Dinamani - தலையங்கம் - https://www.dinamani.com/editorial/ https://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 3140170 தலையங்கம் ஆறுதலளிக்கும் மாஸ்க்யூரிக்ஸ்! ஆசிரியர் Friday, April 26, 2019 02:22 AM +0530 உலக சுகாதார நிறுவனம் கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை வெளியிட்டிருக்கும் சுற்றறிக்கை ஒட்டுமொத்த உலகத்துக்கே நம்பிக்கையையும், எதிர்பார்ப்பையும், ஓரளவுக்கு நிம்மதிப் பெருமூச்சையும் அளிக்கிறது. தென்கிழக்கு ஆப்பிரிக்காவிலுள்ள மலாவி என்கிற நாடு, கொசுக்களின் மூலம் பரவும் மலேரியா காய்ச்சலுக்கு எதிரான "மாஸ்க்யூரிக்ஸ்' என்கிற தடுப்பூசியைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கியிருக்கிறது. மலாவியைத் தொடர்ந்து ஆப்பிரிக்காவிலுள்ள கென்யா, கானா ஆகிய இரண்டு நாடுகளும் விரைவிலேயே இந்தத் தடுப்பூசி திட்டத்தில் இணைய இருக்கின்றன. கொசுக்களால் பரவுகின்ற மலேரியாவுக்கு எதிரான இந்தத் தடுப்பூசி திட்டம், மருத்துவ ஆராய்ச்சிக்கு கிடைத்திருக்கும் மிகப் பெரிய வெற்றி.

2018-ஆம் ஆண்டில் உலக மலேரியா அறிக்கையின்படி, ஆண்டுதோறும் 4.3 லட்சத்துக்கும் அதிகமானோர் மலேரியா தொற்றால் உயிரிழக்கிறார்கள். உலகளாவிய அளவில் குழந்தைகளின் மரணத்துக்கு மிக அதிகமான காரணமாக இருப்பது மலேரியாதான். ஆப்பிரிக்காதான் மிகவும் பாதிக்கப்பட்ட கண்டமாக இருக்கிறது. ஒவ்வோர் இரண்டு நிமிஷத்துக்கும் மலேரியாவால் ஆப்பிரிக்க கண்டத்தில் ஒரு குழந்தை மரிக்கிறது என்றும், சில குழந்தைகள் ஒரே ஆண்டில் ஐந்தாறு முறை மலேரியாவால் பாதிக்கப்படுகின்றன என்றும் புள்ளிவிவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன.

ஆப்பிரிக்காவை மட்டுமல்ல, ஆசிய கண்டத்தையும் பெரிய அளவில் பாதிக்கும் நோய்த்தொற்றாக மலேரியா காணப்படுகிறது. ஆசியாவில் தாய்லாந்து, கம்போடியா, லாவோஸ், மியான்மர் ஆகிய நாடுகளில் அதிக அளவில் காணப்படும் மலேரியா தொற்று இந்தியாவுக்கும் பரவியிருக்கிறது. இதில் கவலையளிப்பது என்னவென்றால், மலேரியா நுண்ணுயிரி வழக்கமான மருந்துகளுக்குக் கட்டுப்படாமல் எதிர்ப்புச் சக்தி பெற்றுவிட்டிருக்கிறது என்பதுதான். இந்த நிலை தொடர்ந்தால் மலேரியாவைக் கட்டுப்படுத்த வழியே இல்லை என்கிற நிலைமை ஏற்பட்டுவிடும் என்கிற அச்சத்தில் மருத்துவ விஞ்ஞானிகள் செய்வதறியாது திகைத்துப் போயிருந்தனர். அந்த நிலையில்தான் இப்போது "மாஸ்க்யூரிக்ஸ்' அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது.

80 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மலேரியா காய்ச்சலைக் கட்டுப்படுத்த "குளோரோகுயின்' என்கிற மருந்து வெற்றிகரமாகச் செயல்பட்டது. ஆனால் காலப்போக்கில் மலேரியா நுண்ணுயிரி, "குளோரோகுயினு'க்கு எதிர்ப்புச் சக்தியைப் பெறத் தொடங்கியது. "குளோரோகுயினால்' மலேரியா காய்ச்சலைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் மருத்துவர்கள் திகைத்தபோது, புராதன  சீன மருத்துவ முறையிலிருந்து "ஆர்ட்டிமிசினின்' என்கிற மாற்று மருந்து கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, கடந்த சில ஆண்டுகளாக பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. 

மலேரியா நுண்ணுயிரி எதிர்ப்பு சக்தியை "ஆர்ட்டிமிசினினு'ம் பெறத் தொடங்கியபோது, மருத்துவர்களும் விஞ்ஞானிகளும் அதிர்ந்து போய்விட்டார்கள். மலேரியாவைக் கட்டுப்படுத்த "ஆர்ட்டிமிசினினு'க்கு எந்தவித மாற்றும் இல்லாத நிலையில்தான், மருத்துவ ஆராய்ச்சி "மாஸ்க்யூரிக்ஸ்' என்கிற பெயரில் புதிய நம்பிக்கையை வழங்கியிருக்கிறது. 

சர்வதேச அளவிலான குழுவினர் கடந்த 30 ஆண்டுகளாக 50 கோடி டாலருக்கும் அதிகமான செலவில்  ஆராய்ச்சி செய்து இப்போது "மாஸ்க்யூரிக்ûஸ' கண்டுபிடித்திருக்கின்றனர். "மாஸ்க்யூரிக்ஸூ'ம் மலேரியாவை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்திவிடும் என்று கூறிவிட முடியாது. இந்த மருந்தை சோதனை முறையில் வழங்கிப் பார்த்தபோது, "மாஸ்க்யூரிக்ஸ்' வழங்கப்பட்ட குழந்தைகளில் மூன்றில் ஒரு பகுதியினரைத்தான் மலேரியா காய்ச்சலில் இருந்து கட்டுப்படுத்த முடிந்தது. ஆனால், "மாஸ்க்யூரிக்ஸ்' வழங்கப்பட்ட குழந்தைகளுக்கு மலேரியா காய்ச்சலின் கடுமை வெகுவாகவே குறைந்து காணப்பட்டது என்பதை அனைவருமே ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள். 

மலேரியாவுக்கு முற்றிலும் சக்தி வாய்ந்த மாற்று மருந்தைக் கண்டுபிடிக்க பல ஆண்டுகள் பிடிக்கும் என்பதால் அதுவரை உலகம் காத்திருக்க முடியாது. இப்போதைக்கு "மாஸ்க்யூரிக்ஸ்' முழுமையான தீர்வாக இல்லாவிட்டாலும், ஓரளவுக்குப் பயனளிக்கும்  மாற்றாக இருக்கக்கூடும் என்கிற நம்பிக்கை பிறக்கிறது.

இந்தியாவைப் பொருத்தவரை ஆப்பிரிக்காவில் நடைபெறும் "மாஸ்க்யூரிக்ஸ்' பரிசோதனை முயற்சியை நாம் மிகுந்த எதிர்பார்ப்புடன் காத்திருக்கிறோம். கடந்த சில ஆண்டுகளில் மலேரியா காய்ச்சலின் தாக்கத்தை பெருமளவில் நாம் குறைத்துவிட்டிருந்தாலும்கூட, உலகில் மலேரியாவால் கடுமையாகப் பாதிக்கப்படும் நாடுகளில் ஒன்றாக இந்தியாவும் தொடர்கிறது. 

2018 உலக மலேரியா அறிக்கையின்படி, 2016 - 17 ஆண்டுகளில் மலேரியாவால் ஏற்படும் பாதிப்பு இந்தியாவில் 24 சதவீதம் குறைந்திருக்கிறது. ஆனாலும்கூட, 100 கோடிக்கும் அதிகமான இந்தியர்கள் மலேரியாவால் பாதிக்கப்படலாம் என்கிற இடர் ("ரிஸ்க்') காணப்படுகிறது என்கிறது அந்த அறிக்கை. 

ஒடிஸா, ஜார்க்கண்ட் உள்ளிட்ட மலேரியாவால் மிக அதிகமாகப் பாதிக்கப்படும் மாநிலங்களில், அந்த மாநில அரசுகள் எடுத்த நடவடிக்கைகளால் பெருமளவில் அந்த நோய் பரவாமல் தடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. மலேரியாவுக்கான மருத்துவப் பரிசோதனை, கொசு உற்பத்தித் தடுப்பு நடவடிக்கைகள், பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு இலவச மருந்து விநியோகம், உடனடிப் பரிசோதனை என்று மக்கள் நல்வாழ்வுத் துறை மலேரியா பிரச்னையில் ஓரளவுக்கு முனைப்புடன் செயல்படுவதை மறுப்பதற்கில்லை. 

"மாஸ்க்யூரிக்ஸ்' தற்காலிக மாற்றாக இருக்கலாம், ஆனால் மிகப் பெரிய ஆறுதல். இதனால், நாம் மகிழ்ந்துவிட முடியாது. கொசுக்கள் உற்பத்தியாவதை முற்றிலுமாக தடுத்துவிட முடியும் என்று தோன்றவில்லை. ஆனால், நிச்சயமாகக்  கட்டுப்படுத்த முடியும். மலேரியா நுண்ணுயிரியை அழிக்கும் நிரந்தர மருந்தைக் கண்டுபிடிக்க முடியும் என்று தோன்றவில்லை. அதனால் "மாஸ்க்யூரிக்ஸ்' போன்ற முயற்சிகள் தொடரத்தான்  வேண்டும்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/apr/26/ஆறுதலளிக்கும்-மாஸ்க்யூரிக்ஸ்-3140170.html
3139610 தலையங்கம் தர்மசங்கடத்தில் உலகம்! ஆசிரியர் Thursday, April 25, 2019 03:05 AM +0530
வரும் மே மாதம் 2-ஆம் தேதி முதல் ஈரானிலிருந்து கச்சா எண்ணெயை இறக்குமதி  செய்ய உலக நாடுகள் அனைத்துக்கும் அமெரிக்கா தடை விதித்திருக்கிறது. கடந்த நவம்பர் மாதமே ஈரானுக்கு எதிரான தடையை அமெரிக்கா அறிவித்தது என்றாலும், உலகிலுள்ள எட்டு நாடுகளுக்கு கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதி  செய்வதற்கு தற்காலிக தடை விலக்கு வழங்கியிருந்தது. அந்த நாடுகள் ஈரானிலிருந்து இறக்குமதி செய்யும் கச்சா எண்ணெயின் அளவைக் கணிசமாகக் குறைக்க வேண்டும் என்கிற நிபந்தனையுடன்தான் அமெரிக்கா தடை விலக்கு அளித்திருந்தது. 

ஈரானிலிருந்து கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதிக்கு தடை விலக்கு வழங்கப்பட்டிருந்த எட்டு நாடுகள் - கிரீஸ், இத்தாலி, தைவான், ஜப்பான், தென்கொரியா, இந்தியா, சீனா, துருக்கி. இவற்றில் கிரீஸ், இத்தாலி, தைவான் ஆகிய மூன்று நாடுகளும் ஏற்கெனவே ஈரானிலிருந்து கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதி செய்வதை முழுவதுமாக நிறுத்திவிட்டிருக்கின்றன. ஜப்பானும் தென்கொரியாவும் ஈரானிய கச்சா எண்ணெயை நம்பியிருப்பவை அல்ல. அதனால், இந்தியா, சீனா, துருக்கி ஆகிய மூன்று நாடுகளும்தான் அமெரிக்காவின் இந்த முடிவால் மிகவும் பாதிக்கப்படுபவை. 

அமெரிக்காவுக்கும் ஈரானுக்கும் இடையேயான விரோதம் இன்று நேற்று ஏற்பட்டதல்ல. 40 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஈரானில் அயதுல்லா கொமேனி தலைமையில் இஸ்லாமியப் புரட்சி ஏற்பட்டு அமெரிக்காவின் நண்பராக இருந்த அரசர் ஷாவின் ஆட்சி அகற்றப்பட்டது முதலே இரண்டு நாடுகளுக்கும் இடையேயான பகை தொடர்கிறது. அமெரிக்காவுக்கு நெருக்கமான சவூதி அரேபியாவுடனும் இஸ்ரேலுடனான ஈரானின் பகைமைதான் அமெரிக்காவை அந்த நாட்டுக்கு எதிராகச் செயல்பட வைப்பதன் காரணம். ஆண்டுக்கு 50 பில்லியன் டாலர் (5000 கோடி டாலர்) அளவிலான ஈரானின் கச்சா எண்ணெய் வருவாயை முடக்குவதன் மூலம் ஈரானின் அணுசக்தித் திட்டம், ஏவுகணை சோதனை, சிரியாவுக்கு அந்த நாடு வழங்கும் உதவி ஆகியவற்றை முடக்க நினைக்கிறது அமெரிக்கா.

ஈரானின் கச்சா எண்ணெய் ஏற்றுமதியை முடக்குவதன் மூலம் அந்த நாட்டின் பொருளாதாரத்தை முற்றிலுமாகச் சிதைத்து, அரசியல் குழப்பத்துக்கு வழிகோலி ஈரானின் இஸ்லாமியக் குடியரசுக்கு முடிவுகட்ட நினைக்கிறது அமெரிக்கா. அமெரிக்காவின் இந்த முயற்சிக்கு அரபு நாடுகள் அனைத்தும் துணை நிற்கின்றன என்பதுடன், இஸ்ரேலும் அதை விரும்புகிறது. ஆனால், அவ்வளவு எளிதாக ஈரானிய இஸ்லாமியக் குடியரசு, அமெரிக்காவின் அழுத்தங்களுக்கு அடிபணிந்துவிடாது என்பதால், வளைகுடாவில் தொடர்ந்து குழப்பம் நிலவும் என்பதுடன் சர்வதேச கச்சா எண்ணெய் சந்தையும் கடுமையாகப் பாதிக்கப்படலாம். 

இந்தியா கச்சா எண்ணெயை இறக்குமதி செய்யும் நாடுகளில்  இரண்டாவது இடத்தில் இருக்கிறது ஈரான். நமது தேவையில் ஏறத்தாழ 10 சதவீதம் கச்சா எண்ணெயை அங்கிருந்துதான் இறக்குமதி செய்கிறோம். கடந்த சில மாதங்களாக ஈரானிலிருந்தான நமது கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதியைக் கணிசமாகக் குறைத்திருந்தாலும்கூட, முழுவதுமாக நம்மால் நிறுத்திவிட முடியுமா என்பது சந்தேகமாக இருக்கிறது. 

ஈரானிலிருந்து கச்சா எண்ணெயை இறக்குமதி செய்யும் இந்திய நிறுவனங்கள் மீதும் தடை விதிக்கப்படும் என்றும் அமெரிக்கா எச்சரித்திருக்கிறது. அதுமட்டுமல்லாமல் அந்த நிறுவனங்களுடனான டாலர் பரிமாற்றங்கள் முடக்கப்படும். அமெரிக்காவிலுள்ள அந்த நிறுவனங்களின் சொத்துகள் முடக்கப்படும் ஆபத்தும் காத்திருக்கிறது. 

இந்தப் பின்னணியில் அரசுத் துறை நிறுவனங்கள் உள்பட ஈரானிலிருந்து கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதி செய்யும் இந்திய நிறுவனங்கள் மாற்று ஏற்பாடுகளை முன்னெடுப்பதல்லாமல் வேறு வழியில்லை என்கிற நிலைமை ஏற்பட்டிருக்கிறது. மேலும், மிகப்பெரிய அளவில் இந்தியா, ஈரானிலுள்ள சாபஹார் துறைமுகத்தில் முதலீடு செய்திருக்கிறது. ஈரானுடனான உறவைத் துண்டித்துக் கொள்வதால், மிகப் பெரிய அளவில் நாம் இழப்பை எதிர்கொள்ளக் கூடும்.

ஒருபுறம் ஈரானுடனான உறவு துண்டிக்கப்படுவதால் பெரும் இழப்பீடு ஏற்படும் என்றாலும், அமெரிக்காவுடனான நட்புறவை இழப்பதால் இந்தியா அடையும் இழப்பு அதையெல்லாம்விட மிக மிக அதிகம். இந்தியா மட்டுமல்ல, சில ஐரோப்பிய நாடுகளும்கூட ஈரானிலிருந்தான கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதியை முற்றிலுமாக துண்டித்துக்கொள்ள விரும்பவில்லை. அமெரிக்க சந்தையையும், அமெரிக்க வர்த்தக முறையையும் இழக்க அவர்கள் தயாராக இல்லை. இந்தியாவுக்கும்கூட அதுதான் நிலைமையாக இருக்கிறது.

அமெரிக்காவின் கடுமையான நிலைப்பாடு மத்திய ஆசியாவின் அரசியல் சமநிலையை பெருமளவில் பாதிப்பதுடன் ஈரானையும் கட்டாயமாகப் பாதிக்கும். ஈரான், சிரியா கூட்டணியைவிட அரபு நாடுகள் பொருளாதார ரீதியாகவும், அதிகார ரீதியாகவும் வலிமை பெறும்.  

இந்தியாவும், ஈரானிய கச்சா எண்ணெயை நம்பி இருக்கும் நாடுகளும் தடையால் பாதிக்கப்படும் நிலையில் அதற்கு நிகரான கச்சா எண்ணெயை அமெரிக்கா வழங்குவதற்கு அழுத்தம் கொடுக்க வேண்டும். உலகக் கச்சா எண்ணெய் சந்தை அமெரிக்காவின் விருப்பு வெறுப்புகளுக்கு அடிமைப்பட்ட நிலையில் இருப்பது ஏற்புடைய சூழல் அல்ல. 

உலக வர்த்தகத்தின் செலாவணியாக அமெரிக்க டாலர் இருக்கும்வரை அமெரிக்காவின் மேலதிகாரத்தை உலகிலுள்ள எந்த நாடாலும் எதிர்கொள்ள முடியாது. அதற்கு ஒரு மாற்று ஏற்படாத வரையில், இந்தியா மட்டுமல்ல உலக நாடுகள் அனைத்துமே "அமெரிக்கா எவ்வழி, நாங்களும் அவ்வழி' என்று நடை
போடுவதைத் தவிர வேறு வழியொன்றுமில்லை!

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/apr/25/தர்மசங்கடத்தில்-உலகம்-3139610.html
3138863 தலையங்கம் நிமோ ஜூடெக்ஸ் இன் காசா ஸ்வா! ஆசிரியர் Wednesday, April 24, 2019 02:00 AM +0530 நீதி முறையாக வழங்கப்பட்டால் மட்டும் போதாது, அது நேர்மையாக வழங்கப்படுகிறது என்கிற நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தவும் வேண்டும். அதேபோல, "நிமோ ஜூடெக்ஸ் இன் காசா ஸ்வா' என்கிற லத்தீன் சட்டவிதிக்கு, "தானே தனக்கு எதிரான வழக்கில் நீதிபதியாக இருக்க முடியாது' என்று பொருள். நேர்மையானவர், சட்டத்தைக் கரைத்துக் குடித்தவர், நீதிமான் என்றெல்லாம் அனைவராலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் உச்சநீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி ரஞ்சன் கோகோய் மீது பாலியல் தொடர்பான குற்றச்சாட்டு எழுப்பப்பட்டிருக்கும் நிலையில், மேலே குறிப்பிட்ட பரவலாக அறியப்படும் இரண்டு சட்டவிதிகளையும் எண்ணிப்பார்க்காமல் இருக்க முடியவில்லை. 

எந்தவொரு மனுவும் தாக்கல் செய்யப்படாத நிலையில், உச்சநீதிமன்றத்தின் சிறப்பு அமர்வு அவசர அவசரமாக கடந்த சனிக்கிழமை கூட்டப்பட்டது. அதற்கு முந்தைய நாள் மாலையில், முன்னாள் பெண் ஊழியர் ஒருவர், தலைமை நீதிபதி ரஞ்சன் கோகோய் தனக்கு கடுமையான பாலியல் தொந்தரவுகள் செய்ததாக உச்சநீதிமன்றத்தின் 22 நீதிபதிகளுக்கு பிரமாணப் பத்திரம் அனுப்பியிருந்தார். அதன் அடிப்படையில், நீதிபதிகள் அருண் மிஸ்ரா, சஞ்சீவ் கன்னா ஆகியோர் அடங்கிய தலைமை நீதிபதியின் தலைமையிலான அமர்வு கூடியது. தலைமை நீதிபதி மீதான பாலியல் குற்றச்சாட்டுகள் நீதித்துறையின் சுதந்திரத்தின் மீதான நேரடித் தாக்குதல் என்பது அவசரமாக அந்த அமர்வைக் கூட்டுவதற்கான காரணமாகக் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. 

கடந்த ஆண்டு அக்டோபர் 10-ஆம் தேதி உச்சநீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதியின் இல்லத்தில் பெண் ஊழியர் ஒருவருக்கு அவர் பாலியல் தொந்தரவு கொடுத்தார் என்பதுதான் குற்றச்சாட்டு. தன்னுடைய தலைமை நீதிபதி பதவியை முடக்குவதற்கு பெரிய சக்திகள் திட்டமிடுவதாகவும், தன்னுடைய நேர்மையையும், கெளரவத்தையும் குலைப்பதற்கு முயற்சிகள் நடப்பதாகவும், உச்சநீதிமன்றம் சில முக்கியமான வழக்குகளில் வழங்க இருக்கும் தீர்ப்புகளை முடக்குவதற்கு முனைகிறார்கள் என்றும் தலைமை நீதிபதி குற்றம்சாட்டினார். இந்தப் பின்னணியில் சில முக்கியமான கேள்விகளை எழுப்பாமல் இருக்க முடியவில்லை. 


உச்சநீதிமன்றத்தில் இதுபோன்ற குற்றச்சாட்டுகளை விசாரிப்பதற்காக விசாரணைக் குழு அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அந்தக் குழுவிடம் இந்த வழக்கை விசாரிக்க உத்தரவு பிறப்பிப்பதற்குப் பதிலாகத் தனது தலைமையில் ஓர் அமர்வை ஏற்படுத்தி, அவசர அவசரமாக இந்தப் பிரச்னையைத் தலைமை நீதிபதி விசாரிக்க வேண்டிய அவசியம் என்ன என்பது முதலாவது கேள்வி.


கடந்த ஆண்டு முன்னாள் தலைமை நீதிபதி தீபக் மிஸ்ராவுக்கு எதிராக நீதிபதி ரஞ்சன் கோகோய் உள்பட நான்கு நீதிபதிகள் பொதுவெளியில் எழுப்பிய குற்றச்சாட்டு, அவர் முக்கியமான வழக்குகளை மூத்த நீதிபதிகளுக்கு ஒதுக்குவதில்லை என்பது. இப்போது உச்சநீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதியின் மீது குற்றச்சாட்டு சுமத்தப்பட்டிருக்கும்  நிலையில், தனக்கு அடுத்தபடியான இரண்டு அல்லது மூன்று நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்விடம் இந்தப் பிரச்னையை விசாரிக்க உத்தரவிடாமல், தனது தலைமையில் பதவி மூப்பு குறைந்த இரண்டு நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வை ஏற்படுத்தி தலைமை நீதிபதி விசாரிக்க முற்பட்டது சரியா என்பது இரண்டாவது கேள்வி. 

மூன்றாவதாக, அப்படியே விசாரிக்க முற்பட்டிருந்தாலும்கூட, அந்த அமர்வில் ஒரு பெண் நீதிபதி ஏன் இணைக்கப்படவில்லை என்று எழுப்பப்படும் குற்றச்சாட்டைப் புறந்தள்ளிவிட முடியாது. 

நீதிபதிகள் மீது பாலியல் குற்றச்சாட்டு எழுப்பப்படுவது புதிதொன்றுமல்ல. முன்னாள் உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி ஏ.கே. கங்குலி, பாலியல் புகாரைத் தொடர்ந்து 2014-இல் மேற்கு வங்க மனித  உரிமை ஆணையத்தின் தலைவர் பதவியிலிருந்து விலக வேண்டி வந்தது. இன்னொரு முன்னாள் உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி தன் மீது சுமத்தப்பட்ட பாலியல் குற்றச்சாட்டு தொடர்பாக ஊடகங்களில் எதுவும் வெளிவரக் கூடாது என்று தில்லி உயர்நீதிமன்றத்தில் 2011-இல் தடையுத்தரவு பெற்றிருக்கிறார். மத்தியப் பிரதேச உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி ஒருவர் மீது பாலியல் குற்றச்சாட்டுக்காக நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது. பின்னர் மாநிலங்களவையின் மூன்று உறுப்பினர் கொண்ட விசாரணைக் குழுவின் விசாரணையில் குற்றச்சாட்டு நிரூபிக்கப்படவில்லை என்பதால் அவர் மீதான நடவடிக்கை 2017-இல்  கைவிடப்பட்டது. இப்போது உச்சநீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதியே பாலியல் குற்றச்சாட்டுக்கு உள்ளாகியிருக்கிறார்.

குற்றம் சுமத்திய பெண் ஊழியரின் தரப்பு வாதத்தைக் கேட்காமல் உச்சநீதிமன்றத்தின் சிறப்பு அமர்வு விசாரிக்க முற்பட்டது, நீதி நேர்மையாக வழங்கப்படுகிறது என்கிற நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தவில்லை. தலைமை நீதிபதி தலைமையிலான அமர்வு விசாரித்தாலும், தீர்ப்பு எழுதும்போது இரண்டு பேர் கொண்ட அமர்வின் சார்பில் முடிவு அறிவிக்கப்பட்டிருப்பது அதைவிட வேடிக்கை. இவற்றுக்கெல்லாம் உச்சமாக, இப்போது உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகள் அனைவரும் தங்களுக்குப் பெண் உதவியாளர்களே வேண்டாம் என்று கோரியிருக்கிறார்கள். 

சரியோ - தவறோ, உண்மையோ - பொய்யோ தன் மீது பாலியல் குற்றச்சாட்டை ஒருவர் சுமத்தும்போது, அதுவும் பிரமாணப் பத்திரத்தில் சாட்சிகளை இணைத்து குற்றம் சுமத்தியிருக்கும் நிலையில், உச்சநீதிமன்றத்தின் பெண்களுக்கு எதிரான பாலியல் தொந்தரவு ஒழுங்காற்றுக் குழுவிடம் விசாரணைக்கு ஒப்படைத்திருந்தால், நேர்மையாளரான தலைமை நீதிபதி ரஞ்சன் கோகோய் மீது கேள்விக்கணைகளும், சந்தேகப் பார்வைகளும் எழுந்திருக்காது.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/apr/24/நிமோ-ஜூடெக்ஸ்-இன்-காசா-ஸ்வா-3138863.html
3138007 தலையங்கம் கண்ணீர்த் துளியின் கண்ணீர்! ஆசிரியர் Tuesday, April 23, 2019 01:53 AM +0530
உலகம் முழுவதும் ஈஸ்டர் பண்டிகையைக் கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கும்போது, இலங்கையில் கடந்த ஞாயிறன்று மூன்று தேவாலயங்கள், நடத்திர விடுதிகள் உள்பட மொத்தம் எட்டு இடங்களில் அடுத்தடுத்து நிகழ்ந்த குண்டுவெடிப்புகளில் இதுவரை 290 பேர் உயிரிழந்திருக்கிறார்கள். 500-க்கும் மேற்பட்டோர் காயமடைந்திருக்கிறார்கள். இந்த வெடிகுண்டு தாக்குதலில் ஈடுபட்ட தற்கொலைப் படையினர் ஏழு பேர் இலங்கைப் பிரஜைகள் என்று தெரிகிறது. இலங்கையில் அவசரநிலை அறிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இலங்கையின் அமைதி முற்றிலுமாகத் தகர்க்கப்பட்டிருக்கிறது.
இலங்கை தலைநகர் கொழும்பிலுள்ள புனித அந்தோணி தேவாலயம், இலங்கையின் மேற்குப் பகுதியில் கடலோர நகரமான நீர்கொழும்பிலுள்ள புனித செபாஸ்டியன் தேவாலயம், மட்டகளப்பு நகரில் புனித சியோன் தேவாலயம் ஆகியவற்றில் ஈஸ்டர் பண்டிகையையொட்டி நடந்து கொண்டிருந்த சிறப்பு வழிபாட்டின்போது குண்டுவெடிப்பு நடந்திருக்கிறது. கொழும்பு நகரிலுள்ள மூன்று நட்சத்திர விடுதிகளில் நடந்த குண்டுவெடிப்பில் 27-க்கும் மேற்பட்டோர் பலியாகியுள்ளனர்.
இந்துமகா சமுத்திரத்தின் கண்ணீர்த் துளி என்று அழைக்கப்படும் இலங்கை, புராண காலம் தொட்டு ரத்தம் சிந்தும் பூமியாகவே தொடர்கிறது என்பது வேதனையளிக்கிறது. பயங்கரவாதிகளின் மும்பை தாக்குதலுக்குப் பிறகு தெற்காசியாவில் நிகழ்த்தப்பட்ட மிகவும்  கொடூரமான பயங்கரவாதத் தாக்குதல், இலங்கையில் ஞாயிற்றுக்கிழமை நடந்த தொடர் வெடிகுண்டு வெடிப்பாகத்தான் இருக்கும். இப்படியொரு கொடூரமான தாக்குதல் தீவிரமாக சிந்தித்துத்தான் திட்டமிடப்பட்டிருக்கும் என்பதில் சந்தேகமேயில்லை. இந்தத் தாக்குதலில் ஈடுபட்டவர்கள் மதத் தீவிரவாதிகளாகத்தான் இருக்க முடியும் என்பது, கிறிஸ்தவ தேவாலயங்களைக் குறிவைத்து தாக்கியிருப்பதிலிருந்து தெரிய வருகிறது. 
கடந்த 10 ஆண்டுகளாக எந்தவித  பயங்கரவாதத் தாக்குதலும் இல்லாமல் இருந்த இலங்கையின் அமைதியைக் குலைப்பதுபோல நடந்தேறியிருக்கும் இந்தத் தொடர் வெடிகுண்டு வெடிப்பு, யாருமே எதிர்பாராமல் நிகழ்ந்தது என்று ஒதுக்கித் தள்ளிவிட முடியாது. முக்கியமான தேவாலயங்களையும், கொழும்பிலுள்ள இந்தியத் தூதரகத்தையும் தற்கொலைப் படையினர் தாக்கத் திட்டமிட்டிருப்பதாக இலங்கையின் காவல் துறை தலைவர் புஜித் ஜெயசுந்தரா 10 நாள்களுக்கு முன்பு எச்சரித்திருந்தார். அதன் பின்னணியில் பாதுகாப்பும் அதிகரிக்கப்பட்டிருந்தது. 
இத்தனைக்குப் பிறகும் துல்லியமான திட்டமிடலுடன் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டிருக்கிறது எனும்போது, இதற்குப் பின்னால் இருக்கும் பயங்கரவாத அமைப்பு வலிமையான, அடிப்படை கட்டமைப்புடன் காணப்படுகிறது என்று தெரிகிறது. ஈஸ்டர் பண்டிகை அன்று தேவாலயங்களில் கிறிஸ்தவர்கள் மீது தாக்குதல் நடத்தப்பட்டிருப்பதன் பின்னணியில், இஸ்லாமிய அல்லது பெளத்த மதத் தீவிரவாதிகள் இருக்கக் கூடும் என்று காவல் துறை கருதுகிறது.
இந்தத் தாக்குதலின் பின்னணியில் தேசிய தவ்ஹீத் ஜமாத் என்கிற இஸ்லாமிய தீவிரவாதக் குழு இருப்பதாகப் பரவலாகத் தெரிவிக்கப்பட்டாலும், எந்தவொரு மதக் குழுவுடனும் இந்தத் தாக்குதலைத் தொடர்புபடுத்தும் சாட்சியங்கள் எதுவும் இல்லை. எந்தவோர் அமைப்பும் இந்தத் தாக்குதலுக்கு பொறுப்பேற்கவும் இல்லை.
நியூஸிலாந்தில் மசூதியில் நடத்தப்பட்ட தாக்குதலுக்கு எதிர்வினையாக ஈஸ்டர் பண்டிகையன்று தேவாலயத்தில் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டிருக்கிறது என்று கருதுவதும், ஆதாரமற்ற ஊகமாகத்தான் இருக்கும். 
இலங்கையைப் பொருத்தவரை, ஈழத் தமிழர் பிரச்னையேகூட தமிழர்களுக்கும் சிங்களர்களுக்கும் இடையேயான போராட்டம் மட்டுமல்ல. இந்துக்களுக்கும் பெளத்தர்களுக்கும் இடையே நடந்த போராட்டமாகவும் அதைக் காண வேண்டும். இலங்கையில் தமிழர்களின் வளர்ச்சியை பெளத்த மதத்தைச் சேர்ந்த  சிங்களர்கள், இந்து மத வளர்ச்சியாகப் பார்க்க முற்பட்டனர். அதேபோல, இப்போது அதிகரித்துவரும் கிறிஸ்தவ மதமாற்றம் சிங்களர்களை, குறிப்பாக பெளத்த பிக்குகளை கவலையில் ஆழ்த்தியிருக்கிறது. அதன் விளைவாக கிறிஸ்தவர்கள் மீதான தாக்குதல்  என்பது புதிதொன்றுமல்ல. கடந்த 2015 முதல் தற்போது நடந்த தாக்குதல் வரை இதுவரை தேவாலயங்கள் மீதும், கிறிஸ்தவப் பாதிரியார்கள் மீதும், கிறிஸ்தவர்கள் மீதும்  சுமார் 200 தாக்குதல்கள் நடத்தப்பட்டிருக்கின்றன. 
2014 ஜனவரி மாதம் இரண்டு தேவாலயங்கள் மீது தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது. கடந்த 2017-லும் அதேபோல வடமேற்கு இலங்கையில் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது. இதுபோன்ற தாக்குதல்களுக்கு எல்லாம் மதமாற்றம்தான் முக்கியமான காரணம். மதமாற்றத்தால் தங்களது சொந்த பூமியில் தாங்கள் சிறுபான்மையினராகி விடுவோமோ என்கிற அச்சம்தான் சிங்கள-பெளத்தர்களை இதுபோன்ற தாக்குதல்களில் ஈடுபடுத்துகிறது என்று பல்வேறு ஆய்வுகள் ஏற்கெனவே தெரிவித்திருக்கின்றன.
அதிபர் சிறீசேனாவுக்கும் பிரதமர் ரணிலுக்கும் இடையே நடக்கும் அரசியல் போராட்டத்துக்கு இடையில் இலங்கையில் குண்டுவெடிப்புத் தாக்குதல் நிகழ்ந்திருக்கிறது. இன்னொருபுறம், இலங்கையின் பாதுகாப்புக்கு அச்சுறுத்தல் ஏற்படும் சூழலை எதிர்பார்த்து  அதில் அரசியல் ஆதாயம் தேட முன்னாள் அதிபர் மகிந்த ராஜபட்ச காத்திருக்கிறார். நடந்தேறியிருக்கும் மாபாதகத் தாக்குதலுக்குக் காரணம், மதமாகவும் இருக்கலாம், அரசியலாகவும் இருக்கலாம். எதுவாக இருந்தாலும் அது இலங்கைக்கும் தெற்காசியாவுக்கும் நன்மை பயப்பதாக இருக்காது!
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/apr/23/கண்ணீர்த்-துளியின்-கண்ணீர்-3138007.html
3137583 தலையங்கம் திறமைகளின் அணிவகுப்பு! ஆசிரியர் Monday, April 22, 2019 03:58 AM +0530 கிரிக்கெட் ரசிகர்கள் ஆர்வமுடன் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்த, இங்கிலாந்தில் நடக்க இருக்கும் உலகக் கோப்பை கிரிக்கெட் போட்டிக்கான இந்திய அணியின் பட்டியல் வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது. இந்திய அணியில் விளையாடும் வீரர்களை, கிரிக்கெட் தேர்வுக் குழுவினர் மிகுந்த கவனத்துடன் தேர்ந்தெடுத்திருப்பதுடன், பேட்டிங்கிலும் சரி, பந்துவீச்சிலும் சரி எல்லாவிதத் திறமைகளுக்கும்  போதுமான, சரிசமமான இடமளித்திருப்பதைப் பாராட்டாமல் இருக்க முடியவில்லை.

இங்கிலாந்தில் வரும் மே 30-ஆம் தேதி தொடங்க இருக்கும் 12-ஆவது உலகக் கோப்பைக்கான சர்வதேச ஒருநாள் கிரிக்கெட் போட்டிக்கு அனுபவமிக்க ஆட்டக்காரர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து அவர்கள் கேப்டன் விராட் கோலிக்கு வழங்கியிருக்கிறார்கள். ஒருநாள் கிரிக்கெட் போட்டியில் குறைந்தது 50 ஆட்டங்களிலாவது பங்கேற்ற அனுபவசாலிகள் மட்டுமே உலகக் கோப்பை போட்டியில் இடம்பெறுவதற்கு முழுமையான தகுதி பெற்றவர்கள் என்கிற கருத்து உண்டு. இந்திய அணியில் இடம்பெறும் 15 ஆட்டக்காரர்களில் ஒன்பது பேர், 50-க்கும் மேற்பட்ட ஒருநாள் கிரிக்கெட் ஆட்டங்களில் பங்கு பெற்றவர்கள். தோனி 341 ஆட்டங்களில் பங்கேற்றார் என்றால், அணியில் நான்கு பேர் 50 ஆட்டங்களில் பங்கேற்றவர்கள். 14 ஒரு நாள் ஆட்டங்களில் பங்கேற்ற கே.எல். ராகுலும், ஒன்பது ஆட்டங்களில் மட்டுமே பங்கேற்ற விஜய் சங்கரும் இடம்பெற்றிருக்கிறார்கள் என்றாலும்கூட, அவர்களது திறமையைக் குறைத்து மதிப்பிட்டுவிட முடியாது.

இந்திய அணியில் மிகச் சிறந்த பேட்ஸ்மேன்களும் வேகப் பந்துவீச்சாளர்களும், சுழல் பந்துவீச்சாளர்களும் இடம்பெற்றிருக்கின்றனர். பேட்டிங், பந்துவீச்சு இரண்டிலுமே வல்லவர்களாக இருக்கும் விஜய் சங்கர், ஹார்திக் பாண்டியா, ரவீந்திர ஜடேஜா, கேதார் ஜாதவ் ஆகிய நால்வரும் கேப்டன் கோலியின் தலைமையிலான அணிக்கு வலு சேர்ப்பவர்கள். இந்திய அணியின் பந்துவீச்சைப் பற்றிக் கூறுவதாக இருந்தால், இடம்பெற்றிருக்கும் 15 பேரில் ஒன்பது பேர் பந்துவீச்சாளர்கள். ஜஸ்ப்ரீத் பும்ரா, முகமது ஷமி, புவனேஸ்வர் குமார் ஆகிய மூவரும் வேகப் பந்துவீச்சாளர்கள் என்றால், சஹலும், குல்தீப் யாதவும் சுழல் பந்துவீச்சாளர்கள். குல்தீப் யாதவும், யுஜவேந்திர சஹலும் சுழல் பந்துவீச்சில் சிறப்புத் திறமை பெற்றவர்கள். தொடக்கப் பந்துவீச்சில் தங்களது திறமையை பல முறை நிரூபித்திருப்பவர்கள் ஜஸ்ப்ரீத் பும்ராவும், புவனேஸ்வர் குமாரும், முகமது ஷமியும். 

ரோஹித் சர்மாவும், ஷிகர் தவனும் வழக்கம்போல தொடக்க ஆட்டக்காரர்களாக களமிறக்கப்படுவார்கள் என்று தெரிகிறது. மூன்றாவது ஆட்டக்காரராக வழக்கமாகக் களமிறங்கும் கேப்டன் விராட் கோலியின் பேட்டிங் திறமை பற்றிச் சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை. ரன்களை அள்ளிக் குவிப்பதில் தன்னிகரற்ற திறமையை பலமுறை நிரூபித்திருக்கிறார். 

இந்திய அணியைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் தேர்வுக் குழுவின் முன்னால் இருந்த மிகப் பெரிய கேள்வி, நான்காவது ஆட்டக்காரராக யாரைத் தேர்ந்தெடுப்பது என்பதிலும், ஒருவேளை தோனிக்கு காயம் ஏற்பட்டால் அவருக்குப் பதிலாக விளையாட சரியான விக்கெட் கீப்பர் யார் என்பதும்தான். "மிடில் ஆர்டர்' என்று கூறப்படும் நான்காவது ஆட்டக்காரராக ஆல்ரவுண்டர் விஜய் சங்கரையும், மகேந்திர சிங் தோனிக்கு மாற்றாக இருப்பதற்கு தினேஷ் கார்த்திக்கையும் தேர்வுக் குழுவினர் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார்கள். 

விஜய் சங்கர் அனுபவசாலியல்ல என்றாலும்கூட, அவரது தேர்வு எந்தவித விமர்சனத்தையும் எழுப்பவில்லை. ரிஷப் பந்த்தை பின் தள்ளிவிட்டு தினேஷ் கார்த்திக்கைத் தேர்ந்தெடுத்திருப்பதை சிலர் குறைகூறாமல் இல்லை. ஆனால், தினேஷ் கார்த்திக் அனுபவசாலி என்பதையும், ரிஷப் பந்த்தைவிட விக்கெட் கீப்பராக சிறப்பாகச் செயல்படுபவர் என்பதிலும் சந்தேகமில்லை. ரிஷப் பந்த்தும், அம்பதி ராயுடுவும் மாற்று வீரர்களாகச் சேர்க்கப்பட்டிருப்பதால், தேவை ஏற்படும்போது அவர்களது திறமையையும் பயன்படுத்தும் வாய்ப்பு கேப்டன் கோலிக்கு வழங்கப்பட்டிருக்கிறது.

விஜய் சங்கரை நான்காவது ஆட்டக்காரராகத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கு இன்னும் சில காரணங்கள் கூறப்படுகின்றன. இங்கிலாந்து ஆட்டக்காரர்களின் ஸ்விங் பந்துவீச்சை எதிர்கொள்ளும் பேட்ஸ்மேனாக அவர் இருக்கிறார் என்பதும், இங்கிலாந்தின் சூழலுக்கு அவருடைய மிதவேகப் பந்துவீச்சு இந்திய அணிக்குக் கை கொடுக்கும் என்பதாலும் முன்னுரிமை பெற்றிருக்கக் கூடும். விராட் கோலி, மகேந்திர சிங் தோனி, ரோஹித் சர்மா, ஷிகர் தவன் ஆகியோரின் பேட்டிங் திறமை உலகக் கோப்பைப் போட்டியில் மிகவும் முக்கியமானதாக இருக்கும்.

1983-இல் இதற்கு முன்னால் இங்கிலாந்தில் நடந்த உலகக் கோப்பை பந்தயத்தில் கபில் தேவின் தலைமையில் வெற்றிவாகை சூடியபோது இந்திய அணி எந்த அளவுக்கு திறமைகளின் ஒட்டுமொத்த அணியாகக் காட்சியளித்ததோ அதைப்போல இந்த முறையும் காட்சியளிக்கிறது. இந்திய அணியின் முதல் பதினொன்று ஆட்டக்காரர்களின் வரிசை ரோஹித், தவன், கோலி, சங்கர், தோனி, ஜாதவ், பாண்டியா, குல்தீப், புவனேஸ்வர், பும்ரா, ஷமி என்பதாக இருக்கும். விராட் கோலியின் பேட்டிங் திறமையும், எம்.எஸ். தோனியின் உலகக் கோப்பையை வென்ற அனுபவமும் திறமையான இளம் கிரிக்கெட் வீரர்களின் அணிவகுப்பும் வரும் ஜூன் 5-ஆம் தேதி செளதாம்ப்டன் நகரில் தென்னாப்பிரிக்க அணியை எதிர்கொள்வதில் தொடங்கி, இங்கிலாந்தில் வெற்றிக் கோப்பையை மீண்டும் ஒருமுறை கைப்பற்றுவதில் முடியும் என்கிற நம்பிக்கையை இந்திய அணியின் பட்டியல் ஏற்படுத்துகிறது.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/apr/22/திறமைகளின்-அணிவகுப்பு-3137583.html
3136182 தலையங்கம் பணநாயகமாகும் ஜனநாயகம்! ஆசிரியர் Saturday, April 20, 2019 01:30 AM +0530
இந்தியத் தேர்தல் ஆணையம் வெளியிட்டிருக்கும் புள்ளிவிவரப்படி, நேற்றைய நிலையில் இதுவரை பறிமுதல் செய்யப்பட்டிருக்கும் ரொக்கத்தின் அளவு ரூ.707.3 கோடி. இன்னும் ஐந்து கட்ட வாக்குப்பதிவு இருக்கிறது என்பதையும், கடைசி கட்ட வாக்குப்பதிவு அடுத்த மாதம் 19-ஆம் தேதிதான் முடிவடைய இருக்கிறது என்பதையும் நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். அதற்குள் தேர்தல் ஆணையத்தால் அதிகாரபூர்வமாக கைப்பற்றப்படும் ரொக்கம் குறைந்தது மூன்று - நான்கு மடங்கு அதிகரிக்கக்கூடும். 
கடந்த இரண்டு கட்ட வாக்குப்பதிவில் தேர்தல் ஆணையத்தால் கைப்பற்றப்பட்டிருக்கும் போதை மருந்துகள், கஞ்சா, அபின் உள்ளிட்ட லாகிரி வஸ்துகள் ஆகியவற்றின் அளவு 6,000 கிலோவிற்கும் அதிகம் என்கிற தகவல் திடுக்கிட வைக்கிறது. சுமார் 1,200 கோடி மதிப்புள்ள போதைப் பொருள்கள் கைப்பற்றப்பட்டிருக்கின்றன என்று சொன்னால் தேசம் எந்தத் திசையை நோக்கிப் பயணித்துக்கொண்டிருக்கிறது என்கிற கேள்வி எழுப்பாமல் இருக்க  முடியவில்லை. 
வேடிக்கை என்னவென்றால், தேர்தலில் மிக அதிகமாக பணம் புழங்கும் மாநிலம் என்கிற பெருமையை தமிழகம் அடைந்திருக்கிறது என்பதுதான். அதிகாரபூர்வமாக நேற்றுவரை ரூ.208.27 கோடி ரொக்கம் தமிழகத்தில் இருந்து மட்டும் ஆணையத்தால் கைப்பற்றப்பட்டிருக்கிறது. அடுத்த இடத்தில் ஆந்திரப் பிரதேசமும் (ரூ.137.07 கோடி), தெலங்கானாவும் (ரூ.68.82 கோடி) தேர்தலில் பணம் புழங்கும் மாநிலங்களாக அந்தப் பட்டியில் தெரிவிக்கிறது. 
தமிழகம் கல்வியிலும் சுகாதாரத்திலும் மட்டுமல்ல, வாக்குக்குப் பணம் கொடுப்பதிலும் முன்னோடி மாநிலமாகத் திகழ்கிறது என்பது நாம் பெருமைபடக்கூடிய சாதனை ஒன்றுமல்ல.
 கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை வேலூர் மக்களவைக்கான தேர்தல் ரத்து செய்யப்பட்டிருக்கிறது. தேர்தல் ஆணையமும், வருமான வரித் துறையினரும் திமுக நிர்வாகி ஒருவரின் சிமெண்ட் கிடங்கிலிருந்து ரூ.10.48 கோடி ரொக்கத்தை கைப்பற்றி இருக்கிறார்கள். திமுகவின் பொருளாளரும் முன்னாள் பொதுப்பணித் துறை அமைச்சருமான துரைமுருகனின் மகன் கதிர் ஆனந்த் அந்தத் தொகுதியின் திமுக வேட்பாளர். 
சிமெண்ட் கிடங்கிலிருந்து ரொக்கம் கைப்பற்றப்பட்டது என்பது மட்டுமல்ல, ரூபாய் நோட்டுக் கட்டுகள் விநியோகத்திற்காக வார்டு வாரியாக, வாக்குச்சாவடி வாரியாகப் பெயர் எழுதப்பட்டு உறைகளில் போடப்பட்டு தயார் நிலையில் வைக்கப்பட்டிருந்தன. அத்தனையும் புத்தம் புதிய ரூ.200 நோட்டுக் கட்டுகள். அவையெல்லாம் கனரா வங்கியின் வேலூர் கிளையிலிருந்து பெற்றப்பட்டவை என்பது இப்போது தெரிய வந்திருக்கிறது. இது வேலூரில் மட்டும்தானா அல்லது திமுகவால் தமிழகம் முழுவதும் திட்டமிட்டு வாக்காளர்களுக்கு விநியோகம் செய்யப்பட்டனவா என்கிற கேள்வியும் எழுகிறது. 
நியாயமாகப் பார்த்தால் தேர்தல் ஆணையம் திமுக வேட்பாளர் கதிர் ஆனந்தை போட்டியிலிருந்து நிரந்தரமாகத் தகுதி நீக்கம் செய்திருக்க வேண்டுமே தவிர, வேலூர் தொகுதியில் தேர்தலை ரத்து செய்திருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. 
இரண்டு நாள்களுக்கு முன்பு ஆண்டிபட்டி சட்டப்பேரவை இடைத்தேர்தலில் போட்டியிடும் அமமுக வேட்பாளரின் அலுவலகத்திலிருந்து இதேபோல ரூ.1.48 கோடி தேர்தல் ஆணையத்தால் கைப்பற்றப்பட்டிருக்கிறது. அங்கேயும் உறைகளில் ரூ.300 தனித்தனியாக போடப்பட்டு, வாக்குச்சாவடிகளின் பெயர்கள் எழுதப்பட்டு, விநியோகத்திற்கு தயாராக வைக்கப்பட்டிருந்தன. 
எதிர்க்கட்சியினரை குறிவைத்து தேர்தல் ஆணையமும் வருமான வரித் துறையினரும் தேர்தல் நேரத்தில் சோதனை நடத்துகிறார்கள் என்கிற விமர்சனங்கள் எழுப்பப்படுகின்றன. இது கையும் களவுமாக மாட்டிக்கொண்ட திருடர்கள் என்னை மட்டுமே ஏன் பிடிக்கிறீர்கள், மற்றவர்களைப் பிடிக்கவில்லையே என்று கேட்பது போல இருக்கிறது. ஆளுங்கட்சித் தரப்பிலும், ஆளுங்கட்சியைச் சேர்ந்த பலரிடமும் இதேபோல சோதனைகள் நடத்தப்பட்டிருக்கின்றன என்பதும், அதில் சில அமைச்சர்களின் உதவியாளர்கள் வீடுகளிலும்கூட சோதனை நடத்தப்பட்டிருக்கின்றன என்பதும் அவர்களுக்குத் தெரியாததல்ல. 
ஆர்வம் மிகுதியால் யாரே துப்பு கொடுத்ததை நம்பி தூத்துக்குடியில் திமுக வேட்பாளர்கனிமொழியின் வீட்டில் தேர்தல் ஆணையத்தினர் சோதனை நடத்தியது வரம்பு மீறல்தான் என்பதை மறுக்க முடியாது. அதற்காக வேலூரிலும் ஆண்டிபட்டியிலும் நடத்தப்பட்ட சோதனைகளை அதிகார துஷ்பிரயோகம் என்று விமர்சிப்பதும் ஏற்புடையதல்ல.
தேர்தலில் பணம் விநியோகிப்பது என்பது இந்தியாவைப் பொருத்தவரை, அதிலும் தமிழகத்தைப் பொருத்தவரை புதிதொன்றுமல்ல. 1962-இல் நடந்த மூன்றாவது பொதுத்தேர்தலிலேயே இரண்டு ரூபாய் வழங்கப்பட்டது என்று அப்போது திமுக தலைவர் அண்ணா பேசியிருக்கிறார். ஆனால், இப்போது போல பண விநியோகத்தை தேர்தலின் இன்றியமையாத பகுதியாக மாற்றியது திமுகதான். 2009-இல் நடந்த திருமங்கலம் இடைத்தேர்தலில் அந்தக் கட்சியால் தொடங்கிவைக்கப்பட்ட பண விநியோக நச்சு, ஜனநாயகத்தையே கேலிக்கூத்தாக்கும் நிலைக்கு மாற்றிவிட்டிருக்கிறது. 
அரசியல்வாதிகள் வாக்காளர்களுக்கு பணம் கொடுக்கிறார்கள் என்பதைக்கூட சகித்துக்கொள்ளலாம்; ஆனால், வாக்காளர்கள் தங்களது வாக்குக்குப் பணம் பெறுவதை உரிமையாக நினைக்கத் தொடங்கியிருக்கிறார்களே, அதை நினைத்தால்தான் அச்சம் மேலெழுகிறது. பண விநியோகத்திற்காக தேர்தலை ரத்து செய்வதல்ல, பணம் விநியோகம் செய்யும் வேட்பாளரை நிரந்தரமாக தேர்தலில் போட்டியிடும் தகுதியை இழக்கச் செய்வதுதான் இதற்கு சரியான தீர்வு.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/apr/20/பணநாயகமாகும்-ஜனநாயகம்-3136182.html
3135595 தலையங்கம் காத்திருப்பில் தமிழகம்! ஆசிரியர் Friday, April 19, 2019 01:29 AM +0530
பதினேழாவது மக்களவைத் தேர்தலுக்கான இரண்டாவது கட்ட வாக்குப்பதிவு நேற்று நடந்திருக்கிறது. 11 மாநிலங்கள் மற்றும் ஒரு யூனியன்பிரதேசத்தில் உள்ள 95 மக்களவைத் தொகுதிகளுக்கு நடைபெற்ற வாக்குப்பதிவு முற்றிலுமாக அமைதியாக நடைபெற்றது என்று கூற முடியாமல் செய்துவிட்டிருக்கிறது கர்நாடகம், மேற்கு வங்கம் மற்றும் மணிப்பூரில் நடைபெற்ற சில அசம்பாவிதங்கள்.
நேற்று நடைபெற்ற இரண்டாவது கட்ட வாக்குப்பதிவில், மாநிலக்  கட்சிகள் பெரும் பங்கு வகிக்கின்றன. ஆளும் பாஜகவைப் பொருத்தவரை நேற்று நடந்த இரண்டாவது கட்ட வாக்குப்பதிவில் கடந்த தேர்தலில் பெற்ற 27 இடங்களையும், காங்கிரஸ் பெற்ற  12 இடங்களையும் தக்க வைத்துக் கொள்ளப் போட்டியிடுகின்றன. ஒடிஸா, தமிழ்நாடு, மேற்கு வங்கம், திரிபுரா, மணிப்பூர் ஆகிய மாநிலங்களில் பாஜகவும், தமிழ்நாடு, கர்நாடகம், மகாராஷ்டிரம், ஒடிஸா, மேற்கு வங்கம், உத்தரப் பிரதேசம், ஜம்மு - காஷ்மீர் ஆகிய மாநிலங்களில் காங்கிரஸும் தங்களது மக்களவை எண்ணிக்கை பலத்தை அதிகரிக்கும் முனைப்பில் இருக்கின்றன.
முன்னாள் பிரதமர் தேவெ கெளடா கர்நாடக மாநிலம் தும்கூரு தொகுதியில் இருந்தும், முன்னாள் காஷ்மீர் முதல்வர் ஒமர் அப்துல்லா ஸ்ரீநகர் தொகுதியில் இருந்தும், ஒடிஸா முதல்வர் நவீன் பட்நாயக் அந்த மாநிலத்தில் பிஜேப்பூர், ஹிஞ்சிலி சட்டப்பேரவைத் தொகுதிகளிலிருந்தும் மக்களின் அங்கீகாரத்துக்காக நேற்று களம் கண்ட தலைவர்களில் சிலர். இரண்டாவது கட்டத் தேர்தலில் 1,606 வேட்பாளர்கள் போட்டியிட்டனர். அவர்களில் பட்டதாரிகள் 48% என்றால், கோடீஸ்வரர்கள் 27%  பேர். மகளிர் 8% என்றால், குற்றப் பின்னணி உடைய வேட்பாளர்கள் 16% பேர்.
நேற்று நடந்த மக்களவைக்கான இரண்டாவது கட்ட வாக்குப்பதிவில் கூர்ந்து கவனிக்கப்படுபவை ஒடிஸா சட்டப்பேரவைக்கும், தமிழக சட்டப்பேரவைக்கான இடைத்தேர்தல் நடைபெறும் தொகுதிகளுக்குமான போட்டிகள்தான். தமிழகத்தைப் பொருத்தவரை, மக்களவைத் தேர்தலும், சட்டப்பேரவைக்கான இடைத்தேர்தல்களும் வரலாற்று முக்கியத்துவம் பெறப்போகின்றன. இந்தத் தேர்தல் முடிவுகள் மாற்றத்திற்கானவையா, இல்லை திமுகவுக்கு ஏமாற்றமானத்துக்கானவையா என்பதைத் தீர்மானிப்பவையாக அமையும். ஜெயலலிதா, கருணாநிதி என்கிற இரண்டு ஆளுமைகளின் மறைவுக்குப் பிறகு நடைபெறும் தேர்தல் என்பதால், அதிமுக, திமுக இரண்டு கட்சிகளின் வருங்காலத்தை நிர்ணயிக்கப் போகும் தேர்தலாக இது அமைய இருக்கிறது.
ஜெயலலிதாவின் மறைவும், அதிமுகவில் தினகரன் அணியால் ஏற்பட்ட பிளவும், கடந்த ஆறுமாதங்களுக்கு முன்புவரை திமுக 39 தொகுதிகளிலும் வெற்றி பெறும் என்கிற தோற்றத்தை ஏற்படுத்தி இருந்தன. அதிமுகவுக்கு இரட்டை இலைச் சின்னம் கிடைத்ததும், அந்தக் கட்சி ஏற்படுத்திக் கொண்ட வலுவான கூட்டணியும் திமுகவின் நூற்றுக்கு நூறு வெற்றி என்கிறக் கனவைத் தகர்த்து, இப்போது போட்டியை நீயா, நானா என்கிற அளவுக்குக் கொண்டு வந்திருக்கிறது.
கடந்த 26 நாள்கள் தேர்தல் பிரசாரத்தில், தமிழகம் முழுவதும் 8,000 கி.மீ. பயணித்து, நாள்தோறும் பத்துக்கும் அதிகமான தெருமுனைப் பிரசாரக் கூட்டங்களை நடத்தித்  தன்னை தமிழகம் முழுவதும் அறிந்த தலைவராக நிலைநிறுத்திக் கொண்டு விட்டிருக்கிறார் முதல்வர் எடப்பாடி கே. பழனிசாமி. தேர்தலை வாய்ப்பாகப் பயன்படுத்திக் கொண்ட அவரது ராஜதந்திரம், தேர்தலிலும் வெற்றியாக முடியுமானால், அவர் கூறியிருப்பதுபோல, பழனிசாமியின்அரசியல் வாழ்க்கை இனிதான் தொடங்கப் போகிறது.
திமுக தலைவர் மு.க. ஸ்டாலினுக்குத்தான் முதல்வர் பழனிசாமியை விடவும், இந்தத் தேர்தல் முடிவுகள் முக்கியமானவையாக இருக்கப் போகின்றன. கருணாநிதியின் மறைவுக்குப் பிறகு, எந்தவிதப் பிரச்னையும் இல்லாமல், அவரால் கட்சித் தலைமையைக் கைப்பற்ற முடிந்தது. ஆனால், ஜெயலலிதாவின் மறைவைத் தொடர்ந்து அவரால் ஆட்சியைக் கைப்பற்ற முடியவில்லை என்பதும், அதற்குப் பிறகு நடந்த ஆர்.கே. நகர் இடைத்தேர்தலில் திமுக டெபாசிட் தொகையைக்கூடப் பெற முடியவில்லை என்பதும், தொண்டர்கள் மத்தியிலேயே அவரது தலைமை குறித்த சந்தேகத்தை எழுப்பியதை மறுக்க முடியாது.
இந்தப் பின்னணியில்தான், இப்போது மக்களவைக்கான தேர்தலும், 22 சட்டப்பேரவைகளுக்கான இடைத்தேர்தல்களும் நடைபெற்றன. மக்கள் மத்தியில் அதிமுக குறித்து எந்தவித எதிர்பார்ப்பும் இல்லை. அதிமுக அதிக மக்களவைத் தொகுதிகளில் வெற்றி பெறாமல் போனாலோ, இடைத் தேர்தல்களில் கணிசமான தொகுதிகளில் வென்று ஆட்சியைத் தக்க வைத்துக் கொள்ளாமல் போனாலோகூட யாரும் பொருட்படுத்த மாட்டார்கள். ஆனால், குறைந்தது 30 மக்களவைத் தொகுதிகளிலாவது திமுகவும் அதன் கூட்டணியும் வெற்றி பெறாமல் போனால், மு.க.ஸ்டாலினின் தலைமை குறித்த ஐயப்பாடு எழும்பக்கூடும். 
அதிமுகவுக்கு தனது ஆட்சியைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள இடைத்தேர்தல்களில் நான்கு தொகுதிகளில் வெற்றி பெற்றால் போதும். திமுக 22 இடங்களில் 21 இடங்களை வென்றால்தான், ஆட்சியைக் கவிழ்க்கவோ, ஆட்சி அமைக்கவோ முடியும். எடப்பாடி பழனிசாமி தலைமையிலான அதிமுக தனது ஆட்சியைத் தக்க வைத்துக் கொண்டுவிட்டால், மு.க. ஸ்டாலின் தலைமையிலான திமுகவின் வருங்காலம் கேள்விக்குறியாகிவிடும். கட்சியில் பிளவு ஏற்பட்டாலும் வியப்படையத் தேவையில்லை.
டி.டி.வி. தினகரன், கமல்ஹாசன் இருவரின் வருங்காலமும், திமுக தலைவர் ஸ்டாலினின் எதிர்காலமும் நேற்று நடந்த வாக்குப்பதிவில் நிர்ணயிக்கப்பட்டிருக்கும். அதிமுக அரசு ஆட்சியில் தொடருமா, தொடராதா என்பதும்தான்!
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/apr/19/காத்திருப்பில்-தமிழகம்-3135595.html
3135089 தலையங்கம் வரவேற்புக்குரிய முடிவு...! ஆசிரியர் Thursday, April 18, 2019 01:36 AM +0530
பயமுறுத்த மட்டுமே தெரிந்த பல்லில்லாத சிங்கம் என்கிற தோற்றத்தை தனது அதிரடி நடவடிக்கைகளால் இந்தியத் தேர்தல் ஆணையம் அகற்றியிருக்கிறது. தேர்தல் நடத்தை நெறிமுறைகளை அறிவிக்கவும், அதை மீறுபவர்களை எச்சரிக்கவும்தான் முடியுமே தவிர, தேர்தல் ஆணையத்தால் எந்தவித நடவடிக்கையும் எடுக்க முடியாது என்கிற எண்ணத்தில் இருந்த அரசியல் கட்சிகளுக்கும், அரசியல் தலைவர்களுக்கும், வேட்பாளர்களுக்கும் தேர்தல் ஆணையத்தின் அதிரடி முடிவு நிச்சயமாக அதிர்ச்சியளிப்பதாக இருக்கும் என்பது உறுதி. 
29 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அன்றைய தலைமைத் தேர்தல் ஆணையர் டி.என்.சேஷன் தேர்தல் ஆணையத்துக்கு அதிகாரங்கள் உண்டு என்பதையும், அதன்மூலம் பல தேர்தல் சீர்திருத்தங்களை நடைமுறைப்படுத்த முடியும் என்பதையும் உணர்த்தினார். ஒலிபெருக்கி பிரசாரங்கள், வாக்காளர்களை வாகனங்களில் அழைத்து வருதல், சுவரொட்டி விளம்பரங்கள் போன்றவற்றுக்கு டி.என்.சேஷன் முற்றுப்புள்ளி வைத்ததிலிருந்து இந்தியாவின் தேர்தல் முறை தலைகீழ் மாற்றத்தைச் சந்தித்தது. 
தேர்தல் காலங்களில் காணப்பட்ட வாக்குச்சாவடிகளைக் கைப்பற்றுதல், கள்ள வாக்குப் போடுதல் போன்றவை மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரத்தின் வரவுக்குப் பிறகு அநேகமாக இல்லையென்றே கூறலாம். வாக்காளர் அடையாள அட்டை வழங்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, கள்ள வாக்கு போடும் செயல்பாடும் அநேகமாக முடிவுக்கு வந்துவிட்டது. ஆனால், வாக்குக்கு பணம் கொடுப்பது, மத, ஜாதி ரீதியாக தேர்தல் முடிவுகள் தீர்மானிக்கப்படுவது, கோடீஸ்வரர்கள் மட்டுமே தேர்தலில் போட்டியிட முடியும் என்ற நிலைமை ஏற்பட்டிருப்பது ஆகியவை ஜனநாயகத்தில் நம்பிக்கை உள்ள அனைவரையும் திகைக்கவும் மிரளவும் வைத்திருக்கின்றன.
தேர்தல் ஆணையம் தனது அதிகாரத்தைக் கையிலெடுத்து நெறிமுறை மீறிய, தரக்குறைவான பரப்புரைக்காக உத்தரப் பிரதேச முதல்வர் யோகி ஆதித்யநாத், சமாஜவாதி கட்சித் தலைவர்களில் ஒருவரான ஆஸம் கான், பகுஜன் சமாஜ் கட்சியின் தலைவர் மாயாவதி, பாஜகவைச் சேர்ந்த மத்திய அமைச்சர் மேனகா காந்தி ஆகியோருக்குத் துணிந்து பிரசாரத் தடை விதித்து எச்சரித்திருக்கிறது.
முதல்வர் யோகி ஆதித்யநாத் முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக இந்துக்களின் மத உணர்வைத் தூண்டும் விதத்தில் பேசியதற்காகவும், உத்தரப் பிரதேச மாநிலம் ராம்பூர் தொகுதியில்  தன்னை எதிர்த்துப் போட்டியிடும் பாஜக வேட்பாளரும் நடிகையுமான ஜெயப்ரதாவின் ஒழுக்கம் குறித்தும், அவரது பெண்மையை இழிவுபடுத்தும் வகையில் ஆஸம் கான் கருத்துத் தெரிவித்ததற்காகவும் எந்தப் பிரசாரத்திலும் 72 மணி நேரம்  ஈடுபடக்கூடாது என்று அவர்களுக்கு ஆணையம் தடை விதித்திருக்கிறது. 
அதேபோல சஹரான்பூர், பரேலி தொகுதிகளில் முஸ்லிம் வாக்காளர்களின் உணர்வுகளைத் தூண்டும் விதத்தில் மாயாவதி பேசியதற்காகவும், தான் போட்டியிடும் சுல்தான்பூர் தொகுதியில் தனக்கு வாக்களிக்கவில்லையென்றால், தான் வெற்றி பெற்றால் புறக்கணிக்கப்படுவீர்கள் என்று முஸ்லிம் வாக்காளர்களை அமைச்சர் மேனகா காந்தி எச்சரித்ததற்காகவும் தேர்தல் ஆணையம் அவருக்கு 48 மணி நேரம் பிரசாரத் தடை விதித்திருக்கிறது. 
தேர்தல் நடத்தை நெறிமுறைகளைத் துணிவுடன் நடைமுறைப்படுத்த முற்பட்டதற்கு தேர்தல் ஆணையம் பாராட்டப்பட வேண்டும். உத்தரப் பிரதேசத்தில் பல முக்கியமான தொகுதிகளில் 
வாக்குப்பதிவு நடைபெற இருக்கும் நேரத்தில் நான்கு முக்கியமான தலைவர்களுக்குப் பிரசாரத் தடை விதித்திருப்பதன் மூலம் ஒட்டுமொத்த இந்தியாவுக்குமே தனது அதிகார வரம்பை ஆணையத்தின் உத்தரவு எடுத்தியம்பும் என்று எதிர்பார்க்கலாம். 
தேர்தலின்போது இதுபோலப் பிரசாரத் தடை விதிப்பது புதிதல்ல. கடந்த 2014 மக்களவைத் தேர்தலில் ஆஸம் கானுக்கும், பாஜக தலைவர் அமித் ஷாவுக்கும் இதேபோலத் தடை விதிக்கப்பட்டது. பாஜக தலைவர் கிரிராஜ் சிங் என்பவருக்கு ஜார்க்கண்ட், பிகார் ஆகிய மாநிலங்களில் பிரசாரம் செய்ய அனுமதி மறுக்கப்பட்டது. 1999-இல் உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பின் அடிப்படையில் சிவசேனைத் தலைவர் பால் தாக்கரே 6 ஆண்டுகளுக்குத் தேர்தலில் போட்டியிடத் தடைவிதிக்கப்பட்டதுடன், அவரது வாக்களிக்கும் உரிமையும் முடக்கப்பட்டது. 
2019 தேர்தலில் பிரதமர் நரேந்திர மோடி தனது பிரசாரத்தில் தெரிவித்த சில கருத்துகள் விமர்சனத்துக்கு உள்ளாகி இருக்கின்றன. முஸ்லிம்கள் அதிகம் வாழும் கேரள மாநிலம் வயநாடு தொகுதியில் ராகுல் காந்தி போட்டியிடுவதை பாகிஸ்தானில் போட்டியிடுவதுடன் ஒப்பிட்டு பாஜக தலைவர் அமித் ஷா பேசியது விமர்சனத்துக்குள்ளாகி இருக்கிறது. மோடி, அமித்ஷா இருவரின் விமர்சனங்கள் மத உணர்வின் அடிப்படையிலானவை என்றால், காங்கிரஸ் தலைவர் ராகுல் காந்தி, திமுக தலைவர் மு.க.ஸ்டாலின்  ஆகியோரின் பரப்புரைகள் தரக்குறைவானதாகவும், முகம் சுளிக்க வைப்பவையாகவும் இருக்கின்றன. அவர்கள் வகிக்கும் கட்சித் தலைவர் பதவிக்கு கௌரவம் சேர்ப்பதாக அவைஇல்லை.
மத உணர்வுகளைத் தூண்டும் விதத்திலும் தரக்குறைவான பரப்புரைகளிலும் ஈடுபடும் தலைவர்களும் வேட்பாளர்களும் ஒரு முறைக்கு இரு முறை கண்டிக்கப்பட்டும் தண்டிக்கப்பட்டும் தங்களது போக்கை மாற்றிக் கொள்ளாவிட்டால் அவர்களைத் தகுதி நீக்கம் செய்யும் உரிமை தேர்தல் ஆணையத்துக்குத் தரப்பட வேண்டும். தங்களுக்கு நிரந்தரத் தடை விதிக்கப்பட்டுவிடும், அல்லது தங்களது கட்சியின் அங்கீகாரம் ரத்து செய்யப்படும் என்கிற அச்சம் இருந்தால்தான் பொறுப்புணர்வுடன் தேர்தல் பரப்புரைகள் அமையும். ஜனநாயகம் நிலைக்கும்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/apr/18/வரவேற்புக்குரிய-முடிவு-3135089.html
3134583 தலையங்கம் அனைவருக்கும் வாய்ப்பு எப்போது? ஆசிரியர் Wednesday, April 17, 2019 03:00 AM +0530 இப்போது நடக்கும் 17-ஆவது மக்களவைக்கான தேர்தலில் வாக்காளர்களின் எண்ணிக்கை 90 கோடியை எட்டியிருக்கிறது.
 ஆனால், நாம் இன்னும்கூட அனைத்து வாக்காளர்களும் வாக்களிப்பில் கலந்துகொள்வதை உறுதிப்படுத்தவில்லை என்பது வேதனை அளிக்கிறது. கடந்த 2014 பொதுத் தேர்தலில் வாக்குப்பதிவு விகிதம் 66.4% மட்டுமே.
 கடந்த 2014 தேர்தலில் 33.6% வாக்காளர்கள் வாக்களிப்பில் கலந்துகொள்ளவில்லை. இப்படி கலந்துகொள்ளாத வாக்காளர்கள் அனைவரும் வாக்களிக்க விரும்பாததால் கலந்துகொள்ளாதவர்கள் அல்ல. அவர்களில் 90 சதவீத வாக்காளர்கள் தங்களது வாக்குகளைப் பதிவு செய்ய முடியாமல் போனவர்கள். வாக்களிக்கும் தகுதியுள்ள, வாக்களிக்க விருப்பமுள்ள ஒவ்வொரு இந்தியனும் வாக்களிப்பதற்கான வாய்ப்பை நாம் ஏற்படுத்திக் கொடுக்கவில்லை என்பதைத்தான் இது காட்டுகிறது.
 இந்தியாவில் மிகப் பெரிய அளவில் ஊர் விட்டு ஊர், மாநிலம் விட்டு மாநிலம் இடப்பெயர்ச்சி ஏற்பட்டிருக்கிறது. ஏறத்தாழ 6 கோடி ஆண்களும், பெண்களும் தங்களது சொந்த ஊர்களிலிருந்து வெளியூர் சென்று வேலை பார்க்க முற்பட்டிருக்கிறார்கள். இவர்களில் பெரும்பாலோர் உடலுழைப்பு வேலைகளில் ஈடுபடுபவர்கள். கணிசமானோர் தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையைச் சார்ந்தவர்கள். அவர்களது வாக்குரிமை அவரவர் கிராமங்களில் அல்லது நகரங்களில் இருப்பதால் அவர்களால் தங்களது வாக்குகளைப் பதிவு செய்ய முடியவில்லை. பல நூறு மைல்கள் தொலைவிலுள்ள இடங்களில் பணியாற்றுபவர்கள் வாக்களிப்பதற்காகத் தங்களது சொந்த ஊர்களுக்குச் சென்று வருவது என்பது இயலாது. அதற்கான காலவிரயமும் பொருள் விரயமும் மிக மிக அதிகம்.
 2015-இல் இந்தியத் தேர்தல் ஆணையம் வெளிநாடு வாழ் இந்தியர்கள் வாக்களிப்பதற்கு வசதியாக மின்னணு வாக்குப்பதிவுக்கு வழிகோலியது. அதன் மூலம் வெளிநாடு வாழ் இந்தியர்கள் 2019 தேர்தலில் தங்களது வாக்குகளைப் பதிவு செய்ய இருக்கிறார்கள். ஆனால், இந்தியாவின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு இன்றியமையாதவர்களாக மாறியிருக்கும் உள்நாட்டில் இடம்பெயர்ந்திருக்கும் தொழிலாளர்களும், தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையினரும் வாக்களிப்பில் இருந்து அகற்றி நிறுத்தப்பட்டிருப்பது மிகப் பெரிய தவறு.
 மாநிலம் விட்டு மாநிலம் இடம்பெயர்ந்திருப்பவர்களில் 94% மக்கள் அதிகம் கல்வியறிவில்லாத உடல் உழைப்பை நம்பி பிழைப்பவர்கள். அவர்களுக்கு முறையான ஒப்பந்தமோ, வேலை உறுதியோ இல்லாத நிலை காணப்படுகிறது. அவர்கள் வேலை பார்க்கும் இடத்திலும், தெருவோரங்களிலும் தற்காலிகக் கூடாரங்களிலும் தங்கி வேலை பார்ப்பவர்கள். அவர்களை முறைப்படுத்தி வேலை பார்க்கும் இடத்திலேயே வாக்குரிமை வழங்குவது என்பது மிகவும் சிரமம்.
 தன்னார்வ நிறுவனம் ஒன்று நடத்திய ஆய்வின்படி, வாக்களிக்காத 33.6% வாக்காளர்களில், 2% வாக்காளர்கள் வாக்களிக்க விரும்பாதவர்கள். அரசியல்வாதிகள் மீதும், தங்களது தொகுதியில் போட்டியிடும் வேட்பாளர்களின் தகுதியின் மீதுமான அவர்களது நம்பிக்கையின்மையும் வெறுப்பும் அவர்களை வாக்குப்பதிவில் கலந்து கொள்வதைத் தவிர்க்க வைக்கிறது. 9.1% பேர் வேறு பல தனிப்பட்ட காரணங்களாலும், இயலாமையாலும் வாக்களிக்காதவர்கள்.
 வாக்குப்பதிவு தினத்தன்று சொந்த ஊரில் இல்லாமல் இருப்பது, வெளிநாடுகளில் படிக்கப் போயிருப்பது, வாக்காளர் அடையாள அட்டை பெறுவதற்கு முயன்றும் கிடைக்காதது, வேலை காரணமாக வெளியூருக்குப் பயணம் மேற்கொண்டிருப்பது என்று வாக்களிக்காததற்குப் பல காரணங்கள் கூறப்படுகின்றன. இந்தப் பிரிவினரில் பெரும்பாலோர் 30 முதல் 50 வயதுப் பிரிவினர்.
 இந்த முறை தேர்தல் ஆணையம் படிவம் 6-ன் மூலம் இந்தியாவின் எந்தப் பகுதியில் இருந்தாலும் ஒருவர் தனது வாக்கை, தனது சொந்த ஊரில் பதிவு செய்யும் வாய்ப்பை வழங்கியிருக்கிறது. ஆனால், இடம் பெயர்ந்திருக்கும் தொழிலாளர்களாக இருக்கும் வாக்காளர்களுக்கு இந்தத் தகவலைக் கொண்டு சென்று அவர்களை வாக்களிக்க வைப்பது என்பது எளிதல்ல.
 இணைய முறைத் தேர்வு எழுதுவதற்கு மையங்கள் ஏற்படுத்தப்படுகின்றன. அதேபோல, வாக்காளர் தனது அடையாள அட்டை பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கும் தொகுதியில், நாட்டின் எந்தவொரு வாக்குச்சாவடியிலிருந்தும் வாக்களிக்கலாம் என்பதற்கான வசதி ஏற்படுத்தப்பட வேண்டும். வேலைக்காக இடம்பெயர்ந்தவர்கள், பயணத்தில் இருப்பவர்கள், திருமணமாகி வேறு ஊர்களில் குடியேறி இருப்பவர்கள் என அனைவரும் வாக்களிப்பதற்கான வாய்ப்பை ஏற்படுத்திக் கொடுக்க முடியும்.
 ராணுவத்தினருக்கு எப்படி தபால் வாக்குப்பதிவு அனுமதிக்கப்படுகிறதோ, அதேபோல வேறு ஊர்களில் இருப்பவர்கள் தங்களது வாக்காளர் அடையாள எண்ணைக் குறிப்பிட்டு தங்களது தொகுதியில் வாக்களிக்கும் வசதியை ஏற்படுத்திக் கொடுக்கலாம்.
 வாக்குச்சீட்டு முறையிலிருந்து மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரத்திற்கு மாறி உலகிலேயே மிகப் பெரிய ஜனநாயகப் புரட்சியை ஏற்படுத்திய நாடு இந்தியா. இந்தியாவில் 20 கோடி அறிதிறன் பேசிகள் இருக்கின்றன. இணையதள வசதி அநேகமாக இந்தியாவின் அனைத்துப் பகுதிகளுக்கும் அளிக்கப்பட்டு விட்டது. அறிதிறன் பேசி மூலமாக இணைய வாக்குப்பதிவு என்பதைக்கூட நாம் அறிமுகப்படுத்தும் முயற்சியில் ஈடுபடுவதில் தவறில்லை.
 வாக்களிக்க விரும்பாமல் இருப்பது அவரவர் விருப்பம். ஆனால், வாக்களிக்க விரும்பியும் வாக்களிக்க முடியாமல் இருப்பது என்பது தவறு. அனைவரும் வாக்களிக்க முடியும் என்ற நிலை ஏற்பட்டால்தான் நமது ஜனநாயகம் முழுமையான ஜனநாயகமாக இருக்கும்.
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/apr/17/அனைவருக்கும்-வாய்ப்பு-எப்போது-3134583.html
3133974 தலையங்கம் அசாஞ்சே - இனிமேல் என்ன? ஆசிரியர் Tuesday, April 16, 2019 03:00 AM +0530 விக்கிலீக்ஸ் இணையதளத்தின் நிறுவனரும், அதன் ஆசிரியர் என்று தன்னை வர்ணித்துக் கொள்பவருமான ஜூலியன் அசாஞ்சே பிரிட்டிஷ் காவல் துறையினரால் கடந்த வியாழக்கிழமை லண்டனில் கைது செய்யப்பட்டார். ஈக்வடார் அரசு தனது தூதரகத்தில் அவருக்கு கடந்த ஏழு ஆண்டுகளாக அளித்துவந்த அடைக்கலம் விலக்கிக்கொள்ளப்பட்டதைத் தொடர்ந்து தூதரக அதிகாரிகள் அவரை பிரிட்டன் காவல் துறையினரிடம் ஒப்படைத்திருக்கிறார்கள். ஜூலியன் அசாஞ்சேயின் கைது சர்வதேச அளவில் விவாதத்தையும் எதிர்பார்ப்பையும் ஏற்படுத்தியிருக்கிறது.
 அமெரிக்க அரசின் ரகசிய ஆவணங்களை அமெரிக்க ராணுவ கணினியிலிருந்து திருட்டுத்தனமாகப் பெற்று வெளியிட்டமைக்காக அவர் மீது அமெரிக்காவில் வழக்குகள் தொடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. ஆஸ்திரேலியாவைச் சேர்ந்த கணினி நிபுணரான அசாஞ்சே, விக்கிலீக்ஸ் இணையதளத்தை உருவாக்கி, அமெரிக்கா மட்டுமல்லாமல் உலகின் பல்வேறு நாடுகளின் ரகசியங்களையும், தவறுகளையும் அம்பலப்படுத்த முற்பட்டார். 2010-இல் அவரால் வெளியிடப்பட்ட விக்கிலீக்ஸ் ஆவணங்கள் உலகம் முழுவதும் மிகப் பெரிய பரபரப்பையும், விவாதத்தையும் எழுப்பின.
 அதற்கிடையே ஸ்வீடனில் அவர் மீது பாலியல் பலாத்கார வழக்கு ஒன்று பதிவு செய்யப்பட்டது. அதன் அடிப்படையில் அவர் பிரிட்டனில் கைது செய்யப்பட்டார். 2012-ஆம் ஆண்டு லண்டன் வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் மாஜிஸ்திரேட் நீதிமன்றம் அவரைக் கைது செய்ய உத்தரவிட்டது. அதைத் தொடர்ந்து, ஜாமீனும் வழங்கப்பட்டது. பாலியல் வழக்கு தொடர்பாக தன்னை ஸ்வீடனுக்கு நாடு கடத்தக்கூடாது என்கிற அவரது மனு நிராகரிக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து ஜூலியன் அசாஞ்சே ஈக்வடார் தூதரகத்தில் தஞ்சமடைந்தார்.
 ஈக்வடார் தூதரகத்தில் தஞ்சமடைந்திருந்த அசாஞ்சே, தூதரகம் விதித்திருந்த நிபந்தனைகளை மீறியதாகக் கூறப்படுகிறது. தனக்கு அடிப்படை உரிமைகள் தூதரகத்தில் மறுக்கப்படுவதாக ஜூலியன் அசாஞ்சே எழுப்பிய குற்றச்சாட்டு தூதரக அதிகாரிகளையும், ஈக்வடார் அரசையும் ஆத்திரப்படுத்தியதில் ஆச்சரியமில்லை. மத்திய லண்டன் காவல் துறையினரால் கைது செய்யப்பட்டிருக்கும் ஜூலியன் அசாஞ்சே, தடுப்புக் காவலில் வைக்கப்பட்டிருக்கிறார்.
 2010-இல் ஜூலியன் அசாஞ்சேயால் வெளியிடப்பட்ட விக்கி லீக்ஸ் ஆவணங்கள், போர்க்குற்றங்கள் தொடர்பானவை. அமெரிக்க அரசின் ரகசிய கண்காணிப்பு, ராஜாங்க ரீதியிலான தகவல் பரிமாற்றம், பொது மக்கள் - ராணுவத்தினர் ஆகியோரின் பாதுகாப்பு குறித்த அமெரிக்க நிர்வாகத்தின் அக்கறையின்மை, இராக் மற்றும் ஆப்கானிஸ்தானில் அமெரிக்கா நடத்திய போர்களின் பின்னணியில் உள்ள தகவல்கள், அமெரிக்கா எப்படி தனது நட்பு நாடுகளையே உளவு பார்க்கிறது என்பது தொடர்பான ஆவணங்கள் போன்றவையெல்லாம் ஜூலியன் அசாஞ்சேயால் விக்கிலீக்ஸ் இணையதளம் மூலம் பொதுவெளியில் கசியவிடப்பட்டன.
 2016 அமெரிக்க அதிபர் தேர்தலின்போது விக்கிலீக்ஸ் சில ஆவணங்களை வெளியிட்டது. அதிபர் பதவி வேட்பாளரான ஹிலாரி கிளிண்டனின் தனிப்பட்ட மின்னஞ்சல்கள் விக்கிலீக்ஸால் வெளியிடப்பட்டன. ஹிலாரி கிளிண்டனாலும், ஜனநாயகக் கட்சியாலும் ஜூலியன் அசாஞ்சே ரஷியாவின் பின் துணையுடன் எதிர்த்துப் போட்டியிடும் குடியரசுக் கட்சி வேட்பாளர் டொனால்ட் டிரம்புக்கு ஆதரவாகச் செயல்படுவதாகக் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டது.
 அமெரிக்க ராணுவத்தின் ரகசிய ஆவணங்களை கணினியிலிருந்து திருட்டுத்தனமாக உள்நுழைந்து எடுத்து வெளியிட்டமைக்காக அவர் தண்டிக்கப்படலாம். ஆனால், அமெரிக்க ராணுவ உளவுத் துறையில் வேலை பார்த்த செல்ஸி மேனிங் என்பவர் மூலம் அந்தத் தகவல்களை விக்கிலீக்ஸ் பெற்றிருப்பதால், அசாஞ்சேவை முதல் குற்றவாளியாக்க முடியாது. மேலும் போர்க்குற்றங்கள், அத்துமீறிய அக்கிரமங்கள் ஆகியவை குறித்த ஆவணங்கள் என்பதால் அவற்றைப் பொதுவெளியில் கசியவிட்டது தவறல்ல என்கிற கருத்தும் முன்வைக்கப்படுகிறது. ஆவணங்கள் திருட்டுத்தனமாகப் பெறப்பட்டது, உண்மையை வெளிக்கொணர்வதற்காகக் கையாளப்பட்ட முயற்சி என்பதால், பத்திரிகைச் சுதந்திரத்தின் போர்வையில் அதை அணுகும் வாய்ப்பு ஜூலியன் அசாஞ்சேவுக்கு உண்டு.
 ரஷிய உளவுத் துறையின் உதவியுடன் விக்கிலீக்ஸின் செயல்பாடுகளைச் சம்பந்தப்படுத்துவதற்குப் போதுமான ஆதாரங்கள் எதுவும் இல்லை. ஆனால், அமெரிக்க அரசின் மீதும், ராணுவத்தின் மீதும் மக்களது அவநம்பிக்கையை விக்கிலீக்ஸ் ஆவணக் கசிவுகள் ஏற்படுத்தின என்பதை மறுக்க முடியாது. அதன் மூலம் உலகமயமாக்கல், சந்தைப் பொருளாதாரம் ஆகியவற்றைச் சிதைத்து, புதிய தேசிய வாதத்துக்கு அசாஞ்சே வழிகோலினார் என்று பலரும் கருதுகிறார்கள். தனது அதிபர் தேர்தல் பிரசாரத்தின்போது, "நான் விக்கிலீக்ûஸ ஆதரிக்கிறேன்' என்று வெளிப்படையாகவே டொனால்ட் டிரம்ப் அறிவித்ததைக் குறிப்பிட வேண்டும்.
 தனது ஆதரவாளர்களுக்கு அசாஞ்சே, இணைய காலகட்டத்தின் நவீன மலைக்கள்ளனாகக் காட்சியளிக்கிறார். ஆனால், ஆட்சியாளர்களுக்கு நிர்வாகக் கட்டமைப்பை குலைத்து ஆட்சி முறையின் மீது நம்பிக்கையின்மையை ஏற்படுத்தும் தீய சக்தியாக காட்சியளிக்கிறார். அசாஞ்சேவை ஊடகவியலாளராக ஏற்றுக்கொள்ள முடியுமா என்று அவர்கள் கேள்வி எழுப்புகிறார்கள்.
 நிர்வாக ரகசியத்தன்மையை அகற்றி வெளிப்படைத்தன்மையை ஏற்படுத்த விரும்பும் இடித்துரைப்பாளர்களுக்கு ஜூலியன் அசாஞ்சேயின் கைது மிகப் பெரிய பின்னடைவு. உலகமயச் சூழலில் வெளிப்படைத்தன்மைக்கான போராளிகளுக்குப் பாதுகாப்பும் அடைக்கலமும் கிடையாது என்பதைத்தான் அசாஞ்சேயின் கைது எடுத்துரைக்கிறது.
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/apr/16/அசாஞ்சே---இனிமேல்-என்ன-3133974.html
3133600 தலையங்கம் இளைய தலைமுறை தீர்மானிக்கும்... ஆசிரியர் Monday, April 15, 2019 03:04 AM +0530 ஐந்தாண்டுகளுக்கு ஒருமுறை அடைமழை பொழிவதுபோல அரசியல் கட்சிகளின் வாக்குறுதி மழை பொழிகிறது. 17-ஆவது மக்களவைக்கான பொதுத் தேர்தலில் அரசியல் கட்சிகளால் வெளியிடப்பட்டிருக்கும் எல்லா தேர்தல் அறிக்கைகளிலும் காணப்படும் பொதுவான வாக்குறுதிகள் இருக்கின்றன என்றால், அவையெல்லாம் இளம் வாக்காளர்களைக் கவர்வதற்காகத் தரப்பட்டிருக்கும் வாக்குறுதிகள்.
 இந்த ஆண்டு ஜனவரி மாதத்தில் ஏறத்தாழ 8.4 கோடி பேர் முதன்முறையாக பொதுத் தேர்தலில் வாக்களிப்பதற்குத் தகுதி பெற்றவர்கள் ஆகியிருக்கிறார்கள். 2018 ஜனவரி மாதம் 1-ஆம் தேதிக்கு ஒரு வரலாற்று முக்கியத்துவம் உண்டு. 21-ஆவது நூற்றாண்டில் பிறந்தவர்கள் வாக்களிக்கும் தகுதியை அடைந்தது அன்று முதல்தான். கடந்த 2014 தேர்தலில் கடந்த நூற்றாண்டின் கடைசி ஆண்டுகளில் பிறந்தவர்கள் (1981 முதல் 1996 வரை) வாக்களிக்கும் தகுதி பெற்றார்கள் என்றால், இப்போது இந்த நூற்றாண்டில் பிறந்த இளைஞர்களும் வாக்காளர் பட்டியலில் இணைகிறார்கள்.
 2014 தேர்தலில் 18 முதல் 25 வயது பிரிவினரில் 68 சதவீதம் பேர் வாக்களித்தனர். 2009 உடன் ஒப்பிடும்போது இது 14% அதிகம். அது மட்டுமல்ல, மொத்த சராசரி வாக்குப்பதிவான 66 சதவீதத்தைவிட, இளம் வாக்காளர்களின் வாக்குவீதம் அதிகமாக இருந்தது என்பதையும் குறிப்பிட வேண்டும்.
 தமிழகத்தைப் பொருத்தவரையிலும்கூட, 18 வயது முதல் 19 வயது வரையிலான வாக்காளர்கள் 12,12,550 பேர். 20 வயது முதல் 21 வயது வரையிலானோர் 1,20,95,249 பேர். 30 வயது முதல் 39 வயது வரையிலான வாக்காளர்கள் 1,39,44,994 பேர். அதாவது, 40 வயதுக்கும் உட்பட்ட வாக்காளர்களின் எண்ணிக்கை 2.5 கோடியைத் தாண்டும்.
 கடந்த 2014 மக்களவைத் தேர்தலில் 10 கோடிக்கும் அதிகமான புதிய வாக்காளர்கள் இணைந்தனர். அவர்களில் 2.5 கோடி பேர் 20 வயதை எட்டாதவர்கள், முதல் முறை வாக்காளர்கள். இந்த முறை வாக்களிக்கப் போகும், 21-ஆம் நூற்றாண்டில் பிறந்த வாக்காளர்கள் அவர்களிலிருந்து எப்படி, எந்த விதத்தில் மாறுபடப் போகிறார்கள் என்கிற எதிர்பார்ப்பு எழுந்திருக்கிறது. நடப்பு நூற்றாண்டில் பிறந்த வாக்காளர்களுக்கு பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு முந்தைய இந்தியாவைப் பற்றிய புரிதல் இருக்க வாய்ப்பில்லை. ஏன், வாஜ்பாய் காலகட்டம்கூட அவர்களுக்குத் தெரிந்திருக்குமா என்பது சந்தேகம்தான். அவர்களுக்கு ஜவாஹர்லால் நேரு, இந்திரா காந்தி, ராஜீவ் காந்தி, அவசரநிலைச் சட்டம், ஜனதா ஆட்சிக் காலம் எல்லாமே வரலாற்றுப் புத்தகங்களின் மூலம்தான் தெரியும்.
 மன்மோகன் சிங் தலைமையிலான ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி ஆட்சியில் இருந்த 10 ஆண்டு காலகட்டத்தில் பள்ளிக்கூடங்களுக்கும், 2014-இல் நரேந்திர மோடி ஆட்சியில் கல்லூரிக்கும் சென்ற தலைமுறையினர் இவர்கள். செல்லிடப்பேசியின் காலகட்டம் முடிந்து அறிதிறன் பேசி பயன்பாட்டுக்கு வந்தபிறகு வளர்ந்தவர்கள். உலகிலேயே மிகக் குறைந்த இணையக் கட்டணத்தால் பயனடைந்தவர்கள்.
 இந்த இளம் வாக்காளர்களில் பெரும்பாலானோர் இந்தியாவின் பொருளாதாரச் சீர்திருத்த காலகட்டத்தில் பிறந்தவர்கள். காட்சி ஊடகங்கள், சமூக ஊடகங்கள், இணையதளம் ஆகியவற்றின் தாக்கத்துடன் வளர்ந்தவர்கள் இவர்கள். 2013-இல் அண்ணா ஹசாரே ஊழலுக்கு எதிராக நடத்திய, இந்தியாவையே உலுக்கிப் போட்ட போராட்டத்தாலும், நிர்பயா பாலியல் வன்கொடுமையைத் தொடர்ந்து நடந்த போராட்டத்தாலும் ஈர்க்கப்பட்ட அல்லது பாதிக்கப்பட்ட இளம் வயதுப் பிரிவினர் அவர்கள்.
 இந்தத் தலைமுறையினரின் தோள்களில்தான் இந்தியாவின் வருங்காலத்தை உருவாக்கும் மிகப் பெரிய கடமை ஏற்றப்பட்டிருக்கிறது. ஹாங்காங்கில் உள்ள ஆய்வு நிறுவனம் வெளியிட்டிருக்கும் புள்ளிவிவரங்களின்படி, இந்தியாவில் 43 கோடி அறிதிறன் பேசி பயன்படுத்துவோர் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் அனைவருமே கட்செவி அஞ்சல் பயன்படுத்துபவர்கள். கட்செவி அஞ்சல் நிறுவனத்தின் தகவலின்படி, இந்தியாவில் 20 கோடி பேர் அவர்களது தகவல் பரிமாற்றச் சேவையைப் பயன்படுத்துகிறார்கள். இந்தியாவில் 87,000 தீவிர கட்செவி அஞ்சல் குழுக்கள் இருப்பதாகத் தெரிவிக்கிறது அந்த நிறுவனம். இந்தக் குழுக்களின் மூலம் லட்சக்கணக்கான கருத்துகளும், தகவல்களும், செய்திகளும் நாள்தோறும் 20 கோடி பயனாளிகளால் பரிமாறிக்கொள்ளப்படுகின்றன. கட்செவி அஞ்சல் மட்டுமல்லாமல், அறிதிறன் பேசிகளில் இணைய வசதி இணைக்கப்பட்டிருப்பதால், யூ டியூப் வசதியையும் பெற முடிகிறது.
 நமது அரசியல் கட்சிகளுக்கு தேர்தல் களத்தில் தங்களது கட்சிக்கு ஆதரவாகப் பிரசாரம் செய்ய மிக வலிமையான ஊடக சக்தியாக அறிதிறன் பேசிகள் மாறியிருக்கின்றன. இதன் மூலம் அரைகுறை உண்மைகளையும், தவறான தகவல்களையும், உண்மைக்குப் புறம்பான செய்திகளையும் பரப்பி இளைய தலைமுறையினரை மூளைச்சலவை செய்ய அரசியல் கட்சிகள் முயற்சிக்கின்றன என்பதுதான் அச்சமூட்டுகிறது.
 இந்திய அளவில் 2019 தேர்தலில் மொத்த வாக்காளர்களில் இளம் வாக்காளர்கள் 9%. கடந்த 2014 தேர்தலில் மக்களவைக்கான 543 தொகுதிகளில் ஏறத்தாழ 300 தொகுதிகளில் வெற்றிக்கான வாக்கு வித்தியாசம் வெறும் 10%. 92 தொகுதிகளில் வெறும் 5%. இந்தப் பின்னணியில் இளம் வாக்காளர்கள்தான் 2019 தேர்தல் முடிவுகளை நிர்ணயிப்பவர்களாக இருக்கக்கூடும். இவர்கள் சமூக ஊடகங்களால் மூளைச்சலவை செய்யப்பட்டவர்களாக இருப்பார்களா அல்லது வருங்கால இந்தியாவின் நலனைச் சிந்தித்துச் சீர்தூக்கி வாக்களிப்பவர்களாக இருப்பார்களா என்பதைப் பொருத்து தேர்தல் முடிவுகள் அமையும்.
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/apr/15/இளைய-தலைமுறை-தீர்மானிக்கும்-3133600.html
3132025 தலையங்கம் வீடு வாங்குவோருக்குப் பாதுகாப்பு! ஆசிரியர் Saturday, April 13, 2019 02:45 AM +0530
சொந்தமாக வீடு வாங்க நினைப்பவர்களுக்குச் சாதகமாக, கடந்த ஒரு வாரத்தில் இரண்டு தீர்ப்புகள்  வழங்கப்பட்டிருக்கின்றன. இந்த இரண்டு தீர்ப்புகளுமே பெரிய அளவிலான பாதுகாப்பை வீடு வாங்குவோருக்கு வழங்குகின்றன.
 கடந்த 30 ஆண்டுகளில் மிகப் பெரிய வளர்ச்சியை இந்தியாவில் மனை வணிகத் துறை கண்டிருக்கிறது. குறிப்பாக, சொந்த வீடு வாங்கும் வசதி என்பது அனைவருக்குமே சாத்தியமாகும் நிலை ஏற்பட்டிருக்கிறது. இந்தியாவின் ஏழு முக்கிய நகரங்களில் புதிய வீடுகளுக்கான  தேவை 32% அதிகரிக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. புதிதாக 1,93,600 வீடுகள் கடந்த ஓர் ஆண்டில் மட்டும் கட்டப்பட்டு வழங்கப்பட்டிருக்கின்றன. 
பிரதம மந்திரி ஆவாஸ் யோஜனா என்கிற நகர்ப்புற வீடு கட்டும் திட்டத்தின் கீழ் 68,50,000 வீடுகள் கடந்த டிசம்பர் மாதம் வரை கட்டப்பட்டிருக்கின்றன. அதே திட்டத்தின் கீழ் 2017-18 இல் நகர்ப்புற வீடு வழங்கும் திட்டத்துக்காக 14,27,486 வீடுகளுக்கான அனுமதி வழங்கப்பட்டிருப்பதுடன், கூடுதலாக 3,21,567 குறைந்த விலையிலான குடியிருப்புகள் அனுமதிக்கப்பட்டு கட்டப்பட்டிருக்கின்றன. இவையெல்லாம் புள்ளிவிவரங்கள் மட்டுமல்ல. மேல் மத்திய தர வகுப்பினர் மட்டுமல்லாமல், சாமானியர்களுக்கும்கூட சொந்த வீடு என்பது கனவாக இல்லாமல் நனவாக மாறியிருக்கிறது என்பதன் வெளிப்பாடு. 
அதேநேரத்தில், பொது வங்கிகளிலிருந்தும், வீட்டு வசதி வங்கிகளிலிருந்தும், தனியார் நிறுவனங்களிலிருந்தும் மாத ஊதியம் பெறுவோர் வீடு வாங்குவதற்கு கடன் பெறுகிறார்கள். வீடு அல்லது அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பைத் தங்கள் வசமாக்கிக் கொள்வதற்கு முன்பே அதற்கான தவணைத் தொகையை  அவர்கள் செலுத்தத் தொடங்கி விடுகிறார்கள். சொல்லப்போனால், பல நிகழ்வுகளில் அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புக்கு முதல் செங்கல் வைக்கப்படுவதற்கு முன்பே வீடு வாங்குவோர் தவணை செலுத்தத் தொடங்கி விடுகிறார்கள். இந்தத் தவணைத் தொகையில்தான் பல குடியிருப்பு நிறுவனங்கள் தங்களது திட்டத்தையே தொடங்குகின்றன.
இந்தியாவைப் பொருத்தவரை, பெரும்பாலோருக்கு தங்களது வாழ்க்கையில் மிகப்பெரிய முதலீடு என்பதே அவர்கள் அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பில் வாங்கும் வீடுதான். ஆனால், வீடு வாங்கும் ஒவ்வொருவரும் பல்வேறு குடியிருப்பு நிறுவனங்களிடமிருந்து வீடு வாங்கும்போது பல்வேறு இடர்களை (ரிஸ்க்) எதிர்கொள்கிறார்கள். அவர்களுக்குப் புலப்படாத பல நிபந்தனைகள் ஒப்பந்தங்களில் சேர்க்கப்படுகின்றன.
மும்பை வருமான வரி மேல் முறையீட்டுத் தீர்ப்பாயத்தின் தீர்ப்பு யதார்த்த நிலைமையைப் புரிந்துகொண்டு வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. பெரும்பாலான நிகழ்வுகளில் கட்டுமான தாமதம் வழக்கமான ஒன்றாகக் காணப்படுகிறது. அந்த இடைவெளியில் வீடு வாங்குவோர் வாங்கிய கடனுக்கான தவணை குறித்த அச்சத்திலும் அழுத்தத்திலும் வாழ்ந்து வருகின்றனர். இதுவரை வருமான வரித் துறை இந்த யதார்த்தத்தை கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளாமல் இருந்தது. அதை இப்போது புரிந்துகொண்டு தீர்ப்பு வழங்கியிருக்கிறது மும்பை வருமான வரி மேல்முறையீட்டுத் தீர்ப்பாயம். 
இது சாதாரணமானத் தீர்ப்பாக இருந்தாலும்கூட மிக முக்கியமான ஒன்று. இந்தியாவின் மனை வணிகச் சந்தையைச் சீரமைக்கும் முயற்சியில் இது முக்கியமான திருப்பம். இதுபோன்ற பல்வேறு மாற்றங்கள் மனை வணிகத் துறை ஒழுங்காற்று ஆணையத்தின் மூலம் புதிய சட்டங்களையும் விதிமுறைகளையும் அறிமுகப்படுத்த உதவக்கூடும். 
அதேபோல, உச்சநீதிமன்றம் வழங்கியிருக்கும் தீர்ப்பு மிக மிக முக்கியமானதாகவும், வீடு வாங்குவோருக்கு பாதுகாப்பை அளிப்பதாகவும் இருக்கும். சாமானியர்களுக்குப் புலப்படாத பல தொழில்நுட்பங்களைப் புகுத்தி, வீடு வாங்குவோரை சில குடியிருப்பு நிறுவனங்கள் ஏமாற்றும் நிகழ்வுகள் ஏராளம். வீடு வாங்குவோருக்கும் குடியிருப்பு நிறுவனத்துக்கும் இடையேயான ஒப்பந்தம் பெரும்பாலும் குடியிருப்பு நிறுவனத்துக்குச் சாதகமாகவே தயாரிக்கப்படுகிறது. சொந்த வீடு வாங்கும் ஆசையுடன் அணுகும் அப்பாவி நுகர்வோரை அவருக்கு எதிரான நிபந்தனைகளுடன் கூடிய ஒப்பந்தங்களை ஏற்றுக்கொள்ளச் செய்துவிடுகின்றனர். பிரச்னைகள் ஏற்பட்டு நீதிமன்றத்தை அணுகினால் ஒப்பந்தத்தைக் காரணம் காட்டி குடியிருப்பு நிறுவனங்கள் தப்பித்துக்கொள்கின்றன. 
உச்சநீதிமன்றத்தில் வழக்கு ஒன்றில் தாக்கல் செய்யப்பட்டிருந்த ஒப்பந்தம் நீதிமன்றத்தின் பார்வைக்கு வந்தது. அதன்படி, தவணைத் தொகையில் தாமதம் ஏற்பட்டால் வீடு வாங்குவோர் ஆண்டொன்றுக்கு 18% வட்டித் தொகை தர வேண்டும் என்றும், குறித்த காலத்தில் வீட்டைக் கட்டி ஒப்படைக்கத் தவறினால், குடியிருப்பு நிறுவனம் வெறும் 9% வட்டி மட்டுமே வீடு வாங்கியவருக்கு வழங்கும் என்றும் அந்த ஒப்பந்தத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. அதேபோல, 30 நாள்களுக்கும் மேலாக தவணைத் தொகையைக் கட்டாமல் போனால், கட்டுமான நிறுவனம் வீடு வாங்குபவரின் ஒதுக்கீட்டை ரத்து செய்யலாம் என்றும், குறிப்பிட்ட காலத்தில் குடியிருப்பைக் கட்டி வழங்காமல் போனாலும்கூட வீடு வாங்குபவர் 12 மாதங்கள் காத்திருக்க வேண்டும் என்றும் அந்த ஒப்பந்தத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.
கட்டுமான நிறுவனத்தால் தயாரிக்கப்பட்ட ஒப்பந்தம் முறையாகவும், வாங்குபவருக்கும் விற்பவருக்கும் ஒரே மாதிரியாகவும் இல்லாமல் போனால், 1986 நுகர்வோர் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் அடிப்படையில் அது தவறான வணிகமுறை என்று கருதப்படும் என்று உச்சநீதிமன்றம் தீர்ப்பு வழங்கியிருக்கிறது. அதனால் அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பு வீடுகள் வாங்குவோரும், வீடு வாங்குவதற்காக வீட்டு வசதிக் கடன் பெறுவோரும் இனிமேல் சற்று நிம்மதிப் பெருமூச்சு விடலாம்.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/apr/13/வீடு-வாங்குவோருக்குப்-பாதுகாப்பு-3132025.html
3131465 தலையங்கம் தொடங்கியது தேர்தல் திருவிழா! ஆசிரியர் Friday, April 12, 2019 02:11 AM +0530 உலகின் மிகப் பெரிய ஜனநாயக முயற்சி நேற்றிலிருந்து தொடங்கியிருக்கிறது. 20 மாநிலங்களில் 91 மக்களவைத் தொகுதிகளுக்கான பிரதிநிதிகளைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கு முதல்கட்ட வாக்கெடுப்பில் வாக்காளர்கள் பங்கு பெற்றனர். ஆந்திரப் பிரதேசம், தெலங்கானா மாநிலங்களின் அனைத்து மக்களவைத் தொகுதிகளிலும், வடகிழக்கு மாநிலங்களின் பெரும்பாலான தொகுதிகளிலும் இந்த முதல்கட்ட வாக்கெடுப்பில் பங்கு பெற்றன. முதல்கட்ட வாக்கெடுப்பில்  பங்கு பெறும் உத்தரப் பிரதேசம், பிகார், மேற்குவங்கம் ஆகிய மாநிலங்களின் மக்களவைத் தொகுதிகளும் இதில் அடக்கம். மக்களவைக்கு மட்டுமல்லாமல், ஆந்திரப் பிரதேசம், அருணாசல பிரதேசம், சிக்கிம் ஆகிய மாநிலங்களின் சட்டப்பேரவை தொகுதிகளும், ஒடிஸா மாநிலத்தில் 147 சட்டப்பேரவை இடங்களில் 28 தொகுதிகளும் முதல்கட்ட வாக்குப்பதிவில் கலந்துகொண்டன. 
பாரதிய ஜனதா கட்சியின் முன்னாள் தலைவரும் மத்திய அமைச்சருமான நிதின் கட்கரி, மத்திய அமைச்சர் வி.கே. சிங், மகேஷ் சர்மா, கிரண் ரிஜிஜு ஆகியோர் முதல்கட்ட வாக்கெடுப்பில் இடம் பெற்ற முக்கியப் பிரமுகர்கள். விசாகப்பட்டினத்திலிருந்து என்.டி.ராமாராவின் மகளும், முன்னாள் காங்கிரஸ் அமைச்சருமான புரந்தேஸ்வரி பாஜக வேட்பாளராக நேற்றைய வாக்கெடுப்பில் களம் கண்டார். உத்தரப் பிரதேசத்தின் முசாஃபர் நகர் தொகுதியில் ராஷ்ட்ரீய லோக்தளத் தலைவர் அஜீத் சிங் பாஜகவின் சஞ்சீவ் பல்யானை எதிர்கொண்டார். தெலுங்கு தேசம் கட்சியைச் சேர்ந்த முன்னாள் அமைச்சர் அசோக் கஜபதி ராஜு, உத்தரகண்ட் முன்னாள் முதல்வர் ஹரீஷ் ராவத், ஹைதரபாதிலிருந்து அசாதுதீன் ஒவைசி ஆகியோர் முதல்கட்ட போட்டியில் களமிறங்கிய பிரபலங்களில்  சிலர். 
மக்களவைக்கான தேர்தல் என்பது உண்மையிலேயே பிரம்மாண்டமானது. உலகில் வேறு எந்த நாடும் நினைத்துக்கூடப் பார்க்க முடியாத சாதனை. 10 லட்சத்துக்கும் அதிகமான வாக்குச்சாவடிகள். எந்தவொரு வாக்காளரும் தனது வாக்கைப் பதிவு செய்ய இரண்டு கி.மீ. அதிகம் செல்ல வேண்டியதில்லை என்கிற அளவிலான முன்னேற்பாடுகள். வாக்குச்சாவடிகளில் ஏறத்தாழ 20,000-க்கும் அதிகமானவை வனப்பகுதிகளில் அமைந்திருக்கின்றன என்பது, 1.1 கோடி அரசு ஊழியர்கள் நடந்தும், வாகனங்கள் மூலமும், ரயில் மூலமும், படகுகள் மூலமும், ஹெலிகாப்டர்கள் மூலமும், சில இடங்களில் யானைகள் மூலமும்கூடப் பயணித்து வாக்குப்பதிவை வெற்றிகரமாக நடத்துகிறார்கள் என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்... 
கடந்த 2014 தேர்தலில், நேற்று முதல்கட்ட வாக்குப்பதிவு நடந்த தொகுதிகளிலிருந்து 32 பாஜக உறுப்பினர்களும், 7 காங்கிரஸ் உறுப்பினர்களும், ஏனைய 52 இடங்களில் மாநிலக் கட்சிகள் மற்றும் சுயேச்சை உறுப்பினர்களும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர். இந்த முறை மேற்கு உத்தரப் பிரதேசத்திலுள்ள 8 தொகுதிகள், உத்தரகண்டிலுள்ள 5 தொகுதிகள், மகாராஷ்டிரத்திலுள்ள  7 தொகுதிகள், அஸ்ஸாமில் 5-இல் 4 தொகுதிகள், பிகாரில் 1 தொகுதி உள்ளிட்ட கடந்த முறை வென்ற தொகுதிகளைத் தக்க வைத்துக் கொள்வதற்காக முதல்கட்ட வாக்கெடுப்பில் ஆளும் பாஜக போராடியது என்றால், காங்கிரஸ் கட்சி 2014-இல் வெற்றி பெற்ற 7 தொகுதிகளை தக்கவைத்துக் கொள்வதற்காகக் களம்கண்டது. 
முதல்கட்ட வாக்கெடுப்பில் 1,266 வேட்பாளர்கள் களம் கண்டனர். அவர்களில் 619 பேர், அதாவது 49% பேர் படித்தவர்கள், பட்டதாரிகள். போட்டியிட்ட வேட்பாளர்களில் 89 பேர் மட்டுமே மகளிர். அரசியல் கட்சிகள் மகளிருக்கு 33% ஒதுக்கீடு வழங்குவதாக வாக்குறுதிகள் வழங்குகின்றனவே தவிர, வேட்பாளர்களில் வெறும் 7 % மட்டுமே மகளிர் என்பது அரசியல் கட்சிகளின் போலித்தனத்தைத்தான் வெளிப்படுத்துகிறது.
முதல்கட்ட வேட்பாளர் பட்டியலில் வேதனையை ஏற்படுத்தும் இரண்டு விஷயங்கள் இருக்கின்றன. போட்டியிடும் 1,266 பேரில் 213 பேர், அதாவது 17% வேட்பாளர்கள், குற்றப் பின்னணி உடையவர்கள். அதிலும், 146 பேர் மிக மோசமான கிரிமினல் வழக்குகளை எதிர்கொள்பவர்கள். சாமானியர்கள் தேர்தலில் போட்டியிட முடியாது என்பதன் வெளிப்பாடுதான் மொத்த வேட்பாளர்களில் 32%, அதாவது 401 பேர், கோடீஸ்வரர்கள். அதில் ஏறத்தாழ 30%-க்கும் அதிகமானோர் 100 கோடிக்கும் அதிகமாக சொத்து வைத்திருப்பவர்கள். 
ஏறத்தாழ 1.5 கோடி புதிய வாக்காளர்கள் 7 கட்டத் தேர்தல்களில் வாக்களிக்க இருக்கிறார்கள். அவர்கள் எப்படி வாக்களிக்கப் போகிறார்கள் என்பதைப் பொருத்துத்தான் தேர்தல் முடிவுகள் தீர்மானிக்கப்படும். அதேபோல, வாக்களிப்போரில் ஆண்களைவிடப் பெண்கள்தான் அதிகமாக இருக்கிறார்கள். கால் நூற்றாண்டுக்கு முன்பு வரை குடும்ப ரீதியாக முடிவெடுத்து வாக்களித்தது போய், இன்று மகளிர் சுதந்திரமாக சிந்தித்து வாக்களிக்கத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள் என்பதைக் கடந்த மூன்று, நான்கு தேர்தல்கள் உறுதிப்படுத்தியிருக்கின்றன. மகளிர் எப்படி முடிவெடுக்கிறார்கள் என்பதைப் பொருத்தும் தேர்தல் முடிவுகள் அமையக்கூடும்.
30 ஆண்டு இடைவெளிக்குப் பிறகு 2014 மக்களவைத் தேர்தலில் இந்திய வாக்காளர்கள் நரேந்திர மோடி தலைமையில் தேர்தலைச் சந்தித்த பாரதிய ஜனதா கட்சிக்கு தனிப்பெரும்பான்மை அளித்து வரலாறு சிருஷ்டித்தனர். இப்போது ஐந்தாண்டுகளுக்குப் பிறகு வாக்குப்பதிவு இயந்திரங்கள் திருப்பத்தை ஏற்படுத்துமா அல்லது திரும்பவும் பிரதமர் மோடிக்கும் பாஜகவுக்கும் ஆட்சியில் தொடர அனுமதிக்குமா என்பதைத் தெரிந்துகொள்ள நாம் மே 23-ஆம் தேதி வரை காத்திருந்தாக வேண்டும்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/apr/12/தொடங்கியது-தேர்தல்-திருவிழா-3131465.html
3130755 தலையங்கம் நஷீதின் வெற்றியும், இந்தியாவின் கடமையும்! ஆசிரியர் Thursday, April 11, 2019 01:48 AM +0530
எதிர்பார்த்தது போலவே மாலத்தீவு நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் முன்னாள் அதிபர் முகமது நஷீதின் மாலத்தீவு ஜனநாயகக் கட்சி பெரும் வெற்றியை அடைந்திருக்கிறது. 87 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட மாலத்தீவின் நாடாளுமன்றமான மஜ்லீஸில் 68 இடங்களில் வென்று, மூன்றில் இரண்டு பங்கு பெரும்பான்மையைப் பெற்றிருக்கிறது. 
அதிபர் இப்ராகிம் சோலீயின் மாலத் தீவு ஜனநாயகக் கட்சித் தலைவர் முகமது நஷீதும் அடைந்திருக்கும் வெற்றி சாமான்யமானதல்ல. ஓராண்டுக்கு முன்னால், முன்னாள் அதிபர் அப்துல்லா யாமீனின் சர்வாதிகார ஆட்சி அகற்றப்படும் என்றோ, வெளிநாட்டில் குடியேறி இருந்த முகமது நஷீத் மீண்டும் மாலத் தீவுகளுக்கு வருவார் என்றோ யாருமே நினைத்துக்கூட பார்த்திருக்க முடியாது. 2008-இல் நடைபெற்ற தேர்தலில், வெற்றி பெற்று மாலத்தீவில் ஜனநாயக முறையில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முதலாவது அதிபராகப் பதவியேற்றவர் முகமது நஷீத். ஆனால், அவருக்கு எதிராக கிளர்ச்சிகள் தூண்டிவிடப்பட்டு சிக்கலான சூழ்நிலையில் 2012-இல் அவர் பதவி விலக நேர்ந்தது. அதைத்தொடர்ந்து ஆட்சியைக் கைப்பற்றிய அப்துல்லா யாமீன் அவர் மீது பல்வேறு வழக்குகளைத் தொடுத்து தீவிரவாத முத்திரை குத்தி நீதிமன்றத்தால் தண்டிக்கப்பட்டு 2016-இல் முகமது நஷீத் மாலத் தீவை விட்டே தப்பியோட வேண்டிய சூழல் ஏற்படுத்தப்பட்டது. 
அப்துல்லா யாமீனின் சர்வாதிகார ஆட்சிக்கும் அடாவடியான நடவடிக்கைகளுக்கும் சீனாவின் பின் துணை இருந்ததால் அவர் அசைக்க முடியாத சக்தியாகவே தொடர்ந்தார். அவரை எதிர்த்த அரசியல் எதிரிகளையும், அவருக்குச் சாதகமாக இல்லாத உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகளையும் சிறையில் அடைத்தார். தனி மனித உரிமைகளுக்குத் தடை விதித்தும், இந்தியாவை அவமானப்படுத்தும் விதத்திலான பல்வேறு நடவடிக்கைகளிலும் ஈடுபட்டார். அப்துல்லா யாமீனின் கண்மூடித்தனமான சீன ஆதரவு மாலத்தீவை மிகப் பெரிய கடன் புதைகுழிக்குள் தள்ளியிருக்கிறது. 
யாமீன் நிர்வாகத்தின்போது அனுமதிக்கப்பட்ட சீனாவின் கட்டமைப்பு முதலீடுகளின் காரணமாக தேசத்தின் கடன் அளவு மொத்த ஜிடிபியில் கால்வாசி அளவுக்கு உயர்ந்துவிட்டிருக்கிறது.  இதுவரை சீனாவின் மொத்த முதலீடு மூன்று பில்லியன் டாலரிலும் அதிகம். சீன முதலீட்டாலும், சீன நிறுவனங்களின் செயல்பாடுகளாலும் மாலத்தீவைச் சேர்ந்த பல நிறுவனங்கள் திவாலாகி விட்டிருக்கின்றன. 
அதிபர் இப்ராகிம் சோலீயின் தலைமையிலான மாலத்தீவு ஜனநாயகக் கட்சி, சீனாவின் பல்வேறு திட்டங்களை மறு ஆய்வு செய்ய முற்பட்டிருக்கிறது. அதேநேரத்தில் சீனாவிடம் பெற்ற கடன்களைத் திருப்பிக் கொடுப்பதற்கும் உத்தரவாதம் வழங்கியிருக்கிறது. இந்த நிலையில் சோலீ நிர்வாகம் எதிர்கொள்ளும் சவால்கள் ஏராளம்.
கடந்த டிசம்பர் மாதம் அதிபர் சோலீ அரசுமுறைப் பயணமாக இந்தியா வந்தபோது, 1.4 பில்லியன் டாலர்  நிதியுதவி வழங்கும் அறிவிப்பு வெளியிடப்பட்டது. இன்னும் பல்வேறு ஒப்பந்தங்கள் கையெழுத்தாகின. விரைவிலேயே பிரதமராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட இருக்கும் முன்னாள் அதிபர் முகமது நஷீத் இந்தியாவுக்கு மிகவும் நெருக்கமானவரும் நன்றிக் கடன்பட்டவரும் என்பதால் இரு நாடுகளுக்கும் இடையேயான உறவு மேலும் வலுப்படும் என்பதிலும், அப்துல்லா யாமீன் நிர்வாகத்தின்போது இந்தியாவுக்கு மறுக்கப்பட்ட திட்டங்கள் வழங்கப்படக் கூடும் என்றும் எதிர்பார்க்கலாம். 
சீனாவின் பிடியிலிருந்து மாலத் தீவு முற்றிலுமாக விடுபடுவது என்பது இயலாது. மிகப் பெரிய அளவில் மாலத் தீவு சீனாவுக்கு கடன்பட்டிருக்கும் நிலையில், பல்வேறு விதத்தில் சீனா அழுத்தம் கொடுக்காமல் இருக்காது. இதேபோலத்தான் இலங்கையில் மஹிந்த ராஜபட்சஅரசு முற்றிலுமாக சீனாவிடம் இலங்கையை அடகு வைத்துவிட்ட நிலைக்கு இட்டுச் சென்றது. சீனாவின் கடன் வலையில் விழுந்த இலங்கையில் மஹிந்த ராஜபட்ச ஆட்சியை அகற்றி 2015-இல் மக்கள் மைத்ரி பால சிறீசேனாவின் தலைமையில் ஆட்சியமைத்தும்கூட, சீனாவின் பிடியில் இருந்து இலங்கையால் வெளிவர முடியவில்லை என்பதை நாம் உணர வேண்டும். முன்பைவிட மேலும் லாபகரமாக அதே திட்டங்களை மைத்ரி பால சிறீசேனா ஆட்சி, முன்பைவிட அதிகமான திட்டங்களை சீனாவுக்கு வழங்கியது. சீனா தன்னுடைய கடன் ராஜ தந்திரத்தைக் கையாண்டு புதிய ஆட்சியாளர்களுக்கு அரசியல் அழுத்தம் கொடுத்து தன் வழிக்கு இலங்கையைக் கொண்டு வந்ததுபோல, மாலத் தீவையும் கொண்டு வராது என்பது என்ன நிச்சயம்?
மாலத் தீவு ஜனநாயகக் கட்சிக்கு தனிப் பெரும்பான்மை கிடைத்திருப்பதால் அதிபர் சோலீக்கும், பிரதமராகப் பதவியேற்க இருக்கும் முகமது நஷீதுக்கும்  தாங்கள் விரும்பும் சட்டங்களை இயற்றவும் முடிவுகளை எடுக்கவும் எந்தவித நிர்வாகத் தடையும் இருக்காது என்று எதிர்பார்க்கலாம். அதேநேரத்தில், தனக்குச் சாதகமாக புதிய அரசு செயல்படாமல் போனால், முன்னாள் அதிபர் அப்துல்லா யாமீனின் துணையுடன் ஆட்சிக்கு எதிரான கிளர்ச்சிகளை சீனா தூண்டிவிடக் கூடும். அதை எதிர்கொள்ள அதிபர் சோலீயின் கரங்களை வலுப்படுத்த வேண்டிய கடமை இந்தியாவுக்கு உண்டு. 
இந்து மகா சமுத்திரத்தில், 1192 சிறு சிறு தீவுகளை உள்ளடக்கிய நாடு மாலத் தீவு. இந்தத் தீவுகள் சர்வதேச கடல் பாதையில் மிகவும் முக்கியமான இடத்தில் அமைந்திருக்கின்றன. மாலத் தீவை நட்புமுறையில் நெருக்கமாக வைத்துக்கொள்வது இந்தியாவின் பாதுகாப்புக்கு மிக மிக அவசியம். இலங்கையைக் கை நழுவ விட்டதுபோல, மாலத்தீவில் அமைந்திருக்கும் புதிய ஆட்சியை  நழுவ விடாமல் நமது நட்பு வட்டத்தில் தக்க வைத்துக்கொள்வதில்தான் இந்தியாவின் ராஜ தந்திரம் அடங்கியிருக்கிறது.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/apr/11/நஷீதின்-வெற்றியும்-இந்தியாவின்-கடமையும்-3130755.html
3130188 தலையங்கம் புத்திசாலித்தனமான மறுபதிப்பு! ஆசிரியர் Wednesday, April 10, 2019 02:12 AM +0530
17-ஆவது மக்களவைத் தேர்தலுக்கான முதல் கட்ட வாக்குப்பதிவு தொடங்குவதற்கு மூன்று நாள்களுக்கு முன்பாக கடந்த திங்கள்கிழமை பாரதிய ஜனதா கட்சி தனது தேர்தல் அறிக்கையை வெளியிட்டிருக்கிறது. 2014 தேர்தல் அறிக்கையின் மறுபதிப்புதான் இந்தத் தேர்தல் அறிக்கை என்று காங்கிரஸ் கட்சியும், ஏனைய எதிர்க்கட்சிகளும் பாஜகவின் 2019-க்கான தேர்தல் அறிக்கை குறித்து தெரிவித்திருக்கும் கருத்தை ஒரேயடியாக மறுத்துவிட முடியாது. ஐந்தாண்டு காலம் ஆட்சியிலிருந்த பிறகு மீண்டும் மக்களைச் சந்திக்கும்போது நிறைவேற்றாத அல்லது நிறைவேற்ற முடியாத வாக்குறுதிகளுடன்தான் எந்த ஒரு கட்சியும் தேர்தலைச் சந்தித்தாக வேண்டும் என்பதால், அதை ஒரு குறையாகக் கருதிவிடவும் முடியாது.
கடந்த ஐந்தாண்டுகளில் ஊரக வளர்ச்சி, கட்டமைப்பு வசதி உள்ளிட்ட பல்வேறு தளங்களில் நரேந்திர மோடி அரசு அடைந்திருக்கும் வெற்றிகளையும் சாதனைகளையும் பட்டியலிட்டு, அவற்றின் நீட்சியாக அடுத்த ஐந்தாண்டுகளுக்கான தனது செயல்திட்டத்தை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறது பாஜக. நரேந்திர மோடியின் தலைமைதான் பாஜக தேர்தல் அறிக்கையின் பின்னணி இசை என்றால், 2022-இல் இந்தியா தனது 75-ஆவது சுதந்திர தினத்தை கொண்டாடுவதற்குள் நிறைவேற்ற வேண்டிய 75 இலக்குகள்தான் பாஜக தேர்தல் அறிக்கையின் புதுமை அம்சம். 
பாஜகவின் தேர்தல் அறிக்கையை மூன்று முக்கியப் பகுதிகளாகப் பிரிக்கலாம். 
வரவிருக்கும் மக்களவைத் தேர்தலில் எதிர்பார்த்ததுபோலவே, பாஜக தனது தனித்துவமான பலமாக தேசபக்தியையும் தேசத்தின் பாதுகாப்பையும் தேர்தல் அறிக்கையில் முன்வைக்கிறது. பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரான முனைப்புடன் கூடிய செயல்திட்டமும், ஊடுருவலைத் தடுப்பதற்கான நடவடிக்கைகளும் தேர்தல் அறிக்கையில் முன்னுரிமை பெறுகின்றன. 
ராணுவத்திற்குத் தேவையான தளவாடங்கள் வாங்குவதை விரைவுபடுத்த உறுதியளிக்கிறது தேர்தல் அறிக்கை. ஆனால், ராணுவத்தின் தேவைக்கேற்ப போதுமான நிதி ஒதுக்கீடு இல்லாமல் இருப்பது குறித்து எதுவும் தெரிவிக்கவில்லை. எப்போதும்போல இந்தத் தேர்தல் அறிக்கையிலும் ஜம்மு - காஷ்மீர் மாநிலத்துக்கு தனி அந்தஸ்து அளிக்கும் 370, 35ஏ ஆகிய சட்டப் பிரிவுகளை அகற்றுவது குறித்துக் குறிப்பிடுகிறது. 
பாஜகவின் தேர்தல் அறிக்கையின் இரண்டாவது முக்கியமான அம்சம், கிராமப்புற இந்தியாவுக்கும் விவசாயத்துக்கும் தரப்பட்டிருக்கும் முக்கியத்துவம். கடந்த ஐந்தாண்டுகளாக தொடர்ந்து காணப்படும் வேளாண் இடரும், 2014 தேர்தல் அறிக்கையில் தரப்பட்டிருந்த வாக்குறுதிகள் முழுமையாக நிறைவேற்றப்படாமல் இருப்பதும் அதற்குக் காரணமாக இருக்கலாம். 2022-க்குள் விவசாயிகளின் வருமானத்தை இரட்டிப்பாக்குவது என்கிற 2014 வாக்குறுதி இலக்கை எட்டுவதாகக் குறிப்பிடுகிறது தேர்தல் அறிக்கை. 
அடுத்த ஐந்தாண்டுகளில் ரூ.22 லட்சம் கோடிக்கும் மேலாக கிராமப்புற வளர்ச்சிக்காக செலவிடப்படும் என்றும், ஒவ்வொரு விவசாயிக்கும் பிரதமர் வேளாண் திட்டத்தின் கீழ் ஆண்டுதோறும் ரூ.6,000 மானியம் வழங்கும் திட்டம் விரிவுபடுத்தப்படும் என்றும் தேர்தல் அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது. விவசாயிகளுக்கு வட்டியில்லா கடனாக ரூ.1 லட்சம் வரை வழங்குவது என்பது புதுமையான அம்சம். இதன் மூலம் கிராமப்புறங்களிலும் விவசாயிகள் மத்தியிலும் பாஜக ஆட்சியின் மீது ஏற்பட்டிருக்கும் அதிருப்தியை அகற்ற முயற்சிக்கிறது.  
பாஜக தேர்தல் அறிக்கையின் மூன்றாவது முக்கிய அம்சம், பொருளாதாரம் குறித்தும், வேலைவாய்ப்பு குறித்தும் தரப்பட்டிருக்கும் வாக்குறுதிகள். இந்தியாவின் வறுமை விகிதத்தை 2024-க்குள் 10%-க்குள் கொண்டுவருவது; 2025-க்குள் இந்தியாவை உலகின் மூன்றாவது பெரிய பொருளாதாரமாக மாற்றுவது; 2024-க்குள் இந்தியாவிலுள்ள அனைத்துக் குடும்பங்களுக்கும் குடிநீர் குழாய் வசதியை ஏற்படுத்திக் கொடுப்பது; ஐந்து கி.மீ. சுற்றளவுக்குள் அனைவருக்கும் வங்கிச் சேவை கிடைப்பதை உறுதிப்படுத்துவது என்று பொருளாதாரம் தொடர்பான பல வாக்குறுதிகளை முன்மொழிகிறது 2019-க்கான பாஜகவின் தேர்தல் அறிக்கை. 
உயர் கல்விக்கு ரூ.1 லட்சம் கோடி முதலீடு; இந்தியாவின் முதன்மைக் கல்வி நிறுவனங்களில் கூடுதல் இடங்கள்; ஆயுஷ்மான் பாரத் திட்டத்தில் 1.5 லட்சம் மருத்துவ நல்வாழ்வு மையங்கள்; 1,400 பேருக்கு ஒரு மருத்துவர் என்கிற நிலையை எட்டுவது உள்ளிட்டவை தேர்தல் வாக்குறுதியில் இடம்பெற்றிருக்கும் வேறு சில அம்சங்கள். 
தேசிய நெடுஞ்சாலைகளின் நீளத்தை இரட்டிப்பாக்குவதற்கு கட்டமைப்புத் துறையில் ரூ.100 லட்சம் கோடி முதலீடு; துறைமுகங்களின் விரிவாக்கம்; இந்தியாவில் 150 விமான நிலையங்கள் என்று வளர்ச்சித் திட்டங்கள் குறித்த வரைபடத்தை பாஜகவின் தேர்தல் அறிக்கை வாக்காளர்களுக்குக் காட்சியளிக்கிறது. 
காங்கிரஸ் கட்சியின் தேர்தல் அறிக்கையைப் போலல்லாமல், ஓரளவுக்குப் பொருளாதாரம் குறித்த சிந்தனையுடனும், நிதி நிலைமையை உணர்ந்தும் பாஜகவின் தேர்தல் அறிக்கை தயாரிக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. அயோத்தியில் ராமர் கோயில், சபரிமலைப் பிரச்னை உள்ளிட்ட விவாதத்துக்குரிய வழக்கமான அம்சங்கள் இந்த முறையும் பாஜகவின் தேர்தல் அறிக்கையில் காணப்படுவது வியப்பை ஏற்படுத்தவில்லை. அவை இல்லாமல் இருந்தால்தான் ஆச்சரியம். 
பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் ஆளுமையையும், தேசப் பாதுகாப்பையும் முன்னிறுத்தி, கடந்த ஐந்தாண்டு ஆட்சியின் குறைபாடுகளையும் நிறைவேற்றப்படாத வாக்குறுதிகளையும் பின்னுக்குத்தள்ளி, புத்திசாலித்தனமாகத் தயாரிக்கப்பட்டிருக்கிறது பாரதிய ஜனதா கட்சியின் 2019 மக்களவைத் தேர்தலுக்கான அறிக்கை.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/apr/10/புத்திசாலித்தனமான-மறுபதிப்பு-3130188.html
3129869 தலையங்கம் வேதனையளிக்கும் பின்னடைவு! ஆசிரியர் Tuesday, April 9, 2019 03:15 AM +0530 இந்திய ரிசர்வ் வங்கியின் தன்னிச்சையான செயல்பாட்டுக்கு எதிராகவும், பொதுத் துறை வங்கிகளின் வாராக் கடன் பிரச்னை குறித்த மெத்தனத்துக்கு ஆதரவாகவும் உச்சநீதிமன்றம் கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை அளித்திருக்கும் ஒரு தீர்ப்பு வேதனையளிக்கிறது. கடந்த ஆண்டு பிப்ரவரி 18-ம் தேதி பொதுத் துறை வங்கிகளுக்கு இந்திய ரிசர்வ் வங்கி சுற்றறிக்கை அனுப்பியது. அதன் மூலம், வட்டித் தவணை செலுத்தத் தவறிய ரூ.2,000 கோடிக்கும் அதிகமான கடன்களைத் தேசியத் தொழில் நிறுவன சட்டத் தீர்ப்பாயத்திடம் ("நேஷனல் கம்பெனி லா டிரிபியூனல்') ஒப்படைக்க வேண்டும் என்பதுதான் ரிசர்வ் வங்கியின் உத்தரவு.
 வட்டித் தொகையைச் செலுத்தாத கணக்குகள் தவணைத் தவறினால், அடுத்த 180 நாள்களுக்குள் கடனைத் திருப்பித் தருவதற்கான திட்ட வரைமுறையை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். அப்படிச் செய்யாமல் போனால், அந்தத் தொழில் நிறுவன வாடிக்கையாளர்களை, தேசியத் தொழில் நிறுவன சட்டத் தீர்ப்பாயத்திடம் ஒப்படைக்க வேண்டும் என்பதுதான் இந்திய ரிசர்வ் வங்கியின் வழிகாட்டுதல். தேசியத் தொழில் நிறுவன சட்டத் தீர்ப்பாயம் அந்தக் கடன் தொகையை வாராக் கடனாகக் கருதி, திவால் சட்டத்தின் அடிப்படையில் வசூல் செய்ய நடவடிக்கை எடுக்கும்.
 வாராக் கடன் பட்டியலுக்குத் தள்ளப்பட்டிருக்கும் எரிசக்தித் துறை உள்ளிட்ட சில துறையைச் சேர்ந்த நிறுவனங்கள் உச்சநீதிமன்றத்தை அணுகின. நிலக்கரி அல்லது எரிவாயு பற்றாக்குறை, மின்சாரப் பகிர்வு நிறுவனங்கள் பணம் தராமல் போனது உள்ளிட்ட தங்களை மீறிய காரணங்களால்தான் வங்கிகளில் பெற்ற கடனுக்கு வட்டியும் செலுத்த முடியாமல், கடனையும் திருப்பிக் கொடுக்க முடியாமல் தாங்கள் தடுமாறுவதாகவும், அதனால் தங்களது நிறுவனங்களை திவால் சட்டத்தின் அடிப்படையில் அணுக முற்படுவது தவறு என்றும் உச்சநீதிமன்றத்தில் அந்த நிறுவனங்கள் முறையீடு செய்தன. அவற்றின் முறையீட்டை ஏற்றுக்கொண்டு இந்திய ரிசர்வ் வங்கியின் சுற்றறிக்கைக்கு உச்சநீதிமன்றம் தடை விதித்திருக்கிறது.
 உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு, வங்கித் துறை சீர்திருத்தத்துக்கு மிகப் பெரிய பின்னடைவை ஏற்படுத்தும். அனைத்து பொதுத் துறை வங்கிகளும் தங்களது வரவு-செலவுக் கணக்கில் ஒழுங்குமுறையைக் கடைப்பிடிக்கவும், வாராக் கடன் பிரச்னையை எதிர்கொள்ளவும் கடந்த நான்கு ஆண்டுகளாக இந்திய ரிசர்வ் வங்கி வற்புறுத்தி வருகிறது. வங்கிகளில் வாராக் கடன் குறித்த உண்மை நிலவரத்தை வெளிப்படைத்தன்மையுடன் எதிர்கொள்ளவும், அதற்குத் தேவையான நடவடிக்கைகளை எடுக்கவும் ரிசர்வ் வங்கி வற்புறுத்தி வருகிறது. 40-க்கும் அதிகமான வாராக் கடன் கணக்குகளை தேசியத் தொழில் நிறுவன சட்டத் தீர்ப்பாயத்திடம் ஒப்படைக்க பொதுத் துறை வங்கிகளுக்கு இந்திய ரிசர்வ் வங்கி உத்தரவிட்டிருக்கிறது.
 பொதுத் துறை வங்கிகளில் ரூ.2,000 கோடிக்கும் அதிகமாக கடன் வாங்கியிருக்கும் 70-க்கும் அதிகமான நிறுவனங்களின் மொத்த வாராக் கடன் நிலுவைத் தொகை ரூ.3.80 லட்சம் கோடி. கடந்த ஜனவரி மாத நிலவரப்படி, பொதுத் துறை வங்கிகளின் மொத்த வாராக் கடன் தொகை ரூ.9.20 லட்சம் கோடி. அதாவது, வங்கிகள் வழங்கியிருக்கும் மொத்தக் கடன் தொகையில் இது 10.2%. பொதுத் துறை வங்கிகள் கடனாக வழங்கியிருக்கும் மேலே குறிப்பிட்ட ரூ.9.20 லட்சம் கோடி என்பது மக்களின் வரிப் பணம் என்பதை மறந்துவிடக் கூடாது.
 அரசும் இந்திய ரிசர்வ் வங்கியும் வாராக் கடன் பிரச்னையை எதிர்கொள்ள கடன் வசூல் தீர்ப்பாயங்கள் மூலம் மேற்கொண்ட பல்வேறு முயற்சிகள் தோல்வியடைந்தன. பெரும்பாலான வாராக் கடனாளிகளும் நீதிமன்றத்தை அணுகித் தடையுத்தரவு பெற்று, வழக்கு நிலுவையில் இருப்பதால் கடனைத் திருப்பிக் கொடுக்காமல் ஏமாற்றி வருகிறார்கள்.
 2009-இல் உலகின் பெரிய பொருளாதாரங்கள் என்று கருதப்படும் ஜி-20 நாடுகளின் வரிசையில் மிகக் குறைந்த வங்கி வாராக் கடன் நிலுவையில் இருக்கும் நாடாக இந்தியா இருந்தது. இப்போது உலகின் மிக அதிகமான வாராக் கடன் நிலுவையில் உள்ள நாடாக, முந்தைய இரண்டாவது ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசாலும் (2009-2014), இன்றைய தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி அரசாலும் (2014-2019) நாம் மாற்றப்பட்டிருக்கிறோம் என்பதை அடிக்கோடிட்டுக் குறிப்பிட்டாக வேண்டும்.
 பொதுத் துறை வங்கிகளில் கடன் பெற்றிருக்கும் எல்லா நிறுவனங்களும் வேண்டுமென்றே கடனைத் திருப்பித் தராத நிறுவனங்கள் என்றோ, விஜய் மல்லையா, நீரவ் மோடி போன்ற மோசடியாளர்கள் என்றோ வகைப்படுத்திவிட முடியாது. எரிசக்தித் துறை நிறுவனங்கள் பெற்ற கடன், வாராக் கடனாக மாறியதற்கு அவர்களை மீறிய சில காரணங்கள் இருக்கின்றன.
 பொதுத் துறை வங்கிகளுக்கு இந்திய ரிசர்வ் வங்கி சுற்றறிக்கை அனுப்புவதற்கு முன்பு, வாராக் கடன்களாக மாறியிருக்கும் கணக்குகளின் உண்மையான பின்னணியை ஆராய்ந்து விதிவிலக்கு வழங்கியிருக்கலாம். அந்தத் துறைகளின் முறையீடுகளை ரிசர்வ் வங்கியே பரிசீலித்திருந்தால், அவை நீதிமன்றத்தை அணுகியிருக்காது. ரிசர்வ் வங்கி கடுமையான நிலைப்பாட்டை மேற்கொண்டதன் விளைவால், நல்ல நோக்கத்துடன் எடுக்கப்பட்ட முடிவு, இப்போது உச்சநீதிமன்றத்தால் ஒட்டுமொத்தமாகத் தடுக்கப்பட்டு விட்டது.
 போலி நிறுவனங்களுக்கும், மோசடியாளர்களுக்கும் வாராக் கடன்களுக்கும் சாதகமாகத் தீர்ப்பு மாறிவிட்டிருப்பது வேதனையளிக்கிறது. மத்திய அரசும் இந்திய ரிசர்வ் வங்கியும் இது குறித்து உடனடியாகத் தீவிர ஆலோசனை மேற்கொண்டு பிரச்னையை அணுகி அடுத்தகட்ட நடவடிக்கையை மேற்கொண்டாக வேண்டும்.
 
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/apr/09/வேதனையளிக்கும்-பின்னடைவு-3129869.html
3129242 தலையங்கம் இது போதாது...! ஆசிரியர் Monday, April 8, 2019 03:25 AM +0530 முகநூல் (பேஸ்புக்), கட்செவி அஞ்சல் (வாட்ஸ் அப்), சுட்டுரை (டுவிட்டர்) ஆகியவற்றின் மூலம் மின்னல் வேகத்தில் தகவல்கள் சர்வதேச அளவில் பரப்பப்படுவது மனித இனத்திற்கு அறிவியல் தந்திருப்பதை மாபெரும் வரம் என்று சொல்வதா? அல்லது அவற்றைப் பயன்படுத்தி வதந்திகளும், பொய்யுரைகளும், தவறான தகவல்களும் பரப்பப்படுவதை சாபம் என்று கொள்வதா என்று அறுதியிட்டுக் கூற முடியாமல் விக்கித்துப்போய் இருக்கிறது ஒட்டுமொத்த மானுட இனம்.
 வதந்திகள் பரப்புதல், பொய்யை உண்மைபோல் சித்தரித்தல், காழ்ப்புணர்வுடன் தனிமனிதத் தாக்குதல் நடத்துதல் என்று முகநூல் மூலமும் கட்செவி அஞ்சல் மூலமும் செய்யப்படும் பரப்புரைகள் ஏற்படுத்துகின்ற பாதிப்பைச் சொல்லி மாளாது. குறிப்பாக, பொதுத்தேர்தல் நடைபெற இருக்கும் நிலையில் அரசியல் தலைவர்களை தரக்குறைவாக நையாண்டி செய்வதும், அவர்களது ஆளுமையைக் கேள்விக்குறியாக்குவதும் ஜனநாயகத்தின் அடிப்படையையே தகர்த்துவிடும் போலிருக்கிறது. இத்தகைய சூழலில் கட்செவி அஞ்சல் நிறுவனம் சில விதிமுறைகளைப் புகுத்தி, வதந்திகள் பரப்பப்படுவதைக் கட்டுப்படுத்தும் முயற்சியில் இறங்கியிருக்கிறது.
 யார் வேண்டுமானாலும் இணைய இணைப்பைப் பயன்படுத்தி, அதன் மூலம் தங்களுக்கென மின்னஞ்சல் முகவரியை ஏற்படுத்திக் கொண்டு செல்லிடப்பேசிகள் மூலம் கட்செவி அஞ்சல் கணக்கைத் தொடங்கிவிடலாம். தவறான முகவரியுடனும், தகவல்களுடனும் கட்செவி அஞ்சல் கணக்குகள், தங்களது முகமாக அறிமுகத்தளம் வைத்துக்கொள்ள அனுமதிக்கப்படுகிறது.
 இதெல்லாம் போதாதென்று கட்செவி அஞ்சலில் உறுப்பினராக உள்ளவர்களை இணைத்து யார் வேண்டுமானாலும் குழுக்களை உருவாக்கலாம். அந்தக் குழுக்களின் மூலம் தகவல்களைப் பரிமாறிக்கொள்ளவோ, பரப்பவோ முடியும். இந்த வசதியைப் பயன்படுத்தித்தான் வதந்திகளும், அருவருக்கத்தக்க ஆபாசங்களும், முகம் சுளிக்க வைக்கும் பதிவுகளும் கட்செவி அஞ்சல் மூலம் பரப்பப்படுகின்றன.
 யார் வேண்டுமானாலும் ஒரு குழுவை அமைத்து அதில் ஒருவருடையே ஒப்புதல் இல்லாமலேயே கட்செவி அஞ்சலில் கணக்கு வைத்திருப்போரை இணைத்துக் கொள்ளும் வழிமுறைக்கு அந்த நிறுவனம் சில தடைகளை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. இனிமேல் ஒருவருடைய அனுமதியில்லாமல் எந்த ஒரு குழுவிலும் யாரையும் இணைத்துவிட முடியாது.
 இப்போதைய நிலையில் குழுவில் இணைக்கப்பட்டாலும் அதிலிருந்து விலகிக் கொள்ளும் உரிமை ஒருவருக்கு இருக்கிறது என்றாலும்கூட, குழுவில் இணைத்துக் கொண்டு பகிரப்படும் பதிவுகளைப் பார்த்த பிறகுதான் விலகுவதற்கான முடிவை எடுக்க முடியும். இனிமேல் அப்படியல்ல. அனுமதியில்லாமல் எந்தவொரு குழுவிலும் யாரையும் இணைக்க முடியாது என்பதால், குழுவை அமைப்பவர் இன்னார் என்பதை இணைக்கப்படுபவருக்குத் தெரிவித்தாக வேண்டும்.
 ஏற்கெனவே கட்செவி அஞ்சலில் ஐந்து பேர் அல்லது ஐந்து குழுக்களுக்கு மேல் எந்த ஒரு பதிவையும் ஒருவர் அனுப்ப முடியாது என்கிற வரம்பு விதிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதனால் மட்டுமே விமர்சனத்துக்குரிய பதிவுகளையும் வதந்திகளையும் தடுத்துவிட முடியவில்லை. புதிதாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருக்கும் விதிமுறை பெரிய அளவில் உதவுமா என்பது சந்தேகம்தான். கட்செவி அஞ்சலில் ஒவ்வொரு முதல் பதிவுடனும் அதைப் பதிவு செய்பவர் யார் என்கிற விவரம் இணைக்கப்பட்டால் மட்டுமே வதந்தி பரப்புபவரையும், தவறான தகவல் தருபவரையும் அடையாளம் காணவும், அவர் மீது சட்ட ரீதியான நடவடிக்கை எடுக்கவும் இயலும். அதை உறுதிப்படுத்தாத வரை, கட்செவி அஞ்சலைத் தவறாகப் பயன்படுத்துவதை முற்றிலுமாகத் தடுக்க முடியாது.
 முகநூலைப் பொருத்தவரை அதில் கணக்கு வைத்திருப்பவரை அடையாளம் காண்பது எளிதல்ல. யார் வேண்டுமானாலும் தவறான தகவலைக் கொடுத்து மின்னஞ்சல் முகவரியை உருவாக்கிக் கொள்ளலாம். அந்த மின்னஞ்சல் முகவரியின் அடிப்படையில் முகநூல் கணக்கைத் தொடங்க முடியும். அப்படிப்பட்ட முகநூல் கணக்குகள் மூலம் வதந்திகளையும் பொய்யுரைகளையும் பரப்ப முடியும். இதனால் ஏற்படுகிற பாதிப்பு அளப்பரியது.
 கடந்த வாரம் காங்கிரஸ் கட்சியுடன் தொடர்புடைய 687 போலி முகநூல் கணக்குகள், முகநூல் நிறுவனத்தால் முடக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அதற்குக் காரணம், பல்வேறு பெயர்களில் முகநூல் கணக்குகள் தொடங்கப்பட்டு அதன் மூலம் தவறான செய்திகளைப் பரப்பிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதுதான். இதேபோல காங்கிரஸ் மட்டுமல்லாமல் ஏனைய அரசியல் கட்சிகளும் பல்வேறு தனிநபர்கள், நிறுவனங்களும்கூட முகநூல் கணக்குகளை ஏற்படுத்தி அதன் மூலம் பரப்புரைகள் செய்து வருகின்றன. விமர்சனத்துக்குரிய பதிவுகளையும் வதந்திகளையும் பரப்புவதற்குப் பயன்படுத்துகின்றன. முகநூலையும், கட்செவி அஞ்சலையும் எந்த அளவுக்குத் தவறாகப் பயன்படுத்த முடியும் என்பதற்கு பொள்ளாச்சி சம்பவம் சமீபத்திய எடுத்துக்காட்டு.
 கட்செவி அஞ்சலில் பதிவு செய்பவர் குறித்த விவரம் இணைக்கப்பட வேண்டும் என்பதுபோல, முகநூலைப் பொருத்தவரை அதில் கணக்கு தொடங்கும் யாராக இருந்தாலும் செல்லிடப்பேசி எண்ணையும், ஆதார், வாக்காளர் அட்டை, பான் அட்டை உள்ளிட்ட ஏதாவதொரு தன்விவர அத்தாட்சியையும் இணைக்க வேண்டும் என்பது உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும். சுட்டுரையைப் பொருத்தவரை செல்லிடப்பேசி எண் இல்லாமல் கணக்கு தொடங்க முடியாது. அதேபோல, முகநூலுக்கும் அடிப்படை விதிமுறைகள் வகுக்கப்படுவது அவசியம். இதன் மூலம் ஒரே நபர் பல முகநூல் கணக்குகளைத் தொடங்கி, அதைத் தவறாகப் பயன்படுத்துவது தடுக்கப்படும்.
 சமூக ஊடகங்கள் சில விதிமுறைகளுக்கு உட்படுத்தப்பட்டேயாக வேண்டும். தனி மனித சுதந்திரம் என்கிற பெயரில் வதந்திகளையும் அவதூறுகளையும் பரப்பும் அநாகரிகத்தை அனுமதிப்பது பேராபத்து!
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/apr/08/இது-போதாது-3129242.html
3127864 தலையங்கம் வாக்குறுதி மேளா! ஆசிரியர் Saturday, April 6, 2019 01:47 AM +0530
கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை வெளியிடப்பட்ட காங்கிரஸ் கட்சியின் தேர்தல் அறிக்கை, முந்தைய இரண்டு மக்களவைத் தேர்தல்களில் வெளியிடப்பட்ட அறிக்கைகளிலிருந்து சற்று வித்தியாசப்படுகிறது. காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைமைப் பொறுப்பை ராகுல் காந்தி ஏற்ற பிறகு வெளியிடப்பட்டிருக்கும் தேர்தல் அறிக்கை என்பதால் இதன் முக்கியத்துவம் அதிகரிக்கிறது. இந்தத் தேர்தல் அறிக்கையில் குறிப்பிடத்தக்க அம்சம் என்று சொல்வதாக இருந்தால் அது பணக்காரர்களை பாதிக்காமலும் பயமுறுத்தாமலும், ஏழை எளியோருக்கு மிகப் பெரிய எதிர்பார்ப்பையும், சலுகைகளையும் வாரி வழங்குகிறது என்பதுதான். 
தேர்தல் அறிக்கைகள் என்பவை ஒவ்வொரு தேர்தலுக்கு முன்னாலும் அரசியல் கட்சிகளால் வெளியிடப்படும் சம்பிரதாயச் சடங்காக மாறிவிட்டிருக்கின்றன.  
பல்வேறு கட்சிகள் தங்களது அரசியல் பார்வை குறித்தும், அடுத்த ஐந்தாண்டுகள் அந்தக் கட்சிகள் முன்வைக்கும் கொள்கை முடிவுகள் குறித்துமான வாக்குறுதிகளின் அடிப்படையில்தான் வாக்காளர்களைச் சந்திக்கின்றன. அநேகமாக எல்லா அரசியல் கட்சிகளும் தேர்தல் நேரத்தில் வானளாவியக் கனவுகளை வாக்குறுதிகளாக அள்ளி வழங்குவதும், அப்பாவி வாக்காளர்கள் கொள்கை குறித்தோ, அரசியல் கட்சிகளின் பொருளாதாரப் பார்வை குறித்தோ கவலைப்படாமல் கவர்ச்சிகரமான வாக்குறுதிகளை மட்டுமே நம்பி வாக்களிப்பதும் இந்திய அரசியலில் வழக்கமாகிவிட்டிருக்கிறது. அந்த அடிப்படையில் பார்த்தால் முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவுக்குக் கவர்ச்சிகரமான வாக்குறுதிகளை காங்கிரஸின் தேர்தல் அறிக்கை வழங்கியிருக்கிறது. 
காங்கிரஸ் கட்சியின் தேர்தல் அறிக்கை வேலைவாய்ப்பு, விவசாயிகளின் நலன், தொழில் வளர்ச்சி, உள்கட்டமைப்பு, ஊரக மேம்பாடு, வறுமை ஒழிப்பு என்று இந்தியா எதிர்கொள்ளும் எந்த ஒரு பிரச்னையையும் விட்டுவிடாமல் அனைத்தையும் உள்ளடக்கியிருக்கிறது என்பது குறிப்பிடத்தக்க அம்சம். அந்த அறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் அத்தனை பிரச்னைகளிலும் காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைமையில் ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசு 10 ஆண்டுகள் ஆட்சியில் அமர்ந்தபோது அதன் செயல்பாடுகள் எப்படி இருந்தன என்பதை மீள்பார்வை பார்க்காதவரை, 2019 மக்களவைத் தேர்தலுக்கான தேர்தல் அறிக்கை உண்மையிலேயே கவர்ச்சிகரமான தேர்தல் அறிக்கை என்பதை ஏற்றுக்கொண்டாக வேண்டும்.
2017 குஜராத் சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் நரேந்திர மோடி அரசின் இரண்டு பலவீனங்களை காங்கிரஸ் கட்சி  புரிந்துகொண்டது. வேலைவாய்ப்பின்மையும், வேளாண் இடரும் முன்னிலைப்படுத்தப்பட்டால் அது தேர்தல் வெற்றி வாய்ப்புக்கு உறுதுணையாக இருக்கும் என்பதை ராஜஸ்தான், மத்தியப் பிரதேசம், சத்தீஸ்கர் சட்டப்பேரவைத் தேர்தல்கள் காங்கிரஸ் கட்சிக்கு உணர்த்தின. அதன் பிரதிபலிப்பு 2019 மக்களவைத் தேர்தலுக்கான காங்கிரஸ் கட்சியின் தேர்தல் அறிக்கையில் காணப்படுகிறது.
புதிய வேலைவாய்ப்புக்கான வாய்ப்பு உருவாக்கப்படும், வேளாண்மைக்கு தனி அமைப்பு ஏற்படுத்தப்படும் என்பது காங்கிரஸ் தேர்தல் அறிக்கையின் வாக்குறுதி. அதேபோல, 2020 மார்ச் மாதத்துக்குள் நான்கு லட்சம் மத்திய அரசு பணியிடங்களை நிரப்புவதுடன், 20 லட்சம் மாநில அரசு பணியிடங்களை நிரப்புவதற்கும் வழிவகை தேடப்படும் என்று தேர்தல் அறிக்கையில் உறுதி அளித்திருக்கிறது. மாநில அரசுகளுடன் ஆலோசித்து கிராம ஊராட்சிகள் மற்றும் நகர்ப்புற நிர்வாக அமைப்புகளுடன் கலந்தாலோசித்து 10 லட்சம் புதிய வேலைவாய்ப்புகள் உருவாக்கப்படும் என்றும் அறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது. இவையெல்லாம் நடைமுறை சாத்தியம்தானா என்பதை ஆட்சியில் அமரும்போது காங்கிரஸ் கட்சி உணரக்கூடும். 
ஜிஎஸ்டி வரி விதிப்பு என்பது காங்கிரஸ் கட்சியால் முன்மொழியப்பட்ட நடவடிக்கை. இப்போதிருக்கும் ஜிஎஸ்டி வரி விதிப்பு மாற்றப்பட்டு பெட்ரோலியப் பொருள்கள் உள்பட ஒரே வரிவிதிப்பில் கொண்டுவரப்படும் என்கிற காங்கிரஸ் கட்சியின் தேர்தல் வாக்குறுதி எந்தளவுக்கு செயல் சாத்தியமானது என்பது கேள்விக்குறி. ஆட்சிக்கு வந்த பிறகு, பல வாக்குறுதிகள் வசதியாக அரசியல் கட்சிகளால் மறக்கப்பட்டுவிடும். பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் ரூ.15 லட்சம் வாக்குறுதிபோல, காங்கிரஸ் கட்சியின் பல வாக்குறுதிகளும் இருக்கக்கூடும். 
ஒருபுறம் கல்வியை மாநிலப் பட்டியலுக்கு மாற்றுவதாக உறுதியளிக்கும் காங்கிரஸ் கட்சி, நீட் நுழைவுத் தேர்வை மாநில அளவிலான நுழைவுத் தேர்வாக மாற்ற உறுதியளித்திருக்கிறது. அதன் தோழமைக் கட்சியான திமுக, மாநில அளவிலான நுழைவுத் தேர்வுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தது காங்கிரஸுக்கு தெரியாது போலிருக்கிறது. 
வேளாண் துறைக்கு தனி பட்ஜெட், பயிர்க் கடன் தள்ளுபடி உள்ளிட்ட பல்வேறு அறிவிப்புகள் இருந்தாலும், 5 கோடி ஏழைக் குடும்பங்களுக்கு ஆண்டுக்கு தலா ரூ.72,000 நிதியுதவி வழங்கப்படும் வாக்குறுதிதான் காங்கிரஸ் தேர்தல் அறிக்கையின் கவர்ச்சி அம்சம். அதேபோல நூறு நாள் வேலைத்திட்டம் 150 நாள்களாக அதிகரிக்கப்படும் என்றும் தேர்தல் அறிக்கை கூறுகிறது. 
அரசு கருவூலத்தில் இதற்கெல்லாம் வரி வருவாய் இருக்கக்கூடும்தான். ஆனால், அரசின் வரிவருவாயை எல்லாம் கடன் தள்ளுபடியாகவும், மானியங்களாகவும் வாரி வழங்கிவிட்டால் இந்தியாவின் அடுத்தகட்ட வளர்ச்சி ஸ்தம்பித்து விடுமே. அது குறித்து யாராவது யோசித்தார்களா? கடன் வாங்கலாம்தான், திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டுமே. அதை அடுத்தத் தேர்தலில் அமைய இருக்கும் அரசு பார்த்துக் கொள்ளட்டும் என்று காங்கிரஸ் கருதுகிறதோ என்னவோ?
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/apr/06/வாக்குறுதி-மேளா-3127864.html
3127191 தலையங்கம் நீதித்துறையின் வெளிப்படைத்தன்மை... ஆசிரியர் Friday, April 5, 2019 01:45 AM +0530 நீதிபதிகளை நியமனம் செய்யும் கொலீஜியம் முறை மீண்டும் விவாதப் பொருளாகி இருக்கிறது. உச்சநீதிமன்ற, உயர்நீதிமன்றங்களில் கொலீஜியம் முறையில் நீதிபதிகள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு நியமிக்கப்படுவதன் வெளிப்படைத்தன்மை குறித்த அரசியல் சாசன வழக்குதான் அதற்குக் காரணம். 
கடந்த பல ஆண்டுகளாகவே நீதிபதிகளே நீதிபதிகளை நியமித்துக்கொள்ளும் கொலீஜியம் முறை கடுமையான விமர்சனத்துக்கு உள்ளாகி வருகிறது. ஏனைய எல்லாத் தளங்களிலும் வெளிப்படைத்தன்மை உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று வலியுறுத்தும் நீதித்துறை, தனது செயல்பாடுகள் குறித்த வெளிப்படைத்தன்மையை ஏற்படுத்த ஏன் முன்வரவில்லை என்கிற விமர்சனம் எழுப்பப்படுகிறது. கொலீஜியம் முறைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க நாடாளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்ட நீதிபதிகள் நியமன ஆணையச் சட்டம் உச்சநீதிமன்றத்தால் நிராகரிக்கப்பட்டு விட்ட நிலையில், கொலீஜியம் நியமன முறையில் வெளிப்படைத்தன்மை ஏற்படுத்துவது குறித்து பல்வேறு தரப்பிலிருந்தும் கேள்விகள் எழுப்பப்படுகின்றன.
கடந்த ஆகஸ்ட் மாதம் உயர்நீதிமன்ற கொலீஜியம் மூலம் உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகளாக நியமிப்பதற்கு பரிந்துரைக்கப்பட்ட 126 பேரில் 60 பேர் மத்திய சட்ட அமைச்சகத்தால் பல்வேறு காரணங்களுக்காக நிராகரிக்கப்பட்டனர். மத்திய சட்ட அமைச்சகம் அந்த 60 பேரை நிராகரித்ததற்கு அவர்களது தனிப்பட்ட மற்றும் தொழில்முறை நாணயம், தங்களது நண்பர்கள் உறவினர்களுக்காக அவர்கள் காட்டும் சிறப்புச் சலுகைகள், உண்மையான வருமானத்தை மறைத்தல் ஆகியவை சுட்டிக்காட்டப்பட்டன. இவையெல்லாம் புலனாய்வுத் துறையினரால் விசாரிக்கப்பட்டு வழங்கப்பட்ட அறிக்கையின் அடிப்படையில் எடுக்கப்பட்ட முடிவுகள். 
இந்தப் பின்னணியில்தான் மத்திய சட்ட அமைச்சகம் ஒவ்வோர் உயர்நீதிமன்றத்திலும் நீதிபதிகளைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கென்று செயலகம் ஒன்றை உருவாக்கி, கொலீஜியத்தின் பரிந்துரைகளை விசாரிப்பது என்று ஆலோசனை கூறியது. ஆனால், நீதித்துறை அதை நிராகரித்துவிட்டது. இப்போது உச்சநீதிமன்றத்தில் கொலீஜியம் தொடர்பான அரசியல் சாசன வழக்கு விசாரணைக்கு வந்திருக்கிறது. 
தகவல் பெறும் உரிமைச் சட்ட ஆர்வலர் சுபாஷ் சந்திர அகர்வால், உச்சநீதிமன்றத்தில் தகவல் கேட்டு ஒரு மனு தாக்கல் செய்தார். நீதிபதிகள் ஏ.பி.ஷா, ஏ.கே. பட்நாயக், வி.கே. குப்தா ஆகிய மூவரையும் பின்தள்ளிவிட்டு, நீதிபதிகள் எச்.எல்.தத்து, ஏ.கே. கங்குலி, ஆர்.எம். லோதா ஆகியோருக்குப் பதவி உயர்வு கொடுத்ததன் காரணம் கேட்டு தாக்கல் செய்யப்பட்டிருந்தது அந்த மனு. உச்சநீதிமன்ற கொலீஜியத்தின் அந்த முடிவால்தான், நீதிபதிகள் தத்துவும், லோதாவும் உச்சநீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதிகளாக முடிந்தது என்பதைக் குறிப்பிட வேண்டும்.
தகவல் பெறும் உரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் பதிலளிக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்று சுபாஷ் சந்திர அகர்வாலின் மனுவை உச்சநீதிமன்றம் தள்ளுபடி செய்தது. சுபாஷ் சந்திர அகர்வால் தலைமை தகவல் ஆணையரிடம் மேல்முறையீடு செய்தார். அந்த ஆணையம் உச்சநீதிமன்றத்தின் வாதத்தை நிராகரித்து, சுபாஷ் சந்திர அகர்வாலின் கேள்விக்கு பதிலளிக்கும்படி உச்சநீதிமன்றத்திற்கு உத்தரவிட்டது. 
தலைமை தகவல் ஆணையரின் உத்தரவை உச்சநீதிமன்றம் சற்றும் எதிர்பார்க்கவில்லை. தனிநபர்களின் தலையீட்டுக்கு நீதித் துறை உள்ளாகக் கூடாது என்றும், தகவல் பெறும் உரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் நீதிபதிகளின் செயல்பாடுகள் கொண்டுவரப்பட்டால், அது நீதித்துறையின் சுதந்திரத் தன்மைக்கு எதிராக அமையும் என்றும் உச்சநீதிமன்றம் கருதியது.
தலைமை தகவல் ஆணையரின் உத்தரவுக்கு எதிராக தில்லி உயர்நீதிமன்றத்தில் உச்சநீதிமன்றம் மேல்முறையீடு செய்தது. ஆனால், தில்லி உயர்நீதிமன்றம் அந்த மேல்முறையீட்டை நிராகரித்து விட்டது. 
2010 ஜனவரியில் தில்லி உயர்நீதிமன்றத்தில் மூன்று நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு, முந்தைய உயர்நீதிமன்றத் தீர்ப்பை உறுதி செய்து தீர்ப்பளித்தது. அதைத் தொடர்ந்து 2010 நவம்பர் மாதம் உச்சநீதிமன்றம் அந்தத் தீர்ப்பை எதிர்த்து உச்சநீதிமன்றத்திலேயே முறையீடு செய்தது. உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி டி. சுதர்சன் ரெட்டியிடம் அந்த முறையீடு வந்தபோது, அவர் அதை மூன்று நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு விசாரிக்க வேண்டும் என்று தீர்ப்பளித்து விலகிக்கொண்டார். 
மூன்று நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு ஏறத்தாழ ஆறு ஆண்டுகள் கழித்து, அந்த முறையீட்டை அரசியல் சாசன அமர்வு விசாரிக்க வேண்டும் என்று  2014-இல்  தீர்மானித்தது. அந்த வழக்குதான் இப்போது உச்சநீதிமன்றத்தில் விவாதத்துக்கு வந்திருக்கிறது. 
2009-இல் வழங்கப்பட்ட தலைமைத் தகவல் ஆணையரின் உத்தரவு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டால், நீதித்துறையின் எல்லா நியமனங்கள், இடமாற்றங்கள் குறித்த விவரங்களை யார் வேண்டுமானாலும், தகவல் பெறும் உரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் கேட்டுத் தெரிந்து கொள்ள முடியும். நீதித்துறை நியமனங்கள் குறித்த வெளிப்படைத்தன்மை உறுதிப்படுத்தப்படும் என்பது ஒரு சாராரின் வாதம். ஒரு நீதிபதியின் பதவி உயர்வு அல்லது இடமாறுதல் நிராகரிக்கப்பட்டதற்கான காரணம் பொதுவெளியில் தெரிவிக்கப்பட்டால், அந்த நீதிபதியால் தொடர்ந்து சுதந்திரமாகச் செயல்பட முடியாது என்றும், பொதுமக்கள் அவர் மீது வைத்திருக்கும் நம்பிக்கை குலைந்துவிடும் என்றும் மறுவாதம் முன்வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அரசுக்கும் நீதித்துறைக்கும் இடையே நடக்கும் கடிதப் பரிவர்த்தனைகளின் ரகசியம் காக்கப்பட வேண்டும் என்பதில் நியாயம் இருக்கிறது. 
அதே நேரத்தில், கொலீஜியம் முறையில் நீதிபதிகள் நியமனம் குறித்த மறுபரிசீலனை அவசியம் தேவை என்பதையும் வலியுறுத்தியாக வேண்டும்.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/apr/05/நீதித்துறையின்-வெளிப்படைத்தன்மை-3127191.html
3126524 தலையங்கம் பிரதிபலிப்பதாக இல்லை! ஆசிரியர் Thursday, April 4, 2019 01:34 AM +0530

உச்சநீதிமன்றத்தின் தலையீடும், தேர்தல் ஆணையத்தின் முனைப்பும், துணை ராணுவப் படையினரின் உதவியும் இருந்தும்கூட தேர்தலில் பணம் விளையாடுவதைத் தடுக்க முடியவில்லை என்பது கவலையளிக்கிறது. கட்டுக்கட்டாகப் புத்தம் புதிய கரன்சி நோட்டுகள் பெட்டிகளிலும் சாக்குகளிலும் பிடிபடுகின்றன. அப்படியானால், இந்தியாவில் கருப்புப் பண நடமாட்டம் குறையவேயில்லை என்பதுதானே பொருள்? பிடிபட்ட புத்தம் புதிய கரன்சி நோட்டுகள் எந்த வங்கியின் மூலம் பெறப்பட்டன என்பதைக் கண்டுபிடிப்பதொன்றும் சிரமம் இல்லை. ஆனால், எந்தவொரு வங்கி மேலாளரும் இதுவரை குற்றம்சாட்டப்படவோ, கேள்வி கேட்கப்படவோ இல்லை எனும்போது, கருப்புப் பண நடமாட்டத்தையும், தேர்தலில் பணம் விளையாடுவதையும் எப்படி தடுக்க முடியும்?
பண விநியோகம் தேர்தலுக்குத் தேர்தல் அதிகரித்து வருவதைத்தான் பல்வேறு சம்பவங்கள் உணர்த்துகின்றன. மின்னணு வாக்குப் பதிவு இயந்திரங்களின் அறிமுகத்தால் வாக்குச் சாவடிகளைக் கைப்பற்றுதல், கள்ள வாக்குகள் போடுதல், மிரட்டி வாக்களிக்க வைப்பது போன்றவை குறைந்திருக்கின்றன. ஆனால், அரசியல் அராஜகத்தையும் பணப் பரிமாற்றத்தையும் தடுக்க முடியவில்லை. வேட்பாளருக்கான தேர்தல் செலவுக்கு விதிக்கப்பட்டிருக்கும் வரம்பு நடைமுறை சாத்தியமில்லாததாக இருப்பது அதற்கு ஒரு முக்கியமான காரணம். 
கணக்கில் காட்டப்பட்டும், காட்டப்படாமலும் தேர்தல் செலவினங்கள் கடுமையாக அதிகரித்திருந்தும்கூட, அதனால் பொதுப் பொருளாதாரத்தில் பெரிய மாற்றம் ஏற்படாமல் இருப்பது வியப்பை ஏற்படுத்துகிறது. திடீரென்று பல கோடி ரூபாய் மக்கள் மத்தியில் புழங்குகிறது. பல்லாயிரக்கணக்கானோர் அரசியல் கட்சிக் கூட்டங்களுக்கு வருகிறார்கள் என்றால், ஒவ்வொருவருக்கும் பணம் தரப்பட்டிருக்கிறது என்றுதான் அர்த்தம். அதன் விளைவாக குறுகிய அளவிலாவது விலைவாசி அதிகரித்திருக்க வேண்டும். அப்படி எதுவும் நடந்திருப்பதாகத் தெரியவில்லை. இந்தியாவில் நடக்கும் பொதுத் தேர்தல்கள் இதுபோன்ற பல விசித்திரங்களை ஏற்படுத்துகின்றன. 
கடந்த 16-ஆவது மக்களவைக்கான ஒன்பது கட்டத் தேர்தல் ஏப்ரல் 7 முதல் மே 12 வரை 36 நாள்கள் நடந்தன. இந்த முறை ஏப்ரல் 11 முதல் மே 19 வரை 39 நாள்களுக்கு 17-ஆவது மக்களவைக்கான தேர்தல் நடைபெற இருக்கிறது. இந்தியாவைப் போன்று மக்கள்தொகை அதிகமுள்ள இந்தோனேஷியாவிலும் பிரேஸிலிலும் ஒரே நாளில் தேர்தலை நடத்த முடிகிறது எனும்போது, இந்தியாவில் மட்டும் இத்தனை நீண்டு நிற்கும் தேர்தல் தேவைதானா என்கிற கேள்வி எழுகிறது. அதுவும் 543 மக்களவைத் தொகுதிகளுக்காக இத்தனை நாள்கள் நீண்டு நிற்கும் வாக்கெடுப்பு அவசியமற்றது என்று தோன்றுகிறது. 
1951-52-இல் நடந்த முதல் பொதுத் தேர்தல் நான்கு மாதம் நடந்தது. அதற்குப் பிறகு நடந்த தேர்தல்களில் படிப்படியாக வாக்குப்பதிவு நாள்கள் குறைக்கப்பட்டன. 1962 முதல் 1989 வரையில் நடந்த மக்களவைத் தேர்தல்கள் 4 முதல் 10 நாள்களில் முடிந்துவிட்டன. 1980-இல் நான்கே நாள்களில் நடந்து முடிந்த மக்களவைக்கான தேர்தல்தான் இதுவரை நடந்த தேர்தல்களில் மிகவும் குறைவான கால அவகாசத்தில் நடத்தப்பட்ட தேர்தல். நான்கு நாள்களில் 1980-இல் வாக்குச் சீட்டு முறையில் தேர்தல் நடத்தலாம் என்றால், இப்போது மின்னணு வாக்குப் பதிவு இயந்திரம் வந்த பிறகும், 39 நாள்கள் மக்களவைத் தேர்தல் நீண்டு நிற்க வேண்டிய அவசியம்தான் என்ன?
பல கட்டத் தேர்தல் என்பது அரசியல் கட்சிகளுக்கும், வேட்பாளர்களுக்கும் மிகப் பெரிய ஆயாசத்தை ஏற்படுத்தும். ஆரம்பக்கட்டத்திலேயே வாக்குப்பதிவு நடந்துவிடும் தொகுதிகளில் பிரசாரத்திற்கான கால அவகாசம் குறைகிறது. அதனால் வேட்பாளர்கள் பாதிக்கப்படுகிறார்கள். கடைசிக் கட்டங்களில் வாக்குப்பதிவுக்குச் செல்லும் தொகுதிகளில் போட்டியிடும்  வேட்பாளர்களுக்கு பணச் செலவும், நீண்டு நிற்கும் பிரசாரத்தால் ஏற்படும் பாதிப்பும் தவிர்க்க முடியாதவை. அதனால் பல கட்டத் தேர்தல்கள் பல நாள்கள் நடத்தப்படுவதன் மூலம் யாருக்கும் லாபம் இல்லை. சொல்லப்போனால், கோடை அதிகரிக்க அதிகரிக்க கடைசிக் கட்டங்களில் வாக்குப்பதிவு விகிதம் குறையும் அபாயமும் காணப்படுகிறது.
489 இடங்களைக் கொண்ட மக்களவைக்கு இந்தியாவின் முதல் தேர்தலில் 17.3 கோடி வாக்காளர்கள் வாக்களித்தனர். இப்போது பல மடங்கு அதிகமான எண்ணிக்கையில் வாக்காளர்கள் இருந்தும்கூட நமது மக்களவை இடங்களின் எண்ணிக்கை 543-ஆகத்தான் இருக்கிறது. வெறும் 32 கோடி மக்கள்தொகையுள்ள அமெரிக்க மக்களவையில் (காங்கிரஸ்) 435 இடங்கள் இருக்கின்றன. ரஷியாவின் மக்களவையான டூமாவில் 14.45 கோடி வாக்காளர்களுக்கு 450 இடங்கள் இருக்கின்றன. 6.5 கோடி மக்கள்தொகையுள்ள பிரிட்டனின் மக்களவையில் 650 இடங்கள் இருக்கின்றன. அவற்றுடன் ஒப்பிடும்போது 90 கோடி வாக்காளர்களும், 130 கோடி மக்கள்தொகையுமுள்ள இந்திய மக்களவைக்கு 543 இடங்கள் என்பது முறையான பிரதிநிதித்துவமாகத் தெரியவில்லை. 
பெரும்பாலான மக்களவைத்  தொகுதிகள் என்பவை, குறைந்தது 10 லட்சம் வாக்காளர்களைக் கொண்டவையாக மாறிவிட்டிருக்கின்றன. இத்தனை வாக்காளர்களையும் பிரதிபலிப்பது என்பது இயலாது. அவர்களது பிரச்னைகளையெல்லாம் பிரதிபலிப்பவையாக தேர்ந்தெடுக்கப்படும் உறுப்பினர்கள் இருக்க மாட்டார்கள். மக்களவையின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கப்பட்டால் மட்டுமே இந்திய ஜனநாயகம் மக்களின் எண்ணங்களைப் பிரதிபலிப்பதாக இருக்கும். மக்களவைத் தொகுதிகளை அதிகரிப்பதும், தேர்தல் வாக்குப்பதிவு நாள்களைக் குறைப்பதும்தான் அடுத்தகட்ட தேர்தல் சீர்திருத்தமாக இருக்க வேண்டும். 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/apr/04/பிரதிபலிப்பதாக-இல்லை-3126524.html
3125864 தலையங்கம் வயநாட்டில் ராகுல்! ஆசிரியர் Wednesday, April 3, 2019 01:44 AM +0530
கேரள மாநிலம் வயநாடு மக்களவைத் தொகுதியிலிருந்தும் போட்டியிடுவது என்று காங்கிரஸ் தலைவர் ராகுல் காந்தி எடுத்திருக்கும் முடிவு ஏன் இந்தளவுக்கு விவாதப் பொருளாக வேண்டும் என்று புரியவில்லை. இரண்டு தொகுதிகளிலிருந்து தலைவர்கள் போட்டியிடுவது என்பது புதிதொன்றுமல்ல எனும்போது, ராகுல் காந்தியின் முடிவை, குறிப்பாக, பாரதிய ஜனதா கட்சியினர் விமர்சிப்பது நனிநாகரிகமான அணுகுமுறையல்ல. 
காங்கிரஸ் கட்சியின் முடிவுக்கு பாஜகவைவிட அதிகமான எதிர்ப்பு இடதுசாரிகளிடமிருந்து எழும்பியிருக்கிறது. இடதுசாரிகளின் ஆத்திரத்திற்கும் ஆவேசத்துக்கும் காரணமில்லாமல் இல்லை. கடந்த சில ஆண்டுகளாகவே காங்கிரஸ் கட்சி கேரளத்தில் சிறுபான்மையினரின் ஆதரவை இழந்து வருவது இடதுசாரிகளுக்குச் சாதகமாக மாறியிருக்கிறது. 
கேரளத்தில் முஸ்லிம்களும், கிறிஸ்தவர்களும் காங்கிரஸுக்கு அளித்துவந்த கண்மூடித்தனமான ஆதரவை விலக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அது 2014 மக்களவைத் தேர்தலிலும், 2016 சட்டப்பேரவைத் தேர்தலிலும் பிரதிபலித்தது. ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணியின் கேந்திரம் என்று கருதப்பட்ட பல தொகுதிகளில் மார்க்சிஸ்ட் கட்சி தலைமையிலான இடது ஜனநாயக முன்னணி கணிசமான வெற்றியைப் பெற முடிந்தது. அதற்கு பாஜகவை எதிர்கொள்ளக் காங்கிரஸில் வலிமையான தலைமை இல்லை என்கிற எண்ணம் சிறுபான்மையினர் மத்தியில் ஏற்பட்டதுதான் காரணம்.
மார்க்சிஸ்ட் தலைமையிலான இடதுசாரி ஜனநாயக முன்னணி, சபரிமலைப் பிரச்னையைச் சாதகமாக்கி பாஜகவின் வளர்ச்சியின் மூலம் காங்கிரஸின் வாக்கு வங்கியைச் சிதைக்க முற்பட்டது. 
இன்னொருபுறம் சிறுபான்மையினரையும் தன் பக்கம் இழுக்கத் தலைப்பட்டது. அதனால் இடதுசாரிகளுக்குக் கிடைத்திருக்கும் அரசியல் ஆதாயத்தை, கேரளத்தில் ராகுல் காந்தி போட்டியிடுவதன் மூலம் தடுத்து மீண்டும் சிறுபான்மையினரின் ஒட்டுமொத்த ஆதரவையும் பெறுவதுதான் காங்கிரஸின் திட்டம். 
இதற்கு முன்னால் தேசிய அளவில் இந்திரா காந்தி, சோனியா காந்தி, முலாயம்சிங் யாதவ், நரேந்திர மோடி என்று இரண்டு தொகுதிகளில் போட்டியிட்டிருக்கும் பல தலைவர்கள் இருந்திருக்கிறார்கள், இரண்டு தொகுதிகளிலுமே வெற்றியும் அடைந்திருக்கிறார்கள். காங்கிரஸையே எடுத்துக் கொண்டால் உத்தரப் பிரதேசத்திலும் ஆந்திரத்திலும்  இந்திரா காந்தி போட்டியிட்டுள்ளார். உத்தரப் பிரதேசத்திலும் கர்நாடகத்திலும் சோனியா காந்தி போட்டியிட்டுள்ளார். இப்போதைய பிரதமர் நரேந்திர மோடி தனது சொந்த மாநிலமான குஜராத்தில் வதோதராவிலும், உத்தரப் பிரதேசம் வாராணசியிலும் கடந்த 2014 மக்களவைத் தேர்தலில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். ஆனால், அதற்கும் இப்போது ராகுல் காந்தி இரண்டு தொகுதிகளில் போட்டியிடுவது என்ற முடிவுக்கும் ஒரு சிறிய வேறுபாடு இருக்கிறது. 
கடந்த 2014 மக்களவைத் தேர்தலிலேயே அமேதி தொகுதியில் மத்திய அமைச்சர் ஸ்மிருதி இரானியின் கடுமையான போட்டியை ராகுல் காந்தி எதிர்கொள்ள நேர்ந்தது. அவரது வாக்கு வித்தியாசம், முந்தைய தேர்தலைவிட கணிசமாகக் குறைந்திருந்தது. கடந்த 2017 உத்தரப் பிரதேச சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில், அமேதி மக்களவைத் தொகுதியைச் சேர்ந்த நான்கு சட்டப்பேரவைத் தொகுதிகளிலும் காங்கிரஸ் தோல்வியடைந்தது. இதற்கு முன்னால் இரண்டு தொகுதிகளில் போட்டியிட்ட தலைவர்கள் தங்களது செல்வாக்கை வெளிக்காட்ட போட்டியிட்டது போலல்லாமல்,  தனது 
மக்களவை உறுப்பினர் பதவியை உறுதிப்படுத்துவதற்கு ராகுல் காந்தி போட்டியிடுகிறார் என்கிற தோற்றம் ஏற்பட்டிருப்பதுதான் மிகப் பெரிய பலவீனம். 
ராகுல் காந்தி தேர்ந்தெடுத்திருக்கும் வயநாடு தொகுதியும் குறிப்பிடத்தக்க தொகுதியல்ல. நரேந்திர மோடி வாராணசியில் போட்டியிட்டதுடன் இதை ஒப்பிட முடியாது. இந்தியாவின் மிக முக்கியமான மாநிலமான உத்தரப் பிரதேசத்தில், அதிலும் குறிப்பாக, இந்தியாவின் தலைசிறந்த புனிதத் தலமாகக் கருதப்படும் வாராணசியில், குஜராத்தைச் சேர்ந்த நரேந்திர மோடி தனது செல்வாக்கை நிலைநாட்டினார். ஆனால், ராகுல் காந்தி பாதுகாப்பான இரண்டாவது தொகுதியைத் தேர்ந்தெடுத்துப் போட்டியிட முற்பட்டிருக்கிறார். பெரும்பான்மை சமூகமாக சிறுபான்மையினர் இருக்கும் தொகுதியை ராகுல் காந்தி தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார் என்று பாஜகவினர்  காங்கிரஸின் சிறுபான்மை சமூகப் பாசத்தை பிரசாரமாக்க இந்த முடிவு வழிகோலியிருக்கிறது.
தமிழக - கர்நாடக எல்லையையொட்டி இருக்கும் கேரளத்திலுள்ள வயநாடு தொகுதி, 2009-லும், 2014-லும் ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணியை வெற்றியடைய வைத்த தொகுதி. கேரளத்திலேயே அதிகமான ஆதிவாசிகள் இருக்கும் தொகுதி. சிறுபான்மையினர்தான் இந்தத் தொகுதியில் பெரும்பான்மை வாக்காளர்கள் என்பதையும் குறிப்பிட வேண்டும். வயநாட்டில் ராகுல் காந்தி போட்டியிடுவதன் மூலம் காங்கிரஸ் தலைமையிலான ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி கேரளத்திலுள்ள 20 மக்களவைத் தொகுதிகளையும் வென்றுவிட முடியும் என்று எதிர்பார்க்கிறது.
ராகுல் காந்தியின் வரவு மக்களவைத் தேர்தலின் விவாதப் பொருளாகி மத உணர்வு முன்னெடுக்கப்படுமேயானால், காங்கிரஸுக்கும் பாஜகவுக்கும் இடையேயானதாக தேர்தல் களம் மாறிவிடக் கூடும் என்பதே இடதுசாரிகளின் அச்சம். அது, ஒருசில உறுப்பினர்களையாவது மக்களவைக்கு தேர்ந்தெடுத்து அனுப்பும் இடதுசாரிகளின் எதிர்பார்ப்பைத் தகர்த்துவிடும். 
ராகுல் காந்தியின் கேரள வரவு, பாஜகவை வளர்த்து இடதுசாரிகளை பலவீனப்படுத்துமானால், இடதுசாரிகளை மட்டுமல்ல எதிர்க்கட்சிகளின் ஒற்றுமையையும் பலவீனப்படுத்தக் கூடும்!
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/apr/03/வயநாட்டில்-ராகுல்-3125864.html
3125173 தலையங்கம் தன்னம்பிக்கையின்மையா.. தோல்வி பயமா? ஆசிரியர் Tuesday, April 2, 2019 04:52 AM +0530
எந்தவோர் அமைப்பும் விமர்சனத்துக்கோ, ஆய்வுக்கோ அப்பாற்பட்டதல்ல. அதே நேரத்தில், அடிப்படை ஆதாரமே இல்லாமல் அரசியல் சாசன அமைப்பு ஒன்றின் மீது ஐயப்பாட்டை எழுப்புவது பொறுப்புள்ள அரசியல் கட்சிகளுக்கு அழகல்ல. இந்தியாவிலுள்ள அரசியல் சாசன அமைப்புகளில் மக்களின் நம்பிக்கைக்குப் பாத்திரமான அமைப்புகளில் ஒன்றாக தேர்தல் ஆணையம் இருந்து வருகிறது. அப்படிப்பட்ட அமைப்பின் செயல்பாடுகள் குறித்து சந்தேகம் எழுப்புவதும், கேள்வி எழுப்புவதும் அந்த அமைப்பின் நம்பகத்தன்மையைக் குலைத்துவிடும். 
2004 பொதுத் தேர்தலில் இந்தியாவின் வாக்கெடுப்பு முறை மின்னணு வாக்குப் பதிவு இயந்திரங்களுக்கு மாற்றப்பட்டது முதல் தொடர்ந்து அந்த இயந்திரம் குறித்து ஒவ்வொரு தேர்தலின் போதும் அப்போது எதிர்க்கட்சியாக இருக்கும் அரசியல் கட்சி சந்தேகத்தை எழுப்புவது வாடிக்கையாகி விட்டிருக்கிறது. பாஜக, காங்கிரஸ், ஆம் ஆத்மி உள்ளிட்ட எல்லா கட்சிகளும் அவ்வப்போது மின்னணு வாக்குப் பதிவு இயந்திரத்தின் செயல்பாடு குறித்த சந்தேகத்தை எழுப்பியிருக்கின்றன. தேர்தல் முடிவுகள் தங்களுக்குச் சாதகமாக வெளிவந்தவுடன் வசதியாக அவர்கள் எழுப்பிய குற்றச்சாட்டுகள் குறித்து மெளனமாகி விடுகின்றன.
தேர்தல் ஆணையம், வாக்குப் பதிவு இயந்திரத்தை வாக்களிக்கும்போதோ, அதற்குப் பிறகோ, எந்தவிதத்திலும் யாரும் மாற்றம் செய்வது இயலாது என்று பலமுறை உறுதியளித்துவிட்டது. ஒருபடி மேலே போய், வாக்குப் பதிவு இயந்திரத்தைத் தவறாகக் கையாண்டு தங்களது குற்றச்சாட்டை நிரூபிப்பதற்கு அனைத்துத் தரப்பினருக்கும் வாய்ப்பும் வழங்கியது. ஆனால், எந்தவொரு கட்சியும் தேர்தல் ஆணையத்தின் சவாலை எதிர்கொள்ளத் தயாராக இருக்கவில்லை என்பதிலிருந்து அவர்களது குற்றச்சாட்டு அடிப்படை ஆதாரமில்லாதது என்பது தெளிவாகிறது.
2019 பொதுத்தேர்தலில் முதல்முறையாக அனைத்து மக்களவைத் தொகுதிகளிலும் குறிப்பிட்ட வாக்குச் சாவடிகளில் மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரங்களுடன் வாக்காளர் ஒப்புகைச் சீட்டையும் இணைக்க முடிவெடுத்திருக்கிறது தேர்தல் ஆணையம். கடந்த 2017 மார்ச் மாதம் முதல் நடந்த தேர்தல்களின்போது 1,500 வாக்குப் பதிவு மையங்களில் பதிவான வாக்குகளும், வாக்காளர் ஒப்புகைச் சீட்டுகளும் 100% ஒத்துப்போயிருக்கின்றன. அதனடிப்படையில்தான் இப்போது இந்தியா முழுவதும் எல்லா மக்களவைத் தொகுதிகளிலும் சில மையங்களில் மட்டும் வாக்காளர் ஒப்புகைச் சீட்டு முறையை அறிமுகப்படுத்தி மின்னணு வாக்குப் பதிவு இயந்திரங்களின் முறையான செயல்பாட்டை உறுதிப்படுத்த தேர்தல் ஆணையம் முடிவெடுத்திருக்கிறது. இந்த நிலையில்தான் எதிர்க்கட்சிகள் சரிபாதி மின்னணு வாக்குப் பதிவு இயந்திரங்களுடன் வாக்காளர் ஒப்புகைச் சீட்டு இணைக்கப்பட வேண்டும் என்கிற கோரிக்கையை முன்வைத்திருக்கின்றன.
தேர்தல் ஆணையம் சிறப்பு வல்லுநர் குழு ஒன்றை அமைத்து, வாக்காளர் ஒப்புகைச் சீட்டு முறையின் நடைமுறை சாத்தியத்தை ஆய்வு செய்தது. அதன்படி, 479 மின்னணு வாக்குப் பதிவு இயந்திரங்கள் மூலம் 10.35 லட்சம் வாக்குகளும், வாக்கு ஒப்புகைச் சீட்டுகளும் பொருத்திப் பார்க்கப்பட்டன. அதனடிப்படையில் 99.99% நம்பகத்தன்மையை உறுதிப்படுத்தும் விதத்தில் ஒவ்வொரு மக்களவைத் தொகுதிக்கும் ஒரு மின்னணு வாக்குப் பதிவு இயந்திரத்தில் வாக்கு ஒப்புகைச் சீட்டுக்கான வாய்ப்பை ஏற்படுத்துவது என்று முடிவு செய்யப்பட்டது. அதனடிப்படையில்தான் இந்தத் தேர்தலில் வாக்காளர் ஒப்புகைச் சீட்டு முறை அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறது.
வாக்குப் பதிவு இயந்திரங்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதன் முக்கியமான காரணங்களில் ஒன்று, வாக்குச் சீட்டு எண்ணப்படும் கால விரயத்தைக் குறைக்கவும், வாக்குப்பதிவின்போது செல்லாத வாக்குகளைக் குறைக்கவும், வாக்குச் சாவடிகள் கைப்பற்றப்பட்டு கள்ள வாக்குகள் போடப்படுவதும் தவிர்க்கப்பட வேண்டும் என்பதற்காகத்தான். ஒரு வாக்குச் சாவடியின் வாக்கு ஒப்புகைச் சீட்டை வாக்குப் பதிவுடன் சரிபார்ப்பதற்கு குறைந்தது ஒரு மணி நேரமாகும். அப்படியானால், ஒரு தொகுதியிலுள்ள 250-க்கும் அதிகமான வாக்குச் சாவடிகளில் ஒப்புகைச் சீட்டுகளை சரி பார்க்க 250 மணிநேரம் தேவைப்படுகிறது. பாதிக்குப் பாதி மின்னணு வாக்குப் பதிவு இயந்திரங்களுடன் வாக்காளர் ஒப்புகைச் சீட்டு வசதியை இணைப்பது என்பது தேவையில்லாத காலவிரயத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதுடன் எதற்காக மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதோ அதன் பயனையே இல்லாததாக்கி விடும்.
அதே நேரத்தில் வாக்குப் பதிவு இயந்திரத்திலோ, வாக்காளர் ஒப்புகைச் சீட்டு முறையிலோ தவறு ஏற்படுமேயானால் உடனடியாக அதை மாற்றுவதைத் தேர்தல் ஆணையம் உறுதிப்படுத்த வேண்டும். எங்கேயோ ஓரிரு இடங்களில் ஏற்படும் தவறுகள் சமூக ஊடகங்களால் பரப்பப்பட்டு மிகைப்படுத்தப்படும் என்றாலும்கூட, தேவையில்லாத விமர்சனங்களுக்கும் வதந்திகளுக்கும் வழி
கோலும்  என்பதை ஆணையம் உணர வேண்டும். 
தில்லி, பிகார், பஞ்சாப், சமீபத்தில் ராஜஸ்தான், மத்தியப் பிரதேசம், சத்தீஸ்கர் என்று பல மாநிலங்களில் வாக்குப் பதிவு இயந்திரங்களின் நம்பகத்தன்மையும் தேர்தல் ஆணையத்தின் நடுநிலையான செயல்பாடும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டிருந்தும், தேவையில்லாமல் மின்னணு வாக்குப் பதிவு இயந்திரம் குறித்த ஐயப்பாடுகளை எதிர்க்கட்சிகள் எழுப்ப முற்படுவது அவர்களின் தன்னம்பிக்கையின்மையின், தோல்வி பயத்தின் வெளிப்பாடு என்று கருத இடமிருக்கிறது.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/apr/02/தன்னம்பிக்கையின்மையா-தோல்வி-பயமா-3125173.html
3124656 தலையங்கம் பெருமிதத்துக்குரிய தருணம்! ஆசிரியர் Monday, April 1, 2019 03:22 AM +0530 வெற்றிகரமான "ஏசாட்' ஏவுகணை சோதனை வெற்றி, உலக வல்லரசு நாடுகளின் குழுவில் இடம் பெறும் வல்லமையை இந்தியாவுக்குத் தந்திருக்கிறது. விண்வெளியில் வலம்வரும் செயற்கைக்கோளை தாக்கி அழிக்கும் வல்லமை படைத்தது "ஏசாட்' ஏவுகணை. அமெரிக்கா, ரஷியா, சீனா ஆகிய மூன்று நாடுகள் மட்டுமே இதுவரை விண்வெளியில் வலம்வரும் செயற்கைக்கோள்களை அழிக்கும் வல்லமை படைத்த ஏவுகணைகளை உருவாக்கி வெற்றிகரமாக சோதனையும் நடத்தியிருக்கின்றன. அந்த வரிசையில் இப்போது இந்தியாவும் இணைகிறது என்பது பெருமிதத்துக்குரிய தருணம்.

"ஏசாட்' ஏவுகணை சோதனையை கடந்த 27-ஆம் தேதி இந்தியா வெற்றிகரமாக நடத்தி விண்வெளியில் 300 கி.மீ. உயரத்தில் சுற்றி வலம்கொண்டிருந்த செயற்கைக்கோளைத் தாக்கி அழித்திருப்பதாக பிரதமர் நரேந்திர மோடி அறிவித்தார். அமெரிக்கா, ரஷியா, சீனாவுக்கு அடுத்தபடியாக இந்த முயற்சியில் இந்தியா வெற்றி பெற்றிருக்கிறது என்றாலும்கூட, அவர்களுடன் ஒப்பிடும்போது நாம் மிகமிக தாமதமாகத்தான் இந்த முயற்சியில் ஈடுபடவும் வெற்றியடையவும் முடிந்திருக்கிறது என்பதையும் மறந்துவிடலாகாது. 

வாஷிங்டனும் மாஸ்கோவும் 1960-களிலேயே தங்களது முதல் செயற்கைக்கோள் அழிப்பு ஏவுகணை சோதனையை நடத்தி வெற்றி அடைந்துவிட்டன. 1983-இல் ரொனால்ட் ரீகன் அதிபராக இருந்தபோது அவர் அறிவித்த "நட்சத்திர யுத்தங்கள்' திட்டத்தின் மூலம் செயற்கைக்கோள் அழிப்பு ஏவுகணைகள் அடுத்தகட்ட மேம்பாட்டை எட்டின. நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு 2007-இல் சீனா தனது முதல் "ஏசாட்' முயற்சியில் வெற்றி பெற்றது. அதைத் தொடர்ந்து அந்த மூன்று நாடுகளுமே தங்களது விண்வெளி ஆயுத மேம்பாட்டை பல மடங்கு உயர்த்திக் கொண்டுவிட்டிருக்கின்றன. அவற்றுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது அந்த நிலையை எட்டிப் பிடிக்க நமக்கு வெகுகாலம் ஆகும்.

"ஏசாட்' ஏவுகணை முயற்சி தேவைதானா என்று கேள்வி எழுப்புவது சரியல்ல. சர்வதேச அளவில் அணு ஆயுதப் பரவல் தடுப்பு ஒப்பந்தம் 1967 ஜனவரி 1-ஆம் தேதி மேற்கொள்ளப்பட்டது. அதிகாரப்பூர்வ அணு ஆயுத நாடுகளாக அந்த ஒப்பந்தத்தில் கையொப்பமிட்ட வல்லரசுகள் மட்டுமே அங்கீகரிக்கப்பட்டன. 1974-இல் இந்தியா தனது முதல் பொக்ரான் அணு ஆயுத சோதனையை நடத்தியபோது, அந்த ஒப்பந்தத்தில் கையொப்பமிடாத காரணத்தால் நாம் சர்வதேசக் கண்டனத்துக்கு ஆளானோம். 10 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அந்த பொக்ரான் சோதனை நடத்தப்பட்டிருந்தால், இந்தியா சர்வதேச அணு வல்லரசாக 1967 ஒப்பந்தத்தின்போதே ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருக்கும். இப்போது "ஏசாட்' ஏவுகணை சோதனையை நடத்தி வெற்றியடைந்திருப்பதன் மூலம் இனிவரும் காலங்களில் வல்லரசு நாடுகள் நமது விண்வெளி ஆராய்ச்சிக்கும் முயற்சிகளுக்கும் தடையே ஏற்படுத்திவிட முடியாது. 

இந்தியாவின் செயற்கைக்கோள் அழிப்பு ஏவுகணை சோதனை முயற்சிக்கு சர்வதேச அளவில் பெரும் கண்டனமோ, எதிர்ப்போ ஏற்படவில்லை என்பதை நாம் கவனிக்க வேண்டும். 1998-இல் இரண்டாவது பொக்ரான் அணுகுண்டு சோதனை நடத்தியபோது, சர்வதேச அளவில் இந்தியாவின் மீது பொருளாதாரத் தடை விதிக்கப்பட்டது, கடுமையான எதிர்ப்பு எழுந்தது. அதை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது இந்தியாவின் "ஏசாட்' சோதனை ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது என்றுதான் கூற வேண்டும். 

பாகிஸ்தான் மட்டும்தான் இதை விமர்சித்திருக்கிறது. சீனாவே கூட மிகவும் கவனமாகத் தனது கருத்தைப் பதிவு செய்திருக்கிறது. இந்தியாவின் "ஏசாட்' சோதனை முயற்சியால் விண்வெளியில் நிலவும் சமாதானமும், சமநிலையும் எந்தவிதத்திலும் பாதிக்கப்படாது என்று எதிர்பார்ப்பதாக சீனா கூறியிருப்பதிலிருந்து, வன்மையான கண்டனத்தை முன்வைக்க விரும்பவில்லை என்று தெரிகிறது. அமெரிக்காவேகூட இந்தியாவின் முயற்சிக்கு ஓரளவுக்கு ஆதரவான நிலைப்பாட்டை எடுத்திருக்கிறது. விண்வெளியில் செயற்கைக்கோள் அழிப்பால் ஏற்படும் உதிரிபாகச் சிதறல் பாதிப்புகள் குறித்து அமெரிக்கா கவலை தெரிவித்தாலும்கூட, இந்தியாவைக் குறிப்பிட்டுக் குற்றம் சுமத்தவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 

சர்வதேச அளவில் இந்தியாவின் "ஏசாட்' சோதனை குறித்து பெரிய விமர்சனங்கள் எழாமல் இருப்பதற்கு நமது சோதனை முயற்சியின் உயரம் முக்கியமான காரணம். 300 கி.மீ. உயரத்திலுள்ள செயற்கைக்கோள் மீதான தாக்குதலால் ஏற்பட்டிருக்கும் உதிரிபாகச் சிதறல்கள் ஒருசில மாதங்களுக்கு மட்டுமே விண்வெளியில் நிலைபெறும். சொல்லப்போனால் சில வாரங்களிலேயேகூட மக்கி சிறு சிறு துகள்களாக விண்வெளியில் கலந்துவிடலாம். 2007-இல் 800 கி.மீ. உயரத்தில் சீனா மேற்கொண்ட "ஏசாட்' சோதனையால் தகர்க்கப்பட்ட செயற்கைக்கோளின் உதிரிபாகங்கள் 10 ஆண்டுகளாகியும் இன்னும் முழுமையாக மக்கிவிடவில்லை என்று தெரிகிறது. இருந்தும்கூட இந்தியா மீது கடுமையான விமர்சனங்கள் வைக்கப்படாமல் இருப்பதற்கு, சர்வதேசச் சட்டங்களையும் அமைப்புகளையும் மதிக்கும் பொறுப்புள்ள தேசமாக இந்தியா கருதப்படுவது மிக முக்கியமான காரணம்.

இந்திய விஞ்ஞானிகளின் செயல்பாடு வியக்க வைக்கிறது. அவர்களை வணங்கத் தோன்றுகிறது. விண்வெளியில் சாதனைகள் நடத்தும் அதே நேரத்தில், இந்தியாவின் முப்படைகளையும் மேம்படுத்துவதிலும் நவீனப்படுத்துவதிலும் நாம் மிகவும் பின்தங்கி இருக்கிறோம் என்பதையும் சுட்டிக்காட்டியாக வேண்டும். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக இதுபோன்ற விண்வெளி சாதனைகளையும் ராணுவ வெற்றிகளையும் எந்தவோர் அரசும் தனது தனிப்பட்ட வெற்றியாகப் பறைசாற்றிக் கொள்வது தவறான அணுகுமுறை. ஆட்சியில் இருப்பவர்கள் தேசத்தைக் காக்கக் கடமைப்பட்டவர்கள். அதை மார் தட்டிப் பறைசாற்றுவது சரியல்ல. தேர்தல் வெற்றிக்குப் பயன்படுத்துவது முறையுமல்ல.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/apr/01/பெருமிதத்துக்குரிய-தருணம்-3124656.html
3123403 தலையங்கம் தலைமுறை மாற்றத்தின் அறிகுறி! ஆசிரியர் Saturday, March 30, 2019 01:46 AM +0530 மக்களவைத் தேர்தலுக்கான வேட்பாளர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் பாரதிய ஜனதா கட்சி முன்மாதிரியான அணுகுமுறையைக் கையாண்டிருக்கிறது. 80 வயதுக்கும் அதிகமானவர்களுக்கு வாய்ப்பளிப்பதைத் தவிர்த்திருக்கும் பாஜகவின் முடிவு வரவேற்புக்குரியது. உலகிலுள்ள ஏனைய நாடுகளிலெல்லாம் இளைய தலைமுறையினர் ஆட்சி அதிகாரத்தில் செயல்படும்போது, இந்தியாவில் மட்டும்தான் இன்னும் இளைஞர்களுக்கு வாய்ப்பு மறுக்கப்படும் நிலைமை தொடர்கிறது. 
இன்றைய பாஜக தலைமையின் முடிவு அந்தக்  கட்சியின் மேல்மட்டத் தலைவர்கள் மத்தியில் அதிருப்தியையும், பொதுமக்கள் மத்தியில் விமர்சனத்தையும் எழுப்பியிருக்கிறது என்றாலும்கூட, காலமாற்றத்தை இன்றைய பாஜக தலைமை உணர்ந்து செயல்பட முற்பட்டிருக்கிறது. சொல்லப்போனால், இந்தியாவிலுள்ள எல்லா அரசியல் கட்சிகளும் பாஜகவின் அணுகுமுறையைக் கையாண்டிருக்க வேண்டும். மூத்த தலைவர்களுக்கு வாய்ப்பு வழங்கப்படவில்லை என்று அங்கலாய்ப்பதை விட்டுவிட்டு, அடுத்தகட்ட மாற்றத்துக்கு அரசியல் கட்சிகள் தயாராக வேண்டும் என்பதுதான் காலத்தின் கட்டாயம்.
கடந்த 16-ஆவது மக்களவைதான் இதுவரை இந்தியாவில் மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அவைகளிலேயே உறுப்பினர்களின் சராசரி வயது மிக அதிகமாகக் காணப்பட்ட அவை. கடந்த 2014 மக்களவைத் தேர்தலில் 30 வயதுக்குட்பட்ட வேட்பாளர்களில் 12 பேர் மட்டுமே வெற்றி பெற்று நாடாளுமன்றத்தில் நுழைந்தனர். இத்தனைக்கும் இந்தியாவின் மக்கள்தொகையில் சரிபாதிக்கும் மேற்பட்டோர் 30 வயதுக்குட்பட்டவர்கள். 
16-ஆவது மக்களவையின் 543 உறுப்பினர்களில் 204 பேர் 30 முதல் 55 வரையிலான வயதுப் பிரிவினர்; 212 பேர் 56 முதல் 70 வரையிலான வயதினர்; உறுப்பினர்களில் 41 பேர் 70 வயதுக்கும் அதிகமானவர்கள்; 30 வயதுக்குட்பட்ட வயதுப் பிரிவினர் பாதிக்கும் மேல் இருக்கும் தேசத்தில், அவர்களது உணர்வுகளைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில் மக்களவை இருக்க வேண்டியது மிக மிக அவசியம். 
கடந்த பொதுத் தேர்தலில் 2.3 கோடி புதிய இளைய தலைமுறை வாக்காளர்கள் இணைந்தனர். மொத்த வாக்காளர்களில் அவர்கள் 3%. இந்த முறை 18-19 வயதுப் பிரிவு முதல் முறை வாக்காளர்
களின் எண்ணிக்கை சற்று குறைந்திருக்கிறது. மொத்த வாக்காளர்களில் 1.7% காணப்படும் இந்தப் புதிய வாக்காளர்கள் 1.5 கோடி பேர், 17-ஆவது மக்களவையைத் தேர்ந்தெடுக்கும் முயற்சியில் களமிறங்க இருக்கிறார்கள். 
வளர்ச்சியடைந்த மேலை நாடுகளின் ஜனநாயகங்களுடன் ஒப்பிடும்போது இந்திய இளைஞர்களுக்குத் தேர்தல்களின் மீதான நாட்டமும், ஈர்ப்பும் அதிகம் என்றுதான் கூற வேண்டும். மேலை நாடுகளில் வாக்களிப்பில் பெருமளவில் இளைஞர்கள் கலந்துகொள்வதில்லை என்றாலும், வேட்பாளர்களில் பெரும்பாலோர் இளைஞர்களாக இருக்கிறார்கள். 
கடந்த 2014 தேர்தலின்போது, 18 முதல் 25 வயதுப் பிரிவினரில் 68% வாக்களித்தனர். 2009 மக்களவைத் தேர்தலைவிட 2014-இல் இளைஞர்களின் வாக்களிப்பு விகிதம் 14% அதிகரித்தது. அதுமட்டுமல்ல, மொத்த வாக்காளர்களின் விகிதத்தைவிட இளைய தலைமுறை வாக்காளர்களின் வாக்களிப்பு விகிதம் கடந்த தேர்தலில் 2% அதிகமாகவே காணப்பட்டது. 25 வயதானால் மக்களவைத் தேர்தலில் போட்டியிடும் தகுதி இளைஞர்களுக்கு கிடைத்து விடுகிறது எனும்போது, அவர்களை ஊக்குவிக்கும் விதத்தில் வேட்பாளர்கள் பட்டியலில் அவர்களுக்குக் கூடுதலான இடங்களை ஒதுக்க வேண்டிய கடமை அரசியல் கட்சிகளுக்கு உண்டு. 
ஐந்தாண்டுகளுக்கு முன்பு நரேந்திர மோடி தேர்தல் களத்தில் இறங்கியபோது அவரது வெற்றிக்கு மிகப் பெரிய காரணமாக அமைந்தது முதல் முறை வாக்காளர்களின் ஆதரவு. இந்த முறை 1997-க்கும் 2001-க்கும் இடையே பிறந்த முதல் முறை வாக்காளர்களின் எண்ணிக்கை 8.4 கோடியாக இருக்கப் போகிறது. இந்த வாக்காளர்களை குறிவைத்துத்தான் அனைத்து அரசியல் கட்சிகளுமே தங்களது தேர்தல் வியூகங்களை வகுக்க முற்பட்டிருக்கின்றன. 
கடந்த முறை பிரதமர் நரேந்திர மோடிக்கு மிகப்பெரிய வெற்றியைத் தேடித் தந்த இந்த இளைய தலைமுறை வாக்காளர்களைக் குறிவைத்து, பல அறிவிப்புகளையும் தேர்தல் வாக்குறுதிகளையும் காங்கிரஸ் வெளியிட்டு வருகிறது. இளைய தலைமுறை வாக்காளர்களின் கவனத்தை ஈர்க்க, வேலைவாய்ப்பை உருவாக்குவதில் நரேந்திர மோடி அரசு தனது வாக்குறுதியைக் காப்பாற்றவில்லை என்பதற்குத்தான் தனது பிரசாரத்தில்  காங்கிரஸ் கட்சி  முக்கியத்துவம் அளித்து வருகிறது.
கடந்த 2014 தேர்தலில் முதல் முறை வாக்காளர்கள், 30 வயதுக்குட்பட்ட இளைய தலைமுறையினர் ஆகியோருக்கு அனைவருடனும் அனைவருக்காகவும் வளர்ச்சி என்கிற கவர்ச்சிக் கனவை விதைத்த பிரதமர் நரேந்திர மோடி, தனக்கு எதிராக காங்கிரஸ் கட்சியும் ஏனைய எதிர்க்கட்சிகளும் முன்னிறுத்தும் வேலைவாய்ப்பின்மை உள்ளிட்ட பிரசாரங்களை எதிர்கொள்ளக் கையாண்டிருக்கும் உத்திதான், 80 வயதைக்  கடந்த தலைவர்களுக்கு விடை கொடுத்து இளைஞர்கள் பலரை வேட்பாளர்களாக அறிவித்திருப்பது. அரசியல் காரணங்களுக்காக மக்களவைத் தேர்தலில் போட்டியிட இளைஞர்களுக்கு பாஜக வாய்ப்பளித்திருக்கிறது என்றாலும்கூட, அந்த முடிவு தலைமுறை மாற்றத்திற்கும் அரசியல் மாற்றத்திற்கும்கூட வழிகோலும் என்பதால் அதை வரவேற்க வேண்டும். 
தேசப்பற்றும், சேவை உணர்வும் உள்ள படித்த இளைஞர்கள் அதிக அளவில் அரசியலுக்கு வர வேண்டும். அவர்களுக்கு அரசியல் கட்சிகள் வாய்ப்பளிக்க வேண்டும். தலைமுறை மாற்றத்துக்கான நேரம் வந்துவிட்டது...
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/30/தலைமுறை-மாற்றத்தின்-அறிகுறி-3123403.html
3122690 தலையங்கம் தேர்தலில் பணம்! ஆசிரியர் Friday, March 29, 2019 01:49 AM +0530 17-ஆவது மக்களவைத் தேர்தலுக்கான தேதி அறிவிக்கப்பட்ட முதல் 15 நாள்களில் கண்காணிப்பு அமைப்புகள் கைப்பற்றியிருக்கும் கணக்கில் இல்லாத பணத்தின் மதிப்பு, முந்தைய 2014 மக்களவைத் தேர்தலின்போது கைப்பற்றப்பட்ட மொத்தப் பணத்தின்  மதிப்பில் பாதியை எட்டியிருக்கிறது. 2014-இல் கைப்பற்றப்பட்ட மதுவின் அளவை, கடந்த பதினைந்தே நாள்களில் தாண்டியிருக்கிறது. கடந்த மார்ச் 11-ஆம் தேதி முதல் 25-ஆம் தேதி வரை கைப்பற்றப்பட்ட ரொக்கத்தின் மதிப்பு ரூ.143 கோடி. 2014 தேர்தலின்போது தேர்தல் நடத்தை விதிமுறைகள் அமலில் இருந்த காலகட்டத்தில் மொத்தமாக கைப்பற்றப்பட்டது ரூ.300 கோடிதான் எனும்போது, எந்த அளவுக்குப் பணம் தேர்தலில் விளையாடுகிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ளலாம்.  
கடந்த மார்ச் 10-ஆம் தேதி தேர்தல் அறிவிப்பு வந்ததைத் தொடர்ந்து கைப்பற்றப்பட்டிருக்கும் ரொக்கம், மது, போதை மருந்து உள்ளிட்டவற்றின் மொத்த மதிப்பு ரூ.540 கோடி என்று தேர்தல் ஆணையமே தெரிவிக்கிறது என்று சொன்னால், மறைமுகமாக விநியோகம் செய்யப்படும் பணமும் மதுவும் எந்த அளவில் இருக்கும் என்பதை நாம் யூகித்துக் கொள்ளலாம். இந்தியா முழுவதும் கைப்பற்றப்பட்டிருக்கும் ரூ.143.47 கோடி ரொக்கப் பணத்தில் ஏறத்தாழ ஐந்தில் ஒரு பங்கு தமிழகத்தில் கைப்பற்றப்பட்டிருக்கிறது.  சுமார் 209 கிலோ தங்கமும், 318 கிலோ  வெள்ளி பிஸ்கட்டுகளும் கைப்பற்றப்பட்டிருப்பதாகவும் தேர்தல் ஆணையம் தெரிவிக்கிறது. 
இதுபோல கைப்பற்றப்படும் பணமோ, பொருள்களோ பெரும்பாலும் அரசு கஜானாவில் உரிமை கொண்டாடுவோர் இல்லாமல் இருக்கும் என்பதுதான் வேடிக்கை. 2014 மக்களவைத் தேர்தலின்போது தேர்தல் நடத்தை விதிமுறைகள் அமலுக்கு வந்ததைத் தொடர்ந்து ரூ.300 கோடி ரொக்கம் கைப்பற்றப்பட்டது. அதில் முறையாக உரிமை கோரி திரும்பப் பெறப்பட்டது ரூ.38 கோடி மட்டுமே. திருப்பூரில் 2016 சட்டப்பேரவைத் தேர்தலின்போது சரக்குப்பெட்டக லாரியில் பிடிபட்ட ரூ.570 கோடி ரொக்கத்தின் ரகசியம் இன்றுவரை புதிராகவே தொடர்கிறது. 
பணி ஓய்வுபெற்ற இரண்டு இந்திய வருவாய்த் துறை அதிகாரிகளை மகாராஷ்டிரம், தமிழகம் ஆகிய இரண்டு மாநிலங்களுக்குமான சிறப்புச் செலவின கண்காணிப்பாளர்களாக கடந்த வாரம் தேர்தல் ஆணையம் நியமித்திருக்கிறது. இதேபோல, அதிகமாக  சட்டவிரோதப் பண விநியோகம் நடைபெறும் மாநிலங்களில் கண்காணிப்பு அதிகாரிகள் நியமிக்கப்பட இருக்கிறார்கள்.
இந்தியாவில் தேர்தலின்போது பணம் பறிமுதல் செய்யப்பட்ட மாநிலங்களில் முதலிடத்தில் தமிழகம் (ரூ.107.24 கோடி), அதைத் தொடர்ந்து உத்தரப் பிரதேசம் (ரூ.104.53 கோடி), ஆந்திரப் பிரதேசம் (ரூ.103.40 கோடி) இருப்பதாகத் தேர்தல் ஆணையம் தெரிவித்திருக்கிறது. இவையெல்லாம் கைப்பற்றப்பட்ட பணத்தின் அளவே தவிர மொத்தமாக விநியோகம் செய்யப்பட்ட தொகையின் 
புள்ளிவிவரம் அல்ல. 
இந்தியா முழுவதும் பண விநியோகத்தைத் தடுப்பதற்கும், வாக்காளர்களை பணம், பொருள் ஆகியவற்றின் மூலம் விலை பேசுவதைக் கண்காணித்து முறியடிப்பதற்கும் பல்வேறு நடவடிக்கைகளை தேர்தல் ஆணையம் மேற்கொள்கிறது. வாக்குக்குப் பணம் வழங்குவது தங்கு தடையின்றி சர்வ சாதாரணமாகக் காணப்படும்  போக்குக்கு அரசியல்வாதிகளின் ஊழல்தான் காரணம் என்று வாக்காளர்கள் நம்புகிறார்கள். ஊழலில் சம்பாதித்த பணத்தில் ஒரு பகுதியை, தேர்தலின்போது தங்களுக்கு அரசியல்வாதிகள் தருவதில் தவறில்லை என்கிற கருத்து வாக்காளர்கள் மத்தியில் பரவலாக ஏற்பட்டிருக்கிறது.
தேர்தல் ஆணையம் முனைப்புடன் பல நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டாலும்கூட, ஆணையத்தின் சில நடவடிக்கைகள் நகைப்புக்குரியவையாக இருக்கின்றன. வங்கிகளின் தானியங்கி பண விநியோக இயந்திரங்களுக்குக் கொண்டு செல்லப்படும் ரொக்கப் பணத்தைக் கைப்பற்றுவதும், சாமானியர்கள் வியாபாரத்துக்காகவும், வேறு அத்தியாவசிய செலவினங்களுக்காகவும் எடுத்துச் செல்லும் சொற்பத் தொகையையெல்லாம் கைப்பற்றி  அவர்களைத் துன்புறுத்துவதும் வேடிக்கையாக இருக்கிறது. இவையெல்லாம் வெறும் கண்துடைப்பு நடவடிக்கைகள்தானோ என்கிற ஐயப்பாட்டை எழுப்பும் விதமாக இருக்கிறது தேர்தல் ஆணையத்தின்  நடவடிக்கைகள்.
தேர்தல் என்பது சின்னங்களையும், தலைவர்களையும் முன்னிறுத்தி நடத்தப்படுபவை. தேர்தல் ஆணையமே சின்னங்களை வழங்கி தேர்தலை நடத்தும் நிலையில், கண்ணில் தென்படும் சின்னங்களையெல்லாம் அழிக்க முற்படுவது வேடிக்கையாக இருக்கிறது. பெரும் பொருள் செலவில் தலைவர்களின் சிலைகளையெல்லாம் துணியைப் போட்டு மூடி மறைப்பதும், அதன் மூலம் தேர்தலில் வேட்பாளர்கள் அனைவருக்கும் சம வாய்ப்பு வழங்கும் முயற்சியும் அநாவசியமான செயல்பாடுகள் என்றுதான் சொல்லத் தோன்றுகிறது. இதனாலெல்லாம் தேர்தலில் தூய்மையை ஏற்படுத்திவிட முடியும் என்று தேர்தல் ஆணையம் நினைத்தால், அதற்காக நாம் பரிதாபப்படுவதைத் தவிர, வேறொன்றும் சொல்வதற்கில்லை. 
2014 தேர்தலின்போது பெருமளவில் பணம் புழங்கியதும், க்குக்குப் பணம் கொடுக்கப்பட்டதும் ஆச்சரியப்படுத்தவில்லை. ஆனால், தற்போது நடைபெறும் 17-ஆவது மக்களவைத் தேர்தலில் இந்த அளவுக்குப் பணப்புழக்கம் காணப்படுவது வியப்பை ஏற்படுத்துகிறது. கணக்கில் காட்டப்படாத கருப்புப் பணத்தை ஒழிப்பதற்குத்தான் மத்திய அரசு அதிக மதிப்புள்ள செலாவணிகளை செல்லாததாக்க முற்பட்டது. அதற்குப் பிறகும் தேர்தலில் பணம் புழங்குகிறதே எப்படி?
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/29/தேர்தலில்-பணம்-3122690.html
3122044 தலையங்கம் கேள்வி எழுப்ப ஆள் இல்லையே... ஆசிரியர் Thursday, March 28, 2019 01:42 AM +0530
இந்தியாவைப் பொருத்தவரை பெரும்பாலான நோய்களுக்கும் சிகிச்சைகளுக்கும் காப்புரிமை வைத்திருக்கும் பன்னாட்டு மருந்து தயாரிப்பு நிறுவனங்களைச் சார்ந்துதான் நாம் இருந்தாக வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் காணப்படுகிறது. மருந்துகள் மட்டுமல்லாமல், சிகிச்சைக்குத் தேவைப்படும் செயற்கை உடல் உறுப்பு பாகங்கள், அறுவைச் சிகிச்சைக்குத் தேவையான அத்தியாவசியமான உபகரணங்கள் ஆகியவற்றைக்கூட இன்னும் நாம் இறக்குமதிதான் செய்கிறோம். பன்னாட்டு மருந்து தயாரிப்பு நிறுவனங்கள், ஐரோப்பிய, அமெரிக்க நாடுகளில் விற்பனை செய்வதைவிடப் பல மடங்கு அதிக விலைக்குத்தான் உயிர் காக்கும் மருந்துகளை இந்தியாவில் விற்கின்றன.
பிரதமர் நரேந்திர மோடி ஆட்சிக்கு வந்த பிறகு, மருந்து நிறுவனங்களின் செயல்பாடுகளின் மீதும், மருந்துகளின் விற்பனை விலை மீதும் பல கட்டுப்பாடுகளை விதித்தது என்னவோ உண்மை. இதய அறுவைச் சிகிச்சைக்குத் தேவைப்படும் ஸ்டென்ட் உள்ளிட்ட கருவிகளின் விற்பனைக்கு விலை நிர்ணயம் செய்ததும், பொது (மூலக்கூறு) மருந்துகளின் பயன்பாட்டை ஊக்குவிக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டதும் வரவேற்புக்குரிய முயற்சிகள். கொள்கை அளவில் செய்யப்பட்ட அதுபோன்ற மாற்றங்கள் சாமானியர்களின் மருத்துவத்திலும், மருந்துகளுக்கான செலவிலும் பெரிய அளவில் பயனளித்ததா என்று ஆராய்ந்தால், உற்சாகமான பதிலை அளிக்க முடியவில்லை.
ஜான்சன் அண்ட் ஜான்சன் நிறுவனம் இந்தியாவில் இடுப்பு மூட்டு மாற்று சிகிச்சைக்கு அறிமுகப்படுத்திய ஏஎஸ்ஆர் எனப்படும் செயற்கை மூட்டு ஏற்படுத்திய பாதிப்பு குறித்து அனைவருக்கும் தெரியும். இப்போது ஜான்சன் அண்ட் ஜான்சன் பிரைவேட் லிமிடட் என்று பெயர் மாற்றப்பட்டிருக்கும் டிபூய் இன்டர்நேஷனல் லிமிடெட் அந்த செயற்கை மாற்று மூட்டினை இறக்குமதி செய்து இந்தியாவில் சந்தைப்படுத்தியது; அதனால் பலரும் பாதிக்கப்பட்டனர். பாதிக்கப்பட்டவர்கள் இழப்பீடு கோரி உச்சநீதிமன்றம் வரை போராட வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் ஏற்பட்டது.
இந்தப் பிரச்னையில் உடனடியாகத் தலையிட்டு பாதிக்கப்பட்ட நோயாளிகளுக்கு உதவ வேண்டிய மாநில அரசின் சுகாதாரத் துறைகளும், மத்திய அரசுமேகூட தொடக்கத்தில் முனைப்புக் காட்டாமல் இருந்த அவலம் மன்னிக்கக் கூடியதல்ல. மாநில அளவிலான குழுவின் பரிந்துரையின் பேரில் மத்திய  நிபுணர் குழு பாதிக்கப்பட்டவர்களின் கோரிக்கைகளை ஆய்வு செய்தது. அதனடிப்படையில், தவறான செயற்கை மூட்டு பொருத்தப்பட்ட நோயாளிகளுக்குத் தரப்பட வேண்டிய இழப்பீட்டை மத்திய நிபுணர் குழு நிச்சயித்தது. அந்த முடிவின் அடிப்படையில்  இழப்பீடு கோரியிருக்கும் முதல் நோயாளிக்கு ரூ.74.5 லட்சம் இழப்பீடு வழங்க ஜான்சன் அண்ட் ஜான்சன் பிரைவேட் லிமிடெட் நிறுவனத்துக்கு மத்திய மருந்து தரக் கட்டுப்பாட்டு நிறுவனம் உத்தரவிட்டிருக்கிறது.
இப்போதுதான், இழப்பீடு கோரிய முதலாவது பாதிக்கப்பட்டவருக்கு நிதி இழப்பீடு வழங்குவதற்கான முதல் கட்டம் எட்டப்பட்டிருக்கிறது. ஜான்சன் அண்ட் ஜான்சன் நிறுவனம் இதை ஏற்றுக்கொள்ளப் போகிறதா, உடனடியாக இழப்பீட்டை வழங்கப் போகிறதா, அதைத் தொடர்ந்து ஏனைய பாதிக்கப்பட்ட நோயாளிகளும் இழப்பீடு பெறுவார்களா என்பதெல்லாம் கானல்நீர் போல் விரிகின்றன. இதைவிடப் பத்து மடங்கு அதிகம் இழப்பீட்டை அமெரிக்காவில் வழங்கும் அந்த நிறுவனம், இந்தியாவில் இழப்பீடு வழங்குவதற்குத் தயங்க என்ன காரணம் என்பதைச் சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை.
இதே வழிமுறையை எல்லா மருந்து தயாரிப்பு நிறுவனங்களும் கடைப்பிடிக்கின்றன. தேசிய மருந்து விலை நிர்ணய ஆணையம் என்கிற அமைப்பு ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால், இந்த ஆணையத்தின் உத்தரவுகளை மருந்து நிறுவனங்கள் பொருட்படுத்துவதில்லை என்பதுதான் நிதர்சனம். தவறான மருந்து தயாரிப்பு, அதிகமான லாபத்துடன் மருந்துகள் விற்பனை செய்வது, நிர்ணயிக்கப்பட்ட விலையைவிட அதிகமான விலையில் விற்பது ஆகியவற்றைக் கண்காணித்து, மருந்து நிறுவனங்களின் மீது நடவடிக்கை எடுக்கும் அதிகாரம் தேசிய மருந்துகள் விலை நிர்ணய ஆணையத்துக்கு உண்டு.
2013-14-க்குப் பிறகு தேசிய மருந்துகள் விலை நிர்ணய ஆணையம் தனது கடமையைச் சரியாக ஆற்றுகிறதா என்பதே சந்தேகமாக இருக்கிறது. தவறான விலை நிர்ணயித்துக்காக மருந்து நிறுவனங்களின் மீது விதிக்கப்படும் பிணைக் கட்டணத்தைக்கூட அந்த நிறுவனங்கள் செலுத்துவதில்லை. அதை வசூலிப்பதிலும் ஆணையம் போதிய அக்கறை காட்டுவதில்லை என்பதைத்தான் புள்ளிவிவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன.
2013-14-இல் ரூ.406.83 கோடிக்கான பிணைக் கட்டணம் விதிக்கப்பட்டதென்றால், நிறுவனங்களிடமிருந்து ஆணையம் வசூலித்திருப்பது ரூ.40.08 கோடி மட்டுமே; அதேபோன்று 2014-15-இல் ரூ.581.10 கோடி பிணைத் தொகையில் ரூ.90.17 கோடி; 2015-16-இல் ரூ.931.63 கோடியில் ரூ.12.23 கோடி; 2016-17-இல் ரூ. 704.12 கோடியில் ரூ.148.42 கோடி மட்டுமே நிறுவனங்களிடமிருந்து ஆணையத்தால் பெற முடிந்திருக்கிறது.
மருந்து தயாரிப்பு நிறுவனங்கள் நீதிமன்றங்களுக்குச் சென்று தடை உத்தரவு பெற்று விடுகின்றன. ஆணையமும் மருந்து தயாரிப்பு நிறுவனங்களுக்குச் சாதகமாக பிணைத்தொகை வசூலிப்பதில் முனைப்புக் காட்டாமல் இருக்கிறது. இது குறித்து தட்டிக் கேட்க இந்தியாவில் வலிமையான நுகர்வோர் அமைப்புகளும் இல்லை. மக்கள் மத்தியில் தங்களது நியாயமான உரிமைகள் கிடைக்க வேண்டும் என்பது குறித்த விழிப்புணர்வும் இல்லை.
இப்படியிருக்கும் நிலையில், சந்தைப் பொருளாதாரம் என்பது சுரண்டல் பொருளாதாரமாக மாறிவிட்டிருப்பதில் வியப்பென்ன இருக்கிறது?
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/28/கேள்வி-எழுப்ப-ஆள்-இல்லையே-3122044.html
3121396 தலையங்கம் பழையன கழிதல்... ஆசிரியர் Wednesday, March 27, 2019 01:39 AM +0530
இந்தியாவிலேயே மிகவும் சிறப்பாக அரசுப் போக்குவரத்துத் துறை இயங்கிய மாநிலமாக, தமிழகம் ஒரு காலத்தில் இருந்து வந்தது. ஆனால், இப்போது நிலைமை அதுவல்ல. ஏனைய பல மாநிலங்களைப்போல தமிழகத்தின் பொது போக்குவரத்துத் துறையும் இழப்பில் இயங்குவது மட்டுமல்லாமல், தரத்திலும் சேவையிலும்கூட எதிர்பார்ப்புக்கு ஈடுகொடுப்பவையாக இல்லை. 
தமிழ்நாடு அரசுப் போக்குவரத்துக் கழகம் ரூ.603 கோடி செலவில் 2,316 புதிய ஊர்திகளை வாங்கி அறிமுகப்படுத்தியிருக்கிறது. 
தமிழகத்தின் எட்டு அரசுப் போக்குவரத்து நிறுவனங்களில்  21,678 ஊர்திகள் செயல்படுகின்றன. புதிய ஊர்திகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருக்கும் நிலையில் தமிழகத்தின் எல்லாப் பகுதிகளும் அநேகமாக அரசுப் போக்குவரத்து நிறுவனங்களால் இணைக்கப்பட்டிருக்கின்றன என்பதும், அரசு அதிக அளவில் ஊர்திகளை இயக்கியதால்தான் தமிழகத்தின் எல்லா பகுதிகளுக்கும் சாலைகள் அமைக்கப்பட்டு அவை பராமரிக்கப்பட்டு வருகின்றன என்பதும் குறிப்பிடத்தக்க சாதனை.
தகவல் பெறும் உரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் சில சமூக ஆர்வலர்கள் அண்மையில் பெற்றிருக்கும் தகவல்கள் அதிர்ச்சி அடைய வைக்கின்றன. கடந்த ஐந்தாண்டுகளில் மட்டும் தமிழகத்தின் எட்டு போக்குவரத்துக் கழகங்களால் இயக்கப்படும் ஊர்திகளைப் பராமரிப்பதற்காக ரூ.1,700 கோடி செலவிடப்பட்டிருக்கிறது என்பது அந்தத் தகவல்களில் ஒன்று. இந்த ரூ.1,700 கோடியை பராமரிப்புக்குச் செலவிட்டதற்குப் பதிலாக 6,200 புதிய ஊர்திகளை வாங்கியிருக்கலாமே என்று கேள்வி எழுப்பப்படுகிறது. 
தனியார் வாகனங்களைப்போல அரசின் நிறுவனங்கள் அவ்வப்போது புதிய புதிய ஊர்திகளை வாங்குவதும், பழைய ஊர்திகளை பராமரிப்பதற்குப் பதிலாக விற்று விடுவதும் ஏற்புடைய அணுகுமுறையல்ல. பராமரிப்புக்காக செலவிடப்பட்டிருக்கும் பெரும் பணம் ஊழலால் விரயமாக்கப்பட்டதாக இருந்துவிடலாகாது என்பதை மட்டும் உறுதிப்படுத்த வேண்டும். 
மிகவும் பழைய ஊர்திகள் பெரும் பொருள்செலவில் பராமரிக்கப்படுவதைவிட, அவை நிராகரிக்கப்பட்டு புதிய ஊர்திகளை அறிமுகப்படுத்துவது என்பது தவறில்லை. ஆனால், அதற்கு தேவைப்
படும் பெரும் முதலீட்டை ஒதுக்கீடு செய்யும் நிலையில், அரசின் நிதி நிலைமை இல்லை என்பதை நாம் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். பழையன கழிதலும் புதியன புகுதலும் என்பது படிப்படியாக செயல்படுத்த வேண்டிய வழிமுறையே தவிர, ஒரேயடியாக நடைமுறைப்படுத்துவது என்பது சாத்தியமல்ல. 
தகவல் பெறும் உரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் பெறப்பட்ட தகவலின்படி, போக்குவரத்து ஊர்திகளின் பராமரிப்புச் செலவில் கணிசமான தொகை உதிரி பாகங்களை வாங்குவதற்கும், டயர்களை மாற்றுவதற்கும்தான் செலவிடப்பட்டிருக்கிறது. போக்குவரத்து ஊர்திகளின் டயர்களை இரண்டு லட்சம் கி.மீ.களுக்கு மேல் பயன்படுத்த முடியாது. ஒரு முறையோ இரு முறையோ ரீ-டிரேடிங் எனப்படும் மேம்படுத்துதல் முறையை கையாளலாம் என்றாலும்கூட, அவை ஊர்திகளின் பாதுகாப்பான ஓட்டத்துக்கு உத்தரவாதம் அளிக்காது. 
உதிரி பாகங்களைப் பொருத்தவரை செலவினத்தைக் குறைப்பதற்காக அரசுப் போக்குவரத்துக் கழகங்கள் நிராகரிக்கப்பட்ட ஊர்திகளிலிருந்து பழைய உதிரி பாகங்களை பயன்படுத்தும் போக்கு காணப்படுகிறது. அதன் மூலம் புதிதாக உதிரி பாகங்களை வாங்குவதை தவிர்க்க இயலும். ஆனால், இதன் விளைவாக ஆங்காங்கே அரசுப் போக்குவரத்து ஊர்திகள் நின்றுவிடுவதும், அதனால் அரசுப் போக்குவரத்து ஊர்திகளின் மீதான நம்பகத்தன்மை குறைவதும் தவிர்க்க முடியாதவை ஆகிவிட்டன. இதற்குப் பதிலாக புதிய உதிரி பாகங்களைப் பயன்படுத்துவதும், மிகவும் பழுதுபட்ட ஊர்திகளைப் போக்குவரத்துக் கழகங்கள் நிராகரிப்பதும்தான் புத்திசாலித்தனமான முடிவாக இருக்கும்.
பழைய போக்குவரத்து ஊர்திகளை, அரசுப் போக்குவரத்துக் கழகங்கள் முடிந்தவரை இயக்குவது என்கிற கொள்கை குறித்த மறுபரிசீலனை அவசியமாகிறது. பழுதுபட்ட உதிரி பாகங்கள், தேய்மானம், அதிகமான டயர்கள், வலுவிழந்துபோன ஊர்திகள் இவையெல்லாம் பராமரிப்புச் செலவை அதிகரிப்பது மட்டுமல்லாமல், சாலை விபத்துகள் அதிகரிப்பதற்கும் காரணமாகி விடுகின்றன என்பதை நாம் மறந்துவிடக் கூடாது. இதுபோன்ற ஊர்திகளை இயக்கும்போது ஏற்படும் விபத்துகளுக்கு ஓட்டுநர்களை மட்டுமே குறை கூறுவதும் நியாயமான அணுகுமுறை அல்ல. 
கடந்த ஐந்தாண்டுகளில் மட்டும் போக்குவரத்துக் கழக ஊர்திகளால் தமிழகத்தில் ஏற்பட்டிருக்கும் 13,700  சாலை விபத்துகளில் 4,700-க்கும் மேற்பட்டவர்கள் உயிரிழந்திருக்கிறார்கள். அந்த விபத்துகளில் அதிகமான விபத்துகளுக்குக் காரணமாக இருந்தது சென்னை  மாநகர் போக்குவரத்துக் கழகம் என்பதையும் குறிப்பிட்டாக வேண்டும். இந்த விபத்துகளுக்கு ஓட்டுநர்கள் மட்டுமல்லாமல், முறையான பராமரிப்பு இல்லாத பழைய ஊர்திகளும் ஒரு முக்கியமான காரணம்.
தமிழகத்தில் எட்டு அரசுப் போக்குவரத்துக் கழகங்களும் சேர்ந்து நாளொன்றுக்கு ரூ.9 கோடி இழப்பை எதிர்கொள்கின்றன. 
இந்த நிலையிலும்கூட மேலும் 12,000 புதிய ஊர்திகளை வாங்கி சேவையை மேம்படுத்தும் முயற்சியில் தமிழக அரசின் போக்குவரத்து அமைச்சகம் ஈடுபட்டிருக்கிறது. அது வரவேற்புக்குரிய செயல்பாடு என்றாலும், போக்குவரத்துக் கழகங்களில் காணப்படும் ஊழலை அகற்றி, பணியாளர்களின் திறன் மேம்பாட்டுக்கு வழிகோலி, மக்கள் பொதுப் போக்குவரத்தை பயன்படுத்துவதை அதிகரித்தால் மட்டும்தான் தனியார்மயமாக்கப்பட வேண்டும் என்கிற அவசியமற்ற, தவறான கோரிக்கையை எதிர்கொள்ள முடியும்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/27/பழையன-கழிதல்-3121396.html
3120714 தலையங்கம் தூய்மையான தேர்தல்? ஆசிரியர் Tuesday, March 26, 2019 01:27 AM +0530
தமிழகத்தில் வேட்புமனு தாக்கல் செய்வதற்கான வாய்ப்பு இன்றுடன் நிறைவு  பெறுகிறது. ஓரிரு கட்சிகளைத் தவிர அனேகமாக எல்லா முக்கியக் கட்சிகளும் தங்களது வேட்பாளர்களை அறிவித்துவிட்டன. பலரும் வேட்புமனு தாக்கல் செய்து முழு மூச்சில் தங்களது பிரசாரத்தைத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள். 
பெருமளவில் இளைய தலைமுறை வாக்காளர்கள் தேர்தல் தோறும் இணையும் நிலையில், அரசியல் கட்சிகளின் தேர்தல் பிரசார உத்திகளிலும் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றங்கள் ஏற்பட்டிருக்கின்றன. நடைபெற இருக்கும் தேர்தலில் புதிய வாக்காளர்களின் பங்களிப்புதான் வெற்றிபெறும் அணியின் மிகப்பெரிய பலமாக இருக்கப் போகிறது என்பதில் யாருக்கும் எந்தவித ஐயப்பாடும் தேவையில்லை.
தேர்தல் ஆணையத்தின் மேற்பார்வையில் தமிழகமெங்கும் நடத்தப்படும் சோதனைகள் வரவேற்புக்குரியவை என்றாலும்கூட, சோதனைகள் நடத்தப்படும் விதம் கேலிக்குரியதாக மாறிவிட்டிருப்பதையும் சுட்டிக்காட்ட வேண்டும். கடந்த 10 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு திருமங்கலத்தில் தொடங்கிய வாக்குக்குப் பணம் கொடுக்கும் கலாசாரம், இப்போது ஒட்டுமொத்த தேர்தல் நடைமுறையையே பாதித்திருக்கும் புற்று நோயாக மாறிவிட்டிருக்கிறது. பண விநியோகத்தைத் தடுப்பதற்கும், வேரறுப்பதற்கும் களத்தில் போட்டியிடும் அரசியல் கட்சிகளும் சரி, காவல் துறையும் சரி முழுமனதுடன் ஈடுபடவில்லை என்பதை அவர்கள் மனசாட்சியே உணர்த்தும். 
தேர்தலுக்குத் தேர்தல் பண விநியோகம் என்பது கட்டாயமாகிவிட்டிருக்கும் நிலைமை ஏற்பட்டிருக்கிறதோ என்கிற அச்சம் எழுகிறது. வாக்காளர்களே வேட்பாளர்களிடமும் அவர்களது முகவர்களிடமும் வாக்குக்குப் பணம் கோரும் அவலம் தமிழகத்தின் பல பகுதிகளிலும் காணப்படுவதை மண்ணில் தலையைப் புதைத்துக் கொண்டிருக்கும் நெருப்புக் கோழி போல ஊடகங்கள் உள்பட அனைவருமே வேதனையுடன் தெரிந்தும் தெரியாததுபோல செயல்பட வேண்டிய நிலைமை ஏற்பட்டிருக்கிறது. இப்படியே போனால், தேர்தலும் ஜனநாயகமும் பணநாயகமாக மாறி விற்பனைக்கு வரும் வாக்குகளை அதிக விலை கொடுத்து வாங்கும் வேட்பாளர்கள் மட்டுமே வெற்றி பெற முடியும் என்கிற ஆபத்தான நிலைக்கு தள்ளப்பட்டுவிடுவோம் என்பதை வேட்பாளர்களும் வாக்காளர்களும் புரிந்து கொண்டு செயல்பட்டால் மட்டுமே, இந்தப் பிரச்னைக்குத் தீர்வு காண முடியும். 
கடந்த 16-ஆவது மக்களவைத் தேர்தலிலிருந்து தேர்தல் களத்தில் சுட்டுரை, முகநூல், கட்செவி அஞ்சல் உள்ளிட்ட சமூக ஊடகங்கள் மிகப் பெரிய பங்கை வகிக்கத் தொடங்கியிருக்கின்றன. அநேகமாக எல்லா அரசியல் கட்சிகளும் தகவல் தொழில்நுட்பப் பிரிவை ஏற்படுத்தி தங்களது பிரசார உத்தியில் சமூக ஊடகங்களின் முக்கியமான பங்கை உறுதிப்படுத்தியிருக்கின்றன. 
சமூக ஊடகம் என்கிற தேர்தல் பிரசார வழிமுறை குறித்து மக்கள் பிரதிநிதித்துவச் சட்டம் 1951 எதுவும் கூறவில்லை. அந்தச் சட்டம் இயற்றப்பட்டபோது, தகவல் தொழில்நுட்பம் என்பது உலகில் அறியாத ஒன்றாக இருந்தது. மக்கள் பிரதிநிதித்துவச் சட்டத்தின் அடிப்படையில்தான் தேர்தல் நடத்தப்பட்டு நாடாளுமன்ற மற்றும் சட்டப்பேரவைகள் செயல்படுகின்றன எனும்போது, தேர்தல் பிரசார உத்திகளில் ஒன்றான சமூக ஊடகம் குறித்த புதியதொரு அணுகுமுறை அவசியமாகிறது. இன்றைய நிலையில் சமூக ஊடகங்கள் எந்தவிதக் கட்டுப்பாடோ, ஒழுங்காற்றலோ இல்லாமல் இருந்து வருகின்றன என்பது உடனடி கவனத்துக்குரியது. 
சமூக ஊடகங்களை எப்படி நெறிப்படுத்தலாம் என்பது குறித்து இந்தியத் தேர்தல் ஆணையம் கடந்த புதன்கிழமை கலந்தாலோசித்தது. இந்திய இணைய நிறுவனங்கள் மற்றும் இந்திய செல்லிடப்பேசி கூட்டமைப்பு ஆகிய இரு நிறுவனங்களும் தேர்தல் ஆணையத்தின் கலந்தாலோசனையில் பங்கு பெற முன்வந்ததும், சில அறிவுரைகளை ஏற்றுக்கொள்ள முற்பட்டிருப்பதும் வரவேற்புக்குரியவை. மக்களவைத் தேர்தலின்போது நடத்தை விதிமுறைகளை சமூக ஊடகங்கள் பின்பற்ற வேண்டும் என்கிற கோரிக்கையை அந்த இரண்டு அமைப்புகளுமே அடிப்படையில் ஏற்றுக்கொண்டிருக்கின்றன.
கடந்த மார்ச் 10-ஆம் தேதி முதல் தேர்தல் நடத்தை விதிமுறைகள் அமலுக்கு வந்துவிட்டன. அதனால், பிரசார உத்திகளில் வெளிப்படைத் தன்மையும், சமூக ஊடகங்கள் மூலம் நடத்தப்படும் தரக்குறைவான களங்கம் ஏற்படுத்தும் பதிவுகளும் தணிக்கை செய்யப்பட்டிருக்க வேண்டும். பண விநியோகம் எப்படி முறையாகத் தடுக்கப்படவில்லையோ அதுபோல, சமூக ஊடகங்களைக் கண்காணிப்பதும், அவதூறு  பரப்புவதை தடுப்பதும் கடினம் என்பதை தேர்தல் ஆணையமும், இணைய நிறுவனங்களும் ஏற்றுக்கொள்கின்றன. 
வாக்குப்பதிவுக்கு இரண்டு நாள்களுக்கு முன்னால் அரசியல் கட்சிகளும் வேட்பாளர்களும் தங்களது பிரசாரத்தை முடித்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று மக்கள் பிரதிநிதித்துவச் சட்டத்தின் 127-ஆவது பிரிவு வலியுறுத்துகிறது. அந்த விதிமுறையை சமூக ஊடகங்களில் நடைமுறைப்படுத்துவது எப்படி? அதேபோல, கண்டனத்துக்குரிய, கண்ணியக்குறைவான, தவறான பதிவுகள் சமூக ஊடகங்களின் மூலம் பரப்பப்பட்டால்,  அவற்றை தடுப்பது எப்படி? தேர்தல் ஆணையத்தின் கவனத்துக்குக் குற்றச்சாட்டு கொண்டுவரப்பட்ட மூன்று மணி நேரத்தில், அவற்றை அகற்ற வேண்டும் என்ற தேர்தல் ஆணையத்தின் வேண்டுகோள் இணைய நிறுவனங்களால் ஏற்கப்படுமா என்பதும், அப்படியே ஏற்கப்பட்டாலும் அது சாத்தியமா என்பதும் கேள்விக்குறி. 
தூய்மையான தேர்தல் இலக்காக இருக்க வேண்டுமென்றால், சமூக ஊடகங்களின் மூலம் நடத்தப்படும் அவதூறு பிரசாரங்களுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்பட்டாக வேண்டும்!

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/26/தூய்மையான-தேர்தல்-3120714.html
3120095 தலையங்கம் மறுக்கப்படும் நீதி! ஆசிரியர் Monday, March 25, 2019 02:56 AM +0530  

இலங்கையில் உள்நாட்டுப் போர் முடிந்து  10 ஆண்டுகளான பிறகும்கூட இன்னும் போர்க் குற்றங்கள் குறித்து விசாரணை நடத்தப்படாமல் இருப்பது வேடிக்கையாகவும், வேதனையாகவும் இருக்கிறது. கடந்த வியாழக்கிழமை ஜெனிவாவில் கூடிய ஐ.நா. சபையின் மனித உரிமைக் கவுன்சில், ஈழ விடுதலைப் போர் குறித்த குற்றங்களை விசாரிக்க இலங்கைக்கு மேலும் இரண்டாண்டு அவகாசம் வழங்கியிருப்பது எதிர்பாராத அதிர்ச்சி. இப்படி விசாரணைக்கான கால அவகாசம் நீட்டிக்கப்படுவது இது இரண்டாவது முறை. 
இலங்கையில் 1983 ஜூலை 23-ஆம் தேதி தொடங்கிய இலங்கை உள்நாட்டுப் போர் அல்லது ஈழ விடுதலைப் போர் ஏறத்தாழ 26 ஆண்டுகள் தொடர்ந்தது. இலங்கை அரசுக்கு எதிராக விடுதலைப் புலிகளால் வடக்கு - கிழக்கு பகுதிகளில் நடத்தப்பட்ட கொரில்லா யுத்தம் 2009 மே மாதம் முடிவுக்கு வந்தது. கால் நூற்றாண்டுக்கும் மேலாக நடைபெற்ற உள்நாட்டுப் போரில் இலங்கையின் வடக்கு, கிழக்கு மாகாணங்களில் பெரும்பான்மையாக வாழும் தமிழர்கள் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டனர். 
ஏறத்தாழ 80,000-லிருந்து ஒரு லட்சம் பேர் அந்த இடைப்பட்ட காலத்தில் கொல்லப்பட்டிருப்பதாக சில புள்ளிவிவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. ஐ.நா. சபையின் குழு ஒன்று நடத்திய மதிப்பீடு உள்நாட்டுப் போரின் கடைசி கட்டத்தில் மட்டும் 40,000-த்துக்கும் அதிகமானோர் கொல்லப்பட்டிருப்பதாகத் தெரிவிக்கிறது.
ஐ.நா. சபை உள்ளிட்ட பல அமைப்புகளும் உயிரிழப்புகள் குறித்து ஆய்வுகள் நடத்தி அறிக்கைகள் வெளியிட்டாலும்கூட, இலங்கை அரசு அவற்றை ஏற்றுக்கொள்வதாக இல்லை. பொதுமக்களுக்கு எந்தவித பாதிப்பும் இல்லாத வகையில் இலங்கை ராணுவம் மிகவும் கவனமாக விடுதலைப் புலிகள் மீது மட்டுமே தாக்குதல் நடத்தியதாகவும், பெருமளவு உயிர்ச்சேதம் எதுவும் தங்களால் ஏற்படவில்லை என்றும் அரசும் ராணுவமும் பிடிவாதம் பிடிக்கின்றன. 
கடைசி கட்டப் போர் முடிவடைந்தபோது  மூன்று லட்சத்துக்கும் அதிகமான பொதுமக்கள்  வவுனியா மாவட்டத்திலுள்ள முகாம்களுக்கு வலுக்கட்டாயமாக மாற்றப்பட்டனர். இலங்கையின் வடக்கு, கிழக்கு மாகாணங்களிலுள்ள தனியார் நிலங்கள் ராணுவத்தால் கையகப்படுத்தப்பட்டு சுற்றிலும் முள்வேலி அமைக்கப்பட்டது. அடைக்கப்பட்ட பொதுமக்களில் பலரும் முகாம்களிலிருந்து வெளியேற அனுமதிக்கப்பட்டாலும்கூட,  ராணுவம் கையகப்படுத்திய நிலங்கள் இன்னும் உரியவர்களிடம் ஒப்படைக்கப்படவில்லை. 
ஐ.நா.வின் முன்னாள் பொதுச் செயலாளர் பான் கீ மூன், இலங்கையின் உள்நாட்டுப் போரின் கடைசி கட்டத்தில் நடந்த வரம்பு மீறல்கள் குறித்து விசாரிக்க ஒரு குழுவை அமைத்தார். அந்தக் குழுவின் அறிக்கை இலங்கையில் மனித உரிமை மீறப்பட்டதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்கள் இருப்பதாகவும்  அது குறித்து ஐ.நா. விசாரிக்கலாம் என்றும் பரிந்துரை செய்தது.
அந்தக் குழு, சர்வதேச சட்ட மீறல்கள் குறித்து  விசாரிப்பதற்காக சர்வதேச அளவிலான விசாரணையை நடத்தும்படி ஐ.நா.வின் பொதுச்செயலாளருக்கு பரிந்துரை செய்திருந்தது. ஆனால், இலங்கை அரசோ தனது ராணுவம் எந்தவித போர்க் குற்ற நடவடிக்கையிலும் ஈடுபடவில்லை என்பதிலும், சர்வதேச விசாரணையை ஏற்றுக்கொள்வதில்லை என்பதிலும் பிடிவாதமாக இருக்கிறது. ஏற்கெனவே இலங்கை அதிபரால் நியமிக்கப்பட்ட விசாரணை ஆணையம், 1983 முதல் 2009 வரையிலான உள்நாட்டுப் போர் குறித்து விசாரணை நடத்தி அறிக்கையை இலங்கை நாடாளுமன்றத்தில் தாக்கல் செய்துவிட்டதால், ஐ.நா. அறிக்கைக்கு தேவையே இல்லை என்பது இலங்கை அரசின் வாதம். 
ஐ.நா. மனித உரிமை கவுன்சில் கூறியிருப்பதுபோல விசாரணை நடத்துவதற்கு சிறப்பு நீதிமன்றம் அமைக்கப்பட வேண்டும். இலங்கையின் உள்நாட்டுப் பிரச்னை குறித்து விசாரிக்கும் சிறப்பு நீதிமன்றங்களில் வெளிநாட்டு நீதிபதிகள் இடம்பெறுவதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது என்று இலங்கையின் வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர் தெரிவித்திருக்கிறார். அப்படியொரு சர்வதேச அளவிலான நீதிமன்றம் அமையாமல் போனால், இலங்கையில் நடந்த மனித உரிமை மீறல்களுக்கும் போர்க் குற்றங்களுக்கும் முறையான விசாரணையோ, தீர்ப்போ கிடைக்காது என்பது சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை. 
தமிழ் தேசிய கூட்டணியைச் சேர்ந்த சுமந்திரன் கூறுவதுபோல, அப்படியொரு சிறப்பு நீதிமன்றத்தை இலங்கை அரசு ஏற்றுக்கொள்ளாமல் போனால், அது குறித்து சர்வதேசக் குற்றவியல் நீதிமன்றத்தில் முறையிட முடியும். வெளிநாட்டு நீதிபதிகளுடன் கூடிய சிறப்பு நீதிமன்றத்தை அமைக்க இலங்கை அரசு ஒப்புக்கொள்ளாவிட்டால், சர்வதேச விசாரணைக் குழு இலங்கையின் போர்க் குற்றங்களை விசாரிக்க வேண்டும் என்கிற கோரிக்கையையும் தமிழ் தேசிய கூட்டணி முன்வைத்திருக்கிறது. 
இலங்கை அரசு, தனது அரசுக்கு எதிரான குற்றச்சாட்டுகளை விசாரிக்க தானே நீதிமன்றத்தை அமைப்பது என்பதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. அதேபோல, வெளிநாட்டு நீதிபதிகள் அடங்கிய சிறப்பு நீதிமன்றம் அமைவதை இலங்கையின் அரசமைப்புச் சட்டம் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்பதும் ஏற்புடையதல்ல. 
ஏறத்தாழ ஒரு லட்சம் பேருக்கும் அதிகமானோர் கொல்லப்பட்டும், அதே அளவிலான பொதுமக்கள் வீடு, வாசலை இழந்து அநாதைகளாக்கப்பட்டும் மிகப் பெரிய மனித உரிமை மீறல் நிகழ்ந்
திருக்கும் நிலையில், சிறப்பு நீதிமன்றம் அமைவதற்கு ஐ.நா.வின் மனித உரிமை கவுன்சில் மேலும் கால அவகாசம் வழங்கியிருப்பது தவறு. 10 ஆண்டுகள் கழிந்தும் நீதி வழங்கப்படவில்லை எனும்போது, தாமதிக்கப்பட்ட நீதி மறுக்கப்பட்ட நீதி என்றுதான் கருத வேண்டியிருக்கிறது.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/25/மறுக்கப்படும்-நீதி-3120095.html
3118992 தலையங்கம் போதும்,  உதட்டளவு கரிசனம்! ஆசிரியர் Saturday, March 23, 2019 01:36 AM +0530
திடீரென்று நமது அரசியல் கட்சிகளுக்கு மகளிர் மீதான அக்கறை அதிகரித்திருக்கிறது. ஒடிஸாவில் நவீன் பட்நாயக்கின் ஆளும் பிஜு ஜனதா தளம் மக்களவைத் தேர்தலில் தனது வேட்பாளர் பட்டியலில் மகளிருக்கு 33% இடங்களை ஒதுக்குவதாக அறிவித்தது. அடுத்த அறிவிப்பு மேற்கு வங்கத்திலிருந்து முதல்வர் மம்தா பானர்ஜியால் வெளியிடப்பட்டது. திரிணமூல் காங்கிரஸ் கட்சி மொத்தமுள்ள 42 இடங்களில் 19 இடங்களை மகளிருக்கு ஒதுக்குவதாக அறிவித்து, தனது வேட்பாளர் பட்டியலில் பெண் வேட்பாளர்களுக்கு 41% ஒதுக்கீடு செய்திருக்கிறது. கடந்த 2014 மக்களவைத் தேர்தலிலேயே மேற்கு வங்க முதல்வர் மம்தா பானர்ஜி திரிணமூல் காங்கிரஸின் சார்பில் போட்டியிட்டவர்களில் 35% மகளிர் இருப்பதை உறுதி செய்திருந்தார். இப்போது அது 41%-ஆக உயர்த்தப்பட்டிருக்கிறது.
1990-இல் முன்னாள் முதல்வரும், நவீன் பட்நாயக்கின் தந்தையுமான பிஜு பட்நாயக்தான் இந்தியாவில் முதல் முறையாக பஞ்சாயத்துராஜ் அமைப்புகளில் 33% மகளிர் ஒதுக்கீட்டை நடைமுறைப்படுத்தியவர். 2012-இல் அவரது மகன் முதல்வர் நவீன் பட்நாயக் பஞ்சாயத்துராஜ் அமைப்புகளிலும், நகராட்சி அமைப்புகளிலும் மகளிருக்கான இடஒதுக்கீட்டை 50%-ஆக அதிகரித்தார். 
தேசிய அளவில் மகளிருக்கு இடஒதுக்கீடு என்கிற கருத்தை முதன்முதலில் முன்மொழிந்தது அன்றைய ராஜீவ் காந்தி அரசுதான். பஞ்சாயத்துராஜ் அமைப்புகளில் 33% மகளிருக்கு  ஒதுக்கீடு செய்ய ராஜீவ் காந்தி அரசு கொண்டுவந்த சட்டம் வழிகோலியது. 2008-இல் 108-ஆவது அரசியல் சாசன திருத்த மசோதா நாடாளுமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்பட்டது. அதன்படி மக்களவையிலும், சட்டப்பேரவைகளிலும் மகளிருக்கு மூன்றில் ஒரு பங்கு இடங்களைக் கட்டாயமாக்குவது என்று முன்மொழியப்பட்டது. 
அந்த மசோதா 2010-இல் மாநிலங்களவையின் ஒப்புதல் பெற்றும்கூட, மக்களவையால் நிறைவேற்றப்படாமல் 2014-இல் 15-ஆவது மக்களவை காலாவதியானதைத் தொடர்ந்து, அந்த முயற்சி தோல்வி அடைந்தது. இப்போது 17-ஆவது மக்களவைக்கான தேர்தல் நெருங்கும் நிலையில், மீண்டும் மகளிருக்கான இடஒதுக்கீடு முக்கியத்துவம் பெற்றிருப்பதற்கு ஒரு முக்கியமான காரணம் உண்டு.
கடந்த 2014 மக்களவைத் தேர்தலில் 39.7 கோடியாக இருந்த  பெண் வாக்காளர்களின் எண்ணிக்கை, 2019-இல் 8.8% அதிகரித்து 43.2 கோடியாக உயர்ந்திருக்கிறது. ஆண் வாக்காளர்களின் எண்ணிக்கை 6.4% மட்டுமே அதிகரித்திருக்கிறது என்பதையும் நாம் உணர வேண்டும். 1980-இல் வெறும் 51%-ஆக மட்டுமே இருந்த பெண்களின் வாக்குப்பதிவு, 2014 தேர்தலில் அதுவரை இல்லாத அளவில் 65.3%-ஆக உயர்ந்தது. 
கடந்த 5 ஆண்டுகளில் நடந்த சட்டப்பேரவைத் தேர்தல்களில் 30-இல் 22 மாநிலங்களில் ஆண் வாக்காளர்களைவிட பெண் வாக்காளர்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாகக் காணப்பட்டது. ஆனால், மொத்த மக்களவை வேட்பாளர்களில் பெண் வேட்பாளர்களின் எண்ணிக்கை வெறும் 8% மட்டுமே என்பதும், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்களவை உறுப்பினர்களில் 11% மட்டுமே மகளிர் என்பதும், மகளிருக்கான இடஒதுக்கீடு எந்தளவுக்கு அவசியமாகிறது என்று எடுத்தியம்புகின்றன.
2017-இல் வளர்ச்சி அடையும் சமுதாயங்கள் குறித்து சர்வதேச அளவில் ஒரு கருத்துக்கணிப்பு நடத்தப்பட்டது. தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அமைப்புகளிலும், அரசியல் கட்சிகளிலும் பெண்களுக்கான இடம் குறித்த அந்த ஆய்வில், 193 நாடுகளில் உள்ள தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நாடாளுமன்ற, சட்டப்பேரவை அமைப்புகளிலுள்ள பெண் பிரதிநிதித்துவத்தில் இந்தியா 143-ஆவது இடத்தைத்தான் பிடிக்க முடிந்திருக்கிறது. உலக  சராசரியான 22%-இல், இந்திய நாடாளுமன்ற அமைப்புகளில்  மகளிரின் பங்கு 11% மட்டுமே என்பதிலிருந்து எந்த அளவுக்கு மகளிர் பிரதிநிதித்துவத்தில் பின்தங்கி இருக்கிறோம் என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடியும்.
இப்போதைய நிலையில் 20 மாநிலங்களிலும், யூனியன் பிரதேசங்களிலும் உள்ள உள்ளாட்சி அமைப்புகளில் 13 லட்சம் பெண்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுப் பதவி வகிக்கிறார்கள். மகளிருக்கான பிரதிநிதித்துவம் என்பது ஆண்களின் கைப்பாவைகளாகச் செயல்படும் பெண்களின் பிரதிநிதித்துவம் என்கிற தவறான கருத்தை இவர்கள் பொய்யாக்கி இருக்கிறார்கள். பஞ்சாயத்துராஜ் அமைப்புகளில் பெண்களுக்குக் கிடைத்திருக்கும் முக்கியத்துவமும், வாய்ப்பும் சட்டப்பேரவை மக்களவையில் பிரதிபலிக்க வேண்டிய காலகட்டம் வந்திருப்பதைத்தான் பிஜு ஜனதா தளமும், திரிணமூல் காங்கிரஸும் தங்களது வேட்பாளர்களின் மூலம் வெளிப்படுத்தி இருக்கின்றன. ஆட்சிக்கு வந்தால் வேலைவாய்ப்பில் மகளிருக்கு 33% இடஒதுக்கீட்டை உறுதிபடுத்தப் போவதாக காங்கிரஸ் தலைவர் ராகுல் காந்தி அறிவித்திருப்பதன் பின்னணியும் இதுதான்.
நாடாளுமன்றத்திலும், சட்டப்பேரவைகளிலும் ஆண் உறுப்பினர்களுக்கு நிகரான பங்களிப்பை உறுதிப்படுத்த மகளிர் இட ஒதுக்கீட்டுச் சட்டம் கொண்டுவர வேண்டிய அவசியமே இல்லை. பெண்களின் வாக்கு வங்கியைக் குறிவைத்து சமூக நலத் திட்டங்களையும், இலவசங்களையும் அறிவிக்கும் எல்லா முன்னணி அரசியல் கட்சிகளும் தங்களது வேட்பாளர் பட்டியலில் சரிபாதி இடம் பெண்களுக்குத் தரப்படுவதை உறுதிப்படுத்தினாலே போதும். 
சர்வதேச அளவில் அதிகார மையத்தில் அதிக அளவில்  பெண்கள் இருக்கும் நாடுகளில் ஒன்றாக இந்தியா மாறிவிடும். 
பாஜகவும், காங்கிரஸும், இடதுசாரி கட்சிகளும் முக்கியமான எல்லா மாநில கட்சிகளும் மகளிர் ஒதுக்கீடு குறித்து  உதட்டளவு ஆதரவு தெரிவிப்பதை நிறுத்தி, சரிபாதி இடங்களில் பெண் வேட்பாளர்களுக்கு வாய்ப்பளிக்க வேண்டும். பிஜு ஜனதா தளமும், திரிணமூல் காங்கிரஸும் இதற்கு வழிகாட்டி இருக்கின்றன.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/23/போதும்--உதட்டளவு-கரிசனம்-3118992.html
3118229 தலையங்கம் முற்றுப்புள்ளி அல்ல... அரைப்புள்ளி! ஆசிரியர் Friday, March 22, 2019 01:34 AM +0530 காத்திருந்து காத்திருந்து கடைசியில் லோக்பாலை அறிவித்திருக்கிறது மத்திய அரசு. 2013-இல் முந்தைய மன்மோகன் சிங் அரசால் நிறைவேற்றப்பட்ட லோக்பால் சட்டம் காகிதத்தில் தொடர்ந்ததே தவிர, அடுத்தகட்ட நகர்வு ஏற்படவேயில்லை. 
ஐந்தாண்டுகளுக்கு மேலாகியும் மத்தியிலும் சரி, மாநிலங்களிலும் சரி லோக்பால், லோக் ஆயுக்த நியமனங்கள் பல்வேறு சாக்குப்போக்குகளைக் காரணம் காட்டி தள்ளிப்போடப்பட்டு வந்தன. இப்போது மக்களவைக்கானத் தேர்தல் அறிவிக்கப்பட்டிருக்கும் நிலையில், லோக்பால் தேர்வுக் குழு பினாகி சந்திர கோஷை இந்தியாவின் முதல் லோக்பாலாகத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறது. 
ஊழலுக்கு எதிரான அண்ணா ஹசாரேயின் போராட்டத்தைத் தொடர்ந்து வேறுவழியில்லாமல் 2013-இல்  நாடாளுமன்றத்தில் லோக்பால் சட்டத்தை மன்மோகன் சிங் தலைமையிலான ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசு நிறைவேற்றியது என்றாலும், அதன் அடுத்தகட்ட பணிகளை மேற்கொள்ளாமல் கிடப்பில் போட்டது. அண்ணா ஹசாரே போராட்டத்திற்கும், லோக்பால் சட்டம் கொண்டுவரப்படுவதற்கும் ஆதரவளித்த பாஜகவின் தலைமையில் 2014-இல் தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி அரசு ஆட்சி அமைத்தவுடன் உடனடியாக லோக்பால் தேர்வு செய்யப்பட்டு லோக்பால் சட்டம் செயல்பாட்டுக்கு வரும் என்று அனைவரும் எதிர்பார்த்தனர். அடுத்த ஐந்தாண்டுகள் கிணற்றில் போட்ட கல்லாக லோக்பால் சட்டம் நரேந்திர மோடி அரசாலும் புறக்கணிக்கப்பட்டது. லோக்பால் நியமிக்கப்படாமல் இருப்பதற்கு மத்திய அரசு பல்வேறு காரணங்களை முன்வைத்தது. இந்தக் காலதாமதத்திற்கு காங்கிரஸ் கட்சியும் ஒரு முக்கியமான காரணம் என்பதையும் குறிப்பிட்டாக வேண்டும்.
லோக்பால் என்பது ஒரு நியமனம் மட்டுமல்ல. லோக்பால் தலைவராக பினாகி சந்திர கோஷ் நியமிக்கப்பட்டாலும், அந்தக் குழுவில் மேலும் எட்டு பேர் நியமிக்கப்பட்டாக வேண்டும். அவர்களுக்கு ஊழலுக்கு எதிரான கொள்கை, சமூக அக்கறை, பொது நிர்வாகம், நிதி நிர்வாகம், சட்டம், மேலாண்மை ஆகியவற்றில் குறைந்தது 25 ஆண்டு அனுபவம் இருக்க வேண்டும் என்கிறது லோக்பால் சட்டம். நியமனக் குழுவால் நியமிக்கப்பட்டிருக்கும் பினாகி சந்திர கோஷைத் தொடர்ந்து இனியும் காலதாமதமில்லாமல் லோக்பால் குழுவில் இடம் பெறும் எட்டு உறுப்பினர்களும் உடனடியாக நியமிக்கப்பட வேண்டும். மத்தியில் லோக்பால் அமைவது மட்டுமல்லாமல், எல்லா மாநிலங்களிலும் இதேபோல லோக் ஆயுக்தக்கள் நியமிக்கப்பட்டு நடைமுறைக்கு வர வேண்டும்.
இப்போது பினாகி சந்திர கோஷ் லோக்பாலாக அறிவிக்கப்பட்டிருப்பதேகூட, மத்திய அரசின் ஆர்வத்தினாலோ, விருப்பத்தினாலோ அல்ல.  லோக்பால் நியமனத்தில் மத்திய அரசு தயக்கம் காட்டுவதை குறிப்பிட்டு நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்கை காமன் காஸ் இந்தியா என்கிற தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனம் உச்சநீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்ததன் விளைவுதான் இப்போது அவசர அவசரமாக லோக்பால் அறிவிக்கப்பட்டிருப்பது. 
உயர் பதவியிலிருக்கும் அரசியல்வாதிகள் மீதும், அதிகாரிகள் மீதும் எழுப்பப்படும் ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளை விரைந்து விசாரிக்க ஓர் அமைப்பு ஏற்படுத்தப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கை கடந்த அரை நூற்றாண்டுக்கும் மேலாக தொடர்ந்து வலியுறுத்தப்பட்டு வந்தது. 2013-இல் அண்ணா ஹசாரேயின் தலைமையில் லோக்பால் நியமனத்தை வலியுறுத்தி ஒட்டுமொத்த தேசமே கொதித்தெழுந்ததைத் தொடர்ந்துதான் அரசு நிர்வாகம் இந்தக் கோரிக்கைக்கு செவிசாய்க்க முற்பட்டது. 
லோக்பால் அமைக்கப்படுவதாலேயே மேலடுக்கு ஊழல்கள் அகற்றப்பட்டு விடும் என்றோ குறைந்து விடும் என்றோ சொல்லிவிட முடியாது என்றாலும், வழக்கு தொடுப்பதற்கும் விரைந்து விசாரித்து முடிவெடுப்பதற்கும் வாய்ப்பு ஏற்படும் என்கிற அளவில் லோக்பால் கண்காணிப்பு அமைப்பு மிக மிக அவசியம் என்பதில் யாருக்கும் மாறுபட்ட கருத்து இருக்க முடியாது.
1988 ஊழல் தடுப்புச் சட்டத்தின் கீழ் பெறப்படும் புகார்களின் அடிப்படையில் முதல் கட்ட விசாரணைக்கு உத்தரவிடும் அதிகாரம் லோக்பாலுக்கு தரப்பட்டிருக்கிறது. முதல் கட்ட விசாரணை புகார் பெறப்பட்ட 30 நாள்களில் நடத்தி முடிக்கப்பட வேண்டும். அவசியம் ஏற்பட்டால் விசாரணைக் காலத்தை அதிகபட்சமாக மேலும் மூன்று மாதங்கள் நீட்டிக்கலாம். 
விசாரணை அறிக்கை லோக்பாலிடம் சமர்ப்பிக்கப்பட்டவுடன் அதனடிப்படையில் அந்தப் புகார் நிராகரிக்கப்படலாம் அல்லது முழு விசாரணையை மேற்கொள்ள உத்தரவு பிறப்பிக்கப்படலாம். அந்த விசாரணை ஆறு மாதங்களில் நடத்தி முடிக்கப்பட வேண்டும். தேவை ஏற்பட்டால் மேலும் ஆறு மாதங்களுக்கு நீட்டிப்பு வழங்கலாம். அதைத் தொடர்ந்து வழக்குப் பதிவு செய்த ஓர் ஆண்டில் விசாரணை முடிக்கப்பட வேண்டும். தேவை ஏற்பட்டால் அதிகபட்சமாக இரண்டு ஆண்டுகளில் தீர்ப்பு வழங்கப்பட வேண்டும்.
சிறப்பு நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்படும் ஊழல் வழக்குக்கும் லோக்பால் வழக்குக்கும் வித்தியாசமுண்டு. எந்த ஒரு புகார் குறித்தும் விசாரணை நடத்த லோக்பால் அமைப்பு மத்திய-மாநில அரசுகளிடம் முன்னனுமதி பெற வேண்டிய அவசியம் இல்லை. அதனால், தேவையில்லாத காலதாமதத்தை ஏற்படுத்தி உயர் பதவியில் இருப்பவர்களின் மீதான குற்றச்சாட்டை விசாரிக்காமல் நீர்த்துப் போக வைக்கும் நடைமுறைக்கு லோக்பால் மூலம் முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்படும். 
லோக்பால் அமைக்கப்பட்டிருப்பதாலேயே ஊழலுக்கு முற்றுப்புள்ளி விழுந்து விடாது என்றாலும், குறைந்தபட்சக் கடிவாளமாவது போடப்படும் என்கிற வகையில் நாம் இதை வரவேற்றாக வேண்டும். பினாகி சந்திர கோஷின் கரங்களை வலுப்படுத்தியாக  வேண்டும்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/22/முற்றுப்புள்ளி-அல்ல-அரைப்புள்ளி-3118229.html
3117615 தலையங்கம் வாடிக்கை வேடிக்கைகள்! ஆசிரியர் Thursday, March 21, 2019 01:31 AM +0530 ஆளும் அதிமுகவும், எதிர்க்கட்சியான திமுகவும் தங்களது தேர்தல் அறிக்கைகளை வெளியிட்டிருக்கின்றன.  வரவர தேர்தல் அறிக்கைகள் என்பவை இலவசங்களை வாரி வழங்கும் அறிவிப்புகளாக மாறிவருகின்றன.  அதிமுகவும், திமுகவும் வெளியிட்டிருக்கும் அறிக்கைகள் அதற்கு விதிவிலக்கல்ல.  பெரும்பாலான பிரச்னைகளில் இரண்டு தேர்தல் அறிக்கைகளும் ஏறத்தாழ ஒரே கருத்தைப் பிரதிபலிக்கின்றன. வேடிக்கை என்னவென்றால்,  கடந்த 40 ஆண்டுகளாக இரண்டு கட்சிகளின் தேர்தல் அறிக்கைகளும், தொடர்ந்து ஒரு சில வாக்குறுதிகளை எழுத்துப் பிசகாமல் அப்படியே வலியுறுத்தி வருகின்றன என்பதுதான்.
அதிமுகவின் தேர்தல் அறிக்கை,  அதன் கூட்டணிக் கட்சியான பாஜகவின் கருத்துடன் முரண்பட்டு, பொது சிவில் சட்டத்துக்கு எதிர்ப்புத் தெரிவிக்கிறது. திமுகவின் தேர்தல் அறிக்கையில் இது குறித்து எதுவும் கூறப்படவில்லை.  ஈழப் படுகொலை குறித்து விசாரணை கோருவதுடன், அன்றைய ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணியில் இடம்பெற்ற காங்கிரஸும், திமுகவும் விசாரிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்துகிறது அதிமுக அறிக்கை. வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழே உள்ள அனைவருக்கும் மாதந்தோறும் ரூ.1,500 உதவித்தொகை வழங்கப்பட வேண்டும் என்பதும், அந்தத் திட்டத்துக்கு அம்மா தேசிய வறுமை ஒழிப்புத் திட்டம் என்று பெயரிட வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்துகிறது. வருங்காலத்தில் வாக்களிப்பதற்கு நமது அரசியல் கட்சிகள் மானியம் வழங்காமல் இருந்தால் சரி.  
திமுகவின் தேர்தல் அறிக்கை முன்வைக்கும்  கோரிக்கை, மத்திய அரசின் மொத்த வரி வருவாயில் 60 சதவீதத்தை மாநிலங்களுக்குப் பகிர்ந்தளிக்க வேண்டும் என்பது.  மாணவர்கள் பெற்றுள்ள கல்விக் கடன்கள் அனைத்தையும் முழுவதுமாகத் தள்ளுபடி செய்வதும், கல்வி மீண்டும் மாநிலப் பட்டியலுக்குக் கொண்டு வரப்படும் என்பதும் திமுக தேர்தல் அறிக்கை அளிக்கும் முக்கியமான வாக்குறுதிகள். அதேபோல, அனைத்துப் பயிர்க் கடன்களும் தள்ளுபடி செய்யப்படும் என்றும் அது தெரிவிக்கிறது. 
தேசிய நெடுஞ்சாலைகளைப் பராமரிக்க 10-ஆம் வகுப்பு வரை படித்துள்ள ஒரு கோடி இளைஞர்கள் சாலைப் பணியாளர்களாகவும்,  50 லட்சம் கிராமப்புறப் பெண்கள் மக்கள் நலப் பணியாளர்களாகவும் நியமிக்கப்படுவர் என்று திமுக தேர்தல் அறிக்கை கூறுகிறது. கூடவே, நெடுஞ்சாலைகளில் சுங்கச் சாவடிக் கட்டணம் முற்றிலுமாக ரத்து செய்யப்படும் என்பதும் அந்தத் தேர்தல் அறிக்கையின் வாக்குறுதிகளில் ஒன்று.
அதிமுகவும் சரி, திமுகவும் சரி இரண்டுமே கல்விக்கடன் ரத்து, விவசாயக் கடன் தள்ளுபடி, பொதுப் பட்டியலிலிருந்து மாநிலப் பட்டியலுக்குக் கல்வியை மாற்றுவது, நீட் தேர்வுக்கு விதிவிலக்குப் பெறுவது,  புதுச்சேரிக்கு முழு மாநில அந்தஸ்து கோருவது, காவிரி டெல்டா பகுதியைப் பாதுகாக்கப்பட்ட வேளாண் மண்டலமாக அறிவிப்பது, மத்திய அரசின் அலுவல் மொழியாகத் தமிழ் சேர்க்கப்படுவது,  தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்புத் திட்டத்தின் வேலை நாள்களை அதிகரிப்பது, ராஜீவ் காந்தி படுகொலையில் தொடர்புடைய பேரறிவாளன் உள்ளிட்ட  ஏழு பேரையும் விடுதலை செய்ய வலியுறுத்துவது, கச்சத்தீவை மீட்பது, தமிழர்கள் அதிகமாக வாழும் அயல் நாடுகளில் தமிழர்களை இந்தியாவின் தூதர்களாக நியமிக்க வலியுறுத்துவது, கேபிள் கட்டணத்தைக் குறைப்பது உள்ளிட்ட வாக்குறுதிகளைத் தங்களது தேர்தல் அறிக்கைகளில் இணைத்திருக்கின்றன.  
நாடாளுமன்றத்தில் பெண்களுக்கு 33 சதவீத இட ஒதுக்கீடு தரப்பட வேண்டும் என்று வலியுறுத்தும் அதிமுகவும், திமுகவும் அதைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில் பெண் வேட்பாளர்களுக்கு வாய்ப்பளிக்கவில்லை எனும்போது, அந்த வாக்குறுதி வெறும் உதட்டளவு ஆதரவுதான் என்பதைச் சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை. அதிக மதிப்பு செலாவணிகள் செல்லாததாக்கப்பட்ட முடிவால், பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு இழப்பீடு வழங்கப்படும் என்றும்,  வங்கிகளில் குறைந்தபட்ச தொகை வைக்காத காரணத்துக்காக வாடிக்கையாளர்களிடம் வசூலிக்கப்பட்ட கட்டணத் தொகைகள் முழுவதும் வட்டியுடன் வாடிக்கையாளர்களுக்குத் திரும்ப அளிக்கப்படும் என்றும் திமுக வாக்குறுதியில் கூறப்பட்டிருப்பது நகைப்பை வரவழைக்கிறது.  வார்த்தைகளை நிரப்புவதற்காக சாத்தியமில்லாத வாக்குறுதிகளைப் பயன்படுத்துவதை  திமுகவைப் போன்ற அரசியல் வரலாறு உள்ள கட்சிகள் மேற்கொள்ளக் கூடாது.
இரண்டு கட்சிகளின் தேர்தல் அறிக்கைகளுமே அந்தக் கட்சிகள் மத்தியில் ஆட்சி அமைத்துவிடுவது போலவும், அவர்களது கொள்கைகளும், திட்டங்களும், வாக்குறுதிகளும் நடைமுறைப்படுத்தப்படுவது போலுமான கற்பனைத் தோற்றத்தை ஏற்படுத்துவதாக இருக்கின்றன. ஐ.நா. பாதுகாப்பு சபையில் இந்தியாவுக்கு நிரந்தர இடத்தைப் பெற்றுத் தருவது என்று அதிமுகவும், மாநில முதல்வர்கள் பரிந்துரைக்கும் பட்டியலில் இருந்துதான் ஆளுநர்கள் நியமிக்கப்பட வேண்டும் என்று திமுகவும் கோருவது வேடிக்கையாக இருக்கிறது.
நதிநீர் இணைப்பு, காவிரி, முல்லைப் பெரியாறு பிரச்னைகளில் தமிழகத்தின் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பது, தனியார் துறையில் இட ஒதுக்கீடு, நீதிபதிகள் நியமனத்தில் இட ஒதுக்கீடு, கச்சத்தீவை மீட்பது என்று பல  வாக்குறுதிகள் இரண்டு கட்சிகளின் அறிக்கைகளிலும் ஒவ்வொரு தேர்தலுக்கு முன்பும் இடம்பெறுகின்றன.  
அதிமுகவாவது 1998-99 ஓராண்டு மட்டுமே மத்திய கூட்டணி அமைச்சரவையில் இடம்பெற்றது. ஆனால், 1989, 1996, 1999, 2004, 2009 என்று ஏறத்தாழ 18 ஆண்டுகள் மத்திய ஆட்சியில் திமுக இடம்பெற்றது.  திமுகவின் ஆதரவால்தான் அப்போதெல்லாம் மத்தியில் ஆட்சியே அமைந்தது. இருந்தும்கூட, கடந்த 40 ஆண்டுகளாக தேர்தல் அறிக்கைகளில் தொடர்ந்து காணப்படும் வாக்குறுதிகள் நிறைவேற்றப்படாமல்  இருப்பதை வாடிக்கையான வேடிக்கை என்று விமர்சிப்பதல்லால்  வேறு என்னென்பது?
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/21/வாடிக்கை-வேடிக்கைகள்-3117615.html
3117024 தலையங்கம் பீதியில் உலகம்...! ஆசிரியர் Wednesday, March 20, 2019 01:26 AM +0530
நியூஸிலாந்து நாட்டின் தென் பகுதியிலுள்ள கிறைஸ்ட்சர்ச் நகரத்திலுள்ள இரண்டு மசூதிக்குள் புகுந்து கடந்த வெள்ளிக்கிழமை  மர்ம நபர் நடத்திய துப்பாக்கிச் சூட்டில் 49க்கும் அதிகமானோர் பலியாகி இருக்கின்றனர். பலர் பலத்த காயமடைந்திருக்கின்றனர். அவர்களில் பெரும்பாலோர் நியூஸிலாந்துக்குக் குடிபெயர்ந்தவர்கள். சிலர் அகதிகள். இந்த பயங்கரவாதத் தாக்குதல் ஒட்டுமொத்த உலகத்தையும் அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியிருக்கிறது.
கிறைஸ்ட்சர்ச்  நகரத்தில் நடத்தப்பட்ட அந்த மசூதித் தாக்குதல் ஏனைய பயங்கரவாதத் தாக்குதல்களில் இருந்து வேறுபடுகிறது. முதன்முறையாக, தொழில்நுட்பத்தின் உதவியுடன் சர்வதேச அளவில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்கிற  நோக்கத்துடன்  திட்டமிடப்பட்டிருந்தது. உலகின் எல்லா மூலைக்கும் பயங்கரவாதமும், வெறுப்பின் அடிப்படையிலான துவேஷக் குற்றங்களும் பரவியிருப்பதன் அறிகுறியாகத்தான் கிரைஸ்ட்சர்ச்  மசூதித் தாக்குதலை நாம் பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது.
மத்திய ஆசியாவில் கடந்த 20 ஆண்டுகளாகக் காணப்படும் அரசியல் ஸ்திரத்தன்மையின்மையும்  தொடர்ந்து நடைபெற்று வரும் உள்நாட்டுப் போர்களும் அங்கிருந்து மக்களை உலகின் பல்வேறு பகுதிகளுக்கு அகதிகளாகப் புலம்பெயரச் செய்திருக்கின்றன. அவர்களுடைய வருகைதான்  இப்போது சர்வதேச அளவிலான பிரச்னையாக உருவெடுத்திருக்கிறது. 
கிறைஸ்ட்சர்ச்சிலுள்ள மசூதிகளில் தொழுகை நடந்து கொண்டிருந்தபோது ஆஸ்திரேலியரான 28 வயது பிரென்டன் ஹாரிஸன் டாரன்ட் தலைமையில் மர்ம நபர்கள்  சர்வ சாதாரணமாக கடந்த வெள்ளிக்கிழமை நுழைந்தனர். மசூதியில் அவர்களால் நடத்தப்பட இருக்கும் படுகொலையைப் படம் பிடிக்க கேமராவுடனும் நுழைந்தனர். ஒருபுறம் தொழுகையில் இருந்தவர்கள் துப்பாக்கி ரவைகளுக்குப் பலியாகிக் கொண்டிருந்தபோது, அந்தச் சம்பவம் முகநூல் மூலம் நேரடியாக உலகம் முழுவதும் பரப்பப்பட்டது என்பதுதான்  கிறைஸ்ட்சர்ச்  மசூதித் தாக்குதலின் எதிர்பாராத வக்கிரத்தனம். 
எதற்காக  முஸ்லிம்களுக்கு எதிரான இப்படியொரு படுகொலை நடத்தப்படுகிறது என்பதற்கான காரணங்களை விளக்கும் சுற்றறிக்கை கூடவே பரப்பப்பட்டது. உலகம் முழுவதும் இந்தச் சம்பவத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவர்கள் மீள் பதிவு செய்து டாரன்ட் குழுவினரின் நோக்கத்துக்கு வலு சேர்த்தனர். இதன் மூலம் உலகின் பல்வேறு பாகங்களில் உள்ள புலம்பெயர்ந்த முஸ்லிம்களுக்கு எதிரான துவேஷ சிந்தனையுள்ள பயங்கரவாதக் குழுக்களைத் தூண்டிவிட வேண்டும்  என்பதுதான் டாரன்ட்  குழுவினரின் உள்நோக்கம். 
இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு வலதுசாரி இன பயங்கரவாதம் பெருமளவில் கட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்தது. இப்போது சில ஆண்டுகளாக ஐரோப்பாவில் பெருமளவில் முஸ்லிம்கள் குடியேறத் தொடங்கியதன் விளைவாக மீண்டும் அங்கு தலைதூக்கத் தொடங்கியிருக்கிறது. ஜெர்மனியிலும், பிரான்ஸிலும் பல மசூதிகள் தாக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இங்கிலாந்தில் ஒரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் குத்திக் கொல்லப்பட்டிருக்கிறார். அமெரிக்காவிலும் இதேபோன்ற தாக்குதல்களில் 11 பேர் இறந்திருக்கிறார்கள். 
இந்தத் தாக்குதல்களில் ஈடுபட்ட அனைவருமே அந்நியர்களின் புலம்பெயர்தலுக்கு எதிரானவர்கள். ஐரோப்பிய கிறிஸ்தவ வெள்ளையர் இனத்தின் தூய்மையைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்கிற கொள்கையை உடையவர்கள். ஆசியாவிலிருந்து லட்சக்கணக்கில் ஐரோப்பாவுக்குக்  குடியேறும் ஏனைய இனத்தவர்களால் தங்களது கிறிஸ்தவ வெள்ளையர் இனத்தின் தனித்துவமும் தூய்மையும் பாதிக்கப்படுவதை இவர்களால் சகித்துக்கொள்ள முடியவில்லை. 
ஐரோப்பாவிலும் அமெரிக்காவிலும் ஏனைய வெள்ளை இனத்தவர்களின் நாடுகளிலும் குடியேறிய முஸ்லிம்களால் நடத்தப்படும்  மத மாற்றம்தான் வெள்ளை இன வலதுசாரி தீவிரவாதத்துக்கு மிக முக்கியமான காரணம். தீவிரவாதத் தாக்குதலில் ஈடுபடும் இவர்கள் சில மேலைநாட்டு அரசியல்வாதிகளின் கருத்துகளுடன் ஒத்துப் போகிறார்கள். முஸ்லிம்கள் அமெரிக்காவில் நுழைவதைத் தடுக்க விரும்பும் அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப்பும், கிறிஸ்தவ ஐரோப்பாவின் புனிதத்தன்மையும், தனித்துவமும் சிதைந்து விடாமல் காப்பாற்றப்பட வேண்டும் என்று குரலெழுப்பும் ஹங்கேரி பிரதமர் விக்டர் ஆர்பன், குடியேறுபவர்களுக்கு எதிரான கடுமையான நிலைப்பாட்டை கடைப்பிடிக்கும் இத்தாலியின் உள்துறை அமைச்சர் மேட்தியோ ஸல்வினி போன்றவர்கள்தான் இந்தத் தீவிரவாதிகளின் ஆதர்ஷ புருஷர்கள். 
உலகெங்கிலும் எல்லா நாடுகளிலும் குடியேற்றமும், மதமாற்றமும் மிகப்பெரிய பிரச்னையாக உருவாகி வருகின்றன.  தாங்கள் தங்களது சொந்த மண்ணில் காலப்போக்கில் சிறுபான்மையினராக மாற்றப்பட்டுவிடுவோமோ என்கிற அச்சம் பெரும்பான்மை சமூகத்துக்கு ஏற்பட்டிருக்கிறது.  அதன் விளைவுதான் முஸ்லிம்களுக்கு எதிரான, புலம்பெயர்பவர்களுக்கு எதிரான மனநிலைக்குக் காரணம். கிறைஸ்ட்சர்ச்சில்  நடத்தப்பட்ட தாக்குதலும், விடியோ காட்சி மூலம் அது உலகளாவிய அளவில் பரப்பப்பட்டதும், சர்வதேச அளவில் இந்தப் பிரச்னையைக் கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்கிற நோக்கத்துடன்தான்.  இதை உலகம் எப்படி எதிர்கொள்ளப் போகிறது? 
இதுவரை ஐ.எஸ். தீவிரவாத இயக்கம், ஜெய்ஷ்-ஏ-முகமது, லஷ்கர் -எ-தொய்பா உள்ளிட்ட இஸ்லாமிய பயங்கரவாத இயக்கங்கள்தான் தீவிரவாதத் தாக்குதல்களில் ஈடுபட்டு வந்தன. இப்போது எதிர்வினைக்கு இன்னொரு துவேஷக் கும்பல் தயாராகிவிட்டிருப்பதை  கிறைஸ்ட்சர்ச் தாக்குதல் உணர்த்துகிறது. இது எங்கே போய் முடியுமோ என்கிற பீதியில் மனித இனம் உறைந்து போய் நிற்கிறது.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/20/பீதியில்-உலகம்-3117024.html
3116430 தலையங்கம் ஆட்டம் தொடங்கிவிட்டது! ஆசிரியர் Tuesday, March 19, 2019 01:28 AM +0530
தமிழகத்தில் மக்களவைத் தேர்தலுக்கான தொகுதிப் பங்கீடு இரண்டு முக்கிய அணிகளிலும் முடிந்துவிட்ட நிலையில், அரசியல் களம் சூடுபிடிக்கத் தொடங்கியிருக்கிறது. தேசியக் கட்சிகளான காங்கிரஸையும், பா.ஜ.க.வையும் தவிர ஏனைய கட்சிகள் அநேகமாக தங்களது  கட்சியின் சார்பில் போட்டியிடும் வேட்பாளர்கள் பெயரை அறிவித்துவிட்டன.
தென்சென்னை, காஞ்சிபுரம் (தனி), திருவண்ணாமலை, திருநெல்வேலி, மயிலாடுதுறை, சேலம், நீலகிரி (தனி), பொள்ளாச்சி ஆகிய  8 தொகுதிகளில் ஆளும் அ.தி.மு.க.வும், எதிர்க்கட்சியான தி.மு.க.வும் நேரடியாகக் களத்தில் மோதுகின்றன. இடைத் தேர்தல் நடைபெற இருக்கும் 18 சட்டப்பேரவைத் தொகுதிகளிலும் அ.தி.மு.க.வுக்கும் தி.மு.க.வுக்கும் நேரடிப் போட்டி நடைபெற இருக்கிறது. டி.டி.வி. தினகரனின் தலைமையிலான அ.ம.மு.க.வும் இடைத்தேர்தல் நடக்கும் 18 சட்டப்பேரவைத் தொகுதிகளிலும் களமிறங்க இருக்கும் நிலையில்,  சட்டப்பேரவைக்கான இடைத்தேர்தல்களில் கடுமையான மும்முனைப் போட்டி நிலவ இருக்கிறது. 
இந்தப் போட்டியில் மூன்றாவது இடத்துக்குத் தள்ளப்படும் கட்சி, அரசியலில் நிரந்தரமாகவே முக்கியத்துவம் இல்லாத மூன்றாவது இடத்துக்குத் தள்ளப்பட்டுவிடக்கூடும் என்பதால் அ.தி.மு.க., தி.மு.க., அ.ம.மு.க. ஆகிய மூன்று கட்சிகளுமே மக்களவைத் தொகுதிகளைவிட, சட்டப்பேரவை இடைத்தேர்தல் தொகுதிகளுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்க முற்பட்டிருப்பதில் வியப்படைய ஒன்றுமில்லை. 
அ.தி.மு.க.வின் வேட்பாளர் பட்டியலில் சில ஆச்சரியங்கள் காத்திருந்தன. அந்தக் கட்சி போட்டியிடும் 20 மக்களவைத் தொகுதிகளில் மக்களவை துணைத் தலைவர் தம்பிதுரை, மக்களவை அ.தி.மு.க. தலைவர் பி.வேணுகோபால் உள்ளிட்ட முன்னாள் உறுப்பினர்கள் 6 பேருக்கு மட்டும்தான் மீண்டும் போட்டியிட வாய்ப்பளிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஏனைய தொகுதிகளில் புதிய வேட்பாளர்களுக்கும், கட்சியின் அடிமட்டத் தொண்டர்களுக்கும் வாய்ப்பு வழங்கப்பட்டிருக்கிறது.
அ.தி.மு.க.வின் வேட்பாளர் பட்டியலில் நான்கு அரசியல் வாரிசுகள் - துணை முதலமைச்சர் ஓ.பன்னீர்செல்வத்தின் மகன் ரவீந்திரநாத்குமார், அமைச்சர் டி.ஜெயக்குமாரின் மகன் ஜெயவர்தன், பி.ஹெச். பாண்டியனின் மகன் மனோஜ் பாண்டியன், ராஜன் செல்லப்பாவின் மகன் ராஜ்சத்யன் ஆகியோர் இடம்பெற்றுள்ளனர். கனிமொழி, தயாநிதி மாறன், முன்னாள் அமைச்சர் பொன்முடியின் மகன் கௌதம சிகாமணி, துரைமுருகன் மகன் கதிர் ஆனந்த், ஆற்காடு வீராசாமியின் மகன் கலாநிதி வீராசாமி, தமிழச்சி தங்கபாண்டியன் என்று அரசியல் வாரிசுகள் 6 பேருக்குப் போட்டியிட  தி.மு.க. வாய்ப்பளித்திருக்கிறது.
நடைபெற இருக்கும் மக்களவைத் தேர்தல் பலவிதங்களிலும் முந்தைய தேர்தல்களிலிருந்து வித்தியாசப்படுகிறது. ஏறத்தாழ 30 ஆண்டுகள் தமிழக அரசியலில் நிர்ணாயக சக்திகளாக விளங்கிய அ.தி.மு.க.வின் ஜெயலலிதாவும், தி.மு.க.வின் கருணாநிதியும் இல்லாமல் நடைபெற இருக்கும் முதல் பொதுத் தேர்தல் இது. கடந்த அரை நூற்றாண்டு காலமாகக் கருணாநிதியை மையப்புள்ளியாக வைத்து சுழன்று கொண்டிருந்த தமிழக அரசியல், இப்போது வேறு திசையை நோக்கிப் பயணிக்கத் தொடங்கியிருக்கிறது. 
1967-ஆம் ஆண்டு முதல் எல்லாத் தேர்தல்களிலும் வெற்றி-தோல்வியைக் கூட்டணி பலம்தான் தீர்மானித்து வருகிறது. 2014-ஆம் ஆண்டு  மட்டுமே இதற்கு விதிவிலக்கு. அந்த வகையில் பார்த்தால், வாக்குவங்கி அரிச்சுவடி அடிப்படையில் சக்தி வாய்ந்த கூட்டணியாக அ.தி.மு.க. கூட்டணியை கட்டமைத்திருக்கின்றனர் முதல்வர் எடப்பாடி பழனிசாமியும், துணை முதல்வர் ஓ.பன்னீர் செல்வமும். கடந்த 2014 மக்களவைத் தேர்தலில் கட்சிகள் பெற்ற வாக்குகளின் அடிப்படையில் பார்த்தால் 2004-இல் தி.மு.க. அமைத்துக்கொண்ட கூட்டணியைப்போல வலுவான கூட்டணியாக அ.தி.மு.க. கூட்டணி  காட்சியளிக்கிறது.
 கூட்டணி பலத்தை நம்பி அ.தி.மு.க. களமிறங்குகிறது என்றால்,  அ.தி.மு.க.வில் ஏற்பட்டிருக்கும் பிளவையும், அ.தி.மு.க.வின் வாக்கு வங்கியில் டி.டி.வி. தினகரனின் அ.ம.மு.க. ஏற்படுத்தக்கூடிய பாதிப்பையும் எதிர்பார்த்து மக்களவைத் தேர்தலை எதிர்கொள்ள முற்பட்டிருக்கிறது தி.மு.க.
பிரதமர் வேட்பாளரை முன்னிறுத்தித்தான் தமிழகத்தில் மக்களவைத் தேர்தல் முடிவுகள் அமைந்து வந்திருக்கின்றன. 2014 மக்களவைத் தேர்தலில்கூட, அ.தி.மு.க.வால் 39 இடங்களில் 37 இடங்களில் வெற்றிபெற முடிந்ததற்கு, ஜெயலலிதா பிரதமராகக்கூடும் என்கிற தோற்றத்தை அந்தக் கட்சி ஏற்படுத்த முற்பட்டதுதான் முக்கியமான காரணம். அதனால்தான் பா.ஜ.க.வை தனது அணியில் அ.தி.மு.க. சேர்த்துக் கொண்டிருக்கிறது.  ராகுல் காந்தியைப் பிரதமர் வேட்பாளராக தி.மு.க. முன்மொழிந்து ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணியில் தன்னை இணைத்துக்கொண்டிருக்கிறது. 
டி.டி.வி. தினகரனின் அ.ம.மு.க., கமல்ஹாசனின் மக்கள் நீதி மய்யம் ஆகிய கட்சிகள் தங்களுக்கென பிரதமர் வேட்பாளர் இல்லாத நிலையில் தேர்தலில் வாக்காளர்களை எப்படி எதிர்கொள்ளப் போகின்றன என்று தெரியவில்லை. அ.தி.மு.க. கூட்டணிக்கு பிரதமர் நரேந்திர மோடியும், தி.மு.க. கூட்டணிக்கு ராகுல் காந்தியும் பலமா? பலவீனமா? என்பதைப் பொருத்தும் தேர்தல் முடிவுகள் அமையக்கூடும்.
இந்தத் தேர்தலைப் பொருத்தவரையில், இரண்டு அணிகளுமே தங்களது பலத்தைவிட மாற்று அணியின் பலவீனத்தைத்தான் குறிவைத்து வியூகம் வகுத்திருக்கின்றன. அதனால்தான் தி.மு.க. கூட்டணியின் பலவீனத்தை தனது பலமாக்க அ.தி.மு.க.வும், அ.தி.மு.க.வுக்கு அ.ம.மு.க. ஏற்படுத்த இருக்கும் பாதிப்பை தி.மு.க.வும் தங்களது தேர்தல் வெற்றிக்கு வாய்ப்பாகக் கருதுகின்றன. 
முதல்வர் எடப்பாடி பழனிசாமி, மு.க.ஸ்டாலின், டி.டி.வி. தினகரன், கமல்ஹாசன் ஆகியோரின் தலைமைப் பண்பை நிர்ணயிக்கப்போவது இந்தத் தேர்தல் முடிவுகள்தான் என்பதால், இதைத் திருப்புமுனைத் தேர்தல் என்று குறிப்பிடுவதில் தவறில்லை.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/19/ஆட்டம்-தொடங்கிவிட்டது-3116430.html
3115839 தலையங்கம் இந்தியாவில் மட்டுமே நடக்கும்! ஆசிரியர் Monday, March 18, 2019 03:16 AM +0530 உச்சகட்ட அலுவல் நேரத்தில் சாலையின் ஒரு பகுதியில் இருந்து மறுபுறம் இருக்கும் மும்பை சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜ் ரயில் நிலையத்திற்குச் செல்லும் பயணிகள் நடைமேம்பாலம் சீட்டுக்கட்டு சரிவதுபோல கடந்த வியாழக்கிழமை நொறுங்கி விழுந்தது. அந்த நடைமேம்பாலத்தில் சென்றுகொண்டிருந்தவர்கள் 35 அடி உயரத்தில் இருந்து தூக்கி வீசப்பட்டனர். நல்லவேளையாக அருகிலுள்ள சாலை சந்திப்பில் சிவப்பு விளக்கு எரிந்து கொண்டிருந்ததால், நூற்றுக்கணக்கான வாகனங்களின் சக்கரங்களில் சிக்காமல் அவர்கள் உயிர் பிழைத்தனர்.
 சில மாதங்களுக்கு முன்புதான் மும்பை நகரிலுள்ள எல்லா பாலங்களும், நடைமேம்பாலங்களும் உறுதித் தணிக்கை செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. குறிப்பாக, இந்த நடைமேம்பாலம் பரிசோதனைக்கு உட்படுத்தப்பட்டு உறுதியாக இருப்பதாக சான்றிதழ் வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. கடந்த மூன்று ஆண்டுகளில் மும்பை மாநகரம் சந்திக்கும் மூன்றாவது மிகப் பெரிய நடைமேம்பால விபத்து இது. 2017-இல் மும்பையின் மையப் பகுதியான எல்பின்ஸ்டன் சாலை ரயில் நிலைய நடைமேம்பாலத்தில் ஏற்பட்ட மக்கள் நெரிசலால் அந்த மேம்பாலம் தகர்ந்தபோது 22 பேர் உயிரிழந்தனர்.
 எல்பின்ஸ்டன் சாலை ரயில் நிலையத்தில், நெரிசலைத் தொடர்ந்து நடைமேம்பாலம் தகர்ந்து விழுந்து 22 பேர் உயிரிழந்த நிலையில் ஒரு வேடிக்கை நடந்தது. காவல் துறையினர் இரண்டு பிரிவாகப் பிரிந்து ரயில்வே காவல் துறையும், மாநகரக் காவல் துறையும் ஒருவருக்கொருவர் பலத்த வாக்குவாதத்திலும் சர்ச்சையிலும் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்தனர். பாலத்தை அளந்து அந்த விபத்து யாருடைய அதிகார வரம்பில் எடுத்துக் கொள்ளப்பட வேண்டும் என்று விவாதித்துக்கொண்டிருந்தனர். இரு தரப்பினருமே பிரச்னையை மற்றவர்களின் தலையில் கட்டுவதற்கு முயற்சித்து வந்தனர் என்பது தெளிவு. இதுபோன்ற செயல்பாடு நமது இந்தியாவில் மட்டும்தான் காணக் கிடைக்கும் அரிய நிகழ்வு.
 மும்பையில் மட்டுமல்ல, இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளிலும் இதேபோல நடைமேம்பாலங்களும், பாலங்களும் இடிந்து விழுவது என்பது வழக்கமாகிவிட்டிருக்கிறது. கடந்த மார்ச் 2016-இல் கொல்கத்தா நகரத்தில் விவேகானந்தர் சாலையில் அரைகுறையாகக் கட்டி முடிக்கப்படாமல் இருந்த மேம்பாலம் ஒன்று நொறுங்கி விழுந்து 25 பேர் உயிரிழந்தனர். தவறான வடிவமைப்பு, தரமில்லாத கட்டுமானப் பொருள்கள், போதுமான கண்காணிப்பு இல்லாதது எனப் பல்வேறு காரணங்களை அந்த விபத்து குறித்து விசாரிக்க நியமிக்கப்பட்ட வல்லுநர் குழு குறிப்பிட்டிருந்தது.
 அந்த மேம்பாலம் உடனடியாக முழுமையாக இடிக்கப்பட்டு அகற்றப்பட வேண்டும் என்றும் பரிந்துரைக்கப்பட்டது. மூன்றாண்டுகள் கழிந்தும் அந்தப் பகுதி மக்கள் எப்போது இடிந்து விழுமோ என்கிற அச்சத்துடன் இருக்கும் அரைகுறை மேம்பாலத்துடன் இன்னும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். இது இந்தியாவில் மட்டுமே நடக்கும்.
 கடந்த ஆண்டு மே மாதம் ஒடிஸா தலைநகர் புவனேசுவரத்திலும் இதேபோல கட்டுமானம் நடந்துகொண்டிருந்த மேம்பாலம் ஒன்று இடிந்து விழுந்தது. அதே மே மாதத்தில், பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் தொகுதியான வாராணசியிலும் கட்டுமானத்திலிருந்த மேம்பாலம் ஒன்று தகர்ந்து விழுந்ததில் 19 பேர் உயிரிழந்தனர். 17-க்கும் மேற்பட்டோர் காயமடைந்தனர். பல வாகனங்கள் இடிந்து விழுந்த பாலத்தின் அடியில் சிக்கி நசுங்கின.
 40 அடி உயரமுள்ள இரண்டு பெரிய கான்கிரீட் தூண்கள் தரமில்லாத கட்டுமானத்தின் காரணமாக நொறுங்கியதன் விளைவுதான் அந்த விபத்து. இத்தனைக்கும் அந்த மேம்பாலத்தின் கட்டுமானப் பணி, மாநில அரசின் கட்டுமான கார்ப்பரேஷனிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டிருந்தது என்பது உச்சகட்ட வேதனை.
 இதுபோல சம்பவங்கள் இந்தியாவின் பல்வேறு நகரங்களிலிருந்தும் தொடர்ந்து வெளிவந்து கொண்டிருக்கின்றன. உயிரிழப்பு இல்லாமல் போகும்போது, அவை ஊடக வெளிச்சம் பெறுவதில்லையே தவிர, மேம்பால விபத்துகளின் எண்ணிக்கை அதிகரித்த வண்ணம்தான் இருக்கின்றன.
 இன்றைய நிலையில், மேம்பாலங்கள் என்பவை இந்திய நகர்ப்புற வளர்ச்சித் திட்டங்களில் அதி முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. போக்குவரத்தை ஒழுங்குபடுத்த, சாலைகளை விரிவாக்கம் செய்ய முடியாத நிலையில் மேம்பாலங்கள் மட்டுமே தீர்வு என்பதால், மேம்பாலங்கள் அமைப்பதை எல்லா மாநில அரசுகளும் முன்னுரிமை கொடுத்துச் செயல்படுத்துகின்றன.
 மேம்பாலம் அமைப்பதற்கு கட்டுமான நிறுவனங்கள் ஒன்றுக்கொன்று போட்டிபோடும் நிலையில், மிகக் குறைந்தத் தொகைக்கு ஒப்பந்தப்புள்ளி கோரும் நிறுவனங்களுக்கு மேம்பாலக் கட்டுமானப் பணி வழங்கப்படுகிறது. அதுமட்டுமல்லாமல், ஆட்சியாளர்களின் உறவினர்களுக்கும், கட்சிப் பொறுப்பாளர்களுக்கும் கையூட்டாகப் பெரும் பணம் வழங்க முற்படும் கட்டுமான நிறுவனங்களுக்குத்தான், இந்தப் பணிகள் தரப்பட வேண்டும் என்பது எழுதப்படாத சட்டமாக இருந்து வருகிறது. இதுவும், இந்தியாவில் மட்டுமே நடக்கும்.
 மேலை நாடுகளில் பெரும்பாலும் மேம்பாலம் அமைக்கும் முறை தவிர்க்கப்படுகிறது. சாலையை விரிவுபடுத்துவது, போக்குவரத்து நெரிசலைக் குறைப்பதற்குத் தனியார் வாகனங்களுக்குக் கட்டுப்பாடு விதித்தல், பொதுப் போக்குவரத்துக்கு முன்னுரிமை கொடுத்தல் உள்ளிட்ட பல வழிமுறைகளை அவர்கள் மேற்கொள்ளும்போது, நாம் இன்னும் பாடம் கற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இல்லை.
 மேம்பால விபத்துகளிலும் நடைமேம்பால விபத்துகளிலும் இன்னும் எத்தனை உயிர்களை நாம் இழக்கப்போகிறோமோ, தெரியவில்லை. இதுவும் இந்தியாவில் மட்டுமே நடக்கும்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/18/இந்தியாவில்-மட்டுமே-நடக்கும்-3115839.html
3114485 தலையங்கம் தோல்வியல்ல... வாய்ப்பு! ஆசிரியர் Saturday, March 16, 2019 01:19 AM +0530
மீண்டும் ஒருமுறை சர்வதேச பயங்கரவாதியாக ஜெய்ஷ் ஏ முகமதின் நிறுவனத் தலைவர் மசூத் அஸாரை அறிவிப்பதை ஐ.நா. பாதுகாப்பு சபையில் கடந்த புதன்கிழமை சீனா தடுத்துவிட்டிருக்கிறது. ஜெய்ஷ் ஏ முகமதின் தலைவரை சீனா பாதுகாப்பது இது நான்காவது முறை. இதற்கு முன்னால் 2009,  2016, 2017-ஆம் ஆண்டுகளிலும் இதேபோல மசூத் அஸாருக்கு எதிராக ஐ.நா. சபையின் பாதுகாப்புக் கவுன்சிலில் தீர்மானங்கள் கொண்டுவரப்பட்டு, அதை சீனா தனது வீட்டோ அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி தடுத்துவிட்டிருக்கிறது. 
பிரான்ஸ் கொண்டு வந்த இந்தத் தீர்மானத்தை அமெரிக்கா, பிரிட்டன் உள்ளிட்ட பாதுகாப்புக் கவுன்சிலின் சீனாவைத் தவிர ஏனைய நிரந்தர உறுப்பினர்களும், 10 நிரந்தரமில்லாத உறுப்பினர்களும் ஆதரித்தன. முக்கியமான ஐரோப்பிய நாடுகளும் சார்க் உறுப்பினர்களான பூடான், வங்கதேசம், மாலத்தீவு ஆகியவையும் பிரான்ஸ் கொண்டு வந்த தீர்மானத்தை வழிமொழிந்தும்கூட, பெய்ஜிங் சற்றும் அசைந்து கொடுக்கவில்லை. 
புல்வாமா தாக்குதலும், அதைத் தொடர்ந்து பாகிஸ்தானிலுள்ள பாலாகோட்டில் பயங்கரவாதிகளுக்கு எதிரான இந்தியாவின் விமானத் தாக்குதலும் நடந்தபோது இவை குறித்து சீனா கடுமையான எதிர்வினைகள் எதையும் முன்வைக்கவில்லை. அது இந்த முறை  ஐ.நா. பாதுகாப்புக் கவுன்சிலில் கொண்டுவரப்பட்ட தீர்மானத்தை சீனா எதிர்க்காது என்கிற நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தியது. சர்வதேச அளவில் பயங்கரவாதிகள் பிரச்னையில் பாகிஸ்தானின் கரங்களை கட்டிப்போட உலக நாடுகள் முயற்சியில் இறங்கியிருக்கும் நிலையில், தன்னை உலக வல்லரசாக நிலைநிறுத்திக் கொள்ளும் சீனா ஏனைய வல்லரசு நாடுகளுடன் இணைந்து பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரான கொள்கைக்கு வலுசேர்க்கும் என்று அரசியல் நோக்கர்கள் கருதினார்கள். ஆனால், உலக நாடுகளுடன் இணைந்து இந்தியா மீது பயங்கரவாதத் தாக்குதல்களை நடத்துவது மட்டுமல்லாமல், பயங்கரவாத முகாம்களுக்கு ஆதரவளித்து வரும் பாகிஸ்தானுக்கு எதிரான செயல்பாடுகளில் தான் ஈடுபடத் தயாராக இல்லை என்பது சீனா இதன் மூலம் தெரிவித்திருக்கிறது. 
அனைவருக்கும் ஏற்புடைய தீர்வை எட்ட வேண்டும் என்று சீனா அறிக்கை விடுத்திருப்பதிலிருந்து, அந்த நாடு தெரிவித்திருக்கும் செய்தி இதுதான். பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரான தன்னுடைய நிலைப்பாட்டையும் மீறி மசூத் அஸாருக்கு பெய்ஜிங் கருணை காட்டுவதன் பின்னணியில், தன்னுடைய சொந்த நலனுக்கு சீனா முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறது என்பது தெளிவாகிறது. தெற்காசியாவில் அமைதி நிலவுவது குறித்து சீனா கவலைப்படத் தயாராக இல்லை. பாகிஸ்தானின் ஆதரவுடன் சீனாவில் பயங்கரவாதிகள் செயல்படாமல் இருந்தால் போதும் என்பதை பாகிஸ்தானுக்கு ஆதரவளிப்பதன் மூலம் உறுதிப்படுத்திக்கொள்ள விரும்புகிறது பெய்ஜிங். 
அதுமட்டுமல்லாமல், ஜெய்ஷ் ஏ முகமது போன்ற பயங்கரவாத அமைப்புகளையும் அதன் தலைவர்களையும் பாதுகாக்கும் பாகிஸ்தானை ஆதரிப்பதன் மூலம் ஆசியாவில் ஒரு சக்தியாக இந்தியா வளர்ந்துவிடாமல் தடுத்துவிட முடியும் என்பதும்கூட சீனாவின் எண்ணமாக இருக்கக் கூடும். இன்னொரு காரணமும் உண்டு. சீனா  - பாகிஸ்தான் பொருளாதார வழித்தடம் ஏற்படுத்துவதில் மிகப்பெரிய அளவிலான கட்டமைப்பு முதலீட்டை சீனா செய்திருக்கிறது. பாகிஸ்தானிலுள்ள க்வாடர் ராணுவத் துறைமுகத்தை சீனா தனது முதலீட்டில் உருவாக்கி வருகிறது. இவையெல்லாம்தான் பாகிஸ்தானுக்கு சீனா ஆதரவளிப்பதற்கான காரணிகள்.
இந்தியாவைப் பொருத்தவரை இந்தப் பிரச்னை இத்துடன் முடிவடைந்துவிடுவதில்லை. சர்வதேச பயங்கரவாதியாக மசூத் அஸார் அறிவிக்கப்பட்டிருந்தால் அது இந்தியாவுக்கு மிகப்பெரிய ராஜதந்திர வெற்றியாக இருந்திருக்கும் என்றாலும்கூட, அந்த முயற்சி தோல்வியடைந்ததால் மசூத் அஸார் உலகத்தின் பார்வையில் பயங்கரவாதியல்ல என்று கருதப்பட்டுவிட மாட்டார். மேலும், இந்தத் 
தீர்மானம் அடுத்த 12 மாதங்களுக்கு உயிர்ப்புடன் இருக்கும் என்பதால் இந்தியா தன்னுடைய முயற்சியில் தொடர்ந்து முனைப்புக்காட்டி வர வேண்டும். 
இந்தியாவின் உணர்வுகளை சீனா மதிக்காமல் இருக்கும் நிலையில், நாம் மேலும் சீனாவின் நட்புறவுக்காக பல்வேறு முக்கியமான பிரச்னைகளில் மெளனம் சாதிக்க வேண்டிய அவசியம் இனிமேலும் இல்லை. தைவான், திபெத், ஷின்ஜியாங் உள்ளிட்ட பிரச்னைகளில் சீனா ஆதரவு நிலையை எடுக்க வேண்டிய அவசியம் இனிமேல் நமக்கில்லை. மசூத் அஸாருக்கு எதிரான பல்வேறு ஆதாரங்களை அளித்தும்கூட, அதைச் சீனா ஏற்காத நிலையில், சீனாவில் உயிகர் முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக நடத்தப்படும் மனித உரிமை மீறல்கள் குறித்து இந்தியாவும் வெளிப்படையாகவே விமர்சிக்க முற்பட வேண்டும். 
இந்தியாவின் இறக்குமதிகளை சீனா கடுமையாகச் சுருக்கியிருக்கும் நிலையில், நாமும் வர்த்தக ரீதியாக  சீனாவுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வதில் தவறே இல்லை. ஏற்கெனவே இரு நாடுகளுக்கும் இடையேயான வர்த்தகப் பற்றாக்குறை 63 பில்லியன் டாலர் (சுமார் ரூ.4.34 லட்சம் கோடி) என்பதை நம்மைவிட சீனா உணர வேண்டும். குட்டக் குட்ட இந்தியா குனியும் என்கிற சீனாவின் எண்ணத்தை, டோக்கோலாமில் ஏற்கெனவே உணர்த்தியதுபோல், இந்தியா துணிந்து செயல்படுவதற்கு மசூத் அஸார் தீர்மானம் குறித்த சீனாவின் எதிர்ப்பு நமக்கு வாய்ப்பளிக்கிறது. 
ஐ.நா. சபையில் சீனாவை சேர்த்துக் கொள்வதற்கு கடுமையாகப் போராடிய நாடு இந்தியா. அதற்கு ஆதரவு திரட்டியவர் முன்னாள் பிரதமர் ஜவாஹர்லால் நேரு. பாம்புக்கு பால் வார்த்ததன் விளைவை அனுபவிக்கிறோம்!
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/16/தோல்வியல்ல-வாய்ப்பு-3114485.html
3113850 தலையங்கம் பொள்ளாச்சி சொல்லும் பாடம்! ஆசிரியர் Friday, March 15, 2019 01:38 AM +0530 பொள்ளாச்சி கல்லூரி மாணவிக்கு இழைக்கப்பட்ட பாலியல் கொடுமை விவகாரம் ஒட்டுமொத்த தமிழகத்தையும் அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியிருக்கிறது. இது எதிர்பாராத ஒன்று என்றோ, பொள்ளாச்சி பகுதியில் மட்டுமே நடந்தேறியிருக்கும் சம்பவம் என்றோ யாராவது நினைத்தால் அவர்கள் இன்றைய இந்தியாவின் யதார்த்த சூழல் குறித்த புரிதல் இல்லாதவர்கள் என்றுதான் கூற வேண்டும். செல்லிடப்பேசியும் கையுமாக அலையும் இளைஞர் கூட்டம், சமூக ஊடகங்கள் எனப்படும் புதைகுழியில் சிக்கிக் கொண்டு வெளியில் வர முடியாமல் தவிக்கிறது என்கிற உண்மையை நாம் உணர 
வேண்டும்.
பொள்ளாச்சி சம்பவம் குறித்து உணர்ச்சி வசப்படுவதும், ஆத்திரப்படுவதும் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. இதை ஒற்றைச் சம்பவமாகக் கருதி வெகுண்டெழுவது பேதைமை. ஒரு பானைச் சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம் என்பதாகத்தான் பொள்ளாச்சி சம்பவத்தை தமிழ்ச் சமுதாயம் எதிர்கொள்ள வேண்டும். தமிழகத்தின் பல்வேறு பகுதிகளில் கடந்த பல ஆண்டுகளாக இதுபோல ஆயிரக்கணக்கான நிகழ்வுகள் வெளியில் சொல்லப்படாமல் நடந்திருக்கக் கூடும். 
பொள்ளாச்சியில் தனியார் கல்லூரி ஒன்றில் இரண்டாம் ஆண்டு பட்டப்படிப்பு  படிக்கும் 19 வயது மாணவி அவர். முகநூலில் சபரிராஜன் என்கிற ரிஷ்வந்த் என்பவருடன் நட்பு கொள்கிறார். வேறு எந்தவிதப் பின்னணியோ, அறிமுகமோ இல்லாமல் ஏற்படுத்திக் கொண்ட முகநூல் நட்பை நிஜம் என்று கருதுகிறது அந்த அப்பாவி இளம் பெண்ணின் மனது. கல்லூரி மதிய இடைவேளையின்போது, அருகிலுள்ள ஊஞ்சவேலாம்பட்டிக்கு வருமாறு செல்லிடப்பேசியில் அழைக்கிறார் முகநூல் நண்பர் சபரிராஜன். அந்த அழைப்பை நம்பி 19 வயது கல்லூரி மாணவி அந்த நண்பரைச் சந்திக்க 
விரைகிறார். 
ஊஞ்சவேலாம்பட்டியில் தனது நண்பர்களுடன் காத்துக் கொண்டிருந்த சபரிராஜன், அவரைக் காருக்குள் இழுத்துப் போடுவதைத் தொடர்ந்து, சமூக வலைதளங்களில் அது குறித்து வெளிவந்த காட்சிகளும் நம்மை உறைய வைக்கின்றன. உன்னை நம்பித்தானே வந்தேன் என்று கண்ணீரும் கம்பலையுமாக அந்தப் பெண் கதறி அழுதபோது, அவருக்காக பரிதாபப்படுவதா, அவரை வஞ்சித்தவர்கள் மீது ஆத்திரப்படுவதா எனத் தெரியவில்லை. 
இந்தச் சம்பவத்துடன் தொடர்புள்ள நான்கு பேரை காவல் துறையினர் கைது செய்திருக்கிறார்கள். அவர்களிடமிருந்து பறிமுதல் செய்யப்பட்ட செல்லிடப்பேசிகளில் இதுபோல மிரட்டி பாலியல் வக்கிரத்துக்கு பலியாக்கப்பட்ட ஏராளமான பெண்களின் காட்சிப் பதிவுகள் கிடைத்திருக்கின்றன. 50-க்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவிகள், குடும்பப் பெண்கள் இவர்களது முகநூல் காதல் வலையில் சிக்கி பாலியல் கூட்டு வல்லுறவுக்கு ஆளாகியிருப்பது தெரியவந்திருக்கிறது. 
குற்றவாளிகள் நான்கு பேரும் குண்டர் சட்டத்தில் சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். பல்வேறு சட்டப்பிரிவுகளின் கீழ் அவர்கள் மீது வழக்குகள் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. 
இப்போது இந்த வழக்கை மத்திய குற்றப் புலனாய்வு முகமையிடம் (சிபிஐ) ஒப்படைக்க தமிழக அரசு முடிவெடுத்திருக்கிறது. 
பொள்ளாச்சி பாலியல் சம்பவத்தில் புகார் அளித்திருப்பது ஒருவர் மட்டும்தான் என்றாலும், இந்த வழக்கில் இதுபோலப் பலரும் சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பது தெளிவாகியிருக்கிறது. அவர்களில் எத்தனை பேர் புகார் அளிக்க முன்வருவார்கள், வழக்கை எதிர்கொள்ளத் தயார் ஆவார்கள், அதனால் ஏற்படும் சமூகக் களங்கத்தை ஏற்றுக் கொள்வார்கள் என்கிற கேள்விகள் எல்லாம் எழுகின்றன. இதுபோன்ற சம்பவம் பொள்ளாச்சியில் மட்டுமல்லாமல், தமிழகத்தின் பல்வேறு பகுதிகளிலும் நடந்திருக்கும் என்பதில் எந்தவித ஐயப்பாடும் இல்லை. எல்லாச் சம்பவங்களையும் தோண்டித் துருவி வெளிக்கொணர முடியுமா? தங்களுக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதிக்கு நியாயம் கேட்க அந்தப் பெண்கள் முன்வருவார்களா?
ஊடகங்களிலும் சமூக ஆர்வலர்கள் மத்தியிலும் இதுபோன்ற நிகழ்வுகளில் வக்கிரத்தனமாக நடந்துகொள்ளும் ஆண் மிருகங்களைப் பற்றி மட்டுமே பேசப்படுகிறது. அறிமுகமில்லாத ஆண்களை நம்புவதும், அவர்களுடன் நட்பு பாராட்டுவதும் தவறு என்று பெண்களுக்கு அறிவுரை கூறுவதும், ஆண்கள் தவறாக நடப்பார்கள் என்கிற ஜாக்கிரதை உணர்வுடன் பெண்கள் நடக்க வேண்டும் என்றும் அறிவுறுத்தப்படுவது ஆணாதிக்க சமுதாயத்தின் வெளிப்பாடு என்று அவர்கள் கண்டிக்கிறார்கள். அதை முழுமையாக ஏற்பதற்கில்லை. மேல்தட்டு பணக்கார வர்க்க சிந்தனையில் நடுத்தர வர்க்கத்தின் உணர்வுகளைப் பார்க்க முற்படுவது தவறு. 
தொழில்நுட்பம் மிகப்பெரிய சீரழிவுக்கு இன்றைய இளைய தலைமுறையினரை இட்டுச் சென்று கொண்டிருக்கிறது என்று கவலைப்படுபவர்களைப் பழைமைவாதிகள் என்று புறந்தள்ளக் கூடாது. முன்னெச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும் என்று நமது முன்னோர் அறிவுறுத்தியது பெண்கள் அடங்கிப் போக வேண்டும் என்பதற்காகவோ, ஆண்களுக்கு நிகரான தேர்ச்சி பெறக்கூடாது என்பதற்காகவோ அல்ல என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வெளிவந்த த்ருஷ்யம் என்கிற மலையாளத் திரைப்படத்தையும், அதன் தமிழாக்கமான பாபநாசம் திரைப்படத்தையும் பார்த்தும்கூட தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியின் பாதிப்புகள் எத்தகையவை என்பது புரியவில்லை என்பதைத்தான், பொள்ளாச்சி பாலியல் சம்பவங்கள் வெளிச்சம் போடுகின்றன.
பொள்ளாச்சி சம்பவத்தில் சம்பந்தப்பட்ட குற்றவாளிகள் அனைவரும் பாரபட்சமற்ற முறையில் தண்டிக்கப்பட்டேயாக வேண்டும். அதே நேரத்தில், இந்தப் பிரச்னை தமிழ்ச் சமூகத்தை வலைப்பின்னலாகப் பாதித்திருக்கிறது என்பதை உணர்ந்து, அதை எதிர்கொள்வது எப்படி என்று ஆத்திரப்படாமல் ஆக்கப்பூர்வமாக சிந்திப்பதுதான் பகுத்தறிவு!
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/15/பொள்ளாச்சி-சொல்லும்-பாடம்-3113850.html
3113178 தலையங்கம் வரலாறு திருத்தப்படுகிறது! ஆசிரியர் Thursday, March 14, 2019 01:38 AM +0530 பரபரப்பான தேர்தல் நேர அரசியல் சூழலில், சர்வதேச அரசியலில் இந்தியா அடைந்திருக்கும் ராஜதந்திர வெற்றி அதிகமாகப் பேசப்படாமல் அமுங்கிவிட்டிருக்கிறது. அபுதாபியில் நடந்த இஸ்லாமிய கூட்டமைப்பு சபையின் (ஆர்கனைசேஷன் ஆஃப் இஸ்லாமிக் கோ-ஆபரேஷன்) வெளிவிவகார அமைச்சர்களின் மாநாட்டில் கெளரவ விருந்தினராக இந்தியா கலந்து கொண்டிருப்பது வரலாற்று நிகழ்வு.
இஸ்லாமிய கூட்டமைப்பு சபை என்பது ஐக்கிய நாடுகள் சபைக்கு அடுத்தபடியாக உள்ள மிகப் பெரிய சர்வதேச அமைப்பு. உலகிலுள்ள நான்கு கண்டங்களைச் சேர்ந்த 180 கோடி மக்கள் தொகையைக் கொண்ட 57 நாடுகள், இஸ்லாமிய கூட்டமைப்பு சபையின் உறுப்பினர்கள். 
1969 ஜூன் 17-ஆம் தேதி ஈரான் நாட்டுத் தலைநகர் டெஹ்ரானில் இந்த சபை ஏற்படுத்தப்பட்டது. மக்கள்தொகை அளவில் முஸ்லிம்கள் அதிகமாக வாழும் மூன்றாவது பெரிய நாடான இந்தியா, இஸ்லாமிய கூட்டமைப்பு சபை தொடங்கப்பட்டபோது மிகப்பெரிய அவமானத்தை எதிர்கொள்ள நேர்ந்தது. தொடக்க விழாவுக்கு அழைக்கப்பட்ட இந்தியா, பாகிஸ்தானின் கடுமையான எதிர்ப்பாலும் நிர்ப்பந்தத்தாலும் அந்தக் கூட்டத்தில் அனுமதிக்கப்படாமல் தடுக்கப்பட்டு திருப்பி அனுப்பப்பட்டது என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். 
18 கோடி முஸ்லிம்கள் உள்ள இந்தியாவுக்கு இஸ்லாமிய கூட்டமைப்பு சபையில் அங்கம் வகிக்க எல்லாத் தகுதிகளும் இருந்தும், பாகிஸ்தானின் கடும் எதிர்ப்பால் இதுவரை புறக்கணிக்கப்பட்டு வந்தது. முதல் முறையாக அரைநூற்றாண்டு காலத்திற்குப் பிறகு இந்தியா சிறப்பு விருந்தினராக அழைக்கப்பட்டது மட்டுமல்லாமல், வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர்களின் மாநாட்டில் இந்தியாவின் வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர் சுஷ்மா ஸ்வராஜ் உரையாற்றவும் அனுமதிக்கப்பட்டது பாகிஸ்தான் சற்றும் எதிர்பாராத இந்தியாவின் ராஜதந்திர வெற்றி என்றுதான் கூற வேண்டும்.
சாதாரண நிலையில் இந்த நிகழ்வு சர்வதேச அரசியல் நோக்கர்களின் கவனத்தைக் கவராமல் போய் இருக்கக் கூடும். ஆனால், இந்தக் கூட்டம் நடந்த நேரம் மிக மிக முக்கியமானது. பாகிஸ்தானிலுள்ள பாலாகோட்டில் இந்திய விமானப் படை தாக்குதல் நடத்தியதைத் தொடர்ந்து, பாகிஸ்தான் இஸ்லாமிய கூட்டமைப்பு சபையின் காஷ்மீர் பிரச்னைக் குழுவின் அவசரக் கூட்டத்தைக் கூட்டி கண்டனம் தெரிவித்திருந்த நிலையில், இந்தியா சிறப்பு விருந்தினராக அழைக்கப்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது. 
இந்தியாவுக்குக் கிடைத்த வாய்ப்பை சாதுர்யமாகப் பயன்படுத்தி இந்தியாவின் கலாசாரப் பன்முகத் தன்மையையும், அரசின் பின்துணையுடனான பாகிஸ்தானிய பயங்கரவாதம் குறித்தும் இஸ்லாமிய கூட்டமைப்பு சபையில் வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர் சுஷ்மா ஸ்வராஜ் உரையாற்றியதுதான் தனிச் சிறப்பு. 
இஸ்லாமிய கூட்டமைப்பு சபையுடன் இந்தியா நெருக்கமான உறவை ஏற்படுத்திக் கொள்வதை சில அமைப்புகள் எதிர்க்க முற்பட்டிருப்பது தவறு. இஸ்லாமிய கூட்டமைப்பு சபை என்பது ஐ.நா., அணிசேரா நாடுகள் அமைப்பு, ரஷியா, தாய்லாந்து ஆகியவை கண்காணிப்பாளர்களாகக் கலந்துகொள்ளும் உலகின் இரண்டாவது சர்வதேச அமைப்பு. அந்த அமைப்பில் புல்வாமா தாக்குதலையும், உரி தாக்குதலையும் தொடர்ந்து இந்தியா நடத்திய துல்லியத்  தாக்குதல்களை நம்மால் எடுத்துரைத்து நியாயப்படுத்த முடிந்திருப்பது, பாகிஸ்தானை அந்த அமைப்பு கண்மூடித்தனமாகப் பாதுகாத்து வந்த நிலையை மாற்றியிருக்கிறது. பாகிஸ்தானின் நட்புவட்ட நாடுகளுடன் இந்தியா தனது நட்புறவை மேம்படுத்திக் கொள்ள இஸ்லாமிய கூட்டமைப்பு சபையுடனான நமது தொடர்பு உதவுகிறது. இதை வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர் சுஷ்மா ஸ்வராஜ் அபுதாபி கூட்டத்தில் உறுதிப்படுத்தியிருக்கிறார்.
இஸ்லாமிய கூட்டமைப்பு சபையின் கூட்டத்தில் இந்தியாவுக்கு அழைப்பு விடுத்ததை எதிர்பார்த்தது போலவே பாகிஸ்தான் வன்மையாக எதிர்க்கவும் கண்டிக்கவும் முற்படாமல் இல்லை. இந்திய வெளியுறவுத் துறை சுஷ்மா ஸ்வராஜ் அபுதாபியில் நடந்த வெளியுறவுத் துறைஅமைச்சர்கள் கூட்டத்தில் பேசும்போது, பாகிஸ்தான் வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர் ஷா முகமது குரோஷி அரங்கிலிருந்து வெளியேறி தனது எதிர்ப்பை தெரிவிக்காமல் இல்லை. அதுமட்டுமல்ல, அபுதாபியில் தனக்கு ஏற்பட்ட பின்னடைவை ஈடுகட்ட கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை மொராக்கோ நாட்டில் நடந்த இஸ்லாமிய கூட்டமைப்பு சபையின் நாடாளுமன்றப் பிரிவின் துணைத் தலைவர் பதவியை வென்றிருக்கிறது. இந்தச் சிறிய வெற்றி இந்தியா அடைந்திருக்கும் மிகப்பெரிய வெற்றிக்கு ஈடாகிவிடாது. 
அபுதாபி கூட்டத்தைப் பொருத்தவரை குறிப்பிடத்தக்க மாற்றம் என்னவென்றால், இஸ்லாமிய கூட்டமைப்பு சபையின் நிறுவன நாடுகளில் ஒன்றான பாகிஸ்தானின் கடும் கண்டனமும் எதிர்ப்பும் சவூதி அரேபியாவாலும் ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தாலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை என்பதுதான். பயங்கரவாதம் என்பது அந்த நாடுகளையும் பாதித்திருப்பதால், தங்களது பாகிஸ்தான் மீதான பற்றையும் உறவையும் மீறி இந்தியாவை ஆதரிக்க வேண்டிய கட்டாயம் அந்த நாடுகளுக்கு ஏற்பட்டிருக்கிறது.
பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் அணுகுமுறை பொருளாதார வர்த்தக ரீதியாக  ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தையும் சவூதி அரேபியாவையும் மட்டுமல்ல, வங்க தேசத்தையும் இந்தியாவை ஆதரித்தாக வேண்டிய கட்டாயத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. அதனால், இந்தியாவுக்கு எதிராக இஸ்லாமிய உலகத்தை தனக்குச் சாதகமாக இனிமேலும் பாகிஸ்தான் பயன்படுத்த முடியாது. இந்தியாவுக்குக் கிடைத்திருக்கும் மிகப் பெரிய ராஜதந்திர வெற்றி இது.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/14/வரலாறு-திருத்தப்படுகிறது-3113178.html
3112548 தலையங்கம் விமர்சனமும்... வழக்கும்... ஆசிரியர் Wednesday, March 13, 2019 01:46 AM +0530
மக்களவைத் தேர்தலுக்கான வாக்குப்பதிவு தேதிகள் அறிவிக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, எதிர்பார்த்ததைப் போலவே சில விமர்சனங்களும், வாக்குப்பதிவு தேதியை தள்ளிப்போட வேண்டும் என்கிற கோரிக்கைகளும் எழுந்திருக்கின்றன. ஏப்ரல் 11-ஆம் தேதி தொடங்கவிருக்கும் வாக்குப்பதிவு மே 19-ஆம் தேதி வரை நீண்டு, மே 23-ஆம் தேதிதான் முடிவுகள் வெளிவரப் போகின்றன. இந்த இரண்டரை மாத இடைவெளியில் இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளிலும், பல்வேறு தொகுதிகளிலும் ஆங்காங்கே திருவிழாக்களும், சமயம் சார்ந்த நிகழ்வுகளும் நடைபெறுவதைத் தவிர்க்க முடியாது. எல்லோருக்கும் ஏற்புடைய தேதிகளில்தான் வாக்குப்பதிவு நடைபெற வேண்டும் என்றால், இந்தியாவைப் போன்ற பன்முகத்தன்மையுள்ள தேசத்தில் அது சாத்தியமா என்பது சந்தேகம்தான். 
சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் மதுரைக் கிளையில், தமிழகத்தில் மக்களவைத் தேர்தலுக்காக ஏப்ரல் 18-ஆம் தேதி நடைபெற இருக்கும் வாக்குப்பதிவை தள்ளி வைக்கக் கோரி மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டிருக்கிறது. ஏப்ரல் 18-ஆம் தேதி மதுரை சித்திரைத் திருவிழாவின் முக்கிய நிகழ்ச்சியான எதிர்சேவை நிகழ்ச்சியும், அதற்கு அடுத்த நாள் கள்ளழகர் ஆற்றில் இறங்கும் விழாவும் நடைபெறுவதைக் காரணம் காட்டி வாக்குப்பதிவு தேதியை மாற்றி வைக்கக் கோரியிருக்கிறார் மனுதாரர். மாநிலம் முழுவதிலிருந்தும் லட்சக்கணக்கான மக்கள் இந்த நிகழ்வுகளில் கலந்து கொள்வதால் அவர்கள் வாக்களிப்பதில் சிரமம் ஏற்படும் என்று சுட்டிக்காட்டப்பட்டிருக்கிறது. 
இந்த முறை தேர்தல் ஆணையம் உத்தரப் பிரதேசம், மேற்கு வங்கம், பிகார் ஆகிய மூன்று மாநிலங்களிலும் ஏழு கட்டங்களாக வாக்குப்பதிவை நடத்த முடிவெடுத்திருக்கிறது. நிலப்பரப்பு அளவிலும், மக்கள்தொகை அளவிலும் இந்தியாவின் மிகப்பெரிய மாநிலமான உத்தரப் பிரதேசத்தில் ஏழு கட்டங்களாக தேர்தல் ஆணையம் வாக்குப்பதிவை நடத்த முற்பட்டிருப்பதில் குறை காண முடியாது. ஆனால், 42 மக்களவைத் தொகுதிகள் கொண்ட மேற்கு வங்கத்திலும், 40 மக்களவைத் தொகுதிகள் கொண்ட பிகாரிலும் உத்தரப் பிரதேசத்தைப்போல ஏழு கட்டங்களாக வாக்குப்பதிவு நடத்த வேண்டிய அவசியம் என்ன என்கிற கேள்வியை திரிணமூல் காங்கிரஸ் உள்ளிட்ட சில கட்சிகள் எழுப்புகின்றன. 
17-ஆவது மக்களவையில் பாஜகவுக்கும், காங்கிரஸ் கட்சிக்கும் பெரும்பான்மை பலம் கிடைக்க வழியில்லை என்று கருதுகிறது திரிணமூல் காங்கிரஸும் அதனுடன் கைகோக்கும் சில மாநிலக் கட்சிகளும். கடந்த ஜனவரி மாதம் கொல்கத்தாவில் பாஜகவுக்கு எதிரான 20 எதிர்க்கட்சிகளை ஒருங்கிணைத்து பிரம்மாண்டமான பேரணி ஒன்றை நடத்தினார் அவர். பாஜகவுக்கும் காங்கிரஸுக்கும் பெரும்பான்மை பலம் கிடைக்காத நிலையில், 1996 போல அந்த இரண்டு கட்சிகளையும் அகற்றி நிறுத்திவிட்டு மாநிலக் கட்சிகளின் கூட்டணி ஆட்சி அமையும் என்பது மம்தா பானர்ஜியின் 
எதிர்பார்ப்பு. அந்தக் கூட்டணியின் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்று பிரதமராகும் கனவு அவருக்கும் ஆந்திரத்தில் தெலுங்கு தேசம் கட்சித் தலைவர் சந்திரபாபு நாயுடுவுக்கும் உத்தரப் பிரதேசத்தில் பகுஜன் சமாஜ் கட்சித் தலைவர் மாயாவதிக்கும்கூட உண்டு. 
இந்தப் பின்னணியில்தான் மத்திய அரசுக்கும் தேர்தல் ஆணையத்துக்கும் எதிரான குற்றச்சாட்டை திரிணமூல் காங்கிரஸ் கட்சி முன்மொழிந்திருக்கிறது. மத்திய அரசு மேற்கு வங்க அரசியல் நிலை குறித்த தவறான விவரங்களை தேர்தல் ஆணையத்திற்கு அளித்திருக்கிறது என்பது அவரது குற்றச்சாட்டு. முதல்வர் மம்தா பானர்ஜியின் தேர்தல் ஆணையத்திற்கு எதிரான குற்றச்சாட்டையும், வாக்குப்பதிவு தேதியை மாற்ற வேண்டும் என்கிற யோசனையையும் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியோ, காங்கிரஸ் கட்சியோ, ஏன் பாஜகவேகூட ஏற்றுக்கொள்வதாக இல்லை. தேர்தல் ஆணையத்தின் முடிவு, மேற்கு வங்கத்தில் சிதைந்துவிட்டிருக்கும் சட்டம் - ஒழுங்குப் பிரச்னையைத்தான் வெளிச்சம் போடுகிறது என்பது அவர்களது கருத்து. 
திரிணமூல் காங்கிரஸ் இன்னொரு குற்றச்சாட்டையும் முன் வைக்கிறது. முஸ்லிம்களின் ஈகைத் திருநாள் நோன்பு மே 5-ஆம் தேதி தொடங்கிவிடுகிறது. அதற்குப் பிறகுதான் முஸ்லிம்கள் அதிகமாக வசிக்கும் மேற்கு வங்கத்தின் தென்பகுதியிலுள்ள தொகுதிகளுக்கான வாக்குப்பதிவுகள் நடைபெற இருக்கின்றன. ஈகைத் திருநாள் நோன்பு நோற்று, களைத்துப் போயிருக்கும் முஸ்லிம் வாக்காளர்கள் தேர்தலில் பங்குபெற முடியாமல் போகும் என்றும், அவர்கள் வாக்குப்பதிவில் கலந்து கொள்ளாமல் இருப்பதற்காகத் தேர்தல் ஆணையத்தின் மூலமாக மத்திய ஆட்சியில் இருக்கும் பாஜக தடுக்க முற்பட்டிருக்கிறது என்பதும் மம்தா பானர்ஜியின் குற்றச்சாட்டு. அகில இந்திய மஜ்லிஸ் அமைப்பின் தலைவர் அஸாதுதீன் ஓவைசி, மம்தா பானர்ஜியின் குற்றச்சாட்டை நிராகரித்து, தேர்தலில் முஸ்லிம் வாக்குவங்கியின் ஆதரவைப் பெறுவதற்காக அவர் கையாளும் உத்திதான் இது என்று கருத்து தெரிவித்திருக்கிறார்.
மம்தா பானர்ஜியின் முஸ்லிம்களுக்கு எதிரான சதி வாதத்தை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாவிட்டாலும், சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் மதுரைக் கிளையில் தாக்கல் செய்யப்பட்டிருக்கும் மனுவை அப்
படியே ஒதுக்கிவிட முடியவில்லை. சித்திரைத் திருவிழா போல பெரிய பண்டிகைகள் நடக்கும் நிலையில், அதுபோன்ற தொகுதிகளுக்கு சற்று விதிவிலக்கு அளித்து, மாற்றுத் தேதியில் வாக்குப்பதிவை மேற்கொள்வதில் தவறில்லை. ஒரு மாதம் கழித்து, மே 23-ஆம் தேதிதான் தேர்தல் முடிவுகள் அறிவிக்கப்பட இருக்கும் நிலையில், குறிப்பிட்ட தொகுதிகளுக்கு வாக்குப்பதிவு தேதியில் மாற்றம் ஏற்படுத்துவதில் தவறேதுமில்லை. நீதிமன்றம் என்ன  முடிவெடுக்கப் போகிறது என்று பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/13/விமர்சனமும்-வழக்கும்-3112548.html
3112083 தலையங்கம் வந்தேவிட்டது தேர்தல்! ஆசிரியர் Tuesday, March 12, 2019 03:10 AM +0530 17 -ஆவது மக்களவைக்கான தேர்தல் தேதிகள் அறிவிக்கப்பட்டு விட்டன. ஏப்ரல் 11-ஆம் தேதி முதல் மே 19-ஆம் தேதி வரை ஏழு கட்டங்களாக இந்தியா முழுவதும் வாக்குப்பதிவு நடத்தப்பட்டு, மே 23-ஆம் தேதி இப்போதைய பிரதமர் நரேந்திர மோடி தலைமையிலான ஆட்சி மீண்டும் தொடர்வதை மக்கள் விரும்புகிறார்களா அல்லது ஆட்சி மாற்றத்திற்கு வழிகோலப் போகிறார்களா என்பது தெரிந்துவிடும். கடந்த 2014 தேர்தலில் ஒன்பது கட்டங்களாக மக்களவைத் தேர்தல் 10 நாள்கள் நடைபெற்றது. இந்த முறை, 22 மாநிலங்களில் ஒரே கட்டமாக தேர்தல் நடைபெற இருக்கிறது என்றால், மேற்கு வங்கம், பிகார், உத்தரப் பிரதேசம் ஆகிய மாநிலங்கள் ஏழு கட்ட வாக்குப்பதிவிலும் பங்குபெற இருக்கின்றன.
 இந்தியாவின் மக்களவைக்கான முதல் பொதுத் தேர்தல் அக்டோபர் 25, 1951 முதல் பிப்ரவரி 21, 1952 வரை 119 நாள்கள் 68 கட்டங்களாக நடைபெற்றது. அப்போது 489 மக்களவைத் தொகுதிகளுக்கு 1,849 வேட்பாளர்கள் போட்டியிட்டனர். வாக்குரிமை பெற்ற 36 கோடி மக்களில் 17.3 கோடி மக்கள் மட்டுமே தங்களது வாக்குகளைப் பதிவு செய்தனர். வாக்குப் பதிவு விகிதம் வெறும் 44.87%.
 2014-இல் 83.4 கோடி வாக்காளர்கள் என்றால், 2019-இல் வாக்காளர்களின் எண்ணிக்கை 90 கோடியாக உயர்ந்திருக்கிறது. மொத்த வாக்காளர்களின் எண்ணிக்கை 6.6 கோடி அதிகரித்திருக்கிறது. கடந்த 70 ஆண்டுகளில் வாக்காளர்களின் எண்ணிக்கை ஐந்து மடங்கு அதிகரித்திருக்கிறது.
 இவர்களில் 18 முதல் 19 வயது வரையிலான புதிய வாக்காளர்களின் எண்ணிக்கை 1.5 கோடி. இது மொத்த வாக்காளர்களின் எண்ணிக்கையில் 1.7%. கடந்த 2014 தேர்தலில் இதே வயதுப் பிரிவினர் 2.3 கோடி இருந்தனர். மொத்த வாக்காளர்களில் அவர்கள் 3 சதவீதத்தினர். இந்தத் தேர்தலில் பெண் வாக்காளர்களின் எண்ணிக்கை கணிசமாக அதிகரித்திருக்கிறது. 2014-இல் 39.7 கோடியாக இருந்த பெண் வாக்காளர்களின் எண்ணிக்கை 8.8% அதிகரித்து, நடைபெற இருக்கும் மக்களவைத் தேர்தலில் 43.2 கோடியாகிறது. ஆண் வாக்காளர்களின் எண்ணிக்கை 6.4% மட்டும்தான் அதிகரித்திருக்கிறது.
 2014 தேர்தலில் 9.27 லட்சம் வாக்குச் சாவடிகள் இருந்தன என்றால், இந்த முறை அது 10.35 லட்சமாக அதிகரிக்க இருக்கிறது. வாக்குச்சாவடிகள் மட்டுமல்ல, மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரங்களின் எண்ணிக்கையும் அதனால் கணிசமாக அதிகரிக்கப் போகிறது. 2014-இல் 17 லட்சம் மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன. இப்போது 6 லட்சத்துக்கும் அதிகமாக அதிகரித்து 23.3 லட்சமாக உயர்கிறது. முதல் முறையாக மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரத்திலும், தபால் வாக்குச் சீட்டுகளிலும் வேட்பாளர்களின் புகைப்படங்கள் இணைக்கப்பட இருக்கின்றன. இதன் மூலம் ஒரே பெயரிலுள்ள பல வேட்பாளர்கள் போட்டியிடும்போது ஏற்படும் குழப்பம் அகற்றப்படுகிறது.
 இதுவரையில் இல்லாத வகையில் அத்தனை மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரத்துடனும் வாக்கு ஒப்புகைச் சீட்டு இணைக்கப்படுகிறது. இதன் மூலம் வாக்காளர்கள் தாங்கள் வாக்களித்த சின்னத்தில்தான் வாக்குப் பதிவாகி இருக்கிறது என்பது உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது.
 மூன்று மாநிலங்கள் தவிர, ஏனைய மாநிலங்களில் மக்களவைக்கான வேட்பாளர்களின் தேர்தல் செலவு ரூ.70 லட்சமாகவும், அருணாசலப் பிரதேசம், கோவா, சிக்கிம் ஆகிய மாநிலங்களில் ரூ.56 லட்சமாகவும் நிர்ணயிக்கப்பட்டிருக்கிறது. போட்டியிடும் வேட்பாளர்கள் அனைவரும் தங்களது உள்நாட்டு - வெளிநாட்டு சொத்து விவரங்கள் மட்டுமல்லாமல், கடந்த ஐந்தாண்டு வருமான வரி விவரங்களையும் தங்களது வேட்பு மனுவுடன் தாக்கல் செய்தாக வேண்டும்.
 அரசியல் கட்சிகள் தங்களது வேட்பாளர்களின் குற்றப் பின்னணி குறித்து ஊடகங்களில் விளம்பரம் செய்ய வேண்டும் என்பது இந்தத் தேர்தலில் முதல் முறையாக கட்டாயமாக்கப்பட்டுள்ளது. அதேபோல, ஒவ்வொரு மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரமும் ஜிபிஎஸ் முறையில் பறக்கும் படையால் கண்காணிக்கப்படுவதும் புதிய நடைமுறை.
 தேர்தலுக்காகவே விழிப்புணர்வு செயலி ஒன்றை தேர்தல் ஆணையம் அறிமுகப்படுத்தி, அதில் வேட்பாளர்களின் தேர்தல் விதிமுறை மீறல்களை புகைப்படங்களாகவும், விடியோக்களாகவும் பொதுமக்கள் பதிவேற்றம் செய்ய வழிகோலப்பட்டிருக்கிறது. செயலியில் பதிவு செய்யப்படும் ஒவ்வொரு புகார் மீதும் அடுத்த சில நொடிகளில் பறக்கும் படையினர் நேரில் சென்று நடவடிக்கை எடுப்பார்கள். அதேபோல, 2019 தேர்தலின் இன்னொரு புதிய அம்சம் ஒவ்வொரு சட்டப்பேரவைத் தொகுதியிலும் முழுக்க முழுக்கப் பெண்களால் மட்டுமே நிர்வகிக்கப்படும் வாக்குச்சாவடிகள் ஏற்படுத்தப்படுவது.
 நடைபெற இருக்கும் மக்களவைத் தேர்தலில் புல்வாமா பயங்கரவாதத் தாக்குதலும், பாலாகோட் துல்லியத் தாக்குதலும் முக்கியமான பிரச்னைகளாக முன்னிறுத்தப்பட உள்ளன. வளர்ச்சி, திறமையான செயல்பாடு, மக்கள் நலத் திட்டங்கள் இவற்றுடன் தேசப்பற்று, தேசத்தின் பாதுகாப்பு, வலிமையான தலைமை ஆகியவற்றையும் பிரதமர் நரேந்திர மோடி மக்கள் மன்றத்தில் முன்னிறுத்த முற்பட்டிருக்கிறார்.
 2014-இல் பாரதிய ஜனதா கட்சி தேர்தலில் முன்னிறுத்தியது வருங்காலம் பற்றிய கனவு என்றால், 2019-இல் தேசத்தின் பாதுகாப்பை முன்னிறுத்த முற்பட்டிருக்கிறது. "மோடியா, பலவீனத்தாலும், ஒற்றுமையில்லா தலைமையாலும் ஏற்படும் அராஜகமா?'
 என்பதுதான் பா.ஜ.க.வின் தேர்தல் கோஷமாக இருக்கப் போகிறது. மக்கள் இதை ஏற்றுக்கொள்ளப் போகிறார்களா, நிராகரிக்கப் போகிறார்களா என்பதற்கு 2019 மக்களவைத் தேர்தல் முடிவுகள் விடையளிக்கும்!
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/12/வந்தேவிட்டது-தேர்தல்-3112083.html
3111443 தலையங்கம் நம்பிக்கையூட்டும் முயற்சி! ஆசிரியர் Monday, March 11, 2019 02:56 AM +0530 அயோத்தியில் சர்ச்சைக்குரிய ராம ஜன்ம பூமி - பாபர் மசூதி நில விவகாரம் தொடர்பான வழக்கில் புதிய திருப்பம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. உச்சநீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி ரஞ்சன் கோகோய் தலைமையிலான 5 பேர் கொண்ட அமர்வு நீண்ட காலமாக இந்தியாவை உலுக்கிக்கொண்டிருக்கும் இந்தப் பிரச்னைக்கு பேச்சுவார்த்தை மூலம் சமரசத் தீர்வை எட்ட கடைசியாக ஒரு முயற்சியை மேற்கொண்டிருக்கிறது.
 உச்சநீதிமன்ற முன்னாள் நீதிபதி எஃப்.எம்.இப்ராஹிம் கலிஃபுல்லா, "வாழும் கலை' அமைப்பின் நிறுவனர் ஸ்ரீ ஸ்ரீ ரவிசங்கர், சமரசப் பேச்சுவார்த்தைகளில் அனுபவசாலியான மூத்த வழக்குரைஞர் ஸ்ரீராம் பஞ்சு ஆகிய மூவரை உறுப்பினர்களாகக் கொண்ட குழுவிடம் அயோத்தி பிரச்னைக்கு சமரசத் தீர்வு காணும் பொறுப்பை உச்சநீதிமன்றம் ஒப்படைத்திருக்கிறது. அடுத்த ஒருவாரத்தில் பணிகளைத் தொடங்கி எட்டு வாரங்களில் பேச்சுவார்த்தை மூலம் முடிவை எட்டுவதற்கான முயற்சிக்கு பச்சைக் கொடி காட்டியிருக்கிறது உச்சநீதிமன்றம்.
 மத்திய ஸன்னி வக்ஃபு வாரியம் சார்பில் முஹமத் ஹாஷிம் அன்சாரியின் தலைமையில் ஃபைசாபாத் குடிமையியல் நீதிமன்றத்தில் பாபர் மசூதி அமைந்த 2.77 ஏக்கர் நிலத்தின் உரிமை கோரி 1961-இல் மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டது. பாபர் மசூதி பிரச்னை தொடர்பான எல்லா வழக்குகளையும் அலாகாபாத் உயர்நீதிமன்றத்துக்கு மாற்றி உத்தரவிடப்பட்டது. 2010 செப்டம்பரில் அலாகாபாத் உயர்நீதிமன்றம் பிரச்னைக்குரிய 2.77 ஏக்கர் நிலத்தை மூன்றாகப் பிரித்து ஒரு தீர்ப்பை வழங்கியது. அந்தத் தீர்ப்புக்கு எதிராக உச்சநீதிமன்றத்தில் தொடுக்கப்பட்ட வழக்கின் நீட்சிதான் இப்போதைய உத்தரவு.
 அலாகாபாத் உயர்நீதிமன்றத் தீர்ப்புக்கு எதிரான மேல்முறையீட்டில், கடந்த பிப்ரவரி 2018-இல் அன்றைய உச்சநீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி தீபக் மிஸ்ரா, மத உணர்வை அகற்றி நிறுத்தி வெறும் நிலத் தகராறாக மட்டுமே வழக்கை எடுத்துக்கொள்ள முற்பட்டார். அதேபோல சமரசப் பேச்சுவார்த்தை குறித்து நீதிமன்றம் கருத்துக் கூற முடியாது என்றும் அது நீதிமன்றத்தின் பணியல்ல என்றும் மறுத்துவிட்டார். இப்போது தலைமை நீதிபதி ரஞ்சன் கோகோய் தலைமையிலான அரசியல் சாசன அமர்வு, அயோத்தி பிரச்னையை வெறும் நிலத் தகராறு என்பதாக அல்லாமல் மக்களின் உணர்ச்சி தொடர்புடையது என்று அங்கீகரித்து பேச்சுவார்த்தை மூலம் தீர்வு காண முற்பட்டிருப்பது வரவேற்புக்குரிய முயற்சி.
 இதற்கு முன்னால், அயோத்தி பிரச்னைக்கு பேச்சுவார்த்தை மூலம் தீர்வுகாண பல்வேறு முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. முதலாவது முக்கியமான முயற்சி, 1986-இல் காஞ்சி ஸ்ரீ ஜயேந்திர சரஸ்வதி சுவாமிகளால் மேற்கொள்ளப்பட்டது. அயோத்தி பிரச்னைக்கு சமரச முடிவு காண அவர் முஸ்லிம் தனி நபர் சட்ட வாரியத்தின் தலைவர் அபுல் ஹஸன் அலி ஹஸானி நத்வியை சந்தித்துப் பேசினார் என்றாலும் முடிவு எட்டப்படவில்லை. 1990-இல் அன்றைய பிரதமர் சந்திரசேகர் இரு தரப்பினரையும் பேச்சுவார்த்தைக்கு அழைத்து சமரச உடன்பாடு ஏற்படுத்த முயன்றார். அதற்குள் அவரது ஆட்சி கலைந்துவிட்டது.
 2003-இல் மீண்டும் ஒருமுறை காஞ்சி ஸ்ரீ ஜயேந்திர சரஸ்வதி சுவாமிகள் இந்தப் பிரச்னையுடன் தொடர்புடைய முஸ்லிம் அமைப்புகளுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்த முற்பட்டார். அயோத்தி பிரச்னைக்கு ஸ்ரீ ஜயேந்திர சரஸ்வதி சுவாமிகள் முன்வைத்த ஆலோசனைதான் சரியான தீர்வு என்று இப்போது ஏற்றுக்கொள்ளும் இஸ்லாமிய அமைப்புகள் அப்போது ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை.
 அகில இந்திய அகாரா பரிஷத்தின் தலைவர் மஹந்த் நரேந்திர கிரி, முதல் வழக்குதாரர் முஹமத் ஹாஷிம் அன்சாரியை தொடர்ந்து சந்தித்து பேச்சுவார்த்தையும் ஓரளவுக்கு முடிவுக்கு வரும் நிலையில் தனது 95-ஆவது வயதில் அன்சாரி இறந்ததுடன் இன்னொரு முயற்சி முற்றுப்பெற்றது.
 இந்தப் பின்னணியில்தான் இப்போது உச்சநீதிமன்றம் மீண்டும் ஒருமுறை பேச்சுவார்த்தை மூலம் தீர்வு காணும் முயற்சிக்கு வழிகோலியிருக்கிறது. 2003-இல் காஞ்சி ஸ்ரீ ஜயேந்திர சரஸ்வதி சுவாமிகள் முன்மொழிந்த யோசனையை இப்போது பேச்சுவார்த்தைக்கு நியமிக்கப்பட்டிருக்கும் குழு மறுபரிசீலனை செய்வது உகந்ததாக இருக்கும் என்று தோன்றுகிறது.
 1992-இல் பாபர் மசூதி இடிக்கப்படுவதற்குப் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அங்கே தொழுகை நடத்தப்படுவது கைவிடப்பட்டிருந்தது. அந்த இடத்தில் "மர்மமான முறையில்' விக்ரகங்கள் கொண்டு வைக்கப்பட்டு வழிபாடு நடந்து கொண்டிருந்தது. அப்படி இருந்தும், பாபர் மசூதியை இந்துக்களுக்கு விட்டுக் கொடுத்து, இந்தப் பிரச்னைக்கு இஸ்லாமிய அமைப்புகள் முற்றுப்புள்ளி வைக்க மறுப்பதற்கு ஒரு முக்கியமான காரணம் இருக்கிறது.
 பாபர் மசூதி பிரச்னையில் விட்டுக்கொடுத்தால் அடுத்தபடியாக காசி விஸ்வநாதர் கோயில் வளாகத்திலும், மதுராவில் கிருஷ்ண ஜன்ம பூமி கோயில் வளாகத்திலும் எழுப்பப்பட்டிருக்கும் மசூதிகளுக்கும் ஹிந்து அமைப்புகள் உரிமை கோரும் என்பது மட்டுமல்லாமல், இந்தியாவிலுள்ள பல நூறு மசூதிகளையும் உரிமை கோருவார்கள் என்கிற அச்சம்தான் அதற்குக் காரணம். அயோத்தி, காசி, மதுரா ஆகிய மூன்று இடங்களையும் முஸ்லிம் அமைப்புகள் விட்டுக் கொடுப்பது என்றும் ஹிந்து அமைப்புகள் இந்தியாவிலுள்ள ஏனைய எந்தவொரு மசூதிக்கும் உரிமை கொண்டாட மாட்டோம் என்று எழுத்து மூலம் உத்தரவாதம் அளிக்க வேண்டும் என்பதும்தான் காஞ்சி ஸ்ரீ ஜயேந்திர சரஸ்வதி சுவாமிகள் முன்மொழிந்த சமரசத் தீர்வு.
 உச்சநீதிமன்றத்தின் முடிவால் அயோத்தி பிரச்னை தேர்தல் பிரச்னையாக இருக்கப் போவதில்லை. தேர்தல் முடிவுகள் எப்படியிருந்தாலும் அயோத்தி பிரச்னைக்கான முடிவு நல்ல முடிவாக இருந்து அதற்கு முற்றுப்புள்ளி வைப்பதுதான் இந்தியாவுக்கு நல்லது.
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/11/நம்பிக்கையூட்டும்-முயற்சி-3111443.html
3109943 தலையங்கம் எங்கே போவார்கள்? ஆசிரியர் Saturday, March 9, 2019 01:26 AM +0530 சட்டப் பிரச்னைகள் குறித்து விளக்கமளிப்பதும், வாதிடும் கட்சிகளின் சட்ட உரிமைகள் குறித்து தீர்ப்பு வழங்குவதும்தான் நீதித் துறையின் பணி. தனி மனிதனுடைய உரிமை ஆட்சியாளர்களாலோ, நிர்வாகத்தாலோ பறிக்கப்படும்போதும் மறுக்கப்படும்போதும் நியாயம் வழங்க வேண்டிய பொறுப்பு நீதிமன்றங்களுக்குத் தரப்பட்டிருக்கிறது. அப்படியிருக்கும்போது நீதிமன்றங்களே ஆட்சியாளர்களைப் போலவோ, தேசத்தை நிர்வகிக்கும் அதிகாரிகளைப் போலவோ நடந்துகொள்ளத் தொடங்கும்போது சாமானியர்கள் பாதிக்கப்படுகின்றனர். 
நீதித் துறை, நிர்வாகம் இரண்டின் பணிகளையும் தனது பொறுப்பில் எடுத்துக்கொண்டு உச்சநீதிமன்றம் முடிவெடுக்கும்போது பறிக்கப்பட்ட தனது உரிமைகளுக்காக அதே நீதிமன்றத்தில் தனி மனிதன் முறையிட வேண்டிய அவலம் ஏற்படுகிறது. பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தீர்ப்பை மறுபரிசீலனை செய்யுமாறு மீண்டும் உச்சநீதிமன்றத்திடம்  கோர முடியுமே தவிர, அவர்களுக்கு வேறு புகலிடம் கிடையாது. 
இந்தியக் காடுகளில் வாழும் லட்சக்கணக்கான ஆதிவாசிகளும், பல தலைமுறைகளாக காடுகளில் வசிக்கும் குடும்பங்களும் அப்படியொரு தர்மசங்கடத்தை எதிர்கொள்கின்றன. உச்சநீதிமன்றத்தின் மூன்று நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு, ஓர் இடைக்கால உத்தரவை கடந்த பிப்ரவரி 13-ஆம் தேதி வழங்கியது. வன உரிமைச் சட்டம் குறித்த வழக்கில், உச்சநீதிமன்றம் வழங்கிய உத்தரவின்படி, 11,72,931 வனவாழ் மக்கள் ஜூலை 12-ஆம் தேதிக்குள் காடுகளிலிருந்து அகற்றப்பட வேண்டும். 
மத்திய அரசின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி உச்சநீதிமன்றம் தனது உத்தரவுக்கு இடைக்காலத் தடை வழங்கியிருக்கிறது. ஆதிவாசிகளைப் பொருத்தவரை இது தற்காலிக நிம்மதியை வழங்குமே தவிர, வன உரிமைச் சட்டத்தின் அடிப்படையில் அவர்களது உரிமை நிரந்தரமாகப் பாதுகாக்கப்படுவதை அது உறுதிப்படுத்தாது. மக்களவையின் பதவிக்காலம் முடிவடையும் வேளையில் அவசரச் சட்டம் கொண்டுவரும் வாய்ப்பும் இல்லாததால், காடுகளில் வாழும் ஆதிவாசிகளும், மலைவாழ் மக்களும் மிகுந்த மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகியிருக்கின்றனர். 
2006-இல் வன உரிமைச் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டது. அதனடிப்படையில், பல தலைமுறைகளாக வனங்களில் வசிப்பவர்கள், ஆதிவாசிகள் ஆகியோருக்கு வனப் பகுதி நிலத்தின் மீதான உரிமை அங்கீகரிக்கப்பட்டது. இதன் அரசியல் சாசன அங்கீகாரம் குறித்து சூழலியல் பாதுகாவலர்கள் உச்சநீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடுத்தனர். கடந்த 13 ஆண்டுகளாக இந்த வழக்கு உச்சநீதிமன்றத்தில் இருக்கிறது. வன உரிமைச் சட்டம் நடைமுறைப்படுத்தும் விதத்தை நீதிமன்றமே நேரிடையாகக் கண்காணிக்க வேண்டும் என்று பல்வேறு தன்னார்வக் குழுக்கள் மனுக்கள் தாக்கல் செய்தன. அதனடிப்படையில்தான் 11 லட்சத்துக்கும் அதிகமானோரைக் காடுகளிலிருந்து வெளியேற்ற உச்சநீதிமன்றம் கடந்த பிப்ரவரி 13-ஆம் தேதி இடைக்கால உத்தரவு பிறப்பித்தது.
வன உரிமைச் சட்டப்படி, ஒருவர் கோரும் உரிமை மறுக்கப்படுவதன் அடிப்படையில், அவர்களை வெளியேற்றும் உத்தரவு இறுதி முடிவாகக் கருதப்படுவது வேடிக்கையாக இருக்கிறது. இவை இரண்டும் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பில்லாதவை.  எந்தவொரு சட்டத்தின் அடிப்படையிலும் ஒருவர் கோரும் உரிமை மறுக்கப்பட்டால் உடனடியாக அவர் அகற்றப்படுவதில்லை. தன்னுடைய கோரிக்கையை மறுபரிசீலனை செய்யக் கோரும் உரிமை எந்த ஒரு குடிமகனுக்கும் உண்டு. 
வன உரிமைச் சட்டத்தின் அடிப்படையில் இந்த உரிமை மறுக்கப்படுவது நியாயமேயல்ல. வன உரிமை குறித்த கோரல்களில் தவறான நடைமுறைகள் பின்பற்றப்படுவதாக பரவலான குற்றச்சாட்டுகள் இருக்கும் நிலையில், உச்சநீதிமன்றத்தின் தடாலடித் தீர்ப்பு திகைப்பை ஏற்படுத்துகிறது. 
வன உரிமைச் சட்டத்தின் அடிப்படையில் போதுமான ஆதாரமில்லை என்று கூறி 11,72,931 பேர் சார்பில் தாக்கல் செய்யப்பட்ட மனுக்கள் மறுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. ஆனால், வன உரிமைச் சட்டத்தின் அடிப்படையில் 31 டிசம்பர் 2005-க்கு முன்னால் குறைந்தது மூன்று தலைமுறைகளாக காடுகளில் குடியிருந்தால் அவர்கள் குடியிருக்கும் இடம் அவர்களுக்கு உரிமையாக்கப்படுகிறது. 
ஆதிவாசிகள் மற்றும் ஏனைய காட்டுவாசிகளின் வன உரிமைச் சட்ட அங்கீகாரம் 2006, முந்தைய ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசால் கொண்டுவரப்பட்டது.  அப்படியொரு சட்டம் கொண்டுவரப்படுவதற்கு முக்கியமான காரணம் இருந்தது. இந்திய வனச் சட்டம் 1927-இன்படி பிரிட்டிஷ் காலனிய அரசு ஆதிவாசிகளையும், பல தலைமுறைகளாக காடுகளில் வசிப்பவர்களையும் ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் என்று குறிப்பிட்டு அவர்கள் காடுகளில் வசிப்பதை சட்டவிரோதமாக்கி இருந்தது. அந்த அநீதியை மாற்றுவதற்குப் பல ஆண்டுகள் நடத்தப்பட்ட போராட்டத்தால்தான் வன உரிமைச் சட்டம் 2006-இல் கொண்டு வரப்பட்டது. 
பூமிப்பந்தின் நலன் கருதி வனங்களும் வன விலங்குகளும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். அதற்கு ஆதிவாசிகளை ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் என்று முத்திரை குத்தி, அவர்கள் பாரம்பரியமாக வாழ்ந்து வரும் இடங்களிலிருந்து அகற்றுவது என்ன நியாயம்? உச்சநீதிமன்ற உத்தரவுப்படி, அவர்கள் காடுகளிலிருந்து அகற்றப்பட்டால் லட்சக்கணக்கான காட்டுவாசிகள் எங்கே போவார்கள்? 
உலகளாவிய அளவில் தலைமுறை தலைமுறையாகக் காடுகளே உலகம் என்று வாழும் ஆதிவாசிகளை முன்னிறுத்தித்தான் வனங்கள் பாதுகாக்கப்படுகின்றன. வன அழிப்புக்கும், மனித- விலங்கு போராட்டங்களுக்கும் காரணம், மர வணிகமும், சுரங்கப் பணி உள்ளிட்ட வர்த்தக முயற்சிகளும்தானே தவிர, காடுகளில் வசிக்கும் ஆதிவாசிகள் அல்ல!
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/09/எங்கே-போவார்கள்-3109943.html
3109369 தலையங்கம் நைட்ரஜன் ஆபத்து! ஆசிரியர் Friday, March 8, 2019 03:06 AM +0530 ஐக்கிய நாடுகள் சபை ஆண்டுதோறும்  பிரான்டியர்ஸ் அறிக்கை என்கிற சுற்றுச்சூழல் அறிக்கை ஒன்றை வெளியிடுகிறது. 2019-ஆம் ஆண்டுக்கான  பிரான்டியர்ஸ் அறிக்கையில் நைட்ரஜன் மாசு குறித்து ஒரு தனிப் பகுதியே அதில் சேர்க்கப்பட்டிருப்பது எந்த அளவுக்கு நைட்ரஜன் சுற்றுச்சூழலுக்கு பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது என்பதை எடுத்துரைக்கிறது. 
 நைரோபியில் கடந்த மார்ச் 4-ஆம் தேதி  ஐ.நா.வின் சுற்றுச்சூழல் அவை வெளியிட்டிருக்கும்  பிரான்டியர்ஸ் அறிக்கை  சர்வதேச அளவிலான வேளாண் ஆய்வாளர்களையும், சூழல் ஆய்வாளர்களையும்  அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியிருக்கிறது. விலங்கின வளர்ப்பு, விவசாயம், போக்குவரத்து, தொழிற்சாலைகள், எரிசக்தித் துறை ஆகியவற்றின் வளர்ச்சி நைட்ரஜன் சார்ந்த வேதியியல் பொருள்களின் பயன்பாட்டு அளவை மிக அதிகமாக உயர்த்தியிருப்பதை அந்த அறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகிறது. 
நைட்ரஜனை ஆதாரமாகக் கொண்ட அமோனியா, நைட்ரேட், நைட்ரிக் ஆக்ஸைடு, நைட்ரஸ் ஆக்ஸைடு ஆகியவை நமது சூழலியலில்  கலந்து சுற்றுச்சூழலுக்கு  மட்டுமல்லாமல்,  நேரிடையாகவே மனித இனத்துக்கு  மிகப் பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்தி வருவது இப்போது கண்டறியப்பட்டிருக்கிறது. இது குறித்த விழிப்புணர்வு  இல்லாமல் இருப்பது மிகப் பெரிய பிரச்னையாக மாறக்கூடும் என்று அந்த அறிக்கை  சுட்டிக்காட்டுகிறது.
நைட்ரஜன் சார்ந்த வேதியியல்  பொருள்கள் மனித இனத்துக்கு நினைத்துப் பார்க்க முடியாத  பாதிப்பை ஏற்படுத்தக்கூடும். கரியமில வாயுவைவிட 300 மடங்கு வீரியம் உள்ள பசுமையில்ல வாயுவை நைட்ரஜன் சார்ந்த வேதியியல் வாயுக்கள் ஏற்படுத்தும்.   பிரான்டியர்ஸ் அறிக்கையின்படி உலகின் சூழலியலுக்கும், சுகாதாரத் துறைக்கும் நைட்ரஜன் மாசால் ஏற்படுத்தப்படும்  பாதிப்பின் அளவு 340 பில்லியன் டாலரைவிட (ரூ.24 லட்சம் கோடி)அதிகம்.  இத்தனை நாளும் இது குறித்த தீவிரமான கவலையோ, இதை எதிர்கொள்ளும் முயற்சியோ எடுக்காமல் இருந்துவிட்டது  மனித இனத்தின் மிகப் பெரிய தவறு என்று 2019-க்கான  பிரான்டியர்ஸ் அறிக்கை வெளிவந்த பிறகுதான் தெரிய வந்திருக்கிறது.
உலகில் வாழும் உயிரினங்களுக்கெல்லாம் நைட்ரஜன் என்பது மிக முக்கியமான வேதியியல் பொருள். புரதம் உள்ளிட்ட மனித உடலுக்குத் தேவையான  உயிரி வேதியியல் பொருள்களில் இன்றியமையாததாக  நைட்ரஜன் திகழ்கிறது. அதே நேரத்தில் ரசாயன உரம், பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுப் பொருள்கள் ஆகியவற்றில்  நைட்ரஜனின் அதிகப்படியான பயன்பாடு மோசமான எதிர் விளைவுகளை ஏற்படுத்தும். அதனால்தான் இன்டர்நேஷனல்  நைட்ரஜன் இனிஷியேட்டிவ் என்கிற அமைப்பின் இப்போதைய தலைவரான இந்தியாவைச் சேர்ந்த ரகுராம் உள்ளிட்ட விஞ்ஞானிகள் நைட்ரஜனை புதிய கரியமிலம் என்று குறிப்பிடுகிறார்கள்.  அவர்கள் சர்வதேச அளவில் நைட்ரஜனையும், கார்பனையும் (கரியமிலம்) ஒரேபோல எதிர்கொள்ள வேண்டும் என்று  வலியுறுத்துகிறார்கள்.
அமெரிக்காவுக்கும், ஐரோப்பிய கூட்டமைப்பு நாடுகளுக்கும் அடுத்தபடியாக  ரகுராமின் தலைமையில் இந்திய விஞ்ஞானிகள் நைட்ரஜனால் ஏற்படும்  சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பு குறித்து மிகப் பெரிய ஆய்வை நடத்தி வருகின்றனர். 2017-ஆம் ஆண்டு முதல் இந்திய விஞ்ஞானிகளால் நடத்தப்படும் ஆய்வுகள் குறித்து  பிரான்டியர்ஸ் அறிக்கை யில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது. விஞ்ஞானிகள் வட்டத்தைக் கடந்து  நைட்ரஜன் குறித்த விழிப்புணர்வு தெரியாமலும், அங்கீகரிக்கப்படாமலும் இருப்பது, அந்த அறிக்கையில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது. 
இந்திய நைட்ரஜன் மதிப்பீடு என்கிற ஆய்வறிக்கையை ரகுராம் தலைமையிலான விஞ்ஞானிகள் வெளிக்கொணர்ந்திருக்கிறார்கள். அதன்படி, இந்தியாவில் நைட்ரஜன் மாசு ஏற்பட மிக முக்கியமான காரணம்  விவசாயம் என்பது அவர்களால் சுட்டிக்காட்டப் பட்டிருக்கிறது.  இந்தியாவைப் பொருத்தவரை சுமார் 3.7 கோடி  ஹெக்டேர் அளவில் நெல்லும், 2.7 கோடி ஹெக்டேர் அளவில் கோதுமையும் பயிரிடப்படுகின்றன.  இந்தியாவின் மொத்த சாகுபடி பரப்பில்  பெரும்பான்மைப் பகுதியை நெல்லும், கோதுமையும்தான்  பங்குபோட்டுக் கொள்கின்றன. 
நெல், கோதுமை சாகுபடியில் அதிகமான அளவு நைட்ரஜன் சார்ந்த ரசாயன உரங்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இந்திய ரசாயன உர உற்பத்தியாளர்கள் சங்கத்தின் புள்ளிவிவரப்படி, ஆண்டுதோறும் சுமார் 1.7 கோடி டன் நைட்ரஜன்  சார்ந்த ரசாயன உரங்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. அவற்றில் நெல், கோதுமை ஆகியவற்றுக்குப் பயன்படுத்தப்படும் உரங்களிலுள்ள 33% நைட்ரஜன்  மட்டுமே  நைட்ரேட்டுகளாக அந்தப் பயிர்களால் எடுத்துக் கொள்ளப்படுகின்றன.  மீதமுள்ள 67% நைட்ரஜன்  பூமியில் தங்கிவிடுகிறது. அது சுற்றிலுமுள்ள பகுதிகளை மாசுபடுத்தி அதனால் சுற்றுச்சூழலுக்கும், சுகாதாரத்துக்கும் மிகப் பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது.  இதை இந்திய நைட்ரஜன் மதிப்பீடு சுட்டிக் காட்டியிருக்கிறது.
ஐ.நா. சபையின்  சுற்றுச்சூழல் அவையில்  இந்திய அரசு நைட்ரஜன் மாசு குறித்து தீர்மானம் ஒன்றை வரும் மார்ச் 11-ஆம் தேதி கொண்டுவர இருக்கிறது. இதுவரை இந்தியா இதுபோன்ற முக்கியமான எந்தத் தீர்மானத்தையும் வலியுறுத்தியதில்லை என்பதிலிருந்து  இந்தத் தீர்மானத்தின் முக்கியத்துவம் உணரப்படுகிறது.  
இந்தியாவின் இந்தத் தீர்மானத்துக்கு பிரிட்டன் உள்ளிட்ட பல நாடுகள் ஆதரவு தெரிவித்திருக்கின்றன. சர்வதேச அளவில் இந்தத் தீர்மானம் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
பவளப் பாறைகள், பசுமைக் காடுகள், நீர்வாழ் உயிரினங்கள், நீர்நிலைகள் என்று  பரவலான பாதிப்பை நைட்ரஜன் மாசு ஏற்படுத்திவரும் நிலையில், இதை எதிர்கொள்ள மனித இனம் முனைப்புடன் செயல்பட்டாக வேண்டும். நைட்ரஜனால் ஏற்படும் நன்மைகளும், அதே நேரத்தில் மிகப் பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் மாசும் கொள்கை அளவில் ஆய்வு செய்யப்பட்டு, சர்வதேச அளவில் நைட்ரஜன் குறித்த விவாதம் உடனடியாகத் தொடங்கப்பட வேண்டும்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/08/நைட்ரஜன்-ஆபத்து-3109369.html
3108729 தலையங்கம் பொறுப்பற்ற அரசியல்! ஆசிரியர் Thursday, March 7, 2019 02:55 AM +0530 ஒருபுறம் அரசு பாலாகோட் விமானத் தாக்குதலையும், இன்னொருபுறம் எதிர்க்கட்சிகளே நமது விமானப் படையின் தாக்குதலின் விளைவுகள் குறித்துக் கேள்வி எழுப்பியும் அரசியல் ஆதாயம் தேட முயற்சிக்கின்றன. இரு தரப்பின் அக்கறையும், அடுத்த சில வாரங்களில் வரவிருக்கும் மக்களவைத் தேர்தலில் வெற்றி பெற்று ஆட்சியைப் பிடிப்பதில் இருக்கிறதே தவிர, தேச நலன் குறித்தும், நமது ராணுவ வீரர்களின் உற்சாகம் குறித்தும் கிஞ்சித்தும் அக்கறை இல்லை என்பதைத்தான் அவர்களது அறிக்கைகளும், பேச்சுகளும் எடுத்தியம்புகின்றன. 
புல்வாமா பயங்கரவாதத் தாக்குதலைத் தொடர்ந்து, இந்திய ராணுவம் நடத்திய விமானத் தாக்குதல் குறித்து எதிர்க்கட்சிகள் கேள்வி எழுப்புவதை நமது ராணுவத்தின் வலிமை மீதும், செயல்பாட்டின் மீதும் ஐயப்பாட்டை எழுப்புவதாக பிரதமர் நரேந்திர மோடி குற்றஞ்சாட்டுகிறார். தேசிய பாதுகாப்பு குறித்து எழுப்பப்படும் கேள்விகள் பாகிஸ்தானுக்கு ஆதரவானவை என்பது அரசுத் தரப்பின் வாதம். இவற்றை முழுமையாக மறுத்துவிட முடியாது என்றாலும்கூட, இப்படிப்பட்ட கேள்விகளை எழுப்பும் உரிமை எதிர்க்
கட்சிகளுக்குக் கிடையாது என்றும் கூறிவிட முடியாது.
ஆமதாபாதில் ஒரு கூட்டத்தில் பேசும்போது பாஜக தலைவர் அமித் ஷா, பாலாகோட்டில் நடத்தப்பட்ட தாக்குதலில் 250-க்கும் மேற்பட்ட பயங்கரவாதிகள் கொல்லப்பட்டிருப்பதாக தெரிவித்திருக்கிறார். இந்திய விமானப் படை தலைமைத் தளபதி கூறியிருப்பதுபோல, தாக்குதல் நடத்தும்போது இலக்கு தாக்கப்பட்டதா இல்லையா என்பதைத்தான் பார்ப்பார்களே தவிர, எத்தனை பேர் கொல்லப்பட்டனர் என்பது குறித்து கணக்கெடுக்கும் வழக்கம் ராணுவத்தில் கிடையாது என்பதை அமித் ஷா உணர வேண்டும். 
கடந்த வாரம் காங்கிரஸ் தலைமையில் தில்லியில் கூடிய 21 எதிர்க்கட்சிகளின் கூட்டத்தில், இந்திய ராணுவத்தின் தியாகத்தை வரவிருக்கும் தேர்தலில் ஆளுங்கட்சி தனக்குச் சாதகமாக மாற்ற முயற்சிக்கிறது என்று குற்றஞ்சாட்டப்பட்டிருக்கிறது. மேற்கு வங்க முதல்வர் மம்தா பானர்ஜி பேசும்போது, பாலாகோட் தாக்குதலில் உண்மையில் என்ன நடந்தது என்பது குறித்தும், எத்தனை பேர் கொல்லப்பட்டார்கள் என்பது குறித்தும், அங்கே ஏற்பட்ட அழிவு குறித்தும் ஆதாரம் கோரியிருப்பது அதிர்ச்சி அளிக்கிறது. 
பிப்ரவரி 26 தாக்குதல் குறித்து விடியோ ஆதாரங்களை மத்திய அரசு வெளியிட வேண்டும் என்று கோரியிருக்கிறார் காங்கிரஸின் மூத்தத் தலைவர் திக்விஜய் சிங். இதுபோன்ற கோரிக்கைகள் பிரதமர் நரேந்திர மோடிக்கும், பாஜகவுக்கும் ஆதரவு திரட்டித்தர பயன்படுமே தவிர, எதிர்க்கட்சிகளுக்குத் தேர்தல் ஆதாயமாக மாறாது என்பது அவர்களுக்குப் புரியவில்லை. 
பாலாகோட் தாக்குதல் குறித்த விண்கோள் புகைப்படங்களை அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த பிளானட் லாப்ஸ் என்கிற தனியார் விண்கோள் நிறுவனம் வெளியிட்டிருக்கிறது. இந்திய விமானத் தாக்குதல் முடிந்து ஆறு நாள்களுக்குப் பிறகு எடுக்கப்பட்ட படம் என்று குறிப்பிட்டு, பாலாகோட்டில் உள்ள ஜெய்ஷ் ஏ முகமது, மதரஸா இயங்கிய பகுதியில் ஆறு கட்டடங்கள் எந்தவிதப் பாதிப்பும் இல்லாமல் இருப்பதாக புகைப்படங்களை அந்த நிறுவனம் வெளியிட்டிருக்கிறது. 
இது பயங்கரவாதிகளாலோ, பாகிஸ்தானின் ஐ.எஸ்.ஐ. மூலமோ இந்தியாவிற்கு எதிரான சக்திகளாலோகூட வேண்டுமென்றே வெளியிடப்பட்டிருக்கக்கூடும். அதை ஆதாரமாக்கி இந்திய அரசு, புகைப்பட ஆதாரங்களுடன் பாலாகோட் தாக்குதல் குறித்துத் தெளிவுபடுத்த வேண்டும் என்று கேட்க முற்படுவது தேசத் துரோகம் இல்லையென்றாலும் பொறுப்பற்றதனம். 
புல்வாமா பயங்கரவாதத் தாக்குதல் பாகிஸ்தானின் ஆதரவுடன் கூடிய பயங்கரவாத இயக்கத்தால் நடத்தப்பட்டிருக்கிறது என்பதில் யாருக்கும் மாற்றுக் கருத்து இருக்க முடியாது. ஜெய்ஷ் ஏ முகமது அந்தத் தாக்குதலுக்கு பொறுப்பேற்றுக் கொண்டிருக்கும் நிலையில், இந்தியா வாளாவிருப்பதும் சரியாக இருக்காது. பாலாகோட்டில் சேதம் ஏற்பட்டதா, உயிரிழப்பு ஏற்பட்டதா என்பதல்ல பிரச்னை. இந்தியா தாக்கியதா இல்லையா என்பதுதான் முக்கியம். இந்தியா தாக்கியிருக்க வேண்டுமா, வேண்டாமா என்பதுதான் கேள்வி. 
புல்வாமா தாக்குதலைத் தொடர்ந்து இந்தியா திருப்பி தாக்கியாக வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் தேர்தலுக்காக மட்டுமல்ல, இந்திய ராணுவத்தினரின் தன்மானத்தையும் துணிவையும் நிலைநிறுத்துவதற்காக அவசியமாகிறது. இதை அனைவரும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். தேர்தல் நேரம் என்பதால், புல்வாமா தாக்குதலும் பாலாகோட் எதிர்வினையும் ஆளுங்கட்சிக்கு சாதகமாக மாறுவது இயற்கை. 
அதற்காக இந்திய ராணுவத்தின் செயல்பாடுகள் குறித்து கேள்வி எழுப்பி, அரசுக்கு தர்மசங்கடம் உருவாக்க முற்படுவது தவறான அணுகுமுறை. 
அரசும் எதிர்க்கட்சிகளும் தங்களது செயல்பாட்டாலும் அறிக்கைகளாலும் தேசத்தின் பாதுகாப்புக்கு ஊறு விளைவித்துவிடக் கூடாது. இந்திய அரசியல்வாதிகளும், இந்திய அரசியல் கட்சிகளும் தேசத்தின் அடிப்படைப் பிரச்னையான பாதுகாப்பில்கூட ஒத்த கருத்தில் இல்லை என்கிற எண்ணத்தை வெளிப்படுத்தும் வகையில் செயல்படுவதை பாகிஸ்தானும் சீனாவும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றன என்பதை மறந்துவிடக் கூடாது. அவர்கள் பயங்கரவாத அமைப்புகள் மூலம் மட்டுமல்லாமல், தவறான தகவல்களை சமூக ஊடகங்களின் மூலம் பரப்பி இந்தியர்களை இந்தியர்களுக்கு 
எதிராக திசைதிருப்ப முற்படக்கூடும் என்பதை ஆளுங்கட்சியும் எதிர்க்கட்சிகளும் உணர வேண்டும். 
யாகாவாராயினும் நாகாக்க...

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/07/பொறுப்பற்ற-அரசியல்-3108729.html
3108018 தலையங்கம் தடை தீர்வாகிவிடாது! ஆசிரியர் Wednesday, March 6, 2019 04:37 AM +0530
தமிழகத்தில் நெகிழி பயன்பாட்டுக்கான தடை ஏற்கெனவே அமலில் உள்ளது. புதுச்சேரியில் நெகிழிக்கு தடை விதிக்கப்படும் என அறிவிக்கப்பட்டு, வரும் ஜூன் 5-ஆம் தேதி முதல் அமலுக்கு வருகிறது. இதுவரை இந்தியாவின் பல மாநிலங்களிலும் யூனியன் பிரதேசங்களிலும் நெகிழிக்கு எதிரான கடும் நட
வடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டிருக்கின்றன. 2022-ஆம் ஆண்டுக்குள் ஒருமுறை பயன்பாட்டு நெகிழிகள் முற்றிலுமாகத் தவிர்க்கப்படும் நிலைமையை ஏற்படுத்துவதுதான் இலக்கு. 

உலகளாவிய அளவில்  ஒரு மிகப் பெரிய சுற்றுச்சூழல் அபாயமாக நெகிழி உருவெடுத்திருக்கிறது. சர்வதேச அளவில் கடந்த 40 ஆண்டுகளில் வன விலங்குகளின் எண்ணிக்கை 60% குறைந்திருக்கிறது என்றால், அதற்குக் காற்று மாசு, வனம் அழிப்பு, பருவநிலை மாற்றம் மட்டுமல்லாமல், நெகிழியால் ஏற்பட்டிருக்கும் 

சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பும் மிக முக்கியமான காரணம். சர்வதேச அளவில் எடுத்துக் கொண்டாலும்கூட, நாள்தோறும் உருவாகும் நெகிழியில் வெறும் 9% மட்டுமே மறுசுழற்சிக்கு உட்படுத்தப்படுகிறது. நெகிழியைக் கையாள்வதில் இந்தியாவின் நிலைமை  மிகவும் மோசம். 

இந்தியாவைப் பொருத்தவரை 26,000 டன் நெகிழி நாள்தோறும் வீணாக்கப்பட்டு, குப்பையில் கலக்கிறது. இவற்றில் பெரும்பகுதி கடலில் கொண்டு கொட்டப்படுகிறது. ஆரம்பக் கட்டத்திலேயே வீணாகத் தூக்கி எறியப்படும் நெகிழி பிரிக்கப்பட்டால், பிரச்னைக்கு இடமே இருக்காது. ஆனால், அது குறித்த விழிப்புணர்வோ, முறையான  முன்னேற்பாடுகளோ செய்யப்படாமல் இருப்பதால் மேலை நாடுகளைவிட இந்தியாவில் நெகிழியால் ஏற்படும் பாதிப்பு கடுமையானதாக  இருக்கிறது.

மத்திய-மாநில அரசுகள் நடைமுறையில் இருக்கும் விதிமுறைகளை நடைமுறைப்படுத்தி,  வீணாக்கப்படும் நெகிழிக் கழிவுகளை பிரித்தெடுத்து அகற்றுவதில் முனைப்புக் காட்டியிருந்தால், நெகிழிக்குத் தடை விதிக்க வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டிருக்காது. 

பல்வேறு விதமான நெகிழிகளை எவ்வாறு கையாள்வது, எப்படி மறு சுழற்சிக்கு உட்படுத்துவது என்பது குறித்த தெளிவையும் விதிமுறைகளையும் 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே "இந்தியத் தர நிர்ணய அமைப்பு'  ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. ஆனால், அதை யாரும் பின்பற்றுவதாகவோ, செயல்படுத்துவதாகவோ இல்லை. 

ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் நகர்ப்புற வளர்ச்சித்துறை செயலரின் தலைமையில் குப்பை மேலாண்மை குறித்து கண்காணிக்க குழு அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்தக் குழு மாதந்தோறும் எவ்வளவு நெகிழிக் கழிவு உருவாகிறது, சேகரிக்கப்படுகிறது, அவற்றில் என்னென்ன ரசாயனக் கலவைகள் இருக்கின்றன, அவை எப்படி  அகற்றி அழிக்கப்படுகின்றன என்பது குறித்து அறிக்கை  தயாரிக்க முற்பட்டால், ஓரளவுக்கு மக்கள் மத்தியில்  நெகிழியைத் தனியாகப் பிரித்து அகற்றும் எண்ணம் ஊக்குவிக்கப்படும்.

வீடுகளிலும், கடைகளிலும் மக்கும் குப்பையையும், நெகிழி உள்ளிட்ட மக்காத குப்பையும் தனித்தனியாகப் பிரிப்பது குறித்துப் போதுமான விழிப்புணர்வு இல்லை. அதற்கு அதிகாரப்பூர்வ ஆதரவோ, போதுமான வசதிகளோ இல்லாத நிலையில்,  மக்கும் குப்பையையும், மக்காத குப்பையையும் பிரித்தெடுத்து, அகற்றும் முறை மக்கள் மத்தியில் வரவேற்புப் பெறவில்லை. பெரிய வணிக வளாகங்கள், உணவு விடுதிகள், அலுவலகங்கள் என்று அதிக அளவில் மக்காத குப்பையை உருவாக்குபவை கூட, சட்டப்படி குப்பையைப் பிரித்து வழங்கும் முறையை கையாளாமல் இருக்கும்போது, தனி நபர்கள் விழிப்புணர்வு பெற்றுச் செயல்படுவார்கள் என்று எப்படி எதிர்பார்ப்பது? 

மக்கும் குப்பையும், மக்காத குப்பையும் பிரிக்கப்படாமல் மொத்தமாக குப்பைகளைச் சேகரிக்கும் முறைக்கு முதலில் முற்றுப்புள்ளி வைத்தாக வேண்டும். குப்பைகள் பிரிக்கப்படாமல் இருக்கும் வரை நெகிழியைத் தனியாக அகற்றி, அழிப்பதோ, மறு சுழற்சிக்கு உட்படுத்துவதோ சாத்தியமல்ல.

நெகிழி உற்பத்தியாளர்கள், இறக்குமதியாளர்கள் உள்ளிட்டோர் பொதுவெளியில் அவர்களால் அறிமுகப்படுத்தி விற்கப்படும் நெகிழியைத் திரும்பப் பெறும் முறையை எவ்வாறு கையாள வேண்டும் என "2016-ஆம் ஆண்டு நெகிழிக் கழிவு மேலாண்மை விதிமுறை' தெளிவாகவே குறிப்பிட்டுள்ளது. இது குறித்த சட்டம் இயற்றப்பட்டு அதில் திருத்தங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டும்கூட, சுற்றுச்சூழல் அமைச்சகம் அதை வலியுறுத்தவோ, நடைமுறைப்படுத்தவோ முனைப்புக் காட்டவில்லை என்பதைக் குறிப்பிட்டாக வேண்டும். 

மேலும், நெகிழித் தடையால் அதிகமாக பாதிக்கப்பட்டிருப்பது சிறுதொழில் தயாரிப்பாளர்கள், தொழிற்சாலைகள் மட்டுமே. பெரும் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள், பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுப்பொருள் தயாரிப்பு நிறுவனங்கள், இணைய வணிக நிறுவனங்கள் ஆகியவை மிக அதிக அளவில் நெகிழிக் கழிவுகளுக்குக் காரணமாக இருந்தும்கூட, எந்தவித பாதிப்பும்  ஏற்படாமல் தொடர்கின்றன. அதனால்தான் கழிவுகள் சேகரிக்கும் இடங்களில் ஆயிரக்கணக்கான டன்கள் திடக்கழிவுகளுடன் நெகிழிக் கழிவு கலந்து அவற்றை அழிக்கவோ, அகற்றவோ முடியாத சூழ்நிலை ஏற்பட்டிருக்கிறது. 

தடை ஏற்படுத்துவதில் அரசு காட்டியிருக்கும் அதே முனைப்பை இந்தப் பிரச்னைக்குத் தீர்வு காண்பதிலும் காட்ட வேண்டும். நெகிழியை மக்கள் பயன்படுத்துவதற்கு முக்கியமான காரணம், அவை விலை குறைவானவை, சுலபமாகக் கையாளக்கூடியவை என்பதால்தான். இதற்கு மாற்று, அதேபோல விலை குறைவானதாகவும், சுலபமாகக் கையாளக்கூடியதாகவும் இருந்தால் மட்டுமே மக்களின் மனநிலையில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முடியும். நெகிழி மீதான தடை, அதன் பயன்பாட்டை ஓரளவுக்குக் குறைக்குமே தவிர, இந்தப் பிரச்னைக்குத் தீர்வாகிவிடாது.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/06/தடை-தீர்வாகிவிடாது-3108018.html
3107391 தலையங்கம் ரயில் கண்காணிப்புப் பலகை! ஆசிரியர் Tuesday, March 5, 2019 02:50 AM +0530 கடந்த திங்கள்கிழமை,  "ரயில் கண்காணிப்புப் பலகை' (www.raildrishti.cris.org.in) என்ற இணையதளத்தைத் தொடங்கி வைத்திருக்கிறார் ரயில்வே அமைச்சர் பியூஷ் கோயல். பயணிகளின்  பயண அனுபவத்தை செம்மைப்படுத்தும் ரயில்வே துறையின் இன்னொரு முயற்சி இது. இந்த இணையதளம் ரயில் பயணிகளுக்கான  பல்வேறு தகவல்களைத் தெரிந்துகொள்ளும்  வாயிலாகச் செயல்படும். ரயில்களின் இயக்கம்,  ரயில் நிலையங்கள் குறித்த விவரம், பயண முன்பதிவு என்று ரயில் பயணம் குறித்த எல்லா விவரங்களையும் இந்த இணையதளம் வழங்குகிறது. 
அதுமட்டுமல்லாமல், பயணிகளுக்கு வழங்கப்படும் உணவுப் பொருள்கள், தயாரிக்கப்படும் விதம், விநியோகிக்கும் முறை ஆகியவை இந்த இணையதளத்தில் தெளிவாக விளக்கப்படுகிறது. சுகாதாரமான சூழலில்,  சுத்தமான முறையில்தான் பயணிகளுக்கான உணவு தரமாகத் தயாரிக்கப்படுகிறது என்பதை விடியோ காட்சிகளுடன் விளக்குவதுதான் இதன் நோக்கம். சமையல் அறைகளில் பொருத்தப்பட்டிருக்கும் கண்காணிப்புக் கேமராக்கள் உணவுப் பொருள்களின் சுத்தத்தை உறுதிப்படுத்துகின்றன. 
2017-இல் தாக்கல் செய்யப்பட்ட தலைமை கணக்குத் தணிக்கை அதிகாரி (சி.ஏ.ஜி.) அறிக்கை, இந்திய ரயில்களில்  உணவு மற்றும் தண்ணீர் வழங்கப்படும் விதம் குறித்து கடுமையான கண்டனத்தைப் பதிவு செய்திருந்தது. 80 முக்கியமான பயணிகள் ரயில் தடங்களிலும் 74 ரயில் நிலையங்களிலும் செய்யப்பட்ட ஆய்வறிக்கையின் அடிப்படையில் 2017-க்கான தலைமை கணக்குத் தணிக்கை அதிகாரி அறிக்கை தயாரிக்கப்பட்டிருந்தது. பயணிகளுக்கு ரயிலில் வழங்கப்படும் உணவுப் பொருள்களும் தண்ணீரும் மனிதர்கள் பயன்படுத்துவதற்கு உகந்ததாக இல்லை என்று குறிப்பிட்டிருந்தது அந்த அறிக்கை. 
\முன்பதிவு செய்த பயணிகளுக்கு வழங்கப்படும் விரிப்புகளும், போர்வைகளும்கூட மாதக்கணக்கில் சலவை செய்யப்படாமல் இருப்பதை அந்த ஆய்வு கண்டறிந்து பதிவு செய்திருந்தது.  ரயில்களில் வழங்கப்படும் உணவுப் பொருள்கள் சுகாதாரமானவையாக இல்லை என்றும் குறிப்பிட்டிருந்தது தலைமைத் தணிக்கை அதிகாரி அறிக்கை. 
"பயணத்தை இனிமையாக்குவதுதான் ரயில்வே நிர்வாகத்தின்  முனைப்பாக இருக்க வேண்டும்' என்று பதவியேற்கும் ஒவ்வொரு ரயில்வே அமைச்சரும் ஊழியர்களுக்கு வேண்டுகோள் விடுப்பது வழக்கமாக இருந்தாலும், தொடர்ந்து ரயில்வே துறை வழங்கும் சேவை குறைபாடுகளுடன் மட்டுமே தொடர்கிறது. ரயில்களில் வழங்கப்படும் உணவின் தரம் மோசமாக இருக்கிறது. பயணிகளின் தேவைக்கேற்ப உணவை வழங்காமல், தேவையில்லாமல் அவர்கள் மீது அநாவசியமான உணவு திணிக்கப்படுகிறது. 
ரயில்களில் வழங்கப்படும் உணவு குறித்த இன்னொரு முக்கியமான குறையைச் சுட்டிக்காட்ட வேண்டும்.  ரயில்கள் இயங்கும் அந்தந்தப் பகுதிகளுக்குப்  பொருத்தமான உணவு வகைகள் அந்தந்தப் பகுதியைச் சேர்ந்தவர்களால் தயாரிக்கப்பட்டு, வழங்கப்பட வேண்டும். உணவு வழங்கும் ஒப்பந்தக்காரர்கள் வேற்று மாநிலத்தவர்களாக இருப்பதால், பயணிகளின் ருசிக்கேற்ற, தேவைக்கேற்ற உணவு பெரும்பாலான அதிவிரைவு ரயில்களில் வழங்கப்படுவதில்லை. 
பல அதிவிரைவு ரயில்களில் பயணத் தொகையுடன் உணவுக்கான கட்டணமும் சேர்த்துத் தரப்படும் நிலையில், பயணிகள் மீது ரயில்வே நிர்வாகம்  அவர்களது விருப்பத்துக்கு மாறான உணவைத் திணிக்க முற்படுகிறது. எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக பல சந்தர்ப்பங்களில் ஆறிப்போன, சாப்பிட முடியாத உணவு வழங்கப்பட்டு அதைச் சாப்பிட பயணிகள் கட்டாயப்படுத்தப்படுகிறார்கள். 
இந்திய ரயில்வே துறையில் இயங்கும் தொலைதூர ரயில்களில் சுமார் 400 சமையல் பெட்டிகள் இயங்குகின்றன. பாதிக்கும் மேற்பட்ட சமையல் பெட்டிகள் மிகவும் மோசமான நிலையில் காணப்படுகின்றன. உணவுப் பொருள்கள் தயாரிக்கும் ரயில்களில் இயங்கும் இந்த சமையல் பெட்டிகளில் பொருத்தப்பட்டிருக்கும் சமையல் 
எரிவாயு, தீ விபத்துக்குக் காரணமாகிவிடும் அபாயம் நிறையவே காணப்படுகிறது. பாதுகாப்பானதாக அவை இல்லை. இது குறித்து ரயில்வே நிர்வாகம் உடனடியாகக்  கவனம் செலுத்தியாக 
வேண்டும்.
குளிர்சாதனப் பெட்டிகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது முதலே நடுத்தர உயர் வகுப்புப் பயணிகளுக்குத்தான் ரயில் சேவையில் முன்னுரிமை வழங்கப்படுகிறது. வறுமைக்கோட்டுக்குக் கீழே ஏறத்தாழ 30 சதவீதத்துக்கு மேல் இந்தியர்கள் இருக்கும் நிலையில் முன்பதிவு செய்யப்படாத பெட்டிகளிலும், குளிர்சாதன வசதியில்லாத,  உறங்கும் வசதி மட்டும் வழங்கப்படும் பெட்டிகளிலும் பயணிகளின் வசதிகள் குறித்து ரயில்வே நிர்வாகம் போதிய அக்கறை செலுத்தாத நிலைமை காணப்படுகிறது. 
இந்தப் பெட்டிகளில் கழிப்பறைகள் மட்டுமல்லாமல், பயணம் செய்யும் இருக்கைகளும் பெட்டிகளும்கூட முறையாகப் பராமரிக்கப்படுவதில்லை. ஆனால், அந்தப் பயணிகளில் எவரும்  தங்களது குறைகளை ரயில்வே நிர்வாகத்திடம் பதிவு செய்யாமல் இருப்பதால், அது குறித்து ரயில்வே நிர்வாகமும்  கவலைப்படுவதில்லை. இது குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த எல்லா முக்கிய ரயில் நிலையங்களிலும், மாவட்ட ரீதியாகவும், மாநில அளவிலும் ரயில் பயணிகளின் அமைப்பு வலிமைப்படுத்தப்பட வேண்டும். ஆனால், 
அப்படி ஓர் அமைப்பு இயங்குவதுகூட பலருக்கும் தெரிவதில்லை. அந்த அமைப்பைச் சேர்ந்தவர்களுக்குப் போதிய மரியாதை ரயில்வே நிர்வாகத்தால் வழங்கப்படுவதும் இல்லை!
"ரயில் கண்காணிப்புப் பலகை' என்கிற இணையதளம் தொடங்கப்பட்டிருப்பது குறித்துப் பரவலான  விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தப்
படுவது அவசியம். அதேபோன்று, ரயில் பயணிகளின் அமைப்பு வலுப்படுத்தப்பட்டு அவர்களது உரிமைகளும், தேவைகளும், குறைகளும் ரயில் கண்காணிப்புப் பலகை இணையதளத்தில் பதிவு செய்யப்பட வேண்டும்.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/05/ரயில்-கண்காணிப்புப்-பலகை-3107391.html
3106809 தலையங்கம் மாற்றமா, ஏமாற்றமா? ஆசிரியர் Monday, March 4, 2019 02:23 AM +0530 மியான்மரைப் பொருத்தவரை ஆங் சான் சூ கியின் கட்சி அவரது வழிகாட்டுதலின்படி ஆட்சி நடத்தினாலும்கூட, அந்த அரசு எந்த முடிவையும் ராணுவத்தின் ஒப்புதல் இல்லாமல் எடுக்க முடியாது. ராணுவத்தைப் பகைத்துக் கொண்டு தற்போது கிடைத்திருக்கும் அரைகுறை ஜனநாயகத்தையும் ஆங் சான் சூ கி இழந்துவிடத் தயாராக இல்லை என்பதால்தான் மனித உரிமை மீறலின் உச்சகட்டமான ரோஹிங்கயா பிரச்னையில் அவர் மெளனம்  காக்கிறார்.

மியான்மரைப் பொருத்தவரை இப்போதிருக்கும் அரசமைப்புச் சட்டத்தின்படி, ராணுவம்தான் மறைமுக அதிகாரத்தை தன்னிடம் வைத்துக் கொண்டிருக்கிறது. 2008-இல் உருவாக்கப்பட்ட, இப்போது நடைமுறையிலுள்ளஅரசமைப்புச் சட்டத்தின்படி உள்நாட்டுப் பாதுகாப்பு தொடர்பான எல்லா அமைச்சகங்களும் ராணுவத்தின் கட்டுப்பாட்டில்தான் இருக்கின்றன. அத்துடன் நின்றுவிடவில்லை. மியான்மர் நாடாளுமன்றத்தில் நான்கில் ஒரு பங்கு இடங்கள் ராணுவத்துக்கு ஒதுக்கப்பட்டிருக்கிறது. நாடாளுமன்றத்தில் 25% இடங்களை தன்வசம் வைத்திருக்கும் ராணுவத்தின் நடவடிக்கைகளும், முடிவுகளும்தான் அரசு நிர்வாகத்தைப் பொருத்தவரை முன்னுரிமை பெறுகின்றன.

நீண்ட காலம் ராணுவத்தால் வீட்டுச் சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்த ஆங் சான் சூ கி பிரதமராகவோ, அதிபராகவோ பதவியேற்க அனுமதிக்கப்படவில்லை. அவரது கட்சி பெரும்பான்மை பலம் பெற்று ஆட்சியைப் பிடித்திருக்கிறது என்றாலும்கூட, ஆங் சான் சூ கி அதிபர் பதவிக்கு நிகரான, ஆனால் அதிபர் என்கிற அங்கீகாரம் இல்லாத தலைமை ஆலோசகர் என்கிற பொறுப்புடன்தான் செயல்பட முடிகிறது. 2015-இல் நடந்த தேர்தல் வெற்றியும், அதனால் கிடைத்த ஆட்சி அதிகாரமும் வெறும் ஜனநாயக அடையாளங்கள்தானே தவிர, ஜனநாயக அரசுக்குக் கிடைக்க வேண்டிய அதிகாரம் இல்லாமல்தான் இருக்கிறது என்பதை சூ கி உணராமல் இல்லை. 

இந்தப் பின்னணியில்தான் ஆங் சான் சூ கி மிகவும் துணிச்சலான ஒரு முடிவை எடுத்திருக்கிறார். இப்போது ராணுவத்தின் மேலதிகாரத்துடன் செயல்படும் அரசமைப்புச் சட்டத்தை மாற்றி அமைப்பதற்கு ஒரு குழுவை நியமிக்க முற்பட்டிருக்கிறார் அவர். ராணுவம் இந்த முயற்சியை முறியடிக்கக் கூடும் என்று தெரிந்தும் அரசமைப்புச் சட்டத்தில் ஒரு குழுவை நியமிக்க முற்பட்டிருக்கிறார் அவர். ராணுவம் இந்த முடிவை ஆதரிக்கிறதா, இல்லை எதிர்க்கப் போகிறதா என்பதில் தெளிவில்லை.

இப்படி ஒரு முடிவை அவர் எடுத்திருக்கும் நேரம் மிகவும் முக்கியமானது. 2020-இல் நாடாளுமன்றத்திற்கு நடைபெற இருக்கும் தேர்தலுக்கு ஓராண்டே இருக்கும் நிலையில், துணிந்து அரசமைப்புச் சட்டத்தை மாற்றுவதற்கு குழுவை அமைக்க ஆங் சான் சூ கி முற்பட்டிருப்பது மியான்மர் ராணுவத்தை வியப்பில் ஆழ்த்தியிருக்கிறதோ இல்லையோ, சர்வதேச அரசியல் நோக்கர்களை நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து மியான்மரில் ஏற்பட இருக்கும் மாற்றங்கள் குறித்து யோசிக்க வைத்திருக்கிறது. 

ஜனநாயகத்துடனான மியான்மரின் போராட்ட வரலாறு நீண்டதொரு பின்னணியைக் கொண்டது. 1990 தேர்தலில் ஆங் சான் சூ கி மிகப் பெரிய வெற்றி பெற்றும்கூட, அவருக்கு ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்கும் வாய்ப்பு ராணுவத்தால் மறுக்கப்பட்டது. மியான்மரின் அதிபராக பதவியேற்க வேண்டிய சூ கி, காராகிருகத்தில் அடைக்கப்பட்டார். கணவன், குழந்தைகளிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்டு தனிமைச் சிறையில் அடைக்கப்பட்டாலும் மியான்மரின் ஜனநாயகத்துக்காக மன உறுதியுடன் போராடிய ஆங் சான் சூ கியின் துணிச்சல் வரலாற்றில் இடம்பெற்று அவருக்கு நோபல் விருதைப் பெற்றுத் தந்திருக்கிறது. இப்போது 30 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஆங் சான் சூ கியின் தேசிய ஜனநாயகக் கட்சி மீண்டும் பிரச்னைக்குரிய அரசமைப்புச் சட்டத்தைச் சீர்திருத்த முற்பட்டிருக்கிறது. 

அரசமைப்புச் சட்டத்தை மாற்றுவதற்கு நாடாளுமன்றத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட அரசியல் ராஜதந்திரம் யாரும் எதிர்பாராதது. நான்கில் ஒரு பங்கு இடங்கள் பெற்றிருக்கும் ராணுவத்தையும் மீறி நாடாளுமன்றத்தில் பெரும்பான்மை பலத்துடன் அரசமைப்புச் சட்ட மாற்றத்துக்கான ஒப்புதல் பெற்றிருப்பது மிகப் பெரிய வெற்றி. 

அரசமைப்புச் சட்டத்தில் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டிய மாற்றங்கள் குறித்து அனைத்துக் கட்சிகள் குழு விவாதிக்கும். இப்போது நடைமுறையில் இருக்கும் 2008-இல் உருவாக்கப்பட்ட அரசமைப்புச் சட்டத்தில் என்னவெல்லாம் மாற்றங்கள் கொண்டுவரப்பட வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானித்து, மாதிரி மசோதா ஒன்றை உருவாக்கும் பொறுப்பு அந்தக் குழுவிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டிருக்கிறது. 

இப்போது மியான்மர் நாடாளுமன்றத்தில் இருக்கும் இடங்களின் அடிப்படையில், அரசமைப்புச் சட்டத் திருத்த குழுவிலுள்ள 45 இடங்களில், 18 இடங்கள் ஆங் சான் சூ கியின் தேசிய ஜனநாயகக் கட்சி உறுப்பினர்கள் பெறுவார்கள். எட்டு இடங்கள் ராணுவத்துக்கும், மீதமுள்ள இடங்களில் ஏனைய கட்சிகளும் இடம்பெறுவர்.  

நாடாளுமன்ற வாக்கெடுப்பில் ராணுவம் சூ கியின் இந்த முடிவைத் தடுத்திருக்க முடியும்.  தடுக்கவில்லை என்பதே ஆங் சான் சூ கியின் முதல் வெற்றி என்று கொள்ள வேண்டும். அவரது இந்த முயற்சி வெற்றி பெறும் என்று இப்போதும் கூறிவிட முடியாது. அதற்குக் காரணம், இப்போதைய அரசமைப்புச் சட்டப்படி எந்தவொரு அரசமைப்புச் சட்ட மாற்றத்தையும் நிராகரிக்கும் அதிகாரம் ராணுவத்திடம் இருக்கிறது. 

அரசமைப்புச் சட்டத்தில் மாற்றம் தேவை என்பதை ராணுவத் தலைமைத் தளபதி ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறார் என்பது நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துகிறது என்றாலும்கூட, இந்தத் தீர்மானம் கொண்டுவரப்பட்டபோது நாடாளுமன்றத்தில் ராணுவத்தின் சார்பிலான உறுப்பினர்கள் அதைக் கடுமையாக எதிர்த்தனர் என்பதையும் குறிப்பிட்டாக வேண்டும். மியான்மரில் ஏற்பட இருப்பது மாற்றமா, இல்லை ஏமாற்றமா என்பதை மியான்மர் ராணுவம்தான் தீர்மானிக்கும்.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/04/மாற்றமா-ஏமாற்றமா-3106809.html
3105543 தலையங்கம் அம்பானியே ஆனாலும்... ஆசிரியர் Saturday, March 2, 2019 01:21 AM +0530
இந்தியப் பொருளாதார நிதித்துறை உலகில் மிகப் பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய தீர்ப்பை உச்சநீதிமன்றம் வழங்கியிருக்கிறது. ஐந்தாண்டுகளுக்கு முன்பு அம்பானி குடும்பத்திலிருந்து ஒருவருக்கு சிறைத்தண்டனை எச்சரிக்கை வழங்கப்படும் நிலை வரும் என்று  கனவில்கூட கற்பனை செய்து பார்த்திருக்க முடியாது. 
ஸ்வீடன் நாட்டு எரிக்ஸன் தகவல் தொலைத்தொடர்பு நிறுவனத்துக்குத் தரவேண்டிய கடன் பாக்கியை உடனடியாக வழங்காவிட்டால்,  நீதிமன்ற அவமதிப்புக்காக  சிறைத் தண்டனையைச் சந்திக்க நேரிடும் என்று அனில் அம்பானியின்  ரிலையன்ஸ் கம்யூனிகேஷன்ஸ் நிறுவனத்துக்கு எச்சரிக்கை விடுத்திருக்கிறது உச்சநீதிமன்றம். 
அனில் அம்பானியும் அவரது நிறுவனங்களும் ஏதாவது நிதிப் பிரச்னையில் ஒன்றன்பின் ஒன்றாகத் தொடர்ந்து சிக்கிக்கொண்டாலும்கூட, கடன் கொடுத்தவர்களும், ஒழுங்காற்று ஆணையங்களும் அதற்கு மெளன சாட்சியங்களாக இருந்து வந்திருக்கின்றனவே தவிர, அப்பாவி முதலீட்டாளர்களின் பங்குகள் சரிந்து அவர்களுக்கு இழப்பு நேரிட்டது குறித்துக் கவலைப்பட்டதில்லை. இதிலிருந்து இந்தியாவின் நிதி ஒழுங்காற்று ஆணையங்கள் தங்கள் கடமைகளை முறையாக நிர்வகிக்கவில்லை என்பதும், சக்தி வாய்ந்த கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களின் கைப்பாவைகளாக அவை செயல்படுகின்றன என்பதும் வெளிச்சம் போடப்பட்டிருக்கிறது.
ரிலையன்ஸ் கம்யூனிகேஷன்ஸ் என்கிற அனில் அம்பானியின் தொலைத் தொடர்பு நிறுவனம் கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாகவே  இழப்பைச் சந்திக்கிறது.  ரூ.40,000 கோடிக்கும் அதிகமான கடன் சுமையுடன் இயங்கும் ரிலையன்ஸ் கம்யூனிகேஷன்ஸ், கடந்த பிப்ரவரி  7, 2017-இல்  கடன் பத்திரத் தவணையான ரூ.375 கோடியை, கட்ட வேண்டிய கெடுவுக்குள் கட்டவில்லை. 
கடன் வழங்கிய நிதி நிறுவனங்களுக்கும், வங்கிகளுக்கும், பங்குதாரர்களுக்கும் செப்டம்பர் 2017-க்குள் திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டிய ரூ.25,000 கோடியைக் கொடுத்து விடுவோம் என்று அறிவித்தது. ரிலையன்ஸ் கம்யூனிகேஷன்ஸ் நிறுவனத்தின் செல்லிடப்பேசி கோபுரங்களை விற்பதன் மூலமும், அந்த நிறுவனத்தை ஏர்செல் நிறுவனத்துடன் இணைப்பதன் மூலமும்தான்  ரூ.25,000 கோடியைப் புரட்ட அனில் அம்பானி நிறுவனம் திட்டமிட்டது.
 இதில் ஆச்சரியம் என்னவென்றால்,  வேறு எந்தவித உத்தரவாதமோ,  பிணையோ இல்லாமல் கடன் கொடுத்தவர்கள் அந்த வாக்குறுதியை ஏற்றுக்கொண்டார்கள் என்பதுதான்.  ரிலையன்ஸ் நிறுவனம் எதிர்பார்த்தது போல இரண்டு ஒப்பந்தங்களும்  நடக்காததால், 18 மாதங்களுக்குப் பிறகு இப்போது மீண்டும் ரிலையன்ஸ் கம்யூனிகேஷன்ஸ் தரவேண்டிய பணத்தைத் திருப்பித் தருவதற்குக் கடனாளிகள் வாய்ப்பளித்திருக்கிறார்கள்.   இந்த முறை ரிலையன்ஸ் பவர், ரிலையன்ஸ் இன்ஃப்ராஸ்ட்ரெக்சர் ஆகிய இரு நிறுவனங்களையும் காரணம் காட்டி,  தவணை பெற்றிருக்கிறது ரிலையன்ஸ் கம்யூனிகேஷன்ஸ்.
இனியும் பொறுக்க முடியாது என்று  கடன் கொடுத்தவர்களான எல்.என்.டி. நிதி நிறுவனமும், எடல்வைஸ் குழுமமும் தங்களிடம் இருக்கும் ரிலையன்ஸ் கம்யூனிகேஷன்ஸ் பங்குகளை வெளிச்சந்தையில் விற்க முற்பட்டன. அவர்கள் சட்டரீதியான ஒழுங்காற்று நடவடிக்கைகளால் அச்சுறுத்தப்பட்டிருக்கின்றனர். இந்தப் பின்னணியில்தான் உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு அனில் அம்பானியின் ரிலையன்ஸ் கம்யூனிகேஷன்ஸ் நிறுவனத்திற்கு எச்சரிக்கையாகவும் அதிர்ச்சியாகவும்  வழங்கப்பட்டிருக்கிறது.
நரேந்திர மோடி அரசின் மிகப் பெரிய பொருளாதார சீர்திருத்த நடவடிக்கை திவால் சட்டம். சரக்கு சேவை வரியைவிட இந்தச் சட்டம்தான் நிதித் துறையையும் வணிகத் துறையையும் புரட்டிப் போட்டு எவ்வளவு பெரிய கார்ப்பரேட் நிறுவனமானாலும் முன்பு போல வங்கிகளில் இருந்தும், பங்குச்சந்தை மூலமும், முதலீட்டாளர்களிடமிருந்தும் பணத்தைப் பெற்று, அதை  மடைமாற்றம் செய்து ஏமாற்ற முடியாமல்  திவால் சட்டம் கடிவாளம் போட்டிருக்கிறது. 
கடனாளிகளுக்கும், கடன் கொடுத்தவர்களுக்கும் இடையேயான உறவைத் தெளிவுபடுத்தி இந்தச் சட்டம் வருவதற்கு முன்வரை கடன் வாங்கியவர்கள் தவணை தவறினாலோ, பணம் திருப்பித் தராமல் போனாலோ, கடன் கொடுத்தவர்கள் பலவித சலுகைகளை வழங்கி, தங்களது முதலீட்டைப் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டிய சூழல் நிலவியது. திவால் சட்டத்துக்குப் பிறகு நிலைமை அதுவல்ல.
பணம் கொடுத்தவர்கள் திவால் நீதிமன்றமான நேஷனல் கம்பெனி லா ட்ரிப்யூனலிடம் புகார் வழங்கி, கடன் பெற்றவர்கள் மீது திவால் நடவடிக்கையை மேற்கொண்டு தாங்கள் வழங்கிய கடனைத் திரும்பப் பெற முடியும்.  அதைத்தான் எரிக்ஸன் நிறுவனம் செய்தது. ரிலையன்ஸ் கம்யூனிகேஷன்ஸ் உச்சநீதிமன்ற அனுமதியுடன் எரிக்ஸன் நிறுவனத்திடம் பணத்தைத் திருப்பிக் கொடுக்க ஒப்புக்கொண்டது. அதன்படி அனில் அம்பானி நிறுவனம் செயல்படாததைத் தொடர்ந்து ரிலையன்ஸ் கம்யூனிகேஷன்ஸ் மீது, எரிக்ஸன் நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்குத் தொடர்ந்தது. இந்தப் பின்னணியில்தான் உச்சநீதிமன்றம் அடுத்த நான்கு வாரங்களுக்குள் எரிக்ஸன் நிறுவனத்துக்கு ரூ.453 கோடியைத் திருப்பி அளிக்காவிட்டால், 3 மாத சிறைத் தண்டனைக்குத் தயாராகும்படி அனில் அம்பானிக்கு எச்சரிக்கை வழங்கியிருக்கிறது.
கடந்த பல மாதங்களாக அனில் அம்பானி நிறுவனத்தின் பங்குகள்  கடும் சரிவை எதிர்கொண்டு, லட்சக்கணக்கான சாமானிய முதலீட்டாளர்களின் சேமிப்புகள் காற்றோடு கரைந்திருக்கின்றன. அதை செபி வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது. இப்போது நீதித் துறையாவது தட்டிக் கேட்க முன்வந்திருக்கிறதே என்பது மிகப் பெரிய ஆறுதல்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/02/அம்பானியே-ஆனாலும்-3105543.html
3104876 தலையங்கம் தீர்வு போர் அல்ல! ஆசிரியர் Friday, March 1, 2019 01:20 AM +0530
இந்திய விமானப் படையின் விங் கமாண்டர் அபிநந்தன் வர்த்தமானனை விடுதலை செய்வது என்று பாகிஸ்தான் பிரதமர் இம்ரான் கான் எடுத்திருக்கும் முடிவுக்குப் பாராட்டுகள். இந்தியா-பாகிஸ்தானுக்கு இடையே போர் மூளும் சூழலை அகற்றி அமைதிக்கான சாத்தியத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது பாகிஸ்தானின் முடிவு. இதை இந்தியாவின் ராஜதந்திரத்திற்கு கிடைத்த வெற்றி என்றும், பாகிஸ்தான் பிரதமர் இம்ரான் கானின் நல்லிணக்க முயற்சிக்கு கிடைத்திருக்கும் வெற்றி என்றும் எடுத்துக் கொள்வதில் தவறில்லை. விங் கமாண்டர் அபிநந்தன் வர்த்தமான் பாகிஸ்தான் அரசால் விடுவிக்கப்பட்டு இந்தியாவிடம் ஒப்படைக்கப்படுவதன் பின்னால், சர்வதேச அழுத்தம் நிச்சயமாக இருந்திருக்கக் கூடும். இந்திய விமானப் படையைச் சேர்ந்த விங் கமாண்டர் அபிநந்தன் பிடிபட்டபோது, 1949 ஜெனீவா ஒப்பந்தத்தின் மூன்றாவது பிரிவின்படி அவரைப் போர்க் கைதியாக பாகிஸ்தான் அறிவித்திருக்க வேண்டும். 
போர் நடக்கும்போது பிடிபடும் எதிரி ராணுவத்தினர் கெளரவமாக நடத்தப்பட வேண்டும், அவர்களுக்குப் போதிய மருத்துவ உதவிகள் வழங்கப்பட வேண்டும், அவர்கள் எந்தவிதமான துன்புறுத்தலுக்கும் ஆளாக்கப்படக் கூடாது என்கிறது ஜெனீவா ஒப்பந்தம். இந்த ஒப்பந்தத்தில் இந்தியாவும் பாகிஸ்தானும் கையொப்பமிட்டிருக்கும் நிலையில், பிடிபட்ட அபிநந்தனை பாகிஸ்தான் ராணுவத்தினர் நடத்திய விதம் சர்வதேசக் கண்டனத்துக்கு உள்ளானதில் வியப்பில்லை. அதனால் ஏற்படும் தர்மசங்கடத்தில் இருந்து தப்பித்துக் கொள்வதற்காகத்தான் பிரதமர் இம்ரான் கான் எந்தவித நிபந்தனையும் இல்லாமல் விங் கமாண்டர் அபிநந்தனை விடுதலை செய்வதாக அறிவித்திருக்கிறார் என்றுகூடக் கருத இடமிருக்கிறது.
பிரதமர் இம்ரான் கானையும் பாகிஸ்தான் அரசையும் மீறி, பாகிஸ்தான் ராணுவமும் அதன் உளவு அமைப்பான ஐ.எஸ்.ஐ.யும் விங் கமாண்டர் அபிநந்தன் குறித்த விடியோ காட்சிகளை சமூக வலைதளங்களில் பதிவேற்றம் செய்து பரப்ப முற்பட்டது. துணிந்து அதற்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கும் விதத்தில், பாகிஸ்தான் ராணுவத்துக்கு அடிபணியாமல் அரசியல் ரீதியாக முடிவெடுத்து பிரதமர் இம்ரான் கான் பொறுப்புடன் செயல்பட்டிருக்கிறார் என்பதையும் நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். 
இரு நாடுகளுக்கிடையே இதுபோன்று எல்லைப் பிரச்னைகள் ஏற்படுவதும், போர் மூளும் சூழல் உருவாவதும் புதிதொன்றுமல்ல. இந்தியாவைப் பொருத்தவரை, அனேகமாக எல்லா அரசியல் கட்சிகளும் தலைவர்களும் அதீத பொறுப்புணர்வுடனும் எந்தவிதத்திலும் வரம்பு மீறி விடாமலும் செயல்பட்டனர். அதே நேரத்தில், இந்திய ஊடகங்கள் இரு நாடுகளுக்கிடையேயும் போர் மூண்டுவிட்டது போன்ற சூழலை ஏற்படுத்தும் வண்ணம் பரபரப்புச் சூழலை உருவாக்க முற்பட்டது வன்மையான கண்டனத்துக்குரியது. 
காட்சி ஊடகங்கள் மட்டுமல்ல, சமூக வலைதளங்களில் பரப்பப்படும் விடியோ காட்சிகளும், உணர்வுகளைத் தூண்டும்  விதமான பதிவுகளும் அச்சத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. பாகிஸ்தான் உளவுத்துறையின் முகவர்களாக இந்தியாவில் பலர் செயல்படுவது, அபிநந்தன் துன்புறுத்தல் குறித்த விடியோ காட்சிகள் சமூக வலைதளங்களில் பரப்பப்பட்டதன் மூலம் தெரியவருகிறது. பாகிஸ்தானுக்கு எதிரான கருத்துகளையும் கோஷங்களையும் தேசபக்தி என்கிற போர்வையில் பதிவு செய்து உணர்வுகளைத் தூண்டிவிடும் முயற்சியும் ஆபத்தானது என்பதை நாம் உணர வேண்டும்.
இதற்கு முன்னால் இந்தியாவுக்கும் பாகிஸ்தானுக்கும் இடையே ஏற்பட்ட போர்ச் சூழலுக்கும், இப்போதைய நிலைமைக்கும் மிகப் பெரிய வேறுபாடு உண்டு. இந்தியாவுக்கு எப்போதுமே பாகிஸ்தான் ராணுவத்தின் பின்துணையுடன் நடத்தப்படும் பயங்கரவாதக் குழுக்களின் தாக்குதல்களை எதிர்கொள்ளவும், திருப்பித் தாக்குவதற்கான பலமும் உண்டு. ஆனால், அதைத்  தொடர்ந்து ஏற்படும் பின்விளைவுகளைக் கட்டுப்படுத்துவது குறித்துத்தான் இந்தியா தயக்கம் காட்டி வந்தது. 
இந்தியா திருப்பித் தாக்குவதன் மூலம், அதுவே இரண்டு நாடுகளுக்கிடையேயான அணுஆயுதப் போராக மாறிவிடக் கூடாது என்பதுதான் இந்தியாவின் கைகளைக் கட்டிப் போடுகிறது. அதனால்தான் இதுவரை பாகிஸ்தானின் ஆக்கிரமிப்பில் இருக்கும் காஷ்மீரில் இந்தியா நுழைந்து அங்கே உள்ள பயங்கரவாத முகாம்களை தாக்கி அழிப்பதுடன் தன்னைக் கட்டுப்படுத்தி வந்தது. இப்போதுதான் முதன்முறையாக பாகிஸ்தானின் எல்லைக்குள் நுழைந்து தாக்குதல் நடத்தியிருக்கிறது. அதன் மூலம் தேவைப்பட்டால் முழுமையான போருக்கும் தயாராக இருக்கிறோம் என்கிற எச்சரிக்கையை விடுத்திருக்கிறது. 
தேர்தல் வர இருக்கும் நேரத்தில், புல்வாமா தாக்குதலுக்குப் பதிலடி கொடுத்தாக வேண்டிய கட்டாயம் நரேந்திர மோடி அரசுக்கும், பாகிஸ்தானுக்குள் இந்திய விமானப்படை நுழைந்து பயங்கரவாத முகாம்கள் மீது தாக்குதல் நடத்தியதற்குப் பதிலடி கொடுத்தாக வேண்டிய அரசியல் கட்டாயம் இஸ்லாமாபாத்துக்கும் ஏற்பட்டன. ஆனால், இரண்டு தரப்புமே பொதுமக்களுக்கு உயிர்ச்சேதம் இல்லாமல் நடந்துகொண்டன என்பதை நாம் பாராட்ட வேண்டும். 
அணுஆயுத யுத்தத்தில் இரு நாடுகளுக்கும் வெற்றி-தோல்வி கிடையாது என்பதையும், அழிவுதான் மிஞ்சும் என்பதையும் இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோடியும், பாகிஸ்தான் பிரதமர் இம்ரான் கானும்  நன்றாகவே உணர்ந்திருக்கிறார்கள் என்று நம்பலாம். 
விங் கமாண்டர் அபிநந்தனின் விடுதலையுடன் இந்தியா-பாகிஸ்தானுக்கு இடையேயான எல்லைப்புறப் பதற்றத்துக்கும், காட்சி ஊடகங்கள், சமூக ஊடகங்களில் பரபரப்புக்காக உருவாக்கப்படும் உணர்வுகளைத் தூண்டும் எதிர்மறைச் செய்திகளுக்கும் முற்றுப்புள்ளி வைத்தாக வேண்டும். 
பயங்கரவாதப் பிரச்னைக்கு தீர்வு போர் அல்ல என்பதை அனைவரும் உணர வேண்டும்!
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/mar/01/தீர்வு-போர்-அல்ல-3104876.html
3104210 தலையங்கம் பந்திப்பூர் எச்சரிக்கை! ஆசிரியர் Thursday, February 28, 2019 01:27 AM +0530 பந்திப்பூர் வனப்பகுதியில் பரவியிருக்கும் காட்டுத் தீ கடந்த ஆறு நாள்களாக கட்டுக்கடங்காமல் பேரழிவை ஏற்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. இந்தியாவிலுள்ள தலைசிறந்த புலிகள் சரணாலயம் அமைந்திருக்கும் வனப்பகுதியில் ஏற்பட்டிருக்கும் காட்டுத் தீயால் ஆயிரக்கணக்கான ஹெக்டேர் காடுகள் சாம்பலாகியிருக்கின்றன. காட்டிலுள்ள மரங்கள் மட்டுமல்ல, ஆயிரக்கணக்கான பறவைகள், சிறு மிருகங்கள், புலிகள், சிறுத்தைகள் உள்ளிட்டவற்றின் குட்டிகள், ஏனைய விலங்குகள் என்று காட்டுத் தீயால் கபளீகரம் செய்யப்பட்டிருப்பவை ஏராளம் ஏராளம். தங்களது இருப்பிடங்களிலிருந்து இடம் பெயர்ந்து தப்பியிருக்கும் பறவைகளும் மிருகங்களும் அதிர்ஷ்டம் செய்தவை.
கடந்த வெள்ளிக்கிழமைதான் பந்திப்பூர் வனப்பகுதியில் காட்டுத் தீ பரவி வருவது தெரியவந்தது. இந்திய வனக் கண்காணிப்புத் துறை, விண்கோள் தகவல்படி பந்திப்பூர் வனப்பகுதியில் காட்டுத் தீ பரவுவதை உணர்ந்து வெள்ளிக்கிழமை பிற்பகல் 2 மணிக்கு  மாநில வனத்துறைக்கு தகவல் தெரிவித்தது. வனத்துறை சுதாரித்துக் கொண்டு தடுப்பு நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வதற்குள் நூற்றுக்கணக்கான ஏக்கர் காடுகள் தீக்கிரையாகி விட்டிருந்தன. 
247 ச.கி.மீ. பரப்புள்ள பந்திப்பூர் தேசிய பூங்காவும், புலிகள் சரணாலயமும் இந்தியாவின் மிகவும் முக்கியமான பாதுகாக்கப்பட்ட வனப்பகுதி. கடைசியாக எடுக்கப்பட்ட கணக்கெடுப்பின்படி இங்கே 400-க்கும் அதிகமான புலிகள் இருப்பதாகப் புள்ளிவிவரம் கூறுகிறது. இந்தியாவிலுள்ள பெரும்பாலான யானைகள் இந்த வனப் பகுதியில்தான் காணப்படுகின்றன. அழிந்து வரும் பல விலங்கினங்கள் பந்திப்பூர் வனப்பகுதியில் இருப்பவை. அதனால்தான் பந்திப்பூர்  வனப்பகுதியில் ஏற்பட்டிருக்கும் காட்டுத் தீ சூழலியல்வாதிகளையும், வனவிலங்குப் பாதுகாவலர்களையும் அதிர்ச்சியிலும் கவலையிலும் ஆழ்த்தியிருக்கிறது. 
கர்நாடகத்திலுள்ள பந்திப்பூர் தேசிய பூங்காவும், நாகர்ஹோலே தேசிய பூங்காவும், தமிழ்நாட்டிலுள்ள முதுமலை பகுதியையும், கேரள மாநிலத்தின் வயநாடு பகுதியையும் ஒட்டியிருப்பவை. இந்தியாவின் மிகப் பெரிய வனப்பகுதியை உள்ளடக்கியவை. கடந்த சில நாள்களாகவே கடுமையான வெயில் காணப்பட்டதாலும், பலமான காற்று வீசுவதாலும் அசுர வேகத்தில் காட்டுத் தீ பரவி கடந்த ஆறு நாள்களில் 3,000-த்துக்கும் அதிகமான ஹெக்டேர் வனப்பகுதியை சாம்பலாக்கி இருக்கிறது. தீயை அணைப்பதற்குப் போதுமான தண்ணீர் வசதி அந்தப் பகுதியில் இல்லாமல் இருந்ததும் அதற்கு ஒரு முக்கியமான காரணம். 
பந்திப்பூர் வனப்பகுதியில் ஏற்பட்டிருக்கும் காட்டுத் தீ உருவானதற்கு தட்பவெட்ப நிலை மட்டுமே காரணமல்ல என்று தெரியவந்திருக்கிறது. வேண்டுமென்றே பழிவாங்கும் எண்ணத்துடன் பந்திப்பூர் வனப்பகுதி தீக்கிரையாக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதுதான் அதிர்ச்சி அளிக்கிறது. 
கர்நாடக வனத்துறையினர் ஆண்டுதோறும் கோடைக் காலத்திற்கு முன்பாக உள்ளூர்வாசிகளை தீ கண்காணிப்பு ஊழியர்களாக தற்காலிகப் பணிக்கு நியமிப்பது வழக்கம். பந்திப்பூர் வனத்தின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் வனத் தீ கண்காணிப்பாளர் என்று 10 பேர் நியமிக்கப்படுவர். அவர்களுக்கு வனத்துறை நாள்தோறும் ரூ.320 ஊதியம் வழங்கும். வனப் பகுதியில் தீ ஏற்பட்டால் உடனடியாக அது குறித்துத் தகவல் தெரிவிப்பதும், காட்டுத் தீயை அணைப்பதும்தான் அவர்கள் பணி. 
இந்த ஆண்டு இன்னும் தீ கண்காணிப்பு  ஊழியர்கள் நியமிக்கப்படாததால், அவர்களில் சிலர் வேண்டுமென்றே அரசை எச்சரிப்பதற்காக மூட்டிய நெருப்புதான் இப்போது காட்டுத் தீயாகப் பரவி 3,000-த்துக்கும் அதிகமான ஹெக்டேர் வனப்பகுதி சாம்பலாகியிருக்கிறது. ஆயிரக்கணக்கான விலங்குகளையும், பறவைகளையும், ஊர்வனவற்றையும், லட்சக்கணக்கான பூச்சிகளையும், விலைமதிப்பில்லாத மரங்களையும் சுட்டெரித்து சாம்பலாக்கி இருக்கிறது. காட்டுத் தீக்குக் காரணம் எதுவாக இருந்தாலும் இப்போது ஏற்பட்டிருக்கும் இழப்பை மீட்டெடுக்க குறைந்தது கால் நூற்றாண்டு காலமாகும் என்பதுதான் வேதனையிலும் வேதனை. 
இந்தியாவின் காடுகள் மிகப்பெரிய பொக்கிஷங்கள். சுயநலவாதிகள் ஆளுக்குஆள் அதிலிருந்து ஆதாயம் பெறத் துடிக்கிறார்கள். சட்டவிரோதமாக மரங்களை வெட்டுதல், கனிம வளங்களைத் தோண்டி எடுத்தல், வனங்களை ஆக்கிரமித்துத் தோட்டங்களாக்குதல் என்று இந்தியாவின் வனச் செல்வங்கள் கொள்ளை போகின்றன. 
ஆக்கிரமிப்பாளர்களையும் உண்மையான காட்டுவாசிகளாக இல்லாதவர்களையும் வெளியேற்ற உச்சநீதிமன்றம் முற்பட்டால், அரசியல் கட்சிகளும் ஆட்சியிலிருப்பவர்களும் அதிகாரிகளும் அந்தத் தீர்ப்புக்கு எதிராக மறுஆய்வு மனு தாக்கல் செய்கின்றனர். உண்மையான வனப்பகுதியினருக்கு அங்கே வசிக்கும் உரிமை வழங்கப்பட வேண்டுமானால், அதிகார வர்க்கம் அகற்றி நிறுத்தப்பட வேண்டும். அது நடக்கப்போவதில்லை, அதனால், வனங்கள் சூறையாடப்படுவதும் தடுக்கப்படப் போவதில்லை.
அன்றைய இந்திரா காந்தி அரசு கானுயிர் பாதுகாப்புச் சட்டத்தை கொண்டு வந்தது. ஆனால், அதே கட்சியைச் சேர்ந்த மன்மோகன் சிங் அரசு 35 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு வன உரிமைச் சட்டத்தை இயற்றியது. இவை ஒன்றுக்கொன்று முரணானவையாக இருப்பதால் ஏற்பட்டிருக்கும் குழப்பம்தான் வனங்கள் சூறையாடப்படுவதற்கு மிக முக்கியமான காரணம். 
வனப் பாதுகாப்பைப் பொருத்தவரை, தற்காலிகத் தீர்வுகளை ஏற்படுத்த முற்படுகிறோமே தவிர, நிரந்தரத் தீர்வு காண யாரும் தயாராக இல்லை. தேசிய வனவிலங்கு ஆணையம் என்கிற அமைப்பு கூடியே பல வருடங்கள் ஆகிவிட்டன. இந்தப் பின்னணியில்தான் இப்போது பந்திப்பூரில் ஏற்பட்டிருக்கும் காட்டுத் தீ,  பேரழிவை ஏற்படுத்தி எச்சரிக்கை விடுத்திருக்கிறது. 
இன்றைய தலைமுறை மனித இனத்தை இயற்கை மன்னிக்காது!
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/feb/28/பந்திப்பூர்-எச்சரிக்கை-3104210.html
3103521 தலையங்கம் அக்கறையல்ல, அரசியல்! ஆசிரியர் Wednesday, February 27, 2019 03:42 AM +0530
தில்லிக்கு முழுமையான மாநில அந்தஸ்து வழங்கப்படும் வரை காலவரையற்ற உண்ணாவிரதம் மேற்கொள்ளப்போவதாக அறிவித்திருந்த முதல்வர் அரவிந்த் கேஜரிவால், இப்போது தனது முடிவை ஒத்திவைத்திருப்பது வியப்பை ஏற்படுத்தவில்லை. தேர்தல் வரும்போதெல்லாம் ஏதாவது பரபரப்பை ஏற்படுத்துவது என்பது முதல்வர் கேஜரிவாலுக்கு வழக்கமாகிவிட்டிருக்கிறது. அதனால், மக்களவைத் தேர்தலுக்கான அறிவிப்பு வெளிவர இருக்கும் நிலையில் அவர் காலவரையற்ற உண்ணாவிரதத்தை அறிவித்ததும், இப்போது அதை தள்ளிப்போட்டிருப்பதும் எதிர்பாராதது அல்ல.
தில்லிக்கு முழு மாநில அந்தஸ்து வேண்டும் என்கிற ஆம் ஆத்மி கட்சியின் கோரிக்கை புதியதல்ல. அந்தக் கட்சி தொடங்கப்பட்டபோதே அதன் இலக்குகளில் ஒன்றாக தில்லிக்குத் தனி மாநில அந்தஸ்து பெற்றுத்தருவதற்கு முன்னுரிமை அளித்திருந்தது. ஆம் ஆத்மி கட்சி மட்டுமல்லாமல், இதற்கு முன்னால் தில்லியில் ஆட்சி புரிந்த பாஜகவும், காங்கிரஸும்கூட தில்லிக்கு முழு மாநில அந்தஸ்து வேண்டும் என்பதை தங்களது தேர்தல் அறிக்கைகளில் தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வருகின்றன. 
முதல்வர் அரவிந்த் கேஜரிவாலின் உண்ணாவிரத அறிவிப்பைத் தொடர்ந்து, கட்சித் தொண்டர்கள் மத்தியில் பரபரப்பு காணப்பட்டது என்னவோ உண்மை. அவரது உண்ணாவிரதத்துக்கான இடத்தைத் தேர்வு செய்வதில் அமைச்சர்களும், கட்சித் தலைவர்களும் மும்முரமாக ஈடுபட்டனர். 
ராம் லீலா மைதானத்தில் வைத்துக்கொள்வதா, வழக்கமாகப் போராட்டங்கள் நடைபெறும் ஜந்தர் மந்தரில் பந்தல் அமைப்பதா, முதல்வரின் இல்லத்தையே உண்ணாவிரதத்துக்கு தேர்ந்தெடுப்பதா என்றெல்லாம் விவாதம் எழுந்தது. கேஜரிவால் மட்டுமல்லாமல், அமைச்சர்களும், ஆம் ஆத்மி சட்டப்பேரவை உறுப்பினர்களும் கட்சித் தொண்டர்களும்கூட முதல்வருடன் உண்ணாவிரதத்தில் பங்குபெற தயாராக இருந்தனர். முதல்வரும் அமைச்சர்களும் தங்களது அலுவலகப் பணிகளை போராட்டப் பந்தலில் தொடர்வதாக அறிவித்தனர். 
இத்தனை பரபரப்பையும், துணைநிலை ஆளுநரும் மத்திய உள்துறை அமைச்சகமும் சட்டை செய்யவில்லை. புல்வாமா தாக்குதலைத் தொடர்ந்து எல்லைப் புறத்தில் பதற்றம் நீடிக்கும் நிலையில் முதல்வர் கேஜரிவாலின் போராட்ட அறிவிப்புக்கு முக்கியத்துவம் இல்லாமல் போனது. இப்போது பதற்றமான சூழலைக் காரணம் காட்டி முதல்வர் கேஜரிவாலும் புத்திசாலித்தனமாக தனது போராட்டத்தைத் தள்ளிவைத்துவிட்டார்.
முதல்வர் அரவிந்த் கேஜரிவால் தனது போராட்டத்தை தள்ளி வைத்திருக்கிறார் என்றாலும், தில்லிக்கு மாநில அந்தஸ்து தரப்பட வேண்டும் என்கிற கோரிக்கை தொடரத்தான் செய்யும். நீண்ட நாள்களாகவே இந்தப் பிரச்னை அடிக்கடி எழுப்பப்படுவதும், பிறகு சிறிது காலம் மறக்கப்படுவதும் வழக்கமாகிவிட்டிருக்கிறது. ஏறத்தாழ இரண்டு கோடி மக்கள் வாழும் இந்தியத் தலைநகர், நிலப்பரப்பின் அடிப்படையிலும், மக்கள்தொகை அடிப்படையிலும் மாநில அந்தஸ்து பெறுவதற்கான எல்லா தகுதிகளையும் பெற்றிருக்கிறது என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. அப்படியிருந்தும், தில்லிக்கு மாநில அந்தஸ்து வழங்கப்படாமல் இருப்பது, அது இந்தியாவின் தலைநகராகவும் இருக்கிறது என்பதால்தான். 
மத்திய அரசின் அலுவலகங்கள், நாடாளுமன்றம், உச்சநீதிமன்றம், குடியரசுத் தலைவர் மாளிகை, அமைச்சர்கள், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் வசிப்பிடம், வெளிநாட்டுத் தூதரகங்கள், முப்படைகளின் தலைமையகங்கள் என்று மிக முக்கியமான பகுதிகள் அமைந்திருப்பதால், தலைநகர் தில்லியின் கட்டுப்பாடு மத்திய உள்துறை அமைச்சகத்திடம் இருக்க வேண்டும் என்று முடிவெடுக்கப்பட்டது. 2016 ஆகஸ்ட் மாதம் இந்தப் பிரச்னை தில்லி உயர்நீதிமன்றத்தில் விவாதத்துக்கு வந்தபோது, அமைச்சரவையின் முடிவுகளுக்கு அப்பாற்பட்டு செயல்பட தில்லியின் துணைநிலை ஆளுநருக்கு அரசமைப்பு சட்டப் பிரிவு 239 (AA) அதிகாரம் வழங்கியிருக்கிறது என்றும், எந்தவொரு நிர்வாக முடிவுக்கும் துணைநிலை ஆளுநரின் ஒப்புதல் அவசியம் என்றும் அந்தத் தீர்ப்பில் உறுதிசெய்யப்பட்டது.
மத்திய அரசின் முக்கியமான செயல்பாடுகள் உள்ள பகுதிகள் தவிர்த்து ஏனைய பகுதிகளின் நிர்வாகத்தைத் துணைநிலை ஆளுநரின் மூலம், மத்திய அரசு தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்துக்கொள்ள வேண்டிய அவசியம் என்ன என்பதுதான் முதல்வர் அரவிந்த் கேஜரிவாலின் வாதம். இதற்கு முன்னால் ஏழு கமிட்டிகள் நியமிக்கப்பட்டன. அவையெல்லாம் தேசியத் தலைநகர் பகுதி தவிர்த்த தில்லி மாநில பகுதிகள், தில்லி மாநில அரசின் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவருவதைப் பரிந்துரைத்திருக்கின்றன. 
வாஜ்பாய் அமைச்சரவையில் அத்வானி உள்துறை அமைச்சராக இருந்தபோது, பிரணாப் முகர்ஜி தலைமையிலான நாடாளுமன்றக் குழு, 2003-இல் தில்லிக்கு மாநில அந்தஸ்து வழங்குவதைப் பரிந்துரைத்ததை ஆம் ஆத்மி கட்சியினர் சுட்டிக் காட்டுகின்றனர். அந்த மக்களவையின் பதவிக் காலம் முடிவடைந்ததால் தில்லிக்கு மாநில அந்தஸ்து வழங்கும் முடிவும் காலாவதியாகிவிட்டது. அதற்குப் பிறகு அமைந்த மன்மோகன் சிங் தலைமையிலான காங்கிரஸின் கூட்டணி அரசு தில்லிக்கு மாநில அந்தஸ்து வழங்கும் முடிவை கிடப்பில் போட்டுவிட்டது. 
சட்டம் ஒழுங்கு, நிலம், அரசு ஊழியர்கள் என்கிற மூன்று மட்டுமே மாநில அரசின் கீழ் இல்லாதவை. முந்தைய அரசுகள், இந்த மூன்று அதிகாரங்களும் இல்லாத நிலையிலும் தில்லியில்  மிகப்பெரிய வளர்ச்சியை உறுதிப்படுத்த முடிந்தது. முழு அதிகாரமும் தனது கையில் வர வேண்டும் என்பதற்காக முதல்வர் அரவிந்த் கேஜரிவால் போராடுகிறாரே தவிர, தில்லியின் வளர்ச்சி மட்டுமே அவரது அக்கறையாக இல்லை. அரவிந்த் கேஜரிவாலின் அறிவிப்புகள் வழக்கமான தேர்தல் நேர அரசியல்!
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/feb/27/அக்கறையல்ல-அரசியல்-3103521.html
3102896 தலையங்கம் தேவை விவேகம், ஆவேசம் அல்ல! ஆசிரியர் Tuesday, February 26, 2019 01:43 AM +0530
புல்வாமா பயங்கரவாதத் தாக்குதலைத் தொடர்ந்து இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளில் காஷ்மீரி மாணவர்கள் தாக்கப்படுகின்றனர். காஷ்மீரி மாணவர்களும் வியாபாரிகளும் உத்தரகண்ட், ஹரியாணா, கர்நாடகம், ராஜஸ்தான், மகராஷ்டிரம் ஆகிய மாநிலங்களில் அவர்களுக்கு எதிராக நடந்த தாக்குதலால் பாதிக்கப்பட்டு காஷ்மீருக்கு திரும்புகின்றனர். 
உத்தரகண்ட் மாநிலம், டேராடூனில் உள்ள தொழில்நுட்பக் கல்லூரியில் காஷ்மீரி மாணவர்கள் பலர் அடித்து விரட்டப்பட்டிருப்பதும், எல்லா காஷ்மீரிகளும் தீவிரவாதிகள் என்கிற கோஷத்துடன் அவர்கள் தாக்கப்பட்டதும் பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. தற்போது ஜம்மு - ஸ்ரீநகர் நெடுஞ்சாலை மூடப்பட்டிருப்பதால்  பல்வேறு மாநிலங்களிலிருந்து காஷ்மீருக்குத் திரும்பும் மாணவர்கள் பஞ்சாபில் தஞ்சமடைந்திருக்கின்றனர். அவர்களுக்கு அரசும் தன்னார்வ நிறுவனங்களும், உணவும் தற்காலிக உறைவிடமும் தந்து பாதுகாக்கிறது என்றாலும்கூட இப்படி அவர்கள் அடித்து விரட்டப்படுவது வேதனையளிக்கிறது. 
புல்வாமா தாக்குதலைத் தொடர்ந்து இந்தியா முழுவதும் எழுப்பப்படும் பழிவாங்கலுக்கான கோஷம், அர்த்தமற்றது. பயங்கரவாதத் தாக்குதலைக் காரணம் காட்டி இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளிலும் காஷ்மீரிகள் மீது நடத்தப்படும் தாக்குதலால், இந்தியாதான் பாதிக்கப்படுமே தவிர பயங்கரவாதிகளுக்கோ பாகிஸ்தானுக்கோ எந்தவிதப் பாதிப்பும் ஏற்பட்டுவிடாது. மாறாக, காஷ்மீரிகள் மத்தியில் இந்தியாவுக்கு எதிரான மனோபாவம் மேலும் வலுக்கக்கூடும். 
சிந்து நதி நீர்ப் பங்கீட்டு ஒப்பந்தத்தை முழுமையாக நடைமுறைப்படுத்தும் விதத்தில், அனுமதிக்கப்பட்ட அளவைவிட ஒரு சொட்டுத் தண்ணீர்கூட அதிகமாக பாகிஸ்தானுக்குத் தரப்போவதில்லை என்று இந்திய நீர்வளத் துறை அமைச்சர் நிதின் கட்கரி அறிவித்திருப்பது, உணர்ச்சியைத் தூண்டுவதற்கு வேண்டுமானால் நன்றாக இருக்குமே தவிர, நடைமுறையில் சாத்தியமல்ல. இதுகுறித்து இதற்கு முன்னால், பலமுறை பேசியும் சிந்தித்தும் பார்த்தாகிவிட்டது. சிந்து நதியின் உபரி நீரைத் தேக்கி வைப்பதற்கு முன்கூட்டியே திட்டமிட்டு, அதற்கான கட்டமைப்பு வசதிகளை ஏற்படுத்தாமல் அறிவிப்புகளை வெளியிடுவதால் என்ன லாபம் இருக்கப் போகிறது?
அதேபோல, பாகிஸ்தானுடன் உலகக் கோப்பை கிரிக்கெட் பந்தயத்தில் கலந்துகொள்ளக் கூடாது என்று அரசியல் தரப்பிலும் பொதுமக்கள் மத்தியிலும் கோரிக்கை எழுப்பப்படுகிறது. புல்வாமா பயங்கரவாதத் தாக்குதலின் காரணமாக பாகிஸ்தானுடன் கிரிக்கெட் விளையாடுவதைத் தடை செய்வது அர்த்தமற்றது என்று கருத்துத் தெரிவித்திருக்கும் இந்திய கிரிக்கெட் அணியின் முன்னாள்  கேப்டன்களான சுனீல் காவஸ்கர், கபில்தேவ், சச்சின் டெண்டுல்கர் ஆகியோர் தேசத் துரோகிகள் என்று வர்ணிக்கப்படுவது வேடிக்கையாகவும் வேதனையளிப்பதாகவும் இருக்கிறது. 
அண்டை நாடான பாகிஸ்தான் அராஜகத்தில் ஈடுபட்டிருந்தாலும்கூட, அதை எதிர்கொள்வதற்கு முற்றிலுமாக உறவுகளைத் துண்டித்துக் கொள்வது என்பது தவறான ராஜ தந்திரம். 
புல்வாமா பயங்கரவாதத் தாக்குதலுக்கு தாம்தான் காரணமென்று ஜெய்ஷ் - ஏ - முகமது பயங்கரவாத அமைப்பு அறிவித்த  பிறகும்கூட, ஜெய்ஷ் - ஏ - முகமதுக்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுப்பதற்குத் தேவையான ஆதாரத்தை வழங்கும்படி பாகிஸ்தான் பிரதமர் இம்ரான் கான் அறிவித்திருப்பது மிகப் பெரிய வேடிக்கை. பாகிஸ்தானின் பஞ்சாப் மாநில அரசு, பகவல்பூரில் உள்ள ஜெஏஎம் தலைமை அலுவலகத்தைத் தனது கட்டுப்பாட்டில் எடுத்துக்கொண்டிருக்கிறது. இன்னொருபுறம் பாகிஸ்தானின் தகவல் தொடர்பு அமைச்சர் பாவாத் சௌத்ரி, ஜெஏஎம்-முடன் எந்தத் தொடர்பும் இல்லாத மதரஸாக்களை மட்டும்தான் அரசு தன்வசப்படுத்தியிருப்பதாக தெரிவித்திருக்கிறார். இதில் எது உண்மை? எது பொய்? என்பது பாகிஸ்தானுக்குத்தான் வெளிச்சம். 
ஜெய்ஷ் - ஏ - முகமது தலைமையகத்தை தனது கட்டுப்பாட்டில் எடுத்திருப்பதாக பாகிஸ்தான் அறிவித்திருப்பதன் பின்னணியில் உலக நாடுகளின் அழுத்தம் காணப்படுகிறது. பாகிஸ்தான் மிகப் பெரிய பொருளாதாரச் சிக்கலில் இருக்கிறது. அந்நியச் செலாவணிப் பற்றாக்குறையும், பயங்கரவாதத்துக்கு தீனி போடுவதால் சீர்குலைந்திருக்கும் உள்நாட்டுப் பொருளாதாரத்தையும் சமாளிக்க முடியாமல் திணறுகிறது. 
இந்தப் பின்னணியில் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் செயல் திட்ட அமைப்பு, பாகிஸ்தான் பல்வேறு பயங்கரவாத அமைப்புகளை பாதுகாக்கிறது என்று அறிவித்திருக்கிறது. ஐ.நா. சபையின் பாதுகாப்புக்குழு முதல்முறையாக புல்வாமா தாக்குதலுக்கு கண்டனம் தெரிவித்திருக்கிறது. சர்வதேச அளவில் பாகிஸ்தானின் பயங்கரவாத ஆதரவுக்கு எதிராக காணப்படும் சூழலை இந்தியா பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.
பாகிஸ்தான் பயங்கரவாத அமைப்புகளை முற்றிலுமாகத் தனது மண்ணிலிருந்து அகற்றும் வரை, அந்த நாடு இப்போது எதிர்கொள்ளும் பொருளாதார நெருக்கடியிலிருந்து மீள உலக வங்கியோ, சர்வதேச நிதியமோ உதவியளிக்காமல் தடுக்க வேண்டும். அதன்மூலம் மட்டுமே பாகிஸ்தானை வழிக்குக் கொண்டு வர முடியும். 
இதை விட்டுவிட்டு பாகிஸ்தான் மீது போர் தொடுப்பது, காஷ்மீர் மாணவர்கள் மீது தாக்குதல் நடத்துவது, சிந்து நதி உபரி நீரைத் தடுத்து நிறுத்துவது, பாகிஸ்தானுடன் கிரிக்கெட் விளையாடாமல் தவிர்ப்பது ஆகியவை பிரச்னைக்குத் தீர்வாகாது என்பதை நாம் அனைவரும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/feb/26/தேவை-விவேகம்-ஆவேசம்-அல்ல-3102896.html
3102276 தலையங்கம் தெற்காசியாவின் சமநிலை! ஆசிரியர் Monday, February 25, 2019 03:37 AM +0530 புல்வாமா தாக்குதலைத் தொடர்ந்து சர்வதேச அளவில் பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரான இந்தியாவின் நிலைப்பாட்டுக்கு பரவலான ஆதரவு ஏற்பட்டிருக்கிறது. அமெரிக்கா உள்ளிட்ட வல்லரசு நாடுகள் கொடுத்திருக்கும் அழுத்தத்தின் காரணமாகத்தான் ஜெய்ஷ் ஏ- முகமது இயக்கத்தின் தலைமையகத்தைத் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்திருக்கிறது பாகிஸ்தான் அரசு. இந்தச் சூழலை பயன்படுத்திக் கொண்டு, காஷ்மீரில் நிலவும் பதற்றத்தையும் பாகிஸ்தானிலிருந்து இயங்கும் பயங்கரவாத இயக்கங்களின் செயல்களையும் எதிர்கொள்வதுதான் இந்திய அரசு கையாள வேண்டிய ராஜதந்திரம். 

சர்வதேச அளவிலான ராஜீய உறவுகள் ஒருபுறம் இருக்க, நம்மைச் சுற்றியுள்ள அண்டை நாடுகள் மத்தியில் இந்தியா தன்னுடைய நெருக்கத்தை அதிகரித்துக் கொள்வதன் மூலம் பாகிஸ்தானைத் தனிமைப்படுத்தி, தெற்காசியாவின் அமைதியான சூழலுக்கு வழிகோல முடியும். அண்டை நாடான பாகிஸ்தான் மீது படையெடுத்து அடக்கவோ அல்லது பாகிஸ்தானின் அணுகுமுறையை மாற்றவோ இயலாது என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அண்டை நாட்டை அகன்று போகச் சொல்லவோ, நாம் இன்னொரு பகுதிக்கு இடம் பெயரவோ முடியாது என்கிற யதார்த்தத்தைப் புரிந்து கொண்டால், பாகிஸ்தான் பிரச்னை எந்த அளவுக்குச் சிக்கலானது என்பதை உணர முடியும்.
இந்தியாவை சுற்றியிருக்கும் எல்லா அண்டை நாடுகளுமே ஏதாவதொரு வகையில் சீனாவுக்கு கடன் பட்டவை. "இந்தியா பெரியண்ணன் மனோபாவத்துடன்' செயல்படுகிறது என்கிற குற்றச்சாட்டுடன் நம்முடன் ஒருவிதத் தயக்கத்துடன்தான் உறவு வைத்துக் கொண்டிருக்கின்றன. பாகிஸ்தான் மட்டுமல்லாமல், நேபாளமும்கூட இந்தியாவைவிட சீனாவுடனான நட்புறவுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் நாடாக இருக்கிறது என்பதை குறிப்பிட்டாக வேண்டும். 

வங்கதேசம், இலங்கை, மாலத்தீவு ஆகிய நாடுகளில் இப்போதிருக்கும் அரசுகள், சீனாவுடன் தொடர்பு வைத்து இருக்கின்றன. இந்தப் பின்னணியில்தான் நாம் பூடானுடனான நமது உறவை உறுதிப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. 

2007 வரை இந்தியாவின் முழுப் பாதுகாப்பில் இருந்து வந்த இமயமலையிலுள்ள பூடான், அரசமைப்புச் சட்டத்துடன் இயங்கும் மன்னராட்சி முறைக்கு மாறியது முதல், இரு நாடுகளுக்கும் இடையேயான உறவில் மிகப்பெரிய மாற்றம் ஏற்படத் தொடங்கியது. 

மன்னராட்சி முறையின் கீழ் இயங்கிவந்த பூடான், நாடாளுமன்ற ஜனநாயக முறைக்கு மாறியதைத் தொடர்ந்து, அந்த நாட்டின் வெளியுறவு அணுகுமுறையில் பல மாற்றங்கள் ஏற்படத் தொடங்கின. ஆனாலும்கூட, பூடானின் இந்தியச் சார்பு கணிசமாகவே தொடர்கிறது. 

கடந்த ஆண்டு பூடானில் நடைபெற்ற நாடாளுமன்றத் தேர்தலைத் தொடர்ந்து ஆட்சி மாற்றம் ஏற்பட்டது. அதனால் இந்திய - பூடான் உறவில் காணப்பட்ட நெருக்கம் குறையக்கூடும் என்று பரவலாகவே எதிர்பார்க்கப்பட்டது. இந்தப் பின்னணியில்தான் இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்னால் இந்தியாவுக்கு வந்த புதிய பூடான் பிரதமர் லோட்டே ஷெரிங்கின் அரசுமுறைப் பயணம் முக்கியத்துவம் பெற்றது. இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோடியுடன் பூடான் பிரதமர் லோட்டே ஷெரிங் நடத்தியப் பேச்சுவார்த்தை இரு நாடுகளுக்கும் இடையே இருந்த ஐயப்பாடுகளையும், மனக்கசப்புகளையும் ஓரளவுக்கு அகற்றிவிட்டது எனலாம்.

காங்கிரஸ் தலைமையிலான ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி ஆட்சியின்போது, பூடானுக்கு வழங்கப்படும் சமையல் எரிவாயு ஏற்றுமதி நிறுத்தப்பட்டது உள்ளிட்ட சில தவறான கொள்கை முடிவுகள் இரு நாடுகளுக்கும் இடையேயான உறவில் விரிசலை ஏற்படுத்தி, பூடானை சீனாவின் நட்புறவை நாட வேண்டிய கட்டாயத்துக்குத் தள்ளின. ஆனாலும்கூட, பூடான் பிரதமராகப் பதவியேற்ற பிறகு லோட்டே ஷெரிங்கின் முதல் அரசுமுறைப் பயணம் தில்லியாகத்தான் இருந்தது. 

தனது வெளியுறவுக்  கொள்கை, உள்நாட்டுக் கொள்கை, தேர்தல் நடத்துதல் ஆகியவற்றில் தன்னிச்சையாக செயல்படும் உரிமையை பூடான், இந்தியாவைச் சாராமல் செயல்படுத்தத் தொடங்கியிருப்பதில் குற்றம் காண வேண்டிய அவசியம் இல்லை. தன்னுடைய பொருளாதார சமநிலைக்கும் இறக்குமதிகளுக்கும் "சார்க்' வரைமுறைகளுக்கு உள்பட்டு இந்தியாவைச் சார்ந்து பூடான் செயல்படுவது, இந்தியாவின் வெளிவிவகாரக் கொள்கைக்கு மிகப்பெரிய வலுசேர்க்கிறது என்பதால் பூடானின் முக்கியத்துவம் அதிகரிக்கிறது. 

பிரதமர் ஷெரிங்கின் இந்திய விஜயத்தின்போது, பூடானின் 12-ஆவது ஐந்தாண்டுத் திட்டத்துக்கு இந்தியா ரூ.4,500 கோடி வழங்க முற்பட்டிருப்பது மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. அதன்மூலம் இந்தியா - பூடான் என்கிற இரண்டு நாடுகளும் பொருளாதார வளர்ச்சியில் கைகோத்து செயல்பட வழிகோலப்பட்டிருக்கிறது. இதே அடிப்படையில் ஏனைய "சார்க்' நாடுகளுடன் இரு நாட்டு உறவுகளை இந்தியா பலப்படுத்திக் கொள்வதற்கு பூடானுடனான 
ஒப்பந்தம் வழிகோலுகிறது. 

டோக்காலாம் பகுதியில் சீனா ஊடுருவ எடுத்துக்கொள்ளும் முயற்சிகளின் பின்னணியில் இந்தியாவுக்கும் பூடானுக்கும் இடையேயான பொருளாதார வளர்ச்சித் திட்டங்களில் ஏற்படுத்திக் கொள்ளும் உறவை நாம் பார்க்க வேண்டும். சீனாவுடன் நேபாளம் மிகவும் நெருக்கமாக மாறிக் கொண்டிருக்கும் சூழலில், இந்தியாவுடன் நெருக்கமாக பூடான் செயல்படுவது தெற்காசியாவில் சமநிலையை பாதுகாக்க உதவும். 

பூடான், வங்கதேசம், இலங்கை, மாலத்தீவு ஆகிய நாடுகளுடனான நமது நெருக்கத்தை வலுப்படுத்திக் கொள்வதன் மூலம் மட்டுமே, தெற்காசியாவில் இந்தியாவின் பாதுகாப்பும், வளர்ச்சியும், தலைமையும் உறுதிப்படும்.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/feb/25/தெற்காசியாவின்-சமநிலை-3102276.html
3101059 தலையங்கம் வருமுன் காப்போம்! ஆசிரியர் Saturday, February 23, 2019 01:31 AM +0530
பனிக்காலம் முடிந்து கோடைகாலம் தொடங்குவதற்கு முன்னால் இந்தியா முழுவதும் பருவநிலை மாற்றத்தால் பல்வேறு தொற்று நோய்கள் உருவாவது என்பது புதிதல்ல. மருத்துவ அறிவியல் எவ்வளவுதான் வளர்ச்சி அடைந்திருக்கிறது என்று நாம் கூறிக்கொண்டாலும் கற்றது கைமண் அளவு என்பது போல, மனித இனம் அடையாளம் கண்டிருக்கும் நோய்கள் மூன்று இலக்க எண்ணிக்கையைத் தாண்டாது. ஆயிரக்கணக்கில் அல்லது லட்சக்கணக்கில் உள்ள பல்வேறு நோய்களும், உடல் ரீதியான பிரச்னைகளும் இன்னும் அறியப்படவில்லை என்பதுதான் உண்மை. 
 இந்தப் பின்னணியில் பார்க்கும்போது, இந்தியாவின் பல்வேறு மாநிலங்களில் இப்போது காணப்படும் நோய்த் தொற்றுகள் ஒன்றிலிருந்து ஒன்று வேறுபடுகின்றன.  விஷக் காய்ச்சல் என்றோ, சாதாரண காய்ச்சல் என்றோ, வெறும் தலைவலி, ஜலதோஷம் என்றோ நம்மால் வகைப்படுத்தப்படும் பிரச்னைகள் ஒரே மாதிரியானவை அல்ல. இடத்துக்கு இடம், நபருக்கு நபர் மாறுபடுகிறது.  மருத்துவ அறிவியல் அடையாளம் கண்டிருக்கும் சில மருந்துகளின் பொதுப்பிரயோகம் வெவ்வேறு விதமான  காய்ச்சல்களுக்கும் விடை காண்பதாக இருப்பது மனித குலம் அடையும் ஆறுதல்.
ஃபுளு காய்ச்சல் என்று பரவலாக அறியப்படும் இன்ஃபுளுயன்ஸா காய்ச்சல் ஆண்டுதோறும் இந்தியாவின் பொது சுகாதாரத்துறை எதிர்கொள்ளும் சவால்.  ஜனவரி முதல் ஏப்ரல் மாதம் வரையிலான  முதல் நான்கு மாதங்களில்தான் மிக அதிகமாக ஃபுளு காய்ச்சல் இந்தியாவின் பல பகுதிகளிலும் பரவுகிறது. வழக்கம்போல இந்த ஆண்டும் புத்தாண்டு தொடங்கிய முதல் மூன்று வாரங்களிலேயே பல்வேறு மாநிலங்களில்  ஃபுளு  காய்ச்சல் பாதிப்பு தொடங்கிவிட்டது. இரண்டு மாதங்கள் கடந்தும்கூட இன்னும் பல்வேறு மாநிலங்களில் சுகாதாரத்துறை  அதை எதிர்கொள்ளும்  நிலையில் இல்லை என்பதுதான்  வேதனை அளிக்கிறது.
கடந்த ஆண்டு போலவே இந்த ஆண்டும்  ஃபுளு காய்ச்சலால் மிக அதிகமாகப் பாதிக்கப்பட்டிருக்கும் மாநிலமாக ராஜஸ்தான் காட்சியளிக்கிறது. ஜனவரி மாதத்திலேயே ஆயிரத்துக்கும் அதிகமானோர்  ஃபுளு காய்ச்சலால் பாதிக்கப்பட்டு, 50-க்கும் அதிகமான உயிரிழப்புகள் ஏற்பட்டிருப்பதாகத் தெரிகிறது. கடந்த ஆறு ஆண்டுகளாகவே  இந்தியாவின் பல பகுதிகளில்  ஃபுளு காய்ச்சல் உச்சத்தை எட்டி,  மிகப்பெரிய அளவில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தி வருகிறது.  இதனால் ஏற்படும் மனித உழைப்பின் இழப்பு ஒருபுறம் இருக்க,  குடும்பத்தினர் அனைவருக்கும் பரவுவதால், பொருளாதார ரீதியாகவும், நடுத்தர அடித்தட்டு மக்கள் கடுமையான பாதிப்பை எதிர்கொள்கிறார்கள். 
கடந்த ஆறு ஆண்டுகளில் சராசரியாக 42, 592 பேர் பாதிக்கப்பட்டதாக  அரசின் புள்ளிவிவரம் தெரிவித்தாலும்,  அவை குடும்பங்களா, நபர்களா என்பது குறித்து தெளிவில்லை. ஃபுளு காய்ச்சலின் தாக்கம் லட்சக்கணக்கானோரை பாதிக்கிறது என்பது  அனுபவப்பூர்வ உண்மை. அரசு புள்ளிவிவரத்தின்படி, 2015-இல் மட்டும் சுமார் 3,000 பேருக்கு முறையான சிகிச்சை மேற்கொள்ளப்படாததால் ஃபுளு காய்ச்சலில் இறந்திருப்பதாகத் தெரிவிக்கிறது. இது வேண்டுமானால், ஓரளவுக்கு ஏற்புடைய புள்ளிவிவரமாக இருக்கும்.
தீவிரமாக இருக்கும் தொற்றுநோய் நுண்ணுயிரி எது என்பதை புரிந்துகொண்டு அதற்குத் தேவையான தடுப்பு மருந்துகளைத் தயார் நிலையில், மாநில அரசின் சுகாதாரத் துறைகள் வைத்திருக்கு மேயானால்,  ஃபுளு காய்ச்சல் பரவாமலும், உயிரிழப்பு ஏற்படாமலும் நிச்சயமாகத் தடுக்க முடியும். கடந்த ஆண்டு ஃபுளு காய்ச்சல் பரவத் தொடங்கியவுடன் மத்திய சுகாதாரம் மற்றும் குடும்ப நலத்துறை அமைச்சகம் தொற்றுநோய் பரவாமல் இருக்க ராஜஸ்தானுக்கு மருத்துவர்களையும், சமூக சேவகர்களையும் அனுப்பிவைத்தது. 
நுரையீரல், சிறுநீரகம், கல்லீரல், இதயநோய், சர்க்கரை நோய் ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கும் நோயாளிகள், குழந்தைகள், முதியோர் ஆகியோருக்கு முன்கூட்டியே தடுப்பூசிகள் போட்டு சமூகநலத்துறை பாதுகாக்க முற்பட்டால் ஃபுளு காய்ச்சல் போன்ற நோய்த்தொற்றுகளால் பெரிய அளவு பாதிப்பு ஏற்படாமல் தடுத்துவிட முடியும்.
கடந்த ஆண்டு மத்திய சுகாதார அமைச்சகம் இன்ஃபுளுயன்ஸா-ஏ, இன்ஃபுளுயன்ஸா-பி போன்ற தொற்று நோய்களுக்கு எதிரான தடுப்பு மருந்துகள் இன்னின்ன என்று அறிவித்தது. அப்படி இருந்தும், பெரும்பாலான பொது சுகாதாரத்திட்டங்கள் அந்த நோய்த் தடுப்பு மருந்துகளைப் பயன்படுத்தி, தடுப்பூசிகள் போடும் முயற்சியில் முனைப்புக் காட்டவில்லை என்பதைக் குறிப்பிட்டாக வேண்டும். போதுமான அளவு  நோய்த்தடுப்பு மருந்துகள் கிடைக்காமல் இருப்பதும்,  அதைப் பயன்படுத்தி சிலர் கொள்ளை லாபம் அடைவது, தடுக்கப்படாமல் இருப்பதும் மிக முக்கியமான குறைபாடு. பருவம் தோறும் தலைதூக்கும் ஃபுளு காய்ச்சலுக்கு  ஏதாவது மருத்துவ நிவாரணம் கண்டறியப்பட்டால், பொது சுகாதாரத் திட்டத்தின் மூலம்  விநியோகம் செய்ய அரசு முன்வருவதன் மூலம் இந்தப் பிரச்னையை எதிர்கொள்ள முடியும்.
ராஜஸ்தான், மகாராஷ்டிரம், குஜராத்,  தில்லி, தெலங்கானா ஆகிய மாநிலங்களிலிருந்துதான் மிக அதிகமான அளவில் விஷக் காய்ச்சல் ஆண்டுதோறும் பரவுவது வழக்கமாகி இருக்கிறது. நல்ல வேளையாக  தமிழகத்தைப் பொருத்தவரை ஆரம்பம் முதலே நமது சுகாதாரத்துறை முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டாலும்கூட, மிக அதிகமான  மக்கள் இடப்பெயர்வு ஏற்படும் நிலையில், ஏனைய மாநிலங்களில் விஷக்காய்ச்சல் தொற்றுநோய் பரவும்போது, அது தமிழகத்திலும் ஊடுருவுவதை நம்மால் தடுத்துவிட முடியாது.  அதனால், அதிக எச்சரிக்கையுடனும் முனைப்புடனும் தயார் நிலையில் இருப்பது மிக மிக அவசியம்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/feb/23/வருமுன்-காப்போம்-3101059.html
3100346 தலையங்கம் விமான விபத்தும் அரசியலும்! ஆசிரியர் Friday, February 22, 2019 01:36 AM +0530
மூன்று வாரங்களுக்கு முன்புதான் பெங்களூரில் மிராஜ் 2000 பயிற்சி விமான விபத்தில் இரண்டு இந்திய விமானப்படை அதிகாரிகள் உயிரிழந்தனர். இப்போது செவ்வாய்க்கிழமை மீண்டும் ஒரு விபத்து. பெங்களூரில் நடக்கும் 12-ஆவது ஏரோ இந்தியா கண்காட்சிக்கான பயிற்சியின்போது இரண்டு சூரியகிரண் விமானங்கள் வானத்தில் ஒன்றோடு ஒன்று மோதிக்கொண்டதால் விபத்து நேர்ந்திருக்கிறது. விங் கமாண்டர் சாஹில் காந்தி உயிரிழந்திருக்கிறார். விங் கமாண்டர் விஜய் ஷெல்கேயும்,  க்வாட்ரன் லீடர் தேஜேஸ்வர் சிங்கும் பலத்த காயங்களுடன் உயிருக்குப் போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
ஜனவரி 28-ஆம் தேதி ஜாகுவார் விமான விபத்திலும், பிப்ரவரி 12-ஆம் தேதி நடந்த மிக் 27 ரக விமான விபத்திலும் நல்ல வேளையாக உயிர்ச்சேதம் எதுவும் ஏற்படவில்லை. கடந்த இரண்டு மாதங்களுக்குள்ளாகவே நான்கு பெரிய விபத்துகள் ஏற்பட்டிருப்பது விமானப் படையினரை அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தி இருக்கிறது.
இந்த விபத்துகளுக்கான சரியான காரணம் முழுமையான விசாரணைக்குப் பிறகுதான் தெரியவரும்.  இந்திய ராணுவத்தில் அதிக அளவில் விமான விபத்துகள் ஏற்பட்டு வருவது விமானங்களின் பராமரிப்பு குறித்தும், பயன்பாடு குறித்தும் பல கேள்விகளை எழுப்புகிறது. 2015-16 முதல் கடந்த மூன்று ஆண்டுகளில் மட்டும் இந்தியாவின் முப்படைகளில் 40-க்கும் அதிகமான விமானங்களும், ஹெலிகாப்டர்களும் விபத்தில் சிக்கியிருக்கின்றன. 50-க்கும் அதிகமானோர் உயிரிழந்திருக்கின்றனர்.
2018-இல் மட்டும் சுகோய், ஜாகுவார், மிக் ரக விமானங்கள் பல விபத்தில் சிக்கின. இந்திய விமானப் படையில் 2012 வரையிலான 40 ஆண்டுகளில் 482 மிக் ரக விமானங்கள் விபத்தில் சிக்கி நொறுங்கி இருக்கின்றன. அதனால், மிக் ரக விமானங்களைப்  பறக்கும் சவப்பெட்டிகள் என்று விமானப்படையினர் கேலியாகவும், கேவலமாகவும் விமர்சிக்கும் நிலைமை ஏற்பட்டது. 
கடந்த பிப்ரவரி 1-ஆம் தேதி பெங்களூரில் விபத்தில் சிக்கிய மிராஜ் 2000  விமானம் மிகவும் மோசமானது என்று தள்ளிவிட முடியாது. 1984-இல் இந்திய விமானப்படையில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட மிராஜ் 2000 விமானங்கள் கார்கில் போரின்போது  மிகத் துல்லியமாகக் குண்டுகளை வீசி, மலை உச்சியில் ஊடுருவி இருந்த  தீவிரவாதிகளுக்குப் பாகிஸ்தானிலிருந்து உணவும், வெடி பொருள்களும் வருவதைத் தடுத்தன என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். 
2011-இல் மிராஜ் 2000  விமானங்களைத் தரம் உயர்த்துவதற்காக  அதன் பிரெஞ்சுத் தயாரிப்பாளர்களிடம் 2.4 பில்லியன் டாலர் (ரூ.17,040 கோடி) அளவிலான ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டது. இரண்டு மிராஜ் 2000  விமானங்கள் பிரான்ஸ் நாட்டுக்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டு, தரம் உயர்த்தப்பட்டன.  அங்கே அளிக்கப்பட்ட பயிற்சியைத் தொடர்ந்து, பெங்களூரில் உள்ள அரசு நிறுவனமான இந்துஸ்தான் ஏரோநாட்டிக்ஸ் லிமிடெட்டில் மீதமுள்ள மிராஜ் 2000  விமானங்களை தரம்  உயர்த்துவது என்று முடிவெடுக்கப்பட்டது. அதன் விளைவுதான் இந்த விபத்து என்கிற குற்றச்சாட்டை முற்றிலுமாக நிராகரித்து விடுவதற்கில்லை.
இந்த விபத்துகள் இந்துஸ்தான் ஏரோநாட்டிக்ஸ் லிமிடெட்டின் தொழில்நுட்பத் திறமை குறித்த ஐயப்பாட்டை அதிகரிக்கிறது. மிராஜ் ரக விமானங்களை தரம் உயர்த்துதல் மட்டுமல்லாமல், அந்த அரசு நிறுவனத்திடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட ஏனைய பல தொழில்நுட்பம் சார்ந்த பொறுப்புகளும் முறையாகவும், காலதாமதம் இல்லாமலும் செய்யப்படாமல் தேங்கிக் கிடக்கின்றன என்பதையும் சுட்டிக்காட்டியாக வேண்டும்.
இந்திய விமானப்படை விமானங்கள் அடிக்கடி விபத்தில் சிக்குவதற்குப் பல காரணங்கள் கூறப்படுகின்றன. நமது ராணுவத்தை நவீனப்படுத்துவதிலும்,  ராணுவத்துக்குத் தேவையான விமானங்கள், தளவாடங்கள், வாகனங்கள் ஆகியவற்றை வாங்குவதிலும் மிக அதிகமான காலதாமதம் ஏற்படுகிறது என்கிற குற்றச்சாட்டை  முப்படையினரும் முன்வைக்கின்றனர்.
விமான ஓட்டிகளுக்கு இந்திய விமானப்படை மிகவும் கடுமையான பயிற்சிகளை அளிக்கிறது. குறைந்த எண்ணிக்கையில் மட்டுமே விமானங்கள் இருக்கும் நிலையில், இதுபோன்ற பயிற்சிகள் விமான ஓட்டிகளுக்குக் கடுமையான அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. மூன்றாவதாக சரியான பராமரிப்பு இல்லாமையும், விமானங்கள் தரம் உயர்த்தப்படாமல் தொடர்வதும் விபத்துக்குக் காரணமாக இருக்கின்றன. 
இந்திய ராணுவத்தில் அதிலும் குறிப்பாக, இந்திய விமானப்படையில் காணப்படும் மிகப்பெரிய குறைபாடு, தேவைக்கேற்ப அதி நவீன விமானங்கள் இல்லாமல் இருப்பது. ராணுவக் கொள்முதலில் விமர்சனங்கள் எழுவதும், அவை அரசியலாக்கப்படுவதும், ராணுவம் நவீனமயமாக்கப்படுவதற்குத் தடையாக இருக்கின்றன. போஃபர்ஸ், ரஃபேல் ஒப்பந்தங்கள் உதாரணங்கள். 
வெளிநாடுகளிலிருந்து போர் விமானங்கள், ராணுவத் தளவாடங்கள் கோரும்போது போட்டியில் வாய்ப்பிழந்த நிறுவனங்கள் ஒப்பந்தத்தில் இருக்கும் சில தவறுகளையோ, குறைபாடுகளையோ பெரிதுபடுத்தி, எதிர்க்கட்சிகளின் துணையோடு அரசியலாக்க முனைகின்றன. அவர்களது கார்ப்பரேட் யுத்தத்தில் நமது அரசியல்வாதிகள் சிக்கிக் கொள்வதால்,  பாதுகாப்பு பாதிக்கப்படுகிறது.
விமர்சனத்துக்குப் பயந்து வெளிநாடுகளிலிருந்து வாங்குவதையும் நிறுத்தி, உள்நாட்டில் உற்பத்தியும் செய்யாமல் இருப்பதால் ஏற்கெனவே இருக்கும்  பழைய விமானங்களைப் பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறோம். விபத்துகளுக்கு அதுதான் முக்கியமான காரணம்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/feb/22/விமான-விபத்தும்-அரசியலும்-3100346.html
3099757 தலையங்கம் இளவரசரின் இந்திய விஜயம்! ஆசிரியர் Thursday, February 21, 2019 03:52 PM +0530 சவூதி அரேபிய இளவரசர் முகமது பின் சல்மானின் இரண்டு நாள் அரசுமுறைப் பயணம் பல்வேறு வகையில் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. இளவரசர் சல்மானின் முதல் இந்திய விஜயம் இது என்பது மட்டுமல்லாமல், அவரது பாகிஸ்தான் விஜயத்தைத்  தொடர்ந்து நடைபெறும் விஜயம் என்பதால் இதன் முக்கியத்துவம் அதிகரிக்கிறது. புல்வாமா தாக்குதல் ஏற்கெனவே சவூதி அரேபியாவால் கண்டிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதனால் அவரது பாகிஸ்தான் அரசுமுறைப் பயணத்தில் அது குறித்து அழுத்தம் கொடுக்கப்படவில்லை. 
பாகிஸ்தான் மிகப்பெரிய பொருளாதார நெருக்கடியில் இருக்கிறது என்பது அனைவருக்கும் தெரியும். பாகிஸ்தானின் மொத்த அந்நிய செலாவணி இருப்பு 8 பில்லியன் டாலரைவிடக் குறைவு. கடந்த 30 ஆண்டுகளில் இதுவரை 12 முறை பொருளாதார நெருக்கடியிலிருந்து வெளிவருவதற்கு ஆதரவு கோரியிருக்கும் பாகிஸ்தான், இப்போது 13-ஆவது முறையாக நிதி நெருக்கடிச் சிக்கலிலிருந்து மீள உலக நாடுகளிடம் உதவி கோருகிறது. சர்வதேச நிதியம் மிகவும் கடுமையான நிபந்தனைகளை விதிக்க முற்பட்டிருக்கிறது. 
இந்தப் பின்னணியில் சவூதி அரேபியா ஏற்கெனவே 6 பில்லியன் டாலர் கடனாகக் கொடுத்து பாகிஸ்தானுக்கு உதவ முன்வந்திருக்கிறது. சமீபத்திய பாகிஸ்தான் விஜயத்தின்போது 20 பில்லியன் டாலர் அளவில் பாகிஸ்தானுடன் ஒப்பந்தங்களில் இளவரசர் சல்மான் கையொப்பமிட்டிருக்கிறார். 
கடந்த நூற்றாண்டின் பனிப்போர் காலகட்டத்தில் சவூதி அரேபியா அமெரிக்காவின் நட்பு நாடாக இருந்ததால், அணிசேரா நாடுகளில் முன்னிலை வகித்த இந்தியா அந்த நாட்டுடன் நெருக்கமாக இருக்கவில்லை. 1971 இந்திய - பாகிஸ்தான் போரும், 1973 கச்சா எண்ணெய் நெருக்கடியும், 1979 ஆப்கானிஸ்தான் மீதான சோவியத் யூனியனின் தலையீடும் சவூதி அரேபியாவையும் பாகிஸ்தானையும் நெருக்கமான உறவை ஏற்படுத்திக் கொள்ளச் செய்தன. அதேபோல, குவைத் மீதான இராக்கின் படையெடுப்பை இந்தியா வெளிப்படையாக எதிர்க்காதது, சதாம் உசேனுக்கு எதிரான சவூதி அரேபியாவைக் கோபப்படுத்தியது. 
 இந்தியாவில் பொருளாதார தாராள மயமாக்கல் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது முதல், இந்தியாவுக்கு மிக அதிகமாகக் கச்சா எண்ணெய் வழங்கும் நாடாக சவூதி அரேபியா மாறியது. அதேபோல, ஏறத்தாழ 30 லட்சம் இந்தியர்கள் சவூதி அரேபியாவில் பணியாற்றுகிறார்கள் என்பது இரண்டு நாடுகளின் நெருக்கத்தையும் அதிகரிக்க காரணமாக அமைந்தது. 
2006-இல் சவூதி அரேபிய அரசர் அப்துல்லாவின் இந்திய விஜயமும், 2010-இல் அன்றைய இந்தியப் பிரதமர் மன்மோகன் சிங்கின் ரியாத் விஜயமும் இரு நாடுகளுக்கிடையேயான நெருக்கத்தில் புதிய அத்தியாயங்கள் படைத்தன. 2016-இல் பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் சவூதி அரேபிய அரசுமுறைப் பயணம் மிகப்பெரிய அளவில் இருநாடுகளுக்கும் இடையேயான வர்த்தக உறவையும் பொருளாதார நெருக்கத்தையும் ஏற்படுத்தியது.
மகாராஷ்டிர மாநிலம், ரத்தனகிரியில் 44 பில்லியன் டாலர் முதலீட்டில் சவூதி அரேபியாவின் ஆர்எம்கோ நிறுவனமும், அபுதாபி தேசிய பெட்ரோலிய நிறுவனமும் இணைந்து பிரமாண்டமான பெட்ரோலிய சுத்திகரிப்பு ஆலையை அமைப்பதற்கான ஒப்பந்தம் பிரதமர் மோடி விஜயத்தின்போது கையொப்பமானது. ஆனால், உள்ளூர் விவசாயிகளின் எதிர்ப்பால் இன்னும் அந்த ஆலைக்கான நிலம் கையகப்படுத்தல்கூட முன்னெடுத்துச் செல்லப்படாமல் முடக்கப்பட்டிருக்கிறது. சவூதி இளவரசரின் அரசுமுறைப் பயணத்தில் இது குறித்து கவலை தெரிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. 
இந்தியா எதிர்பார்ப்பதுபோல, இரு நாடுகளுக்கிடையேயும் பொருளாதார ரீதியிலான நெருக்கம் அதிகரிப்பதற்கு நிறையவே வாய்ப்புகள் காணப்படுகின்றன. அதே நேரத்தில், சவூதி அரேபியா பாகிஸ்தானுக்கும் பயங்கரவாதத்துக்கும் இடையேயான இந்தியாவின் போராட்டத்தில் துணை நிற்கும் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது. அதற்கு மிக முக்கியமான காரணம், சவூதி அரேபியாவின் எதிரி நாடுகளான இரான், கத்தார், இஸ்ரேல் ஆகியவற்றுடன் இந்தியா நெருக்கமாக இருக்கிறது என்பதுதான். 
மேலும், சவூதி அரேபியாவும், ஐக்கிய அரபு அமீரகமும் பாகிஸ்தானுக்கு எதிரான இந்தியாவின் நிலைப்பாட்டிற்கு முழுமையாக ஆதரவு தந்துவிட இயலாது. அவை இஸ்லாமிய நாடுகள் என்பது மட்டுமல்ல, பாகிஸ்தானிலுள்ள முக்கியமான குடும்பங்களுடன் அவர்களுக்கு நிலவும் சமூக நட்புறவும், குடும்ப ரீதியிலான உறவுகளும்தான் அதற்குக் காரணம். அதேபோல, ஆப்கானிஸ்தான் பிரச்னையிலும் சவூதி அரேபியாவால் இந்தியாவின் நிலைப்பாட்டை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. 
இவையெல்லாம் இருந்தாலும்கூட, ராஜாங்க ரீதியிலான சில நிர்ப்பந்தங்களும், பொருளாதார அடிப்படையிலான உறவுகளும் இந்தியாவையும் சவூதி அரேபியாவையும் இணைக்கின்றன. 
வர்த்தக ரீதியாக பாகிஸ்தானைவிட இந்தியாதான் முக்கியம் என்பது சவூதி அரேபியாவுக்கு நன்றாகவே தெரியும். 
வாஷிங்டன் போஸ்ட் பத்திரிகையாளர் ஜமால் கஷோகியின் படுகொலையால் தனக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் களங்கத்தை துடைப்பதற்கு சவூதி இளவரசர் முகமது பின் சல்மானுக்கு இந்த அரசுமுறைப் பயணங்கள் உதவும் என்பதால், பாகிஸ்தானைப் போலவே இந்தியாவுடனான நெருக்கத்தையும் வலுப்படுத்திக் கொள்வதில் அவர் முனைப்பு காட்டுவதில் வியப்பில்லை. இந்தியாவும் சவூதி அரேபியாவின் நிலைமையைப் புரிந்துகொண்டு வர்த்தகப் பொருளாதார நெருக்கத்துக்கு முன்னுரிமை கொடுப்பதுதான் புத்திசாலித்தனம். 
பாகிஸ்தானுக்கும் இந்தியாவுக்கும் அரசுமுறைப் பயணமாக பயணித்த சவூதி அரேபிய இளவரசர் முகமது பின் சல்மானின் விமானம், புது தில்லியிலிருந்து புறப்பட்டு சீனத் தலைநகர் பெய்ஜிங்கை நோக்கிப் பறந்தது!
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/feb/21/இளவரசரின்-இந்திய-விஜயம்-3099757.html
3099093 தலையங்கம் கண்டனத்தால் ஆயிற்றா? ஆசிரியர் Wednesday, February 20, 2019 01:23 AM +0530
ஒவ்வொரு பயங்கரவாதத் தாக்குதலுக்குப் பிறகும், சோகமும் கண்டனமும் கோபமும் தொடர்வது வழக்கமாகிவிட்டது. 48-க்கும் அதிகமான நாடுகள் புல்வாமா தாக்குதலைக் கண்டித்திருப்பது பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரான இந்தியாவின் போராட்டத்துக்கு வலுசேர்க்கும் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை. ஆனால், இதனால் என்ன பயன் ஏற்பட்டுவிடப் போகிறது என்பதை ஆராய முற்பட்டால் வெறுப்பும் விரக்தியும்தான் மேலிடுகிறது.
1999 முதல் இதுவரை ஐ.நா.வின் பாதுகாப்புக் கவுன்சில் பயங்கரவாதத்துக்கு எதிராக 27 தீர்மானங்களை நிறைவேற்றியிருக்கிறது. நியூயார்க் நகரில் நடந்த செப்டம்பர் 11 இரட்டை கோபுரத் தாக்குதலைத் தொடர்ந்து ஐ.நா. பாதுகாப்பு கவுன்சில், 2001 செப்டம்பர் 28-ஆம் தேதி ஒரு தீர்மானத்தை நிறைவேற்றியது. பயங்கரவாதிகளுக்கு எதிராகவும், பயங்கரவாதக் குழுக்களுக்கு எதிராகவும், பயங்கரவாதத்துக்கு எதிராகவும் எல்லா நடவடிக்கைகளையும் முனைப்புடன் எடுப்பது என்று ஐ.நா. பாதுகாப்பு கவுன்சிலின் 1373-ஆவது தீர்மானம் வலியுறுத்தியது. பயங்கரவாதிகளையும், பயங்கரவாதக் குழுக்களையும் பட்டியலிட்டு, அவர்களுடன் எந்த நாடும் தொடர்பு வைத்துக் கொள்வதோ, அவர்களுக்குப் புகலிடம் அளிப்பதோ, உதவி செய்வதோ ஐ.நா. சபையால் தடை செய்யப்பட்டது. 
2016-இல் ஐ.நா. சபை தனது உறுப்பு நாடுகள் எந்த அளவுக்கு 2001-இல் நிறைவேற்றிய தீர்மான எண் 1373-ஐ நடைமுறைப்படுத்துகின்றன என்பது குறித்து ஆய்வு மேற்கொண்டு அறிக்கை வெளியிட்டது. அந்த 123 பக்க அறிக்கையில், பாகிஸ்தானிலிருந்து எந்தவிதத் தடையும் இல்லாமல் செயல்பட்டுவரும் பயங்கரவாத அமைப்புகள் குறித்தோ, அவற்றுக்கு உதவும் பாகிஸ்தான் ராணுவத்தின் செயல்பாடு குறித்தோ சிறு குறிப்புகூடக் காணப்படவில்லை எனும்போது, தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றுவதால் எதுவும் நடந்துவிடாது என்பது தெளிவாகிறது. 
ஜூன் 2016-இல் பிரதமர் நரேந்திர மோடி அமெரிக்கா சென்றபோது அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் அளித்த வரவேற்பில் மும்பை, பதான்கோட் தாக்குதல்களுக்கும், எல்லை தாண்டிய பயங்கரவாதத்தில் ஈடுபடும் பாகிஸ்தானிலிருந்து இயங்கும் குழுக்களுக்கும் அடைக்கலம் கொடுப்பதற்கு பாகிஸ்தானைக் கடுமையாகக் கண்டித்து அறிக்கை விடுத்தார். அதேபோல ஜூலை 2017-இல் அமர்நாத் புனிதப் பயண யாத்ரீகர்கள் மீது நடத்தப்பட்ட பயங்கரவாதத் தாக்குதலுக்கு அமெரிக்கா கடும் கண்டனம் தெரிவித்தது. பாகிஸ்தானில் செயல்படும் பயங்கரவாதக் குழுக்களை முற்றிலுமாக அந்த அரசு வேரறுக்காவிட்டால் பாகிஸ்தானுக்கு வழங்கும் எல்லா நிதியுதவிகளையும் நிறுத்தப் போவதாக 2018-இல் அமெரிக்க அரசு எச்சரித்தது. கடந்த 20 ஆண்டுகளாக இப்படி எச்சரிப்பதும் கண்டனம் தெரிவிப்பதும் தொடர்கின்றனவே தவிர, அதனால் எந்தவிதமான விளைவும் ஏற்பட்டதாகத் தெரியவில்லை. 
பாகிஸ்தானிலுள்ள பகவல்பூரிலிருந்து இயங்கும் ஜெஏஎம் பயங்கரவாதக் குழுவின் தலைவர் மசூத் அஸாருக்கு எதிராக தடையுத்தரவு பிறப்பிக்கும் ஐ.நா. பாதுகாப்பு சபையின் தீர்மானத்தை சீனா தொடர்ந்து எதிர்த்தும் தடுத்தும் வருகிறது. சர்வதேச அளவில் இந்தியாவின் வளர்ச்சியைக் கட்டுப்படுத்த சீனா மறைமுகமாக பாகிஸ்தானையும், பாகிஸ்தானின் ஆதரவில் இயங்கும் பயங்கரவாதக் குழுக்களையும் ஊக்குவிக்கிறது. இந்த நிலையில்,  தடை பிறப்பிப்பதும் எச்சரிப்பதும் ஜெஏஎம்-இன் செயல்பாடுகளையோ, மசூத் அஸாரின் நடவடிக்கைகளையோ தடுத்துவிடப் போவதில்லை. 
ஒசாமா பின்லேடன் அமெரிக்காவுக்கு பயந்து பாகிஸ்தானில் தஞ்சமடைந்து பதுங்கியிருந்தது உலகறிந்த உண்மை. உலகில் மிகவும் தேடப்பட்ட பல பயங்கரவாதிகளான கலித் ஷேக் முகமது, அபூ சுபைதா, யாசர் ஜசீரி, அபு பரஜ் அல் லிபி, ரம்ஜி பின் அல் ஷிப், உமர் பதேக் ஆகியோர் பாகிஸ்தானிலிருந்துதான் பிடிபட்டனர். உலகின் மிக மோசமான பயங்கரவாதத் தாக்குதல்களான 1993 மும்பை தொடர் குண்டு வெடிப்பில் தொடங்கி, அனைத்து நிகழ்வுகளையும் நடத்தியவர்கள் பாகிஸ்தானில்தான் தஞ்சமடைந்து செயல்பட்டு வருகிறார்கள் என்பது அமெரிக்காவிற்கும் 
ஐ.நா. சபைக்கும் தெரியாததல்ல. 
தலிபான் அரசின் முக்கியப் பிரமுகர்கள் அப்துல் அகமது துர்க், அப்துல் அஜீஸ் மட்டுமல்லாமல் எகிப்தைச் சேர்ந்த அப்த் அல்லா, ஜேசி அகமது, ஐமன் அல் ஜவாஹிரி, அல்கொய்தா உறுப்பினர் பஜீல் அதுல், ஈராக்கைச் சேர்ந்து அப்த் அல் ரஹ்மான், குவைத் பயங்கரவாதி அபோ கைத், உஸ்பெகிஸ்தான் ஐ.எஸ். பயங்கரவாதி அயூப் பஷீர் ஆகியோர் பாகிஸ்தானில்தான் அடைக்கலம் பெற்றிருக்கிறார்கள். ஐ.நா. பாதுகாப்புக் கவுன்சிலின் அறிக்கைபடியே உலகில் மிகவும் தேடப்படும் பயங்கரவாதிகளுக்கு தஞ்சம் அளித்திருக்கும் நாடு பாகிஸ்தான் என்று ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது.
இத்தனை ஆதாரங்கள், சாட்சிகள், நிரூபணங்கள் இருந்தும்கூட உலக நாடுகளால், பயங்கரவாதிகளுக்கு அடைக்கலம் கொடுப்பதிலிருந்து பாகிஸ்தானைத் தடுக்க முடியவில்லை. அதனால், துல்லியத் தாக்குதல் நடத்துவதாலோ, பாகிஸ்தானுடனான சிறப்பு வர்த்தக உறவுகளை துண்டித்துக் கொள்வதாலோ, விடுதலை அடைந்தது முதல் இந்தியா எதிர்கொள்ளும் பயங்கரவாதத் தாக்குதல்களுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்துவிட முடியாது. நமக்கு அனுதாபமும் ஆதரவும் தெரிவிக்கப் பல நாடுகள் இருந்தாலும், பயங்கரவாதப் பிரச்னைக்கு நிரந்தர விடை காண இந்தியாவுக்கு யாரும் துணை புரிவதாக இல்லை. இப்படியே போனால் நாமும் பயங்கரவாதத்தை ஏற்றுமதி செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டுவிடுமோ என்கிற அச்சம் மேலிடுகிறது.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/feb/20/கண்டனத்தால்-ஆயிற்றா-3099093.html
3098431 தலையங்கம் சுடவில்லையே தீ, ஏன்?  ஆசிரியர் Tuesday, February 19, 2019 01:41 AM +0530 சென்ற வாரம் தலைநகர் தில்லியில் உள்ள கரோல் பாக் பகுதியில் இயங்கும் அர்பித் பேலஸ் உணவு விடுதியில் நடந்த  கொடூரமான தீ விபத்தை வெறும் விபத்து என்று ஒதுக்கித் தள்ளிவிட முடியாது. அந்த ஐந்து மாடிக் கட்டடத்தில் ஏற்பட்ட தீ விபத்தில் 17 பேர் உயிரிழந்திருக்கிறார்கள். 1997-இல் இதே தலைநகர் தில்லியில்  உப்கார் திரையரங்கத் தீ விபத்தில் 59 பேர் இறந்தது எந்தவிதப் படிப்பினையையும் கொடுக்கவில்லை என்பதைத்தான் இப்போதைய தீ விபத்து தெரிவிக்கிறது. கடந்த 10 ஆண்டுகளாக இதுபோன்ற தீ விபத்துகள் இந்தியாவின் பல்வேறு நகரங்களிலும் தொடர்ந்து நடைபெற்று வருகின்றன.
அர்பித் பேலஸ் விடுதியைப் பொருத்தவரை அடிப்படைப் பாதுகாப்பு அம்சங்கள் எல்லாமே மீறப்பட்டிருந்தன. வேடிக்கை என்னவென்றால், தீயணைப்புத் துறையிடமிருந்து அர்பித் பேலஸ் தகுதிச் சான்றிதழ் பெற்றிருந்தது என்பதுதான். 
கடந்த டிசம்பர் மாதம் மும்பையில் உள்ள 17 மாடிக் குடியிருப்பில் ஏற்பட்ட தீ விபத்தில் ஐந்து மூத்த குடிமக்கள் சிக்கிக்கொண்டு உயிரிழந்தனர். மும்பை கமலா நூற்பாலை பகுதியில் இரண்டு உணவு விடுதிகளில் ஏற்பட்ட தீ விபத்தில் 14 பேர் மூச்சுத் திணறி இறந்தனர். 50க்கும் மேற்பட்டோர் தீக்காயங்களுடன் நூலிழையில் உயிர் பிழைத்தனர். 2016-இல் ஒடிஸா தலைநகர் புவனேஸ்வரத்தில் உள்ள தனியார் மருத்துவமனை தீ விபத்தில்  தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவில்  இருந்த 19 நோயாளிகள் தீக்கிரையானார்கள் என்றால், 2010-இல் பெங்களூருவில்  உள்ள பல அடுக்கு வணிக வளாகத்தில் ஏற்பட்ட தீ விபத்தில் 9 பேர் உயிரிழக்க நேர்ந்தது. 
 இதுபோல இந்தியா முழுவதும் எத்தனை எத்தனையோ தீ விபத்துகள் தொடர்ந்து நடைபெற்று வருகின்றன. ஆனால், ஒவ்வொரு விபத்து நேரும்போதும் அந்தக் கட்டடத்தின்  உரிமையாளரோ அல்லது அந்தக் கட்டடத்தில் செயல்படும் நிறுவனத்தின் நிர்வாகமோ குற்றஞ்சாட்டப்பட்டு, தண்டிக்கப்படுவதுதான் வழக்கமாகியிருக்கிறது. எந்தவொரு நிகழ்விலும்  அந்தக் கட்டடத்தில் விதிமுறைகள்  மீறப்பட்டிருப்பதற்கு உடந்தையான மாநகராட்சி நிர்வாக அதிகாரிகளோ அல்லது அந்தக் கட்டடத்தின்  பாதுகாப்பைக் கண்காணிக்காமல் பொறுப்புடன் செயல்படாத தீயணைப்புத் துறையினரோ குற்றஞ்சாட்டப்பட்டு,  தண்டிக்கப்படுவதில்லை.
அநேகமாக எல்லா விபத்துகளிலும்  விதிமுறைகள் மீறப்படுவதற்கும், முறையாகக் கடைப்பிடிக்காமல் இருப்பதற்கும் காரணம், அரசு நிர்வாகத்தினர் கையூட்டுப் பெற்று, விதிமுறை மீறல்களுக்குத் துணை போவதுதான். இதுவரை எந்தவொரு நகராட்சி அல்லது மாநகராட்சி ஆணையரோ, அதிகாரியோ தண்டனை பெற்றதில்லை என்பது மட்டுமல்ல, அவர்களது தவறுக்கான துறை ரீதியான நடவடிக்கைகள்கூட எடுக்கப்படாமல் தப்பித்துக் கொள்கிறார்கள். 
 அர்பித் பேலஸ் விடுதியில் அனுமதி இல்லாமல் ஒரு மாடி கட்டப்பட்டிருக்கிறது என்ற உண்மை இப்போது  வெளியாகியிருக்கிறது. அந்தக் கட்டடத்தின் மொட்டை மாடி, அனுமதி இல்லாமல் உணவு விடுதியாக மாற்றப்பட்டதும் தெரிய வந்திருக்கிறது. தில்லி பெருநகர் மாநகராட்சி அவ்வப்போது முறையான  சோதனைக்குக் கட்டடத்தை உட்படுத்தியிருந்தால்,  தீயணைப்பு விதிமுறைப்படி கண்காணித்திருந்தால் இப்படியொரு விபத்து நேர்ந்திருப்பதற்கான வாய்ப்பு ஏற்பட்டிருக்காது. 
80 பக்கத்துக்கும் அதிகமுள்ள தேசிய கட்டட விதிமுறைகளின்  பகுதி நான்கில், தீ விபத்துகளை எப்படித் தடுக்க வேண்டும் என்பது குறித்த விவரமான வழிமுறைகள் காணப்படுகின்றன. தில்லி உள்ளிட்ட பல மாநிலங்களில்  தீயணைப்புப் பாதுகாப்பு விதிகள்  இருக்கின்றன. ஆனால், இந்தியா முழுவதுமே தீயணைப்பு ஒத்திகை என்பது பல ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை நடத்தப்படும் சம்பிரதாயச் சடங்காகத்தான் இருக்கிறது. 
கட்டடம் கட்டுவதற்கும், தீயணைப்புப் பாதுகாப்புக்கும் தேவையான உரிமம் பெற்ற பிறகு கட்டட உரிமையாளர்களும், வணிக வளாகம், உணவு விடுதிகள் நடத்துபவர்களும் அனுமதி இல்லாமல் பல மாற்றங்களைச் செய்து கொள்கிறார்கள். தீ விபத்தை எதிர்கொள்ளத் தேவையான அம்சங்கள் பெரும்பாலும் கைவிடப்படுகின்றன. எல்லா தீ விபத்துகளுக்கும் அதுதான் காரணம்.
இந்திய இடர் ஆய்வு 2018  என்கிற மத்திய உள்துறை அமைச்சகம் நடத்திய தீயணைப்புப் பாதுகாப்பு குறித்த ஆய்வறிக்கை திடுக்கிடும்  உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. இந்தியாவில்  குறைந்தது 8,550 தீயணைப்பு நிலையங்கள் அவசியம். ஆனால், சுமார் 2,000 தீயணைப்பு நிலையங்கள்தான் செயல்படுகின்றன. இந்தியாவின் நகர்ப்புறங்களில் மட்டும்  தீ விபத்துகளைக் காலதாமதம் இல்லாமல் எதிர்கொள்ளக் குறைந்தது 4,200 தீயணைப்பு நிலையங்கள் உடனடியாகத் தேவைப்படுகின்றன. அறிக்கை  தாக்கல் செய்யப்பட்டு 6 மாதத்துக்கு மேலாகியும் தீயணைப்பு நிலையங்கள் அமைப்பதற்கான எந்தவித முயற்சியும் எடுக்கப்பட்டதாகத் தெரியவில்லை.
 அர்பித் பேலஸ்  தீ விபத்து இப்போது பரபரப்பாகப் பேசப்படுவதுபோல,  2004-இல் கும்பகோணம் பள்ளியில் தீ விபத்து நேர்ந்ததும் 94 குழந்தைகள் தீயில் கருகி மாண்டதும் ஒட்டுமொத்த இந்தியாவே சோகத்தில் ஆழ்ந்ததும் நினைவிலிருந்து அகன்றிருக்க முடியாது. அதில் தொடர்புடைய குற்றவாளிகள்  அனைவருமே  தண்டனையில் இருந்து தப்பிவிட்டனர். உயிரிழந்த குழந்தைகளின் பெற்றோருக்கு உரித்தான இழப்பீடு சென்றடையவில்லை என்றும், இடைத்தரகராகச் செயல்பட்ட வழக்குரைஞர், வழங்கப்பட்ட இழப்பீட்டை தனது கட்டணமாக எடுத்துக்கொண்டு விட்டார். இதெல்லாம் எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்?  
கும்பகோணம் போல, கரோல் பாக் போல இன்னும் எத்தனை எத்தனை தீ விபத்துகள் நடக்கப் போகின்றனவோ தெரியவில்லை. நெருப்பே சுட்டும்கூட  இந்தியாவின் நிர்வாக இயந்திரத்துக்கு உறைக்கவில்லையே... ஏன்?
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/feb/19/சுடவில்லையே-தீ-ஏன்-3098431.html
3097742 தலையங்கம் புல்வாமா விடுக்கும் செய்தி... ஆசிரியர் Monday, February 18, 2019 03:00 AM +0530 காஷ்மீர் மாநிலத்தின் புல்வாமா மாவட்டத்தில், பாகிஸ்தானைத் தலைமையகமாகக் கொண்டு செயல்படும் ஜெய்ஷ்-ஏ-முகமது என்கிற பயங்கரவாதக் குழுவால் நடத்தப்பட்டிருக்கும் தற்கொலைத் தாக்குதல், ஒட்டுமொத்த இந்தியாவையே கொந்தளிப்பில் ஆழ்த்தியிருக்கிறது. வெடிமருந்துகள் நிரம்பிய வாகனத்தை மத்திய துணைக் காவல் படையினர் சென்று கொண்டிருந்த வாகனத்தில் மோதி 40 வீரர்களின் உயிரை பலிவாங்கி இருக்கிறது அந்த பயங்கரவாதத் தற்கொலைத் தாக்குதல். இதுவரை நடந்தத் தாக்குதல்களிலேயே மிக அதிகமான ராணுவ வீரர்களின் உயிர் பலிக்குக் காரணமான புல்வாமா தாக்குதல் சாதாரணமாக எடுத்துக்கொள்ளப்பட வேண்டிய நிகழ்வு அல்ல.
 78 வாகனங்களில் சுமார் 2,500 வீரர்கள் ஜம்முவிலிருந்து ஸ்ரீநகரிலுள்ள முகாம்களுக்குப் பயணித்துக் கொண்டிருந்தபோதுதான் இந்தத் தாக்குதல் நடைபெற்றிருக்கிறது. ஜம்முவிலிருந்து ஸ்ரீநகருக்குப் போவதற்கு இந்த ஒரு நெடுஞ்சாலை மட்டுமேதான் இருக்கிறது. 2017-இல் அமர்நாத் யாத்ரிகர்கள் இதே நெடுஞ்சாலையில்தான் தாக்குதலுக்கு ஆளானார்கள். சாதாரணமாக, ஆயிரத்துக்கும் அதிகமான ராணுவ வீரர்கள் இந்த நெடுஞ்சாலை வழியாக வேறு முகாம்களுக்கு அழைத்துச் செல்லப்படுவதில்லை. கடந்த இரண்டு நாள்களாகப் பனிப்பொழிவு காணப்பட்டதால், நெடுஞ்சாலையில் போக்குவரத்து தடை செய்யப்பட்டிருந்தது. அதனால்தான் வரிசையாக 78 வாகனங்களில் மத்திய துணைக் காவல் படை வீரர்கள் இந்த நெடுஞ்சாலை வழியாகப் பயணிக்க நேர்ந்தது.
 ராணுவ வாகனங்கள் செல்லும்போது பாதுகாப்பு வாகனங்கள் சாலையை முதலில் சோதனை நடத்தும் வழக்கம் தொடர்ந்தது என்றாலும், பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்துவதில் தொய்வு ஏற்பட்டிருப்பதைத்தான் இந்தத் தாக்குதல் வெளிச்சம் போடுகிறது. நெடுஞ்சாலைக்குள் சாலைகள் சேரும் இடங்களில் எல்லாம் பாதுகாப்பு இருந்தும்கூட எப்படி மனித வெடிகுண்டாகச் செயல்பட்ட அடில் அகமதால் வெடிகுண்டு நிரப்பிய வாகனத்தை அந்தக் குறிப்பிட்ட இடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து வரிசையில் ஐந்தாவதாகச் சென்று கொண்டிருந்த ராணுவ வாகனத்தின் மீது மோதித் தாக்குதல் நடத்த முடிந்தது என்பது புதிராகவே இருக்கிறது. அந்தக் குறிப்பிட்ட இடத்தில் கண்காணிப்புக் கேமரா இல்லாமல் இருந்ததை அவர்கள் சாதுர்யமாக பயன்படுத்தி இருக்கிறார்கள் என்பதுதான் வேதனை.
 புல்வாமா தற்கொலைத் தாக்குதல் வேறு பல செய்திகளையும் தெரிவிக்கிறது. பொதுவாக முஸ்லிம்கள் மத்தியில் தற்கொலை செய்து கொள்வது "ஹராம்' (தடை செய்யப்பட்டது) என்று கருதப்படுகிறது. காஷ்மீர் பயங்கரவாதிகள் இதுவரை இதுபோலத் தற்கொலைத் தாக்குதலில் ஈடுபட்டதில்லை. மேற்கு ஆசியாவில், இஸ்லாமைப் பாதுகாப்பதற்காக நடத்தப்படும் "ஜிஹாத்' புனிதப் போரில் உயிரை மாய்த்துக் கொள்வது ஹராமல்ல என்கிற புதிய கருத்து உருவாகியது. அது சிரியா, ஆப்கானிஸ்தான், பாகிஸ்தான் ஆகிய நாடுகளுக்குப் பரவி, இப்போது இந்தியாவிற்குள்ளும் நுழைந்து விட்டிருக்கிறது என்பதன் வெளிப்பாடுதான், அடில் அகமது என்கிற மனித வெடிகுண்டு தெரிவிக்கும் செய்தி.
 இதற்கு முன்னர் நடந்த 2001 ஜம்மு - காஷ்மீர் சட்டப்பேரவை மீதான வாகனத் தாக்குதல், பதான்கோட், நக்ரோட்டா, உரி தாக்குதல்கள் அனைத்துமே பாகிஸ்தானிய ஊடுவிகளால்தான் நடத்தப்பட்டன. இப்போது ஜெய்ஷ்-ஏ-முகமது உள்ளூர் காஷ்மீரிகளையே தாக்குதலுக்கு பயன்படுத்த முற்பட்டிருப்பது, வருங்காலத்தில் இந்தியப் பாதுகாப்புப் படையினருக்கு மிகப்பெரிய சவாலாக இருக்கப் போகிறது.
 ஆப்கானிஸ்தானில் உள்நாட்டுப் போரை முடிவுக்குக் கொண்டுவர, தாலிபான்களுடன் அமெரிக்கா பேச்சுவார்த்தை நடத்தத் தொடங்கியிருக்கிறது. இதற்கு, அமெரிக்காவுக்குப் பாகிஸ்தானின் உதவி தேவைப்படுகிறது. இந்தச் சூழ்நிலையில், பயங்கரவாதி
 களுக்குப் பாகிஸ்தான் அடைக்கலம் அளிப்பதற்கு எதிராக அறிக்கைகள் விட்டாலும்கூட, பாகிஸ்தானுக்கு எதிராகக் கடுமையான நடவடிக்கையில் ஈடுபட இந்தியாவை அமெரிக்கா அனுமதிக்குமா என்பது கேள்வி.
 மசூத் அசார், ஹபீஸ் சையது, சையத் சலாவுதீன் உள்ளிட்ட பயங்கரவாத இயக்கத் தலைவர்கள் பாகிஸ்தான் ராணுவத்தாலும், அதன் உளவுத் துறையான ஐ.எஸ்.ஐ.யாலும் பாதுகாக்கப்படுகின்றனர். பாகிஸ்தானை சீனா பாதுகாக்கிறது. ஜெய்ஷ்-ஏ-முகமதுவின் தலைவர் மசூத் அசாரைத் தேடப்படும் பயங்கரவாதியாக ஐ.நா. சபை அறிவிப்பதைச் சீனா தொடர்ந்து தடுத்து வருகிறது. பாகிஸ்தானுக்குச் சீனா அளித்துவரும் ராஜாங்க ரீதியிலான பாதுகாப்பையும், ராணுவ ரீதியிலான ஆதரவையும் விலக்கிக் கொள்ளாதவரை, பயங்கரவாதக் குழுக்களை ஊக்குவிப்பதை பாகிஸ்தான் நிறுத்தப் போவதில்லை.
 பாகிஸ்தானுக்கு அளிக்கப்பட்ட சிறப்பு அந்தஸ்தை விலக்கிக் கொள்வதால் பயன் இருக்கப் போவதில்லை. சீனாவுடனான வர்த்தகத்தை முடக்குவது, தைவான், திபெத் பிரச்னைகளில் இந்தியா துணிந்து வெளிப்படையாக ஆதரவு தெரிவிப்பது, சீனாவில் வாழும் உயிகர் முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக அந்த நாடு எடுக்கும் நடவடிக்கைகளை வெளிச்சம் போடுவது என்று செயல்பட்டு, நெருக்கடி கொடுப்பது ஒருவேளை பயனளிக்கலாம். "எங்கே அடித்தால் அங்கே வலிக்கும்' என்பதை சீனாவையும் அமெரிக்காவையும்போல நாமும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
 கடைசியாக ஒரு வார்த்தை. நமது அரசியல் கட்சிகள் ராணுவத்தை அரசியலுக்குப் பயன்படுத்துவதை நிறுத்த வேண்டும். பாதுகாப்பு, ராணுவத் தளவாடக் கொள்முதல் போன்றவற்றை அரசியலாக்குவது பொறுப்பற்றதனம்.
 நமக்காக புல்வாமாவில் ரத்தம் சிந்திய வீரர்களுக்குக் கண்ணீரின் துளிகளுடன் நமது இதய அஞ்சலி!
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/feb/18/புல்வாமா-விடுக்கும்-செய்தி-3097742.html
3096565 தலையங்கம் நிறைவு தரவில்லை! ஆசிரியர் Saturday, February 16, 2019 01:23 AM +0530 புதன்கிழமையுடன் 16-ஆவது மக்களவை நிறைவுக்கு வந்தபோது, நாடாளுமன்றம் நிறைவாகச் செயல்பட்டு அடுத்த தேர்தலுக்கு இந்தியா தயாராகிறது என்கிற நிறைவு ஏற்படவில்லை. 
மாநிலங்களவை அளவுக்கு மக்களவையின் செயல்பாடு மோசமாக இருக்கவில்லை என்றாலும்கூட, முறையான விவாதக் கலாசாரத்துடன் நாடாளுமன்றம் செயல்படவில்லை என்பதை வேதனையுடன் பதிவு செய்தாக வேண்டும். 
மிகுந்த எதிர்பார்ப்புடன் பிரதமர் நரேந்திர மோடி தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி அரசு பதவியேற்றதைத் தொடர்ந்து  நாடாளுமன்றம் 2014 ஜூன் 4-ஆம் தேதி கூடியது. 30 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மக்களவையில் பெரும்பான்மை பலத்துடன் ஒரு கட்சி ஆட்சி அமைக்கிறது என்பதால் நாடாளுமன்றம் முறையாகவும் அமைதியாகவும் செயல்பட்டு சாதனை படைக்கும் என்கிற எதிர்பார்ப்பு நிறையவே இருந்தது. மாநிலங்களவையில் போதிய பெரும்பான்மை இல்லாமல் இருந்தது  என்றாலும் நரேந்திர மோடி அரசு எதிர்க்கட்சிகளை அரவணைத்துச் சென்று மசோதாக்களை நிறைவேற்றிக்கொள்ளவில்லை என்பதுதான் உண்மை.
கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் நரேந்திர மோடி தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி அரசு நாடாளுமன்றத்தில் 180 மசோதாக்களை நிறைவேற்றியிருக்கிறது. இதற்கு முந்தைய மன்மோகன் சிங் தலைமையிலான இரண்டாவது ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசு நிறைவேற்றிய 179 மசோதாக்களைவிட ஒரு மசோதா அதிகமாக நிறைவேற்றி இருக்கிறோம் என்று வேண்டுமானால் அரசுத் தரப்பு ஆறுதல் அடையலாம். முதலாவது ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசில் 248 மசோதாக்கள் நிறைவேற்றப்பட்டன என்பதையும் இங்கே குறிப்பிட வேண்டும். 
நாடாளுமன்றப் புள்ளிவிவரங்களின்படி, 2014-லிருந்து 2019 வரையில் நிறைவேற்றப்பட்டிருக்கும் 180 மசோதாக்களில் 47 மசோதாக்கள் நிதி மசோதாக்கள். அதனால், மாநிலங்களவையின் ஒப்புதல் தேவைப்படவில்லை. நாடாளுமன்றம் கலைக்கப்படும்போது நிறைவேற்றப்படாத 46 மசோதாக்கள் காலாவதியாகிவிடும். 
மக்களவை கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் 331 அமர்வுகள் கூடியிருக்கிறது. 730 நிலைக்குழு அறிக்கைகள் தாக்கல் செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. மாநிலங்களவை 321 அமர்வுகளைக் கண்டது. அதில் 154 மசோதாக்கள் நிறைவேற்றப்பட்டிருக்கின்றன. 2004-09-இல் 259 மசோதாக்களும், 2009-14-இல் 188 மசோதாக்களும் மாநிலங்களவையில் நிறைவேற்றப்பட்டிருக்கும் நிலையில், இப்போதைய மாநிலங்களவையின் கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளின் செயல்பாடு பாராட்டும்படியாக இல்லை. 
முந்தைய மக்களவையில் 372 தனிநபர் மசோதாக்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன என்றால், இந்த மக்களவையில் 1,117 தனி நபர் மசோதாக்கள் விவாதத்துக்கு வந்தன. தமிழகத்திலிருந்து 
39 மக்களவை உறுப்பினர்கள் இருந்தும் ஒருவர்கூட தனிநபர் மசோதா எதையும் 16-ஆவது மக்களவையில் கொண்டுவரவில்லை என்பது நமது உறுப்பினர்களின் செயல்பாட்டை வெளிச்சம் போடுகிறது.  
16-ஆவது மக்களவை பல வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சட்டங்களை நிறைவேற்றி இருக்கிறது. இந்தியா முழுமைக்கும் ஒரே வரி விதிப்புக்கான ஜிஎஸ்டி மசோதா, காப்பீட்டு நிறுவனங்களில் அந்நிய நேரடி முதலீட்டுக்கு வழிகோலும் மசோதா, மனை வணிகத் துறை ஒழுங்காற்றுச் சட்டம், பினாமி சொத்துகளை முடக்கும் சட்டம், தப்பியோடிய பொருளாதாரக் குற்றவாளிகள் மீது நடவடிக்கை எடுக்கும் சட்டம், எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக பொருளாதார அடிப்படையில் உயர் ஜாதிப் பிரிவினருக்கு 10% இடஒதுக்கீடு அளிக்கும் மசோதா ஆகியவை 16-ஆவது மக்களவையின் குறிப்பிடத்தக்க சாதனைகள் என்று வரலாறு பதிவு செய்யும்.
அதேநேரத்தில் 16-ஆவது மக்களவையில் தாக்கல் செய்யப்பட்ட மசோதாக்களில் 24% மட்டுமே நிலைக்குழுவின் பரிந்துரைப்படி தாக்கல் செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. 14-ஆவது மக்களவையில் (2004-09) 51%, 15-ஆவது மக்களவையில் (2009-14) 71% மசோதாக்கள் நிலைக்குழுவில் விவாதிக்கப்பட்டு மக்களவையில் தாக்கல் செய்யப்பட்டன. விவாதம் இல்லாமல் மசோதாக்கள் தாக்கல் செய்யப்பட்டு நிறைவேற்றப்படுவது என்பது நாடாளுமன்ற ஜனநாயக முறைக்கு ஏற்புடைய செயல்பாடு அல்ல. 
அந்த விதத்தில் 16-ஆவது மக்களவை முறையாகக் கடமையாற்றியது என்று  பாராட்ட முடியவில்லை. 
16-ஆவது மக்களவை முடிவுக்கு வந்திருக்கும் நிலையில், நிறைவேற்றப்படாத சில முக்கியமான மசோதாக்கள் காலாவதியாகின்றன. வடகிழக்கு மாநிலங்களில் மிகப் பெரிய எதிர்ப்பையும் போராட்டத்தையும் சந்திக்கும் குடியுரிமைத் திருத்த மசோதா, முத்தலாக் தடை மசோதா, ஆதார் உள்ளிட்ட சட்டங்கள் திருத்த மசோதா, நுகர்வோர் பாதுகாப்பு மசோதா உள்ளிட்ட முக்கியமான சில மசோதாக்கள் 16-ஆவது மக்களவையின் அங்கீகாரம் பெறாததால் காலாவதியாகிவிட்டன.
16-ஆவது மக்களவை முடிவுக்கு வந்து அடுத்த 17-ஆவது மக்களவைக்கான தேர்தலுக்கு இந்தியா காத்திருக்கிறது. முந்தைய மக்களவைகளைப் போலல்லாமல், அடுத்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட இருக்கும் மக்களவையிலாவது முறையான விவாதக் கலாசாரம் பின்பற்றப்பட்டு, கூச்சல் குழப்பத்தில் மக்களின் வரிப்பணம் விரயமாக்கப்படாமல் நாடாளுமன்றம் செயல்பட வேண்டும் என்கிற எதிர்பார்ப்புடன் 16-ஆவது மக்களவைக்கு விடை கொடுப்போம்!
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/feb/16/நிறைவு-தரவில்லை-3096565.html
3095913 தலையங்கம் பாஜக எவ்வழி, காங்கிரஸ் அவ்வழி... ஆசிரியர் Friday, February 15, 2019 01:23 AM +0530 சுதந்திர இந்தியாவில் பசுவதை முற்றிலுமாகத் தடுக்கப்படும் என்கிற உறுதிமொழியை பண்டித ஜவாஹர்லால் நேரு அளித்திருந்தார் என்பது  உண்மை. இந்தியா சுதந்திரமடைந்து காங்கிரஸ் ஆட்சிக்கு வந்தபோது, வாக்குறுதியளித்தபடி மாட்டிறைச்சிக் கூடங்களைத் தடை செய்து மூடுவது என்பது இயலாத ஒன்று என்பதை பிரதமர் நேருவின் தலைமையிலான காங்கிரஸ் அரசு உணர்ந்தது. 
பல மாநிலங்களில் பசுவதைத் தடுப்புச் சட்டம் அமலில் இருக்கிறது என்றாலும்கூட, மாட்டிறைச்சிக் கூடங்கள் செயல்பட்டு வந்தன. உலகில் மாட்டிறைச்சியை ஏற்றுமதி செய்யும் நாடுகளில் இந்தியா மூன்றாவது இடத்தில் இருக்கிறது. 2017-18 நிதியாண்டில் மட்டும் ரூ.25,988 கோடி மதிப்புள்ள 13,48,225 டன் மாட்டிறைச்சி இந்தியாவிலிருந்து ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டிருக்கிறது. 
இப்போது மாட்டிறைச்சி ஏற்றுமதி கணிசமாகக் குறைந்திருக்கிறது என்பதும் அதனால் பலர் வேலைவாய்ப்பை இழந்திருக்கிறார்கள் என்பதும் வெளியில் சொல்லப்படாத சோகம்.
பசுவதைத் தடுப்பு என்பது வேறு. மாட்டிறைச்சி உண்பது என்பது வேறு. பசுவதைத் தடுக்கப்பட வேண்டுமானால் பசுக்கள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டுமே தவிர, மாட்டிறைச்சி உண்பவர்களைத் தடுக்க முற்படுவதும் தாக்குவதும் நாகரிக சமுதாயத்தின் ஏற்புடைய செயல்கள் அல்ல. கடந்த 5 ஆண்டுகளாக பசுப் பாதுகாப்பு என்பது தீவிர இயக்கமாக வட மாநிலங்களில் மாறியிருப்பது மட்டுமல்லாமல், வன்முறைக்கும் கும்பல் கொலைகளுக்கும் வழிகோலியிருக்கிறது. 
வட மாநிலங்களில் தொடர்ந்து ஆங்காங்கே நடைபெற்ற மாட்டிறைச்சிக்கு எதிரான கும்பல் தாக்குதல்களால் பயந்துபோய் விவசாயிகள் பலரும் தங்களது மாடுகளைத் தெருவில் அவிழ்த்துவிட வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. இப்படி அவிழ்த்து விடப்பட்ட மாடுகள், பயிர்களை நாசம் செய்வதும் தெருக்களை ஆக்கிரமித்துக் கொள்வதுமாக மிகப் பெரிய பிரச்னையாக மாறியிருக்கின்றன. 
வயல்களில் உழுவதற்கும் பாசனத்துக்கும் போக்குவரத்துக்கும் காளைகள் பயன்படுத்தப்பட்ட காலம் போய்விட்டது. டிராக்டர்களும், பம்ப் செட்டுகளும் விவசாயிகளால் பயன்படுத்தப்படும் நிலையில், காளைகளுக்கு எந்தவிதப் பயன்பாடும் இல்லை. அதேபோல, கறவை வற்றிய  பசுக்களை ஆகாரம் கொடுத்துப் பாதுகாக்கும் வசதி விவசாயிகளுக்கு இல்லை. 
உத்தரப் பிரதேசத்தில் தெருவோரங்களிலும் வயல்களிலும் சுற்றித் திரியும் மாடுகள் மிகப் பெரிய பிரச்னையாக மாறிவிட்டதைத் தொடர்ந்து,   சுற்றித் திரியும் மாடுகளையெல்லாம் உடனடியாக கோசாலைகளில் அடைக்கும்படி அதிகாரிகளுக்கு முதல்வர் யோகி ஆதித்யநாத் கடந்த மாதம் உத்தரவிட்டார். அத்தனை மாடுகளையும் அடைத்து வைப்பதற்குப் போதுமான கோசாலைகள் இல்லாத நிலையில் அதிகாரிகள் செய்வதறியாது திகைக்கிறார்கள். இந்த மாடுகளைப் பராமரிப்பதற்கு நிதியாதாரம் இல்லாததால், உத்தரப் பிரதேச அரசு மதுவின் மீதும், நெடுஞ்சாலை சுங்கங்களிலும் 0.5% கூடுதல் வரி வசூலிக்க உத்தரவிட்டிருக்கிறது. 
பாஜக ஆளும் மாநிலமான உத்தரப் பிரதேசத்தில் இப்படியென்றால், காங்கிரஸ் ஆளும் அண்டை மாநிலங்களான மத்தியப் பிரதேசத்திலும் ராஜஸ்தானிலும் அந்த மாநில அரசுகளும் தீவிரமான பசுப் பாதுகாப்பில் ஈடுபட்டிருக்கின்றன. கடந்த வாரத்தில் மட்டும் கமல்நாத் தலைமையிலான மத்தியப் பிரதேச காங்கிரஸ் அரசு 5 பேரை தேசியப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் கீழ் கைது செய்திருக்கிறது. 
அவர்கள் செய்த குற்றமெல்லாம் பசுப் பாதுகாப்புத் தொடர்பான சட்டத்தை மீறினார்கள் என்பதுதான். பசுவதைத் தடுப்புச் சட்டத்தின் கீழ் அவர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்காமல் அவர்களை தேசிய பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் கீழ் கைது செய்து சிறையிலடைத்திருப்பதை எந்த விதத்திலும் நியாயப்படுத்த முடியாது. பிணைக்கான வாய்ப்பே தரப்படாமல், அரசு உத்தரவின் அடிப்படையில் தேசியப் பாதுகாப்பை காரணம் காட்டி ஓராண்டுக் காலம் சிறையிலடைக்கும்  அதிகார துஷ்பிரயோகம் கண்டனத்துக்குரியது. 
மத்தியப் பிரதேச சட்டப்பேரவைத் தேர்தலின்போது எல்லா பஞ்சாயத்துகளிலும் அரசு சார்பில் கோசாலைகள் அமைக்கப்பட்டு பசுக்கள் பாதுகாக்கப்படும் என்று வாக்குறுதி அளித்திருந்த காங்கிரஸ் கட்சி, ஆட்சிக்கு வந்ததும் கோசாலை அமைக்கும் முயற்சியில் முனைப்புக் காட்டுவதோடு, பசுவதை குறித்த கடுமையான கொள்கையையும் கடைப்பிடிக்கத் தொடங்கியிருக்கிறது. மத்தியப் பிரதேசம் மட்டுமல்ல, காங்கிரஸ் ஆட்சியிலிருக்கும் அண்டை மாநிலமான ராஜஸ்தானும் பசுக்கள் நல்வாழ்வுத் துறை ஒன்றை ஏற்படுத்தி, அதன் மூலம் பயன்பாடு இல்லாத பசுக்களை 
தத்தெடுத்துப் பாதுகாப்பதற்கு உதவித் தொகை வழங்கி ஊக்குவிக்கிறது. 
நமது பாரம்பரிய மாட்டினங்கள் அழிந்துவிடக் கூடாது என்பதிலும் தெய்வமாகப் போற்றப்படும் பசுக்கள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்பதிலும் மாற்றுக் கருத்து இருக்கமுடியாது. கோயில்களிலும், ஏன் மசூதி, மாதா கோயில்களிலும்கூட கோசாலைகளை ஏற்படுத்தி பொதுமக்கள் பசுக்களை ஆதரிப்பதை ஊக்குவிப்பதில் தவறில்லை. ஆனால், மாட்டிறைச்சி உண்பவர்களைத் தடுப்பதும், பயனில்லாத மாடுகள் இறைச்சிக்காக வெட்டப்படுவதைத் தடுப்பதும் ஏற்றுக் கொள்ளும்படியாக இல்லை. பசுப் பாதுகாப்பு என்கிற பெயரில் கடுமையான சட்டங்களைப் பிரயோகித்து பிணையில்லாமல் சிறையிலடைக்க முற்படுவதை எந்த விதத்திலும் நியாயப்படுத்த முடியாது.
 பாஜக வழியில்தான் காங்கிரஸும் நடைபோடப் போகிறது என்றால் ஆட்சி மாற்றம் ஏற்படுவானேன்?
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/feb/15/பாஜக-எவ்வழி-காங்கிரஸ்-அவ்வழி-3095913.html
3095245 தலையங்கம் ஒப்புக்கு ஒரு தீர்ப்பு! ஆசிரியர் Thursday, February 14, 2019 01:38 AM +0530
அரசியலில் தலையிடாமல் ஒதுங்கி நிற்க வேண்டும் என்று பாகிஸ்தான் ராணுவத்தையும், ராணுவத்தின் சக்தி வாய்ந்த ஐஎஸ்ஐ என்கிற உளவுத் துறையையும் அந்த நாட்டு உச்சநீதிமன்றம் எச்சரித்திருக்கிறது. இதுபோல உச்சநீதிமன்றமும் பாகிஸ்தானின் ஆட்சியாளர்களும் ராணுவத்தின் தலையீட்டை பலமுறை கண்டித்திருக்கிறார்கள். அதனால், இப்போதைய எச்சரிக்கை வியப்பை ஏற்படுத்தவில்லை. முந்தைய எச்சரிக்கையைப் போலவே இந்த எச்சரிக்கையையும் பாகிஸ்தான் ராணுவம் எந்த அளவுக்கு பொருட்டாக எடுத்துக்கொள்ளும் என்பதைச் சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை. 
பன்னிரெண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பாகிஸ்தானின் உச்சநீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதியை அன்றைய ராணுவ ஆட்சி பதவியிலிருந்து விலக்கியது. ஜெனரல் பர்வேஸ் முஷாரப்பின் அந்த நடவடிக்கைக்கு எதிராக பாகிஸ்தானிலுள்ள வழக்குரைஞர்களும் நீதித் துறையினரும் ஊடகங்களும் மிகப்பெரிய போராட்டத்தில் இறங்கின. அது ராணுவ ஆட்சிக்கு எதிரான மிகப் பெரிய போராட்டமாக மாறி, முறையான ஜனநாயகம் ஏற்படுவதற்கு வழிகோலியது. 
பாகிஸ்தான் ராணுவத்தையும், உளவுத் துறையையும் தேச நிர்வாகத்திலிருந்து அகற்றி நிறுத்த உத்தரவிடும் அளவுக்கு நீதிபதிகள் வலுப்பெற்றிருக்கிறார்கள் என்றால், அதற்கு நீதித் துறையின் அதிகரித்த தன்னம்பிக்கையும் சுதந்திரமும்தான் காரணம் என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. அதே நேரத்தில் பாகிஸ்தானில் காணப்படும் சில அடிப்படை ஜனநாயக விரோத செயல்பாடுகளும் நடைமுறைக் குறைபாடுகளும் உச்சநீதிமன்றத்தின் செயல்பாட்டிலும் காணப்படுகின்றன. 
மக்களால் ஊழல்வாதிகள் என்று அறியப்படும் அரசியல்வாதிகள் மீதும், நிர்வாகத் தவறுகள் மீதும் உச்சநீதிமன்றம் துணிந்து கருத்துகளை வெளியிடுவதாலும், நடவடிக்கைகள் எடுப்பதாலும் மக்கள் மத்தியில் பாகிஸ்தான் நீதித்துறைக்கு ஓரளவு மரியாதை காணப்படுகிறது. ஆனால், அரசியல்வாதிகள் மீது நடவடிக்கை எடுக்கவும், அதிகாரம் செலுத்தவும் துணிவுள்ள பாகிஸ்தான் உச்சநீதிமன்றம் எந்த அளவுக்கு ராணுவத்தையும், அதன் உளவுத் துறையையும் கட்டுப்படுத்த முடியும் என்பது சந்தேகம்தான். 
உச்சநீதிமன்றத்தின் சில நடவடிக்கைகள் ராணுவத்துக்கு துணைபோவதாக இருந்திருக்கின்றன. மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஆட்சியையும், பிரதமரையும் அகற்றுவதற்கு ராணுவம் முனைந்த நிகழ்வுகளில், பாகிஸ்தானின் உச்சநீதிமன்றம் சாதகமானத் தீர்ப்புகளை வழங்கி ராணுவத்தின் நோக்கத்தை நிறைவேற்றியிருக்கிறது என்பது வரலாறு. 
இரண்டாண்டுகளுக்கு முன்பு அன்றைய பிரதமர் நவாஸ் ஷெரீப்பை பதவியிலிருந்து அகற்றுவதற்கு உச்சநீதிமன்றம்தான் ராணுவத்துக்கு உதவியது. பாகிஸ்தானின் சர்வாதிகாரியாக இருந்த ராணுவத் தளபதி ஜியா உல் ஹக் ஆட்சியில், பாகிஸ்தானின் அரசமைப்புச் சட்டத்தில் ஒரு சட்டத்திருத்தம் நுழைக்கப்பட்டது. அந்தச் சட்டத்திருத்தம் அதற்குப் பிறகு பயன்படுத்தப்படவே இல்லை. அதன் அடிப்படையில், பிரதமராக இருந்த நவாஸ் ஷெரீப்பை பதவி விலகச் செய்து, அவர் பதவி வகிக்க வாழ்நாள் காலத் தடையையும் உச்சநீதிமன்றம் விதித்தது. அதனால்தான் பாகிஸ்தான் ராணுவத்தின் ஆசி பெற்ற இம்ரான் கான் கடந்த ஆண்டு தேர்தலில் வெற்றி பெற்று பிரதமராக முடிந்தது. 
ஐஎஸ்ஐ உளவுத் துறை இதற்கான எல்லா அடிப்படை வேலைகளையும் செய்தது என்பது அனைவருக்கும் தெரியும். ராணுவத்துக்கும் அதன் உளவுத் துறைக்கும் உதவும் விதத்தில் தீர்ப்பை வழங்கி நவாஸ் ஷெரீப் தேர்தலில் போட்டியிட முடியாமல் அகற்றி நிறுத்திய பாகிஸ்தான் உச்சநீதிமன்றம்தான், ராணுவமும் ஐஎஸ்ஐ-யும் அரசியலில் தலையிடாமல் ஒதுங்கி இருக்க வேண்டும் என்று 
உத்தரவிட்டிருக்கிறது.
தெஹ்ரிக் ஈ லபைக் பாகிஸ்தான் என்கிற பயங்கரவாத இயக்கம் 2017-இல் இஸ்லாமாபாதை முற்றுகையிடும் போராட்டம் ஒன்றை நடத்தியது. இன்னொரு பயங்கரவாதியான சல்மான் தஷிரின் கொலையாளிக்கு தூக்கு தண்டனை விதித்ததைத் தொடர்ந்து உருவான இயக்கம்தான் தெஹ்ரீக் ஈ லபைக் பாகிஸ்தான். அப்போது நவாஸ் ஷெரீப் பதவியிலிருந்து அகற்றப்பட்டு அவருக்குப் பதிலாக ஷாஹித் அப்பாஸி பிரதமராக இருந்தார். 
போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட பயங்கரவாத இயக்கத்தினரை கலைந்துப் போகச் செய்வதற்கு ஷாஹித் அப்பாஸி அரசு ராணுவத்தின் உதவியை நாடியது. அரசின் வேண்டுகோளை நிராகரித்து, போராட்டத்தில் ஈடுபட்டத் தலைவர்களுடன் மிகப்பெரிய பண உதவிப் பேரம் நடத்தி அந்தப் போராட்டத்தை ராணுவம் முடித்து வைத்தது. இந்தப் பிரச்னையை உச்சநீதிமன்றம் தன்னிச்சையாக எடுத்துக்கொண்டு விசாரித்த வழக்கில்தான், ராணுவமும் அதன் உளவுத் துறையும் அரசியலில் தலையிடாமல் ஒதுங்கி இருக்க வேண்டும் என்கிற உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டிருக்கிறது.
பாகிஸ்தான் உச்சநீதிமன்றத்தின் இரண்டு நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வின் இந்தத் தீர்ப்பு பலரையும் புருவம் உயர்த்த வைத்திருக்கிறது. வெறுப்பு, தீவிரவாதம், பயங்கரவாதம் ஆகியவற்றுக்கு எதிராகச் செயல்படுபவர்கள் மீது அரசு கடுமையான நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்கிற உச்சநீதிமன்றத்தின் உத்தரவை பாகிஸ்தான் ராணுவத்தின் உதவி இல்லாமல் அரசால் நிறைவேற்ற முடியாது என்பது பாகிஸ்தான் உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகளுக்குத் தெரியாததல்ல. துவேஷத்தின் அடிப்படையில் செயல்படும் தீவிரவாத, பயங்கரவாத இயக்கங்கள் பாகிஸ்தான் ராணுவத்தாலும், அதன் 
உளவுத் துறையாலும் ஆதரித்து வளர்க்கப்படுபவை என்பதும் நீதிபதிகளுக்கு தெரியாமல் இருக்க வாய்ப்பில்லை. அப்படி இருக்கும்போது, இப்போது வழங்கப்பட்டிருக்கும் தீர்ப்பு தலைப்புச் செய்திக்குப் பயன்படலாமே தவிர, பாகிஸ்தானின் செயல்பாடுகளில் எந்தவித மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்திவிடாது.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/feb/14/ஒப்புக்கு-ஒரு-தீர்ப்பு-3095245.html
3094497 தலையங்கம் மது மயக்க மரணங்கள்! ஆசிரியர் Wednesday, February 13, 2019 01:39 AM +0530
உத்தரகண்டிலும், உத்தரப் பிரதேசத்திலும் நடந்திருக்கும் கள்ளச் சாராய மரணங்கள் ஒட்டுமொத்த இந்தியாவையும் அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியிருக்கின்றன. 116-க்கும் அதிகமானோர் இறந்திருக்கிறார்கள். அதைவிட இரண்டு மடங்கு பேர் மோசமான நிலையில் மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்று வருகின்றனர். 
இந்தக் கள்ளச் சாராய மரணம் தொடர்பாக இதுவரை 200-க்கும் அதிகமானோர் கைது செய்யப்பட்டிருக்கிறார்கள். இறந்தவர்களுக்கு ரூ.2 லட்சம் இழப்பீடு தரப்பட்டிருக்கிறது.
அதிகாரிகள் தற்காலிக பணிநீக்கம் செய்யப்படுவது, சில குற்றவாளிகள் கைது செய்யப்படுவது, பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு இழப்பீடு வழங்குவது-இவையெல்லாம் ஒவ்வொரு முறையும் கள்ளச் சாராயத்தால் பாதிப்பு ஏற்படும்போது நடைபெறுகின்ற சடங்குகளாக மாறிவிட்டிருக்கின்றன. ஊடகங்கள் பரபரப்பாகக் கள்ளச் சாராய மரணங்கள் குறித்து செய்திகள் வெளியிடுவதும், காவல் துறையினர் மற்றும் கலால் அதிகாரிகள் பணியிடை நீக்கம் செய்யப்படுவதும் தொடர்கின்றனவே தவிர, கள்ளச் சாராய தயாரிப்புக்கும் அதனால் ஏற்படும் மரணங்களுக்கும் முடிவு எட்டப்படாமல் தொடர்கிறது.
1982-இல் கேரள மாநிலம், கொச்சியை அடுத்த வைப்பின் தீவில் நடந்த கள்ளச் சாராய விபத்து இன்று வரை பேசப்படுகிறது. கடற்கரைப் பகுதியில் அமைந்திருக்கும் வைப்பினில் மீன் பிடித்தல் தொடர்பானவர்களும், கூலி வேலை செய்பவர்களும்தான் காணப்படுகின்றனர். வைப்பின் கள்ளச் சாராய விபத்தில் பாதிக்கப்பட்டவர்களில் பெரும்பாலோனோர் இவர்கள்தான். 
1982-ஆம் ஆண்டு ஓணம் பண்டிகையையொட்டி, வைப்பின் தீவிலுள்ள அரசாங்கத்தின் உரிமம் பெற்ற சாராயக் கடைகள் மூலம்தான் கள்ளச் சாராயம் விற்கப்பட்டது என்பதுதான் வேடிக்கை. அந்த விபத்தில் 77 பேர் மரணமடைந்தனர்; 63 பேர் பார்வையிழந்தனர்; 15 பேர் முடங்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது. 700-க்கும் அதிகமான குடும்பங்கள் நடுத் தெருவுக்கு வந்தன. அரசு அதிகாரிகளின் துணையோடும் ஒப்புதலோடும்தான் வைப்பின் கள்ளச் சாராய விபத்து நடந்தது என்பது வரலாறு. 
இந்த நூற்றாண்டில் தென்னிந்தியாவில் கள்ளச் சாராயம் பெருமளவில் கட்டுப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது என்றாலும், வட மாநிலங்களில் இப்போதும் மிகப் பெரிய சவாலாகத்தான் தொடர்கிறது. 2009-இல் குஜராத், 2011 மற்றும் 2015-இல் மேற்கு வங்கம், 2012-இல் ஒடிஸா, 2015-இல் மும்பை, 2016-இல் பிகார் என்று தொடர்ந்து கள்ளச் சாராய விபத்துகள் நடந்து வருகின்றன. இந்த எல்லா 
விபத்துகளிலும் பலர் மரணமடைய நேர்ந்தது. சட்டவிரோதமாகக் கள்ளச் சாராயம் தயாரிக்கப்பட்டு விநியோகம் செய்யப்பட்டதால் பலரும் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட வேண்டிய நிலைமை ஏற்பட்டது.
குஜராத்தில் நடந்த கள்ளச் சாராய மரணம், மிகப் பெரிய அளவில் பேசப்பட்டது. 136-க்கும் அதிகமானோர் உயிரிழந்ததைத் தொடர்ந்து,  சட்ட விரோதமாகச் சாராயம் காய்ச்சுபவர்களுக்கும், கள்ளச் சாராயம் விநியோகம் செய்பவர்களுக்கும் தூக்குத் தண்டனை வழங்க வழிகோலும் வகையில் குஜராத் சட்டப்பேரவையில் சட்டம் இயற்றப்பட்டது. மதுவிலக்கு அமலில் இருக்கும் குஜராத் மாநிலத்தில், கள்ளச் சாராய தயாரிப்பு குறையவில்லை என்பது மட்டுமல்லாமல், கள்ளச் சாராய விற்பனையை மையமாகக் கொண்டு சட்டவிரோத சக்திகள் வலுவடைந்தன என்பதுதான் உண்மை. 
கள்ளச் சாராயத்துக்கு எதிரான சட்டங்களும் விதிமுறைகளும், கள்ளச் சாராய மரணங்களுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கவில்லை. மதுவிலக்கு அமலில் உள்ள மாநிலங்களில் கள்ளச் சாராயம் தயாரிப்பது மிகப் பெரிய பிரச்னையாக உருவெடுத்திருப்பதுதான் மிச்சம். மதுவிலக்கு அமலில் இல்லாத மாநிலங்களில் சட்ட விரோதமாக கள்ளச் சாராயம் தயாரிப்பவர்கள் அந்தந்த மாநிலங்களின் அரசியல் சூழலைத் தீர்மானிக்கும் அளவுக்குப் பலம் பொருந்தியவர்களாக இருக்கின்றனர்.
மது தயாரிப்பு, பாதுகாப்பு அம்சங்கள் உள்ளிட்டவை கடுமையான ஒழுங்காற்றுதலுக்கு உள்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பதில் யாருக்கும் மாற்றுக் கருத்தில்லை. உயிருக்கு ஆபத்தான விஷம் உள்ளிட்ட மருந்துகள், மருந்துக் கடைகள் மூலம் வெளிப்படையாகவே விற்பனை செய்யப்படுகின்றன. அவை முறையாக சுகாதாரத் துறையினரால் சோதனையிடப்பட்டு கண்காணிக்கப்படுகின்றன. அப்படி இருக்கும்போது கள்ளச் சாராயமும் கண்காணிக்க முடியாத ஒன்றல்ல. 
அதிகமான வரி விதிப்பால் பெரிய அளவில் லாபம் ஈட்ட முடிகிறது என்பதால்தான் தொடர்ந்து கள்ளச் சாராய விற்பனையில் சமூக விரோதிகள் ஈடுபடுகின்றனர். இவர்களுக்கு அரசியல் செல்வாக்கு இருப்பதுதான் முறையான கண்காணிப்பில்லாமல் இருப்பதன் அடிப்படைக் காரணம். அதிகாரப்பூர்வ சாராய விற்பனையாளர்களைக் கண்காணிப்பதும், சட்டவிரோத கள்ளச் சாராய விற்பனையைத் தடுப்பதும் முனைப்பு இருந்தால் காவல் துறைக்கு சாத்தியமே!
ஒவ்வொரு முறை கள்ளச் சாராய மரணங்கள் ஏற்படும்போதும் மதுவிலக்கை அமல்படுத்த கோரிக்கைகள் எழுவது வழக்கமாகி விட்டிருக்கிறது. மதுவிலக்கினால் மட்டும் மதுப் பழக்கத்தை நிறுத்திவிடவோ, கள்ளச் சாராய உற்பத்தியையும் விநியோகத்தையும் தடுத்துவிடவோ முடியும் என்று நினைப்பது நம்மை நாமே ஏமாற்றிக் கொள்வதாக இருக்கும். 
மக்கள் மத்தியில் மதுப்பழக்கத்தினால் ஏற்படும் தீமைகள் குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த வேண்டும். கள்ளச் சாராயத் தொழிலில் ஈடுபடும் சமூக விரோதிகளுக்கு அரசியல் கட்சிகள் பாதுகாப்பு அளிப்பது தொடரும் வரை கள்ளச் சாராய விற்பனையும், அதனால் ஏற்படும் மரணங்களும் தொடரும்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/feb/13/மது-மயக்க-மரணங்கள்-3094497.html
3093916 தலையங்கம் சின்னத்தம்பி சொல்லும் செய்தி! ஆசிரியர் Tuesday, February 12, 2019 01:36 AM +0530 தமிழக விவசாயிகள் சங்கத்தின் வெறுப்பையும் ஒட்டுமொத்த தமிழக மக்களின் பேரன்பையும் பெற்றிருக்கிறது சின்னத்தம்பி என்கிற 25 வயது ஆண் யானை. இந்த யானையைப் பழக்கப்படுத்தி கும்கி யானையாக்க முடியாது என்று யானைகள் குறித்த அறிஞர் அஜய் தேசாய் தெரிவித்திருக்கும் நிலையில், தமிழக வனத் துறை அதிகாரிகளின் அடுத்தகட்ட நடவடிக்கை என்னவாக இருக்கும் என்பதை ஒட்டுமொத்த இந்தியாவே எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கிறது.
 கடந்த ஏழு ஆண்டுகளாகவே, சின்னத்தம்பி என்கிற இந்த யானை கோவை மாவட்டம் ஆனைகட்டி, மாங்கரை பகுதிகளில் நடமாடி வருகிறது. ஆரம்பத்தில் பெரியதம்பி என்று ஊர் மக்களால் பெயரிடப்பட்ட யானையுடன், சின்னத்தம்பி வனப் பகுதியிலிருந்து ஊருக்குள் வருவதும், இரண்டு யானைகளுமாகப் பயிர்களைச் சேதப்படுத்துவதும் வழக்கமாகி விட்டிருந்தது. ஒருபுறம் பயிர்களைச் சேதப்படுத்தி விவசாயிகளின் வெறுப்புக்கு உள்ளானாலும், இன்னொருபுறம்  ஊருக்குள் நுழைந்து  பொதுமக்களின் அன்பையும், ஆதரவையும் இந்த யானைகள் பெற்றுக்கொண்டன என்பதுதான் வியப்புக்குரிய திருப்பம்.
இரண்டு யானைகளும் ஆனைகட்டி சாலைப் பகுதியில் சுற்றிவரும்போது, பொதுமக்கள் அவற்றுக்கு வாழைப் பழம் உள்ளிட்ட பொருள்களை வழங்குவது வழக்கமானது. பெரிய தம்பியும், சின்னத்தம்பியும் அந்தப் பகுதி மக்கள் யாரையும் துன்புறுத்தியதே இல்லை. சாலை வழியாகச் செல்லும் வாகனங்களுக்கு வழிவிட்டு ஒதுங்கி நிற்பது வரை சாதுவான மிருகங்களாகவே காட்சியளித்தன. ஆனால், பயிர்களை நாசம் செய்வதையும் வழக்கமாக்கிக் கொண்டிருந்ததுதான், விவசாயிகள் இந்த அளவுக்கு வெறுப்பும் கோபமும் அடைந்திருப்பதற்குக் காரணம். 
ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்னால், பெரியதம்பி யானை இறந்துவிட்டது. சின்னத்தம்பிக்குப் புதிய துணையாக விநாயகன்  என்கிற யானை அமைந்தது. பெண் யானை ஒன்றுடனும் குட்டிகளுடனும்கூட சின்னத்தம்பியை ஊர் மக்கள் ஒரு சில முறை பார்த்திருக்கிறார்கள். வனத் துறையினரால் விநாயகன் யானை பிடிக்கப்பட்டு, கடந்த டிசம்பர் மாதம் முதுமலை புலிகள் சரணாலயத்தில் கொண்டுவிடப்பட்டது. சின்னத்தம்பியை வனத்துக்குள் அனுப்பும் முயற்சி வெற்றி பெறவில்லை.
இப்போது  சின்னத்தம்பியின் நடமாட்டத்தை வனத் துறையினர் கண்காணித்து வருகின்றனர். அதை கும்கியாக பழக்கப்படுத்த முடியாது என்று அஜய் தேசாய் கூறியிருக்கும் நிலையில், சின்னத்தம்பியை என்ன செய்வது என்கிற குழப்பத்தில் ஆழ்ந்திருக்கிறது வனத் துறை. வனத் துறையினர் மீண்டும் விரட்டிவிட்டால், காட்டில்  திரியும் ஏனைய யானைகளையும் அழைத்துக் கொண்டு அது மீண்டும் ஊருக்குள் நுழையாது என்பதற்கு என்ன உத்தரவாதம் என்று கேட்கிறார்கள், பயிர் நாசத்தால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கும் விவசாயிகள்.
யானைகளுக்கும் மனிதர்களுக்கும் இடையேயான போராட்டம் நாளுக்கு நாள் வலுத்துக் கொண்டு வருகிறது. தமிழகத்தில் 2016-இல் 98 யானைகளும், 2017-இல் 124  யானைகளும், 2018-இல் 84 யானைகளும் கொல்லப்பட்டிருக்கின்றன. கடந்த மூன்று ஆண்டுகளில் மிருகங்களுக்கும் மனிதர்களுக்கும் இடையேயான போராட்டத்தில் 307 யானைகள், 126 மனிதர்கள் என உயிரிழப்பு ஏற்பட்டிருக்கிறது. இதற்கு மிக முக்கியமான காரணம், யானைகளின் வாழ்வாதாரமான வனங்கள் அழிக்கப்படுவதும், அவற்றின்  வழித்தடங்கள் மனிதர்களால் ஆக்கிரமிக்கப்படுவதும்தான்.
சர்வதேச இயற்கைப் பாதுகாப்பு நிறுவனத்தின் ஆய்வுப்படி, ஆசிய யானைகளின் எண்ணிக்கை  41,410 முதல் 52,345 வரை என்று கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. இதில் இந்தியாவில் மட்டும் 60% ஆசிய யானைகள் காணப்படுகின்றன. 2017-ஆம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பின்படி, தென்னிந்தியாவில்தான் மிக அதிகமாக யானைகள் காணப்படுகின்றன. தென்னிந்தியாவில் 11,960, வடகிழக்கு இந்தியாவில் 10,139, மத்திய கிழக்குப் பகுதியில் 3, 128, வட இந்தியாவில் 2,085 யானைகள் இருப்பதாக அந்தக் கணக்கெடுப்பு தெரிவிக்கிறது.
தென்னிந்தியாவில் யானை வழித்தடங்களின் எண்ணிக்கை குறைவு. தமிழகத்தில் உள்ள மொத்த வழித்தடங்கள் 17 மட்டுமே. வட மாநிலங்களில் 150 சதுர கி.மீ.க்கு ஒரு வழித்தடம் காணப்படுவதாலும், எல்லா வழித்தடங்களும் விளைநிலங்கள் வழியாக இருப்பதாலும், மேற்கு வங்கம் போன்ற மாநிலங்களில் மனிதர்களுக்கும் யானைகளுக்கும் இடையேயான மோதல்கள் தினசரி நிகழ்வாகவே மாறியிருக்கின்றன. தமிழகத்தின் நிலைமை அந்த அளவுக்கு மோசமில்லை என்றுதான் கூறவேண்டும்.
தென்னிந்தியாவில்தான் மிகச் சிறந்த யானை சரணாலயங்கள் உள்ளன. பந்திப்பூர், நாகர்ஹோலே, முதுமலை, வயநாடு, பிலிகிரி ரங்கசுவாமி கோவில், காவேரி, பிரம்மகிரி உள்ளிட்ட யானை சரணாலயங்களில் யானைகளுக்கான எல்லாவித உணவும் கிடைக்கிறது. யானைகள் தொடர்ந்து இடம் மாறிக்கொண்டே இருக்கும் இயல்புடையவை. தங்களது உணவுக்காகவும், தண்ணீருக்காகவும் அவை பயணிக்கும் வழித்தடங்கள் அடைக்கப்படும்போதும், ஆக்கிரமிக்கப்படும்போதும்தான் மனிதர்களுடன் மோதலில் ஈடுபடுகின்றன.
கோவை மாவட்டத்தில் மட்டும் கடந்த ஏழு ஆண்டுகளில் 77 பேர் உயிரிழந்திருக்கிறார்கள்; 61 பேர் காயமடைந்திருக்கிறார்கள்; 2,421 முறை விவசாய நிலங்களில் யானைகள் நுழைந்து குறைந்தது 261 முறை பயிர்கள் நாசமடைந்துள்ளன.
யானைகளின் வழித்தடங்களில் உள்ள ஆக்கிரமிப்புகளை அகற்றி, வனப் பகுதிகள் அழிக்கப்படாமல் இருப்பதை உறுதிப்படுத்தாத வரை, காடுகளிலிருந்து யானைகள் ஊருக்குள் வருவதும், பயிர்களை நாசம் செய்வதும் அதிகரிக்குமே தவிர குறையாது. இதுதான் சின்னத்தம்பி நமக்கு உணர்த்தும் பாடம்!
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/feb/12/சின்னத்தம்பி-சொல்லும்-செய்தி-3093916.html
3093230 தலையங்கம் பொறுப்புணர்வுக்குப் பாராட்டு! ஆசிரியர் Monday, February 11, 2019 03:00 AM +0530 துணை முதல்வரும், நிதியமைச்சருமான ஓ. பன்னீர்செல்வத்தால் தாக்கல் செய்யப்பட்டிருக்கும் 2019-20 நிதியாண்டுக்கான தமிழக அரசின் நிதிநிலை அறிக்கை, பலத்த கைத்தட்டலுடன் வரவேற்றாக வேண்டிய ஒன்று. சலுகைகளை வாரிவழங்கி நிதிப் பற்றாக்குறையை அதிகரித்துக் கொள்ளாமல், மிகுந்த பொறுப்புணர்வுடன் தயாரிக்கப்பட்டிருக்கும் நிதிநிலை அறிக்கை இது.
 மக்களவைத் தேர்தல் அறிவிப்புக்கு சில வாரங்களே இருக்கும் நிலையில், மத்திய அரசும் சரி, ஏனைய மாநில அரசுகளும் சரி போதிய நிதியாதாரம் குறித்த கவலையே இல்லாமல் சலுகைகளையும், இலவசங்களையும், வரி விலக்குகளையும் வாரி வழங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன. அத்தகைய சூழலில் தேர்தல் கண்ணோட்டத்துடன் அணுகாமல், தமிழகத்தின் வருங்காலம் குறித்த அக்கறையுடன் இப்படியொரு நிதிநிலை அறிக்கையைத் தாக்கல் செய்திருக்கும் நிதியமைச்சர் ஓ. பன்னீர்செல்வத்தின் துணிவையும் நேர்மையையும் பாராட்டாமல் இருக்க முடியவில்லை.
 கடந்த 30 ஆண்டுகளாக ஆட்சியில் இருந்த அரசுகள் போட்டி போட்டுக்கொண்டு வாரி வழங்கிய இலவசத் திட்டங்களும், மக்கள் நலத் திட்டங்களும் தமிழகத்தின் நிதி நிலைமையைத் தள்ளாட வைத்திருக்கின்றன. கட்டுக்கடங்காமல் போய்க் கொண்டிருக்கும் கடன் சுமைக்கும், பற்றாக்குறைக்கும் கடிவாளம் போட்டாக வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் நிலவியது. இந்த நிதிநிலை அறிக்கை அந்தப் போக்குக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கும் முதல் முயற்சியாக, பொருளாதாரத்தின் மீது கவனம் செலுத்தித் தயாரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. நிதியமைச்சரும், நிதித்துறைச் செயலாளரும் கத்தி மேல் நடந்திருக்கிறார்கள்; வெற்றியும் அடைந்திருக்கிறார்கள்.
 அடுத்த நிதியாண்டில் தமிழக அரசின் மொத்த வருவாய் ரூ.1,97,721 கோடி என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. வருவாய் செலவினங்கள் ரூ.2,12,035 கோடி. வருவாய்ப் பற்றாக்குறை ரூ.14,314 கோடியாக இருக்கும். இது கடந்த ஆண்டின் வருவாய்ப் பற்றாக்குறையான ரூ.19,319 கோடியைவிடக் குறைவு என்பது மிகப் பெரிய ஆறுதல். வரும் நிதியாண்டுக்கான மொத்த நிதிப் பற்றாக்குறை ரூ.44,176 கோடியாக இருக்கும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. நிதிப் பற்றாக்குறையும் கடந்த ஆண்டின் 2.85% என்பதிலிருந்து 2.56% என்று குறைக்கப்பட்டிருக்கிறது.
 மாநில அரசுகளின் நிதி நிர்வாகம் என்பது மிகவும் சிக்கலானதாக மாறியிருக்கிறது. வாக்கு வங்கி அரசியல், ஊதிய உயர்வுக்கும், மானியங்களுக்கும் வழிகோலிப் பொருளாதார சமநிலையைத் தகர்த்திருக்கின்றன. தமிழக அரசின் வருவாயில் அரசு ஊழியர்களின் ஊதியத்துக்காக ரூ.55,399 கோடியும், பிற ஓய்வுகால பலன்களுக்காக ரூ.29,627 கோடியும் ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. அரசின் மொத்த வருவாயான ரூ.1,97,721 கோடியில், ஊழியர்களின் ஊதியம், ஓய்வூதியத்துக்காக ரூ.85,026 கோடி செலவிடப்படும் நிலையில், நிதி மேலாண்மை மிகப்பெரிய சவாலாக இருப்பதில் வியப்பென்ன இருக்கிறது?
 உதவித் தொகைகள், உணவு மானியம், மின்சார மானியம், கல்வி உதவித் தொகை, வீட்டுவசதித் திட்டங்கள், சமூகப் பாதுகாப்புத் திட்டங்கள், விவசாயக் கடன் தள்ளுபடி என்று ரூ.85,000 கோடிக்கும் அதிகமாகச் செலவிடப்படும் நிலையில், வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்காக அரசு கடன் வாங்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படுகிறது. அரசு வாங்கி இருக்கும் கடன்களுக்காகக் கடந்த நிதியாண்டில் (2018-19) மட்டும் செலுத்தி இருக்கும் வட்டித் தொகை ரூ.29,624 கோடி. வரும் நிதியாண்டில் அது ரூ.33,226 கோடியாக உயரப் போகின்றன. அடுத்த நிதியாண்டின் இறுதியில் தமிழக அரசின் நிகரக் கடன் நிலுவைத் தொகை ரூ.3,97,495 கோடியாக இருக்கும் என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். அதே வேளையில், மாநில மொத்த உற்பத்தி மதிப்பில் நிலுவைக் கடன் விகிதம் அனுமதிக்கப்பட்ட 25% என்கிற அளவைவிடக் குறைவாக 23.02%தான் இருக்கும் என்பது சற்று ஆறுதல்.
 தமிழகத்தின் வருவாய்ப் பற்றாக்குறைக்கு மிக முக்கியமான காரணம், தமிழக அரசின் பல்வேறு திட்டங்களுக்காக மத்திய அரசு தர வேண்டிய நிதி ஒதுக்கீடுகள், நிர்வாகக் காரணங்களைச் சுட்டிக்காட்டி வழங்கப்படாமல் இழுத்தடிக்கப்படுகின்றன. மத்திய ஜி.எஸ்.டி. (ரூ.5,454 கோடி), அனைவருக்கும் கல்வித் திட்டம் (ரூ.2,109 கோடி), தேசிய இடைநிலைக் கல்வித் திட்டம் (ரூ.1,092 கோடி), உள்ளாட்சிகளுக்கான ஒதுக்கீடு (ரூ.3,852 கோடி), ஜி.எஸ்.டி. இழப்பீட்டுத் தொகை (ரூ.455 கோடி) என்று மத்திய அரசு தர வேண்டிய தொகை தரப்படாமல் இருப்பதால்தான் தமிழகத்தின் நிதிநிலைமை இந்த அளவுக்கு பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறது.
 "வருவாய்ப் பற்றாக்குறையைக் குறைக்கும் நோக்கில் தயாரிக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த நிதிநிலை அறிக்கையில், வகுக்கப்பட்டுள்ள செயல் திட்டம், நீடித்த பொருளாதார வளர்ச்சியை மாநிலம் அடைவதற்கும், சமச்சீரான வளர்ச்சியைப் பெறுவதற்கும் வழிகோலும்' என்று துணை முதல்வர் ஓ. பன்னீர்செல்வம் நிதிநிலை அறிக்கையில் கூறியிருப்பது வரவேற்புக்குரியது. தேர்தலைக் குறிவைத்து நிதிநிலை அறிக்கையைத் தயாரிக்காமல், தமிழகத்தின் பொருளாதார நலனைக் கருத்தில்கொண்டு தயாரித்திருப்பதற்குத் துணிவு வேண்டும்.
 இத்தனை பிரச்னைகளுக்கும், நிதி நெருக்கடிக்கும் நடுவே, ரூ.20,000 கோடியில் 36 புதிய திட்டங்களுக்குப் புதிய பல அறிவிப்புகளுடனும், நிதி மேலாண்மையில் அக்கறை காட்டி 2019-20 நிதியாண்டுக்கான நிதிநிலை அறிக்கை தாக்கல் செய்யப்பட்டிருக்கிறது. இதைப் பாராட்டாமல், குறை கூறுவது என்பது எதிர்க்கட்சிகளின் சம்பிரதாயச் சடங்கு என்று ஒதுக்கிவிடலாம்.
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/feb/11/பொறுப்புணர்வுக்குப்-பாராட்டு-3093230.html
3092074 தலையங்கம் அவசரத் தேவை! ஆசிரியர் Saturday, February 9, 2019 01:36 AM +0530 கிராமப்புற மாணவர்களின் மேம்பாட்டுக்காக உருவாக்கப்பட்டவைதான் ஜவாஹர் நவோதய வித்யாலயா பள்ளிக்கூடங்கள். கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் மட்டும் 49-க்கும் அதிகமான மாணவர்கள் நவோதய உறைவிடப் பள்ளிக்கூடங்களில் தற்கொலை செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள் என்கிற தகவல் அதிர்ச்சி அலையை எழுப்பியிருக்கிறது. தற்கொலை செய்து கொண்ட மாணவர்களில் பெரும்பாலானோர் பட்டியலின, ஆதிவாசிக் குடும்பங்களைச் சேர்ந்தவர்களாக இருக்கிறார்கள் என்பது பிரச்னையை மேலும் தீவிரமாக்குகிறது. 
முன்னாள் பிரதமர் ராஜீவ் காந்தியின் கனவுத் திட்டமான நவோதய பள்ளிக்கூடத் திட்டம் 1986-இல் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. தமிழகம் தவிர்த்து இந்தியாவின் எல்லா மாநிலங்களிலும் நவோதய பள்ளிக்கூடங்கள் தொடங்கப்பட்டு சிறப்பாக நடைபெற்று வருகின்றன. 2012 முதல் இந்தப் பள்ளிகளில் 10-ஆம் வகுப்பில் 99% மாணவர்களும், 12 வகுப்பில் 95% மாணவர்களும் வெற்றி அடைகிறார்கள் என்பதுடன் அவர்களில் பலரும் அதிக மதிப்பெண்களுடன் தேர்ச்சி பெறுகிறார்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. அதனால், மிகவும் வறுமை நிலையிலுள்ள குடும்பங்களிலிருந்து சேர்த்துக் கொள்ளப்படும் கிராமப்புற மாணவர்களுக்கு தரமான கல்வியை வழங்கும் ஜவாஹர் நவோதய உறைவிடப் பள்ளிகளில் கடந்த சில ஆண்டுகளாக அதிகரித்துவரும் மாணவர்  தற்கொலைகள், தேசிய அளவில் விவாதப் பொருளாகி இருப்பதில் வியப்பில்லை.
2013 முதல் நவோதய உறைவிடப் பள்ளிகளில் தற்கொலை செய்துகொள்ளும் போக்கு தொடங்கியது என்றாலும், அது தேசிய மனித உரிமை ஆணையத்தின் கவனத்தை ஈர்த்தது 2015-இல்தான். தற்கொலை எண்ணிக்கை அதிகரித்தபோது மத்திய அரசின் மனிதவள மேம்பாட்டுத் துறையின் கீழ் உள்ள நவோதய பள்ளிக்கூடங்களை நடத்தும் நவோதய வித்யாலய சமிதியிடம் தேசிய மனித உரிமை ஆணையம் இது குறித்து அறிக்கை அளிக்குமாறு உத்தரவிட்டது. எல்லா நவோதய உறைவிடப் பள்ளிகளுக்கும் இது குறித்து சுற்றறிக்கை அனுப்பி பிரச்னையின் காரணத்தை ஆய்வு செய்து தீர்வு காண நவோதய வித்யாலய சமிதி வலியுறுத்தியது. 
மிகவும் ஏழ்மையான பின்னணியிலிருந்து நவோதய உறைவிடப் பள்ளிகளில் சேரும் மாணவர்கள், உறைவிடக் கலாசாரத்துடன் ஒத்துப்போவதற்கு நேரம் பிடிக்கிறது. பெற்றோரையும் சுற்றத்தாரையும் பிரிந்து வாழ்வதும், புதிய சூழலும் அவர்களுக்கு மன அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துவதில் வியப்பில்லை. பாலியல் தொடர்பான பிரச்னைகளும், பெற்றோரைச் சந்திக்க முடியாததால் ஏற்படும் மனக் கவலையும்கூட அந்த மாணவர்களின் மனநிலையைப் பாதிக்கின்றன. 
அந்த மாணவர்களுக்கு சரியான வழிகாட்டுதல் வழங்க நவோதய பள்ளிக்கூடங்களில் தனியாக அமைப்பு ஏதும் இல்லாமல் இருப்பது மாணவர்கள் தற்கொலைக்கு முக்கியமான காரணம் என்று கருதப்படுகிறது. மாணவர்களிடம் விபரீதமான போக்கு காணப்படுவது, அவர்கள் மன அழுத்தத்துடன் இருப்பது கண்டறியப்படுவது ஆகியவற்றை அப்போதைக்கு அப்போது கண்காணித்து ஆலோசனை வழங்கும் முறை நவோதய பள்ளிகளில் இல்லை என்கிற உண்மையை இப்போதுதான் நவோதய வித்யாலய சமிதி உணர முற்பட்டிருக்கிறது.
நவோதய வித்யாலய சமிதியின் அறிவுறுத்தல்களும் கட்டளைகளும் எழுத்தில் இருக்கின்றனவே தவிர, செயலில் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. எந்தவொரு நவோதய உறைவிடப் பள்ளியிலும் முறையாகப் பயிற்சியுடன் கூடிய மனநல ஆலோசகர்கள் இல்லை. 
மாணவர்களின் உணர்வுபூர்வமான பிரச்னைகளை எதிர்கொள்ளும் போக்கு பள்ளியின் தலைமையாசிரியருக்கும் உறைவிடக் கண்காணிப்பாளருக்கும் தரப்பட்டிருக்கிறது. கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் ஏற்பட்ட 49 மாணவர் தற்கொலைகளில் 32 பேரின் தற்கொலைக்கு பள்ளியின் தலைமையாசிரியர் அல்லது ஆசிரியர்கள் மீது ஒழுங்கு நடவடிக்கை மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. இதனால், தலைமையாசிரியர்களும் ஆசிரியர்களும் உறைவிடக் கண்காணிப்பாளர்களும் மனம் சோர்ந்து  போயிருக்கிறார்கள். 
கல்வி கற்பித்தல் அல்லாத வேறு பல பொறுப்புகளை சுமக்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தத்தில் இருக்கும் தலைமையாசிரியர்களும் ஆசிரியர்களும் மாணவர்களின் மனநிலை குறித்த பிரச்னைகளைக் கையாள முடியாது என்கிற அடிப்படை உண்மையை நவோதய வித்யாலய சமிதி உணர்ந்ததாகத் தெரியவில்லை. மாணவர்களிடம் காணப்படும் மாற்றங்களைப் புரிந்து கொள்வதற்கும் அவர்களது தற்கொலைப் போக்கை கண்டறிந்து ஆலோசனைகள் வழங்கி மன மாற்றம் செய்வதற்கும் போதிய பயிற்சி உள்ளவர்கள் இருந்தால் மட்டுமே பிரச்னையை ஓரளவுக்குக் கையாள முடியும். 
இந்தியாவைப் பொருத்தவரை பெருமளவில் கல்வி நிறுவனங்கள் குறிப்பாக, பள்ளிக்கூடங்கள் நிறுவப்பட்டிருந்தாலும் மாணவர்களுடைய உளவியல் பிரச்னைகள் குறித்த புரிதல் உள்ள ஆசிரியர்களின் எண்ணிக்கை போதுமானதாக இல்லை. உறைவிடப் பள்ளிகள் என்பதல்லாமல், சாதாரணமாகவே குழந்தைகள் குறிப்பாக, மாணவர்கள் மத்தியில் காணப்படும் உளவியல் பிரச்னைகளும் அவர்களிடம் காணப்படும் தன்னம்பிக்கையின்மை, தற்கொலை போக்கு ஆகியவையும் அதிகரித்து வருகின்றன என்று பல்வேறு ஆய்வுகள் குறிப்பிடுகின்றன. 
இந்தியாவில் 4 முதல் 14 வயதுக்குட்பட்ட மாணவர்களில் 12% மாணவர்கள் உளவியல் பாதிப்புடன் காணப்படுகின்றனர் என்கிறது ஓர் ஆய்வு. ஒவ்வொரு மணி நேரத்திற்கும் இந்தியாவின் ஏதாவது ஒரு பகுதியில் ஏதாவது ஒரு மாணவர் தற்கொலை செய்துகொள்கிறார் என்பதுதான் நிலைமை என்னும்போது நமது கல்வி முறையிலும் வளர்ப்பு முறையிலும் எங்கேயோ தவறு காணப்படுகிறது என்பதை நாம் உணர்ந்து இதற்குத் தீர்வு காண வேண்டியது அவசியம் மட்டுமல்ல, அவசரத் தேவையும்கூட!
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/feb/09/அவசரத்-தேவை-3092074.html
3091411 தலையங்கம் சலுகை மழை எனும் சாபக்கேடு! ஆசிரியர் Friday, February 8, 2019 01:40 AM +0530
எதிர்பார்த்த அளவு பருவ மழை பெய்யாத குறையை நமது அரசியல் கட்சிகள் சலுகை மழை பொழிந்து ஈடுகட்டுவது என்று முடிவெடுத்திருப்பதாகத் தெரிகிறது. மக்களவைத் தேர்தல் அறிவிப்புக்கான நாள் நெருங்க நெருங்க போட்டி போட்டுக்கொண்டு சலுகைகளையும், மானியங்களையும், நல்வாழ்வுத் திட்டங்களையும் அறிவித்தவண்ணம் இருக்கின்றன. மத்திய அரசு எவ்வழி, மாநில அரசுகளும் அவ்வழி. ஒன்றன் பின் ஒன்றாக மாநில அரசுகளின் நிதிநிலை அறிக்கைகள் சலுகைகளையும், மானியங்களையும் அறிவிக்கத் தொடங்கியிருக்கின்றன. 
பாஜக ஆளும் மாநிலமான அஸ்ஸாமில் நிதியமைச்சர் ஹிமந்தா விஸ்வ சர்மா ரூ.5 லட்சத்துக்கும் குறைவான ஆண்டு வருமான முடைய குடும்பங்களைச் சேர்ந்த பெண்களின் திருமணத்துக்கு 12  கிராம் தங்கம் வழங்கப்போவதாக புதன்கிழமை  அறிவித்திருக்கிறார். 12-ஆவது வகுப்பில் 60% அதிகமான மதிப்பெண் பெறும் மாணவர்களுக்கு இ-பைக் வழங்குவது, 45 வயதுக்கும் குறைவான கணவனை இழந்த மகளிருக்கு ரூ.25 ஆயிரம் உதவித்தொகை, கலைஞர்களுக்கும், விளையாட்டு வீரர்களுக்கும் ரூ.50,000 ரொக்க மானியம் என்று ஒரு சலுகைப் பட்டியலையே அறிவித்திருக்கிறார்.
அஸ்ஸாமைத் தொடர்ந்து மத்தியப் பிரதேசமும், ராஜஸ்தானும் பாஜகவுக்குக் காங்கிரஸ் எந்த விதத்திலும் சளைத்ததல்ல என்பதை நிரூபிக்கும் வகையில் பல்வேறு சலுகைகளை அறிவித்திருக்கின்றன. வேலையில்லாத இளைஞர்கள் அனைவருக்கும் மாதந்தோறும் ரூ.4,000 வழங்குவது என்று மத்தியப் பிரதேச அரசு கடந்த வியாழக்கிழமை தீர்மானித்திருக்கிறது. ரூ.3,000-ம் வழங்குவதாக ராஜஸ்தான் அரசு ஏற்கெனவே அறிவித்திருக்கிறது. பொதுத்தேர்தலுக்கு முன்னால் இதுபோன்ற அறிவிப்புகளை ஏனைய மாநிலங்களும் நிதிநிலை அறிக்கை தாக்கல் செய்யும்போது அறிவிக்க இருக்கின்றன. 
பொருளாதார நிபுணர்கள் இந்த அறிவிப்புகளைப் பார்த்து திகைத்துப் போய் கவலையில் ஆழ்ந்திருக்கிறார்கள். ஏற்கெனவே கடுமையான நிதிப் பற்றாக்குறையை எல்லா மாநிலங்களும் எதிர்கொள்ளும் நிலையில், அறிவிக்கப்படும் சலுகைகளையும், மானியங்களையும் நிறைவேற்றுவதற்கான நிதி ஆதாரம் குறித்துப் பொருளாதார நிபுணர்கள் அச்சமடைவதில் வியப்பென்ன இருக்கிறது? 
எல்லாத் துறைகளிலும் சலுகை அரசியல் அல்லது தற்காலிகத் தீர்வுகள் பரவலாக மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. பிரச்னைகளை  அறிவியல்பூர்வமாக எதிர்கொண்டு ஆய்வு செய்து நிரந்தரத் தீர்வு காணும் எண்ணம் எந்த மாநிலத்திலும், எந்த அரசியல் கட்சியினரிடத்திலும் இல்லை என்பதுதான் வேதனைக்குரிய போக்கு. இந்தியாவைப் பொருத்தவரை பெரும்பாலான மக்களின் வாழ்வாதாரமாக  விவசாயம்தான் இருக்கிறது. ஏறத்தாழ 60% இந்தியர்கள் விவசாயப் பொருளாதாரத்தைச் சார்ந்திருக்கிறார்கள். ஆனால், மொத்த தேசிய வருமானத்தில் 15% மட்டும்தான் அவர்களுக்கானது என்கிற நிலையில், எந்தவோர் அரசும் வேளாண் பிரச்னை குறித்து ஆக்கப்பூர்வமான பார்வையில் சிந்திப்பதாக இல்லை. 
வேலைவாய்ப்பு என்று எடுத்துக்கொண்டால், ஜாதி ரீதியாக இட ஒதுக்கீடு என்ற பயனளிக்காத தீர்வு மட்டுமே முன்வைக்கப்படுகிறது. அரசின் கொள்கைகளால் புதிய வேலைவாய்ப்புகள் உருவாகாமல் தேக்கம்  நிலவுகிறது. வேலைவாய்ப்புக்கு அடிப்படையான நிலம், தொழிலாளர்கள், முதலீடு, தொழில்நுட்பம் இவை அனைத்தும் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டு தொலைநோக்குப் பார்வையுடன் திட்டமிடப்படாத காரணத்தால், வேலைவாய்ப்பு உருவாவதற்கான வாய்ப்பு தொழில் துறையில் காணப்படவில்லை. கடந்த நிதியாண்டில் கிராமப்புற வேலைவாய்ப்பு உத்தரவாதச் சட்டம்  ஏற்படுத்தப்பட்டு, ரூ.55,000 கோடி ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டதன் விளைவாக  எந்தவிதப் புதிய வேலைவாய்ப்பும் உருவானதாகத் தெரியவில்லை. 
எல்லா அரசியல் கட்சிகளும் கல்வி குறித்தும், பெண் குழந்தைகள் குறித்தும் கவலை தெரிவிக்கின்றன. ஆனால், தண்ணீரும், மின்சாரமும் இல்லாத பள்ளிக்கூடங்கள், போதுமான ஆசிரியர்கள் இல்லாமை, தரமான கல்வி, கல்வி முறையில் மாற்றம் இவை குறித்தெல்லாம் விவாதமும் இல்லை, கவலைப்படவும் இல்லை. சுகாதாரம் எனும்போது ஆரம்ப சுகாதாரத்தையும், நோய்த் தடுப்பு நடவடிக்கைகளிலும் எந்தவித முதலீடும் செய்யாமல், மருத்துவக் காப்பீடு மட்டுமே விடை என்கிற போக்குதான்  காணப்படுகிறது. 
கடந்த நிதியாண்டில் மானியங்களின் அளவு ரூ.1.29 லட்சம் கோடியிலிருந்து ரூ.2.29 லட்சம் கோடியாக அதிகரித்தது. இதனால் ஏற்படும் பற்றாக்குறையை ஈடுகட்ட வாங்கிய கடன் ரூ.2.33 லட்சம் கோடியிலிருந்து ரூ.6 லட்சம் கோடியாக அதிகரித்தது.  கடந்த 10 ஆண்டுகளில் அரசு வாங்கிய கடனுக்குத் தரப்பட்ட  வட்டியின் அளவு ஆண்டொன்றுக்கு ரூ.1.92 லட்சம் கோடியிலிருந்து, ரூ.5.30 லட்சம் கோடியாக அதிகரித்திருக்கிறது. இப்படியே போனால் எங்கே போய் முடியப் போகிறது என்கிற அச்சம், தேசம் பற்றிய அக்கறை உள்ளவர்களைக் கவலை கொள்ளச் செய்கிறது. 
பிரச்னைகளுக்கு நிரந்தரத் தீர்வு காணாமல் சலுகைகளையும், மானியங்களையும் வழங்குவது கடலில் பெருங்காயத்தைக் கரைப்பது போல, விரயத்துக்கு வழிவகுக்குமே தவிர விடிவுக்கு வழிகோலாது. தற்காலிக அரசுத் திட்டம் என்று ஒன்று கிடையாது. 
2019 மக்களவைத் தேர்தல் கொள்கைக்கான அல்லது மாற்றுத் திட்டத்துக்கான போட்டியாக இருக்கப் போவதில்லை. மானியங்களுக்கும், சலுகைகளுக்கும் இடையேயான போட்டியாகத்தான் இருக்கப் போகிறது!
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/feb/08/சலுகை-மழை-எனும்-சாபக்கேடு-3091411.html
3090664 தலையங்கம் தங்கமே தங்கம்! ஆசிரியர் Thursday, February 7, 2019 01:24 AM +0530
தங்கத்தின் விலை வரலாறு காணாத உச்சத்தை எட்டியிருக்கிறது. திடீரென்று தங்கத்தின் விலை உயர்வது என்பது யாருமே எதிர்பார்க்காத ஒன்று என்பது ஒருபுறம் இருந்தாலும், சர்வதேச அளவிலான விலையேற்றம்தான் இது என்பதை நாம் உணர வேண்டும்.
சர்வதேசச் சந்தையில் காணப்படும் தேவைக்கு ஏற்ப, தங்கத்தின் உற்பத்தி இல்லை என்பதுதான் இந்த விலையேற்றத்துக்குக் காரணம். இதன் விளைவாக தங்கத்துக்கு எதிரான ரூபாயின் மதிப்பு வீழ்ச்சி அடைவது போலவே, உலகிலுள்ள வளரும் பொருளாதாரங்களின் செலாவணிகளும் தங்கத்துக்கு நிகரான மதிப்புக் குறைவை எதிர்கொள்கின்றன.
அநேகமாக எல்லா குறிப்பிடத்தக்க பொருளாதாரங்களும் இதுவரை இல்லாத அளவிலான தங்கத்தின் விலையுயர்வை எதிர்கொள்கின்றன; அல்லது எதிர்கொள்ள இருக்கின்றன. இதில் விதிவிலக்காக இருப்பது அமெரிக்க டாலர் மட்டும்தான். 
சர்வதேச அளவிலான தங்கத்தின் விலை உயர்வின் பின்னணியில், உலகப் பொருளாதாரம் எதிர்கொள்ள இருக்கும் வீழ்ச்சி குறித்து நாம் கவலைப்பட்டாக வேண்டும். மேலை வல்லரசு நாடுகளின் மத்திய வங்கிகள் தங்களது நிதிக் கொள்கைகளில் கடுமையாக கவனம் செலுத்தத் தொடங்கி இருக்கின்றன. இதனால், இந்தியா போன்ற வளரும் பொருளாதாரத்திலிருந்து முதலீடுகள் மீண்டும் மேலை நாடுகளுக்கு எடுத்துச் செல்லப்படக்கூடும். டாலருக்கு நிகரான ரூபாய் மதிப்பு குறைந்ததற்கு அதுதான் முக்கியமான காரணம்.
அமெரிக்காவுக்கும் சீனாவுக்கும் இடையேயான வர்த்தகப் போட்டியும், சீனாவின் பொருளாதார வளர்ச்சி குறைந்திருப்பதும், சர்வதேச அளவில் பொருளாதாரத் தேக்க நிலை ஏற்படக்கூடும் என்கிற அச்சத்தை ஏற்படுத்தி இருக்கின்றன. அதனால், தங்களது செலாவணிகளின் நம்பகத்தன்மையையும், மதிப்பையும் தக்க வைத்துக்கொள்ள பல நாடுகளின் மத்திய வங்கிகள் தங்களது கையிருப்புத் தங்கத்தைப் பாதுகாக்க முற்பட்டிருக்கின்றன. இதுவும்கூட தங்கத்தின் விலை உயர்வுக்குக் காரணமாக இருக்கக்கூடும்.
தங்கத்தின் விலையேற்றத்துக்கு இன்னொரு மிக முக்கியமான காரணம் உண்டு. 2012-ஆம் ஆண்டு தங்கத்தின் விலை கடுமையாகக் குறைந்தது. அதைத் தொடர்ந்து தங்கச் சுரங்க அதிபர்கள், தங்களது சுரங்கத்தின் செயல்பாட்டை அதிகரிப்பதில் கவனம் செலுத்தவில்லை. மேலும், உற்பத்திக்குத் தேவையான புதிய முதலீடுகள் செய்வதை அவர்கள் தவிர்த்தனர். இதன் விளைவாக தங்கத்தின் உற்பத்தி குறைந்திருக்கிறது. அதுவும்கூட விலையேற்றத்துக்கு மிகப் பெரிய காரணம்.
கடந்த பத்தாண்டுகளாக இந்தியாவில் தங்கத்துக்கான தேவை சராசரியாக ஆண்டொன்றுக்கு 838 டன்னாக இருந்து வருகிறது. கடந்த ஆண்டு தங்கத்தின் விற்பனை 760.4 டன் என்றால், 2019-இல் அதுவே 750 முதல் 850 டன்னாக இருக்கக்கூடும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்த ஆண்டு, கடந்த பத்தாண்டு சராசரியைவிட அதிகத் தேவை ஏற்படக்கூடும் என்று அரசும் எதிர்பார்க்கிறது.
தேர்தல் நெருங்கிவரும் நிலையிலும், பொதுத்தேர்தல் ஆண்டு என்பதாலும் அரசு அறிவித்திருக்கும் வரிச் சலுகைகளும், மானியங்களும் மக்கள் மத்தியில் அதிக அளவிலான பணப் புழக்கத்தை ஏற்படுத்தும். குறிப்பாக, விவசாயிகளுக்கு அறிவிக்கப்பட்டிருக்கும் திட்டங்கள், மறைமுகமாக தங்கத்தின்  தேவையை அதிகரிக்கும். தங்கத்தில் முதலீடு செய்து பாதுகாப்பவர்களில் பெரும்பாலானோர் விவசாயிகளும், ஊரகப் பகுதியினரும்தான் என்பதுதான் அதற்குக் காரணம்.
கடந்த ஆண்டில் தங்கத்தின் தேவை சற்று குறைந்து காணப்பட்டது. மொத்தத் தேவை 1.4% குறைந்தது. தங்க நாணயங்கள், கட்டிகள் என்று சேமிப்பு அல்லது முதலீடாகச் சேர்த்து வைக்கப்படும் தங்கத்தின் தேவை 4% குறைந்தது. இதற்கு அதிக மதிப்புச் செலாவணிகள் செல்லாததாக்கப்பட்ட முடிவால்,  கணக்கில் காட்டப்படாத பணத்தின் புழக்கம் தடுக்கப்பட்டதும் ஒரு காரணமாக இருக்கக்கூடும்.
கடந்த 2013 ஆகஸ்ட் மாதத்தில், முந்தைய மன்மோகன் சிங் அரசு தங்கத்தின் மீதான சுங்க வரியை 10%-ஆக உயர்த்தியது முதல், தங்கத்தைக் கடத்துவது பெரிய அளவில் அதிகரித்திருக்கிறது. புதிய ஜி.எஸ்.டி. வரி விதிப்பும்கூடத் தங்கம் அதிக அளவில் கடத்தப்படுவதற்குக் காரணமாக இருப்பதாக நகை வியாபாரிகள் தெரிவிக்கின்றனர். ஆண்டொன்றுக்கு 115 டன் முதல் 120 டன் வரையிலான தங்கம் கடத்தப்படுகிறது என்கிறது ஓர் ஆய்வு. இதைத் தடுப்பது என்பது இயலாது என்றும் கூறுகின்றனர்.
தங்கத்துக்கான தேவை அதிகரிப்பதற்கு மனை வணிகம், பங்குச்சந்தை, வங்கி வைப்பு நிதிகள் ஆகியவற்றின் மீது பொதுமக்களுக்கு அவநம்பிக்கை ஏற்படுவதுதான் மிகவும் முக்கியமான காரணம். மனை வணிகம் தொடர்பான அரசின் திட்டங்களில் அடிக்கடி மாற்றம் ஏற்படும்போது, தேவையில்லாத பிரச்னையில் முதலீட்டாளர்கள் சிக்கிக் கொள்வதைத் தவிர்க்கிறார்கள். வங்கி முதலீட்டுக்கான வட்டி குறைவாகவே வழங்கப்படும்போது, அதைவிடப் பாதுகாப்பானதாகத் தங்கத்தின் மீதான முதலீடு கருதப்படுகிறது.
பொருளாதார வளர்ச்சி சீராகவும், குறிப்பிடும்படியாகவும் இல்லாமல் போகும்போது, பங்குச் சந்தையும் அதையொட்டி மந்த நிலையை அடைந்து விடுகிறது. பங்குச் சந்தை முதலீடு என்பது பாதுகாப்பானதல்ல என்கிற எண்ணம் மேலோங்கும்போது, முதலீட்டாளர்களின் கவனம் உடனடியாகத் திரும்புவது தங்கத்தின் மீதுதான்.
தங்கத்துக்கு எதிரான செலாவணிகளின் மதிப்பு குறைந்து, தங்கம் விலை கடுமையாக உயர்வது என்பது சர்வதேச அளவிலான விலைவாசி ஏற்றத்துக்கு வழிகோலும். சர்வதேச மத்திய வங்கிகள் தங்களது கொள்கைகளைத் தளர்வு செய்து தங்கத்தைப் பதுக்கிக் கடுமையான விலைவாசி உயர்வுக்கு வழிகோலக்கூடும். தங்கத்தின் விலை அதிகரிப்பு குறித்து அரசு கவனம் செலுத்துவது அவசியம்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/feb/07/தங்கமே-தங்கம்-3090664.html
3090074 தலையங்கம் தேர்தல் அரசியல்! ஆசிரியர் Wednesday, February 6, 2019 01:54 AM +0530 சாரதா நிதி நிறுவன மோசடி வழக்கில், கொல்கத்தா காவல் துறை ஆணையரை மேகாலய மாநிலத் தலைநகர் ஷில்லாங்கில் சிபிஐ விசாரணைக்கு ஆஜராக வேண்டுமென்றும் விசாரணையின்போது அவர் கைது செய்யப்படக்கூடாது என்றும் உச்சநீதிமன்றம் உத்தரவிட்டிருக்கிறது. இந்த நியாயமான உத்தரவு மேற்கு வங்க முதல்வர் மம்தா பானர்ஜிக்கும் மத்திய அரசுக்கும் அவர்கள் கோருவதுபோல எந்த விதத்தில் சாதகமான தீர்ப்பு என்பது புரியவில்லை.  
சாரதா நிதி நிறுவன மோசடி வழக்கில் மத்திய அரசின் தலையீடு இல்லையென்று கூறிவிட முடியாது. மத்திய உள்துறை அமைச்சகத்துக்குத் தெரியாமல் சிபிஐ அதிகாரிகள் கொல்கத்தா காவல் துறை ஆணையரை விசாரிக்க முற்பட்டிருக்க மாட்டார்கள் என்பது உறுதி.
கடந்த 5 ஆண்டுகளாக சாரதா நிதி நிறுவன மோசடி வழக்கை விசாரித்து முடிவுக்குக் கொண்டு வராமல் இப்போது மக்களவைத் தேர்தல் நெருங்கும் நேரத்தில் நடவடிக்கை எடுக்க முற்பட்டிருப்பதன் பின்னணியில் அரசியல் இருக்கிறது என்கிற எதிர்க்கட்சிகளின் குற்றச்சாட்டில் குறை காண முடியாது. 
அதேநேரத்தில், சிபிஐ அதிகாரிகளுக்கும் மாநில காவல் துறையினருக்கும் இடையில் மோதல் ஏற்படும்போது அதை சுமுகமாகத் தீர்த்து வைக்கவேண்டிய முதல்வர் மம்தா  பானர்ஜி, சாரதா நிதி நிறுவன மோசடி வழக்கிலிருந்து தன்னையும் தன் கட்சியினரையும் காப்பாற்றிக் கொள்ளவும், மத்திய அரசால் பழிவாங்கப்படுகிறார் என்கிற அனுதாபத்தை தேடிக்கொள்ளவும் தெருவில் இறங்கி போராட்டம் நடத்த முற்பட்டது மிகவும் கீழ்த்தரமான அரசியல். 
சாரதா நிதி நிறுவனம் என்பது 19 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சுதீப்தோ சென் என்பவரால் ஏற்படுத்தப்பட்ட கூட்டு முதலீட்டுத் திட்டம். சாரதா குழுமம் பல்வேறு நிறுவனங்களை ஏற்படுத்தி சிறு முதலீட்டாளர்களிடமிருந்து ஏறத்தாழ ரூ.2,500 கோடியைப் பெற்றது. முதலீடு பெற்றுத் தரும் முகவர்களுக்கு 25% ஊக்கத் தொகை வழங்கி, மேற்கு வங்கம், ஒடிஸா, அஸ்ஸாம், திரிபுரா ஆகிய மாநிலங்களில் 17 லட்சத்துக்கும் அதிகமான முதலீட்டாளர்களை ஈர்த்தது.
சாரதா நிறுவனம் 239 நிறுவனங்களை நடத்தி வந்தது. சுற்றுலா, பயண ஏற்பாடு, மனை வணிகம், நிதி நிறுவனம், இரு சக்கர வாகனத் தயாரிப்பு என்று மக்களிடமிருந்து பெற்ற பணத்தை பல்வேறு நிறுவனங்களில் முதலீடு செய்திருந்தது. 5 மொழிகளில் 8 பத்திரிகைகளை நடத்தி வந்தது. அதில் 1,500 பத்திரிகையாளர்கள் வேலை பார்த்தனர். ஏறத்தாழ 1,000 கோடி ரூபாய் முதலீடு செய்திருந்தது. அதன் தலைவராகச் செயல்பட்ட திரிணமூல் காங்கிரஸ் கட்சி எம்.பி.யான குணால் கோஷுக்கு மாதம் ரூ.14 லட்சம் சம்பளம் வழங்கப்பட்டது. 
2009-இல் சாரதா நிதி நிறுவனத்தின் செயல்பாடுகள் குறித்த விமர்சனங்கள் வெளிவரத் தொடங்கின.  தனது அனுமதியில்லாமல் மக்களிடமிருந்து பணம் வசூலிக்கக்கூடாது என்று 2012-இல் செபி'  உத்தரவிட்டது. பெரும்பாலான முதலீட்டாளர்கள் குறைந்தது ரூ.50,000 வீதம் சாரதா நிதி நிறுவனங்களில் முதலீடு செய்திருந்தனர். முதலீடுகளை திரும்பக் கோரும்போது சாரதா நிறுவனம் பணத்தை வழங்குவதில் தாமதப்படுத்தியதன் விளைவாக, அந்த நிறுவனத்தின் செயல்பாடுகள் கேள்விக்குறியாயின. நூற்றுக்கணக்கான முதலீட்டாளர்கள், ஏப்ரல் 2013-இல் காவல் நிலையத்தில் புகார் அளித்தபோது நிறுவனத்தின் தலைவர் சுதீப்தோ சென் தலைமறைவானார்.
பல அரசியல் தலைவர்கள் தன்னை மிரட்டி மிகவும் மோசமான முதலீடுகளுக்கு வற்புறுத்தியதால் தனது நிறுவனம் இழப்பைச் சந்திக்க நேரிட்டதாக தலைமறைவானதற்கு முன்பு சுதீப்தோ சென் குற்றஞ்சாட்டினார். அவர் மீது குற்றப்பத்திரிகை தாக்கல் செய்யப்பட்டு, 2013 ஏப்ரல் 20-ஆம் தேதி காஷ்மீரில் கைது செய்யப்பட்டார். ஆரம்ப கால விசாரணைகளில் துபை, தென்னாப்பிரிக்கா, சிங்கப்பூர் என்று பல வெளிநாடுகளில் பணத்தை சுதீப்தோ சென்  முதலீடு செய்திருப்பது தெரியவந்தது. வேறு வழியில்லாமல் சிறப்பு விசாரணைக் குழு ஒன்றை மம்தா பானர்ஜி அரசு அமைத்தது. கடந்த மே 2014-இல் எல்லா வழக்குகளையும் சிபிஐ-க்கு மாற்றி விசாரிக்க உச்சநீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது. 
மேற்கு வங்க அரசால் நியமிக்கப்பட்ட சிறப்பு விசாரணைக் குழு தன்னிடமுள்ள அனைத்து ஆவணங்கள், சாட்சிகள், தான் கைது செய்த குற்றவாளிகள் ஆகியோரை சிபிஐ-யிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும் என்பதுதான் உத்தரவு. அதனடிப்படையில்தான், இப்போது மேற்கு வங்க மாநில சிறப்பு விசாரணைக் குழுவின் தலைவராக இருந்த கொல்கத்தா காவல் ஆணையர் ராஜீவ் குமாரை விசாரிக்க சிபிஐ முனைந்தது.
சிபிஐ-யின் கூற்றுப்படி, அந்த  ஆவணங்கள் தரப்படாமல் இழுத்தடிக்கப்படுகின்றன. இது தொடர்பாக, ராஜீவ் குமாருக்கு கடந்த 2017 முதல் இதுவரை 5 அழைப்பாணைகள் அனுப்பப்பட்டும் அவர் ஒத்துழைக்கவில்லை என்பதுதான் சிபிஐ-யின் குற்றச்சாட்டு. 
சாரதா நிதி நிறுவன மோசடி வழக்கு முதல்வர் மம்தா பானர்ஜியை ஆத்திரப்பட வைத்ததற்கு ஒரு முக்கியமான காரணம் உண்டு. மம்தா பானர்ஜி வரைந்த ஓவியத்தை ரூ.1.08 கோடி கொடுத்து சுதீப்தோ சென் பெற்றிருப்பது, வருமானவரித் துறை கணக்கில் தாக்கல் செய்யப்பட்டிருக்கிறது. 
திரிணமூல் காங்கிரஸ் கட்சியின் பல முக்கியமான தலைவர்கள்-அவர்களில் சிலர் இப்போது பாஜகவில் சேர்ந்து ஞானஸ்நானம் பெற்றிருக்கிறார்கள்- தொடர்புடையவர்களாக இருக்கின்றனர். நிதி நிறுவன மோசடியின் பின்னணியில் திரிணமூல் காங்கிரஸ், பாஜக ஆகிய இரண்டு கட்சிகளின் தேர்தல் நேர அரசியல் மோசடி வெளிப்படையாகவே தெரிகிறது.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/feb/06/தேர்தல்-அரசியல்-3090074.html
3089526 தலையங்கம் கேள்வி கேட்பார் இல்லையே! ஆசிரியர் Tuesday, February 5, 2019 02:05 AM +0530 ஆட்சிக்கு வந்தால் அனைவருக்கும் குறைந்தபட்ச ஊதியம் உறுதிப்படுத்தப்படும் என்கிற வாக்குறுதியை  காங்கிரஸ் தலைவர் ராகுல் காந்தி அறிவித்தபோது, பொருளாதார வல்லுநர்கள் அனைவரும் வாயைப் பிளந்தனர். அனைவருக்கும் குறைந்தபட்ச ஊதியம் என்பதும், யார் யாருக்கு, எவ்வளவு தொகை, எப்படி வழங்கப்படும் என்பது பற்றியெல்லாம் எந்தவித விளக்கமும் தரப்படவில்லை.

நரேந்திர மோடி அரசு அடுத்த சில நாள்களில் தாக்கல் செய்ய இருக்கும் நிதிநிலை அறிக்கையில் அறிவிப்பதற்கு முன்னால் இந்த  வாக்குறுதியை அறிவித்து வாக்காளர்களின் கவனத்தைக் கவர்ந்துவிட வேண்டும் என்பதுதான் ராகுல் காந்தியின் நோக்கம் என்பது வெளிப்படை.

ராகுல் காந்தி அனைவருக்கும் குறைந்தபட்ச ஊதியம் என்று அறிவித்துவிட்ட பிறகு, தேர்தலைச் சந்திக்க இருக்கும் வேளையில் நரேந்திர மோடி அரசும், பாஜகவும் வேடிக்கையா பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்? நிதி நிலை அறிக்கையில், சலுகை மழையைப் பொழிந்து அனைத்துத் தரப்பு வாக்காளர்களையும்  மகிழ்ச்சி வெள்ளத்தில் ஆழ்த்திவிட்டார் நிதியமைச்சர் பியூஷ் கோயல்.

நிதி நிலை அறிக்கை அறிவிப்புகளின் உச்சகட்ட அறிவிப்பு, 5 ஏக்கருக்கும் குறைவாக உள்ள விவசாயிகளுக்கு ஆண்டொன்றுக்கு ரூ.6,000 நேரடி மானியம் மூன்று தவணைகளாக அவர்களது வங்கிக் கணக்கில் செலுத்தப்படும் என்பது. தேர்தல் அறிவிப்புக்கு முன்னால், வங்கிக் கணக்கில் நரேந்திர மோடியின் சார்பில் முதல் கட்டமாக அனைத்து சிறு-குறு விவசாயிகளுக்கும் ரூ.2,000 வழங்கப்பட்டு விடும். 

காங்கிரஸ் தலைவர் ராகுல் காந்தி இப்போது அடுத்த வாக்குறுதிஅஸ்திரத்தை எய்திருக்கிறார். ஆட்சிக்கு வந்தால் இந்திய அளவில் அனைத்து விவசாயிகளின் கடனையும் தள்ளுபடி செய்வோம் என்பதுதான் அது. அநேகமாக எல்லா மாநிலங்களும் சிறு-குறு விவசாயிகளின் கடன்களைக் கடந்த ஆண்டுதான் தள்ளுபடி செய்திருக்கின்றன. காங்கிரஸ் கட்சி எந்த விவசாயிகளின், எந்தக் கடனை, எப்படித் தள்ளுபடி செய்யப்போகிறது என்று தெரியவில்லை.

1967-இல் தமிழகத்திலிருந்து உருவான தொற்று நோய்தான் வாக்குறுதிகளை வாரிவழங்கி ஆட்சியைப் பிடிக்கும் அரசியல் ராஜதந்திரம். ரூபாய்க்கு மூன்று படி அரிசி என்று அறிவித்து ஆட்சியைப் பிடித்த திமுக, ஆட்சிக்கு வந்தவுடன், "ரூபாய்க்கு மூன்று படி லட்சியம், ரூபாய்க்கு ஒரு படி நிச்சயம்' என்று சில மாதங்களுக்கு சாதுர்யமாக ரூபாய்க்கு ஒரு படி அரிசியை வழங்கித் தப்பித்துக் கொண்டுவிட்டது.

1971-இல் "வறுமையை ஒழிப்போம்' கோஷத்துடன் இந்திரா காந்தி தலைமையில் காங்கிரஸ் கட்சி ஆட்சியைப் பிடித்தது முதல், இதுபோல கவர்ச்சிகரமான வாக்குறுதிகள் தேர்தலுக்குத் தேர்தல்  மாநில அளவிலும், தேசிய அளவிலும் அரசியல் கட்சிகளின் வெற்றி - தோல்வியை நிர்ணயித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. அனைவருக்கும் தொலைக்காட்சிப் பெட்டி,  பள்ளி, கல்லூரி மாணவர்களுக்கு சைக்கிள், மடிக் கணினிகள், அனைவருக்கும் மிக்சி, கிரைண்டர், இனாமாக ரொக்கப் பணம் என்று  தமிழகம் இந்தியாவின் முன்னோடி மாநிலமாக இருக்கிறதோ இல்லையோ,  வழிகாட்டி மாநிலமாகத் திகழ்கிறது என்பது மட்டும் உண்மை.

இன்றைய இந்தியாவின் மிகப் பெரிய தேவை வேலைவாய்ப்பு அதிகரித்தலும், வேளாண் இடருக்கான நிரந்தரத் தீர்வும். அது குறித்து யோசிக்கவோ, தீர்வு காணவோ எந்தக் கட்சிக்கும் அக்கறையும் இல்லை, நேரமும் இல்லை. இந்தியாவின் தலையெழுத்தை மாற்றுவது குறித்து காங்கிரஸ் கட்சி யோசிப்பதாகத் தெரியவில்லை. காங்கிரஸ் பயணிக்கும் பாதையில் பாஜகவும் பயணிக்கிறது.

இந்தக் கட்சிகள் வாரி வழங்கும் தேர்தல் நேர வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்ற வேண்டுமானால், அத்தனை சமூக நலத்திட்டங்களும் புறந்தள்ளப்படும். பொது விநியோக முறை முடக்கப்படும். அடிப்படை சுகாதார மையங்களும், அரசு மருத்துவமனைகளும், அரசுப் பள்ளிகளும் கழுத்து நெரிக்கப்படும், செயலற்றுவிடும். 

கடந்த 2004 முதல் 2014 வரையிலான காலகட்டத்தில்  அரசின் செலவினங்கள் நாள் ஒன்றுக்கு ரூ. 1,365 கோடியிலிருந்து, ரூ.4,562 கோடியாக அதிகரித்தது. அரசின் வருமானம் நாள் ஒன்றுக்கு ரூ.838 கோடியிலிருந்து, ரூ. 2, 894 கோடியாக அதிகரித்தது. மானியங்கள் நாள் ஒன்றுக்கு ரூ.125 கோடியிலிருந்து, ரூ.633 கோடியாக அதிகரித்தது. இதனால் ஏற்படும் துண்டை ஈடுகட்டவும், ஏற்கெனவே வாங்கியிருக்கும் கடனுக்கு வட்டி கட்டவும், மேலும் வாங்கிய கடன் நாள் ஒன்றுக்கு ரூ.220 கோடியிலிருந்து ரூ.1,723 கோடியாக அதிகரித்தது. 

2014-15-இல் நரேந்திர மோடி அரசின் செலவினங்கள் நாள் ஒன்றுக்கு ரூ. 4,605 கோடி. ஆனால், வருவாய் ரூ.3,085 கோடி மட்டுமே.  அதனால்,  துண்டை ஈடுகட்டக் கடன் வாங்கியது. 2019-20-இல் மத்திய  அரசின் செலவினங்கள் நாள் ஒன்றுக்கு ரூ.7,627 கோடியாக இருக்கும்; இதில் உணவு, பெட்ரோல், டீசல், உரம் ஆகியவற்றுக்கான மானியத் தொகைக்கான  தினசரி ஒதுக்கீடு ரூ.812 கோடி அடக்கம்; ஆனால், வரும் நிதியாண்டில் மத்திய அரசின் வருவாய் நாள் ஒன்றுக்கு ரூ.5,418 கோடியாக மட்டுமே இருக்கும்.

வர இருக்கும் நிதியாண்டில் செலுத்த வேண்டிய வட்டி மட்டும் ரூ.6,65,061 கோடி. அதாவது, நாள் ஒன்றுக்கு ரூ. 1,822 கோடி. ஒவ்வொரு ரூபாய் வருவாயிலும் வாங்கிய கடனுக்காகச் செலுத்த வேண்டிய வட்டி மட்டுமே 33 காசுகள் என்கிற நிலையில், பொறுப்பற்ற விதத்தில் போட்டி போட்டுக் கொண்டு ஆட்சியைப் பிடிப்பதை மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொண்டு நமது அரசியல் கட்சிகள் வாக்குறுதிகளை வாரி வழங்குகின்றன. அதை நமது வாக்காளர்களும் ஏற்றுக்கொண்டு வாக்களிக்கிறார்கள்.

பேராபத்தை நோக்கி விரைவுப் பயணம் நடத்திக் கொண்டிருக்கிறோம்!

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/feb/05/கேள்வி-கேட்பார்-இல்லையே-3089526.html
3088782 தலையங்கம் பொருளாதார முரண்! ஆசிரியர் Monday, February 4, 2019 02:35 AM +0530 அனைத்துக் கருத்துக் கணிப்புகளிலும் முன்னுரிமை பெறும் பிரச்னையாக வேலைவாய்ப்பின்மை கருதப்படுகிறது. சமீபத்தில் வெளியாகியிருக்கும் கருத்துக்கணிப்பின்படி, 38.7% பேர் வேலைவாய்ப்புக்குத்தான் முன்னுரிமை அளித்திருக்கிறார்கள். மத்திய அரசின் இடைக்கால நிதிநிலை அறிக்கையும்கூட, ஒருபுறம் சலுகைகளை வாரி வழங்கினாலும், இன்னொருபுறம் மக்கள் மத்தியில் பணப்புழக்கத்தையும் வாங்கும் சக்தியையும் அதிகரித்து மறைமுகமாக வேலைவாய்ப்பை ஊக்குவிக்க முற்பட்டிருக்கிறது.

இந்தச் சூழலில்தான் வேலைவாய்ப்பின்மை குறித்த புள்ளிவிவரம் விவாதப் பொருளாகி இருக்கிறது. தேசிய புள்ளிவிவர ஆணையத்தின் இரண்டு மூத்த அதிகாரிகள் தங்களது எதிர்ப்பை வெளிப்படுத்த பதவி விலகி இருக்கிறார்கள். அவர்களது எதிர்ப்புக்குக் காரணம், தேசிய மாதிரி ஆய்வு நிறுவனம் புதிய வேலைவாய்ப்பு ஆய்வை வெளியிடாமல் தாமதப்படுத்துகிறது என்பதுதான். தேர்தல் வர இருக்கும் நிலையில் அந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் மத்திய அரசுக்கு தர்மசங்கடத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்பதால்தான் தேசிய மாதிரி ஆய்வு நிறுவனத்தால் வேலைவாய்ப்பு குறித்த புள்ளிவிவரங்கள் வெளியிடப்படவில்லை என்கிற குற்றச்சாட்டு எழுந்திருக்கிறது.

சாதாரணமாக ஆண்டுதோறும் வேலைவாய்ப்பு - வேலைவாய்ப்பின்மை ஆய்வு நடத்தப்பட்டு அறிக்கை வெளியிடப்படும். அந்த அறிக்கை அதிகச் செலாவணி செல்லாததாக்கப்பட்ட முடிவினால் ஏற்பட்ட வேலையிழப்பு குறித்த விவரங்களை வெளிப்படுத்தும் என்பதால்தான் கடந்த ஆண்டு வெளியிடப்படவில்லை என்பது குற்றச்சாட்டு. அதற்குப் பதிலாக, 2017-18 நிதியாண்டுக்கான தொழிலாளர்கள் குறித்த ஆய்வு வெளியிடப்பட்டது. இதை தேசிய புள்ளிவிவர ஆணையம் அங்கீகரித்திருப்பதுதான் மூத்த அதிகாரிகள் இருவரின் எதிர்ப்புக்குக் காரணம். 

புள்ளிவிவரங்கள் குறித்த விமர்சனங்களும், விவாதங்களும் ஒருபுறம் இருக்க, இவை எந்த அளவுக்கு வளர்ச்சியைப் பாதித்திருக்கிறது என்பதில் தெளிவு இல்லை. இந்தியாவின் ஜிடிபி-யை பெரிய அளவில் பாதிக்காமல், அதே நேரத்தில் வேலைவாய்ப்புகள் அதிகரிக்காமல் இருப்பது ஆரோக்கியமான வளர்ச்சி அல்ல என்பது மட்டும் உறுதி. இப்போதைய நரேந்திர மோடி தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி அரசில் மட்டுமல்லாமல், இதற்கு முந்தைய மன்மோகன் சிங் தலைமையிலான ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசிலும் வேலைவாய்ப்பு அதிகரிக்காத பொருளாதார வளர்ச்சி காணப்பட்டது என்பதைக் குறிப்பிட்டாக வேண்டும். 

தேசிய மாதிரி ஆய்வு அறிக்கையின்படி, 2017-18-இல் வேலைவாய்ப்பில்லாமல் இருக்கும் தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை 45 ஆண்டுகளில் இல்லாத அளவுக்கு அதிகமாக 6.1% என்கிற நிலையை எட்டியிருக்கிறது. இந்த அறிக்கை அரசால் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டு, இப்போது  ஊடகங்கள் மூலம் கசிந்திருக்கிறது. 

2011-12-இல் இதே தொழிலாளர்கள் ஆய்வு அறிக்கையின்படி, வேலையில்லாதவர்களின் அளவு 2.2% மட்டுமே. இப்போது 6.1% -ஆக அதிகரித்திருக்கிறது. வேலை இல்லாதவர்களின் எண்ணிக்கை நகர்ப்புறத்தில் 7.8%-ஆகவும், கிராமங்களில் 5.3%-ஆகவும் இருப்பதாக அறிக்கை தெரிவிக்கிறது. அதேபோல, 16 வயது முதல் 64 வயதுக்கு உட்பட்ட தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை கணிசமாகக் குறைந்திருக்கிறது. 2004-05-இல் 43%-இல் இருந்து, 2011-12-இல் 39.5%-ஆகக் குறைந்து, இப்போது அதுவே 2017-18-இல் 36.9%-ஆகக் காணப்படுவதாக புள்ளிவிவரம் தெரிவிக்கிறது. இதிலிருந்து முந்தைய மன்மோகன் சிங் ஆட்சிக் காலத்திலிருந்தே தொடர்ந்து வேலைவாய்ப்புக்கான வாய்ப்பு குறைந்து வருகிறது என்பது தெளிவாகிறது. 

கடந்த 2014 மக்களவைத் தேர்தலில் பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் மிக முக்கியமான வாக்குறுதி வேலைவாய்ப்பாகத்தான் இருந்தது. ஆனால், 2011-12-க்கும், 2017-18-க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் 15 வயது முதல் 30 வயது பிரிவினரின் வேலைவாய்ப்பின்மை ஆண்கள் மத்தியில் 8.1%-லிருந்து 18.7%-ஆகவும், பெண்கள் மத்தியில் 13.1%-லிருந்து 27.2%-ஆகவும் அதிகரித்திருக்கிறது. 
இப்போது பல தனியார் ஆய்வு நிறுவனங்களும் புள்ளிவிவர சேகரிப்பில் ஈடுபடுகின்றன. 2017-18-க்கான தனியார் ஆய்வு நிறுவனங்களின் புள்ளிவிவரப்படி, டிசம்பர் 2018 அளவில் வேலைவாய்ப்பின்மை 7.4%-ஆக அதிகரித்திருக்கிறது. ஏறத்தாழ 1.1 கோடி வேலையிழப்பு 2018-இல் ஏற்பட்டிருப்பதாகத் தெரிவிக்கிறது. 

பொருளாதாரம் முற்றிலுமாகச் செயல்படாமல் போகும்போது மிகப்பெரிய அளவு பணி நீக்கம் மேற்கொள்ளப்பட்டு வேலைவாய்ப்புக்கு வழியே இல்லாத சூழல் ஏற்படுவது வழக்கம். புதிய வேலைவாய்ப்புகள் உருவாகாமல் இருப்பது, ஏற்கெனவே இயங்கும் தொழிற்சாலைகள் பெரும் இழப்பை எதிர்கொள்வதால் மூடப்படுவது, அன்றாடப் பொருளாதார நடவடிக்கைகள் பாதிக்கப்படுவது இவையெல்லாம்தான் பெரும் பொருளாதார வீழ்ச்சிக்கும் பதற்ற நிலைக்கும் அடையாளங்கள். வேடிக்கை என்னவென்றால், அப்படிப்பட்ட நிலையில் இந்தியா இல்லை என்பதுதான். 

ஒருபுறம்  7% ஜிடிபி வளர்ச்சியுடன் இந்தியா மிக வேகமாக வளரும் உலகப் பொருளாதாரங்களில் ஒன்றாக அடையாளம் காணப்படுகிறது. இன்னொருபுறம் வேலைவாய்ப்பின்மை 6.1% என்கிற உச்சக்கட்டத்தை 45 ஆண்டுகளில் தொட்டிருக்கிறது. இந்த முரணுக்குக் காரணம், வேலைவாய்ப்பை உருவாக்காத பொருளாதார வளர்ச்சியை முறையான திட்டமிடல் இல்லாமல் நமது ஆட்சியாளர்கள் கடந்த 15 ஆண்டுகளாக தொடர்ந்து கையாண்டு வருவதுதான். அரசியல் மட்டுமல்ல, இந்தியாவின் பொருளாதாரம் கூடப் புதிராகவே காட்சியளிக்கிறது.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/feb/04/பொருளாதார-முரண்-3088782.html
3087705 தலையங்கம் இலக்கு - தேர்தல்! ஆசிரியர் Saturday, February 2, 2019 03:14 AM +0530 நிதியமைச்சர் பியூஷ் கோயல் நேற்று நாடாளுமன்றத்தில் தாக்கல் செய்திருப்பது இடைக்கால நிதிநிலை அறிக்கையல்ல, முழுமையான நிதிநிலை அறிக்கை. இது மரபு மீறல்தான் என்றாலும், சட்டப்படி இதில் தவறு காண முடியாது. மரபு மீறல்தான் என்றாலும், நிதியமைச்சர் பியூஷ் கோயல் தாக்கல் செய்திருக்கும் நிதிநிலை அறிக்கையை எதிர்க்க முடியாமல் எதிர்க்கட்சிகள் தர்மசங்கடத்தில் ஆழ்ந்திருக்கின்றன.

மீண்டும் ஆட்சியைப் பிடித்து விடுவோம் என்கிற தன்னம்பிக்கையாலோ அல்லது ஆட்சியைத் தக்க வைத்துக்கொள்ள வேண்டிய  நிர்ப்பந்தத்தாலோ, நரேந்திர மோடி அரசு முழுமையான நிதிநிலை அறிக்கையைத் தாக்கல் செய்திருக்கிறது என்றுதான் கருத வேண்டியிருக்கிறது.

சுதந்திர இந்திய வரலாற்றில் முதன்முறையாக ஒரு பட்டயக் கணக்காயர் தயாரித்திருக்கும் நிதிநிலை அறிக்கை என்பது ஒவ்வொரு வரியிலும் பிரதிபலிக்கிறது. இதுவரை பெரும்பாலும் வழக்குரைஞர்கள் நிதியமைச்சர்களாக இருந்தது தவறு என்றும், நரேந்திர மோடி அரசு ஆரம்பத்திலேயே பியூஷ் கோயலை நிதியமைச்சராக வைத்துக் கொண்டிருந்தால், இந்தியப் பொருளாதாரம் சிறப்பான நிலையை எட்டியிருக்கும் என்றும் தோன்ற வைப்பதாக அமைந்திருக்கிறது 2019-20-க்கான நிதிநிலை அறிக்கை.

பியூஷ் கோயல் தாக்கல் செய்திருக்கும் நிதிநிலை அறிக்கையில் வாய் பிளக்க வைக்கும் அறிவிப்பு ராணுவத்துக்கான ஒதுக்கீடுதான். இதுவரையில் இல்லாத அளவுக்கு ராணுவத்திற்கான ஒதுக்கீடு ரூ.3 லட்சம் கோடியைத் தாண்டுகிறது என்பது மட்டுமல்ல, தேவைப்பட்டால் நமது எல்லைகளைப் பாதுகாப்பதற்கு மேலும் நிதி ஒதுக்கீடு செய்ய அரசு தயங்காது என்றும் நிதியமைச்சர் தெரிவித்
திருக்கிறார். ராணுவத்தினரின் நீண்டநாள் கோரிக்கையான அனைவருக்கும் சமமான ஓய்வூதியம்  ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு நிதியும் ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டிருக்கிறது.

நடுத்தர வர்க்கத்தினரைக் குறிவைத்துத் தயாரிக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதால், வருமான வரி இந்த நிதிநிலை அறிக்கையில் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. வருமான வரி தாக்கல் செய்தவர்களின் எண்ணிக்கை 3.79 கோடியிலிருந்து 6.85 கோடியாக உயர்ந்திருக்கிறது. அதாவது, கூடுதலாக 3.06 கோடி பேர் வருமானவரி செலுத்த முன்வந்திருக்கிறார்கள். அதனால், முந்தைய மன்மோகன் சிங் அரசின் கடைசி நிதிநிலை அறிக்கையின்போது (2013-14) இருந்த ரூ.6.38 லட்சம் கோடி வரி வருவாய் இப்போது ரூ.12 லட்சம் கோடியாக 
அதிகரித்திருக்கிறது.

ரூ.5.61 லட்சம் கோடி வரி வருவாய் அதிகரித்திருப்பதற்கு அதிக மதிப்புச் செலாவணி செல்லாததாக்கப்பட்ட முடிவு காரணமாக இருக்கக்கூடும். மிகப் பெரிய பாதிப்பையும், அரசுக்குக் கெட்ட பெயரையும் ஏற்படுத்திய அந்த முடிவு, தாமதமாக நன்மை பயக்கத் தொடங்கி இருக்கிறதோ என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது.

அதிகபட்ச வருமானவரி தாக்கல்களும், வரி வருவாயும் நிதியமைச்சரை வரிச் சலுகைகளை வாரி வழங்க உதவி இருக்கின்றன. சுதந்திர இந்திய வரலாற்றில் இந்த அளவுக்கு மாத ஊதியம் பெறுவோரும், நடுத்தர வர்க்கத்தினரும் முந்தைய நிதியமைச்சர்கள் யாரிடமிருந்தும் பெற்றதில்லை என்கிற அளவிலான அதிரடிச் சலுகைகள் வழங்கப்பட்டிருக்கின்றன.

2013-14-இல் ப. சிதம்பரம் நிதியமைச்சராக இருந்தபோது வழங்கப்பட்ட வருமானவரி விலக்குக்கான வரம்பு, கடந்த ஐந்து நிதிநிலை அறிக்கைகளில் மோடி அரசின் நிதியமைச்சர் அருண் ஜேட்லியால் படிப்படியாக உயர்த்தப்பட்டு, ரூ.2.5 லட்சமாக அதிகரிக்கப்பட்டிருந்தது. இப்போது அதுவே ஒரேயடியாக ரூ.5 லட்சமாக அதிகரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. முந்தைய ஆண்டுகளில் ரூ.50,000 வீதம் அதிகரிக்காமல் இப்போது ஒரேயடியாக ரூ.2.5 லட்சம் அதிகரிக்கப்பட்டிருப்பதற்கு, அதிக மதிப்புச் செலாவணிகள் செல்லாததாக்கப்பட்ட முடிவால் அதிகரித்திருக்கும் வருவாய் காரணமாக இருக்கக்கூடும்.

வரிவிலக்கு வரம்பு ரூ.5 லட்சமாக அதிகரிக்கப்பட்டிருக்கும் நிலையில், ஏனைய விலக்குகளையும் சேர்த்துப் பார்த்தால், நடுத்தர வருவாய்ப் பிரிவினருக்கான வருமான வரிவிலக்கு 43% அதிகரித்து ரூ.7 லட்சமாக அதிகரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இத்துடன் முடிந்துவிடவில்லை. தற்போது ரூ.10 லட்சமாக உள்ள பணிக்கொடை ("கிராஜுட்டி') வரம்பு, ரூ.20 லட்சமாக உயர்த்தப்பட்டுள்ளது. 

இதை ஏன் படிப்படியாக உயர்த்தி இருக்கக்கூடாது என்று கேட்கக்கூடும். தேர்தல் ஐந்தாண்டுக்கு ஒரு முறைதானே வருகிறது. ஆண்டுதோறும் வருவதில்லையே, அதனால்தான் போலிருக்கிறது.

சிறு-குறு விவசாயிகளுக்கு, அதாவது ஐந்து ஏக்கருக்கும் குறைவான நிலம் வைத்திருப்பவர்களுக்கு ஆண்டொன்றுக்கு ரூ.6,000 வழங்கும் திட்டத்தை அறிவித்திருக்கிறார் நிதியமைச்சர். மூன்று தவணையாக ரூ.2,000 வீதம் ஆண்டொன்றுக்கு வங்கி மூலம் இந்த நேரடி மானியம் வழங்கப்பட இருக்கிறது. வேளாண் இடரால் ஆத்திரத்தில் இருக்கும் விவசாயிகளைத் திருப்திப்படுத்த மேற்கொள்ளப்பட்டிருக்கும் முயற்சி இது என்பது சொல்லித் தெரியவேண்டியதில்லை.

முழுக்க முழுக்க வர இருக்கும் மக்களவைத் தேர்தலை முன்னிறுத்தித் தயாரிக்கப்பட்டிருக்கும் நிதிநிலை அறிக்கை என்பதிலும், தேர்தலை எதிர்கொள்ள இருக்கும் அரசு, சலுகைகளை வாரி வழங்கி இப்படியொரு முழு நிதிநிலை அறிக்கையைத் தாக்கல் செய்வது தார்மிக அடிப்படையில் தவறு என்பதிலும் ஐயப்பாடே இல்லை. ஆனால், இந்த நிதிநிலை அறிக்கையை எதிர்த்து மக்களின் வெறுப்பை சம்பாதித்துக் கொள்ளும் துணிவு எந்த எதிர்க்கட்சிக்குத்தான் இருக்கும்? அந்த வகையில் அரசியல் ரீதியாக வெற்றியடைந்திருக்கின்றனர் பிரதமர் நரேந்திர மோடியும், நிதியமைச்சர் பியூஷ் கோயலும்!

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/feb/02/இலக்கு---தேர்தல்-3087705.html
3087045 தலையங்கம் மரபு மீறப்படுமா? ஆசிரியர் Friday, February 1, 2019 03:41 AM +0530
நரேந்திர மோடி தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி அரசு தனது தற்போதைய பதவிக்கால கடைசி நிதிநிலை அறிக்கையை இன்று தாக்கல் செய்ய இருக்கிறது. இதுவரை ஐந்து நிதிநிலை அறிக்கைகள் தாக்கல் செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. இப்போது ஆறாவதாக தாக்கல் செய்ய இருப்பது, இடைக்கால நிதிநிலையாக இருக்குமா அல்லது வழக்கத்துக்கு மாறாகப் பல கொள்கை அறிவிப்புகளுடன் ஏறத்தாழ ஒரு முழு நிதிநிலை அறிக்கையாகவே இருக்கப் போகிறதா என்பது தாக்கல் செய்த பிறகுதான் தெரியவரும்.

நிதிநிலை அறிக்கையிலிருந்து இடைக்கால நிதிநிலை அறிக்கை வேறுபடுகிறது. ஓர் அரசு அடுத்த சில மாதங்களில் பொதுத்தேர்தலைச் சந்திக்க இருக்கும் நிலையில், தாக்கல் செய்யப்படுவது இடைக்கால பட்ஜெட் அல்லது நிதிநிலை அறிக்கை என்று அழைக்கப்படுகிறது. அடுத்த மூன்று மாதங்களுக்கான அரசின் செலவினங்களுக்கு நாடாளுமன்றத்தின் ஒப்புதலைப் பெறுவது என்பதுதான் அதன் நோக்கமாக இருக்குமே தவிர, எந்தவிதமான கொள்கை முடிவுகளும் எடுப்பதில்லை என்பது பொதுவாகப் பின்பற்றப்படும் மரபு.

தேர்தலை எதிர்கொள்ளும் ஓர் அரசு எடுக்கும் முடிவுகள் அடுத்தாற்போல பதவியேற்கும் அரசுக்குச் சுமையாகிவிடக் கூடாது என்பதும், அடுத்த ஓராண்டுக்கான கொள்கை முடிவுகளை எடுப்பது முறையாகாது என்பதாலும்தான் செலவினங்களுக்கான அனுமதி மட்டும் இதன் மூலம் கோரப்படுகிறது.

இந்தியாவின் முதல் நிதியமைச்சராக இருந்த ஆர்.கே. சண்முகம் செட்டி, 1948-இல் முதலில் இடைக்கால நிதிநிலை அறிக்கையைத்தான் தாக்கல் செய்தார். அந்த வழிமுறையைப் பின்னால் வந்த எல்லா நிதியமைச்சர்களும் பின்பற்றி வந்தனர். பின்னாளில் குடியரசுத் தலைவர்களாகப் பதவியேற்ற ஆர்.வெங்கட்ராமனும், பிரணாப் முகர்ஜியும்கூட, அவர்கள் நிதியமைச்சர்களாக இருந்தபோது இந்த வழிமுறையைப் பின்பற்றத் தவறவில்லை. ஆனால், இடைக்கால நிதிநிலை அறிக்கைகளில் முக்கியமான முடிவுகளை நிதியமைச்சர்கள் சிலர் அறிவிக்காமலும் இல்லை.

1991-இல் காங்கிரஸின் ஆதரவுடன் அமைந்த சந்திரசேகர் தலைமையிலான அரசில், நிதியமைச்சராக இருந்த யஷ்வந்த் சின்ஹாவை, ஆதரவளித்து வந்த காங்கிரஸ் கட்சி, முழுமையான நிதிநிலை அறிக்கையைத் தாக்கல் செய்ய அனுமதிக்கவில்லை. அன்றைய நிலையில் இந்தியா எதிர்கொண்ட மிகப்பெரிய பொருளாதார நெருக்கடியை எதிர்கொள்ள வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் யஷ்வந்த் சின்ஹாவுக்கு இருந்தது. அதனால், முதன்முதலில் அரசு நிறுவனங்களின் பங்குகளை விற்பனை செய்து ரூ.2,500 கோடி நிதி ஆதாரம் திரட்டுவதற்கான கொள்கை முடிவு அவரால் அறிவிக்கப்பட்டது. 

வாஜ்பாய் தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி அரசில் மீண்டும் நிதியமைச்சரான யஷ்வந்த் சின்ஹாவும், மன்மோகன் சிங் தலைமையிலான ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசில் நிதியமைச்சராக இருந்த ப.சிதம்பரமும் இதேபோல தாக்கல் செய்த இடைக்கால நிதிநிலை அறிக்கைகளில் சில முக்கியமான  அறிவிப்புகளைச் செய்தனர் என்பதைக் குறிப்பிட்டாக வேண்டும். யஷ்வந்த் சின்ஹா, 2004 பிப்ரவரி 3-ஆம் தேதி தாக்கல் செய்த இடைக்கால நிதிநிலை அறிக்கையில் அடிப்படைச் சம்பளத்துடன் அரசு ஊழியர்களின் பஞ்சப்படியை இணைத்தது முக்கியமான கொள்கை முடிவு. அதேபோல, ப.சிதம்பரம் நேரடி வரியில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியதுடன் பல பொருள்களின் மீதான கலால் வரியைக் குறைக்கும் முடிவை பிப்ரவரி 17,  2014-இல் தாக்கல் செய்த இடைக்கால நிதிநிலை அறிக்கையில் அறிவித்தார். 

நிதிநிலை அறிக்கைகள் தாக்கல் செய்வதில் ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசு, தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி அரசு என்கிற வேறுபாடில்லாமல் ஓர் தவறான அணுகுமுறை கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. உண்மை நிலவரத்தை மறைத்து நிதிப் பற்றாக்குறையைக் குறைத்து வெளியிடுவதை நிதியமைச்சர்கள் வழக்கமாக்கி இருக்கிறார்கள். கணக்குத்  தாக்கல் செய்யும் முறையில் சில சாதுர்யமான வழிமுறைகளைக் கையாண்டு நிதிப் பற்றாக்குறையைக் குறைத்துக் காட்டுகிறார்கள் என்று கணக்குத் தணிக்கை ஆணையர் அறிக்கைகள் பலமுறை சுட்டிக்காட்டி இருக்கின்றன.

இந்திய அரசு  பின்பற்றும் கணக்குக் காட்டும் முறைதான் அதற்குக் காரணம். அரசின் கருவூலத்திலிருந்து பணம் வழங்கப்படும்போதுதான் அது கணக்கில் காட்டப்படுகிறது. அதனால், செலவினங்களுக்குத் தரப்பட வேண்டிய தொகை தாமதிக்கப்படும்போது, நிதிப் பற்றாக்குறை குறைவாகக் காணப்படுகிறது. 

2016-17 நிதிநிலை அறிக்கைபடி மொத்த ஜிடிபி-இல் மானியங்கள் 1.53%. ஆனால், அரசுத் துறை நிறுவனங்களுக்குத் தரப்பட வேண்டிய ரூ.1.03 லட்சம் கோடி தரப்பட்டிருந்தால் அதுவே 2.2%-ஆக உயர்ந்திருக்கும். இதுபோல தரப்பட வேண்டிய தொகை தாமதிக்கப்பட்டு நிதிப் பற்றாக்குறை குறைவாகக் காட்டப்படுகிறது. 14 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே 12-ஆவது நிதி ஆணையம் இது குறித்து குறிப்பிட்டு, அரசின் கணக்குத் தாக்கல் செய்யும் முறையில் மாற்றம் ஏற்படுத்த வலியுறுத்தி இருக்கிறது.

இதுபோன்ற கணக்கு காட்டும் முறைதான் கிரீஸ் நாட்டுப் பொருளாதாரம் நிலைகுலைவதற்குக் காரணமாக அமைந்தது. கிரீஸ் நாட்டில் ஆட்சியில் இருந்த அரசுகள் அனைத்துமே தங்களது நிதிநிலை அறிக்கைகளில் நிதிப் பற்றாக்குறையைத் தொடர்ந்து குறைத்துக் காட்டுவதில் கவனம் செலுத்தின. போலித்தனமான பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மையை மக்களுக்குக் காட்ட முற்பட்டன. 

உண்மையான நிதிப் பற்றாக்குறை மூன்று மடங்கு அதிகமாக இருப்பது தெரியவந்தபோது, கிரீஸ் மிகப்பெரிய பொருளாதார நெருக்கடியில் சிக்கி, இன்றுவரை அந்தச் சிக்கலிலிருந்து விடுபடவில்லை. அது நமக்கு ஒரு பாடமாக இருக்க வேண்டும். பியூஷ் கோயல் என்ன செய்யப் போகிறார் பார்க்கலாம்!

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/feb/01/மரபு-மீறப்படுமா-3087045.html
3086209 தலையங்கம் கடைசித் தொடர்பும் அறுந்தது... ஆசிரியர் Thursday, January 31, 2019 01:49 AM +0530 ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸின் மறைவுடன் சோஷலிஸ்ட் கட்சியுடனான இந்தியாவின் கடைசித் தொடர்பும் அறுந்துவிட்டிருக்கிறது. 88 வயதில் மரணமடைந்த ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸ், சுதந்திர இந்திய அரசியலில் தவிர்க்க முடியாத ஆளுமையாக ஏறத்தாழ கால்நூற்றாண்டுக்கும் மேலாக வலம் வந்தவர். இந்தியாவின் தொழிற்சங்கத் தலைவர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர்களில் ஒருவராக இருந்தவர். 1977-லிலும் சரி, 1989-லிலும் சரி, 1998-லிலும் சரி காங்கிரஸ் அல்லாத ஆட்சியை அமைப்பதில் பெரும் பங்களிப்பு நல்கியவர். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக எளிமையான, நேர்மையான அர்ப்பணிப்பு அரசியலுக்கு இலக்கணமாகத் திகழ்ந்தவர்.
இந்திய அரசியலில் சோஷலிஸ்டுகளின் பங்களிப்பு கணிசமானது. விடுதலைப் போராட்டக் காலத்திலேயே காங்கிரஸ் கட்சியின் ஓர் அங்கமாக சோஷலிஸ்ட் கட்சி திகழ்ந்தது. இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த பிறகு ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயண் தலைமையில் சோஷலிஸ்ட்டுகள் ஒருங்கிணைந்து சோஷலிஸ்ட் கட்சியை உருவாக்கினார்கள். ஜவாஹர்லால் நேருவுக்கு இணையான செல்வாக்கு அப்போது ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயணுக்கு இருந்தது. 
ஆரம்பகால சோஷலிஸ்ட் தலைவர்கள் மிகப்பெரிய ஆளுமைகளாக இருந்தனர். ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயண், ஆச்சார்ய கிருபளானி, ஆச்சார்ய நரேந்திர தேவ், அச்சுத் பட்வர்த்தன், பிரபுதாஸ் பட்வாரி, ராம் மனோகர் லோகியா, நாக் பை, மது தண்டவதே, எச்.வி. காமத், அசோக் மேத்தா ஆகியோரின் அரசியல் பங்களிப்பு அளப்பரியது. 
சுதந்திர இந்தியாவில் சோஷலிஸ்ட் இயக்கம் வலுவடையாமல் போனதற்கு ஜவாஹர்லால் நேருவின் ராஜதந்திரம் ஒரு முக்கியமான காரணம். ஆவடியில் நடந்த அகில இந்திய காங்கிரஸ் மாநாட்டில் ஜனநாயக சோஷலிஸத்தை தனது கொள்கையாக காங்கிரஸ் கட்சியே அறிவித்த பிறகு, சோஷலிஸ்ட்டுகளின் அவசியம் குறைந்துவிட்டது. 
சோஷலிஸ்ட் இயக்கம் பல பிளவுகளை எதிர்கொண்டதும்கூட அந்தக் கட்சி வலுப்  பெறாமல் போனதற்கு ஒரு முக்கியமான காரணம். சோஷலிஸ்ட் கட்சி பல்வேறு தலைவர்களின் கீழ் பிரஜா சோஷலிஸ்ட் கட்சி, சம்யுக்த சோஷலிஸ்ட் கட்சி என்று பிளவுபடுவதும் இணைவதுமாக இருந்ததன் விளைவாக, தனது தொண்டர் பலத்தை இழந்து தலைவர்களின் கட்சியாக மாற வேண்டிய துர்பாக்கியம் ஏற்பட்டது. ஆரம்ப கால சோஷலிஸ்ட் தலைவர்கள் வகுத்த பாதையில் ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸ், மது லிமாயி, ரபி ரே, ராஜ் நாராயணன், சுரேந்திர மோகன் போன்ற தலைவர்கள் சோஷலிஸ்ட் இயக்கம் முற்றிலுமாக அழிந்துவிடாமல் பாதுகாத்தனர். குறிப்பாக, சோஷலிஸ்ட்டுகள் தொழிற்சங்கவாதிகளாக பெரும்பங்களிப்பை ஆற்றி இருக்கிறார்கள். 
ரயில்வே தொழிலாளர்களின் தலைவராக ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸ் தன்னிகரற்று விளங்கினார். 1967-ஆம் ஆண்டில் தெற்கு மும்பை மக்களவைத் தொகுதியிலிருந்து சம்யுக்த சோஷலிஸ்ட் கட்சியின் வேட்பாளராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார் ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸ். ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸை தேசிய அளவில் அறிய வைத்தது, 1974-இல் நடந்த ரயில்வே தொழிலாளர்களின் வேலைநிறுத்தம்தான். ஒட்டுமொத்த இந்தியாவையும் ஸ்தம்பிக்க வைக்கும் அளவுக்கு ரயில்வே தொழிலாளர்களின் மத்தியில் செல்வாக்கு பெற்றிருந்த ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸ், இந்திய இளைஞர்களின் எழுச்சி நாயகனாக அப்போது உயர்ந்திருந்தார்.
அவசர நிலைச் சட்டம் பிறப்பிக்கப்பட்டபோது ஏனைய எதிர்க்கட்சித் தலைவர்கள் அனைவரும் கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர். ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸ் தலைமறைவு ஆனார் என்பது மட்டுமல்ல, அவர் தஞ்சமடைவதற்குத் தேர்ந்தெடுத்த மாநிலம் தமிழகம் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. அவசரநிலைக் காலத்தில் தலைமறைவாக இருந்தாலும் கொள்கை ரீதியாகவும் அரசியல் ரீதியாகவும் முரண்பட்ட எதிர்க்கட்சிகள் அனைவரையும் ஒருங்கிணைத்து ஜனதா கட்சியை உருவாக்கியதில் ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸுக்கு கணிசமான  பங்கு உண்டு.
ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயணனின் நம்பிக்கைக்குப் பாத்திரமான ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸ், அகில இந்திய தலைவராகத் திகழ்ந்தார் என்பதற்கு எடுத்துக்காட்டு அவரது அரசியல் வாழ்க்கை. கர்நாடக மாநிலத்தைச் சேர்ந்த ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸின் வாழ்க்கையும் அரசியலும் மும்பை நகரத்தில் தொடங்கியது. 1977-இல் ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸால் பிகார் மாநிலம் முசாஃபர்பூர் மக்களவைத் தொகுதியில் பிரசாரத்துக்கு போகாமலேயே வெற்றி பெற முடிந்தது என்பதிலிருந்து அவரது செல்வாக்கும் ஆளுமையும் எத்தகையது என்பதைப் புரிந்து கொள்ளலாம். 
அவரது அரசியல் வாழ்க்கையில் கடும் விமர்சனத்துக்கு உள்ளான செயல்பாடு, ஜனதா அரசில் அங்கம் வகித்தபோது மொரார்ஜி தேசாய்க்கு எதிரான நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானத்தில், 1978  மே 12-ஆம் தேதி அவர் ஆற்றிய உரை. மக்களவை வரலாற்றில் அதுதான் மிக நீண்ட உரையாக இன்றும் திகழ்கிறது. மொரார்ஜி தேசாய்க்கு ஆதரவாகவும், நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானத்துக்கு எதிராகவும் உரையாற்றிய ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸ், அடுத்த நாளே மொரார்ஜி தேசாய்க்கு எதிரான சரண் சிங் அணிக்குத் தாவியது பலராலும் விமர்சிக்கப்பட்டது.
ஜனதா கட்சியின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு ஜனதா தளம் உருவானதிலும், வி.பி. சிங் தலைமையில் ஆட்சி அமைந்ததிலும் ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸுக்கு பங்கு இருந்தது. பிறகு 1998-இல் வாஜ்பாய் தலைமையில் தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி அமைந்ததிலும் ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸ் மிக முக்கியப் பங்கு வகித்தார். அந்தக் கூட்டணியின் ஒருங்கிணைப்பாளராகவும் அவர் செயல்பட்டார். தனது வாழ்க்கை முழுவதிலும் காங்கிரஸ் எதிர்ப்பாளராகவே அரசியலை நடத்தியவர் அவர்.
ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸை அகற்றி நிறுத்திவிட்டு, இந்திய அரசியல்  வரலாற்றை எழுத முடியாது!

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/jan/31/கடைசித்-தொடர்பும்-அறுந்தது-3086209.html
3085697 தலையங்கம் பாரதத்தின் ரத்தினங்கள்! ஆசிரியர் Wednesday, January 30, 2019 02:53 AM +0530  

மூன்று ஆண்டு இடைவெளிக்குப் பிறகு இந்த ஆண்டு மூன்று பேருக்கு "பாரத ரத்னா' விருது அறிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. 

முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் பிரணாப் முகர்ஜியும் சரி, மறைந்த ஆர்.எஸ்.எஸ். தலைவர்களில் ஒருவரும், அனைவராலும் மதிக்கப்பட்ட சிறந்த சமூக சேவகருமான நானாஜி தேஷ்முக்கும் சரி, தேசத்தின் உயரிய விருது வழங்கி கெளரவிக்கப்பட வேண்டியவர்கள்.

ஏற்கெனவே திரைத்துறைப் பங்களிப்புக்காக, சினிமா கலைஞர்களுக்கு வழங்கப்படும் தலைசிறந்த விருதான தாதா சாஹேப் பால்கே விருது வழங்கி கெளரவிக்கப்பட்டுவிட்ட பிரபல பாடகரான பூபன் ஹஸாரிகாவுக்கு அவர் இறந்து பல ஆண்டுகள் கழிந்து இப்போது "பாரத ரத்னா'  விருது வழங்கி கெளரவிக்க வேண்டுமா என்கிற கேள்வி எழாமலில்லை. ஆனால், நானாஜி தேஷ்முக்குக்கு "பாரத ரத்னா' விருது வழங்கியதையும், பூபன் ஹஸாரிகாவுக்கு விருது தரப்பட்டிருப்பதையும் இணைத்துப் பேசுவது தவறு. 

ஜனசங்கம், ஆர்.எஸ்.எஸ். அமைப்புகளில் தீவிரமாகப் பணியாற்றியவர் நானாஜி தேஷ்முக் என்றாலும், அனைத்துத் தரப்பு மக்களாலும், அனைத்துக் கட்சித் தலைவர்களாலும் மதிக்கப்பட்ட ஒரு தலைவராக இருந்து மறைந்தவர் அவர். 

முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் பிரணாப் முகர்ஜிக்கு "பாரத ரத்னா' விருது வழங்கியதன் பின்னணியில் அரசியல் இருப்பதாகக் குற்றஞ்சாட்டப்படுவது அர்த்தமற்றது. பிரணாப் முகர்ஜி அந்த உயரிய விருதுக்குத் தகுதி அல்லாதவராக இருந்திருந்தால், அந்தக் குற்றச்சாட்டுகளை ஏற்றுக் கொள்ளலாம். ஆனால், கடந்த அரை நூற்றாண்டுக் காலம் பிரணாப் முகர்ஜி செய்திருக்கும் பங்களிப்பை எடை போட்டால், இந்த விருதுக்கு அவரைவிடப் பொருத்தமானவர் யாரும் இருக்க முடியாது என்பது விளங்கும்.

பிரணாப் முகர்ஜிக்கு "பாரத ரத்னா' விருது வழங்கப்பட்டிருப்பது குறித்த விமர்சனங்களை முன்வைப்பவர்களில் பலர் காங்கிரஸ் கட்சியினர் என்பதுதான் வேடிக்கையாக இருக்கிறது. இந்திரா காந்தி, நரசிம்ம ராவ், மன்மோகன் சிங் என்று மூன்று காங்கிரஸ் பிரதமர்களின் அமைச்சரவைகளில் மிக முக்கியமான இலாகாக்களைத் திறமையாகக் கையாண்டவர் அவர் என்பது தெரிந்தும் விமர்சனம் செய்வதுதான் அரசியல். 2004 முதல் 2012 வரை, மன்மோகன் சிங் தலைமையிலான ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசை சாதுர்யமாக நடத்திச் சென்றதே பிரணாப் முகர்ஜிதான் என்னும் நிலையில், காங்கிரஸ் தரப்பிலிருந்து அவரது விருது குறித்து விமர்சனம்  எழுப்பப்படுவது வியப்பாக இருக்கிறது.

நாகபுரியில் நடைபெற்ற ஆர்.எஸ்.எஸ். நிகழ்ச்சிக்கு உரையாற்றச் சென்றார் என்கிற காரணத்துக்காக பிரணாப் முகர்ஜியைக் குறை கூறுபவர்கள், அங்கே அவர் ஆற்றிய உரையை சரியாகப் படிக்கவில்லை என்பதுதான் உண்மை. சகிப்புத்தன்மை, இந்தியாவின் பன்முகத்தன்மை, மதச்சார்பின்மை குறித்தெல்லாம் ஆர்.எஸ்.எஸ். கோட்டைக்கே சென்று முழங்கிவிட்டு வந்தவரை, அவர் ஆர்.எஸ்.எஸ்.-ஸூக்கு விலைபோய்விட்டதாக வர்ணிப்பது புரிதல் இல்லாமை என்றுதான் கூற வேண்டும்.

காமராஜரின் மறைவுக்குப் பிறகு அன்றைய இந்திரா காந்தி அரசும், எம்ஜிஆரின் மறைவுக்குப் பிறகு அன்றைய ராஜீவ் காந்தி அரசும் அவர்களுக்கு "பாரத ரத்னா' கொடுத்தது அரசியல் இல்லை என்று சொல்லிவிட முடியுமா? இப்போது பிரணாப் முகர்ஜிக்கு "பாரத ரத்னா' விருது வழங்குவதன் மூலம் நரேந்திர மோடி அரசுக்கு அரசியல் ஆதாயம் ஏற்பட்டுவிடும் என்றுதான் சொல்லிவிட முடியுமா? அடுத்தாற்போல காங்கிரஸ் ஆட்சிக்கு வந்தால் பிரணாப் முகர்ஜிக்கு "பாரத ரத்னா' விருது வழங்கப்பட்டிருக்கவே மாட்டாது என்னும் நிலையில், இப்போதே அந்த விருதை வழங்க முற்பட்டிருப்பதற்கு நரேந்திர மோடி அரசைப் பாராட்ட வேண்டும்.

1975-இல் வி.வி.கிரிக்கு வழங்கப்பட்டதற்குப் பிறகு 44 ஆண்டுகள் கழித்து, இந்த ஆண்டுதான் முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் ஒருவருக்கு "பாரத ரத்னா' விருது வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. சுதந்திர இந்தியாவின் கவர்னர் ஜெனரலாக இருந்த ராஜாஜிக்கும், அதற்குப் பிறகு குடியரசுத் தலைவர்களாக இருந்த ராஜேந்திர பிரசாத், டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணன், ஜாகிர் உசேன், வி.வி. கிரி ஆகியோருக்கும் மட்டும்தான் "பாரத ரத்னா' வழங்கப்பட்டது. குடியரசுத் தலைவர் ஆவதற்கு முன்பே "பாரத ரத்னா' பெற்றுவிட்டிருந்தவர் டாக்டர் அப்துல் கலாம்.

சச்சின் டெண்டுல்கருக்கு "பாரத ரத்னா' விருது வழங்கப்படும்போது, அதைவிட எந்தவிதத்திலும் குறைவில்லாத பெருமைக்குரிய முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் பிரணாப் முகர்ஜிக்கு தேசத்தின் உயரிய விருது அறிவிக்கப்பட்டிருப்பதில் தவறே இல்லை. இதற்குப் பின்னால் அரசியல் இருப்பதாகக் குற்றஞ்சாட்டுவது, அந்த உயரிய விருதின் கெளரவத்தையே குலைப்பதாக அமைந்துவிடும். மாற்றுக் கட்சியைச் சேர்ந்தவராக இருந்தும்கூட, அவருக்கு "பாரத ரத்னா' விருது அறிவித்திருப்பதைப் பாராட்ட மனம் வராவிட்டாலும் பரவாயில்லை, விமர்சிக்காமலாவது இருக்கலாம்.

"பாரத ரத்னா' போன்ற உயரிய விருதுகள் குறித்து ஒரு கருத்தை முன்வைக்கத் தோன்றுகிறது. மறைந்து பல ஆண்டுகளாகிவிட்ட பிறகு "பாபா சாஹேப்' அம்பேத்கர், "சர்தார்' வல்லபபாய் படேல், மெளலானா அபுல்கலாம் ஆசாத், அருணா ஆசப் அலி, ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயணன், மதன்மோகன் மாளவியா, இப்போது நானாஜி தேஷ்முக் போன்றவர்களுக்கு "பாரத ரத்னா' விருது வழங்கி கெளரவிக்கப்படுவானேன்? அவர்கள் விருதுகளுக்கு அப்பாற்பட்டு மக்கள் மனதில் நிலைத்து நிற்கும் தனிப் பெரும் ஆளுமைகள்.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/jan/30/பாரதத்தின்-ரத்தினங்கள்-3085697.html
3085057 தலையங்கம் தேர்தலுக்காக... ஆசிரியர் Tuesday, January 29, 2019 01:48 AM +0530 மத்திய அரசின் வர்த்தகம் மற்றும் தொழில்துறை அமைச்சகம் கடந்த மாதம் இணைய வணிகம் குறித்த கொள்கையில் சில மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. இந்த மாற்றங்கள் வரும் பிப்ரவரி 1-ஆம் தேதி முதல் அமலுக்கு வர இருக்கின்றன. வர இருக்கும் மக்களவைத் தேர்தலை மனதில் கருதி செய்யப்பட இருக்கும் இந்த விதிமுறை மாற்றங்கள் மிகப்பெரிய அளவில் வளர்ச்சி அடைந்துவரும் இணைய வணிகத்துக்கு பின்னடைவை ஏற்படுத்தக்கூடும். 
இணைய வணிக நிறுவனங்கள், அவர்களது நிறுவனத்தின் மூலம் விற்பனை செய்யப்படும் பொருள்களின் தயாரிப்பு நிறுவனங்களில் பங்குகளை வைத்திருப்பதோ அல்லது அவற்றின் நேரடி உரிமையாளராகவோ இருப்பது தடை செய்யப்படுகிறது. இதன் மூலம் அவர்கள் அதிக அளவிலான விலைக் குறைப்போ, தள்ளுபடியோ செய்வது தடுக்கப்படும். 
அதுமட்டுமல்லாமல், தங்களுக்கென்று எந்த ஒரு பொருளுக்கும் முழுமையான விற்பனை உரிமையை ஏற்படுத்திக்கொள்வதும் தடுக்கப்படும். குறிப்பாக, இந்தியாவின் மொத்த இணைய வணிகத்தில் சரிபாதி அளவிலான விற்பனைக்கு வழிகோலும் அறிதிறன் பேசிகளின் விற்பனை பாதிக்கப்படலாம். இணைய வணிகத்தில் ஈடுபட்டிருக்கும் பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் அரசின் இந்த விதிமுறை மாற்றங்களால் கடுமையாக பாதிக்கப்படக்கூடும். 
அமேசான் நிறுவனத்தின் மூலம் இணைய வழியில்  வாடிக்கையாளர்களால் கோரப்படும் பொருள்கள் பெரும்பாலும் "கிளவுட் பேர்ட்' அல்லது "ஆதாரியோ ரீடெய்ல்' என்கிற இரண்டு நிறுவனங்களிலிருந்துதான் பெறப்படுகின்றன. வாடிக்கையாளர்கள் தாங்கள் கோரி பெரும் பொருள்கள் எல்லாம் அமேசானிடமிருந்து நேரடியாக வாங்குவதாக நினைத்துக் கொள்கிறார்கள். அவர்களுக்கு யாரிடமிருந்து வாங்குகிறார்கள் என்பதைவிட, வீட்டிலிருந்தபடியே சுலபமாக சந்தை விலையைவிடக் குறைவாகப் பொருள்கள் கிடைக்கின்றன என்பதுதான் முக்கியம். 
அது அமேசான் இந்தியாவானாலும், பிளிப்கார்ட் நிறுவனமானாலும் அவை இரண்டுமே அந்நிய நிறுவனங்கள். இந்தியாவில் அந்த நிறுவனங்கள் இணைய வணிகச் சந்தைகளாக அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கின்றனவே தவிர, சில்லறை விற்பனை நிறுவனங்களாக செயல்படுவதற்கான அனுமதி தரப்படவில்லை. அதற்குக் காரணம், இந்தியாவிலுள்ள நேரடி சில்லறை விற்பனையாளர்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்பதுதான். 
2012 முதல் 2017 வரையிலான ஐந்து ஆண்டுகளில் இந்தியாவின் இணைய வணிகம் 11 பில்லியன் டாலரிலிருந்து 36 பில்லியன் டாலராக உயர்ந்தது. 2022-க்குள் இந்தியாவின் இணைய வணிகத்தின் வளர்ச்சி 150 பில்லியன் டாலரை எட்டக்கூடும் என்கிற எதிர்பார்ப்பு நிலவுகிறது. இதன் அடிப்படையில்தான் சேமிப்புக் கிடங்குகள், விநியோக மையங்கள், சரக்குகள் கொண்டு செல்வதற்கான வாகன வசதிகள் உள்ளிட்ட அடிப்படை கட்டமைப்பு தேவைகளில் பெரிய அளவிலான முதலீடு செய்யப்படுகிறது, செய்யப்பட்டிருக்
கிறது. 
பொருள்களைத் தயாரிப்பாளரிடமிருந்து  வாங்குவது, தரம் பிரித்து விற்பனைக்குத் தயார் செய்வது, சரக்குகளை லாரிகள் மூலம் கொண்டு சேர்ப்பது, கடைசியாக வாடிக்கையாளர்களுக்கு அவரவர் இடத்தில் அவர்கள் கேட்ட பொருள்களை நேரில் வழங்குவது ஆகியவற்றுக்காக ஆயிரக்கணக்கான வேலைவாய்ப்புகள் உருவாக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இவையெல்லாம் மத்திய அரசின் கொள்கை மாற்றத்தால் பாதிக்கப்படக்கூடும்.
இணைய வணிகச் சந்தை என்பது பல்வேறு உற்பத்தியாளர்கள் தங்கள் பொருள்களை வாடிக்கையாளர்களுக்கு கொண்டு சேர்க்கும்  நிறுவனமாக மட்டுமே செயல்பட வேண்டும். அதாவது, உற்பத்தியாளருக்கும் வாடிக்கையாளருக்கும் இடையே பாலமாகச் செயல்படும் பணியில் ஈடுபடுவது மட்டுமே அமேசான், பிளிப்கார்ட் போன்ற இணைய நிறுவனங்களின் செயல்பாடாக இருக்க வேண்டும். அதனால், இணைய வணிகச் சந்தையாக செயல்படும் நிறுவனம், தான் விற்பனை செய்யும் பொருள்களின் தயாரிப்பாளராகவோ, அந்த பொருள்களின் மீது கட்டுப்பாடு செலுத்துபவர்களாகவோ இருக்கக் கூடாது. அதாவது தனது கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் கிளவுட் பேர்ட், ஆதாரியோ ரீடெய்ல் ஆகிய நிறுவனங்களின் பொருள்களை அமேசான் நிறுவனத்தால் விற்பனை செய்ய முடியாது.
அரசின் புதிய விதிமுறைகள், இந்தியாவில் பெரிய அளவிலான இணைய வழி சில்லறை வர்த்தகத்தில் ஈடுபடும் வால்மார்ட் பன்னாட்டு நிறுவனத்தின் கனவுக்கு முட்டுக்கட்டை போடுகிறது. இந்தியாவில் 5 பில்லியன் டாலர் முதலீடு செய்யும் அமேசான் நிறுவனத்தின் தீர்மானமும், பிளிப்கார்ட் நிறுவனத்தில் 77% பங்குகளை 16 பில்லியன் டாலருக்கு வாங்கும் வால்மார்ட் நிறுவனத்தின் முடிவும் வெறும் இணையதள வர்த்தகச் சந்தையாக செயல்படுவதற்காக செய்யப்பட்டதல்ல. 
மற்றவர்களின் பொருள்களை விற்பனை செய்து கொடுப்பதல்ல அவர்களின் நோக்கம். இணையதள வர்த்தகச் சந்தையாக செயல்படத் தொடங்கி, அடுத்தகட்டமாக வாடிக்கையாளர்களுக்கு நேரடி சில்லறை விற்பனைக்கு அனுமதி வழங்கப்படும் என்கிற புரிதலில்தான் அந்த நிறுவனங்கள் இந்த அளவிலான முதலீட்டை செய்ய முன்வந்திருக்கின்றன. 
செலாவணி செல்லாததாக்கப்பட்டது, ஜிஎஸ்டி வரி விதிப்பு முறை ஆகியவற்றால் பாஜகவின் நிரந்தர வாக்கு வங்கியாக இருக்கும் சில்லறை நேரடி வணிகர்களும்  மொத்த வியாபாரிகளும் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டிருக்கின்றனர். இந்த புதிய விதிமுறைகள் கோடிக்கணக்கான இந்தியாவின் நேரடி சில்லறை விற்பனையாளர்களை வர இருக்கும் மக்களவைத் தேர்தலுக்காக சமாதானப்படுத்தவும் மகிழ்ச்சி அடையச் செய்யவும் கொண்டுவரப்பட்டிருக்கின்றன. 
அரசியல் காரணங்களுக்காக, வர்த்தகக் கொள்கைகளில் அடிக்கடி மாற்றங்களை ஏற்படுத்துவது அந்நிய முதலீட்டை மட்டுமல்ல, இந்தியாவின் பொருளாதாரத்தையும் பாதிக்கும்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/jan/29/தேர்தலுக்காக-3085057.html
3084399 தலையங்கம் அரசியலாக்கப்படும் ஐயப்பாடு! ஆசிரியர் Monday, January 28, 2019 02:36 AM +0530  

அவசியமே இல்லாமல் மீண்டும் மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரம் குறித்த சர்ச்சை எழுப்பப்பட்டிருக்கிறது. இதற்குக் காரணமாக அமைந்திருப்பது லண்டனில் நடந்த பத்திரிகையாளர் கூட்டம். அந்தக் கூட்டத்தில் முன்னாள் மத்திய அமைச்சரும், மூத்த காங்கிரஸ் தலைவருமான கபில் சிபல் கலந்து கொண்டிருப்பது அதிர்ச்சி அளிக்கிறது.

லண்டனில் இந்தியப் பத்திரிகையாளர்கள் சங்கம் என்கிற அமைப்பு இயங்கி வருகிறது. அதேபோல, வெளிநாட்டுப் பத்திரிகையாளர்கள் சங்கம் என்கிற அமைப்பும் செயல்பட்டு வருகிறது. வெளிநாட்டுப் பத்திரிகையாளர்கள் சங்கம் என்பது பல்வேறு நாடுகளில் கிளைகளுடன் கூடிய பெரிய அமைப்பு. இதற்கென்று தனியாகக் கட்டடம், அலுவலகம், தங்கும் விடுதி உள்ளிட்ட எல்லா வசதிகளும் உண்டு. கடந்த திங்கள்கிழமை வெளிநாட்டுப் பத்திரிகையாளர் சங்கத்துடன் இணைந்து இந்தியப் பத்திரிகையாளர் சங்கம் லண்டனில் ஒரு நிருபர் கூட்டத்திற்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தது.

இந்தியப் பத்திரிகையாளர் சங்கத்தால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்த அந்த நிருபர் கூட்டத்தில், தன்னை ஒரு "சைபர்' தொழில்நுட்பத் திறனாளி என்று வர்ணித்துக் கொள்ளும் சையத் ஷுஜா என்பவர் பத்திரிகையாளர்களைச் சந்தித்தார். இந்தியத் தேர்தல்களில் பயன்படுத்தப்படும் மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரங்கள் மூலம் முறைகேடுகள் செய்ய முடியும் என்பதுதான் அந்த நிருபர் கூட்டத்தில் அவர் முன்வைத்த குற்றச்சாட்டு. அமெரிக்காவில் வாழும் இந்தியரான சையத் ஷுஜா, 2014 மக்களவைத் தேர்தலில் வாக்குப்பதிவு இயந்திர முறைகேடுகள் மூலம்தான் பாஜக ஆட்சிக்கு வந்தது என்கிற குற்றச்சாட்டையும் முன்வைத்திருப்பதுதான் மிகப்பெரிய விமர்சனத்துக்கு  வழிகோலியிருக்கிறது. 

சாதாரணமாக இந்தியப் பத்திரிகையாளர்கள் சங்கம் நடத்தும் பத்திரிகையாளர் கூட்டங்களுக்குக் கட்டணம் வசூலிக்கப்படும் நிலையில், இந்த கூட்டம் மட்டும் ஏன் இலவசமாக நடத்தப்பட்டது என்கிற கேள்வி எழுகிறது. கபில் சிபல் அந்த நிகழ்ச்சியில் நேரிடையாகக் கலந்து கொண்டிருப்பதிலிருந்து, இந்த நிகழ்ச்சி காங்கிரஸ் கட்சியால் மறைமுகமாக ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருக்குமோ என்கிற நியாயமான ஐயப்பாடும் எழுகிறது.

மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரம் குறித்த சந்தேகங்கள் ஆரம்பம் முதலே பலமுறை எழுப்பப்பட்டு, அத்தகைய ஐயப்பாடுகளுக்கு ஆதாரம் இல்லை என்பது மீண்டும் மீண்டும் நிரூபிக்கப்பட்டிருக்கிறது. நாடுதழுவிய அளவில் 2004 மக்களவைத் தேர்தலில்தான் முதன்முதலாக அனைத்துத் தொகுதிகளுக்கும் மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரம் மூலம் தேர்தல் நடத்தப்பட்டது. அப்போதும், வாஜ்பாய் தலைமையிலான அன்றைய தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி அரசு வாக்குப்பதிவு இயந்திரத்தில் முறைகேடு செய்யக்கூடும் என்கிற சந்தேகம் காங்கிரஸால் எழுப்பப்பட்டது.

தேர்தலில் வாஜ்பாய் அரசு தோற்கடிக்கப்பட்டவுடன், காங்கிரஸூம் தனது குற்றச்சாட்டை மறந்துவிட்டது. 2009 மக்களவைத் தேர்தலில் பாஜக தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி தோல்வியைத் தழுவியபோதும் இதேபோல மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரத்தின் நம்பகத்தன்மை குறித்து பாஜக-வால் கேள்வி எழுப்பப்பட்டது. 2014 தேர்தலில் அந்தக் கட்சி வெற்றி பெற்றபோது, குற்றச்சாட்டும் அர்த்தமற்றதாகிவிட்டது...

2014-இல் நரேந்திர மோடி தலைமையில் பாஜக ஆட்சிக்கு வந்தது முதல் காங்கிரஸ் கட்சி மட்டுமல்ல; ஆம் ஆத்மி கட்சி, பகுஜன் சமாஜ் கட்சி ஆகியவையும் மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரம் குறித்த குற்றச்சாட்டை முன்வைத்தன. தேர்தல் ஆணையம் பலமுறை அந்தக் குற்றச்சாட்டுகளுக்கு மறுப்புத் தெரிவித்ததுடன், முறைகேடு செய்து காட்டுவதற்கும், தங்களது குற்றச்சாட்டை நிரூபிப்பதற்கும் நேரிடையாகவே வாய்ப்பளித்தது. இப்போது குற்றச்சாட்டை முன்வைத்திருக்கும் சையத் ஷுஜா உள்பட யாருமே நேரில் சென்று அந்த இயந்திரங்களில் முறைகேடு செய்து காட்ட முடியவில்லை என்பதுதான் உண்மை.

தொழில்நுட்பத்தில் முன்னேறிய நாடுகளான ஜப்பான், அமெரிக்கா உள்ளிட்ட நாடுகளேகூட இன்னும் வாக்குச்சீட்டு முறையைத்தான் பின்பற்றுகின்றன என்பது மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரத்தை நிராகரிப்பதற்கான வலுவான காரணமாகத் தெரியவில்லை. மக்கள்தொகை குறைந்த, கல்வி அறிவும், வாழ்க்கைத்தரமும் அதிகமாக உள்ள அந்த நாடுகளுடன் இந்தியாவை ஒப்பிடுவது தவறு.

வாக்குப்பதிவு இயந்திரங்கள் வந்த பிறகு கள்ள வாக்குப்பதிவு செய்வது, வாக்குச்சாவடிகளைக் கைப்பற்றுவது, குண்டர்களின் உதவியுடன் மொத்தமாக வாக்குப்பதிவையே நடத்துவது போன்ற நடவடிக்கைகள் முற்றிலுமாகக் குறைந்து விட்டிருக்கின்றன. செல்லாத வாக்குகளின் எண்ணிக்கையும் கணிசமாகக் குறைந்திருக்கின்றன. வாக்குப்பதிவு விகிதமும் அதிகரித்திருக்கிறது.

இதற்கு முன்னால் குஜராத், கர்நாடக சட்டப்பேரவைத் தேர்தலின்போதும், உத்தரப் பிரதேச இடைத்தேர்தல்களின் போதும், சமீபத்தில் ஐந்து மாநில சட்டப்பேரவை தேர்தலின்போதும்கூட காங்கிரஸூம் எதிர்க்கட்சிகளும் மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரங்கள் குறித்த சந்தேகங்களை எழுப்பின. அந்தத் தேர்தல்களில், பல வாக்குச்சாவடிகளில் வாக்காளர்கள் தங்களது வாக்கு சரியாகப் பதிவாகி இருக்கிறதா என்பதை சரி பார்த்துக் கொள்ள வழிகோலப்பட்டது. ஆளும் பாஜகவுக்கு சாதகமாக அந்தத் தேர்தல் முடிவுகள் அமையவில்லை.

இந்தியாவிலுள்ள அமைப்புகளில் தேர்தல் ஆணையத்துக்கு என்று தனி மரியாதையும், கெளரவமும், நம்பகத்தன்மையும் இருக்கிறது. அதைக் குலைப்பது என்பது ஜனநாயகத்தின் மீதான தாக்குதலாகத்தான் கருதப்பட வேண்டும். இதுபோன்ற செயல்பாடுகளில் காங்கிரஸ் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டிருக்காது என்று நம்புவோம். மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரம் குறித்த ஐயப்பாட்டை எழுப்புவது தவறு!

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/jan/28/அரசியலாக்கப்படும்-ஐயப்பாடு-3084399.html
3082784 தலையங்கம் பயனளிக்குமா பிரம்மாஸ்திரம்? ஆசிரியர் Friday, January 25, 2019 03:34 AM +0530 எல்லா வழிமுறைகளையும் கையாண்டு அத்தனையும் பலனளிக்காமல் போகும் நிலையில்தான் போர் முனையில் பிரம்மாஸ்திரத்தைக் கையில் எடுப்பார்கள். பிரம்மாஸ்திரம் இலக்கு தவறக்கூடாது. தவறினால், இரண்டாவது முறை பயன்படுத்த முடியாது. இப்போது காங்கிரஸ் கட்சி பிரியங்கா காந்தியின் அரசியல் பிரவேசம் என்கிற பிரம்மாஸ்திரத்தைக் கையில் எடுத்திருக்கிறது.

இத்தனை நாளும் இல்லாமல் இப்போது மக்களவைத் தேர்தல் அறிவிப்புக்கு இரண்டு மாதங்களே இருக்கும் நிலையில், பிரியங்கா காந்தியை அகில இந்தியப் பொதுச் செயலாளராக்கி, கிழக்கு உத்தரப் பிரதேசத்தின் பொறுப்பாளராக நியமித்திருப்பது யாரும் எதிர்பார்க்காத திருப்பம்.

அரசியலில் களம் இறங்கும் நேரு குடும்பத்தைச் சேர்ந்த 10-ஆவது நபர் இவர். மோதிலால் நேருவில் தொடங்கி இதற்கு முன்னால், ஜவாஹர்லால் நேரு, இந்திரா காந்தி, சஞ்சய் காந்தி, ராஜீவ் காந்தி, சோனியா காந்தி, மேனகா காந்தி, ராகுல் காந்தி, வருண் காந்தி என்று அரசியல் பிரவேசம் நடத்திய நேரு குடும்பத்தினர் ஒவ்வொருவரும்  மக்களின் அங்கீகாரத்துடன் மக்களவைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். இதிலிருந்து இந்தியாவில் நேரு குடும்பத்தின் மீதான விசுவாசம் தொடர்கிறது என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. பிரியங்கா காந்தியின் அரசியல் பிரவேசம் கட்சி ரீதியாக மட்டும்தான் இருக்குமா அல்லது அவர் தேர்தல் களத்தில் குதிப்பாரா என்பதை மக்களவைக்கான காங்கிரஸ் கட்சியின் அதிகாரபூர்வ வேட்பாளர் பட்டியல்தான் வெளிப்படுத்தும்.

பிரியங்கா காந்தி நேரடி அரசியலில் ஈடுபடாவிட்டாலும் கடந்த பல ஆண்டுகளாகவே தொடர்ந்து தன் தாயார் சோனியா காந்தியின் தொகுதியான ரேபரேலியிலும்,  சகோதரர் ராகுல் காந்தியின் தொகுதியான அமேதியிலும் அவர்கள் சார்பில் கட்சித் தொண்டர்களையும் பொதுமக்களையும் சந்தித்து வந்திருக்கிறார். எல்லா அரசியல் பிரச்னைகளிலும் திரைக்குப் பின்னால் அவரது பங்களிப்பு காங்கிரஸýக்கு இருந்திருக்கிறது. இதற்கு முன்னால் பலமுறை அவரது அரசியல் பிரவேசம் குறித்த  செய்திகள் வெளிவந்தபோதெல்லாம் அதை நிராகரித்த பிரியங்கா காந்தியும், சோனியா குடும்பத்தினரும் இப்போது பிரியங்காவை அரசியல் களத்தில் நேரடியாக இறக்கி இருப்பதற்குப் பல காரணங்கள் இருக்கின்றன. 

ராஜஸ்தான், மத்தியப் பிரதேசம், சத்தீஸ்கர் ஆகிய மூன்று மாநில சட்டப்பேரவைக்கான தேர்தலிலும் காங்கிரஸ் தனித்துப் போட்டியிட்டு ஆட்சியைப் பிடித்தது முதலே ஏனைய மாநிலங்களிலும் காங்கிரஸ் தனித்துப் போட்டியிட வேண்டும் என்கிற குரல் எழுப்பப்பட்டு வருகிறது. உத்தரப் பிரதேசம், தில்லி, மேற்கு வங்கம், பிகார், கர்நாடகம் உள்ளிட்ட பல மாநிலங்களிலும் தனித்துப் போட்டியிடுவதற்கான முயற்சியில் காங்கிரஸ் ஈடுபடத் தொடங்கியிருக்கிறது. காங்கிரûஸ மாநிலக் கட்சிகள் மதிக்காமல் இருக்கும் போக்கு அதற்கு முக்கியமான காரணம். 

மக்களவைத் தேர்தலில் போட்டியிட உத்தரப் பிரதேசத்தில் சமாஜவாதி கட்சியும், பகுஜன் சமாஜ் கட்சியும் மொத்தமுள்ள 80 இடங்களில் 76 இடங்களை, தலா 38 இடங்கள் வீதம் பிரித்துக்கொண்டு கூட்டணி அறிவித்திருக்கின்றன. ராஷ்ட்ரீய லோக்தளத்துக்கு 2 இடங்களும், காங்கிரஸýக்கு சோனியாகாந்தியும் ராகுல் காந்தியும் போட்டியிடும் ரேபரேலி, அமேதி ஆகிய 2 இடங்களும் மட்டுமே  ஒதுக்கப்பட்டிருக்கின்றன.  

காங்கிரஸ் பலமாக இருக்கும்  ராஜஸ்தான், மத்தியப் பிரதேசம், சத்தீஸ்கர் மாநில சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் சமாஜவாதி கட்சியையும் பகுஜன் சமாஜ் கட்சியையும் கூட்டணியில் சேர்த்துக் கொள்ளாமல் காங்கிரஸ் தவிர்த்ததைப் போல, இப்போது உத்தரப் பிரதேசத்தில் அந்தக் கட்சிகள் காங்கிரûஸத் தவிர்க்க முற்பட்டிருக்கின்றன. இதன் எதிரொலிதான் உத்தரப் பிரதேசத்தில் அனைத்துத் தொகுதிகளிலும் தனித்துப் போட்டியிடுவது என்கிற முடிவும், இப்போது பிரியங்கா காந்தியை நேரடியாகக் களமிறக்கி இருப்பதும்.

1989-க்குப் பிறகு உத்தரப் பிரதேசத்தில்,  தான் இழந்த செல்வாக்கை மீட்டு காங்கிரஸôல் இதுவரை ஆட்சி அமைக்க முடிந்ததில்லை. 2009-ஆம் ஆண்டு தேர்தலில் பலமுனை போட்டி ஏற்பட்டபோது, காங்கிரஸ் 21 மக்களவைத் தொகுதிகளில்  வெற்றி பெற்றது. ஆனால், தொடர்ந்து வந்த இரண்டு சட்டப் பேரவைத் தேர்தல்களிலும் 2014 மக்களவைத் தேர்தலிலும் மிகப்பெரிய பின்னடைவைத்தான்  காங்கிரஸ் எதிர்கொள்ள வேண்டியிருந்தது. 

காங்கிரஸின் வாக்கு வங்கிகளாக இருந்த உயர் ஜாதியினர், சிறுபான்மையினர், பட்டியலினத்தவர்கள் ஆகியோர் காங்கிரûஸக் கைவிட்டதுதான் அதற்குக் காரணம். பெளத்த மதத்தைப் பின்பற்றும், கிறிஸ்தவர் ஒருவரின் மனைவியான பிரியங்கா காந்தியின் வரவால் சிறுபான்மையினரும், பட்டியல் இனத்தவர்களும் மீண்டும் காங்கிரஸýக்கு ஈர்க்கப்படுவார்கள் என்று காங்கிரஸ் தலைமை (ராகுல் காந்தி) எதிர்பார்க்கிறதோ என்னவோ? 

பிரியங்கா காந்தியின் அரசியல் பிரவேசத்துக்கு இன்னொரு காரணமும்கூட இருக்கலாம். அவருடைய கணவர் ராபர்ட் வதேராவின் மீதான பல்வேறு வழக்குகள் நீதிமன்றத்தை எட்டியிருக்கின்றன. நீதிமன்றத் தீர்ப்பு அவருக்கு எதிராகத் தரப்பட்டு, அவர் மீது நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டால், அது பிரியங்கா காந்தியின் அரசியல் பிரவேசத்தைத் தொடர்ந்து எடுக்கப்படும் பழிவாங்கும் நடவடிக்கையாக சித்தரிக்கப்படலாம்.

2019 மக்களவைத் தேர்தலின் முக்கிய நிகழ்வாக பிரியங்கா காந்தியின் அரசியல் பிரவேசம் குறிப்பிடப்படும் என்பது மட்டும் நிச்சயம்.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/jan/25/பயனளிக்குமா-பிரம்மாஸ்திரம்-3082784.html
3082192 தலையங்கம் கொலீஜியம் சர்ச்சை! ஆசிரியர் Thursday, January 24, 2019 03:08 AM +0530
உலகிலேயே நீதிபதிகளை நீதிபதிகளே தேர்ந்தெடுத்து நியமித்துக் கொள்ளும் விசித்திரமான நடைமுறையைப் பின்பற்றும் ஒரே ஜனநாயக நாடு இந்தியாவாகத்தான் இருக்கும். நீதிபதிகள் நியமனத்துக்கான கொலீஜியம் முறை இப்போது மீண்டும் விவாதத்துக்கும் விமர்சனத்துக்கும் உள்ளாகியிருக்கிறது. நீதிபதிகள் தினேஷ் மகேஸ்வரி, சஞ்சீவ் கன்னா ஆகிய இருவரும் உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகளாகக் கடந்த வெள்ளிக்கிழமை பதவி ஏற்றிருப்பதுதான் அதற்குக் காரணம்.
கடந்த டிசம்பர் 12-ஆம் தேதி உச்சநீதிமன்ற கொலீஜியம் ராஜஸ்தான் உயர்நீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி பிரதீப் நந்திரஜோகையும், தில்லி உயர்நீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி ராஜேந்திர மேனனையும் உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகளாக நியமனம் செய்வதற்குப் பரிந்துரைத்திருந்தது. இப்போது அந்தப் பரிந்துரை நிராகரிக்கப்பட்டு, கர்நாடக உயர்நீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி தினேஷ் மகேஸ்வரியையும், தில்லி உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி சஞ்சீவ் கன்னாவையும் நீதிபதிகளாக நியமித்திருப்பது விமர்சனத்துக்குள்ளாகியிருக்கிறது.
கடந்த 2018 டிசம்பர் 12-ஆம் தேதி கொலீஜியம் எடுத்த முடிவை சில புதிய தகவல்களின், தரவுகளின் அடிப்படையில் மீள்பார்வை பார்க்க வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டதாகவும், கடந்த ஜனவரி 5, 6-ஆம் தேதிகளில் புதிதாக ஏற்படுத்தப்பட்ட கொலீஜியத்தின் கலந்தாலோசனையின் அடிப்படையில் பழைய முடிவு மாற்றப்பட்டதாகவும் ஜனவரி 10-ஆம் தேதி உச்சநீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி ரஞ்சன் கோகோய் தலைமையிலான கொலீஜியத்தின் அறிக்கை தெரிவிக்கிறது. கடந்த டிசம்பர் 12-ஆம் தேதி முந்தைய கொலீஜியம் எடுத்த முடிவில் மாற்றம் செய்யப்பட்டதற்கான எந்தவொரு காரணமும் தெரிவிக்கப்படவில்லை. உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகள் நியமனத்தில் எந்தவித வெளிப்படைத்தன்மையும் இல்லாமல் இப்படி முடிவுகள் எடுக்கப்படுவது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. 
ராஜஸ்தான் உயர்நீதிமன்ற நீதிபதியாக இருந்தபோது நீதிபதி மகேஸ்வரியின் பணி மூப்பு நிராகரிக்கப்பட்டு, அவரைவிடக் குறைந்த அனுபவம் உள்ள நீதிபதி அஜய் ரஸ்தோகி உச்சநீதிமன்ற நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டார். ஒரே நாளில் அவர்கள் இருவரும் நீதிபதிகளாகப் பதவி ஏற்றதால் முதலில் பதவி ஏற்ற நீதிபதி தினேஷ் மகேஸ்வரி முன்னுரிமை பெற்றார். அதனால், அந்த நியமனம் சர்ச்சையாகவில்லை. இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்னால் உச்சநீதிம