இந்திய நாணயத்தின் வீழ்ச்சி - Dinamani - Tamil Daily News

இந்திய நாணயத்தின் வீழ்ச்சி

First Published : 28 June 2013 02:35 AM IST

ஆதிகாலத்தில் மனிதன் மரங்களில் - குகைகளில் தங்கி, காடுமேடுகளில் சுற்றி காய்கனிகளைப் பறித்து, பிராணிகளை வேட்டையாடி வாழ்ந்து வந்தான். அதற்குப்பின், நெருப்பை உண்டாக்கவும் பயன்படுத்தவும் ஆரம்பித்து, ஆறு - ஏரிகள் அருகில் குடிசைகளை -குடும்பங்களை அமைக்கவும் விவசாயத்தின் மூலம் உணவுப் பண்டங்களை உற்பத்தி செய்யவும் ஆரம்பித்தான்.

பண்டமாற்று முறை:

தனக்கும் தனது குடும்பத்தினருக்கும் உள்ள தேவைகளை தனிப்பட்ட ஒரு மனிதனால் முழுமையாக பூர்த்திசெய்ய முடியாது. அதனால் தான் உற்பத்தி செய்யும் பண்டத்துக்கு ஈடாக தனக்குத் தேவையான மற்றொரு பொருளை உண்டாக்குபவனிடம் சென்று தனது பொருளைக் கொடுத்து, தனது தேவைக்கான பொருளை அவனிடமிருந்து பெறும் "பண்டம் மாற்றும் முறை' உருவானது.

பண்டமாற்று முறையில், கொடுப்பது வாங்குவது இரண்டும் ஒரே தடவையில் நடைபெற்று முடிந்துவிடும். ஒரு படி நெல்லுக்குப் பதில் மூன்று முட்டைகள், பத்து கோழிகளுக்கு ஈடாக ஒரு ஆடு, பதினைந்து மாடுகளுக்குப் பதில் ஒரு குதிரை என நேரடியாக இருவருக்குள் பண்டமாற்றுமுறை நடைபெற்றது.

உப்பை மட்டும் தயாரிக்கிற ஒருவன் அதை எடுத்துக்கொண்டு ஊர் ஊராகச் சுற்றி வரவேண்டும்; வாழைத் தோட்டத்தில் பாடுபட்டு, விளையும் வாழைப் பழங்களை உடனடியாகப் பண்டமாற்று முறையில் மாற்றவில்லை என்றால், பழங்கள் விரைவில் கெட்டுவிடக் கூடும்.

நேரடியான பண்டமாற்று முறையில் உள்ள சங்கடங்களைச் சமாளிக்க, உப்பு, தேயிலை, ஆடு-மாடுகள், புகையிலை, பாதாம் பருப்பு போன்று "பொதுவாக' எல்லோருக்கும் தேவைப்படும் பொருள்களில் ஒன்றை மாற்றி இன்னொன்றைப் பெற்றுக்கொள்ளக்கூடிய முறை பழக்கத்தில் வந்தது.

அடுத்து இடையில், ஒவ்வொருவருக்கும் தேவைப்படும் பொருள்களை எல்லாம் நேர்மையான முறையில் மதிப்பீடு செய்து அதற்கான மைய அடையாளத்தை வைத்துக்கொண்டு, உற்பத்தியான பொருள்களை அவற்றுக்கான மதிப்பீட்டு அடையாளங்களைத் தந்து - தேவையானவற்றை வாங்கி - மற்றவர்களுக்குத் தரும் முறையில், உற்பத்தி செய்பவனுக்கும் வாங்குபவனுக்கும் இடையில் பொதுவான மதிப்பீடும் ஒரு ஏற்பாடாக வந்தது. பொதுவான இந்த மதிப்பீட்டு அடையாளம்தான் "பணம்' என்பது.

முதலில் "பொன்' கட்டிகளை உருவாக்கி, அதன் கனத்தை வைத்து எல்லாவற்றயும் வாங்க - விற்க முடியும் என்ற முறை வந்தது. பிறகு வட்ட வடிவில் காசுகள் தங்கம், வெள்ளி ஆகியவற்றில் வெளிவந்தன. அவற்றை நேர்மையாக நடத்த அந்தக் காசுகளில் அரசாங்க முத்திரை பதிக்கப்பட்டது. நாளடைவில் மன்னரின் உருவத்தைப் பதித்து பொற்காசு, வெள்ளிக்காசுகள் போடப்பட்டன.

உலோகங்களில் காசுகள் வருவது 7,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு - அதாவது கி.மு. 5000 காலத்தில் பழக்கத்துக்கு வந்துவிட்டது. குறைவான மதிப்பீடுகளுக்காக வெண்கலம், இரும்பு ஆகியவற்றிலும் காசுகள் வந்தன. பொன்-வெள்ளி ஆகியவற்றால் ஆன காசுகளுக்கு இருந்த வரவேற்பு மற்ற உலோகங்களின் காசுகளுக்கு இயல்பாகக் கிடைக்காது.

இந்திய ரூபாய் வரலாறு

ஆப்கானிஸ்தானத்தைச் சேர்ந்த ஷெர்ஷா சூரி, மொகலாய மன்னர் பாபர் படையில் பங்கு பெற்று, அவருக்குப் பிறகு வங்காளத்தில் தளபதியாகப் பணிபுரிந்தார்; பாபருக்குப் பிறகு ஹமாயூன் காலத்தில் வங்காளம், பிகார் பகுதிகளை வென்று தில்லியில் 1540-45 வரை ஐந்தாண்டுக் காலம் ஆட்சியில் இருந்தார். அவருடைய ஆட்சியில் "ருப்யா' என்ற வெள்ளிக் காசு வெளியிடப்பட்டது. அந்தப் பெயரில் தொடர்ந்து ரூபாய் நாணயங்கள் வெளிவந்தன, ஆங்கிலேயர் காலத்திலும் அவர்களின் சக்ரவர்த்தி - சக்ரவர்த்தினி உருவங்கள் பொறிக்கப்பட்ட ரூபாய், காசுகள் வெளிவந்தன.

காகிதப் பணம்

பொன்-வெள்ளி உள்பட பல உலோகங்களை வைத்து காசுகள் இருந்த காலத்தில், நாட்டில் பெருமளவில் வணிகம் பெருகியதால் வணிகர்களிடம் குவிகிற பணம் தூக்க முடியாதபடி கனமானது. அதிலும் சீன நாட்டில் நீண்ட தூரங்களுக்குப் பயணம் செய்யும் வியாபாரிகளுக்கு உதவியாக அவர்களுடைய சாமான்களை - பணத்தைப் பாதுகாத்துத் தரும் நிறுவனங்கள், வணிகர்களின் நம்பகத்தன்மையை உறுதிப்படுத்தி காகித அறிவிப்புகளைத் தந்தார்கள். அந்த அறிவிப்புகள் கி.பி. 740 முதல் "காகிதப் பணமாக' மாறியது. தனிப்பட்டவர்கள் தரும் காகித அறிவிப்பை மாற்றி, அரசாங்கமே காகிதப் பணத்தை வெளியிட ஆரம்பித்தது.

மேலை நாடுகளில், இங்கிலாந்தில் 1725, பிரான்சில் 1794-1803, அமெரிக்காவில் 1861-66, காலங்களில் காகிதப் பணம் முதலில் வங்கிகள் மூலமாக - பிறகு சட்டபூர்வமாக அரசாங்க வங்கியின் பொறுப்பாக ஆனது. அதனால் காகிதப் பணம் ஒவ்வொரு நாட்டிலும் ஒவ்வொரு வகையில் வளர்ச்சியடைந்தது.

இந்தியாவில் ஆங்கிலேயர் ஆட்சி துவங்கியதும் 1867-ஆம் ஆண்டில் 10 ரூபாய் நோட்டு, 1900-இல் 100 ருபாய் நோட்டு வெளிவந்தன. ஆனால், 1947 விடுதலை பெறும்வரை இந்தியாவில் 565 தனிப்பட்ட மன்னர்களின் அரசுகள் இருந்தன. அவைகளில் ஒவ்வொரு அரசிலும் தனிப்பட்ட காசுகள் வழக்கத்தில் இருந்தன.

பொன்-வெள்ளிக் காசுகள் இருந்த காலத்தில் அதிலுள்ள பொன், வெள்ளி ஆகியவற்றின் மதிப்பில் மக்களுக்கு நம்பிக்கை இருந்தது. ஆனால், 100 ரூபாய் நோட்டு என்றால் அதிலுள்ள காகிதத்தின் மதிப்பு ஒரு காசுகூட இருக்காது. எனினும் அதைத் தயாரிக்கும் அரசாங்கம் தரும் உறுதிப்பாட்டில் மக்களுக்கு நம்பிக்கை இருக்க வேண்டும்.

100 ரூபாய் நோட்டை எடுத்துப் பாருங்கள். ரூபாய் நோட்டுகளை மத்திய அரசாங்கம் தரும் உறுதிப்பாட்டுடன் ரிசர்வ் வங்கியால் தயாரிக்கப்படுகிறது. அதில் "இந்த நோட்டைக் கொண்டு வருபவருக்கு நூறு ரூபாய் தரப்படும் என உறுதி கூறுகிறேன்' என்று ரிசர்வ் வங்கி கவர்னர் கையெழுத்திட்ட உரை ஆங்கிலத்தில் இருக்கும். நோட்டின் ஒரு பக்கத்தில் 15 இந்திய மொழிகளில் "நூறு ரூபாய்' என எழுதப்பட்டிருக்கும்.

ஆக, காகிதப் பணம் என்பது அரசாங்கம் தரும் உறுதிப்பாட்டின்மீதுதான் - மக்கள் வைக்கும் நம்பிக்கைகையில்தான் - நிலைபெற்றிருக்கிறது.

இந்திய ரூபாய்- அமெரிக்க டாலர் தொடர்பு

இந்தியா விடுதலை அடையும்வரை, அதன் வெளிநாட்டுத் தேவைகளைப் பெற இங்கிலாந்து நாட்டின் "பவுண்ட்' மதிப்பீட்டின் பேரில் பெரும்பாலாக உடன்பாடுகள் செய்யப்பட்டன.

இந்திய விடுதலைக்குப் பிறகு, உலக மார்க்கெட்டில் அமெரிக்க டாலர் வலிவான இடத்தைப் பெற்றுவிட்டது. அமெரிக்க டாலருடன் இந்திய ரூபாயைத் தொடர்புபடுத்தவேண்டிய கட்டம் ஆரம்பமானது. 1947 ஆகஸ்டு 15 அன்று ஒரு டாலருக்கு ஒரு இந்திய ரூபாய் என்று கணிக்கப்பட்டது.

அதற்குப் பிறகு 1951 முதல் ஐந்தாண்டுத் திட்டங்களை நிறைவேற்ற வெளிநாட்டு மூலதனம் பெரிதும் தேவைப்பட்டது. மேலும் 1962 அக்டோபர் மாதத்தில் சீனப் படைகளின் ஆக்கிரமிப்பு வந்தது, அடுத்து 1965-இல் மேற்கு எல்லைப்புறத்தில் பாகிஸ்தான் படையெடுப்பு தலைதூக்கியது. இந்தியப் பாதுகாப்புக்கான ராணுவத் தளவாடங்களைப் பெருமளவில் பெறவேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. வெளிநாட்டுக் கடன்களைப் பெறவேண்டிய நிலைமையும் ஏற்பட்டது.

1966-இல் தாஷ்கண்டில் லால்பகதூர் சாஸ்திரி இறந்ததும், காங்கிரஸ் தலைவர் காமராஜரின் பெருமுயற்சியால் இந்திரா காந்தி பிரதமராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். உலகப் பொருளாதாரத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் உலக வங்கியும், சர்வதேசச் செலாவணி நிதியமும் (ஐ.எம்.எப்) இந்திய ரூபாயின் மதிப்பீட்டைத் திருத்தியாக வேண்டும் என்று இந்திய அரசாங்கத்தை வற்புறுத்தின. உலகப் பொருளாதார நிலைமைகளைப் பற்றி பிரதமர் இந்திரா காந்திக்கு குறுகிய கால அளவில் மிகவும் தெரிந்திருக்கும் வாய்ப்பு இல்லை. இந்திய அரசாங்கத்தின் பொருளாதார நிபுணர்களுக்கும் வேறு வழி தெரியவில்லை.

1966 ஜூன் 6, இந்திய ரூபாய் மதிப்பை 35.5 சதவிதத்துக்குக் குறைத்துவிடுவது என்று

இந்திரா காந்தியின் அரசு முடிவு செய்தது. வானொலி மூலம் அறிவிப்பதற்கு சற்று முன்னதாக காங்கிரஸ் தலைவர் காமராஜருக்கு இந்த முடிவை இந்திரா காந்தி தெரிவித்தார்.

ஒரு தடவையில் மூன்றில் ஒரு பங்குக்குமேல் ரூபாய் மதிப்பைக் குறைப்பதில் காமராஜருக்கு கடும் கவலையும் கோபமும் உண்டானதாம். எதையும் லட்சியம் செய்யாமல் இந்திரா காந்தி தமது முடிவை வெளியிட்டுவிட்டார்.

இது பற்றி காமராஜர் தனது நெருங்கிய நண்பரிடம், இந்திரா காந்தியைப் பிரதமராக ஆக்கியதில் தாம் பெரிய தவறைச் செய்துவிட்டதாகக் கூறினார். மேலும் அவர் சொன்னது ""அவர் மிகப் பெரிய மனிதரின் மகள்; சிறிய மனிதனான நான் மிகப்பெரிய தவறைச் செய்துவிட்டேன்''.

இந்திரா காந்தி ஆட்சிக்காலத்தில் (1966 ஜனவரி-1977 மார்ச்) ஆரம்பித்து, கட்டுப்பாடற்ற முறையில், ஏற்றுமதியைவிட இறக்குமதி அதிகமாகி, ரூபாயின் மதிப்பு சரிந்துகொண்டே போனது.

ஒரு டாலருக்கு இந்திய ரூபாய் மதிப்பீடு 1970-ல் ரூ.7.47, 1975-ரூ8.4, 1985-ரூ.12.36, 1990-ரூ.17.5 என்றானது.

1991 ஜூன் மாதத்தில் உலகளாவிய சந்தைப் பொருளாதாரக் கொள்கையை நிதியமைச்சர் மன்மோகன் சிங் அறிவித்தார். பன்னாட்டுச் செலாவணி அமைப்பின் (ஐ.எம்.எப்.) வற்புறுத்தலின் மீது, ஒரு டாலருக்கு ரூ.24.58 என இந்திய அரசாங்கத்தினால் இந்திய ரூபாய் மதிப்பீடு குறைக்கப்பட்டது.

அதன் பிறகு ரூபாய் மதிப்பீடு மார்க்கெட் நிலவரப்படி படிப்படியாகக் குறைந்துகொண்டே வந்துள்ளது.

பின்வரும் விவரங்களில் குறிப்பிட்ட ஆண்டுகளில் ஒரு டாலருக்கு எவ்வளவு ரூபாய்கள் என்ற விவரங்கள் தரப்பட்டுள்ளன. 1996 (32.43), 2001 (45.00), 2006 (ரூ 45.17), 2011 (ரூ. 46.61) 2012 (ரூ. 53-34)

ஆயினும் திடீரென்று 2012-இல் டாலருக்கு 53 ரூபாய் என இருந்த நிலைமை மாறி இந்த ஆண்டு வேகமாக 2013 ஜூன் 27 (இந்தக் கட்டுரையை எழுதும் நேரத்தில்) ரூ60.62 என ரூபாயின் மதிப்புக் குறைந்துவிட்டது.

ரூபாய் மதிப்புக் குறைகிறது என்றால் வெளிநாட்டிலிருந்து நமது நாட்டுக்குத் தேவையான பண்டங்களுக்கு அதிகமான அளவு டாலர் பணத்தில் நாம் தரவேண்டும்.

இது ஏழை, நடுத்தர வகுப்பு மக்களைத்தான் அதிகமாகப் பாதிக்கும். வெளிநாட்டிலிருந்துதான் பெரும் பகுதியான பெட்ரோல்-டீசல் உற்பத்திக்கான கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதி செய்யவேண்டி இருக்கிறது.

டீசல் விலை அதிகமாகிறது என்றால் அதனால் சரக்குக் கட்டணம் உயரும். பயணிகளின் போக்குவரத்துக் கட்டணமும் உயர்த்தப்படும். காய்கறிகள், பால் முதல் பிற பண்டங்களின் விலையும் கணிசமாக உயரும்.

முன்பு பெட்ரோல் - டீசல் விலைகளை அரசாங்கம் முடிவு செய்து நாடாளுமன்றத்தில் தெரிவித்து வந்தது. அப்பொழுது மக்கள் பிரதிநிதிகள் காட்டும் எதிர்ப்பினால் அரசாங்கம் சற்றுப் பின்வாங்கும்.

தற்காலத்தில, அந்தந்த பெட்ரோலியக் கம்பெனியே விலைவாசிகளை உயர்த்திக் கொள்ளும் அதிகாரத்தை மத்திய அரசாங்கம் தந்துவிட்டது. பொதுமக்களிடமிருந்து வாங்கிய வரிப்பணத்தை வைத்து அல்லது அரசாங்கத்தினால் வாங்கப்படும் கடன்களை வைத்துதான் பொதுத்துறையில் பெட்ரோலியக் கம்பெனிகள் வந்தன. இவைகளுடன் போட்டி போட்டு, தனியார் நிறுவனமான ரிலையன்ஸ் கம்பெனி ஆதரவில் ஒரு பெட்ரோல் - டீசல் தயாரித்து விற்பனை செய்யும் வியாபார அமைப்பு வேகமாக வளர்ந்து வருகிறது.

மக்களின் பிரதிநிதிகளாக அரசாங்கமும் அரசாங்கத்தால் உண்டாக்கப்படும் நிறுவனங்களும் செயல்படாமல், கோடீஸ்வரர்களின் பிரதிநிதிகளாக ஆகிவிட்டன.

தமிழில் பொருள் பொதிந்த சொல் "நாணயம்'. அந்த சொல்லுக்குப் பொருள் "நேர்மை', "முத்திரையிட்ட காசு'. மாடுகளுக்குப் போடப்படும் "மூக்குக்கயிறு'.

அரசாங்கம் வெளியிடும் காசாக இருந்தாலும் காகிதப் பணமாக இருந்தாலும், அதில் "நேர்மை' இருக்க வேண்டும். நேர்மைக்குக் கட்டுப்படாத அரசாங்கத்தை மக்கள் பார்த்து "மூக்குக் கயிறு' போட்டு அடக்க வேண்டும்.

கட்டுரையாளர்: நாடாளுமன்ற முன்னாள் உறுப்பினர்.

A+ A A-

குறிப்பு: வாசகர்கள் இந்த கமெண்ட் பாக்ஸ் மூலம் பதிவு செய்யும் கருத்துகள், அவரவரின் பேஸ்புக், கூகுள், டிவிட்டர், லிங்க்ட்இன் ஆகியவற்றில் ஏதேனும் ஒரு கணக்கு மூலம் நுழைந்து அவரவர் அடையாளத்துடன் தாமாகவே பதிவு செய்யும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. எந்த வித அடையாளக் கணக்குகளும் இன்றி, விருந்தினராக நுழைந்து வாசகர் பதிவு செய்யும் கருத்துகள், ஆசிரியர் குழுவின் பார்வைக்குப் பிறகே வெளியாகும். வாசகர்களின் கருத்துகள் தினமணியின் கருத்துகள் அல்ல. வாசகரின் கருத்துக்கு அவரே முழுப் பொறுப்பு. இருப்பினும், நாகரீகமற்ற, தனிநபர் தாக்குதல் அடங்கிய கருத்துகளை வாசகர்கள் பதிவு செய்வதை யாரேனும் சுட்டிக் காட்டினால், கருத்து பதிவு செய்தவர் மீது நடவடிக்கை எடுக்க தினமணிக்கு உரிமை உண்டு. அத்தகைய கருத்துகள் உடனடியாக நீக்கப்படும். எனவே நாகரீகமற்ற வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துவதைத் தவிர்க்கும்படி வாசகர்களைக் கேட்டுக் கொள்கிறோம். தனி நபர் தாக்குதலை, கட்டுரைகளுக்குப் பொருத்தமில்லாத கருத்துகளை வாசகர்கள் இங்கே இடவேண்டாம். வாசகர்களின் கருத்துச் சுதந்திரத்துக்கு வாய்ப்பளிக்கும் இந்தப் பகுதியைத் தவறாக பயன்படுத்த வேண்டாம்.