலை களவியல் கற்பியல் என்று இரண்டு பிரிவுகளாக பிரிக்கின்றன. தலைவனும் தலைவியும் ஏனையோர் அறியாதவாறு சந்தித்துக் கொள்ளுதல் களவியல் ஒழுக்கமாக கருதப்படுகின்றது. அவ்வாறு சந்தித்த இனிமையான நிகழ்வுகளை மனதினில் நினைத்து மகிழும் தலைவியின் நிலை இந்த பாடலில் குறிப்பிடப்படுகின்றது. எவரும் அறியாதவாறு சந்தித்தனர் என்பதால், அந்த இன்ப நினைவுகளை, தனக்கு நெருக்கமான தோழிகளிடம் கூட பகிர முடியாமல், தனக்குத் தானே அந்த நினைவுகளை அசை போட்டவாறு நினைத்து ரசிக்கும் இன்பம், அந்த இன்பத்தினால் முகத்தில் மலரும் உணர்ச்சிகள் போன்ற மாற்றங்களை கவனித்த தலைவியின் தாய் கூறும் முகமாக அமைந்த பாடல். சென்ற பாடலில், தனது தலைவனாகிய இறைவனுடன்  சேருவதற்கான பக்குவத்தை அடையாத பெண் என்று குறிப்பிட்ட தாய், இந்த பாடலிலும் இறைவனின் முழு அன்பின் அளவினைக் காணாத மகள் என்று கூறுகின்றாள். தனது மனம் கவர்ந்த தலைவனாகிய இறைவனுடன் இணையா விட்டாலும், அவனுடன் இணைந்தது போன்று இனிய கற்பனைகளை மனதினில் வளர்த்துக் கொண்டு அந்த கற்பனைகளை அசை போட்டபடி முக மலர்ச்சியுடன் இருந்த நிலையினை, அப்பர் நாயகியின் தாய் குறிப்பிடுகின்றாள். 

இறைவனின் பூரணமான அன்புக்கு பாத்திரமாகும் அளவுக்குத் தான் தூய்மையானவன் அல்லன் என்ற உணர்ச்சி (முதல் பாடலில் வெளிப்படுத்திய கருத்து), தனது அடி மனதினில் இருந்த போதிலும், இறைவனுடன் சேர வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தின் மிகுதியால், தனது ஆன்மா இறைவனுடன் சேரும் நிலையை கற்பனை செய்வதாக அப்பர் பிரான் இந்த பாடல் மூலம் உணர்த்துகின்றார்.     

பொழிப்புரை:
வெண்மை நிறத்துடன் காணப்படும் சந்திரனின் ஒரு பகுதியான பிளவு பட்ட பிறையைத் தனது சடையில் சூடிய பெருமானை, பிஞ்ஞகத் தலைக் கோலம் அணிந்த பெருமானின் அன்பின் ஆழத்தை அறியும் பக்குவம் அற்றவள் எனது பெண். இருந்தாலும் பெருமான் மீது தான் வைத்துள்ள அளவு கடந்த அன்பின் காரணத்தினால், பெருமானுடன் இணைந்து இருந்ததாக கற்பனை செய்து முகம் மலர்ந்து மகிழ்கின்றாள். களவியலில் ஈடுபட்டு அந்த நினைவுகளால் மகிழும் தலைவியின் மகிழ்ச்சிக்கு காரணாம் எவரும் அறியார். அது போன்று எனது மகளும் மகிழ்ந்து இருப்பதன் காரணத்தை எவரும் அறிய இயலாது என்பதால் அவள் முகம் மலர்ந்து மகிழ்ந்து இருக்கும் நிலை களவியலில் ஈடுபட்டுள்ள தலைவியின் நிலை ஒத்து காணப்படுகின்றது.   

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/jul/30/69-நிறைக்க-வாலியள்-அல்லள்-பாடல்---2-2746088.html
2746086 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 69. நிறைக்க வாலியள் அல்லள்  பாடல் - 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, October 6, 2017 10:29 AM +0530

முன்னுரை:

தலைவனாகிய சிவபெருமானை நினைத்து நினைத்து, அவன் மீது தீராத காதல் கொண்டு தன்வசமிழந்து பிதற்றும் தலைவியின் நிலையினைக் காணும் அவளது தாயின் கூற்றாக, அகத்துறை வகையில் அமைந்த பதிகம். தேவாரத்திலும் மற்ற திருமுறைகளிலும் அமைந்துள்ள அகத்துறை பாடல்கள், தலைவியின் கூற்றாகவும்,  தோழியின் கூற்றாகவும், தாயின் கூற்றாகவும், தூது விடும் பாடல்களாகவும், பாடல் ஆசிரியரின் கூற்றாகவும், பல விதங்களில் சுவையாக அமைந்துள்ளன. ஒரு பதிகத்தின் அனைத்துப் பாடல்களும் (பதிகத்தால் நாம் அடையவிருக்கும் பலன்களை விளக்கும் கடைக் காப்புப் பாடல்களைத் தவிர) அகத்துறை பாடல்களாக அமைந்துள்ள பதிகங்களின் விவரங்கள் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

பதிக        தொடக்கச்            தலம்

எண்
        சொற்கள்

1.60    வண்தரங்கப் புனல்        தோணிபுரம்
1.63    எரியார் மழுவொன்று        பிரமபுரம்
1.73    வானார் சோதி மன்னு    கானூர்
1.76    மலையினார் பருப்பதம்    இலம்பயங்கோட்டூர்
2.18    சடையாய் எனுமால்        மருகல்
2.33    ஏடுமலி கொன்றை        நள்ளாறு
3.65    வாரணவு முலைமங்கை    கச்சி நெறிக்காரைக்காடு
3.104    விண்கொண்ட தூமதி        பரிதி நியமம்
4.06    வனபவள வாய் திறந்து    கழிப்பாலை
4.12    சொன்மாலை பயில்கின்ற    பழனம்
4.97    அட்டுமின் இல்பலி        நல்லூர்
5.29    நிறைக்க வாலியள்        ஆவடுதுறை
5.40    வண்ணமும் வடிவும்        கழிப்பாலை
5.45    மாது இயன்று மனைக்கு    தோணிபுரம்
5.53    கோணல் மாமதி        அதிகை வீரட்டம்
6.09    வண்ணங்கள் தாம் பாடி    ஆமாத்தூர்    
6.13    கொடிமாட நீள் தெருவு    புறம்பயம்
7.37    குருகு பாய கொழும்        திருவாரூர்
8.17    அன்னை பத்து            தில்லை

மேற்குறிப்பிட்ட பதிகங்கள் அன்றி திருவிசைப்பாவில் ஏழு பாடல்கள் அகத்துறை வகையில் அமைந்துள்ளன. இங்கே குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பதிகங்களில், தாயின் கூற்றாக அமைந்த பதிகங்கள், நிறைக்க வாலியள் என்று தொடங்கும் (529) இந்த பதிகமும், வண்ணமும் வடிவும் என்று  (5.40) தொடங்கும் கழிப்பாலைப் பதிகமும், பொய்யாத வேதியர் என்று தொடங்கும் திருவிசைப்பா பதிகமும், மாலுலா மனமும் என்று தொடங்கும் திருவிசைப்பா பதிகமும், ஆகும். 
 
பாடல் 1:
    
    நிறைக்க வாலியள் அல்லள் இந்நேரிழை
    மறைக்க வாலியள் அல்லள் இம்மாதராள்
    பிறைக் கவாலப் பெரும் புனல் ஆவடு 
    துறைக் கவாலியோடு ஆடிய சுண்ணமே

விளக்கம்:
கவால=கபால என்பதன் விகாரம்: கபாலி என்ற சொல் கவாலி என்று திரிந்தது. நிறைக்க= உடலெங்கும் நிறைவிக்க; வாலியள்=வல்லவள், தகுதி படைத்தவள்; நேரிழை=அழகிய ஆபரணங்களை அணிந்த பெண்; இங்கே அப்பர் நாயகியை குறிக்கின்றது; சுண்ணம்= திருநீற்றுப் பூச்சு; பாடலின் முதல் இரண்டு அடிகளை, கடை இரண்டு அடிகளின் பின்னர் வைத்து பொருள் கொள்ள வேண்டும். 

அகத்துறைப் பாடல்களாக இருந்தாலும், இறைவனைத் தலைவனாக உருவகித்து, இறைவன் மீது காதல் கொண்ட தலைவியின் நிலையின் தன்னை உருவகம் செய்து, தனது உணர்ச்சிகளைக் கூறுதல் அருளாளர்களின் வழக்கம். இறைவனைச் சென்று அடைதலே ஆன்மாவின் நோக்கமாக இருப்பதால், ஆன்மாவினை பெண்ணாக பாவித்து, ஆன்மா இறைவனை அடைய முயற்சி செய்வதை, ஆன்மா இறைவன் மீது கொண்ட காதலாக சித்தரிப்பது பக்தி இலக்கியங்களில் காணப்படும் அன்பின் வெளிப்பாடு.

காதல் கைகூட வேண்டும் என்றால் காதலனின் எதிர்பார்ப்பு நிறைவேற்றப் படவேண்டும் அதாவது இறைவனைச் சென்று சேருவதற்கு வேண்டிய தகுதிகளை ஆன்மா அடைய வேண்டும் அல்லவா. மனத் தூய்மை தான் அடிப்படையான தகுதி. அந்த மனத் தூய்மை தனக்கு இல்லாததாக அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில், தாயின் கூற்றாக உரைக்கின்றார். தனது தகுதியைத் தாழ்த்திக் கொண்டு தனது உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தும் முகமாக நமது குறைகளைச் சுட்டிக் காட்டுவது அப்பர் பிரானின் வழக்கம். இறைவனுடன் சேர்வதற்கு தகுந்த பக்குவத்தினை அடையாமல் இறைவனுடன் சேர முயற்சி செய்யும் தனது மகளின் விருப்பத்தைக் கண்டு வருந்தும் தாயின் மன உணர்ச்சிகளை வெளியிடும் பாடலாக இந்த பாடல் அமைந்துள்ளது. இந்த பாடல் மூலம் அப்பர் பிரான் நமக்கு, இறைவனைச் சென்று அடைய வேண்டும் என்று விரும்பினால் முதலில், நமது மனதினை தூய்மையாக வைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று உணர்த்துகின்றார். 

நமது மனதினைத் தூய்மையாக வைத்துக் கொள்ள வேண்டிய அவசியத்தை நால்வர் பெருமானர்கள் பல பாடல்களில் உணர்த்தியுள்ளார்கள். வலிவலம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (1.50.1), பரபரக்கும் மனத்தினை அடக்கி, ஒன்றிய நினைவுகளுடன், வஞ்சத்தைத் தவிர்த்து, கடுமையான சொற்களைத் தவிர்த்து, காமம் குரோதம் மோகம் உலோபம் மதம் மாற்சரியம் ஆகிய அறுவகைக் குற்றங்களைக் களைந்து, தூய்மையான மனத்துடன் இறைவனின் திருநாமத்தை ஓதி தான் வழிபடுவதாக சம்பந்தர் கூறுகின்றார். வல்லவாறு=தகுதிக்கு ஏற்றவாறு;
    
    ஒல்லையாறி உள்ளம் ஒன்றி கள்ளம் ஒழிந்து வெய்ய
    சொல்லையாறித் தூய்மை செய்து காம வினை அகற்றி
    நல்லவாறே உன்றன் நாமம் நாவில் நவின்றேத்த   
    வல்லவாறே வந்து நல்காய் வலிவலம் மேயவனே   

இந்த பதிகத்தின் பாடலில், அப்பர் நாயகியின் அன்னை, தனது மகள் தூய்மை அற்றவள் என்று குறிப்பிட்டு, அவளின் நெஞ்சத்தை தூய்மை செய்ய வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை இறைவனிடம் விடுவதை நாம் உணர்கின்றோம். தில்லைக் கூத்தனின் திருநடனத்தைக் காணச் சென்ற அப்பர் பிரான், இறைவன் தனது நெஞ்சத்தினை தூய்மை செய்ய வேண்டும் என்று வேண்டுகோள் விடுப்பதை நாம் கீழ்க்கண்ட பாடலில் (1.23.9) காணலாம். தனது உள்ளம் எப்போதும் இறைவனைப் பற்றிய சிந்தனையுடன், இருக்குமாறு இறைவன் அருள் புரிய வேண்டும் என்று இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் வேண்டுகின்றார். அவ்வாறு இல்லாத நிலையினைத் தூய்மை அற்ற நெஞ்சம் என்று அப்பர் பிரான் கருதுவதை நாம் இந்த பாடலிலிருந்து உணரலாம். இந்த நிலைக்கு இறைவன் செய்த வஞ்சனை தான் காரணம் என்றும் இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். அழகிய சொற்களை உடைய உமையம்மை பெருமானின் நடனத்தைக் காண்பதாக இங்கே அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார்.

நெஞ்சினைத் தூய்மை செய்து நினைக்குமா
                                                            நினைப்பியாதே
வஞ்சமே செய்தியாலோ வானவர் தலைவனே நீ
மஞ்சடை சோலைத் திங்கள் மல்கு சிற்றம்பலத்தே
அஞ்சொலாள் காண நின்று அழக நீ ஆடுமாறே

நமது மனதினில் உறையும் ஆன்மாவை இறைவனாக பாவித்து அகப்பூசை செய்யும் போது கூட, மலங்கள் நீங்கப் பெற்ற தூயமையான மனத்துடன் இருக்க வேண்டும் என்று அப்பர் பிரான் கூறும் பாடல் (4.76.4) இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. பாடலின் பொழிப்புரையும் இங்கே கூறப்பட்டுள்ளது. எனது உடலினை கோயிலாக பாவித்து, உலகப் பொருட்களின் மீது வைத்துள்ள பாசங்களை கடிந்து, அந்த பாசங்கள் நீக்கப்பட்ட மனதினை சிவபிரானுக்கு அடிமையாக மாற்றி, மலங்கள் நீக்கப் பெற்ற தூய்மையான மனத்துடன், எனது மனதின் மணியாக விளங்கும் ஆன்மாவையே இலிங்கமாக பாவித்து, எனது அன்பினையே நீராகவும் பாலாகவும் நினைத்து அந்த நீரினால் இறைவனை நன்றாக நீராட்டி, எனது வணக்கங்களை இறைவனுக்கு அளிக்கும் நிவேதனப் பொருளாக படைத்து, இறைவனுக்கு நான் பூசை செய்தேன்
    
    காயமே கோயிலாக கடிமனம் அடிமையாக
    வாய்மையே தூய்மையாக மனமணி இலிங்கமாக
    நேயமே நெய்யும் பாலா நிறைய நீர் அமைய ஆட்டிப்
    பூசனை ஈசனார்க்குப் போற்றவிக் காட்டினோமே  

பொழிப்புரை:
பிறைச் சந்திரனைத் தனது சடையில் சூடியவனாக, கபாலத்தைத் தனது கையினில் ஏந்தியவனாக காட்சி அளிக்கும் ஆவடுதுறை இறைவனுடன் கலந்து, அவன் தனது உடலில் பூசிக்கொண்டுள்ள திருநீறு தனது உடல் முழுவதும் படர வேண்டும் என்று எனது மகள் விருப்பம் கொள்கின்றாள், ஆனால் அவ்வாறு இறைவனுடன் சேர்ந்து ஒன்றி இருப்பதற்கான தகுதியை, மனத் தூய்மையை அடையவில்லை என்பதை, அழகிய ஆபரணங்களை அணிந்துள்ள எனது பெண் இன்னும் புரிந்து கொள்ளவில்லை. ஆனால் தனது காதல் கைகூடாததால் ஏற்பட்ட வருத்தத்தையும் மறைத்துக் கொள்ளும் திறமை அற்றவளாகவும் இருப்பதால், என்னால் அவளது நிலையை புரிந்து கொள்ள முடிகின்றது. ஆவடுதுறை இறைவனே, நீ தான் எனது மகளினை தூய்மைப் படுத்தி, நீ ஏற்றுகொள்வதற்கு தகுதி உள்ளவளாக அவளை மாற்றி, அவளை ஏற்றுக் கொண்டு, அவளது காதல் நிறைவேருமாறு அருள் புரிய வேண்டும்.    

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/jul/29/69-நிறைக்க-வாலியள்-அல்லள்--பாடல்---1-2746086.html
2782030 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 75. கோவாய் முடுகி அடுதிறல் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, October 6, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 8

இகழ்ந்தவன் வேள்வி அழித்திட்டு இமையோர் பொறை
                                                                                                    இரப்ப
நிகழ்ந்திட அன்றே விசயமும் கொண்டது நீலகண்டா
புகழ்ந்த அடியேன் தன் புன்மைகள் தீரப் புரிந்து நல்காய் 
திகழ்ந்த திருச்சத்திமுற்றத்து உறையும் சிவக்கொழுந்தே

விளக்கம்:

இகழ்ந்தவன்=தக்கன். பொறை இரத்தல்=பிழை பொறுக்குமாறு வேண்டுதல். முந்தைய பாடலில் சிவபிரானை மறந்தவர்களின் நிலையினை விளக்கிய அப்பர் பிரானுக்கு, சிவபிரானை இகழ்ந்த தக்கன் நினைவுக்கு வந்தான் போலும். சிவபிரானை இகழ்ந்து, அவரைத் தவிர்த்து மற்றைய தேவர்களை அழைத்துத் தவறாக யாகம் புரிந்தமையால் தக்கனது யாகம் அழிக்கப்பட்டது. யாகத்தில் பங்கெடுத்துக் கொண்ட பல தேவர்கள் தண்டனை பெற்றாலும் அவர்கள் மன்னிக்கப்பட்டு உயிருடன் இருந்தார்கள். தலை வெட்டப்பட்ட தக்கனும், ஆட்டுத் தலை பொருத்தப்பட்ட பின்னர் தனது தவற்றினை உணர்ந்து சிவபிரானை வேண்டினான். மற்றைய தேவர்கள் எல்லாம் தண்டனை பெற்றபோது, திருமாலும் நான்முகனும் இறைவனிடம் எங்களது குற்றத்தைப் பொறுத்து அருளவேண்டும் என்று இறைவனிடம் வேண்டியதால், அவர்கள் தப்பினார்கள் என்று அப்பர் பெருமான் தனது தசபுராணத் திருப்பதிகத்தில் (4.14.7) கூறுகின்றார். க்ஷமி என்ற வடமொழிச் சொல் கமி என்று மாற்றப்பட்டுள்ளது. க்ஷமி=மன்னிக்க வேண்டுதல்.
 
உயர்தவம் மிக்க தக்கன் உயர் வேள்வி தன்னில்
          அவி உண்ண வந்த இமையோர்
பயமுறும் எச்சன் அங்கி மதியோனும் உற்ற
         படி கண்டு நின்று பயமாய்
அயனொடு மாலும் எங்கள் அறியாமை
         ஆதி கமி என்று இறைஞ்சி அகலச் 
சயமுறு தன்மை கண்ட தழல்வண்ணன் எந்தை
         கழல் கண்டுகொள்கை கடனே

பெண்ணாகடத்தில், சிவபெருமான் அனுப்பிய பூதகணம் அப்பர் பிரானின் உடலில் இடபக் குறியினையும், மூவிலை சூலக்குறியினையும் இட்டு அப்பர் பிரானின் உடல் புனிதமானது என்று அனைவருக்கும் உணர்த்தினாலும், சிவபிரானின் திருவடி தீண்டப் பெற்றாலன்றி, தனது உடலின் குறைபாடு நீங்காது என்று அப்பர் பிரான் நினைத்தார் போலும். அதனால் தான், எனது உடல் குறைபாடுகள் நீங்க அருள் செய்வாய், என்று இந்தப் பதிகத்திலும் வேண்டுகின்றார்.

பொழிப்புரை:

சிறப்புடன் திகழும் சத்திமுற்றத்து தலத்தில் உறையும் சிவக்கொழுந்தே, உன்னை அந்நாளில் இகழ்ந்து, உன்னை அலட்சியம் செய்து வேள்வி செய்ய முற்பட்ட தக்கனது வேள்வி நிறைவேறாமல் அழித்த பின்னர், தேவர்களின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி அவர்கள் செய்த தவற்றினை (சிவபிரானை ஒதுக்கிச் செய்யப்படும் வேள்வியில் பங்கேற்றமை) மன்னித்து வெற்றி கொண்டவனே, உன்னைப் புகழ்ந்து பாடும் அடியேனுடைய குறைபாடுகள் நீங்க அருள் புரிவாயாக. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/oct/06/75-கோவாய்-முடுகி-அடுதிறல்---பாடல்-8-2782030.html
2782028 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 75. கோவாய் முடுகி அடுதிறல் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, October 5, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 7

விட்டார் புரங்கள் ஒரு நொடி வேவ ஓர் வெங்கணையால்
சுட்டாய் என் பாசத் தொடர்பு அறுத்து ஆண்டு கொள் தும்பி
                                                                                                           பம்பும்
மட்டார் குழலி மலைமகள் பூசை மகிழ்ந்து அருளும்
சிட்டா திருச்சத்திமுற்றத்து உறையும் சிவக்கொழுந்தே  
 

விளக்கம்:

சிட்டன்=சிறந்தவன்; ச்ரேஷ்டன் என்ற வடமொழிச் சொல்லின் தமிழாக்கம். மட்டார்=தேன் பொருந்திய; விட்டார்=சிவநெறியை கைவிட்டவர்கள்.

விஷ்ணு புராணத்தில் கூறப்படும் தகவல்களின் படி, சிவபிரானை வழிபட்டு வந்த திரிபுரத்து அரக்கர்களின் மனத்தினை, பேதலிக்கச் செய்தவர் திருமால். திருமால் நாரதருடன் ஒரு அந்தணனாக அங்கே சென்று அவர்களுக்கு நாத்திகக் கொள்கைகளை போதிக்கவே மனம் மாறிய அரக்கர்கள் தாங்கள் அந்நாள் வரை செய்து வந்த சிவவழிப்பாட்டினை நிறுத்தியதும் அல்லாமல், சிவபிரானை நிந்தனை செய்யவும் தொடங்கினார்கள். இதனால் கோபம் கொண்ட சிவபிரான் திரிபுரத்து அரக்கர்களுடன் போர் செய்ய முடிவு செய்தார். இந்த தகவல், நம்மாழ்வாரின் திருவாய்மொழிப் பாசுரத்திலும் (5.10.4)  கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

கள்ள வேடத்தைக் கொண்டு போய் புரம் புக்கவாரும்
                                                                       கலந்து அசுரரை
உள்ளம் பேதம் செய்திட்டு உயிர் உண்ட உபாயங்களும்
வெள்ளநீர் சடையானும் நின்னுடை வேறு அலாமை
                                                                       விளங்க நின்றதும்
உள்ளம் உள் குடைந்து என் உயிரை உருக்கி உண்ணுமே
 

இதே செய்தி அப்பர் பிரான் அருளிய நீலக்குடி பதிகத்திலும் (5.72.5) கூறப்பட்டுள்ளது. எனவே திரிபுரத்து அரக்கர்களை, சிவநெறியை கைவிட்டவர் என்றும் சிவபிரானை எண்ணாதவர் என்று பல இடங்களிலும் திருமுறைப் பதிகங்களில் குறிப்பிடுகின்றன. 

    நேச நீலக்குடி அரனே எனா
    நீசராய் நெடுமால் செய்த மாயத்தால்
    ஈசன் ஓர் சரம் எய்ய எரிந்து போய்
    நாசமானார் திரிபுர நாதரே

வெங்கணை=சுடுகின்ற அம்பு. சுடுகின்ற அம்பு என்று சொல்லப்படுவதன் காரணம், அக்னி தேவன் அம்பின் கூரிய முனையாக பங்கேற்க, திருமால் அம்பின் தண்டாகவும் வாயுத்தேவன் அம்பின் இறகாகவும் பங்கேற்றனர். இந்த செய்தி பல தேவாரப் பாடல்களில் சொல்லப் பட்டுள்ளது. அத்தகைய பாடல்களில் ஒன்றாகிய ஞானசம்பந்தப் பெருமானின் பாடல் (முதல் திருமுறை, பதிக எண் 11 பாடல் 6)  இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. 

கல்லால் நிழல் கீழாய் இடர் காவாய் என வானோர்
எல்லாம் ஒரு தேராய் அயன் மறை பூட்டி நின்று உய்ப்ப
வல்வாய் எரி காற்று ஈர்க்கு அரி கோல் வாசுகி நாண் கல்
வில்லால் எய்தான் இடம் வீழிம்மிழலையே

எல்லாம் ஒரு தேராய் என்று இங்கே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. எல்லாம் என்ற சொல், சிவபிரான் திரிபுரத்து அரக்கர்களுடன் போருக்குச் சென்ற சமயத்தில் அவருக்கு உதவியாக வந்த தேவர்களையும் மற்றவர்களையும் குறிக்கின்றது. நான்கு வேதங்கள் தேரினை இழுக்கும் குதிரைகளாகவும், பிரமன் தேர்ப்பாகனாகவும், சூரிய சந்திரர்கள் தேரின் சக்கரங்களாகவும், பூமி தேர்த்தட்டாகவும், ஆகாயம் தேரின் மேற்பகுதியாகவும், இருந்த செய்தி இங்கே உணர்த்தப்பட்டுள்ளது. உமையம்மை இந்த தலத்தில் சிவபிரானை வழிபட்ட வரலாறு இங்கே கூறப்படுகின்றது. 

பொழிப்புரை:

தேன் நிறைந்து இருப்பதால் வண்டுகள் மொய்ப்பதும், நறுமணம் உடையதுமாகிய மலர்களைத் தனது கூந்தலில் அணிந்துள்ள உமையம்மை செய்த வழிபாட்டால் மகிழ்ந்து இருப்பவரும், அனைவரிலும் சிறந்தவராகியவரும், சத்திமுற்றம் எனும் தலத்தில் வசிப்பவரும் ஆகிய சிவக்கொழுந்தே, சிவநெறியை கைவிட்ட திரிபுரத்து அரக்கர்களின் மூன்று நகரங்களையும் சுடுகின்ற அம்பினால் ஒரு நொடியில் சுட்டெரித்தவரே, நீ எனது பாசத் தொடர்புகளை அறுத்து ஆட்கொள்ள வேண்டும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/oct/05/75-கோவாய்-முடுகி-அடுதிறல்---பாடல்-7-2782028.html
2782025 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 75. கோவாய் முடுகி அடுதிறல் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, October 4, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 6

வெம்மை நமன்தமர் மிக்கு விரவி விழுப்பதன் முன்
இம்மை உன் தாள் என் தன் நெஞ்சத்து எழுதி வை ஈங்கு
                                                                                                    இகழில்
அம்மை அடியேற்கு அருளுதி என்பது இங்கு யாரறிவார்
செம்மை தரு சத்திமுற்றத்து உறையும் சிவக்கொழுந்தே

விளக்கம்:

விழுப்பதன் முன்=வீழ்த்துவதன் முன்னர்; இகழில்=அலட்சியம் செய்தல்; செம்மை=வீடுபேறு. விரவுதல்=சேர்ந்து இருத்தல், நிறைந்து இருத்தல்.

பொழிப்புரை:

தீயினைப் போன்று கொடிய இயமனின் தூதுவர்கள் ஒன்று சேர்ந்து என்னை வீழ்த்தி பல கொடுமைகளுக்கு ஆளாக்கும் முன்னர், இந்தப் பிறவியிலேயே உனது திருப்பாதங்களை எனது தலை மீது பதிப்பதன் மூலம், உனது பாதங்களின் நினைவினை உறுதியாக எனது  நெஞ்சினில் எழுதி வைப்பாயாக. சத்திமுற்றத்தில் உறையும் வீடுபேறு அருளவல்ல சிவபிரானே, நீ எனக்கு அடுத்த பிறவியில் புரியும் அருட்செயல்கள், இங்குள்ளவர் அறிய முடியாது. எனவே நீ எனது வேண்டுகோளை அலட்சியம் செய்யாது இப்போதே அருள் புரியவேண்டும். .

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/oct/04/75-கோவாய்-முடுகி-அடுதிறல்---பாடல்-6-2782025.html
2782024 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 75. கோவாய் முடுகி அடுதிறல் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, October 3, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 5:

கரு உற்று இருந்து உன் கழலே நினைந்தேன் கருப்புவியில்
தெருவில் புகுந்தேன் திகைத்த அடியேனைத் திகைப்பு
                                                                                                              ஒழிவி
உருவில் திகழும் உமையாள் கணவா விடில் கெடுவேன்
திருவில் பொலி சத்திமுற்றத்து உறையும் சிவக்கொழுந்தே

விளக்கம்:

தெரு=வெளி உலகம். தான் தனது தாயின் கருவில் இருந்தபோது சிவபிரானை நினைத்து வழிபட்டதாக அப்பர் பிரான் இங்கே கூறுவது நமக்கு பாகவதத்தில் குறிப்பிடப்படும் பிரகலாதனின் சரித்திரத்தை நினைவூட்டும். நாரத முனிவர் தனது அன்னைக்குச் சொல்லிய நாராயண மந்திரத்தை செவியுற்ற கருவில் இருந்த குழந்தை பின்னாளில் திருமாலின் சிறந்த அடியாராகத் திகழ்ந்தது போல் அப்பர் பிரானும் சிவபிரானின் சிறந்த அடியாராகத் திகழ்ந்தார். கருவில் இருந்து வெளியே வந்த பின்னர் உலகியல் பொருட்களின் மயக்கத்தில் ஆழ்ந்து நிலையற்ற உலகப் பொருட்களை (சமண சமயம் உட்பட) பற்றிக் கொண்டதாக ஒப்புக்கொண்டு வருத்தப்படும் அப்பர் பிரான், தனது திகைப்பினை, மயக்கத்தை ஒழிக்க வல்லவர் சிவபிரான் ஒருவரே என்று தெளிந்த சிந்தனையுடன் இருப்பதை நாம் இங்கே காணலாம்.

தான் தனது தாயின் கருவில் இருந்தபோது இறைவனின் நினைவுடன் இருந்ததற்கு, இறைவன் தன்னை அப்போது ஆண்டுகொண்டது தான் காரணம் என்று அப்பர் பிரான் இன்னம்பர் திருத்தாண்டகத்தில் கூறுகின்றார் (ஆறாம் திருமுறை பதிக எண் 89 பாடல் 9). செரு=போர். அட்டுதல்=அழித்தல்.

கருவுற்ற காலத்தே என்னை ஆண்டு
          கழல் போது தந்தளித்த கள்வர் போலும்
செருவில் புரம் மூன்றும் அட்டார் போலும்
          தேவர்க்கும் தேவராம் செல்வர் போலும்
மருவிப் பிரியாத மைந்தர் போலும்
           மலரடிகள் நாடி வணங்கலுற்ற
இருவர்க்கு ஒருவராய் நின்றார் போலும்
          இன்னம்பர் தான்தோன்றி ஈசனாரே   

பொழிப்புரை:

செல்வம் கொழிக்கும் சத்திமுற்றத்து தலத்தில் உறையும் சிவக்கொழுந்தே, அழகின் உருவாக விளங்கும் உமையம்மையின் கணவரே, தாயின் கருவில் இருந்த காலத்து, உலகப் பொருட்களுடன் தொடர்பு ஏதும் இல்லாததால் உனது நினைவுடன் இருந்த நான், இந்த உலகில் பிறந்தவுடன், உலகப் பொருட்களில் மயங்கி திகைத்து நிற்கின்றேன். உலகப் பற்றில் சிக்குண்டு நான் கெட்டுவிடாமல் நீ எனது திகைப்பினை நீக்கி சிந்தையை தெளிவிக்கவேண்டும். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/oct/03/75-கோவாய்-முடுகி-அடுதிறல்---பாடல்-5-2782024.html
2782023 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 75. கோவாய் முடுகி அடுதிறல் - பாடல் 4   என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, October 2, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 4

நில்லாக்  குரம்பை நிலையாக் கருதி இந் நீள் நிலத்தில்
                                                                                                   ஒன்று
அல்லாக் குழி வீழ்ந்து அயர்வு உறுவேனை வந்து ஆண்டு
                                                                                                   கொண்டாய்
வில்லேர் புருவத்து உமையாள் கணவா விடில் கெடுவேன்
செல்வா திருச்சத்திமுற்றத்து உறையும் சிவக்கொழுந்தே

விளக்கம்:

குரம்பை=உடல்; வில்லேர்=வில்லினை ஒத்த; அல்லாக்குழி=ஒன்றுக்கும் பயனில்லாத வினைக்குழி. முக்திக்கு வழி வகுக்காத பரசமயக் குழியாக சமண மதம் என்று பொருள் கூறுவதுண்டு. சிவபிரானே நீ என்னை விட்டுவிட்டால் நான் கெட்டுவிடுவேன் என்று அப்பர் பிரான் இங்கே கூறுவதைப் போல் திருவாசகம் நீத்தல் விண்ணப்பம் (பாடல் 23) பாடலில் மணிவாசகர் கூறுவதை நாம் கீழ்க்கண்ட பாடலில் உணரலாம். உலகியலில் பெற்ற இன்பங்களால், மேலும் மேலும் தவறுகளைச் செய்து, இறைவன் பால் கொண்டுள்ள அன்பினைச் சுருக்குகின்ற அடியேனை நீ விட்டுவிட்டால் நான் கெட்டுவிடுவேன் என்று இங்கே கூறுகின்றார். தனது வாழ்க்கைக்கு காரணமாக உள்ள முழுமுதற் பொருளே என்று இறைவனை அழைத்து, தன்னைத் தாங்குவார் வேறு எவரும் இல்லாததால், இறைவன் சிவபிரான் கைவிட்டால் தான் அழிந்து விடுவேன் என்று இறைவன் தன்னை தாங்கவேண்டிய அவசியத்தை இங்கே மணிவாசகர் கூறுகின்றார். 

பெற்றது கொண்டு பிழையே பெருக்கிச் சுருக்கும் அன்பின்
வெற்றடியேனை விடுதி கண்டாய் விடிலோ கெடுவேன்
மற்று அடியேன் தன்னை தாங்குநர் இல்லை என் வாழ்முதலே
உற்று அடியேன் மிகத் தேறி நின்றேன் எனக்கு உள்ளவனே   

பொழிப்புரை:

வில் போன்று வளைந்த புருவத்தைக் கொண்ட உமையம்மையின் கணவரே, செல்வனே, திருச்சத்திமுற்றத்து உறையும் சிவக்கொழுந்தே, நிலையில்லாத இந்த உடலை நிலையெனக் கருதி, நீண்ட இந்த உலகத்திலே பல துன்பக்குழிகளில் ஆழ்ந்து சோர்ந்து இருக்கும் என்னை வந்து ஆண்டுகொண்டவனே, நீ என்னை கைவிட்டால் நான் அழிந்துவிடுவேன், எனவே நீ என்னை கைவிடாமல் காப்பாயாக. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/oct/02/75-கோவாய்-முடுகி-அடுதிறல்---பாடல்-4-2782023.html
2782021 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 75. கோவாய் முடுகி அடுதிறல் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, October 1, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 3: 

    பொத்தார் குரம்பை புகுந்து ஐவர் நாளும் புகலழிப்ப
    மத்தார் தயிர் போல் மறுகும் என் சிந்தை மறுக்கு ஒழிவி
    அத்தா அடியேன் அடைக்கலம் கண்டாய் அமரர்கள் தம்
    சித்தா திருச்சத்திமுற்றத்து உறையும் சிவக்கொழுந்தே
    

விளக்கம்:

பொத்து=ஓட்டை; பொத்தார்=ஓட்டைகளை உடைய; குரம்பை=உடல்; ஐவர்=மெய், வாய், கண், மூக்கு, செவி ஆகிய ஐந்து பொறிகள்; மறுக்கு=மயக்கம்; மத்தார் தயிர்=மத்தால் கடையப் படும் தயிர் போல் படுகுழி பவ்வத்தன்ன என்று தொடங்கும் திருவாரூர் பதிகத்தின் ஒன்பதாவது பாடலில், மத்தால் கலக்கப்படும் தயிர் போல் தனது சிந்தை கலங்குவதால், தான் இறைவனைக் குறித்து பக்தியுடன் பாடமுடியாமல் இருப்பதாக அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார்.

பத்தனாய் வாழமாட்டேன் பாவியேன் பரவி வந்து
சித்தத்துள் ஐவர் தீய செய்வினை பலவும் செய்ய
மத்துறு தயிரே போல மறுகும் என் உள்ளம் தானும் 
அத்தனே அமரர் கோவே ஆரூர் மூலட்டனாரே 

மத்தால் கடைந்து கலக்கப்படும் தயிர் கலங்குவது போல், புலன்கள் நெருப்பு போல் என்னைப் பற்றிக்கொள்வதால் எனது மனம் கலங்கி இருக்கின்றது. அதனால் மேலும் பல பிறவிகளுக்கு வழிகோலும் செயல்களைச் செய்யும் என்னை விட்டுவிடாதீர் என்று நீத்தல் விண்ணப்பத்தின் முப்பதாவது பாடலில் மணிவாசகர் கூறுவதை நாம் கீழ்க்கண்ட பாடலில் காணலாம். 
 
மத்துறு தண்தயிரில் புலன் தீக்கதுவக் கலங்கி
வித்துறுவேனை விடுதி கண்டாய் வெண்தலை மிலைச்சிக்
கொத்துறு போது மிலைந்து குடர் நெடு மாமாலை சுற்றித்
தத்துறு நீறுடன் ஆரச் செஞ்சாந்து அணி சச்சையனே

வித்துறுவேன்=அடுத்த பிறவிக்கு அடிகோலுபவன்; மிலைச்சுதல்=தலையில் சூடுதல். தாருகாவனத்து முனிவர்கள் ஏவிய வெண்தலை தன்னைக் கொல்ல வந்த போது அதனைத் தனது திருக்கரத்தால் பிடித்துத் தனது சடையினில் சிவபிரான் தரித்தார் என்பது வரலாறு. கொத்துறு போது=கொத்தாக உள்ள பூக்கள்.. குடர் நெடுமாலை=சரபமாக மாறி நரசிம்மரின் திறனை அடக்கியபோது, நரசிம்மரின் குடலை மாலையாக அணிந்து கொண்ட நிகழ்ச்சி புராணத்தில் சொல்லப் பட்டுள்ளது. தத்துறு நீறு=உடலில் பரந்து பூசப்பட்ட திருநீறு.   ஆரம்=சந்தனக் கட்டை.

பொழிப்புரை:

தேவர்கள் உள்ளத்தில் இருப்பவனாகிய சிவபிரானே, திருச்சத்திமுற்றத்து தலத்தில் உறையும் சிவக்கொழுந்தே, ஒன்பது துளைகளை உடைய எனது உடலினில் புகுந்துள்ள ஐந்து பொறிகளும், தயிரினை மத்து கடைந்து குழப்புவது போல் எனது சிந்தனையை மயக்கி புகலிடமான உன் மேல் நான் கொண்டுள்ள பற்றினை குலைக்க முயற்சி செய்கின்றன. உனது திருவடிகளை அடைக்கலமாக பற்றியுள்ள அடியேனின் சிந்தையில் உள்ள மயக்கத்தைத தெளிவித்து அருளவேண்டும். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/oct/01/75-கோவாய்-முடுகி-அடுதிறல்---பாடல்-3-2782021.html
2780161 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 75. கோவாய் முடுகி அடுதிறல் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, September 29, 2017 12:00 AM +0530  

பின்னணி:

சமண மதத்தினைச் சார்ந்து நெடுங்காலம் இருந்த தனது உடலினை, பெண்ணாகடத்தில் இறைவனின் திருவருளால், சூலம் மற்றும் இடபத்தின் குறிகள் பொறிக்கப்பட்டு தூய்மை செய்து கொண்டதன் பின்னர், பல தலங்களுக்கும் சென்று இறைவன் மீது பதிகங்கள் பாடி அருளிய அப்பர் பிரான், குடந்தைக்கு அருகில் உள்ள சத்திமுற்றம் என்ற தலத்திற்கு வருகின்றார். தன்னை நோக்கித் தவமிருந்த உமை அம்மைக்கு சிவபெருமான், ஒளிப் பிழம்பாக காட்சி தர, அந்த நெருப்பு வடிவில் இருந்த உருவத்தை உமையம்மை தழுவிக் கொண்டு முத்தம் கொடுத்த தலம். இதனால் தான் சத்திமுற்றம் என்ற பெயர் இந்த தலத்திற்கு வந்தது. தவமிருந்த உமையம்மைக்கு இறைவன் அருளிய நிகழ்ச்சி, அப்பர் பெருமானுக்கும் இறைவனிடம் ஏதேனும் அருள் பெற வேண்டும் என்ற ஆசையைத் தூண்டியது போலும். இறைவனது திருவடித் தனது தலையின் மீது பதிக்கப் படவேண்டும் என்று இந்தப் பதிகம் மூலம் வேண்டுகின்றார். இதனை விளக்கும் பெரியபுராணப் பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

சென்று சேர்ந்து திருச்சத்திமுற்றத்து இருந்த
                                                      சிவக்கொழுந்தைக்
குன்ற மகள் தன் மனக்காதல் குலவும் பூசை
                                                     கொண்டு அருளும்    
என்றும் இனிய பெருமானை இறைஞ்சி இயல்பில்
                                                     திருப்பணிகள்
முன்றில் அணைந்து செய்து தமிழ் மொழி
                                                     மாலைகளும் சாத்துவார்

    
பாடல் 1: 

    கோவாய் முடுகி அடுதிறல் கூற்றம் குமைப்பதன் முன்
    பூவார் அடிச்சுவடு என் மேல் பொறித்துவை போகவிடில்
    மூவா முழுப்பழி மூடும் கண்டாய் முழங்கும் தழற்கைத்
    தேவா திருச்சத்திமுற்றத்து உறையும் சிவக்கொழுந்தே

விளக்கம்:

கோ=அரசன். முடுகி=விரைந்து வந்து; அடுதிறல்=தப்ப முடியாத ஆணை; குமைத்தல்=அழித்தல்; மூவா=அழியாத; முழங்கும்=ஒலிக்கும். சிவபிரானிடம் ஆழ்ந்த பக்தி கொண்ட அடியார்கள் தங்களுக்கு வேண்டிய உதவியினை சிவபிரான் செய்யாவிடில், அவர்கள் சிவபிரானிடம் உரிமை எடுத்துக் கொண்டு பழி வரும் என்று சிவபிரானிடம் கூறுவதை நாம் அவர்கள் பாடலில் காணலாம். தனது வலது கண் பார்வையினை மீண்டும் பெற வேண்டிய சுந்தரர், மீளா அடிமை என்று தொடங்கும் திருவாரூர் பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடலில், எனது கண் பார்வையினை எதற்காக நீர் எடுத்துகொண்டீர்; அதனால் உமக்குத் தான் பழி வந்து சேர்ந்தது என்று கூறுவதை நாம் கீழ்க்கண்ட பாடலில் காணலாம். ஒற்றி என்றால் அடமானப் பொருள். அடமானப் பொருள் என்றால், பொருளின் உரிமையாளர் அந்தப் பொருளினை மீட்டுக்கொள்ளும் உரிமை கொண்டது. தான் அவ்வாறு உள்ள பொருள் அல்ல; என்றும் மீட்கமுடியாமல் அடிமையாக மாறியவன் என்று தன்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொள்ளும் விதமாக மீளா அடிமை என்று சுந்தரர் இந்த பதிகத்தினை தொடங்குகின்றார். அதே பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடலில் சிவபிரான் தனது விருப்பபடி என்ன வேண்டுமானாலும் செய்துகொள்ளலாம் என்றாலும், செய்யாத குற்றத்திற்காக தனது கண் பார்வையினைப் பறித்தது எதற்காக என்று இங்கே கேள்வி கேட்கின்றார். கொத்தை=குருடு. இடது கண்ணின் பார்வையை காஞ்சிபுரத்தில் பெற்றதால், வலது கண்ணினை மற்றைக் கண் இங்கே குறிக்கின்றார்.
  
    விற்றுக் கொள்வீர் ஒற்றி அல்லேன் விரும்பி ஆட்பட்டேன்
    குற்றம் ஒன்றும் செய்தது இல்லை கொத்தை ஆக்கினீர்
    எற்றுக்கு அடிகேள் என் கண் கொண்டீர் நீரே பழிப்பட்டீர்   
    மற்றைக் கண் தான் தாராது ஒழிந்தால் வாழ்ந்து போதீரே

பாச்சிலாச்சிராமத்து பதிகத்தில் ஞானசம்பந்தப் பெருமானும், கொல்லி மழவனின் மகளினை முயலகன் என்ற நோயினால் வருத்தச் செய்வது சிவபிரானுக்கு பழி சேர்க்கும் செயல் அல்லவா, அத்தைகைய செயல் அவரது பண்பினுக்கு ஏற்றது இல்லை என்று கூறுவதை நாம் காணலாம்.

மேலது நான்முகன் எய்தியது இல்லை கீழது சேவடி
                                                                                                தன்னை
நீலது வண்ணனும் எய்தியதில்லை என இவர் நின்றதும்
                                                                                                அல்லால்
ஆலது மாமதி தோய் பொழில் பாச்சிலாசிராமத்து
                                                                                                 உறைகின்ற
பாலது வண்ணரோ பைந்தொடி வாடப் பழி செய்வதோ
                                                                                                 இவர் பண்போ 

மணிவாசகப் பெருமானும் தனது நீத்தல் விண்ணப்பம் (பாடல் 48) பதிகத்தின் ஒரு பாடலில் சிவபிரான் தன்னைக் கைவிட்டால், தான் சிவனடியான் என்று அனைவருக்கும் சொல்லி சிவபிரான் உதவி செய்யாது இருந்த நிலையை அவர்களுக்கு உணர்த்தி, அனைவரும் எள்ளி நகையாடச் செய்வேன் என்று கூறுவதை நாம் உணரலாம். 

தாரகை போலும் தலைத் தலை மாலைத் தழல் அரப் பூண்
வீர என் தன்னை விடுதி கண்டாய் விடில் என்னை மிக்கார்
ஆரடியான் என்னின் உத்தரகோச மங்கைக்கு அரசின்
சீரடியார் அடியேன் நின்னைச் சிரிப்பிப்பனே 

நால்வர் பெருமக்களால் பல பாடல்களில், பழியிலி என்றும், பழியிலான் என்றும் பழியில் புகழோன் என்றும் அழைக்கப்பட்ட சிவபிரான், அடியார்களுக்கு உதவி செய்யாமல் பழி பெற விரும்பமாட்டான் அல்லவா; மேற்கண்ட சம்பவங்கள் அனைத்திலும், அப்பர் பிரான், சுந்தரர், சம்பந்தர், மனிவாசகப் பெருமான் ஆகியோர் கேட்ட உதவிகளை மனமுவந்து செய்துள்ளான்.

முழங்கும் தழல் என்று நெருப்பிலிருந்து எழும் ஒலியினை அப்பர் பிரான் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். நெருப்புக்கு மூன்று குணங்கள் உள்ளன என்று பல திருமுறை பாடல்கள் கூறுகின்றன. ஒலி, ஒளி, ஊறு (உணர்ச்சி) என்பவையே அந்த மூன்று குணங்கள். ஆகாயம் ஒலி என்ற பண்புடனும். காற்று ஒலி, ஊறு என்ற இரண்டு பண்புகளுடனும், தீ, ஒலி, ஒளி, ஊறு மூன்று குணங்களுடனும் நீர் ஒலி, ஒளி, ஊறு, சுவை என்ற நான்கு பண்புகளுடனும், நிலம் ஒலி, ஒளி, ஊறு, சுவை, நாற்றம் என்ற ஐந்து பண்புகளுடனும் இருப்பதாக புள்ளிருக்கு வேளூர் தலத்தின் மீது அருளிய ஆண்டானை அடியேனை என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் ஐந்தாவது பாடலில் கூருகின்றார்.

மின்னுருவை விண்ணகத்தில் ஒன்றாய்
           மிக்கு வீசும் கால் தன்னகத்தில் இரண்டாய்ச் செந்தீத்
தன்னுருவின் மூன்றாய்த் தாழ் புனலின் நான்காய்த்
          தரணி தலத்து அஞ்சாகி எஞ்சாத் தஞ்சம்
அன்ன உருவை வான் பவளக் கொழுந்தை
         முத்தை வளரொளியை வயிரத்தை மாசு ஒன்றில்லாப்
பொன்னுருவைப் புள்ளிருக்குவேளூரானைப்
          போற்றாதே ஆற்ற நாள் போக்கினேனே

இதே கருத்து திருவாசகத்தில் போற்றித் திருவகலிலும் சொல்லப்படுகின்றது.

    பாரிடை ஐந்தாய்ப் பரந்தாய் போற்றி
    நீரிடை நான்காய் நிகழ்ந்தாய் போற்றி
    தீயிடை மூன்றாய்த் திகழ்ந்தாய் போற்றி
    வளியிடை இரண்டாய் மகிழ்ந்தாய் போற்றி
    வெளியிடை ஒன்றாய் விளைந்தாய் போற்றி 

பொழிப்புரை:

உடலுடன் கூடியுள்ள அனைத்து உயிர்களையும், எவரும் தப்பமுடியாதபடி குறிப்பிட்ட நேரத்தில் உடலிலிருந்து பிரித்தெடுக்கும் கடமையைக் கொண்டுள்ள கூற்றுவன், ஒரு அரசனுக்கு உரிய மிடுக்குடன் விரைவாக வந்து எனது உயிரினைப் பிரிக்கும் முன்னர், மலர் போன்ற உனது மெல்லிய பாதங்களின் அடையாளத்தை எனது தலையில் பொறித்து விடுவாயாக. ஒலிக்கும் நெருப்பினை உள்ளங்கையில் ஏந்தியுள்ளவனும் சத்திமுற்றத்து தலத்தில் உறைபவனும் ஆகிய சிவக்கொழுந்தே, அவ்வாறு நீ செய்யாவிடில் உனக்கு என்றும் நீங்காத பழி வந்து சேரும். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/29/75-கோவாய்-முடுகி-அடுதிறல்---பாடல்-1-2780161.html
2775903 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 74. நல்லர் நல்லதோர் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, September 28, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 10: 
    தூர்த்தன் தோள் முடி தாளும் தொலையவே
    சேர்த்தினார் திருப்பாதத்து ஒரு விரல்
    ஆர்த்து வந்து உலகத்தவர் ஆடிடும்
    தீர்த்தர் போல் திரு நாகேச்சரவரே

விளக்கம்:
தூர்த்தன்=தீய ஒழுக்கம் உடையவன், இங்கே அரக்கன் இராவணனை குறிக்கின்றது; தொலைய=அழிய; ஆர்த்து=ஆரவாரம் செய்து; ஆடிடும்=நீராடும்; வினைகளைத் தீர்ப்பவன் என்று பதிகத்தின் பல பாடல்களில் குறிப்பிட்ட அப்பர் பிரான், அந்த உண்மையை உணர்ந்த உலகத்தவர் பலரும், இந்த தலம் வந்தடைந்து தங்களை தூய்மைப் படுத்திக் கொள்கின்றார்கள் என்பதை பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் உணர்த்துகின்றார். 

பொழிப்புரை:
தீய ஒழுக்கம் கொண்டவனாக, கயிலை மலையைப் பேர்த்தெடுக்கத் துணிந்த அரக்கன் இராவணனின் கால்களும் பத்து தலைகளும் இருபது தோள்களும் அழியுமாறு, கயிலை மலையின் மீது தனது கால் பெருவிரலை சேர்த்து சிவபெருமான் அழுத்தினார். தங்களது பாவங்களைத் தொலைப்பதற்காக, அடியார்கள் மிகுந்த ஆரவாரத்துடன் நீராடும் புனித நீர்நிலைகளை போன்று தன்னுடன் வந்து சேரும் அடியார்களின் பாவங்களைத் தீர்க்கும் பெருமான் நாகேச்சரம் எனப்படும் தலத்தின் இறைவர் ஆவார்.

முடிவுரை:
பலவிதமான நன்மைகள் செய்யும் பெருமான் என்று உணர்த்தும் வண்ணம் நல்லர் என்று பதிகத்தைத் தொடங்கும் அப்பர் பிரான், பதிகம் நெடுகிலும் பெருமான் நமக்குச் செய்யும் நன்மைகளை உணர்த்துகின்றார். முதல் பாடலில் நம்மைப் பீடித்திருக்கும் வலிமையான வினைகளைத் தீர்ப்பவர் என்றும், உலகப் பொருட்களின் மீது வைத்துள்ள பாசத்தை நீக்குவதற்கு உதவி செய்பவர் என்று இரண்டாவது பாடலிலும், பாற்கடலிலிருந்து திரண்டு எழுந்த விடத்தினை உண்டு அனைவரையும் காத்தவர் என்று மூன்றாவது பாடலிலும், வேதங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ள முறைகள் பின்பற்றப்பட வேண்டும் என்று உலகத்தவர்க்கு உணர்த்தும் முகமாக தக்கனது வேள்வியை அழித்தவர் என்று ஐந்தாவது பாடலிலும், நமச்சிவாய மந்திரத்தை தியானிக்கும் அடியார்களுக்கு தேன் போன்று இனிமையானவர் என்று ஏழாவது பாடலிலும், வினைகளை நீக்கி அடியார்களின் மனதினைக் குளிரச் செய்பவர் என்று ஒன்பதாவது பாடலிலும், தன்னில் மூழ்கி நீராடும் புனித நீர்நிலைகள் போன்று, தன்னை வந்து அணையும் அடியார்களின் பாவங்களைத் தீர்ப்பவர் என்று பத்தாவது பாடலிலும் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார்.

நல்லாரைச் சென்றடைந்த பாம்பு நல்ல குணம் கொண்ட பாம்பாக மாறியது போன்று, வெறியுடன் தன்னை நோக்கி வந்த மான்கன்றின் குணத்தினை மாற்றிய பெருமான் என்று பதிகத்தின் ஏழாவது பாடலில் அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். இவ்வாறு பல விதமான நன்மைகள் செய்யும் பெருமானின் பெருமையை உணர்ந்த சந்திரன் சூரியன் ஆகியோர் வழிபடுவதை நான்காவது பாடலில் குறிப்பிட்டு, நம்மையும் பெருமானை வணங்கி பலன் அடையுமாறு தூண்டும் அப்பர் பிரானின் பாடல்களைப் பாடி, இறைவனை வணங்கி வாழ்வினில் உய்வினை அடைவோமாக. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/28/74-நல்லர்-நல்லதோர்---பாடல்-10-2775903.html
2780728 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 75. கோவாய் முடுகி அடுதிறல் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, September 27, 2017 02:56 PM +0530  

பாடல் 2 

காய்ந்தாய் அனங்கன் உடலம் பொடிபடக் காலனை முன்
பாய்ந்தாய் உயிர் செகப் பாதம் பணிவார் தம் பல் பிறவி
ஆய்ந்தாய்ந்து அறுப்பாய் அடியேற்கு அருளாய் உன் அன்பர் சிந்தை
சேர்ந்தாய் திருச்சத்திமுற்றத்து உறையும் சிவக்கொழுந்தே

விளக்கம்:

அனங்கன்=மன்மதன். அங்கம் ஏதும் இல்லாதவன். வடமொழிச் சொல். காய்தல்=எரித்தல்; செக=பிரிய; ஆய்ந்தாய்ந்து அறுத்தல்=அடியார்கள் பல்வேறு பிறவிகளிலும் ஈட்டிய வினைகள் அனைத்தையும் ஒருசேர அழித்து பிறவிப் பிணியினை அடியோடு நீக்குதல். 

பொழிப்புரை:

தவத்தில் ஆழ்ந்திருந்த உனது தவத்தினைக் கலைக்க முயன்ற மன்மதனின் உடலினை உனது நெற்றிக் கண்ணினால் விழித்து அவனது உடல் பொடியாகச் செய்தவனே, சிறுவன் மார்க்கண்டேயனின் உயிரினைப் பறிக்க வந்த காலனின் உயிரினைப் பாய்ந்து காலால் உதைத்து நீக்கியவனே, உனது பாதங்களைப் பணியும் அடியார்களின் வினைத் தொகுப்புக்களை ஆராய்ந்து அடியோடு அறுத்து அவர்களின் பிறவிப் பிணியினைத் தீர்ப்பவனே, அன்பர்களின் உள்ளத்தை இருப்பிடமாகக் கொண்டவனே, திருச்சத்திமுற்றத்தில் உறையும் சிவக்கொழுந்தே, அடியேனாகிய எனக்கு அருளாய்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/30/75-கோவாய்-முடுகி-அடுதிறல்---பாடல்-2-2780728.html
2775902 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 74. நல்லர் நல்லதோர் - பாடல்  9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, September 27, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 9:
    வட்ட மாமதில் மூன்றுடன் வல்லரண்
    சுட்ட செய்கையர் ஆகிலும் சூழ்ந்தவர்
    குட்ட வல்வினை தீர்த்துக் குளிர்விக்கும்
    சிட்டர் போல் திரு நாகேச்சரவரே

விளக்கம்:
திரிபுரத்து அரக்கர்களின் மூன்று கோட்டைகளை சுட்டெரித்த பெருமான், தனது அடியார்களின் வினைகளைத் தீர்த்து அவர்களை குளிர்விக்கின்றார் என்று பெருமானின் இருவேறு தன்மைகளை அப்பர் பெருமான் நயமாக குறிக்கின்றார். சிட்டர் என்பது ச்ரேஷ்டர் என்ற வடமொழிச் சொல்லின் திரிபு. இந்த பாடல் வேட்களம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் ஒரு பாடலை (5.42.9) ஒத்திருக்கின்றது. குட்ட வல்வினை=குமைக்கும் வல்வினை;

    வட்ட மாமதில் மூன்றுடை வல்லரண்
    சுட்ட கொள்கையர் ஆயினும் சூழ்ந்தவர்
    குட்ட வல்வினை தீர்த்துக் குளிர்விக்கும்
    சிட்டர் பொற்றிரு வேட்களச் செல்வரே 

உயிர்களை நல்ல கதிக்குச் செல்லவிடாமல், ஐந்து புலன்களின் உதவி கொண்டு உயிர்களை கீழ்மைப் படுத்தியும் சிறுமைப் படுத்தியும், மேலும் பல தீய செயல்களை புரிய வைத்தும், பிறவி எடுத்ததன் நோக்கத்தை உயிர் அறிய முடியாத வண்ணம் செயல்படும் வினைகள், உயிரினை பல துன்பங்களில் ஆழ்த்துகின்றன. மேலும் மீண்டும் மீண்டும் பல பிறவிகள் எடுப்பதற்கு பலமான அடித்தளம் அமைத்து உயிர் நிரந்தரமாக பிறவிச் சுழலில் சிக்கி வெளியே வாராத நிலையை உருவாக்குகின்றன. இவ்வாறு உயிர்களைத் துன்பப்படுத்தும் வினைகளை குட்ட வல்வினைகள், குமைக்கும் வல்வினைகள் என்று அப்பர் பிரான் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். 

இவ்வாறு நம்மைத் துன்புறுத்தும் தீவினையை கருவூர்த் தேவர், திருமுகத்தலை பதிகத்தின் பாடலில், புழுங்கு தீவினை என்று குறிப்பிடுகின்றார். புழுகுதல், வெம்மையினால் வெந்து போதல்; இந்த தீவினைகளை எதிர்கொண்டு, மெய்ப்பொருளை நாம் உணரும் வண்ணம், அருளாளர்கள் வழங்கிய நூல்கள் தாம் என்று கூறும் கருவூர்த்தேவர், அத்தைகைய நூல்களை நாம் அறியும் வண்ணம் செய்வது இறைவனின் திருவருளாகிய தேன் என்பதையும் இங்கே உணர்த்துகின்றார். எனவே இறைவனின் அருள் இருந்தால் தான் தேவாரம் முதலான நூல்களை படித்து நாம் மெய்ப்பொருளை உணரமுடியும் என்பது இங்கே புலனாகின்றது. எனவே அத்தகைய நூல்களைப் படித்து உண்மையை உணரும் வாய்ப்பினை இறைவன் நமக்கு நல்கவேண்டும் என்று நாம், மனமுருகி இறைவனை வேண்டினால் நமக்கு அந்த வாய்ப்பினை இறைவன் அருளுவான் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.  
 
புழுங்கு தீவினையேன் வினை கெடப் புகுந்து
            புணர்பொருள் உணர்வு நூல் வகையால் 
வழங்கு தேன் பொழியும் பவளவாய் முக்கண்
            வளரொளி மணி நெடுங்குன்றே
முழங்கு தீம் புனல் வாய்ந்து இளவரால் உகளும்
            முகத்தலை அகத்து அமர்ந்து அடியேன்
விழுந்து தீங்கனியாய் இனிய ஆனந்த
            வெள்ளமாய் உள்ளம் ஆயினையே    

பொழிப்புரை:
வட்ட வடிவமாக விளங்கிய மூன்று வலிமையான கோட்டைகளையும் சுட்டெரித்த பெருமான், தன்னைச் சூழ்ந்து இருக்கும் அடியார்களின் திரண்ட வலிமையான பழ வினைகளைத் தீர்த்து அவர்களின் மனதினை குளிர்விக்கும் கருணைச் செயலையும் புரிகின்றார். இத்தகைய மேன்மையான குணங்களை உடைய பெருமான், நாகேச்சரம் எனப்படும் தலத்தின் இறைவர் ஆவார்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/27/74-நல்லர்-நல்லதோர்---பாடல்--9-2775902.html
2775901 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 74. நல்லர் நல்லதோர் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, September 26, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:
    கழல் கொள் காலினர் காலனைக் காய்ந்தவர்
    தழல் கொள் மேனியர் சாந்த வெண்ணீறு அணி
    அழகர் ஆல் நிழல் கீழ் அறம் ஓதிய
    குழகர் போல் திரு நாகேச்சரவரே

விளக்கம்:
சாந்தம்=சந்தனம்; ஏனையோர் நறுமணம் வீசும் சந்தனத்தை விரும்பி உடல் முழுவதும் பூசிக் கொள்வது போன்று, திருநீற்றினை இறைவன் தனது உடல் எங்கும் பூசிக் கொள்ளும் நிலை இங்கே உணர்த்த்தப் படுகின்றது. பாடம் கேட்ட சனகாதி முனிவர்கள் முதியவராக காணப்பட, அவர்களுக்கு விளக்கம் அளிக்கும் பெருமான் மிகவும் இளையவராக இருக்கும் நிலையை நாம் பல இடங்களிலும் காண்கின்றோம், இந்த நிலையை உணர்த்தும் பொருட்டு, இளமையுடன் அழகாக விளங்கும் பெருமான் என்று அப்பர் பிரான் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். 

பொழிப்புரை:
கழலினைத் தனது காலில் அணிந்துள்ள பெருமான், தனது அடியானாகிய சிறுவன் மார்க்கண்டேயனது உயிரைக் கவர வந்த இயமனின் மீது கோபம் கொண்டு அவனைக் காலால் உதைத்தவர் ஆவார். கொழுந்து விட்டு எரியும் தழலின் நிறத்தை உடைய பெருமான், தனது உடலெங்கும் சந்தனம் பூசிக் கொள்வது போன்று திருநீற்றினைப் பூசிக்கொண்டு மிகவும் அழகராக காணப்படுகின்றார். ஆல மரத்தின் நிழலில் சனகாதி முனிவர்களுக்கு வேதங்களின் பொருட்களை விளக்கிய பெருமான், இளையவராகவும் அழகியராகவும் காணப்படுகின்றார். இத்தகைய தன்மைகள் கொண்ட பெருமான், நாகேச்சரம் எனப்படும் தலத்தின் இறைவர் ஆவார்
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/26/74-நல்லர்-நல்லதோர்---பாடல்-8-2775901.html
2775900 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 74. நல்லர் நல்லதோர் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, September 25, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 7:
    மானை ஏந்திய கையினர் மையறு
    ஞானச் சோதியர் ஆதியர் நாமம் தான்
    ஆன அஞ்செழுத்து ஓத வந்து அண்ணிக்கும்
    தேனர் போல் திரு நாகேச்சரவரே

விளக்கம்:
மையறு=குற்றமற்ற; அண்ணிக்கும்=இனிக்கும்; தேனர்=தேனைப் போன்றவர் முதல் பாடலில், பெருமானைச் சென்றடைந்த பாம்பு எவ்வாறு நல்ல குணம் உடைய பாம்பாக மாறியது என்பதை நாம் பார்த்தோம். சாதுவான இயல்பினைக் கொண்ட மானுக்கு வெறியூட்டி, பெருமான் மீது தாருகவனத்து முனிவர்கள் ஏவினார்கள். அவ்வாறு தன்னை எதிர்க்கும் எண்ணத்துடன் தன்னை நோக்கி ஓடி வந்த, மான் குட்டியின் வெறியைத் தனிவித்த இறைவன், அந்த மானினைத் தனது கையில் ஏந்துகின்றார். பலருக்கும் நன்மை புரியும் இயல்புடைய நல்லராகிய இறைவனுடன் இணைந்த மான்கன்று, தனது இயல்பான குணமாகிய தாவும் நிலையில் அவரது கையில் பொருந்தியது.   

இறைவன் ஞானச் சுடராக இருந்து, புற இருளையும் உயிர்களின் அகயிருளையும் நீக்கும் தன்மையையும், உயிர்களுக்கு அருள் புரிவதையும், காலம் கடந்து ஆதியாக நிற்கும் தன்மையும் இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது.      

பொழிப்புரை:
தாவும் நிலையுடன் மான், பெருமானது கையில் பொருந்தியுள்ளது. குற்றமற்ற ஞான ஒளியாக பிரகாசிக்கும் பெருமான் உலகத்தில் உள்ள அனைத்துப் பொருட்களுக்கும் மற்றும் அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஆதியாக உள்ளவர் ஆவார். அவரது திருநாமமாகிய அஞ்செழுத்து மந்திரத்தை ஓதும் அடியார்களுக்கு இனிக்கின்ற தேனாக இருக்கும்   பெருமான், நாகேச்சரம் எனப்படும் தலத்தின் இறைவர் ஆவார்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/25/74-நல்லர்-நல்லதோர்---பாடல்-7-2775900.html
2775899 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 74. நல்லர் நல்லதோர் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, September 24, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 6:
    வம்பு பூங்குழல் மாது மறுகவோர்
    கம்ப யானை உரித்த கரத்தினர்
    செம்பொனார் இதழும் மலர் செஞ்சடை 
    நம்பர் போல் திரு நாகேச்சரவரே

விளக்கம்:
மறுக=அஞ்சி மயங்குமாறு; கம்ப யானை=அசையும் யானை; யானை நடக்கும் போதும் யானையின் துதிக்கை அசைந்து கொண்டே இருக்கும். அதனை உணர்த்தும் வண்ணம் கம்ப யானை என்று அப்பர் பிரான் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். வம்பு=நறுமணம்; யானையின் பசுமையான தோல் உடலுக்கு கேடு விளைவிக்கும் என்று நம்பப்படுகின்றது. இறைவன் தன்னை எதிர்த்து வந்த யானையைக் கொண்டு அதன் தோலை உரித்துத் தனது உடலின் மீது போர்த்துக் கொண்ட நிகழ்ச்சி இறைவனின் உடலுக்கு ஏதேனும் கேட்டினை விளைவிக்குமோ என்ற அச்சத்தை இறைவிக்கு ஏற்படுத்தியதால், இறைவி அடைந்த கலக்கம் இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. இதழி=கொன்றை மலர்;    

பொழிப்புரை:
நறுமணம் உடையதும் பூக்கள் போன்று மேன்மையை உடையதுமாகிய கூந்தலை உடைய அன்னை உமையம்மை, இறைவன் தனது உடலின் மீது போர்த்துக் கொள்ளும் யானையின் பசுந்தோல் அவரது உடலுக்கு ஏதேனும் தீங்கினை விளைவிக்குமோ என்ற அச்சத்தினால் கலக்கம் அடையுமாறு, அசைந்து வந்த மதயானையின் தோலை உரித்துத் தனது உடலின் மீது போர்த்துக் கொண்டவர் சிவபெருமான். செம்பொன்னினைப் போன்று காணப்படும் கொன்றை மலர்களை தனது சடையில் அணிந்துள்ள பெருமான் அடியார்களால் விரும்பப் படுகின்றார். அத்தகைய பெருமான், நாகேச்சரம் எனப்படும் தலத்தின் இறைவர் ஆவார்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/24/74-நல்லர்-நல்லதோர்---பாடல்-6-2775899.html
2775897 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 74. நல்லர் நல்லதோர் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, September 23, 2017 12:00 AM +0530
பாடல் 5:
    பண்டொர் நாள் இகழ்வான் பழித் தக்கனார்
    கொண்ட வேள்விக் குமண்டை அது கெட
    தண்ட மா விதாதாவின் தலை கொண்ட
    செண்டர் போல் திரு நாகேச்சரவரே

விளக்கம்:
செண்டர்=செண்டு ஆயுதத்தை உடையவர்; தண்டம்=தண்டனையாக; விதாதா=வேள்வித் தலைவன்; குமண்டை=செருக்குடன் செய்யப்பட்ட செயல்; வான்பழி=மிகுந்த பழி; தக்கனுக்கு ஆர் விகுதி, அவனை இழிவு செய்யும் நோக்கத்துடன் கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. தக்ஷன் ,முதலான பாம்புகள் வணங்கிய பெருமானைக் கண்ட அப்பர் பிரானுக்கு, தக்கனும் தக்கன் செய்த வேள்வியை பெருமான் அழித்ததும் நினைவுக்கு வந்தன போலும். அந்த நிகழ்ச்சியை இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார்.  நல்லர் என்று தொடங்கும் பதிகத்தில், தவறான முன்மாதிரியாக அமையும் பொருட்டு செய்யப்பட்ட வேள்வியைத் தடுத்து நிறுத்தி, அத்தகைய வேள்வியினை நடத்த துணிந்தவர்களுக்குத் தகுந்த தண்டனை கொடுத்ததன் மூலம், வேதங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ள முறைகளுக்கு விரோதமாக தவறான முறையில் செய்யப்படும் வேள்விகளைத் தவிர்த்து உலகத்திற்கு நன்மை புரிந்த செயல் மிகவும் பொருத்தமாக இங்கே சொல்லப் படுகின்றது. 

பொழிப்புரை:
பண்டைய நாளில் ஒரு சமயம், பெருமானை இழிவு படுத்தும் நோக்கத்துடன், பெருமானை புறக்கணித்து முன்மாதிரியாக வேள்வி செய்வேன் என்று வேள்வி செய்யத் துணிந்து தனக்கு தீராப் பழியைத் தேடிக் கொண்டவன் தக்கன். சிவபெருமானை விடவும் தான் பெரியவன் என்று தவறாக கருதி செருக்குடன் தக்கன் செய்த யாகத்தை அழித்த பெருமான், அந்த யாகம் செய்வதற்கு தக்கனுக்குத் துணையாக நின்ற வேள்வித் தலைவனது தலையையும் அறுத்தவர் சிவபெருமான். அவர் செண்டு எனப்படும் ஆயுதத்தை உடையவர் ஆவார். அத்தகைய வல்லமை படைத்த பெருமான், நாகேச்சரம் எனப்படும் தலத்தின் இறைவர் ஆவார்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/23/74-நல்லர்-நல்லதோர்---பாடல்-5-2775897.html
2775896 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 74. நல்லர் நல்லதோர் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, September 22, 2017 12:00 AM +0530
பாடல் 4:
    சந்திரன்னொடு சூரியர் தாமுடன்
    வந்து சீர்வழிபாடுகள் செய்த பின்
    ஐந்தால் அரவின் பணி கொண்டருள்
    மைந்தர் போல் மணி நாகேச்சரவரே


விளக்கம்:
தலபுராணத் தகவல்களின் படி, சந்திரன் சூரியன், மற்றும் கோள் இராகு, கார்க்கோடகன், ஆதிசேஷன், நாகராஜன், தக்ஷன் ஆகிய பாம்புகளும் தலத்து இறைவனை வணங்கினார்கள். இந்த தகவல் இங்கே கொடுக்கப்படுகின்றது. உலகினைத் தனது தலையில் தாங்குவதாக கருதப்படும் ஆதிசேஷன், ஜனப்பெருக்கத்தால் பூமியின் சுமை மிகவும் அதிகரித்தபோது, பூமியைத் தாங்க முடியாமல் தளர்வடைந்து இறைவனை வேண்டி, குடந்தை கீழ்க்கோட்டம், நாகேச்சரம், பாம்புரம் மற்றும் நாகைக் காரோணம் ஆகிய தலங்கள் சென்று வழிபாட்டு, தான் இழந்த வலிமையைப் பெற்றதாக புராணங்களில் கூறப்படுகின்றது. இந்த இரண்டு தகவல்களும் இந்த பதிகத்தில் கொடுக்கப் பட்டுள்ளன. பணி=பணிவிடை; மைந்தர்=வல்லமை உடையவர்;  

பொழிப்புரை:
சந்திரன் சூரியன் ஆகிய இருவரும் சிறப்பான வழிபாடுகள் செய்து நாகேச்சரத்து பெருமானை வணங்கி பல நலன்கள் பெற்ற பின்னர், ஐந்து தலைகள் கொண்ட பாம்புகள் ஆதிசேஷன், நாகராஜன் ஆகியோரும் இறைவனை வழிபட்டு அவனது அருளினைப் பெற்றனர், இவ்வாறு சந்திரன், சூரியன், பாம்புகள் ஆகியோர் வழிபடும் வல்லமை வாய்ந்த பெருமான் நாகேச்சரம் எனப்படும் தலத்தின் இறைவர் ஆவார்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/22/74-நல்லர்-நல்லதோர்---பாடல்-4-2775896.html
2775895 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 74. நல்லர் நல்லதோர் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, September 21, 2017 12:00 AM +0530
பாடல் 3:
    ஓதமார் கடலின் விடம் உண்டவர்
    ஆதியார் அயனோடு அமரர்க்கு எலாம்
    மாதொர் கூறர் மழு வலன் ஏந்திய
    நாதர் போல் திரு நாகேச்சரவரே

விளக்கம்:
வலம் என்ற சொல் வலன் என்று திரிந்தது; ஆர்=பொருந்திய; ஓதம்=அலைகள்; 
   
பொழிப்புரை:
அலைகள் நிறைந்த கடலிலிருந்து எழுந்த நஞ்சினை உண்டு அனைவரையும் நஞ்சின் தாக்கத்திலிருந்து காப்பாற்றிய பெருமான் பிரமன் முதலாய தேவர்கள் அனைவர்க்கும் முன்னமே தோன்றியவர்; அவர் உமையம்மையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகமாகக் கொண்டவர், மழு ஆயுதத்தை தனது வலது கையில் ஏந்தியவர் ஆவார். இவ்வாறு அனைவர்க்கும் தலைவராக விளங்கும் பெருமான், நாகேச்சரம் எனப்படும் தலத்தின் இறைவர் ஆவார்

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/21/74-நல்லர்-நல்லதோர்---பாடல்-3-2775895.html
2775894 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 74. நல்லர் நல்லதோர் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, September 20, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 2: 
    நாவலம் பெரும் தீவினில் வாழ்பவர்
    மேவி வந்து வணங்கி வினையொடு
    பாவம் ஆயின பற்று அறுவித்திடும்
    தேவர் போல் திரு நாகேச்சரவரே

விளக்கம்:
இமய மலையின் தெற்கே உள்ள இந்தப் பாரத நாட்டுக்கு நாவலந்தீவு என்று பெயர். வடமொழியில் ஜம்புத்வீபம் என்று அழைக்கப் படுகின்றது. வடமொழி மந்திரங்களைச் சொல்லி சடங்குகள் செய்வோர், தாங்கள் சடங்குகளைத் தொடங்கும் நேரத்தில் சொல்லும் சங்கல்பத்தில் இந்த நாட்டினை ஜம்புத்வீபே பாரதவர்ஷே பரதக்கண்டே என்று குறிப்பிட்டு தாங்கள் இருக்கும் இடத்தினை குறிப்பிடுவார்கள். நாவல் வடமொழியில் ஜம்பு என்று அழைக்கப் படுகின்றது. கயிலாய மலையின் அருகில் இருக்கும் மானசரோவர் ஏரியின் நடுவில் ஒரு காலத்தில் நாவல்மரம் இருந்ததாக நம்பப் படுகின்றது.  

நமது நாட்டினை நாவலந்தீவு என்று அப்பர் பிரான் அழைப்பதை நாம் கீழ்க்கண்ட பாடலில் காணலாம். சமணர்களின் தூண்டுதலின் பேரில், அப்பர் பிரானை விசாரணைக்கு அழைத்துச் செல்ல வந்த பல்லவ நாட்டு அமைச்சர்களிடம், தன்னைப் பல்லவ மன்னவனின் ஆணை கட்டுப் படுத்தாது என்றும் தான் விசாரணைக்கு வர முடியாது என்றும் முதலில் சொல்லிய அப்பர் பிரான், தனது நிலையை வலியுறுத்தும் முகமாகப் பதில் அளிக்கும் பாடல் இது. பல்லவ மன்னன் என்ன, இந்த நாவலம் தீவினுக்கு அரசனாக இருந்தாலும், அவன் தனது காவலரை விடுத்து என்னை வருமாறு கட்டளை இட்டால், நான் அவனது ஆணைக்குக் கீழ்ப்படியமாட்டேன் என்று உறுதியாகக் கூறுவதை நாம் உணரலாம். நமர்க்கும் குடியல்லோம் நமனை அஞ்சோம் என்று முழங்கிய அப்பர் பிரானின் உறுதி இந்தப் பாடலிலும் வெளிப்படுவதை நாம் உணரலாம். மன்னனுக்குக் கட்டுப்பட மாட்டேன் என்று முழங்கிய அப்பர் பிரான் தான் எவருக்கு ஆட்படுவேன் என்பதையும் இந்தப் பாடலில் உணர்த்துகின்றார். சிவபெருமான் திருநாமத்தைத் தங்களது நாவினால் சொல்லும் அடியார்களே தன்னை ஆளும் தகுதி பெற்றவர்கள் என்று சொல்லி, சிவபிரானது அடியார்களுக்குத் தலை வணங்குவேன் என்று இந்தப் பாடலில் கூறுகின்றார்.
   
மூவுருவின் முதலுருவாய் இருநான்கான
          மூர்த்தியே என்று முப்பத்து மூவர்
தேவர்களும் மிக்கோரும் சிறந்து வாழ்த்தும்
           செம்பவளத் திருமேனிச் சிவனே என்னும்
நாவுடையார் நமையாள உடையார் அன்றே
            நாவலம் தீவகத்தினுக்கு நாதரான
காவலரே ஏவி விடுத்தாரேனும் கடவமலோம்
            கடுமையொடு களவற்றோமே

பொழிப்புரை:
நாவலந்தீவு என்று அழைக்கப்பட்ட இந்திய நாட்டில் வாழும் மனிதர்கள் பெருமானை நெருங்கி வந்து அவரை வணங்கி, தங்களது வினைகள், பாவங்கள் மற்றும் தாங்கள் உலகப்  பொருட்களின் மீது கொண்டுள்ள பற்று ஆகியவற்றை அறுத்துக் கொள்கின்றார்கள். அத்தகைய தேவராகிய பெருமான், நாகேச்சரம் எனப்படும் தலத்தின் இறைவர் ஆவார்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/20/74-நல்லர்-நல்லதோர்---பாடல்-2-2775894.html
2773772 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 74. நல்லர் நல்லதோர் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, September 19, 2017 12:00 AM +0530
முன்னுரை:


இராகு பகவான் வழிபட்ட தலம் நாகேச்சரம். மேலும் ஐந்து தலைகளை உடைய நாகங்கள் ஆதிசேஷன், கார்க்கோடகன், நாகராஜன், தக்ஷன் ஆகியோர் இந்த தலத்து இறைவனை வணங்கி பயன் அடைந்ததாக கூறப்படுகின்றது. இவ்வாறு பல கொடிய விடம் கொண்ட நாகங்களும் இறைவனை வணங்கிய தலத்திற்கு வந்த அப்பர் பிரானுக்கு, நாகங்கள் இறைவனை வணங்கும் காரணத்தையும், இறைவனின் சடையிலும் உடலிலும் பாம்புகள் சாதுவாக இருப்பதையும் நினைத்துப் பார்க்கின்றார் போலும். பலருக்கும் நன்மை பயக்கின்ற இறைவனின் சன்னதியில் பாம்புகளும் தனது கொடிய தன்மையை மறந்து விடுகின்றன என்பதை உணர்கின்றார் போலும். அதே நினைவில் நல்லவராகிய இறைவன், நல்ல குணம் கொண்டுள்ள பாம்பினைத் தனது இடையில் தரித்துள்ளார் என்று பதிகத்தின் பாடலைத் தொடங்குகின்றார் போலும்.     

பாடல் 1:
    நல்லர் நல்லதோர் நாகம் கொண்டு ஆட்டுவர்
    வல்லர் வல்வினை தீர்க்கும் மருந்துகள்
    பல் இல் ஓடு கை ஏந்திப் பலிதிரி
    செல்வர் போல் திரு நாகேச்சரவரே
 

விளக்கம்:

விடம் கொண்டுள்ள தன்மையால் அனைவரையும் அச்சுறுத்தும் பாம்பு நல்ல குணமுடைய நாகம் என்று இந்த பாடலில் கூறப்படுகின்றது. இறைவனின் சன்னதியில் நல்லன அல்லாத பொருட்களுக்கு இடம் ஏது. கொலை வெறியுடன் தாக்க வந்த மான்கன்று, தனது கொலை வெறியை விடுத்து, துள்ளி விளையாடும் மான்குட்டியாக பெருமானின் கைகளில் திகழ்வது போல் பாம்பும் தனது கொடிய குணத்தை விட்டுவிட்டு நல்ல குணமுடைய பாம்பாக அடங்கி விடுகின்றது. சந்திரனிடம் தான் கொண்டுள்ள பகையையும் மறந்து, சந்திரனுடன் பெருமானின் சடையில் தாங்கும் பாம்பு பல தேவாரப் பதிகங்களில் குறிப்பிடப்படுகின்றது. நல்லான் ஆகிய பெருமானுடன் இணைந்த பாம்பு, தனது கொடிய குணத்தினை விட்டு விட்டு நல்ல குணத்துடன் திகழ்வது நமக்கு தமிழ் மூதாட்டி அவ்வையாரின் மூதுரை பாடல் ஒன்றினை நினைவூட்டுகின்றது.

    நல்லாரைக் காண்பதுவும் நன்றே நலமிக்க
    நல்லார் சொல் கேட்பதுவும் நன்றே -- நல்லார்
    குணங்கள் உரைப்பதுவும் நன்றே அவரோடு
    இணங்கி இருப்பதுவும் நன்று.      

நல்லர் என்று அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுவது நமக்கு ஞானசம்பந்தரின் நமச்சிவாயப் பதிகத்தின் ஒரு பாடலை (3.49.5) நினைவூட்டுகின்றது. எல்லோருக்கும் நன்மை செய்பவன் என்பதை உணர்த்தும் வகையில் சம்பந்தர் நல்லார் என்று அழைக்கின்றார்.

    கொல்வாரேனும் குணம் பல நன்மைகள் 
    இல்லாரேனும் இயம்புவர் ஆயிடின்
    எல்லாத் தீங்கையும் நீங்குவர் என்பரால்
    நல்லார் நாமம் நமச்சிவாயவே


சீர்காழி மீது அருளிய ஒரு பதிகத்தை (2.11)  நல்லான் என்று இறைவனை அழைத்துத் சம்பந்தர் தொடங்குகின்றார். நன்மையே வடிவான இறைவன் என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். வேதங்களிலும் அதன் ஆறு அங்கங்களிலும் வல்லவனாக உள்ள பெருமான், வேதங்களில் காணப்படும் துதிகளின் வடிவமாகவும் உள்ளார் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். 

    நல்லானை நான்மறையோடு இயல் ஆறங்கம்
    வல்லானை வல்லவர் பால் மலிந்து ஓங்கிய
    சொல்லானைத் தொல் மதில் காழியே கோயிலாம்
    இல்லானை ஏத்த நின்றார்க்கு உளது இன்பமே

நல்லவனாக உள்ள பெருமான், நான்மறைகள் மற்றும் அதன் அங்கங்களிலும் வல்லவனாக இருக்கும் நிலையினை அப்பர் பிரான் கச்சி ஏகம்பத்து பதிகத்தின் ஒரு பாடலிலும் (4.07.07) குறிப்பிடுகின்றார். சிவன் என்ற சொல்லுக்கு மங்களம் என்று பொருள். நன்மை பயக்கும் இறைவனை மங்களம் என்ற பொருள்பட சிவன் என்று மிகவும் பொருத்தமாக வேதங்கள் அழைக்கின்றன. நல்லான=மேன்மை உடைய: துகள்=களங்கம்; வேதங்களில் வளவர்கலாக விளங்கி இறைவனின் தன்மையை உள்ளவாறு உணர்ந்து கொள்ளும் அடியார்களின் மனதினில் இறைவன் உறைகின்றான் என்றும் அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். 

நல்லானை நல்லான நான்மறையோடு ஆறங்கம்
வல்லானை வல்லார் கண் மனத்து உறையும் மைந்தனைச்
சொல்லானைச் சொல்லார்ந்த பொருளானைத் துகள் ஏதும்
இல்லானை எம்மானை என் மனத்தே வைத்தேனே

உலகத்தவர்க்கு நன்மை பயப்பவனாக விளங்கும் பெருமான், உலகமாகவும், குணக் குன்றாகவும் விளங்கும் தன்மை தொழற்பாலதே குறுந்தொகைப் பதிகத்தின் பாடலில் (4.94.7) அப்பர் பெருமானால் உணர்த்தப் படுகின்றது.

    ஞாலத்தானை நல்லானை வல்லோர் தொழும்
    கோலத்தானைக் குணப்பெரும் குன்றினை
    மூலத்தானை முதல்வனை மூவிலச்
    சூலத்தானைக் கண்டீர் தொழற்பாலதே 

நம்பி என்றால் ஆண்களில் சிறந்தவன் என்று பொருள். நல்லவனாகத் திகழும் பெருமானை நம்பி என்று அப்பர் பிரான் அழைப்பதை நாம் நள்ளாறு தலத்தின் மீது அருளப்பட்ட திருத்தாண்டகப் பதிகத்தின் ஒரு பாடலில் (6.20.8) காணலாம். 

சொல்லானைச் சுடர்ப்பவளச் சொதியானைத்
           தொல் அவுணர் பரம் மூன்று எரியச் செற்ற
வில்லானை எல்லார்க்கும் மேலானானை
           மெல்லியலாள் பாகனை வேதம் நான்கும்
கல்லாலின் நிழற்கீழ் அறம் கண்டானைக்
           காளத்தியானைக் கயிலை மேய
நல்லானை நம்பியை நள்ளாற்றானை
           நன் அடியேன் நினைக்கப் பெற்று உய்ந்தவாறே   

நல்லான் என்று இறைவனை குறிப்பிடும் நாரையூர் தலத்தின் ஒரு பதிகத்தின் பாடலில் (6.74.1), பெருமான் பலருக்கும் அருள் செய்த கருணைச் செயல்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றன. திருமாலுக்கு ஆழி அருள் செய்தது, அடியார்கட்கு எளியானாக இருப்பது, முப்புரங்களை எரித்து அனைவரையும் காப்பாற்றியது, அர்ஜுனனுக்கு பாசுபதம் அளித்தது ஆகிய செயல்கள் இந்த பாடலில் குறிக்கப்படுகின்றன.

சொல்லனைப் பொருளானைச் சுருதியானைச்
          சுடராழி நெடுமாலுக்கு அருள் செய்தானை
அல்லானைப் பகலானை அரியான் தன்னை
          அடியார்கட்கு எளியானை அரண் மூன்று எய்த
வில்லானைச் சரம் விசையற்கு அருள் செய்தானை
           வெங்கதிரோன் மாமுனிவன் விரும்பி ஏத்தும்   
நல்லானைத் தீயாடு நம்பன் தன்னை நாரையூர்
           நன்னகரில் கண்டேன் நானே

நல்லர்=நன்மை பயப்பவர்: செல்வர்=அனைத்துச் செல்வங்களிலும் உயர்ந்த முக்திச் செல்வத்தை உடையவர் என்பதால் பெருமானை செல்வர் என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். பெருமான் பிச்சை ஏற்றுத் திரிவது, வறுமையால் அல்ல என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம், பெருமானை செல்வர் என்று அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுவதை நாம் இங்கே காணலாம். உலகத்தவர் தங்களிடம் உள்ள மூன்று மலங்களையும் இறைவனது பிச்சைப் பாத்திரத்தில் இட்டு, தங்களது மலங்களைக் களைந்து கொண்டு, உய்வினை அடையும் பொருட்டு, பெருமான் பல இடங்களுக்கும் சென்று பலி ஏற்பதற்காக பெருமான் திரிகின்றான் என்று பல தேவாரப் பாடல்களில் கூறப்பட்டுள்ளது.  

இறைவன் இவ்வாறு பலி ஏற்பது தனது உணவுத் தேவைக்காக அல்ல; உலகில் உள்ள ஆன்மாக்கள் தங்களிடம் உள்ள ஆணவம் கன்மம் மாயை ஆகிய மலங்களை, இறைவன் ஏற்றிருக்கும் கபாலத்தில் இட்டு, மலங்களை முற்றிலும் ஒழித்து உய்வினை அடைய வேண்டும் என்பதற்காகத் தான். இந்த உண்மையை குங்கிலியக் கலிய நாயனார் புராணத்தின் முதல் பாடலில் சேக்கிழார் பெருமானார் ஊர்தொறும் பலி கொண்டு உய்ப்பவன் என்று சிவபிரானை குறிப்பிடுகின்றார்.

ஊர்தொறும் பலி கொண்டு உய்க்கும் ஒருவனது
                                                                                    அருளினாலே
பாரினில் ஆர்ந்த செல்வம் உடையராம் பண்பில் நீடிச்
சீருடை அடிசில் நல்ல செழுங்கறி தயிர் நெய் பாலால்
ஆர் தரு காதல் கூற அடியவர்க்கு உதவும் நாளில்.

உயிர்களுக்கு இருக்கும் தான் என்ற அகந்தையை கழிக்கும் பொருட்டு இறைவன் பலி ஏற்கின்றார்  என்று அப்பர் பெருமான் சொல்லும் பாடலை (4.53.6) நாம் இங்கே காண்போம். பெருமான் பிச்சை ஏற்பது தனது உணவுத் தேவைக்காக அல்ல என்று தெளிவு படுத்தும் அப்பர் பிரான், நகைச்சுவையாக பெருமானது உணவு எது என்பதை குறிப்பிடுவதையும் நாம் இந்த பாடலில் காணலாம். நஞ்சு தான் அவர் விரும்பி உண்ணும் உணவு என்று இங்கே கூறுகின்றார்.  

    வானகம் விளங்க மல்கும் வளம்கெழு மதியம் சூடித்
    தானகம் அழிய வந்து தாம் பலி தேர்வர் போலும்
    ஊனகம் கழிந்த ஓட்டில் உண்பதும் ஒளிகொள் நஞ்சம்
    ஆனகத்து அஞ்சும் ஆடும் அடிகள் ஆரூரனாரே 

பலி ஏற்கும் கொள்கையிலிருந்து தவறாதவன் என்று அப்பர் பிரான் கூறும் பாடல் (5.36.1) இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. பலி என்ற வடமொழிச் சொல்லுக்கு, வணக்கத்துடன் சமர்பிப்பது என்றும் பணிவாக அளிப்பது என்றும் பொருள். சிவபெருமானுக்கு நாம் இடும் பிச்சையை வணக்கத்துடன், பணிவுடன் சமர்பிக்க வேண்டும் என்பதை உணர்த்தும் விதமாக, பிச்சை என்ற சொல் தவிர்க்கப்பட்டு பலி என்ற சொல் திருமுறைப் பாடல்களில் மிகவும் அதிகமாக பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளது. கான்=நறுமணம்: வெண் தலை=தசை நீங்காத தலை; அறாத=நீங்காத

    கான் அறாத கடி பொழில் வண்டினம்
    தேன் அறாத திருச்செம்பொன்பள்ளியான்
    ஊன் அறாததோர் வெண் தலையில் பலி
    தான் அறாததோர் கொள்கையன் காண்மினே
 

சிவபெருமான் எதற்காக பலி ஏற்கின்றார் என்பதற்கு திருமூலர் விளக்கம் (ஏழாம் தந்திரம், பிட்சாவிதி அதிகாரம்) அளிக்கின்றார். இரந்துணி=இரந்து உண்பவன், பிச்சை எடுத்து உண்பவன்; நாம் அனுபவிக்கும் போகம் அனைத்தும், (உண்ணும் உணவு உட்பட) இறைவன் நமக்கிட்ட பிச்சை என்று உணரும் அடியார்கள், அந்த நினைப்பின் வழி நின்று, எப்போதும் இறைவனின் கருணையை நினைந்து இருப்பார்கள். அவர்கள் தங்களுடன் பிணைந்துள்ள ஆணவம் கன்மம் மாயம் ஆகிய மும்மலங்களை, பெருமானிடம் சமர்ப்பித்து விட்டு உலகப் பொருட்களின் மீது தாங்கள் அந்நாள் வரை கொண்டிருந்த பற்றுதலை ஒழித்து வாழ்வார்கள். இவ்வாறு வாழும் அடியார்கள், பற்றின்மை காரணமாக வினைகளை மேலும் சேர்த்துக் கொள்ளாமல் இருப்பார்கள். பழைய வினையின் காரணமாக தாங்கள் அனுபவிக்கும் இன்ப துன்பங்கள் இறைவன் அளித்த பிச்சை என்று கருத்துடன், எல்லாம் ஈசன் செயல் என்று செயல்படுவதால், அவர்கள் அனுபவிக்கும் இன்ப துன்பங்கள் புதிய வினைகளுக்கு அடிகோல மாட்டா. இத்தகைய பக்குவம் பெற்ற உயிர்கள், பழைய வினைத் தொகுதிகளால் மாற்றம் ஏதும் அடைவதில்லை என்பதால், வினைகளை அவர்கள் கழித்து அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற நிலையிலிருந்து அவர்களை விடுவித்து, அவர்களது வினைகளை தானே வாங்கிக் கொண்டு, அவர்கள் தனது திருவடி நீழலை அடையுமாறு இறைவன் அருள் புரிகின்றான்...
      
    பரந்து உலகேழும் படைத்த பிரானை
    இரந்துணி என்பர் எற்றுக்கு இரக்கும்        
    நிரந்தரமாக நினையும் அடியார்
    இரந்துண்டு தன் கழல் எட்டச் செய்தானே

 
பொழிப்புரை:
பலருக்கும் நன்மை பயப்பவராக விளங்கும் பெருமான், விடத்தை உடையதாக இருந்தாலும் பெருமானுடன் இணைந்த பின்னர் நல்ல குணம் உடையதாக மாறிய பாம்பினைத் தனது இடையில் பூண்டுள்ள பெருமான், தனது விருப்பம் போல் அந்த பாம்பினை ஆட்டுகின்றார். தனது அடியார்களை பீடித்துள்ள வலிமையான வினைகளையும் தீர்க்கும் மருந்தாக செயல்படும் வல்லமை உடைய பெருமான், பற்கள் இல்லாமலும் உலர்ந்தும் காணப்படும் பிரமனின் கபாலத்தைக் கையில் ஏந்தியவாறு எங்கும் திரிகின்றார். இவ்வாறு பிச்சை ஏற்றாலும் உண்மையில் முக்திச் செல்வம் எனப்படும் சிறந்த செல்வத்தை உடையவராக இருக்கும் பெருமான், நாகேச்சரம் எனப்படும் தலத்தின் இறைவர் ஆவார். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/19/74-நல்லர்-நல்லதோர்---பாடல்-1-2773772.html
2772567 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 73. சூலப்படை உடையார் தாமே - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, September 18, 2017 12:00 AM +0530
பாடல் 10:

கொன்றை அம் கூவிள மாலை தன்னைக்
        குளிர் சடை மேல் வைத்து உகந்த கொள்கையாரும்
நின்ற அனங்கனை நீறா நோக்கி
       நெருப்பு உருவமாய் நின்ற நிமலனாரும்
அன்று அவ்வரக்கன் அலறி வீழ
       அருவரையைக் காலால் அழுத்தினாரும்
என்றும் இடுபிச்சை ஏற்று உண்பாரும்
       இடைமருது மேவிய ஈசனாரே


விளக்கம்:

கூவிளம்=வில்வம்: குளிர்சடை என்று கங்கை நதியை, சிவபெருமான் தனது சடையில் அடக்கிய நிலையினை குறிப்பிடுகின்றார். குளிர்ந்த கங்கை நதியின் அருகே இருக்கும் நெற்றிக்கண் அனல் வெளிப்படுத்தும் தன்மையில் சிறிதும் குறையாது இருந்த தன்மை இங்கே நயமாக உணர்த்தப்படுகின்றது. சிவபெருமானின் தவத்தினை கலைக்குமாறு மன்மதனை தூண்டிவிட்ட தேவர்களும் இந்திரனும், அவனுக்குத் துணையாக தாங்களும் வருவதாக கூறினாலும், சிவபெருமானிடம் கொண்டிருந்த அச்சத்தால், மறைந்து நின்று நடப்பது என்ன என்பதை கவனித்த நிலை, நின்ற அனங்கள் என்ற குறிப்பு மூலம் மன்மதன் ஒருவன் மட்டும் தான் பெருமானின் எதிரே நின்றான் என்று உணர்த்தப்படுகின்றது. 

பொழிப்புரை:

அழகிய கொன்றை மாலையையும் வில்வ இலை மாலையையும், கங்கை நதி தங்கியதால் குளிர்ந்து காணப்படும் சடையில் அடக்கிய சிவபெருமான், தன்னெதிரே நின்றே மன்மதனை தனது நெற்றிக்கண்ணால் விழித்து நோக்கி எரித்த நிமலனாக இருப்பவரும், அனலின் உருவமாக சோதியாக உள்ளவரும், கயிலை மலையை பேர்த்தேடுக்க முயற்சி செய்த அரக்கன் இராவணன் அலறி விழுமாறு கயிலை மலையினைத் தனது கால் பெருவிரலால் அழுத்தியவரும், எப்போதும் மற்றவர் இடும் பிச்சையை ஏற்கக் காத்திருப்பவரும் ஆகிய சிவபெருமான் இடைமருது தலத்தில் விருப்பத்துடன் அமர்ந்துள்ளார்.

முடிவுரை:

இந்த பதிகத்தின் மூலம் பெருமானது பண்புகளையும், அவரது செயல்கள் உணர்த்தும் தன்மைகளையும் நமக்கு எடுத்துரைக்கும் அப்பர் பிரான், பதிகத்தின் முதல் பாடலில் பெருமானை விகிர்தர் என்று குறிப்பிட்டு, ஏனையோர் செய்யமுடியாத செயல்களைச் செய்து முடிக்கும் வல்லமை படைத்தவர் சிவபெருமான் என்று உணர்த்துகின்றார். ஆன்மாவைப் பற்றியுள்ள வினைகளைத் தீர்க்கும் வல்லமை படைத்தவர் என்று முதல் பாடலில் உணர்த்திய அவர், அடுத்த பாடலில் பெருமானின் சிறப்புகளை அறிந்த பலரும் அவரை போற்றி வணங்குகின்றார்கள் என்று கூறுகின்றார். தன்னை வழிபடும் அடியார்களின் துன்பங்களைத் தீர்ப்பதல் அவர்களுக்கு மிகவும் இனியவராக பெருமான் விளங்குகின்றார் என்று பதிகத்தின் மூன்றாவது பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். திருமால் உட்பட பல தேவர்கள் இறைவனை வணங்கிய சிறப்பு நான்காவது பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது. ஐந்தாவது பாடலில், கச்சி ஏகம்பம், திருவாரூர் ஆகிய தலங்களைக் குறிப்பிட்டு அத்தகைய சிறப்பினை உடைய இடைமருதூர் என்று உணர்த்துகின்றார். ஆறாவது பாடலில் எங்கும் நிறைந்துள்ள பெருமான் நாம் பெரும் பதினாறு பேறுகளாக உள்ள தன்மை குறிப்பிடப்படுகின்றது. ஏழாவது பாடல் கருத்தாழம் மிகுந்த பாடல். எஞ்சிய மூன்று பாடல்களில் பெருமானின் சிறந்த பண்புகளையும், அந்த பண்புகளை வெளிப்படுத்திய செயல்களையும் அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். இவ்வாறு எண்ணற்ற சிறப்புகளை உடைய பெருமானின் பண்புகளையும் கருணை உள்ளத்தையும் நமக்கு இந்த பதிகத்தின் மூலம் உணர்த்திய அப்பர் பிரானின் வழியில் சென்று நாமும் இறைவனை வழிபாட்டு வாழ்வினில் உய்வினை அடைவோமாக. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/18/73-சூலப்படை-உடையார்-தாமே---பாடல்-10-2772567.html
2772561 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 73. சூலப்படை உடையார் தாமே - பாடல்  9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, September 17, 2017 12:00 AM +0530
பாடல் 9:
    
பைந்தளிர் கொன்றை அம் தாரார் போலும்
          படைக்கணாள் பாகம் உடையார் போலும்
அந்திவாய் வண்ணத்து அழகர் போலும்
         அணி நீலகண்டம் உடையார் போலும்
வந்த வரவும் செலவும் ஆகி மாறாது என்
          உள்ளத்து இருந்தார் போலும்
எந்தம் இடர் தீர்க்க வல்லார் போலும்
         இடைமருது மேவிய ஈசனாரே


விளக்கம்:
வரவு = பிறப்பு. செலவு = இறப்பு. படைக் கணாள் = நீண்ட வேற்படையைப் போன்று நடுவில் அகன்றும் முனைகளில் குறுகியும் காணப்படும் கண்களை உடைய உமையம்மை.

பொழிப்புரை:
பசுமையான இளந்தளிர்களின் நடுவே தோன்றும் கொன்றை மலர்களை மாலையாக அணிந்தவரும், வேற்படை போன்று நடுவில் அகன்றும் முனைகளில் குறுகியும் அழகாக காணப்படும் கண்களை உடைய உமையம்மையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் கொண்டவரும், காலை மற்றும் மாலை வேளைகளில் காணப்படும் வானம் போன்று சிவந்த மேனியை உடையவரும், கழுத்தினில் அணிந்துள்ள கரிய மணி போன்று தோன்றுமாறு தான் உண்ட நஞ்சத்தை கழுத்தினில் அடக்கியவரும், அனைத்து உயிர்களுக்கும் பிறப்பையும் இறப்பையும் நிகழ்த்துபவரும், நிலையாக எனது உள்ளத்தில் தங்கி நீங்காது இருப்பவரும், என் போன்ற அடியார்களின் இடர்களை தீர்க்க வல்லவரும் ஆகிய சிவபெருமான் இடைமருது தலத்தில் விருப்பத்துடன் அமர்ந்துள்ளார்.

]]>
http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/17/73-சூலப்படை-உடையார்-தாமே---பாடல்--9-2772561.html
2772560 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 73. சூலப்படை உடையார் தாமே - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, September 16, 2017 12:00 AM +0530
பாடல் 8:
    
தோலில் பொலிந்த உடையார் போலும்
          சுடர் வாய் அரவு அசைத்த சோதி போலும்
ஆலம் அமுதாக உண்டார் போலும் அடியார்கட்கு
          ஆரமுதம் ஆனார் போலும்
காலனையும் காய்ந்த கழலார் போலும்
          கயிலாயம் தம்மிடமாக் கொண்டார் போலும்
ஏலம் கமழ்குழலாள் பாகர் போலும்
          இடைமருது மேவிய ஈசனாரே


விளக்கம்:
ஏலம் = நறுமணம். ஆலம் = நஞ்சம். தான் உண்டது ஆலம் என்றாலும் அடியார்கட்கு ஆரமுதமாகத் திகழ்பவர் பெருமான் என்று நயமாக அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார்.

பொழிப்புரை:

தோலாடையை அணிந்த போதிலும் மிகுந்த அழகுடன் பொலிந்து விளங்குபவர் சிவபெருமான். சுடரொளி விட்டு வீசும் மாணிக்கத்தைத் தனது கழுத்தினில் கொண்டுள்ள பாம்பினை இறுக்கமாக தனது இடையினில் கட்டி, தனது விருப்பம் போல் அதனை அசைப்பவர் சோதி வடிவமாக உள்ளவர் சிவபெருமான்; தான் நஞ்சினை உட்கொண்ட போதிலும் அடியார்கட்கு ஆரமுதமாகத் திகழ்பவர் சிவபெருமான்; சிறுவன் மார்க்கண்டேயனின் உயிரைக் கவர வந்த காலனை, வெகுண்டு தனது காலால் உதைத்த பெருமான் கயிலாயத்தை தான் வாழும் இடமாகக் கொண்டவர்; நறுமணம் வீசும் கூந்தலை உடைய பார்வதி தேவியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் கொண்டவராகிய சிவபெருமான் இடைமருது தலத்தில் விருப்பத்துடன் அமர்ந்துள்ளார்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/16/73-சூலப்படை-உடையார்-தாமே---பாடல்-8-2772560.html
2772557 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 73. சூலப்படை உடையார் தாமே - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, September 15, 2017 12:00 AM +0530
பாடல் 7:
    
பிரியாத குணம் உயிர்கட்கு அஞ்சோடு அஞ்சாய்ப்
         பிரிவுடைய குணம் பேசில் பத்தோடு ஒன்றாய்
விரியாத குணம் ஒரு கால் நான்கே என்பர்
        விரிவிலாக் குணம் நாட்டத்து ஆறே என்பர்
தெரிவாய குணம் அஞ்சும் சமிதை அஞ்சும்
        பதம் அஞ்சும் கதி அஞ்சும் செப்பினாரும் 
எரியாய தாமரை மேல் இயங்கினாரும்
        இடைமருது மேவிய ஈசனாரே


விளக்கம்:

பொருள் கூறுவதற்கு மிகவும் அரிதான பாடல் என்று பல உரையாசிரியர்களால் கருதப்படும் பாடல். உயிரினை விட்டு பிரியாத குணங்கள் பத்து எவை எவை என்பன குறித்து தெளிவான குறிப்புகள் இல்லை என்று பல பெரியோர்கள் கருதுகின்றனர். அருணை வடிவேல் முதலியார் தனது உரையில், இறைவனின் எட்டு குணங்களுக்கு எதிர்மறையான (மறுதலையான) எட்டு குணங்களுடன் வேறு இரண்டு குணங்களைச் சேர்த்து கீழ்க்கண்ட பத்து குணங்கள் மனிதனை விட்டு பிரியாதவை என்று கூறுகின்றார். தன்வயம் இல்லாமல் இருத்தல், சாரும் பொருட்களின் குணத்தைக் கொள்ளுதல், அறிவித்தால் மட்டுமே அறிதல், ஒரு சமயத்தில் ஒன்றினை மட்டும் உணருதல், படிப்படியாக உணருதல், பெரியதும் அல்லாமல் சிறியதும் அல்லாமல் இடைநிலையில் இருத்தல், தனக்கு இனிமை என்று கருதும் பொருட்களை விரும்புதல், தான் விரும்பாத பொருட்களை வெறுத்தல், தனித்து நிற்கும் சுதந்திரம் இல்லாமை மற்றும் தனித்து உணரப்படாமல் இருத்தல் ஆகியவை உயிருடன் பிரியாத குணங்களாக (இயற்கையாக உயிருடன் ஒட்டி இருக்கும் குணங்கள்) கருதப்படுகின்றன.

உயிரின் மாறுபடும் நிலைக்கு ஏற்றவாறு, சில குணங்கள் உயிரை விட்டு பிரிகின்றன, சில குணங்கள் உயிருடன் இணைகின்றன. அத்தகைய குணங்களை அப்பர் பெருமான் பிரியும் பதினொன்று குணங்கள் என்று கூறுகின்றார். அவையாவன, பேதமை, புல்லறிவு, அமைதி, கோபம், மடி, இன்ப நுகர்ச்சி, துன்ப நுகர்ச்சி, நுகர்ச்சியற்ற தன்மை, நன்முயற்சி, தீய முயற்சி, மற்றும் ஊக்கமின்மை. இந்த குணங்களில் ஒன்றுக்கொன்று மாறுபட்ட குணங்கள் இருப்பதை நாம் உணரலாம். இவ்வாறு மாறுபட்ட குணங்களில் ஒன்று உயிரினைப் பற்றும்போது, அதற்கு எதிர்மறையான மற்றொரு குணம், உயிரை விட்டு நீங்குவதை நாம் கண்கூடாக காண்கின்றோம். 
உயிர்கட்கு என்று முதலடியில் கூறப்பட்டதால், இரண்டாவது அடியில் கூறப்பட்டவை உயிரின்று மாறுபட்ட பரம்பொருளை குறிப்பிடுகின்றது என்று கொள்ளலாம். விரியாத குணம் நான்கு என்று இறைவனை விட்டு என்றும் பிரியாத, உண்மை, அறிவு, ஆனந்தம், அருள் ஆகிய நான்கு குணங்கள் சொல்லப் படுகின்றன. இந்த நான்கு அடிப்படை குணங்களே, உயிர்களுக்கு அருள் புரிவதே தனது நோக்கமாகக் கொண்ட இறைவனின் சச்சிதானந்த ரூபமாக கருதப்படுகின்றன. சத் = உண்மை. சித்து = அறிவு. ஆனந்தம் = இன்பம்.

இறைவனின் குணங்களை நாம் மேலும் ஆராய்ந்து பார்க்கில், கீழ்க்கண்ட குணங்கள் உள்ள நிலை நமக்கு புலப்படும். எவருக்கும் ஆட்படாமல் தன்வயமாக இருத்தல், தூய உடம்பினனாக இருத்தல், இயற்கை உணர்வினனாக இருத்தல், எவரும் அறிவிக்காமலே அனைத்தையும் முற்றிலுமாக அறிந்து கொள்ளும் தன்மை, இயல்பாகவே பாசங்களிலிருந்து நீங்குதல், முடிவிலாத ஆற்றல், இந்த ஆறு குணங்களைத் தான் விரிவிலாக் குண நாட்டத்தே ஆறு என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். நாட்டம்=நாடி ஆராய்தல். 

ஆராய்ந்து பார்க்கில் நமக்கு புலப்படும் குணங்களை உணர்த்தும் அப்பர் பிரான், வெளிப்படையாகத் தெரியும் ஐந்து குணங்களை தெரிவாய குணங்கள் அஞ்சு என்று கூறுகின்றார். ஐம்பூதங்களுடன் கலந்து இருந்து, அவைகளுக்கு அடிப்படையான குணங்களாக இருக்கும் தன்மையே இவ்வாறு குறிப்பிடப்படுகின்றது. ஓசை, ஒளி, ஊறு, சுவை, நாற்றம் எனப்படும் ஐந்து தன்மாத்திரைகளை அடிப்படை குணங்களாக ஐந்து பூதங்களுக்கும் அமைந்துள்ளன. 

சமிதை என்று வேள்வியில் பயன்படுத்தப்படும் சமித்துகளை அப்பர் பிரான் இங்கே உணர்த்துகின்றார். ஆல், அரசு, அத்தி, மா, வன்னி ஆகியவை சிறந்த சமித்துகளாக கருதப் படுகின்றன.
பதம் என்றால் பொருளுள்ள சொற்கள் என்று பொருள். நமச்சிவாய மந்திரத்தில் அமைந்துள்ள ஐந்து எழுத்துக்களும் ஐந்து பொருட்களை குறிக்கின்றன. சி என்ற எழுத்து சிவபெருமானையும், வ என்ற எழுத்து அவனது அருட் சக்தியாகிய அன்னை பார்வதி தேவியையும், ய என்ற எழுத்து ஆன்மாவையும், ந என்ற எழுத்து திரோதானத்தையும் (மறைப்பு ஆற்றலையும்) ம என்ற எழுத்து ஆணவ மலத்தையும் குறிக்கின்றன. அஞ்சு பதம் என்ற சொற்றொடர், நமக்கு சுந்தரரின் ஆரூர் பதிகத்தின் (7.83) முதல் பாடலை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. சிந்தை பராமரியா என்ற தொடரை, அஞ்சு பதம் சொல்லி என்ற தொடருடன் இணைத்து நாம் பொருள் கொள்ளவேண்டும். பராமரிதல் என்றால் ஆராய்தல் என்று பொருள். நாம் மனம் ஒன்றி பெருமானின் திருநாமத்தை, பஞ்சாக்கர மந்திரத்தை சொல்ல வேண்டும் என்பதை உணர்த்தும் முகமாக, சுந்தரர் இந்த பாடலில், நமது மனதினில் முறையாக பஞ்சாக்கர மந்திரத்தை சிந்தித்தவாறு சொல்ல வேண்டும் என்று சொல்கின்றார். அந்தி=இரவு; இரவும் பகலும், அதாவது எப்போதும் பொருளுடைய ஐந்து எழுத்துகள் கொண்ட நமச்சிவாய மந்திரத்தை நாம் சொல்ல வேண்டும் என்பதை சுந்தரர் இங்கே உணர்த்துகின்றார். 

    அந்தியும் நண்பகலும் அஞ்சு பதம் சொல்லி
    முந்தி எழும் பழைய வல்வினை மூடா முன்
    சிந்தை பராமரியாத் தென் திருவாரூர் புக்கு
    எந்தை பிரானாரை என்று கொள் எய்துவதே 


கடவூர் வீரட்டம் தலத்தின் மீது அருளிய திருவிருத்தப் பதிகத்தின் (4.107) இரண்டாவது பாடலில், அப்பர் பிரான் சொற்களாலான ஐந்தெழுத்து மந்திரம் என்று குறிப்பிடுகின்றார். கதம்=கோபம்: 

    பதத்து எழு மந்திரம் அஞ்செழுத்து ஓதிப் பரிவினொடும் 
    இதத்தெழு மாணி தன் இன்னுயிர் உண்ண வெகுண்டு
                                                                                                  அடர்த்த
    கதத்தெழு காலனைக் கண் குருதிப் புனல் ஆறு ஒழுக
    உதைத்தெழு சேவடியான் கடவூர் உறை உத்தமனே 


கதி என்றால் நிலை, வழி என்று பொருள். உடலை விட்டு பிரிந்த உயிர் சென்று சேரக் கூடிய ஐந்து நிலைகளை இங்கே அப்பர் பிரான் உணர்த்துகின்றார். நரகத்திலும் சொர்கத்திலும் கழிக்க வேண்டிய வினைகளின் தகுதிக்கு ஏற்ப, உயிர் முதலில் சொர்க்கம் மற்றும் நரகம் சென்று தனது வினைகளின் ஒரு பகுதியை கழித்துக் கொள்கின்றது. பின்னர் அடுத்த பிறவியில் கழிக்க வேண்டிய வினைகளின் தன்மைக்கு ஏற்ப, மனிதனாகவோ, விலங்கு முதலான ஆறாவது அறிவு இல்லாத பிறவியாகவோ பிறக்கின்றது. முக்தி அடையக் கூடிய பக்குவம் பெற்ற உயிர்கள் பரகதியைச் சென்று அடைகின்றன. எரியாய = நெருப்புச் சுடர் போன்று ஒளிவிட்டு பிரகாசிக்கும் என்று பொருள். இங்கே ஞானத்தால் ஒளிவிட்டு பிரகாசிக்கும் அடியார்களின் நெஞ்சத்தில் இறைவன் உறைவதை அப்பர் பிரான் இங்கே உணர்த்துகின்றார். 

பிரியாத குணம் உயிர்கட்கு அஞ்சோடு அஞ்சாய் என்பதற்கு உயிருடன் எப்போதும் இருக்கும் தத்துவங்கள் இருபத்து நான்கினையும் அதனுடன் உயிரையும் இணைத்து இருபத்து ஐந்து என்று விளக்கம் சிலர் கூறுகின்றனர். உயிர்கட்கு அஞ்சோடு அஞ்சு என்று அப்பர் பிரான் கூறியிருப்பதால், உயிரினைத் தவிர்த்த இருபத்தைந்து பொருட்கள் என்று பொருள் கொள்வது தான் பொருத்தமாக இருக்கும். எனவே இந்த விளக்கத்தின் பொருத்தத்தை நாம் சற்று சிந்திக்கவேண்டும். ஐந்து பூதங்கள், ஐந்து தன்மாத்திரைகள் (ஒலி, ஊறு, ஒளி, சுவை, நாற்றம்) ஐந்து ஞானேந்திரயங்கள் (கண், காது, மூக்கு, வாய், தோல்), ஐந்து கன்மேந்திரயங்கள் (கை, கால், நாக்கு, எருவாய், கருவாய்) மற்றும் மனம், சித்தம், புத்தி அகங்காரம் எனப்படும் நான்கு அந்தக்கரணங்கள் என்பன இருபத்துநான்கு தத்துவங்கள். விரியாத குணம் என்பதற்கு அறம் பொருள் இன்பம் வீடு ஆகிய நான்கு நிலைகளையும், பேறு, இழப்பு, துன்பம், பிணி, மூப்பு, சாக்காடு என்பனவற்றை நாட்டமாகிய ஆறு குணங்கள் என்றும், கேட்டல், கேட்பித்தல், ஓதல், ஓதுவித்தல், சிந்தித்தல் ஆகிய ஐந்து குணங்களை, ஞானம் வளர்க்கும் ஐந்து முறைகள் என்றும் விளக்கம் கூறுவார்கள். 

பொழிப்புரை:

உயிரினை விட்டு எப்போதும் பிரியாத பத்து குணங்களாக, (தன்வயமாக இல்லாது இருத்தல், தான் சாரும் பொருளின் தன்மையை தான் மேற்கொள்ளுதல், எவரேனும் அறிவித்தால் மட்டுமே அறிந்து கொள்ளும் தன்மை, ஒரு சமயத்தில் ஒரு பொருளினை மட்டுமே உணர்தல், படிப்படியாக உணரும் தன்மை, பெரியதும் அல்லாமல் சிறியதும் அல்லாமல் இடை நிலையில் இருத்தல், தனக்கு வேண்டிய பொருட்களை விரும்புதல், தான் வேண்டாத பொருட்களை வெறுத்தல், தனித்து நில்லாமை, தனித்து உணரப் படாமை) இருப்பவன் சிவபெருமான். உயிரின் நிலைக்கு ஏற்ப அவ்வப்போது வந்து ஒட்டிக்கொள்ளும் பதினோரு குணங்களாக (அறியாமை, சிற்றறிவால் ஆளப்படும் தன்மை, கோபம், சோம்பல், இன்பத்தை அனுபவித்தல், துன்பத்தால் வருந்துதல், இன்ப துன்பங்களை நுகராத தன்மையில் இருத்தல், நல்ல முயற்சிகள், தீய முயற்சிகள், ஊக்கம் இல்லாது இருத்தல்) இருப்பவரும் சிவபெருமான் தான். அவர் சத், சித்து, ஆனந்தம் அருள் ஆகிய நான்கு குணங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டவர். நாம் மேலும் ஆராய்ந்து பார்க்கையில் இறைவன், எவருக்கும் ஆட்படாமல் தன்வயமாக இருத்தல், தூய உடம்பினனாக இருத்தல், இயற்கை உணர்வினனாக இருத்தல், எவரும் அறிவிக்காமலே அனைத்தையும் முற்றிலுமாக அறிந்து கொள்ளும் தன்மை, இயல்பாகவே பாசங்களிலிருந்து நீங்குதல், முடிவிலாத ஆற்றல், இந்த ஆறு குணங்களை கொண்டவராக இருக்குன் தன்மை நமக்கு புலப்படும். நாம் அன்றாடும் காணும் பஞ்சபூதங்களின் அடிப்படை குணங்களாக, ஒலி, ஒளி, ஓசை, ஊறு, சுவை, நாற்றம் ஆகிய ஐந்து குணங்களாக உள்ள பெருமான், ஆல், அரசு, அத்தி, வன்னி. மா, ஆகிய சிறந்த சமித்துகளாகவும் உள்ளார். உடலினை விட்டு பிரிந்த உயிர் சென்று சேரும் ஐந்து நிலைகளாக, தேவகதி, நரககதி. பரகதி, மனிதகதி, விலங்குகதி ஆகிய ஐந்து நிலைகளாகவும், பஞ்சாக்கரம் மந்திரம் உணர்த்தும் ஐந்து பொருட்களாகவும் உள்ளவர் அவரே. இத்தகைய தன்மை உடைய இறைவன், தங்களது ஞானத்தால் ஒழி விட்டு பிரகாசிக்கும் அறிவினை உடைய அடியார்களின் நெஞ்சமாகிய தாமரை மலரையும், இடைமருது தலத்தையும் மிகுந்த விருப்பத்துடன் தனது இருப்பிடமாகக் கொண்டு அமர்ந்துள்ளார்.

]]>
http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/15/73-சூலப்படை-உடையார்-தாமே---பாடல்-7-2772557.html
2772554 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 73. சூலப்படை உடையார் தாமே - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, September 14, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 6: 

ஐயிரண்டும் ஆறொன்றும் ஆனார் போலும்
            அறுமூன்றும் நான்மூன்றும் ஆனார் போலும்
செய்வினைகள் நல்வினைகள் ஆனார் போலும் திசை
           அனைத்துமாய் நிறைந்த செல்வர் போலும்
கொய்மலர் அம் கொன்றைச் சடையார் போலும்
          கூத்தாடவல்ல குழகர் போலும்
எய்யவந்த காமனையும் காய்ந்தார் போலும்
         இடைமருது மேவிய ஈசனாரே


விளக்கம்:
ஐயிரண்டு = பத்து திசைகள், எட்டு திசைகள் மற்றும் கீழ் மேல் எனப்படும் இரண்டையும் சேர்த்து பத்து திசைகள் என்று அப்பர் பிரான் சொல்கின்றார். ஆறொன்று = ஆறும் ஒன்றும் என்று பொருள் கொண்டு ஏழு இசைகளை குறிப்பதாக கொள்ள வேண்டும். அறுமூன்று = பதினெட்டு புராணங்கள் என்றும் ஆறு அங்கங்கள் நான்கு வேதங்கள் நான்கு உபவேதங்கள் நான்கு உப அங்கங்கள் என்றும் இருவிதமாக பொருள் கூறப்படுகின்றது. நான்மூன்று = பன்னிரண்டு சூரியர்கள்; ஒவ்வொரு மாதத்திற்கும் அதிபதியாகிய சூரியன் வேறு வேறு பெயர்களால் அழைக்கப்படுகின்றான். பன்னிரண்டு வடமொழிப் பெயர்களாவன, தாதா, அர்யமா, மித்ரா, வருணா, இந்திரா, விவஸ்வான், த்வஷ்டா, விஷ்ணு, அம்சுமான், பகா, பூஷா, பர்ஜனா. அறுமூன்று என்ற தொடருக்கு, பதினெட்டு கணங்களை குறிப்பதாகவும் பொருள் கொள்வது வழக்கம். ஐயிரண்டும் ஆறொன்றும் என்ற தொடருக்கு, இரண்டு ஐந்து ஒரு ஆறு என்று கொண்டு பதினாறு என்று பொருள் கொண்டு பதினாறு பேறாக விளங்குவதாகவும் பொருள் கொள்வார்கள். பதினாறு பேறுகள் எவை என்று பட்டியல் இடும் அபிராமி பதிகத்தின் பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. 
    
சகல செல்வங்களும் தரும் இமயகிரி ராச தனையை
மாதேவி நின்னைச் சத்யமாய் நித்யம் உள்ளத்தில்
துதிக்கும் உத்தமர்க்கு இரங்கி மிகவும்
அகிலமதில் நோயின்மை கல்வி தன தானியம் அழகு
புகழ் பெருமை இளமை அறிவு சந்தானம் வலி
துணிவு வாழ்நாள் வெற்றி ஆகு நல்லூழ் நுகர்ச்சி
தொகை தரும் பதினாறு பேறும் தந்தருளி நீ சுகானந்த
வாழ்வு அளிப்பாய் சுகிர்த குணசாலி பரிபாலி அனுகூலி
திரிசூலி மங்கள விசாலி
மகவு நான் நீ தாய் அளிக்க ஒணாதோ மகிமை வளர் திருக்
கடவூரில் வாழ் வாமி சுபநேமி புகழ்நாமி
சிவசாமி மகிழ் வாமி அபிராமி உமையே


பொழிப்புரை:
எட்டு திசைகள் அன்றியும் கீழ்த் திசை மேல் திசை ஆகிய இரண்டையும் சேர்த்து பத்து திசைகளாக இருப்பவரும், ஏழிசையாக இருப்பவரும், பதினெட்டு புராணங்களாக இருப்பவரும், பன்னிரண்டு சூரியர்களாக இருப்பவரும், தீவினைகள் மற்றும் நல்வினைகள் ஆகவும் இருந்து உயிர்கள் தங்களது வினைத் தொகுதியின் ஒரு பகுதியை கழிக்க உதவி செய்பவரும், அனைத்து திசைகளிலும் நிறைந்துள்ள பொருட்களாக இருப்பவரும், அன்று புதியதாக அலர்ந்த கொன்றை மலர் மாலையைத் தனது தலையில் சூடியவரும், நடனத்தில் சிறந்து விளங்கும் அழகராக இருப்பவரும், தன் மீது மலர் அம்புகளை எய்து தனது தவத்தினைக் கலைப்பதற்கு முயற்சி செய்த காமனை வெகுண்டு நெற்றிக் கண்ணினை விழித்து எரித்தவரும் ஆகிய சிவபெருமான் இடைமருது தலத்தில் விருப்பத்துடன் அமர்ந்துள்ளார்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/14/73-சூலப்படை-உடையார்-தாமே---பாடல்-6-2772554.html
2772514 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 73. சூலப்படை உடையார் தாமே - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, September 13, 2017 10:04 AM +0530  

பாடல் 5:
ஊகம் முகில் உரிஞ்சு சோலை சூழ்ந்த
         உயர்பொழில் அண்ணாவில் உறைகின்றாரும்
பாகம் பணி மொழியாள் பாங்கராகிப்
         படுவெண் தலையில் பலி கொள்வாரும்
மாகம் உடை மும்மதிலும் எய்தார்
         தாமும் அணி பொழில் சூழ் ஆரூர் உறைகின்றாரும்
ஏகம்பம் மேயாரும் எல்லாம் ஆவார்
        இடைமருது மேவிய ஈசனாரே


விளக்கம்:
ஊகம் = குரங்கு. உரிஞ்சு = உராய்ந்து தேய்க்கும். அண்ணா = அணுக முடியாத இடம். பாகம் = பாகு+அம் = வெல்லப்பாகு போன்று இனிமையான. பணி = பணிவாக பேசப்படும் மொழி. பாங்கர் = பக்கத்தில் வைத்திருப்பவர். இங்கே உடலின் ஒரு பாகத்தில் வைத்திருப்பவர் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும். மாகம் = விண்ணில் திரியும் இயல்பினை உடைய. 

பொழிப்புரை:
குரங்குகள் மரங்களின் மீதேறி மேகங்களோடு உராய்ந்து தேய்க்கும் அளவு வானளவு உயர்ந்த மரங்கள் கொண்ட சோலைகள் நிறைந்த அண்ணாமலையில் உறைபவரும், வெல்லப்பாகு போன்று இனிமையான பணிவான சொற்களை பேசும் அன்னை பார்வதி தேவியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் வைத்திருப்பவரும், உலர்ந்து வெண்மை நிறத்தில் காணப்படும் பிரம கபாலத்தில் பிச்சை ஏற்பவரும், ஆகாயத்தில் திரியும் இயல்பினை உடைய மூன்று கோட்டைகளையும் ஒரே அம்பினை எய்து எரித்து அழித்தவரும், அழகான சோலைகள் நிறைந்த ஆரூர் தலத்தில் உறைபவரும், கச்சி ஏகம்பத்தில் உறைபவரும் ஆகிய சிவபெருமான் இடைமருது தலத்தில் விருப்பத்துடன் அமர்ந்துள்ளார்.

]]>
http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/13/73-சூலப்படை-உடையார்-தாமே---பாடல்-5-2772514.html
2771886 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 73. சூலப்படை உடையார் தாமே - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, September 12, 2017 09:53 AM +0530
பாடல் 4:
திண்குணத்தார் தேவர் கணங்கள் ஏத்தித்
           திசை வணங்கச் சேவடியை வைத்தார் போலும்
விண் குணத்தார் வேள்வி சிதைய நூறி
          வியன் கொண்டல் மேல் செல் விகிர்தர் போலும்
பண்குணத்தார் பாடலோடு ஆடல் ஓவாப்
          பரங்குன்றம் மேய பரமர் போலும்
எண்குணத்தார் எண்ணாயிரவர் போலும்
         இடைமருது மேவிய ஈசனாரே


விளக்கம்:
திண்குணம் = வலிமைக் குணம். நூறி = அழித்து. வியன் = அகன்ற. இந்திரன் ஒருமுறை சிவபெருமானை புறக்கணித்து வேள்வி செய்த தருணத்தில் அந்த வேள்வியை சிவபெருமான் அழிப்பதற்காக சென்ற போது, திருமால் மேகத்தின் வடிவினைக் கொண்டு பெருமானைத் தாங்கினார் என்பது புராண வரலாறு. திருமால் மேக வடிவினனாய், பெருமானைத் தாங்கிச் சென்ற வரலாறு திருவிசைப்பா பாடல் ஒன்றிலும் கூறப்படுகின்றது.
 
    ஏகநாயகனை இமையவர்க்கு அரசை என்னுயிர்க்கு
                                              அமுதினை எதிர் இல்
    போக நாயகனைப் புயல்வணற்கு அருளிப் பொன்
                                             நெடும் சிவிகையா ஊர்ந்த
    மேக நாயகனை மிகுதிருவீழி மிழலை விண்ணிழி
                                             செழுங்கோயில்
    யோக நாயகனை அன்றி மற்றொன்றும் உண்டென
                                              உணர்கிலேன் யானே 


திண்குணத்தார் என்பதற்கு வலிமையான மனம் உடையவர் என்று பொருள் கொண்டு, பெருமானை உணர்த்தும் அடைமொழியாக கொண்டு பொருள் கூறுவதும் பொருத்தமே. சலனம் அடையாமல் உறுதியான நிலையில் நிற்கும் வல்லமை பெற்றவன் சிவபெருமான் என்று இந்த தொடர் மூலம் உணர்த்தப்படுகின்றது. 

பொழிப்புரை:
பிற உயிர்களை அடக்கி ஆட்கொள்ளும் வல்லமை படைத்த தேவர்கள் அனைவரும், தான் இருக்கும் திசை நோக்கித் தனது திருவடிகளை வணங்கச் செய்பவர் சிவபெருமான் ஆவார். ஒருமுறை இந்திரன் சிவபெருமானை புறக்கணித்து வேள்வி செய்த போது, அகன்ற மேகத்தின் வடிவெடுத்த திருமாலை வாகனமாகக் கொண்டு, மேகத்தின் மீது ஏறிச் சென்று, இந்திரன் செய்த வேள்வியை முற்றிலும் அழித்தவர் சிவபெருமான் ஆவார். யாழ்க் கருவியை வைத்துக் கொண்டு பண்களுடன் இசைக்கப்படும் பாடல்களும், அந்த பாடல்களுக்கு ஏற்ப ஆடப்படும் நடனங்களும் தொடர்ந்து நடைபெறும் திருப்பரங்குன்றம் என்று அழைக்கப்படும் தலத்தில் உறைபவரும், ஒப்பற்ற எட்டு குணங்களை உடையவரும், தன்னையே தியானிக்கும் எண்ணில் அடங்காத அடியார்களின் மனதினில் உறைபவரும் ஆகிய சிவபெருமான் இடைமருது தலத்தில் விருப்பத்துடன் அமர்ந்துள்ளார்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/12/73-சூலப்படை-உடையார்-தாமே---பாடல்-4-2771886.html
2769059 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 73. சூலப்படை உடையார் தாமே - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, September 11, 2017 12:00 AM +0530
பாடல் 3:

    
வேதங்கள் வேள்வி பயந்தார் போலும்
         விண்ணுலகும் மண்ணுலகும் ஆனார் போலும்
பூதங்களாய புராணர் போலும்
        புகழ வளரொளியாய் நின்றார் போலும்
பாதம் பரவப் படுவார் போலும்
       பத்தர்களுக்கு இன்பம் பயந்தார் போலும்
ஏதங்களான கடிவார் போலும்
      இடைமருது மேவிய ஈசனாரே


விளக்கம்:

ஏதங்கள்=துன்பங்கள். தங்களது துன்பங்கள் இறைவனால் நீக்கப் படுவதால் அடியார்கள் இன்பம் அடைவதாக அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். அடியார்கள், பெருமானின் திருவடிகளைத் தொழுது ஏத்தும் சிறப்பு பல தேவாரப் பாடல்களில் கூறப்பட்டுள்ளது. பெருமானின் திருவடிகளைத் தவிர தனக்கு பற்றுக்கோடு வேறேதும் இல்லை என்று சுந்தரர் நமச்சிவாயப் பதிகத்தின் பாடலில் (7.49.1) கூறுவது நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. இந்த பாடலில் சுந்தரர், பெருமானின் திருநாமத்தை, நமச்சிவாய என்ற மந்திரத்தைச் சொல்லிய பின்னரே தான் மனிதனாக பிறந்ததாக உணர்ந்தேன் என்று கூருகின்றார். 

    மற்றுப் பற்று எனக்கு இன்றி நின் திருப்பாதமே மனம்
                                                                                  பாவித்தேன்
    பெற்றலும் பிறந்தேன் இனிப் பிறவாத தன்மை வந்து
                                                                                 எய்தினேன் 
    கற்றவர் தொழுது ஏத்தும் சீர்க் கறையூரில் பாண்டிக்
                                                                                 கொடுமுடி 
    நற்றவா உனை நான் மறக்கினும் சொல்லும் நா
                                                                                நமச்சிவாயவே


பெருமானின் திருவடிப் பெருமையை உணர்த்தும் விதமாக திருவடித் தாண்டகம் (6.08) பாடிய அப்பர் பிரான், பதிகத்தின் அனைத்துப் பாடல்களும் திருவடிகளின் பெருமையை குறிப்பிடும் பதிகங்கள் சில நமக்கு அருளியுள்ளார். அத்தகைய பதிகங்கள் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

    பதிக எண்                   தலம்            தொடக்கச் சொற்கள்
    4.92                              திருவையாறு    சிந்திப்ப அரியன
    4.100                            இன்னம்பர்        மன்னு மலைமகள் கையால்
    4.108                            திருமாற்பேறு    மாணிக்கு உயர் பெறக் 
    6.06                              திருவதிகை    அரவணையான் சிந்தித்து

திருப்பெருந்துறையில் இறைவனால் மணிவாசகர் ஆட்கொள்ளப்பட்டபோது ஒரு சில வினாடிகளே இறைவனின் திருவடிகள், மணிவாசகப் பெருமானின் தலையின் மேல் பொருந்தின என்றாலும், அடிகளார் தமது தலையின் மீது அந்த திருவடிகள் நிலைபெற்று இருப்பதாகவே நினைத்தார் போலும். சென்னிப்பத்து என்ற பதிகத்தின் அனைத்துப் பாடல்களிலும், இறைவனின் திருவடிகள் தனது தலையின் மீது நிலையாக நின்று பிரகாசிக்கின்றது என்று கூருகின்றார். மன்னி=நிலை பெற்று. இந்த பதிகத்தின் பாடல்களில் இறைவனின் சிறப்புகள் உணர்த்தப்பட்டு, அத்தகைய சிறப்பு வாய்ந்த இறைவனின் திருவடிகள் தனது தலை மீது பொருந்தி இருப்பதாக கூறுகின்றார். பதிகத்தின் ஐந்தாவது பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது.

    மாய வாழ்க்கையை மெய் என்று எண்ணி மதித்திடா
                                                                வகை நல்கினான்
    வேய தோள் உமை பங்கன் எங்கள் திருப்பெருந்துறை
                                                               மேவினான்
    காயத்துள் அமுது ஊற ஊற நீ கண்டுகொள் என்று
                                                               காட்டிய
    சேய மாமலர்ச் சேவடிக் கண் நம் சென்னி மன்னித்
                                                               திகழுமே 


பெருமானின் திருவடிகள் பதிந்ததால், தனது உடலில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களை அடிகளார் இந்த பாடலில் குரிப்பிடுகின்றார். அதற்கு முன்னர், வினை வயத்தால் கட்டுண்ட தனது உடலில் குருதி முதலான பல திரவங்கள் ஊறின. இறைவனாரின் திருவடிகள் பொருந்திய பின்னர் அடிகளாரின் உடலில் பெரிய மாற்றம் நிகழ்ந்து, அமுத தாரைகள் ஊறின. அவ்வாறு ஊறின அமுத தாரைகள் உடலில் உள்ள ஒவ்வொரு மயிர்கால் வழியாக பெருகி வந்ததை அடிகளார் உணரவில்லை. ஆனால் இறைவனின் திருவடிகள் அடிகளாரிடம் உனது உடலில் நிகழ்ந்த மாற்றத்தை நீ கண்டு கொள்வாயாக என்று உணர்த்தியதாக மணிவாசகர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.

தூய மாமலர்ச் சேவடி என்றும், வட்ட (தாமரை மலர் போன்ற திருவடிகள்) மாமலர் சேவடி என்றும் இன்பம் பொங்கும் மாமலர் சேவடி என்றும், செய (நமக்கு மிகவும் அருகில் உள்ள) சேவடி என்றும், மத்தன் (அடியார்களுக்கு அளவில்லா அருள் வழங்கி பித்தன் போன்று செயல்படுபவன்) மாமலர் சேவடி என்றும், திறமை காட்டிய சேவடி என்றும், வழு இலா மலர்ச் சேவடி என்றும், செம்பொன் மாமலர் சேவடி என்றும் சித்தம் ஆர் தரும் சேவடி என்றும் பதிகத்தின் பாடல்களில் திருவடிப் பெருமையை மணிவாசகர் உணர்த்துகின்றார். 

இந்த பதிகத்தின் கடைப் பாடல் இங்கே குறிப்பிடத்தக்கது. மேலே குறிப்பிட்டவாறு சேவடிப் பெருமையை உணர்த்தி, அந்த சேவடிகள் தன்னிடம் ஏற்படுத்திய மாற்றத்தையும் உணர்த்திய அடிகளார், நம் மீது கருணை கொண்டு நம் அனைவரையும் அழைத்து அறிவுரை சொல்கின்றார். பெருமானின் திருநாமங்களைச் சொல்லியவாறு திரியும் அடியார்களே நீங்கள் இங்கே வாருங்கள், உலகத்தின் பொருட்கள் மீதும் உலகத்தில் உள்ள உயிர்கள் மீதும் நீங்கள் கொண்டுள்ள பாசம் விலக வேண்டும் என்று விரும்பினால், பெருமானை வழிபடுவீர்களாக என்று அனைவரையும் அழைக்கும் பாடல் இது. முக்தி அளிக்க வல்லவன் பெருமான் என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு, முத்தன் என்று இந்த பாடலைத் தொடங்குகின்றார்.

முத்தனை முதல் சோதியை முக்கண் அப்பனை
                                                  முதல் வித்தினைச்
சித்தனை சிவலோகனைத் திருநாமம் பாடித் திரிதரும்
பத்தர்காள் இங்கே வம்மின் நீர் உங்கள் பாசம்
                                                  தீரப் பணிமினோ 
சித்தம் ஆர் தரும் சேவடிக் கண் நம் சென்னி
                                                 மன்னித் திகழுமே 


பொழிப்புரை:

வேதங்களையும் வேத மந்திரங்களுடன் பொருந்திய செயல்களாகிய வேள்விகளை படைத்தவரும், விண்ணுலகமாகவும் மற்றும் மண்ணுலகமாகவும் இருப்பவரும், ஆகாயம் காற்று தீ நீர் மற்றும் பூமி ஆகிய ஐந்து பூதங்களாக இருப்பவரும், உலகத்தில் உள்ள அனைத்துப் பொருட்களுக்கும் அனைத்து உயிர்களுக்கும் பழையவராக இருப்பவரும், தன்னைப் புகழ்ந்து பாடும் அடியார்களின் உள்ளத்தில் ஞான உருவமாக இருப்பவரும், பலராலும் தனது திருவடிகள் வணங்கப் பெறுபவரும், அடியார்களின் துன்பங்களைக் களைந்து அவர்களை இன்பமுறச் செய்பவரும் ஆகிய சிவபெருமான் இடைமருது தலத்தில் விருப்பத்துடன் அமர்ந்துள்ளார்.

]]>
http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/11/73-சூலப்படை-உடையார்-தாமே---பாடல்-3-2769059.html
2769054 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 73. சூலப்படை உடையார் தாமே - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, September 10, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 2:
    
காரார் கமழ் கொன்றைக் கண்ணி போலும்
          காரானை ஈர் உரிவை போர்த்தார் போலும்
பாரார் பரவப் படுவார் போலும்
         பத்துப் பல்லூழி பறந்தார் போலும்
சீரால் வணங்கப் படுவார் போலும் திசை
         அனைத்துமாய் மற்றும் ஆனார் போலும்
ஏரார் கமழ் குழலாள் பாகர் போலும்
        இடைமருது மேவிய ஈசனாரே


விளக்கம்:

பத்து = மிகவும் அதிகமான எண்ணிக்கை என்ற பொருளில் இங்கே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது

பொழிப்புரை:
கார்க்காலத்தில் மிகுதியாக பூக்கும் கொன்றை மலர்களால் தொடுக்கப்பட்ட மாலையை அணிந்தவரும், கரிய நிறத்தை உடைய யானையின் உதிரப்பசுமை கெடாத தோலினைத் தனது உடலின் மீது போர்த்தவரும், உலகத்தவர் பலராலும் புகழப்படுபவரும், பல ஊழிகளைக் கடந்தவரும், தனது (பெருமானின்) புகழினை உணர்ந்த அடியார்கள் பலராலும் வணங்கப் படுவாரும், எட்டு திசைகளாகவும் அந்த எட்டு திசைக்குள்ளே அடங்கும் அனைத்துப் பொருட்களாகவும், நறுமணம் கமழும் அழகிய கூந்தலை உடைய பார்வதி தேவியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் உடையவரும் ஆகிய சிவபெருமான் இடைமருது தலத்தில் விருப்பத்துடன் அமர்ந்துள்ளார்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/21/w600X390/.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/10/73-சூலப்படை-உடையார்-தாமே---பாடல்-2-2769054.html
2769051 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 73. சூலப்படை உடையார் தாமே - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Saturday, September 9, 2017 12:00 AM +0530
முன்னுரை:


இடைமருது தலத்தில் பல நாட்கள் தங்கி, அப்பர் பெருமான் பாடிய பதிகங்களில் நமக்கு இரண்டு திருத்தாண்டகப் பதிகங்கள் கிடைத்துள்ளன. இடைமருது மேவிய ஈசன் என்றும் இடைமருது இடம் கொண்ட பெருமான் என்று அனைத்துப் பாடல்களையும் இந்த இரண்டு தாண்டகப் பதிகங்களில் அப்பர் பிரான் முடிக்கின்றார். அத்தகைய திருத்தாண்டகப் பதிகத்தில் ஒன்றினை நாம் இங்கே காண்போம். 

பாடல் 1:
சூலப்படை உடையார் தாமே போலும்
         சுடர்த் திங்கள் கண்ணி உடையார் போலும்
மாலை மகிழ்ந்து ஒரு பால் வைத்தார் போலும்
         மந்திரமும் தந்திரமும் ஆனார் போலும் 
வேலைக் கடல் நஞ்சம் உண்டார் போலும்
        மேல்வினைகள் தீர்க்கும் விகிர்தர் போலும்
ஏலக் கமழ் குழலாள் பாகர் போலும்
        இடைமருது மேவிய ஈசனாரே


விளக்கம்:
கண்ணி = தலையில் அணியும் மாலை. மாலை = திருமாலை. வேலை = கடல். வினைகள் மூன்று வகைப்படும். தொல்வினை, ஊழ்வினை மற்றும் மேல்வினை என்பனவே அந்த மூன்று பிரிவுகள். பழைய பல பிறவிகளில் ஈட்டிய மொத்த வினைத்தொகுதி தொல்வினை ஆகும். அந்த தொல்வினையின் ஒரு பகுதி ஊழ்வினையாக, இந்த பிறவியில் அனுபவித்து கழிப்பதற்காக ஒதுக்கப்படுகின்றது. அந்த வினையின் விளைவுகளாக வரும் இன்ப துன்பங்களை நாம் எதிர்கொள்ளும் முறைகள் மேலும் பல வினைகளுக்கு வழிவகுத்து, நமது வினைகளை பெருக்குகின்றன. இவ்வாறு நமது வினைகளை மேலும் மேலும் பெருக்கிக் கொள்வதை தடுக்கும் வல்லமை, இறைவனின் கருணையால் தான் நமக்கு ஏற்படும். அந்த பக்குவ நிலை, விருப்பு வெறுப்பு இல்லாமல் இன்ப துன்பங்களை எதிர் கொள்ளும் பக்குவம், இருவினைகளையும் ஒன்றாக எதிர்கொள்ளும் பக்குவம் வந்த பின்னர், பக்குவம் அடைந்த இந்த உயிர் இனிமேல் வினைகளை அனுபவிப்பதால் நிலை தடுமாறாது என்பதை உணரும் இறைவன், மொத்த வினைகளையும் அகற்றி கழித்து விடுகின்றான். இவ்வாறு அவன் செய்யும் உதவியே, மேல் வினைகள் தீர்க்கும் விகிர்தர் என்று இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது. இவ்வாறு வினைகளை முற்றிலும் தீர்க்கும் வல்லமை, சிவபெருமான் ஒருவனுக்கே உண்டு என்பதால், மற்றவர்களிடமிருந்து மாறுபட்டுள்ள அவனை விகிர்தன் என்று அப்பர் பிரான் அழைக்கின்றார் (விகிர்தன்=மற்றவர்களிடமிருந்து மாறுபட்டவன்).

தந்திரம்=செய்யும் முறைகள்: வேதங்களில் வேள்விகள் முதலான சடங்குகள் செய்யும் போது சொல்லப்பட வேண்டிய மந்திரங்கள் தவிர, அந்த மந்திரங்கள் சொல்லப்படும்போது செய்ய வேண்டிய வழிமுறைகளும் சொல்லப்பட்டுள்ளன. இதனையே மந்திரமும் தந்திரமும் ஆனார் என்று அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். வேதங்களை மந்திரம் எனவும் சிவ ஆகமங்களை தந்திரம் என்றும் சொல்வதுண்டு. இந்த பொருளை உள்ளடக்கி, சிவபெருமான் மந்திரமாகவும் தந்திரமாகவும் உள்ளான் என்பதை, மந்திரத்தான் தந்திரத்தான் என்று சம்பந்தர் செங்காட்டங்குடி பதிகத்தின் பாடலில் (1.61.4) கூறுகின்றார். வரந்தை, கிரந்தை என்பன வைப்புத் தலங்கள்; சோபுரம் நடுநாட்டுத் தலம். சிரந்தை=உடுக்கை; கரந்தை என்பது பூண்டு வகையைச் சார்ந்த நறுமணம் உடைய மலர். 
    
    வரந்தையான் சோபுரத்தான் மந்திரத்தான்
                                                                            தந்திரத்தான்
    கிரந்தையான் கோவணத்தான் கிண்கிணியான்
                                                                           கையதோர்
    சிரந்தையான் செங்காட்டங்குடியான் செஞ்சடை
                                                                           சேரும்
    கரந்தையான் வெண்ணீற்றான் கணபதீச்சரத்தானே 


பாண்டிய மன்னன் வெப்பு நோயினால் பாதிக்கப்பட்டு இருந்த போது, மன்னனது உடலின் இடது பாகத்தை, தங்களுக்குத் தெரிந்த மந்திரங்களை சொல்லியவாறு மயிற்பீலியால் சமணர்கள் வருட, திருஞானசம்பந்தர், மந்திரமாவது நீறு என்று தொடங்கும் பதிகத்தினை பாடியவாறு மன்னனது உடலின் வலது பாகத்தில் திருநீற்றினை தடவினார். சிவபெருமான் பூசிக் கொள்ளும் திருநீறு வேத மந்திரங்களாகவும், சைவ ஆகமங்களாகவும் விளங்கும் நிலையினை இந்த பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (2.66.1) சம்பந்தப் பெருமான் கூறுகின்றார். திருநீறு மந்திரமாக மாறி, பாண்டிய மன்னனின் வெப்பு நோய் தீர்க்கப்பட்டு, மன்னன் தனது மனம் மாறி சைவத்தைத் தழுவியது வரலாறு.
    
    மந்திரமாவது நீறு வானவர் மேலது நீறு
    சுந்தரமாவது நீறு துதிக்கப்படுவது நீறு
    தந்திரமாவது நீறு சமயத்தில் உள்ளது நீறு
    செந்துவர்வாய் உமை பங்கன் திருவாலவாயான்
                                                                                   திருநீறே


தந்திரம் என்ற சொல்லுக்கு செய்முறைகள் என்று பொருள் கொண்டு, சமணர்கள் முயற்சி செய்த மந்திரங்களும் தந்திரங்களும் அளிக்காத பலன்களை அருளும் வல்லமை படைத்தது திருநீறு என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமாக உள்ளது. பெருமானின் திருவடிகள் மந்திரமும் தந்திரமும் ஆய திருவடிகள் என்று அப்பர் பிரான் கூறுவதை நாம் திருவடித் தாண்டகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (6.6.8) காணலாம் 
    
    நறுமலராய் நாறும் மலர்ச் சேவடி நடுவாய் உலக
                                                                                நாடாயவடி
    செறிகதிரும் திங்களுமாய் நின்றவடி தீத்திரளாய் உள்ளே
                                                                               நிகழ்ந்தவடி
    மறுமதியை மாசு கழுவும் அடி மந்திரமும் தந்திரமும்
                                                                                ஆயவடி
    செறிகெடில நாடர் பெருமானடி திருவீரட்டனத்து எம்
                                                                               செல்வனடி 


இதே குறிப்பு அப்பர் பிரான் அருளிய கயிலாயத் திருத்தாண்டகத்தின் ஒரு பாடலிலும் (6.57.5) காணப்படுகின்றது.

    முன்னியாய் நின்ற முதல்வா போற்றி
                     மூவாத மேனி உடையாய் போற்றி
    என்னியாய் எந்தை பிரானே போற்றி
                     ஏழின் இசையே உகப்பாய் போற்றி
  மன்னிய மங்கை மணாளா போற்றி
                     மந்திரமும் தந்திரமும் ஆனாய் போற்றி
 கன்னியார் கங்கைத் தலைவா போற்றி
                    கயிலை மலையானே போற்றி போற்றி


ஞானசம்பந்தர் மந்திரத்தான் தந்திரத்தான் என்று மேலே குறிப்பிட்ட பாடலில் பாடியது போன்று, அப்பர் பிரான் மந்திரன் தந்திரன் என்று குறிப்பிடும் பாடல் நாகேச்சரம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடலாகும் (6.66.1).

தாயவனை வானோர்க்கும் ஏனோருக்கும்
             தலையவனை மலையவனை உலகமெல்லாம்
ஆயவனைச் சேயவனை அணியான் தன்னை
            அழலவனை நிழலவனை அறியவொண்ணா
மாயவனை மறையவனை மறையோர் தங்கள்
            மந்திரனைத் தந்திரனை வளரா நின்ற
தீ அவனைத் திருநாகேச்சரத்து உளானை சேராதார்
           நன்னெறிக் கண் சேராதாரே 


பொழிப்புரை:

சூலப்படையினை உடையவரும், சுடராக ஒளி வீசும் சந்திரனைத் தனது சடையில் மாலையாக அணிந்தவரும், திருமாலைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் மகிழ்ந்து ஏற்றுக் கொண்டவரும், மந்திரங்களாகவும் அந்த மந்திரங்களின் பயனைப் பெறுவதற்கு வழிவகுக்கும் செயல்களாகவும் அமைந்தவரும், கடலில் தோன்றிய விடத்தினை உண்டவரும், ஊழ்வினையை அனுபவிக்கும் உயிர்கள் தாங்கள் ஏற்றிக்கொள்ளும் ஆகாமிய வினையைத் தீர்ப்பவரும், ஏனைய தெய்வங்களும் தேவர்களும் செய்ய முடியாத செய்யும் வல்லமை வாய்ந்த விகிர்தரும், நறுமணம் கமழும் கூந்தலை உடைய பார்வதி தேவியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் வைத்தவரும் ஆகிய சிவபெருமான் இடைமருது தலத்தில் விருப்பத்துடன் அமர்ந்துள்ளார். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/21/w600X390/.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/09/73-சூலப்படை-உடையார்-தாமே---பாடல்-1-2769051.html
2764401 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 72. பாசம் ஒன்றிலராயினும் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, September 8, 2017 12:00 AM +0530
பாடல் 11
    முற்றிலா மதி சூடும் முதல்வனார்
    ஒற்றினார் மலையால் அரக்கன் முடி
    எற்றினார் கொடியார் இடைமருதினைப்
    பற்றினாரைப் பற்றா வினை பாவமே

விளக்கம்:
முற்றிலா மதி=முற்றாத சந்திரன், இளம்பிறைச் சந்திரன்; ஒற்றுதல்=மெதுவாக தொடுதல்; கயிலை மலையின் மீது தனது கால் பெருவிரலை அழுத்தாமல் மெதுவாக வைத்தார் என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். பெருமான் தனது கால் விரலை மெதுவாக வைத்த நிலையே, அரக்கன் இராவணன் வாய் விட்டு கதறும் நிலைக்கு அவனைத் தள்ளியது என்றால், பெருமான் வலிய ஊன்றியிருந்தால் என்னவாகி இருக்கும் என்பதை நமது கற்பனைக்கு அப்பர் பிரான் விட்டு விடுகின்றார். இவ்வாறு அவர் கூறுவது நமக்கு அவர் அருளிய கயிலாய நேரிசைப் பதிகத்தினை (4.47) நினைவூட்டுகின்றது.  அப்பர் பிரான், இந்த பதிகத்தின் அனைத்துப் பாடல்களிலும், பெருமான் ஊன்றவேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் தனது கால் பெருவிரலை ஊன்றியிருந்தால், எவருக்கும் அரக்கன் இராவணனை மறுபடியும் பார்க்கும் வாய்ப்பே கிடைத்திருக்காது என்று கூறுகின்றார். இந்த பதிகத்தின் ஆறாவது பாடலை நாம் இங்கே காண்போம்.
களித்தவன் கண் சிவந்து கயிலை நன்மலையை ஓடி
நெளித்து அவன் எடுத்திடலும் நேரிழை அஞ்ச நோக்கி
வெளித்தவன் ஊன்றி இட்ட வெற்பினால் அலறி வீழ்ந்தான்
மளித்து இறை ஊன்றினானேன் மறித்து நோக்கில்லை அன்றே 

களித்தவன்=தனது வலிமையில் செருக்கு கொண்டு, தன்னை வெல்பவர் எவருமில்லை என்று மகிழ்ந்து இருந்தவன்; நெளித்து=தனது உடலினை வளைத்து; நேரிழை=உயர்ந்த அணிகலன்களை அணிந்த பெண்மணி, இங்கே பார்வதி தேவி; வெளித்தவன்=தன்னை மறைத்துக் கொள்ளாமல் அடியார்களுக்கு வெளிப்படுபவன்; வெற்பு=மலை, இங்கே கயிலை மலை; மளித்து=விரலை மடித்து அழுத்தமாக; மறித்து=மீண்டும் 

பொழிப்புரை:
தக்கனது சாபத்தினால் தேய்ந்து தேய்ந்து சிறிய ஒற்றைப் பிறையுடன் வந்த சந்திரனைத் தனது சடையில் சூடிய முதல்வரும், தனது கால் பெருவிரலை கயிலை மலையின் மீது ஒற்றுவதன் மூலம் அரக்கன் இராவணனது பத்து தலை முடிகளும் நொறுங்குமாறு செய்த வல்லமை உடையவரும், இடபச் சின்னத்தைத் தனது கோடியில் உடையவரும், ஆகிய இடைமருது இறைவனைப் பற்றிய அடியார்களை வினைகளும் வினைகளால் ஏற்படும் இடர்களும் பற்றமாட்டா.    

முடிவுரை:
முக்தித் தலங்களில் ஒன்றாக கருதப்படும் இடைமருது தலத்தில் உறையும் ஈசனைத் தொழும் அடியார்களை வினைகள் பற்றாது என்றும் அவர்கள் பிறப்பு இறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுபடுவார்கள் என்றும் பதிகத்தின் மூன்றாவது, நான்காவது, ஐந்தாவது, ஆறாவது, ஏழாவது, எட்டாவது, ஒன்பதாவது மற்றும் பதினோராவது பாடல்களிலும் கூறும் அப்பர் பிரான், தைப்பூசத் திருநாளில் காவிரி நதியில் நீராடி பயன்பெறுமாறு பதிகத்தின் முதல் பாடலில் நம்மை வழிப்படுத்துகின்றார். பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடலிலும் ஆறாவது பாடலிலும், இறைவனை நினைத்துத் தனது உள்ளம் நெகிழ்ந்த தன்மையை குறிப்பிட்டு, நாமும் அவரை பின்பற்றுமாறு நம்மைத் தூண்டுகின்றார். பதிகத்தின் பத்தாவது பாடலில் அனைத்து பருவத்தினருக்கு இனியவனாக இறைவன் இருப்பதை உணர்த்திய அப்பர் பிரான், அந்த இனிய நினைவுகளில் ஆழ்ந்து, ஒரு பாடலை அதிகமாக அளித்து நம்மை மகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்துவதை நாம் உணரலாம். அப்பர் பிரான் காட்டிய வழியில் நாமும் சென்று, இறைவனின் அருளினைப் பெற்று மகிழ்ச்சிக் கடலில் திளைத்து இன்பம் அடைவோமாக. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/08/72-பாசம்-ஒன்றிலராயினும்---பாடல்-11-2764401.html
2764400 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 72. பாசம் ஒன்றிலராயினும் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, September 7, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 10:
    கனியினும் கட்டி பட்ட கரும்பினும்
    பனிமலர்க் குழல் பாவை நல்லாரினும்
    தனி முடி கவித்து ஆளும் அரசினும்
    இனியன் தன் அடைந்தார்க்கு இடைமருதனே

விளக்கம்:
இனியன் என்றார் சொல்லினை, கனியினும் இனியன், கரும்பினும் இனியன், பாவை நல்லாரினும் இனியன், அரசினும் இனியன் என்று கூட்டி பொருள் கொள்ளவேண்டும். சிறிய குழந்தைகள் விரும்பி உண்பது இனிப்பான பழங்களை; சற்று வளர்ந்த குழந்தைகள் கரும்பினை விரும்புவார்கள். வாலிப வயதில் இருக்கும் ஆடவர்கள் விரும்புவது அழகிய இளம் பெண்களை; வயது முதிர்ந்தோர் விரும்புவது நல்லாட்சி நடத்தும் அரசினை; இவ்வாறு நான்கு நிலைகளில் இருக்கும் மனிதர்கள் விரும்பும் பொருட்களை விடவும் இனியனவாக இருப்பவன் சிவபெருமான் என்று கூறுவதன் மூலம், அனைத்து வகை மாந்தர்களுக்கும் பெருமான் இனியவனாக இருக்கும் நிலை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. 

அப்பர் பிரான் சிவபெருமான் தனக்கு இனியவர் என்று சொல்வது போல் காரைக்கால் அம்மையாரும் சிவபிரான் தனக்கு இனியவன் என்றும் சிவபிரான் பற்றிய நினைவுகளை தனது மனத்தில் சேமிப்பாக (வைப்பாக) வைத்ததால் தான் இன்புற்று இருப்பதாகவும் அற்புதத் திருவந்தாதியில் கூறுகின்றார்.
    எனக்கினிய எம்மானை ஈசனை யான் என்றும்
    மனக்கினிய வைப்பாக வைத்தேன் -- எனக்கென்றும்
    கொண்டேன் பிரானாகக் கொள்வதுமே இன்புற்றேன்
    உண்டேன் எனக்கு அரியது ஒன்று

தனிமுடி கவித்து ஆளும் அரசன் என்று அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். உலகத்தை ஒரே குடைக்கீழ் ஆளும் அரசனுக்கு வெளிப்பகை ஏதும் இருக்காது. எனவே அந்த மன்னனின் முழு கவனமும் மக்களின் நலனைப் பாதுகாப்பதில் இருக்கும். எனவே அத்தகைய மன்னவனை மக்கள் அனைவரும் விரும்புவார்கள். 

பலருக்கும் இனியவனாக உள்ள இறைவன், ஏன் அரக்கன் இராவணன் மனமும் உடலும் புண்படுமாறு திருவிரலை மலையின் மீது ஊன்றினான் என்று அப்பர் பிரான் கேள்வி கேட்ட பாடல் (5.21.10)  இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. சனி, சுக்கிரன், சூரியன், சந்திரன் ஆகிய கோள்களைக் கடிந்துத் தனது அடிமையாக வைத்த அரக்கன் என்று இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். கனிய=மனம் புண்பட;
    சனியும் வெள்ளியும் திங்களும் ஞாயிறும்
    முனிவனாய் முடி பத்து உடையான் தனைக்
    கனிய ஊன்றிய காரணம் என் கொலோ
    இனியனாய் நின்ற இன்னம்பர் ஈசனே

திருவாரூர் தலத்தின் மீது பாடிய கரையும் கடலும் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடலில் (7.73.2) சுந்தரர் இறைவனை இனியன் என்று குறிப்பிடுகின்றார். தில்லைச் சிதம்பரத்தில், நம் பால் ஆரூர் வந்து அணைக என்று அசரீரி மூலம் பெருமான் பணித்தபடி திருவாரூர் சென்ற சுந்தரர், ஆரூர் எல்லையில் அவரை வரவேற்க குழுமி இருந்த அடியார்களை வணங்கி, அவர்களிடம் ஆரூர் இறைவன் தம்மை ஆண்டுகொண்டு அருளுமாறு அவர்களும் வேண்டவேண்டும் என்று அவர்களிடம் விண்ணப்பம் வைத்த பதிகம். அனைத்துப் பொருட்களுக்கும் இனியவன் என்று பெருமானை சுந்தரர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார்.      
தனியன் என்று எள்கி அறியேன் தன்னைப் பெரிதும்
                                                                              உகப்பன்
முனிபவர் தம்மை முனிவன் முகம் பல பேசி
                                                                             மொழியேன்
கனிகள் பலவுடைத் சோலை காய்க்குலை
                                                                             ஈன்ற கமுகின்
இனியன் இருப்பதும் ஆரூர் அவர் எம்மையும்
                                                                            ஆள்வரோ கேளீர்  
     

பொழிப்புரை:
நாம் அனைவரும் விரும்பு உண்ணும் பழத்தினும் இனியவனாக இருப்பவன் சிவபெருமான்; தனது இனிய சுவையினால் அனைவரும் விரும்பும் தன்மையில் உள்ள முதிர்ந்து வளர்ந்த கரும்பின் சாற்றினை விடவும் இனியவனாக இருப்பவன் பெருமான். பனியில்  நனைந்த மலர்கள் போன்று மென்மையான கூந்தல் கொண்டுள்ள இளமையான மங்கையர்களை விடவும் இனிமையாக தோன்றுபவன் சிவபெருமான். தனி ஒரு அரசனாக உலகினை ஒரு குடைக்கீழ் ஆளும் அரசன், தனது கவனம் முழுவதையும் நல்லாட்சி செய்வதில் செலுத்துவதால் மக்களுக்கு இனியவனாக இருப்பதை விடவும் இனிமையாக இருப்பவன் சிவபெருமான். தன்னைச் சரண் அடைந்த அடியார்களுக்கு இவ்வாறு இனியவனாக இருப்பவன் இடைமருது இறையவனாகிய சிவபெருமான். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/07/72-பாசம்-ஒன்றிலராயினும்---பாடல்-10-2764400.html
2764393 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 72. பாசம் ஒன்றிலராயினும் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, September 6, 2017 12:00 AM +0530
பாடல் 9:
    வேதம் ஓதும் விரிசடை அண்ணலார்
    பூதம் பாட நின்றாடும் புனிதனார்
    ஏதம் தீர்க்கும் இடைமருதா என்று
    பாதம் ஏத்தப் பறையும் நம் பாவமே

 
விளக்கம்:
ஏதம்=துன்பம்: பறையும்=நீங்கும்:

பொழிப்புரை:
வேதங்களை ஓதும் விரிசடை அண்ணலாகிய சிவபெருமானை, பூதங்கள் சூழ நிற்க நடனமாடும் தூயவனை, எங்களது துன்பங்களைத் தீர்க்கும் இடைமருது ஈசனே என்று நாம் அவனது திருப்பாதங்களைத் தொழுது வணங்கினால் நமது பாவங்கள் நம்மை விட்டு நீங்கும். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/06/72-பாசம்-ஒன்றிலராயினும்---பாடல்-9-2764393.html
2764392 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 72. பாசம் ஒன்றிலராயினும் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, September 5, 2017 12:00 AM +0530
பாடல் 8:
    வெந்த வெண்பொடி பூசும் விகிர்தனார்
    கந்த மாலைகள் சூடும் கருத்தனார்
    எந்தை என் இடைமருதினில் ஈசனைச்
    சிந்தையால் நினைவார் வினை தேயுமே

விளக்கம்:
கந்தம்=வாசனை; வெந்த வெண்பொடி=முற்றூழிக் காலத்தில் அனைத்து உயிர்களும் தாங்கள் பொருந்தியிருந்த உடலினை விட்டு ஒருங்கே விலக, அவ்வாறு உயிரற்ற உடல்கள் எரிந்த சாம்பல்; விகிர்தன்=மாறுபட்டவன்; அனைத்து உயிர்களும் தன்னிடம் ஒடுங்க, அனைத்துப் பொருட்களும் அனைத்து உடல்களும் அழிந்த பின்னரும் எஞ்சியிருக்கும் இறைவனின் தன்மை மற்றவரிடமிருந்து மாறுபட்ட தன்மை என்பதால் அப்பர் பிரான், இந்த பாடலில் இறைவனை விகிர்தன் என்று குறிப்பிடுகின்றார்.   

பொழிப்புரை:
உலகிலுள்ள அனைத்து பொருட்களும், உலகிலுள்ள அனைத்து உடல்களும் அழிந்து எரிந்த பின்னரும், தான் மாட்டும் எந்த விதமான மாற்றமும் அடையாமல் ஏனையோரிடமிருந்து வேறுபட்டு விகிர்தனாக இருப்பவர் சிவபெருமான். நறுமணம் நிறைந்த மாலைகள் சூடும் பெருமானாகிய அவர், அனைத்து உயிர்களின் கருத்திலும் பரவி நிற்கின்றார். எனது தந்தை போன்றவராகிய பெருமானை, இடைமருது தலத்தில் உறையும் தலைவனை, தங்களது சிந்தைனையால் நினைக்கும் அடியார்களின் வினைகள் தேய்ந்து அழிவுறும்.       

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/05/72-பாசம்-ஒன்றிலராயினும்---பாடல்-8-2764392.html
2764390 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 72. பாசம் ஒன்றிலராயினும் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, September 4, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 7:
    விண்ணுளாரும் விரும்பப் படுபவர்
    மண்ணுளாரும் மதிக்கப் படுபவர்
    எண்ணினார் பொழில் சூழ் இடைமருதினை
    நண்ணினாரை நண்ணா வினை நாசமே

விளக்கம்:
இந்த பாடலில் விண்ணுலகத்தில் உள்ள தேவர்களும் மண்ணுலக மாந்தர்களும் பெரிதும் இறைவனை விரும்புவதாக அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். இவ்வாறு அவர்கள் விரும்புவதற்கு காரணம், முந்தைய பாடல்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள, வினைகளை நீக்கும் வல்லமை தான். எண்ணினார்=எனது எண்ணத்தில் இடம் கொண்ட இறைவன்; 

பொழிப்புரை:
விண்ணுலகத்தில் உள்ள தேவர்கள், பெருமான் தங்களுக்குச் செய்துள்ள நன்மைகளை நன்கு அறிந்தவர்கள். ஆதலால் பெருமானை மிகவும் விரும்புகின்றார்கள். மண்ணுலகத்தில் உள்ள மாந்தர்கள், இறைவன் தங்களுக்கு செய்யும் நன்மைகளை உணர்ந்த பின்னர் அவரது பெருமையினை உணர்ந்து அவரை மதிக்கின்றார்கள். இவ்வாறு பலராலும் விரும்பப் படுபவரும், எனது எண்ணங்களில் நிறைந்து இருப்பவரும், சோலைகள் சூழ்ந்த இடைமருது தலத்தில் உறைபவரும் ஆகிய இறைவனை அணுகி அவரை வழிபடும் அடியார்களை வினைகள் நெருங்கா. அவை முற்றிலும் நாசமாகும். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/04/72-பாசம்-ஒன்றிலராயினும்---பாடல்-7-2764390.html
2764388 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 72. பாசம் ஒன்றிலராயினும் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, September 3, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 6:
    ஏறது ஏறும் இடைமருது ஈசனார்
    கூறுவார் வினை தீர்க்கும் குழகனார்
    ஆறு செஞ்சடை வைத்த அழகனார்
    ஊறிஊறி உருகும் என் உள்ளமே

 
விளக்கம்:
இறையுணர்வு தனது உள்ளத்தில் ஊறி, உள்ளம் நெகிழ்ந்து உருக வேண்டும் என்று அப்பர் பிரான் கூறுவது, நமக்கு மணிவாசகரும் ஞான சம்பந்தரும் அருளிய சில பாடல்களை நினைவூட்டுகின்றன. அந்த பாடல்களை நாம் இங்கே காண்போம்.

நமச்சிவாயப் பதிகத்தின் மூன்றாவது பாடலில் (3.49.3) பெருமானின் பெருமையை நினைந்து நினைத்து உள்ளம் நெகிழ்ந்து, தங்களது கையில் உருத்திராக்க மாலையைக் கொண்டு அவனது பஞ்சாக்கர மந்திரத்தை தியானிக்கும் அடியார்களை தேவர்களின் நிலைக்கு உயர்த்துவது நமச்சிவாய என்ற ஐந்தெழுத்து மந்திரம் என்று இந்த பாடலில் ஞானசம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். நெக்குள் என்ற தொடரை உள் நெக்கு என்று மாற்றி, உள்ளம் நெகிழ்ந்து என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும்.  
    
    நெக்குள் ஆர்வம் மிகப் பெருகி நினைந்து
    அக்கு மாலை கொடு அங்கையில் எண்ணுவார்
     தக்க வானவராத் தகுவிப்பது
     நக்கன் நாமம் நமச்சிவாயவே

மாசில் வீணையும் என்று தொடங்கும் பொது பதிகத்தின் (5.90) ஒன்பதாவது பாடலில் உள்ளம் நெகிழ்ந்து தன்னை நினைக்கும் அடியார்களின் மனதினில் இறைவன் புகுந்து நிற்பான் என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். அதே பாடலில் போலியாகத் தம்மைத் தொழும் அடியார்களை நினைத்து ஏளனச் சிரிப்பு சிரிக்கும் இறைவன் என்று கூறுவதன் மூலம், இறைவன் நமது பக்தியின் தரத்தினை அறிந்து கொள்வார் என்று அப்பர் பிரான் உணர்த்துகின்றார். 
    
    நெக்கு. நெக்கு நினைபவர் நெஞ்சுளே
    புக்கு நிற்கும் பொன்னார் சடைப் புண்ணியன்
    பொக்கம் மிக்கவர் பூவும் நீரும் கண்டு
    நக்கு நிற்பார் அவர் தம்மை நாணியே

மணிவாசகர் தனது திருச்சதகத்தின் கடைப் பாடலில், தான் எவ்வாறு இருக்க வேண்டும் என்று சொல்லிக்கொண்டு வருகையில், இறைவனையே பாடிப் பாடி, உள்ளம் நைந்து நெகிழ்ந்து உருக வேண்டும் என்றும், அந்த உருக்கத்தின் பயனாக தன்னை மறந்து ஆடவேண்டும் என்றும் கூறுகின்றார். இந்த நிலையிலே தான் இறைவனின் மலர்ப் பாதங்களைச் சென்று சார வேண்டும் என்றும் தனது ஆசையை இந்த பாடலில் வெளிப்படுத்துகின்றார். அவ்வாறு இணைவதற்கு உடல் தடையாக இருப்பதால், புழுக்கள் நிறைந்த உடலிலிருந்து தனது உயிரைப் பிரித்து, வீடுபேற்றினை அருள வேண்டும் என்று வேண்டும் பாடல் இது. போது=மலர்;
  பாட வேண்டும் நான் போற்றி நின்னையே
            பாடி நைந்து நைந்து உருகி நெக்கு நெக்கு  
  ஆட வேண்டும் நான் போற்றி அம்பலத்து
            ஆடு நின்கழல் போது நாயினேன்
  கூட வேண்டும் நான் போற்றி இப்புழுக்கூடு
           நீக்கு எனை போற்றி பொய்யெலாம்
  வீட வேண்டும் நான் போற்றி வீடு தந்து
          அருளு போற்றி நின் மெய்யர் மெய்யனே  

ஐந்து புலன்களாகிய சேற்றில் அழுந்தி இருக்கும் தான், அதனின்றி மீண்டு வர முடியாமால் திணறுவதையும், இந்த நிலையில் தான் ஏதும் செய்ய முடியாமல் தவிப்பதையும் உணர்த்தும் மணிவாசகர் தான் மனம் நெகிழ்ந்து இறைவனைப் போற்றிப் புகழ்வது என்றோ என்று ஏங்கும் பாடல் புணர்ச்சிப் பதிகத்தின் மூன்றாவது பாடலாகும். மணலில் தோண்ட சில இடங்களில் ஊற்று வரும். ஊற்றினை மேலும் மேலும் தோண்டத் தோண்ட, நீர் பெருகும். அவ்வாறு பெருக்கெடுக்கும் நீரினால் ஊற்றினைச் சுற்றியுள்ள மண் சுவர்கள் சரிந்து விழுவதை நாம் காணலாம். அவ்வாறு தனது மனதில் பெருகி வரும் இறைவன் பால் தான் கொண்டுள்ள அன்பு, ஊற்று நீரினால் மணல் சரிவதைப் போன்று, அன்பினால் நெஞ்சத்தின் கட்டு இளகி உருக வேண்டும் என்று தனது விருப்பத்தினை மணிவாசகர் இந்த பாடலில் தெரிவிக்கின்றார்.  
    ஆற்றகில்லேன் அடியேன் அரசே அவனி தலத்து ஐம்புலன்
                                                                                       ஆய
    சேற்றில் அழுந்தாச் சிந்தை செய்து சிவன் எம்பெருமான்
                                                                                       என்று ஏத்தி
    ஊற்று மணல் போல் நெக்கு நெக்கு உள்ளே உருகி ஓலம்
                                                                                       இட்டுப்
    போற்றிப் புகழ்வது என்று கொல்லோ என் பொல்லா
                                                                                       மணியே புணர்ந்தே

 
பொழிப்புரை:
இடபத்தைத் தனது வாகனமாகக் கொண்டுள்ள இடைமருது தலத்தின் தலைவனாகிய ஈசனார், தனது திருநாமத்தைச் சொல்லும் அடியார்களின் வினைகளை முற்றிலும் நீக்கும் குழகனார் ஆவார். பாய்ந்து வந்த கங்கை ஆற்றினைத் தனது சடையில் வைத்து மறைத்த அழகராகிய இறைவனை எண்ணி எண்ணி எனது உள்ளம் உருகுகின்றது.  

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/03/72-பாசம்-ஒன்றிலராயினும்---பாடல்-6-2764388.html
2764386 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 72. பாசம் ஒன்றிலராயினும் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, September 2, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 5:
    வண்டு அணைந்தன வன்னியும் கொன்றையும்
    கொண்டு அணிந்த சடைமுடிக் கூத்தனார்
    எண்டிசைக்கும் இடை மருதா என
    விண்டு போயறும் மேலை வினைகளே

விளக்கம்: 
வண்டு அணைந்த மலர்கள் என்று மலர்கள் தேன் நிறைந்து காணப்படும் தன்மை உணர்த்தப் படுகின்றது. மேலை வினைகள்=அடுத்து வரும் பிறவிகளுக்கு உரிய வினைகள். சென்ற பாடலில், இறைவனை நோக்கி நாம் செய்யும் வழிபாடு அடுத்து வரும் பிறவித் துயர்களைத் தீர்த்து விடும் என்று கூறிய அப்பர் பிரான், அந்த நிலை எவ்வாறு ஏற்படும் என்பதை இந்த பாடலில் நமக்கு உணர்த்துகின்றார். உயிர்கள் பல பிறவிகளில் ஈட்டிய வினையின் தொகுதியினை, ஒரே பிறப்பில் நம்மால் அனுபவித்து கழித்து விட முடியாது. அதே போன்று மொத்த வினைகளின் பயனையும் உயிர், நரகம் மற்றும் சொர்கத்தில் அனுபவித்து கழித்து விடவும் முடியாது. அதற்கான வல்லமை நமது உடலில் இருப்பதில்லை. எனவே தான் இறைவன் உயிர்கள் பால் கருணை கொண்டு, வினைகளை பல பிறவிகளில் அனுபவித்து கழிக்குமாறு வாய்ப்பினை ஏற்படுத்தியுள்ளான். இவ்வாறு அடுத்து வரும் பிறவிகளுக்கு எடுத்துச் செல்லப்படும் வினைகளை, சஞ்சித வினைகள் என்று வடமொழியில் கூறுவார்கள். இதனையே மேலை வினைகள் என்று அப்பர் பிரான் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். இவ்வாறு அடுத்த பிறவிகளில் நமது வாழ்வின் தன்மைகளை நிர்ணயிக்கும் மேலை வினைகள் கழிந்த பின்னர், பிறவி எடுக்க வேண்டிய அவசியமும் நீங்குவதால், உயிர் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சிகளிலிருந்து விடுதலை பெறுகின்றது.     

பொழிப்புரை:
பொழுது புலர்வதன் முன்னர் பறிக்கப்பட்ட மலர்கள் என்பதால், அதனில் உள்ள தேனைப் பருகுவதற்காக வண்டுகள் சுற்றித் திரியும் இயல்பினை உடையதும், அன்று மலர்ந்ததும் ஆகிய கொன்றை, வன்னி, ஊமத்தை ஆகிய மலர்களை அணிந்த சடையினை உடையவரும், தொடர்ந்து நடனம் ஆடுபவரும் ஆகிய இறைவனை, எட்டு திசைகளுக்கும் தலைவனாகிய இடைமருதா என்று அழைத்துத் தொழும் அடியார்களின் மேலை வினைகள் அவர்களை விட்டு நீங்கிவிடும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/02/72-பாசம்-ஒன்றிலராயினும்---பாடல்-5-2764386.html
2764384 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 72. பாசம் ஒன்றிலராயினும் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, September 1, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 4:
    இம்மை வானவர் செல்வம் விளைத்திடும்
    அம்மையேல் பிறவித் துயர் தீர்த்திடும்
    எம்மை ஆளும் இடைமருதன் கழல்
    செம்மையே தொழுவார் வினை சிந்துமே


விளக்கம்:

இம்மை=இந்த பிறவி, அம்மை=அடுத்த பிறவி; இறைவனைத் தொழும் அடியார்களின் வினைகள் நாசமாகும் என்று முந்திய பாடலில் கூறிய அப்பர் பிரான், இவ்வாறு வினைகள் நாசமாவதால் ஏற்படும் விளைவினை இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். வினைகள் தாமே நாம் மறுபடியும் மறுபடியும் பிறப்பதற்கு காரணமாக உள்ளன. அந்த வினைகள் நீங்கப்பெற்றால், நமக்க இனிமேல் பிறவி ஏது. ஐந்த பொறிகளின், ஆளுமையில் உள்ள இந்த உயிர், தான் உறைந்துள்ள இந்த உடலைப் பற்றிய கவலை கொள்வதும் மிகவும் இயற்கை. அதனை உணர்ந்த அப்பர் பிரான், இம்மைக்கும் நன்மை பயக்கும் வழிபாடு என்று இந்த பாடலை தொடங்குகின்றார்.

பொழிப்புரை:
இடைமருது இறைவனைத் தொழும் அடியார்கள், இந்த பிறவியில் செல்வ வளமும் உடல் வளமும் பெற்று, அந்த வளங்களின் உதவியால், வானவர் தங்களது வாழ்க்கையை இனிமையாக கழிப்பது போன்று, தங்களது வாழ்க்கையில் அனைத்து நலன்களும் பெற்று வாழ்வார்கள். எம்மை ஆள்பவனாகிய இடைமருது இறைவனனின் திருப்பாதங்களைத்  சிறந்த முறையில் தொழும் அடியார்கள், தங்களது வினைகள் முற்றிலும் நீங்கப் பெற்று, வினைகளால் பிணைக்கப்பட்டுள்ள பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை அடைந்து, அடுத்த பிறப்பு என்பது அற்ற நிலையினை அடைவார்கள்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/sep/01/72-பாசம்-ஒன்றிலராயினும்---பாடல்-4-2764384.html
2759916 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 72. பாசம் ஒன்றிலராயினும் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, August 30, 2017 12:00 AM +0530 பாடல் 2:
    மறையின் நாண்மலர் கொண்டு அடி வானவர்
    முறையினால் முனிகள் வழிபாடு செய்
    இறைவன் ஈசன் எம் பெருமான் இடை மருதினில்
    உறையும் ஈசனை உள்கும் என் உள்ளமே

  
விளக்கம்:
மறையின்=மறைகளில் விதித்துள்ள வழிமுறையின் வழியே; உள்குதல்=நினைத்தல்; ஈசன்= தலைவன்;
 
பொழிப்புரை:
மறைகளில் சொல்லப்பட்டுள்ள முறையின் வழியே, தேவர்களும் முனிவர்களும் அன்று அலர்ந்த மலர்களை, இறைவனின் மீது தூவி வழிபாடு செய்கின்றார்கள். அவ்வாறு கொண்டாடப்படும் இறைவனை, எனது பெருமானை, எல்லோர்க்கும் தலைவனாக விளங்குபவனை, இடைமருது தலத்தில் உறையும் இறைவனை, எனது உள்ளம் எப்போதும் நினைக்கும்.  

]]>
http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/30/72-பாசம்-ஒன்றிலராயினும்---பாடல்-2-2759916.html
2759914 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 72. பாசம் ஒன்றிலராயினும் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, August 29, 2017 12:00 AM +0530  

முன்னுரை:

திருவாவடுதுறை சென்று அங்கே பல நாட்கள் தங்கி, உழவாரப் பணிகள் செய்தவாறு பல பதிகங்கள் பாடி அருளிய அப்பர் பிரான், பின்னர் இடைமருது சென்றதாக பெரிய புராணம் கூறுகின்றது. சத்திமுற்றம் செல்லும் முன்னர் பழையாறை சென்றதாக இந்த பாடல் நமக்கு தெரிவிக்கின்றது. ஆனால் பழையாறு தலத்தின் மீது அப்போது அருளிய பதிகம் நமக்கு ஏதும் கிடைக்கவில்லை. தலையெலாம் என்று தொடங்கும் பழையாறை வடதளி பதிகம், திருமறைக்காட்டிலிருந்து ஆவடுதுறை வழியாக, இரண்டாம் முறையாக பழையாறை வந்த போது அருளிய பதிகமாகும்.  
  
   எறிபுனல் பொன் மணி சிதறும் திரை நீர்ப் பொன்னி
                          இடைமருதைச் சென்று எய்தி அன்பினோடு
    மறிவிரவு கரத்தாரை வணங்கி வைகி வண்டமிழ்ப்
                           பாமாலை மகிழச் சாத்திப்
    பொறி அரவம் புனைந்தாரத் திருநாகேச்சரத்துப்
                          போற்றி அரும் தமிழ் மாலை புனைந்து போந்து 
    செறி விரவு மலர்ச் சோலை பழையாறை எய்தித்
                          திருச்சத்திமுற்றத்தைச் சென்று சேர்ந்தார்.

இடைமருது தலத்தின் மீது அப்பர் பிரான் அருளிய ஐந்து பதிகங்கள் நமக்கு கிடைத்துள்ளன. காடுடை என்று தொடங்கும் நேரிசைப் பதிகம் (4.35), பாசம் ஒன்று இலராய் என்று தொடங்கும் குறுந்தொகைப் பதிகம் (5.14), பறையின் ஓசையும் என்று தொடங்கும் குறுந்தொகைப் பதிகம் (5.15), சூலப் படை உடையார் என்று தொடங்கும் திருத்தாண்டகப் பதிகம் (6.16), மற்றும்  ஆறு சடைக்கு அணிவர் என்று தொடங்கும் திருத்தாண்டகப் பதிகம் (6.17) என்பன இந்த ஐந்து பதிகங்கள்.  

பாடல் 1:
    பாசம் ஒன்று இலராய்ப் பல பத்தர்கள்
    வாச நாண்மலர் கொண்டு அடி வைகலும்
    ஈசன் எம் பெருமான் இடை மருதினில் 
    பூச நாம் புகுதும் புனல் ஆடவே

 
விளக்கம்:
நாண்மலர்=அன்றைய நாளில் பூத்த மலர்; பாசம்=உலகப் பொருட்களின் மீதும் உலகத்தில் உள்ள உயிர்களின் மீதும் கொண்டுள்ள விருப்பம்; பூச=தைப் பூச நாள்; தை மாதம் பூச நாளன்று காவிரி நதியில் நீராடுதல் மிகவும் சிறப்பானதாக கருதப்படுகின்றது. வைகலும்= தினமும்; பத்தர்=பத்து சிறந்த குணங்களை கொண்ட அடியார்கள். சிவனடியார்கள் கொள்ள வேண்டிய குணங்கள் அக குணங்கள் என்றும் புற குணங்கள் என்றும் வகைப் படுத்தப் பட்டுள்ளன. பத்து புற குணங்கள், திருநீறும் உருத்திராக்கமும் பக்தியுடன் தரித்தல், சிவபெருமானை புகழ்ந்து பாடுதல், சிவபிரானின் திருநாமங்களை ஓதுதல், சிவபூசனை புரிதல், சிவபுண்ணியங்கள் செய்தல், சிவபுராணங்களையும் சிவச்சரிதைகளையும் கேட்டல், சிவாலய வழிபாடு செய்தல், சிவனடியார்களை வணங்குதல், சிவனடியார்களுக்கு வேண்டுவன கொடுத்தல், சிவனடியார்கள் இல்லங்களில் அன்றி வேறிடத்தில் அன்னம் உட்கொள்ளாது இருத்தல் ஆகும். பத்து அக குணங்கள், சிவபிரானின் புகழைக் கேட்கும்போது கண்டம் விம்முதல், நாக்கு தழுதழுத்தல், உதடுகள் துடித்தல், உடம்பு குலுங்குதல், மயிர்ப்புளகம் கொள்ளுதல், உடல் வியர்த்தல், சொல் எழாமல் இருத்தல், கசிந்திருகி கண்ணீர் பெருக்குதல், வாய் விட்டு அழுதல், மெய்ம்மறத்தல் ஆகும் 

பொழிப்புரை:
உலகப் பொருட்கள் மற்றும் உலகத்தில் உள்ள உயிர்கள் நிலையற்றவை என்பதை உணர்ந்து, அவற்றின் மீது தாங்கள் முன்னம் வைத்திருந்த பாசங்களை நீக்கியவராக உள்ள பத்தர்கள், இடைமருது தலத்தில் வீற்றிருக்கும் இறைவன் மீது அன்பு உடையவர்களாக, அன்று மலர்ந்த மலர்களை இறைவனின் திருப்பாதங்களில் தூவி, இறைவனை வணங்கி நாள்தோறும் வழிபடுகின்றார்கள். இவ்வாறு சிறப்பான அடியார்களால் வணங்கப்படும், இடைமருது இறைவனை நாமும் வணங்கி, அருகிலுள்ள காவிரி நதியில் தைப்பூச நாளில் நீராடி பயன் அடைவோமாக.  

]]>
http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/29/72-பாசம்-ஒன்றிலராயினும்---பாடல்-2759914.html
2759913 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 71. காடுடைச் சுடலை நீற்றர் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, August 28, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 10:
    மலையுடன் விரவி நின்று மதியிலா அரக்கன் நூக்கத்
    தலையுடன் அடர்த்து மீண்டே தலைவனா அருள்கள் நல்கி
    சிலை உடை மலையை வாங்கித் திரிபுரம் மூன்றும் எய்தார்
    இலையுடைக் கமல வேலி இடைமருது இடம் கொண்டாரே

விளக்கம்:
விரவி=கலந்து; கயிலாலாய மலையினை பேர்க்க வேண்டும் என்று மிகுந்த ஆர்வத்துடன் முனைந்த அரக்கன் இராவணன் தனது முழு வலிமையையும் பயன்படுத்தி முயற்சி செய்ததை, மலையுடன் விரவி நின்றான் என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். நூக்க=உடலினை வருத்திக் கொண்டு முயற்சி செய்ய; 

இந்த பாடலில் தலைவனாக அருள் செய்ததாக அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். முதலில் தனது வலிமையில் செருக்கு கொண்டனவனாக, கயிலை மலையினை பேர்த்தெடுக்க முயற்சி செய்த அரக்கன் இராவணன், பெருமான் தனது கால் பெருவிரலை மலையின் மீது ஊன்றிய போது, ஏதும் செய்ய இயலாமல் அலறினான். பின்னர் இறைவனைப் புகழ்ந்து பாடும் சாமவேத கீதங்களைப் பாடி, இறைவனின் தொண்டர் ஆக அரக்கன் இராவணன் மாறிய பின்னர், தனது கால் பெருவிரல் அழுத்தத்தை நிறுத்திய பெருமான் அரக்கனுக்கு வரங்கள் பலவும் அளிக்கின்றார். ஒரு தலைவன், தனது தொண்டனை எவ்வாறு காப்பாற்ற வேண்டும் என்பதற்கு முன்மாதிரியாக இந்த நிகழ்ச்சி அமைந்துள்ளதால், தலைவனாக அருள்கள் நல்கிய பெருமான் என்று அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். தனது தொண்டனுக்கு, தலைவனாக அருளிய பெருமான், தன்னைச் சரணடைந்த தேவர்களை காக்கும் பொருட்டு வீறு கொண்டு எழுந்த, திரிபுரம் எரித்த நிகழ்ச்சியும் இந்த பாடலில் கூறப்படுகின்றது. 

கூற்றாயினவாறு என்று தொடங்கும் தனது பதிகத்தின் நான்காவது பாடலில் (4.1.4) அப்பர் பிரான், தன்னைச் சரணாக அடைந்த தொண்டர்களின் வினைகளைத் தீர்ப்பது ஒரு தலைவனின் கடமை அல்லவா என்ற கேள்வியினை எழுப்பி, தனது பழைய வினைகளின் காரணமாக தான் அனுபவிக்கும் சூலை நோயினைத் தீர்ப்பது இறைவனின் கடமை என்று கூறுகின்றார். தான் சிவபிரானுக்கு அடிமையாக மாறிய பின்னரும் சூலை நோய் தன்னை வருத்துவதை இறைவன் பார்த்துக்கொண்டு வாளா இருக்கலாமா என்ற கேள்வி இந்த பாடலில் எழுப்பப் படுகின்றது.  
   
    முன்னம் அடியேன் அறியாமையினால் முனிந்தென்னை
                                                                      நலிந்து முடக்கியிடப்
    பின்னை அடியேன் உமக்கு ஆளும்பட்டேன் சுடுகின்றது
                                                                      சூலை  தவிர்த்தருளீர்
    தன்னை அடைந்தார் வினை தீர்ப்பதன்றோ தலை ஆயவர்
                                                                      தம் கடன் ஆவது தான்   
    அன்ன நடையார் அதிகைக் கெடில வீரட்டானத்துறை
                                                                     அம்மானே   

சிவபெருமானுக்கு மீளா அடிமையாக இருந்த தான், கண்பார்வை இழந்து தவித்த பின்னரும் தனக்கு உதவி செய்யாமால் வாளா இருப்பது தலைவனாகிய உமக்கு அழகா என்று கேள்வி கேட்பது போல், வாளாக இருக்கின்றீரே என்று பெருமானை குற்றம் சாட்டும் முறையில் அமைந்துள்ள சுந்தரரின் பாடலும், தலைவனாக இருப்பவனின் கடமை,  தொண்டர்களின் துயரினைத் துடைக்க வேண்டியது என்ற அடிப்படையில் எழுந்த பாடல் தான் (7.95.1).
    
    மீளா அடிமை உமக்கே ஆளாய்ப் பிறரை வேண்டாதே
    மூளாத் தீப் போல் உள்ளே கனன்று முகத்தால் மிக வாடி
     ஆளாய் இருக்கும் அடியார் தங்கள் அல்லல் சொன்னக்கால்
    வாளாங்கு இருப்பீர் திருவாரூரீர் வாழ்ந்து போதீரே   

பொழிப்புரை:
தனது வலிமை அனைத்தையும் ஒருங்கே திரட்டி, அறிவிழந்த நிலையில் அரக்கன் இராவணன் தனது வழியில் கயிலை மலை குறுக்கிட்டது என்று தவறாக கருதி, இறைவன் வாழும் கயிலாய மலையினை பேர்த்து எடுக்க முயற்சி செய்தான். அதனை உணர்ந்த பெருமான் தனது கால் பெருவிரலை கயிலை மலையின் மீது ஊன்ற, அரக்கனின் பத்து தலைகளும் மலையின் கீழே மாட்டிக்கொண்டு நசுங்கின. தனது நிலையினை உணர்ந்த அரக்கன், இறைவனைப் புகழ்ந்து சாமவேத கீதங்கள் பாட, பெருமான் தனது கால் பெருவிரலை மெல்ல எடுத்து, அரக்கனுக்கு பல அருள்கள் அருளினார், இவ்வாறு, ஒரு தலைவனாக தனது தொண்டனுக்கு அருள் செய்த பண்பினை உடைய பெருமான்,  மேரு மலையினை வில்லாக வளைத்து ஆகாயத்தில் தங்களது விருப்பம் போன்று பறந்து கொண்டிருந்த மூன்று கோட்டைகளையும் ஓரே அம்பினை விடுத்து அழித்தவராவார். இவ்வாறு கருணை மற்றும் வீரம் ஆகிய இரண்டும் ஒருங்கே பொருந்திய தலைவனாகிய பெருமான் இடைமருது நகரத்தினைத் தான் இருக்கும் இடமாகக் சிவபெருமான் ஆவார்.   

முடிவுரை: 
பதிகத்தின் முதல் பாடலில் காடுடை சுடலை நீற்றர் என்று நிலையான பொருள் சிவபெருமான் ஒருவர் தான் என்றும், உலகத்தின் அனைத்துப் பொருட்களும் அழிந்த பின்னரும் எஞ்சியிருப்பது சிவபெருமான் ஒருவர் தான் என்றும் நமக்கு உணர்த்திய அப்பர் பிரான், அடுத்த பாடலில் முந்தைய பழமைக்கும் பழமையானவர் சிவபெருமான் என்று உணர்த்துகின்றார். இவ்வாறு முதல் இரண்டு பாடல்களில், அனைத்து உயிர்களுக்கும்  ஆதியாகவும் அந்தமாகவும் பெருமான் இருக்கும் நிலை உணர்த்தப்படுகின்றது. பதிகத்தின் மூன்றாவது பாடலில், நீதியே உருவமாக இருக்கும் பெருமான் என்று கூறும் அப்பர் பிரான், அடுத்த பாடலில் உயர்ந்ததாக கருதப்படும் தேவர் உலகத்தினை விடவும் மேம்பட்ட சிவலோகத்தில் உறைகின்றார் என்று கூறுகின்றார். ஐந்தாவது பாடலில் மற்றும் ஏழாவது பாடலில் அடியார்களின் மேல் படர்ந்துள்ள வினைகளைத் தீர்க்கும் வல்லமை படைத்தவன் என்றும், ஆறாவது பாடலில் பாம்பு சந்திரன் மற்றும் கங்கை நதி ஆகியோருக்கு இடையே இருந்த பகைமையைத் தீர்த்து ஆண்ட பரமன் என்றும் எட்டாவது பாடலில் பலராலும் புகழப்படும் தன்மையும்,  ஒன்பதாவது பாடலில் பிரமனும் அரியும் காணாத முறையில் அழலாக நீண்ட சிறப்பும் நமக்கு அப்பர் பிரானால் உணர்த்தப் படுகின்றன. பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் தலைவன் என்ற முறையில் தொண்டர்களுக்கு தக்க நேரத்தில் உதவி செய்யும் கருணை உள்ளம் கொண்டவன் என்பதை உணர்த்துகின்றார். இவ்வாறு இறைவனின் பெருமைகளை அறிந்து கொண்ட நாம், அவனை வணங்கி, நமது வினைகள் தீர்க்கப் பெற்று வாழ்வினில உய்வினை அடைவோமாக.

]]>
http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/28/71-காடுடைச்-சுடலை-நீற்றர்---பாடல்-10-2759913.html
2759912 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 71. காடுடைச் சுடலை நீற்றர் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, August 27, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 9:
    பொன் திகழ் கொன்றை மாலை புதுப் புனல் வன்னி மத்தம்
    மின் திகழ் சடையில் வைத்து மேதகத் தோன்றுகின்ற
    அன்று அவர் அளக்கலாகா அனல் எரியாகி நீண்டார்
    இன்று உடன் உலகம் ஏத்த இடைமருது இடம் கொண்டாரே

விளக்கம்:
மேதகு=மேன்மை உடைய; உடன் உலகம் ஏத்த=அடி முடி காண முடியாது திகைத்த அயனும் திருமாலும் பெருமானை வேண்ட, அந்த இவர்களுடன் சேர்ந்து உலகில் உள்ள அனைவரும் பெருமானை தொழுத செயல் இங்கே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.  

பொழிப்புரை:
பொன் போன்று திகழும் கொன்றை மாலை, மற்றும் வெள்ளமாக பாய்ந்து வந்த கங்கை நதி, ஊமத்தை மலர்கள் ஆகிய பொருட்களை மின்னல் போன்று ஒளி வீசும் தனது சடையில் வைத்த பெருமான் ஏனைய தேவர்களை விடவும் மேம்பட்டுத் தோன்றுகின்றார். திருமாலும் பிரமனும், அடி முடியினை அளக்க முடியாத படி, மண்ணையும் விண்ணையும் தாண்டி நீண்ட அழல் உருவமாக நின்றவர் சிவபெருமான். தங்களது முயற்சியில் தோற்ற பின்னர், பெருமானின் மகிமையை உணர்ந்த இருவரும் அவரை துதித்து வணங்க, அந்த இருவருடன் உலகில் உள்ள மக்களும் பெருமானை வணங்கினார்கள்; இத்தகைய சிறப்பு வாந்த சிவபெருமான் இடைமருது நகரத்தினைத் தான் இருக்கும் இடமாகக் கொண்டவர் ஆவார். 

]]>
http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/27/71-காடுடைச்-சுடலை-நீற்றர்---பாடல்-9-2759912.html
2759911 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 71. காடுடைச் சுடலை நீற்றர் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, August 26, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:
    கமழ்தரு சடையின் உள்ளால் கடும் புனல் அரவினோடு
    தவழ் தரு மதியம் வைத்துத் தன்னடி பலரும் ஏத்த
    மழுவது வலம் கையேந்தி மாதொரு பாகமாகி
    எழில்தரு பொழில்கள் சூழ்ந்த இடைமருது இடம்
                                                                           கொண்டாரே

விளக்கம்:
சென்ற பாடலில் மற்றும் இந்த பாடலில், சடையில், பாய்ந்து வந்த கங்கை நதி, விடம் கொண்ட பாம்பு, சந்திரன் ஆகிய மூன்றையும் வைத்த பெருமான் என்று அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். இந்த மூன்று பொருட்களும் ஒன்றுக்கொன்று பகைமையுடன் விளங்குதலன்றி, ஒன்றுக்கொண்டு மாறுபட்ட குணங்களைக் கொண்டவை. இந்த மூன்று பகைவர்களையும் தனது சடையில் வைத்து பகை தீர்த்து ஆண்ட பண்பு, பல தேவாரப் பாடல்களில் கூறப்படுகின்றது. இந்த அரிய பண்பு உடைய பெருமானை பலரும் புகழ்ந்து வணங்குவதாக அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.     

பொழிப்புரை:
கொன்றை வன்னி மத்தம் ஆகிய மலர்களை சூடியதால் நறுமணம் கமழும் சடையினை உடைய பெருமான், தனது சடையினில் ஒன்றுக்கொன்று பகையாக உள்ள, பாய்ந்து வரும் கங்கை நீரினையும், கொடிய விடம் கொண்ட பாம்பினையும், வானில் தவழ்கின்ற சந்திரனையும் வைத்துள்ளார். இந்த மூன்று பொருட்களின் இடையே உள்ள பகையினை தீர்த்து அவை மூன்றையும் ஆட்கொண்டு சடையில் வைத்துள்ள வல்லமை பலராலும் புகழப்பட்டு, அவர்கள் அனைவரும் பெருமானின் திருவடிகளை வணங்குகின்றார்கள். இத்தகைய பண்பினை உடைய பெருமான், தனது வலது கையினில் சூலத்தை ஏந்தியவராகவும், தனது உடலின் இடது பாகத்தில் பார்வதி தேவியை வைத்தவராகவும் காணப்படுகின்றார். இவ்வாறு காட்சி தரும் பெருமான், அழகு வாய்ந்த சோலைகள் சூழ்ந்த இடைமருது நகரத்தினைத் தான் இருக்கும் இடமாகக் கொண்டவர் ஆவார்.   

]]>
http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/26/71-காடுடைச்-சுடலை-நீற்றர்---பாடல்-8-2759911.html
2759910 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 71. காடுடைச் சுடலை நீற்றர் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, August 25, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 7:
    
படரொளி சடையின் உள்ளால் பாய்புனல் அரவினோடு
    சுடரொளி மதியம் வைத்துத் தூவொளி தோன்றும் எந்தை
    அடரொளி விடை ஒன்று ஏற வல்லவர் அன்பர் தங்கள்
    இடரவை கெடவும் நின்றார் இடைமருது இடம் கொண்டாரே

விளக்கம்:
படரொளி=ஒளிபடர்ந்து மின்னும் சடை; பொன்னிறமாக ஒளிவீசும் சடையை உடைய பெருமானின் மேனியும் சுடர் விட்டு ஒளி வீசுகின்றது என்றும் இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். அடரொளி விடை=அடர்த்த வெண்மை நிறம் கொண்டு ஒளிவீசும் இடபம்; 

பொழிப்புரை:
பொன்னிற ஒளி படர்ந்து வீசும் சடையின் உள்ளே, பாய்ந்து மிகுந்த வேகத்தோடு வந்த கங்கை நதியை வைத்த பெருமான், அதே சடையினில் பாம்பினையும் ஒளிவீசும் சந்திரனையும் வைத்துள்ளார். தூய ஒளியாக பிரகாசிக்கும் எனது தந்தையாகிய பெருமான், அடர்ந்த வெண்மை நிறத்துடன் ஒளி வீசும் இடபத்தினைத் தனது வாகனமாக ஏற்றுள்ளார். அடியார்களின் துன்பங்களைத் போக்க வல்ல பெருமான்  இடைமருது நகரத்தினைத் தான் இருக்கும் இடமாகக் கொண்டவர் ஆவார். 

]]>
http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/25/71-காடுடைச்-சுடலை-நீற்றர்---பாடல்-7-2759910.html
2759908 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 71. காடுடைச் சுடலை நீற்றர் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, August 24, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 6:
    பொறியரவு அரையில் ஆர்த்துப் பூதங்கள் பலவும் சூழ
    முறிதரு வன்னி கொன்றை முதிர்சடை மூழ்க வைத்து
    மறிதரு கங்கை தங்க வைத்தவர் எத்திசையும்
    எறிதரு புனல் கொள் வேலி இடைமருது இடம் கொண்டாரே

விளக்கம்:
பொறி அரவு=தனது உடலில் புள்ளிகளைக் கொண்ட பாம்பு; முறி=தளிர்; மறி தரு=கீழ் மேலாக புரட்டும் தன்மை கொண்ட; எறி தரு புனல்=அலைகள் வீசும் காவிரி ஆறு 

பொழிப்புரை:
புள்ளிகள் உடைய பாம்பினைத் தனது இடையில் இறுக்கமாக கட்டிய பெருமானைச் சுற்றி ஆரவாரம் இடும் சிவகணங்கள் சூழ்ந்து இருக்கின்றன. இளம் தளிர்களாக விளங்கும் வன்னி மற்றும் கொன்றை மலர்களைத் தனது சடையில் சூடியுள்ள பெருமான், தனது வழியில் எதிர்ப்படும் எந்த பொருளையும் கீழ்மேலாக புரட்டிப் போடும் வேகத்துடன் வந்த கங்கை நதியைத் தனது சடையில் ஏற்றவர் ஆவார். தனது நீரின் மிகுதியால் அனைத்து திசைகளை நோக்கியும் அலைகள் வீசும் காவிரி நதிக்கரையில் அமைந்துள்ள இடைமருது நகரத்தினைத் தான் இருக்கும் இடமாகக் கொண்டவர் சிவபெருமான் ஆவார்.   

]]>
http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/24/71-காடுடைச்-சுடலை-நீற்றர்---பாடல்-6-2759908.html
2759907 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 71. காடுடைச் சுடலை நீற்றர் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, August 23, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 5:
    
வேதங்கள் நான்கும் கொண்டு விண்ணவர் பரவி ஏத்தப்
    பூதங்கள் பாடி ஆடல் உடையவன் புனிதன் எந்தை
    பாதங்கள் பரவி நின்ற பத்தர்கள் தங்கள் மேலை
    ஏதங்கள் தீர நின்றான் இடைமருது இடம் கொண்டாரே

விளக்கம்:
ஏதங்கள்=துன்பங்கள்; புனிதன்=தூய்மை வடிவினன். தூய்மை வடிவினன் என்பது பெருமானின் எட்டு குணங்களில் ஒன்று. மற்ற குணங்களாவன, தன் வயத்தன், இயற்கை உணர்வினன், முற்றும் உணர்ந்தவன், இயல்பாகவே பாசங்களிலிருந்து நீங்கியவன், பேரருள் படைத்தவன், முடிவில்லாத ஆற்றல் உடையவன், வரம்பிலா இன்பம் உடையவன். தங்கள் மேலை ஏதங்கள் என்ற தொடருக்கு அடியார்களின் மேல் படர்ந்துள்ள மூன்று விதமான வினைகள், பிராரத்தம், ஆகாமியம் மற்றும் சஞ்சிதம் என்றும் விளக்கம் அளிப்பதுண்டு. ஆகாமியம் என்பது, முந்தைய வினைகளின் விளைவாகிய நன்மைகளையும் தீமைகளும் அனுபவிக்கும் சமயத்தில் நாம் செய்யும் செயல்கள் ஏற்படுத்தும் வினைகள் ஆகாமியம் என்றும் மேல்வினைகள் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன. முந்தைய பிறவிகளில் ஈட்டிய வினைகளின் தொகுதி தொல்வினை என்றும், அந்த தொல்வினைகளின் ஒரு பகுதியாக இந்த பிறப்பினில் நாம் அனுபவித்து கழிக்கப்படுவதற்காக ஒதுக்கப்படும் வினைகள் பிரார்த்த வினைகள் அல்லது ஊழ்வினைகள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. இந்த பிறவியில் நாம் ஈட்டும் வினைகள், தொல்வினைகளுடன் எஞ்சிய தொகுதியுடன் சேர்ந்து இனி நாம் எடுக்கவிருக்கும் பிறவிகளுக்கு தொல்வினைகளாக மாறுகின்றது.   
    
பொழிப்புரை:
தேவர்கள் நான்கு வேதங்களிலும் சொல்லப்பட்டுள்ள பாடல்களை பாடி இறைவன் சிவபெருமனை புகழ்ந்து  பாடுகின்றார்கள்; இவ்வாறு தேவர்களால் புகழப்படும் பெருமான், தன்னைச் சுற்றி சிவகணங்கள் சூழ்ந்து நிற்க நடனம் ஆடுபவனாக உள்ளான். தூய்மை வடிவினனாகவும் எமது தந்தையாகவும் இருக்கும் பெருமான், தனது திருப்பாதங்களை துதித்துத் தொழும் அடியார்களின் மேலை வினைகளையும், அவற்றால் வரக்கூடிய துன்பங்களையும் தீர்ப்பவனாக விளங்குகின்றான். அத்தைகைய கருணை உள்ளம் கொண்ட பெருமான் இடைமருது நகரத்தினைத் தான் இருக்கும் இடமாகக் கொண்டவர் ஆவார். 

]]>
http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/23/71-காடுடைச்-சுடலை-நீற்றர்---பாடல்-5-2759907.html
2759918 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 72. பாசம் ஒன்றிலராயினும் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, August 22, 2017 02:59 PM +0530 பாடல் 3:
    கொன்றை மாலையும் கூவிள மத்தமும்
    சென்று சேரத் திகழ் சடை வைத்தவன்
    என்றும் எந்தை பிரான் இடை மருதினை
    நன்று கை தொழுவார் வினை நாசமே

விளக்கம்:
திகழ்=பொலிவுடன் விளங்கும்; காசிக்கு சமமாக சொல்லப்படும் ஆறு தமிழ்நாட்டுத் தலங்களில், இடைமருது ஒன்றாகும். மற்ற தலங்கள், சாய்க்காடு, மயிலாடுதுறை, வாஞ்சியம், வெண்காடு மற்றும் ஐயாறு ஆகும். எனவே, தலத்தின் சிறப்பு கருதி இங்கே வழிபடும் அடியார்கள் தங்களது வினைகள் நீக்கப்பட்டு இன்பம் அடைவார்கள் என்று அப்பர் பிரான் உணர்த்துகின்றார்.  

இந்த பாடலில் என்றும் எந்தை பிரான் என்று அப்பர் பிரான் இறைவனை குறிப்படுகின்றார். சைவ வேளாள குடியில் அவதரித்த அப்பர் பிரானின் பெற்றோர்கள் இருவரும் பெருமான் பால் சிறந்த அன்பு கொண்டவர்களாக விளங்கியதை நாம் பெரிய புராணத்தில் காண்கின்றோம். எனவே இந்த சூழ்நிலையில் வளர்ந்த அப்பர் பிரான், பெருமானை தனது தந்தையாக கருதியதில் வியப்பு ஏதும் இல்லை. அவ்வாறு தான் கருதியதை திருப்பாதிரிப் புலியூர் தலத்து பதிகத்தின் முதல் பாடலில் அவர் குறிப்பிடுவதை நாம் இங்கே காண்போம். ஏன்றான்=ஏற்றுக் கொண்டவன்; இறைவன் தனது மனதினை உறைவிடமாக ஏற்றுக் கொண்டவன் என்று இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார்.  
    ஈன்றாளுமாய் எனக்கு எந்தையுமாய் உடன் தோன்றினராய்
    மூன்றாய் உலகம் படைத்து உகந்தான் என் மனத்துள் இருக்க
    ஏன்றான் இமையவர்க்கு அன்பன் திருப்பாதிரிப் புலியூர்த்
    தோன்றாத் துணையாய் இருந்தனன் தன்
                                                                                    அடியோங்களுக்கே
 

துறவுநிலை பூண்டதால் சுற்றம் ஏதும் இல்லாத அப்பர் பிரான், சிவபிரானையே தனக்கு அனைத்துச் சுற்றங்களாக காண்பதை கீழ்க்கண்ட பாடலில் (6.95.1) நாம் காணலாம். தான் அனுபவிக்கும் போகமாகவும், தன்னை உய்விக்கும் பொருளாகவும், தனக்குத் துணையாகவும், தனது செல்வங்களாகவும் சிவபிரானையே அப்பர் பிரான் காண்கின்றார். துறப்பித்தல் என்றால் உலகச் சுற்றங்களைத் துறக்கச் செய்தல் என்று பொருள்.
    
அப்பன் நீ அம்மை நீ ஐயனும் நீ அன்புடைய மாமனும்
                                                                   மாமியும் நீ
ஒப்புடைய மாதரும் ஒண்பொருளும் நீ ஒரு குலமும்
                                                                  சுற்றமும் ஓரூரும் நீ
துய்ப்பனவும் உய்ப்பனவும் தோற்றுவாய் நீ துணையாய்
                                                                   என் நெஞ்சத்து துறப்பிப்பாய் நீ

இப்பொன் நீ இம்மணி நீ இம்முத்தும் நீ இறைவன்
                                                                   நீ ஏறூர்ந்த செல்வன் நீயே

தனது தந்தையாகவும் தாயாகவும் அப்பர் பிரான் இறைவனைக் கருதுவது, நமக்கு மணிவாசகரின் பிடித்த பத்து பதிகத்தின் ஒரு பாடலை நினைவூட்டுகின்றது. தாய் தந்தையர்களின் உறவினால் நமக்கு கிடைக்கும் இந்த உடல், எத்துணை சிறந்ததாக அமையினும், நமது பழைய பிறவிகளில் ஈட்டிய வினைத் தொகைகளுக்கு ஏற்ப பொருத்தப் பட்ட உடலாகும். அதே உடல் இறைவன் தந்த வாழ்வாக விளங்கும் போது, வினைகள் நீக்கப்பட்ட உடலாக மாறிவிடுகின்றது. எனவே, தன்னைச் சீடனாக ஏற்றுக்கொண்டு தனக்கு பெருந்துறையில் உபதேசம் அளித்து, பிறவிக் கடலிலிருந்து கரையேற உதவிய பெருமானை அம்மை என்றும் அப்பன் என்று அழைத்து, மணிவாசகர் மகிழ்வதை நாம் இந்த பாடலில் உணரலாம்.      
    
    அம்மையே அப்பா ஒப்பிலா மணியே
                      அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே
    பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்
                      புழுத்தலைப் புலையனேன் தனக்கு
    செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த
                      செல்வமே சிவபெருமானே
    இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன்
                      எங்கு எழுந்து அருளுவது இனியே

பொழிப்புரை:
கொன்றை மாலை, வில்வ மாலை, ஊமத்தை மலர்கள் ஆகியவற்றைத் தனது சடையில் மிகுந்த அழகுடன் பொலிந்து விளங்குமாறு வைத்தவன் சிவபெருமான். என்றும் எனக்கு தந்தையாக விளங்கிய சிவபெருமானை, இடைமருது தலத்தில் உறையும் பெருமானை, நல்ல முறையில் தங்களது கைகளினால் தொழும் அடியார்களின் வினைகள் நாசமாது திண்ணம்.

]]>
http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/31/72-பாசம்-ஒன்றிலராயினும்---பாடல்-3-2759918.html
2755752 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 71. காடுடைச் சுடலை நீற்றர் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, August 22, 2017 12:00 AM +0530 விண்ணினார் விண்ணின் மிக்கார் வேதங்கள்
                                                               நான்கும் அங்கம்
பண்ணினார் பண்ணின் மிக்க பாடலார் பாவம்
                                                              தீர்க்கும்
கண்ணினார் கண்ணின் மிக்க நுதலினார் காமர்
                                                              காய்ந்த
எண்ணினார் எண்ணின் மிக்க இடைமருது இடம்
                                                              கொண்டாரே

விளக்கம்:
விண்ணுலகம் என்றும் சொர்க்கம் என்றும் தேவர்கள் வாழும் உலகத்தை சொல்வதுண்டு. சிவபெருமான் உறையும் சிவலோகம், தேவலோகத்தை விடவும் சிறந்ததாக கருதப் படுவதால், விண்ணின் மிக்கார் என்று அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். இவ்வாறு அவர் கூறுவது நமக்கு ஞானசம்பந்தப் பெருமானின் சாய்க்காடு தலத்து பதிகத்த்ன் முதல் பாடலை (2.43.1) நினைவூட்டுகின்றது. இந்த பாடலில் சம்பந்தர் சாய்க்காடுத் தலத்தின் தலைவனாகிய பரமனின் தாள் சார்ந்த அடியார்கள், அவனது புகழினைக் கற்றவர்களும் கேட்டவர்களும் ஆகிய அடியார்கள், மறுபடியும் பிறப்பெடுத்து மண்ணுலகம் புக மாட்டார்கள், பேரின்பம் அடைவார்கள், மனத்தால் சோர்வு அடையமாட்டார்கள், பசி துன்பம் இடுக்கண் ஆகியவற்றை அறிய மாட்டார்கள், விண்ணுலகம் செல்ல மாட்டார்கள் அதற்கும் உயர்ந்ததகிய சிவலோகம் செல்வார்கள் என்று குறிப்பிடுகின்றார். கண்=இடுக்கண்; 
    
    மண் புகார் வான்புகுவர் மனம் இளையார் பசியாலும்
    கண் புகார் பிணி அறியார் கற்றாரும் கேட்டாரும்
    விண் புகார் என வேண்டா வெண்மட நெடுவீதித்
    தண் புகார்ச் சாய்க்காட்டெம் தலைவன் தாள் சார்ந்தாரே

பண்ணின் மிக்க பாடல்கள்=மேம்பட்ட பண்களைக் கொண்ட பாடல்கள்; நுதல்=நெற்றி: எண்ணின் மிக்கார்=மேம்பட்ட எண்ணங்களை உடைய அடியார் மனதினில்; கண்=கருத்து; 
   
பொழிப்புரை:
தேவர்கள் வாழும் தேவலோகத்தை உடையவராகிய பெருமான், அந்த தேவலோகத்தை விடவும் உயர்ந்ததாகிய சிவலோகத்தைத் தனது இருப்பிடமாக உடையவர். நான்கு வேதங்களையும், அவற்றை பாதுகாக்கும் அரணாக உள்ள ஆறு அங்கங்களையும் உலகம் அறியச் செய்தவர் சிவபெருமான்; அவர் சிறப்பான பண்களை உடைய தேவாரப் பாடல்களையும் மற்ற பாடல்களையும் உடையவர் ஆவார்; அவர் அடியார்களின் பாவங்களைப் போக்கும் கருத்தை உடையவர்; இரண்டு கண்களுக்கும் மேலாக உள்ள மூன்றாவது கண்ணினை நெற்றியில் உடையவர் ஆவார்; அந்த நெற்றிக் கண்ணினால் காமனை வெகுண்டு எரித்த பெருமான், அடியார்களின் மேம்பட்ட எண்ணத்தில் உறைகின்றார். இத்தகைய பெருமைகளை உடைய பெருமான் இடைமருது நகரத்தினைத் தான் இருக்கும் இடமாகக் கொண்டவர் ஆவார்.  

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/22/71-காடுடைச்-சுடலை-நீற்றர்---பாடல்-4-2755752.html
2755741 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 70. நம்பனை நால்வேதம் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, August 18, 2017 12:00 AM +0530
தரித்தானைத் தண்கடல் நஞ்சு உண்டான் தன்னைத்
          தக்கன் தன் பெருவேள்வி தகர்த்தான் தன்னைப்
பிரித்தானைப் பிறை தவழ் செஞ்சடையினானைப்
         பெருவலியால் மலை எடுத்த அரக்கன் தன்னை
நெரித்தானை நேரிழையாள் பாகத்தானை
         நீசனேன் உடலுறு நோயான தீர
அரித்தானை ஆவடு தண்துறையுள் மேய அரன்
         அடியே அடி நாயேன் அடைந்து உய்ந்தேனே

விளக்கம்:
பதிகத்தின் முந்தைய பாடல்கள் அனைத்திலும், ஆவடு தண் துறை இறைவனை அடைந்து உய்ந்ததாக கூறிய அப்பர் பிரான், முதன் முதலாக தான் திருவதிகையில் இறைவனை அடைந்த சூழ்நிலையினை நினைவு கூர்ந்தார் போலும். தனது சூலை நோயினைத் தீர்த்து தன்னை ஆட்கொண்ட நிகழ்ச்சியை குறிப்பிடும் வண்ணம் நீசனேன் உடலுறு நோயான தீர அரித்தானை என்று குறிப்பிட்டு பதிகத்தினை முடிக்கின்றார். இவ்வாறு அவர் கூறுவது, தான் ஆவடுதுறையில் வீற்றிருக்கும் இறைவனை அதிகையில் வழிபட்ட அன்றே வாழ்வினில் உய்வினை அடைந்தேன் என்று உணர்த்தும் வண்ணமோ என்றும் நமக்குத் தோன்றுகின்றது. .

திருமங்கலக்குடி குறுந்தொகைப் பதிகத்தின் ஒன்பதாவது பாடலில் (5.73.9) பெருமான் தன்னை சமணர்களிடமிருந்து வேறுபடுத்திய அன்றே தான் உய்வினை அடைந்தேன் என்று பொருள் படுமாறு பாடிய பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. கொடுமை செய்தலையே தங்கள் தொழிலாகக் கொண்ட சமணர்களுடன் கலந்திருந்த தன்னை, அவர்களிடமிருந்து பிரித்தது ஈசனின் பெருங்கருணை என்று மனம் நெகிழ்ந்த அப்பர் பிரான், அவர்களை விட்டுத் தான் பிரிந்த அன்றே உய்ந்ததாக கூறுகின்றார்.
    
    கூசுவார் அலர் குண்டர் குணமிலர்
    நேசம் ஏதும் இலாதவர் நீசர்கள்
    மாசர் பால் மங்கலக்குடி மேவிய
    ஈசன் வேறுபடுக்க உய்ந்த்தேன் அன்றே
 


இதே செய்தியைத் தான், சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் சிவனருள் கூடியதால், தருமசேனர் (சமணர்களுடன் வாழ்ந்த போது தருமசேனர் என்று அப்பர் பிரான் அழைக்கப்பட்டார்) அவர்களை விட்டு பிரிந்தார் என்று கூறுகின்றார். அந்த பெரிய புராண பாடலை நாம் இங்கே காணலாம். அயர்வு = தளர்ச்சி; செவ்வாறு = செம்மையான வழி, சிறந்த சைவ நன்னெறி. 
    
அவ்வார்த்தை கேட்டலுமே அயர்வு எய்தி இதற்கு இனியான்
எவ்வாறு செய்வன் என ஈசர் அருள் கூடுதலால்
ஒவ்வா இப்புன்சமயத்து ஒழியா இத்துயர் ஒழிய
செவ்வாறு சேர் திலகவதியார் தாள் சேர்வன் என

மந்திரங்கள், தந்திரங்கள் என பலவாறு சமணர்கள் முயற்சி செய்தும் தீராத சூலை நோயினால் மிகவும் தளர்ச்சி அடைந்திருந்த தருமசேனர், தனது தமக்கை தனக்கு நல்ல தீர்வு காட்டுவார் என்ற நம்பிக்கையுடன் இருந்தார். எனவே தமது தமக்கையாரிடம் தான் அனுப்பிய தூதுவன் நல்ல சேதி கொண்டு வருவான் என்று காத்திருந்த அவர், தனது தமக்கை, நன்றி அறியாச் சமணர்கள் இருக்கும் இடத்திற்கு தான் வரமாட்டேன் என்று மறுத்தது பேரிடியாக இருந்தாது. தனது தமக்கை சொல்லி அனுப்பிய மறுமொழியைத் தனது வேலையாள் மூலம் அறிந்த அவரது மனம் உடைந்தது; அவரது தளர்ச்சி மிகவும் அதிகமாகியது. ஏற்கனவே சூலை நோயினால் மிகவும் வாடியிருந்த அவர் தமக்கையின் மறுமொழியை கேட்டறிந்த பின்னர் மேலும் தளர்ந்திருக்க வேண்டும், இந்த நோயிலிருந்து மீள்வோம் என்ற நம்பிக்கையை முற்றிலும் இழந்திருக்க வேண்டும். ஆனால் நடந்தது என்ன, அதற்கு என்ன காரணம் என்பதை சேக்கிழார் வாய்மொழியால் உணருகின்றோம். ஈசரின் அருள் கூடியது.

ஈசர் அருள் கூடியதால் ஏற்பட்ட விளைவுகள் என்னென்ன என்பதை நாம் இங்கே பார்க்கலாம். தமக்கையார் உதவி செய்ய மறுத்த நிலையில், அந்நாள் வரை தான் பெற்று வந்த மருத்துவ உதவியை தொடர்ந்து பெற்றிருக்க வேண்டும். அதற்கு பதிலாக, சமணர்களின் உதவியால் தனது நோய் தீராது என்ற எண்ணம் அவரது மனதினில் தோன்றுகின்றது (ஒவ்வா இப்புன்சமயத்து இத்துயர் ஒழியா), அவரது மனதினில் சமணர்களை விட்டு அகன்று தனது தமக்கை இருக்குமிடம் சென்று சேர வேண்டும் என்ற துணிவு பிறக்கின்றது; இந்த துணிவின் காரணமாக, நோயினால் மிகவும் நலிவுற்று இருந்த அவரது உடல் எழுகின்றது; இரவோடு இரவாக கடலூரிலிருந்து திருவதிகை நடந்து செல்ல முடிகின்றது; இவை அனைத்தும் ஈசரின் அருள் கூடியதன் விளைவாக எழுந்த செயல்கள் தானே. இதனால் அவருக்கு, தாம் எவ்வாறேனும் இந்த சூலை நோயிலிருந்து மீள்வோம், தான் உய்வினை அடைவோம் என்ற நம்பிக்கை பிறக்கின்றது. இந்த நம்பிக்கை பிறந்ததைத் தான், சமணர்களிடமிருந்து இறைவனின் அருளால் தான் வேறுபடுத்தப் பட்ட அன்றே தான் உய்வினை அடைந்தேன் என்று இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். 

சேக்கிழார் பெருமான் திருநாவுக்கரசு நாயனார் புராணத்தில், சூலை நோய் தீர்க்கப்பட்ட பின்னர், அப்பர் பிரான் தான் சமணர்களிடம் இருந்து பிரிந்து வந்ததற்கு காரணமான சூலை நோய்க்கு கைம்மாறு என்ன செய்வேன் என்று வருந்தியதாக கூறுகிறார். .
    

பொய் வாய்மை பெருக்கிய புன்சமயப்
          பொறியில் சமண் நீசர் புறத்துறையாம்
அவ்வாழ் குழியின் கண் விழுந்து எழும் ஆறு
          அறியாது மயங்கி அவம் புரிவேன்
மை வாச நறுங்குழல் மாமலையாள்
          மணவாளன் மலர்க் கழல் வந்து அடையும்
இவ் வாழ்வு பெறத் தகு சூலையினுக்கு
          எதிர் செய்குறை என் கொல் எனத் தொழுவார். 

பொழிப்புரை:

குளிர்ந்த கடலிலிருந்து எழுந்த நஞ்சினைத் தான் உண்டதை உணர்த்தும் விதமாக, கரிய நிறத்தினைத் தனது கழுத்தினில் தரித்தவனும், எவரும் அந்நாள் வரை கண்டிராத வகையில் பிரம்மாண்டமாக தக்கனால் செய்யப்பட்ட வேள்வியை அழித்து அவனது ஆணவத்தைத் தகர்த்தவனும், தனது சடையில் பிறைச் சந்திரனைச் சூடியவனும், தனது வலிமையை பெரிதாக எண்ணி ஆணவத்துடன் கயிலாய மலையை பேர்த்து எடுக்க முயற்சி செய்த அரக்கன் இராவணனின் உடல் மலையின் கீழே அழுந்துமாறு நெரித்தவனும், அழகான அணிகலன்களை அணிந்த பார்வதி தேவியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் ஏற்றவனும், சமணர்களுடன் கலந்து கீழ்மகனாகத் திகழ்ந்த எனது உடலைப் பற்றிக் கொண்ட சூலை நோயினைத் தீர்த்து எனக்கு அருள் செய்தவனும் ஆகிய பெருமானை, ஆவடுதுறை என்று அழைக்கப்படும் குளிர்ந்த தன்மை உடைய தலத்தில் உறையும் பெருமானின் திருவடிகளை அடியார்களுள் கடை நாயாக விளங்கும் அடியேன் அடைந்து, வாழ்வினில் உய்வினை அடைந்தேன்.

முடிவுரை:
 

தான், திருவதிகைத் தலத்தில் இறைவனின் திருவடிகளைப் பற்றிக் கொண்டு உய்வினை அடைந்ததை நினவு கூர்ந்த அப்பர் பிரான் அந்த நினைவுகள் ஏற்படுத்திய மகிழ்ச்சிப் பெருக்கினால், பதிகத்தில் உள்ள பாடல்களின் எண்ணிக்கையை மறந்து மேலும் ஒரு பாடல் அளித்து பதினோரு பாடல்கள் கொண்ட பதிகமாக அப்பர் பிரான் அருளியுள்ளார். பதிகத்தின் ஒவ்வொரு பாடலிலும் தான் உய்ந்ததை நமக்கு எடுத்துச் சொல்லி நாமும் அவரை பின்பற்றி இறைவனைப் பணிந்து வாழ்வினில் உய்வினை அடியுமாறு ஊக்குவிக்கும் பதிகம் இது. 

பதிகத்தின் முதல் பாடலை, நாம் விரும்பத் தக்கவன் என்றும் நம்பத் தக்கவன் என்றும் பொருள் பட இறைவனை நம்பன் என்று அழைக்கும் அப்பர் பிரான் அதே பாடலில், கற்பகமா அடியார்க்கு வேண்டுவன கொடுப்பான் இறைவனின் வள்ளல் தன்மையை உணர்த்துகின்றார். பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடலில், மழையாக பொழிந்து உலகத்தவர்க்கு அருளும் பெருமான், தாயாகவும் தந்தையாகவும் அனைவரையும் காப்பாற்றுகின்றார் என்று உணர்த்துகின்றார். இந்த இரண்டு பாடல்களில் உணர்த்தப்பட்ட வள்ளல் தன்மையை புரிந்துகொண்டு, அவனிடம் அன்பு செலுத்தும் அடியார்களின் மனதினில் இருந்து அவர்களை நல்வழிப் படுத்தும் செயலை பதிகத்தின் மூன்றாவது பாடலில் கூறுகின்றார். தனது அடியார்களை இவ்வாறு நல்வழிப் படுத்தும் இறைவன், எவ்வாறு ஏணியாகவும் தோணியாகவும் செயல்பட்டு நம்மை முக்தி நிலைக்கும் என்றும் அழியாத பேரின்ப நிலைக்கும் அழைத்துச் செல்கின்றான் என்பதை பதிகத்தின் நான்காவது பாடலில் உணர்த்தும் அப்பர் பிரான், ஐந்தாவது பாடலில் அனைத்து உயிர்களுக்கும் தலைவனாக உள்ள நிலையை எடுத்துரைக்கின்றார். முதல் ஐந்து பாடல்களில் கருணை வள்ளலாக இருக்கும் பெருமானின் ஆற்றல்கள் அடுத்து வரும் ஐந்து பாடல்களில் விளக்கப் படுகின்றன.

ஊழிக் காலத்தையும் தாண்டி என்றும் அழியாத நிலையானவன் என்று ஆறாவது பாடலிலும், கடலாகவும் ஆகாயமாகவும் மலையாகவும் எங்கும் பரந்து, வியாபித்து நிற்கும் நிலை ஏழாவது பாடலிலும். மெய்ப்பொருளாகத் திகழும் தன்மை எட்டாவது பாடலிலும், வேண்டுதல் வேண்டாமை இல்லாதவனாக உள்ள தன்மை ஒன்பதாவது பாடலிலும், அனைவரையும் விரட்டி அடித்த நஞ்சினை உண்ட பின்னரும் உடலுக்கு ஏதும் கேடு அடையாத நிலையினை பத்தாவது பாடலிலும் உணர்த்திய அப்பர் பிரான், பதினோராவது பாடலில் இராவணனுக்கு அருள் புரிந்ததை நினைவூட்டி, நாமும் இறைவனின் புகழைப் பாடலாக பாடி, நாம் இந்நாள் வரை செய்த பாவங்களும் தவறுகளும் மன்னிக்கப்பட்டு அவனது அருளைப் பெற்று உய்யலாம் என்பதை உணர்த்துகின்றார். அப்பர் பிரான் காட்டிய வழியில் சென்று நாமும் இறைவனைப் புகழ்ந்து பாடி அவனது அருளினைப் பெறுவோமாக. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/18/70-நம்பனை-நால்வேதம்---பாடல்-11-2755741.html
2755739 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 70. நம்பனை நால்வேதம் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, August 17, 2017 12:00 AM +0530
பந்தணவு மெல்விரலாள் பாகன் தன்னைப்
          பாடலோடு ஆடல் பயின்றான் தன்னைக்
கொந்தணவு நறும் கொன்றை மாலையானைக்
          கோலமா நீல மிடற்றான் தன்னைச்
செந்தமிழோடு ஆரியனைச் சீரியானைத் திருமார்பில்
          புரி வெண்ணூல் திகழப் பூண்ட
அந்தணனை ஆவடு தண்துறையுள் மேய அரன்
          அடியே அடி நாயேன் அடைந்து உய்ந்தேனே

விளக்கம்:
கோலமாம் = அழகான.

பொழிப்புரை:
ஐந்து விரல்களையும் ஒன்று சேர்த்தால் பந்து பொருந்துவது போன்று அழகாக பொருந்தும் மெல்லிய விரல்களை உடைய பிராட்டியைத் தனது உடலில் ஒரு பாகமாகக் கொண்டவனும், தொடர்ந்து கீதங்கள் பாடுபவனாகவும் நடனம் ஆடுபவனுமாக இருப்பவனும், நறுமணம் வீசும் கொத்தான கொன்றை மலர்களை மாலையாகக் கோத்து அணிந்தவனும், அழகிய நீல வண்ணத்தில் கழுத்தினை உடையவனும், செந்தமிழிலும் ஆரியத்திலும் சிறப்பான புலமை பெற்றவனும், தனது மார்பினில் வெண்ணூல் பூண்ட அந்தணனும் ஆகிய பெருமானை, ஆவடுதுறை என்று அழைக்கப்படும் குளிர்ந்த தன்மை உடைய தலத்தில் உறையும் பெருமானின் திருவடிகளை அடியார்களுள் கடை நாயாக விளங்கும் அடியேன் அடைந்து, வாழ்வினில் உய்வினை அடைந்தேன்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/17/70-நம்பனை-நால்வேதம்---பாடல்-10-2755739.html
2755738 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 70. நம்பனை நால்வேதம் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, August 16, 2017 12:00 AM +0530
வேண்டாமை வேண்டுவதும் இல்லான் தன்னை
            விசயனை முன்னசைவித்த வேடன் தன்னைத்
தூண்டாமை சுடர்விடு நற்சோதி தன்னைச்
            சூலப் படையானைக் காலன் வாழ்நாள்
மாண்டோட உதை செய்த மைந்தன் தன்னை
            மண்ணவரும் விண்ணவரும் வணங்கி ஏத்தும்
ஆண்டானை ஆவடு தண்துறையுள் மேய அரன்
            அடியே அடி நாயேன் அடைந்து உய்ந்தேனே

விளக்கம்:
விருப்பு வெறுப்புகளுக்கு அப்பாற்பட்டவன் பெருமான் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் வேண்டாமை வேண்டுவதும் இல்லான் என்று இறைவனை அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுவது, நமக்கு வேண்டுதல் வேண்டாமை இலான் என்று திருவள்ளுவர் கூறுவது நினைவுக்கு வருகின்றது. அசைவித்தல் = வருத்தம் உறச்செய்தல்; அயர்வு அடையச் செய்தல். 

பொழிப்புரை:
வேண்டுதல் வேண்டாமை இல்லாதவனாக விருப்பு வெறுப்புகளுக்கு அப்பாற்பட்டவனாகத் திகழும் பெருமானை. பண்டைய நாளில் வேடுவனாகத் தோன்றி வலிமை மிகுந்த அர்ஜுனனைப் போரில் தோற்கடித்து வருத்தமுறச் செய்தவனை, எவரும் தூண்டாமலே சிறந்த ஒளியுடன் திகழ்பவனை, சூலப்படையை உடையவனை, கூற்றுவனின் வாழ்நாள் முடியுமாறு அவனை காலால் உதைத்து மாள்வித்தவனை, மண்ணுலகத்தில் உள்ளவரும் விண்ணுலகத்தில் உள்ளவரும் வணங்கி வழிபடும் தலைவனும் ஆகிய பெருமானை, ஆவடுதுறை என்று அழைக்கப்படும் குளிர்ந்த தன்மை உடைய தலத்தில் உறையும் பெருமானின் திருவடிகளை அடியார்களுள் கடை நாயாக விளங்கும் அடியேன் அடைந்து, வாழ்வினில் உய்வினை அடைந்தேன்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/16/70-நம்பனை-நால்வேதம்---பாடல்-9-2755738.html
2755750 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 71. காடுடைச் சுடலை நீற்றர் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, August 15, 2017 02:32 PM +0530
காருடைக் கொன்றை மாலை கதிர்மணி அரவினோடு
நீருடைச் சடையுள் வைத்த நீதியார் நீதியாய
போருடை விடையொன்று ஏற வல்லவர் பொன்னித் தென்பால்
ஏறுடைக் கமலம் ஓங்கு இடைமருது இடம் கொண்டாரே

விளக்கம்:
ஆவடுதுறை சென்று இறைவனை வழிபட்ட அப்பர் பிரான், அங்கிருந்து இடைமருது வந்ததாக பெரிய புராணம் கூறுகின்றது. ஆவடுதுறை தான், தருமதேவதை, பெருமானை வேண்டிக்கொண்டு அவரது வாகனமாக மாறிய தலம். ஆவடுதுறை தலத்தினை விட்டு இடைமருது தலத்திற்கு வந்த பின்னரும், அப்பர் பிரானின் நினைவிலிருந்து ஆவடுதுறை தலத்தின் சிறப்புகள் நீங்கவில்லை போலும். அந்த தலத்தில் நடைபெற்ற நிகழ்ச்சியினை. இந்த பாடலில், நீதியாய விடை என்ற சொற்றொடர் மூலம் உணர்த்துகின்றார். நீதி வழுவாது இருந்தாலும் போர்க்குணம் கொண்ட விடை என்று கூறுவதை நாம் காணலாம்.

காருடைக் கொன்றை மாலை என்று கார் காலத்தில் அதிகமாக பூக்கும் கொன்றை மாலையின் தன்மை இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றது. கதிர்மணி=மாணிக்கக் கல்; நாகப் பாம்பின் கழுத்தில் மாணிக்க மணி இருப்பதாக நம்பிக்கை பண்டைய நாளில் நிலவி வந்தது. பொன்னித் தென்பால் இருந்த தலம் என்று அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுவதன் மூலம், அவரது காலத்திலேயே, சோழ நாட்டுத் தலங்கள், காவிரி வடகரைத் தலங்கள் என்றும் காவிரித் தென் கரைத் தலங்கள் என்றும் பிரிக்கப்பட்டிருந்தன என்பதை நாம் அறிகின்றோம். கமல வேலி என்று பதிகத்தின் முதல் பாடலில் குறிப்பிட்ட அப்பர் பிரான், இந்த பாடலிலும் தாமரை மலர்கள் அதிகமாக விளைந்து, நீர்வளமும் நிலவளமும் மிகுந்த தலமாக இடைமருது விளங்கியதை நமக்கு உணர்த்துகின்றார்.     
 
பொழிப்புரை:
கார்க்காலத்தில் மிகவும் அதிகமாக பூக்கும் கொன்றை மாலையை, மாணிக்கத்தைத் தன் பால் கொண்ட பாம்பினோடும், கங்கை நதியினோடும் தனது சடையில் வைத்தவர் சிவபெருமான். நீதிநெறி வழுவாது நீதிநெறியின் மொத்த உருவமாக விளங்கும் பெருமான், நீதி தேவதையின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி, நீதி தேவதையை போர்க்குணம் கொண்ட இடபமாக மாற்றித் தனது வாகனமாக ஏற்றுக் கொண்டவர் ஆவார். அவர் காவரி நதியின் தென் கரையில் அமைந்ததும் அழகு நிறைந்ததும் ஆகிய இடைமருது நகரத்தினைத் தான் இருக்கும் இடமாகக் கொண்டவர் ஆவார்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/21/71-காடுடைச்-சுடலை-நீற்றர்---பாடல்-3-2755750.html
2755742 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 71. காடுடைச் சுடலை நீற்றர் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, August 15, 2017 01:15 PM +0530  

முன்னுரை:

திருவாவடுதுறை தலத்து இறைவனை வழிபாட்டு பல பதிகங்கள் பாடிய அப்பர் பிரான் அதன் பின்னர் இடைமருது தலத்திற்கு வருகின்றார். இடைமருது தலத்தில் பல நாட்கள் தங்கி உழவாரப் பணிகள் செய்த அப்பர் பிரான், தலத்து இறைவன் மீது அருளிய நேரிசைப் பதிகம் தான் இந்த பதிகம். ஒவ்வொரு பாடலிலும் இறைவனாரின் பெருமையை உணர்த்தி, அத்தகைய பெருமைகளை உடைய இறைவன், இடைமருது தலத்தினை இடமாகக் கொண்டான் என்று கூறும் முகமாக, இடைமருது இடம் கொண்டாரே என்று ஒவ்வொரு பாடலையும் அப்பர் பிரான் முடிக்கின்றார்.  

பாடல் 1: 
    
    காடுடைச் சுடலை நீற்றர் கையில் வெண்டலையர் தையல்
    பாடுடைப் பூதம் சூழப் பரமனார் மருத வைப்பில்
    தோடுடைக் கைதையோடு சூழ் கிடங்கு அதனைச் சூழ்ந்த
    ஏடுடைக் கமல வேலி இடைமருது இடம் கொண்டாரே 

 
விளக்கம்:
காடுடைய சுடலை நீற்றர் என்று அப்பர் பிரான் கூறுவது நமக்கு திருஞானசம்பந்தரின் முதல் பதிகத்தின் முதல் பாடலை நினைவூட்டுகின்றது. காடுடைய சுடலைப் பொடி பூசிய பெருமான் தனது உள்ளம் கவர்ந்த கள்வர் என்று திருஞானசம்பந்தர் இந்த பாடலில் (1.1.1) கூறுகின்றார் 
    
    தோடுடைய செவியன் விடையேறி ஓர் தூ வெண்மதி சூடி
    காடுடைய சுடலைப் பொடி பூசி என் உள்ளம் கவர் கள்வன்
    ஏடுடைய மலரான் முனை நாள் பணிந்து ஏத்த அருள் செய்த
    பீடுடைய பிரமாபுரம் மேவிய பெம்மான் இவன் அன்றே 

மேற்கண்ட பாடலில் திருஞான சம்பந்தர், பெருமான் புரியும் ஐந்து தொழில்களை குறிப்பிடுகின்றார். தருமதேவதை எப்போதும் சிவபிரானுடன் இணைந்து இருக்கவேண்டும் என்ற விருப்பம் கொண்டு, தன்னை வாகனமாக ஏற்றுக் கொள்ளுமாறு பெருமானிடம் வேண்ட, பெருமானும் அதற்கு இணங்கி தருமதேவதையை இடபமாக மாற்றிய தன்மை படைத்தல் தொழிலையும் (விடையேறி), முற்றிலும் தேய்ந்து வந்து அணுகிய சந்திரனுக்கு அடைக்கலம் கொடுத்த செயல் காக்கும் தொழிலையும் (தூ வெண்மதி சூடி), முற்றூழிக் காலத்தில் அனைத்து உயிர்களும் தன்னிடம் ஒடுங்கிய பின்னர் உலகப் பொருட்களும் உடலும் அழிந்து எரிந்த சாம்பலை பூசிக் கொண்ட செயல் அழிக்கும் தொழிலையும் (காடுடைய சுடலைப் பொடி பூசி), அடுத்தவர் பொருளினைக் கவரும் தொழிலைச் செய்யும் திருடன் தான் திருடிய பொருளை மறைப்பது போன்று ஞான சம்பந்தரின் உள்ளத்தைக் கவர்ந்து மறைத்தது மறைத்தல் தொழிலையும் (உள்ளம் கவர் கள்வன்), பிரமனுக்கு அருள் செய்த செயல் அருளும் தொழிலையும் (அருள் செய்த) குறிப்பதாக விளக்கம் அளிப்பார்கள். 

இதழ்கள் ஒன்றின் மேல் ஒன்று உள்ள தாமரை மலரை ஏடுடைய மலர் என்று ஞான சம்பந்தர் மேற்கண்ட பாடலில் குறிப்பிட்டது போன்று, ஏடுடைக் கமலம் என்று அப்பர் பிரானும் இந்த பதிகத்தின் பாடலில் குறிப்பிடுவதை நாம் உணரலாம். பாடு=பக்கம், அருகில்; பாடுடைத் தையல்=உடலின் ஒரு பாகத்தில் அமர்ந்துள்ள பார்வதி தேவி; கிடங்கு=அகழி; கைதை=தாழை மலர் தோடு=மடல்கள்: இந்த பாடலில் தலத்தில் அகழி இருந்ததாகவும், அகழியில் தாமரைக் கொடிகள் இருந்ததாகவும் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். தாமரைக் கொடியின் தண்டுகள் ஒன்றுக்கொன்று பின்னிக் கொண்டிருக்கும் நிலையில், கொடிகளில் சிக்கிக் கொள்ளாமல் நீந்திச் செல்வது மிகவும் கடினமான செயல் என்பதால், அகழியில் இருந்த தாமரைக் கொடிகள் வேலியாக அமைந்த நகரம் இடைமருது என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். பரமன்=அனைவர்க்கும் மேலானவர்; 
  
பொழிப்புரை:
சுடுகாட்டில் உள்ள பிணங்களின் சாம்பலை பூசியவராக, தனது கையில் உலர்ந்து வெண்மை நிறத்தில் காணப்படும் பிரமனின் கபாலத்தை ஏந்தியவராக, தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் உமையம்மையை ஏற்றவராக, பூதங்கள் சூழ இருக்கும் பெருமான், அனைவர்க்கும் உயர்ந்தவர் ஆவார். மடல்களை உடைய தாழை மலர்கள் நிறைந்ததும்  அகழிகளில் குதித்து கரையேற முயலும் பகைவர்களைத் தடுக்கும் வல்லமை கொண்ட கொடிகள் கொண்ட, இதழ்கள் ஒன்றின் மேல் ஒன்று அடுக்காக அமைந்த தாமரை மலர்கள் நிறைந்த அகழியினை அரணாகக் கொண்டதும் ஆகிய இடைமருது நகரத்தினைத் தான் இருக்கும் இடமாகக் கொண்டவர் சிவபெருமான் ஆவார். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/19/காடுடைச்-சுடலை-நீற்றர்---பாடல்-1-2755742.html
2755744 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 71. காடுடைச் சுடலை நீற்றர் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, August 15, 2017 01:15 PM +0530
    முந்தையார் முந்தியுள்ளார் மூவர்க்கு முதல்வர் ஆனார்
    சந்தியார் சந்தியுள்ளார் தவநெறி தரித்து நின்றார்
    சிந்தையார் சிந்தையுள்ளார் சிவநெறி அனைத்தும் ஆனார்
    எந்தையார் எம்பிரானார் இடைமருது இடம் கொண்டாரே

விளக்கம்:

முந்தையார்=முன்னே தொன்றியவர்கள், பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகியோர்; முன்னே தோன்றியவர்களுக்கும் முன்னோனாக இருக்கும் தன்மை என்று அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுவது, நமக்கு மணிவாசகரின் திருவெம்பாவை பாடலை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. முன்னைப் பழம்பொருட்கும் முன்னைப் பழம்பொருள் என்று இறைவனை மணிவாசகர் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். உலகத்தில் தோன்றும் எந்த பொருளுக்கும் அழிவு என்பது நிச்சயம். எனவே இன்றோ அல்லது நாளையோ அல்லது அதற்கு பின்னரோ தோன்றும் எந்த பொருளும், அவை தோன்றும் சமயத்தில் புதியது என்ற உணர்வினை நம்மிடம் ஏற்படுத்தும். எனினும் அத்தகைய பொருட்கள் அழிந்த பின்னரும், இருப்பவன் இறைவன் என்பதால், இறைவனே என்றும் புதியவனாக, இனிமேல் தோன்ற இருக்கும் பொருட்களுக்கும் புதியவனாக இருக்கின்றான் என்று மணிவாசகர் இந்த பாடலில் உணர்த்துகின்றார்.     
    
முன்னை பழம்பொருட்கும் முன்னைப் பழம்பொருளே
பின்னைப் புதுமைக்கும் பேர்த்தும் அப் பெற்றியனே
உன்னைப் பிரானாக பெற்ற உன் சீர் அடியோம்    
உன்னடியார் தாள் பணிவோம் ஆங்கவர்க்கே பாங்காவோம்
அன்னவரே எம் கணவர் ஆவார் அவர் உகந்து
சொன்ன பரிசே தொழும்பாய்ப் பணி செய்வோம்
இன்ன வகையே எமக்கு எங்கோன் நல்குதியேல்
என்ன குறையும் இலோம் ஏலோர் எம்பாவாய் 

பாங்கு=அருகில், துணையாக; திருவெம்பாவை பதிகத்தில் முதல் எட்டு பாடல்களில், ஒருவரை ஒருவர் எழுப்பிக்கொண்டு நீராடச் செல்லும் தோழிகள், அனைவரும் சேர்ந்து பாடும் ஒன்பதாவது பாடலாக மேற்கண்ட பாடல் அமைந்துள்ளது. பெருமானது அடியார்களைத் தவிர வேறு எவரையும் வணங்க மாட்டோம் என்று சொல்லும் தோழிகள், சிவனடியாரையே தங்களது கணவராக ஏற்றுக் கொள்வோம் என்றும், அவர் இடும் கட்டளைகளை நிறைவேற்றுவதே தங்களது பணியாக ஏற்றுக்கொண்டு மிகவும் மகிழ்சியுடன் செய்வோம் என்றும், அத்தகைய வாய்ப்பு தங்களது வாழ்க்கையில் கிடைத்தால், எந்த குறையும் தங்களுக்கு இல்லை என்றும் கூறுவதாக அடிகளார் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். திருமணத்திற்கு முன்னர், சிவபெருமானது அடியாராக இருந்த தாங்கள், திருமணத்திற்கு பின்னரும் அவ்வாறே இருக்க வேண்டும் என்று ஆசைப் படுவதையும், அந்த வாய்ப்பினை நல்குமாறு இறைவனிடம் வேண்டுவதையும் நாம் இந்த பாடலில் உணரலாம். 

மூவர்க்கும் முதல்வர்=அரி, அயன், அரன் ஆகிய மூவர்க்கும் முதலாக இருப்பவர் சிவபெருமான். சந்தி=இரண்டு பொழுதுகள் சேரும் சமயம், இரவு முடித்து பகல் தோன்றும் சமயமாகிய காலை நேரம், நண்பகல் முடிந்து பின்பகல் தோன்றும் உச்சி நேரம், பகல் முடிந்து இரவு தோன்றும் சமயமாகிய மாலை நேரம். இந்த மூன்று நேரங்களிலும் சந்தியாவந்தனம் செய்து இறைவனை தியானிப்பது அந்தணர்கள் வழக்கம். அந்த மூன்று நேரங்களாகவும், சந்தியாவந்தனம் செய்யும் அந்தணர்களின் மனதினில் உள்ளவராகவும் இறைவன் இருக்கும் தன்மை, சந்தியார் சந்தியுள்ளார் என்ற தொடரால் குறிப்பிடப் படுகின்றது.   

சந்தியா வந்தனம் செய்வோர்கள், உடலால் பல செயல்கள் செய்வது மட்டுமன்றி மந்திரங்களையும் ஓதுவார்கள். எனவே இவர்கள், சந்தியாவந்தனம் மூலமாக இறைவனை வழிபடுவது சரியை மற்றும் கிரியை மூலம் வழிபடுவதாக கருதப்படுகின்றது. தவநெறி தரித்துள்ள முனிவர்கள் வழிபடுவது யோக முறையினையும், யோகத்தால் அவர்கள் அடையும் ஞானம் ஞான நெறியை உணர்த்துகின்றது. இவ்வாறு நான்கு நெறிகளிலும் வழிபடும் அடியவர்கள் நெஞ்சினில் இறைவன் இருப்பது இந்த பாடலில் உணர்த்துப் படுகின்றது.           

பொழிப்புரை:

உலகிலுள்ள மூத்தவர்களுக்கும் மூத்தவராக இருக்கும் சிவபெருமான், அரி அயன் உருத்திரன் ஆகிய மூவருக்கும் முதல்வராக விளங்குகின்றார். மூன்று பொழுதுகளாக விளங்குவது அன்றியும் ஒரு பொழுதுக்கும் மற்றொரு பொழுதுக்கும் இடையில் உள்ள நேரமாகவும் விளங்கும் சிவபெருமான், மூன்று வேளைகளிலும் சந்தியாவந்தனம் செய்து தன்னை தியானிக்கும் அந்தணர்களின் மனதினில் உறைகின்றார். மேலும் தவக்கோலம் பூண்டு தவம் செய்து ஞானத்தை அடையும் முனிவர்கள் மற்றும் துறவிகளின் சிந்தனையில் பொருந்தி உறைகின்றார். மற்றும் மங்கலமான நெறிகள் அனைத்திலும் பொருந்தி விளங்கும் சிவபெருமான், எமக்கு தந்தையாகவும் எனது தலைவனாகவும் விளங்குகின்றார். அவர் தான் இடைமருது நகரத்தினைத் தான் இருக்கும் இடமாகக் கொண்டவர் ஆவார். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/20/காடுடைச்-சுடலை-நீற்றர்---பாடல்-2-2755744.html
2755699 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 70. நம்பனை நால்வேதம் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, August 15, 2017 09:37 AM +0530
மெய்யானைப் பொய்யரொடு விரவாதானை
         வெள்ளிடையைத் தண்ணிழலை வெந்தீ ஏத்தும்    
கையானைக் காமன் உடல் வேவக் காய்ந்த
         கண்ணானைக் கண் மூன்று உடையான் தன்னைப்
பையாடரவ மதியுடனே வைத்த சடையானைப்
         பாய்புலித் தோல் உடையான் தன்னை
ஐயானை ஆவடு தண்துறையுள் மேய அரன்
        அடியே அடி நாயேன் அடைந்து உய்ந்தேனே

விளக்கம்:
வெள்ளிடை = வெற்றிடம்.

பொழிப்புரை:
மெய்ப்பொருளாகத் திகழ்பவனும், வஞ்சகரோடு கலவாது இருப்பவனும், ஏதும் இல்லாத வெற்றிடத்திலும் பரவி இருப்பவனும், குளிர்ந்த நிழல் வெம்மையிலிருந்து காப்பது போன்று அடியார்களைத் துன்பங்களிலிருந்து காப்பவனும், மிகுந்த வெப்பம் கொண்ட தீயினைக் கையினில் ஏந்தியவனும், காமனின் உடலை எரித்த கண்ணினை உடையவனும், மூன்று கண்களை உடையவனும், படம் எடுத்தாடும் பாம்பினையும் சந்திரனையும் அவர்களுக்கு இடையே இருந்த பகைமையைத் தீர்த்துத் தனது சடையில் ஒருங்கே வைத்தவனும், கொல்லும் நோக்கத்துடன் பாய்ந்து வந்த புலியினைக் கொன்று அதன் தோலினைத் தனது உடையாக அணிந்தவனும், எல்லோருக்கும் தலைவனாகத் திகழ்பவனும் ஆகிய திகழும் பெருமானை, ஆவடுதுறை என்று அழைக்கப்படும் குளிர்ந்த தன்மை உடைய தலத்தில் உறையும் பெருமானின் திருவடிகளை அடியார்களுள் கடை நாயாக விளங்கும் அடியேன் அடைந்து, வாழ்வினில் உய்வினை அடைந்தேன்.
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/15/70-நம்பனை-நால்வேதம்---பாடல்-8-2755699.html
2755178 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 70. நம்பனை நால்வேதம் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் Monday, August 14, 2017 10:02 AM +0530  

கைம்மான மதகளிற்றை உரித்தான் தன்னைக்
              கடல் வரை ஆகாசம் ஆனான் தன்னைச்
செம்மானப் பவளத்தைத் திகழும் முத்தைத்
             திங்களை ஞாயிற்றைத் தீ ஆனானை
எம்மானை என் மனமே கோயிலாக இருந்தானை
             என்புருகும் அடியார் தங்கள்
அம்மானை ஆவடு தண்துறையுள் மேய அரன்
             அடியே அடி நாயேன் அடைந்து உய்ந்தேனே

விளக்கம்:
வரை = மலை; பெருமானைப் பற்றிய சிந்தையினால் மனம் உருகுவது தலை சிறந்த அடியார்களின் தன்மையாகும். கானப்பேர் (இன்றைய வழக்கில் காளையார் கோயில் என்று அழைக்கப்படும் தலம்) இறைவன் சுந்தரருக்கு கனவின் கண் காட்சி அளித்தபோது, சுந்தரர் என்புருக நைந்தார் என்று சேக்கிழார் கூருகின்றார். திருச்சுழியல் தலத்தில் இறைவனை தரிசித்த பின்னர் அந்த தலத்தில் சுந்தரர் இரவில் தங்கியபோது கானப்பேர் இறைவன், தான் உறையும் இடத்திற்கு சுந்தரர் வர வேண்டும் என்ற விருப்பத்துடன் காளையார் எனப்படும் தனது கோலத்தை காட்டுகின்றார். தனது கையினில் பொன் செண்டும், தலையில் தலைப்பாகை போன்ற அமைப்பையும் கொண்டவராக இறைவன் காட்சி அளிக்க, அவரது திருக்கோலத்தைப் பார்த்த சுந்தரரின் மனமும் எலும்பும் உருகியது என்று சேக்கிழார் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.
    
அங்கணரைப் பணிந்து உறையும் ஆரூரர்க்கு அவ்வூரில்
கங்குலிடைக் கனவின் கண் காளையாம் திருவடிவால்
செங்கையினில் பொற்செண்டும் திருமுடியில் சுழியமுடன்
எங்குமிலாத் திருவேடம் என்புருக முன் காட்டி 


பூந்துருத்தி தலத்தில் அப்பர் பிரானை சந்தித்த ஞானசம்பந்தர், உடன் வந்த அன்பர்களுடன் திருக்கோயில் வலம் வந்தபோது என்புருக வலம் கொண்டு இறைவனைப் பணிந்து ஏத்தினார் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார்.
    
அன்பர் குழாத்தொடும் செல்வார் ஆனேற்றார் மகிழ் கோயில்
முன்பு அணித்தாகச் சென்று கோபுரத்தை முன் இறைஞ்சித்
துன்பமிலாத் திருதொண்டருடன் தொழுது புக்கருளி
என்புருக வலம் கொண்டு பணிந்து ஏத்தி இறைஞ்சினார்


திருவேசறவு பதிகத்தின் முதல் பாடலில், மணிவாசகர், கரும்பு போன்று வலிய மனம் படைத்த தன்பால் ஈர்த்த பெருமான் என்று குறிப்பிட்டு, தனது எலும்பினையும் இறைவன் உருகியதாக கூறுகின்றார். ஆரவாரம் செய்யும் அலைகளுடன் வெள்ளமாக பாய்ந்து வந்த கங்கை நதி பெருமானின் சடையில் அடைக்கப்பட்ட நிலையை, அடங்கிய அலைகளுடன் சடையில் உலவிய கங்கை என்று கூறுகின்றார். 
    
இரும்பு தரு மனத்தேனை ஈர்த்தீர்த்து என் என்பு உருக்கிக்
கரும்பு தரு சுவை எனக்குக் காட்டினை உன் கழல் இணைகள்
ஒருங்கு திரை உலவு சடை உடையானே நரிகள் எல்லாம்
பெரும் குதிரை ஆக்கியவாறு அன்றே உன் பேரருளே 


திருப்பெருந்துறையில் இறைவனால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட பின்னர், இறைவனைப் பற்றிய சிந்தனையுடன் நாட்களைக் கழித்துக் கொண்டும், திருக்கோயில் பணிகளை மேற்கொண்டும் இருந்த மணிவாசகர், மதுரைக்கு திரும்ப நேரிடுகின்றது. திருப்பெருந்துறையில் அவர்க்கு கிடைத்த அனுபவம் மதுரையில் கிடைக்கவில்லை. எனவே வருத்தத்தில் ஈடுபடும் அவர், பெருந்துறையில் நடைபெற்ற நிகழ்சிகளை அசை போட்டவாறு, இறைவன் மீது அன்பு கொண்டு ஆடாமலும், என்பு உருகி படாமலும், இறைவனைக் காணமல் பொழுதினை வீணாக போக்குகின்றோமே என்று பதைபதைப்பு அடையாமலும், அவனது திருவடிகளை பணியாமலும், அவனது திருவடிகளில் மலர்களைச் சூட்டி வணங்காமலும், திருவடியில் இருக்கும் மலர்களை எடுத்து தனது மேனியில் சூட்டிக் கொள்ளாமலும், இவ்வாறு செய்ய வேண்டிய செயல்கள் எதனையும் செய்யாமல் பிணம் போன்று இருக்கும் நெஞ்சமே என்று மனதினை நொந்து கொள்ளும் பாடல் இது. இந்த பாடலில் என்புருக இறைவனை குறித்த பாடல்கள் பாடாமல் இருந்த நிலையை குறிப்பிடுகின்றார். 
    
ஆடுகின்றிலை கூத்து உடையான் கழற்கு அன்பு இல்லை என்பு உருகிப்
பாடுகின்றிலை பதைப்பதும் செய்கிலை பணிகிலை பாதமலர்
சூடுகின்றிலை சூட்டுகின்றதும் இல்லை துணை இலி பிணை நெஞ்சே 
தேடுகின்றிலை தெருவு தோறு அலறிலை செய்வது ஒன்று அறியேனே 


கைம்மான களிறு = துதிக்கையை உடைய யானை. 

பொழிப்புரை:

வலிமை நிறைந்த துதிக்கையை உடையதாக மதம் பொழிய எதிர்த்து வந்த யானையின் தோலை உரித்தவனும், கடல் ஆகாயம் மலையாக எங்கும் பரந்து நிற்பவனும், செம்மை நிறம் உடைய பவளம் போன்று திகழ்பவனும், முத்து போன்று அரிதானவனும், சந்திரன் ஞாயிறு மற்றும் தீ ஆகிய பொருட்களில் கலந்து அவற்றை இயங்கச் செய்பவனும், எனது தலைவனும், எனது மனதினை கோயிலாகக் கொண்டு அதனில் உறைபவனும், தங்களது எலும்புகள் உருகுமாறு இறைவனிடம் அன்பு வைத்து அவனை வழிபடும் அடியார்களின் தலைவனாகத் திகழ்பவனும் ஆகிய பெருமானை, ஆவடுதுறை என்று அழைக்கப்படும் குளிர்ந்த தன்மை உடைய தலத்தில் உறையும் பெருமானின் திருவடிகளை அடியார்களுள் கடை நாயாக விளங்கும் அடியேன் அடைந்து, வாழ்வினில் உய்வினை அடைந்தேன்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/14/70-நம்பனை-நால்வேதம்---பாடல்-7-2755178.html
2750332 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 70. நம்பனை நால்வேதம் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, August 13, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 6:
    

ஏற்றானை எண்தோள் உடையான் தன்னை
       எல்லி நடமாட வல்லான் தன்னைக்
கூற்றானைக் கூற்றம் உதைத்தான் தன்னைக்
       குரைகடல் வாய் நஞ்சு உண்ட கண்டன் தன்னை
நீற்றானை நீளரவு ஒன்று ஆர்த்தான் தன்னை
       நீண்ட சடைமுடி மேல் நீரார் கங்கை
ஆற்றானை ஆவடு தண்துறையுள் மேய அரன்
       அடியே அடி நாயேன் அடைந்து உய்ந்தேனே

விளக்கம்:

எல்லி = இரவு, இங்கே பேரிரவாகிய ஊழிக் காலத்து இருளினைக் குறிக்கும்; நீரார் கங்கை = மிகுந்த வெள்ளப் பெருக்குடன் ஓடிவந்த கங்கை நதி. 

பொழிப்புரை: 

ஏற்றினை வாகனமாக உடையவனை, எட்டு தோள்கள் உடையவனை, பேரிரவாகிய ஊழிக் காலத்து இருளிலும் கூத்து நிகழ்த்தும் திறமை உடையவனை, கூற்றுவனுக்கு கூற்றுவனாக விளங்கி அவனை உதைத்தவனை, அலைகள் எப்போதும் ஆரவாரம் செய்து ஒலி எழுப்பிய வண்ணமாக இருக்கும் கடலிலிருந்து பொங்கி எழுந்த நஞ்சினை உண்டு தனது கண்டத்தில் அடக்கியவனும், உடலெங்கும் திருநீறு பூசியவனும், நீண்ட பாம்பினைத் தனது இடுப்பினில் கச்சாக அணிந்தவனும், வெள்ளமாக பொங்கி பெருகி வந்த கங்கை நதியைத் தனது நீண்ட சடைமுடியில் ஏற்றவனை, ஆவடுதுறை என்று அழைக்கப்படும் குளிர்ந்த தன்மை உடைய தலத்தில் உறையும் பெருமானின் திருவடிகளை அடியார்களுள் கடை நாயாக விளங்கும் அடியேன் அடைந்து, வாழ்வினில் உய்வினை அடைந்தேன்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/13/70-நம்பனை-நால்வேதம்---பாடல்-6-2750332.html
2750326 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 70. நம்பனை நால்வேதம் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, August 12, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 5:
    

ஒரு மணியை உலகுக்கு ஓர் உறுதி தன்னை
          உதயத்தின் உச்சியை உருமானானைப்
பருமணியைப் பாலோடு அஞ்சு ஆடினானைப்
         பவித்திரனைப் பசுபதியைப் பவளக் குன்றை
திருமணியைத் தித்திப்பைப் தேனதாகித் தீங்கரும்பின்
         இன் சுவையைத் திகழும் சோதி
அருமணியை ஆவடு தண்துறையுள் மேய அரன்
         அடியே அடி நாயேன் அடைந்து உய்ந்தேனே

விளக்கம்:

ஒரு மணி = ஒப்பற்ற மணி; உதயத்தின் உச்சி = தோன்றும் ஒளிப்போருட்களுக்கு எல்லாம் முன்னமே தோன்றிய ஒளி; உருமு = இடி; பருமணி = பெரிய மணி; பவித்திரன் = தூயவன்; அருமணி = கிடைத்தற்கு அரிய மணி; திருமணி = எந்த திருத்தமும் செய்ய வேண்டிய நிலையில் இல்லாது இயல்பாகவே ஒளியுடன் மிளிரும் மணி; உலகுக்கோர் உறுதி என்று இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். திண்மை என்பது நிலத்தின் தனிப் பண்பு. உறுதியாக இருக்கும் தன்மையாக நிலத்துடன் கலந்து இருப்பது சிவபெருமான் என்று உணர்த்தும் வண்ணம், உலகுக்கோர் உறுதி என்று இங்கே கூறுகின்றார். இவ்வாறு அப்பர் பிரான் கூறுவது நமக்கு திருவாசகம் திருவண்டப் பகுதியின் கீழ்க்கண்ட அடிகளை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. அருக்கன் = சூரியன்; கலப்பு = பறந்து வியாபிக்கும் தன்மை; ஊக்கம் = அசைவு. 
    

    அருக்கனில் சோதி அமைத்தோன் திருத்தகு 
    மதியில் தண்மை வைத்தோன் திண்திறல்
    தீயின் வெம்மை செய்தோன் பொய்தீர்
    வானில் கலப்பு வைத்தோன் மேதகு
    காலின் ஊக்கம் கண்டோன் நிகழ்திகழ்
    நீரில் இன்சுவை நிகழ்ந்தோன் வெளிப்பட
    மண்ணில் திண்மை வைத்தோன் என்று என்று


பொழிப்புரை:

ஒப்பற்ற மாணிக்கமாகவும், நிலம் எனப்படும் உலகத்திற்கு உறுதியான நிலையாக உள்ளவனும். ஒளி பொருந்திய பொருட்கள் அனைத்திற்கும் முன்னமே தோன்றியவனும், இடியாக இடித்து உலகிற்கு மழை பொழியச் செய்பவனும், பெரிய மணி போன்று ஒளி வீசுபவனும், பசுவிடமிருந்து கிடைக்கும் பால் முதலான ஐந்து பொருட்களைக் கொண்டு விருப்பமுடன் நீராடுபவனும், தூய்மையானவனும், உலகத்து உயிர்கள் அனைத்திற்கும் தலைவனாக இருப்பவனும், பவளக் குன்று அனைய சிவந்த திருமேனியை உடையவனும், திருத்தம் தேவைப்படாத மணி போன்று இயல்பாகவே பிரகாசம் மிகுந்து மிளிர்பவனும், தேனில் காணப்படும் இனிப்பு மற்றும் கரும்பின் சுவை போன்று அடியார்களுக்கு இனிமையாக இருப்பவனும், சோதி வடிவாக உள்ளவனும், கிடைத்தற்கு அரிய மணியாகவும் திகழும் பெருமானை, ஆவடுதுறை என்று அழைக்கப்படும் குளிர்ந்த தன்மை உடைய தலத்தில் உறையும் பெருமானின் திருவடிகளை அடியார்களுள் கடை நாயாக விளங்கும் அடியேன் அடைந்து, வாழ்வினில் உய்வினை அடைந்தேன்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/12/70-நம்பனை-நால்வேதம்---பாடல்-5-2750326.html
2750323 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 70. நம்பனை நால்வேதம் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, August 11, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 4:
    

பேணிய நற்பிறை தவழ் செஞ்சடையினானைப்
               பித்தாராம் அடியார்க்கு முத்தி காட்டும்
ஏணியை இடர்க்கடலுள் சுழிக்கப் பட்டு இங்கு
              இளைக்கின்றேர்க்கு அக்கரைக்கே ஏற வாங்கும் 
தோணியைத் தொண்டனேன் தூய சோதிச் சுலா
              வெண்குழையானைச் சுடர்     பொற்காசின்
ஆணியை ஆவடு தண்துறையுள் மேய அரன்
              அடியே அடி நாயேன் அடைந்து உய்ந்தேனே

விளக்கம்:

பேணுதல் = காப்பாற்றுதல். முற்றிலும் அழிந்த நிலையில் ஒற்றைப் பிறையுடன் அடைக்கலம் புகுந்த சந்திரனை காப்பாற்றிய செயல் இங்கே உணர்த்தப்படுகின்றது. ஏணி = தான் இருந்த நிலையில் மாறாமல், தன்னை வணங்கும் அடியார்கள் துன்பக்கடலில் மூழ்காமல் மேலே ஏற உதவும் தன்மை. தோணியும் தான் எப்போதும் நீரினில் இருந்தாலும், தன்னில் ஏறுபவர் நீரினில் மூழ்காமல் அடுத்த கரை செல்வதற்கு உதவும். அக்கரை = துன்பங்கள் ஏதும் கலவாது, நிலையான பேரின்ப நிலையை உடைய முக்தி நிலை; ஆணி = தங்கத்தின் தரத்தினை அறிவதற்காக ஒப்பிடுவதற்காக கொல்லர்கள் வைத்திருக்கும் உயர்ந்த ரகத்து தங்கத் துண்டு; சுலாவுதல் = அசைதல்; சுலா வெண் குழை = வெண்மை நிறம் கொண்டு அசையும் குழை ஆபரணம்.  பித்தராம் அடியார் என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். இறைவன் மீது கொண்டுள்ள அளவற்ற பக்தியின் காரணமாக, தாம் செய்வது இன்னதென்று அறியாமல், பிறர்
தம்மை பித்தர் என்று ஏளனம் செய்யும் வகையில், பெருமானின் திருநாமங்களைச் சொல்லியவாறு ஆடிக்கொண்டும் பாடிக்கொண்டும் இருக்கும் நிலையினில் உள்ள அடியார்களை பித்தராம் அடியார் என்று கூறுகின்றார். வேறு எந்தப் பொருளையும் விரும்பாமல் ஒரே பொருளை விரும்பும் தன்மை, பித்தினை ஒத்து இருப்பதால், வேறு எந்த தெய்வத்தையும் விரும்பாமல் சிவபிரானை விரும்புவர்களை பித்தர் என்று அப்பர் பிரான் கீழ்க்கண்ட பாடலில் அழைக்கிறார். அவ்வாறு வழிபடும் அடியவர்களை தானும் அதுபோல சிவபிரான் விரும்புவதால், சிவபிரானை பித்தற்குப் பித்தர் என்று அப்பர் (6.11.2) பிரான் அழைப்பதை இந்த பாடலில் காணலாம். பித்தற்குப் பித்தன் = தன்னிடம் பித்து கொண்டது போன்று பக்தி கொண்ட அடியார்களுக்கு அளவின்றி கருணை புரிந்து பித்தனைப்போல் நடந்துகொள்பவன்.
    

பின்றானும் முன்றானும் ஆனான் தன்னைப்
          பித்தற்குப் பித்தனாய் நின்றான் தன்னை
நன்று ஆங்கு அறிந்தவர்க்கும் தானேயாகி
          நல்வினையும் தீவினையும் ஆனான் தன்னைச்    
சென்று ஓங்கி விண்ணளவும் தீயானானைத்
         திருப்புன்கூர் மேவிய சிவலோகனை
நின்றாய நீடூர் நிலாவினானை நீதனேன்
         என்னே நான் நினையாவாறே

பித்தற்குப் பித்தன் என்று அப்பர் பிரான் இங்கே குறிப்பிடுவது நமக்கு, ஞான சம்பந்தரின் துருத்தி பதிகத்தின் ஒரு பாடலை (2.98.10) நினைவூட்டுகின்றது. இந்த பாடலில் பெருமானை பித்தர் பித்தன் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். தம் பால் அளவின்றி பற்று கொண்டுள்ள அடியார்களின் மீது இறைவனும் அதே போன்று அளவின்று பற்று கொண்டவனாக உள்ள நிலை இங்கே உணர்த்தப்படுகின்றது.
    

    புத்தர் தத்துவம் இலாச் சமண் உரைத்த பொய் தனை
    உத்தமம் எனக் கொளாது உகந்து எழுந்து வண்டினம்
    துத்த நின்று பண் செயும் சூழ் பொழில் துருத்தி எம்
    பித்தர் பித்தனைத் தொழப் பிறப்பு அறுத்தல் பெற்றியே

சுந்தரர் முதுகுன்றம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் (7.43.11) பித்தனை ஒத்த தான் பிதற்றிய பாடல்கள் என்று கூறுவதை நாம் காணலாம்.
பெருமானிடத்தில் தான் கொண்டிருந்த மிகுதியான அன்பினால் பித்தர் போன்று தான் பிதற்றுவதாக சுந்தரர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். இந்த பதிகத்தின் பாடல்களைப் பாடும் ஞானிகள், தடுமாற்றம் ஏதும் இல்லாது பெருமானைத் தொழும் அடியார்கள், அனைத்து வகையான தவத்தில் ஈடுபடுவோர் ஆகிய அனைவரும் துன்பம் நீங்கி இன்பம் அடைவார்கள் என்று கூறுகின்றார்.
    

    முத்தி முத்தாறு வலம் செயும் முதுகுன்றரைப்
    பித்தன் ஒப்பான் அடித் தொண்டன் ஊரன் பிதற்றிவை
    தத்துவ ஞானிகள் ஆயினார் தடுமாற்று இலார்
    எத்தவத்தோர்களும் ஏத்துவார்க்கு இடர் இல்லையே 

தன்னை மற்றவர்கள் பித்தன் என்று அழைக்கும்படி மாற்றியவன் சிவபெருமான் என்று திருவாசகம் கண்டப்பத்து பதிகத்தின் ஒரு பாடலில் மணிவாசகர் கூறுகின்றார் இறைவனிடம் நாம் கொண்டுள்ள அன்பு வளர்வதற்குத் தடையாக இருக்கும் உலகப் பொருட்களின் மீது உள்ள பாசத்தைக் களைந்து, தனது திருவடிகளுடன் எனது மனம் பிரியாது இருக்குமாறு கட்டுவித்த இறைவன் என்று மணிவாசகர் இங்கே கூறுகின்றார். தான் அடைந்துள்ள பேறு எத்தகையது என்பதை புரிந்து கொள்ளாத உலகத்தவர் தன்னைப் பித்தன் என்று கூறுவதாக மணிவாசகர் குறிப்பிடுகின்றார். 
    

    பத்திமையும் பரிசும் இலாப் பசுபாசம் அறுத்தருளிப்
    பித்தன் இவன் என என்னை ஆக்குவித்துப் பேராமே
    சித்தம் எனும் திண் கயிற்றால் திருப்பாதம் கட்டுவித்த
    வித்தகனார் விளையாடல் விளங்கு தில்லை கண்டேனே

ஆதிரை திருவிருத்தப் பதிகத்தின் ஒரு பாடலிலும், பெருமான் மீது கொண்டுள்ள அளவில்லாத பக்தி எவ்வாறு அடியார்களை பக்தர்களாக மாற்றுகின்றது என்பதை அப்பர் பிரான் கூறும் பாடலை (4.21.4) நாம் இங்கே காண்போம். நாள்தோறும் காலையில் தேவர்கள் வணங்கும்படி, தெய்வத்தன்மை பெற்று சிறப்பு வாய்ந்த சிவபிரானின் மார்கழி மாதத்து ஆதிரைத் திருவிழாவில், பங்கேற்கும் அடியார்கள் சிவபிரானது உயர்ந்த குணங்களையும் அருட்செயல்களையும் தங்களுக்குள் பேசிக் கொண்டும், மற்றவர்களுடன் கூடி இறைவனது புகழினைப் பாடிக்கொண்டும், சென்றனர். அவ்வாறு பேசிக்கொண்டு செல்கையில், சிவபிரானின் பேரில் தங்களுக்கு இருந்த மிகுந்த அன்பின் காரணமாக, தாங்கள் சிவபிரானைப் பற்றி சொல்லும் கருத்தே சரியென்று, மற்றவர்களுடைய கருத்துடன் உடன்படாமல், மறுபடியும் மறுபடியும் தங்களது கருத்தையே வலியுறுத்தி பித்தர் போல் பிதற்றுகின்றார்கள். இவ்வாறு அடியார்களின் அன்பு வெளிப்படும் ஆதிரைத் திருநாளின் நினைவுகள், அதனைக் காணும் அடியார்களின் மனதினில் என்றும் நிலைத்து நிற்கும் என்பதாக இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார்.
    

    குணங்கள் பேசி கூடிப் பாடித் தொண்டர்கள்
    பிணங்கித் தம்மில் பித்தரைப் போல் பிதற்றுவார்
    வணங்கி நின்று வானவர் வந்து வைகலும்
    அணங்கன் ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அது வண்ணம் 

பொழிப்புரை:

ஏறக்குறைய முற்றிலும் அழிந்த நிலையில் ஒற்றைப் பிறையுடன் தன்னைச் சரணடைந்த சந்திரனை, அழியாமல் காப்பாற்றும் வண்ணம் தனது செஞ்சடையில் அணிந்தவனும், தன்னிடம் கொண்டுள்ள அளவில்லாத அன்பின் வயப்பட்டு பித்தர்கள் போன்று மற்றவர்களுக்குத் தோன்றும் அடியார்களுக்கு வீடுபேற்று நிலையை காட்டி, ஏணியாக இருந்து அந்த உயர்ந்த நிலையை அடைய உதவுபவனும், வாழ்க்கைத் துன்பங்கள் எனப்படும் கடலின் சுழிகளின் இடையே அகப்பட்டு வருந்திய அடியேனை, துன்பங்கள் ஏதும் இல்லாத அடுத்த கரையினை (நிலையான பேரானந்த நிலைக்கு) அழைத்துச் செல்லும் படகு போன்றவனும், தூய்மையான சோதியாக இருப்பவனும், அசைந்து ஆடும் தன்மை கொண்ட வெள்ளி குழை ஆபரணத்தை அணிந்தவனும், சுடர் விட்டு ஒளிவீசும் பொற்காசுகளின் மாற்றினை அளக்க பயன்படுத்தும், மாற்று குறையாத பொன் போன்று குற்றங்கள் ஏதும் இல்லாமல் விளங்குபவனும் ஆகிய பெருமானை, ஆவடுதுறை என்று அழைக்கப்படும் குளிர்ந்த தன்மை உடைய தலத்தில் உறையும் பெருமானின் திருவடிகளை அடியார்களுள் கடை நாயாக விளங்கும் அடியேன் அடைந்து, வாழ்வினில் உய்வினை அடைந்தேன்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/11/70-நம்பனை-நால்வேதம்---பாடல்-4-2750323.html
2750316 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 70. நம்பனை நால்வேதம் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, August 10, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 3:
    

பத்தர்கள் சித்தத்தே பாவித்தானைப்
               பவளக் கொழுந்தினை மாணிக்கத்தின் 
தொத்தினைத் தூநெறியாய் நின்றான் தன்னைச்
               சொல்லுவார் சொற்பொருளின் தோற்றமாகி
வித்தினை முளைக் கிளையை வேரைச் சீரை
               வினை வயத்தின் தன் சார்பை வெய்யத் தீர்க்கும்
அத்தனை ஆவடு தண்துறையுள் மேய அரன்
               அடியே அடி நாயேன் அடைந்து உய்ந்தேனே

விளக்கம்:

விதையிலிருந்து முதலில் தோன்றுவது முளை. முளைத்த பின்னர் தோன்றுவது வேர். எனவே வித்து முளை வேர் என்று வரிசைப்படுத்தும் பாங்கினை நாம் இந்த பாடலில் உணரலாம். 

பொழிப்புரை:

அடியார்களின் உள்ளத்தை தான் உறையும் இடமாக பாவித்து அங்கே உறைபவனும், பவளக் கொழுந்தாகவும் மாணிக்கக் குவியலாகவும் மிகவும் அரிதாகத் திகழ்பவனும், தூய்மையான நல்ல நெறியாக நிற்பவனும். தன்னை அடையவேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் தன்னை புகழ்ந்து சொல்லும் அடியார்களின் சொற்கள் தோன்றுவதற்கு ஏதுவாக அவர்களின் உள்ளத்தில் உணர்வாக இருப்பவனும், அனைத்துப் பொருட்களுக்கு விதை போன்று மூலமாகவும், விதையிலிருந்து கிளைத்தெழு முளையாகவும். முளை வேரூன்றி வளர்வதற்கு உதவும் வேராகவும் இருந்து பொருட்களை பாதுகாத்து வளரச் செய்பவனும், பொருட்களின் பயனாக இருப்பவனும், ஊழ்வினையின் தொடர்பால்
வரும் கொடுமையான துன்பங்களைத் தீர்க்கும் தலைவனாகத் திகழும் பெருமானை, ஆவடுதுறை என்று அழைக்கப்படும் குளிர்ந்த தன்மை உடைய தலத்தில் உறையும் பெருமானின் திருவடிகளை அடியார்களுள் கடை நாயாக விளங்கும் அடியேன் அடைந்து, வாழ்வினில் உய்வினை அடைந்தேன்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/10/70-நம்பனை-நால்வேதம்---பாடல்-3-2750316.html
2750313 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 70. நம்பனை நால்வேதம் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, August 9, 2017 12:00 AM +0530  

பாடல் 2:


மின்னானை மின்னிடைச் சேரும் உருமினானை
        வெண்முகிலாய் எழுந்து மழை பொழிவான் தன்னைத்
தன்னானைத் தன் ஒப்பார் இல்லாதானைத்
        தாயாகிப் பல்லுயிர்க்கோர் தந்தையாகி
என்னானை எந்தை பெருமான் தன்னை இருநிலமும்
       அண்டமுமாய்ச் செக்கர் வானே
அன்னானை ஆவடு தண்துறையுள் மேய அரன்
       அடியே அடி நாயேன் அடைந்து உய்ந்தேனே

விளக்கம்:

மின்னானை = மின்னலாக இருந்து ஒளி தருபவன்; உருமு = இடி; ஒளியின் வேகத்தை விடவும் ஒலியின் வேகம் குறைவு என்பதால் நாம் மின்னலை முன்னர் காண்கின்றோம், அதன் பின்னரே இடியின் ஓசையைக் கேட்கின்றோம். எனவே இந்த வரிசை முறையை பின்பற்றி மின்னலும் முன்னமும் இடியை பின்னரும் வைத்து அப்பர் பிரான் பாடியுள்ளார். வெண்முகிலாய் மழை பொழிவான் என்று அப்பர் பிரான் கூறுவது நமக்கு சற்றே வியப்பினைத் தரலாம். நீர்த்திவலைகளை அதிகமாக உள்ளடக்கியதால் மேகங்கள் கருத்து காணப் படுவதையும், அத்தகைய மேகங்கள் ஒன்றோடு ஒன்று இடித்து மழை பொழிவதையும் நாம் அறிவோம். அப்படி இருக்கையில் வெண்முகில் என்று சொல்வதேன். நம்மைச் சற்று சிந்திக்க வைக்கும் தொடர் இது. கரு மேகங்களாக இருப்பினும், ஒன்றுடன் ஒன்று இடிப்பதால் ஏற்படும் மின்னல் ஒளியின் பின்னணியில், மேகங்கள் வெண்மை நிறத்துடன் காணப்படுவதை இங்கே குறிப்பிடும் வண்ணம் மழை பொழியும் வெண்முகில் என்று அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். 

இவ்வாறு அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுவது நமக்கு சுந்தரரின் திருநின்றியூர் பதிகத்தினை (7.55.2) நினைவூட்டுகின்றது. இந்த பாடலில் ஒளிகொள் வெண்முகிலாய் பரந்து எங்கும் பெய்த மழை என்று சுந்தரர் குறிப்பிடுகின்றார். நீர்வளம் சுருங்கி வயல்கள் காய்ந்த நிலையில் பெரு வெள்ளமாக மழை பொழிந்து அருளியதையும், வெள்ளம் வடிய வேண்டிய போது பலமாக பெய்து கொண்டிருந்த மழையினைத் தவிர்த்து அருள் புரிந்து பன்னிரண்டு வேலி நிலங்களை திருப்புன்கூர் பெருமான் பெற்றதையும் இந்த பதிகம் குறிப்பிடுகின்றது. 
    
வையகம் முற்றும் மாமழை மறந்து
       வயலில் நீர் இலை மாநிலம் தருகோம்
உய்யக் கொள்க மற்று எங்களை என்ன
       ஒளிகொள் வெண்முகிலாய்ப் பரந்து எங்கும்
பெய்யும் மாமழைப் பெருவெள்ளம் தவிர்த்துப்
       பெயர்த்தும் பன்னிரு வேலி     கொண்டருளும்
செய்கை கண்டு நின் திருவடி அடைந்தேன்
       செழும் பொழில் திருப்புன்கூர் உளானே 

இறைவனின் கருணையை மழைக்கு ஒப்பிடுவது அருளாளர்கள் வழக்கம். என்னானை = எனக்கு உரியவனை. 

பொழிப்புரை:

மின்னலும், மின்னலின் இடையே தோன்றும் இடியும் சேர்ந்து ஒளிவீசும் மேகங்களை மழை பொழியச் செய்து உலகத்தவர்க்கு அருள் புரிவதைப் போன்று, கருணையே உருவான சக்தியாகிய தனது அம்சத்துடன் சேர்ந்து அடியார்களுக்கு அருள் மழை பொழிந்து அவர்களை மகிழ்விப்பானும், தனக்கு ஒப்பாக சொல்லக்கூடிய தன்மை படைத்தவர் எவரும் இல்லாததால் ஒப்பற்ற தனி ஒருவனாகத் திகழ்பவனும், உலகத்தில் உள்ள அனைத்து உயிர்களையும் தாயாகவும் தந்தையாகவும் இருந்து காப்பவனும், எனக்கு உரிமையானவனும், தந்தை காப்பது போன்று என்னை பல இடர்களிலிருந்தும் காத்தவனும், எனக்குத் தலைவனாக இருப்பவனும், பூமி மற்றும் ஆகாயம் உள்ளிட்ட ஐந்து பூதங்களாக இருப்பவனும், மாலை நேரத்து வானம் போன்று சிவந்த நிறத்து மேனியை உடையவனாய் திகழும் பெருமானும் ஆகிய ஆவடுதுறை என்று அழைக்கப்படும் குளிர்ந்த தன்மை உடைய தலத்தில் உறையும் பெருமானின் திருவடிகளை அடியார்களுள் கடை நாயாக விளங்கும் அடியேன் அடைந்து, வாழ்வினில் உய்வினை அடைந்தேன்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/09/70-நம்பனை-நால்வேதம்---பாடல்-2-2750313.html
2750310 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 70. நம்பனை நால்வேதம் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, August 8, 2017 12:00 AM +0530  

முன்னுரை:

செம்பொன்பள்ளி, மயிலாடுதுறை, துருத்தி, வேள்விக்குடி கோடிகா முதலிய தலங்கள் சென்ற அப்பர் பிரான், அதன் பின்னர் திருவாவடுதுறை சென்றதாக பெரிய புராணம் கூறுகின்றது. முதல் முறையாக ஆவடுதுறை சென்றதைக் குறிக்கும் சேக்கிழாரது பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த பதிகத்தை, சேக்கிழார் பெருமான் அளவில் திருத்தாண்டகம் என்று கூறி மகிழ்வு அடைகின்றார். ஆவடுதுறை தலத்தின் மீது அருளிய பல பதிகங்களில் முதன்முதலாக பாடிய பதிகம் என்பதாலும், பெருமானின் திருவடிகளை அடைந்து தான் உய்ந்ததை அனைவர்க்கும் கூறுவதாலும், இந்த பதிகம் பெருமை வாய்ந்த பதிகமாக கருதப்படுகின்றது. பல நாட்கள் அப்பர் பிரான் இங்கே தங்கியிருந்தார் என்று கூறுவதால், அப்பர் பிரான் மேலும் பல பதிகங்கள் இந்த தலத்தின் மீது பாடியிருக்க வேண்டும் என்ற நம்பப்படுகின்றது. இந்த தலத்திற்கு இரண்டு முறை அப்பர் பிரான் சென்றதாக பெரிய புராணம் கூறுகின்றது. ஆனால் நமக்கு இரண்டு நேரிசைப் பதிகங்களும், ஒரு குறுந்தொகைப் பதிகமும் இரண்டு தாண்டகப் பதிகங்களுமாக மொத்தம் ஐந்து பதிகங்கள் கிடைத்துள்ளன. 
    
ஆவடு தண் துறையாரை அடைந்து உய்ந்தேன் என்று
           அளவில் திருத்தாண்டகம் முன் அருளிச் செய்து
 
மேவு திருக்குறுந்தொகை நேரிசையும் சத்த
          விருத்தங்கள் ஆனவையும் வேறு வேறு

பாவலர் செந்தமிழ்த் தொடையால் பள்ளித்
         தாமம் பல சாத்தி மிக்கு எழுந்த பரிவினோடும்

பூவலயத்தவர் பரவப் பல நாள் தங்கிப் புரிவுறு
          கைத் திருத்தொண்டு போற்றிச் செய்வார்

மயிலாடுதுறை கும்பகோணம் பாதையில் அமைந்துள்ள இந்த தலம், பசு வடிவில் இருந்த உமையம்மை வழிபட்டு இறைவனுடன் இணைந்த தலம். உலகில் உள்ள உயிர்கள் அனைத்தையும் பசு என்ற பொது பெயரால் குறிப்பிடுவது முன்னோர் வழக்கம். பதி பசு பாசம் என்று உலகில் உள்ள பொருட்களை மூன்று வகையாக திருமூலரும் பிரிக்கின்றார். பசுவாகிய ஆன்மாக்கள், தங்களது பதியாகிய, தலைவனாகிய இறைவனைச் சென்று அடைய வேண்டும் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணமாக, உமையம்மை இங்கே பசுவாக வந்து இறைவனை அடைந்தாள் என்று கூறுவார்கள்.

அடுதல் என்றால் நீக்குதல் என்று பொருள். எனவே ஆவடுதுறை என்ற சொல்லை, ஆ+அடு+துறை என்று பிரித்து, வழிபடுவோரின் பசுத் தன்மையை நீத்து அவர்களுக்கு முக்தி அளிக்கும் தலம் என்றும், இந்த தலத்தின் பெயருக்கு விளக்கம் கூறுவார்கள். வடமொழியில் கோமுத்திபுரம் என்று இதனை அழைப்பார்கள். அடு என்ற சொல்லுக்கு அடையப்பட்ட என்று பொருள் கொண்டு, பசு சென்றடைந்த தலம் என்று பொருள் கூறுவதும் பொருத்தமே. திருமூலர் வாழ்ந்து முக்தி அடைந்த இந்த தலத்தில், நால்வர் பெருமானார்களும், திருமாளிகைத் தேவர், பட்டினத்து அடிகள், நமச்சிவாய தேசிகர் ஆகிய ஞான முனிவர்களும் இறைவனை வழிபாடு செய்தனர். 

பாடல் 1:
    
நம்பனை நால்வேதம் கரை கண்டானை
        ஞானப் பெருங்கடலை நன்மை தன்னை
கம்பனைக் கல்லால் இருந்தான் தன்னைக்
        கற்பகமா அடியார்கட்கு அருள் செய்வானை
செம்பொன்னைப் பவளத்தைத் திரளும் முத்தைத்
        திங்களை ஞாயிற்றைத் தீயை நீரை
அம்பொன்னை ஆவடு தண்துறையுள் மேய
        அரன் அடியே அடி நாயேன் அடைந்து உய்ந்தேனே

விளக்கம்:

நம்பன் = நம்மால் விரும்பப்படுபவன்; கம்பன் = காஞ்சி நகரத்தில் உறையும் ஏகம்பப் பெருமான்; நன்மை = நன்மைக்கு இருப்பிடமாக இருக்கும் தன்மை; கற்பகம் = வேண்டுவார்க்கு வேண்டுவதை ஈயும் தன்மை; முக்தித் தன்மை அளிக்கும் ஆவடுதுறை தலத்து இறைவனை வணங்கும் அப்பர் பிரானுக்கு, மற்றொரு முக்தித் தலமாகிய காஞ்சி நகரம் நினைவுக்கு வந்தது போலும். காஞ்சியில் வாழ்பவர் முக்தி அடைவார்கள் என்று கூறுவார்கள். காண முக்தி அளிக்கும் தலம் சிதம்பரம், பிறக்க முக்தி அளிக்கும் தலம் திருவாரூர், இறக்க முக்தி அளிக்கும் தலம் காசி, நினைக்க முக்தி அளிக்கும் தலம் திருவண்ணாமலை, இருக்க முக்தி தலம் காஞ்சி என்று முக்தித் தலங்களின் தன்மையை கூறுவார்கள். கற்றோர்களின் சிறப்பே, அந்த கல்விச் செல்வத்தை அடுத்தவர்க்கு அளித்து மகிழ்வது தான். எல்லை இல்லாத அறிவினை தன்னிடம்
வைத்துள்ள இறைவன், நான்கு வேதங்களை அருளி உலகத்தவர்க்கு நன்மை பயந்ததும் அன்றி, வேதங்களின் பொருளை தெளிவாக புரிந்து கொள்ள முடியாமல் தன்னை அணுகிய சனகாதி முனிவர்கள் நால்வர்க்கும் தெளிவான உபதேசம் செய்தது அவனுக்கு மேலும் சிறப்பினைச் சேர்ப்பதாக உள்ளது. இதனை உணர்த்தும் பொருட்டு ஞானப் பெருங்கடல் என்றும் கல்லால் இருந்தான் என்றும் இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். 

பொழிப்புரை:

நமக்கு பலவிதமான நன்மைகள் புரிவதால் நம்மால் பெரிதும் விரும்பப்படுவானும், நான்கு வேதங்களையும் கரை கண்டவனாக விளங்குபவனும், அறிவுக் கடலாக இருப்பவனும், நன்மைகளுக்கு இருப்பிடமாக உள்ளவனும், இருக்க முக்தி அளிக்கும் வல்லமை பெற்ற கச்சி நகரத்தில் உள்ள ஏகம்பம் என்று அழைக்கப்படும் தலத்தில் ஏகம்பனாக உறைபவனும், கல்லால மரத்தின் கீழே சனகாதி முனிவர்கள் நால்வர்க்கும் உபதேசம் செய்தவனும், கற்பக மரம் போன்று தன்னை விரும்பும் அடியார்களுக்கு அவர்கள் வேண்டுவன அனைத்தும் ஈபவனும், செம்பொன், பவளம், திரண்ட முத்து போன்று மிகவும் அரியவனும், தீ, நீர் முதலிய ஐம்பூதங்களாகவும் திங்களாகவும் ஞாயிறாகவும் திகழ்பவனும், சிறப்பானதும் அழகு உடையதாகவும் உள்ள பொன்னாகவும் திகழும் பெருமானை, ஆவடுதுறை என்று அழைக்கப்படும் குளிர்ந்த தன்மை உடைய தலத்தில் உறையும் பெருமானின் திருவடிகளை அடியார்களுள் கடை நாயாக விளங்கும் அடியேன் அடைந்து, வாழ்வினில் உய்வினை அடைந்தேன்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/aug/08/70-நம்பனை-நால்வேதம்---பாடல்-1-2750310.html
2740305 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 68.மஞ்சனே மணியும் ஆனாய் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, July 28, 2017 12:00 AM +0530  

  மலைக்கு நேராய அரக்கன் சென்று உற மங்கை அஞ்ச
  தலைக்கு மேல் கைகளாலே தாங்கினான் வலியை மாள
  உலப்பிலா விரலால் ஊன்றி ஒறுத்தவற்கு அருள்கள் செய்து
 அலைத்த வான் கங்கை சூடும் ஆவடுதுறை உளானே

விளக்கம்:
உலப்பு = அழிவு. அலைத்த = அலைகள் வீசும். ஒறுத்தல் = தண்டித்தல். சென்றுற = சென்று நிற்க. 

பொழிப்புரை:
கயிலை மலைக்கு நேராக அரக்கன் இராவணன் சென்று, அந்த மலையினை தனது இரு கைகளாலும் தூக்கித் தனது தலையின் மேல் தாங்கிக்கொண்டான். அப்போது மலையில் ஏற்பட்ட அசைவினால், உமை மங்கை நடுங்கினாள். அதனைக் கண்ட சிவபெருமான், இராவணனின் வலிமை அழியுமாறு, என்றும் அழிவில்லாத தனது கால் விரலால் மலையை ஊன்றி, அரக்கனை தண்டித்தான். இத்தகைய வல்லமை பெற்ற சிவபெருமான் தான், அலைகள் நிறைந்த கங்கை நதி வானத்தில் இருந்து இறங்கும்போது அதனைத் தனது சடையில் தாங்கிய ஆவடுதுறைப் பெருமான் ஆவார். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/jul/28/68மஞ்சனே-மணியும்-ஆனாய்---பாடல்-10-2740305.html
2740304 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 68.மஞ்சனே மணியும் ஆனாய் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, July 27, 2017 12:00 AM +0530  

    நெடியவன் மலரினானும் நேர்ந்து இரு பாலும் நேடக்
    கடியதோர் உருவம் ஆகிக் கனல் எரியாகி நின்ற
    வடிவின வண்ணம் என்றே என்று தாம் பேசலாகார்
    அடியனேன் நெஞ்சில் உள்ளார் ஆவடுதுறை உளானே

விளக்கம்:
நெடியவன் = திருவிக்ரமனாக அவதாரம் எடுத்த திருமால். மலரினான் = திருமாலின் நாபியில் இருந்த வந்த தாமரை மலரில் தோன்றிய பிரமன். நேர்ந்து = உடன்பட்டு, தங்களில் யார் பெரியவன் என்பது குறித்து வாதம்செய்த பிரமனும் திருமாலும், தங்கள் முன்னே தோன்றிய சோதியின் அடியையோ அல்லது முடியையோ காண்பவரே பெரியவர் என்று தங்களுக்குள்ளே உடன்பட்ட நிலை. இருபாலும் = மேலும் கீழும், பறந்தும் ஆழ்ந்தும் சென்ற தன்மையை குறிக்கின்றது. நேடுதல் = தேடுதல். கடியதோர் உருவம் = அணுகக்கூடிய உருவம், எதிரே தோன்றியதால் இருவரும் எளிதில் அணுகக்கூடிய உருவமாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 

பொழிப்புரை:
திரிவிக்ரமனாக நெடிய உருவம் கொண்ட திருமாலும், திருமாலின் நாபிக் கமலத்தில் உதித்த பிரமனும், தங்களுக்கு எதிரே தோன்றிய சோதியின் அடியையும் முடியையும் எவர் காண்கின்றாரோ அவரே தங்களுக்குள் உயர்ந்தவர் என்ற முடிவுக்கு உடன்பட்டனர். பின்னர் இருவரும் இருவேறு திசையில் (பிரமன் அன்னமாக மேல்நோக்கியும், திருமால் பன்றியாக கீழ் நோக்கியும்) தங்கள் முயற்சியில் ஈடுபட்டனர். ஆனால் அவர்களின் எதிரே எழுந்த உருவத்தின் வடிவம் என்ன என்பதையும் வண்ணம் என்ன என்பதையும் தாங்கள் அறிய முடியாததால் அதனைப் பற்றி பேச இயலாதவர்களாக இருவரும் இருந்தனர். திருமாலும் பிரமனும் அறிய முடியாத அரியவனாக இருந்தாலும், அடியேனின் நெஞ்சத்தில் நிலையாக ஆவடுதுறைப் பெருமான் வீற்றிருக்கின்றார்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/jul/27/68மஞ்சனே-மணியும்-ஆனாய்---பாடல்-9-2740304.html
2740303 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 68.மஞ்சனே மணியும் ஆனாய் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, July 26, 2017 12:00 AM +0530    

    கோலமா மங்கை தன்னைக் கொண்டு ஒரு கோலமாய
    சீலமே அறிய மாட்டேன் செய்வினை மூடி நின்று
    ஞாலமாம் இதளுள் என்னை நைவியா வண்ணம் நல்காய்
    ஆலமா நஞ்சம் உண்ட ஆவடுதுறை உளானே

விளக்கம்:
கோலமா மங்கை = அழகுடைய பார்வதி தேவி. சீலம் = தன்மை. நைவித்தல் = வருத்துதல். செய்வினை = முன் பிறவிகளில் செய்த செயல்களால் விளைந்த வினைகள். முந்தைய பிறவியில் செய்த புண்ணியங்களின் பயன்கள் தான் இந்த பிறவியில் இறைவனை நாம் அன்புடன் வழிபட முடிகின்றது என்ற கருத்தினை அடக்கிய பாடல் ஒன்றினை சம்பந்தரின் தேவாரப் பதிகத்தில் காணலாம். வலஞ்சுழி தலத்தின் மீது சம்பந்தர் அருளிய பதிகத்தின் (2.106) முதல் பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. 
    
    என்ன புண்ணியம் செய்தனை நெஞ்சமே இருங்கடல் வையத்து
    முன்னம் நீ புரி நல்வினைப் பயனிடை முழுமணித் தரளங்கள்
    மன்னு காவிரி சூழ் திருவலஞ்சுழி வாணனை வாயாரப்
    பன்னி ஆதரித்து ஏத்தியும் பாடியும் வழிபடும் அதனாலே


சிவபெருமான் எளிதில் திருப்தி அடைபவனாக உள்ளான். பூவையும் நீரையும் இட்டு எளிமையான முறையில் வழிபடும் அன்பர்களுக்கு சிவபெருமான், அவர்கள் செய்யும் வழிபாட்டால் மகிழ்ந்து அருள்புரிகின்றான். ஆனால் நல்வினை இல்லாத காரணத்தால், இத்தைகைய எளிமையான பூஜையையும் இறைவனுக்கு செய்யமுடியாமல், பலர் தங்கள் காலத்தை வீணே கழிக்கின்றார்கள் என்று கூறும் திருமந்திரப் பாடல் இங்கே ஒப்புநோக்கத்தக்கது.
    
    புண்ணியம் செய்வார்க்குப் பூவுண்டு நீருண்டு
    அண்ணல் அது கண்டு அருள் புரியா நிற்கும்
    எண்ணிலி பாவிகள் எம்மிறை ஈசனை
    நண்ணறியாமல் நழுவுகின்றார்களே


அப்பர் பெருமானும் மயிலாடுதுறைப் பதிகத்தின் ஒரு பாடலில் தனது நெஞ்சத்தை நோக்கி, நெஞ்சமே நீ என்ன தவம் செய்தாய், சிவபிரான் எனது தலையிலும் நெஞ்சினுள்ளும் தங்குவதற்கு என்று கூறுவதும் இந்த கருத்தினை பிரதிபலிக்கின்றது,
    
    நிலையை சொல்லு நெஞ்சே தவம் என் செய்தாய்
    கலைகள் ஆய வல்லான் கயிலாய நன்
    மலையன் மா மயிலாடுதுறையன் நம்
    தலையின் மேலும் மனத்துளும் தங்கவே 

பொழிப்புரை:
ஆலகால நஞ்சினை உண்ட ஆவடுதுறைப் பெருமானே, அழகிய பார்வதி தேவியைத் தனது உடலில் ஒரு பாகமாகக் கொண்டுள்ள அழகிய பெருமானே, உனது தன்மையை நான் உணராத வண்ணம் எனது வினைகள், என்னை இந்த உலகத்துப் பொருட்களின் மீது பாசம் கொள்ளவைத்து என்னை வருத்துகின்றன. இந்த நிலையிலிருந்து என்னை விடுவித்து நீதான் என்னைக் காக்க வேண்டும். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/jul/26/68மஞ்சனே-மணியும்-ஆனாய்---பாடல்-8-2740303.html
2740301 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 68.மஞ்சனே மணியும் ஆனாய் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, July 25, 2017 12:00 AM +0530  

செறிவிலேன் சிந்தையுள்ளே சிவனடி தெரிய மாட்டேன்
குறியிலேன் குணம் ஒன்றில்லேன் கூறுமா கூற மாட்டேன்
நெறிபடு மதி ஒன்றில்லேன் நினையுமா நினைய மாட்டேன்
அறிவிலேன் அயர்த்துப் போனேன் ஆவடுதுறை உளானே

விளக்கம்:
செறிவு = நிறைந்த அறிவினால் ஏற்படும் மெய்ஞானம். குறி = குறிக்கோள். அயர்த்துப் போதல் = வருத்தத்தால் இளைத்துப் போதல். உடல் இளைத்தலை அன்றி மனது இளைத்து வருந்துவது இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றது. 

தனக்கு நிறைந்த அறிவு இல்லாததால் சிவபிரானை நினைக்காது இருந்தேன் என்று அப்பர் பிரான் கூறுவது, நமக்கு மணிவாசகரின் ஆனந்த மாலை பதிகத்தின் ஒரு பாடலை நினைவூட்டும். தோலின் பாவைக் கூத்தாட்டம் = பொம்மலாட்டம். பொம்மலாட்டக்காரன் கைவிட்டால், திரைக்கு முன்னே ஆடிக்கொண்டிருந்த பொம்மைகள், செயலற்று கீழே விழுந்து கிடப்பதைப் போன்று, இறைவன் தன்னை கைவிட்டமையால், இறைபணி ஒழுக்கம், இறைவனைக் குறித்து தவம், இறைவனைப் பற்றிய அறிவு, அத்தகைய அறிவால் விளையும் மெய்ஞானம் ஏதும் இன்றித் தான் உலக மாயையில் விழுந்து கிடந்ததாக மணிவாசகர் இங்கே கூறுகின்றார். அவ்வாறு இழிந்த நிலையில் கிடந்த தன்னை, நல்வழிப்படுத்தியது பெருந்துறை இறைவன் என்று கூறும் மணிவாசகர் தான் அவனைச் சென்று அடையும் நாள் எதுவோ என்று ஏங்குவதை இந்த பாடலில் நாம் உணரலாம். 
    
சீலமின்றி நோன்பின்றிச் செறிவே இன்றி அறிவின்றி
தோலின் பாவைக் கூத்தாட்டாய்ச் சுழன்று விழுந்து கிடப்பேனை
மாலும் காட்டி வழிகாட்டி வாரா உலக நெறியேறக்
கோலம் காட்டி ஆண்டானைக் கொடியேன் என்றோ கூடுவதே

பொன்னும் மெய்ப்பொருளும் என்று தொடங்கும் திருவாரூர்ப் பதிகத்தின் (7.59) ஐந்தாவது பாடலில் சுந்தரர், நிறைந்த கல்வியால் உண்டாகும் மெய்ஞ்ஞானமும் அதனால் ஏற்படும் தெளிவான அறிவும் இறையுணர்வும் இருந்தால், நாம் திருவாரூர் இறைவனை மறக்காமல் இருப்போம் என்றும், இறைவனின் கருணையால் இறப்பு, மறுபிறப்பு, வாழ்நாளில் ஏற்படும் தீங்குகள் இவற்றையெல்லாம் வெல்லலாம் என்று இந்த பாடலில் கூறுகின்றார், சிக்கன = கெட்டியாக பற்றும் பற்று. மறிவு = இறப்பு. 

பொழிப்புரை:
ஆவடுதுறைப் பெருமானே, நிறைந்த அறிவால் ஏற்படும் மெய்ஞ்ஞானம் இல்லாததால் சிவபெருமானின் திருவடிகளை நான் நினைக்காமல் இருக்கின்றேன். மெய்ப்பொருளாகிய சிவபெருமானை உணர்ந்து வாழ்க்கையில் உய்ய வேண்டும் என்ற குறிக்கோள் ஏதும் இல்லாமல் இருக்கும் நான், ஆன்றோர்கள் சொல்லும் நல்ல வழியினைப் பின்பற்றி இறைவனின் புகழினைப் பாடாது இருக்கின்றேன். நல்ல வழியில் செல்லும் அறிவு இல்லாததால், உன்னை எவ்வாறு நினைக்க வேண்டுமோ அவ்வாறு நினையாமல் இருக்கும் நான், புல்லறிவினால் மயங்கி, மிகவும் மனம் வருந்தி உள்ளேன். ஆவடுதுறையானே, நீ தான் எனது நிலையை நல்ல வழியில் செல்லுமாறு மாற்றி, எனது வருத்தத்தை நீக்க வேண்டும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/jul/25/68மஞ்சனே-மணியும்-ஆனாய்---பாடல்-7-2740301.html
2740293 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 68.மஞ்சனே மணியும் ஆனாய் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, July 24, 2017 12:00 AM +0530    

    காரழல் கண்டம் மேயாய் கடி மதில் புரங்கள் மூன்றும்
    ஓர் அழல் அம்பினாலே உகைத்துத் தீ எரிய மூட்டி
    நீர் அழல்சடை உளானே நினைப்பவர் வினைகள் தீர்ப்பாய்
    ஆரழல் ஏந்தியாடும் ஆவடுதுறை உளானே

விளக்கம்:
காரழல் = நெருப்பினைப் போன்று கொடிய நஞ்சு. கடிமதில் = காவல் மதில்கள். உகைத்து = செலுத்தி. மேயாய் = பொருந்தியவன். அழல் அம்பு = அக்னி கூர்மையான முனையாக அம்பினில் பங்கேற்றமை இங்கே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

பொழிப்புரை:
கரிய நெருப்பினைப் போன்று கொடுமையான நஞ்சை கழுத்தில் இருத்தியவனும், காவல் மதில்கள் கொண்ட மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளையும், அக்னித் தேவனை முனையாகக் கொண்ட ஓரே அம்பினைச் செலுத்தி தீயினால் எரியுமாறு செய்தவனும், செந்தழல் போன்ற வண்ணம் கொண்ட சடையினுள் கங்கையைத் தாங்கியவனும் ஆகிய சிவபெருமான், தன்னை விரும்பி நினைக்கும் அடியார்களின் வினைகளைத் தீர்க்கின்றார். அவர்தான், பொறுப்பதற்கு அரியதான தீயினைக் கையில் ஏந்தியவாறே நடனமாடும் ஆவடுதுறைப் பெருமான் ஆவார்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/jul/24/68மஞ்சனே-மணியும்-ஆனாய்---பாடல்-6-2740293.html
2740292 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 68.மஞ்சனே மணியும் ஆனாய் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, July 23, 2017 12:00 AM +0530  

துட்டனாய் வினையது என்னும் சுழித்தலை அகப்பட்டேனைக்
கட்டனாய் ஐவர் வந்து கலக்காமைக் காத்துக் கொள்வாய்
மட்டவிழ் கோதை தன்னை மகிழ்ந்து ஒரு பாகம் வைத்து
அட்டமா நாகம் ஆட்டும் ஆவடுதுறை உளானே

விளக்கம்:
மட்டு = தேன். கட்டனாய் = உலகப் பொருட்களின் மீது பாசம் கொண்டு அவற்றுடன் கட்டுண்டு கிடக்கும் தன்மை. கலக்காமை = உலகப் பொருட்களுடன் பாசத்தை ஏற்படுத்திக்கொண்டு அந்தப் பொருட்களுடன் பிணைந்துகொள்ளாமல் இருக்கும் நிலை. ஐவர் வந்து கலக்காமை காத்துக்கொள்வாய் என்று அப்பர் பிரான் விடுக்கும் வேண்டுகோள் நமக்கு மணிவாசகரின் கோயில் திருப்பதிகத்தின் முதல் பாடலை நினைவூட்டும்.

    மாறி நின்று என்னை மயக்கிடும் வஞ்சப் புலன் ஐந்தின்
                                                                      வழி அடைத்து அமுதே
   ஊறி நின்று என் உள் எழு பரஞ்சோதி உள்ளவா
                                                                      காணந்தருளாழாய்   
   தேறலின் தெளிவே சிவபெருமானே திருப்பெருந்துறை
                                                                      உறை சிவனே
   ஈறு இலாப் பதங்கள் யாவையும் கடந்த இன்பமே
                                                                      என்னுடை அன்பே

ஐம்புலன்களும் ஒன்றுடன் ஒன்று ஒத்துப்போகாமல், ஒவ்வொன்றும் தங்கள் வழியே உயிரினை இழுத்துச் செல்ல முயல்வதால், மாறி நின்று இருக்கும் ஐம்புலன்கள் என்று மணிவாசகர் கூறுகின்றார். இந்த ஐம்பொறிகளும் உயிரினை மயக்கும் வழியினை அடைத்து அவை வஞ்சகமாக செயல்படாமல் தடுக்கும் சிவபிரானை, அமுதமாக தனது உள்ளத்தில் ஊறி எழும் பரஞ்சோதி என்று இங்கே கூறுகின்றார்.

வேடர்கள் போன்றும் திருடர்கள் போன்றும் மறைந்து நின்று, தன்னை வெளியே காட்டிக்கொள்ளாமல், நமது உயிருக்கு எதிராக செயல்படும் ஐந்து பொறிகளை எவ்வாறு வெல்வது என்று கூறும் அப்பர் பிரானின் பாடல் (4.77.5) இங்கே நினைவு கூறத் தக்கது. புனம் என்பது இங்கே மனமாகிய வயலை குறிக்கின்றது. சூறை = கொள்ளை. தூநெறி = சிவநெறி. சிவபிரானின் நிழலில் நாம் பாதுகாப்பாக மறைந்து நின்று, சிவஞானம் என்ற அம்பினை எய்து, வேடர்களாகவும் திருடர்களாகவும் நம்மை கொள்ளை கொள்ளும் ஐந்து பொறிகளையும் அடக்கலாம் என்று இங்கே அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். மிகவும் நுண்ணிய வழியில் தீய செயல்களைச் செய்யும்படி நம்மை தூண்டும் ஐம்பொறிகளை முள் உடையவர்கள் என்று அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார் 
    
    புள்ளுவர் ஐவர் கள்வர் புனத்திடைப் புகுந்து நின்று
    துள்ளுவர் சூறை கொள்வர் தூநெறி விளைய ஒட்டார்
    முள் உடையவர்கள் தம்மை முக்கணான் பாத நீழல் 
    உள்ளிடை மறைந்து நின்று அங்கு உணர்வினால்
                                                                                           எய்யலாமே 

பொழிப்புரை:
தேனினை உண்பதற்காக வண்டுகள் சூழும் புது மலர்கள் பொருந்திய மாலையை அணிந்த பார்வதி தேவியை, தனது உடலில் ஒரு பாகமாகக் கொண்டு, எட்டு பெரிய நாகங்களையும் ஆட்டுவிக்கும் ஆவடுதுறைப் பெருமானே, வினைகளின் சுழியில் அகப்பட்டு, மீண்டு வெளியே வரமுடியாமல் கொடியேனாய் இருக்கும் அடியேனை, ஐந்து பொறிகளும் என்னை வருத்தி உலகப் பொருட்களுடன் பாசப் பிணைப்பை ஏற்படுத்தி என்னை வருத்தாமல் நீ தான் காப்பாற்ற வேண்டும். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/jul/23/68மஞ்சனே-மணியும்-ஆனாய்---பாடல்-5-2740292.html
2740284 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 68.மஞ்சனே மணியும் ஆனாய் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, July 22, 2017 12:00 AM +0530    

    பெருமை நன்றுடைய தில்லை என்று நான் பேச மாட்டேன்
    ஒருமையால் உன்னை உள்கி உகந்து வான் ஏற மாட்டேன்
    கருமை இட்டாய ஊனைக் கட்டமே கழிக்கின்றேன் நான்
    அருமையா நஞ்சம் உண்ட ஆவடுதுறை உளானே

விளக்கம்:
கருமை = ஆணவ மலம். உயிரின் உண்மையான ஏக்கத்தை புரிந்துகொண்டு, உண்மையான மெய்பொருள் ஆகிய சிவபெருமானை நினைக்காமல், ஆணவ மலத்தால் செயல்படுத்தப் படும் ஐம்பொறிகளின் தேவைகளை நிறைவேற்றும் உடலின் தன்மையைக் கண்டு உயிர் வருத்தம் அடைவது இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றது. அருமையா நஞ்சம் = உண்ண முடியாத நஞ்சு. தனது வருத்தத்தை எடுத்துக் கூறும் அப்பர் பிரான், தனது துயரத்தைத் தீர்க்குமாறு இறைவனிடம் வேண்டுவது இங்கே குறிப்பால் உணர்த்தப்படுகின்றது. முந்தைய பாடலிலும் தனது நிலையை இறைவனுக்கு உணர்த்தி அப்பர் பிரான் வருந்துவதை நாம் கண்டோம். 

தில்லையம்பதியின் சிறப்பு இந்த பாடலில் கூறப்படுகின்றது. தில்லை நகரம் இருக்கும் திசை நோக்கித் தொழுதால், நமக்கு தொல்லை தரும் வினைகள் நம்மை விட்டு விரைவாக ஓடும் என்று அன்னம் பாலிக்கும் என்று தொடங்கும் பதிகத்தில் (5.1.9) குறிப்பிடும் அப்பர் பிரான் தில்லையின் பெருமையை நாம் பேச வேண்டும் என்பதை உணர்த்துகின்றார். 
    
    வில்லை வட்டப்பட வாங்கி அவுணர் தம்
    வல்லை வட்டம் மதில் மூன்றுடன் மாய்த்தவன்
    தில்லை வட்டம் திசை கை தொழுவார் வினை
    ஒல்லை வட்டம் கடந்து ஓடுதல் உண்மையே

தில்லையின் சிறப்பு வேதங்களால் கூறப்பட்டு தொழப்படுகின்றது என்று மணிவாசகர், கண்டப்பத்து என்ற பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் கூறுகின்றார். வேதங்களால் போற்றப்படும் தில்லையின் பெருமையைப் பேசுவதை நமது கடமையாக கொள்ள வேண்டும் என்ற கருத்தினை அப்பர் பிரான் இங்கே வெளிப்படுத்துகின்றார். 
    
    பூதங்கள் ஐந்தாகிப் புலனாகிப் பொருளாகிப்
    பேதங்கள் அனைத்துமாய்ப் பேதமிலாப் பெருமையனைக்
    கேதங்கள் கெடுத்தாண்ட கிளரொளியை மரகதத்தை
    வேதங்கள் தொழுது ஏத்தும் விளங்கு தில்லை கண்டேனே 

பொழிப்புரை:
உண்ணுதற்கு அரிய, எவரும் உண்ணமுடியாத நஞ்சினை உண்டு தேவர்களைக் காப்பாற்றி அருள் புரிந்த ஆவடுதுறை இறைவனே, அடியேன் பெருமைகள் பல படைத்த தில்லை நகரை பற்றிப் பேசி புண்ணியத்தை தேடிக்கொள்ளமாட்டேன். ஒன்றுபட்ட உள்ளத்தால் உன்னை நினைந்து, மகிழ்ந்து பேசி, வீடுபேற்றினை அடைந்து உய்யும் வழியினில் செல்லமாட்டேன். கருமையான மலம் என்று சொல்லப்படும் ஆணவ மலத்தால் கட்டுண்ட உடலினால் எனது வாழ்க்கையை மிகவும் துயரத்துடன் கழிக்கின்றேன். சிவபெருமானே நீதான் என்னை காப்பாற்ற வேண்டும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2017/jul/22/68மஞ்சனே-மணியும்-ஆனாய்---பாடல்-4-2740284.html