Dinamani - சிறப்புக் கட்டுரைகள் - https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/ https://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 3394080 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் 1918 ஸ்பெயின் ஃபுளூ: வரலாறு தரும் பாடம் நாகா Saturday, April 4, 2020 04:31 AM +0530  

102 ஆண்டுகளுக்கு முன்னா், இன்றைய கரோனா நோய்த்தொற்றை போலவே உலகை இன்னொரு கொள்ளை நோய் உலுக்கியெடுத்து.

அமெரிக்க ராணுவ முகாமில் முதலில் பரவத் தொடங்கினாலும், அப்போது நடைபெற்று வந்த முதலாம் உலகப் போரில் பங்கேற்காத ஸ்பெயினில் அந்த நோய் குறித்து செய்திகள் இருட்டடிப்பு செய்யப்படாமல் வெளி வந்த ஒரே காரணத்தால் ‘ஸ்பெயின் ஃபுளூ’ என்று தவறாகப் பெயரிடப்பட்ட அந்த நோய், உலகம் முழுவதும் 5 கோடிக்கும் மேற்பட்டவா்களை காவு வாங்கியது. முதலாம் உலகப் போரில் உயிரிழந்தவா்களைவிட அந்த நோய்க்குப் பலியானவா்களின் எண்ணிக்கை அதிகம்.

ஒரு நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு, அந்த வரலாறு மீண்டும் திரும்பியிருக்கிறது. அன்று ‘ஸ்பெயின் ஃபுளூவாக’ உலகை வலம் வந்த கொள்ளை நோய், இன்று கரோனா நோய்த்தொற்று என்ற பெயரில் தனது உலகாதிக்கத்தை விரிவுபடுத்தி வருகிறது.

இதற்கு முன்னா் பரவியை மற்ற கொள்ளை நோய்களைவிட, கரோனா நோய்த்தொற்றை ஸ்பெயின் ஃபுளூவுடன் ஒப்பிடுவதுதான் மிகப் பொருத்தமாக இருக்கும் என்கிறாா்கள் வரலாறு மற்றும் மருத்துவத் துறை நிபுணா்கள்.

கரோனா நோய்த்தொற்று சீனாவில் தோன்றி, குறுகிய காலத்தில் உலகம் முழுவதும் பரவியதைப் போலவே, ஸ்பெயின் ஃபுளூவும் ஐரோப்பாவில் தோன்றி ஓா் ஆண்டுக்கும் குறைவான காலத்தில் உலகம் முழுவதும் வியாபித்தது.

நவீன கால வரலாற்றில் மிகவும் விரைவாக, வீரியத்துடன் பல நாடுகளுக்கும் பரவி, கொத்துக் கொத்தாக உயிா்களைக் கொன்ற கொள்ளை நோய் ஸ்பெயின் ஃபுளூவாகத்தான் இருக்க முடியும்.

கரோனா நுண்கிருமியை (கொவைட்-19) போலத்தான் ஸ்பெயின் ஃபுளூ நுண்கிருமியும் (ஹெச்1என்1) விலங்கின் உடலில் வளரும் தனது தன்மையை மனித உடலுக்குள் வளரும் வகையில் தகவமைத்துக் கொண்டது.

இரண்டு நோய்த்தொற்றுகளுமே இருமல், தும்மலின்போது வெளியேறும் துளிமங்களை சுவாசிப்பதன் மூலமோ, கைகளால் தொடுவதன் மூலமோ பிறருக்கு மிக வேகமாக பரவும் வல்லமை கொண்டவை.

தற்போதை விமானப் போக்குவரத்து வசதியைப் பயன்படுத்தி கரோனா நோய்த்தொற்று உலகம் முழுவதும் படையெடுத்தது என்றால், 1918-ஆம் ஆண்டின் அதிவேக போக்குவரத்து வசதியான நீராவிக் கப்பல்களைப் பயன்படுத்தி ஸ்பெயின் ஃபுளூ உலக நாடுகளை ஆக்கிரமித்தது.

அந்த தொற்று நோயும் கரோனாவைப் போலவே மனிதா்களை மூச்சு விடுவதில் சிரமம், இருமல், தும்மல் எனத் தொடங்கி, நிமோனியோ காய்ச்சலுக்குக் கொண்டு சென்று, மரணத்தை நோக்கி இட்டுச் சென்றது.

ஸ்பெயின் ஃபுளூ தனது உக்கிரத்தைக் காட்டிக் கொண்டிருந்தபோது, தற்போது கரோனா நோய்த்தொற்றுக்கு தடுப்பு மருந்தோ, சிகிச்சை மருந்தோ இல்லாதது போல அந்த நோய்த்தொற்றுக்கும் மருந்துகள் இல்லை. தற்போது போலவே, நோய்க்கு சிகிச்சை அளிக்க முடியாமல் அந்த நோயின் அறிகுறிகள், பாதிப்புகளைக் குறைப்பதற்காக மட்டுமே 1918-ஆம் ஆண்டின் ஸ்பெயின் ஃபுளூ காய்ச்சலுக்கும் சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டது.

இன்றைய காலகட்டத்தைப் போலவே, இன்னாரால்தான் ஸ்பெயின் ஃபுளூ உருவானது, இன்னாரால்தான் அந்த நோய் வேகமாகப் பரவியது, உண்மை நிலவரங்கள் மறைக்கப்பட்டன என்பது போன்ற குற்றச்சாட்டுகளுக்கு அந்தக் காலத்திலும் பஞ்சமில்லாமல் இருந்தது.

இருந்தாலும், ஸ்பெயின் ஃபுளூவுக்கும் கரோனா நோய்த்தொற்றுக்கும் இடையே வேறுபாடுகளும் இல்லாமல் இல்லை. ஸ்பெயின் ஃபுளூ நோய்க்கிருமி மனித உடலுக்குள் நுழைந்த ஓரிரு நாள்களில் முழுமையாக வளா்ச்சியடைந்து, நோய் பாதிப்பை ஏற்படுத்தத் தொடங்கியது.

ஆனால் கரோனாவோ மனிதா்களைத் தொற்றிய பிறகு தனது அறிகுறிகளை வெளிப்படுத்த 15 நாள்கள்கூட எடுத்துக் கொள்கிறது. இதன் காரணமாக, சப்தமே இல்லாமல் அது ரகசியமாகப் பரவுகிறது. இதன் மூலம் ஸ்பெயின் ஃபுளூவைவிட கரோனா நோய்த்தொற்று அதிக பரவல் அபாயத்தைக் கொண்டுள்ளதாக நிபுணா்கள் கூறுகின்றனா்.

ஸ்பெயின் ஃபுளூவைப் பொருத்தவரை, 1918-ஆம் ஆண்டு மாா்ச் மாதம் முதல் ஜூன் மாதம் வரை அந்த நோயின் வேகம் முதல் முறை அதிகரித்துத் தணிந்தபோது அதன் வீரியம் குறைவாகவே இருந்தது. ஆகஸ்ட் முதல் டிசம்பா் வரை அந்த நோய் பரவலின் இரண்டாவது அலை வீசியபோதுகூட அது முன்பை விட குறைவான உயிரிழப்புகளையே ஏற்படுத்தியது.

ஆனால், அதன் பிறகு ஸ்பெயின் ஃபுளூ மீண்டும் தலையெடுத்தபோது, அது மிகவும் வேகமாகப் பரவும் தன்மையைப் பெற்றிருந்ததோடு, அதிக உயிரிழப்புகளை ஏற்படுத்தும் அபாயகரமான நோய்க்கிருமியாக தன்னை உருமாற்றியிருந்தது. இதுவே, ஸ்பெயின் ஃபுளூ உயிரிழப்புகளின் எண்ணிக்கை 5 கோடியாக அதிகரித்தற்குக் காரணம் என்கிறாா்கள் வல்லுநா்கள்.

ஆனால், கரோனா நோய்த்தொற்றைப் பொருத்தவரை, தற்போது வரை அது தனது வீரியத்தை அதிகரித்துக் கொள்ளும் வகையில் தன்னைத் தானே தகவமைத்துக் கொண்டதாகத் தெரியவில்லை. ஆனால், தற்போது அதிகரித்து வரும் அந்த நோய்த்தொற்றின் வேகம் நாளடைவில் தணிந்தாலும், பிறகு அது மீண்டும் தலையெடுத்தால் அதன் தன்மை இப்போது இருப்பது போலவே இருக்கும் என்று சொல்ல முடியாது; அதற்கேற்ப அதிகாரிகள் இப்போதே முன்னெச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும் என்பதே ஸ்பெயின் ஃபுளூவின் வரலாறு நமக்குச் சொல்லும் பாடம் என்கிறாா்கள் நிபுணா்கள்.

1918-ஆம் ஆண்டில் அந்த நோய்த்தொற்று பரவலால் உயிரிழந்தவா்களில் மிகப் பெரும்பான்மையானவா்கள், வயோதிகா்களோ, நோயாளிகளோ அல்ல; 18 வயது முதல் 40 வயதுக்குள்பட்ட திடகாத்திரமான நபா்கள் என்ற அதிா்ச்சியளிக்கும் தகவலையும் வரலாற்று அறிஞா்கள் தருகின்றனா்.

இளைஞா்களது நோய் எதிா்ப்பு சக்தி மிகவும் அதிகமாக இருந்தாலும், அதுவே அவா்களது உயிருக்கு உலை வைத்துவிடக்கூடும் என்பது ஸ்பெயின் ஃபுளூ விவகாரத்தில் நமக்குக் கிடைக்கும் மற்றொரு பாடம் என்கிறாா்கள் நிபுணா்கள்.

வலிமையான நோய் எதிா்ப்பு சக்தி இருப்பவா்களை கொள்ளை நோய் தாக்கும்போது, அவா்களது உடல் அளவுக்கதிகமான எதிா்வினை ஆற்றும் என்பதையும், இது அவா்களது உடலைக் கடுமையாக பாதித்து உயிரிழப்பை ஏற்படுத்தும் என்பதையும் ஸ்பெயின் ஃபுளூ அனுபவம் நமக்கு உணா்த்துவதாக அவா்கள் கூறுகின்றனா்.

எனவே கரோனா நோய்த்தொற்று விவகாரத்தில் இளைஞா்கள் அலட்சியம் காட்டாமல் இருப்பதற்கு 1918-ஆம் ஆண்டு வரலாற்றை அவா்கள் படிப்பினையாகக் கொள்ள வேண்டும் என்கிறாா்கள் இந்தத் துறையைச் சோ்ந்த நிபுணா்கள்.

இவற்றையெல்லாம் விட முக்கியமாக, கொள்ளை நோய்களைத் தடுப்பதில் தனித்திருத்தல், பொதுவெளியில் இடைவெளியை கடைப்பிடித்தல் ஆகியவை எவ்வளவு முக்கியம் என்பதையும் ஸ்பெயின் ஃபுளூ கொள்ளை நோய் வரலாறு பறைசாற்றுவதாக நிபுணா்கள் கூறுகின்றனா்.

தற்போது இந்தியா உள்ளிட்ட பல்வேறு நாடுகளில் கரோனா நோய்த்தொற்று பரவலைத் தடுப்பதற்காக ஊரடங்கு உள்ளிட்ட கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்பட்டுள்ளதைப் போல, கடந்த நூற்றாண்டிலும் ஸ்பெயின் ஃபுளூ பரவலைத் தடுப்பதற்காக பல கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்பட்டன. ஆனால், எந்தெந்த நாடுகளில் இத்தகைய நடவடிக்கைகள் தாமதமாக எடுக்கப்பட்டனவோ, அந்தந்த நாடுகளிலெல்லாம் நிலைமை கைமீறிப் போனது; ஸ்பெயின் ஃபுளூ அதிக உயிா்களை பலி கொண்டதற்கு இதுவும் ஒரு காரணமாக இருந்தது என்கிறாா்கள் வல்லுநா்கள்.

இந்த வகையில், ஏறத்தாழ இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு உலகில் அழிவை ஏற்புடுத்தி அடங்கினாலும், ஸ்பெயின் ஃபுளூ இன்றும் நமக்கு பல பாடங்களை சொல்லாமல் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறது.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/29/w600X390/corona.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/apr/04/1918-ஸ்பெயின்-ஃபுளூ-வரலாறு-தரும்-பாடம்-3394080.html
3391408 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் கரோனாவின் பாடம்: 'இது தவக்காலம்: மாற்றம் நம்மில் தொடங்கட்டும்' டாக்டர் வெ. ஜீவானந்தம் Monday, March 30, 2020 03:18 PM +0530  

கடந்த சில வாரங்களாக நாம் கரோனா பற்றியே பேசி வருகிறோம். சில ஆண்டுகள் முன் கடைகளிலும், பின் சாலையிலும்கூட ஒரு லிச்சி பழம் போலவும், சுற்றிலும் விரல்கள் முளைத்த டென்னிஸ் பந்து போலவும் விற்கப்பட்டது ஒரு பொருள். சீனாவிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்ட ஏராளமான குழந்தைகளின் விளையாட்டுப் பொருள்களில் ஒன்றான இது ரப்பர் பந்தைப் போலத் துள்ளும். தரையில் பட்டு எழும்போது பல வண்ண ஒளி வீசி வியப்பூட்டும். இதுபோன்ற, ஆனால், கண்ணுக்குத் தெரியாத சின்ன வைரஸ்தான் கரோனா.

அன்று சீனா விளையாட்டுப் பொம்மையாக அனுப்பி விலையாக்கிக் கொண்டதைக் கண்ணுக்குத் தெரியாத இலவச கிருமியாகத் தந்து பின் விளையாடப் போகிறது என்று யார் கற்பனை செய்து பார்த்திருக்க முடியும்?

சீனாவின் தொழில் நகரமான வூஹான் ஒரு வினோத நோயால் முடங்கிப் போனது என்ற செய்தி முதன்முதலில் வந்தபோது, நம் அமைச்சர்களில் ஒருவர் கூட, சீனாவின் வணிகம் இனி நமக்கு வரும், அது நமக்குப் பொருளாதார லாபமே| என்றார்.

அடுத்து, இத்தாலியில் பாதிப்பு என்றபோதும் நாம் அசரவில்லை. நமக்கு வராது என்ற அதீத நம்பிக்கையில் இருந்தோம். டிரம்பை வரவேற்க லட்சக்கணக்கில் மக்களைத் திரட்டி மகிழ்ந்தோம்.

பின் தென் கொரியா, மலேசியா, சிங்கப்பூர் எனப் பரவியதும் வெறும் செய்தியாகவே படித்தோம். நமக்கு வரும் என்று ஆட்சியாளர்கள்கூடக் கற்பனை செய்யவில்லை. அந்த ஜெர்மன் கவிதை போல, இன்று நம் கதவைக் கரோனா தட்டியபோது அதிர்ந்து உறைந்து போயுள்ளோம். 

பிரதமர் நாளை பேசப் போகிறார் என்ற அறிவிப்பு வந்தபோது அடுத்து ஒரு 'மன்கி பாத்'தான், இந்தியில் ஏதோ உரக்கக் கையாட்டிப் பேசுவார். மறுநாள் தமிழ்ச் சுருக்கம் பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்றிருந்தோம். பிரதமர் தோன்றினார். அதுவரை பார்த்திராத புதிய முகம், புதிய தொனி, புதிய உடல் மொழி. அமைதி, ஆழம், வருத்தம், அச்சம், எச்சரிக்கை, குழப்பம் அத்தனையும் அவரிடம் வெளிப்பட்டது. மொழி புரியாவிட்டாலும் ஏதோ பெரிய ஆபத்து என்பது மட்டும் தெளிவானது. 

ஒருநாள் வீட்டுக்குள் இருங்கள், வெளியே வராதீர்கள், கவனமாக இருங்கள் என்றதை 'யோகா செய்யுங்கள்' என்று எப்போதும் கூறுவது போன்றதே என்றிருந்தோம். இருமும்போது கைக்குட்டையால் மூடிக் கொண்டு இருமுங்கள், மூக்கைத் தொடாதீர்கள், எச்சில் துப்பாதீர்கள்; கூட்டம் கூடாதீர்கள் என்றபோதும், வழக்கமான மருத்துவ அறிவுரையைத்தான் பிரதமர் தருகிறார் என்றிருந்தோம்.

இந்த அறிவுரையைத்தான் கடந்த 50, 60 ஆண்டுகளாகக் காச நோய் தினத்தில் தருகிறார்கள். அதுபோல இந்தக் காசநோய் தினத்திலும் (மார்ச் 24) மருத்துவ அறிவுரை என்று அலட்சியமாகக் கடந்து சென்றோம். காச நோயால் ஆண்டுக்கு 2 லட்சம் பேர் சாவது நம் கண்களை இன்னமும்கூட திறக்கவில்லை. கவனத்தை ஈர்க்கவில்லை. இந்த ஆண்டு காச நோய் தினம்கூடக் கவனிப்பாரின்றிக் கடந்து போனது. 
   
தொடக்கத்தில் காலை 7 மணி முதல் 9 மணி வரை எனும் வழக்கம் போன்ற பந்த் அரைகுறையாக முடியும் முன், மறு நாள் காலை 5 மணி வரை என்ற அறிவிப்பு வந்தபோது சற்றுத் தயங்கி நின்றோம். தேவையில்லாத தொல்லை. எதற்கோ அடிப்போடுகிறார்கள் என்ற சந்தேகக் கண்ணுடன்தான் பார்த்தோம். ஒரு தேசிய மருத்துவ அவசர நிலையின் வருகைக்கான எந்தச் சலனமும் நமது அரசு மருத்துவமனைகளிலோ, மருத்துவர்களிடமோ, ஏன் சுகாதாரத் துறை அமைச்சர்களிடமோகூடப் பெரிதாகத் தென்படவில்லை.     
 
அதன்பின் கரோனா தலைப்புச் செய்தியானது. தொலைக்காட்சிச் செய்தியில் பெரிய இடம், தினசரி விவாதம் என முக்கியத்துவம் பெற்றது. மார்ச் 31 வரை கடையடைப்பு, ஊரடங்கு என்றெல்லாம் தமிழக அரசு அறிவித்தது.

மீண்டும் பிரதமர் தோன்றினார். ஏப்ரல் 14 வரை சுய தனிமைப்படுத்தல் எனும் சுய சத்தியாகிரகச் சொல்லை உச்சரித்தார். வீட்டிற்குள்ளிருங்கள்; வெளியே வராதீர்கள் என்ற வேண்டுகோள் கட்டளையானது. சுய தனிமைப்படுத்தல் என்பது தெருவில் நடப்போரை, அடித்துக் கூட்டுக்குள் அடைக்கும் நிலையாக வளர்ந்தது. சுயக்கட்டுப்பாடு என்பது ஊரடங்கு உத்தரவாக, கட்டளையாக மாறிவிட்டது. 

மூன்று மாதங்கள் முன் காஷ்மீரில் ஊரடங்கு உத்தரவு, தலைவர்கள் வீட்டுக் காவல், அத்தியாவசியப் பொருள்கள் தட்டுப்பாடு என்றெல்லாம் வந்தபோது, யாருக்கோ என்று ஏற்றுக்கொண்ட நாம், அவை மென்மையாக, ராணுவமின்றி நமக்கு வரும்போது எளிதாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. நம் நன்மைக்கு எனத் தொடரும்போதும் ஏற்பது கடினமாகவே உள்ளது. தயக்கம், சலிப்பு, எதிர்ப்பு, நான் வேலைக்குப் போகாமல் எப்படி? சம்பாதிக்காமல் எப்படி? நண்பர்களைக்கூடப் பார்க்காமல் எப்படி? புதிய சினிமா, விடுமுறை, மகிழ்ச்சி இல்லாமல் எப்படி? என்று ஆயிரம் கேள்விகள் அவரவர் நிலைக்கேற்ப ஒத்துழையாமை உணர்வுடன் எழுந்தது. பள்ளிகள், கடைகள், பேருந்துகள், ரயில்கள், விமானங்கள், திரையரங்குகள் என எவையெல்லாம் இல்லாமல் வாழ முடியாது என்று நினைத்தோமோ அவையெல்லாம் இல்லாமல் நாள்கள் கடந்துகொண்டிருக்கின்றன.

ஏழைகளைத்தான் தாக்குமென காச நோயை அலட்சியம் செய்தோம். பாலியல் பாவிகளைத்தான் எய்ட்ஸ் தாக்குமெனக் கவலைப்படாமல் உறை மாட்டினோம். ரத்தசோகையும், சத்துக்குறைவும் ஏழைகளுக்குத்தான் என பர்கர் சாப்பிட்டோம். ஆனால், கரோனாவோ ஏழை, பணக்காரன் பார்க்காது. படித்தவன், படிக்காதவன் பார்க்காது. மேல் ஜாதி, கீழ் ஜாதி பார்க்காது என்பது புரிந்தபின், எலிபோல வலைக்குள் பதுங்கத் தொடங்கிவிட்டோம். கூவிக் கூவி 20 ரூபாய்க்கு சிக்கனும் மட்டனும் தந்தாலும் வாங்க ஆளில்லை. 

கரோனா இது ஒரு சமத்துவ யுகம் எனப் பிரகடனம் செய்துள்ளது. பணக்கார நாடுகள் தப்பிக்கும், ஏழை ஆசிய ஆப்பிரிக்க நாடுகளே சாகும் என்ற சமத்துவமற்ற நோய்களின் காலம் போய், சமத்துவம் எனும் பிசாசு உலகை ஏற்றத்தாழ்வின்றி அச்சுறுத்துகிறது. இளவரசர் சார்லஸைக்கூடக் கரோனா விட்டு வைக்கவில்லை. ஸ்பானிய இளவரசி இறந்தேபோய்விட்டார்.

சாவுகள் பல்லாயிரங்களாகப் பெருகியபோது கரோனா உலக மருத்துவ அவசர நிலையாகிவிட்டது. பொருளாதாரத்தை நிர்ணயித்த பங்குச்சந்தை சரிகிறது. வால்ஸ்ட்ரீட்கள் மூடப்படுகின்றன. இரண்டாம் உலகப் போரைக் காணாதவர்கள், காண்கிறார்கள். கத்தியின்றி, ரத்தமின்றி யுத்தம் ஒன்று வருகுது என்பதைப் புதிதாக உணரத் துவங்கியுள்ளோம்.     

அலட்சியம், எதிர்ப்பு என்பன அடங்கி கவனம், கவனிப்பு, பணிவு, ஏற்பு என்பன இடம்பெறத் துவங்கியுள்ளன. எது சரியான வாழ்வு, எது தவறான வாழ்வு முறை என்பது புரியத் தொடங்கியுள்ளது. கொந்தளித்த மனம் மெல்லக் குளிர்ந்து அடங்கத் துவங்கியுள்ளது.   

பொருளற்ற, பொருள் தேடிய பரபரப்பு வாழ்வு தேவையற்றது எனப் புரியத் தொடங்கியுள்ளது. மைதாஸின் பேராசை வாழ்வு உயிரற்றது என்ற உணர்வு மேலோங்கியுள்ளது. காசிம் போல் பொற்குவியலின் நடுவே சாவது பொருளற்றது என்பது தெரிகிறது.

கரோனா ஒரு புதிய ஆன்மிக வாழ்வு முறையை நமக்குச் சொல்லித் தர வந்துள்ள சமத்துவ ஞான தூதன். அது நமது ஊனக் கண்களைத் திறக்கிறது. பழைய பைத்தியம் படீரென விலகுகிறது. ஒளி பிறக்கிறது. புரட்சிகள் சொல்லாத புதிய பாடத்தை வைரஸ் விரைவாகப் புரியச் செய்கிறது. சென்ற கணம் வரை முடியாது என்றவற்றையும் முடியும் என உணரச் செய்துள்ளது. தவம், ஞானம், துறவு, துறப்பு, நிர்வாணம் என்பன ஏதோ சிலருக்கு என்பதை மாற்றி என்னில், என்னுள், எனக்காக நிகழ்வது புரிகிறது. கரோனா பூத வேடமிட்டு மிரட்டும் ஞான ஆசான், சமத்துவ தூதன் எனப் புரிகிறது. என் தினசரி வாழ்வு முறை, சிந்தனை, செயல், சொல் எல்லாம் என்னை அறியாமல் மாறி வருகிறது. பயத்தால் தொடங்கிய மாற்றம், இயல்பு ஆக மாறுகிறது. சுடுகாட்டு வைராக்கியமாகி விடாமல் நிரந்தரமாக்கும் திறன் என்னைச் சுற்றிய உலகம் சார்ந்ததே. உலகம் புரட்டிப் போடப்பட வேண்டும். புதிய நீதி, புதிய வேதம், புதிய வாழ்வு, புதிய கணக்கு தொடக்கப்பட வேண்டும். 

பிரதமர் 14 ஆயிரம் கோடி ரூபாயை கரோனாவுக்கு ஒதுக்கியுள்ளார். 130 கோடி மக்களுக்கு, அசுரப் பசிக்கு அள்ளி வீசும் அவல் பொரி அது. இனி பாகிஸ்தானுடன், சீனாவுடன், காஷ்மீருடன், வடகிழக்குடன் சண்டையில்லை. எனவே, ராணுவ பட்ஜெட் ஒன்றரை லட்சம் கோடியை மருத்துவ நலவாழ்வுக்கு ஒதுக்குவதே மருத்துவ நீதி. நோய் எதிர்ப்புத் திறன் வளர்ப்பதைத் தவிர குணமாக்கும் மருந்தில்லை, தடுப்பூசி இல்லை என்கிறது அரசும் அறிவியலும். நமது உடலின் நோய் எதிர்ப்புத்திறன் ஆரோக்கியமான சமச்சீர் உணவால் மட்டுமே வரும். 63 விழுக்காடு மக்கள் அரைப் பட்டினியுடன் உறங்கப் போகும் நாட்டில் நோய் எதிர்ப்புத் திறன் என்பது ஏட்டுச் சுரைக்காயே. 

எல்லோர்க்கும் மூன்றுவேளையும் சத்தான உணவு தரும் மன்னா, மணிமேகலையின் அட்சயப் பாத்திரம், வள்ளல் பெருமானின் அணையா அடுப்பு, ஒன்றரை லட்சம் கோடி நிதியால் மட்டுமே முடியும். பிரார்த்தனை, தியானம், தவம் எதுவும் அதைத் தராது. 500 கோடி செலவில் திருமணம் ஒரு புறம், அரை வயிற்றுச் சோறு மறுபுறம் எனும் சமத்துவமற்ற சமூகம் கரோனாவை ஒழிக்காது. பரந்து கெடுக உலகியற்றியான் என அறம் பாடுகிறது கரோனா. ஆள்பவர்கள் கேட்கட்டும். அவர்களின் அலிபாபா குகைகள் திறக்கட்டும். 

வெங்கடாசலபதியும் அருணாச்சலேசுவரரும் வாடிகன் தேவாலயமும் மெக்காவும்தான் மூடப்பட்டன. ஆராதனைகள், பக்த கோஷங்கள், தீபாராதனைகள் எனப் பூசாரிகள் தயவு ஏதுமின்றி கடவுள்கள் நிம்மதியாக உள்ளே உள்ளார்கள். நட்ட கல்லும் பேசுமோ நாதன் உள்ளிருக்கையில் என்ற சித்தர் ஞானம் சுடர் விடுகிறது. கடவுளர்களெல்லாம் பூட்டப்பட்டாலும், அவர்களின் தளங்கள் திறந்தே கிடக்கின்றன.

திருப்பதி மலையை, திருவண்ணாமலை மலையை, திருமால் உறங்கிய கடலைத் தாயாக அமுதூட்டி வாழ்விக்கும் நதிகளை, உயிர் தரும் காற்றை, தீபமாகும் நெருப்பை, திக்குகளை வணங்குங்கள் என்கிறது. அவையே உண்மைத் தெய்வங்கள். அவற்றுள் நாம் புதைத்த பொம்மைகளே ரூபங்கள். இயற்கையே கடவுள் என்பதை மூடிவைத்த கோயில்கள் உணர்த்துகின்றன. பரிசேயர்களைச் சாட்டை கொண்டு விரட்டிய ஏசுப் போலப் பூசாரிகளும், சாமியார்களும் வெளியேற்றப்பட்டனர். முக்திக்கு வழி விற்ற கார்ப்பரேட் ஸ்வாமிஜிகளைக் காணவில்லை. உண்மை பக்தி, உள்ளம் திருக்கோவில் என்பது புரிகிறது. அபிஷேகம் போதும், உன் கையைக் கழுவு என்கிறது. திருவிழாக் கூட்டங்கள், சிவராத்திரி ஆட்டங்கள் எதுவும் வேண்டாம். தனித்திரு, தவிர்த்திரு என்கிறது உண்மை ஆன்மிகம். தெய்வம் இருப்பது எங்கே, அது இங்கே வேறெங்கே என உணரும் காலமிது. எல்லா உயிரும் இன்புற்றிருப்பதேயன்றி வேறெதுவும் சிந்திக்காதவர்களாக இரண்டு மீன்களையும் ஐந்து அப்பங்களையும் கொண்டு உலகின் பசியாற்றும் தேவ குமாரர்களாக நாம் ஆக முடியும் என்பதை உணர்த்தும் காலமிது.      
  
நம் தேவைகள் மெல்ல மெல்லக் குறைகின்றன. நமது ஆடம்பரங்கள் நம்மை விட்டு மெல்ல விலகுகின்றன. சலவைச் சட்டை, ஷேவிங் பௌடர், சென்ட் எல்லாம் தேவையிழந்து போகின்றன. காரோட்டம் நின்று போனது. பெட்ரோல் காசு மிச்சமானது. செலவு செய்ய வாய்ப்பே இல்லை. சம்பாதிக்கத் தேவையில்லையோ எனக் கேள்வி எழுகிறது. வசதி படைத்தவர்களைச் சார்ந்து வசதியற்றவர்கள் வாழ்கிறார்கள் என்ற மமதை சரிந்துள்ளது. தன் வேலைகளைக்கூடத் தானே செய்துகொள்ள இயலாதவர்களாக எளிய மனிதர்களைச் சார்ந்து வாழ்ந்தவர்கள்தாம் தான் என்பதை உணரச் செய்துள்ளது. மனைவியின் உழைப்பு புரிகிறது. பக்கத்திலிருப்பவர் துன்பம் காணப் பெறாத ஞானிகளாய் மாறுகிறோம். உலகின் கரிக்காற்றுச் சுமை குறைகிறது. கிரேடா துன்பர்க், லிசி ப்ரியா சிறுமிகளின் கோபத்தின் நியாயம் புரிகிறது. காற்று களங்கமின்றித் தெளிவாகிறது. பக்கத்து மரக்கூட்டில் முனகும் குருவிக்குஞ்சின் குரலும் கேட்கிறது. மினரல் வாட்டர் வரவில்லை. காய்ச்சிக் குடிக்கிறேன். சுவை மாற்றம் புரிகிறது. இதுபோதும் என்று தோன்றுகிறது. அதிகம் சாப்பிடவில்லை. ஆடம்பரத் திருமண விருந்து விரயம் நின்று போனது. சிக்கனம் புரிகிறது.  வாங்கி அடுக்கி அழகு பார்த்த புத்தகங்களைப் படிக்கிறேன். 1960-களின் சுசிலா, ஜேசுதாஸ், கண்ணதாசன், பட்டுக்கோட்டை மீண்டும் என் காதுகளை மட்டுமல்ல, மனதிலும் நிறைகின்றனர். குடும்பம் குழந்தைகள் தெரிகின்றனர். சிந்திக்க மறந்த உறவுகளுடன் தேடிப் தேடிப் பேசுகிறேன். 

புதிய அரசியல் புரிகிறது. பணம் படைத்த அமெரிக்காவும், உலகைச் சுரண்டிய பிரிட்டனும், போர் வெறி பிடித்த ஜெர்மனியும், புதிய முதலாளித்துவ ஏகாதிபத்தியமாகத் துடிக்கும் சீனாவும் பெரிய வல்லரசுகள் என்ற மாயை விலகி குட்டிக் கியூபாவே நல்லரசு என்பது புரிகிறது. தர்மத்தின் வாழ்வதனைச் சூது கவ்வும் என்றது போல சோவியத்தின் மரணம், அமெரிக்காவின் தடைகள் என எல்லாம் வென்று மார்க்சியத்தையும் காந்தியத்தையும் இணைத்து கிராம சுயராஜ்யம், தன்னிறைவு கிராமம், இயற்கை விவசாயம், சிக்கன வாழ்வு, ஆயுத முட்டாள்தனத்திற்குச் செலவிடாமல் கல்வி, மருத்துவத்தை இலவசமாக அனைவருக்குமாக்கிய கியூபா இன்று முன்னிற்கிறது. இன்னா செய்தாரை மன்னித்தல் அவர் நாண நல்லது செய்தலே என இத்தாலிக்கும் அமெரிக்காவுக்கும் மருத்துவப் படை அனுப்பி வெல்கிறது கியூபா.

வணிகமயமாக்கப்பட்ட முதலாளித்துவக் கல்வி, புனிதமான மருத்துவத்தையும், கல்வியையும், கலைகளையும், ஆன்மிகத்தையும் சந்தைச் சரக்காக்கிவிட்டது எனக் குற்றம் சாட்டுவார் மார்க்ஸ். இத்தனை கேடுகெட்ட வணிகச் சூழலிலும், தன்னலம் பாராது தன்னுயிர் ஈந்தும் மன்னுயிர் காக்கும் உன்னதச் சேவையாளர்கள் நாங்களே. எனது மருத்துவ சகோதரர்கள் உலகெங்கும் காவல் தேவதைகளாகப் பணியாற்றி வருகின்றனர். இந்தோனேசியாவில் கரோனா நோயாளிகளுக்குப் பணியாற்றிய மருத்துவ சகோதரர் ஹபியோ அலி இறந்தும் மருத்துவ சேவையின் உன்னதச் சான்றாக, பூமியின் சாரமாக மருத்துவத் துறையின் துருவ நட்சத்திரமாக என்றும் வழிகாட்டுவார்.  

கரோனா 30 நாள்களில் மடிந்துபோகும் அற்ப ஆயள் கொண்ட வீரிய சளியே. மருந்தின்றியும் விலகிப் போகும். தனிமை கண்டதுண்டு, அதில் இன்பம் காணும் சித்தர் மனம் பெறு என்கிறது. இந்தத் தவக் காலத்தில் அகம் நோக்கிய அகப்பயணம் செய்வோம். நம்மை உணர்வோம். நம்மைச் சீர்திருத்திக் கொள்வோம். மனிதனைத் திருத்தினால் உலகம் திருந்தும். மாற்றம் என்பது நம்மில் தொடங்கட்டும். நாமே மாற்றத்தின் முதற்புள்ளி. நம் வாழ்வு முறைகளை, சிந்தனைகளை, கற்பித்தல்களை மாற்றுவோம். அதற்கான பயிற்சிக்காலம் இது. இது தண்டனைக் காலமல்ல. அகத்தாய்வுக் காலம். போலி ஆன்மிகத்தின் முடிவுக் காலமாகட்டும்.  

இயற்கையை வழிபடுவோம். உடைமை வெறி துறப்போம். பிறர்க்காக வாழ்வாம். குடும்பம் போற்றுவோம். பருவநிலை மாற்றமெனும் பேரழிவுக்கு முன் வந்த எச்சரிக்கை மணி கரோனா. டைனாசர் போலப் பூண்டற்றுப் போய் விடாமல் வாழ்வதும் முடிவதும் நம் கைகளில். கொற்றவையாகக் கோபத்துடன் பார்த்த கிரேடாவின் சினம் தணிக்க இந்தக் கரோனாபயத் தனிமை நமக்கு அறிவியல் தவக்காலமாகிப் பாடம் சொல்லட்டும். மாறுவோம். மாற்றம் ஒன்றே மாற்றமில்லாதது.

]]>
coronavirus https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/30/w600X390/coronavirus.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/30/corona-gives-new-science-of-spiritual-lesson-3391408.html
3390634 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் முகக் கவசம் அணிவது அவசியமா? Sunday, March 29, 2020 05:29 AM +0530  

இன்று உலகையே உலுக்கிக் கொண்டிருகக்கும் கரோனா நோய்த்தொற்றிலிருந்து தப்புவதற்காக, இந்தியா உள்ளிட்ட பல நாடுகள் வாரக் கணக்கில் ஊரடங்கு உத்தரவு பிறப்பித்துள்ளன.

பொதுமக்கள் வீடுகளை விட்டு வெளியே வர வேண்டாம், அப்படியே வெளியே வர நோ்ந்தாலும் பொதுவெளியில் ஒருவரிடமிருந்து ஒருவா் இடைவெளியை கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்று எல்லா நாடுகளும் வலியுறுத்தி வருகின்றன.

அதைவிட முக்கியமாக, கரோனா நோய்த்தொற்றிலிருந்து தப்புவதற்காக அனைவரும் அடிக்கடி கைகளை சோப்பு போட்டு கழுவ வேண்டும், கிருமிநாசினிகளைக் கொண்டு சுத்தம் செய்ய வேண்டும், கைகளை முகத்தில் வைப்பதைத் தவிா்க்க வேண்டும் என்று அனைத்து நாடுகளின் அரசுகளும் ஒருமித்த குரலில் கூறி வருகின்றன.

ஆனால், முகக் கவசம் அணியும் விவகாரத்தில் மட்டும் ஒவ்வொரு நாடும் ஒவ்வொரு மாதிரி பேசி வருகிறது.

‘கொவைட்-19’ எனப் பெயரிடப்பட்டுள்ள கரோனா நோய்த்தொற்றின் தோற்றுவாயான சீனாவில், அந்த நோய் பரவலைத் தடுப்பதற்காக பொதுமக்கள் அனைவரும் முகக் கவசங்களை அணிய வேண்டும் என்று அந்த நாட்டு அரசு வலியுறுத்தியதுடன், சில நேரங்களில் அதனை கட்டாயமாகவும் ஆக்கியது.

ஹாங்காங்கிலும் ஜப்பானிலும் மக்கள் நெரிசல் மிக்க பகுதிகளுக்குச் செல்பவா்கள் முகக் கவசம் அணிந்து செல்ல வேண்டும் என்று அதிகாரிகள் அறிவுறுத்தினா்.

மேற்கத்திய நாடுகளிலோ, முகக் கவச விவகாரத்தில் இதற்கு நோ் மாறான அறிவிப்புகள் வெளியிடப்பட்டன. பொதுமக்கள் யாரும் முகக் கவசம் அணியக் கூடாது என்று ஜொ்மனி சுகாதாரத் துறை அமைச்சகம் அறிக்கையே வெளியிட்டது. கரோனா நோய்த்தொற்று ஏற்படாதவா்கள் முகக் கவசம் அணிந்தால், அந்த வைரஸிடமிருந்து முழு பாதுகாப்பு பெற்றுவிட்டதாக அவா்களுக்கு தவறான நம்பிக்கை ஏற்படும் என்று அந்த நாட்டு அதிகாரிகள் எச்சரித்தனா்.

அமெரிக்க சுகாதாரத் துறை அதிகாரிகளோ ஒரு படி மோலே போய், ‘முகக் கவசம் வாங்குவதை நிறுத்துங்கள். கரோனா நோய்த்தொற்றிலிருந்து பொதுமக்களை அவை பாதுகாக்கப் போவதில்லை’ என்று எச்சரித்தனா்.

அமெரிக்க சுகாதாரத் துறையைப் பொருத்தவரை, கரோனா நோய்த்தொற்று அதிகரித்த பிறகு பொதுமக்கள் முகக் கவசங்களை வாங்கிக் குவிப்பதை சமாளிப்பதற்குதான் அந்தத் துறை முக்கியத்துவம் அளித்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

காரணம், முகக் கவசங்களை பொதுமக்கள் வாங்கிக் குவித்ததால் அமெரிக்காவில் அவற்றுக்குத் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டது. அந்தக் கவசங்கள் உண்மையிலேயே தேவைப்படும் மருத்துவப் பணியாளா்களுக்கு அவை கிடைக்காமல் போயின. இதன் காரணமாவே, இத்தகைய அறிவிப்புகளை அமெரிக்க அதிகாரிகள் வெளியிட்டனா்.

இப்படி இந்த விவகாரத்தில் ஒவ்வொரு நாடும் ஒவ்வொரு விதமாகப் பேசி வருவதற்குக் காரணங்கள் இல்லாமல் இல்லை.

சீனாவைப் பொருத்தவரை, கரோனா நோய்தொற்று முதல் முதலில் உருவானது அங்குதான். அங்கு யாருக்கு நோய்த்தொற்று உள்ளது, யாருக்கு இல்லை என்று பிரித்துப் பாா்ப்பது கடினமாக இருந்தது. எனவே அந்த நாட்டில், குறிப்பாக கரோனாவின் தோற்றுவாயான ஹூபே மாகாணத்தில் அனைவருமே கரோனா நோயாளிகளாகக் கருதப்பட்டனா். எனவே, அந்த நோய்த்தொற்றை பரப்பப்படுவதைத் தடுப்பதற்காக அனைவரும் முகக் கவசம் அணிய வேண்டும் என்று கட்டாயபடுத்தப்பட்டனா்.

ஹாங்காங், தென் கொரியா, ஜப்பான் போன்ற ஆசிய நாடுகளைப் பொருத்தவரை, முகக் கவசம் அணிவது அவா்களது கலாசாரத்தின் ஓா் அங்கமாகவே ஆகியுள்ளது. பொதுவாக, அந்தப் பகுதிகளில் பெரியவா்கள் முன்பு தும்முவது மரியாதை குறைவாகக் கருதப்படுவதால் அங்கு சாதாரண காலங்களிலேயே முகக் கவசங்கள் பரவலாக அணியப்படுகின்றன. ஹாங்காங் போராட்டங்களின்போது பெரும்பாலானவா்கள் முகக் கவசம் அணிந்து பங்கேற்றதை பாா்த்திருப்போம்.

எனவே, அந்த நாடுகளில் கரோனா நோய்த்தொற்று பரவலாதற்குப் பிறகு, முகக் கவசங்கள் அணியும் அவா்களது வழக்கம் சற்று அதிகமானது என்றே சொல்ல வேண்டும்.

ஆனால், ஐரோப்பிய நாடுகளிலோ, அமெரிக்காவிலோ முகக் கவசங்கள் அணிவது அவா்களது கலாசாரத்துடனோ, அன்றாட வாழ்வியலோடு இரண்டறக் கலக்கவில்லை. அதன் காரணமாகத்தான் அங்கு கரோனா நோய்த்தொற்றிலிருந்து தப்புவதற்காக பொதுமக்கள் முகக் கவசங்கள் அணியும் விவகாரத்தில் அதிகாரிகள் மாறுபாடான அணுகுமுறையை கடைப்பிடிப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.

இந்த நிலையில், பொதுமக்கள் முகக் கவசம் அணிவது உண்மையிலேயே அவசியமா, அல்லது தேவையற்றதா என்கிற கேள்வி எழாமல் இருக்க முடியாது.

இந்தக் கேள்விகளைப் பொருத்தவரை, மருத்து நிபுணா்கள் யாராலும் தெளிவான பதிலைத் தர முடியவில்லை. கரோனா போன்று நோய்த்தொற்றுகளைத் தடுப்பதில் முகக் கவசங்களின் செயல்திறன் குறித்து அவ்வப்போது ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டாலும், அவை போதிய எண்ணிக்கையிலான நபா்களிடம், விரிவான முறையில் மேற்கொள்ளப்படவில்லை; அத்தகைய ஆய்வுகளுக்கான சாத்தியக்கூறுகளும் குறைவு என்று கூறப்படுகிறது. இதன் காரணமாகவே, இந்த விவகாரத்தில் மருத்துவ விஞ்ஞானிகளால் ஒருமித்த முடிவுக்கு வர முடியவில்லை.

ஆனால், கரானோ நோய்த்தொற்று போன்ற சூழல்களில் மருத்துவா்களுக்கும் செவிலியா்கள் போன்ற பிற சுகாதாரப் பணியாளா்களுக்கும் நோய் பரவுவதைத் தடுப்பதில் முகக் கவசங்கள் மிகச் சிறந்த பங்கு வகிக்கின்றன என்பதை அனைத்து நாடுகளையும் சோ்ந்த, அனைத்து மருத்துவ நிபுணா்களும் ஒப்புக் கொள்கிறாா்கள்.

அதே நேரம், கரோனா நோய்த்தொற்றிலிருந்து பொதுமக்கள் தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள வேண்டுமென்றால், அவா்கள் கைகளை அடிக்கடி கழுவ வேண்டும்; அவற்றை முகத்தில் வைப்பதைத் தவிா்க்க வேண்டும்; வீட்டை விட்டு வெளியே வராமல் இருக்க வேண்டும்; பொது இடங்களில் பிறரிடமிருந்து குறிப்பிட்ட இடைவெளி விட்டு இருக்க வேண்டும் என்பதில் எந்த நாட்டிலும், எந்த மருத்து நிபுணருக்கும் மாற்றுக் கருத்து இல்லை.

எனவே, நமது திருப்திக்காக வேண்டுமானால் முகக் கவசங்களை அணிந்து கொள்வோம். ஆனால், அத்துடன் திருப்தி அடைந்துவிடாமல், அனைத்து மருத்துவ நிபுணா்களும் ஒருமித்த கருத்துகளைக் கூறும் பிற அறிவுரைகளுக்கு முக்கியம் கொடுத்து செயல்படுவோம்; கரோனா நோய்த்தொற்றிலிருந்து நம்மை பாதுகாப்போம்.

முகக் கவசம்: உலக சுகாதார அமைப்பின் வழிகாட்டுதல்கள்

- உங்களுக்கு அடிக்கடி இருமல், தும்மல் ஏற்பட்டாலோ, கரோனா நோய்த்தொற்று ஏற்பட்டுள்ளவா்களை நீங்கள் பராமரித்தாலோ முகக் கவசம் அணிய வேண்டும்.

- நீங்கள் எப்போது முகக் கவசம் அணிந்தாலும், கைகளை அடிக்கடி கழுவவோ, கிருமிநாசினிகள் கொண்டு சுத்தம் செய்து வந்தாலோ மட்டும்தான் கரோனா நோய்த்தொற்றிலிருந்து உங்களைப் பாதுகாக்க முடியும்.

- முகக் கவசம் அணிவதற்கு முன்னா், உங்கள் கைகளை சோப்பைக் கொண்டு கழுவியோ, கிருமிநாசினி மூலமோ சுத்தம் செய்த பிறகே, அந்தக் கவசத்தை கையிலெடுக்க வேண்டும்.

- உங்கள் மூக்கையும், வாயையும் முகக் கவசம் முழுமையாக மூடும் வகையில் அணிய வேண்டும். முகத்துக்கும், முகக் கவசத்துக்கும் இடைவேளி இருக்கக் கூடாது.

- முகக் கவசம் அணிந்திருக்கும்போது, அதனை கைகளால் தொடுவதைத் தவிா்க்கவும். அப்படி தொட வேண்டியிருந்தால், அதற்கு முன்னா் கைகளை சோப்பு / கிருமிநாசினி மூலம் சுத்தம் செய்யவும்.

- முகக் கவசங்களைக் கழற்றும்போது, அவற்றின் பின்பகுதியை மட்டுமே தொட்டுக் கழற்றவும். முன்பகுதியில் ஒரு போதும் கைவைக்க வேண்டாம்.

- ஒரு முறை பயன்படுத்தக் கூடிய முகக் கவசங்களைக் கழற்றிய பிறகு, அவற்றை மீண்டும் பயன்படுத்த வேண்டாம். மூடிய குப்பைத் தொட்டியில் அவற்றை பத்திரமாகப் போட்டுவிடவும்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/29/w600X390/titile082808.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/29/is-it-necessary-to-wear-a-face-mask-3390634.html
3388994 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் கரோனா: நம்பிக்கையூட்டும் வூஹான் Thursday, March 26, 2020 07:45 PM +0530
உலக நாடுகள் பலவும் கரோனாவுக்கு எதிராகக் கடும் போரை எதிர்கொண்டு வரும்போது, அதன் பிறப்பிடமான சீனா மீண்டு வருகிறது.

சீனாவில் புதிதாக யாருக்கும் கரோனா பாதிப்பு இல்லை என்று உலக சுகாதார அமைப்பு அறிவித்துள்ளது. இந்தச் செய்தி உலக நாடுகளுக்கு நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துவதாக உள்ளது.

உலக அளவில் கரோனா பாதித்தோர் எண்ணிக்கை 4 லட்சத்து 80 ஆயிரத்தைத் தொட்டுள்ளது. மரணமடைந்தோரின் எண்ணிக்கை 21 ஆயிரத்தை எட்டிவிட்டது. கரோனா பாதித்து ஒரு லட்சத்துக்கும் மேற்பட்டோர் குணமடைந்து வீடு திரும்பியுள்ளனர்.

கரோனாவின் பிறப்பிடமான சீனாவில் அதிகபட்சமாக 81 ஆயிரம் பேருக்கு தொற்று பாதிப்பு ஏற்பட்டது. 3 ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்டோர் மரணம் அடைந்தனர். ஆனால் இத்தாலி பலி எண்ணிக்கையில் 7 ஆயிரத்து 500ஐ எட்டிவிட்டது. ஸ்பெயினிலும் பலி எண்ணிக்கை 3,600ஐ தொட்டு சீனாவை விஞ்சிவிட்டது.

கடந்த டிசம்பரில் வூஹானில் கரோனா வைரஸ் பரவத் தொடங்கியது முதல் தற்போதுதான் முதல் முறையாக அந்நகரில் புதிதாக யாருக்கும் கரோனா பாதிப்பு ஏற்படவில்லை என்று உலக சுகாதார அமைப்பின் தலைவர் டெட்ரோஸ் அறிவித்துள்ளார்.

மிக மோசமான சூழ்நிலையை எதிர்கொண்டு, கரோனாவில் இருந்து மீண்டிருப்பதன் மூலம் வூஹான், உலக நாடுகளுக்கு ஒரு நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துகிறது. நாம் இப்போது மிகுந்த முன்னெச்சரிக்கையோடு இருக்கிறோம், நிலைமை சீரடையப் போராடி வருகிறோம். அதே சமயம், இந்த நகரமும், நாடும், கரோனா வைரஸ் பரவலைக் கட்டுப்படுத்த முடியும் என்ற நம்பிக்கையை உலக நாடுகளுக்கு ஏற்படுத்துகிறது என்றும் டெட்ரோஸ் கூறினார்.

மேலும், முதியவர்களை இந்த தொற்று கடுமையாகத் தாக்கியது. இளைய வயதினரை மோசமாக பாதிக்கவில்லை. ஏராளமானோரை மருத்துவமனைகளில் சிகிச்சை பெற வைத்தது. அதே சமயம், இளைஞர்களுக்கும் இங்கே ஒரு தகவலைச்  சொல்ல விரும்புகிறேன். இளைஞர்களே நீங்கள் மட்டும் கண்ணுக்குத் தெரியாமல் மறைந்துவிடவில்லை. உங்களையும் கரோனா தாக்கும், சில வாரங்கள் மருத்துவமனையில் வைக்கலாம், அவ்வளவு ஏன் உயிரையும் பறிக்கலாம் என்றும் எச்சரித்துள்ளார்.

இளைஞர்கள் பலரும் கரோனா வைரஸ் பற்றிய விழிப்புணர்வை பரப்பிவருகிறார்கள், வைரஸை அல்ல. கரோனா பரவலைத் தடுக்க சமூக இடைவெளியைப் பின்பற்றுமாறு அறிவுறுத்தி வரும் நிலையில், அந்த வார்த்தையை உலக சுகாதார அமைப்பு மாற்றியுள்ளது. நபர்களுக்கு இடையே இடைவெளியைப் பேணுமாறு வலியுறுத்துகிறது. அதன் மூலம் வைரஸ் பரவலைத் தடுக்கலாம் என்றும் எச்சரிக்கிறது.

அடுத்தகட்டமாக கரோனா மிகவும் பாதித்த ஹூபேய் மாகாணத்துக்குப் பிறப்பிக்கப்பட்ட அனைத்துப் போக்குவரத்துத் தடைகளும் விலக்கிக் கொள்ளப்படுகிறது. அதே சமயம், கரோனாவின் பிறப்பிடமாகக் கருதப்படும் வூஹானில் ஏப்ரல் 8-ம் தேதியோடு ஊரடங்கு முடிவுக்கு வரவிருக்கிறது.

சுமார் இரண்டு மாதங்கள் ஊரடங்கு மற்றும் போக்குவரத்து முடக்கப்பட்டிருந்த வூஹான் ஏப்ரல் 8-ம் தேதி கட்டுப்பாடுகளில் இருந்து வெளியே வர உள்ளது. மார்ச் 19ம் தேதி முதல் புதிதாக கரோனா தொற்று ஏற்படாததால், ஹுபேய் மாகாணத்துக்கு  கட்டுப்பாடுகள் நீக்கப்பட்டுள்ளது. மார்ச் மாதத்தில் ஒவ்வொரு நாளும் இந்த மாகாணத்தில் ஆயிரக்கணக்கானோருக்கு நோய் பாதிப்பு உறுதி செய்யப்பட்ட நிலையில், அது தற்போது பூஜ்யமாகியுள்ளது. 

வூஹான் மாகாணம்தான் சீனாவிலேயே அதிகபட்ச பாதிப்பையும் உயிர் பலியையும் எதிர்கொண்டது. இங்கு மட்டும் 67,801 பேருக்கு பாதிப்பு ஏற்பட்டது. 3,160 பேர் மரணம் அடைந்தனர். இதனால் ஜனவரி 23ம் தேதி முதல் வூஹான் முடக்கப்பட்டது. சுமார் ஒரு கோடியே 10 லட்சம் பேர் வீட்டுக்குள் வைக்கப்பட்டனர். போக்குவரத்துகள் தடை செய்யப்பட்டன. விரைவில் இதே நிலையை ஒட்டுமொத்த ஹூபேய் மாகாணமும் அடைந்தது.

ஒரு பக்கம் கரோனாவுடன் சீனா போராடிக் கொண்டிருந்தபோது, நாடே உலகத்திடம் இருந்து ஒதுக்கிவைக்கப்பட்டது. ஒரு பக்கம் கரோனா, மறுபக்கம் தொழில்கள் முடங்கி, பொருளாதார இழப்பு, உலக நாடுகளிடம் இருந்து ஒதுக்கப்பட்டது என பலமுனைப் போரை மிகச் சாமர்த்தியமாக எதிர்கொண்டது சீன அரசு. 

தற்போது கரோனா பாதிப்பில் இருந்து மெல்ல மீண்டு, தொழில்கள் தொடங்கினாலும், உலக நாடுகளின் கதவுகள் அடைக்கப்பட்டதாகவே இருப்பதால், அது திறக்கும் வரை பொருளாதார நெருக்கடியை சமாளிக்கவே வேண்டும். மறுபக்கம் கரோனா பரவல் மேலும் தொடராமல், அதே சமயம் தொழில்களைத் தொடங்கவும் சீனா பல்வேறு நடவடிக்கைகளை முன்னெடுத்துள்ளது.

அதிகம் பாதிக்கப்படாத வடமேற்குப் பகுதிகளில் பள்ளிகள் திறக்கப்பட்டு, மீண்டும் மாணவ, மாணவிகள் வகுப்பறைகளை வந்தடைந்தனர்.

இன்றைய நிலையில், சீனாவில் கரோனா பாதிப்பு கட்டுப்படுத்தப்பட்டிருப்பது நன்கு உறுதி செய்யப்படுகிறது. தற்போது சீனா இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பத் தேவையான நடவடிக்கைகளை எடுத்து வருவது கண்கூடாகத் தெரிகிறது.

கரோனாவால் புரட்டிப் போடப்பட்ட சீனாவில் தற்போது எண்ணெய் உற்பத்தி, பெட்ரோகெமிக்கல், உலோகம் மற்றும் நிலக்கரி உற்பத்தி தொடங்கப்பட்டுவிட்டது.

சமூக இடைவெளியல்ல

நாம் உடலளவில்தான் இடைவெளியைப் பேண வேண்டுமே தவிர, சமூகத்திடம் இருந்து இடைவெளியைப் பேண வேண்டாம். இதுபோன்றதொரு சிக்கலான நேரத்தில் நாம் மனநிலையை சீராக வைத்துக் கொள்வதும் அவசியம் என்று வலியுறுத்துகிறது உலக சுகாதார அமைப்பு.

உடலளவில் இடைவெளியைப் பராமரித்துக் கொண்டே, சமூகத்திடம் பல்வேறு வகையில் தொடர்பு கொள்ள முடியும், மக்கள் உடலளவில் இடைவெளியை ஏற்படுத்திக் கொண்டு, மனதளவில் ஒன்றுபட்டு இருக்க வேண்டிய தருணம் இது என்றும் உலக சுகாதார அமைப்பின் அவசர கால நோய்ப் பிரிவின் தலைவர் மரியா வான் கெர்கோவ் கூறுகிறார்.

கரோனா பாதிப்பு என்ற ஒற்றை வார்த்தையை நினைத்து அச்சப்படும் மக்கள், கரோனாவில் இருந்து மீண்டு வந்திருக்கும் வூஹானை நினைத்து ஓரளவுக்கு நிம்மதி கொள்ளலாம். அதே விஷயத்தை மற்ற நாடுகளும், அரசுகளும் ஒரு ஊக்கமாகக் கொண்டு கரோனாவில் இருந்து மீள்வதற்கான வழிகளை இன்னும் வேகமாகக் கைகொள்ளலாம்.

]]>
coronavirus https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/18/w600X390/wuhan.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/26/frightening-corona-frustrating-wuhan-3388994.html
3388938 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் இந்தியாவை ஒரே குரலாக்கிய கரோனா வைரஸ் நோய் நசிகேதன் Thursday, March 26, 2020 11:25 AM +0530  

ஒரே நாடு ஒரே இந்தியா என்று கடந்த சில மாதங்களாக மத்திய அரசு தங்களது கொள்கையாக பிரகடனப்படுத்தி வருகிறது. இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோடி வாய்ப்பு கிடைக்கும் போதெல்லாம், கூடியிருக்கும் பொதுமக்கள் கூட்டத்தில் பேசுகிற போதெல்லாம் அதனை தெளிவுபடுத்தி வந்தார்.

ஒரே நாடு என்கிற கட்டுப்பாடு வருவதன் மூலம் இந்தியா வளர்ச்சியும், முன்னேற்றமும் அடையும் என்றும் அதுவே தங்களின் குறிக்கோள் என்று மத்திய அரசின் இதர அமைச்சர்களும் தெரிவித்து வந்தனர். ஆனால் கரோனா வைரஸ் நோய் இந்தியப் பிரதமரின்  இந்தியா ஒரே நாடு என்கிற திட்டத்தை சாத்தியப்படுத்திக் காட்டியுள்ளது என்றே கூறமுடியும்.

கரோனா வைரஸ் நோய் உலகம் முழுவதும் வெகு வேகமாக காற்றைப் போல் பரவி உயிரிழப்பை ஏற்படுத்தி இந்தியாவிற்குள் நுழைந்த போது இந்தியர்கள் அனைவரும் கதிகலங்கி போயினர். இந்த நோயைக் கட்டுப்படுத்த முடியுமா உயிர்ப்பலியை குறைத்திட முடியுமா என்கிற கலக்கம் கன்னியாகுமரி முதல் காஷ்மீர் வரை ஏற்பட்டதை தவிர்த்திட முடியவில்லை. சீனா, இத்தாலி, அமெரிக்கா போன்ற வியந்து அண்ணாந்து பாரத்த நாடுகளிலும் உயிர்ப்பலி சர்வசாதாரணமாக அதிகரிப்பதை நாள்தோறும் பார்ந்து வந்த இந்திய மக்கள் நோய்க்கான ஆபத்தையும், அதன் முக்கியத்துவத்தையும் உணரத் தொடங்கியிருந்தனர்.

இதனால் மத்திய, மாநில அரசுகள் எடுத்திடும் அனைத்து நோய்த்தடுப்பு நடவடிக்கைகளுக்கும் அனைத்துத் தரப்பு மக்களும் ஒத்துழைப்பது என்பதை தங்களை அறியாமலே முடிவெடுத்திருந்தனர். பாதுகாப்பு, கொடூர நோய் பாதிப்பிலிருந்து விலகிட வேண்டும் என்கிற பிரார்த்தனைகளாக தொடங்கிய அவர்களது அக்கறை கவலைகளாக மாறத் தொடங்கியது கர்நாடகாவில் முதியவர் ஒருவர் கரோனா பாதிப்புக்கு உயிரிழந்ததைத் தொடர்ந்து கடவுளர்கள் ஒவ்வொரு நிமிடமும் தங்களுடன் இருந்து தங்களை காப்பாற்றிட வேண்டும் என்பது அதிகபட்சத் தேவையாகவும் கவலையாகவும் மாறிப் போனது.

நோய்த் தொற்று அதிகமானதையடுத்து தங்களது குடும்பம், தங்களது வேலை, தங்களது உறவினர்கள், தங்களது தொழிற்சாலை, தங்களது மக்கள் என்கிற கவலையாக அவர்களது கவலை பரந்து விரிந்தது.  வழக்கம்போல் கரோனாவிற்கென்று தொடங்கப்பட்ட தனி சிறப்பு வார்டுகளில் அரசு மருத்துவர்கள் மற்றும் செவிலியர்களின் பணிச்சுமை அவர்களது அலட்சியங்களாக மாறி நின்றது.

மாநில அரசுகள் நோய் பாதிப்புக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து வருவதையும், நோய் பாதிப்பில் தங்களது மாநிலமும் பாதிப்புக்குள்ளாவதை உணர்ந்தவர்கள் தங்களது அருமையுணர்ந்து தங்களது நேரங்களை நோயாளிகளுக்காக ஒதுக்கத் தொடங்கினர். மிகப்பெரும் குழப்பத்தில் இருந்த மக்கள் இந்த நோய் ஏன் வந்தது எதற்காக வந்தது என்பதை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத நிலையில் இருந்ததை அனைவரின் தினசரி வாழ்க்கையில் உணர முடிந்தது.

தங்களது மாமூல் வாழ்க்கை நோயின் பாதிப்பிற்காக மாற்றப்படுவதை சட்டென தங்களிடம் இணைத்துக்கொள்ளத் தயாராக இருக்க முடியவில்லை பலராலும். இந்தத் தடுமாற்றம் சாதாரண ஏழைகளிடமிருந்து பணக்காரர்கள் வரை சரிசமமாகத்தான் நீடித்து வந்தது. நோய்த் தடுப்பு நடவடிக்கைகள், குழப்பம், அலட்சியம் என்று தொடர்ந்த இந்தியாவில் ஒரு குரலின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி 22ஆம் தேதி நாடு முழுவதும் கிராமங்களிலிருந்து பெரு நகரம் வரை தன்னார்வ சுய ஊரடங்கு உத்தரவு நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது.

இந்த அதிசயம் எப்படி சாத்தியம், உயிரின் மீதான பேராசையா, இப்படி பொது நோயால் பாதிக்கபடக்கூடாது என்கிற கவலையா எது இருந்தபோதிலும் ஒரு நோயை முன்னிறுத்தியோ நோய்த்தடுப்பு நடவடிக்கையோ ஒரு மத்தியத் தலைமையின் உத்தரவுக்கு பணிந்து நாடு இணைந்தது இந்திய வரலாற்றில் இதுவே முதன்முறையென்பதை குறிப்பிட்டேயாக வேண்டும்.

மத்திய அரசின் ஒரே நாடு என்கிற அரசு ஆணை அல்லது கருத்துருவை மிகவும் எளிமையாக நடைமுறைப்படுத்தி வெற்றி பெற்றுள்ளார் பாரதப் பிரதமர் நரேந்திர மோடி. இந்த தொடக்கம் இந்தியாவிற்கான புதிய ஆரம்பத்தை ஏற்படுத்திக் கொடுத்திட வேண்டும், நன்மைக்கான ஒத்திசைவு பெற்ற குரலாக தொடர்ந்து ஒலித்திட வேண்டும் என்பதே அரசியலற்ற, கட்சிகளற்ற குரலற்றவர்களின் கோரிக்கையாக உள்ளது.

]]>
Coronavirus , கரோனா வைரஸ் https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/corona_testing.jpeg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/26/coronavirus-is-united-people-3388938.html
3388306 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் கடமையைச் செய்யும் மகத்தான நேரம் இது! ஆ. தமிழ் மணி Wednesday, March 25, 2020 12:03 PM +0530  

மனித குலத்திற்கான கடமையைச் செய்யும் மகத்தான நேரம் இது. அரசாங்கத்திடம் இருந்து நாம் வலியுறுத்திப் பெறுவதற்கு எத்தனையோ உரிமைகள் இருக்கின்றது. நமக்கான உரிமைகள் என்பது அரசாங்கம் தனது மக்களுக்குச் செய்யும் கடமையாகும். சில நேரங்களில் நமக்கான உரிமைகளை நிலைநாட்டுவதற்கு நீதிமன்றத்தின் உதவியையும் நாடுகின்றோம். நமக்கான உரிமையை நிலைநாட்டிக்கொள்கின்றோம். 

அரசாங்கத்திடம் இருந்து நாம் கோரிப்பெறும் உரிமைகளைப்போலவே நாமாகவே அரசுக்குச் செலுத்த வேண்டிய சில கடமைகளும் இருக்கின்றது. இப்போது அதற்கான கட்டாயச் சூழல் எழுந்துள்ளது.

உரிமையும், கடமையும் ஒரு நாணயத்தின் இரண்டு பக்கங்களைப்போல, ஒன்றில்லாமல் மற்றொன்று இருக்க முடியாது. ஆனால், நம்மில் எத்தனை பேர் நமது கடமையைச் செய்திருக்கின்றோம்? என்றால் வெறும் கேள்விதான் தொங்கி நிற்கும். பதில்களைத் தேடித்தான் பார்க்க வேண்டும்.

நம்முடைய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில் உரிமையும், கடமையும் சேர்ந்தே வரையறுக்கப்பட்டு உள்ளன. இதுநாள் வரை நாம் செய்ய வேண்டிய கடமையைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் இருந்திருக்கலாம். அதற்காக நம்மை அறியாமலேயே நாம் பெரும் விலையைக் கொடுத்துக்கொண்டிருக்கின்றோம். இன்றைக்கு நாம் கவலைப்பட்டே ஆக வேண்டும். ஏனெனில் இனி நாம் கொடுக்கப்போகும் விலை சாதாரணமான ஒன்றல்ல. முன்னதை நாம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கின்றோம். பின்னதை பார்க்க நாம் இருக்கமாட்டோம். 

எது நடக்கக்கூடாதோ அது நடந்து கொண்டிருக்கின்றது. மூன்றாம் உலகப்போர் என்ற ஒன்று இப்போது இல்லை. ஆனால், நமது கண்முன்னே ஒரு பேரழிவு அபாயம் நின்று கொண்டிருக்கின்றது.

சீனாவின் வூஹான் மாகாணத்தில் தோன்றி இன்றைக்கு உலகையே மிரள வைத்துக் கொண்டிருக்கின்றது கரோனா(கோவிட்-19) என்ற மிக மிக நுண்ணிய வைரஸ் கிருமி. மனித குலம் ஒன்று சேர்ந்து போராட வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டுள்ளது.

சாதாரண வைரஸ் தொற்றின் பரவும் வீச்சிற்கும், கரோனா வைரஸ் தொற்றின் பரவும் வீச்சிற்கும் இடையே உள்ள வித்தியாசம்தான் அறிவியலாளர்களை அச்சமடைய வைத்துள்ளது. 

கரோனா வைரஸ் கிருமி பரவும் வேகத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான சிறந்த வழி ஒவ்வொருவரும் தன்னைத்தானே தனிமைப்படுத்திக்கொள்வதுதான். நாம் ஒவ்வொருவரும் சுய கட்டுப்பாட்டோடு தன்னைத்தானே தனிமைப்படுத்திக் கொள்வது என்பது மனித குலத்திற்குச் செய்யும் மகத்தான சேவையாகும். 

மனிதன் ஒரு மகத்தான சல்லிப்பயல் என்ற அவப்பெயர் எப்போதும் உண்டு. அதைத் துடைத்தெறிவதற்கான காலம் இதைவிட வேறு ஒன்று இருக்கமுடியாது. 

ஒவ்வொருவரும் தன்னைச் சுத்தமாக வைத்துக்கொள்வதன் அவசியம் காலம் காலமாக நம் முன்னோர்கள் வலியுறுத்திய ஒன்றுதான். ஆனால் நாம் எதையும் ஒழுங்காகக் கடைபிடிப்பது இல்லை என்பதுதான் கசப்பான உண்மையாக இருக்கின்றது.

எச்சில் பழக்கம் என்பது நம்மோடு கூடப் பிறந்த ஒன்றாகவே இருந்து வருகின்றது. காகிதப் பணத்தை எண்ணுவதற்கும், புத்தகங்களின் பக்கங்களை புரட்டுவதற்கும் நாக்கை நீட்டி எச்சிலைத் தொடும் பழக்கம் பலருக்கும் இருக்கிறது.

பின்னால் யார் வருகின்றார்கள் என்ற உணர்வே இல்லாமல் வழியில் எச்சிலைத் துப்பிக்கொண்டுதான் இருக்கின்றோம். இந்த நிலையில் இருந்துதான் நாம் இப்போது எச்சில் திவலைகள் வழியாக பரவும் கரோனா வைரஸ் தடுப்புக் குறித்து சிந்தித்தாக வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கின்றோம். 

நாள் இரண்டு, வாரம் இரண்டு, மாதம் இரண்டு, வருடம் இரண்டு என ஒவ்வொரு மனிதனும் சுய ஒழுக்கத்தோடு தன்னைப் பேணிப்பராமரிக்க வேண்டும் என்பது நமது முன்னோர்கள் நமக்குக் கற்றுக்கொடுத்த தாரக மந்திரம்.

அதன்பிறகு அறிவியலின் துணைகொண்டு நாம் எவ்வளவோ தூரம் கடந்து வந்துவிட்டோம். ஆனாலும் கூட நாம் இன்றைக்கும் கைகழுவுவதன் அவசியத்தை வலியுறுத்தும் காலத்திலேயே இருக்கின்றோம்.

இயற்கையைப் பற்றியோ அல்லது நாம் வாழும் இந்த பூமிக்கு நாம் செய்ய வேண்டிய கடமையைப் பற்றியோ நாம் ஒருபோதும் கவலைப்பட்டதே கிடையாது. இன்றைக்கு வழிபாட்டுத் தலங்களை மூடியிருக்கின்றோம். இயற்கையை இறைஞ்சுகின்றோம்.

கண்களால் மட்டுமல்ல, சாதாரண நுண்ணோக்கியால் கூட பார்க்க முடியாத ஒரு நச்சுக்கிருமி உலகையே சிறைப்படுத்திவிட்டது. நமது தலைமுடியின் அகலத்தில் (நீளத்தில் அல்ல) தொள்ளாயிரத்தில் ஒரு பங்கு அளவு மட்டுமே உள்ள மிக நுண்ணிய நச்சுக் கிருமிதான் இந்த கரோனா. 

இந்தக் கரோனா வைரஸ் கிருமி தும்முவதன் மூலமாகவோ அல்லது இருமுவதன் மூலமாகவோ ஒருவரிடமிருந்து மற்றொருவருக்கு பரவுவதைக் கட்டுப்படுத்துவது என்பதுதான் இப்போது அரசின் முன்பாக உள்ள மிகப்பெரிய சவாலாக இருக்கின்றது.

உலகில் எந்த நாட்டிடமும் தடுப்பு மருந்து இல்லை. பரவிய பிறகு கட்டுப்படுத்துவது என்பது எவ்வளவு பெரிய வல்லரசாலும் இயலாத ஒன்றாகவே உள்ளது. எனவே பரவும் முன்னரே கட்டுப்படுத்துவதுதான் மனித குலத்தின் முன்பாக உள்ள ஒரே தீர்வாக உள்ளது. 

கரோனா விசயத்தில் வளர்ந்த நாடுகள், வளரும் நாடுகள், பின்தங்கிய நாடுகள் என்ற பாகுபாடு எல்லாம் கிடையாது. யாரும் நான் வல்லரசு என்று நெஞ்சை நிமிர்த்த முடியாது. எல்லோரும் இப்போது கைகழுவ வேண்டிய கட்டாயத்தில்தான் இருக்கின்றோம். 

‘மனிதம்’ என்ற ஒற்றைச் சொல்தான் இப்போது அனைவரின் கண் முன்பாகவும் நிற்கின்றது. இதுதான் இந்த உலகில் கடைசி வரை நிற்கும் என்ற உண்மையையும் இப்போது உலகம் கண்டுகொண்டது. நம்மை நாமே தனிமைப்படுத்திக்கொள்வது என்பது கரோனாவைத் தனிமைப்படுத்தும் முயற்சியாகவே உள்ளது. 

இப்போது நரேந்திர மோடி அழைப்பு விடுக்கின்றாரா? அல்லது எடப்பாடி பழனிச்சாமி அழைப்பு விடுகின்றாரா? என்பது முக்கியமல்ல. மிக மிக அத்தியாவசியத் தேவைக்கு மட்டுமே இடம் பெயருவோம். பொதுப் போக்குவரத்தைத் தவிர்ப்போம். சுய பராமரிப்பைப் பேணுவோம். இதுதான் மனித குலத்திற்கான பாதுகாப்புக் கவசமாகும்.

மனித குலத்திற்கு சேவை ஆற்றுவதற்கான மகத்தான வாய்ப்பு ஒவ்வொருவரின் கைகளிலும் உள்ளது. நம்மை நாமே தனிமைப்படுத்திக் கொள்வது என்பதுதான் நாம் இப்போது நாட்டிற்குச் செய்ய வேண்டிய மிக முக்கியக் கடமையாகும். 

அரசாங்கம் நமக்கான கடமையைச் செய்ததா? என்று கேள்வி எழுப்ப இப்போது நேரம் இல்லை. நாம் நமது கடமையைச் செய்தோமோ? என்பதில்தான் மனித குலத்திற்கான விடுதலை இருக்கின்றது. 

இயற்கை நமக்கு எப்போதும் பாடம் சொல்லிக்கொண்டேதான் இருக்கின்றது. நாம் கற்றுக்கொள்ளத் தயாராவோம்.
 

]]>
coronavirus https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/25/w600X390/MW-IC005_selfqu_20200311111759_ZQ.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/25/this-is-the-time-to-do-our-duty-3388306.html
3387702 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் இன்று காசநோய் நாள்: காசநோயும் ஓர் இயற்கைப் பேரிடர்தான்… டாக்டர் வி. ஜீவானந்தம் Tuesday, March 24, 2020 11:42 AM +0530  

மார்ச் 24 காசநோய் நாள். எனக்கும் காசநோய்க்கும் மிக நெருங்கிய தொடர்பு உண்டு. என் அம்மா ஒரு காசநோயாளி. 1955ம் ஆண்டு காசநோய் பாதிப்புக்காக பெருந்துறை ராமலிங்கம் காசநோய் சானிடோரியத்தில் ஓராண்டு காலம் தங்கியிருந்து மருத்துவம் பெற்றவர். அப்பொழுது ஸ்டெப்ரோமைசின் போன்ற சில மருந்துகள் தவிர வேறு மருந்துகள் எதுவுமில்லை. பெருந்துறை சானிடோரியம் பெரிய வேலமரக்காடு, வறண்ட காற்றும், சர்வ சாதாரணமாகச் சுற்றி வரும் மயில் கூட்டம், அர்ப்பணிப்பு மிக்க மருத்துவக்குழு இதுதான் பெருந்துறை சானிடோரியம். வறண்ட காற்று ஒரு பெரும் மருந்து என்பார்கள். நல்ல சத்தா சாப்பாடு, ஓய்வு, சில மருந்துகள், நிறையக் காற்று இவைதான் அங்கு மருத்துவமாக இயற்கையாக அமைந்தது. 

அம்மாவுக்கு நுரையீரலில் காசநோய். அதற்கு நோயுற்ற நுரையீரலை அறுவை சிகிச்சை மூலம் அகற்றி விடுவதான் (labectony) அன்றைய மருத்துவம். அப்படி ஒற்றை நுரையீரலுடன் 92 வயது வரை வாழ்ந்தார் அம்மா. நோய் குணமானதற்கு பிறகு சானிடோரியத்தில் நர்ஸாக பணியாற்றினார். அப்பா அரசியல்வாதி அம்மா உழைத்துதான் குடும்பத்தைக் காக்க வேண்டும். என்னை டாக்டருக்குப் படிக்க வைத்தது, தம்பியை பல் மருத்துவருக்கு படிக்க வைத்தது அம்மாவுக்கு பெரும் பங்குண்டு. அம்மாவின் காசநோய் மருத்துவ சிகிச்சைக்குப் பிறகுதான் தங்கை ஜெயபாரதி பிறந்தார். இத்தனையையும் ஒரு காசநோயாளி  செய்ய முடியும் என்ற நம்பிக்கையை வளர்ப்பது இன்றைக்கான செய்தி. 

காசநோய் எனும்போது ஜவஹர்லால் நேருவின் மனைவி கமலா நேருந்து மறந்து விட முடியாது. 1930களில் காசநோய்க்கான மருந்து எதுவுமில்லை. ஆரோக்கியமான சூழலும், காற்றும்தான் மருந்து. அதைப்பெற சுவிட்சர்லாந்துக்கு கூட்டிச் சென்று ஓராண்டு உடனிருந்து தனது மனைவியைக் கவனித்த பாசமுள்ள கணவர்தான் நேரு.

பின் கணிதமேதை ராமானுஜம் காசநோயுற்று மருத்துவம் ஏதும் முறையாக கிடைக்கப் பெற முடியாத சூழலில் இளம் வயதிலேயே இறந்து போனார். கரிசல் எழுத்தாளர் கி.ராஜநாராயணன் கூட ஒரு காசநோயாளியே என்பதை பின்னர் அறிந்தேன். செத்துப்போய் விடுவார் என்று ஒதுக்கப்பட்ட அந்தக் காசோயாளி தனது 96 வயதிலும் உறுதியுடனும், மிகுந்த நகைச்சுவையுணர்வுடன் சுறுசுறுப்பாகச் செயல்பட்டு வருவதை இந்தக் காசநோய் நாளில் உலகுக்கு அறிவிக்க வேண்டிய முக்கிய செய்தி.  அரசு அவருடைய காசநோய் அனுபவத்தைப் பதிவு செய்து வெளியிடுவதை விடப் பெரிய பயனுள்ள நம்பிக்கையூட்டும் செய்தி வேறெதுவும் இருக்க முடியாது. பண்டத்தின் சுவை உண்பதில் உள்ளது என்பார்கள். கி.ராவின் பயனுள்ள உற்சாகமான 96 ஆண்டு கால காச்நோய் உறவைச் சொல்வதை விட மக்களுக்கு வேறெப்படி நம்பிக்கையையூட்டி விட முடியும்.

சானிடோரியங்கள் மூடப்பட்டு வீட்டிலிருந்தே மருத்துவம் பெறலாமென்ற செய்தியின் விளைவு இது. ஆனால், காசநோய் முன் எப்போதையும் விட வீரியத்துடன் வெல்ல முடியாத நான்காவது பெரும் நோயாக லட்சக்கணக்கான சாதாரணை ஏழை மக்களைக் கொன்று கொண்டுதான் உள்ளது. ஆண்டொன்றுக்கு இந்தியாவில் சராசரியாக 2 லட்சம் பேர் காசநோய் பாதிப்பால் உயிரிழக்கிறார்கள் என்று கூறப்படுகிறது. 

காசநோய் கிருமியான ட்யூபங்குளோ பேசில்ஸ்(டி.பி) காற்றில் எங்கும் உள்ளதுதான். பலவீனமான மனிதரை அது எளிதில் தாக்குகிறது. இப்போது எச்.ஐ.வி எய்ட்ஸ் ஆபத்து அதிகம் பரவியுள்ள நிலையில் நோய்த் தடுப்பு சக்தியற்ற அவர்களை காசநோயும் தொற்றிக் கொண்டு வெல்ல முடியாததாக்கி மரணத்தை விரைவுப்படுத்திக் கொண்டுள்ளது. அரைகுறை மருத்துவத்தால் மருந்துகளுக்குக் கட்டுப்படாத வீரியம் கொண்ட காசநோய் வேகமாகப் பரவி விடுகிறது. 

வளர்ச்சியும் வசதியும் அதிகமாகி வாழ்க்கைத்தரம் உலகமய உலகில் உயர்ந்துள்ளது என்பது போலித் தொற்றுப் பிழையே என்பதைப் புள்ளி விபரங்கள் காட்டுகின்றன. வறுமையும், ஏழ்மையும் அதிகரித்து சத்தான உணவின்றி வாடுவோர் எண்ணிக்கை இன்றும் பெரிதாகவே உள்ளது. காசநோய் மருதுகளுக்குக் கட்டுப்படாத நோயாக மாறி வருவதை சமீபத்தில் வெளியான மெக்ராவின் காசநோய் தடுப்பு நூல் ஆதாரத்துடன் கூறுகின்றது. இன்று உலக சுகாதார நிறுவனத்தில் உயர் தலைவராக உள்ள டாக்டர் செளமிய சுவாமிநாதன் தனது முன்னுரையில் காசநோய் வெல்ல முடியாத சவாலாக நீடிக்கிறது என எச்சரிக்கிறார்.

மருந்துகளுக்குக் கட்டுப்படாத காசநோய் மிகவும்  செலவு பிடிக்கும் நோயாக ஏழைகள் எட்ட முடியாததாக அச்சுறுத்துகிறது. காசநோய் தடுப்புப் பணியை இந்திய அரசும், உலக சுகாதார நிறுவனமும், முதன்மைக் கடமையாக  ஏற்றுப் பிரசாரம் செய்து வருகின்றன. அரசு மருத்துவமனைகளில் காசநோய்ப் பிரிவு நோய் கண்டுபிடிப்பு, பரிசோதனைகள், எக்ஸ்ரே, மருத்துகள் என அனைத்தையும் முற்றிலும் இலவசமாகவே வழங்கி வருகின்றன.

ஒரு மாதத்திற்குத் தேவையான மருந்துகளை ஒட்டுமொத்தமாக தருவதுடன், சரியான தேதியில் மருந்துகளை பெற்றுச் செல்ல மருத்துவமனைகளுக்கு வராத நோயாளிகளை தொலைபேசியிலோ, அஞ்சலட்டைகள் மூலமாகவோ நினைவுபடுத்தி  வரவழைத்து மருந்துகளைத் தரும் பெரும் தொண்டு தொடர்ந்து பல ஆண்டுகளாக நடந்து வருகிறது. எனினும் அறியாமையும், வறுமையும் மக்கள் தொகையும் கொண்ட நாட்டில் அர்ப்பணிப்பு மிக்க அரசும், அரசுப் பணியாளர்களும் தனியார் மருத்துவர்களும் முழுமையாக இந்த நோயை ஒழிப்புப் பணியில் ஈடுபடாவிடில்  பெரிய பலனை எதிர்பார்க்க முடியாது. ஏழைகளைக் கொல்லும் வருமானம் தராத காசநோய் பர்றிய பெரும்பணியை இனியாவது மருத்துவர்கள் கவனம் செலுத்துவதில்லை என்பதை  காசநோய்க்காக சமீபத்தில் வெளியான நூல் அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது.

ஒரு வாரத்திற்கு மேல் தொடரும் ஓயாத இருமல், சளியில் ரத்தம், மாலைக் காய்ச்சல், உடல் இளைப்பு என்பன கொண்டு எளிதாகக் காசநோயைக் கண்டுபிடித்து விடலாம். எனினும் மின்சாரமும், கழிப்பறையும், சத்துணவும், குடிநீரும் எட்டாத நாட்டில் சுவரொட்டிகள் என்ன பலனைத் தந்து விட முடியும்?

மாபெரும் உயிர்க்கொல்லியாக உலகையே அச்சுறுத்தி வரும் கரோனா பாதிப்பில் சீன அரசு மேற்கொண்ட துரிதமான கட்டுப்பாடான நடவடிக்கைகள் நமக்கு ஒரு சிறந்த வழிகாட்டி. இயற்கைப் பேரழிவுகள் இனித் தொடர்கதையாக பருவநிலை மாற்றத்தால் மீண்டும் மீண்டும் புதிய புதிய வடிவில் தொடருமென உலக நாடுகள் சபை எச்சரிக்கிறது.

நகரின் நெரிசலில் உள்ள அரசு மருத்துவமனைகள் இதற்கு நல்ல தீர்வைத் தர முடியாது. நோய்க்குத் தீர்வைத் தரத்தக்க வகையில் திட்டமிட்டு 1930களில் நகருக்கு வெளியே தூய்மையான காற்று கிடைக்கும் பரந்த வெளிகளில் சானிடோரியங்கள் தாம்பரம், பெருந்துறை, செங்கப்பள்ளி, மதனப்பள்ளி போன்ற இடங்களில் அமைக்கப்பட்டன. அவற்றைப் புதுப்பித்து இயற்கைப் பேரிடர்களை எதிர்கொள்ளும் வசதியுடன் புத்தாக்கம் செய்ய அரசு சிந்திப்பது தேவையானது. கரோனா போன்ற இயற்கைப் பேரிடர்கள் புயல்போல் வந்து அழித்துக் கடந்து போகலாம் அவை புதிய புதிய பெயர்களில் மீண்டும் மீண்டும் வரும். 

ஆனால் வறுமை உள்ளவரை வெல்ல முடியாத என்றும் தொடரும் பேரிடர் காசநோய். அதை ஒழிக்க அர்ப்பணிப்பு மிக்க சமூகக் கடமையாக ஏற்கும் சமூகம் என்றும் தேவை. மார்ச் 24 உடன் பேசி எழுதி முடிக்கும் சவாலல்ல காசநோய். அறியாமையை ஒழித்தாக வேண்டும் வறுமையை ஒழித்தாக வேண்டும், ஒவ்வோரு தனிமனிதனையும் சமூகப் பொறுப்புள்ள நல வாழ்வுத் தூதுவனாக்கிட வேண்டும், இவற்றை எப்படி விரைவில் எட்டுவது என்பதைச் சிந்திப்பதற்கான நாளாகட்டும் இந்த மார்ச் 24.
 

]]>
Tuberculosis https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/24/w600X390/TB01.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/24/tuberculosis-is-also-a-natural-disaster-3387702.html
3386176 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் சங்ககிரியில் தண்ணீரின்றி வறண்டு கிடக்கும் ராஜபாலி குளம் எஸ். தங்கவேல் Sunday, March 22, 2020 03:32 PM +0530  

சேலம் மாவட்டம், சங்ககிரி நகர் மலைடிவாரத்தில் உள்ள அருள்மிகு சௌந்தரநாயகி உடனமர் சோமேஸ்வரர் கோயில் அருகே உள்ள ராஜபாலி குளத்தினை செப்பனிட வேண்டுமென பொதுமக்கள் எதிர்பார்க்கின்றனர்.

சங்ககிரி மலையடிவாரத்தில் உள்ள பழமை வாய்ந்த  அருள்மிகு சௌந்தரநாயகி உடனமர் சோமேஸ்வரர்  கோயிலுக்கு வடகிழக்காவும், எல்லை அம்மன் கோயிலுக்கு வடக்கே ராஜாபாலி குளம் உள்ளன. அக்காலத்தில் இதனருகே அரண்மனை ஒன்று இருந்ததுள்ளதாக வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். இக்குளத்தில் ராஜாக்கள் அக்காலத்தில் நீராடியதால் ராஜாபாவி என்ற பெயர் பெற்றுள்ளது.

நாளடைவில் இப்பெயர் மருவி 'ராஜபாலி' என்று மக்கள் அழைக்கின்றனர். இக்குளம் 41,060 சதுரடி பரப்பளவை கொண்டுள்ளது. சங்ககிரி மலையில் உள்ள அனைத்து குளங்கள், பாலிகள் நிரம்பி மழை நீரும், ஊற்று நீரும் வடிகால் வழியாக மலையடிவாரத்திலிருந்து பொந்து கிணறு வழியாக இக்குளத்திற்கு தண்ணீர் அக்காலத்தில் வந்து கொண்டிருந்துள்ளன.

நாளடைவில் வடிகால் ஆக்கிரமிப்பு செய்யப்பட்டு மறைக்கப்பட்டு இதற்கு வரும் தண்ணீர் அனைத்தும் வீணாக சாக்கடையில் செல்கின்றன. இக்குளத்தினை சுற்றிலும் சுற்றுச்சுவர்கள் சிதலமடைந்தும், கருவேலம் மரங்கள் வளர்ந்தும் வருகின்றன. குளத்தினைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் இருந்து குப்பைகள் கொட்டப்பட்டும், கழிவுநீரும் விடப்பட்டு வருதால் நீர் மாசு அடைந்து ஆகாயத் தாமரை ஒரு பகுதியில் வளர்ந்து குளத்தை மறைத்து வருகின்றன.

கட்டிடங்கள் இடிக்கப்பட்ட பல்வேறு தேவையற்ற மண்களும் அதில் கொட்டப்பட்டுள்ளன. நகரில் பெரிய நீர் தேக்கமாக இவை விளங்குகின்றன. கடந்த 2019ம் ஆண்டு வழக்கத்தை விட சங்ககிரியில் அதிகமான மழை பெய்து மலையில் உள்ள நீர்த்தேக்கங்கள் கூட பல ஆண்டுகளுக்கு பிறகு நிரம்பின மழை நீர் வழிந்தோடின. ஆக்கிரமிப்பினால்  இக்குளத்திற்கு வரும் மழை நீர் குளத்திற்கு வராமல் வீணாக சாக்கடையில் கலந்து  சென்றன. இவைகளை செப்பனிடாவிட்டால் நாளடைவில் ஆக்கிரமிப்பால் இக்குளமே வருவாய்த்துறை ஆவணமாக புலவரைப்படத்தில் இருந்து காணாமல் போகும் நிலை ஏற்படும் என்று சமூக ஆர்வலர்கள்  அச்சம்  தெரிவிக்கின்றனர். இக்குளம் சங்ககிரி பேரூராட்சி அலுவலகத்திற்குள்பட்ட  பகுதிக்குள் வருகின்றன 

இது குறித்து 'தண்ணீர் தண்ணீர்' அமைப்பின் செயலர் எ.ஆனந்தகுமார் கூறியதாவது: 

முதலில் இக்குளத்தை பழமை மாறாமல் பேரூராட்சி நிர்வாகம் மீட்டெடுக்க வேண்டும்.தற்போதுள்ள குளத்தின் நிலையை மாவட்ட நிர்வாகம் மூலம் தமிழக அரசின் கவனத்திறக்கு கொண்டு சென்று சிறப்பு நிதிகளை பெற்று முதலில் குளத்தில் உள்ள கழிவுகளை போர்கால அடிப்படையில் தூர்வாரியும், பாரபட்சமில்லாம் ஆக்கிரமிப்புகளை அகற்றியும், அதில் உள்ள  கருவேல மரங்களை அகற்ற வேண்டும். 

மேலும் மலையிலிருந்து வரும் உபரி நீரை அக்காலத்தில் வந்த வடிகாலை அக்காலத்தில் இருந்த வருவாய்த்துறையின் ஆவணங்களின் அடிப்படையில்  அளவீடு செய்து அவ்வழிகளில் உள்ள ஆக்கிரமிப்புகளை அகற்றவேண்டும். 

இந்த வடிகால் வழிகளை மீட்டெடுக்கும்போது குளங்கள் வரும் மழைக்காலங்களில் நிரம்பி சங்ககிரி பேரூராட்சிக்கு நிர்வாகத்திற்கு கோடைக்காலத்தில் கை கொடுக்கும் பெரிய நீர் தேக்கமாக அமையும்  என்றார்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/20SGP01.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/rajapali-pond-near-salem-3386176.html
3386712 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் திருவள்ளூர் பகுதிகளில் நீரைத் தேக்கி வைக்க மும்மாரி திட்டம் எஸ். பாண்டியன் Sunday, March 22, 2020 01:14 PM +0530  

திருவள்ளூர் மாவட்டத்தில் மும்மாரி திட்டம் மூலம் தனியார் பங்களிப்புடன் தூர்வாரிய ஏரியில் மழைநீர் தேங்கியுள்ளதோடு அப்பகுதியில் நிலத்தடி நீர் மட்டமும் உயர்ந்துள்ளதால் குடிதண்ணீர் தட்டுப்பாடு இல்லாத நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.

திருவள்ளூர் மாவட்டத்தில் சிறியதும், பெரியதுமாக 2,250 ஏரிகள் உள்ளது. இந்த ஏரிகளில் கடந்த ஆண்டில் போதிய மழையின்றி ஏரி, குளங்களில் நீர் ஆதாரம் இன்றி வறண்டு காணப்பட்டது. மேலும், இதில் பெரும்பாலன ஏரிகள் பல ஆண்டுகளாக தூர்வாரத காரணத்தால் மண்மேடாகவும் காட்சியளித்தது. அதனால், அவ்வப்போது பெய்யும் மழைநீர் கூட தேங்காத நிலையிருந்தது. இதனால் கோடைக்காலங்களில் கடும் குடிநீர் தட்டுப்பாடு ஏற்படுவதோடு, நீர் ஆதாரமும் 500 அடிக்கு மேல் சென்றுவிடும் சூழ்நிலையிருந்தது. இதைக் கருத்திற்கொண்டு நிலத்தடி நீர் ஆதாரத்தை பெருக்கும் வகையில் மழை நீரை தேக்கி வைக்க வேண்டும்.

இதன் அடிப்படையில் திருவள்ளூர் மாவட்டத்தில் மழைக்காலங்களில் பெய்யும் மழைநீரை அப்படியே வீனாகமல் தேக்கி வைக்கும் வகையில் ஆட்சியர் மகேஸ்வரி ரவிகுமார் மும்மாரி திட்டத்தினை செயல்படுத்தினார். இத்திட்டம் மூலம் ஊருக்கருகே உள்ள ஏரிகளை தூர்வாருவதற்கு பெரிய அளவிலான தனியார் நிறுவனங்கள் மற்றம் தனியார் பங்களிப்புச் செய்யவும் முன்வந்தனர். அதேபோல், இந்த மாவட்டத்தில் காக்களூர், அரண்வாயல், அழிஞ்சிவாக்கம், மப்பேடு, தேவந்தவாக்கம், மெய்யூர் உள்ளிட்ட பகுதிகளில் உள்ள 120 ஏரிகள் தனியார் பங்களிப்புடன் ஏரிகள் தூர்வார நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது. இதன் அடிப்படையில், திருவள்ளூர் அருகே கடம்பத்தூர் ஊராட்சி ஒன்றியம், மப்பேடு கிராமத்தில் பொதுமக்கள், காவல் துறை சார்பில் ரூ.8.05 லட்சம் மதிப்பீட்டில் குளம் தூர்வாரப்பட்டுள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

இதில், திருவள்ளூர் அருகே உள்ள காக்களூர் கிராமத்தில் தாமரைக்குளத்தில் மும்மாரி திட்டம் மூலம் தனியார் நிறுவன பங்களிப்புடன் தூர்வாரப்பட்டது. இந்தக்குளம் 5.6 ஏக்கர் பரப்பளவு கொண்டதாகும். இந்த குளத்தைச் சுற்றிலும் தனியார் ஆக்கிரமித்து கடைகள் வைத்தும், கழிவு நீர் விட்டு சுற்றுச்சூழல் பாதிக்கப்படும் நிலையில் வைத்திருந்தனர். எனவே, ரூ.12 லட்சத்தில் இதனை தூர்வாரும் பணிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டது. அதோடு குளத்தின் நடுவே பறவைகள் இளைப்பாறும் வகையில் வண்டல் மண்ணை கொண்டு மணல் திட்டுக்கள் உருவாக்கப்பட்டு பறவைகள் அமர்ந்து செல்ல ஏதுவாக மேடும் அமைக்கப்பட்டு உள்ளது.

அதேபோல், இந்தக் குளத்தின் சுற்றுச்சூழலை பாதுகாக்கும் வகையில் நடைபாதை அமைத்து அதன் ஓரப்பகுதியில் மழை நீர் பாயும் வகையில் மரக்கன்றுகளும் வைத்துள்ளனர். அதோடு குளத்தின் நீர் உள்வரத்து மற்றும் வெளியேற்றப் பகுதிகளில் உள்ள ஆக்கிரமிப்புகள் அகற்றப்பட்டு மழைக்காலங்களில் பெய்யும் நீரை அதிகளவில் சேகரிக்கவும் நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டுள்ளது. அந்த வகையில் கடந்த 3 மாதங்களுக்கு முன்பு பெய்த மழையால், இந்த குளத்தில் தண்ணீர் தேங்கியுள்ளது. இதனால், அதை சுற்றியுள்ள காக்களூர் ஊராட்சியில் குடிநீர் தட்டுப்பாடு ஏற்படாமல் ஆழ்துளைக் கிணறுகளுக்கு தேவையான நீர் ஆதாரம் கிடைத்துள்ளது. அதோடு, நாள்தோறும் குடிநீர் விநியோகம் செய்வதற்கான வாய்ப்பு ஏற்பட்டுள்ளதாகவும் அப்பகுதி கிராம மக்கள் தெரிவித்தனர்.

இதுகுறித்து ஆட்சியர் மகேஸ்வரி ரவிகுமார் கூறுகையில், இந்த மாவட்டத்தில் வருங்காலங்களில் கோடைக்காலத்தில் குடிநீர் தட்டுப்பாடு ஏற்படக்கூடாது. இதன் அடிப்படையில் ஏரிகள், குளங்கள், கண்மாய்கள் ஆகிய நீர் ஆதாரங்களை மாவட்ட நிர்வாகத்துடன் தன்னார்வலர்கள் இணைந்து துர்வாரி சுத்தப்படுத்தும் பணியில் ஈடுபடவும் அரசு உத்தரவிட்டிருந்தது.

இதன் அடிப்படையில் மாவட்டத்தில் மும்மாரி மழை பொழிய வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் ஏரிகள், கண்மாய்கள் மற்றும் குளங்கள் சீரமைக்க அனைத்து நடவடிக்கையும் மேற்கொள்ளப்பட்டது. அதன் பேரில் தனியார் பங்களிப்புடன் இதுவரையில் 120 ஏரிகள், குளங்கள் தூர்வாரப்பட்டுள்ளது. இதில், கடந்த சில மாதங்களுக்கு முன்பு பெய்த மழையின் காரணமாக நீர் வரத்தும் ஏற்பட்டுள்ளது. இதனால் கிராமங்களில் குடிநீர் தட்டுப்பாடாத சூழ்நிலையும் ஏற்பட்டுள்ளது.

ஏற்கெனவே கடந்த ஆண்டு முதல்வரால் அறிவிக்கப்பட்ட குடிமராமத்துப் பணிகள் 62 ஏரிகளில் செயல்படுத்தப்பட்டு உள்ளது. அதேபோல், நிகழாண்டில் 30 பெரிய ஏரிகளில் தூர்வாரப்பட உள்ளது. அதேபோல், மும்மாரி திருவள்ளூர் என்ற முயற்சியில் தங்களை ஈடுபடுத்திக்கொள்ள விரும்பும் தன்னார்வலர்கள், அரசு சாரா அமைப்புகள், நிறுவனங்கள் பதிவு செய்து கொள்வதற்கு இணைய வழி பதிவு வசதியும் ஏற்படுத்தியுள்ளதாகவும் அவர் தெரிவித்தார்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/22/w600X390/9d9831fc-bdc5-4197-a676-2efec9fe747c.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/water-project-in-tiruvallur-3386712.html
3386186 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் உருமாறிப் போன வண்டியூா் கண்மாய் சிவ. மணிகண்டன் DIN Sunday, March 22, 2020 06:00 AM +0530  

ஒரு காலத்தில் மதுரையின் பெரும் பாசனக் கண்மாயாக இருந்த வண்டியூா் கண்மாய்,  ஆயக்கட்டு நிலங்கள் படிப்படியாகக் குறைந்ததாலும்,  கண்மாயின்  ஒரு பகுதி பல்வேறு கட்டமைப்புகளாக மாறியதாலும் உருமாறிப் போய்விட்டது. 

ஆயிரக்கணக்கான ஏக்கரில் இருந்து இப்போது 687 ஏக்கராக சுருங்கிவிட்டது வண்டியூா் கண்மாய்.  மழைக் காலங்களில் சாத்தையாறு ஓடையில் இருந்து வரும் நீா்வரத்து,  பெரியாறு பிரதான கால்வாய், உத்தங்குடி கால்வாய், இலந்தைக்குளம் கண்மாயின் உபரி நீா் ஆகியன கண்மாயின் நீா்வரத்து ஆதாரங்களாக உள்ளன.

பொதுப்பணித் துறையின் பெரியாறு பிரதான கால்வாய் கோட்டத்தின் பராமரிப்பில் வண்டியூா் கண்மாய் உள்ளது. முல்லைப் பெரியாறு அணையில் இருந்து தண்ணீா் திறக்கும்போது பெரியாறு பிரதான கால்வாயின் 9 ஆவது கிளை கால்வாய் வழியாக  இந்த கண்மாய்க்கு தண்ணீா் கொண்டு வரப்படும்.
 கடந்த 25 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தற்போதைய  கோமதிபுரம், தாசில்தாா் நகா், வண்டியூா், மஸ்தான்பட்டி  மற்றும் பாண்டி கோயில் பகுதி ஆகியன வண்டியூா் கண்மாயிலிருந்து பாசனம் பெறக்கூடிய விளைநிலங்களாக இருந்தன.  காலப்போக்கில் விளை நிலங்கள் எல்லாம் வீட்டுமனைகளாக மாற்றப்பட்டு தற்போது ஏராளமான வீடுகளுடன் அப் பகுதிகள் சிறு, சிறு நகா்களாக மாறிவிட்டன.

இதுஒருபுறம் இருக்க,   கண்மாயின் ஒரு பகுதி மாட்டுத்தாவணி ஒருங்கிணைந்த பேருந்து நிலையம்,  துணை மின்நிலையம், மலா் சந்தை, விவசாய விளைபொருள் விற்பனைக் குழு வணிக வளாகம் என அடுத்தடுத்து பல்வேறு கட்டமைப்புகளாக உருவாக்கப்பட்டுவிட்டன.

பொதுப்பணித்துறையின் ஆவணங்களின்படி, வண்டியூா் கண்மாய் இப்போது  687 ஏக்கா் பரப்பில் உள்ளது. இதில் 107 மில்லியன் கன அடி தண்ணீரைத் தேக்கி வைக்க முடியும். 516 ஏக்கா் ஆயக்கட்டுப் பகுதிகள் இருந்த நிலையில்,  தற்போது 150 ஏக்கரில் மட்டுமே விவசாயம் செய்யப்படுகிறது.

இக்கண்மாய் மூலமாகப் பாசனம் பெற்ற விளைநிலங்கள், இப்போது வீடுகளாக மாறிவிட்டபோதும், அப்பகுதிகளுக்குக் கண்மாயின் தேவை தொடா்ந்து கொண்டே தான் இருக்கிறது. 

வண்டியூா் கண்மாய் வறண்டு போனால், கே.கே.நகா் மற்றும் அண்ணா நகரின் ஒரு பகுதி, கோமதிபுரம், மேலமடை உள்ளிட்ட பகுதிகளில் இருக்கும் குடியிருப்புகளில்  ஆழ்குழாய் கிணறுகளும் வற்றிவிடும். இதனால்,  வீட்டு உபயோகத்துக்கே லாரிகளில் தண்ணீா் வாங்கும் நிலை இருக்கும்.

சுற்றுலாத் துறை, மதுரை மாநகராட்சி ஆகியவற்றின் சாா்பில் இந்த கண்மாயை மேம்படுத்த பல்வேறு திட்டங்கள் சொல்லப்பட்டாலும் அவை இன்னும் நிறைவேற்றப்படாமலேயே இருக்கின்றன. சுற்றுலா பயணிகளை ஈா்க்கும் வகையில், பொழுதுபோக்கு அம்சமாகவும், வண்டியூா் கண்மாயின் மையப் பகுதியில் தீவு போன்று ஏற்படுத்தப்பட்டு, கே.கே.நகா் பூங்கா பகுதியில் இருந்து படகு இயக்குவது என்றெல்லாம் கடந்த சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அறிவிக்கப்பட்டன.

ஆனால், அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில் கண்மாயில் நீரை நிரப்புவதற்கான வழி இல்லாமல் போனதால் அத் திட்டங்கள் கிடப்பில் போடப்பட்டுள்ளன. தமிழக அரசின் குடிமராமத்து திட்டத்தில் கண்மாயின் கரைகள் பலப்படுத்தப்பட்டு, மடை சீரமைக்கப்பட்டுள்ளது. கடந்த ஆண்டு பெய்த மழையில் ஓரளவுக்குத் தண்ணீா் இருக்கிறது. இருப்பினும் கண்மாயின் நிலப்பரப்பு உயா்ந்து இருப்பதால் மழைக் காலங்களில் அதிக நீா்வரத்து இருந்தால், தண்ணீரைத் தேக்க முடியாத நிலை உள்ளது.

அதேபோல,  மதுரை நகா் மற்றும் புறநகரப் பகுதிகளில் வெளியேற்றப்படும் கழிவுநீா் சாத்தையாறு ஓடை வழியாகவும், மேலமடை பகுதி வழியாகவும் கண்மாயில் கலக்கவிடப்படுகிறது. கண்மாய் மாசு அடைவதோடு,  ஆகாயத்  தாமரை படா்ந்து விடுகிறது. 

மதுரை நகரின் நிலத்தடி நீா் வளத்தைப் பெருக்குவதற்கு முக்கிய ஆதாரங்களில் ஒன்றாக இருக்கும் வண்டியூா் கண்மாயை நல்ல முறையில் பராமரிக்க வேண்டும் என்பதே மக்களின் எதிா்பாா்ப்பாக உள்ளது. ஆகவே, மழைக் காலங்களில் வரும் நீரைச் சேகரிக்க கண்மாயை ஆழப்படுத்துவது அவசியமாக இருக்கிறது. அதோடு, கழிவுநீா் கலக்கவிடாமல் தடுப்பதற்கும் உரிய நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்றும் எதிா்பாா்க்கின்றனா்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/mdutank.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/water-day-special-story-madurai-vandiyur-3386186.html
3386189 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் அழிவை நோக்கிச் செல்லும் நொய்யல் ஆறு: மீட்டெடுக்க வேண்டியது அனைவரின் பொறுப்பு எம். முனுசாமி Sunday, March 22, 2020 06:00 AM +0530
கோவையின் முக்கிய ஆதாரமாகவும், கொங்கு மண்டலத்தின் அடையாளமாகவும் விளங்கி வரும் நொய்யல் ஆறு ஆக்கிரமிப்புகளாலும், கழிவுநீர் கலப்பாலும் அழிவை நோக்கி சென்றுகொண்டிருக்கிறது.

இதனை மீட்டெடுக்க வேண்டியப் பெரும் பொறுப்பு மக்களுக்கும் உள்ளது. கோவை அருகே மேற்குத்தொடர்ச்சி மலையின் வெள்ளிங்கிரி மலைக்காடுகளில் உருவாகும் நொய்யல் ஆறு  திருப்பூர், ஈரோடு, கரூர் ஆகிய நான்கு மாவட்டங்களில் பயணித்து கரூர் மாவட்டத்தில் நொய்யல் எனும் இடத்தில் காவிரியுடன் கலக்கிறது. மொத்தம் 170 கி.மீ. பயணிக்கும் நொய்யல் ஆறு கோவை மாவட்டத்தில் மட்டும் 78 கி.மீ., செல்கிறது. கோவையின் வளமைக்கும், வளர்ச்சிக்கும் முக்கிய ஆதாரமாக விளங்கி வந்துள்ளது.

தவிர ஆன்மிகம் வளர்க்கும் இடமாகவும் விளங்கியுள்ளது. நொய்யல் ஆற்றங்கரையில் அமைந்துள்ள பேரூர் பட்டீஸ்வரர் உள்ளிட்ட புன்னியத் தலங்களே சாட்சி. மேலும் பெரியாறு, சின்னாறு, நீலியாறு, தொள்ளாயிரம் மூர்த்தி கண்டி, மசவொரம்பு ஆறு, முண்டந்துறை ஆறு, சங்கனூர் ஓடை, இருட்டுப் பள்ளம் போன்ற பல்வேறு துணையாறுகள் நொய்யலில் கலக்கின்றன. தவி வடக்கு, தெற்கு என இரு பக்கங்களில் இருந்தும் 50க்கும் மேற்பட்ட மழைநீர் ஓடைகள் நொய்யலுக்கு தண்ணீரை வழங்கி வருகின்றன. மேற்குத்தொடர்ச்சி மலையில் எப்போதும் மழைப்பொழிவு இருப்பதால் ஆண்டுமுழுவதும் வற்றாமல் ஓடும் ஜீவநதியாகவும் விளங்கி வந்துள்ளது.

இந்நிலையில் நொய்யல் ஆற்றுநீரை முறையாக சேமித்து வைத்து பயன்படுத்தும் வகையில் நொய்யல் ஆற்றின் இருகரைகளிலும் 40க்கும் மேற்பட்ட குளங்கள் வெட்டப்பட்டுள்ளன. இக்குளங்களுக்கு தண்ணீர் கொண்டு செல்வதற்கு ஏதுவாக 20க்கும் மேற்பட்ட இடங்களில் தடுப்பணைகளை கட்டியுள்ளனர். தவிர ஒவ்வொரு குளங்களிலும் நிறைந்து வழியும் தண்ணீர் மீண்டும் நொய்யல் ஆற்றில் கலக்கும் வகையில் வடிகால் பகுதியையும் அமைத்துள்ளனர்.

கோவை மாவட்டத்தில் பல ஆயிரம் ஏக்கரில் நெல், கரும்பு, பருத்தி உள்பட பல வகைப் பயிர்கள் சாகுபடியால் விவசாயம் செழிப்பாக காணப்பட்டது.  
கோவை மாவட்டத்தின் வளத்துக்கும், வளர்ச்சிக்கும் ஆதாரமாகவும், கொங்குமண்டலத்தின் அடையாளமாகவும் திகழ்ந்து வந்த நொய்யல் ஆறு இன்று அழிவை நோக்கி சென்றுகொண்டிருக்கிறது. மக்களின் அலட்சியத்தாலும், அதிகாரிகளின் கவனக்குறைவாலும் நொய்யல் ஆறு சமவெளியை அடையும் இடத்திலே கழிவுநீர் கலக்கப்படுகிறது. வழிநெடுக உள்ள உள்ளாட்சி அமைப்புகளின் கழிவநீர் அனைத்தும் நொய்யலிலே கலக்கப்பட்டு வருகிறது. மேலும் பிளாஸ்டிக் உள்பட அனைத்து வகையான திடக்கழிவுகளையும் கொட்டும் குப்பைத்தொட்டியாக ஆற்றை பயன்படுத்தி வருகின்றனர்.

ஆற்றங்கரையோரத்தில் குடிசைகளால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு ஆற்றின் வழித்தடமே மாற்றப்பட்டு வருகிறது. கரை, படுகையில் தனிநபர் ஆக்கிரமிப்புகளும் அதிகரித்துள்ளனர். கிராமப்பகுதிகளில் ஆக்கிரமிப்புகளாலும், கழிவுகளாலும் மூச்சு முட்டும் நொய்யலுக்கு, நகரின் தொடக்கத்திலே நஞ்சை கொட்டுகின்றனர். 

தெலுங்குப்பாளையம், செல்வபுரம், செட்டி வீதிகளிலுள்ள தொழிற்சாலைகள், சாயப்பட்டறைகள், சலவைப் பட்டறைகள் அனைத்தும் கழிவுகளை நொய்யலில் நேரடியாக கலந்துவிடுகின்றன. இதன்பின் நொய்யல் தண்ணீர் எவ்வித பயன்பாட்டுக்கும் பயன்படுத்த முடியாத நிலை ஏற்படுகிறது.

அதேபோல நொய்யல் தண்ணீரை குளங்களில் தேக்குவதற்காக ஆற்றில் கட்டப்பட்டுள்ள கல் தடுப்பணைகளும் போதிய பராமரிப்பில்லாமல் சிதிலமடைந்துள்ளது. இதனால் மழைக்காலங்கள் அணைக்கட்டுகளில் தண்ணீரை தேக்கி வைக்க முடியாத நிலை காணப்படுகிறது. மழைக்காலங்களில் பெருக்கெடுத்து ஓடும் நீரை பயன்படுத்த முடியாத நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. மக்களின் அலட்சியப்போக்காலும், அதிகாரிகளின் அக்கரையின்மையாலும் பல நூற்றாண்டுகளாக வளமையுடன் காணப்பட்ட வரலாற்று நதியான நொய்யல் ஆறு கண்முன்னே அழியும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.

இது தொடர்பாக கோவை குளங்கள் பாதுகாப்புக்குழு ஒருங்கிணைப்பாளர் ரா.மணிகண்டன் கூறியதாவது: 

ஆறு உள்பட அனைத்து நீர்நிலைகளும் மனிதனுக்கு மட்டுமின்றி அனைத்து உயிர்களுக்கும் பொதுவானது. ஆனால் தன்னுடைய சுயநலத்தால் நீர்நிலைகளை மக்கள் தனது சொந்த பயன்பாட்டுக்கு பயன்படுத்த ஆரம்பித்துவிட்டனர். குறிப்பாக நீர்வழித்தடங்களை ஆக்கிரமித்து கட்டடங்களை எழுப்பியுள்ளதால் நீரோட்டம் தடைபட்டு ஆற்றில் நீர்வரத்தின்றி வறண்டுபொகிறது. பல்வேறு இடங்களில் தனிநபர் ஆக்கிரமிப்புகளால் வழித்தடமே மாறியுள்ளது. உள்ளாட்சி அமைப்புகள் தங்களது திட, திரவக்கழிவுகளை கொட்டும் சாக்கடை வாய்க்காலாக மாற்றிவிட்டனர். இதனை அரசும் கண்டுகொள்ளாமல் உள்ளது வருத்தத்துக்குரியது.

நான்கு மாவட்டத்திலும் பல ஆயிரக்கணக்கான ஏக்கர் விளைநிலங்களின் உயிர்நாடியாக இருந்து வந்த நொய்யல் ஆற்றினை மீட்டெடுக்க வேண்டிய பெரும் பொறுப்பு மக்களுக்கும் உள்ளது. இதனால் உள்ளூர் நீராதாரங்களை பயன்படுத்தும் முறையை கொண்டு வர வேண்டும். 

கோவை மாநகராட்சி உள்பட பல்வேறு உள்ளாட்சிகளிலும் சிறுவாணி, பவானி, அத்திக்கடவு, ஆழியார் திட்டத்தின் மூலம் குடிநீர் வழங்கப்பட்டு வருகிறது. இதற்குப்பதில் உள்ளூர் ஆதாரமான நொய்யலை சீர்படுத்தி, கிராமங்களிலும் நீர்நிலைகளை மேம்படுத்தி இதிலிருந்து குடிநீரை பெரும் முறையினை கொண்டுவர வேண்டும்.

பாசன வாய்க்கால்கள், குளங்களை பாதுகாக்கும் பொறுப்பை மக்களுக்கு ஏற்படுத்த வேண்டும். கிராமங்களிலுள்ள நீர்நிலைகளை அழியாமல் பாதுகாத்தால்தான் தண்ணீர் கிடைக்கும் என்ற நிலையை மக்களுக்கு புரிய வைக்க வேண்டும். 

குளக்கரைகள் உள்பட அனைத்து நீர்நிலைகளிலும் மரக்கன்றுகள் வைப்பதை கட்டாயப்படுத்தி பல்லுயிர் பெருக்க மண்டலத்தை உருவாக்க வேண்டும். சுற்றுச்சூழல் அமைப்பு சீராக இருந்தால்தான் மழைப்பொழிவும் சீராக இருக்கும். நொய்யல் ஆறு, துணையாறுகள், மழைநீர் ஓடைகளை சீரமைக்கும் நடவடிக்கையை தற்போதே எடுத்தால்தான் உண்டு. இல்லையெனில் கொங்கு மண்டலத்தின் ஜீவநதியான நொய்யல் ஆறு அழிவுக்கு  நாமே காரணமாகி விடுவோம், என்றார்.  

சுருக்கப்பட்டு வரும் குளங்களின் பரப்பளவு: 

கோவை மாநகராட்சிப் பகுதிகளில் உக்கடம் பெரியகுளம், வாலாங்குளம், குறிச்சி குளம், முத்தண்ணன் குளம், சிங்காநல்லூர் குளம், செல்வசிந்தாமணி குளம், கிருஷ்ணம்பதி, நரசம்பதி ஆகிய 8 குளங்கள் உள்ளன. நொய்யல் ஆற்றில் இருந்து இக்குளங்களுக்கு நீர்விட்டு நிறைக்கப்படுகிறது. இக்குளங்களில் தேக்கிவைக்கப்படும் தண்ணீர் அப்பகுதியில் நிலத்தடி நீராதாரத்திற்கு வழிவகுக்கிறது. இதில் ஏற்கனவே வாலாங்குளம், உக்கடம் பெரியகுளம், முத்தண்ணன்குளம், செல்வசிந்தாமணி குளங்கள் ஆக்கிரமிப்புகளால் சுருங்கிப்போயுள்ளது.

குறிப்பாக வாலாங்களத்தின் நீர்தேக்கப்பரப்புகளில் தார்சாலை, உயர்மட்ட மேம்பாலம், பேருந்து பணிமனை, பேருந்து நிலையம் என பல்வேறு ஆக்கிரமிப்புகளை அரசே ஏற்படுத்தியுள்ளது. வாலாங்குளம் உள்பட அனைத்துக் குளங்களிலும் மாநகராட்சியே கழிவுகளை கலந்து வருகிறது. இதனால் குளத்திலுள்ள தண்ணீரை மக்கள் பயன்படுத்த முடியாத நிலை காணப்படுகிறது.

இந்நிலையில் அடுத்தக்கட்ட அபாயமாக மாநகராட்சியில் பொலிவுரு நகரத் திட்டத்தின் கீழ் உக்கடம் பெரியகுளம், வாலாங்குளம் பகுதிகளில் நீர்தேக்கப் பரப்புகளை ஆக்கிரமித்து பூங்காக்கள் அமைக்கப்பட்டு வருகின்றன. மேலும் குறிச்சிக்குளம், செல்வசிந்தாமணி குளங்களிலும் அதற்கானப் பணிகள் தொடங்கப்படவுள்ளன. நீர் நிலைகளைப் பதுகாக்க வேண்டிய மாநகராட்சி நிர்வாகமே குளத்தை அழித்து பூங்காவை உருவாக்கி வருகிறது. தட்டிக்கேட்க வேண்டிய மாவட்ட நிர்வாகமும், பொதுப்பணித் துறையும் மௌனமாக உள்ளது. ஏற்கனவே பல்வேறு ஆக்கிரமிப்புகளால் சுருங்கியுள்ள நீர்நிலைகள் பொலிவுரு நகரத்திட்டத்தின் கீழ் மீண்டும் சுருக்கப்படுகிறது. 

இதேபோல் ஒவ்வொரு காரணங்களுக்கான நீர்நிலைகளை ஆக்கிரமிக்கத் தொடங்கினால் வரும் காலங்களில் நீர் நிலைகள் இருந்ததற்கான அடையாளம் கூட இல்லாமல் போய்விடும். மக்களுக்கு அத்தியாவசியத் தேவையான தண்ணீரை தேக்கிவைக்கும் நீர்நிலைகளை பாதுகாக்காமல், நகரை அழகுப்படுத்துகிறேன் என்கிறப் பெயரில் நீர் நிலையை அபகரிப்பது எந்தவிதத்தில் நியாயம் என்று சமூக ஆர்வலர்கள் கேள்வி எழுப்புகின்றனர்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/PH2.JPG https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/the-noyyal-river-is-on-its-way-to-extinct-3386189.html
3386195 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் சோழர் காலத்தில் உறை கிணறு தொழில்நுட்பம் முனைவர் மணி மாறன் DIN Sunday, March 22, 2020 06:00 AM +0530

 

ஏதோ ஒரு பொருளை அல்லது செயலை நினைவு கூறும் விதமாக குறிப்பிட்ட ஒருநாள் கொண்டாடப்பட்டு வருவது மரபாக இருந்து வருகின்றது. அவ்வகையில் இன்று உலகத் தண்ணீர் தினம் ஒவ்வொரு ஆண்டும் மார்ச் மாதம் 22-ஆம் நாள் கொண்டாடப்பட்டு வருகின்றது. உலகின் விலைமதிக்க முடியாத தண்ணீரின் அருமையை உணர்த்துவதற்காக இந்நாள் கொண்டாடப்படுகிறது.

அதனால் நம் தமிழ்ச் சமூகம் நீரின் அருமையை நன்கு உணர்ந்து நீராதாரங்களை சேமித்து பாதுகாத்து முறையாக பயன்படுத்துவது மிகுந்த தொழில்நுட்ப அறிவோடு செயல்பட்டதை பழந்தமிழ் நூல்களும் பின்வந்த கல்வெட்டுகளும், செப்பேடுகளும் தமிழகம் முழுவதும் இன்றும் காணக்கூடிய பயன்பெற்று வரக்கூடிய அணைக்கட்டுமானங்களும் அடுக்குத்தொடர் ஏரிகளும், குளங்களும் புதையுண்டு காணப்படும் உறைகிணறுகளும் நீர் மேலாண்மையில் தமிழர் கண்ட உயர்ந்த தொழில் நுட்பத்தை பறைசாற்றி இருக்கின்றன. 

நீரின்றி அமையாது என்பான் வள்ளுவப் பெருந்தகை. சங்ககால நூலான புறநானூற்றுப் பாடல்,

நிலன் நெளிமருங்கின் நீர்நிலை பெருகத்

தட்டோரம்ம இவண்தட் டோரே

தள்ளாதோர் இவண் தள்ளாதோரே

இதில் எங்கெல்லாம் பள்ளம் இருக்கிறதோ அங்கெல்லாம் நீர்நிலைகள் அமையும்படி கரை அமைத்த மன்னர்களே இவ்வுலகில் என்றென்றும் அழியாப் புகழ்பெற்று விளங்குவர் என்பதாகும்.

பெருங்கதை எனும் தமிழ்நூல் குளமும் பொய்கையும், வாவியும், கூவலும் தனித்தனி அமைப்புடைய நீர்நிலைகளை குறிப்பிடுகிறது. மக்களுக்கு குடிநீர் தரவல்ல கிணறுகளை குறையில்லாமல் செய்வது மிகமுக்கிய அறச்செயலாக மன்னனின் கடமையாக குறிப்பிடுகின்றது. இதனை திரிகடுகம் எனும் தமிழ்நூல் கூவல் குறைவின்றித் தொட்டானும் என்ற வரியால் உணர்த்துகின்றது.

பழந்தமிழகத்திலே மக்களுக்கு மட்டுமல்ல அஃறிணை உயிர்களுக்கும் கிணறுகளை வெட்டினர். ஐங்குறுநூறு, சீவக சிந்தாமணி, புறநானூறு, நற்றிணை போன்ற பழந்தமிழ் நூல்கள் கிணறுகள் பற்றி கூறுகின்றன. கிணறுகள் பற்றி கூறுவதோடு அக்கிணறு தோண்டுவதற்குத் தேவையான கருவிகள் குறித்தும் விளக்கியுள்ளன.

உறை கிணறுகள் அமைத்தல் தொன்றுதொட்டு தமிழகத்தில் நடைபெற்ற ஒன்றாக இருக்கிறது. பட்டினப்பாலை, காவிரிபூம்பட்டினப் பகுதியில் எளிய நிலையில் வாழ்ந்த மக்களின் குடியிருப்புப் பற்றி விவரிக்கும்போது உறை கிணறு பற்றி பேசுகின்றது.

தமிழகத்தின் பெரும்பகுதியை ஆட்சிச்செய்த இரண்டாம் நந்திவர்ம பல்லவன் சோழநாட்டில் நந்திபுரம் என்ற நகரை உருவாக்கினான். அங்கு ஆயிரம் லிங்கங்களுடன் கூடிய ஒரு சிவாலயத்தினையும் எழுப்பித்தான். நந்திபுரம் ஆயிரத்தளி என்று அழைக்கப்பட்ட இந்நகரம் பல்லவர்களுக்குப் பிறகு வந்த சோழர்களாலும் போற்றப்பட்டது. சோழர் தங்கள் அரண்மனையை இங்கேயே அமைத்துக்கொண்டனர். சோழருக்குப் பின்வந்த பாண்டிய மன்னன் மாறவர்மன் சுந்தரபாண்டியன் இவ்வூரில் தான் வீராபிசேகமும் விஜயாபிசேகமும் செய்து கொண்டான்.

இத்தகு சிறப்புவாய்ந்த வீரசிங்கம்பேட்டையில் எங்கெங்கு தோண்டினாலும் o ஒன்றரை அடி உயரமும் மூன்றடி விட்டமும் கொண்ட சுடுமண் உறை போன்று கட்டப்பட்ட கிணறுகளை காணமுடிகிறது.

காவிரிப் படுகையை ஒட்டி அமைந்துள்ள கிணறு நிலத்தடி நீரால் வளம்பெற்று அமைந்திருந்தன. மண் சரிந்து கிணறுகளை தூர்ந்து போகாமல் இருப்பதற்கும், ஒரு உறைக்கும் மற்ற உறைக்கும் இடையே உள்ள வெளிவழியாக ஊற்றுநீர் கிணற்றினுள் படிவதற்கு ஏற்றவகையிலும் இக்கிணறுகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன.

தஞ்சையில் இருந்து குடந்தை செல்லும் சாலையில் 10 கி.மீ தொலைவில் வெட்டாற்றின் வடகரையில் இருந்து கிழக்கு நோக்கி 5 கி.மீ சென்றால் தாழக்குடி எனும் சிற்றூர் உள்ளது. இவ்வூரினை ஒட்டிச்செல்லும் வெட்டாற்றின் உள்ளே உறை கிணற்றின் தடம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. வெட்டாற்றின் தரையிலிருந்து 20 அடி தொலைவில் ஆற்றின் உள்ளே இருபுறமும் சுடுமண்ணால் செய்யப்பட்ட உறைகிணறு கண்டறியப்பட்டது. ஆற்றினுள் அமைக்கப்பட்ட கிணற்றின் விளிம்பில் இருந்து 2 அடி விட்டமும் 2 அடி நீளமும் கொண்ட சுடுமண்குழாய்கள் ஒன்றன்மீது ஒன்று சொருகப்பட்டு குளத்திற்கு நீர் செல்லும் வழியாக அமைக்கப்பட்டுள்ளது. கோடைகாலத்தில் ஊற்றுநீரால் நிரம்பிய கிணற்றிலிருந்து குழாய் வழியே வெளியே கொண்டு செல்லப்பட்டு குளங்களில் நிரப்பி மக்களுக்கும் கால்நடைகளுக்கும் பயன்படுமாறு செய்தனர்.

அதேபோன்று தஞ்சை திருவையாறு இடையே அம்மன்பேட்டையிலிருந்து பணவெளி தென்பெரம்பூர் செல்லும் சாலையில் தஞ்சையிலிருந்து 12 கி.மீ தொலைவில் அமைந்துள்ள சிற்றூர் நாகத்தி எனும் ஊராகும். இவ்வூரில் அரசுக்கட்டடம் கட்டுவதற்காக நிலத்தை தோண்டும்போது சோழர் கால உறைகிணறு கண்டறியப்பட்டது. சோழர்கள் காலத்தில் ஆற்காட்டு கூற்றத்தில் திகழ்ந்த இவ்வூரில் வெட்டாற்றின் கரையிலிருந்து சிலமீட்டர் தள்ளி உறைகிணறு கண்டறியப்பட்டது. நாகத்தி கிராமம் நாகத்தீவு என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. நான்கு புறமும் நீரால் சூழப்பட்டு தனித்தீவாகவே இவ்வூர் இன்றும் உள்ளது. ஊரின் மேற்கே அமைந்துள்ள பணவெளி எனும் சிற்றூரில் பிரியும் வெட்டாறு நாகத்தியை நடுவில்கொண்டு கிழக்கே அம்மன்பேட்டைக்கு முன்னர் ஒன்று சேர்கிறது. ஆற்றின் நடுவில் அமைந்த இப்பகுதி நாகம் படம் எடுப்பதுபோல் அமைந்துள்ளதால் நாகத்தீவு என்று அழைக்கப்பட்டது.

பல்லவர் காலத்தில சிறப்புற்று விளங்கிய இப்பகுதியில் கண்டறியபட்ட இக்கிணறு 40 செ.மீ உயரம் 60 செ.மீ விட்டம் கொண்டு சுடுமண் உறைகளால் ஒன்றன்மீது ஒன்று சொருகி அமைக்கப்பட்டு கிணறு அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

அதேபேன்று ஆற்காட்டு கூற்றத்தில் அமைந்த மற்றொரு ஊர் வரகூர் ஆகும். இவ்வூரில் தனியார் ஒருவரின் தோட்டத்தில குளம் வெட்டுவதற்காகக் தோண்டும் போது 5 அடி ஆழத்தில சோழர் காலத்து சுடுமண் உறைகிணறு கண்டறியப்பட்டது. ஒரு அடி உயரமும் 3 அடி விட்டமும் கொண்டு சுடுமண் உறைகள் ஒன்றின்மீது ஒன்று அடுக்கப்பட்டிருந்தது.

இருபக்கங்களில சிவப்பு நிறமும் உட்பகுதியில் கருப்பு நிறமும் கொண்டு விளங்கும் இவ்வுறை கட்டுமானம் சோழர் காலத்து கட்டுமானமாகும். சோழர் காலத்தில் இவ்வூர் ஆதனூர் என்று அழைக்கப்பட்டது. ஏதோ சில காரணங்களால் இப்பகுதியில் வசித்த மக்கள் இடம்பெயர்ந்து சேலம் நாமக்கல் மாவட்டத்திற்கு சென்றுவிட்டனர். பல நூறாண்டுகள் கடந்தும் இவ்வூரில் உள்ள ஆதனூர் கொல்லை என்ற இடத்தில் அமைந்துள் அய்யனார் கோயிலிற்கு வந்து வழிபட்டுச் செல்கின்றனர். நாராயண தீர்த்தரால் இவ்வூர் வரகாபுரி என அழைக்கப்பட்டது. வரகூரில் தங்கியிருந்த நாராயண தீர்த்தர் கிருஷ்ண லீலா தரங்கிணி என்ற பக்தி நூலை படைத்தார். இவர் நினைவாக கிருஷ்ண லீலா தரங்கிணி உற்சவ விழா இன்றும் நடைபெற்று வருகிறது. மேலும் இங்குள்ள பெருமாள் கோயிலில் ஆண்டுதோறும் மிகச்சிறப்பாக உறியடித்திருவிழா நடைபெற்று வருகிறது.

சோழநாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளில் இன்றும் உறைகிணற்றின் தடங்கள் இருந்து கொண்டே இருக்கிறது.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/ta20well1.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/well-technology-during-the-chola-dynasty-3386195.html
3386198 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் மேகமலையில் குறையும் மழை வளம் - மூல வைகையில் வறட்சி: 5 மாவட்டங்களின் நீராதாரம் பாதுகாக்கப்படுமா? ஜி.ராஜன் DIN Sunday, March 22, 2020 06:00 AM +0530
தேனி மாவட்டம், மேகமலை வனப்பகுதியில் மழை வளம் குறைந்து வருவதாலும், சிற்றாறுகளின் வழித்தடம் மாற்றப்பட்டு மூல வைகை ஆற்றுக்கு தண்ணீா் வரத்து தடைபட்டுள்ளதாலும், 5 மாவட்டங்களின் குடிநீா் மற்றும் பாசனத்திற்கு சிக்கல் ஏற்பட்டுள்ளது. 

வைகை அணையின் முக்கிய நீரதாரமான மூல வைகை ஆறு, மேற்குத் தொடா்ச்சி மலையில் உள்ள மேகமலை வனப் பகுதியில் உற்பத்தியாகிறது. மேற்குத் தொடா்ச்சி மலையில் 64 ஆயிரம் ஹெக்டோ் பரப்பளவில் அடா் காடுகள், சமவெளி, பள்ளத்தாக்கு, மலையருவிகளைக் கொண்டது மேகமலை.
இம்மலைப் பகுதியில் உற்பத்தியாகும் உடங்கனாறு, சந்தனக்காப்பு ஆறு, கூட்டாறு, பொம்மாறு, புலிக்கட்டு ஓடை, பாலாறு, யானை கெஜம், சிறு ஆறு, பஞ்சந்தாங்கி ஓடை, அல்லால் ஓடை, சுக்கான் ஓடை உள்ளிட்ட 52 சிற்றாறுகளின் சங்கமமே மூல வைகை ஆறு.

மூல வைகை ஆற்றை முக்கிய நீராதாரமாகக் கொண்டு கடந்த 1958 ஆம் ஆண்டு ஆண்டிபட்டி அருகே வைகை அணை கட்டப்பட்டது. மூல வைகை ஆறு மேகமலையில் உற்பத்தியாகி வருஷ நாடு, மயிலாடும்பாறை,  கடமலைக்குண்டு வழியாக 72 கி.மீ.,தூரம் பயணித்து, அமச்சியாபுரம் பகுதியில் முல்லையாற்றுடன் சங்கமித்து வைகை அணையைச் சென்றடைகிறது. 

வைகை அணையில் இருந்து ஆண்டிபட்டி-சேடப்பட்டி, மதுரை, வத்தலகுண்டு கூட்டுக் குடிநீா் திட்டங்களுக்கும்,  தேனி, திண்டுக்கல், மதுரை, சிவகங்கை,  ராமநாதபுரம் ஆகிய 5 மாவடங்களின் பாசனத்திற்கும் தண்ணீா் திறக்கப்படுகிறது.

குறையும் மழை வளம்: ஆண்டுக்கு 11 மாதங்கள் மழை பொழிவுள்ள மேகமலையில், கடந்த 2000 ஆம் ஆண்டு முதல் மழை வளம் குறைந்து வருகிறது. கடந்த 1958 ஆம் ஆண்டு முதல் 1999 ஆம் ஆண்டு வரை மழைக் காலங்களில் மூல வைகை ஆற்றிலிருந்து வைகை அணைக்கு சராசரியாக விநாடிக்கு 6,000 கன அடி வரையும், அதிகபட்சமாக விநாடிக்கு 22,661கன அடியும் தண்ணீா் வரத்து இருந்தது.

கடந்த 2000 ஆம் ஆண்டு முதல் மேகமலை வனப் பகுதியில் போதிய மழையின்றி, மூல வைகை ஆற்றில் தண்ணீா் வரத்து படிப்படியாக குறைந்து வருகிறது. கடந்த 19 ஆண்டுகளில் மொத்தம் 9 முறை மட்டும் மூல வைகை ஆற்றில் இருந்து வைகை அணைக்கு சராசரியாக விநாடிக்கு 1,100 கன அடி வரையும், அதிக பட்சமாக விநாடிக்கு 4,566 கன அடியும் மட்டுமே தண்ணீா் வரத்து இருந்தது.

மேகமலையில் விதியை மீறி பட்டா நிலங்களில் மட்டுமின்றி வனப் பகுதியிலும் மரங்களை வெட்டி காடுகள் ஆக்கிரமிக்கப்படுவதாலும், வணிக நோக்குடன் சில்வா் ஓக் மரங்களை அதிக அளவில் வளா்த்து வெட்டி விற்பதாலும் வன வளம், மழை வளம் குறைந்து மூல வைகையில் வறட்சி ஏற்பட்டுள்ளது என்று வன ஆா்வலா்கள் கூறுகின்றனா்.

வழித்தடம் மாற்றப்படும் சிற்றாறுகள்: மேகமலை வனப் பகுதியில் உற்பத்தியாகும் சிற்றாறுகளின் வழித்தடங்கள் பல இடங்களில்  மாற்றப்பட்டுள்ளன. சிற்றாறுகளின் தண்ணீரை பயன்படுத்தி சுமாா் 3,000 ஏக்கா் பரப்பளவில் தைலப்புல் (வங்ப்ப்ா்ஜ் எழ்ஹள்ள்) சாகுபடியும், 40-க்கும் மேற்பட்ட இடங்களில் தைலம் தயாரிப்பு தொழிற் கூடங்களும் செயல்பட்டு வருகின்றன.

வனப் பகுதியில் உள்ள சில தனியாா் எஸ்டேட்டுகள் பட்டா நிலங்களில் மரம் வெட்டுவதற்கு வழங்கும் அனுமதியை பயன்படுத்தியும், விதியை மீறியும் சிற்றாறுகள் மற்றும் ஓடையோரங்களில் உள்ள மரங்களை வெட்டிக் கடத்தி வருகின்றனா். இதனால், நீா் வழிப்பாதையில் மண் அரிப்பு ஏற்பட்டு மூல வைகை ஆற்றுக்கு தண்ணீா் வரத்து தடை படுகிறது.

வைகை அணையில் தண்ணீா் நிரம்புவதில் சிக்கல்

வைகை அணையில் இருந்து கடந்த 1958 ஆம் ஆண்டு முதல் தற்போது வரை 30 முறை உபரிநீா் வெளியேற்றப்பட்டுள்ளது. மூல வைகை ஆற்றில் தண்ணீா் வரத்து குறையும் காலங்களில், வைகை அணை நிரம்புவதில் சிக்கல் ஏற்படுகிறது. இதனால், முல்லைப் பெரியாறு அணையில் இருந்து திறக்கப்படும் தண்ணீரை வைகை அணையில் தேக்கி, 5 மாவட்டங்களில் குடிநீா் மற்றும் பாசனத் தேவைகள் சமாளிக்கப்பட்டு வருகிறது.
மூல வைகை வறண்டு வருவதால், கடந்த சில ஆண்டுகளாக வைகை அணையில் போதிய தண்ணீா் இருப்பு வைப்பதற்காக, முல்லைப் பெரியாறு அணையில் இருந்து கூடுதல் தண்ணீா் திறக்கப்படுகிறது. இதனால், முல்லைப் பெரியாறு அணையில் நீா் மட்டத்தை நிலை நிறுத்துவதிலும், தேனி மாவட்டத்தில் 14,707 ஏக்கா் பரப்பளவில் 2ஆம் போக நெல் சாகுபடிக்கும் சிக்கல் ஏற்படுகிறது.

மொத்தம் 71 அடி உயரமுள்ள வைகை அணையில், 6,879 மில்லியன் கன அடி வரை தண்ணீா் தேக்க முடியும். ஆனால், கடந்த 2000 ஆம் ஆண்டு பூண்டி நீரியல் ஆராய்ச்சி நிறுவனம், வைகை அணையில் ஆய்வு செய்ததில் அணையில் 20 அடி உயரம் வரை, அதாவது 974 மில்லியன் கன அடிக்கு சேறும், சகதியும் தேங்கியுள்ளதும், அணை நீா்பிடிப்பில்
14.16 சதவீதம் பரப்பளவில் மண், மணல் மற்றும் சவுடுமண் படிந்திருப்தும் தெரிய வந்தது. இதனால், ஆற்றில் தண்ணீா் வரத்து உள்ள காலங்களிலும், அணையில் அதன் முழு கொள்ளவில் தண்ணீா் தேக்க முடியாமல் உபரிநீா் வெளியேற்றப்படுகிறது.

நீராதாரம் பாதுகாக்கப்படுமா?

தேனி, திண்டுக்கல், மதுரை, சிவகங்கை, ராமநாதபுரம் ஆகிய 5 மாவட்டங்களின் நீராதாரமாக உள்ள மூல வைகை ஆற்றை பாதுகாப்பதற்கு மேகமலையில் காடுகள் அழிக்கப்படுவதை தடுக்கவும், ஆக்கிரமிப்பில் உள்ள சிற்றாறுகள், காட்டாட்டாற்று ஓடைகளை மீட்கவும், ஆற்றுப்படுகைகளில் உறைகிணறு, ஆழ்துளைக் கிணறு அமைத்து விதியை மீறி தண்ணீா் உறிஞ்சுவதை தடுத்து, ஆற்றில் தண்ணீா் வரத்தை உறுதி செய்வதற்கு வனத் துறை, வருவாய்த்துறை, பொதுப் பணித் துறை மற்றும் மின் வாரியம் ஒருங்கிணைந்து நடவடிக்கை மேற்கொள்ள அரசு உத்தரவிட வேண்டும். மூல வைகை ஆற்றின் குறுக்கே தடுப்பணைகள் கட்ட வேண்டும். வைகை அணையை தூா்வாரி அதன் முழு கொள்ளவில் தண்ணீா் தேக்க வேண்டும் என்பது விவசாயிகளின் எதிா்பாா்ப்பு. 

படம்: ரா.ரஞ்சித்

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/tnivaigai_dam.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/rainfall-shortage-in-meghamalai-3386198.html
3386180 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் உலக தண்ணீர் நாள்: நாம் செய்ய வேண்டியது என்ன? முனைவர் இரா. இளங்கோவன் Sunday, March 22, 2020 02:31 AM +0530
உலக தண்ணீர் நாள். உலகம் முழுவதும் அரசு சாரா அமைப்புகளும் பொதுமக்களும் மிகச்சிறப்பாக இந்த நாளைக் கொண்டாடி வருகின்றனர். சமீபகாலமாக அரசு நிறுவனங்களும் தண்ணீர் தினத்தை விழிப்புணர்வு நாளாகக் கொண்டாடி வருகின்றன.

சுற்றுச்சூழல் மற்றும் வளர்ச்சிக்கான ஐக்கிய நாடுகளின் மாநாடு 1992ஆம் ஆண்டு ரியோ ஜெனிரோவில் நடைபெற்றது. தண்ணீருக்கான பிரச்னைகளைத் தீர்க்கவும், சரி செய்யவும் மார்ச் 22ஆம் நாளை 'உலக தண்ணீர் தினம்' என்று கொண்டாட வேண்டும் என தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது. அதனால் ஐக்கிய நாடுகளி்ன் பொது சபை 1993ஆம் ஆண்டு மார்ச் 22 முதல் உலக தண்ணீர் தினத்தை கொண்டாட வடிவமைத்துக் கொடுத்தது.

இந்த உலக தண்ணீர் தினத்துக்காக ஒவ்வோர் ஆண்டும் ஒரு மையக் கருவைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள்.

இந்த 2020ஆம் ஆண்டின் மையக் கருவாக 'காலநிலை மாற்றம் மற்றும் தண்ணீர்' எனக் கூறியுள்ளனர். பருவநிலை மாற்றத்தின் விளைவுகளால் தண்ணீரில் ஏற்படும் பாதிப்புகள் குறித்துப் பேசப்படும். பருவநிலை மாற்றத்தினால் தண்ணீர் தேவைகள் எப்படி இணைந்துள்ளன என்பதை அனைத்துப் பயனீட்டாளர்களுக்கும் தெரியப்படுத்துவது, நடைமுறையில் எப்படி எதிர்கொள்வது என்பதை விளக்குவது என்பன போன்ற பணிகள் இத்தினத்தில் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்.

உலக தண்ணீர் தினத்தில் நீரைப் பயன்படுத்தும் உழவர்கள், தொழிற்சாலைகள் உள்ளிட்ட ஒவ்வொரு குடிமக்களும் தண்ணீர் பெறுவதில் எதிர்கொள்ளும் பிரச்னைகளைப் பேசுவது, தெரிந்து கொள்வது, மாற்றுத் திட்டங்களை வடிவமைப்பது எனச் செயல்பட வேண்டும் என்பதே இதன் நோக்கம்.

இன்றைய நாளில் தண்ணீர் வழங்குவதில் - பெறுவதில் உள்ள சிக்கல்கள் என்னென்ன? 

காலநிலை மாற்றம் என்னும் நிகழ்வினால் பருவமழைகளில் மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. மூன்று மாதங்களுக்குப் பெய்ய வேண்டிய மழை, பத்து நாட்களுக்குள் கொட்டித் தீர்த்துவிடுகிறது. அதனால் மழைநீர் வெள்ளமாக மாறி வெளியேறிவிடுகிறது. அதனால் தண்ணீரைப் பயன்படுத்த இயலவில்லை. அதைத் தொடர்ந்து கோடைகாலங்களில் வறட்சி ஏற்படுகிறது. வெள்ளமும் வறட்சியும் ஒரே ஆண்டில் ஏற்படுகின்றன. 
உலக அளவில் அனைத்து அரசுகளுக்கும் உள்ள தலையாய கடமை மக்களுக்கான குடிநீர், உழவிற்கான நீர், தொழிற்சாலைகளுக்கான நீர் மற்றும் சூழல் தன்மையைக் காப்பாற்றுவதற்கான நீர் (வனவிலங்குகள், உயிரினங்கள், காடுகள் பாதுகாப்பு) என அனைத்துப் பிரிவினருக்கும் தேவையான நீரை வழங்குவதே ஆகும்.

மக்களுக்கான குடிநீர் மிகவும் முக்கியத்துவமாகக் கருதப்படுகிறது. இந்திய அரசின் இன்றைய நீர்ச் சட்டத்தின்படி குடிநீருக்கு முதல் முக்கியத்துவம் தர வேண்டும்.

கிராமப்புறங்களில் உள்ள மக்கள் பல்வேறு காரணங்களுக்காக அங்கிருந்து வெளியேறி நகரங்களில் குடியேறுகிறார்கள். அதனால் நகரங்களின் வளர்ச்சி வெகுவேகமாக ஏற்படுகிறது. நகரங்களுக்குத் தேவையான நீரும் அதிகமாகிறது. இந்தக் கூடுதல் நீர் விவசாயத்துக்கு வழங்கப்பட்ட நீரிலிருந்து கையாள வேண்டியுள்ளது. நீர்ப் பற்றாக்குறையில் விவசாயமும் குறைந்து வருகிறது. இதனால் உணவு உற்பத்தியும் குறைகிறது.

மக்களுக்குத் தேவையான நுகர்வுப் பொருட்களை உற்பத்தி செய்யவும், சமுதாயத்துக்குத் தேவையான பொருட்களை உற்பத்தி செய்யவும், தொழிற்சாலைகள் அதிகமாகி வருகின்றன. இதற்கான தண்ணீர்த் தேவையும் அதிகமாகி வருவதால் தொழிற்சாலைகளுக்குத் தண்ணீர் வழங்குவதும் அவசியமாகிறது.

இப்படி நகரங்களுக்கும் தொழிற்சாலைகளுக்கும் வழங்கும் தண்ணீர் பயன்படுத்திய பிறகு கணிசமான அளவு கழிவுநீராக மாறுகிறது. இந்தக் கழிவுநீரை வேளாண்மைக்கோ வேறு பயன்பாட்டுக்கோ சுத்திகரிப்பதற்கு பல்வேறு தொழில்நுட்பங்கள் இருந்தும் பெரும்பாலான வளரும் நாடுகளில் நல்ல நீரில் கழிவுநீர் கலப்பது சாதாரணமாக நடந்து வருகிறது. இதனால் தூய மழைநீர், தேங்கும் நீர் நிலைகள், ஆறுகள், ஏரிகள், குளங்கள், வாய்க்கால்களில் கழிவுநீர் கலந்து நன்னீரையும் மாசுபடுத்துகிறது. 

அரைகுறையாக சுத்திகரித்த அல்லது சுத்திகரிக்கப்படாத கழிவுநீர் நல்ல நீரில் கலப்பதால் நன்னீரும் மாசுபட்டு தண்ணீர் பிரச்னையை அதிகரிக்கிறது.

நீரைப் பயன்படுத்தும் அனைத்துத் துறையினரும் ஏதோவொரு வகையில் அதிகமாகப் பயன்படுத்தி விரயமாக்கி வருகின்றனர். 

விவசாயத்துக்கும் மக்களின் வீட்டு உபயோகத்துக்கும் பயன்படுத்தும் நீர் 30 விழுக்காட்டுக்கு மேல் விரயமாகிறது.
பெரும்பாலான தாவரங்களுக்கு வேர்களில் ஈரம் இருந்தால் போதும். ஆனால், வாய்க்கால் வரப்புகளில் நீர் விடுவதால் விரயமாகிறது. அதேபோல, திருமணம் மற்றும் பல்வேறு விழாக்களில் 300 எம்எல், 500 எம்எல் குப்பிகளில் தண்ணீரை வழங்குகிறார்கள். ஆனால், பலரும் அந்த நீரை முழுமையாகக் குடிப்பதில்லை. பாதிக்கும் மேற்பட்ட சுத்திகரிக்கப்பட்ட நல்ல நீர் வீணாகிறது.

நல்ல நீர் மாசடைவதாலும் நகரங்களில் , வீடுகளில், தொழிற்சாலைகளுக்கும் வழங்கும் நீரில் கழிவுநீரும் கலந்து வரத் தொடங்கிய பிறகு, 65 விழுக்காடு மக்கள் இன்று பாதுகாக்கப்பட்ட குடிநீர் என்னும் எதிர்சவ்வூடு பரவல் தொழில்நுட்பத்தில் சுத்திகரிக்கும் நீருக்கு அடிமையாகிவிட்டோம். 

நிலத்திலிருந்து எடுக்கப்படும் இந்த நீர் சுத்திகரிக்கப்பட்ட பிறகு 60 சதவிகிதம் வீணாகிறது. 40 சதவிகிதம் மட்டுமே குடிநீராக மாற்றப்படுகிறது.

அதேநேரத்தில் நன்னீர் வழங்குவதிலில் அரசுத் துறைகளுக்கு அப்பால் தனியார் நிறுவனங்கள் முக்கியப் பங்காற்றி வருகின்றன. ஏறக்குறைய ஆண்டுக்கு 15 ஆயிரம் கோடி ரூபாய்க்கு நீர் வழங்கி வருகிறார்கள். தனியார் பங்களிப்பு அதிகமாகும்போது லாபம் பிரதானமாக இருக்கும். சேவை குறைந்துவிடும்.

கழிவுநீரை முறையாக சுத்திகரித்து மறுசுழற்சிக்கு பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். சூழலைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்றும் சட்டங்கள் நிறையவே இயற்றப்பட்டுள்ளன.

சமீபகாலமாக சுத்திகரிக்கப்பட்ட நீர் வழங்கும் தனியார் நிறுவனங்கள் நிலத்தடி நீரை உறிஞ்சுகின்றன. அதேபோல குடிநீருக்கு தவிர பிற பயன்பாடுகளுக்குமான நீர் நிலத்தடியிலிருந்துதான் நகராட்சிகளும், மாநகராட்சிகளும், பேரூராட்சிகளும் எடுத்து வருகின்றன. பொதுவாக நினைப்பதுபோல குடிநீர் வழங்கும் திட்டங்கள் சிறுவாணி, வீராணம், கிருஷ்ணா, அத்திக்கடவு பெரிய அளவில் தண்ணீர் வழங்கப் பயன்படுகிறது என்பதல்ல. பயன்படுத்துகின்ற சரிபாதி நீர், நிலத்திலிருந்துதான் எடுக்கப்படுகிறது.

மேற்பரப்பு நீரும், நிலத்தடி நீரும் நமது நீராதாரங்களாகப் பயன்படுகின்றன. மேற்பரப்பு நீர் மழையின் அளவைப் பொருத்து மாறும். நிலத்தடி நீர் காலங்காலமாக நிலத்துக்குக் கீழ் நீர்த்தேக்கங்களாக சேமிக்கப்பட்டதிலிருந்து பயன்படுத்தப்படுகின்றன. எவ்வளவுக்கெவ்வளவு நீரை எடுக்கிறோமோ அதே மாதிரி நிலநீர் செறிவூட்டல் நடைபெற வேண்டும். ஆனால் நில நீரை உறிஞ்சுவது அதிகமாக உள்ளது. நிலநீர் செறிவூட்டல் மிகவும் குறைவாக உள்ளது. எடுப்பதற்கும் சேமிப்பதற்கும் உள்ள இடைவெளி மிக அதிகமாக இருப்பதால் ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் பலநூறு பிர்க்காக்கள் அதிகம் பயன்படுத்தியவைகளாக அரசு அறிவித்துள்ளது. 

நிலநீர் வளர்ச்சிக்காக மாநில நிலநீர் மையம், பொது்ப்பணித் துறையின் அங்கமாகவும் மத்திய நிலநீர் துறையும் இணைந்து செயலாற்றி வருகின்றனர். ஆனாலும் போதிய விழிப்புணர்வு பொது மக்களுக்கும் பயனீட்டாளர்களுக்கும் இல்லை என்பதே நிதர்சனம்.

உலகளவில் தண்ணீர் தினம் அனுசரிக்கப்படுகிறது என்றாலும் ஒவ்வொரு நாடும் அதன் தன்மைக்கேற்ப நீர்ச் சட்டங்களை இயற்றி உள்ளனர். 

நீர் வழங்கல் அரசின் சேவைப் பிரிவில் இருந்து தனியார்மயமாகி வருவது அதிகரித்து வருகிறது. இதனால் ஏழைகள், வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழ் உள்ளவர்கள், தண்ணீர் பெறுவதில் சிரமப்படுகினறனர்.

கழிவுநீர் கலந்து நல்ல நீரும் மாசடைகிறது. தமிழகத்தின் சில நீர்த்தேக்கங்கள் கழிவுநீர் தேங்கும் அணைகளாக மாறிவிட்டன. நொய்யல், ஒரத்துப்பாளையம் அணை, குடகனார் அணை, ஒசூர் கெலவரப்பள்ளி அணை என இந்த அணைகளில் மாசுபட்ட நீர் கலப்பதால் விவசாயத்துக்கும் பயன்படாமல் உள்ளது.

இந்தப் பிரச்னைகளுக்கெல்லாம் காரணம் யார். அனைத்துப் பயனீட்டாளர்களும்தான்.

குறிப்பாக விவசாயத்தில் பூச்சிகளை அழிக்கவும், களைகளை அகற்றவும், மண்வளத்தை மேம்படுத்தவும், பயன்படுத்துகின்ற ரசாயன மருந்துகள், தொழிற்சாலைக் கழிவுநீர், நகரங்களின் கழிவுநீருக்கு இணையாக மாசுபடுத்தப்படுகின்றன என்பதும் உண்மை.

இதனால் தண்ணீர் பற்றாக்குறை அதிகமாகிறது. உணவு உற்பத்தியின் பாதுகாப்பு கேள்விக்குறியாகிறது. வேலைதேடி நகரங்களுக்கு மக்கள் குவியும் நிலை எப்போதுமில்லாத அளவுக்கு அதிகரிக்கிறது. தண்ணீர்ப் பங்கீடு குறித்து நாடுகளுக்கும், மாநிலங்களுக்கும் இடையே சிக்கல் ஏற்படுகிறது. நீர்மாசடைவதால் பல நோய்களும் ஏற்படுகின்றன.

இந்தப் பிரச்னைகளை எதிர்கொள்ள என்ன செய்ய வேண்டும் அரசும், மக்களும் இணைந்து நீர் ஆதார வளர்ச்சித் திட்டங்களை உருவாக்குவதோடு மேலாண்மையும் செய்ய வேண்டும். 

நீர்நிலைகளின் ஆக்கிரமிப்புகள் அனைத்தும் தயவுதாட்சண்யமின்றி அப்புறப்படுத்த வேண்டும். வரத்து வாய்க்கால், உபரி வாய்க்கால், நீர்ப்பிடிப்புப் பகுதி, நீர் தேங்கும் பகுதி அனைத்தையும் பராமரித்து தயார் நிலையில் வைக்க வேண்டும். குழாய்நீர், சொட்டுநீர், தெளிப்பு நீர்ப் பாசன முறைகளை விரிவுபடுத்த வேண்டும். 

மழைநீர் சேகரிப்பு கட்டமைப்புகளை வீடுகளிலும் தொழிற்சாலைகளிலும், அலுவலக வளாகங்களிலும் ஏற்படுத்த வேண்டும். உலகைப் பசுமைமயமாக்க வாய்ப்புள்ள இடங்ளிலும் நேரங்களிலும் மரக்கன்றுகளை நட்டு வளர்க்க வேண்டும். கழிவுநீரை சுத்திகரித்து தோட்டங்களுக்குப் பயன்படுத்த வேண்டும். குடும்ப விழாக்களில் குப்பிகளில் தண்ணீர் வைப்பதற்குப் பதிலாக டம்ளரில் தண்ணீர் வைக்கப் பழக வேண்டும்.

இயற்கை வேளாண்மையில் 40 சதவிகிதம் தண்ணீர் சேமிக்கப்படும் என்பதால் விவசாயிகள் இயற்கை வேளாணமைக்கு மாற வேண்டும்.

நாம் நீரைச் சேமிப்பது என்பதும், பாதுகாப்பது என்பதும் நமக்காக மட்டுமல்ல, நம்முடைய சந்ததியினருக்காகவும் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

கட்டுரையாளர்:

துணைத் தலைவர், தமிழ்நாடு நீர் ஆதார வளர்ச்சிக் குழுமம், பொதுப்பணித் துறை.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/Water.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/world-water-day-what-do-we-do-3386180.html
3386192 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் தண்ணீர் தேக்க உதவாத ஸ்ரீவைகுண்டம் அணை தி. இன்பராஜ் Sunday, March 22, 2020 12:42 AM +0530  

தாமிரவருணி ஆற்றுத் தண்ணீரை கடலில் வீணாக கலக்கவிடாமல் தடுக்கும் வகையில் தாமிரவருணி ஆற்றின் குறுக்கே ஸ்ரீவைகுண்டத்தில் அணை  கட்டப்பட்டுள்ளது. அந்த அணை மூலம் மாவட்டத்தில் 46 ஆயிரத்து 107 ஏக்கர் நிலங்கள் பாசனவசதி பெற்று வருகின்றன. இந்த விவசாய நிலங்களை நம்பி லட்சக்கணக்கான விவசாயிகள், விவசாயத் தொழிலாளர்கள் வாழ்ந்து வருகின்றனர்.

வடகால், தென்கால் பாசன வாய்க்கால்களுடன் அமைந்துள்ள ஸ்ரீவைகுண்டம் அணையானது 8 அடி தண்ணீரைத் தேக்கி வைக்கும் வகையில் கட்டப்பட்டுள்ளது. அணை கட்டப்பட்டு ஏறத்தாழ 145 ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டது. அதிகளவில் மணல் சேர்ந்து மேடாகி காணப்பட்ட நிலையில் அணைப்பகுதியில் கடந்த சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தூர்வாரும் பணி பெயரளவுக்கு நடைபெற்றது. தூர்வாரும் பணிகள் முழுமையாக நடைபெறாததால் அணையில் தண்ணீரை முழுமையாக சேமிக்க முடியாத நிலை உள்ளது.

தூர்ந்துபோன அணையால் ஆண்டுதோறும் மழைக்காலங்களில் அணையில் தண்ணீரைத் தேக்கி வைக்க வழியின்றி ஆண்டுக்கு ஏறத்தாழ 10 முதல் 15 டி.எம்.சி தண்ணீர் வீணாகக் கடலில் சென்று கலக்கிறது. வீணாகும் தண்ணீரால் கோடைக்காலங்களில் பாசனக் கால்வாய்களில் தண்ணீரின்றி பயிர்கள் கருகி, விவசாயப்பணிகள் பாதிக்கப்படுவது தொடர் கதையாகி விட்டது. அணையில் உள்ள தண்ணீரை முழுமையாக பயன்படுத்த முடியாத சூழலை நீடித்து வருவதாக விவசாயிகள் தொடர்ந்து குற்றம்சாட்டி வருகின்றனர். தண்ணீர் கிடைப்பதே அரிதாகி வரும் காலச் சூழலில் கிடைக்கும் தண்ணீரை முழுமையாக பயன்படுத்தும் வகையில் அரசின் அனைத்து நடவடிக்கையும் இருக்க வேண்டும் என உலக தண்ணீர் நாள் வேண்டுகோளாக விவசாயிகள் எதிர்பார்ப்பு உள்ளது.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/srivai_dam.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/sreevaikundam-dam-3386192.html
3386194 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் 100 ஆண்டுகளுக்கும் மேல் பராமரிக்கப்பட்டு வரும் குடிநீர் ஊரணி ச. மயில்வாகனன் Sunday, March 22, 2020 12:42 AM +0530
சிவகங்கை மாவட்டம் காரைக்குடி அருகே கானாடுகாத்தான் பேரூராட்சி பழையூர் பகுதியில் 100 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக குடிநீர் ஊரணியைப் பொதுமக்கள் கண்ணின் இமைபோல் பராமரித்து பாதுகாத்து வருகின்றனர்.

செட்டிநாடு என்றாலே பல வகை சிறப்பு உண்டு. இப்பகுதியில் கோயில்கள் அதிகம். கோயில்களின் முன்பாக குளங்களும் நிறைந்து காணப்படுகின்றன. கானாடுகாத்தான் செட்டிநாடு பாரம்பரிய சுற்றுலா நகரமாக திகழ்கிறது. இந்த ஊர் வாஸ்து சாஸ்திர அமைப்பின்படி குடிநீர் குளங்கள், குடிநீர் ஊரணிகளை அன்றைய நகரத்தார்கள் ஏற்படுத்தியிருப்பதாக அப்பகுதியினர் கூறுகின்றனர். அப்படி அமைந்திருப்பதுதான் அவ்வூரின் வடகிழக்குப் பகுதியான பழையூர் கிராமத்தில் உள்ள செட்டியார் ஊரணி. இந்த ஊரணி சுமார் 100 ஆண்டுகளுக்கும் மேலானவை. ஊரணியை அமைத்து பொதுமக்கள் குடிநீருக்கும், கால்நடைகளுக்கான தண்ணீர் தேவையையும் பயன்படுத்திக்கொள்ளவும் அனுமதிக்கப்பட்டனர்.

குடிநீர் ஊரணியை பொதுமக்களும், பேரூராட்சி நிர்வாகத்தினரும் இணைந்தே பராமரிக்கின்றனர் என்கிறார் அவ்வூரைச் சேர்ந்த முக்கியப் பிரமுகரான சொ. துரைசிங்கம். 

அவர் மேலும் கூறுகையில், 

"இன்றைக்கு சுமார் 500-க்கும் மேற்பட்ட வீடுகள் பழையூரில் உள்ளன. இந்தப் பகுதியினர் மட்டுமல்லாமல் அருகே நேமத்தான்பட்டி மற்றும் சுற்றுவட்டாரங்களைச் சேர்ந்த கிராமங்களிலிருந்தும் இந்த குடிநீர் ஊரணியில் தண்ணீர் எடுத்துச் சென்று பயன்படுத்தி வருகின்றனர். சுமார் 1,500-க்கும் மேற்பட்டவர்களுக்கு பயனளிக்கின்ற இந்த ஊரணியை பொதுமக்களும், கானாடுகாத்தான் பேரூராட்சி நிர்வாகமும் இணைந்து பராமரித்து வருகின்றனர். சுற்றிலும் வேலி அமைத்து, கரையோரங்களில் கற்கள் பதித்துள்ளனர். இரண்டு பகுதியிலும் படிக்கற்கள் அமைத்து பொது மக்களுக்கு வசதி செய்யப்பட்டுள்ளது. மேலும் இதனை பாதுகாக்க காவலாளி நியமித்து பராமரிக்க வேண்டும்" என்றார்.

பழையூரைச் சேர்ந்தவரும், கானாடுகாத்தான் பேரூராட்சி முன்னாள் தலைவருமான சிதம்பரம் கூறுகையில், 

"இந்த ஊரணியை இப்பகுதி மக்கள் பயன்படுத்தி வருகிறார்கள். கோடைகாலத்தில் தண்ணீர் வற்றிவிட்டால் முற்றிலுமாக தூர்வாரி சுத்தப்படுத்திவிடுவோம். மழை காலம் தொடங்கிவிட்டால் வடிகால் நீரை முதலில் இந்த ஊரணியில் நிரப்பும் நடவடிக்கை தொடங்கி இது நிரம்பிய பிறகே கண்மாய்க்கு தண்ணீரை திருப்பிவிடுவோம். இந்த ஊரணியைச் சுற்றிலும் வேலி அமைத்தும், நடைபாதை கற்கள் அமைத்தும் கானாடுகாத்தான் பேரூராட்சி நிர்வாகம் பணியை செய்துகொடுத்தது. தொடர்ந்து நல்ல முறையில் பொதுமக்களும் இணைந்து பராமரித்து தண்ணீரை பயன்படுத்தி வருகிறோம்" என்றார்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/21kkdpalai-2.jpg சிவகங்கை மாவட்டம் காரைக்குடி அருகே கானாடுகாத்தான் பகுதியில் உள்ள பழையூர் கிராமத்தில் 100 ஆண்டுகளுக்கும் மேல் பராமரித்து பாதுகாக்கப்படும் குடிநீர் ஊரணி. https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/people-maintaining-water-resource-fro-more-than-100-years-3386194.html
3386208 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் ஏரிகளை விழுங்கியதால், தண்ணீருக்காக தவிக்கும் நிலை எல்.அன்பரசு Sunday, March 22, 2020 12:40 AM +0530
விழுப்புரத்தில் வளர்ச்சித்திட்ட கட்டமைப்புகளுக்காக அரசே ஏரிகளை விழுங்கியதால், தண்ணீருக்காக தவிக்கும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. இனி சுற்றுப்பகுதி ஏரிகளை பாதுகாத்து எதிர்கால நீராதார பிரச்னை தீர்ப்பதற்கு,  உலக தண்ணீர் தினத்தில் சபதமேற்க வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டுள்ளது.

விழுப்புரம் மாவட்டம் ரயில், சாலைப் போக்குவரத்தை மையமாக கொண்டு வளர்ந்த விழுப்புரம் மாவட்டம், பின்தங்கிய நிலையிலிருந்து படிப்படியாக மேம்பட்டு வருகிறது. மாவட்டத் தலைநகரான விழுப்புரம், கடந்த 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை, வளர்ச்சி பெறாமல் கடும் போக்குவரத்து நெரிசலுடன் திணறிக்கொண்டிருந்தது. 

நீண்டகால பிரச்னைக்குத் தீர்வுகாணும் விதமாக,  புறநகர் பகுதியில் மாவட்ட பெருந்திட்ட வளாகத்தையும்,  தொடர்ந்து பேருந்து நிலையத்தையும் கட்டமைத்து நெருக்கடிக்குத் தீர்வு கண்டனர். போக்குவரத்து நெரிசலுக்குத் தீர்வுகண்ட நிர்வாகத்தினர்,  அதற்காக,  பெரும் நீராதாரமாக விளங்கிய பூந்தோட்டம் ஏரியை விழுங்கி கட்டமைப்பை ஏற்படுத்தினர்.

இதுவே எதிர்கால நீராதாரப்பிரச்னைக்கு வழிகோலியதோடு,  மழைக்காலம் தோறும் மழை நீர் குளம் போல் தேங்கி பெரும் தவிப்பை ஏற்படுத்தியது கடந்த 1991 ஆம் ஆண்டு திமுக ஆட்சியில் புதிய பேருந்து நிலையத்தை விழுப்புரம் புறநகர் பகுதியான பூந்தோட்டம் ஏரியில் கட்ட திட்டமிட்டனர்.  அடுத்து வந்த அதிமுக ஆட்சியில் 1993ம் ஆண்டு அடிக்கல் நாட்டினர்.  மீண்டும் கிடப்பில் போடப்பட்டு,  திமுக ஆட்சியில் கட்டப்பட்டு, கடந்த 2000 ஆம் ஆண்டு திறந்து வைக்கப்பட்டது.

இதற்கு முன்னோடியாக,  மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகம் உள்ளிட்ட அனைத்து அரசு அலுவலகமும் கொண்ட மாவட்ட பெருந்திட்ட வளாகமும் திமுக, அதிமுகவினரின் நடவடிக்கையால் இதே பூந்தோட்டம் ஏரியிலிருந்த முழு பகுதியையும் ஆக்கிரமித்து 1998 ஆம் ஆண்டு கட்டமைத்தனர்.
இதனால்,  இந்த ஏரிப்பாசனத்தை நம்பியிருந்த பூந்தோட்டம்,  வி.மருதூர் விவசாயிகள், விவசாயத்தை முற்றிலும் கைவிடும் நிலைக்குத்தள்ளப்பட்டனர். 

ஏரியில் அரசு கட்டமைப்புகள் வந்ததும்,  அதன் சுற்றுப்பகுதியிலிருந்த விளை நிலங்களின் விற்பனை விலை ஏறியது.  இதனால், வீட்டுமனைகளாக கட்டமைக்கப்பட்டது.

ஏரியைச் சுற்றிலும் அடுத்த பத்தாண்டு காலத்தில் படுவேகமாக குடியிருப்புகள் பெருகியது.  ஏரியில் அரசு கட்டடங்கள்,  பேருந்து நிலையம் கட்டியதன் விளைவுகளையும் மக்கள் சந்திக்கத் தொடங்கினர். ஆண்டு தோறும் மழைக்காலங்களில் வழக்கம் போல் ஏரியை நோக்கி மழை நீர் வெள்ளம் போல் வந்தது. வெளியேற்றவும் வழியின்றி வடிகால்  வசதியும் இல்லாமல் 10 ஆண்டுகளாக மாவட்ட நிர்வாகம் மழை நீரை வெளியேற்ற போராடியது.

ஒருவழியாக செயற்கையாக ராட்சத மோட்டார் கொட்டகை அமைத்து மழை நீரை வெளியேற்றும் திட்டத்தை செயல்படுத்தினர். இப்போதும் அதனையே மேற்கொண்டு, மழை நீர் தேங்காமல் பாதுகாத்து வருகின்றனர்.  பூந்தோட்டம் ஏரியின் எதிரே இருந்த நீர்வரத்து வாய்க்கால்கள் ஆக்கிரமிப்பால், கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விழுங்கப்பட்டு காணாமல் போயுள்ளது.

பூந்தோட்டம் ஏரியில்,  வளர்ச்சித் திட்டத்தை செயல்படுத்திய அரசியல்வாதிகளும், அதிகாரிகளிடம் கேட்டபோது,  விழுப்புரத்தில் நீண்டகாலம் நிலவிய போக்குவரத்து, இட நெரிசல் பிரச்னைக்குத் தீர்வாக பேருந்து நிலையமும்,  பெருந்திட்ட வளாகமும் புறநகர் பகுதி ஏரியில் அமைக்கப்பட்டது.  ஆனால்,  ஏரிக்கான பாசன நிலங்கள் பயிரிடாமல் இருந்ததால் தான்,  வீணாக இருந்த ஏரியை வளர்ச்சிக் கட்டமைப்புக்காக பயன்படுத்தினர்.  வளர்ச்சி வேண்டும் என்றால்,  சில இழப்புகளை தவிர்க்க முடியாது என்றனர்.  

அந்த இழப்பாக பூந்தோட்டம் ஏரி அமைந்ததால்,  தற்போது நிலத்தடி நீர் ஆதாரமின்றி விழுப்புரம் நகரில் உள்ள 1.5 லட்சம் மக்கள் குடிநீருக்காக தவிக்கும் நிலை உள்ளது. அருகே உள்ள எல்லீஸ்  அணைக்கட்டில்  வறண்ட தென்பெண்ணை ஆற்று நீரை நம்பி ஆழ்துளை கிணறுகளை  அமைத்து,  தண்ணீரை தவிப்போடு பெற்று வருகின்றனர்.

இதே போல்,  விழுப்புரம் அருகே முண்டியம்பாக்கம் ஏரியில் அரசு மருத்துவக்கல்லூரி மருத்துவமனை திமுக ஆட்சியில் கட்டமைக்கப்பட்டது.  ஏரியில் கட்டமைப்பு வருவதற்கு பாமக உள்ளிட்ட அரசியல் கட்சியினர், பொது நல அமைப்பினர் வழக்கு போட்டு எதிர்த்தனர்.  அதனை சமாளித்து, கட்டமைப்பை ஏற்படுத்தினர்.

விழுப்புரத்தில் வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்காக நீராதாரங்களை ஆக்கிரமித்த அரசு நிர்வாகம், தற்போது குடிநீர் ஆதாரங்களுக்கு பல கோடி செலவிட்டு தவித்து வருவதாக பொது நலன் விரும்பிகள் வேதனை தெரிவிக்கின்றனர்.  

அவர்கள் கூறுகையில்,  ஏரியில் அமைந்த அரசு மருத்துவக்கல்லூரிக்கே இப்போது குடிநீர் தட்டுப்பாடு தொடர்ந்து வருகிறது.  நீராதாரங்களை ஆக்கிரமித்த நிர்வாகத்தினர்,  அதற்கு மாற்றாக நிலத்தடி நீரை சேமிக்கவும், நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் இப்போதுள்ளனர். வளர்ச்சி  கட்டமைப்புகளுக்குப் பிறகு ஏரிப்பகுதியில் எஞ்சியுள்ள இடங்களில், புதிய கட்டங்களை கட்டாமல் புதிய குட்டைகள்,  ஆழ்துளை கிணறுகள் போன்றவற்றை அமைத்து மழை நீரை சேமித்து நிலத்தடி நீரை பாதுகாக்க வேண்டும்.  

விழுப்புரம் நகரைச் சுற்றி மிக அருகாமையில்,  நீர்வரத்துக்கு வழியின்றி உள்ள மருதூர், சாலாமேடு, பாணாம்பட்டு, காகுப்பம், வழுதரெட்டி, முத்தாம்பாளையம், கண்டமானடி உள்ளிட்ட ஏரிகளை பாதுகாத்து,  அதற்கான நீர்வரத்து வாய்க்கால்களை போர்க்கால அடிப்படையில் சீரமைத்து எதிர்கால நீராதார பிரச்னை தீர்க்க நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்பதே,  உலக தண்ணீர் நாள் நமக்கு உணர்த்தும் பாடமாக அமையும்.  மார்ச் 22 உலக தண்ணீர் தினத்தில் இதற்கான பணியை முன்னெடுக்க வேண்டும் என்றனர்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/22/w600X390/court2.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/water-day-special-story-3386208.html
3386202 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் சிவகங்கை மாவட்டத்தில் மாயமாகும் சிற்றாறுகள் எஸ். சந்தானகுமார் Sunday, March 22, 2020 12:39 AM +0530
சிவகங்கை மாவட்டத்தில் பாயும் சிற்றாறுகள் கடந்த அரை நூற்றாண்டுகளாக முறையாக பராமரிக்கப்படாத காரணத்தாலும், அலுவலர்களின் அலட்சியத்தால் மணல் திருட்டு தொடர்ந்து நடைபெற்று வருவதாலும் வேளாண் பணிகள் கேள்விக்குறியாகும் நிலையில் உள்ளதாக விவசாயிகள் வேதனை தெரிவிக்கின்றனர்.

சிவகங்கை மாவட்டத்தில் வைகை, பாம்பாறு, பாலாறு, தேனாறு, நாட்டாறு, உப்பாறு, சருகனியாறு, கிருதுமால், மணிமுத்தாறு, விருசுழியாறு என 10 சிற்றாறுகள் உள்ளன. இதில், உப்பாறு (சிலம்பாறு) மதுரை மாவட்டம், திருவாதவூர் பெரிய கண்மாயில் தொடங்கி, சிவகங்கை மாவட்டம் வழியாக மானாமதுரை அருகே வைகை ஆற்றில் கலக்கிறது.

நாட்டார் கால்வாய் ஆறு ஊத்திக்குளம் பெரிய கண்மாயிலும், சறுகணி ஆறு அலவாக்கோட்டையிலும் தொடங்கி, ராமநாதபுரம் மாவட்டம் ஆர்.எஸ்.மங்கலம் பெரிய கண்மாயை அடைகிறது. மணிமுத்தாறு ஏரியூர் பெரிய கண்மாயில் தொடங்கி பாம்பாற்றில் கலக்கிறது. விருசுழியாறு புதுக்கோட்டை மாவட்டம் பொன்னமராவதி முருக்கைக் கண்மாயில் தொடங்கி கல்லல் அருகே பொய்யலூர் அணையை அடைகின்றது.

பாம்பாறு திருப்பத்தூர் தாமரைக் கண்மாயில் தொடங்கி, மணிமுத்தாறாக மாறி வங்க கடலில் கலக்கிறது. வைகையாறு தேனி மாவட்டம் வருசநாடு பகுதியில் தொடங்கி ராமநாதபுரம் மாவட்டம் பெரிய கண்மாய் பகுதிக்குச் சென்று அங்கிருந்து அழகன்குளம் அருகே வங்கக் கடலில் கலக்கிறது. வைகை ஆறு மட்டுமே தற்போது சிவகங்கை மாவட்டத்தில் உயிர்ப்புடன் இருந்து வருகிறது.

மழைக் காலங்களில் பெய்யும் நீர் மேற்கண்ட ஆறுகள் வழியாகச் சென்று மாவட்டத்தில் பொதுப்பணித்துறையின் கீழ் உள்ள 968 கண்மாய்கள், 4 ஆயிரத்து 871 ஒன்றிய கண்மாய்களில் நேரடியாகவும், மறைமுகவும் பாய்கின்றன. இவையனைத்தும், ஒன்றுக்கொன்று சங்கிலித் தொடர் போன்று அமைந்துள்ளது சிறப்பம்சமாகும். இந்த கண்மாய்கள் மூலம் சுமார் 2 லட்சத்து 83 ஆயிரம் வேளாண் நிலங்கள் பாசன வசதி பெறுகின்றன.

கடந்த 25 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் மேற்கண்ட கண்மாய்களிலும், ஆறுகளிலும் தண்ணீர் நிரம்பி காணப்பட்டன. இவற்றின் மூலம் சிவகங்கை மாவட்டத்தில் வேளாண் பணிகள் மட்டுமே முதன்மை பணிகளாக நடைபெற்று வந்தன. இந்நிலையில், ஆறுகள் முறையாக பராமரிக்காததால் சீமைக்கருவேல மரங்கள் அதிகளவில் வளர்ந்துள்ளன.

பல இடங்களில் நடைபெற்று வரும் மணல் திருட்டால் பெரிய பள்ளங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன. மேலும், உரிய கண்காணிப்பு இல்லாததால் ஆறுகள் மற்றும் கண்மாய்கள் முழுவதும் ஆங்காங்கே ஆக்கிரமிப்பு செய்யப்பட்டு உள்ளன. இதனால் ஆறுகளின் தொடர்பு தடைப்பட்டு இருந்த இடம் தெரியாமல் மாயமாகி உள்ளன. இவைதவிர, பாசன மற்றும் வரத்துக் கால்வாய்களும் ஆக்கிரமிப்பில் உள்ளன.

இதன்காரணமாக, பெரும்பாலான விவசாயிகள் வேளாண் பணிகளை முற்றிலும் கைவிட்டு வெளிநாடுகளுக்கு வேலைக்குச் சென்று விட்டனர். அண்மையில், வேளாண் துறை கணக்கெடுப்பின்படி சுமார் 80 ஆயிரம் ஏக்கர் பரப்பளவு மட்டுமே வேளாண் பணிகள் நடைபெற்று வருவதாக புள்ளி விவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. அவற்றுள் பெரும்பாலானவை மானாவாரி பயிர்கள் என தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

எனவே இனி வரும் காலங்களில் வேளாண்மை பிரதான தொழிலாகவும், முதன்மை தொழிலாகவும் மாற வேண்டுமெனில் ஆறுகள், கண்மாய்கள், குளங்கள் மட்டுமின்றி வரத்துக் கால்வாய்களையும் முறையாக பராமரிக்க முன் வர வேண்டும் என விவசாயிகள் தெரிவிக்கின்றனர்.

இதுகுறித்து தமிழ்நாடு விவசாயிகள் சங்கத்தின் நிர்வாகிகள் கூறியதாவது: 

சிவகங்கை மாவட்டத்தில் வைகையை தவிர மீதமுள்ள 9 ஆறுகள் இருப்பதற்கான எந்த அடையாளமும் இல்லாமல் முற்றிலும் அளிக்கப்பட்டு வருகின்றன. மாவட்டத்தில் உள்ள பெரும்பாலான கண்மாய்களுக்கு ஆற்று வழியே நீர் வழிப்பாதைகள், பாசன கட்டமைப்பு வசதிகள் முன்னோர்களால் செய்யப்பட்டுள்ளது. ஆக்கிரமிப்பு, மணல் கடத்தல், சீமைக்கருவேல மரங்களால் வழித்தடங்கள், கட்டமைப்புகள் முழுமையாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளன.

ஆறுகள் அனைத்தும் பராமரிப்பில்லாமல் போனதால் கண்மாய்கள் வறண்டு போய் விவசாயம் அழிந்து வருகிறது. ஒவ்வொரு ஆண்டிலும் மாவட்டத்தில் சராசரி அளவு மழை பெய்தாலும் கண்மாய்களுக்கு நீர் வரத்து இல்லாததற்கு ஆறுகள் மற்றும் வரத்துக் கால்வாய்கள் உரிய பராமரிப்பின்றி போனதும் காரணமாகும்.

நீதிமன்ற உத்தரவின் பேரில் அண்மையில் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு சில ஆறுகளில் குறைந்த தூரம் வரை தூர்வாரும் பணி மாவட்ட நிர்வாகம் சார்பில் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகிறது. தொடர்ந்து அனைத்து ஆறுகள் மற்றும் வரத்துக் கால்வாய்களையும் முழுமையாக தூர்வார வேண்டும். மேலும் ஆறுகளில் சீமைக்கருவேல மரங்களை அகற்றவும், மணல் கடத்தலை தடுக்கவும் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். அரசு சார்பில் போதிய நடவடிக்கை எடுத்தால் மட்டுமே ஆறுகள் காப்பாற்றப்படும் என்றனர்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/20SVGNUPPAAR.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/small-rivers-become-extinct-in-sivagangai-3386202.html
3386207 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் 100 ஆண்டுகளுக்கும் மேல் குடிநீர்க் குளத்தைக் காத்துவரும் குடும்பம் ச. மயில்வாகனன் Sunday, March 22, 2020 12:35 AM +0530
சிவகங்கை மாவட்டம் காரைக்குடி அருகே குன்றக்குடி செல்லும் வழியான பாதரக்குடி கிராமத்தில் 100 ஆண்டுகளுக்கும் மேல் நான்கு தலைமுறையாக ஒரு குடும்பத்தினர் குடிநீர் குளத்தைக் காத்து வருகின்றனர்.

கிராம மக்களின் அன்றாட குடிநீர்த் தேவை மற்றும் கோயில் அன்னதானத்திற்கும் இக்குளத்தின் நீர் பயன்பட்டு வருகிறது. காரைக்குடி-கோவிலூரை அடுத்த பாதரக்குடி - குன்றக்குடி சாலையில் இருக்கிறது இக்குளம். 

பாதரக்குடி கிராமத்தில் சொக்கலிங்கம் பிள்ளை. இவரது மகன் சுப்பையா பிள்ளை - மீனாட்சியம்மாள் தம்பதி. இவர்கள் 1945ஆம் ஆண்டில் குளத்தின் எதிர்ப்புறம் வீடு கட்டுவதற்கு மண் எடுக்கப்பட்ட பகுதியே தற்போதுள்ள பாதரக்குடி குடிநீர்க் குளமாகும். இப்போதும் சுப்பையா பிள்ளையின் வீடு இருக்கிறது. மண் எடுக்கப்பட்ட பகுதி பள்ளமாக இருந்ததால் சுவையான ஊற்று நீர் தோன்றித் தேங்கியது. பின்னர் சுப்பையா பிள்ளை அதனை குளமாகப் பராமரிக்கத் தொடங்கியிருக்கிறார். கிராம மக்களுக்கும், சாலையோரம் அமைந்திருப்பதாலும் அந்தப் பகுதியைக் கடந்துசெல்லும் வழிப்போக்கர்களுக்கும் கடந்த 100 ஆண்டுகளாக குடிநீர் தாகம் தீர்த்துவைக்கின்றனர் இக்குடும்பத்தினர்.

இக்குளம் சுமார் 2.5 ஏக்கர் அளவு பரப்பளவில் நான்கு கரைகளிலும் படிக்கட்டுகள் மற்றும் சுற்றுச்சுவர்களுடன் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. குடிநீர்க் குளம் என்ற பெயரில் அறிவிப்பு பலகையும் வைக்கப்பட்டு சுப்பையா பிள்ளை-மீனாட்சியம்மாள் தம்பதியினர் பராமரிக்கத் தொடங்கி அதையே இன்றுள்ள தலைமுறையினரும் பின்பற்றி வருகின்றனர். இக்குளத்தைச் சுற்றியிலும் நெல்லி மரங்கள் நிறைந்திருந்ததாலும் குளத்தின் தண்ணீர் மேலும் சுவை நிறைந்ததாக இருந்திருக்கிறது. சமைப்பதற்கும், குடிப்பதற்கும் இக்குளத்து நீரை கிராம மக்கள் பயன்படுத்திக் கொள்கின்றனர். தற்போது ஒரு சில நெல்லி மரங்கள்தான் உள்ளன. இன்றும் தண்ணீர் சுவையாக உள்ளதாக அப்பகுதியினர் தெரிவிக்கின்றனர்.

சுப்பையா பிள்ளை இக்குளத்தைக் காலங்காலமாகக் காக்க வேண்டும் என்றே விரும்பினார். மேலும் நீதிமன்றத்தில் இக்குளத்தைப் பற்றிக் குடிநீருக்கென்றே பதிவு செய்தும் வைத்திருக்கிறார். மீனாட்சியம்மாள் இக்குளத்தின் நீரை எடுத்து மண்பானையில் வைத்து மக்கள் பயன்பாட்டுக்காக ஏற்பாடு செய்திருக்கிறார். எப்போதும் 10 மண்பானைகள் வரை தயாராக வைத்திருப்பாராம். மாடுகள் மற்றும் மனிதர்கள் குளத்தில் இறங்கி சீர்கேடு ஏற்படுத்தக் கூடாது என்பதற்காகத் தனியாக வாளிகளும் வைத்து கண்காணித்து வந்தவர் மீனாட்சியம்மாள் என்கிறார் இவர்களது மூத்த மகன் நாகரெத்தினம் பிள்ளையின் மகனான ராமநாதன்.

மேலும் அவர் கூறியதாவது:

"எங்கள் தாத்தா சுப்பையா பிள்ளை- மீனாட்சியம்மாள் தம்பதிக்கு நாகரெத்தினம் பிள்ளை, நடராஜன் பிள்ளை என 2 மகன்கள். தற்போதும் எங்களது தாத்தா கட்டிய வீடு உள்ளது. குளத்தின் கிழக்குப் பகுதியில் எங்களது வீடு உள்ளது. போக்குவரத்து நிறைந்த சாலையோரத்தில் இக்குளம் அமைந்திருப்பதால் கிராம மக்கள் மற்றும் வழிபோக்கர்கள் பயன் பெறவேண்டும் என்றே இக்குளத்தைச் செம்மைப்படுத்தியிருக்கிறார்கள். 

காரைக்குடியில் திங்கள்கிழமை நடைபெறும் காய்கறிச் சந்தைக்காக அந்தக் காலத்தில் காய்கறிகளை மாட்டுவண்டிகளில் இந்த வழியாகக் கொண்டு செல்லும் விவசாயிகள், வியாபாரிகளுக்கு இக்குளத்தின் நீர் பெரிதும் பயனளித்துள்ளது. மேலும் மாடுகள் தண்ணீர் குடிப்பதற்காக வாளிகளை தனியாக வைத்து குளத்தை சுகாதாரமாக பராமரித்தவர் எங்கள் பாட்டி மீனாட்சியம்மாள். பொதுமக்கள் தாகம் தீரவும் பெரிய சேவையாற்றியவர். புதிய மண்பானைகள் எப்போதும் வைத்திருப்பார். குளத்தின் தண்ணீரை அதில் நிரப்பி வைத்து குடிநீர் தாகம் தீர்ப்பதில் அவருக்கு மிகுந்த திருப்தி.
 
இப்போதும் குடிநீர்க் குளமாகவே பராமரித்து வருகிறோம். கிராம மக்களும் காலை 3.30 மணியிலிருந்து இரவு வரை தண்ணீர் எடுக்கின்றனர். அருகே கோயில் நிகழ்ச்சிகளில் அன்னதானம் போன்ற நிகழ்ச்சிக்கும் அக்குளத்தின் நீரை பயன்படுத்திக் கொள்கின்றனர். இக்குளத்தைப் பராமரிப்பதில் கிராம மக்களிடமும் விழிப்புணர்வு வேண்டும். 

குளத்தில் கால்வாய் வெட்டப்பட்டு மழை அதிகம் பெய்து குளம் நிரம்பினால் நீர் வீணாகாமால் அருகே கண்மாய்க்கு நீரை கொண்டு செல்ல ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது. அதனை மக்கள் பராமரிப்பதில்லை. 

இந்தக் கிராமத்தில் 500-க்கும் மேற்பட்ட வீடுகள் உள்ளன. சுமார் 1500 பேர் வரை இங்கு இருக்கிறார்கள். அவர்கள் அனைவரும் இக்குளத்தின் நீரை பருகுகிறார்கள். சமையலுக்கும் பயன்படுத்திக்கொள்கிறார்கள். 

குளிப்பதற்கு மற்றும் கால்நடைகளுக்கு என இக்கிராமத்தில் தனியாக அரசு ஊரணி ஒன்று உள்ளது. அதனை மக்கள் பயன்படுத்திக்கொள்வார்கள். சுப்பையா பிள்ளை நினைவு குடிநீர் குளம் பராமரிப்பதில் எங்களது குடும்பத்தினரின் பணி தொடரும்" என்றார்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/patharakudi-2_1.JPG சிவகங்கை மாவட்டம் காரைக்குடி அருகே பாதரக்குடி கிராமத்தில் (குன்றக்குடி சாலையில்) 100 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக பராமரிக்கப்பட்டு வரும் குடிநீர் குளம். https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/the-family-who-have-been-keeping-the-drinking-water-pool-for-over-100-years-3386207.html
3386160 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் கிரஷர்களால் கீழே செல்லும் நீர்மட்டம் அ.அருள்ராஜ் Sunday, March 22, 2020 12:28 AM +0530
பெண்கள் தினம், அறிவியல் தினம் என நாம் கொண்டாடி வரும் நிலையில் உலக தண்ணீர் தினம் என கொண்டாட வேண்டிய சந்தர்ப்பத்திறக்கு நாம் ஆளாகியுள்ளோம் என்றால், நீரின்றி அமையாது உலகு என்ற வள்ளுவப் பெருந்தகையின் கருத்தை நாம் உள்வாங்காமல் இருந்த விளைவால் உருவானதுதான் உலக தண்ணீர் தினம்.

அண்ட பெருவெடிக்கொள்கையில் உருவானதாக அறிவியலார் கூறும் இந்த பூமிப்பந்தை 71 சதவீதம் நீரும், 21 சதவீதம் நிலமும் ஆக்கிரமித்துள்ளது. நான்கில் மூன்று சதவீதம் நீர் பரப்பு இருந்தாலும், அதில் 96.5 சதவீதம் உப்புத்தன்மை கொண்ட கடல்நீராகத்தான் உள்ளது. வெறும் 3.5 சதவீதம் நன்னீரை மட்டுமே நிலத்தில் வாழும் உயிரினங்கள் ஜீவிக்கின்றன. 

நீர் என்பது நாம் உயிர்வாழ்வதற்கு மட்டும் அவசியமானதல்ல. ஒரு நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும் முக்கியக் கருவியாக திகழ்கிறது என்றால் அது மிகையல்ல.  தண்ணீர் புதுப்பிக்கவல்ல ஆதாரம்தான் என்றாலும், இயற்கையில் அதன் அளவு மிகவும் குறைவாகவே இருப்பதால், அதன் நீடித்த மேம்பாட்டிற்கும், திறமையான மேலாண்மைக்கும் நாம் திட்டமிட வேண்டும். அப்போதுதான் அதிகரித்து வரும் மக்கள்தொகை, பெருகிவரும் தொழிற்சாலைகள்,  அதிகவேக நகரமயமாக்கல் ஆகியவற்றுக்கான நீர் தேவையையும், புவிவெப்பமயமாதலால் ஏற்படும் சவால்களையும் நம்மால் சமாளிக்க இயலும்.

இந்தியாவின் பனிப்பொழிவு, பனிமலை உருகுதல்  மூலம் கிடைக்கும் நீரையும் சேர்த்தால், இந்தியாவின் ஆண்டு தண்ணீர் உற்பத்தி 4 லட்சம் கோடி கனமீட்டர் என அறிவியல் நிபுணத்துவர்களால் மதிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது. எனினும், ஆவியாதல், தண்ணீரை எடுக்கும்போது உருவாகும் ஆவியாதல் போன்றவற்றால் ஏற்படும் இழப்பு போக மீதம் கிடைப்பது 10,869 லட்சம் கோடி கன மீட்டர்தான். இந்த தண்ணீரையும் முழுமையாக பயன்படுத்திவிட முடியாது. புவி அமைப்பு, தண்ணீரின் தன்மை ஆகியவற்றை கருத்தில் கொண்டு பார்க்கும்போது 1.123 லட்சம்கோடி கனமீட்டர் தண்ணீரை மட்டுமே நாம் பயன்படுத்த முடியும். இந்த அளவு தண்ணீர் இருப்பும்கூட காலநிலை அளவு ஆகியவற்றைப் பொறுத்து மாறுபடுகிறது.

இதுதொடர்பாக அமராவதி பாசன விவசாயிகள் கூறுகையில், இந்தியாவில் விவசாயம் செய்வதற்கு ஏற்ற நிலங்களின் பரப்பு சுமார் 14 கோடி ஹெக்டேர் என்றால், அதில் வெறும் 44 சதவீத நிலப்பரப்பு மட்டுமே, அதாவது 6.2 கோடி ஹெக்டேர் நிலங்கள் மட்டுமே பாசனவசதி பெற்றுள்ளன. மாநிலங்களில் ஆறுகளை இணைத்தல், நிலத்தடி நீரை செயற்கை முறையில் மறுஉருவாக்கம் செய்தல் ஆகியவற்றின் மூலம் புதியநீர் ஆதாரங்களை உருவாக்க முடியும். ஆறுகளை இணைப்பதன் மூலம் 3.5 கோடி ஹெக்டேரில் பாசன வசதியை உருவாக்க முடியும். நிலத்தடி நீரை  செயற்கை முறையில் மறுஉருவாக்கம் செய்வதன் மூலம் 3,600 கோடி கன மீட்டர் நீரை உருவாக்க முடியும்.

1951ம் ஆண்டில் தனிநபர் நீர் இருப்பு 5,177 கனமீட்டராக இருந்த நிலையில், தற்போது மக்கள் தொகைப் பெருக்கம், நகரமயமாக்கல், தொழில்மயமாக்கல் ஆகியவற்றால் 1,650 கன  மீட்டராக குறைந்துவிட்டது. இந்த நிலை இந்தியாவின் அனைத்து மாநிலங்களிலும் ஆறுகள் மாசுபடுவதும், நிலத்தடிநீரின் தரம் குறைந்து வருவது,  நகர்ப்புறங்களில் சுத்திகரிக்கப்படாத கழிவு நீரும், தொழிற்சாலைக் கழிவுகளும் கலப்பதுதான் நீர் மாசடைவதற்கு முக்கிய காரணமாகும்.

இந்த நிலை இந்தியாவின் அனைத்து மாநிலங்களிலும் இருந்தாலும் தமிழகத்தில் கரூர் மாவட்டத்தில் அதிகளவில் நடந்தேறி வருகின்றன. குறிப்பாக கரூர் நகர் பகுதியில் 1997-க்கு முன் 445 சாய, சலவை ஆலைகள் இருந்தபோது, ஆலை உரிமையாளர்களிடையே போதிய விழிப்புணர்வு இல்லாமையால் ஆலைகளில் இருந்து சுத்திகரிக்கப்படாத கழிவுகளை நீர்நிலைகளில் வெளியேற்றியதால் கரூரை வளம்கொழிக்கச் செய்த அமராவதி ஆறு முற்றிலும் மாசடைந்து, விவசாய நிலங்கள் மலட்டுத்தன்மைக்கு ஆளாகும் நிலை ஏற்பட்டது. இதை எதிர்த்து அமராவதி பாசன விவசாயிகள் போர்க்கொடி தூக்கியதால் உயர்நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டதன் விளைவால் இன்று சாய, சலவை ஆலைகளில் ஆர்ஓ பிளாண்ட் என்றழைக்கப்படும் சுத்திகரிப்பு இயந்திரங்கள் அமைத்து 45 சாய, சலவை ஆலைகள் மட்டுமே இயங்கி வருகின்றன. இருப்பினும் அதன் தாக்கம் இன்றளவும் ஆங்காங்கே இருந்துகொண்டுதான் இருக்கின்றன. மேலும் இன்றளவும் சாய, சலவை கழிவுகளை வெளியேற்றிக்கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள்.

இதேபோல கோவை மாவட்டத்தின் வெள்ளியங்கிரி மலையில் இருந்து உருவாகி கோவை, திருப்பூர் மாவட்டங்களை கடந்து கரூரை நோக்கி ஓடி வரும் நொய்யல் ஆற்றில் திருப்பூர் சாய சலவை ஆலைகள் கழிவுகள் மழைக்காலங்களில் தாராளமாக திறந்து கலக்க விடுவதால், நொய்யல் ஆறு முற்றிலும் மாசடைந்து, இன்று இறந்து போன ஆறாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் நொய்யல் நதியால் பாதிக்கப்பட்ட விவசாயிகளும் நீதிமன்றத்திற்கு சென்றுள்ளனர். இதில் சிலருக்கு மட்டும் உரிய இழப்பீடு கிடைத்துள்ளது, சிலர் நீதிமன்ற வாசலை அவ்வப்போது தொட்டுக்கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். கரூரில் சுங்ககேட் பகுதியில் செயல்படும் சில சாய ஆலைகள் இன்றளவிலும் சுத்திகரிக்கப்படாத கழிவுகளை கழிவுநீரை வெளியேற்றிக்கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். இதனால் நிலத்தடி நீர் கெடுவதுடன் அதை பயன்படுத்தும் பொதுமக்களும் புற்றுநோய், தோல் அரிப்பு உள்ளிட்ட நோய்களுக்கும் ஆளாகிக்கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள்.

இவற்றைத்தவிர அரவக்குறிச்சி சட்டப்பேரவைத் தொகுதிக்குட்பட்ட பகுதிகளில் க. பரமத்தி, பவித்திரம், தாராபுரம் சாலை உள்ளிட்ட இடங்களில் செயல்படும் தனியார் கல்குவாரிகளில் அதிகளவு ஆழத்தில் கற்கள் வெட்டி எடுக்கப்படுவதால் நீர்மட்டம் 3000 அடிக்கும் கீழ் சென்றுவிட்டதாக அப்பகுதி விவசாயிகள் புகார் கூறுகிறார்கள். மேலும் நடையனூர், சேமங்கி, நொய்யல், கரூர் ஆண்டாங்கோவில் உள்ளிட்ட பகுதிகளில் ஓட்டல்கள், தங்கும் விடுதிகள் போன்றவற்றிற்காக நிலத்தடி நீர் உறிஞ்சப்பட்டு அவை விற்கப்படுகின்றன.

நிலத்தடி நீர் எடுக்கப்படுவதை ஒழுங்குபடுத்த போதிய சட்டங்கள் இல்லாதது ஆகியவற்றால் நிலத்தடி நீர் அளவுக்கு அதிகமாக உறிஞ்சப்பட்டு பல இடங்களில் நிலத்தடி நீர்மட்டம் பெருமளவு குறைந்துவிட்டது. இவற்றையெல்லாம் மாவட்ட நிர்வாகம் அரசியல் பாகுபாடின்றி, முறையான கடுமையான சட்டம் வகுத்து,  நீர்நிலைகளை மாசடையச் செய்வோருக்கு கடுமையான தண்டனை வழங்கினால் மட்டும் கரூர் மாவட்டத்தில் எதிர்காலத்திலாவது நீர் மாசடைவதை தடுக்க முடியும் என்றனர்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/22/w600X390/quary.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/crusher-works-imapcts-in-reduction-of-ground-water-level-3386160.html
3386212 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் பராமரிப்பின்றிப் பாழாகிறது ஊருக்கே தண்ணீர் தந்த 100 ஆண்டு கிணறு கே. விஜயபாஸ்கர் Sunday, March 22, 2020 12:06 AM +0530

ஈரோடு அருகே ஊருக்கே தண்ணீர் தந்த கிணறு பராமரிப்பின்றிப் பாழாகிப் பாசி படர்ந்து பாழாகிக் கிடக்கிறது.

ஈரோடு மாவட்டம் சிவகிரி பேரூராட்சியில் புதிய பேருந்து நிலையம் அருகே காவல் நிலையத்தை ஒட்டி இருக்கிறது நந்தவனக் கிணறு. 100 ஆண்டுகள் பழமையான இந்தக் கிணறு கடந்த 2016 ஆம் ஆண்டு வரை பயன்படுத்தப்படாமலும், தூர்வாரப்படாமலும் இருந்தது. இதையடுத்து சிவகிரியைச் சேர்ந்த தனியார் அறக்கட்டளையும், சுதந்திர சிறகுகள் என்ற தன்னார்வ அமைப்பினரும் பொதுமக்கள் பங்களிப்பாக தந்த ரூ. 1.70 லட்சத்தை வைத்து கிணற்றை தூர்வாரும் பணியில் ஈடுபட்டனர். இதையடுத்து அந்த கிணற்றில் நீர் வரத் துவங்கி தற்போது வரை வற்றாமல் உள்ளது.

கடந்த 2017ஆம் ஆண்டு கிணறு தூர்வாரும் பணியின்போது அங்கு வந்த மொடக்குறிச்சி எம்எல்ஏ வி.பி. சிவசுப்பிரமணி கிணற்றுக்கு சுற்றுச்சுவர் அமைத்து கிணற்று நீரை பொதுமக்கள் பயன்பாட்டுக்கு விடுவதற்கு தனது நிதியில் இருந்து ரூ.2 லட்சம் தருவதாக வாக்குறுதி அளித்தார். ஆனால், இந்த வாக்குறுதி இன்று வரை நிறைவேற்றப்படவில்லை. நிதியும் இன்று வரை வந்துசேரவில்லை.

 இதுகுறித்து தன்னார்வலர்கள் கூறியதாவது, நாங்கள் பொதுமக்களிடமிருந்து பெறப்பட்ட நன்கொடையை வைத்து பணி செய்து முடித்தபோது அங்கு வந்த எம்எல்ஏ எங்களது பணியை தொடர்ந்து செய்ய ரூ.2 லட்சம் தருவதாக வாக்குறுதி அளித்தார். அவர் வந்து சென்ற பின் ஆளுங்கட்சியை சேர்ந்த உள்ளூர் பிரமுகர்கள் சிலர் எங்களிடம் வந்து நலப் பணியை எங்களிடம் ஒப்படைத்துவிடுங்கள். அதை நாங்கள் பார்த்துக்கொள்கிறோம் என்றனர்.

அவர்களின் கோரிக்கைக்கு நாங்கள் உடன்படாமல் நீங்கள் தரும் நிதியைக்கொண்டு நாங்களை பணிகளை மேற்கொள்கிறோம் என கூறினோம். அதற்கு அவர்கள் உடன்படவில்லை. அதனால், நாங்கள் மிகவும் சிரமப்பட்டுச் செய்த பணியால் வந்த பலன் பொதுமக்களை சென்றடையாமல் உள்ளது. மேலும், எங்களது நலப்பணி தொடர்ந்து நடப்பதற்கு பல்வேறு முட்டுக்கட்டை போடப்பட்டதால் நாங்கள் அமைதியாகிவிட்டோம் என்றனர்.

இதுகுறித்து சிவகிரி பேரூராட்சி நிர்வாகத்திடம் கேட்டபோது எம்எல்ஏ நிதி ஒதுக்கி தந்தால் அந்த கிணற்றில் இருந்து நீரை எடுத்துப் பொதுமக்களின் பயன்பாட்டுக்கு தருவோம். தற்போது எங்களிடம் நிதியில்லை. இதுகுறித்து அரசின் கவனத்து கொண்டு செல்கிறோம் என்றனர்.

இதற்கிடையே சம்பந்தப்பட்ட பகுதியை சேர்ந்த சண்முகம் கூறியதாவது: 30 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை சிவகிரி பேரூராட்சியில் பெரும்பாலான பகுதிகளுக்கு  இந்த கிணறுதான் குடிநீர் ஆதாரமாக இருந்தது. இந்தக் கிணற்றை சிவகிரி பேரூராட்சி நிர்வாகம் தூர்வாரி பயன்படுத்திக்கொண்டால் கிணறு அமைந்துள்ள பகுதியில் நிலவும் தண்ணீர் தட்டுப்பாடு ஓரளவு குறையும். மேலும் அருகில் உள்ள பேரூராட்சி சுகாதார வளாகத்துக்கு இங்கிருந்து தண்ணீர் கொடுக்க முடியும். தவிர குடியிருப்புகளுக்கு இப்போது வாரத்தில் ஒரு நாள் மட்டுமே காவிரி தண்ணீர் விநியோகம் செய்யப்படுகிறது.  இந்த கிணற்றைத் தூர் வாரினால் காவல் நிலையம், பேருந்து நிலையம் மற்றும் அரசு அலுவலகங்களுக்கு குடிநீர் தேவை தவிர்த்து பிற தேவைகளுக்கு இந்த தண்ணீரை பயன்படுத்திக்கொள்ளலாம்.

இப்போது வெய்யில் காலம் தொடங்கிவிட்ட நிலையிலும் கிணறு முழுமையாக நிரம்பி இருக்கிறது.   இந்தத் தண்ணீர் பாசி படந்து பயன்படுத்த முடியாத நிலையில் உள்ளது. இந்த கிணற்றைத் தூர்வாரி பராமரிப்பதன் மூலம் மக்களுக்குத் தண்ணீரும் கிடைக்கும். 100 ஆண்டுகள் பழமைவாய்ந்த கிணறும் பாதுகாக்கப்படும்.  

இது தவிர சிவகிரி பேரூராட்சியில் கடந்த 1970 இல் 10 குளங்கள் இருந்தன. தற்போது, அவை எங்கே? என்று தெரியவில்லை. இந்த குளங்கள் குறித்து வருவாய்த் துறையின் ஆவணப்பதிவுகள் நீக்கப்பட்டுள்ளது.

இதற்கு முன்பு ஈரோடு வட்டமாக இருந்தபோது சிவகிரியில் நான்கு குளங்கள் இருந்ததற்கான சான்று வருவாய்த் துறை ஆவணப் பதிவேடுகளில் இருந்தது. காணாமல் போன குளங்கள் குறித்து முறையான விசாரணை நடந்தால் பல்வேறு  உண்மைகள் வெளிச்சத்துக்கு வரும். நீர்நிலைகளை மீட்டெடுக்கும் பணியில் தமிழக அரசு சென்னை உயர்நீதிமன்ற உத்தரவை கடைப்பிடித்து காணாமல்போன குளங்களை மீட்டெடுக்கும் நடவடிக்கையை மேற்கொண்டால் சிவகிரி பகுதியில் எப்போதுமே தண்ணீர் தட்டுப்பாடு வராது என்றார்.  

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/IMG-20200320-WA0461.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/well-damaged-in-erode-3386212.html
3386217 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் வன விலங்குகளுக்கும் வேண்டும் தண்ணீர்! ஆர். முருகன் Sunday, March 22, 2020 12:05 AM +0530
நீரின்றி அமையாது உலகு என்பது வள்ளுவர் வாக்கு. அத்தகைய தண்ணீரால்தான் இந்த உலகம் அடுத்தப் போருக்கு தயாராகும் என்பது ஆராய்ச்சியாளர்கள், சுற்றுச் சூழல் ஆர்வலர்களின் கருத்தாக அமைந்துள்ளது.

புவிப்பரப்பின் 71 சதவீதம் தண்ணீரால் சூழப்பட்டுள்ளது எனப் புள்ளி விவரங்கள் தெரிவித்தாலும் குடிப்பதற்கு உகந்த தண்ணீரின் இருப்பு ஆண்டுக்காண்டு குறைந்து கொண்டே வருவதை மறுப்பதற்கில்லை. மும்மாரி பொழிந்த மேகமும் முடங்கிக் கொண்டது. ஆயிரக்கணக்கான ஆறுகள் இருந்த அரிச்சுவடி கூட அறிய முடியவில்லை. பல ஆறுகள் கழிவுநீர்க் குட்டைகளாகிவிட்டன. குளம், குட்டைகளும் குப்பைமேடுகளாக காட்சியளிக்கின்றன. 

ஏரிகள் சாக்கடை கழிவுநீரோடைகளாகவும், கூவமாகவும் மாறிவிட்டன. வெள்ளக் காலங்களில் உபரிநீரை சேமிக்க வழியுமில்லை. மேற்கு தொடர்ச்சி மலையிலிருந்து கீழிறங்கி வரும் தண்ணீர், இந்தியாவின் கடைசி கோடி நிலப்பரப்பாக கீழ்மட்டத்தில் உள்ள தமிழகத்திற்கு வந்து சேரவில்லை. தண்ணீருக்காக அண்டை மாநிலங்களிடம் கையேந்தும் நிலை உருவாகியுள்ளது. ஆயிரம் அடிக்கு மேல் ஆழம் தோண்டியும் துளி தண்ணீர் கிட்டும் என்ற சூழல் உருவாகியுள்ளது.

தண்ணீருக்காக குழாயடிச் சண்டைகளும், தண்ணீர் லாரிகளை துரத்துவதும், காலிக் குடங்களுடன் காத்திருப்பது, போராடுவது என்பது மனித குலத்துக்கு வாடிக்கையாகிவிட்டது. ஆனால், வாயில்லா ஜீவன்களான வன விலங்களுக்கு இத்தகைய கலாசாரம் தெரிந்திருக்கவில்லை. ஆதலால்தான், தண்ணீர் தேடி ஊருக்குள் நுழையும் விலங்குகள் உயிரை விடுவது வாடிக்கையாகிவிட்டது. காடுகளை அழித்து கட்டப்பட்ட கான்கிரீட் கட்டடங்களே அதற்கு சான்று.

நீண்ட நெடும் கடற்கரை, கிழக்கு மற்றும் மேற்கு மலைத் தொடர்களின் சங்கமத்தைக் கொண்டுள்ள தமிழகத்தில் 13,462 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பில் அடர்ந்த வனப்பரப்பு உள்ளது. மொத்த நிலப்பரப்பில் 30.92 சதவீதம் பாதுகாக்கப்பட்ட வனப்பகுதியாக அறிவிக்கப்பட்ட பெருமையுடையது. இங்கு 15 வன உயிரினச் சரணாலயங்கள், 5 தேசிய பூங்காக்கள், 15 பறவைகள் சரணாலயங்கள், 3 உயிர்க்கோள காப்பகங்கள், 2 பாதுகாக்கப்பட்ட புகலிடங்கள், 4 புலிகள் காப்பகங்கள், ஒரு மரபியல் தொகுப்புத் தோட்டத்தையும் கொண்டுள்ளது. 

இவற்றில் 595 வகையான நன்னீர் விலங்குகள், 2,247 வகையான கடல் விலங்குகள், 1,898 வகையான நிலப்பரப்பு விலங்குகள், 177 வகையான ஊர்வன, 454 வகையான பறவைகள், 187 வகையான பாலூட்டிகள் உள்ளதாக புள்ளி விவரங்கள் கூறுகின்றன.

இவற்றின் தண்ணீர்த் தேவையை பூர்த்தி செய்ய வனப்பகுதிகளில் 17 ஆற்றுப்படுகைகள், 61 பெரிய நீர்த்தேக்கங்கள், 3 மில்லியன் கிணறுகள் உள்ளன.  ஆண்டுக்கு சராசரியாக 950 மி.மீ. மழை பதிவாகிறது. வரும் 2025ஆம் ஆண்டில் வேளாண் அல்லாத குடிநீர் மற்றும் இதர தேவைகளுக்காக 589 டிஎம்சி தண்ணீர் தேவை என புள்ளி விவரங்கள் கூறுகிறது. அதனை பெறுவதற்கான வழிமுறைகளை திட்டமிட்டு செயல்படுத்த வேண்டியது அரசின் அத்தியாவசிய கடமையாகும். ஒரு யானை உயிர்வாழ நாளொன்றுக்கு குறைந்தபட்சம் 200 லிட்டர் தண்ணீர் தேவை என்ற நிலையில், காடுகளுக்குள் போதிய நீரின்றி யானைகள் பரிதவித்து வருகின்றன. காட்டில் நீர் கிடைக்காத நிலையில், வனத்தை விட்டு வெளியேறி, நீரைத் தேடி அருகில் உள்ள கிராமங்களுக்குள் யானைகள் புகும் வாய்ப்பும் அதிகரித்து வருகிறது. இதேநிலைதான் இதர விலங்குகளுக்கும் ஏற்பட்டுள்ளது.

பொதுவாக நகர்ப்புற பகுதிகளிலும் அதனைச் சுற்றியுள்ள ஈரநிலங்கள் மற்றும் ஏரிகள் ஆக்கிரமிப்புகளாலும், வண்டல் மண் படிவுகளாலும் நீராதாரத்தை இழக்க வேண்டியுள்ளது. இந்த ஈரநிலங்களும், ஆறுகள், ஏரிகள், குளம், குட்டைகளும்தான் பல்வகையான உயிரின வாழ்க்கை சூழல் செயல்பாடுகளை மேற்கொள்கின்றன. குறிப்பாக, பல வகை உயிரினத் தொகுதிகளுக்கும், தாவரத் தொகுதிகளுக்கும் அதன் தண்ணீர்த் தேவையை பூர்த்தி செய்பவையாக உள்ளன. இத்தகைய நீர்நிலைகளை உரிய முறையில் பாதுாக்க தவறியதால்தான் தண்ணீரைத் தேடி வனத்தை விட்டு விலங்குகள் வெளியேறும் சூழல் உருவாகியுள்ளது.

குறிப்பாக வன விலங்குகள் தண்ணீர் தேடி நெடுஞ்சாலைகளில் வரும்போது வாகனங்களில் அடிபட்டு உயிரிழப்பது வாடிக்கையாக உள்ளது. இல்லையெனில், குடியிருப்பு பகுதிகளில் வசிக்கும் மனிதன் மற்றும் விலங்குகளால் வனவிலங்குகளுக்கு துன்புறுத்தலும், உயிரிழப்பும் ஏற்படுகிறது. குறிப்பாக, புலி, யானை, சிறுத்தை, மான்கள், மயில்கள், குரங்குகள், நரிகள் மற்றும் ஊர்வன வாகன விபத்தில் சிக்குவது வாடிக்கையாகி வருகிறது.

ஊருக்குள் நுழைந்து யானைகள் அட்டகாசம், வனப் பகுதியையொட்டிய கிராமங்களில் சிறுத்தை நடமாட்டம் என்ற செய்திகளை  எளிதில் கடந்து சென்றுவிடுகிறோம். ஆனால், சுற்றுச் சூழலுக்கும், இயற்கைக்கும் நேரிட்டுள்ள பேராபத்தே இதற்கெல்லாம் காரணம் என்பதை உணரவில்லை. வனத்தையே வசிப்பிடமாகக் கொண்ட விலங்குகள், ஊருக்குள் ஏன் வருகின்றன? என்ற கேள்வியை ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் தனுக்குள் எழுப்பி விடை காண வேண்டும். விலங்குகள் உண்மையில், காடுகளுக்குள் தான் இருக்கின்றன. மனிதர்கள்தான் காட்டைத் திருத்தி, கான்கிரீட் காடுகளாக மாற்றியுள்ளனர். காட்டின் பரப்பு சுருங்கிக்கொண்டே போகிறது. மற்றொருபுறம் விலங்குகள் வசிப்பிடத்தில் உணவும், தண்ணீரும் இல்லாத சூழலில், அவை என்னதான் செய்யும்?. உயிர்த் தேவைக்காக வனத்திலிருந்து வெளியே வந்துதானே தீரும். அவ்வாறு வெளியேறும் தருணங்களில்தான் உயிரிழப்பு தவிர்க்க முடியாமல் போகிறது. தண்ணீருக்கு வனவிலங்குகள் தங்களது உயிரை மாய்க்கும் கொடுமையை நிறுத்த வேண்டும் என்பது வனவிலங்கு ஆர்வலர்களின் தொடர் வலியுறுத்துலாக அமைந்துள்ளது.

தண்ணீரைத் தேடி வனவிலங்குகள் வனத்தை விட்டு வெளியேறாமல் தடுப்பதற்காக தமிழக அரசின் வனத்துறை சார்பில், 2018-19ஆம் ஆண்டில் 27 கசிவுநீர்க் குட்டைகள், 46 தடுப்பணைகள், 63 ஆயிரம் அகழிகள், 16 நீர்க்குட்டைகள் ரூ.7.47 கோடியில் அமைக்கப்பட்டிருப்பதாக மாநில அரசின் புள்ளி விவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. இதுமட்டுமல்லாது, வனங்களும், மக்கள் குடியிருப்புகளும் சந்திக்கும் பகுதிகளுக்கு அருகே வனப் பகுதியிலேயே தண்ணீர்த் தொட்டிகள் அமைத்து குடிநீர் லாரிகள் மூலம் கோடையில் தண்ணீர் நிரப்புவதாகவும் வனத்துறை கூறுகிறது.

இருப்பினும், ஆண்டுதோறும் தண்ணீர் தேடி வனத்தை விட்டு வெளியேறி உயிரிழக்கும் விலங்குகளின் எண்ணிக்கையும் அதிகரித்து வருவது கவலைக்குரியது. வனத்தின் ஆதாரமான விலங்குகளின் தாகம் தீர்க்கப்பட்டால் மட்டுமே வனம் காக்கப்படும். விலங்குகளின்றி வனமில்லை என்பதை அனைவரும் உணர வேண்டும். உலக தண்ணீர் தினத்தில் விலங்குகளுக்கான தண்ணீரையும் உறுதி செய்ய வேண்டியது அவசியமானது.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/ELEPHANT.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/wildlife-needs-water-too-3386217.html
3386183 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் குடியிருப்புகளான சென்னை ஏரிகள் Saturday, March 21, 2020 11:52 PM +0530
சென்னை மாநகரில் இருந்த 29 பெரிய ஏரிகள் அழிக்கப்பட்டு அதில் சுமார் 20 ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட குடியிருப்புகள் கட்டப்பட்டுள்ளது தெரியவந்துள்ளது.  இதில், அதிகபட்சமாக அம்பத்தூர் ஏரியை ஆக்கிரமித்து மட்டும் சுமார் 9 ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட குடியிருப்புகள் கட்டப்பட்டுள்ளன.

தமிழகத்தில் மற்ற நகரங்களைவிட மக்கள் தொகை அதிகமாகவும்,  நாளுக்கு நாள் வேகமாக வளர்ந்து வரும் நகரமாக சென்னை விளங்குகிறது. எந்த அளவுக்கு சென்னை வளர்ச்சி பெற்றிருக்கிறதோ, அதே அளவுக்கு சென்னையில் இருந்த நீர்நிலைகள் அழிக்கப்பட்டுள்ளன. 

இதன்படி,சென்னை மாநகர்ப் பகுதியில் கடந்த 1906 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, 474 நீர்நிலைகள் இருந்ததாக கூறப்படுகிறது. வளர்ச்சி என்ற பெயரில் தொடர்ச்சியாக ஏரிகள் ஒவ்வொன்றாக அழிக்கப்பட்டு குடியிருப்புகள்,  தொழிற்சாலைகள் கட்டப்படுகின்றன.

தற்போது சென்னை மாநகர்ப் பகுதியில் 40க்கும் குறைவான நீர்நிலைகளே எஞ்சி உள்ளன. இதில் குறிப்பாக நுங்கம்பாக்கம் ஏரி, தேனாம்பேட்டை ஏரி, வியாசர்பாடி ஏரி, முகப்பேர் ஏரி, திருவேற்காடு ஏரி,  ஓட்டேரி, மேடவாக்கம் ஏரி, பள்ளிக்கரணை ஏரி,  போரூர் ஏரி, கொளத்தூர் ஏரி,  வேளச்சேரி ஏரி, பெரும்பாக்கம் ஏரி, வில்லிவாக்கம் ஏரி, சேத்துப்பட்டு ஏரி,  மாம்பலம் ஏரி, கோடம்பாக்கம் டேங்க் ஏரி,  விருகம்பாக்கம் ஏரி,  கோயம்பேடு சுழல் ஏரி, அம்பத்தூர் ஏரி, கொரட்டூர் ஏரி என சென்னை மாநரில் இருந்த பல ஏரிகள் அழிக்கப்பட்டும், ஆக்கிரமிக்கப்பட்டும் உள்ளன.

இதில், அதிகபட்சமாக அம்பத்தூர் ஏரியை ஆக்கிரமித்து 9 ஆயிரத்துக்கு மேற்பட்ட குடியிருப்புகளும்,  வேளச்சேரி ஏரியை ஆக்கிரமித்து 1,250  குடியிருப்புகளும், அயனம்பாக்கம் ஏரியை ஆக்கிரமித்து 2,500  குடியிருப்புகளும், கோட்டூர் ஏரியை ஆக்கிரமித்து 900 குடியிருப்புகளும் என மொத்தம் 29 ஏரிகளை ஆக்கிரமித்து சுமார் 20 ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட குடியிருப்புகள் கட்டப்பட்டுள்ளது தெரியவந்துள்ளது.

இதுகுறித்து சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்கள் கூறுகையில், 'சென்னையில் முகப்பேர்  ஏரித் திட்டம் என்ற பெயரில் அரசே ஏரியை அழித்து குடியிருப்புகளைக் கட்ட அனுமதி அளித்தது. அதேபோல், விருகம்பாக்கம் ஏரியை ஆக்கிரமித்து தமிழ்நாடு அரசு உயர் அலுவலர்கள் குடியிருப்பு, கோயம்பேடு சூழல் ஏரியை ஆக்கிரமித்து பேருந்து நிலையம், சந்தை,  நுங்கம்பாக்கம் ஏரியை ஆக்கிரமித்து வள்ளுவர்கோட்டம் ஆகியவை கட்டப்பட்டுள்ளன.

இதில், தற்போது பெரும் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகி வருவது அம்பத்தூர் ஏரியாகும். கடந்த 50  ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சுமார் 650 ஏக்கர் பரப்பளவில் காணப்பட்ட இந்த ஏரியை நம்பி 915 ஹெக்டேர் நிலத்தில் விவசாயம் செய்யப்பட்டு வந்தது. தனியார் மற்றும் தமிழ்நாடு வீட்டுவசதி வாரியக் குடியிருப்புத் திட்டத்துக்காக ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு 400 ஏக்கராக சுருங்கி உள்ளது.

சென்னைக்குள் இருக்கும் பல ஏரிகளுக்கு இடையிலான வரத்து கால்வாய் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு கட்டடங்கள் கட்டப்பட்டுள்ளதால், ஒரு ஏரிக்கும் மற்றொரு ஏரிக்குமான தொடர்பு முற்றிலும் துண்டிக்கப்பட்டுள்ளதும் ஏரிகள் அழிவுக்கான முக்கியக் காரணமாக உள்ளது.

தற்போது, நீர்நிலைளை தூர்வாரும் பணியில் அரசு தீவிரம் காட்டி வருகிறது. அதேவேளையில் ஏரிகளுக்கு இடையிலான கால்வாய்களை மீட்கும் பணியை மேற்கொள்ள வேண்டும். சில இடங்களில் வறண்டு காணப்படும் ஏரிகளை வீட்டுமனைகளாக மாற்றும் வகையில் நிலத்தின் வகைப்பாடை அரசு மாற்றி வருகிறது. இதுபோன்ற நடவடிக்கைகள் அரசு கைவிட வேண்டும் என்றனர்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/chennai.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/chennai-lakes-are-now-residential-areas-3386183.html
3386201 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் கழிவுநீா், ஆக்கிரமிப்பு: வற்றாத வராக நதியின் புனிதம் காக்கப்படுமா? எஸ்.பாண்டி Saturday, March 21, 2020 11:51 PM +0530
தேனி மாவட்டம், பெரியகுளம் நகரின் மத்தியில் ஓடும் வராக நதியில் சாக்கடை கழிவு நீா் கலப்பதை தடுத்தும், ஆக்கிரமிப்புகளை அகற்றியும் அதன் புனிதத்தைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என இந்தப் பகுதி மக்கள் எதிா்பாா்க்கின்றனா்.

மேற்குத்தொடா்ச்சி மலை அடிவாரத்தில் இயற்கை எழில் சூழ்ந்த பெரியகுளம் நகரின் அழகிற்கு முக்கிய காரணமாக விளங்குவது வராக நதி. இந்த நதி அகமலைப் பகுதியில் உற்பத்தியாகி சோத்துப்பாறை அணையில் கலந்து, அங்கிருந்து மாந்தோப்புகளின் வழியாக பெரியகுளம் நகரின் நடுவில் செல்கிறது. பெரியகுளம் நகரை வடகரை மற்றும் தென்கரை என இரு பிரிவாக வராக நதி பிரிக்கிறது. அதன் பின் வடுகபட்டி, மேல்மங்கலம்,  ஜெயமங்கலம் வழியாகச் சென்று குள்ளப்புரம் என்ற இடத்தில் வைகையாற்றில் கலக்கிறது. இதன் மொத்த நீளம் 40 கி.மீ.

பெரியகுளம், தென்கரை, தாமரைக்குளம், வடுகபட்டி பேரூராட்சிகள் மற்றும் எ.புதுப்பட்டி, மேல்மங்கலம், ஜெயமங்கலம் மற்றும் குள்ளப்புரம் ஊராட்சியிலுள்ள ஒரு லட்சம் மக்களுக்கு வராக நதியே குடிநீா் ஆதாரம். அதோடு மட்டுமல்லாமல் பாப்பையம்பட்டி, பெரியகுளம், தாமரைக்குளம் கண்மாய்கள் உள்பட 35 கண்மாய்கள் இதன் மூலம் நிரம்பி, 1000 ஏக்கருக்கு மேற்பட்ட விவசாய நிலங்கள் பாசன வசதி பெறுகின்றன.

மாசடைந்த புனித நதி: வராக நதி, அகமலையில் இருந்து பெரியகுளம் பாலசுப்பிரமணியா் கோயில் வரை தூய்மையான நதியாக ஓடி வருகிறது. அதன் பின்னா் பாலசுப்பிரமணியா் கோயிலில் காரியங்கள் செய்பவா்கள் வீசும் பொருள்கள் மற்றும் துணிகள் தேங்கி அசுத்தமடைகிறது. அதன்பின், கீழவடகரை ஊராட்சிக்கு உள்பட்ட அழகா்சாமிபுரம், பெரியகுளம் நகராட்சி, மேல்மங்கலம், வடுகபட்டி, ஜெயமங்கலம் ஆகிய ஊா்களின் கழிவுநீா் கலந்து மாசடைந்து, குள்ளப்புரம் அருகே வைகையாற்றில் கலக்கிறது. இதனை தடுக்க நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என சுற்றுச்சூழல் ஆா்வலா்கள் கோரிக்கை விடுத்து வருகின்றனா். ஆனால் அரசு இதுவரை எவ்வித நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை.

ஆக்கிரமிப்பால் சுருங்கும் நதி: சோத்துப்பாறை அணையிலிருந்து குள்ளப்புரம் வரை செல்லும் வராக நதியில் பெரியகுளம் அருகே அத்திமுருகில் இருந்து பெரியகுளம் பாலசுப்பிரமணியா் கோயில் வரை ஆற்றின் இரு புறங்களிலும் மா மரங்களை நட்டு வைத்துள்ளனா். அதன் பின் தென்கரை காவல் நிலையத்தில் இருந்து பங்களாப்பட்டி வரை ஆற்றின் இரு புறங்களிலும் கடைகள் மற்றும் வீடுகளைக் கட்டியுள்ளனா். அங்கிருந்து ஆரம்பித்து குள்ளப்புரம் வரை ஆற்றின் ஓரத்தில் மரங்களை நட்டு ஆக்கிரமிப்பு செய்துள்ளனா். இதனால் ஆற்றின் அகலம் குறைந்து சுருங்கி வருகிறது. ஆக்கிரமிப்பால் மழைக் காலங்களில் அதிகப்படியாக வரும் வெள்ளநீா் ஆக்கிரமித்து கட்டியுள்ள வீடுகளுக்குள் புகுந்து சேதத்தை ஏற்படுத்திவிடுகிறது. ஆனால் ஆக்கிரமிப்புகளை அகற்ற பொதுப்பணித்துறை,  நகராட்சி, ஊராட்சி நிா்வாகங்கள் இதுவரை எவ்வித நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை.


வராக நதி - பெயா்க் காரணம்

கடந்த 1000 ஆண்டுகளுக்கு முன் மேற்குத்தொடா்ச்சி மலையில் பன்றிகள் மேய்ச்சலுக்குச் சென்றபோது, அவை தண்ணீா் இல்லாமல் தவித்தனவாம். அப்போது விஷ்ணு வராக உருவில் வந்து மலையை தோண்டியபோது தண்ணீா் வந்ததாம். இந்த தண்ணீா் மூலம் பன்றிகளின் தாகம் தணிந்ததாம். இதனால் வராக நதி என பெயா்க் காரணம் உருவானதாக பெரியோா்கள் கூறுகின்றனா்.

பொதுவாக ஆற்றின் ஓரங்களில் மருதங்கள் அதிகளவு காணப்படுவது வழக்கம். இந்த மருத மரங்கள் மண் அரிப்பைத் தடுத்துக் கரையை பலப்படுத்தும். பெரியகுளம் பாலசுப்பிரமணியா் கோயில் படித்துறையில் இரண்டு மருத மரங்கள் ஆற்றில் வலது மற்றும் இடது கரையில் நேருக்கு நேராக உள்ளன. இவை ஆண் மற்றும் பெண் மருத மரங்கள். இந்த இரண்டு மரங்கள் சந்திக்கும் இடத்தின் கீழே குளித்தால் பிள்ளைப்பேறு கிடைக்கும் என்ற இன்றவும் நம்பப்படுகிறது. அதனால் இன்றளவும் ஏராளமானோா் மரங்களின் கீழ் குளித்து பாலசுப்பிரமணியரை வணங்கி வருகின்றனா். காசியில் இது போன்று இருப்பதாகவும் அதற்கு அடுத்தாற்போல் வராக நதியில் தான் இருப்பதாக பெரியோா்கள் தெரிவிக்கின்றனா்.

இத்தனை பெருமைகளையும் கொண்ட வராக நதி, இப்போது பெரும்பாலான தருணங்களில் கழிவு நீரோடையாக உருமாறுவதிலிருந்து காப்பாற்றப்பட வேண்டும் என்பதுதான் அனைவருடைய எதிர்பார்ப்பும்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/pkmvaraha4.jpg பெரியகுளம், பங்களாப்பட்டி அருகே மழைக் காலங்களில் வராக நதியில் செல்லும் காட்டாற்று வெள்ளம். https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/varaha-river-periyakulam-3386201.html
3386200 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் ஆண்டிபட்டி குடிநீா், பாசனத்திற்கு மாற்றுத்திட்டம் எப்போது? எம்.சரவணகுமாா் Saturday, March 21, 2020 11:44 PM +0530  

தேனி மாவட்டம் ஆண்டிபட்டி வட்டத்தில் கண்மாய், குளங்கள் வறண்டு காணப்படுவதாலும் நிலத்தடி நீா்மட்டம் அதலபாதாளத்திற்குச் சென்று விட்டதாலும் கடும் குடிநீா் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டு வருவதால் இந்தப் பகுதிக்கு மாற்றுத் திட்டத்தின் மூலம் தண்ணீா் கொண்டு வர மக்கள் தொடா்ந்து கோரிக்கை விடுத்து வருகின்றனா்.

ஆண்டிபட்டி ஒன்றியம் மற்றும் கடமலை - மயிலை ஒன்றியத்தில் 48 கிராம ஊராட்சிகள் உள்ளன. இதில் 300-க்கும் மேற்பட்ட கிராமங்களில் ஒரு லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட மக்கள் வசித்து வருகின்றனா். மேற்குத் தொடா்ச்சி மலை அடிவாரத்தில் உள்ள இந்தப் பகுதி மக்கள் பெரும்பாலானோா் விவசாயம் மற்றும் அதனைச் சாா்ந்த கால்நடை வளா்ப்புத் தொழிலில் ஈடுபட்டு வருகின்றனா். இப்பகுதியின் முக்கிய நீா் ஆதாரமாக மூல வைகை ஆறு இருந்து வருகிறது. இப்பகுதி மக்களின் குடிநீா் தேவைக்காக மூல வைகை ஆற்றில் வாலிப்பாறை முதல் வைகை அணை வரை ஆற்றில் 100-க்கும் மேற்பட்ட ஆழ்துளைக் கிணறுகள் அமைத்து குடிநீா் வழங்கப்பட்டு வருகிறது.
இங்கு பஞ்சம்தாங்கி, சாந்தநேரி, பெரியகுளம், தெப்பம்பட்டி, பிச்சம்பட்டி,  ஆசாரிபட்டி, ஜம்புலிப்புத்தூா், கோவில்பட்டி உள்ளிட்ட 50-க்கும் மேற்பட்ட கண்மாய்கள் 200-க்கும் மேற்பட்ட குளங்கள், ஊருணிகள் அமைந்துள்ளன.
இதில் ஒட்டணை, பெரியகுளம், பஞ்சம்தாங்கி உள்ளிட்ட கண்மாய்களுக்கு மூல வைகை ஆற்றில் இருந்து வாய்க்கால்கள் மூலம் நீா் எடுத்து வரப்படுகிறது. மற்ற கண்மாய்களுக்கு மேகமலை அருவி, வேலப்பா் கோயில் ஓடை மற்றும் மேற்குத் தொடா்ச்சி மலையிலிருந்து வரும் நீா்வரத்து ஓடைகள் மூலம் தண்ணீா் வரும். இந்தத் தண்ணீா் அந்தப் பகுதியில் நிலத்தடி நீா்மட்டம் உயருவதற்குப் பெரும் பங்கு வகித்து வந்தது. 

இப்பகுதியில் பல ஆண்டுகளாக போதிய மழை இல்லாத காரணத்தால் கடும் வறட்சி நிலவி வந்தது.

இந்த கண்மாய்களுக்கு வைகை ஆற்றில் இருந்து நீா்கொண்டு வரும் வகையில் எம்.ஜி.ஆா். ஆட்சிக் காலத்தில் 1982 ஆம் ஆண்டு திப்பரவு அணைத் திட்டம் கொண்டு வரப்பட்டது. ஆனால் இந்த திட்டம் பல்வேறு காரணங்களினால் இன்று வரை நிறைவேற்றப்படவில்லை. மேலும் தற்போது இங்குள்ள பெரும்பாலான ஒடைகள், கண்மாய்கள் ஆக்கிரமிப்பின் காரணமாக நீா் வரத்து இன்றி வறண்டு காணப்படுகின்றன.

இதன் காரணமாக இப்பகுதியில் நிலத்தடி நீா்மட்டம் 800 அடிக்கும் கீழ் சென்று விட்டது. மூல வைகை ஆற்றிலும் நீா்வரத்து இல்லாத நிலையில் ஆற்றில் இருந்து ஆழ்துளைக் கிணறுகள் மூலம் எடுக்கப்படும் நீரும் கிடைக்காததால் கடும் குடிநீா் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டு பொதுமக்கள் மிகவும் அவதியுற்று வருகின்றனா்.

மாற்றுத் திட்டம் கொண்டு வரப்படுமா?: இப்பகுதியில் ஏற்பட்டுள்ள குடிநீா் பற்றாக்குறையை நீக்க கம்பம் பகுதியில் செல்லும் முல்லைப் பெரியாறு ஆற்றில் இருந்து ராட்சத குழாய் மூலம் ஆண்டிபட்டி சுற்றுவட்டாரப் பகுதி கண்மாய்களுக்கு தண்ணீா் கொண்டு வர வேண்டும் என்றும் கடமலை மயிலை ஒன்றியத்தில் மூல வைகை ஆற்றில் வருசநாடு மயிலாடும்பாறை, கடமலைக்குண்டு, கண்டமனூா் உள்ளிட்ட பகுதிகளில் தடுப்பணைகள் அமைக்க வேண்டும் என்றும் விவசாயிகள் தொடா்ந்து கோரிக்கை விடுத்து வருகின்றனா்.

இதுகுறித்து அப்பகுதி விவசாயிகள் கூறியதாவது:

திப்பரவு அணைத் திட்டம் தற்போது நிறைவேற்ற வாய்ப்பில்லை என்பதால் அத்திட்டத்திற்கு மாற்றாக புதிய பாசனத்திட்டமாக கம்பம் பகுதியில் முல்லைப்பெரியாறு ஆற்றில் இருந்து ராட்சத குழாய் மூலம் ஆண்டிபட்டி சுற்றுவட்டாரப் பகுதி கண்மாய்களுக்கு தண்ணீா் கொண்டு வரமுடியும் என்பதைத் தனியாா் பொறியாளா்களின் உதவியுடன் ஆய்வு நடத்தியுள்ளோம். இந்த திட்டத்திற்கு 47 கிலோ மீட்டா் தூரம் குழாய்கள் அமைக்க வேண்டும். இதற்கான செலவு 100 கோடிக்குள் வரும் என்பதையும் பொறியாளா் உதவியுடன் அறிக்கை தயாரித்து தமிழக அரசிடம் பலமுறை மனுவாக அளித்துள்ளோம்.

மேலும் கடந்த ஆண்டு நடைபெற்ற ஆண்டிபட்டி இடைத்தோ்தலின்போது தமிழக முதல்வா் மற்றும் துணை முதல்வரிடம் மனு அளித்தோம். அதன்படி இத்திட்டம் விரைவில் கொண்டு வரப்படும் என முதல்வரும் அறிவித்திருந்தாா். ஆனால் இன்றுவரை இத்திட்டம் நிறைவேற்றப்படவில்லை. இந்த திட்டத்தினை விரைந்து செயல்படுத்தினால் ஆண்டிபட்டியில் உள்ள அனைத்து கண்மாய்களும் பாசன வசதி பெறும். நிலத்தடி நீா்மட்டம் உயா்ந்து குடிநீா் பற்றாக்குறையும் நீங்கும் என்று தெரிவித்தனா்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/andjampuliputhur_kanmaai.jpg ஆண்டிபட்டி அருகே நீா்வரத்து இன்றி வறண்டு காணப்படும் ஜம்புலிபுத்தூா் கண்மாய். https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/groundwater-level-aandipatti-irrigation-project-3386200.html
3386203 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் மணல் திருட்டால் மழைநீா் மடைமாற்றம்: 14 ஆண்டுகளாகப் பயனின்றி ராமகிரி தடுப்பணை! ஆ.நங்கையாா்மணி Saturday, March 21, 2020 11:38 PM +0530  

மணல் திருட்டு,  நீா் வழிப் பாதை பராமரிப்பு இல்லாத காரணங்களால் குஜிலியம்பாறை அருகே 25 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கட்டப்பட்ட ராமகிரி தடுப்பணை 14 ஆண்டுகளாகத் தண்ணீரின்றி வறண்டு கிடப்பதாக விவசாயிகள் குற்றம் சாட்டுகின்றனா்.

திண்டுக்கல் மாவட்டத்திலுள்ள 14 வட்டாரங்களில், வடமதுரை,  குஜிலியம்பாறை, வேடசந்தூா் ஆகிய 3 வட்டாரங்களில் நிலத்தடி நீா்மட்டம் மிகக் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளதாக பொதுப்பணித்துறையின் நில நீா் வள மையம் சுட்டிக் காட்டியுள்ளது. புவியியல் ரீதியாக வானம் பாா்த்த பூமியாக உள்ள இந்த வட்டாரங்களில், மழை மட்டுமே நீராதாரமாக அமைந்துள்ளது. கொடகனாறு, சந்தனவா்த்தினி என 2 ஆறுகள் இருந்தும், அவற்றில் கடந்த பல ஆண்டுகளாகத் தண்ணீரைப் பாா்க்க முடியாத நிலை உள்ளது.

இதனிடையே, குளங்கள் தூா்வாருதல், புதிய தடுப்பணை கட்டுதல் என அரசு சாா்பில் நிலத்தடி நீராதாரத்தை பாதுகாப்பதற்காக பல்வேறு திட்டப் பணிகள் நிறைவேற்றப்பட்டு வருகின்றன. ஆனால், கடந்த 25 ஆண்டுகளுக்கு முன்னா் குஜிலியம்பாறை அடுத்துள்ள ராமகிரி கிராமத்திற்கு தெற்கு பகுதியில் பொதுப்பணித்துறை மூலம் கட்டப்பட்ட சுமாா் 15 அடி உயரம் கொண்ட தடுப்பணை பராமரிப்பு இல்லாமலும், நீா் வழித் தடங்கள் மாற்றப்பட்டதால் பயனற்ற நிலையிலும் இருந்து வருகிறது. தொப்பைய சுவாமி மலைப் பகுதியிலிருந்து வரும் மழை நீரை சேமிப்பதற்காக இந்த அணை கட்டப்பட்டுள்ளது. உபரி நீா் மட்டுமே வெளியேறும் வகையில் தலை மதகு அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

அதன் மூலம் ராமகிரி,  குஜிலியம்பாறை,  ஆா்.கோம்பை, போ்நாயக்கன்பட்டி,  ஆணைக்கவுண்டன்பட்டி, புளியம்பட்டி, தளிப்பட்டி, வடுகம்பாடி,  ஆா். புதுக்கோட்டை, உல்லியக்கோட்டை உள்ளிட்ட 40க்கும் மேற்பட்ட கிராமங்கள் மட்டமின்றி 25 கி.மீட்டா் தொலைவில் கரூா் மாவட்டத்தில் உள்ள வெள்ளியணை பகுதி வரையிலும் நிலத்தடி நீா் உயா்வதற்கு காரணமாக இருந்துள்ளது. ஆனால், கடந்த சில ஆண்டுகளாக போதிய பராமரிப்பு இல்லாமலும், தடுப்பணைக்கு வரும் நீா்வரத்து ஓடைகளில் நடைபெற்ற மணல் திருட்டினால் நீா் வழிப்பாதை மாற்றப்பட்டதாலும் தொலைநோக்குடன் செயல்படுத்தப்பட்ட இத்திட்டம் வீணாகிவிட்டதாக ராமகிரி பகுதியைச் சோ்ந்த பொதுமக்கள் கூறுகின்றனா்.

இதுதொடா்பாக துள்ளுப்பட்டி தோப்பு கிராமத்தைச் சோ்ந்த ஆ.முனியாண்டி கூறியதாவது:

ராமகிரி தடுப்பணையில் தண்ணீா் தேங்கி 14 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகிவிட்டது. இதனால், ராமகிரி, ஆா்.புதுக்கோட்டை, வடுகம்பாடி உள்ளிட்ட சுற்றுப்புற கிராமங்களில் நிலத்தடி நீா்மட்டம் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. இதனால், விவசாயப் பூமியாக இருந்த இந்த பகுதி தரிசு நிலங்களாக மாறி வருகிறது.

நீா்வழிப் பாதை மாற்றப்பட்டுள்ளதால், ராமகிரிக்கு தெற்கே சுமாா் 3 கி.மீட்டா் தொலைவிலுள்ள சங்கன்குளம் வழியாக மழை நீா் வெளியேறிவிடுகிறது. ராமகிரி தடுப்பணை ஒரு முறை நிரம்பினால், 8 ஆண்டுகள் வரையிலும் சுற்றுப்புற பகுதிகளின் நிலத்தடி நீராதாரம் பாதுகாப்பான நிலையில் இருக்கும் என்றாா். 
புத்துயிர் பெறுமா, ராமகிரி தடுப்பணை?

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/dgl_ramagiri_dam.jpg குஜிலியம்பாறை அடுத்துள்ள ராமகிரி தடுப்பணை. https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/ramagiri-check-dam-are-not-using-for-14-years-3386203.html
3386204 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் உயரத்தைக் கூட்டாததால் நீர் குறையும் கோணலாறு நீர்த்தேக்கம் ஆ.நங்கையாா்மணி Saturday, March 21, 2020 11:35 PM +0530
கொடைக்கானல் மேல்மலை கிராமமான கவுஞ்சி அருகே ஆங்கிலேயா்கள் ஆட்சிக்கு முன்பே பழங்குடியின மக்கள் உருவாக்கிய கோணலாறு நீா்த் தேக்கத்தின் நீா்ப்பிடிப்புப் பகுதியின் உயரத்தை அதிகரிக்க உரிய நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என எதிா்பாா்ப்பு எழுந்துள்ளது.

திண்டுக்கல் மாவட்டத்தின் பெரும்பாலான பகுதி வானம் பாா்த்த பூமியாகவே இருந்து வருகிறது. கொடைக்கானல் மலைப் பகுதியில் பெய்யும் மழை, பழனி மற்றும் ஆத்தூா் வட்டத்தின் சில பகுதிகளில் மட்டுமே நன்செய் விவசாயத்திற்கு கை கொடுத்து வருகிறது.

அதேபோல், கொடைக்கானல் மேல்மலைப் பகுதியில் தேங்கும் மழைநீரைச் சேமித்துப் பயன்படுத்துவதற்கான வசதி இல்லாத காரணத்தால், கவுஞ்சி கிராமத்தில் நீராதாரம் கடந்த சில ஆண்டுகளாகத் தொடா்ந்து பாதிக்கப்பட்டு வருவதாக விவசாயிகள் மத்தியில் குற்றச்சாட்டு எழுந்துள்ளது.

கொடைக்கானல் மேல்மலை கிராமங்களில் ஒன்றான கவுஞ்சியில் அருகே  5 கி.மீ. சதுர பரப்பரளவில் கோணலாறு நீா்த்தேக்கம் அமைந்துள்ளது. இப்பகுதியின் பூா்வகுடிகளான மலைவாழ் மக்கள், ஆங்கிலேயா் ஆட்சி காலத்திற்கு முன்னதாகவே மண் தடுப்பு அமைத்து கோணலாறு நீா்த்தேக்கத்தை உருவாக்கியுள்ளனா்.

சுமாா் 4 ஆயிரம் மக்கள் வசித்து வரும் கவுஞ்சி மலைக்கிராமத்தின் குடிநீா் தேவை மட்டுமின்றி, 2 ஆயிரம் ஏக்கரில் சாகுபடி செய்யப்படும் பூண்டு, உருளைக்கிழங்கு, முட்டைகோஸ், கேரட் உள்ளிட்ட மலைப் பயிா்களுக்கான நீராதாரமாகவும் கோணலாறு நீா்த்தேக்கம் அமைந்துள்ளது.

இதுதொடா்பாக கவுஞ்சியைச் சோ்ந்த பாலகிருஷ்ணன் கூறுகையில், பல தலைமுறைகளுக்கு முன்பு உருவாக்கப்பட்ட கோணலாறு நீா்த்தேக்கத்தில்,  கடந்த 40 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஒரு மீட்டா் உயரத்திற்கு கான்கிரீட் தடுப்பு மற்றும் ஷட்டா் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

ஆனால் தொடா் பராமரிப்பு இல்லாத காரணத்தால், தற்போது கான்கிரீட் தடுப்புகள் முழுமையாக சேதமடைந்துவிட்டதோடு, குறைவான உயரம் என்பதால் கூடுதலான தண்ணீரைச் சேமிப்பதற்கும் வாய்ப்பில்லாமல் போய்விட்டது. கவுஞ்சி மக்களின் தொடா் கோரிக்கையினை ஏற்று, சிதிலமடைந்த நிலையில் உள்ள கோணலாறு நீா்த்தேக்கத்தினை புனரமைப்பு செய்வதற்காக கடந்த 2008-09 ஆம் ஆண்டு ரூ.84 லட்சம் நிதி ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டது. அதன் மூலம் ஆரம்பகட்டப் பணிகளை தொடங்கிய பொதுப்பணித்துறையினா் அதனைத் தொடா்ந்து நடத்தவில்லை. இதனால்,  தற்போது விவசாயத்திற்கு மட்டுமின்றி குடிநீருக்கும் கவுஞ்சி மக்களுக்கு சிக்கல் ஏற்பட்டுள்ளது என்றாா்.

இதுதொடா்பாக பாரதிய கிசான் சங்கத்தின் மாநிலச் செயலா் வி.அசோகன் கூறியதாவது:

கோணலாறு நீா்த்தேகத்தில் 2 மலைகள் சேரும் இடத்தில் (கூமாட்சி) உள்ள கரையை பலப்படுத்தி உயரமான தடுப்பு அமைப்பதோடு, நீா்ப்பிடிப்பு பகுதியை ஆழப்படுத்தினால் கொள்ளளவை அதிகரிக்க முடியும். ஆனால், வனப் பகுதிக்குள் கோணலாறு நீா்ப்பிடிப்பு பகுதி அமைந்துள்ள நிலையில், வனச் சரணாலயம், புலிகள் காப்பகம் போன்ற நெருக்கடிகள் காரணமாக பெரும் சிக்கல் எழுந்துள்ளது. இதற்கு தீா்வு காணும் வகையில், கோணலாறு நீா்பிடிப்பு பகுதி மற்றும் நீா் வழிப் பாதையை வருவாய்த்துறையிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு, அதற்கு ஈடாக வருவாய் நிலத்தை வனத்துறையிடம் வழங்க வேண்டும் என கோரிக்கை வைக்கப்பட்டுள்ளது.

கோணலாறு நீா்ப்பிடிப்பு பகுதியின் உயரத்தை மேலும் அதிகரித்தால், கவுஞ்சி மட்டுமின்றி, தற்போது குடிநீா் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டுள்ள மன்னவனூா்,  பூண்டி, கும்பூா் ஆகிய பகுதிகளுக்கும் தண்ணீா் வழங்க முடியும். பூண்டி கிராமத்திலுள்ள 500 ஏக்கா் விவசாய நிலங்களும் பயன்பெறக் கூடிய சூழல் ஏற்படும் என்றாா். 

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/dgl__konalaru.jpg கோணலாறு நீா்த்தேக்கம். https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/konalar-dam-3386204.html
3386216 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் பெருகும் சுண்ணாம்புக் கல் சுரங்கங்களால் அருகிவரும் நிலத்தடி நீர் சி. சண்முகவேல் Saturday, March 21, 2020 11:30 PM +0530
அரியலூரில் பெருகி வரும் சுண்ணாம்புக் கல் சுரங்கங்களினால் நிலத்தடி நீர் குறையும் அபாயம் ஏற்பட்டுள்ளது. இதனால் மக்கள் அச்சத்துடன் வாழ்ந்து வருகின்றனர்.

மாமன்னர் ராஜேந்திர சோழனின் தலைநகராக இருந்த கங்கைகொண்ட சோழபுரத்தை உள்ளடக்கியது அரியலூர் மாவட்டம். மாவட்டத்தில் திருமானூர், தா.பழூர், ஜெயங்கொண்டம் உள்ளிட்ட பகுதிகள் டெல்டா பகுதியாகவும், அரியலூர், செந்துறை, ஆண்டிமடம் உள்ளிட்ட பகுதிகள் வறட்சி பகுதியாகவும் உள்ளன.

இம்மாவட்டம் பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கடலாக இருந்து நிலப்பரப்பாக மாறியதால் கனிம வளம் பெற்றுள்ள பூமியாகும். கால்சியம், இரும்பு, அலுமினியம், வேதிப்பொருள், கலவையான கடல் அடிவண்டல் இன்று சுண்ணாம்புக் கல் ஜிப்சம், நாடியூல்ஸ் என்ற படிகவகை பாறையும், அதனிடையில் பாசில் என்ற தொல்லுயிரிகளும் நிறைந்த மாவட்டமாகும். அரியலூர் பகுதியில் சுமார் 60 கோடி டன் சுண்ணாம்பு படிவு, 1 கோடி ஜிப்சம் படிவு இருப்பதால் இந்த மாவட்டத்தில் அதிக அளவில் சிமெண்ட் ஆலைகள் உருவாகியுள்ளன.

ஒருகாலத்தில் கொத்தமல்லிக்குப் பெயர்போன மாவட்டமான அரியலூர் அது மறைந்து  தற்போது சிமென்ட் நகரமாக மாறியுள்ளது. கனிமங்கள் அதிகமாக உள்ளதால் சிமெண்ட் ஆலை நிறுவனங்கள் இங்குள்ள விவசாயிகளிடம் நிலத்தைக் குறைந்த விலைக்கு வாங்கி, அதில் கனிமங்களை எடுத்து வருகின்றனர். கிட்டத்தட்ட 3 ஆயிரம் ஹெக்டர் வரை கனிம சுரங்கங்களாக உள்ளன. கொத்தமல்லி சாகுபடியே இல்லாமல் போனது.

தண்ணீர் பற்றாக்குறை

இந்த சுண்ணாம்புக் கல் சுரங்கத்தினாலும், சிமெண்ட் ஆலைகளாலும் இன்று அரியலூர் நகரம் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. சுண்ணாம்புக் கல் சுரங்கங்களால் தண்ணீர் பற்றாக்குறையும் ஏற்பட்டுள்ளது. சிமெண்ட் ஆலைகளால் அதில் வரும் மாசு கலந்த தூசியினால் பலர் நோய்வாய்ப்பட்டு உயிரிழந்துள்ளனர். மேலும் பாதிக்கப்பட்டு வருகின்றனர். கனரக வாகனங்களால் சாலை விபத்தும் அதிகம். இதை உணர்ந்த அரியலூர் மக்கள், தற்போது பல்வேறு போராட்டங்களை நடத்தி வருகின்றனர்.

இது குறித்து உண்மை கண்டறியும் குழுவின் தலைவரும், தமிழக மக்கள் முன்னணி தலைவருமான அரங்க. குணசேகரன் கூறுகையில், 

"கனிம வளக் கொள்ளையில் முதல் பலியானது அரியலூர் மாவட்டம்தான். மீத்தேன், நியூட்ரினோ, கெயில், ஷெல்கேஸ் போன்ற திட்டத்துக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து மக்கள் வீதியில் வந்து போராட்டம் நடத்துகிறார்கள். ஆனால் இதற்கு முன்பே 1990-களிலிருந்து மிகப் பெரிய கனிமவள கொள்ளை அடிக்கப்பட்டதும் இம்மாவட்டத்தில்தான்.

ஆனால் அரசியல் கட்சிகளும் அதிகாரிகளும் வாய்மூடி இருக்க என்ன காரணம் என்று தெரியவில்லை. தற்போது அரசு சிமெண்ட் ஆலைகளால் ஆண்டிற்கு ஐந்து லட்சம் டன் சிமெண்ட் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. நாள்தோறும் இங்குள்ள 11 ஆயிரம் லிட்டர் தண்ணீரை எடுத்துக் கொண்டிருக்கின்றனர்.

ஆலையை விரிவுபடுத்தப் போவதாகவும் சொல்கிறார்கள். இன்னும் எத்தனை லட்சம் லிட்டர் தண்ணீர் எடுப்பார்கள் என்று தெரியவில்லை. கோடைக்காலம் வந்தால் இங்கு தண்ணீர் பிரச்னை தலைவிரித்தாடுகிறது. இம்மாவட்டத்தில் பத்துக்கும் மேற்பட்ட சிமெண்ட் ஆலைகளும், 166-க்கும் மேற்பட்ட சுண்ணாம்பு சுரங்கங்களும் இருக்கின்றன. அப்படியெனில் ஆண்டிற்கு எத்தனை லட்சம் டன் மண்ணை வெட்டுவார்கள். எவ்வளவு தண்ணீரை உறிஞ்சுவார்கள், இப்படி எடுத்தால் என்ன ஆகும் இந்த மாவட்டம்?

நாங்கள் குழுவாக ஆலத்தியூர், ஆதனகுறிச்சி, மணக்குடையான், துளார், பெரியாகுறிச்சி என்று ஐந்து பஞ்சாயத்துகளில் இருபதுக்கும் மேற்பட்ட கிராமங்களில் சென்று கள ஆய்வு செய்தோம். ராம்கோ, சங்கர், இந்தியா சிமெண்ட் போன்ற தனியார் சிமெண்ட் ஆலைகள் இங்குள்ள விவசாயிகளிடம் குறைந்த விலையில் விவசாய நிலங்களைக் கையகப்படுத்தின.

அப்போது, இந்த மாவட்ட மக்களிடம் நிலம் கொடுத்தவர்களுக்கு வேலைவாய்ப்பு, மருத்துவமனை, இப்பகுதியில் பள்ளி மற்றும் கல்லூரிகள் கட்டித் தருகிறோம், குடிநீர் வசதி, தடையற்ற மின்சாரம் கொடுக்கிறோம் என்று வாக்குறுதி கொடுத்தார்கள். அந்த வாக்குறுதிகள் எதையும் செய்யவில்லை. அதுமட்டுமில்லாமல், இங்குள்ள ஒவ்வொரு சுண்ணாம்பு சுரங்கத்தையும் 200 அடி முதல் 300 அடி வரை தோண்டியுள்ளார்கள். இதில் காலாவதியான சுரங்கங்கள் மூடப்படாமலே உள்ளன.

நான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சேலம், திருச்சி, நகரத்தை மையப்படுத்தி லேசான நிலநடுக்கம் உணரப்பட்டது. இது அரியலூரை மையப்படுத்தி வந்ததாக ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர். இருந்தபோதிலும் தனியார் சிமெண்ட் ஆலைகள் சுரங்கம் தோண்டுவதை நிறுத்தியபாடு இல்லை.

ஒரு சுரங்கம் இருந்தால் அடுத்த சுரங்கம் 500 அடி தள்ளித்தான் தோண்ட வேண்டும் என்று விதி உள்ளது. ஆனால் இங்கு ஐந்து அடிக்கும் பத்தடிக்கும் அருகில் சுரங்கங்கள் அமைந்துள்ளன. இந்த மாவட்டத்தில் எவ்வளவு விதிமீறல்கள் நடைபெற்று வருகின்றன.

எங்கு பார்த்தாலும் பள்ளங்களாகக் காட்சியளிக்கிறது இம்மாவட்டம். இந்தப் பகுதியில் நிலநடுக்கம் கண்டிப்பாக வரும் என்று ஆய்வாளர்கள் சொல்லியுள்ளார்கள். அப்படி வந்தால் அரியலூர் என்ற ஊரே இல்லாமல் போய்விடும் என்று தகவல் அளித்துள்ளனர். மக்கள் நோய்வாய்பட்டு வீதியில் சாகிறார்கள். எவ்வளவு வேதனையான விஷயம்" என்று வேதனை தெரிவித்தார்.

சுண்ணாம்புக் கல் அனைத்தையும் எடுத்த பிறகு மூடப்படாமல் உள்ள சுரங்கம்

இது குறித்து அப்பகுதி இளைஞர் அருள்மொழி வர்மன் கூறியது: 

ஆலையில் இருந்து வெளிவரும் சுண்ணாம்புக் கல் கலந்த நீர், புகையால் பலர் நுரையீரல் பிரச்னை, ஆஸ்துமா, கேன்சர் போன்ற கொடிய நோய்களில் இறந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். கர்ப்பிணி பெண்கள் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். இப்பகுதியில் ஊர் முழுக்கவே 400 அடிக்கும் மேல் சுண்ணாம்பு வெட்டி எடுக்கிறார்கள். இதனால் நிலத்தடி நீர்மட்டம் குறைவதோடு, பூகம்பம் வருவதற்கும், கடல் நீர் உள்ளே புகவும் வாய்ப்புள்ளது.

கேரளத்தில் 45-க்கும் மேற்பட்ட ஆறுகள் இருக்கின்றன. அங்கு ஆற்றில் இருந்து மண்ணை எடுக்காமல் மாற்று முயற்சியை செய்கிறார்கள். ஆனால் நாம் மட்டும்தான் விளைவுகளை அறியாமல் இம்மாவட்டத்தில் சுண்ணாம்பு கல் கிடைக்கிறது என்பதற்காக கோடிக்கணக்கில் உற்பத்தி செய்து வெளிமாநிலத்துக்கும், வெளி நாடுகளுக்கும் அனுப்புகிறோம்.

இங்கு உற்பத்தி செய்வதை தமிழ்நாட்டில் மட்டும் பயன்படுத்துங்கள். சுண்ணாம்பு சுரங்கங்கள் மூடப்படாமல் திறந்து கிடப்பதால் மக்கள், கால்நடைகள், விவசாயத்திற்கும் பேரழிவுகள் உண்டாகின்றன. இதற்கான ஆதாரங்களும் இருக்கின்றன. இவ்வளவு விதி மீறல்கள் இம்மாவட்டத்தில் நடந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றன.

தண்ணீர், காற்று, விளைநிலங்கள் என எல்லாமே மாசு அடைந்துள்ளன. வாழவே தகுதியில்லாத மாவட்டமாக மாறியுள்ளது அரியலூர். எனவே சுண்ணாம்பு சுரங்கங்களை மூட வேண்டும். ஆலைகளை விரிவுபடுத்தக் கூடாது, சிமெண்ட் ஆலைகளை மூடவேண்டும்" என்றார் அவர்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/ARI21MINES2.jpg சுரங்கத்தில் பொக்லைன் மூலம் எடுக்கப்படும் சுண்ணாம்புக் கல் https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/limestone-mining-in-ariyalur-having-negative-impact-in-groundwater-level-3386216.html
3386205 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் சுருங்கி உப்புக் கரிக்கும் ராமநாதபுரம் சக்கரைக்கோட்டை கண்மாய் வ.ஜெயபாண்டி Saturday, March 21, 2020 11:23 PM +0530  

இரண்டாயிரம் ஏக்கா் விவசாய நிலங்களின் பாசனத்துக்கு தண்ணீா் தந்த ராமநாதபுரம் சக்கரக்கோட்டை கண்மாயானது ஆக்கிரமிப்புகளாலும், பராமரிப்பின்மையாலும் தற்போது உப்புநீா் தேங்கிய ஓடைபோலாகி வருகிறது.

கண்மாயில் கூட்டம் கூட்டமாக வளா்ந்த சீமைக் கருவேலமரங்கள். இடையிடையே தலை காட்டும் நாட்டுக்கருவேலம்,  மழைக்குக் கரையும் கரம்பை மண் கரைகள், கழிவு நீா் துா்நாற்றத்தைச் சகிக்கமுடியாமல் மூக்கை மூடுவதைப் போல, புதா் மண்டிப் போன மடை வாயில்கள். இப்படி பாா்ப்போரைப் பதற வைக்கிறது ராமநாதபுரம் அருகேயுள்ள சக்கரைக்கோட்டை கண்மாய். கண்மாயின் முதலாவது கலுங்கில் இருக்கிறார் அருள்பாலிக்கும் காவல் தெய்வமான முனீஸ்வரா்.

ராமநாதபுரத்திலிருந்து திருப்புல்லாணி செல்லும் வழியில் அமைந்துள்ள இந்தக் கண்மாயின் பாரம்பரியத்தைக் கூற வேண்டுமெனில் நகரின் அடையாளமான மூலக்கொத்தள அரண்மனைக்கும் முன்னதாகவே அமைக்கப்பட்டதாகும். கி.பி. 1321 ஆம் ஆண்டில் அமைக்கப்பட்டாலும், கண்மாயின் முழுமையான வடிவம் என்பது கி.பி. 1622 ஆம் ஆண்டில்தான் இறுதியாகிறது.

ராமநாதபுரத்தில் தொடங்கி சுமாா் 24 கிலோ மீட்டா் பரப்பளவைக் கொண்ட கண்மாயில் உள்ள 14 மடைகள், கடந்த 1674 ஆம் ஆண்டு கிழவன் சேதுபதி மன்னரால் கட்டப்பட்டுள்ளது. அதன்பின் 1711  ஆம் ஆண்டில் விஜயரகுநாத சேதுபதியால் கண்மாயில் குடிமராமத்துப் பணி நடத்தப்பட்டுள்ளது.

கண்மாய் முழுதும் நிறைந்தால் உபரி நீா் வெளியேற ஆயிரம் அடி நீள தெத்து அமைப்பும், மறுகால் வழியும் வகையில் 16 கலுங்குகளும்  அமைக்கப்பட்டுள்ளன. கண்மாயில் மைய மண்டபம் கட்டி அரச வம்சத்தினா் அவ்வப்போது தங்கியும் சென்றுள்ளனா். நாடு சுதந்திரம் அடைந்தபோது இக்கண்மாயின் மூலம் 64 கிராம பஞ்சாயத்துகளுக்குச் சொந்தமான சுமாா் 2 ஆயிரம் ஏக்கா் நிலங்கள் பாசன வசதியைப் பெற்றுள்ளன. வைகை அணை கட்டப்பட்ட நிலையில், இந்தக் கண்மாய்க்கான ஆயக்கட்டு உரிமையும் அக்கால காங்கிரஸ் அரசால் பறிக்கப்பட்டது.

ராமநாதபுரம் பகுதியில் பெய்யும் மழையால் மட்டுமே நிறைந்து வந்த  இந்தக் கண்மாயானது கடந்த 20 ஆண்டுகளாக போதிய பராமரிப்பின்றியும்,  வரத்துக் கால்வாய்கள் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டதாலும் உருக்குலைந்துவிட்டது. கண்மாய் நீா்ப் பிடிப்பின் கால்பகுதி வீடுகளாகவும், விளையாட்டு மைதானங்களாகவும் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டுள்ளன.

ஆக்கிரமிப்புக்கு தப்பிய நீா்ப்பிடிப்புப் பகுதியைப் பறவைகள் சரணாலயமாக வனத்துறை அறிவித்ததால், பொதுப்பணித்துறையினா் தூா்வாருதல் உள்ளிட்ட எந்தப் பராமரிப்பும் மேற்கொள்ளவில்லை. பராமரிப்பின்றிப் புதா் மண்டி மேடான கண்மாயில் கரையோரம் மட்டுமே பள்ளங்கள் காணப்படுகின்றன. அதிலும் ராமநாதபுரம் நகராட்சிக் கழிவு நீரானது சிதம்பரம் பிள்ளை ஊருணி உள்ளிட்ட பகுதிகள் வழியாக விடப்படுகின்றன. கண்மாயின் மொத்தம் 14 மடைகளில் 3 மடைகள் முழுவதும் தூா்ந்து போய்விட்டன.

சங்கூரணி மடை, வேப்பமரத்து மடை உள்ளிட்ட 11 மடைகளும் பராமரிப்பின்றி பழுதாகியுள்ளன. இதனால் கண்மாய்க்கு வரும் மழைநீரும் தங்காமலே ஓடுகின்றது. தண்ணீா் தேங்காததால் பறவைகளும் இங்கு வருவதில்லை. இதனால், கண்மாய் நடுவே பள்ளம் தோண்டி பறவைகளை வரவழைக்க வனத்துறை ஆண்டுதோறும் பல லட்ச ரூபாயை செலவிடுவது வாடிக்கை. ஆரம்பத்தில் 2 ஆயிரம் ஏக்கா் விவசாய நிலத்துக்கு தண்ணீா் தந்த கண்மாய் தற்போது 1000 ஏக்கருக்கு தண்ணீரைத் தேக்குவதே பெரும்பாடாகவுள்ளது. 

சக்கரக்கோட்டை கண்மாயை பெரிய நீா் தேக்கமாக மாற்றினால் ராமநாதபுரம் நகராட்சி மட்டுமல்லாது 60-க்கும் மேற்பட்ட ஊராட்சிகளைச் சோ்ந்த லட்சக்கணக்கானோருக்கு குடிக்கவும், குளிக்கவும் ஆண்டுதோறும் கவலையில்லாத நிலை ஏற்படும் என்பதே மக்களின் கருத்து. கண்மாய் மேம்பாட்டுக்காகக் கடந்த 50 ஆண்டு காலமாகப் போராடிவரும் சக்கரக்கோட்டை பாசன விவசாயிகள் சங்கத் தலைவா் கே.கே. முனியாண்டியிடம் கேட்ட போது, சக்கரைக்கோட்டை கண்மாயை நீா்த் தேக்கமாக்கக் கடந்த 2007 ஆம் ஆண்டு திமுக ஆட்சியில் நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது. ஆனால், அதிகாரிகள் அலட்சியத்தால் திட்டம் செயல்படவில்லை.

தற்போதும் கண்மாயை சீரமைக்கக் கோரி வருகிறோம். ஆனால் வனத் துறையும், பொதுப்பணித் துறையும் எங்களிடம் கண்மாய் முழுமையாக இல்லை எனக் கூறி பொறுப்பை தட்டிக்கழித்து வருகின்றனா் என்றாா்.
ஆம்... ஆரம்பகாலந்தொட்டு சக்கரை போல இனிப்பாய் தண்ணீரைத் தந்த சக்கரக்கோட்டை கண்மாயானது கழிவு நீா் கலப்பாலும், ஆக்கிரமிப்பாலும் தற்போது உவா் மண்ணாகிவிட்டது. இதனால், அதில் உள்ள நீரும் உப்புத் தன்மையாகிவிட்டதாக விவசாயிகள் கூறுகின்றனா்.

ராமநாதபுரத்தில் முதல் அடையாளமாகத் திகழ்ந்த சரித்திர பெருமை மிக்க சக்கரக்கோட்டை கண்மாயை பராமரிக்க மாவட்ட நிா்வாகம் நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டும் என்பதே மக்களின் எதிா்பாா்ப்பு.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/rmd3.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/sakkaraikottai-dank-tarn-3386205.html
3386206 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் மழைநீா் சேகரிப்பின்  முன்னோடி விருதுநகர் தெப்பக்குளம் வெ.முத்துராமன் Saturday, March 21, 2020 11:15 PM +0530  

விருதுநகரில் உள்ள மாரியம்மன் கோயில் தெப்பக்குளமானது, 130 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே மழை நீா் சேகரிப்பில்  முன்னோடியாக திகழ்கிறது. இதை மத்திய அரசு, அனைத்து மாநில அதிகாரிகளுக்கும் முன்னுதாரணமாக எடுத்துக்காட்டி செயல்படுத்த அறிவுறுத்துவதாக அரசு அலுவலா்கள் தரப்பில் தெரிவித்தனா்.

தமிழகத்தில் ஆண்டுதோறும் தென் மேற்கு மற்றும் வட கிழக்கு பருவ மழையானது எதிா்பாா்த்த அளவு பெய்வதில்லை. இதனால், தமிழகத்தில் முக்கிய நகரங்கள் மற்றும் கிராமப்புறங்களில் குடிப்பதற்கு தண்ணீா் போதுமான அளவு கிடைப்பதில்லை. சில மாதங்களுக்கு முன்பு தமிழகத்திற்கு வந்த மத்திய அரசின் அதிகாரிகள், பல மாவட்டங்களில் நிலத்தடி நீா்மட்டம் வெகுவாக குறைந்து வருவதாக தெரிவித்தனா். இதைத் தொடா்ந்து தமிழக அரசு அனைத்து வீடுகள், வணிக நிறுவனங்கள், கல்வி நிறுவனங்கள் மற்றும் தொழிற்சாலைகளில் கட்டாயம் மழை நீா் சேகரிப்புத் தொட்டிகள் கட்ட வேண்டும். அதேபோல், புதிய வீடுகளுக்கும் மழைநீா் சேகரிப்பு தொட்டி வரைபடத்தில் இருந்தால் மட்டுமே கட்டுவதற்கான அனுமதி வழங்கப்படும் என்று அறிவித்துள்ளது.

இந்த நிலையில், பல இடங்களில் நிலத்தடி நீா்மட்டம் குறைந்ததால் பொது மக்கள், குடிநீா் மற்றும் வீட்டுக்கு தேவையான தண்ணீரை விலை கொடுத்து வாங்கி வருகின்றனா். இந்த நிலையில், சுமாா் 130 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு விருதுநகரின் மையப் பகுதியில் உள்ள மாரியம்மன் கோயில் தெப்பக்குளம் முன்னோா்களால் தொலைநோக்கு பாா்வையுடன் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.

இந்த தெப்பக்குளம், 21 அடி ஆழமும், 328 நீளமும், 254 அடி அகலமும் கொண்டது. அந்தக் காலத்தில் குடிநீா் தட்டுப்பாடு ஏற்படாமல் தடுக்க இந்த தெப்பக்குளத்திற்கு கவுசிகா ஆற்றிலிருந்து தண்ணீா் கொண்டு செல்லும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டது. ஆனால், கடந்த பல ஆண்டுகளாக கவுசிகா ஆறில் கழிவுநீா் கலந்து வருவதால், அங்கிருந்து குளத்திற்கு தண்ணீா் கொண்டு செல்வதை நிறுத்தி விட்டனா். மேலும், வடக்கே ஏழு கி.மீ. தொலைவில் உள்ள பேராலி, சத்திரரெட்டியபட்டி பகுதியில் பெய்யும் மழை நீரானது, சிறிய கால்வாய் வழியாக வேலாயுதமடைக்கு வந்து சேரும்.

பின்பு, அங்கிருந்து பெரிய குழாய்கள் மூலம் மாட்டு மடை, சின்ன மடை வழியாக தெப்பக்குளத்திற்கு தண்ணீா் கொண்டு வரும் வகையில் வடிவமைத்துள்ளனா். அதேபோல், வடமலைக்குறிச்சி பகுதியிலிருந்து கோடை காலங்களில் தெப்பத்திற்கு பெரிய குழாய்கள் மூலம் பம்பிங் செய்து தண்ணீரைக் கொண்டு வருகின்றனா்.

இதனால், தொடா்ந்து தெப்பக்குளம் நிரம்பி வருவதால், தெப்பத்தை சுற்றிய இரண்டு கி.மீ. தொலைவுக்கு சுமாா் 40 அடிக்குள் நிலத்தடி நீா்மட்டம் கிடைக்கிறது. மேலும், தண்ணீரும் உவா்ப்புத் தன்மை இல்லாததால்,  குடிநீருக்கும் பயன்படுத்தி வருகின்றனா்.

தெப்பக்குளம் நிரம்பி வழியில் காலங்களில், அங்கிருந்து வெளியேறும் உபரி நீரானது, நல்ல முறையில் பயன்படுத்துவதற்காக, நகரில் வறண்டு கிடந்த நகராட்சி கிணறு, ஆச்சி நந்தவனம், சத்திரிய மகளிா் மேல்நிலைப் பள்ளி, பெரிய பேட்டை கிணறு, முருக பணிக்கா் பொது கிணறு, சுந்தரராஜ பெருமாள்-தாமரையம்மாள் பொது கிணறு, அண்ணாமலையம்மாள் நடுநிலைப் பள்ளி கிணறு, பெரிய கிணற்றுத் தெரு கிணறு உள்ளிட்ட 20 கிணறுகளுக்குச் செல்லும் வகையில் உருவாக்கி உள்ளனா்.

இதனால், இந்தக் கிணறுகளில் தற்போது வரை நீா் மட்டும் சராசரி நிலையில் உள்ளது. இந்த தெப்பக்குளத்தின் கதை தெரிந்த மத்திய அரசு அலுவலா்கள், பிற மாநில அதிகாரிகளுக்கு விருதுநகா் தெப்பத்தை முன்னுதாரணமாக காட்டி தண்ணீா் சேகரிப்பில் ஈடுபட அறிவுறுத்தியுள்ளதாக மாவட்ட உயா் அலுவலா்கள் தரப்பில் தெரிவித்தனா். இந்த தெப்பக்குளத்தை பலசரக்குக் கடை மகமை சாா்பில் நிா்வாகம் செய்து வருகின்றனா்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/theppam.jpg விருதுநகரின் மைய பகுதியில் தண்ணீா் நிரம்பி காணப்படும் தெப்பக்குளம். https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/virudhunagar-teppakulam-is-a-pioneer-in-rain-water-harvesting-3386206.html
3386211 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் வறட்சியிலும் வற்றாத குளம்: 100 நாள் பணியாளர்களின் சாதனை சி. சண்முகவேல் Saturday, March 21, 2020 11:10 PM +0530
அரியலூர் மாவட்டம் திருமானூர் மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு திட்ட பணியாளர்களின் முயற்சியால், கடும் வறட்சியிலும் வற்றாமல் உள்ளது சாத்தமங்கலம் நல்ல தண்ணீர் குளம்.

தமிழகத்தின் பெரும்பாலான மாவட்டங்கள் வறட்சியின் காரணமாக நிலத்தடி நீர்மட்டம் குறைந்து தண்ணீர் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டுள்ளது. இதற்கு பெரும்பாலான ஏரிகள், குளங்கள் தூர்வாரி, தண்ணீரைச் சேமிக்காமல் போனதே காரணம். தமிழகத்தில் 39,000 ஏரி, குளங்கள் உள்ளன. அதில் பெரும்பாலான ஏரி, குளங்கள் தூர்வாராததால், சீமைக் கருவேல மரங்கள் முளைத்து மறைந்து போயுள்ளன.

இதனால் ஒவ்வோர் ஆண்டும் கோடை காலங்களில் வறட்சியின் பிடியில் தமிழகம் சிக்கித் தவித்து வருகிறது. அரியலூர் மாவட்டத்தை எடுத்துக்கொண்டால் தண்ணீரைத் தேக்கிவைத்துப் பயன்படுத்தும் வகையில், பிரம்மாண்டமான அணைக்கட்டுகள் ஏதும் கிடையாது. ஆனால் இந்த மாவட்டத்தில் ஏரி, குளங்கள் அதிகம். மருதையாறு வடிநில கோட்டத்திற்கு உள்பட்ட 67 ஏரிகள் என பொதுப் பணித் துறை கட்டுப்பாட்டில் மொத்தம் 95 ஏரிகள் உள்ளன.

இதில் 400 ஏக்கர் பரப்பளவு கொண்ட கண்டராதித்தம் பெரிய ஏரி, 300.77 ஏக்கர் பரப்பளவு கொண்ட ராயபுரம் ஏரி, 203 ஏக்கர் கொண்ட ரெட்டிப்பாளையம் உப்போடை ஏரி, 129.78 ஏக்கர் பரப்பளவு கொண்ட மடக்குடையான் ஏரி, 102 ஏக்கர் கொண்ட கல்லக்குடி பெரிய ஏரி மற்றும் கங்கைகொண்ட சோழபுரம் பொன்னேரி, சுத்தமல்லி பெரிய ஏரி, காமரசவல்லி சுக்கிரன் பெரிய ஏரி, தூத்தூர் பெரிய ஏரி உள்ளிட்ட பல்வேறு ஏரிகள் குடிநீர் விநியோகத்துக்கும், விவசாயப் பணிகளுக்கும் அடிப்படை ஆதாரமாக அமைந்தன.

தற்போது இந்த ஏரிகள் நீர்வரத்தின்றி காணப்படுகின்றன. இதனால் சீமைகருவேல மரங்கள் மற்றும் காட்டாமணக்கு செடிகள், குளங்களை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டு, இருக்கின்ற கொஞ்ச நீரையும் அதன் பங்குக்கு உறிஞ்சி வளர்கின்றன. இம்மாவட்டத்தை பொருத்தவரை முற்றிலும் மழையை நம்பியே விவசாயிகள் வாழ்வாதாரத்தைப் பெருக்கி வருகின்றனர். ஆனால் பெய்கின்ற மழை நீரைச் சேமிக்கும் வகையில் முறையான கட்டமைப்பு வசதி இல்லாததும் நிலத்தடி நீர்மட்டம் குறைவதற்கு மற்றொரு காரணமாக இருக்கிறது.

இந்த நிலையில் திருமானூர் ஒன்றியத்துக்கு உட்பட்ட சாத்தமங்கலத்தில் சுமார் 10 ஏக்கர் கொண்ட நல்ல தண்ணீர்க் குளத்தில் கடந்த 3 ஆண்டுகளாகத்  தண்ணீர் வற்றாமல் உள்ளது. கரை ததும்பத் தற்போதும் தண்ணீர் உள்ளது. இந்தக் குளத்தில் உள்ள தண்ணீரையே அந்தக் கிராம மக்கள் குளிக்கவும், புழங்கவும் பயன்படுத்தி வருகின்றனர். கால்நடைகளின் குடிநீருக்குத் தேவையான தண்ணீரை கிராம மக்கள் இந்த ஏரியிலிருந்து எடுத்துச் செல்கின்றனர்.

கடந்த 4 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, இந்தக் குளமும் கோடையில் வறண்டு காணப்பட்டபோது, 100 நாள் வேலைத் திட்டத்தில் சிறப்பாக பணியாற்றிய கிராம மக்கள் குளத்தினைப் போதுமான அளவு தூர்வாரினர். கரைகளைப் பலப்படுத்தினர். கரைகளைச் சுற்றியுள்ள ஆக்கிரமிப்புகளை அகற்றியதுடன், குளத்தில் சீமைக் கருவேல முட்கள், கோரைகள், சம்பு உள்ளிட்ட புல் பூண்டுகள் முளைக்காமல் பார்த்துக்கொண்டனர்.
இதன் காரணமாக கடந்த 3 ஆண்டுகளாக குளத்தில் உள்ள தண்ணீர் சற்றும் குறையாமல் உள்ளது. மேலும், குளத்தின் கரைகளை சுற்றி மரக்கன்றுகள் நட்டு வைத்து பராமரித்து வருகின்றனர்.

இதன் காரணமாக குளத்தில் உள்ள தண்ணீர் எப்போதும் குளிர்ந்த நிலையில் காணப்படுகின்றது. மழைக் காலங்களில் இங்கே கிடைக்கும் தண்ணீரின் மூலம் குளத்தை முழுமையாக நிரப்பி விடும் கிராம மக்கள் கிராமத்தின் முக்கிய நீராதாரமாக இந்தக் குளத்தை எண்ணி பாதுகாக்கின்றனர்.

இது குறித்து ஊராட்சி செயலாளர் ரமேஷ் கூறுகையில், கிராம மக்களின் முழு ஒத்துழைப்போடுதான் இந்த குளத்தை பராமரிக்கவும், பாதுகாக்கவும் முடிகிறது. கடந்த சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இந்த குளம் வறண்டு காணப்பட்டபோது, கிராம மக்கள் எடுத்த முயற்சியே கடந்த 3 ஆண்டுகளாக தண்ணீர் ததும்ப உள்ளது. இதனால், எங்கள் கிராமத்தில் இந்த வறட்சியின் போதும் தண்ணீர் தட்டுப்பாடு இல்லை. ஊராட்சி சார்பில் மக்களுக்கு போது மான குடிநீர் வழங்கப்படுகிறது.

மேல்நிலை நீர்த்தேக்கத் தொட்டி நிரம்பும் பட்சத்தில் அதிலிருந்து வெளியேறும் தண்ணீரும் குளத்திற்குச் சென்றடையும் வகையில் வழி அமைக்கப்பட்டுள்ளது. கிராம மக்கள் தண்ணீரைப் பாதுகாப்பாக வைத்துக் கொள்வதால் தண்ணீர் தற்போதும் தூய்மையாக உள்ளது.

எங்கள் கிராமத்தில் உள்ள குளத்தின் தண்ணீரை திருமானூர் ஒன்றிய வட்டார வளர்ச்சி அலுவலர்கள் உள்ளிட்ட அதிகாரிகள் பார்வையிட்டு, பராமரிப்பு பணிகள் குறித்து அவ்வபோது விளக்கங்களை கொடுத்து செல்கின்றனர் என்றார்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/ARI21KULAM2_1.jpg சாத்தமங்கலம் கிராமத்தில் தண்ணீர் நிரம்பி காணப்படும் நல்லத் தண்ணீர்குளம். https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/a-100-day-workers-achievement-in-ariyalur-3386211.html
3386209 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் அமராவதியிலிருந்து நல்லதங்காள் அணைக்குத் தண்ணீர் வருமா? எஸ்.காஜாமைதீன் Saturday, March 21, 2020 10:45 PM +0530

அமராவதி  அணையிலிருந்து வறண்ட நல்லதங்காள் அணைக்குத் தண்ணீர் கிடைக்குமா?

தாராபுரம் அருகே பொன்னிவாடி ஊராட்சியில் நல்லதங்காள் ஓடை அணை உள்ளது. இந்த அணையானது மொத்தம் 30 அடி கொள்ளவைக் கொண்டது. இதன் நீர்தேக்க பரப்பளவு 774 ஏக்கர் ஆகும். இந்த அணை நீரின் மூலாக பொன்னிவாடி, நல்லாம்பாளையம், ஆலாம்பாளையம், பெரமியம், தூரம்பாடி, மூலனூர் ஆகிய கிராமங்களில் 4,744 ஏக்கர் நிலங்கள் பாசன வசதி பெற்று வருகின்றன.

இந்த அணைக்கட்டிற்கு எல்லா காலங்களிலும் தண்ணீர் வரத்து இருப்பதில்லை. மழைக் காலங்களில் கிடைக்கும் நீர் போதுமானதாக இருப்பதில்லை. இதனால் இந்த அணைக்கட்டு பெரும்பாலான காலங்களில் வறண்டு காணப்படுகிறது.

அணையின் கட்டுமானப் பணிகள் நடைபெற்றபோது இருந்த மண்திட்டுகள், பாறைகள் பழைய வீட்டுச் சுவர்கள், பாறைகள் ஆகியவை இன்னும் அகற்றப்படாமலேயே உள்ளது. இதனால் அணையில் முழு கொள்ளளவும் தண்ணீரைத் தேக்கி வைக்க முடியாமல் உள்ளது. இந்த அணையைத் தூர் வாரினால் கூடுதலாகத் தண்ணீரைத் தேக்கி வைக்க முடியும்.

மூலனூர் ஒன்றிய பகுதி மிகவும் வறட்சியானதாகும். இதனால் குடிதண்ணீருக்கே கடும் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டுள்ளது. திண்டுக்கல் மாவட்டம் பழனி அருகே உள்ள புரத்தலாறு அணையில் இருந்து வரும் உபரிநீர் சண்முக நதி மூலம் அமராவதி ஆற்றில் கலக்கிறது. எனவே அமராவதி ஆற்றில் இருந்து கால்வாய் வெட்டப்பட்டு நல்லதங்காள் ஓடை அணையுடன் இணைக்க முன்பு திட்டம் தீட்டப்பட்டது. ஆனால் அந்த திட்டத்தை நிறைவேற்றாமல் கிடப்பில் போட்டு விட்டனர்.

இதனால் நல்லதங்காள் ஓடை அணை தண்ணீரின்றிக் காணப்படுகிறது. எனவே அமராவதி ஆற்றில் இருந்து நல்லதங்காள் ஓடை அணைக்கு இணைப்பு கால்வாய் வெட்ட நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். மேலும் அணையைத் தூர்வார வேண்டும்.

மும்மாரி மழை பெய்து முப்போகம் விளைந்த விவசாய நிலங்கள் இன்று நல்லதங்காள் ஓடை அணையில் தண்ணீர் இன்றி பலரது விவசாயம் பால் ஆகிவிட்டது இங்கு வளர்க்கப்படும் மீன்களை நம்பி பல குடும்பங்கள் வாழ்ந்து வந்த நிலையில் தண்ணீரின்றி மீன்கள் வாழ வழியின்றி அடிக்கும் சூரிய வெப்பத்தில் தண்ணீர் சூடாகி இறந்துவிடுகின்றன. நல்லதங்காள் ஓடை அணை என்பது முன்னூறு வருடங்களுக்கு முன்பு நல்லதங்காள் கதையை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டன.

நல்லதங்காள் தனது குழந்தைகளுக்கு உணவின்றி நல்லதங்காள் ஓடைக் கரையில் அமர்ந்து கண்ணீர் மல்க அழுது குழந்தைகளைக் கொன்றதாக செவிவழிக் கதை கூறுகிறது. அப்போது பொங்கி வழிந்தோடிய நீர்தான் நல்லதங்காள் ஓடை எனப் பல புராண கதைகளை சுமந்த நல்லதங்காள் அணை, 2007 ஆம் ஆண்டு புனரமைக்கப்பட்டு புதிய தோற்றத்தில் காட்சியளித்து வந்தாலும் அணையில் நீர் இல்லாதது இப்பகுதியை நம்பியிருக்கும் விவசாயிகளுக்கும் பொதுமக்களுக்கும் ஏமாற்றத்தை அளிக்கிறது. 

ஆகவே அமராவதி அணையில் இருந்து நல்லதங்காள் அணைக்கு கால்வாய் வெட்டி தண்ணீரைக் கொண்டு செல்ல வேண்டும். இதன் மூலமாக  அருகிலுள்ள 18 கிராமங்களுக்கு நிலத்தடி நீர்மட்டம் உயர்வதுடன் குடிநீர் தட்டுப்பாடும் நீங்கும் என்கின்றனர் இப்பகுதி விவசாயிகள்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/nallathangal_dam_1.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/nallathangal-dam-3386209.html
3386173 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் எது நல்ல குடிநீர்? சா. ஜெயப்பிரகாஷ் Saturday, March 21, 2020 10:32 PM +0530  

இந்தப் பூமிப் பந்து 71 சதவிகிதம் நீரால் சூழப்பட்டது. மனித உடல் சராசரியாக 65 சதவிகிதம் நீரால் ஆனது. இந்த சராசரியைத் தொடர்ந்து தக்க வைத்துக் கொள்வதற்காகக் கூட தண்ணீர் அருந்துவது கட்டாயமாகிறது. சராசரி மனிதன் நாளொன்றுக்கு 3 முதல் 5 லிட்டர் வரை தண்ணீர் அருந்த வேண்டும் என்கிறார்கள். காலத்தையும், உடல் சூழலையும் பொருத்து இந்த அளவு மாறுபடலாம்.

ஆதி மனிதன் உணவைத் தேடி, ஓட்டமும் நடையுமாய் இருந்த காலத்தில் கண்ணில்பட்ட குளத்தில் நேரடியாக வாய் வைத்துக் குடித்தான். அதே குளத்தில் மீன்கள், பாம்புகள், கோடிக்கணக்கான நுண்ணுயிரிகள் உள்ளிட்ட அத்தனையும் வாழ்ந்தன.

இன்றைக்கு தொலைக்காட்சிகளில் விளம்பரங்கள் வருகின்றன. சுத்தமான குடிநீர் பாட்டிலை நடுவே வைத்துப் பார்த்தால் அந்தப்புறம் நிற்கும் நடிகை தெளிவாகத் தெரிய வேண்டும். இப்படித்தான் அந்த விளம்பரங்கள் சொல்கின்றன. நம்மை மயக்குகிறார்கள்.

இதன் பகாசுர வளர்ச்சியில் தமிழ்நாடு முழுவதும் சற்றேறக்குறைய 2 ஆயிரம் குடிநீர் உற்பத்தி நிறுவனங்கள் உள்ளன. தண்ணீரை உற்பத்தி செய்ய முடியுமா? எனக் கேட்கலாம். "எச்2ஓ'. இதுதான் தண்ணீரின் மூலக்கூறு. இரண்டு பங்கு ஹைட்ரஜன், ஒரு பங்கு ஆக்ஸிஜன் சேர்ந்ததுதான் தண்ணீர் எனக் கண்டுபிடித்துவிட்டோம். ஆனால், அறிவியலில் எத்தனை வளர்ந்தும் தண்ணீரை உருவாக்க முடியாது. ஏனென்றால் அந்தத் தண்ணீரில் கோடிக்கணக்கான நுண்ணுயிரிகள் உள்ளன.

பாட்டில் தண்ணீர் விற்பவர்கள் நிலத்தடி நீரை எடுத்து சுத்திகரித்து அருந்துவதற்கு உகந்ததாக மாற்றி பாட்டில்களில் பாதுகாப்பாக அடைத்து விற்பதாகச் சொல்கிறார்கள்.

முன்பெல்லாம் எங்கே போய், தாகமாக இருக்கிறது தண்ணீர் கொடுங்கள் எனக் கேட்டாலும் தாராளமாக உட்கார வைத்து, பெரிய சொம்பில் தண்ணீர் கொடுப்பார்கள். இன்றைய காலம் நேர் எதிராய் மாறியிருக்கிறது. பேருந்தில் அருகில் அமர்ந்திருப்பவர் வைத்திருக்கும் பாட்டில் தண்ணீரைக் கேட்க முடியாது. ஏனென்றால் அவர் ஒரு லிட்டர் பாட்டிலை ரூ. 25 கொடுத்து வாங்கியிருப்பார், தீர்ந்துவிட்டால் மீண்டும் அவர் ரூ. 25 செலவிட வேண்டும். கேட்பதே தவறு என்பதுதான் நிதர்சனம்.

ரயில் குடிநீர் 15 ரூபாய்க்கும், அரசுப் போக்குவரத்துக் கழகம் தயாரிக்கும் ' அம்மா குடிநீர் 10 ரூபாய்க்கும் கிடைக்கின்றன. தேசிய 'பிராண்டு'களும் உண்டு. உள்ளூர் 'பிராண்டு'களும் உண்டு. எந்த 'பிராண்டு'ம் இல்லாமல் திருட்டுத்தனமாய் சாதாரண தண்ணீரையும் கலந்து மூடி விற்று ஏமாற்றும் துயரமும் உண்டு.

பெருநகரான சென்னையிலும், அதற்கு அடுத்த மாநகரங்களிலும் பெரும்பாலான வீடுகளில் சுத்திகரிக்கப்பட்ட தண்ணீர் மட்டுமே குடிக்கப் பயன்படுத்துகிறார்கள். பயன்படுத்த வேண்டிய நெருக்கடிக்கு ஆளாக்கிவிட்டார்கள். 20 லிட்டர் கேன் விலை ரூ. 30 முதல் 50 வரை.

நிலத்தடி நீரைப் பயன்படுத்துவது குறித்து அரசோ, நீதிமன்றமோ ஏதேனும் திடீர் நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டால் பெருநகரங்களில் வாழ்வோர் நிலை கவலைக்கிடம்தான்.

இந்த நெருக்கடிக்கு மத்தியில்தான் அடைக்கப்பட்ட குடிநீர், நல்ல குடிநீரா? என்ற கேள்வி நீண்டகாலமாக முன்வைக்கப்பட்டு வருகிறது. அதென்ன அடைக்கப்பட்ட குடிநீர்'. ஆங்கிலத்தில் 'பேக்கேஜுடு டிரிங்கிங் வாட்டர்' என்றுதான் குறிப்பிட வேண்டும். புழக்கத்தில் 'மினரல் வாட்டர்' என்போம். அது தவறு.

1967 இல்தான் முதன் முதலில் இந்தியாவில் மும்பையில் தண்ணீர் பாட்டிலில் விற்பனைக்கு வந்திருக்கிறது. முதலில் தயாரித்தவர் 'பிஸ்லரி'. இப்போது 'பிஸ்லரி வாட்டர்' என்ற நிறுவனம் வருகிறதல்லவா, அதன் நிறுவனர்தான் பிஸ்லரி. படிப்படியாக அவர் நிறுவனத்தை விற்றுவிட, பிறகு வாங்கிக் கொள்ள, ஏராளமான போட்டி நிறுவனங்கள் பல்கிப் பெருக, இப்படியாக தண்ணீர் விற்பனைத் தொழில் களைகட்டியிருக்கிறது.

தொடக்கத்தில் 'மினரல் வாட்டர்' என்றுதான் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்கள். 1990-களில் நாடு முழுவதும் பாட்டில் குடிநீர் பரவியிருகிறது. 1998இல் உச்சநீதிமன்றம் 'மினரல் வாட்டர்' எனப் பயன்படுத்தக் கூடாது என்று உத்தரவிடுகிறது. என்ன காரணம் என்றால், அந்தத் தண்ணீரில் எந்த மினரலும் இல்லை என்பதுதான். அதன்பிறகு, அடைக்கப்பட்ட குடிநீர்- பேக்கேஜுடு டிரிங்கிங் வாட்டர் என்றாகியிருக்கிறது.

அதாவது, இயல்பாக தண்ணீரில் உள்ள அந்தந்த நில வகைப்பாட்டுக்கு ஏற்ப தாது உப்புகளை, தனிமங்களைக் கொண்டதுதான் தண்ணீர். இன்னும் சொல்லப்போனால், அந்தந்தப் பகுதி உயிரினங்களின் தேவைக்கேற்ப மண்ணின் சத்துகள் கூடவோ, குறையவோ இருப்பதுதான் இயற்கையின் ஆச்சரியம்.

ஒரேயொரு எடுத்துக்காட்டு. தருமபுரி பகுதிகளில் புளோரைடு அதிகமாக இருப்பதாக தாரளமான செய்திகள் புழங்கும் அல்லவா. அந்தப் பகுதியில் நீண்டகாலம் பணியாற்றிய குடிநீர் வடிகால் வாரிய ஆய்வாளர் ஒருவர் கூறினார்- இந்தப் பகுதியின் நிலத்தடி நீரில் புளோரைடு அதிகம் இருப்பது உண்மைதான். அதேநேரத்தில் அதே மண்ணில் விளைகிற கேழ்வரகு, சீத்தாப்பழம், கீரைகளை தாராளமாக உணவில் சேர்த்துக் கொண்டால் தண்ணீரிலுள்ள புளோரைடு எதுவும் செய்யாது- சமன்படுத்தப்படும் என்றார். மிகப்பெரிய ஆச்சரியமான செய்தி.

சுத்திகரித்தல்

சுத்திகரிக்கிறோம் என்ற பெயரில் தண்ணீரிலுள்ள தனிமங்களை அகற்றிவிடுகிறார்கள் என்பதுதான் அடைக்கப்பட்ட குடிநீர் மீது வைக்கப்படும் பிரதான குற்றச்சாட்டு.

'எதிர்மறை சவ்வூடு பரவல்' அல்லது 'தலைகீழ் சவ்வூடு பரவல்' என்றழைக்கப்படும் 'ரிவர்ஸ் ஆஸ்மாசிஸ்' (ஆர்ஓ) சுத்திகரிப்புதான் இப்போது பிரம்மாண்டமாகப் பயன்படுத்தப்படும் தொழில்நுட்பம். தண்ணீரைச் செலுத்தும்போது அழுத்தமாகச் செலுத்தி, தண்ணீரிலுள்ள செறிவான தனிமங்களை அகற்றி விடுகிறார்கள்.

இதனால், கால்சியம், பொட்டாசியம், மக்னீஷியம் போன்ற தனிமங்கள் எடுக்கப்பட்டு விடுகின்றன. ஆனால், சட்டப்படி நல்லது செய்யும் தனிமங்களை மீண்டும் தண்ணீரில் சேர்க்க வேண்டும் என்ற விதிமுறை இருப்பதாகவும் சூழலியலாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். எந்த ஆலைக்குள் சென்று, எதை மீண்டும் சேர்க்கிறார்கள் எனப் பார்க்க முடியும்? என்பது விடையில்லா கேள்வி.

ஆக, பாட்டில் தண்ணீர் எந்தச் சத்தும் இல்லாத 'சப்பைக் குடிநீர்' என்று போட்டுடைக்கும் ஏராளமான ஆய்வுகளும், நூல்களும் வந்துவிட்டன. இல்லை இல்லை என ஒருவரும் சொல்லவில்லை.

இன்னொரு முக்கியமானது, அந்த 'பிளாஸ்டிக்' பாட்டில் (கன்டெய்னர்).

குடிநீர் பாட்டில் வாங்கி கவனமாகப் பார்த்தால் அதில் ஒரு எச்சரிக்கை இருக்கும். 'வெயில் படக் கூடாது' என்பதுதான் அந்த எச்சரிக்கை. அப்படியானால் என்ன பொருள்?

எத்தனைப் பாட்டில்கள், கேன்கள் அடிக்கும் வெயிலில் குட்டியானைகளில் (சிறிய சரக்கு வாகனம்) பயணம் செய்வதை தினமும் பார்க்கிறோம்.

பிளாஸ்டிக் பாட்டிலில் உள்ள ரசாயனங்கள் தண்ணீரில் கலக்கின்றன என்பது அண்மையில் வெளியான அதிர்ச்சிகரமான ஆய்வு. இதனையும் இல்லையென எவரும் மறுக்கவில்லை.

பிளாஸ்டிக் மூலக்கூறுகள் மனிதனின் ரத்தத்தில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் கலந்து புற்றுநோய் முதல் ஹார்மோன் பிரச்னைகள் வரை ஏற்படுத்தும் என எச்சரிக்கிறார்கள்.

கடைசியாக... 100 லிட்டர் சுத்திகரிக்கப்பட்ட குடிநீரைத் தயாரிக்க வேண்டுமானால் குறைந்தபட்சம் சரிபாதி தண்ணீர் கழிவாக இழக்க வேண்டும். வீடுகளில் சிறிய அளவில் 'ஆர்ஓ பிளாண்ட்' அமைத்திருப்பவர்கள் நேரடியாகக் காண முடியும்.

தண்ணீரை சுத்திகரிக்கும் பணி தொடங்கியவுடனேயே ஒரு பக்கம் சிறிய குழாயில் தண்ணீர் வெளியேறிக் கொண்டே இருக்கும். நல்ல தண்ணீர் வரும் வேகத்தைக் காட்டிலும் அந்தக் கழிவு தண்ணீர் வெளியேறும் வேகம் அதிகமாக இருக்கும். கவனித்துப் பாருங்களேன்.

சென்னை, திருவள்ளூர், காஞ்சிபுரம் ஆகிய மாவட்டங்களில் மட்டும் நாளொன்றுக்கு 2 கோடி லிட்டர் தண்ணீர் விற்பனையாகிறதாம். அதாவது நாளொன்றுக்கு இந்த மாவட்டங்களில் இருந்து மட்டும் சராசரியாக 2 கோடி லிட்டருக்கும் மேல் அதிக செறிவுடைய தண்ணீரை மீண்டும் பூமிக்கடியிலோ, அல்லது அருகிலுள்ள நீர்நிலைகளிலோ வெளியேற்றுகிறோம். அப்படியானால் மாநிலம் முழுக்க...?

எல்லாம் சரி, எதைத்தான் குடிப்பது?

அரசு சார்பில் குடிநீர்த் திட்டங்கள் மூலம் (தமிழ்நாடு முழுவதும் 550 கூட்டுக் குடிநீர்த் திட்டங்கள் செயல்பாட்டில் உள்ளனவாம்) விநியோகிக்கப்படும் குழாய் குடிநீர் உண்மையில் அருந்துவதற்கு உகந்த குடிநீர் என்கிறார்கள் நீரியல் ஆய்வாளர்கள். சென்னையிலேயே (!) மெட்ரோ தண்ணீரை எல்லோரும் அருந்தலாம் என்ற நிகழ்ச்சி கடந்த சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு விழிப்புணர்வுக்காக நடத்தப்பட்டது.

அதெல்லாம் சாத்தியமில்லை, மனம் ஒப்புக்கொள்ளவில்லை என்றால் சில எளிய சுத்திகரிப்பு நுட்பங்களும் சொல்லப்படுகின்றன.

முதலில் மண் பானை

மண் பானை நீரைச் சுத்திகரிக்கும் இயற்கையான முறை என்கிறார்கள். அதே மண்பானையில், தேத்தாங்கொட்டை (தேற்றாங்கொட்டை- சித்த மருந்துக் கடைகளில் கிடைக்கும்), மிளகு, வெட்டிவேர் ஆகியவற்றை பானைக்குள் போட்டு வைத்துவிட்டால் அருந்துவதற்கு அருமையான, 'சுவையான' குடிநீர் சில மணி நேரங்களில் தயாராகிவிடும்.

பல நகரங்களில் இதற்கான 'மூலிகை முடிச்சு'களும் (தேத்தாங்கொட்டை, வெட்டிவேர், மிளகு சேர்த்து பருத்தித் துணியால் முடிந்த) விற்பனைக்கு வந்துள்ளன.

சுவை முக்கியமல்ல என்று கருதுவோர் தண்ணீரை நன்கு கொதிக்கவைத்து, ஆற வைத்துப் பயன்படுத்தலாம். கொஞ்சம் வசதியும், துலக்கத் தயங்காமல் இருப்போரும் செம்புப் பாத்திரங்களை வாங்கி வைத்துக் கொண்டு தண்ணீரைப் பிடித்து வைத்துக் கொண்டு பருகலாம். இவை தவிர, துளசி இலைகளைப் போட்டும், சீரகத்தைப் போட்டும், செம்பருத்தி இதழ்கள், ரோஜா இதழ்களைப் போட்டும் தண்ணீரை 'பிளேவர்' கூட்டி சத்துகளைக் கூட்டியும் அருந்தலாம்.

இவை எல்லாவற்றையும் விட, நேரடியாக வானில் இருந்து பெய்யும் மழைநீரை பெரிய 'டிரம்'களில் பிடித்து, இறுக்கமாக வெயில் படாமல் அடைத்து வைத்துக் கொண்டு பயன்படுத்துவது 'அற்புதம்' என்கிறார்கள்.

மாநிலத்தின் பல பகுதிகளில் இதனை சுய முயற்சியாக வீடுகளிலேயே செய்தும் பயன்படுத்துகிறார்கள். இணையதளத்திலும் உலகளாவிய கட்டுரைகள், விடியோக்கள் காணக் கிடைக்கின்றன.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/1/w600X390/water.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/water-day-special-story--which-is-good-water-3386173.html
3386132 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் மரமில்லையேல் மழையில்லை! மரசித்தர் அர்ஜுனன் Saturday, March 21, 2020 10:10 PM +0530
'நீரின்றி அமையாது உலகு' என்றான் வள்ளுவன். ஒரே வரியில் அவன் சொன்னதைப் போலவே இந்த உலகில் உயிர்கள் வாழ நீரின் பங்கு இன்றியமையாதது.

ஒரு காலத்தில் மழையாலும், வன வளங்களாலும் செழித்திருந்த இந்த பூமி, பின்னர் மனிதனின் சுரண்டலால் வறண்டு, இப்போது வறட்சியின் உச்சத்தில் இருக்கிறது. உலகம் வெப்பமயமாகிக் கொண்டிருக்கிறது. அதைத் தடுக்க முடியாமல் தவித்துக் கொண்டிருக்கிறது பேராற்றல் கொண்ட மனித இனம்.  
50 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய காலத்தைப் பின்னோக்கி பார்த்தால், அணைகள் நிரம்பி வழிந்தன. ஆறுகள், கால்வாய்கள், ஏரிகள், குளங்கள் நிரம்பி வழிந்தன. விவசாயம் செழித்திருந்தது. ஆழ்துளை குழாய்களைப் பார்ப்பது அரிதாக இருந்தது.

தண்ணீர் பஞ்சம் என்பதே இல்லை. ஆனால், இப்போது நாம் தினந்தோறும் பேசிக்கொ ண்டிருப்பது தண்ணீர் பஞ்சத்தைப் பற்றித்தான். நம் முன்னோர்கள் அணைகளையும், ஏரிகளையும், குளங்களையும் உருவாக்கியது விவசாயம் செய்வதற்காக மட்டுமல்ல, நிலத்தடி நீர் மட்டத்தை உயர்த்தவும்தான் என்பது பலருக்கும் தெரியாது. 

மழை நீரை அணைகளில் சேமித்து வைத்து ஆறுகள் மூலமாகவும், அதிலிருந்து பிரியும் கால்வாய்கள் மூலமாகவும் ஏரிகளுக்கும், குளங்களுக்கும் கொண்டு சென்றார்கள் நம் முன்னோர்கள். அந்த நீர் வயல்களில் பாய்ந்து பயிர்கள் செழிப்பாக வளர உதவியதோடு, நிலத்துக்குள் இறங்கி இந்த பூமி காயாமலும் பார்த்துக் கொண்டது. அதன் பலனாக நிலத்தடி நீர் மட்டமும் குறையாமல் இருந்தது.

வானம் பார்த்த பூமி: முன்னோர்கள் உருவாக்கிய நீர் ஆதாரங்களைப் பாதுகாக்காமல் ஆக்கிரமித்ததோடு, வனங்களையும் அழித்ததன் விளைவு இப்போது பல இடங்கள் வானம் பார்த்த பூமியாக மாறிவிட்டது. வறட்சியின் பிடியில் சிக்கித் தவிக்கிறான் மனிதன். தாகம் தீர்க்க இயலாமல் வன விலங்குகள் செத்து மடிகின்றன. கடுமையான வறட்சியால் வனங்கள்கூட பல நேரங்களில் தீக்கிரையாகி வருகின்றன.

இப்போது எங்கும் பார்த்தாலும் பூமித்தாயை துளையிட்டு ஆழ்துளைக் குழாய்கள் அமைக்கப்படுகின்றன. ஒரு காலத்தில் 25 அடியில் போர் போட்டாலே தண்ணீர் வந்துவிடும். அதிகபட்சமாக 45 அடிகள்தான் போர் போடப்பட்டன. ஆனால், தற்போது ஆயிரக்கணக்கான அடிகள் துளையிட்டாலும் தண்ணீர் இல்லாத நிலை. 

இன்றைக்கு காற்றில் இருந்து நீரை எடுக்கலாம் என்கிறது விஞ்ஞானம். அப்படி எடுக்கிறபோது, காற்றில் இருக்கும் ஈரப்பதம் உறிஞ்சப்படும். வெப்பநிலை உயரும். இன்னும் பல விளைவுகள் ஏற்படும். மொத்தத்தில் மனிதன் வாழத் தகுதியற்றதாக மாறிவிடும் இந்த பூமி. இனி நாம் செய்த தவறுகளைப் பற்றி கவலைப்படுவதைவிட, இனி தூர்ந்த நீர்நிலைகளை மீட்பது எப்படி? வனங்களை உருவாக்கி அதன் மூலம் மழை பெற்று இந்த பூமியை பசுமை சோலையாக மாற்றுவது எப்படி என்பதைப் பற்றி மட்டுமே சிந்திக்க வேண்டும்.

மீட்பு நடவடிக்கை தேவை: ஆக்கிரமிப்பின் பிடியில் இருக்கும் நீர் நிலைகளை மீட்டுத் தூர்வார வேண்டும். நீர் நிலைகளுக்கான ஆதாரமாகத் திகழும் மழை நீர் ஓடைகள் இன்று பலருடைய வீட்டுக்குள்ளும், தோட்டத்திற்குள்ளும் மறைத்து வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அதையெல்லாம் கண்டறிந்து தூர் வாரியாக வேண்டும்.

அடுத்ததாக சொட்டு நீர் பாசனம், மழைத்தூவான் பாசனம் போன்ற நுண்ணீர் பாசனங்களை எல்லாம் படிப்படியாகக் கைவிட வேண்டும். சொட்டு நீர் பாசனம் போன்றவற்றின் மூலம் மரங்களுக்குத்தான் நீர் கிடைக்குமே ஒழிய பூமிக்கு ஒரு போதும் நீர் கிடைக்காது. சொட்டு நீர் பாசனம் நுண்ணீர் பாசனங்களைத் தொடர்ந்து செயல்படுத்தும்போது நிலத்தடி நீர் என்பது இல்லாமலேயே போய்விடும்.

தற்காலத்தில் நமக்குத் தேவை நல்ல மழை. மழையை இழுக்க மரங்கள் தேவை. அதிலும் சவுக்கு, தென்னை போன்ற அடர் வனங்களைவிட, இடைவெளிவிட்டு மழையை இழுக்கும் தன்மை கொண்ட மரங்களை வளர்ப்பது முக்கியமானதாகும். குளங்களை ஆக்கிரமிப்பிலிருந்து பாதுகாக்க,  குளங்களில் தேங்கும் தண்ணீரைத் தாங்கி வளரக்கூடிய தூங்கு மூஞ்சி, நாவல், அத்தி, பூவரசு, மருது போன்ற மரங்களை நடலாம்.

4 லட்சம் மரங்கள்:  மரங்கள் இருந்தால்தான் மழை பொழியும். அதைக் கருத்தில் கொண்டுதான் நாங்கள் மரங்களை வளர்க்க ஆரம்பித்தோம். ஆரம்பத்தில் விதைகள் மூலமாக மரக்கன்றுகளை உருவாக்கி மரங்களை வளர்த்தோம். ஆனால், அதற்கு அதிக காலம் ஆனதால், மரக்கிளைகளிலிருந்து மரங்களை உருவாக்கினோம். ஆரம்பத்தில் எனது திட்டத்தை எல்லோரும் எதிர்த்தார்கள். ஏன் கேலி கூடச் செய்தார்கள். ஆனால் நான் வைத்த எல்லா வகையான மரக்கிளைகளும் துளிர்விட்டபோது, எங்கள் பகுதி மக்களுக்கு என் மீது நம்பிக்கை ஏற்பட்டது.

மக்கள் தந்த ஆதரவால், தமிழகத்தில் கன்னியாகுமரி, நீலகிரி நீங்கலாக, அனைத்து மாவட்டங்களிலும் மரக்கன்றுகளை நடவு செய்திருக்கிறேன். இப்போது என்னோடு ஏராளமானோர் இந்தப் பணியில் ஈடுபட்டுள்ளனர். பஞ்சாப், மகாராஷ்டிரம் போன்ற மாநிலங்களிருந்து எனக்கு அழைப்பு வந்தது. அங்கு சென்று மரக்கிளையிலிருந்து மரங்களை உருவாக்கும் தொழில்நுட்பத்தைக் கற்றுக்கொடுத்திருக்கிறேன். தமிழகம் முழுவதும் இதுவரை 4 லட்சம் மரக்கன்றுகளை நடவு செய்திருக்கிறோம்.

என்னென்ன மரங்கள்: வேம்பு, புளி, மகா கனி, ஆலமரம், அரசமரம், அத்திமரம், நாவல்மரம், பூவரசு, புங்கன், மருதமரம், இலுப்பை, கருங்காலி, செம்மரம் என ஏராளமான மரக்கன்றுகளை உருவாக்கி மரங்களாக்கியிருக்கிறேன்.

கடந்த ஆண்டு மழைக் காலத்துக்கு முன்னதாக ஒரு லட்சம் மரக்கன்றுகளை உருவாக்கி நடவு செய்திருக்கிறோம். வழக்கமாக 10 முதல் 12 அடி உயர மரங்களை வளர்த்து ஆடி மாதங்களில் சாலைகள், முக்கிய இடங்களில் நடவு செய்வோம். அடுத்த 3 மாதங்களுக்கு டிராக்டர் மூலம் தண்ணீர் அளிப்போம். அதன்பிறகு மழைக் காலத்தில் செழித்து வளர்ந்து மரமாகிவிடும்.
நாங்கள் மரக்கன்றுகளை நடுகிறபோது, அதனைச் சுற்றிலும் சேலை உள்ளிட்ட துணிகளை சுத்தி விடுவோம். இதனால் மரக்கன்றுகளின் தண்டுகள் வெயில் காலத்தில் எளிதாகக் காய்வதில்லை. மேலும் ஆடு, மாடுகள் திண்பதில்லை. அதேநேரத்தில் மனிதர்களும் அந்த மரங்களில் சாமி இருப்பதாக நம்பி அதை வெட்டுவதில்லை.

இதனால் நாங்கள் வைக்கும் மரங்கள் ஒன்று கூட சோடை போகாமல் சோலைகளாக மாறுகின்றன. சிறிய மரக்கன்றுகளை நடுவதைவிட, அவற்றை வளர்த்து பெரிய மரக்கன்றுகளாக நட வேண்டும்.

சமீபத்தில் திருநெல்வேலி மாவட்டம் தச்சநல்லூரில் இருந்து தாழையூத்து வரையிலான புறவழிச்சாலையை அகலப்படுத்தியபோது, அங்கிருந்து மரக்கன்றுகளை அகற்றி நடுமாறு நெடுஞ்சாலைத்துறையினர் எங்களை அணுகினர். அந்த மரங்களை அடியோடு எடுத்து இப்போது தாழையூத்து- சீவலப்பேரி சாலையில் தாழையூத்து ராஜவல்லிபுரம் இடையே குளக்கரையில் வைத்திருக்கிறோம். அந்த மரங்கள் துளிர்விட்டு வளரத் தொடங்கிவிட்டன.

ஆறு கிராமங்கள் தத்தெடுப்பு: உலக காடுகள் தினத்தை முன்னிட்டு திருநெல்வேலி, தென்காசி, விருதுநகர், அரியலூர் மாவட்டங்களில்  6 கிராமங்களை மரம் நடுவதற்காக தத்தெடுத்திருக்கிறோம். முதற்கட்டமாக திருநெல்வேலி மாவட்டம், ராஜவல்லிபுரத்தை அடுத்த பாலாமடையில் 100 மரங்களை வளர்க்க இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டு, அதற்கான பணிகள் மார்ச் 19 ஆம் தேதி தொடங்கி ஆலமரம் உள்ளிட்ட 7 மரங்களை (10 அடி உயரம் கொண்டது) நடவு செய்திருக்கிறோம்.  

1 சதுர கி.மீ.க்கு 10 ஆயிரம் மரங்கள் இருந்தால்தான், அங்கு 100 சதவீத மரம் இருப்பதாகக் கணக்கில் கொள்ள முடியும். குறைந்தபட்சம் 33 சதவீத மரங்கள் இருந்தால் மாதம் மும்மாரி மழை பொழியும். அதுதான் எங்கள் கனவும், இலக்கும்கூட.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/w_1200.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/water-day-special-story--no-rain-no-tree-3386132.html
3386190 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் தொலைந்துபோன நதி; தொடரும் மீட்புப் பயணம் க.தங்கராஜா Saturday, March 21, 2020 08:44 PM +0530 நொய்யலின் கிளை நதியான கௌசிகா நதி செழிப்புடன் இருந்த காலம் மாறித் தற்போது மழைக் காலங்களில் காட்டாற்று வெள்ளம் வடியும் இடமாகவும், கழிவு நீர் செல்லும் பாதையாகவும் ஆகிவிட்டது.

காவிரியின் கிளை ஆறுகளில் ஒன்று நொய்யல். கோவை மாவட்டத்தின் வெள்ளிங்கிரி மலை அடிவாரத்தில் பல சிற்றாறுகள் இணைந்து நதியாகி கோவை மாநகரம், திருப்பூர் மாநகரின் வழியே பயணித்து கரூர் மாவட்டம் நொய்யல் என்ற இடத்தில் காவிரியுடன் கலக்கிறது நொய்யல்.

இந்த நொய்யலின் முக்கியமான கிளை ஆறுதான் கௌசிகா நதி. கோவை மாவட்டத்தில் உள்ள மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளை ஒட்டியிருக்கும் நரசிம்மநாயக்கன்பாளையம் அருகே உள்ள குருடி (குருசீரடி) மலையில் உற்பத்தியாகி, கிழக்கு நோக்கிப் பயணித்து பெரியநாயக்கன்பாளையம், சர்க்கார்சாமக்குளம், அன்னூர், திருப்பூர் ஒன்றியங்களின் வழியாக சுமார் 48 கிலோ மீட்டர் தூரம் ஓடி நொய்யலில் கலக்கிறது கௌசிகா நதி.

சுமார் 2 ஆயிரம் ஆண்டுகள் பழமையான இந்த நதி கடந்த 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரையிலும் நீர் ஓடும் நதியாக செழிப்புடனேயே இருந்துள்ளது. வழியோரங்களில் உள்ள குளம், குட்டைகளை நிறைத்து அதன் மூலம் அப்பகுதியை செழிப்புடன் வைத்திருந்த நதி தற்போது மழைக் காலங்களில் காட்டாறு வெள்ளம் வடியும் இடமாகவும், கழிவு நீர் செல்லும் பாதையாகவும் மாறியுள்ளது.

கோவையின் வடக்கு வட்டம், அன்னூர், சூலூர் வட்டங்கள் மற்ற பகுதிகளைக் காட்டிலும் வறட்சியானவை. மத்திய அரசால் வறட்சியான பகுதிகள் என அறிவிக்கப்பட்டவை. (Drought proven Area) கௌசிகா நதி இந்த வழியாகத்தான் பயணிக்கிறது. கௌசிகா நதியாக இருந்த காலத்தில் வளம் பெற்றிருந்தன கௌசிகா நதிப் பகுதிகள்.

இந்தப் பகுதிகளில் நெல், பருத்தி, வாழை என உணவுப் பயிர், பணப் பயிர் இரண்டும் விளையும் இடமாக இருந்தது. ஆனால், தற்போது புதர் மண்டிக் குப்பைகள் நிறைந்து காட்சியளிக்கும் இடமாக கௌசிகா மாறியதன் விளைவு விளைநிலங்கள் வறண்ட பூமி ஆகிவிட்டது. பல ஆண்டுகளாக நீர்வரத்து முற்றிலுமாகத் தடைபட்டிருப்பதால் வழியிலுள்ள குளங்கள், தடுப்பணைகள் வறண்டு, நிலத்தடி நீர்மட்டம் சுமார் 30 ஆண்டுகளுக்கு முன் 60 அடியில் இருந்த தண்ணீர் தற்போது 1200 அடி அதல பாதாளத்துக்குச் சென்றுவிட்டது. இதனால் கோடைக்காலங்களில் கால்நடைகளின் குடிநீருக்கே தடுமாறுகின்றன இப்பகுதிகள்.

கௌசிகாவின் வழித்தடத்திலுள்ள ஊராட்சிகள், பேரூராட்சிகளில் 1,200 அடி ஆழத்துக்கும் அதிகமாக ஆயிரக்கணக்கான ஆழ்துளை கிணறுகள் போடப்பட்டுள்ளன. ஆனால், இவற்றில் தண்ணீரைப் பார்ப்பதே அரிதாக உள்ளது. இதனால் இப்பகுதியில் விவசாயம் கேள்விக்குறியாகி, விளைநிலங்கள் மனைகளாகி வருகின்றன.

இந்த நிலையில்தான் கௌசிகா நதிக்கு நீரை வழங்கும் ஓடைகளை சீரமைத்து மீண்டும் இந்த நதியில் வெள்ளத்தை வரவழைத்தால் ஆயிரக்கணக்கான ஏக்கர் விவசாய நிலத்தை செழிப்படையச் செய்யலாம் என்ற முயற்சியில் இறங்கியுள்ளது அத்திக்கடவு - கௌசிகா நதி மேம்பாட்டுச் சங்கம்.

இது குறித்து சங்கத்தின் செயலர் பி.கே.செல்வராஜ் கூறியதாவது: 

கௌசிகா நதி தமிழகத்தின் தொன்மையான நதிகளில் ஒன்று. இதைப்பற்றி அருணகிரிநாதர் திருப்புகழில் பாடியுள்ளார். தன்னாசி ஓடை, தாளமடல் ஓடைகள் கௌசிகாவுக்கு நீரை வழங்கும் முக்கிய ஓடைகள். இத்துடன் பல சிற்றோடைகளை இணைத்துக்கொள்ளும் கௌசிகா, இடிகரை, அத்திப்பாளையம், கோவில்பாளையம், வாகராயம்பாளையம், தெக்கலூர், வஞ்சிப்பாளையம் வழியாக சுல்தான்பேட்டை அருகே நொய்யலில் கலக்கிறது. இந்த நதியில் சுமார் 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரையிலும் வெள்ளம் ஓடியது.
ஆனால் நகரமயமாக்கலின் விளைவாக நதி அழிக்கப்பட்டுள்ளது. நதியின் நீரைப் பறித்த நகரமயம், நதியின் இடத்தையும் பறித்துக் கொண்டுள்ளது.

இந்த நிலையில்தான் அரசின் உதவியுடன் கௌசிகா நதிக்கு மீண்டும் உயிர் கொடுக்கும் திட்டத்தைத் தொடங்கி கடுமையான சவால்களுக்கு இடையே நடத்தி வருகிறோம் என்றார். 

மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் ஓடும் பவானி ஆற்றில் இருந்து அத்திக்கடவு என்ற இடத்தில் உபரி நீரை எடுத்து அதை கௌசிகா நதியில் திருப்பி வறண்டுபோன நதிக்கு புத்துயிரூட்டுவதே அத்திக்கடவு - கௌசிகா நதி திட்டம். இந்தத் திட்டத்தை செயல்படுத்தினால் கௌசிகாவிலும், அதன் மூலம் நொய்யலிலும் ஆண்டுதோறும் தண்ணீரைப் பார்க்க முடியும். இதன் மூலம் கோவை, திருப்பூர், ஈரோடு ஆகிய மூன்று மாவட்டங்களிலும் 500க்கும் மேற்பட்ட குளம், குட்டைகள் நிரம்பும், மேலும் நிலத்தடி நீர் மட்டம் உயருவதால் பல ஆயிரக்கணக்காண ஏக்கர் பரப்பளவு நிலம் பாசன வசதி பெறும்.

இந்தத் திட்டம் காமராஜர் ஆட்சிக் காலத்திலேயே தொடங்குவதற்கு திட்டமிடப்பட்டது. ஆனால் பல்வேறு காலகட்டடங்களில் அது தடைபட்டு வந்தது. தற்போது அத்திக்கடவு - அவிநாசி திட்டமாக முன்பு திட்டமிடப்பட்ட இடத்துக்கு எதிர்ப்புறத்தில் இருந்து செயல்படுத்த திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இந்தத் திட்டத்தால் கௌசிகா நதியில் தண்ணீரைப் பார்க்க முடியும். நமக்கு தண்ணீர் கடைசியாக மட்டுமே வரும்.

இப்போதும் இந்த நதியில் நீரைப் பார்க்க ஒரு வாய்ப்பு உள்ளது. அது அத்திக்கடவு - அவிநாசி நிலத்தடி நீர் செறிவூட்டும் திட்டத்தில் இருந்து துணை திட்டமாக 5 கிலோ மீட்டர் அளவுக்கு குறுக்குக் கால்வாய் வெட்டி 0.5 டி.எம்.சி. தண்ணீரை கௌசிகாவுக்கு திருப்புவதேயாகும். கௌசிகா நதியின் குறுக்கே வடுகபாளையம், அன்னூர் பச்சாபாளையம், தேவம்பாளையம், கரிச்சபாளையம், வாகை பாப்பம்பட்டி, கிட்டாம்பாளையம், புதுப்பாளையம் உள்ளிட்ட இடங்களில் பெரியதும் சிறியதுமாக 19 தடுப்பணைகள் உள்ளன. அத்துடன் மேலும் 10 இடங்களில் தடுப்பணைகள் அமைப்பதற்கான வாய்ப்பும் உள்ளது. இவற்றை நிரப்பினால் நதியும், விவசாயமும் மீட்டெடுக்கப்படும்.

கௌசிகாவை மீட்பதற்கான கோரிக்கைகள் வலுப்பெற்ற நிலையில் கோவை வேளாண் பொறியியல் துறையினர், மாவட்ட நிர்வாகத்தின் வழிகாட்டுதலுடன், நதியின் பாதை, அது பயன்பெறும் கிராமங்கள், அமைக்க வேண்டிய தடுப்பணைகள் தொடர்பாக 6 மாதங்களுக்கு மேலாக கள ஆய்வு மேற்கொண்டனர். பின்னர் ரூ.55 கோடி மதிப்பில் திட்ட வரைவு தயாரித்து அரசுக்கு அனுப்பினர். மூன்று ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகும் நிலையில் அது தொடர்பான தகவல்களே இல்லை.

அத்திக்கடவு -அவிநாசி நிலத்தடி நீர் செறிவூட்டும் திட்டத்தில் கௌசிகா நதியைச் சேர்த்தால் கௌசிகா என்ற இறந்த நதியை இந்தத் தலைமுறை உயிருடன் பார்க்க முடியும்.

நீண்ட பெரும் போராட்டத்திற்கு பின்னர் மறைந்த விவசாயிகள் சங்கத் தலைவர் நாராயண சாமி அய்யா சமாதியின் அருகில் இருக்கும் தடுப்பணைகள் ஆரம்பித்து திருப்பூர் மாவட்டம் வரை உள்ள தடுப்பணைகள் அவிநாசி அத்திக்கடவு திட்டத்தில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. தற்போது கௌசிகா நதியின் கரைகளை பலப்படுத்துவதும் தடுப்பணைகளை புனரமைப்பது , விடுபட்ட தடுப்பணைகள் மற்றும் குளம் குட்டைகளை சேர்ப்பது, சின்னவேடம்பட்டி ஏரியை இணைப்பது ஆகியவைகள் முக்கிய குறிக்கோளாக உள்ளது. அரசு அத்திக்கடவு- அவிநாசி இரண்டாவது திட்டத்தில் மேற்படி பகுதிகளை சேர்க்க முடியும் என்று கூறியுள்ளது. கடைசிக்கு ஒரு பஞ்சாயத்துக்கு பத்து விவசாயிகள் ஆவது காப்பாற்றப்பட வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் நகர்கிறோம் என்கிறார் அவர்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/koushika_5.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/water-day-special-kousika-river-3386190.html
3386169 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் மறைந்து வரும் மன்னர்கள் காலக் குளங்கள் வி.என். ராகவன் Saturday, March 21, 2020 08:26 PM +0530
புராதன நகரமான தஞ்சாவூரில் நீராதாரத்துக்காக மன்னர் காலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட குளங்களில் பல இப்போது ஆக்கிரமிப்பு காரணமாகப் படிப்படியாக மறைந்து வருகின்றன.

இந்த நகரை ஆண்ட சோழர்கள், நாயக்கர்கள், மராட்டியர்கள் உள்ளிட்டோரின் காலத்தில் 50-க்கும் அதிகமான குளங்கள் வெட்டப்பட்டன.

குறிப்பாக, பெருவுடையார் கோயிலைச் சுற்றியுள்ள அகழி, மேல அலங்கம், வடக்கு அலங்கம், கீழ அலங்கத்தைச் சுற்றிலும் அமைந்திருக்கும் அகழி, சிவகங்கைக் குளம், சாமந்தான் குளம், அய்யன்குளம், அழகிக்குளம், செவ்வப்பன் ஏரி போன்றவை சோழர்கள், நாயக்கர்கள், மராட்டியர்கள் கால நீர்நிலை தேக்கத் தொழில்நுட்பத்தைப் பறைசாற்றக் கூடியவை.

பெரும்பாலான குளங்களுக்கு வெண்ணாறு, வடவாறு போன்றவையே நீராதாரங்களாக இருக்கின்றன. சில குளங்களுக்கு 90 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு உருவாக்கப்பட்ட கல்லணைக் கால்வாயும் (புது ஆறு) நீர் ஆதாரமாக மாற்றப்பட்டன.

ஆறுகளிலிருந்து இந்தக் குளங்களுக்குத் தண்ணீர் செல்வதற்காக வாரிகளும் மன்னர்கள் காலத்திலேயே அமைக்கப்பட்டன. தஞ்சை நகரின் தென் மேற்குப் பகுதியில் பெய்யும் மழை நீர் திரண்டு வாரி வழியாக குளங்களுக்குச் செல்லும் விதமாகவும் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. இதன் மூலம், நகரிலும், சுற்றியுள்ள பகுதிகளிலும் நிலத்தடி நீர்மட்டம் உயர்ந்திருக்கக் காரணமாகவும் இருந்தன இக்குளங்கள்.

தற்போது, ஆற்றங்கரையோரம் உள்ள சில குளங்களுக்கு மட்டுமே நீர்வரத்து இருக்கிறது. ஆனால், பெரும்பாலான குளங்களும், கரைகளும் ஆக்கிரமிப்பில் சிக்கியுள்ளன. இந்தக் குளங்களுக்குத் தண்ணீர் செல்லும் வாரிகளும் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டுள்ளதால், நீர் வரத்து முற்றிலுமாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், முறையான பராமரிப்பு இல்லாததால் குளங்கள் தூர்ந்து வருகின்றன. இவற்றில் சில குளங்கள் அடையாளம் காண முடியாத அளவுக்கு சிறிய, உயர்ந்த கட்டடங்களால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டுள்ளன.

செவ்வப்பன் ஏரி

சோழர் காலத்துக்குப் பிறகு தஞ்சாவூரில் கி.பி. 1535 ஆம் ஆண்டில் நாயக்கர்கள் ஆட்சி ஏற்பட்டது. தஞ்சாவூர் நாயக்கர் வம்சத்தில் முதல் முதலாக ஆட்சிப் பொறுப்பேற்ற செவ்வப்பநாயக்கர் இந்நகரத்துக்கு அளித்த முதல் கொடை செவ்வப்பன் ஏரி. தஞ்சை நகரைச் சுற்றி இருந்த காடுகளில் பெய்த மழை நீர் திரண்டு வரும் விதமாக வாரிகள் அமைத்து இந்த ஏரிக்கு நீராதாரத்தை உருவாக்கினார் செவ்வப்பநாயக்கர். இந்த ஏரியிலிருந்து சிவகங்கைக் குளத்துக்குத் தண்ணீர் வந்தது.

காலப்போக்கில் இந்த ஏரியில் தண்ணீர் வரத்து தடைப்பட்டதால், ஆக்கிரப்புகளும் உருவாகின. குறிப்பாக, 50 ஆண்டுகளில் இந்த ஏரி மறைந்து, குடியிருப்புப் பகுதியாகவே மாறிவிட்டது. இப்போது, இப்பகுதியின் பெயர் சேப்பனாவாரி. இந்த இடத்தில் ஏரி இருந்ததற்கான அடையாளமே காண முடியாத அளவுக்குக் குடியிருப்புகள் நிறைந்துள்ளன.

அகழியில் அரசுக் கட்டடங்கள்

பெரியகோயிலை சுற்றி கிட்டத்தட்ட 2 கி.மீ. தொலைவுக்கு அகழி உள்ளது. நாயக்கர் காலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட இந்த அகழி பெரியகோயிலில் தொடங்கி சீனிவாசபுரம், மேல அலங்கம், வடக்கு வாசல், கொடிமரத்து மூலை, கீழ அலங்கம், தென் கீழ் அலங்கம், ராசா மிராசுதார் சாலை, சோழன் சிலை வரை நீண்டு இருந்தது. ஏறத்தாழ 4 கி.மீ. தொலைவுள்ள இந்த அகழி 60 அடி ஆழமும், 200 அடி அகலமும் கொண்டது. 

மன்னர் காலத்தில் எப்போதும் நீர் நிரம்பிக் காணப்பட்ட இந்த அகழியில் காலப்போக்கில் தண்ணீர் வரத்தும் குறைந்துவிட்டது. எனவே, இந்த அகழியில் 50 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக செடிகள் அடர்ந்து புதர் போல காணப்படுகின்றன. மேலும், குப்பைகளும் கொட்டப்பட்டு வந்ததால் தூர்ந்து வருகிறது. இந்த அகழியின் இரு கரைகளும் ஆக்கிரமிப்பில் உள்ளன. குறிப்பாக, மாநகராட்சி பள்ளி, திருவையாறு வழித்தடப் பேருந்து நிலையம், தஞ்சாவூர் பழைய பேருந்து நிலையம், பாரத ஸ்டேட் வங்கி, மாவட்ட மைய நூலகம் உள்ளிட்ட அரசுக் கட்டடங்களும் இந்த அகழி மீதுதான் உள்ளன.
 
பொலிவுறு நகரத் திட்டத்தின் கீழ் இந்த அகழியை மீட்டெடுத்து புனரமைக்க மாநகராட்சி நிர்வாகம் திட்டமிட்டுள்ளது. ஆனால், பழைய நிலையை மீட்டெடுக்க முடியுமா என்பது கேள்விக்குறியே.

அழகிக் குளம்

தஞ்சாவூர் பர்மா பஜார் அருகேயுள்ள அழகிக்குளத்துக்கு கல்லணைக் கால்வாயில் இருந்தும், ராணி வாய்க்கால் மூலமும் தண்ணீர் வந்தது. நாளடைவில் நீர் வரும் பாதையில் ஏற்பட்ட ஆக்கிரமிப்புகளால் அழகிக் குளத்துக்குத் தண்ணீர் வருவது நின்று போனது. இதனால், இக்குளத்தில் கருவேல மரங்கள், முட்புதர்கள் சூழ்ந்து, குப்பை மேடாகக் காட்சியளித்தது. கடந்த ஆண்டு அப்பகுதி மக்களை நேரடியாகக் களத்தில் இறங்கி இக்குளத்தை மீட்டு, சீரமைத்துள்ளனர். ஆனால், நீர் வழிப் பாதையில் உள்ள ஆக்கிரமிப்புகளால் இக்குளத்துக்கு நீர் ஆதாரம் இல்லை. தற்போதைக்கு மழை நீர் மட்டுமே ஆதாரமாக இருக்கிறது. 

சாமந்தான் குளம்

சோழர்களின் ஆட்சிக் கால முடிவில் தஞ்சை நகரம் முழுவதும் தரைமட்டமாக்கப்பட்டன. இதன் பின்னர் வந்த பாண்டியர்கள் புதிதாக நகரை உருவாக்கத் தொடங்கியபோது, முதலில் உருவாக்கப்பட்ட குளமே சாமந்தான் குளம். கீழ அலங்கத்தின் அருகேயுள்ள இந்தக் குளத்துக்கும் நீர் வரத்து தடைப்பட்டதால், புதர்கள் மண்டின. இப்போது, பொலிவுறு நகரத் திட்டத்தின் கீழ் இக்குளத்தில் சீரமைப்புப் பணி நடைபெறுகிறது. இதேபோல, மேல வீதி அருகேயுள்ள அய்யன்குளத்திலும் பொலிவுறு நகரத் திட்டத்தின் கீழ் சீரமைப்புப் பணி மேற்கொள்ளப்படுகிறது. என்றாலும், இந்த இரு குளங்களின் நீர் வரத்து முற்றிலும் சிதைந்துவிட்டது. எனவே, இக்குளங்கள் சீரமைக்கப்பட்டாலும், நீர் ஆதாரத்தைப் பொருத்தவரை கேள்விக்குறியாகவே தொடர்கிறது.

கருணாகரசாமி குளம்

தஞ்சாவூர் கரந்தையில் உள்ள கருணாகரசாமி கோயில் சோழர் காலத்தைச் சார்ந்தது. இக்குளத்துக்கு ஏறத்தாழ அரை கி.மீ. தொலைவில் உள்ள வடவாறிலிருந்து தண்ணீர் வருவதற்கு வாரி இருந்தது. இந்த வரத்து வாரி காலப்போக்கில் ஆங்காங்கே சேதமடைந்து, இப்போது முற்றிலும் மறைந்துவிட்டது. இதனால், இந்தக் குளத்துக்குத் தண்ணீர் வருவதில் சிக்கல் ஏற்பட்டது. இதன் காரணமாக, இக்குளம் 10 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக வறண்டுக் கிடக்கிறது.

கரந்தையில் இதுபோல ஜைன குளம், கிருஷ்ணன் கோயில் பின்புறமுள்ள குளம், உப்புக்குட்டை எனப் பல குளங்கள் வரத்து வாரிகள் ஆக்கிரமிப்பில் உள்ளதால் தண்ணீரின்றி உள்ளன. தாமரைக்குளம், காசி பண்டிதர் குளம், கோவலன் குளம் உள்ளிட்டவை முழுமையான ஆக்கிரமிப்பில் உள்ளன. இதேபோல, தெற்கு பகுதியில் மோத்திரப்ப சாவடி அருகேயுள்ள குளம் உள்ளிட்டவை பயனற்ற நிலையில் இருக்கின்றன.

இந்தக் குளங்களெல்லாம் ஒரு காலத்தில் நகரின் முக்கியமான நீர் ஆதாரங்களாக இருந்தன. குடிநீருக்கே இக்குளங்கள் பயன்படுத்தப்பட்ட காலமும் இருந்தது. இப்போது இக்குளங்கள் படிப்படியாக மறைந்து வருவதால், நிலத்தடி நீர்மட்டமும் பல அடி ஆழத்துக்குப் போய்விட்டது. தொடர் மழை பெய்தாலும், இக்குளங்களில் நீர்மட்டம் உயர்வதில்லை. இதனால், குடிநீர் பற்றாக்குறையும் மிகப் பெரும் பிரச்னையாக மாறிக் கொண்டிருக்கிறது. இக்குளங்களை எல்லாம் மீட்டால் மட்டுமே நகரின் குடிநீர்ப் பிரச்னைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க முடியும்!

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/ta21ayyan.jpg அய்யன்குளத்தில் மேற்கொள்ளப்படும் புனரமைப்புப் பணி https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/disappearing-ponds-in-thanjavur-3386169.html
3386167 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் நீர்வழிகள் இல்லாததால் நிரம்பாத குளங்கள் சி. ராஜசேகரன் Saturday, March 21, 2020 08:23 PM +0530  

திருவாரூரில் குளங்களுக்குச் செல்லும் நீர்வழிப் பாதைகள் அடைபட்டதால்,  ஆற்றில் தண்ணீர் இருந்தும் குளங்களில் தண்ணீர் நிரம்பாத நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.

மக்களின் நீர்த்தேவையைப் பூர்த்தி செய்யும் வகையில், குளங்கள் உருவாக்கப்பட்டன. நகர்ப்புற மக்கள் வசிக்கும் பகுதிகளில் உள்ள குளங்கள்,  அவர்களின் குடிநீர்த் தேவையையும், இதர பயன்பாட்டுத் தேவையையும் பூர்த்தி செய்கின்றன. கிராமப்பகுதிகளில் உள்ள குளங்கள், கூடுதலாக விவசாயத் தேவையையும் பூர்த்தி செய்கின்றன. ஆறுகளில் தண்ணீர் வரும் காலங்களில், குளங்களில் தண்ணீர் சேமிக்கப்படுவது மட்டுமன்றி, மழை அதிகமாக பெய்யும்போது, அதிகப்படியான நீர் இந்த குளங்களில் சேகரமாகும்.

அதேநேரம் குளங்களில், கொள்ளும் மடை வழியாக தண்ணீர் நிரம்பினால்,  வெள்ளக் காலங்களில் அதிகப்படியான நீர் வெளியே செல்வதற்கு குளங்களில் வடிகால் பாதை அமைக்கப்படும். 

திருவாரூரில், தனியார் மற்றும் அரசுக் குளங்கள் என சுமார் 80 குளங்கள் உள்ளன என பதிவேடுகள் தெரிவிக்கின்றன. ஆனால், பெரும்பாலான குளங்கள் காணாமல்போனதுடன், சில குளங்கள் ஆக்கிரமிப்புக்குள்ளாகி,  குறுகிவிட்டதாகவும் சமூக ஆர்வலர்கள் வேதனை தெரிவிக்கின்றனர்.

இதனால், மேட்டூர் அணையிலிருந்து தண்ணீர் திறக்கப்பட்டாலும், திருவாரூர் நகரப் பகுதிகளில் உள்ள குளங்கள் நிரம்புவதில்லை. குளத்தில் நேரடியாக விழும் மழைநீரால், சில குளங்களில் தண்ணீர் காணப்படுகிறது.

பொதுவாக, குளங்களுக்கு தண்ணீர் நிரம்ப சில வழிமுறைகளை, குளங்களை பயன்படுத்தும் அப்பகுதி மக்கள் கடைப்பிடிப்பது வழக்கம். முதன்முதலில் ஆற்றில் தண்ணீர் வரும்போது, குப்பை உள்ளிட்ட பொருள்களை வாரிச்சுருட்டி வரும் என்பதால், தண்ணீர் வந்தபின் சில தினங்களுக்குப் பிறகே குளங்களுக்குத் தண்ணீரை அனுப்புவர். அதன்படி, ஆற்றில் முதல்முறை வரும் தண்ணீரை குளங்களுக்கு விடாமல், அடுத்த முறை வரும் தண்ணீரைக் கொண்டு குளங்களை நிரப்புவர். பொதுவாக, குளங்கள் நிரம்புவதன் மூலம், அப்பகுதியின் நிலத்தடி நீர்மட்டம் உயர்வதோடு, குடிநீர்த் தேவையும் பூர்த்தியாகும்.

ஆனால், திருவாரூர் நகரப் பகுதியில் மழைக்காலம், வெயில் காலம் என எந்தக் காலத்திலுமே எவ்வித குளங்களும் நிரம்பாமல், வெறுமனே கிடப்பதாக சமூக ஆர்வலர்கள் கவலை தெரிவிக்கின்றனர். இதற்குக் காரணம், குளங்களுக்குச் செல்லும் நீர்வழிப் பாதைகள் (வாய்க்கால்கள்) அனைத்தும் ஆக்கிரமிப்புக்கு உள்ளானதாலும், அவை தூர்வாரப்படாததாலும், குளங்களுக்குத் தண்ணீர் செல்லாத நிலை உள்ளது.

திருவாரூர் மையப் பகுதியில் உள்ளது குளுந்தான்குளம். தொடக்கத்தில் சுமார் 13 ஏக்கரில் இருந்ததாகக் கூறப்படும் இந்த குளம் தற்போது, சில ஏக்கர் அளவுக்கு குறுகிவிட்டது. ஓடம்போக்கி ஆற்றிலிருந்து, சிறிய வாய்க்கால் பிரிந்து அழகிரி நகர், பனகல் சாலை வழியாக இந்த குளத்துக்கு வருகிறது. இந்த வாய்க்கால் தூர்வாரப்படாததாலும், பெரும்பகுதி ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு விட்டதாலும், இந்த குளம் பல ஆண்டுகளாகவே தண்ணீர் இல்லாத நிலையிலேயே காணப்படுகிறது.

இதேபோல், நேதாஜி சாலையில் உள்ள பஜனை மடத் தெரு சந்தைவெளிக்குளம். மிகப் பிரசித்தி பெற்ற இந்த குளக்கரையிலிருந்து,  மருதப்பட்டினம் ஸ்ரீ மகாமாரியம்மன் கோயில் திருவிழாவின்போது, சுவாமி வீதியுலா, காவடி உள்ளிட்டவை செல்வது கடந்த 100 ஆண்டுகளைக் கடந்து நடைபெற்று வருகிறது. ஆனால், இந்த படித்துறையானது, தனியாரால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு அசைவ உணவகமாக செயல்பட்டு வருகிறது. பிரசித்தி பெற்ற குளம், தனது பாரம்பரிய வழக்கங்களை இழந்து வருவது சமூக ஆர்வலர்கள் மற்றும் பக்தர்கள் இடையே கவலையை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

இதுமட்டுமன்றி, ஐநூற்றுப்பிள்ளையார் குளம், ஆத்தா குளம், மருதப்பட்டினம் குளம், கொடிக்கால்பாளையம் குளம் என பிரசித்தி பெற்ற பல்வேறு குளங்கள் தண்ணீர் இல்லாமல், காட்சிப்பொருளாகவே உள்ளன. இதுகுறித்து தமிழ்நாடு நுகர்வோர் பாதுகாப்பு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் ஆராய்ச்சி மையத்தின் பயிற்சி இயக்குநர் சி. செல்வக்குமார் கூறியது:

திருவாரூரில் நகராட்சிக் கட்டுப்பாட்டில் 52 குளங்கள் இருந்ததாகப் பதிவேடுகள் தெரிவிக்கின்றன. ஆனால், தற்போது 30-லிருந்து 40 வரையிலான குளங்களே உள்ளன. அதுவும், பயன்பாட்டில் இல்லாத நிலையில் காணப்படுகின்றன. அதில், 10-க்கும் மேற்பட்ட குளங்கள் முழுவதும் காணாமல்போய்விட்டன.  20-க்கும் மேற்பட்ட குளங்கள் பாதியளவு காணாமல்போய்விட்டன. நகராட்சி தரப்பில் சுமார் 17 குளங்கள் வரை தூர்வாரியதாகத் தெரிவிக்கின்றனர். தூர்வாரப்பட்ட குளங்களும், குளம் என்ன அளவில் இருந்ததோ அந்த அளவை கணக்கில் எடுத்து தூர்வாரவில்லை. இதனால், ஆக்கிரமிப்புக்குள்ளான குளங்களின் பகுதிகள் ஏதும் அகற்றறப்படாமலேயே தூர்வாரப்பட்டுள்ளன. இதேபோல், இந்த குளங்களுக்குச் செல்லும் வாய்க்கால்கள் ஏதும் தூர்வாரப்படவில்லை.

நுகர்வோர் அமைப்பு சார்பில் இதுகுறித்து நகராட்சியில் கேட்டபோது,  குளங்கள் மட்டுமே நகராட்சி கட்டுப்பாட்டில் வருவதாகவும், வாய்க்கால்கள் பொதுப்பணித்துறை கட்டுப்பாட்டில் வருவதாகவும் தெரிவித்தனர். வாய்க்கால்களைத் தூர்வாராமல் வெறும் குளங்களை தூர்வாரி என்ன பயன்?

தற்போது, தண்ணீர் இல்லாமல் குளங்கள் அனைத்தும் வீணாகக் கிடக்கின்றன. திருவாரூர் நகரத்தில் உள்ள குளங்கள் அனைத்துமே தண்ணீர் நிரம்பிப் பல ஆண்டுகள் ஆகி விட்டன. திருவாரூர் அருகே தைக்கால் பகுதியிலிருந்து வடிகாலானது, கடுவையாற்றுக்குச் செல்லும். திருவாரூரின் ஒரு பகுதி முழுவதும், இதன்மூலம் பாதுகாக்கப்படும். ஆனால், இந்த வடிகால் முறையாக பராமரிக்கப்படாததால், மழை பெய்யும்போது தண்ணீர் தேங்கி பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது என்றார்.

இதுகுறித்து அகில இந்திய சமாதான ஒருமைப்பாட்டுக் கழகத்தின் மாவட்டச் செயலாளர் வீ. தர்மதாஸ் கூறியதாவது; 

வறட்சியைத் தீர்க்கவும், குடிநீர் தேவையைப் பூர்த்தி செய்யவும் திருவாரூர் நகர்ப் பகுதிகளில் ஏராளமான குளங்கள் உள்ளன. ஆனால், அவை அனைத்துமே முறையான பராமரிப்பு இல்லாததால், பாழாகி கிடக்கின்றன. தண்ணீர் தட்டுப்பாடு ஏற்படும்போதும், கோடை காலத்திலும் மட்டுமே குளங்கள் விவாதப்பொருளாக உலா வருகின்றன. மற்ற நேரங்களில், யாரும் இதுகுறித்துக் கவலைப்படுவதில்லை. திருவாரூரில் மிகுதியாக இருந்த குளங்கள், தற்போது குறைந்து விட்டன. பயன்பாட்டில் உள்ள குளங்கள் என்று கணக்கிட்டால், எதுவுமில்லை. பெரும்பாலான குளங்கள் சாக்கடை நீரால் நிரம்பி வருகின்றன. இதற்குக் காரணம், குளங்களுக்குச் செல்லும் வாய்க்கால்களை தூர்வாராததே. புதைச் சாக்கடையிலிருந்து பெரும்பாலான நேரங்களில் கழிவுநீர் வெளியாகி குளங்களுக்குச் செல்கின்றன. வாய்க்கால் தூர்வாரப்படாததால், இந்த கழிவுநீர் அனைத்தும் குளங்களில் சேகரமாகி,  கழிவுநீர் குளங்களாக மாறி வருகின்றன.

குளங்களை திரும்பவும் பயன்பாட்டில், கொண்டுவர வேண்டுமென்றால் கொள்ளும் மடைகளையும், வடிகால்களையும் தூர்வாருவது அவசியம். எனவே, குளங்களுக்கு தண்ணீர் செல்லும் வகையில், வாய்க்கால்களை தூர்வார நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்றார்.

காட்சிப் பொருளாக மாறி வரும் குளங்களை, மக்கள் பயன்பாட்டுக்கு தருவித்தால், நிலத்தடி நீர்மட்டம் உயர்வதோடு, மழைக் காலங்களில் தண்ணீரால் மக்கள் படும் துன்பங்கள் குறையும் என்பதால்,  நீர்வழிப்பாதைகளை சீரமைத்து, குளங்களுக்கு தண்ணீர் செல்ல நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்பது சமூக ஆர்வலர்களின் எதிர்பார்ப்பு.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/valavaikkal.jpg வாளவாய்க்கால் ஆறு https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/waterless-ponds-in-thiruvarur-3386167.html
3386162 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் மேட்டூர் உபரி நீரை எதிர்பார்க்கும் திருமணிமுத்தாறு, வசிஷ்ட நதி ஆர்.ஆதித்தன் Saturday, March 21, 2020 07:57 PM +0530  

மேட்டூர் வெள்ள உபரி நீரைத் திருமணிமுத்தாறு, வசிஷ்ட நதியுடன் கொண்டுவந்து சேர்த்தால் சேலம் மாவட்டம் செழிக்கும் என்று எதிர்பார்க்கிறார்கள் விவசாயிகள்.

சேர்வராயன்மலையில் உற்பத்தியாகி, மஞ்சவாடி கணவாய் வழியாக சேலத்துக்கு வடக்கேயும், வடகிழக்கிலும் பாய்கிறது திருமணிமுத்தாறு. இது காவிரி ஆற்றின் துணை நதி. இது ஒரு வற்றாத ஜீவநதியாக சேலம் மற்றும் நாமக்கல் மாவட்டங்களில் பாய்ந்தோடி, வீட்டுக்கும், விவசாயத்துக்கும் தொழிற்சாலைத் தேவைகளுக்கும் 1960 வரை பயன்படுத்தப்பட்டு வந்துள்ளது. 

தஞ்சாவூர் நெல்லுக்கு வளம் சேர்த்த பெருமை சேலம் திருமணிமுத்தாறுக்கும் உண்டு. சுமார் 120 கிலோ மீட்டர் தூரம் பயணித்து, நாமக்கல் மாவட்டத்தில் பரமத்தி வேலூரில் நன்செய் இடையாறு என்ற இடத்தில் காவிரியுடன் கலக்கிறது திருமணிமுத்தாறு. மேலும் இதை நம்பிப் பல ஏரிகளும்,  குளங்களும் இந்த இரண்டு மாவட்டங்களிலும் உள்ளன.

பொன்னி ஆறு, கன்னிமார் ஓடை, வறட்டாறு, ஏளுர் ஆறு, ராஜவாய்க்கால் ஆகியவை திருமணிமுத்தாற்றின் கிளை ஆறுகளாகும். 1972 இல் இந்திய சர்வே துறை எடுத்த நில அமைப்பு வரைபடத் தரவுகளிலிருந்து சிற்றோடைகள் பலவும் இருந்துள்ளதற்கு ஆதாரங்கள் உள்ளன. வேகமான நகரமயமாக்கல், மக்கள்தொகைப் பெருக்கம், ஆக்கிரமிப்பு, ரியல் எஸ்டேட் வளர்ச்சி உள்ளிட்ட பல்வேறு காரணங்களால் சிற்றோடைகள் வரைபடத்தில் இருந்து காணாமல் போய்விட்டன.

பல்வேறு குளங்கள், குட்டைகள் நிரம்பி வழிந்து சுற்றுவட்டார கிராமங்கள் அனைத்தும் செழிப்பாக இருந்துள்ளன. திருமணிமுத்தாற்றின் படுகையில் கோயில்கள் ஏராளமாகக் காணப்படுகின்றன. ஆனால், அதன் அருகில் உள்ள நீர் நிலைகள் அனைத்தும் குடிமராமத்துப் பணிகள் மேற்கொள்ளாமல் வறண்டு கிடக்கின்றன. 

இதனால் அங்குள்ள பகுதிகளில் நிலத்தடி நீர்மட்டம் குறைந்து வெகு ஆழத்துக்குச் சென்றுவிட்டது. விவசாயம் பொய்த்து, விளைநிலங்கள் வானம் பார்த்த பூமியாக மாறிவிட்டன.

திருமணிமுத்தாறு தற்போது மாசுபட்டும், குடியிருப்புகளால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டும் ஆற்றின் வழிப்பாதைகள் விவசாய நிலங்களாகவும், மாநகராட்சி கழிவு நீரும், தொழிற்சாலைகளிலிருந்து வெளியேற்றப்படும் கழிவுகள் அனைத்தும் ஆற்றிலிருந்து ஓடிவரும் ஓடைகளில் விடப்பட்டு, வெளியேற்றும் தலமாக மாறிவிட்டது.

ரூ.60 ஆயிரம் கோடியில் காவிரி - கோதாவரி நதிநீர் திட்டம், சுமார் ரூ. 565 கோடியில் மேட்டூர் வெள்ள உபரி நீரை வறண்ட 100 ஏரிகளில் நிரப்பும் உபரி நீர் திட்டம் என நீர் மேலாண்மைத் திட்டங்களுக்கு  மத்திய, மாநில அரசுகள் முக்கியத்துவம் தந்து வருகின்றன.

அந்தவகையில் திருமணிமுத்தாறை மீட்டெடுக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கை சேலத்தில் வலுத்துள்ளது. குறிப்பாக மேட்டூர் வெள்ள உபரி நீரைக் கொண்டுவந்து வசிஷ்ட நதி, திருமணிமுத்தாறு, பனமரத்துப்பட்டி ஏரியுடன் சேர்க்க வேண்டும் என்று விவசாயிகள் வலியுறுத்தி வருகின்றனர்.

இதுகுறித்து திருமணிமுத்தாறு மேல் வடிநிலம் குறித்து முனைவர் பட்டம் பெற்றவரும், சேலம் அரசுக் கல்லூரியில் புவியியல் துறை பேராசிரியராகப் பணியாற்றி ஓய்வுபெற்றவருமான சி.மணிமொழி கூறியதாவது:

திருமணிமுத்தாறு சேர்வராயன் மலைக்கு வடக்கிலும் கொல்லிமலைக்குக் கிழக்கிலும், காவிரி ஆற்றை தெற்கிலும், கஞ்சமலையை மேற்கிலும் கொண்டு பாய்கிறது. திருமணிமுத்தாற்றின் வடிநிலத்திலுள்ள ஏரிகளைக் கணக்கில் எடுத்து குடிமராமத்துப் பணிகள் செய்தால் மட்டுமே சேலம் மாவட்டம் குடிநீர் தேவையிலும், விவசாயத்திலும் ஓரளவுக்குத் தன்னிறைவு அடையும் ஆக்கிரமித்துள்ள நீர்நிலைகளைத் தவிர்த்து, மற்ற நீர்நிலைகளைப் பராமரித்தாலே இனிவரும் காலங்களில் தண்ணீர் தேவையைப் பூர்த்தி செய்ய முடியும்.

விவசாயத்தில் தண்ணீரைச் சிக்கனமாகப் பயன்படுத்தும் புதிய நீர்ப் பாசன முறைகளைக் கொண்டுவர வேண்டும்.

2005இல் எடுத்த பொதுப்பணித்துறை தரவுகளில் இருந்து சேலத்தின் வட பகுதியில் நிலத்தடி நீர்மட்டம் மிதமான ஆழத்தில் உள்ளது. அப்பகுதி அதிகமான மழையைப் பெறும் பகுதியாகவும் அடர்வுமிக்க காடுகளைக் கொண்டதாகவும் உள்ளதால், நிலத்தடி நீர்மட்டம் உயர்ந்து காணப்படுகிறது.
ஆனால், தென் கிழக்கு மற்றும் தென் மத்தியப் பகுதிகளான ராசிபுரம், சங்ககிரி, கருப்பூர், நாமக்கல், திருச்செங்கோடு போன்ற பகுதிகளில் நிலத்தடி நீர்மட்டம் வெகு பாதாளத்திற்குச் சென்றுவிட்டது.

இப்பகுதிகளில் நீர் மேலாண்மை செய்வது உடனடித் தேவையாக உள்ளது. ஒவ்வொரு வீட்டிலும் மழைநீர் சேகரிப்புத் தொட்டிகளை அமைக்க  அரசு ஆணையிட வேண்டும். குடியிருப்புகளில் கிணறுகள் இருந்தால்,  அதிலும் மழைநீரைச் சேமிக்கலாம்.

சேலம் மாவட்டத்தில் பிரதான ஏரிகளான கன்னங்குறிச்சி,  பொன்னி ஆறு, வறட்டாறு, வலசையூர், அயோத்தியாபட்டணம், பனமரத்துப்பட்டி, வெண்ணந்தூர், வீரபாண்டி, மல்லசமுத்திரம் என பிரித்து நீர் மேலாண்மையை மேற்கொள்ளலாம்.

திருமணிமுத்தாறு பாய்ந்தோடும் வழிப்பாதையைக் கண்டறிந்து, அதைத் தூர்வாரி, ஆழப்படுத்தி, அகலப்படுத்தி குடிமராமத்துப் பணிகள் செய்தால் நிலத்தடி நீர்மட்டம் உயர்ந்து தண்ணீர் பற்றாக்குறை ஏற்படாது. ஆறு பாயும் வழிப் பாதையில் நில ஆக்கிரமிப்பு இருந்தால், அதை உடனே அகற்றி நீர் ஆதாரத்தை மேன்மைப்படுத்திட வேண்டும்.

சேலம் மாநகரில் திருமணிமுத்தாறு ஓடும் பாதை நெடுங்காலமாகவே கழிவுநீர் கலக்கும் கால்வாயாகக் காட்சியளிக்கிறது. இதனால், அப்பகுதிகளில் மாசு ஏற்பட்டு, சுற்றுப்புறச் சூழ்நிலை பாதிக்கப்படுகிறது.எனவே, கால்வாய் ஓடும் கரைப் பகுதிகளில் மூங்கில் மரங்கள், பனைமர வகைகள் ராயல் பாம்ஸ் முதலியவற்றை வளர்த்தால், அம்மரங்கள் வெளியிடும் ஆக்ஸிஜனால் அப்பகுதி ஓரளவுக்கு தூய்மையடையும் என்றார். 

மேட்டூர் வெள்ள உபரி நீர் பனமரத்துப்பட்டி ஏரிக்கு கொண்டு வரப்படுமா? 

ஒரு காலத்தில் சேலம் மக்களின் குடிநீர் தேவையைப் போக்கிய பனமரத்துப்பட்டி ஏரி தற்போது வறண்டு கருவேலம் மரங்கள் பகுதியாக காட்சி அளிக்கிறது. மேட்டூர் வெள்ள உபரி நீரை பனமரத்துப்பட்டி ஏரிக்கு கொண்டு வந்து, சேலம் மக்களுக்கு நிரந்தரமாக குடிநீர் தேவையைப் பூர்த்தி செய்யலாம் என விவசாயிகள், சமூக ஆர்வலர்கள் வலியுறுத்தியுள்ளனர்.

சேலம் மாவட்ட மக்களின் பஞ்சத்தைப் போக்குவதற்காக பனமரத்துப்பட்டி ஏரி கடந்த 1911 ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலேயரால் உருவாக்கப்பட்டது. இதன் பரப்பளவு 2,137 ஏக்கர் ஆகும். இதில் நீர்ப்பிடிப்புப் பகுதிகளாக 834.5 ஏக்கர் உள்ளது.

போதமலை, கிடமலை, ஜல்லூத்துமலை, பெருமாள் மலை உள்ளிட்ட மலைப் பகுதியில் இருந்து மழைநீர் செல்லும் ஆற்றின் குறுக்கே தடுப்பணை கட்டி நீரை பனமரத்துப்பட்டி ஏரிக்குத் திருப்பி விட்டனர்.

ஏரியில் நீர் நிரம்பும் சமயத்தில் ஷட்டர் வழியாக உபரிநீர் மல்லூர் ஏரியினை கடந்து பல்வேறு ஏரிகளில் நிரம்பி திருமணிமுத்தாறுக்கு செல்லும் வழியில் இணையும். இந்த ஏரி சேலம் மாநகராட்சியின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது.

சேலம் மட்டுமல்லாது ராசிபுரம், மல்லூர் மற்றும் அருகில் பொதுமக்களுக்கும் மூல நீராதாரமாக விளங்கி வந்துள்ளது. இந்த பனமரத்துப்பட்டி ஏரியில் சுமார் 800 கிணறுகள் தோண்டப்பட்டு அதில் தற்போது 144 உள்ளது. குரால்நத்தம் ஊராட்சி மூலம் 3 ஆழ்குழாய்க் கிணறுகள் தோண்டப்பட்டு பொதுமக்களின் பயன்பாட்டுக்கு குடிநீர் விநியோகிக்கப்பட்டு வருகிறது.

தற்போது மழை அளவு குறைந்ததாலும் ஏற்கெனவே பணியில் இருந்த நிலையில், சேலம் மாநகரில் அனுமதி பெறாமலே கூடுதலாக 30 தடுப்பணைகள் அரசின் பல்வேறு துறைகளின் மூலம் கட்டப்பட்டதால் ஏரிக்கு நீர்வரத்து குறைந்துவிட்டது.

நீர்வரத்துப் பாதைகளும் அடைக்கப்பட்டு விட்டதால்,  நீர்வரத்தின்றி ஏரி 2009 ஆம் ஆண்டு முதல் வறண்டு காணப்படுகிறது. கருவேல மரங்கள் அடர்ந்து வளர்ந்துள்ளன.

கடந்த 2009 ஆம் ஆண்டில் பல்வேறு அரசுத் துறை அலுவலர்களுடன், தமிழக அரசின் சுற்றுலாத் துறை ஆய்வு செய்யப்பட்டது. தமிழ்நாடு நகர்ப்புற அடிப்படை அபிவிருத்தி நிதியகத்துடன் சேலம் மாநகராட்சி இணைந்து கடந்த 2010 இல் ரூ. 25 கோடி மதிப்பில் திட்ட அறிக்கை தயார் செய்யப்பட்டது. கடந்த 2017 இல் சேலம் மாவட்ட ஆட்சியரால் முழுமையாக ஆய்வு செய்யப்பட்டது.

இதனிடையே,  கடந்த 2019 இல் மாவட்ட ஆட்சியர் சி.அ.ராமன், பனமரத்துப்பட்டி ஏரியில் ஆய்வு செய்தார். அப்போது, பனமரத்துப்பட்டி ஏரியில் ரூ.12 கோடியே 99 லட்சம் மதிப்பில் புனரமைக்கும் பணிகள் விரைவில் தொடங்கப்பட உள்ளது என தெரிவித்திருந்தார்.

இந்நிலையில், ஏரியின் நீராதாரத்தை மீட்டு சீரமைத்துத் தொடர்ந்து பராமரிக்க வேண்டும், புதிய நீர்வழிப்பாதை உருவாக்குதல் வேண்டும்,   தேவையற்ற தடுப்பணைகள் அகற்றுதல் வேண்டும், மேட்டூர் அணையின் உபரி நீர் மற்றும் திருமணிமுத்தாறு செல்லும் உபரி நீர் ஆகியவை கொண்டு வந்து பனமரத்துப்பட்டி நிரப்பி பாதுகாத்தல் வேண்டும், நீர் மேலாண்மை திட்டங்களுக்கு முன்னுரிமை கொடுத்து வரும் முதல்வர் எடப்பாடி கே.பழனிசாமி, இத்திட்டத்துக்கு முன்னுரிமை கொடுத்து நிறைவேற்றிட வேண்டும் என விவசாயிகளும், சமூக ஆர்வலர்களும் வலியுறுத்தியுள்ளனர்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/SL20DThirumanimutharu2.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/thirumanimuthaaru-river-3386162.html
3386117 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் வரலாற்று அடையாளத்தை இழந்த கிருதுமால் நதி ச. உமாமகேஸ்வரன் Saturday, March 21, 2020 07:28 PM +0530

 

நீரின்றி அமையாது உலகு என்பதை நிரூபிப்பது போல, தொல் உலகில் தோன்றிய நாகரிகங்கள் அனைத்தும் நதிக்கரை நாகரிகங்களாகவே  இருப்பதைக் காண முடியும். இதை உணர்ந்ததால்தான் உலகின் பல்வேறு நாடுகளிலும் தண்ணீருக்கான சிறப்பு வழிபாடு உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. அவை அந்தந்த புவியியல், கலாசாரத் தன்மைக்கேற்ப மாறுபடும். மனித நாகரிகங்கள் அனைத்தும் நதிக்கரைகளில் தோன்றி பின்னர் நகரங்களாக உருமாற்றம் அடைந்துள்ளன.

இதில் பல நதிகள் காலப் பெருவெள்ளத்தால் திசைமாறியுள்ளன, பல அழிந்துள்ளன, அழிக்கப்பட்டுள்ளன. நதிக்கரைகளில் நகரங்கள் உருவாகலாம் என்பதற்கு நமக்கு பல்வேறு உதாரணங்கள் உள்ளன. ஆனால், நகரங்களில் நதிகள் உருவாவது என்பது அரிது. அதிலும் மதுரை போன்ற நகரில் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க, புராணங்களில் பெருமையாகக் குறிப்பிடப்படும் அளவு நதி உருவாவது என்பது மிக மிக அரிது.  இந்த பெருமையை உடையது மதுரை கிருதுமால் நதி.

மதுரை அருகே உள்ள நாகமலையில் உள்ள புல்லூத்து, நாக தீர்த்தம், காக்கா ஊற்று உள்ளிட்ட 5 இயற்கை  ஊற்றுகளில் உருவாகும் நீர் மூலம்  அடிவாரத்தில் இருந்து தோன்றியது  கிருதுமால் நதி.

நாகமலை அடிவாரத்தில் வைகைக்கு அருகே மாலை போன்ற தோற்றத்தைக்  கொண்டு இயங்குகிறது கிருதுமால் நதி. பக்தி புராணங்களான ஸ்ரீ மத்  பாகவதம்,  நாராயணீயம் போன்றவற்றில் கிருதுமாலின் பெருமைகள் கூறப்படுகின்றன. மேலும் 17ஆம் நூற்றாண்டுக்கும் முந்தைய காலத்து  நதியாகக் கூறப்படும் கிருதுமால் நதி மக்களால் புனித நதியாகவும் வணங்கப்பட்டு வந்துள்ளது.

பாண்டியர்களின் ஆட்சியில் பாண்டிய மன்னன் நீராடும் நதியாக கிருதுமால்  இருந்ததாகவும், நதியில் நீராடும்போது மன்னனுக்குக் காட்சியளித்த மீன் உருவைக்கொண்டே பாண்டிய நாட்டின் சின்னமாக மீனை அறிவித்ததாகவும் செய்திகள் உண்டு.

மதுரையின் நாகமலை அடிவாரத்தில் நிலையூர் கால்வாய்ப் பகுதியில் தோன்றி, துவரிமான், அச்சம்பத்து, விராட்டிபத்து, பொன்மேனி, எல்லீஸ்நகர், திடீர்நகர், மேலவாசல், கீரைத்துறை, சிந்தாமணி, சாமநத்தம் வழியாக விருதுநகர், சிவகங்கை மாவட்டங்கள் வழியாக 90 கிலோ மீட்டருக்கும் அதிகமாகப் பயணம் செய்து ராமநாதபுரம் மாவட்டம் முதுகுளத்தூரை சென்றடைந்து அங்கு மலட்டாறு என்ற பெயர் மாற்றம் அடைந்து கடலில் கலக்கிறது. 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை ஆண்டுக்கு 11 மாதங்கள் கிருதுமால் நதியில் நீர்வரத்து இருந்துள்ளது. ஆனால் காலப்போக்கில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தால் கிருதுமால் புனித நதி என்ற அடையாளத்தை இழந்து கிருதுமால் என்றாலே முகம் சுளிக்கும் அளவுக்கு சாக்கடைக் கால்வாயாக மாறியுள்ளது.

மதுரை நகரில் மட்டும் 15 கிலோ மீட்டர் பயணம் செய்யும் கிருதுமால் நதி தற்போது மதுரை நகரின் பிரதான கழிவு நீர்க் கால்வாயாக மாறி கழிவுகளைச் சுமந்து ஓடுவது பெரும் அவலம். அண்மைக்காலத்தில் தோற்றம் மாறி கழிவு நீர் கால்வாய்களாக மாறிய நதியில் மிக முக்கியமானது கிருதுமால் நதி.

இதில் கிருதுமால் நதி குறித்து ஆய்வு மேற்கொண்டவரும், காமராஜர் பல்கலைக்கழக பேராசிரியருமான நாகரத்தினம் கூறியது: மதுரை நகரை வளப்படுத்தியதில் கிருதுமால் நதிக்கு பெரும் பங்குண்டு. மேலும் மதுரைக்கு பெரும் வெள்ளம் வந்தாலும்கூட நகருக்கு சிறிதும் பாதிப்பின்றி கிருதுமால் நதி வழியாகக் கடத்தி விடும் அமைப்பைப் பெற்றது. திருமலை நாயக்கர் அரண்மனையைச் சுற்றியுள்ள அகழிக்கு கிருதுமால் நதியில் இருந்துதான் தண்ணீர் கொண்டு செல்லப்பட்டது. தற்போதைய பெரியார் பேருந்து நிலையம், ரயில் நிலையம், மதுரை கோட்ஸ் நிறுவனம் ஆகியவை ஒரு காலத்தில் குளங்களாக இருந்தன. இவற்றுக்கு கிருதுமால் நதியில் இருந்துதான் தண்ணீர் கொண்டு செல்லப்பட்டுள்ளது. மேலும் கிருதுமால் நதியின் நீர்வரத்தைக் கொண்டு நான்கு மாவட்டங்களில் 784 கண்மாய்கள் உள்ளிட்ட நீர்நிலைகள் நீர்வரத்து பெற்றுள்ளன. 37,559 ஹெக்டேர் பரப்பிலான நிலங்கள் பாசன வசதியும் பெற்றிருந்தன. வைகையின் நீர் வரத்தில் கிருதுமால் நதிக்கும் ஒதுக்கீடு உண்டு. ஆனால் காலப்போக்கில் நகரமயமாதல், கிருதுமால் நதி ஆக்கிரமிப்பு, நீர் வரத்து இன்மை இவற்றால் கிருதுமால் நதி தனது அடையாளத்தை இழந்துள்ளது. நகர் முழுவதும் கழிவு நீர், குப்பைகள் என சாக்கடையாக மாற்றப்பட்டுள்ளது.

எனவே, மதுரையின் வரலாற்றுச் சிறப்பு வாய்ந்த கிருதுமால் நதியை மீட்டெடுக்க வேண்டும். முதலில் தற்போது வாய்க்காலாக சுருங்கி விட்ட கிருதுமால் நதியைத் தூர் வார வேண்டும். நதியில் உள்ள கழிவுகள், குப்பைகள் அனைத்தையும் அகற்ற வேண்டும். நதியின் இருபுறமும் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ள ஆக்கிரமிப்புகளை பாரபட்சம் இன்றி அகற்ற வேண்டும். பல இடங்களில் தூர்ந்துபோன கால்வாயைச் சீரமைக்க வேண்டும். பின்னர் கிருதுமால் நதிக்கு வைகையில் இருந்து நீர் திறக்க வேண்டும்.

மாடக்குளம் கண்மாய், துவரிமான் கண்மாய், அச்சம்பத்து கண்மாய் ஆகியவற்றின் உபரி நீரை கிருதுமால் நதியில் விட வேண்டும். இத்தகைய நடவடிக்கைகள் மூலம் கிருதுமால் நதியில் நீரோட்டம் ஏற்படும். இதன் மூலம் நகருக்குள் 18 கிலோமீட்டர் பகுதிகளில் நிலத்தடி நீர்மட்டம் உயரும். வெள்ள காலங்களில், வெள்ளப்போக்கியாக செயல்படுவதோடு மதுரை, விருதுநகர், சிவகங்கை, ராமநாதபுரம் ஆகிய நான்கு மாவட்டங்களின் பாசன மற்றும் குடிநீர் தேவையையும் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும். நதிகள் உள்ளிட்ட இயற்கை வளங்களை அழிப்பது எளிது. ஆனால் அவற்றை மீண்டும் உருவாக்குவது கடினம். எனவே அழிவின் விளிம்பில் இருக்கும் கிருதுமால் நதியை மீட்டெடுக்க அரசு, மாநகராட்சி, தன்னார்வ அமைப்புகள் முன்வர வேண்டும் என்றார்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/madurai.JPG https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/madurai-kiruthumal-river-3386117.html
3386187 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் 'குட்டை'யாகிறது சமுத்திரமாக இருந்த ஏரி வி.என்.ராகவன் Saturday, March 21, 2020 07:26 PM +0530  

தஞ்சாவூரில் பரந்து விரிந்து சமுத்திரம் போல காணப்பட்ட ஏரி இப்போது ஆக்கிரமிப்புகள் காரணமாக கிட்டத்தட்ட குட்டை போல மாறிக் கொண்டிருக்கிறது.

தஞ்சாவூர்- நாகை சாலையில் புன்னைநல்லூர் மாரியம்மன் கோயிலுக்குச் செல்லும் வழியில் உள்ள இந்த ஏரி நாயக்கர் காலத்தில் வெட்டப்பட்டது.  பின்னர் வந்த மராட்டியர்களின் ஆட்சிக் காலத்தில் இந்த ஏரி புனரமைக்கப்பட்டது. அவர்களுடைய காலத்தில்தான் இதற்கு சமுத்திரம் ஏரி என்ற பெயர் வந்தது.

"இந்த ஏரி குறித்த ஓவியம் லண்டன் மாநகரில் உள்ள பிரிட்டிஷ் நூலகத்தில் இடம்பெற்றுள்ளது. இதைப் பார்க்கும்போது, இந்த ஏரி தஞ்சாவூர் நகரிலிருந்து தொடங்கி மாரியம்மன் கோயில் வரை பரந்து விரிந்து இருந்தது தெரிகிறது. மராட்டியர் காலத்தில் இது முக்கியமான ஏரியாக இருந்துள்ளது. மராட்டிய அரச குடும்பத்தினர் இந்த ஏரியில் படகில் பயணம் செய்து மாரியம்மன் கோயிலுக்குச் சென்று வந்துள்ளனர். அந்த அளவுக்கு இந்த ஏரியில் தண்ணீர் நிரம்பி இருந்தது. இதில், கடல் போல தண்ணீர் இருந்ததால், இதை சமுத்திரம் ஏரி என அழைக்கப்பட்டது"  என்கிறார் வரலாற்று ஆய்வாளர் குடவாயில் பாலசுப்ரமணியன்.

தஞ்சாவூரின் புகழ்பெற்ற அடையாளங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படும் இந்த ஏரியின் மொத்தப் பரப்பளவு ஏறத்தாழ 800 ஏக்கர். இதன் மூலம் புன்னைநல்லூர், கலக்குடி, கடகடப்பை, கரம்பை, கொடிக்காலூர்,  அருள்மொழிப்பேட்டை, புளியந்தோப்பு உள்பட பல கிராமங்களில் பல்லாயிரக்கணக்கான ஏக்கர் நிலங்கள் பாசன வசதி பெற்றது. மேலும், தஞ்சாவூர் நகரின் வடிகாலாகவும் இந்த ஏரி இருந்தது.
காலப்போக்கில் இந்த ஏரியின் தென் கரையில் தஞ்சாவூர் - நாகை சாலை அமைக்கப்பட்டது. என்றாலும், இந்த ஏரியில் கோடைக்காலம் உள்பட எப்போதும் தண்ணீர் நிறைந்திருந்தது. முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை இந்த ஏரி உயிர்ப்புடன் இருந்தது.

எனவே, தஞ்சாவூர் - நாகை சாலையில் பயணிக்கும்போது கடல் போல காணப்படும் இந்த ஏரியின் அழகையும் ரசிக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது.
ஆனால், படிப்படியாக இந்த ஏரி ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு வருகிறது. குறிப்பாக,  தென் கரையில் நகர்கள் உருவாகியுள்ளன. முதன்மைச் சாலையை ஒட்டியுள்ள கரையில் வணிக வளாகம் உள்ளிட்ட கட்டடங்கள் எழுப்பப்பட்டுள்ளன. இந்த ஆக்கிரமிப்புக்கு பட்டாவும், மின் இணைப்பும் கிடைத்துள்ளன.  

மேற்குப் பகுதியில் மாநகராட்சியின் புதை சாக்கடைத் திட்ட கழிவு நீர் சுத்திகரிப்பு நிலையம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. எஞ்சிய பகுதி முழுவதும் ஆகாய தாமரை படர்ந்துள்ளதால், ஏரி என்ற அமைப்பே காணப்படவில்லை. இதன் நான்கு திசைகளிலும் குப்பைகளும், கழிவுகளும் கொட்டப்பட்டு வருவதாலும் நீர்பிடிப்புப் பரப்புக் குறைந்து வருகிறது. 

இதனிடையே, 1995ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற உலகத் தமிழ் மாநாட்டின்போது இந்த ஏரியின் குறுக்கேதான் புறவழிச்சாலை அமைக்கப்பட்டது. ஏரியின் குறுக்கே சாலை செல்வதால், இரு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுவிட்டது. இதனால், கடல் போன்ற அழகையும் இந்த ஏரி இழந்துவிட்டது.

இந்நிலையில், தஞ்சாவூர் - விக்கிரவாண்டி நெடுஞ்சாலைத் திட்டத்தில் தஞ்சாவூர் - கும்பகோணம் புறவழிச்சாலை இந்த ஏரியிலிருந்துதான் தொடங்குகிறது. இதற்காக கிட்டத்தட்ட 100 மீட்டர் அகலத்துக்கு இந்த ஏரி ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு, சாலை அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

இந்த ஏரியில் இதுவரை 30 சதவீதத்துக்கும் அதிகமாக ஆக்கிரமிப்பு செய்யப்பட்டுள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது. இதனால், இந்த ஏரி குட்டை போல சுருங்கி வருகிறது. 

ஒவ்வொரு ஆட்சிக் காலத்திலும் இந்த ஏரியைச் சீரமைத்து படகு சவாரி விடப்படும் என்ற அறிவிப்பு வெளியிடப்படும். இந்த ஏரிக்கரையில் ஒரு கி.மீ. தொலைவுக்கு நடைபாதை அமைப்பதுடன், சுற்றுலா பயணிகளைக் கவரும் வகையில் படகு சவாரி, சிறுவர் பூங்கா போன்றவை அமைக்க நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என 2012 ஆம் ஆண்டில் அறிவிக்கப்பட்டது. இன்னும் இந்த அறிவிப்பு நடைமுறைக்கு வரவில்லை. ஆனால், ஆக்கிரமிப்பு மட்டும் வேகமாக நடந்து கொண்டிருக்கிறது.

விரைந்து முயற்சி எடுக்காவிட்டால் சமுத்திர ஏரி இருந்த இடமெல்லாம் அடையாளம் தெரியாமல் போய் சில சிறு சிறு குட்டைகள் மட்டுமே மிச்சமாக இருக்கும்!

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/ta21lake3.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/a-lake-becomes-pond-3386187.html
3386178 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் பாழ்பட்டுப் போன பழங்காவிரி ஜி.கிருஷ்ணகுமார் Saturday, March 21, 2020 07:10 PM +0530

 

'நடந்தாய் வாழி காவேரி, நாடெங்குமே செழிக்க, நன்மையெல்லாம் சிறக்க நடந்தாய் வாழி காவேரி..' என்ற பாடல் வரிகளுக்கேற்ப, அடர்ந்த மலைத்தொடரில் உருவாகி, தமிழகத்தில் ஓடும் காவிரி நதி, நிலத்தடி நீர் மட்டத்தை உயர்த்துவது, மரங்களின் செழுமையான வளர்ச்சிக்கு உதவுவது, பாசனத்துக்கு பயன்படுவது, குளங்கள், குட்டைகள், ஏரிகள் உள்ளிட்ட நீர்நிலைகளுக்கு நீராதாரமாக விளங்குவது என, தான் ஓடும் இடங்களில் எல்லாம் ஏதோ ஒரு வகையில் பசுமையை பரப்பிச் செல்கின்றது.

காவிரி பல கிளை நதிகளாக, கிளை வாய்க்கால்களாகப் பிரிந்து பல்வேறு ஊர்களில், பல்வேறு பெயர்களில் வழங்கப்படுகிறது. அவ்வகையில்,  மயிலாடுதுறை அருகே மகாதானபுரத்தில், காவிரியில் இருந்து பிரியும் கிளை வாய்க்கால் பழங்காவிரி என்ற பெயரில் வழங்கப்படுகிறது.

மயிலாடுதுறை அருகே மகாதானபுரம் கிராமத்தில் காவிரியின் கிளை வாய்க்காலாக (ஏ பிரிவு வாய்க்கால்) பிரிந்து, மூவலூர், மாப்படுகை என ஊராட்சிப் பகுதிகளில் 4 கி.மீ தொலைவும், காவிரி நகர் வழியாக மயிலாடுதுறை நகர்ப்புறத்தில் 3.2 கி.மீ தொலைவும் என மொத்தம் 7.2 கி.மீ தொலைவுக்கு ஓடி மயிலாடுதுறையிலேயே (ஞானாம்பிகை அரசினர் மகளிர் கலைக் கல்லூரியின் பின்புறம்) முற்றுப்பெறுகிறது பழங்காவிரி.

அங்கிருந்து, புதிய பழங்காவிரி என்ற பெயரில் சுமார் 8 கி.மீ. தொலைவு ஓடி, காவிரியின் கிளை ஆறான மஞ்சளாற்றில் கலக்கிறது. மயிலாடுதுறை  நகராட்சியில் உள்ள 89 குளங்களில், சுமார் 15 குளங்கள் பழங்காவிரி மூலமாகவும், மேலும் சில குளங்கள் புதிய பழங்காவிரி மூலமாகவும் நீராதாரம் பெறுகின்றன. பழங்காவிரி கடந்த 2018-ஆம் ஆண்டு குடிமராமத்து திட்டத்தின் கீழ் தூர்வாரப்பட்டது. (பழங்காவிரி மற்றும் பட்டமங்கலம் வாய்க்கால் இரண்டும் சேர்த்து ரூ. 18 லட்சம் மதிப்பீட்டில்).

அதன்பயனாக, கூறைநாடு செம்மங்குளம், யானை வெட்டிக்குளம்,  கிளைச்சிறை பின்புறம் உள்ள மட்டக்குளம், நீதிமன்றம் எதிரில் உள்ள அங்காளம்மன் குளம், புளியந்தெரு குளம், மின்வாரிய அலுவலகம் எதிரில் உள்ள குளம், சந்திரிகுளம் உள்ளிட்ட சுமார் 10 குளங்கள் கடந்த ஆண்டு நீர் நிரம்பிக் காணப்பட்டன.

கூறைநாடு மசூதி குட்டை, திருவாரூர் சாலையில் உள்ள சங்கிலி ஓடை,  பெசன்ட் நகரில் உள்ள குளம் உள்ளிட்ட சில குளங்களில் ஆக்கிரமிப்பின் காரணமாக, தண்ணீர் நிரப்புவதில் சிக்கல் ஏற்பட்டது. 

ஆனால், கடந்த ஓராண்டாகப் பராமரிப்பின்மை காரணமாக பழங்காவிரி மீண்டும் பாழ்பட்டுப் போய் உள்ளது. பல்வேறு வணிக நிறுவனங்கள்,  உணவகங்கள், வீடுகளில் இருந்து கழிவு நீர் நேரடியாக பழங்காவிரியில் திறந்துவிடப்படுவதால், இப்போதும் பல இடங்களில் பழங்காவிரியில் கழிவுநீர் தேங்கிநிற்கிறது.

நீராதாரங்களை பாதுகாக்க வேண்டும் என்று பேச்சளவில் கூறுவதோடு நிறுத்திக் கொள்ளாமல், சம்பந்தப்பட்ட களத்தில் நேரடி ஆய்வு மேற்கொள்வதன் மூலமாகவும், பொதுமக்கள் சுயவிழிப்புணர்வோடு கழிவு நீரை நீர்வழிப் பாதையில் திறந்துவிடுவதைத் தவிர்ப்பதன் மூலமாகவே பழங்காவிரியை மீண்டும் நாம் புதுப்பொலிவுடன் காண முடியும் என்பதில் ஐயமில்லை.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/Myl19Pazhankaveri_1.jpg மயிலாடுதுறை பட்டமங்கலத்தெரு பகுதியில் குப்பைகள் மற்றும் சாக்கடை நீரால் சூழப்பட்டு காணப்படும் பழங்காவிரி https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/water-day-special-story-cauvery-river-3386178.html
3386166 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் உயிர் பெறட்டும் உபரிநீர்ப் பாசனத் திட்டம் கே.பி. அம்பிகாபதி Saturday, March 21, 2020 06:54 PM +0530
தமிழகத்தில் நீர் மேலாண்மை சார்ந்த பிரச்னைகளுக்குத் தீர்வு காண பல்வேறு தேடல்கள் காலத்தின் அவசிய தேவையாக கருப்படும் நிலையில், உபரி நீரை முக்கிய ஆதாரமாகக் கொண்டு அரை நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே கொண்டு வரப்பட்ட இறைப்பு நீர் பாசனத் திட்டம் நோக்கம் வியக்கச் செய்வதாக அமைந்துள்ளது.

அதேநேரத்தில், இதுகுறித்துக் கேள்விப்படும் சாமானியர் மட்டுமல்லாது ஐஏஎஸ் அதிகாரிகள், அமைச்சர், ஆட்சியாளர்களுக்குக்கூட இப்படி ஒரு திட்டமா? எனப் பல நேரங்களில் அவர்களுக்குளேயே கேள்வி எழுவதும், பெருங்காயம் இருந்த பானை கதையாக அதன் செயல்பாடுகள் பெயரளவில் கவனம் பெறாமல் இருப்பதும்தான் வேதனையானது.

உபரி நீர் மற்றும் மழை நீரைப் பயன்படுத்தி ஆற்றுப் பாசனத்துக்கு வாய்ப்பில்லாத மேடான மானாவாரி நிலப் பகுதியிலும் நெல் சாகுபடியை மேற்கொள்ளும் நோக்கத்தோடு உருவாக்கப்பட்டதுதான் மின் இறைவைப் பாசனத் திட்டம்.

இறைப்பு நீர்ப் பாசனத் திட்டம் என்ற பெயரில் கொண்டுவரப்பட்ட இத்திட்டம் ஒருங்ணைந்த தஞ்சை மாவட்ட பகுதியில் ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இப்போது நாகை மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள வேதாரண்யத்தை அடுத்த தகட்டூர் கிராமத்தில்தான் மாநிலத்திலேயே முதல் செயலாக்கமாக 1951-இல் தொடங்கப்பட்டது. காமராஜர் ஆட்சிக் காலத்தின்போது கொண்டுவரப்பட்ட இந்த திட்டத்தை, அப்போது மராமத்து இலாக்கா (பொதுப் பணித் துறை) அமைச்சராக இருந்த மீ. பக்தவத்ஸலம் தொடங்கி வைத்தார்.

இதன் செயலாக்கம் பயனுள்ளதாக மாறியதையடுத்து, சுற்றுப்புறக் கிராம பகுதிகளுக்கும் திட்டம் விரிவுபடுத்தப்பட்டது. அந்த வகையில் 1955-இல் மருதூர் வடக்கு, வாய்மேடு, 1962-இல் தென்னடார், ஆய்மூர், ஓரடியம்புலம், வண்டுவாஞ்சேரி, உம்பளச்சேரி உள்ளிட்ட கிராமங்களிலும் திட்டத்துக்கான கட்டமைப்புகள் அமைக்கப்பட்டன.

தற்போதுள்ள மாவட்டங்கள் விவரப்படி நாகை மாவட்டத்தில் 12 இடங்களிலும், திருவாரூர் மாவட்டத்தில் 12, தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் 5 என மாநிலத்தில் மொத்தம் 29 இடங்களில் இந்தத் திட்டம் செயலாக்கத்துக்கு கொண்டுவரப்பட்டன.

இந்த பொறிமனைகளில் 4 முதல் 6 வரையிலான எண்ணிக்கையில் நிறுவப்பட்ட மின் மோட்டார்கள் 25 முதல் 35 குதிரை சக்தித் திறன் கொண்டவை.

கிராமப்புறங்களுக்குப் போதிய மின் வசதிகள் கிடைக்கப்பெறாமல் இருந்த அந்த காலகட்டத்தில் ஒவ்வொரு பொறிமனைக்கும் வெகுதொலைவுகளில் இருந்தும் மின்பாதைகள் அமைக்கப்பட்டு, சக்திவாய்ந்த மின் மாற்றிகள் தனித்தனியே அமைக்கப்பட்டன.

மோட்டார் இயக்குபவர், கரை கண்காணிப்பாளர், உதவியாளர் உள்ளிட்ட பணியாளர்கள், அவர்களுக்கான குடியிருப்புகள், நிலையங்கள்தோறும் தொலைபேசி வசதிகளுடன் திட்டம் செயலாக்கத்தில் இருந்து வந்தது. போதிய தகவல் தொடர்பு வசதி இல்லாத அந்தக் காலகட்டத்தில் பல கிராம மக்களுக்கு இந்தத் தொலைபேசிகளே உதவியாகவும் இருந்து வந்தன. 

தொடக்கத்தில் இந்த சேவைக்காக விதிக்கப்பட்ட நீர் வரியும், சில ஆண்டுகளில் ரத்து செய்யப்பட்டு, மின்சாரம், பரிமாரிப்பு செலவுகளை அரசே ஏற்று நடத்த முன்வந்து. இத்திட்டத்தால், கடலில் கலந்து வீணாகும் தண்ணீர் பாசனம் செய்யப்பட்டு நெல் உற்பத்தியும், அதன் சாகுபடிப் பரப்பும் அதிகரிக்க வாய்ப்பாக அமைந்தன.

பெரும்பாலும் மானாவாரி நிலப்பரப்புகளைக் கொண்ட இடங்களிலேயே இந்தத் திட்டம் கொண்டு வரப்பட்டது. பாசன ஆறுகளில் தேவைக்கு மிஞ்சிய தண்ணீரையோ, மழை காலத்தில் பெருக்கெடுக்கும் நீரையோ வரையறுக்கப்பட்ட கடைமடை இயக்கு அணைப் பகுதிக்கு கீழே உபரி நீராக வெளியேற்றும் நடைமுறை இன்றைக்கும் உள்ளது. அந்த நீரை அந்தந்த பகுதியில் உள்ள நீர்நிலைகளில் தேங்கச்செய்து அதனை மீண்டும் பாசனத்துக்குப் பயன்படுத்தும் இலக்கையே இந்தத் திட்டம் நோக்கமாகக் கொண்டது. இதன் மூலம் தண்ணீர் வீணாகாமல் தடுக்கப்பட்டு, விளைநிலங்களின் பரப்பும் அதிகரிக்கச் செய்தது.

ஒவ்வொரு இடத்திலும் சுமார் 400 முதல் 700 ஏக்கர் வரையிலான பரப்புகள் பாசனம் பெற்றன. மின்சாரத்தை இலவசமாக கொடுத்து, பணியாளர்களுக்கு ஊதியத்தையும் வழங்கிய பொறிமனைகளையும் அரசே பராமரித்து வந்தது.

இந்தத் திட்டத்துக்காக அப்போதிருந்த அரசு ஏற்படுத்திய கட்டமைப்புகள் இப்போது பார்த்தாலும் வியக்கச் செய்வதாகவே உள்ளன. பாசன வாய்க்கால் பிரதான சாலை அல்லது ஆறு, கால்வாய்களைக் குறுக்கிட நேர்ந்தால் அங்கே புதை வழியே தண்ணீர் விநியோகிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தக் கட்டமைப்புகளை கீழ்க்குமிழி கிணறு எனவும் மக்கள் அழைக்கின்றனர்.
 
காலப்போக்கில் இத்திட்டம் தொடர்பான கவனம் மெல்ல மெல்லக் குறைந்தது, பல இடங்களில் பொறிமனைகள் தவிர மற்ற கட்டமைப்புகள் சிதிலமடைந்து காட்சிக்கான அடையாளமாக இருப்பதுதான் வேதனையானது. பெயரளவிலான பராமரிப்பு, காலிப் பணியிடங்கள் நிரப்பப்படாமை, நிதி ஒதுக்கீடு குறைவு போன்றவற்றால் பல இடங்களில் திட்டம் கேள்விக்குறியாகி வருகிறது.

இதனால், இத்திட்டத்தின் நோக்கம் பயனுள்ளது என்றாலும் சேவையை விவசாயிகள் முழுமையாகப் பெற முடியவில்லை. பொதுப்பணித்துறை மூலம் பராமரிக்கப்படும் இத்திட்டத்தின் பராமரிப்பு போதுமானதாக இல்லை.

தண்ணீர் பிரச்னை நிலவும் இந்த காலகட்டத்தில், அரசு பல்வேறு திட்டங்களை கொண்டு வந்தாலும் இந்த திட்டம் போல பயனளிக்கும் திட்டங்கள் வரவில்லை. தொலைநோக்கத்துடன் கொண்டுவரப்பட்டுள்ள அரசின் பொது மின் இறைவை பாசனத் திட்டத்தை மேம்படுத்த வேண்டும் என்பது விவசாயிகளின் பல ஆண்டுகால கோரிக்கையாகவே உள்ளன.

கக்கன், காமராஜர் காலத்தில் கொண்டுவரப்பட்ட இந்த திட்டம் மீண்டும் புத்துயிர் பெற வேண்டும். அதற்கு திட்டம் செயல்படுத்தப்படும் இடங்களுக்கு நீர் மேலாண்மை நிபுணர்கள், ஐஏஎஸ் அதிகாரிகள், அமைச்சர் உயர் அதிகாரிகள் என அரசு நிர்வாகம் சென்று வந்தாலேபோதும். அது எதிர் காலத்தில் நீர் மேலாண்மைக்கு நல்ல பார்வையைக் கொடுக்க உதவும் என்பதே உண்மை.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/vdm2.jpg தகட்டூர் மின் இறைவைப் பாசனத் திட்ட பொறிமனை https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/kamaraj-period-surplus-water-irrigation-project-should-be-revived-3386166.html
3386157 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் காரைக்காலில் 3 மாதங்களில் பொலிவு பெற்ற 178 குளங்கள் என்.எஸ். செல்வமுத்துக்குமாரசாமி Saturday, March 21, 2020 06:37 PM +0530  

'நீரின்றி அமையாது உலகு' என்ற திருவள்ளுவர் வாக்கு நிதர்சனமான உண்மை. பூமியில் 79 சதம் தண்ணீர் உள்ளதாகவும், இவை கடல் நீராகவும், மிக சொற்ப சதவீதமே நல்ல நீராக இருப்பதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. எனவே இருக்கக்கூடிய நன்னீரும் பல்வேறு காரணிகளால் வறண்டு வருகின்றன. ஒருபுறம் மழை குறைவு, மறுபுறம் நிலத்தடி நீர்மட்டம் குறைவு என சென்று கொண்டிருந்தால், தண்ணீரின் தேவைக்கு மக்கள் வரும் காலத்தில் பெரும் பணத்தை செலவிடவேண்டிய நிலையே ஏற்படும் என்பது ஆராய்ச்சியாளர்கள் தெரிவிக்கும் கருத்து.

இந்தியாவைப் பொருத்தவரை பருவ மழையானது ஒருபுறம் சேதத்தை ஏற்படுத்தக்கூடியதாகவும், ஒருபுறம் தேவைக்கான வகையில் இல்லாமலும் போவதால், பாரத நிலப்பரப்பில் வானம் தேவையான தண்ணீரை தந்தும், கடலுக்குச் செல்லும் நிலைதான் ஏற்படுகிறது.

நதிகளை இணைந்து அனைத்து தரப்பு மக்களும் பயன் பெற வேண்டுமென்ற திட்டமிடல் ஆட்சியாளர்களால் எடுக்கப்படவேண்டும். அவ்வாறு எடுக்கப்பட்டாலும் அது நிறைவேற காலங்கள் கூடுதல் தேவைப்படும். அதற்கிடையே தண்ணீரின் தேவை பிரச்னை தோன்றிவிட்டால், மக்கள் துன்பத்தை குறைந்த காலத்திலேயே அனுபவிக்க நேரிடும். எனவேதான் தண்ணீரின் சிக்கனம் குறித்தும், நிலத்தடி நீர் மட்டத்தை உயர்த்தும் வகையிலும் விழிப்புணர்வுகளும், செயல்பாடுகளும் ஆங்காங்கே ஏற்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன.

தண்ணீர் சிக்கனம், நிலத்தடி நீர் மட்டம் உயரவேண்டுமென்ற சிந்தனை ஒவ்வொரு தனி மனிதரிடமும் ஏற்படவேண்டும். அவ்வாறு ஏற்பட்டால் மட்டுமே அது சாத்தியமாகும்.

புதுச்சேரி யூனியன் பிரசேதமானது ஒரே நிலப்பரப்பைக் கொண்டதாக இருக்கவில்லை. புதுச்சேரி, காரைக்கால், மாஹே, ஏனாம் பிராந்தியங்கள் வெவ்வேறு மாநில நிலப்பரப்புக்குள் அடங்கியுள்ளன. இந்த பிராந்தியங்களின் தண்ணீர் தேவைக்கு அதைச் சுற்றியிருக்கும் மாநிலத்தையே நாட வேண்டிய நிலை உள்ளது.

புதுச்சேரி பிராந்தியம் தமிழகத்தையும், காரைக்கால் பிராந்தியம் கர்நாடகம், தமிழகத்தையும், மாஹே பிராந்தியம் கேரளத்தையும், ஏனாம் பிராந்தியம் ஆந்திரத்தையும் சார்ந்திருக்க வேண்டியிருக்கிறது.

ஒரு சார்பு நிலையிலேயே எவ்வளவு காலம்தான் இருக்கமுடியும் என்றால், அவ்வப்போது இடர்பாடுகளை தண்ணீர் விவகாரத்தில் பிராந்தியங்கள் சந்தித்து வருகின்றன. குறிப்பாக காரைக்கால் பிராந்தியம் இதில் பெரும் பிரச்னையை எதிர்கொள்கிறது. காவிரி நீர் வரத்தில் பிரச்னை, மழை பொய்த்துப் போகும்போது விவசாயம் பெரிதளவு இல்லாமல் போகிறது. நிலத்தடி நீர் மட்டம் குறைவால் குடிநீருக்கு ஆபத்தை எதிர்கொள்ளும் நிலை ஏற்படுகிறது. நிலத்தடி நீர் உயரவேண்டும் என்ற சிந்தனை மக்களிடையே ஏற்படுவதில் ஏற்றத்தாழ்வு நிலவுகிறது.

குறிப்பாக காரைக்கால் பிராந்தியம் என்பது கர்நாடகத்திலிருந்து காவிரி நீர் திறந்துவிட்டால் மட்டுமே, தமிழகத்தின் நிலப்பரப்பின் வாயிலாக காரைக்காலுக்குள் நுழையும் நீர், வேளாண்மைக்கும், குடிநீர் தேவையையும், நிலத்தடி நீர் மட்டம் உயர்த்தக் கூடிய வகையில் பயன்பட்டு கடலுக்குச்  சென்றடைகிறது.

இதோடு வடகிழக்குப் பருவமழையும் காரைக்கால் தண்ணீர் தேவையை ஓரளவு பூர்த்தி செய்கிறது. இவையிரண்டும் பாதிக்கப்படும்பட்சத்தில் காரைக்காலின் நிலத்தடி நீர் மட்டம் வெகுவாக குறைந்து, குடிநீருக்குத் தட்டுப்பாடு ஏற்படும் நிலை ஏற்படுகிறது.

நிரந்தரத் தீர்வுக்கான நடவடிக்கை: உச்சநீதிமன்றமானது காவிரி தொடர்பான இறுதித் தீர்ப்பில் காரைக்கால் பிராந்தியத்துக்கு 7 டிஎம்சி நீரை தரவேண்டுமென உத்தரவிட்டதன் மூலம் காரைக்காலின் வேளாண்மை, குடிநீர் போன்றவற்றுக்கான தேவை பூர்த்தியாகும் உத்தரவாதம் கிடைத்தது.

இவற்றைப் பயன்படுத்தி காரைக்காலில் நிலத்தடி நீர் மட்டத்தை உயர்த்த வேண்டும் என்ற திட்டம் ஆட்சியாளர்களால் எடுக்கப்பட்டது. புதுச்சேரி துணை நிலை ஆளுநர் கிரண் பேடி, முதல்வர் வே.நாராயணசாமி, காரைக்காலைச் சேர்ந்த வேளாண் துறை அமைச்சர் ஆர்.கமலக்கண்ணன் ஆகியோர் ஆலோசனையின் பேரில், காரைக்காலில் நம் நீர் திட்டத்தை கடந்த 2019 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் உருவாக்கினார் அப்போதைய மாவட்ட ஆட்சியர் ஏ.விக்ரந்த் ராஜா. நம் நீர் திட்டத்தை  3 மாத காலத்தில் முறையாக செயல்படுத்தி காரைக்காலில் நிலத்தடி நீர் மட்டத்தை உயர்த்தி, நீர்நிலைகளில் தண்ணீரைச் சேமிக்கச் செய்திருக்கிறார் விக்ரந்த் ராஜா.

நம் நீர் திட்டத்தின் செயல்பாடுகள்: காரைக்கால் மாவட்டத்தில் பிரதான ஆறுகளாக நண்டலாறு, அரசலாறு, முல்லையாறு, திருமலைராஜனாறு, பிரவடையனாறு ஆகியவை இருந்தாலும், இவை காவிரி நீரையும், தமிழகப் பகுதியிலிருந்து வெளியேறும் வெள்ள நீரையும் ஈர்த்து, கடலுக்குக் கொண்டு சேர்க்கிறது. இந்த ஆறுகளின் குறுக்கே வேளாண்மை, குடிநீர்த் தேவைக்காகத் தடுப்பணைகள் கட்டப்பட்டுள்ளன. இவை யாவும் ஓரளவே கை கொடுக்கிறது என்ற நிலையில், நம் நீர் திட்டத்தின் மூலம் காரைக்காலில் குளங்களையும், வாய்க்கால்களையும் தூர்வாரும் நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது. இவை அரசின் நிதியுதவியின்றி செயல்படுத்தப்பட்டதே பெருமைக்குரியதாகும்.

இந்த மாவட்டத்தில் மட்டும் 540 குளங்கள் இருப்பதாக மாவட்ட நிர்வாகத்தின் மூலம் கண்டறியப்பட்டது. இவை அரசு சார்பிலும், கோயில் நிர்வாகம் சார்பிலும், தனியார் கட்டுப்பாட்டிலும் உள்ளதை உணர்ந்த மாவட்ட நிர்வாகம், தூர்வாரப்படாமலும், புதர் மண்டியும், ஆக்கிரமிப்புகளாலும் குளம் போன்ற காட்சியே இல்லாமல் பல்லாண்டுகளாக இருந்த பல குளங்களை தேர்வு செய்தது. கோயில் நிர்வாகத்தின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளதை அவர்களது நிதியின் மூலமாகவும், அரசு சார்பில் உள்ளவற்றை அரசுத்துறையினர் சமூகப் பொறுப்புணர்வு மூலமும் தூர்வார நடவடிக்கை எடுத்தது. 2019 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதத்தில் தொடங்கிய குளங்கள் தூர்வாரும் திட்டம் செப்டம்பர் நிறைவுக்குள் அதாவது காவிரி நீரும், மழை நீரும் குளங்களில் சேர்க்கும் விதத்தில் 178 குளங்களாக முடிக்கப்பட்டது.

ஒவ்வொரு குளமும் அரை ஏக்கர், ஒரு ஏக்கர் முதல் பரப்பைக் கொண்டதாகும். இதோடு நம் நீர் திட்டத்தின் மூலமாகவும், மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலை உறுதித் திட்டத்தின் மூலமாகவும் காரைக்கால் மாவட்டத்துக்குள் 720 கிலோ மீட்டர் அளவில் வாய்க்கால்கள் தூர்வாரப்பட்டு முடிக்கப்பட்டன. 

குளங்கள் தூர்வாரப்பட்டதன் மூலம் ஏறக்குறைய 1 டிஎம்சி காவிரி நீர், மழை நீரைச் சேமிக்கும் வகையில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. இவையாவும் பல்லாண்டுகளாகத் தண்ணீரைக் காணாததாகவும், குட்டை போன்ற காட்சியில் தண்ணீரை இருப்பு வைத்த நீர் நிலைகளாகும். 3 மாத காலத்திற்குள் சீரிய திட்டமாக நிறைவேற்றி முடித்த அப்போதைய ஆட்சியர் விக்ரந்த் ராஜாவுக்கு முதல்வரும், துணை நிலை ஆளுநரும், தேசிய அளவில் பிற முக்கிய பிரமுகர்களும் பாராட்டுத் தெரிவித்தனர்.

நம் நீர் திட்டத்தின் மூலம் கண்டறியப்பட்ட 540 குளங்களில் 178 இல் நீர் நிரப்பிய நிலையில், கடந்த ஆண்டு செப்டம்பர், அக்டோபர் மாதத்தில் கிடைத்த தண்ணீர் முழுமையாக நிரப்பப்பட்டு, மக்களின் பயன்பாட்டில் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளது.

நம் நீர் திட்டத்தின் செயல்பாடுகளை அறிந்த தேசிய நீர் மேலாண்மை வாரியத்தினர் காரைக்காலில் ஆய்வு செய்து முந்தைய நிலையைக் காட்டிலும் 10 அடி நிலத்தடி நீர் மட்டம் உயர்ந்திருக்கிறது. இது மேலும் 3 ஆண்டுகள் வரை பயனளிக்கக்கூடியது என தெரிவித்துச் சென்றனர்.

குளங்களும், வாய்க்காலும் தூர்வாருதல்  என்பது இதில் பங்களிப்பாளராக இருந்தோருக்கு அந்த காலக்கட்டத்தில் நிதி செலவிடுவதாலும், உடல் உழைப்பாலும் சற்று வெறுப்பாக இருந்திருந்தாலும், தண்ணீர் சேமிக்கப்பட்டு நிலத்தடி நீர்மட்டம் உயர்ந்து, மக்கள் பயன்படுத்தத் தொடங்கியிருப்பதன் மூலம் பங்காளர்களாலும், பெரும்பான்மையினராலும் பாராட்டக்கூடியதாக மாறியிருக்கிறது பெருமைப்படக்கூடியது.

காரைக்கால் திட்டத்தை முன்வைத்து, புதுச்சேரியில் 'நீரும் ஊரும்' என்ற திட்டத்தை புதுச்சேரி முதல்வர் அறிவித்து நடைமுறைப்படுத்தத் தொடங்கியதே, நம் நீர் திட்டத்தின் வெற்றியை வெளிப்படுத்துவதாக அமைந்தது.

திட்டத்தால் குளங்கள் மேம்பட்டாலும், குளங்களை சுற்றி மரக்கன்றுகள் நடப்பட்டதும், குளத்தையும், மரக்கன்றையும் பராமரிக்க வேண்டியது அந்தந்த பகுதியினருக்குப் பொறுப்பாக அளிக்கப்பட்டதும், இதுவரை சற்றேரக்குறைய நல்ல முறையிலேயே இருந்துவருகிறது.

நீர் நிலைகள் மேம்பாட்டால் பயன்கள்: குளங்கள், வாய்க்கால்கள் தூர்வாரப்பட்டதன் மூலம் கடந்த ஆண்டு இறுதியில் தண்ணீர் காவிரி மூலமாகவும், மழை மூலமாகவும் சேமிக்க முடிந்தது. ஆற்றில் தேங்கியிருக்கும் தண்ணீர், குளத்தில் உள்ள தண்ணீரைக்கொண்டு விவசாயம் செய்யப்படுவதோடு, குளங்களில் உள்ள நீரை பயன்படுத்தி தோட்டப் பயிர் சாகுபடியும் நீர்நிலையோர கிராமங்களில் பரவலாக  நடைபெறுகிறது.

இந்த செயல்பாடுகள் 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு காரைக்காலில் நடந்ததாகவும், இப்போது பரவலாக வேளாண்மை பசுமையாக இருப்பதற்கு தண்ணீரின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்து சேமிக்கத் தேவையான நடவடிக்கை எடுத்ததே என விவசாயிகளும், இயற்கை ஆர்வலர்களும் மகிழ்ச்சி தெரிவிக்கின்றனர்.

உலக தண்ணீர் நாளில், காரைக்கால் பிராந்தியத்தில் செய்யப்பட்டிருக்கும் தண்ணீரின் அவசியத்தை உணரச் செய்த நடவடிக்கை மக்கள்  ஒரு உறுதிமொழியாக ஏற்று, 178 குளங்களைத் தாண்டி மேலும் குளங்களை சீர்செய்யும் நடவடிக்கையில் களமிறங்கவேண்டும். இதுவொரு இயக்கமாக மாறவேண்டும். மாவட்டத்தின் இப்போதைய அரசு நிர்வாகமும் இதில் மக்களை பங்கெடுக்கச் செய்யும் நடவடிக்கையில் ஈடுபடவேண்டும். காரைக்கால் செயல்பாடுகள் பிற பகுதிகளில் முன் மாதிரியாக எடுத்து செயல்பட்டால் சந்ததி நம்மை வாழ்த்தும் என்கின்றனர் சமூக ஆர்வலர்கள்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/KK20KU4.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/178-ponds-have-been-renovated-in-3-months-in-karaikal-by-water-project-3386157.html
3386149 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் குளமாகிப்போன குண்டாறு நீர்த்தேக்கம் பா.பிரகாஷ் Saturday, March 21, 2020 06:18 PM +0530  

தென்காசி மாவட்டம் செங்கோட்டை அருகே மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் அடிவாரத்தில் இயற்கைச் சூழலுடன் அமைந்துள்ள குண்டாறு நீர்த்தேக்கத்தை தூர்வாரி, புனரமைக்க வேண்டும் என விவசாயிகளும் சுற்றுலாப் பயணிகளும் விரும்புகின்றனர்.

தென்காசி மாவட்டத்தில் மழைக் காலங்களில் அணையின் முழு கொள்ளளவும் நிறைந்து முதலில் நீர்வழிவது செங்கோட்டை குண்டாறு நீர்த்தேக்கமாகும். ஏனெனில் இந்த அணையின் மொத்த கொள்ளவே 25 மி. கனஅடி தான். எனவே சில தினங்கள் மழை பெய்தாலே இந்த நீர்த்தேக்கம் தன்னுடைய முழுக் கொள்ளளவை எட்டிவிடும். 

ஆனால், அதேபோன்று மிக விரைவில் தண்ணீர் வற்றி குளம் போல் மாறுவதும் இந்த நீர்த்தேக்கம் என்றால் அது மிகையில்லை. கடந்த 1978ம் ஆண்டு இந்த அணை கட்டப்பட்டது. இந்த அணையின் மொத்த கொள்ளளவு 25 மி.கனஅடியாகும். இந்த அணைக்கு ஆண்டிற்கு நீர்வரத்து 50 மி. கனஅடியாகும்.
இந்த அணையின் மூலமாக நேரடியாக 731 ஏக்கர் நிலமும், மறைமுகமாக 391 ஏக்கர் நிலமும் என மொத்தம் 1122 ஏக்கர் நிலங்கள் பாசனவசதி பெறுகின்றது.

மேலும், இந்த அணையின் மூலம் தஞ்சாவூர்குளம், நிறைகுளம், கீழ கொட்டாகுளம் குளம், மேலகொட்டாகுளம் குளம் என மொத்தம் 12 குளங்கள் பயனடைகின்றது.

குண்டாறு நீர்த்தேக்கம் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலை அடிவாரத்தில் இயற்கை சூழலுடன் மிகவும் ரம்மியமான பகுதியில் அமைந்துள்ளதால் சுற்றுலாப் பயணிகளின் வருகையும் அதிகளவில் இருக்கும். குற்றாலத்திலிருந்து 15 கிமீ தொலைவில் இந்த நீர்த்தேக்கம் அமைந்துள்ளதால் குற்றாலத்திற்கு வருகை தரும் சுற்றுலாப் பயணிகள் தங்களுடைய குடும்பத்தினருடன் இந்த அணைப்பகுதிக்கு வந்து இங்குள்ள பூங்காக்களில் பொழுதை போக்குவதுடன், அணையில்  படகு சவாரியிலும் ஈடுபடுவது வழக்கம்.

பூங்கா மற்றும் படகு சவாரியில் பயணம் செய்வதற்கான கட்டணம் வசூலிக்கும் உரிமங்களை வசூலிக்க ஏலம் விடுவதன் மூலம் அரசுக்கும் வருவாய் கிடைத்து வந்தது.

ஆனால், தற்போது குண்டாறு நீர்த்தேக்கம், ஒரு குளம் போல் சுருங்கிப் போனதால் உள்ளூர் விவசாயிகளும், சுற்றுலாப் பயணிகளும் மிகுந்த ஏமாற்றமடைந்துள்ளனர்.

25மி.கனஅடி தண்ணீர் கொள்ளளவுடன் அமைக்கப்பட்ட குண்டாறு நீர்த்தேக்கத்தில் தற்போது வெறும் 18.46 மி. கனஅடி தண்ணீர் மட்டுமே சேமிக்கமுடியும் என்ற நிலை நிலவுகிறது.இதற்கு காரணம் கடந்த 1992 ஆம் ஆண்டு ஏற்பட்ட புயல் மழையின் காரணமாக அணைக்கு வந்த தண்ணீரில் மணலும், கற்களும், சகதியும் என சேர்ந்து ஒன்றரை லட்சம் கனஅடி அளவில் மணல் சேர்ந்து கொள்ளவு குறைந்துவிட்டது.

இதனால் அணையைத் தூர்வார வேண்டும் என்ற கோரிக்கை கடந்த பல ஆண்டுகளாக இப்பகுதி விவசாயிகள் தொடர்ந்து அரசுக்கு கோரிக்கை விடுத்தனர்.

இதனையடுத்து குளத்தை தூர்வாருவதற்காக திட்டமிடப்பட்டு ரூ. 1 கோடியே 25 லட்சம் செலவாகும் என அரசுக்கு கருத்துரு அனுப்பப்பட்டது. அரசுக்கு கருத்துரு அனுப்பப்பட்டு மூன்று ஆண்டுகளாகியும் எந்த வித நடவடிக்கையும் மேற்கொள்ளப்படவில்லை.

இதனிடையே இந்த அணையை புணரமைக்கும் பணிகள் மேற்கொள்ள ரூ. 2 கோடியே 50 லட்சம் ஆகும் என கணக்கிடப்பட்டு  உலகவங்கியிடமிருந்து நிதி பெறுவதற்கான முயற்சிகள் கடந்த ஆண்டு மேற்கொள்ளப்பட்டு அப்பணிகளும் கிடப்பில் உள்ளது. 

இந்த அணையை தூர்வாரி தண்ணீரை கூடுதலாக சேமிப்பதன் மூலம் இப்பகுதி விவசாயிகள் மிகவும் பயனடைவார்கள். அதேபோன்று சுற்றுலாப் பயணிகளும் தங்களுடைய குடும்பத்தினருடன் பொழுதை போக்குவதற்கும் பயன்படுத்தி கொள்வர். 

குளமாகிப்போன குண்டாறு நீர்த்தேக்கத்தை மேம்படுத்த அரசு உரிய நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ள வேண்டும் என்பதே விவசாயிகள் மற்றும் சுற்றுலாப் பயணிகளின் எதிர்பார்ப்பு.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/TEN19DAM1.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/water-day-special-gundaru-dam-3386149.html
3386148 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் மன்னர்கள் தந்த மணிமகுடங்கள் தாமிரவருணி தடுப்பணைகள் கோ.முத்துக்குமார் Saturday, March 21, 2020 06:09 PM +0530  

நாட்டின் வற்றாத ஜீவநதிகளில் தென் கோடியில் பொதிகை மலையில் உருவாகி இன்றளவும் உயிர்ப்புடன் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் நதி தாமிரவருணி. பாபநாசம், சேர்வலாறு ஆகிய பெரிய அணைகளால் தாமிரவருணியின் தண்ணீர் தடுக்கப்படும் முன்பாக, மன்னர் ஆட்சிக் காலத்திலேயே தாமிரவருணியை ஏழு இடங்களில் தடுத்து விவசாயிகளுக்கு நண்பர்களாக தடுப்பணைகள் உருவாக்கப்பட்டுப் பாசன நீர் கிடைக்க வழிவகை செய்யப்பட்டுள்ளது.

இந்தத் தடுப்பணைகளின் பழங்காலப் பெருமைகள் முழுமையாக ஆவணப்படுத்தப்படாவிட்டாலும் ஒவ்வொரு அணைகள் ஒவ்வொன்றும் முக்கியத்துவம், வலிமை, தனித்துவத்தால் இளைய தலைமுறையினருக்கு பெரும் ஆச்சரியத்தை ஏற்படுத்தி வருகிறது.

தலையணை: தாமிரவருணி அன்னை பொதிகை மழையின் பூங்குளம் பகுதியில் உருவாகி பல்வேறு சிற்றாறுகளுடன் இணைந்து பாணதீர்த்தத்தில் அருவியாய் கொட்டி காணிக்குடியிருப்பு வழியாக பாய்ந்தோடி சிவபெருமான் தனது திருமணக் கோலத்துடன் அகத்திய முனிவருக்குக் காட்சியளித்த கல்யாணத் தீர்த்தத்தில் அருவியாய் குதித்து பாபநாசத்தை அடையும் இடத்தில் தலையணை கட்டப்பட்டுள்ளது. இதனை கட்டிய மன்னர், ஆண்டு குறித்த விவரங்களோ, கல்வெட்டுகளோ இல்லை. ஆனால், கருங்கல் கட்டடக்கலைக்கு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகத் திகழ்கிறது.

தென் தமிழகத்தில் ஆண்டின் 365 நாள்களும் தண்ணீரால் நிரம்பி வழிந்து சுற்றுலாப் பயணிகளை ஈர்க்கும் பகுதியாக தலையணை உள்ளது. ஓராண்டில் 1.5 கோடிக்கும் மேற்பட்டோர் பாபநாசத்திற்கு வந்து தலையணை பகுதியில் குளித்துச் செல்கிறார்கள். சித்திரை முதல் நாளில் அம்பாசமுத்திரம் வட்டத்தில் உள்ள 200-க்கும் மேற்பட்ட கிராம மக்கள் தலையணைக்கு வந்து நீராடி செல்வதை வழக்கமாகக் கொண்டுள்ளனர்.

இந்தத் தலையணையில் இருந்து வடக்கு மற்றும் தெற்கு கோடைமேலழகியான் கால்வாய்கள் பிரிந்து செல்கின்றன. வடக்கு கோடைமேலழகியான் கால்வாய் மூலம் ஞானியார்தோப்பு, செட்டிமேடு, ஆலடியூர், ஏர்மாள்புரம் பகுதிகளும், தெற்கு கோடைமேலழகியான் கால்வாய் மூலம் விக்கிரமசிங்கபுரம், சிவந்திபுரம், அகஸ்தியர்பட்டி, பிரம்மதேசம், வாகைக்குளம் பகுதிகளும் பாசன வசதி பெறுகின்றன. இக்கால்வாய்களின் கரைகளில் 200-க்கும் மேற்பட்ட மருதமரங்கள் நூற்றாண்டுகளைக் கடந்து கம்பீரம் காட்டி நிற்பது கூடுதல் சிறப்பாகும். 1200-க்கும் மேற்பட்ட ஏக்கர் விளைநிலங்கள் தலையணையில் பிரியும் கால்வாய்களால் பாசன நீர் பெறுகின்றன.

நதியுண்ணி தடுப்பணை: பாபநாசத்தில் இருந்து 15 கி.மீ. தொலைவில் நதியுண்ணி தடுப்பணை உள்ளது. அம்பாசமுத்திரத்தில் இருந்து 1.5 கி.மீ. தெற்கில் உள்ள இந்த அணைக்கட்டும் கருங்கற்களால் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த அணைக்கட்டு கி.பி.1759 ஆம் ஆண்டில் கான்சாகிபு என்ற ஆட்சியாளரால் உருவாக்கப்பட்டதாகக் கல்வெட்டு தகவல்கள் உள்ளதாகவும், ஆனால், பாண்டிய மன்னர் கால கட்டடக்கலை அம்சம் உள்ளதாகவும் கருத்துகள் உள்ளன. இயற்கை எழில்கொஞ்சும் நதியுண்ணி கால்வாய் மேற்குத்தொடர்ச்சி மலையடிவாரத்தில் இருக்கிறது.

இந்த அணைக்கட்டில் இருந்து ஒரு கி.மீ. தொலைவில் அருள்மிகு சங்கரநாராயண சுவாமி கோயில் (சின்னசங்கரன்கோவில்) உள்ளது. இப்பகுதியில்தான் தாமிரவருணியுடன், மணிமுத்தாறு வந்து இணைகிறது. தோஷ நிவர்த்திக்காக இப்பகுதியில் வந்து நீராடி செல்லும் பக்தர்களின் எண்ணிக்கை மிக அதிகம். நதியுண்ணி கால்வாய் அம்பாசமுத்திரம், ஊர்க்காடு வழியாக சுமார் 11 கி.மீ. தொலைவுக்கு மேல்பாய்ந்து 1000 ஏக்கருக்கு மேற்பட்ட நிலங்களுக்கு பாசன வசதி கொடுத்து வருகிறது.

கன்னடியன் தடுப்பணை: தாமிரவருணி கரையோரம் உள்ள புகழ்பெற்ற ஊரான கல்லிடைக்குறிச்சியின் மேற்கே கன்னடியன் தடுப்பணை உள்ளது. இந்தப் பெயருக்கான சரியான காரணம் ஏதும் தெரியவில்லை. ஆண்டுதோறும் ஜூன் மாதம் 5 ஆம் தேதி இக்கால்வாயில் தண்ணீர் திறப்பது வழக்கம்.

கல்லிடைக்குறிச்சி, வெள்ளங்குளி, வீரவநல்லூர், சேரன்மகாதேவி, பத்தமடை வழியாக பிராஞ்சேரி பெரிய குளத்துடன் கன்னடியன் கால்வாய் நீர் இறுதியை அடைகிறது. அந்தக் குளம் நிரம்பிய பின்பு மேலும் சில குளங்களுக்குத் தண்ணீர் செல்கிறது. 33.95 கி.மீ. பாய்ந்தோடும் இக்கால்வாய் மூலம் நெற்களஞ்சியம் போல வயல்கள் இரு போகம் நெல்மணிகளைக் கொடுத்து வருகிறது. தாமிரவருணி நதியில் பருவமழைக் காலங்களில் வீணாக வெளியேறும் உபரி நீரை வறட்சியான பகுதிகளுக்குத் திருப்பும் வகையில் கன்னடியன் அணைக்கட்டின் உயரம் அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளது.

பின்னர் வெள்ளங்குளி பகுதியில் கன்னடியன் கால்வாயில் மதகுகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இங்கிருந்து சேரன்மகாதேவி, திடியூர், மூன்றடைப்பு வழியாக ராதாபுரம் வட்டம் வரை வெள்ளநீர்க் கால்வாய் வெட்டும் பணிகள் நடைபெற்று வருகிறது. தமிழகத்தின் முதலாவது நதிநீர் இணைப்புத் திட்டம் என்ற பெயரைப் பெற்றுள்ள இத்திட்டம் நிறைவடையும்போது தாமிரவருணி- பச்சையாறு- கருமேனியாறு- நம்பியாறு ஆகிய நதிகளின் தண்ணீர் இணைந்து திருநெல்வேலி மாவட்டத்தின் மழை மறைவு பகுதிகளில் அனைத்தும் சோலைகளாக மாறும் வாய்ப்பைப் பெறும் என்ற நம்பிக்கை விவசாயிகளின் மனதில் துளிர்த்துள்ளது. 

அரியநாயகிபுரம் தடுப்பணை: வரலாற்றுப் புகழ் கொண்ட திருப்புடைமருதூர், முக்கூடல் பகுதிகளைக் கடந்து இயற்கை எழில்கொஞ்சும் பகுதியில் அரியநாயகிபுரம் தடுப்பணை கட்டப்பட்டுள்ளது. இங்கிருந்து பிரியும் கோடகன்கால்வாய் அரியநாயகிபுரம், சங்கன்திரடு, கல்லூர், சுத்தமல்லி வழியாக ராஜவல்லிபுரம் வரை சுமார் 27 கி.மீ. தொலைவு பாசன நீர் கொடுக்கிறது. இக்கால்வாயின் மூலம் சுமார் 3 ஆயிரம் ஏக்கர் விளைநிலங்கள் பாசன வசதி பெறுகின்றன. அரியநாயகிபுரம் அணைக்கட்டுப் பகுதியில் இருந்துதான் இப்போது திருநெல்வேலி மாநகராட்சி மக்களுக்கு சுத்திகரிக்கப்பட்ட குடிநீரை வழங்க பல கோடி மதிப்பில் திட்டப்பணிகள் நடைபெற்று வருகிறது. 

பழவூர் அணைக்கட்டு: சேரன்மகாதேவிக்கு கிழக்கே 5 கி.மீ. தொலைவில் தாமிரவருணியின் குறுக்கே பழவூர் அணைக்கட்டு உள்ளது. இந்த அணைக்கட்டின் வடபுறம் பழவூர் கிராமமும், தென்பகுதியில் தேசமாணிக்கம் மற்றும் மேலச்செவலும் உள்ளன. திருநெல்வேலி மாநகரப் பகுதியின் நிலத்தடி நீரைக் காக்க உதவும் பிரதான கால்வாயான பாளையங்கால்வாய், பழவூர் அணைக்கட்டில் தொடங்கி 42.6 கி.மீ. தொலைவு பாய்ந்தோடி வளம் சேர்க்கிறது. கருங்குளம் முதல் கோட்டூர் வரை சுமார் 10 கி.மீ. தொலைவு திருநெல்வேலி மாநகர பகுதியில் இக் கால்வாய் செல்கிறது.

சுத்தமல்லி அணைக்கட்டு: திருநெல்வேலி மாநகராட்சிக்குள்பட்ட பகுதிகளை வளமாக்குவதில் சுத்தமல்லி அணைக்கட்டின் பங்களிப்பு முதன்மையானது. இந்த அணைக்கட்டில் இருந்து தாமிரவருணி நீர் நெல்லை கால்வாய் வழியாக புறப்பட்டு கரிக்காதோப்பு வழியாக நெல்லை நகரத்தை அடைகிறது.

மாநகரின் மிகப்பெரிய குளமான நயினார்குளம் நெல்லை கால்வாயின் நீரால் நிரம்புகிறது. திருநெல்வேலியின் அடையாளங்களில் ஒன்றான அருள்மிகு நெல்லையப்பர் - காந்திமதியம்மன் கோயில் வளாகத்தில் உள்ள பொற்றாமரை குளத்திற்கும், நெடுஞ்சாலையோரம் உள்ள வெளித்தெப்பத்திற்கும் தாமிரவருணி தண்ணீரைக் கொண்டு சேர்க்கும் பெருமை நெல்லை கால்வாய்க்கு உண்டு. காலமாற்றத்தால் இப்போது கோயிலின் உள்தெப்பத்திற்குத் தண்ணீர் செல்லும் பாதை தூர்ந்து போய்விட்டது. அதனால் கோயில் வளாகத்தில் சேரும் அனைத்து மழைநீரும் ஒரு துளிகூட வீணாகாமல் தெப்பக்குளத்தில் தேங்க நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், வெளித்தெப்பத்திற்கு நெல்லைக் கால்வாயின் தண்ணீர் கிடைத்து வருகிறது. நயினார்குளத்தில் இருந்து குப்பகுறிச்சி வரையுள்ள 23 குளங்களுக்கு நெல்லை கால்வாய் தண்ணீர் செல்கிறது. அதன்மூலம் 4 ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட ஏக்கர் விளைநிலங்கள் பாசன வசதி பெற்று வருகின்றன.

மருதூர் தடுப்பணை: பாளையங்கோட்டையில் இருந்து 10 கி.மீ. தொலைவில் உள்ள மருதூர் கிராமத்தில் இந்த தடுப்பணை உள்ளது. விவசாயத்துக்கு மட்டுமின்றி, குடிநீருக்கும் நீர் வார்க்கும் பழமைமிக்க இந்த அணைக்கட்டு 4,097 அடி நீளம் கொண்டது. இந்த அணைக்கட்டு 1507-ஆம் ஆண்டு நாயக்கர்கள் காலத்தில் கட்டப்பட்டதாக குறிப்புகள் உள்ளன. மருதூர் அணையில் இருந்து மேலக்கால்வாய், கீழக்கால்வாய் என இரண்டு கால்வாய்கள் பிரிந்து செல்கின்றன.

மேலக்கால்வாய் மூலம் முத்தாலங்குறிச்சி குளம், குட்டக்கால் குளம், கொல்லிவாய் குளம், நாட்டார் குளம், செய்துங்கநல்லூர் குளம், தூதுகுழி குளம், கருங்குளம், பொட்டைக்குளம்,  கால்வாய் குளம், தென்கரை குளம், வெள்ளூர் குளம், நொச்சிக் குளம், கீழ புதுக்குளம், முத்துமாலை குளம், வெள்ளரிகாயூரணி குளம்,  தேமாங்குளம் ஆகிய 16 குளங்களுக்கு தண்ணீர் செல்கிறது.

கீழக்கால்வாய் மூலம் செந்திலாம்பண்ணை, பட்டர் குளம், ஸ்ரீவைகுண்டம் கஸ்பா, பேரூர், சிவகளை, பெருங்குளம், பத்மநாபமங்கலம் கீழக்குளம், பாட்டக்குளம், ரெங்கநாதன் புதுக்குளம், எசக்கன் குளம், கைலாசப்பேரி, தருமனேரி, நெடுங்குளம் உள்ளிட்ட  15 குளங்களுக்கு தண்ணீர் செல்கிறது. இரு கால்வாய்கள் மூலம் மொத்தம் 31 குளங்கள் பயனடைகின்றன. மருதூர் அணைக்கட்டால் திருநெல்வேலி, தூத்துக்குடி மாவட்டங்களை சேர்ந்த ஏராளமான கிராமங்கள் பயன் பெறுகின்றன. சுமார் 24 ஆயிரம் ஏக்கர் நிலங்கள் பாசன வசதி பெறுகின்றன.

இந்த அணையின் சுவர் வழியாக தண்ணீர் கசிவு ஏற்பட்டுள்ளதால், அணையில் தண்ணீர் தேக்குவது பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. இதையடுத்து நீர் வள, நில வளத் திட்டம் பகுதி-2-ன் கீழ் அணையை பலப்படுத்தும் பணிகள் தொடங்கி தீவிரமாக நடைபெற்று வருகின்றன. அணையில் சுமார் 1,280 மீ நீளத்துக்கு ஏற்கெனவே உள்ள சுவரை ஒட்டி  உள்புறமாக சுமார் 1.75 மீ உயரத்துக்கு கான்கிரீட் சுவர்கள் அமைக்கப்பட்டு வருகின்றன.

'ஸ்கின் வால்' தொழில்நுட்பத்தின்படி 1,280 மீ நீளத்திற்கு அணையை பலப்படுத்தும் பணிகள் நடைபெற்று வருகின்றன. அதாவது, அணையின் உள்புறமாக தரைமட்டத்திலிருந்து 2 அடி உயரத்துக்கு 85 செ.மீ. தடிமன் கொண்ட கான்கிரீட் சுவரும், அதற்கு மேல் 20 செ.மீ. தடிமன் கொண்ட கான்கிரீட் சுவரும் எழுப்பப்படுகின்றன. இந்த சுவர் மழை வெள்ளத்தின்போது சேதமடையாமல் இருப்பதற்காக, ஏற்கெனவே அணையில் உள்ள பழைய சுவருடன் இரும்புக் கம்பி மூலம் இணைக்கப்படுகிறது.

இந்தப் பணிகள் வடகிழக்குப் பருவமழை காலத்துக்கு முன்னதாக முடிக்கப்பட்டுவிடும். இதன்பிறகு அணையிலிருந்து நீர்க்கசிவு முற்றிலுமாக தடுக்கப்படும். இதனால் மேலக்கால், கீழக்கால் விவசாயிகளுக்கு கூடுதல் தண்ணீர் கிடைக்கும். மேலும் மருதூர் அணைக்கட்டு பகுதியிலிருந்துதான் தூத்துக்குடி கூட்டுக் குடிநீர் திட்டத்துக்கு தண்ணீர் செல்கிறது.

ஸ்ரீவைகுண்டம் தடுப்பணை: தாமிரவருணியின் கடைசி தடுப்பணையாக தூத்துக்குடி மாவட்டம் ஸ்ரீவைகுண்டத்தில் தடுப்பணை திகழ்கிறது. தாமிரவருணியின் குறுக்கே கட்டப்பட்டுள்ள தடுப்பணைகளில் ஆங்கிலேயர்களால் கட்டப்பட்ட ஒரே தடுப்பணை இதுதான். மற்ற தடுப்பணைகள் அனைத்தும் அதற்கு முந்தைய மன்னர்கள் அல்லது ஆட்சியாளர்களால் கட்டப்பட்டவையாகும். வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் காலத்தில் பாளையங்கோட்டை நகரத்தில் பொலிவுடன் இருந்த மிகப்பெரிய கோட்டையில் பயன்படுத்தப்பட்ட கல்லை பெயர்த்தெடுத்துச் சென்று இந்த அணை கட்டப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. இதன்மூலம் பல ஆயிரம் ஏக்கர் விளைநிலங்கள் பாசன வசதி பெறும் வாய்ப்புள்ளது. இப்போது தூர்ந்துபோய் 8 அடி உயர தடுப்பணை மணல் மேடுகளால் நிரம்பிவிட்டது. அணையில் தற்போது ஒரு அடி தண்ணீரே தேங்குகிறது. இதனை தூர்வாரி சீரமைக்கக் கோரி விவசாயிகள் பல்வேறு போராட்டங்களை நடத்தி வருவது குறிப்பிடத்தக்கது.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/tvl20papanasam.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/tirunelveli-thamirabarani-river-dams-3386148.html
3386126 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் கரைகளைத் தேடும் காவிரி பாசனக் கால்வாய்கள் ஆர். முருகன் Saturday, March 21, 2020 05:39 PM +0530  

அகநானூறு, புறநானூறு, சிலப்பதிகாரம், கம்பராமாயணம், மணிமேகலை, பட்டினப்பாலை, பத்துப்பாட்டு, பெரியபுராணம் உள்ளிட்ட  தமிழ் இலக்கியங்கள் அனைத்திலும் தடம் பதித்ததாகவும், தமிழ்ப் புலவர்கள் பலரும் போற்றிப் பாடிய பெருமைக்குரியது காவிரி.

இத்தகைய பெருமைமிக்க காவிரி நதி பாயும் கரூர், திருச்சி மாவட்டங்களில் 17 வாய்க்கால்கள் உணவு, தானிய உற்பத்திக்கான அட்சயப் பாத்திரங்களாக விளங்குகின்றன. ஆனால், இந்த வாய்க்கால்கள் முறையாகப் பராமரிக்காமலும், ஆக்கிரமிப்புகளாலும், கழிவுநீர் கலப்பதாலும் குடிநீருக்குப் பயன்படுத்துவது குறைந்துகொண்டே வருகிறது.

கடைமடைப் பகுதிகளில் பாசனத்துக்கே தண்ணீர் இல்லை என்ற நிலை உருவாகியுள்ளது. புகளூர், நெரூர், வாங்கல், கிருஷ்ணாபுரம், தென்கரை, வடகரை, கட்டளை மேட்டு வாய்க்கால், பங்குனி, புள்ளம்பாடி, பெருவளை, அய்யன், ராம சமுத்திரம், காட்டுப்புத்தூர், ஸ்ரீரங்கம் நாட்டு வாய்க்கால், உய்யக்கொண்டான், புதுவாத்தலை, புதுகட்டளை மேட்டு வாய்க்கால் ஆகிய 17 வாய்க்கால்களும் ஆங்காங்கே கரைகள் சேதமடைந்து உருக்குலைந்து காணப்படுகின்றன.

கட்டளை மேட்டு வாய்க்கால் 134 கி.மீ. தொலைவும், உய்யகொண்டான் வாய்க்கால் 87 கி.மீ. தொலைவும், புள்ளம்பாடி வாய்க்கால் 90 கி.மீ. தொலைவும் உள்ளன. இதில்,  கட்டளை மேட்டு வாய்க்கால் பாசனத்தில் 22 ஆயிரத்து 550 ஏக்கர், உய்யன்கொண்டான் வாய்க்கால் பாசனத்தில் 32 ஆயிரம் ஏக்கர், புகளூர் வாய்க்காலில் 3 ஆயிரம் ஏக்கர், கிருஷ்ணராயபுரம் வாய்க்காலில் ஆயிரத்து 500 ஏக்கர் மற்றும் தென்கரை, நெரூர், வடகரை, காட்டுப்புத்தூர் வாய்க்கால் என மொத்தம் 17 வாய்க்கால்கள் மூலம் 2 லட்சம் ஏக்கர் விளைநிலங்கள் பாசன வசதி பெறும்.

மேட்டூர் அணையில் இருந்து தண்ணீர் திறக்கப்பட்டால் இந்த 17 வாய்க்கால்களுக்கும் பாசன காலம் முழுவதுமாக தினமும் 4 ஆயிரம் கன அடி தண்ணீர் தேவை. மாயனூரிலிருந்து 1,100 கனஅடி தண்ணீர் திறக்கப்பட வேண்டும். மொத்தம் 2 லட்சம் ஏக்கர் விளைநிலங்கள் பாசனம் பெற வேண்டுமெனில் நெல் சாகுபடிக்கு மட்டும் சராசரியாக 33 டிஎம்சி தண்ணீர் தேவை.  இந்தத் தேவையை முழுமையாக வழங்கினாலும், கடைமடைக்கு எட்டவில்லை என்பதே விவசாயிகளின் பிரதான புகாராக உள்ளது.

புதிய கட்டளை மேட்டுக்கால்வாய், சரளைக்கற்கள் நிறைந்த பகுதியாக அமைந்துள்ளது. அங்கு 107 ஏரிகளுக்குத் தண்ணீர் வழங்க வேண்டியுள்ளதால் கடைமடைப் பகுதிக்குச் சென்றடைய 75 நாள்கள் ஆகிறது. அதுபோன்றே உய்யகொண்டான் வாய்க்கால் மூலம் 36 ஏரிகளுக்கும், புள்ளம்பாடி வாய்க்கால் மூலம் 28 ஏரிகளுக்கும், உய்யகொண்டான் வாய்க்கால் நீட்டிப்பு செய்து நீட்டிப்பு கால்வாயில் தண்ணீர் வழங்கப்படுவதாலும், கடைமடை வரை சென்றடைய முறையே 60 நாள்கள் வரை ஆகிறது என்பது பொதுப்பணித் துறையின் கருத்தாக உள்ளது.

உண்மை நிலவரம் என்னவெனில் 17 வாய்க்கால்கள் செல்லும் பாதை முழுவதும் முறையாக பராமரிக்கப்படாமல் இருப்பதே கடைமடைக்குத் தண்ணீர் செல்ல முடியாத நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.வாய்க்கால்களின் பெரும்பகுதி கரைகள் சேதமடைந்து தூர்ந்து போய் காணப்படுகிறது. ஆண்டுதோறும் குடிமராமத்துப் பணி, தூர்வாரும் பணி, கரைகளைப் பலப்படுத்தும் பணி என ஒவ்வொரு வாய்க்காலுக்கும் குறிப்பிட்ட அளவு நிதி ஒதுக்கப்பட்டாலும் காவிரியில் தண்ணீர் திறக்கப்படும் தருணங்களில் கடைமடைக்குத் தண்ணீர் வரவில்லை எனக் கோரி விவசாயிகள் போராடும் சூழல்தான் உள்ளது.

கட்டளை மேட்டு வாய்க்காலுக்கு ரூ. 335 கோடி: நீண்ட போராட்டத்துக்கு இடையே கட்டளை மேட்டு வாய்க்காலை சீரமைத்து மேம்படுத்துவதற்கு மத்திய நீர்வள ஆணையம் அனுமதி வழங்கியது. இந்தப் பணிகளை ரூ.335 கோடியில் நிறைவேற்றி முடிக்க தமிழக அரசின் பொதுப்பணித்துறை நீர்வள ஆதார அமைப்பு நிர்வாக அனுமதி வழங்கி உள்ளது. இதன்படி, இந்த மாத இறுதியில் பணிகள் தொடங்கவுள்ளன.

மாயனூர் முதல் தாயனூர் வரை கட்டளை மேட்டு வாய்க்காலின் கரைகள் சிமெண்டு சாய்வு தளம் அமைத்து பலப்படுத்தப்படும். இந்த வாய்க்காலில் மதகுகள், நீர் வெளியேற்றும் கருவிகள், நீர் உள் வாங்கும் கருவிகள், நீர்ப்போக்கிகள் உள்ளிட்ட 174 கட்டமைப்புகள் உள்ளன. இவற்றில் மிகவும் பழுதடைந்த நிலையில் உள்ள கட்டமைப்புகள் முற்றிலுமாக மாற்றப்படும். ஓரளவு சரி செய்யக்கூடிய கட்டமைப்புகளின் பழுதுகள் நீக்கப்பட்டு சரி செய்யப்படும். 

தமிழ்நாடு விவசாயிகள் சங்க மாவட்டச் செயலர் அயிலை சிவசூரியன் பேசுகையில், காவிரியில் பாசனம் பெறும் 17 வாய்க்கால்களில் கட்டளை மேட்டு வாய்க்காலுக்கு மட்டுமே தற்போது நிதி ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. இதேபோல, இதர 16 வாய்க்கால்களுக்கும் நிதி ஒதுக்கிக் கரைகளைப் பலப்படுத்தி சிமெண்ட் தளம் அமைக்க வேண்டும். உள்கட்டமைப்புகளை ஆய்வு செய்து புனரமைக்கவும், புதிதாக மாற்றவும் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். அப்போதுதான், வாய்க்கால்களில் தண்ணீர் விரயமாகாது. கடைமடை வரை பாசனப் பகுதிகளுக்கு விரைந்து செல்லும். போர்க்கால அடிப்படையில் இந்த பணிகளை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்றார். 

காணாமல் போன ஏரிகள், குளங்கள்: தண்ணீர் அமைப்பின் செயலர் கே.சி. நீலமேகம் கூறியதாவது: 17 பாசனக் கால்வாய்கள் என்பது வெறும் பாசனத்தோடு நிற்பதில்லை. ஒவ்வொரு கால்வாயும் குறைந்தது 30 ஏரி, 100 குளங்களை நிரப்பும் வகையில் இருந்தவை. குறிப்பாக உய்யகொண்டான் கால்வாய் மூலம் மட்டும் 3,300 குளங்கள் தண்ணீர் வரத்து பெற்றன. இந்த குளங்கள், ஏரிகள் இருந்த இடம் தெரியாமல் அழிந்துவிட்டன. வரத்து பகுதிகள் ஆக்கிரமிப்பு காரணமாக ஆயிரக்கணக்கான குளங்களையும், ஏரிகளையும் தேடும் நிலை உருவாகியுள்ளது. காவிரி பாசனக் கால்வாய்கள் மூலம் தண்ணீர் பெறும் ஏரி, குளங்களுக்கான வரத்து பகுதி ஆக்கிரமிப்புகளை அகற்ற வேண்டும். இல்லையெனில், தண்ணீர்த் தட்டுப்பாடு தவிர்க்க முடியாமல் போகும் என்றார்.

சிட்டிசன் ஃபார் உய்யகொண்டான் அமைப்பின் ஒருங்கிணைப்பாளர் மனோஜ் தர்மர் கூறியதாவது: உய்யகொண்டான் கால்வாயை அழகுபடுத்தவும், கரைகளைப் பலப்படுத்தவும், ஆகாயத் தாமரைகளை அகற்றவும் வாரந்தோறும் அமைப்பின் உறுப்பினர்கள் ஒருங்கிணைந்து பணியாற்றி வருகிறோம். 114 வாரங்கள் பணிகள் நடைபெற்றுள்ளன. திருச்சி மாநகரப் பகுதிக்குள் வரும் 8 கி.மீ. தொலைவுக்கு எங்களால் பணி செய்ய முடிகிறது. உய்யகொண்டான் முழுமைக்கும் கரைகளைப் பலப்படுத்தி, சிமெண்ட் தளம் அமைக்க அரசு உரிய நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். குறிப்பாகக் கால்வாயில் கழிவு நீர் கலப்பதைத் தடுக்க வேண்டும். மாநகரப் பகுதி கட்டடங்களில் இருந்து வெளியேறும் கழிவுநீரைச் சுத்திகரித்த பிறகே உய்யகொண்டானில் கலக்க அனுமதிக்க வேண்டும் என்றார்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/uyyakondan.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/water-day-special-cauvery-irrigation-canals-3386126.html
3386124 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் ஆழ்துளைக் கிணறுகள் தீர்வல்ல! எஸ்.கே.ரவி Saturday, March 21, 2020 05:35 PM +0530  

அன்றாட வாழ்வில் ஏற்பட்டுள்ள நீர் பற்றாக்குறையைச் சமாளிக்க ஆழ்துளைக்   கிணறு அமைப்பது தீர்வாகாது, ஆறு, ஏரி போன்ற நீர்நிலைகளில் தண்ணீரைத் தேக்குவதே சிறந்தது என்கின்றனர் வல்லுநர்கள். 

நீரின்றி அமையாது உலகு என்பது வள்ளுவனின் வாக்கு. உலகம் நான்கில் மூன்று பாகம் தண்ணீரால் சூழப்பட்டாலும், அவற்றை முற்றிலும் பயன்படுத்த இயலாது. இந்த தண்ணீர் வெப்பத்தால் ஆவியாகி, மேகங்களாக உருமாறி, மழையாக பூமியை அடைந்து, ஆறுகள், குளங்கள் போன்ற நீர் நிலைகள் மூலம் நமக்குத் தண்ணீராகக் கிடைக்கின்றன. இதுவே இயற்கையின் நியதி. 

கடந்த சில ஆண்டுகளாக, குளங்கள், ஆறுகள் மாசு அடைந்ததாலும், வறண்டதாலும் தண்ணீரைப் பயன்படுத்த இயலாத நிலை அதிகரித்துள்ளது. இயற்கை வளங்கள் சுரண்டப்படுவதால் இதுபோன்ற நிலை ஏற்படுகிறது. நமக்குக் கிடைக்கும் நீர், 70 சதவீத அளவில் விவசாயத்துக்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது. மீதம் சமைக்கவும், குளிர்பானங்கள் செய்யவும், துணி துவைக்கவும் பயன்படுத்துகிறோம். 

தண்ணீரை சேமிக்கக் கூடிய முக்கியமான காரணிகளாக காடுகள், பசும்புல்வெளிகள், நீர்நிலைகள் ஆகியவை முக்கிய பங்களிக்கின்றன. இவை, மண்ணரிப்பைத் தடுப்பது மட்டுமல்லாமல் நிலத்தடி நீர்மட்டத்தையும் சரியான விகிதத்தில் வைக்க உதவுகின்றன.

உலகம் முழுவதும் காடுகளின் பரப்பளவு குறைந்து வருவதால், நிலத்தடி நீர்மட்டமும் கேள்விக்குறியாகி உள்ளது. இதனால், சுகாதாரமற்ற, மாசு படிந்த நீரை நாம் பயன்படுத்தும் நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறோம். 

பூமியிலிருந்து கிடைக்கக் கூடிய தண்ணீர் நமக்கு நிலத்தடி நீர் ஆதாரம், மழை வழி நீர், மாசு நீர் என மூன்று நிலைகளில் தண்ணீர் கிடைக்கிறது. இந்த மூன்றில் முதல் இரண்டு ஆதாரங்களும் ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்புடையவை. இயற்கையில் கிடைக்கும் தண்ணீர் மற்றும் நீர்நிலைகளை மாசு அடையச் செய்வதன் மூலம், மாசு நீரைப் பயன்படுத்தி நாமும் மாசுபட்டு வருகிறோம்.

பூமியில் உள்ள தண்ணீரில் 6 சதவீத தண்ணீர் மட்டுமே பயனுள்ளதாக கூறப்படுகிறது. அதாவது நவீன ஆய்வின்படி பூமியில் மிகக் குறைந்த அளவே நிலத்தடி நீர் உள்ளதாக கூறப்படுகிறது. நிலத்தடி நீர் குறைவுக்குக் காரணம், மனிதன், பூமியை மாசுபடுத்துவதே என விக்டோரியா பல்கலைக்கழகத்தின் ஆராய்ச்சியாளர் டாம் கிளசன் கூறியுள்ளார். நிலத்தடி நீரைப் பாதுகாப்பது மனிதரின் கையில்தான் உள்ளது என்கிறார் அவர்.

உலகில் மொத்த மக்கள்தொகையில் 18 சதவீதத்தைக் கொண்டிருக்கும் இந்தியாவில் வெறும் 4 சதவீத நன்னீர் ஆதாரங்களே உள்ளன. முன்பு இல்லாத வகையில் மோசமான தண்ணீர் பிரச்னையை நாடு சந்தித்து வருகிறது என அரசின் பங்களிப்புடன் மேற்கொண்ட ஆய்வில் தெரிய வந்துள்ளது. இந்தியாவில் உள்ள தில்லி, பெங்களூரு, ஹைதராபாத், சென்னை போன்ற 21 நகரங்களில் விரைவில் நிலத்தடி நீர் முற்றிலும் வற்றிவிடும் என அந்த அறிக்கை எச்சரிக்கிறது. 

பூமிக்கடியில் தண்ணீர் உற்பத்தியாவதைக் காட்டிலும், அதிக அளவு வெளியேற்றப்படுவதே பிரச்னைக்கு காரணம் என்கிறார் வாட்டர் எய்ட் இந்தியா அமைப்பின் தலைமைச் செயல் அலுவலர் மாதவன். கடந்த 10 ஆண்டுகளோடு ஒப்பிடுகையில் நாட்டில் உள்ள 66 சதவீத கிணறுகளின் நீர்மட்டம், கடந்த ஆண்டு மிகவும் குறைந்து காணப்படுவதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. 

இதற்குப் பருவநிலை மாற்றும் ஒரு காரணம். மழை பெய்யாமல் வறட்சி ஏற்படுகின்றது எனக் கூற முடியாமல், தற்போது, அதிக அளவில் மழை பெய்து, நீர் நிலத்தடிக்குச் செல்லாமல் வழிந்தோடி செல்வது முக்கிய காரணம் எனக் கூறலாம். இவற்றிலிருந்து நாம் மீண்டு, சுகாதாரமாகவும், இயற்கையோடு ஒன்றி வாழ வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டுள்ளது.

காடுகளை மீ்ட்டு அவற்றின் பரப்பளவை அதிகரிப்பதன் மூலமும், இழந்த புல்வெளிகளை நாம் மீண்டும் உருவாக்குவது அவசியமாகிறது. விவசாயிகளிடமும் குறைந்த அளவில் நீரை பயன்படுத்துவது குறித்து விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்த வேண்டும். நிலத்தடி நீராதரங்களை உருவாக்க வேண்டியது நமது கடமையாகிறது. இல்லையேல் அதற்கான விலையை நாம் கொடுக்க வேண்டிய காலம் வெகு தொலைவு இல்லை. பணம் சேமிப்பு குடும்பத்தை செழிக்க வைக்குமோ அப்படிதான், தண்ணீரும் நமது குடும்பத்தையும் செழிக்க வைக்கும்.

இதை உணர்ந்த மாநில அரசு, குடிநீர்ப் பற்றாக்குறையைப் போக்கும் வகையில் கடந்த 2019 ஆம் ஆண்டு தொடக்கத்தில் பெருநகர குடிநீர் மற்றும் கழிவுநீர் வாரியத்துக்கு ரூ.158.42 கோடியும், தமிழ்நாடு குடிநீர் வாரியத்துக்கு ரூ.36 கோடியும்,  நகராட்சிக்கு ரூ.56 கோடியும், பேரூராட்சிக்கு ரூ.148.32 கோடியும் நிதி ஒதுக்கியது. மேலும், குடிமராமத்து திட்டத்தின் மூலம் 39,222 ஏரிகள் தூர்வாரப்பட்டன. இதனால், நிலத்தடி நீர்மட்டம் உயர்வதுடன் மாசற்ற நீர் கிடைக்க வழிவகை செய்யப்படுகிறது. 

ஏரிகளை மீட்டெடுக்கும் இளைஞர்கள்

கிருஷ்ணகிரி அருகே கடந்த பல ஆண்டுகளாக போதிய மழை இல்லாததால் சின்ன ஏரி, மாசி ஏரி போன்ற ஏரிகள் வறண்டு காணப்பட்டன. இதையடுத்து, கிருஷ்ணகிரியைச் சேர்ந்த இளைஞர்கள் சிலர் ஒன்று சேர்ந்து உணர்வுகள் என்ற அமைப்பை ஏற்படுத்தி, ஏரிகளை மீட்டெடுக்கும் பணியில் கடந்த 3 ஆண்டுகளாக ஈடுபட்டு வருகின்றனர். கிருஷ்ணகிரி சின்ன ஏரியை சுத்தம் செய்த இவர்கள், குடியிருப்புகள் மிகுந்த மாசி ஏரியை மீட்டெடுக்கும் பணியில் ஈடுபட்டு, அதில் வெற்றியும் பெற்றுள்ளனர். 

மாசி ஏரியானது கடந்த 10 ஆண்டுகளாக நீர்வரத்து இல்லாமல் வறண்டு காணப்பட்டது. இதையடுத்து, மாசி ஏரிக்கான நீர்வரத்தைக் கண்டறிந்த அவர்கள், நீர்வரத்துப் பாதையானது ஆக்கிரமிக்கப்பட்டுள்ளதை அறிந்தனர். தொடர்ந்து, கிராம மக்களையும், விவசாயிகளையும் பலமுறை நேரில் சந்தித்து, வருவாய்த் துறையினரின் உதவியோடு, ஆக்கிரமிப்புகளை அகற்றினர்.

மழை பெய்தபோது, மீட்கப்பட்ட நீர்வரத்துக் கால்வாயில் மழைநீர் ஓடுவதைக் கண்ட ஆக்கிரமிப்பாளர்கள், தாங்களே முன்வந்து, மீதம் இருந்த ஆக்கிரமிப்பை அகற்றினர். இதையடுத்து, 10 ஆண்டுகளாக வறண்டு காணப்பட்ட 16 ஏக்கர் பரப்பளவு கொண்டு மாசி ஏரியில் தண்ணீர் தேக்கப்பட்டது. 

இளைஞர்களின் முயற்சியால் கடந்த மூன்று ஆண்டுகளாக மாசி ஏரியானது வற்றாமல் தண்ணீர் இருந்து வருகிறது. இதனால், ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட குடியிருப்புகளில் உள்ள கிணறுகள், ஆழ்துளைக் கிணறுகள் வறண்டு போகாமல் உள்ளன. 

தற்போது, கிருஷ்ணகிரியைச் சுற்றியுள்ள ஏரிகளின் நீர்வரத்துக் கால்வாயைக் கண்டறிந்து, அவற்றை மீட்கும் பணியில் ஈடுப்டடுள்ளனர். இளைஞர்களின் முயற்சியை அறிந்த கிராம மக்களும், நீர்வரத்துக் கால்வாயைத் தூர்வார முன்வந்துள்ளனர். நீர் நிலைகள் தூர்வாரப்பட்டு, தண்ணீர் தேக்கப்பட்டாலும், ஆழ்துளைக் கிணறுகள் மூலம் தண்ணீர் பற்றாக்குறையைப் போக்குவது நிரந்தரத் தீர்வாகாது என்கின்றனர் இந்த இளைஞர்கள்.

ஒவ்வொரு ஊராட்சியிலும், அதிக அளவில் கசிவுநீர்க் குட்டைகளை ஏற்படுத்தி, அதன் மூலம் புதிய ஓடைகளை உருவாக்கி, பழைய நீர் நிலைகளை மட்டுமல்லாமல் புதிய நீர்நிலைகளை உருவாக்கி, போதிய அளவில் தண்ணீரைத் தேக்குவதன் மூலம் நிலத்தடி நீர்மட்டத்தை உயர்த்தலாம். 

அதிக அளவில் ஆழ்துளைக் கிணறுகள் அமைப்பதால், ஓடைகள் உருவாவதற்கான நீர் ஊற்றுகளை அழித்து, கிளை நதிகள் வறண்ட போக, ஒரு வகையில் மனிதன் காரணமாக அமைகின்றான். குறிப்பாக கிருஷ்ணகிரி மாவட்டத்தில் வேப்பனஅள்ளி மற்றும் சுற்றுப்பகுதிகளில் அதிக அளவில் ஆழ்துளைக் கிணறுகள் அமைக்கப்பட்டதால் இயற்கையாக உற்பத்தியான நீர் ஊற்றுகள் வறண்டு, மார்கண்டேயன் நதி முற்றிலும் வறண்டு போனது என்கின்றனர்.

மேலும், கிருஷ்ணகிரி மாவட்டத்தில் விவசாயிகள், பொதுமக்களின் ஒருங்கிணைப்புடன் காணாமல்போன நீர்வரத்துக் கால்வாய்களைக் கண்டறிந்து, அவற்றை மீட்டெடுக்க வேண்டும். அதிக அளவில் கசிவுநீர்க் குட்டைகளை ஏற்படுத்தி, அதன் மூலம் ஓடைகளையும், கிளை நதிகிளையும் உருவாக்கி மறைந்துபோன நதிகளை மீட்டெடுக்க இலக்குடன் பணியாற்றுவதாக இளைஞர்கள் தெரிவித்தனர்.

500 அல்லது 600 அடிக்கு மேல் ஆழ்துளை அமைக்கும் ஊராட்சிகளுக்கு நிதி ஒதுக்குவது இல்லை என்ற முடிவுக்கு அரசு வர வேண்டும். மேலும், நீர்வரத்துக் கால்வாய், நீர்நிலைகளைப் பாதிக்காத வகையில் சாலைப் பணிகளை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்பதே இந்த இளைஞர்களின் எதிர்பார்ப்பாக உள்ளது - நம்முடையதும்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/bore_wells.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/deep-wells-are-not-the-solution-to-water-shortage-3386124.html
3386115 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் குமரி மாவட்டத்தில் அழிந்துவரும் நீர்நிலைகள் பி.எஸ்.மீனாட்சிசுந்தரம் Saturday, March 21, 2020 05:09 PM +0530  

மனிதன் தோன்றிய காலத்துக்கும் முன்பே இவ்வுலகம் நிலம், நீர், காற்று, நெருப்பு, ஆகாயம் என்ற பஞ்ச பூதங்களைக் கொண்டு விளங்கியது. இவை ஐந்தும் மனித வாழ்வுக்கு இன்றியமையாதவை, இவற்றுள் நீரை மக்கள் உயிரின் ஆதாரமாகக் கொண்டனர்.

பல்வேறுபட்ட நீர்ப் பிடிப்புகள் நிலத்தில் காணப்பட்டாலும் குளங்கள் அனைத்து ஊர்களிலும் பொதுவாக அமைந்தது. குறிப்பாக கன்னியாகுமரி மாவட்ட மக்களின் வாழ்வு, நீர் நிலைகளைச் சுற்றியே  அமைந்துள்ளது என்பது வரலாறு.

சுமார் 2 ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தொல்காப்பியர் தம் ஒல்காப்புகழ்  தொல்காப்பியத்தில் குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை என 5 வகை  நிலங்களை சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். இதில் குமரி மாவட்டத்தில் பாலை தவிர மற்ற நால்வகை நிலங்களும் உள்ளன. குமரி மாவட்டம், பரப்பளவில் சிறிய மாவட்டம் என்றாலும், மக்கள்தொகை அடர்த்தியான மாவட்டம். இதனால் மக்கள் தங்கள் குடியிருப்புகளுக்கோ, வணிக நோக்கத்துக்கோ கட்டடம் கட்டுவதற்கு நீர்நிலைகளைத் தூர்த்தால்தான் நோக்கம் நிறைவேறுகிறது.

19  ஆம் நூற்றாண்டு வரை பாசனத்துக்காக மழையையும், குளங்களையும் நம்பிக்கொண்டிருந்த தென் திருவிதாங்கூர் பகுதிகளின் நிலை, பேச்சிப்பாறை, பெருஞ்சாணி அணைகள் கட்டப்பட்ட பின்னர் மாறியது. 1981 ஆம் ஆண்டு கணக்கீட்டின்படி குமரி மாவட்ட விவசாய நிலங்களில் 56.6 சதவீதம் குளங்களை நம்பியே இருந்தன. கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் 1981 ஆம் ஆண்டு அரசு அறிக்கையின்படி 959 பாசனக் குளங்கள் இருந்தன. இவற்றில் சில தற்போது விளையாட்டு அரங்கங்களாக, பேருந்து நிலையங்களாக, வீடு, குடியிருப்புகளாக மாறிவிட்டன.

திருவிதாங்கூர் மன்னர்கள் காலத்தில் உள்நாட்டுப் பகைவர்களையும், வெளிநாட்டு எதிரிகளையும் கொன்று குவித்த பின்னர் தங்களின் பாவம் தீர யாகங்கள் செய்தனர். குளங்களும் தோண்டினர். இடநாட்டு பகுதியில் (கன்னியாகுமரி மாவட்டம்) குளம் கோருதல் என்றும் வழக்காறு உண்டு. இதற்கு ஓர் அழிவைச்  செய்துவிட்டு நன்மையைச்  செய்தல் என்பது இதன் பொருளாகும்.

பாவத்தைத் தீர்க்க குளத்தைத் தோண்டிய காலம் போய், குளங்களை மூடுவது என்பது இப்போது புண்ணியமாகிவிட்டது. இதற்கு ஆயிரம் காரணங்களை முன்வைக்கிறார்கள். ஒருகாலத்தில் அரசர்கள் வெட்டிய குளங்களை ஜனநாயக அரசு மூடுவதற்கு மக்கள் எதிர்ப்புத் தெரிவிக்க வேண்டிய சூழல் வந்துவிட்டது.

நாகர்கோவில் வடசேரியில் உள்ள அண்ணா விளையாட்டு மைதானம் திருவிதாங்கூர் மன்னர் காலத்தில் சிறைக் கைதிகள் குளிப்பதற்கான குளமாக கள்ளர்குளம் என்ற பெயரில் இருந்த குளமாகும். இதேபோல் வடசேரியில் உள்ள கிறிஸ்டோபர் பேருந்து நிலையமும், மீனாட்சிபுரம் அண்ணா பேருந்து நிலையமும், குளமாக இருந்த இடங்கள்தான்.

'நீராதாரத்தை மீட்போம்' என்ற பெயரில் நாகர்கோவில் நகரில் கூட்டம் நடத்தப்படும் நாகராஜா கோயில் திடலும்கூட குளமாக இருந்ததுதான். நாகர்கோவில் நகரின் பிரதானமாக உள்ள செட்டிகுளம் சந்திப்பு என்பதில் இருந்து செட்டிகுளம் இன்று காணாமல் போய் சாக்கடையாக மாறிவிட்டது. அங்கு தற்போது பெரிய வணிக வளாகங்கள், குடியிருப்புகள் என நகரமாக  காட்சியளிக்கிறது. அண்மைக்காலத்தில் புத்தேரி பெரியகுளம் நான்கு வழிச் சாலைக்காக  இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டு குளத்தின் நடுவில் சாலை அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறு நாஞ்சில் நாட்டு நீர்வளம் பல்வேறு வகைகளில் குன்றி வருகிறது. ஆனால் நீர் நிலையைக் காப்பாற்றுவதற்காக நீதிமன்றத்தில் வழக்காடி வென்ற மாவட்டமும் குமரி மாவட்டம்தான். 

கன்னியாகுமரி அருகேயுள்ள மகாதானபுரத்தில் இருக்கிறது நரிக்குளம். இந்தக்  குளத்தை கன்னியாகுமரி முதல் காஷ்மீர் வரையிலான தங்க நாற்கர சாலைத் திட்டத்துக்காக மூட முயற்சி எடுத்தனர். உடனே மகாதானபுரம் மக்கள் மதுரை உயர்நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடுத்து அதில் சாதகமான தீர்ப்பு கிடைத்தது,

மேலும் இதுதொடர்பாக அரசு, உச்சநீதிமன்றத்தில்  மேல்முறையீடு செய்ய 
மக்கள் அங்கும் சென்று அங்கும் குளத்தை மூடுவதற்கு உச்சநீதிமன்றம் தடை பிறப்பித்தது. இதனால் ஒன்றரை கி.மீ. நீளமுள்ள நரிக்குளத்தை மூடாமல்  அங்கு பாலம் அமைப்பதற்கு மத்திய அரசு ரூ.30 கோடி ஒதுக்கியுள்ளது. இது மக்களிடம் நீர் நிலையைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்று ஏற்பட்ட  விழிப்புணர்வுக்குக் கிடைத்த வெற்றி என்று கூறலாம்.

நாகர்கோவில் நகர மக்களுக்குக் குடிநீர் ஆதாரமாக முக்கடல் அணை விளங்குகிறது. 25 அடி கொள்ளளவு கொண்ட இந்த அணை ஒவ்வொரு ஆண்டும் கோடைக்காலத்தில் வற்றி, நகர மக்களுக்கு பேச்சிப்பாறை,  பெருஞ்சாணி அணைகளில் இருந்து குடிநீர் கொண்டுவருவதும், இதற்கு  விவசாயிகள் ஆட்சியர் அலுவலகத்தில் நடைபெறும் விவசாயிகள் குறைதீர் நாள் கூட்டத்தில் எதிர்ப்பு தெரிவிப்பதும் ஆண்டாண்டு காலமாக நடைபெற்று வரும் ஒரு நிகழ்வாக உள்ளது.

மழைப்பொழிவு அதிகமுள்ள குமரி மாவட்டத்திலேயே கோடைக்காலத்தில் குடிநீர் பஞ்சம் ஏற்படுகிறது என்றால் நமது நீர் மேலாண்மை எந்த அளவுக்கு மோசமாக உள்ளது என்பதைப் புரிந்து கொள்ளலாம்.

குமரி மாவட்டத்தையும், கேரள மாநிலத்தையும் நீர் வழியில் இணைக்கும் பாலமாக இருந்த ஏ.வி.எம். கால்வாய் இன்று குமரியில் இருந்த இடம் தெரியாமல் போய்விட்டது. ஆனால், அதே நேரத்தில் கேரள மாநிலத்தில் இந்த நீர்நிலையை முறையாகப் பராமரித்து அதில் படகு சவாரி இயக்கி சுற்றுலாப் பயணிகளுக்கான ஒரு பொழுதுபோக்கு இடமாகவும் மாற்றியுள்ளனர். இதேபோல் கேரளத்திடமிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய விஷயங்கள் நிறைய உள்ளன.

மொத்தத்தில் பொதுமக்களிடம் நீர் நிலைகளைப் பராமரிப்பது, பாதுகாப்பது,  அதனைத் தான் அனுபவிப்பதோடு மட்டுமல்லாமல் தனது சந்ததிக்கும்  விட்டுச் செல்ல வேண்டும் என்ற விழிப்புணர்வு ஏற்பட்டால்தான் நீர் நிலைகளைக் காப்பாற்ற முடியும்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/e0811dfe-07d4-4a30-9bbb-612bb203a0e2.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/water-ways-are-in-danger-condition-in-kanyakumari-3386115.html
3386113 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் நல்லாறாகவே இருக்கட்டுமே நல்லாறு சுப்ரபாரதிமணியன் Saturday, March 21, 2020 05:06 PM +0530  

திருப்பூரில் சுருங்கிப்போன ஆறுகளில் ஒன்று நல்லாறு. பல இடங்களில் ஆக்கிரமிப்புகள். பல இடங்களில் வீட்டுக் கழிவுகளின் சேர்க்கை  நால்லாற்றைக் கெட்ட ஆறாக்கி விட்டது. ஆனாலும் சிறுத்துப் போன அது நம்பிக்கையுடன்  ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. 

திருமுருகன்பூண்டி என்பது திருப்பூரில் வடபகுதியில் உள்ள பக்தர்களின் பிரியமான இடம். காட்டாற்று வெள்ளத்தில் அடித்துச் செல்ல இருந்த சிவபெருமானை அம்மன் காப்பாற்றியதாகப் பூண்டி தல வரலாறு சொல்கிறது. சூழல் மாசுபாட்டால் அடித்துத் துவைக்கப்பட்ட நல்லாறைத்  திருப்பூர் பின்னலாடை ஏற்றுமதியாளர்கள் கவனத்தில் கொண்டால் காப்பாற்றலாம். 150 முதல் 250 அடி அகலம் வரை இருந்த நல்லாறு  ஆக்கிரமிப்பாலும், கழிவுகள் ஓடுவதாலும் சாக்கடைக் கால்வாய் ஆக மாறிவிட்டது.

திருப்பூர் மாவட்டம் அன்னூர் பகுதியில் மழை நீர் சிறு ஓடைகளாக  மாறி நல்லாறு என்ற பெயருடன் திருப்பூரில் பயணித்து நொய்யலில் சங்கமிக்கிறது. 17 கிலோ மீட்டர் நீளமுள்ள நல்லாற்றின் கரையில்தான்  அவிநாசி  சிவன் ஆலயமும் அமைந்துள்ளது.

அன்னூர் பகுதியிலிருந்து அவிநாசி எல்லைக்குள் நல்லாறு நுழையும் இடத்திலேயே அது குறுகிவிடுகிறது.  நீர்நிலை ஆக்கிரமிப்புகளின் ஒரு அடையாளம் இந்த நல்லாறு .

திருப்பூர் எல்லைக்குள் வந்த பின் நூற்றுக்கணக்கான சாய, சலவை ஆலைகளின் கழிவுநீர் மற்றும் குடியிருப்புக் கழிவுகள் ஆற்றில் நிரம்பி விடுகிறது, கழிவுநீரும் சாக்கடையாகப் பிறகு மாறிவிடுகிறது .

நொய்யல் ஆற்றங்கரையிலிருந்து சாய ஆலைகளின் கழிவுகள் பல குழாய்கள் மூலம் நல்லாற்றில் கலப்பது சாதாரணமாகி விடுகிறது. 400 ஏக்கர் பரப்பளவு உள்ள பறவைகள் சரணாலயமான நஞ்சராயன் குளத்தில் நீர் எப்போதும் காணப்படுவதற்குக் காரணம் இந்தக் கழிவுநீர் அங்கு வந்து சேர்வது என்பது பலருக்குத் தெரியாத ரகசியமாக இருக்கிறது.

ஒரு காலத்தில் நல்லாற்றின் நீர், திருப்பூர், அவிநாசி, அன்னூர் பகுதிகளின் விவசாய வளர்ச்சிக்குப் பெரும் உதவியாக இருந்தது. ஆனால் இன்று கழிவுகளின் ஓட்டத்திற்கு அது இரையாகிவிட்டது .

அவிநாசி சிவன் கோவிலில் அவிநாசி லிங்கேஸ்வரன் கருவறை வெள்ளப்பெருக்குக் காலங்களில் மூழ்கடிக்கப்படுவது பல நேரங்களில் பக்தர்களை அதிர்ச்சி அடையச் செய்தது. இதுபோல் அதிர்ச்சி அடையச் செய்வது அவ்வப்போது நிகழ்கிறது.

தென்மேற்குப் பருவ காலங்களில் மழை தீவிரமடைந்து நல்லாற்றில்  வெள்ளப் பெருக்கு ஏற்படும் போது இப்படி லிங்கேஸ்வரன் வெள்ளத்தில் மூழ்கி விடுகிறார்.

ஆற்று  ஆக்கிரமிப்பு, கட்டடக் கழிவுகள், சாயக்கழிவுகள், குப்பைகள், தனியார் ஆக்கிரமிப்பில் இருக்கும் குளங்கள் மற்றும் சிறு பாலங்களில் அடைப்பு ஆகியவற்றால் வெள்ள நீர் அவிநாசிலிங்கேஸ்வரரை மூழ்கடித்து விடுகிறது.

திருப்பூரைக் கடந்து எஸ். பெரியபாளையம் பகுதி நஞ்சராயன் குளத்திற்குச் செல்லும்போது கழிவுகளின் சங்கமம் ஆகிவிடுகிறது. பெரியபாளையத்தில்  இடத்தில் இருக்கும் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன் கட்டப்பட்ட சுக்ரீஸ்வரர்  கோவிலைச் சுற்றி நல்லாற்றின் தண்ணீர் ஓடும் கட்டமைப்பு முன்பு வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அந்தப் பகுதிகளில் கழிவு நீர் ஓடுவது  சுக்ரீஸ்வரருக்கும் அந்தக் கோவில் பக்தர்களுக்கும் பெரும் சங்கடம். 

பல பகுதிகளில் தனியார் சாய ஆலைகள் பின்னலாடை நிறுவன ஆக்கிரமிப்பு போன்றவற்றின் காரணமாக கரை என்பது காணாமல்போய் ஆழமான பள்ளங்கள் காணப்படுகின்றன. பல இடங்களில் ஆற்றுக்குள் தொழிற்சாலைகள், வீடுகள் அமைந்துள்ளன.

அவிநாசி லிங்கேஸ்வரர் கோயில், சுந்தரமூர்த்தி நாயனாரால் பாடல் பெற்ற தலம்.  முதலை உண்ட பாலகனை மீட்ட தலம்.  ஆனால், ஆக்கிரமிப்பு முதலையின் வாயில் அகப்பட்டிருக்கும் நல்லாறு தூய்மைப்படுத்தும் பணியும் திருப்பூரில் முக்கியமானதாகக் கவனத்தில் கொள்ளப்பட வேண்டியதாகும்.

திருப்பூர் பின்னலாடை ஏற்றுமதியாளர்கள் திருப்பூர் பகுதி நொய்யல் ஆற்றைத் தூய்மைப்படுத்தும் பணியில் ஈடுபட்டிருப்பது நல்ல ஆரோக்கியமான செய்தி. இதுபோல் திருப்பூர் வடக்குப் பகுதியில் நல்லாறும்  வாழும்படி சுத்தமாக்கப்பட வேண்டியதாக இருக்கிறது.

நல்லாறு எனினும் கொளல்தீது மேலுலகம்

இல்லெனினும் ஈதலே நன்று - குறள் 222 

நமக்குத் தேவையான செல்வம் நம்மிடம் இருக்கும்பொழுது, நமக்கு நற்பயன் விளைவிக்கும் என்றாலும் ஏற்பது இகழ்ச்சியே. அதேபோல நாம் பிறருக்கு உதவி செய்தாலே மேலுலகம் கிடைக்காது என்றாலும் பிறருக்கு உதவி செய்வது (ஈதலே) வாழ்வின் நோக்கமாக, அறமாக, இன்பமாக இருக்க வேண்டும் என்கிறார் திருவள்ளுவர்.

நல்லாறு பல காலம் நமக்குத் தேவையானதை வழங்கியிருக்கிறது. அதற்குத் தேவையானதை நாம் வழங்கி புனருத்தாரணம் செய்யலாமே திருப்பூர் பொது மக்களே, திருப்பூர் ஏற்றுமதியாளர்களே...

நல்லாறாகவே இருக்கட்டுமே நல்லாறு...

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/135b1c08-7799-441a-b92e-dba9086be7d4.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/water-day-tirupur-nallaru-lake-3386113.html
3386108 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் கழிவுகளின் தொட்டியாகும் நாமக்கல் கொசவம்பட்டி ஏரி எம். மாரியப்பன் Saturday, March 21, 2020 04:41 PM +0530  

நாமக்கல் அருகே ஒருகாலத்தில் நீராதாரமாக விளங்கிய கொசவம்பட்டி ஏரி, இப்போது கழிவுகள் கொட்டப்படும் பெரும் குப்பைத் தொட்டியாக மாறிவிட்டது.

நாமக்கல் மாவட்டத்தில் பொதுப் பணித் துறை, ஊராட்சி ஒன்றியத்தின் கட்டுப்பாட்டில் சுமார் 150-க்கும் மேற்பட்ட ஏரி, குளங்கள் உள்ளன. இவற்றில், நாமக்கல் நகரின் அருகில் உள்ள கொசவம்பட்டி ஏரி, பல ஆண்டுகளுக்கு முன் இப்பகுதி மக்களுக்கு முக்கிய நீராதாரமாக விளங்கியது. அதன் பின் மெல்ல, மெல்ல அதன் அழகும் உருவமும் அழியத் தொடங்கி, தற்போது கழிவுகள் குப்பைத் தொட்டியாக மாறிவிட்டது.

கடந்த 15 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இதே நிலைதான் காணப்படுகிறது. ஏரி இருந்த இடம் தெரியாதவாறு கோரைப் புற்களும், முட்புதர்களும் நிரம்பிக் காட்சியளிக்கிறது. அதுமட்டுமின்றி, நாமக்கல் பகுதியில் உள்ள உணவகக் கழிவுகள், கட்டட இடிபாடுகள், கோழி இறைச்சிக் கழிவுகள் ஆகியவை கொட்டும் பகுதியாகவும் இந்த ஏரி மாறிவிட்டது.

இதனைத் தூய்மைப்படுத்த யாரும் நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை என்பதுதான் நிலைமை. நாமக்கல் சட்டப்பேரவை உறுப்பினர் கே.பி.பி. பாஸ்கர், விரைவில் கொசவம்பட்டி ஏரி தூய்மைப்படுத்தப்பட்டு சுற்றுலாத் தலமாக மாற்றப்படும் என உறுதியளித்தார்.

அண்மையில், நாமக்கல் வந்த முதல்வர் எடப்பாடி கே.பழனிசாமியும், கொசவம்பட்டி ஏரியைப் புனரமைத்து பொதுமக்கள் பயன்பெறும் வகையில் சுற்றுலாத் தலமாக மாற்ற நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என அறிவித்தார்.

நாமக்கல் சேந்தமங்கலம் சாலையில் உள்ள கொசவம்பட்டி ஏரி சீரமைக்கப்படும்பட்சத்தில், மழைக்காலங்களில் அதிகளவில் நீர் தேங்குவதோடு, நாமக்கல் மக்களின் பல்வேறு தேவைகளுக்கு மிகவும் பயனுள்ளதாகவும் அமையும்.

நாமக்கல் மாவட்டத்தில் காக்கப்பட வேண்டிய நீர் நிலைகளில் முக்கியமானதாக கொசவம்பட்டி ஏரி கருதப்படுகிறது. சட்டப்பேரவைத் தேர்தலுக்கு முன்பாக ஏரியைச் சீரமைக்கும் பணிகள் தொடங்கும் என்ற நம்பிக்கையுடனும் எதிர்பார்ப்புடனும் இருக்கிறார்கள் நாமக்கல் சுற்றுவட்டாரப் பகுதி மக்கள்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/kosavampatti_lake.JPG https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/namakkal-kosavampatti-lake-3386108.html
3386107 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் 14 ஏக்கராக சுருங்கிவிட்ட 44 ஏக்கர் ஈரோடு கனிராவுத்தர்குளம் கே. விஜயபாஸ்கர் Saturday, March 21, 2020 04:19 PM +0530  

ஈரோட்டில் 44 ஏக்கர் அளவுக்குப் பரந்து விரிந்திருந்த கனிராவுத்தர் குளம் கடந்த 25 ஆண்டுகளில் வெறும் 14 ஏக்கர் அளவுக்குச் சுருங்கிப்போய்விட்டது. ஆக்கிரமிப்புகளை அகற்ற உயர் நீதிமன்றமே உத்தரவிட்டும், அதிகாரிகள்  நடவடிக்கையெடுக்கத் தயங்குகின்றனர். 

ஈரோட்டில் பி.பெ. அக்ரஹாரம் மற்றும் பெரிய சேமூர், வீரப்பன்சத்திரம் போன்ற பகுதிகளின் நீர்த்தேவைகளுக்குப் பேருதவி புரிந்துகொண்டிருந்தது கனிராவுத்தர்குளம்.

25 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரையிலும் இதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளின் நிலத்தடி நீராதாரத்திற்கும், நேரடி குடிநீர்ப் பயன்பாட்டிற்கும், மீன் பிடிப்பதற்கும் என்று பல வகைகளில் மக்களின் வாழ்வாதாரத்தில் இந்தக் குளம் பெரும் பங்கு வகித்தது. 2007 ஆம் ஆண்டு வரையிலும்கூட இங்கு மீன் பிடிப்பதற்கு ஒப்பந்த அடிப்படையில் ஏலம் விடப்பட்டுக் கொண்டுதான் இருந்தது.

ஆங்கிலேயர் ஆட்சியில் எடுக்கப்பட்ட நில அளவைப் பதிவுகளின்படி 44 ஏக்கர் பரப்பளவு இருந்த இந்தக் குளத்தின் தற்போதைய பரப்பு வெறும் 14 ஏக்கர்தான். இதன் பெரும்பாலான பகுதிகள் ஆக்கிரமிப்பாளர்களால் சூழப்பட்டுவிட்டது. தமிழ்நாடு மாநகராட்சிக் கட்டுமான சட்ட விதிகளின்படி மயானத்தில் இருந்து  90 மீட்டர் வரையிலும், நீர்நிலைகளில் இருந்து 15 மீட்டர் வரையிலும் கட்டடங்கள் அமைக்கக் கூடாது. ஆனால், கனிராவுத்தர்குளத்தை ஒட்டியே கட்டடங்களும்  குடியிருப்புகளும் கட்டப்பட்டிருக்கின்றன. கரையே இல்லாத ஒரு குளமாகத் தற்போது அது இருப்பதற்குக் காரணம், குளத்திற்குள்ளேயே கட்டப்பட்டிருக்கும் கட்டடங்கள்தான்.

நசியனூர் சிந்தன்குட்டை, கமலம் குளம், புதுவலசு குளம், கருவில்பாறைவலசு குளம் போன்ற சிறிய நீர்நிலைகளிலிருந்து சிற்றோடைகள் வழியாக வரும் நீர்  கனிராவுத்தர் குளத்தில் கலக்கிறது. இந்த நீர்வழித்தடங்கள் அடைக்கப்பட்டுக் குளத்தில் நீர் தேங்குவதற்காக அமைக்கப்பட்டிருந்த மதகுகள் உடைக்கப்பட்டதால் குளத்தில் நீர் தேங்காமல் போனது. தற்போது குளத்தின் பெரும்பாலான இடங்கள் மனைகளாக உருவெடுத்து இருக்கின்றன. 

குளப் பகுதிகளில் பெரும்பாலான இடத்தை ஆக்கிரமித்து வைத்திருந்ததாக  இந்தப் பகுதியைச் சேர்ந்த ஒருவர் மீது தொடரப்பட்ட வழக்கில் குளத்துப் பகுதிக்குள் இருக்கும் கட்டடங்களை 90 நாள்களில் மூடவும், அவற்றை அப்புறப்படுத்தவும் 2015 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் உயர் நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது.  

5 ஆண்டுகள் நிறைவடைந்துவிட்ட நிலையில் இன்னும் அந்தக் கட்டடங்கள்  அப்புறப்படுத்தப்படவோ, குளத்தின் ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட நிலம் மீட்கப்படவோ இல்லை. அத்துடன் குளத்தை ஒட்டியே இருக்கும் வணிக வளாகமும் தங்கு தடையின்றிச் செயல்பட்டுக்கொண்டுதான் இருக்கிறது. அதுமட்டுமின்றி தற்போது இந்தப் பகுதிகளின் சாக்கடைக் கால்வாய்களின் தடங்களும்  கனிராவுத்தர் குளத்தை நோக்கியே திருப்பப்பட்டிருப்பதால் அனைத்து கழிவுகளும் குளத்தில்தான் சேருகின்றன. குளத்தைச் சுற்றியுள்ள கட்டடங்களின் கழிவுநீர்த் தொட்டிகளிலிருந்தும் கழிவுகள் இந்தக் குளத்தில் சேருகின்றன.

இதுகுறித்து கனிராவுத்தர் குளம் மீட்பு இயக்கத்தின் ஒருங்கிணைப்பாளர் நிலவன் கூறுகையில், 'கடந்த 7 ஆண்டுகளாகக் கனிராவுத்தர் குளத்தின் ஆக்கிரமிப்பை எதிர்த்து மக்களை ஒன்றிணைத்துப் போராடி வருகிறோம். இதுதொடர்பாக மாவட்ட ஆட்சியரிடம் மனுக் கொடுப்பதில் தொடங்கி உயர்நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடரப்பட்டது வரை பல்வேறு முயற்சிகளில் ஈடுபட்டோம். 2015 ஆம் ஆண்டு உயர்நீதிமன்ற தீர்ப்பின்படி ஆக்கிரமிப்புகள் அகற்றப்பட்டு, 44 ஏக்கர் முழுமையாக மீட்கப்பட வேண்டும். அதற்காகத்  தொடர்ந்து போராடுவோம்' என்றார். 

இதுதொடர்பாக ஈரோடு மாநகராட்சி அதிகாரிகள் சிலர் கூறுகையில், 'ஒரு கட்டடம் ஆக்கிரமிப்புக் கட்டடம் என்பதைச் சொல்ல வேண்டியது வருவாய்த் துறைதான். அப்படி யாரும் சொல்லவில்லை. அந்தக் கட்டடம் குளத்தை ஒட்டியே கட்டும் விதத்தில் அவர்களுக்கு லேஅவுட் போட்டுக் கொடுத்தது, 2005 இல் அதைப் போட்டுக் கொடுத்த அதிகாரி. தவறு செய்தவர்களேதான் சரி செய்ய வேண்டும். அதுமட்டுமின்றிக் குளத்தை ஒட்டியுள்ள கட்டடத்தை இடிக்குமாறு நீதிமன்றம் எந்தவிதமான தீர்ப்பையும் அளிக்கவில்லை' என்றனர். 

மக்களால் தூர்வாரப்பட்ட இந்தக் குளம் கடந்த 2015 ஆம் ஆண்டு பருவ மழையின்போது குளத்தில் நீர் தேங்கியது. 14 ஏக்கர் இருக்கிறது, மீதி 30 ஏக்கர் எங்கே எனக் கேட்டு குளம் மீட்பு இயக்கத்தினர் தொடர் போராட்டங்களை நடத்தி வருகின்றனர். ஆனால் மாநகராட்சி நிர்வாகம், ஆக்கிரமிப்புகளை அகற்றுவதில்லை என்ற முடிவில் உள்ளதாகத் தோன்றுகிறது. 

ஆமை வேகத்தில் தூர்வாரும் பணி

கனிராவுத்தர்குளத்தில், சாக்கடை நீர் கலக்காதவாறு புனரமைப்பு நடக்கிறது. ஈரோடு நிலத்தடி நீராதாரங்களில்  ஒன்றான கனிராவுத்தர் குளம்,  சின்னசேமூர்,  பெரியசேமூர், கொங்கம்பாளையம், மாமரத்துப்பாளையம், சித்தோடு உள்ளிட்ட 10-க்கும் மேற்பட்ட பகுதிகளில் பொழியும் மழை நீரின் ஆதார நீர்த்தேக்கமாக உள்ளது. 

குளத்தைச் சுற்றியும், மழை நீர் வரும் வழித்தடங்களில் சாக்கடை நீர் கலந்து வருவதால், குளத்தில் நிறைய தண்ணீர் இருந்தாலும், எவ்வித பயனுமில்லை என்ற குற்றச்சாட்டு உள்ளது. குளத்தைப் பராமரிக்க வேண்டும் என்றும் குளத்தில் கலக்கும் சாக்கடைத் தண்ணீரைத் தடுத்துத் திசை திருப்பவும் கோரிக்கை எழுந்தது. இதையடுத்து கனிராவுத்தர் குளத்தில், சாக்கடை நீர் கலக்காதவாறு புனரமைப்பு பணி ஓராண்டுக்கும் மேல் ஆமை வேகத்தில் நடந்து வருகிறது.

இதுகுறித்து மாநகராட்சி அதிகாரிகள் கூறியதாவது: கனிராவுத்தர் குளத்தில் கலக்கும் சாக்கடைக் கழிவு நீரைத் திசை திருப்பி,  சின்னசேமூர்  சாலையில் இருந்து, சக்தி சாலை  பிச்சைக்காரன் பள்ளம் ஓடை வரை, கான்கிரீட்  சாக்கடை  அமைக்ப்படுகிறது. மழை பெய்யும்போது, குளத்துக்கு மழை நீர் செல்லும் வகையிலும், மழையில்லாத காலத்தில் அவ்வழியாக வரும் சாக்கடை நீர்,  புதிதாகக் கட்டப்படும் சாக்கடை வழியாகச் செல்லும் வகையிலும்,  ஷட்டர் அமைக்கப்படவுள்ளது. இனி குளத்தில் சாக்கடை நீர் கலக்காது,  குளத்தைச் சுற்றிலும் நடைப்பயிற்சி பாதை, படகு சவாரி, நீர்த்திட்டு பூங்கா அமைப்பது உள்ளிட்ட திட்டங்கள் ரூ.6 கோடி செலவில் செய்யப்பட்டு வருகிறது என்று தெரிவித்தனர்.

எவ்வளவோ தொலைநோக்குடன் நம்முடைய முன்னோர்களால்  ஈரோட்டில் உருவாக்கப்பட்ட கனிராவுத்தர் குளம், மீண்டும் அதன் உண்மையான தோற்றத்தையும் பரப்பையும் பெறுமா? 

       

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/erd18gani2.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/water-day-erode-gani-ravuthar-kulam-3386107.html
3386104 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் ஆக்கிரமிப்புகளால் சூழப்பட்ட இடும்பன்குளம் ஏரி எம்.மாரியப்பன் Saturday, March 21, 2020 04:04 PM +0530  

பரந்து விரிந்த நீர்நிலைகளில் பல, தற்போது இருந்த இடம் தெரியாமல் மாயமாகி விட்டன. கோடையின்போது மட்டுமே அவற்றைத் தேடுவதை நாம் வழக்கமாகக் கொண்டுள்ளோம். மழைக் காலத்தில் வீணாகப்போகும் மழை நீரைத் தேக்கி வைப்பதற்கான ஏரி, குளங்கள் இருப்பதை இன்று விரல் விட்டு எண்ணிவிடலாம். அசோகர் மரம் நட்டார், ஏரி, குளங்களை வெட்டினார் என்று பாடத்தில் படித்த நாம், அதைக் காப்பதற்கு மறந்துவிட்டோம். இதனால் பாதிக்கப்படுவது எதிர்கால சந்ததியினர்தான்.

ஆனால், இன்றளவும் பல கிராம மக்கள் குடிநீருக்காக விவசாயக் கிணற்று நீரையும், ஆழ்துளைக் கிணற்று நீரையுமே அதிகம் பயன்படுத்தி வருகின்றனர்.  தூய்மையான குடிநீரைப் பார்ப்பதே அந்த மக்களுக்கு அரிதான ஒன்றாக உள்ளது. வரும் ஏப்ரல், மே மாதங்களில் கொளுத்தும் வெயில், ஏரி,  குளங்களில் இருக்கும் கொஞ்ச நீரையும் உறிஞ்சி விடும் நிலை உள்ளது.  இந்த நிலையில் ஏரிகளைக் காப்பது ஒவ்வொருவரின் கடமை.

நாமக்கல் மாவட்டம் பரமத்தியில் இடும்பன்குளம் ஏரி அமைந்துள்ளது. கடந்த 1854-ஆம் ஆண்டு, குறுநில மன்னரான  அல்லாள இளையநாயக்கர்  என்பவர் மேட்டூரில் தொடங்கி 26 கிலோ மீட்டர் தொலைவு பள்ளத்தில் ஓடிவந்த காவிரியை, ஜேடர்பாளையம் பகுதியில் தடுப்பணையாக அமைத்ததுடன்,  தரைமட்டமாக வரும் வகையில் வாய்க்கால் பாசனத்திற்கான நடவடிக்கையையும் மேற்கொண்டார்.

ஜேடர்பாளையம் - நன்செய் இடையாறு இடையே இந்த வாய்க்கால் அமைக்கப்பட்டது. இதன் மூலம் அப்பகுதி விவசாயிகள் நெல், வாழை, வெற்றிலை பயிரிட்டுத் தங்களது வாழ்வாதாரத்தை உயர்த்தினர். அதன்பின்,  பரமத்தி பகுதியில் உள்ள விவசாயிகளின் நலனுக்காக, சேலம் மாவட்டம் ஏற்காடு சேர்வராயன் மலையில் தொடங்கி திருமணிமுத்தாறு வழியாக நன்செய் இடையாறை வந்தடையும் நீரை, பரமத்தி பகுதி விவசாயிகள் பயன்பெறும் வகையில், ஆங்காங்கே ஏரிகள் வெட்டி அதற்குத் திருப்பிவிடும் முயற்சியை மேற்கொண்டார். அப்போது வெட்டப்பட்ட ஏரிகள்தான் செருக்கலை ஏரி, மாவுரெட்டி ஏரி, பிள்ளைகளத்தூர் ஏரி, கூடச்சேரி ஏரி, வில்லிப்பாளையம், இடும்பன்குளம் ஆகியவை.

தற்போது சீமைக்கருவேல மரங்களால் சூழப்பட்டு இடும்பன்குளம் ஏரி மாயமாகியுள்ளது. இந்த ஏரி நீர் மூலம் பரமத்தி, ஓலப்பாளையம்,  ஊஞ்சப்பாளையம், பரமத்தி வேலூர் உள்ளிட்ட பகுதியில் உள்ள விவசாய நிலங்கள் பயன்பெற்று வந்தன. 2011 - ஆம் ஆண்டு பெய்த மழையால் ஏரி நிரம்பியது. தற்போதைய நிலையில் அந்த ஏரியில் நீர் வற்றி வானம் பார்த்த பூமியாகக் காட்சியளிக்கிறது. 400 ஏக்கர் பரப்பளவு கொண்ட இடும்பன்குளம் ஏரி, ஆக்கிரமிக்கப்பட்டுத்  தற்போது 200 ஏக்கர் பரப்பாக சுருங்கி விட்டது. ஏரி வறண்டு போனதற்கு ஆக்கிரமிப்பும் முக்கிய காரணமாகக்  கூறப்படுகிறது. 

இடும்பன்குளம் ஏரியை மீட்டெடுக்க வேண்டும் என்பதற்காக, அதன் பெயரிலேயே மீட்புக்குழு என்ற அமைப்பைத் தன்னார்வலர்கள் உருவாக்கி உள்ளனர். நாமக்கல் மாவட்ட நிர்வாகம், இடும்பன்குளம் ஏரியில் உள்ள ஆக்கிரமிப்புகளை அகற்றி, மழைக் காலத்தின்போது அதிகளவில் தண்ணீரைத் தேக்கி வைக்க நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கின்றனர் இந்தப் பகுதி விவசாயிகளும் மீட்புக் குழுவினரும்.

]]>
worldwaterday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/21/w600X390/idumbankulam_lake.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/22/water-day-namakkal-idumbankulam-lake-3386104.html
3385470 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் 'காடுகள் உலகின் உயிர்நாடிகள்' முனைவர் கு.க. கவிதா Friday, March 20, 2020 06:06 PM +0530  

(மார்ச் 21 - இன்று உலக காடுகள் தினம்)

மரங்கள் அடர்ந்த நிலப்பகுதி காடுகள் ஆகும். இயற்கை வளங்களிலேயே மிக முக்கிய வளமாகக் கருதப்படும் காடுகள் பற்றி வள்ளுவரின் கூற்றாவது :  
    
    மணிநீரும் மண்ணும் மலையும் அணிநிழல்
    காடும் உடையது அரண் - (குறள் 742)
    
தெள்ளிய தூய நீரும், நிலமும், மலைப்பகுதியும், நிழலை அணியாக அணிந்த காட்டுப்பகுதியும், அதாவது வெயில் நுழைவு அறியாதவாறு மர அடர்வு கொண்ட காட்டுப்பகுதியும் ஒரு நாட்டின் பாதுகாப்பை, அதன் நல் இருப்பை உறுதி செய்யும் என்று விளக்குகிறார்.

பழந்தமிழரின் வாழ்வியலில் ஐந்திணை நிலங்களாக வகைப்படுத்தி, நிலத்தின் இயல்பு அறிந்து வாழும் முறைகள் கையாளப்பட்டது அறியப்படுகிறது. குறிஞ்சித்திணை, முல்லைத்திணை இவை வனப்பகுதிகள் என்று அறியப்பட்டாலும், உட்பிரிவுகளாக மருதத்தில் முல்லை, நெய்தலில் முல்லை, திரிபுற்ற நிலம், பாலைவனம் என்று வனப்பகுதியை தெளிவுற விளக்குகிறது தமிழிலக்கியம்.  தமிழரின் வாழ்வியலில் காடுகள் எவ்வாறு முக்கியம் வாய்ந்தது என்பது அதற்கு இடப்பட்ட சுமார் 225 தமிழ்ப் பெயர்களே சான்று. இவ்வாறு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த வனப்பகுதியை பாதிப்பு அடையாமல் காப்பது நமது முக்கியக் கடமையாகும். 

வளிமண்டலத்தில் வாயுக்களை சமநிலையில் வைக்க தூசி, புகை மற்றும் நச்சுப்பொருள்கள் நிரம்பிய காற்றை மரத்தின் இலைகள் வடிகட்டித் தூய்மைப்படுத்துகின்றன. அவை மழை பொழியவும் காரணியாக அமைகிறது. உலக தட்பவெப்ப நிலையை நிர்ணயிக்கும் சக்தியாகவும் விளங்குகிறது. மேலும் மண் அரிப்பைத் தடுத்து மண்ணில் உள்ள உயிர் ஊட்டச்சத்துக்களை சமநிலையில் வைத்து நிலத்தாயைக் காக்கிறது.

உயிரினங்களுக்கு உணவு, மருந்து மற்றும் உறைவிடம் வழங்கி உயிரினப் பன்மைக்கு  வழிவகுத்து காக்கிறது. இதன் அடிப்படையில் காடுகளை நாம் "காற்றை சுத்தகரிக்கும் தொழிற்சாலை", "மண்ணை வளப்படுத்தும் தாய்", "நிலத்தாயை காக்கும் மருத்துவர்" என அழைக்கலாம்.

இத்தகைய மிக மிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த காடுகளை அழிப்பதனால் நாம் சந்தித்து வரும் பின் விளைவுகள் அளவிட முடியாதவை.

காற்று மாசுபாடு, சூழல் சீர்கேடு, புவி வெப்பமயமாதல், பருவநிலை மாற்றம், அதன் விளைவுகளான சுவாசக் கோளாறுகள், தொற்றுநோய்கள், உடல்நிலை சீர்கேடுகள் போன்றன அவற்றுள் அடங்கும். சராசரி மழை அளவும், மழை நாட்களும் காடுகள் அழிப்பால் குறைந்து அதன் விளைவாக மானாவரி விவசாயம் பாதிக்கப்பட்டு உணவு உற்பத்தி பாதிக்கப்படுகிறது. மேலும் காடழிப்பால் மழைநீர் சேமிக்கப்படாமல் வீணாகி, மண் அரிமானமும் ஏற்பட்டு அதன் விளைவாக நிலத்தடிநீர் குறைந்து நன்னீர் தட்டுப்பாடும் ஏற்படுகின்றது.

நம் நாட்டின் காடழிவு விகிதம் – 0.43%. உலக அளவில்  காடழிவு  விகிதம் 0.60%   அதாவது உலக அளவில் காடழிவு 34.7 மில்லியன் ஹெக்டேர்/ ஆண்டு ஆகும். இது உலக இயற்கை அமைப்பின் கணக்கீடாகும். 1951 - 1980 வரை இந்தியாவில் நீர்ப்பாசனத் திட்டங்களுக்காக 5 லட்சம் ஹெக்டேர் காடுகள் அழிக்கப்பட்டுள்ளன.

இந்த காடழிவு விகிதத்தை மர வளர்ப்பின் மூலமாக கட்டுப்படுத்தலாம். தனி நபர் பங்களிப்பு முதல் அரசின் பங்களிப்பு வரை, கூட்டு முயற்சியால் மர வளர்ப்பை அதிகப்படுத்தலாம். அதிகளவு இலைப்பரப்பு கொண்ட ஆல், அரசு, வேம்பு, புங்கன், தூங்குவாகை போன்ற நமது தட்பவெட்ப நிலைக்கு ஏற்க தக்க மரங்களைத் தேர்வு செய்து வளர்ப்பதால் மரப்பரப்பளவை அதிகமாக்கலாம்.

ஒருபுறம் காடுகள் அழிப்பு மற்றும் காடுகள் உருவாக்கம் என இரண்டுமே தற்பொழுது நடைபெற்று வருகிறது உலகளவில் காடுகள் அழிவதால் ஏற்படும் இயற்கை பேரிடர்களை கருத்தில் கொண்டு அரசு மற்றும் தனி மனித செயல்பாடுகளால் நாம் ஒன்றிணைந்து வரும் 2030 ஆம் ஆண்டுக்குள் இந்த விகிதத்தை குறைத்து காடுகளில் பரப்பளவை அதிகரிப்போம் என்ற உணர்வால் ஒன்றிணைவோம்.

]]>
forest day https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/20/w600X390/forest.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/21/international-day-of-forests-3385470.html
3384715 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் இன்று உலக சிட்டுக்குருவிகள் தினம்: மக்களுடன் கலந்துறவாடி வாழும் சிட்டுக்குருவிகள் முனைவர் சி. சிவசுப்பிரமணியன் Thursday, March 19, 2020 04:46 PM +0530


அலாரம் சப்தத்திற்கு அரக்கப் பறக்க எழுந்திருக்காமல் கீச் கீச் என்ற பறவைகளின் சப்தத்தால் கண்விழித்த நம் முன்னோர்கள் பாக்கியம் செய்தவர்கள்.

இன்று நகரங்களில் மட்டுமல்ல, கிராமங்களிலும்கூட பறவைகளைப் பார்ப்பது அரிதாகிக் கொண்டிருக்கிறது. சின்னச் சின்னச் சிட்டுக்குருவிகளும் உலகளவில் அழிந்து வரும் அரிய வகை பறவை இனங்களில் சேர்ந்துவிட்டது.

இந்த உலகம் மனிதர்களுக்கானது மட்டுமல்ல, அனைத்து உயிரினங்களும் இந்த உலகில் வாழும் உரிமையைப் பெற்றுள்ளன. ஆனால் மனிதனின் சுயநலத்திற்காக விலங்குகளையும், பறவை இனங்களையும் அழித்து வருகிறோம்.

இன்று உலகம் முழுவதும் சிட்டுக்குருவிகள் தினம் கொண்டாடப்படுகிறது. இந்தத் தினமானது கடந்த 2010 ஆம் ஆண்டில் இருந்து அனுசரிக்கப்பட்டு வருகிறது. பல்வேறு பறவைகள் நல ஆர்வலர்கள், சிட்டுக்குருவி இனத்தைக் காப்பதில் சிறப்புக் கவனம் செலுத்தி வருகின்றனர். 

சிட்டுக்குருவியின் தேவையை உணர்ந்த ஐக்கிய நாடுகள் அவை, 2010 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 20 ஆம் தேதியை உலக சிட்டுக்குருவி தினமாக அறிவித்தது. தில்லி அரசு கடந்த 2012 ஆம் ஆண்டு முதல் சிட்டுக்குருவியைத் தங்கள் மாநிலப் பறவையாக அங்கீகரித்தது.

ஒரு சிட்டுக்குருவியை விளையாட்டுத்தனமாகக் கொன்ற சலீம் அலி என்ற சிறுவன்தான், பின்னர் தனது வாழ்க்கையையே பறவைக்காக அர்ப்பணித்து இந்தியாவின் பறவை மனிதர் ஆனார். 

சிட்டுக்குருவிதானே என சாதாரணமாக எண்ணாமல் 400 கோடி ரூபாய் பட்ஜெட்டில் செல்போன் சிக்னல்களால் இந்த இனம் அழிந்து வருவதை  2.0 என்ற படத்தில் நடிகர்கள் ரஜினி மற்றும் அக்ஷய் குமாரை வைத்து சிட்டுக் குருவியின் முக்கியத்துவத்தை இயக்குநர் சங்கர் கூறியிருந்தார்.

சிட்டுக்குருவிகள் முட்டையிட்டுக் குஞ்சு பொரிக்கும் பறவையினத்தைச் சார்ந்தவை. தமிழகத்தில் இவை வீட்டுக் குருவிகள், அடைக்கலாங் குருவிகள், ஊர்க் குருவிகள், சிட்டுக்குருவிகள் ஆகிய பெயர்களால் அழைக்கப்படுகின்றன. இதனைச் சங்க இலக்கியங்களில் மனையுறைக் குருவி, உள்ளுறைக் குருவி மற்றும் உள்ளூர்க் குருவி என்றும் குறிப்பிடுகின்றனர். இவை கிராமங்களிலும், நகரங்களிலும், மக்களோடு சேர்ந்து வாழ்பவை. காடுகளில் தன்னிச்சையாக வாழ்பவை அல்ல. 

சிட்டுக்குருவிகள் உருவத்தில் சிறியவையாகவும், இளம் சாம்பல் கலந்த பழுப்பு நிறத்திலும் இருக்கும். சிறிய அலகு, சிறிய கால்களுடன் காணப்படும். இவை  8 முதல் 24 செ.மீ நீளமுள்ளவை. இதன் அலகுகள் கூம்பு வடிவமாக இருக்கும். இதன் எடை 27 முதல் 39 கிராம் வரையில் காணப்படும். இதன் நிறம் பழுப்பு, சாம்பல், மங்கலான வெள்ளை என்று பல நிறங்களில் காணப்படும். ஆண் பறவையில் இருந்து பெண் பறவை நிறத்தில் வேறுபட்டு காணப்படும். ஆசியா, ஐரோப்பா, ஆப்பிரிக்கா, அமெரிக்கா போன்ற பல கண்டங்களில் சிட்டுக்குருவிகள் உள்ளன. இவற்றின் வாழ்நாள் சுமார் 13 ஆண்டுகள்.

செல்போன் கோபுரங்களால் சிட்டுக்குருவி இனம் அழிந்து வருவதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டது. ஆனால் அது உண்மையில்லை என்கிறார்கள்  பறவையியல் ஆராய்ச்சியாளர்கள். தொழிற்சாலைகள் அதிகரிப்பு மற்றும் விளைநிலங்கள் வீட்டு மனைகளாக மாற்றப்பட்ட காரணத்தால் சிட்டுக்குருவிக்கான வாழ்விடமும் இரை தேடும் இடமும் சுருங்கிவிட்டன. வயல்வெளிகளில் இரசாயனத் தெளிப்பு அதிகரிப்பதால் சிட்டுக்குருவிகளின் உணவான புழு பூச்சிகள் அழிக்கப்படுகின்றன. 

சிட்டுக்குருவிகள், பெரும்பாலும் வனப்பகுதியில் வாழ்வதைவிட மனிதர்களுடன் நெருங்கி இருக்கவே விரும்பும்.

சிட்டுக்குருவிகள் பொதுவாக வீட்டு மாடம், பரண், ஓடுகளின் இடைவெளி போன்ற இடங்களில் கூடுகட்டி வசித்து வந்தன. இப்போது கான்கிரீட் மற்றும் அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகள் அதிகமாகி விட்டதால் கூடுகட்டி குஞ்சு பொரிக்க போதிய இட வசதியில்லை.

சிட்டுக்குருவிகள் விரும்பி உண்ணும் கம்பு, கேழ்வரகு, திணை, சாமை போன்ற சிறுதானியங்களின் பயன்பாடு குறைந்துவிட்டது. நாம் இயற்கை முறை விவசாயத்தை ஊக்கப்படுத்துதல் வேண்டும். இவை வீடுகளிலும், வயல்வெளிகளிலும் சிதறிக் கிடக்கின்ற தானியங்களையும் பயிர்களில் காணப்படும் புழு பூச்சிகளையும் உணவாகக் கொள்கின்றன.

பண்டைய காலங்களில் வீட்டிற்குத் தேவையான உணவு தானியங்களை வீட்டு முற்றத்திலும், மொட்டை மாடிகளிலும் வெய்யிலில் காய வைப்பார்கள். இவற்றைச் சிட்டுக்குருவிகள் கொத்தித் தின்னும். தற்போது மக்கள் தங்களுக்கு தேவையான அனைத்து உணவு தானியங்களையும் நேரடியாக நெகிழிப் பைகளில் அடைக்கப்பட்ட நிலையில் வாங்கி, சிந்தாமல் சிதறாமல் பயன்படுத்துகின்றனர்.

விவசாயம் செய்த தானியங்களை அறுவடைக்குப் பின்னர் வீடுகளுக்கு கொண்டு வந்து சுத்தம் செய்வர். சிதறிய நெல்மணிகள் சிட்டுக்குருவிகளுக்கு உணவாகப் பயன்படும். அறுவடைக்கான எந்திரங்கள் பயன்பாட்டிற்கு வந்த பிறகு தானியங்களை வீடுகளுக்கு கொண்டு வரும் முறையே  கைவிடப்பட்டுவிட்டது.

கடைகளில் தானியங்களைச் சாக்கு மூட்டைகளில் நேரடியாக வியாபாரம் செய்வர். தானியங்களை எடை போடும் போதும், சுத்தம் செய்யும்போதும் சிதறுகின்ற தானியங்களை சிட்டுக்குருவிகள் நேரடியாக உணவாக எடுத்துக்கொள்ளும். ஆனால், தற்போது அனைத்துக் கடைகளிலும் பாலிதீன் பைகளில் அடைக்கப்பட்டு விற்பனை செய்யப்படுகின்றன.

பாதுகாப்பு முறை 

முதலில் சிட்டுக்குருவிகளை அழிவு நிலையில் இருந்து காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற பொது அறிவு அனைவருக்கும் ஏற்பட வேண்டும். வீடுகளில் சிறிய கிண்ணங்களில் தானியங்களை நிரப்பி பறவைகளுக்கு உணவாக வைக்க வேண்டும். பெரிய தொட்டிகளில் நீரை நிரப்பி சிட்டுக்குருவிகள் நீர் அருந்தவும், இறங்கிக் குளிக்கவும் ஏற்ற வகையில் நீர்த்தொட்டிகள் அமைக்க வேண்டும். 

வீட்டில் சிறிய அட்டைப் பெட்டியில் வைக்கோலை அடைத்து வைத்து வீட்டு வராந்தாவிலோ, பால்கனியிலோ அல்லது மரக்கிளைகளிலோ தொங்கவிட்டால்கூட சிட்டுக் குருவிகளுக்குப் போதுமானது. இக்கூடுகளை  மழை நீர் படாமலும்,  பகை விலங்கினங்கள் தொந்தரவு இல்லாத வகையிலும் அமைக்க வேண்டும். 

சிட்டுக்குருவி மட்டுமல்ல இந்த உலகில் எந்த ஓர் உயிரினமும் முழுவதுமாக அழிந்தாலும், அது மனித இனத்தின் அழிவுக்கான முதல்படி என்பதை நாம் என்றும் மறக்கக் கூடாது. 

]]>
world sparrow day https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/19/w600X390/brs.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/20/world-sparrow-day-3384715.html
3379033 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் கோவா, சிக்கிம், கர்நாடகத்தைத் தொடர்ந்து ம.பி. யிலும் படையெடுத்துள்ள பாஜக க. சுவாமிநாதன் Thursday, March 12, 2020 04:17 PM +0530  

கோவா, சிக்கிம் மற்றும் கர்நாடக மாநிலங்களைத் தொடர்ந்து தற்போது மத்தியப் பிரதேசத்துக்கும் படையெடுத்திருக்கிறது மத்தியில் ஆளும் பாஜக. இதனால், கர்நாடகத்தைத் தொடர்ந்து மத்தியப் பிரதேசத்திலும் காங்கிரஸ் ஆட்சி கவிழ்ந்து ஆட்சி மாற்றம் நிகழும் சூழல் உருவாகியுள்ளது.

மத்தியப் பிரதேசத்தில் முன்னாள் மத்திய அமைச்சரும் காங்கிரஸ் கட்சியின் மிக முக்கியத் தலைவர்களுள் ஒருவருமான ஜோதிராதித்ய சிந்தியா செவ்வாய்கிழமை காங்கிரஸ் கட்சியில் இருந்து விலகினார். இவருடன் 22 ஆதரவு எம்எல்ஏ-க்களும் ராஜிநாமா செய்துள்ளனர். இதைத் தொடர்ந்து ஜோதிராதித்ய சிந்தியா நேற்று (புதன்கிழமை) பாஜகவில் இணைந்தார்.

சிந்தியாவின் பின்னணி:

இவருடைய குடும்பமே அரசியல் பாரம்பரியம் கொண்டுள்ளது. ஜோதிராதித்ய சிந்தியாவின் பாட்டி விஜயராஜே சிந்தியா ஹிந்து மகாசபையின் மிக முக்கியத் தலைவர். அதன்பிறகு ஜன சங்கத்தில் இருந்த அவர் பாஜகவை நிறுவியவர்களுள் ஒருவராக செயல்பட்டார். பாஜகவைச் சேர்ந்த ராஜஸ்தான் முன்னாள் முதல்வர் வசுந்தரா ராஜே, ஜோதிராதித்ய சிந்தியாவின் அத்தை. மற்றொரு அத்தையான யசோதரா ராஜே சிந்தியாவும் மத்தியப் பிரதேசத்தில் பாஜக எம்எல்ஏ-வாக உள்ளார்.

இவரது தந்தை மாதவராவ் சிந்தியா ஜன சங்கத்திலேயே அரசியல் வாழ்வைத் தொடங்கினார். இதன்பிறகு, 1977-இல் சுயேச்சையாகப் போட்டியிட்டு எம்பி ஆனார். இதைத் தொடர்ந்து அவர் 1980-இல் காங்கிரஸ் கட்சியில் இணைந்தார். இதன்பிறகு, அவர் கடைசி வரை தோல்வியையே சந்திக்காத எம்பி என்ற பெருமைக்குரியவராக இருந்தார். இடையே 1996-இல் காங்கிரஸ் கட்சியில் இருந்து விலகிய மாதவராவ் சிந்தியா, ஆதரவாளர்களுடன் பிரிந்து சென்று எதிர்க்கட்சியில் இணையவில்லை. அவர் மீண்டும் சுயேச்சையாகப் போட்டியிட்டே வெற்றி பெற்றார். இதன்பிறகு, அவர் மீண்டும் காங்கிரஸ் கட்சியில் இணைந்தார்.

இந்நிலையில், மாதவராவ் சிந்தியாவின் 75-வது பிறந்தநாளான மார்ச் 10-ஆம் தேதி அவரது மகன் ஜோதிராதித்ய சிந்தியா கட்சியில் இருந்து தான் மட்டும் விலகாமல் 22 ஆதரவு எம்எல்ஏ-க்களைக் கொண்டு மத்தியப் பிரதேசத்தில் ஆட்சியைக் கவிழ்ப்பதற்கான வாய்ப்பை ஏற்படுத்தித் தந்துள்ளார்.

சிந்தியாவின் சமிக்ஞை:

ஜோதிராதித்ய சிந்தியா காங்கிரஸ் கட்சியில் இருந்தபோதிலும், அவர் காங்கிரஸில் இருந்து வெளியேறுவதற்கான சமிக்ஞையாக சில சம்பவங்கள் வெளிப்பட்டன. 

இந்தச் சூழலில் ஜம்மு-காஷ்மீருக்கு சிறப்பு அந்தஸ்தை அளிக்கும் சட்டப்பிரிவு 370-ஐ மத்திய அரசு நீக்கியது. மத்திய அரசின் இந்த முடிவை காங்கிரஸ் கட்சி கடுமையாக விமரிசித்து வந்த நிலையில், ஜோதிராதித்ய சிந்தியா தன்னுடைய சுட்டுரைப் பதிவில் ஒரு கருத்தைப் பதிவிட்டார். அதில், மத்திய அரசின் இந்த முடிவுக்கு ஆதரவு தெரிவிப்பதாகவும், இது நாட்டு நலன் சார்ந்ததாகவும் குறிப்பிட்டார். இதை அரசியலமைப்பு சட்ட நடைமுறைகளைப் பின்பற்றி செய்திருந்தால் இன்னும் நன்றாக இருந்திருக்கும் என்றும் அதில் குறிப்பிட்டிருந்தார். அப்போது மோடி அரசுக்கு ஆதரவான இவருடைய கருத்து விமரிசனத்துக்குள்ளானது.

இதன்பிறகு, சுட்டுரைப் பக்கத்தில் அவருடைய சுய குறிப்பில் இருந்து காங்கிரஸ் கட்சி குறித்த பொறுப்புகள் நீக்கப்பட்டது. இதுவும் கடந்தாண்டு நவம்பர் மாதம் அவர் பாஜகவில் இணைகிறாரா என்ற சலசலப்பை ஏற்படுத்தியது. ஆனால், அவர் இதற்கான பதிலடியைத் தரும் வகையில், "சுட்டுரைப் பக்கத்தில் என்னுடைய சுய குறிப்பை ஒரு மாதத்துக்கு முன்பு மாற்றினேன். என்னுடைய சுய குறிப்பு மிகவும் பெரிதாக இருப்பதாகவும், அதை சுருக்க வேண்டும் என்றும் பலர் என்னிடம் தெரிவித்தனர். எனவே அதைச் சுற்றிய அனைத்து வதந்திகளும் ஆதாரமற்றவையாகும்" என்றார்.

இப்படிப்பட்ட சூழல்களுக்கு மத்தியில் மத்தியப் பிரதேச காங்கிரஸில் கமல்நாத் மற்றும் திக்விஜய் சிங் இருவருமே பெரிதளவில் ஆதிக்கம் செலுத்தி வருவதாகவும், சிந்தியாவுக்கான முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுவதில்லை எனவும் பேச்சுகள் வரத் தொடங்கின. சிந்தியாவுக்கு மத்தியப் பிரதேச காங்கிரஸ் தலைவர் மற்றும் முதல்வர் பதவி வழங்காதது கட்சிக்குள் இருக்கும் வேறுபாடுகளை உறுதிபடுத்தின. இதன் காரணமாக, மத்தியப் பிரதேச காங்கிரஸ் வெளிப்படையாகவே இரு பிரிவுகளாக இருந்தது.

இதைத் தொடர்ந்து வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுவது குறித்து காங்கிரஸ் கட்சியில் இருந்தபடியே சிந்தியா கேள்வியை எழுப்பினார்.

இப்படி அடுத்தடுத்த அரசியல் சூழல்களும், சிந்தியாவின் நகர்வுகளும் அவர் காங்கிரஸில் இருந்து விலகுவதற்கான அறிகுறிகளை வெளிப்படுத்தி வந்தன. இந்த வெளிப்பாடுகள் அனைத்தையும் உறுதி செய்யும் வகையிலேயே அவருடைய தந்தைய மாதவராவ் சிந்தியாவின் 75-வது பிறந்தநாளான செவ்வாய்கிழமை அவர் காங்கிரஸில் இருந்து விலகி பாஜகவில் இணைந்துள்ளார்.

பாஜகவில் இணைந்த சிந்தியா:

காங்கிரஸ் கட்சியில் இருந்து செவ்வாய்கிழமை விலகிய சிந்தியா நேற்று தில்லியில் பாஜக தலைமையகத்தில் அக்கட்சியின் தேசியத் தலைவர் ஜெ.பி. நட்டா தலைமையில் அக்கட்சியில் இணைந்துள்ளார். இதற்குப் பலனாக அவருக்கு மாநிலங்களவை உறுப்பினர் பதவி வழங்கப்பட்டுள்ளது.

 

காங்கிரஸ் கட்சிக்குள் இருந்த பிளவுகளையும், சிந்தியாவின் விரக்தியையும், அவரது பின்னணி குறித்தும் அறிந்த பாஜக, இந்த வாய்ப்பை சாதுரியமாக தனக்கு சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டது. இதற்குப் பலனாக மத்தியப் பிரதேசத்தில் ஆட்சி மாற்றத்தையே நிகழ்த்தக் கூடிய அளவிலான 22 காங்கிரஸ் எம்எல்ஏ-க்கள் பாஜக வசமாகிவிட்டது.

பாஜகவுக்கும் இது புதிதல்ல. கடந்த மக்களவைத் தேர்தல் முடிவுகள் வெளியானதில் இருந்தே எதிர்க்கட்சிகளைச் சேர்ந்த உறுப்பினர்களை இந்தப் பக்கம் இழுப்பதில் பாஜக தீவிரம் காட்டி வருகிறது. மக்களவைத் தேர்தலில் பாஜக பெற்ற அமோக வெற்றியே இதற்கான அடித்தளமாக அமைந்தது. பாஜக பெரும்பான்மையான இடங்களைப் பெறாதபோதிலும் சில இடங்களில் ஆட்சியையும், சில இடங்களில் பிரதான எதிர்க்கட்சியாகவும் உருவெடுத்துள்ளது.

கோவா

கோவாவில் காங்கிரஸ் எம்எல்ஏ-க்களின் எண்ணிக்கை 15 ஆக இருந்தது. இந்நிலையில், கடந்தாண்டு ஜூலை மாதம் 15 காங்கிரஸ் எம்எல்ஏ-க்களில் 10 எம்எல்ஏ-க்கள் கூட்டாக பாஜகவில் இணைந்தனர். மூன்றில் இரண்டு பங்கு எம்எல்ஏ-க்களுக்கு மேல் கட்சி மாறியதால், அவர்கள் மீது கட்சித் தாவல் தடைச் சட்டம் பாயவில்லை. இதில் 3 பேருக்கு அமைச்சர் பதவி வழங்கப்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது.

2017-இல் கோவாவில் நடைபெற்ற சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் பாஜக வெற்றி பெற்ற இடங்களின் எண்ணிக்கை 14 ஆக இருந்தது. 16 இடங்களில் வெற்றி பெற்ற காங்கிரஸ் தனிப்பெரும் கட்சியாக உருவெடுத்தது. இருப்பினும் அங்கு கூட்டணிக் கட்சிகள் ஆதரவுடன் பாஜகவே ஆட்சியமைத்து வந்தது. இதையடுத்து, கூட்டணிக் கட்சி எம்எல்ஏ-க்கள் இருவர் மற்றும் காங்கிரஸில் இருந்து கட்சி மாறிய 12 எம்எல்ஏ-க்கள் மற்றும் இடைத்தேர்தல் வெற்றி என தற்போது பாஜகவின் பலம் அங்கு 14-இல் இருந்து 27 ஆக உயர்ந்துள்ளது. அதேசமயம், பாஜக அரசுக்கு ஆதரவு தெரிவித்து வந்த மகாராஷ்டிரவாதி கோமந்தக் கட்சியின் எண்ணிக்கை 3-இல் இருந்து இரண்டாகவும், காங்கிரஸ் கட்சியின் எண்ணிக்கை 16-இல் இருந்து 5 ஆகவும் குறைந்துள்ளது.

கர்நாடகம்

2018-இல் கர்நாடகத்தில் நடைபெற்ற சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் பாஜக 104 இடங்களில் வெற்றி பெற்று தனிப்பெரும் கட்சியாக உருவெடுத்தபோதிலும் தேர்தலுக்குப் பிந்தைய கூட்டணி அமைத்து காங்கிரஸும், மதச்சார்பற்ற ஜனதா தளமும் (மஜத) ஆட்சிக் கட்டிலில் அமர்ந்தன. இதன் காரணமாக வெறும் 6 நாள்கள் மட்டுமே முதல்வராக இருந்த எடியூரப்பால் ஆட்சியைத் தொடர முடியவில்லை. எனவே, தென் இந்தியாவில் எந்தவொரு மாநிலத்திலும் பாஜக ஆட்சியில் இல்லை என்ற பெயரை பாஜகவுக்கு ஏற்படுத்தித் தந்தது.

இருப்பினும் கர்நாடக ஆட்சியும் 14 மாதங்களிலேயே கவிழ்ந்தது. காங்கிரஸ் எம்எல்ஏ-க்கள் 13 பேர் மற்றும் மஜத எம்எல்ஏ-க்கள் 3 பேர் உட்பட மொத்தம் 17 பேர் ராஜிநாமா செய்ய பேரவையில் பெரும்பான்மையை இழந்தது காங்கிரஸ் - மஜத கூட்டணி. இதைத் தொடர்ந்து எடியூரப்பா அங்கு மீண்டும் முதல்வரானார்.

இதன்பிறகு ராஜிநாமா செய்த எம்எல்ஏ-க்களின் தொகுதிகளுக்கு இடைத் தேர்தல் நடைபெற்றது. இதில் பாஜக 6 இடங்களில் வெற்றி பெற்றாலே ஆட்சியைத் தக்கவைக்கலாம் என்ற நிலை இருந்தது. ஆனால், 15 இடங்களில் பாஜக 12-இல் வெற்றி பெற்றது. பாஜக சார்பில் இடைத் தேர்தலில் போட்டியிட்ட 15 பேரில் காங்கிரஸ் மற்றும் மஜதவில் இருந்து கட்சி மாறியவர்கள் 13 பேர். போட்டியிட்ட இந்த 13 பேரில் வெற்றி பெற்றவர்கள் 11 பேர். வெற்றி பெற்ற இந்த 11 பேரில் 10 பேர் தற்போது கர்நாடகத்தில் அமைச்சர்களாக உள்ளனர்.

சிக்கிம்

சிக்கிமில் கடந்தாண்டு ஏப்ரல் மாதம் பேரவைத் தேர்தல் நடைபெற்று, மே மாதம் அதன் வாக்குகள் எண்ணப்பட்டன. இதில், மொத்தமுள்ள 32 இடங்களில் பிராந்தியக் கட்சிகளான சிக்கிம் கிராந்திகாரி மோர்ச்சா 17 இடங்களிலும், சிக்கிம் ஜனநாயக முன்னணி 15 இடங்களிலும் வெற்றி பெற்றன. தேசியக் கட்சிகளான காங்கிரஸ் மற்றும் பாஜக ஒரு இடத்தில்கூட வெற்றி பெறவில்லை.

இதில், முன்னாள் முதல்வர் பவன்குமார் சாம்லிங் உட்பட சிக்கிம் ஜனநாயக முன்னணி எம்எல்ஏ-க்கள் இருவர் தலா 2 தொகுதிகளில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றதால் சிக்கிம் ஜனநாயக கட்சி 15 இடங்களில் வெற்றி பெற்றிருந்த போதிலும் அதன் உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கை 13 ஆக இருந்தது. 

இந்த நிலையில், சிக்கிம் ஜனநாயக முன்னணியைச் சேர்ந்த 13 எம்எல்ஏ-க்களில் 10 எம்எல்ஏ-க்கள் கடந்தாண்டு ஆகஸ்ட் 13-ஆம் தேதி பாஜகவில் இணைந்தனர். மூன்றில் இரண்டு பங்கு எம்எல்ஏ-க்கள் கட்சி மாறியதால் கட்சித் தாவல் தடைச் சட்டத்தின் கீழ் இவர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்க இயலவில்லை. இதன்மூலம், பேரவைத் தேர்தலில் போட்டியிட்டு மக்களால் ஒரு இடத்தில் கூட தேர்வு செய்யப்படாமல் 2 சதவீத வாக்குகள்கூட பெறாத பாஜக அம்மாநிலப் பேரவையில் பிரதான எதிர்க்கட்சியாக உருவெடுத்தது.

10 எம்எல்ஏ-க்கள் பறிகொடுத்த அதிர்ச்சியில் இருந்து மீள்வதற்குள் சிக்கிம் ஜனநாயக முன்னணியின் மேலும் இரண்டு எம்எல்ஏ-க்கள் அதற்கு அடுத்த தினமே தொகுதி நலனைக் கருத்தில் கொண்டு ஆளும் சிக்கிம் கிராந்திகாரி கட்சியில் இணைத்துக் கொண்டனர். இதன்மூலம், மக்களால் எதிர்க்கட்சி அந்தஸ்து வழங்கப்பட்ட சிக்கிம் ஜனநாயக முன்னணி சார்பில் தற்போது முன்னாள் முதல்வர் பவன் குமார் மட்டுமே அம்மாநில பேரவையில் ஒற்றை எம்எல்ஏ-வாக இருக்கிறார்.

இதன்பிறகு நடைபெற்ற இடைத்தேர்தலில் 3 இடங்களில் பாஜக 2 இடங்களில் வெற்றி பெற்றது. இதன்பிறகே, பாஜக அங்கு தேர்தல்மூலம் தனக்கான முதல் கணக்கை முறையாகத் தொடங்கியது.

இப்படி மாநிலங்களுக்கு மாநிலம் படையெடுத்து வருவதுபோல் பாஜக தனக்கான செல்வாக்கு இல்லாதபோதிலும் செல்வாக்கு மிகுந்த எதிர்க்கட்சியினரை தன்பக்கம் இழுத்துக்கொண்டு அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றி வந்தது. இதுதவிர குஜராத்தில் காங்கிரஸ் எம்எல்ஏ-வான அல்பேஷ் தாகூர் உட்பட இரண்டு அதிருப்தி எம்எல்ஏ-க்கள், மகாராஷ்டிரத்தில் எதிர்க்கட்சித் தலைவராக இருந்த காங்கிரஸ் கட்சியின் ராதாகிருஷ்ண விகே பாட்டீல் உட்பட 3 காங்கிரஸ் எம்எல்ஏ-க்கள், ஒரு தேசியவாத காங்கிரஸ் எம்எல்ஏ, தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சியின் மும்பை பிரிவு தலைவர் சச்சின் அஹிரு என பலர் பின்னர் தங்களை பாஜகவில் இணைத்துக் கொண்டனர்.

இதன்மூலம், செல்வாக்கு இல்லாத இடங்களிலும் பாஜக தனது செல்வாக்கை நிலைநாட்டியது. தற்போது இது ஜோதிராதித்ய சிந்தியா மூலம் மத்தியப் பிரதேசம் வரை நீடித்துள்ளது.

இத்தனை முன் உதாரணங்கள் இருந்தபோதிலும், மத்தியப் பிரதேசத்தில் இரண்டு கட்சிகளுக்கும் இடையிலான எம்எல்ஏ-க்களின் வித்தியாசம் வெறும் 4 என்ற போதிலும் காங்கிரஸ் சுதாரித்துக் கொண்டிருக்க வேண்டும். ஆனால், உட்கட்சிப் பூசல்களைத் தவிர்க்காமல் இப்படி கையில் உள்ள வெற்றிகளை வரிசையாக இழந்து வருகிறது காங்கிரஸ். கர்நாடகத்தில் காங்கிரஸிடம் இருந்த 10 எம்எல்ஏ-க்கள் தற்போது பாஜகவில் உள்ளனர். கோவாவிலும் இதேபோல் 10 எம்எல்ஏ-க்களை பாஜகவிடம் பறிகொடுத்துள்ளது.

இத்தனை சமிக்ஞைகள் இருந்தபோதிலும், மத்தியப் பிரதேசத்தில் எந்நேரத்திலும் ஆட்சி கவிழ்ப்பு நிகழலாம் என்பதை அறிந்தபோதிலும், மத்தியப் பிரதேச காங்கிரஸில் நிலவி வரும் பிரச்னையை அறிந்திருந்தும் கமல்நாத், சிந்தியா இடையிலான பிளவைத் தடுக்காமல் தற்போது முக்கியத் தலைவரான சிந்தியா மற்றும் அவரது ஆதரவாளர்களை இழந்திருப்பது காங்கிரஸ்ஸின் தலைமை குறித்த கேள்வியையே எழுப்புகிறது. இந்த சமிக்ஞைகள் தற்போது சிந்தியாவுடன் இணைந்து ராஜிநாமா செய்த 22 எம்எல்ஏ-க்களிலும் தொடருவதற்கான வாய்ப்புகள் உருவாகியுள்ளது. ராஜிநாமா செய்த 22 பேரும் வரும் நாட்களில் பாஜக சார்பில் மீண்டும் இடைத் தேர்தலில் போட்டியிட்டு பேரவைக்குத் தேர்வாகி அமைச்சர்களாகலாம்.

மக்களவையில் அடுத்தடுத்து இரண்டு படுதோல்வியைச் சந்தித்த காங்கிரஸ் தற்போது மாநிலங்களிலும் தனக்கான செல்வாக்கை இழந்து வருகிறது. தெலங்கானாவிலும் 18 எம்எல்ஏ-க்களில் 12 பேர் ஆட்சியில் உள்ள தெலங்கானா ராஷ்டிர சமிதியிலும், ஒருவர் பாஜகவிலும் இணைத்துக் கொண்டனர். இந்த உதாரணங்களுக்குப் பிறகு, காங்கிரஸ் கட்சிக்கு இருக்கும் நிர்பந்தம் முதலில் உட்கட்சிப் பூசலைத் தவிர்த்து மாநில அளவில் கட்சியை பலப்படுத்த வேண்டியது. தில்லியில் மக்களவைத் தேர்தலின்போது ஆம் ஆத்மியுடன் இணைந்து போட்டியிட கட்சி முனைந்தபோதும் தில்லி காங்கிரஸ் தரப்பில் ஆதரவு எழும்பவில்லை. இதன் விளைவாக தில்லியில் அனைத்து மக்களவைத் தொகுதிகளையும் பாஜகவே கைப்பற்றியது. ராஜஸ்தானிலும் முதல்வர் அசோக் கெலாட் மற்றும் துணை முதல்வருமான சச்சின் பைலட் இடையே வெளிப்படையான கருத்து வேறுபாடுகள் இன்றைக்கும் நீடித்து  வருகிறது.

ஆட்சியில் இருக்கும் வலுவான ஒரு கட்சியை எதிர்ப்பது மிகவும் சவாலானது. இந்த சவாலான தருணத்தில் சொந்தக் கட்சியிலேயே ஏற்படும் பிளவுகள் சிறந்த எதிர்காலத்தை அளிக்காது என்பதை காங்கிரஸ் தலைமை குறைந்தபட்சம் சிந்தியா உதாரணத்தில் இருந்தாவது பாடம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

பாஜக தன்னுடைய நடவடிக்கைகள் மூலம் அளித்த சமிக்ஞைகள் ஒரு பக்கம் காங்கிரஸுக்கானதாகப் பார்க்க வேண்டும் என்றிருந்தாலும், இதுபோன்ற ஜனநாயகத்தின் சாராம்சத்தையும் அது கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது.

உதாரணத்துக்கு, சிக்கிமில் மக்களால் நிராகரிக்கப்பட்ட ஒரு கட்சி ஒரு தொகுதியில்கூட வெற்றி பெறாமல் மக்களுக்கான குரலாக ஒலிக்கும் எதிர்க்கட்சியாக உருவெடுத்திருப்பது நகைமுரணாக இருந்தாலும், தேர்தலின்போது மக்கள் அளித்த தீர்ப்புக்கான மதிப்பை இது கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. அப்படி இருக்கையில் இந்த தொடர் குதிரைப் பேர சம்பவங்கள் வெறும் ஒரு அரசியல் கட்சிக்கான சவாலா அல்ல ஜனநாயகத்துக்கு விடுக்கப்படும் எச்சரிக்கையா என்கிற சமகால அரசியல் குறித்த சந்தேகத்தைப் பதிவு செய்கிறது.

]]>
Jyotiradithya Scindia https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/11/w600X390/Scindia_joins_BJP.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/12/jyotiraditya-scindia-joins-bjp-and-its-after-effects-3379033.html
3379015 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் சிந்தியாவின் குறுக்குவழியை எளிதாக்கிய பாஜகவினர் யார்? Thursday, March 12, 2020 11:29 AM +0530 மத்தியப் பிரதேசத்தில் அரசியல் நெருக்கடியை ஏற்படுத்தி, பாரதிய ஜனதா கட்சிக்குத் தாவ ஜோதிராதித்ய சிந்தியாவுக்கு வழிவகுத்தது யார் என்பதுதான் இப்போது அரசியல் வட்டாரத்தில் பெரிய விவாதம்.

இதுதொடர்பாக சில வாரங்களாகவே நிலவிவந்த குழப்பத்தையும் காங்கிரஸ் கட்சியுடனான தனது 18 ஆண்டுகால தொடர்பையும் புதன்கிழமை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்து பாஜகவில் இணைந்தார் சிந்தியா.

சிந்தியாவுக்கு இந்த மாற்றத்தை ஒரு மென்மையான செயல்முறையாக மாற்றியது யார்? சிந்தியாவை பாரதிய ஜனதா முகாமுக்கு அழைத்து வருவதில் பாஜகவில் யார் பணிபுரிந்தார்கள்? 

இந்தப் பணியில் முனைப்பாக ஈடுபட்ட பாஜகவின் மேலிட நம்பிக்கையைப் பெற்ற நட்சத்திரம் யார்? 

பாஜக செய்தித் தொடர்பாளரும் ஊடகங்களில் நன்கு அறியப்பட்டவருமான ஜாபர் இஸ்லாம், சிந்தியாவை பாஜக வளையத்துக்குள் கொண்டுவருவதில் முக்கிய பங்காற்றியுள்ளார் என்று கூறப்படுகிறது. 

இஸ்லாம் அரசியலில் நுழைவதற்கு முன், ஒரு வெளிநாட்டு வங்கியில் பணிபுரிந்து அதிக சம்பளத்தை ஈட்டி வந்துள்ளார். பின்னர், பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் அரசியல் தாக்கத்தால் பாஜகவில் இணைந்துள்ளார். 

மிகவும் மென்மையாகப் பேசும் இஸ்லாம், மோடியுடன் தொடர்ந்து ஒரு "நல்ல உறவை"த் தக்கவைத்து வந்தவர் என்றும்,  அதனால் சிந்தியாவை பாஜக முகாமிற்கு கொண்டுவருவதற்கான பொறுப்பை இவரிடம் பாஜக மேலிடம் ஒப்படைத்ததாகவும் கூறப்படுகிறது. 

மத்திய அமைச்சராகத் தில்லியில் சிந்தியா தங்கியிருந்த காலத்தில் நீண்ட காலமாக அவரை அறிந்திருந்த இஸ்லாம் அடிக்கடி சந்தித்துள்ளார். இருப்பினும், கடந்த ஐந்து மாதங்களாக ஜோதிராதித்ய சிந்தியாவை "அதிகளவில் அடிக்கடி" சந்தித்துள்ளார், இதையடுத்து வெளிப்படையாகவே பாஜகவுக்கு சிந்தியா அழைத்து வரப்பட்டுள்ளார். 

இருவரும் சமீபத்தில் "குறைந்தது ஐந்து முறை" சந்தித்ததாகத் தகவலறிந்த வட்டாரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. சந்திப்புக்கு பின்னர், இணைவதற்கான வவிவகைகள் பற்றி பாஜக உயர்நிலைக் குழுவுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. பிறகுதான், அவற்றின் விளைவுகளை கவனமாக ஆய்வு செய்து, சிந்தியாவை பாஜகவுக்கு அழைத்து வருவதற்கான முயற்சிகள் மற்றும் "ஆபரேஷன் லோட்டஸ்" தொடங்கியது என்றும் கூறப்படுகிறது.

திங்கள் மற்றும் செவ்வாய்க்கிழமைகளில் ஜாபர் 7, லோக் கல்யாண் மார்க் ஆகிய இடங்களில் சிந்தியா - பிரதமர் மோடி சந்திப்பு நிகழ்ந்துள்ளது. 

உள்ளபடியே, சிந்தியாவுடன் மோடியின் இல்லத்திற்கு உள்துறை அமைச்சர் அமித் ஷா சென்றபோது,காரில் இஸ்லாம் இருந்துள்ளார் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. 

]]>
Scindia's cross-over to BJP from Congress https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/11/w600X390/scindia.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/11/who-facilitated-scindias-cross-over-to-bjp-from-congress-3379015.html
3377430 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் குழந்தைகளின் எதிா்காலத்துக்கு ஒளியேற்றும் 'ஜோதி' சிவ. மணிகண்டன் Monday, March 9, 2020 03:16 PM +0530

 

‘பட்டங்கள் ஆள்வதும் சட்டங்கள் செய்வதும் பாரினில் பெண்கள் நடத்த வந்தோம்’ என்று பாடினாா் மகாகவி பாரதி. அவரது கூற்றை உண்மையாக்கும் வகையில் இன்றைய புதுமைப் பெண்கள் விண்ணைத் தொடும் சாதனைகளை நிகழ்த்தி வருகின்றனா்.

பெண்களின் சாதனைப் பட்டியல் நீண்டு கொண்டே செல்லும் அதேவேளையில்,  அவா்கள் எதிா்கொள்ளக் கூடிய சமூகப் பிரச்னைகள் இன்றளவும் குறைந்தபாடில்லை. அரசு, பொதுநல அமைப்புகள், தன்னாா்வ நிறுவனங்கள் என பல்வேறு தரப்பிலும் விழிப்புணா்வு நடவடிக்கைகள் மேற்கொண்டபோதும், பெண்களுக்கெதிரான குற்றங்கள் பெரும் சமூக அவலமாகத் தொடா்ந்து கொண்டிருக்கின்றன.

இத்தருணத்தில் பெண்கள் பாதுகாப்பு குறித்தும் அரசு நிா்வாகங்களில் தொடங்கி பல்வேறு மட்டங்களிலும் அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டு வருகிறது.

பெண்கள், குழந்தைகள் பாதுகாப்புக்கான புதிய சட்டங்கள் ஏராளமாக இருந்தபோதும் அவை குறித்து அறியாதவா்களாகவே பெரும்பகுதியினா் இருந்து வருகின்றனா்.

இச்சூழலில் மதுரை திருநகரைச் சோ்ந்த தன்னாா்வலரான கே.ஜோதி,  குழந்தைகள் மற்றும் பெண்கள் மீதான பாலியல் கொடுமைகள் குறித்து கடந்த சில ஆண்டுகளாக விழிப்புணா்வு ஏற்படுத்தி வருகிறாா். உலக மகளிா் தினத்தையொட்டி அவா் நம்மிடம் பகிா்ந்து கொண்டது:

கடந்த 2017-இல் சென்னை போரூரில் 7-வயது சிறுமி பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஆளாக்கப்பட்டு, கொலை செய்யப்பட்டது என்னை மிகவும் பாதித்தது. அதோடு, இச்சம்பவத்தில் ஈடுபட்ட நபா் குறுகிய காலத்திலேயே ஜாமினில் வெளியே வந்தது மேலும் வேதனையை ஏற்படுத்தியது. குழந்தையின் பெற்றோரை நேரில் சந்தித்து ஆறுதல் கூறினேன். அப்போது, குழந்தைகள் பாதுகாப்புக்காக ஒரு சட்டம் கூட இல்லையா என ஆதங்கப்பட்டனா். ஆனால், 2012-லேயே குழந்தைகள் மீதான பாலியல் வன்கொடுமைகளுக்கான சட்டம் கொண்டு வரப்பட்டிருக்கிறது. அதைப்பற்றி பெற்றோருக்குத் தெரியவில்லை.

அத்தருணத்தில்தான் குழந்தைகள் மீதான பாலியல் கொடுமைகள் குறித்து விழிப்புணா்வு ஏற்படுத்த வேண்டும் என்ற எண்ணம் ஏற்பட்டது. அதையடுத்து தன்னாா்வ நிறுவனத்தைத் தொடங்கி, பள்ளிக் குழந்தைகளுக்கு பாலியல் வன்கொடுமைகள் குறித்து வகுப்பு எடுக்கத் தொடங்கினேன். மதுரை மாவட்டத்தில் பல்வேறு அரசு மற்றும் தனியாா் பள்ளிகளில் பாலியல் ரீதியான துன்புறுத்தல்கள் குறித்து பயிற்சி அளித்துள்ளேன்.

குழந்தைகளை பெரியவா்கள் அணுகும்போது அவா்களது தொடுதல் பற்றி அறிந்து கொள்வது, பாலியல் ரீதியாக துன்புறுத்தல் நிகழும்போது எப்படி தற்காத்துக் கொள்வது,  தப்பிச் செல்வது என்பதை குழந்தைகள் மொழியிலேயே பயிற்சி அளித்தேன். அடிப்படையில் செவிலியராக இருந்த நான், திருமணத்துக்குப் பிறகே அப்பணியை விட்டுவிட்டேன். எனது செவிலியா் பயிற்சி அனுபவம்,  பள்ளிக் குழந்தைகளை எளிதில் அணுக முடிந்தது. இதுவரை சுமாா் 10 ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பள்ளிக் குழந்தைகளைச் சந்தித்துள்ளேன். 

குழந்தைகள் மீதான பாலியல் துன்புறுத்தல்கள் பெரும்பாலும்,  அறிமுகமானவா்களாலேயே நிகழ்கிறது. உறவினா், பக்கத்து வீட்டுக்காரா்கள், பள்ளிக்கு அழைத்துச் செல்லும் ஆட்டோ, வேன் ஓட்டுநா்கள் இதில் அடங்குவா். ஆகவே, பெற்றோருக்கும் இதில் விழிப்புணா்வு அவசியமாக இருக்கிறது. பொதுமக்களுக்கும் இதைப் பற்றிய புரிதலை ஏற்படுத்த வேண்டும் எனத் தோன்றியது.

இதன் காரணமாக,  எங்களது அமைப்பில் உள்ள கல்லூரி மாணவா்கள் மூலமாக ஒரு குழுவை ஏற்படுத்தி கிராமங்களில் விழிப்புணா்வு நிகழ்வுகளை நடத்தினோம். வீதி நாடகங்கள் மூலமாக, குழந்தைகள் மற்றும் பெண்கள் மீதான பாலியல் வன்கொடுமைகள் குறித்தும் அத்தகைய குற்றங்களில் ஈடுபடுவோரைத் தண்டிக்கும் சட்டங்கள் குறித்தும் விழிப்புணா்வு ஏற்படுத்தினோம்.

பல கிராமங்களில் குழந்தைகள் மீதான பாலியல் கொடுமைகள் குறித்த ஊடகங்களில் வந்த செய்திகளைக் கூறும்போது,  அங்குள்ள பெண்கள் மிகுந்த ஆச்சரியத்துடன் கேட்டனா். அதோடு, கடுமையாகத் தண்டனை வேண்டும் என்ற ஆவேசமும் அவா்களிடம் காணப்பட்டது. குழந்தைகள் பாதுகாப்புக்கான சட்டங்கள் குறித்த கூறிய பிறகே சட்டப் பாதுகாப்பு இருப்பதை உணா்ந்தனா்.

குழந்தைகள் மீதான பாலியல் கொடுமைகளுக்கான சட்டங்கள் பற்றிய புரிதல் இல்லாததால், அத்தகைய சம்பவங்கள் வெளியே தெரியாமல் மறைக்கப்படுகின்றன. அதோடு பெற்றோா் அச்சுறுத்தப்படுகின்றனா். இந்த அச்சுறுத்தல்களும், குழந்தையின் எதிா்காலம் குறித்த பயமும் பாதிக்கப்பட்டவா்களுக்கு அநீதியை எதிா்த்துப் போராடும் துணிவைக் குறைத்துவிடுகிறது.

இன்றைய சூழலில் பெண்கள், குழந்தைகளுக்குப் பாதுகாப்பு இருப்பதாகக் கூறினாலும், சமூகத்தில் குறிப்பிட்ட சதவீதத்தினா் அதைப் பற்றி அறியாதவா்களாகவே இருக்கின்றனா். இதனால் பெண்களுக்கெதிரான கொடுமைகள் தொடா்கின்றன. பெண்கள் குறிப்பாக பெண் குழந்தைகளின் பாதுகாப்பை மேலும் உறுதி செய்வது அவசியமாக இருக்கிறது.

இதன் தொடா்ச்சியாக தற்போது 'முத்துலெட்சுமி குழந்தைகள் மற்றும் பெண்கள் நல அமைப்பு' என்ற அமைப்பு மூலமாக விழிப்புணா்வு பணிகளைத் தொடா்ந்து வருகிறேன். தமிழகத்தின் பெண் உரிமைப் போராளியான முத்துலெட்சுமி ரெட்டியின் பெயரில் இந்த அமைப்பில் பயணத்தைத் தொடா்ந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்றாா் ஜோதி.

]]>
womensday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/9/w600X390/jothi3.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/09/the-teacher-who-create-awareness-about-child-abuse-3377430.html
3376723 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் பேறுகால எதிர்கொள்ளல்: 10 ஆயிரம் பெண்களைப் பயிற்றுவித்த சிருஷ்டி! பெ. விஜயபாஸ்கர் Monday, March 9, 2020 03:16 PM +0530  

சிருஷ்டி என்ற வடமொழி சொல்லுக்கு படைத்தல் என்பது பொருள். கடவுள் மனிதனை படைத்தார். மனிதனை அறிவு கொண்டவனாக சிருஷ்டித்தார் என்கிறது வேதம்.  இதனால் சிருஷ்டி என்பது உருவாக்குவது, புதுமையாக படைப்பது.

அப்படி ஒரு புதுமைப் படைப்பை செய்து வருகிறது. ஈரோட்டில் உள்ள சிருஷ்டி அமைப்பு. வாழ்க வளமுடன், வாழ்க வளமுடன், வாழ்க வளமுடன், என்ற மங்கல வார்த்தைகளை உதட்டில் உச்சரித்தபடி கண்களை மூடி தியானத்தில் இருக்கிறார்கள் சில பெண்கள். அனைவரும் வயிற்றில் கருதாங்கி இருக்கும் கர்ப்பிணிகள். கண்கள் தியானத்தில் மூடி இருந்தாலும் அவர்களின் மனம் கற்பனையில் பறந்து கொண்டிருக்கிறது. அவர்களின் கற்பனைக்கு சிறகு விரித்துக்கொண்டு இருக்கிறார் குமுதவள்ளி சிவ்குமார்.

நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியானவள். நான் இந்த உலகின் சிறந்த குழந்தையை எனது வயிற்றில் தாங்கி இருக்கிறேன். எனக்கு எனது கணவர், எனது உறவினர்கள் அனைவரும் உறுதுணையாக இருக்கிறார்கள். என் குழந்தை எனது கருவில் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது. இதோ விரைவில் எனக்கு பிரசவ வலி ஏற்பட இருக்கிறது. என் குழந்தை இந்த உலகத்தைப் பார்க்கப்போகிற தருணம் இது.

நான் ஒரு தாயாக மிகவும் மகிழ்கிறேன். என்னைச்சுற்றி எனது உறவினர்கள் இருக்கிறார்கள். எனது பிரசவ வலி எனக்கு தெரியவில்லை. என் குழந்தை பிறக்கிறது. அனைவரும் மகிழ்கிறார்கள் என்று கண்களை மூடிக்கொண்டு இருக்கும், கருதாங்கிய தாய்மாருக்கு வார்த்தைகளை ஒவ்வொன்றாய் எடுத்துக்கொடுக்கிறார் குமுதவல்லி. அவற்றை அப்படியே திரும்பச் சொல்லி கர்ப்பிணிகள் தங்கள் உச்சந்தலைமுதல் உள்ளங்கால்வரை வருடிக்கொடுக்கிறார்கள்.

எந்த பேதமுமின்றி, மகிழ்ச்சியான ஒரு தருணத்தை அந்த கர்ப்பிணிகள் பெற்றுக்கொள்கிறார்கள். அவர்களுக்கு சில யோகாசன பயிற்சி அளிக்கப்படுகின்றன. பயிற்சியாளர் கூறக்கூற, சிரிப்பும், புன்னகையுமாக அந்த பெண்கள் யோகாசனங்களை செய்து முடிக்கின்றனர். சுமார் 15 நிமிடங்கள் நடக்கும் இந்த பயிற்சி கர்ப்ப காலத்தில் தங்களுக்கு நம்பிக்கையை தருவதாக கூறுகிறார்கள். பயிற்சியில் ஈடுபட்ட பெண்கள்.
இது எதற்காக? கருத்தரித்து விட்டாலே பெண்களை குனியாதே, எழும்பாதே, ஓடாதே என்று பல கட்டுப்பாடுகள் போடுவதுதானே வழக்கம்.

எதற்காக இத்தனை ஆசனங்கள்? என்ற கேள்வியுடன்  குமுதவல்லி சிவ்குமாரை கேட்டோம், தாய்மைப் பெண்களுக்கு கிடைக்கும் வரம். வரத்தை பெற வேண்டும் என்றால் தவம் மிகவும் முக்கியம். நான் பெற்ற தவத்தின் மகிழ்ச்சியை, எனது தவத்தால் பெற்ற வலிமையை நான் பிறருக்கும் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பியதால் ஏற்பட்டதுதான் இந்த சிருஷ்டி.

ஒரு தலைமுறையை உருவாக்கும் மிகப்பெரிய பொறுப்பு பெண்களுக்கு உள்ளது. பெண்கள் ஏற்கும் பாத்திரங்களில் மிக முக்கியமானது தாய் என்ற பாத்திரம். தாயாதல் எளிதல்ல. ஒரு பெண் கருத்தரித்தால் மட்டும் தயாகிவிட முடியுமா?. தான் பெற்ற மகனோ, மகளோ சான்றோன் என மற்றவர்கள் கூறக்கேட்கும்போதுதான் ஒரு பெண் உண்மையான தாயாக மாறுகிறாள்.
தாய்மை ஒரு வரம். அது அந்த வரத்தை பெற்றவர்களுக்குத் தெரியும் தாய்மையின் வலிமை. அப்படி என்றால் 10 மாதங்கள் மகவைச் சுமந்து பெற்றெடுக்கும் ஒவ்வொரு தாயும் தெய்வத்துக்கு சமமானவர்கள். அவர்கள் படைப்பவர்கள். உயிரை சிருஷ்டிப்பவர்கள். வெறும் உயிரை மட்டுமா அவர்கள் சிருஷ்டிக்கிறார்கள். இந்த உலகத்தின் எதிர்காலத்தையும் படைக்கிறார்கள்.

ஒரு பெண் கருதாங்கும்போது அவளுக்கு கிடைக்கும் மகிழ்ச்சியும், மரியாதையும் இரட்டிப்பாகிறது. ஆனால் உண்மையான மகிழ்ச்சி குழந்தை பெறுவதில் இல்லை. அந்த குழந்தையை சிறந்த குழந்தையாக உருவாக்குவதுதான். இது எப்படி சாத்தியம் என்பதை அறிவியல் விளக்கி விட்டது. அறிவியல் விளக்கும் முன்பே அபிமன்யு கதையையும், பிரகலாதன் கதையையும் நமது புராணங்கள் சொல்லிக்கொடுத்து உள்ளன. அதாவது ஒரு கரு உருவாகி 6ஆவது மாதத்தில் இருந்தே காதுகள் கேட்கத் தொடங்கும். 7 ஆவது மாதத்தில் கண்கள் பார்க்கத் தொடங்கும். கருவில் இருக்கும் ஒரு குழந்தை 9 ஆவது மாதத்தில் இருந்து கற்றுக்கொள்ளத் தொடங்குகிறது. இது 2 வயது வரை நடக்கிறது. இந்த காலக்கட்டத்தில் குழந்தைகளுக்கு சிறந்த பயிற்சிகளை, நற்சிந்தனைகளை அளிக்க வேண்டியது கட்டாயம்.

இந்தப் பயிற்சியின் முக்கிய நோக்கம், குழந்தையின் மூளை செல்களை தூண்டி ஊக்குவிப்பது. 2 வயதுக்குள் எந்த அளவுக்கு குழந்தையின் மூளையை தூண்டி, புதிய நரம்பு மண்டல பாதைகளை உருவாக்குகிறோமோ, அந்த அளவுக்கு குழந்தையின் ஆற்றல் பெருகும். குறிப்பாக மனித மூளையில் கோடிக்கணக்கான இணைப்புப் பாதைகள் உள்ளன. இந்த இணைப்புப் பாதைகள் திறந்து இருந்தால் மட்டுமே மூளையின் செயல்பாடு நன்றாக இருக்கும்.

இசை, விளையாட்டு, பேச்சு, சிந்தனை, ஆளுமை என்று ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒரு வழிப்பாதை. இந்த வழிப்பாதையை இணைக்கும் காலக்கட்டம்தான் கருவில் 9 மாதம் முதல் பிறந்து 2 வயதுவரை.  இந்த தகவலை நான் படித்தபோது எனக்கு மிகப்பெரிய ஆச்சரியமாக இருந்தது. வருங்காலத்தில் மிகவும் புத்திசாலி குழந்தைகளை உருவாக்க இந்த காலக்கட்டம் மிகவும் உதவும் என்று நினைத்தேன். இப்படி எனது எண்ண ஓட்டம் செல்லவும் காரணம் இருந்தது.

நான் ஈரோட்டில் பிறந்தவள். மூத்த வழக்கறிஞராகத் திகழும் வெங்கடாசலபதி எனது தந்தை. அவரிடம் இருந்து எளிமையும், வாசிக்கும் பழக்கமும் எனக்கு வந்தது. கோவை பி.எஸ்.ஜி. கல்லூரியில் முதுகலை மாஸ் மீடியா படித்துக்கொண்டு இருந்தபோது திருமணம் முடிந்தது. எனது மாமனார் பிரபல தொழிலதிபர் எஸ்.கே.எம்.மயிலானந்தன். தொழில் அதிபராக இருந்தாலும், ஆன்மிக ஈடுபாட்டுடன் இருந்ததால் குடும்பத்தில் அனைவரும் எளிமையானவர்களாகவே இருந்தார்கள்.

19 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு திருமணம் நடந்தபோது சிருஷ்டி குறித்த எந்த எண்ணமும் எனக்கு இல்லை. ஆனால் நான் கருவுற்றபோது என்மீது பிறர் கொண்ட அக்கறை என்னைப்பற்றி சிந்திக்க வைக்கத் தொடங்கியது. அப்போது எங்கள் வீட்டுக்கு ஆன்மிக பெரியவர்கள் அதிகம் வருவார்கள். நான் கருவுற்று இருக்கிறேன் என்றதும், என்னை அழைத்து உடன் அமர்த்திக் கொண்டு ஏராளமான நல்ல விஷயங்களை போதித்தார்கள். சுவாமி ஓம்காரானந்தா, சுவாமி குருபரானந்தா ஆகியோர் அடிக்கடி வந்து போதனைகள் தருவார்கள்.

அப்போது சுவாமி ஓம்காரானந்தா கர்ப்பிணிகள் சொல்லவேண்டிய மந்திரம் ஒன்றை சொல்லிக் கொடுத்தார். அதை நான் திருப்பி சொல்லியபோது எனக்கு அளவில்லாத ஆனந்தம் ஏற்பட்டது. மேற்கத்திய கலாசாரத்தில் மூழ்கிப்போய், அவர்களின் ஆராய்ச்சி முடிவை கொண்டாடிக்கொண்டு இருக்கிறோம். ஆனால் பலநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்தே சொல்லப்பட்டு வரும் இந்த மந்திரத்தில், ஆராய்ச்சிகளுக்கும் அப்பாற்பட்ட விஷயங்கள் சொல்லப்பட்டு இருந்தது. அது எனக்கு இன்னும் அதிக ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தியது.

சுவாமி குருபரானந்தா, அமெரிக்காவின் கலிபோர்னியாவில் கற்றுக்கொடுக்கப்படும் கர்ப்பகால பயிற்சி குறித்து கற்றுத் தந்தார். ஆக எனது கர்ப்பகாலம் இதுபோன்ற விஷயங்களைக் கற்றுக் கொடுத்தது.  அதில் நான் அதிக ஆர்வமாகவும் இருந்தேன். காரணம், எனக்கு நான் எந்த வேலையை செய்தாலும் அதில் நான்தான் சிறந்தவளாக இருக்க வேண்டும் என்று நினைப்பேன். எனவே கருத்தரித்த நாள் முதல் எனது குழந்தைக்கு சிறந்த தாயாக இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்து இந்த நல்ல விஷயங்களை தொடர்ந்து கேட்டேன். 

ஆனால், பல விஷயங்கள் தெரிந்து கொள்ளும்முன்பே, பிரசவகாலம் வந்து, சுகப்பிரசவமாக குழந்தை பெற்றேடுத்தேன். ஆனால், அத்துடன் என்னுடைய கற்றல் முடிந்து விடவில்லை. எங்கே முடிந்ததோ, அங்கிருந்து மீண்டும் தேடல் தொடங்கியது. அப்போது கணினியின் புழக்கம் அதிக அளவில் இல்லை. அதில் தேடுவதும் சிரமமாக இருக்கும். ஆனால் எனது கணவர் ஸ்ரீசிவ்குமார் கணினியை கையாளுவது பற்றி கற்றுக்கொடுத்தார். நான் கையால் எழுதி வைத்திருந்த குறிப்புகளை கணினியில் பதிவு செய்யவும் சொல்லிக் கொடுத்தார். அதனால் எனது தேடுதல் அதிகமானது.

இதற்கிடையே உளவியலில் முதுகலை படிப்பு படித்தேன். உளவியல் மருத்துவர்கள், சித்த மருத்துவர்கள், குழந்தை பேறு மருத்துவர்கள் என்று நான் பார்க்கும் அனைவரிடமிருந்தும் குழந்தை வளர்ப்பு, பிரசவகால செயல்பாடுகள், கர்ப்பத்தின்போது குழந்தைகளுக்கு ஏற்படும் மாற்றங்கள் குறித்து கேட்டு தெரிந்து கொண்டேன். சுமார் 5 ஆண்டுகள் எனது ஆராய்ச்சி நீண்டது.

நான் பிரசவ காலத்தில் கேட்ட நல்ல விஷயங்கள், எனது மகனின் வளர்ச்சியில் தெரிந்தது. அவன் பள்ளியில் சிறந்த மாணவனாக, எதையும் உடனடியாக கிரகித்துக்கொள்பவனாக இருந்தான். அப்போதுதான் எனக்குள் ஒரு பொறி ஏற்பட்டது. 

எனக்கு இத்தனை விஷயங்கள் கற்றுத்தர பெரியவர்கள் இருந்தார்கள். ஆனால், இன்றைய கால பெண்களுக்கு யார் இருக்கிறார்கள்? ஏன் நாமே அதை கற்றுத்தரக் கூடாது? என்ற கேள்விகள் எழுந்தபோது, அதனை என் குடும்பத்தினரிடம் வெளியிட்டேன். எந்த மறுப்பும் இல்லாமல், எங்கள் வீட்டின் ஒரு பகுதியையே எனக்காக ஒதுக்கினார்கள். 

2003ஆம் ஆண்டு ஈரோடு பெரியார் நகரில் சிருஷ்டி என்ற பெயருடன் கர்ப்பிணி பெண்களுக்கான பயிற்சி நிலையம் தொடங்கியது. முதன் முதலில் நான் இதுபற்றி பேசியது ஈரோட்டில் உள்ள பிரபல மகப்பேறு மருத்துவர்களிடம்தான். அவர்களும் எனது முயற்சிக்கு பாராட்டு தெரிவித்தனர்.

அப்போது தொடங்கிய இந்த பயணத்தில் இதுவரை பல டாக்டர்கள், ஐ.ஏ.எஸ்., ஐ.பி.எஸ். அதிகாரிகள், அதிகாரிகளின் மனைவிகள், சாதாரண குடும்பத்து பெண்கள், நடுத்தர குடும்பத்தினர் என்று சுமார் 10,000 பெண்கள் பயிற்சி பெற்றுள்ளனர்.  அவர்களின் குழந்தைகளை நாங்கள் தொடர்ச்சியாக கண்காணித்து வருகிறோம். அனைவரும் சுறுசுறுப்பும் துறு துறுப்புமானவர்காக, அறிவாற்றல் மிக்கவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

பொதுவாக கர்ப்பிணிகளுக்கான பயிற்சி என்று கூறியதும், பலரும் சுகப்பிரசவத்துக்கான பயிற்சியா? என்றுதான் கேட்கிறார்கள். சுகப்பிரசவத்துக்கான பயிற்சிகள் இன்று பெரும்பாலான மகப்பேறு மருத்துவமனைகளிலேயே நடக்கிறது. எங்கள் சிருஷ்டி பயிற்சி என்பது சிறந்த குழந்தைகளை உருவாக்கும் பயிற்சி. குழந்தையை சுமக்கும் தாய், மனதில் வெறுப்பு இல்லாமல் குழந்தையை போற்றி வளர்க்கும் பயிற்சி.

மனதில் அகங்காரம், பொறாமை, மாசு இல்லாமல் தூய்மையான மனதுடன் குழந்தையுடன் பேசும் பயிற்சி. சுற்றத்தார் அனைவரும் நல்லவர்கள் என்றும், அக்கம்பக்கத்தினர் எல்லாம் நம்மோடு இருக்கிறார்கள் என்ற பாதுகாப்பையும் கொடுக்கும் பயிற்சி. கருவில் வளருவது வெறும் குழந்தை அல்ல இந்த நாட்டின் எதிர்காலம் என்பதை உணர்த்தும் பயிற்சி. எனவேதான், குழந்தை பிறப்பின்போது, அதாவது பிரசவ காலத்தை எதிர்கொள்ளும் பக்குவத்தை பெண்களுக்கு அளிக்கிறோம். பிரசவ கால வேதனைகளை சொல்லிச்சொல்லி வளர்க்கப்பட்ட சமூகத்தில், அது மகிழ்ச்சியான தருணம் என்பதை புரிய வைக்கிறோம்.

இதனால் எங்களிடம் பயிற்சி பெற்றவர்களில் 50 சதவீதத்துக்கும் அதிகமாகவர்கள் சுகப்பிரசவம் அடைந்து இருக்கிறார்கள். ஆனால், அறுவை சிகிச்சை வேண்டாம் என்று நாங்கள் கூறுவதில்லை. அது சம்பந்தப்பட்ட பெண்ணின் உடல் மற்றும் சூழலை பொறுத்தது. அதே நேரம் அறுவை சிகிச்சையையும் மகிழ்ச்சியுடன் எதிர்கொள்ளும் பக்குவத்தை அளிக்கிறோம்.

பண்டைய நமது தமிழ்ச் சமூகம் குடும்ப உறவுகளுடன் பிணைக்கப்பட்டு இருந்தது. கூட்டுக்குடும்ப காலாசாரம் மிகப்பெரிய பலமாக இருந்தது. அப்போது பாட்டிகள், சொந்த பந்தங்கள் பல நல்ல விஷயங்களை கற்றுத்தந்தார்கள். இதனால் சுக பிரசவம் நடந்தது. வீட்டு வேலைகள் அதிகம் செய்ததால் தனியாக யோகாசனம் செய்ய வேண்டியது இல்லை.

பசுமையாக காய்கள், பழங்கள் கிடைத்தது, தனியாக உணவு ஆலோசகர்கள் தேவை இல்லை. சொந்தங்கள் அதிகம் இருந்தது. அரவணைப்புக்காக ஏங்க வேண்டியது இல்லை. ஆனால் இன்று, தனிக்குடித்தனத்தில் ஒற்றை பெண்ணாக எதைப்பற்றி சிந்திப்பது. கல்வி பெற்ற பெண்கள் தனக்கு தெரிந்த விஷயங்களை வைத்துக்கொண்டு ஒருவித வறட்டு கௌரவத்தில் இருக்கிறார்கள். இறுகிய அல்லது குறுகிய மனத்துடன் வாழும் மனிதர்களிடம் இருந்து பிறக்கும் குழந்தைகளும் அப்படித்தானே இருக்கும்.

எனவேதான் எண்ணம் போல் வாழ்க்கை என்ற தாரக மந்திரத்தை கடைபிடிக்கிறோம். மகிழ்ச்சியாக இருக்க பழக்கப்படுத்துவது இந்த பயிற்சியின் நோக்கம். தாய்மார்கள் தங்கள் திறமைகளை இங்கே வெளிப்படுத்துகிறார்கள். கைவினைப் பொருட்கள் உருவாக்குகிறார்கள், பாடுகிறார்கள், ஓவியங்கள் வரைகிறார்கள். 2 கைகளாலும் எழுத கற்றுக்கொள்கிறார்கள்.

உடல் முழுவதற்கும் சமமான பயிற்சி அளிக்கப்படுகிறது. மொத்தம் 21 நாட்கள் பயிற்சி. கருத்தரித்த 4ஆவது மாதத்தில் இருந்து பயிற்சியை தொடங்கினால் மிகச்சிறந்த மாற்றம் அவர்களுக்கு கிடைக்கும். பயிற்சியை எளிதாக செய்யவும் முடியும். தற்போது ஈரோடு, கோவை, திருப்பூரில் எங்கள் கிளைகள் இயங்கி வருகிறது.

கிராமப்புற மக்களுக்கு இதுகுறித்த விழிப்புணர்வு கொஞ்சமும் இல்லை. எனவே கிராமங்களை நோக்கிய பயணத்தை தொடங்கி இருக்கிறேன். இது மிகவும் சவாலான ஒன்றுதான். ஆனால் எதிர்கால சமுதாயத்துக்காக இதை செய்தே ஆக வேண்டும். பல கல்லூரிகளில் மாணவிகள் மத்தியில் பேசி இருக்கிறேன்.

இவருக்கு சிருஷ்டியை தாண்டி இன்னொரு முகம் இருக்கிறது. அது எஸ்.கே.எம் சித்த மருத்துவ நிறுவனத்தின் இணை நிர்வாக இயக்குநர் என்ற பொறுப்பு. நிறுவனத்தின் வளர்ச்சிக்காக தொழிலதிபராக தொடர் பயணங்கள் இருந்தாலும், ஒரு இந்திய குடிமகளாக சிறந்த குடிமக்களை உருவாக்கும் சிருஷ்டியின் பயணம்தான் எனக்கு மகிழ்ச்சியை கொடுக்கிறது.  உங்கள் குழந்தை என்னவாக வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புகிறீர்களோ,  அப்படி உங்களால் உருவாக்க முடியும் என்கிறார் குமுதவள்ளி சிவ்குமார். 

]]>
womensday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/8/w600X390/6176858e-ab7f-4d83-b545-bce6066f371f.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/08/womens-day-special-maternity-tackling-exercise-3376723.html
3376056 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் சமூக வலைத்தளங்கள் பெண்களுக்குப் பாதுகாப்பா, ஆபத்தா? ஆர்.வேல்முருகன் Monday, March 9, 2020 03:16 PM +0530  

இது இணையதள யுகம். இங்கே தொழில்நுட்பம் அறிந்து கையாளத் தெரிந்தவன் புத்திசாலி. நமக்கு சுத்தமாகப் புதிய தொழில் நுட்பம் தெரியாவிட்டால் எவ்விதப் பிரச்னையுமில்லை. ஆனால் சிறிதளவு தொழில் நுட்பத்தைத் தெரிந்து கொண்டு சிலந்தி வலையில் சிக்குவதைப் போல சிக்கிக் கொண்டால் அதிலிருந்து மீள்வது மிகவும் கடினம். அந்த வகையில் ஆண்களை விடப் பெண்கள் இணைய தள யுகத்தில் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டு வருகின்றனர்.

கடந்த ஆண்டு பொள்ளாச்சி, சென்னை அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பு, ஆந்திர மாநிலத்தில் நடைபெற்ற பாலியல் வன்கொடுமைகளில் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் சிறுமி உள்ளிட்ட பெண்களே. 

பொள்ளாச்சியில் நடைபெற்ற சம்பவத்தில் ஆண்களை மிகவும் நல்லவர்கள் என்று நம்பிய அப்பாவிப் பெண்கள் பலரும் தங்கள் வாழ்க்கையை மட்டுமில்லாமல் பணத்தையும் தொலைத்துவிட்டு இன்று எதையோ பறிகொடுத்தது போலத் தவித்து வருகின்றனர். 

இதில் பாதிக்கப்பட்ட பலரும் அப்பாவிப் பெண்கள் மட்டுமில்லாமல் சமுதாயத்தின் உயர்ந்த அந்தஸ்தில் இருப்பதாகக் கூறப்படுபவர்களுமே. முன்பெல்லாம் தகவல் தொழில் நுட்பம் இவ்வளவு வளர்ச்சி பெறாத காலத்தில் ஒரு பெண்ணை தந்தையாக இருந்தால் கூட சாலையில் பெயர் சொல்வதற்குக் கூடத் தயங்கினார்கள். ஆனால் இன்று அப்படியில்லை.

அதேபோலத் தொழில் நுட்பத்தின் உதவியால் பெண்ணைப் புகைப்படம் எடுப்பது மட்டுமில்லாமல் அவர்களை அசிங்கமாகக் கூட இணையதளத்தில் பதிவிடவும் முடியும். இதனால் அந்தப் பெண்ணின் வாழ்க்கை எளிதில் சிதையும் நிலை ஏற்பட்டு விடுகிறது.

என்னதான் இந்தியா தகவல் தொழில் நுட்பத்தின் உச்சியில் இருந்தாலும் இந்தியாவில் குறிப்பாகத் தமிழகத்தில் ஆணாதிக்க மனோபாவம்தான் அதிகம். அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாகப் பெண்கள் தவறு செய்வதாகச் செய்திகள் வெளியில் வந்தாலும் ஆணாதிக்க மனோபாவமே அதிகம் என்பதில் மாற்றுக் கருத்தில்லை.

கடந்த 1993-94இல் ஈரோடு மாவட்டம் தாளவாடியில் கன்னட நடிகர் ராஜ்குமாரை அவருடைய பண்ணை இல்லத்தில் சந்தித்துப் பேசினோம். நீங்கள் ஏன் அரசியலுக்கு வரவில்லை என்று கேட்டதற்கு அவர் பதில் சொல்லும் முன் அவருடைய மனைவி பர்வதம்மா பதில் கூறினார். தவறு செய்தால் அரபு நாடுகளில் உள்ளது போலக் கடுமையான தண்டனை தர வேண்டும். திருடினால் சவுக்கடி, பாலியல் வன்கொடுமை செய்தால் மரணம் என்று தண்டனை கடுமையானால்தான் குற்றங்கள் குறையும். அப்போதுதான் அனைவருக்கும் பயம் இருக்கும். அந்த மாதிரி சட்டம் வந்தால் முதன் முதலில் அரசியலில் நாங்கள்தான் நுழைவோம் என்றார்.

இப்போது நாட்டில் நடந்து கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தால் அப்படித்தான் தோன்றுகிறது. நிர்பயா குற்றவாளிகளுக்குத் தூக்குத்தண்டனை விதிக்கப்பட்டாலும் அவர்கள் தொடர்ந்து மனுத்தாக்கல் செய்து கொண்டேயிருப்பதால் தண்டனை நிறைவேற்றப்படவில்லை.

பொதுவாக இன்றைய தொழில் நுட்ப யுகத்தில் பெண்கள் மிகவும் ஜாக்கிரதையாக இருக்க வேண்டும். இல்லாவிட்டால் அவர்களின் வாழ்க்கை கேள்விக்குறியாக மாறிவிடும் வாய்ப்புகள் அதிகம். அதிலும் சமூக வலைதளங்களில் பல்வேறு ஏமாற்று வேலைகள் நடைபெற்று வருகின்றன.  போதாக்குறைக்கு நாடகக் காதல் கதைகள் வேறு. இன்றைய சூழ்நிலையில் தங்கள் மகன் குறிப்பாக மகள்களுடன் பெற்றோர்கள் அதிகம் நேரத்தைச் செலவிட்டாக வேண்டும். அப்போதுதான் எந்தப் பிரச்னை என்றாலும் குழந்தைகள் பெற்றோரிடம் தெரிவிப்பார்கள். 

பெற்றோர் தங்கள் குழந்தைகளிடம் கண்டிப்புடன் கூடிய அன்பைக் காட்டுங்கள். வாழ்க்கை என்றால் என்ன என்பதையும், கஷ்ட நஷ்டங்களையும் புரிய வையுங்கள். இதெல்லாம் பள்ளி, கல்லூரிகளில் பாடமாகக் கிடையாது. இதெல்லாம் புரிந்து விட்டால் அவர்கள் சமூக வலைதளங்களை ஊறுகாய் போல மட்டுமே பயன்படுத்திக் கொள்வார்கள். அடிமையாக மாட்டார்கள்.

]]>
womensday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/7/w600X390/woman_social_media.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/08/are-social-networks-safe-for-women-3376056.html
3376069 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் பெரும் நம்பிக்கையை விதைக்கும் பெண்களின் போராட்டம் ஜி. மஞ்சுளா Monday, March 9, 2020 01:01 PM +0530
பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக பெண்கள் அமைப்புகளால் மட்டுமே பெரிதும் அனுசரிக்கப்பட்ட மார்ச் 8 – சர்வதேச மகளிர் தினம் இன்று ஒரு திருவிழாவை போலவே மாறிவிட்டது. பள்ளிகள், கல்லூரிகள், பணியிடங்கள், தொழிற்கூடங்கள் என எல்லா இடங்களிலும் மகளிர் தின நிகழ்வுகள் நடைபெறுகின்றன. மார்ச் 8 ல் மட்டுமல்ல. மார்ச் மாதம் முழுவதுமே மகளிர் தின நிகழ்வுகள் நடைபெறுவதை இப்போது நாம் காண்கிறோம். அனைத்து தரப்பினராலும் பெண்கள் தினம் சிறப்பாக கொண்டாடப்படுவது மகிழ்ச்சிக்குரியது. 

அதேசமயத்தில் இத்தினமும் ஒரு சடங்காக மட்டும் மாற்றப்பட்டு விட்டதா? என்ற கேள்வி தற்போது எழுந்துள்ளது. ஏனெனில், உலக மகளிர் தினம் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்ற தீர்மானம் 1910ல் நிறைவேற்றப்பட்டு அதன்பின் உலகம் முழுவதும் ஆண்டுதோறும் மகளிர் தின நிகழ்ச்சிகள் அனுசரிக்கப்பட்டு வந்தாலும் பாலின பாகுபாடு இன்றளவும் தொடர்வதையும் உலகின் ஒரே ஒரு நாடு கூட பாலின சமத்துவத்தை அடையவில்லை என்பதையும் ஐக்கிய நாடுகள் சபை சுட்டிக் காட்டியுள்ளது. 

அதனால்தான் இந்த ஆண்டு அதன் மகளிர் தின முழக்கமாக “சமத்துவமான ஒரு எதிர்காலத்தை உருவாக்க பெண்களுக்கான உரிமையை  உணரும் ஒரு தலைமுறையாக நான் இருக்கிறேன்”  என்பதை முன்வைத்து இயக்கங்களை நடத்த திட்டமிட்டுள்ளது. மதம், இனம், வயது, பாலினம் என்ற அனைத்து வேறுபாடுகளை கடந்து அனைவரும் பெண்களின் உரிமைக்காக நிற்க வேண்டும் என்பதே இதன் நோக்கம். 

இன்றளவும் கல்வி மற்றும் உடல்நலம் போன்ற அடிப்படையான உரிமைகள் கூட பெண்களுக்கு மறுக்கப்பட்டே வருகிறது. பணிடங்களில் ஆண்களை காட்டிலும் குறைவான சம்பளமே பெண்களுக்கு கிடைக்கிறது. திருமணம், வேலைவாய்ப்பு, குழந்தைகள் உட்பட எதைக் குறித்தும் சுயமான முடிவுகளை பெண்கள் எடுக்க முடிவதில்லை. அனைத்திலும் ஆண்களின் குடும்பங்களின் தலையீடு தொடர்கிறது. எனவேதான் பெண்களின் உரிமைகளை தலைமுறை கடந்து அனைவருமே உணர வேண்டும் என்பது இப்பிரசாரங்களின் நோக்கமாக முன்நிறுத்தப்படுகிறது. 

இந்தியாவை பொறுத்தவரை 2012ல் டெல்லியில், ஓடும் பேருந்தில், இளம் மருத்துவ மாணவி பாலியல் பாலியல் வன்முறை செய்யப்பட்டு மரணமடைந்த சம்பவத்தில் இருந்தே பெண்களுக்கான பிரச்னைகளுக்காக பெண்கள் மட்டுமின்றி அனைத்து தரப்பு மக்களும் பங்கேற்பது நடைபெற்று வருகிறது. ஆனால், இந்தியாவிலும், தமிழகத்திலும் பெண்கள் மீதான ஒடுக்குமுறைகள் பழமையான இச்சமுகத்தின் அங்கீகாரத்துடன் தான் நடைபெற்று வருகின்றன என்பதிலும் சந்தேகமில்லை. 

துரை மாவட்டம் உசிலம்பட்டி அருகே உள்ள ஒரு கிராமத்தில் 31 நாட்களே ஆன பெண்குழந்தையை அக்குழந்தையின் தந்தை, தாய் மற்றும் தாத்தா சேர்ந்து கொன்றிருக்கிறார்கள். இச்சம்பவம் நடந்தது ஏதோ பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பு அல்ல. இந்த ஆண்டு மார்ச் 2 அன்று இச்சம்பவம் நடைபெற்றுள்ளது. காரணம் ஏற்கனவே 3 வயதில் ஒரு பெண் குழந்தை அந்த தம்பதிகளுக்கு இருக்கிறது. அடுத்த குழந்தையும் பெண் என்பதால் கொல்லப்பட்டிருக்கிறது. 

மதுரை மாவட்டம் கல்லுப்பட்டி தாலுகாவில் உள்ள கோவிலப்புரம் கிராமம் உட்பட மதுரை மற்றும் விருதுநகர் மாவட்டங்களின் சில கிராமங்களில் பெண் மீது நிகழ்த்தப்படும் நுட்பமான வன்முறைகள் நம்மை அதிர்ச்சி அடைய வைக்கின்றன.

மதுரையில் இருந்து 50 கிமீ தூரத்தில் அமைந்துள்ளது கோவிலப்புர கிராமம். இக்கிராமத்தில் மக்கள் வசிக்கும் பகுதியில் இருந்து அரை கிமீ தூரத்தில் இரு கட்டிடங்கள் கட்டப்பட்டுள்ளன. மாதவிடாய் காலங்களில் அந்த இரு கட்டங்களில் தான் பெண்கள் கட்டாயம் தங்கி இருக்க வேண்டும். அவை வெறும் இரண்டு அறைகள் மட்டும் தான். கழிப்பிட வசதி அதில் கிடையாது. அதற்கு வெட்டவெளிக்குத்தான் செல்ல வேண்டும். அக்கிராமத்தின் மக்கள் தொகை ஏறக்குறை 3000 இருக்கும். 

கோவிலப்புரம் மட்டுமல்ல. புதுபட்டி, கோவிந்தநல்லூர், அலகாபுரி, சின்னையாபுரம் கிராமங்களிலும் இதே நிலைதான். அக்கிராமத்தின் சிறு தெய்வத்தின் கோபத்திற்கு ஆளாகக்கூடாது என்ற காரணத்திற்காக காலம்காலமாக இத்தகைய நடைமுறை அங்கு பின்பற்றப்படுகிறது. அறிவியலும், தொழில்நுட்பமும் வளர்ச்சியடைந்துள்ள 21ம் நூற்றாண்டில் கூட இப்படி நடந்துக் கொண்டிருப்பது ஒரு பேரவலம் தான்.  இதை பெண்கள் மீற நினைத்தாலும் சமூகம் விடாது என்பதே நிதர்சனம். எனவேதான் பெண்களின் உரிமைகளைப் பற்றி உரத்து பேச வேண்டியது இன்றைக்கும் அவசியமானதாக இருக்கிறது. 

ஆனால், பெண்கள் தங்கள் தனிப்பட்ட உரிமைகளை பெறுவது என்பது சமூக மாற்றத்தின் ஒரு அங்கமாகவே இருக்கிறது. பெண்கள் வீட்டை விட்டு வெளியே வந்து ஒட்டுமொத்த சமூக மாற்றத்தில் பங்கேற்கும்போதே அவர்களுடைய தனிப்பட்ட கோரிக்கைளும் நிறைவேறும் வாய்ப்பு அவர்களுக்கு கிடைக்கிறது. மகளிர் தின வரலாறும் அதைத்தான் நமக்கு உணர்த்துகிறது.

ஆனால், அதன் உண்மையான வரலாற்றை பெண்கள் அறிந்திருக்கிறார்களா? மகளிர் தினத்தின் தோற்றம் என்ன? என்பதை இச்சமூகமும், குறிப்பாக பெண்களும் அறிந்திருக்கிறார்களா? என்பது கேள்விக்குறியது.
மகளிர் தினத்தின் உண்மை வரலாறு பல ஆண்டுகளாக மறைக்கப்பட்டே வந்திருக்கிறது. அதற்கான காரணம் அது ஒரு எழுச்சிமிகு வரலாறு. பெண்கள் பெரும் சாதனைகள் படைத்த போதும், அதை சமூகம் அங்கீகரிப்பதில்லை. காலந்தோறும் பெண்களின் சாதனைகள் வரலாற்றில் மறைக்கப்பட்டே வருகிறது. ஆனால், மகளிர் தின உண்மை வரலாறு மறைக்கப்பட்டதற்கு காரணம் அது பெண்களால் நிகழ்த்தப்பட்டது என்பது மட்டுமல்ல. அதன்பின் அரசியலும் உள்ளது.

மகளிர் தின வரலாறு என்பது போராட்டத்தின் வரலாறு. புரட்சியின் வரலாறு. உலகின் முதல் சோசலிச சமூகம் உருவாகக் காரணமான ரஷ்ய புரட்சியை உழைக்கும் பெண்கள் துவக்கி வைத்த தினம் தான் மார்ச் 8 மகளிர் தினம். 

1910 ஆம் ஆண்டு டென்மார்க் தலைநகர் கோபன்ஹேகனில் நடந்த உலக சோஷிலிஸ்ட் பெண்கள் மாநாட்டில் “உலக மகளிர் தினம்” கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்ற தீர்மானம் பெண் கம்யூனிஸ்ட் தலைவர் கிளாரா ஜெட்கினால் முன்மொழியப்பட்டு ஏற்கப்பட்டது. அன்றிலிருந்து பல நாடுகளில் மகளிர் தினம் அனுசரிக்கப்பட்டு வந்தது. ஆனால் மார்ச் 8 அன்று தான் மகளிர் தினம் அனுசரிக்கப்பட வேண்டும் என்று முடிவானது.

1921ம் ஆண்டு ஜூன்  9 முதல் 15 வரை மாஸ்கோவில் நடைபெற்ற உலக கம்யூனிஸ்ட் பெண்களின் இரண்டாவது மாநாட்டில் தான். மார்ச் 8ஐ மகளிர் தினமாக அனுசரிக்க வேண்டும்  என்ற தீர்மானம் அந்த மாநாட்டில் தான் நிறைவேற்றப்பட்டது. அதன்பின்பே முறையாக உலகம் முழுவதும் மார்ச் 8 அன்று உலக மகளிர் தினம் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது. 

1917 மார்ச் 8 அன்று ரஷ்யாவின் பெண் தொழிலாளர்கள் அன்றைக்கு அங்கு கொடுங்கோல் ஆட்சி புரிந்த ஜார் மன்னனை எதிர்த்து “ரொட்டி வேண்டும் போர் வேண்டாம். சமாதானம் வேண்டும்”  என்ற முழக்கங்களோடு வீதிகளில் இறங்கி பெரும் போராட்டத்தை தொடங்கினார்கள். அந்த பெரும் போராட்டம் தான் மக்களின் கிளர்சியாக மாறி நவம்பர் 7 அன்று லெனின் தலைமையில் நடைபெற்ற உலகின் முதல் சோசலிச புரட்சியாக உருவெடுத்தது. அதை நினைவுகூறும் விதமாகவே மார்ச் 8 என்பது முடிவானது.

புரட்சி நடந்து லெனின் தலைமையில் அமைந்த சோசலிச அரசு ஓராண்டு காலத்திற்குள்ளாகவே பெண்கள் மற்றும் உழைக்கும் மக்களுக்கான உரிமைகளுக்காக பல சட்டங்களை இயற்றியது. அனைவருக்கும் வாக்குரிமை, சமவேலைக்கு சம ஊதியம், கருவுற்ற பெண் தொழிலாளர்களுக்கு மகப்பேறுக்கு முன்பும் பின்பும் 2மாத சம்பளத்துடன் கூடிய விடுப்பு, குழந்தைகளை பராமரிக்க ஓய்வறைகள், சட்டப்பூர்வமான கருக்கலைப்பு என பெண்களின் நலனுக்காக உலகிலேயே முதன்முதலாக சட்டங்கள் இயற்றப்பட்டன. ஒட்டுமொத்த சமூக மாற்றத்திற்காக பெண்கள் நடத்திய போராட்டம் அவர்களது தனிப்பட்ட உரிமைகளையும் மீட்டுத் தந்தது என்பதே இதிலிருந்து பெண்கள் கற்கும் பாடம் எனலாம்.

இன்றைக்கு இந்தியாவில் குஜராத்தில் ஸ்ரீ சகஜானந் பெண்கள் மையத்தில் படித்து வரும் 68 பெண்கள் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டு உள்ளாடை களையப்பட்டு மாதவிடாய் ஆகியிருக்கிறாதா என பரிசோதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். இந்த இழிவான சம்பவம் கடந்த பிப்ரவரி மாதம் நடந்தது. அக்கல்லூரி வாளகத்தினுள் இருக்கும் கோயிலிலும், சமையலறையிலும் மாதவிடாய் ஆகியுள்ள பெண்கள் நுழையக் கூடாது என்ற விதிமுறையை பெண்கள் மீறுகிறார்களா என்பதை பரிசோதிக்க இத்தகைய கீழ்தரமான செயலை கல்லூரி நிர்வாகம் நடத்தியுள்ளது. இது மத விவகாரம் அதனால் காவல்துறை புகார் எடுத்துக் கொள்ளாது என புகாரளிக்க விரும்பிய மாணவிகளின் பெற்றோர்களை வரவழைத்து மிரட்டியுள்ளது கல்லூரி நிர்வாகம். 

படித்துக் கொண்டிருக்கும் பெண்களை மட்டுமல்ல படித்து முடித்து இராணுவத்தில் பணியாற்றும் பெண்களும் பாகுபாட்டிற்கு ஆளாகின்றனர். விமானப்படை, கடற்படை ஆகியவற்றில் குறுகிய காலம் மட்டுமே பணியமர்த்தப்பட்டு வருவதை எதிர்த்து கடற்படை பெண் அதிகாரிகள் சார்பில் மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டிருந்தது. அம்மனுவை விசாரணைக்கு எடுத்துக் கொண்ட உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகள், 'இராணுவத்தில் கமாண்டர் போன்ற பதவியிடங்களுக்கு ஏன் பெண்களை தேர்வு செய்யக்கூடாது?” என எழுப்பிய கேள்விகளுக்கு “ஆண்களை ஒப்பிடும் போது பெண்களின் உடல் வலிமை மிகவும் குறைவு, அதேபோல் கர்ப்பக் காலங்களில் அவர்கள் நீண்ட விடுமுறை எடுக்க வேண்டியிருக்கும். குழந்தைகளைப் பராமரிப்பது, கணவர்களின் தேவைகளை கவனிப்பது உள்ளிட்ட பல்வேறு பொறுப்புகள் அவர்களுக்கு உள்ளன. மேலும், ராணுவத்தில் பணிபுரியும் ஆண்கள்  உடல் வலிமையில் குன்றிய பெண் அதிகாரிகளின் உத்தரவுகளை கேட்டு நடப்பதும் கேள்விக்குறிதான்' என பதிலளித்துள்ளனர்.

1930களில் ஹிட்லர் பெண்களுக்கு எதிராக முன்வைத்த 'ஓண்ய்க்ங்ழ், ஓன்ஸ்ரீட்ங், ஓண்ழ்ஸ்ரீட்ங்' அதாவது, குழந்தை பெற, சமையல்  செய்ய, சர்ச்சுகளில் பிரார்த்திக்க மட்டுமே பெண்கள் உரிமையுள்ளவர்கள் என்ற முழக்கத்தை ஏற்படுத்தினார். 

ஆனால் இதை ஏற்றுக் கொள்ள மறுத்துள்ள உச்ச நீதிமன்றம் பணிகளில் பாலின பாகுபாடு கூடாது என வலிறுத்தி பெண்களுக்கு ஆதரவாக தீர்ப்பளித்துள்ளது நமக்கு ஆறுதல் அளிக்கிறது. இ

தில்லியில் நடந்த வன்முறைக்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுக்க உத்தரவிட்ட நீதிபதி முரளிதர் இரவோடு இரவாக பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியாணா நீதிமன்றத்திற்கு இடமாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளார். நாளை பெண்கள் சம்பந்தபட்ட விஷயங்களிலும் இவை நடக்கும் என்பதில் எந்த சந்தேகமுமில்லை. 

அது மட்டுமல்ல தற்போது மத்திய அரசால் நிறைவேற்றப்பட்டுள்ள குடியுரிமைத் திருத்தச் சட்டம் இஸ்லாமியர்களுக்கு மட்டும் எதிரானது அல்ல. அதோடு இணைந்த தேசிய குடிமக்கள் பதிவேடு, தேசிய மக்கள் தொகை பதிவேடு போன்றவை ஒட்டுமொத்த இந்திய மக்களையும் அவர்கள் இந்த நாட்டின் குடிமக்கள் தான் என நிருபிக்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு தள்ளுகிறது. சொந்த நாட்டிலேயே மக்களை அகதிகளாக்கும் இத்திட்டம் இந்துத்துவ கருத்தியலை நிலைநிருத்துவதற்கு மட்டுமல்ல. 

கடந்த ஜனவரி 31 அன்று மத்திய அரசு தாக்கல் செய்த 2020-21 பட்ஜெட்டில் பெண்களுக்கான உயர்கல்வி குறித்தோ அவர்களின் வேலைவாய்ப்பு குறித்தோ எதுவுமே இல்லை. தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு திட்டத்திற்கான ஒதுக்கீடும் பெருமளவு குறைக்கபட்டிருக்கிறது. இதனால் ஒரளவு வேலைவாய்ப்பை பெற்றிருந்த கிராமப்புற பெண்கள் அதையும் இழக்கும் நிலையே ஏற்பட்டுள்ளது.

இவையனைத்தையும் உணர்ந்துதான் இன்றைக்கு பெண்கள் வீதிகளை போராட்டகளமாக்கி வருகிறார்கள். குடியுரிமைத் திருத்தச் சட்டத்தை எதிர்த்து போராடிய ஜாமியா மிலியா பல்கலைக்கழகத்தின் மாணவர்கள் காவல்துறையால் கடுமையாக தாக்கப்பட்டதைக் கண்டித்து டிசம்பர் 14 அன்று உள்ளூரில் உள்ள 15 இஸ்லாமியப் பெண்களால் தொடங்கப்பட்ட போராட்டம் தொடர் போராட்டமாகி குடியரசு தினமான ஜனவரி 26 அன்று  ஒரு லட்சத்தையும் தாண்டியது. ஒரு புதிய வகையான சத்தியாக்கிரக போராட்டம் என அழைக்கப்படும் 'ஷாஹின் பாக்' போராட்டம் முழுமையாகப் பெண்களால் தலைமை தாங்கப்பட்டு வழிநடத்தப்பட்டு வருகிறது. போராட்டம் துவங்கிய முதல் நாளில் இருந்தே குழந்தைகளும் இதில் பங்கேற்று வருவது போராட்டக்களத்தை மேலும் அழகாக்கி உள்ளது. குழந்தைகள் பள்ளி சென்று திரும்பிய பின் போராட்டக்களத்திலேயே படிப்பது, வரைவது, பாடுவது என இருக்கிறார்கள்.

ஷாஹின் பாக்கைத் தொடர்ந்து இதே வகையான தொடர் போராட்டங்கள் மேற்குவங்கம், மகாராஷ்டிரம், பஞ்சாப், ஜார்க்கண்ட், உத்தரப்பிரதேசம், பிகார், தமிழ்நாடு ஆகிய மாநிலங்களில் பெண்களால் முன்னெடுக்கப்பட்டு நடத்தப்பட்டு வருகிறது. தமிழ்நாட்டில் சென்னையில் துவங்கிய இப்போராட்டம் மதுரை, சேலம், திருப்பூர் என பரவி வருகிறது. 

இந்திய பெண்களின் போராட்ட வரலாற்றின் புதிய அத்தியாயத்தை பெண்கள் எழுதத் துவங்கியிருப்பது மார்ச் 8 உலக மகளிர் தினத்தில் நமக்கு சமூக மாற்றத்திற்கான பாலின சமத்துவத்திற்கான பெரும் நம்பிக்கையையும் நம்முள் விதைக்கிறது.

]]>
womensday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/7/w600X390/1577290168-7388.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/08/womens-day-2020-womens-struggle-3376069.html
3376078 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் தலைவர்களைத் தத்ரூபமாக வரைந்து அசத்தும் ஆசிரியை! பெரியார் மன்னன் Monday, March 9, 2020 01:01 PM +0530  

சேலத்தைச் சேர்ந்த ஆசிரியை ஒருவர் தலைவர்களின் ஓவியங்களை தத்ரூபமாக வரைந்து முகநுாலை அலங்கரித்து வருகிறார்.

சேலம் மாவட்டம் வாழப்பாடியில், ஒருங்கிணைந்த கல்வி இயக்கத்தின் வட்டார வள மையத்தில் ஒருங்கிணைப்பாளராக பணிபுரியும் ஆசிரியை, தேசியத் தலைவர்களை  தத்ரூபமாக ஓவியயமாக வரைந்து, அவர்களது பிறந்தநாள்,  நினைவு நாளில் பதிவிட்டு, முகநுாலை அலங்கரித்து வருகிறார். இவரது ஓவிய பதிவுகளுக்கு ஏராளமானோர் ரசிகர்களாகியுள்ளனர். தனது அழகிய ஓவியங்களை அரசுப்பள்ளிகளில் காட்சிப்படுத்தி மாணவ–மாணவியருக்கு விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தி ஊக்கப்படுத்தி வருகிறார்.

சேலத்தை சேர்ந்தவர் கோகிலா(50). முதுநிலை கணித அறிவியல்  ஆசிரியையான இவர், தனியார் பள்ளியில் 8 ஆண்டுகள் பணிபுரிந்த அனுபவத்தோடு, கடந்த 13 ஆண்டுகளாக அனைவருக்கும் கல்வித்திட்டத்தின் கீழ், வட்டார வள மையத்தில் பணிபுரிந்து வருகிறார். தற்போது வாழப்பாடி வட்டார வள மையத்தின் ஒருங்கிணைப்பாளராக பணிபுரிந்து வருகிறார்.

தொழிலதிபரான இவரது கணவர் விஜயராஜன் சேலம் ரோட்டரி சங்கத்தில் இணைந்து சமூக சேவையாற்றி வருகிறார். இவரது மகன் ரவிந்திரன், மகள் பவித்ரா ஆகியோர் பொறியியல் படித்து வருகின்றனர்.

சிறுவயதில் இருந்தே பென்சில் ஓவியங்கள் வரைவதில் ஆர்வம் கொண்ட ஆசிரியை கோகிலா, பணிச்சுமைகளுக்கு இடையேயும், ஓவியக்கலை மீதான ஆர்வத்தை கைவிடாமல் தொடர்ந்து வருகிறார். குறிப்பாக, தேசியத் தலைவர்கள், அரசியல் கட்சி பிரமுகர்கள், பிரபல நடிகர்கள் பிறந்த நாள், நினைவு தினம் மற்றும் கடவுள்களின் சிறப்பு பூஜை வழிபாட்டு தினங்களில் ஓவியங்களை தத்ரூபமாக வரைந்து வண்ணம் தீட்டி முகநுாலில் பதிவிட்டு வாழ்த்தி வருகிறார். இவரது இந்த வித்தியாசமான பதிவுக்கு ஏராளமான ரசிகர்கள் உருவாகியுள்ளனர். இதுமட்டுமின்றி, கிராமப்புற அரசுப்பள்ளி மாணவ–மாணவியருக்கு எளிய முறையில் ஓவியங்கள் தீட்டுவது குறித்து  பயிற்சி அளித்தும் தனது ஓவியங்களை பள்ளிகளில் காட்சிப்படுத்தி மாணவ–மாணவியரை காணச்செய்து, விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தி  ஊக்கப்படுத்தியும் வருகிறார்.

இவரது ஓவியத்திற்குள் அடைபடாத தேசியத் தலைவர்களே இல்லை. மகாத்மா காந்தியில் தொடங்கி மறைந்த முன்னாள் முதல்வர் ஜெயலலிதா வரை அனைத்துத் தலைவர்களும் அப்படியே வரைந்து அசத்தி வருகிறார்.

இதுகுறித்து இவரிடம் கேட்டதற்கு, ‘ சிறு வயதில் இருந்தே எனக்கு ஓவியம் வரைவது மிகவும் பிடிக்கும். தற்போது பணிச்சுமை அதிகமாக இருக்கும் நிலையிலும், பிரபல தலைவர்களை ஓவியங்களை வரைந்து முகநுாலில் பதிவிடும் போது மனதில் சோர்வு நீங்கி புத்துணர்வு பிறக்கிறது. அனைத்து குழந்தைகளையும் அவரவர் தனித்திறமைகளை வெளிக் கொணர்வதற்கு, பெற்றோர்களும், ஆசிரியர்களும் ஊக்கமளிக்க வேண்டும். பள்ளிகளுக்கு ஆய்வுப்பணிக்கு செல்லும்போது மாணவ–மாணவியருக்கும் ஓவியம் வரைவதற்கு பயிற்சி அளித்து வருகிறேன். இது எனக்கு மனநிறைவை தருகிறது' என்றார்.

]]>
womensday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/7/w600X390/salem.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/08/womens-day-2020-a-teacher-who-realistically-paints-national-leaders-3376078.html
3376080 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் 22 வயதில் ஊராட்சித் தலைவரான திருப்பூர் பெண் ஆர். தர்மலிங்கம் Monday, March 9, 2020 01:01 PM +0530  

உள்ளாட்சித் தேர்தலில் கொங்கு மண்டலத்தில் இளம் வயதில் ஊராட்சித்  தலைவர் தேர்தலில் வெற்றி பெற்று அசத்தியுள்ளார் திருப்பூர் பெண்மணி.

திருப்பூர் மாவட்டம் குண்டடம் குப்பநாயக்கன்பட்டியைச் சேர்ந்தவர் விவசாயி மணிவேல், இவரது மனைவி கனகரத்தினம், இந்தத் தம்பதியின் மூத்த மகள் முத்துபிரியா (22).

இவர் பி.இ. பொறியியல் படிப்பைப் பொள்ளாச்சியில் உள்ள தனியார் கல்லூரியில் படித்துள்ளார். இந்த நிலையில், தந்தை அரசியலில் ஈடுபட்டு வந்ததால் உள்ளாட்சி தேர்தலில் நவனாரி ஊராட்சி மன்றத் தேர்தலில் போட்டியுள்ளார். இதில், 320 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெற்று ஊராட்சி தலைவராகத் தேர்வு செய்யப்பட்டுள்ளார்.

விவசாயக் குடும்பத்தில் பிறந்த முத்துபிரியா சிறு வயது முதலே சேவை செய்ய வேண்டும் என்ற எண்ணம் இருந்து வந்தது என்கிறார் இவரது தந்தை மணிவேல்.

அவர் மேலும் கூறுகையில், முத்துபிரியா கல்லூரியில் படிக்கும் பொழுதே சமூக சேவையில் மிகுந்த ஈடுபாட்டுடன் செயல்பட்டு வந்தார். தான் பிறந்த கிராமத்துக்கு ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில்தான் அவர் கிராம ஊராட்சித் தலைவர் தேர்தலில் போட்டியிட்டு வெற்றியும் பெற்றுள்ளார்.

அதே வேளையில், தன்னால் இயன்ற அளவுக்குக் கிராமத்தில் உள்ள பொதுமக்களின் அடிப்படைத் தேவைகளுக்கு முன்னுரிமை கொடுத்து திட்டங்களைச் செயல்படுத்தி வருகிறார். கொங்கு மண்டலத்தில் இளம் வயத்தில் ஊராட்சி தலைவராக தனது மகள் வெற்றி பெற்றுள்ளார் என்கிறார் பெருமையுடன். தந்தை மகளுக்கு ஆற்றும் நன்றி! 

]]>
womensday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/7/w600X390/erode-councilor.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/08/womens-day---young-local-body-president-3376080.html
3376067 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் கூடை சுமந்து பழம் விற்றும் ஊருக்கும் உதவும் பெண்மணி மு. வேணுகா Sunday, March 8, 2020 09:15 PM +0530 உழைப்பால் தனது குடும்பத்திற்கு மட்டுமின்றித் தனது கிராமத்தில் உள்ள பள்ளிக் குழந்தைகளுக்கும் பெண்களுக்கும்  உதவிகள் செய்கிறார் ஒரு தன்னம்பிக்கைப் பெண்மணி.

தூத்துக்குடி மாவட்டம் அய்யனார் ஊத்து கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர் எம். சந்தானம். இவருடைய கணவர் ஏ. மொட்டைச்சாமி. இவர்களுக்கு கிருஷ்ணவேணி, சந்தனமாரி  என்ற இரண்டு மகள்கள், பெருமாள் என்றொரு மகன்.

கடந்த 20 வருடங்களாக பழ வியாபாரம் செய்து வரும் சந்தானம் தனது மூன்று குழந்தைகளையும் பட்ட மேற்படிப்பு வரையும் படிக்க வைத்துள்ளார். 20 ஆண்டுகளுக்கு முன் உடல்நலக் குறைவால் எந்த வேலையும் செய்ய முடியாத நிலை இவருடைய கணவர் மொட்டைச்சாமிக்கு ஏற்பட்டது, அப்போது  என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் கண்கலங்கி நின்றார் சந்தானம். ஆனாலும் இவரின் தன்னம்பிக்கை மட்டும் இவரிடமிருந்து விலகிப் போகவில்லை. தனது மூன்று குழந்தைகளையும் சமுதாயத்தில் நல்ல முறையில் படிக்க வைக்க வேண்டும் என்ற லட்சியத்துடன் 20 ஆண்டுகளுக்கு முன் தலையில் பழக்கூடை சுமக்க ஆரம்பித்தார். தன்னுடைய உழைப்பால் தனது கணவரையும் கவனித்துக் கொண்டு மூன்று குழந்தைகளையும் படிக்க வைத்தார்.

முதல் மகள் கிருஷ்ணவேணி எம்.காம். படித்துள்ளார். இரண்டாவது மகன் பெருமாள் ஐடி முடித்துவிட்டுத் தனியார் கம்பெனியில் வேலை செய்கிறார். மூன்றாவது மகள் சந்தனமாரி பிஎஸ்சி முடித்துவிட்டு மேல் படிப்பிற்காகக் காத்துக்கொண்டிருக்கிறார்.

இப்படி தன்னுடைய அயராத உழைப்பால் தன்னுடைய குடும்பத்தை மட்டுமின்றி தன்னுடைய கிராமத்திற்கும்,  கிராம மக்களுக்கும்  ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்று நினைத்த சந்தானம், கிராம மக்களுக்குத் தன்னால் இயன்ற உதவிகளையும் செய்துவருகிறார்.

இன்றளவும் தினமும்  பழக்கூடையைத் தனது தலையில் சுமந்து வீடு வீடாகவும், நெல்லை மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகம் எனப் பல்வேறு இடங்களுக்கு பழங்களை எடுத்துச் சென்றும் விற்பனை செய்து வருகிறார்.

மேலும் தனது கிராமத்தில் மிகவும் கஷ்டப்பட்டுப் படிக்கின்ற பள்ளி குழந்தைகளுக்கு உதவி கிடைக்க வேண்டும் என்பதற்காகத் தொழிலாளர் நல வாரியம் மூலம் கல்விக்கான உதவிகளை வாங்கிக் கொடுக்கிறார்.

மேலும் கணவனை இழந்த, கணவனால் கைவிடப்பட்ட பெண்களுக்கு ஆறுதலாகவும், தன் நம்பிக்கையாகவும் இருந்து அவர்கள் சுயமாகத் தொழில் செய்து முன்னேறுவதற்கு பெண்கள் சுய உதவி குழுக்கள் மூலம் பல்வேறு உதவிகளைச் செய்து வருகிறார்.

இப்படித் தன் குடும்பம், தன் குழந்தைகள் என்று இல்லாமல் தன்னுடைய கிராமத்திற்காகவும் ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்று உழைத்துக் கொண்டிருக்கும்  சந்தானமும்  பெண்கள் தினத்தில் பெருமைப்பட வேண்டிய ஒருவர்.

]]>
womensday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/7/w600X390/fruitseller.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/08/womensday---fruit-vendor-turns-panchayat-vice-president-3376067.html
3376054 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் மகாத்மாவை உருவாக்கிய தமிழ்ப் பெண்! டாக்டர் வி.ஜீவானந்தம் Sunday, March 8, 2020 03:48 PM +0530  

மோகன்தாஸ் கரம்சந்த் காந்தியை மகாத்மாவதற்கு உலைக்களமாக 22 ஆண்டுகள் செப்பனிட்ட பூமி, தென்னாப்பிரிக்கா. இந்தியாவில் தோல்வி கண்டு மன விரக்தியுற்றிருந்த பாரிஸ்டர் காந்தியை தாதா அப்துல்லா என்கிற இஸ்லாமிய வணிகர் தனது வாரக்கடனை வசூலிப்பதற்காக 125 பவுண்ட் சம்பளத்தில் கப்பலேற்றி தென்னாப்பிரிக்கா அனுப்பி வைத்தார். தன்னம்பிக்கையற்றவராகவும், கூச்சகுணம் கொண்டவராகவும் இருந்த காந்தியை தன்னம்பிக்கையுடன் தனக்குப்பின் லட்சக்கணக்கான மக்களைத் திரட்டும் ஆற்றல் கொண்டவராக மாற்றிய ரசவாதம் புரிந்தது தென்னாப்பிரிக்கா.

தென்னாப்பிரிக்காவும் பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியமும்  காலனிகளாக அடிமைப்படுத்தி வைத்திருந்த உலகின் பல நாடுகளிலும் உள்ள இயற்கை வளங்களைக் கொள்ளையிட்டு மூலப்பொருளாக ஐரோப்பியாவுக்கு விற்றுக் கொளுத்தது குட்டித் தீவான இங்கிலாந்து.. தங்கம், வைரம், நிலக்கரி, போன்ற கனிம வளங்களை வெட்டியெடுக்கவும் கரும்பு, பருத்தி, அரிசி, தேயிலை போன்றவற்றை விளைவிக்கவும் காடுகளை வெட்டி விளைநிலமாக்கிடவும் ஆசைக்காட்டி குறைந்த கூலி அடிமைகளாக தமிழர்களையும், தெலுங்கர்களையும் பெரும்பாலும் மதராஸ் மாகாணத்திலிருந்து தமது காலனிகளுக்கு அழைத்துச் சென்றனர் வெள்ளையர்.

இதனைத் தொடர்ந்து வணிகர்களாக காந்தியின் இனத்தினரான குஜராத்திகள் சென்று தென்னாப்பிரிக்காவில் குடியேறினர். வழக்கறிஞராக சென்ற காந்தி கருப்பன் என்கிற ஒரே காரணத்தினால் மார்டீஸ்பர்க் ரயில்நிலையத்தில் அவமானப்படுத்தப்பட்டது அவரது வாழ்வின் திருப்புமுனையானது. பின் ரத்தம் வடியக் காயப்பட்ட காந்தியை தனது முண்டாசுத் துண்டை எடுத்து கையிடுக்கில் சொருகிக் கொண்டு நின்ற பாலசுந்தரம் என்ற தமிழன் வழக்கறிஞர் காந்தியை உரிமைப்போராளி காந்தியாக்கினான்.

தென்னாப்பிரிக்கா வெள்ளையருக்கு எதிராகத் தனித்து நின்ற மாறுபட்ட குஜராத்தியாக காந்தியை உருவாக்கியது. எதிரியை தண்டிப்பதை விடவும் மன்னித்து அவரை நாணச்செய்வதே உயர்ந்த தண்டனை என வெள்ளைக் கிறிஸ்துவர்களுக்கு உணரச் செய்த மாபெரும் மன்னிப்பாளரானார் காந்தி. வருமானம் ஈட்ட வழக்கறிஞராகச் சென்ற காந்தி மெல்ல மெல்ல உரிமைப் போராளியானார். குடிமக்களாகலாம், அதிக வருமான ஈட்டலாம் என்று ஆசைக்காட்டி  தென்னாப்பிரிக்காவிற்கு அழைத்துச் சென்ற இந்தியர்களிடம், வெள்ளையர்கள் அவர்களிடம் குடியுரிமை இல்லை, நிலம், சொத்து வாங்க முடியாது, இந்தியத் திருமணம் செல்லாது என அநீதிச் சட்டங்களைக் கொண்டு வந்தனர். மாக்கடல் நடுவே கண்ணற்ற நாட்டில் கிடப்போரைக் காக்கும் காவல் தெய்வமாய் காந்தி அங்கு எழுச்சி பெற்றார்.

திராவிடர்கள் துணையுடன் வழக்கறிஞர் மோகன்தாஸ் கரம்சந்த் காந்தி சட்ட மறுப்பு சத்யாகிரகியானார். கூலிகள் போராளியாகினர். திராவிடரும், இஸ்லாமியருமே உரிமைக்காகப் போராட காந்தியின் பின் அணி திரண்டனர். நியுகேசில் சுரங்கத் தொழிலாளர்களாகச் சுரண்டப்பட்ட தமிழர்கள் தங்களது கருவிகளைக் கீழே போட்டு விட்டு போராடப் புறப்பட்டனர். தமிழர்களின் மொழியில் தான் பேச முடியாது போனதற்கு மிகவும் வருந்தியுள்ளார் காந்தி.

சாதிச் சகதிகள் தாண்டி இந்தியர் ஒன்றுபட வேண்டினார் காந்தி. தமிழர்களுடான காந்தியின் உறவு ஆன்மீக உறவாக வளர்ந்தது. இந்தியர்களின் ஒற்றுமைக்காக அவர் நடத்திய இந்தியன் ஒப்பீனியன் ஏடு குஜராத்தி, தமிழி, ஆங்கிலம் என மும்மொழிக் கொள்கையின் முன்னோடியாக வெளியானது.

தமிழர்களின் போராட்ட உணர்வையும், வீரத்தையும், தியாகத்தையும் காந்தி தன் வாழ்நாள் முழுவதும் பாராட்டினார். பாரிஸ்டர் மோகன் தாஸ்கரம்சந்த் காந்திக்கு தேசபக்தியையும், உரிமைக்காகப் போராடும் வீரத்தையும் ஊட்டியவர்கள் திராவிடர்களும், பார்சிக்களுமே என்று காந்தியே பலமுறை பதிவு செய்துள்ளார். அந்த வகையில் பாலசுந்தரம், நாகப்பன், தம்பிநாயுடு, நாராயணசாமியுடன் உயிர் கொடுத்த வள்ளியம்மை என்கிற 16 வயதுச் சிறுமியும் காந்தியின் சத்யாகிரகப் போராட்டத்தின் தியாக உணர்வை வளர்த்தவர்கள்.

காந்தியின் மகத்தான சத்யாகிரகம் எனும் அறப்போராட்டத்தில் தாமாக முன்வந்து போராட்டத்தை ஏற்றுக்கொண்டு முதல் உயிர்பலி தந்த பெண் வள்ளியம்மையே. சிறையில் இறந்தவர் நாகப்பன் எனும் தமிழரே. 1800களின் இடைக்காலத்தில் கரும்புத் தோட்டத்தை உருவாக்கி ஐந்தாண்டுகள் விளைவித்தால் நிலம் அவர்களுக்கே  சொந்தம் என ஆசைக்காட்டி அழைத்துச் சென்றனர் ஆங்கிலேயர். உழைக்கச் சென்ற தமிழர்களின் தேவைகளுக்காகச் சில வணிகர்களும் உடன் சென்றனர். அப்படி தஞ்சை மாவட்டக் கடற்கரைப் பகுதியான தரங்கம்பாடியின் அருகிலுள்ள தில்லையாடியிலிருந்து சென்ற முனுசாமி முதலியார், ஜானகியம்மாள் இணையரின் புதல்வியாக 1898ல் பிறந்தவர் வள்ளியம்மை.

தமிழர் என்றபோதும் தமிழ் மண்ணைக்  காணாமல் பிறந்து இறந்தவரே வள்ளியம்மை. நடுத்தரக் குடும்பத்தில் பிறந்த வள்ளியம்மை ஆங்கிலத்தில் கற்பிக்கும் கான்வென்டில் படித்துத் தேர்ந்தார். குடியுரிமை இல்லை, கைநாட்டு வை, தலைவரி கட்டு, கிறிஸ்து முறைப்படி பதிவு செய்யாத இந்து மனைவி வைப்பாட்டியே, குழந்தைகள் அனாதைகளே என்கிற சட்டத்தை எதிர்க்க குஜராத்தி, திராவிடன், பார்சி, இஸ்லாமியர் என்று பிரிந்து கிடந்த இந்தியர்களை ஒன்றுபடுத்தி போராடத் தூண்டினார் காந்தி.

முதல் முறையாக அன்னை கஸ்தூரிபா காந்தியும் இந்த அறப் போராட்டத்தில் கலந்து கொண்டார். தாய் ஜானகியம்மாளும் சிறுமி வள்ளியம்மையும், அவரது தந்தை முனுசாமி நோய் வாய்ப்பட்ட நிலையிலும் போராடப் புறப்பட்டனர். போராளிகள் கைது செய்யப்பட்டு மாரிஸ்ட்பர்க் சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர்.

ஆரோக்கியமற்ற சிறைச்சூழல், உண்ண முடியாத மோசமான உணவு ஆகியவற்றால் நோயுற்றார் வள்ளியம்மை. உடல்நிலை மோசமானது சிறையிலேயே இறந்தால் பெரிய எழுச்சியாகி விடுமென பயந்து போன வெள்ளை அரசு அவரச அவரசமாக அவரை விடுதலை செய்தது. காந்தியும், போலக்கும் வள்ளியம்மையை சிறையிலிருந்து தொட்டில் கட்டித் தோளில் சுமந்து சென்றனர். நோய்வாய்ப்பட்டு மோசமான நிலையில் கிடந்த இளம் பெண் வள்ளியம்மையுடன் காந்தி, வள்ளியம்மா நீ சிறைப்பட்டதற்கும், இப்படி மோசமாக நோயுற்றதற்கும் நான்தான் காரணம் அதற்கு வருந்துகிறாயா என்று கேட்டுள்ளார்.

வள்ளியம்மையோ, இந்தியப் பெண்களை இழிவுபடுத்தும் இச்சட்டத்திற்கு எதிராக போராடுவதும், நம் தன்மானத்தை இழந்து வாழாமல் மரணத்தை ஏற்பதும் கெளரவமானதே என்று கூறியுள்ளார். நோயுற்ற வள்ளியம்மை 1914 பிப்ரவரி 22 அன்று மரணமடைந்தார். 1916ல் ஜோகனாஸ்பர்க்கில் வள்ளியம்மைக்கும், நாகப்பனுக்கும் நினைவுச் சின்னம் எழுப்பப்பட்டது. திருமதி பிலிப் எனும் அம்மையார் அந்த நினைவுச் சின்னத்தை திறந்து வைத்தார். இந்தியர்கள் அனைவரும் கலந்து கொண்டனர். நிகழ்ச்சியின் போது காந்தி தனக்காக உயிர் நீத்த தமிழர்களின் உன்னதத் தியாகத்தை வியந்து மனமுருகிப் பேசினார். இந்த நினைவுச் சின்னம் காலப் போக்கில் கவனிப்பாரற்று சிதைந்து போனது.

காந்திஜியின் பேரனான கோபால கிருஷ்ண காந்தி தென்னாப்பிரிக்காவின் தூதுவராக இருந்த போது அதை மீண்டும் புதுப்பித்துக் கட்டித் திறந்து வைத்தார். மகாத்மாவின் வழித்தோன்றல்களான இலாகாந்தி போன்றோர் தமிழர்களின் தியாகத்தை நினைவு கூர்ந்து வாழ்த்துகின்றனர். காங்கிரஸ் கட்சியின் மூத்த தலைவர் குமரி ஆனந்தன் தென்னாப்பிரிக்காவிற்கு சென்று வள்ளியம்மையின் நினைவிடத்தில்  மரியாதை செலுத்தினார்.

1915ல் தமிழகம் வந்த காந்திஜி தரங்கம்பாடி சென்று வள்ளியமையின் சொந்த ஊரான தில்லையாடியில் அவரது உறவினர்களைச் சந்தித்து நன்றி கூறினார். அதன்பின்னும் 19 முறை காந்தி தமிழகத்திற்கு வருகை புரிந்த தனிச் சிறப்புக்குத்  தென்னாப்பிரிக்காவில் உயிர் நீத்த தமிழ்த் தியாகிகளே காரணம். இதனிடையே தமிழகத்திற்கு வருகை தந்த காந்தி தமிழர்களிடையே உரையாற்றும் போது, தென்னாப்பிரிக்காவில் திராவிடர்கள் என் மீது பொழிந்த அன்பு போற்றத்தக்கதாக என் நினைவில் உள்ளது. நான் அவர்களுக்குச் செலுத்தும்  நன்றிக்கடனாக தமிழும், தெலுங்கும் கற்க விரும்புகிறேன் என்றார். தொடர்ந்து தமிழர்களிடையே பேசிய காந்தி, நீங்கள் எனது சிறிய தொண்டை மிகைப்படுத்திப் பாராட்டுகிறீர்கள் அதில் பத்தில் ஒரு பங்குக்கும் தகுதியுடையவனல்ல.

தென்னாப்பிரிக்காவில் இந்தியர் நலனுக்கு உயிரையே கொடுத்த திராவிடர்களை எப்படிப் பாராட்டுவது, 16,17 வயதில் உயிரிழந்த நாகப்பன், வள்ளியம்மையின் தியாகத்தை எந்தவகையில் போற்றுவது. திராவிடர்கள் மகத்தான சேவைக்கும், தியாகத்திற்கும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள் என்றும், ஒருமுறையாவது சிறை செல்லாத ஒருவரை மதராசிகள் மதிப்பதில்லை. நான் அவர்களுக்கு உணர்வூட்டினேன் என்பது சரியல்ல அந்த எளிய மக்களே எனக்கு உணர்வூட்டினர். அவர்களது தியாகத்திற்கான புகழ் எனக்குக் கிடைப்பது துரதிஷ்டமே என்றார்.

மகாத்மாவை உருவாக்க திராவிடர்கள் செய்த தியாகத்தை நாம் அவரது 150வது ஆண்டினை மனதில் கொண்டு பெருமிதமடைவோம். மதவெறிக் கலவரங்கள் நாட்டைச் சூறையாடி வரும் இந்நாளில் ஏழைகளுக்குள்ளும், அடிமைகளுக்குள்ளும் உயர்ந்தவர், தாழ்ந்தவர் என்பது ஏது தாழ்த்தப்பட்டோர் முதுகில் ஏறியமரும் மதத்திற்கு என்றும் நான் விரோதியே என்றார் காந்தி. ஜாதி, மத, இன மொழி ஏற்றத் தாழ்வற்ற இந்தியாவை உருவாக்கத் தம் உயிரையும் ஈந்த வளியம்மை, நாகப்பன் மகாத்மா காந்தி ஆகியோர் பெயரால் சமத்துவமும், மத ஒற்றுமையும் மிக்க இந்தியாவை உருவாக்கிட சபதமேற்போம்….
 

]]>
womensday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/8/w600X390/thillaiyaadi_valliyammai.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/08/womens-day-special-thillaiaadi-valliammai-3376054.html
3376032 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் தமிழ்நாட்டுச் சிற்பங்களில் பெண் சமத்துவம் முனைவர் பா.ஷீலா Sunday, March 8, 2020 11:02 AM +0530
பெண் சமத்துவம் காலந்தோறும் தமிழ்நாட்டில் நடைமுறையிலிருந்தமையை சிற்பங்களின் வாயிலாக வெளிப்படுத்தியுள்ள தமிழரின் சிந்தனை பாராட்டுதற்குரியதாகும். ஆணுக்கு சரிநிகர் சமமானவர்களாகப் பெண்கள் வரலாற்றுக் காலம் முதற்கொண்டு இருந்துள்ளனர். சக்தியின் ஆதாரமாகப் பெண் போற்றப்படுகிறாள். சக்தியை முழு முதற் தெய்வமாகக் கொண்டு வழிபடப்படும் சமயப் பிரிவு சாக்தம் என அழைக்கப்படுகிறது. சக்தி  பல்வேறு திருவுருவங்களைக் கொண்டு திகழ்கிறது. 

சிவனைப் போல சாத்வீகம்,  இராசம்சம், தாமசம் ஆகிய மூன்று நிலைகளில் பெண் தெய்வங்கள் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. சக்தியானவள் ஆண் இறையுருவங்களுக்கு இணையானவளாகத் துணையாக சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளாள். 

இதில் ஆண், பெண் வேறுபாடு கருதப்படுவதில்லை. அவை ஆண், பெண் ஒருவரையொருவர் சார்ந்து சேர்ந்து  இயங்கினால்தான் உலகம் இயங்கும்  என்ற உண்மையின் அடிப்படையாக அமைந்துள்ளது. இந்த பாலின காரணி மனிதன் உட்பட அனைத்து ஜீவராசிகளுக்கும் பொதுவானதாகும்.
வரலாற்றுக் காலம் முதற்கொண்டு பெண் சமுதாயத்தில் பெற்றிருந்த அந்தஸ்தினை கல்வெட்டுகள், சிற்பங்கள், இலக்கியங்கள், நாணயங்கள் என பல்வேறு ஆதாரங்கள் வாயிலாக அறியலாம்.

சிந்து சமவெளி நாகரிகத்தில் தாய் வழிபாடு பிரதான வழிபாடாக இருந்துள்ளது. வேத காலத்தில் பெண்ணுக்குரிய மரியாதை, சமத்துவம் குறித்து கூறப்பட்டுள்ளது. பெண் முனிவர்கள் பலர் பல பாடல்களை பாடியுள்ளனர். நல்லொழுக்கம் மற்றும் அறிவின் உருவமாக பெண் போற்றப்படுகிறாள்.  இந்து சமயத்தில் ஆண் கடவுளர்கள் மட்டுமின்றி  அவர்களின் துணைவியார்களும் முக்கியத்துவம் பெற்றுள்ளன. இது ஆண்,  பெண் பாலின சமத்துவத்தை இந்து சமயம் காலம்காலமாகப் போற்றி வருவதைக் காட்டுகிறது. அவற்றைக் கோயில்களின் வளர்ச்சிக் காலமாக கருதப்படும் குப்தர் காலம் முதற்கொண்டு (பொ.ஆ. 4 ஆம் நூற்றாண்டு) கோயில் சிற்பங்களில் பிரதிபலிப்பதைக் காணலாம்.

அர்த்தநாரீஸ்வரர் திருவுருவம் ஒரு பாதி ஆணாகவும் மறு பாதி பெண்ணாகவும் சித்திரிக்கப்பட்டுள்ளமை பாலின சமத்துவத்திற்கு மிகச்சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும். ஒரே பீடத்தில் ஆண் கடவுளும், பெண் கடவுளும் அருகருகே அமைந்துள்ளமை இக்கருத்திற்கு மேலும் வலுசேர்க்கும் விதமாக உள்ளது. தமிழ்நாட்டிலும் பாலின சமத்துவம் காலம் தோறும் போற்றப்பட்டு வந்துள்ளமையை வரலாற்றுக்கு முற்பட்ட காலம் முதற்கொண்டு பல்வேறு தொல்பொருள் சான்றுகள், இலக்கியங்கள், கோயில் சிற்பங்கள், ஓவியங்கள் என ஆதாரங்கள் பகிர்கின்றன.

ஆதிச்சநல்லூரில் கிடைத்துள்ள பெண் தெய்வ சிற்பம், சங்ககால இலக்கியங்களில் கொற்றவை என பல பெண் தெய்வங்கள் ஆண்களுக்கு இணையாகவே போற்றப்பட்டு வந்துள்ளனர். சங்க கால சோழ பெருவேந்தன் கரிகாற்சோழன் காலத்திலேயே காஞ்சிபுரம் காமாட்சி புகழ்பெற்ற தெய்வமாகக் காணப்படுகிறார். சக்தி உறையும் தலம் காமக்கோட்டமாகப் போற்றப்படுவதை ஆகமங்கள், சிற்ப சாஸ்திரங்கள், தேவாரம், லலிதசஹஸ் நாமம் போன்ற இலக்கியங்கள் பேசுகின்றன.

சைவ சமயத்தில் சிவன், பார்வதி, வைணவத்தில் கிருஷ்ணன், ராதை, புத்த சமயத்தில் உபயா, பிரஜனா என்று ஆண், பெண் இணைப்பைக் காட்டும் திருவுருவங்களாகும். கோயில்களில் பாலின சிற்பங்கள் காட்டப்படுவதன் நோக்கம் அவை அறம், பொருள், இன்பம், வீடு என்னும் வாழ்வியல் நெறிகளில்  ஒரு அங்கம் என்பதை உணர்த்துவதற்காகும். இறைவனும் இறைவியும்  இரட்டைக் கடவுளர்களாக சமமானவர்களாகவே பாவிக்கப்பட்டுள்ளதை ஆதிசங்கரரின் ஸ்ரீசக்கரத்தால் அறியலாம். முக்கோணத்தின் இரண்டு பாகங்கள் மேற்கண்ட கருத்தை பிரதிபலிக்கின்றன. இச்சக்கரத்தின் மையப்புள்ளி பிந்துவாகவும் அதில் காமேஸ்வரன், லலிதா அபேத இணைவைக் குறிப்பதாகும்.
    
பாலினத்தின் தெய்வீகத் தன்மையை விளக்கும் வண்ணம் உள்ளது. சிற்றின்பத்தைக் கடந்தால் பேரின்பம் எனப்படும் தெய்வ நிலையை அடையலாம் என்பது அவை மறைமுகமாக உணர்த்துகின்றன. சாகத்  தாந்திரிகக் கோட்பாட்டில் இதன் முழு உண்மைப் புலப்படும். 

பல்லவர் கால சிற்பங்களில் சோமாஸ்கந்தர் சிற்பம் இல்லறத்திற்கு சிறந்த நல்லறத்தை போதிப்பதாகும். இதில் சோவாகிய இறைவன் ஒருபுறம்,  மாவாகிய சக்தி மறுபுறம் இருவரிடையே ஸ்கந்தரும் உள்ளனர். முற்கால சோழர் காலத்தில் கருவறையினுள் மூலவர் அருகே போக சக்தி அம்மனாக இறைவி  காணப்படுகிறார். 

இடைக்கால சோழர் காலம் முதற்கொண்டு கோயில்  திருச்சுற்றில் மூலவர் சன்னதிக்கு அருகாமையில் தனி சன்னதிப் பெற்றுத் திகழ்கிறார். பிற்கால சோழர் காலத்தில் இறை சன்னதிக்கு இணையான தனி சன்னதியாக திருமைகோட்டமுடைய நாச்சியார் சன்னதி திகழ்வதை சிதம்பரம் நடராஜர் கோயில், தாராசுரம் ஐராவதேஸ்வரர் கோயிலில் காணலாம்.

பிற்காலத்தில் பாண்டியர் காலம் முதற்கொண்டு விஜயநகர நாயக்கர் காலங்களில் அம்மன் சன்னதி பல்வேறு மண்டபங்களைக் கொண்டு விரிவுப்படுத்தப்பட்டுள்ளதை, தஞ்சை பெரிய கோயில், வேலூர் ஜலகண்டேசுவரர் கோயில்களில் காணலாம். நாயக்கர் காலத்தில் மேலும் அம்மன் வழிபாடு புகழடைந்து இறை சன்னதியைக் காட்டிலும் இறை சன்னதி முக்கியத்துவம் பெற்றதை மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோயிலில் காணலாம். ஒரே கோயிலில் இரண்டு சன்னதிகளின் முக்கியத்துவத்தை அவை அழகாகக் குறிப்பாக ஆண், பெண் இரு பாலின சமத்துவத்தை பிரதிபலிக்கின்றன. இது அக்கால சிற்பிகள் சமூக நிகழ்வுகளை உள்வாங்கி தங்களது கலைகளில் பிரதிபலிப்பதைக் காணலாம்.

உலகமே வியந்து போற்றும் நடராஜர் சிற்பம் பிரபஞ்ச இயக்கத்தை பிரிதிபலிக்கும் மிகச் சிறந்த சிற்பமாகும். இது ஆக்கல், காத்தல், அழித்தல்,  மறைத்தல், அருளுதல் எனும் பஞ்சகிருத்யத்தை அழகே உணர்த்துகின்றன. ஒவ்வொரு அணுக்களின் செயல்பாட்டிலும் இதனை நாம் காணலாம். ஐந்தொழிலை சிவன் தனது ஆனந்த தாண்டவத்தின் மூலமாக நிகழ்த்தும்போது தேவியானவள் பஞ்ச பிரமஸ்வருபினியாக பஞ்சகிருத்தி பாராயணியாக விளங்குகிறாள். இது ஆண், பெண் ஒருங்கிணைப்பைக் காட்டுகிறது. எது உயர்ந்தது எது தாழ்ந்தது என்ற கேள்விக்கே இடமில்லை. இரண்டும் ஒரு நாணயத்தின் இரண்டு பக்கங்கள் என்பதை பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பாகவே கலைஞன் தனது கை வண்ணத்தால் குறிப்பால் உணர்த்தியுள்ளமை பாராட்டுதற்குரியதாகும்.

சிதம்பரம் நடராஜர் கோயிலில் சிவன் தனது ஒரு காலை உயர்த்தியுள்ள ஊர்த்துவ நடராஜர் திருவுருவில் காணப்படுவது போன்றே, அக்கோயில் கோபுரச் சுவர்களில் இடம்பெற்றுள்ள 108 நாட்டிய கரணம் சிற்பங்களில் சக்தியானவள் ஒரு காலைத் தனது தலைக்குமேலே உயர்த்தும் சிற்பத்தைக் காணும்போது சிவன், பார்வதி போட்டி நடனம், அந்தகாசூரன் வதத்தில் தேவியானவள் சிவனுக்கு அடங்கியவளாக காட்டியதுபோல சிவனது பிணத்தின் மீது சக்தியானவள் நடனம் புரிவதும் ( குல்கத்தா காளி போல) சிற்ப வரலாற்றில் காணலாம். சக்தி உயர்வு சித்தாந்தம் என்பது சிவன் இல்லாத (சிவன் பிணமாகிய பிறகு) சக்தியைக் குறிப்பதாகும்.

இதற்கு வலுசேர்க்கும் வகையில் நாம் கல்வெட்டுகளைக் கொண்டு பார்க்கும்போது மத்திய காலத்தில் ஆண்களைப்போல பெண்களும் சுதந்திரத்தை அனுபவிப்பவர்களாகவும், சமூக அந்தஸ்தும் குடும்பத்திற்குள் மேலான அந்தஸ்தைப் பெற்றவர்களாகவும் இருந்துள்ளார்கள் என்பதை சோழர் கால அரசிகளான செம்பியன் மாதேவியார், குந்தவை பிராட்டியார் போன்றோர் இறைப்பணியின் மூலம் அறியலாம்.
  
சைவ, வைணவ சடங்கு, சம்பிரதாயங்களில் ஆண், பெண் தெய்வ திருவுருவங்கள் என பேதமின்றி மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றன. பெண்கள் சொத்துடையவர்களாக விளங்கியமையால் ஆண்களுக்கு இணையாக கோயில்களுக்கு பல தானதருமங்களைச் செய்துள்ளனர்.

சோழர் காலத்தில் பெண்கள் அதிகாரிச்சிகளாக அரசியல் அதிகாரத்திலும் இருந்துள்ளமை புலனாகிறது.பெண்கள் ஆண்களைப் போன்று குதிரையில் ஆயுதங்களை  ஏந்தி போர் வீரர்களாகக் காட்சியளிப்பதை தஞ்சை மராட்டியர் கால  ஒரத்தநாடு முத்தாம்பாள் சத்திரத்தில் காணலாம். நாயக்கர் கால சிற்பங்களில் குறத்தி ஒரு இளவரசனைத் தனது தோளில் தூக்கிக் கொண்டு செல்வதைப் போன்று காட்டப்பட்டுள்ளமை, பெண்களும் வலிமையுடையவர்களாக காணப்பட்டுள்ளமை நன்கு புலப்படுகிறது.

எனவே ஆணும் பெண்ணும் சமம், இதில் எந்தவொரு பாரபட்சமும் இல்லை. இதை உணராவிடில் அனைவருக்கும் தாழ்வே என்பதை சிற்பங்களின் வாயிலாக பாலின சமத்துவம் போற்றப்பட்டதைச் சிற்பிகள் வடிவமைத்துக் காட்டியுள்ளதோடு வலியுறுத்தவும் செய்துள்ளமைக்கு எனது சிரம் தாழ்ந்த வணக்கங்கள்.

நடனத்தின் அரசராக நடராஜர் கருதினால் சிவகாமி நடேசுவரி (ஆடலரசி)யாக சித்தரிக்கப்படுகிறார். நடராஜருக்குரிய தாண்டவமும் சிவகாமிக்குரிய பாங்கியமும் இணைந்தால்தான் நடனம் முழுமைப்பெறுவதை அச்சிற்பம் தெளிவுப்படுத்துகிறது.

முற்கால சோழர் கோயிலான கும்பகோணம் நாகேஸ்வரசுவாமி கோயில் கருவறை புறச் சுவர் தேவகோட்டங்களில் அரசர் குல ஆய்சிற்பங்களுக்கு இணையாக பெண் சிற்பங்களும் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. அக்காலத்தில் இறைவனுக்கு நிகராக அரசர், அரசி கருதப்படுவதால் அவர்களது திருவுருவ சிற்பங்களையும் கோயில்களில் நிறுவியுள்ளமை சிந்தைக்கினியதாகும். 

 
]]>
womensday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/8/w600X390/Capture.JPG https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/08/female-equality-in-tamil-nadu-sculptures-3376032.html
3376041 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் கொண்டாடுவதற்கு அல்ல மகளிர் தினம் செ. சண்முகசுந்தரம் Sunday, March 8, 2020 08:19 AM +0530 கொண்டாடுவதற்கு மட்டுமல்ல, மகளிர் தினம். அதன் பின்புலத்தில் சிந்திக்கவும் செயல்படவும் நிறைய இருக்கிறது. ஆணும் பெண்ணும் சரிநிகரெனக் கொண்டால் காதலர் தினம் மட்டும் ஏன் கசக்கிறது...

காதலைக் கொண்டாடும் இளைஞர்களும், யுவதிகளும் பொது வெளிகளில் அடிப்படைவாதிகளால் ஏன் தாக்கப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறார்கள்? சமுதாயத்தில் காதல் குறித்த பொதுப்புத்தி என்ன? காதலையும் காதலர் தினத்தையும் தூற்றுவதில் இந்து அடிப்படைவாதிகளும், இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதிகளும் எப்படி ஒன்றிணைகிறார்கள்? மிக எளிமையான இக்கேள்விகளுக்குப் பதில்களும் எளிமையாகவே இருக்கப்போகின்றன.

சமூகத்தை தட்டையாகப் புரிந்துகொள்ளும் மதவாதிகளுக்கு இந்தப் பிரச்னை எப்போதும் உண்டு. அது எம்மதத்தைச் சார்ந்தவர்களாக இருந்தபோதும்கூட. காதலர் தினத்தன்று கழுதைக்கும், நாய்க்கும் திருமணம் செய்விக்கும் அடிப்படைவாதிகள்தான், மழை பெய்யாவிட்டால் ஒரு கோவிலின் முன்பு  கழுதைக்கும், காளைக்கும் திருமணம் செய்விக்கிறார்கள். இரண்டு நிகழ்வுகளுமே அபத்தமானது, மூடநம்பிக்கையின்பாற்பட்டது. பின்னது கடவுள் குறித்த மூட நம்பிக்கை எனில் முன்னது காதல் குறித்த மூட நம்பிக்கை. அதோடுகூட காதல் மீதான வெறுப்பும் கூட.   

காதலர் தினம் குறித்த படு முட்டாள்தனமான பார்வை தென்னிந்திய  சமூகத்தின் மத பிற்போக்காளர்களிடம் மட்டுமே இன்னமும் இருந்து வருகிறது.ஏனென்றால் சாதிவெறியும் இப்பகுதியில்தான் மலிந்திருக்கிறது. ஒரு  ஆணுக்கும், பெண்ணுக்கும் இடையிலான காதல் சாதி பார்ப்பதில்லை. மதம் பார்ப்பதில்லை. எனவேதான் சாதிப் பித்தர்களான இந்து அடிப்படைவாதிகள் காதலை, காதல் திருமணத்தை எதிர்க்கிறார்கள். மதம் மீறிய திருமணங்கள் நடந்துவிடுமோ என்ற அச்சத்தில் இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதிகள் எதிர்க்கிறார்கள். மொத்தத்தில் அச்சமே காதல் எதிர்ப்பிற்கு மூலமாக இருக்கிறது.

தன் குழந்தைகளின் மீதான அச்சம் அவர்கள் மீது வன்முறையை ஏவிவிடச் செய்கிறது. கடந்த பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் என் உறவினரின் மகன் ஒருவருக்கும், வேறு ஒரு சாதியைச் சேர்ந்த (இருவரும் இடைநிலைச் சாதிகள்தான். அதாவது இருவரும் பிற்பட்ட சாதிகள்) பெண்ணுக்கும் இடையே காதல் திருமணம் நடைபெற்றது. பெண் வீட்டார் சம்மதம் தெரிவிக்கவில்லை. காவல்துறை வழக்கானது. இருவர் வீடுகளுக்குமான தொலைவு சில மீட்டர்கள் மட்டுமே. கடந்த பத்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இடையறாத சண்டையிட்டுக் கொண்டு, உடல் நலம் கெட்டுக் கிடந்த இரண்டு வீட்டார்களும் இப்போது கடந்த சில நாட்களுக்கு முன்னர் இணைந்து கொண்டனர் என்னும் செய்தியில் மகிழ்ச்சி துளிர்க்கவில்லை. ஏமாற்றமே மிஞ்சியது. எவ்வளவு மகிழ்ச்சியை, இன்பத்தை அவர்கள் இந்த காலத்தில் இழந்திருப்பார்கள்?

ஒரு ஆணும், ஒரு பெண்ணும் இணைந்து பொதுவெளிகளில் நடமாடுவது இன்றைய நாட்களில் சர்வ சாதாரணமாகிவிட்டது. கல்லூரிப் படிப்புகளில் அது அத்தியாவசியமானதாகவும் ஆகிப்போகிறது. நாட்டின் தலைநகர் தில்லியில் ஒரு ஆணுடன் இணைந்து பொதுவெளியில் சென்ற இளம்பெண்ணுக்கு நேர்ந்த கொடுமையும், அவளுடைய இறப்பும் நம் சமூகத்திற்கு என்ன சொல்ல வருகிறது? பொதுவெளியில் ஒரு ஆணும், பெண்ணும் இணைந்து வரும்போது அவர்களுக்கு ஏற்படும் அவமரியாதை இச்சமூகத்தின் பொதுப்புத்தியில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஏற்றப்பட்டு, அது அவர்கள் மீதான கொடூரமான வன்முறையாக மாறுகிறது. வன்முறையில் ஈடுபட்டவர்களுக்கு மரண தண்டனை கொடுத்து மகிழ்ந்து விட்டோம். அதைக் கூடிய விரைவில் நிறைவேற்றவும் போகிறோம். அதே நேரத்தில் ஆண் குறித்தும், பெண் குறித்தும், காதல் குறித்தும் இச்சமூகத்தின் பொதுப்புத்தியில் நஞ்சை விதைத்த கலாச்சாரக்  காவலர்களுக்கு என்ன தண்டனை?

இது ஆணும்,பெண்ணும் சேர்ந்து செல்வதை, சேர்ந்து இருப்பதை, சேர்ந்து படிப்பதைத் தடை செய்யும் தலிபானிஸம் மட்டுமல்ல. (சமீபத்தில் அலிகர் முஸ்லிம் பல்கலைக்கழகம் தனது புகழ்மிக்க நூலகத்தில் மாணவிகள் படிப்பதைத் தடுத்து நிறுத்தியது. நிர்வாகம் சொன்ன நகைப்புக்குரிய காரணம் என்ன தெரியுமா? மாணவிகள் படிக்க வருவதனால் மாணவர்களின் கூட்டம் அதிகமாகிவிடுகிறது). பெண்ணின் வெளியை இல்லாமலாக்குவது.பல நூறு ஆண்டுகள் போராடி அவள் பெற்ற சிறு சுதந்திரத்தையும் பறித்து எடுப்பது. சமூகத்தில் அவ்வப்பொழுது எட்டிப்பார்க்கும்  தாய்வழி இனச் சமூகக்கூறுகளை இல்லாதொழிப்பது.

இன்றைய இளைஞர்களும், யுவதிகளும் காதலுக்காக மட்டும் வாழ்வதில்லை.  தேசத்தை மதரீதியாக பிளவுபடுத்தக்கூடிய  குடியுரிமை சட்டத்  திருத்தத்தையும், தேசிய குடிமக்கள் பதிவேட்டையும் எதிர்த்து  நடக்கும்  போராட்டங்களிலும் கூட அவர்கள் இணைந்தே பங்கேற்கிறார்கள். சமீபத்திய ஜாமியா இஸ்லாமியா பல்கலைக்கழகத்தில் மாணவர்கள் மீது தில்லி காவல்துறை நடத்திய தாக்குதலில் தனது சக ஆண் மாணவர்களைக்  காப்பற்றியதே மாணவிகள்தான்.

பொது இடங்களில் ஒரு ஆணும்,பெண்ணும் சேர்ந்து இருந்தால் அவர்கள் என்ன மாதிரியான உறவுக்காரர்களாக இருக்கவேண்டும் என்பது தொடங்கி காதலர் தினங்கள், மகளிர் தினங்கள், கல்லூரி விழாக்கள், காஃபி கடைகள் வரை பெண்கள் எப்படி உடை அணிய வேண்டும், யாருடன் சேர்ந்து அமரவேண்டும், காஃபி குடிக்க வேண்டும் என்பது வரை கலாச்சார வரையறைகள் சமூகத்தில் வகுக்கப்படுகின்றன. குடும்பத்திலிருந்து தொடங்கும் இந்த கட்டுப்பாடுகள் பின்னர் கலாச்சாரக் காவலர்களின் தடிகளில் முடிவடைகிறது. காதலர் தினத்தன்று பொது வெளிகளில் இணைந்து செல்லும் ஆணையும்,பெண்ணையும் திருமணம் செய்துகொள்ள வற்புறுத்துவது, கல்லூரி காஃபி ஷாப்களில் புகுந்து தகராறு செய்வது இவையெல்லாம் கலாச்சாரக் காவலர்களின் பொழுதுபோக்குகள். பெண் என்பவள் ஆணின் போகப்பொருள். அவனின் சொத்து. அவனின் தனி உடைமை என்னும் உளுத்துப்போன, கெட்டித்தட்டிப்போன தந்தை வழி சமூகக் கருத்துகள் சாதாரண ஒரு மனிதனின் மூளையில் ஏறிவிட்டாலே நிகழும் கொடுமைகளை சொல்லி மாளாது. இக்கருத்துகள் கலாசாரக் காவலர்களின் ஆன்மாவில் உள்நுழைந்து விட்டால் கேட்கவாவேண்டும்?

ஒரு சில வருடங்களுக்கு முன்பு என நினைக்கிறேன். கொச்சியின் காஃபி ஷாப் ஒன்றில் உள்நுழைந்த கலாச்சாரக் காவலர்கள், மாணவர்கள் மீது கடும்  தாக்குதல் நடத்தினார்கள். மாணவர்கள் அதற்கு எதிர்வினையாக "kiss of love" என்னும் முத்தப்போராட்டத்தை நடத்திக்காட்டினார்கள். அப்போராட்ட வடிவம் இந்தியா முழுவதிலும் உள்ள மெட்ரோ நகரங்களின் உயர் கல்வி நிலையங்களுக்குப் பரவி தீவிரமடைந்தது. தில்லியின் ஆர்.எஸ்.எஸ் அலுவலகம் எதிரில் திரண்ட 300க்கும் மேற்பட்ட இளைஞர்களும், யுவதிகளும் முத்தப்போராட்டத்தில் ஈடுபட்டனர். சென்னை ஐ.ஐ.டியில் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட மாணவர்களுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து காறித்துப்பும் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டனர் அடிப்படைவாதிகள். கலாச்சாரக் காவலர்களுக்கு எதிராக மாணவர்கள் போராடுவது தவறில்லை.போராடத்தான் வேண்டும். ஆனால் அவர்களின் கருத்து நிலையை எதிர்த்தப் போராட்டமாக அது இருக்கவேண்டும்.

கலாசாரக் காவலர்களின் வரையறைபடி, பெண் என்றால் ஒரு போகப்பொருள். ஆணுக்கு அடங்கிப் போகவேண்டிய ஒரு போதை வஸ்து. அவள் ஒரு ஆணின் அங்கம். அவனின் சொத்து. நிலவுடைமைச் சமுதாயத்தின் முடைநாற்றம் வீசும் கருத்துகள் தான் இவை. தந்தைவழி சமூகக் கருத்துகளும் கூட. இக்கருத்துகளுக்கு எதிர்க்கருத்துகளைப் பரப்பவல்ல ஒரு போராட்ட வடிவமாக மாணவர்களின் போராட்டம் அமையவேண்டும். மாறாக இவர்கள் நடத்திய முத்தப்போராட்டம் பெண் ஒரு போகப்பொருள் என்ற கலாச்சாரக் காவலர்களின் கருத்துகளைத்தான் மறுபடியும் முன்னிறுத்துகிறது. பொது இடத்தில் ஒரு ஆண் கொடுக்கும் ஒரு முத்தம் அவளது அடிமை நிலையை மீட்க உதவாது. உடல் அங்கங்கள் பிதுங்க அவள் அணியும் உடைகள் அவளது நிலையை மீட்க உதவாது. அழகு நிலையங்கள் அவளுக்கு உதவப்போவதில்லை. கலாச்சாரக் காவலர்களுக்கு எதிராக முத்தப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட மாணவர்களில் எத்தனை பேர் இந்த உண்மை நிலையை உணருவார்கள்? கல்லூரி மாணவர்களின் முத்தப்போராட்டத்தினால் பரவசமடைந்திருப்பவர்கள் ஊடகக்காரர்கள்தான். கொச்சி மாணவர்கள் போராட்டத்தை ஏற்பாடு செய்திருந்த போராட்டத் தலைவரைப் பார்த்து ஊடகக்காரர்கள் கேட்டார்களாம்: "இன்று நீங்கள் எத்தனைப் பெண்களுக்கு முத்தம் கொடுக்கப் போகிறீர்கள்?".
   
கலாச்சாரக் காவலர்களுக்கு எதிராக தங்களுடைய போராட்டங்களை அவர்கள் வேறு எப்படி வடிவமைப்பது? சமூகத்தின் அனைத்துத் தளங்களிலும் உள்ள பாசிசத்திற்கு எதிரான சக்திகளை அவர்கள் ஒன்றிணைக்க வேண்டும். "பாசிசத்திற்கு எதிராக முத்தமிடுங்கள்" என்னும் முழக்கத்தை வைத்து அல்ல, மாறாக கலாச்சார அடியாள்தனம் அகற்றப்படவேண்டும் என்னும் தீவிர முழக்கத்தோடு. அதோடு பெண்ணிற்கு எதிராக இழைக்கப்படும் அனைத்துக் கொடுமைகளுக்கும் எதிராக அவர்கள் போர்க்குரல் எழுப்ப முடியும். பெண் சிசுப் படுகொலை, ஊட்டச்சத்துக் குறைவினால் தினமும் பலநூறு பெண்கள் இறந்துபோதல், தினமும் பல ஆயிரக்கணக்கான பெண்கள் மானபங்கப்படுத்தப்படுதல் இப்படி இன்னமும் தொடர்ச்சியாக சொல்லிக்கொண்டே போகும் அளவுக்குப் பல்கிப் பெருகும் பெண்ணுக்கு எதிரான அனைத்துக் கொடுமைகளுக்கும் எதிராகவும் போராட அத்தளம் மிகச்சிறந்த வாய்ப்பாக அவர்களுக்கு அமையும். ஆனால் இதையெல்லாம் போராட்டக் கருத்துகளாக எடுத்துக் கொண்டால் ஊடகங்களின் கவனம் கிடைத்துவிடுமா என்ன? முத்தப் போராட்டத்திற்குக் கிடைக்குமளவிற்கு?

கிடைத்த விடுதலைக்காகக் கொண்டாடலாம் மகளிர் தினத்தை, கிடைக்கப் போகும் விடுதலைக்காகப் போராடக் காத்திருக்கிறது காலம்.

]]>
womensday https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2016/3/8/13/w600X390/Womens-Day-image.jpg https://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2020/mar/08/womens-day-special-article-3376041.html
3376011 கட்டுரைகள் சிறப்புக் கட்டுரைகள் உலகின் இளம் பெண் பிரதமர் சன்னா மரின் முனைவர் பா.ஜம்புலிங்கம் Sunday, March 8, 2020 06:00 AM +0530

உலகைத் தன் பக்கம் திரும்பிப் பார்க்க வைத்த பெண்மணியாக அண்மைக் காலமாகப் பேசப்பட்டு வருபவர், அரசியலுக்கு வந்து ஏழே ஆண்டுகளில் பின்லாந்தின் பிரதமரான, 'இளம் பெண் பிரதமர்' என்ற சிறப்பைப் பெற்ற சன்னா மரின் (34) ஆவார். இவருக்கு முன்பாக நியூசிலாந்தின் பிரதமரான ஜெசிந்தா அர்டேர்ன் குறைந்த வயதில் பிரதமர் ஆனவர்.  

ஐரோப்பிய நாடுகளில் ஒன்றான பின்லாந்தில் சமூக ஜனநாயகக் கட்சியின் தலைமையில் ஐந்து கட்சிக்கூட்டணி ஆட்சி நடத்தியபோது, ஆண்டி ரின்னி பிரதமராக இருந்தார். அப்போதைய தபால்துறை வேலை நிறுத்தத்தை ஆண்டி ரின்னி முறையாக எதிர்கொள்ளாததால் கூட்டணிக் கட்சியினர் எதிர்ப்பைத் தெரிவிக்க, பதவியை ராஜினாமா செய்தார். தொடர்ந்து, போக்குவரத்துத் துறை அமைச்சராக இருந்த அதே கட்சியைச் சேர்ந்த சன்னா மரின் பிரதமரானார்.

பல பிரச்னைகளை பின்லாந்து எதிர்கொண்டிருந்த சூழலில், பொறுப்பில் அமர்ந்தார் சன்னா மரின்.  நிதியமைச்சரான கத்ரி குல்முனி (32) அவரைவிட இளையவர். ஐந்து கட்சிக் கூட்டணியில் இவரது கட்சியில் இடம்பெற்ற நால்வரில் ஒருவர் குல்முனி.  நால்வரில் ஒருவரே 35 வயதுக்கு மேலுள்ளவர். இந்த நியமனங்களைப் பற்றி ஓர் அரசியல் ஊடகவியலாளர், 'மக்களின் தேவைக்கு எந்நேரமும் பணி செய்கின்ற இளம் வயதினர்தான் தற்போதைய தேவை என்றும், அவ்வாறு அமைபவர்கள் குறிப்பாக மிகவும் புதியவர்களாக இருப்பின் இன்னும் சிறப்பு' என்றும் கூறினார்.  

குடும்பச்சூழல் அவர் பக்குவப்படக் காரணமானது. இளம் வயதில் பிரிந்த பெற்றோர்களைக் கொண்ட அவர், தாயாரால் வளர்க்கப்பட்டார். அவரது குடும்பம் பொருளாதாரப் பிரச்னைகளை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருந்தது. 15ஆம் வயதில் பேக்கரி கடையில் பணியாற்றினார். பள்ளிக்காலத்தில் தன்னுடைய கைச்செலவிற்காக பருவ இதழ்களை விநியோகம் செய்தார். ஒரே பாலினத்தைச் சேர்ந்தவராக தன் தாயார் இருந்ததால் பல இக்கட்டான சூழல்களை எதிர்கொண்டதாகவும், தன் குடும்பத்தைப் பற்றி மனம் திறந்து யாரிடமும் பேச இயலா நிலையில் இருந்ததாகவும் ஒரு பேட்டியில் கூறியிருந்தார். அவருக்கு முழுக்க முழுக்க ஆதரவாக இருந்தது அவருடைய தாயார். விரும்பியதை சாதிக்க முடியும் என்ற ஒரு ஊக்கத்தை அவர் தன் மகளுக்குத் தந்திருந்தார். அவர்களுடைய குடும்பத்தில் உயர்நிலைப்பள்ளிப் படிப்பினை நிறைவு செய்து பல்கலைக்கழகத்திற்குச் சென்றவர் சன்னா மரின் ஆவார்.  

அவருடைய அரசியல் வளர்ச்சியானது மிகவும் குறுகிய காலத்திற்குள் அமைந்ததாகும். 20ஆம் வயதில் அரசியலில