Dinamani - தினம் ஒரு தேவாரம் - http://www.dinamani.com/specials/Thinam-oru-thavaram/ http://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 2942886 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 99. ஆடினாய் நறுநெய்யொடு - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, June 21, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 10:


    வெற்றரை உழல்வார் துவர் ஆடைய வேடத்தார்
       அவர்கள் உரை கொள்ளன்மின்
    மற்றவர் உலகின் அவலம் அவை
        அறுக்க கில்லார்
    கற்றவர் தொழுது ஏத்து சிற்றம்பலம் காதலால்
         கழல் சேவடி கைதொழ
    உற்றவர் உலகின் உறுதி கொள வல்லவரே

விளக்கம்:

வெற்று அரை=ஆடையில்லாத இடுப்பு; உலகின் அவலம் என்று பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியினை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். உறுதி=ஆன்ம இலாபம், உயிருக்கு உண்மையான இன்பம் அளிக்கும் வீடுபேறு நிலை.

பொழிப்புரை: 

உலகத்தவரே, ஆடையிலாத இடுப்பினை உடைய சமணர்களும் துவராடையினை அணியும் புத்தர்களும் பெருமானை இழித்துச் சொல்லும் பேச்சுகளை ஒரு பொருட்டாக கொள்ளாதீர்;  அவர்கள் இருவரும் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியில் அழுந்திய உயிர்கள் உலகத்தினில் படும் துயரங்களை மாற்றும் வழி அறியாதவர்கள். பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை பெறுகின்ற வழியினை அறிந்த கற்றவர்கள் தொழுது வணங்கும் சிற்றம்பலத்தில் நடமாடும் இறைவன் பால் மிகுந்த அன்பு கொண்டு, அவனது திருப்பாதங்களை வணங்கும் அடியார்கள், உயிருக்கு நிலையான என்றும் அழியாத இன்பம் தரும் வீடுபேற்றினை அடைவதற்கு தகுதி படைத்தவர்கள் ஆவார்கள். 

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/21/99-ஆடினாய்-நறுநெய்யொடு---பாடல்-10-2942886.html
2942885 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 99. ஆடினாய் நறுநெய்யொடு - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, June 20, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 9:

    தாரினார் விரி கொன்றையாய் மதி தாங்கு நீள்
       சடையாய் தலைவா நல்ல
    நேரினார் மறுகின் திருவார் அணி
       தில்லை தன்னுள்
    சீரினால் வழிபாடு ஒழியாததோர் செம்மையால்
       அழகாய சிற்றம்பலம்
    ஏரினால் அமர்ந்தாய் உன சீரடி ஏத்துதுமே

விளக்கம்:

சம்பந்தரின் இந்த பதிகத்தில் இராவணன் கயிலை மலை எடுக்கச் செய்த முயற்சியும், அரியும் அயனும் தேடி காணாமல் நின்ற நிலையும் குறிப்பிடப்படவில்லை. சமணர்களின் உரைகளை ஏற்க வேண்டாம் எனும் அறிவுரை பத்தாவது பாடலில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. சமணர்கள் பற்றிய குறிப்பினை மட்டும் குறிப்பிட்டு மற்றைய இரண்டு நிகழ்ச்சிகள் இடம் பெறாத சம்பந்தர் பதிகங்கள் மொத்தம் மூன்று ஆகும். காம்பினை வென்ற தோளி என்று தொடங்கும் நாரையூர் தலத்தின் மீது அருளப்பட்ட பதிகமும், பாடலன் நான்மறையன் என்று தொடங்கும் ஆரூர் பதிகமும் மற்றைய இரண்டு பதிகங்கள் ஆகும். தார்=மாலை; விரி=மலர்ந்த; மறுகு=வீதி; ஏர்=அழகு. அழகாகபெருமான் நடனம் ஆடும் காட்சியை சம்பந்தர் குறிப்பிடுவது நமக்கு அப்பர் பிரான் அருளிய பாளையுடை கமுகோங்கி என்று தொடங்கும் பதிகத்தினை (4.80) நினைவூட்டுகின்றது. சிவபெருமானின் ஆடல் என்று பொதுவாக பதிகத்தின் முதல் பாடலில் குறிப்பிடும் அப்பர் பிரான், இரண்டாவது பாடலில் திருவடியையும், மூன்றாவது பாடலில் உடுத்த துகிலினையும், நான்காவது பாடலில் இடுப்பில் கட்டிய கச்சையையும், ஐந்தாவது பாடலில் கழுத்தில் கருமணி போல் விளங்கும் விடம் உண்ட கறையையும், ஆறாவது பாடலில் கழுத்தில் அணிந்திருக்கும் மாலையில் கோர்க்கப்பட்ட பன்றியின் வெண்கொம்பினையும், ஏழாவது பாடலில் சிரித்த முகத்தினையும், எட்டாவது பாடலில் நெற்றியையும், ஒன்பதாவது பாடலில் ஊமத்தை மலரினை சூடியுள்ள சடையையும் குறிப்பிடுகின்றார். இவ்வாறு பாதம் தொடங்கி கேசம் வரை அழகினை ரசிக்கும் முறையினை பாதாதி கேச வர்ணனை என்று கூறுவார்கள். இறைவனுக்கு பாதாதி கேச வர்ணனையும், இறைவிக்கு கேசத்தில் தொடங்கி பாதம் வரை, கேசாதி பாத வர்ணனையாக விவரிப்பதும் கவிகளின் மரபு. பாதாதி கேச வர்ணனையாக இறைவனை வர்ணித்த அப்பர் பிரான், அந்த அழகில் நாம் மெய்ம்மறந்து நமது நோக்கத்திலிருந்து வழுவக் கூடாது என்பதை உணர்த்தும் வகையில் கடைப் பாடலில் நமது நோக்கம் என்னவாக இருக்கவேண்டும் என்பதையும் கூறுகின்றார். இறைவனின் திருவடிகளில் நாம் சரணடைவதே நமது நோக்கமாக இருக்கவேண்டும் என்பதை இந்த பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் உணர்த்துகின்றார். 

அத்தகைய அழகினை உடைய பெருமானின் ஆடல் காட்சியைக் கண்ட கண்கள் வேறு எந்த காட்சியையும் காண்பதற்கு உரிய காட்சியாக கொள்ளாது: பெருமானின் நடனத்தை விடவும் உயர்ந்த காட்சியாக வேறு எந்த காட்சியையும் கருதினால் அத்தகைய அடியார்கள் உண்மையான அடியார்கள் அல்ல என்று அப்பர் பிரான், மேலே குறிப்பிட்ட பதிகத்தின் முதல் பாடலில், சாடுகின்றார்.


    பாளையுடைக் கமுகு ஓங்கிப் பன்மாடம்
       நெருங்கி எங்கும்
    வாளையுடைப் புனல் வந்து எறி வாழ் வயல்
       தில்லை தன்னுள்
    ஆளவுடைக் கழல் சிற்றம்பலத்து அரன்
       ஆடல் கண்டால்
    பீளையுடைக் கண்களால் பின்னைப் பேய்த்தொண்டர்
       காண்பதென்னே

பொழிப்புரை: 

விரிந்து மலர்ந்த கொன்றை மாலையை சூடியவனே, பிறைச் சந்திரனைத் தாங்கும் நீண்ட சடையை உடையவனே, தலைவனே, அழகிய தேர்களால் பொலிவு பெற்று விளங்கும்   செல்வச் செழிப்பு மிகுந்த வீதிகள் உடைய தில்லை நகரத்தில், ஆகம நூல்களில் சொல்லப்பட்டுள்ள வண்ணம் சிறந்த வழிபாடுகள் தொடர்ந்து நடைபெறுவதால் அழகுடன் விளங்கும் திருச்சிற்றம்பலத்தில் அழகுடன் உறைபவனே, உனது சிறந்த திருவடிகளை நாம் புகழ்ந்து போற்றுவோம். 

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/20/99-ஆடினாய்-நறுநெய்யொடு---பாடல்-9-2942885.html
2942881 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 99. ஆடினாய் நறுநெய்யொடு - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, June 19, 2018 04:27 PM +0530 பாடல் 8:

    வேயினார் பணைத் தோளியொடு ஆடலை வேண்டினாய்
        விகிர்தா உயிர்கட்கு அமுது
    ஆயினாய் இடுகாட்டு எரி
        ஆடல் அமர்ந்தவனே    
    தீயினார் கணையால் புரம் மூன்று எய்த செம்மையாய்
         திகழ்கின்ற சிற்றம்பலம்
    மேயினாய் கழலே தொழுது எய்துதும் மேல் உலகே 

விளக்கம்:

வேயின்=மூங்கில் போல்; ஆர்=பொருந்திய; பணைத்தோளி=திரண்ட தோள்களை உடைய உமை அன்னை; 

பொழிப்புரை: 

மூங்கில் போன்று பருத்து திரண்டு அழகிய தோள்களை உடைய காளி தேவியுடன் நடனம் ஆடுவதை விரும்பியவனே, ஏனைய தேவர்களிடமிருந்து மாறுபட்டவனே, உயிர்களுக்கு அமுதமாக பல நன்மைகளை செய்பவனே, இடுகாட்டின் தீயினில் உகந்து நடனம் ஆடுபவனே, தீக்கடவுளை கூர்மையான முனையாகவும் திருமாலினைத் தண்டாகவும் காற்றினை சிறகுகளாகவும் கொண்ட அம்பினை எய்தி பறக்கும் மூன்று கோட்டைகளையும் தீ மூட்டி அழித்தவனே, அழகுடன் சிறந்து விளங்கும் சிற்றம்பலத்தினை திருநடனம் ஆடும் அரங்காகக் கொண்டவனே, உனது திருப்பாதங்களைத் தொழும் அடியார்கள் மேலான உலகமாகிய சிவலோகத்தினை அடைவார்கள்.  

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/19/99-ஆடினாய்-நறுநெய்யொடு---பாடல்-8-2942881.html
2940317 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 99. ஆடினாய் நறுநெய்யொடு - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, June 18, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 11:

    நாறு பூம்பொழில் நண்ணிய காழியுள் நான்மறை
      வல்ல ஞானசம்பந்தன்
    ஊறும் இன் தமிழால் உயர்ந்தார் உறை தில்லை
      தன்னுள்
    ஏறு தொல் புகழ் ஏத்து சிற்றம்பலத்து ஈசனை
       இசையால் சொன்ன பத்திவை
    கூறுமாறு வல்லார் உயர்ந்தாரொடும் கூடுவரே

விளக்கம்:

ஊறும் இன் தமிழ்=இனிமை ஊறும் தமிழ்; தில்லை வாழ் அந்தணர்களை சிவகணங்களாகக் கண்ட திருஞான சம்பந்தர்க்கு நாம் அனைவரும் அந்த நிலையினை அடைய வேண்டும் என்ற ஆவல் ஏற்பட்டது போலும். தில்லை வாழ் அந்தணர் குடியினில் பிறந்து .பெருமானுக்கு அணுக்கத் தொண்டராக பணிவிடை செய்யும் பாக்கியம் அனைவர்க்கும் கிடைக்காது என்பதால், பெருமானை வழிபட்டு அந்த நல்ல கதியை நாம் அடைவதற்கு உதவும் பொருட்டு இந்த பதிகம் அருளினார் போலும்.     

பொழிப்புரை: 

நறுமணம் நிறைந்த பூஞ்சோலைகள் நிறைந்த காழியைத் தனது ஊராகக் கொண்டவனும் நான்கு மறைகளிலும் தேர்ச்சி பெற்றவனும் ஆகிய ஞானசம்பந்தன், இனிமை ஊறும் தமிழ் மொழியில், ஒழுக்கத்தில் மற்றும் சிவநெறியில் உயர்ந்தவர்கள் உறையும் தில்லை நகரில் உள்ளதும் மேன்மேலும் புகழ் ஓங்குகின்ற, தொன்மைப்புகழ் வாய்ந்த சிற்றம்பலத்து ஈசனை, இசையுடன் கலந்த பாடலால் சொன்ன இந்த பத்து பாடல்களையும் இசையுடன் சொல்லும் வல்லமை படைத்தவர்கள் உயர்ந்த சிவகணங்களோடு கூடும் வாய்ப்பினை அடைவார்கள்.    

முடிவுரை:

இந்த பதிகம் மூன்றாம் திருமுறையின் முதல் பதிகமாகும்.; அப்பர் பிரான் அருளிய ஐந்து மற்றும் ஆறாம் பதிகத்தின் முதல் பாடல்களாக அன்னம் பாலிக்கும் மற்றும் அரியானை அந்தணர் தம் சிந்தையானை என்ற பாடல்கள் அமைந்துள்ளன. ஒன்பதாம் பதிகத்தின் முதல் பாடலாக ஒளிவளர் விளக்கே என்ற பாடல் அமைந்துள்ளது. இந்த நான்கு பாடல்களும் உயிரெழுத்தினை முதல் சொல்லாக அமைந்துள்ள சொற்கள் கொண்டு தொடங்கப் பெறுவதை நாம் உணரலாம். சைவப் பெருமக்களின் உயிராக தில்லைச் சிற்றம்பலம் கருதப் படுவதன் தன்மையை உணர்த்தும் வண்ணம் அமைந்து உள்ளமை இறைவனின் திருவருளே. 

இந்த பதிகத்தின் பல பாடல்களில் பல அடைமொழிகள் கொடுத்து தில்லை வாழ் அந்தணர்களை சம்பந்தர் புகழ்கின்றார். சீலத்தார் தொழுது ஏத்தும் சிற்றம்பலம் என்றும் காழியார் காதலால் கழல் சேவடி கைதொழ என்றும், தில்லையார் தொழுது ஏத்தும் சிற்றம்பலம் என்றும் சீறினால் வழிபாடு ஒழியாததோர் செம்மையால் அழகாய சிற்றம்பலம் என்றும் கற்றவர் தொழுது ஏத்தும் சிற்றம்பலம் என்றும் உயர்ந்தார் உறை தில்லை என்றும் குறிப்பிட்டு தில்லை வாழ் அந்தணர்கள் பெருமானை வழ்படும் சிறப்பினையும் சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார்.

இந்த பதிகத்தின் பல பாடல்களில் சிற்றம்பலத்தானை கைகளால் தொழுவது பற்றிய குறிப்பு காணப் படுகின்றது. நான்காவது, ஐந்தாவது, ஏழாவது, மற்றும் பத்தாவது பாடல்களில் இந்த குறிப்பினை நாம் காணலாம். காண முக்தி என்று சிதம்பரம் தலத்தினை பெரியோர்கள் குறிப்பிடுவார்கள். நாமும் தில்லைச் சிதம்பரம் சென்று, ஆங்கே பெருமான் ஆடும் அழகினைக் கண்டு, கைகளை நமது தலைமேல் கூப்பி அவனை வழிபட்டு வாழ்வினில் உய்வினை அடைவோமாக.  

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/18/99-ஆடினாய்-நறுநெய்யொடு---பாடல்-11-2940317.html
2940316 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 99. ஆடினாய் நறுநெய்யொடு - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, June 17, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 10:

    வெற்றரை உழல்வார் துவர் ஆடைய வேடத்தார்
       அவர்கள் உரை கொள்ளன்மின்
    மற்றவர் உலகின் அவலம் அவை
       அறுக்க கில்லார்
    கற்றவர் தொழுது ஏத்து சிற்றம்பலம் காதலால்
       கழல் சேவடி கைதொழ
    உற்றவர் உலகின் உறுதி கொள வல்லவரே

விளக்கம்:

வெற்று அரை=ஆடையில்லாத இடுப்பு; உலகின் அவலம் என்று பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியினை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். உறுதி=ஆன்ம இலாபம், உயிருக்கு உண்மையான இன்பம் அளிக்கும் வீடுபேறு நிலை.

பொழிப்புரை: 

உலகத்தவரே, ஆடையிலாத இடுப்பினை உடைய சமணர்களும் துவராடையினை அணியும் புத்தர்களும் பெருமானை இழித்துச் சொல்லும் பேச்சுகளை ஒரு பொருட்டாக கொள்ளாதீர்;  அவர்கள் இருவரும் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியில் அழுந்திய உயிர்கள் உலகத்தினில் படும் துயரங்களை மாற்றும் வழி அறியாதவர்கள். பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை பெறுகின்ற வழியினை அறிந்த கற்றவர்கள் தொழுது வணங்கும் சிற்றம்பலத்தில் நடமாடும் இறைவன் பால் மிகுந்த அன்பு கொண்டு, அவனது திருப்பாதங்களை வணங்கும் அடியார்கள், உயிருக்கு நிலையான என்றும் அழியாத இன்பம் தரும் வீடுபேற்றினை அடைவதற்கு தகுதி படைத்தவர்கள் ஆவார்கள்.  

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/17/99-ஆடினாய்-நறுநெய்யொடு---பாடல்-10-2940316.html
2940315 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 99. ஆடினாய் நறுநெய்யொடு - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, June 15, 2018 06:13 PM +0530
பாடல் 8:

  வேயினார் பணைத் தோளியொடு ஆடலை வேண்டினாய்
     விகிர்தா உயிர்கட்கு அமுது
   ஆயினாய் இடுகாட்டு எரி
        ஆடல் அமர்ந்தவனே    
   தீயினார் கணையால் புரம் மூன்று எய்த
       செம்மையாய் திகழ்கின்ற சிற்றம்பலம்
   மேயினாய் கழலே தொழுது எய்துதும்
      மேல் உலகே 

விளக்கம்:

வேயின்=மூங்கில் போல்; ஆர்=பொருந்திய; பணைத்தோளி=திரண்ட தோள்களை உடைய உமை அன்னை; 

பொழிப்புரை: 

மூங்கில் போன்று பருத்து திரண்டு அழகிய தோள்களை உடைய காளி தேவியுடன் நடனம் ஆடுவதை விரும்பியவனே, ஏனைய தேவர்களிடமிருந்து மாறுபட்டவனே, உயிர்களுக்கு அமுதமாக பல நன்மைகளை செய்பவனே, இடுகாட்டின் தீயினில் உகந்து நடனம் ஆடுபவனே, தீக்கடவுளை கூர்மையான முனையாகவும் திருமாலினைத் தண்டாகவும் காற்றினை சிறகுகளாகவும் கொண்ட அம்பினை எய்தி பறக்கும் மூன்று கோட்டைகளையும் தீ மூட்டி அழித்தவனே, அழகுடன் சிறந்து விளங்கும் சிற்றம்பலத்தினை திருநடனம் ஆடும் அரங்காகக் கொண்டவனே, உனது திருப்பாதங்களைத் தொழும் அடியார்கள் மேலான உலகமாகிய சிவலோகத்தினை அடைவார்கள்.   

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/15/99-ஆடினாய்-நறுநெய்யொடு---பாடல்-8-2940315.html
2940312 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 99. ஆடினாய் நறுநெய்யொடு - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, June 15, 2018 06:11 PM +0530
பாடல் 9:

    தாரினார் விரி கொன்றையாய் மதி தாங்கு நீள்
        சடையாய் தலைவா நல்ல
    நேரினார் மறுகின் திருவார் அணி தில்லை
       தன்னுள்
    சீரினால் வழிபாடு ஒழியாததோர் செம்மையால்
       அழகாய சிற்றம்பலம்
    ஏரினால் அமர்ந்தாய் உன சீரடி ஏத்துதுமே

விளக்கம்:

சம்பந்தரின் இந்த பதிகத்தில் இராவணன் கயிலை மலை எடுக்கச் செய்த முயற்சியும், அரியும் அயனும் தேடி காணாமல் நின்ற நிலையும் குறிப்பிடப்படவில்லை. சமணர்களின் உரைகளை ஏற்க வேண்டாம் எனும் அறிவுரை பத்தாவது பாடலில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. சமணர்கள் பற்றிய குறிப்பினை மட்டும் குறிப்பிட்டு மற்றைய இரண்டு நிகழ்ச்சிகள் இடம் பெறாத சம்பந்தர் பதிகங்கள் மொத்தம் மூன்று ஆகும். காம்பினை வென்ற தோளி என்று தொடங்கும் நாரையூர் தலத்தின் மீது அருளப்பட்ட பதிகமும், பாடலன் நான்மறையன் என்று தொடங்கும் ஆரூர் பதிகமும் மற்றைய இரண்டு பதிகங்கள் ஆகும். தார்=மாலை; விரி=மலர்ந்த; மறுகு=வீதி; ஏர்=அழகு. அழகாக பெருமான் நடனம் ஆடும் காட்சியை சம்பந்தர் குறிப்பிடுவது நமக்கு அப்பர் பிரான் அருளிய பாளையுடை கமுகோங்கி என்று தொடங்கும் பதிகத்தினை (4.80) நினைவூட்டுகின்றது. சிவபெருமானின் ஆடல் என்று பொதுவாக பதிகத்தின் முதல் பாடலில் குறிப்பிடும் அப்பர் பிரான், இரண்டாவது பாடலில் திருவடியையும், மூன்றாவது பாடலில் உடுத்த துகிலினையும், நான்காவது பாடலில் இடுப்பில் கட்டிய கச்சையையும், ஐந்தாவது பாடலில் கழுத்தில் கருமணி போல் விளங்கும் விடம் உண்ட கறையையும், ஆறாவது பாடலில் கழுத்தில் அணிந்திருக்கும் மாலையில் கோர்க்கப்பட்ட பன்றியின் வெண்கொம்பினையும், ஏழாவது பாடலில் சிரித்த முகத்தினையும், எட்டாவது பாடலில் நெற்றியையும், ஒன்பதாவது பாடலில் ஊமத்தை மலரினை சூடியுள்ள சடையையும் குறிப்பிடுகின்றார். இவ்வாறு பாதம் தொடங்கி கேசம் வரை அழகினை ரசிக்கும் முறையினை பாதாதி கேச வர்ணனை என்று கூறுவார்கள். இறைவனுக்கு பாதாதி கேச வர்ணனையும், இறைவிக்கு கேசத்தில் தொடங்கி பாதம் வரை, கேசாதி பாத வர்ணனையாக விவரிப்பதும் கவிகளின் மரபு. பாதாதி கேச வர்ணனையாக இறைவனை வர்ணித்த அப்பர் பிரான், அந்த அழகில் நாம் மெய்ம்மறந்து நமது நோக்கத்திலிருந்து வழுவக் கூடாது என்பதை உணர்த்தும் வகையில் கடைப் பாடலில் நமது நோக்கம் என்னவாக இருக்கவேண்டும் என்பதையும் கூறுகின்றார். இறைவனின் திருவடிகளில் நாம் சரணடைவதே நமது நோக்கமாக இருக்கவேண்டும் என்பதை இந்த பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் உணர்த்துகின்றார். 

அத்தகைய அழகினை உடைய பெருமானின் ஆடல் காட்சியைக் கண்ட கண்கள் வேறு எந்த காட்சியையும் காண்பதற்கு உரிய காட்சியாக கொள்ளாது: பெருமானின் நடனத்தை விடவும் உயர்ந்த காட்சியாக வேறு எந்த காட்சியையும் கருதினால் அத்தகைய அடியார்கள் உண்மையான அடியார்கள் அல்ல என்று அப்பர் பிரான், மேலே குறிப்பிட்ட பதிகத்தின் முதல் பாடலில், சாடுகின்றார்.

    பாளையுடைக் கமுகு ஓங்கிப் பன்மாடம்
       நெருங்கி எங்கும்
    வாளையுடைப் புனல் வந்து எறி வாழ் வயல்
        தில்லை தன்னுள்
    ஆளவுடைக் கழல் சிற்றம்பலத்து அரன்
         ஆடல் கண்டால்
    பீளையுடைக் கண்களால் பின்னைப் பேய்த்தொண்டர்
         காண்பதென்னே

பொழிப்புரை: 

விரிந்து மலர்ந்த கொன்றை மாலையை சூடியவனே, பிறைச் சந்திரனைத் தாங்கும் நீண்ட சடையை உடையவனே, தலைவனே, அழகிய தேர்களால் பொலிவு பெற்று விளங்கும்   செல்வச் செழிப்பு மிகுந்த வீதிகள் உடைய தில்லை நகரத்தில், ஆகம நூல்களில் சொல்லப்பட்டுள்ள வண்ணம் சிறந்த வழிபாடுகள் தொடர்ந்து நடைபெறுவதால் அழகுடன் விளங்கும் திருச்சிற்றம்பலத்தில் அழகுடன் உறைபவனே, உனது சிறந்த திருவடிகளை நாம் புகழ்ந்து போற்றுவோம். 

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/16/99-ஆடினாய்-நறுநெய்யொடு---பாடல்-9-2940312.html
2938306 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 99. ஆடினாய் நறுநெய்யொடு - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, June 15, 2018 05:57 PM +0530 பாடல் 7:

   சாதியார் பளிங்கின்னொடு வெள்ளிய சங்கவார்
      குழையாய் திகழப்படும்
   வேதியா விகிர்தா விழவார் அணி
       தில்லை தன்னுள்
   ஆதியாய்க்கு இடம் ஆய சிற்றம்பலம் அங்கையால்
       தொழவல்லார் அடியார்களை
    வாதியாது அகலும் நலியா மலி தீவினையே 

விளக்கம்:

மலி=பெரிய, நிறைந்த; சாதியார்=உயர்ந்த தரமான; வாதியா=துன்புறுத்தாது வார்=தொங்கும்; விகிர்தன்=ஏனையோரிலிருந்து பல விதத்திலும் மாறுபட்டவன்;    

பொழிப்புரை: 

நல்ல இனத்தைச் சார்ந்து தரமாக உள்ள பளிங்கு கலந்து செய்யப்பட்ட வெண்சங்கு குழை தொங்கும் வண்ணம் காதினில் அணிந்தவனே, புகழுடன் விளங்கும் வேதியனே, விகிர்தனே, திருவிழாக்கள் நிறைந்த தில்லை நகரில் ஆதியாய் உள்ள பெருமானுக்கு இடமாக அமைந்துள்ள திருச்சிற்றம்பலத்தை, தங்களது அழகிய கைகளால் தொழவல்ல அடியார்களை தீவினைகள் வருத்தாது, பெருகி துன்பம் தாராது அவர்களை விட்டு விலகிவிடும்  

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/14/99-ஆடினாய்-நறுநெய்யொடு---பாடல்-7-2938306.html
2938305 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 99. ஆடினாய் நறுநெய்யொடு - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, June 13, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 6:

    ஆகம் தோய் அணி கொன்றையாய் அனல் அங்கையாய்
       அமரர்க்கு அமரா உமை
    பாகம் தோய் பகவா பலி ஏற்றுழல்
       பண்டரங்கா
    மாகம் தோய் பொழில் மல்கு சிற்றம்பலம்
       மன்னினாய் மழுவாளினாய் அழல்
    நாகம் தோய் அரையாய் அடியாரை நண்ணா வினையே

விளக்கம்:

தோய்=பொருந்திய; ஆகம்=பொதுவாக உடல், இங்கே மார்பு; பகவன்=செல்வம், வீரியம், ஞானம், புகழ், தெய்வத்தன்மை, வைராக்கியம் எனப்படும் ஆறு குணங்களை உடையவன், இந்த ஆறு குணங்கள் பகம் என்று ஒரு தொகுப்பாக அழைக்கப் படுகின்றது. தன்வயத்தன் ஆதல், முதல் இல்லாத தன்மை உடைத்தல், உடல் அற்றவனாக இருத்தல், எல்லா நலனும் கொண்டிருத்தல், எங்கும் பரவியிருத்தல், எவற்றுக்கும் காரணனாக இருத்தல் ஆகிய ஆறு குணங்களை உடையவன் என்றும் விளக்கம் கூறுகின்றனர். மாகம்=மேகம்; தாருகவனத்து முனிவர்கள், முன்னர் தாங்கள் கொண்டிருந்த கொள்கையை விட்டொழித்து, பெருமானின் பெருமையை உணர்ந்து அவரைப் போற்றி வழிபட்ட பின்னர் பெருமான் மகிழ்ச்சியுடன் ஆடிய நடனங்களில் பண்டரங்கக் கூத்தும் ஒன்றாகும். பகவான் என்ற வடமொழி சொல்லின் தமிழாக்கமாக பகவன் என்ற சொல் சிலரால் கருதப் படுகின்றது. 

பொழிப்புரை: 

மார்பினில் பொருந்தும் வண்ணம் அழகிய கொன்றை மாலை அணிந்தவனே, நெருப்புப் பிழம்பினை ஏந்திய கையினை உடையவனே, தேவர்களுக்கும் தலைவனாக விளங்கும் தேவதேவனே, உமை அம்மையை தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் உடையவனே, முதல் இல்லாத தன்மை உடைத்தல், உடல் அற்றவனாக இருத்தல், எல்லா நலனும் கொண்டிருத்தல், எங்கும் பரவியிருத்தல், எவற்றுக்கும் காரணனாக இருத்தல் ஆகிய சிறந்த ஆறு குணங்களை உடையவனே, உலகெங்கும் பலி ஏற்கத் திரிபவனே, தாருகவனத்து முனிவர்களின் மன நிலையை மாற்றிய மகிழ்ச்சியில் பண்டரங்கக் கூத்து ஆடியவனே, வானளாவிய வண்ணம் வளர்ந்து நிற்கும் சோலைகள் நிறைந்த தில்லியில் உள்ள சிற்றம்பலம் அரங்கினை நிலையான இருப்பிடமாகக் கொண்டவனே, மழுவாட் படையை உடையவனே, கொடிய நஞ்சினை உடைய நாகத்தினைத் தனது இடுப்பினில் கச்சையாக அணிந்தவனே, உனது அடியார்களை வினைகள் நெருங்காது.   

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/13/99-ஆடினாய்-நறுநெய்யொடு---பாடல்-6-2938305.html
2937242 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 99. ஆடினாய் நறுநெய்யொடு - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, June 12, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

 தொல்லையார் அமுது உண்ண நஞ்சு உண்டதோர்
    தூமணி மிடறா பகுவாயதோர்
 பல்லையார் தலையில் பலி ஏற்றுழல்
    பண்டரங்கா
 தில்லையார் தொழுது ஏத்து சிற்றம்பலம் சேர்தலால்
   கழல் சேவடி கை தொழ
  இல்லையாம் வினை தான் எரியம் மதில் எய்தவனே

விளக்கம்:

தொல்லையார்=தேவர்கள்; தொல்லையார் என்றால் பழமையானவர்கள் என்று பொருள். மனிதர்களை விடவும் வாழ்நாள் அதிகம் படைத்தவர்கள் என்பதால் தேவர்களை தொல்லையார் என்று சம்பந்தர் அழைக்கின்றார். பகுவாய்=பெரிய வாய் பிளந்த வாய்; சிற்றம்பலம் குறித்துப் பாடிய சம்பந்தப் பெருமானுக்கு பண்டை நாளில், திரிபுரம் எரித்த மகிழ்ச்சியில் தேர்த்தட்டில் ஆடிய பண்டரங்க கூத்து நினைவுக்கு வருவது நியாயம் தானே. தொல்லையார் என்றால் தொன்மை உடையவர்கள் என்று பொருள். இந்த பாடலில் தேவர்களை குறிக்க இந்த சொல் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. திரிபுரங்கள் எரித்த விரிசடைக் கடவுளுக்கு நமது வினையை சுட்டு எரிப்பது எளிதான செயல் என்று உணர்த்தும் முகமாக, இறுதி அடியில் திரிபுரம் எரித்த நிகழ்ச்சி குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. நடராஜப் பெருமானை தரிசனம் செய்வது நமது வினையினை முற்றிலும் நீக்கி, முக்தி நிலைக்கு அழைத்துச் செல்லும் என்பது இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது.  

பொழிப்புரை: 

தொன்மை மிக்க தேவர்கள் அமுது உட்கொள்ளும் பொருட்டு, அதற்கு முன்னம் எழுந்த நஞ்சினை உண்டு கழுத்தினில் அடக்கியதால், தூய நீலமணி பதிந்தது போன்ற கழுத்தினை உடையவனே, பற்கள் நினைந்து வாய் பிளந்த நிலையில் உள்ள தலையினில் பலியினை ஏற்பதற்கு உலகெங்கும் திரிபவனே, திரிபுரம் எரித்த பின்னர் அந்த தேரினை அரங்கமாகக் கொண்டு பாண்டரங்கக் கூத்து ஆடியவனே, பறக்கும் மூன்று கோட்டைகளும் தீப்பற்றி எரியும் வண்ணம் அம்பினை எய்தவனே, தில்லை வாழ் அந்தணர்கள் தொழுது புகழ்ந்து வழிபடும் சிற்றம்பலம் அடைந்து வழிபடுவதாலும், வீர்கழல் அணிந்த உனது அழகிய திருவடிகளை கைகளால் தொழுவதாலும் அடியார்களின் வினைகள் முற்றிலும் கழிந்துவிடும்.  

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/12/99-ஆடினாய்-நறுநெய்யொடு---பாடல்-5-2937242.html
2937236 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 99. ஆடினாய் நறுநெய்யொடு - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Monday, June 11, 2018 06:09 AM +0530
பாடல் 4:

    கொம்பு அலைத்து அழகு எய்திய நுண்ணிடைக்
        கோல வாள் மதி போல் முகத்து இரண்டு  
    அம்பு அலைத்த கண்ணாள் முலை மேவிய
        வார்சடையான்
    கம்பலைத்து எழு காமுறு காளையர் காதலால் கழல்
        சேவடி கை தொழ
    அம்பலத்து உறைவான் அடியார்க்கு அடையார் வினையே
 

விளக்கம்:

அலைத்து=அலைய வைத்து வருத்தப்பட செய்தல்; கொம்பு=பூங்கொடி; பார்வதி தேவியின் அழகுடன் போட்டியிட்டு தோல்வி அடைந்து பூங்கொம்பு வருந்துவதாக சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். கம்பலைத்து=ஆரவாரம் செய்து;


பொழிப்புரை: 

பூங்கொம்பு தோற்று வருந்தும் வண்ணம் அதனை விடவும் அழகான மென்மையான நுண்ணிய இடையையும், வானில் உலவும் சந்திரன் போன்று ஒளிவீசுவதும் அம்பினை வென்று வருத்தும் வண்ணம் அழகுடையதும் ஆகிய இரண்டு கண்கள் உடையவளும் ஆகிய சிவகாமி அம்மையின் மார்பகங்கள் பொருந்திய திருமேனியை உடையவன் வார்சடையோன் ஆகிய நடராஜப் பெருமான். பெருமானை மிகவும் விரும்பும் தன்மையில் அர அர என்று ஆரவாரத்துடன் முழக்கம் செய்தவாறு காலையில் துயில் எழுபவர்களும் காளை போன்று அழகும் வலிமையையும் பொருந்திய தோற்றம் கொண்டவர்களும் ஆகிய தில்லை வாழ் அந்தணர்கள் காதலுடன் வீரக்கழல் அணிந்த பெருமானின் திருவடிகளை தங்களது கைகளால் தொழுகின்றனர். அம்பலத்தில் நடமாடும் இறைவனின் அடியார்களை வினைகள் சென்று அடையாது நீங்கிவிடும்.      
 

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/11/99-ஆடினாய்-நறுநெய்யொடு---பாடல்-4-2937236.html
2935769 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 99. ஆடினாய் நறுநெய்யொடு - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, June 10, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 3:

    நீலத்தார் கரிய மிடற்றார் நல்ல நெற்றி மேல் உற்ற கண்ணினார் பற்று
    சூலத்தார் சுடலைப் பொடி நீறணி வார் சடையார் 
    சீலத்தார் தொழுதேத்து சிற்றம்பலம் சேர்தலால் கழல் சேவடி கை தொழக்
    கோலத்தாய் அருளாய் உன காரணம் கூறுதுமே  

விளக்கம்:

உன=உன்னுடைய; திருவேட்களம் தலத்திலிருந்து தில்லை செல்லுங்கால், சம்பந்தர்க்கு இறைவன், தில்லைச் சிதம்பரம் தலத்திலுள்ள மூவாயிரம் அந்தணர்களும் சிவகணங்கள் என்பதை உணர்த்த, சம்பந்தரும் தான் அவ்வாறு உணர்ந்ததை யாழ்ப்பாணருக்கு சுட்டிக் காட்டிய கோலம் இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது. தில்லை வாழ் அந்தணர்கள் போன்று திருவாரூர் வாழ்வோர் அனைவரும் சிவகணங்களாக இருக்கும் தன்மை நமிநந்தி அடிகளுக்கு உணர்த்தப் பட்டதை நாம் பெரிய புராணத்திலிருந்து அறிகின்றோம். இந்த காரணம் பற்றியே, தில்லை வாழ் அந்தணர்கள் மற்றும் திருவாரூர்ப் பிறந்தார்கள் ஆகிய இருவரையும் தொகை அடியார்களாக சுந்தரர், திருத்தொண்டத் தொகையில் குறிப்பிட்டார் போலும். இந்த காரணம் பற்றியே திருவாரூரை தில்லைக்கு சமமான தலமாக கருதி, இந்த இரண்டு தலங்களுக்கும் சைவப் பெருந்தகையார்கள் முதன்மைத் தன்மை அளிக்கின்றனர்.  
   
திருவாரூருக்கும் நமிநந்தி அடிகள் வாழ்ந்து வந்த ஏமப்பேறூர் என்ற ஊருக்கும் இடையே உள்ள ஊர் மணலி என்பதாகும். திருவாரூரில் உள்ள தியாகேசப் பெருமான் ஊர்வலமாக மணலிக்கு எழுந்து அருளும் போது, அங்கே சென்று பெருமானை தரிசனம் செய்து வணங்குவது நமிநந்தி அடிகளாரின் வழக்கம். அவ்வாறு ஒரு நாள் வழிபட்ட பின்னர் தனது இல்லத்திற்கு அடிகள் திரும்புகின்றார். பலதரப்பட்ட மக்கள் கலந்து கொண்ட ஊர்வலம் சென்று வந்த காரணத்தால், குளித்த பின்னரே தான் தினமும் சியபெருமானுக்கு செய்யும் வழிபாடுகளைச் செய்யவேண்டும் என்ற எண்ணத்தில், மனைவியை, தான் குளிப்பதற்கு ஏற்பாடு செய்யுமாறு கூறினார். அவரது மனைவியும் குளிர்ந்த நீர், உலர்ந்த ஆடை, திருநீறு, முதலானவற்றை தயாராக எடுத்து வைத்தார். இதனிடையில் வெளியே சென்று வந்த அயர்ச்சி காரணமாக நமிநந்தி அடிகள் சற்றே கண்ணயர்ந்தார். இவ்வாறு தூங்கியபோது கனவின் கண் வந்த சிவபெருமான், அடிகளுக்கு ஆரூரில் பிறந்தார் அனைவரும் தமது கணங்கள் என்றும், அந்தத் தன்மையை அடிகளுக்கு அடுத்த நாள் நேரில் காட்டுவதாகவும் கூறினார். 

    மேன்மை விளங்கும் திருவாரூர் வீதி விடங்கப் பெருமான் தாம்
    மான அன்பர் பூசனைக்கு வருவார் போல வந்தருளி
    ஞான மறையோய் ஆரூரில் பிறந்தார் எல்லாம் நம் கணங்கள்
    ஆன பரிசு காண்பாய் என்றருளிச் செய்தங்கு எதிர் அகன்றார்

கனவில் வந்த சிவபெருமான் மறைந்த பின்னர் கண் விழித்த அடிகளார், தான் பூஜை செய்யாமல் கண் அயர்ந்ததை நினைத்து வருந்தி, தான் செய்யவேண்டிய தினசரி வழிபாட்டினைச் செய்தார். மனைவிக்குத் தான் கண்ட கனவின் விவரங்களைத் தெரிவித்தார். மறுநாள் விடியற்காலையில் எழுந்து தனது நித்திய அனுஷ்டானங்களை முடித்த பின்னர், திருவாரூர் சென்ற அடிகளார் அங்கே கண்ட காட்சி அவரை வியப்படைய வைத்தது. அனைவரையும் சிவகணங்களாகக் கண்ட அடிகளார், நிலத்தில் வீழ்ந்து அனைவரையும் வணங்கி மகிழ்ந்தார்.

    தெய்வப் பெருமான் திருவாரூர்ப் பிறந்து வாழ்வார் எல்லாரும்
    மை வைத்தனைய மணிகண்டர் வடிவே ஆகிப் பெருகு ஒளியால்
    மொய் வைத்து மேனியராம் பரிசு கண்டு முடி குவித்த 
    கை வைத்து அஞ்சி அவனி மிசை விழுந்து பணிந்து களி சிறந்தார் 

அடிகளார் உண்மையை உணர்ந்த பின்னர், சிவபிரான் தான் அடிகளாருக்குக் காட்டிய காட்சியை மறைத்து திருவாரூர்ப் பிறந்தார்கள் அனைவரையும் முன் போல் மனிதர்களாகவே காட்டினார். உடனே அடிகளார் தனது பிழையைப் பொறுத்தருள வேண்டும் என்று வேண்டினார். மேலும் திருவாரூர் நகரத்துச் சிறப்பினை இறைவன் உணர்த்தியதை மனதில் கொண்டு, ஏமப்பேறூரை விடுத்து, திருவாரூர் குடி புகுந்து தந்து எஞ்சிய வாழ்நாளை, சிவத்தொண்டில் கழிக்கலானார். இந்த நிகழ்ச்சி தான், சுந்தரர், திருவாரூர்[ பிறந்தார்கள் அனைவரையும் தொகை அடியார்களாக கருதி, திருவாரூர்ப் பிறந்தார் எல்லார்க்கும் அடியேன் என்று திருத்தொண்டத் தொகையில் பாட வைத்ததோ?

    படிவம் மாற்றிப் பழம்படியே நிகழ்வும் கண்டு
       பரமர் பால்
    அடியேன் பிழையைப் பொறுத்தருள வேண்டும் என்று
       பணிந்து அருளால்
    குடியும் திருவாரூர் அகத்துப் புகுந்து
        வாழ்வார் குவலயத்து
    நெடிது பெருகும் திருத்தொண்டு நிகழச்
       செய்து நிலவுவார்
   

நீலத்தார்=நீல நிறம் பொருந்திய; வார்சடை=நீண்ட சடை; காரணம்= முதன்மைத் தன்மை; மிடறு=கழுத்து;

பொழிப்புரை: 

பெருமானின் கோலத்தைப் போன்று, கருநீல நிறத்தில் உள்ள மணியினைப் போன்று தங்களது கழுத்தினில் கறையினை உடையவர்களாகவும் நெற்றியினில் கண் கொண்டவர்களாகவும், சூலத்தைத் தங்களது கையினில் பற்றியவர்களாகவும், திருமேனி முழுவதும் சாம்பல் பூச்சினை உடையவர்களாகவும், சடையினை உடையவர்களாகவும் சிவகணங்களின் வடிவத்தில் காணப்பட்ட சிறந்த ஒழுக்கம் உடைய தில்லை வாழ் அந்தணர்கள் தொழுது வணங்கும் சிற்றம்பலத்தை காணும் வாய்ப்பு கிடைத்தமையால் ஆங்கே உறையும் இறைவனின் வீரக்கழல் அணிந்த திருப்பாதங்களை அடியேனது கைகளால் தொழும் பேற்றினை அடைந்தேன்.  இது உனது அருளால் நிகழ்ந்த செயலாகும். இனிமேல் அடியேன், நீர் அனைவர்க்கும் முதன்மையாக இருக்கும் தன்மையை புகழ்ந்து கூறுவேன்.

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/10/99-ஆடினாய்-நறுநெய்யொடு---பாடல்-3-2935769.html
2935766 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 99. ஆடினாய் நறுநெய்யொடு - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, June 9, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 2:

    கொட்டமே கமழும் குழலாளொடு  கூடினாய்
        எருது ஏறினாய் நுதல்
    பட்டமே புனைவாய் இசை
        பாடுவ  பாரிடமா
    நட்டமே நவில்வாய் மறையோர் தில்லை
        நல்லவர் பிரியாத சிற்றம்பலம்
    இட்டமா உறைவாய் இவை மேவியது என்னை கொலோ

விளக்கம்:

கொட்டம்=ஒருவகை வாசனை பொருள்; பாரிடம்=பூத கணங்கள்; நவில்தல்=செய்தல்; இந்த பாடலில் நறுமணம் கமழும் கூந்தல் கொண்ட அம்மை என்று உமை அம்மையாரை குறிக்கிறார். பாரிடம் என்றால் பூதம் என்று பொருள். நவிலுதல்=பழகுதல்; இந்தப் பாடலில் சிவபெருமானின் ஐந்து செய்கைகளின் காரணத்தை அவரிடம் சம்பந்தர் வினவுவதை காணலாம். அந்த செய்கைகளாவன, உமை அம்மையோடு கூடுதல், ஊர்தியாக எருது ஏறுதல், பூத கணங்களின் இசைக்கு ஆடுதல், நெற்றியில் பட்டம் எனும் அணிகலன் அணிந்து இருத்தல், அந்தணர் பிரியாத சிற்றம்பலத்தில் வாழ்தல் ஆகும். நுதல்=நெற்றி; குழல்=கூந்தல்; ஏலவார் குழலி என்பது இங்குள்ள அம்பிகையின் திருநாமங்களில் ஒன்று. கொட்டமே கமழும் குழல் என்று குறிப்பிடுவதன் மூலம் பிராட்டியின் கூந்தல் இயற்கை மணம் வாய்ந்தது என்பதை ஞானசம்பந்தர் நமக்கு உணர்த்துகின்றார். இந்த செய்தி பல திருமுறை பாடல்களில் காணப் படுகின்றது, அத்தகைய பாடல்கள் சிலவற்றை நாம் இங்கே
காண்போம். கந்தம் மல்கு குழலி என்று புகலி (சீர்காழியின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று) தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (1.74.3) கூறுகின்றார்.

பந்தம்=பிரியாத பிணைப்பு; பந்தம் என்ற சொல்லுக்கு உதரபந்தம் அணிகலன் என்று பொருள் கொண்டு  ஆபரணத்தை அணிந்த பூத கணங்கள் என்றும் விளக்கம் அளிக்கின்றனர். ஆர்க்க=ஒலிக்க கந்தம்=நறுமணம் அந்தண்=அழகியதும் குளிர்ந்ததும்; அமர்வு எய்தி=விரும்பி அமர்ந்து; பந்தம் உடைய என்ற சொல்லுக்கு தீப்பந்தத்தை ஏந்திய பூதங்கள் என்று சிலர் விளக்கம் அளிக்கின்றனர். இரவில் நடனம் ஆடுவதால், வெளிச்சம் வேண்டி தீப்பந்தங்கள் பிடிக்கப் படுகின்றன.  

    பந்தம் உடைய பூதம் பாட பாதம் சிலம்பு ஆர்க்கக்
    கந்தம் மல்கு குழலி காண கரி காட்டு எரி ஆடி
    அந்தண் கடல் சூழ்ந்த அழகார் புறவம் பதியா அமர்வு எய்தி
    எந்தம் பெருமான் இமையோர் ஏத்த உமையோடு இருந்தானே

இந்த குறிப்பு நமக்கு திருவிளையாடல் புராண நிகழ்ச்சியை நினைவூட்டும். தெய்வீக நறுமணம் வீசும் கூந்தல் என்று உணர்த்தும் அதிகை வீரட்டானத்து திருத்தாண்டகப் பாடல் (6.4.9) இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. இயற்கையில் நறுமணம் கமழும் கூந்தலுக்கு மேலும் மணம் சேர்க்கும் வகையில் அன்று அலர்ந்த மலர்கள் சூட்டப்பட்டுள்ளன என்றும் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார்.

     செம்பொனால் செய்து அழகு பெய்தால் போலும்
         செஞ்சடை  எம் பெருமானே   தெய்வ நாறும்
    வம்பின் நாண் மலர்க் கூந்தல் உமையாள் காதல்
          மணவாளனே  வலங்கை  மழுவாளனே
    நம்பனே நான்மறைகள் தொழ நின்றானே நடுங்காதார்
        புரம் மூன்றும் நடுங்கச்  செற்ற
    அம்பனே அண்ட கோசரத்துளானே அவனாகில் அதிகை வீரட்டனாமே

திருவெறும்பூர் தலத்து இறைவியின் திருநாமம் நறுங்குழல் நாயகி என்பதாகும். இந்த பெயரினை சற்று மாற்றி நறுங்குழல் மடவாள் என்று அப்பர் பிரான் அழைக்கும் குறுந்தொகைப் பாடல் (5.74.2) இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. பிறங்கு=விளங்கும்; கறங்கு= சுழலும், ஓரிடத்தில் நில்லாமல் சுற்றித் திரியும்; சீர்=புகழ் பேணும்=விரும்பும்; பிராட்டியின் கூந்தலை குறிப்பிட்ட அப்பர் பிரானுக்கு பெருமானின் சடையின் தன்மை நினைவுக்கு வந்தது போலும். அழகாக பின்னப்பட்டு விளங்கும் செஞ்சடை என்று உணர்த்துகின்றார். பிஞ்ஞகன் என்றால் அழகிய தலைக்கோலம் உடையவன் என்று பொருள். 

    பிறங்கு செஞ்சடைப் பிஞ்ஞகன் பேணு சீர்க்
    கறங்கு பூதகணம் உடைக் கண்ணுதல்
    நறுங்குழல் மடவாளொடு நாள் தொறும்
    எறும்பியூர் மலையான் எங்கள் ஈசனே   

திருவெறும்பியூர் தலத்தின் மீது அருளிய திருத்தாண்டகத்துப் பாடல் (6.91.3) ஒன்றினில் அப்பர் பிரான் மலரின் நறுமணத்தினை வென்ற கூந்தலை உடையவள் என்று அன்னையை குறிப்பிடுகின்றார். கடுஞ்சுடர்=பேரொளியை உடைய விளக்கு; படிந்து=நிலத்தில் வீழ்ந்து; ஒரு=ஒப்பற்ற; ஓத வேலி=அலைகளையுடைய கடல்; நிறை=மிகுதியாய் காணப்படுகின்ற; மருவை வென்ற=மலர்களின் மணத்தை வென்ற நறுமணம்; 

 கருவை என் மனத்திருந்த கருத்தை ஞானக் கடும்
     சுடரைப் படிந்து கிடந்து அமரர்
  ஏத்தும் உருவை அண்டத்து ஒரு முதலை ஓத வேலி
     உலகின் நிறை தொழில்  இறுதி நடுவாய் நின்ற
  மருவை வென்ற குழல் மடவாள் பாகம் வைத்த மயானத்து
     மாசிலா மணியை  வாசத்
  திரு எறும்பியூர் மலை மேல் மாணிக்கத்தைச்
     செழுஞ்சுடரைச் சென்று அடையப்  பெற்றேன் நானே

கொண்டீச்சரம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் (4.67.10) அப்பர் பிரான் நறுமணம் கமழ்ந்து கருமையும் மென்மையும் கலந்து காணப்படும் கூந்தலை உடையவள் என்று பிராட்டியை குறிப்பிடுகின்றார். விரை=நறுமணம்:: பாறி=சிதறி: வெருவர=அச்சம் கொள்ள: விலங்கல்=மலை, கயிலை மலை: ஞான்று=நாளன்று என்பதன் திரிபு: பருவரை= பருத்த மலை: நறுமணம் கமழ்ந்து கருமையும் மென்மையும் கலந்து காணப்படும் கூந்தலையும், ஒளிவீசும் அணிகளையும், வேல் போன்று நீண்டும் ஒளிபடைத்தும் காணப்படும் கண்களையும் உடைய உமையம்மை அச்சம் கொள்ளுமாறு, கயிலை மலையினை பேர்த்து எடுக்க அரக்கன் இராவணன் முயற்சி செய்த அன்று, அவனது பருத்த மலை போன்று விளங்கும் தோள்களும் தலைகளும் சிதறி விழுமாறு, தனது கால் விரல் ஒன்றினை கயிலை மலை மீது ஊன்றியவன் திருக்கொண்டீச்சரம் என்று அழைக்கப்படும் தலத்தில் உறையும் சிவபெருமான் ஆவார் என்பதே இந்த பாடலின் திரண்ட கருத்து..  

    விரைதரு கருமென் கூந்தல் விளங்கிழை வேல் ஒண்கண்ணாள்
    வெருவர இலங்கைக் கோமான் விலங்கலை எடுத்த ஞான்று
    பருவரை அனைய தோளும் முடிகளும் பாறி வீழக்
    திருவிரல் ஊன்றினானே திருக்கொண்டீச்சரத்து உளானே 

திருச்செம்பொன்பள்ளி தலத்தில் உறையும் தேவியின் திருநாமம் மருவார்குழலி என்பதாகும். மணம் பொருந்திய கூந்தலை உடையவள் என்பது இதன் பொருள். இந்த தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (1.25.1) மருவார் குழலி என்று குறிப்பிட்டு, திருஞானசம்பந்தர் மணம் கமழும் கூந்தலை உடைய தேவியை ஒரு பாகத்தில் வைத்தவன் என்று இறைவனை குறிப்பிடுகின்றார்.

    மருவார் குழலி மாதோர் பாகமாய்த்
    திருவார் செம்பொன்பள்ளி மேவிய
    கருவார் கண்டத்து ஈசன் கழல்களை
    மருவாதார் மேல் மன்னும் பாவமே

விசயமங்கை தலத்தின் அருளிய பதிகத்தின் (3.17) முதல் பாடலில் அம்மையை மருவமர் குழலி என்று திருஞானசம்பந்தர் அழைக்கின்றார். மரு=வாசனை. இயற்கையாகவே நறுமணம் சென்று அமரும் கூந்தலை உடைய தேவியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் வைத்தவர் என்று பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். மாணிக்க வாசகரும் தனது கீர்த்தித் திருவகவலில் மருவார் குழலி என்று பிராட்டியை குறிப்பிடுகின்றார். 

    மருவமர் குழல் உமை பங்கர் வார்சடை
    அரவமர் கொள்கை எம் அடிகள் கோயிலாம்
    குரவமர் சுரபுன்னை கோங்கு வேங்கைகள்
    விரவிய பொழில் அணி விசயமங்கையே

மரு வளர் கோதை என்ற தொடர் மூலம், என்றும் குறையாது நறுமணம் நாளுக்கு நாள் வளர்ந்து கொண்டிருக்கும் கூந்தலை உடைய அன்னை என்று கண்ணார்கோயில் பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (1.101.4) திருஞானசம்பந்தர் கூறுவதை நாம் கீழ்க்கண்ட பாடலில் காணலாம். தரு=மரங்கள்; கானம்=காடு; துங்கம்=உயர்வு; மரங்கள் செழித்து வளர்ந்துள்ள காட்டில் வாழும் உயர்ந்த பெரிய யானை என்று பெருமானை எதிர்த்து வந்த யானையின் வலிமையை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். கண்ணார்கோயில் கருவறையில் அமர்ந்துள்ள இறைவனை அடைந்து தொழும் மனிதர்கள் கற்றோர் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார்.

    தரு வளர் கானம் தங்கிய துங்கப் பெருவேழம்
    மரு வளர் கோதை அஞ்ச உரித்து மறை நால்வர்க்கு
    உரு வளர் ஆலநீழல் அமர்ந்து ஈங்கு உரை செய்தார்
    கரு வளர் கண்ணார் கோயில் அடைந்தோர் கற்றோரே 

கச்சி ஏகம்பத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (1.133.1) நறுமணம் கமழும் கூந்தலை உடையவள் என்ற பொருள் பட, கந்தம் மல்கு குழலி என்று பிராட்டியை திருஞான சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். காஞ்சி நகரத்து அடியார்களை எல்லையற்ற நற்குணங்கள் பொருந்திய அடியார்கள் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். 

    வெந்த வெண்பொடிப் பூசு மார்பின் விரி நூல் ஒரு பால் பொருந்த
    கந்தமல்கு குழலியோடும் கடி பொழில் கச்சி தன்னுள்
    அந்தமில் குணத்தார் அவர் போற்ற அணங்கினொடு ஆடல்புரி
    எந்தை மேவிய ஏகம்பம் தொழுது ஏத்த இடர் கெடுமே 

    
திருக்கோளிலி தலத்தின் மீது பதிகத்தின் பாடலில் (7.20.7) சுந்தரர் நறுமணம் உடைய கூந்தல் கொண்ட உமையம்மை என்று குறிப்பிடும் வண்ணம் வம்பமரும் குழலாள் என்று கூறுவதை நாம் இந்த பாடலில் காணலாம். தன்னிடத்தில் அன்பு உடையவனே என்று பெருமானை அழைத்து, பெருமானே உன்னை அல்லால் வேறு எவரொருவர் எனக்கு உதவி செயவல்லார், நீயே குண்டையூரில் இந்த நெல்மலையினை திருவாரூர் மாற்றுவதற்கு ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும் என்று சுந்தரர் விண்ணப்பம் செய்யும்

பாடல். 

    எம்பெருமான் உனையே நினைத்து ஏத்துவன் எப்பொழுதும்
    வம்பமரும் குழலாள் ஒரு பாகம் அமர்ந்தவனே
    செம்பொனின் மாளிகை சூழ் திருக்கோளிலி எம்பெருமான்
    அன்பதுவாய் அடியேற்கு அவை அட்டித் தரப் பணியே  

பாண்டிக்கொடுமுடி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (7.48.8), நறுமணம் உலாவும் கூந்தலை உடையவள் என்று பார்வதி தேவியை சுந்தரர் குறிப்பிடுகின்றார். வம்பு= நறுமணம்; கொம்பு=மரக்கிளைகள்; நம்பன்=விரும்பத் தக்கவன்; தரம் வாய்ந்த பொன்னின் நிறத்தை ஒத்த சடையை உடைவன் பெருமான் என்று இந்த பாடலில் சுந்தரர் கூறுவதை நாம் உணரலாம். கோலினாய்=வளைத்தாய்; பெருமானது சடையின் சிறப்பினை உணர்த்திய சுந்தரர் அம்மையின் கூந்தலின் சிறப்பையும் உணர்த்த ஆசை கொண்டார் போலும். 

    செம்பொன் நேர் சடையாய் திரிபுரம் தீயெழச் சிலை கோலினாய்
    வம்பு உலாம் குழலாளைப் பாகம் அமர்ந்து காவிரிக் கோட்டிடைக்
    கொம்பின் மேல் குயில் கூவ மாமயில் ஆடு பாண்டிக் கொடுமுடி
    நம்பனே உனை நான் மறக்கினும் சொல்லும் நா நமச்சிவாயவே

பிராட்டியின் கூந்தல் இயற்கை மணம் வாய்ந்தது எனும் தேவாரப் பாடல் குறிப்புகள் நமக்கு திருவிளையாடல் புராண நிகழ்ச்சியை நினைவூட்டுகின்றன. பரஞ்சோதி முனிவர் தாம் அருளிய திருவிளையாடல் புராணத்தில், இந்த நிகழ்ச்சியை, தருமிக்கு பொற்கிழி அளித்த படலம் மற்றும் கீரனை கரையேற்றிய படலம் ஆகிய இரண்டு படலங்களில் கூறுகின்றார். பெருமான் தருமிக்கு எழுதிக் கொடுத்த பாடல் குறுந்தொகை எனப்படும் சங்க இலக்கியத்தில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. இறைவன் எழுதிக் கொடுத்த பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. 

    கொங்கு தேர் வாழ்க்கை அஞ்சிறைத் தும்பி
    காமம் செப்பாது கண்டது மொழிமோ
    பயிலியது கெழீஇய நட்பின் மயிலியல்
    செறியெயிற்று அரிவை கூந்தலின்
    நறியவும் உளவோ நீ அறியும் பூவே

வண்டினை நோக்கி பாடுவதாக அமைந்த இந்த பாடலின் கருத்து; நறுமணத்தினை ஆராய்ந்து திரியும் வாழ்க்கையை உடைய அழகிய சிறகுகளை உடைய வண்டே, பயிற்சி மிக்க நட்பும் மயில் போன்ற சாயலும் நெருங்கிய பற்களும் உடைய எனது தலைவியின் கூந்தலில் வீசும் நறுமணத்தினை விடவும் அதிகமான நறுமணம் கொண்ட பூவினை நீ இதுவரை கண்டதுண்டோ. எனது கேள்விக்கு விருப்பு வெறுப்பு ஏதும் இன்றி உண்மையான பதிலை நீ கூறுவாயாக. இந்த பாடல் பொருட்குற்றம் உள்ள பாடல் என்று நக்கீரன் உரைக்க, இறைவன் நேரில் தோன்றி, நக்கீரனிடம், நீ வணங்கும் ஞானப் பூங்கோதையின் (திருக்காளத்தி தலத்து அம்மை) கூந்தலுக்கு இயற்கையில் நறுமணம் இல்லையா என்று கேட்க, நக்கீரன் இல்லை என்று முதலில் பதில் உரைத்தார். பின்னர் தான் தவறு செய்தேன் என்று ஒப்புக்கொண்டு, கயிலை பாதி காளத்தி பாதி அந்தாதி, கோப பிரசாதம், திருவெழுகூற்றிருக்கை ஆகிய பாடல்களை (பதினோராம் திருமுறை) பாடியதாகவும் பரஞ்சோதி முனிவர் கூறுகின்றார்.

பொழிப்புரை: 

நறுமணம் கமழும் கூந்தலை உடைய உமையம்மையுடன் கூடி இருப்பதும், எருதினை ஊர்தியாகக் கொண்டு பல இடங்களுக்கும் செல்வதும், நெற்றியில் பட்டம் என்ற அணிகலனை புனைந்து கொள்வதும், பூத கணங்கள் பாடும் இசைக்கு ஏற்றவாறு நடனம் ஆடுவதும், வேதங்கள் அறிந்த மறையோர்களும் நல்லவர்களும் என்றும் பிரியாது வழிபடும் தில்லைச் சிற்றம்பலத்தில் விருப்பத்துடன் உறைவதும் யாது காரணம் பற்றியோ, அடியேன் அறிய மாட்டேன், எனக்கு தெளிவு ஏற்படும் வண்ணம் உணர்த்துவாயக.   

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/09/99-ஆடினாய்-நறுநெய்யொடு---பாடல்-2-2935766.html
2935765 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 99. ஆடினாய் நறுநெய்யொடு - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, June 8, 2018 09:07 PM +0530 பின்னணி:

தில்லைப் பதியின் புனிதம் கருதி தில்லையில் தங்குவதற்கு அஞ்சிய ஞானசம்பந்தர் அருகில் உள்ள திருவேட்களம் எனப்படும் பதியில் தங்கியவராய், கழிப்பாலை. சிவபுரி மற்றும் வேட்களம் ஆகிய தலங்களில் உள்ள இறைவனைப் புகழ்ந்து பதிகங்கள் பாடினார் என்றும் இடையிடையே தினமும் தில்லைச் சிதம்பரம் சென்று தில்லைக் கூத்தனை வணங்கினார் என்று சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் கூறுகின்றார். மேற்கண்ட திருத் தலங்களில், சம்பந்தர் பதிகம் பாடிய போது அருகிலிருந்த திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணர் பதிகங்களுக்கு பொருந்திய தன்மையில் யாழில் இசை அமைத்தமை இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது. முதன் முதலாக சம்பந்தருடன் இணைந்து யாழ்ப்பாணர் சென்ற தலங்கள் இவை என்பதால், யாழில் பதிக இசை பொருந்தியதை சேக்கிழார் குறிப்பிடுகின்றார். இவ்வாறு தினமும் தில்லை சென்று வணங்கிய போது, பெருமானுக்கு அணுக்கத் தொண்டர்களாக தில்லை வாழ் அந்தணர்கள் பணி செய்ததைக் கண்ட சம்பந்தர், அவர்கள் அனைவரும் பெற்றிருந்த பேற்றினை எண்ணி அதிசயித்தார் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். அணுக்கத் தொண்டர்=சிவபெருமானின் அருகில் சென்று தொண்டு செய்யும் அடியார்கள்; பெருமானின் திருமேனியைத் தீண்டி திருமஞ்சனம் ஆட்டுதல், அலங்கரித்தல், அர்ச்சனை செய்தல் முதலிய திருப்பணிகள்  

    பாடும் பதிக இசை யாழ்ப்பாணரும் பயிற்றி
    நாடும் சிறப்பு எய்த நாளும் நடம் போற்றுவார்
    நீடும் திருத்தில்லை அந்தணர்கள் நீள் மன்றுள்
    ஆடும் கழற்கு அணுக்கராம் பேறு அதிசயிப்பார் 

தில்லை வாழ் அந்தணர்கள் பெற்றிருந்த பேற்றினைக் கண்டு அதிசயமுற்ற சம்பந்தர்க்கு, இறைவன் அந்த பெரும்பேற்றினுக்கு காரணம் யாது என்பதை பெருமான் உணர்த்தியது பெரிய புராணத்தில் ஒரு நிகழ்ச்சியாக சொல்லப் படுகின்றது. ஒரு நாள் திருவேட்களம் தலத்திலிருந்து, சிதம்பரம் வந்து கொண்டிருந்த திருஞான சம்பந்தர், தில்லை வாழ் அந்தணர்களின் சிறந்த ஒழுக்க நிலையையும் சிறப்பினையும் எண்ணியவாறு வந்த போது, பெருமான் தில்லை வாழ் அந்தணர்கள் மூவாயிரவரும் சிவகணங்களின் தலைவராக இருக்கும் நிலையினை காட்சியாக காட்டினார். அந்த காட்சியினை சம்பந்தர் தனது அருகில்     இருந்த திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணருக்கும் காட்டினார். இதன் மூலம் சிவகண நாதர்களே தில்லைவாழ் அந்தணர்களாக இருக்கும் தன்மை உணர்த்தப் பட்டது.

    அண்டத்து இறைவர் அருளால் அணி தில்லை
    முண்டத் திருநீற்று மூவாயிரவர்களும்
    தொண்டத் தகைமைக் கணநாதராய் தோன்றக்
    கண்ட அப்பரிசு பெரும் பாணர்க்கும் காட்டினார்

தில்லை வாழ் அந்தணர்களின் சிறப்பு கருதி அவர்களை அனைவரையும், தரையில் வீழ்ந்து ஞானசம்பந்தர் வணங்குவதற்கு முன்னமே, தில்லை வாழ் அந்தணர்கள் அனைவரும் சம்பந்தரை வணங்கி, அவரைச் சூழ்ந்து கொண்டு திருக்கோயிலுக்கு அழைத்துச் சென்றார்கள். திருக்கோயிலின் உள்ளே சென்ற சம்பந்தர் பேரம்பலத்தை வணங்கிய பின்னர், சிற்றம்பலத்தில் உள்ள திருக்களிற்றுப் படியின் அருகில் நிலத்தில் கீழே விழுந்து பெருமானை வணங்கினார். பின்னர் ஆடினாய் என்று தொடங்கும் இந்த பதிகத்தை பாடி பெருமானை வணங்கிய சம்பந்தர், இந்த பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் தான் தில்லை வாழ் அந்தணர்களை சிவகணங்களின் தலைவர்களாக கண்ட
காட்சியையும் விரித்து கூறுகின்றார். இந்த பாடல் பதிகத்தின் மூன்றாவது பாடலாகும்

    ஆடினாய் நறு நெய்யொடு பால் தயிர் என்று
          எடுத்து ஆர்வத்தால்
    பாடினார் பின்னும் அப்பதிகத்தினில் பரவிய
         பாட்டு ஒன்றில் 
    நீடு வாழ் தில்லை நான்மறையோர் தமைக் கண்ட
       அந்நிலை எல்லாம்
    கூடுமாறு கோத்து அவர் தொழுது ஏத்து சிற்றம்பலம்
         எனக் கூறி          

பாடல் 1:

    ஆடினாய் நறு நெய்யொடு பால் தயிர் அந்தணர்
          பிரியாத சிற்றம்பலம்
    நாடினாய் இடமா நறுங் கொன்றை
          நயந்தவனே
  பாடினாய் மறையோடு பல் கீதமும் பல் சடை
          பனிக்கால் கதிர் வெண் திங்கள்
    சூடினாய் அருளாய் சுருங்க எம தொல்வினையே

விளக்கம்:

பனிகால்=குளிர்ச்சியைத் தரும்; எம=எம்முடைய; நயத்தல்=விரும்புதல்; நாடுதல்=மனம் நாடுதல்; இந்த பாடலில் தில்லை அந்தணர்களுக்கும் பெருமானுக்கும் உள்ள நெருக்கத்தை கூற வந்த சம்பந்தர் அபிஷேகத்தையும் அந்தணர்களையும் பிரியாத சிற்றம்பலம் என கூறுகிறார். சிவனை அபிஷேகப் பிரியர் என்று கூறுவர். அதே அளவுக்கு தில்லைவாழ் அந்தணர்களும் சிவபிரானுக்கு உகந்தவர் என்பதால் அபிஷேகத்தையும் அந்தணர்களையும் இணைத்து கூறுகிறார். இவ்வாறு கூறுவதன் மூலம் தில்லை வாழ் அந்தணர்களின் பெருமையை சம்பந்தர் உயர்த்துகிறார். சந்திரனின் கொடிய வினையையே தீர்த்த சிவபிரானுக்கு நமது வினைகளை போக்குவது எளிய செயல் அல்லவா.

எனவே தான் சந்திரனுக்கு அருளிய தன்மை கூறப்பட்டுள்ளது. பால், நெய், தயிர் முதலியவற்றில் ஆடினாய் என்று சம்பந்தர், இறைவனை குறிப்பிடுகின்றார். பால், நெய், தயிர் என்ற இந்த மூன்றுடன் நிறுத்தி ஆனஞ்சு ஆடுபவன் என்று குறிப்பால் உணர்த்துவது, சைவ நூல்களில் பின்பற்றப்படும் மரபு. கோமயம், கோசலம் ஆகிய மற்ற இரண்டினை தனியாக திருமுறை பாடல்களில் குறிப்பிடுவது இல்லை. எனவே பசுவிலிருந்து பெறப்படும் ஐந்து பொருட்களைக் கொண்டு நீராடும் பெருமான் என்று குறிப்பிடுவதாக நாம் பொருள் கொள்ள வேண்டும்.

மூவாயிரம் தில்லை வாழ் அந்தணர்களில் பெருமானும் ஒருவராக கருதப் படுவதால், அந்த அந்தணர்களை விட்டு பெருமான் பிரியாது இருப்பவராக கருதப் படுகின்றார்.

எனவே தான் அந்தணர் பிரியாத சிற்றம்பலம் என்று கூறுவதாக சிலர் விளக்கம் கூறுகின்றனர். தொடர்ந்து அந்தணர்கள் பிரியாது பணி செய்யும் சிற்றம்பலத்தில் உறையும் பெருமான் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. பல்சடை=பல விதமான தன்மைகள் கொண்டுள்ள சடை. சுருண்டு கிடப்பதால் புன்சடை என்றும், நீண்டு இருப்பதால் நீள்சடை என்றும், பொன் போன்ற நிறத்தில்  இருப்பதால் பொன்சடை என்றும், விரிந்து பரந்து இருப்பதால் விரிசடை என்றும், நிமிர்ந்து உயர்ந்து இருப்பதால் நிமிர்சடை என்றும் பெருமானின் சடை பலவிதமாக திருமுறைப் பாடல்களில் குறிக்கப் படுகின்றது. இதனை உணர்த்தும் வகையில் பல்சடை என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். ஒன்பது சடைகளை உடைய பெருமான் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் பல்சடை என்று கூறினார் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். பாடினாய் மறை என்பதற்கு சாம வேத கீதங்கள் பாடினார் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும். இசை வடிவத்தில் அமைந்துள்ள வேதம் சாமவேதம் ஒன்று தான் என்பதால் பாடினார் வேதம் என்று குறிப்பிடும் போது, சாமவேதத்தையும் ஓதினார் வேதம் என்று சொல்லும் போது நான்கு வேதங்களையும் குறிப்பிடுவதாக பொருள் கொள்ள வேண்டும். 

ஆடினாய் என்ற சொல்லுக்கு நடனம் புரிதல் மற்றும் நீராடுதல் என்று இரண்டு பொருள்கள் உள்ளன. இரண்டுமே பெருமானுடன் இணைந்த செயல்கள். ஆடவல்லானை குறிக்கும் இந்த பாடலை, ஆடினாய் என்ற சொல்லுடன் நயமாக தொடங்கி, பெருமான் பசுவிலிருந்து பெறப்படும் ஐந்து பொருட்களைக் கொண்டு நீராடுவதை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். சம்பந்தரின் சொல்லாட்சியை நாம் இங்கே உணர்கின்றோம். இந்த பாடல் சிவபூஜையின் போது பாடக்கூடிய பாடலாக கருதப்படுகின்றது. 

பெருமான் பசுவிலிருந்து கிடைக்கப்பெறும் பொருட்களைக் கொண்டு நீராடுவதை சம்பந்தர் குறிப்பிடுவது நமக்கு சுந்தரர் ஓணகாந்தன்தளி தலத்தின் மீது அருளிய முதல் பாடலை (7.5.1) நினைவூட்டுகின்றது. காணம்=காசு; ஐந்து பொறிகளின் தேவையை நிறைவேற்ற மனிதனுக்கு பணம் தேவைப் படுகின்றது. எனவே தன்னை வருத்தும் பொறிகளை இன்புறச் செய்து, அந்த பொறிகள் துன்பம் தருவதை தடுக்கும் வண்ணம், உனது அடியார்களுக்கு, உன்னை நெய் பால் தயிர் ஆகியவை கொண்டு நீராட்டும் அடியார்களுக்கு நீ பணம் அருள வேண்டும் என்று கூறுவதாக அமைந்த பாடல். பெரிய புராண வரலாற்றிலிருந்து சுந்தரர் தனக்கு பொன் வேண்டி இறைவனிடம் இறைஞ்சி பாடிய பாடல் இது என்று நாம் அறிகின்றோம்.    

    நெய்யும் பாலும் தயிரும் கொண்டு நித்தல்
        பூசனை செய்யல் உற்றார்
    கையில் ஒன்றும் காணம் இல்லைக் கழலடி தொழுது
        உய்யின் அல்லால்
    ஐவர் கொண்டு இங்கு ஆட்ட ஆடி ஆழ்குழிப்பட்டு
       அழுந்துவேனுக்கு
    உய்யுமாறு ஒன்று அருளிச் செய்யீர் ஓணகாந்தன்தளி உளீரே   

பசுவிடமிருந்து பெறப்படும் ஐந்து பொருட்களைக் கொண்டு விருப்பமுடன் நீராடுபவன் இறைவன் என்று பல திருமுறைப் பாடல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. அத்தகைய சில பாடல்களை நாம் இங்கே காண்போம். திருநாரையூர் தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (3.102.2) ஞானசம்பந்தர் குறிப்பிடும் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் படுகின்றது.

ஏ=அம்பு; அடியார்களின் தீவினைகளை தீர்ப்பதற்காக இறைவன் திருநாரையூர் தலத்தில் எழுந்தருளி இருப்பதாக சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.  

    தீவினை ஆயின தீர்க்க நின்றான் திரு நாரையூர்
        மேயான்
    பூவினை மேவு சடை முடியான் புடை சூழப்
        பல பூதம்
    ஆவினில் ஐந்தும் கொண்டு ஆட்டுகந்தான் அடங்கார்
        மதில் மூன்றும்
    ஏவினை எய்து அழித்தான் கழலே பரவா எழுவோமே 

குருகாவூர் வெள்ளடை என்ற தலத்தின் மீது அருளிய பாடல். ஒன்றினில் (3.124.6) ஞான சம்பந்தர், பெருமான் பஞ்சகவ்யம் கொண்டு உகந்து நீராடுவதை குறிப்பிடுகின்றார்.

காவியங்கண் மடவாள் என்பது இந்த திருத்தலத்தில் உள்ள தேவியின் திருநாமம். குவளை மலர் போன்ற அழகிய கண்களை உடையவள் என்று பொருள்.  

    காவியங்கண் மடவாளொடும் காட்டிடை
    தீ அகல் ஏந்தி நின்றாடுதிர் தேன்மலர்
    மேவிய தண்பொழில் வெள்ளடை மேவிய
    ஆவினில் ஐந்து கொண்டு ஆட்டு உகந்தீரே  

கஞ்சனூர் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (6.90.1) அப்பர் பிரான், பெருமானை ஆவினில் ஐந்து உகந்தான் என்று குறிப்பிடுகின்றார். மூன்று சுடர்க் கண்ணினான் என்று, சூரியன் சந்திரன் மற்றும் அக்னி இறைவனின் கண்களாக இருக்கும் நிலை இந்த பாடலில் கூறப்படுகின்றது. நாவலன்=புலவன். வேதங்களை அருளிய பெருமான் என்பதால் புலவன் என்றும், தருமிக்கு பொற்கிழி அளிக்க உதவும் வண்ணம் பாட்டு எழுதியமையால் புலவன் என்றும், பாண பத்திரர்க்கு உதவும் வண்ணம் கவிதை எழுதி சேரமான் புலவனுக்கு அளித்தமையால் (பதினோராம் திருமுறை முதல் பதிகம், மதிமலி புரிசை என்று தொடங்கும் பதிகம்) புலவன் என்றும் இறைவனை அழைத்தார் அப்பர் பிரான் என்று கூறுவதுண்டு. 

    மூவிலை நற்சூலம் வலன் ஏந்தினானை மூன்று
           சுடர்க் கண்ணானை மூர்த்தி             தன்னை
    நாவலனை நரை விடை ஒன்று ஏறுவானை
           நால்வேதம் ஆறங்கம் ஆயினானை
    ஆவினில் ஐந்து உகந்தானை அமரர் கோவை அயன்
           திருமால் ஆனானை அனலோன் போற்றும்
    காவலனைக் கஞ்சனூர் ஆண்ட கோவைக்
           கற்பகத்தைக் கண்ணாரக் கண்டு  உய்ந்தேனே

திருக்கழுக்குன்றம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடலிலும் (6.92.1) அப்பர் பிரான் பெருமானை ஆவினில் ஐந்து உகந்தான் என்று குறிப்பிடுகின்றார். புணர்தல்=நெருங்குதல்;

    மூவிலை வேல் கையானை மூர்த்தி
         தன்னை முதுபிணக்காடு உடையானை முதல்  ஆனானை
    ஆவினில் ஐந்து உகந்தானை அமரர் கோனை ஆலாலம்
          உண்டு உகந்த ஐயன்  தன்னைப்
    பூவினில் மேல் நான்முகனும் மாலும் போற்றப்
          புணர்வரிய பெருமானைப் புனிதன்         தன்னைக்
    காவலனைக் கழுக்குன்றம் அமர்ந்தான்
          தன்னைக் கற்பகத்தைக் கண்ணாரக்  கண்டேன் நானே

ஆவினிலைந்து என்பதை பாலோடு அஞ்சு என்று அப்பர் பிரான் குறிப்பிடும் பாடல் ஆவடுதுறை தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்து பாடலாகும் (6.46.5). ஒரு மணி=ஒப்பற்ற மணி: உதயத்தின் உச்சி=தோன்றும் ஒளிப்போருட்களுக்கு எல்லாம் முன்னமே தோன்றிய ஒளி; உருமு=இடி பருமணி=பெரிய மணி; பவித்திரன்=தூயவன்; அருமணி=கிடைத்தற்கு அரிய மணி; திருமணி=எந்த திருத்தமும் செய்ய வேண்டிய நிலையில் இல்லாது இயல்பாகவே ஒளியுடன் மிளிரும் மணி; உலகுக்கோர் உறுதி என்று இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். திண்மை என்பது நிலத்தின் தனிப் பண்பு. உறுதியாக இருக்கும் தன்மையாக நிலத்துடன் கலந்து இருப்பது சிவபெருமான் என்று உணர்த்தும் வண்ணம், உலகுக்கோர் உறுதி என்று இங்கே கூறுகின்றார். உலகு என்ற சொல்லுக்கு உலகத்தவர் என்று பொருள் கொண்டு, உறுதியாக உயிர்களுக்கு
இறைவன் உதவி செய்யும் தன்மையை குறிப்பதாக பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே.  .

    ஒரு மணியை உலகுக்கு ஓர் உறுதி தன்னை
          உதயத்தின் உச்சியை   உருமானானைப்
    பருமணியைப் பாலோடு அஞ்சு ஆடினானைப் பவித்திரனைப்
          பசுபதியைப் பவளக் குன்றை
    திருமணியைத் தித்திப்பைப் தேனதாகித் தீங்கரும்பின்
            இன் சுவையைத் திகழும் சோதி
    அருமணியை ஆவடு தண்துறையுள் மேய அரன் அடியே
            அடி நாயேன் அடைந்து  உய்ந்தேனே

அந்தணர் பிரியாத சிற்றம்பலம் என்று சம்பந்தர் கூறுவது நமக்கு அந்தணர் தம் சிந்தையான் என்று அப்பர் பிரான் கூறுவதை (6.1.1) நினைவூட்டுகின்றது. தன்னை விட்டு என்றும் பிரியாமல் திருப்பணிகள் செய்யும் தில்லை வாழ் அந்தணர்களின் சிந்தையில் இறைவன் நீங்காமல் இருப்பது ஒன்றும் வியப்பு அல்லவே. அரியான்=அரியவன், தங்களது முயற்சியால் அறிந்து விடலாம் என்று நினைப்பவர், அவர் எத்தைகைய தகுதி படைத்தவராயினும், அவர்களால் அறிய முடியாதவன் என்று பொருள். கல்விக்கு அதிபதியாக விளங்கும் பிரமனும், செல்வத்திற்கு அதிபதியாக விளங்கும் திருமாலும், அன்னமாகப் பறந்தும், பன்றியாக ஆழ்ந்தும் முயற்சி செய்த போது அவர்களால் காணமுடியாத நிலையில் இருந்ததை நாம் இங்கே நினைவு கூரலாம். இறைவன் மீது நாம் வைத்துள்ள பக்தி, அன்பு என்ற கருவிகளால் மட்டும் தான் நாம் அவனை அறிய முடியும். பிரமனும் தேடியும் காணமுடியாத அரியவன், மிகவும் எளிமையான் முறையில் அந்தணர்களின் சிந்தையில் இருக்கும் தன்மை இங்கே உணர்த்தப் பட்டுள்ளது, பிறவா நாள்=இறந்த நாள், வாழாத நாள் என்பதை மங்களகரமாக பிறவா நாள் என்று எதிர்மறையாக சொல்லுகின்றார்.

    அரியானை அந்தணர் தம் சிந்தையானை
         அருமறையின் அகத்தானை அணுவை  யார்க்கும்
    தெரியாத தத்துவனைத் தேனைப் பாலைத் திகழொளியைத்
          தேவர்கள் தம் கோனை மற்றைக்
    கரியானை நான்முகனைக் கனலைக் காற்றைக்
         கனைகடலைக் குலவரையை  கலந்து நின்ற
    பெரியானைப் பெரும்பற்றப் புலியூரானைப் பேசாத
          நாளெல்லாம் பிறவா நாளே  

நறுமணம் மிகுந்த கொன்றை மாலையினை விருப்பமுடன் அணிந்தவனே என்று சம்பந்தர் இறைவனை இந்த பாடலில் அழைக்கின்றார். கொன்றை மாலை உருவத்தில் பிரணவ எழுத்தினை ஒட்டி அமைந்துள்ளது. பெருமான், மந்திரங்களில் சிறந்ததாக கருதப்படும் பிரணவ மந்திரத்திற்கு உரிய தெய்வம் தாமே என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு கொன்றை மலர் அணிந்தவராக காணப்படுகின்றார் என்று பெரியோர்கள் கூறுவார்கள். மிகவும் அதிகமான பாடல்களில் திருஞானசம்பந்தர், பெருமானுடன் தொடர்பு கொண்ட மலராக கொன்றை மலரை குறிப்பிடுகின்றார். இவ்வாறு அவர் பாடியதை வியந்த சுந்தரர் தனது திருத்தொண்டத் தொகையில், வம்பறா வரிவண்டு மணம் நாற மலரும் மதுமலர் நற்கொன்றையான் அடியலால் பேணா எம்பிரான் சம்பந்தன் என்று குறிப்பிடுகின்றாரோ என்று தோன்றுகின்றது. 

கொன்றை மாலையின் சிறப்பு சண்டீசர் புராணத்தாலும் அறியப்படும். தந்தை என்றும் பாராமல், சிவபூஜைக்கு இடையூறாக இருந்தார் என்பதால் தந்தையின் கால்களை துண்டித்த விசாரசருமருக்கு சண்டீசர் என்ற பெயரினை அளித்த பெருமான், கொன்றை மாலையையும் சூட்டினார் என்று சேக்கிழார் உணர்த்தும் பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

    அண்டர் பிரானும் தொண்டர் தமக்கு அதிபன்
          ஆக்கி அனைத்து நாம்
    உண்ட கலமும் உடுப்பனவும்
          சூடுவனவும் உனக்காகச்
    சண்டீசனுமாம் பதம் தந்தோம் என்று அங்கு
          அவர் பொன் தடமுடிக்கு
    துண்ட மதி சேர் சடைக் கொன்றை மாலை
          வாங்கி சூட்டினார்

உயிர்கள் படும் துன்பங்களுக்கு மூல காரணமாக இருக்கும் வினைகளின் தன்மையை உயிர்கள் அறிய முடியாது; காணவும் இயலாது. இவ்வாறு காண்பதற்கும் அறிவதற்கும் இயலாத நிலையில் உள்ள வினைகளை நாம் எவ்வாறு அகற்றிக் கொள்ள முடியும். எனவே தான் சுருங்க எம தொல்வினையே என்று இறைவனிடம் விண்ணப்பம் வைக்க வேண்டும் என்பது இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது.      .  

பொழிப்புரை: 

நறுமணம் உடைய நெய், பால், தயிர் மற்றும் கோமியம், கோசலம் ஆகிய பொருட்களைக் கொண்டு நீராட்டப் படும் பெருமானே, தில்லை வாழ் அந்தணர்கள் எப்போதும் தங்களது  மனதிலும் புறத்திலும் உனது நினைவுகளைக் கொண்டு உன்னை பிரியாது வழிபடும் பெருமை வாய்ந்த சிற்றம்பலத்தைத் தனது அரங்கமாக தேடிச் சென்று நடனம் ஆடுபவனே, நறுமணம் வாய்ந்த கொன்றை மாலையை விரும்பி அணிபவனே, சாமவேத பாடல்களையும் மற்றும் பல கீதங்களையும் பாடுபவனே, பல விதமாக விவரித்து சொல்லப்படும் சடையினில் குளிர்ச்சியைத் தரும் கதிர்களைக் கொண்ட பிறைச் சந்திரனை சூடியவனே, எமது தொல்லை வினைகள் அனைத்தும் சுருங்கி விலகும் வண்ணம் அருள் புரிவாயாக.

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/08/99-ஆடினாய்-நறுநெய்யொடு---பாடல்-1-2935765.html
2931215 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 98. கற்றாங்கு எரியோம்பி - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, June 7, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

    ஞாலத்து உயர் காழி ஞான சம்பந்தன்
    சீலத்தார் கொள்கைச் சிற்றம்பலம் மேய
    சூலப் படையானைச் சொன்ன தமிழ் மாலை
    கோலத்தார் பாட வல்லார் நல்லாரே 
 

விளக்கம்:

கோலம்=அழகு; சீலம்=நல்லொழுக்கம்;

பொழிப்புரை:

நல்லொழுக்கம் வாய்ந்து நல்ல கொள்கைகளுடன் சான்றோர்கள் வாழும் தில்லைச் சிற்றம்பலத்தில் பொருத்தி நடமாடும் இறைவனை, தனது கையினில் சூலம் ஏந்திய பெருமானை, உலகினில் உயர்ந்த புகழுடன் விளங்கும் சீர்காழி நகரினில் தோன்றிய ஞானசம்பந்தன் புகழ்ந்து சொன்ன தமிழ் மாலையினை, அதற்குரிய பண்ணுடன் இசைத்து அழகாக பாடும் வல்லமை வாய்த்தவர்கள் நல்ல குணங்கள் பொருந்தியவராக இருப்பார்கள்.  
 
முடிவுரை:

சொல்மாலையால் காலம் எல்லாம் துதித்து என்று சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் கூறுவதால் திருஞானசம்பந்தர் பல பதிகங்கள் தில்லைப் பதியின் மீது பாடியிருக்க வேண்டும் என்று தோன்றுகின்றது. ஆனால் நமக்கு இரண்டு பதிகங்கள் மட்டுமே கிடைத்துள்ளன. பின்னர் திருக்கோயிலின் வெளியே வந்த சம்பந்தர் திருக்கோயிலைச் சுற்றியுள்ள நான்கு வீதிகளையும் வணங்கினார் என்று பெரிய புராணத்திலிருந்து நாம் அறிகின்றோம். இந்த செய்கை நமக்கு அப்பர் பிரான் தில்லை திருவீதிகளின் புனிதம் கருதி, நான்கு வீதிகளையும் தரையில் புரண்டு வலம் வந்ததை நினைவூட்டுகின்றது. 

மேலும் தில்லை தலத்தின் புனிதம் கருதி, தில்லையில் தங்கி இரவு துயில்வது தவறு என்ற எண்ணத்துடன் தில்லையில் இரவுப் பொழுதினில் தங்குவதைத் தவிர்த்து, அருகில் உள்ள திருவேட்களம் என்ற தலத்திற்கு  சம்பந்தர் சென்றார் என்பதையும் சேக்கிழார் நமக்கு உணர்த்துகின்றார். இதிலிருந்து தில்லைத் தலத்தினை எத்துணை புனிதமாக தேவார ஆசிரியர்கள் கருதினார்கள் என்பது நமக்கு புலனாகின்றது. அல்குதல்=தங்குதல்;

    செல்வத் திருமுன்றில் தாழ்ந்து எழுந்து தேவர் குழாம்
    மல்கும் திருவாயில் வந்து இறைஞ்சி மாதவங்கள்
    நல்கும் திருவீதி நான்கும் தொழுது அங்கண்
    அல்கும் திறம் அஞ்சுவார் சண்பை ஆண் தகையார் 

பின்னர் திருவேட்களம், கழிப்பாலை, சிவபுரி தலங்களுக்கு சென்று பதிகங்கள் அருளிய சம்பந்தர் மீண்டும் ஒரு முறை தில்லை வந்து ஆடினாய் நறுநெய்யுடன் என்று தொடங்கும் பதிகத்தினை பாடுகின்றார். திருஞானசம்பந்தப் பெருமான் அருளிய கற்றாங்கு என்றும் தொடங்கும் இந்த பதிகத்தினை ஓதி, பலவிதமான நலங்களும் பெற்று,  நமது இடர்கள் தீர்க்கபெற்று, மறுமையில் நாம் பெருமானது சிவந்த திருவடிகளை சென்று சேர்வதற்கு வழி வகுத்துக் கொள்வோமாக.

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/07/98-கற்றாங்கு-எரியோம்பி---பாடல்-11-2931215.html
2931214 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 98. கற்றாங்கு எரியோம்பி - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, June 6, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 10:

    பட்டைத் துவராடை படிமம் கொண்டாடும்
    முட்டைக் கட்டுரை மொழிவ கேளாதே
    சிட்டர் வாழ் தில்லைச் சிற்றம்பலம் மேய
    நட்டப் பெருமானை நாளும் தொழுவோமே
 

விளக்கம்:

பெருமானைத் தொழுவதால் நாம் அடையவிருக்கும் பலன்களை முந்தைய ஆறு பாடல்களை விளக்கிய சம்பந்தர், நாம் அனைவரும் இறைவனை தினமும் தொழுது அந்த பயன்களை பெற்று மகிழ்வோம் என்று ஊக்குவிக்கும் பாடல். பட்டைத் துவர் ஆடை=மரப் படைகளில் துவர் நிறம் ஏற்றப்பட்ட ஆடை; படிமம்=நோன்பு; முட்டைக் கட்டுரை=சாரம் ஏதும் இல்லாமல் பொய்களைக் கொண்டு புனையப் பட்ட சொற்கள்; வாழை நாரிலிருந்து தயாரிக்கப்படுவன நார்ப்பட்டு ஆடைகள்;
 
பொழிப்புரை:

மரப் பட்டைகளில் துவர் வண்ணம் ஏற்றப்பட்ட ஆடைகளை அணிந்துள்ள புத்தர்களும், நோன்புகள் பலவற்றை மேற்கொள்ளும் சமணர்களும் கூறும் சாரம் ஏதுமற்று பொய்களைக் கொண்டு புனையப்பட்ட சொற்களை, தில்லைச் சிதம்பரத்தில் வாழும் மேன்மை வாய்ந்த மனிதர்கள் பொருட்படுத்தாமல் புறக்கணித்து விடுவார்கள். அத்தகைய மேன்மை வாய்ந்த நகரத்தில் உள்ள சிற்றம்பலத்தில் நடனம் ஆடும் பெருமானை நாம் அனைவரும் தினமும் தொழுவோமாக. 

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/06/98-கற்றாங்கு-எரியோம்பி---பாடல்-10-2931214.html
2931213 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 98. கற்றாங்கு எரியோம்பி - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, June 5, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 9:

    கோண் நாகணையானும் குளிர் தாமரையானும்
    காணார் கழல் ஏத்தக் கனலா ஓங்கினான்
    சேணார் வாழ் தில்லைச் சிற்றம்பலம் ஏத்த
    மாணா நோய் எல்லாம் வாளா மாயுமே

 
விளக்கம்:

கோண்=வளைந்த; அணை=படுக்கை; மாணா=மாட்சிமை தராத, மனிதர்கள் செய்யும் தவறுகளால் சில நோய்கள் ஏற்படுகின்றன. அத்தகைய நோய்கள் உள்ள மனிதர்களை நாம் இழிவாகத் தானே பார்க்கின்றோம். அத்தகைய நோய்கள் உள்ளவர்களும் பெருமானை புகழ்ந்து போற்றி வணங்கினால், அவர்களை அந்த நோய்கள் எந்த விதத்திலும் பாதிக்காது அவர்களிடமிருந்து விலகி விடும் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். சேணார்= உயர்ந்த சான்றோர்கள்; சேணார் என்பதற்கு தேவர்கள் என்ற பொருளும் பொருந்தும். அந்தணர்களும் தேவர்களும் வணங்கும் தில்லையைத் தான் கண்டதாக மணிவாசகர் கண்டப்பத்து பதிகத்தில் கூறும் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. இறைவன் தனது நோய் மூப்பு என்ற இரண்டையும் ஒழித்ததுடன் நில்லாமல், தன்னைச் சுற்றியுள்ள உலகத்து உயிர்கள் மற்றும் உலகப் பொருட்களின் மீது தான் கொண்டிருந்த பற்றினையும் நீக்கியதன் விளைவாக, தனது பிறவியின் தன்மையையே, மீண்டும் பிறப்பு எடுக்கா வண்ணம் மாற்றியவன் பெருமான் என்று அடிகளார் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். 

    பிறவி தனை அற மாற்றிப் பிணி மூப்பு என்று இவை இரண்டும்
    உறவினொடும் ஒழியச் சென்று உலகுடைய ஒரு முதலைச்
     செறி பொழில்சூழ் தில்லை நகர்த் திருச்சிற்றம்பலம்மன்னி
     மறையவரும் வானவரும் வணங்கிடநான் கண்டேனே

வளைந்த உடலினை உடைய பாம்பினைத் தனது படுக்கையாக கொண்டுள்ள திருமாலும், குளிர்ந்த தாமரை மலரை தான் அமரும் இடமாக கொண்டுள்ள பிரமனும் தங்கள் முன்னர் தோன்றிய தீத்தூணின் அடியையும் முடியையும் கானா முடியாத நிலையில், பெருமானின் பெருமையை உணர்ந்தவர்களாய் பெருமானின் திருவடிகளை போற்றி வணங்கினார்கள். உயர்ந்த சான்றோர்கள் பலரும் வாழும் தில்லைச் சிற்றம்பத்தில் உறையும் போற்றிப் புகழ்ந்து வணங்கும் அடியார்களை, ஒருவனுக்கு இழிவினை ஏற்படுத்தும் நோய்கள் பிடித்திருந்தாலும், அந்த நோய்கள் அத்தகைய அடியார்களை எந்த விதத்திலும் பாதிக்காது அவர்களை விட்டு விலகி விடும்.    

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/05/98-கற்றாங்கு-எரியோம்பி---பாடல்-9-2931213.html
2931212 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 98. கற்றாங்கு எரியோம்பி - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, June 4, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 8:

    கூர் வாளரக்கன் தன் வலியைக் குறைவித்துச்
    சீராலே மல்கு சிற்றம்பலம் மேய
    நீரார் சடையானை நித்தல் ஏத்துவார்
    தீரா நோய் எல்லாம் தீர்தல் திண்ணமே

விளக்கம்:

பெருமானை தலை தாழ்த்தி வணங்கும் அடியார்கள் தலைமைத் தன்மையுடன் திகழ்வார்கள் என்று முந்தைய பாடலில் கூறிய சம்பந்தர், இந்த பாடலில் பெருமானின் அடியார்கள், தங்களது தீராத நோய்களும் நீங்கப் பெற்று நலமுடன் வாழ்வார்கள் என்று கூறுகின்றார்.
   
பொழிப்புரை:

கூரிய வாளினை உடைய அரக்கன் இராவணனின் உடலும் தலையும் தோள்களும் நொறுங்கும் வண்ணம் கயிலாய மலையின் கீழே அழுத்தி, அரக்கனது உடல் வலிமையைக் குறைத்த பெருமான், சிறப்புடன் விளங்கும் தில்லைச் சிற்றம்பலத்தில் உறைகின்றார். தனது சடையினில் கங்கை நதியை அடக்கி வைத்திருக்கும் பெருமானை தினமும் போற்றிப் புகழ்ந்து வணங்கும் அடியார்கள், தங்களது தீராத நோய்களும் தீர்க்கப் பெற்று நலமாக வாழ்வது உறுதி. 

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/04/98-கற்றாங்கு-எரியோம்பி---பாடல்-8-2931212.html
2931211 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 98. கற்றாங்கு எரியோம்பி - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, June 3, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    அலையார் புனல் சூடி ஆகத்து ஒரு பாகம்
    மலையான் மகளோடு மகிழ்ந்தான் உலகு ஏத்தச்
    சிலையால் எயில் எய்தான் சிற்றம்பலம் தன்னைச்
    தலையால் வணங்குவார் தலை ஆனார்களே

விளக்கம்:

சிலை=மேரு மலையாகிய வில்; முந்திய மூன்று பாடல்களில் பெருமானின் பாதங்களைத் தொழுது வணங்குவதன் சிறப்பினை கூறிய திருஞானசம்பந்தர், அத்தகைய அடியார்களின் சிறப்பினை இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார்.
  
பொழிப்புரை:

அலைகள் வீசும் கங்கை நதியைத் தனது சடையில் சூடியுள்ள இறைவன், தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் மலையான் மகளாகிய பார்வதி தேவியை மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக் கொண்டுள்ளான். தாங்கள் பெற்றிருந்த வரத்தின் வலிமையால் எவராலும் வெற்றி கொள்ள முடியாமல் இருந்த திரிபுரத்து அரக்கர்களின் பறக்கும் கோட்டைகள் மூன்றையும், உலகம்  புகழும் வண்ணம். மேரு மலையினை வில்லாக வளைத்து அந்த வில்லினில் அம்பினை பூட்டி, தீ மூட்டி அழித்தான். அத்தகைய வல்லமை பெற்ற பெருமானை, தில்லை சிற்றம்பலத்தில் உறைபவனை, தங்களது தலை தாழ்த்தி வணங்கும் அடியார்கள், சிறந்த முறையில் பலருக்கும் தலைவர்களாக விளங்குவார்கள்.   

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/03/98-கற்றாங்கு-எரியோம்பி---பாடல்-7-2931211.html
2931210 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 98. கற்றாங்கு எரியோம்பி - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, June 2, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 6:

    வரு மாந்தளிர் மேனி மாதொர் பாகமாம்
    திருமாம் தில்லையுள் சிற்றம்பலம் மேய
    கருமான் உரி ஆடைக் கறை சேர் கண்டத்து எம்
    பெருமான் கழல் அல்லால் பேணாது உள்ளமே

விளக்கம்:

வரு மாந்தளிர்=புதியதாக மரத்தில் கிளைத்து எழுகின்ற; திருமாம் தில்லை=திருமகள் பொலிந்து விளங்கும் செல்வச் செழிப்பான; கருமான்=கரிய நிறம் கொண்ட யானை; இறைவனது திருப்பாதங்களை தொழுது வணங்குவதே இன்பம் என்றும், அவனது திருப்பாதங்களை ஏத்தும் பண்பே சிறந்த பண்பு என்று முந்திய இரண்டு பாடல்களில் கூறிய திருஞான சம்பந்தர், இந்த பாடலில் அவனது திருப்பாதங்களைத் தவிர்த்து, தனது உள்ளம் வேறு எதனையும் விரும்பாது என்று கூறுகின்றார்.

பொழிப்புரை:

புதிதாக கிளைத்து வரும் மாந்தளிர் போன்று மென்மையான திருமேனியை உடைய உமை அம்மையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகமாக வைத்துள்ள இறைவன், திருமகள் நிறைந்து விளங்கும் செல்வச் செழிப்பான தில்லை நகரில் உள்ள சிற்றம்பலத்தில் பொருந்தி உறைகின்றான்; கரிய நிறம் கொண்ட யானையின் தோலை உரித்து ஆடையாக அணிந்தவனாகவும், தான் உட்கொண்ட நஞ்சினைத் தனது கழுத்தினில் தேக்கியதால் கறை படிந்த கழுத்தினை உடையவனாகவும் இருக்கும் பெருமானது திருவடிகளை அன்றி எனது உள்ளம் வேறு எதையும் விரும்பாது.

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/02/98-கற்றாங்கு-எரியோம்பி---பாடல்-6-2931210.html
2931209 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 98. கற்றாங்கு எரியோம்பி - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, June 1, 2018 02:34 PM +0530 பாடல் 5:

    செல்வ நெடுமாடம் சென்று சேண் ஓங்கிச்
    செல்வ மதி தோயச் செல்வம் உயர்கின்ற
    செல்வர் வாழ் தில்லைச் சிற்றம்பலம் மேய 
    செல்வன் கழல் ஏத்தும் செல்வம் செல்வமே

விளக்கம்:

பெருமானின் புகழினைப் பாடுவதால் நாம் பெறுகின்ற இன்பமே சிறந்த இன்பம் என்று முந்திய பாடலில் கூறிய சம்பந்தர், அவ்வாறு பெருமானின் சிறப்பினை பாடுவது சிறந்த செல்வம் என்று குறிப்பிடுகின்றார். சேண்=ஆகாயம் வேறு எவரிடமும் இல்லாததும் அழிவிலாததும் ஆகிய முக்தி செல்வத்தை உடைய பெருமானே சிறந்த செல்வனாக கருதப் படுகின்றான். 

பொழிப்புரை:

செல்வ வளம் நிறைந்த மாடங்கள் கொண்ட வீடுகள் ஆகாயத்தை அளாவும் வண்ணம் உயர்ந்த நிலையில் இருக்க, வானில் உலவும் அழகிய சந்திரன் அந்த வீட்டு மாடங்களில் தோய்கின்றது. இத்தகைய செல்வவளம் நிறைந்த வீடுகள் கொண்ட தில்லை நகரில் வாழும் மனிதர்கள் ஞானத்தில் சிறந்து விளங்குகின்றனர். இந்த ஞானச் செல்வர்கள், வேறு எவரிடமும் இல்லாததும் அழிவில்லாததும் ஆகிய முக்திச் செல்வத்தை உடைய சிறந்த செல்வனாகிய பெருமானின் திருப்பாதங்களை புகழ்ந்து பாடுவதால் ஏற்படும் ஒப்பிலாத அருள் செல்வத்தை உடையவர்களாக விளங்குகின்றார்கள்.   

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jun/01/98-கற்றாங்கு-எரியோம்பி---பாடல்-5-2931209.html
2931208 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 98. கற்றாங்கு எரியோம்பி - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, May 31, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 4:


    நிறை வெண் கொடி மாட நெற்றி நேர் தீண்டப்
    பிறை வந்து இறை தாக்கும் பேரம்பலம் தில்லை
    சிறை வண்டு அறை ஓவா சிற்றம்பலம் மேய
    இறைவன் கழல் ஏத்தும் இன்பம் இன்பமே

விளக்கம்:

மாட வீதிகள் என்று தில்லைச் சிதம்பரத்தின் வீதிகளில் பெண்கள் ஆடிய பந்தாட்டத்தை குறிப்பிட்ட சம்பந்தர் இந்த பாடலில், அந்த வீதிகளில் இருந்த நெடிதுயர்ந்த வீடுகளை குறிப்பிடுகின்றார்.; அறை=ஒலி தொடர்ந்து வண்டுகள் ரீங்காரம் செய்யும் வண்ணம் மலர் சோலைகள் நிறைந்த ஊர் என்று உணர்த்தப் படுகின்றது. நெற்றி=உச்சி, இங்கே ஆகாயம் என்ற பொருளில் வருகின்றது. 

பொன்னம்பலம் என்பது ஆடல்வல்லான் அபிஷேகம் செய்யப்படும் இடம். கொடிமரத்திற்கு அருகில் உள்ள நிருத்த சபை ஊர்த்துவ தாண்டவம் ஆடிய இடம்; ஆயிரம் கால் மண்டபம் இராஜ சபை என்று அழைக்கப் படுகின்றது; சிற்றம்பலத்திற்கு அருகில் உள்ள தேவசபையினை பேரம்பலம் என்று அழைப்பார்கள். இங்கே தான் உற்சவ மூர்த்திகளின் உருவச் சிலைகள் வைத்து பாதுகாக்கப் படுகின்றது. சிற்றம்பலம் என்பது பெருமான் நடனம் ஆடும் இடம். 

பொழிப்புரை:

தில்லைச் சிதம்பரத்தின் உயர்ந்த வீட்டு மாடங்களில் நிறைந்துள்ள உயர்ந்த வெண் கொடிகள், ஆகாயத்தினை நேராக தீண்ட, வானில் உலவும் பிறைச் சந்திரனும் அந்த கொடிகளை தொட்டு தாக்குகின்றது. இந்த நகரத்தில், வண்டுகள் தொடர்ந்து ரீங்காரம் வண்ணம் சோலைகள் நிறைந்த நகரத்தில் உள்ள பேரம்பலத்தின் அருகே அமைந்துள்ள  சிற்றம்பலத்தில் பொருந்தி நடமாடும் பெருமானின் திருப்பாதங்களின் சிறப்பினை பாடுவதே நிறைந்த இன்பமாகும்.

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/31/98-கற்றாங்கு-எரியோம்பி---பாடல்-4-2931208.html
2931206 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 98. கற்றாங்கு எரியோம்பி - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, May 30, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 3:

    மையார் ஒண்கண்ணார் மாட நெடுவீதிக்
    கையால் பந்து ஓச்சும் கழி சூழ் தில்லையுள்
    பொய்யா மறை பாடல் புரிந்தான் உலகு ஏத்தச்
    செய்யான் உறை கோயில் சிற்றம்பலத்தானே
 

விளக்கம்:

தில்லையில் வாழும் அந்தணர்களை முதல் இரண்டு பாடல்களில் குறிப்பிட்ட சம்பந்தர் இந்த பாடலில், தில்லையில் வாழும் பெண்களை குறிப்பிடுகின்றார். ஒண்கண்=ஒளி பொருந்திய கண்களை உடையவர்கள்; வேதங்களில் கூறப்பட்டுள்ள செய்திகள் எல்லா நாட்களுக்கும் பொருந்தும் என்பதை உணர்த்த பொய்யா மறை என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். வேதங்களை ஓதி வேள்விகள் செய்யப்பட்ட அந்தணர்களைப் பற்றிய குறிப்பின் தொடர்ச்சியாக வேதங்களின் சிறப்பு இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. புரிந்தான்= விரும்பினான்; செய்யான்=சிவந்த திருமேனியை உடையவன்;

பொழிப்புரை:

மை தீட்டப் பெற்று ஒளியுடன் மிளிரும் நீண்ட கண்களை உடைய பெண்கள், நெடிய மாடங்கள் நிறைந்த நீண்ட வீதிகளில் தமது கைகளால் பந்தினை எறிந்து விளையாடும் அழகிய காட்சியினை உடைய தில்லை நகரத்தில், உப்பங்கழிகள் சூழ்ந்த தில்லை நகரத்தில், உள்ள சிற்றம்பலத்தில் நடனம் ஆடும் பெருமான் பொய்க்காது என்றும் பொருந்தும் செய்திகளை உடைய வேதங்களின் கீதங்களை விருப்பத்துடன் பாடியவாறு நடனம் ஆடுகின்றான். சிவந்த திருமேனியை உடைய பெருமான் உலகத்தவர் ஏத்தும் வண்ணம் உறையும் திருக்கோயில் தில்லைச் சிற்றம்பலம் ஆகும். 

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/30/98-கற்றாங்கு-எரியோம்பி---பாடல்-3-2931206.html
2931205 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 98. கற்றாங்கு எரியோம்பி - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, May 29, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 2:

    பறப்பைப் படுத்து எங்கும் பசு வேட்டு எரி ஓம்பும்
    சிறப்பர் வாழ் தில்லைச் சிற்றம்பலம் மேய
    பிறப்பில் பெருமானைப் பின் தாழ் சடையானை
    மறப்பிலார் கண்டீர் மையல் தீர்வாரே

விளக்கம்:

பறப்பை=வேள்விச் சாலை; பசு என்ற சொல் பொதுவாக ஆன்மாவை குறிக்கும். வேட்டு= வேட்டையாடி கொல்லும்; பசு வேட்டு=ஆன்ம போதத்தை அறவே ஒழித்து; உலகில் உள்ள உயிர்களைப் பற்றிய அறிவு, எந்த விதத்திலும் இறையுணர்வினை வளர்க்க உதவாது என்பதால், உலகத்தில் உள்ள பொருட்கள மற்றும் உயிர்கள் மீதான பற்றினை விலக்கிக் கொண்டு இறைவனை தியானிப்பது தில்லை வாழ் அந்தணர்கள் செய்த செயலாக இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது. ஆன்ம போதத்தை ஒழிப்பதற்கு முதலில் நம் ஆன்மபோதம் கொண்டுள்ள தன்மையுடன் வாழ்வதை உணரவேண்டும். அவ்வாறு உணர்ந்த பின்னர் அதனை ஒழிக்க முயற்சி செய்யத் தலைப்பட வேண்டும். எனவே தான் வேட்டையாடி விலங்குகளை கொல்வது போன்று, நாம் உலகப் பொருட்கள் மீது வைத்துள்ள பாசத்தினை முற்றிலும் விலக்க வேண்டும் என்று இந்த பாடலில் குறிப்பிடப் படுகின்றது. மையல்= மயக்க உணர்வு; மாயா மலத்தின் செய்கையால் உலகம் மற்றும் உலகப் பொருட்களின் மீது ஏற்படும் மோகம்; தில்லை வாழ் அந்தணர்கள் செய்யும் வேள்விகளால் உலகினுக்கு கிடைக்கும் நன்மையை பதிகத்தின் முதல் பாடலில் குறிப்பிட்ட சம்பந்தர், இந்த பாடலில் அத்தகைய வேள்விகள், வேள்வி செய்வோருக்கு விளைவிக்கும் பயனை கூறுகின்றார்.     

பொழிப்புரை:

பல இடங்களிலும் வேள்விச் சாலைகளை அமைத்து, தாங்கள் கொண்டிருந்த ஆன்ம போதத்தை அறவே நீக்கி இறைவனைப் பற்றிய சிந்தனைகளை வளர்த்துக் கொண்டு, வேள்வித்தீ வளர்க்கும் சிறப்பான செயலைச் செய்யும் தில்லை வாழ் அந்தணர்கள் உறையும் தலத்தில் உள்ள சிற்றம்பலத்தில் நடமாடும் பெருமான், தாயின் வயிற்றில் தங்கி பிறத்தல் இல்லாதவன் என்ற பெருமையை உடையவன்; பின் புறம் தாழ்ந்த சடையை உடையவன். அந்த பெருமானை மறவாது தொழும் அடியார்கள், அதன் முன்னம் தாங்கள் உலகப் பொருட்கள் மற்றும் உயிர்கள் மீது கொண்டிருந்த மயக்க உணர்வு நீங்கப் பெறுவார்கள்.

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/29/98-கற்றாங்கு-எரியோம்பி---பாடல்-2-2931205.html
2931203 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 98. கற்றாங்கு எரியோம்பி - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Monday, May 28, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 1:

    கற்று ஆங்கு எரி ஓம்பி கலியை வாராமே
    செற்றார் வாழ் தில்லைச் சிற்றம்பலம் மேய
    முற்றா வெண் திங்கள் முதல்வன் பாதமே
    பற்றா நின்றாரைப் பற்றா பாவமே

விளக்கம்:

இந்த பாடலில் அந்தணர்கள் செய்யும் வேள்விகள் கலி புருடனின் வல்லமையை குறைக்கும் என்று குறிப்பிட்டு அத்தகைய வேள்விகள் செய்யும் அந்தணர்களை கலியை வெல்லும் திறமை கொண்டவர்கள் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். பண்டைய நாளில் இந்த நம்பிக்கை இருந்தமை, பல தேவாரப் பாடல்களில் உள்ள குறிப்பு மூலம் தெரிய வருகின்றது. அத்தகைய குறிப்புகள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காண்போம்.

காழிப் பதியில் அந்தணர் குலத்தில் தோன்றியவன் என்று தன்னைக் குறிப்பிடும் சம்பந்தர், கலியின் ஆற்றலை குறைத்து கலியினை வெற்றி கொள்ளும் தனது குலத்தின் தன்மையை உணர்த்தும் பொருட்டு, கலி கடிந்த கையான் என்று குறிப்பிடும் இந்த பாடல் திருவையாறு பதிகத்தின் (2.6.12) கடைப் பாடலாகும். பெருமான் பாண்டரங்கக் கூத்து ஆடியதை நினைவூட்டும் வண்ணம் பெருமானை பண்டங்கன் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார்.

    பலி திரிந்து உழல் பண்டங்கன்  மேய ஐயாற்றினைக்
    கலி கடிந்த கையான் கடற்காழியர் காவலன்
    ஒலி கொள் சம்பந்தன் ஒண்தமிழ் பத்தும்  வல்லார்கள் போய்
    மலி கொள் விண்ணிடை மன்னிய சீர் பெறுவார்களே 

சீர்காழி தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (3.43.5) சம்பந்தர், கலிபுருடனை வருத்தும் வேள்விகள் செய்யும் கையினை உடைய அந்தணர்கள் வாழ்கின்ற தலம் சீர்காழி என்று கூறுகின்றார். நமது மனதினை வருத்தும் குற்றங்களும் தீவினைகளால் ஏற்படும் உடலை வருத்தும் நோய்களும் நம்மை விட்டு விலக வேண்டும் என்று விரும்பினால் நாம் செய்ய வேண்டிய செயல் செஞ்சடையினை உடைய பெருமானை போற்றுவது தான் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.

    நலியும் குற்றமும் நம்முடல் நோய் வினை
    மெலியுமாறது வேண்டுதிரேல் வெய்ய
    கலி கடிந்த கையார் கடற்காழியுள்
    அலைகொள் செஞ்சடையார் அடி போற்றுமே 

தில்லைச் சிதம்பரத்தில் வாழும் அந்தணர்களை சிறப்பித்தது போன்று திருவீழிமிழலை தலத்தில் வாழும் அந்தணர்களை சிறப்பிக்கும் சம்பந்தர், உலகில் மேல் வரும் கலியை வென்ற வேதியர்கள் என்று கீழ்க்கண்ட பாடலில் அவர்களை (3.119.7) குறிப்பிடுகின்றார்.  

    தன் தவம் பெரிய சலந்தரன் உடலம் தடிந்த சக்கரம்
         எனக்கு அருள் என்று
    அரி வழிபட்டு இழிச்சிய விமானத்து இறையவன்
         பிறையணி சடையன்
    நின்ற நாள் காலை இருந்த நாள் மாலை கிடந்த மண்
         மேல் வரு கலியை
    வென்ற வேதியர்கள் விழா அறா வீழிமிழலையான்
         என வினை கெடுமே

திருப்பழனம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (4.12.10) அப்பூதியடிகளின் தன்மை பற்றி கூற வந்த அப்பர் பிரான், பயத்தினால் கலி புருடன் மெலியும் வண்ணம் வேள்விகள் செய்யும் வல்லமை வாய்ந்தவர் என்று குறிப்பிடுகின்றார். குஞ்சி என்றால் தலைமுடி என்று பொருள். அப்பூதி அடிகளாரின் குடுமியில், இறைவனது திருப்பாதங்கள் பதிந்துள்ளன என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். 

    வஞ்சித்து என் வளை கவர்ந்தான் வாரானே ஆயிடினும் 
    பஞ்சிக்கால் சிறகன்னம் பரந்து ஆர்க்கும் பழனத்தான்
    அஞ்சிப் போய் கலி மெலிய அழல் ஓம்பும் அப்பூதி
    குஞ்சிப் பூவாய் நின்ற சேவடியாய் கோடியையே

கோடு இயைதல் என்பது, தலைவனை விட்டு பிரிந்திருக்கும் தலைவி, தலைவனுடன் கூடுவது எந்நாளோ என்ற கவலையில், செய்யும் ஒரு செயல். தனது கண்களை மூடிக்கொண்டு, கால் கட்டை விரலால் தரையில் கோடுகள் இடுவது, அல்லது சிறு சிறு வட்டங்கள் போடுவது வழக்கம். இவ்வாறு போடப்படும் கோடுகள் இணைந்தால், தலைவன் தன்னுடன் கூடுவான் என்றும், வரைந்த சிறு வட்டங்கள் இரட்டைப் படை எண்ணிக்கையில் வந்தால் தலைவன் தன்னுடன் கூடுவான் என்றும் நம்புவதுண்டு. எனவே இவ்வாறு கோடுகள் இடும்போதும், வட்டங்கள் வரையும் போதும், அந்த கோடுகள் இயைய வேண்டும், அதாவது இணைய வேண்டும் என்றும் வட்டங்கள் இரட்டைப்படையாக கூட வேண்டும் என்று விரும்புவதும், அந்த விருப்பம் ஈடேற வேண்டும் என்று வேண்டுவதும் இயற்கை. எனவே தான், அப்பர் நாயகி தான் வரையும் கோடுகள் இணைய வேண்டும் என்று தனது விருப்பத்தை வேண்டுகோளாக, கோடு இயையே என்று இங்கே இறைவனை வேண்டுகின்றாள். 

எனது வளையல்களைக் கவர்ந்து என்னை வஞ்சித்து, என்னை பிரிந்துவிட்ட எனது தலைவன் சிவபிரான்,  செம்பஞ்சு போன்ற சிவந்த கால்களையும் வெண்பஞ்சு போன்ற சிறகுகளையும் உடைய அன்னங்கள் கூட்டமாக ஆரவாரம் செய்யும் பழனத்துப் பெருமான்,   வாராமல் போனாலும் போகலாம். எனவே, பயத்தினால் கலி வருந்தி மெலியுமாறு வேள்விகள் செய்யும் அப்பூதி அடிகளின் தலைமுடியில் பூவாகத் தனது சேவடிகளை வைத்த சிவபெருமானே, நான் வரையும் கோடுகள் இணையுமாறு அருளவேண்டும். அவ்வாறு கோடுகள் இணைந்தால், எனது தலைவன் சிவபிரான் என்னுடன் வந்து கூடுவான் என்ற நம்பிக்கை எனக்கு ஏற்படும் என்று அப்பர் நாயகி கூறுவதாக அமைந்த அகத்துறை பாடல் இது. 

கோடு இயைதலை கூடல் இழைத்தல் என்றும் கூறுவார்கள். திருமருகல் தலத்தின் மீது அப்பர் பிரான் அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (5.88.8) கூடல் இழைத்தல் பற்றிய குறிப்பு காணப் படுகின்றது. திவ்ய பிரபந்தம் நாச்சியார் திருமொழியில் ஆண்டாள் நாச்சியார் அருளிய பாடல்களிலும் கூடல் இழைத்தல் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளது. இந்த பாடல், இறைவனுடன் தான் கூட வேண்டுமே என்ற ஆன்மாவின் ஏக்கத்தை வெளிப் படுத்துகின்றது. நீடு நெஞ்சு=நெஞ்சத்தில் ஆழமான இடம்: மால்=மயக்கம்: தனது எண்ணம், அதாவது தனது மனத்தைக் கவர்ந்த தலைவனாகிய சிவபெருமானுடன் இணைவது, நடக்குமா என்ற கவலையில், தான் இழைக்கும் கூடல் ஒருகால் கூடாமல் போனால், தனது விருப்பம் நிறைவேறாமல் போய்விடுமோ என்ற கவலையில், இழைக்கும் கூடல் கூட வேண்டுமே என்று தலைவி ஏங்கும் ஏக்கம் இங்கே வெளிபடுத்தப்படுகின்றது.

    நீடு நெஞ்சுள் நினைந்து கண் நீர் மல்கும்
    ஓடு மாலினோடு ஒண்கொடி மாதராள்
    மாடம் நீள் மருகல் பெருமான் வரில்
    கூடு நீ என்று கூடல் இழைக்குமே

மணிவாசகரும், தனது திருக்கோவையார் தொகுப்பில், கூடல் இழைத்தலை (பாடல் எண் 186) குறிப்பிடுகின்றார். சுழிகளின் எண்ணிக்கை, அதாவது கூடல் கணக்கு, இரட்டைப் படையில் அமைந்து சரியாக கூட வேண்டும் என்று இறைவனை வேண்டும் தலைவி, கூடல் ஐயன் என்று அவனை அழைப்பதை நாம் இங்கே காணலாம். பதி ஞானம் (சிவபிரானைப் பற்றிய தெளிந்த அறிவு) ஆன்மாவுக்கு ஏற்படுமாயின், ஆன்மா சிவத்தை அடையும் என்பது இங்கே உணர்த்தப்படுகின்றது. ஆழி=ஆணைச் சக்கரம், கடல்: ஆழி திருத்தி=கூடல் இழைத்து; தனது ஆணைச் சக்கரத்தால் உலகினை நடத்தும் புலியூர் பெருமானின் அருள் போன்று இனிமையான இன்பத்தை, நான் எனது தலைவனுடன் கூடினால் பெறலாம். ஆனால் கடலின் அருகே உள்ள மணல் குன்றில், இறுதியாக சந்தித்த எனது தலைவன் என்னை விட்டு பிரிந்து சென்றான்; அவனது பிரிவால் வருந்திய நான் கூடல் இழைக்கின்றேன்; கூடல் தெய்வமே, எனது தலைவன் மீண்டும் வருவான் என்று எனக்கு நம்பிக்கை ஊட்டும் வண்ணம், எனக்கு வருத்தம் ஏதும் ஏற்படா வண்ணம், சுழிகளின் கணக்கினைத் திருத்தி கூடலைக் கூட்டவேண்டும்.      

    ஆழி திருத்தும் புலியூர் உடையான்
          அருளின் அளித்து
    ஆழி திருத்தும் மணல் குன்றின் நீத்து
           அகன்றார் வருகென்று
    ஆழி திருத்திச் சுழிக் கணக்கு ஓதி
            நையாமல் ஐய
    வாழி திருத்தித் தரக் கிற்றியோ
            உள்ளம் வள்ளலையே

வலிவலம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (7.67.11) சுந்தரர் அந்தணர்கள் வேள்வி வளர்ப்பதன் நோக்கமே கலி புருடனின் வலிமையை கெடுப்பதற்காக என்று கூறுகின்றார்.

    கலி வலம் கெட ஆரழல் ஓம்பும் கற்ற நான்மறை
         முற்றனல் ஓம்பும்
    வலிவலம் தனில் வந்து கண்டு அடியேன் மன்னு
          நாவல் ஆரூரன் வன்றொண்டன்
    ஒலிகொள் இன்னிசைச் செந்தமிழ் பத்தும் உள்ளத்தால் உகந்து
          ஏத்த வல்லார் போய்
    மெலிவில் வானுகத்தவர் ஏத்த விரும்பி விண்ணுலகு
          எய்துவர் தாமே

கலி வாராமல் காக்கும் அந்தணர்கள் பெருமானை போற்றுகின்றார்கள் என்று வீழிமிழலை தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (7.88.2) சுந்தரர் குறிப்பிடுகின்றார். நஞ்சினை உண்டதால்  கரிய கண்டத்தினை உடையவரே என்றும் வெண்மையான சங்கக்குழை ஒன்றினை ஒரு காதினில் தொங்க விட்டவரே என்றும் அந்தணர்கள் இறைவனை போற்றுவதாக சுந்தரர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். 

    விடம் கொள் மாமிடற்றீர் வெள்ளைச் சுருள்
         ஒன்றிட்டு விட்ட காதினீர் என்று
    திடம் கொள் சிந்தையினார் கலி காக்கும்
           திருமிழலை
    மடங்கல் பூண்ட விமானம் மண்மிசை வந்து
         இழிச்சிய வான நாட்டையும்
    அடங்கல் வீழி கொண்டீர் அடியேற்கும்
         அருளிதிரே

கற்று=வேதங்களை கற்று; வேள்விகள் வளர்க்கும் முறை வேதங்களில் சொல்லைப் படுகின்றது. அத்தகைய வேதங்களை முறையாக கற்ற தில்லை வாழ் அந்தணர்கள், தாங்கள் கற்றதை வாழ்வினில் கடைப்பிடித்து வேள்விகள் வளர்த்தமை இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது. செற்றார்=வென்றவர்கள்; பற்றா=பற்றுக்கோடாகக் கொண்டு; இறைவன் தனது தலையில் சூட்டிக் கொண்டுள்ள பிறைச் சந்திரனை முற்ற வெண் திங்கள் என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். பிறைகள் தேய்ந்து அழிந்த நிலையில் ஒற்றைப் பிறையுடன் சரண் அடைந்த சந்திரன், பெருமானிடம் தஞ்சம் புகுந்த பின்னர் வளரத் தொடங்கியதால், பிறைச் சந்திரன் இளைமையாக இருக்கும் நிலையை, முற்றா வெண்திங்கள், வளராத வெண்திங்கள் என்று குறிப்பிடுகின்றார். .

கலி என்ற சொல்லுக்கு வறுமை என்ற பொருள் கொண்டு, தாங்கள் செய்யும் வேள்வியின் பயனாக மழை பொழிந்து உலகம் வளம் பெற்றுத் திகழ்வதற்கு அந்தணர்கள் உதவி புரிகின்றனர் என்று திருஞான சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. இந்த செய்தி வாழ்க அந்தணர் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் முதல் பாடலிலும், (3.54.1) குறிப்பிடப் படுகின்றது. வேள்விகளை வளர்க்கும் அந்தணர்கள் வாழ வேண்டும் என்றும், வேள்விகள் செய்வதற்கு உரிய பொருட்களைத் தந்து உதவும் பசுவினங்கள் வாழ வேண்டும் என்றும், வேள்வியில் வழங்கப்படும் ஆகுதிகளை பெறுகின்ற தேவர்கள் வாழ வேண்டும் என்றும், நாட்டில் மழை பொழிய வேண்டும் என்றும், நாட்டில் நீர்வளம் பெருகி நாடும் நாட்டின் மக்களும், நாட்டின் வேந்தனும் ஓங்கி வளர வேண்டும் என்றும் பாடும் பாடலில். நாட்டில் தீய சக்திகள் அனைத்தும் அழிந்து, எங்கும் சிவன் நாமமே ஒலிக்கப்பட வேண்டும் என்று தனது விருப்பத்தையும் தெரிவிக்கின்றார். 

    வாழ்க அந்தணர் வானவர் ஆனினம்
    வீழ்க தண்புனல் வேந்தனும் ஓங்குக
    ஆழ்க தீயது எலாம் அரன் நாமமே
    சூழ்க வையகமும் துயர் தீர்கவே

    
பொழிப்புரை:

வேதம் முதலிய நூல்களைக் கற்று, அந்த நூல்களில் உணர்த்தப்படும் வாழ்க்கை முறையினை கடைப்பிடித்து, வேள்விகளை வளர்த்து கலிபுருடனின் வலிமையைக் குறைத்து அவனை வெற்றி கொள்ளும் அந்தணர்கள் வாழும் சிதம்பர தலத்தில் உள்ள சிற்றம்பலத்தில் நடமாடும் பெருமானின், இளமையான வெண் திங்கட் பிறையினைச் சூடியவனின், முதல்வனின் திருப்பாதங்களை, பற்றுக்கோடாகக் கொண்டு வாழும் அடியார்களை பாவங்கள் பற்றாமல் விலகிவிடும்.

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/28/98-கற்றாங்கு-எரியோம்பி---பாடல்-1-2931203.html
2923905 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 97. மந்திர மறையவை - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, May 27, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

    நல்லவர் புகலியுள் ஞான சம்பந்தன்
    செல்வன் எம் சிவன் உறை திரு வெண்காட்டின் மேல்
    சொல்லிய அருந்தமிழ் பத்தும் வல்லவர்
    அல்லலோடு அருவினை அறுதல் ஆணையே

விளக்கம்:

பதிகத்தினை ஓதுவார்கள் அடையும் பயனாக அவர்களது துன்பங்களும் துன்பங்களுக்கு காரணமான வினைகளும் நீங்குதல் ஆணை என்று கூறுவதால், இந்த பதிகமும் ஆணைப் பதிகமாக கருதப் படுகின்றது. அருவினை=தொலைப்பதற்கு மிகவும் அரிதாக, மிகுந்த வலிமையுடன் உயிர்களுடன் பிணைந்துள்ள வினை; வினைகள அறுக்கும் வல்லமை வாயந்தமையால், கிடைத்தற்கரிய அருந்தமிழ் மாலை என்று சம்பந்தர் கூறுவதை நாம் உணரலாம். புகலி என்பது சீர்காழியின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று. .இந்த பாடலில் செல்வன் என்று சம்பந்தர் இறைவனை அழைக்கின்றார். விலையுடை நீற்றர் என்று பதிகத்தின் எட்டாவது பாடலில் திருநீற்றின் மதிப்பினை உணர்த்தும் சம்பந்தர், திருநீறு அணிந்த செல்வர் என்று பெருமானையும் குறிப்பால் உணர்த்துகின்றார். மேலும் நிலையான இன்பத்தைத் தருவதும் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை தருவதும் ஆகிய முக்திச் செல்வத்தினை உடையவர்சிவபெருமான் ஒருவர் தானே. வேறு எவரிடமும் இல்லாத ஒரு பொருளினை அனைவரும் அடைய விரும்பும்
பொருளினை உடைய பெருமானை செல்வர் என்று அழைப்பது தானே பொருத்தம்.      

பொழிப்புரை:

நல்லவர்கள் அதிகமாக வாழும் புகலி என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரத்தில் வாழ்கின்ற ஞானசம்பந்தன், அனைத்துச் செல்வங்களிலும் உயர்ந்த முக்திச் செல்வத்தினை உடைய செல்வராகிய சிவபெருமான் உறையும் திருவெண்காடு
தலத்தின் மீது சொல்லிய அரிய தமிழ் பாடல்கள் பத்தினையும் பாடும் வல்லமை வாய்ந்தவர், தமது துன்பங்கள் தீர்க்கப் பெற்று, தங்களை வலிமையாக பிடித்துள்ள வினைகளும் நீக்கப்பெற்று நிலையான பேரின்பம் தரும் முக்தி வாழ்வினைப் பெறுவார்கள். இது எனது ஆணையாகும்.     

முடிவுரை:

வெண்காடு விகிர்தனாரை வணங்கி பதிகங்கள் மூன்று பாடிய பின்னர் திருஞான சம்பந்தர் தனது ஊரான சீர்காழி வந்து சேர்கின்றார். சில நாட்கள் சீர்காழியில் தங்கிய பின்னர் அருகில் உள்ள மயேந்திரப்பள்ளி, குருகாவூர், திருமுல்லைவாயில் (இரண்டாவது முறையாக சென்றது) ஆகிய பல தலங்கள் பதிகங்கள் பாடினார் என்று சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் கூறுகின்றார். இந்த பயணம் மூன்றாவது தல யாத்திரையாக கருதப் படுகின்றது. இந்த யாத்திரையை முடித்துக் கொண்டு சீர்காழியில் பிள்ளையார் தங்கியிருந்த நாளில், திருநீலகண்டத்து பெரும்பாணரும் அவரது மனைவியார் மதங்க சூளாமணியாரும் பிள்ளையாரைக் காண்பதற்கு சீர்காழி வந்தனர்.

அவர்கள் இருவரும் வருவதை அறிந்த சம்பந்தர், சீர்காழியின் எல்லைக்கு சென்று அவர்களை எதிர்கொண்டு வரவேற்றார். அவர்களை அழைத்துக் கொண்டு தோணிபுரத்தார் உறையும் திருக்கோயிலுக்கு செல்ல, ஆங்கே இறைவனை வணங்கிய பின்னர், யாழ்ப்பாணரும் அவரது மனைவியாரும் யாழ் வாசித்ததை சம்பந்தர் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் கேட்டார். அவர்கள் இருவரின் குரலும் யாழின் இசைக்கு ஒத்ததாக மிகவும் இனிமையுடன் இருந்ததை அனைவரும் பாராட்டினார்கள். பின்னர் அவர்கள் இருவரும் தங்கியிருப்பதற்கு தனியிடம் அமைத்துக் கொடுத்து விருந்தும் அளித்து அவர்களுக்கு சம்பந்தர் கௌரவம் செய்தார். பின்னர் யாழ்ப்பாணர் சம்பந்தரை வணங்கி, அவர் பாடும் தேவாரப் பாடல்களுக்கு இசையமைத்து யாழில் பாடுவதற்கு தனக்கு வாய்ப்பு அளிக்க வேண்டும் என்றும், வரும் நாட்களில் தான் அவரை விட்டு பிரியாது இருக்கவேண்டும் என்றும் விண்ணப்பம் வைத்தார். அவரது விண்ணப்பத்தை ஏற்றுக்கொண்ட சம்பந்தர், இதுவும் பெருமானின் அருளே என்று எண்ணினார். அன்று முதல் யாழ்ப்பாணர் சம்பந்தரை விட்டு பிரியாது இருந்தார். இந்த நிலையில் தில்லை செல்லவேண்டும் என்ற ஆசை சம்பந்தருக்கு ஏற்பட்டது. யாழ்ப்பாணரும் தனது தந்தையும் தன்னுடன் வர, தனது நான்காவது யாத்திரை மேற்கொள்கின்றார். திருஞான சம்பந்தரின் பாடல்களை இசையுடன் இணைத்து பாடி, யாழ்ப்பாணர் மகிழ்ந்தது போன்று நாமும் பாடி மகிழ்ந்து இறைவனின் அருள் பெறுவோமாக.  

இந்த பதிகத்தின் முதல் பாடலில் இந்திரன் முதலானோர் இறைவனை வணங்குவதை குறிப்பிடும் சம்பந்தர் இரண்டாவது பாடலில் பெருமானை சதுரர் என்று புகழ்கின்றார். மூன்றாவது பாடலில் அவனது உருவத்தையும் நான்காவது பாடலில் அவனது வீரத்தையும், ஐந்தாவது பாடலில் வேதங்கள் பெருமானின் திருப்பாதங்களைத் தொழும் நிலையையும், ஆறாவது பாடலில் விண்ணவர் மண்ணவர் அனைவரும் இறைவனைத் தொழுவதையும், ஏழாவது பாடலில் அன்பருக்கு அன்பராகவும் அல்லாதார்க்கு அச்சம் ஊட்டுபவனகவும் இறைவன் இருக்கும் நிலையையும், எட்டாவது பாடலில் அரக்கன் இராவணனுக்கு அருள் புரிந்தமையும், ஒன்பதாவது பாடலில் அவனது ஆடல் அவன் ஐந்தொழில் புரிவதையும், பத்தாவது பாடலில் வேதியர்கள் இறைவனைத் தொழுவதையும் குறிப்பிடும் ஞானசம்பந்தர் பதிகத்தின் கடைப் பாடலில், இந்த பதிகத்தினை பாடும் வல்லமை வாய்ந்தவர் தங்களது வினைகள் தீர்க்கப் பெற்று, பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை பெறுதல் உறுதி என்றும் அதுவே தனது ஆணை என்றும் கூறுகின்றார். பதிகத்தின் பெருமையை உணர்ந்த நாம், இந்த பதிகத்தினை ஓதி, இதனில் குறிப்பிட்டுள்ள பயனை அடைவோமாக. 

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/27/97-மந்திர-மறையவை---பாடல்-11-2923905.html
2923904 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 97. மந்திர மறையவை - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, May 26, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 10:

    போதியர் பிண்டியர் பொருத்தம் இல்லிகள்
    நீதிகள் சொல்லியும் நினைய கிற்கிலார்
    வேதியர் பரவு வெண்காடு மேவிய
    ஆதியை அடி தொழ அல்லல் இல்லையே

விளக்கம்:

போதியர்=போதி மரத்தை வழிபடும் புத்தர்கள்; பிண்டியர்கள்=அசோக மரத்தினை வழிபடும் சமணர்கள்; பெருமானின் தன்மைகளை பெருமைகளை குறிப்பிடும் உண்மையான சொற்களை சொல்லாமல் இருக்கும் புத்தர்கள் மற்றும் சமணர்கள் மீது இரக்கம் கொண்டு, நல்வாழ்க்கை அமையாதவர்கள் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுவதாக உரையாசிரியர்கள் விளக்கம் கூறுகின்றனர். பொருத்தம்=பொருத்தமான நல்வாழ்கை;  

பொழிப்புரை:

போதி மரத்தினை வழிபடும் புத்தர்களும் அசோக மரத்தினை வழிபடும் சமணர்ளும், பொருத்தமான நல்வாழ்க்கை இல்லாதவராக, பெருமானின் இயல்புகள் பெருமைகளை உணர்த்தும் உண்மையான சொற்களை பேசுவதையும்
நினைப்பதையும் செய்யாமல் இருக்கின்றனர். வேதம் ஓதிய அந்தணர்கள் புகழ்ந்து பாடி துதிக்க திருவெண்காடு தலத்தில் வீற்றிருக்கும் இறைவனை, அனைவர்க்கும் ஆதியாக விளங்கும் பெருமானை தொழும் அடியார்களுக்கு துன்பம்இல்லையாம்.

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/26/97-மந்திர-மறையவை---பாடல்-10-2923904.html
2923901 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 97. மந்திர மறையவை - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, May 23, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    நயந்தவர்க்கு அருள் பல நல்கி இந்திரன்
    கயந்திரம் வழிபட நின்ற கண்ணுதல்
    வியந்தவர் பரவு வெண்காடு மேவிய
    பயம் தரு மழு உடைப் பரமர் அல்லரே

விளக்கம்:

கயந்திரம்=கஜம் இந்திரன் ஆகிய இரண்டு சொற்கள் இணைந்தது. யானைகளுக்கு இந்திரன் போன்று தலைவனாக இருக்கும் யானை;, இங்கே ஐராவத யானையினை குறிப்பிடுகின்றது. பாகவதத்தில் வரும் யானை கஜேந்திரன் வேறு.
நயத்தல்=விரும்புதல்; நயந்தவர்=விரும்பி வழிபடும் அடியார்கள்;  

பொழிப்புரை:

தன்னை விரும்பி வழிபடும் அடியார்களுக்கு பலவிதமான நன்மைகள் செய்பவர் பெருமான். தனது நெற்றியில் கண்ணினை உடைய பெருமானை, இந்திரனும் வெள்ளை யானையும் வழிபட்டு அருள் பெற்றன. இவ்வாறு பெருமான் அருளும் திறத்தினைக் கண்டு வியக்கும் மாந்தர்கள் இறைவனைப் போற்றி புகழ்கின்றனர். அத்தகைய பெருமான் திருவெண்காடு தலத்தில் உறைகின்றார். தனது அடியார்களுக்கு அன்பராக விளங்கும் பெருமான், தன்னுடன் பகை கொள்பவகளுக்கு அச்சத்தினை ஊட்டும் மழு ஆயுதத்தை ஏந்தியவாறு உள்ளார். இவ்வாறு அன்பருக்கு அன்பராகவும் பகைவர்களுக்கு அச்சமூட்டும் வண்ணமும் திகழும் அவர் மேலான தெய்வம் அல்லவா. 

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/23/97-மந்திர-மறையவை---பாடல்-7-2923901.html
2923900 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 97. மந்திர மறையவை - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, May 22, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 6:

    மண்ணவர் விண்ணவர் வணங்க வைகலும்
    எண்ணிய தேவர்கள் இறைஞ்சும் எம்மிறை
    விண்ணமர் பொழில் கொள் வெண்காடு மேவிய
    அண்ணலை அடி தொழ அல்லல் இல்லையே

விளக்கம்:

முதலடியில் உள்ள சொற்களை, தேவர்களின் எண்ணத்துடன் தொடர்பு கொண்டு பொருளினை உணர்ந்தால், தேவர்கள் பெருமானை வணங்குவதன் நோக்கத்தினை சம்பந்தர் உணர்த்துவதாக தோற்றம் அளிக்கின்றது. தேவர்கள் வெண்காட்டு இறைவனை வணங்குவதை குறிப்பிடும் திருஞான சம்பந்தர் அவர்கள் ஏன் பெருமானை வணங்குகின்றனர் என்பதையும் இங்கே கூறுகின்றார். ஏனையோர் தன்னை வணங்கும் நிலைக்கு தாம் உயரவேண்டும் என்பதற்காக தேவர்கள் இறைவனை வணங்குகின்றார்கள் என்று கூறுவது, நமக்கு திருவாசக பாடல் ஒன்றினை நினைவூட்டுகின்றது. மதுகரம்=வண்டினங்கள்; தார்=மாலை தாரோய்=மாலை அணிந்தவன்; பாழ்த்த=பயன் ஏதும் இல்லாத; தேவர்களைப் போன்று, தங்கள் உயரவேண்டும் என்றும் மற்றவர்கள் தம்மைத் தொழவேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் பெருமானைத் தொழாமல், நாம் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை பெறுவதற்காக இறைவனை வணங்க வேண்டும் என்று மணிவாசகர் இங்கே கூறுகின்றார்.   

    வாழ்த்துவதும் வானவர்கள் தாம் வாழ்வான் மனம் நின் பால்
    தாழ்த்துவதும் தாம் உயர்ந்து தம்மை எல்லை தொழ வேண்டி
    சூழ்த்து மதுகரம் முரலும் தாரோயை நாய் அடியேன்
    பாழ்த்த பிறப்பு அறுத்திடுவான் யானும் உன்னை பரவுவனே 

பொழிப்புரை:

நிலவுலகத்தில் உள்ளோரும், விண்ணுலகத்தில் உள்ளோரும், மற்றுமுள்ள தேவர்களும் தினமும் தமது எண்ணங்கள் ஈடேறும் பொருட்டு வெண்காட்டு பெருமானை இறைஞ்சி வழிபடுகின்றனர். வானத்தைத் தொடும் அளவு உயர்ந்த சோலைகளைக் கொண்ட திருவெண்காடு தலத்தில் உறையும் அண்ணலின் திருப்பாதங்களைச் தொழும் அடியார்களுக்கு துன்பங்கள் ஏதும் இருக்காது. 

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/12/w600X390/.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/22/97-மந்திர-மறையவை---பாடல்-6-2923900.html
2923903 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 97. மந்திர மறையவை - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் Monday, May 21, 2018 05:42 AM +0530
பாடல் 9:

    ஏடவிழ் நறுமலர் அயனும் மாலுமாய்த்
    தேடவும் தெரிந்தவர் தேர கிற்கிலார்
    வேடமது உடைய வெண்காடு மேவிய
    ஆடலை அமர்ந்த எம் அடிகள் அல்லரே

 
விளக்கம்:

ஏடு=தாமரைப் பூவின் இதழ்கள்; அமர்ந்த=விரும்பிய; சுவேதகேது என்ற தனது அடியவனுக்கு பெருமான் தனது ஏழு நடனங்களை காட்டி அருள் புரிந்த இடம். தில்லைச் சிதம்பரம் போன்று ஸ்படிக இலிங்கத்திற்கு தினமும் அபிடேகமும், நடராஜ பெருமானுக்கு ஆண்டுக்கு ஆறுமுறை அபிடேகங்களும் நடைபெறுகின்றன. இந்த தலத்திற்கு ஆதி சிதம்பரம் என்றே பெயர். நடராஜரின் சன்னதிக்கு அருகே பெருமாள் சன்னதியும் உள்ளது. இதனால் தான் சம்பந்தர், வெண்காட்டில் ஆடிய இறைவன் என்று உணர்த்தும் வண்ணம் வெண்காடு மேவிய ஆடலை அமர்ந்த எம் அடிகள் என்று இந்த பாடலில் குறிப்பிட்டார் போலும். தனது ஆடல் மூலம் பெருமான் ஐந்தொழில் புரிவதை உணர்த்துவதாக சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார் என்று சிவக்கவிமணியார் விளக்கம் கூறுகின்றார். 

நாதத்திலிருந்து படைப்பு தோன்றியதாக ஐதீகம். நாதம் எழுப்பும் உடுக்கை படைப்பு தொழிலையும், அபய ஹஸ்தம் காட்டும் வலது கரம் காக்கும் தொழிலையும், கையில் ஏந்திய தீச் சுடர் அழிக்கும் தொழிலையும் முயலகன் மேல் ஊன்றிய திருவடி மறைத்தல் தொழிலையும் தூக்கிய திருவடி அருளும் தொழிலையும் குறிப்பதாக கூறுவர். இந்த தத்துவத்தை விளக்கும் திருமந்திரப் பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

    அரன் துடி தோற்றம் அமைத்தல் திதியாம்
    அரன் அங்கி தன்னில் அறையில் சங்காரம்
    அரன் உற்று அணைப்பில் அமரும் திரோதாயி
    அரன் அடி என்றும் அனுக்கிரகம் தானே
 

சிவபெருமான் ஆடும் நடனத்தை ஊன நடனம் என்றும் ஞான நடனம் என்றும் உண்மை விளக்கம் சைவ சித்தாந்த நூலின் ஆசிரியர் மனவாசகம்கடந்தார் கூறுகின்றார். ஆன்மாக்கள் உலக இன்பங்களை நுகரும் பொருட்டு நடத்தப்படும்
கூத்தினை ஊன நடனம் என்றும், ஆன்மாக்கள் வீடுபேறு பெறுவதற்கு உதவி செய்யும் நடனத்தை ஞான நடனம் என்றும் ஆசிரியர் கூறுகின்றார். பெருமானின் ஒரே நடனம் இந்த இரண்டு வகைகளில் செயல்படுவதால், நடனம்
விளைவிக்கும் பயன் கருதி, ஊன நடனம் என்றும் ஞான நடனம் என்றும் கருதப்படுகின்றது. 

படைத்தல் தொழிலுக்கு ஆதாரமாக விளங்கும் நாதத்தை எழுப்பும் உடுக்கை ஏந்திய திருக்கரம் படைத்தல் தொழிலையும், அபயம் காட்டும் வலது திருக்கரம் காத்தல் தொழிலையும், தீச்சுடர் ஏந்திய திருக்கரம் அழித்தல் தொழிலையும், ஊன்றிய திருவடி மறைத்தல் தொழிலையும், தூக்கிய திருவடி அருளும் தொழிலையும் குறிப்பதாக கூறுவார்கள். இந்த ஐந்து தொழில்களும் உயிர் தனது வினைத் தொகுதிகளுக்கு ஏற்ப ஒரு உடலுடன் பொருந்தி, வினைகளின் விளைவால் ஏற்படும் இன்பதுன்பங்களை அனுபவித்து, வினைகளை கழித்துக் கொள்ள வழி வகுப்பதால் இந்த நடனம் ஊன நடனம் எனப்படுகின்றது. இதனை விளக்கும் பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. திதி ஸ்திதி என்ற வடமொழிச் சொல்லின் தமிழாக்கம்.; அங்கி=அக்னி; சங்காரம் என்றால் அழிக்கும் தொழில்; 

    தோற்றம் துடி அதனில் தோயும் திதி அமைப்பில்
    சாற்றியிடும் அங்கியிலே சங்காரம் -- ஊற்றமா
    ஊன்று மலர்ப் பதத்தில் உற்ற திரோதம் முத்தி
    நான்ற மலர்பதத்தே நாடு 

இந்த நடனம் எவ்வாறு ஆன்மாக்கள் வீடுபேறு பெறுவதற்கு வழி வகுத்து, ஞான நடனமாக திகழ்கின்றது என்பதை அடுத்த பாடலில் ஆசிரியர் விளக்குகின்றார். உடுக்கை ஏந்திய திருக்கை மாயா மலத்தை உதறுகின்றது; தீச்சுடர் ஏந்திய திருக்கரம் கன்ம மலத்தை சுட்டு எரிக்கின்றது; ஊன்றிய திருவடி ஆணவ மலத்தின் வலிமையை அடக்கி அதை அழுத்தி செயலிழக்கச் செய்கின்றது; இவ்வாறு மலங்களின் பிடியிலிருந்த டுபட்ட ஆன்மாவை, தூக்கிய திருவடி பேரானந்தத்தை அருள, அபயகரம் அந்த ஆன்மாவை பேரின்பத்தில் அழுத்துகின்றது. இவ்வாறு ஆன்மாவை பேரானந்தத்தில் ஆழ்த்தும் செயல் ஞான நடனம் என்று கருதப்படுகின்றது. சிவயநம என்ற பஞ்சாக்கர மந்திரத்தில்
உள்ள ஐந்து எழுத்துக்களும் ஐந்து பொருட்களை குறிக்கின்றன. சி என்ற எழுத்து சிவபிரானையும், வ என்ற எழுத்து அவனது அருட்சக்தியாகிய அம்மையையும், ய என்ற எழுத்து ஆன்மாவையும், ந என்ற எழுத்து திரோதான மலத்தையும் ம என்ற எழுத்து ஆணவ மலத்தையும் குறிக்கும். ய என்று உணர்த்தப்படும் ஆன்மா, சிவ எனப்படும் ஞான நடனத்தையும், நம எனப்படும் ஊன நடனத்தையும் நுகர்வதாக, பஞ்சாக்கர மந்திரம் உணர்த்துவதாக கூறுவார்கள். 

    மாயை தனை உதறி வல்வினையைச் சுட்டு மலம்
    சாய அமுக்கி அருள் தான் எடுத்து -- நேயத்தால்
    ஆனந்த வாரிதியில் ஆன்மாவைத் தான் அழுத்தல்
    தான் எந்தையார் பரதம் தான்

நறுமணம் கமழும் இதழ்களைக் கொண்டுள்ள தாமரை மலரில் வீற்றிருக்கும் பிரமனும் திருமாலும் பெருமானின் திருமுடியையும் திருவடியையும் தேடிய போது, அதனை அறிந்து கொண்ட பெருமான் இருவரும் அடியையும் முடியையும் காண முடியாத வண்ணம் நீண்ட நெருப்புப் பிழம்பாக தோன்றினார். இவ்வாறு பல பல வேடம் எடுக்க வல்ல பெருமான் திருவெண்காடு தலத்தில் மிகுந்த விருப்பத்துடன் நடனம் ஆடுகின்றார் அல்லவா.   

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/25/97-மந்திர-மறையவை---பாடல்-9-2923903.html
2923902 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 97. மந்திர மறையவை - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் Monday, May 21, 2018 05:41 AM +0530
பாடல் 8:

    மலை உடன் எடுத்த வல்லரக்கன் நீள் முடி
    தலையுடன் நெரித்து அருள் செய்த சங்கரர்
    விலையுடை நீற்றர் வெண்காடு மேவிய
    அலையுடை புனல் வைத்த அடிகள் அல்லரே

விளக்கம்:

விலையுடை=மிகுந்த மதிப்பினை உடைய சங்கரர் என்ற சொல்லுக்கு நன்மையை அருளுபவர், சுகத்தை அருள்பவர் என்று பொருள். அரக்கன் இராவணனின் தலையையும் உடலையும் மலையின் கீழே அழுத்தி முதலில் நெரித்த போதிலும், அரக்கன் தனது தவறினை உணர்ந்து சாம கானம் பாடிய போது, தனது கால் விரலினால் ஏற்பட்ட அழுத்தத்தை தவிர்த்து, அரக்கனுக்கு நீண்ட வாழ்நாளும், உடைவாளும், இராவணன் என்ற  பெயரும் அளித்து பல நன்மைகள் புரிந்ததால், அருள் செய்த சங்கரர் என்று பொருத்தமாக கூறுகின்றார். நமச்சிவாய பதிகத்தின் எட்டாவது பாடல் (3.49.8) நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. அடுக்கல்=மலை, இங்கே கயிலாய மலை; மலங்கி=திகைத்து; நலம் கொள்=பல நன்மைகளை அருளும் ஆற்றல் உடைய திருவடி;

    இலங்கை மன்னன் எடுத்த அடுக்கல் மேல்
    தலம் கொள் கால் விரல் சங்கரன் ஊன்றலும்
    மலங்கி வாய்மொழி செய்தவன் உய் வகை
    நலம் கொள் நாமம் நமச்சிவாயவே
           

பொழிப்புரை:

கயிலாய மலையினை பேர்த்து எடுக்கத் துணிந்து முயற்சி செய்த அரக்கன் இராவணனின் நீண்ட முடிகள், தலைகள் மற்றும் உடலினை மலையின் கீழே அழுத்தி நெரித்த பெருமான், அரக்கன் தனது தவற்றினை உணர்ந்து வருந்தியவனாக சாம கானம் பாடிய போது, பல வகையிலும் அரக்கனுக்கு அருள் செய்தவர் சங்கரர். அவர் விலை மதிப்பற்ற திருநீற்றினைத் தனது திருமேனியில் பூசியுள்ளார். திருவெண்காடு தலத்தில் வீற்றிருக்கும் அவர், தனது சடையினில் அலைகள் வீசும் கங்கை நதியினை வைத்தவர் அல்லவா. 

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/24/97-மந்திர-மறையவை---பாடல்-8-2923902.html
2923899 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 97. மந்திர மறையவை - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, May 21, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

    பூதங்கள் பல உடைப் புனிதர் புண்ணியர்
    ஏதங்கள் பல இடர் தீர்க்கும் எம்மிறை
    வேதம் கண் முதல்வர் வெண்காடு மேவிய
    பாதங்கள் தொழ நின்ற பரமர் அல்லரே

விளக்கம்:

ஏதம்=குற்றம்; பரம்=மேலான பொருள்; பரமர்=அனைவர்க்கும் மேலான இறைவர்; வேதம் கண்=வேதங்களில்

பொழிப்புரை:

பூத கணங்கள் பல உடையவரும், தூய்மையானவரும், புண்ணியமே வடிவமாக இருப்பவரும் ஆகிய இறைவர் தம்மை வழிபடும் அடியார்களின் குற்றங்களை நீக்கி அவர்களது துன்பங்களையும் தீர்த்து அருளும் இயல்பினர் ஆவார், வேதங்களில் பல இடங்களிலும் முதல்வர் என்று கூறப்படும் சிவபெருமான், திருவெண்காடு தலத்தில் வீற்றிருக்கும் இறைவர், தனது திருப்பாதங்கள் அனைவராலும் தொழப்படும் வண்ணம் நிலையில் உள்ள, மேலான தெய்வமாக
விளங்குகின்றார் அல்லவா.   

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/21/97-மந்திர-மறையவை---பாடல்-5-2923899.html
2923898 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 97. மந்திர மறையவை - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, May 20, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 4:

    ஞாழலும் செருந்தியும் நறுமலர்ப் புன்னையும்
    தாழை வெண்குருகு அயல் தயங்கு கானலில்
    வேழமது உரித்த வெண்காடு மேவிய
    யாழினது இசை உடை இறைவர் அல்லரே

விளக்கம்:

ஞாழல்=புலிநகக் கொன்றை மலர்; செருந்தி=சிகப்பு நிறத்தில் உள்ள பூ; தேவியின் குரல் இனிமைக்கு யாழ், வீணை, தேன், பால், கரும்பின் சாறு, கரும்பு கட்டி, வெல்லப்பாகு, குழல், மழலை மொழி ஆகியவை போன்று இனிமையாக இருப்பதாக பல திருமுறை பாடல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. பெருமானின் மொழி இனிமையை குறிப்பிடும் பாடல்கள் மிகவும் அரிது. குருகு=குருக்கத்தி மலர்; கானல்=கடற்கரை சோலை; யாழினது இசை உடையவன் என்ற தொடருக்கு, யாழினை உடையவன் என்று சிவக்கவிமணியார் விளக்கம் அளிக்கின்றார். யாழ் என்றும் வீணை என்றும் பெருமான் வாசிக்கும் கருவியை தேவார ஆசிரியர்கள் குறிப்பிடுகின்றார்கள்

திருக்கானூர் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (1.73.8) தமிழ் போன்று இனிய வார்த்தைகள் பேசி பெருமான் தனது இல்லத்திற்கு வந்ததாக சம்பந்தர் நாயகி கற்பனை செய்கின்றாள். மேலும் தாளத்தோடு கூடிய இனிய பாடல்களை, வீணை குழவம் (மத்தளம் போன்ற கருவி) மொந்தை (பறை போன்ற இசைக்கருவி) எழுப்பும் பின்னணி இசைக்கு ஏற்ப பாடிக்கொண்டு வந்த பெருமான், அழகிய திருமேனியை உடையவர், தனது இல்லத்தின் உள்ளே புகுந்த பின்னர், அந்த இடத்தினை விட்டு பெயராமல் சிறிது நேரம் இருந்தார். நான் அவர் பால் காதல் கொண்டிருந்தது போல் அவரும் என் பால் கொண்டுள்ள காதலால் என்னை விட்டு பிரியாமல், எனது இல்லத்தில் நீண்ட நேரமாக  இருக்கின்றார் என்று நான் எண்ணிய போது திடீரென்று அவர் மறைந்து விட்டார். அவர் மறைந்ததால் ஏற்பட்ட ஆற்றாமையால் எனது மேனி இளைத்தது, உருவத்தின் அழகு குறைந்தது, மேலும் எனது உடலில் பசலை படர்ந்து உடலின் நிறமே மாறியது. இவ்வாறு என்னை மாற்றியவர் கானூர் தலத்தில் உள்ளவரும் பவள நிறத்தில் திருமேனியை உடையவரும் ஆகிய பெருமான் ஆவார் என்று சம்பந்தர் நாயகி இறைவன் தன்னை விட்டு பிரிந்ததால் ஏற்பட்ட விளைவினை கூறும் நயமான பாடல். குமிழம்பூ என்பது பாலை நிலத்தில் பூக்கும் ஒரு பூ வகை. பெண்களின் கூறிய மூக்கினுக்கு உவமையாக பல இலக்கியங்களிலும் சொல்லப் படுவது. பொன்னின் நிறத்திலும் மங்கிய சிவப்பு (Rose) வண்ணத்திலும் காணப்படுகின்றது. இங்கே பசலை பூத்த தனது மேனியின் நிறத்திற்கு உவமையாக குமிழம்பூ நிறத்தினை தலைவி குறிப்பிடுகின்றாள்.

    தமிழின் நீர்மை பேசித் தாளம் வீணை பண்ணி நல்ல
    முழவ மொந்தை மல்கு பாடல் செய்கை இடம் ஒவார்
    குமிழின் மேனி தந்து கோல நீர்மை அது கொண்டார்
    கமழும் சோலைக் கானூர் மேய பவள வண்ணரே     

திருநணா (தற்போதைய பெயர் பவானி) மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (2.72.2) பெருமான் வீணை ஏந்தியிருப்பதாக திருஞான சம்பந்தர் கூறுகின்றார். நாட்டம்=கண்; ஈட்டும் துயரம் என்று உயிர்கள் அனுபவிக்கும் துயரங்களுக்கு காரணமான வினைகளை இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். சேடு ஆர்=உயர்ந்த இடம், இங்கே மலை; முந்தூழ்=மூங்கில்   

    நாட்டம் பொலிந்து இலங்கு நெற்றியினான் மற்றொரு
        கை வீணை ஏந்தி
    ஈட்டும் துயர் அறுக்கும் எம்மான் இடம் போலும் இலை
        சூழ் கானில்  
    ஓட்டம் தரு அருவி வீழும் விசை காட்ட
         முந்தூழ் ஓசைச்
    சேட்டார் மணிகள் அணையும் திசை சேர்க்கும்
        திருநணாவே

கோளறு திருப்பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (2.85.1) வீணை வாசித்தவாறு பெருமான் தனது உள்ளத்தில் இருப்பதாக சம்பந்தர் கூறுகின்றார். மேலும் தனது உள்ளத்தினில் இறைவன் அமர்ந்து இருப்பதால், அனைத்து கோள்களும் தனக்கு குற்றமற்ற வகையில் நன்மை செய்யும் என்றும் மிகவும் உறுதியாக கூறுகின்றார். 

    வேயுறு தோளி பங்கன் விடமுண்ட கண்டன் மிக நல்ல
        வீணை தடவி
    மாசறு திங்கள் கங்கை முடி மேல் அணிந்து என் உளமே
         புகுந்த அதனால் 
    ஞாயிறு திங்கள் செவ்வாய் புதன் வியாழன் வெள்ளி சனி
         பாம்பு இரண்டும் உடனே
    ஆசறு நல்ல நல்ல அவை நல்ல நல்ல அடியார்
         அவர்க்கு மிகவே

திருவலஞ்சுழி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் (2.106.9) ஒன்றினில், திருஞான சம்பந்தர், தனது கையினில் பெருமான் வீணை வைத்துக்கொண்டு இருப்பதாக கூறுகின்றார். வலஞ்சுழி தலத்தினை அடியார்கள் வலம் வருவதை பாதத்தால் சுழலும் மாந்தர்கள் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுவது புதுவிதமான சொல்லாட்சியாக உள்ளது.

    அழலது ஓம்பிய அலர் மிசை அண்ணலும்
       அரவணை துயின்றானும்  
    கழலும் சென்னியும் காண்பரிதாயவர்
        மாண்பமர் தடக்கையில்
    மழலை வீணையர் மகிழ் திருவலஞ்சுழி வலம்
         கொடு பாதத்தால்
    சுழலும் மாந்தர்கள் தொல்வினை அதனொடு
        துன்பங்கள் களைவாரே 

பல்லவனீச்சரம் தலத்தின் மீது பாடிய பாடலில் (3.112.1) பாடல் வீணையர் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். ஒரு கையினில் மழு ஏந்தியும் மற்றொரு கையில் வீணை ஏந்தியும் காட்சி அளிக்கும் பெருமான் எத்தன்மையர் என்று எவ்வாறு கூறுவது என்று சம்பந்தர் இங்கே உணர்த்துகின்றார். ஆயுதம் ஏந்துவதும் வீணை இசைப்பது ஒன்றுக்கொன்று மாறுபட்டு பொருந்தாத செய்கையாக இருக்கும் நிலை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. பாணியர்= கையில் ஏந்தியவர். தண்டபாணி கோதண்டபாணி, சாரங்கபாணி சக்கரபாணி என்று கூறுவதைப் போன்று பரசுபாணி என்று நாம் பொருள் கொள்ள வேண்டும்.

    பரசு பாணியர் பாடல் வீணையர் பட்டினத்துறை
       பல்லவனீச்சரத்து    
    அரசு பேணி நின்றார் இவர் தன்மை
       அறிவார் யார் 

வெள்ளிக்குழைத்துணி என்று தொடங்கும் பொது பதிகத்தின் பாடலில் (4.112.7) பிரளயம் முடிந்த பின்னர் மீண்டும் உலகினை தோற்றுவிக்கும் எண்ணத்துடன் பெருமான் வீணை வாசிப்பதாக அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். ஊழிக் காலத்தையும் தாண்டி சிவபெருமான் இருக்கும் நிலையும், உலகினை மறுபடியும் தோற்றுவிக்கும் எண்ணம் கொண்டு, விளையாட்டாக உலகினைத் தோற்றுவித்து, உயிர்கள் தங்களது வினைகளைக் கழித்துக் கொள்வதற்கு வாய்ப்பு அளிக்கும் இறைவனின் கருணையும் இந்த பாடலில் அப்பர் பெருமானால் உணர்த்தப்படுகின்றது. களேபரம்=உயிரற்ற உடல்: பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகிய இருவரும் தெய்வங்களாக கொண்டாடப்படினும், அவர்களுக்கும் முடிவு என்பது உண்டு என்பதும், சிவபெருமான் ஒருவன் தான் முடிவில்லாதவன் என்பதையும் உணர்த்தும் பொருட்டு, பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகியோரின் உடல்களை தோள் மேல் போட்டுக் கொண்டு சிவபெருமான் கங்காள வேடம் தாங்கி இருப்பதாக இங்கே கூறப்படுகின்றது

    பெருங்கடல் மூடிப் பிரளயம் கொண்டு பிரமனும் போய்
    இருங்கடல் மூடி இறக்கும் இறந்தான் களேபரமும்
    கருங்கடல் வண்ணன் களேபரமும் கொண்டு கங்காளராய்
    வரும் கடன் மீள நின்று எம்மிறை நல்வீணை வாசிக்குமே 

திருவெண்காடு தலத்தின் மீது அருளிய திருத்தாண்டகத்தின் ஒரு பாடலில் (6.35.2)  அப்பர் பிரான் ஊழி வெள்ளம் பெருகி உலகங்கள் அனைத்தையும் அழித்து ஒலி ஓய்ந்து அடங்கிய பின்னர், வீணையில் வேதத்தின் ஒலியை வாசித்து, சிவபெருமான் இன்பம் அடைவார் என்று கூறுவதன் மூலம், ஊழிக் காலத்தையும் தாண்டி நிற்பவர் சிவபெருமான் என்பதை நமக்கு உணர்த்துகின்றார். ஏதம்=துன்பம்: ஒத்து=ஒன்றாகக் கலந்து. இந்த பாடலில் திருவடிப் பெருமை கூறப்படுகின்றது.

    பாதம் தரிப்பார் மேல் வைத்த பாதர் பாதாளம் ஏழும்
       உருவப் பாய்ந்த பாதர்
    ஏதம் படா வண்ணம் நின்ற பாதர் ஏழ் உலகுமாய்
        நின்ற ஏக பாதர்
    ஓதத்து ஒலி மடங்கி ஊர் உண்டேறி ஒத்து உலகம்
         எல்லாம் ஒடுங்கிய பின்
    வேதத்து ஒலி கொண்டு வீணை கேட்பார் வெண்காடு
        மேவிய விகிர்தனாரே

ஆமாத்தூர் தலத்து பாடல் ஒன்றினில் (6.09.2) அப்பர்  நாயகி தனது இல்லம் நோக்கி பலி ஏற்பதற்கு வந்த பெருமான் வீணை ஏந்தியவராக வந்ததாக கற்பனை செய்கின்றாள். முரலுதல்=வீணை ஒலித்தல்; கந்தாரம்=காந்தாரம் என்பதன் திரிபு, எதுகை நோக்கி திரிந்தது, ஒரு வகைப் பண்; நொந்தார் போல்=வருத்தப்பட்டவர், பசி மிகுதியால் வருத்தப்பட்டவர்., அந்தாமரை=அம்+தாமரை, அழகிய தாமரை. நொந்தார் என்பதற்கு சிவக்கவிமணி சுவையான விளக்கம் ஒன்றினை அளிக்கின்றார். அகில உலகங்களுக்கும் நாயகனான தன்னை நோக்கி, உமது ஊர் யாது என்று கேட்ட அறியாமையை நினைத்து நொந்தார் என்று கூறுகின்றார்.,

    வெந்தார் வெண்பொடிப் பூசி வெள்ளை மாலை விரிசடை
        மேல் தாம் சூடி வீணை   ஏந்திக்
    கந்தாரம் தாம் முரலாப் போகா நிற்கக் கறை சேர் மணி மிடற்றீர்
        ஊர் ஏது  என்றேன்
    நொந்தார் போல் வந்து எனது இல்லே புக்கு நுடங்கேர் இடை
       மடவாய் நம்மூர்  கேட்கில்
    அந்தாமரை மலர் மேல் அளிவண்டு யாழ் செய் ஆமாத்தூர்
         என்று அடிகள்  போயினாரே    

திருமால் பிரமன் உள்ளிட்டு இறந்த பல தேவர்களின் உடல் எரிந்த பின்னர் கிடைக்கும் சாம்பலை உடலில் பூசிக்கொண்டு, வெண்ணிற மாலையை தலையில் சூடிக்கொண்டு, வீணை ஏந்தியபடியே, காந்தாரப் பண்ணை மீட்டிக்கொண்டு சிவபிரான் வந்தார். தான் செல்வது போல் பாசாங்கு செய்து, நின்ற இடத்தை விட்டு அகலாமல் சிறிது நேரம் இருந்தார். அவ்வாறு இருந்தவரை, கழுத்தில் கரிய கறையினை உடைய நீலகண்டரே உமது ஊர் யாது என்றேன். மிகவும் அதிகமான பசியில் வாடியவர் போல் எனது இல்லம் புகுந்த அவர், வளையும் அழகிய இடையினை உடையே பெண்ணே, எனது ஊர் யாது என்று கேட்கின்றாய் அல்லவா, தாமரை மலர் மேல் வண்டுகள் யாழ் போல் ஒலிக்கும் ஆமாத்தூர் எமது ஊர் என்று சொல்லிவிட்டு அவர் சென்றுவிட்டார் என்று அப்பர் நாயகி வருத்தத்துடன் கூறுவதாக அமைந்த பாடல் இது. 

இதே பதிகத்தின் ஆறாவது பாடலிலும் வீணை ஏந்தியவராக அப்பர் பெருமான் சித்தரிக்கின்றார். வீறு=ஆற்றல்; படிறு=வஞ்சனையான பேச்சுக்கள்; பாறு=பருந்து. ஆற்றல் உடைய எருதினை வாகனமாகக் கொண்டவராய், உடலில் நீறு பூசியவராய், ஒரு காதினில் வெண்தோடு அணிந்தவராய், இடது கையில் வீணை வைத்திருப்பவராய், தனது உடலில் இடது பாகத்தில் உமையம்மையைக் கொண்டவராய் மற்றொரு காதில் அணிந்துள்ள குழை ஆடுமாறு, கொடுகொட்டிப் பறை முழங்க,  கபாலத்திலிருந்து வீசும் புலால் நாற்றத்தினை உணர்ந்த பருந்துகள் அணுகும் தலையைக் கையில் ஏந்தியவராய், பிச்சை கேட்டு சிவபிரான் எனது இல்லம் வந்தார். ஆனால் பிச்சையினை ஏற்காமல், வஞ்சகமான பேச்சுக்களைப் பேசிய அவர், கங்கை நதியைத் தனது சடையில் சூடிக் கொண்ட அடிகள் தாம். அவர் மிகவும் அழகியரே என்பதே இந்த பாடலின் திரண்ட கருத்து.

    வீறுடைய ஏறேறி நீறு பூசி வெண்தோடு பெய்து
         இடங்கை வீணையேந்திக்
    கூறுடைய மடவாள் ஓர் பாகம் கொண்டு குழையாடக்
         கொடுகொட்டி கொட்டா வந்து
    பாறுடைய படுதலை ஓர் கையில் ஏந்திப் பலி கொள்வார்
         அல்லர் படிறே பேசி 
    ஆறுடைய சடைமுடி எம் அடிகள் போலும் அழகியரே
          ஆமாத்தூர் ஐயனாரே

திருவாய்மூர் தலத்தினில் பெருமானின் ஆடல் காட்சியைக் காணும் வாய்ப்பினைப் பெற்ற அப்பர் பிரான், ஏழிசை யாழ் வீணை முரலக் கண்டேன் என்று பெருமானின் கோலத்தை ஒரு பாடலில் (6.77) கூறுகின்றார்.

    குழையார் திருத்தோடு காதில் கண்டேன் கொக்கரையும்
           சச்சரியும் கொள்கை கண்டேன் 
    இழையார் புரி நூல் வலத்தே கண்டேன் ஏழிசை யாழ்
           வீணை முரலக் கண்டேன் 
    தழையார் சடை கண்டேன் தன்மை கண்டேன் தக்கையொடு
            தாளம் கறங்கக்  கண்டேன்
    மழையார் திரு மிடறும் மற்றும் கண்டேன் வாய்மூர்
           அடிகளை நான் கண்டவாறே 

  .
கூடலையாற்றூர் தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (7.85.6) சுந்தரர், தரமான வீணையை ஏந்தியவர் பெருமான் என்று குரிப்பிடுகின்றார். திருமுதுகுன்றம் செல்வதற்கு வழி யாது என்று கேட்டதற்கு, இந்த வழி தான் என்று கூடலையாற்றூர் செல்லும் வழியை காட்டியும் தன்னுடன் நடந்தும் வந்து பெருமான் புரிந்த திருவிளையாடலை அறியாத ஏழையாக தான் இருந்ததை எண்ணி, தனது அறியாமையை நினைத்து சுந்தரர் வருந்தும் பாடல். பெரிய புராணத்தில் சுந்தரரின் வரலாற்றில் பெருமான் வேறுவேறு உருவத்தில் ஐந்து முறை வந்து தோன்றியபோதும், சுந்தரர் அறியாமல் இருந்ததாக கூறப்படுகின்றது. திருமணத்தினை தடுக்கும் எண்ணத்துடன் திருவெண்ணெய்நல்லூரில் அடிமை ஓலையுடன் தோன்றியது, திருவதிகை சித்த வடத்தில் முதியவராக அருகில் வந்து படுத்து இரண்டு முறை சுந்தரரின் தலை மேல் தனது காலை வைத்து அவரது தூக்கத்தை கலைத்தது, குருகாவூர் வெள்ளடை செல்லும் வழியில் பந்தலின் கீழே காத்திருந்து சுந்தரருக்கு அவரது குழுவினருக்கும் பொதி சோறும் நீரும் அளித்தது, திருக்கச்சூர் தலத்தில் களைத்திருந்த சுந்தரருக்காக பல வீடுகள் சென்று பிச்சை எடுத்து சுந்தரருக்கு அமுது படைத்தது முதலியன மற்ற நான்கு நிகழ்ச்சிகள்.     

    வித்தாக வீணையொடும் வெண்புரி நூல் பூண்டு
    முத்தன வெண்முறுவல் மங்கையொடும் உடனே
    கொத்து அலரும் பொழில் சூழ் கூடலையாற்றூரில்
    அத்தன் இவ்வழி போந்த அதிசயமே அறியேனே 

பொழிப்புரை:

புலிநகக் கொன்றை மலர், செருந்தி மலர், நறுமணம் மிக்க புன்னை மலர், தாழை மலர்,  ஆகிய மலர்கள் அருகருகே காணப்படும் கடற்கரை சோலைகளில் வெண்குருகு பறவைகள்  நிறைந்து காணப்படும் வெண்காடு தலத்தில் உறையும் இறைவர், தன்னை எதிர்த்து வந்த மதயானையின் தோலினை உரித்தவர் ஆவார். அவர் யாழினைப் போன்று இனிமையான குரலினை உடையவர் அல்லவா.

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/20/97-மந்திர-மறையவை---பாடல்-4-2923898.html
2911308 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 95. காரைகள் கூகை முல்லை - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் Saturday, May 19, 2018 02:46 AM +0530
பாடல் 11:

    கடல் வரை ஓதம் மல்கு கழி கானல் கமழ் காழி
       என்று கருதப்
    படுபொருள் ஆறும் நாலும் உளதாக வைத்த பதியான
        ஞான முனிவன்
    இடுபறை ஒன்ற அத்தர் பியன் மேல் இருந்தி இன்
         இசையால் உரைத்த பனுவல்
   
நடுவிருள் ஆடும் எந்தை நனிபள்ளி உள்க வினை
       கெடுதல் ஆணை நமதே

விளக்கம்:

சம்பந்தர் தனது தந்தையின் தோள் மீது அமர்ந்து இருந்த போது இந்த பதிகம் அருளினார் என்பது அவரது கடைக்காப்பு பதிகத்திலிருந்து புலனாகின்றது. அத்தர் என்றால் தந்தை என்று பொருள். பியன் என்றால் தோள் என்று பொருள். கடல்வரை=கடற்கரை; ஓதம்=அலைகள், இங்கே மிகுதியான நீர்; நனிபள்ளி இறைவனை தியானிக்கும் மாந்தர்களின் வினைகள் தீரும் என்று சம்பந்தர் ஆணையிட்டதற்கு ஏற்ப, அந்த தலத்து மக்களின் தீவினைப் பயனால் பாலையாகி மாறியிருந்த நிலம் நெய்தல் நிலமாக மாறி பின்னர் மறுத்த நிலத்தின் தன்மை அடைந்தது, தேவாரப் பதிகங்கள் அதிசயங்கள் நிகழ்த்தும் வல்லமை படைத்தமை என்பதற்கு மற்றோர் சான்றாகும்.

பொழிப்புரை:

கடற்கரையின் அருகே உள்ள நீர் நிறைந்த உப்பங்கழிகளும் சோலைகளும் நிறைந்து காணப்படும் சீர்காழி நகரின் கண் வாழ்பவனும், நாம் உணர்ந்து அறிந்து கொள்ளவேண்டிய பொருட்களை உடைய நான்கு வேதங்களும் அவைகளுக்கு துணையாக உள்ள ஆறு அங்கங்களும் சொல்லும் கருத்துக்களை அறிந்தவனாக திகழும் ஞானசம்பந்தன், தனது தந்தையார் தோளின் மீது அமர்ந்து ஏழிசையுடன் இணைத்து பறை சாற்றிய பதிகத்தின் பாடல்களை பாடி, நள்ளிருளில் சுடுகாட்டில் நடமாடும் பெருமானும் எனது தந்தையும் ஆகிய பெருமானின் புகழினை நினைத்தால், அவர்களது வினை கெட்டுபோகும் என்பது அடியேன் இடும் ஆணையாகும்.       

முடிவுரை:  

கடைக்காப்பில் ஆணை என முடியும் சம்பந்தரின் பதிகங்கள் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. பதிகத்தின் தொடக்க சொற்கள் & பதி  முடிவு

காரைகள் கூகை (நனிபள்ளி)        வினை கெடுதல் ஆணை நமதே
வேயுறுதோளி பங்கன்(பொது பதிகம்)    அரசு ஆள்வர் ஆணை நமதே
மடல் மலி கொன்றை (கழுமலம்)    பிறவார்-- இதற்கு ஆணை நமதே
நீறு வரி ஆடு அரவோடு(வேதிகுடி)    அரசாளும்– சரதம் ஆணை நமதே

சம்பந்தரது ஆணைகளை விருப்புடன் நிறைவேற்றுவதே தன் கடன் என்பது போல் காத்திருக்கும் இறைவன், இந்த நனிபள்ளி பதிகத்தை கேட்டவுடன் அந்த தலத்தின் வினைகளை முற்றிலும் தீர்த்து, பாலை நிலமாக இருந்த தலத்தை நெய்தல் நிலமாக மாற்றி அருளினார்; வேயுறு தோளி பங்கன் பதிகத்தை கேட்ட அம்மையப்பன், சம்பந்தர் அவரை எதிர்கொண்ட சைவ சமயத்தின் எதிரிகளாய் அப்போது திகழ்ந்த சமணர்களை வெற்றிகொள்ள வைத்து, சைவ சமயத்தின் முடிசூடா மன்னாராக்கினார். மடல் மலி கொன்றை என்று தொடங்கும் சீர்காழி (கழுமலம் என்பது சீர்காஷி நகரத்தின் பன்னிராந்து பெயர்களில் ஒன்றாகும்) பதிகத்து கடைக்காப்பினில், தனது பதிகங்களை பாடும் அடியார்கள், நிலவுலகினில் வாழ்வதை ஒழித்து வீடுபேறு முக்தி உலகில் வாழ்வார்கள் என்று கூறுகின்றார். வேதிகுடி பதிகத்தின் கடைப் பாடலிலும் இந்த செய்தியை சொல்லும் சம்பந்தர் இது தமது ஆணை என்று கூறுகின்றார். சம்பந்தர் ஆணையிட்டு சொல்லும் சொற்களாய் உண்மையாக இறைவன் மாற்றுவதை அறிந்த நாமும், அவரது பதிகங்களை ஓதி அந்தற்குரிய பலன்களை பெற்று மகிழ்வோமாக.

இங்கே குறிப்பிடப்படும் பதிகம், நனிபள்ளி தலத்தின் எல்லையில் இருந்த போது, தனது  தந்தையாரின் தோளில் அமர்ந்த வண்ணம் பாடிய பதிகமாகும். ஊர் எல்லையில் திருஞான சம்பந்தர் வருவதைக் கண்ட தலத்து அந்தணர்கள், அவரை வரவேற்று திருக்கோயிலுக்கு அழைத்துச் சென்றனர். திருக்கோயில் சென்றடைந்த சம்பந்தர், முறையாக பெருமானை பணிந்து போற்றினார் என்று சேக்கிழார் கூறுவதால், திருக்கோயில் சன்னதியிலும் திருஞான சம்பந்தர் பதிகம் பாடியிருக்க வேண்டும் என்று தோன்றுகின்றது. ஆனால் அத்தகைய பதிகம் ஏதும் நமக்கு கிடைக்கவில்லை. கவுணிய கோத்திரத்தில் பிறந்த திருஞான சம்பந்தரை கவுணியர் தலைவன் என்று சேக்கிழார் இந்த பாடலில் அழைக்கின்றார். 

    ஆதியார் கோயில் வாயில் அணைந்து அன்பு கூர
    நீதியால் பணிந்து போற்றி நீடிய அருள் முன் பெற்றுப்
    போதுவார் தம்மைச் சூழ்ந்து பூசுரர் குழாங்கள் போற்றும்
    காதல் கண்டு அங்கு அமர்ந்தார் கவுணியர் தலைவனார் தாம். 

இந்த தலத்தில் திருஞானசம்பந்தர் தங்கியிருந்ததை அறிந்த, அருகில் உள்ள தலைச்சங்காடு தலத்தைச் சார்ந்த அந்தணர்கள் மிகுந்த விருப்பத்துடன் சம்பந்தரை அணுகி, தங்களது தலத்திற்கு வருமாறு அழைத்தனர் என்றும், தங்கள் தலத்திற்கு சம்பந்தர் வந்த போது எங்கும் பந்தல் இட்டு, வாழை கமுகு மரங்களை நிறுத்தியும் மலர் மலைகளை தொங்கவிட்டும் நிறைகுடங்கள் வைத்தும் தெருக்களை பல வகையாக அலங்கரித்தும் பூரண கும்பத்துடன் அவரை வரவேற்றனர் என்று சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் கூறுகின்றார். தலைச்சங்கை சென்ற திருஞானசம்பந்தர் ஆங்கிருந்து புறப்பட்டு, சாய்க்காடு, பூம்புகார் வழியாக திருவெண்காடு சென்றடைந்தார் என்பதை நாம் பெரிய புராணத்திலிருந்து அறிகின்றோம். பின்னர் அங்கிருந்து திருமுல்லைவாயில் வழியாக சீர்காழி நகர் வந்தடைந்தார். இதுவே திருஞானசம்பந்தர் மேற்கொண்ட இரண்டாவது தலயாத்திரை ஆகும். 

அப்பர் பிரான் பொருப்பள்ளி என்று தொடங்கும் பதிகத்தில், செழு நனிபள்ளி என்று குறிப்பிட்டு, இந்த தலம் செழுமையாக திகழ்ந்ததை உணர்த்தி, நமக்கு திருஞானசம்பந்தரின் தேவாரப் பாடல் நிகழ்த்திய அதிசயத்தை நினைவூட்டுகின்றார். நனிபள்ளி செல்லும் எவர்க்கும் சம்பந்தப் பெருமான் செய்த அதிசயம் நினைவுக்கு வராமல் போகாது. சம்பந்தப் பெருமான் தனது பதிகங்கள் மூலம் இவ்வாறு அதிசயங்கள் செய்வதற்கு மூல காரணமாக ஞானத்தை சம்பந்தர் குழந்தையாக இருந்த போது சீர்காழி குளக் கரையில் அழுத அன்று புகட்டியவர் சிவபிரான் அல்லவா. எனவே சிவபிரானின் அந்த அருட்செயலும் இந்த பதிகத்தில் சுந்தரரால் குறிக்கப்படுகின்றது.

    ஏன மருப்பினோடும் எழில் ஆமையும் பூண்டு
         உகந்து 
    வான மதிள் அரணம் மலையே சிலையா
        வளைத்தான்
    ஊனம் இல் காழி தன்னுள் உயர் ஞான சம்பந்தர்க்கு
        அன்று
    ஞானம் அருள் புரிந்தான் நண்ணும் ஊர் நனிபள்ளி
        அதே  

பாலை நிலத்தின் தன்மை மாற்றப்பட்ட அதிசயம் நிகழ்ந்தது இந்த தலத்தில். நிலத்தின் தன்மையால் தனது தொண்டர்களுக்கு, திருச்செங்கோடு தலத்தில் குளிர் ஜுரம் வந்தபோது பதிகம் பாடி குளிர் ஜுரத்தை போக்கி நிலத்தின் தன்மையை அந்த தலத்திலும் சம்பந்தர் வெற்றி கொண்டார். சமணர்களுடன் அனல் வாதம் புனல் வாதம் இரண்டிலும் பங்கேற்றபோது நீரினையும் தீயினையும் சம்பந்தரின் பதிகங்கள் எழுதப்பட்ட ஏடுகள் வெற்றிகொண்டு அழியாமல் இருந்தன. மேலும் சமணர்கள் சம்பந்தர் தங்கியிருந்த மாளிகைக்கு தீ வைத்த போது, அந்த தீ சம்பந்தருக்கு தீங்கு ஏதும் செய்யாமல் அவர் சொல்லுக்கு கட்டுப்பட்டு பாண்டியனை வெப்பு நோயாக பற்றிக்கொண்டது.  கொள்ளம்புதூரில் கடும் காற்றும் மழையும் கலந்து இருந்த சமயத்தில் ஓடம் செலுத்தவதற்கு எவரும் தயாராக இல்லாத நிலையில் சம்பந்தர் தனது தொண்டர்களுடன் ஓடத்தில் அமர்ந்து பதிகம் பாடிய போது, ஓடம் தானாக நகர்ந்து அடுத்த கரைக்கு அனைவரையும் பத்திரமாக கொண்ட சேர்த்தது, சம்பந்தர் வானத்தையும் காற்றையும் வெற்றி கொண்ட செய்தியை குறிக்கும் நிகழ்ச்சியாகும். இவ்வாறு பஞ்ச பூதங்களையும் தனது பதிகங்கள் மூலம் வெற்றி கொண்டவராக சம்பந்தர் திகழ்கிறார். 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/04/95-காரைகள்-கூகை-முல்லை---பாடல்-11-2911308.html
2911304 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 95. காரைகள் கூகை முல்லை - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் Saturday, May 19, 2018 02:42 AM +0530
பாடல் 8:

    வலமிகு வாளன் வேலன் வளை வாள் எயிற்று மதியா
         அரக்கன் வலியோடு
    உலமிகு தோள்கள் ஒல்க விரலால் அடர்த்த பெருமான்
          உகந்த நகர் தான்
    நிலமிகு கீழும் மேலும் நிகர் ஆதும் இல்லை என
        நின்ற நீதி அதனை
    நலமிகு தொண்டர் நாளும் அடி பரவல் செய்யும்
        நனிபள்ளி போலும் நமர்காள்

விளக்கம்:

வாளன்=வாளினை உடையவன்; உலம்=கற்றூண்; நலமிகு கீழுமேலும்=நலமுடைய கீழ் ஏழ் மற்றும் மேலேழ் உலகங்கள்; வலமிகு வாளன் வேலன் என்ற தொடரினை அரக்கன் என்பதுடன் கூட்டி. வலிமை மிகுந்த வாள் வேல் ஆகிய ஆயுதங்களை உடைய அரக்கன் இராவணன் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. 

பொழிப்புரை: 

வலிமை மிகுந்தவனும், சிறந்த வாள் வேல் ஆகிய ஆயுதங்களை உடையவனும் ஆகிய  பெருமான், வளைந்த வாள் போன்று நீண்ட பற்களை உடைய அரக்கன் இராவணன், கயிலை மலையை மதியாது அதனைப் பேர்த்து எடுக்கத் துணிந்த போது, அரக்கனது கற்றூண் போன்று வலிமையான தோள்களும் வலிமை இழக்கும் வண்ணம் தனது விரலை மலையின் மீது ஊன்றி அரக்கனை மலையின் கீழே அழுத்தினான். அத்தகைய வல்லமை வாய்ந்த பெருமான் மிகுந்த விருப்பத்துடன் உறையும் நகரம் தான் நனிபள்ளி. நலங்கள் பல உடைய கீழேழ் மற்றும் மேலேழ் உலகங்களிலும் தனக்கு நிகராக எவரும் இல்லாதவனாக திகழும் சிவபெருமானை, நீதியின் வடிவமாக திகழும் பெருமானை வணங்கி அவனது திருவடிகளைப் போற்றி புகழும் அடியார்கள் நிறைந்த தலமே நனிபள்ளி என்பதை தொண்டர்கள் நீங்கள் உணர்வீர்களாக.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/02/95-காரைகள்-கூகை-முல்லை---பாடல்-8-2911304.html
2911306 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 95. காரைகள் கூகை முல்லை - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் Saturday, May 19, 2018 02:42 AM +0530  

பாடல் 9:

    நிறவுரு ஒன்று தோன்றி எரி ஒன்றி நின்ற தொகுநீர்மை
        சீர்மை நினையார்
    அறவுறு வேத நாவன் அயனோடு மாலும் அறியாத
        அண்ணல் நகர் தான்
    புறவிரி முல்லை மௌவல் குளிர் பிண்டி புன்னை புனை
        கொன்றை துன்று பொதுளி
    நறவிரி போது தாது புது வாசம் நாறும் நனிபள்ளி
       போலும் நமர்காள்

விளக்கம்:

நீர்மை=இயல்பு, குணம், தன்மை; சீர்மை=சிறப்பு; அறவுறு வேதம்=அறம் பொருந்திய வேதங்கள்; புற=புறவம், தோட்டம்; துன்று=அடர்ந்து; பொதுளி=நெருங்கி; 

பொழிப்புரை:

செம்மை நிறமும் நெருப்பும் ஒன்று சேர்ந்து உயர்ந்து தங்களிடையே நின்ற உருவத்தின் தன்மையையும் பெருமையையும் உணர முடியாத வண்ணம், அறங்களை உணர்த்தும் வேதங்களை ஓதும் பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகியோரின் எதிரே நின்ற சிவபெருமான் உறையும் நகரம் நனிபள்ளி; முல்லை, மௌவல், குளிர்ந்த அசோக மலர்கள், புன்னை, பெருமான் புனையும் கொன்றை ஆகிய மலர் கொடிகளும் செடிகளும் அடர்ந்தும் நெருங்கியும் வளர்வதால் அந்த மலர்கள் விரிந்து மகரந்தங்களை உதிர்த்து புதிய நறுமணங்களை பரப்பும் சோலைகள் நிறைந்த தலமே நனிபள்ளி என்பதை தொண்டர்கள் நீங்கள் உணர்வீர்களாக.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/03/95-காரைகள்-கூகை-முல்லை---பாடல்-9-2911306.html
2911307 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 95. காரைகள் கூகை முல்லை - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் Saturday, May 19, 2018 02:42 AM +0530
பாடல் 10:

  
 அனமிகு செல்கு சோறு கொணர்க என்று கையில்
         இட உண்டுபட்ட அமணும் 
    மணமிகு கஞ்சி மண்டை அதிலுண்டு தொண்டர்
         குணமின்றி நின்ற வடிவும்
    வினைமிகு வேத நான்கும் விரிவித்த நாவின் விடையான்
          உகந்த நகர் தான்
    நனமிகு தொண்டர் நாளும் அடி பரவல் செய்யும் நனிபள்ளி
        போலும் நமர்காள்

விளக்கம்:

அனமிகு=அன்னமாக; செல்கு=வயிற்றின் உள்ளே செல்லும்; மண்டை=பனை ஓலையால் செய்யப்பட்ட உண்கலம்; மனமிகு=மனம் மகிழ்ந்து; வினை=செயல்முறைகள்; இறைவனை வழிபடும்போது பின்பற்ற வேண்டிய செயல்கள்; நன மிகு=தெளிந்த ஞானம் உடைய; 

பொழிப்புரை: 

பல இல்லங்களின் வாயிலில் சென்று நின்று, தங்களது உடலின் உள்ளே சென்று வயிறு நிறைக்கும் வண்ணம் அன்னம் கொணர்க என்று கேட்டு, அவ்வாறு கொண்டுவரப்பட்ட சோறு தங்களது கையினில் இடப்பட அதனை உண்டு திரியும் சமணர்களும், மனம் மிகவும் மகிழ்ந்து தங்களுக்கு அளிக்கப்படும் கஞ்சியை தங்கலாது மண்டைப் பாத்திரத்தில் ஏற்று உண்ணும் புத்தர்களும் சொல்லும் சொற்களை பொருட்படுத்தாது நிற்கும் வடிவினன் சிவபெருமான்; இறைவனை வழிபடும் போது நாம் செய்ய வேண்டிய செயல்முறைகளை விவரிக்கும் நான்கு வேதங்களையும் விரித்து சொன்ன நாவினை உடையவன் பெருமான்; அவன் விடையினைத் தனது வாகனமாகக் கொண்டுள்ளான்; அவன் மிகுந்த விருப்பமுடன் உறையும் தலமே நனிபள்ளி ஆகும். தெளிந்த ஞானம் உடையவர்களாய் பெருமானின் திருவடிகளை புகழ்ந்து போற்றும் அடியார்கள் நிறைந்த நகரமே நனிபள்ளி என்பதை தொண்டர்கள் நீங்கள் உணர்வீர்களாக.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/03/95-காரைகள்-கூகை-முல்லை---பாடல்-10-2911307.html
2911303 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 95. காரைகள் கூகை முல்லை - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் Saturday, May 19, 2018 02:41 AM +0530
பாடல் 7:

    தகைமலி தண்டு சூலம் அனல் உமிழும் நாகம்
          கொடுகொட்டி வீணை முரல
    வகைமலி வன்னிக் கொன்றை மதமத்தம்
           வைத்த பெருமான் உகந்த நகர் தான்

    புகைமலி கந்த மாலை புனைவார்கள் பூசல்
           பணிவார்கள் பாடல் பெருகி
    நகைமலி முத்து இலங்கு மணல் சூழ்
          கிடக்கை நனிபள்ளி போலும் நமர்காள்

விளக்கம்:

தகை=பெருமை; தகைமலி=பெருமைகள் மலிந்த, நிறைந்த பெருமைகள் உடைய; நகை= வெண்மை; கொடுகொட்டி=திரிபுரங்களை எரித்த பின்னர் ஆடிய கூத்து; கந்தம்=நறுமணம்; கொடுகொட்டி என்பதற்கு இசைக் கருவி என்று பொருள் கொண்டு, வீணையுடன் கொடுகொட்டி கருவியினை இசைக்கும் பெருமான் என்று பொருள் கூறுவதும் பொருத்தமே. பூசல்=ஆரவாரம் மிகுந்த ஓசை; புகை மலி கந்த மாலை=வேள்வியிலிருந்து எழும்பும் புகை காற்றினில் ஒன்றற கலப்பது போன்று, தமது நறுமணத்தை காற்றினில் கலக்கும் பூக்கள்; படப்பை=தோட்டம்; 

இறைவனுக்கு சூட்டப்படும் மாலைகளை, அடியார்கள் தாங்களே கட்டும் பழக்கம் பண்டைய நாளில் இருந்தது போலும்; அவர்கள் அவ்வாறு மாலைகளை தொடுக்கும் போதும், மாலைகளுக்கு தேவையான மலர்களை பறிக்கும் போதும், இறைவனின் புகழினை பாடிக் கொண்டு இருந்தமை, திருவாசகம் பூவல்லி பதிகத்திலிருந்து அறியப்படுகின்றது. அந்த பதிகத்தின் ஒரு பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. பொந்து=இறைவன் உறையும் கோயில்; பரவி=புகழ்ந்து; தன்னுடைய தந்தை தாய் சுற்றம் மற்றுமுள்ள நண்பர்கள் நமது பொருட்கள் ஆகிய அனைத்தின் மீது தான் கொண்டிருந்த பாசத்தினை ஒரு சேர அறுத்து தன்னை ஆண்டு கொண்ட பிரான் இறைவனின் அருட்செயலைக் குறிப்பிடும் மணிவாசகர், இடைமருது தலத்தில் உள்ள இறைவனின் புகழினைப் போற்றியவாறு பூக்களை பறிக்க வேண்டும் என்று கூறுகின்றார். இந்த பாடலிலிருந்து தாங்கள் தினசரி செய்யும் செயல்களுடன் இறைவனைப் புகழ்ந்து பாடுவதையும் கலந்து செய்வது அந்நாளைய பழக்கம் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்கின்றோம்.   

    எந்தை எந்தாய் சுற்றம் மற்றும் எல்லாம் என்னுடைய
    பந்தம் அறுத்து என்னை ஆண்டு கொண்ட பாண்டிப் பிரான்
    அந்த இடைமருதில் ஆனந்தத் தேன் இருந்த
    பொந்தைப் பரவி நாம் பூவல்லி கொய்யாமோ  

பொழிப்புரை:

பெருமை மிக்க தண்டு சூலம் ஆகிய ஆயுதங்களை ஏந்தியவனும், தீயினைப் போன்று கொடிய விடத்தினை உமிழும் நாகத்தினை அடக்கி ஆபரணமாக ஏற்றுக் கொண்டவனும்,  வீணையின் இசைக்கு ஏற்ப கொடுகொட்டி எனப்படும் நடனத்தை திரிபுரங்களை எரித்த பின்னர் ஆடியவனும், பல வகையான வன்னி கொன்றை ஊமத்தை ஆகிய மலர் மாலைகளை அணிந்தவனுமாகிய இறைவன் உகந்து உறையும் நகர் நனிபள்ளி ஆகும். வேள்விகளில் எழுப்பப்படும் புகை காற்றினில் கலப்பது போன்று தங்களின் நறுமணத்தை காற்றினில் கலக்கும் சிறந்த பூக்களை மாலையாக புனையும் அடியார்கள் பாடும் ஆரவாரம் மிகுந்த பாடல்களும் பெருமானை பணிந்து வணங்கும் அடியார்கள் பாடும் பாடல்களின் ஓசையும் கலந்து ஒலிப்பதும், புன்னகை பூக்கும் போது தெரியும் வெண்மை நிறத்துடன் ஒளிவீசும் முத்துக்கள் மண்ணில் விழுந்து கிடக்கும் தோட்டங்களும் நிறைந்த நனிபள்ளி நகரமே, இறைவன் மிகுந்த விருப்பம் கொண்டுள்ள தலமே, நனிபள்ளி என்பதை தொண்டர்கள் நீங்கள் உணர்வீர்களாக.  

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/01/95-காரைகள்-கூகை-முல்லை---பாடல்-7-2911303.html
2911302 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 95. காரைகள் கூகை முல்லை - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் Saturday, May 19, 2018 02:40 AM +0530
பாடல் 6:

    மேகமொடு ஆடு திங்கள் மலரா அணிந்து
           மலையான் மடந்தை மணி பொன்
    ஆகமொர் பாகமாக அனலாடும் எந்தை
           பெருமான் அமர்ந்த நகர் தான்
    ஊகமொடு மந்தி உகளும் சிலம்ப அகில்
           உந்தி ஒண் பொன் இடறி
    நாகமொடு ஆரம் வாரும் புனல் வந்து
          அலைக்கும் நனிபள்ளி போலும் நமர்காள்

விளக்கம்:

ஊகம்=கருங்குரங்கு; மந்தி=பெண் குரங்கு; உகளும்=பாயும், குதிக்கும்; நாகம் என்ற சொல் இங்கே நாகத்தின் கழுத்தில் இருக்கும் இரத்தினத்தை குறிக்கின்றது. ஆரம்=முத்து;

பொழிப்புரை: 

மேகத்துடன் உறவாடி வானில் உலவும் பிறைச் சந்திரனைத் தனது சடையினில் மலராக அணிந்து கொண்டு, தனது பொன்மேனியில் மலையரசன் இமவானின் மகளாகிய பார்வதி தேவியை ஒரு பாகத்தில் வைத்துக் கொண்டு, நெருப்புப் பிழம்பினைத் தனது உள்ளங் கையினில் ஏந்தி நடமாடும் எங்களது பெருமான் அமர்ந்துள்ள நகரம் தான் நனிபள்ளி. பெண் குரங்குகளும் கருங்குரங்குகளும் பாய்ந்து விளையாடும் மலையில் கிடைக்கும் அகில், சந்தனம், பொன், நாக இரத்தினங்கள், முத்து ஆகியவற்றை புரட்டி வாரிக் கொண்டு வந்து கரையில் சேர்க்கும் காவிரி நதி பாயும் தலத்தில் இறைவன் உறைகின்றான். அத்தகைய தலமே நனிபள்ளி என்பதை தொண்டர்கள் நீங்கள் உணர்வீர்களாக.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/30/95-காரைகள்-கூகை-முல்லை---பாடல்-6-2911302.html
2909305 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 95. காரைகள் கூகை முல்லை - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Saturday, May 19, 2018 02:40 AM +0530
பாடல் 4:

    
குளிர்தரு கங்கை தங்கு சடை மாடு இலங்கு
              தலை மாலையோடு குலவி
    ஒளிர் தரு திங்கள் சூடி உமை பாகமாக
              உடையானுகந்த நகர் தான்
    குளிர் தரு கொம்மலோடு குயில் பாடல் கேட்ட
              பெடை வண்டு தானும் முரல
    நளிர் தரு சோலை மாலை நரை குருகு வைகு
              நனிபள்ளி போலும் நமர்காள்

விளக்கம்:

மாடு=அருகே; நாரை என்பது நரை என்று குறுகியது. குலவி=விருப்பத்துடன் கூடி மகிழ்தல்; கொம்மல்=கொம்பு என்று அழைக்கப்படும் இசைக்கருவி; சிலர் கொம்மல் என்ற சொல்லுக்கு கும்மிப் பாட்டு என்று பொருள் கூறுகின்றனர். குருகுகள்=நீர்க்குருவிகள்; மாலை=அழகாக கோர்க்கப்பட்ட மாலையில் பூக்கள் வரிசையாக உள்ளது போன்று பறவைகள் சோலைகளில் அமர்ந்துள்ள நிலை;

பொழிப்புரை: 

தனது சடையில் தங்கும் குளிர்ந்த நீரினை உடைய கங்கை நதியின் அருகினில் தலைமாலையினை மிகுந்த விருப்பமுடன் சூடியவராக காணப்படும் இறைவன், ஒளி வீசும் பிறைச் சந்திரனையும் தனது சடையில் சூட்டிக் கொண்டுள்ளார். இத்தகைய பெருமான், உமை அன்னையைத் தனது உடலில் ஒரு பாகமாக வைத்துள்ள பெருமான். விருப்பமுடன் எழுந்தருளியுள்ள நகரம் தான் நனிபள்ளி நகரம். குளிர்ந்ததும் கொம்பு என்று அழைக்கப் படுவதும் ஆகிய இசைக் கருவியில் இருந்து எழும் நாதத்திற்கு ஏற்ப குயில்கள் பாடுவதைக் கேட்கும் பெடை வண்டுகளும் இசை முரலும் அழகிய சோலைகளில் வரிசை வரிசையாக நாரைகளும் குருகுகளும் வாழ்கின்றன. அத்தகைய தலமே நனிபள்ளி என்பதை தொண்டர்கள் நீங்கள் உணர்வீர்களாக.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/28/95-காரைகள்-கூகை-முல்லை---பாடல்-4-2909305.html
2909309 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 95. காரைகள் கூகை முல்லை - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் Saturday, May 19, 2018 02:40 AM +0530 பாடல் 5:

    தோடொரு காதனாகி ஓர் காது இலங்கு சுரி சங்கு
           நின்று புரளக்
    காடு இடமாக நின்று கனலாடும் எந்தை இடமாய
           காதல் நகர் தான்
    வீடுடன் எய்துவார்கள் விதியென்று சென்று வெறி
           நீர் தெளிப்ப விரலால்
     நாடு உடனாடு செம்மை ஒலி வெள்ளம் ஆகும்
           நனிபள்ளி போலும் நமர்காள்

விளக்கம்:

கனல்=நெருப்பு; வீடு உடன் எய்துவார்கள்=பேரின்பம் தரும் முக்தி வீட்டினை இந்த பிறவி முடிந்தவுடனே அடையும் தகுதி படைத்தவர்கள்; வெறிநீர்=நறுமணம் உடைய நீர்; விதி=முறை; தினமும் பெருமானை நோக்கி செய்யப்படும் பூஜை முதலிய வழிபாடுகள் முடிந்த பின்னர், மலர்கள் தோய்ந்து இருக்கும் நீருடன் சிறிது பாலையும் சேர்த்து, பூமியில் தெளித்து இதமர்க்யம் என்று மூன்று முறை சொல்லி முடிப்பார்கள். இந்த பழக்கத்தையே, விதி என்று வெறிநீர் என்று விரலால் தெளிப்ப என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். அந்தணர் குலத்தில் அவதரித்த மூன்று வயதுக் குழந்தை, தனது தந்தையார் பூஜை செய்யும் முறையினை உற்று கவனித்து தான் உணர்ந்த செய்திகளை பதிகத்தில் கூறும் நயத்தை நாம் உணரலாம்.

தெளிந்த நீர்நிலைகளில் அந்தணர்கள் காலை, நண்பகல் மற்றும் மாலை நேரங்களில் சந்தியா வந்தனம் செய்வது வழக்கம். அத்தகைய நீர்நிலைகளில் மலர்ந்துள்ள மலர்களின் நறுமணம் நீருடன் கலந்து இருப்பதை வெறிநீர் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றாரோ என்றும் தோன்றுகின்றது. மேலும் இந்த சந்தியாவனத்தின் ஒரு பகுதியாக சூரியனுக்கு அர்க்கியம் வழங்கி சூரியன் மூலமாக அனைத்து தேவர்களுக்கும் தினமும் அர்க்கியம் வழங்கும் முறையில். இரண்டு கைகளையும் இணைத்து நீரினை முகந்து, விரல்களின் நுனியால் அந்த நீரினை தெளிப்பது வழக்கம். எனவே இவ்வாறு செய்யப்படும் சந்தியாவந்தனம் இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றது என்ற விளக்கமும் பொருத்தம் ஆனதே.

தோடுடைய செவியன் என்று ஒரு காதினில் தோட்டினை அணிந்த பெருமான் என்று தனது முதல் பதிகத்தினை தொடங்கிய திருஞானசம்பந்தர் இந்த பாடலில் மற்றொரு காதினில் வெண் சங்குக் குழையினை அணிந்துள்ளார் என்று உணர்த்துகின்றார். சுரிசங்கு=வெண் சங்கினால் செய்யப்பட்ட வளைந்த குழை; தோடும் குழையும் அணிந்த பெருமான் என்று, தேவியை தனது உடலில் ஏற்றுல் பெருமானின் மாதொரு பாகன் கோலத்தை பல திருமுறை பாடல்கள் உணர்த்துகின்றன. அத்தகைய பாடல்கள் திருஞான சம்பந்தரின் பதிகங்களில் மிகவும் அதிகமாக உள்ளன.  

தோட்டினையும் குழையினையும் அணிந்த பெருமான் என்று செங்காட்டங்குடி தலத்து பதிகத்து பாடல் ஒன்றினில் (1.61.8) திருஞானசம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். பீடு=பெருமை; அடர்த்த=அடக்கிய, வலிமையை குறைத்த; சேடு=பெருமை; கணபதீச்சரம் என்பது திருக்கோயிலின் பெயர். செங்காட்டங்குடி என்பது தலத்தின் பெயர் இவை இரண்டையும் இணைத்து சம்பந்தர் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுவதை நாம் உணரலாம். சேர்ந்தாடும் காடு உடையான் என்று பூத கணங்களுடன் இணைந்து பெருமான் நடனம் ஆடும் செயலை குறிக்கின்றார். காட்டில் உறைவதால் காட்டினை மட்டும் தனது இருப்பிடமாக உடையவன் என்று நினைத்து விடாதீர்கள் என்று உணர்த்தும் முகமாக, நாடு உடையான் என்று பல தலங்களிலும் நமக்கு அருள் புரியும் நோக்கத்துடன் இறைவன் உறைவதையும் திருஞான சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார்.

    தோடுடையான் குழையுடையான் அரக்கன் தன் தோள் அடர்த்த
    பீடுடையான் போர் விடையான் பெண்பாகம் மிகப் பெரியான்
    சேடுடையான் செங்காட்டங்குடி உடையான் சேர்ந்தாடும்
    காடுடையான் நாடு உடையான் கணபதீச்சரத்தானே 

புகலி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றிலும் (1.30.5) பொற்குழையும் தோடும் அணிந்த பெருமான் என்று திருஞானசம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். நாதன் என்ற சொல் எதுகை கருதி நாதான் என்று நீண்டது. தாதார் மலர்=மகரந்தப் பொடிகள் பொருந்திய மலர்; ஏற முடித்து=உயர தூக்கிக் கட்டி; கன பொற்குழை=கனமாக, எடை மிகுந்து உள்ளதும் பொன்னால் செய்யப்பட்டதும் ஆகிய குழை அணிகலன்; தண்சடை என்று கங்கை நதியை அடக்கிய தன்மையை குறிப்பிடுகின்றார்.  

    காதார் கன பொற்குழை தோடு அது இலங்கத்
    தாதார் மலர் தண் சடையேற முடித்து
    நாதான் உறையும் இடமாவது நாளும்
    போதார் பொழில் பூம்புகலி நகர் தானே

தனது இடது காதினில் தோட்டினையும் வலது காதினில் குழையையும் அணிந்துள்ள பெருமான் என்று குரங்கணின்முட்டம் தலத்து பதிகத்தில் (1.31.4) குறிப்பிடும் திருஞான சம்பந்தர், மற்றவர்களுக்கு கை கூடாத செயல்களை மிகவும் எளிதாக செய்யும் வல்லமை வாய்ந்தவர் பெருமான் என்று கூறுகின்றார். வலத்தொரு காதில் என்ற தொடரை குழை என்ற சொல்லுடன் இணைத்து பொருள் கொள்ளவேண்டும். வாடாததும் விரிந்து மலர்ந்ததும் ஆகிய கொன்றை மலர்களை அணிந்துள்ளவனும், தோட்டினை இடது காதினில் உடையவனும் ஆகிய பெருமான் தனது வலது காதினில் குழை ஆபரணத்தை அணிந்துள்ளான்; அனைத்து உயிர்களையும் பாதுகாக்கும் நோக்கத்துடன் செயல்படும் பெருமான், ஏனோர் செய்ய முடியாத செயல்களையும் எளிதில் செய்யும் வல்லமை வாய்ந்தவன். அத்தகைய பெருமான் எப்போதும் நடனம் ஆடுபவராகவும் அனைத்து உயிர்களிடத்தும் அன்பு உடையவராகவும் உள்ளார்.

    வாடா விரி கொன்றை வலத்து ஒரு காதில்
    தோடார் குழையான் நல பாலன நோக்கி
    கூடாதன செய்த குரங்கணின் முட்டம்
    ஆடா வருவார் அவர் அன்பு உடையாரே      

  
சமணர்களின் சூழ்ச்சியினால், மத யானையைக் கொண்டு தனது தலையை இடற பல்லவ மன்னன் கட்டளையை ஏற்று தன்னை நோக்கி வந்த மதயானையைக் கண்டு சிறிதும் அச்சம் கொள்ளாமல், அருளிய பதிகத்தின் (4.2) ஏழாவது பாடலில், பெருமானின் தோற்றத்தை விவரிக்கும் அப்பர் பிரான் தோடு மற்றும் குழை அணிந்தவனாக பெருமானைக் கண்டதை நமக்கு உணர்த்தும் பாடல் இது. குவவு=தோளின் திரட்சியை குறிப்பிடுகின்றது, குலவு என்ற சொல் குவவு என்று திரிந்தது; திரண்ட தோள்களை உடையவன் பெருமான். விலைபெறு சங்கக் குழை=சங்கினால் செய்யப்பட்டதும் விலை உயர்ந்ததும் ஆகிய குழை ஆபரணம். விலை உயர்ந்த குழையினை குறிப்பிடும் பாடலில் விலையே இல்லாத கபாலம் என்று நயமாக அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். விலை மதிக்க முடியாத கபாலம் என்று நாம் பொருள் கொள்ளவேண்டும்.  
    கொலை வரி வேங்கை அதளும் குவவோடு இலங்கு பொற்றோடும்  

  விலைபெறு சங்கக் குழையும் விலையில்
            கபாலக் கலனும்
  மலைமகள் கைக்கொண்ட மார்பும் மணி
            ஆர்த்து இலங்கும் மிடறும்
  உலவு கெடிலப் புனலும் உடையார்
             ஒருவர் தமர் நாம்
  அஞ்சுவது யாதொன்றும் இல்லை அஞ்ச
             வருவதும் இல்லை

பாண்டி நாட்டில் பூவணம் திருத்தலம் அப்பர் பிரான் சென்றபோது, பெருமான் அவருக்குத் தனது திருக்கோலத்தைக் காட்டினார். அதனைக் கண்டு மகிழ்ந்த அப்பர் பிரான் தான் கண்ட காட்சியை பதிகமாக வடித்தார். அந்த பதிகத்தின் (6.18) முதல் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. ஒரு காதினில் வெண் குழையையும், மற்றொரு காதினில் தோட்டினையும் அணிந்து பெருமான் அளித்த காட்சியை காதில் வெண்குழை தோடு கலந்து தோன்றியதாக அப்பர் பிரான் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார்.

   வடிவேறு திரிசூலம் தோன்றும் தோன்றும் வளர்சடை
            மேல் இளமதியம் தோன்றும்  தோன்றும்
   கடியேறு கமழ்கொன்றைக் கண்ணி தோன்றும் காதில்
            வெண்குழை தோடு கலந்து தோன்றும்
   இடியேறு களிற்று உரிவைப் போர்வை தோன்றும் எழில்
            திகழும் திருமுடியும் இலங்கித் தோன்றும்
    பொடியேறு திருமேனி பொலிந்து தோன்றும் பொழில்
            திகழும் பூவணத்தெம் புனிதனார்க்கே

திருவாய்மூர் தலத்து பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (6.77.7) அப்பர் பிரான், தனக்கு பெருமான் காட்டியருளிய கோலத்தில், ஒரு காதில் தோடும் மற்றொரு காதினில் குழையும் இருப்பதாக தான் கண்டேன் என்று கூறுகின்றார். மழை=மழை தரும் மேகம்; பெருமான் தனது மார்பினில் பூணூலை வலத்தே அணிந்துள்ளதாக அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். மங்கல நாட்களில் பூணூல் இடது தோளிலிருந்து வலது இடுப்பு வரை வருமாறு, மார்பின் குறுக்கே அணியவேண்டும். பெருமானுக்கு அனைத்து நாட்களும் மங்கல நாட்கள் என்பதால், என்றுமே ஒரே விதமாக பெருமான் பூணூல் அணிந்துள்ள நிலை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. தன்மை=மற்றவர் வகுத்த வழியின் கண் செல்லாது, தான் செல்லவேண்டிய பாதையைத் தானே வகுத்துக் கொண்டுள்ள தன்மை; அனைவர்க்கும் பெரியோனாகத் திகழும் பெருமான், எவரையும் முன்மாதிரியாக கொண்டு பின்பற்ற வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்று இதன் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது. இந்த குணத்தையே தன்வயத்தன் என்று சைவ சித்தாந்த நூல்கள் குறிப்பிடுகின்றன.    

    குழை ஆர் திருத்தோடு காதில் கண்டேன்
           கொக்கரையும் சச்சரியும் கொள்கை கண்டேன் 
    இழை ஆர் புரிநூல் வலத்தே கண்டேன் ஏழிசை
           யாழ் வீணை முரலக் கண்டேன்
    தழையார் சடை கண்டேன் தன்மை கண்டேன்
          தக்கையொடு தாளம் கறங்கக்  கண்டேன்
      மழை ஆர் திருமிடறும் மற்றும் கண்டேன்
          வாய்மூர் அடிகளை நான் கண்டவாறே

வெஞ்சமாக்கூடல் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் ஒரு பாடலில் (7.42.5) சுந்தரர் வெண் தோடும் குழையும் தனது காதுகளில் அணிந்த பெருமான் என்று குறிப்பிட்டு அவரது காதில் இருந்த குழையணி அசைந்தது என்று கூறுகின்றார். குழைக்கும் தோட்டினுக்கும் உள்ள அமைப்பு வேறுபாட்டினை உணர்த்தும் வண்ணம், துளை உடைய குழை என்று இங்கே கூறுகின்றார். பெருமானின் காதுகள் நீண்டு, அவரது தோள்களைத் தொட்ட நிலையினை தூங்கும் காது என்று உணர்த்துகின்றார். கள்ளையே, பிள்ளை, வெள்ளை என்ற சொற்கள் எதுகை கருதி களையே, பிளை, வெளை என்று இடையெழுத்து குறைந்து காணப் படுகின்றன. இங்கே கள் என்ற சொல் பூவினில் இருக்கும் தேனை குறிக்கின்றது. இந்த பதிகத்தின் அனைத்துப் பாடல்களிலும் சுந்தரர், இறைவன் தனது சீரிய அடியார்களுள் ஒருவனாக தன்னையும் ஏற்றுக் கொள்ளவேண்டும் என்ற விண்ணப்பத்தினை வைக்கின்றார். மால்விடை=சிறப்பு வாய்ந்த இடபம்;

    துளை வெண் குழையும் சுருள் தோடும் தூங்கும்
                   காதில் துளங்கும் படியாய் 
    களையே கமழும் மலர்க் கொன்றையினாய் கலந்தார்க்கு
                   அருள் செய்திடும் கற்பகமே
    பிளை வெண்பிறையாய் பிறங்கும் சடையாய்
                   பிறவாதவனே பெறுதற்கு அரியாய்
    வெளை மால்விடையாய் வெஞ்சமாக்கூடல்
                   விகிர்தா அடியேனையும் வேண்டுதியே

கானப்பேர் (தற்போதைய பெயர் காளையார் கோயில்) தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் (7.84) ஒன்பதாவது பாடலில் சுந்தரர், இறைவனை, மகரக் குழையும் தோடும் அணிந்த காதுகளை உடையவனாக காண்கின்றார். இறைவன் தூது சென்றதையும், தன்னை ஆட்கொண்டதையும், தான் இறைவனைத் தலைவனாக ஏற்றுக் கொண்டதையும் குறிப்பிட்டு தனது வாழ்க்கையை மிகவும் சுருக்கமாக சுந்தரர் கூறும் நேர்த்தியை நாம் இங்கே காணலாம். மாதினை ஒரு பாகம் கொண்டுள்ள சிவபிரானை மாதன் என்று அழைக்கின்றார். மிகவும் அரிதான சொல்லாட்சி; இறைவனின் கையில் இருக்கும் உடுக்கையில் இருந்து தான், நாதமும் பின்னர் ஓசையும் பிறந்த செய்தியை இங்கே நாதனும் நாதம் மிகுத்து ஓசையது ஆனவன் என்ற சொற்றொடர் மூலம் குறிப்பிடுகின்றார். அடியார்கள் உள்ளத்தின் மீது தான் வைத்துள்ள பற்றினை சிறிது நேரம் கூட நீக்காத இறைவன் என்று குறிப்பிட்டு, சிறந்த அடியார்கள் பெரும் பேற்றினையும் நமக்கு உணர்த்துகின்றார்..  

    நாதனை நாதம் மிகுத்து ஓசை அது ஆனானை
               ஞான விளக்கொளியாம் ஊனுயிரைப் பயிரை
    மாதனை மேதகு பத்தர் மனத்து இறையும் பற்று
                 விடாதவனைக் குற்றமில் கொள்கையனைத்
    தூதனை என்றனை ஆள் தோழனை நாயகனைத்
                  தாழ் மகரக் குழையும் தோடும் அணிந்த திருக்    
    காதனை நாயடியேன் எய்துவது என்று கொலோ
                 கார்வயல் சூழ் கானப்பேர் உறை காளையையே 

மாதொரு பாகன் என்றவுடன் நமது நினைவுக்கு வருவது, திருவாசகம் கோத்தும்பீ பதிகத்தின் பதினெட்டாவது பாடல் தான். மிகவும் தொன்மையான கோலம் என்று இதனை குறிப்பிடும் மணிவாசகர், தோல் ஆடை, குழை, பால் வெள்ளை நீறு, சூலம், முதலியன உடைத்த சிவனின் தோற்றமும், துகில், சுருள் தோடு, பசும் சாந்து, பைங்கிளி, வளையல், முதலியன கொண்ட அம்மையின் தோற்றமும் இணைந்து குறிப்பிடப்படும் இனிமையான பாடல்.

    தோலும் துகிலும் குழையும் சுருள் தோடும்
    பால் வெள்ளை நீறும் பசும் சாந்தும் பைங்கிளியும்
    சூலமும் தொக்க வளையும் உடைத் தொன்மை
    கோலமே நோக்கி குளிர்ந்து ஊதாய் கோத்தும்பீ

இந்த கோலத்தைக் கண்டு மணிவாசகர் மனம் குளிர்ந்தது போன்று, நம்பியாண்டார் நம்பி இந்த பழமையான கோலத்தை எவ்வாறு தான் கண்டார் என்பதை கீழ்க்கண்ட பாடல் நமக்கு உணர்த்துகின்றது. இந்த பாடல் பதினோராம் திருமுறையில் உள்ளது. கோயில் திருப்பண்ணியர் விருத்தம் என்ற பதிகத்தின் இருபத்தோராவது பாடலில் நம்பியாண்டார் நம்பி, இறைவனை, வலது காதில் குழையும் இடது காதில் தோடும் அணிந்தவனாக காண்கின்றார். கோஷன் என்ற சொல்லின் திரிபு கோடன்: விசயனுடன் போர் செய்வதற்காக ஆரவாரத்துடன் வந்த சிவபெருமான் கோஷன் என்று அழைக்கப் படுகின்றார். சிவபிரான் பேரில் காதல் கொண்டு, அதன் காரணமாக உடல் மெலிந்து தனது கை வளையல்களை இழந்த தலைவியின் கூற்றாக இந்த பாடல் அமைந்துள்ளது. தோடு அணிந்த காது, இடது காது என்று குறிப்பிட்ட அம்மைக்கு உரிய பகுதியில் தோடு அணிந்து இருப்பதை இங்கே சுட்டிக் காட்டுகின்றார். பெருமானை அடைய முடியவில்லையே என்று ஏந்தி வருந்தும் நிலையிலும் பெருமானின் திருநாமங்களை பலவாறாக பிதற்றும் தன்மை, இந்த பாடலின் தலைவி பெருமான் மீது கொண்டுள்ள காதலின் தீவிரத்தை நமக்கு உணர்த்துகின்றது  

    வேடன் என்றாள் வில் விசயற்கு வெங்கணை அன்று அளித்த
    கோடன் என்றாள் குழைக் காதன் என்றாள் இடக் காதில் இட்ட
    தோடன் என்றாள் தொகு சீர் தில்லையம்பலத்து ஆடுகின்ற
    சேடன் என்றாள் மங்கை அங்கை சரி வளை சிந்தினவே

மேற்கண்ட பாடலில் தோடும் குழையும் அணிந்தவனாக குறிப்பிட்டு, மாதொரு பாகனின் நிலையை உணர்த்தியதுடன் நம்பியார் திருப்தி அடையவில்லை போலும். இதே பதிகத்தின் ஐம்பதாவது பாடலில் மிகவும் விவரமாக, இறைவனின் வலது பாகத்தில் உள்ள பொருட்களையும் இடது பாகத்தில் உள்ள பொருட்களையும் பட்டியல் இடுகின்றார். இடம் என்ற சொல், இடது பாகம் மற்றும் இருக்கும் இடம் என்ற இரண்டு பொருட்களில்  கையாளப் பட்டுள்ளது. வீ=பூச்செண்டு: பாந்தள்=பாம்பு; சங்கம்=வெண் சங்கால் அமைந்த வளையல்: அக்கு=எலும்பு மாலை: அங்கம்சரி=அங்கு+அம்+சரி: அங்கு, பொருள் ஏதும் இல்லாத அசைச் சொல்: அம் சரி=அழகாக சரிந்த இடுப்பு. கங்கை, குண்டலம், மழு ஆயுதம், பாம்பு, தோலாடை, அக்கு மாலை, ஆகியவை அம்பலவனை உணர்த்தும் பொருட்களாகவும் தோடு, பூச்செண்டு, சங்கு வளையல், சேலை ஆடை, அழகாக சரிந்த இடுப்பு ஆகியவை அணங்கினை உணர்த்தும் பொருட்களாகவும் இன்கே குறிப்பிடப் பட்டுள்ளன.

    கங்கை இடம் வலம் பூ வலம் குண்டலம் தோடு இடப்பால்
    தங்கும் கரம் வலம் வெம்மழு வீயிடம் பாந்தள் வலம்
    சங்கம் இடம் வலம் தோல் இடம் வலம் அக்கு இடம்
    அங்கம் சரி அம்பலவன் வலம் காண் இடம் அணங்கே 

இரண்டு செவிகளில் ஒன்றினில் குழை அணிந்தவன் என்று குறிப்பிடுவதன் மூலம், மற்றோர் காதினில் தோட்டினை அணிந்தவன் சிவபெருமான் என்று உணர்த்தும் பாடல், கருவூர்த் தேவர் களந்தை ஆதித்தேச்சரம் தலத்தின் மீது அருளிய திருவிசைப்பா பதிகத்தின் ஒன்பதாவது பாடலாக உள்ளது. களம்=கழுத்து: நீர்=நீர்மை என்பதன் இடைக்குறை, தன்மை; குமுத மலர் போன்று சிவந்த வாயினையும், கருங்குவளை போன்று கரிய கழுத்தினையும், ஒரு செவியினில் குழை ஆபரணத்தையும், சடையில் புள்ளிகளையும் கோடுகளையும் கொண்டு நெளிகின்ற பாம்பினையும், இடது பகுதியில் தூய்மையான மேகலையையும், தாமரை மலர் போன்ற முகத்தினையும் கண்களையும். பொன் மயமான பாதுகைகளையும், களங்கமற்ற தன்மையையும் கொண்டவராக பெருமான் விளங்கும் தன்மை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது.

    குமுதமே திருவாய் குவளையே களமும் குழையதே இருசெவி ஒரு பால்
    விமலமே கலையும் உடையரே சடை மேல் மிளிருமே பொறிவரி நாகம்
    கமலமே வதனம் கமலமே நயனம் கனகமே திருவடி நிலை நீர்
    அமலமே ஆகில் அவரிடம் களந்தை அணிதிகழ் ஆதித்தேச்சரமே     

பொழிப்புரை: 

ஒரு காதினில் தோட்டினை அணிந்துள்ள பெருமான் மற்றொரு காதினில், வெண்சங்கு கொண்டு செய்யப்பட்டதும் வளைந்ததும் ஆகிய குழை ஆபரணத்தை அணிந்துள்ளார். அந்த குழை ஆபரணம், அவரது தோளில் புரளும் வண்ணம் நீண்டு தொங்குகின்றது. இத்தகைய பெருமான், காட்டினைத் தனது இடமாகக் கொண்டு, நெருப்புப் பிழம்பினைத் தனது உள்ளங் கையினில் ஏந்தியவாறு நடமாடும் பெருமான், நாளும் குறையாமல் வளரும் விருப்பம் கொண்டு உறையும் நகரம் தான் நனிபள்ளி. இடைவிடாது தொடர்ந்து பெருமானை வழிபடுவதால், மேலும் பல பிறவிகள் எடுக்காமல் விரைவில் இந்த பிறவியின் முடிவினில் வீடுபேறு பெறுகின்ற தகுதியை அடைந்துள்ள அந்தணர்கள், இதுவே முறை என்று நறுமணம் கலந்த நீரினை தினமும் மூன்று வேளைகளிலும் தங்களது விரல்களால் நீரினை தெளித்து இறைவனுக்கு அர்க்கியம் கொடுக்கின்றார்கள். அத்தகைய அந்தணர்கள் அதிகமாக காணப்படும் அந்தணர்கள் வாழும் நனிபள்ளி நகரினில், பேரொலி எழுப்பியவாறு வெள்ளப் பெருக்குடன் காவிரி நதி ஓடுகின்றது. அத்தகைய பெருமைகள் உடைய தலமே நனிபள்ளி என்பதை தொண்டர்கள் நீங்கள் உணர்வீர்களாக

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/29/95-காரைகள்-கூகை-முல்லை---பாடல்-5-2909309.html
2908080 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 95. காரைகள் கூகை முல்லை - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Saturday, May 19, 2018 02:38 AM +0530 பாடல் 3:

பெறு மலர் கொண்டு தொண்டர் வழிபாடு 
      செய்யல் ஒழிபாடு இலாத பெருமான்
கறு மலர் கண்டமாக விடம் உண்ட காளை இடமாய 
      காதல் நகர் தான்
வெறுமலர் தொட்டு விட்ட விசை போன கொம்பின்
     விடுபோது அலர்த்த விரை சூழ்
நறுமலர் அல்லி புல்லி ஒலி வண்டு உறங்கு 
     நனிபள்ளி போலும் நமர்காள்

விளக்கம்:

பெறுமலர்=தங்களுக்கு கிடைத்த மலர்கள்; ஒழியாது=இடைவிடாது; காளை=தலைவன்; வெறுமலர்=தேன் இல்லாமல் வெறுமையாக இருக்கும் மலர்கள்; கீழே இழுக்கப்பட்டு விடப்பட்ட கிளைகள் வேகமாக மேலெழும்புவதால் ஏற்படும் விளைவினை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுவது, அவர் அருளிய கழுமலம் (சீர்காழியின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று) தலத்து பாடல் ஒன்றினை (1.129.7) பாடலை நினைவூட்டுகின்றது. இந்த பாடலில், மலர் பறிப்பதற்காக கீழே இழுக்கபட்ட கிளைகள் விடுபட்டவுடன் வேகமாக மேலே சென்று, அருகிலிருந்து மாமரத்தின் கிளைகளை தாக்க, அந்த கிளைகளிருந்து மாங்காய்கள் கவண் காய்கள் போன்று கீழே சுனையில் விழ, சுனையில் இருந்த பறவைகள் பயந்து கரை சேர்கின்றன என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். புதைப்ப=சென்று பொருந்த; கொக்கு=மாமரம்; புவி முதல் ஐந்து=நிலம் நீர் காற்று தீ ஆகாயம் ஆகிய ஐந்து பூதங்கள்; புலன் ஐந்து=சுவை, ஒளி, நாற்றம், ஒலி மற்றும் தொடு உணர்வு ஆகிய ஐந்து தன்மாத்திரைகள்; நிலன் ஐந்து= இந்த ஐந்து தன்மாத்திரைகள் அமர்வதற்கு இடமாக உள்ள மெய், வாய், கண், மூக்கு செவி ஆகிய ஐந்து ஞானேந்திரியங்கள்; கரணம் நான்கு=மனம் புத்தி சித்தம் மற்றும் அகங்காரம் ஆகிய நான்கு அந்தக்கரணங்கள்; மேற்கண்ட தத்துவங்களோடு தொடர்பு கொண்டுள்ள ஐந்து கன்மேந்திரியங்களையும் நாம் இங்கே குறிப்பிடுவதாக கருதி பொருள் கொள்ள வேண்டும். இந்த இருபத்து நான்கு
தத்துவங்களாகவும், அவற்றின் பயனாகவும், அவற்றின் உருவமாகவும் உள்ள இறைவன், அருவமாகவும் இருக்கின்றான் என்று இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது.

புவி முதல் ஐம்பூதமாய்ப் புலன் ஐந்தாய் நிலன் ஐந்தாய்க்
   கரணம் நான்காய்
அவை அவை சேர் பயன் உருவாய் அல்ல உருவாய்
   நின்றான் அமரும் கோயில்
தவ முயல்வோர் மலர் பறிப்பத் தாழ விடு கொம்பு புதைப்பக்
   கொக்கின் காய்கள்  
கவண் எறி கல் போல் சுனையில் கரை சேரப் புள்
   இரியும் கழுமலமே

பொழிப்புரை:

தங்களுக்கு கிடைத்த மலர்களைக் கொண்டு இடைவிடாது தொண்டர்கள் வழிபாடு செய்ய, அதனை ஏற்றுக்கொண்ட பெருமான், விடத்தை தேக்கியதால், கருங்குவளை மலர் படிந்தது போன்று கழுத்தினில் கருமை நிறம் படைத்தவராக உள்ளார். விடத்தினை உண்டு தனது ஆண்மையை உலகுக்கு உணர்த்திய பெருமான், அனைவர்க்கும் தலைவனாகவும் விளங்குகின்றார். அத்தகைய பெருமான் மிகுந்த விருப்பத்துடன் தனது உறைவிடமாக ஏற்றுக் கொண்டுள்ள இடம் நனிபள்ளி தலமாகும். எண்ணற்ற வண்டுகள் தேன் நுகர்ந்ததால் தேன் இல்லாமல் வேற்று மலர்கள் நிறைந்த கொம்புகள் உடைய மரங்கள், அந்த வண்டுகள் அமர்ந்ததால், வண்டுகளின் பாரம் தாங்காமல் கீழே தாழ்ந்து இருந்தன. வண்டுகள் பறந்து சென்றதும் அந்த கிளைகள் மேலேழுந்து செல்ல, அவ்வாறு மேலெழுந்து செல்வதால்  ஏற்படும் அதிர்வினில் அரும்பாக இருந்த பல மலர்கள் மலர்வதால், அவ்வாறு புதியதாக மலர்ந்த பூக்களின் நறுமணம் எங்கும் பரவ, அந்த நறுமணத்தால் கவரப்பட்ட வண்டுகள் வந்து அவ்வாறு மலர்ந்த பூக்களில் பொருந்தி தேன் உண்ட களைப்பில் உறங்கும் இதழ்களைக் கொண்ட மலர்கள் கொண்ட சோலைகள் நிறைந்துள்ள தலமே நனிபள்ளி என்பதை தொண்டர்கள் நீங்கள் உணர்வீர்களாக.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/27/95-காரைகள்-கூகை-முல்லை---பாடல்-3-2908080.html
2907396 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 95. காரைகள் கூகை முல்லை  - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Saturday, May 19, 2018 02:36 AM +0530 பாடல் 1

பின்னணி:

செம்பனார் கோயில் எனப்படும் செம்பொன்பள்ளி தலத்திலிருந்து வெண்காடு செல்லும் வழியில் ஐந்து கி.மீ. தூரத்தில் உள்ள தலம். புஞ்சை என்று மக்கள் வழக்கில் இன்று வழங்கப்படுகின்றது. கிடாரம் கொண்டான் என்றும் மக்களால் அழைக்கப்படுகின்றது. ஆனந்த தாண்டவபுரம் எனும் தலத்திற்கு அருகில் உள்ளது. மயிலாடுதுறையிலிருந்து நகரப் பேருந்து வசதி உள்ளது (12 கி.மீ. தூரத்தில் செம்பொனார் கோயில் செல்லும் வழியில் உள்ள தலம். இந்நாள் வரை சீர்காழி கோலக்கா ஆகிய தலங்களையே தரிசித்த திருஞானசம்பந்தர் சென்ற முதல் தென் காவிரித் தலம் இது தான். ஞான சம்பந்தரின் தாய் பிறந்த தலம். சீர்காழியில் ஞானப்பால் உண்டு பதிகங்கள் பாடிய அதிசயத்தை கேள்விப்பட்டிருந்த நனிபள்ளி தலத்து அந்தணர்கள், வேத ஒலிகளின் பின்னணியில் மங்கல வாத்தியங்கள் முழங்க, சீர்காழி வந்தடைந்து திருஞானசம்பந்தரின் திருவடிகளில் விழுந்து வணங்கினார்கள்; மேலும் அருகிலிருந்த ஊர்களிலிருந்தும் சிவத்தொண்டர்கள் வந்து சூழவே சீர்காழி நிலவுலகில் உள்ள கயிலாயம் போன்று தோற்றம் அளித்ததாக சேக்கிழார் கூறுகின்றார். அவ்வாறு திரண்டு வந்த தொண்டர்களுக்கு, சீர்காழி நகரத்தவர்கள் திருவமுது அளித்து சிறப்பித்தனர் என்றும் சேக்கிழார் கூறுகின்றார். சண்பை என்பது சீர்காழியின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்றாகும். தங்களது ஊருக்கு வருகை புரியும் மனிதர்களுக்கு உணவு வழங்குதல் ஊரிலுள்ளோரின் கடமை என்பதை பெரியபுராணம் இங்கே உணர்த்துகின்றது.  

    வந்த திருத் தொண்டர்கட்கும் மல்கு
                                செழு மறையவர்க்கும் மற்றுள்ளோர்க்கும் 
    சிந்தை மகிழ்வுற மலர்ந்து திருவமுது
                                முதலான சிறப்பின் செய்கை 
    தந்தம் அளவினில் விரும்பும் தன்மையினால்
                                 கடனாற்றும் சண்பை மூதூர்
    எந்தை பிரான் சிவலோகம் என விளங்கி
                                 எவ்வுலகும் ஏத்து நாளில்

நனிபள்ளி தலத்தில் இருந்த வந்த மறையவர்கள், தங்கள் பதிக்கு சம்பந்தர் எழுந்தருளி ஆங்கே வீற்றிருக்கும் பெருமானை கும்பிடவேண்டும் என்ற தங்களது விருப்பத்தை பிள்ளையார் அவர்களிடம் தெரிவித்தார்கள் அவர்களது விருப்பத்தினை ஏற்றுக் கொண்ட சம்பந்தர், தோணிபுரத்து இறைவனிடம் விடைபெற்றுக் கொண்டு, நனிபள்ளி மற்றும் அருகில் உள்ள தலங்கள் செல்ல விருப்பம் கொண்டார். இதுவே அவரது வாழ்க்கையில் அவர் மேற்கொண்ட இரண்டாவது தலயாத்திரை ஆகும். நனிபள்ளி தலம், திருஞான சம்பந்தரின் தாயாரின் பிறந்த ஊர் என்பதால், ஆங்கே வாழ்ந்து வந்த அவரது உறவினர்கள், சம்பந்தரின் திறமையை, இறைவன் அவருக்கு அருளிய தன்மையை தங்களது ஊரில் உள்ள மற்றவரும் அறிந்து கொண்டு சிவபெருமானை போற்ற வேண்டும் என்று விரும்பியதால், தங்களது தலத்திற்கு திருஞான சம்பந்தர் விஜயம் செய்ய வேண்டும் என்று ஆசை கொண்டார்கள் போலும்.       

தாமரை மலரின் உள்ளே இருக்கும் இதழ்கள் போன்று சிறியதும் மேன்மை வாய்ந்ததும் ஆகிய திருவடிகளை நிலத்தின் மீது பொருந்தும் வண்ணம் தனது மகன் நடப்பதையும், தனது மகனை தானலாது வேறொருவர் தாங்கிச் செல்வதையும் பொறுக்காத சிவபாத இருதயர், உமையம்மையால் பாலுடன் கலந்து ஞானம் ஊட்டப்பட்ட குழந்தையைத் தனது தோளின் மீது ஏற்றிக் கொண்டு செல்லலானார். அவ்வாறு செல்லும் போது, நனிபள்ளி தலத்தினை நெருங்கவே, மலர் சோலைகள் சூழ்ந்த இந்த பதி யாது என்று குழந்தை வினவ, தந்தையார் மிகழ்ச்சியுடன் குவளை மலர்கள் நிறைந்த வயல்களை உடைய நனிபள்ளி என்று கூறியவுடன், காரைகள் கூகை என்று தொடங்கும் பதிகத்தை சம்பந்தர் பாடினார். சிவபெருமான் உறையும் நகர் என்பதால், நனிபள்ளி நகரமே தொழுவதற்கு உரியது என்பதை உணர்த்தும் வகையில், சம்பந்தர் நகரத்தினைத் தொழுத செய்தி இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது.  

    தேனலரும் கொன்றையினார்  திருநனிபள்ளியினைச்
                              சார செல்வார்
    வான் அணையும் மலர்ச் சோலை தோன்றுவது எப்பதி என்ன
                              மகிழ்ச்சி எய்திப்
    பானல் வயல் திருநனிபள்ளி எனத் தாதையார்
                              பணிப்பக் கேட்டு
    ஞான போனகர் நகர் தொழுது நற்றமிழ்ச்சொல் தொடைமாலை
                              நவிலல் உற்றார்    

தலம் வந்தடைந்த சம்பந்தர் பாலை நிலமாக இருந்ததை கண்டு மனம் வருந்தினார். பாலை நிலத்தை கண்டவுடன் அந்த காட்சி பரமன் நடமாடும் காட்டினை சம்பந்தருக்கு  நினைவூட்டியது போலும். இடுகாடு அமர்ந்த பிரான் என்று சிவபிரானை குறிப்பிடாமல், இடுகாட்டின் தன்மைகளை விளக்கி அத்தகைய இடுகாடு அமர்ந்த பிரான் என்று கூறுவது இங்கே நோக்கத்தக்கது. பாலை நிலத்தின் காட்சிகள் இந்த பதிகத்தின் முதல் பாடலில் முதல் இரண்டு வரிகளில் விவரிக்கப் பட்டுள்ளன. 
 
பாடல் 1:

    காரைகள் கூகை முல்லை களவாகை ஈகை படர் தொடரி
                 கள்ளி கவினிச்
    சூரைகள் பம்மி விம்மு சுடுகாடு அமர்ந்த சிவன் மேய சோலை
                 நகர் தான் 
    தேரைகள் ஆரை சாய மிதி கொள்ள வாளை குதி கொள்ள
                வள்ளை துவள
    நாரைகள் ஆரல் வாரி வயன் மீதி வைகும் நனிபள்ளி
                போலும் நமர்காள்

விளக்கம்:

காரைகள் கூகை என்ற சொற்கள் தொடங்கி சுடுகாடு வரை உள்ள இடைப்பட்ட சொற்கள் பாலை நிலத்திற்கு உரிய பொருட்களை குறிப்பதை நாம் உணரலாம். இவை அனைத்தும் பாலை நிலத்தில் மிகவும் அதிகமாக காணப்படும் தாவரங்கள்; நமர்காள் என்று பதிகத்தின் அனைத்துப் பாடல்களிலும், தன்னுடன் சூழ வந்த அடியார்களை குறிப்பிட்டு அழைத்து சொல்லிய சொற்களாக இந்த பதிகத்தின் பாடல்கள் அமைந்துள்ளன. ஈகை=இண்டைச்செடி, ஒரு வகை முட்செடி; தொடரி=முட்செடி; கூகை என்பதற்கு கோட்டான் என்றும் ஒருவகை முட்செடி என்றும் இரண்டு விதமாக பொருள் கூறுவார்கள்; கவின்=அழகு; பம்மி=அடர்ந்து படர்ந்தும்; தந்தையாரின் தோளில் இருந்தவாறு நனிபள்ளி தலத்தை நோக்கிய திருஞான சம்பந்தப் பெருமானுக்கு, வளம் குறைந்து பாலையாக இருந்த தன்மை, பெருமான் வாழும் சுடுகாட்டினை நினைவூட்டியது போலும். சுடுகாட்டில் வளரும் செடிகள் மற்றும் கொடிகளை  குறிப்பிட்டு இந்த பதிகத்தினை தொடங்குகின்றார். சுடுகாட்டின் சூழ்நிலையை உணர்த்திய வண்ணம் பதிகத்தின் தொடக்கப்பாடல் உள்ளது மிகவும் அரிதாகும். 

பொழிப்புரை:    

காரை வகைச் சார்ந்த முட்செடிகள், கூகை என்று அழைக்கப்படும் முட்செடிகள், முல்லை, களவாகை, இண்டைச்செடி, இண்டையைப் பற்றி படரும் முட்செடி, கள்ளிச்செடி, அழகினைத் தரும் சூரை செடிகள், முதலிய முட்செடிகள் அடர்ந்து படர்ந்தும் முற்றியும் வளர்ந்து காணப்படும் சுடுகாட்டில் உறையும் சிவபெருமான் உறையும் இடம் சோலைகள் சூழ்ந்த நனிபள்ளி ஆகும். நீர்நிலைகளில் காணப்படும் ஆரைச் செடிகளை, தேரைப் பூச்சிகள் மிதித்து தள்ள ஆங்கே காணப்படும் வாளை மீன்கள் துள்ளுகின்றன. அதனால் அருகில் உள்ள சேற்றில் படர்ந்த வள்ளைக் கொடிகள் துவண்டு ஒதுங்க, அதனடியில் இருந்த ஆரல் மீன்கள் வெளிப்பட அவற்றை நாரைகள் கொத்தித் தின்னுமாறு அமைந்துள்ள வயல்களில் எருமை மாடுகள் மகிழ்ந்து படிகின்றன. அத்தகைய தலமே நனிபள்ளி என்பதை தொண்டர்கள் நீங்கள் உணர்வீர்களாக.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/25/95-காரைகள்-கூகை-முல்லை----பாடல்-1-2907396.html
2908079 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 95. காரைகள் கூகை முல்லை - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Saturday, May 19, 2018 02:36 AM +0530 பாடல் 2:

சடையிடை புக்கு ஒடுங்கி உள தங்கு 
           வெள்ளம் வளர் திங்கள்​ கண்ணி அயலே
இடையிடை வைத்தது ஒக்கு மலர் தொத்து 
           மாலை இறைவன் இடம் கொள் பதி தான்
மடையிடை வாளை பாய முகிழ்வாய் நெரிந்து 
           மணம் நாறு நீலம் மலரும்
நடையுடை அன்னம் வைகு புனலம் படப்பை 
           நனிபள்ளி போலும் நமர்காள்

விளக்கம்:

வெள்ளம்=கங்கை; படப்பை=தோட்டம்; பெருமான் தனது சடையினில் ஒற்றைப் பிறையுடன் சரணம் அடைந்த சத்திரனை சூட்டிக் கொண்ட நாள் முதல், சந்திரன் வளரத் தொடங்கியதால் வளர் திங்கள் என்று கூறுகின்றார். முகிழ்=முழுவதும் மலர்ந்து வாய் திறந்தது போன்று காட்சியளிக்கும்; அன்னத்தின் நடையழகு பொதுவாக மகளிரின் அழகு  நடைக்கு உவமையாக சொல்லப்படுவதால் அன்னத்தின் நடையை அழகு என்று குறிப்பிட்டு அழகு நடையுடை அன்னம் என்று இங்கே குறிப்பிடுகின்றார், 

பொழிப்புரை: 

சடையின் இடையே ஒடுங்கி உள்ளே தங்கிய வெள்ளநீர் கங்கை நதியையும், அதன் அருகே  பொருந்தியுள்ள வளரும் பிறைச் சந்திரனையும், கொத்து கொத்தாக பூத்த மலர்கள் கலந்து  இடையிடையே வைத்து தைக்கப்பட்ட மலர் மாலைகளையும், தனது சடையில் கொண்டுள்ள இறைவன் உறையும் பதி தான் நனிபள்ளி தலமாகும். வயல்களுக்கு நீர் பாய்ச்சும் வாய்க்கால்களில் வாளை மீன்கள் துள்ளி குதித்து பாய, அந்த ஓடைகளில் உள்ள கருநீல மலர்கள் தங்களது வாய் முழுவதும் திறந்த நிலையில் மலர, அந்த மலர்கள் வீசும்  நறுமணம் கமழ, அருகில் உள்ள தோட்டத்தில் அழகிய நடை பயிலும் அன்னங்கள் காணப்படும் நீர்நிலைகள் உள்ள தலமே நனிபள்ளி என்பதை தொண்டர்கள் நீங்கள் உணர்வீர்களாக 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/26/95-காரைகள்-கூகை-முல்லை---பாடல்-2-2908079.html
2921543 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 97. மந்திர மறையவை - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, May 19, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 4:

    ஞாழலும் செருந்தியும் நறுமலர்ப் புன்னையும்
    தாழை வெண்குருகு அயல் தயங்கு கானலில்
    வேழமது உரித்த வெண்காடு மேவிய
    யாழினது இசை உடை இறைவர் அல்லரே

விளக்கம்:

ஞாழல்=புலிநகக் கொன்றை மலர்; செருந்தி=சிகப்பு நிறத்தில் உள்ள பூ; தேவியின் குரல் இனிமைக்கு யாழ், வீணை, தேன், பால், கரும்பின் சாறு, கரும்பு கட்டி, வெல்லப்பாகு, குழல், மழலை மொழி ஆகியவை போன்று இனிமையாக இருப்பதாக பல திருமுறை பாடல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. பெருமானின் மொழி இனிமையை குறிப்பிடும் பாடல்கள் மிகவும் அரிது. குருகு=குருக்கத்தி மலர்; கானல்=கடற்கரை சோலை; யாழினது இசை உடையவன் என்ற தொடருக்கு, யாழினை உடையவன் என்று சிவக்கவிமணியார் விளக்கம் அளிக்கின்றார். யாழ் என்றும் வீணை என்றும் பெருமான் வாசிக்கும் கருவியை தேவார ஆசிரியர்கள் குறிப்பிடுகின்றார்கள்

திருக்கானூர் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (1.73.8) தமிழ் போன்று இனிய வார்த்தைகள் பேசி பெருமான் தனது இல்லத்திற்கு வந்ததாக சம்பந்தர் நாயகி கற்பனை செய்கின்றாள். மேலும் தாளத்தோடு கூடிய இனிய பாடல்களை, வீணை குழவம் (மத்தளம் போன்ற கருவி) மொந்தை (பறை போன்ற இசைக்கருவி) எழுப்பும் பின்னணி இசைக்கு ஏற்ப பாடிக்கொண்டு வந்த பெருமான், அழகிய திருமேனியை உடையவர், தனது இல்லத்தின் உள்ளே புகுந்த பின்னர், அந்த இடத்தினை விட்டு பெயராமல் சிறிது நேரம் இருந்தார். நான் அவர் பால் காதல் கொண்டிருந்தது போல் அவரும் என் பால் கொண்டுள்ள காதலால் என்னை விட்டு பிரியாமல், எனது இல்லத்தில் நீண்ட நேரமாக இருக்கின்றார் என்று நான் எண்ணிய போது திடீரென்று அவர் மறைந்து விட்டார். அவர் மறைந்ததால் ஏற்பட்ட ஆற்றாமையால் எனது மேனிஇளைத்தது, உருவத்தின் அழகு குறைந்தது, மேலும் எனது உடலில் பசலை படர்ந்து உடலின் நிறமே மாறியது. இவ்வாறு என்னை மாற்றியவர் கானூர் தலத்தில் உள்ளவரும் பவள நிறத்தில் திருமேனியை உடையவரும் ஆகிய பெருமான் ஆவார் என்று சம்பந்தர் நாயகி இறைவன் தன்னை விட்டு பிரிந்ததால் ஏற்பட்ட விளைவினை
கூறும் நயமான பாடல். குமிழம்பூ என்பது பாலை நிலத்தில் பூக்கும் ஒரு பூ வகை. பெண்களின் கூறிய மூக்கினுக்கு உவமையாக பல இலக்கியங்களிலும் சொல்லப் படுவது. பொன்னின் நிறத்திலும் மங்கிய சிவப்பு (Rose) வண்ணத்திலும் காணப்படுகின்றது. இங்கே பசலை பூத்த தனது மேனியின் நிறத்திற்கு உவமையாக குமிழம்பூ நிறத்தினை தலைவி குறிப்பிடுகின்றாள்.

    தமிழின் நீர்மை பேசித் தாளம் வீணை பண்ணி நல்ல
    முழவ மொந்தை மல்கு பாடல் செய்கை இடம் ஒவார்
    குமிழின் மேனி தந்து கோல நீர்மை அது கொண்டார்
    கமழும் சோலைக் கானூர் மேய பவள வண்ணரே     

திருநணா (தற்போதைய பெயர் பவானி) மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (2.72.2) பெருமான் வீணை ஏந்தியிருப்பதாக திருஞான சம்பந்தர் கூறுகின்றார். நாட்டம்=கண்; ஈட்டும் துயரம் என்று உயிர்கள் அனுபவிக்கும் துயரங்களுக்கு காரணமான வினைகளை இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். சேடு ஆர்=உயர்ந்த இடம், இங்கே மலை; முந்தூழ்=மூங்கில்   

    நாட்டம் பொலிந்து இலங்கு நெற்றியினான் மற்றொரு கை வீணை ஏந்தி
    ஈட்டும் துயர் அறுக்கும் எம்மான் இடம் போலும் இலை சூழ் கானில்  
    ஓட்டம் தரு அருவி வீழும் விசை காட்ட முந்தூழ் ஓசைச்
    சேட்டார் மணிகள் அணையும் திசை சேர்க்கும் திருநணாவே

கோளறு திருப்பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (2.85.1) வீணை வாசித்தவாறு பெருமான் தனது உள்ளத்தில் இருப்பதாக சம்பந்தர் கூறுகின்றார். மேலும் தனது உள்ளத்தினில் இறைவன் அமர்ந்து இருப்பதால், அனைத்து கோள்களும் தனக்கு குற்றமற்ற வகையில் நன்மை செய்யும் என்றும் மிகவும் உறுதியாக கூறுகின்றார். 

  வேயுறு தோளி பங்கன் விடமுண்ட கண்டன் மிக நல்ல
   வீணை தடவி
மாசறு திங்கள் கங்கை முடி மேல் அணிந்து என் உளமே
   புகுந்த அதனால்
ஞாயிறு திங்கள் செவ்வாய் புதன் வியாழன் வெள்ளி சனி
    பாம்பு இரண்டும் உடனே
ஆசறு நல்ல நல்ல அவை நல்ல நல்ல அடியார்
    அவர்க்கு மிகவே

திருவலஞ்சுழி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் (2.106.9) ஒன்றினில், திருஞான சம்பந்தர், தனது கையினில் பெருமான் வீணை வைத்துக்கொண்டு இருப்பதாக கூறுகின்றார். வலஞ்சுழி தலத்தினை அடியார்கள் வலம் வருவதை பாதத்தால் சுழலும் மாந்தர்கள் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுவது புதுவிதமான சொல்லாட்சியாக உள்ளது.

    அழலது ஓம்பிய அலர் மிசை அண்ணலும் அரவணை துயின்றானும்  
    கழலும் சென்னியும் காண்பரிதாயவர் மாண்பமர் தடக்கையில்
    மழலை வீணையர் மகிழ் திருவலஞ்சுழி வலம் கொடு பாதத்தால்
    சுழலும் மாந்தர்கள் தொல்வினை அதனொடு துன்பங்கள் களைவாரே 

பல்லவனீச்சரம் தலத்தின் மீது பாடிய பாடலில் (3.112.1) பாடல் வீணையர் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். ஒரு கையினில் மழு ஏந்தியும் மற்றொரு கையில் வீணை ஏந்தியும் காட்சி அளிக்கும் பெருமான் எத்தன்மையர் என்று எவ்வாறு கூறுவது என்று சம்பந்தர் இங்கே உணர்த்துகின்றார். ஆயுதம் ஏந்துவதும் வீணை இசைப்பது ஒன்றுக்கொன்று மாறுபட்டு பொருந்தாத செய்கையாக இருக்கும் நிலை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. பாணியர்= கையில் ஏந்தியவர். தண்டபாணி கோதண்டபாணி, சாரங்கபாணி சக்கரபாணி என்று கூறுவதைப் போன்று பரசுபாணி என்று நாம் பொருள் கொள்ள வேண்டும்.

    பரசு பாணியர் பாடல் வீணையர் பட்டினத்துறை பல்லவனீச்சரத்து    
    அரசு பேணி நின்றார் இவர் தன்மை அறிவார் யார் 

வெள்ளிக்குழைத்துணி என்று தொடங்கும் பொது பதிகத்தின் பாடலில் (4.112.7) பிரளயம் முடிந்த பின்னர் மீண்டும் உலகினை தோற்றுவிக்கும் எண்ணத்துடன் பெருமான் வீணை வாசிப்பதாக அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். ஊழிக் காலத்தையும் தாண்டி சிவபெருமான் இருக்கும் நிலையும், உலகினை மறுபடியும் தோற்றுவிக்கும் எண்ணம் கொண்டு, விளையாட்டாக உலகினைத் தோற்றுவித்து, உயிர்கள் தங்களது வினைகளைக் கழித்துக் கொள்வதற்கு வாய்ப்பு அளிக்கும் இறைவனின் கருணையும் இந்த பாடலில் அப்பர் பெருமானால் உணர்த்தப்படுகின்றது. களேபரம்=உயிரற்ற உடல்: பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகிய இருவரும் தெய்வங்களாக கொண்டாடப்படினும், அவர்களுக்கும் முடிவு என்பது உண்டு என்பதும், சிவபெருமான் ஒருவன் தான் முடிவில்லாதவன் என்பதையும் உணர்த்தும் பொருட்டு, பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகியோரின் உடல்களை தோள் மேல் போட்டுக் கொண்டு சிவபெருமான் கங்காள வேடம் தாங்கி இருப்பதாக இங்கே கூறப்படுகின்றது

    பெருங்கடல் மூடிப் பிரளயம் கொண்டு பிரமனும் போய்
    இருங்கடல் மூடி இறக்கும் இறந்தான் களேபரமும்
    கருங்கடல் வண்ணன் களேபரமும் கொண்டு கங்காளராய்
    வரும் கடன் மீள நின்று எம்மிறை நல்வீணை வாசிக்குமே 

திருவெண்காடு தலத்தின் மீது அருளிய திருத்தாண்டகத்தின் ஒரு பாடலில் (6.35.2)  அப்பர் பிரான் ஊழி வெள்ளம் பெருகி உலகங்கள் அனைத்தையும் அழித்து ஒலி ஓய்ந்து அடங்கிய பின்னர், வீணையில் வேதத்தின் ஒலியை வாசித்து, சிவபெருமான் இன்பம் அடைவார் என்று கூறுவதன் மூலம், ஊழிக் காலத்தையும் தாண்டி நிற்பவர் சிவபெருமான் என்பதை நமக்கு உணர்த்துகின்றார். ஏதம்=துன்பம்: ஒத்து=ஒன்றாகக் கலந்து. இந்த பாடலில் திருவடிப் பெருமை கூறப்படுகின்றது.

    பாதம் தரிப்பார் மேல் வைத்த பாதர் பாதாளம் ஏழும் உருவப் பாய்ந்த பாதர்
    ஏதம் படா வண்ணம் நின்ற பாதர் ஏழ் உலகுமாய் நின்ற ஏக பாதர்
    ஓதத்து ஒலி மடங்கி ஊர் உண்டேறி ஒத்து உலகம் எல்லாம் ஒடுங்கிய பின்
    வேதத்து ஒலி கொண்டு வீணை கேட்பார் வெண்காடு மேவிய விகிர்தனாரே

ஆமாத்தூர் தலத்து பாடல் ஒன்றினில் (6.09.2) அப்பர்  நாயகி தனது இல்லம் நோக்கி பலி ஏற்பதற்கு வந்த பெருமான் வீணை ஏந்தியவராக வந்ததாக கற்பனை செய்கின்றாள். முரலுதல்=வீணை ஒலித்தல்; கந்தாரம்=காந்தாரம் என்பதன் திரிபு, எதுகை நோக்கி திரிந்தது, ஒரு வகைப் பண்; நொந்தார் போல்=வருத்தப்பட்டவர், பசி மிகுதியால் வருத்தப்பட்டவர்., அந்தாமரை=அம்+தாமரை, அழகிய தாமரை. நொந்தார் என்பதற்கு சிவக்கவிமணி சுவையான விளக்கம் ஒன்றினை அளிக்கின்றார். அகில உலகங்களுக்கும் நாயகனான தன்னை நோக்கி, உமது ஊர் யாது என்று கேட்ட அறியாமையை நினைத்து நொந்தார் என்று கூறுகின்றார்.,

    வெந்தார் வெண்பொடிப் பூசி வெள்ளை மாலை விரிசடை
        மேல் தாம் சூடி வீணை         ஏந்திக்
    கந்தாரம் தாம் முரலாப் போகா நிற்கக் கறை சேர் மணி
        மிடற்றீர் ஊர் ஏது             என்றேன்
    நொந்தார் போல் வந்து எனது இல்லே புக்கு நுடங்கேர்
       இடை மடவாய் நம்மூர்             கேட்கில்
    அந்தாமரை மலர் மேல் அளிவண்டு யாழ் செய் ஆமாத்தூர்
       என்று அடிகள்             போயினாரே    

திருமால் பிரமன் உள்ளிட்டு இறந்த பல தேவர்களின் உடல் எரிந்த பின்னர் கிடைக்கும் சாம்பலை உடலில் பூசிக்கொண்டு, வெண்ணிற மாலையை தலையில் சூடிக்கொண்டு, வீணை ஏந்தியபடியே, காந்தாரப் பண்ணை மீட்டிக்கொண்டு சிவபிரான் வந்தார். தான் செல்வது போல் பாசாங்கு செய்து, நின்ற இடத்தை விட்டு அகலாமல் சிறிது நேரம் இருந்தார். அவ்வாறு இருந்தவரை, கழுத்தில் கரிய கறையினை உடைய நீலகண்டரே உமது ஊர் யாது என்றேன். மிகவும் அதிகமான பசியில் வாடியவர் போல் எனது இல்லம் புகுந்த அவர், வளையும் அழகிய இடையினை உடையே பெண்ணே, எனது ஊர் யாது என்று கேட்கின்றாய் அல்லவா, தாமரை மலர் மேல் வண்டுகள் யாழ் போல் ஒலிக்கும் ஆமாத்தூர் எமது ஊர் என்று சொல்லிவிட்டு அவர் சென்றுவிட்டார் என்று அப்பர் நாயகி வருத்தத்துடன் கூறுவதாக அமைந்த பாடல் இது. 

இதே பதிகத்தின் ஆறாவது பாடலிலும் வீணை ஏந்தியவராக அப்பர் பெருமான் சித்தரிக்கின்றார். வீறு=ஆற்றல்; படிறு=வஞ்சனையான பேச்சுக்கள்; பாறு=பருந்து. ஆற்றல் உடைய எருதினை வாகனமாகக் கொண்டவராய், உடலில் நீறு பூசியவராய், ஒரு காதினில் வெண்தோடு அணிந்தவராய், இடது கையில் வீணை வைத்திருப்பவராய், தனது உடலில் இடது பாகத்தில் உமையம்மையைக் கொண்டவராய் மற்றொரு காதில் அணிந்துள்ள குழை ஆடுமாறு, கொடுகொட்டிப் பறை முழங்க,  கபாலத்திலிருந்து வீசும் புலால் நாற்றத்தினை உணர்ந்த பருந்துகள் அணுகும் தலையைக் கையில் ஏந்தியவராய், பிச்சை கேட்டு சிவபிரான் எனது இல்லம் வந்தார். ஆனால் பிச்சையினை ஏற்காமல், வஞ்சகமான பேச்சுக்களைப் பேசிய அவர், கங்கை நதியைத் தனது சடையில் சூடிக் கொண்ட அடிகள் தாம். அவர் மிகவும் அழகியரே என்பதே இந்த பாடலின் திரண்ட கருத்து.

    வீறுடைய ஏறேறி நீறு பூசி வெண்தோடு பெய்து இடங்கை வீணையேந்திக்
    கூறுடைய மடவாள் ஓர் பாகம் கொண்டு குழையாடக் கொடுகொட்டி கொட்டா  வந்து
    பாறுடைய படுதலை ஓர் கையில் ஏந்திப் பலி கொள்வார்  அல்லர் படிறே பேசி 
    ஆறுடைய சடைமுடி எம் அடிகள் போலும் அழகியரே ஆமாத்தூர் ஐயனாரே

திருவாய்மூர் தலத்தினில் பெருமானின் ஆடல் காட்சியைக் காணும் வாய்ப்பினைப் பெற்ற அப்பர் பிரான், ஏழிசை யாழ் வீணை முரலக் கண்டேன் என்று பெருமானின் கோலத்தை ஒரு பாடலில் (6.77) கூறுகின்றார்.

    குழையார் திருத்தோடு காதில் கண்டேன் கொக்கரையும் சச்சரியும் கொள்கை  கண்டேன் 
    இழையார் புரி நூல் வலத்தே கண்டேன் ஏழிசை யாழ் வீணை முரலக் கண்டேன் 
    தழையார் சடை கண்டேன் தன்மை கண்டேன் தக்கையொடு தாளம் கறங்கக்  கண்டேன்
    மழையார் திரு மிடறும் மற்றும் கண்டேன் வாய்மூர் அடிகளை நான் கண்டவாறே 

  .
கூடலையாற்றூர் தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (7.85.6) சுந்தரர், தரமான வீணையை ஏந்தியவர் பெருமான் என்று குரிப்பிடுகின்றார். திருமுதுகுன்றம் செல்வதற்கு வழியாது என்று கேட்டதற்கு, இந்த வழி தான் என்று கூடலையாற்றூர் செல்லும் வழியை காட்டியும் தன்னுடன் நடந்தும் வந்து பெருமான் புரிந்த திருவிளையாடலை அறியாத ஏழையாக தான் இருந்ததை எண்ணி, தனது அறியாமையை நினைத்து சுந்தரர் வருந்தும் பாடல். பெரிய புராணத்தில் சுந்தரரின் வரலாற்றில் பெருமான் வேறுவேறு உருவத்தில் ஐந்து முறை வந்து தோன்றியபோதும், சுந்தரர் அறியாமல் இருந்ததாக கூறப்படுகின்றது. திருமணத்தினை தடுக்கும் எண்ணத்துடன் திருவெண்ணெய்நல்லூரில் அடிமை ஓலையுடன் தோன்றியது, திருவதிகை சித்த வடத்தில் முதியவராக அருகில் வந்து படுத்து இரண்டு முறை சுந்தரரின் தலை மேல் தனது காலை வைத்து அவரது தூக்கத்தை கலைத்தது, குருகாவூர் வெள்ளடை செல்லும் வழியில் பந்தலின் கீழே காத்திருந்து சுந்தரருக்கு அவரது குழுவினருக்கும் பொதி சோறும் நீரும் அளித்தது, திருக்கச்சூர் தலத்தில் களைத்திருந்த சுந்தரருக்காக பல வீடுகள் சென்று பிச்சை எடுத்து சுந்தரருக்கு அமுது படைத்தது முதலியன மற்ற நான்கு நிகழ்ச்சிகள். 
    
    வித்தாக வீணையொடும் வெண்புரி நூல் பூண்டு
    முத்தன வெண்முறுவல் மங்கையொடும் உடனே
    கொத்து அலரும் பொழில் சூழ் கூடலையாற்றூரில்
    அத்தன் இவ்வழி போந்த அதிசயமே அறியேனே 

பொழிப்புரை:

புலிநகக் கொன்றை மலர், செருந்தி மலர், நறுமணம் மிக்க புன்னை மலர், தாழை மலர்,  ஆகிய மலர்கள் அருகருகே காணப்படும் கடற்கரை சோலைகளில் வெண்குருகு பறவைகள்  நிறைந்து காணப்படும் வெண்காடு தலத்தில் உறையும் இறைவர், தன்னை எதிர்த்து வந்த மதயானையின் தோலினை உரித்தவர் ஆவார். அவர் யாழினைப் போன்று இனிமையான குரலினை உடையவர் அல்லவா.

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/19/97-மந்திர-மறையவை---பாடல்-4-2921543.html
2921542 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 97. மந்திர மறையவை - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, May 18, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 3:

    பாலொடு நெய் தயிர் பலவும் ஆடுவர்
    தோலொடு நூலிழை துதைந்த மார்பினர்
    மேலவர் பரவு வெண்காடு மேவிய
    ஆலமது அமர்ந்த எம் அடிகள் அல்லரே

 
விளக்கம்:

ஆலம்=கல்லால மரம் மற்றும் நஞ்சு என்று இரண்டும் பொருத்தமான பொருளே. பெருமானை நஞ்சு சென்று அமர்ந்த கழுத்தினை உடையவன் என்றும் கல்லால மரத்தின் கீழ் அமர்ந்து சனகாதி முனிவர்கள் நால்வர்க்கும் அறம் உரைத்தவன் என்றும் கூறலாம். நூலிழை=பூணூல். மேலவர்=சிவஞானம் மிகுந்த அடியவர்கள். பலவும் ஆடுவர் என்பதற்கு, மற்ற பல பொருட்கள் என்று பொருள் கொண்டு, தேன் முதலியவற்றை குறிப்பிடுவதாகவும் பொருள் கொள்வார்கள். பதினொரு முறை ஸ்ரீருத்ரம் சொல்லி பெருமானை வழிபடும் முறையினில், பெருமானுக்கு எண்ணெய்க் காப்பிட்டு நீராட்டிய பின்னர், பஞ்சகவ்யம், பஞ்சாமிர்தம், தேன், நெய், பால், தயிர், கருப்பஞ்சாறு, பழரசம், இளநீர் மற்றும் சந்தனம் கொண்டு அபிடேகம் செய்வதும் வழக்கம். அடிகள்=தலைவர்

பொழிப்புரை:

பால், தயிர், நெய் முதலான பசுவிடமிருந்து கிடைக்கும் ஐந்து பொருட்களையும் கொண்டு மிகுந்த விருப்பமுடன் நீராடும் பெருமானின் மார்பினில் தோலாடையும் பூணூலும் பொருந்தி உள்ளன. சிவஞானம் மிகுந்த அடியார்களால் துதிக்கப் படும் திருவெண்காடு தலத்தில் பொருந்தி உறையும் அவர், கல்லால் மரத்தின் கீழ் அமர்ந்து சனகாதி முனிவர்கள் நால்வர்க்கும் அறம் உரைத்தவர் ஆவார். அவர் எமது தலைவர் அல்லவா. 

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/18/97-மந்திர-மறையவை---பாடல்-3-2921542.html
2921541 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 97. மந்திர மறையவை - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, May 17, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 2:

    படையுடை மழுவினர் பாய்புலித் தோலின்
    உடை விரி கோவணம் உகந்த கொள்கையர்
    விடை உடை கொடியர் வெண்காடு மேவிய
    சடையிடைப் புனல் வைத்த சதுரர் அல்லரே

விளக்கம்:

விரி கோவணம்=நான்கு வேதங்களாக விரிந்த கோவணம். படையுடை மழு=மழு ஆயுதத்தை படையாக உடைய பெருமானார்; இந்த பாடலில் விரி கோவணம் என்று பெருமான் அணிந்துள்ள கோவண ஆடையினை சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். ஏன் இவ்வாறு திருஞான சம்பந்தர் கூறுகின்றார் என்பதற்கு நாம் மணிவாசகர் திருவாசகம் திருச்சாழல் பதிகத்தில் தெளிவு படுத்துவதை நாம் கீழ்க்கண்ட பாடலில் காணலாம். பெருமான் ஏன் வெறும் கோவண ஆடையுடன் காணப்படுகின்றார் என்று ஒரு பெண் கேட்ட கேள்விக்கு அடுத்த பெண்மணி விடை அளிப்பதாக அமைந்த பாடல். துன்னம் பெய்=தைக்கப்பட்ட; துன்னு=நெருங்கிய; துன்னு பொருள்=பொருளுடன் தொடர்பு கொண்டுள்ள; மன்னு கலை=நிலை பெற்ற ஞானக் கலைகள்; வான்=நீண்ட; சில திருமுறைப் பாடல்கள் நால்விரல் கோவணம் என்றும் குறிப்பிடுகின்றன. 

    என்னப்பன் எம்பிரான் எல்லார்க்கும் தான் ஈசன்
    துன்னம் பெய் கோவணமாக் கொள்ளும் அது என்னேடி
    மன்னு கலை துன்னு பொருள் மறை நான்கே வான் சரடா
    தன்னையே கோவணமாச் சாத்தினன் காண் சாழலோ 

எனது தலைவன் எனக்கு தந்தை போன்றவன் என்று எல்லா உயிர்களாலும் சிறப்பித்து அழைக்கப்படும் ஈசன், பெரிய துணியிலிருந்து கிழித்து தைக்கப்பட்ட கோவணத்தை அணிந்திருக்கும் நிலை இறைவனுக்கு பொருத்தமான செயலா என்று முதல் பெண்மணி கேள்வி கேட்கின்றாள். அதற்கு விடையாக அடுத்தவள் கூறுகின்றாள், பெருமான் அணிந்திருக்கும் கோவணத்தை நீ என்னவென்று கருதுகின்றாய். பெருமான் அணிந்திருப்பது பஞ்சு நூலால் செய்யப்பட்ட கோவணம் அல்ல; ஞான நூலாகிய நான்கு வேதங்களே இணைந்து கோவணமாக அமைந்துள்ளன என்று புரிந்து கொள்வாயாக என்று கூறுகின்றாள். மேலும் இந்த கோவணத்தை தாங்குகின்ற அரை ஞாண் கயிறாக, நிலையாக உள்ள ஞானக் கலைகள் இருக்கின்றன என்று கூறி பெருமான் அணிந்திருக்கும் கோவண ஆடையின் உயர்வு இங்கே விளக்கப் படுகின்றது. இந்த கருத்தினை உள்ளடக்கியே, வேதங்களாக விரியும் கோவணம் என்ற பொருள் பட, விரி கோவணம் என்று பல திருமுறைப் பாடல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. அத்தகைய திருமுறை பாடல்கள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காண்போம்.

பெரியபுராணம் மானக்கஞ்சாற நாயனார் புராணத்தில் சேக்கிழார் மாவிரதியாக வந்த பெருமானின் கோலத்தை விவரிக்கும் போது அவர் அணிந்திருந்த கோவணத்தை அருமறை நூல் கோவணம் என்று குறிப்பிடுகின்றார். இந்த பாடலில் பஞ்ச முத்திரை என்று சேக்கிழார் குறிப்பிடுகின்றார். ஞானிகளின் திருமேனியில் ஐந்து குறிகள் (தாமரை, சங்கு, மீன், சக்கரம் மற்றும் தண்டம் ஆகியவை) வரைகீற்றுகளாக இருக்கும் என்று கூறுவார்கள். சிலர் தண்டு வாள், சங்கு, சக்கரம் மற்றும் வில் என்பன இந்த ஐந்து முத்திரைகள் என்றும் கூறுவார்கள். உயர்ந்ததாக கருதப்படும் நான்கு வேதங்களும், பெருமானின் கோவணமாக உள்ள நிலை பெருமானின் சிறப்பினை உணர்த்துகின்றது.  

    ஒரு முன்கைத் தனி மணி கோத்தணிந்து ஒளிர் சூத்திரமும் 
    அருமறை நூல் கோவணத்தின் மிசை அசையும் திருவுடையும்
    இருநிலத்தின் மிசை தோய்ந்த எழுதரிய திருவடியும்
    திருவடிவில் திருபஞ்ச முத்திரையும் திகழ்ந்து இலங்க  

திருவக்கரை தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (3.60.4) பெருமான் அணிந்துள்ள கோவண ஆடையினை விரிகோவண ஆடை என்று திருஞானசம்பந்தர் கூறுகின்றார். கனல் மேவிய ஆடலினான் என்று மகாசங்கார காலத்தில் உலகெல்லாம் எரியும் போது அந்த அக்னியின் நடுவே நின்று ஆடும் தன்மையை குறிப்பிடுகின்றார். விரித்து கூறப்படும் வேதங்களை கோவண ஆடையாக அணிந்துள்ள பெருமான், திருநீற்றினை உடலின் மீது பூசியுள்ளான் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். மையணி மாமிடற்றான் என்று இறைவன் விடத்தைத் தனது கழுத்தினில் தேக்கியதால் ஏற்பட்டுள்ள கருமை நிறத்து கறை உணர்த்தப் படுகின்றது.   

    நெய்யணி சூலமொடு நிறை வெண்மழுவும் அரவும்
    கையணி கொள்கையினான் கனல் மேவிய ஆடலினான்
    மெய்யணி வெண்பொடியான் விரி கோவண ஆடையின் மேல்
    மையணி மாமிடற்றான் உறையும் இடம் வக்கரையே

நெல்வெண்ணெய் தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (3.96.3) திருஞானசம்பந்தர் விரிகோவணத்தீர் என்று பெருமானை அழைக்கின்றார். மலர்களை பெருமானின் திருமேனியின் மீது தூவி, அவனது புகழினை போற்றி பாடுவோரை உயர்ந்தவர்கள் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.   

    திரைவிரி தொல்புகழ் நெல்வெணெய் மேவிய
    அரை விரி கோவணத்தீரே
    அரை விரி கோவணத்தீர் மை அலர் கொடு
    உரை விரிப்போர் உயர்ந்தோரே    

திருமறைக்காடு தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (5.10.4) அப்பர் பிரான் விரிகொள் கோவண ஆடை என்று பெருமான் அணிந்துள்ள ஆடையினை குறிப்பிடுகின்றார். வான் கதவம்=பெரிய கதவுகள்; பொருள் உணர்ந்து கொள்வதற்கு மிகவும் அரிதான வேதங்களை ஓதும் பரமன் என்று அப்பர் பிரான் இங்கே கூறுகின்றார். வான்புரம்= வலிமையுடன் வெல்வதற்கு அரிதாகிய விளங்கிய மூன்று கோட்டைகள்; தாங்கள் பெற்றிருந்த வரத்தின் வல்லமையால் எவராலும் வெல்ல முடியாத நிலையில் இருந்த திரிபுரத்து அரக்கர்களை வெல்லும் ஆற்றல் பெருமான் ஒருவனுக்கே இருந்தமையால், அவர்களை அழிப்பதற்கு பொருத்தமாக விளங்கியவர் என்று சிவபெருமானை அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். சுவண்டர்=பொருத்தமானவர். வான் கதவும்=எவரும் திறக்க முடியாத வண்ணம் இறுக்கமாக மூடிக் கொண்டிருந்த கதவுகள்; 

    அரிய நான்மறை ஓதிய நாவரோ
    பெரிய வான்புரம் சுட்ட சுவண்டரோ
    விரிகொள் கோவண ஆடை விருத்தரோ
    பெரிய வான் கதவம் பிரிவிக்கவே

நாகைக் காரோணம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (6.22.8) அப்பர் பிரானும், பெருமான் அணிந்துள்ள கோவண ஆடையினை விரி கோவணம் என்று சிறப்பித்து சொல்கின்றார். புண் தலைய யானை என்று இங்கே அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். யானையை அடக்குவதற்கு அங்குசம் என்ற ஆயுதத்தை யானைப்பாகர்கள் வைத்திருப்பார். கூரிய முனையைக் கொண்ட அதனால் யானையின் மத்தகத்தில் அழுத்தி அடக்குவார்கள். இவ்வாறு அங்குசத்தால் அடிக்கடி குத்தப் படுவதால் புண் உடையதாக யானையின் மத்தகம் (தலையின் ஒரு பகுதி) காணப்படுவதால் புண் தலை என்று இங்கே கூறுகின்றார்.     
 
    வெண் தலையும் வெண்மழுவும் ஏந்தினானை விரிகோவணம்
        அசைத்த வெண்ணீற்றானைப்
    புண் தலைய மால் யானை உரி போர்த்தானைப் புண்ணியனை
        வெண்ணீறு அணிந்தான் தன்னை
    எண்திசையும் எரியாட வல்லான் தன்னை ஏகம்பம்
         மேயானை எம்மான் தன்னைக்
    கண்டலம் கழனி சூழ் அந்தண் நாகைக் காரோணத்து
        எஞ்ஞான்றும் காணலாமே

நாகேச்சரம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (7.99.5) சுந்தரர் கோவண ஆடையின் மேல் பாம்பினை பெருமான் அணிந்துள்ளார் என்று கூறுகின்றார். நான்மறைகளை உரைத்ததும் அன்றி, நான்மறைகளின் பொருளையும் விளக்கி கூறியவர் பெருமான் என்று சுந்தரர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். 

    அரை விரி கோவணத்தோடு அரவு ஆர்த்து ஒரு நான்மறை நூல்
    உரை பெருகவ் வுரைத்து அன்று உகந்து அருள் செய்தது என்னே 
    வரை தரு மாமணியும் வரைச் சந்து அகிலோடும் உந்தித்
    திரை பொரு தண் பழனத் திரு நாகேச்சரத்தானே  

கோவண ஆடை அணிவதை பெருமான் மிகவும் விரும்புகின்றார் என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு. கோவணம் உகந்த கொள்கையர் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். இறைவனை கீளும் கோவணமும் அணிந்தவன் என்று பல திருமுறைப் பாடல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. நமக்கு சம்பந்தர் திருக்கோலக்கா தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடல் (1.23.1)  நினைவுக்கு வருகின்றது. கீள்=கிழிக்கப்பட்ட துணியால் முறுக்கிய கயிறு, கோவணத்தை தாங்குவதற்காக இடுப்பினில் கட்டப்படுவது. நீர்வளமும் நிலவளமும் நிறைந்த தலத்தினில் உறையும் இறைவன் ஏன் கோவணம் அணிந்து எளிமையாக இருக்கவேண்டும் என்ற கேள்வி இந்த பாடலில் கேட்கப் படுகின்றது. உலகனைத்தையும் தோற்றுவித்த இறைவன் விரும்பினால் அவனுக்கு கிடைக்காத பொருள் உளதோ. எல்லாம் உடையவனாக இருந்தாலும் எதிலும் பற்று கொள்ளமால் இருக்கும் நிலையை உணர்த்தும் முகமாக, கோவணம் அணிந்து சாம்பல் பூச்சுடன் இறைவன் காணப்படுகின்றான் என்று விளக்கம் கூறுவார்கள். எதனையும் அனுபவிக்காமல் பற்றற்ற யோகியாக தான் இருப்பதை உலகுக்கு உணர்த்தி, உலகப் பொருட்கள் மீதுள்ள பற்றினை விடுத்து வாழும் மனிதர்களுக்கு பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை அளிக்கப்பட்டு வீடுபேறு வழங்கப்படும் என்பதை உணர்த்தும் முகமாக பெருமான் இந்த கோலத்தில் இருக்கின்றார் என்று கூறுவார்கள். இவ்வாறு கோவணம் மட்டுமே அணிந்து குறைந்த ஆடையுடன் இருக்கும் இறைவன், ஆடையிலாதவன் என்ற பொருள் பட நக்கன் என்றும் நால்வர் பெருமானார்கள் அழைக்கின்றனர்.     

    மடையில் வாளை பாய மாதரார்
    குடையும் பொய்கைக் கோலக்கா உளான்
    சடையும் பிறையும் சாம்பல் பூச்சும் கீள்
    உடையும் கொண்ட உருவம் என் கொலோ     

கோவண ஆடை அணிந்திருப்பதால் குறை ஏதும் இல்லாதவர் என்று அப்பர் பெருமான் உணர்த்தும் பாடல் (6.09.08) ஒன்றும் நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. ஒன்றாலும் குறையிலீர் என்று அப்பர் பெருமான் மிகவும் நயமாக இறைவனின் நிலையினை இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். ஒன்றாலும் குறைவில்லை என்ற தொடர் மூலம் சிவபிரான் குறையேதும் இல்லாதவர் என்று அப்பர் பிரான் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். தேர், குதிரை, யானை போன்ற வாகனங்கள் இல்லை என்ற குறையோ (வாகனம், எருது), உயர்ந்த பட்டாடைகள் இல்லை என்ற குறையோ (உடை, கோவணம் மற்றும் தோலாடை), பொன்னாபரணம் இல்லை என்ற குறையோ (அணிகலன்கள், நாகம் மற்றும் எலும்பு மாலை), உயர்ந்த மாலைகள் இல்லை என்ற குறையோ (எலும்பு மாலை அல்லது தலைமாலை), வாசனை தரும் பொடிகள் பூசவில்லை என்ற குறையோ (மேனியில் பூசுவது திருநீறு), தமது தலமாகிய ஒற்றியூர், அடமானம் வைக்கப்பட்டு உள்ளது என்ற குறையோ இல்லாமால் இருப்பவர் சிவபெருமான் என்று உணர்த்தப்படுகின்றது. நிறை=அடக்க குணம்; ஒற்றியூர்=அடமானம் வைக்கப்பட்ட ஊர்.

    ஒன்றாலும் குறைவில்லை ஊர்தி வெள்ளேறு ஒற்றியூர்
         உம் ஊரே உணரக் கூறீர்
    நின்று தான் என் செய்வீர் போவீராகில் நெற்றி மேல் கண் காட்டி
         நிறையும்  கொண்டீர்
    என்றும் தான் இவ்வகையே இடர் செய்கின்றீர் இருக்கும் ஊர் இனி
        அறிந்தோம்   ஏகம்போ
    அன்றித் தான் போகின்றீர் அடிகள் எம்மோடு அழகியரே
         ஆமாத்தூர் ஐயனாரே

கோவணம் ஆடையினை அணிந்துள்ள பெருமான் நாணம் ஏதும் கொள்ளாதவர் என்று அப்பர் பிரான் திருவதிகை வீரட்டம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (5.53.1) கூறுகின்றார். நம் போன்றவர் அணியும் கோவண ஆடை போன்றது அல்லவே பெருமான் அணிந்துள்ள கோவண ஆடை. நான்கு வேதங்களும் கோவணமாக விரிந்து நிற்க. வேதங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ள பொருள் கீளாக தாங்கி நிற்கும் பெருமை வேறு எவருக்கு வாய்க்கும், இத்தகைய பெருமை படைத்த கோவணத்தை அணிந்ததற்கு நாணம் கொள்ளவேண்டிய அவசியம் இல்லை அல்லவா. மாறாக பெருமை தானே கொள்ளவேண்டும். உணர்ச்சிகளைக் கடந்த பெருமான், நாணம் கொள்வதுமில்லை, பெருமை அடைவதுமில்லை. பெருமானைக் கண்டால் தான் தனது கண்கள் துயில் கொள்ளும் என்பதால் தான் அவரை அடிக்கடி சென்று காண்பதாக அப்பர் நாயகி கூறுவதாக அமைந்துள்ள அகத்துறை பாடல். 

    கோணல் மாமதி சூடி ஓர் கோவணம்
    நாணில் வாழ்க்கை நயந்தும் பயன் நிலை 
    பாணில் வீணை பயின்றவன் வீரட்டம்
    காணில் அல்லது என் கண் துயில் கொள்ளுமே

 
இந்த பாடலில் பெருமானை சதுரர் என்று திருஞானசம்பந்தர் கூறுகின்றார். சதுரன் என்றால் திறமை உடையவன், சாமர்த்தியசாலி என்று பொருள். எவர்க்கும் இயலாத பல வீரச் செயல்களை புரிந்த பெருமானை சதுரன் என்று நால்வர் பெருமானர்கள் பல பாடல்களில் அழைத்து மகிழ்கின்றனர். கபில முனிவரின் சாபத்தால் எரிந்து சாம்பலாக மாறிய தனது முன்னோர்களை கடைத் தேற்றும் பொருட்டு, கங்கை நதியினை பாதாள உலகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும் முயற்சியில் ஈடுபட்ட பகீரதன் பிரமனை நோக்கி தவம் செய்ய, பிரமனும் அவனது தவத்தில் மகிழ்ந்து கங்கை நதியினை கீழே செல்லுமாறு பணிக்கின்றார். ஆனால் தேவ லோகத்தை விட்டுச் செல்வதில் விருப்பம் இல்லாத கங்கை, பூமியையே தனது வேகத்தால் புரட்டி கடலுடன் சேர்க்கும் எண்ணத்துடன், மிகுந்த வேகத்துடன் கீழே இறங்கத் தலைப்பட்டாள். அப்போது பூமிக்கு நேரவிருந்த அழிவிலிருந்து காக்கும் பொருட்டு கங்கை நதியினை தாங்குவார் எவருமின்றி, பெருமானின் உதவியை பகீரதன் நாட, பெருமானும் அதற்கு இசைந்து தனது சடை முடியில் கங்கையைத் தாங்கினார். இந்த நிகழ்ச்சி பல திருமுறைப் பாடல்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. உயரத்திலிருந்து கீழே பள்ளத்திற்கு பாயும் இயல்பு கொண்ட தண்ணீரை, தடுத்து நிறுத்தி தாங்குவதற்கு தனித் திறமை வேண்டும் அல்லவா. இந்த திறமை பெருமானிடம் இருந்ததை குறிப்பிட்டு சதுரர் என்று திருஞான சம்பந்தர் அழைக்கும் பாடலை நாம் இங்கே காண்போம். அல்லரே என்று பாடலை முடித்தாலும், எதிர்மறைக் பொருளாக குறிப்பிடுவதாக கொள்ளாமல் சதுரர் என்று சொல்வதாகவே நாம் பொருள் கொள்ள வேண்டும். விரி கோவணம்=நான்கு வேதங்களாக விரிந்த கோவணம்.

கற்குடி தலத்தின் (1.43.1) மீது அருளிய பதிகத்தில், திருஞானசம்பந்தர் பெருமான் கங்கை நதியினைத் தனது சடையினில் ஏற்றதை, தாழ்சடை வைத்த சதுரர் என்று குறிப்பிடுவதை நாம் கீழ்க்கண்ட பாடலில் காணலாம். ஒரு மாதினை உடலிலும் மற்றொரு மாதினை சடையிலும் வைத்திருந்தாலும், இன்ப துன்பங்களைக் கடந்தவராக பெருமான் உள்ளார் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார்.


    வடம் திகழ் மென்முலையாளை பாகமாதாக மதித்துத்
    தடம் திரை சேர் புனல் மாதை தாழ்சடை வைத்த சதுரர்
    இடம் திகழ் முப்புரிநூலர் துன்பமோடு இன்பமது எல்லாம்  
    கடந்தவர் காதலில் வாழும் கற்குடி மாமலையாரே

பொழிப்புரை:

பெருமான் மழுவினை தனது படையாக உடையவர்; பாயும் குணத்தினை உடைய புலியினைக் கொன்று அதன் தோலினைத் தனது ஆடையாக அணிந்தவர்; விரிந்த பொருளினை உடைய வேதங்களை கோவண ஆடையாக மகிழ்ந்து ஏற்றுக்கொண்டுளார்; இடப வடிவம் பொறிக்கப்பட்ட கொடியினை உடைய அவர் வெண்காடு தலத்தில் உறைகின்றார். தனது விரிந்த சடையின் இடையே கங்கை நதியை தேக்கி வைத்துள்ள அவர் மிகுந்த திறமையாளர் அல்லவா.       
 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/17/97-மந்திர-மறையவை---பாடல்-2-2921541.html
2921540 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 97. மந்திர மறையவை - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, May 16, 2018 12:00 AM +0530
பின்னணி:

இரண்டாவது தல யாத்திரையாக நனிபள்ளி சென்ற திருஞானசம்பந்தர், அங்கிருந்து புறப்பட்டு, தலைச்சங்காடு, சாய்க்காடு, பல்லனீச்சரம், வலம்புரம், திருமுல்லைவாயில் ஆகிய தலங்கள் சென்று பெருமானை கண்டு மகிழ்ந்து வணங்கி பதிகங்கள் பாடி போற்றிய பின்னர், திருவெண்காடு வந்து சேர்கின்றார். இந்த தலத்து இறைவன் மீது மூன்று பதிகங்கள் திருஞானசம்பந்தர் அருளியுள்ளார். கண்காட்டும் நுதலானும் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் (2.48.2) பாடலில் வெண்காட்டு இறைவனை வணங்கும் அடியார்களை தோயாவாம் தீவினைகள் என்று பாடிய சம்பந்தர், உண்டாய் நஞ்சை என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் (2.61.11) அந்த பதிகத்தினை பாடி வெண்காட்டானை வணங்கும் அடியார்களை தீவினைகள் அடையாது என்று கூறுகின்றார். இந்த தலத்தின் மீது அருளிய மூன்றாவது பதிகத்தில், மந்திர மறையவை என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் கடைப் பாடலில், இந்த பதிகத்தினை பாடி பெருமானை வணங்கும் அடியார்களின் அருவினைகள் அறுதல் ஆணை என்று ஆணை பிறப்பிக்கின்றார். எனவே இந்த பதிகமும் ஆணைப் பதிகமாக கருதப் படுகின்றது.      
பாடல் 1:

    மந்திர மறையவை வானவரொடும்
    இந்திரன் வழிபட நின்ற எம்மிறை
    வெந்த வெண்ணீற்றர் வெண்காடு மேவிய
    அந்தமும் முதல் உடை அடிகள் அல்லரே

விளக்கம்:

மந்திரம்=சிறப்பு வாய்ந்த நமச்சிவாய மந்திரம். மந்திர மறை=சிறப்பான நமச்சிவாய மந்திரத்தை தனது நடுவினில் கொண்டுள்ள வேதங்கள். வேதங்கள் மொத்தத்தில் நான்கு என்றாலும், அதர்வண வேதம் மந்திரங்கள், மருத்துவம் பற்றி அதிகமாக கூறுவதால், அதனை விட்டுவிட்டு மூன்று வேதங்கள் என்று கூறுவதுண்டு. இந்த மூன்று வேதங்களின் தொகுப்பினை வேதத்ரயீ என்றும் சொல்வார்கள். இன்றும் வடநாட்டில் சதுர்வேதி, திரிவேதி என்ற பெயர்கள் பழக்கத்தில் உள்ளன. இந்த மூன்று வேதங்களில் நடுவாக கருதப்படுவது யஜூர் வேதமாகும். யஜூர் வேதத்தில் ஏழு காண்டங்கள் உள்ளன. நடுவாக உள்ள நான்காவது காண்டத்தில் பதினோரு அனுவாகங்கள் உள்ளன. பதினோரு அனுவாகங்களில் நடுவாக கருதப்படுகின்ற ஆறாவது அனுவாகத்தில் ஸ்ரீ ருத்ரம் உள்ளது. பதினோரு சூக்தங்கள் கொண்டுள்ள ஸ்ரீ ருத்ரத்தின் ஆறாவது சூக்தத்தின் நடுப் பகுதியில் பஞ்சாட்சர மந்திரம் வருகின்றது. இவ்வாறாக வேதத்தின் நடுவில் பஞ்சாட்சர மந்திரம் வருகின்றது என்று நாம் கருதலாம். திருமூலரும் வேதத்தின் நடுவில் உள்ள மந்திரம் பஞ்சாட்சர மந்திரம் என்று கூறுகின்றார். மந்திர மறையவை என்ற தொடருக்கு பதிலாக மந்திர மறையவர் என்ற பாடபேதமும் வழக்கில் உள்ளது. வேத மந்திரங்களை நன்கறிந்த மறையவர்கள், இறைவனைத் தொழுகின்றனர் என்ற பொருளும் பொருத்தமாக உள்ளது.  

    காலை நடுவுறக் காயத்தில் அக்கரம்
    மாலை நடுவுற ஐம்பதும் ஆவன
    மேலை நடுவுற வேதம் விளம்பிய
    மூலம் நடுவுற முத்தி தந்தானே 

பொழிப்புரை:

சிறந்த நமச்சிவாய மந்திரத்தைத் தனது நடுவில் கொண்டுள்ள வேதங்களும், வானவர்களும் இந்திரனும் வணங்கி வழிபட இறைவன் திருவெண்காடு தலத்தினில் உறைகின்றார், அவர் சுடுகாட்டினில் உள்ள வெந்த சாம்பலைத் தனது திருமேனியில் பூசியுள்ளவர்; அவர் உலகத்திற்கும் உலகத்தில் உள்ள அனைத்து பொருட்களுக்கும் அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஆதியாகவும் முடிவாகவும் உள்ளார். 

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/16/97-மந்திர-மறையவை---பாடல்-1-2921540.html
2917115 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 96. கண் காட்டு நுதலானும் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, May 15, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 11:

    தண் பொழில் சூழ் சண்பையர் கோன் தமிழ் ஞான சம்பந்தன்
    விண் பொலி வெண் பிறைச் சென்னி விகிர்தன் உறை வெண்காட்டைப்
    பண்பொலி செந்தமிழ் மாலை பாடிய பத்து இவை வல்லார்
    மண் பொலிய வாழ்ந்து அவர் போய் வான் பொலியப் புகுவாரே

 
விளக்கம்:

தண்பொழில்=குளிர்ந்த சோலைகள்; சண்பை என்பது சீர்காழி தலத்தின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று. விகிர்தன்=ஏனையோரிடமிருந்து மாறுபட்டவன்; பண்பொலி= பண்ணுடன் இசைந்து பாடுவதால் பொலிவு பெற்று விளங்கும்; பொலிவு=அழகு, சிறப்பு; இந்த பாடலில் சண்பையர் கோன் என்று தன்னை சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். சீர்காழி நகரில் இருந்த தொண்டர்களும், மற்ற தலங்களில் இருந்த தொண்டர்களும் திருஞான சம்பந்தரை, சைவ சமயத்தின் தலைவனாக ஏற்றுக் கொண்ட தன்மை, இங்கே சண்பையர் கோன் என்ற தொடரால் உணர்த்த படுகின்றது.      

பொழிப்புரை:

குளிர்ந்த சோலைகள் சூழ்ந்த சண்பை என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரத்தின் தலைவனாகிய தமிழ் ஞானசம்பந்தன், விண்ணில் பொலிவுடன் உலவும் வெண்மை நிறத்து  பிறைச் சந்திரனைத் தனது தலையில் வைத்துள்ளவனும், பல தன்மைகளால் ஏனையோரிலிருந்து வேறுபட்டுள்ளவனும் ஆகிய இறைவன் உறையும் திருவெண்காடு தலத்தினை, பண்ணுடன் இசைத்துப் பாடுவதால் மேலும் அழகாக இனிமையாக விளங்கும்  வண்ணம் இயற்றிய இந்த பத்து பாடல்களை பாடும் வல்லமை பெற்றவர், நிலவுலகில் மிகவும் சிறப்புடன் வாழ்ந்து, மறுமையில் சிவலோகத்திலும் சிறப்புடன் வாழ்வார்கள். 

முடிவுரை:

நல்ல மக்கட் செல்வம் பெறவும், கல்வியில் தேர்ச்சி அடையவும், ஞானம் பெறவும், பேச்சாற்றல் பெருகவும், எழுத்தாற்றல் மேம்படவும், தங்களது வினைகளை முற்றிலும் கழித்துக் கொள்ளவும் ஓத வேண்டிய பதிகமாக இந்த பதிகம் பெரியோர்களால் கருதப் படுகின்றது. செந்தமிழ் மாலை என்று திருஞான சம்பந்தர் பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். மலர்களும் இலைகளும் நாறும் சேர்ந்து தொடுக்கப்பட்ட மாலை போன்று, புராணத்தில் உள்ள செய்திகளும், சாத்திரத்தில் உள்ள செய்திகளும், இயற்கை வருணனையும் கலந்து மிகவும் அழகாக தொடுக்கப்பட்ட மாலை என்றால் மிகையாகாது. பதிகத்தின் முதல் பாடல், வேதங்கள் மற்றும் புராணங்கள் உணர்த்தும் பெருமானின் உருவத் தன்மையை உணர்த்துகின்றன. பெருமானை வணங்கும் அடியார்கள் வினை நீக்கம் பெறுவார்கள் என்று சாத்திரத்தின் செய்தி இரண்டாவது பாடலில் கூறப்படுகின்றது. விண்ணவர் கோன் வழிபட்ட தல புராண செய்தியும், இறைவன் அனைத்து பொருளாக இருக்கும் சாத்திர உண்மையும் மூன்றாவது பாடலில் கூறப்படுகின்றது. நான்காவது பாடல் இயற்கை காட்சியை படம் பிடித்து காட்டுகின்றது. ஆறாவது பாடல் கிளிகள் இறைவனது திருநாமங்களை ஓதும் தன்மையை குறிப்பிட்டு, மிகவும் அதிகமான அடியார்கள் இங்கே வழிபட்ட செய்தியை உணர்த்துகின்றது. ஐந்தாவது, எட்டாவது, ஒன்பதாவது மற்றும் ஏழாவது  பாடல்கள் தல புராணச் செய்தியையும் எட்டாவது பாடல் தலத்தின் செழிப்பினையும் உணர்த்துகின்றது. பதிகத்தின் கடைப் பாடல், இந்த பதிகத்தை ஓதும் அடியார்கள் இம்மையில் சிறப்பாக வாழ்ந்து மறுமையில் முக்தி நிலையை அடைவார்கள் என்று உணர்த்துகின்றது. பதிகத்தின் சிறப்பினை உணர்ந்த நாம், பதிகத்தினை ஒன்றிய மனத்துடன் ஓதி, பயன்கள் அடைவோமாக.  

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/15/96-கண்-காட்டு-நுதலானும்---பாடல்-11-2917115.html
2917114 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 96. கண் காட்டு நுதலானும் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, May 14, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 10:

    போதியர்கள் பிண்டியர்கள் விண்டு மொழி
        பொருள் என்னும்
    பேதையர்கள் அவர் பிறிமின் அறிவுடையீர்
       இது கேண்மின்
    வேதியர்கள் விரும்பிய சீர் வியன் திரு
      வெண்காட்டான் என்று
    ஓதியவர் யாதும் ஒரு தீதிலர் என்று உணருமினே

விளக்கம்:

போதியர்=போதி மரத்தை வழிபடும் புத்தர்கள்; பிண்டி=அசோகா மரம்; பிண்டியர்கள்=அசோக மரத்தை வழிபடும் சமணர்கள்; மிண்டு மொழி=முரட்டுத் தனமான சொற்கள், உண்மையை திரித்து பழித்துக் கூறும் சொற்கள்; கல் போன்று கடினமான சொற்கள்; பேதையர்=அறிவில் முதிர்ச்சி அற்றவர்கள்; சீர்=மிகுந்த புகழ்; மிண்டு மொழி என்று திருஞானசம்பந்தர் கூறுவது, நமக்கு மிண்டு மனத்தவர் என்று சேந்தனார் திருபல்லாண்டு பதிகத்தில் கூறுவதை நினைவூட்டுகின்றது; கல் போன்று கடிய மனம் கொண்டு பெருமானை நினைத்து உருகாத மனிதர்களே நீங்கள் அனைவரும் எங்களை விட்டு நீங்குங்கள் என்று விரட்டும் சேந்தனார், உண்மையான அடியார்களே நீங்கள் அனைவரும் விரைந்து வாருங்கள் என்று அழைத்து, அவர்கள் செய்ய வேண்டியது என்ன என்பதையும் இந்த பாடலில் உணர்த்துகின்றார். சாதி வேறுபாடின்றி அவர்கள் அனைவரும் கொள்ளவேண்டியது யாது என்பதையும் கொடுக்கவேண்டியது யாது என்பதையும் உணர்த்துகின்றார். ஈசனது திருவருளை பெற்றுக் கொண்டு அவனது திருவடிகளில் நமது உடல் பொருள் ஆவி அனைத்தயும் சமர்ப்பித்து அவனுக்கு அடிமையாக வேண்டும் என்று உணர்த்தும் சேந்தனார், நாம் அனைவரும் கூட்டம் கூட்டமாக தில்லைச் சிற்றம்பலம் சென்று, உலகத்தைக் கடந்த பொருள் என்றும், எல்லையற்ற ஆனந்த வெள்ளப்பொருள் என்றும், காலத்தினைக் கடந்து பண்டைய நாளிலும் இன்றும் என்றும் இருக்கும் பொருள் என்றும் இறைவனைப் புகழ்ந்து அவன் பல்லாண்டு வாழ்க என்று வாழ்த்த வேண்டும் என்று கூறுகின்றார்.

    மிண்டு மனத்தவர் போமின்கள் மெய்யடியார்கள்
        விரைந்து வம்மின்
    கொண்டும், கொடுத்தும் குடிகுடி ஈசற்கு ஆட்செய்மின்
        குழாம் புகுந்து
    அண்டம் கடந்த பொருள் அளவித்ததோர் ஆனந்த
         வெள்ளப் பொருள்
    பண்டும் இன்றும் என்றும் உள்ள பொருள் என்றே
         பல்லாண்டு கூறுதுமே 

பொழிப்புரை:

போதி மரத்தினை வணங்கும் பௌத்தர்களும் அசோக மரத்தினை வணங்கும் சமணர்களும், உண்மையை திரித்து கடுமையான வார்த்தைகள் மூலம் பெருமானை இழித்து பேசுகின்றனர். உலகத்தவரே, அவர்கள் அறிவில் முதிர்ச்சி அற்றவர்கள்;.அவர்களை விட்டு நீங்கள் பிரிந்து விடுவீர்களாக; அறிவுடைய நீங்கள் நான் சொல்வதை கேட்பீர்களாக. அந்தணர்கள் விரும்புவதும் மிகுந்த புகழினை உடையதும், பெரியதும் ஆகிய திருவெண்காடு தலத்தில் உறையும் பெருமானின் திருநாமங்களை ஓதும் அடியார்கள் எந்த விதமான தீங்கும் சென்று அடையாதவர்களாக இருப்பார்கள் என்பதை உணர்வீர்களாக. 

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/14/96-கண்-காட்டு-நுதலானும்---பாடல்-10-2917114.html
2917113 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 96. கண் காட்டு நுதலானும் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, May 13, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 9:

    கள்ளார் செங்கமலத்தான் கடல் கிடந்தான் என இவர்கள்
    ஒள்ளாண்மை கொளல் கோடி உயர்ந்து ஆழ்ந்தும் உணர்வு அரியான் 
    வெள்ளானை தவம் செய்யும் மேதகு வெண்காட்டான் என்று
    உள்ளாடி உருகாதார் உணர்வு உடைமை உணரோமே

விளக்கம்:

கள்=தேன்; கிடந்தான்=படுத்து கிடப்பவன்; ஒள்ளாண்மை=சிறந்த ஆண்மைத் தன்மை; ஒரு முறை, மேரு மலைக்கு வெளியே பிரமனும் திருமாலும் தீவிரமாக ஒரு வாதத்தில் ஈடுபட்டு இருந்தனர்; தங்களுக்குளே எவர் பெரியவர் என்பதே அந்த வாதம். தேவர்களும் முனிவர்களும், தேவையற்ற வாதம் என்று சொல்லி, வாதத்தினை கைவிடுமாறு இறைஞ்சிய போதும் அவர்கள் தங்களது வாதத்தை நிறுத்தாமல் இருந்தனர். அப்போது அவர்களின் எதிரே, விண்ணையும் மண்ணையும் தாண்டிய வண்ணம் ஒரு தீப்பிழம்பு எழுந்தது. அதைக் கண்ட இருவரும் ஒரு முடிவுக்கு வந்தனர். இந்த தழற்பிழம்பின் அடியையும் முடியையும் காண்பவரே தங்களில் உயர்ந்தவர் என்ற முடிவுக்கு வந்தனர். அந்த முடிவின் தொடர்ச்சியாக, பிரமன் அன்னத்தின் வடிவம் கொண்டு நெடிது உயர்ந்து நின்ற தழலின் முடியையும், பன்றியின் வடிவம் எடுத்த திருமால் பிழம்பின் அடியையும் காண்பதற்கு முயற்சி செய்தனர். இவ்வாறு தங்களில் உயர்ந்தவன் யார் என்பதை முடிவு செய்யும் நோக்கத்துடன் இருவரும் உயர்ந்தும் தாழ்ந்தும் முயற்சி செய்தமை இங்கே ஒள்ளாண்மை கொளல் கோடி செய்யப்பட்ட முயற்சி என்று சம்பந்தரால் இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. இந்த நிகழ்ச்சி மூலம் இறைவனின் அருள் இல்லையேல், கல்வி மற்றும் செல்வத்தால் ஏதும் பயனில்லை என்பதும் உணர்த்தப் படுகின்றது.

இந்த பாடலில் இறைவனை நினைத்து உருகாத மாந்தர்களின் ஞானத்தை மதிக்க மாட்டோம் என்று சம்பந்தர கூறுவது, அவர் அருளிய ஆமாத்தூர் பதிகத்தின் பாடலை (2.44.10) நமக்கு நினைவூட்டுகின்றது. இந்த பாடலில் சம்பந்தர், ஈசனைத் தினமும் நினையாதார்களின் நெஞ்சம் நெஞ்சமாக கருதப்படாது என்று கூறுகின்றார். நித்தல் என்ற சொல் எதுகை கருதி நிச்சல் என்று மருவியுள்ளது. பெய்தல்=இடுதல்; பின் சார்தல்=பின்னே வருதல். கொச்சை=இழிவான; பிச்சைப் பெருமானாக (பிக்ஷாடனர்) வேடம் தரித்து தாருகாவனம் சென்ற சிவபிரானின் பின்னர், முனிவர்களின் மனைவியர் தொடர்ந்து வந்த செய்தி இங்கே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. புலால் நாற்றம் வீசிய தோல் என்று குறிப்பதன் மூலம் அப்போது தான் உரித்த தோல் என்று உணர்த்தப்பட்டுள்ளது. யானையின் பச்சைத் தோல், உடலுக்கு கேடு விளைவிக்கும் என்று நம்பப்படுகின்றது.ஆனால் சர்வ வல்லமை படைத்த ஈசனை எந்த கேடும் அணுகமுடியாது. மதயானையின் தோல் உரிக்கப்படுவதை நேரில் கண்ட உமாதேவி அச்சம் அடைந்த நிகழ்ச்சியும் இங்கே கூறப்பட்டுள்ளது.  
    பிச்சை பிறர் பெய்யப் பின் சாரக் கோசாரக்
    கொச்சை புலால் நாற ஈரிருவை போர்த்து உகந்தான்
    அச்சம் தன் மாதேவிக்கு ஈந்தான் தன் ஆமாத்தூர்    
    நிச்சல் நினையாதார் நெஞ்சமும் நெஞ்சமே    

நீறு அலைத்ததோர் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் பாடலில் (5.98.6) அப்பர் பிரான் பெருமானை நினையாதவர்களின் நெஞ்சம் நெஞ்சமே அல்ல என்று கூறுகின்றார். முன்னுதல்=நினைத்தல்; முன் நெஞ்சம்=இறைவனை நினைக்கும் நெஞ்சம்; மூர்க்கர்= கொடியவர்; வன்=கொடிய; பெருமானை நினைக்காமல் தங்களது வாழ்க்கையை கழிப்பவர்கள், வீணான வாழ்க்கையை கழிக்கின்றார்கள் என்று இங்கே கூறுகின்றார். தம் நெஞ்சம் தமக்குத் தாமிலாதவர் என்று தங்களது நெஞ்சத்தை சரியாக பயன்படுத்துக் கொண்டு பலன் அடையாமல் இருக்கும் வீணர்களை அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில்  குறிப்பிடுகின்றார். மனிதப் பிறவி எடுத்துள்ள நாம் பெறற்கரிய பாக்கியம் செய்தவர்கள். இறைவன் நமக்கு அளித்துள்ள கருவி கரணங்களை நன்கு உபயோகித்து, மெய்ப் பொருளின் தன்மையை உண்மையாக உணர்ந்து, பழைய பிறவிகளிலிருந்து நாம் கொண்டு வந்துள்ள வினைகளை முற்றிலும் கழித்து, பிறவிச் சுழலிலிருந்து விடுபட்டு முக்தி நிலையினை அடைந்து என்றும் அழியாத இன்பத்தில் ஆழ்ந்திருப்பது தான், நாம் உயிருக்கு செய்யும் கைம்மாறு ஆகும். கண்ணிருந்தும் குருடனாக பொருட்களை பார்த்து அறியாமல் இருக்கும் மனிதனை மூடன் என்பது போல், நெஞ்சம் இருந்தும் அதனை சரிவர பயன்படுத்தாமல் இருப்பவர் மூடர் தானே. 

    முன் நெஞ்சம் இன்றி மூர்க்கராய்ச் சாகின்றார்
    தன் நெஞ்சம் தமக்குத் தாம் இலாதவர்
    வன் நெஞ்சம் அது நீங்குதல் வல்லீரே
    என் நெஞ்சில் ஈசனைக் கண்டது என் உள்ளமே

பொழிப்புரை:

தேன் நிறைந்த செந்தாமரை மலரின் மேல் உறையும் பிரமனும், பாற்கடலில் படுத்து இருப்பவனும் ஆகிய திருமாலும் ஆகிய இவர்கள், தங்களில் யார் உயர்ந்தவர் என்பதை அறியும் பொருட்டு, அன்னமாக உயர்ந்தும் பன்றியாக தாழ்ந்தும் சென்ற போதும் முடியையும் அடியையும் உணர முடியாமல் திகைத்தனர்; இவ்வாறு அரியும் பிரமனும் உணர்வதற்கு அரியவனாக நின்ற பெருமானை, ஐராவதம் எனப்படும் வெள்ளானை தவம் செய்து வழிபட்டு உய்வினை அடைந்தது. இவ்வாறு அருள் புரியும் மேன்மை வாய்ந்த  திருவெண்காட்டு பெருமான் என்று தங்களது உள்ளத்தில் கசியும் அன்பினால் பெருமானை நீராட்டி உருகி உருகாத மாந்தர்களின் ஞானத்தை நாம் மதியோம்.    

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/13/96-கண்-காட்டு-நுதலானும்---பாடல்-9-2917113.html
2917112 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 96. கண் காட்டு நுதலானும் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, May 12, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 8:

    பண் மொய்த்த இன் மொழியாள் பயம்
       எய்த மலை எடுத்த
    உன்மத்தன் உரம் நெரித்து அன்று அருள்
        செய்தான் உறை கோயில்
    கண் மொய்த்த கரு மஞ்ஞை நடமாடக்
        கடல் முழங்க
    விண் மொய்த்த பொழில் வரிவண்டு இசை
        முரலும் வெண்காடே

விளக்கம்:

மொழியாள்=சொல்லினை உடையவள்; கண்=மயில் தோகையில் உள்ள கண்கள்; மஞ்ஞை= மயில்; கருமை என்று குறிப்பிட்டாலும் அந்த சொல் நீல நிறத்தினை உணர்த்துவதாக நாம் பொருள் கொள்ள வேண்டும். உரம்=வலிமை; மொய்த்த=பொருந்திய; பண் மொய்த்த என்று குறிப்பிடுவதன் மூலம், இனிமையான பண்கள் தாமே சென்று தேவியின் சொற்களில் சென்று அமர்ந்தது போன்ற இனிமையான சொற்களை உடையவள் தேவி என்று சம்பந்தர் இங்கே உணர்த்துகின்றார். உன்மத்தன்=பைத்தியக்காரன்; கயிலாய மலையினை பேர்த்து எடுக்க நினைப்பதே பெரிய குற்றம். அரக்கன் இராவணன் அறியாமையால் செய்தான் என்று எண்ணுவது என்பது தவறு என்று உணர்த்தும் முகமாக, இராமாயணம் தேர்ப்பாகன் அறிவுரை செய்ததை உணர்த்துகின்றது. பல தேவாரப் பாடல்களும், தேர்ப்பாகன் செய்த அறிவுரையை குறிப்பிடுகின்றன. எனவே தான், தேர்ப்பாகன் செய்த எச்சரிக்கையினையும் புறக்கணித்து, கயிலாய மலையினை பேர்த்து எடுக்கும் எண்ணத்துடன் அந்த மலையை நோக்கி ஓடியவனை பித்துக்குளி என்றும் பைத்தியக்காரன் என்று அழைப்பது மிகவும் பொருத்தம் தானே. சில பதிப்புகளில் உண்மத்தன் என்று காணப்படுகின்றது. எதுகை கருது உன்மத்தன் என்ற சொல் உண்மத்தன் என்று திரிந்ததாக கருதினார்கள் போலும்.

பொழிப்புரை:

பண்கள் தாமே சென்று தேவியின் வாயிலிருந்து வரும் சொற்களில் சென்று அமர்ந்தது என்று கருதும் வண்ணம் மிகவும் இனிமையான மொழியினைக் கொண்டுள்ள பார்வதி அன்னை, அச்சம் கொள்ளுமாறு கயிலை மலையினை அசைத்து பேர்த்து எடுக்க முயற்சி செய்த பைத்தியக்கார அரக்கன் இராவணனின் வலிமை குன்றுமாறு அவனை மலையின் கீழே அழுத்தி நெரித்தவனாகிய சிவபெருமான் உறையும் கோயில் திருவெண்காடு ஆகும். அழகிய கண்கள் சென்று பொருந்தியது போன்று காணப்படும் தோகைகளை உடைய நீலமயில்கள் நடமாட, அந்த நடனத்திற்கு ஏற்ப கடல் தனது அலைகளால் ஆரவாரம் செய்யும் காட்சியினையும் வானளாவ உயர்ந்த சோலைகளையும் உடையதும், அந்த சோலைகளில் உடலில் வரிகளை உடைய வண்டுகள் இசை முரல்வதும் ஆகிய தலம் வெண்காடு ஆகும்.   

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/12/96-கண்-காட்டு-நுதலானும்---பாடல்-8-2917112.html
2917111 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 96. கண் காட்டு நுதலானும் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, May 10, 2018 06:41 PM +0530 பாடல் 7:

    சக்கரம் மாற்கு ஈந்தானும்
       சலந்தரனைப் பிளந்தானும்
    அக்கு அரை மேல் அசைத்தானும் அடைந்த
        அயிராவதம் பணிய
    மிக்க அதனுக்கு அருள் சுரக்கும் வெண்காடும்
        வினை துரக்கும் 
    முக்குள நன்கு உடையானும் முக்கண்
         உடை இறையவனே

விளக்கம்:

யானை சிவபிரானை பூசித்த ஒன்பது தலங்களில் இது ஒன்றாகும். அந்த ஒன்பது தலங்களாவன, இன்னம்பர், எதிர்கொள்பாடி, கானப்பேர், கோட்டாறு, திருவானைக்கா, திருக்காளத்தி, திருவெண்காடு, பெண்ணாடகம் மற்றும் ஆலவாய் ஆகும். அப்பர் பிரானும் தவங்கள் செய்த வெள்ளானைக்கு வேண்டிய வரம் கொடுத்தவர் என்று தமது பதிகத்தில் (தூண்டு சுடர் மேனி எனத் தொடங்கும் பதிகம்) ஒன்பதாவது பாடலில் கூறுகிறார்,

    புள்ளானும் நான்முகனும் புக்கும் போந்தும் காணார்
         பொறி அழலாய் நின்றான்  தன்னை
    உள்ளானை ஒன்று அலா உருவினானை உலகுக்கு
         ஒரு விளக்காய் நின்றான் தன்னை
    கள் ஏந்து கொன்றை தூய்க் காலை மூன்றும்
         ஓவாமே நின்று தவங்கள் செய்த
    வெள்ளானை வேண்டும் வரம் கொடுப்பார்
       வெண்காடு மேவிய விகிர்தனாரே

மாற்கு=திருமாலுக்கு; அக்கு=எலும்பு மற்றும் சங்குமணி ஆகிய இரண்டு பொருட்களும் இங்கே பொருத்தமாக உள்ளன. அரை=இடுப்பு; ஒருமுறை இந்திரன் அயிராவதம் யானையின் மீது சென்று கொண்டிருந்த போது அவனது எதிரில் துர்வாச முனிவர் வந்தார். இந்திரனைக் கண்டவுடன் முனிவர், தனது கையிலிருந்த, சிவபெருமானின் பிரசாதமாகிய மாலையினை இந்திரனுக்கு அளித்தார். அதனைப் பெற்றுக்கொண்ட இந்திரன், சற்று அசிரத்தையாக தான் அமர்ந்திருந்த யானையின் மத்தகத்தின் மேலே மாலையை வைத்தான். மாலையின் இருந்த நாறு விளைவித்த குறுகுறுப்பை தாங்க முடியாத யானை, மாலையை கீழே எறிந்தது; சிவ அபராதம் செய்த, இந்திரனுக்கு பதவி பறிபோகும் என்றும் அயிராவதம் யானை கருமை நிறத்துடன் காட்டு யானையாக திரியும் என்றும் முனிவர் சாபம் அளித்தார். யானையும் இந்திரனும் வெண்காட்டு இறைவனை வழிபட்டு விமோசனம் பெற்றன என்று தலபுராணம் கூறுகின்றது. இந்திரன் செய்த வழிபாடு இதே பதிகத்தின் மூன்றாவது பாடலில் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளது.     

பொழிப்புரை:

மிகவும் அரியதாகிய சக்கராயுதத்தை திருமாலுக்கு அளித்தவனும், அரக்கன் சலந்தரனின் உடல் இரண்டு கூறாக பிளக்கும் வண்ணம் செய்தவனும், எலும்பு மாலையை தனது இடுப்பினில் கட்டிக் கொண்டு அசைத்தவனும், தன்னை சரணடைந்த அயிராவதம் யானை பணிந்த போது அந்த யானைக்கு அருள் புரிந்தவனும், வினைகளை நீக்கவல்ல மூன்று குளங்களை உடைய திருவெண்காடு தலத்தினைத் தனது உறைவிடமாகக் கொண்டவனும் ஆகிய பெருமான், மூன்று கண்களை உடைய பெருமான் ஆவான்.  

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/11/கண்-காட்டு-நுதலானும்---பாடல்-7-2917111.html
2911949 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 96. கண் காட்டு நுதலானும் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, May 10, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 6:

    தண்மதியும் வெய்யரவும் தாங்கினான் சடையின் உடன்
    ஒண்மதிய நுதல் இமையோர் கூறு உகந்தான் உறை கோயில்
    பண் மொழியால் அவன் நாமம் பல ஓதப் பசும் கிள்ளை 
    வெண்முகில் சேர் கரும்பெணை மேல் வீற்றிருக்கும் வெண்காடே
 

விளக்கம்:

சொன்னதைச் சொல்லும் கிளிப் பிள்ளைகள் அதிகமாக இருந்த ஊரான வெண்காட்டில், அரன் நாமம் ஆங்கு உள்ளோர் சொல்லக் கேட்டு கிளிகளும் அவனது நாமத்தை கூறும் திறமை படைத்தன என்று சம்பந்தர் பிரான் இந்த பதிகத்தில் கூறி மகிழ்கிறார். அவரது காலத்தில் வாழ்ந்த திருமங்கை மன்னனோ, ஒரு பெண் தான் வளர்த்த கிளி அரியின் நாமம் சொல்லக் கேட்டு அந்த கிளியை கை கூப்பி மகிழ்ந்தாள் என்று கூறுகிறார். இறைவனின் நாமத்தை கிளிகளோ அல்லது வேறு எவரோ சொல்லக் கேட்பது அருளாளர்களுக்கு எத்துணை மகிழ்ச்சியை தருகின்றது என்பதை இதிலிருந்து நாம் தெரிந்து கொள்ளலாம். இந்த பாசுரத்தை திரு நெடும் தாண்டகத்தில் நாம் காணலாம்.

    முளைக் கதிரை குறுங்குடியுள் முகிலை மூவா மூ உலகும்
                  கடந்து அப்பால் முதலாய் நின்ற
    அளப்பு அறிய ஆர் அமுதை அரங்கம் மேய அந்தணனை
                  அந்தணர் தம்  சிந்தையானை
    விளக்கொளியை மரகதத்தை திருத் தண்காவில்
                   வெக்காவில் திருமாலை பாடக்  கேட்டு 
    வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன் வருக என்று மடக் கிளியை
                   கை கூப்பி வணங்கினாளே

வெய்யரவு=வெப்பத்தை உள்ளடக்கிய கொடிய விடத்தினை உடைய பாம்பு; ஒண்=ஒளி பொருந்திய; மதிய=பிறைச் சந்திரன் போன்று அழகாக வளைந்த; கரும்பெணை=கரிய நிறம் கொண்ட பனை மரம்;  

பொழிப்புரை:

குளிர்ந்த பிறைச் சந்திரனையும், வெப்பத்தை உள்ளடக்கிய கொடிய விடத்தினை உடைய பாம்பினையும் தனது சடையில் வைத்துள்ள இறைவன், பிறைச் சந்திரன் போன்று அழகாக வளைந்ததும் ஒளி வீசுவதும் ஆகிய நெற்றியை உடைய உமையம்மையைத் தனது உடலின் ஒரு கூறாக மகிழ்ந்து ஏற்றவன் ஆவான். அத்தகைய பெருமான் வீற்றிருக்கும் தலமாகிய திருவெண்காட்டினில்,, பசுமை நிறத்துடன் இளமையாக காணப்படும் கிளிகள் தங்களது அழகிய குரலால் பெருமானின் திருநாமங்களை ஓதியவாறு, வெண்மேகங்களைத் தொடும் அளவுக்கு உயர்ந்துள்ள கரிய பனை மரங்களின் மீது அமர்ந்துள்ளன.

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/10/96-கண்-காட்டு-நுதலானும்---பாடல்-6-2911949.html
2911948 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 96. கண் காட்டு நுதலானும் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, May 9, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

    வேலைமலி தண் கானல் வெண்காட்டான் திருவடிக்கீழ்
    மாலை மலி வண் சாந்தால் வழிபடு நன் மறையவன் தன்
    மேல் அடர் வெம் காலன் உயிர் விண்ட பினை நமன் தூதர்
    ஆல மிடற்றான் அடியார் என்று அடர அஞ்சுவரே

விளக்கம்:

சுவேதகேது என்ற சிறுவனின் ஆயுள் எட்டு வருடங்கள் தான் என்று விதிக்கப் பட்டிருந்தது. இறைவனிடம் அளவிலா பக்தி கொண்டு இருந்த அந்த சிறுவனின் உயிரைப் பறிப்பதற்காக வந்த யமனை, தனது பக்தனை அவமரியாதை செய்ததற்காக சிவபிரான் தண்டித்து, சிறுவனுக்கு நீண்ட ஆயுள் கொடுத்தார். சுவேதகேதுவின் பக்தியை மெச்சி அவனுக்கு தனது ஏழு நடனக் கோலங்களின் காட்சி அளித்தார். இந்த நிகழ்ச்சியை நினைவு கூர்ந்து ஆல மிடற்றான் அடியாரை அணுக நமன் தூதர் அஞ்சுவர் என்று, இந்த பாடலில் சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். சுவேதகேது என்று பெயரைக் குறிப்பிடாமல், மறையவன் என்று பொதுவாக சொல்லியிருப்பதால், இந்த குறிப்பு மார்க்கண்டேயரை குறிப்பிடுகின்றது என்றும் சிலர் விளக்கம் அளிக்கின்றனர். வெண்காட்டான் திருவடிக்கீழ் வழிபட்ட மறையவன் என்று குறிப்பிடுவதால், தலபுராணம் குறிப்பிடும் சுவேதகேதுவை குறிப்பிடுகின்றார் என்று பொருள் கொள்வது மிகவும் பொருத்தமாக உள்ளது. குறிப்பிடப் படுபவர் எவராக இருந்தாலும், சிவனது அடியார்களை அணுகுவதற்கு இயமனின் தூதர்கள் அஞ்சுகின்றனர் என்ற செய்தியில் எவருக்கும் ஐயம் இல்லை. வேலை=கடல்; கானல்=கடற்கரை சோலை; .தண்= குளிர்ந்த; மலி=நிறைந்த; விள்ளுதல்= உடைத்தல்; அடர்த்தல்=கொல்லுதல், உயிரைக் கவர்தல்; வெம் காலன்=கொடிய காலன்; காலன் உயிரினை பறிக்க வரும்போது, பாலன் என்றோ இளையவன் என்றோ நோய்வாய்ப்பட்டவன் என்றோ பாராது இரக்கம் ஏதுமின்றி, தனது கடமையை செய்வதால் கொடிய காலன் என்று சம்பந்தர் அவனை அழைக்கின்றார்.  

பெருமானின் அடியார்களை நீலகண்டரின் அடியார்கள் என்று சம்பந்தர் கூறுவதில் ஒரு நயம் இருப்பதை நாம் உணரலாம். பிரமன் திருமால் உட்பட தேவர்கள் அனைவரையும் அச்சுறுத்தி பல திசைகளிலும் நிலை குலைந்து ஓடச் செய்த நஞ்சு, பெருமான் உட்கொண்ட பின்னர் தனது வலிமையை, உட்கொண்டவரின் உயிரினை மாய்க்கும் தன்மையை  இழந்தது போன்று, பெருமானின் அடியார்களை நெருங்கும் இயமனின் தூதுவர்கள் தங்களது வலிமை இழந்து விடுவதால் அச்சம் கொள்கின்றனர் என்ற செய்தி மிகவும் அழகாக இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. 

இந்த செய்தியையே ஒரு எச்சரிக்கையாக மாற்றி, அப்பர் பிரான் கண்டு கொள்ளரியானை (5.92) என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் மூலம் பெருமானது அடியார்களின் அருகில் நீங்கள் செல்ல வேண்டா என்று இயமனின் தூதுவர்களுக்கு கூறுகின்றார். இந்த பதிகத்தின் பாடல்களில், பெருமானின் அடியார்களை இயமனது தூதர்களுக்கு அடையாளம் காட்டும் பொருட்டு அவர்களது தன்மைகளை அப்பர் பிரான் சுட்டிக் காட்டுகின்றார். அடியார்களின் உருவத்தையும் செய்கைகளையும் இந்த பதிகத்தில் பட்டியல் இட்டு உணர்த்தும் அப்பர் பிரான். சிவபிரானின் பெருமைகளை பாடலாக பாடுவது, அவ்வாறு பாடப்படும் பாடல்களுக்கு ஏற்ப கொடுகொட்டி, கைத்தாளம் முதலிய கருவிகளை இசைப்பது, சிவபிரானின் திருநாமத்தை பிதற்றுவது, சிவபிரானின் திருவடிகளைப் போற்றி வழிபாடு செய்வது, திருநீற்றினை அணிந்து இருப்பது, சிவபெருமானை வழிபடுவதற்காக, தூபம், தீபம், மலர் மாலைகள் ஏந்திச் செல்லுதல், முதலிய தன்மைகளை அடியார்களின் அடையாளங்களாக கூறுகின்றார். அடியார்களுக்கு இடையூறு செய்யாமல் இருப்பது மட்டுமன்றி, அவர்களைப் போற்றியும், பேணியும் பாதுகாப்பது அவர்களின் கடமை என்று இயமனின் தூதர்களுக்கு உணர்த்தும் அப்பர் பிரான், பதிகத்தின் கடைப் பாடலில், அடியார்களுக்கு இன்னல் விளைவித்தால் என்ன நடக்கும் என்பதையும் எச்சரிக்கையாக விடுப்பதையும் நாம் உணரலாம். இந்த எச்சரிக்கையை பொருட் படுத்தாது, இயமனின் தூதர்கள் அவர்களது பாசக் கயிற்றினை சுருக்காக அடியார்களின் திருமேனியின் மீது வீசி அவர்களது உயிரினைக் கவர முயற்சி செய்தால், பெருமானது திருவடிகள் அவர்களை சுட்டுவிடும் என்று கூறுகின்றார். எனவே பெருமானது அடியார்கள் உங்களின் எதிரே வந்தாலும், இயமனின் தூதர்களே நீங்கள் விலகிச் செல்வது உங்களுக்கு நல்லது என்ற அறிவுரை இந்த பாடல் மூலம், அப்பர் பிரானால் அவர்களுக்கு வழங்கப் படுகின்றது.  

    அரக்கன் ஈரைந்தலையுமோர் தாளினால்
    நெருக்கி ஊன்றி இட்டான் தமர் நிற்கிலும்
    சுருக்கெனாது அங்குப் பேர்மின்கண் மற்று நீர்
    சுருக்கெனில் சுடரான் கழல் சூடுமே

இயமனையோ அவனது தூதர்களையோ, அடியார்கள் பால் நெருங்க இயலாத வண்ணம் பெருமான் காப்பதால், பெருமானின் அடியார்களுக்கு மரணம் ஏற்படாது என்று தவறாக பொருள் கொள்ளக் கூடாது. அவர்களது உயிர் உடலிலிருந்து பிரியும் தருணத்தில், பெருமானின் கணங்கள், அந்த அடியார்களை அழைத்துச் சென்று பெருமானின் திருவடிக்கீழ் சேர்ப்பார்கள். அத்தகைய அடியார்கள், இயமனால் அழைத்து செல்லப்பட்டு நரகம் சொர்க்கம் ஆகியவற்றில் ஆழ்ந்து துன்பம் அடையார்கள் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும். 

பொழிப்புரை:

நிறைந்த கடல் நீர் இருப்பதால் குளிர்ந்துள்ள சோலைகள் சூழ்ந்த திருவெண்காடு தலத்தில் உள்ள இறைவனின் திருவடிகளில், நறுமணம் நிறைந்த மாலைகளும் நிறைந்த சந்தனமும் தூவி வழிபட்ட நன் மறையவனாகிய சுவேதகேதுவின் மீது தனது பாசத்தை வீசி அவனது உயிரினைக் கவர முயற்சி செய்த இயமனை இறைவன் காலால் உதைத்து அழித்த பின்னர், திருநீலகண்டரின் அடியார்கள் என்று இயமனின் தூதுவர்கள் அவரிடமிருந்து அஞ்சி விலகுவார்கள்.   

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/09/96-கண்-காட்டு-நுதலானும்---பாடல்-5-2911948.html
2911946 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 96. கண் காட்டு நுதலானும் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, May 8, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 4:

    விடம் உண்ட மிடற்று அண்ணல் வெண்காட்டின் தண் புறவின்
    மடல் விண்ட முடத்தாழை மலர் நிழலை குருகு என்று
    தடம் மண்டு துறைக் கெண்டை தாமரையின் பூ மறையக்
    கடல் விண்ட கதிர் முத்தம் நகை காட்டும் காட்சியதே

விளக்கம்:

தாமரை மலரின் கீழே சென்று இருக்கும் கெண்டை மீனையும் அருகில் இருக்கும் முத்தினையும் காணும் சம்பந்தர், இந்த இயற்கைக் காட்சியின் மீது தனது கற்பனையை கலந்து மிகவும் அழகாக கூறுவதை நாம் மேற்கண்ட பாடலில் காணலாம். தாழை மலரின் நிழலை தன்னை கொத்த வந்த பறவை குருகு என நினைத்து பயந்து தாமரை மலரின் கீழ் ஒதுங்கும் கெண்டை மீனைப் பார்த்து முத்துக்களாகிய பற்களைக் காட்டி கடல்  நகைக்கின்றது என்று நயம்பட இந்த பாடலில் சம்பந்தர் கூறுகின்றார். இவ்வாறு இயற்கையாக நடக்கும் செயலின் மீது தனது கற்பனையை ஏற்றி நயமாக உரைப்பதை தற்குறிப்பேற்ற அணி என்று தமிழ் இலக்கணத்தில் கூறுவார்கள். கெண்டை மீனின் அறியாமையைக் கண்டு கடல் சிரிப்பது பிள்ளையாரின் கற்பனை. மிடற்று அண்ணல்= நீலகண்டராகிய சிவபெருமான்; சிவபெருமானைத் தவிர்த்து வேறு எந்த தெய்வத்தின், கழுத்தும் விடத்தினைத் தேக்கியதால் கருமை நிறம் கொண்டதாக இல்லாத காரணத்தினால், சிவபெருமான் ஒருவருக்கே நீலகண்டர், மணிகண்டர், மிடற்று அண்ணல் ஆகிய பெயர்கள் பொருத்தம் ஆனவை. தண்புறவு=குளிர்ந்த முல்லை நிலம்; முடத்தாழை= வளைந்து தொங்கும் தாழை மடல்; தடம்=குளம்; விண்ட=வெளிப்படுத்திய; கதிர் முத்தம்= ஒளி வீசும் முத்து  இல்லாத பறவையை நினைத்து கெண்டை மீன்கள் அச்சம் கொள்வது போன்று, நாமும் நமது வாழ்க்கையில் இல்லாத தீங்கினை நினைத்து சில சமயங்களில் தடுமாறுகின்றோம். அதற்கு காரணம் மனம் ஒரு தெளிவான நிலையில் இல்லாமல் இருப்பது தான். மனதில் ஏற்படும் சஞ்சலத்தை தீர்த்து தெளிவினை அருளும் தன்மை கொண்டவன் சிவபெருமான் ஒருவன் தான், அவனை வழிபட்டு மனத்தெளிவுடன் நம்மை எதிர்நோக்கும் சூழ்நிலையை நாம் அணுக வேண்டும் என்ற அறிவுரை இந்த பாடல் மூலம் வழங்கப்படுகின்றது என்று பெரியோர்கள் கூறுகின்றனர். 
  
பொழிப்புரை:

விடத்தினை உட்கொண்டு தனது கழுத்தினில் தேக்கியதால் கருமையான மணி பதித்தது போன்ற கழுத்தினை உடைய பெருமான் சிவனார் உறையும் இடமாகிய திருவெண்காடு தலத்தில் உள்ள குளிர்ந்த முல்லை நிலத்தில் காணப்படும் வளைத்து தொங்கும் தாழை மடலின் நிழலைக் கண்ட, குளிர்ந்த நீர்நிலையில் வாழும் கெண்டை மீன், அதனை தன்னைக் கொத்த வந்த பறவை என்று தவறாக புரிந்து கொண்டு அருகில் உள்ள குளத்தில் காணப்படும் தாமரை மலரின் அடியில் சென்று மறைந்து கொள்கின்றது. தலத்தின் அருகில் உள்ள கடல், கரையில் கொண்டு வந்த சேர்த்த ஒளிவீசும் வெண்மை நிறம் உடைய முத்து ஒளிவீசும் கதிர்களைக் கொண்டுள்ள நிலை, இந்த காட்சியைக் கண்டு கடல் சிரிப்பது போன்ற தோற்றத்தை தருகின்றது. இவ்வாறு தாழை மலர்களும், பறவைகளும் மீன்களும் நிறைந்து நீர்வளமும் நிலவளமும் பொருந்திய திருவெண்காடு தலத்தின் கரையில் வெண்முத்துகளும் காணப்படுகின்றன. 

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/08/96-கண்-காட்டு-நுதலானும்---பாடல்-4-2911946.html
2911945 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 96. கண் காட்டு நுதலானும் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, May 7, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 3:

    மண்ணொடு நீர் அனல் காலோடு ஆகாயம் மதி இரவி
    எண்ணில் வரும் இயமானன் இகபரமும் எண் திசையும்
    பெண்ணினொடு ஆண்  பெருமையொடு சிறுமையுமாம் பேராளன்
    விண்ணவர் கோன் வழிபட வெண்காடு இடமா விரும்பினனே

விளக்கம்:

கால்=காற்று; இரவி=சூரியன்: எண்ணில்=எண்ணிக்கையில் அடங்காத உயிர்கள், அனைத்து உயிர்கள் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும்; இகம்=இம்மை; பரம்=மறுமை; மேற்கண்ட பாடலில் எஜமானன் என்ற வடமொழிச் சொல் இயமானன் என்று தமிழ்ப்படுத்தப் பட்டுள்ளது. இங்கே ஆன்மா, உயிர் என்ற பொருளில் வருகின்றது. மாணிக்கவாசகரும் இதே பொருளில் இயமானன் என்ற சொல்லை, சிவபுராணத்தில் பயன்படுத்தி இருப்பதை நாம் காணலாம்.  வெய்யாய் தணியாய் இயமானனாம் விமலா   

இங்கே உயிரினை எஜமான் என்ற பொருளில் இயமானான் என்று குறிப்பிடுவது சற்று சிந்திக்கத் தக்கது. உயிருடன் எப்போதும் ஆணவம் முதலான மலங்கள் பிணைந்துள்ளன. மேலும் உயிர் தன்னுடன் பிணைந்துள்ள வினைகளை முற்றிலும் கழித்துக் கொண்டு இறைவனுடன் சென்று சேர்ந்து என்றும் அழியாத பேரின்பத்தில் திளைக்கவேண்டும் என்பதே விருப்பத்துடன் உள்ளது. இந்த நோக்கத்தை நிறைவேற்றிக் கொள்ளும் பொருட்டு உயிருக்கு உதவியாக இருப்பதற்கு, இறைவன் ஐந்து அறிவு கருவிகள் (ஞானேந்திரியங்கள்) மற்றும் செயல் கருவிகள் (கன்மேந்திரியங்கள்) கொடுத்துள்ளான். அந்த கருவிகளை தகுந்த முறையில் பயன்படுத்தி தனது நோக்கினை உயிர் அடைய வேண்டும்; அதற்கு அந்த கருவிகளை அடக்கி ஆட்கொண்டால் தான் முடியும் என்பதை உணர்த்தவே தான் உயிரினை எஜமான் என்று குறிப்பிடுகின்றனர்.

ஆனால் நமது வாழ்க்கையில் நடப்பது என்ன என்பதை நாம் சற்று பார்க்கலாம். உயிருக்கு உதவியாக இருக்க வேண்டிய ஐந்து புலன்களும், உயிரினைத் தமது வழியில் இழுத்துச் சென்று தங்களது விருப்பத்தை நிறைவேற்றிக் கொள்கின்றன. உயிர், தான் எஜமானனாக இருந்து புலன்களை கட்டுப்படுத்தி புலன்களை பயன்படுத்திக் கொண்டு தனது மெய்ஞானத்தை வளர்த்துக் கொள்வதற்கு பதிலாக, புலன்கள் உயிர்க்கு எஜமானன் போன்று நடந்து கொண்டு உயிரினை தங்களது விருப்பத்திற்கு இழுத்துச் செல்லும் அவல நிலையினை நாம் காண்கின்றோம். இந்த நிலையினை நாம் மாற்ற வேண்டிய அவசியத்தை இயமானன் என்ற சொல் நமக்கு உணர்த்துகின்றது.      
 
இந்த பாடலில் இறைவன் அட்ட மூர்த்தியாக இருக்கும் தன்மை குறிப்பிடப் படுகின்றது. அப்பர் பெருமானும் சிவபிரான் அட்டமூர்த்தியாகி நிற்கும் தன்மையை, நின்ற திருத்தாண்டகத்தின் முதல் பாடலில் குறிப்பிடும்போது இயமானன் என்ற சொல்லை ஆன்மாவைக் குறிக்க பயன்படுத்துவதை நாம் உணரலாம்.

    இருநிலனாய்த் தீயாகி நீருமாகி இயமானனாய்
             எறியும் காற்றும் ஆகி
    அரு நிலைய திங்களாய் ஞாயிறாகி ஆகாசமாய்
             அட்ட மூர்த்தியாகிக்
    பெரு நலமும் குற்றமும் பெண்ணும் ஆணும் பிறர்
            உருவும் தம்முருவும் தாமேயாகி
    நெருநலையாய் இன்றாகி நாளையாகி நிமிர்புன்
             சடை அடிகள் நின்றவாறே 

அட்ட மூர்த்தங்கள் என்று சொல்லப்படும், நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று, ஆகாயம், சூரியன், சந்திரன் மற்றும் ஆன்மா ஆகிய எட்டுப் பொருட்களிலும் இறைவன் சிவபிரான் கலந்து நிற்கின்றான் என்பதை கீழ்க்கண்ட திருவாசகம் தோள்நோக்கம் பதிகம் பாடல் உணர்த்துகின்றது. எட்டுத் திசைகளோடு, கீழ், மேல் என்ற இரண்டையும் இணைத்து

    பத்து திசை என்று மணிவாசகர் இங்கே கூறுகின்றார். 
    நிலம் நீர் நெருப்பு உயிர் நீள்விசும்பு நிலாப் பகலோன்
    புலன் ஆய மைந்தனோடு எண் வகையாய்ப் புணர்ந்து நின்றான்
    உலகு ஏழ் எனத் திசை பத்து எனத் தான் ஒருவனுமே
    பல ஆகி நின்றவா தோள்நோக்கம் ஆடாமோ 

பொழிப்புரை:

நிலம், நீர், தீ, காற்று மற்றும் ஆகாயம் ஆகிய ஐந்து பூதங்கள், சூரியன் சந்திரன் மற்றும் அனைத்து உயிர்களிலும் எட்டு மூர்த்தங்களாக இறைவன் நிறைந்து உள்ளான்; உயிரால் இம்மையில் அடையும் பயன்களாகவும் மறுமையில் அடையவிருக்கும் பலன்களாகவும் உள்ள இறைவன், உலகின் அனைத்து இடங்களிலும் நிறைந்துள்ளான்; தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் தேவியையும் ஏற்றுக் கொண்டு இருப்பதால், ஆண் உருவத்தில் பெண் உருவமும் கலந்தவனாக உள்ளவன் இறைவன். அவன் பெரிய பொருட்களையும் விடவும் பெரியவனாகவும் சிறிய நுண்ணிய பொருட்களையும் விடவும் நுண்ணியவனாகவும் உள்ள இறைவன், பெரும் புகழினை உடையவன் ஆவான்.
அத்தகைய பெருமான், இந்திரன் தன்னை வழிபடும் வண்ணமாக திருவெண்காடு தலத்தில் உறைகின்றான்.    

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/07/96-கண்-காட்டு-நுதலானும்---பாடல்-3-2911945.html
2911942 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 96. கண் காட்டு நுதலானும் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, May 6, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 2:

    பேய் அடையா பிரிவு எய்தும் பிள்ளையினோடு உள்ள நினைவு
    ஆயினவே வரம் பெறுவர் ஐயுற வேண்டா ஒன்றும்
    வேயன தோள் உமை பங்கன் வெண்காட்டு முக்குள நீர்
    தோய்வினையார் அவர் தம்மை தோயாவாம் தீவினையே

விளக்கம்:

பெண்ணாகடத்தில் வாழ்ந்து வந்த அச்சுதக் களப்பாளர் எனும் சைவ வேளாளர்க்கும் அவரது மனைவியர்க்கும் நீண்ட காலமாக குழந்தை இல்லை என்ற குறை இருந்து வந்தது. அவர்கள் தங்கள் குருவாகிய அருணந்தி சிவாச்சாரியாரிடம் விண்ணப்பித்தனர். திருமுறையில் நம்பிக்கை உடைய அவர், திருமுறை ஏட்டை எடுத்து அதற்கு பூசை செய்து அதில் கயிறு சாத்தினார். கயிறு சாத்துதல் என்றால், ஏட்டினை இணைத்துள்ள கயிற்றினை அவிழ்த்து இறைவனை நினைத்து ஏட்டின் கயிற்றை ஏதாவது ஒரு பக்கம் வரும்படி இழுப்பது; பின்னர் அப்படி இழுத்த பக்கத்தில் இருக்கும் பாடலை எடுத்து படிப்பது; எதனை வேண்டி ஏடு சாத்துகிறோமோ அந்த வேண்டுகோளுக்கு ஊன்று கோலாக ஏதேனும் பொருள் இருக்கும் பதிகம் அந்த  பக்கத்தில் இருந்து, அந்த பதிகத்தை படித்தால் வேண்டுகோள் நிறைவேறும் என்ற நம்பிக்கை பண்டைய நாளிலும் இருந்த வந்தமை இந்த நிகழ்ச்சி மூலம் நமக்கு தெரியவருகின்றது. இப்போதும் தென் மாவட்டங்களில் ஏடு சாத்தி பார்க்கும் முறை வழக்கத்தில் உள்ளது. மேலும் திருஞான சம்பந்தர் வாழ்க்கையில் மதுரையில் புனல் வாதம் மேற்கொண்ட போது, ஏடு சாத்தி பார்த்த நிகழ்ச்சியை இங்கே நினவு கூர்வது  பொருத்தமே.  

மேலே கூறிய முறையில் ஏடு சாத்திப் பார்த்ததில் வெண்காடு மீது சம்பந்தப் பெருமான் பாடிய இந்த பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடல் வந்தது. இந்த பாடலில் பிள்ளை நினைவு இருந்தால் வரம் பெறுவார்; இதில் ஐயம் ஏதும் இல்லை எனும் பொருள் படும் சொற்கள் உள்ளன. இதனைக் கண்ட களப்பாளர், இறைவன் தனக்கு பிள்ளைப் பேற்றினை அளிக்கும் திருக்குறிப்பினை இந்த பாடல் மூலம் உணர்த்தியுள்ளான் என்று பேரின்பம் கொண்டார்; மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைந்த அச்சுதக் களப்பாளர், தனது மனைவியுடன் வெண்காடு சென்று அடைந்து அங்கு இருந்த மூன்று குளங்களிலும் நீராடி, இந்த பாடலையும் படித்து பெருமானை வழிபடுகின்றார். ஒரு மண்டலம் இவ்வாறு நோன்பு இருந்து வழிபட்ட பின் ஒரு நாள் அவரது கனவில் இறைவன் தோன்றி, பழவினை காரணமாக இந்தப் பிறவியில் மகப்பேறு அடையும் பேறு அவருக்கு இல்லை என கூறுகிறார். அதனைக் கேட்ட களப்பாளர் தனது பழவினையை நினைத்து தன்னை தேற்றிக் கொள்கிறார். இந்தப் பாடலில் பிள்ளை வரம் உண்டு என்று உறுதிப் படுத்துவதுடன் பழவினையின் தீய தன்மைகள் அணுகாது என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. முக்குள நீரின் சிறப்பும் இந்த பாடலில் சொல்லப் பட்டுள்ளது. பேய் போன்ற தீய சக்திகள் அணுகாது என்றும் ஒரு சமயம் அத்தகைய சக்திகள் உடலைப் பிடித்து இருந்தாலும் விலகி விடும் என்றும் சம்பந்தர் இந்தப் பாடலில் கூறுகிறார்.

அவ்வாறு தன்னைத் தேற்றிக் கொண்டாலும் அவருக்கு ஒரு சிறிய வருத்தம் இருந்தது. தனக்கு மகப்பேறு இந்தப் பிறவியில் இல்லை என்பதனை கூட பெரிய வருத்தமாக அவர் எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. அம்மையின் ஞானப் பாலை உண்டு அருள் ஞானம் பெற்ற சம்பந்தரின் வாக்கு பொய்த்துப் போவதற்கு தனது பழவினை காரணமாகி விட்டதை நினைத்து மிகவும் வருந்துகிறார். இவ்வாறு அவர் கருதியதில் இருந்து நாம் சம்பந்தர் அருளிய தேவாரப் பதிகங்களின் பலன்களை குறித்து அந்த காலத்தில் இருந்த நம்பிக்கையையும், சம்பந்தர் மீது களப்பாளருக்கு இருந்த மதிப்பையும் நாம் அறிந்து கொள்ளலாம். தனது வருத்தத்தின் காரணத்தை சொல்லி இறைவனிடம் முறையிட, சம்பந்தரின் வாக்கு மகிமையை காப்பற்ற இறைவன், களப்பாளரின் பழவினையை களைகின்றார். இதன் விளைவாக அந்த தம்பதியருக்கு ஒரு ஆண் மகன் பிறக்கிறான். அந்த மகன் தான் பின்னாளில் மெய்கண்டார் என்ற பெயருடன் விளங்கியவரும் சிவஞான போதம் எனும் சைவ சித்தாந்தத்தின் தலையான நூலை எழுதியவரும் ஆவார். சோம குண்டத்திற்கு அருகில் மெய்கண்டார் சன்னதி உள்ளது. இந்த நிகழ்ச்சி, பெருமான் தனது அடியாரின் புகழுக்கு பங்கம் வருவதை பொறுக்க முடியாதவராக இருப்பதை நாம் உணர்கின்றோம். 

இந்த தலத்தில் உள்ள மூன்று குளங்களிலும் நீராடி இறைவனைத் தொழும் அடியார்களின் தொல்வினைகள் முற்றிலும் அழிந்துவிடும் என்று திருஞான சம்பந்தர் கூறுவது, அவர் வெண்காடு தலத்தின் மீது அருளிய வேறொரு பதிகத்தின் கடைக் காப்பு பாடலில் (3.15.11) கூறுவதை நமக்கு நினைவூட்டுகின்றது. கடைக்காப்பில் ஐயனை தொழுபவர்களின் அல்லலும் அருவினையும் அறுதல் திண்ணம் என உறுதி கூறுகிறார். சம்பந்தரின் இந்த உறுதி தான் சிவபிரானின் மனத்தை மாற்றி அச்சுதக் களப்பாளரின் பழவினையின் தீப்பயனை கருகச் செய்ததோ? அருவினையை, வெண்காட்டனை நோக்கி செய்யும் தொழுகை அறுத்துவிடும் என ஆணையிடும் சம்பந்தரின் வாக்கு எந்நாளும் பொய்க்காது என்பதனை மெய்கண்டாரின் பிறப்பு நிரூபித்துவிட்டது. மேலும் தேவாரப் பாடல்கள், அவை பாடப்பெற்ற காலத்தில் அதிசயங்கள் நிகழ்த்தியது மட்டுமன்றி என்றும் அதிசயங்கள் நிகழ்த்த வல்லவை என்பதையும் நமக்கு, இந்த நிகழ்ச்சி உணர்த்துகின்றது என்று சொன்னால் மிகையாகாது.   

    நல்லவர் புகலியுள் ஞான சம்பந்தன்
    செல்வன் எம் சிவன் உறை திரு வெண்காட்டின் மேல்
    சொல்லிய அரும் தமிழ் பத்தும் வல்லவர்
    அல்லலோடு அருவினை அறுதல் ஆணையே 

.    
வேய்=மூங்கில்; தோய்வினையார்=மூழ்கி குளிக்கும் செயலை செய்யும் அடியார்கள்; ஒன்றும்=சிறிதும்; தோய்தல்=பீடித்தல். வெண்காட்டு பெருமானை தியானம் செய்து இந்த பாடலை பாடும் அடியார்கள், பிள்ளை வரம் மட்டுமன்றி, தாங்கள் நினைக்கும் வேறு பல கோரிக்கைகளும் நிறைவேற்றப் பெறுவார்கள் என்பதை உள்ள நினவு என்ற தொடர் மூலம் சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார். அத்தகைய அடியார்களை தீய சக்திகள் அணுகாது என்றும் ஒருகால் ஏற்கனவே அணுகியிருந்தால் அவை விலகிவிடும் என்பதும் இந்த பாடல் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது.   

பொழிப்புரை:

திருவெண்காடு தலத்தில் உள்ள மூன்று குளங்களிலும் நீராடி வெண்காட்டு பெருமானை தியானிக்கும் அடியார்களை பேய்கள் அணுகாது; ஒருகால் ஏற்கனவே அணுகியிருந்தால் அவை அந்த அடியார்களை விட்டு நீங்கி விடும்; மேலும் அத்தகைய அடியார்கள் பிள்ளை வரம் பெறுவது மட்டுமன்றி, தங்களது விருப்பங்கள் ஈடேறப் பெறுவார்கள். இதற்கு எந்த விதமான ஐயமும் எவரும் கொள்ள வேண்டாம்; மூங்கில் போன்று அழகான தோள்களை உடைய உமையன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகமாகக் கொண்டுள்ள இறைவன் உறையும் திருவெண்காடு தலத்தில் உள்ள மூன்று குளங்களிலும் தோய்ந்து நீராடும் அடியார்களை தீவினைகள் பீடிக்காமல் விட்டுவிலகும்.   

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/06/96-கண்-காட்டு-நுதலானும்---பாடல்-2-2911942.html
2911940 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 96. கண் காட்டு நுதலானும் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Saturday, May 5, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 1

பின்னணி:

இரண்டாவது தல யாத்திரையாக நனிபள்ளி சென்ற திருஞான சம்பந்தர், நனிபள்ளி நிலத்தின் தன்மையை தனது தேவாரப் பாடலால் மாற்றிய பின்னர், அங்கிருந்து தலைச்சங்காடு, வலம்புரம், சாய்க்காடு மற்றும் பல்லவனீச்சசரம் ஆகிய தலங்கள் செல்கின்றார், அதன் பின்னர் திருவெண்காடு தலம் சென்று அடைகின்றார். திருஞானசம்பந்தர் தங்களது ஊருக்கு வருவதை அறிந்த, அந்த தலத்தில் இருந்த அடியார்கள், சொல்ல ஒண்ணாத மகிழ்ச்சி அடைந்தவர்களாக, அவரின் எதிரே சென்று அவரை வரவேற்று பின்னர் அவரை அழைத்துக் கொண்டு வெண்காடு நகரத்திற்குள்ளே புகுந்தனர். பெருமான் வீற்றிருக்கும் திருக்கோயில் கோபுரத்தைக் கண்ட பிள்ளையார், மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் கோபுரத்தின் முன்னர் தாழ்ந்து வணங்கி, அடியார்கள் புடை சூழ திருக்கோயிலை வலம் வந்த பின்னர், பெருமானின் சன்னதி முன்னர், நிலத்தில் விழுந்து தொழுதார். திருவெண்காடு தலத்தில் குடி கொண்டிருக்கும் மெய்ப்பொருள் ஆகிய இறைவனைப் புகழ்ந்து கண்காட்டும் நுதலானும் என்று தொடங்கும் சீகாமரம் பண்ணில் அமைந்த தேவார திருப்பதிகம் பாடினர் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். 

    மெய்ப்பொருள் ஆயினாரை வெண்காடு மேவினாரைச்
    செப்பரும் பதிக மாலை கண் காட்டு நுதல் முன் சேர்த்தி
    முப்புரம் செற்றார் பாதம் சேரும் முக்குளமும் பாடி
    ஒப்பரும் ஞானம் உண்டார் உள மகிழ்ந்து ஏத்தி வாழ்ந்தார்

மேற்கண்ட பாடலில் முக்குளம் என்று சேக்கிழார் குறிப்பிடுவது இந்த தலத்திலுள்ள, சோம குண்டம், சூரிய குண்டம் மற்றும் அக்கினி குண்டம் ஆகிய மூன்று குளங்களாகும். இந்த குளங்களின் சிறப்பினை பட்டினப்பாலை மற்றும் சிலப்பதிகாரம் ஆகிய சங்க நூல்கள் உணர்த்துகின்றன. பட்டினப்பாலை நூல், முதல் இரண்டு குளங்களை, இரு காமத்து இணை ஏரி என்று குறிப்பிடுகின்றது. சிலப்பதிகாரம்  கனாத் திறம் உரைத்த காதையில், தீய கனவு கண்ட கண்ணகி தனது தோழியிடம் தான் கண்ட கனவை கூறி தன் பயத்தை உரைக்கிறாள். கண்ணகியைத் தேற்றும் முகமாக கண்ணகியின் தோழி தேவந்தி கண்ணகிக்கு இந்த கோயிலில் உள்ள சோமகுண்டம் மற்றும் சூரியகுண்டம் எனும் குளத்தில் குளித்து பின்னர் மன்மதனை வழிபாடு செய்தால், தனது கணவரை இந்த பிறவி மட்டும் அல்லாமல் அடுத்த பிறவியிலும் கூட பிரியாமல் சேர்ந்து இருக்கலாம் என்று அறிவுரை கூறுகிறாள்; சோமகுண்டம் சூரியகுண்டம் துறை மூழ்கிக் காமவேள் கோட்டம் தொழுதார் கணவரொடும் தாம் இன்புறுவர் உலகத்துத் தையலார் போகம் செய் பூமியினும் போய்ப் பிறப்பர், என்பதே சிலப்பதிகாரத்து வரிகள் ஆகும். காமவேள் கோட்டம் என்பது பூம்புகார் நகரத்தின் ஒரு பகுதியாகும். திருவெண்காடு தலம் சீர்காழி தலத்திற்கு தென்மேற்கில் சுமார் பதினேழு கி.மீ. தொலைவில் பூம்புகார் செல்லும் பாதையில் அமைந்துள்ளது.  

மேற்கண்ட பெரிய புராணத்து பாடலில் உளம் மகிழ்ந்து ஏத்தி வாழ்ந்தார் என்பதன் மூலம், சிவபிரானை வாழ்த்தி வழிபடுவதே, தனது வாழ்க்கை முறையாக திருஞானசம்பந்தர் கொண்டிருந்தார் என்று சேக்கிழார் பிரான் நமக்கு உணர்த்துகின்றார். சிவபிரானை ஏத்தி வாழ்தலே வாழ்க்கை ஆகும் என்று மணிவாசகப் பெருமான், ‘பண்டாய நான்மறை’ என்று தொடங்கும் பதிகத்தில் பாடுகின்றார்.
    
   வாழ்ந்தார்கள் ஆவாரும் வல்வினையை மாய்ப்பாரும்
    தாழ்ந்து உலகம் ஏத்தத் தகுவாரும் – சூழ்ந்து அமரர்
    சென்று இறைஞ்சி ஏத்தும் திருவார் பெருந்துறையை
    நன்று இறைஞ்சி ஏத்தும் நமர்

பாடல் 1:

    கண் காட்டு நுதலானும் கனல் காட்டும் கையானும்
    பெண் காட்டும் உருவானும் பிறை காட்டும் சடையானும்
    பண் காட்டும் இசையானும் பயிர் காட்டும் புயலானும்
    வெண்காட்டில் உறைவானும் விடை காட்டும் கொடியானே

விளக்கம்:

இந்த பாடலில் பரமனின் கோலம் நமக்கு காட்டும் பொருட்களை மிகவும் நயமாக சம்பந்தர் கூறுகின்றார். பரமனின் நெற்றி, மூன்றாவது கண்ணையும், அவனது கை தீப்பிழம்பினையும், உருவம் ஓர் கூறு உவந்து பெற்றுக் கொண்ட மாதினையும், சடை தஞ்சம் பெற்ற பிறையையும், அவன் பாடும் இசை பண்ணையும், காட்டும் நேர்த்தி சம்பந்தரை நெகிழ வைக்கின்றது. புயல் என்பது இங்கு நீரை குறிக்கும். பரமன், பயிரை வளம்படுத்தும் நீரை போல மன்னுயிர்களுக்கு வளமாக உள்ளான் என கூறும் இவர் அவனது கொடி விடையை (விடை என்றால் நந்தி என்று பொருள்) காட்டுகின்றது என கூறி பாடலை நிறைவு செய்கிறார். நெற்றிக் கண் கோபத்தையும் அருளையும்
காட்டும் என்று சிவக்கவிமணி தனது பெரிய புராண விளக்கத்தில் கூறுகின்றார். மன்மதனை சினந்து நோக்கிய போது கோபத்தை காட்டிய நெற்றிக்கண், முருகப் பெருமான் பிறப்பதற்கு காரணமாக இருந்து ஆறு சுடர்களை வெளிப்படுத்தி தேவர்களுக்கு அருளியது அல்லவா.

கனல் காட்டும் கையான் என்று, பெருமான் தனது உள்ளங்கையினில் அனல் ஏந்தி ஆடுவதை திருஞானசம்பந்தர் குறிப்பிடுவது நமக்கு காரைக்கால் அம்மையாரின் அற்புதத் திருவந்தாதி (பதினோராம் திருமுறை) பாடல் ஒன்றினை நினைவூட்டுகின்றது. இயல்பாகவே பெருமானின் திருமேனி சிவந்த நிறம் கொண்டது என்று பல திருமுறை பாடல்கள் உணர்த்துகின்றன. எனவே அவரது கையும் இயல்பாகவே சிவந்து காணப் படுகின்றது. மேலும் தீயே வடிவமாக இருப்பவன் சிவபெருமான். பெருந்தீயாகிய அவனுக்கு, அவனது உள்ளங் கையினில் இருக்கும் சிறிய செந்தழல் எம்மாத்திரம். மேலும் தீயினில் இருந்தவாறு நடம் புரியும் வல்லமை படைத்த அவனை தீ எவ்வாறு பாதிக்கும். எனவே அவனோடு இணைந்ததால் தான் தீ செம்மை நிறம் பெற்று திகழ்கின்றது என்று பாடலின் இரண்டாவது அடியில் விளக்குகின்றார்; ஆடுதல் என்ற சொல்
பொதுவாக நீராடுவதை குறிக்கும். செந்தழலும் தண்ணீர் போன்று பெருமானுக்கு குளிர்ந்து இருப்பதால் தான், தீயாடும் பெருமான் என்று அருளாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றார்களோ. பிறங்க=விளங்க. 

    அழல் ஆட அங்கை சிவந்ததோ அங்கை 
    அழகால் அழல் சிவந்ததோ -- கழல் ஆட
    பேயோடு கானில் பிறங்க அனலேந்தித்
    தீ ஆடுவாய் இதனை செப்பு

இந்த பாடல் நமக்கு இதே தலத்தின் மீது அப்பர் பிரான் வெண்காடு தலத்தின் மீது அருளிய குறுந்தொகை பதிகத்தின் முதல் பாடலையும் (5.49.1) நினைவூட்டுகின்றது. இந்த பாடலில், அப்பர் பிரான் பண் காட்டிய பெருமான் என்றும் அடியார்க்கு கண் காட்டி கண்ணில் நின்ற மணியாக இருப்பதையும், தனது உருவத்தில் பெண் வடிவம் இருப்பதையும், சென்னியில் பிறைச் சந்திரன் இருப்பதையும் காட்டுகின்றான் என்று உணர்த்தி, அத்தகைய வெண்காட்டினை சென்றடைந்து உய்வீர்கள் என்று நமக்கு அறிவுரை கூறுகின்றார். 

    பண் காட்டிப் படியாய தன் பத்தர்க்குக்
    கண் காட்டிக் கண்ணில் நின்ற மணி ஒக்கும் 
    பெண் காட்டிப் பிறைச் சென்னி வைத்தான் திரு
    வெண்காட்டை அடைந்து உய் மட நெஞ்சமே

நுதல்=நெற்றி; கொடியான்=கொடியினை உடையவன்; இசை வடிவமாக இருப்பவன் பெருமான் என்று குறிப்பிடுவது, ஏழிசையாய் இசைப் பயனாய் என்று சுந்தரர் கூறும் பாடலை (7.51.10) நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. துரிசு=தவறுகள்; திருவொற்றியூரில் வாழ்ந்து வந்த சங்கிலி நாச்சியாரை திருமணம் செய்து கொண்டதால் தானே, திருவாரூர் செல்ல முடியாமல் ஒற்றியூ]ரில் தங்கும் படி நேர்ந்ததை நினைத்து மனம் வருந்தி சுந்தரர் பாடிய பாடல். திருமணம் செய்து கொண்டமையால் இல்லற பந்தத்தில் தான் மாட்டிக் கொண்டதை நினைத்த சுந்தரர், தான் செய்த தவறுகள் என்று இரண்டு திருமணங்களையும் கருதுகின்றார். சங்கிலியார் மற்றும் பரவையார் மீது தான் கொண்டிருந்த காதல் ஈடேற பெருமான் உதவியதால், தான் செய்த அந்த தவறுகளுக்கு உடனாக இருந்தவன் என்று பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். ஏழிசையாகவும் அந்த இசையின் பயனாகிய பண்களாகவும் இறைவன் உள்ள நிலை இந்த பாடலில் குறிப்பிடப்படுகின்றது. மாழை=மாவடு போன்று நீண்ட அழகிய கண்கள்; ஒண்கண்=ஒளி மிகுந்த கண்கள்;     

    ஏழிசையாய் இசைப் பயனாய் இன்னமுதாய் என்னுடைய
    தோழனுமாய் யான் செய்யும் துரிசுகளுக்கு உடனாகி
    மாழை ஒண்கண் பரவையைத் தந்து ஆண்டானை மதியில்லா
    ஏழையேன் பிரிந்து இருக்கேன் என் ஆரூர் இறைவனையே 

திருநாரையூர் தலத்தின் மீது திருஞான சம்பந்தர் அருளிய பாடலில் (3.107.7) ஏழிசையின் பொருளாக இருப்பவன் இறைவன் என்று குறிப்பிடுகின்றார். புணர்ப்பு=சேர்பித்தல்; உயிர்கள் செய்கின்ற செய்கைகளின் பயன்களை வினைகளின் வடிவத்தில் அந்தந்த உயிர்களுடன் சேர்ப்பிப்பது இறைவன் செய்யும் திருவிளையாடல் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் உணர்த்துகின்றார். 

    ஊழியும் இன்பமும் காலமாகி உயரும் தவமாகி
    ஏழிசையின் பொருள் வாழும் வாழ்க்கை வினையின் புணர்ப்பாகி
    நாழிகையும் பல ஞாயிறாகி நளிர் நாரையூர் தன்னில்
    வாழியர் மேதகு மைந்த செய்யும் வகையின் விளைவாமே

கற்குடி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (6.60.3) அப்பர் பிரான் இறைவனை ஏழிசையாக இருப்பவன் என்று அழைக்கின்றார். ஐம்பூதங்களின் தன்மை விளக்கப்படும் பாடல். பரந்த வெளியிலிருந்து நாதம் பிறந்தமையால், ஆகாயத்தின் குணம் ஒலி என்று கூறுவார்கள். வீசும் காற்றில் ஒலி மற்றும் தொடு உணர்வு (ஊறு) ஆகிய இரண்டு பண்புகள் இருப்பதை நாம் உணர்கின்றோம். தீ, ஒலி கொண்டு உணரப்படுவதாகவும், தொடு உணர்வினால் அறியப்படுவதாகவும் விளங்குவதுடன், ஒளியுடனும் திகழ்கின்றது. நீருக்கு, ஒலி, ஊறு, ஒளி, மற்றும் சுவை ஆகிய நான்கு குணங்கள் உள்ளன. நிலத்திற்கு, நீரின் நான்கு குணங்களுடன் வாசனை ஆகிய ஐந்தாவது குணமும் உள்ளது. மேற்கண்ட குணங்களாக இறைவனே இந்த ஐந்து பூதங்களிலும் பரவி இருப்பதாக அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். ஒளிர்கின்ற நெருப்பு என்பதைக் குறிக்க வயங்கு எரி என்று கூறப்பட்டுள்ளது  வானில் உள்ள நட்சத்திரங்களின் எண்ணிக்கையை நம்மால் அறிய முடியாது அல்லவா. அத்தகைய விண்மீன்களின் எண்ணிக்கையை விட அதிகமான திருநாமங்களை உடையவன் என்பதை உணர்த்தும் முகமாக தாரகைகள் தம்மின் மிக்க எண் என்று இறைவனை அப்பர்பிரான் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார்

    மண்ணதனில் ஐந்தை மாநீரில் நான்கை
        வயங்கெரியில் மூன்றை மாருதத்து   இரண்டை
    விண்ணதனில் ஒன்றை விரிகதிரைத் தண்மதியைத்
         தாரகைகள் தம்மின் மிக்க
    எண்ணதனில் எழுத்தை ஏழிசையைக் காமன்
         எழில் அழிய எரியுமிழ்ந்த இமையா நெற்றிக்
    கண்ணவனைக் கற்குடியில் விழுமியானைக்
          கற்பகத்தைக் கண்ணாரக் கண்டேன்  நானே

 
பொழிப்புரை:

தனது மூன்றாவது கண்ணினைக் காட்டும் நெற்றியை உடையவனும், தீப்பிழம்பினைக் காட்டும் கையினை உடையவனும், தனது உடலின் ஒரு பகுதி பெண்ணின் உருவம் என்று காட்டுவானும், தன்னிடம் சரணடைந்த பிறைச் சந்திரனைக் காட்டும் சடையினை உடையவனும், பண்ணினை காட்டும் ஏழிசையாக இருப்பவனும், பயிரினை வளர்க்கும் மழையாக இருப்பவனும் ஆகிய இறைவன் திருவெண்காடு தலத்தில் உறைகின்றான். அவன் தனது கொடியினில் எருதினை சித்திரமாக வைத்துள்ளான்.    

Audio

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/may/05/96-கண்-காட்டு-நுதலானும்---பாடல்-1-2911940.html
2902702 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 94. பூவார் கொன்றை - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, May 2, 2018 03:17 PM +0530
பாடல் 10:

    பெருக்கப் பிதற்றும் சமணர் சாக்கியர்
    கரக்கும் உரையை விட்டார் காழியார்
    இருக்கின் மலிந்த இறைவர் அவர் போலாம்
    அருப்பின் முலையாள் பங்கத்து ஐயரே 

விளக்கம்:

பெருக்க=மிகவும் அதிகமாக; பிதற்றும்=சாரமற்ற சொற்களைப் பேசும்; கரக்கும்=உண்மையை மறைத்து பேசும்; அருப்பின் முலையாள்=அரும்பு போன்று மேன்மை வாய்ந்த மார்பகங்கள்;' இருக்கின் மலிந்த=இருக்கு முதலான நான்கு வேதங்களில் நிறைந்துள்ள;

பொழிப்புரை:

மிகவும் அதிகமாக சாரமற்ற சொற்களைப் பேசும் சமணர்களும், உண்மையை மறைத்துப் பேசும் புத்தரின் சொற்களையும், சீர்காழியில் வீற்றிருக்கும் பெருமான் ஒரு பொருட்டாக  கருதாமல் நீக்குகின்றார்; இருக்கு முதலாகிய நான்கு வேதங்களில் நிறைந்துள்ள பெருமான், அரும்பு போன்று மென்மையான மார்பகங்களை கொண்டுள்ள உமையம்மையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் வைத்துள்ளார்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/23/94-பூவார்-கொன்றை---பாடல்-10-2902702.html
2902704 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 94. பூவார் கொன்றை - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, May 2, 2018 03:17 PM +0530
பாடல் 11:

    காரார் வயல் சூழ் காழிக்கோன் தனைச்
    சீரார் ஞான சம்பந்தன் சொன்ன
    பாரார் புகழப் பரவ வல்லவர்
    ஏரார் வானத்து இனிதா இருப்பரே

விளக்கம்:

கார்=நீர் காரார்=நீர்வளம் மிகுந்த; ஏரார்=அழகு பொருந்திய; திருஞான சம்பந்தரின் பதிகங்களை பாடும் அடியார்களை உலகத்தவர் புகழ்வார் என்று இங்கே கூறுகின்றார்.  ;

பொழிப்புரை:

நீர்வளம் நிறைந்த வயல்களால் சூழப்பட்ட சீர்காழி நகரில் உறையும் இறைவனை, சிறப்பு வாய்ந்த திருஞான சம்பந்தர் சொன்ன பாடல்கள் கொண்டு, உலகத்தவர் புகழும் வண்ணம் பாடி இறைவனை புகழ வல்லவர்கள், அழகிய முக்தி உலகம் சென்றடைந்து நிலையான இன்பத்துடன் இருப்பார்கள்.  

முடிவுரை:

தோடுடைய, நறவநிறை வண்டு, என்று தொடங்கும் இரண்டு பதிகங்கள் மற்றும் இந்த பதிகத்தில் காணப்படும் முதல் பத்து பாடல்களில் பெருமானின் பெருமை உணர்த்தப் படுகின்றது, இந்த பாடல்களில் பெருமானைத் தொழுவதால் நமக்கு கிடைக்கும் பலன்கள் எங்கும் குறிப்பிடப்படவில்லை. பதிகத்தின் கடைப்பாடலில், இந்த பதிகத்தினை சொல்லி பெருமானைத் தொழும் அடியார்கள் பெறுகின்ற பயன் கூறப்பட்டுள்ளது. பெருமானின் பெருமையை உணரும் மாந்தர்கள், எவரும் சொல்லாமலே, பெருமானைத் தொழுது பயன் அடைவார்கள் என்பது சம்பந்தரின் திருவுள்ளக் கருத்து போலும். நாம் அவரது திருவுள்ளக் கருத்தினை புரிந்து கொண்டு, பெருமானைத் தொழுது பயன் அடைவோமாக. 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/24/94-பூவார்-கொன்றை---பாடல்-11-2902704.html
2902698 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 94. பூவார் கொன்றை - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, May 2, 2018 03:16 PM +0530
பாடல் 8:

    எடுத்த அரக்கன் நெரிய விரல் ஊன்றிக்
    கடுத்து முரிய அடர்த்தார் காழியார்
    எடுத்த பாடற்கு இரங்கும் அவர் போலாம்
    பொடிக்கொள் நீறு பூசும் புனிதரே 

விளக்கம்:

கடுத்து=கோபம் கொண்டு: பாடல்=சாமகானம்; பொடி=திருநீறு


பொழிப்புரை:

தனது வழியில் குறுக்கிட்டது என்று தவறாக கருதி கயிலை மலையினைப் பேர்த்து எடுக்க முயற்சி செய்த அரக்கன் இராவணனின் உடல் நெரியும் வண்ணம் கால் விரலை கயிலை மலையின் மீது ஊன்றி, அரக்கனது ஆற்றலை அடக்கியவர் சீர்காழி தலத்தில் உறையும் பெருமானாவார். மேற்கண்டவாறு மலையின் கீழே அமுக்குண்டு வருந்திய அரக்கன் இராவணன், தனது தவறினை உணர்ந்து, சாமகானத்தால் பெருமானைப் புகழ்ந்து பாட அரக்கனுக்கு அருளிய பெருமான், தனது திருமேனி முழுவதும் திருநீறு பூசிக்கொண்டு புனிதராக விளங்குகின்றார். 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/21/94-பூவார்-கொன்றை---பாடல்-8-2902698.html
2902700 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 94. பூவார் கொன்றை - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, May 2, 2018 03:16 PM +0530
பாடல் 9:

    ஆற்றல் உடைய அரியும் பிரமனும்
    தோற்றம் காணா வென்றிக் காழியார்
    ஏற்றம் ஏறு அங்கு ஏறும் அவர் போலாம்
    கூற்றம் மறுகக் குமைத்த குழகரே 

விளக்கம்:

இந்த பாடலில் திருமாலையும் பெருமானையும் ஆற்றல் உடையவர்கள் என்று திருஞான சம்பந்தர் கூறுகின்றார். திருமாலின் வலிமை அனைவரும் அறிந்ததே. நெடிய உருவம் கொண்ட திருவிக்ரமனாக அவதாரம் எடுத்து, இரண்டு அடிகளால் விண்ணுலகத்தையும் மண்ணுலகத்தையும் அளந்த வல்லமை படைத்தவர் திருமால்; மேலும் வராகமாக அவதாரம் எடுத்து கடலின் அடியில் மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த பூமியையும் மீட்டெடுத்த வல்லமை படைத்தவர் திருமால். இத்தகைய வல்லமை படைத்த திருமால் பன்றியாக ஊடுருவி நீண்ட தூரம் சென்ற போதிலும், அவரால் பெருமானின் திருவடியை காண முடியவில்லை. எப்போதும் வேதங்களைப் படித்தவாறு படைத்தல் தொழிலில் எடுபடும் பிரமனும் ஆற்றல் மிக்கவர். எனினும் அவராலும் பெருமானின் திருமுடியைக் காண முடியவில்லை. எனவே ஆற்றல் மட்டும் எந்த விதத்திலும் இறைவனைக் காண்பதற்கும் உணர்வதற்கும் உதவாது; இறைவனின் அருளும் வேண்டும். இந்த கருத்தினை மிகவும் அழகாக அப்பர் பிரான், இறைவனின் அருளே கண்ணாகக் காணின் அல்லால், அவனது திருவுருவத்தை நாம் அறிய முடியாது என்று கூறும் பாடலையும் நாம் இங்கே காண்போம். மேலும், அவனுக்கு ஒப்பாக சொல்வதற்கு எவரும் இல்லை, அவன் ஓரூரில் உறைபவன் அல்லன்: அவனது உருவத்திற்கு உவமை ஏதும் இல்லை: எனவே இறைவனின் நிறம் இன்னது, அவனுக்கு உவமையாக இந்த பொருட்கள் உள்ளன என்று எவராலும் சொல்ல முடியாது என்ற கருத்தை அப்பர் பிரான் வெளிப்படுத்தும் பாடல் (6.97.10) இது

    மைப்படிந்த கண்ணாளும் தானும் கச்சி மயானத்தான்
                வார்சடையான் என்னின்  அல்லால்
    ஒப்புடையனல்லன் ஒருவனல்லன் ஓரூரனல்லன்
                 ஓர் உவமனில்லி
    அப்படியும் அந்நிறமும் அவ்வண்ணமும் அவனருளே
                 கண்ணாகக் காணின் அல்லால்
    இப்படியன் இந்நிறத்தன் இவ்வண்ணத்தன் இவன் இறைவன்
                 என்றெழுதிக் காட்ட ஒணாதே

பொழிப்புரை:

மிகுந்த ஆற்றல் உடைய திருமாலும் பிரமனும் காண முடியாத வண்ணம் நீண்ட அழலாக நின்ற பெருமானின் தன்மை, அவர்கள் இருவரது ஆற்றலையும் வெற்றி கொண்டது. சிறப்பு மிக்கதாக கருதப்படும் இடபத்தினைத் தனது வாகனமாகக் கொண்டுள்ளவனும், சீர்காழி நகரத்தில் உறைபவனும் ஆகிய இறைவன், கூற்றுவனையும் வெற்றி கொண்டு, சிறுவன் மார்க்கண்டேயனின் உயிரைக் காப்பாற்றியவர் அழகும் இளமையும் ஒருங்கே கொண்டவர் ஆவார்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/22/94-பூவார்-கொன்றை---பாடல்-9-2902700.html
2902693 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 94. பூவார் கொன்றை - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, May 2, 2018 03:15 PM +0530
பாடல் 5:

    
மாடே ஓதம் எறிய வயல் செந்நெல்
    காடேறிச் சங்கு ஈனும் காழியார்
    வாடா மலராள் பங்கர் அவர் போலாம்
    ஏடார் புரம் மூன்று எரித்த இறைவரே  

விளக்கம்:

மாடே=அருகினில்; ஓதம்=கடல் அலைகள்; ஏடு=குற்றம்; இந்த பாடலில் அன்னை பார்வதி தேவியை, வாடா மலராள் என்று திருஞானசம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். கற்புக்கரசியாக திகழும் மாதர்கள் அணியும் மாலைகள் வாடுவதில்லை என்ற நம்பிக்கை பண்டைய நாளில் இருந்து வந்தது போலும். பயிர்கள் அடர்ந்ந்து கிடந்த வயல்கள் என்பதால் வயற்காடு என்று கூறுகின்றார். 

பொழிப்புரை:

கடல் அலைகளால் வீசி எறியப்பட்ட சங்குகள், செந்நெல் பயிர்கள் அடர்ந்து வளர்ந்திருந்த காடுகளில் அமர்ந்து முத்தினை ஈனும் செல்வம் படித்தாக விளங்கிய காழி நகரினில் உறையும் இறைவன், கற்பில் சிறந்தவளாக விளங்கியவளும் தான் அணிந்துள்ள மாலை வாடாமல் இருக்கும் தன்மையைப் பெற்றவளும் ஆகிய அன்னை பார்வதி தேவியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் வைத்துக் கொண்டுள்ள இறைவன், குற்றங்கள் புரிந்து பலரையும் துன்புறுத்தி வந்த திரிபுரத்து அரக்கர்களின் மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளையும் எரித்தவர் ஆவார்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/18/94-பூவார்-கொன்றை---பாடல்-5-2902693.html
2902694 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 94. பூவார் கொன்றை - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, May 2, 2018 03:15 PM +0530
பாடல் 6:

    கொங்கு செருந்தி கொன்றை மலர் கூடக்
    கங்கை புனைந்த சடையார் காழியார்
    அங்கண் அரவம் ஆட்டும் அவர் போலாம்
    செங்கண் அரக்கர் புரத்தை எரித்தாரே

விளக்கம்:

அங்கண்=அழகிய கண்கள்

பொழிப்புரை:

கோங்கு செருந்தி கொன்றை ஆகிய மலர்களுடன் கங்கை நதியையும் தனது சடையில் சூடிக் கொண்டுள்ள பெருமான் காழி நகரத்தில் உறைகின்றார். அவர் அழகிய கண்களை உடைய பாம்புகளைத் தனது உடலின் பல்வேறு இடங்களில் அணிகலனாக பூண்டுள்ளார். கோபத்தினால் சிவந்த கண்களை உடையவர்களாக திகழ்ந்த திரிபுரத்து அரக்கர்களின் மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளையும் எரித்தவர் ஆவார், 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/19/94-பூவார்-கொன்றை---பாடல்-6-2902694.html
2902697 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 94. பூவார் கொன்றை - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, May 2, 2018 03:15 PM +0530
பாடல் 7:


    கொல்லை விடை முன் பூதம் குனித்தாடும்
    கல்லவடத்தை உகப்பார் காழியார்
    அல்ல இடத்து நடந்தார் அவர் போலாம்
    பல்ல விடத்தும் பயிலும் பரமரே

விளக்கம்:

கல்லவடம்=பறை போன்ற ஒரு வகை தோலிசைக் கருவி: வடாரண்யம் என்பதற்கு ஆலங்காடு என்று பொருள். எனவே கல்லவடம் என்ற சொல் கல்லால மரத்தினை குறிப்பதாகவும் பொருள் கூறுவார்கள். அல்ல இடம்=பிறர் செல்ல தயங்குமிடம், சுடுகாடு; கொல்லை என்பது முல்லை நிலத்தினை குறிக்கும். முல்லை நிலத்திற்கு உரிய விலங்கு எருது என்பதால் கொல்லை ஏறு என்று இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றது. முல்லை நிலத்திற்கு உரிய தெய்வம் திருமால். பெருமான் திரிபுரத்து அரக்கர்களுடன் போர் புரியச் சென்றபோது, தனது காலினை தேர்த்தட்டில் வைத்த போது அவரது பாரத்தை தாங்க முடியாமல் தேரின் அச்சு முறிந்தது. அந்த தருணத்தில் திருமால், எருதின் வடிவம் எடுத்து பெருமானை தாங்கிய வரலாறு புராணத்திலும் பல திருமுறை பாடல்களிலும் கூறப்படுகின்றது. அந்த நிகழ்ச்சியினை நினைவூட்டும் வகையில், முல்லை நிலத்திற்கு உரிய தெய்வமாகிய திருமாலை வாகனமாக ஏற்றவர் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. இந்த பாடலில் குறிப்பிட்டது போன்று பல திருமுறைப் பாடல்கள் கொல்லை விடை என்றும் கொல்லை ஏறு என்றும் பெருமானின் வாகனத்தை குறிப்பிடுகின்றன. அத்தகைய பாடல்கள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காண்போம்.

சண்பை நகர் (சீர்காழியின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று) மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் (1.66.5) ஒன்றினில் கொல்லை எருது ஏறுபவன் என்று இறைவனை சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். மருப்பு=கொம்பு; சலமார் யானை=வஞ்சனை மிகுந்த யானை; நாளிகேரம்= தென்னை; தென்னை மரத்தின் பாளை யானையின் தந்தம் போன்று வெண்மையாக காணப்படும் சோலைகள் நிறைந்த நகரம் என்று சீர்காழியினை சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். பெருமான் நஞ்சினை உண்டு தேவர்களின் இடர் தீர்த்ததால் தான், அவர்களால் அமுதம் உண்ண முடிந்தது என்பதால் விடம் உண்டு தேவர்க்கு அமுதம் அருள் செய்தவன் என்று கூறுவதை நாம் உணரலாம். 

    கலமார் கடலுள் விடம் உண்டு அமரர்க்கு அமுதம் அருள் செய்த
    குலமார் கயிலைக் குன்றது உடைய கொல்லை எருது ஏறி
    நலமார் வெள்ளை நாளிகேரம் விரியா நறும்பாளை 
    சலமார் கரியின் மருப்பு காட்டும் சண்பை நகராரே 

சீர்காழி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (2.97.6) கொல்லை ஏறது ஏறுவான் என்று இறைவனை சம்பந்தர் அழைக்கின்றார். தவறு, பொய் என்ற பொருள் தரும் அபத்தம் என்ற வடமொழிச் சொல் அவத்தம் என்று தமிழாக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளது, இயங்கு-நடத்தல்; பிணக்கு=மாறுபாடு; துன்பமயமான வாழ்க்கையை நடத்தி, பெறுவதற்கு அறிய மனித வாழ்க்கையை வீணாக நடத்தி, உலக மாயைகளில் முரண்பாடுகளில் ஆழ்ந்து கிடக்கும் உலகத்தவர்களே, நீங்கள் எழுந்து புறப்பட்டு சீர்காழி தலத்தினை அடைந்து இறைவனை வழிபட்டு உய்வினை அடைவீர்களாக. நமக்கு அருள் புரியும் நோக்கத்துடன், நாம் அவனுக்கு பிச்சையாக இடும் மும்மலங்களையும் பெற்றுக்கொள்ளும் பொருட்டு, பலி கேட்டு திரியும் இறைவனிடம் நமது மலங்களை சமர்ப்பித்து விட்டு உய்வினை அடைய வேண்டும் என்று இந்த பாடல் மூலம் சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார். பல் இல் வெண்தலை என்று பறிக்கப்பட்ட பிரமனின் தலையை சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார்.     

    அல்லல் வாழ்க்கை உய்ப்பதற்கு அவத்தமே பிறந்து நீர்
     எல்லை இல் பிணக்கினில் கிடந்திடாது எழுமினோ 
     பல் இல் வெண் தலையினில் பலிக்கு இயங்கு பான்மையான்
    கொல்லை ஏறது ஏறுவான் கோலக் காழி சேர்மினே

தோணிபுரம் (சீர்காழியின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று) தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (3.81.4) திருஞானசம்பந்தர் கொல்லை விடையேறு உடையவன் என்று இறைவனை குறிப்பிடுகின்றார். நா அணவு மாலை=அடியார்களின் நாவினில் பொருந்தும் சொல்மாலை; ஒல்லை=ஓசை; மாலை ஒல்லை உடையான்= அடியார்கள் பாடும் பாமாலைகளின் ஓசையை கேட்பவன்; அடையலார்=வேதநெறியினை அடையாத திரிபுரத்து அரக்கர்கள்; ஒள்ளழல்=ஒளிவீசும் நெருப்பு; அடைவு=சாக்கு, காரணம்; பெருமான் இடர்களை மிகவும் விரும்பத்துடன் தீர்த்து அருள்பவன். பெருமான், அடியார்கள் இடும் விண்ணப்பங்களை ஏற்றுக்கொண்டு அதனை ஒரு காரணமாக கொண்டு அவர்களின் இடர்களை தீர்ப்பதாக சம்பந்தர் கூறுகின்றார்.   

    கொல்லை விடை ஏறுடைய கோவணவன் நா அணவும் மாலை
    ஒல்லை உடையான் அடையலார் ஆரரணம் ஒள்ளழல் விளைத்த
    வில்லை உடையான் மிக விரும்பு பதி மேவிவளர்  தொண்டர்
    சொல்லை அடைவாக இடர் தீர்த்தருள் செய் தோணிபுரமாமே 

உசாத்தானம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (3.33.2) சம்பந்தர் கொல்லை ஏறு என்று குறிப்பிடுவதை நாம் காணலாம். பல்லை ஆர் படுதலை, முன்னம் ஒரு காலத்தில் பற்கள் நிறைந்திருந்த தலை என்று பிரமனின் மண்டை ஓட்டினை சம்பந்தர் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். படுதலை=இறந்தவரின் தலை, கிள்ளி பறிக்கப்பட்டு உயிரின் தொடர்பு அறுக்கப்பட்டமையால் இறந்தவரின் தலை என்று கூறுகின்றார். நறை கமழ்=தேன் மணம் வீசும்

    கொல்லை ஏறுடையவன் கோவண ஆடையன்
    பல்லை ஆர் படுதலைப் பலி கொளும் பரமனார்
    முல்லை ஆர் புறவணி முதுபதி நறை கமழ்
    தில்லையான் உறைவிடம் திருவுசாத்தானமே

பாதாளீச்சரம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (1.108.8) திருஞானசம்பந்தர் கொல்லை விடை உகந்தான் என்று பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். இந்த பாடலில் இராவணனின் கயிலாய நிகழ்ச்சியை குறிப்பிடும் சம்பந்தர், மலையின் ஆட்டத்தால் நடுங்கிய உமையன்னை என்று குறிப்பிட்டு, அன்னையின் நடுக்கத்தை தீர்ப்பதற்காக, பெருமான் தனது கால் பெருவிரலை ஊன்றி அரக்கனது வலிமையை அடக்கினார் என்று கூறுகின்றார். மறுக=அஞ்ச; இசையில் வல்லவர்களே அடுத்தவர் பாடும் இசையினை இரசித்து மகிழ முடியும். சிவபெருமான் இசையில் வல்லவராக பல வகையான இசைகளையும் பாடுவராக இருந்தார் என்று குறிப்பிட்டு அரக்கனின் இசையை பாராட்டிய தன்மையை நமக்கு சம்பந்தர் இந்த பாடலில் உணர்த்துகின்றார்.

    மல்கிய நுண்ணிடையாள் உமை நங்கை மறுக அன்று கையால்
    தொல்லை மலை எடுத்த அரக்கன் தலை தோள் நெரித்தான்
    கொல்லை விடை உகந்தான் குளிர் திங்கள் சடைக்கு அணிந்தோன்
    பல்லிசை பாடலினான் உறை கோயில் பாதாளே   

திருப்பழனம் தலத்தின் மீது அருளிய குறுந்தொகைப் பதிகத்தின் (5.33) முதல் பாடலில் அப்பர் பிரான் பெருமானை கொல்லை ஏற்றினர் என்று குறிப்பிடுகின்றார். இறை பணியில் நம்மை ஈடுபடுத்திக் கொள்வதற்கு நமக்கு தேவையானவை, மன வலிமையும் உடல் வலிமையும் என்பதை உணர்த்தும் வகையில் வலிமையுடன் பணி செய்ய வேண்டும் என்று அப்பர் பிரான் இங்கே கூறுகின்றார். அடுத்தவரின் கேலிப் பேச்சுகளையும், இகழ்வினையும் பொருட்படுத்தாமல், மனம் ஒன்றி ஈடுபட மனவலிமை அவசியம். திருக்கோயில் பிராகாரத்தை சுத்தம் செய்வதற்கும், கோயிலில் பயன்படுத்தும் பொருட்களையும், பெருமானுக்கு அணிவிக்கும் ஆடைகளையும் சுத்தமாக வைத்திருக்க உடல் வலிமையும் தேவை. எனவே தான், தனது நெஞ்சத்தை நோக்கி வலிமையுடன் பணி செய்வாயாக என்று கூறுகின்றார். 

     கொல்லை ஏற்றினர் கோள் அரவத்தினர்
    தில்லைச் சிற்றம்பலத்து உறை  செல்வனார்
    தொல்லை ஊழியர் சோற்றுத் துறையர்க்கே
    வல்லையாய்ப் பணி செய் மட நெஞ்சமே

நாகைக் காரோணம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (5.83.4) அப்பர் பிரான் கொல்லை மால்விடை ஏறிய கோ என்று குறிப்பிடுகின்றார். மால் என்று சொல்லுக்கு சிறப்பு வாய்ந்த என்று ஒரு பொருளும் திருமால் என்று ஒரு பொருளும் பொருந்தும், எனவே முல்லை நிலத்தில் வளரும் சிறப்பு வாய்ந்த இடபத்தினை வாகனமாகக் கொண்டவன் என்று ஒரு பொருளும், முல்லை நிலத்துக் கடவுளாகிய திருமாலை தனது வாகனமாக கொண்ட இறைவன் என்று மற்றொரு பொருளும் கொள்ளலாம். இரண்டும் பொருத்தமாகவே அமைந்து உள்ளன. எல்லி=இரவு; மாநடம் என்ற சொல்லுடன் கூடி வருவதால், எல்லி என்ற சொல்லுக்கு வெளிச்சம் அற்ற ஊழிக்காலம் என்று கொள்வது பொருத்தம். உயிருடன் பிணைந்துள்ள வினைகள் உயிர்கள் சோர்வடையும் வண்ணம் வருத்துவதே தங்கள் தொழிலாக கொண்டுள்ளன. ஆனால் இறைவனின் திருநாமத்தை நாம் சொன்னால், இறைவனின் அருளால் வினைகள் சோர்வடைந்து விடும் என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார்.  வினைகள் சோர்வடைய வினைகளால் நமக்கு ஏற்படும் வருத்தங்களும் நீங்கும் என்பது இதனால் உணர்த்தப் படுகின்றது.   

    கொல்லை மால்விடை ஏறிய கோவினை 
    எல்லி மாநடம் ஆடும் இறைவனைக்
    கல்லினார் மதில் நாகைக் காரோணனைச் 
    சொல்லவே வினையாயின சோருமே

திருக்கோடிகா தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றனில் (5.78.3) அப்பர் பிரான் கொல்லை ஏற்றினர் கோடிகாவா என்று இறைவனை அழைத்து புகழும் அடியார்களுக்கு ஊனம் ஏதும் இல்லை என்று கூறுகின்றார். ஒல்லை=விரைந்து; காலம் தாழ்த்தாது உடனே இறைவனை வழிபடுவதை ஒல்லை என்று உணர்த்துகின்றார் போலும்.

    முல்லை நன்முறுவல் உமை பங்கனார்  
    தில்லை அம்பலத்தில் உறை செல்வனார் 
    கொல்லை ஏற்றினர் கோடிகாவா என்று அங்கு 
    ஒல்லை ஏத்துவார்க்கு ஊனம் ஒன்றில்லையே

இடைமருதில் உறையும் ஈசனை கொல்லை ஏற்றினர் என்று அப்பர் பிரான் அழைப்பதை நாம் கீழ்க்கண்ட பாடலில் (6.17.3) காணலாம். காலம் பல கழித்தார்=காலத்தின் தாக்கத்தால் மாறுபாடு அடையாது என்றும் ஒரே உருவத்தராய் காலங்களைக் கடந்து இருப்பவர்; சேயார்=தொலைவில் உள்ளவர்; தம்மை அறியாத மாந்தர்களுக்கு தொலைவில் உள்ளவர்    

 ஆலநீழல் இருப்பர் ஆகாயத்தர் அருவரையின் உச்சியார்
               ஆணர் பெண்ணர்
    காலம் பல கழித்தார் கறைசேர் கண்டர் கருத்துக்குச்
               சேயார் தாம் காணாதார்க்குக்
    கோலம் பல உடையர் கொல்லை ஏற்றர் கொடுமழுவர்
               கோழம்பம் மேய ஈசர்
    ஏல மணநாறும் ஈங்கோய் நீங்கார் இடைமருது மேவி
                இடம் கொண்டாரே

இதே பதிகத்தின் ஒன்பதாவது பாடலில் அப்பர் பிரான் பெருமானை கொல்லை ஏற்றினான் என்று குறிப்பிடுகின்றார். 

    மலை வளர்த்த மடமங்கை பாகத்தான் காண் மயானத்தான்
                        காண் மதியம் சூடினான் காண்
    இலை வளர்த்த மலர்க் கொன்றை மாலையான் காண் இறையவன்
                        காண் எறிதிரை நீர் நஞ்சு உண்டான் காண்
    கொலை வளர்த்த மூவிலைய சூலத்தான் காண் கொடுங்குன்றன்
                        காண் கொல்லை ஏற்றினான் காண்
    சிலை வளர்த்த சரம் துரந்த திறத்தினான் காண் திருவாரூரன் காண்
                         அவன் என் சிந்தையானே

மழபாடி தலத்தின் மீது அருளிய திருத்தாண்டகப் பாடலில் (6.39.2) அப்பர் பிரான் பெருமானை கொல்லை விடையேறு கூத்தன் என்று அழைக்கின்றார். கொக்கிறகு=கொக்கின் உருவத்தில் இருந்த குரண்டாசுரன் என்ற அரக்கனை அழித்ததன் அடையாளமாக கொக்கின் இறகினை பெருமான் தனது முடியினில் அணிந்துள்ளார் என்பது கந்த புராண வரலாறு (பாடல் எண்: 8--9--64) இரிந்து ஓடுதல்=பயத்தால் நாலாபுறமும் ஓடுதல்; குரண்டம்=கொக்கு சிறை=இறகு;


    கொக்கிறகு சென்னி உடையான் கண்டாய் கொல்லை
                              விடையேறும் கூத்தன் கண்டாய்
    அக்கு அரை மேல் ஆடலுடையான் கண்டாய் அனல்
                               அங்கை ஏந்திய ஆதிகண்டாய் 
    அக்கோடு அரவம் அணிந்தான் கண்டாய் அடியார்கட்கு
                               ஆரமுது ஆனான் கண்டாய்
    மற்றிருந்த கங்கைச் சடையான் கண்டாய் மழபாடி மன்னு
                                மணாளன் தானே

பொழிப்புரை:

திரிபுரத்தவர்களுடன் போருக்கு சென்ற போது முல்லை நிலத்திற்கு உரிய கடவுளாகிய திருமாலைத் தனது வாகனமாக ஏற்றவனும் பூதங்கள் வளைந்தும் நெளிந்து ஆடியவாறு கல்லவடம் என்ற இசைக்கருவியை இசைப்பதை விரும்புவனும், பிறர் செல்வதற்கு தயங்கும் இடமாகிய சுடுகாட்டில் தயக்கம் ஏதும் இன்றி நடப்பவரும் நடனம் ஆடுபவரும், அடியார்களுக்கு அருள் புரிவதற்காக உலகின் பல இடங்களுக்கும் செல்வானும் ரும் ஆகிய இறைவன் சீர்காழி தலத்தில் உறைகின்றார். 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/20/94-பூவார்-கொன்றை---பாடல்-7-2902697.html
2902691 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 94. பூவார் கொன்றை - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, May 2, 2018 03:14 PM +0530    
பாடல் 3:

  
 தேனை வென்ற மொழியாள் ஒரு பாகம்
    கான மான் கைக் கொண்ட காழியார்
    வானம் ஓங்கு கோயில் அவர் போலாம்
    ஆன இன்பம் ஆடும் அடிகளே

விளக்கம்:

ஆன இன்பம்=முற்றிய இன்பம்; தேனினை விடவும் இனிமையான மொழியை உடையவள் தேவி என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். பல திருமுறைப் பாடல்கள் தேவியின் மொழி மிகவும் இனிமையாக உள்ளது என்பதை மட்டும் கூறாமல், பால், தேன், வீணையின் நாதம், குழலின் இசை, ஆகியவற்றை விடவும் இனிமையாக உள்ளது என்று உணர்த்துகின்றன. ஈங்கோய்மலையின் மீது தான் அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (முதல் திருமுறை பதிக எண்: 70) சம்பந்தர், உமையம்மையை தேன் ஒத்தன மென்மொழி மான் விழியாள் என்று குறிப்பிடுகின்றார்.  

    வானத்துயர் தண்மதி தோய் சடை மேல் மத்த மலர் சூடித்
    தேன் ஒத்தன மென்மொழி மான்விழியாள் தேவி பாகமாக்
    கானத்து இரவில் எரி கொண்டாடும் கடவுள் உலகேத்த
    ஏனத்திரள் வந்து இழியும் சாரல் ஈங்கோய்மலையாரே

திருப்பரங்குன்றத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் திருஞான சம்பந்தர் தேன்மொழி என்று இறைவனை குறிப்பிட்டு தேன்மொழியைத் தனது உடலின் ஒரு பங்காக ஏற்றுக் கொண்டவன் பெருமான் என்று கூறுகின்றார்.
  
   அங்கம் ஓர் ஆறும் அருமறை நான்கும் அருள் செய்து 
    பொங்கு வெண்ணூலும் பொடியணி மார்பில் பொலிவித்து    
    திங்களும் பாம்பும் திகழ் சடை வைத்ததோர் தேன்மொழி
    பங்கினன் மேய நன்னகர் போலும் பரங்குன்றே.

திருபாண்டிக்கொடுமுடி தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் திருஞானசம்பந்தர், தேன் சென்று பிராட்டியின் குரலில் அமர்ந்தது போன்று பிராட்டியின் குரல் மிகவும் இனிமையாக உள்ளது என்று கூறுகின்றார். உடலுக்கு பால் பல நன்மைகள் அளிப்பது போன்று திருநீறும் நமக்கு பல நன்மைகள் அளிக்கும் என்று இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். இந்த தலத்து இறைவியின் திருநாமம் பண்மொழியம்மை என்பதாகும். இனிமையான பண் போன்ற மொழியினை உடைய அம்மையை, தேன் அமர்ந்தது போன்ற குரலினை உடையவள் என்று அழைப்பது பொருத்தம் தானே.  
  
    ஊனமர் வெண் தலை ஏந்தி உண் பலிக்கு என்று உழல்வாரும்
    தேன் அமரும் மொழி மாது சேர் திருமேனியாரும்  
    கானமரும் மஞ்ஞைகள் ஆலும் காவிரிக் கோலக் கரை மேல்
    பால் நல நீறு அணிவாரும் பாண்டிக் கொடுமுடியாரே

திருவையாறு தலத்து இறைவனை புகழ்ந்து பாடும் பதிகத்து (4.03) பாடல் ஒன்றினில் அப்பர் பிரான் தேனைப் போன்ற இனிய மொழியினை உடைய தேவி என்று குறிப்பிடுகின்றார்.

    திங்கள் மதிக் கண்ணியானைத் தேமொழியாளொடும் பாடி
    எங்கு அருள் நல்கும் கொல் எந்தை எனக்கினி என்னா வருவேன்
    அங்கு இள மங்கையர் ஆடும் ஐயாறு அடைகின்ற போது
    பைங்கிளி பேடையொடாடிப் பறந்து வருவன கண்டேன்
    கண்டேன் அவர் திருப்பாதம் கண்டறியாதன கண்டேன்

கிளியைப் போன்று இனிமையான மழலை மொழி பேசும் உமையம்மையின் குரல், தேனினும் இனியதாக இருப்பதால் தேன் மிகவும் திகைத்து அம்மையை நோக்குவதாக அப்பர் பிரான், கரவாடும் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் பாடலில் (4.07.2) கூறுகின்றார். அம்மையின் குரல் வளத்தைக் கண்டு தேன் திகைத்து நிற்க, இறைவனின் மேனி நிறத்தினைக் கண்டு, பவளம் திகைத்து நிற்பதாகவும் இங்கே கூறுகின்றார். கேள்வன்=கணவன்  

    தேன் நோக்கும் கிளி மழலை உமை கேள்வன் செழும் பவளம்
    தான் நோக்கும் திருமேனி தழல் உருவாம் சங்கரனை
    வான் நோக்கும் வளர்மதி சேர் சடையானை வானோர்க்கும்
    ஏனோர்க்கும் பெருமானை என் மனத்தே வைத்தேனே

ஓசை ஒலி எலாம் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் பாடலில் (6.38.4) அப்பர் பிரான் பிராட்டியை தேன் போன்ற இனிமையான சொற்களை உடைய தேவி என்று கூறுகின்றார். வானுற்ற=ஆகாயத்தை அளவளாவி நின்ற;; தேனுற்ற=தேன் கலந்தது போன்று:

    வானுற்ற மாமலைகள் ஆனாய் நீயே வடகயிலை
                          மன்னி இருந்தாய் நீயே
    ஊனுற்ற ஒளி மழுவாட் படையாய் நீயே ஒளிமதியோடு
                          அரவு புனல் வைத்தாய் நீயே
    ஆனுற்ற ஐந்தும் அமர்ந்தாய் நீயே அடியான் என்று அடி
                          என்மேல் வைத்தாய் நீயே
    தேனுற்ற சொல் மடவாள் பங்கன் நீயே திருவையாறு
                          அகலாத செம்பொன் சோதீ

வலிவலம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (6.48.6) அப்பர் பிரான், பிராட்டியின் குரல் தேனைப் போன்று இனிமையானது என்று தேன்மொழி என்று கூறுகின்றார். கறுத்தவன்=கோபம் கொண்டவன், வெகுண்டவன்; நிலை=நிலையாக பாதுகாக்கும் செயல்; நிறை=இறுதி, அழிக்கும் செயல்: உலகமும், உலகத்தில் உள்ள பொருட்களும், உலகத்து உயிர்களும் தோன்றுவதற்கும், சில காலம் நிலைத்து நிற்பதற்கும், பின்னர் அழிவதற்கும் காரணமாக உள்ளவன் பெருமான் என்று இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார்.

    நிலையவன் காண் தோற்றவன் காண் நிறையானான்
                   காண் நீரவன் காண் பாரவன் காண் ஊர் மூன்று எய்த
    சிலையவன் காண் செய்யவாய்க் கரிய கூந்தல் தேன்மொழியை
                   ஒரு பாகம் சேர்த்தினான் காண்
    கலையவன் காண் காற்றவன் காண் காலன் வீழக்
                   கறுத்தவன் காண் கயிலாயம்  என்னும் தெய்வ
    மலையவன் காண்  வானவர்கள் வணங்கி ஏத்தும்
                   வலிவலத்தான் காண் அவன் என்  மனத்துளானே   

தேனை வென்ற இன்மொழியாள் என்று பிராட்டியை திருஞான சம்பந்தர் கூறுவது சற்று சிந்திக்கத் தக்கது. பொதுவாக உவமையாக கூறப்படும் பொருள் உவமேயப் பொருளினை விடவும் மேலானதாக இருக்கும். ஆனால் பிராட்டியின் தன்மைக்கு உவமையாக கூறப்படும் பொருட்கள் எந்த விதத்திலும் பிராட்டியின் தன்மைக்கு ஈடாகாது என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம், பிராட்டியின் தன்மை உவமானப் பொருட்களை வென்றதாக பல திருமுறைப் பாடல்கள் கூறுகின்றன. அத்தகைய பாடல்கள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காண்போம். வில்லினைப் போன்று வளைந்த புருவங்கள் என்று இலக்கியங்களில் கூறுவதுண்டு. சம்பந்தர், வளைவில், பொலிவில் வில்லினை வென்ற பிராட்டியின் புருவங்கள் என்று கூறும் பாடல் சோபுரம் பதிகத்தின் (1.51) நான்காவது பாடலாகும். கடை=வீட்டின் வாயில்கள்   பல இடங்களிலும் திரிந்து பிச்சை எடுப்பதை அல்லல் வாழ்க்கை என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். 

    பல் இல் ஓடு கையில் ஏந்திப் பல் கடையும் பலி தேர்ந்து
    அல்லல் வாழ்க்கை மேலது ஆன ஆதரவு என்னை கொலாம்
    வில்லை வென்ற நுண் புருவ வேல் நெடுங் கண்ணியொடும்
    தொல்லை ஊழியாகி நின்றாய் சோபுரம் மேயவனே

பிராட்டியின் புன்முறுவல் முத்தினை வென்றதாக கூறும் பாடல் ஆமாத்தூர் பதிகத்தின் (2.50) பத்தாவது பாடலாகும்.

    புத்தர் புன்சமண் பொய்ம்மொழி நூல் பிடித்தவர் துற்ற நின்னைப்
    பத்தர் பேண நின்ற பரமாய பான்மை அது என்
    முத்தை வென்ற முறுவலாள் உமை பங்கன் என்று இமையொர் பரவிடும்
    அத்தனே அரியாய் ஆமாத்தூர் அம்மானே

அழகினில் மூங்கிலை வென்ற தோள்களை உடைய பிராட்டி என்று சொல்லும் பாடல் திருநாரையூர் தலத்து பதிகத்தின் (1.102) முதல் பாடலாகும். 

    காம்பினை வென்ற மென்தோளி பாகம் கலந்தான் நலம் தாங்கு
    தேம்புனல் சூழ்திகழ் மாமடுவில் திருநாரையூர் மேய 
    பூம்புனல் சேர் புரிபுன் சடையான் புலியின் உரி தோல் மேல்  
    பாம்பினை வீக்கிய பண்டரங்கன் பாதம் பணிவோமே

பண்ணின் இன்மையை வென்ற இனிய குரலினை உடையவள் என்று அண்ணாமலை பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடலில் (1.69.2) திருஞான சம்பந்தர் கூறுகின்றார்.

    பண் தனை வென்ற இன்சொல் பாவையோர் பங்க நீல
    கண்டனே கார் கொள் கொன்றைக் கடவுளே கமலபாதா
    அண்டனே அமரர் கோவே அணி அணாமலை உளானே 
    தொண்டனேன் உன்னை அல்லால் சொல்லுமாறு சொல் இலேனே

சுந்தரர் தனது திருநாட்டுத்தொகை பொதுப் பதிகத்தில் தேனை வென்ற மொழி மடவாள் என்று பிராட்டியை குறிப்பிடுகின்றார். கீழைவழி, கிழையம் ஆகிய வைப்புத் தலங்களின் விவரங்கள் கிடைக்கவில்லை.

    தேனை வென்ற மொழி மடவாளை ஓர் கூறனாம்
    மழலை ஏற்று மணாளன் இடம் தடமால் வரைக்
    கிழவன் கேழை வழி பழையாறு கிழையமும்
    மிழலை நாட்டு மிழலை வெண்ணிந் நாட்டு மிழலையே

பண்டைய நாளில் போட்டியில் தோற்றவர்கள் வென்றவர்களை வலம் வந்து தங்களது தோல்வியை ஒப்புக் கொள்வது பழக்கமாக இருந்தது போலும். இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் ஆரூர்ப் பெருமானைத் தொழுது வலம் வந்து வணங்குபவர்கள் பிறந்த பயனை அடைந்தவர்கள் என்று கூறுகின்றார். தோன்றினார் தோன்றினாரே=பிறந்தவர் பிறந்தவர்களாவர்கள். நாம் பிறந்ததன் பயன், சிவபிரானை கும்பிட்டு உய்வினை அடைதல் தானே. அந்த கருத்து தான் இங்கே கூறப்படுகின்றது.

    குழல் வலம் கொண்ட சொல்லாள் கோல வேற்கண்ணி தன்னைக்
    கழல் வலம் கொண்டு நீங்காக் கணங்களைக் கணங்கள் ஆர
    அழல் வலம் கொண்ட கையான் அருள் கதிர் எறிக்கும் ஆரூர்
    தொழல் வலம் கொண்டல் செய்வான் தோன்றினார் தோன்றினாரே

குழலும், யாழும், தேவியின் குரலுடன் போட்டியிட முயன்று தோற்றதால், தங்கள் தோல்வியை ஒப்புக்கொண்டு தேவியை வலம் வந்ததாக, தேவார ஆசிரியர்கள் நயமாக கூறுகின்றார்கள். இவ்வாறு இவர்கள் கூறுவது நமக்கு ஆதி சங்கரரின் சிவானந்த லஹரியின் ஒரு பாடலை நினைவூட்டுகின்றது. உமையம்மைக்கு சிவபிரானின் புகழினை, அடுத்தவர் பாடக் கேட்பது மிகவும் பிடித்தமானது. அவ்வாறு ஒரு நாள், கலைவாணி சிவபிரானின் புகழினை பாடல்களாக வீணையுடன் இசைத்துப் பாடியபோது உமையம்மை, பாடலின் கருத்தில் மெய்ம்மறந்து, தனது தலையை அசைத்து, ஆஹாகாரம் (ஆஹா, ஆஹா என்று சொல்லுதல்) செய்து பாராட்டினார். அப்போது அம்மையின் குரல் இனிமையைக் கேட்ட கலைவாணி, இவ்வளவு இனிமையான குரலின் எதிரே, வீணை இசைக்க முயன்ற தனது செய்கைக்கு வெட்கம் கொண்டு, வீணையினை உரையில் இட்டு மூடிவிட்டாள் என்று சங்கரர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.  மிகவும் நயமான கற்பனை. இந்த கற்பனையை மெய்ப்பிப்பது போன்று, யாழைப் பழித்த மொழியம்மை என்ற திருநாமத்துடன் அம்மை விளங்கும் மறைக்காடு தலத்தில் உள்ள கலைவாணியின் சன்னதியில், கையில் வீணை இல்லாத கலைவாணியை நாம் காணலாம்.

        விபஞ்ச்யா காயந்தி விவிதமபதானம் பசுபதேஸ்
        த்வயா ரப்தே வக்தும் சலித சிரசா சாது வசனே 
        ததீயைர் மாதுர்யைர் ரபலபித தந்த்ரீ கலரவாம்
        நிஜாம் வீணாம் வாணிம் நிசுலயதி சோலேனே நிப்ருதம் 
         
                 
விபஞ்ச்யா=விபஞ்சி என்று அழைக்கப்படும் பிரமனின் மனைவியாகிய கலைவாணி: காயந்தி=வீணையில் இசைத்துப் பாடும்: பசுபதே=பசுபதி என்று அழைக்கப்படும் சிவபெருமானின்: விவிதம்=விதம்விதமான, பலவிதமான: அபிதானம்=திருவிளையாடல்கள்: த்வயா=உன்னால் (தேவியால்): வக்தும் ஆரப்தே=சொல்ல ஆரம்பித்த போது: சலித சிரசா=தலை அசைத்து சம்மதம் தெரிவித்தல்: வசனே=சொல்வதற்கு:  ததீயை=அதனுடைய, அத்தகைய சொல்லின்: மாதுர்யை=இனிமை: அபலபித தந்த்ரீ=வீணையின் அழகிய தந்திகள்: கலரவாம்=அவமதிப்பு அடைதல்: நிஜாம்=தன்னுடைய: வீணாம்=வீணையினை: நிசுலயதி= மூடுதல்: சோலேன=உரையினால்: நிப்ருதம்=வெளியில் தெரியாதபடி
 
பொழிப்புரை:

தேனை வெல்லும் வண்ணம் இனிமையான குரலினை உடைய பிராட்டியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் வைத்துள்ள பெருமான், காட்டில் திரியும் மான் கன்றினைத் தனது கையில் ஏந்தியவராக காணப்படுகின்றார். மனம் நிறைந்த மகிழ்ச்சியுடன் நடனமாடும் பெருமானார், வானளவ உயர்ந்த கோபுரங்களை உடைய சீர்காழி நகரத்துத் திருக்கோயிலில் உறைகின்றார். 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/16/94-பூவார்-கொன்றை---பாடல்-3-2902691.html
2902692 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 94. பூவார் கொன்றை - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, May 2, 2018 03:14 PM +0530  

பாடல் 4:

    மாணா வென்றிக் காலன் மடியவே
    காணா மாணிக்கு அளித்த காழியார்
    நாணார் வாளி தொட்டார் அவர் போலாம்
    பேணார் புரங்கள் அட்ட பெருமானே

விளக்கம்:

மாண்பு என்ற சொல்லினை ஆதாரமாகக் கொண்ட எதிர்மறைச் சொல் மாணா; மாட்சிமை இல்லாத, பெருமையற்ற என்று பொருள் கொள்ளவேண்டும்; உயிர்களின் வினைகளுக்கு தக்கவாறு, குறிப்பிட்ட காலத்தில் அந்த உயிரிலிருந்து உடலினை பிரிக்கும் பணி பெருமானால் இயமனுக்கு இடப்பட்ட பணியாகும். எனவே இயமன் அந்நாள் வரை பல்லாயிரக் கணக்கான உயிர்களை வேறு வேறு உடல்களிளிளிருந்து பிரித்து இருந்தாலும், அத்தகைய செயல்களைச் செய்வதில் அவனுக்கு பெருமானின் துணை இருந்து வந்தது. அதனால் தான் தனது செயல்களில் அவனால் வெற்றி கொள்ள முடிந்தது. எனவே அந்த வெற்றிகளுக்கு முக்கிய காரணம் பெருமானின் உதவி தான். அதனால் தான் அவன் அந்நாள் வரை பெற்ற வெற்றிகள் பெருமைக்கு உரியன அல்ல என்று திருஞான சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். சிறுவன் மார்க்கண்டேயன் பெருமானைத் தவிர்த்து வேறு எவரையும் தொழுது வணங்காத நிலை இங்கே காணா மாணி என்ற தொடரால் குறிப்பிடப் படுகின்றது. வாளி=அம்பு; நாணார்=நாணில் பொருந்திய; 

பொழிப்புரை:

பெருமையற்ற வெற்றிகளை உடையவனாக விளங்கிய இயமன், பெருமானைத் தவிர்த்து வேறு எவரையும் கண்டு வணங்காமல் இருந்த சிறுவன் மார்க்கண்டேயனின் உயிரைப் பறிப்பதற்காக முயற்சி செய்த போது, காலனை தனது காலால் உதைத்து வீழ்த்தி சிறுவன் மார்க்கண்டேயனுக்கு நீண்ட வாழ்நாள் அளித்தவர் காழி நகரத்து இறைவன் ஆகிய  சிவபெருமான் ஆவார். மேரு மலையினை வில்லாக கொண்டு வாசுகிப் பாம்பினை நாணாக பூட்டி, அந்த வில்லினில் அம்பினைப் பொருத்தி, வேத நெறியினை புறக்கணித்த திரிபுரத்து அரக்கர்களின் பறக்கும் கோட்டைகளை எரித்தவரும் அவரே.  

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/17/94-பூவார்-கொன்றை---பாடல்-4-2902692.html
2902688 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 94. பூவார் கொன்றை - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, May 2, 2018 03:13 PM +0530 பாடல் 1

பின்னணி:

இறைவன் அளித்த திருத்தாளத்துடன் சீர்காழி திரும்பிய திருஞான சம்பந்தர், நேராக திருக்கோயில் சென்று வலம் வந்த பின்னர், தோணிபுரத்து பெருமானின் சன்னதியில் பாடிய திருப்பதிகம் இந்த பதிகம் ஆகும். திருப்பெருகு என்று சீர்காழி தலத்தின் செல்வ வளம் குறிப்பிடப் படுகின்றது. கட்டளை என்பது ஒரே பண்ணில் அமைந்த பாடல்களில் உள்ள யாப்பமைதி, தாளபேதம், சீர்களின் நீட்டல் குறுக்கல் ஆகியவற்றில் உள்ள வேறுபாடுகளைக் கண்டறிந்து அதன் வகையில் பிரிக்கும் பாகுபாடு. அத்தகைய கட்டளை பேதங்கள், தக்கராகப் பண்ணில் அமைந்துள்ள ஞானசம்பந்தர் பாடல்களில் எட்டு இருப்பதாக கூறுவார்கள். அந்த எட்டு பிரிவுகளில் ஒரு வகையைச் சார்ந்தது இந்த பதிகம் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார்.

    திருப்பெருகு பெருங் கோயில் சூழ வலம்
                           கொண்டருளித் திரு முன் நின்றே
    அருட்பெருகு திருப்பதிகம் எட்டு ஒரு
                           கட்டளையாக்கி அவற்றுள் ஒன்று
    விருப்புறு பொன் திருத் தோணி வீற்றிருந்தார்
                            தமைப் பாட மேவு காதல்
    பொருத்தம் உற அருள் பெற்றுப் போற்றி எடுத்து
                            அருளினார் பூவார் கொன்றை

மேற்கண்டவாறு பதிகத்தினை தொடங்கிய சம்பந்தர், பெருமான் தனக்கு அளித்த தாளத்தை, பாடலின் இசைக்கு தகுந்தவாறு பயன்படுத்தினார் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். அடுத்த நடை பெறப் பாடி என்று, இதற்கு முன்னர் அருளிய மடியில் வாளை என்று தொடங்கும் பதிகத்தினை ஒட்டி, அதே பண்ணமைதியும் தாள அமைதியும் வரும் வண்ணம் பாடினார் என்று உணர்த்துகின்றார். மழை பொழிவது போன்று, சரளமாக பாடல்கள் பாடியமையை உணர்த்தும் வண்ணம் ஞானக் கொண்டல் என்று கூறுகின்றார். கொண்டல்=மழை பொழியும் மேகம். சீர்காழி தலத்தில் அந்நாளில் வாழ்ந்த மக்கள் உய்யும் பொருட்டு பதிகங்கள் பாடினார் என்றும் சேக்கிழார் கூறுகின்றார்.

    எடுத்த திருப்பதிகத்தின் இசை திருத்தாளத்தினால்
               இசைய ஒத்தி
    அடுத்த நடை பெறப் பாடி ஆர்வம் உற்ற வணங்கிப் போந்து
               அலைநீர் பொன்னி
    மடுத்த வயல் பூந்தராயவர் வாழ மழ இளம்
               கோலத்துக் காட்சி
    கொடுத்து அருளி வைகினார் குறைவிலா நிறை ஞானக்
                கொண்டலார் தாம் 

பாடல் 1:

    பூவார் கொன்றை புரிபுன்சடை ஈசா
    காவாய் என நின்று ஏத்தும் காழியார் 
    மேவார் புரம் மூன்றும் அட்டார் அவர் போலாம்
    பாவார் இன் சொல் பயிலும் பரமரே

விளக்கம்:

மேவார்=பகைவர்களாகிய திரிபுரத்து அரக்கர்கள்; பயிலும் என்ற சொல்லுக்கு தங்கி இருக்கும், பொருந்தி இருக்கும், அமைந்து இருக்கும் என்றும் பொருள் உள்ளது. பாவார்=பாடல்களில் பொருந்திய; பூவார்=பூக்கள் பொருந்திய; பொன்சடை என்றார் சொல் புன்சடை என்று மருவியதாக சிலர் பொருள் கூறுகின்றனர். பரமர்=மேலானவர். சொற்களின் பொருளாக இருப்பவர் பெருமான் என்று திருஞானசம்பந்தர் கூறுவது நமக்கு அப்பர் பிரான் அருளிய நின்ற திருத்தாண்டகத்தின் (6.94) மூன்றாவது பாடலை நினைவூட்டுகின்றது. இந்த பாடலில் சொல்லாகவும் சொல்லின் பொருளாகவும் இருப்பவன் பெருமான் என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். கல்=மலை: களறு=புல்லும் முளைக்காத நிலம், களர் நிலம்;. கான்=காடு; கால்=நீர்க்கால், வாய்க்கால்; புதர் என்ற சொல் புதல் என்று மருவியுள்ளது. சுலாவு=போக்குவரவு; கழி=கடற்கரையில் உள்ள நிலம்

    கல்லாகிக் களறாகிக் கானுமாகிக் காவிரியாய்க்
                      கால் ஆறாய்க் கழியுமாகிக்
    புல்லாகிப் புதலாகிப் பூடுமாகிப் புரமாகிப்
                      புரம் மூன்றும் கெடுத்தானாகிச்   
 சொல்லாகிச் சொல்லுக்கோர் பொருளுமாகிச்
                     சுலாவாகிச் சுலாவுக்கோர் சூழலாகி
    நெல்லாகி நிலனாகி நீருமாகி நெடுஞ்சுடராய்
                     நிமிர்ந்தடிகள் நின்றவாறே

கல்லாகவும், களர் நிலமாகவும், காடாகவும், காவிரி போன்று பல நதிகளாகவும், நதிகளிலிருந்து பிரியும் வாய்க்கால்களாகவும், கடற்கரைக் கழிகளாகவும், புல்லாகவும், புதராகவும், சிறிய செடிகளாகவும், பெரிய நகரங்களாகவும், சொற்களாகவும், அந்த சொற்களுடன் பொருந்திய பொருளாகவும், பல வகையான உயிர்கள் சென்றுகொண்டும் வந்துகொண்டும் இருக்கும் நிலையாகவும், உயிர்களின் போக்குவரவு நடைபெறும் இடமான உலகங்களாகவும், நிலனாகவும், நீராகவும். நிலனும் நீரும் இணைந்தால் உண்டாகும் நெல் போன்ற பயிர்களாகவும் உள்ள எம்பெருமான், நெடியசுடராக எங்கும் பரவி இருக்கும் நிலை மிகவும் வியக்கத்தக்கது. இவ்வாறு எங்கும் வியாபித்து இருக்கும் சிவபெருமான், பறந்துகொண்டு மற்றவர்களை வருத்திய திரிபுரத்து அரக்கர்களின் மூன்று கோட்டைகளையும் அழித்த வல்லமை படைத்தவன். என்பதே இந்த பாடலின் திரண்ட கருத்தாகும்.

சொல் என்பது பொதுவாக வேதங்களில் காணப்படும் சொற்களை குறிக்கும். வேதங்களில் காணப்படும் சொல்லாகவும் அந்த சொற்களின் பொருளாகவும் உள்ள தன்மை, அப்பர் பிரானால் நாரையூர் தாண்டகத்தின் (6.74) முதல் பாடலில் கூறப்பட்டுள்ளது.

    சொல்லானைப் பொருளானைச் சுருதியானைச் சுடராழி
                           நெடுமாலுக்கு அருள் செய்தானை
    அல்லானைப் பகலானை அரியான் தன்னை அடியார்கட்கு
                           எளியானை அரண் மூன்று எய்த
    வில்லானைச் சரம் விசயற்கு அருள் செய்தானை
                            வெங்கதிரோன் மாமுனிவர் விரும்பி ஏத்தும்
    நல்லானைத் தீயாடு நம்பன் தன்னை நாரையூர்
                            நன்னகரில் கண்டேன் நானே

சோற்றுத்துறை தலத்தின் அருளிய நேரிசைப் பாடலில் அப்பர் பிரான், சொற்களுக்கு நல்ல பொருளாக பெருமான் உள்ளார் என்று கூறும் பாடல் (4.41.3) இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. கல்=மேரு மலை; மேரு மலையை வில்லாக வளைத்து திரிபுரத்து அரக்கர்களுடன் போரிடச் சென்ற நிகழ்ச்சி குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இலம்=இல்லம் என்பதன் திரிபு. சிவபிரானை, என்றும் குறையாத அன்பினோடு அவரை இரவும் பகலும் உங்கள் உள்ளத்தில் தியானித்து, ஏகாந்தமாக இருந்து வழிபடுவீராக அப்பர் பிரான் அறிவுரை கூறும் பாடல்.

    கல்லினால் புரம் மூன்று எய்த கடவுளைக் காதலாலே
    எல்லியும் பகலும் முன்னே ஏகாந்தமாக ஏத்தும்
    பல்லில் வெண்தலை கையேந்திப் பல் இலம் திரியும் செல்வர்
    சொல்லு நன் பொருளும் ஆவார் திருச்சோற்றுத்துறையனாரே  

திருவாலங்காடு தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (6.78.5) அப்பர் பிரான் சொல்லாகவும் பொருளாகவும் இருப்பவர் பெருமான் என்று குறிப்பிடுகின்றார். அல்=இரவுப் பொழுது; பொதுவாக திருக்கோயில்களில் ஆறு கால பூஜைகள் செய்வது வழக்கம்; காலை நேரம், உச்சிக் காலம், மற்றும் இரவுக் காலம் ஆகிய நேரங்கள் தவிர, காலையும் பகலும் சந்திக்கும் நேரம் (காலசந்தி=காலை எட்டு மணிக்கு), பகலும் இரவும் சந்திக்கும் மாலை நேரம் (சாயரட்சை மாலை ஐந்தரை மணி) மாலையும் இரவும் சந்திக்கும் நேரம் (மாலை இரண்டாம் கால பூஜை மாலை ஏழரை மணி) ஆகிய நேரங்களிலும் இறைவனுக்கு வழிபாடுகள் நடக்கின்றன. இவ்வாறு வழிபாடு நடக்கும் நேரங்களாக இறைவன் இருக்கின்றார் என்று அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.

    அல்லும் பகலுமாய் நின்றார் தாமே அந்தியும்
                       சந்தியும் ஆனார் தாமே
    சொல்லும் பொருள் எலாம் ஆனார் தாமே தோத்திரமும்
                       சாத்திரமும் ஆனார் தாமே
    பல்லுரைக்கும் பாவெலாம் ஆனார் தாமே பழனை
                       பதியா உடையார் தாமே
    செல்லும் நெறி காட்ட வல்லார் தாமே திருவாலங்காடு
                        உறையும் செல்வர் தாமே

அஞ்சைக்களத்தின் மீது தான் அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (7.4.7) சுந்தரர் இறைவனை நோக்கி அனைவரும் சொல்லும் சொற்களின் பொருளாக இருப்பவன் நீயே என்று கூறுகின்றார். சேரர்களின் தலைநகரின் ஒரு பகுதியாக இருந்த இந்த தலம் பண்டைய நாளில் கடல் வாணிகத்திற்கு மிகவும் புகழ் பெற்ற நகரமாக விளங்கியது போலும். கடல் வாணிபத்தில் கொண்டு வரப்படும் விலையுயர்ந்த பொருட்களாக விளங்குபவனும் இறைவன் தான் என்று சுந்தரர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.  

    ஆக்கும் அழிவும் ஐயன் நீ என்பன் நான் சொல்லுவார்
                                    சொற்பொருள் அவை நீ என்பன் நான்   
    நாக்கும் செவியும் கண்ணும் நீ என்பன் நான் நலனே இனி நான்
                                     உன்னை நன்கு உணர்ந்தேன்
    நோக்கும் நெதியம் பல எத்தனையும் கலத்தில்
                                     புகப் பெய்து கொண்டேற நுந்தி
    ஆர்க்கும் கடல் அங்கரை மேல் மகோதை அணியார்
                                     பொழில் அஞ்சைகளத்து அப்பனே

பொழிப்புரை:

கொன்றை பூக்கள் பொருந்திய சுருண்டு முறுக்கேறிய மிருதுவான சடைகள் உடைய ஈசனே என்று சீர்காழி நகரில் வாழும் அடியார்கள் துதித்து போற்றும் வண்ணம், சீர்க்காழி நகரினில் உறையும் பெருமான், பகைவர்களாக விளங்கிய திரிபுரத்து அரக்கர்களின் மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளையும் எரித்து வீழ்த்தியவர் ஆவார். அவரே பாடல்களில் உள்ள இனிய சொற்களில் பொருளாக கலந்து நிற்கும் மேலான தலைவர் ஆவார்.  

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/14/94-பூவார்-கொன்றை---பாடல்-1-2902688.html
2902690 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 94. பூவார் கொன்றை - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, May 2, 2018 03:13 PM +0530
பாடல் 2:

    எந்தை என்று அங்கு இமையோர் புகுந்து ஈண்டிக்
    கந்த மாலை கொடுசேர் காழியார்
    வெந்த நீற்றர் விமலர் அவர் போலாம்
    அந்தி நட்டம் ஆடும் அடிகளே

விளக்கம்:

இமையோர்=தேவர்கள்; கந்தம்=நறுமணம். அந்தி வேளையில் ஆடப்படும் நடனத்திற்கு சந்தியா தாண்டவம் என்று பெயர். பாற்கடலிலிருந்து பொங்கி வந்த ஆலகால விடத்தினை குடித்த பெருமான், தேவர்கள் போற்றும் வண்ணம் பிரதோஷ நேரத்தில் (மலை நேரத்தில்) ஆடிய நடனம் என்பதால் சந்தியா தாண்டவம் என்ற பெயர் வந்தது.  

பொழிப்புரை:

எமது தந்தையே என்று அன்புடன் இறைவனை அழைக்கும் தேவர்கள், சீர்காழி தலத்தில் உள்ள திருக்கோயிலின் உள்ளே புகுந்து நறுமணம் பொருந்திய மலர்களைத் தூவி பெருமானை வழிபடுகின்றனர்; இவ்வாறு தேவர்களால் வழிபடப்படும் இறைவன் நன்றாக வெந்த சாம்பலைத் தனது திருமேனியில் பூசியுள்ள பெருமான், மலங்களின் சேர்க்கை இல்லாதவராக விளங்குகின்றார். 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/15/94-பூவார்-கொன்றை---பாடல்-2-2902690.html
2893617 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 93. மடையில் வாளைபாய - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, May 2, 2018 09:53 AM +0530
பாடல் 9:

    நாற்றம் மலர் மேல் அயனும் நாகத்தில்
    ஆற்றல் அணை மேலவனும் காண்கிலாக்
    கூற்றம் உதைத்த குழகன் கோலக்கா
    ஏற்றான் பாதம் ஏத்தி வாழ்மினே

விளக்கம்:

நாற்றம்=நறுமணம்;

பொழிப்புரை:

நறுமணம் மிகுந்த தாமரை மேல் உறையும் பிரமனும், ஆற்றல் மிகுந்த ஆதிசேஷனை படுக்கையாகக் கொண்டு கிடக்கும் திருமாலும் காண இயலாமல் நின்றவனும், காலனை உதைத்து வீழ்த்தியவனும், அழகும் இளமையும் ஒருசேர பொருந்தி திகழ்பவனும் ஆகிய இறைவன் திருக்கோலக்கா தலத்தில் உறைகின்றான்; எருதினை வாகனமாகக் கொண்டுள்ள அந்த இறைவனின் திருவடிகளைப் போற்றி வாழ்வீர்களாக.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/11/93-மடையில்-வாளைபாய---பாடல்-9-2893617.html
2893618 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 93. மடையில் வாளைபாய - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, May 2, 2018 09:53 AM +0530 பாடல் 10:

    
பெற்ற மாசு பிறக்கும் சமணரும்
    உற்ற துவர் தோய் உருவிலாரும்
    குற்ற நெறியார் கொள்ளார் கோலக்காப்
    பற்றி பரவப் பறையும் பாவமே

விளக்கம்:

பெற்ற மாசு=நீராடுதளைத் தவிர்ப்பதால், சுற்றுப்புறத்திலிருந்து உடலுக்கு ஏறிய அழுக்குகள்; பிறக்கும்=தோன்றும்; 
 
பொழிப்புரை:

நீராடுவதைத் தவிர்ப்பதால் தங்களது உடலினில் சேரும் அழுக்குகளுடன் தோன்றும் சமணர்களும், துவராடையினால் தங்களது உடல் முழுவதையும் மறைத்துக் கொள்ளும் புத்தர்களும், குறைகள் உடைய சமய நெறிகளை மேற்கொண்டு உள்ளதால், அவர்கள் கோலக்காவில் உறையும் இறைவனை, தங்களது தெய்வம் என்று ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள்; அவர்களை பார்த்து தவறான வழியில் செல்லாமல்; நீங்கள் கோலக்கா இறைவனைப் பற்றிக்கொண்டு போற்றி வழிபட, உங்களது பாவங்கள் தீர்ந்துவிடும்.   

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/12/93-மடையில்-வாளைபாய---பாடல்-10-2893618.html
2893619 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 93. மடையில் வாளைபாய - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, May 2, 2018 09:53 AM +0530
பாடல் 11:

    நலம் கொள் காழி ஞானசம்பந்தன்
    குலம் கொள் கோலக்கா உளானையே 
    வலம் கொள் பாடல் வல்ல வாய்மையார்
    உலம் கொள் வினை போய் ஓங்கி வாழ்வரே


விளக்கம்:

நலங்கொள்=இயற்கை வளம் பொருந்திய; குலங்கொள்=பண்பினால் உயர்ந்த குலத்தினை உடையவர்களாக விளங்கிய; வலம்கொள்பாடல்=திருவருளினால் வல்லமை பெற்று விளங்கும் பாடல்; உலம்=மலை; கோலக்கா தலத்தின் மீது அருளப்பட்ட பதிகத்தினை பாடும் அடியார்களின் வினைகள் மலை போன்று உயர்ந்தும் வலிமை உடையதாகவும் விளங்கினும், அத்தகைய வினைகளும் தீர்ந்து விடும் என்று சம்பந்தர் கூறுவது, அவரது நமச்சிவாயப் பதிகத்தின் பாடலை (3.49.6) நினைவூட்டுகின்றது, மந்தர மலை போன்ற அளவு பாவங்களைச் செய்ததால் வலிய வினைகளால் கட்டுண்டவர்களாக இருப்பினும், அவர்கள் திருவைந்தெழுத்தினை உச்சரித்தால் அவர்களது கொடிய வினைகளும் சிந்திவிடும் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். நந்தி=சிவ பெருமான்;   

    மந்தரம் அன பாவங்கள் மேவிய 
    பந்தனை அவர் தாமும் பணிவரேல்
    சிந்தும் வல்வினை செல்வமும் மல்குமால்
    நந்தி நாமம் நமச்சிவாயவே  

திருவருளினால் வல்லமை பெற்றுத் திகழும் பாடல் என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். இந்த பதிகத்தில் பொற்றாளம் பெற்ற குறிப்பு எங்கும் காணப்படவில்லை. ஆனால் நம்பியாண்டார் நம்பி அருளிய பாடல்கள் மற்றும் சுந்தரர் அருளிய தேவாரப் பாடல்களில் இந்த குறிப்பு காணப்படுவதை நாம் இந்த பதிகத்து விளக்கத்தின் முடிவுரையில் காணலாம். வல்லமை வாய்ந்த பாடல் என்று குறிப்பாக, நடந்த அதிசயத்தை, சம்பந்தர் உணர்த்துகின்ராரோ என்று தோன்றுகின்றது. இந்த பதிகத்தினை தினமும் நம்பிக்கையுடன் ஓதினால் பேச்சுத் திறமை வளரும் என்று பெரியோர்கள் கூறுவார்கள். சுமார் நாற்பது வருடங்களுக்கு முன்னர், பிறவி ஊமையாக இருந்த தனது மகன், இந்த தேவாரப் பதிகத்தின் உதவியால், பேசும் சக்தியைப் பெற்றதால் மனம் மகிழ்ந்த தாய், பொன்னால் செய்யப்பட்ட தாளம் ஒன்றினை இறைவனுக்கு அளித்தது இன்னும் திருக்கோயிலில் உள்ளது.    
 
பொழிப்புரை:

இயற்கையாகவே நலங்கள் பல பெற்று வளமுடன் திகழும் சீர்காழி நகரத்தைச் சார்ந்த ஞானசம்பந்தன், பண்பால் உயர்ந்த குலத்தினராக விளங்கும் மனிதர்கள் வாழும் கோலக்கா நகரத்தினில் உறையும் இறைவனைக் குறித்து அருளிய பதிகத்தினை, நல்ல பலனை அளிக்கவல்ல இந்த பதிகத்தினை ஓதும் அடியார்களின் வினைகள் மலை போன்று அளவில் பெரியதாகவும் வலிமை வாய்ந்ததாக இருப்பினும் அடியோடு நீங்க அவர்கள் இன்பமுடன் வாழ்வார்கள்.

முடிவுரை:

திருஞானசம்பந்தர்க்கு இறைவன் தாளம் அளித்த செய்தியை நம்பியாண்டார் நம்பி அவர்கள் தனது ஆளுடைப் பிள்ளையார் திருவந்தாதி மற்றும் ஆளுடைப் பிள்ளையார் மும்மணிக் கோவை பதிகங்களில் (பதினோராம் திருமுறை), எழுத்தஞ்சும் இட்ட செம்பொற் தாளம் ஈந்த என்றும் செம்பொன் தாளம் அவையே என்றும் குறிப்பிடுகின்றார். சம்பந்தருக்கு இறைவன் தாளம் ஈந்த நிகழ்ச்சியை, இந்த தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் எட்டாவது பாடலில் சுந்தரர் குறிக்கிறார். சம்பந்தரை நாளும் இன்னிசையால் தமிழ் பரப்பியவர் என்றும் இந்த பாடலில் சுந்தரர் புகழ்கிறார்.


    நாளும் இன்னிசையால் தமிழ் பரப்பும்
                   ஞானசம்பந்தனுக்கு உலகவர் முன்
    தாளம் ஈந்தவன் பாடலுக்கு இரங்கும் தன்மையாளனை
                   என் மனக் கருத்தை 
    ஆளும் பூதங்கள் பாட நின்று ஆடும் அம் கணன் தனை
                   எண் கணம் இறைஞ்சும்
கோளிலிப் பெரும் கோயில் உளானைக் கோலக்காவினில்
                   கண்டு கொண்டேனே
 


சம்பந்தர் தாளம் பெற்ற நிகழ்ச்சி ஒவ்வொரு ஆண்டும் விழாவாக கொண்டாடப்படுகின்றது. அன்று சம்பந்தரின் திருவுருவம் சீர்காழியிலிருந்து ஊர்வலமாக கொண்டு வரப்பட்டு, அந்த திருவுருவத்திற்கு தாளம் வழங்கப்படும். அடுத்த நாள் பூக்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பல்லக்கில் சம்பந்தரின் திருவுருவம் சீர்காழிக்கு எடுத்துச் செல்லப்படும். இறைவன் அளித்தது பொற்றாளம் என்பதால், முதலில் ஓசை எழவில்லை என்றும், பின்னர் இறைவியின் அருளால் தாளத்திலிருந்து ஓசை எழுந்தது என்றும் அந்த காரணம் பற்றியே இறைவிக்கு ஓசை கொடுத்தநாயகி என்று பெயர் வந்ததாகவும் கூறுவார்கள். இந்த குறிப்பு பெரியபுராணத்தில் காணப்படவில்லை. இந்த செய்தி செவிவழிச் செய்தியாக உள்ளது.  சிவஞானத்துடன் குழைத்த ஞானப்பால் அளித்து மூன்று வயது சிறுவனை பாட வைத்த தாயின் கருணை உள்ளம், தாளத்தினில் ஓசை வருமாறு அருள் புரிந்ததும் இயற்கை தானே. 

நடந்த அதிசயத்தைக் கண்ட தேவர்கள் வானில் குழுமி மலர்மாரி பொழிந்தார்கள் என்றும், இசையில் வல்ல நாரதர் தும்புரு ஆகியோர், தாளத்திலிருந்து எழுந்த நல்லோசை கேட்டு, அருள் புரிந்த இறைவனையும், இறைவனின் அருளுக்கு தகுதியுடன் விளங்கிய திருஞான சம்பந்தரையும் போற்றினார்கள் என்றும் சேக்கிழார் கூறுகின்றார். சிறிய குழந்தை தாளத்துடன் நடந்து செல்வதைக் கண்ட அவரது தந்தையார் பொறுக்க முடியாமல், அந்த குழந்தையைத் தனது தோள்களின் மீது தூக்கிக்கொண்டு, சீர்காழி திருக்கோயிலை சென்றடைந்தார். காதலுடன் அணைந்து (பாடல் எண்; 100) என்று தொடங்கும் பெரிய புராணப் பாடலில், சிவபெருமானை ஞானசம்பந்தரின் தாதை என்று குறிப்பிட்ட சேக்கிழார், கீழ்க்கண்ட பாடலில், பெருமானிடமிருந்து வேறுபடுத்தக் காட்டும் நோக்கத்துடன் சிவபாத இருதையரை குலத்தாதையர் என்று குறிப்பிடுவதை நாம் கீழக்கண்ட பாடலில் காணலாம்.


    செங்கமல மலர்க் கரத்துத் திருத்தாளத்துடன்
                   செல்லும் போது
    தங்கள் குலத் தாதையார் தரியாது தோளின் மீது
                   தரித்துக் கொள்ள
    அங்கவர் தம் தோளின் மிசை எழுந்தருளி அணைந்தார் சூழ்ந்து
                   அமரர் ஏத்தும்
    திங்கள் அணி மணிமாடத் திருத்தோணிச்
                    சிகரக் கோயில்.

பெரும்பாலான பதிகங்களின் கடைப் பாடலில், பதிகத்தின் பலனை உணர்த்தும் திருஞானசம்பந்தர், பாடல் வல்லவர்கள் என்று கூறுவதை நாம் உணரலாம். பாடலை நன்றாக கற்று, அதற்குரிய இசையுடன் பொருந்தியவாறு, பாடலின் பொருளினை உணர்ந்துகொண்டு மனம் ஒன்றியும் பாடுவோரையே பாடல் வல்லார் என்று கூறுகின்றார். நாம் திருஞானசம்பந்தர் அருளிய இந்த பாடலை, கருத்துணர்ந்துக் கற்று, பிழையேதும் இன்றி, இசையுடன் பொருந்தும் வண்ணம் பாடி, சம்பந்தப் பெருமான் குறிப்பிட்ட பலன்களைப் பெற்று வாழ்வினில் உய்வினை அடைவோமாக.      

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/13/93-மடையில்-வாளைபாய---பாடல்-11-2893619.html
2893615 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 93. மடையில் வாளைபாய - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, May 2, 2018 09:52 AM +0530
பாடல் 7:

    நிழலார் சோலை நீல வண்டினம்
    குழலார் பண் செய் கோலக்கா உளான்
    கழலால் மொய்த்த பாதம் கைகளால்
    தொழுவார் பக்கல் துயரம் இல்லையே

விளக்கம்:

மொய்த்த=சேர்ந்த; தொழுவார் பக்கல் என்ற தொடருக்கு இறைவனைத் தொழும் அடியார்களைச் சார்ந்து இருக்கும் மனிதர்கள் என்று பொருள் கொண்டு, அவர்களுக்கும் துயரங்கள் இருக்காது என்று சம்பந்தர் கூறுவதாக விளக்கம் அளிக்கப்படுகின்றது.  

பொழிப்புரை:

நெருக்கமாக செழித்து வளர்வதால் நிழல் பொருந்தி விளங்கும் சோலைகளில் நீலநிறம் உடைய வண்டுகள், புல்லாங்குழலில் வரும் இசை போன்று ரீங்காரம் செய்யும் கோலக்கா தலத்தில் உள்ள இறைவனது, வீரக்கழல்கள் பொருந்திய திருப்பாதங்களைத் தங்கள் கைகளால் தொழும் அடியார்களின் பக்கம் துன்பங்களும் துயரங்களும் வாரா.  

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/09/93-மடையில்-வாளைபாய---பாடல்-7-2893615.html
2893616 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 93. மடையில் வாளைபாய - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, May 2, 2018 09:52 AM +0530 பாடல் 8:

    எறியார் கடல் சூழ் இலங்கைக் கோன் தனை
    முறியார் தடக்கை அடர்த்த மூர்த்தி தன்
    குறியார் பண் செய் கோலக்காவையே
    நெறியால் தொழுவார் வினைகள் நீங்குமே

விளக்கம்:

எறியார் கடல்=அலைகள் எறியும் கடல்; தடக்கை=அகன்ற கைகள், இங்கே தோள்கள் என்று நாம் பொருள் கொள்ளவேண்டும்.


பொழிப்புரை:

உயரமான அலைகள் பலவற்றை வீசி எறியும் கடலால் சூழப்பட்ட இலங்கைத் தீவின் தலைவனாகிய அரக்கன் இராவணனின் அகன்ற தோள்களை முறித்து நெருக்கிய இறைவன் சிவபெருமான். இந்த இறைவனை, குறியாகக் கொண்டு பண்கள் பொருந்திய பாடல்களை முறையாக இசைத்து வழிபடும் அடியார்களின் வினைகள் முற்றிலும் நீங்கிவிடும். 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/10/93-மடையில்-வாளைபாய---பாடல்-8-2893616.html
2893614 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 93. மடையில் வாளைபாய - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, May 2, 2018 09:51 AM +0530
பாடல் 6:

    வெடிகொள் வினையை வீட்ட வேண்டுவீர்
    கடிகொள் கொன்றை கலந்த சென்னியான்
    கொடிகொள் விழவார் கோலக்காவுள் எம்
    அடிகள் பாதம் அடைந்து வாழ்மினே

விளக்கம்:

வெடிகொள் வினை=ஒரு வினையிலிருந்து மற்றொரு வினை கிளைத்தெழும் நிலை; நாம் பழைய பல பிறவிகளில் சேர்த்து வைத்துள்ள வினைகளின் தன்மையால் இந்த பிறவியில் இன்பங்களையும் துன்பங்களையும் அனுபவிக்கின்றோம். ஆனால் அந்த இன்ப துன்பங்களை அனுபவிக்கும் போது, நமது வினைகள் தாம் இந்த துன்பங்களுக்கு காரணம் என்பதை உணர்வதில்லை; அதற்கு மாறாக வினைகளின் கருவிகளாக துன்பங்களை விளைவிக்கும் மற்றவரை பழித்தும் வெறுத்தும் மேலும் பல வினைகளை தேடிக்கொள்கின்றோம் இதே போன்று இன்பங்களை அனுபவிக்கும் போது, நமது திறமையால் ஏற்பட்ட இன்பங்கள் எனக் கருதி யான் எனது என்ற செருக்கில் ஆழ்ந்து மேலும் பல வினைகளைத் தேடிக் கொள்கின்றோம். இவ்வாறு, முற்றிய தன்மையில் உள்ள வெண்டைக்காய் வெடித்துச் சிதறி பல செடிகளை உருவாக்குதல் போல ஒரு வினை மேலும் பல வினைகளுக்கு முதலாக இருந்து உயிர்களை என்றும் வினைக்குழியில் ஆழ்த்துகின்றன. இவ்வாறு சேரும் வினைகளை ஆகாமிய வினைகள் என்று கூறுவார்கள். வீட்ட=நீக்கிக்கொள்ள;         

பொழிப்புரை:

வெடித்துச் சிதறும் முற்றிய காய்களும் கனிகளும் மேலும் பல புதிய செடிகள் உருவாவதற்கு காரணமாக இருப்பது போன்று, மேன்மேலும் பல வினைகளை உருவாக்கும் சூழ்நிலையை ஏற்படுத்தும் வினைகளை முற்றிலும் நீக்க விருப்பம் கொண்டுள்ளவர்களே, உங்களுக்கு, அந்த வினைகளை நீக்கிக்கொள்ளும் வழியினை நான் காட்டுகின்றேன்; நறுமணம் மிகுந்த கொன்றை மலர்கள் கலந்த சென்னியை உடையவனும், கொடிகள் கட்டப்பெற்று பல திருவிழாக்கள் நடைபெறும் திருக்கோலக்கா தலத்தில் உறைபவனும் ஆகிய பெருமானின் திருவடிகளை சென்றடைந்து பணிந்து, உங்களது வினைகள் நீங்கப்பெற்று நலமுடன் வாழ்வீர்களாக.      

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/08/93-மடையில்-வாளைபாய---பாடல்-6-2893614.html
2893610 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 93. மடையில் வாளைபாய - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, May 2, 2018 09:50 AM +0530
பாடல் 4:

    
தழுக்கொள் பாவம் தளர வேண்டுவீர்
    மழுக்கொள் செல்வன் மறி சேர் செங்கையன்
    குழுக்கொள் பூதப் படையான் கோலக்கா
    இழுக்கா வண்ணம் ஏத்தி வாழ்மினே


விளக்கம்:


தழுக்கொள் பாவம்=உயிரினை உறுதியாக பற்றிக் கொண்டிருக்கும் தீய வினைகளும் அவைகளால் ஏற்படும் தீமைகளும்; மறி=மான் கன்று; இழுக்கா வண்ணம்=தவறாத வண்ணம்;

பொழிப்புரை:

மனிதர்களே, உங்களை இறுகப் பற்றியுள்ள தீய வினைகளும் அந்த வினைகளால் ஏற்படும் துன்பங்களும், தங்களது பிடிப்பினில் தளர்ந்து உங்களை விட்டு விலக வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புவீர்களாயின், மழுப்படையினைத் தாங்கிய செல்வனும், மான் கன்றினைத் தனது சிவந்த கையினில் ஏந்தியவனும், கூட்டமாக உள்ள பூதப் படையினால் சூழப் பட்டவனும், கோலக்கா தலத்தில் உறைபவனும் ஆகிய இறைவனை தவறாமல் வழிபட்டு வணங்கி வாழ்த்துவீர்களாக.  

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/06/93-மடையில்-வாளைபாய---பாடல்-4-2893610.html
2893611 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 93. மடையில் வாளைபாய - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, May 2, 2018 09:50 AM +0530
பாடல் 5:

    மயிலார் சாயல் மாதோர் பாகமா
    எயிலார் சாய எரித்த எந்தை தன்
    குயிலார் சோலைக் கோலக்காவையே
    பயிலா நிற்கப் பறையும் பாவமே

விளக்கம்:

இறைவனின் அழகினை மூன்றாவது பாடலில் பாடிய சம்பந்தர், இங்கே இறைவியின் அழகை நினைத்து மயில் போன்ற சாயல் உடைய மாது என்று கூறுகின்றார். எந்த செயலையும் தொடர்ந்து செய்தலை பயிலுதல் என்று கூறுவார்கள். நாம் நமது வாழ்நாள் முழுவதும் ஏதேனும் கற்றுக் கொண்டே இருப்பதால் தான் கல்வி [பயிலுதல் என்று சொல்கின்றனர். எயில்=கோட்டை;  சாய=மடிந்து விழ;  

பொழிப்புரை:

மயில் போன்று அழகினை உடைய உமையன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் வைத்தவனும். வலிமையான மூன்று கோட்டைகளை உடைய திரிபுரத்து அரக்கர்கள் மடிந்து விழும் வண்ணம் அந்த மூன்று கோட்டைகளையும் எரித்த எமது தலைவனும் ஆகிய இறைவன் குயில்கள் நிறைந்து வாழும் சோலைகள் உடைய கோலக்கா தலத்தில் உறைகின்றான். அவனை இடைவிடாது தியானம் செய்து வணங்க, நமது பாவங்கள் முற்றிலும் அழிந்துவிடும்.   

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/07/93-மடையில்-வாளைபாய---பாடல்-5-2893611.html
2893606 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 93. மடையில் வாளைபாய - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, May 2, 2018 09:49 AM +0530
பாடல் 2

    பெண் தான் பாகமாகப் பிறைச் சென்னி
    கொண்டான் கோலக்காவு கோயிலாக்
    கண்டான் பாதம் கையால் கூப்பவே
    உண்டான் நஞ்சை உலகம் உய்யவே

விளக்கம்:

இறைவன் இருக்கும் நிலையினை முதல் பாடலில் குறிப்பிட்ட சம்பந்தர், பெருமானுடன் இணை பிரியாது இருக்கும் தேவியின் நிலையினை இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். பெண்மையை மதித்து பெண்மைக்குத் தனது உடலில் ஒரு பாகத்தை அளித்த தன்மையையும், பிறைச் சந்திரனுக்கு அபயம் அளித்ததையும் இந்த பாடல் குறிப்பிடுகின்றது. தக்கனது சாபத்தினால் பிறைகள் ஒவ்வொன்றாக கழிந்து ஒற்றைப் பிறையுடன்  அழிந்து கொண்டிருந்த நிலையில் தன்னைச் சரணடைந்த பிறைச் சந்திரனுக்குத் தனது சடையில் இடம் கொடுத்து அபயம் அளித்த நிகழ்ச்சி பெருமானின் வல்லமையையும் அவரது கருணையையும் குறிப்பிடுகின்றது. உலகினை காக்கும் பொருட்டு கொடிய விடத்தினை உண்ட தியாகச் செயலும் இந்த பாடலில் குறிப்பிடப்படுகின்றது. பதிகத்தின் முதல் பாடலில் பெருமானின் பற்றற்ற நிலையினையும் எளிமையான கோலத்தையும் குறிப்பிட்ட சம்பந்தர் இந்த பாடலில், அவனது ஆற்றல், கருணை, மற்றும் தியாக உணர்வினையும் இந்த பாடலில் குறிப்பிட்டு இறைவனின் பெருமையை உணர்த்துகின்றார். மேலும் பெருமானின் பற்றற்ற நிலை அவரது இயலாமையால் அல்ல என்பதையும் நமக்கு உணர்த்துகின்றது.

பொழிப்புரை:

தனது மனைவியாகிய உமையன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் வைத்துள்ள பெருமான், தனது சடையில் பிறைச் சந்திரனையும் வைத்துள்ளான். அவன் திருக்கோலக்கா தலத்தில் உள்ள கோயிலைத் தான் உறையும் இடமாக கொண்டுள்ளான். பாற்கடலில் விடம் பொங்கி எழுந்த போது அதன் தாக்கத்தினை தாங்க முடியாமல் தவித்த தேவர்கள், தனது திருப்பாதங்களைத் தங்களது (தேவர்களது) கையினால் தொழுவதைக் கண்ட பெருமான்], உலகம் உய்யும் பொருட்டு அந்த விடத்தினைத் தானே உட்கொண்டான்.  

 

]]>
http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/04/93-மடையில்-வாளைபாய---பாடல்-2-2893606.html
2893608 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 93. மடையில் வாளைபாய - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, May 2, 2018 09:49 AM +0530
பாடல் 3

    பூணல் பொறி கொள் அரவம் புன்சடை
    கோணல் பிறையன் குழகன் கோலக்கா
    மாணப் பாட மறை வல்லானையே
    பேணப் பறையும் பிணிகள் ஆனவே

விளக்கம்:

பிணிகள்=பிறவியினால் வரும் கேடுகள்; குழகன் என்று இறைவனை சம்பந்தர் கூறுகின்றார். குழகன் என்றால் அழகன் என்று பொருள். தனது முதல் பதிகத்தில் இளநாகம் என்று கூறி நரை, திரை, மூப்பு இல்லாத காரணத்தால் பாம்பு என்றும் இளமையாக இருக்கும் என்று கூறும் சம்பந்தர், இளமையுடன் காணப்படும் நாகம் அழகிய புள்ளிகளைக் கொண்டு அழகாக தோன்றுகின்றது என்று கூறுகின்றார். அழகனுக்கு அழகு சேர்க்கும் அணிகலனான பாம்பு இங்கே விவரிக்கப்படுகின்றது. பொறி என்றால் புள்ளி என்று பொருள். புன்சடை என்றால் சுருண்டு நீண்ட சடை என்று பொருள். மாண என்றால் மாட்சிமை பொருந்திய என்று பொருள். எளிமையாக இருக்கும் பெருமான் என்று முதல் பாடலில் குறிப்பிட்ட சம்பந்தர் இந்த பாடலில் அழகாக இருக்கும் தன்மையை உணர்த்துகின்றார். பூணல்=பூண்+நல்; நல்=அழகிய; பொறி=புள்ளிகள்; பேண=இடைவிடாது தியானம் செய்ய; பேணுதல் என்பதற்கு முறையாக பூசை செய்து தூபம் தீபம் நிவேதனம் காட்டி வழிபடுதல் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம்; பறையும்=அழிந்துவிடும்.

பொழிப்புரை:

அழகிய புள்ளிகளைக் கொண்டுள்ள பாம்பினை அணிகலனாக பூண்டுள்ள பெருமான், சுருண்டும் நீண்டும் காணாப்படும் தனது கூந்தலில் வளைந்த பிறைச் சந்திரனை சூடியுள்ளான். அவன் அழகும் இளமையும் பொருந்தி காணப்படுகின்றான். மறைகளில் வல்லவனும் கோலக்கா தலத்தில் உறைபவனும் ஆகிய பெருமானின் மாண்புகளை இடைவிடாது தியானம் செய்தாலும், முறையாக பூசை செய்து வழிபட்டாலும், பிறப்பு எடுத்ததால் நாம் அடையும் துன்பங்கள் முழுவதும் மறைந்துவிடும்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/05/93-மடையில்-வாளைபாய---பாடல்-3-2893608.html
2893605 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 93. மடையில் வாளைபாய - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, May 2, 2018 09:27 AM +0530 பாடல் 1

பின்னணி:

தோடுடைய செவியன் என்றும் நறவநிறை வண்டு என்றும் தொடங்கும் பதிகங்களை பாடிய தனக்கு ஞானப்பால் அருளிய அன்னையையும், அதற்கு காரணமாக இருந்த தந்தையரையும் நினைத்தவாறே அன்றிரவு உறங்கிய திருஞானசம்பந்தர் அடுத்த நாள் பொழுது விடிந்ததும் திருக்கோயிலுக்கு சென்று தனது தந்தையும் தாயும் ஆகிய பெருமானையும் பிராட்டியையும் வணங்கினார் என்று பெரியபுராணத்தில் சேக்கிழார் கூறுகின்றார். பின்னர் அவர்கள் இருவரையும் வணங்கிய பின்னர் அருகிலுள்ள திருக்கோலக்கா தலம் சென்று ஆங்குள்ள இறைவனை தரிசிக்க விருப்பம் கொண்டார். இந்த விருப்பம் இறைவனின் திருவருளால் தோன்றியது. சீர்காழி தலத்திலே நிலையாக் தங்கியிராமல், பல தலங்களுக்கும் சென்று திருஞான சம்பந்தர் தேவாரப் பதிகங்கள் பாட வேண்டும் என்று இறைவன் திருவுள்ளம் கொண்டார் போலும். மேதகை=மேன்மை பொருந்திய; வெளியே=வெளிப்பட்டு; போத முலை=சிவஞானம் கலந்த பாலினைச் சுரந்த முலை; முன் வணங்கி போற்றி=கோலக்கா தலத்திற்கு செல்வதற்கு முன்னர் வணங்கி; திருக்கோலக்கா தலம் சென்றது திருஞான சம்பந்தரின் முதல் தலயாத்திரை. ஒவ்வொரு தலயாத்திரை மேற்கொள்ளும் முன்னரும், பயணத்தினை முடித்துக் கொண்டு திரும்பி வந்த பின்னரும், சீர்காழி தலத்து இறைவனையும் இறைவியையும் வணங்குவது பிள்ளையாரின் பழக்கமாக இருந்து வந்ததை இந்த பாடல் நமக்கு உணர்த்துகின்றது.     


    காதலுடன் அணைந்து திருக் கழுமலத்துக்
                             கலந்து வீற்றிருந்த தங்கள்
    தாதையாரையும் வெளியே தாங்கரிய
                             மெய்ஞானம் தம் பால் வந்து   
    போத முலை சுரந்தளித்த புண்ணியத் தாயரையும்
                              முன் வணங்கிப் போற்றி
    மேதகைய அருள் பெற்று திருக்கோலக்கா
                               இறைஞ்ச விருப்பில் சென்றார்.

இவ்வாறு சீர்காழி தலத்து அண்ணலையும் பிராட்டியையும் திருஞானசம்பந்தர் தந்தையாகவும் தாயாகவும் கருதினார் என்று சேக்கிழார் கூறுவது நமக்கு சம்பந்தர் வலிவலம் தலத்தின் மீது அருளிய தேவாரப் (1.50.7) நினைவூட்டுகின்றது. சிவஞானிகள் பலராலும் ஆராயப்படும் தன்மையினை உடைய பெருமானை அன்புடன் சிந்திக்க தனது மனம் பெருவிருப்பம் கொள்கின்றது என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். மேலும் இறைவனை சிந்திக்கவொட்டாமல் ஐந்து பொறிகளும் செய்யும் மாயத்தைக் குறித்து தான் அஞ்சுவதாகவும் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.  

    தாயும் நீயே தந்தையும் நீயே சங்கரனே அடியேன்
    ஆயும் நின்பால் அன்பு செய்வான் ஆதரிக்கின்றது உள்ளம்
    ஆயமாய காயம் தன்னுள் ஐவர் நின்று ஒன்றல் ஒட்டார்
    மாயமே என்று அஞ்சுகின்றேன் வலிவலம் மேயவனே

தான் சென்ற வழியில் அலைகள் பெருக ஓடும் காவிரி ஆற்றின் வாய்க்கால்களில் மங்கையர்கள் குடைந்து நீராடுவதை சம்பந்தர் கண்டார் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். பின்னர் கோலக்கா தலத்தில் பெருமான் குடி கொண்டுள்ள திருக்கோயிலினை வலம் வந்த மூன்று வயதுக் குழந்தை, தனது கைகளால் தாளமிட்டவாறு பெருமானின் புகழினை மடையில் வாளை என்று தொடங்கும் பதிகத்தினை பாடத் தொடங்குகின்றது. தேவாரப் பாடல்கள் இசைப் பாடல்களின் அமைப்பினில் அமைந்தமையால் பாட்டின் இசைக்கு ஏற்ப, கைகளை தட்டியும் நிறுத்தியும் எடுத்தும் குழந்தை தாளமிட்டது என்பதை சேக்கிழார், கைந்நிறைந்த ஒத்து அறுத்து என்ற தொடரால் குறிப்பிடுகின்றார். ஒத்து=தாளம், இசையுடன் இணைந்த குரலுக்கு பொருந்திய வண்ணம் கைகளை தட்டுதல். வேணி=சடை;


    மெய்ந் நிறைந்த செம்பொருளாம் வேதத்தின் விழுப்
                                       பொருளை வேணி மீது 
    பைந் நிறைந்த அரவுடனே பசுங்குழலித்
                                       திங்கள் பரிந்து அருளுவானை
    மைந் நிறைந்த மிடற்றானை மடையில் வாளைகள்
                                       பாய என்னும் வாக்கால்
    கைந் நிறைந்த ஒத்து அறுத்துக் கலைப் பதிகம்
                                       கவுணியர் கோன் பாடும் காலை  
      

மேற்கண்ட பாடலில் கூறிய வண்ணம் சம்பந்தர் தான் பாடும் பாடலுக்கு ஒத்த வகையில் தாளமிட்டு வருவதைக் பெருமானின் திருவுள்ளத்தில் அன்பு கசிந்தது போலும். தனது கைகளில் தாளம் இன்றி, கைகள் வலிக்கும் வண்ணம் சிறு குழந்தை கைகளால் தாளமிட்டு வருவதை கண்டு இரக்கம் கொண்ட பெருமான், சிறுவனின் கைகளில், பொற்றாளம் வந்து பொருந்துமாறு அருள் புரிந்தார். அந்த தாளத்தில், நமச்சிவாய மந்திரம் பொறிக்கப் பட்டிருந்தது என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். செய்ய சடை வானவர்=சிவந்த சடையினை உடைய பெருமான்;  


    கை அதனால் ஒத்தறுத்துப் பாடுதலும் கண்டருளிக்
                      கருணை கூர்ந்த
    செய்ய சடை வானவர் தம் அஞ்செழுத்தும் எழுதிய
                      நற்செம் பொற்றாளம்
    ஐயரவர் திருவருளால் எடுத்த பாடலுக்கு இசைந்த
                     அளவால் ஒத்த
    வையம் எலாம் உய்ய வரு மறைச் சிறுவர் கைத்தலத்து
                      வந்தது அன்றே

இறைவனின் அருளினால் தனது கைகளில் வந்து பொருந்திய தாளம் கண்டு மகிழ்வுற்று அந்த தாளம் இறைவன் அருளினால் வந்தது என்பதை உணர்ந்து கொண்ட ஞானக்குழந்தை, அந்த தாளத்தினை முதலில் தனது தலை மீது வைத்துக்கொண்டு கொண்டாடிய பின்னர், இறைவனின் அருளினை வெளிப்படுத்தும் வகையில் தகுந்த முறையில் கடைக்காப்பு பாடி பதிகத்தினை முடித்தார் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார்.


    காழி வரும் பெருந்தகையார் கையில் வரும் திருத்
               தாளக் கருவி கண்டு
    வாழிய தம் திருமுடி மேல் கொண்டு அருளி மனம்
               களிப்ப மதுர வாயில்
    ஏழிசையும் தழைத்து ஓங்க இன்னிசை வண் தமிழ்ப்
                பதிகம் எய்தப் பாடித்
    தாழு மணிக் குழையார் முன் தக்க திருக்கடைக்
                 காப்பு சாத்தி நின்றார்   

சீர்காழி தலத்திற்கு தென்மேற்கில் இரண்டு கி.மீ. தூரத்தில் உள்ள தலம் தற்போது தாளமுடையார் கோயில் என்று அழைக்கப்படுகின்றது. பண்டைய காலத்தில் இறைவனை மாசிலா நாயகர் என்றும் இறைவியை பெரிய நாயகி என்றும் அழைத்தனர் என்று ஊரார் கூறுகின்றனர். சம்பந்தப் பெருமானுக்கு இறைவன் தாளம் தந்தருளிய பின்னர், இறைவனை தாளபுரீசுவரர் என்றும் அம்மையை ஓசை கொடுத்த நாயகி என்றும் அழைக்கின்றனர். சம்பந்தர் தனது பதிகத்தில் இறைவனின் பெயரையோ இறைவின்யின் பெயரையோ எங்கும் குறிப்பிடவில்லை. பொதுவாக தங்கத்தால் செய்யப்பட்ட தாளத்தில் ஓசை எழாது. ஆனால் இந்த தாளத்தில் ஓசை எழுந்ததும் ஒரு அதிசயம் ஆகும். இந்த பதிகம் தக்கராகத்தில் பாடும் வண்ணம் அமைந்துள்ளது. இந்த முன்னுரையுடன் நாம் சம்பந்தப் பெருமான் அருளிய பதிகத்தின் பாடல்களை இப்போது சிந்திப்போம். 

பாடல் 1:

    மடையில் வாளை பாய மாதரார்    
    குடையும் பொய்கை கோலக்கா உளான்
    சடையும் பிறையும் சாம்பல் பூச்சும் கீள்
    உடையும் கொண்ட உருவம் என் கொலோ

விளக்கம்:

மடை=வாய்க்கால்களில் நீரைத் தேக்கி வைத்து, அந்த வாய்க்கால்களில் மடைகள் கட்டி தேவையான வயல்களுக்கு ஆற்றுநீரினை பாய்ச்சுவது வழக்கம்; இவ்வாறு மடைகளால் இயக்கப்படும் வாய்க்கால்களையும் மடை என்று அழைப்பது வழக்கம். சடை பிறை சாம்பல் பூச்சு மற்றும் கீளுடை என்பன பெருமானின் அடையாளங்கள்; குடையும்=குடைந்து நீராடும்; இறைவனது பற்றற்ற தன்மையை குறிக்கும் விதத்தில் மெய்யில் சாம்பல் பூசி கோவண ஆடை அணிந்திருக்கும் நிலையை நமக்கு இந்த பாடல் உணர்த்துகின்றது. மாதர்கள் குடைந்து விளையாடும் பொய்கைகள் கொண்ட தலம் என்று குறிப்பிட்டு, அந்த தலத்திலும், வாசனைப் பொடிகள் பூசி பட்டாடை உடுத்தி ஒய்யாரமாக இல்லாமல் பற்றின்றி விளங்கும் ஈசனை குறிக்கும் சம்பந்தப் பெருமான் இறைவன் ஏன் அவ்வாறு இருக்கிறான் என்ற கேள்வியை கேட்டு, இறைவனது பற்று அற்ற நிலை தான் காரணம் என்ற விடையை நமக்கு சொல்லாமல் சொல்லி விளக்கும் நேர்த்தியை இந்த பாடலில் நாம் காணலாம்.

எல்லாம் இருந்தும் தான் பற்று அற்ற யோகியாக இருப்பதன் மூலம் உயிர்களுக்கு யோக நெறி காட்டி விடுதலை பெறுவதற்கான வழியையும் காட்டும் தலைவன் என்று பரமனை குறிப்பதை நாம் உணரலாம். கீள் என்றால் கிழிக்கப்பட்டது என்று பொருள். எனவே கீள் என்பதற்கு இடையில் கட்டியுள்ள துணியாலான கயிறு என்று பொருள் கொள்வதே பொருத்தம். சில பதிப்புகளில் கீழ் என்று உள்ளது. அது பொருத்தமற்றது. கீளுடை என்பது அந்த துணிக்கயிற்றுடன் சேர்ந்த கோவண ஆடையைக் குறிக்கும். தான் பற்றற்ற கோலத்தில் இருப்பதன் மூலம், உயிர்களும் உலகப் பொருட்கள் மற்றும் உலகிலுள்ள உயிர்கள் மீது தாங்கள் கொண்டுள்ள பற்றினை நீக்கி, இனிமேலும் பாசத்தால் பற்றால் ஏற்படும் வினைகளை தவிர்த்து, தன்னை வந்தடையும் பக்குவத்தைப் பெற வேண்டும் என்ற பெருமானின் விருப்பம் இந்த நிலை மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது.    

பொழிப்புரை:

நீரினை தேக்கி வைத்து வெளியிடும் மடைகளில் வாளை மீன்கள் துள்ளி விளையாட அந்த மீன்களைப் போன்று தங்களது கைகளால் நீரினைக் குடைந்து குடைந்து பெண்கள் நீராடும் நீர்நிலைகள் நிறைந்த கோலக்கா தலத்தில் இறைவன் இருக்கின்றான். தனது சடை முடியினில் பிறைச் சந்திரனை ஏந்திய வண்ணம் உள்ள பெருமான் தனது திருமேனியில் சாம்பலைப் பூசியவாறும் இடுப்பினில் கீளும் கோவணா ஆடையும் அணிந்தவாறு இருப்பதன் காரணம் புரியவில்லையா. இந்த கோலம் பெருமானின் பற்றற்ற நிலையினை உணர்த்துகின்றது. நீங்களும் உங்களது பற்றினை நீக்கிக் கொண்டு மெய்ப்பொருளை உணர்ந்து, வினைகளைக் கழித்துக் கொண்டு வீடுபேறு அடைவதற்கான நிலையினை அடைய வேண்டும் என்பதே பெருமானின் விருப்பம் ஆகும்.     

 

]]>
http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/03/93-மடையில்-வாளைபாய---பாடல்-1-2893605.html
2889778 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 92. நறவ நிறை வண்டு - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் Monday, April 2, 2018 10:36 AM +0530
பாடல் 10:

  
 ஆலும் மயிலின் பீலி அமணர் அறிவில்
                    சிறு தேரர்
    கோலும் மொழிகள் ஒழியக் குழுவும் தழலும்
                     எழில் வானும் 
    போலும் வடிவும் உடையான் கடல் சூழ்
                      புறவம் பதியாக
    ஏலும் வகையால் இமையோர் ஏத்த
                      உமையோடு இருந்தானே

விளக்கம்:

ஆலும் மயில்=அகவும் மயில்; கோலும்=புனைந்து பேசும் மொழிகள்; குழலும்=கூடி;; ஏலும்=பொருந்தும்

பொழிப்புரை:

அகவும் மயிலின் இறகினை கையினில் ஏந்திய சமணர்களும், குறைந்த அறிவு உடையவர்களாக விளங்கிய புத்தர்களும், பொய்களைக் கலந்து புனைந்து பேசும் சொற்கள் மக்களிடையே பரவாமல் தாழச் செய்பவனும், கூடிக் கொழுந்து விட்டெரியும் தீச்சுடர் மற்றும் செவ்வானத்தின் நிறத்தில் திருமேனியை உடையவனும் ஆகிய இறைவன் கடலால் சூழப்பட்டதும் புறவம் என்று அழைக்கப்படுவதும் ஆகிய சீர்காழி நகரத்தில் தன்னை இமையோர்கள் வந்து பொருந்தும் வகையில் தொழுது புகழும் வண்ணம் உமையன்னையுடன் இணைந்து காணப்படுகின்றார்

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/18/w600X390/252465.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/01/92-நறவ-நிறை-வண்டு---பாடல்-10-2889778.html
2889779 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 92. நறவ நிறை வண்டு - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, April 2, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

    பொன்னார் மாடம் நீடும் செல்வப் புறவம் பதியாக
    
மின்னார் இடையாள் உமையாளோடும் இருந்த விமலனைத்
    தன்னார்வம் செய் தமிழின் விரகன் உரைத்த தமிழ் மாலை
    பன்னாள் பாடி ஆடப் பிரியார் பாலோகம் தானே   

விளக்கம்:

பொன்னார் மாடம்=பொன் போன்று அழகும் செல்வச் செழிப்பும் உடைய மாளிகைகள்; விரகன்=வல்லவன்

பொழிப்புரை:

பொன் போன்று அழகியதும் செல்வச் செழிப்பும் உடையதும் நெடிது உயர்ந்ததும் ஆகிய  மாளிகைகள் நிறைந்த செல்வ வளம் கொழிக்கும் புறவம் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரத்தினைத் தான் உறையும் இடமாகக் கொண்டுள்ள பெருமான், மின்னல் போன்று மெலிந்த இடையினை உடைய உமையன்னையுடன் இணைந்து உறைகின்றான். இயற்கையாகவே மலங்கள் நீங்கிய இறைவனை, அவன் பால் அன்பு வைத்துள்ளவனும், தமிழ் மொழியில் வல்லவனும் ஆகிய அடியேன் உரைத்த இந்த தமிழ் மாலையினை பல நாட்கள் பாடி ஆடும் அடியார்கள் மறுமையில் மேலுலகத்தை அடைந்து பிரியாது வாழ்வார்கள்.. 

முடிவுரை;

இதனிடையில் திருக்கோயிலில் நடந்ததை கண்டவர்களும் கேட்டவர்களும், இத்தகைய அற்புதம் வேறெங்கும் நடைபெறவில்லை என்று சொல்லியவாறு தோணிபுரத்து திருக்கோயிலின் வாயிலில் வந்து சூழ்ந்தனர். தனது வாழ்வினில், இங்கே விளக்கம் அளிக்கப்பட்டுள்ள பதிகத்தினை இரண்டாவது பதிகமாக பாடிய திருஞான சம்பந்தர் திருக்கோயிலுக்கு வெளியே வருகின்றார். வெளியே குழுமியிருந்த வேதியர்கள் காண, இறைவனின் அருளினால் ஏழிசைகள் பொருந்திய செந்தமிழ் பாடல்களை பாடும் திறமை பெற்றவராகவும் இறைவனுக்கு அடிமைத் தொண்டு புரிபவராகவும் மாறிய மூன்று வயதுக் குழந்தையினைத் தனது தோளில் சுமந்தவாறு சிவபாத இருதயர் திருக்கோயிலிலிருந்து புறப்பட, அவரை எதிர்கொண்ட பல தொண்டர்கள் அவரை பின்தொடர்ந்து சென்றனர். சீர்காழி தலத்தின் தவப் பயனாய் தோன்றியவனே என்றும், கவுணியர் கோத்திரத்து தோன்றிய தனமே என்றும், ஆழ்கடல் போன்று கலை ஞானம் மிகுந்தவரே என்றும், கடலில் தோன்றிய அமுதே என்றும், உலகத்தவர் உய்யும் வண்ணம் அவதாரம் எடுத்தவரே என்றும், பெருமான் மற்றும் பிராட்டி ஆகிய இருவரின் அருளினையும் பெற்றவரே என்றும், மறைகளை வளர்க்கும் செல்வரே என்றும், வைதீக நெறியின் நிலையான பொருளே என்றும், புண்ணியங்களின் முதலே என்றும் பலவாறு அவரை புகழ்ந்து போற்றிய வண்ணம் அடியார்கள் திருஞானசம்பந்தரை பின் தொடர்ந்தனர். மேலும் அவரது திருப்பாதங்களில் தங்களது தலைகளை வைத்து வணங்கினார்கள்.         

மூன்று வயதில் தீஞ்சுவை தமிழ் பாடல்கள் பாடும் அதிசய குழந்தையை அழைத்துக்கொண்டு சிவபாத இருதயர் தனது வீடு திரும்பும் முன்னர் சீர்காழி நகரத்திலுள்ள அனைவருக்கும் நடந்த அதிசயத்தின் விவரங்கள் தெரிய வரவே சீர்காழி திருக்கோயிலின் முன்பு மக்கள் கூட்டம் கூடி விட்டது. மகிழ்ச்சியில் மக்கள் தங்கள் உடலின் மேல் இருந்த உத்தரீயத்தை எடுத்து கொடி போல் விரித்து ஆட்டினர் என்று பெரிய புராணத்தில் சேக்கிழார் கூறுகிறார். சீர்காழி தெருக்களில் சிவானந்த வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடியது என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். அறுவை=உடை மீது கட்டப் பட்டிருக்கும் ஆடை; இந்த காட்சி, ஆற்றினில் சுழித்துக் கொண்டு வரும் நுரைக் குமிழிகள் ஆற்றின் ஓட்டத்திற்கு இணங்க மேல் ஏறியும் கீழே இறங்கியும் வருவது போன்று இருந்தது என்று இந்த பாடலில் சேக்கிழார் கூறுகின்றார். மேலும் நகர மக்கள் தமது இல்லங்களில் அதிசயம் நிகழ்ந்தது போல் கருதி குளிர்ந்த மலர்களையும் வண்ணப் பொடிகளையும் நெற்பொறிகளையும் தூவியும், மங்கல இசை முழங்கியும், வேத கீதங்கள் இசைத்தும், நிறை குடங்களின் மீது விளக்குகளை ஏற்றி வைத்தும், சங்குகள் ஒலித்தும் தமது மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தினார்கள்.   

    மாமறையோர் குழாத்தினுடன் மல்கு திருத்தொண்டர்
                 குழாம் மருங்கு சூழ்ந்து
    தாம் அறுவை உத்தரியம் தனி விசும்பில்
                எறிந்து ஆர்க்கும் தன்மையாலே 
    பூ மறுகு சிவானந்தப் பெருக்காறு போத
                அதன் மீது பொங்கும்
    காமர் நுரைக் குமிழி எழுந்து இழிவன போல்
                விளங்கு பெரும் காட்சித்தாக 

இவ்வாறு அனைவராலும் கொண்டாடப்படும் வகையில் பதிகங்கள் இயற்றிய திருஞான சம்பந்தரின் பாடல்களை பொருளுடன் உணர்ந்து, மனம் ஒன்றி அந்த பாடல்களை பாடி இறைவனின் திருவருள் பெற்று நாம் வாழ்வினில் உய்வோமாக.  

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/apr/02/92-நறவ-நிறை-வண்டு---பாடல்-11-2889779.html
2889776 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 92. நறவ நிறை வண்டு - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, March 31, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 9:


    நெடியான் நீள் தாமரை மேல் அயனும்
                                     நேடிக் காண்கில்லாப்
    படியா மேனி உடையான் பவள வரை போல்
                                      திரு மார்பில்
    பொடியார் கோலம் உடையான் கடல் சூழ்
                                      புறவம் பதியாக
    இடியார் முழவார் இமையோர் ஏத்த
                                      உமையோடு இருந்தானே

விளக்கம்:

நெடியான்=நீண்ட உருவம் கொண்ட திரிவிக்ரமனாக அவதாரம் எடுத்த திருமால்; பொடி= திருநீறு; படியா மேனி=அளவுக்கு உட்படாத; 

பொழிப்புரை:

நெடியவனாகிய திருமாலும் நீண்ட தாமரை மேல் உறையும் பிரமனும் கீழே அகழ்ந்தும் மேலே பறந்தும் காணமுடியாத வண்ணம் எந்த அளவுக்கும் உட்படாத அழல் உருவாகிய திருமேனியை உடையவன் சிவபெருமான். அவன் தனது பவள வண்ணத்தில் உள்ள திருமேனியின் மேல் திருநீறு பூசிய கோலத்தை உடையவன். அவன் தான், கடலால் சூழப்பட்டதும் புறவம் என்று அழைக்கப்படுவதும் ஆகிய சீர்காழித் தலத்தினைத் தான் உறையும் இடமாகக் கொண்டு இருக்கும் பெருமான் இடி போன்று முழங்கும் முழவம் ஒழிக்க நடனம் ஆடும் தன்னை இமையோர்கள் வந்து தொழுது புகழும் வண்ணம் உமையன்னையுடன் இணைந்து காணப்படுகின்றார்

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/mar/31/92-நறவ-நிறை-வண்டு---பாடல்-9-2889776.html
2889775 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 92. நறவ நிறை வண்டு - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, March 30, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 8:

  
 விண் தான் அதிர வியனார் கயிலை வேரோடு
                  எடுத்தான் தன்
    திண் தோள் உடலும் முடியும் நெரிய
                  சிறிதே ஊன்றிய
    புண் தான் ஒழிய அருள் செய்தான்
                   புறவம் பதியாக
    எண் தோளுடையான் இமையோர் ஏத்த
                   உமையோடு இருந்தானே

விளக்கம்:

வியனார்=அகலமுடைய; மிகுந்த ஆரவாரத்துடன் இராவணன் கயிலை மலையினை நோக்கிச் சென்றதை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். மேலும் பெருமான் சிறிதே ஊன்றினான் என்று கூறுகின்றார். சற்று பலமாக ஊன்றியிருந்தால் அரக்கன் என்னவாகி இருப்பான் என்பதை நமது கற்பனைக்கு சம்பந்தர் விட்டு விடுகின்றார். சிறிதே ஊன்றினான் என்று சம்பந்தர் சொல்வது, அப்பர் பிரான் திருக்கயிலாயம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடல்களை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. இந்த பதிகத்தின் பாடல்களில் (4.47) அப்பர் பிரான், இறைவன் சற்றே தனது கால்விரலின் அழுத்தத்தை கூட்டியிருந்தால், எவரும் அரக்கன் இராவணனை மீண்டும் காணும் வாய்ப்பே இருந்திருக்காது என்று கூறுகின்றார். களித்தவன்=கயிலை மலையினை தான் பேர்த்து எடுக்கப் போகின்றோம் என்ற எண்ணத்தில் மிகுந்த மனக் களிப்புடன்; நெளித்தவன்=உடலினை வளைத்துக் கொண்டும் நெளித்துக் கொண்டும்; நேரிழை=அன்னை பார்வதி; வெளித்தவன்=அடியார்க்கு தன்னை மறைக்காமல் வெளிப்படுத்துபவன்; மளித்து=மீண்டும் மீண்டும்

    களித்தவன் கண் சிவந்து கயிலை
                                நன்மலையை ஓடி 
    நெளித்தவன் எடுத்திடலும் நேரிழை
                               அஞ்ச நோக்கி
    வெளித்தவன் ஊன்றி இட்ட வெற்பினால்
                               அலறி வீழ்ந்தான்
    மளித்து இறை ஊன்றினானேல் மறித்து
                               நோக்கில்லை தானே 

 
பொழிப்புரை:

விண் அதிரும் வண்ணம் ஆரவாரத்துடன், அகன்ற கயிலை மலையினை நோக்கி வந்த அரக்கன் இராவணன், அந்த கயிலை மலையினை அடியோடு பேர்த்து எடுக்க முயற்சி செய்த போது அவனது வலிமையான தோள்களும் உடலும் தலைமுடிகளும் சிதறி வீழும் வண்ணம் தனது கால் விரலை சிறிதாக ஊன்றியவன் பெருமான். இவ்வாறு அழுத்தியதால் மலையின் கீழே அமுக்குண்டு அரக்கன் அலறி பின்னர் சாமகானம் இசைத்து இறைவனை வேண்டிய போது, மலையின் கீழே அழுந்தியதால் ஏற்பட்ட காயங்கள் மறையும் வண்ணம் அவனுக்கு அருள் செய்தவர் சிவபெருமான். இத்தகைய பெருமான், வலிமையான எட்டு தோள்களை உடையவன், புறவம் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழித் தலத்தினைத் தான் உறையும் இடமாகக் கொண்டு தன்னை இமையோர்கள் வந்து தொழுது புகழும் வண்ணம் உமையன்னையுடன் இணைந்து காணப்படுகின்றார்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/mar/30/92-நறவ-நிறை-வண்டு---பாடல்-8-2889775.html
2889507 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 92. நறவ நிறை வண்டு - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, March 29, 2018 01:58 PM +0530
பாடல் 7:

    உண்ணற்கு அரிய நஞ்சை உண்டு ஒரு
                                தோழம் தேவர் 
    விண்ணில் பொலிய அமுதம் அளித்த விடை சேர்
                                கொடி அண்ணல் 
    பண்ணில் சிறை வண்டு அறை பூஞ்சோலைப்
                                 புறவம் பதியாக
    எண்ணில் சிறந்த இமையோர் ஏத்த உமையோடு
                                 இருந்தானே

விளக்கம்:

தோழம்=எண்ணிறந்த; பாற்கடலிலிருந்து கருமையான விடம் பொங்கி வந்த போதே அதன் தாக்கத்தினால் அனைத்து தேவர்களும் இறந்திருக்க வேண்டும். ஆனால் அவர்கள் எவரும் இறவாமல், விண்ணில் பொலிவுடன் வாழும் வண்ணம், அந்த நஞ்சினை உட்கொண்டவன் பெருமான் என்று, பெருமான் நஞ்சினை உண்டு அமரர்களைக் காத்த செய்தி இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது   

பொழிப்புரை:

எவரும் உட்கொள்ள முடியாத நஞ்சினைத் தான் உண்டு எண்ணற்ற தேவர்கள் விண்ணில் பொலிவுடன் வாழும் வண்ணம் அமுதம் உண்பதற்கு வழி வகுத்த இறைவன், இடபம் வரையப் பெற்ற கொடியினை உடையவன் ஆவான். சிறகினை உடைய வண்டுகள் இடைவிடாது ரீங்காரமிடும் வளமான பூஞ்சோலைகளை உடையதும் புறவம் என்று அழைக்கப்படுவதும் ஆகிய சீர்காழித் தலத்தினைத் தான் உறையும் இடமாகக் கொண்டு தன்னை எண்ணற்ற இமையோர்கள் வந்து தொழுது புகழும் வண்ணம் உமையன்னையுடன் இணைந்து காணப்படுகின்றார்

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/mar/29/92-நறவ-நிறை-வண்டு---பாடல்-7-2889507.html
2888491 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 92. நறவ நிறை வண்டு - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, March 29, 2018 01:58 PM +0530
பாடல் 6:

    பின்னு சடைகள் தாழக் கேழல் எயிறு பிறழப் போய்
    அன்ன நடையார் மனைகள் தோறும் அழகார் பலி தேர்ந்து
    புன்னை மடலின் பொழில் சூழ்ந்து அழகார் புறவம் பதியாக
    என்னை உடையான் இமையோர் ஏத்த உமையோடு இருந்தானே

விளக்கம்:

கேழல் எயிறு=பன்றியின் கொம்பு; பிறழ=விளங்க; பிச்சைப் பெருமானாக தாருகவனம் சென்ற பெருமான் பன்றியின் கொம்பினை அணிந்தவாறு சென்ற போதிலும், ஆங்கிருந்த முனிவர்களின் மனைவியர், வந்தவர் சிவபெருமான் என்பதை உணர முடியாமல் பெருமானது அழகில் அவர்கள் மயங்கிய நிலை, இங்கே அழகுடன் பலி தேர்ந்து என்ற தொடரால் உணர்த்தப் படுகின்றது. மடல்=தாழை மடல்; இறைவனின் அழகு தாருகவனத்து இல்லத்தரசிகளை ஈர்த்தது போன்று, இறைவனின் கருணை உலகில் உள்ள அனைத்து உயிர்களையும் ஈர்க்கும் வல்லமை கொண்டது என்ற கருத்து இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது.    

பொழிப்புரை:

பின்னப்பட்ட தனது சடைகள் தாழுமாறும், மார்பினில் தான் அணிந்திருந்த பன்றியின் கொம்பு விளங்கிச் தோன்றுமாறும் தாருகவனம் சென்ற பெருமான், ஆங்கிருந்த அன்னம் போன்று நடை உடையவர்களாக விளங்கிய முனிவர்களின் மனைவியர் இருந்த இல்லங்கள் தோறும் தனது அழகான உருவத்துடன் சென்று பிச்சை கேட்டார். இந்த பெருமான் புன்னை மற்றும் தாழை மடல்கள் நிறைந்த சோலைகள் உடைய அழகான நகரமும், புறவம் என்று அழைக்கப்படுவதும் ஆகிய சீர்காழித் தலத்தினைத் தான் உறையும் இடமாகக் கொண்டு தன்னை இமையோர்கள் வந்து தொழுது புகழும் வண்ணம் உமையன்னையுடன் இணைந்து காணப்படுகின்றான் இவரே என்னை அடிமையாக ஏற்றுக் கொண்டவர் ஆவார். 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/mar/28/92-நறவ-நிறை-வண்டு---பாடல்-6-2888491.html
2886721 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 92. நறவ நிறை வண்டு - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, March 29, 2018 01:57 PM +0530
பாடல் 3:

  
 பந்தம் உடைய பூதம் பாட பாதம் சிலம்பு ஆர்க்கக்
    கந்தம் மல்கு குழலி காண கரி காட்டு எரி ஆடி
    அந்தண் கடல் சூழ்ந்த அழகார் புறவம் பதியா அமர்வு எய்தி
   
எந்தம் பெருமான் இமையோர் ஏத்த உமையோடு
                                                                                                   இருந்தானே

விளக்கம்:

பந்தம்=பிரியாத பிணைப்பு; பந்தம் என்ற சொல்லுக்கு உதரபந்தம் அணிகலன் என்று பொருள் கொண்டு அந்த ஆபரணத்தை அணிந்த பூத கணங்கள் என்றும் விளக்கம் அளிக்கின்றனர். ஆர்க்க=ஒலிக்க கந்தம்=நறுமணம் அந்தண்=அழகியதும் குளிர்ந்ததும்; அமர்வு எய்தி=விரும்பி அமர்ந்து; பந்தம் உடைய என்ற சொல்லுக்கு தீப்பந்தத்தை ஏந்திய பூதங்கள் என்று சிலர் விளக்கம் அளிக்கின்றனர். இரவில் நடனம் ஆடுவதால், வெளிச்சம் வேண்டி தீப்பந்தங்கள் பிடிக்கப் படுகின்றன.  

இந்த பாடலில் நறுமணம் கமழும் கூந்தலை உடையவள் என்று அன்னையை சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். இந்த குறிப்பு நமக்கு திருவிளையாடல் புராண நிகழ்ச்சியை நினைவூட்டும். பல தேவாரப் பாடல்கள் அன்னையின் கூந்தல் இயற்கையாகவே நறுமணம்  கொண்டது என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் அமைந்துள்ளன, தெய்வீக நறுமணம் வீசும் கூந்தல் என்று உணர்த்தும் அதிகை வீரட்டானத்து திருத்தாண்டகப் பாடல் (6.4.9) இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. இயற்கையில் நறுமணம் கமழும் கூந்தலுக்கு மேலும் மணம் சேர்க்கும் வகையில் அன்று அலர்ந்த மலர்கள் சூட்டப்பட்டுள்ளன என்றும் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார்.

    செம்பொனால் செய்து அழகு பெய்தால் போலும் செஞ்சடை
           எம் பெருமானே தெய்வ நாறும்
    வம்பின் நாண் மலர்க் கூந்தல் உமையாள் காதல் மணவாளனே
           வலங்கை மழுவாளனே
    நம்பனே நான்மறைகள் தொழ நின்றானே நடுங்காதார் புரம் மூன்றும்
            நடுங்கச் செற்ற
    அம்பனே அண்ட கோசரத்துளானே அவனாகில் அதிகை வீரட்டனாமே

திருவெறும்பூர் தலத்து இறைவியின் திருநாமம் நறுங்குழல் நாயகி என்பதாகும். இந்த பெயரினை சற்று மாற்றி நறுங்குழல் மடவாள் என்று அப்பர் பிரான் அழைக்கும் குறுந்தொகைப் பதிகத்து பாடல் (5.74.2) இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. பிறங்கு=விளங்கும்; கறங்கு=சுழலும், ஓரிடத்தில் நில்லாமல் சுற்றித் திரியும்; சீர்=புகழ் பேணும்=விரும்பும்; பிராட்டியின் கூந்தலை குறிப்பிட்ட அப்பர் பிரானுக்கு பெருமானின் சடையின் தன்மை நினைவுக்கு வந்தது போலும். அழகாக பின்னப்பட்டு விளங்கும் செஞ்சடை என்று உணர்த்துகின்றார். பிஞ்ஞகன் என்றால் அழகிய தலைக்கோலம் உடையவன் என்று பொருள். 

    பிறங்கு செஞ்சடைப் பிஞ்ஞகன் பேணு சீர்க்
    கறங்கு பூதகணம் உடைக் கண்ணுதல்
    நறுங்குழல் மடவாளொடு நாள் தொறும்
    எறும்பியூர் மலையான் எங்கள் ஈசனே   

திருவெறும்பியூர் தலத்தின் மீது அருளிய திருத்தாண்டகத்துப் பாடல் (6.91.3) ஒன்றினில் அப்பர் பிரான் மலரின் நறுமணத்தினை வென்ற கூந்தலை உடையவள் என்று அன்னையை குறிப்பிடுகின்றார். கடுஞ்சுடர்=பேரொளியை உடைய விளக்கு; படிந்து=நிலத்தில் வீழ்ந்து; ஒரு=ஒப்பற்ற; ஓத வேலி=அலைகளையுடைய கடல்; நிறை=மிகுதியாய் காணப்படுகின்ற; மருவை வென்ற= மலர்களின் மணத்தை வென்ற நறுமணம்;

    கருவை என் மனத்திருந்த கருத்தை ஞானக் கடும் சுடரைப் படிந்து கிடந்து அமரர்     ஏத்தும் உருவை அண்டத்து ஒரு முதலை ஓத வேலி உலகின் நிறை தொழில்             இறுதி நடுவாய் நின்ற
    மருவை வென்ற குழல் மடவாள் பாகம் வைத்த மயானத்து மாசிலா மணியை             வாசத்
    திரு எறும்பியூர் மலை மேல் மாணிக்கத்தைச் செழுஞ்சுடரைச் சென்று அடையப்         பெற்றேன் நானே

கொண்டீச்சரம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் (4.67.10) அப்பர் பிரான் நறுமணம் கமழ்ந்து கருமையும் மென்மையும் கலந்து காணப்படும் கூந்தலை உடையவள் என்று பிராட்டியை குறிப்பிடுகின்றார். விரை=நறுமணம்:: பாறி=சிதறி: வெருவர=அச்சம் கொள்ள: விலங்கல்=மலை, கயிலை மலை: ஞான்று=நாளன்று என்பதன் திரிபு: பருவரை= பருத்த மலை: நறுமணம் கமழ்ந்து கருமையும் மென்மையும் கலந்து காணப்படும் கூந்தலையும், ஒளிவீசும் அணிகளையும், வேல் போன்று நீண்டும் ஒளிபடைத்தும் காணப்படும் கண்களையும் உடைய உமையம்மை அச்சம் கொள்ளுமாறு, கயிலை மலையினை பேர்த்து எடுக்க அரக்கன் இராவணன் முயற்சி செய்த அன்று, அவனது பருத்த மலை போன்று விளங்கும் தோள்களும் தலைகளும் சிதறி விழுமாறு, தனது கால் விரல் ஒன்றினை கயிலை மலை மீது ஊன்றியவன் திருக்கொண்டீச்சரம் என்று அழைக்கப்படும் தலத்தில் உறையும் சிவபெருமான் ஆவார் என்பதே இந்த பாடலின் திரண்ட கருத்து.. 
 
    விரைதரு கருமென் கூந்தல் விளங்கிழை வேல் ஒண்கண்ணாள்
    வெருவர இலங்கைக் கோமான் விலங்கலை எடுத்து ஞான்று
    பருவரை அனைய தோளும் முடிகளும் பாறி வீழக்
    திருவிரல் ஊன்றினானே திருக்கொண்டீச்சரத்து உளானே 

தில்லைத் திருத்தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடலில் (3.1.2) நறுமணம் கமழும் கூந்தலை உடைய அன்னை என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். நுதல்=நெற்றி; கொட்டம்=நறுமணம்

    கொட்டமே கமழும் குழலாளொடு கூடினாய் எருது ஏறினாய் நுதல் 
    பட்டமே புனைவாய் இசை பாடுவ பாரிடமா
    நட்டமே நவில்வாய் மறையோர் தில்லை நல்லவர் பிரியாத சிற்றம்பலம்
    இட்டமா உறைவாய் இவை மேவியது என்னை கொலோ

திருச்செம்பொன்பள்ளி தலத்தில் உறையும் தேவியின் திருநாமம் மருவார்குழலி என்பதாகும். மணம் பொருந்திய கூந்தலை உடையவள் என்பது இதன் பொருள். இந்த தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (1.25.1) மருவார் குழலி என்று குறிப்பிட்டு, திருஞானசம்பந்தர் மணம் கமழும் கூந்தலை உடைய தேவியை ஒரு பாகத்தில் வைத்தவன் என்று இறைவனை குறிப்பிடுகின்றார்.

    மருவார் குழலி மாதோர் பாகமாய்த்
    திருவார் செம்பொன்பள்ளி மேவிய
    கருவார் கண்டத்து ஈசன் கழல்களை
    மருவாதார் மேல் மன்னும் பாவமே

விசயமங்கை தலத்தின் அருளிய பதிகத்தின் (3.17) முதல் பாடலில் அம்மையை மருவமர் குழலி என்று திருஞானசம்பந்தர் அழைக்கின்றார். மரு=வாசனை. இயற்கையாகவே நறுமணம் சென்று அமரும் கூந்தலை உடைய தேவியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் வைத்தவர் என்று பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். மாணிக்க வாசகரும் தனது கீர்த்தித் திருவகவலில் மருவார் குழலி என்று பிராட்டியை குறிப்பிடுகின்றார். 

    மருவமர் குழல் உமை பங்கர் வார்சடை
    அரவமர் கொள்கை எம் அடிகள் கோயிலாம்
    குரவமர் சுரபுன்னை கோங்கு வேங்கைகள்
    விரவிய பொழில் அணி விசயமங்கையே

என்றும் குறையாது நறுமணம் நாளுக்கு நாள் வளர்ந்து கொண்டிருக்கும் கூந்தலை உடைய அன்னை என்று கண்ணார்கோயில் பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (1.101.4) திருஞானசம்பந்தர் கூறுவதை நாம் கீழ்க்கண்ட பாடலில் காணலாம். தரு=மரங்கள்; கானம்=காடு; துங்கம்= உயர்வு; மரங்கள் செழித்து வளர்ந்துள்ள காட்டில் வாழும் உயர்ந்த பெரிய யானை என்று பெருமானை எதிர்த்து வந்த யானையின் வலிமையை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். கண்ணார்கோயில் கருவறையில் அமர்ந்துள்ள இறைவனை அடைந்து தொழும் மனிதர்கள் கற்றோர் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார்.

    தரு வளர் கானம் தங்கிய துங்கப் பெருவேழம்
    மரு வளர் கோதைஅஞ்ச உரித்து மறை நால்வர்க்கு
    உரு வளர் ஆலநீழல் அமர்ந்து ஈங்கு உரை செய்தார்
    கரு வளர் கண்ணார் கோயில் அடைந்தோர் கற்றோரே 

கச்சி ஏகம்பத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (1.133.1) நறுமணம் கமழும் கூந்தலை உடையவள் என்ற பொருள் பட, கந்தம் மல்கு குழலி என்று பிராட்டியை திருஞான சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். காஞ்சி நகரத்து அடியார்களை எல்லையற்ற நற்குணங்கள் பொருந்திய அடியார்கள் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். 

    வெந்த வெண்பொடிப் பூசு மார்பின் விரி நூல் ஒரு பால் பொருந்த
    கந்தமல்கு குழலியோடும் கடி பொழில் கச்சி தன்னுள்
    அந்தமில் குணத்தார் அவர் போற்ற அணங்கினொடு ஆடல்புரி
    எந்தை மேவிய ஏகம்பம் தொழுது ஏத்த இடர் கெடுமே 

    
திருக்கோளிலி தலத்தின் மீது பதிகத்தின் பாடலில் (7.20.7) சுந்தரர் நறுமணம் உடைய கூதல் கொண்ட உமையம்மை என்று குறிப்பிடும் வண்ணம் வம்பமரும் குழலாள் என்று கூறுவதை நாம் இந்த பாடலில் காணலாம். தன்னிடத்தில் அன்பு உடையவனே என்று பெருமானை அழைத்து, பெருமானே உன்னை அல்லால் வேறு எவரொருவர் எனக்கு உதவி செயவல்லார், நீயே குண்டையூரில் இந்த நெல்மலையினை திருவாரூர் மாற்றுவதற்கு ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும் என்று சுந்தரர் கோரும் பாடல். 

    எம்பெருமான் உனையே நினைத்து ஏத்துவன் எப்பொழுதும்
    வம்பமரும் குழலாள் ஒரு பாகம் அமர்ந்தவனே
    செம்பொனின் மாளிகை சூழ் திருக்கோளிலி எம்பெருமான்
    அன்பதுவாய் அடியேற்கு அவை அட்டித் தரப் பணியே  

பாண்டிக்கொடுமுடி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (7.48.8), நறுமணம் உலாவும் கூந்தலை உடையவள் என்று பார்வதி தேவியை சுந்தரர் குறிப்பிடுகின்றார். வம்பு= நறுமணம்; கொம்பு=மரக்கிளைகள்; நம்பன்=விரும்பத் தக்கவன்; தரம் வாய்ந்த பொன்னின் நிறத்தை ஒத்த சடையை உடைவன் பெருமான் என்று இந்த பாடலில் சுந்தரர் கூறுவதை நாம் உணரலாம். கோலினாய்=வளைத்தாய்; பெருமானது சடையின் சிறப்பினை உணர்த்திய சுந்தரர் அம்மையின் கூந்தலின் சிறப்பையும் உணர்த்த ஆசை கொண்டார் போலும். 

    செம்பொன் நேர் சடையாய் திரிபுரம் தீயெழச் சிலை கோலினாய்
    வம்பு உலாம் குழலாளைப் பாகம் அமர்ந்து காவிரிக் கோட்டிடைக்
    கொம்பின் மேல் குயில் கூவ மாமயில் ஆடு பாண்டிக் கொடுமுடி
    நம்பனே உனை நான் மறக்கினும் சொல்லும் நா நமச்சிவாயவே

பிராட்டியின் கூந்தல் இயற்கை மணம் வாய்ந்தது எனும் தேவாரப் பாடல் குறிப்புகள் நமக்கு திருவிளையாடல் புராண நிகழ்ச்சியை நினைவூட்டுகின்றன. பரஞ்சோதி முனிவர் தாம் அருளிய திருவிளையாடல் புராணத்தில், இந்த நிகழ்ச்சியை, தருமிக்கு பொற்கிழி அளித்த படலம் மற்றும் கீரனை கரையேற்றிய படலம் ஆகிய இரண்டு படலங்களில் கூறுகின்றார். பெருமான் தருமிக்கு எழுதிக் கொடுத்த பாடல் குறுந்தொகை எனப்படும் சங்க இலக்கியத்தில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. இறைவன் எழுதிக் கொடுத்த பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. 

    கொங்கு தேர் வாழ்க்கை அஞ்சிறைத் தும்பி
    காமம் செப்பாது கண்டது மொழிமோ
    பயிலியது கெழீஇய நட்பின் மயிலியல்
    செறியெயிற்று அரிவை கூந்தலின்
    நறியவும் உளவோ நீ அறியும் பூவே

வண்டினை நோக்கி பாடுவதாக அமைந்த இந்த பாடலின் கருத்து; நறுமணத்தினை ஆராய்ந்து திரியும் வாழ்க்கையை உடைய அழகிய சிறகுகளை உடைய வண்டே, பயிற்சி மிக்க நட்பும் மயில் போன்ற சாயலும் நெருங்கிய பற்களும் உடைய எனது தலைவியின் கூந்தலில் வீசும் நறுமணத்தினை விடவும் அதிகமான நறுமணம் கொண்ட பூவினை நீ இதுவரை கண்டதுண்டோ. எனது கேள்விக்கு விருப்பு வெறுப்பு ஏதும் இன்றி உண்மையான பதிலை நீ கூறுவாயாக. இந்த பாடல் பொருட்குற்றம் உள்ள பாடல் என்று நக்கீரன் உரைக்க, இறைவன் நேரில் தோன்றி, நக்கீரனிடம், நீ வணங்கும் ஞானப் பூங்கோதையின் (திருக்காளத்தி தலத்து அம்மை) கூந்தலுக்கு இயற்கையில் நறுமணம் இல்லையா என்று கேட்க, நக்கீரன் இல்லை என்று முதலில் பதில் உரைத்தார். பின்னர் தான் தவறு செய்தேன் என்று ஒப்புக்கொண்டு, கயிலை பாதி காளத்தி பாதி அந்தாதி, கோப பிரசாதம், திருவெழுகூற்றிருக்கை ஆகிய பாடல்களை (பதினோராம் திருமுறை) பாடியதாகவும் பரஞ்சோதி முனிவர் கூறுகின்றார்.        
    
பொழிப்புரை:

பெருமானை விட்டுப் பிரியாத பூத கணங்கள் பாட, அந்த பாடலுக்கு ஏற்ப தனது கால் சிலம்பு ஒலிக்கும் வண்ணமும், இயற்கையாகவே நறுமணம் நிறைந்த கூந்தலை உடைய அன்னை காணும் வண்ணமும், சுடுகாட்டில் காணப்படும் தீப்பிழம்பைத் தனது கையினில் ஏந்தியவாறு இறைவன் நடமாடுகின்றார். இத்தகைய பெருமான் அழகும் குளிர்ச்சியும் ஒருங்கே பொருந்திய கடல்களால் சூழப்பட்டதும் எழில் மிக்கதும் புறவம் என்று அழைக்கப்படுவதும் ஆகிய சீர்காழித் தலத்தில் மிகுந்த விருப்பத்துடன் அமர்ந்துள்ளார். மேலும் அவர் தன்னை இமையோர்கள் வந்து தொழுது புகழும் வண்ணம் உமை அன்னையுடன் இணைந்து காணப்படுகின்றான்

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/mar/25/92-நறவ-நிறை-வண்டு---பாடல்-3-2886721.html
2887238 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 92. நறவ நிறை வண்டு - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, March 29, 2018 01:57 PM +0530
பாடல் 4:

    நினைவார் நினைய இனியான் பனியார் மலர் தூய நித்தலும்
    கனையார் விடை ஒன்று உடையன் கங்கை திங்கள் கமழ் கொன்றை
    புனை வார் சடையின் முடியான் கடல் சூழ் புறவம் பதியாக
    எனை ஆளுடையான் இமையோர் ஏத்த உமையோடு இருந்தானே

விளக்கம்:

கனைத்தல்=குரல் கொடுத்தல்; பனியார் மலர்=பனித்துளிகள் படிந்த மலர்கள்; விடியலில் பறிக்கப்பட்ட மலர்கள் தானே பனித்துளிகளை உடைய மலர்களாக இருக்கும். மேலும் தூய மலர்கள் என்று குறிப்பிடுவது, வண்டுகள் தேனைப் பருகுவதற்கும் முன்னம் பறிக்கப்பட்ட மலர்கள் என்பதையும் உணர்த்துகின்றன. 

என்னை ஆளுடையான் என்று பெருமானை சம்பந்தர் குறிப்பிடுவதை இந்த பாடலில் நாம் காணலாம். தோடுடைய செவியன் என்று தொடங்கும் முதல் பதிகத்தில் தனது தந்தையார் கேட்ட கேள்விக்கு விடையாக இறைவனின் அடையாளங்களை குறிப்பிட்ட பிள்ளையார், தனக்கு பெருமானுக்கு இடையே இருந்த தொடர்பினை என் உள்ளம் கவர் கள்வன் என்ற தொடரினைத் தவிர வேறு எந்த முறையிலும் குறிப்பிடவில்லை. ஆனால் மூன்று வயதுக் குழந்தை பதிகம் பாடிய தன்மையிலிருந்து, பெருமான் அந்த குழந்தையை ஆட்கொண்டு அருளியதை உலகம் உணர்கின்றது, நாமும் புரிந்து கொள்கின்றோம். அதற்கு அடுத்து அருளிய இந்த பதிகத்தில், என்னை ஆளுடையான் என்று இந்த பாடலிலும், என்னை உடையான் என்று ஆறாவது பாடலிலும் குறிப்பிட்டு இறைவன் தன்னை ஆட்கொண்ட தன்மையை சம்பந்தர் நமக்கு உணர்த்துகின்றார்.

அப்பர் பிரான் தனது முதல் பதிகத்தின் முதல் பாடலில், ஏற்றாய் அடிக்கே என்று குறிப்பிட்டு இறைவன் தன்னை அடிமையாக ஏற்றுக் கொண்டதை குறிப்பிடுகின்றார்.

    கூற்றாயினவாறு விலக்ககிலீர் கொடுமை பல செய்தன நான் அறியேன் 
    ஏற்றாய் அடிக்கே இரவும் பகலும் பிரியாது வணங்குவன் எப்பொழுதும்
    தோற்றாது என் வயிற்றின் அகம்படியே குடரோடு துடக்கி முடக்கியிட   
    ஆற்றேன் அடியேன் அதிகைக் கெடில வீரட்டானத்துறை அம்மானே..

     

சுந்தரரும் தான் அருளிய முதல் பதிகத்தில், அனைத்துப் பாடல்களிலும் உனக்கு நான் அடிமை அல்ல என்று இனி சொல்ல மாட்டேன் என்று குறிப்பிடுகின்றார். பெருமான் அவரை அடிமை ஓலை காட்டி ஆட்கொண்ட பின்னர் அருளிய பாடல் என்பதால், பெருமான் தன்னை ஆட்கொள்ள முயற்சி செய்த போது தான் எதிர்ப்பு தெரிவித்ததை குறிப்பிட்டு வருத்தம் தெரிவிக்கும் வகையில் இனி அவ்வாறு செய்ய மாட்டேன் என்று சுந்தரர் கூறுகின்றார். மணிவாசகரும் திருவாசகத்தில் பல இடங்களில் பெருமான் தன்னை ஆட்கொண்டதை உணர்த்துகின்றார்.
   
பொழிப்புரை:

பனித்துளிகள் படர்ந்து காணப்படுவதும் வண்டுகள் தேனைச் சுவைப்பதன் முன்னம் பறிக்கப்படுவதும் ஆகிய தூய்மையான மலர்களை தனது திருமேனியின் மீது தூவி தினமும் மறவாமல் நினைத்து வழிபடும் அடியார்களின் நினைவினில் இனிமையாக இருப்பவனும், உரத்த குரலில் கனைக்கும் எருதினைத் தனது வாகனமாகக் கொண்டவனும், கங்கை நதி பிறைச் சந்திரன் மற்றும் கொன்றை மலர் ஆகியவை புனையப்பட்ட நீண்ட அழகிய சடையினை உடையவனும், ஆகிய பெருமான் கடலால் சூழப்பட்ட புறவம் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழித் தலத்தினைத் தான் உறையும் இடமாகக் கொண்டு தன்னை இமையோர்கள் வந்து தொழுது புகழும் வண்ணம் உமையன்னையுடன் இணைந்து காணப்படுகின்றான். அவனே என்னை ஆட்கொண்ட இறைவன் ஆவான்.

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/mar/26/92-நறவ-நிறை-வண்டு---பாடல்-4-2887238.html
2887239 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 92. நறவ நிறை வண்டு - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, March 29, 2018 01:57 PM +0530
பாடல் 5:

    செங்கண் அரவு நகு வெண் தலையும் முகிழ் வெண் திங்களும்
    தங்கு சடையன் விடையன் உடையன் சரி கோவண ஆடை
    பொங்கு திரை வண் கடல் சூழ்ந்து அழகார் புறவம் பதியாக
    எங்கும் பரவி இமையோர் ஏத்த உமையோடு இருந்தானே

விளக்கம்:

முகிழ்தல்=முளைத்தல்; சரி=தொங்கும்; பிளவு பட்டு வாய் திறந்து இருப்பது போன்று காட்சி அளிப்பதால் சிரிக்கும் தோற்றத்தினைக் கொண்டுள்ள தலை என்பதை உணர்த்த நகுவெண்தலை என்று கூறுகின்றார். நகுவெண்தலையை சடையில் சூட்டிக் கொண்டவன் என்று பெருமான் தலைமாலை தலைக்கு அணிந்துள்ள நிலையினை சம்பந்தர் இங்கே உணர்த்துகின்றார். பல திருமுறைப் பாடல்களில் பெருமான் தலைமாலை அணிந்துள்ள நிலை குறிப்பிடப்படுகின்றது. நாம் இப்போது அப்பர் பிரான் அருளிய அங்கமாலை பதிகத்தின் முதல் பாடலை( 4.9.1) காணலாம். தலைமாலை=ஒவ்வொரு ஊழி முடிவிலும் அழியும், பிரமன் திருமால் ஆகியோரின் தலைகளைக் கொண்ட மாலை. தலைமாலை தலைக்கு அணிந்தவன் என்ற தொடர் மூலம், சிவபெருமான் ஒருவனே என்றும் அழியாமல் இருப்பவன் என்ற செய்தி உணர்த்தப்படுகின்றது. மகா சங்கார காலத்தில், அனைத்து உயிர்களும் தன்னிடம் ஒடுங்கிய பின்னர், செத்து செத்து பிறக்கும் தன்மை உடைய திருமால், பிரமன், இந்திரன் ஆகியோரின் தலைகளை மாலையாக அணிந்து கொண்டு, தன்னைத் தவிர வேறு எவரும் நிலையானவர்கள் அல்ல; தான் ஒருவன் தான் நிலையானவன் என்ற உண்மையை அனைவருக்கும் சிவபெருமான் உணர்த்துகின்றார். எனவே அவரைத் தவிர வணங்கத்தக்க தெய்வம் வேறு எவரும் இல்லை.

    தலையே நீ வணங்காய் - தலை
    மாலை தலைக்கணிந்து
    தலையாலே பலி தேரும் தலைவனைத்
    தலையே நீ வணங்காய்.

பொழிப்புரை:

சிவந்த கண்களை உடைய பாம்பும், சிரிப்பது போன்று வாய் பிளந்து தோன்றும் தலையும், முளைத்த பிறைச் சந்திரனும் தங்கும் சடை முடியினை உடையவனும், இடபத்தை வாகனமாக கொண்டவனும், கீளில் கட்டப்பட்டு சரிந்து தொங்கும் கோவண ஆடையினை அணிந்தவனும் ஆகிய பெருமான் பொங்கி எழும் அலைகள் நிறைந்த கடலால் சூழப்பட்டதும் அழகாக விளங்குவதும் புறவம் என்று அழைக்கப்படுவதும் ஆகிய  சீர்காழித் தலத்தினைத் தான் உறையும் இடமாகக் கொண்டு, அனைத்து இடங்களிலும் பரவி இருக்கும் இமையோர்கள் வந்து தொழுது தன்னைப் புகழும் வண்ணம் உமையன்னையுடன் இணைந்து காணப்படுகின்றான்

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/mar/27/92-நறவ-நிறை-வண்டு---பாடல்-5-2887239.html
2885561 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 92. நறவ நிறை வண்டு - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, March 29, 2018 01:55 PM +0530 பாடல் 2:

    உரவன் புலியின் உரி தோலாடை உடை மேல் பட நாகம்
    விரவி விரி பூங் கச்சா அசைத்த விகிர்தன் உகிர் தன்னால்
    பொரு வெங் களிறு பிளிற உரித்துப் புறவம் பதியாக
    இரவும் பகலும் இமையோர் ஏத்த உமையோடு இருந்தானே

விளக்கம்:

உரவன்=வலிமை உடையவன்; விகிர்தன் என்பதற்கு எவராலும் தோற்றிவிக்கப் படாமல் தானே தோன்றியவன் என்றும் ஏனையோரிடமிருந்து மாறுபட்டவன் என்று இரண்டு பொருள்கள் கூறப்படுகின்றன. இவை இரண்டுமே இறைவனுக்கு பொருந்தி இருப்பதை நாம் உணரலாம்.  

பொழிப்புரை:

மிகுந்த வலிமை உடையவனும், புலியினை உரித்து அதன் தோலினைத் தனது உடையாகக் கொண்டவனும், புலித்தோலாடையின் மேல் படமெடுக்கும் பாம்பினை இறுக கச்சாகக் கட்டியவனும், அந்த பாம்பினை பூமாலை அசைப்பது போன்று அசைப்பவனும், ஏனையோரிலிருந்து மாறுபட்டவனும் தனது நகத்தினால் போர்க்குணம் கொண்ட யானை பிளிறி அலறுமாறு அதன் தோலினை உரித்தவனும் ஆகிய பெருமான் புறவம் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழித் தலத்தினைத் தான் உறையும் இடமாகக் கொண்டு இரவும் பகலும் தன்னை இமையோர்கள் வந்து தொழுது புகழும் வண்ணம் உமையன்னையுடன் இணைந்து காணப்படுகின்றான்


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/mar/24/92-நறவ-நிறை-வண்டு---பாடல்-2-2885561.html
2885559 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 92. நறவ நிறை வண்டு - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, March 29, 2018 01:54 PM +0530 முன்னுரை:

புறவம் என்பது சீர்காழி தலத்தின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் பெயர்களில் ஒன்றாகும். மன்னன் சிபியை சோதிக்கும் நோக்கத்துடன் இந்திரன் புறா வடிவத்தோடும் அக்னி கழுகு வடிவத்துடனும் வந்தனர். அவ்வாறு சோதனை செய்த அக்னியும் இந்திரனும், தாங்கள் தவறாக மன்னன் சிபியை நினைத்தற்கு மன்னிப்பு கோரி பெருமானை வழிபட்ட தலம் என்பதால் புறவம் என்ற பெயர் வந்ததாக கூறுவார்கள். புறவன் (புறாவுக்கு உரியவனாகிய பருந்து உருவில் வந்த அக்னி) தான் இழந்த புறாவின் நிறைக்கு ஈடு கட்டும் விதமாக, வேதங்களும் அமரர்களும் ஒப்பும் விதமாக நீதி அருளும்படி விண்ணப்பிக்க, பொறையன் (சிபிச் சக்ரவர்த்தி) தனது உடலையே அந்த புறாவுக்கு நிகராகும்படி ஈந்த வரலாற்றை கூறும் வகையில் திருஞான சம்பந்தர் அருளிய ஒரு தேவாரப் பாடல் அமைந்துள்ளது. மன்னனது தியாகத்தை அனைவரும் புகழ, மன்னன் தனது உடல் பெறுமாறு அருளிச் செய்ததும் இந்த பாடலில் கூறப்பட்டுள்ளது. மறை அமரர் என்று புறாவாக வந்த இந்திரனும், பருந்தாக வந்த அக்னியும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளனர். நிறைதையுழி என்றால் நிறைவு வேண்டியிருந்த போது என்று பொருள். அதாவது தான் இழந்த புறாவின் எடைக்குச் சமமாக தனக்கு சதை வேண்டும் என்று புறாவை துரத்தி வந்த பருந்து கோர, அதற்காகத் தன்னையே அளித்து புறாவின் எடைக்கு நிறைவாகச் செய்த சிபி மன்னனின் செயலை இங்கே சம்பந்தர் கூறுகின்றார். இந்த நிகழ்ச்சியை உணர்த்தும் பாடல் நரருலகு சுரர் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் எட்டாவது பாடாலாகும் (3.67.8).

அறம் அழிவு பெற உலகு தெறு புயவன் விறல் அழிய நிறுவி விரல் மா
மறையின் ஒழி முறை முரல் செய் பிறை எயிறன் உற அருளும் இறைவன்        இடமாம்
குறைவின் மிக நிறைதையுழி மறை அமரர் நிறை அருள முறையொடு வரும்
புறவன் எதிர் நிறை நிலவு பொறையன் உடல் பெற அருளும் புறவம் அதுவே 

மேற்குறித்த பாடலின் முதல் இரண்டு அடிகள் இராவணனுடன் தொடர்பு கொண்ட கயிலை மலை நிகழ்ச்சியை குறிப்பிடுகின்றன. அறம் அழிவு பெற=உலகினில் தருமம் அழியும் வண்ணம் பல கொடிய செயல்கள் புரிந்த அரக்கன் இராவணன். தெறு=அழித்த; புயவன்=வலிமையான தோள்களை உடைய அரக்கன்; விறல்=வலிமை; விரல் நிறுவி= விரலை ஊன்றி; மாமறை=சிறந்த வேதமாகிய சாமகானம்; முறை=முறையாக; முரல் செய்= பாடிய; முரல்=வண்டு செய்யும் ரீங்காரம்; பிறை எயிறன்=பிறைச் சந்திரன் போன்று வளைந்த பற்களை உடைய அரக்கன்; உற=நீண்ட வாழ்நாளும், சிறந்த வாளும் இராவணன் என்ற பெயரும் பெரும் வண்ணம் அருள் புரிந்த இறைவன்; தனது உணவாகிய புறாவினை தான் உட்கொள்ள முடியாமல் புறாவினுக்கு அபயம் அளித்த மன்னன் சிபியிடம்; தான் இழந்ததை, புறா வடிவில் இருந்த தனது உணவினை,  ஈடு செய்து நீதி வழங்குமாறு அக்னியாக வந்த கழுகு முறையிட்டது. அக்னியின் இழப்பினை ஈடு செய்யும் நோக்கத்துடன் மன்னன், முதலில் தனது தொடையின் ஒரு பகுதியினை அறுத்து தராசுத் தட்டில் வைக்கின்றான். ஆனால் புறா இருந்த தட்டு தாழ்ந்து இருந்தமையால், கழுகு இரண்டு தட்டுகளும் ஒரே நிலையில் இருக்கும் வண்ணம் மேலும் மாமிசம் அளிக்கும் படி வேண்டியது. இரண்டு தட்டுகளும் நேராக இருக்கச் செய்யும் முயற்சியில் முடிவில் மன்னன் தானே தராசுத்தட்டில் அமர்ந்து தனது உடலினை முழுவதுமாக கழுகுக்கு ஈந்தான். பொறை=பாரம், எடை; தனது உடலையே புறாவின் எடைக்கு நேராக ஈந்ததால், மன்னனுக்கு பொறையன் என்ற பெயர் வந்தது.

முதல் மூவரின் வாழ்க்கையின் திருப்பு  முனையாக அமைந்த நிகழ்ச்சிகளைக் குறிக்கும் பழமொழி இது தான். பாலை கொடுத்து சூலை கொடுத்து ஓலை கொடுத்து. மூவரும் இந்த நிகழ்ச்சிக்கு பின்னர் தேவார பாடல்கள் புனைய ஆரம்பித்து பல தலங்களுக்குச் சென்று சிவநெறியை பரப்பலானார்கள். வானில், விடையின் மீது தனது துணையுடன் அமர்ந்தவராக பெருமான் காட்சி அளித்ததைக் காணும் பேற்றினைப் பெற்ற திருஞான சம்பந்தர், குளக்கரையில் (மண்மிசை) நின்றிருந்த வேதியர் குலச் சிறுவனாகிய சம்பந்தர், தனது கண்களின் வழியாக தான் அறிந்த கொண்ட கருத்து என்றும் பிரியாமல் மனதினில் இருக்கும் வண்ணம் கலந்தைமையால், பெருமானைக் காண்பதற்காக யானைக் கன்று போன்று சிறப்பு வாய்ந்தவராக விளங்கிய சம்பந்தர், திருக்கோயிலின் உள்ளே சென்றார் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். போதகம்=யானைக் கன்று.

    அண்ணல் அணைந்தமை கண்டு தொடர்ந்து எழும் அன்பாலே
    மண் மிசை நின்ற மறைச் சிறு போதகம் அன்னாரும்
    கண் வழி சென்ற கருத்து விடாது கலந்து ஏக
    புண்ணியர் நண்ணிய பூமலி கோயிலின் உட்புக்கார்.

மூன்று வயதுக் குழந்தை, தான் கேட்ட கேள்விக்கு பதிலாக பாடல் பாடியதையும். அந்தப் பாடலில் இறைவனின் பெருமைகளை அழகாக உணர்த்தியதையும், தனக்கு பால் அளித்தவர் பெருமான் என்று அவரை சுட்டிக் காட்டியதையும் உணர்ந்த சிவபாத இருதயரின் கையில் இருந்த கொம்பு அவரை அறியாமல் கீழே விழுந்தது; எல்லையற்ற தவம் செய்த தந்தை என அனைவரும் புகழும் வண்ணம், இறைவன் சம்பந்தருக்கு இறைவன் அருள் செய்தமை அமைந்திருந்தது. மாறு விழுந்த=கையினால் இறுகப் பற்றியிருந்த நிலையிலிருந்து மாறி கீழே விழுந்த நிலை; தந்தையார் இரு கைகளையும் குவித்து, தனது மகன் காட்டிய திசை நோக்கி, மகிழ்ச்சியினால் கூத்தாடினார். தான், தனது மகன் எச்சில் பாலைக் குடித்தான் என்று நினைத்து தவறு என்றும், நடந்தது வேறு ஒரு அதிசயம் என்பதையும் உணர்ந்த தந்தையார், தனது மகனைத் தான் தவறாக நினைத்தமையால் இறைவனின் கோபத்திற்கு ஆட்பட்டுள்ள தனக்கு என்ன  நேருமோ என்றும் அச்சம் கொண்டார்; வெருட்சி=இறைவனின் திருவருளினை உணராமல் தனது மகனைக் கோபித்துக் கொண்டதால் ஏற்பட்ட பயம்; வியப்பு=நடந்த அதிசயத்தை நினைத்து வியப்பு அடைந்த நிலை; விருப்பு=புறச் சமயத்தின் தாக்குதலை முறியடிக்கும் மகன் வேண்டும் என்ற தனது கோரிக்கை நிறைவேற்றப் பட்டதால் மகனின் மேல் மேலும் கூடிய விருப்பு; இவ்வாறு அச்சம், வியப்பு, விருப்பு ஆகிய வேறுவேறு உணர்ச்சிகளால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட சிவபாத இருதயர், சம்பந்தர் மொழிந்த பதிகத்தில் அமைந்துள்ள கருத்தினை ஆராய்ந்து எண்ணினார் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். 
   
    ஈறில் பெருந்தவம் முன் செய்து தாதை எனப்பெற்றார்
    மாறு விழுந்த மலர்க்கை குவித்து மகிழ்ந்து ஆடி
    வேறு விளைந்த வெருட்சி வியப்பு விருப்போடும்
    கூறும் அருந்தமிழின் பொருளான குறிப்பு ஓர்வார் 

மேலும் சிவபிரான் மற்றும் உமையம்மையின் தரிசனம் தான் காணப் பெறாவிடினும் நடந்த நிகழ்ச்சிகளிலிருந்து குழந்தைக்கு தரிசனம் கிடைத்த பேற்றை புரிந்து கொண்ட சிவபாத இருதயர் தோணிபுரத்தாரின் அருளை நினைந்து வியந்து குழந்தையுடன் கோயிலுக்குள் சென்றதாக சேக்கிழார் பெரியபுராணத்தில் குறிப்பிடுகிறார். இந்த பாடலில் காதலர் என்று அன்புக் குழந்தை குறிப்பிடப்படுகின்றது. தனது குழந்தையை பின் தொடர்ந்து சிவபாத இருதயர் கோயிலுக்குள் சென்றார் என்றும் இந்தப் பாடலில் கூறப்பட்டுள்ளது. இறைவனின் திருவருள் பெற்று மேன்மை பெற்றவராக விளங்கிய குழந்தையின் பெருமையினை உணர்ந்த தந்தையார் குழந்தையின் முன்னே செல்லாமல் பின்னே சென்றார் என்று சேக்கிழார் குறிப்பிடுகின்றார். இந்த கருத்து பெரியபுராணம் அளிக்கும் வாழ்வியல் கருத்துக்களில் ஒன்றாகும். நமது மதிப்புக்கும் மரியாதைக்கும் உரிய எவரேனுடனும் நாம் செல்ல நேர்ந்தால், அவருக்கு முன்னே செல்லாமல் அவரைப் பின் தொடர்ந்து சொல்லவேண்டும் என்பதே அந்த கருத்தாகும். தனது மகனே ஆயினும், அவனது பெருமையினை உணர்ந்தமையால் தந்தையார் பின் தொடர்ந்தமை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. காதலர்=நாளுக்கு நாள் சம்பந்தர் பால் அவரது தந்தையார் வைத்திருந்த பெருகிய நிலை இங்கே உணர்த்தப்படுகின்றது. 

தாணுவினைத் தனி கண்டு தொடர்ந்தவர் தம்மைப் போல்
காணுதல் பெற்றிலரேனும் நிகழ்ந்தன கண்டுள்ளார்
தோணிபுரத்து இறை தன் அருள் ஆதல் துணிந்து ஆர்வம்
பேணும் மனத்தொடு முன் புகு காதலர் பின் சென்றார் 

தந்தை பின் தொடர சன்னதியை அடைந்த சம்பந்தர், நறவம் நிறை வண்டு (1.74) எனத் தொடங்கும் பதிகத்தை அருளுகின்றார். தோணியப்பரையும் உமை அம்மையையும் ஒரு சேரக் கண்ட சம்பந்தப் பெருமான் இந்த பதிகத்தின் பத்து பாடல்களிலும் இமையோர் ஏத்த உமையோடு இருந்தானே என முடிக்கிறார். உமை அம்மையோடு இறைவனை இணைத்து உமையாளொடும் இருந்த விமலன் என்று கடைக்காப்பு பாடலிலும் கூட குறிப்பிடப் பட்டுள்ளது. அனைத்து பாடல்களிலும் உமை அம்மையின் குறிப்பு காணப்படும் அரிதான பதிகங்களில் இதுவும் ஒன்று. சேக்கிழார் இந்த செய்தியை தனது பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். மால் விடை=சிறந்த இடபம்; வாழ்வு என்பது இங்கே பெருமான் அடியார்களுக்கு அளிக்கும் முக்தி நிலையினை குறிப்பிடுகின்றது. எனை ஆளுடையான் என்று சம்பந்தர் இந்த பதிகத்தின் நான்காவது பாடலில் குறிப்பிடுவதை சேக்கிழார் இந்த பாடலில் உணர்த்துகின்றார். இறைவன் தன்னை ஆட்கொண்டதை குறிப்பிடும் தனது வாழ்க்கையில் நடந்ததை இந்த குறிப்பு மூலம் உணர்த்துகின்றார். சம்பந்தர் தனது வாழ்வினில் அருளிய இரண்டாவது பதிகம் இது. முதல் பதிகம் குளக்கரையில் நின்றவாறு அருளப்பட்டமையால், இந்த பதிகமே திருக்கோயில் சந்நிதானத்தில் சம்பந்தர் அருளிய முதல் பதிகமாகும் 

    பொங்கொளி மால் விடை மீது புகுந்து அணி பொற்றோணி
    தங்கி இருந்த பெருந்திரு வாழ்வு தலைப்பட்டே
    இங்கெனை ஆளுடையான் உமையோடும் இருந்தான் என்று
    அங்கு எதிர் நின்று புகன்றனர் ஞானத்து அமுது உண்டார்

பாடல் 1:

    நறவ நிறை வண்டு அறை தார்க் கொன்றை நயந்து நயனத்தால்
    சுறவம் செறி வண் கொடியோன் உடலம் பொடியா விழி செய்தான்
    புறவம் உறை வண் பதியா மதியார் புரம் மூன்று எரி செய்த
    இறைவன் அறவன் இமையோர் ஏத்த உமையோடு இருந்தானே 

விளக்கம்:

நறவம்=தேன்; அறை=ஒலிக்கின்ற; தார்=மாலை; நயந்து=விரும்பி; நயனம்=கண்; இங்கே நெற்றிக்கண்; சுறவம்=மீன்; பொடி=சாம்பல் பொடி; வண்=சிறந்த; செறி=நெருங்கிய, சென்று அடைந்த; மன்மதன் மீனக்கொடியினை உடையவன். அறவன்=நீதியே தனது உருவமாக கொண்டுள்ள இறைவன்; தனது இந்த பதிகத்தில் மன்மதன் மற்றும் திரிபுரத்து அரக்கர்களை சுட்டெரித்து சாம்பலாக மாற்றிய செயல் குறிப்பிடப் படுகின்றது. ஐம்புலன்களை வென்ற இறைவனின் தவம் மன்மதனின் கணைகள் எந்த விதத்திலும் பாதிக்கக் முடியாது. எனினும் தவத்தினில் ஆழ்ந்து இருக்கும் எவரையும் அணுகி துன்புறுத்துதல் தவறு என்பதை உலகுக்கு உணர்த்தும் வண்ணம் மன்மதனை இறைவன் எரித்தாரோ என்று தோன்றுகின்றது.  அழித்த செயல்கள் ஆயினும் இரண்டு செயல்களும் தருமத்தின் வழியே நின்று செய்யப் பட்டமையால் புண்ணியமே வடிவமாக உள்ள இறைவன் என்று இங்கே சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். 

பொழிப்புரை:

தேன் நிறைந்ததால் வண்டுகள் சூழ்ந்து கொண்டு ரீங்காரம் செய்யும் தன்மையை உடைய கொன்றை மாலையினை விரும்பி அணிந்தவன் பெருமான்; சுறா மீன் உருவம் பொருந்திய கொடியினை உடைய மன்மதனின் உடல் சாம்பல் பொடியாக மாறும் வண்ணம் தனது நெற்றிக் கண்ணினை விழித்தவன் பெருமான். புறவம் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி தலத்தினை சிறந்த உறைவிடமாக கருதி குடிகொண்டுள்ள இந்த இறைவன், வேதநெறியை மதியாது வாழ்ந்த திரிபுரத்து அரக்கர்களின் மூன்று கோட்டைகளையும் எரித்து அழித்தவன் ஆவான். புண்ணியமே வடிவமாக உள்ள இந்த இறைவன், தன்னை இமையோர்கள் வந்து தொழுது புகழும் வண்ணம் உமையன்னையுடன் இணைந்து காணப்படுகின்றான். 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/mar/23/92-நறவ-நிறை-வண்டு---பாடல்-1-2885559.html
2880570 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 91. தோடுடைய செவியன் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, March 21, 2018 06:16 PM +0530
பாடல் 10

    புத்தரோடு பொறி இல் சமணும் புறம் கூற
                நெறி நில்லா

    ஒத்த சொல்ல உலகம் பலி தேர்ந்து எனது உள்ளம்
                 கவர் கள்வன்
    மத்த யானை மறுக உரி போர்த்ததோர் மாயம்
                 இது என்னப்
    பித்தர் போலும் பிரமாபுரம் மேவிய பெம்மன்
                 இவன் அன்றே

விளக்கம்:

பொறியில்=அறிவற்ற; இந்த பாடலில் பித்தர் என்று இறைவனை சம்பந்தர் குறிப்பிடுவதை நாம் உணரலாம். சுந்தரரும் இறைவனை பித்தா என்று தனது முதல் பதிகத்தில் நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. யானையின் பசுந்தோல் உடலுக்கு கேடு விளைவிக்கும் என்பதால் எவரும் அதனை அணிய மாட்டார்கள். ஆனால் பெருமான், ஏனையோரிடமிருந்து மாறுபட்டு அணிந்து கொண்டமையை குறிப்படும் வண்ணம் பித்தர் என்று சம்பந்தர் அழைத்தார் போலும். பெருமான் பலி ஏற்கும் நோக்கத்தை அறியாதவராக பொருந்தாத சொற்களை புத்தரும் சமணரும் கூறிய போதிலும், அந்த சொற்களை பொருட் படுத்தமால் பெருமான், உலகத்தவர் தனக்கு பிச்சையிட்டு உய்வதற்கு வாய்ப்பினை தொடர்ந்து அளிக்கும் வண்ணம் பிச்சை ஏற்கின்றார் என்பதை இங்கே உணர்த்துகின்றார். சமணர்களின் கொட்டத்தை அடக்கி, சைவ சமயத்தின் பெருமையை நிலைநாட்டுவதே சம்பந்தப் பெருமான் அவதரித்த நோக்கம் என்பதால், பாடல்தோறும் சமணர்கள் மற்றும் புத்தர்களின் தவறான கொள்கை பெரும்பாலான பதிகங்களின் பத்தாவது பாடல்களில் குறிப்பிடப் படுகின்றது.

பொழிப்புரை:

அறிவற்ற சமணர்களும் புத்தர்களும் பெருமானின் பெருமைக்குரிய செயல்களை (பலி ஏற்பது போன்ற செயல்கள்) சரியாக புரிந்து கொள்ளாமல், பிழைபட்ட கருத்துக்களை சொல்லி வந்த போதும், அத்தகைய சொற்களால் மயங்கி தங்களது மனம் போன போக்கில் உலகத்தவர் பலரும் பழித்து கூறிய போதிலும், அத்தகைய சொற்களை பொருட் படுத்தாது உலகத்தவருக்கு உய்யும் வாப்பினை அளிக்கும் பொருட்டு பெருமான் தொடர்ந்து உலகெங்கும் திரிந்து பலி ஏற்கின்றார். இத்தகைய பண்பினை உடைய பெருமான், எனது உள்ளத்தைக் கவர்ந்து விட்டார். தன்னை தாக்கும் நோக்கத்துடன் தன்னை நாடி வந்த மதயானை மருளும் வண்ணம் அதன் தோலை உரித்துத் தனது உடலின் மீது பெருமான் போர்த்துக் கொண்டதைக் கண்ட அனைவரும், யானையின் பசுந்தோல் உடலுக்கு கேடு விளைவிக்கும் என்பதை அறியாமல் போர்த்துக் கொள்ளும் இவர் என்ன பித்தரா என்று எண்ணினராகிலும், யானையின் பசுந்தோலால் பெருமானுக்கு கேடு ஏதும் விளையாததைக் கண்டு ஈது என்ன மாயம் என்று வியந்தனர். இத்தகைய ஆற்றல் உடைய பெருமான், பிரமாபுரம் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரத்தில் உறைகின்றார். அவரே எனது உள்ளம் கவர்ந்தவரும் எனது பெருகைக்குரிய தலைவரும் ஆவார்.       

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/18/w600X390/1689.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/mar/21/91-தோடுடைய-செவியன்---பாடல்-10-2880570.html
2880571 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 91. தோடுடைய செவியன் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, March 21, 2018 06:16 PM +0530
பாடல் 11:

    அரு நெறிய மறை வல்ல முனி அகன் பொய்கை
              அலர் மேய
    பெரு நெறிய பிரமாபுரம் மேவிய பெம்மான்
               இவன் தன்னை
    ஒரு நெறிய மனம் வைத்து உணர் ஞானசம்பந்தன்
               உரை செய்த
    திரு நெறிய தமிழ் வல்லவர் தொல்வினை தீர்த்தல்
               எளிதாமே 

விளக்கம்:

அலர்=மலர், இங்கே தாமரை மலரைக் குறிக்கும்; அருநெறி=அருமையான நெறி. மேற்கூறிய பாடல்களில் பெருமானின் பல பெருமைகளை எடுத்துரைத்த சம்பந்தர், இந்த பாடலில் மனம் ஒன்றி பெருமானை வழிபட வேண்டுமென்று உணர்த்துகின்றார். இந்த பாடலில் சம்பந்தர், பதிகத்தைப் பாடுவதால் விளையும் பலன்களை எடுத்துக் கூறுகின்றார். இவ்வாறு அனைத்துப் பதிகங்களிலும், அந்த பதிகங்களைப் பாடுவதால் விளையும் பலன்களை குறிப்பிடுவதால், சம்பந்தர் அருளிய பதிகங்கள் திருக்கடைக்காப்பு என்று அழைக்கப் படுகின்றன. பல வடமொழி தோத்திரங்களில் பலஸ்ருதி என்று அந்த தோத்திரங்களைச் சொல்வதால் விளையும் பலன்கள் உணர்த்தப் பட்டுள்ளதை நாம் அறிவோம். காரைக்கால் அம்மையாரும் தனது பதிகங்களில் கடைப் பாடலில், அந்த பதிகங்களைப் பாடுவதால் ஏற்படும் பயனை குறிப்பிடுகின்றார்.

தேவாரப் பதிகங்களுக்கு காலத்தால் முந்தையது காரைக்கால் அம்மையார் அருளிய பாடல்கள். அம்மையார் அருளிய கொங்கை திரங்கி என்று தொடங்கும் ஆலங்காடு பதிகம் நட்டபாடை பண்ணிலும் எட்டியிலவம் என்று தொடங்கும் ஆலங்காடு பதிகம் இந்தளம் பண்ணிலும் அமைக்கப் பட்டுள்ளன. அம்மையாரை பின்பற்றி பதிகங்கள் பாடிய திருஞான சம்பந்தரும் சுந்தரரும், அவர் அருளிய நட்டபாடை மற்றும் இந்தளம் பண்களில் தத்தமது முதல் பாடல்களை அமைத்துள்ளது அம்மையாருக்கு பெருமை சேர்க்கும் வகையில் அமைந்துள்ளது..      
 
பொழிப்புரை:

நல்ல விதமான வாழ்க்கைக்கு இன்றியமையாத அருமையான கருத்துக்களை உணர்த்தும் வேதங்களில் வல்லவனாகிய பிரமனால் இறைவனை வழிபடும் பொருட்டு படைக்கப் பட்டதும், அகன்ற நீர்நிலைகளில் தாமரை மலர்களை உடையதும், பெருமைக்கு உரிய முக்தி நெறியினை அளிக்க வல்லதும் ஆகிய பிரமாபுரம் என்று அழிக்கப்படும் சீர்காழி நகரினில் உறையும் பெருமானை, ஒருமைப்பாடு உடைய மனத்துடன் அவனை உணர்ந்து தியானித்து ஞானாசம்பந்தர் உரைத்த சிறந்த தமிழ் வேதமாகிய பாடல்களை சொல்லும் வல்லமை பெற்றவர்களின் பழவினைகள் எளிதினில் தீர்ந்துவிடும்.      

முடிவுரை:

ஞானசம்பந்தரின் தந்தையார் கேட்ட கேள்விக்கு, யார் கொடுத்த எச்சில் பாலினை உண்டாய் என்ற கேள்விக்கு, விடை அளிக்கும் முகமாக மொழிந்த பதிகம் என்பதால், தனது  தந்தையார் கேட்ட கேள்வியையோ, பால் கொடுத்தவர் என்று குறிப்போ இந்த பதிகத்து பாடல்களில் காணப்படவில்லை. இந்த பதிகத்தை நாம், பெரியபுராணத்தில் குறிப்பிட்டுள்ள நிகழ்ச்சிகளின் அடிப்படையில் சிந்திக்க வேண்டும். தந்தையார் கேட்ட கேள்வியுள் பாலைக் குடித்த விடயம் அடங்கியுள்ளது எனவே அந்த கேள்வியுடன் நாம் இந்த பதிகத்தில் சொல்லப்படும் பதிலை இணைத்துக் கொள்ளவேண்டும். இராமபிரான் முடிசூட்டிக் கொள்ளும் பாடலில் எங்கும் இராமபிரான் பெயர் காணப்படாதது போல இந்தப் பதிகத்திலும் பருகிய பால் பற்றிய குறிப்பு இல்லை போலும்.

    அரியணை அனுமன் தாங்க அங்கதன்
                      உடைவாள் ஏந்த
    பரதன் வெண் குடை கவிக்க இருவரும்
                      கவரி பற்ற. 
    விரை செறி குழலி ஓங்க வெண்ணையூர்
                      சடையன் தங்கள்
    மரபு உளோர் கொடுக்க வாங்கி வசிட்டனே
                       புனைந்தான் மௌலி.
 

இந்த நிகழ்ச்சியை ஞானசம்பந்தப் பெருமான். மதுரை நகரில் தான் அருளிய, மண்ணில் நல்ல வண்ணம் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடலில் (3.24.2) குறிப்பிடுகின்றார். உமையம்மை தனக்கு அளித்த பொன் கிண்ணத்தில் இருந்த பால் பற்றியும், அயலாரிடம் பால் உண்டதற்காக கோபித்துக்கொண்ட தந்தை பற்றியும் கூறி தன்னை ஆட்கொண்ட அப்பனையும் அம்மையையும் நினைவு கூறுகிறார். போதை என்றால் மலர் என்று பொருள். மலர் போன்ற தன்மை உடைய உமை அம்மை என்பதால் போதையார் என்று அழைக்கப்படுகிறார். முனிதல் என்றால் கோபித்தல் என்று பொருள். அடிசில் என்றால் உணவு, இங்கு பால் என்று பொருள் கொள்ளவேண்டும்.

    போதையார் பொன் கிண்ணத்து அடிசில் பொல்லாது என
    தாதையார் முனிவு உற தான் எனை ஆண்டவன்
    காதையார் குழையினன் கழுமல வளநகர்ப்
    பேதையாள் அவளொடும் பெருந்தகை இருந்ததே 

அகத்தியர் தேவாரத் திரட்டில், குருவருள் என்ற தலைப்பின் கீழ் தோடுடைய செவியன் என்று தொடங்கும் திருஞானசம்பந்தரின் பதிகமும், கூற்றாயினவாறு என்று தொடங்கும் அப்பர் பிரானின் பதிகமும் பித்தா பிறைசூடி என்று தொடங்கும் சுந்தரர் அருளிய பதிகமும்  வைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த மூன்று பதிகங்களும் தேவார ஆசிரியர்கள் பாடிய முதல் பதிகங்கள் ஆகும். இவை முறையே முதல், நான்காம் மற்றும் ஏழாம் திருமுறைகளில் முதல் பாடலாக அமைந்துள்ளன. கூற்றாயினவாறு என்று தொடங்கும் பதிகம் பாடிய பின்னர் அப்பர் பிரானுக்கு உலகத்தின் குருவாகிய இறைவனின் அருள் கிடைத்து, சூலை நோய் அவரை விட்டு நீங்கியது; சுந்தரரும் திருஞான சம்பந்தரும் இறைவன் அருள் பெற்ற பின்னர் பாடிய முதல் பதிகங்கள் மற்ற இரண்டு பதிகங்கள். எனவே இந்த மூன்று  பதிகங்களையும் தினமும் பாடினால் குருவருள் கிடைக்கும் என்றும் நம்பப்படுகின்றது., 

இயற்கை காட்சிகளை கவினுறக் கூறுவதில் சம்பந்தர்க்கு இணை சம்பந்தர் தான் என்று கருதும் அளவுக்கு, இயற்கைக் காட்சிகளை நயமாக எடுத்துரைப்பதை நாம் பல பாடல்களில் காணலாம். பாடலின் இரண்டு அடிகளில் பெருமானது பண்பு, மாண்பு, அவருடன் தொடர்பு கொண்ட பல புராண நிகழ்சிகளை ஆகியவற்றை குறிப்பிடும் சம்பந்தர் இரண்டு அடிகளில் இயற்கைக் காட்சிகளை குறிப்பிடுகின்றார். இந்த தன்மை இரயில் பயணங்களில் நாம் அன்றாடம் காணும் காட்சியை நினைவு படுத்துகின்றது என்று திரு கிவாஜா அவர்கள் கூறுவார். வேடிக்கை பார்ப்பதற்காக சிறு குழந்தைகள், ஜன்னல் ஓரத்தில் அமைந்துள்ள இருக்கைகளை நாடுவதும், அந்த குழந்தைகளுக்கு வழிவிடும் முதியவர்கள் ஒரு புத்தகமோ அல்லது செய்தித்தாளோ வைத்துக் கொண்டு அதில் ஆழ்ந்துவிடுவதையும் நாம் காண்கின்றோம். தேவாரப் பதிகங்கள் எனும் இரயில் வண்டியில் பயணம் செய்த குழந்தை திருஞான சம்பந்தர் இயற்கைக் காட்சிகளை ரசித்துப் பார்த்ததும், முதியவர் அப்பர் பிரான் பெருமானின் பெருமை எனும் புத்தகத்தில் தன்னை மறந்து ஆழ்ந்ததும் இயற்கை தானே. இந்த தன்மை அவர்களது பாடல்களில் வெளிப்படுகின்றது. 

பதிகத்தின் பத்து பாடல்களையும் பாடிய பின்னர் திருக்கடைக்காப்பு பாடி, பதிகம் நிறைவு பெற்றதை உணர்த்தும் வண்ணம், பதிகம் அளிக்கும் பயன் மற்றும் தனது பெயரையும் சம்பந்தப் பெருமான் குறிப்பிட்டு இறைவனைத் தொழுது நின்றார். அப்போது வானத்தில் இந்திரன் உள்ளிட்ட தேவர்கள், முனிவர்கள், கின்னரர்கள் ஒன்று கூடி மலர்மாரி பொழிந்தனர் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். பின்னர் திருஞானசம்பந்தர் திருக்கோயிலின் உள்ளே செல்ல, அவரது தந்தையாரும் அவரைத் தொடர்ந்து பின் சென்றார். அவரது கையில் இருந்த சிறு கொம்பு, பிள்ளையாரை மிரட்டுவதற்காக எடுத்த கொம்பு, அவரையும் அறியாமல் கீழே விழ, ஆனந்தக் கூத்து ஆடியவராய் பிள்ளையார் அருளிய பாடலினைக் கேட்கும் விருப்பும் வியப்பு கலந்த உணரவும் உடையவராய், சிவபாத இருதயர் இருந்தார் என்று பெரிய புராணம் குறிப்பிடுகின்றது. உமையன்னை பால் ஊட்டிய நிகழ்ச்சியை நேரில் காணும் பேற்றினை பெறவில்லை எனினும், மூன்று வயதுக் குழந்தை பதிகம் பாடியதையும், தான் கேட்ட கேள்விக்கு பதிலாக இறைவன் அடையாளங்களை உணர்த்தி பாடியதையும் உணர்ந்த, சிவபாத இருதயர் நடந்த அதிசயம் இறைவனின் அருளால் நிகழ்ந்தது என்பதை அறிந்துகொண்டார். விவரம் அறிந்த ஊர் மக்கள் பலரும், திருஞானசம்பந்தரை நேரில் காணும் விருப்பம் உடையவர்களாய்  திருக்கோயிலின் முன்னர் சூழ்ந்தனர்.    .       

சம்பந்தப் பெருமான் மூலம் இறைவனது பண்புகளையும் பெருமையினையும் அறிந்து கொண்ட நாம், உண்மையான மெய்ப்பொருள் சிவபெருமான் ஒருவனே என்பதை உணர்ந்து, திருஞானசம்பந்தர் காட்டிய வழியில் சென்று, பெருமானை வணங்கி, வாழ்வினில் உய்வினை அடைவோமாக.      

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/mar/22/91-தோடுடைய-செவியன்---பாடல்-11-2880571.html
2880569 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 91. தோடுடைய செவியன் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, March 21, 2018 06:15 PM +0530
பாடல் 9:

    தாணுதல் செய்து இறை காணிய மாலொடு
               தண் தாமரையானும்
    நீணுதல் செய்து ஒழிய நிமிர்ந்தான் எனது உள்ளம்
               கவர் கள்வன்
    வாணுதல் செய் மகளீர் முதலாகிய வையத்தவர்
               ஏத்தப்
    பேணுதல் செய் பிரமாபுரம் மேவிய பெம்மன்
               இவன் அன்றே

விளக்கம்:

தாணுதல்=தாள்+நுதல், நுதல்=நெற்றி; தாள்=திருப்பாதங்கள்; திருவடியும் திருமுடியும். இறை=இறைவன், தம்முள் யார் பெரியவன் என்பதைக் கண்டறிய பிரமனும் திருமாலும் முயற்சி செய்தமை இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது. நீளுதல் என்ற சொல் எதுகை கருதி நீணுதல் என்று திரிந்தது; நீளுதல்=மேலே பறந்தும் கீழே அகழ்ந்தும் நீண்ட தூரம் சென்றமை; நிமிர்தல்= அப்பாற்படுதல்; பேணுதல்=காத்தல்; வாணுதல்=வாள்+நுதல், ஒளி பொருந்திய நெற்றி; செய் மகளிர்=சிவந்த உடல் கொண்ட மகளிர்; 

பிரமனும் திருமாலும் இறைவனின் அடியையும் முடியையும் காணும் முயற்சியில் தோல்வி அடைந்து திகைத்து நின்ற நிகழ்ச்சி இந்த பாடலில் கூறப்பட்டுள்ளது. சம்பந்தப் பெருமானின் பெரும்பாலான பதிகங்களில் இந்த நிகழ்ச்சி ஒன்பதாவது பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது. கல்விக்கு அதிபதியாக விளங்கும் நாமகளை மனைவியாக உடையவர் பிரமன். மேலும் அவரும் தினமும் வேதம் ஓதுபவராக உள்ளார். எனவே கல்வி அவரது வலிமையாக கருதப் படுகின்றது. செல்வத்திற்கு அதிபதியாக விளங்கும் இலக்குமி தேவி திருமாலின் மனைவி. எனவே செல்வத்தின் அடையாளமாக அவர் கருதப் படுகின்றார். அவர்கள்; இருவரும் தங்களுக்கு உள்ள வலிமையினால், தங்களது வலிமை மீது செருக்கு கொண்டவர்களாய் இறைவனது அடியையும் முடியையும் காண்பதற்கு முயற்சி செய்தனர். இறைவன் கல்விக்கும் செல்வத்திற்கும் மயங்காதவன் என்பதையும் அன்புக்கும் பக்திக்கும் மட்டுமே அவன் கட்டுப்படுவான் என்பதை உணராமல் அவர்கள் முயற்சி செய்த போது, அவர்களால் காண முடியவில்லை; பின்னர் தங்களது தவறினை உணர்ந்து, இறைவனிடம் இறைஞ்சி வேண்டியபோது இறைவன் அவர்களுக்கு காட்சி கொடுத்தார் என்பது புராணம். எனவே இறைவன் தன்னைத் தொழும் அடியார்களுக்கு மட்டுமே அருள் புரிவார் என்பதே இந்த நிகழ்ச்சி நமக்கு உணர்த்தும் பாடம். எனவே தான் அன்புடன் இறைவன் வணங்க வேண்டும் என்ற இந்த செய்தி பதிகம் தோறும் சம்பந்தரால் குறிப்பிடப்படுகின்றது. இதனை உணர்த்தும் சேக்கிழாரின் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. மேலும் இந்த பதிகத்து பாடலில், தன்னைத் துதிக்கும் உலகத்தவருக்கு பெருமான் அருள் புரிகின்றார் என்று குறிப்பிட்டு பெருமானை துதிக்க வேண்டிய அவசியத்தை உணர்த்துகின்றார். 

    தொழுவார்க்கே அருளுவது சிவபெருமான் எனத் தொழார்
    வழுவான மனத்தாலே மாலாய மாலயனும்
    இழிவாகும் கரு விலங்கும் பறவையுமாய் எய்தாமை 
    விழுவார்கள் அஞ்செழுத்தும் துதித்து உய்ந்த படி விரித்தார்   .
 

பொழிப்புரை:

தங்கள் இருவரில் யார் பெரியவர் என்பதை அறியும் முயற்சியில், வாதம் செய்து கொண்டிருந்த தங்களின் முன்னே எழுந்த தீப்பிழம்பின் அடியையும் முடியையும் காணும் முயற்சியில், பன்றியாக மாறிய திருமாலும் அன்னமாக உருவெடுத்த பிரமனும் நெடுந்தூரம் சென்ற போதும் அவர்களால் தங்கள் முயற்சியில் வெற்றி பெற முடியவில்லை; அவ்வாறு அண்ணாமலையாக நிமிர்ந்தவன் எனது உள்ளம் கவர் கள்வனாக உள்ளான். ஒளி பொருந்திய நெற்றியையும் சிவந்த மேனியையும் உடைய மகளிர் உள்ளிட்டு உலகத்தவர் பலரும் பெருமானை துதிக்க, பெருமான் அவர்களை காத்து அருள் புரிகின்றார். அவரே எனது உள்ளத்தினை கவர்ந்த கள்வரும், பிரமாபுரம் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரத்தினில் உறையும் எனது பெருமைக்கு உரிய தலைவர் ஆவார்.  


 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/mar/20/91-தோடுடைய-செவியன்---பாடல்-9-2880569.html
2880567 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 91. தோடுடைய செவியன் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, March 21, 2018 06:13 PM +0530  

பாடல் 7:
    
சடை முயங்கு புனலன் அனலன் எரி வீசி சதிர்வு எய்த
    உடை முயங்கும் அரவோடு உழி தந்து எனது உள்ளம் கவர் கள்வன்  
    கடல் முயங்கு கழி சூழ் குளிர் கானல் அம் பொன்னம் சிறகு அன்னம்
    பெடை முயங்கு பிரமாபுரம் மேவிய பெம்மன் இவன் அன்றே

விளக்கம்:

முயங்கும்=சேரும்; புனல்=கங்கை நதி; சதிர்வு=பெருமை; கானல்=கடற்கரை சோலை; உழிதந்து=திரிந்து; பெடை=பெண்பாலைக் குறிக்கும் சொல், இங்கே பெண் அன்னத்தை குறிக்கின்றது. கழி=உப்பங்கழி;; இந்த பாடலில் நமக்கு அச்சத்தை ஊட்டும் இரண்டு பொருட்கள்  பெருமானுடன் இணைந்து இருக்கும் நிலை உணர்த்தப் படுகின்றது. பாம்பு மற்றும் நெருப்பு ஆகிய இவை இரண்டே அந்த பொருட்கள். இந்த இரண்டு பொருட்கள் இருப்பினும், தனது உள்ளத்தை பெருமானிடம் பறிகொடுத்ததாக சம்பந்த நாயகி குறிப்பிடுகின்றாள். 

பொழிப்புரை:

தனது சடையினில் கங்கை நதியைக் கலந்து வைத்திருப்பவனும், தனது கையினில் தீப்பிழம்பை வைத்திருப்பவனும், கையினில் தீச்சுடரினை ஏந்தியவாறு நடனமாடும் பெருமையினை உடையவனும், தனது ஆடையின் மேல் கச்சாக இறுகக் கட்டிய பாம்பினை உடையவனும், உலகெங்கும் திரிபவனும் ஆகிய பெருமான் எனது உள்ளத்தினை கொள்ளை கொண்டு விட்டான்; உப்பங்கழிகளும் குளிர்ந்த சோலைகளும் சார்ந்துள்ள கடற்கரையினில் தன்னுடைய துணைகளுடன் கலந்து திரியும் அழகிய சிறகுகளை உடைய அன்னங்கள் பொருந்திய பிரமாபுரம் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரத்தில் உறையும் பெருமானே எனது உள்ளத்தினை கவர்ந்தவன் ஆவான்.  

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/mar/18/91-தோடுடைய-செவியன்---பாடல்-7-2880567.html
2880568 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 91. தோடுடைய செவியன் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, March 21, 2018 06:13 PM +0530
பாடல் 8:

    வியர் இலங்கு வரை உந்திய தோள்களை வீரம் விளைவித்த
    உயர் இலங்கை அரையன் வலி செற்று எனது உள்ளம் கவர் கள்வன்
    துயர் இலங்கும் உலகில் பல ஊழிகள் தோன்றும் பொழுது எல்லாம்  
    பெயர் இலங்கு பிரமாபுரம் மேவிய பெம்மன் இவன் அன்றே

விளக்கம்:

வியர்=வேர்வை; வியர் என்ற சொல்லு அகலமான பண்பினை குறிப்பதாக பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. இலங்கு=விளங்கும்; உலகில் உள்ள உயிர்கள் தங்களது வினைப் பயன்களைக் கழித்துக் கொள்ளும் போது இன்ப துன்பங்களை அனுபவிப்பதால் துயர் இலங்கும் உலகம் என்று குறிப்பிடுகின்றார். முற்றூழி காலத்தில் அனைத்து உயிர்களும் தன்னிடம் ஒடுங்கிய பின்னரும், மீண்டும் உலகினை தோற்றுவித்து தன்னிடம் ஒடுங்கிய உயிர்களை பெருமான் தோற்றுவிப்பது, உயிர்கள் பால் கருணை கொண்டுள்ள பெருமான் மீண்டும் ஓர் வாய்ப்பு அளிப்பது, அந்த உயிர்கள் தங்களது வினைகளை முற்றிலும் கழித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற நோக்கத்தினை உள்ளடக்கியது. இதனை உணர்த்தும் முகமாக பல ஊழிகள் தோன்றி அழிந்த பின்னரும் உலகம் மீண்டும் தோன்றி இயங்குகின்றது என்று கூறுகின்றார்.    

இந்த பாடலில் இராவணனுடன் தொடர்பு கொண்ட கயிலை நிகழ்ச்சி குறிப்பிடப் படுகின்றது. பொதுவாக தனது பதிகத்தின் எட்டாவது பாடலில் இந்த நிகழ்ச்சியை குறிப்பிடுவது திருஞான சம்பந்தரின் பழக்கம். தான் வாழும் கயிலை மலையையே பேர்த்து எடுக்கச் துணிந்த அரக்கன் இராவணனது வலிமை குன்றும் வண்ணம் மலையில் கீழே அடக்கி நெரித்தமையும் பின்னர் அரக்கன் தனது தவற்றினை உணர்ந்து சாமகானம் பாடியபோது அவனுக்கு அருள் புரிந்தமையும் இத்தகைய பாடல்கள் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றன. அப்பர் பிரானும் பெரும்பாலான பதிகங்களில் இந்த நிகழ்ச்சியைத் தனது கடைப் பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். இந்த குறிப்பின் நோக்கத்தை நாம் உணர்த்து கொள்ள வேண்டும். எவரையும் வெல்லும் ஆற்றல் உடையவர் பெருமான் என்பதும், பகைவனுக்கும் அருளும் கருணை நெஞ்சம் கொண்டவர் பெருமான் என்பதும், தனது தவறினை உணர்வோரை மன்னித்து அருள்பவர் பெருமான் என்பதும் இந்த குறிப்பு மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது. எனவே இந்நாள் வரை நாம் எந்த தவற்றினை செய்திருந்தாலும், இனி அந்த தவறுகளை செய்யாமல், இறைவனை வாழ்த்தி வணங்கினால் நமக்கும் இறையருள் கிடைக்கும் என்ற முக்கியமான செய்தியை தேவார ஆசிரியர்கள் இந்த குறிப்பு மூலம் எடுத்துரைக்கின்றனர். திருமுறைப் பாடல்களில் மிகவும் அதிகமான தேவாரப் பாடல்களில் இடம் பெரும் (அறுநூறு பாடல்களுக்கும் மேலாக) நிகழ்ச்சியாக இந்த நிகழ்ச்சி அமைந்துள்ளது.

தவறு செய்த உயிர்கள், தமது தவறினை பொறுத்திட வேண்டியும், இனிமேல் அந்த தவறினை செய்யாது இருப்போம் என்ற உறுதிப்பாட்டுடன் இறைவனை உள்ளன்போடு  வேண்டினால் இறைவன் உயிர்களை மன்னித்து அருள்வான் என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு சம்பந்தரின் பதிகங்களில் எட்டாவது பாடல் அமைந்துள்ளது என்று சேக்கிழார் உணர்த்தும் பெரியபுராண பாடலை நாம் இங்கே காண்போம். பிழைத்தல்=தவறு செய்தல்

    மண்ணுலகில் வாழ்வார்கள் பிழைத்தாலும் வந்தடையின் 
    கண் நுதலான் பெருங்கருணை கைக்கொள்ளும் எனக்காட்ட
    எண்ணமிலா வல்லரக்கன் எடுத்து முறிந்து இசை பாட
    அண்ணல் அவர்க்கு அருள் புரிந்த ஆக்கப்பாடு அருள் செய்தார்   

பொழிப்புரை

வியர்வை பெருகுவதும் மலை போன்று உயர்ந்ததும் ஆகிய தோள்களைக் கொண்டுள்ள அரக்கன் இராவணன், தனது வழியில் குறிக்கிட்டது என்று தவறாக கருதி கயிலை மலையினை பேர்த்தெடுக்க முயற்சி செய்த போது, அவனது வலிமையை அடக்கிய பெருமான் எனது உள்ளத்தினைக் கவர்ந்தவர் ஆவார். உயிர்களுக்கு துன்பம் விளையும் இடமாக உள்ள இந்த உலகம் பலமுறை அழிந்து மீண்டும் தோன்றிய போதும், தான் அழியாமல் இருக்கும் பெருமையினை உடைய பிரமாபுரம் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரினில் உறையும், எனது பெருமைக்குரிய தலைவனே, எனது உள்ளத்தினைக் கவர்ந்த கள்வர் ஆவார்.   :

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/mar/19/91-தோடுடைய-செவியன்---பாடல்-8-2880568.html
2880565 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 91. தோடுடைய செவியன் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, March 21, 2018 06:12 PM +0530
பாடல் 5:

    
ஒருமை பெண்மை உடையன் சடையன் விடை
                    ஊரும் இவன் என்ன
    அருமையாக உரை செய்ய அமர்ந்து எனது
                    உள்ளம் கவர் கள்வன்
    கருமை பெற்ற கடல் கொள்ள மிதந்ததோர்

                     காலம் இது என்னப் 
    பெருமை பெற்ற பிரமாபுரம் மேவிய பெம்மன்
                     இவன் அன்றே

விளக்கம்:

ஒருமை என்ற சொல்லினை பெண்மை மற்றும் சடையன் ஆகிய இரண்டு சொற்களுடன்  சேர்த்து பொருள் கொள்ள வேண்டும். ஒருமை=ஒரு புறம்; தனது உடலின் ஒரு பக்கத்தில் உமையன்னையை ஏற்றுக்கொண்டு காணப் படுவதால், அவரது திருமுடியில் ஒரு பாகம் சடையும் மற்றொரு பக்கத்தில் குழலும் காணப்படும் தோற்றம் இங்கே, பெருமை ஒருமை பெண்மை உடையன் சடையன் என்ற தொடர் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது. தனது இயல்பினில் நீர் வண்ணமற்றது; எனினும் கரையிலிருந்து கடலினைக் காணும் நமக்கு, அருகினில் நீலநிறத்துடனும் தொலைவில் கருமை நிறம் பெற்று இருப்பதாகவும் தோன்றுகின்றது. கருமை என்பது கடலின் இயல்பான நிறம் அன்று, அது ஒரு தோற்றமே என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் கருமை பெற்ற கடல் என்று இங்கே கூறுகின்றார். 

இந்த பாடலும் அகத்துறை வகையைச் சார்ந்த பாடலாகும். பெருமான் தனது உள்ளத்தைக் கவர்ந்ததாக பதிகத்தின் முதல் பத்து பாடல்களில் கூறும் திருஞானசம்பந்தர் இந்த பாடலில் பெருமான் தனது உள்ளத்தினை எவ்வாறு கவர்ந்தார் என்று கூறுகின்றார். தனது தோழிகள் பெண்மைக்கு இரங்கி தனது மனைவியை ஒரு பாகத்தில் வைத்துக் கொண்டவன் என்றும் பலவாறு பெருமானைப் புகழ்ந்து பேசவே, அவர்களது பேச்சினைக் கேட்ட தானும் பெருமான் பால் காதல் கொண்டு, அவனது திருவுருவத்தை எப்போதும் தனது மனதினில் நினைத்து சுமந்தவாறு, தனது உள்ளத்தை அவனிடம் இழந்ததாக சம்பந்த நாயகி இங்கே கூறுகின்றாள்.

மேலே குறிப்பிட்ட சம்பந்த நாயகியின் கூற்று நமக்கு அப்பர் பிரான் சீர்காழி தலத்தின் மீது அருளிய மாது இயன்று என்று தொடங்கும் பதிகத்தினை (5.45) நினைவூட்டுகின்றது. தோணிபுரம் என்பது சீர்காழி தலத்தின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று. அப்பர் பிரானின் இந்த பதிகத்து பாடல்கள் தாயின் கூற்றாகவும் தலைவியின் கூற்றாகவும் உள்ள பாடல்களைக் கொண்டதாகும். பார்வதி தேவியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் வைத்துக் கொண்டு இருப்பவன் என்றும், கங்கையைத் தனது சடையில் மறைத்துக் கொண்டவன் என்றும் பெருமானை குறிப்பிட்டு அவனது உண்மையான தன்மையை புரிந்து கொள்ளாமல் தனது பெண் இருக்கின்றாளே என்று கவலைப்பட்ட தாய், பேய்களைத் தனது உறவாகவும் உண்ணும் கலன் மண்டையோடாகவும் உறைவிடம் சுடுகாடாகவும், உடலின் ஒரு பாகமாக ஒரு பெண்ணையும் கொண்டுள்ள இறைவன் பால் எந்த தன்மையைக் கண்டு எனது பெண் காதல் கொண்டுள்ளாள் என்று வியக்கின்றாள்(பாடல். 5.45.8).

    உறவு பேய்க்கணம் உண்பது வெண்தலை
    உறைவது ஈமம் உடலிலோர் பெண்கொடி
    துறைகள் ஆர் கடல் தோணிபுரத்துறை
    இறைவனார்க்கு இவள் என் கண்டு அன்பாவதே

அதற்கு தலைவி பதில் கூறும் முகமாக அமைந்துள்ள பாடலும் (5.45.9) இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. மேக யானை என்பது எதுகை கருதி மாக யானை என்று திரிந்துள்ளது. மாக யானை=மேகத்தைப் போன்று கரிய நிறம் உடைய யானை: மருப்பு=கொம்பு, இங்கே யானையின் தந்தம் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும். தான் மட்டுமல்ல, தனது தோழியர் பலரும் சிவபெருமான் மீது தீராத  காதல் கொண்டுள்ளதாக அப்பர் நாயகி கூறுகின்றாள். சம்பந்தர் இந்த பதிகத்தின் பாடலில் கூறுவது போன்று, அப்பர் நாயகியும் தனது  தோழிகளை பின்பற்றிச் சென்று இறைவனிடம் தனது பறி கொடுத்ததாக கூறுகின்றாள்'

    மாக யானை மருப்பேர் முலையினர்
    போக யானும் அவள் புக்கதே புகத்
    தோகை சேர் தரு தோணிபுரவர்க்கே
    ஆக யானும் அவர்க்கு இனி ஆகதே 

உரை செய்ய அமர்ந்து என்ற தொடருக்கு, பெருமான் தனது மனதினில் அமர்ந்து கொண்டு தான் அவனைப் பாடுமாறு செய்தார் என்று சம்பந்தர் கூறுவதாக சிலர் பொருள் கொள்கின்றனர். இந்த விளக்கமும் பொருத்தமாக உள்ளது. வடமொழி வேதங்களை தனது வாயினால் மொழிந்த பெருமான், தமிழ்வேதம் எனப்படும் தேவார திருவாசகப் பதிகங்களை நால்வர் பெருமானார்கள் பாடுமாறு செய்தமையால் திருமுறைகள் தமிழ் வேதம் என்று கருதப்படுவது நாம் அனைவரும் அறிந்ததே. இத்தகைய விளக்கம் நமக்கு எனது உரை தனது உரையாக என்று இலம்பையங்கோட்டூர் தலத்து பதிகத்து பாடல்களில் திருஞானசம்பந்தர் கூறுவதை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. 

இலம்பையங்கோட்டூர் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தில், ஞான சம்பந்தர், எனது உரை தனது உரையாக என்ற தொடரினை பதிகத்தின் (1.76) முதல் பத்து பாடல்களிலும் அடக்கி, சிவபெருமானின் உரை தான் தனது வாய்மொழியாக தேவாரப் பாடல்களாக வந்தன என்ற உண்மையை சம்பந்தர் நமக்கு உணர்த்துகின்றார். இந்த பதிகம் அகத்துறை கருத்தினை வெளிப்படுத்துவதாக அமைந்துள்ளது. இந்த பதிகத்தின் முதல் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. தனது உரையினை எனது உரைகளாக வெளிப்படுத்தி அருளியவன் என்று சிவபெருமானை இந்த பாடலில் ஞானசம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார்.  

    மலையினார் பருப்பதம் துருத்தி மாற்பேறு மாசிலாச் சீர்
                 மறைக்காடு நெய்த்தானம்
    நிலையினான் எனது உரை தனது உரையாக நீறு அணிந்து ஏறு
                 உகந்து ஏறிய  நிமலன்
    கலையினார் மடப்பிணை துணையொடும் துயில கானல்
                 அம் பெடை புல்கிக்  கணமயில் ஆலும்
    இலையினார் பைம்பொழில் இலம்பையங்கோட்டூர் இருக்கையாப்
                  பேணி என் எழில் கொள்வது இயல்பே  

திருஞான சம்பந்தப் பெருமானை மட்டுமா பெருமான் பாட வைத்தார், அப்பர் பிரான் சுந்தரர் மற்றும் மணிவாசகர் ஆகியோரையும் தனது பண்புகளையும் பெருமையையும் பாடி உலகுக்கு உணர்த்துமாறு செய்தவர் பெருமான் தானே. இந்த செய்தியை அவர்கள் மூவரும் பதிவு செய்துள்ள சில பாடல்கள் நாம் இங்கே காணலாம். தன்னைப் பல நாட்கள் தொடர்ந்து தேவாரப் பதிகங்கள் பாட வைத்தவன் சிவபெருமான் தான் என்பதை புள்ளிருக்கு வேளூர் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்து பாடலில் (6.54.3) அப்பர் பிரான் உணர்த்துகின்றார். அண்ணித்தல்=தித்தித்தல்; புத்தேள்=கடவுள், தேவர்கள்; பாடப் பயில்வித்தானை=பாடக் கற்றுக் கொடுத்தவன் என்றும் தொடர்ந்து பாடவைத்தவன் என்றும் இரண்டு விதமாக பொருள் கொள்ளலாம். தீங்கரும்பு=இனிமையான கரும்பு;
    

பத்திமையால் பணிந்து அடியேன் தன்னைப் பன்னாள் பாமாலை
                   பாடப்  பயில்வித்தானை
 எத்தேவும் ஏத்தும் இறைவன் தன்னை எம்மானை என்னுள்ளத்து
                   உள்ளே ஊறும் 
அத்தேனை அமுதத்தை ஆவின் பாலை அன்னிக்கும் தீங்கரும்பை
                   அரனை ஆதிப்
புத்தேளைப் புள்ளிருக்குவேளூரானைப் போற்றாதே ஆற்ற
                    நாள் போக்கினேனே

அபயம் என்று சரணடைந்த தனது சூலை நோயினைத் தீர்த்து ஏற்றுக்கொண்டதும் அல்லாமல், தன்னிடம் ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியதை முதுகுன்றம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் (668) ஒரு பாடலில் அப்பர் பிரான், தன்னை பாமாலை பாட பயில்வித்தவன் சிவபெருமான் என்று கூறுகின்றார். எவராலும் தீர்க்கமுடியாத சூலை நோயினைக் கொடுத்து திருவதிகைக்கு வரவழைத்து அப்பர் பிரானின் வாழ்வில் ஒரு திருப்பு முனையை அமைத்துக் கொடுத்து, அவரை தேவாரப் பதிகங்கள் பாடச் செய்தவர் பெருமான் தானே. எத்திசையும் வானவர்கள் தொழநின்றான்=வானவர்கள் தங்களுக்கு இட்ட கட்டளையின் படி, வெவ்வேறு இடத்தில் இருந்தவாறு தங்களது தொழில்களைச் செய்தவாறு இருப்பார்கள். அவ்வாறு வெவ்வேறு இடங்களில் இருந்தவாறே, இறைவனைத் தொழும் நிலை, எத்திசையும் வானவர்கள் தொழ நின்றான் என்று இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது. சித்தன்=எல்லாம் செய்ய வல்லவன்:
    

எத்திசையும் வானவர்கள் தொழ நின்றானை ஏறூர்ந்த பெம்மானை எம்மான் என்று    பத்தனாய்ப் பணிந்து அடியேன் தன்னைப் பன்னாள் பாமாலை பாடப்  பயில்வித்தானை    
    முத்தினை என் மணியை மாணிக்கத்தை முளைத்து எழுந்த செழும்பவளக்   கொழுந்து ஒப்பானைச்
    சித்தனை என் திருமுதுகுன்று உடையான் தன்னைத் தீவினையேன் அறியாதே   திகைத்தவாறே

செங்காட்டங்குடி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் ஒரு பாடலில் (6.84.4) தமிழ்மாலை பாடுவித்து என் சிந்தை மயக்கு அறுத்த பெருமான் என்று அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். பன்னிய நூல் என்றால் இலக்கண முறைப் படி அமைந்த பாடல்கள் என்று பொருள். இந்த பாடல்களைப் பாடியதால் தனது மனதில் இருந்த மயக்கும் சிந்தைகள் அறுந்தன என்று அப்பர் பிரான் இங்கே கூறுகின்றார். அவரது பாடல்களை பொருள் உணர்ந்து ஓதினால், நாமும் நமது சிந்தைகளில் உள்ள மயக்கங்களை அறுத்துத் தூய்மை பெறலாம் என்ற செய்தி இங்கே உணர்த்தப்படுகின்றது.    
    

கந்தமலர்க் கொன்றை அணி சடையான் தன்னைக் கதிர்
          விடுமாமணி  பிறங்கு கனகச்சோதிச் 
சந்த மலர்த் தெரிவை ஒரு பாகத்தானைச் சராசர நல்
           தாயானை நாயேன் முன்னைப்
பந்தம் அறுத்து ஆளாக்கப் பணி கொண்டு ஆங்கே பன்னிய
           நூல் தமிழ்மாலை பாடுவித்து என்
சிந்தை மயக்கு அறுத்த திருவருளினானைச்
           செங்காட்டங்குடி அதனில் கண்டேன்  நானே

நடக்கவிருந்த திருமணத்தை தடுத்து, பின்னர் அடிமை ஓலை காட்டி சுந்தரரை ஆட்கொண்ட பெருமான், அவரை திருவெண்ணெய்நல்லூரில் உள்ள அருட்துறை திருக்கோயிலுக்கு அழைத்துச் சென்ற பின்னர் அங்கே மறைந்து விடுகின்றார். பின்னர் வானில் எழுந்த ஓசை மூலம், எம்மை பாடுவாய் என்று சுந்தரரை பணிக்கின்றார். உன்னை அறிந்து கொள்ள முடியாமல், நாயினும் கடையேனாக இருந்த அடியேன் என் சொல்லிப் பாடுகேன் என்று சுந்தரர் சொல்ல, இறைவனார் முன்பு என்னை பித்தன் என்றே மொழிந்தனை, ஆகவே பித்தன் என்றே பாடுக என்று அடியெடுத்துக் கொடுத்து, சுந்தரரை பித்தா பிறைசூடி என்று தொடங்கும் பதிகத்தை பாடவைத்தார். இந்த நிகழ்ச்சியை குறிப்பிடும் பெரிய புராண பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

    அன்பனை அருளின் நோக்கி அங்கணர் அருளிச் செய்வார்
    முன்பெனைப் பித்தன் என்றே மொழிந்தனை ஆதலாலே
    என் பெயர் பித்தன் என்றே பாடுவாய் என்றார் நின்ற
    வன்பெருந்தொண்டர் ஆண்ட வள்ளலைப் பாடலுற்றார்

மணிவாசகர் தனது கோத்தும்பீ பதிகத்தில், தன்னை பாடுவித்த நாயகன் என்று சிவபெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். சீ என்று வெறுக்காது தான் செய்த திருப்பணிகளை ஏற்றுக்கொண்டவன் என்றும் அடியார்களின் குற்றங்களைப் பொறுத்து அருளும் பெருமையாளன் என்றும் இந்த பாடலில் பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார்.         

    நாயேனைத் தன்னடிகள் பாடுவித்த நாயகனைப்
    பேயேனது உள்ளப் பிழை பொறுக்கும் பெருமையனைச்
    சீ ஏதும் இல்லாது என் செய் பணிகள் கொண்டருளும்
    தாயான ஈசற்கே சென்று ஊதாய் கோத்தும்பீ  

பொழிப்புரை:

தனது உடலின் ஒரு புறத்தில் உமை அன்னையை ஏற்றுக்கொண்டுள்ள இறைவனின் தலைமுடியின் ஒரு பாகம் சடையாகவும் மற்றொரு பாகம் பெண்களது குழலாகவும் உள்ளது. அவனை பெண்மை உடையவன் என்றும், சடையன் என்றும், இடபத்தை வாகனமாகக் கொண்டவன் என்றும் பலவாறு எனது தோழியர்கள் புகழ்ந்து கூறவே, அவர்களது பேச்சினைக் கேட்ட நானும், பெருமான் பால் காதல் கொண்டு அவனது திருவுருவத்தை எப்போதும் நினைத்தவாறு மனதினில் சுமந்து கொண்டேன். அதனால் அவர் எனது உள்ளத்தைக் கவர்ந்தவராக திகழ்கின்றார். இவ்வாறு எனது மனதினைக் கவர்ந்த கள்வர் யார் என்று நீங்கள் வினவுவரேல், நான் அதற்கு விடை கூறுகின்றேன். முற்றூழி காலத்தில் கருமை நிறம் கொண்ட கடல் பொங்கி வந்து அனைத்து உலகினையும் மூழ்கடித்த போதும், தோணிபுரமாக மிதந்த பெருமையினை உடைய பிரமாபுரம் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி தலத்தில் பொருந்தி உறையும் பெருமான் தான், எனது உள்ளம் கவர்ந்த கள்வராக, எனது பெருமைக்குரிய தலைவராக விளங்குகின்றார்.   ;     

 

]]>
105 வது பிறந்த நாள் http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/mar/16/91-தோடுடைய-செவியன்---பாடல்-5-2880565.html
2880566 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 91. தோடுடைய செவியன் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, March 21, 2018 06:12 PM +0530
பாடல் 6:

    மறை கலந்த ஒலி பாடலோடு ஆடலர் ஆகி மழு ஏந்தி
    இறை கலந்த வெள்வளை சோர என் உள்ளம் கவர் கள்வன்
    கறை கலந்த கடியார் பொழில் நீடு உயர் சோலைக் கதிர் சிந்தப்
    பிறை கலந்த பிரமாபுரம் மேவிய பெம்மன் இவன் அன்றே

விளக்கம்:

இறை=முன்கை, மணிக்கட்டு;: சோர=ஒவ்வொன்றாக கழன்று விழ; கறை=இருள்; கடி= நறுமணம்; இன்=நல்ல தரம் வாய்ந்த. செழித்து வளர்ந்த சோலைகளில் மரங்கள் நெருங்கி அடர்த்து காணப்படுவதால் அவைகளை ஊடுருவிக் கொண்டு சூரியன் மற்றும் சந்திரனின்  வெளிச்சம் செல்ல முடியாமல் இருண்டு காணப்படுகின்றன என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் இருள் நிறைந்த சோலைகள் என்று கூறுகின்றார்.   

பொழிப்புரை:

தான் ஓதும் வேத ஒலிகள் காற்றினில் கலக்கும் வண்ணம் உரத்த குரலில் வேதங்கள் பாடியவாறும் நடனம் ஆடியவாரும் இருக்கும் பெருமான் தனது கையில் மழு ஏந்தியவராக உள்ளார். அவர் பால் தீவிரமான காதல் கொண்டிருந்த நான் அவரை அடைய முடியாத ஏக்கத்தினால் எனது உடல் மெலிய எனது முன்கைகளில் அணிந்திருந்த தரம் வாய்ந்த வெண் முத்து வளையல்கள். நழுவி விழுகின்றன. இவ்வாறு எனது வளையல்களையும் உள்ளத்தினையும் கவர்ந்த கள்வராக அவர் விளங்குகின்றார். சூரியனின் ஒளிக்கதிர்கள் ஊடுருவாத வண்ணம் செழித்து நெருங்கி வளர்ந்துள்ள நறுமணம் மிகுந்து இருளுடன் காணப்படும் சோலைகளில் தனது கதிர்கள் சிந்தும் வண்ணம் பிறைச் சந்திரன் உலாவும் சோலைகள் நிறைந்த பிரமாபுரம் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி தலத்தில் எனது உள்ளத்தினைக் கவர்ந்த கள்வன் உறைகின்றான். 

 

]]>
http://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg http://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/mar/17/91-தோடுடைய-செவியன்---பாடல்-6-2880566.html
2880564 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 91. தோடுடைய செவியன் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, March 21, 2018 06:09 PM +0530 பாடல் 4:

    
விண் மகிழ்ந்த மதில் எய்ததும் அன்றி விளங்கு
                  தலை ஓட்டில்
    உண் மகிழ்ந்து பலி தேரிய வந்து எனது உள்ளம்
                  கவர் கள்வன்     
    மண் மகிழ்ந்த அரவம் மலர்க் கொன்றை மலிந்த
                  வரை மார்பில்
    பெண் மகிழ்ந்த பிரமாபுரம் மேவிய பெம்மன்
                   இவன் அன்றே

விளக்கம்:

மகி