Dinamani - தினம் ஒரு தேவாரம் - http://www.dinamani.com/specials/Thinam-oru-thavaram/ http://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 3002147 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 108. மறம் பய மலைந்தவர்- பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, September 24, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

    கருங்கழி பொருந்திரை கரைக்குலவு முத்தம்
    தரும் கழுமலத்து இறை தமிழ்க் கிழமை ஞானன்
    சுரும்பு அவிழ் புறம்பயம் அமர்ந்த தமிழ் வல்லார்
    பெரும் பிணி மருங்கு உற ஒருங்குவர் பிறப்பே 

விளக்கம்:

கருங்கழி=கரிய உப்பங்கழிகள்; பொருந்திரை=பெரிய அலைகள்; குலவு=விளங்கும்; மருங்கு அற=இருந்த இடம் தெரியாது முற்றும் ஒழிய; பிறப்பு ஒருங்குவர்=பிறப்பு ஒழியப் பெறுவார்கள். கிழமை=உரிமை; 

பொழிப்புரை:

பெரிய அலைகளால் அடித்துக் கொண்டு வரப்படும் முத்துக்கள், கரிய உப்பங்கழிகளில் பொருத்தி விளங்கும் தன்மையை உடைய கடற்கரை உடைய கழுமலம் (சீர்காழியின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று) தலத்தின் தலைவனும், தனது ஞானத்தினால் தமிழுக்கு உரிமை கொண்டாடும் தகுதி படைத்தவனும் ஆகிய சம்பந்தன், வண்டுகள் இடைவிடாது ஒலி செய்யும் புறம்பயம் தலத்தில் உறையும் பெருமானைப் புகழ்ந்து பாடிய தமிழ்ப் பாடல்களில் வல்லவர்களின் பிறவிப் பிணி இருந்த இடம் தெரியாமல் முற்றிலும் ஒழிய, அவர்கள் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை பெறுவார்கள்.  

முடிவுரை:

பொருளாழம் மிகுந்த இந்த பதிகம் பல அரிய கருத்துக்களை மிகவும் எளிய முறையில் உணர்த்துகின்றது. முதல் பாடலில் அம்மையும் அன்னையும் வேறு வேறு அல்ல இருவரும் ஒருவரே என்றும், இரண்டாவது பாடலில் விரித்த சடையினில் கங்கை நதியினை அடக்கிய வல்லமை படைத்தவன் என்றும், மூன்றாவது பாடலில் உலகத்தை தோற்றுவித்தும் ஒடுக்கியும் மீண்டும் தோற்றுவித்து திருவிளையாடல் புரிபவன் பெருமான் என்றும், நான்காவது பாடலில் அடியார்களுக்கு நீறணிந்த தனது திருமேனியை காட்டி அருள் புரிபவன் என்றும், பிறப்பு மற்றும் இறப்பினைக் கடந்த பெருமான் என்று ஐந்தாவது பாடலிலும், தன்னை நினைக்கும் அடியார்களின் மனதினில் உறைபவன் பெருமான் என்று ஆறாவது பாடலிலும், அடியார்களுக்கு அவர்களின் தன்மைக்கு ஏற்ப அருள் புரியும் பெருமான் என்று ஏழாவது பாடலிலும், ஐந்து புலன்களை வென்றவன் என்று எட்டாவது பாடலிலும், பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகிய இருவருடன் ஒன்றி நின்று அவைகள் தங்களது செயல்களைச் செய்வதற்கு மூல காரணனாக இருப்பவன் என்று ஒன்பதாவது பாடலிலும், முக்திநெறிக்கு வழி காட்டாத நூல்கள் தாழும் வண்ணம் செய்பவன் பெருமான் என்று பத்தாவது பாடலிலும் கூறிய சம்பந்தர், இந்த பாடலை வல்லமையுடன் ஓதும் அடியார்கள் முக்தி நிலை அடைவார்கள் என்று கூறுகின்றார். நாமும் இந்த பதிகத்தின் பொருளினை நன்கு உணர்ந்து அவற்றினை மனதினில் கொண்டு மனமொன்றி. இந்தளம் பண் பொருந்தும் வண்ணம் இந்த பதிகத்தை ஓதி, முக்தி பெறுவதற்கு தகுதி உடையவர்களாக மாறுவோமாக.     

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/24/108-மறம்-பய-மலைந்தவர்--பாடல்-11-3002147.html
3002145 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 108. மறம் பய மலைந்தவர்- பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, September 23, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 10:

    விடக்கு ஒருவர் நன்றென விடக்கு ஒருவர் தீதென
    உடல் குடை களைந்தவர் உடம்பினை மறைக்கும்
    படக்கர்கள் பிடக்கு உரை படுத்து உமையொர் பாகம்
    அடக்கினை புறம்பயம் அமர்ந்த உறவோனே

விளக்கம்:

விடக்கு=ஊன், மாமிச உணவு; படக்கர்கள்=உடை அணிந்தவர்கள்; சம்பந்தர் காலத்தில் புத்தர்கள் புலால் உண்ணும் பழக்கம் உடையவர்களாக இருந்தமை இந்த பாடல் மூலம் நமக்கு தெரிய வருகின்றது. புத்தர்களின் புனித நூல் திரிபிடகம் என்று அழைக்கப் படுகின்றது. பிடக நூலினை பின்பற்றும் புத்தர்கள் பிடகர் என்று அழைக்கப் பட்டனர். உடலை களைந்தவர்=உடை ஏதும் உடுத்தாமல் இருந்த சமணர்கள்; படுத்து=தாழ்வு அடையச் செய்து; உறவோன்=வலிமை உடையவன்; சமணர்களின் முக்கிய கொள்கைகளின் ஒன்றாக பிற உயிர்களுக்கு தீங்கு செய்யாது இருத்தல் கருதப்பட்டது. எனவே அவர்கள் உயிர்க் கொலையையும், மாமிசம் உட்கொள்வதையும் தவிர்த்தனர். சமண மற்றும் புத்த நூல்கள் முக்தி நெறிக்கு வழிகாட்டாமல், மீண்டும் மீண்டும் பிறவி எடுப்பதற்கு வழி வகுப்பதால், பெருமான் அவற்றை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை என்று பெரியோர்கள் விளக்கம் அளித்துள்ளனர்.   

பொழிப்புரை:

ஊனை உணவாக உட்கொள்ளுதல் நன்று என்று கூறும் புத்தர்களும், ஊனை உட்கொள்ளல் தீயது என்று கூறும் சமணர்களும், உடையினைத் தவிர்த்து திரிந்த சமணர்களும், உடலை மறைக்கும் வண்ணம் துவராடை அணிந்த புத்தர்களும் கூறும் திருபிடகம் முதலான நூல்களின் உரைகளை ஏற்றுக் கொள்ளாது, அந்த உரைகளை தாழ்ந்த நிலைக்கு எடுத்துச் சென்றவன் பெருமான். அவன் உமை அன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் அடக்கியவனாக புறம்பயம் தளத்தில் அமர்ந்து உள்ளான்.  

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/23/108-மறம்-பய-மலைந்தவர்--பாடல்-10-3002145.html
3002144 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 108. மறம் பய மலைந்தவர்- பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, September 22, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 9:

    வடம் கெட நுடங்கு உள இடந்த இடை அல்லிக்
    கிடந்தவன் இருந்தவன் அளந்து உணரலாகார்
    தொடர்ந்தவர் உடம்பொடு நிமிர்ந்து உடன் வணங்கப்
    புடங்கருள் செய்து ஒன்றினை புறம்பயம் அமர்ந்தோய்

விளக்கம்:

வடம்=ஆலமரம்; இங்கே ஆலிலையை குறிக்கின்றது. நுடங்கு உள=துயில் கொள்ள; இடந்து= படுத்துக் கிடந்த; இடை=இங்கே கொப்பூழைக் குறித்தது; அல்லி என்ற சொல் தாமரை மலரைக் குறிக்கும் வண்ணம் பல திருமுறை பாடல்களில் கையாளப் பட்டுள்ளது. புடம்= மறைப்பு;  தொடர்ந்து அவர் உடம்போடு=தாங்கள் தேடிக் காணாமையால் அலுத்து தங்களது சுய உருவத்துடன்; புடங்கருள்=புள்+தங்கு+அருள்; பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகிய இருவரும் முறையே அன்னப்பறவை மற்றும் கருடனைத் தங்களது வாகனமாக கொண்டுள்ளனர். ஒன்றினை=அவர்களுடன் கலந்து நின்ற தன்மை.   

பொழிப்புரை:

ஆலிலையில் படுத்துக் கிடந்த திருமாலின் கொப்பூழில் தோன்றிய தாமரை மலரில் அமர்ந்துள்ள பிரமனும், ஆலிலையில் கிடந்த திருமாலும், பெருமானை அளந்து அவனது முடியையும் திருவடியையும் காண்பதற்கு, அன்னமாகவும் பன்றியாகவும் மேலே பறந்தும் கீழே அகழ்ந்தும் முயற்சி செய்து தங்களது முயற்சியில் தோல்வி அடைந்தனர். பின்னர் உண்மை நிலையை உணர்ந்த அவர்கள் இருவரும், தங்களது சுய உருவத்துடன் பெருமானை வணங்க, பெருமான் அவர்கள் இருவருக்கும் அன்னமும் கருடனும் ஆகிய பறவைகள் வாகனமாக இருக்க அருள் புரிந்த பெருமான், அவர்களுடன் ஒன்றி இருந்து அவர்கள் முறையே படைத்தல் மற்றும் காத்தல் தொழில்களை புரிவதற்கு அருள் புரிந்தான். அத்தகைய பெருமை உடைய பெருமான் தான் புறம்பயம் தலத்தில் அமர்ந்து உறைகின்றார். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/22/108-மறம்-பய-மலைந்தவர்--பாடல்-9-3002144.html
3002143 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 108. மறம் பய மலைந்தவர்- பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, September 21, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 8: 

    இலங்கையர் இறைஞ்சு இறை விலங்கலின் முழங்க
    உலம் கெழு தடக்கைகள் அடர்த்திடலும் அஞ்சி
    வலம் கொள எழுந்தவன் நலம் கவின அஞ்சு
    புலங்களை விலங்கினை புறம்பயம் அமர்ந்தோய்

விளக்கம்:

இலங்கையர்=இலங்கை வாழ் மக்கள்; விலங்கல்=மலை; இறைஞ்சும் என்ற சொல் வணங்கும் என்ற பொருளில் கையாளப்பட்டுள்ளது. விலங்கினை=நீங்கினை, விலகினை; உலம்=பெரிய கல், திரண்ட கல்; கெழு=ஒத்த; கவின=அழகு செய்ய; அழகு செய்ய பெருமான் வரங்கள் அளித்தான் என்று இங்கே கூறப்படுகின்றது. சந்திரஹாசம் என்ற பெயர் கொண்ட வாள் பெருமானால் அரக்கனுக்கு அளிக்கப்படுகின்றது. தெய்வத் தன்மை பொருந்திய இந்த வாளினை அணிந்து கொண்ட அரக்கன் மேலும் அழகுடன் திகழ்ந்தான் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம், பெருமான் அளித்த வரங்கள் அரக்கனுக்கு வெற்றி மற்றும் அழகினைச் சேர்த்தன என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். அஞ்சு புலன்கள்=புலன்கள் தங்களை ஆட்கொண்டு, தங்களது உயிர் விரும்பும் வழியில் செல்லவிடாமல் தடுக்கும் என்பதால் சான்றோர்கள் புலன்களின் செய்கைகளுக்கு அஞ்சுவார்கள். புலன்களை கட்டுப்படுத்தும் தன்மை தங்களுக்கு ஏற்படவேண்டும் என்று இறைவனை வேண்டுவார்கள். ஆனால் இயற்கையாகவே புலன்களின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து நீங்கிய இறைவன், புலன்களை வென்றவனாக திகழ்கிறான். இந்த செய்தியே அஞ்சு புலன்களை விலங்கினை என்ற தொடர் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது.   

பொழிப்புரை:

இலங்கை வாழ் மக்கள் வணங்கும் தலைவனாகிய அரக்கன் இராவணன், கயிலாய மலையின் கீழே அகப்பட்டு வருத்தம் தாளாமல் உரத்த குரலில் அலறி தனது பெரிய கற்கள் போன்று வலிமையான அகன்ற கைகள் நசுங்கி விடுமோ என்ற அச்சத்துடன் பெருமானைப் போற்ற, அரக்கனுக்கு வெற்றியும் அழகும் உண்டாகும் வண்ணம் பல வரங்களை அளித்தவன் சிவபெருமான். அத்தகைய பெருமான், மற்றவர்கள் அஞ்சும் வண்ணம் அவர்களுக்கு துன்பம் செய்யும் ஐந்து புலன்களை வென்று, அதன் தாக்கத்திலிருந்து நீங்கியவனாக காணப்படுகின்றான். அத்தகைய இறைவன் புறம்பயம் தலத்தில் அமர்ந்துள்ளான்.     
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/21/108-மறம்-பய-மலைந்தவர்--பாடல்-8-3002143.html
3002142 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 108. மறம் பய மலைந்தவர்- பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, September 20, 2018 12:00 AM +0530

பாடல் 7:


    
மறத்துறை மறுத்தவர் தவத்து அடியர் உள்ளம்
    அறத்துறை ஒறுத்து உனது அருட்கிழமை பெற்றோர்
    திறத்துள திறத்தினை மதித்து அகல நின்றும்
    புறத்துள திறத்தினை புறம்பயம் அமர்ந்தோய்

விளக்கம்:


மறத்துறை=பாவம் விளைவிக்கும் செயல்கள்; மறுக்கும்=விரும்பாது ஒதுக்கும்; ஒறுத்து= கட்டுப்படுத்தி; அறத்துறை ஒறுத்து=புலன்களின் வழியில் செல்லாமல் அறத்துறையில் செல்லும் வண்ணம் மனதினை கட்டுப்படுத்தி; கிழமை=உரிமை; அருட்கிழமை=அருள்+ கிழமை=சிவபிரானது அருளுக்கு பாத்திரமாகும் தன்மை; அகல நின்றும்=உயிர்களிடமிருந்து பிரிந்து வேறாக நிற்கும் தன்மை; 

அறத்துறை ஒறுத்து என்ற தொடருக்கு, இன்பத்தையும் வெறுத்து என்று சிலர் பொருள் கூறுகின்றனர். இன்பம் வரினும் துன்பம் வரினும் ஒன்றாக பாவித்து, துன்பம் வந்த போது கலங்காமலும் இன்பம் வந்த போது மகிழ்ச்சி அடையாமலும் அனைத்தும் இறைவன் செயல் என்று எதிர்கொள்ளும் தன்மையுடன் செயல்படும் உயிர்கள் இருவினையொப்பு  என்ற நிலையை அடைகின்றன. தாங்கள் எதிர்கொள்ளும் இன்ப துன்பங்களால் மனம் ஏதும் சலனம் அடையாமல் இருப்பதால், அவர்கள் மேலும் வினைகளை சேர்த்துக் கொள்வதில்லை. மேலும் பழைய வினைகளை எதிர்கொள்ளும் போது அவர்களின் சிந்தனையும் செயலும் மாற்றம் ஏதும் அடையாமல் இருப்பதால், வினைகள் செயலற்றுப் போவதால், இறைவன் பழைய வினைகள் அனைத்தையும் ஒருங்கே நீக்கி விடுகின்றான். இத்தகைய நிலை அடைவதற்கு தகுதி பெற, இன்பத்தையும் வெறுக்கும் தன்மை பெறவேண்டும். அத்தகைய நிலையினை தவம் புரிபவர்கள் அடைந்து, பெருமானின் அருளால் வீடுபேறு பெறுவதற்கு தகுதி பெறுகின்றனர் என்று விளக்கம் அளிக்கின்றனர். இத்தகைய விளக்கமும் பொருத்தமானதே. இத்தகைய நிலைக்கு அப்பர் பிரானின் வாழ்க்கை ஒரு சிறந்த உதாரணம். சமணர்களின் சூழ்ச்சியால் பல வகையான துன்பங்கள் அடைந்த போதும் ஏதும் கலக்கம் அடையாமல், எப்பரிசாயினும் ஏத்துவன் எம் இறைவனை, என்ற கொள்கையுடன் எதிர்கொண்ட அவர். திருப்புகலூரில் மாணிக்கக் கற்கள் மண்ணுடன் கலந்து தோன்றிய போதும், அவைகளை ஒரு பொருட்டாக எண்ணாமல் மண்ணுடன் வாரியெடுத்து அப்புறப் படுத்தியவர் அப்பர் பிரான். இத்தகைய அடியார்களையே சேக்கிழார் ஓடும் செம்பொன்னும் ஒக்கவே நோக்குவார் என்று கூறுகின்றார்.        

பொழிப்புரை:

பாவம் விளைவிக்கும் தீய செயல்களை முற்றிலும் விலக்கி தவத்தினை புரியும் அடியார்கள் தங்களது மனம் ஐந்து புலன்களின் வழியில் செல்லாமல் அடக்கி அறவழியில் நிலைத்து நிற்குமாறு கட்டுப்படுத்துகின்றனர். அத்தகைய அடியார்கள் பெருமானது அருளினைப் பெரும் தகுதி உடையவர்களாக விளங்குகின்றனர். அவர்களது தன்மையை மதித்து அவர்களது மனதினில் குடிகொள்ளும் பெருமான், அவர்களிடமிருந்து அகன்று வேறாகவும் இருக்கும் தன்மை உடையவன் ஆவான். இத்தகைய பெருமான் புறம்பயம் தலத்தில் அமர்ந்து உறைகின்றான்.    

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/20/108-மறம்-பய-மலைந்தவர்--பாடல்-7-3002142.html
3002141 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 108. மறம் பய மலைந்தவர்- பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, September 19, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 6: 

    அனல்படு தடக்கையர் எத்தொழிலர் ஏனும்
    நினைப்புடை மனத்தவர் வினைப் பகையும் நீயே
    தனல் படு சுடர்ச்சடை தனிப்பிறையொடு ஒன்றப்
    புனல் படு கிடைக்கையை புறம்பயம் அமர்ந்தோய்

விளக்கம்:

அனல் படு தடக்கையர்=வேள்விக்காக தீ வளர்க்கும் அந்தணர்கள்; எத்தொழிலர்=வேறு எந்த தொழில் புரிபவராக இருந்தாலும்; தணல் என்ற சொல் எதுகை கருதி தனல் என்று மாறிவிட்டது. கிடக்கை=இருக்கும் நிலை; தனிப்பிறை=ஒப்பற்ற தன்மை உடைய பிறைச் சந்திரன். பெருமான் ஏற்றுக் கொண்டதால் சிறப்பு பெற்று விளங்கும் பிறைச் சந்திரன். தடம்=நீண்ட; வினைப்பகை=வினைக்கு பகையாக நின்று அவற்றை முற்றிலும் அழிப்பவன்;

பொழிப்புரை:

வேள்விக்காக தீ வளர்க்கும் நீண்ட கைகளை உடைய அந்தணர்கள் ஆயினும், அந்தணர்கள் அன்றி வேறு ஏதேனும் தொழில் புரிபவராக இருப்பினும், பெருமானை தங்களது மனதினில் நினைப்பவர் ஆயின் அவரது தீவினைகளுக்கு பகையாக உள்ளவனும், கொழுந்து விட்டெரியும் தீச்சுடர் போன்று ஒளி வீசும் செஞ்சடையினை உடையவனும், ஒப்பற்ற ஒற்றைப் பிறையுடன் சந்திரன் ஒன்றியிருக்கும் சடையினை உடையவனும், கங்கை நதி தங்கியிருக்கும் தன்மையை உடைய சடையினை உடையவனும் ஆகிய பெருமான் புறம்பயம் தலத்தில் அமர்ந்துள்ளான்.      

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/19/108-மறம்-பய-மலைந்தவர்--பாடல்-6-3002141.html
3002138 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 108. மறம் பய மலைந்தவர்- பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, September 18, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

    பெரும்பிணி பிறப்பினொடு இறப்பிலை ஒர் பாகம்
    கரும்பொடு படும் சொலின் மடந்தையை மகிழ்ந்தோய்
    சுரும்பு உண அரும்பு அவிழ் திருந்தி எழு கொன்றை
    விரும்பினை புறம்பயம் அமர்ந்த இறையோனே

விளக்கம்:

இந்த தலத்து அன்னையின் திருநாமம் கரும்படுசொல்லம்மை. இந்த திருநாமம் இந்த பாடலில் பயன்படுத்தியுள்ளதை நாம் உணரலாம், சுரும்பு=வண்டு; பிணியற்றவன் பெருமான். ஆமயம் என்றால் நோய் என்று பொருள். நோய்கள் ஏதும் அணுகாத தன்மை உடைய பெருமானை நிராமயன் என்று வடமொழியில் கூறுவார்கள். தனது நோயினைத் தீர்த்து தன்னை ஆட்கொண்டவன் பெருமான் என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு ஆமயம் தீர்த்து என்னை என்று ஒரு பதித்தினை அப்பர் பிரான் தொடங்குகின்றார். 

பொழிப்புரை:

பெரும் பிணிகள், பிறப்பு மற்றும் இறப்பு இல்லாதவனும், தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் கரும்படுசொல்லம்மை என்று அழைக்கப்படும் உமையன்னையை மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொண்டு உள்ளவனும், வண்டுகள் தேனை உண்பதால் அரும்புகள் மலராக மலரும் பிரிந்து எழுகின்ற கொன்றை மலர்களை விரும்பி அணிபவனும் ஆகிய பெருமான் புறம்பயம் தலத்தில் அமர்கின்ற பெருமான் ஆவான்.    

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/18/108-மறம்-பய-மலைந்தவர்--பாடல்-5-3002138.html
3002137 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 108. மறம் பய மலைந்தவர்- பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, September 17, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 4:

    வளம் கெழு கடும்புனலொடும் சடை ஒடுங்க
    துளங்கு அமர் இளம்பிறை சுமந்தது விளங்க
    உளம் கொள அளைந்தவர் சுடும் சுடலை நீறு
    புளம் கொள விளங்கினை புறம்பயம் அமர்ந்தோய்

விளக்கம்:

வளம் கெழு=வளமை பொருந்திய, நிறைந்த நீர்ப்பெருக்குடன்; துளங்கு=அசைவு; அளைந்தவர்=குழைந்தவர்; உடல் என்ற பொருளினைத் தரும் புலம் என்ற சொல் இங்கே எதுகை கருதி புளம் என்று மாறியுள்ளது. புலம் என்றால் நிலன் என்று பொருள். இங்கே பெருமானது திருமேனி என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும்.  

பொழிப்புரை:

நிறைந்த நீரினைக் கொண்டு மிகவும் விரைந்து கீழே இறங்கிய கங்கை நதியினைத் தனது சடையில் ஒடுங்கும் வண்ணம் ஒடுக்கி மறைத்தவரும், கங்கை நீரின் அலைகளால் அசைக்கப் படும் பிறைச் சந்திரன் தனது சடையில் விளங்கித் தோன்றும் வண்ணம் அணிந்தவரும், தனது அடியார்களின் உள்ளத்தில் இடம் பெரும் நோக்கத்துடன் குழைந்தவரும், தனது அடியார்களுக்கு வெந்த வெண்ணீற்று சாம்பலை தனது உடலில் பூசியவாறு விளங்கித் தோன்றுபவரும் ஆகிய பெருமான் திருப்புறம்பயம் தலத்தில் உறைகின்றார்.    

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/17/108-மறம்-பய-மலைந்தவர்--பாடல்-4-3002137.html
3002136 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 108. மறம் பய மலைந்தவர்- பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, September 16, 2018 12:00 AM +0530   
பாடல் 3: 

    விரிந்தனை குவிந்தனை விழுங்கு உயிர் உமிழ்ந்தனை 
    திரிந்தனை குருந்தொசி பெருந்தகையும் நீயும்
    பிரிந்தனை புணர்ந்தனை பிணம் புகு மயானம்
    புரிந்தனை மகிழ்ந்தனை புறம்பயம் அமர்ந்தோய்

விளக்கம்:

மகா சங்கார காலத்தில் உலகப் பொருட்களும் உலகத்தில் உள்ள உயிர்களும் முற்றிலும் அழிவதில்லை; அவை இறைவனிடத்தில் ஒடுங்குகின்றன. அவ்வாறு ஒடுங்கும் பொருட்களும் உயிர்களும், இறைவன் உலகத்தை மீண்டும் படைப்பதற்கு திருவுள்ளம் கொள்ளும் போது இறைவனால் விரிக்கப்படுகின்றன. உமிழ்தல்=வெளிப்படுத்துதல்; இதையே விரித்தல் குவித்தல் மற்றும் உமிழ்தல் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார்.  பெருமான் அத்தகைய செயல்கள் செய்வதை, விரிந்தனை குவிந்தனை உமிழ்ந்தனை என்று இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். 

இவ்வாறு இறைவன் பிரளய காலத்தில் உயிர்களை ஒடுக்கியும் பின்னர் விரித்தும் உலகத்தை படைத்தும் அருள் புரிவதை அப்பர் பிரான் ஆலம்பொழில் தலத்து திருத்தாண்டகப் பதிகத்தின் பாடலில் (6.86.6) கூறுகின்றார். இந்த பாடலில் வியன் பிறப்போடு இறப்பானானை என்று இறைவனை அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். ஒவ்வொரு உயிரும் எண்ணிலடங்கா பிறப்புகளை எடுக்கின்றன. எனவே தான் வியன் பிறப்பு என்று, விரிந்த பிறப்புகளின் தன்மையை அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். மேலும் அந்த பிறப்புகள் பின்னர் இறப்பிற்கு காரணமாகவும் இருக்கின்றன. இவ்வாறு உடல்கள் பிறப்பதற்கும் இறப்பதற்கும் மூல காரணனாக இருப்பவன் பெருமான் என்பது இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. வேத வித்து=வேதங்கள் வெளிவருதற்கு காரணமாக இருந்தவன்; அரிந்தான்= இரு கூறாக பிளந்தான்.

    விரிந்தானைக் குவிந்தானை வேத வித்தை வியன் பிறப்போடு
         இறப்பாகி நின்றான் தன்னை
    அரிந்தானைச் சலந்தரன் தன் உடலம் வேறா ஆழ்கடல்
         நஞ்சு உண்டு இமையோர் எல்லாம் உய்யப்
    பரிந்தானைப் பல்லசுரர் புரங்கள் மூன்றும் பாழ்படுப்பான்
         சிலை மலை நாண் ஏற்றி  அம்பு
    தெரிந்தானைத் தென்பரம்பைக் குடியின் மேய
          திருவாலம்பொழிலானை சிந்தி நெஞ்சே.

கற்குடி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலிலும் (6.60.7) பெருமானின் இந்த செயல்களை, உலகின் தோற்றத்திற்கும் ஒடுக்கத்திற்கும் காரணமாக இறைவன் திகழ்வதை, அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். 

    பண்டானைப் பரந்தானைக் குவிந்தான் தன்னைப் பாரானை
        விண்ணாய் இவ்வுலகம் எல்லாம்
    உண்டானை உமிழ்ந்தானை உடையான் தன்னை ஒருவரும் தன்
        பெருமை தனை  அறிய ஒண்ணா
    விண்டானை விண்டார்தம் புரங்கள் மூன்றும் வெவ்வழலில்
        வெந்து பொடியாகி  வீழக்
    கண்டானைக் கற்குடியில் விழுமியானைக் கற்பகத்தைக்
        கண்ணாரக் கண்டேன்  நானே

மீண்டும் மீண்டும் பிறப்பெடுக்கும் உயிர்கள் மிகவும் களைத்து விடுகின்றன. இவ்வாறு களைப்படைந்த உயிர்களுக்கு இளைப்பாற்றல் தேவைப்படுகின்றது. இதனையே மணிவாசகர் சிவபுராணத்தில், எல்லாப் பிறப்பும் பிறந்து இளைத்தேன் எம்பெருமான் என்று கூறுகின்றார். இளைப்பாறும் வாய்ப்பினைத் தான் இறைவன் மகா சங்கார காலத்தில் உயிர்களுக்கு அளிக்கின்றான். உயிர்களை ஒடுக்கி தனது வயிற்றினில் அடக்கிக் கொள்ளும் இறைவன், உலகத்தினை மீண்டும் படைக்க திருவுள்ளம் கொள்ளும் போது, தனது வயிற்றினில் ஒடுங்கிய உயிர்களை மீண்டு வெளிக்கொணர்வதை, விழுங்கு உயிர் உமிழ்தல் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். தனது வயிற்றில் ஒடுங்கிய உயிர்கள் அனைத்தும் ஆணவ மலத்துடன் பிணைந்து இருப்பதால், அந்த உயிர்களுக்கு தங்களுடன் பிணைந்துள்ள மலத்தின் பிடியிலிருந்து விடுவித்துக் கொள்ள ஒரு வாய்ப்பினை அளிக்கும் பொருட்டு, உலகினை தோற்றுவிப்பதற்கு பெருமான் விரும்புகின்றார். இவ்வாறு மீண்டும் மீண்டும் அழிந்த உலகினை தோற்றுவிப்பதால் பெருமானுக்கு ஏதும் இலாபம் இல்லை. உயிர்கள் தாம், தங்களது வினைகளை கழித்துக் கொண்டு முக்தி நிலை பெறுவதற்கு  மீண்டும் ஒரு வாய்ப்பு கிடைக்கப் பெறுவதால், பயன் அடைகின்றன.      

விரிந்தனை குவிந்தனை என்ற தொடருக்கு எங்கும் இறைவன் பரந்து இருக்கும் நிலையினையும் மிகவும் நுண்ணியமாக இருக்கும் நிலையினையும் குறிப்பிடுவதாக சிலர் பொருள் கூறுகின்றனர். இந்த தொடரை அடுத்து விழுங்குயிர் உமிழ்ந்தனை என்று கூறவதால் முதலில் கூறியுள்ள பொருளே, தோற்றுவிப்பது மற்றும் ஒடுக்கும் செயல்களை குறிப்பிடுகின்றது என்று பொருள் கொள்வது மிகவும் பொருத்தமாக உள்ளது. 

குருந்தொசிப் பெருந்தொகை என்று குருந்த மரத்தினை வளைத்து ஒடித்த கண்ணனை (திருமாலை) சம்பந்தர், குறிப்பிடுகின்றார். திருமாலின் அவதாரமாகிய மோகினியுடன் பிச்சைப் பெருமானாக இறைவன் தாருகாவனம் சென்றதையும் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. திருமால் அன்னையின் ஒரு அம்சம் என்பதை நாம் மறக்கலாகாது. சக்தி ஒன்றே ஆயினும் பயன் பொருட்டு நான்கு வடிவங்கள் எடுப்பதாக ஆகமங்கள் கூறுகின்றன. மனைவியாகும் போது பவானியாகவும் (பார்வதி தேவி) கோபம் கொள்ளும் போது காளியாகவும், போர் செய்யும் போது துர்கையாகவும், ஆணுருவம் கொள்ளும் போது திருமாலாகவும் வடிவம் எடுப்பதாக ஆகமங்கள் உணர்த்துகின்றன என்று மூவர் தமிழ் மாலை புத்தகத்தில், இந்த பாடலுக்கு விளக்கம் அளிக்கும் ஆங்க்ரீச வெங்கடேச சர்மா அவர்கள் கூறுகின்றார். அரியலால் தேவி இல்லை என்ற திருவையாறு பதிகத்தில் அப்பர் பிரான் கூறுவதையும் இந்த கருத்துக்கு ஒரு சான்றாக கூறுகின்றார். பாற்கடலில் தோன்றிய அமுதத்தினை தேவர்கள் மட்டும் உண்ணும் பொருட்டு மோகினியாக உருவம் எடுத்த திருமாலோடு பெருமான் புணர்ந்ததால் ஐயனார் அவதரித்தார் என்று ஸ்காந்த புராணம் உணர்த்துகின்றது. மேலும் தாருகாவனம் சென்ற பெருமான், மோகினியையும் உடன் அழைத்துக் கொண்டு சென்றார் என்றும் புராணங்கள் கூறுகின்றன. 

சிவபுரம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடலில் (1.21.2) திருமாலுடன் ஒன்றி நின்று காத்தல் தொழிலைப் புரிபவர் பெருமான் என்று கூறுவதும் நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. சம்பந்தர், திருமாலாக சிவபிரான் உறையும் பதி என்று சிவபுரத்தை குறிப்பிடுகின்றார். பாற்கடலில் துயில்வது போல் திருமால் காட்சி அளித்தாலும், உலகில் நடக்கும் அனைத்துச் செயல்களும் அறிந்து கொள்ளும் வல்லமை படைத்தவர் என்பதால், அவரது தூக்கத்தை அறிதுயில் என்று ஆழ்வார்கள் குறிப்பிடுவது போன்று, சம்பந்தரும் அறிதுயில் என்று குறிப்பிடுவதை நாம் இங்கே காணலாம். மலைகள் மிகுந்த இந்த மண்ணுலகில் வாழும் மனிதர்களும், விண்ணில் வாழும் தேவர்களும், மற்ற உலக உயிர்கள் அனைத்தும் நிலைபெற்று வாழவேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் பாற்கடலில் துயிலும் திருமால் என்று இங்கே திருமால் செய்யும் படைத்தல் தொழிலினை சம்பந்தர் குறிப்பிடுவதை நாம் உணரலாம். திருமாலுடன் பிரிந்தனை என்பதற்கு பிரளய காலத்தினில், அந்நாள் வரை திருமாலுடன் கூடி நின்று அவரை இயக்கிய பெருமான், அவரிடமிருந்து வேறாக பிரிந்து சங்காரத் தொழிலில் ஈடுபட்டு, திருமால் பிரமன் உட்பட அனைத்து உயிர்களும் தன்னிடம் ஓடுங்கும் வண்ணம் செயல் புரிவதை குறிப்பிடுகின்றது என பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே.


    மலை பல வளர் தரு புவியிடை மறை தரு வழி மலி மனிதர்கள்
    நிலை மலி சுரர் முதல் உலகுகள் நிலை பெறுவகை நினைவொடு மிகும்
    அலைகடல்  நடு அறிதுயில் அமர் அறி உரு இயல் பரன் உறை பதி  
    சிலை மலி மதிள் சிவபுர நினைபவர் திருமகளொடு  திகழ்வரே  

பொழிப்புரை:

உலகெங்கும் பரந்து நிற்பவனும், பிரளய காலத்தில் அனைத்து உயிர்களையும் தனது வயிற்றில் ஒடுக்குபவனும், அவ்வாறு ஒடுக்கும் உயிர்களை தக்க சமயத்தில் வெளிப்படுத்தி மீண்டும் அந்த உயிர்கள் தங்களது மலங்களை கழித்துக் கொள்ளும் வாய்ப்பு அளிக்கும் வண்ணம் அவற்றின் வினைத் தொகுதிகளுக்கு ஏற்ப தகுந்த உடலுடன் இணைப்பவனும், தாருகவனத்தில் பிச்சை ஏற்கவும் தனது அடியார்களுக்கு அருள் புரியும் பொருட்டு வேறுவேறு வேடங்களில் வேறுவேறு இடங்களில் திரிந்தவனும், குருந்த மரத்தினை ஒடித்த கண்ணனாகிய தோன்றிய திருமாலோடு இணைந்தவனும், பின்னர் அந்த திருமாலிடமிருந்து பிரிந்தவனும், பிணங்கள் புகுகின்ற மயானத்தில் விருப்பமுடன் மகிழ்ச்சியுற நடனம் புரிபவனும் ஆகிய பெருமான் புறம்பயம் தலத்தில் அமர்ந்துள்ளார்.   

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/16/108-மறம்-பய-மலைந்தவர்--பாடல்-3-3002136.html
2999590 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 108. மறம் பய மலைந்தவர்- பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, September 15, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 2:

    விரித்தனை திருச்சடை அரித்து ஒழுகு வெள்ளம்
    தரித்தனை அது அன்றியும் மிகப் பெரிய காலன்
    எருத்து உற உதைத்தனை இலங்கிழை ஓர் பாகம்
    பொருந்துதல் கருத்தினை புறம்பயம் அமர்ந்தோய்

விளக்கம்:

எருத்து=கழுத்து; இலங்கு=விளங்கிய; கருத்தினை=கருத்தை உடையாய்;

பொழிப்புரை:

விரித்த சடையை உடையவனாய் பெருகி வந்த கங்கை வெள்ளத்தை சடையில் தாங்கியவனும், அதிகமான வலிமை வாய்ந்த காலனின் கழுத்து ஒடிந்து வருந்தி கீழே விழும் வண்ணம் உதைத்து வீழ்த்தியவனும், அழகுடன் விளங்கும் நகைகளை அணிந்துள்ள உமை அன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் பொருத்தும் கருத்து உடையவனாக விளங்கி செயல்படுத்தியவனும் ஆகிய பெருமான் புறம்பயம் தலத்தில் அமர்ந்துள்ளான்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/15/108-மறம்-பய-மலைந்தவர்--பாடல்-2-2999590.html
2999589 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 108. மறம் பய மலைந்தவர்- பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, September 14, 2018 12:00 AM +0530  

முன்னுரை:

திருவைகா சென்று கோழை மிடறாக கவி என்று தொடங்கும் பதிகம் பாடி இறைவனைப் பணிந்து வணங்கிய ஞானசம்பந்தர், அடுத்து அருகிலுள்ள புறம்பயம் தலம் சென்று இறைவனைப் பணிந்து பதிகம் பாடுகின்றார். ஞானசம்பந்தர், அப்பர் பிரான் மற்றும் சுந்தரர் ஆகிய மூவரும் அருளிய தேவாரப் பதிகங்கள் பெற்ற தலம். மணிவாசகரும் தனது கீர்த்தி திருவகவல் பதிகத்தில் புறம்பயம் அதனில் அறம் பல அருளியும் என்று குறிப்பிடுகின்றார். தென்முகக் கடவுளின் முக்கிய தலமாக கருதப்படுகின்றது. ஞானசம்பந்தர் புறம்பயம் சென்றதை குறிப்பிடும் பெரியபுராண பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. இந்த பாடலில் சம்பந்தரை சேக்கிழார் நீடிய அறம்தரு கொள்கையார் என்று குறிப்பிடுகின்றார். நீடிய அறம் என்று முக்தி நிலை உணர்த்தப் படுகின்றது. பிள்ளையாரின் பாடல்கள் முக்தி நெறிக்கு வழி காட்டும் தன்மையது என்பதால் இந்த பெயர் மிகவும் பொருத்தமாக உள்ளது. இந்த தன்மை பற்றியே சிவம் பெருக்கும் பிள்ளையார் என்றும் அவர் அழைக்கப்படுகின்றார்.   

    புறம்பயத்து இறைவரை வணங்கிப் போற்றி செய்
    திறம்புரி நீர்மையில் பதிகச் செந்தமிழ்
    நிறம் பயில் இசையுடன் பாடி நீடிய
    அறம் தரு கொள்கையார் அமர்ந்து மேவினார்   
 

கும்பகோணத்திலிருந்து பத்து கி.மீ. தொலைவில் உள்ள தலம் இன்னம்பருக்கு மிகவும் அருகில் உள்ளது. கும்பகோணம் மற்றும் சுவாமிமலை ஆகிய இரண்டு இடங்களிலிருந்து நகரப் பேருந்து வசதி உள்ளது. பிரளயத்திற்கு புறம்பாக இருந்து பிரளயத்தை கடந்து அழியாமல் இருந்ததால் புறம்பயம் என்று அழைக்கப்பட்டது. நாளடைவில் இந்த பெயர் புறம்பியம் என்று மருவி விட்டது. இறைவன் பெயர் சாட்சிநாதர்; இறைவியின் பெயர் கரும்படுசொல்லம்மை. இங்குள்ள விநாயகர் பிரளயம் காத்த விநாயகர் என்று அழைக்கப்படுகின்றார். இவருக்கு விநாயக சதுர்த்தி அன்று தேன் அபிஷேகம் செய்யப்படும். எவ்வளவு தேன் அபிஷேகம் செய்தாலும் அத்தனையும் இந்த சிலையால் உரிஞ்சப்படும் விந்தையை நாம் காணலாம். மேலும் ஒரு எறும்பு கூட சன்னதியில் காண முடியாது. 

பாடல் 1: 

    மறம் பயம் மலைந்தவர் மதில் பரிசு அறுத்தனை
    நிறம் பசுமை செம்மையொடு இசைந்து உனது நீர்மை
    திறம் பயன் உறும் பொருள் தெரிந்து உணரு நால்வர்க்கு
    அறம் பயன் உரைத்தனை புறம்பயம் அமர்ந்தோய்

விளக்கம்:

மலைப்பு என்ற சொல்லுக்கு போர் என்ற பொருளும் உள்ளது. மறம்=பாவச் செயல்கள்; அறம் என்பதற்கு எதிர்ச்சொல் மறம். அறம் பாவம் என்னும் அருங்கயிற்றால் கட்டி என்று மணிவாசகர் திருவாசகம் சிவபுராணத்தில் கூறுகின்றார். தங்களது பறக்கும் கோட்டைகளில் அமர்ந்தவாறு போர் புரிந்து உலகத்தவர் அனைவரையும் துன்புறுத்திய திரிபுரத்து அரக்கர்கள் இந்த போர்களால் அடைந்தது பாவச் செயல்கள் தானே. அதனை உணர்த்தும் வண்ணம் பாவச் செயல்களை பயனாகப் பெற்றுத் தந்த போர்கள் புரிந்த அரக்கர்கள் என்று ஞானசம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். 

பரிசு=தன்மை; மதில்களை தன்மையை அறுத்தவன் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். மூன்று மதில்களும் ஒரே நேர்க்கொட்டினில் வரும் நேரத்தில் மட்டுமே இந்த கோட்டைகளை அழிக்க முடியும் என்பது திரிபுரத்து அரக்கர்கள் பெற்றிருந்த வலிமையான வரம். மூன்று மதில்களும் எப்போதும் வானில் பறந்து கொண்டே இருப்பதால், அவைகள் இருக்கும் இடம் மாறிக்கொண்டே இருக்கும். இவ்வாறு மாறிக்கொண்டே இருந்தாலும் இரண்டு மதில்களை ஒரு கோட்டினால் இணைக்க முடியும் என்றாலும் மூன்றாவது மதிலும் அந்த நேர்கோட்டினில் வருவது என்பது எப்போதாவது ஒரு முறை நிகழக்கூடிய சம்பவம். மேலும் மதில்கள் நகர்ந்து கொண்டே இருப்பதால் அவ்வாறு ஒரே நேர்கோட்டில் இருக்கும் நேரமும் மிகவும் குறைந்தது. இந்த தன்மையே மிகவும் வலிமையான அரணாக இருந்ததால், எவராலும் அழிக்க முடியாத மதில்களாக அவை விளங்கின. ஆனால் இந்த தன்மையை மாற்றி, மூன்று மதில்களும் ஒரே நேர்க்கோட்டினில் இருந்த குறைந்த நேரத்தில், ஒரே அம்பினால் அவை மூன்றையும் வீழ்த்தி எரியச் செய்தவர் பெருமான், என்பதை குறிப்பிடும் வண்ணம் மதில் பரிசு அறுத்தவன் என்று பெருமானை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். பரிசு என்ற சொல்லுக்கு பெயர்ந்து பல இடங்களும் பறந்து சென்று, அழிக்கும் தன்மை என்று பொருள் கொண்டு. திரிபுரத்தவர்கள் செய்து கொண்டிருந்த தீச்செயல்களை, அவர்களை அழிப்பதன் மூலம் நிறுத்தியவர் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே.      

நிறம் பசுமை என்று அம்மையின் உடல் நிறத்தினை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். அம்மையின் நிறத்தினை கருமை என்றும் கருநீலம் என்றும் பச்சை என்று திருமுறை பாடல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. திருமாலின் நிறத்தையும் அவ்வாறே பச்சை என்று பல பிரபந்த பாடல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. நிறம் பசுமை செம்மையோடு என்று குறிப்பிடுவதன் மூலம் அம்மையப்பரின் திருக்கோலம் இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. 

பிராட்டியின் நிறம் பச்சை என்பதை உணர்த்தும் திருமுறைப் பாடல்கள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காண்போம். பெருமானின் உடலில் பல விதமான வண்ணங்களும் உள்ளதால் இன்ன நிறம் என்று நாம் பெருமானை குறிப்பிட முடியாது என்று அப்பர் பிரான் குடந்தை கீழ்க்கோட்டம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (6.75.5) குறிப்பிடுகின்றார். அவரது கழுத்து விடத்தினை தேய்க்கியதால் கருநீல நிறத்துடனும், செம்பொன் நிறத்தில் உள்ள மேனியில் பூசப்பட்ட திருநீறு வைரத்தைப் போன்று வெண்மை நிறத்துடனும், அன்னையை உடலின் ஒரு கூறாக ஏற்றுக்கொண்ட இடது பாகத்து மேனி பச்சை நிறத்துடனும் நெடிதுயர்ந்த பளிங்கின் உருவமாக காணப்படும் பெருமானின் திருவுருவ நிறத்தினை என்னவென்று சொல்ல முடியும் என்ற கேள்வியை நம்மிடம் அப்பர் பிரான் கேட்கின்றார். கோலமணி=அழகிய மணிகள்; கொழித்து=அடித்துக் கொண்டு வரப்படும், மேடான மேற்கு பகுதியிலிருந்து தாழ்வான கிழக்கு சமவெளிக்கு பாயும் காவிரி நதியை கீழே இறங்கின நதி என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். பெருமான் ஆண் என்றும் பெண் என்றும் அலி என்றும் சொல்ல முடியாத வண்ணம் இருப்பதால் அவரது உருவம் இன்ன தன்மை என்று சொல்ல முடியாது என்றும் அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். 

    காலன் வலி தொலைத்த கழல் காலர் போலும் காமன் எழில்
        அழல் விழுங்கக்  கண்டார் போலும்
    ஆலதனில் அறம் நால்வர்க்கு அளித்தார் போலும் ஆணொடு
        பெண் அலி அல்லர் ஆனார் போலும்
    நீல உரு வயிர நிரை பச்சைச் செம்பொன் நெடும் பளிங்கு
        ஒன்று அறிவரிய நிறத்தார் போலும்  
    கோலமணி கொழித்து இழியும் பொன்னி நன்னீர்க்
       குடந்தை கீழ்க்கோட்டத்து எம்   கூத்தனாரே

பல்லவனீச்சரம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்து பாடல் ஒன்றினில் (3.112.6) பெருமானின் திருமேனி நிறம் பச்சை என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். பிராட்டியைத் தனது உடலில் ஏற்றுக் கொண்டதால், அவரது திருமேனியின் நிறம் இடது பாகத்தில் பச்சையாக காணப்படுகின்றது என்பதை நாம் உணருகின்றோம். தனது மனைவியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் ஏற்றதாலும், பிச்சை ஏற்பதாலும் வித்தியாசமாக காணப்படும் பெருமான் என்று குறிப்பிடும் சம்பந்தர், இவ்வாறு பெருமான் இருப்பதன் காரணத்தை நாம் அறியமுடியாது என்று கூறுகின்றார். எனவே தான் இவர் தன்மை அறிவார் ஆர் என்று இந்த பாடலை முடிக்கின்றார். இந்த பதிகத்தின் முதல் பத்து பாடல்களிலும் பெருமானின் பண்பும், அருட் செய்கைகளும் குறிப்பிடப்பட்டு அவரது தன்மையை நம்மால் அறிய முடியாது என்று சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார்.   

    பச்சைமேனியர் பிச்சைகொள்பவர் பட்டினத்துறை பல்லவனீச்சரத்து
    இச்சையாய் இருப்பார் இவர் தன்மை அறிவாரார்

இடைமருது தலத்தின் மீது அருளப்பட்ட பதிகத்திலும் (6.17.7) அப்பர் பிரான் இறைவனை பச்சை நிறம் உடையர் என்று குறிப்பிடுகின்றார். பண்டும் இன்றும் என்றும் உள்ள பொருள் என்று பல்லாண்டு பதிகத்தில் கூறுவது போன்று அப்பர் பிரான் என்றும் உள்ளார் என்று இந்த பாடலில் இறைவனின் அழியாத தன்மையை குறிப்பிடுகின்றார். பல இல்லங்கள் தேடிச் சென்று பிச்சை எடுத்தாலும், பெருமை குறையாதவர் பெருமான் என்றும் அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார்.

    பச்சை நிறம் உடையர் பாலர் சாலப் பழையர் பிழை
        எலாம் நீக்கி ஆள்வர்
    கச்சைக் கதநாகம் பூண்ட தோளர் கலன் ஒன்று
        கையேந்தி இல்லம் தோறும்
    பிச்சை கொள நுகர்வர் பெரியார் சாலப் பிறங்கு
         சடைமுடியர் பேணும் தொண்டர்
    இச்சை மிக அறிவர் என்றும் உள்ளார் இடைமருது
         மேவி இடம் கொண்டாரே  

நீத்தல் விண்ணப்பத்தின் பாடல் ஒன்றினில் மணிவாசகர் பச்சையன் என்று பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். பொதுவாக கனல் போன்று சிவந்த திருமேனியை உடையவன் பெருமான் என்று திருமுறை பாடல்கள் உணர்த்துகின்றன. என்றாலும் அவனது திருமேனி பல்வேறு வண்ணங்கள் உடையதாக உள்ள தன்மை திருமுறைப் பாடல்களில் கூறப் படுகின்றன. திருமேனி முழுவதும் திருநீற்றினை பூசிக் கொள்வதால் வெண்மை நிறத்துடனும், ஆலகால விடத்தை தேக்கியதால் கழுத்தின் ஒரு பாகம் கருமை நிறத்துடனும். அன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் ஏற்றுக் கொண்டதால் இடது பாகம் பச்சை நிறத்துடனும் அவரது சிவந்த திருமேனி காணப்படுவதை அடிகளார் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். சச்சையன்=இளமையாக இருப்பவன்; கால்=காற்று; தடம் தாள=பருத்த காலினை உடைய; விச்சை=வித்தை, வியத்தகு தன்மை; ஐந்து பூதங்களிலும் கலந்து நின்று பெருமான் அவற்றை இயக்கும் தன்மையை வியத்தகு தன்மை என்று அடிகளார் கூறுகின்றார். ஒண் படம்=அழகிய படம்; அடல் கரி=வலிமை உடைய யானை; 

    சச்சையனே மிக்க தண்புனல் விண் கால் நிலம் நெருப்பு ஆம்
    விச்சையனே விட்டு இடுதி கண்டாய் வெளியாய் கரியாய்
    பச்சையனே செய்ய மேனியனே ஒண் பட அரவக் 
    கச்சையனே கடந்தாய் தடம் தாள அடல் கரியே

திருமூலர் சக்திபேதம் எனப்படும் பகுதியில் இறைவியின் தன்மையை உணர்த்தும் பொழுது நீங்காத பச்சை நிறத்தை உடையவள் என்று குறிப்பிடுகின்றார். ஓங்காரியாக இருக்கும் அன்னை சதாசிவன் மகேசுரன் உருத்திரன் மால் அயன் ஆகிய ஐவரையும் பெற்றெடுத்தாள் என்று இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். ஹ்ரீம் என்ற எழுத்தினில் அம்மை இடம் கொண்டு இருப்பது இந்த பாடலில் உணர்த்தப்படுகின்றது. ஹ்ரீம் என்ற எழுத்து இரீங்காரம் என்ற சொல்லால் உணர்த்தப் படுகின்றது.  

    ஓங்காரி என்பாள் அவள் ஒரு பெண் பிள்ளை
    நீங்காத பச்சை நிறத்தை உடையவள்
    ஆங்காரியாகியே ஐவரைப் பெற்றிட்டு
    இரீங்காரத்துள்ளே இனிது இருந்தானே  

நான்காம் தந்திரம் நவாக்கரி சக்கரம் அதிகாரத்தில் பல இடங்களில் அம்மையின் நிறம் பச்சை என்று திருமூலர் குறிப்பிடுகின்றார். அத்தகைய பாடல் ஒன்றினை நாம் இங்கே காண்போம். பச்சையம்மன் கோயில் என்று பல கிராமங்களிலும் வீரசக்தியின் கோயில் இருப்பதை நாம் காணலாம்.   

    உகந்தநாள் பொன்முடி முத்தாரமாக
    பரந்த பவளமும் பட்டாடை சாத்தி
    மலர்ந்தெழு கொங்கை மணிக் கச்சு அணிந்து
    தழைத்து அங்கு இருந்தவள் தான் பச்சையாமே 

திறம்=உறுதியானது, நிலையானது; உண்மைப் பொருளை உள்ளடக்கியது; திறம் பயனுறு பொருள்=உண்மைப் பொருளை உள்ளடக்கிய வேதங்களின் பயனையும் பொருளையும்; 
           
பொழிப்புரை:

பாவமே பயனாக வரும் வண்ணம் பல கொடிய செயல்கள் செய்து அனைவரையும் போருக்கு அழைத்து துன்புறுத்திய திருபுரத்து அரக்கர்களின் மூன்று கோட்டைகளின் வலிமையான தன்மையை அறுத்து, மூன்று கோட்டைகளையும் ஒருங்கே எரித்தவனும், பசுமை நிறத்துடன் செம்மை நிறமும் பொருந்துமாறு கலந்த திருமேனியை உடையவனும், உண்மைப் பொருளை உள்ளடக்கியதும் வீடுபேறாகிய பயனைத் தருவதும் ஆகிய வேதங்களின் பொருளினை உணர்ந்து தெரிந்து கொள்வதற்கு முயற்சி செய்த சனகாதி முனிவர்கள் நால்வர்க்கும் அறத்தின் பயனை விரித்து உரித்தவனும் ஆகிய பெருமான் புறம்பயம் தலத்தில் அமர்ந்துள்ளான்.      

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/14/108-மறம்-பய-மலைந்தவர்--பாடல்-1-2999589.html
2994755 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 107. கோழை மிடறாக கவி- பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, September 13, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

    முற்று நமை ஆளுடைய முக்கண் முதல்வன் திருவைகாவில் அதனை
    செற்ற மலினார் சிரபுரத் தலைவன் ஞானசம்பந்தன் உரை செய்
    உற்ற தமிழ் ஈரைந்தும் இவை வல்லவர் உருத்திரர் எனப்
    பெற்று அமரலோகம் மிக வாழ்வர் பிரியார் பெரும் புகழோடே

 
விளக்கம்:

செற்றமலின்=மிகுந்த வளம்; உரை செய் உற்ற=உரை செய்த; அமரலோகம்=சிவலோகம்

பொழிப்புரை:

முழுவதும் நம்மை ஆட்கொண்டவனும் மூன்று கண்களை உடையவனும் முதல்வனாகவும் திருவைகா தலத்தில் திகழ்பவனும் ஆகிய பெருமானை, வளம் மிகுந்த சிரபுரம் (சீர்காழி தலத்தின் பன்னிரண்டு பெயர்களின் ஒன்று) தலத்தின் தலைவனும் ஆகிய ஞானசம்பந்தன் உரைத்த பத்து செந்தமிழ் பாடல்களில் வல்லமை பெற்ற அடியார்கள் உருத்திரர் என்று அழைக்கப்படும் பேற்றினை பெற்று சிவலோகத்தில் என்றும் பெருமானை விட்டு பிரியாது பெரும் புகழினோடு வாழ்வார்கள்.     

முடிவுரை:

பதிகத்தின் முதல் பாடலில், தேவாரப் பதிகங்களை ஒலி சிறந்து ஒலிக்கவும் சொற்கள் உச்சரிப்பு பிழையின்றியும், பாடலின் பொருளினை புரிந்து கொண்டும் உரிய இசையுடன் பொருந்தியும் பாடும் ஆற்றல் இல்லாதவரும், தங்களால் இயன்ற இசையுடன் பாடும் அடியார்களுக்கு இறைவன் அருள் புரிவான் என்று உணர்த்தி, அனைவரையும் தேவாரப் பாடல்களை பாடும் வண்ணம் ஊக்கிவிக்கும் திருஞானசம்பந்தர், பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் தேவாரப் பாடல்களை பாடுவதில் வல்லவராக திகழும் அடியார்கள் உருத்திர பதவி பெற்று பெருமானுடன் என்றும் இணைந்து வாழும் பேற்றினையும் புகழினையும் பெறுவார்கள் என்று குறிப்பிட்டு, பதிகங்கள் பாடுவதில் வல்லவராக நாம் திகழும் வண்ணம் நம்மை ஊக்குவிப்பதையும் உணரலாம். இந்த இரண்டு பாடல்களும் அடிப்படையில் ஒரே கருத்தினை உணர்த்துவதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். தேவார பாடல்களை பாட வேண்டும் என்பதும் அந்த பாடல்களை இசைத்து பாட வேண்டும் என்பதே இரண்டு பாடல்களும் உணர்த்தும் கருத்து. இசைப் பாடல்களை மிகவும் விரும்பும் பெருமானை, நாம் தேவாரப் பாடல்கள் பாடி மகிழ்வித்து அவனது அருள் பெறுவோமாக. மேலும் நாம் தேவாரப் பதிகங்களை பிழையின்றியும், பொருளை உணர்ந்து கொண்டு, அடுத்தவர் நாம் பாடும் போது பொருளினை புரிந்து கொள்ளும் வண்ணம் நிறுத்தியும், பதிகத்திற்கு உரிய பண்ணுடன் இணைத்தும் பாடும் வல்லவர்களாக திகழ்ந்து, உருத்திர பதவி பெற்று மகிழ்வோமாக.            

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/13/107-கோழை-மிடறாக-கவி--பாடல்-11-2994755.html
2994754 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 107. கோழை மிடறாக கவி- பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, September 12, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 10:

    ஈசன் எமை ஆளுடைய எந்தை பெருமான் இறைவன் என்று தனையே
    பேசுதல் செயா அமணர் புத்தர் அவர் சித்தம் அணையா அவன் இடம்
    தேசமது எலாம் மருவி நின்று பரவித் திகழ நின்ற புகழோன்
    வாசமலரான பல தூவி அணையும் பதி நல் வைகாவிலே

விளக்கம்:

பேசுதல் செயா=புகழினைப் பேசாத; ஈசன்=தலைவன்; பெருமான்=பெருமையை உடையவன்; சிவபெருமானை இகழ்ச்சியாக பேசி பலரையும் தங்களது மதத்திற்கு மாற்றுவது பண்டைய நாளில் சமணர்கள் மற்றும் புத்தர்களின் பழக்கமாக இருந்ததை நாம் பெரிய புராணத்திலிருந்து அறிகின்றோம். அவ்வாறு பெருமானை இகழ்வதை நிறுத்தி, புகழினைப் பேசாமல் இருந்த சமணர் புத்தர்கள் என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். 

பொழிப்புரை:

அனைவர்க்கும் தலைவன் என்றும் எம்மை ஆட்கொண்ட தந்தை என்றும் பெருமைகள் பல படைத்தவன் என்றும் முழுமுதற் கடவுள் என்றும் தன்னைப் புகழ்ந்து பேசாத சமணர்கள் மற்றும் புத்தர்களின் சித்தம் சென்று அணையாத பெருமானின் இடம் திருவைகா தலமாகும். பல தேசங்களிலும் உள்ள அடியார்கள் சென்றடைந்து பெருமானைப் போற்றி வணங்கும் புகழினை உடைய பெருமானை, நறுமணம் மிகுந்த பல வகையான மலர்கள் தூவி வணங்க அடியார்கள் சென்றடையும் தலம் திருவைகா ஆகும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/12/107-கோழை-மிடறாக-கவி--பாடல்-10-2994754.html
2994753 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 107. கோழை மிடறாக கவி- பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, September 11, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 9:

    அந்தம் முதல் ஆதி பெருமான் அமரர் கோனை அயன் மாலும் இவர்கள்
    எந்தை பெருமான் இறைவன் என்று தொழ நின்று அருள் செய் ஈசன் இடமாம்
    சிந்தை செய்து பாடும் அடியார் பொடி மெய் பூசி எழு தொண்டர் அவர்கள்
    வந்து பல சந்த மலர் முந்தி அணையும் பதி நல் வைகாவிலே
  

விளக்கம்:

பெருமான்=பெருமையை உடையவன்; அந்தம் முதல் ஆதி என்று குறிப்பிட்டு பெருமானின் முழுமுதற் தன்மையை சம்பந்தர் இங்கே உணர்த்துகின்றார். பிரமனும் திருமாலும் இந்த தலத்தில் வாயில் காப்பாளராக இறைவனைத் தொழுத வண்ணம் இருப்பதை நாம் காணலாம். அதனால் தான், வழக்கமாக பிரமனும் திருமாலும் அடிமுடி தேடி அலைந்த போதும் அவர்கள் காணாத வண்ணம் நெடுஞ்சுடராய் நின்ற பெருமான் என்று தனது ஒன்பதாவது பாடலில் குறிப்பிடும் சம்பந்தர் இங்கே அவர்கள் இருவரும் பெருமானைத் தொழுத வண்ணம் நிற்க பெருமான் அவர்களுக்கு அருள் புரிந்தார் என்று கூறுகின்றார்.         

பொழிப்புரை:

உலகத்தின் தோற்றத்திற்கும் உலகம் ஒடுங்குவதற்கும் மூல காரணனாக இருக்கும் பெருமானை தேவர்கள் அனைவர்க்கும் தலைவனாக இருப்பவனை, திருமாலும் பிரமனும் தங்களது செருக்கினை ஒழித்து இறைவன் என்று தொழுது நின்ற போது அவர்களுக்கு அருள் செய்த சிவபெருமான் உறைகின்ற இடம் திருவைகா ஆகும். பெருமானையே எப்போதும் சிந்தித்து அவனது புகழினைப் பாடும் அடியார்கள், தங்களது உடல் முழுவதும் திருநீறு பூசியவர்களாய் நறுமணம் மிகுந்த மலர்கள் கொண்டு ஒருவரை ஒருவர் முந்திக் கொண்டு இறைவனை வணங்கும் தலம் நன்மைகள் பல அருளும் திருவைகா ஆகும்.       

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/11/107-கோழை-மிடறாக-கவி--பாடல்-9-2994753.html
2994752 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 107. கோழை மிடறாக கவி- பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, September 10, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    கை இருபதோடு மெய் கலங்கிட விலங்கலை எடுத்த கடியோன்
    ஐயிரு சிரங்களை ஒருங்குடன் நெரித்த அழகன் தன் இடமாம்
    கையின் மலர் கொண்டு நல காலையொடு மாலை கருதிப் பலவிதம்
    வையகம் எலாம் மருவி நின்று தொழுது ஏத்தும் எழில் வைகாவிலே

விளக்கம்:

வையகம்=நிலவுலகம், இங்கே நிலவுலகத்து மக்களைக் குறிக்கின்றது'; மெய்=உடல்; நல காலை=நல்ல காலைப் பொழுது, பெருமானைத் தொழுவதற்கு உகந்த நேரம் விடியற்காலைப் பொழுது என்று கூறுவார்கள். விலங்கல்=மலை; கடியோன்=கொடிய குணங்கள் கொண்ட அரக்கன் இராவணன்; நல்ல காலைப் பொழுது பெருமானைத் தொழுவதற்கு உகந்த நேரம் என்று அப்பர் பிரான் குறிப்படும் கடவூர் வீரட்டத்தின் பாடல் நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. பெரும்புலர் காலை என்பது, இரவின் நான்காவது (இறுதி) பகுதி, சூரிய உதயத்திற்கு ஒரு ஒன்றரை மணி நேரம் முன்னர் உள்ள நேரம் 

    பெரும்புலர் காலை மூழ்கிப் பித்தர்க்குப் பத்தராகி
    அரும்பொடு மலர்கள் கொண்டாங்கு ஆர்வத்தை உள்ளே வைத்து
    விரும்பி நல் விளக்குத் தூபம் விதியினால் இட வல்லார்க்குக்
    கரும்பினில் கட்டி போல்வார் கடவூர் வீரட்டனாரே 

பொழிப்புரை:

இருபது கைகளும் வலிமை மிகுந்த உடலும் வருந்தும் வண்ணம் முழு முயற்சியுடன், கயிலாய மலையினை பேர்த்து எடுக்க முயற்சி செய்த கொடிய குணங்களைக் கொண்ட அரக்கன் இராவணனின் பத்து தலைகளும் ஒருங்கே மலையின் கீழே அமுக்குண்டு நொறுங்கும் வண்ணம் தனது கால் பெருவிரலை அழுத்திய அழகன் சிவபெருமான் தனது இடமாக கருதுவது திருவைகா தலம் ஆகும். தங்களது கையில் நல்ல மலர்கள் கொண்டு தினமும் நல்ல காலைப் பொழுதிலும் மற்றும் மாலை நேரங்களிலும் இறைவனை மனதினில் நினைத்து பல விதமாக அவனது புகழினை பாடிக் கொண்டு உலகிலுள்ள பலரும் சென்று அடைந்து தொழுதும் புகழ்ந்தும் இறைவனை வணங்கும் அழகினை உடைய தலம் திருவைகா ஆகும்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/10/107-கோழை-மிடறாக-கவி--பாடல்-8-2994752.html
2994751 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 107. கோழை மிடறாக கவி- பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, September 9, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 7:

    நாளும் மிகு பாடலொடு ஞானமிகு நல்ல மலர் வல்ல வகையால்    
    தோளினொடு கை குளிரவே தொழும் அவர்க்கு அருள் செய் சோதி இடமாம்
    நீள வளர் சோலை தொறு நாளி பல துன்று கனி நின்றது உதிர
    வாளை குதி கொள்ள மது நாற மலர் விரியும் வயல் வைகாவிலே

விளக்கம்:

நாளி=தென்னை; வாளை=ஒரு வகை மீன்கள்; ஞானமிகு=சிவஞானம் மிகுந்து; தோளினொடு கை குளிரவே=பெருமானை வழிபட்ட மகிழ்ச்சியினால் மனம் குளிர்ந்து போன்று உடல் உறுப்புகளும் குளிர்ந்த நிலை; மிகு பாடல்=மிகுந்த பாடல்; ஞானமிகு நல்ல மலர்= சிவபெருமான் விரும்பும் எட்டு அக மலர்கள், கொல்லாமை, அருள், ஐம்பொறி அடக்கம், பொறுமை, தவம் வாய்மை அன்பு அறிவு ஆகிய சிறந்த குணங்கள்; துன்று கனி= அடர்த்தியான கனிகள்; 

தோளைக் குளிரத் தொழும் அடியார் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுவது நமக்கு அப்பர் பிரான் தோளைக் குளிரே தொழுவேன் என்று கூறும் பாடல்களை நமக்கு நினைவு படுத்துகின்றது. திருவையாறு பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (4.03.04) இளம் மலர்கள் தூவி தோளைக் குளிர பெருமானைத் தொழுவேன் என்று அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். பெய்வளை= நெருக்கமாக கைகளில் வளையல்கள் அணிந்தவள், இங்கே உமை அம்மையை குறிக்கின்றது. துறை இளம் பன்மலர்=நீர்நிலைகளை அடுத்து உள்ள இடங்களில் வளரும் மலர்கள்; குளிர்தல்=மகிழ்தல். ஆலும்=ஒலிக்கும்;

    பிறை இளம் கண்ணியினானைப் பெய்வளையாளொடும் பாடித்
    துறை இளம் பன்மலர் தூவித் தோளைக் குளிரத் தொழுவேன்
    அறை இளம் பூங்குயில் ஆலும் ஐயாறு அடைகின்ற போது
    சிறை இளம் பேடையொடாடிச் சேவல் வருவன கண்டேன்
    கண்டேன் அவர் திருப்பாதம் கண்டறியாதன கண்டேன்

உள்ளம் மகிழ்வுடன் இருந்தால் தோள்கள் விம்முவது இயற்கை. தனது உள்ளம் மகிழ்ந்து இருந்த காரணத்தால், தனது தோள்களும் மகிழ்ந்து இருந்த நிலை இங்கே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. சிவபிரானின் புகழினை மகிழ்ந்து பாடும் பெண்கள், தங்களது  உள்ளங்கள் மகிழ்ச்சியால் நிறைந்து இருந்தமையால் அவர்களது தோள்களும் விம்மிப் புடைத்து இருந்த நிலையினை மற்றொரு பெண்ணுக்குச் சுட்டிக்காட்டி பாடும் பாடல்களை தோணோக்கம் என்ற தலைப்பின் கீழ் மணிவாசகர் திருவாசகத்தில் அருளி இருப்பது இங்கே நினைவு கூறத் தக்கது. கல் போன்ற தனது மனத்தினை உருக்கிய சிவபெருமான், தனது நெஞ்சினுள்ளே புகுந்து கொண்டமையால் உலகம் தன்னை அறிந்து கொண்டதாகக் கூறும் பெண்மணி தனது தோள் விம்மிப் புடைத்துள்ள நிலையினைக் காணுமாறு தனது தோழியிடம் கூறும் பாட்டு இது.

    கற்போலும் நெஞ்சம் கசிந்து உருகக் கருணையினால்
    நிற்பானைப் போல் என் நெஞ்சினுள்ளே புகுந்து அருளி
    நற்பால் படுத்து என்னை நாடறியத் தான் இங்ஙன்
    சொற்பாலது ஆனவா தோணோக்கம் ஆடாமோ   

பாவநாசப் பதிகத்தின் பாடல்களில் (4.15.5 & 4.15.9) இறைவனைத் தனது தோள்கள் குளிரத் தொழுததாக அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். குருமணி=நல்ல நிறமுடைய மாணிக்கம்: குடமூக்கு=கும்பகோணத்தில் உள்ள கும்பேசர் கோயில். உள்ளம் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்ததால், உடலும் குளிர்ந்ததாக இங்கே அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். விடமுணி= விடத்தை உண்டவன்;

    கோலக்காவில் குருமணியைக் குடமூக்கு உறையும் விடமுணியை
    ஆலங்காட்டில் அந்தேனை அமரர் சென்னியாய் மலரைப்
    பாலில் திகழும் பைங்கனியைப் பராய்த்துறையெம் பசும்பொன்னைச்
    சூலத்தானைத் துணையிலியைத் தோளைக் குளிரத் தொழுதேனே

உள்ளம் குளிர்ந்து மகிழ்ச்சியாக இருந்ததால் உடலும் குளிர்ந்து காணப்பட்டது என்று அப்பர் பிரான் கூறுவது நமக்கு திருவாசக பாடல் ஒன்றினை நினைவூட்டுகின்றது. கண்ணப்ப நாயனார் செய்த பூஜைகளை மிகவும் விருப்பமுடன் ஏற்றுக்கொண்ட சிவபெருமானின் உடல் குளிர்ந்ததாக மணிவாசகர் தோள்நோக்கம் பதிகத்தின் மூன்றாவது பாடலில் கூறுகின்றார். சேடு=பெருமை; பொருள்=ஆகமப் பொருள். ஆகம விதிகளின் படி செய்யப்படுகின்ற பூசையினை மகிழ்ந்து ஏற்றுக் கொள்வது போல் கண்ணப்பர் செய்த பூஜையை இறைவன் மகிழ்ந்து ஏற்றுக்கொண்டார் என்று இங்கே கூறுகின்றார். 

    பொருள் பற்றிச் செய்கின்ற பூசனைகள் போல் விளங்கச்
    செருப்புற்ற சீரடி வாய்க்கலசம் ஊனமுதம்
    விருப்புற்று வேடனார் சேடு அறிய மெய் குளிர்ந்து அங்கு
    அருள் பெற்று நின்றவா தோள்நோக்கம் ஆடாமோ 

பாவநாசப் பதிகத்தின் ஒன்பதாவது பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. அப்பர் பிரான் சிவபிரானை, ஆலவாயெம் அருமணி என்று குறிப்பிடுகின்றார். அபிடேக பாண்டியன் என்ற மன்னனுக்கு மணிமுடிகள் செய்யும் பொருட்டு, விலை உயர்ந்த மாணிக்கக் கற்களை அளிப்பதற்காக, மாணிக்க வணிகர் போல் வேடம் தரித்து வந்த ஆலவாய் அண்ணல் புரிந்த திருவிளையாடல், திருவிளையாடல் புராணத்தில் மிகவும் விவரமாக சொல்லப்பட்டுள்ளது. அந்த நிகழ்ச்சியை குறிப்பிடும் வண்ணம், ஆலவாய் மாணிக்கம் என்று அப்பர் பிரான் கூறுவதாக சில சான்றோர்கள் விளக்கம் அளித்துள்ளனர். நிமிர்ந்த தோள்கள் என்று பெருமானின் தோள்வலிமை இங்கே கூறப்படுகின்றது. தோற்றம்=பிறவி

    சோற்றுத்துறையெம் சோதியைத் துருத்தி மேய தூமணியை
    ஆற்றில் பழனத்தம்மானை ஆலவாயெம் அருமணியை
    நீற்றில் பொலிந்த நிமிர் திண் தோள் நெய்த்தானத்தெம் நிலாச்சுடரைத்
    தோற்றக் கடலை அடலேற்றைத் தோளைக் குளிரத் தொழுதேனே

பொழிப்புரை:

தினமும் மிகுந்த பாடல்கள் கொண்டு பெருமானின் புகழினைப் பாடியும், சிவஞானம் மிகுந்தவர்களாய் பெருமானுக்கு உகந்த எட்டு அக மலர்களாகிய சிறந்த குணங்களுடன் (கொல்லாமை, அருள், ஐம்பொறி அடக்கம், பொறுமை, தவம், வாய்மை, அன்பு, அறிவு) பெருமானை வழிபட்டு, தாங்கள் செய்யும் வழிபாட்டினால் உள்ளமும் உடலும் குளிர்ந்து தொழுகின்ற அடியார்களுக்கு அருள் புரியும் சோதி உறைகின்ற இடம் திருவைகா தலமாகும். நீண்டு வளர்ந்த சோலைகளில் உள்ள தென்னை மரங்களின் அடர்ந்த குலைகளிலிருந்து கீழே உதிரும் முதிர்ந்த காய்கள் எழுப்பும் ஓசை கேட்டு நீர் நிலைகளில் வாளை மீன்கள் துள்ளி குதித்து அருகிலுள்ள மலர் மொட்டுகளின் மீது பாய்வதால், தேன் நிறைந்த அந்த மொட்டுகள் விரிந்து மலர, தேன் மணமும் மலரின் நறுமணமும் கலந்து பரவும் வயல்களைக் கொண்ட தலம் திருவைகா ஆகும்.      

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/09/107-கோழை-மிடறாக-கவி--பாடல்-7-2994751.html
2994747 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 107. கோழை மிடறாக கவி- பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் Saturday, September 8, 2018 11:18 AM +0530
பாடல் 6:

    நஞ்சமுது செய்த மணிகண்டன் நமை ஆளுடைய ஞான முதல்வன்
    செஞ்சடை இடைப் புனல் கரந்த சிவலோகன் அமர்கின்ற இடமாம்
    அஞ்சுடரொடு ஆறு பதம் ஏழின் இசை எண்ணரிய வண்ணம் உளவாய்
    மைஞ்சரொடு மாதர் பலரும் தொழுது சேரும் வயல் வைகாவிலே

விளக்கம்:

புனல்=மிகுந்த வேகத்துடன் பாயும் நீர்ப்பெருக்கு கரந்த=ஒளித்த; அஞ்சுடர்=அழகிய தீபங்கள்; தீபங்கள் ஏற்றிய பின்னரே வழிபாடு செய்யவேண்டும் என்பது முறை. மேலும் பூஜை முடிந்த பின்னர் பெருமானுக்கு செய்யப்படும் பதினாறு உபசாரங்களில் தீபம் காட்டுதலும் ஒன்றாகும். மைந்தர் என்ற சொல் மைஞ்சர் என்று திரிந்தது; வல்லமை உள்ள ஆண்கள் என்று பொருள்.

ஆறு பதம்=பொருள் உடைய ஆறு ஓரெழுத்துச் சொற்கள்; ஓம் எனப்படும் பிரணவ மந்திரம் மற்றும் பஞ்சாக்கர மந்திரத்தில் உள்ள ஐந்து எழுத்துக்கள். பதம் என்றால் பொருளுள்ள சொற்கள் என்று பொருள். நமச்சிவாய மந்திரத்தில் அமைந்துள்ள ஐந்து எழுத்துக்களும் ஐந்து பொருட்களை குறிக்கின்றன. சி என்ற எழுத்து சிவபெருமானையும், வ என்ற எழுத்து அவனது அருட் சக்தியாகிய அன்னை பார்வதி தேவியையும், ய என்ற எழுத்து ஆன்மாவையும், ந என்ற எழுத்து திரோதானத்தையும் (மறைப்பு ஆற்றலையும்) ம என்ற எழுத்து ஆணவ மலத்தையும் குறிக்கின்றன. அஞ்சு பதம் என்ற சொற்றொடர், நமக்கு சுந்தரரின் ஆரூர் பதிகத்தின் (7.83) முதல் பாடலை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. சிந்தை பராமரியா என்ற தொடரை, அஞ்சு பதம் சொல்லி என்ற தொடருடன் இணைத்து நாம் பொருள் கொள்ளவேண்டும். பராமரிதல் என்றால் ஆராய்தல் என்று பொருள். நாம் மனம் ஒன்றி பெருமானின் திருநாமத்தை, பஞ்சாக்கர மந்திரத்தை சொல்ல வேண்டும் என்பதை உணர்த்தும் முகமாக, சுந்தரர் இந்த பாடலில், நமது மனதினில் முறையாக பஞ்சாக்கர மந்திரத்தை சிந்தித்தவாறு சொல்ல வேண்டும் என்று சொல்கின்றார். அந்தி=இரவு; இரவும் பகலும், அதாவது எப்போதும் பொருளுடைய ஐந்து எழுத்துகள் கொண்ட நமச்சிவாய மந்திரத்தை நாம் சொல்ல வேண்டும் என்பதை சுந்தரர் இங்கே உணர்த்துகின்றார். 

    அந்தியும் நண்பகலும் அஞ்சு பதம் சொல்லி
    முந்தி எழும் பழைய வல்வினை மூடா முன்
    சிந்தை பராமரியாத் தென் திருவாரூர் புக்கு
    எந்தை பிரானாரை என்று கொல் எய்துவதே  

கடவூர் வீரட்டம் தலத்தின் மீது அருளிய திருவிருத்தப் பதிகத்தின் (4.107) இரண்டாவது பாடலில், அப்பர் பிரான் சொற்களாலான ஐந்தெழுத்து மந்திரம் என்று குறிப்பிடுகின்றார். கதம்=கோபம்: 

    பதத்து எழு மந்திரம் அஞ்செழுத்து ஓதிப் பரிவினொடும்  
    இதத்தெழு மாணி தன் இன்னுயிர் உண்ண வெகுண்டு அடர்த்த
    கதத்தெழு காலனைக் கண் குருதிப் புனல் ஆறு ஒழுக
    உதைத்தெழு சேவடியான் கடவூர் உறை உத்தமனே  

நமச்சிவாய மந்திரத்தை தூல பஞ்சாக்கரம் என்று கூறுவார்கள். இந்த எழுத்துக்கள் உணர்த்தும் பொருளினை நாம் முன்னே கண்டோம். உயிர்க்கு தனியாக எந்த குணமும் இல்லாததால், உயிர் சார்ந்ததன் வண்ணமாகத் திகழும். ய என்ற எழுத்தால் குறிக்கப்படும் உயிர், ஒரு பக்கத்தில் மலங்களாலும் மறு பக்கத்தில் சிவத்தாலும் சூழப்பட்டுள்ளது. சிவத்தைச் சென்று அடைய வேண்டும் என்று உயிர் விரும்பினாலும், அவ்வாறு நிகழாதவாறு மலங்கள் உயிரைத் தடுக்கின்றன. பிறப்பு மற்றும் இறப்பினை விளைவிக்கக் கூடிய பாசம் ஒரு புறம் இழுக்க, முக்தி அளிக்கக்கூடிய சிவத்தைச் சார வேண்டும் என்று உயிர் விரும்ப, உயிருக்கும் பாசங்களுக்கும் இடையே ஒரு போராட்டம் நடைபெறுகின்றது. பாசத்தை வெல்லவேண்டும் என்று விரும்பும் உயிர்கள் ஐந்தெழுத்தை ஓதி, இறைவனின் துணையுடன் பாசத்தை வெல்லலாம். இதனை உணர்த்தும் அப்பர் பிரானின் பாடல் (5.59.1) இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தை ஓதும் உயிர்களின் மனதில் சிவனும் அவனது அருட்சக்தியும் உறைந்திருப்பார்கள் என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார்.

    ஏதும் ஒன்றும் அறிவிலர் ஆயினும்
    ஓதி அஞ்செழுத்தும் உணர்வார்கட்கு
    பேதம் இன்றி அவரவர் உள்ளத்தே
    மாதும் தாமும் மகிழ்வர் மாற்பேறரே

ஆறு பதங்கள் என்பதற்கு அங்க மந்திரங்கள் என்று பொருள் கூறுவார்கள். ஜபம் செய்வதற்கு முன்னரும் ஜபம் செய்த பின்னரும், ஆறு அங்கங்களையும் தொட்டு மந்திரங்கள் செய்வது வழக்கம். பதினாறு வகையான உபசாரங்கள் செய்வது போன்று, பூஜை தொடங்கும் முன்னர் ஆறு அங்கங்களையும் தொட்டு மந்திரங்கள் சொல்வதும் வழக்கம். எனவே ஆறு பதங்கள் என்று ஆறு அங்க மந்திரங்களை குறிப்பிடுகின்றார் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. ஏழினிசை என்று இசையுடன் இணைத்து பாடப்படும் பாடல்கள் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும்.     
 
பொழிப்புரை:

நஞ்சினை அமுதமாக உட்கொண்டு தேவர்களை ஆலகால விடத்தின் தாக்கத்திலிருந்து காப்பாற்றிய பின்னர், நஞ்சு வயிற்றின் உள்ளே செல்லாமல் அதனை தேக்கியதால் மாணிக்கம் பதித்தது போன்று கழுத்தினை உடையவனாக திகழும் பெருமான், நமை ஆட்கொண்டு அருள் புரியும் பெருமான், ஞானத்தின் வடிமாக அமைந்துள்ள முழுமுதற் கடவுள், தனது செஞ்சடையினில் மிகுந்த வேகத்துடன் பாய்ந்து வந்த கங்கை நதியினை அடைத்து மறைத்து வைத்த பெருமான், சிவலோகத்தினை உடையவன், மிகுந்த விருப்பமுடன் அமர்கின்ற இடம் திருவைகா ஆகும். அழகிய தீபங்கள் ஏற்றி, ஆறு பதங்களாகிய ஓரெழுத்து மந்திரங்களை சொல்லி ஏழு சுவரங்களும் கலந்த இசைப் பாடல்களை பாடி, நாம் எண்ணுவதற்கு அரிய சிறப்பான முறையில் வழிபாடு செய்யும் வலிமை வாய்ந்த ஆடவர்களுடன் மகளிர் பலரும் கலந்து வழிபாடு செய்து இறைவனைத் தொழும் தலமாக திகழ்வது திருவைகா ஆகும்.           

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/08/107-கோழை-மிடறாக-கவி--பாடல்-6-2994747.html
2994746 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 107. கோழை மிடறாக கவி- பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, September 7, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

    வேதமொடு வேள்வி பலவாயின மிகுத்து விதி ஆறு சமயம்
    ஓதியும் உணர்ந்தும் உள தேவர் தொழ நின்று அருள் செய் ஒருவன் இடமாம் 
    மேதகைய கேதகைகள் புன்னையொடு ஞாழல் அவை மிக்க அழகார்
    மாதவி மணம் கமழ் வண்டு பல பாடு பொழில் வைகாவிலே

விளக்கம்:

வேதங்களை கற்றதுமன்றி வேதங்களில் விதிக்கப்பட்டுள்ள முறையின் வழியே வேள்விகளையும் மிகுதியாக அந்நாளைய அந்தணர்கள் செய்தனர் என்று இந்த பாடலில் சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். விதி ஆறு சமயம்=வேதங்களின் வழியே வந்த ஆறு சமயங்கள். சைவம் வைணவம் சாக்தம் கௌமாரம் காணாபத்யம் சௌரம் என்றும் சைவம் மாவிரதம் பாசுபதம் காளாமுகம் வாமம் பைரவம் என்றும் இரண்டு வகையாகவும் விளக்கம் கூறுவார்கள். வேதங்ளின் வழி வந்த ஆறு சமயம் என்பதால், முதலில் கூறப்பட்டுள்ள ஆறு சமயங்களை குறிப்பிடுகின்றார் என்று கொள்வதே மிகவும் பொருத்தமாகும். தேவர்கள் என்று இந்த பாடலில் குறிப்பிடுவது வேதங்களை உணர்ந்து ஓதும் அந்தணர்கள் என்று கொள்ள வேண்டும். அவர்களின் கல்வி ஞானம், தினமும் அனுசரிக்கும் சந்தியா வந்தனம் பூஜை முதலான அனுஷ்டானங்கள், சிவவழிபாடு மற்ற உயிர்களின் மீது கொண்டுள்ள அன்பு முதலிய நற்குணங்கள் கருதி நிலவுலகில் வாழும் தேவர்கள் என்று கூறுவது வழக்கம். மேதகைய=மேன்மை பொருந்திய; கேதை=தாழை; வேதங்களை முறையாக கற்று வேதங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ள வழிமுறைகளை பின்பற்றி வேள்வி செய்யும் அந்தணர்கள் என்று குறிப்பிடுவது நமக்கு தில்லைத் தலத்து பதிகத்தின் முதல் பாடலை (1.80.1) நினைவூட்டுகின்றது.  

    கற்று ஆங்கு எரி ஓம்பி கலியை வாராமே
    செற்றார் வாழ் தில்லைச் சிற்றம்பலம் மேய
    முற்றா வெண் திங்கள் முதல்வன் பாதமே
    பற்றா நின்றாரைப் பற்றா பாவமே

வேதம் முதலிய நூல்களைக் கற்று, அந்த நூல்களில் உணர்த்தப்படும் வாழ்க்கை முறையினை கடைப்பிடித்து, வேள்விகளை வளர்த்து கலிபுருடனின் வலிமையைக் குறைத்து அவனை வெற்றி கொள்ளும் அந்தணர்கள் வாழும் சிதம்பர தலத்தில் உள்ள சிற்றம்பலத்தில் நடமாடும் பெருமானின், இளமையான வெண் திங்கட் பிறையினைச் சூடியவனின், முதல்வனின் திருப்பாதங்களை, பற்றுக்கோடாகக் கொண்டு வாழும் அடியார்களை பாவங்கள் பற்றாமல் விலகிவிடும் என்பதே மேற்கண்ட பாடலின் திரண்ட கருத்து.        

பொழிப்புரை:

கற்ற வேதங்களை ஓதுவதுமன்றி வேதங்களில் விதிக்கப்பட்டுள்ள முறையின் வழியே வேள்வி பலவற்றைச் செய்தும், வேதங்களில் சொல்லப்படும் ஆறு சமயங்களின் (சைவம், வைணவம், சாக்தம், கௌமாரம், காணாபத்யம் மற்றும் சௌரம்) தன்மையை ஓதியும் உணர்ந்ததால் தெவர்கள் போன்று உயர்ந்தவர்களாக கருதப்படும் நிலவுலத்து அந்தணர்கள் தொழ அவர்களுக்கு அருள் புரியும் பெருமான் உறையும் திருவைகா ஆகும். சிறப்பு வாய்ந்த தாழை, புன்னை, ஞாழல், (புலி நகக் கொன்றை), மாதவி செடி கொடி மரங்கள் நிறைந்து நறுமணம் கமழ, அந்த நறுமணத்தால் ஈர்க்கப்பட்ட வண்டுகள் இசை பாடும் சோலைகள் நிறைந்த தலம் வைகா ஆகும்.   

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/07/107-கோழை-மிடறாக-கவி--பாடல்-5-2994746.html
2994745 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 107. கோழை மிடறாக கவி- பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, September 6, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 4:

    இன்னவுரு இன்ன நிறம் என்று அறிவதேல் அரிது நீதி பலவும்
    தன்ன உருவாம் என மிகுத்த தவன் நீதியொடு தான் அமர்விடம்  
    முன்னை வினை போய் வகையினால் முழுது
        உணர்ந்து முயல்கின்ற முனிவர் 
    மன்ன இருபோதும் மருவித் தொழுது சேரும் வயல் வைகாவிலே

விளக்கம்:

பெருமானின் தன்மை இன்னது என்று அறிய முடியாத நிலையில் உள்ளது என்று பல திருமுறைப் பாடல்கள் உணர்த்துகின்றன. சம்பந்தரும் இந்த பாடலில் இன்னவுரு இன்ன நிறம் என்று அறிவதேல் அரிது என்று குறிப்பிடுகின்றார். இதே கருத்தினை வெளிப்படுத்தும் திருமுறை பாடல்கள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காண்போம். கயிலாய மலையின் மீது அருளிய திருத்தாண்டகத்தின் முதல் (6.57.1) பாடலில் அப்பர் பிரான் பரிசை அறியாமை நின்றாய் போற்றி என்று கூறுகின்றார். பரிசு=தன்மை; பலவகை தன்மைகளாக இறைவன் இருக்கும் தன்மை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. இவ்வாறு நாம் உணர்ந்த பல தன்மைகளை தாண்டியும் வேறோர் தன்மை எடுக்கும் திறமை உடையவன் இறைவன் என்பதால், பரிசு அறியாமை நின்றாய் என்று கூறுகின்றார். 

    பாட்டான நல்ல தொடையாய் போற்றி பரிசை அறியாமை
        நின்றாய் போற்றி
    சூட்டான திங்கள் முடியாய் போற்றி தூமாலை மத்தம்
        அணிந்தாய் போற்றி
    ஆட்டானது அஞ்சும் அமர்ந்தாய் போற்றி அடங்கார்
        புரம் எரிய நக்காய் போற்றி
    காட்டானை மெய்த்தோல் உரித்தாய் போற்றி கயிலை மலையானே
        போற்றி போற்றி

பொருங்கை மதகரி என்று தொடங்கும் திருவாரூர் பதிகத்தின் (6.33) இரண்டாவது பாடலில் அற்புதன் என்று அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். அற்புதன் என்ற சொல்லுக்கு இன்ன தன்மையன் என்று அறிய முடியாதவன் என்று சிவக்கவிமணி திரு சி.கே. சுப்பிரமணியம் பெரிய புராண விளக்கம் நூலில் கூறுகின்றார். அற்புதன் காண்க அநேகன் காண்க என்பது திருவாசகம் திருவண்டப்பகுதியின் ஒரு வாக்கியம்.

    கற்பகமும் இரு சுடரும் ஆயினானைக் காளத்தி கயிலாய
        மலையுளானை
    விற்பயிலும் மதன் அழிய விழித்தான் தன்னை விசயனுக்கு
       வேடுவனாய் நின்றான் தன்னைப்
    பொற்பமரும் பொழில் ஆரூர் மூலட்டானம் பொருந்திய எம்
        பெருமானைப் பொருந்தார் சிந்தை 
    அற்புதனை அரநெறியில் அப்பன் தன்னை அடைந்து அடியேன்
        அருவினை நோய்  அறுத்தவாறே

கோகர்ணம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (6.49.8) அப்பர் பிரான் இன்னவுரு என்று அறிவொண்ணாதான் என்று இறைவனை குறிப்பிடுகின்றார்.

    பின்னு சடை மேல் பிறை சூடினான் காண் பேரருளன் காண்
         பிறப்பு ஒன்று  இல்லாதான் காண்
    முன்னி உலகுக்கு முன் ஆனான் காண் மூவெயிலும் செற்று
         உகந்த முதல்வன் தான் காண்
    இன்னவுருவு என்று அறிவொண்ணாதான் தான் காண் ஏழ்கடலும்
         ஏழ் உலகும்  ஆயினான் காண்
    மன்னும் மடந்தை ஓர் பாகத்தான் காண் மாகடல் சூழ்
         கோகரணம் மன்னினானே 

திருப்பழனம் மீது அருளிய குறுந்தொகைப் பதிகத்தை (5.92) கண்டு கொள்ள அரியான் என்று இறைவனை குறிப்பிட்டு அப்பர் பிரான் தொடங்குகின்றார். கேட்டிரேல்=கேட்பீராகில்: சூழலே=சூழ வேண்டாம். கனிவித்து=அன்பு பாராட்டி கனியச் செய்து, பக்குவப்படுத்தி: பாணி=கை: துன்னுதல்=சூழுதல்: பாழிமை=அடிமைத் திறத்தின் வலிமை. இந்த பாடல் இயமனின் தூதுவர்களுக்கு எச்சரிக்கை விடும் பதிகத்தின் பாடல். பெருமானின் தொண்டர்களை நீர் சென்று சூழாதீர்கள்; அவர்களது உயிரினைப் பறித்து நரகத்துக்கு கொண்டு போகும் நோக்கத்துடன் சென்று சூழ்ந்தால் உங்களுக்கு தீங்கு விளையும் என்று இந்த பதிகத்து பாடல்களில் அப்பர் பிரான் எச்சரிக்கை விடுகின்றார்.  

    கண்டு கொள்ள அரியானைக் கனிவித்துப்
    பண்டு நான் செய்த பாழிமை கேட்டிரேல்
    கொண்ட பாணி கொடுகொட்டி தாளம் கைக்
    கொண்ட தொண்டரை துன்னிலும் சூழலே  

சிவபெருமான் நாம் கண்டு கொள்வதற்கு அரியவன் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம், சுந்தரர் திருவாரூர் பதிகம் ஒன்றின் (7.59) முதல் பாடலில், இன்ன தன்மையன் என்று அறிவொண்ணா எம்மான் என்று பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். 

    பொன்னும் மெய்ப்பொருளும் தருவானைப்
        போகமும் திருவும் புணர்ப்பானைப்
    பின்னை என் பிழையைப் பொறுப்பானைப் பிழை
        எலாம் தவிரப் பணிப்பானை
    இன்ன தன்மையன் என்று அறிவொண்ணா எம்மானை
         எளிவந்த பிரானை
    அன்னம் வைகும் வயல் பழனத்தணி ஆரூரானை
         மறக்கலுமாமே

சுந்தரர் வேண்டியபோதெல்லாம் அவருக்கு, சிவபெருமான் பொன்னும் பொருளும் வழங்கியதை நாம் அனைவரும் அறிவோம். பொன்னையும் பொருளையும் கொடுத்த இறைவன், அவற்றை அனுபவிக்கும் பாக்கியத்தையும் அளித்ததாக சுந்தரர் இங்கே கூறுகின்றார். பலவிதமான செல்வங்கள் இருந்தும் அவற்றை அனுபவிக்க முடியாமல் பலர்  இருப்பதை நாம் உலகினில் காண்கிறோம். நமக்கு உள்ள செல்வத்தை அனுபவிக்கும் வாய்ப்பும், இறைவனின் அருள் இருந்தால் தான் நிறைவேறும். தனக்கு அத்தகைய அருள் இருந்ததாக சுந்தரர் இந்த பாடலில், போகமும் புணர்ப்பானை என்று குறிப்பிடுகின்றார். இந்த பாடலில் திரு என்ற சொல், செல்வத்துள் உயர்ந்த செல்வமாகிய வீடுபேற்றினை குறிப்பிடுகின்றது. தான் சுந்தரனாக எடுத்த இந்த பிறவியின் முடிவில் வீடுபேறு, தனக்கு அருளப்படும் என்பதை உணர்ந்த சுந்தரர், திருவும் புணர்ப்பானை என்று எதிர்காலத்தை குறிப்பிட்டு உணர்த்துவதை நாம் இந்த பாடலில் காணலாம். பழைய வினைகளின் பயனாக நமக்கு ஏற்படும் இன்ப துன்பங்களை நுகரும் போது, மேலும் பல தவறுகளைச் செய்து வினைகளைப் பெருக்கிக் கொள்வது மனித இயல்பு. அவ்வாறு தான் பிழை செய்யாத வண்ணம் காப்பவன் இறைவன் என்றும் இங்கே சுந்தரர் கூறுகின்றார். இன்ன தன்மையன் என்று அறிவதற்கு அரியவன் என்றாலும் அடியார்களுக்கு எளியவனாக இருப்பது பெருமானின் சிறப்புத் தன்மை. எனவே எளிவந்த பிரான் என்று கூறி, பெருமானின் தன்மையினை நாம் உணரமுடியாமல் போனாலும், அவனது அருள் நமக்கு நிச்சயம் கிடைக்கும் என்பதை உணர்த்தி சுந்தரர் ஊக்குவிப்பதையும் நாம் உணரலாம். மணிவாசகரும் சிவபுராணத்தில், சொல்லற்கரியான் என்று சிவபெருமானை குறிப்பிட்டு, சொல்லற்கரியானது திருநாமத்தைச் சொல்லி, அவனது திருவடிகளை வணங்க வேண்டும் என்று நமக்கு உணர்த்துகின்றார். இன்ன தன்மையன் என்று வரையறுத்துச் சொல்ல முடியாதவன் சிவபிரான் என்று கூறுவதால் அணுக முடியாதவன் என்று நினைத்து நாம் ஒதுங்கிவிடக் கூடாது என்பதை உணர்த்தும் வகையில் சிவபிரான் மிகவும் எளிமையாக அடியவர்களுக்கு உள்ளான் என்று கூறும் பாங்கு ரசிக்கத்தக்கது.

இறைவனின் திருவுருவக் காட்சியினைக் காண்பதற்கே அவனருள் வேண்டும். அவனுக்கு ஒப்பாக சொல்வதற்கு எவரும் இல்லை, அவன் ஓரூரில் உறைபவன் அல்லன்: அவனது உருவத்திற்கு உவமை ஏதும் இல்லை: எனவே இறைவனின் நிறம் இன்னது, அவனுக்கு உவமையாக இந்த பொருட்கள் உள்ளன என்று எவராலும் சொல்ல முடியாது என்ற கருத்தை அப்பர் பிரான் வெளிப்படுத்தும் பாடலை நாம் இங்கே காணலாம் (6.97.10)

    மைப்படிந்த கண்ணாளும் தானும் கச்சி மயானத்தான்
       வார்சடையான் என்னின் அல்லால்
    ஒப்புடையனல்லன் ஒருவனல்லன் ஓரூரனல்லன்
       ஓர் உவமனில்லி
    அப்படியும் அந்நிறமும் அவ்வண்ணமும் அவனருளே
       கண்ணாகக் காணின் அல்லால்
    இப்படியன் இந்நிறத்தன் இவ்வண்ணத்தன் இவன் இறைவன்
       என்றெழுதிக் காட்ட ஒணாதே 

பல வேறு வடிவங்களில் அடியார்களுக்கு காட்சி அளிப்பவனும், எங்கும் நிறைந்தும் காணப்படும் இறைவனை ஒரு குறிப்பிட்ட உருவத்தில் அடக்க முடியுமா, முடியாது அல்லவா. எந்த வடிவத்தில் அவனை நினைத்தாலும் அதனையும் கடந்து வேறோர் உருவம் எடுக்கும் சக்தி படைத்த அவனுக்கு எந்த உருவத்தை நாம் கற்பிப்பது. அதனால் தான் மணிவாசகர் தெள்ளேணம் பதிகத்தின் முதல் பாடலில், ஓருருவம் ஒருநாமம் இல்லாதவன் என்று கூறுகின்றார்.

    திருமாலும் பன்றியாய் சென்று உணராத் திருவடியை
    உரு நாம் அறிய ஓர் அந்தணனாய் ஆண்டுகொண்டான்
    ஒரு நாமம் ஓர் உருவம் ஒன்றும் இல்லாற்கு ஆயிரம்
    திருநாமம் பாடி நாம் தெள்ளேணம் கொட்டாமோ

இன்ன தன்மையன் என்று கூறவொண்ணா தன்மையன் என்பதால் அவனது குணத்தினை அறிந்தவர்கள் எவரும் இல்லை என்று அப்பர் பிரான் கூறும் பாடல் பூந்துருத்தி தலத்தின் மீது அருளிய பாடலாகும் (4.88.2). மறி=மான் கன்று; பொறி=புள்ளிகள்; அரவம்=பாம்பு; குறி=அடையாளம்; மாமலை=சிறந்த இமயமலை;

    மறி உடையான் மழுவாளினன் மாமலை மங்கை ஓர்பால்
    குறி உடையான் குணம் ஒன்று அறிந்தார் இல்லை கூறில் அவன்
    பொறியுடை வாளரவத்தவன் பூந்துருத்தி உறையும் 
    அறிவுடை ஆதி புராணனை  நாம் அடி போற்றுவதே

வேதிகுடி தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (4.90.5). இடபத்தை வாகனமாகக் கொண்டு பல இடங்களிலும் திரியும் பெருமானின் பெயர்களையோ குணங்களையோ, வேடத்தின் அடையாளங்களையோ எவராலும் முழுமையாக அறிய முடியாது என்று அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.

    ஆன் அணைந்து ஏறும் குறிகுணம் ஆர் அறிவார் கை 
    மான் அணைந்து ஆடு மதியும் புனலும் சடை முடியன்
    தேன் அணைந்து ஆடிய வண்டு பயில் திருவேதிகுடி
    ஆன் அணைந்து ஆடும் மழுவனை நாம் அடைந்து ஆடுதுமே

திருவதிகை வீரட்டானம் தலத்தின் மீது அருளிய நேரிசைப் பதிகத்து பாடல் ஒன்றினில் (4.27.8) அப்பர் பிரான், காட்சிக்கு அரியவராக விளங்கும் பெருமான் இன்ன தன்மையன் இன்ன உருவினன் என்று சுட்டிக் காட்ட இயலாத வண்ணம் இருப்பதால் கருத்தில் வாரார்  என்று கூறுகின்றார், 

    காணிலார் கருத்தில் வாரார் திருத்தலார் பொருத்தலாகார்
    ஏணிலார் இறப்பும் இல்லார் பிறப்பிலார் துறக்கலாகார்
    நாணிலார் ஐவரோடும் இட்டு எனை விரவி வைத்தார்
    ஆணலார் பெண்ணும் அல்லார் அதிகை வீரட்டனாரே

இறைவனின் திருவுருவத்தைத் தங்கள் கண்ணால் கண்ட அருளாளர்கள் ஒரு சிலரே. அவர்கள் கூறிய அடையாளங்களைக் கொண்டு தான், நாம் இறைவன் இப்படியிருப்பான் என்று நமது மனதினில் உருவகித்துக் கொண்டு வழிபடுகின்றோம். அவ்வாறு இறைவனைக் கண்ட அருளாளர்களும் தாங்கள் கண்ட தோற்றத்தை முழுவதும் வார்த்தைகளில் வடிக்கவோ அல்லது சிற்பமாக செதுக்கவோ அல்லது ஓவியமாக வரையவோ திறன் படைத்தவர்களா என்றால் அதுவும் இல்லை என்று இங்கே அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். இவ்வாறு இருக்கையில், ஒரு குறிப்பிட்ட வடிவத்தின் வரையறைக்குள்ளே எப்படி நாம் இறைவனின் தோற்றத்தையோ குணத்தையோ அடக்க முடியும். அதனால் தான் அவனது அடையாளத்தையும் (குறி) குணத்தையும் யார் அறிய முடியும் என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். இந்த கருத்தினை உணர்த்தும் அப்பர் பிரானின் பாடல் (4.77.2) இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

    கோவணம் உடுத்தவாறும் கோளரவு அசைத்தவாறும்
    தீவணச் சாம்பர் பூசித் திருவுரு இருந்தவாறும்
    பூவணக் கிழவனாரைக் புலியுரி அரையனாரை
    ஏவணச் சிலையினாரை யாவரே எழுதுவாரே

இன்ன தன்மையன் என்று ஆராய்ந்து அறிந்து கொள்ள முடியாத இறைவனை நாம் உணர்வினால் அவன் இருப்பதை புரிந்து கொண்டு அவனை வழிபட்டு வணங்க வேண்டும்; அவ்வாறு செய்யாமல் அவனது தன்மை யாது என்று ஆராய்ச்சி செய்யத் தொடங்குவது தவறு என்பதை உணர்த்தும் திருவாசகப் பாடலை இங்கே நாம் சிந்திப்பது பொருத்தமாகும். இந்த பாடலில் இறைவனை உண்மையுமாய் இன்மையுமாய் என்று அடிகளார் கூறுகின்றார். எப்படி உண்மையாக இருக்கும் பொருள் இல்லாத பொருளாக மாற முடியும். நமது உணர்வினால் உணரப் படுபவன் இறைவன். எனவே அவன் உள்ளதை, அவன் இருக்கும் உண்மையை நாம் யாவரும் உணர்வால் அறிந்து உணர்கின்றோம். ஆனால் அதே இறைவனை நமது அறிவின் துணையால் இன்ன தன்மையன் என்று ஆராயத் தொடங்கினால் அவனை நாம் உணர முடியுமா. முடியாது என்பதே விடை. எனவே தான் அறிவினால் கண்டறியாத பொருள் என்று உணர்த்தும் பொருட்டு இன்மையுமாய் உள்ளவன் என்று கூறுகின்றார். உணர்வால் உணர முடியும் இறைவனை அறிவினால் உணர முடியாது என்பதை சுட்டிக் காட்டவே உண்மையுமாய் இன்மையுமாய் என்று அடிகளார் இங்கே கூறுகின்றார். வளி=காற்று; ஊன்=உடல்;

    வானாகி மண்ணாகி வளியாகி ஒளியாகி
    ஊனாகி உயிராகி உண்மையுமாய் இன்மையுமாய்
    கோனாகி யான் எனது என்று அவர் அவரைக் கூத்தாட்டு
    வானாகி நின்றாய் என் சொல்லி வாழ்த்துவனே

அறிவதேல் அரிது=இறைவனின் அருளும் ஞானமும் இல்லையேல் அறிய முடியாதது; மிகுத்த தவன்=மிகுந்த தவத்தினை உடையவன்; நீதியொடு=அருளோடு; நீதி பலவும்= பலவாகிய புண்ணியங்களும்; வகையினால்=முறைமைப்படி முழுதுணர்ந்து; மன்ன=நிலை பெற்று; மருவி=அடைந்து; 

பொழிப்புரை:

இன்ன உருவத்தை உடையவன் இன்ன நிறத்தை உடையவன் என்று பெருமானின் திறத்தினை, நமது சிற்றறிவின் துணை கொண்டு அறிவது மிகவும் அரிதான செயல். அவனது கருணையும் அவனது அருளும் இருந்தால் தான் அவனது தன்மையை நாம் உணர முடியும். புண்ணியங்கள் அனைத்தும் தனது உருவம் என்று சொல்லும் வண்ணம் சிறந்த தவக்கோலத்தை உடையவன் பெருமான்; அவன் அடியார்களுக்கு அருளும் பொருட்டு அமர்ந்து உறையும் இடம் திருவைகா. பண்டைய வினைகள் அனைத்தையும் கழித்து ஒழிக்கும் வகையினை அறிந்து முற்றிலும் உணர்ந்து கொண்டு வினைகளை கழிக்கும் வழியினில் ஈடுபட்டு தவநிலை கூடுவதற்கு  முயற்சி செய்யும் முனிவர்கள் காலை மாலை என்று இரண்டு பொழுதிலும் நிலையாக தொழுது போற்றும் வண்ணம் சென்று சேரும் தலம் திருவைகா ஆகும்.   

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/06/107-கோழை-மிடறாக-கவி--பாடல்-4-2994745.html
2994744 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 107. கோழை மிடறாக கவி- பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, September 5, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 3:

    ஊனம் இலராகி உயர் நற்றவ மெய் கற்று அவை உணர்ந்த அடியார்
    ஞானம் மிக நின்று தொழ நாளும் அருள் செய்ய வல நாதன் இடமாம்
    ஆன வயல் சூழ்தரும் மல் சூழி அருகே பொழில்கள் தோறும் அழகார்
    வானம் மதியோடு மழை நீள் முகில்கள் வந்தணவும் வைகாவிலே
 

விளக்கம்:

ஊனம்=குற்றம்; மெய்=மெய்ப்பொருளை உணர்த்தும் தோத்திரம் மற்றும் சாத்திரம் ஆகிய இருவகை நூல்கள்; மல்=வளம்; மல் ஆன வயல் சூழ் தரும் சூழி அருகே என்று சொற்களை மாற்றி பொருள் கொள்ள வேண்டும். ஒரு நாள் மட்டும் அருள் புரிந்து மறு நாள் அருள் புரியாத நிலையில் இருப்பவன் அல்ல சிவபெருமான் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் நாளும் அருள் செய்யும் நாதன் என்று கூறுகின்றார். தொழ என்ற சொல்லை நாளும் என்றார் சொல்லுடன் கூட்டி நாளும் தொழ என்று பொருள் கொண்டு தினமும் தொழும் அடியார்கள் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. மெய்ந்நூல்களில் உணர்ந்து அறியும் ஞானம் பெருமான் ஒருவனே நிலையான கடவுள் என்பதையும், இந்த உலகம், உலகப் பொருட்கள் உலகத்தில் உள்ள அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஆதாரம் என்பதை உணர்த்துவதால், அத்தகைய நூல்களை கற்று அறியும் ஞானிகள் பெருமானை நாளும் வழிபடுவர்கள் என்ற செய்தியும் இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. சூழி=நீர் நிலைகள்;     
 
பொழிப்புரை:

மனம் மொழி மெய் ஆகியவற்றால் செய்யப்படும் குற்றங்கள் ஏதும் இலராய் உயர்ந்ததும் உலகுக்கு நன்மை செய்வதும் ஆகிய தவத்தை மேற்கொண்டு, சிறந்த மெய்ந்நூல்களைக் கற்று உணர்ந்த அடியார்கள், தாங்கள் பெற்ற ஞானத்தின் வழி நின்று நாளும் இறைவனைத் தொழ அவர்களுக்கு அருள் புரியும் தன்மை வாய்ந்தவனாக விளங்கும் பெருமான் உறையும் இடம் திருவைகா ஆகும். செழுமை நிறைந்த வயல்களின் அருகே காணப்படும் நீர் நிலைகளின் அருகிலும் அழகான சோலைகளிலும் வானத்தில் உலவும் சந்திரனும் மழை பொழியும் நீண்ட மேகங்களும் வந்து சேர்ந்து தவழும் தலம் திருவைகா ஆகும்.    

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/05/107-கோழை-மிடறாக-கவி--பாடல்-3-2994744.html
2994742 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 107. கோழை மிடறாக கவி- பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, September 4, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 2:

    அண்டம் உறு மேரு வரை அங்கி கணை நாண் அரவதாக எழிலார்
    விண்டவர் தம் முப்புரம் எரித்த விகிர்தன் அவன் விரும்பும் இடமாம்
    புண்டரிக மாமலர்கள் புக்கு விளையாடு வயல் சூழ் தடமெலாம்
    வண்டின் இசை பாட அழகார் குயில் மிழற்று பொழில் வைகாவிலே

விளக்கம்:

இந்த பாடலில் முப்புரம் எரித்த விகிர்தன் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். விகிர்தன் என்றால் ஏனையோரிடமிருந்து மாறுபட்டவன் என்று பொருள். வானில் எப்போதும் வேறுவேறு திசைகளில் பறந்து கொண்டு இருக்கும், இந்த மூன்று கோட்டைகளும் ஒரே நேர் கொட்டினால் வரும் தருணத்தில் மட்டுமே ஒரே அம்பினால் அழிக்க முடியும் என்ற வரத்தின் விளைவால், ஒன்றுக்கொன்று துணையாக திகழும் இந்த மதில்களை எவராலும் அழிக்க முடியவில்லை. பெருமான் மட்டும் இந்த மதில்களை எரித்த வல்லமை உடையவராய் விளங்கியதால் பெருமானை முப்பரம் எரித்த விகிர்தன் என்று சம்பந்தர் இங்கே அழைக்கின்றார். தடம்=பொய்கை, குளம்; புண்டரிக மாமலர்=தாமரை; எழிலார்= அழகு மிகுந்த; பொதுவாக கோட்டைகள் கல் மண் ஆகியவை கொண்டு செய்யப்படும். ஆனால் திரிபுரத்து அரக்கர்களின் மூன்று கோட்டைகளோ தங்கம் வெள்ளி இரும்பு கொண்டு செய்யப்பட்டவை என்பதால் எழிலார் முப்புரம் என்று குறிப்பிடுகின்றார். விண்டவர்=சிவநெறியை விட்டு பிரிந்து சென்றவர்; அண்டம்= ஆகாயம்   

பொழிப்புரை:

ஆகாயம் வரை உயர்ந்து கிடந்த மேரு மலையினை வில்லாகவும், தீக்கடவுளை அம்பின் முனையாகவும், வாசுகி பாம்பினை வில்லின் நாணாகவும் கொண்டு, சிவநெறியினை விட்டு பிரிந்து சென்ற முப்புரத்து அரக்கர்களின் அழகுடன் விளங்கிய மூன்று கோட்டைகளையும் எரித்தவனும். ஏனைய தேவர்களிளிருந்தும் மாறுபட்டவனும் ஆகிய பெருமான் விரும்பி அமர்கின்ற இடம் திருவைகா தலமாகும். சிறந்த தாமரை மலர்களில் புகுந்து வண்டுகள் தேனுண்டு விளையாடிய மகிழ்ச்சியில் அருகில் உள்ள வயல்களிலும் அதனைச் சுற்றியுள்ள குளங்களிலும் வண்டுகள் இசை பாடி திரிய, அந்த இன்னிசைக்கு ஏற்றவாறு குயில்கள் கூவுகின்ற சோலைகளை உடைய தலம் திருவைகா ஆகும். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/04/107-கோழை-மிடறாக-கவி--பாடல்-2-2994742.html
2994740 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 107. கோழை மிடறாக கவி- பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Monday, September 3, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 1

பின்னணி:

திருவரத்துறை இறைவனின் அருளால் முத்துச்சிவிகை, முத்துக்குடை மற்றும் ஊது கொம்புகள் பெற்ற திருஞானசம்பந்தர், திருவரத்துறை பெருமானை வணங்கிப் பதிகம் பாடிய பின்னர், தனது தொண்டர்களுடன் சில நாட்கள் அந்த தலத்தினில் தங்கினார் என்று பெரிய புராணம் தெரிவிக்கின்றது. பின்னர் அங்கிருந்து புறப்பட்டு நெல்வெண்ணெய் முதலிய தலங்கள் சென்ற பின்னர், மீண்டும் திருவரத்துறை வந்தடைந்து பெருமானிடம் விடைபெற்றுக் கொண்டு சீர்காழி நகரம் திரும்புவதற்கு விருப்பம் கொண்டார். அவ்வாறு சீர்காழி நகருக்கு திரும்பும் வழியில் பழுவூர், விசயமங்கை, ஆகிய தலங்கள் சென்று இறைவனை வணங்கி பதிகங்கள் பாடிய பின்னர் திருவைகாவூர் வந்தடைந்தார். இறைவனின் திருவடிகள் நிலைபெற்றுத் திகழும் வைகாவூர் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். மேலும் இசை வளர் ஞானசம்பந்தர் என்று குறிப்பிட்டு. திருஞானசம்பந்தரின் தேவாரப் பாடல்கள் தமிழ் இசையினை வளர்த்த தன்மையை குறிப்பிடுகின்றார். இவ்வாறு சேக்கிழார் கூறுவது, நமக்கு நாளும் இன்னிசையால் தமிழ் வளர்த்த ஞானசம்பந்தர் என்று சுந்தரர் குறிப்பிடுவதை நினைவூட்டுகின்றது. தேவாரப் பாடல்களால் இசை வளர்த்தார் என்று சேக்கிழாரும் இன்னிசையால் தமிழ் வளர்த்தார் சுந்தரரும் கருதுவதிலிருந்து, தேவாரப் பாடல்களால் தமிழும் இன்னிசையும் ஒன்றுடன் ஒன்று பிரியாத வண்ணம், இரண்டும் வளர்ந்தன என்பதை நாம் உணருகின்றோம். திசையினை ஆடையாக உடைய பெருமான் என்று சேக்கிழார் கூறுவதையும் நாம் உணரலாம்.       

    விசயமங்கையின் இடம் அகன்று மெய்யர் தாள்     
    அசைவில் வைகாவினில் அணைந்து பாடிப் போந்து
    இசை வளர் ஞானசம்பந்தர் எய்தினார்
    திசையுடை ஆடையர் திருப்புறம்பயம்

இந்த தலம் திருப்புறம்பயம் மற்றும் சுவாமிமலை தலங்களுக்கு அருகில் உள்ள தலம். கும்பகோணம் மற்றும் சுவாமிமலையிலிருந்து பேருந்து வசதிகள் உள்ளன. கும்பகோணத்திலிருந்து, தென்மேற்கு திசையில் சுமார் பத்து கி.மீ. தொலைவில் உள்ள தலம். தற்போது வைகாவூர் என்று அழைக்கப்படுகின்றது. இறைவனின் பெயர் வில்வவனநாதர் இறைவியின் பெயர் வளைக்கைநாயகி. இந்த தலத்தின் மீது திருஞானசம்பந்தர் பாடிய தேவார திருப்பதிகம் மட்டுமே நமக்கு கிடைத்துள்ளது. சிவராத்திரி மிகவும் சிறப்பாக கொண்டாடப்படும் தலங்களில் இந்த தலம் ஒன்றாகும். புலிக்கு பயந்து வில்வமரம் என்று அறியாது அந்த மரத்தின் மீது ஏறிய வேடன் ஒருவன், இரவினில் தான் தூங்கி கீழே விழுவதைத் தடுக்கும் நோக்கத்துடன், இரவு முழுதும் விழித்திருந்து மரத்தின் இலைகளை ஒவ்வொன்றாக கிள்ளி கீழே போட, அந்த இலைகள் கீழே இருந்த இலிங்கத்தின் மேல் விழ அதனால் முக்திப்பேறு பெற்றான் என்று தலபுராணம் கூறுகின்றது. இந்த வேடன் நவநிதி என்ற முனிவரை தாக்க வந்ததால், முனிவரை காக்கும் பொருட்டு, புலியாக மாறிய சிவபெருமான் வேடனைத் துரத்தினார் என்றும், புலிக்கு பயந்த வேடன் மரத்தின் மீது ஏறினான் என்றும், அவன் உதிர்த்த வில்வ இலைகள் மரத்தின் அடியில் நின்றிருந்த புலியின் மீது விழுந்ததால் பெருமான் வேடனுக்கு அருள் புரிந்தார் என்றும் கூறுவார்கள். 

கோயிலில் உள்ள நந்திகள் பெருமானை பாராமல், பெருமான் பார்க்கும் திசையைப் பார்ப்பது இந்த தலத்தின் தனிச் சிறப்பு. வேடனின் இறுதிக் காலம் நெருங்கியதால் இயமன் வேடனது உயிரினை பறிக்க வந்தான் என்றும், தக்ஷிணாமூர்த்தி கையினில் கோல் கொண்டு இயமனை துரத்தினார் என்றும் (இன்றும் தென்முகக் கடவுள் சிலையில் அவர் கொம்பு ஏந்தி இருப்பதை நாம் காணலாம்) அவர் இயமனை கோயிலின் உள்ளே அனுமதித்த நந்தி தேவரை கோபித்துக் கொண்டார் என்றும் மீண்டும் இயமன் வந்தால் அவனைத் தடுக்கும் நோக்கத்துடன் நந்தி திசை மாறியுள்ளது என்றும் கூறுவார்கள்.         

பாடல் 1:

    கோழை மிடறாக கவி கோளும் இலவாக இசை கூடும் வகையால்
    ஏழை அடியார் அவர்கள் யாவை சொன சொல் மகிழும் ஈசன் இடமாம்
    தாழை இளநீர் முதிய காய் கமுகின் வீழ நிரை தாறு சிதறி
    வாழை உதிர் வீழ் கனிகள் ஊறி வயல் சேறு செயும் வைகாவிலே 

விளக்கம்:

இந்த பாடலில் பாடல்களை எவ்வாறு பாடவேண்டும் என்பதை எதிர்மறையாக குறிப்பிடும் சம்பந்தர், அவ்வாறு பாட இயலாத அடியார்களின் நிலையினை சற்று சிந்தனை செய்தார் போலும். முறையாக பாட இயலவில்லை என்ற ஒரே காரணத்திற்காக தேவாரப் பாடல்கள் பாடாமல் இருக்க வேண்டியதில்லை என்று அவர்களைத் தேற்றி அவர்களையும் பாடுமாறு ஊக்குவிக்கும் பாடல். இவ்வாறு அவர் கூறுவது அவர் அருளிய சோற்றுத்துறை பதிகத்தின் கடைப் பாடலை (1.28.11) நமக்கு நினைவூட்டுகின்றது.

    அந்தண் சோற்றுத்துறை எம் ஆதியைச்
    சிந்தை செய்ம்மின் அடியார் ஆயினீர்
    சந்தம் பரவு ஞானசம்பந்தன்
    வந்தவாறே புனைதல் வழிபாடே

ஞானசம்பந்தன் என்ற சொல் ஞானசம்பந்தன் அருளிய பாடல்களை குறிக்கும். அடியார்களாக உள்ள அனைவரும் தேவார பாடல்கள் பாட வேண்டும் என்றும் உணர்த்தும் சம்பந்தர், அவ்வாறு பாடத் தொடங்கும் போது எடுத்தவுடன் முதலில் சந்தத்துடன் பாட இயலாது என்பதை கருத்தினில் கொண்டு, தமக்கு இயன்ற வரையில் பாடுதல் இறைவனுக்கு நாம் செய்யும் வழிபாடு என்று கூறுகின்றார். நாளடைவில் அத்தகைய அடியார்களும் பாடுவதில் தேர்ச்சி பெற்று முறையாக பண்கள் பொருந்தப்பெற்று பாடுவதை நாம் காணலாம்.. வந்தவாறே என்ற சொல்லினை ஞான சம்பந்தன் என்ற சொல்லுடன் இணைத்து ஞானசம்பந்தனுக்கு வந்தவாறே என்று உணர்த்துவதாகவும் பொருள் கூறுகின்றனர். அதாவது இறைவனின் அருளால் ஞானசம்பந்தனுக்கு வாய்க்கப் பெற்ற அருளின் முதலாக வெளிவந்த பாடல்கள் என்று கூறுவதும் பொருத்தமே. ஞானசம்பந்தரின் பாடல்கள் இறைவன் அருளால், இறைவனே அவரது மனதிலிருந்து வெளிப்படுத்திய பாடல்கள் என்பதை இவ்வாறு சிலர் உணர்த்துகின்றனர். 

கோழை மிடறு=பாடுகின்ற போது குரல் நன்கு ஒலிக்க முடியாதபடி, வார்த்தைகளை சரியாக உச்சரிக்க முடியாத படி, கோழை வந்து அடைத்துக் கொள்ளும் கழுத்து; கவி=இறைவனை புகழ்ந்து பாடும் பொருள்கள் அடங்கிய தோத்திரங்கள்; கோளும் இலவாக=பொருள் கொள்ளும்படி நிறுத்தி பாடுதல் இல்லையாயினும், இசை கூடும் வகை=இசை நுணுக்கங்களை நன்கு அறிந்து உணர்ந்து பாடுதல். குரல் நன்கு ஒலிக்க, பாடலின் சொற்களை பிழையின்றி உச்சரித்து, பொருளினை உணர்ந்து கொண்டு பிறரும் பொருள் புரிந்து கொள்ளும் வண்ணம் நிறுத்தியும், இசை நுணுக்கங்களை அறிந்து கொண்டு பாடலுக்கு உரிய இசை பொருந்தும் வண்ணமும் தேவாரப் பாடல்களை நாம் பாட வேண்டும் என்பதை ஞானசம்பந்தர் இங்கே உணர்த்துகின்றார்.

தாழை=தென்னை மரத்தினை இங்கே குறிக்கும்; நிலத்தின் செழிப்பினை உணர்த்தும் முகமாக, இறைவனைப் போற்றி பாடும் அடியார்களும் செழிப்புடன் வாழ்வார்கள் என்பதை உணர்த்தும் பாடல். ஏழை அடியார்கள்=மேலே உணர்த்திய மூன்று திறமைகள் அற்ற அடியார்கள்; திறமையில் ஏழைகள் ஆயினும் இறைவனிடத்தில் அன்பு செய்வதில் தாழ்ந்தவரல்லர்.        
 
பொழிப்புரை:

நல்ல குரலொலியுடன் தகுந்த உச்சரிப்புடன், பாடலின் பொருள் அடுத்தவருக்கு புரியும் வண்ணம் நிறுத்தி பாடும் தன்மையுடன் இசை நுணுக்கங்களை புரிந்து கொண்டு தகுந்த இசை பொருந்தும் வண்ணம் பாட இயலாத வண்ணம் கோழை தொண்டையை அடைக்கின்றதே என்று அடியார்களே நீங்கள் கவலை கொள்ளாதீர். பெருமான் பால் நிறைந்த அன்புடன் நீங்கள் உங்களால் இயன்ற வரையில் இசையுடன் இணைத்து  எவ்வாறு பாடினும் அதனை மகிழ்ந்து ஏற்றுக்கொண்டு அருள் புரியும் ஈசனது இடமாக உள்ளது திருவைகா தலமாகும். நீர்வளமும் நிலவளமும் மிகுந்து செழிப்பாக காணப்படும் இந்த தலத்தில் அமைந்துள்ள முற்றிய காய்களை உடைய தென்னை மரத்திலிருந்து காய்கள் அருகில் உள்ள பாக்கு மரத்தின் மீது வீழ, பாக்கு மரத்தின் வரிசையான குலைகள் சிதறி வாழை மரத்தின் மீது வீழ, அந்த வாழை மரத்தின் கனிகள் சிதறி வயலில் வீழ்ந்து ஆங்குள்ள நீரில் ஊறி, வயல்கள் சேறாக மாற்றப்பட்ட தன்மையில் செழிப்பாக காணப்படும் தலம் திருவைகா ஆகும்.   

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/03/107-கோழை-மிடறாக-கவி--பாடல்-1-2994740.html
2986730 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 106. எந்தை ஈசன் எம்பெருமான்- பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, September 2, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

    கறையினார் பொழில் சூழ்ந்த காழியுள் ஞானசம்பந்தன்
    அறையும் பூம்புனல் பரந்த அரத்துறை அடிகள் தம் அருளை
    முறைமையால் சொன்ன பாடல் மொழியும் மாந்தர் தம் வினை போய்ப்
    பறையும் ஐயுறவில்லைப் பாட்டிவை பத்தும் வல்லார்க்கே 

விளக்கம்:

கறை=இருள், நிழல். மரங்கள் அடர்ந்து காணப்படுவதால் சூரியனின் கதிர்கள் உள்ளே செல்ல முடியாமல் இருளின் நிறத்தினை உடைய சோலைகள். அறையும்=ஒலிக்கும்; பூம்புனல்=அழகிய நீர்த்துறை; முறைமை=பெருமானின் திருவருள் பெறும் வழிமுறைகள்; பறைதல்=அழிதல்;   

பொழிப்புரை:

அடர்ந்த மரங்கள் உள்ளதால் சூரியனின் கதிர்கள் உட்புக முடியாமல் இருண்டு காணப்படும்  சோலைகள் நிறைந்த காழி நகரினைச் சார்ந்த ஞானசம்பந்தன், ஒலிக்கின்ற அழகிய பரந்த நீர்த் துறைகள் உடைய நிவா நதிக்கரையின் மீது அமைந்துள்ள நெல்வாயில் அரத்துறை தலத்தில் வீற்றிருக்கும் அடிகளின் அருளினை பெறுகின்ற நெறிமுறைகளை உணர்த்தும் பத்து பாடல்களையும் வல்லவராக மொழியும் அடியார்கள் தங்களது வினைகள் முற்றிலும் தீரப் பெற்று உய்வது திண்ணம்; இதற்கு ஐயம் ஏதும் கொள்ள வேண்டா.   

முடிவுரை:

இந்தப் பதிகம் முழுவதும் இறைவனின் திருவருளின் சிறப்பினை உணர்த்தும் வண்ணம் ஞானசம்பந்தர் பாடிய பாடல்கள் கொண்டது. ஒவ்வொரு பாடலிலும் அடியார்கள் எவ்வாறு பெருமானை வழிபடவேண்டும் என்பதும் உணர்த்தப் படுகின்றது. அனைத்துப் பாடல்களிலும் எத்தகைய மனிதர்களுக்கு இறைவனின் அருள் கிடைக்காது என்பதை எதிர்மறையாக குறிப்பிட்டு, இறைவனை முறையாக வழிபடும் அடியார்களுக்கு அவனது அருள் உறுதியாக கிடைக்கும் என்பது இந்த பாடல்களில் உணர்த்தப் படுகின்றது. பதிகத்தின் முதல் பாடலில், இறைவனின் புகழினை வாயினால் பாடி மனதினால் சிந்திக்க வேண்டும் என்றும் இரண்டாவது பாடலில் பெருமானின் சிறப்பையும் சிறந்த குணங்களையும் புகழ்ந்து அவரை வணங்கித் தொழவேண்டும் என்றும், மூன்றாவது பாடலில் மனம் மொழி மெய் ஆகிய மூன்றினையும் இறைவனது திருப்பணியில் ஈடுபடுத்த வேண்டும் என்றும், நான்காவது பாடலில் பெருமானை நினைத்து மகிழ்ந்து மனம் கசிந்து உருகி வழிபடவேண்டும் என்றும், ஐந்தாவது பாடலில் இயல்பாகவே மலங்களின் சேர்க்கையிலிருந்து நீங்கியவன் இறைவன் என்று போற்றி உள்ளம் நைந்து பணிய வேண்டும் என்றும் ஆறாவது பாடலில் விரிந்த கங்கை நதியை தனது சடையில் மறைக்கும் ஆற்றல் உடையவன் என்று பணிந்து வணங்க வேண்டும் என்றும் ஏழாவது பாடலில் சிவபெருமானை வணங்கிப் போற்றும் நல்லொழுக்கம் உடையவர்களாக இருத்தல் வேண்டும் என்றும் இராவணனின் ஆற்றலை அடக்கும் வல்லமை வாய்ந்தவர் என்று போற்ற வேண்டும் என்றும் ஒன்பதாவது பாடலில் பிரமனும் திருமாலும் காண இயலாத பெருமை உடையவன் என்று குறிப்பிட்டு வணங்க வேண்டும் என்றும், பத்தாவது பாடலில் சமணம் பௌத்தம் முதலான மற்ற புறச்சமயங்களின் கவர்ச்சியில் மனம் மயங்காது சைவ நெறியினை பின்பற்ற வேண்டும் என்றும் பெருமானை வணங்கும் நெறிமுறைகளை சம்பந்தர் இந்த பதிகத்தில் எடுத்துச் சொல்கின்றார்.      
  
இந்த பதிகம் பாடி முடித்த பின்னர், திருஞானசம்பந்தர் முத்துச் சிவிகையை வலம் வந்து, பெருமானின் அருளை நினைத்துப் போற்றியவாறு ஐந்தெழுத்தினை ஓதிய வண்ணம் சிவிகையின் மீது ஏறி அமர்ந்தார்.

    சோதி முத்தின் சிவிகை சூழ் வந்து பார்
    மீது தாழ்ந்து வெண்ணீற்று ஒளி போற்றி நின்று
    ஆதியார் அருள் ஆதலின் அஞ்செழுத்து 
    ஓதி ஏறினார் உய்ய உலகெலாம்

இங்கே குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பெரிய புராணப் பாடலின் எண் 2114. மொத்தம் 4274 பாடல்கள் கொண்டுள்ள பெரிய புராணத்தின் நடுப்பகுதி என்று சொல்லும் வண்ணம் இந்த பாடல் அமைந்துள்ளது இறைவனின் கருணையால் விளைந்த செயல் என்றே கூறலாம். முந்திய முதல் நடு இறுதியும் ஆனாய் என்று மணிவாசகர் இறைவனை குறிப்பிடுவது போன்று, இறைவன் அடியெடுத்துக் கொடுத்த உலகெலாம் என்ற சொல்லும் பெரிய புராணத்தின் முதலிலும், நடுவிலும் கடையிலும் வருவதை நாம் உணரலாம்.     
  
ஞானசம்பந்தப் பெருமான் சிவிகையின் மீது ஏறி அமர்ந்தபோது தொண்டர்கள் ஆரவாரம் செய்தனர், வேத ஒலிகள் எழுந்தன; தேவர்கள் ஆரவாரம் செய்தனர்; மேகங்கள் முழங்கின; பல வகையான வாத்தியங்கள் முழங்கின, வண்டுகள் நீங்காத புது மலர்கள் வானிலிருந்து மழை போல் பொழிந்தன; சங்குகள் முழங்கின; கூடியிருந்த அடியார்கள் ஆரவார ஒலிகள் எழுப்பினர் என்று கூறும் சேக்கிழார், அந்த சமயத்தில் முத்துக்கள் பதிக்கப்பட்டு ஒளி வீசிய  வெண்குடை விரிக்கப்பட்டு பலரும் காண விளங்கித் தோன்றியது என்று கூறுகின்றார். ஞான சம்பந்தரின் பல வகை சிறப்புகளை உணர்த்தும் திருநாமங்களை எடுத்து ஓதிய அடியார்கள், ஞான சம்பந்தர் வந்தார் என்று முழக்கமிட்டு கொம்புகள் ஊதினார்கள்; வையம் ஏழுடன் மறைகளும் நிறை தவத்தோரும் உய்ய ஞானசம்பந்தன் வந்தான் என்றும். ஞானமே முலை சுரந்து ஊட்டப்பெற்ற பாலறாவாயன் என்றும், மாமறை முதல் கலை அகிலமும் ஓதாது உணர்ந்த முத்தமிழ் விரகன் வந்தான் என்றும் மூன்று சின்னங்களுக்கு ஏற்ப மூன்று அடைமொழிகள் கொடுத்து பிள்ளையாரைப் போற்றியது பொருத்தமாக உள்ளது. ஊதுகொம்பு எக்காளம் என்று சேக்கிழாரால் குறிப்பிடப்படுகின்றது. இந்த சூழ்நிலையில் அரத்துறை தலம் வந்தடைந்த ஞான சம்பந்தர், தனது கைகளை தலை மேல் கூப்பியவாறு, இறைவனின் அருளினை நினைத்து ஆனந்தக் கண்ணீர் பெருக, பெருமானை போற்றி பதிகம் பாடினார் என்று சேக்கிழார் குறிப்பிடுகின்றார். ஆனால் இந்த தருணத்தில் அவர் அருளிய பதிகம் நமக்கு கிடைக்கவில்லை. பல நாட்கள் இந்த தலத்தில் தங்கிய பிள்ளையார் பின்னர், நெல்வெண்ணெய் முதலான பல தலங்கள் சென்றார் என்று நாம் பெரிய புராணத்திலிருந்து அறிகின்றோம். 

திருவரத்துறை திருப்புகழில் அருணகிரிநாதர் ஞானசம்பந்தருக்கு முத்துச் சிவிகை அளித்ததை குறிப்பிடும் பகுதி இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

    அருள் கவிகை நித்திலச் சிவிகையைக் கொடுத்து அருள் ஈசன்
    செக தலத்தினில் புகழ் படைத்த மெய்த் திருவரத்துறைப் பெருமாளே  

திருஞானசம்பந்தர் குறிப்பிடும் நெறிமுறைகளை கடைப்பிடித்து பெருமானை வாழ்த்தியும் வணங்கியும் அவனது அருள் பெறுவதற்கு உரிய தகுதியினை நாம் பெற்று, அவனது திருவருளால் இம்மையிலும் மறுமையிலும் பல நன்மைகள் பெற்று பயன் அடைவோமாக.        

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/02/106-எந்தை-ஈசன்-எம்பெருமான்--பாடல்-11-2986730.html
2986728 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 106. எந்தை ஈசன் எம்பெருமான்- பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, September 1, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 10:

    சாக்கியப் படுவாரும் சமண் படுவார்களும் மற்றும்
    பாக்கியப் படகில்லாப் பாவிகள் தொழச் செல்வது அன்றால்
    பூக்கமழ்ந்து பொன் உந்திப் பொருபுனல் நிவா மல்கு கரை மேல் 
    ஆர்க்கும் சோலை நெல்வாயில் அரத்துறை அடிகள் தம் அருளே

விளக்கம்:

படுவார்=விழுபவர்கள்; சாக்கிய=பௌத்த;

பொழிப்புரை:

சாக்கிய மதம் என்று அழைக்கப்படும் புத்த மதத்தில் விழுவோர்களும் சமண சமயத்தில் விழுவோர்களும், ஏனைய புறப்புறச் சமயங்களில் வீழ்ந்தவர்களும் பெருமானைத் தொழாத காரணத்தால், அவனது திருவருளினைப் பெறுகின்ற பாக்கியம் இல்லாதவர்களாக உள்ளனர். மலர்களின் நறுமணம் உடைத்து, பொன்னை அடித்துக் கொண்டு வரும் அதிகமான நீர்ப் பெருக்கினை உடைய நிவா நதிக்கரையினில் அமைந்துள்ளதும், ஆரவாரங்கள் நிறைந்த சோலைகள் உடையதும் ஆகிய நெல்வாயில் அரத்துறை தலத்தில் வீற்றிருக்கும் அடிகளின் திருவருள் வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புவீராயின், பெருமானைத் தொழுவீர்களாக.  

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/sep/01/106-எந்தை-ஈசன்-எம்பெருமான்--பாடல்-10-2986728.html
2986727 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 106. எந்தை ஈசன் எம்பெருமான்- பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, August 31, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 9:

    நுணங்கு நூல் அயன் மாலும் இருவரும் நோக்க அரியானை
    வணங்கி நைபவர்க்கு அல்லால் வந்து கைகூடுவது அன்றால்
    மணம் கமழ்ந்து பொன் உந்தி வருபுனல் நிவா மல்கு கரை மேல்
    அணங்கும் சோலை நெல்வாயில் அரத்துறை அடிகள் தம் அருளே

விளக்கம்:

நுணங்கு நூல்=நுண்ணிய பொருட்களை உணர்த்தும் நூல்கள்; அணங்கும்=அழகு உடைய;

பொழிப்புரை:

நுண்ணிய பொருட்களை விளக்கும் நுட்பமான வேத நூல்களை அறிந்து உணர்ந்துள்ள பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகிய இருவரும் முடியையும் அடியையும் காணா வண்ணம் நீண்ட தழற்பிழம்பாய் நெடிதுயர்ந்த சிவபெருமானை வணங்கி உள்ளம் நைந்து வழிபடாத மனிதர்களுக்கு இறைவனின் திருவருள் கைகூடுவதில்லை. பல வகை நறுமணம் கலந்து கமழ்வதும் பொன் போன்ற அரிய பொருட்களை அடித்துக் கொண்டு வரும் நீர்ப்பெருக்கினை உடையதும் ஆகிய நிவா நதிக்கரையின் மேல் அமைந்துள்ளதும் அழகிய சோலைகள் உடையதும் ஆகிய நெல்வாயில் அரத்துறை தலத்தில் வீற்றிருக்கும் அடிகளின் திருவருள் வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புவீராயின், பெருமானை வணங்கி வழிபட வேண்டும் என்பதை உணர்வீர்களாக.. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/31/106-எந்தை-ஈசன்-எம்பெருமான்--பாடல்-9-2986727.html
2986726 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 106. எந்தை ஈசன் எம்பெருமான்- பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, August 30, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    செழுந்தண் மால் வரை எடுத்த செரு வலி இராவணன் அலற 
    அழுந்த ஊன்றிய விரலான் போற்றி என்பார்க்கு அல்லது அருளான்
    கொழுங்கனி சுமந்து உந்திக் குளிர் புனல் நிவா மல்கு கரை மேல்
    அழுந்தும் சோலை நெல்வாயில் அரத்துறை அடிகள் தம் அருளே

விளக்கம்:

அழுந்தும்=வேரூன்றி செழிக்கும்; கொழுங்கனி=நன்கு கனிந்த கனிகள்

பொழிப்புரை:

செழிப்புடன் விளங்குவதும் குளிர்ச்சி பொருந்தியதும் ஆகிய கயிலாய மலையினை பேர்த்து எடுக்க முயற்சி செய்த போர் வலி மிக்க அரக்கன் இராவணன் மலையின் கீழே அழுந்தி நலிவடைந்து கதறும் வண்ணம், தனது கால் பெருவிரலை மலையின் மீது அழுத்திய பெருமான் என்று சிவபிரானது வலிமையை புகழ்ந்து போற்றாத மனிதர்களை பெருமானின் திருவருள் சென்று சேராது. நன்கு கனிந்த கனிகளைச் சுமந்து வரும் குளிர்ந்த நீரினைக் கொண்ட நிவா நதிக்கரையில் அமைந்துள்ளதும் வேரூன்றி செழித்த மரம் செடி கொடிகளை உடைய சோலைகள் நிறைந்ததும் ஆகிய நெல்வாயில் அரத்துறை தலத்தில் வீற்றிருக்கும் திருவருள் வேண்டும் என்று விரும்புவீராயின், பெருமானின் வல்லமையை புகழ்ந்து போற்றி அவனை வணங்கி அவனது அருளினைப் பெறுவீர்களாக. 
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/30/106-எந்தை-ஈசன்-எம்பெருமான்--பாடல்-8-2986726.html
2986725 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 106. எந்தை ஈசன் எம்பெருமான்- பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, August 29, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    நீல மாமணி மிடற்று நீறணி சிவன் எனப் பேணும்
    சீல மாந்தர்கட்கு அல்லால் சென்று கைகூடுவது அன்றால்
    கோல மாமலர் உந்திக் குளிர் புனல் நிவா மல்கு கரை மேல்
    ஆலும் சோலை நெல்வாயில் அரத்துறை அடிகள் தம் அருளே

விளக்கம்:

பேணும்=போற்றும்; சீலம்=நல்லொழுக்கம்; சிவபெருமானை போற்றி வணங்குவதே நல்ல ஒழுக்கம் என்று இங்கே கூறப் படுகின்றது. ஆலுதல்=உரத்த குரல் எழுப்புதல்;

பொழிப்புரை:

நீல மாமணி பதித்தது போன்ற கழுத்தினை உடையவனும், திருநீறு அணிந்தவனும், சிவன் என்னும் திருநாமம் உடையவனும் ஆகிய பெருமானைப் போற்றி வாழும் நல்லொழுக்கம் இல்லாத மாந்தர்களை பெருமானின் திருவருள் சென்று கைகூடாது. அழகிய சிறந்த மலர்களை தள்ளிக் கொண்டு வரும் குளிர்ந்த நீர்ப் பெருக்கினை உடைய நிவா நதிக் கரையினில் அமைந்துள்ளதும் ஆரவாரங்கள் மிகுந்த சோலைகள் உடையதும் ஆகிய நெல்வாயில் அரத்துறை தலத்தில் வீற்றிருக்கும் அடிகளின் திருவருள் வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புவீராயின், அவரது பெருமைகளை உணர்த்தும் பல திருநாமங்களை சொல்லிப் புகழ்ந்து வணங்கும் நல்லொழுக்கம் உடைய மனிதர்களாக மாறுவீர்களாக.  

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/29/106-எந்தை-ஈசன்-எம்பெருமான்--பாடல்-7-2986725.html
2986724 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 106. எந்தை ஈசன் எம்பெருமான்- பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, August 28, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 6:

    உரவு நீர்சடைக் கரந்த ஒருவன் என்று உள் குளிர்ந்து ஏத்த
    பரவி நைபவர்க்கு அல்லால் பரிந்து கை கூடுவது அன்றால்
    குரவ நீடுயர் சோலைக் குளிர் புனல் நிவா மல்கு கரை மேல்
    அரவம் ஆகும் நெல்வாயில் அரத்துறை அடிகள் தம் அருளே

விளக்கம்:

அரவம்=ஓசை; உரவு நீர்=பரந்த கங்கை நதி; அரவம் என்பதற்கு பாம்பு என்று பொருள் கொண்டு தண்ணீர் பாம்புகள் நிறைந்த நிவா நதி என்றும் சிலர் பொருள் கூறுகின்றனர். 

பொழிப்புரை:

பரந்த கங்கை நதியினைத் தனது சடையினில் மறைத்து வைத்த ஒப்பற்ற திறமை உடையவன் என்று உள்ளம் குளிர்ந்து பெருமானை வணங்கி வாழ்த்தாத மனிதர்களை பெருமானின்  திருவருள் சென்று அடையாது. நெடிது உயர்ந்த குரா மரங்கள் நிறைந்த சோலைகளில் ஒடும் குளிர்ந்த நீரினை உடைய நிவா நதிக் கரையின் மீது அமைந்துள்ள சந்தடி மிகுந்து ஓசை எழும் நெல்வாயில் அரத்துறை தலத்தில் வீற்றிருக்கும் அடிகளின் திருவருள் வேண்டும் என்று விரும்புவீராயின், நீங்கள் பெருமானின் வல்லமைகளை புரிந்து கொண்டு அவரை வணங்கி போற்றி நைவடையும் உள்ளம் கொண்டு அவரை வழிபடுவீர்களாக.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/28/106-எந்தை-ஈசன்-எம்பெருமான்--பாடல்-6-2986724.html
2986723 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 106. எந்தை ஈசன் எம்பெருமான்- பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, August 27, 2018 12:00 AM +0530

பாடல் 5:

    வெருகு உரிஞ்சு வெங்காட்டில் ஆடிய விமலன் என்று உள்கி
    உருகி நைபவர்க்கு அல்லால் ஒன்றும் கைகூடுவது அன்றால்
    முருகு உரிஞ்சு பூஞ்சோலை மொய்ம்மலர் சுமந்து இழி நிவா வந்து
    அருகு உரிஞ்சு நெல்வாயில் அரத்துறை அடிகள் தம் அருளே

விளக்கம்:

வெருகு=காட்டுப் பூனை; மரநாய் என்றும் கூறுவார்கள்; உரிஞ்சு=தேய்க்கின்ற; தேய்த்தல் என்ற பொருளில் வரும் இந்த சொல் இங்கே நிறைதல் நெருங்குதல் பொருந்துதல் என்ற பொருளில் வரும் வண்ணம் கையாளப்பட்டுள்ளது. முருகு=அழகு  மொய்ம்மலர்=வண்டுகள் இடைவிடாது மொய்க்கும் வண்ணம் தேன் அதிகமாக பொருந்தியுள்ள மலர்கள்; 

பொழிப்புரை:

காட்டுப் பூனைகள் திரியும் கொடிய சுடுகாட்டினில் நடமாடும் விமலன் என்று பெருமானின் திறனை மனதினில் நினைத்து உருகி உள்ளம் நைந்து வழிபடாத மனிதர்களுக்கு அவனது அருள் கைகூடுவதில்லை. அழகு பொருந்தியதும் இடைவிடாது வண்டுகள் மொய்க்கும் வண்ணம் மிகவும் அதிகமான தேன் பொருந்தி உள்ளதும் ஆகிய மலர்களைச் சுமந்து கொண்டு வந்து சேர்க்கும் நீரினை உடைய நிவா நதிக்கரையினில் அமைந்துள்ள நெல்வாயில் அரத்துறை தலத்தில் வீற்றிருக்கும் அடிகளின் திருவருள் வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புவீராயின், பெருமானின் திறனை மனதினில் எண்ணி உள்ளம் உருகு நைந்து அவரை வழிபடுவீர்களாக.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/27/106-எந்தை-ஈசன்-எம்பெருமான்--பாடல்-5-2986723.html
2986722 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 106. எந்தை ஈசன் எம்பெருமான்- பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, August 26, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 4:

    துன்ன ஆடை ஒன்று உடுத்துத் தூய வெண்ணீற்றினர் ஆகி
    உன்னி நைபவர்க்கு அல்லால் ஒன்றும் கைகூடுவது அன்றால்
    பொன்னு மாமணி உந்திப் பொருபுனல் நிவா மல்கு கரை மேல்  
    அன்னமாகும் நெல்வாயில் அரத்துறை அடிகள் தம் அருளே

விளக்கம்:

துன்ன ஆடை=தைத்த ஆடை; பெரிய துணியிலிருந்து கிழக்கப்பட்டு தைக்கப்பட்ட கோவண ஆடையினை இங்கே உணர்த்துகின்றார். கோவண ஆடையினை உடுத்திருக்கும் தன்மை பெருமானின் எளிமையை உணர்த்துகின்றது. உடல் முழுவதும் திருநீறு பூசியுள்ள தன்மை, உலகிலுள்ள அனைத்துப் பொருட்களும் அனைத்து உயிர்களும் ஒரு நாள் அழியும் தன்மை உடையது என்பதையும் பெருமான் ஒருவனே என்றும் அழியாது நிலைத்து நிற்கும் தன்மை உடையவன் என்பதையும் உணர்த்துகின்றது. வேறு எந்த தெய்வத்திற்கும் இல்லாததும், பெருமான் ஒருவனுக்கே உரிய குணங்களாக உள்ளவை இந்த இரண்டு ஒப்பற்ற குணங்கள்;

துன்ன ஆடை உடுத்தவர் என்று எளிமையின் வடிவமாக பெருமான் விளங்குவதை பல திருமுறை பாடல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. அத்தகைய பாடல்கள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காண்போம். வேணுபுரம் (சீர்காழியின் பன்னிரண்டு பெயர்களின் ஒன்று) தலத்தின் மீது (2.81.2) அருளிய பாடலில் தைத்த கோவணத்தோடு புலித்தோல் ஆடையினை உடையாக கொண்டவர் பெருமான் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். பெருமானின் கருணையின் வடிவமாக திகழ்பவள் பார்வதி அன்னை என்பதை நாம் அறிவோம். தான் கருணை புரிபவன் என்பதை உலகுக்கு உணர்த்தும் வண்ணம் அன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் அடையாளமாக பெருமான் வைத்துள்ளார் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். 

    சுடுகாடு மேவினீர் துன்னம் பெய் கோவணம் தோல்
    உடை ஆடையது கொண்டீர் உமையாளை ஒரு பாகம்
    அடையாளம் அது கொண்டீர் அங்கையினில் பரசு எனும்
    படையாள்வீர் வேணுபுரம் பதியாகக் கொண்டீரே 

ஆமாத்தூர் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடல் (2.44.1) துன்னம் பெய் கோவணம் என்ற தொடருடன் தொடங்குகின்றது. பொக்கம்=பொலிவு; பெருமானின் அழகிய திருவடிகளை போற்றி புகழாத மனிதர்கள் அழகு அற்றவர்கள் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். பின்னம்=பின்னப்பட்டு அழகுடன் காணப்படும்

    துன்னம் பெய் கோவணமும் தோலும் உடை ஆடை
    பின்னம் சடை மேலோர் பிள்ளை மதி சூடி
    அன்னம் சேர் தண் கானல் ஆமாத்தூர் அம்மான் தன்
    பொன்னம் கழல் பரவாப் பொக்கமும் பொக்கமே . 

அப்பர் பெருமான் தான் புகலூர் மீது அருளிய திருத்தாண்டகப் பதிகத்தின் ஒன்பதாவது பாடலில் துன்னம் சேர் கோவணத்தாய் என்று பெருமானை அழைக்கின்றார். துன்னம்= தையல்; அக்காரம்=எலும்பு மாலை; சங்கு மணிகளால் கோர்க்கப்பட்ட உருத்திராக்க மாலை என்றும் கூறுவார்கள். சிவபெருமான் கையில் இருக்கும் மழு ஆயுதத்தை அவர் பயன்படுத்தவேண்டிய அவசியம் ஏற்படாத காரணத்தால், இரத்தக் கறை படியாத ஆயுதமாக விளங்குகின்றது. எனவே அதனை வெண் மழுவாள் என்று கூறுகின்றார். 

    துன்னம் சேர் கோவணத்தாய் தூய நீற்றாய் துதைந்து
         இலங்கு வெண் மழுவாள் கையில் ஏந்தி
    தன் அணையும் தண்மதியும் பாம்பும் நீரும் சடைமுடி மேல்
         வைத்து உகந்த தன்மையானே
    அன்ன நடை மடவாள் பாகத்தானே அக்காரம்
         பூண்டானே ஆதியானே
    பொன்னம் கழலடிக்கே போதுகின்றேன் பூம்புகலூர்
         மேவிய புண்ணியனே 

வீழிமிழலை தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (6.53.5) அப்பர் பிரான் துன்னத்தின் கோவணம் ஒன்று உடையார் என்று குறிப்பிடுகின்றார். துன்னம்=துண்டிக்கப்பட்ட துணி, பிரமனின் மண்டையோட்டினை பெருமான் கையில் ஏந்தியுள்ள தன்மை இந்த பாடலின் நான்காவது அடியில் குறிப்பிடப்படுகின்றது. 

    துன்னத்தின் கோவணம் ஒன்று உடையார் போலும்
         சுடர் மூன்றும் சோதியுமாய்த்  தூயார் போலும்
    பொன் ஒத்த திருமேனிப் புனிதர் போலும் பூதகணம் புடை சூழ
         வருவார் போலும் 
    மின்னொத்த செஞ்சடை வெண் பிறையார் போலும் வியன்
          வீழிமிழலை சேர் விமலர் போலும் 
    அன்னத் தேர் அயன் முடி சேர் அடிகள் போலும்
          அடியேனை ஆளுடைய அடிகள்  தாமே 

 
பொழிப்புரை:

தைக்கப்பட்ட கோவண ஆடையினை உடுத்து எளிமையாக காட்சி அளிப்பவரும் தூய  வெண்ணீறு அணிந்து தாம் ஒருவனே என்றும் அழியாது நிலைத்து நிற்பவன் என்று உணர்த்துபவரும் ஆகிய சிவபெருமானை நினைத்து உள்ளம் நைந்து வழிபடாத மனிதர்களுக்கு அவரது அருள் கைகூடுவதில்லை; பொன்னையும் சிறந்த மணிகளையும் தனது நீர்ப்பெருக்குடன் அடித்துக் கொண்டு வரும் நிவா நதியின் கரையில் அமைந்ததும் அன்னப் பறவைகள் தங்கி மகிழ்வதும் ஆகிய நெல்வாயில் அரத்துறை தலத்தில் வீற்றிருக்கும் அடிகளின் திருவருள் வேண்டும் என்று விரும்புவீராயின், நீங்கள் அவரது எளிமைத் தன்மை மற்றும் நிலையான தன்மை ஆகியவற்றை நினைத்து உள்ளம் நைந்து வழிபடுவீர்களாக.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/26/106-எந்தை-ஈசன்-எம்பெருமான்--பாடல்-4-2986722.html
2986721 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 106. எந்தை ஈசன் எம்பெருமான்- பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, August 25, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 3:

    பிணி கலந்த புன்சடை மேல் பிறையணி சிவன் எனப் பேணிப்
    பணி கலந்து செய்யாத பாவிகள் தொழச் செல்வது அன்றால்
    மணி கலந்து பொன் உந்தி வரு புனல் நிவா மல்கு கரை மேல்
    அணி கலந்த நெல்வாயில் அரத்துறை அடிகள் தம் அருளே

விளக்கம்:

பிணி=பிணைப்பு; கலந்து=மனம் மொழி மெய் ஆகிய மூன்றையும் ஈடுபடுத்தி; பிணைப்புத் தன்மை தான் அடர்ந்த தன்மையை சடைக்கு கொடுக்கும் என்பதை உணர்த்த பெருமானின் அடர்ந்த சடையினை பிணி கலந்த புன்சடை என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார்.    
 
பொழிப்புரை:

பிணைப்புத் தன்மை கொண்டு அடர்ந்து காணப்படும் செம்பட்டை சடையின் மேல் பிறைச் சந்திரனை அணிந்துள்ள பெருமானே, சிவனே என்று போற்றி, தங்களது மனம் மொழி மெய் ஆகிய மூன்றினையும் ஈடுபடுத்தி அவனுக்கு திருப்பணிகள் செய்யாத பாவிகளுக்கு அவனது அருள் கிட்டாது. பொன்னும் மணியும் கலந்து அடித்துக் கொண்டு வரப்படும் நிவா நதியின் கரை மேல் அமைந்துள்ள நெல்வாயில் அரத்துறை தலத்தில் வீற்றிருக்கும் அடிகளின் திருவருள் வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புவீராயின், பெருமானைப் போற்றி வழிபட்டு, உமது மனம் மொழி மற்றும் மெய் ஆகிய மூன்றையும் ஈடுபடுத்தி பெருமானுக்கு திருத்தொண்டுகள் புரிவீர்களாக.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/25/106-எந்தை-ஈசன்-எம்பெருமான்--பாடல்-3-2986721.html
2986719 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 106. எந்தை ஈசன் எம்பெருமான்- பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, August 24, 2018 11:36 AM +0530
பாடல் 2:

    ஈர வார்சடை தன் மேல் இளம்பிறை அணிந்த எம் பெருமான்
    சீரும் செல்வமும் ஏத்தாச் சிதடர்கள் தொழச் செல்வது அன்றால்
    வாரி மாமலர் உந்தி வருபுனல் நிவா மல்கு கரை மேல்
    ஆரும் சோலை நெல்வாயில் அரத்துறை அடிகள் தம் அருளே

விளக்கம்:

ஈர=குளிர்ந்த வார்சடை=நீண்ட சடை; சிதடர்=கீழ் மக்கள்; செல்வம்=சிறந்த குணங்கள்; சீர்= பெருமை; பெருமானின் கருணைத் தன்மையை, தானே வந்து அருளிய செயலைக், பதிகத்தின் முதல் பாடலில் குறிப்பிட்ட சம்பந்தர், கருணையின் அடையாளமாக பெருமானின் சடையினில் தங்கியுள்ள கங்கை நதியையும் பிறைச் சந்திரனையும் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். பகீரதன் பால் கொண்டுள்ள கருணை தானே, பெருமான் கங்கை நதியைத் தனது தங்குவதற்கு காரணமாக இருந்தது.   

பெருமானின் சீரும் சிறப்பும் அறியாமல் அவரை தொழாமல் இருக்கும் மனிதர்களை சிதடர்கள் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுவது மணிவாசகரின் அச்சோப் பதிகத்தின் கடைப் பாடலை நமக்கு நினைவூட்டுகின்றது. இந்த பதிகத்தின் முந்தைய பாடல்களில், அத்தன் என்றும் கூத்தன் என்றும் ஐயன் என்றும் அண்ணல் என்றும் அந்தம் என்றும் ஆதி என்றும் இறைவனை குறிப்பிட்ட மணிவாசகர் இந்த பாடலில் அம்மை என்று குறிப்பிடுவதை நாம் உணரலாம். இறைவனின் அருள் வடிவமாக அம்மை கருதப்படுவதை இந்த பாடல் நமக்கு உணர்த்துகின்றது. பெருமானின் கருணை எந்த அளவுக்கு உயர்ந்தது என்பதை நாய் சிவிகை ஏற்றுவித்த எனும் சொற்றொடர் உணர்த்துகின்றது. நாயின் இழிந்த தன்மை குறித்து எவரும் நாயினை உயர்ந்த இடத்தில் வைப்பதில்லை. அவ்வாறு உயர்ந்த இடத்தில் எவரேனும் வைத்தாலும் அந்த நாயின் பால் கருணை கொண்டு அளவற்ற பாசம் கொண்டிருந்தால் தான் அவ்வாறு செய்வார்கள். இந்த உலகியல் செய்கையின் அடிப்படையில், கீழ்மை குணங்கள் கொண்டிருந்த தன்னை (கீழ்மை குணங்கள் இந்த பதிகத்தின் முதல் எட்டு பாடல்களில் கூறப்பட்டுள்ளன) உயர்ந்த இடத்தில் வைத்த பெருமானின் எல்லையற்ற கருணைச் செயல் இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. செம்மை என்று செந்நெறியை அடிகளார் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். நன்னெறி செந்நெறி முன்னெறி என்று திருமுறைகள் குறிப்பிடுவது பெருமானை வழிபடும் நெறியினைத் தான். அத்தகைய நன்னெறியை அறியாத மனிதர்களை கீழ்மக்கள் என்று அடிகளார் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார்.        

    செம்மை நலம் அறியாத சிதடரொடும் திரிவேனை
    மும்மை நலம் அறுவித்து முதல் ஆய முதல்வன் தான்
    நம்மையும் ஓர் பொருள் ஆக்கி நாய் சிவிகை ஏற்றுவித்த
    அம்மை எனக்கு அருளிய ஆறு ஆர் பெறுவார் அச்சோவே

பொழிப்புரை:

கங்கை நதியினைத் தாங்கி இருப்பதால் எப்போதும் குளிர்ந்து காணப்படுவதும் நீண்டதும் ஆகிய சடையினை உடையவனும், ஒற்றைப் பிறைச் சந்திரனைத் தனது சடையினில் அணிந்தவனும் ஆகிய பெருமானின் சிறப்புகளையும் உயர்ந்த குணங்களாகிய அவரது செல்வங்களையும் அறிந்து கொண்டு புகழ்ந்து தொழுது ஏத்தாத கீழ்மக்களை அவரது அருள் சென்று அடையாது. சிறந்த மலர்களை வாரிக்கொண்டு வருவதும் மிகுந்த நீர்ப்பெருக்கினை உடையதும் ஆகிய நிவா நதிக்கரையின் மீது அமைந்துள்ள சோலைகள் நிறைந்துள்ள நெல்வாயில் அரத்துறை தலத்தில் வீற்றிருக்கும் அடிகளின் திருவருள் உங்களுக்கு வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புவீராயின், அவரது பெருமைகளையும் சிறந்த குணங்களையும் அறிந்து கொண்டு அவர் உறையும் திருக்கோயில்கள் சென்று அவரைப் பணிந்து தொழுவீர்களாக.,

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/24/106-எந்தை-ஈசன்-எம்பெருமான்--பாடல்-2-2986719.html
2986718 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 106. எந்தை ஈசன் எம்பெருமான்- பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, August 23, 2018 12:00 AM +0530                  
பின்னணி:

பெண்ணாகடத்து சுடர்க்கொழுந்தீசரை பணிந்து வணங்கி, ஒடுங்கும் பிணி என்று தொடங்கும் பதிகத்தினைப் (1.59) பாடிய திருஞானசம்பந்தர் அதற்கு பின்னர் திருவரத்துறை தலம் நோக்கி செல்லலானார். இந்த தலம் பெண்ணாகடம் இரயில் நிலையத்திலிருந்து தென்மேற்கில் ஆறு கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது. திருக்கோயில் அரத்துறை என்ற பெயரால் அழைக்கப் படுகின்றது. தலத்தின் பெயரையும் திருக்கோயிலின் பெயரையும் இணைத்து தேவார பதிகங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. இறைவரின் பெயர் அரத்துறை நாதர்; இறைவியின் பெயர் ஆனந்த நாயகி; திருஞான சம்பந்தர் தனது பாடல்களில் அரத்துறை அடிகள் என்றே இறைவனை குறிப்பிடுகின்றார். சுந்தரரும் தான் அருளிய பதிகத்தில் நெல்வாயில் அரத்துறை என்றே குறிப்பிடுகின்றார். அப்பர் பிரான் திருக்கோயிலின் பெயரை மட்டும் அரத்துறை என்று தனது பதிகத்தில் குறிப்பிடுகின்றார். தொழுதூர் விருத்தாசலம் சாலையில் தொழுதூரிலிருந்து இருபது கி.மீ. தொலைவில் உள்ள கொடிகுளம் என்ற இடத்திலிருந்து பிரிந்து செல்லும் சாலையில் சென்றால் இந்த தலம் அடையலாம். இந்த தலத்தில் உள்ள வடவெள்ளாறு நதி பண்டைய நாளில் நிவா என்று அழைக்கப்பட்டது. ஆதிசேஷன் வழிபட்டதால் அரவத்துறை என்ற அழைக்கப்பட்ட ஊரின் பெயர் நாளடைவில் மருவி அரத்துறை என்று மாறியது என்று கூறுவார்கள். 

அந்நாள் வரை தந்தையாரின் தோள்களில் அமர்ந்து பல தலங்கள் சென்ற சம்பந்தர், நாளுக்கு நாள் தந்தையாரின் வயது கூடுவதால் அவரது உடல் நிலையின் தளர்ச்சி கருதி, அவ்வாறு தந்தையாரை வருத்துவதை தவிர்த்து நடந்து சென்றார். இவ்வாறு சென்றதால் அவரது திருப்பாதங்கள் நொந்தன என்றும் அவரது தந்தையார் வருந்தினார் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். 

    ஆதியார் தம் அரத்துறை நோக்கியே 
    காதலால் அணைவார் கடிது ஏகிடத்
    தாதையாரும் பரிவுறச் சம்பந்தர்
    பாத தாமரை நொந்தன பையப்பைய

சம்பந்தரின் பாத மலர்கள் நொந்தன என்று சேக்கிழார் கூறுவது நமக்கு சம்பந்தரின் வாழ்வில் இதற்கு முன்னே நடந்த இரண்டு நிகழ்ச்சிகளை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றன. மூன்று வயதுக் குழந்தையாக குளக்கரையில் சம்பந்தர் அழுததை குறிப்பிடும் சேக்கிழார், அவர் அழுத நிலையினை குறிப்பிடுகையில் கண்களாகிய மலர்களிலிருந்து நீர் வெளிப்படக் கைம்மலர்களால் கண்களை பிசைந்து அழகிய தாமரை மலரும் சிவந்த கொவ்வைக் கனி போன்றும் அமைந்த திருவாயின் உதடுகள் துடிக்க, எண்ணில்லாத மறைகளின் ஒலி பெருகவும் அனைத்து உயிர்களும் களிப்படையவும், புண்ணியக் கன்றைப் போன்ற பிள்ளையார் பொருமி அழலானார் என்று குறிப்பிடும் பாடலை நாம் இங்கே காணலாம். தமிழ் மறைகள் தோன்றும் காலம் மிகவும் அருகில் வந்ததை உணர்த்தும் பொருட்டு மறையொலி எங்கும் பரவியது என்று நயமாக கூறும் சேக்கிழார் பிள்ளையாரின் அழுகை, பிராட்டி ஞானப்பால் ஊட்டுவதற்கும் தோடுடைய செவியன் என்ற பதிகம் வெளிவருவதற்கும் காரணமாக இருந்தமையை உணர்த்தும் வண்ணம் அழுது அருளினார் என்று குறிப்பிடுகின்றார்.     

    கண்மலர்கள் நீர் ததும்பக் கைம்மலர்களால் பிசைந்து 
    வண்ண மலர்ச் செங்கனி வாய் மணியதரம் புடை துடிப்ப
    எண்ணில் மறை ஒலி பெருக எவ்வுயிரும் குதூகலிப்பப்
    புண்ணியக் கன்று அனையவர் தாம் பொருமி அழுது அருளினார்   

திருக்கோலக்கா சென்ற சம்பந்தர், தனது கைகளால் தாளமிட்டு பாடியதைக் கண்டு பொறாத பெருமான் பொற்றாளம் வழங்கினார் என்பதை நாம் அறிவோம். தந்தையைக் காணாமல் அழுத போது ஞானப்பால் அருளிய பெருமான், கைகள் வருந்த தாளமிட்டு பாடியதைக் கண்டு பொற்றாளம் அளித்த பெருமான், மாறன்பாடியில் கால்கள் வருந்த நடந்ததைக் கண்டு முத்துச்சிவிகை அருளிய வரலாற்றினை நாம் இங்கே காண்கின்றோம். மெய்யடியார்கள் வருந்துவதை காணப் பொறாதவன் சிவபெருமான் என்று இந்த நிகழ்ச்சிகள் உணர்த்துகின்றன.        

திருவரத்துறை செல்லும் வழியில் மாறன்பாடி என்ற ஊர் அடைந்த போது, நடந்து வந்த சோர்வினை நீக்கும் பொருட்டும் உடன் வந்த அடியார்கள் இளைப்பாறும் பொருட்டும், ஞானசம்பந்தரும் உடன் வந்த அடியார்களும் அந்த ஊரில் தங்கினார்கள். அப்போது இரவுக் காலமும் வந்தது. இதனிடையில் அரத்துறை இறைவனும், திருஞானசம்பந்தர் ஏறிச் செல்வதற்கு சிவிகையும், அவர் மேலே கவித்துக் கொள்வதற்கு குடையும். அவரது புகழினை குறிப்பிட்டு ஊதுவதற்கு சின்னங்களும் (ஊதுகுழல்) அருளுவதற்கு முடிவு செய்தார் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார்.

    ஏறுதற்கு சிவிகை இடக்குடை
    கூறி ஊதக் குலவு பொற் சின்னங்கள்         
    மாறில் முத்தின் படியினால் மன்னிய 
    நீறு உவந்த நிமலர் அருளுவார்

தனது முடிவினை செயல்படுத்தும் வண்ணம் பெருமான், அரத்துறை தலத்து மறையவர்களின் கனவில், சீர்காழி குழந்தை ஞானசம்பந்தர் தன்னைக் காண்பதற்கு வந்து கொண்டிருக்கும் செய்தியையும், அவரிடத்தில் முத்துச்சிவிகை, முத்துக்குடை மற்றும் குழல்கள் கொண்டு சேர்க்க வேண்டும் என்று கூறுகின்றார். இவ்வாறு கனவினில் இறைவனது கருத்து உணர்த்தப்பட்ட மறையவர்கள் அனைவரும், அடுத்த நாள் விடியற்காலையில் திருக்கோயில் முன்னம் வந்து கூடினார்கள். இறைவன் கனவினில் வந்து நிகழ்த்திய அதிசயத்தை ஒருவருக்கொருவார் சொல்லி வியந்தனர். பள்ளியெழுச்சி பாடி இறைவனைப் போற்றும் காலம் நெருங்கியமையால் திருப்பள்ளியெழுச்சிக்கு உரிய காலத்தில் திருக்கோயில் கதவுகளை திறந்தனர். திறந்த போது செழுமையான முத்துக்கள் பதிக்கப்பெற்ற வெண்குடையும், முத்துச் சிவிகையும், புகழினை எடுத்து ஊதுவதற்கு ஊது கொம்புகளும் கோயிலின் உள்ளே இருந்ததைக் கண்டு பெரு மகிழ்ச்சியும் வியப்பும் அடைந்து, தங்களது தலைமேல் கைகளை குவித்து இறைவனை வணங்கினார்கள். மேலும் இந்த சின்னங்கள் எட்டு திசைகளுக்கும் இறைவனின் கருணைத் திறத்தையும் ஞானசம்பந்தரின் சிறப்பினையும் உணர்த்தும் விளக்கு போன்றவை என்று கூறினார்கள். இந்த நிகழ்ச்சி தலத்து மறையவர்களுக்கு சம்பந்தரின் அடிமைத் திறத்தின் தன்மையையும்,  இறைவன் சம்பந்தர் பால் வைத்திருந்த அன்பையும் உணர்த்தியது. இறைவனின் அருளால் வந்த பொருட்களை எடுத்துக் கொண்டு, சங்கு துந்துபி தாரை பேரி முதலான வாத்தியங்கள் முழங்க, அந்தணர்கள் மாறன்பாடி நோக்கி சென்றனர்.

எப்போதும் இறைவன் பற்றிய சிந்தனையுடன் இருந்த ஞானசம்பந்தர் உறங்கிய போது, அவரது கனவிலும் பெருமான் நெல்வாயில் அரத்துறை அந்தணர்கள் முத்துச் சிவிகை, குடை மற்றும் ஊது கொம்புகள் எடுத்து வருவதை உணர்த்தி, அவற்றை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதையும் உணர்த்தினார். விடியற்காலையில் எழுந்த ஞானசம்பந்தர், தனது தந்தையார் மற்றும் தன்னுடன் வந்த அடியார்களுக்கு, இறைவன் உணர்த்திய செய்தியை கூறினார். அனைவரும் தங்களது காலைக் கடன்களை முடித்துக் கொண்டு தங்களது கைகளை தலை மேல் குவித்து ஐந்தெழுத்து ஓதியவர்களாய் இருந்த போது, காலைப் பொழுது புலரவே, சூரியனும் திருஞான சம்பந்தர் முத்துச் சிவிகையில் ஏறும் காட்சியை கண்டு களிக்கும் விருப்பத்துடன் கிழக்கு திசையில் தோன்றினான் என்று சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் கூறுகின்றார்.

    போத ஞானப் புகலிப் புனிதரைச்
    சீத முத்தின் சிவிகை மேல் ஏற்றிடக்
    காதல் செய்பவன் போலக் கருங்கடல்
    மீது தேரின் வந்து எய்தினன் வெய்யவன்  

அர அர என்ற ஒலி வானில் எழ, நெல்வாயில் அரத்துறை அடியார்கள் முத்துச்சிவிகை முதலான பொருட்களுடன் ஞானசம்பந்தர் முன்னர் வந்து தோன்றினர். பெருமான் தங்களது கனவில் தோன்றியதையும் அதன் பின்னர் நடந்தவற்றையும் ஒன்று விடாமல் ஞானசம்பந்தரிடம் சொல்லிய வேதியர்கள் அவரைப் போற்றி வணங்கி அனைத்தும் ஈசனது அருளால் விளைந்தன என்று கூறினார்கள். மேலும் தாங்கள் கொண்டுவந்த பொருட்களை ஏற்றுக் கொள்ளுமாறு ஞானசம்பந்தரை வேண்டினார்கள். ஈசன் தான், இடைவிடாது அவரை தான் விருப்பமுடன் நினைக்கும் வண்ணம் அருள் தந்து ஆட்கொண்டவர் என்று குறிப்பிட்ட சம்பந்தர், தனது அடியாராக தன்னை ஆட்கொண்டு அருள் புரிந்தது தான், பெற்ற பேறு என்று வியப்புடன் குறிப்பிட்ட பின்னர் சம்பந்தர் எந்தை ஈசன் என்று தொடங்கும் பதிகத்தை பாடினார் என்று சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் கூறுகின்றார். புந்தி=மனம்; புந்தி ஆர=மனம் நிறையும் வண்ணம்; பெருமானின் அருள் கைகூடியதால் முத்துச்சிவிகையும் மற்ற பொருட்களும் பெறுகின்ற பேறு தனக்கு கிடைத்தது என்பதை உணர்ந்த ஞானசம்பந்தர், பெருமானின் அருள் நமக்கு கிடைக்கவேண்டும் என்றால் நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை இந்த பதிகத்து பாடல்களில் கூறுவதை காணலாம்.  

    எந்தை ஈசன் என எடுத்து இவ்வருள்
    வந்தவாறு மற்று எவ்வணமோ என்று
    சிந்தை செய்யும் திருப்பதிகத்து இசை
    புந்தி ஆரப் புகன்று எதிர் போற்றுவார் 


பாடல் 1:

    எந்தை ஈசன் எம்பெருமான் ஏறமர் கடவுள் என்று ஏத்திச்
    சிந்தை செய்பவர்க்கு அல்லால் சென்று கைகூடுவது அன்றால் 
    கந்த மாமலர் உந்திக் கடும்புனல் நிவா மல்கு கரை மேல்
    அந்தண் சோலை நெல்வாயில் அரத்துறை அடிகள் தம் அருளே 

விளக்கம்:

இறைவனின் புகழினை வாயினால் பாடி மனதினால் சிந்திக்கும் அன்பர்களுக்கு இறைவன் அருள் கைகூடும் என்றும் அல்லாதார்க்கு அவனது அருள் கைகூடாது என்பதையும் சம்பந்தர் இந்த பாடலில் உணர்த்துகின்றார். பதிகத்தின் அனைத்துப் பாடல்களிலும் நிவா நதி குறிப்பிடப்பட்டு, தலத்தின் நீர்வளத்திற்கு இந்த நதி காரணம் என்பதும் உணர்த்தப் படுகின்றது. சென்று கைகூடுவது என்று திருவருள் தானே வந்தடைந்ததை பிள்ளையார் குறிப்பிடுகின்றார். தான் பயணம் செய்வதற்கு சிவிகை வேண்டும் என்று திருஞான சம்பந்தர் இறைவனிடம் வேண்டியதாக பெரிய புராணத்தில் எங்கும் சொல்லப்படவில்லை. எனினும் சம்பந்தர் தந்தையாரின் தோளினில் ஏறிக் கொண்டு வாராமல் தானே நடந்து வந்ததைக் கண்ட பெருமான், தானே முன்வந்து அருள் புரிந்தமை இங்கே அருள் சென்று கைகூடியது என்று கூறுகின்றார். நமது தேவைகளை புரிந்து கொண்டு தந்தையார், நாம் கேட்காமல் இருந்த போதும். தாமே வந்து நமது தேவைகளை நிறைவேற்றுவது போன்று, இறைவன் தானே வந்து முத்துச்சிவிகை அளித்ததால் எந்தை என்று பெருமானை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார் போலும். சம்பந்தருக்கு தந்தையாகவும் இறைவனாகவும் திகழ்ந்தவர் அல்லவா சிவபெருமான். ஏறு=இடபம்; அந்தண்=அழகு மற்றும் குளிர்ச்சி; ஈசன்=தலைவன்; கந்தம்=நறுமணம்;

அடியார்களுக்கு அன்றி மற்றவர்க்கு சிவபெருமான் அருள் புரிய மாட்டான் என்று சம்பந்தர்  கூறுவது அப்பர் பிரான் அருளிய நமச்சிவாயப் பத்து பதிகத்தின் பாடலை (4.11.6) நமக்கு நினைவூட்டுகின்றது. சலம்=வேறுபாடுள்ள தன்மை. சஞ்சலம் என்ற வடமொழிச் சொல்லின் திரிபு. உள்ளொன்றும் புறமொன்றுமாக உள்ள நிலை. வேண்டுதல் வேண்டாமை அற்றவன். அனைவருக்கு ஒரே தன்மையாக உள்ளவன். சங்கரன்=இன்பம் அளிப்பவன். அனைவருக்கு ஒரே தன்மையாக காணப்படும் சிவபெருமான், தன்னைச் சார்ந்த அடியார்களுக்கு எப்போதும் நன்மை செய்பவன்; சிவபிரான் தன்னைச் சாராதவர்களுக்கு நன்மை அளிக்காதவன். நற்குலத்தில் பிறவாதாரும், சிவபிரானின் நாமத்தை ஓதினால், அவர்களுக்கும் நற்குலத்தோர் அடையும் நன்மைகளை அளிப்பவன் சிவபெருமான் என்பதே இந்த பாடலின் திரண்ட பொழிப்புரை.

    சலமிலன் சங்கரன் சார்ந்தவர்க்கு அலால்
    நலமிலன் நாள்தோறும் நல்குவான் நலம்
    குலமிலர் ஆகிலும் குலத்துக்கு ஏற்பதோர்
    நலம் மிக கொடுப்பது நமச்சிவாயவே 
      

பொழிப்புரை:

எமது தந்தையே, அனைவர்க்கும் தலைவனே, எமது பெருமானே, இடபத்தின் மீது அமரும் கடவுளே என்று பெருமானைப் புகழ்ந்து பாடி, அவனது தன்மைகளை சிந்தனை செய்யும் அடியார்களுக்கு அல்லாது ஏனையோருக்கு அவனது அருள் தானே சென்று கைகூடாது. நறுமணம் வீசும் சிறந்த மலர்களை அடித்துக் கொண்டு பெருகி வரும் நீரினை உடைய நிவா நதிக்கரையினில் அழகியதும் குளிர்ந்ததும் ஆகிய சோலைகள் கொண்டுள்ள  நெல்வாயில் அரத்துறை தலத்தில் வீற்றிருக்கும் அடிகளின் அருள் வேண்டுவீராயின், நீங்கள் அவனைப் புகழ்ந்து வாயினால் பாடி மனதினால் அவனது பெருமைகளை நினைப்பீர்களாக.   

]]>
dinmani kadhir 1980 http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/23/106-எந்தை-ஈசன்-எம்பெருமான்--பாடல்-1-2986718.html
2982407 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 105. ஒடுங்கும் பிணிபிறவி   - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, August 22, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

    மண்ணார் முழவு அதிர மாட வீதி வயல் காழி ஞான
         சம்பந்தன் நல்ல
    பெண்ணாகடத்துப் பெருங்கோயில் சேர் பிறை உரிஞ்சும் தூங்கானை
         மாடம் மேயான்
    கண்ணார் கழல் பரவு பாடல் பத்தும் கருத்து உணரக் கற்றாரும்
         கேட்டரும் போய்
    விண்ணோர் உலகத்து மேவி வாழும் விதி அதுவே ஆகும்
         வினை மாயுமே 

விளக்கம்;

கருத்து உணர்ந்து கற்றார் என்று தேவாரப் பதிகங்களை பொருள் உணர்ந்து கற்க வேண்டும் என்று திருஞான சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். பல பதிகங்களில் பண் பொருந்த தேவார பாடல்களை பாட வேண்டிய அவசியத்தையும் ஞானசம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார். இவ்வாறு முறையான பண்ணுடன் பொருத்தி, பாடல்களின் பொருளை புரிந்து கொண்டு, மனம் ஒன்றி பாடும் அடியார்களையே வல்லவர் என்று பெரும்பாலான பாடல்களில் சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். எனவே நாமும் தேவார பதிகங்களின் பொருளினை உணர்த்து கொள்ள முயற்சி செய்வோமாக. கண்ணார் கழல்=உலகத்தின் கண் போன்று கருதப்படும் திருப்பாதங்கள்; 
    
பொழிப்புரை: 

நிலம் அதிரும் வண்ணம் ஒலிக்கும் முரசுகள் உடையதும் மாட வீதிகள் நிறைந்ததும் ஆகிய சீர்காழி நகரத்தைச் சார்ந்த ஞானசம்பந்தன், பெண்ணாகடம் நகரில் உள்ளதும் நன்மைகள் பல அருளும் தன்மை வாய்ந்ததும் ஆகிய பெருங்கோயிலாகிய தூங்கானை மாடம் திருக்கோயிலில் உறைகின்ற இறைவனின் திருப்பாதங்களை, பல நன்மைகளை அனைவர்க்கும் அருளுவதால் கண் போன்று கருதப்படும் திருவடிகளை, புகழ்ந்து பாடிய பத்து பாடல்களையும், பாடல்களின் பொருளினை உணர்ந்து கற்று இசையுடன் பொருந்தி பாடும் அடியார்களும் அத்தகைய பாடல்களை கேட்கும் அடியார்களும், தவத்தின் பயன்கள் பெற்று, சிவலோகத்தைச் சென்றடைந்து ஆங்கே நிலையாக பொருந்தி வாழும் தன்மையை பெருவார்கள், அவர்களின் வினைகள் முற்றிலும் அழிந்துவிடும். இதுவே நியதி என்பதை உணர்வீர்களாக.   ,        

முடிவுரை

இந்த பதிகத்து பாடல்கள் மூலம் தூங்கானை மாடத்து பெருமானின் பெருமைகளை நமக்கு உணர்த்தி, இந்த பெருமானை பணிந்து வணங்குவதால் நாம் பெறவிருக்கும் நன்மைகளை குறிப்பிட்டு, நாமும் இந்த பெருமானை வணங்கிப் பணியும் வண்ணம் நம்மை சன்பந்தர் வழிப்படுகின்றார். உயிருக்கு உற்ற தீங்கினை மட்டுமன்றி உடலுக்கு உற்ற தீங்கினையும் நீக்கும் வண்ணம் இந்த தலம் அமைந்துள்ள நிலையினை நாம் அப்பர் பிரானின் வாழ்க்கையிலிருந்து அறிந்து கொள்ளலாம். பல வருடங்கள் சமணர்களுடன் வாழ்ந்ததால் இழிந்த தன்மை அடைந்த உடலுடன் உயிர் வாழ்வதற்கு விருப்பம் இல்லை என்று நினைத்த அப்பர் பிரான், இடபக் குறி பொறித்து தனது உடலினை தூய்மை செய்யுமாறு இந்த தலத்து இறைவனிடம் வேண்டியதாக சேக்கிழார் குறிப்பிடும் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது.

    புன் நெறியாம் அமண் சமயத் தொடக்கு உண்டு போந்த உடல்
    தன்னுடனே உயிர் வாழத் தரியேன் நான் தரிப்பதனுக்கு
    என்னுடைய நாயக நின் இலச்சினை இட்டு அருள் என்று
    பன்னு செழும் தமிழ் மாலை முன் நின்று பாடுவார்

சமண சமயத்தில் இருந்து பாழ் பட்ட உடலை தரியேன் என்று அப்பர் பிரான் கூறிய பின்னர், நாவுக்கரசர் என்று தானே பட்டம் சூட்டி அவரது தமிழ்ப் புலமையை உலகு அறியச் செய்த பின்னர், அப்பர் பிரானின் தீஞ்சுவை பாடல்களை கேட்காமல் சிவபிரானால் இருக்க முடியாது அல்லவா. எனவே அப்பர் பிரானின் வேண்டுகோளை ஏற்று அவரது உடலை தூய்மை படுத்த தீர்மானித்த பெருமான். தனது சிவகணம் ஒன்றினுக்கு ஆணை இடுகிறார். வேறு யாரும் அறியாதவாறு அந்த சிவகணமும் அப்பர் பிரானின் அருகில் வந்து அவரது தோளில் மூவிலை சூலம் மற்றும் இடபக் குறிகளை பொறிக்கின்றது. இந்த நிகழ்ச்சியை கூறும்போது சேக்கிழார் பெருமான் உழவாரப் படை கொண்டு தொண்டு செய்த அப்பர் பிரானின் தோள்களை திரு என்ற அடைமொழி கொடுத்து சிறப்பிப்பதை நாம் பெரிய புராணத்தில் காணலாம். மாடு என்றால் அருகில் என்று பொருள். அப்பர் பிரானுக்கு அருகில் இருந்தவர் கூட அறியாதவாறு சின்னங்கள் பொறிக்கப்பட்டன என்று சேக்கிழார் இந்தப் பாடலில் கூறுகிறார். சின்னத்தை தனது தோளில் கண்ட அப்பர் பிரான் தனது வேண்டுகோளை ஏற்று உய்யச் செய்த இறைவனின் கருணையை நினைந்து மகிழ்ந்தார்.

    நீடு திருத் தூங்கானை மாடத்து நிலவுகின்ற
    ஆடக மேருச்சிலையான் அருளால் ஓர் சிவ பூதம்
    மாடு ஒருவர் அறியாமே வாகீசர் திருத் தோளில்    
    சேடு உயர் இலைச் சூலம் சின விடையின் உடன் சாத்த 

அப்பர் பிரான் இந்த தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தில் மூன்று பாடல்கள் தான் நமக்கு தற்போது கிடைத்துள்ளன. மூன்று பாடல்களிலும் மூன்று விண்ணப்பங்கள் இருப்பதை நாம் காணலாம். முதல் பாடலில் மூவிலைச் சூலம் பொறிக்குமாறும், இரண்டாவது பாடலில் சிவபிரானின் திருவடியில் உள்ள திருநீற்றை தன் உடலின் மீது பூசுமாறும், கடைப் பாடலில் இடப இலச்சினை பொறிக்குமாறும் வேண்டுவதை நாம் காணலாம். பொன் போன்ற திருவடிக்கு எனது விண்ணப்பம் என்று பணிவாக பதிகத்தினை தொடங்கும் அப்பர் பிரான், அந்த பணிவின் ஊடே தனது தீர்க்கமான முடிவினை எடுத்துக் கூறுவதையும் நாம் காணலாம். சூல இலச்சினை தனது உடலின் மீது பொறிக்கபடாவிடில் தனது உயிரைப் போக்கிக் கொள்வதாக இறைவனிடம் தெரிவிக்கும் பயமற்ற தன்மையை நாம் உணரலாம். தனது உயிரைத் தான் போக்கி கொள்வதற்கான காரணம் இங்கே கூறப்படாவிட்டாலும், நம்மால் உணர்ந்து கொள்ள முடிகின்றது. சூலம் பொறிக்கப்பட்டால் தான் உயிர் வாழ்வேன் என்று கூறுவதிலிருந்து நாம், சூலத்தின் உருவம் தனது உடலினை புனிதப்படுத்தும் என்று அப்பர் பிரான் கருதியதை நாம் தெளிவாக புரிந்து கொள்கின்றோம். எனவே சமணர்களுடன் தான் வாழ்ந்ததால் தனது உடல் புனிதம் கெட்டதாக அப்பர் பிரான் கருதியதையும் நம்மால் உணரமுடிகின்றது. மேலும் சூலம் தனது உடலில் சிவபிரான் அருளால் தோன்றினால், உலகில் உள்ளவர் அனைவரும், சிவபிரான் அப்பரின் தவற்றை மன்னித்து ஏற்றுக் கொண்டதனை உணருவார்கள் என்பதால் இந்த வேண்டுகோள் விடுக்கப்பட்டது என்பதையும் நாம் உணரமுடிகின்றது. மேலும் என்னாவி காப்பதற்கு இச்சை உண்டேல் என்ற கேள்வியை எழுப்பிய அப்பர் பிரானை காப்பாற்றியதன் மூலம், தனக்கு அப்பர் பிரானின் தீஞ்சுவைப் பாடல்களை கேட்பதற்கு எத்தனை விருப்பம் இருந்தது என்பதை சிவபிரான் தெளிவுபடுத்தி உள்ளார் என்பதும் இந்த நிகழ்ச்சியில் இருந்து நாம் உணரலாம். சமணர்கள் அளித்த பெரிய இடர்களில் இருந்து காப்பாற்றிய இறைவனுக்கு, சூலம் பொறிப்பது ஒன்றும் அரிய செயல் அல்லவே. இறைவன் மனது வைத்தால் எந்த இடரும் இடரல்ல என்பதையும், எந்த வேண்டுகோளும் நிறைவேற்ற முடியாத வேண்டுகோள் அல்ல என்பதையும் அப்பர் பிரானின் வாழ்க்கை நமக்கு உணர்த்துகின்றது. இந்தப் பாடலில் அப்பர் சிவபிரானை தூங்கானை மாடச் சுடர் கொழுந்து என்று அழைக்கின்றார்.

    பொன்னார் திருவடிக்கு ஒன்று உண்டு விண்ணப்பம் போற்றி செய்யும்
    என் ஆவி காப்பதற்கு இச்சை உண்டேல் இரும் கூற்று அகல
    மின்னாரும் மூவிலைச் சூலம் என் மேல் பொறி மேவு கொண்டல்
    துன்னார் கடந்தையுள் தூங்கானை மாடச் சுடர்க் கொழுந்தே  

இந்த பதிகத்தின் பாடல்களில் சம்பந்தர் தவம் செய்து முக்திப் பேற்றினை அடைவதை விட எளிதான வழி தூங்கானை மாடத்து பெருமானைப் பணிந்து போற்றி வழிபடுவது என்று கூறுகின்றார். நாமும் சம்பந்தர் காட்டிய வழியில் சென்று பெருமானைப் பணிந்து இம்மை மற்றும் மறுமையிலும் பல பயன்கள் பெற்று வாழ்வினில் உய்வினை அடிவோமாக.  

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/22/105-ஒடுங்கும்-பிணிபிறவி-----பாடல்-11-2982407.html
2982404 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 105. ஒடுங்கும் பிணிபிறவி   - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, August 21, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 10:

    பகடூர் பசி நலிய நோய் வருதலால் பழிப்பாய வாழ்க்கை
       ஒழியத் தவம்
    முகடூர் மயிர் கடிந்த செய்கையாகும் மூடு துவர் ஆடையரும்
       நாடிச் சொன்ன
    திகழ் தீர்ந்த பொய்ம் மொழிகள் தேற வேண்டா திருந்திழையும்
       தானும் பொருந்தி  வாழும்
    துகள் தீர் கடந்தை தடங்கோயில் சேர் தூங்கானை மாடம்
       தொழுமின்களே

விளக்கம்

பகடு=யானை; பகடூர்=யானைப் பசி, பெரும்பசி; முகடு=தலையின் உச்சி; கடிந்த=நீக்கிய; திகழ் தீர்ந்த=விளக்கம் அற்ற; துகள்=குற்றம்;  சமணர்களும் புத்தர்களும் பெருமானை குறித்து சொல்லும் மொழிகள் தகுந்த விளக்கத்துடன் சொல்லப் படாமையால் அவை அனைத்தும் பொய் மொழிகள் என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார்.  

பொழிப்புரை: 

யானைப்பசி என்று சொல்லப்படும் பெரும்பசி வருத்த மேலும் மேலும் நோய்கள் வருத்துவதால், அனைவரின் பழிப்புக்கு ஆளாகும் இந்த பிறவி நீங்க வேண்டும் என்று நோக்கத்துடன் தவம் செய்ய விரும்பும் மனிதர்களே, தங்களது தலையுச்சியின் மீதுள்ள முடியினை ஓவ்வொன்றாக பிடுங்கி நீக்கிக் கொள்ளும் சமணர்களும் தங்களது உடலினைத் துவராடையால் மூடிக் கொள்ளும் புத்தர்களும், ஆதாரமின்றி விளக்கம் ஏதுமின்றி சிவபெருமானைக் குறிப்பிட்டு சொல்லும் பொய் மொழிகளை உண்மை என்று நினைத்து தவறான வழியில் செல்லாதீர்கள். கடைந்தை நகரிலுள்ள தூங்கானை மாடம் என்று அழைக்கப்படும் திருக்கோயிலில் அழகிய நகைகளை அணிந்த உமையன்னையுடன் பொருந்தி உறைகின்ற பெருமானைத் தொழுது வணங்கி நீங்கள் விரும்பும் பயனை அடைவீர்களாக

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/21/105-ஒடுங்கும்-பிணிபிறவி-----பாடல்-10-2982404.html
2982403 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 105. ஒடுங்கும் பிணிபிறவி   - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, August 20, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 9:

    நோயும் பிணியும் அருந்துயரமும் நுகருடைய வாழ்க்கை
        ஒழியத் தவம்
    வாயும் மனம் கருதி நின்றீர் எல்லாம் மலர்
        மிசைய நான்முகனும் மண்ணும் விண்ணும் 
    தாய அடி அளந்தான் காண மாட்டாத் தலைவர்க்கு
        இடம் போலும் தண் சோலை  விண்
    தோயும் கடந்தை தடங்கோயில் சேர் தூங்கானை மாடம்
        தொழுமின்களே

விளக்கம்

வாயும் மனம்=பொருந்திய மனம்; தாய=தாவிய; பிணி=வருத்தம்; 

பொழிப்புரை: 

நோயினால் உடல் மெலிந்து மனம் வருத்தமடைந்து துன்பங்களையே நுகரும் வாழ்க்கை ஒழிய வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் தவம் செய்வதற்கு ஏற்ற இடத்தினைத் தேடி அலையும் மனிதர்களே, தாமரை மலரின் மேல் உறையும் பிரமனும், மண்ணையும் விண்ணையும் தனது ஈரடிகளால் அளந்த திருமாலும் காண முடியாமல் நின்ற தலைவனாகிய சிவபெருமான் உறையும் இடமாகிய தூங்கானை மாடம் செல்வீர்களாக. குளிர்ந்ததும் வானளாவ உயர்ந்தும் காணப்படும் சோலைகள் சூழ்ந்த கடந்தை நகரில் உள்ள தூங்கானை மாடம் திருக்கோயில் சென்று ஆங்குள்ள இறைவனைத் தொழுது. இழிந்த இந்த பிறவி ஒழிய வேண்டும் என்ற உங்களது விருப்பத்தினை நிறைவேற்றிக் கொள்வீர்களாக. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/20/105-ஒடுங்கும்-பிணிபிறவி-----பாடல்-9-2982403.html
2982402 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 105. ஒடுங்கும் பிணிபிறவி   - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, August 19, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    பல் வீழ்ந்து நாத் தளர்ந்து மெய்யில் வாடிப் பழிப்பாய வாழ்க்கை ஒழியத் தவம்
    இல் சூழ் இடம் கருதி நின்றீர் எல்லாம் இறையே பிரியாது எழுந்து போதும் 
    கல் சூழ் அரக்கன் கதறச் செய்தான் காதலியும் தானும் கருதி வாழும்
    தொல் சீர்க் கடந்தை தடங்கோயில் சேர் தூங்கானை மாடம் தொழுமின்களே

விளக்கம்:

இல் சூழ் இடம்=இல்லமாக கருதி வாழுமிடம்; இந்த பாடலிலும் மூப்பின் தன்மை குறிப்பிடப்பட்டு, மூப்பு அடைந்து உடல் தளர்வதன் முன்னமே தூங்கானை மாடத்து தூண்டா விளக்கினைத் தொழவேண்டும் என்ற அறிவுரை கூறப்படுகின்றது. இறை=சிறிது நேரம்; பிரியாது=தாழ்த்தாது; போதும்=செல்வீர்கள்; கல்=கயிலை மலை;   

பொழிப்புரை: 

மூப்பு அடைவதால் பற்கள் விழுந்து நாத் தளர்ந்து பேச்சு குழறி உடல் வாடி பலரது பழிப்பினுக்கும் ஆளாகும் வாழ்க்கையினைத் தவிர்க்கும் நோக்கத்துடன் தவம் செய்வதற்கு தகுந்த இடத்தினை தேடி நிற்கும் மனிதர்களே, சிறிது நேரத்தையும் வீணாக்காமல் நான் சொல்லும் இடத்திற்கு நீங்கள் அனைவரும் செல்வீர்களாக. தனது வழியில் குறுக்கிட்டது என்று கருதி கயிலாய மலையினைச் சூழ்ந்து நின்று அதனை பேர்த்து எடுக்க முயற்சி செய்த அரக்கன் இராவணன் கதறி அழும் வண்ணம், அவனை மலையின் கீழே அழுக்கிய பெருமான் சிறந்த இடம் என்று கருதி தனது காதலியுடன் உறைகின்றதும், தொன்மை வாய்ந்த கடந்தை நகரினில் உள்ளதும் ஆகிய அகன்ற தூங்கானை மாடம் திருக்கோயில் சென்று ஆங்குள்ள இறைவனை வணங்கித் தொழுது உங்கள் விருப்பத்தினை நிறைவேற்றிக் கொள்வீர்களாக.   

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/19/105-ஒடுங்கும்-பிணிபிறவி-----பாடல்-8-2982402.html
2982401 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 105. ஒடுங்கும் பிணிபிறவி   - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் Saturday, August 18, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    இறை ஊண் துகளோடு இடுக்கண் எய்தி இழிப்பாய வாழ்க்கை
        ஒழியத் தவம்
    நிறை ஊண் நெறி கருதி நின்றீர் எல்லாம் நீள்கழலே நாளும்
        நினைமின் சென்னிப்
    பிறை சூழ் அலங்கல் இலங்கு கொன்றை பிணையும் பெருமான்
        பிரியாத நீர்த்
    துறை சூழ் கடந்தை தடங்கோயில் சேர் தூங்கானை மாடம்
        தொழுமின்களே

விளக்கம்:

அலங்கல்=மாலை; பிணையும்=விரும்பும்; இறை=சிறிது; துகள்=தூள், சிறிய அளவு; இளமை நிலையாமை தத்துவத்தை சென்ற பாடலில் உணர்த்திய ஞானசம்பந்தர் இந்த பாடலில் செல்வம் நிலையாமையை உணர்த்துகின்றார். ஒருவரது செல்வம் குறைந்த பின்னர் அவரது அன்றாடத் தேவைகளின் தரங்களும் குறைகின்றன. ஊட்டச்சத்து மிகுந்து செழிப்பான உணவினை அந்நாள் வரை உண்டு வாழ்ந்தவர்கள், எளிமையான உணவினை உண்ணத் தலைப்படுகின்றனர். மேலும் செல்வத்தின் துணை கொண்டு வசதி மிகுந்து வாழ்ந்து வந்த வாழ்க்கையும், தரத்தில் தாழ்கின்றது. இவ்வாறு வாழ்வதையே இழிப்பாய வாழ்க்கை என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். மேலும் மறுமையில் பேரின்ப வாழ்வினை அளிக்கும் பெருமான் இம்மையிலும் உதவி செய்வான் என்பதும் இந்த பாடல் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது. உயிருக்கு ஊட்டத்தை, வலிமையை அளிக்கும் தவ வாழ்க்கையினை நிறை ஊண் நெறி வாழ்க்கை என்று கூறுகின்றார். எளியனாக அனைத்து உயிர்களுக்கும் இரங்கி, அருள் புரியும் திருப்பாதங்கள் என்பதால் நீள்கழல்கள் என்று இங்கே கூறுகின்றார்.   

இறை ஊண் துகளோடு இடுக்கண் எய்தி இழிப்பாய வாழ்க்கை என்ற தொடருக்கு, சிறிதளவே உணவினை உட்கொண்டு உடலை வருத்திக் கொண்டு புரியும் தவம் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. ஒழுக்கத்துடன் புரியும் தவம், மனதினுக்கு நிறைவு தரும் நிலையை குறிப்பிடும் சம்பந்தர், மிகவும் அழகாக உடலுக்கு சிறிதளவே உணவு சென்றாலும் மனம் நிறையும் வண்ணம் செய்யப்படும் தவம் என்று நயமாக கூறுகின்றார். .  

பொழிப்புரை:

மிகவும் சிறிய அளவினில் உணவினை உட்கொண்டு பல துன்பங்களை அனுபவித்து இழிந்த வாழ்க்கை வாழ்வதால் அத்தகைய இழிந்த வாழ்க்கையினை நீக்கி, உயிரினுக்கு வலிமையையும் வளமும் சேர்க்கும் ஒழுக்க நெறி நிறைந்த தவ வாழ்க்கையை எவ்வாறு அடைவது என்று திகைத்து நிற்கும் மனிதர்களே, நீங்கள் அனைவரும் பெருமானின் நீண்ட திருப்பாதங்களை தினமும் நினைப்பீர்களாக. தனது சடைமுடியில் பிறைச் சந்திரனை சூட்டிக் கொண்டு அருள் புரிந்தவரும், அழகுடன் பொலிந்து விளங்கும் கொன்றை மாலையினை விருப்பத்துடன் அணிந்தவரும் ஆகிய பெருமான், நீர்வளம் குன்றாத நிவா நதியினால் சூழப்பட்ட கடந்தை தலத்தில் உள்ள தூங்கானை மாடம் திருக்கோயிலில்  உறைகின்றார். நீங்கள் அங்கே சென்று இறைவனைத் தொழுது வணங்கி நீங்கள் விரும்பும் பயனை இம்மையிலும் மறுமையிலும் அடைவீர்களாக. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/18/105-ஒடுங்கும்-பிணிபிறவி-----பாடல்-7-2982401.html
2981208 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 105. ஒடுங்கும் பிணிபிறவி   - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, August 17, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 6:

    பன்னீர்மை குன்றிச் செவி கேட்பிலா படர் நோக்கில்
        கண் பவளந்நிற
    நன்னீர்மை குன்றித் திரை தோலொடு நரை தோன்றும்
        காலம் நமக்கு ஆதல் முன்
    பொன்னீர்மை துன்றப் புறம் தோன்றும் நல் புனல்
        பொதிந்த புன் சடையினான்             உறையும்
    தொன்னீர்க் கடந்தை தடங்கோயில் சேர் தூங்கானை
         மாடம் தொழுமின்களே

விளக்கம்;

மூப்பினால் உடலில் தோன்றும் பல மாற்றங்களை குறிப்பிட்டு, அதனால் ஏற்படும் விளைவுகளையும் உணர்த்தி, அத்தகைய காலம் வந்து நாம் ஏதும் செய்ய இயலாத நிலை வருமுன்னம் பெருமானைத் தொழுது பயன் அடையுமாறு இந்த பாடலில் சம்பந்தர் அறிவுரை கூறுகின்றார். நீர்மை=தன்மை; பன்னீர்மை=பற்களின் வலிமை; பற்கள் உடைந்தும் விழுந்தும் வலிமையற்று காணப்படும் நிலை என்று சிலர் பொருள் கூறுகின்றனர்.; பன்னீர்மை என்ற சொல்லுக்கு பல வகையான உடலின் வலிமைகள், இன்பத்தை அனுபவிக்க உதவும் புலன்கள் என்றும் சிலர் பொருள் கூறுகின்றனர். பல் வீழ்ந்து நாத்தளர்ந்து என்று இதே பதிகத்தின் மற்றோர் பாடலில் வருவதால், இரண்டாவது பொருள் மிகவும் பொருத்தமாக உள்ளது. கண் பவளந்நிற நன்னீர்மை=செவ்வரி ஓடும் கண்கள்; நல்ல ஆரோக்கியத்தில் இருக்கும் மனிதனின் கண்களில், சுத்தமான இரத்த ஓட்டத்தினால் கண்களில் சிவப்பு நிறத்தில் கோடுகள் தெரியும். மருத்துவர்கள் கீழ் இமையினை சற்றுத் தாழ்த்தி கண்களில் சிவப்பு கோடுகள் உள்ளதா என்று பார்ப்பார்கள். இரத்த ஓட்டம் குறைந்தால் கண்கள் வெளுத்து தோன்றுவது இயல்பு. திரை=சுருக்கம்; தோளில் சுருக்கம் காணப்படுவதும், முடிகள் நரைப்பதும் முதுமையின் அடையாளங்கள். முதுமை அடைந்த பின்னர், உடல் நலம் குன்றுவதால்  பல தலங்கள் சென்று இறைவனை வணங்க மனம் விரும்பினாலும் உடல் ஒத்துழைக்காது என்பதால், உடலில் வலிமை உள்ள போதே பெண்ணாகடம் சென்று இறைவனை வணங்கி பயன் அடையுமாறு உணர்த்தும் பாடல்.       
.  
பொழிப்புரை: 

மனிதர்களே, உடலில் உள்ள பல்வகை சிறப்புத் தன்மைகள் குறைந்து, காதுகள் தாங்கள் கேட்கும் சக்தியை இழந்து, கண்கள் தங்களது பவளம் போன்ற செம்மை நிறமும் பார்வையும் குன்றி, செழிப்புடன் காணப்பட்ட உடலின் தோல் சுருங்கி, முடிகள் நரைத்து முதுமைப் பருவம் உம்மை வந்து அடைவதன் முன்னம், பொன்னின் நிறம் மேலே தோன்றுமாறு நீர்ப்பெருக்கினை உடைய கங்கை நதியினைத் தனது செம்பட்டை நிறத்து சடையினில் ஏற்ற பெருமான் உறையும் தூங்கானை மாடம் திருக்கோயில் உள்ளதும்  தொன்மையான நதியாகிய நிவா பாய்வதும் கடந்தை நகரம் சென்றடைந்து, ஆங்கே உள்ள பெருமானை வணங்கித் தொழுது நீங்கள் விரும்பிய பயனை அடைவீர்களாக.   
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/17/105-ஒடுங்கும்-பிணிபிறவி-----பாடல்-6-2981208.html
2981207 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 105. ஒடுங்கும் பிணிபிறவி   - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, August 16, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

    மயல் தீர்மை இல்லாத தோற்றம் இவை மரணத்தொடு
       ஒத்து ஒழியுமாறு ஆதலால்
   வியல் தீர் மேலுலகம் எய்தல் உறின் மிக்கொன்றும்
      வேண்டா விமலன் இடம்
    உயர் தீர ஓங்கிய நாமங்களால் ஓவாது நாளும்
        அடி பரவல் செய்
    துயர் தீர் கடந்தை தடங்கோயில் சேர் தூங்கானை
        மாடம் தொழுமின்களே

விளக்கம்;

தீர்மை=தீர்வு; ஆறு=வழி; ஓவாது=இடைவிடாது; வியல் தீர=பலவகையாக படுதல், பல வகையான பிறப்புகள் எடுத்தல்; உயர் தீர=ஓங்கி உயர்ந்து; மரணம்=அழிவு; நமது உயிரினை மலங்கள் பிணித்து உள்ளமையால் நாம் பல பிறவிகள் எடுக்க நேரிடுகின்றது., நமது மலங்களின் கட்டினை அறுத்து, முக்தி உலகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும் வல்லமை, இயல்பாகவே மலங்களின் சேர்க்கை இல்லாத சிவபெருமான் ஒருவருக்கே உண்டு என்பதை உணர்த்தும் முகமாக, இந்த பாடலில் பெருமானின் பெயரினை விமலன் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார்.   

பொழிப்புரை: 

உலகத்து உயிர்கள் மீதும் உலகத்து பொருட்கள் மீது கொண்டுள்ள மயக்கம் தொடர்ந்து இருக்கச் செய்யும் வாழ்க்கைக்கு வழி வகுக்கும் பிறப்பும், ஒரு நாள் அழிந்துவிடும் என்பதால் நிலையற்ற தன்மை கொண்டவை; எனவே பல வகையான பிறப்புகள் எடுப்பதற்கு காரணமாக உள்ள பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுபட்டு சிவனது உலகம் சென்று அடையவதற்கு விருப்பம் கொண்டவர்களாக விளங்கும் மனிதர்களே, நீங்கள் மிகவும் அதிகமான முயற்சி மேற்கொண்டு, பல்வேறு நெறிகளில் ஈடுபட்டு ஏதும் செய்ய வேண்டிய அவசியமில்லை; இயற்கையாகவே மலங்களின் சேர்க்கை இல்லாமல் தூயவனாக திகழும் பெருமான் உறையும் இடம் சென்று, அவனது திருநாமங்கள் பலவற்றை சொல்லி, இடைவிடாது அவனது திருவடிகளை புகழ்ந்து பணிந்து வணங்கினால் போதும். எனவே நமது துயர்களைத் தீர்க்கும் தலமாகிய கடந்தை நகர் சென்று ஆங்குள்ள அகன்ற தூங்கானை மாடமாக விளங்கும் திருக்கோயில் சென்று, அங்கே உறையும் பெருமானைத் தொழுது நீங்கள் விரும்பும் பயன் அடைவீர்களாக.      

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/16/105-ஒடுங்கும்-பிணிபிறவி-----பாடல்-5-2981207.html
2981206 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 105. ஒடுங்கும் பிணிபிறவி   - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, August 15, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 4:

    ஊன்றும் பிணி பிறவி கேடு என்று இவை உடைத்தாய
       வாழ்க்கை ஒழியத் தவம்
    மான்று மனம் கருதி நின்றீர் எல்லாம் மனம், திரிந்து
       மண்ணின் மயங்காது நீர்
    மூன்று மதில் எய்த மூவாச் சிலை முதல்வருக்கு இடம்
       போலும் முகில் தோய்         கொடி
    தோன்றும் கடந்தை தடங்கோயில் சேர் தூங்கானை மாடம்
       தொழுமின்களே

விளக்கம்:

ஊன்றும்=அழுந்துவிக்கும்; மான்றும்=மயங்கும்; இறப்பினுக்கு முன்னர் அனுபவிக்கும் துன்பங்களை கேடு என்று பதிகத்தின் முதல் பாடலில் குறிப்பிட்ட சம்பந்தர், இந்த பாடலில் கேடு என்று உயிருக்கு கெடுதியை விளைவிக்கும் பிறவியை குறிப்பிடுகின்றார். மூவா= மூப்பு அடையாத, என்றும் நிலையாக உள்ள; தவம் செய்ய நினைக்கும் மனதினை மயங்கும் மனம் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். எளிதாக முக்திப் பேற்றினை அடையும் வழி இருக்கையில், அதனை விட்டுவிட்டு தவம் செய்ய நினைப்பதை மயங்கும் மனம் என்று கூறுகின்றார். முகில்=மேகம் 
 
பொழிப்புரை: 

உடலை துன்பத்திலும் உயிரினை வருத்தத்திலும் அழுத்தும் நோய், உயிருக்கு பல விதத்திலும் கெடுதியை விளைவிக்கும் பிறவி ஆகியவை கொண்டுள்ள இந்த இழிந்த வாழ்க்கை ஒழிய வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் தவம் செய்ய வேண்டும் என்று தலைப்பட்டு மயங்கிய மனத்துடன் இருக்கும் மனிதர்களே, நீங்கள் அனைவரும் உலகப் பொருட்களின் கவர்ச்சியில் ஏமாறி மனம் மயங்குவதை தவிர்த்து, மூன்று கோட்டைகளையும் ஒரே அம்பினால் எரித்த வில்லினை, நிலையான மேரு மலையினை வளைத்து செய்யப்பட்ட வில்லினை உடைய முதல்வனாகிய இறைவனுக்கு இடமாகிய தூங்கானை மாடம் எனப்படும் அகன்ற திருக்கோயில் உடையதும், மேகத்தினை தொடும் வண்ணம் உயர்ந்து ஓங்கி நிற்கும் கொடிகளை உடைய மாடங்கள் கொண்டதும் ஆகிய கடந்தை தலத்தினைச் சென்று அடைந்து ஆங்கே உள்ள இறைவனைத் தொழுது நீங்கள் விரும்பும் பயனை அடைவீர்களாக.   

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/15/105-ஒடுங்கும்-பிணிபிறவி-----பாடல்-4-2981206.html
2981205 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 105. ஒடுங்கும் பிணிபிறவி   - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, August 14, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 3:

    சாநாளும் வாழ்நாளும் தோற்றம் இவை சலிப்பாய
        வாழ்க்கை ஒழியத் தவம்
    ஆமாறு அறியாது அலமந்து நீர் அயர்ந்தும்
        குறைவில்லை ஆனேறு உடைப்
    பூ மாண் அலங்கல் விலங்கு கொன்றை புனல்
        பொதிந்த புன்சடையினான் உறையும்
    தூ மாண் கடந்தை தடங்கோயில் சேர்
        தூங்கானை மாடம் தொழுமின்களே

விளக்கம்:

தோற்றம்=பிறவி; இறப்பு என்பது அனைவர்க்கும் வருத்தத்தை தருவது; உடலுடன் உயிர் ஒட்டி வாழ்கின்ற நாளில், உயிர் வினைகளை நுகரும் போது உடலும் உள்ளமும் சலிப்பு அடைவதால் சலிப்பாய வாழ்க்கை என்று குறிப்பிடுகின்றார்./ உடலிலிருந்து உயிர் பிரிந்த பின்னரும் உயிர் தொடர்ந்து சலிப்படைகின்றது. வினைகளின் ஒரு பகுதியை கழித்துக் கொள்ளும் பொருட்டு சூக்கும உடல் நரகத்தில் பல துன்பங்களை அடைகின்றது. அவ்வாறு நரகத்தில் பல தண்டனைகள் எதிர்கொண்டு வருந்திய பின்னரும், நமது வினைகளின் தொகுதி மிகவும் அதிகமாக இருப்பதால், எஞ்சி இருக்கும் வினைகளை கழித்துக் கொள்ள மேலும் பல பிறவிகள் எடுக்க நேரிடுகின்றது. எனவே இவ்வாறு தொடர்ந்து வினைகளை கழிக்கும் பாதையில் பயணம் செய்யும் உயிர் சலிப்பு அடைவதை, தடுக்கும் ஒரே வழி இந்த பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலுருந்து விடுதலை பெறுவது தான். இவ்வாறு உயிர் தொடர்ந்து துன்பங்களை அனுபவித்து வருத்துவதை மணிவாசகர், எல்லாப் பிறப்பும் பிறந்து இளைத்தேன் எம்பெருமான் என்று சிவபுராணத்தில் குறிப்பிடுகின்றார். அலமந்து=வருந்தி; தவம் ஆமாறு=தவம் எவ்வாறு செய்வது; தூமாண்=தூய்மையும் மாட்சிமையும் பொருந்திய; சலிப்பினைத் தரும் வாழ்க்கை என்று முந்திய பாடலில் கூறியதை வலியுறுத்தும் வண்ணம் இந்த பாடலில் சலிப்பாய வாழ்க்கை என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். விலங்கல்= மாலை; இலங்கு=விளங்கும்; பூமாண்=பூக்களில் சிறந்தது என்ற பெருமையுடன்;

 

சாநாளும் வாழ்நாளும் சலிப்பினைத் தருவதால் அவற்றைத் தவிர்க்கும் வழியினை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுவது நமக்கு அவர் அருளிய சாய்க்காடு பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினை (2.41.3) நினைவூட்டுகின்றது. நமது வாழ்நாள் எத்தனை, நாம் இறக்கும் நாள் எது என்பதை அறிந்தவர் யாரும் இல்லை. எனவே இப்போதிருந்தே, தினமும், சிவபெருமானை வழிபட மலர்களைத் தலையில் சுமந்தும், அவரது திருநாமத்தை காதுகளால் கேட்டும், அவரது பெருமையை தினமும் நாக்கினால் புகழ்ந்து பாடியும், அவரது நினைவுகளை நமது நெஞ்சத்தில் வைத்தும் நாம் வாழ்ந்தால் நல்வினைகளை அடையமுடியும் என்று இந்த பாடலில் சம்பந்தர் கூறுகின்றார். இந்த பாடலில் மனம், மொழி, மெய் ஆகிய மூன்றினையும் ஈடுபடுத்தி பெருமானை வணங்கி வழிபடும் நிலை உணர்த்தப் படுகின்றது. 

    நீ நாளும் நன்னெஞ்சே நினை கண்டாய் யார் அறிவார்
    சாநாளும் வாழ்நாளும் சாய்க்காட்டு எம் பெருமாற்கே
    பூ நாளும் தலை சுமப்பப் புகழ் நாமம் செவி கேட்ப
    நா நாளும் நவின்று ஏத்தப் பெறலாமே நல்வினையே  
          


பொழிப்புரை: 

சலிப்பினை ஏற்படுத்தும் இறத்தல், வாழ்தல் மீண்டும் பிறந்து தொடர்ந்து வருந்துதல் ஆகிய இந்த வாழ்க்கையினை ஒழித்து விடுதலை பெறுகின்ற நோக்கத்துடன் செய்யப்படும் தவத்தின் தன்மைகளை உணர்ந்து தவம் எவ்வாறு செய்வது என்பதை அறியாமல் திகைக்கும் மனிதர்களே, நீங்கள் தவம் செய்யும் முறையினை அறியாமல் இருப்பதால் உங்களுக்கு இருக்கும் குறையினை நீக்கும் வழியினை நான் சொல்கின்றேன் கேட்பீர்களாக. எருதினை வாகனமாகக் கொண்டவனும், பூக்களில் சிறந்தது என்ற பெருமையினை உடைய கொன்றை மலரினையும் கங்கை நதியும் தாங்கும் செம்பட்டை நிறத்தில் உள்ள சடையினை உடையவனும் ஆகிய பெருமான் உறையும் தூங்கானை மாடம் என்று அழைக்கப்படும் அகன்ற திருக்கோயிலை உடைத்ததும், தூய்மையும் மாட்சிமையும் பொருந்திய கடந்தைத் தலம் சென்று ஆங்குள்ள பெருமானை வணங்கித் தொழுது பயன் அடைவீர்களாக. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/14/105-ஒடுங்கும்-பிணிபிறவி-----பாடல்-3-2981205.html
2981204 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 105. ஒடுங்கும் பிணிபிறவி   - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, August 13, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 2:

    பிணி நீர சாதல் பிறத்தல் இவை பிரிய பிரியாத பேரின்பத்தோடு
    அணி நீர மேலுலகம் எய்தல் உறின் அறிமின் குறைவில்லை ஆனேறு உடை
    மணி நீல கண்டம் உடைய பிரான் மலைமகளும் தானும் மகிழ்ந்து வாழும் 
    துணி நீர்க் கடந்தை தடங்கோயில் சேர் தூங்கானை மாடம் தொழுமின்களே 

விளக்கம்

உடைய; மேலுலகம்=சிவனுலகம்; துணிநீர்=துள்ளிக் குதித்து ஓடும் நீர்; பிரியாத பேரின்பம்=வரம்பிலா இன்பம் கொடுக்கும் முக்தி உலகத்தின் தன்மையை உணர்த்த பேரின்பம் என்று கூறினார். நிலவுலகத்தில் நாம் அடையும் இன்பம் அளவினில் மிகவும் சிறியது, நிலையற்ற தன்மையால் அழிந்து துன்பமாக மாறக் கூடியது என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு பிரிய என்ற சொல்லினை பயன்படுத்தியுள்ளார். ஆனால் சிவனது உலகத்தில் பக்குவப்பட்ட ஆன்மாக்களுக்காக காத்திருக்கும் இன்பமோ, துன்பக் கலப்பில்லாதது, நிலையானது. இந்த வேற்றுமையை உணர்த்தும் பொருட்டு பிரியாத பேரின்பம் என்றும் பிரிய இன்பம் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். பிணிகள் நமது உடலின் வலிமையை குறைத்து நமக்கு துன்பம் அளிப்பதால், நோய்களால் நாம் சலிப்பினை அடைகின்றோம். பிறப்பு இறப்பு மற்றும் இவையிரண்டின் இடைப்பட்ட வாழ்வு அனைத்தும் நாம் பல துன்பங்களை அனுபவிக்க வழி வகுப்பதால், நோய்கள் போன்று சலிப்பினைத் தருவதாக இங்கே கூறப்படுகின்றது. அணி நீர=அழகிய தன்மையை உடைய;  

பொழிப்புரை: 

நமது உடலினை வருத்தி சலிப்படைய வைக்கும் நோயின் தன்மையை உடைய பிறப்பு இறப்பு மற்றும் இவையிரண்டின் இடைப்பட்ட வாழ்வு ஆகியவற்றை விட்டுப் பிரிந்து, என்றும் அழியாமல் நம்மை விட்டு பிரியாத பேரின்பத்தைத் தருவதும் அழகியதும் ஆகிய  சிவலோக வாழ்க்கையினை அடைய விரும்பும் மனிதர்களே, உங்களுக்கு எந்த விதத்திலும் குறை ஏற்படாத வழியினை நான் சொல்லுகின்றேன் நீங்கள் கேட்பீர்களாக; எருதினை தனது வாகனமாக உடையவனும் அழகிய நீலமணி போன்ற கழுத்தினை உடையவனும், எங்களது தலைவனும் ஆகிய இறைவன், மலைமகளுடன் இணைந்து மகிழ்ந்து வாழும் தூங்கானை மாடம் திருக்கோயிலை உடையதும், துள்ளி குதித்து வரும் நீரினை உடைய நிவா நதிக்கரையினில் உள்ளதும் ஆகிய கடந்தை தலம் சென்றடைந்து, ஆங்குள்ள இறைவனை வணங்கி நீங்கள் விரும்பிய பயன் அடைவீர்களாக.         

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/13/105-ஒடுங்கும்-பிணிபிறவி-----பாடல்-2-2981204.html
2981203 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 105. ஒடுங்கும் பிணிபிறவி   - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, August 12, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 1

பின்னணி

முதுகுன்றம் தலத்தில் பல நாட்கள் தங்கியிருந்து பதிகங்கள் பாடிய திருஞானசம்பந்தர், அடுத்து பெண்ணாகடம் தலம் செல்வதற்கு விருப்பம் கொண்டவராக, முதுகுன்றத்து பெருமானை வணங்கி விடை பெற்றுக் கொண்ட பின்னர் பெண்ணாகடம் சென்று அடைந்தார் என்று நாம் பெரிய புராணத்திலிருந்து அறிகின்றோம். சென்னை திருச்சி இரயில் பாதையில், முதுகுன்றம் தலத்திற்கு (விருத்தாச்சலத்திற்கு) அருகில் உள்ள இரயில் நிலையம். பெண்ணாகடம். இந்த தலம் விருத்தாசலம் திருச்சி நெடுஞ்சாலையில் அமைந்துள்ளது. சென்னை திருச்சி நெடுஞ்சாலையில் உள்ள தொழுதூரிலிருந்து பதினைந்து கி.மீ. தொலைவில் உள்ள தலம். தலத்தில் உள்ள திருக்கோயில் தூங்கானைமாடம் என்று அழைக்கப்படுகின்றது. சம்பந்தர் தனது பதிகத்தில் ஊரின் பெயரையும் திருக்கோயிலின் பெயரையும் இணைத்து சொல்வதை நாம் காணலாம். மூலவர் விமானம், படுத்திருக்கும் யானையின் பின்புறம் போன்ற அமைப்பில் கட்டப்பட்டுள்ளது. இதனால் தூங்கானை மாடம் என்ற பெயர் வந்தது. பெண் (தேவ கன்னியர்கள்), ஆ (காமதேனு பசு) மற்றும் கடம் (ஐராவதயானை) வழிபட்டமையால் இந்த தலத்திற்கு பெண்ணாகடம் என்ற பெயர் வந்தது. இந்த பெயர் நாளடைவில் பெண்ணாடம் என்று மருவியுள்ளது. இறைவனின் திருநாமம் சுடர்கொழுந்து நாதர். இந்த பெயர் சேக்கிழால் குறிப்பிடப்படுவதை நாம் உணரலாம்.

    ஆங்கு நாதரைப் பணிந்து பெண்ணாகடம் அணைந்து
         அருமறை ஓசை
    ஓங்கு தூங்கானை மாடத்துள் அமர்கின்ற
        பெருந்தனிப் பரஞ்சோதிப்
    பாங்கு அணைந்து முன் வலம் கொண்டு பணிவுற்று பரவு
        சொல் தமிழ் மாலை
    தீங்கு நீங்குவீர் தொழுமின்கள் எனும் இசைப்
         பதிகமும் தெரிவித்தார்.

இந்த தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பல பாடல்களில், உயிருக்கு ஏற்பட்டுள்ள தீங்கினை நீக்கிக் கொள்ள விரும்பும் மனிதர்கள், தூங்கானை மாடத்து இறைவனை வணங்கி பயன் பெறலாமென்று சம்பந்தர் அறிவுரை கூறுவதை உணர்த்தும் முகமாக தீங்கினை நீங்குவீர் தொழுமின்கள் என்று சம்பந்தர் இசைப் பதிகம் பாடியதாக சேக்கிழார் கூறுகின்றார். அந்தணர்கள் பெருமானை வேத கீதங்கள் ஓதி புகழ்வதாலும், தங்களது இல்லங்களில் வேதங்கள் ஒதி பயில்வதாலும் வேதவொலி நிறைந்து காணப்படும் தலம் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். திருஞான சம்பந்தரும் தனது பதிகத்தின் முதல் பாடலில் இந்த செய்தியை கூறுவதை நாம் காணலாம்  மூவர் பெருமானார்கள் அருளிய தேவார பதிகங்களை, பெரிய புராணத்தில் பல இடங்களில் குறிப்பிடும் சேக்கிழார், அந்த பதிகங்களை குறிப்பிடுகையில், அந்தந்த பதிகத்தில் உள்ள சொற்களைக் கையாண்டும், சில தேவாரப் பாடல்களின் பொருளை பெரிய புராண பாடல்களில் உணர்த்தியும், பதிகங்களின் பெயர்களை குறிப்பிட்டும் கூறுவது, தேவாரப் பதிகைகள் எந்த அளவுக்கு சேக்கிழாரின் மனதினை ஈர்த்தன என்பதை நமக்கு உணர்த்துகின்றது.         

பாடல் 1:

    ஒடுங்கும் பிணி பிறவி கேடு என்று இவை உடைத்தாய
        வாழ்க்கை ஒழியத் தவம்
    அடங்கும் இடம் கருதி நின்றீர் எல்லாம் அடிகள் அடி
        நிழற்கீழ் ஆளாம் வண்ணம்
    கிடங்கும் மதிலும் சுலாவி எங்கும் கெழுமனைகள்
        தோறும் மறையின் ஒலி
    தொடங்கும் கடந்தை தடங்கோயில் சேர்
        தூங்கானை மாடம் தொழுமின்களே 

விளக்கம்:

பிணி=வினைகளும் வினைகளால் வரும் துன்பங்களும்; முந்தைய பிறவிகளில் நாம் தேடி சேர்த்துக் கொண்ட வினைகளின் தன்மைக்கு ஏற்ப, இந்த பிறவியில் நமக்கு உடல் அமைகின்றது. உடலுடன் சேர்ந்த உயிரும் சிறிது சிறிதாக வினைகளின் பயனை, இன்பத்தையும் துன்பத்தையும் அனுபவித்து கழிப்பதை நாம் அறிவோம். பிறவி எடுத்த நாளிலிருந்து இந்த பிறவியினில் நாம் அனுபவித்து கழிக்க வேண்டிய வினைகள் என்று இறைவனால் நிர்ணயிக்கப் பட்ட வினைகள் இந்த உயிருடன் பிணைந்து இருக்கின்றன. ஆனால் இந்த வினைகள் அனைத்தும் ஒரே நாளில் அவற்றின் பலனை தருவதில்லை. ஒடுங்கி இருக்கும் வினைகள், அந்த வினைகளால் நாம் அனுபவிக்க ஏற்ற காலம் வரும் வரை வெளிப் படுவதில்லை. தக்க காலம் வரும் வரை காத்திருக்கும் வினைகள், உரிய காலம் வந்ததன் பின் வெளிப்பட்டு நமக்கு இன்பமும் துன்பமும் அளிக்கின்றன. இவ்வாறு உள்ள தன்மையை ஒடுங்கும் பிணி என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். கிடங்கு=அகழி; சுலாவி=சுற்றி; 

கேடு=கேட்டுப் போவது; பிறவியுடன் இணைத்து சொல்லப் பட்டுள்ளமையால் பிறவிக்கு கெடுதியை உண்டாக்கும் இறப்பு. இந்த சொல் இறப்பினை மட்டும் குறிப்பிடாமல் நாம் இறப்பதற்கு முன்னர் அனுபவிக்க வேண்டிய பல துன்பங்களையும் குறிப்பிடுகின்றது என்று பெரியோர்கள் விளக்கம் அளிக்கின்றனர். தவம் அடங்குதல்=தவத்தில் அடங்கி நிற்றல்; தவமாகிய சாதனத்தில் அழுந்தியிருத்தல்; இந்த பாடலில் தூங்கானை மாடத்து பெருமானின் திருவடி நிழலின் கீழே ஆளாகி நிற்க வேண்டும் என்று கூறுகின்றார். இவ்வாறு சம்பந்தர் கூறுவது நமக்கு அப்பர் பிரான் மாசில் வீணையும் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் பாடலில் (5.90.3). சொல்வதை நினைவூட்டுகின்றது.   

   ஆளாகார் ஆளானாரை அடைந்து உய்யார்
    மீளா ஆட்செய்து மெய்ம்மையுள் நிற்கிலார்
    தோளாத சுரையோ தொழும்பர் செவி
    வாளா மாய்ந்து மண்ணாகிக் கழிவரே

ஆளாதல்=சிவபிரானுக்கு அடியவராக இருத்தல். மீளா ஆள்=என்றும் மாறாத அடிமைத் திறம். மெய்ம்மை=உண்மையான பரம்பொருள். தோளாத=உட்குழி இடப்படாத சுரைக் குடுக்கை. தொழும்பர்=அடிமை, இங்கே அடிமை நிலையில் இருக்கும் தாழ்ந்தவர் என்ற பொருளில் வருகின்றது. பெருமானினும் நாம் தாழ்ந்தவர் என்ற எண்ணத்துடன் பெருமானைப் பணிந்து வணங்க வேண்டும். வாளா=பயன் அற்று, வீணாக. கழிதல்=இறத்தல். 

அறிவில் முழு வளர்ச்சி அடைந்து தனது காலில் நிற்கும் திறமை பெற்ற மனிதனை ஆள் என்று அழைக்கின்றோம். அப்பர் பிரான் சிவபிரானின் தொண்டர்கள் அல்லாதவரை ஆள் என்று கருதவில்லை. இறைவனிடம் நாம் கொண்டுள்ள அடிமைத்திறம் நமது வாழ்நாள் முழுவதும் நம்மிடம் இருக்க வேண்டும். அந்த அடிமைத் தன்மையிலிருந்து வெளியே வாராமல் பெருமானுக்கு திருத்தொண்டு செய்பவர்களாய். அடிமைத் திறத்திலிருந்து   மீளாமல்  இருக்க வேண்டும். நமது தேவைகளையும் அவரிடமே முறையிட்டு பெறுதல் வேண்டும் அவ்வாறு இருந்ததால் தான் சுந்தரர் தன்னை மீளா அடிமை என்று திருவாரூர் பதிகத்தில் (7.95) சொல்லிக் கொள்கின்றார். 

    மீளா அடிமை உமக்கே ஆளாய் பிறரை வேண்டாதே
    மூளாத் தீ போல் உள்ளே கனன்று முகத்தால் மிக வாடி
    ஆளாய் இருக்கும் அடியார் தங்கள் அல்லல் சொன்னக்கால்
    வாளாங்கு இருப்பீர் திருவாரூரீர் வாழ்ந்து போதீரே

கடந்தை=வீரம் நிறைந்த மக்கள்; பண்டைய நாளில் வீரர்கள் வசித்த இடமாக பெண்ணாகடம் இருந்தது போலும். கடந்தை என்ற அடைமொழியுடன் சம்பந்தர் இந்த பாடலில் இந்த தலத்தினை குறிப்பிடுகின்றார். அப்பர் பிரானும் இந்த தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல்களில் (மூன்று பாடல்களே நமக்கு கிடைத்துள்ளன) கடந்தையுள் தூங்கானை மாடம் என்று குறிப்பிடுகின்றார். ஊர் மக்கள் இந்த கோயிலினை பெருங்கோயில் என்று அழைக்கின்றனர். ஊரில் பல சிவாலயங்கள் இருந்தால், அந்த ஆலயங்களில் அதிகமான சிறப்பு வாய்ந்த திருக்கோயிலை பெருங்கோயில் என்று அழைப்பது வழக்கமாக இருந்தது போலும். தஞ்சை பெரிய கோயில் என்று அழைப்பது இன்றும் வழக்கில் உள்ளது.     
 
பொழிப்புரை: 

பிணியாக கருதப்படுவதும் உயிருடன் ஓடுங்கி இருந்து தக்க சமயத்தில் வெளிப்பட்டு துன்பங்களை விளைவிக்கும் வினைகளுயும், இவ்வாறு வினைகளை அனுபவிப்பதற்கு காரணமான பிறவியும், இறப்பு மற்றும் இறப்பினுக்கு முன்னே அனுபவிக்க வேண்டிய பல துன்பங்களையும் ஒழித்து விட்டு, பிறப்பிறப்பு இல்லாத பேரின்பம் அடைய வேண்டும் என்ற விருப்பத்துடன் தவம் செய்வதற்கு உரிய இடத்தினைத் தேடி நிற்கும் மனிதர்களே, நீங்கள் அனைவரும் பெருமானின் திருவடி நிழலில் தங்கும் வாய்ப்பினைப் பெற்று அவனது கருணைக்கு ஆளாக விரும்பினால், நீங்கள் செல்ல வேண்டிய ஒரு இடத்தினை நான் உங்களுக்கு உணர்த்துகின்றேன், கேட்பீர்ககாக. நான்கு புறங்களிலும் அகழிகளாலும் மதில்களாலும் சூழப்பட்டிருப்பதும் இல்லங்கள் தோறும் வேதங்களின் ஒலி ஒலிப்பதும், ஆகிய கடந்தை என்று அழைக்கப்படும் நகரத்தில் உள்ள அகன்ற தூங்கானைமாடம் திருக்கோயிலுக்கு சென்று இறைவனை வழிபட்டு நீங்கள் விரும்பிய தன்மையை பெறுவீர்களாக..        

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/12/105-ஒடுங்கும்-பிணிபிறவி-----பாடல்-1-2981203.html
2971533 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 104. மெய்த்தாறு சுவையும்  - பாடல் 11  என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, August 11, 2018 12:00 AM +0530

பாடல் 11:

    முழங்கொலி நீர்முத்தாறு வலம் செய்யும் முதுகுன்றத்து
         இறையை மூவாப்
    பழம் கிழமை பன்னிரு பேர் படைத்து உடைய கழுமலமே
         பதியாக் கொண்டு
    தழங்கெரி மூன்று ஓம்பும் தொழில் ஞானசம்பந்தர்
         சமைத்த பாடல்
    வழங்கும் இசை கூடும் வகை பாடும் அவர் நீடுலகம்
         ஆள்வர் தாமே

விளக்கம்:

பழமலையை குறித்து பாடிய சம்பந்தருக்கு, பல ஊழிகளைக் கடந்து பழம்பதியாக திகழும் சீர்காழி தலத்தின் தன்மை நினைவுக்கு வந்தது போலும். அந்த தன்மையையும் இந்த பாடலில் அவர் குறிப்பிடுகின்றார். எரி மூன்று=ஆகவனீயம், காருகபத்யம் மற்றும் தக்ஷிணாக்னியம் என்பன. முழங்கொலி=ஆரவாரம் மிகுந்த ஓசை; கழுமலம் என்பது சீர்காழி நகரின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று. பிரமபுரம், வேணுபுரம், புகலி, வெங்குரு, தோணிபுரம், பூந்தராய், சிரபுரம், புறவம், சண்பை, சீர்காழி, கொச்சைவயம் மற்றும் கழுமலம் என்பன சீர்காழியின் பன்னிரண்டு பெயர்கள். சீர்காழியினை குறிப்பிடும் சம்பந்தர் மூவாத தலம் என்று கூறுகின்றார். மூவா என்ற சொல் அழிவற்ற என்று பொருளில் இங்கே பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளது.      

பொழிப்புரை:

மிகுந்த ஆரவாரத்துடன் பாயும் மணிமுத்தாறு நதியால், வலம் வந்து பணிந்து இறைஞ்சப் படும் முதுகுன்றத்து இறைவனை, பண்டைய நாளிலிருந்து பன்னிரண்டு பெயர்களால் அழைக்கப்படுவதும் அழிவற்ற தன்மையை உடையதும் ஆகிய கழுமலம் தலத்தினை தனது ஊராகக் கொண்டவனும், ஒலி எழுப்பிய வண்ணம் போற்றப்படும் மூன்று வகையான தீக்களை பேணி வளர்க்கும் குலத்தில் வந்தவனும் ஆகிய ஞானசம்பந்தன் உண்டாக்கிய இந்த பதிகத்தினை இசை பொருந்தி கூடும் வண்ணம் பாடி இறைவனை வழிபடும் அடியார்கள், இந்த உலகத்தினை நீண்ட காலம் ஆள்வார்கள்.      

முடிவுரை:

முதுகுன்றம் தலத்தில் பல நாட்கள் தங்கி பல பதிகங்கள் பாடிய திருஞான சம்பந்தர் இங்கிருந்து பெண்ணாகடம் தலத்திற்கு செல்கின்றார் என்று நாம் பெரிய புராணத்திலிருந்து அறிகின்றோம். மேகராகக் குறிஞ்சி பண்ணில் மொத்தம் ஏழு பதிகங்கள் அமைந்துள்ளன. இந்த ஏழு பதிகங்களை, பக்தியுடன் முறையாக பாடினால் மழை பொழியும் என்ற நம்பிக்கை நிலவுகின்றது.  

இந்த பாடலில் தலத்து இயற்கை காட்சிகள் படம் பிடித்தது போன்று மிகவும் அழகாக ஞான சம்பந்தரால் உணர்த்தப் படுகின்றன. திரு கி.வா.ஜா அவர்களின் கூற்றுப்படி, தேவாரப் பதிகங்கள் என்னும் வாகனத்தில் ஏறிக் கொண்டு இறைவனின் அருள் பெறுவதற்கும், தமிழ்நாடு எங்கும் மாற்றுச் சமயங்களின் ஆதிக்கதத்தினைக் குறைத்து சிவமணம் கமழச் செய்யவும் ஊர் ஊராக சென்றவர்கள் அப்பர் பிரானும் திருஞானசம்பந்தரும். இவர்கள் இருவரில் சிறியவராகிய திருஞானசம்பந்தர், இன்றைய இரயில் பயணங்களில் ஜன்னல் அருகே அமர்ந்து கொண்டு வெளியே வேடிக்கை பார்க்கும் குழந்தை போன்று, செல்லும் வழியில் உள்ள இயற்கை காட்சிகளை ரசித்துக் கொண்டே சென்றதின் தாக்கம், அவரது பாடல்களில் இயற்கை வருணனையாக வெளிப்படுகின்றது போலும். இரயில் பயணம் மேற்கொள்ளும் முதியவர்கள் இருக்கையில் அமர்ந்தவுடன் செய்தித் தாளையோ புத்தகத்தையோ பிரித்து அதில் ஆழ்ந்து விடுவது போன்று அப்பர் பிரான், பயணத்திலும் இறை சிந்தைனையில் ஆழ்ந்திருந்தார் போலும். 

பதிகத்தின் முதல் பாடலில் மூங்கில்கள் உதிர்க்கும் முத்துக்களை கரை கொணர்ந்து சேர்க்கும் முத்தாறு நதி பாயும் தலம் என்றும், இரண்டாவது பாடலில் பூக்களின் நறுமணத்தையும் பழங்களின் நறுமணத்தையும் நீரின் குளிர்ச்சியையும் வாரிக் கொண்டு வந்து தென்றல் உலவும் முற்றங்கள் கொண்ட வீடுகளை உடைய தலம் என்றும், முக்கனிகளின் சாறு ஒழுகி சேறு உலராத வண்ணம் கனிகள் நிறைந்து காணப்படும் சோலைகள் நிறைந்த தலம் என்று மூன்றாவது பாடலிலும், நான்காவது பாடலில் மழையினைக் கண்டு அச்சம் கொண்ட பெண் குரங்கு மூங்கில் மரத்திலிருந்து அவசரமாக கீழே இறங்கி தனது குட்டியுடன் உள்ளே புகும் குகையினை உடைய தலம் என்றும் யானைகள் தங்களது குட்டிகளுக்கு இரை தேடும் சாரலினை உடைய தலம் என்றும், மிகுந்த நீரினை கரைகளில் மோதி நெற்கதிர்களையும் கழுநீர் மற்றும் குவளைக் கொடிகளை சாய்த்தும் தாமரை மொட்டுகளை கரையினில் மோத வைத்து மலர வைக்கும் முத்தாறு நதி உடைய தலம் என்று ஆறாவது பாடலிலும், வேடுவச் சிறுமிகள் முத்துக்களை அரிசியாக பாவித்து உலையில் இடுவது போன்று விளையாடும் தலம் என்று ஏழாவது பாடலிலும், தலத்தின் செழிப்பையும் நீர் வளத்தினையும் இந்த பதிகத்தின் பாடல்களில் சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார். பதிகத்தின் ஒன்பதாவது பாடலில் ஊழிகளைக் கடந்த தலம் என்று தலத்தின் சிறப்பை உணர்த்தும் சம்பந்தர், பத்தாவது பாடலில் இந்த தலம் முனிவர்கள் தவம் செய்வதற்கு ஏற்ற இடமாக விளங்கியது என்றும் கூறுகின்றார். முனிவர்கள் தவம் செய்த இடம் சென்று வணங்குவதே பெரிய புண்ணியம் என்று பெரியோர்கள் கூறுவார்கள். நாமும் முதுகுன்றம் சென்று, அந்த தலத்தினை வணங்கி, முதுகுன்றத்தை வலம் வந்து, முதுகுன்றத்து முதியவனை வணங்கி பதிகங்கள் பாடி வாழ்வினில் உய்வினை அடைவோமாக.   

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/11/104-மெய்த்தாறு-சுவையும்----பாடல்-11-2971533.html
2971532 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 104. மெய்த்தாறு சுவையும்  - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, August 10, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 10:

    மேனியில் சீவரத்தாரும் விரிதரு தட்டு உடையாரும்
        விரவலாகா
    ஊனிகளாய் உள்ளார் சொல் கொள்ளாது உம் உள் உணர்ந்து
         அங்கு உய்மின் தொண்டீர்
    ஞானிகளாய் உள்ளார்கள் நான்மறையை முழுது உணர்ந்து
         ஐம்புலன்கள் செற்று  
    மோனிகளாய் முனிச் செல்வர் தனித்து இருந்து தவம்
         புரியும் முதுகுன்றமே

விளக்கம்:

சீவரம்=துவராடை; தட்டு=ஓலைத் தடுக்கு; இந்த பாடலில் பெருமானைப் பற்றிய குறிப்பு ஏதும் நேரிடையாக காணப்படவில்லை. தவம் செய்யும் முனிவர்கள் வாழும் இடம் என்று தலத்தின் சிறப்பே இங்கே கூறப்படுகின்றது. இத்தகைய பாடல் மிகவும் அரிதான பாடலாகும். விரி தரு தட்டு என்று குறிப்பிட்டு, தாம் செல்லும் இடமெல்லாம் சமணர்கள் ஓலைப் பாயினை சுருட்டி கையில் இடுக்கிக் கொண்டு சென்ற தன்மையை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். பின்னிரண்டு அடிகளில் ஞானிகளின் தன்மையை குறிப்பிடும் சம்பந்தர், அவர்கள் எவ்வாறு புத்தர் மற்றும் சமணர்களுடன் மாறுபட்டுளனர் என்று குறிப்பாக உணர்த்துகின்றார். ஐம்புலன்களை அடக்கியவர்கள் ஞானிகள்; புலன்களை அடக்காமல் உடல் வளர்ப்பதே குறிக்கோளாக கொண்டவர்கள் புத்தர்களும் சமணர்களும். சமணர்கள் மற்றும் புத்தர்களின் சொற்களை ஏற்றுக்கொண்டு அவர்களை பின்பற்றி நடந்தால் வாழ்வினில் உய்வினை அடைய முடியாது என்பது உணர்ந்து கொண்டு செயல்படுவீர் என்ற அறிவுரையையும் இங்கே சம்பந்தர் வழங்குகின்றார். பதிகத்தின் பல பாடல்களில் தலத்தின் இயற்கை வளத்தினை உணர்த்திய சம்பந்தர் இந்த பாடலில், சிறப்பு வாய்ந்த முனிவர்கள் வாழ்ந்த தலம் என்று குறிப்பிடுகின்றார். செல்வச் செழிப்பு வாய்ந்த முதுகுன்றம் கல்விச் சிறப்பும் இறை உணர்வில் சிறந்தும் விளங்கிய தன்மை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது.          

பொழிப்புரை:

தங்களது உடலில் துவராடை புனைந்த புத்தர்களும், உறங்கும் பொழுது விரிக்கப்பட்டு பாயாக பயன்படும் ஓலைத் தடுக்கினை சுருட்டி தங்களது கைகளில் இடுக்கிக் கொண்டு செல்லும் சமணர்களும், நண்பர்களாக ஏற்றுக்கொண்டு பழகுவதற்கு தகுதியற்றவர்களாய், ஊனம் உடையவர்களாக தங்களது உடலினை மட்டும் வளர்த்துக் கொள்பவர்களாக உள்ளனர். எனவே அவர்களது சொற்களை ஏற்றுக் கொள்ளலாகாது என்பதை உங்களது மனதினில் உணர்ந்து அவர்களது சொற்களை ஒதுக்கி விட்டு உய்யும் வழியினை, தொண்டர்களே நீங்கள்  நாடுவீர்களாக. ஞானிகளாக உள்ளவர்கள் நான்கு வேதங்களையும் முறையாக ஓதி பொருளினை முற்றிலும் புரிந்து கொண்டு, தங்களது ஐந்து புலன்களையும் வென்று, ஏதும் பேசாமல் மௌனிகளாக தனியே இருந்து தவம் புரிந்து இறைவனின் தன்மைகளையும் பண்புகளையும் அறிந்த செல்வர்களாக விளங்கும் முனிவர்களாக வாழும் தலம் முதுகுன்றமாகும்.   

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/10/104-மெய்த்தாறு-சுவையும்----பாடல்-10-2971532.html
2971530 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 104. மெய்த்தாறு சுவையும்  - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, August 9, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 9:

    பூவார் பொற்றவிசின் மிசை இருந்தவனும் பூந்துழாய் புனைந்த மாலும்
    ஒவாது கழுகு ஏனமாய் உயர்ந்து ஆழ்ந்து உற நாடி உண்மை காணாத்
    தேவாரும் திரு உருவன் சேரு மலை செழு நிலத்தை மூட வந்த 
    மூவாத முழங்கொலி நீர் தாழ மேல் உயர்ந்த முதுகுன்றமே

விளக்கம்:

கழகு=இங்கே அன்னத்தை குறிக்கின்றது; தவிசு=ஆசனம்; பூந்துழாய்=துளசி; பிரளயம் வந்த போதும் அழியாமல் நின்று பல ஊழிக் காலங்களைக் கடந்த மலை முதுகுன்றம் என்று கருதப்படுகின்றது. அதனால் இந்த மலைக்கு பழமலை என்ற பெயரும் உள்ளது. தலத்து இறைவனும் பழமலை நாதர் என்று அழைக்கப்படுகின்றார். தேவாரும்=தெய்வத் தன்மை பொருந்திய 

பொழிப்புரை:

மலர்களில் சிறந்த மலராக கருதப்படும் தாமரை மலரினைத் தனது ஆசனமாகக் கொண்ட பிரமனும் தளசி மலையினை விருப்பமுடன் அணிந்த திருமாலும், அன்னமாகவும் பன்றியாகவும் உருவெடுத்து இடைவிடாது மேலே பறந்தும் கீழே தோண்டியும் சென்று முறையே இறைவனின் திருமுடியையும் திருவடிகளையும் காண்பதற்கு முயற்சி செய்தனர். ஆனால் அவர்கள் தங்களது முயற்சியில் வெற்றி பெறாத வண்ணம் தெய்வத்தன்மை பொருந்திய திருவுருவத்தினை உடையவனாக பெருமான் திகழ்ந்தான். அத்தகைய உயர்ந்த பெருமான் வந்து சேர்ந்து உறையும் திருக்கோயில் உள்ள தலமாகிய முதுகுன்றம், பிரளய காலத்தில் செழுமையான உலகத்தை மூடும் வண்ணம் பேரொலியுடன் கடல் நீர் பொங்கி உலகத்தினை அழித்த போதும் அதனினும் உயர்ந்து நின்று பிரளயத்தில் அழியாமல் நின்று பல ஊழிகளைக் கண்ட தலமாகும். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/09/104-மெய்த்தாறு-சுவையும்----பாடல்-9-2971530.html
2971529 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 104. மெய்த்தாறு சுவையும்  - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, August 8, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    கதிரொளிய நெடுமுடி பத்து உடைய கடல் இலங்கையர்
        கோன் கண்ணும் வாயும்
    பிதிர் ஒளிய கனல் பிறங்கப் பெரும் கயிலை மலையை
        நிலை பெயர்த்த ஞான்று
    மதில் அளகைக்கு இறை முரல மலரடி ஒன்று ஊன்றி
        மறை பாட ஆங்கே
    முதிர் ஒளிய சார் நெடு வாள் முன் ஈந்தான் வாய்ந்த
         பதி முதுகுன்றமே

  
விளக்கம்:

அளகை=அழகாபுரி, குபேரனின் தலைநகர்; அளகைக்கு இறை=அழகாபுரிக்கு தலைவனாகிய குபேரன்; முரல=ஒலிக்க; இராவணன் கயிலை மலையினை பேர்த்தேடுக்க முயற்சி செய்ததையும் பெருமான் தனது கால் பெருவிரலை ஊன்றி அவனை மலையின் கீழே அழுத்தியதையும் கண்ட குபேரன் அரக்கன் இராவணன் அழிந்தான் என்று நினைத்து மகிழ்ந்தான். ஒரு வழியில் குபேரன் இராவணனுக்கு தமையன் என்றாலும், அரக்கன் இராவணன் தனது அண்ணன் என்பதையும் மதிக்காமல் குபேரனுடன் போர் புரிந்து அவனை வென்று அவனது புட்பக விமானத்தை கைப்பற்றினான். எனவே தான் இராவணன் அழிந்தான் என்று எண்ணம் குபேரனுக்கு மகிழ்ச்சியை ஊட்டியது. குபேரனின் தலைநகர் அளகாபுரி. இந்த பாடலில் அளகை என்று குறிப்பிடப்படுகின்றது. குபேரன் அடைந்த மகிழ்ச்சி ஆரவாரமாக கொண்டாடப் பட்டது இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது. முதிரொளி=மிகுந்த ஒளி.. பிதிர்த்தல்=உதிர்தல், சிதறுதல், வெளிப்படுத்துதல்; பிறங்க= விளங்க. மலையின் கீழே அமுக்குண்ட அரக்கனுக்கு, தான் அந்த இடரிலிருந்து விடுபட வேண்டும் என்ற எண்ணமே மேலோங்கி இருந்தமையால், இறைவனிடம் அவன் வரம் ஏதும் கேட்கவில்லை. எனினும் இறைவன், அவன் ஓதிய சாம கானத்தில் மகிழ்ந்து தானே முன்வந்து அவனுக்கு பரிசாக நீண்ட வாழ்நாளையும் வாளினையும் அளித்தார் என்ற செய்தி இங்கே முன்னீந்த என்ற சொல் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது.      
 
பொழிப்புரை:

கதிரவனின் ஒளிக்கதிர்கள் போன்று ஒளிவீசும் நீண்ட முடிகளைக் கொண்ட பத்து தலைகளை உடையவனும் கடலால் சூழப்பட்ட இலங்கைத் தீவுக்கு அரசனும் ஆகிய அரக்கன் இராவணன், தான் செல்லும் வழியில் கயிலை மலை குறுக்கே நின்றது என்று கருதி, தனது கண்களும் வாயும் ஒளிமிகுந்த தீப்பொறிகளை வெளிப்படுத்தும் வண்ணம்  மிகுந்த சினத்துடன் விளங்க, கயிலாய மலையினை பேர்த்து எடுக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டு மலையினை அசைத்த அன்று, பெருமான் தனது மலர் போன்று மிருதுவான கால் பெருவிரலினை கயிலாய மலையின் மீது ஊன்ற அரக்கன் மலையின் கீழே அகப்பட்டு அமுக்குண்டு வருந்தினான். அரக்கன் மலையின் கீழே அகப்பட்டு வருந்தி அழுததைக் கண்ட குபேரன், அரக்கன் இராவணன் அழிந்துபட்டான் என்ற மகிழ்ச்சியுற, அவனது தலைநகரான அளகாபுரியில் மகிழ்ச்சியின் மிகுதியால் ஆரவாரக் குரல்கள் எழுந்தன. தனது உடல் உறுப்புகள் நெருக்குண்டு வருந்திய அரக்கன் அப்போது சாமகீதம் பாட அதனைக் கேட்டு மகிழ்ந்த பெருமான், தானே முன் வந்து மிகுந்த ஒளியினை உடைய நீண்ட வாளினை அரக்கனுக்கு பரிசாக ஈந்தார். இவ்வாறு சாமகானத்தை விருப்பமுடன் கேட்கும் இறைவன் உறையும் திருக்கோயில் உள்ள தலம் முதுகுன்றமாகும்.  

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/08/104-மெய்த்தாறு-சுவையும்----பாடல்-8-2971529.html
2971528 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 104. மெய்த்தாறு சுவையும்  - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, August 7, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    அறம் கிளரும் நால்வேதம் ஆலின் கீழ் இருந்து
       அருளி அமரர் வேண்ட
    நிறம் கிளர் செந்தாமரையோன் சிரம் ஐந்தில் ஒன்று
        அறுத்த நிமலர் கோயில்
    திறம் கொண் மணித் தரளங்கள் வரத் திரண்டு
        அங்கு எழில் குறவர் சிறுமிமார்கள்
    முறங்களினால் கொழித்து மணி செல விலக்கி
         முத்து உலைப் பெய் முதுகுன்றமே

விளக்கம்:

தரளம்=முத்து; மணி=மாணிக்கக் கற்கள்; கிளரும்=விளங்கித் தோன்றும்; திறம் கொள்= முதிர்ந்து தரமான நிலையில் இருக்கும் நிலை; சிறிய சொப்பு கிண்ணங்களை வைத்துக் கொண்டு சிறுமியர்கள், தங்களை இல்லத்தரசிகளாக பாவித்துக் கொண்டு சமையல் செய்வது போன்று விளையாடுவது பண்டைய நாளிலும் பழக்கமாக இருந்தது போலும். நாகரீகம் பெருகிய இந்நாளில், இத்தைகைய விளையாடல்கள் அரிதாக மாறி, கணினியில் பல விளையாட்டுகளை இருபாலரும் விளையாடும் இந்நாட்களில் இத்தகைய விளையாட்டுகளை நாம் கற்பனையில் தான் காணமுடியும். நாமும் நமது சிறு வயதினில், சிறுமியர்கள் மணலினை அரிசியாக பாவித்து விளையாடுவதை கண்டிருக்கின்றோம். செல்வச் செழிப்பு மிகுந்திருந்த முதுகுன்றத்தில் பண்டைய நாளில் சிறுமியர்கள் முத்தினை அரிசியாக பாவித்து விளையாடியதாக ஞானசம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். இந்த செய்தி, பண்டைய நாட்களில் தலத்தினில் வாழ்ந்து வந்த அடியார்கள் இறைவனை வணங்கி அவனது அருளினால் செல்வச் செழிப்புடன் இருந்ததை நாம் அறிகின்றோம். இன்றும் நாம் கடற்கரை மற்றும்,. ஆற்றங்கரையில் சிறுவர்கள் மணல் கொண்டு வீடு கட்டி விளையாடுவதை காண்கின்றோம். இந்த செயலை சிற்றில் கட்டு விளையாடுவது என்று பண்டைய இலக்கியங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. 

மேலே குறிப்பிடப்பட்ட நிகழ்ச்சி நமக்கு திருக்காளத்தி தலத்தின் மீது ஞானசம்பந்தர் அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடலை (3.69.1) நினைவூட்டுகின்றது. இந்த பாடலில் வேடுவப் பெண்கள், தாம் அணிந்திருந்த பொன்னால் செய்யப்பட்டதும் இரத்தினங்கள் பதிக்கப் பெற்றதும் ஆகிய அணிகலன்களை கவண்கற்களாக வீசி தினைகளை கவர வந்த பன்றிகள் மான்குட்டிகள் கிளிகள் ஆகியவற்றை விரட்டினார்கள் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். இந்த நிகழ்ச்சி காளத்தி தலத்தின் செல்வச் செழிப்பினை நமக்கு உணர்த்துகின்றது. வாதை பட= வருந்தும் வண்ணம்;

    வானவர்கள் தானவர்கள் வாதை பட வந்ததொரு மாகடல் விடம்
    தான் அமுது செய்து அருள் புரிந்த சிவன் மேவு மலை தன்னை வினவில்
    ஏனம் இளமானினொடு கிள்ளை தினை கொள்ள எழிலார் கவணினால்
    கானவர் தம் மாமகளிர் கனகமணி விலகும் காளத்தி மலையே`

இந்த பாடலில் தேவர்களின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி பிரமனின் ஐந்து சிரங்களில் ஒன்றினை பெருமான் அறுத்ததாக ஞானசம்பந்தர் கூறுவது நமக்கு திருவையாறு தலத்தின் மீது அவர் அருளிய பாடலை (1.120.3) நினைவூட்டுகின்றது. தேவர்களின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கிய பெருமான் பிரமனின் ஐந்து தலைகளில் ஒன்றினை அறுத்தார் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.   

    வரிந்த வெஞ்சிலை பிடித்து அவுணர் தம் வளநகர்
    எரிந்து அற எய்தவன் எழில் திகழ் மலர் மேல் 
    இருந்தவன் சிரமது இமையவர் குறை கொள
    அரிந்தவன் வளநகர் அந்தண் ஐயாறே 

கண்டியூர் வீரட்டம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றிலும் (3.48.6) திருஞானசம்பந்தர், பிரமனின் தலை கொய்யப்பட்டது தேவர்களின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி என்று கூறுகின்றார். அருத்தி=விருப்பத்துடன்; மற்றவர்கள் நகைக்கும் வண்ணம் மண்டை ஓட்டினில் உணவு பிச்சையாக ஏற்பது பெருமானின் தகுதிக்கு உரிய செயலா என்று கேள்வி இங்கே கேட்கப்படுகின்றது. மேலும் அனைத்து உயிர்களுக்கும் தலைவனாக விளங்கும் பெருமான், அந்த உயிர்களுடன் கலந்து நின்ற தன்மையினை தனக்கு விளக்கம் அளித்து உணர்த்துமாறு தலத்தில் உள்ள அடியார்களிடம் சம்பந்தர் விண்ணப்பிக்கின்றார். புயல் பொழிந்து இழி வானோர் என்று தேவர்கள் மழை பொழியச் செய்து நன்மை புரிவதாகவும் இங்கே கூறுகின்றார்.   

    இயலுமாறு எமக்கு இயம்புமின் இறைவன்னுமாய் நிறை செய்கையைக்
    கயல் நெடும் கண்ணினார்கள் தாம் பொலி கண்டியூர் உறை வீரட்டன்
    புயல் பொழிந்து இழி  வான் உளோர்களுக்காக அன்று அயன் பொய்ச்சிரம்
    அயல் நகவ்வது அரிந்து மற்று அதில் ஊண் உகந்த அருத்தியே

தேவர்கள் வேண்ட என்று இந்த மூன்று பாடல்களிலும் குறிப்பிடப்பட்டாலும் எந்த தருணத்தில் தேவர்கள் அவ்வாறு வேண்டினார்கள் என்று தெளிவான குறிப்பு இந்த பாடல்களில் காணப்படவில்லை. திருவானைக்கா தலத்தில் நடைபெறும் பஞ்சபிராகர விழாவின் விவரங்கள் சித்திரமாக இறைவன் சன்னதியில் உள்பிராகாரத்தில் தீட்டப் பட்டுள்ளது. இந்த விழாவினுக்கு அடிப்படையாக கூறப்படுகின்ற சம்பவத்தில் திலோத்தமை பிரமன் குறித்து பெருமானிடம் தொடுத்த புகாரின் அடிப்படையில் பிரமனின் ஐந்தாவது தலை கொய்யப்பட்டதாக கூறப்பட்டுள்ளது. ஒரு முறை பிரமன் தான் படைத்த படைப்புகளின் நேர்த்தி பற்றி தானே வியந்து கொண்டு கர்வம் மேலோங்க செயல்படலானார். இந்த கர்வம், அவரை அவர் படைத்த ஒரு அழகான பெண்ணின் மீது, திலோத்தமை மீது, அதிகமான அன்பு வைக்கத் தூண்டியது. அந்த அன்பு நாளடைவில் காதலாக மாற, பிரமனால் தனது படைப்புத் தொழிலில் முன் போல் கவனம் செலுத்த முடியவில்ல. அவர் திலோத்தமை எங்கு சென்றாலும் அந்த திசை நோக்கி பார்த்து ரசிப்பதில் கொண்டிருந்த ஆர்வமும் கவனமும், அவரது படைப்புச் தொழிலில் வெளிப்படவில்லை.  இந்த கவனக் குறைவினால் அவரது படைப்புகள் குறைந்த நாட்களில் இறக்கும் படியாகவும், படைப்புகள் அலங்கோலமாகவும் மாறின. திலோத்தமையும் இறைவனிடம் தான் எங்கு சென்றாலும் தன்னைப் பின் தொடர்ந்து பிரமன் பார்ப்பது  தனக்கு சங்கடத்தை ஏற்படுத்துவதாக இறைவனிடம் கூறுகின்றாள். தனது தவறினை உணர்ந்த பிரமன் திருவானைக்கா தலம் வந்தடைந்து இறைவனை வேண்ட இறைவன் உமை அம்மையுடன் அவனுக்கு காட்சி கொடுத்தார். அவ்வாறு காட்சி கொடுத்த சமயத்தில் இறைவன் உமை அம்மை வேடமும், உமை அம்மை இறைவன் வேடமும் அணிந்து வந்தனர். மாறு வேடங்களில் வந்த காரணம் யாது என்று பிரமன் திகைத்து நிற்க, சிவபிரான் தனது படைப்பின் அழகில் மனம் மயங்கிய பிரமன், அவனது படைப்பை விட அழகில் விஞ்சிய இறைவியின் அழகில் மதி மயங்கி மறுபடியும் தவறு செய்யக்கூடாது என்பதற்காகத் தான் இந்த மாற்றம் செய்யப்பட்டது என்று தெளிவுபடுத்தினார். அப்போது தான் இறைவன் மற்றும் இறைவியின் அழகு, தனது படைப்புகளின் அழகினை விடவும் பல மடங்கு உயர்ந்தது என்பதை பிரமன் உணர்ந்தார். இதனால் தனது படைப்பின் மீது பிரமனுக்கு இருந்த கர்வமும் ஒழிந்தது. மேலும் தனது தொழிலில் எந்த விதமான கவனச் சிதைவும் இன்றி ஈடுபடுவதாகவும் முடிவு செய்தார். மாற்று கோலத்தில் வரும் இறைவனும் இறைவியும் ஐந்து பிராகாரங்களை சுற்றி உலா வருவதால் பஞ்ச பிராகார விழா என்ற பெயர் பெற்றது. படைப்புத் தொழில் சரிவர நடக்காமையால் தேவர்களும் திலோத்தமையுடன் சேர்ந்து கொண்டு பெருமானிடம், பிரமனின் கர்வத்தை குறைக்குமாறு வேண்டினரோ என்று, இந்த பாடல்களில் உள்ள குறிப்பு உணர்த்துகின்றது போலும். .    
           
பொழிப்புரை:

ஆல மரத்தின் கீழ் அமர்ந்தவாறு அறநெறிகள் குறிப்பிடப்படும் நான்கு வேதங்களின் பொருளை சனகாதி முனிவர்களுக்கு தெளிவுபட உணர்த்தியவனும், தேவர்களின்  வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி செம்மை நிறத்துடன் பொலியும் தாமரை மலர் மேல் அமர்ந்துள்ள பிரமனின் ஐந்து சிரங்களில் ஒன்றினை அறுத்தவனும், இயல்பாகவே மலங்களிளிருந்து விடுபட்டவனும் ஆகிய பெருமான் உறையும் திருக்கோயில் முதுகுன்றம் தலத்தில் உள்ளது. மணிமுத்தாறு நதி அடித்துக் கொண்டு வரும் தரமான முத்துக்களும் மணிகளும் குவியல்களாக வருவதைக் கண்ணுற்ற அழகிய வேடுவச் சிறுமிகள்  அவற்றை முறங்களில் வாரிக் கொண்டு வந்து மணிகளை புடைத்து நீக்கி மீதமுள்ள முத்துகளை அரிசியாக பாவித்து உலையில் இட்டு சமையல் செய்வது போன்று விளையாடும் தலம் முதுகுன்றமாகும். இந்த தலமே பெருமான் வீற்றிருக்கும் தலமாகும். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/07/104-மெய்த்தாறு-சுவையும்----பாடல்-7-2971528.html
2971526 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 104. மெய்த்தாறு சுவையும்  - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, August 6, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 6:

    நகையார் வெண்தலை மாலை முடிக்கு அணிந்த நாதன் இடம் நன் முத்தாறு
    வகையாரும் வரைப் பண்டம் கொண்டு இரண்டு கரை அருகும் எறிய மோதித்
    தகை ஆரும் வரம்பு இடறிச் சாலி கழுநீர் குவளை சாயப் பாய்ந்து 
    முகையார் செந்தாமரை கண் முகம் மலர வயல் தழுவு முதுகுன்றமே
  

விளக்கம்:

வரைப் பண்டம்=மலைகளில் கிடைக்கும் பொருட்கள், மணிகள், அகில், சந்தனம், முதலியன; நகை=பல்; நகையார் வெண்தலை=வாய் பிளந்து காணப்படுவதால் சிரிப்பது போன்ற தோற்றத்தினை உடைய மண்டையோடுகள்; தகை=தடுப்பு, இங்கே நதிக்கு பாதுகாப்பாக இருக்கும் கரை; இடறி=இடித்துக்கொண்டு, மோதி, வாரி இறைத்துக் கொண்டு; சாலி=செஞ்சாலி எனப்படும் ஒரு வகை நெல்.   

பொழிப்புரை:

வாய் பிளந்து இருப்பதால் பற்கள் வெளியே தெரியும் வண்ணம் சிரிப்பது போன்று காட்சியளிக்கும் மண்டையோடுகளை தனது தலையில் தலைமாலையாக அணிந்தவனும் எமது தலைவனுமாகிய பெருமான் உறையும் இடம் முதுகுன்றம் தலமாகும். மலையில் கிடைக்கும் பல வகையான பண்டங்களை அடித்துக் கொண்டு வந்து மணிமுத்தாறு நதி தனது அலைகளால், தனக்கு பாதுகாப்பாக இருக்கும் இரண்டு கரைகளையும் உடைத்துக் கொண்டு தான் அடித்துக் கொண்டு வந்த பொருட்களை வாரி இறைத்துக் கொண்டும், நெற்கதிர்கள் கழுநீர் கொடிகள் மற்றும் குவளைக் கொடிகள் ஆகியவற்றை நீரின் வேகத்தினால் சாய்த்துக் கொண்டும் தாமரைக் கொடியில் உள்ள மொட்டுகளை வயல்களின் வரப்புகளில் மோதி மலரும் வண்ணம் புரட்டியும் முதுகுன்றம் தலத்தினை வந்து அடைகின்றது. இவ்வாறு செல்வச் செழிப்பும் நீர்வளமும் உடைய தலமாகிய முதுகுன்றமே பெருமான் உறையும் தலமாகும்.     

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/06/104-மெய்த்தாறு-சுவையும்----பாடல்-6-2971526.html
2971525 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 104. மெய்த்தாறு சுவையும்  - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, August 5, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

    இழை மேவு கலை அல்குல் ஏந்திழையாள் ஒரு பாலா ஒரு பால் எள்காது
    உழை மேவு முரி உடுத்த ஒருவன் இருப்பிடம் என்பர் உம்பர் ஓங்கு
    கழை மேவு மடமந்தி மழை கண்டு மகவினொடும் புக ஒண் கல்லின்
    முழை மேவு மால் யானை இரை தேரும் வளர் சாரல் முதுகுன்றே

விளக்கம்:

உழை=மான்: உழை மேவும் முரி=தோல், கழை=மூங்கில்; இழை=அணிகலன்; எள்குதல்= இகழுதல், எள்காது-இகழாது; உம்பர்=தேவர்கள், இங்கே தேவர்களின் உலகம்; ஒண்=சிறந்த; கல்லின் முழை=மலையில் அமைந்துள்ள குகையில்; மால் யானை=சிறந்த பெரிய யானை; தனது மனைவியை உடலின் ஒரு பாகத்தே பெருமான் ஒருவன் தான் வைத்துள்ளான். மேலும் மான் தோல் புலித்தோல் ஆகியவற்றை, தவம் செய்யும் போதும் பூஜை வழிபாடுகள் செய்யும் போதும் தாங்கள் அமரும் ஆசனமாக பயன்படுத்தும் எவரும் அந்த தோலினை ஆடையாக அணிவதில்லை. எனவே தான் பெருமான் மான் தோல் அணிந்திருக்கும் நிலையினை குறிப்பிடும் சம்பந்தர் தோல் என்று இகழாது மான் தோலினை பெருமான் அணிந்துள்ளார் என்று கூறுகின்றார். வேறு எவரும் இத்தகைய கோலத்துடன் காட்சி அளிப்பதில்லை என்பதால் ஒப்பற்ற ஒருவன் என்று பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். மட மந்தி=பெண் குரங்கு; ஏந்திழை=சிறந்த நகைகளை உடலில் கொண்டவள்;       

பொழிப்புரை:

மேகலை எனப்படும் அழகிய அணிகலன் பொருந்திய மார்பகங்களை உடையவளும் அழகிய நகைகளைத் தனது உடலில் ஏந்தியவளும் ஆகிய உமையன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு புறத்தே வைத்துள்ள பெருமான், தனது உடலின் ஒரு பகுதியில் தோல் என்று இகழாது மான் தோலினை அணிந்துள்ளான். இவ்வாறு ஒப்பற்றவனாக காட்சி தரும் பெருமான் உறையும் திருக்கோயில் உள்ள இடம் முதுகுன்றமாகும். வானுலகம் எட்டும் வண்ணம் உயர்ந்து வளர்ந்துள்ள மூங்கில் மேல் அமர்ந்துள்ள பெண் குரங்கு, மழை வருதலைக் கண்டதும் அச்சமுற்று தனது குட்டியுடன் மலையில் உள்ள குகை ஒன்றினில் ஒடுங்கும் பொருட்டு வேகமாக கீழே இறங்க, பெரிய யானைகள் தங்களது குட்டிகளுக்காக உணவினைத் தேடும் பொருட்டு அலைந்து கொண்டிருக்கும் சாரல்களை உடைய முதுகுன்றமே, பெருமானின் திருக்கோயில் உள்ள தலமாகும்.      

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/05/104-மெய்த்தாறு-சுவையும்----பாடல்-5-2971525.html
2971523 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 104. மெய்த்தாறு சுவையும்  - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, August 4, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 4:

    வெம்மை மிகு புர வாணர் மிகை செய்ய விறல்
       அழிந்து விண்ணுளோர்கள்

    செம்மலரோன் இந்திரன் மால் சென்று இரப்பத்
        தேவர்களே தேரதாக
    மைம்மருவு மேரு விலும் மாசுணம் நாண் அரி
        எரி கால் வாளியாக
    மும்மதிலும் நொடி அளவில் பொடி செய்த முதல்வன்
        இடம் முதுகுன்றே

விளக்கம்:

மாசுணம்=பாம்பு; வாணர் என்ற சொல் வாழுநர் என்ற சொல்லின் திரிபு. புரவாணர்= விறல்=வலிமை; மைமருவு=மேகங்கள் தவழும் உயர்ந்த மலை;

திரிபுரத்து அரக்கர்களுடன் சிவபெருமான் போருக்குச் சென்றபோது அவருக்கு உதவும் பொருட்டு, பல தேவர்கள் முன்வந்தனர், எட்டு திசைகள் தூண்களாகவும், பூமி தேர்த் தட்டாகவும், ஆகாயம் தேரின் கூரையாகவும், சூரியன் சந்திரன் தேரின் சக்கரங்களாகவும் கொண்ட தேரினை தேவத் தச்சன் விசுவகர்மா உருவாக்கினார். வேதங்கள் குதிரைகளாக நிற்க, பிரமன் சாரதியாக மாறினான். மேருமலை வில்லாகவும், வாசுகி பாம்பு நாணாகவும், திருமால் அம்பின் தண்டாகவும், அக்னி அம்பின் முனையாகவும், வாயு அம்பின் இறக்கைகளாகவும், பங்கு கொள்ள, பல தேவர்கள் மிகுந்த உற்சாகத்துடன் இந்த போரினால் பங்கு கொண்டனர். இவ்வாறு தேவர்களும் மற்றவர்களும் பங்கு கொண்டமை இங்கே தேவர்களே தேரதாக என்ற தொடர் மூலம் குறிப்பிடப் படுகின்றது. இந்த செய்தி பல திருமுறைப் பாடல்களில் கூறப் படுகின்றது. 

அந்நாள் வரை திரிபுரத்து அரக்கர்களுக்கு பயந்து ஓடி ஒளிந்து கொண்டு இருந்த தேவர்கள், சிவபிரானுக்குத் தாங்கள் உதவுவதைக் குறித்து சற்று கர்வம் கொண்டார்கள் போலும். இதனை உணர்ந்த சிவபிரான், எவருடைய உதவியும் இல்லாமல் தான் ஒருவனாகவே திரிபுரத்து அரக்கர்களை அழிக்கத் திருவுள்ளம் கொண்டார். அவர் தனது திருவடிகளை எடுத்து தேரின் மீது வைத்தவுடன், தேரின் அச்சு முறிந்தது. தேரின் அச்சு முறிந்த தருணத்தில், அங்கே இருந்த திருமால் இடபமாக மாறி பெருமானைத் தாங்கினார் என்றும் புராணம் கூறுகின்றது. இந்த நிகழ்ச்சியும் பல திருமுறைப் பாடல்களில் கூறப் படுகின்றது. 

பொழிப்புரை:

கொடுமை மிகுத்து வாழ்ந்து வந்த திரிபுரத்து அரக்கர்கள் அளவு மிஞ்சி அனைத்து உயிர்களுக்கும் தீங்கினைச் செய்ய, தங்களது வலிமை குறைந்து வாழ்ந்து வந்த தேவர்களும் தாமரை மேல் அமரும் பிரமனும் திருமாலும் இந்திரனும் பெருமானிடம் சென்று தங்களை காப்பாற்றுமாறு வேண்டிய போது அவர்களுக்கு இரங்கிய பெருமான் திரிபுரத்து அரக்கர்களுடன் போரிடச் சென்றார். அப்போது பல தேவர்கள், பெருமான் ஏறிச் சென்ற தேரின் பல பாகங்களாக பங்கேற்றனர். மேகங்கள் தவழும் வண்ணம் உயர்ந்து நின்ற மேரு மலையினைத் தனது வில்லாக வளைத்துக் கொண்ட பெருமான் வாசுகி பாம்பினை அந்த வில்லின் நாணாக ஏற்றி, திருமால் தீக்கடவுள் மற்றும் காற்றுக் கடவுள் மூவரும் பங்கு கொண்ட அம்பினை அந்த வில்லினில் பூட்டி, நொடிப் பொழுதினில் மூன்று கோட்டைகளும் தீப்பற்றச் செய்து சாம்பல் பொடியாக மாறுமாறு அழித்தார். இத்தகைய ஆற்றல் கொண்ட பெருமான் உறையும் இடம் முதுகுன்றமாகும்.   

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/04/104-மெய்த்தாறு-சுவையும்----பாடல்-4-2971523.html
2971521 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 104. மெய்த்தாறு சுவையும்  - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, August 3, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 3:

   தக்கனது பெரு வேள்வி சந்திரன் இந்திரன் எச்சன்
       அருக்கன் அங்கி
   மிக்க விதாதாவினொடும் விதி வழியே தண்டித்த
       விமலர் கோயில் 
   கொக்கு இனிய கொழும் வருகை கதலி கமுகு உயர்
        தெங்கின் குலை கொள்             சோலை
   முக்கனியின் சாறு ஒழுகிச் சேறு உலரா நீள்வயல்
        சூழ் முதுகுன்றே

  
விளக்கம்:

விதி=சிவ அபராதம் செய்தவர்கள் அதற்கு உடந்தையாக இருந்தவர்கள் அனைவரும் தண்டிக்கப் படவேண்டும் என்ற நெறிமுறை. எச்சன்=யாகத்தின் தலைவன்; யக்ஞம் என்ற வடமொழிச் சொல் எச்சம் என்று பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளது. கொக்கு=மாமரம்; வருக்கை= பலா; கதலி=வாழை; கொழும்=சிறந்த; விதாதா=பிரமன்; அங்கி=தீக்கடவுள்; அருக்கன்= பன்னிரு சூரியர்களில் ஒருவன்; புராணர்=பழையவர்; 

கொக்கு என்றவுடன் நமக்கு சேவல் தினமும் காலையில் கொக்கரக்கோ என்று கூவுவது நினைவுக்கு வருகின்றது. முருகப் பெருமானுடன் செய்த போரின் இறுதிக் கட்டத்தில் சூரபதுமன், மாயை புரிந்து மாமரமாக மாறுகின்றான். முருகப் பெருமான் விடுத்த வேல் அந்த மரத்தினை இரண்டு கூறாக பிளக்க, அவ்வாறு பிளக்கப்பட்ட கூறுகள் மயிலாகவும் சேவலாகவும் மாறி முருகப்பெருமானை எதிர்க்கச் சென்றன. அப்போது முருகப் பெருமான் தனது கருணைக் கண்களால் அவை இரண்டினையும் நோக்க, அந்த இரண்டு பறைவகளும் ஆவேசத்தை விட்டுவிட்டு இயற்கை நிலையை அடைந்தன. பின்னர் சேவல் கொடியின் சின்னமாகவும் மயில் வாகனமாகவும் ஏற்றுக் கொள்ள படுகின்றன. சேவல் கொக்கரகோ என்று கூவுவதை மாமரமாக நின்ற சூரபதுமனை அழித்த தலைவனே என்று கூறுவதாக விளக்கம் கூறுவார்கள்.    

யாகத்தின் தலைவன் வேறு யாகத்தை நடத்தி வைப்பவர் வேறு. யாகத்தின் தலைவனின் மேற்பார்வையில் வேள்விச் சடங்குகள் நடைபெறுவதாக ஐதீகம். இன்றும் வேள்விகள் செய்யப்படும் தருணத்தில், அங்கே கூடியிருக்கும் அந்தணர்களில் முதியவரும் வேள்வி விதிமுறைகள் தெரிந்தவரும் ஆகிய ஒருவரை பிரமன் என்று நியமித்து அவர் மீது அட்சதை தூவி வேள்வியினை தொடங்குவார்கள். இவ்வாறு பிரமனாக நியமிக்கப் பட்டவர், அதே இடத்தில் அமர்ந்து, வேறெங்கும் செல்லாமல் வேள்வியை கண்காணிக்க வேண்டும். வீடுகளில் நடைபெறும் வைதீக சடங்குகளிலும் இந்த முறை பின்பற்றப்படுவதுண்டு. ஆனால் பல இடங்களில் எவரும் அவ்வாறு உட்கார்ந்து கண்காணிப்பதில்லை என்பதால், ஒரு தர்ப்பைக் கட்டினை பிரம்மாவாக பாவித்து அதன் மேல் அட்சதை தூவி வைதீக சடங்குகளை, பெரும்பாலான இடங்களில் இந்நாளில் நடத்துகின்றனர். பெருமானை புறக்கணித்துத் தான் செய்ய திட்டமிட்ட வேள்வி அனைவர்க்கும் முன்மாதிரியாக அமைய வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் பிரம்மாண்டமான அளவில் வேள்வி செய்ய தக்கன் நினைத்தான் என்பதை குறிப்பிடும் வண்ணம் பெரு வேள்வி என்று குறிப்பிடுகின்றார். தக்கன் நடத்திய வேள்வி பெருமானை நிந்தித்து செய்யப் பட்டமையால்  பெரு என்ற சொல் இகழ்ச்சிக் குறிப்பு தோன்ற பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளது என்றும் சிலர் விளக்கம் கூறுகின்றனர். இந்த விளக்கமும் பொருத்தமாக உள்ளது. வேதங்களில் சொல்லப் பட்டுள்ள நெறிக்கு மாறாக அமையக் கூடாது என்பதை கருத்தினில் கொண்ட பெருமான் இந்த வேள்வி முற்றுப்பெறாமல் அழிக்கின்றார்.      
  
பொழிப்புரை:

சிவபெருமானை நிந்தனை செய்வது தகாத குற்றமாக கருதப்படுவதால், பெருமானை நிந்தனை செய்து பெரிய அளவில் நடத்தப் பட்ட தக்கனது வேள்வி முற்றுப் பெறாமல் அழித்ததுமன்றி, அந்த வேள்வி செய்தவர்கள் மற்றும் வேள்வி செய்வதற்கு துணையாக நின்றவர்கள் ஆகிய சந்திரன், இந்திரன், வேள்வித் தலைவன், சூரியன், அக்னி, வேள்வியில் பிரமனாக கருதப்பட்டவன் ஆகிய அனைவரையும் தண்டித்தவரும், இயற்கையிலேயே மலங்களிலிருந்து விடுபட்டவரும் ஆகிய பெருமான் உறையும் திருக்கோயில் உள்ள தலம் முதுகுன்றம் ஆகும். இனிப்பான மாங்கனிகள் உடைய மாமரம் சிறந்த பலா மரங்கள் வாழை மரங்கள் கமுகு மற்றும் குலை குலையாக தேங்காய் கொண்டுள்ள உயர்ந்த தென்னை மரங்கள் ஆகிய சோலைகள் நிறைந்த இந்த தலத்தில் முக்கனிகளின் சாறு ஒழுகி அதனால் விளைந்த சேறு எப்போதும் உலராமல் இருக்கும் நீண்ட வயல்களைக் கொண்ட செழிப்பு மிகுந்த தலம் முதுகுன்றமாகும்.        

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/03/104-மெய்த்தாறு-சுவையும்----பாடல்-3-2971521.html
2971520 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 104. மெய்த்தாறு சுவையும்  - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, August 2, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 2:

    வேரி மிகு குழலியொடு வேடுவனாய் வெங்கானில் விசயன் மேவு
    போரின் மிகு பொறை அளந்து பாசுபதம் புரிந்து அளித்த புராணர் கோயில்
    காரின் மலி கடி பொழில்கள் கனிகள் பல மலரும் உதிர்த்துக் கயம் முயங்கி
    மூரி வளம் கிளர் தென்றல் திரு முன்றில் புகுந்து உலவு முதுகுன்றமே

 
விளக்கம்:

வேரி=தேன், அம்பிகை தனது கூந்தலில் சூடியிருந்த மலர்களில் உள்ள தேன்; கயம்= நீர்நிலை; மூரி=பெருமை; முயங்கி=தடவிக்கொண்டு; காற்றுக்கு இயற்கையில் மணம் இல்லை. ஆனால் முதுகுன்றத்து தலத்தில் வீசும் காற்று, சோலைகளில் உள்ள மலர்களில் படிந்தும் அவைகளை உதிர்த்தும் வருவதாலும், தலத்தின் நீர்நிலைகளில் உள்ள நீரின் மீது தவழ்ந்து வருவதாலும் குளிர்ச்சியும் நறுமணமும் கொண்டதாக விளங்குகின்றது என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். கார்=மழை; அர்ஜுனன் போர் புரியும் ஆற்றலை நேரில் காண அம்பிகை விரும்பியதால், தேவியையும் உடன் அழைத்துக் கொண்டு அர்ஜுனன் தவம் புரிந்த இடத்திற்கு பெருமான் சென்றதாக புராணம் கூறுகின்றது. பொறை=வலிமை  


பொழிப்புரை:

தேன் மிகுந்த புதிய மலர்களை உடையதாய் தேனின் மனம் வீசும் கூந்தலை உடைய உமை அன்னையுடன், வேடுவ வேடம் தாங்கியவனாய், வெம்மை மிகுந்த கொடிய காட்டினில் தவம் செய்து கொண்டிருந்த அர்ஜுனனை அணுகியவர் சிவபெருமான். அவர் அர்ஜுனனின் போரிடும் ஆற்றலை உமையம்மை கண்டு அறிந்து கொள்ளும் பொருட்டு, அவனுடன் போரிட்ட பின்னர் அவனுக்கு பாசுபத அத்திரத்தை அளித்தார். இத்தகைய பெருமான், அனைத்து உயிர்களுக்கும் முன்னே தோன்றிய பெருமான், மழையால் செழித்து வளர்ந்துள்ள நறுமணம் வீசும் சோலைகளில் உள்ள கனிகளை உதிர்த்தும், மலர்களை சிந்தியும், வரும் வழியில் உள்ள நீர்நிலைகளில் உள்ள நீரின் மீது தவழ்ந்தும் வரும் வலிமை மிகுந்த தென்றல் காற்று புகுந்து வீசும் முற்றங்கள் கொண்ட அழகிய வீடுகளை உடைய முதுகுன்றம் எனப்படும் தலத்தில் உறைகின்றார்.        

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/02/104-மெய்த்தாறு-சுவையும்----பாடல்-2-2971520.html
2971518 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 104. மெய்த்தாறு சுவையும்  - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, August 1, 2018 12:00 AM +0530
பின்னணி:

எருக்கத்தம்புலியூர் சென்று ஆங்குள்ள இறைவனை வணங்கி மகிழ்ந்து பதிகம் பாடி வழிபட்ட திருஞானசம்பந்தர் ஆங்கிருந்து புறப்பட்டு, முதுகுன்றம் (தற்போதைய பெயர் விருத்தாசலம்) நோக்கி புறப்படுகின்றார். அவ்வாறு செல்லும் வழியில் பல தலங்களும் சென்று இறைவனைப் பணிந்து பதிகங்கள் பாடினார் என்று சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் கூறுகின்றார். ஆனால் நமக்கு அந்த தலங்கள் யாவை என்று தெரியவில்லை. மேலும் அந்த தலங்களுக்கு உரிய பதிகங்களும் நமக்கு கிடைக்கவில்லை. இவ்வாறு முதுகுன்றம் செல்லும் வழியில், மத்தா வரை நிறுவி என்று தொடங்கும் பதிகம் பாடி (1.12) முதுகுன்று அடைவோம் என்று கூறுகின்றார். இந்த பதிகத்தின் முதல் பத்து பாடல்களும் முதுகுன்று அடைவோமே என்று முடிகின்றன. தலத்தினை அடைந்த சம்பந்தர் தலத்தில் உள்ள குன்றினை வலம் வந்தவாறு நின்று மலர் தூவி என்று தொடங்கும் பதிகத்தினை (1.93) பாடுகின்றார். பின்னர் திருக்கோயிலின் உள்ளே நுழைந்த சம்பந்தர் முரசதிர்ந்து என்று தொடங்கும் (3.99) பதிகம் பாடி இறைவனைத் தொழும் அடியார்கள் பெறவிருக்கும் பயன்களை உணர்த்துகின்றார். பின்னர் இறைவனின் பெருமைகளை குறிப்பிட்டு அத்தகைய இறைவன் உறையும் திருத்தலம் முதுகுன்றம் என்று தேவராயும் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் பாடல்களில் (1.53) கூறுகின்றார். பல நாட்கள் இந்த தலத்தில் தங்கியிருந்த சம்பந்தர் மெய்த்தாறு என்று தொடங்கும் பதிகம் பாடி (1.131) பெருமானின் பெருமையையும் தலத்தின் செல்வச் செழிப்பையும் உணர்த்துகின்றார். தலத்தில் பல நாட்கள் தங்கியதால், தலத்திற்கு வரும் அடியார்களின் தன்மையை உணரும் வாய்ப்பு அவருக்கு கிடைத்தது போலும். அவ்வாறு தான் உணர்ந்தவற்றை, தேவா சிறியோம் (2.64) என்று தொடங்கும் பதிகம் மூலம் உணர்த்தி நம்மையும் அத்தகைய அடியார்களை பின்பற்றும் வண்ணம் தூண்டுகின்றார். மேலும் வண்ண மாமலர் என்று தொடங்கும் பதிகம் மூலம் (3.34) இறைவன் அன்னையுடன் வீற்றிருக்கும் அழகினை கூறுகின்றார். இந்த பதிகத்தின் முதல் ஏழு பாடல்களிலும் உமையன்னை பற்றிய குறிப்பு காணப்படுகின்றது.            

பாடல் 1:

    மெய்த்தாறு சுவையும் ஏழ் இசையும் எண் குணங்களும் விரும்பு நால் வே
    தத்தாலும் அறிவொண்ணா நடை தெளிய பளிங்கே போல் அரிவை பாகம் 
    ஒத்தாறு சமயங்கட்கு ஒரு தலைவன் கருதும் ஊர் உலவு தெண்ணீர்
    முத்தாறு வெதிர் உதிர நித்திலம் வாரிக் கொழிக்கும் முதுகுன்றமே

விளக்கம்:

மெய்த்த ஆறு என்பது மெய்த்தாறு என்று சேர்ந்தது; உடலினால் அறியப்படும் ஆறு சுவைகள், உப்பு புளிப்பு இனிப்பு கசப்பு காரம் மற்றும் துவர்ப்பு; ஏழிசைகள் குரல், துத்தம், கைக்கிளை, உழை, இளி, விளரி, தாரம். தமிழ் மொழியில் இவ்வாறு அழைக்கப்படும் இந்த ஏழு இசைகள், வடமொழியில் சஞ்சமம், ரிஷபம், காந்தாரம், மத்யமம், பஞ்சமம், தைவதம், நிஷாரம் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. சுருக்கமாக சரிகமபதநி என்று கூறுவார்கள்; சுவை, இசை, குணம் ஆகியவை மாயையின் காரியங்கள் என்பதால் அவைகளால் இறைவனால் அறியமுடியாது. வேதங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ள பொருட்களையும் கடந்தவன் இறைவன் என்பதால் வேதங்களாலும் இறைவனை அறியமுடியாது. நடை=நன்னடை. ஒழுக்கமான வாழ்க்கை;   

ஒத்த ஆறு சமயங்கள்=சைவத்தின் பிரிவான ஆறு அகச்சமயங்கள்; பாசுபதம் மாவிரதம் காபாலிகம் வாமனம் பைரவம் மற்றும் சைவம் என்பன சைவ சமயத்தின் ஆறு உட்பிரிவுகள்; இந்த ஆறு சமயங்களும் மாறுபாடு ஏதுமின்றி சிவபெருமானை தலைவனாக ஏற்றுக் கொள்வதால் ஒத்த ஆறு சமயங்கள் என்று இங்கே கூறப்பட்டுள்ளது. வெதிர்=மூங்கில்; நித்திலம்=முத்து; மூங்கில்கள் வெடித்து அதன் உள்ளே இருக்கும் முத்துக்கள் சிதற அவற்றை அடித்துக் கொண்டு வரும் ஆறு என்பதால் முத்தாறு என்ற பெயர் வந்தது போலும்.  

இந்த பாடலில் மூங்கிலில் முத்து தோன்றும் என்று ஞானசம்பந்தர் கூறுகின்றார். யானையின் தந்தம், பன்றியின் கொம்பு. மூங்கில், தாமரை, கரும்பு, பெண்களின் கழுத்து, சிப்பி, உடும்பு ஆகியவற்றில் முத்து கிடைப்பதாக இலக்கியங்கள் கூறுகின்றன. பல சங்க இலக்கியங்கள் யானை மற்றும் மூங்கில் முத்தின் பிறப்பிடம் என்று கூறுகின்றன.  ஆனால் சங்கினைத் தவிர்த்த வேறு எந்த பொருளிலும் முத்துகள் இருப்பதாக நிரூபணம் ஆனதில்லை. காளிதாசனின் மாளவிகாக்னிமித்ரம் இலக்கியம் இருபது இடங்களில் முத்து தோன்றுவதாக குறிப்பிடுகின்றது. 

பொழிப்புரை:

உடல் உணரும் ஆறு சுவைகளாலும், உடல் கேட்கும் ஏழு இசைகளாலும், எட்டு குணங்களாலும் அறிய முடியாத இறைவன், அனைவரும் விரும்பும் நான்கு வேதங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ள பொருட்களையும் கடந்து நிற்பதால் நான்கு வேதங்களாலும் அறிய முடியாதவனாக உள்ளான். மேலே குறிப்பிட்டவாறு அறியப்படாமல் இருப்பவனும், ஒழுக்கமான வாழ்வு கொண்டு அன்புடன் அணுகினால் மட்டுமே தெளிவாக அறியப்படுபவனும், பளிங்கு போன்று திருமேனியில் உமை அன்னையை ஒரு பாகத்தில் ஏற்றுக் கொண்டுள்ளவனும், தங்களுக்குளே மாறுபாடு ஏதுமின்றி ஒத்த கருத்துடன், பாசுபதம் மாவிரதம் காபாலிகம் வாமனம் பைரவம் மற்றும் சைவம் ஆகிய சமயங்களால் தலைவனாக ஏற்றுக் கொள்ளப்படுபவனும்; ஆகிய சிவபெருமான் விருப்பமுடன் உறையும் ஊர் முதுகுன்றமாகும். தெளிந்த நீரினை உடைய மணிமுத்தாறு நதி மலையின் கண் உள்ள மூங்கில்கள் உதிர்க்கும் முத்துக்களை வாரிக் கொணர்ந்து சேர்க்கும் கரைகளை உடைய ஊர் முதுகுன்றமாகும்.   

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/aug/01/104-மெய்த்தாறு-சுவையும்----பாடல்-1-2971518.html
2961998 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 103. தேவா சிறியோம் பிழையை  - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, July 31, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

    அறையார் கடல் சூழ் அந்தண் காழிச் சம்பந்தன்
    முறையால் முனிவர் வணங்கும் கோயில் முதுகுன்றைக்
    குறையாப் பனுவல் கூடிப் பாட வல்லார்கள்
    பிறையார் சடை எம் பெருமான் கழல்கள் பிரியாரே

விளக்கம்:

அறை=ஒலி முழக்கம்; குறையாப் பனுவல்=குறையேதும் இன்றி நிறைந்த தன்மையில் உள்ள பதிகம். அந்தண்=அழகும் குளிர்ச்சியும் உடைய; அகத்தியரும் பிரமனும் இந்த தலத்தில் பெருமானை வழிபட்டதாக தலபுராணம் கூறுவதால். முனிவர் என்ற சொல் அவர்கள் இருவரையும் குறிக்கும் என்று கூறுவார்கள். 

பொழிப்புரை:

அலைகள் வீசுவதால் எப்போதும் ஒலி எழுப்பிய வண்ணம் உள்ள கடலால் சூழப்பட்டு அழகும் குளிர்ச்சியும் உடையதாக விளங்கும் சீர்காழி நகரத்து ஞானசம்பந்தன், முறையாக முனிவர்கள் வணங்கும் முதுகுன்றத்து இறைவனை குறித்து, குறையேதும் இல்லாத தன்மையால் நிறைந்த தன்மை உடைய பதிகத்து பாடல்களை, பலருடன் இணைந்து பாடும் வல்லமை உடைய அடியார்கள் பிறைச்சந்திரனைத் தனது சடையில் சூடிய பெருமானின் திருவடி நிழலிலிருந்து என்றும் பிரியாமல் நின்று பேரின்பம் பெறுவார்கள்.       

முடிவுரை:

பெருமானை வந்து வழிபடும் அடியார்களின் தன்மையை சம்பந்தர் உணர்த்துவது, அத்தகைய அடியார்களை பின்பற்றி நாமும் பெருமானை வழிபட்டு பயனடைய வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் என்பதை நாம் உணரவேண்டும். பல திருமுறை பாடல்களில்  அடியார்களின் தன்மை உணர்த்தப் படுகின்றது. சில பதிகங்களில் அனைத்துப் பாடல்களில் அடையார்களின் தன்மை உணர்த்தப் படுகின்றது. அத்தகைய பதிகங்களில் கூறப்படும் அடியார்களின் தன்மையை நாம் சுருக்கமாக காண்போம்.    

கன்றாப்பூர் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் (6.61) பாடல்களில் எத்தகைய அடியார்களின் நெஞ்சினில் கன்றாப்பூர் பெருமானை காணலாம் என்று அப்பர் பிரான் பட்டியல் இடுகின்றார். பெருமானைப் பலவாறு புகழ்ந்து பெருமான் பால் உண்மையான அன்பு கொண்டு மூன்று வேளைகளிலும் நீரும் மலரும் கொண்டு வழிபடும் அடியார்கள் என்றும், நறுமணம் மிகுந்த மலர்களை பெருமானது திருமேனியில் தூவி வழிபடும் அடியார்கள் என்றும், பெருமானின் அடியார்களையும் பெருமான் என்று கருதி வழிபடும் அடியார்கள் என்றும், பெருமானின் அடியார்களை சிறப்பித்து வழிபட தம்மிடம் போதுமான செல்வம் இல்லையே என்று வருந்தி ஒதுங்காமல் எப்பாடு பட்டாவது அடியார்களின் தேவைகளை நிறைவேற்றும் அடியார்கள் என்றும், புலன்களை அடக்கி பெருமானைத் தவிர்த்து வேறு எவரையும் பற்றாக கருதாமல் பெருமானை மட்டும் வழிபடும் அடியார்கள் என்றும், மனம் கசிந்து திருவைந்தெழுத்தினை சொல்லி வணங்கும் அடியார்கள் என்றும், மெய்யரும்பி விதிர்விதிர்த்து அகம் குழைந்து பெருமானின் திருப்பாதங்களைத் தொழும் அடியார்கள் என்றும், பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை பெற்று பெருமானுடன் இணைந்திருப்பதே தங்களது நோக்கம் என்று கருதி பெருமானை வழிபடும் அடியார்கள் என்றும், பெருமானின் பல வீரச் செயல்களையும் பல கருணைச் செயல்களையும் நினைத்து உள்ளம் நைந்து தொழும் அடியார்கள் என்றும் அடியார்களின் தன்மைகளை அப்பர் பிரான் இந்த பதிகத்து பாடல்களில் கூறுகின்றார்.         

இடர் களையும் பதிகத்தினில் (1.52) சம்பந்தர், கொள்கையினால் உயர்ந்த அடியார்கள் என்றும், பெருமானின் சிறப்பினை விளக்கும் பாடல்களை தங்களது மனதினில் பாடிக் கொண்டும் ஆடிக் கொண்டும் இரவும் பகலும் அவனது நினைவாகவே இருக்கும் அடியார்கள் என்றும், பெருமானை வழிபடும் பொருட்டு பூவினையும் நீரினையும் சுமந்து செல்லும் அடியார்கள் என்றும், பெருமானது திருவடி நிழலில் நிலையாக நிற்கும் அடியார்கள் என்றும் பெருமானின் திருவடிகளிலிருந்து நீங்காமல் வாழும் அடியார்கள் என்றும், பெருமானின் சிறப்புகளை ஆடியும் பாடியும் உணர்த்தும் அடியார்கள் என்றும், பெருமானின் திருமேனி மீது படர்ந்த திருநீற்றினை சந்தனமாக கருதி மகிழ்ந்து தங்களது உடலினில் பூசிக் கொள்ளும் அடியார்கள் என்றும், பெருமானின் வீரச் செயல்களை குறிப்பிட்டு இரவும் பகலும் நைந்த உள்ளத்துடன் பாடும் அடியார்கள் என்றும், பெருமானின் பொன்னடியின் நிழலில் வாழும் அடியார்கள் என்றும், பெருமான் குறித்த தோத்திரங்களை தங்களது நெஞ்சினில் வைக்கும் அடியார்கள் என்றும் குறிப்பிட்டு, இத்தகைய  அடியார்களின் இடர்களை நெடுங்களத்து ஈசன் களையவேண்டும் என்று சம்பந்தர் இறைவனிடம் வேண்டும் பதிகம்.  

முதல் பாடலில் மனிதர்களில் உயர்ந்த நிலையில் விளங்கும் முனிவர்களையும், அடுத்த பாடலில் அந்தணர்களையும், மூன்றாவது பாடலில் பெருமானது தன்மையை எப்போதும் ஆராய்ந்தவாறு இருக்கும் அடியார்களையும், நான்காவது பாடலில் மேலே குறிப்பிட்ட  ஆராய்ச்சியின் விளைவாக பெருமான் ஒருவனே வீடுபேறு அளிக்கும் வல்லமை பெற்றவன் என்பதை அறிந்து கொண்ட அடியார்களையும், வரவிருக்கும் நாட்களில் ஏற்படும் துயரினை நீக்கும் சேமிப்பு நிதி போன்றவனே என்று வணங்கும் அடியார்களையும், நம்பனே என்று பெருமானையே பற்றுக்கோடாக நினைக்கும் அடியார்களையும், இடைவிடாது என்றும் பூஜை செய்யும் அடியார்களையும், முல்லை நிலத்து வேடர்களையும், இந்த பதிகத்தில் குறிப்பிடும் ஞானசம்பந்தர், அவர்கள் எவ்வாறு இறைவனை வணங்கினார்கள் என்பதையும் குறிப்பிடுகின்றார். இவ்வாறு பல விதமான அடியார்கள் வணங்கிப் புகழும் முதுகுன்றத்து முதியோனை நாமும் வழிபட்டு வணங்கி பயன் அடைவோமாக.    

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/31/103-தேவா-சிறியோம்-பிழையை----பாடல்-11-2961998.html
2961997 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 103. தேவா சிறியோம் பிழையை  - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, July 30, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 10:

    கருகும் உடலார் கஞ்சி உண்டு கடுவே தின்று
    உருகு சிந்தை இல்லார்க்கு அயலான் உறை கோயில்
    திருகல் வேய்கள் சிறிதே வளையச் சிறுமந்தி
    முருகின் பணை மேல் இருந்து நடம் செய் முதுகுன்றே  

விளக்கம்:

பண்டைய நாளில் பெருமானை வணங்காததால், திருமாலும் பிரமனும் பெருமானின் அடியையும் முடியையும் காண முடியாமல் திகைத்து நின்ற செய்தியை முந்தைய பாடலில் குறிப்பிட்ட சம்பந்தருக்கு, தான் வாழ்ந்த காலத்தில் இருந்த சமணர்களும் புத்தர்களும் பணியாமல் நின்று, பெருமானை தங்களது சிந்தையில் வைத்துக் கொள்ளும் வாய்ப்பை இழந்த பரிதாப நிலை நினைவுக்கு வந்தது போலும். அந்த நிலையினை இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். மேலும் இந்த பாடலில் குரங்குகள் நடமாடும் தன்மையை குறிப்பிடும் சம்பந்தர், அந்த நடனம் சமணர்களின் நிலை குறித்து ஏளனம் செய்யும் நடனம் என்பதாக குறிப்பிடுகின்றாரோ என்றும் தோன்றுகின்றது. கருகும் உடல்=வெய்யிலில் ஆடையின்றி திரிவதால் கருமை நிறம் கொண்ட உடல்; உருகும்=இரக்கம் கொள்ளும்; முருகு-அகில் மரம்; பணை=கிளை; சம்பந்தர் காலத்தில் காஞ்சிபுரத்தில் அப்பர் பிரானுக்கு சமணர்கள் இழைத்த பல கொடுமைகளும், மதுரை நகரில் சைவ சமயத்தை அவர்கள் ஒடுக்கிய தன்மையும், சமணர்கள் எவ்வாறு சிறிதும் இரக்கமின்றி அடுத்த மதத்தினரை நடத்தினார்கள் என்பதை உணர்த்துகின்றது.   
     
பொழிப்புரை:

வெய்யிலில் உடையின்றி திரிவதால் கரிய உடலினை உடையவர்களும், கஞ்சி உணவு உட்கொள்ளும் போது இடையே கடுக்காய் தின்னும் பழக்கம் உடையவர்களும் மற்ற மதத்தவர் மீது இரக்கம் கொள்ளாமல் இருப்பவர்களும் ஆகிய சமணர்கள், தங்களது மனதினில் இறைவனை சிந்தனை செய்யாமல் இருந்தமையால் அவர்களுக்கு அயலானாக விளங்கிய பெருமான் உறையும் தலமாகிய முதுகுன்றில், சற்று வளைந்த நிலையில் உள்ள மூங்கில்கள் மேலும் சிறிது வளையும் வண்ணம் அருகில் உள்ள அகில் மரத்தின் கிளையில் உள்ள குட்டி குரங்குகள், குதித்து நடமாடுகின்றன. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/30/103-தேவா-சிறியோம்-பிழையை----பாடல்-10-2961997.html
2961996 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 103. தேவா சிறியோம் பிழையை  - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, July 29, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 9:

    அல்லி மலர் மேல் அயனும் அரவின் அணையானும்
    சொல்லிப் பரவித் தொடர ஒண்ணாச் சோதி ஊர்
    கொல்லை வேடர் கூடி நின்று கும்பிட
    முல்லை அயலே முறுவல் செய்யும் முதுகுன்றே

விளக்கம்:

கொல்லை=முல்லை நிலம்; முல்லை நிலத்தில் முல்லை பூக்கள் மலர்வது சம்பந்தர்க்கு மலர்கள் சிரிப்பது போன்று தோன்றியது போலும். மலர்கள் சிரிக்கும் காரணத்தை அறிய சம்பந்தர் தலைப்படுகின்றார். வேடர்கள் வணங்கும் எளியவனாக இருக்கும் பெருமானின் பெருமைகளை உணராமல் அவனைத் தொழாமல் நின்ற அயன் மற்றும் திருமாலின் நிலையினை எண்ணி, முல்லை பூக்கள சிரித்தன என்று கற்பனை செய்கின்றார். அல்லி= தாமரை மலர் 
 
பொழிப்புரை:

தாமரை மலரின் மேல் உறையும் பிரமனும் பாம்பினைத் தனது படுக்கை மற்றும் தலையணையாகக் கொண்டுள்ள திருமாலும் பெருமானைப் புகழ்ந்து பணிந்து வணங்காமையால், பெருமானின் அடியையும் முடியையும் கண்டறியும் பயணத்தைத் தொடர்ந்து மேற்கொண்டு தங்களின் முயற்சியில் அவர்களால் வெற்றி கொள்ள முடியவில்லை. எனவே தான், தங்கள் முன்னே நெடிய சோதியாக நின்ற இறைவனைக் கண்டு ஏதும் செய்வதறியாது அவர்கள் இருவரும் திகைத்தனர். ஆனால் முல்லை நிலத்து வேடர்கள் ஒன்று கூடி நின்று தயக்கம் ஏதுமின்றி பெருமானைத் தொழுகின்றனர். பிரமனும் திருமாலும் செய்யாத செயலை, பெருமானைத் தொழுது வணங்கும் செயலினை  பணிவுடன் செய்து முடிக்கும் வேடர்களின் தன்மையையும் திருமால் மற்றும் பிரமன் ஆகியோரின் பரிதாப நிலையையும் நினைத்துப் பார்த்து, ஏளனமாக சிரிக்கும் வண்ணம் முல்லை மலைகளின் மலர்ந்த நிலை அமைந்துள்ள தலம் முதுகுன்றமாகும். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/29/103-தேவா-சிறியோம்-பிழையை----பாடல்-9-2961996.html
2961994 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 103. தேவா சிறியோம் பிழையை  - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, July 28, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 8:

    வாசம் கமழும் பொழில் சூழ் இலங்கை வாழ் வேந்தை
    நாசம் செய்த நங்கள் பெருமான் அமர் கோயில்
    பூசை செய்து அடியார் நின்று புகழ்ந்து ஏத்த
    மூசி வண்டு பாடும் சோலை முதுகுன்றே

விளக்கம்:

மூசி=ஒலி, மூசி வண்டு=மலர்களை மொய்க்கும் போது ரீங்காரமிட்டு ஒழி எழுப்பும் வண்டுகள்;

பொழிப்புரை:

நறுமணம் கமழும் சோலைகள் நிறைந்த இலங்கைக்கு அரசனாகிய இராவணன், மலையின் கீழே அமுக்குண்டு அல்லலுறும் வண்ணம் நாசம் செய்த எங்களது பெருமானாகிய இறைவன் உறையும் திருக்கோயில், பூஜைகள் செய்து பெருமானின் அடியார்கள் அவனது புகழினை போற்ற விளங்குவதும், ரீங்காரமிட்டு ஒலி எழுப்பிய வண்ணம் வண்டுகள் பூக்களை மொய்க்கும் சோலைகள் உடையதும் ஆகிய முதுகுன்றம் தலமாகும்.    

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/28/103-தேவா-சிறியோம்-பிழையை----பாடல்-8-2961994.html
2961993 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 103. தேவா சிறியோம் பிழையை  - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, July 27, 2018 10:53 AM +0530
பாடல் 6:

    வம்பார் கொன்றை வன்னி மத்த மலர் தூவி
    நம்பா என்ன நல்கும் பெருமான் உறை கோயில்
    கம்பார் குரவு கொகுடி முல்லை குவிந்து எங்கும்
    மொய்ம்பார் சோலை வண்டு பாடு முதுகுன்றே

விளக்கம்:

வம்பு=நறுமணம்; மொய்ம்பு=நெருக்கம்;

பொழிப்புரை:

நறுமணம் நிறைந்த கொன்றை வன்னி ஊமத்தை முதலிய மலர்களை தனது திருமேனியின் மீது தூவி, நம்பா என்று தன்னை அழைத்து தொழும் அடியார்களுக்கு தனது அருளினை நல்கும் பெருமானாகிய இறைவன் உறையும் திருக்கோயில் உடைய தலம், கிளைகளை உடைய குரா மரமும் கொகுடி முல்லை கொடிகளும் எங்கும் பரந்து வளர்வதால் நெருக்கமாக உள்ளதும் வண்டுகள் இடைவிடாது பாடுவதும் ஆகிய சோலைகள் உடையதும் ஆகிய முதுகுன்றம் ஆகும்.     


பாடல் 7:
திகத்தின் ஏழாவது பாடல் சிதைந்தது

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/18/w600X390/1689.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/27/103-தேவா-சிறியோம்-பிழையை----பாடல்-6-2961993.html
2961992 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 103. தேவா சிறியோம் பிழையை  - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, July 27, 2018 10:52 AM +0530
பாடல் 5:

    வைத்த நிதியே மணியே என்று வருந்தித் தம்
    சித்தம் நைந்து சிவனே என்பார் சிந்தையார்
    கொத்தார் சந்தும் குரவும் வாரி கொணர்ந்து உந்து
    முத்தாறு உடைய முதல்வர் கோயில் முதுகுன்றே

விளக்கம்:

மணியும் முத்தும் கலந்து ஓடியதால் மணிமுத்தாறு என்று பெயர் வந்தது என்பார்கள். வைத்த நிதி=சேமிப்பாக உள்ள செல்வம்; சேமித்து வைக்கப் படும் பொருள், பின்னாளில் தேவைக்கு உதவுவது போன்று, நாம் செல்வம் ஈட்ட முடியாத காலத்தில் பயன்படுவது போன்று சிவபெருமான் நமக்கு துன்பம் வந்த காலத்தில் இடர்களைக் களைந்து உதவும் தன்மை இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது. இவ்வாறு பெருமான் உதவும் நிலை பல திருமுறைப் பாடல்களில் உணர்த்தப் படுகின்றது. 

இன்றைய சேமிப்பு பின்னாளில் நமக்கு உதவுகின்றது என்பதை புரிந்து கொள்ளும் நாம் நாளைய தேவைகளுக்காக இன்றும் நாம் ஈட்டும் செல்வத்தின் ஒரு பகுதியை சேமித்து வைக்கின்றோம். நாளை நமது வாழ்வினில் நடக்கவிருப்பது என்ன என்பதை நாம் அறிய முடியாது. வரும் நாட்களில் நமது வினைப்பயனால் நாம் பல துன்பங்களை எதிர்கொள்ளும் நிலையில் இருக்கும் தருணத்தில், இறைவனின் கருணை நமக்கு தேவையாக இருக்கும் அந்த நேரத்தில், நமது உடலும் மனமும் நம்முடன் ஒத்துழைத்து இறைவனின் திருநாமங்களை சொல்வதற்கோ அல்லது அவனை வழிபடுவதற்கோ வழி வகுக்குமா என்பது நிச்சயமில்லை. எனவே தான் அந்நாளில் நமக்கு உதவும் பொருட்டு இன்றே  பெருமானை வழிபாட்டு, அவனது கருணையை பெற்று, சேமிப்பாக வைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். எனவே பெருமான் இன்று நமக்கு அருள் புரிந்து நமது துன்பங்களை தவிர்ப்பதுடன், வரும் நாட்களில் நமக்கு உறுதுணையாக இருப்பார் என்ற செய்தி, வைத்த நிதி என்ற தொடர் மூலம் மிகவும் அழகாக உணர்த்தப் படுகின்றது.

    வைத்த பொருள் நமக்கு ஆம் என்று சொல்லி
       மனத்து அடைத்துச்
    சித்தம் ஒருக்கிச் சிவாயநம என்று இருக்கின் அல்லால்
    மொய்த்த கதிர்மதி போல்வார் அவர் பாதிரிப்புலியூர்
    அத்தன் அருள் பெறலாமோ அறிவிலாப் பேதை நெஞ்சே

மேலே குறிப்பிடப்பட்ட பாடல் அப்பர் பிரான் கரையேறிய பின்னர் அருளிய பதிகத்தின் (1.94.5) பாடலாகும். சமணர்களின் சூழ்ச்சியால் கல்லுடன் பிணைக்கப்பட்டு கடலில் தள்ளிவிடப் பட்ட அப்பர் பிரான் சொற்றுணை வேதியன் என்று தொடங்கும் நமச்சிவாயப் பதிகத்தினை (4.11) ஓதி, கல்லே தெப்பமாக மிதக்க கரை ஏறியதை நாம் அறிவோம்.  நமச்சிவாய என்ற இறைவனின் திருநாமத்தை ஒவ்வொரு பாடலிலும் உள்ளடக்கிய பதிகம் தனது உயிரினை காத்த தன்மையை நன்கு உணர்ந்த அப்பர் பிரான், பின்னாளில் இறைவன் நமக்கு உதவுவார் என்பதை மனதினில் கொண்டு இன்றே அவனை மனம் ஒன்றி வழிபடவேண்டும் என்று அறிவுரை கூறுகின்றார். சந்திரனின் அடர்ந்த கலைகள் போன்று பல கலைகளையும் கற்ற அந்தணர்கள் வாழும் திருப்பாதிரிப்புலியூர் என்று இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். மொய்த்த கதிர் போல்வார் அவர் பாதிரிப்புலியூர் அத்தன் என்பதற்கு, நிறைந்த ஒளியினை உடைய சந்திரனின் கிரணங்கள் போன்று குளிர்ந்த தன்மை கொண்ட (உயிர்கள் பால் கொண்ட கருணையால்) பாதிரிப்புலியூர் தலைவன் சிவபிரான் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம்.   

உலகில் உள்ள செல்வங்கள் அனைத்தும் நிலையற்றவை. என்றேனும் ஒரு நாள் அழிந்து விடக் கூடியவை. உயிர் பிரியும் போது எடுத்துச் செல்ல முடியாதவை. ஆனால் சிவபிரானை எப்போதும் நினைத்து அந்த நினைவினால் நாம் பெறுகின்ற புண்ணியம்  வீடுபேற்றினை பெறுவதற்கு வழி வகுப்பதால், அது தான் அழியாத சேமிப்பாக கருதப் படுகின்றது என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே.

தில்லை தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (4.80.4) இவ்வாறு பின்னாளில் நமக்கு உதவும் பெருமான் என்பதால் வருகின்ற காலத்தை நினைத்து தான் கொண்டிருந்த அச்சத்தினை ஒழித்ததாக அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். நமது வாழ்வில் தேவையான சமயத்தில் பயன்படக்கூடிய செல்வம் நமச்சிவாய என்னும் சொல் என்பதை தான் உணர்ந்ததால், தனது எதிர்காலம் பற்றிய அச்சம் ஏதும் இல்லாமல் தான் இருப்பதாக கூறும் அப்பர் பிரான் அவ்வாறே நாமும் பயப்படாமல் இருப்பதற்கு நமக்கு அந்த மந்திரத்தை கற்றுக்கொடுப்பதை இங்கே உணரலாம். வைச்ச பொருள்=வயது முதிர்ந்த காலத்திலும் உடல் வலிமை குன்றிய காலத்திலும் பயன்படுவதற்காக சேமிப்பாக நாம் வைத்துள்ள பொருள். அருளாளர்கள் பொதுவாக பயப்படுவது அடுத்த பிறவி ஒன்று எடுக்க நேரிடுமோ என்பது தான். பஞ்சாக்கர திருநாமத்தை தான் உச்சரித்து வந்ததால், தனக்கு அந்த பயம் நீங்கியது என்பதையும் அப்பர் பிரான் இங்கே உணர்த்துகின்றார் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. பித்தன் என்ற சொல் எதுகை கருதி பிச்சன் என்று மாறியது. 

    வைச்ச பொருள் நமக்கு ஆகும் என்றெண்ணி நமச்சிவாய
    அச்சம் ஒழிந்தேன் அணி தில்லை அம்பலத்து ஆடுகின்ற
    பிச்சன் பிறப்பிலி பேர் நந்தி உந்தியின் மேல் அசைத்த
    கச்சின் அழகு கண்டால் பின்னைக் கண்
       கொண்டு காண்பதென்னே.  

திருவாசகம் போற்றித் திருவகவலில் மணிவாசகர், வாழ்வே போற்றி வைப்பே போற்றி என்று, பெருமான் நமது வாழ்வாகவும், சேமிப்பு போன்று நாம் துயருறும்போது இடர்களைக் களைபவனாகவும் இருக்கும் தன்மையை குறிப்பிடுகின்றார். நீத்தல் விண்ணப்பம் பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் வாழ்முதலே என்றும் வைப்பே என்றும் இறைவனை குறிப்பிடுகின்றார். நமது வாழ்வினுக்கு மூலாதாரமாக இருக்கும் இறைவன், சேமிப்பு போன்று நமது உடலும் மனமும் துன்பத்தினால் நலிவுற்ற நிலையிலும் இடர்களை களைந்து உதவுகின்றான் என்று அடிகளார் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். எய்ப்பு=இளைத்து வருந்தும் நிலை; தருக்கி= செருக்குற்று; வினைத் துணையேன்=வினையினைத் துணையாக கொண்டவன், வினைகளுடன் பிணைந்துள்ளவன், வினைகளைத் தவிர்த்து வேறு துணை இல்லாதவன்;

    தனித்துணை நீ நிற்க யான் தருக்கித்
       தலையால் நடந்த 
    வினைத் துணையேனை விடுதி கண்டாய்
       வினையேனுடைய     
    மனத் துணையே என் தன் வாழ்முதலே எனக்கு
       எய்ப்பில் வைப்பே
    தினைத் துணையேனும் பொறேன் துயர்
       ஆக்கையின் திண் வலையே

தனது ஆற்றலில் செருக்கு கொண்டு கர்வம் மிகுந்து திரியும் எவரையும் தலையால் நடக்கின்றான் என்று கூறுவது உலக வழக்கு. இறைவன் இருக்கும் இடத்தில் வினைகள் அடங்கிச் செயலற்று கிடக்கின்றன. இறைவன் இல்லாத நேரத்தில் அவை தலை விரித்து ஆடுகின்றன. குருந்த மரத்தின் அடியில் இறைவன் முன்னிலையில் இருந்த அடிகளார், இறைவன் தனக்கு ஒப்பற்ற துணையாக இருந்த நிலையில் வினைகள் தம்மை விட்டு நீங்கியதையும், வினைகளின் பிடியிலிருந்து தான் விடுபட்டு இருந்த நிலையினையும் உணர்ந்தார் போலும். இறைவன் தன்னைத் தனியாக விட்டுவிட்டு, தன் கண் முன்னே முன்னர் தோன்றிய சீடர்களுடன் மறைந்த நிலையில், வினைகள் தன்னை மீண்டும் ஆட்கொண்டதாக நினைத்து வருந்துகின்றார். தனது மனதின் துணையாகவும் வாழ்க்கையின் அடித்தளமாகவும் சேமிப்பு போன்று தான் துயருற்று வருந்தி இளைக்கும் தருணங்களில் உதவும் சேமநிதியாகவும் உள்ள இறைவனே என்று அழைத்து இறைஞ்சுகின்றார். அவர் விடுக்கும் விண்ணப்பம் தான் என்னே. தனது உடலினை வலிமையான வலையாக உருவகித்து, அந்த உடலாகிய வலையில் அகப்பட்டுள்ள உயிர் தனது சுதந்திரம் இழந்து ஐந்து பொறிகளின் ஆளுமைக்கு உட்பட்டு அடிமையாக கிடப்பதாகவும் உணர்த்தி, இத்தகைய தன்மையை தினையளவு நேரம் கூட பொறுக்க முடியாமல் உயிர் வருந்துவதாகவும் குறிப்பிட்டு, உயிரினை வினைகளின் பிடியிலிருந்து, ஐந்து பொறிகளின் ஆளுமையிலிருந்து விடுவிக்குமாறு இங்கே வேண்டுகின்றார்.    
   
பொழிப்புரை:

சேமிப்பாக வைக்கப்பட்டுள்ள நிதி போன்று பின்னாளில் அருள் புரிபவனே, ஒளி வீசும் மணி போன்று மிகவும் அரிதானவனே, என்று பெருமானை அழைத்து, தமது பிறவிப்பிணி இன்னும் தீரவில்லையே என்ற வருத்தத்துடன், நைந்த சிந்தையராய் சிவபெருமானை தியானிக்கும் அடியார்களின் மனதினில் உறைபவர் சிவபெருமான். கொத்து கொத்தாக சந்தன மரத்தின் பூக்களையும் குரவ மலர்களையும் வாரிக் கொணர்ந்து கரை சேர்க்கும் மணிமுத்தாறு நதியின் கரையில் அமைந்துள்ள முதுகுன்றமே, மேலே குறிப்பிட்டவாறு அடியார்கள் சிந்தனை செய்யும் பெருமான் உறையும் இடமாகும்.    

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/26/103-தேவா-சிறியோம்-பிழையை----பாடல்-5-2961992.html
2961990 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 103. தேவா சிறியோம் பிழையை  - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, July 25, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 4:

    தெரிந்த அடியார் சிவனே என்று திசை தோறும்
    குருந்தம் மலரும் குரவின் அலரும் கொண்டு ஏந்தி
    இருந்து நின்று இரவும் பகலும் ஏத்தும் சீர்
    முரிந்து மேகம் தவழும் சோலை முதுகுன்றே

 
விளக்கம்:

தெரிந்த=சிவபெருமான் ஒருவனே வழிபாட்டுக்கு உரியவனாகவும், வீடுபேறு அளிக்கும் வல்லமை உடையவனாகவும் இருக்கின்றான் என்பதை அறிந்த அடியார்கள்; முரிந்து= வளைந்து; முனிவர்கள் அந்தணர்கள் மற்றும் எப்போதும் பெருமானது பண்பினை ஆராயும் அடியார்கள் பெருமானை வழிபடுகின்றார் என்று முந்தைய மூன்று பாடல்களில் உணர்த்திய சம்பந்தர், இந்த பாடலில் அவனது பண்பினை குணங்களை அறிந்த அடியார்கள் பெருமானை வழிபடுவதை குறிப்பிடுகின்றார். பிரமன் திருமால் உட்பட அனைத்து தேவர்களும் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியில் சிக்கியவர்களாக இருப்பதால், தாங்கள் அடைய முடியாத வீடுபேற்றினை அவர்களால் எவ்வாறு மற்றவர்களுக்கு அளிக்க இயலும். எனவே பிறப்பிறப்பினைக் கடந்த பெருமான் ஒருவனே வீடுபேற்றினை அளிக்க முடியும் என்பதை உணர்ந்து தெரிந்து கொண்ட அடியார்கள் பெருமானை வழிபடுவது இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது. அனைத்து திசைகளிலும் நின்றவாறு அடியார்கள் உள்ளனர் என்று குறிப்பிடுவதன் மூலம், மிகவும் அதிகமான அடியார்கள் இந்த தலம் வந்தடைந்து இறைவனை வழிபடுகின்றனர் என்று சம்பந்தர் நமக்கு உணர்த்துகின்றார்.    

பொழிப்புரை:

பெருமான் ஒருவனே வீடுபேற்றினை அளிக்கும் வல்லமை வாய்ந்தவன் என்பதை தெரிந்து கொண்ட அடியார்கள் சிவனே சிவனே அனைத்து திசைகளிலும் நின்றவாறு குருந்த மலரையும் குரவ மலரையும் பெருமானின் திருவடிகளில் தூவி பெருமானை, இரவும் பகலும் புகழ்ந்து அடியார்கள் பாடும் சிறப்பினை உடைய முதுகுன்றத்து உயர்ந்த கோயில். வானில் நிலவும் மேகங்கள் தாழ்ந்து வளைந்து முதுகுன்றத்து கோயில் மீது தோய்கின்றன. 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/25/103-தேவா-சிறியோம்-பிழையை----பாடல்-4-2961990.html
2961988 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 103. தேவா சிறியோம் பிழையை  - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, July 24, 2018 11:13 AM +0530 பாடல் 3:

    நீடு மலரும் புனலும் கொண்டு நிரந்தரம்
    தேடும் அடியார் சிந்தையுள்ளே திகழ்வானைப்
    பாடும் குயிலின் அயலே கிள்ளை பயின்று ஏத்த
    மூடும் சோலை முகில் தோய் கோயில் முதுகுன்றே

விளக்கம்:

முனிவர்களும் அந்தணர்களும் வழிபடுவதை முந்தைய இரண்டு பாடல்களில் குறிப்பிட்ட சம்பந்தர், இந்த பாடலில் எப்போதும் இறைவனின் பண்புகளையும் தன்மைகளையும் அறிந்து கொள்வதற்காக தேடிக் கொண்டிருக்கும் அடியார்களை குறிப்பிடுகின்றார். தேடுதல் என்ற சொல் ஆராய்தல் என்ற பொருளில் கையாளப்பட்டுள்ளது.  நிரந்தரம்=எப்போதும்; நீடு=மிகுதியான; புனல்=நீர்; இரண்டாவது பாடலில் தலத்தின் உள்ள குரங்குகள் எவ்வாறு இறைவனை வழிபடுகின்றன என்று கூறிய சம்பந்தர், இந்த பாடலில் கிளிகள் இறைவனின் திருநாமங்களை சொல்ல பழகிக்கொண்டு அவனை புகழ்கின்றன என்று கூறுகின்றார்.   

தேடும் அடியார் என்று கூறுவது, நமக்கு அப்பர் பிரானின் அங்கமாலை பதிகத்து கடைப் பாடலை (4.9.12) நினைவூட்டுகின்றது. பிரமனும், திருமாலும் தேடிக் காணமுடியாத சிவபிரானைத் தனது உள்ளத்தின் உள்ளே இருப்பதைத் தான் கண்டுகொண்டதாக அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். எப்போதும் இறைவனைப் பற்றிய சிந்தைனையில் ஆழ்ந்திருந்த அப்பர் பிரானின் நெஞ்சத்தில் இறைவன் இருந்ததில் வியப்பேதும் இல்லை.

    தேடிக் கண்டு கொண்டேன் -- திரு
    மாலும் நான்முகனும்
    தேடித் தேடொணாத் தேவனை என்னுளே
    தேடிக் கண்டுகொண்டேன்

மேற்கண்ட பாடலில் அப்பர் பிரான் கூறுவது போல் மணிவாசகர் கூறும் பாடலொன்று அன்னைப்பத்து பதிகத்தில் காணப்படுகின்றது. சிவபிரானின் மீது தீராத காதல் கொண்ட தலைவியின் எண்ணங்களை, அவளது தோழி, தலைவியின் தாய்க்கு வெளிப்படுத்துவதாக அமைந்த பாடல்களைக் கொண்ட பதிகம். அருளாளர்கள், தங்களை இறைவன் மீது காதல் கொண்ட பெண்ணாக உருவகித்துக் கொண்டு, தங்களது எண்ணங்களை, தனது வாய்மொழியாகவோ அல்லது மற்றவர்கள் மூலமாகவோ வெளிப்படுத்துவது, பக்தி இலக்கியங்களின் மரபு. இந்த பாடலில் மாணிக்க வாசகர், திருமாலும் பிரமனும் காணமுடியாத சிவபிரான், தனது நெஞ்சத்தில் இருப்பதகாவும், இது ஒரு அதிசயம் என்றும் கூறுகின்றார். உன்னுதல்=நினைத்தல். உத்தரகோச மங்கை என்ற தலம், இங்கே உத்தர மங்கை என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 

    உன்னற்கு அரிய சீர் உத்தர மங்கையர்
    மன்னுவது என் நெஞ்சில் அன்னே என்னும்
    மன்னுவது என் நெஞ்சில் மால் அயன் காண்கிலார்
    என்ன அதிசயம் அன்னே என்னும் 

எந்த ஒரு பொருளையும் அந்த பொருள் இருக்கும் இடத்தில் தேடினால் தான் கிடைக்கும். அடியார்கள் மனதினில் உறையும் இறைவனை அங்கே தேடினால் தானே அவன் அகப்படுவான். அப்பர் பிரான் தான் தேடியது எங்கே என்பதையும், இந்த பாடலில் தேடிக் கண்டு கொண்டேன் என்று குறிப்பிடுகின்றார். காண்டலே கருத்தாய் என்று தொடங்கும் திருவாரூர் பதிகத்தின் (பதிக எண்: 4.20) கடைப் பாடலில் பக்தர்களின் சித்தத்துள் இருக்கும் சிவபிரான் என்று குறிப்பிடுகின்றார்.   

    நாடினார் கமலம் மலர் அயனோடு
       இரணியன் ஆகம் கீண்டவன்
    நாடிக் காணமாட்டாத் தழலாய நம்பானைப்
    பாடுவார் பணிவார் பல்லாண்டிசை கூறு
       பத்தர்கள் சித்தத்துள் புக்குத்
    தேடிக் கண்டு கொண்டேன் திருவாரூர் அம்மானே

கன்றாப்பூர் (தற்போதைய பெயர் கண்ணாப்பூர்) தலத்தின் மீது அருளிய திருத்தாண்டகத்தின் அனைத்துப் பாடல்களிலும், அப்பர் பிரான் அடியார்களின் நெஞ்சத்தினுள்ளே சிவபிரானைக் காணலாமே என்று கூறுகின்றார். இந்த பதிகத்தின் ஏழாவது பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. இந்த பாடலில் நாம் இறக்கும் தருவாயில் தொண்டையில் கோழை அடைக்கும் என்பதை கூறும் அப்பர் பிரான், இறந்த உடலினை உறவினர் என்ன செய்வார்கள் என்றும் கூறுகின்றார். நடுதறி என்பது கன்றாப்பூர் தலத்தின் இறைவனின் திருநாமம். ஐ=கோழை. மிடறு=குரல்வளை. உடலினை விட்டு உயிர் பிரியும் நாள் வரை காத்திராமல், அதற்கு முன்னரே தலைவனாகிய பெருமானுக்கு அடிமையாக மாறி, அவன் பால் மிகுந்த அன்பு கொண்டு மனம் கசிந்து மயிர்ப்புளகம் அடையும் வண்ணம் உணர்ச்சி பெருக்குடன் பெருமானின் திருவடிகளை தொழும் அடியார்களின் நெஞ்சினுள்ளே இறைவனைக் காணலாம் என்று அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.  

    ஐயினால் மிடறு அடைப்புண்டு ஆக்கை விட்டு
       ஆவியார் போவதுமே அகத்தார் கூடி
    மையினால் கண்ணெழுதி மாலை சூட்டி மயானத்தில்
       இடுவதன் முன் மதியம்  சூடும்
    ஐயனார்க்கு ஆளாகி அன்பு மிக்கு அகம் குழைந்து மெய்
       அரும்பி அடிகள் பாதம்
    கையினால் தொழும் அடியார் நெஞ்சினுள்ளே
       கன்றாப்பூர் நடுதறியைக் காணலாமே
 
  

பொழிப்புரை:

அதிகமான மலர்களும் நீரும் கொண்டு சென்று வழிபட்டு, எப்போதும் அவனது பண்புகளையும் தன்மைகளையும் ஆராய்ந்து கொண்டிருக்கும் அடியார்களின் சிந்தனையில் திகழும் இறைவன் உறையும் தலம் முதுகுன்றம் ஆகும். இந்த தலத்தில் உள்ள சோலைகள் மேகங்கள் தோயும் வண்ணம் உயர்ந்து காணப்படுகின்றன. அத்தகைய சோலைகளில் உள்ள குயில்கள் பாட, அந்த குயில்களின் அருகே உள்ள கிளிகள், அடியார்கள் சொல்லிக் கேட்ட பெருமானது திருநாமங்களை நினைவு கூர்ந்து, மீண்டும் மீண்டும் சொல்லி பழகிக் கொண்டு இறைவனை வாழ்த்துகின்றன.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/18/w600X390/1689.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/24/103-தேவா-சிறியோம்-பிழையை----பாடல்-3-2961988.html
2961986 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 103. தேவா சிறியோம் பிழையை  - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, July 23, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 2:

    எந்தை இவன் என்று இரவி முதலா இறைஞ்சுவார்
    சிந்தையுள்ளே கோயிலாகத் திகழ்வானை
    மந்தி ஏறி இன மா மலர்கள் பல கொண்டு
    முந்தித் தொழுது வணங்கும் கோயில் முதுகுன்றே

  
விளக்கம்:

முதல் பாடலில் முனிவர்கள் முதுகுன்றத்து இறைவனை வழிபடுவதை குறிப்பிட்ட சம்பந்தர் இந்த பாடலில் அந்தணர்கள் இறைவனை வழிபடுவதை குறிப்பிடுகின்றார். இரவி=சூரியன்; இரவி முதலா இறைஞ்சுவார் என்ற தொடருக்கு இரண்டு விதமாக விளக்கம் அளிக்கப் படுகின்றது. அந்தணர்கள் மூன்று வேளையும் சூரியனை வழிபட்டு அர்க்கியம் கொடுப்பது வழக்கும். சந்தியாவந்தனம் என்று அழைக்கப்படும் இந்த சடங்கினில், சூரியனை இறைவனின் ஒரு அங்கமாக கருதி, சூரியனை வழிபடுவதன் மூலம் இறைவனை வழிபடுவதாக நம்புகின்றனர். காலையில் விழித்ததும் முதலாக செய்யப்படும் இந்த செயலுக்கு பிறகு காலைக் கடன்களை கழித்துவிட்டு, நீராடி சிவபெருமானுக்கு பூஜை செய்வது வழக்கம். இந்த தன்மையை குறிப்பிடும் வண்ணம், சூரியனை முதலாக வழிபடும் கொள்கையினை உடைய அந்தணர்கள் என்று கூறுவது ஒரு வகையான விளக்கம். இரவி முதலா என்ற தொடருக்கு சூரியன் முதலான அனைத்து தேவர்கள் என்று பொருள் கொண்டு, தேவர்கள் அனைவரும் பெருமானை வழிபட்டு இறைஞ்சுகின்றனர் என்று சொல்வது இரண்டாவது விளக்கம். முதுகுன்றத்து திருக்கோயில் வந்து வணங்கும் அடியார்களை குறிப்பிடும் பதிகமாக உள்ளதால், முதலாவது விளக்கம் மிகவும் பொருத்தமாக தோன்றுகின்றது. 

குரங்கின் கையில் மலரோ மலர் மாலையோ கிடைத்தால், முதலில் குரங்கு அந்த மலரினையும் மாலையையும் பிய்த்து எரிவதை தான் நாம் காண்கின்றோம். இது இயற்கை. அதனால் தான் குரங்கு கையில் கிடைத்த பூமாலை என்ற பழமொழியும் எழுந்தது. ஆனால் சம்பந்தர் கண்ட முதுகுன்றத்து குரங்குகள் சற்று வித்தியாசமானவை. அந்த குரங்குகள் தினமும் அடியார்கள் பூக்களை சுமந்து கொண்டு இறைவனின் திரு முன் சென்றடைந்து இவை, இறைவனின் திருமேனியின் மீது பூக்கள் தூவி வழிபடுவதை கண்ட குரங்குகள்.  மனிதன் செய்யும் பல செயல்களை உற்று கவனிக்கும் குரங்குகள், தாங்களும் அந்த செயல்களை செய்ய முயற்சி செய்வதை நாம் கண்டிருக்கின்றோம். அத்தகைய இயல்பு கொண்ட குரங்குகள், முதுகுன்றத்து அடியார்கள் மலர்கள் கொண்டு இறைவனை வழிபடும் மனிதர்களைக் கண்டு, தாங்களும் மலர்கள் கொணர்ந்து இறைவனின் திருமேனி மேல் தூவியதை தான் கண்டதாக சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். முந்திச் சென்று குரங்குகள் தொழுது வணங்கியதாக சம்பந்தர் கூறுவது, அடியார்கள் செல்வதற்கு முன்னமே தினமும் குரங்குகள் திருக்கோயிலுக்கு சென்றதை உணர்த்துகின்றது போலும். இந்த குறிப்பு நமக்கு குரக்குக்கா தலத்தில் இன்றும் நடைபெறும் நிகழ்ச்சியை நினைவூட்டுகின்றது. சித்திரை வைகாசி மாதங்களில் இன்றும் குரங்குகள் கூட்டம் கூட்டமாக மலர்களுடன் வந்து குரக்குக்கா தலத்து இறைவனை வழிபடுவதை நாம் காணலாம்.

பொழிப்புரை:

எங்களது தந்தை என்று, தினமும் காலையில் எழுந்ததும் சூரியனை வழிபடும் வழக்கம் கொண்டுள்ள அந்தணர்கள் முதுகுன்றத்து இறைவனை வணங்க, அவர்களது சிந்தையையை திருக்கோயிலாக கொண்டு உறைபவன் முதுகுன்றத்து இறைவன். அடியார்கள் மலர்கள் தூவி வழிபடுவதைக் காணும் குரங்குகள், கூட்டம் கூட்டமாக மரங்களின் மீதேறி, சிறந்த மலர்களை பறித்து வந்து, அடியார்கள் திருக்கோயிலுக்கு வருவதன் முன்னமே கோயில் வந்தடைந்து பெருமானின் திருமேனி மேல் பூக்கள் தூவி வழிபடும் திருக்கோயில் முதுகுன்றம் ஆகும். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/23/103-தேவா-சிறியோம்-பிழையை----பாடல்-2-2961986.html
2961984 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 103. தேவா சிறியோம் பிழையை  - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, July 22, 2018 12:00 AM +0530
பின்னணி:

முதுகுன்றம் தலத்தில் பல நாட்கள் தங்கி பல பதிகங்கள் பாடி பெருமானை வழிபட்ட சம்பந்தர், இந்த தலம் வந்தடைந்து இறைவனை வழிபட்ட அடியார்களின் தன்மையை   கூறும் வண்ணம் அமைந்துள்ள பாடல்கள் கொண்ட பதிகம்.    

பாடல் 1:

    தேவா சிறியோம் பிழையைப் பொறுப்பாய் பெரியோனே
    ஆவா என்று அங்கு அடியார் தங்கட்கு அருள் செய்வாய்
    ஓவா உவரி கொள்ள உயர்ந்தாய் என்று ஏத்தி
    மூவா முனிவர் வணங்கும் கோயில் முதுகுன்றே

விளக்கம்:

மூவா=மூப்பு அடையாத; நீண்ட வாழ்நாள் கொண்ட; திருமூலர் முனிவர்கள் நீண்ட நாள் வாழ்ந்தமைக்கு ஒரு எடுத்துக் காட்டு. வசிட்டர் முதலான ஏழு முனிவர்கள் (சப்த ரிஷிகள் என்று ஒரு தொகுப்பாக அழைக்கப்படும் முனிவர்கள்) நீண்ட நாட்கள் வாழ்ந்ததாக புராணங்கள் கூறுகின்றன. ஆ ஆ என்று இரக்கத்தை குறிப்படும் சொல் ஆவா என்று இணைந்துள்ளது. 

சிறியோமாகிய தாங்கள் செய்த பிழைகளை பெருமான் பொறுக்க வேண்டுமென்று முனிவர் விண்ணப்பம் வைப்பதாக சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். பெருமானின் பூஜை முடிந்த பின்னர் பெருமானிடம் தாங்கள் செய்த பிழையை பொறுத்தருளுமாறு நால்வர் பெருமானர்கள் பாடிய பாடல்களை தினமும் பாடுவதை வழக்கமாகக் கொண்டுள்ள அடியார்கள், முதல் பாடலாக இந்த பாடலையே பாடுவார்கள். பிழை செய்வது மனித இயல்பு. ஆனால் தாம் பிழை செய்ததை உணர்ந்து கொண்டு, அந்த பிழையினை மன்னித்து பெருமான் பொறுத்தருள வேண்டும் என்று வேண்டும் செய்கை தான், நமக்கும் பெரியோர்களுக்கும் உள்ள வேறுபாடு. அருளாளர்கள் பல திருமுறை பாடல்களில் தாங்கள் செய்த பிழையினை பெருமான் பொறுக்க வேண்டும் என்று வேண்டுவதை நாம் கீழ்க்கண்ட பாடல்களில் காணலாம்.

குழைத்த பத்து பாடலில், மணிவாசகர் தான் செய்த பிழைகளை பெருமான் பொறுக்காமல் இருத்தல் சிவபெருமானின் தகுதிக்கு அழகோ என்ற கேள்வியை கேட்பதை நாம் உணரலாம். சந்திரன் செய்த பிழையை பொறுத்து அவனுக்கு மறுவாழ்வு அளித்த பெருமானே, எனது பிழையினை நீ பொறுக்காமல் இருப்பது முறையோ என்று கேட்கின்றார். உடையாய் என்ற சொல்லின் மூலம், தான் இறைவனது அடிமை என்பதையும் இறைவன் தனக்குத் தலைவன் என்பதையும் உணர்த்தி, தனது பிழையினை பொறுக்க வேண்டிய கடமை இறைவனுக்கு உள்ளது என்பதையும் அடிகளார் இங்கே குறிப்பிடுவதை நாம் உணரலாம். கல்மனத்தவனாக இருந்த தான், இறைவன் தன்னை பெருந்துறையில் ஆட்கொண்ட பின்னர், தனது மனதினைக் குழைத்துக் கொண்டு இறைவன் பால் அன்பு உடையவனாக தான் மாறினேன் என்று குறிப்பிடும் அடிகளார், அவ்வாறு இறைவனின் அன்பனாக மாறிய தன்னை பண்டை வினைகளின் பிடியிலிருந்து இறைவன் காப்பாற்ற வேண்டும் என்று விண்ணப்பம் வைக்கின்றார். தான் தொடர்ந்து இறைவனுக்கு அன்பனாக இருப்பேன் என்று உறுதியாக கூறும் அடிகளார், அந்த உழைப்பினுக்கு பரிசாக தனது வினைகள் களையப்படும் என்ற நம்பிக்கை தனக்கு இருப்பதாகவும் கூறுகின்றார். தான் இறைஞ்சி இறைவனை அழைத்த பின்னரும், தனது பிழைகளை பொறுக்குமாறு வேண்டிய பின்னரும் அருள் புரியாது இருத்தல் தான் இறைவனின் வழக்கமோ என்ற கேள்வியையும் அடிகளார் எழுப்பி, இறைவனை நோக்கி நீ அவ்வாறு இருக்கலாமா என்று கேட்கும் நயத்தினை நாம் இந்த பாடலில் உணரலாம்.    

    குழைத்தால் பண்டைக் கொடுவினை நோய்
        காவாய் உடையாய் கொடுவினையேன்
    உழைத்தால் உறுதி உண்டோ தான் உமையாள்
        கணவா எனை ஆள்வாய்
    பிழைத்தால் பொறுக்க வேண்டாவோ பிறை சேர்
        சடையாய் முறையோ என்று
    அழைத்தால் அருளாது ஒழிவதே அம்மானே
        உன் அடியேற்கே        

ஆடினாய் என்று தொடங்கும் (3.1) பதிகத்தின் முதல் பாடலில் சம்பந்தர் பிறைச் சந்திரனை முடியில் சூடிய பெருமானே, எமது வினைகளை சுருக்கி அழிப்பாயாக என்று கூறுவதற்கு சுவையான விளக்கத்தை திருமுறை மலர்கள் நூலில் கி.வா. ஜா அவர்கள் அளிக்கின்றார். பெருமான் தனது திருமுடியில் சந்திரனை ஏற்றுக் கொண்டதால் சந்திரனின் பாவங்களும் பழியும் மறைந்தது மட்டுமன்றி, சந்திரன் உயர்ந்த இடத்திலும் வைக்கப்பட்டு சிறப்பினை அடைகின்றான் என்று கூறுகின்றார். நெய்யும் பாலும் தயிரும் கொண்டு இறைவன் நீராட்டப்படும் போது, சந்திரனும் தில்லை வாழ் அந்தணர்களால் நீராட்டப்படும் சிறப்பினை பெறுகின்றான் என்று கூறுகின்றார். ஆனால் இத்தகைய சிறப்பினுக்கு தகுதியானவனா என்ற கேள்வியை நகைச்சுவையுடன் எழுப்பி அதற்கான காரணத்தையும் கூறுகின்றார். தனது மனைவியர் அனைவரையும் சமமாக நடத்தாமல் ஒரு மனைவி மீது மட்டும் அதிகமான ஆசை வைத்தவன் என்றும், தலைவனாகிய இறைவனை புறக்கணித்து நடத்தப்படும் வேள்வியில் தனக்கு அளிக்கவிருந்த அவிர்ப்பாகத்தின் மீது ஆசை கொண்டு தக்கன் நடத்திய யாகத்தில் பங்கேற்றவன் என்றும், தனது குருவின் மனைவி என்பதையும் கருதாமல் பிருகஸ்பதியின் மனைவி தாரை மீது மோகம் கொண்டவன் என்றும் சந்திரன் செய்த பல தவறுகளை சுட்டிக் காட்டும் கி.வா.ஜா. அவர்கள், அததகைய சந்திரனுக்கு வாழ்வு அளித்த பெருமானின் கருணையை உணர்த்துகின்றார். பனி கால்=குளிர்ச்ச்சியை வெளிப்படுத்தும்; நயத்தல்=விரும்புதல்; 

    ஆடினாய் நறு நெய்யொடு பால் தயிர் அந்தணர்
        பிரியாத சிற்றம்பலம்
    நாடினாய் இடமா நறுங் கொன்றை
        நயந்தவனே
    பாடினாய் மறையோடு பல் கீதமும் பல் சடைப்
        பனி கால் கதிர் வெண் திங்கள்
    சூடினாய் அருளாய் சுருங்க எம
        தொல்வினையே 

நீத்தல் விண்ணப்பத்து பாடல் ஒன்றினில் (ஆறாவது பாடல்) தனது இழிந்த தன்மை கருதி தன்னை நாயாக பாவித்துக் கொண்டு, சிறுநாய்கள் செய்யும் பிழைகளை பொறுப்பது பெரியவர்களின் கடமை அல்லவா என்று பெருமானை நோக்கி அடிகளார் கேள்வி கேட்கின்றார். ஒறுத்து=அடக்கி; பெருமானே அடியேன் உனது திருவருளின் பெருமையை அறியாது இருந்தமையால் உனது அருளினை ஏற்றுக்கொள்ள முன்னர் மறுத்தேன் என்று கூறும் அடிகளார், அருளினை ஏற்றுக் கொள்ள மறுத்தேன் என்று உலகப் பொருட்களின் மீது தான் கொண்டிருந்த பாசத்தை அறவே நீக்கிவிட்டு பற்றுகளை முற்றும் நீக்கிய நிலையை அடைய முயற்சி ஏதும் மேற்கொள்ளாமல் இருந்த நிலையினை குறிப்பிடுகிறார் போலும். பெருமானே, அடியேன் செய்த பிழைக்காக என்னை வெறுத்து, எனக்கு உதவி செய்யாமல் நீர் விட்டு விடலாமா என்று கேட்கின்றார். மேலும் தான் செய்த தவறுகளுக்கு தனது வினைகளே காரணம் என்றும் அந்த வினைகளை அடக்கி இறைவன் தன்னை ஆட்கொள்ளவேண்டும் என்ற  தனது விருப்பத்தையும் அடிகளார் வெளிப்படுத்துகின்றார். பொய் என்ற சொல் இங்கே வஞ்சனை, பிழை என்ற பொருளி வருகின்றது.    

     மறுத்தனன் யான் உன் அருள் அறியாமையின் என் மணியே
    வெறுத்து எனை நீ விட்டு இடுதி கண்டாய் வினையின் தொகுதி
    ஒறுத்து எனை ஆண்டுகொள் உத்தரகோச மங்கைக்கு அரசே
    பொறுப்பர் அன்றே பெரியோர் சிறுநாய்கள் தம் பொய்யினையே  

அடைக்கலப்பத்து என்ற பதிகத்தின் பாடலில் மணிவாசகர், தீமைகள் செய்யும் தனது பிழைகளின் பொருட்டு தன்னை வெறுத்து ஒதுக்காமல் தனது பிழைகளை பொறுத்து அருள் புரியும் பெருமை மிகுந்த குணத்தை உடையவனே என்று பெருமானை அழைக்கின்றார். தனது பிழைகளை பொறுத்ததும் அன்றி தனது வினைகளையும் முற்றிலும் நீக்கி பிறப்பிறப்புச் சுழலில் தான் மாட்டியுள்ள நிலையினை வேரோடும் அறுத்து எறிந்த்தவன் என்று பெருமானை குறிப்பிட்டு, தான் பெருமானுக்கு அடைக்கலப் பொருளாக உள்ள நிலையினை உணர்த்துகின்றார். செறுப்பவன்=தடுத்து நிறுத்துபவன்; 

    வெறுப்பனவே செய்யும் என் சிறுமையை நின் பெருமையினால்
    பொறுப்பவனே அராப் பூண்பவனே பொங்கு கங்கைச் சடைச்
    செறுப்பவனே நின் திருவருளால் என் பிறவியை வேர்
    அறுப்பவனே உடையாய் அடியேன் உன் அடைக்கலமே

கோத்தும்பீ பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் மணிவாசகர் பேயேன் என்று தன்னை  குறிப்பிட்டு, தான் செய்த பிழைகளை பொறுக்கும் பெருமையை உடையவன் இறைவன் என்று கூறுகின்றார். 

    நாயேனைத் தன்னடிகள் பாடுவித்த நாயகனைப்
    பேயேனது உள்ளப் பிழை பொறுக்கும் பெருமையனைச்
    சீ ஏதும் இல்லாது என் செய் பணிகள் கொண்டருளும்
    தாயான ஈசற்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ

வேணாட்டடிகள் தனது பதிகத்தில் (ஒன்பதாம் திருமுறை) தனது அடிமை இழிவான செயலைச் செய்தாலும் அதனை பொருட்படுத்தாது விரும்பும் உரிமையாளர் போன்று, தனது தலைவனாகிய பெருமான் அடிமையாகிய தான் செய்த இழிவான செயல்களைப் பொறுத்துக் கொள்கின்றார் என்று கூறுகின்றார். அடிகளார் இந்த செயலுக்கு ஒரு உதாரணத்தை தருகின்றார். கச்சல் வாழைக்காயையும் வேப்பங் கொழுந்தினையும் கறி சமைத்து உண்பது போல் தனது தவறுகளை பொறுத்துக் கொள்ளும் பெருமான் என்று கூறுகின்றார். தனக்கு வேறு எந்த பற்றுக்கோடும் இல்லை என்பதை உணர்ந்த பின்னரும் தனது தொண்டினை பெருமான் விரும்பி ஏற்றுக் கொள்ளாதது ஏன் என்று பெருமானை நோக்கி கேள்வி கேட்கும் பாடல் இது.

    துச்சானது செய்திடினும் பொறுப்பர் அன்றே ஆள் உகப்பார்
    கைச்சாலும் சிறு கதலி இலை வேம்பும் கறி கொள்வார்
    எச்சார்வும் இல்லாமை நீ அறிந்தும் எனது பணி
    நச்சாய் காண் திருத்தில்லை நடம் பயிலும் நம்பானே
         

கச்சி ஏகம்பம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (4.99.1) அப்பர் பிரான், தான் ஏதேனும் பிழை செய்தால் தன்னை புளியம் வளாரால் அடித்து தண்டிக்கும் உரிமையை பெருமானுக்கு அளிக்கின்றார். காதுவித்தல்=கொலை செய்ய முயற்சி செய்தல்; பல வருடங்கள் சமணர்களுடன் சேர்ந்து வாழ்ந்த தவற்றுக்கு தண்டனையாக, தனக்கு வந்த சூலை நோயினையும் சமணர்கள் தன்னைக் கொல்வதற்கு முயன்று செய்த பல சூழ்ச்சிகளையும் அப்பர் பிரான் கருதுவது அவரது மனப் பக்குவத்தை உணர்த்துகின்றது. பொதுவாக நமக்கு ஏதேனும் தீங்கு நேர்ந்தால், அத்தகைய தீங்குகளுக்கு நமது பண்டைய வினைகள் தான் காரணம் என்பதை புரிந்து கொள்ளாமல் தீங்கு விளைவிப்பவரை கோபித்துக் கொள்ளும் தன்மையே நம்மில் காணப்படுகின்றது. ஆனால் அப்பர் பிரானோ எவரையும் குற்றம் சாட்டாமல், தனது செயல்களுக்கு இறைவன் அளித்த தண்டனையாக அவற்றை ஏற்றுக் கொள்ளுதல், அவரின் தனிச் சிறப்பான குணம்.    முனிதல்=கோபித்தல்.

    ஓதுவித்தாய் முன் அறவுரை காட்டி அமணரொடே
    காதுவித்தாய் கட்ட நோய் பிணி தீர்த்தாய் கலந்து அருளிப்
    போதுவித்தாய் நின் பணி பிழைக்கில் புளியம் வளாரால்
    மோதுவிப்பாய் உகப்பாய் முனிவாய் கச்சி ஏகம்பனே

திருவாரூர் தலத்தின் மீது அருளிய திருத்தாண்டகத்தின் பாடலில் ஒன்றினில் (6.31.5) பிறவிப் பெருங்கடலை நாம் தாண்டுவதற்கு நாம் செய்யவேண்டியதை உணர்த்தும் பாடலில், அப்பர் பிரான் நாம் பலவாறும் இறைவனைப் போற்றிப் புகழ வேண்டும் என்றும் நாம் செய்த பிழைகளை பொறுத்து அருள் புரியாய் என்று இறைவனிடம் வேண்ட வேண்டும் என்றும் கூறுகின்றார். இழைத்த நாள்=ஒருவனுக்கு விதியால் முன்னமே தீர்மானிக்கப்பட்ட வாழ்நாள். அந்த நாள் என்னவென்று நமக்குத் தெரியாது; எனினும் அத்தகைய நாள் ஒன்று உண்டு என்பதை நாம் அனைவரும் அறிவோம். அரணம்=பாதுகாப்பு. அடியேன் உன் அரணம் கண்டாய் என்ற தொடரை. இறுதி அடியில் குற்றமில்லை என்ற சொல்லின் முன்னர் சேர்த்துப் பொருள் கொள்ளவேண்டும். தனது நெஞ்சினுக்கு அறிவுரை கூறும் பாடலாக அமைந்திருப்பினும், உலகத்தவர்க்கு கூறும் அறிவுரையாகவே நாம் இந்த பாடலை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.  

    இழைத்த நாள் எல்லை கடப்பதென்றால் இரவினோடு
        நண்பகலும் ஏத்தி வாழ்த்திப்
    பிழைத்தது எல்லாம் பொறுத்தருள் செய் பெரியோய்
        என்றும் பிஞ்ஞகனே மைஞ்ஞவிலுங் கண்டா என்றும்
    அழைத்து அலறி அடியேன் உன் அரணம் கண்டாய் அணி
        ஆரூர் இடம் கொண்ட அழகா என்றும்
    குழற்சடை எம் கோன் என்றும் கூறு நெஞ்சே குற்றமில்லை
        என் மேல் நான்  கூறினேனே

ஆவடுதுறை தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (6.47.7) அப்பர் பிரான் அடியார்கள் செய்யும் பிழைகளை பொறுத்து அருள்வது பெரியோனாகிய இறைவனின் கடன் என்று கூறுவதை நாம் கீழ்க்கண்ட பாடலில் காணலாம். கழை=மூங்கில்: கழை இறுத்த= மூங்கில்களை உடைத்த பல ஆறுகள் வந்தடைந்த கடல்; உழை=மான்; அழை=அகவுதல் செய்து; உறுவித்து=பலரும் கேட்கச் செய்தல் 

    உழை உரித்த மான் உரி தோல் ஆடையானே
       உமையவள் தம் பெருமானே  இமையோர் ஏறே
    கழை இறுத்த கருங்கடல் நஞ்சு உண்ட கண்டா
       கயிலாய மலையானே உன்பால்  அன்பர்
    பிழை பொறுத்தி என்பதுவும் பெரியோய் நின்றன் கடன்
      அன்றே பேரருள் உன் பாலது அன்றே
    அழை உறுத்து மாமயில்கள் ஆலும் சோலை ஆவடு
       தண்துறை உறையும் அமரர்  ஏறே

திருவாரூர்ப் பதிகத்தின் ஒரு பாடலில் (4.20.2) அப்பர் பிரான் தான் செய்யும் அனைத்துப் பிழைகளையும் இறைவன் பொறுத்துக் கொள்ளவேண்டும் என்று வேண்டுகின்றார். அடியார்களுக்கு பற்றுக் கோடாக விளங்கும் இறைவன் மீது மிகுந்த காதல் கொண்டு, தான் உலகப் பொருட்களின் மீது வைத்துள்ள பற்றுகள் நீங்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் இறைவனது திருவடிகளைச் சென்று அடைந்ததாக அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். கடம் பட=பஞ்சமுக வாத்தியம் முழங்க; 

    கடம் பட நடம் ஆடினாய் களைகண் எனக்கு
       ஒரு காதல் செய்து அடி
    ஒடுங்கி வந்தடைந்தேன் ஒழிப்பாய்
       பிழைப்ப எல்லாம்
    முடங்கு இறால் முதுநீர் மலங்கு இளவாளை
         செங்கயல் சேல்வரால் களிறு
    அடைந்த தண்கழனி அணி ஆரூர் அம்மானே

தான் செய்த பிழையினை மட்டும் இறைவன் பொறுப்பதில்லை, பழைய அடியார்கள் செய்யும்  பாவத்தையும் பிழையையும் பொறுத்துக் கொள்பவர் இறைவன் என்று கடவூர் மயானத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் (5.38) முதல் பாடலில் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். பழைய அடியார்=வாழையடி வாழையாக இறைவனிடத்தில் அன்பு பாராட்டும் அடியார்கள்; உழையர்=மான் கன்றினைக் கையில் உடையவர்: சம்பந்தரும் தனது பதிகத்தில் பெருமான் அடிகள் என்று குறிப்பிடுவதால், பெருமான் அடிகள் என்பது தலத்து இறைவனின் பெயராக பண்டைய நாளில் இருந்திருக்க வேண்டும் என்று தோன்றுகின்றது.    

    குழைகொள் காதினர் கோவண ஆடையர்
    உழையர் தாம் கடவூரின் மயானத்தார்
    பழைய தம் அடியார் செய்த பாவமும்
    பிழையும் தீர்ப்பார் பெருமான் அடிகளே

இதே கருத்தைத் தான் பின்னை என் பிழையைப் பொறுப்பான் என்றும் பிழை எலாம் தவிரப் பணிப்பான் என்றும் சுந்தரர் ஒரு பாடலில் (7.59.1) கூறுகின்றார். இன்ன தன்மையன் என்று வரையறுத்துச் சொல்ல முடியாதவன் சிவபிரான் என்று கூறுவதால் அணுக முடியாதவன் என்று நினைத்து நாம் ஒதுங்கிவிடக் கூடாது என்பதை உணர்த்தும் வகையில் சிவபிரான் மிகவும் எளிமையாக அடியவர்களுக்கு உள்ளான் என்று கூறும் பாங்கு ரசிக்கத்தக்கது. 

    பொன்னும் மெய்ப்பொருளும் தருவானைப்
       போகமும் திருவும் புணர்ப்பானைப்
    பின்னை என் பிழையைப் பொறுப்பானைப்
       பிழை எலாம் தவிரப் பணிப்பானை
    இன்ன தன்மையன் என்று அறிவொண்ணா
       எம்மானை எளிவந்த பிரானை
    அன்னம் வைகும் வயல் பழனத்து அணி ஆரூரானை
       மறக்கலும் ஆமே  

உரிமையாக பரமனிடம் பழகும் சுந்தரர் திருவாவடுதுறை மீது அருளிய ஒரு பதிகத்தின் பாடலில் (7.70.6), எனது பிழையினை பொறுத்தால் உனக்கு இழிவு ஏற்படுமா, நீ ஏன் எனது பிழையினை பொறுக்கக் கூடாது என்று உணர்ச்சி பொங்க கேட்பதை நாம் இந்த பாடலில் காணலாம். இந்த பாடலில் சுந்தரர் இறைவனை, குறைவிலா நிறைவு என்றும் குணக்குன்று என்றும் அழைக்கின்றார். தர்மமே வடிவாக விளங்குபவன் என்று சிவபெருமானை இங்கே சுந்தரர் குறிப்பிடுகின்றார். அறம் என்பதற்கு நீதி என்ற பொருளும் உண்டு. திருவள்ளுவர் அறவாழி அந்தணன் என்று குறிப்பிடுவதை நாம் இங்கே நினைவு கொள்ளலாம்.

    குறைவிலா நிறைவே குணக் குன்றே கூத்தனே
       குழைக் காதுடையானே
    உறவிலேன் உனையன்றி மற்று அடியேன் ஒரு
       பிழை பொறுத்தால் இழிவுண்டே
    சிறை வண்டார் பொழில் சூழ்த் திருவாரூர்ச்
       செம்பொனே திருவாவடுதுறையுள்
    அறவனே எனை அஞ்சல் என்று அருளாய் ஆர்
       எனக்கு உறவு அமர்கள் ஏறே  

 
அப்பன் நீ அம்மை நீ என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் எட்டாவது பாடலில் (6.95.8) அப்பர் பிரான் பலவாறும் தனக்கு அருள் புரிந்த இறைவனின் கருணைத் திறத்தினை நினைத்து வியக்கின்றார். இத்தனை கருணைச் செயல்களையும் என் பொருட்டு செய்தாயோ, ஐயோ இறைவனே என்று வியப்புடன் கூறுவதை நாம் உணரலாம். தான் செய்த பிழைகள் அத்தனையும் பொறுத்து அருள் புரிந்த இறைவனே என்று இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் கூறுவதை நம் உணரலாம். அத்தா=தந்தையே; ஆர்த்தல்=கட்டுதல்; சமண சமயம் சார்ந்து, சிவபெருமானை நினைக்காமல் இருந்த தன்னை, தனது தமக்கையாரின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி சூலை நோய் கொடுத்து பின்னர் அதனைத் தீர்த்தருளி, அன்பினால் கட்டி, வேறு எங்கும் செல்ல முடியாதபடி பிணைத்த தன்மையை இங்கே அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். தீர்த்த நீராட்டி=தூய்மை செய்து. சிவபிரானின் கருணை வெள்ளம், அப்பர் பிரானின்  விருப்பத்திற்கு இசைந்து, சூலம், இடபம் முதலிய குறிகளைத் அவரது உடலில் பொறித்து, உடலினைத் தூய்மை செய்தது இங்கே, தீர்த்த நீராட்டி என்று குறிப்பிடப்படுகின்றது. நீரின் குணம் உடலைத் தூய்மை செய்வது போல், சிவபிரானின் கருணை வெள்ளம் தன்னை, தூய்மை செய்ததை அப்பர் பிரான் இங்கே உணர்த்துகின்றார். ஏன்று கொண்டாய்=ஏற்றுக் கொண்டாய்; பரமோ=பொருட்டோ. 

    அத்தா உன் அடியேனை அன்பால் ஆர்த்தாய்
       அருள் நோக்கில் தீர்த்த நீராட்டிக் கொண்டாய்
    எத்தனையும் அரியை நீ எளியை ஆனாய் எனை
       ஆண்டுகொண்டு இரங்கி ஏன்று  கொண்டாய்
    பித்தனேன் பேதையேன் பேயேன் நாயேன் பிழைத்தனகள்
       அத்தனையும்  பொறுத்தாய் அன்றே 
    இத்தனையும் எம் பரமோ ஐய ஐயோ எம்பெருமான்
        திருக்கருணை இருந்தவாறே

கயிலாய மலையினில் அணுக்கத் தொண்டராக இருந்த போது தான் செய்த ஒரு பிழைக்காக தன்னை வெறுத்து தண்டனை அளித்த பெருமான், நம்பி ஆரூரனாக தான் செய்த அனைத்துப் பிழைகளையும் பொறுத்துக் கொண்டார் என்று சுந்தரர் கழிப்பாலை தலத்தின் மீது தான் அருளிய பதிகத்தில் (7.23.3) குறிப்பிடுகின்றார்.

    ஒறுத்தாய் நின் அருளில் அடியேன் பிழைத்தனகள் 
    பொறுத்தாய் எத்தனையும் நாயேனைப் பொருட்படுத்தி
    செறுத்தாய் வேலை விடம் மறியாமல் உண்டு கண்டம்
    கறுத்தாய் தண்கழனிக் கழிப்பாலை மேயானே

நாம் செய்யும் பிழைகளை பொறுக்கும் பண்பினைன் இறைவன் என்பதால், நமது பிழைகளைத் தீர்த்துக் கொள்ளவேண்டும் என்று நாம் விரும்பினால் அதற்குரிய வழி நாம் பெருமானை வழிபடுவது தான் என்று கழுக்குன்றத்துப் பதிகத்து பாடலில் (7.89.9) சுந்தரர் கூறுகின்றார்.   

    பிழைகள் தீரத் தொழுமின் பின்சடைப் பிஞ்ஞகன்   
    குழைகொள் காதன் குழகன் தான் உறையும் இடம்
    மழைகள் சாலக் கழித்து நீடுயர் வேயவை
    கழை கொள் முத்தம் சொரியும் தண் கழுக்குன்றமே

சங்கிலி நாச்சியாரைத் திருமணம் செய்து கொண்டபோது திருவொற்றியூரை விட்டு பிரியேன் என்று சத்தியம் இட்டதை மீறி, திருவாரூர் செல்ல முயன்றதை தான் செய்த பிழை என்பதை உணரும் சுந்தரர், அடியார்கள் செய்யும் பிழைகளை பெருமான் பொறுத்துக் கொண்டு அருள் புரிவார் என்பதால் தனது இந்த பிழையினையும் பெருமான் பொறுத்துக் கொள்வார் என்ற நம்பிக்கையில் துணிந்து செய்ததாகவும், அந்த எண்ணத்தினை மெய்ப்பிக்காமல் இருந்ததால் இறைவனுக்கு பழி ஏற்பட்டது என்றும் வெண்பாக்கம் தலத்தின் மீது தான் அருளிய பதிகத்தினில் (7.89.1) சுந்தரர் கூறுகின்றார். உழை=மான் 

    பிழை உளன பொறுத்திடுவர் என்று அடியேன் பிழைத்தக்கால் 
    பழி அதனைப் பாராதே படலம் என் கண் மறைப்பித்தாய்
    குழை விரவு வடிகாதா கோயில் உளாயோ என்ன
    உழை உடையான் உள்ளிருந்து உளோம் போகீர் என்றானே 

பொழிப்புரை:

தேவனே, அடியார்கள் துன்புற நேரிடில் அவர்கள் பால் இரக்கம் கொண்டு, ஆவா என்று சொல்லி அவர்களது துன்பத்தினை நீக்கி அருள் புரிபவனே, பிரளய காலத்தில் கடல் பெருகி எந்த இடத்தினையும் தவிர்க்காமல் அனைத்து இடங்களையும் மூழ்குவிக்கும் சமயத்திலும் அந்த கடல் வெள்ளத்தினும் உயர்ந்து நின்று அழியாமல் இருப்பவனே, சிறியோர்களாகிய நாங்கள் செய்த பிழைகளை நீர் தான் பொறுத்து அருளவேண்டும் என்று வேண்டி நீண்ட வாழ்நாட்கள் கொண்ட முனிவர்கள் வணங்கும் திருக்கோயில் முதுகுன்றம்.    

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/22/103-தேவா-சிறியோம்-பிழையை----பாடல்-1-2961984.html
2961974 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 102. முரசதிர்ந்து எழுதரு  - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, July 21, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 11

    மூடிய சோலை சூழ் முதுகுன்றத்து ஈசனை
    நாடிய ஞானசம்பந்தன்
    நாடிய ஞானசம்பந்தன செந்தமிழ்
    பாடிய அவர் பழி இலரே

விளக்கம்:

மூடிய சோலை=அடர்ந்து காணப்படும் சோலை; சூரியனின் ஒளியும் புகாத வண்ணம் அடர்ந்து காணப்படுவதால், மூடப்பட்டது போன்ற தோற்றத்தை அளிக்கும் சோலைகள். 

பொழிப்புரை:

அடர்ந்து காணப்படும் சோலைகள் நிறைந்த முதுகுன்றம் தலத்தில் உறையும் ஈசனை, நாடிச் சென்று ஞானசம்பந்தனாகிய அடியேன் வணங்குகின்றேன். இவ்வாறு நாடிச் சென்று வணங்கிய ஞானசம்பந்தனின் பாடல்களைப் பாடும் அடியார்களை வீண்பழிகள் அடையாது.   

முடிவுரை:

பதிகத்தின் முதல் நான்கு பாடல்களில் முதுகுன்றத்து ஈசனைத் தொழுவதால் நாம் இம்மையில் அடையவிருக்கும் பலன்களை குறிப்பிட்ட ஞானசம்பந்தர், ஒன்பதாவது மற்றும் பத்தாவது பாடல்களில், முதுகுன்றத்து இறைவனை நோக்கி செய்யப்படும் வழிபாடு,  மறுமையில் முக்தி நிலை பெற்றுத்தரும் என்று கூறுகின்றார். காசியினைப் போன்று முதுகுன்றமும், அந்த தலத்தில் இறக்கும் உயிர்களுக்கு முக்தி பெற்றுத்தரும் என்ற நம்பிக்கை உள்ளது. நிலையற்ற நமது உயிர், இந்த உடலை விட்டு பிரியும் காலம் எதுவென்று நம் எவராலும் அறிய முடியாததால், நாம் இன்றே முதுகுன்றம் சென்று அங்குள்ள குன்றினை வலம் வந்து, இறைவனையும் வணங்கி, அவனது புகழினை குறிப்பிடும் தேவாரப் பதிகங்கள் பாடி, மறுமையில் நிலையான ஆனந்தம் தரும் முக்தி நிலை பெறுவதற்கு முயல்வோமாக.       

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/21/102-முரசதிர்ந்து-எழுதரு----பாடல்-11-2961974.html
2961973 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 102. முரசதிர்ந்து எழுதரு  - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, July 20, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 10:

    மொட்டலர் பொழில் அணி முதுகுன்றம் மேவிய
    கட்டமண் தேரைக் காய்ந்தீரே
    கட்டமண் தேரைக் காய்ந்தீர் உமைக் கருதுவார்
    சிட்டர்கள் சீர் பெறுவாரே
 

விளக்கம்:

கட்டமண்=பல கட்டுப்பாடுகள் உடைய வாழ்க்கையை நடத்திய சமணர்கள்; இரவு நேரத்தில் சாப்பிடாமல் இருத்தல், ஆடையின்றி இருத்தல்; ஒரே இடத்தில் தங்காமல் பல இடங்கள் செல்லுதல், தாம் செல்லும் இடத்திற்கெல்லாம் பாய், மயிற்பீலி, குண்டிகை எடுத்து செல்லுதல் முதலிய கட்டுப்பாடுகளுடன் வாழக்கை நடத்திய சமணர்கள்; தேர்=தேரர் என்ற சொல்லின் திரிபு; தேரர்=புத்தர்கள்; காய்தல்=கோபித்தல்; சிட்டர்=நல்லொழுக்கம் உடைய அடியார்கள்; சீர்=முக்தி நிலை;

பொழிப்புரை:

மொட்டுகள் விரிவதால் நறுமணமும் அழகும் பெற்று விளங்கும் சோலைகள் உடைய முதுகுன்றம் தலத்தினை மிகவும் விரும்பி ஆங்கே பொருந்திய இறைவனே, பல கட்டுப்பாடுகள் உடைய வாழ்க்கையை நடத்தும் சமணர்களையும் புத்தர்களையும் வெறுத்து அவர்கள் மீது கோபம் கொள்பவனே, சமணர்களையும் புத்தர்களையும் கோபிக்கும் உம்மை மனதினில் தியானித்து வழிபடும் நல்லொழுக்கம் உடைய அடியார்கள் முக்தி நிலையை அடைவார்கள். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/20/102-முரசதிர்ந்து-எழுதரு----பாடல்-10-2961973.html
2961971 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 102. முரசதிர்ந்து எழுதரு  - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, July 19, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 9:

    முயன்றவர் அருள் பெறு முதுகுன்ற மேவி அன்று
    இயன்றவர் அறிவரியீரே
    இயன்றவர் அறிவரியீர் உமை ஏத்துவார்
    பயன் தலை நிற்பவர் தாமே

விளக்கம்:

முயன்றவர்=தவநெறியில் வாழ்ந்து மெய்ப்பொருளை அடைய முயற்சி செய்யும் தவ முனிவர்கள்; இயன்றவர்=தம்மால் இயலும் என்ற எண்ணத்துடன் செயல்பட்ட பிரமனும் திருமாலும்; பயன்தலை நிற்பவர்=தலையாய பயன் அடைவார்கள்; உயிர்கள் பெறக்கூடிய பயன்களில் முக்திப்பெற்றினை விடவும் சிறந்த பயன் ஏதும் இல்லை என்பதால் முக்திப் பேறு, இங்கே தலை சிறந்த பயனாக குறிப்பிடப்படுகின்றது. 

பொழிப்புரை:

மெய்ப்பொருளை காணவேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் தவநெறியில் வாழ்ந்து முயற்சி செய்யும் முனிவர்களுக்கு அருள் புரிபவனாகத் திகழும் முதுகுன்றத்து இறைவனே, தமது முயற்சியால் உனது அடியையும் முடியையும் காணலாம் என்ற முனைப்புடன் செயல்பட்ட திருமாலும் பிரமனும் காண முடியாதவராக விளங்கியவரே, இவ்வாறு பிரமன் திருமால் ஆகிய இருவரும் காண முடியாமல் நின்ற உம்மை புகழ்ந்து பாடும் அடியார்கள், தலை சிறந்த பயனை அடைவார்கள். 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/19/102-முரசதிர்ந்து-எழுதரு----பாடல்-9-2961971.html
2961970 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 102. முரசதிர்ந்து எழுதரு  - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, July 18, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    முத்தி தரும் உயர் முதுகுன்றம் மேவிய
    பத்து முடி அடர்த்தீரே
    பத்து முடி அடர்த்தீர் உமைப் பாடுவார்
    சித்த நல் அடியாரே

விளக்கம்:

இந்த தலம் முக்தி தரும் தலங்களுள் ஒன்றாக கருதப்படுகின்றது. முக்தி தலங்கள் எவையெவை என்பதை தருமபுரம் ஆதீன முதல்வர் குருஞான சம்பந்தர் அருளியுள்ள பாடல் குறிக்கின்றது. 

தில்லை வனம் காசி திருவாரூர் மாயூரம்
முல்லைவனம் கூடல் முதுகுன்றம் நெல்லை களர்
காஞ்சி கழுக்குன்றம் மறைக்காடு அருணை காளத்தி
வாஞ்சியம் என முக்தி வரும்

இந்த தலத்தில் இறக்கும் மனிதர்களுக்கு உமையன்னை தனது முந்தானையின் ஒரு பகுதியால் வீசி இளைப்பாற்றுவார் என்றும் பெருமான் அவர்களது வலது காதினில் திரு ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தை ஓதுவார் என்றும் நம்பப்படுவதால், காசியினும் சிறந்த தலமாக கருதப் படுகின்றது. இந்த தகவல் கந்தபுராணம் வழிநடைப் படலத்தில் கூறப் படுகின்றது. இந்த தலத்தின் முக்தி அளிக்கும் தன்மை சம்பந்தரால் இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது   

பெருமானைப் பாடும் அடியார்களின் சித்தம் அழகாக இருக்கும் என்று சம்பந்தர் கூறுவது நமக்கு திருவெம்பாவை பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினை நினைவூட்டுகின்றது.

    முத்தன்ன வெண் நகையாய் முன் வந்து எதிர் எழுந்து என் 
    அத்தன் ஆனந்தன் அமுதன் என்று அள்ளூறித்
    தித்திக்கப் பேசுவாய் வந்துன் கடை திறவாய்
    பத்துடையீர் ஈசன் பழ அடியீர் பாங்குடையீர்
    புத்தடியோம் புன்மை தீர்த்து
              ஆட்கொண்டால் பொல்லாதோ 
    எத்தோ நின் அன்புடைமை எல்லோம் அறியோமோ
    சித்தம் அழகியார் பாடாரோ நம் சிவனை
    இத்தனையும் வேண்டும் எமக்கேலோர் எம்பாவாய்
 

நேற்றைய தினம் பெருமானை குறித்து வாய் தித்திக்க பேசிய பெண்ணே, இன்று இன்னும் உறக்கத்திலிருந்து எழவில்லை போலும் என்று இல்லத்திற்கு வெளியே உள்ள பெண்கள் கூற, உள்ளே இருக்கும் பெண்மணி பழ அடியார்களாகிய நீங்கள் புதியதாக உங்களுடன் சேர்ந்த எனது குறைகளை பொருட்படுத்துதல் முறையோ என்று கேட்கின்றாள். புதியவள் தனது தவறினை உணர்ந்ததை அறிந்த மற்ற பெண்கள், நமக்குள் புதிய அடியார் பழைய அடியார் என்ற வகையில் பேதம் ஏதுமில்லை என்று கூறியதுடன், சித்தம் அழகாக இருந்தால் அந்த அடியார்கள் சிவபெருமானைப் புகழ்ந்து பாடுவார்கள் என்றும் கூறுகின்றனர். பெருமானைப் புகழ்ந்து பாடும் அடியார்களின் சித்தம் அழகாக, குற்றங்கள் ஏதும் இன்றி இருக்கும் என்று இந்த பாடல் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது.  

இந்த பாடலில் பத்துடையீர் என்று அடியார்களை அடிகளார் குறிக்கின்றார். பத்து என்ற சொல் பற்று என்ற சொல்லின் திரிபாக கருதப்பட்டு ஈசன் பால் பற்று உடைய அடியார்கள் என்று விளக்கம் சிலர் அளிக்கின்றனர். பத்து கொலாம் அடியார் செய்கை தானே என்று அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுவது போல், பத்து செயல்களை உடைய அடியார்களை மணிவாசகர் பத்துடையீர் என்று அழைக்கின்றார் என்ற விளக்கம் மிகவும் பொருத்தமானது. 

சிவனடியார்களிடம் இருக்கவேண்டிய அக குணங்கள் பத்தும் புற குணங்கள் பத்தும் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. புற குணங்கள், திருநீறும் உருத்திராக்கமும் பக்தியுடன் தரித்தல், சிவபெருமானை புகழ்ந்து பாடுதல், சிவபிரானின் திருநாமங்களை ஓதுதல், சிவபூசனை செய்தல், சிவபுண்ணியங்கள் செய்தல், சிவபுராணங்களைக் கேட்டல், சிவாலய வழிபாடு செய்தல், சிவனடியார்களை வணங்குதல், சிவனடியார்களுக்கு வேண்டுவன கொடுத்தல், சிவனடியார்கள் இல்லங்களில் அன்றி வேறிடத்தில் உணவு உட்கொள்ளாது இருத்தல் ஆகியவை. பத்து அக குணங்கள் கீழ்க்கண்டவை ஆகும். சிவபிரானின் புகழைக் கேட்கும்போது கண்டம் விம்முதல், நாக்கு தழுதழுத்தல், உதடுகள் துடித்தல், உடம்பு குலுங்குதல், மயிர்ப்புளகம் கொள்ளுதல், உடல் வியர்த்தல், சொல் எழாமல் இருத்தல், கசிந்துருகி கண்ணீர் பெருக்குதல், வாய் விட்டு அழுதல் மற்றும் மெய்ம்மறத்தல்.

ஐந்து பொறிகளின் வாயிலாக அறிந்து கொண்ட செய்திகளை பயன்படுத்தி உயிர் செயல்பட இறைவன் நமக்கு நான்கு அந்தக்கரணங்களை அளித்துள்ளார். மனம் புத்தி ஆங்காரம் சித்தம் ஆகியவை இந்த நான்கு அந்தக்கரணங்கள். ஐந்து பொறிகள் மூலம் அறிந்து கொள்ளும் அறிவு மனதினை சென்று அடைகின்றது. அவ்வாறு வந்த தகவல்களை புத்தி பாகுபடுத்தி, பொருளின் தன்மையை உணர்கின்றது. இவ்வாறு உணரப்பட்ட பொருளினை மேலும் ஆராய்ந்து ஆங்காரம் உயிர் செய்யவேண்டிய செயலை நிர்ணயம் செய்கின்றது. இந்த முடிவினை செயல்படுத்தும் விதமாக, மேலே குறிப்பிட்ட மூன்று அந்தக்கரணங்களின் வாயிலாக அறிந்து கொண்ட உண்மைகளை நிலையாக நிலைநிறுத்துவது சித்தம். இதுவே சிந்தனை என்றும் அறியப்படுகின்றது. எனவே உயிர் செயல்படுவதற்கு ஆதாரமாக சித்தம் அமைந்துள்ளது என்பதை நாம் உணரலாம். அத்தகைய சித்தம் அழகாக இருந்தால் தானே, உயிர் இறைவனை சிந்திக்கும். எனவே  தான் சித்தம் அழகாக இருக்கவேண்டும் என்று மணிவாசகர் கூறுகின்றார். சித்தத்தை பெருமான் பால் வைத்த அடியார்களை, சித்தத்தை சிவன் பாலே வைத்தார்க்கும் அடியேன் என்று சுந்தரர் திருத்தொண்டத் தொகையில் குறிப்பிட்டு, தொகை அடியார்களில் ஒருவராக குறிப்பிட்டு சிறப்பிப்பதை நாம் உணரலாம். நான்கு அந்தக்கரணங்களின் செயல்களை குறிப்பிடும் உண்மை விளக்கம் (சைவ சித்தாந்த நூல்களில் ஒன்று) பாடலை நாம் இங்கே காணலாம்,


    அந்தக்கரணம் அடைவே உரைக்கக் கேள்
    அந்த மனம் புத்தியுடன் ஆங்காரம் -- சிந்தை இவை
    பற்றி அது நிச்சயித்து பல்கால் எழுந்திருந்து அங்கு
    உற்ற சிந்திக்கும் உணர்   

பொழிப்புரை:

முத்தியைத் தருகின்ற சிறப்பினை உடைய முதுகுன்றம் தலத்தில் பொருந்தி உறைகின்ற இறைவனே நீர் பத்து முடிகளை உடைய அரக்கன் இராவணனின் தலைகளை கயிலாய மலையின் கீழே அழுத்தி நெருக்கினீர். இவ்வாறு அரக்கனின் பத்து தலைகளையும் நெருக்கிய உம்மை பாடும் அடியார்களின் சித்தம் மிகவும் அழகியதாக விளங்கும்.  

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/18/102-முரசதிர்ந்து-எழுதரு----பாடல்-8-2961970.html
2961964 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 102. முரசதிர்ந்து எழுதரு  - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, July 17, 2018 03:30 PM +0530
பாடல் 2:

    மொய்குழலாளொடு முதுகுன்றம் மேவிய
    பை அரவம் அசைத்தீரே
    பை அரவம் அசைத்தீர் உமைப் பாடுவார்
    நைவிலர் நாடொறும் நலமே

விளக்கம்:

நைதல்=குறைதல்; மொய்த்த=நெருங்கிய, அடர்ந்த; பை அரவம்=படம் கொள்ளும் பாம்பு

பொழிப்புரை:

அடர்த்த கூந்தலை உடைய உமை அன்னையுடன் முதுகுன்றம் தலத்தில் பொருந்தி உறைகின்ற பெருமானே, படமெடுக்கும் பாம்பினை கச்சாக இடுப்பினில் இறுகக் கட்டி உமது விருப்பம் போன்று அசைப்பவரே, படமெடுக்கும் பாம்பினை அசைத்து ஆட்டும் உம்மை புகழ்ந்து பாடும் அடியார்கள் எந்த விதமான குறையும் இல்லாமல் வாழ்வார்கள்; அவர்கள் நாள்தோறும் நன்மையே அடைவார்கள்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/15/102-முரசதிர்ந்து-எழுதரு----பாடல்-2-2961964.html
2961965 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 102. முரசதிர்ந்து எழுதரு  - பாடல் 3  என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, July 17, 2018 03:30 PM +0530
பாடல் 3:

    முழவு அமர் பொழில் அணி முதுகுன்றம் மேவிய
    மழவிடை அது உடையீரே
    மழவிடை அது உடையீர் உமை வாழ்த்துவார்
    பழியொடு பகை இலர் தாமே

விளக்கம்:

இடபம், ஊர்தியாகவும் கொடியில் உள்ள இலச்சினையாகவும் இருக்கும் இரண்டு நிலைகளையும் உணர்த்தும் பொருட்டு உடையீர் என்று பொதுவாக கூறுகின்றார். இம்மையில் ஏற்படும் பழியினால் மறுமையில் அந்த உயிர்களுக்கு இடையில் பகை வரும் நிலை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது என்ற விளக்கம் அளிக்கப் படுகின்றது. பகை என்ற சொல்லுக்கு பாவம் என்ற பொருளும் சிலரால் கூறப்பட்டு விளக்கம் அளிக்கப் படுகின்றது. முழவு=மத்தளம் போன்ற இசைக்கருவி. மழவிடை=இளமையான இடபம், பெருமானைப் போன்று என்றும் இளமையுடன் இருப்பது இடபம்.  

பொழிப்புரை:

முழவம் எனப்படும் இசைக்கருவி ஒலிக்கப் படுவதும், சோலைகள் சூழ்ந்ததால் அழகினை உடையதாக இருப்பதும் ஆகிய முதுகுன்றம் தலத்தில் பொருந்தி உறையும் இறைவரே, இளமையான காளையைத் தமது வாகனமாக உடையவரே, இளமை வாய்ந்த இடபத்தினை வாகனமாக உடைய உம்மை வாழ்த்தி பாடும் அடியார்கள் பழிகளும், பழிகளால் ஏற்படும் பகைகளும் இல்லாதவர்களாக இருப்பார்கள்.  

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/16/102-முரசதிர்ந்து-எழுதரு----பாடல்-3-2961965.html
2961967 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 102. முரசதிர்ந்து எழுதரு  - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, July 17, 2018 03:30 PM +0530
பாடல் 4:

    முருகு அமர் பொழில் அணி முதுகுன்றம் மேவிய
    உருவமர் சடை முடியீரே
    உருவமர் சடை முடியீருமை ஓதுவார்
    திருவொடு தேசினர் தாமே

விளக்கம்:

முருகு=வாசனை, நறுமணம்; தேசு=தேஜஸ் என்ற வடமொழிச் சொல்லின் தமிழாக்கம். ஒளி என்றும் புகழ் என்றும் இரண்டு விதமான பொருள் அளிக்கும் வகையில் பயன்படுத்தப் படுகின்றது.

பொழிப்புரை:

நறுமணம் பொருந்திய சோலைகள் நிறைந்து அழகுடன் விளங்கும் முதுகுன்றம் தலத்தில் பொருந்தியவராய், அழகிய சடைமுடியினை உடையவரே, அழகிய சடை முடியினை உடையவராகிய உம்மை பதிகங்களும் வேதங்களும் ஓதி வழிபடும் அடியார்கள் செல்வமும் புகழும் உடையவர்கள் ஆவார்கள். 

பாடல்கள்; 5, 6 & 7    
பதிகத்தின் ஐந்தாவது, ஆறாவது மற்றும் ஏழாவது பாடல்கள் சிதைந்தன

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/17/102-முரசதிர்ந்து-எழுதரு----பாடல்-4-2961967.html
2961962 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 102. முரசதிர்ந்து எழுதரு  - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, July 17, 2018 03:29 PM +0530
பின்னணி:

முதுகுன்றம் என்று தேவாரப் பதிகங்களில் அழைக்கப்படும் இந்த தலம் தற்போது விருத்தாசலம் என்று அழைக்கப் படுகின்றது. சென்னையிலிருந்து திருச்சி செல்லும் தேசிய நெடுஞ்சாலையில், உளுந்தூர்பேட்டை அருகே நமக்கு இடதுபுறம் செல்லும் மாநில நெடுஞ்சாலையில் சென்றால் இந்த தலத்தினை அடையலாம். எருக்கத்தம்புலியூர் சென்று இறைவனை வணங்கி பதிகம் பாடிய ஞானசம்பந்தர், மத்தா வரை நிறுவி என்று தொடங்கும் (1.11) பதிகத்தினைப் பாடியவாறு முதுகுன்றம் சென்று அடைகின்றார். பின்னர் அந்த தலத்தில் உள்ள குன்றினை, நின்று முதுகுன்றை என்று தொடங்கும் பதிகம் (1.93) பாடியவாறு வலம் வந்த பின்னர் திருக்கோயிலின் உள்ளே நுழைகின்றார். நிலத்தில் தாழ்ந்து இறைவனை அணங்கிய பின்னர் இறைவனின் சன்னதி முன்பு சென்ற சம்பந்தர் அருளிய பதிகம் இந்த பதிகம் என்று சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் கூறுகின்றார். இந்த பதிகத்தின் பாடல்களில் சம்பந்தர், பெருமானை முன்னிலைப் படுத்தி பாடியிருப்பதால் பெருமானின் சன்னதியில் பாடப்பட்ட பதிகமாக இந்த திருப்பதிகம் கருதப் படுகின்றது. 

    தாழ்ந்து எழுந்து முன் முரசு அதிர்ந்து எழும்
        எனும் தண்டமிழ் தொடை சாத்தி
    வாழ்ந்து போந்து அங்கண் வளம் பதி அதனிடை
        வைகுவர் மணி வெற்பு
    சூழ்ந்த தண்புனல் கலவு முத்தாற்றொடு
        தொடுத்த தொடை மாலை 
    வீழ்ந்த காதலால் பலமுறை விளம்பியே
        மேவினார் சில நாள்கள்

திருஞானசம்பந்தர் பல நாட்கள் இந்த தலத்தில் தங்கி இருந்து பதிகங்கள் பாடியதாக நாம் அறிகின்றோம். இந்த தலத்தில் ஓடும் நதி மணிமுத்தாறு. பின்னாளில் சுந்தரருக்கு பெருமான் அருள் செய்த வகையில் புகழ் பெறவிருப்பதை முன்கூட்டி உணர்த்தும் வண்ணம், சேக்கிழார் இந்த ஆற்றினை இங்கே குறிப்பிட்டார் போலும். முதுகுன்றத்து இறைவனை வேண்டி பொற்காசுகள் பெற்ற சுந்தரர், இந்த ஆற்றினில் இட்டு திருவாரூர் குளத்தில் வரப்பெற்ற அதிசயம் பின்னாளில் நிகழ்ந்தது. தொலைத்த பொருளினை தொலைத்த இடத்தில் தேடினால் தானே கிடைக்கும். இந்த பொருளினை உணர்த்தும் வண்ணம் எழுந்த பழமொழி ஆற்றில் தொலைத்ததை குளத்தில் தேடுவதேன் என்பதாகும்.. சுந்தரர் வாழ்க்கையில் பெருமானின் அருளால் நிகழ்ந்த இந்த அதிசயம், பழமொழியை பொய்யாக்கியது.

இந்த பதிகம் முக்கால் என்ற வகையைச் சார்ந்தது. இந்த பதிகம் உட்பட ஆறு பதிகங்கள் இந்த வகையில் அமைந்துள்ளன. அவையாவன, விண்ணவர் தொழுதெழு என்று தொடங்கும் சீர்காழி பதிகம் (1.94), எண்டிசைக்கும் புகழ் என்று தொடங்கும் இன்னம்பர் பதிகம் (1.95), நல்வெணெய் விழுது என்று தொடங்கும் திருநெல்வெண்ணெய் பதிகம் (1.96), திடமலி மதிளணி என்று தொடங்கும் சிறுகுடி பதிகம் (1.97.) வெண்மதி மதி தவழ் என்று  தொடங்கும் வீழிமிழலை பதிகம் (1.98), மற்றும் இங்கே விளக்கம் அளிக்கப்படும் பதிகம் (1.99). பதிகத்தின் பாடல்கள் அமைப்பு பற்றி, திரு முக்கால் என்று இவை அனைத்தும் அழைக்கப் படுகின்றன. இந்த பதிகத்தின் முதல் அடியும் மூன்றாவது அடியும் நான்கு சீர்கள் கொண்டவை; இரண்டு மற்றும் நான்காம் அடிகள் மூன்று சீர்கள் கொண்டவை. முதல் அடியின் முக்கால் பாகம் அடுத்த அடியில் இருப்பதால் முக்கால் என்று பெயர் வந்தது என்று கூறுவார்கள். இந்த பதிகத்தின் முதல் பாடல் இங்கே சீர்கள் கெடாத வகையில் கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. எளிதில் பொருளினை புரிந்து கொள்ளும் வண்ணம், கீழ்க்கண்ட அமைப்பினில் தராமல், சொற்களை பிரித்து, பதிக விளக்கங்களில் கொடுக்கப் படுகின்றன.

    முரசதிர்ந் தெழுதரு முதுகுன்ற மேவிய
    பரசமர் படையுடை யீரே
    பரசமர் படையுடை யீருமைப் பரவுவார்
    அரசர்க ளுலகிலா வாரே

சிவக்கவிமணி சுப்பிரமணியம் அவர்கள் தனது பெரிய புராண விளக்கம் நூலில், முக்கால் என்ற வகைக்கு சற்று மாறுபட்ட விளக்கத்தினை அளிக்கின்றார். இரண்டாவது அடியில் உள்ள சொற்கள் மூன்றாவது அடியில் கலந்து உட்புகுந்து விடுவதால், இரண்டாவது அடியை கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளாமல், மூன்று அடிகளைக் கொண்ட பாடலாக கருத வேண்டும் என்று உணர்த்தும் வகையில் முக்கால் என்று வகைப் படுத்தப்பட்டது என்று கூறுகின்றார். இந்த ஆறு பதிகங்களில் உள்ள அனைத்து பாடல்களும் இவ்வாறு இருப்பதை நாம் காணலாம். இவ்வாறு பல விதமான அமைப்புகள் கொண்ட பாடல்கள் இயற்றியமையால் தானோ, தன்னை தமிழ் விரகன் என்று திருஞான சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார் போலும். விரகன் என்றால் வல்லவன் என்று பொருள். பல வகையான இலக்கியங்களுக்கு முன்னோடியாக சம்பந்தர் இயற்றிய பாடல்கள் அமைந்திருப்பதை உணர்ந்து சைவர்கள் நாம் அனைவரும் பெருமை கொள்ள வேண்டும்.       . 
 
பாடல் 1:

    முரசு அதிர்ந்து எழுதரு முதுகுன்றம் மேவிய
    பரசு அமர் படை உடையீரே
    பரசு அமர் படை உடையீர் உமைப் பரவுவார்
    அரசர்கள் உலகில் ஆவாரே

 
விளக்கம்:

அமர் படை=விரும்பிய படை; பரசு=மழு ஆயுதம்

பொழிப்புரை:

திருவிழாக் காலங்களிலும் பூஜை நேரங்களிலும் முரசு அதிர்ந்து பேரோசை எழுப்பும் முதுகுன்றத்து தலத்தில் பொருந்தி, பரசு எனப்படும் மழு ஆயுதத்தை விருப்பமுடன் தனது கையினில் ஏந்தியவரே, மழு ஆயுதத்தை ஏந்தியுள்ள உம்மை புகழ்ந்து பணியும் அடியார்கள் பல தேசங்களுக்கும் அரசர்களாக மாறும் நிலையினை அடைவார்கள்.

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/14/102-முரசதிர்ந்து-எழுதரு----பாடல்-1-2961962.html
2953077 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 101. நின்று மலர் தூவி  - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, July 11, 2018 04:10 PM +0530

பாடல் 2:

    அத்தன் முதுகுன்றை
    பத்தியாகி நீர்
    நித்தம் ஏத்துவீர்க்கு
    உய்த்தல் செல்வமே

விளக்கம்:

அத்தன்=தலைவன்; நித்தம்=தினமும்; உய்த்தல்=செல்வம். இந்த இறைவனை குறித்து செய்யப்படும் வழிபாடு இன்பம் அளிக்கும் என்று முந்திய பாடலில் கூறிய சம்பந்தர், இந்த பாடலில் செல்வம் பெருகும் என்று கூறுகின்றார். செல்வம் என்ற சொல் இம்மையில் பயன் அளிக்கும் பொருட்செல்வம் மற்றும் மறுமையில் பயன்படும் அருட்செல்வம் ஆகிய இரண்டையும் குறிக்கும் என்ற விளக்கம் மிகவும் பொருத்தமானதே. 

பொழிப்புரை:

முதுகுன்றத்தின் தலைவனாக விளங்கும் இறைவன் பால் பக்தி கொண்டு அவனை தினமும் புகழ்ந்து வாழ்த்தி வழிபடும் அடியார்களது செல்வம் பெருகும்.  

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/04/101-படையார்-தருபூதப்---பாடல்-2-2953077.html
2953079 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 101. நின்று மலர் தூவி  - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, July 11, 2018 04:10 PM +0530
பாடல் 3:

    ஐயன் முதுகுன்றைப்
    பொய்கள் கெட நின்று
    கைகள் கூப்புவீர்
    வையம் உமதாமே

விளக்கம்:

ஐயன்=தலைவன்; வையம்=உலகம்; பொய்கள்=வஞ்சனையான சிந்தனைகள்; இறைவனின் சன்னதி முன்னர் பொய்கள் கெட நின்று வழிபட வேண்டும் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். ஏன் அவ்வாறு பொய்கள் கெட நின்று வழிபடவேண்டும் என்பதற்கு அப்பர் பிரான் விடை அளிக்கும் பாடல் (6.56.5) இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. வஞ்சனை எண்ணங்கள் உடைய நெஞ்சினில் புகுவதை இறைவன் தவிர்ப்பான் என்று அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். எனவே இறைவன் நமது மனதினில் புகவேண்டும் என்று நாம் விரும்பினால் பொய்கள் கெட நாம் அவனை வழிபடவேண்டும் என்பது இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது

    மை சேர்ந்த கண்ட மிடற்றாய் போற்றி மாலுக்கு
         ஓராழி ஈந்தாய் போற்றி
    பொய்ச் சேர்ந்த சிந்தை புகாதாய் போற்றி
         போகாது என் உள்ளத்து இருந்தாய்             போற்றி
    மெய் சாரப் பால் வெண்ணீறாடீ போற்றி மிக்கார்கள்
         ஏத்தும் விளக்கே போற்றி
    கை சேர் அனல் ஏந்தியாடீ போற்றி கயிலை
         மலையானே போற்றி போற்றி

வஞ்சனை உடைய மனத்துடன் தன்னைத் தொழும் அடியார்களை இனம் கண்டுகொண்டு நாணி நிற்பவன் இறைவன் என்று அப்பர் பிரான் கூறுவதும் (5.90.9) நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. பொக்கம்=பொய்ம்மை. தனது நடிப்பினால் ஒருவன் மனிதர்களை ஏமாற்றலாம். மனத்தளவில் இருக்கும் வஞ்சனையை மறைத்து, ஒருவரை மதிப்பது போலும் வணங்குவது போல் நடித்து ஏமாற்றுவது எளிது. ஆனால் இறைவனை அவ்வாறு ஏமாற்ற முடியாது என்று அப்பர் பிரான் நமக்கு எச்சரிக்கை தருகின்றார். நெக்கு=உள்ளம் நெகிழ்ந்து

    நெக்கு நெக்கு நினைபவர் நெஞ்சுளே
    புக்கு நிற்கும் பொன்னார் சடை புண்ணியன்
    பொக்கம் மிக்கவர் பூவும் நீரும் கண்டு
    நக்கு நிற்பர் அவர் தம்மை நாணியே

இதே கருத்து இன்னம்பர் தலத்தின் மீது அருளிய குறுந்தொகை பதிகத்தின் பாடலிலும் (5.21.8) உணர்த்தப்படுகின்றது. கீழ்க்கணக்கு=சிறு வரிகளால் எழுதப்படும் குறிப்பு. இன்னம்பர் தலத்தில் உறையும் இறைவனுக்கு கீழ்க்கணக்கர் என்பது ஒரு திருநாமம். இந்த தலத்து இறைவனுக்கு எழுத்தறிநாதர் என்ற பெயரும் உண்டு. அதனை உணர்த்தும் வகையில் எழுதும் கீழ்க்கணக்கு என்று அப்பர் பிரான் இங்கே குறிப்பிடுவதை நாம் உணரலாம். இந்த பாடலில் மனம், மொழி மற்றும் மெய்யினால் செய்யப்படும் வழிபாடு உணர்த்தப்படுகின்றது. மனத்தினால் இறைவன் பால் அன்பு கொண்டு, உடலால் தொழுதும் மலர்கள் தூவியும், வாயினால் அழுதும் அவனது திருநாமங்களை அரற்றியும் வழிபாடு செய்ய வேண்டும் என்று அப்பர் பெருமான் கூறுகின்றார்

    தொழுது தூமலர் தூவித் துதித்தி நின்று
    அழுது காமுற்று அரற்றுகின்றாரையும்
    பொழுது போக்கிப் புறக்கணிப்பாரையும்
    எழுதும் கீழ்க்கணக்கு இன்னம்பர் ஈசனே

நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலையும் கண்காணிக்கும் இறைவன், தன்னை வழிபடும் அடியார்களின் வழிபாட்டு நிலையையும் அறிந்து குறித்துக் கொள்கின்றான் என்று மேற்கண்ட இன்னம்பர் பதிகத்து பாடலில் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். இவ்வாறு உணர்த்துவதன் மூலம் வஞ்சனையான வழிபாட்டினை, தவிர்க்குமாறு நமக்கு அறிவுரை கூறுகின்றார். இதே கருத்தினை உள்ளடக்கிய திருமந்திரப் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. கண்காணியாக உலகெங்கும் நிறைந்து நிற்கும் இறைவனின் தன்மையை உணர்ந்தவர்கள் தவறேதும் செய்ய மாட்டார்கள் என்று திருமூலர் இங்கே கூறுகின்றார்.

    கண்காணி இல்லென்று கள்ளம் பல செய்வார்
    கண்காணி இல்லா இடம் இல்லை காணுங்கால்
    கண்காணியாகக் கலந்து எங்கும் நின்றானைக்
    கண்காணி கண்டார் களவு ஒழிந்தாரே.

வஞ்சனை நிறைந்த நெஞ்சர்க்கு இறைவன் அரியவன் என்று அப்பர் பிரான் கச்சி ஏகம்பம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (4.07.1) குறிப்பிடுகின்றார் கரவு=கள்ளம், வஞ்சனை. இறைவனுக்கு உரிய நமது மனம், மொழி மெய்களை வேறு பொருட்களுக்கு உரித்தாக்குதல் வஞ்சனையான செயலாக அப்பர் பெருமானால் கருதப் படுகின்றது. அவ்வாறு இருப்பவர்களின் நெஞ்சத்தை வலிமையான நெஞ்சம் (கல் நெஞ்சம்) என்று இங்கே அப்பர் பெருமான் சாடுகின்றார்..

    கரவாடும் வன் நெஞ்சர்க்கு அரியானைக் கரவார் பால்
    விரவாடும் பெருமானை விடையேறும் வித்தகனை
    அரவாடச் சடை தாழ அங்கையினில் அனலேந்தி
    இரவாடும் பெருமானை என் மனத்தே வைத்தேனே

 
பொழிப்புரை:

முதுகுன்றத்து தலைவனை, மனதினில் வஞ்சனை ஏதுமின்றி தங்களது கைகளை தலைக்கு மேல் உயரத்தி கூப்பித் தொழும் அடியார்களுக்கு உலகமே உரிமைப் பொருளாக மாறிவிடும்.

Audio

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/05/101-படையார்-தருபூதப்---பாடல்-3-2953079.html
2953080 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 101. நின்று மலர் தூவி  - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, July 11, 2018 04:10 PM +0530
பாடல் 4:

    ஈசன் முதுகுன்றை
    நேசமாகி நீர்
    வாச மலர் தூவப்
    பாச வினை போமே

விளக்கம்:

முதல் மூன்று பாடல்களில் முதுகுன்றத்து பெருமானைத் தொழும் அடியார்கள் இம்மையில் அடையும் பயன்களை குறிப்பிட்ட சம்பந்தர், இந்த பாடலில் பெருமானைக் குறித்து நாம் செய்யும் வழிபாடு மறுமையில் இன்பத்திற்கு வழி வகுக்கும் என்று கூறுகின்றார். வீடுபேறு அடைவதற்கு முதல் படியாக கருதப் படுவது பாச நீக்கம். உலகத்து உயிர்கள் மீதும் உலகப் பொருட்கள் மீதும் நாம் வைத்துள்ள பாசத்தை நீக்குவது எளிதான செயல் அல்ல. இறைவனின் அருளும் துணையும் இருந்தால் தான் அந்த செயல் நிகழும். எனவே தான் இறைவன் பால் அன்பினை வளர்த்துக்கொண்டு அவனை வழிபட வேண்டும் என்று சம்பந்தர் நம்மை வழிநடத்துகின்றார். முந்தைய பாடலில் சம்பந்தர் உணர்த்திய வண்ணம் மனதினில் வஞ்சனையை நீக்கிக்கொள்ளும் நாம் அடுத்து இறைவன் பால் அன்பினை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதே இந்த பாடலில் கூறப்படும் அறிவுரை.  ஈசன்=தலைவன், பசுபாசம் நீங்கப் பெற்று பதிபாசம் உடையவர்களாக நாம் மாற வேண்டும் என்பதே இங்கே சொல்லப்படும் அறிவுரை. பசுபாசம்=உலகம் மற்றும் உலகப் பொருட்களின் மீது உயிர்கள் வைக்கும் அன்பு.

பொழிப்புரை:

நமது தலைவனாகிய முதுகுன்றத்து இறைவன் பால் அன்பினை வளர்த்துக் கொண்டு, அவன் திருவடிகளில் நறுமணம் மிகுந்த மலர்களைத் தூவி வழிபடும் அடியார்களின் பசுபாச உணர்வுகளும் அதனால் ஏற்படும் வினைகளும் தீர்ந்துவிடும்.

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/06/101-படையார்-தருபூதப்---பாடல்-4-2953080.html
2953081 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 101. நின்று மலர் தூவி  - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, July 11, 2018 04:09 PM +0530
பாடல் 5:

    மணியார் முதுகுன்றைப்
    பணிவார் அவர் கண்டீர்
    பிணி ஆயின கெட்டுத்
    தணிவார் உலகிலே

விளக்கம்:

தணிவார்=தாழ்வு என்ற தன்மை; தணிவார் என்ற சொல்லுக்கு தாழ்வு எனும் தன்மை அடைந்து ஆணவமலத்தின் வலிமை அடங்கும் நிலை என்று சிவக்கவிமணி அவர்கள் விளக்கம் கூறுகின்றார். மிகவும் பொருத்தமானதும் அழகானதும் ஆகிய விளக்கம். பழைய வினைகளை நீக்கிக் கொள்ளும் உயிர், தன்னை வினைகள் இனிமேல் சாராத வண்ணம் செயல்பட வேண்டும் அல்லவா. அதற்கு அடக்கம் மிகவும் அவசியம். யான் எனது என்ற உணர்வுகள் தாமே, நம்மை செருக்கு கொள்ளச் செய்து வினைகள் பெருகுவதற்கு அடி கோலுகின்றன. யான் எனது என்ற அந்த உணர்வுகளையே இங்கே பிணி என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். அந்த உணர்வுகள் நீங்கி, நடப்பது அனைத்தும் இறைவன் செயல் என்ற பக்குவத்துடன் வாழ்க்கையை எதிர்கொண்டால், ஆணவ மலம் அடங்கி நிற்கும். இறைவன் மற்றும் உயிர்கள் போன்று ஆணவ மலமும் அநாதி என்றும் அழியாது நிற்கும் என்பதால், ஆணவ மலத்தை நம்மால் ஒழிக்க முடியாது, அடக்கத் தான் முடியும் என்று செய்தியும் இங்கே வழங்கப் படுகின்றது. இவ்வாறு தற்போதும் நீங்கி சிவபோதத்தினை வளர்த்துக் கொண்டு வாழும் வாழ்க்கை, வீடுபேறு அடைவதற்கு அடுத்த படியாகும். அத்தகைய அடியார்களைக் கண்டு, அவர்களை முன்மாதிரியாக ஏற்று நமது வாழ்க்கையை நடத்த வேண்டும் என்ற அறிவுரை இங்கே வழங்கப் படுகின்றது. மணி=அழகு;      
 
பொழிப்புரை:

மணி போன்று அழகிய முதுகுன்றத்துப் பெருமானை பணிந்து வாழும் அடியார்கள், யான் எனது என்ற தங்களது பிணிகள் தீர்க்கப் பெற்று பற்றற்றவர்களாக அடக்கத்துடன் உலகில் வாழ்வதை, உலகத்தவரே நீங்கள் காண்பீர்களாக. அத்தகைய அடியார்களைக் காணும் நீங்கள் அவர்களை பின்பற்றி வாழத் தொடங்குவீராக.   

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/07/101-படையார்-தருபூதப்---பாடல்-5-2953081.html
2953082 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 101. நின்று மலர் தூவி  - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, July 11, 2018 04:09 PM +0530  

பாடல் 6:

    மொய்யார் முதுகுன்றில்
    ஐயா என வல்லார்
    பொய்யார் இரவோர்க்குச்
    செய்யாய் அணியாளே

விளக்கம்:

செய்யாள்=திருமகள்; மொய்க்கும்=திரண்டு வந்து நெருக்கும்; இறை வழிபாடு தீய குணங்களை நீக்கி நற்குணங்களை வளர்க்கும் என்பதை இந்த பாடலில் சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார். உலோபியாக இருந்து அடுத்தவர்க்கு ஏதும் கொடுக்காமல் வாழ்வது உயிரின் ஆறு உட்பகைகளில் ஒன்றாக கருதப் படுகின்றது. எனவே அடுத்தவர்க்கு கொடுத்து உதவ வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை நாம் வளர்த்துக் கொண்டால், இறைவன் அவ்வாறு நாம் அடுத்தவர்க்கு உதவ தேவையான செல்வத்தை நமக்கு அருளுவார் என்று இந்த பாடலில் உணர்த்துகின்றார். இவ்வாறு சம்பந்தர் கூறுவது நமக்கு அப்பர் பிரானின் திருவையாறு பாடல் ஒன்றினை நினைவூட்டுகின்றது.

பொருள் இல்லாதவர்களுக்கு பொருள் உள்ளவர்கள் கொடுத்து உதவ வேண்டும். அவ்வாறு ஈந்து உதவுவார்களை உலகம் புகழ்கின்றது. அவர்களின் மனதினில், அடுத்தவர்க்கு கொடுத்து உதவ வேண்டும் என்ற நல்ல எண்ணத்தை உருவாக்குபவர் இறைவன் என்று அப்பர் பிரான் ஐயாற்றின் மீது அருளிய பதிகத்தின் ஒரு பாடலில் (4.38.10) குறிப்பிடுகின்றார். தங்களிடம் பொருள் இருந்தும், இரப்பவர்களுக்கு உதவாதவர்களை உலகம் உலோபி என்று இகழ்கின்றது. அவ்வாறு இருத்தல் கொடிய செயல் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம், காமம் முதலான ஆறு குற்றங்களில் ஒன்றாக உலோபம் கருதப்படுகின்றது. இந்த குற்றத்தை இறைவன் பொறுக்கமாட்டார் என்றும் அதற்கு உரிய தண்டனை அளிப்பார் என்றும் இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். அடுத்தவர்க்கு கொடுத்து உதவுவோர்க்கு இறைவனின் அருள் உண்டு என்பதையும் இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் உணர்த்துகின்றார். இறைவன், கரப்பவர்க்கு தண்டனை அளிப்பார் என்பதை உணர்த்தும் விதமாக கங்கையைத் தனது சடையில் மறைத்த நிகழ்ச்சி இங்கே நயமாக குறிப்பிடப் படுகின்றது.

கபில முனிவரை, தங்களது தந்தை சகரன் செய்யவிருந்த அசுவமேத யாகத்து குதிரையைத் திருடியவன் என்று தவறாக கருதி, அவர் மீது பாய்ந்த சகரனின் புத்திரர்கள் அனைவரும் தியானத்திலிருந்து விழித்த கபிலரின் கண் பார்வையால் சாம்பலாக எரிந்தனர். தனது நீரினில் அந்த சாம்பலைக் கரைத்து, அவர்களுக்கு நற்கதி வழங்கும் தன்மை கங்கை நதிக்கு இருந்ததால் தான், பகீரதன் கங்கை நதியை பூவுலகத்திற்கு, தவம் செய்து வரவழைக்க முயற்சி செய்தான். ஆனால் அவ்வாறு உதவ மறுத்த கங்கை நதிக்கு பாடம் கற்பிக்கும் வகையில், வேகமாக இறங்கிய கங்கை நதியினைத் தனது சடையில் இறைவன் சிறை வைத்த நிகழ்ச்சி இங்கே நயமாக உணர்த்தப் படுகின்றது.       

    இரப்பவர்க்கு ஈய வைத்தார் ஈபவர்க்கு அருளும் வைத்தார்
    கரப்பவர் தங்கட்கு எல்லாம் கடு நரகங்கள் வைத்தார்
    பரப்பு நீர் கங்கை தன்னைப் படர்சடைப் பாகம் வைத்த
    அரக்கனுக்கு அருளும் வைத்தார் ஐயன் ஐயாறனாரே

கங்கை நதியினைத் தனது சடையில் அடக்கிய பின்னர் அதனை சிறிதுசிறிதாக விடுவித்து, நிலத்தில் பாயச் செய்து புண்ணிய தீர்த்தமாக உலகோர் போற்றும் நிலைக்கு அருள் புரிந்தவர் பெருமான் தானே; மிகுந்த வேகத்துடன் கீழே இறங்கிய கங்கை நதியின் வேகத்தை இறைவன் தடுத்துத் தனது சடையில் அடக்கிக் கொண்டு சிறிய நீரோடையாக வெளியிட்டதன் பயனாக இன்றும் கங்கை நதி ஓடிக்கொண்டு இருக்கின்றது, அந்த நதியில் குளிப்பவர்களும் இதனால் பயனடைவதாக நம்பப் படுகின்றது. இவ்வாறு கங்கை நீர் ஏற்றம் பெறுவதற்கு காரணமாக இறைவன் இருந்த நிலை இங்கே உணர்த்தப்படுகின்றது. இவ்வாறு அப்பர் பிரான் கூறுவது நமக்கு அவரது சோற்றுத்துறை பதிகத்தின் ஒரு பாடலை (4.41.6) நினைவூட்டுகின்றது. இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான், மிகவும் ஆரவாரத்துடன் வானிலிருந்து கீழே இறங்கிய கங்கை நதியைத் தனது சடையில் ஏற்று பின்னர் அதனை விடுவித்த தன்மையை அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். கங்கை நதி அவ்வாறு விடுபட்டதால் தானே, புண்ணிய தீர்த்தமாக உலகோர் கருதப்படும் நிலைக்கு உயர்ந்தது. கங்கையில் நீராடுவோர் தங்களது பாவங்கள் தீர்க்கப் பெற்றாலும், அவர்கள் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை பெறுவதற்கு கங்கை நதி எவ்வகையிலும் உதவி செய்ய முடியாது. பிறப்பு இறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து எவரேனும் விடுதலை பெறவேண்டும் என்றால், பெருமானின் திருநாமங்களை பிதற்ற வேண்டும் என்ற செய்தியையும் இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். இந்த நிலவுலகத்திலிருந்து நிலையாக பிரிக்கப்பட்டு நிலையாக முக்தி நிலைக்கு செல்ல வேண்டும் என்பதே உயிரின் அவா.    


    பேர்த்து இனிப் பிறவா வண்ணம் பிதற்றுமின் பேதை பங்கன்
    பார்த்தனுக்கு அருள்கள் செய்த பாசுபதன் தன் திறமே
    ஆர்த்து வந்து இழிவது ஒத்த அலை புனல் கங்கை ஏற்றுத்
    தீர்த்தமாய்ப் போத விட்டார் திருச்சோற்றுத் துறையனாரே   
 

பொழிப்புரை:

அடியார்கள் திரண்டு வந்து நெருங்கி நின்று வணங்கும் முதுகுன்றத்து இறைவனை, தலைவனே என்று அழைத்துத் தொழும் அன்பர்கள் தங்களிடம் உள்ள செல்வத்தை, இல்லை என்று சொல்லாத வகையில் இரப்பவர்களுக்கு அளித்து உதவுவார்கள். அவர்கள் மேன்மேலும் பலருக்கு உதவும் வண்ணம், திருமகள் அவர்களுக்கு அணிகலனாகத் திகழ்ந்து அவர்களது செல்வத்தினை மேலும் பெருக்குவாள்.       

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/08/101-படையார்-தருபூதப்---பாடல்-6-2953082.html
2953083 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 101. நின்று மலர் தூவி  - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, July 11, 2018 04:09 PM +0530
பாடல் 7:

    விடையான் முதுகுன்றை
    இடையாது ஏத்துவார்
    படையாயின சூழ
    உடையார் உலகமே

விளக்கம்:

இடையாது=இடைவிடாது; பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடலில் பெருமானைத் தொழுவதால்  செல்வம் பெருகும் என்று கூறிய சம்பந்தர் அதற்கு அடுத்த பாடலில் அத்தகைய அடியார்கள் பால் உலகம் வசப்படும் என்று கூறியது போன்று, ஆறாவது பாடலில் செல்வம் வந்தடையும் என்று கூறிய சம்பந்தர் இந்த பாடலில் படை சூழ உலகத்து வேந்தராக மதிக்கப்படுவார்கள் என்று கூறுகின்றார். பெருமானை குறித்து செய்யப்படும் வழிபாடு செல்வம் மற்றும் வீரத்தினைப் பெற்றுத் தரும் என்று கூறுகின்றார்.

பொழிப்புரை:

இடபத்தினை வாகனமாகக் கொண்டுள்ள முதுகுன்றத்து இறைவனை இடைவிடாது புகழ்ந்து போற்றும் அடியார்கள், வலிமையான படைகள் உடையர்களாய் உலகத்தினை ஆட்சி செய்யும் தன்மையினை அடைவார்கள்.

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/09/101-படையார்-தருபூதப்---பாடல்-7-2953083.html
2953084 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 101. நின்று மலர் தூவி  - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, July 11, 2018 04:09 PM +0530 பாடல் 8:

    பத்துத் தலையோனை
    கத்த விரல் ஊன்றும்
    அத்தன் முதுகுன்றை
    மொய்த்து பணிமினே

 
விளக்கம்:

மொய்த்து=நெருங்கி; இந்த பாடல் நமக்கு கூறும் அறிவுரையாக அமைந்துள்ளது, மேலே குறிப்பிடப்பட்ட ஏழு பாடல்களில், இறைவனைத் தொழுவதால் நாம் அடையவிருக்கும் பல பலன்களை கூறிய சம்பந்தர், இந்நாள் வரை இறைவனை பணியாது இருக்கும் மாந்தர்களை, இறைவனை நெருங்கிச் சென்று பணியுமாறு அறிவுரை கூறுகின்றார்.  

பொழிப்புரை:

பத்து தலைகள் உடைய அரக்கனாகிய இராவணனை, அவன் கதறி அழும் வண்ணம் கயிலை மலையின் கீழே அடர்த்து தனது கால் விரலை ஊன்றிய நமது தலைவனாகிய இறைவனை, முதுகுன்றத்து மறையவனை, உலகத்தவரே நீங்கள் நெருங்கிச் சென்று பணிவீர்களாக.
 

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/10/101-படையார்-தருபூதப்---பாடல்-8-2953084.html
2953086 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 101. நின்று மலர் தூவி  - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, July 11, 2018 04:09 PM +0530  

பாடல் 9:

    இருவர் அறியாத
    ஒருவன் முதுகுன்றை
    உருகி நினைவார்கள்
    பெருகி நிகழ்வோரே

விளக்கம்:

இருவர்=திருமால் மற்று பிரமன். இறைவன் பால் அன்பினை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று பதிகத்தின் நான்காவது பாடலில் குறிப்பிட்ட சம்பந்தர், இந்த பாடலில் அத்தகைய அன்பு நமது உள்ளத்தினை உருக்கும் வண்ணம் இருக்க வேண்டும் என்று கூறுகின்றார்.

பொழிப்புரை:


பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகிய இருவரும் அறிய முடியாத வண்ணம் நீண்ட நெடுந்தழலாக நின்ற ஒப்பற்ற முதுகுன்றத்து இறைவனை, தங்களது மனம் உருக நினைக்கும் அடியார்கள் பலவகையான பேறுகள் பெற்று வாழ்வார்கள்.   

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/11/101-படையார்-தருபூதப்---பாடல்-9-2953086.html
2953087 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 101. நின்று மலர் தூவி  - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, July 11, 2018 04:09 PM +0530
பாடல் 10:

    தேரர் அமணரும்
    சேரும் வகை இல்லான்
    நேரில் முதுகுன்றை
    நீர் நின்று உள்குமே

விளக்கம்:

உள்குதல்=தியானித்தல்; தேரர்=புத்தர்; நேரில்=நேர்+இல், ஒப்பில்லாத

பொழிப்புரை:

புத்தர்களும் சமணர்களும் தங்களது வினைப்பயனால் பெருமானைச் சென்று அடைய முடியாமல் நிற்கின்றனர்; அத்தகைய தீவினைகள் இல்லாதவராகிய நீங்கள் ஒப்பில்லாத முதுகுன்றத்து இறைவனை கண்டு வணங்கி அவனை குறித்து தியானம் செய்வீர்களாக. 

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/12/101-படையார்-தருபூதப்---பாடல்-10-2953087.html
2953088 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 101. நின்று மலர் தூவி  - பாடல்11 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, July 11, 2018 04:08 PM +0530
பாடல் 11:

    நின்று முதுகுன்றை
    நன்று சம்பந்தன்
    ஒன்றும் உரை வல்லார்
    என்றும் உயர்வோரே

விளக்கம்:

நின்று என பதிகத்தின் முதல் பாடலைத் தொடங்கிய சமந்தர் கடைப் பாடலையும் நின்று என்றார் சொல்லுடன் தொடங்குகின்றார். இறைவன் உறையும் தலத்தினைச் சென்று அடைந்து முதுகுன்றை வலம் வந்த சம்பந்தர், பெருமானது நினைவுகளில் ஒன்றி பாடிய பாடல் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம், சம்பந்தன் ஒன்றும் உரை என்று குறிப்பிடுகின்றார். தான் வேறு பெருமான் வேறு அல்ல என்ற நிலையினை சம்பந்தர் அடைந்ததால் தான், அவரது பாடல்களும் ஓதுவார்க்கு பலவகையான பலன்கள் பெற்றுத் தரும் வண்ணம் அமைந்துள்ளன. நன்று=நல்ல பெருமையை உடைய. என்றும் என்பதற்கு இம்மை மற்றும் மறுமை என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும்    
 
பொழிப்புரை:

திருமுதுகுன்றம் சென்று ஆங்கே உள்ள இறைவனை வணங்கி, நல்ல பெருமைகளை உடைய ஞானசம்பந்தன், பெருமானுடன் ஒன்றிய உணர்வுடன்,  உரைத்த இந்த பதிகத்து பாடல்களை ஓதும் திறமை பெற்றவர், என்றும் (இம்மையிலும் மற்றும் மறுமையிலும்) உயர்வினை அடைவார்கள்.  

முடிவுரை:

இந்த பதிகத்து பாடல்களில் முதுகுன்றை வழிபட்டு பலன் அடைய வேண்டும் என்று சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார். இந்த பழமையான தலமும், குன்றும், இறைவனைப் போன்று வணங்கத் தக்கன என்பது இங்கே கூறப்படுகின்றது. எனவே குன்றினை வலம் வருவது சிறப்பாக கருதப் படுகின்றது. சம்பந்தர் குன்றினை வலம் வந்த பின்னரே திருக்கோயிலின் உட்புறம் சென்றார் என்று சேக்கிழார் கூறுவதை நாம் இங்கே நினைவு கூர்வோம்.

பதிகத்தின் முதல் பாடலில் திருமுதுகுன்றத்திற்கு நம்மை அழைத்துச் சென்று குன்றையும் இறைவனையும் வணங்கச் சொல்லும் சம்பந்தர், அடுத்த பாடலில் பக்தியுடன் இறைவனை தினமும் வணங்க வேண்டும் என்றும் மூன்றாவது பாடலில் வஞ்சனைகள் ஏதும் இன்றி வணங்க வேண்டும் என்றும் நான்காவது பாடலில் அவன் மீது அன்பினை வளர்த்துக் கொண்டு காதலுடன் உளம் கசிந்து வணங்க வேண்டும் என்றும் படிப்படியாக நமது நிலையினை இறை வழிபாட்டினால் எவ்வாறு உயர்த்திக் கொள்வது என்பதை நமக்கு சொல்லிக் கொடுக்கும் அழகினை ரசிக்கலாம். ஐந்தாவது பாடலில் வினைகளை நீக்கிக் கொண்ட உயிர்கள் தற்போதம் நீங்கிய நிலையில் சிவபோதம் வளர்த்துக் கொண்டு வாழும் வழிக்கும் இறை வழிபாடு அழைத்துச் செல்லும் என்று கூறுகின்றார். ஆறாவது பாடலில் எளியோர்க்கு இரங்கி உதவும் வண்ணம் செல்வம் அவர்களுக்கு பெருகும் என்றும் ஏழாவது பாடலில் பலருக்கும் தலைவராக இருந்து ஆட்சி செய்யும் ஆற்றல் கூடுமென்றும் கூறுகின்றார். ஆறு மற்றும் ஏழாவது பாடல்களில் செல்வம் பெருகும் என்றும் வீரம் விளையும் என்று இறைவனைத் தொழும் அடியார்களுக்கு கிடைக்கும் பலன்களை சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். இவ்வாறு இம்மையிலும் மறுமையிலும் பயனளிக்கும் இறைவனை சென்று தொழுமாறு எட்டாவது பாடலில் கூறுகின்றார். ஒன்பதாவது மற்றும் பத்தாவது பாடல்களில் இம்மையில் இன்பம் அளிக்கும் தன்மையை குறிப்பிடும் சம்பந்தர் கடைப் பாடலில் இந்த பதிகத்தினை உரைக்கும் அடியார்கள் பலவிதத்திலும் உயர்வு பெறுவர்கள் என்று முடிக்கின்றார். இந்த பதிகத்தினை ஓதி முதுகுன்றத்து முதியோனைத் தியானம் செய்து நாம் வாழ்க்கையில் பல விதத்திலும் உயர்ந்து மறுமையில் நமது உயிரினை உயர்த்திக் கொள்வதற்கும் முயற்சி செய்வோமாக.    

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/13/101-படையார்-தருபூதப்---பாடல்-11-2953088.html
2953076 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 101. நின்று மலர் தூவி  - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, July 11, 2018 04:07 PM +0530                 
பின்னணி:

எருக்கத்தம்புலியூர் இறைவனை வணங்கி படையார் தருபூதப் படை என்று தொடங்கும் பதிகம் பாடிய பின்னர், அங்கிருந்து புறப்பட்டு திருமுதுகுன்றம் செல்ல விருப்பம் கொண்ட திருஞானசம்பந்தர், அவ்வாறு செல்கையில் பல தலங்கள் சென்றதாக சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் கூறுகின்றார். ஆனால் அந்த தலங்களின் விவரங்களும் ஆங்கே அருளப்பட்ட பதிகங்களின் விவரங்களும் நமக்கு கிடைக்கவில்லை. செல்லும் வழியில் முதுகுன்று சென்று அடைவோம் என்று முதுகுன்றத்து இறைவனைப் போற்றி பதிகம் பாடியவாறே சென்றார் என்று பெரியபுராணம் உணர்த்துகின்றது. இந்த பதிகம் மத்தா வரை நிறுவிக்கடல் என்று தொடங்கும் (1.12) பதிகமாகும். இந்த தலத்தின் இறைவனைக் குறிப்பிட்டு ஞான சம்பந்தர் அருளிய ஏழு பதிகங்கள் நமக்கு கிடைத்துள்ளன. இந்த தலம் சென்ற சம்பந்தர், முதுகுன்றினை வலம் வந்த பின்னர் திருக்கோயிலுக்கு சென்றதாக சேக்கிழார் கூறுகின்றார். வான நாயகர்=தேவர்களின் தலைவர்; போனகம்=சோறு; பிராட்டியால், ஞானம் கலந்து ஊட்டப்பட பால் சோற்றினை உட்கொண்ட சம்பந்தர் ஞான போனகர் என்று அழைக்கின்றார்.  

    வான நாயகர் திருமுதுகுன்றினை
        வழிபட வலம் கொள்வார்   
    தூ நறும் தமிழ்ச் சொல் இருக்குக்குறள் துணை
        மலர் மொழிந்து ஏத்தி
    ஞான போனகர் நம்பர் தம் கோயிலை நண்ணி
        அங்கு உள் புக்குத்
    தேன் அலம்பு தண் கொன்றையார் சேவடி
         திளைத்த அன்பொடு தாழ்ந்தார்

இந்த பதிகத்தினை இருக்குக்குறள் என்று சேக்கிழார் குறிப்பிடுகின்றார்.  குறள் என்றால் சிறியது என்று பொருள். சிறிய அடிகளைக் கொண்ட பாடல் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் குறள் என்று அழைக்கப் படுகின்றது. ஒவ்வொரு அடியிலும் இரண்டே இரண்டு சீர்களைக் கொண்ட பாடல். மந்திரம் என்ற சொல், சொல் சுருக்கம் உள்ளது என்ற  பொருளினைத் தரும். இருக்கு வேதத்தில் உள்ள மந்திரங்கள் அளவில் சிறியதாக இருக்கும் நிலை பற்றி இந்த பாடலையும் இருக்குக்குறள் என்று பெயரிட்டு சேக்கிழார் அழைத்தார் போலும். மந்திரங்கள் எண்ணுவர் எண்ணத்தை ஈடேற்றும் வல்லமை கொண்டது போன்று இந்த பதிகமும் அமைந்துள்ளது என்று தண்டபாணி தேசிகர் அவர்கள் கூறுவார்கள். இந்த பதிகம் உட்பட மொத்தம் ஏழு பதிகங்கள் திருவிருக்குக்குறள் பதிகங்களாக கருதப் படுகின்றன. அரனை உள்குவீர் என்று தொடங்கும் பிரமபுரம் பதிகமும் (1.90), சித்தம் தெளிவீர்காள் என்ற திருவாரூர்ப் பதிகமும்  (1.91), வாசி தீரவே என்று தொடங்கும் வீழிமிழலைப் பதிகமும் (1.92) நின்று மலர் தூவி என்று தொடங்கும் இந்த பதிகமும் (1.93), நீலமா மிடற்று என்று தொடங்கும் திருவாலவாய்ப் பதிகமும் (1.94} தோடொர் காதினன் என்று தொடங்கும் இடைமருதுப் பதிகமும் (1.95), மன்னியூர் இறை என்று தொடங்கும் அன்னியூர் பதிகமும் (1.96) அத்தகைய பதிகங்கள் ஆகும். சம்பந்தர் பதிகங்கள் அனைத்துமே இருக்கு வேதத்தின் சாரமாக கருதப் படுவதாக சிவக்கவிமணி சுப்பிரமணியம் அவர்கள் கூறுகின்றார். மேற்கண்ட இந்த பாடலில் சேக்கிழார் இருக்குக் குறள் துணை மலர் என்று குறிப்பிடுகின்றார். ஒன்றுக்கொன்று துணையாக உள்ள இரண்டு சீர்கள் கொண்ட அடிகள் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் சேக்கிழார் இவ்வாறு கூறுகின்றார். எனவே இந்த பதிகங்கள் நான்கு அடிகள் கொண்ட பாடல்களே. மொழிந்து என்ற சொல்லினை திருக்கோயிலை நண்ணிய செயலுக்கு முன்னம் கூறியமையால், இந்த பதிகம் குன்றினை திருவலம் செய்த போது அருளிய பதிகமாக கருதப் படுகின்றது. மூன்றாம் திருமுறையில் அமைந்துள்ள கொல்லி பண்ணுக்குரிய இரண்டு பதிகங்கள் (3.40 & 3.41) திருவிருக்குக்குறள் வகையைச் சார்ந்தவையாக கருதப் படுகின்றன.  

திரு கி.வா.ஜா அவர்களும் தனது திருமுறை மலர்கள் என்ற நூலில் இரண்டு சீர்கள் கொண்டுள்ள அடிக்கு குறளடி என்ற பெயர் உள்ளது என்றும், மந்திரத்தைப் போன்று சுருங்கிய உருவத்தில் அமைந்திருப்பதால் இந்த பதிகத்து பாடல்களை மந்திரம் என்று கூறுவார்கள் என்றும் கூறுகின்றார். மேலும் மந்திரத்தை இருக்கு என்றும் அழைப்பார்கள் என்றும் மந்திரமாக அமைந்துள்ள குறுகிய அடிகளைக் கொண்ட இப்பாடல்கள் திருவிருக்குக்குறள் என்று அழைக்கப் படுவதாக அவர் கூறுகின்றார். அடிகள் தோறும் நான்கு சீர்கள் கொண்டுள்ள திருமந்திரப் பாடல்கள், மந்திரமாகக் கருதப் படுவதை நாம் அறிவோம்.     

விருத்தாச்சலம் என்று அனைவரும் அறிந்த தலமே முதுகுன்றம் என்று தேவாரப் பதிகங்களில் குறிப்பிடப் படுகின்றது. பல ஊழிகளைக் கடந்த நின்ற தன்மை குறித்து இந்த தலம் முதுமையான குன்று உடையது என்று பொருள் பட முதுகுன்றம் என்று அழைக்கப் பட்டது. அழகான தமிழ்ப் பெயரினை விடுத்து விருத்தாச்சலம் என்று வடமொழிச் சொல்லால் இன்று அனைவராலும் அழைக்கப் படுவது பரிதாபமான நிலை. இறைவனின் திருநாமம் பழமலைநாதர் இறைவியின் திருநாமம் பெரியநாயகி.  
    
பாடல் 1:

    நின்று மலர் தூவி
    இன்று முதுகுன்றை
    நன்றும் ஏத்துவீர்க்கு
    என்றும் இன்பமே

விளக்கம்:

நின்று=சென்று அடைந்து முன்னே நின்று; இன்று என்று குறிப்பிட்டு நாம் உடனே முதுகுன்றம் செல்ல வேண்டும் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் உணர்த்துகின்றார். மேலும் ஒருநாள் அவ்வாறு இறைவனை மலர் தூவி வழிபட்டால், வாழ்நாள் முழுவதும் இன்பமாக இருக்கலாம் என்று கூறுகின்றார். சம்பந்தரின் திருவாக்கு என்றும் பொய்ப்பதில்லை என்பதால் நாம் அவரது கூற்றினை செயல்படுத்தி பலன் அடைவோமாக.  

பொழிப்புரை:

இன்றே முதுகுன்றம் தலம் சென்று, அங்குள்ள குன்றினை வலம் வந்து, பழமலைநாதரை வழிபட்டு அவரது திருவடிகளில் மலர்களைத் தூவி வணங்கும் அடியார்களுக்கு வாழ்வினில் என்றும் இன்பமே நிலைக்கும்.

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/03/101-படையார்-தருபூதப்---பாடல்-1-2953076.html
2953074 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 100. படையார் தருபூதப் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, July 2, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

    ஏரார் எருக்கத்தம்புலியூர் உறைவானைச்
    சீரார் திகழ் காழித் திருவார் சம்பந்தன்
    ஆரா அருந்தமிழ் மாலை இவை வல்லார்
    பாரார் அவர் ஏத்த பதி வான் உறைவாரே

விளக்கம்:

ஏர்=அழகு; ஆரா=தெவிட்டாத பாரார்=உலகத்தவர்;

பொழிப்புரை:

நீர்வளம் கொண்டு அழகுடன் விளங்கும் எருக்கத்தம்புலியூர் தலத்தில் உறைகின்ற பெருமானை, சிறப்பு மிகுந்த சீர்காழித் தலத்தில் தோன்றிய தெய்வத்தன்மை பொருந்திய ஞானசம்பந்தன் அருளிய, தெவிட்டாத சுவையினை உடைய இந்த இனிய தமிழ் மாலையில் அடங்கிய பாடல்களை பாடும் வல்லமை பெற்றவர், உலகத்தவர் புகழும் வண்ணம் சிவலோகம் எய்துவார்கள்.  

முடிவுரை:

தன்னுடன் இருக்கும் சிறந்த அடியார்களை குறிப்பிட்டு சிறப்பித்து பாடுவது தேவார முதலிகளின் இயல்பாகும். அவ்வாறு இருக்கையில், தன்னுடன் பல தலங்கள் தொடர்ந்து வந்த யாழ்ப்பாணரைப் பற்றிய குறிப்பு இந்த பாடலில் இல்லாமல் இருப்பது வியப்பினை அளிக்கின்றது. ஒருகால், இந்த பதிகத்தில் சிதைந்த ஏழாவது பாடலில் அத்தகைய குறிப்பு இருந்திருக்குமோ என்று தோன்றுகின்றது.

இந்த பதிகத்தின் பல பாடல்களில் பெருமானின் அடியார்களை வினைகள் அடையாது என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். வினைகள் மேவா என்று முதல் பாடலிலும், கருதா வினைகள் என்று இரண்டாவது பாடலிலும், அடையா வினை தானே என்று மூன்றாவது பாடலிலும், விரும்பா வினை தானே என்று ஐந்தாவது பாடலிலும் தொடரா வினை தானே என்று ஆறாவது பாடலிலும், கெடும் வினையே என்று ஒன்பதாவது பாடலிலும் கூறுகின்றார். நமது உயிரினை பீடித்துள்ள வினைகளால் தானே நாம் இம்மையில் பல விதமான அல்லல்களுக்கு ஆட்பட்டு துயர் அடைகின்றோம்; மேலும் இந்த வினைகள் மேலும் வினைகளை நாம் பெருக்கிக் கொள்வதற்கு ஏதுவாக இருப்பதால் தானே, பிறவிச் சுழற்சியிலிருந்து வெளியே வர முடியாமல் நாம் தவிக்கின்றோம். எனவே இந்த வினைகளிலிருந்து விடுபட்டால், இம்மைத் துயர்கள் தீர்வதுமன்றி மறுமையிலும் நாம் முக்திச் செல்வம் பெற்று நிலையான ஆனந்தத்தில் ஆழ்கின்றோம். இந்த விளைவினை குறிப்பிடும் வண்ணம் பதிகத்தின் எட்டாவது பாடலில் அல்லல் தீர்த்தல் திடம் என்று கூறும் சம்பந்தர், கடைப் பாடலில் வானில் உறைவார்கள் என்றும் கூறுகின்றார். இந்த பதிகத்தினை ஓதியும் எருக்கத்தம்புலியூர் இறைவனை தியானித்தும் நாம் இம்மையில் பல நலன்களைப் பெற்றும் மறுமையில் முக்திச் செல்வத்தை பெற்றும் வாழ்வோமாக.    

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/02/100-படையார்-தருபூதப்---பாடல்-11-2953074.html
2923904 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 97. மந்திர மறையவை - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, July 1, 2018 03:52 PM +0530
பாடல் 10:

    போதியர் பிண்டியர் பொருத்தம் இல்லிகள்
    நீதிகள் சொல்லியும் நினைய கிற்கிலார்
    வேதியர் பரவு வெண்காடு மேவிய
    ஆதியை அடி தொழ அல்லல் இல்லையே

விளக்கம்:

போதியர்=போதி மரத்தை வழிபடும் புத்தர்கள்; பிண்டியர்கள்=அசோக மரத்தினை வழிபடும் சமணர்கள்; பெருமானின் தன்மைகளை பெருமைகளை குறிப்பிடும் உண்மையான சொற்களை சொல்லாமல் இருக்கும் புத்தர்கள் மற்றும் சமணர்கள் மீது இரக்கம் கொண்டு, நல்வாழ்க்கை அமையாதவர்கள் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுவதாக உரையாசிரியர்கள் விளக்கம் கூறுகின்றனர். பொருத்தம்=பொருத்தமான நல்வாழ்கை;  

பொழிப்புரை:

போதி மரத்தினை வழிபடும் புத்தர்களும் அசோக மரத்தினை வழிபடும் சமணர்ளும், பொருத்தமான நல்வாழ்க்கை இல்லாதவராக, பெருமானின் இயல்புகள் பெருமைகளை உணர்த்தும் உண்மையான சொற்களை பேசுவதையும்
நினைப்பதையும் செய்யாமல் இருக்கின்றனர். வேதம் ஓதிய அந்தணர்கள் புகழ்ந்து பாடி துதிக்க திருவெண்காடு தலத்தில் வீற்றிருக்கும் இறைவனை, அனைவர்க்கும் ஆதியாக விளங்கும் பெருமானை தொழும் அடியார்களுக்கு துன்பம்இல்லையாம்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/26/97-மந்திர-மறையவை---பாடல்-10-2923904.html
2923905 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 97. மந்திர மறையவை - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, July 1, 2018 03:52 PM +0530
பாடல் 11:

    நல்லவர் புகலியுள் ஞான சம்பந்தன்
    செல்வன் எம் சிவன் உறை திரு வெண்காட்டின் மேல்
    சொல்லிய அருந்தமிழ் பத்தும் வல்லவர்
    அல்லலோடு அருவினை அறுதல் ஆணையே

விளக்கம்:

பதிகத்தினை ஓதுவார்கள் அடையும் பயனாக அவர்களது துன்பங்களும் துன்பங்களுக்கு காரணமான வினைகளும் நீங்குதல் ஆணை என்று கூறுவதால், இந்த பதிகமும் ஆணைப் பதிகமாக கருதப் படுகின்றது. அருவினை=தொலைப்பதற்கு மிகவும் அரிதாக, மிகுந்த வலிமையுடன் உயிர்களுடன் பிணைந்துள்ள வினை; வினைகள அறுக்கும் வல்லமை வாயந்தமையால், கிடைத்தற்கரிய அருந்தமிழ் மாலை என்று சம்பந்தர் கூறுவதை நாம் உணரலாம். புகலி என்பது சீர்காழியின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று. .இந்த பாடலில் செல்வன் என்று சம்பந்தர் இறைவனை அழைக்கின்றார். விலையுடை நீற்றர் என்று பதிகத்தின் எட்டாவது பாடலில் திருநீற்றின் மதிப்பினை உணர்த்தும் சம்பந்தர், திருநீறு அணிந்த செல்வர் என்று பெருமானையும் குறிப்பால் உணர்த்துகின்றார். மேலும் நிலையான இன்பத்தைத் தருவதும் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை தருவதும் ஆகிய முக்திச் செல்வத்தினை உடையவர்சிவபெருமான் ஒருவர் தானே. வேறு எவரிடமும் இல்லாத ஒரு பொருளினை அனைவரும் அடைய விரும்பும்
பொருளினை உடைய பெருமானை செல்வர் என்று அழைப்பது தானே பொருத்தம்.      

பொழிப்புரை:

நல்லவர்கள் அதிகமாக வாழும் புகலி என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரத்தில் வாழ்கின்ற ஞானசம்பந்தன், அனைத்துச் செல்வங்களிலும் உயர்ந்த முக்திச் செல்வத்தினை உடைய செல்வராகிய சிவபெருமான் உறையும் திருவெண்காடு
தலத்தின் மீது சொல்லிய அரிய தமிழ் பாடல்கள் பத்தினையும் பாடும் வல்லமை வாய்ந்தவர், தமது துன்பங்கள் தீர்க்கப் பெற்று, தங்களை வலிமையாக பிடித்துள்ள வினைகளும் நீக்கப்பெற்று நிலையான பேரின்பம் தரும் முக்தி வாழ்வினைப் பெறுவார்கள். இது எனது ஆணையாகும்.     

முடிவுரை:

வெண்காடு விகிர்தனாரை வணங்கி பதிகங்கள் மூன்று பாடிய பின்னர் திருஞான சம்பந்தர் தனது ஊரான சீர்காழி வந்து சேர்கின்றார். சில நாட்கள் சீர்காழியில் தங்கிய பின்னர் அருகில் உள்ள மயேந்திரப்பள்ளி, குருகாவூர், திருமுல்லைவாயில் (இரண்டாவது முறையாக சென்றது) ஆகிய பல தலங்கள் பதிகங்கள் பாடினார் என்று சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் கூறுகின்றார். இந்த பயணம் மூன்றாவது தல யாத்திரையாக கருதப் படுகின்றது. இந்த யாத்திரையை முடித்துக் கொண்டு சீர்காழியில் பிள்ளையார் தங்கியிருந்த நாளில், திருநீலகண்டத்து பெரும்பாணரும் அவரது மனைவியார் மதங்க சூளாமணியாரும் பிள்ளையாரைக் காண்பதற்கு சீர்காழி வந்தனர்.

அவர்கள் இருவரும் வருவதை அறிந்த சம்பந்தர், சீர்காழியின் எல்லைக்கு சென்று அவர்களை எதிர்கொண்டு வரவேற்றார். அவர்களை அழைத்துக் கொண்டு தோணிபுரத்தார் உறையும் திருக்கோயிலுக்கு செல்ல, ஆங்கே இறைவனை வணங்கிய பின்னர், யாழ்ப்பாணரும் அவரது மனைவியாரும் யாழ் வாசித்ததை சம்பந்தர் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் கேட்டார். அவர்கள் இருவரின் குரலும் யாழின் இசைக்கு ஒத்ததாக மிகவும் இனிமையுடன் இருந்ததை அனைவரும் பாராட்டினார்கள். பின்னர் அவர்கள் இருவரும் தங்கியிருப்பதற்கு தனியிடம் அமைத்துக் கொடுத்து விருந்தும் அளித்து அவர்களுக்கு சம்பந்தர் கௌரவம் செய்தார். பின்னர் யாழ்ப்பாணர் சம்பந்தரை வணங்கி, அவர் பாடும் தேவாரப் பாடல்களுக்கு இசையமைத்து யாழில் பாடுவதற்கு தனக்கு வாய்ப்பு அளிக்க வேண்டும் என்றும், வரும் நாட்களில் தான் அவரை விட்டு பிரியாது இருக்கவேண்டும் என்றும் விண்ணப்பம் வைத்தார். அவரது விண்ணப்பத்தை ஏற்றுக்கொண்ட சம்பந்தர், இதுவும் பெருமானின் அருளே என்று எண்ணினார். அன்று முதல் யாழ்ப்பாணர் சம்பந்தரை விட்டு பிரியாது இருந்தார். இந்த நிலையில் தில்லை செல்லவேண்டும் என்ற ஆசை சம்பந்தருக்கு ஏற்பட்டது. யாழ்ப்பாணரும் தனது தந்தையும் தன்னுடன் வர, தனது நான்காவது யாத்திரை மேற்கொள்கின்றார். திருஞான சம்பந்தரின் பாடல்களை இசையுடன் இணைத்து பாடி, யாழ்ப்பாணர் மகிழ்ந்தது போன்று நாமும் பாடி மகிழ்ந்து இறைவனின் அருள் பெறுவோமாக.  

இந்த பதிகத்தின் முதல் பாடலில் இந்திரன் முதலானோர் இறைவனை வணங்குவதை குறிப்பிடும் சம்பந்தர் இரண்டாவது பாடலில் பெருமானை சதுரர் என்று புகழ்கின்றார். மூன்றாவது பாடலில் அவனது உருவத்தையும் நான்காவது பாடலில் அவனது வீரத்தையும், ஐந்தாவது பாடலில் வேதங்கள் பெருமானின் திருப்பாதங்களைத் தொழும் நிலையையும், ஆறாவது பாடலில் விண்ணவர் மண்ணவர் அனைவரும் இறைவனைத் தொழுவதையும், ஏழாவது பாடலில் அன்பருக்கு அன்பராகவும் அல்லாதார்க்கு அச்சம் ஊட்டுபவனகவும் இறைவன் இருக்கும் நிலையையும், எட்டாவது பாடலில் அரக்கன் இராவணனுக்கு அருள் புரிந்தமையும், ஒன்பதாவது பாடலில் அவனது ஆடல் அவன் ஐந்தொழில் புரிவதையும், பத்தாவது பாடலில் வேதியர்கள் இறைவனைத் தொழுவதையும் குறிப்பிடும் ஞானசம்பந்தர் பதிகத்தின் கடைப் பாடலில், இந்த பதிகத்தினை பாடும் வல்லமை வாய்ந்தவர் தங்களது வினைகள் தீர்க்கப் பெற்று, பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை பெறுதல் உறுதி என்றும் அதுவே தனது ஆணை என்றும் கூறுகின்றார். பதிகத்தின் பெருமையை உணர்ந்த நாம், இந்த பதிகத்தினை ஓதி, இதனில் குறிப்பிட்டுள்ள பயனை அடைவோமாக. 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/27/97-மந்திர-மறையவை---பாடல்-11-2923905.html
2923902 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 97. மந்திர மறையவை - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, July 1, 2018 03:51 PM +0530
பாடல் 8:

    மலை உடன் எடுத்த வல்லரக்கன் நீள் முடி
    தலையுடன் நெரித்து அருள் செய்த சங்கரர்
    விலையுடை நீற்றர் வெண்காடு மேவிய
    அலையுடை புனல் வைத்த அடிகள் அல்லரே

விளக்கம்:

விலையுடை=மிகுந்த மதிப்பினை உடைய சங்கரர் என்ற சொல்லுக்கு நன்மையை அருளுபவர், சுகத்தை அருள்பவர் என்று பொருள். அரக்கன் இராவணனின் தலையையும் உடலையும் மலையின் கீழே அழுத்தி முதலில் நெரித்த போதிலும், அரக்கன் தனது தவறினை உணர்ந்து சாம கானம் பாடிய போது, தனது கால் விரலினால் ஏற்பட்ட அழுத்தத்தை தவிர்த்து, அரக்கனுக்கு நீண்ட வாழ்நாளும், உடைவாளும், இராவணன் என்ற  பெயரும் அளித்து பல நன்மைகள் புரிந்ததால், அருள் செய்த சங்கரர் என்று பொருத்தமாக கூறுகின்றார். நமச்சிவாய பதிகத்தின் எட்டாவது பாடல் (3.49.8) நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. அடுக்கல்=மலை, இங்கே கயிலாய மலை; மலங்கி=திகைத்து; நலம் கொள்=பல நன்மைகளை அருளும் ஆற்றல் உடைய திருவடி;

    இலங்கை மன்னன் எடுத்த அடுக்கல் மேல்
    தலம் கொள் கால் விரல் சங்கரன் ஊன்றலும்
    மலங்கி வாய்மொழி செய்தவன் உய் வகை
    நலம் கொள் நாமம் நமச்சிவாயவே
           

பொழிப்புரை:

கயிலாய மலையினை பேர்த்து எடுக்கத் துணிந்து முயற்சி செய்த அரக்கன் இராவணனின் நீண்ட முடிகள், தலைகள் மற்றும் உடலினை மலையின் கீழே அழுத்தி நெரித்த பெருமான், அரக்கன் தனது தவற்றினை உணர்ந்து வருந்தியவனாக சாம கானம் பாடிய போது, பல வகையிலும் அரக்கனுக்கு அருள் செய்தவர் சங்கரர். அவர் விலை மதிப்பற்ற திருநீற்றினைத் தனது திருமேனியில் பூசியுள்ளார். திருவெண்காடு தலத்தில் வீற்றிருக்கும் அவர், தனது சடையினில் அலைகள் வீசும் கங்கை நதியினை வைத்தவர் அல்லவா. 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/24/97-மந்திர-மறையவை---பாடல்-8-2923902.html
2923903 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 97. மந்திர மறையவை - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, July 1, 2018 03:51 PM +0530
பாடல் 9:

    ஏடவிழ் நறுமலர் அயனும் மாலுமாய்த்
    தேடவும் தெரிந்தவர் தேர கிற்கிலார்
    வேடமது உடைய வெண்காடு மேவிய
    ஆடலை அமர்ந்த எம் அடிகள் அல்லரே

 
விளக்கம்:

ஏடு=தாமரைப் பூவின் இதழ்கள்; அமர்ந்த=விரும்பிய; சுவேதகேது என்ற தனது அடியவனுக்கு பெருமான் தனது ஏழு நடனங்களை காட்டி அருள் புரிந்த இடம். தில்லைச் சிதம்பரம் போன்று ஸ்படிக இலிங்கத்திற்கு தினமும் அபிடேகமும், நடராஜ பெருமானுக்கு ஆண்டுக்கு ஆறுமுறை அபிடேகங்களும் நடைபெறுகின்றன. இந்த தலத்திற்கு ஆதி சிதம்பரம் என்றே பெயர். நடராஜரின் சன்னதிக்கு அருகே பெருமாள் சன்னதியும் உள்ளது. இதனால் தான் சம்பந்தர், வெண்காட்டில் ஆடிய இறைவன் என்று உணர்த்தும் வண்ணம் வெண்காடு மேவிய ஆடலை அமர்ந்த எம் அடிகள் என்று இந்த பாடலில் குறிப்பிட்டார் போலும். தனது ஆடல் மூலம் பெருமான் ஐந்தொழில் புரிவதை உணர்த்துவதாக சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார் என்று சிவக்கவிமணியார் விளக்கம் கூறுகின்றார். 

நாதத்திலிருந்து படைப்பு தோன்றியதாக ஐதீகம். நாதம் எழுப்பும் உடுக்கை படைப்பு தொழிலையும், அபய ஹஸ்தம் காட்டும் வலது கரம் காக்கும் தொழிலையும், கையில் ஏந்திய தீச் சுடர் அழிக்கும் தொழிலையும் முயலகன் மேல் ஊன்றிய திருவடி மறைத்தல் தொழிலையும் தூக்கிய திருவடி அருளும் தொழிலையும் குறிப்பதாக கூறுவர். இந்த தத்துவத்தை விளக்கும் திருமந்திரப் பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

    அரன் துடி தோற்றம் அமைத்தல் திதியாம்
    அரன் அங்கி தன்னில் அறையில் சங்காரம்
    அரன் உற்று அணைப்பில் அமரும் திரோதாயி
    அரன் அடி என்றும் அனுக்கிரகம் தானே
 

சிவபெருமான் ஆடும் நடனத்தை ஊன நடனம் என்றும் ஞான நடனம் என்றும் உண்மை விளக்கம் சைவ சித்தாந்த நூலின் ஆசிரியர் மனவாசகம்கடந்தார் கூறுகின்றார். ஆன்மாக்கள் உலக இன்பங்களை நுகரும் பொருட்டு நடத்தப்படும்
கூத்தினை ஊன நடனம் என்றும், ஆன்மாக்கள் வீடுபேறு பெறுவதற்கு உதவி செய்யும் நடனத்தை ஞான நடனம் என்றும் ஆசிரியர் கூறுகின்றார். பெருமானின் ஒரே நடனம் இந்த இரண்டு வகைகளில் செயல்படுவதால், நடனம்
விளைவிக்கும் பயன் கருதி, ஊன நடனம் என்றும் ஞான நடனம் என்றும் கருதப்படுகின்றது. 

படைத்தல் தொழிலுக்கு ஆதாரமாக விளங்கும் நாதத்தை எழுப்பும் உடுக்கை ஏந்திய திருக்கரம் படைத்தல் தொழிலையும், அபயம் காட்டும் வலது திருக்கரம் காத்தல் தொழிலையும், தீச்சுடர் ஏந்திய திருக்கரம் அழித்தல் தொழிலையும், ஊன்றிய திருவடி மறைத்தல் தொழிலையும், தூக்கிய திருவடி அருளும் தொழிலையும் குறிப்பதாக கூறுவார்கள். இந்த ஐந்து தொழில்களும் உயிர் தனது வினைத் தொகுதிகளுக்கு ஏற்ப ஒரு உடலுடன் பொருந்தி, வினைகளின் விளைவால் ஏற்படும் இன்பதுன்பங்களை அனுபவித்து, வினைகளை கழித்துக் கொள்ள வழி வகுப்பதால் இந்த நடனம் ஊன நடனம் எனப்படுகின்றது. இதனை விளக்கும் பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. திதி ஸ்திதி என்ற வடமொழிச் சொல்லின் தமிழாக்கம்.; அங்கி=அக்னி; சங்காரம் என்றால் அழிக்கும் தொழில்; 

    தோற்றம் துடி அதனில் தோயும் திதி அமைப்பில்
    சாற்றியிடும் அங்கியிலே சங்காரம் -- ஊற்றமா
    ஊன்று மலர்ப் பதத்தில் உற்ற திரோதம் முத்தி
    நான்ற மலர்பதத்தே நாடு 

இந்த நடனம் எவ்வாறு ஆன்மாக்கள் வீடுபேறு பெறுவதற்கு வழி வகுத்து, ஞான நடனமாக திகழ்கின்றது என்பதை அடுத்த பாடலில் ஆசிரியர் விளக்குகின்றார். உடுக்கை ஏந்திய திருக்கை மாயா மலத்தை உதறுகின்றது; தீச்சுடர் ஏந்திய திருக்கரம் கன்ம மலத்தை சுட்டு எரிக்கின்றது; ஊன்றிய திருவடி ஆணவ மலத்தின் வலிமையை அடக்கி அதை அழுத்தி செயலிழக்கச் செய்கின்றது; இவ்வாறு மலங்களின் பிடியிலிருந்த டுபட்ட ஆன்மாவை, தூக்கிய திருவடி பேரானந்தத்தை அருள, அபயகரம் அந்த ஆன்மாவை பேரின்பத்தில் அழுத்துகின்றது. இவ்வாறு ஆன்மாவை பேரானந்தத்தில் ஆழ்த்தும் செயல் ஞான நடனம் என்று கருதப்படுகின்றது. சிவயநம என்ற பஞ்சாக்கர மந்திரத்தில்
உள்ள ஐந்து எழுத்துக்களும் ஐந்து பொருட்களை குறிக்கின்றன. சி என்ற எழுத்து சிவபிரானையும், வ என்ற எழுத்து அவனது அருட்சக்தியாகிய அம்மையையும், ய என்ற எழுத்து ஆன்மாவையும், ந என்ற எழுத்து திரோதான மலத்தையும் ம என்ற எழுத்து ஆணவ மலத்தையும் குறிக்கும். ய என்று உணர்த்தப்படும் ஆன்மா, சிவ எனப்படும் ஞான நடனத்தையும், நம எனப்படும் ஊன நடனத்தையும் நுகர்வதாக, பஞ்சாக்கர மந்திரம் உணர்த்துவதாக கூறுவார்கள். 

    மாயை தனை உதறி வல்வினையைச் சுட்டு மலம்
    சாய அமுக்கி அருள் தான் எடுத்து -- நேயத்தால்
    ஆனந்த வாரிதியில் ஆன்மாவைத் தான் அழுத்தல்
    தான் எந்தையார் பரதம் தான்

நறுமணம் கமழும் இதழ்களைக் கொண்டுள்ள தாமரை மலரில் வீற்றிருக்கும் பிரமனும் திருமாலும் பெருமானின் திருமுடியையும் திருவடியையும் தேடிய போது, அதனை அறிந்து கொண்ட பெருமான் இருவரும் அடியையும் முடியையும் காண முடியாத வண்ணம் நீண்ட நெருப்புப் பிழம்பாக தோன்றினார். இவ்வாறு பல பல வேடம் எடுக்க வல்ல பெருமான் திருவெண்காடு தலத்தில் மிகுந்த விருப்பத்துடன் நடனம் ஆடுகின்றார் அல்லவா.   

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/25/97-மந்திர-மறையவை---பாடல்-9-2923903.html
2923899 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 97. மந்திர மறையவை - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, July 1, 2018 03:50 PM +0530
பாடல் 5:

    பூதங்கள் பல உடைப் புனிதர் புண்ணியர்
    ஏதங்கள் பல இடர் தீர்க்கும் எம்மிறை
    வேதம் கண் முதல்வர் வெண்காடு மேவிய
    பாதங்கள் தொழ நின்ற பரமர் அல்லரே

விளக்கம்:

ஏதம்=குற்றம்; பரம்=மேலான பொருள்; பரமர்=அனைவர்க்கும் மேலான இறைவர்; வேதம் கண்=வேதங்களில்

பொழிப்புரை:

பூத கணங்கள் பல உடையவரும், தூய்மையானவரும், புண்ணியமே வடிவமாக இருப்பவரும் ஆகிய இறைவர் தம்மை வழிபடும் அடியார்களின் குற்றங்களை நீக்கி அவர்களது துன்பங்களையும் தீர்த்து அருளும் இயல்பினர் ஆவார், வேதங்களில் பல இடங்களிலும் முதல்வர் என்று கூறப்படும் சிவபெருமான், திருவெண்காடு தலத்தில் வீற்றிருக்கும் இறைவர், தனது திருப்பாதங்கள் அனைவராலும் தொழப்படும் வண்ணம் நிலையில் உள்ள, மேலான தெய்வமாக
விளங்குகின்றார் அல்லவா.   

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/21/97-மந்திர-மறையவை---பாடல்-5-2923899.html
2923900 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 97. மந்திர மறையவை - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, July 1, 2018 03:50 PM +0530
பாடல் 6:

    மண்ணவர் விண்ணவர் வணங்க வைகலும்
    எண்ணிய தேவர்கள் இறைஞ்சும் எம்மிறை
    விண்ணமர் பொழில் கொள் வெண்காடு மேவிய
    அண்ணலை அடி தொழ அல்லல் இல்லையே

விளக்கம்:

முதலடியில் உள்ள சொற்களை, தேவர்களின் எண்ணத்துடன் தொடர்பு கொண்டு பொருளினை உணர்ந்தால், தேவர்கள் பெருமானை வணங்குவதன் நோக்கத்தினை சம்பந்தர் உணர்த்துவதாக தோற்றம் அளிக்கின்றது. தேவர்கள் வெண்காட்டு இறைவனை வணங்குவதை குறிப்பிடும் திருஞான சம்பந்தர் அவர்கள் ஏன் பெருமானை வணங்குகின்றனர் என்பதையும் இங்கே கூறுகின்றார். ஏனையோர் தன்னை வணங்கும் நிலைக்கு தாம் உயரவேண்டும் என்பதற்காக தேவர்கள் இறைவனை வணங்குகின்றார்கள் என்று கூறுவது, நமக்கு திருவாசக பாடல் ஒன்றினை நினைவூட்டுகின்றது. மதுகரம்=வண்டினங்கள்; தார்=மாலை தாரோய்=மாலை அணிந்தவன்; பாழ்த்த=பயன் ஏதும் இல்லாத; தேவர்களைப் போன்று, தங்கள் உயரவேண்டும் என்றும் மற்றவர்கள் தம்மைத் தொழவேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் பெருமானைத் தொழாமல், நாம் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை பெறுவதற்காக இறைவனை வணங்க வேண்டும் என்று மணிவாசகர் இங்கே கூறுகின்றார்.   

    வாழ்த்துவதும் வானவர்கள் தாம் வாழ்வான் மனம் நின் பால்
    தாழ்த்துவதும் தாம் உயர்ந்து தம்மை எல்லை தொழ வேண்டி
    சூழ்த்து மதுகரம் முரலும் தாரோயை நாய் அடியேன்
    பாழ்த்த பிறப்பு அறுத்திடுவான் யானும் உன்னை பரவுவனே 

பொழிப்புரை:

நிலவுலகத்தில் உள்ளோரும், விண்ணுலகத்தில் உள்ளோரும், மற்றுமுள்ள தேவர்களும் தினமும் தமது எண்ணங்கள் ஈடேறும் பொருட்டு வெண்காட்டு பெருமானை இறைஞ்சி வழிபடுகின்றனர். வானத்தைத் தொடும் அளவு உயர்ந்த சோலைகளைக் கொண்ட திருவெண்காடு தலத்தில் உறையும் அண்ணலின் திருப்பாதங்களைச் தொழும் அடியார்களுக்கு துன்பங்கள் ஏதும் இருக்காது. 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/12/w600X390/.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/22/97-மந்திர-மறையவை---பாடல்-6-2923900.html
2923901 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 97. மந்திர மறையவை - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, July 1, 2018 03:50 PM +0530
பாடல் 7:

    நயந்தவர்க்கு அருள் பல நல்கி இந்திரன்
    கயந்திரம் வழிபட நின்ற கண்ணுதல்
    வியந்தவர் பரவு வெண்காடு மேவிய
    பயம் தரு மழு உடைப் பரமர் அல்லரே

விளக்கம்:

கயந்திரம்=கஜம் இந்திரன் ஆகிய இரண்டு சொற்கள் இணைந்தது. யானைகளுக்கு இந்திரன் போன்று தலைவனாக இருக்கும் யானை;, இங்கே ஐராவத யானையினை குறிப்பிடுகின்றது. பாகவதத்தில் வரும் யானை கஜேந்திரன் வேறு.
நயத்தல்=விரும்புதல்; நயந்தவர்=விரும்பி வழிபடும் அடியார்கள்;  

பொழிப்புரை:

தன்னை விரும்பி வழிபடும் அடியார்களுக்கு பலவிதமான நன்மைகள் செய்பவர் பெருமான். தனது நெற்றியில் கண்ணினை உடைய பெருமானை, இந்திரனும் வெள்ளை யானையும் வழிபட்டு அருள் பெற்றன. இவ்வாறு பெருமான் அருளும் திறத்தினைக் கண்டு வியக்கும் மாந்தர்கள் இறைவனைப் போற்றி புகழ்கின்றனர். அத்தகைய பெருமான் திருவெண்காடு தலத்தில் உறைகின்றார். தனது அடியார்களுக்கு அன்பராக விளங்கும் பெருமான், தன்னுடன் பகை கொள்பவகளுக்கு அச்சத்தினை ஊட்டும் மழு ஆயுதத்தை ஏந்தியவாறு உள்ளார். இவ்வாறு அன்பருக்கு அன்பராகவும் பகைவர்களுக்கு அச்சமூட்டும் வண்ணமும் திகழும் அவர் மேலான தெய்வம் அல்லவா. 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/23/97-மந்திர-மறையவை---பாடல்-7-2923901.html
2923898 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 97. மந்திர மறையவை - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, July 1, 2018 03:49 PM +0530 பாடல் 4:

    ஞாழலும் செருந்தியும் நறுமலர்ப் புன்னையும்
    தாழை வெண்குருகு அயல் தயங்கு கானலில்
    வேழமது உரித்த வெண்காடு மேவிய
    யாழினது இசை உடை இறைவர் அல்லரே

விளக்கம்:

ஞாழல்=புலிநகக் கொன்றை மலர்; செருந்தி=சிகப்பு நிறத்தில் உள்ள பூ; தேவியின் குரல் இனிமைக்கு யாழ், வீணை, தேன், பால், கரும்பின் சாறு, கரும்பு கட்டி, வெல்லப்பாகு, குழல், மழலை மொழி ஆகியவை போன்று இனிமையாக இருப்பதாக பல திருமுறை பாடல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. பெருமானின் மொழி இனிமையை குறிப்பிடும் பாடல்கள் மிகவும் அரிது. குருகு=குருக்கத்தி மலர்; கானல்=கடற்கரை சோலை; யாழினது இசை உடையவன் என்ற தொடருக்கு, யாழினை உடையவன் என்று சிவக்கவிமணியார் விளக்கம் அளிக்கின்றார். யாழ் என்றும் வீணை என்றும் பெருமான் வாசிக்கும் கருவியை தேவார ஆசிரியர்கள் குறிப்பிடுகின்றார்கள்

திருக்கானூர் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (1.73.8) தமிழ் போன்று இனிய வார்த்தைகள் பேசி பெருமான் தனது இல்லத்திற்கு வந்ததாக சம்பந்தர் நாயகி கற்பனை செய்கின்றாள். மேலும் தாளத்தோடு கூடிய இனிய பாடல்களை, வீணை குழவம் (மத்தளம் போன்ற கருவி) மொந்தை (பறை போன்ற இசைக்கருவி) எழுப்பும் பின்னணி இசைக்கு ஏற்ப பாடிக்கொண்டு வந்த பெருமான், அழகிய திருமேனியை உடையவர், தனது இல்லத்தின் உள்ளே புகுந்த பின்னர், அந்த இடத்தினை விட்டு பெயராமல் சிறிது நேரம் இருந்தார். நான் அவர் பால் காதல் கொண்டிருந்தது போல் அவரும் என் பால் கொண்டுள்ள காதலால் என்னை விட்டு பிரியாமல், எனது இல்லத்தில் நீண்ட நேரமாக  இருக்கின்றார் என்று நான் எண்ணிய போது திடீரென்று அவர் மறைந்து விட்டார். அவர் மறைந்ததால் ஏற்பட்ட ஆற்றாமையால் எனது மேனி இளைத்தது, உருவத்தின் அழகு குறைந்தது, மேலும் எனது உடலில் பசலை படர்ந்து உடலின் நிறமே மாறியது. இவ்வாறு என்னை மாற்றியவர் கானூர் தலத்தில் உள்ளவரும் பவள நிறத்தில் திருமேனியை உடையவரும் ஆகிய பெருமான் ஆவார் என்று சம்பந்தர் நாயகி இறைவன் தன்னை விட்டு பிரிந்ததால் ஏற்பட்ட விளைவினை கூறும் நயமான பாடல். குமிழம்பூ என்பது பாலை நிலத்தில் பூக்கும் ஒரு பூ வகை. பெண்களின் கூறிய மூக்கினுக்கு உவமையாக பல இலக்கியங்களிலும் சொல்லப் படுவது. பொன்னின் நிறத்திலும் மங்கிய சிவப்பு (Rose) வண்ணத்திலும் காணப்படுகின்றது. இங்கே பசலை பூத்த தனது மேனியின் நிறத்திற்கு உவமையாக குமிழம்பூ நிறத்தினை தலைவி குறிப்பிடுகின்றாள்.

    தமிழின் நீர்மை பேசித் தாளம் வீணை பண்ணி நல்ல
    முழவ மொந்தை மல்கு பாடல் செய்கை இடம் ஒவார்
    குமிழின் மேனி தந்து கோல நீர்மை அது கொண்டார்
    கமழும் சோலைக் கானூர் மேய பவள வண்ணரே     

திருநணா (தற்போதைய பெயர் பவானி) மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (2.72.2) பெருமான் வீணை ஏந்தியிருப்பதாக திருஞான சம்பந்தர் கூறுகின்றார். நாட்டம்=கண்; ஈட்டும் துயரம் என்று உயிர்கள் அனுபவிக்கும் துயரங்களுக்கு காரணமான வினைகளை இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். சேடு ஆர்=உயர்ந்த இடம், இங்கே மலை; முந்தூழ்=மூங்கில்   

    நாட்டம் பொலிந்து இலங்கு நெற்றியினான் மற்றொரு
        கை வீணை ஏந்தி
    ஈட்டும் துயர் அறுக்கும் எம்மான் இடம் போலும் இலை
        சூழ் கானில்  
    ஓட்டம் தரு அருவி வீழும் விசை காட்ட
         முந்தூழ் ஓசைச்
    சேட்டார் மணிகள் அணையும் திசை சேர்க்கும்
        திருநணாவே

கோளறு திருப்பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (2.85.1) வீணை வாசித்தவாறு பெருமான் தனது உள்ளத்தில் இருப்பதாக சம்பந்தர் கூறுகின்றார். மேலும் தனது உள்ளத்தினில் இறைவன் அமர்ந்து இருப்பதால், அனைத்து கோள்களும் தனக்கு குற்றமற்ற வகையில் நன்மை செய்யும் என்றும் மிகவும் உறுதியாக கூறுகின்றார். 

    வேயுறு தோளி பங்கன் விடமுண்ட கண்டன் மிக நல்ல
        வீணை தடவி
    மாசறு திங்கள் கங்கை முடி மேல் அணிந்து என் உளமே
         புகுந்த அதனால் 
    ஞாயிறு திங்கள் செவ்வாய் புதன் வியாழன் வெள்ளி சனி
         பாம்பு இரண்டும் உடனே
    ஆசறு நல்ல நல்ல அவை நல்ல நல்ல அடியார்
         அவர்க்கு மிகவே

திருவலஞ்சுழி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் (2.106.9) ஒன்றினில், திருஞான சம்பந்தர், தனது கையினில் பெருமான் வீணை வைத்துக்கொண்டு இருப்பதாக கூறுகின்றார். வலஞ்சுழி தலத்தினை அடியார்கள் வலம் வருவதை பாதத்தால் சுழலும் மாந்தர்கள் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுவது புதுவிதமான சொல்லாட்சியாக உள்ளது.

    அழலது ஓம்பிய அலர் மிசை அண்ணலும்
       அரவணை துயின்றானும்  
    கழலும் சென்னியும் காண்பரிதாயவர்
        மாண்பமர் தடக்கையில்
    மழலை வீணையர் மகிழ் திருவலஞ்சுழி வலம்
         கொடு பாதத்தால்
    சுழலும் மாந்தர்கள் தொல்வினை அதனொடு
        துன்பங்கள் களைவாரே 

பல்லவனீச்சரம் தலத்தின் மீது பாடிய பாடலில் (3.112.1) பாடல் வீணையர் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். ஒரு கையினில் மழு ஏந்தியும் மற்றொரு கையில் வீணை ஏந்தியும் காட்சி அளிக்கும் பெருமான் எத்தன்மையர் என்று எவ்வாறு கூறுவது என்று சம்பந்தர் இங்கே உணர்த்துகின்றார். ஆயுதம் ஏந்துவதும் வீணை இசைப்பது ஒன்றுக்கொன்று மாறுபட்டு பொருந்தாத செய்கையாக இருக்கும் நிலை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. பாணியர்= கையில் ஏந்தியவர். தண்டபாணி கோதண்டபாணி, சாரங்கபாணி சக்கரபாணி என்று கூறுவதைப் போன்று பரசுபாணி என்று நாம் பொருள் கொள்ள வேண்டும்.

    பரசு பாணியர் பாடல் வீணையர் பட்டினத்துறை
       பல்லவனீச்சரத்து    
    அரசு பேணி நின்றார் இவர் தன்மை
       அறிவார் யார் 

வெள்ளிக்குழைத்துணி என்று தொடங்கும் பொது பதிகத்தின் பாடலில் (4.112.7) பிரளயம் முடிந்த பின்னர் மீண்டும் உலகினை தோற்றுவிக்கும் எண்ணத்துடன் பெருமான் வீணை வாசிப்பதாக அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். ஊழிக் காலத்தையும் தாண்டி சிவபெருமான் இருக்கும் நிலையும், உலகினை மறுபடியும் தோற்றுவிக்கும் எண்ணம் கொண்டு, விளையாட்டாக உலகினைத் தோற்றுவித்து, உயிர்கள் தங்களது வினைகளைக் கழித்துக் கொள்வதற்கு வாய்ப்பு அளிக்கும் இறைவனின் கருணையும் இந்த பாடலில் அப்பர் பெருமானால் உணர்த்தப்படுகின்றது. களேபரம்=உயிரற்ற உடல்: பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகிய இருவரும் தெய்வங்களாக கொண்டாடப்படினும், அவர்களுக்கும் முடிவு என்பது உண்டு என்பதும், சிவபெருமான் ஒருவன் தான் முடிவில்லாதவன் என்பதையும் உணர்த்தும் பொருட்டு, பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகியோரின் உடல்களை தோள் மேல் போட்டுக் கொண்டு சிவபெருமான் கங்காள வேடம் தாங்கி இருப்பதாக இங்கே கூறப்படுகின்றது

    பெருங்கடல் மூடிப் பிரளயம் கொண்டு பிரமனும் போய்
    இருங்கடல் மூடி இறக்கும் இறந்தான் களேபரமும்
    கருங்கடல் வண்ணன் களேபரமும் கொண்டு கங்காளராய்
    வரும் கடன் மீள நின்று எம்மிறை நல்வீணை வாசிக்குமே 

திருவெண்காடு தலத்தின் மீது அருளிய திருத்தாண்டகத்தின் ஒரு பாடலில் (6.35.2)  அப்பர் பிரான் ஊழி வெள்ளம் பெருகி உலகங்கள் அனைத்தையும் அழித்து ஒலி ஓய்ந்து அடங்கிய பின்னர், வீணையில் வேதத்தின் ஒலியை வாசித்து, சிவபெருமான் இன்பம் அடைவார் என்று கூறுவதன் மூலம், ஊழிக் காலத்தையும் தாண்டி நிற்பவர் சிவபெருமான் என்பதை நமக்கு உணர்த்துகின்றார். ஏதம்=துன்பம்: ஒத்து=ஒன்றாகக் கலந்து. இந்த பாடலில் திருவடிப் பெருமை கூறப்படுகின்றது.

    பாதம் தரிப்பார் மேல் வைத்த பாதர் பாதாளம் ஏழும்
       உருவப் பாய்ந்த பாதர்
    ஏதம் படா வண்ணம் நின்ற பாதர் ஏழ் உலகுமாய்
        நின்ற ஏக பாதர்
    ஓதத்து ஒலி மடங்கி ஊர் உண்டேறி ஒத்து உலகம்
         எல்லாம் ஒடுங்கிய பின்
    வேதத்து ஒலி கொண்டு வீணை கேட்பார் வெண்காடு
        மேவிய விகிர்தனாரே

ஆமாத்தூர் தலத்து பாடல் ஒன்றினில் (6.09.2) அப்பர்  நாயகி தனது இல்லம் நோக்கி பலி ஏற்பதற்கு வந்த பெருமான் வீணை ஏந்தியவராக வந்ததாக கற்பனை செய்கின்றாள். முரலுதல்=வீணை ஒலித்தல்; கந்தாரம்=காந்தாரம் என்பதன் திரிபு, எதுகை நோக்கி திரிந்தது, ஒரு வகைப் பண்; நொந்தார் போல்=வருத்தப்பட்டவர், பசி மிகுதியால் வருத்தப்பட்டவர்., அந்தாமரை=அம்+தாமரை, அழகிய தாமரை. நொந்தார் என்பதற்கு சிவக்கவிமணி சுவையான விளக்கம் ஒன்றினை அளிக்கின்றார். அகில உலகங்களுக்கும் நாயகனான தன்னை நோக்கி, உமது ஊர் யாது என்று கேட்ட அறியாமையை நினைத்து நொந்தார் என்று கூறுகின்றார்.,

    வெந்தார் வெண்பொடிப் பூசி வெள்ளை மாலை விரிசடை
        மேல் தாம் சூடி வீணை   ஏந்திக்
    கந்தாரம் தாம் முரலாப் போகா நிற்கக் கறை சேர் மணி மிடற்றீர்
        ஊர் ஏது  என்றேன்
    நொந்தார் போல் வந்து எனது இல்லே புக்கு நுடங்கேர் இடை
       மடவாய் நம்மூர்  கேட்கில்
    அந்தாமரை மலர் மேல் அளிவண்டு யாழ் செய் ஆமாத்தூர்
         என்று அடிகள்  போயினாரே    

திருமால் பிரமன் உள்ளிட்டு இறந்த பல தேவர்களின் உடல் எரிந்த பின்னர் கிடைக்கும் சாம்பலை உடலில் பூசிக்கொண்டு, வெண்ணிற மாலையை தலையில் சூடிக்கொண்டு, வீணை ஏந்தியபடியே, காந்தாரப் பண்ணை மீட்டிக்கொண்டு சிவபிரான் வந்தார். தான் செல்வது போல் பாசாங்கு செய்து, நின்ற இடத்தை விட்டு அகலாமல் சிறிது நேரம் இருந்தார். அவ்வாறு இருந்தவரை, கழுத்தில் கரிய கறையினை உடைய நீலகண்டரே உமது ஊர் யாது என்றேன். மிகவும் அதிகமான பசியில் வாடியவர் போல் எனது இல்லம் புகுந்த அவர், வளையும் அழகிய இடையினை உடையே பெண்ணே, எனது ஊர் யாது என்று கேட்கின்றாய் அல்லவா, தாமரை மலர் மேல் வண்டுகள் யாழ் போல் ஒலிக்கும் ஆமாத்தூர் எமது ஊர் என்று சொல்லிவிட்டு அவர் சென்றுவிட்டார் என்று அப்பர் நாயகி வருத்தத்துடன் கூறுவதாக அமைந்த பாடல் இது. 

இதே பதிகத்தின் ஆறாவது பாடலிலும் வீணை ஏந்தியவராக அப்பர் பெருமான் சித்தரிக்கின்றார். வீறு=ஆற்றல்; படிறு=வஞ்சனையான பேச்சுக்கள்; பாறு=பருந்து. ஆற்றல் உடைய எருதினை வாகனமாகக் கொண்டவராய், உடலில் நீறு பூசியவராய், ஒரு காதினில் வெண்தோடு அணிந்தவராய், இடது கையில் வீணை வைத்திருப்பவராய், தனது உடலில் இடது பாகத்தில் உமையம்மையைக் கொண்டவராய் மற்றொரு காதில் அணிந்துள்ள குழை ஆடுமாறு, கொடுகொட்டிப் பறை முழங்க,  கபாலத்திலிருந்து வீசும் புலால் நாற்றத்தினை உணர்ந்த பருந்துகள் அணுகும் தலையைக் கையில் ஏந்தியவராய், பிச்சை கேட்டு சிவபிரான் எனது இல்லம் வந்தார். ஆனால் பிச்சையினை ஏற்காமல், வஞ்சகமான பேச்சுக்களைப் பேசிய அவர், கங்கை நதியைத் தனது சடையில் சூடிக் கொண்ட அடிகள் தாம். அவர் மிகவும் அழகியரே என்பதே இந்த பாடலின் திரண்ட கருத்து.

    வீறுடைய ஏறேறி நீறு பூசி வெண்தோடு பெய்து
         இடங்கை வீணையேந்திக்
    கூறுடைய மடவாள் ஓர் பாகம் கொண்டு குழையாடக்
         கொடுகொட்டி கொட்டா வந்து
    பாறுடைய படுதலை ஓர் கையில் ஏந்திப் பலி கொள்வார்
         அல்லர் படிறே பேசி 
    ஆறுடைய சடைமுடி எம் அடிகள் போலும் அழகியரே
          ஆமாத்தூர் ஐயனாரே

திருவாய்மூர் தலத்தினில் பெருமானின் ஆடல் காட்சியைக் காணும் வாய்ப்பினைப் பெற்ற அப்பர் பிரான், ஏழிசை யாழ் வீணை முரலக் கண்டேன் என்று பெருமானின் கோலத்தை ஒரு பாடலில் (6.77) கூறுகின்றார்.

    குழையார் திருத்தோடு காதில் கண்டேன் கொக்கரையும்
           சச்சரியும் கொள்கை கண்டேன் 
    இழையார் புரி நூல் வலத்தே கண்டேன் ஏழிசை யாழ்
           வீணை முரலக் கண்டேன் 
    தழையார் சடை கண்டேன் தன்மை கண்டேன் தக்கையொடு
            தாளம் கறங்கக்  கண்டேன்
    மழையார் திரு மிடறும் மற்றும் கண்டேன் வாய்மூர்
           அடிகளை நான் கண்டவாறே 

  .
கூடலையாற்றூர் தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (7.85.6) சுந்தரர், தரமான வீணையை ஏந்தியவர் பெருமான் என்று குரிப்பிடுகின்றார். திருமுதுகுன்றம் செல்வதற்கு வழி யாது என்று கேட்டதற்கு, இந்த வழி தான் என்று கூடலையாற்றூர் செல்லும் வழியை காட்டியும் தன்னுடன் நடந்தும் வந்து பெருமான் புரிந்த திருவிளையாடலை அறியாத ஏழையாக தான் இருந்ததை எண்ணி, தனது அறியாமையை நினைத்து சுந்தரர் வருந்தும் பாடல். பெரிய புராணத்தில் சுந்தரரின் வரலாற்றில் பெருமான் வேறுவேறு உருவத்தில் ஐந்து முறை வந்து தோன்றியபோதும், சுந்தரர் அறியாமல் இருந்ததாக கூறப்படுகின்றது. திருமணத்தினை தடுக்கும் எண்ணத்துடன் திருவெண்ணெய்நல்லூரில் அடிமை ஓலையுடன் தோன்றியது, திருவதிகை சித்த வடத்தில் முதியவராக அருகில் வந்து படுத்து இரண்டு முறை சுந்தரரின் தலை மேல் தனது காலை வைத்து அவரது தூக்கத்தை கலைத்தது, குருகாவூர் வெள்ளடை செல்லும் வழியில் பந்தலின் கீழே காத்திருந்து சுந்தரருக்கு அவரது குழுவினருக்கும் பொதி சோறும் நீரும் அளித்தது, திருக்கச்சூர் தலத்தில் களைத்திருந்த சுந்தரருக்காக பல வீடுகள் சென்று பிச்சை எடுத்து சுந்தரருக்கு அமுது படைத்தது முதலியன மற்ற நான்கு நிகழ்ச்சிகள்.     

    வித்தாக வீணையொடும் வெண்புரி நூல் பூண்டு
    முத்தன வெண்முறுவல் மங்கையொடும் உடனே
    கொத்து அலரும் பொழில் சூழ் கூடலையாற்றூரில்
    அத்தன் இவ்வழி போந்த அதிசயமே அறியேனே 

பொழிப்புரை:

புலிநகக் கொன்றை மலர், செருந்தி மலர், நறுமணம் மிக்க புன்னை மலர், தாழை மலர்,  ஆகிய மலர்கள் அருகருகே காணப்படும் கடற்கரை சோலைகளில் வெண்குருகு பறவைகள்  நிறைந்து காணப்படும் வெண்காடு தலத்தில் உறையும் இறைவர், தன்னை எதிர்த்து வந்த மதயானையின் தோலினை உரித்தவர் ஆவார். அவர் யாழினைப் போன்று இனிமையான குரலினை உடையவர் அல்லவா.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/20/97-மந்திர-மறையவை---பாடல்-4-2923898.html
2921543 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 97. மந்திர மறையவை - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, July 1, 2018 03:48 PM +0530
பாடல் 4:

    ஞாழலும் செருந்தியும் நறுமலர்ப் புன்னையும்
    தாழை வெண்குருகு அயல் தயங்கு கானலில்
    வேழமது உரித்த வெண்காடு மேவிய
    யாழினது இசை உடை இறைவர் அல்லரே

விளக்கம்:

ஞாழல்=புலிநகக் கொன்றை மலர்; செருந்தி=சிகப்பு நிறத்தில் உள்ள பூ; தேவியின் குரல் இனிமைக்கு யாழ், வீணை, தேன், பால், கரும்பின் சாறு, கரும்பு கட்டி, வெல்லப்பாகு, குழல், மழலை மொழி ஆகியவை போன்று இனிமையாக இருப்பதாக பல திருமுறை பாடல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. பெருமானின் மொழி இனிமையை குறிப்பிடும் பாடல்கள் மிகவும் அரிது. குருகு=குருக்கத்தி மலர்; கானல்=கடற்கரை சோலை; யாழினது இசை உடையவன் என்ற தொடருக்கு, யாழினை உடையவன் என்று சிவக்கவிமணியார் விளக்கம் அளிக்கின்றார். யாழ் என்றும் வீணை என்றும் பெருமான் வாசிக்கும் கருவியை தேவார ஆசிரியர்கள் குறிப்பிடுகின்றார்கள்

திருக்கானூர் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (1.73.8) தமிழ் போன்று இனிய வார்த்தைகள் பேசி பெருமான் தனது இல்லத்திற்கு வந்ததாக சம்பந்தர் நாயகி கற்பனை செய்கின்றாள். மேலும் தாளத்தோடு கூடிய இனிய பாடல்களை, வீணை குழவம் (மத்தளம் போன்ற கருவி) மொந்தை (பறை போன்ற இசைக்கருவி) எழுப்பும் பின்னணி இசைக்கு ஏற்ப பாடிக்கொண்டு வந்த பெருமான், அழகிய திருமேனியை உடையவர், தனது இல்லத்தின் உள்ளே புகுந்த பின்னர், அந்த இடத்தினை விட்டு பெயராமல் சிறிது நேரம் இருந்தார். நான் அவர் பால் காதல் கொண்டிருந்தது போல் அவரும் என் பால் கொண்டுள்ள காதலால் என்னை விட்டு பிரியாமல், எனது இல்லத்தில் நீண்ட நேரமாக இருக்கின்றார் என்று நான் எண்ணிய போது திடீரென்று அவர் மறைந்து விட்டார். அவர் மறைந்ததால் ஏற்பட்ட ஆற்றாமையால் எனது மேனிஇளைத்தது, உருவத்தின் அழகு குறைந்தது, மேலும் எனது உடலில் பசலை படர்ந்து உடலின் நிறமே மாறியது. இவ்வாறு என்னை மாற்றியவர் கானூர் தலத்தில் உள்ளவரும் பவள நிறத்தில் திருமேனியை உடையவரும் ஆகிய பெருமான் ஆவார் என்று சம்பந்தர் நாயகி இறைவன் தன்னை விட்டு பிரிந்ததால் ஏற்பட்ட விளைவினை
கூறும் நயமான பாடல். குமிழம்பூ என்பது பாலை நிலத்தில் பூக்கும் ஒரு பூ வகை. பெண்களின் கூறிய மூக்கினுக்கு உவமையாக பல இலக்கியங்களிலும் சொல்லப் படுவது. பொன்னின் நிறத்திலும் மங்கிய சிவப்பு (Rose) வண்ணத்திலும் காணப்படுகின்றது. இங்கே பசலை பூத்த தனது மேனியின் நிறத்திற்கு உவமையாக குமிழம்பூ நிறத்தினை தலைவி குறிப்பிடுகின்றாள்.

    தமிழின் நீர்மை பேசித் தாளம் வீணை பண்ணி நல்ல
    முழவ மொந்தை மல்கு பாடல் செய்கை இடம் ஒவார்
    குமிழின் மேனி தந்து கோல நீர்மை அது கொண்டார்
    கமழும் சோலைக் கானூர் மேய பவள வண்ணரே     

திருநணா (தற்போதைய பெயர் பவானி) மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (2.72.2) பெருமான் வீணை ஏந்தியிருப்பதாக திருஞான சம்பந்தர் கூறுகின்றார். நாட்டம்=கண்; ஈட்டும் துயரம் என்று உயிர்கள் அனுபவிக்கும் துயரங்களுக்கு காரணமான வினைகளை இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். சேடு ஆர்=உயர்ந்த இடம், இங்கே மலை; முந்தூழ்=மூங்கில்   

    நாட்டம் பொலிந்து இலங்கு நெற்றியினான் மற்றொரு கை வீணை ஏந்தி
    ஈட்டும் துயர் அறுக்கும் எம்மான் இடம் போலும் இலை சூழ் கானில்  
    ஓட்டம் தரு அருவி வீழும் விசை காட்ட முந்தூழ் ஓசைச்
    சேட்டார் மணிகள் அணையும் திசை சேர்க்கும் திருநணாவே

கோளறு திருப்பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (2.85.1) வீணை வாசித்தவாறு பெருமான் தனது உள்ளத்தில் இருப்பதாக சம்பந்தர் கூறுகின்றார். மேலும் தனது உள்ளத்தினில் இறைவன் அமர்ந்து இருப்பதால், அனைத்து கோள்களும் தனக்கு குற்றமற்ற வகையில் நன்மை செய்யும் என்றும் மிகவும் உறுதியாக கூறுகின்றார். 

  வேயுறு தோளி பங்கன் விடமுண்ட கண்டன் மிக நல்ல
   வீணை தடவி
மாசறு திங்கள் கங்கை முடி மேல் அணிந்து என் உளமே
   புகுந்த அதனால்
ஞாயிறு திங்கள் செவ்வாய் புதன் வியாழன் வெள்ளி சனி
    பாம்பு இரண்டும் உடனே
ஆசறு நல்ல நல்ல அவை நல்ல நல்ல அடியார்
    அவர்க்கு மிகவே

திருவலஞ்சுழி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் (2.106.9) ஒன்றினில், திருஞான சம்பந்தர், தனது கையினில் பெருமான் வீணை வைத்துக்கொண்டு இருப்பதாக கூறுகின்றார். வலஞ்சுழி தலத்தினை அடியார்கள் வலம் வருவதை பாதத்தால் சுழலும் மாந்தர்கள் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுவது புதுவிதமான சொல்லாட்சியாக உள்ளது.

    அழலது ஓம்பிய அலர் மிசை அண்ணலும் அரவணை துயின்றானும்  
    கழலும் சென்னியும் காண்பரிதாயவர் மாண்பமர் தடக்கையில்
    மழலை வீணையர் மகிழ் திருவலஞ்சுழி வலம் கொடு பாதத்தால்
    சுழலும் மாந்தர்கள் தொல்வினை அதனொடு துன்பங்கள் களைவாரே 

பல்லவனீச்சரம் தலத்தின் மீது பாடிய பாடலில் (3.112.1) பாடல் வீணையர் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். ஒரு கையினில் மழு ஏந்தியும் மற்றொரு கையில் வீணை ஏந்தியும் காட்சி அளிக்கும் பெருமான் எத்தன்மையர் என்று எவ்வாறு கூறுவது என்று சம்பந்தர் இங்கே உணர்த்துகின்றார். ஆயுதம் ஏந்துவதும் வீணை இசைப்பது ஒன்றுக்கொன்று மாறுபட்டு பொருந்தாத செய்கையாக இருக்கும் நிலை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. பாணியர்= கையில் ஏந்தியவர். தண்டபாணி கோதண்டபாணி, சாரங்கபாணி சக்கரபாணி என்று கூறுவதைப் போன்று பரசுபாணி என்று நாம் பொருள் கொள்ள வேண்டும்.

    பரசு பாணியர் பாடல் வீணையர் பட்டினத்துறை பல்லவனீச்சரத்து    
    அரசு பேணி நின்றார் இவர் தன்மை அறிவார் யார் 

வெள்ளிக்குழைத்துணி என்று தொடங்கும் பொது பதிகத்தின் பாடலில் (4.112.7) பிரளயம் முடிந்த பின்னர் மீண்டும் உலகினை தோற்றுவிக்கும் எண்ணத்துடன் பெருமான் வீணை வாசிப்பதாக அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். ஊழிக் காலத்தையும் தாண்டி சிவபெருமான் இருக்கும் நிலையும், உலகினை மறுபடியும் தோற்றுவிக்கும் எண்ணம் கொண்டு, விளையாட்டாக உலகினைத் தோற்றுவித்து, உயிர்கள் தங்களது வினைகளைக் கழித்துக் கொள்வதற்கு வாய்ப்பு அளிக்கும் இறைவனின் கருணையும் இந்த பாடலில் அப்பர் பெருமானால் உணர்த்தப்படுகின்றது. களேபரம்=உயிரற்ற உடல்: பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகிய இருவரும் தெய்வங்களாக கொண்டாடப்படினும், அவர்களுக்கும் முடிவு என்பது உண்டு என்பதும், சிவபெருமான் ஒருவன் தான் முடிவில்லாதவன் என்பதையும் உணர்த்தும் பொருட்டு, பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகியோரின் உடல்களை தோள் மேல் போட்டுக் கொண்டு சிவபெருமான் கங்காள வேடம் தாங்கி இருப்பதாக இங்கே கூறப்படுகின்றது

    பெருங்கடல் மூடிப் பிரளயம் கொண்டு பிரமனும் போய்
    இருங்கடல் மூடி இறக்கும் இறந்தான் களேபரமும்
    கருங்கடல் வண்ணன் களேபரமும் கொண்டு கங்காளராய்
    வரும் கடன் மீள நின்று எம்மிறை நல்வீணை வாசிக்குமே 

திருவெண்காடு தலத்தின் மீது அருளிய திருத்தாண்டகத்தின் ஒரு பாடலில் (6.35.2)  அப்பர் பிரான் ஊழி வெள்ளம் பெருகி உலகங்கள் அனைத்தையும் அழித்து ஒலி ஓய்ந்து அடங்கிய பின்னர், வீணையில் வேதத்தின் ஒலியை வாசித்து, சிவபெருமான் இன்பம் அடைவார் என்று கூறுவதன் மூலம், ஊழிக் காலத்தையும் தாண்டி நிற்பவர் சிவபெருமான் என்பதை நமக்கு உணர்த்துகின்றார். ஏதம்=துன்பம்: ஒத்து=ஒன்றாகக் கலந்து. இந்த பாடலில் திருவடிப் பெருமை கூறப்படுகின்றது.

    பாதம் தரிப்பார் மேல் வைத்த பாதர் பாதாளம் ஏழும் உருவப் பாய்ந்த பாதர்
    ஏதம் படா வண்ணம் நின்ற பாதர் ஏழ் உலகுமாய் நின்ற ஏக பாதர்
    ஓதத்து ஒலி மடங்கி ஊர் உண்டேறி ஒத்து உலகம் எல்லாம் ஒடுங்கிய பின்
    வேதத்து ஒலி கொண்டு வீணை கேட்பார் வெண்காடு மேவிய விகிர்தனாரே

ஆமாத்தூர் தலத்து பாடல் ஒன்றினில் (6.09.2) அப்பர்  நாயகி தனது இல்லம் நோக்கி பலி ஏற்பதற்கு வந்த பெருமான் வீணை ஏந்தியவராக வந்ததாக கற்பனை செய்கின்றாள். முரலுதல்=வீணை ஒலித்தல்; கந்தாரம்=காந்தாரம் என்பதன் திரிபு, எதுகை நோக்கி திரிந்தது, ஒரு வகைப் பண்; நொந்தார் போல்=வருத்தப்பட்டவர், பசி மிகுதியால் வருத்தப்பட்டவர்., அந்தாமரை=அம்+தாமரை, அழகிய தாமரை. நொந்தார் என்பதற்கு சிவக்கவிமணி சுவையான விளக்கம் ஒன்றினை அளிக்கின்றார். அகில உலகங்களுக்கும் நாயகனான தன்னை நோக்கி, உமது ஊர் யாது என்று கேட்ட அறியாமையை நினைத்து நொந்தார் என்று கூறுகின்றார்.,

    வெந்தார் வெண்பொடிப் பூசி வெள்ளை மாலை விரிசடை
        மேல் தாம் சூடி வீணை         ஏந்திக்
    கந்தாரம் தாம் முரலாப் போகா நிற்கக் கறை சேர் மணி
        மிடற்றீர் ஊர் ஏது             என்றேன்
    நொந்தார் போல் வந்து எனது இல்லே புக்கு நுடங்கேர்
       இடை மடவாய் நம்மூர்             கேட்கில்
    அந்தாமரை மலர் மேல் அளிவண்டு யாழ் செய் ஆமாத்தூர்
       என்று அடிகள்             போயினாரே    

திருமால் பிரமன் உள்ளிட்டு இறந்த பல தேவர்களின் உடல் எரிந்த பின்னர் கிடைக்கும் சாம்பலை உடலில் பூசிக்கொண்டு, வெண்ணிற மாலையை தலையில் சூடிக்கொண்டு, வீணை ஏந்தியபடியே, காந்தாரப் பண்ணை மீட்டிக்கொண்டு சிவபிரான் வந்தார். தான் செல்வது போல் பாசாங்கு செய்து, நின்ற இடத்தை விட்டு அகலாமல் சிறிது நேரம் இருந்தார். அவ்வாறு இருந்தவரை, கழுத்தில் கரிய கறையினை உடைய நீலகண்டரே உமது ஊர் யாது என்றேன். மிகவும் அதிகமான பசியில் வாடியவர் போல் எனது இல்லம் புகுந்த அவர், வளையும் அழகிய இடையினை உடையே பெண்ணே, எனது ஊர் யாது என்று கேட்கின்றாய் அல்லவா, தாமரை மலர் மேல் வண்டுகள் யாழ் போல் ஒலிக்கும் ஆமாத்தூர் எமது ஊர் என்று சொல்லிவிட்டு அவர் சென்றுவிட்டார் என்று அப்பர் நாயகி வருத்தத்துடன் கூறுவதாக அமைந்த பாடல் இது. 

இதே பதிகத்தின் ஆறாவது பாடலிலும் வீணை ஏந்தியவராக அப்பர் பெருமான் சித்தரிக்கின்றார். வீறு=ஆற்றல்; படிறு=வஞ்சனையான பேச்சுக்கள்; பாறு=பருந்து. ஆற்றல் உடைய எருதினை வாகனமாகக் கொண்டவராய், உடலில் நீறு பூசியவராய், ஒரு காதினில் வெண்தோடு அணிந்தவராய், இடது கையில் வீணை வைத்திருப்பவராய், தனது உடலில் இடது பாகத்தில் உமையம்மையைக் கொண்டவராய் மற்றொரு காதில் அணிந்துள்ள குழை ஆடுமாறு, கொடுகொட்டிப் பறை முழங்க,  கபாலத்திலிருந்து வீசும் புலால் நாற்றத்தினை உணர்ந்த பருந்துகள் அணுகும் தலையைக் கையில் ஏந்தியவராய், பிச்சை கேட்டு சிவபிரான் எனது இல்லம் வந்தார். ஆனால் பிச்சையினை ஏற்காமல், வஞ்சகமான பேச்சுக்களைப் பேசிய அவர், கங்கை நதியைத் தனது சடையில் சூடிக் கொண்ட அடிகள் தாம். அவர் மிகவும் அழகியரே என்பதே இந்த பாடலின் திரண்ட கருத்து.

    வீறுடைய ஏறேறி நீறு பூசி வெண்தோடு பெய்து இடங்கை வீணையேந்திக்
    கூறுடைய மடவாள் ஓர் பாகம் கொண்டு குழையாடக் கொடுகொட்டி கொட்டா  வந்து
    பாறுடைய படுதலை ஓர் கையில் ஏந்திப் பலி கொள்வார்  அல்லர் படிறே பேசி 
    ஆறுடைய சடைமுடி எம் அடிகள் போலும் அழகியரே ஆமாத்தூர் ஐயனாரே

திருவாய்மூர் தலத்தினில் பெருமானின் ஆடல் காட்சியைக் காணும் வாய்ப்பினைப் பெற்ற அப்பர் பிரான், ஏழிசை யாழ் வீணை முரலக் கண்டேன் என்று பெருமானின் கோலத்தை ஒரு பாடலில் (6.77) கூறுகின்றார்.

    குழையார் திருத்தோடு காதில் கண்டேன் கொக்கரையும் சச்சரியும் கொள்கை  கண்டேன் 
    இழையார் புரி நூல் வலத்தே கண்டேன் ஏழிசை யாழ் வீணை முரலக் கண்டேன் 
    தழையார் சடை கண்டேன் தன்மை கண்டேன் தக்கையொடு தாளம் கறங்கக்  கண்டேன்
    மழையார் திரு மிடறும் மற்றும் கண்டேன் வாய்மூர் அடிகளை நான் கண்டவாறே 

  .
கூடலையாற்றூர் தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (7.85.6) சுந்தரர், தரமான வீணையை ஏந்தியவர் பெருமான் என்று குரிப்பிடுகின்றார். திருமுதுகுன்றம் செல்வதற்கு வழியாது என்று கேட்டதற்கு, இந்த வழி தான் என்று கூடலையாற்றூர் செல்லும் வழியை காட்டியும் தன்னுடன் நடந்தும் வந்து பெருமான் புரிந்த திருவிளையாடலை அறியாத ஏழையாக தான் இருந்ததை எண்ணி, தனது அறியாமையை நினைத்து சுந்தரர் வருந்தும் பாடல். பெரிய புராணத்தில் சுந்தரரின் வரலாற்றில் பெருமான் வேறுவேறு உருவத்தில் ஐந்து முறை வந்து தோன்றியபோதும், சுந்தரர் அறியாமல் இருந்ததாக கூறப்படுகின்றது. திருமணத்தினை தடுக்கும் எண்ணத்துடன் திருவெண்ணெய்நல்லூரில் அடிமை ஓலையுடன் தோன்றியது, திருவதிகை சித்த வடத்தில் முதியவராக அருகில் வந்து படுத்து இரண்டு முறை சுந்தரரின் தலை மேல் தனது காலை வைத்து அவரது தூக்கத்தை கலைத்தது, குருகாவூர் வெள்ளடை செல்லும் வழியில் பந்தலின் கீழே காத்திருந்து சுந்தரருக்கு அவரது குழுவினருக்கும் பொதி சோறும் நீரும் அளித்தது, திருக்கச்சூர் தலத்தில் களைத்திருந்த சுந்தரருக்காக பல வீடுகள் சென்று பிச்சை எடுத்து சுந்தரருக்கு அமுது படைத்தது முதலியன மற்ற நான்கு நிகழ்ச்சிகள். 
    
    வித்தாக வீணையொடும் வெண்புரி நூல் பூண்டு
    முத்தன வெண்முறுவல் மங்கையொடும் உடனே
    கொத்து அலரும் பொழில் சூழ் கூடலையாற்றூரில்
    அத்தன் இவ்வழி போந்த அதிசயமே அறியேனே 

பொழிப்புரை:

புலிநகக் கொன்றை மலர், செருந்தி மலர், நறுமணம் மிக்க புன்னை மலர், தாழை மலர்,  ஆகிய மலர்கள் அருகருகே காணப்படும் கடற்கரை சோலைகளில் வெண்குருகு பறவைகள்  நிறைந்து காணப்படும் வெண்காடு தலத்தில் உறையும் இறைவர், தன்னை எதிர்த்து வந்த மதயானையின் தோலினை உரித்தவர் ஆவார். அவர் யாழினைப் போன்று இனிமையான குரலினை உடையவர் அல்லவா.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/19/97-மந்திர-மறையவை---பாடல்-4-2921543.html
2921541 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 97. மந்திர மறையவை - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, July 1, 2018 03:32 PM +0530 பாடல் 2:

    படையுடை மழுவினர் பாய்புலித் தோலின்
    உடை விரி கோவணம் உகந்த கொள்கையர்
    விடை உடை கொடியர் வெண்காடு மேவிய
    சடையிடைப் புனல் வைத்த சதுரர் அல்லரே

விளக்கம்:

விரி கோவணம்=நான்கு வேதங்களாக விரிந்த கோவணம். படையுடை மழு=மழு ஆயுதத்தை படையாக உடைய பெருமானார்; இந்த பாடலில் விரி கோவணம் என்று பெருமான் அணிந்துள்ள கோவண ஆடையினை சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். ஏன் இவ்வாறு திருஞான சம்பந்தர் கூறுகின்றார் என்பதற்கு நாம் மணிவாசகர் திருவாசகம் திருச்சாழல் பதிகத்தில் தெளிவு படுத்துவதை நாம் கீழ்க்கண்ட பாடலில் காணலாம். பெருமான் ஏன் வெறும் கோவண ஆடையுடன் காணப்படுகின்றார் என்று ஒரு பெண் கேட்ட கேள்விக்கு அடுத்த பெண்மணி விடை அளிப்பதாக அமைந்த பாடல். துன்னம் பெய்=தைக்கப்பட்ட; துன்னு=நெருங்கிய; துன்னு பொருள்=பொருளுடன் தொடர்பு கொண்டுள்ள; மன்னு கலை=நிலை பெற்ற ஞானக் கலைகள்; வான்=நீண்ட; சில திருமுறைப் பாடல்கள் நால்விரல் கோவணம் என்றும் குறிப்பிடுகின்றன. 

    என்னப்பன் எம்பிரான் எல்லார்க்கும் தான் ஈசன்
    துன்னம் பெய் கோவணமாக் கொள்ளும் அது என்னேடி
    மன்னு கலை துன்னு பொருள் மறை நான்கே வான் சரடா
    தன்னையே கோவணமாச் சாத்தினன் காண் சாழலோ 

எனது தலைவன் எனக்கு தந்தை போன்றவன் என்று எல்லா உயிர்களாலும் சிறப்பித்து அழைக்கப்படும் ஈசன், பெரிய துணியிலிருந்து கிழித்து தைக்கப்பட்ட கோவணத்தை அணிந்திருக்கும் நிலை இறைவனுக்கு பொருத்தமான செயலா என்று முதல் பெண்மணி கேள்வி கேட்கின்றாள். அதற்கு விடையாக அடுத்தவள் கூறுகின்றாள், பெருமான் அணிந்திருக்கும் கோவணத்தை நீ என்னவென்று கருதுகின்றாய். பெருமான் அணிந்திருப்பது பஞ்சு நூலால் செய்யப்பட்ட கோவணம் அல்ல; ஞான நூலாகிய நான்கு வேதங்களே இணைந்து கோவணமாக அமைந்துள்ளன என்று புரிந்து கொள்வாயாக என்று கூறுகின்றாள். மேலும் இந்த கோவணத்தை தாங்குகின்ற அரை ஞாண் கயிறாக, நிலையாக உள்ள ஞானக் கலைகள் இருக்கின்றன என்று கூறி பெருமான் அணிந்திருக்கும் கோவண ஆடையின் உயர்வு இங்கே விளக்கப் படுகின்றது. இந்த கருத்தினை உள்ளடக்கியே, வேதங்களாக விரியும் கோவணம் என்ற பொருள் பட, விரி கோவணம் என்று பல திருமுறைப் பாடல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. அத்தகைய திருமுறை பாடல்கள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காண்போம்.

பெரியபுராணம் மானக்கஞ்சாற நாயனார் புராணத்தில் சேக்கிழார் மாவிரதியாக வந்த பெருமானின் கோலத்தை விவரிக்கும் போது அவர் அணிந்திருந்த கோவணத்தை அருமறை நூல் கோவணம் என்று குறிப்பிடுகின்றார். இந்த பாடலில் பஞ்ச முத்திரை என்று சேக்கிழார் குறிப்பிடுகின்றார். ஞானிகளின் திருமேனியில் ஐந்து குறிகள் (தாமரை, சங்கு, மீன், சக்கரம் மற்றும் தண்டம் ஆகியவை) வரைகீற்றுகளாக இருக்கும் என்று கூறுவார்கள். சிலர் தண்டு வாள், சங்கு, சக்கரம் மற்றும் வில் என்பன இந்த ஐந்து முத்திரைகள் என்றும் கூறுவார்கள். உயர்ந்ததாக கருதப்படும் நான்கு வேதங்களும், பெருமானின் கோவணமாக உள்ள நிலை பெருமானின் சிறப்பினை உணர்த்துகின்றது.  

    ஒரு முன்கைத் தனி மணி கோத்தணிந்து ஒளிர் சூத்திரமும் 
    அருமறை நூல் கோவணத்தின் மிசை அசையும் திருவுடையும்
    இருநிலத்தின் மிசை தோய்ந்த எழுதரிய திருவடியும்
    திருவடிவில் திருபஞ்ச முத்திரையும் திகழ்ந்து இலங்க  

திருவக்கரை தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (3.60.4) பெருமான் அணிந்துள்ள கோவண ஆடையினை விரிகோவண ஆடை என்று திருஞானசம்பந்தர் கூறுகின்றார். கனல் மேவிய ஆடலினான் என்று மகாசங்கார காலத்தில் உலகெல்லாம் எரியும் போது அந்த அக்னியின் நடுவே நின்று ஆடும் தன்மையை குறிப்பிடுகின்றார். விரித்து கூறப்படும் வேதங்களை கோவண ஆடையாக அணிந்துள்ள பெருமான், திருநீற்றினை உடலின் மீது பூசியுள்ளான் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். மையணி மாமிடற்றான் என்று இறைவன் விடத்தைத் தனது கழுத்தினில் தேக்கியதால் ஏற்பட்டுள்ள கருமை நிறத்து கறை உணர்த்தப் படுகின்றது.   

    நெய்யணி சூலமொடு நிறை வெண்மழுவும் அரவும்
    கையணி கொள்கையினான் கனல் மேவிய ஆடலினான்
    மெய்யணி வெண்பொடியான் விரி கோவண ஆடையின் மேல்
    மையணி மாமிடற்றான் உறையும் இடம் வக்கரையே

நெல்வெண்ணெய் தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (3.96.3) திருஞானசம்பந்தர் விரிகோவணத்தீர் என்று பெருமானை அழைக்கின்றார். மலர்களை பெருமானின் திருமேனியின் மீது தூவி, அவனது புகழினை போற்றி பாடுவோரை உயர்ந்தவர்கள் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.   

    திரைவிரி தொல்புகழ் நெல்வெணெய் மேவிய
    அரை விரி கோவணத்தீரே
    அரை விரி கோவணத்தீர் மை அலர் கொடு
    உரை விரிப்போர் உயர்ந்தோரே    

திருமறைக்காடு தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (5.10.4) அப்பர் பிரான் விரிகொள் கோவண ஆடை என்று பெருமான் அணிந்துள்ள ஆடையினை குறிப்பிடுகின்றார். வான் கதவம்=பெரிய கதவுகள்; பொருள் உணர்ந்து கொள்வதற்கு மிகவும் அரிதான வேதங்களை ஓதும் பரமன் என்று அப்பர் பிரான் இங்கே கூறுகின்றார். வான்புரம்= வலிமையுடன் வெல்வதற்கு அரிதாகிய விளங்கிய மூன்று கோட்டைகள்; தாங்கள் பெற்றிருந்த வரத்தின் வல்லமையால் எவராலும் வெல்ல முடியாத நிலையில் இருந்த திரிபுரத்து அரக்கர்களை வெல்லும் ஆற்றல் பெருமான் ஒருவனுக்கே இருந்தமையால், அவர்களை அழிப்பதற்கு பொருத்தமாக விளங்கியவர் என்று சிவபெருமானை அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். சுவண்டர்=பொருத்தமானவர். வான் கதவும்=எவரும் திறக்க முடியாத வண்ணம் இறுக்கமாக மூடிக் கொண்டிருந்த கதவுகள்; 

    அரிய நான்மறை ஓதிய நாவரோ
    பெரிய வான்புரம் சுட்ட சுவண்டரோ
    விரிகொள் கோவண ஆடை விருத்தரோ
    பெரிய வான் கதவம் பிரிவிக்கவே

நாகைக் காரோணம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (6.22.8) அப்பர் பிரானும், பெருமான் அணிந்துள்ள கோவண ஆடையினை விரி கோவணம் என்று சிறப்பித்து சொல்கின்றார். புண் தலைய யானை என்று இங்கே அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். யானையை அடக்குவதற்கு அங்குசம் என்ற ஆயுதத்தை யானைப்பாகர்கள் வைத்திருப்பார். கூரிய முனையைக் கொண்ட அதனால் யானையின் மத்தகத்தில் அழுத்தி அடக்குவார்கள். இவ்வாறு அங்குசத்தால் அடிக்கடி குத்தப் படுவதால் புண் உடையதாக யானையின் மத்தகம் (தலையின் ஒரு பகுதி) காணப்படுவதால் புண் தலை என்று இங்கே கூறுகின்றார்.     
 
    வெண் தலையும் வெண்மழுவும் ஏந்தினானை விரிகோவணம்
        அசைத்த வெண்ணீற்றானைப்
    புண் தலைய மால் யானை உரி போர்த்தானைப் புண்ணியனை
        வெண்ணீறு அணிந்தான் தன்னை
    எண்திசையும் எரியாட வல்லான் தன்னை ஏகம்பம்
         மேயானை எம்மான் தன்னைக்
    கண்டலம் கழனி சூழ் அந்தண் நாகைக் காரோணத்து
        எஞ்ஞான்றும் காணலாமே

நாகேச்சரம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (7.99.5) சுந்தரர் கோவண ஆடையின் மேல் பாம்பினை பெருமான் அணிந்துள்ளார் என்று கூறுகின்றார். நான்மறைகளை உரைத்ததும் அன்றி, நான்மறைகளின் பொருளையும் விளக்கி கூறியவர் பெருமான் என்று சுந்தரர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். 

    அரை விரி கோவணத்தோடு அரவு ஆர்த்து ஒரு நான்மறை நூல்
    உரை பெருகவ் வுரைத்து அன்று உகந்து அருள் செய்தது என்னே 
    வரை தரு மாமணியும் வரைச் சந்து அகிலோடும் உந்தித்
    திரை பொரு தண் பழனத் திரு நாகேச்சரத்தானே  

கோவண ஆடை அணிவதை பெருமான் மிகவும் விரும்புகின்றார் என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு. கோவணம் உகந்த கொள்கையர் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். இறைவனை கீளும் கோவணமும் அணிந்தவன் என்று பல திருமுறைப் பாடல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. நமக்கு சம்பந்தர் திருக்கோலக்கா தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடல் (1.23.1)  நினைவுக்கு வருகின்றது. கீள்=கிழிக்கப்பட்ட துணியால் முறுக்கிய கயிறு, கோவணத்தை தாங்குவதற்காக இடுப்பினில் கட்டப்படுவது. நீர்வளமும் நிலவளமும் நிறைந்த தலத்தினில் உறையும் இறைவன் ஏன் கோவணம் அணிந்து எளிமையாக இருக்கவேண்டும் என்ற கேள்வி இந்த பாடலில் கேட்கப் படுகின்றது. உலகனைத்தையும் தோற்றுவித்த இறைவன் விரும்பினால் அவனுக்கு கிடைக்காத பொருள் உளதோ. எல்லாம் உடையவனாக இருந்தாலும் எதிலும் பற்று கொள்ளமால் இருக்கும் நிலையை உணர்த்தும் முகமாக, கோவணம் அணிந்து சாம்பல் பூச்சுடன் இறைவன் காணப்படுகின்றான் என்று விளக்கம் கூறுவார்கள். எதனையும் அனுபவிக்காமல் பற்றற்ற யோகியாக தான் இருப்பதை உலகுக்கு உணர்த்தி, உலகப் பொருட்கள் மீதுள்ள பற்றினை விடுத்து வாழும் மனிதர்களுக்கு பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை அளிக்கப்பட்டு வீடுபேறு வழங்கப்படும் என்பதை உணர்த்தும் முகமாக பெருமான் இந்த கோலத்தில் இருக்கின்றார் என்று கூறுவார்கள். இவ்வாறு கோவணம் மட்டுமே அணிந்து குறைந்த ஆடையுடன் இருக்கும் இறைவன், ஆடையிலாதவன் என்ற பொருள் பட நக்கன் என்றும் நால்வர் பெருமானார்கள் அழைக்கின்றனர்.     

    மடையில் வாளை பாய மாதரார்
    குடையும் பொய்கைக் கோலக்கா உளான்
    சடையும் பிறையும் சாம்பல் பூச்சும் கீள்
    உடையும் கொண்ட உருவம் என் கொலோ     

கோவண ஆடை அணிந்திருப்பதால் குறை ஏதும் இல்லாதவர் என்று அப்பர் பெருமான் உணர்த்தும் பாடல் (6.09.08) ஒன்றும் நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. ஒன்றாலும் குறையிலீர் என்று அப்பர் பெருமான் மிகவும் நயமாக இறைவனின் நிலையினை இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். ஒன்றாலும் குறைவில்லை என்ற தொடர் மூலம் சிவபிரான் குறையேதும் இல்லாதவர் என்று அப்பர் பிரான் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். தேர், குதிரை, யானை போன்ற வாகனங்கள் இல்லை என்ற குறையோ (வாகனம், எருது), உயர்ந்த பட்டாடைகள் இல்லை என்ற குறையோ (உடை, கோவணம் மற்றும் தோலாடை), பொன்னாபரணம் இல்லை என்ற குறையோ (அணிகலன்கள், நாகம் மற்றும் எலும்பு மாலை), உயர்ந்த மாலைகள் இல்லை என்ற குறையோ (எலும்பு மாலை அல்லது தலைமாலை), வாசனை தரும் பொடிகள் பூசவில்லை என்ற குறையோ (மேனியில் பூசுவது திருநீறு), தமது தலமாகிய ஒற்றியூர், அடமானம் வைக்கப்பட்டு உள்ளது என்ற குறையோ இல்லாமால் இருப்பவர் சிவபெருமான் என்று உணர்த்தப்படுகின்றது. நிறை=அடக்க குணம்; ஒற்றியூர்=அடமானம் வைக்கப்பட்ட ஊர்.

    ஒன்றாலும் குறைவில்லை ஊர்தி வெள்ளேறு ஒற்றியூர்
         உம் ஊரே உணரக் கூறீர்
    நின்று தான் என் செய்வீர் போவீராகில் நெற்றி மேல் கண் காட்டி
         நிறையும்  கொண்டீர்
    என்றும் தான் இவ்வகையே இடர் செய்கின்றீர் இருக்கும் ஊர் இனி
        அறிந்தோம்   ஏகம்போ
    அன்றித் தான் போகின்றீர் அடிகள் எம்மோடு அழகியரே
         ஆமாத்தூர் ஐயனாரே

கோவணம் ஆடையினை அணிந்துள்ள பெருமான் நாணம் ஏதும் கொள்ளாதவர் என்று அப்பர் பிரான் திருவதிகை வீரட்டம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (5.53.1) கூறுகின்றார். நம் போன்றவர் அணியும் கோவண ஆடை போன்றது அல்லவே பெருமான் அணிந்துள்ள கோவண ஆடை. நான்கு வேதங்களும் கோவணமாக விரிந்து நிற்க. வேதங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ள பொருள் கீளாக தாங்கி நிற்கும் பெருமை வேறு எவருக்கு வாய்க்கும், இத்தகைய பெருமை படைத்த கோவணத்தை அணிந்ததற்கு நாணம் கொள்ளவேண்டிய அவசியம் இல்லை அல்லவா. மாறாக பெருமை தானே கொள்ளவேண்டும். உணர்ச்சிகளைக் கடந்த பெருமான், நாணம் கொள்வதுமில்லை, பெருமை அடைவதுமில்லை. பெருமானைக் கண்டால் தான் தனது கண்கள் துயில் கொள்ளும் என்பதால் தான் அவரை அடிக்கடி சென்று காண்பதாக அப்பர் நாயகி கூறுவதாக அமைந்துள்ள அகத்துறை பாடல். 

    கோணல் மாமதி சூடி ஓர் கோவணம்
    நாணில் வாழ்க்கை நயந்தும் பயன் நிலை 
    பாணில் வீணை பயின்றவன் வீரட்டம்
    காணில் அல்லது என் கண் துயில் கொள்ளுமே

 
இந்த பாடலில் பெருமானை சதுரர் என்று திருஞானசம்பந்தர் கூறுகின்றார். சதுரன் என்றால் திறமை உடையவன், சாமர்த்தியசாலி என்று பொருள். எவர்க்கும் இயலாத பல வீரச் செயல்களை புரிந்த பெருமானை சதுரன் என்று நால்வர் பெருமானர்கள் பல பாடல்களில் அழைத்து மகிழ்கின்றனர். கபில முனிவரின் சாபத்தால் எரிந்து சாம்பலாக மாறிய தனது முன்னோர்களை கடைத் தேற்றும் பொருட்டு, கங்கை நதியினை பாதாள உலகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும் முயற்சியில் ஈடுபட்ட பகீரதன் பிரமனை நோக்கி தவம் செய்ய, பிரமனும் அவனது தவத்தில் மகிழ்ந்து கங்கை நதியினை கீழே செல்லுமாறு பணிக்கின்றார். ஆனால் தேவ லோகத்தை விட்டுச் செல்வதில் விருப்பம் இல்லாத கங்கை, பூமியையே தனது வேகத்தால் புரட்டி கடலுடன் சேர்க்கும் எண்ணத்துடன், மிகுந்த வேகத்துடன் கீழே இறங்கத் தலைப்பட்டாள். அப்போது பூமிக்கு நேரவிருந்த அழிவிலிருந்து காக்கும் பொருட்டு கங்கை நதியினை தாங்குவார் எவருமின்றி, பெருமானின் உதவியை பகீரதன் நாட, பெருமானும் அதற்கு இசைந்து தனது சடை முடியில் கங்கையைத் தாங்கினார். இந்த நிகழ்ச்சி பல திருமுறைப் பாடல்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. உயரத்திலிருந்து கீழே பள்ளத்திற்கு பாயும் இயல்பு கொண்ட தண்ணீரை, தடுத்து நிறுத்தி தாங்குவதற்கு தனித் திறமை வேண்டும் அல்லவா. இந்த திறமை பெருமானிடம் இருந்ததை குறிப்பிட்டு சதுரர் என்று திருஞான சம்பந்தர் அழைக்கும் பாடலை நாம் இங்கே காண்போம். அல்லரே என்று பாடலை முடித்தாலும், எதிர்மறைக் பொருளாக குறிப்பிடுவதாக கொள்ளாமல் சதுரர் என்று சொல்வதாகவே நாம் பொருள் கொள்ள வேண்டும். விரி கோவணம்=நான்கு வேதங்களாக விரிந்த கோவணம்.

கற்குடி தலத்தின் (1.43.1) மீது அருளிய பதிகத்தில், திருஞானசம்பந்தர் பெருமான் கங்கை நதியினைத் தனது சடையினில் ஏற்றதை, தாழ்சடை வைத்த சதுரர் என்று குறிப்பிடுவதை நாம் கீழ்க்கண்ட பாடலில் காணலாம். ஒரு மாதினை உடலிலும் மற்றொரு மாதினை சடையிலும் வைத்திருந்தாலும், இன்ப துன்பங்களைக் கடந்தவராக பெருமான் உள்ளார் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார்.


    வடம் திகழ் மென்முலையாளை பாகமாதாக மதித்துத்
    தடம் திரை சேர் புனல் மாதை தாழ்சடை வைத்த சதுரர்
    இடம் திகழ் முப்புரிநூலர் துன்பமோடு இன்பமது எல்லாம்  
    கடந்தவர் காதலில் வாழும் கற்குடி மாமலையாரே

பொழிப்புரை:

பெருமான் மழுவினை தனது படையாக உடையவர்; பாயும் குணத்தினை உடைய புலியினைக் கொன்று அதன் தோலினைத் தனது ஆடையாக அணிந்தவர்; விரிந்த பொருளினை உடைய வேதங்களை கோவண ஆடையாக மகிழ்ந்து ஏற்றுக்கொண்டுளார்; இடப வடிவம் பொறிக்கப்பட்ட கொடியினை உடைய அவர் வெண்காடு தலத்தில் உறைகின்றார். தனது விரிந்த சடையின் இடையே கங்கை நதியை தேக்கி வைத்துள்ள அவர் மிகுந்த திறமையாளர் அல்லவா.       
 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/17/97-மந்திர-மறையவை---பாடல்-2-2921541.html
2921542 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 97. மந்திர மறையவை - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, July 1, 2018 03:32 PM +0530 பாடல் 3:

    பாலொடு நெய் தயிர் பலவும் ஆடுவர்
    தோலொடு நூலிழை துதைந்த மார்பினர்
    மேலவர் பரவு வெண்காடு மேவிய
    ஆலமது அமர்ந்த எம் அடிகள் அல்லரே

 
விளக்கம்:

ஆலம்=கல்லால மரம் மற்றும் நஞ்சு என்று இரண்டும் பொருத்தமான பொருளே. பெருமானை நஞ்சு சென்று அமர்ந்த கழுத்தினை உடையவன் என்றும் கல்லால மரத்தின் கீழ் அமர்ந்து சனகாதி முனிவர்கள் நால்வர்க்கும் அறம் உரைத்தவன் என்றும் கூறலாம். நூலிழை=பூணூல். மேலவர்=சிவஞானம் மிகுந்த அடியவர்கள். பலவும் ஆடுவர் என்பதற்கு, மற்ற பல பொருட்கள் என்று பொருள் கொண்டு, தேன் முதலியவற்றை குறிப்பிடுவதாகவும் பொருள் கொள்வார்கள். பதினொரு முறை ஸ்ரீருத்ரம் சொல்லி பெருமானை வழிபடும் முறையினில், பெருமானுக்கு எண்ணெய்க் காப்பிட்டு நீராட்டிய பின்னர், பஞ்சகவ்யம், பஞ்சாமிர்தம், தேன், நெய், பால், தயிர், கருப்பஞ்சாறு, பழரசம், இளநீர் மற்றும் சந்தனம் கொண்டு அபிடேகம் செய்வதும் வழக்கம். அடிகள்=தலைவர்

பொழிப்புரை:

பால், தயிர், நெய் முதலான பசுவிடமிருந்து கிடைக்கும் ஐந்து பொருட்களையும் கொண்டு மிகுந்த விருப்பமுடன் நீராடும் பெருமானின் மார்பினில் தோலாடையும் பூணூலும் பொருந்தி உள்ளன. சிவஞானம் மிகுந்த அடியார்களால் துதிக்கப் படும் திருவெண்காடு தலத்தில் பொருந்தி உறையும் அவர், கல்லால் மரத்தின் கீழ் அமர்ந்து சனகாதி முனிவர்கள் நால்வர்க்கும் அறம் உரைத்தவர் ஆவார். அவர் எமது தலைவர் அல்லவா. 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/18/97-மந்திர-மறையவை---பாடல்-3-2921542.html
2921540 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 97. மந்திர மறையவை - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, July 1, 2018 03:31 PM +0530
பின்னணி:

இரண்டாவது தல யாத்திரையாக நனிபள்ளி சென்ற திருஞானசம்பந்தர், அங்கிருந்து புறப்பட்டு, தலைச்சங்காடு, சாய்க்காடு, பல்லனீச்சரம், வலம்புரம், திருமுல்லைவாயில் ஆகிய தலங்கள் சென்று பெருமானை கண்டு மகிழ்ந்து வணங்கி பதிகங்கள் பாடி போற்றிய பின்னர், திருவெண்காடு வந்து சேர்கின்றார். இந்த தலத்து இறைவன் மீது மூன்று பதிகங்கள் திருஞானசம்பந்தர் அருளியுள்ளார். கண்காட்டும் நுதலானும் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் (2.48.2) பாடலில் வெண்காட்டு இறைவனை வணங்கும் அடியார்களை தோயாவாம் தீவினைகள் என்று பாடிய சம்பந்தர், உண்டாய் நஞ்சை என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் (2.61.11) அந்த பதிகத்தினை பாடி வெண்காட்டானை வணங்கும் அடியார்களை தீவினைகள் அடையாது என்று கூறுகின்றார். இந்த தலத்தின் மீது அருளிய மூன்றாவது பதிகத்தில், மந்திர மறையவை என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் கடைப் பாடலில், இந்த பதிகத்தினை பாடி பெருமானை வணங்கும் அடியார்களின் அருவினைகள் அறுதல் ஆணை என்று ஆணை பிறப்பிக்கின்றார். எனவே இந்த பதிகமும் ஆணைப் பதிகமாக கருதப் படுகின்றது.      
பாடல் 1:

    மந்திர மறையவை வானவரொடும்
    இந்திரன் வழிபட நின்ற எம்மிறை
    வெந்த வெண்ணீற்றர் வெண்காடு மேவிய
    அந்தமும் முதல் உடை அடிகள் அல்லரே

விளக்கம்:

மந்திரம்=சிறப்பு வாய்ந்த நமச்சிவாய மந்திரம். மந்திர மறை=சிறப்பான நமச்சிவாய மந்திரத்தை தனது நடுவினில் கொண்டுள்ள வேதங்கள். வேதங்கள் மொத்தத்தில் நான்கு என்றாலும், அதர்வண வேதம் மந்திரங்கள், மருத்துவம் பற்றி அதிகமாக கூறுவதால், அதனை விட்டுவிட்டு மூன்று வேதங்கள் என்று கூறுவதுண்டு. இந்த மூன்று வேதங்களின் தொகுப்பினை வேதத்ரயீ என்றும் சொல்வார்கள். இன்றும் வடநாட்டில் சதுர்வேதி, திரிவேதி என்ற பெயர்கள் பழக்கத்தில் உள்ளன. இந்த மூன்று வேதங்களில் நடுவாக கருதப்படுவது யஜூர் வேதமாகும். யஜூர் வேதத்தில் ஏழு காண்டங்கள் உள்ளன. நடுவாக உள்ள நான்காவது காண்டத்தில் பதினோரு அனுவாகங்கள் உள்ளன. பதினோரு அனுவாகங்களில் நடுவாக கருதப்படுகின்ற ஆறாவது அனுவாகத்தில் ஸ்ரீ ருத்ரம் உள்ளது. பதினோரு சூக்தங்கள் கொண்டுள்ள ஸ்ரீ ருத்ரத்தின் ஆறாவது சூக்தத்தின் நடுப் பகுதியில் பஞ்சாட்சர மந்திரம் வருகின்றது. இவ்வாறாக வேதத்தின் நடுவில் பஞ்சாட்சர மந்திரம் வருகின்றது என்று நாம் கருதலாம். திருமூலரும் வேதத்தின் நடுவில் உள்ள மந்திரம் பஞ்சாட்சர மந்திரம் என்று கூறுகின்றார். மந்திர மறையவை என்ற தொடருக்கு பதிலாக மந்திர மறையவர் என்ற பாடபேதமும் வழக்கில் உள்ளது. வேத மந்திரங்களை நன்கறிந்த மறையவர்கள், இறைவனைத் தொழுகின்றனர் என்ற பொருளும் பொருத்தமாக உள்ளது.  

    காலை நடுவுறக் காயத்தில் அக்கரம்
    மாலை நடுவுற ஐம்பதும் ஆவன
    மேலை நடுவுற வேதம் விளம்பிய
    மூலம் நடுவுற முத்தி தந்தானே 

பொழிப்புரை:

சிறந்த நமச்சிவாய மந்திரத்தைத் தனது நடுவில் கொண்டுள்ள வேதங்களும், வானவர்களும் இந்திரனும் வணங்கி வழிபட இறைவன் திருவெண்காடு தலத்தினில் உறைகின்றார், அவர் சுடுகாட்டினில் உள்ள வெந்த சாம்பலைத் தனது திருமேனியில் பூசியுள்ளவர்; அவர் உலகத்திற்கும் உலகத்தில் உள்ள அனைத்து பொருட்களுக்கும் அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஆதியாகவும் முடிவாகவும் உள்ளார். 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/16/97-மந்திர-மறையவை---பாடல்-1-2921540.html
2917113 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 96. கண் காட்டு நுதலானும் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, July 1, 2018 03:26 PM +0530 பாடல் 9:

    கள்ளார் செங்கமலத்தான் கடல் கிடந்தான் என இவர்கள்
    ஒள்ளாண்மை கொளல் கோடி உயர்ந்து ஆழ்ந்தும் உணர்வு அரியான் 
    வெள்ளானை தவம் செய்யும் மேதகு வெண்காட்டான் என்று
    உள்ளாடி உருகாதார் உணர்வு உடைமை உணரோமே

விளக்கம்:

கள்=தேன்; கிடந்தான்=படுத்து கிடப்பவன்; ஒள்ளாண்மை=சிறந்த ஆண்மைத் தன்மை; ஒரு முறை, மேரு மலைக்கு வெளியே பிரமனும் திருமாலும் தீவிரமாக ஒரு வாதத்தில் ஈடுபட்டு இருந்தனர்; தங்களுக்குளே எவர் பெரியவர் என்பதே அந்த வாதம். தேவர்களும் முனிவர்களும், தேவையற்ற வாதம் என்று சொல்லி, வாதத்தினை கைவிடுமாறு இறைஞ்சிய போதும் அவர்கள் தங்களது வாதத்தை நிறுத்தாமல் இருந்தனர். அப்போது அவர்களின் எதிரே, விண்ணையும் மண்ணையும் தாண்டிய வண்ணம் ஒரு தீப்பிழம்பு எழுந்தது. அதைக் கண்ட இருவரும் ஒரு முடிவுக்கு வந்தனர். இந்த தழற்பிழம்பின் அடியையும் முடியையும் காண்பவரே தங்களில் உயர்ந்தவர் என்ற முடிவுக்கு வந்தனர். அந்த முடிவின் தொடர்ச்சியாக, பிரமன் அன்னத்தின் வடிவம் கொண்டு நெடிது உயர்ந்து நின்ற தழலின் முடியையும், பன்றியின் வடிவம் எடுத்த திருமால் பிழம்பின் அடியையும் காண்பதற்கு முயற்சி செய்தனர். இவ்வாறு தங்களில் உயர்ந்தவன் யார் என்பதை முடிவு செய்யும் நோக்கத்துடன் இருவரும் உயர்ந்தும் தாழ்ந்தும் முயற்சி செய்தமை இங்கே ஒள்ளாண்மை கொளல் கோடி செய்யப்பட்ட முயற்சி என்று சம்பந்தரால் இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. இந்த நிகழ்ச்சி மூலம் இறைவனின் அருள் இல்லையேல், கல்வி மற்றும் செல்வத்தால் ஏதும் பயனில்லை என்பதும் உணர்த்தப் படுகின்றது.

இந்த பாடலில் இறைவனை நினைத்து உருகாத மாந்தர்களின் ஞானத்தை மதிக்க மாட்டோம் என்று சம்பந்தர கூறுவது, அவர் அருளிய ஆமாத்தூர் பதிகத்தின் பாடலை (2.44.10) நமக்கு நினைவூட்டுகின்றது. இந்த பாடலில் சம்பந்தர், ஈசனைத் தினமும் நினையாதார்களின் நெஞ்சம் நெஞ்சமாக கருதப்படாது என்று கூறுகின்றார். நித்தல் என்ற சொல் எதுகை கருதி நிச்சல் என்று மருவியுள்ளது. பெய்தல்=இடுதல்; பின் சார்தல்=பின்னே வருதல். கொச்சை=இழிவான; பிச்சைப் பெருமானாக (பிக்ஷாடனர்) வேடம் தரித்து தாருகாவனம் சென்ற சிவபிரானின் பின்னர், முனிவர்களின் மனைவியர் தொடர்ந்து வந்த செய்தி இங்கே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. புலால் நாற்றம் வீசிய தோல் என்று குறிப்பதன் மூலம் அப்போது தான் உரித்த தோல் என்று உணர்த்தப்பட்டுள்ளது. யானையின் பச்சைத் தோல், உடலுக்கு கேடு விளைவிக்கும் என்று நம்பப்படுகின்றது.ஆனால் சர்வ வல்லமை படைத்த ஈசனை எந்த கேடும் அணுகமுடியாது. மதயானையின் தோல் உரிக்கப்படுவதை நேரில் கண்ட உமாதேவி அச்சம் அடைந்த நிகழ்ச்சியும் இங்கே கூறப்பட்டுள்ளது.  
    பிச்சை பிறர் பெய்யப் பின் சாரக் கோசாரக்
    கொச்சை புலால் நாற ஈரிருவை போர்த்து உகந்தான்
    அச்சம் தன் மாதேவிக்கு ஈந்தான் தன் ஆமாத்தூர்    
    நிச்சல் நினையாதார் நெஞ்சமும் நெஞ்சமே    

நீறு அலைத்ததோர் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் பாடலில் (5.98.6) அப்பர் பிரான் பெருமானை நினையாதவர்களின் நெஞ்சம் நெஞ்சமே அல்ல என்று கூறுகின்றார். முன்னுதல்=நினைத்தல்; முன் நெஞ்சம்=இறைவனை நினைக்கும் நெஞ்சம்; மூர்க்கர்= கொடியவர்; வன்=கொடிய; பெருமானை நினைக்காமல் தங்களது வாழ்க்கையை கழிப்பவர்கள், வீணான வாழ்க்கையை கழிக்கின்றார்கள் என்று இங்கே கூறுகின்றார். தம் நெஞ்சம் தமக்குத் தாமிலாதவர் என்று தங்களது நெஞ்சத்தை சரியாக பயன்படுத்துக் கொண்டு பலன் அடையாமல் இருக்கும் வீணர்களை அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில்  குறிப்பிடுகின்றார். மனிதப் பிறவி எடுத்துள்ள நாம் பெறற்கரிய பாக்கியம் செய்தவர்கள். இறைவன் நமக்கு அளித்துள்ள கருவி கரணங்களை நன்கு உபயோகித்து, மெய்ப் பொருளின் தன்மையை உண்மையாக உணர்ந்து, பழைய பிறவிகளிலிருந்து நாம் கொண்டு வந்துள்ள வினைகளை முற்றிலும் கழித்து, பிறவிச் சுழலிலிருந்து விடுபட்டு முக்தி நிலையினை அடைந்து என்றும் அழியாத இன்பத்தில் ஆழ்ந்திருப்பது தான், நாம் உயிருக்கு செய்யும் கைம்மாறு ஆகும். கண்ணிருந்தும் குருடனாக பொருட்களை பார்த்து அறியாமல் இருக்கும் மனிதனை மூடன் என்பது போல், நெஞ்சம் இருந்தும் அதனை சரிவர பயன்படுத்தாமல் இருப்பவர் மூடர் தானே. 

    முன் நெஞ்சம் இன்றி மூர்க்கராய்ச் சாகின்றார்
    தன் நெஞ்சம் தமக்குத் தாம் இலாதவர்
    வன் நெஞ்சம் அது நீங்குதல் வல்லீரே
    என் நெஞ்சில் ஈசனைக் கண்டது என் உள்ளமே

பொழிப்புரை:

தேன் நிறைந்த செந்தாமரை மலரின் மேல் உறையும் பிரமனும், பாற்கடலில் படுத்து இருப்பவனும் ஆகிய திருமாலும் ஆகிய இவர்கள், தங்களில் யார் உயர்ந்தவர் என்பதை அறியும் பொருட்டு, அன்னமாக உயர்ந்தும் பன்றியாக தாழ்ந்தும் சென்ற போதும் முடியையும் அடியையும் உணர முடியாமல் திகைத்தனர்; இவ்வாறு அரியும் பிரமனும் உணர்வதற்கு அரியவனாக நின்ற பெருமானை, ஐராவதம் எனப்படும் வெள்ளானை தவம் செய்து வழிபட்டு உய்வினை அடைந்தது. இவ்வாறு அருள் புரியும் மேன்மை வாய்ந்த திருவெண்காட்டு பெருமான் என்று தங்களது உள்ளத்தில் கசியும் அன்பினால் பெருமானை நீராட்டி உருகி உருகாத மாந்தர்களின் ஞானத்தை நாம் மதியோம்.   

 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/13/96-கண்-காட்டு-நுதலானும்---பாடல்-9-2917113.html
2917114 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 96. கண் காட்டு நுதலானும் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, July 1, 2018 03:26 PM +0530 பாடல் 10:

    போதியர்கள் பிண்டியர்கள் விண்டு மொழி
        பொருள் என்னும்
    பேதையர்கள் அவர் பிறிமின் அறிவுடையீர்
       இது கேண்மின்
    வேதியர்கள் விரும்பிய சீர் வியன் திரு
      வெண்காட்டான் என்று
    ஓதியவர் யாதும் ஒரு தீதிலர் என்று உணருமினே

விளக்கம்:

போதியர்=போதி மரத்தை வழிபடும் புத்தர்கள்; பிண்டி=அசோகா மரம்; பிண்டியர்கள்=அசோக மரத்தை வழிபடும் சமணர்கள்; மிண்டு மொழி=முரட்டுத் தனமான சொற்கள், உண்மையை திரித்து பழித்துக் கூறும் சொற்கள்; கல் போன்று கடினமான சொற்கள்; பேதையர்=அறிவில் முதிர்ச்சி அற்றவர்கள்; சீர்=மிகுந்த புகழ்; மிண்டு மொழி என்று திருஞானசம்பந்தர் கூறுவது, நமக்கு மிண்டு மனத்தவர் என்று சேந்தனார் திருபல்லாண்டு பதிகத்தில் கூறுவதை நினைவூட்டுகின்றது; கல் போன்று கடிய மனம் கொண்டு பெருமானை நினைத்து உருகாத மனிதர்களே நீங்கள் அனைவரும் எங்களை விட்டு நீங்குங்கள் என்று விரட்டும் சேந்தனார், உண்மையான அடியார்களே நீங்கள் அனைவரும் விரைந்து வாருங்கள் என்று அழைத்து, அவர்கள் செய்ய வேண்டியது என்ன என்பதையும் இந்த பாடலில் உணர்த்துகின்றார். சாதி வேறுபாடின்றி அவர்கள் அனைவரும் கொள்ளவேண்டியது யாது என்பதையும் கொடுக்கவேண்டியது யாது என்பதையும் உணர்த்துகின்றார். ஈசனது திருவருளை பெற்றுக் கொண்டு அவனது திருவடிகளில் நமது உடல் பொருள் ஆவி அனைத்தயும் சமர்ப்பித்து அவனுக்கு அடிமையாக வேண்டும் என்று உணர்த்தும் சேந்தனார், நாம் அனைவரும் கூட்டம் கூட்டமாக தில்லைச் சிற்றம்பலம் சென்று, உலகத்தைக் கடந்த பொருள் என்றும், எல்லையற்ற ஆனந்த வெள்ளப்பொருள் என்றும், காலத்தினைக் கடந்து பண்டைய நாளிலும் இன்றும் என்றும் இருக்கும் பொருள் என்றும் இறைவனைப் புகழ்ந்து அவன் பல்லாண்டு வாழ்க என்று வாழ்த்த வேண்டும் என்று கூறுகின்றார்.

    மிண்டு மனத்தவர் போமின்கள் மெய்யடியார்கள்
        விரைந்து வம்மின்
    கொண்டும், கொடுத்தும் குடிகுடி ஈசற்கு ஆட்செய்மின்
        குழாம் புகுந்து
    அண்டம் கடந்த பொருள் அளவித்ததோர் ஆனந்த
         வெள்ளப் பொருள்
    பண்டும் இன்றும் என்றும் உள்ள பொருள் என்றே
         பல்லாண்டு கூறுதுமே 

பொழிப்புரை:

போதி மரத்தினை வணங்கும் பௌத்தர்களும் அசோக மரத்தினை வணங்கும் சமணர்களும், உண்மையை திரித்து கடுமையான வார்த்தைகள் மூலம் பெருமானை இழித்து பேசுகின்றனர். உலகத்தவரே, அவர்கள் அறிவில் முதிர்ச்சி அற்றவர்கள்;.அவர்களை விட்டு நீங்கள் பிரிந்து விடுவீர்களாக; அறிவுடைய நீங்கள் நான் சொல்வதை கேட்பீர்களாக. அந்தணர்கள் விரும்புவதும் மிகுந்த புகழினை உடையதும், பெரியதும் ஆகிய திருவெண்காடு தலத்தில் உறையும் பெருமானின் திருநாமங்களை ஓதும் அடியார்கள் எந்த விதமான தீங்கும் சென்று அடையாதவர்களாக இருப்பார்கள் என்பதை உணர்வீர்களாக. 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/14/96-கண்-காட்டு-நுதலானும்---பாடல்-10-2917114.html
2917115 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 96. கண் காட்டு நுதலானும் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, July 1, 2018 03:26 PM +0530 பாடல் 11:

    தண் பொழில் சூழ் சண்பையர் கோன் தமிழ் ஞான சம்பந்தன்
    விண் பொலி வெண் பிறைச் சென்னி விகிர்தன் உறை வெண்காட்டைப்
    பண்பொலி செந்தமிழ் மாலை பாடிய பத்து இவை வல்லார்
    மண் பொலிய வாழ்ந்து அவர் போய் வான் பொலியப் புகுவாரே

 
விளக்கம்:

தண்பொழில்=குளிர்ந்த சோலைகள்; சண்பை என்பது சீர்காழி தலத்தின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று. விகிர்தன்=ஏனையோரிடமிருந்து மாறுபட்டவன்; பண்பொலி= பண்ணுடன் இசைந்து பாடுவதால் பொலிவு பெற்று விளங்கும்; பொலிவு=அழகு, சிறப்பு; இந்த பாடலில் சண்பையர் கோன் என்று தன்னை சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். சீர்காழி நகரில் இருந்த தொண்டர்களும், மற்ற தலங்களில் இருந்த தொண்டர்களும் திருஞான சம்பந்தரை, சைவ சமயத்தின் தலைவனாக ஏற்றுக் கொண்ட தன்மை, இங்கே சண்பையர் கோன் என்ற தொடரால் உணர்த்த படுகின்றது.      

பொழிப்புரை:

குளிர்ந்த சோலைகள் சூழ்ந்த சண்பை என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரத்தின் தலைவனாகிய தமிழ் ஞானசம்பந்தன், விண்ணில் பொலிவுடன் உலவும் வெண்மை நிறத்து  பிறைச் சந்திரனைத் தனது தலையில் வைத்துள்ளவனும், பல தன்மைகளால் ஏனையோரிலிருந்து வேறுபட்டுள்ளவனும் ஆகிய இறைவன் உறையும் திருவெண்காடு தலத்தினை, பண்ணுடன் இசைத்துப் பாடுவதால் மேலும் அழகாக இனிமையாக விளங்கும்  வண்ணம் இயற்றிய இந்த பத்து பாடல்களை பாடும் வல்லமை பெற்றவர், நிலவுலகில் மிகவும் சிறப்புடன் வாழ்ந்து, மறுமையில் சிவலோகத்திலும் சிறப்புடன் வாழ்வார்கள். 

முடிவுரை:

நல்ல மக்கட் செல்வம் பெறவும், கல்வியில் தேர்ச்சி அடையவும், ஞானம் பெறவும், பேச்சாற்றல் பெருகவும், எழுத்தாற்றல் மேம்படவும், தங்களது வினைகளை முற்றிலும் கழித்துக் கொள்ளவும் ஓத வேண்டிய பதிகமாக இந்த பதிகம் பெரியோர்களால் கருதப் படுகின்றது. செந்தமிழ் மாலை என்று திருஞான சம்பந்தர் பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். மலர்களும் இலைகளும் நாறும் சேர்ந்து தொடுக்கப்பட்ட மாலை போன்று, புராணத்தில் உள்ள செய்திகளும், சாத்திரத்தில் உள்ள செய்திகளும், இயற்கை வருணனையும் கலந்து மிகவும் அழகாக தொடுக்கப்பட்ட மாலை என்றால் மிகையாகாது. பதிகத்தின் முதல் பாடல், வேதங்கள் மற்றும் புராணங்கள் உணர்த்தும் பெருமானின் உருவத் தன்மையை உணர்த்துகின்றன. பெருமானை வணங்கும் அடியார்கள் வினை நீக்கம் பெறுவார்கள் என்று சாத்திரத்தின் செய்தி இரண்டாவது பாடலில் கூறப்படுகின்றது. விண்ணவர் கோன் வழிபட்ட தல புராண செய்தியும், இறைவன் அனைத்து பொருளாக இருக்கும் சாத்திர உண்மையும் மூன்றாவது பாடலில் கூறப்படுகின்றது. நான்காவது பாடல் இயற்கை காட்சியை படம் பிடித்து காட்டுகின்றது. ஆறாவது பாடல் கிளிகள் இறைவனது திருநாமங்களை ஓதும் தன்மையை குறிப்பிட்டு, மிகவும் அதிகமான அடியார்கள் இங்கே வழிபட்ட செய்தியை உணர்த்துகின்றது. ஐந்தாவது, எட்டாவது, ஒன்பதாவது மற்றும் ஏழாவது  பாடல்கள் தல புராணச் செய்தியையும் எட்டாவது பாடல் தலத்தின் செழிப்பினையும் உணர்த்துகின்றது. பதிகத்தின் கடைப் பாடல், இந்த பதிகத்தை ஓதும் அடியார்கள் இம்மையில் சிறப்பாக வாழ்ந்து மறுமையில் முக்தி நிலையை அடைவார்கள் என்று உணர்த்துகின்றது. பதிகத்தின் சிறப்பினை உணர்ந்த நாம், பதிகத்தினை ஒன்றிய மனத்துடன் ஓதி, பயன்கள் அடைவோமாக.  

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/15/96-கண்-காட்டு-நுதலானும்---பாடல்-11-2917115.html