Dinamani - தலையங்கம் - https://www.dinamani.com/editorial/ https://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 3363254 தலையங்கம் ரத்தக் கண்ணீர்! | ரத்த தானம் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Friday, February 21, 2020 03:05 AM +0530  

மிகச் சாதாரணமான செயல்பாடுகளில்கூட உச்சநீதிமன்றம் தலையிட்டாக வேண்டும் என்கிற நிலை காணப்படுவது வருத்தம் அளிக்கிறது.

உச்சநீதிமன்றத்தில் ரத்த வங்கிகளின் செயல்பாடுகளை முறைப்படுத்த வேண்டும் என்கிற மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டிருக்கிறது. அந்த மனுவில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டிருக்கின்ற பிரச்னைகளும் குறைபாடுகளும் புதிதொன்றுமல்ல. அவற்றை அகற்றுவதற்கு மனுதாரர்கள் முன்வைத்திருக்கும் கோரிக்கைகளும் புதிதல்ல. 

இந்தியாவில் ரத்த தானம் வழங்கும் பழக்கம் கடந்த அரை நூற்றாண்டு காலமாகப் படிப்படியாக அதிகரித்து வருவது என்னவோ உண்மை. ஆனால், இன்னும்கூட அது ஓர் இயக்கமாக உருவாகவில்லை என்பதால், தேவையைவிடக் குறைவான அளவு ரத்தம்தான் கிடைக்கிறது. தேவையைவிட 1% அதிகமான அளவில் ரத்த வங்கிகள் கையிருப்பு வைத்திருக்க வேண்டும் என்று உலக சுகாதார நிறுவனம் எல்லா நாடுகளையும் வலியுறுத்தி வருகிறது. அப்படியிருந்தும், இந்தியாவில் நமது தேவையைவிட 25% குறைவான அளவில்தான் சிகிச்சைக்கு ரத்தம் கிடைக்கிறது. 

இந்தியாவின் மக்கள்தொகை அதிகரிக்க அதிகரிக்க ரத்த வங்கிகளின் மூலம் பெறப்படும் ரத்தத்தின் அளவும் அதிகரித்து வருகிறது. ஆனால், அதைவிட அதிகமான அளவு ரத்தம் தேவைப்படுகிறது. எல்லா ஆண்டுகளிலும் சில மாதங்களில் ரத்தத்தின் பற்றாக்குறை கடுமையாக அதிகரிக்கும்போது, அதை ஈடுகட்ட முடியாமல் உயிரிழப்புகள் ஏற்படுகின்றன என்கிற கொடூரமான உண்மை வெளியில் தெரிவதில்லை.

இந்தியாவில் ரத்த தானம் வழங்குபவர்களில் பெண்களின் எண்ணிக்கை மிகமிகக் குறைவு. அமெரிக்கா போன்ற மேலை நாடுகளில் ஆண்களைவிட பெண்கள்தான் மிக அதிகமாக ரத்த தானம் வழங்குகிறார்கள். உலகில் உள்ள பல நாடுகளில் பொதுமக்கள் தன்னிச்சையாக ரத்த தானம் செய்ய முன்வருகிறார்கள். அதனால் வளர்ச்சி அடைந்த பல நாடுகளில் பல்வேறு ரத்தப் பிரிவுகளைச் சேர்ந்த தேவையான அளவு ரத்தம் எப்போதும் கையிருப்பில் காணப்படுகிறது. 

இந்தியாவைப் பொருத்தவரை, ரத்த தானம் என்பது பெரும்பாலும் குடும்பத்தினராலும், நண்பர்களாலும் தேவை ஏற்படும்போது வழங்கப்படுவதாக இருக்கிறது. அவசரச் சூழலில் மட்டும்தான் ரத்த தானம் வழங்கப்பட வேண்டும் என்று பலரும் நினைக்கிறார்கள். ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு விநாடியும் ரத்தம் தேவைப்படும் தருணம்தான் என்று நம்மில் பலரும் உணர்வதில்லை.

ரத்தம் என்பது உடலின் அடிப்படை சக்தி என்றும், தானமாக அதை வழங்குவதால் ஆற்றல் குறைந்து உடல் நலம் குன்றுவதாக ஒரு தவறான கருத்தாக்கம் நம்மிடையே காணப்படுகிறது. ரத்தம் வெளியேறினால் , அடுத்த சில மணி நேரத்தில் புதிதாக ரத்தத்தை சமன் செய்துகொள்ளும் ஆற்றல் உயிரினங்களுக்கு உண்டு என்கிற அறிவியல் உண்மை பலருக்கும் தெரிவதில்லை. தொடர்ந்து ரத்த தானம் வழங்குவதால் ஒருவருடைய உடல் நிலை ஆரோக்கியமாக இருக்கும் என்று மருத்துவர்கள் தெரிவிக்கிறார்கள். 
அரசும், மருத்துவச் சங்கங்களும், தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களும் ரத்த தானம் குறித்த தவறான புரிதல்களை அகற்றிப் பொதுமக்களுக்கு ரத்த தானம் குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தப் பல முயற்சிகளையும் எடுத்து வருகின்றன. ஏனைய மாநிலங்களைவிட தமிழ்நாடு, கேரளம், மகாராஷ்டிரம், மேற்கு வங்கம் போன்ற மாநிலங்களில் சற்றுக் கூடுதலாகவே ரத்த தானம் பெறப்படுகிறது. ரத்த  தானம் செய்யும் வழக்கம் இன்னும்கூட கிராமப்புறங்களையும் சிறு நகரங்களையும் சென்றடையவில்லை என்கிற உண்மையை எடுத்தியம்பாமல் இருக்க முடியவில்லை.

அனைத்து மாவட்ட மருத்துவமனைகளிலும், ரத்த வங்கிகள் அமைக்கப்பட வேண்டும் என்கிற திட்டம் 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே முன்மொழியப்பட்டும்கூட இந்தியாவின் 81 மாவட்டங்களில் ரத்த வங்கி இல்லை என்கிற அவலத்தை என்னவென்று சொல்வது? 10 லட்சம் பேருக்கு அதிகபட்சமாக மூன்று பதிவு செய்யப்பட்ட ரத்த வங்கிகள்தான் இருப்பதாகப் புள்ளிவிவரம் தெரிவிக்கிறது.

அப்படியே ரத்த வங்கிகள் இருந்தாலும் அவை போதுமான நவீன கட்டமைப்பு வசதிகளுடனும், பயிற்சி பெற்ற ஊழியர்களுடனும் செயல்படுவதில்லை. தேசிய ரத்த வங்கி கவுன்சிலின் வழிமுறைகளை, ரத்தம் பாதுகாக்கும் அமைப்புகள் பின்பற்றுவதில்லை.

பல தனியார் ரத்த வங்கிகள் செயல்படத் தொடங்கியுள்ளன. அவற்றில் பல பதிவு செய்யப்படாதவை. அவற்றின் சேவையும், அவை வழங்கும் ரத்தத்தின் தரமும் திருப்திகரமாக இல்லை. மிக அவசரமான  தருணங்களில், வேறுவழியில்லாமல் தேடி வரும் நோயாளிகளை அவை கசக்கிப் பிழிகின்றன. இடைத்தரகர்களும் கொழிக்கிறார்கள். சில மருத்துவர்களும், தனியார் மருத்துவமனைகளுமேகூட அவர்களுடன் தொடர்பு வைத்திருக்கிறார்கள். இதற்கெல்லாம் காரணம், போதுமான அளவில் அரசுத் தரப்பில் ரத்த வங்கிகள் இல்லாமல் இருப்பதும், கிராமப்புறங்கள் வரை தேவைப்படும் ரத்தம் வழங்கப்படாமல் இருப்பதும்தான். 

ஆரோக்கியமான ஆண்களும் பெண்களும் மூன்று மாதத்துக்கு ஒருமுறை அரசு மருத்துவமனைகளுக்கு வலியச் சென்று ரத்த தானம் வழங்குவதற்கு முன்வர வேண்டும். அவர்களை "அரசுத்துறை மனப்பான்மை இல்லாமல்' அவர்களின் நோக்கத்தைப் புரிந்து வரவேற்று அரசு மருத்துவமனைகள் கெளரவப்படுத்த வேண்டும். 

ரத்த தான முகாம்கள் அதிக அளவில் நடத்தப்படுவது, ரத்தம் சேகரிப்பதற்கான அமைப்புகளை மேம்படுத்துவது, ரத்தத்தை சேமித்து வைப்பதற்கான கட்டமைப்பை உறுதிப்படுத்துவது, தேவைக்கேற்ப ரத்தம் கிடைப்பது - இவை அனைத்துமே அவசர அத்தியாவசியத் தேவை. இதற்கெல்லாம் கூடவா உச்சநீதிமன்ற உத்தரவுக்காகக் காத்திருப்பது?
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/feb/21/ரத்தக்-கண்ணீர்--ரத்த-தானம்-குறித்த-தலையங்கம்-3363254.html
3362363 தலையங்கம் முதுமை போற்றுதும்! | முதியோர் நலன் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Thursday, February 20, 2020 02:33 AM +0530  

தமிழகத்தின் துணை முதல்வரும் நிதியமைச்சருமான ஓ. பன்னீர்செல்வம் தாக்கல் செய்திருக்கும் 2020-21-க்கான நிதிநிலை அறிக்கையில் முதியவர் நலனுக்கும் முன்னுரிமை அளித்திருப்பது வரவேற்புக்குரியது.

மிழகத்திலுள்ள 37 மாவட்டங்களிலும் தலா 2 வட்டாரங்களில் முதியோர் ஆதரவு மையங்களைத் தொடங்குவதற்கு நிதிநிலை அறிக்கையில் நிதி ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. ரூ.37 லட்சம் செலவில் இப்போது அமைக்க இருக்கும் முதியோர் ஆதரவு மையங்கள் ஏற்கெனவே மேற்கொண்டுவரும் முயற்சியின் நீட்சிதான் என்றாலும்கூட, மாவட்ட அளவில் முதியோர் நலன் குறித்து அக்கறை செலுத்தப்படுவது தொலைநோக்குப் பார்வையின் வெளிப்பாடு.

மத்திய சுகாதார அமைச்சகத்தின் புள்ளிவிவரப்படி, சராசரி இந்தியரின் ஆயுட்காலம் இப்போது 67 வயது என்று கணிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஆண்களைவிடப் பெண்கள் சற்று அதிகமாக உயிர் வாழ்கிறார்கள் என்பதையும் அந்தப் புள்ளிவிவரம் குறிப்பிடுகிறது. 

மத்திய அரசின் நிதிநிலை அறிக்கையிலும் முதியோர் நலனுக்காக ஒதுக்கீடு செய்யப்படுவது மட்டுமல்லாமல், அவர்களுக்கு ஓய்வூதியம் வழங்கவும் வேறுபல சலுகைகள் வழங்கவும் வழிகோலப்பட்டுள்ளன. 
துணை முதல்வர் நிதிநிலை அறிக்கையில் குறிப்பிட்டிருப்பதுபோல முதியோரை அக்கறையுடன் கவனிப்பது தமிழ்ச் சமுதாயத்தின் மரபு. கல்வி மற்றும் பணிச் சேவையின்  காரணமாக அடுத்த தலைமுறையினர் மாநிலத்துக்குள்ளேயும், வெளியேயும், வெளிநாட்டிலும் இடம்பெயர்வது அதிகரித்து வருவதால் தனிக் குடும்பங்களின் எண்ணிக்கையும் உயர்ந்து வருகிறது. கிராமங்களிலும் நகரங்களிலும் வயது முதிர்ந்த பெற்றோர் தனித்து விடப்படுவது தவிர்க்க முடியாத நிலைமையாக மாறிவிட்டிருப்பதில் வியப்பில்லை. 

2007-இல் பெற்றோர், முதியோர் நலச்சட்டம் (மெயின்டனன்ஸ் அண்ட் வெல்ஃபேர் ஆஃப் பேரன்ட்ஸ் அண்ட் சீனியர் சிட்டிஸன்ஸ் ஆக்ட்) தமிழக அரசால் நிறைவேற்றப்பட்டது. அதன் அடிப்படையில், சட்டபூர்வ வாரிசுகள் பெற்றோருக்கும், சட்டபூர்வ காப்பாளருக்கும் அவர்களது பராமரிப்புச் செலவுக்கான பணம் வழங்க வேண்டும். சட்டபூர்வ வாரிசுகளால் பெற்றோர் புறக்கணிக்கப்பட்டால் அல்லது தங்களது சொந்த வருமானத்தில் வாழ முடியாத நிலைமை காணப்பட்டால், பராமரிப்புச் செலவை சட்டபூர்வமாகக் கோரிப் பெற அந்தச் சட்டம் வழிகோலுகிறது.

பெற்றோர் கைவிடப்படும்போதோ, புறக்கணிக்கப்படும்போதோ அவர்கள் தங்களது வாரிசுகளால் இழைக்கப்பட்ட அநீதி குறித்துப் புகார் தெரிவித்தால், 2007 சட்டப்படி 90 நாள்களுக்குள் அவர்களது புகார் விசாரிக்கப்பட்டு நீதி வழங்கப்பட வேண்டும். பெற்றோரை குழந்தைகள் பராமரிக்காமல் கைவிட்டால், அவர்களின் புகாரின் அடிப்படையில் நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டு ரூ.5,000 அபராதம் அல்லது மூன்று மாத சிறைத்தண்டனை அல்லது இரண்டுமே வழங்கும் அதிகாரம் நீதித் துறைக்கு வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. 

2016-இல் தமிழக அரசு  பிறப்பித்த அரசு உத்தரவின் கீழ் தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களால் நடத்தப்படும் முதியோர் இல்லங்களில் உள்ளவர்களுக்கு சத்துணவு வழங்குவது உறுதிப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. இதுபோல பல சட்டங்களும் அரசு உதவிகளும் இருந்தாலும்கூட, அவற்றை நடைமுறைப்படுத்துவதில் அதிகார வர்க்கத்துக்கு முனைப்பில்லாத நிலை காணப்படுகிறது. முதியோர் தேவையில்லாதவர்கள் என்கிற மனோபாவத்துடன், முதியோர் ஆகப்போகும் தலைமுறையினர் அவர்களை நடத்தும் நகைமுரணை நினைத்தால் சிரிப்பு வருகிறது. 

ஆயுள்காலத்தை நீட்டிப்பதில் மருத்துவ அறிவியல் மிகப் பெரிய வெற்றியை அடைந்திருக்கிறது. கோரமான விபத்திலிருந்தும், கடுமையான பாதிப்புகளிலிருந்தும், உயிர்க்கொல்லி நோய்த்தொற்றுகளிலிருந்தும் நோயாளிகளைக் காப்பாற்றும் திறமையை மனித இனம் வளர்த்துக் கொண்டிருக்கிறது. அதனால், 60 வயதைக் கடந்தும் ஆரோக்கியமாகச் செயல்படுபவர்கள், 80 வயதைக் கடந்தும் மருத்துவ உதவியுடன் உயிர் வாழ்பவர்கள் ஆகியோரின் எண்ணிக்கை அதிகரித்திருக்கிறது. இது வரமா, சாபமா என்பது அவரவர் அந்த நிலையை எதிர்கொள்ளும் மனோபாவத்தைப் பொருத்து அமையும்.

சமுதாயம் முதியோரை எப்படி மதிக்கிறது, அவர்களின் அனுபவத்தை எந்த அளவுக்குப் பயன்படுத்திக் கொள்கிறது என்பதைப் பொருத்துத்தான் அந்த இனத்தின் வருங்காலம் உறுதிப்படுத்தப்படும் என்பதை இன்றைய தலைமுறையினரில் ஒருசிலர் மட்டுமே உணர்ந்திருக்கிறார்கள். முதியோரின் உடல் ரீதியிலான இயலாமையை பலவீனமாகக் கருதிவிடும்  போக்கு அதிகரித்து வருவது மிகப் பெரிய சோகம். 

இந்திய ரயில்வே மூத்த குடிமக்களுக்கு கட்டணச் சலுகை வழங்குகிறது. ஆனால், அந்த மூத்த குடிமக்கள் பெறும் பயணச்சீட்டில் காணப்படும் வாசகம் அதிர்ச்சி அளிக்கிறது. "உங்களது கட்டணத்தில் 43%, இந்திய குடிமக்களின் வரிப்பணத்திலிருந்து வழங்கப்படுகிறது என்பதை நீங்கள் அறிவீர்களா?' என்கிற வாசகம், மூத்த குடிமக்களின் மனதை எந்த அளவுக்கு புண்படுத்தும் என்பதை அரசும் அதிகாரிகளும் நினைத்துப் பார்த்தார்களா? நாடாளுமன்ற உணவு விடுதியிலும், அரசு அதிகாரிகளின் இலவசப் பயணத்தின்போதும் இதேபோல அவர்கள் அறிவுறுத்தப்பட்டிருந்தால் மூத்த குடிமக்களின் பயணச்சீட்டில் காணப்படும் வாசகங்களை ஓரளவுக்கு ஏற்றுக்கொள்ள முடியும். 

2050-இல் இந்திய மக்கள்தொகையில் 5-இல் ஒரு பகுதியினர் முதியோராக இருக்கப் போகிறார்கள். முதியோர் ஆதரவு மையங்கள் மட்டுமே இந்தப் பிரச்னைக்குத் தீர்வாகி விடாது. சமுதாயத்தில் முதியோர் குறித்த புரிதலையும் மனமாற்றத்தையும் ஏற்படுத்த வேண்டிய கடமை அனைவருக்கும் உண்டு.


 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/feb/20/முதுமை-போற்றுதும்--முதியோர்-நலன்-குறித்த-தலையங்கம்-3362363.html
3361433 தலையங்கம் வரவேற்புக்குரிய தீர்ப்பு! | ராணுவத்தில் பெண்களுக்கும் சம வாய்ப்பு குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Wednesday, February 19, 2020 02:42 AM +0530  

இந்திய ராணுவத்தில் பணியாற்றும் குறுகிய பணிக்கால சேவையில் (ஷார்ட் சர்வீஸ் கமிஷன்) இருக்கும் பெண் அதிகாரிகளுக்கு, நிரந்தர பணிக்கால சேவை (பர்மனென்ட் சர்வீஸ் கமிஷன்) வழங்கப்படுவதுடன் படைகளுக்குத் தலைமை தாங்கும் அந்தஸ்தும் வழங்கப்பட வேண்டும் என்று உச்சநீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்திருக்கிறது. ராணுவத்தில் பெண்களுக்கும் சம வாய்ப்பு வழங்கும் முயற்சியின் மிகப் பெரிய வெற்றி என்று இதைக் கருதலாம். 

இந்திய ராணுவத்தில் பெண்கள் மிகச் சிறப்பாக பணியாற்றி வருவது புதிதொன்றுமல்ல. ராணுவத்தின் 10 படைப் பிரிவுகளில் படை வீரர்களுக்குத் தலைமை தாங்கி பெண்கள் மிகச் சிறப்பாக செயல்பட்டு வருவதைக் குறிப்பிடாமல் இருக்க முடியாது. 
இந்தியாவில் மட்டுமல்லாமல், உலகின் பல்வேறு நாடுகளில் உள்ள ராணுவத்தில் பெண்கள் பொறுப்பான பதவிகளை வகிப்பது புதிதொன்றுமல்ல. 1995 முதல் இஸ்ரேலிலும், 2001 முதல் ஜெர்மனியிலும் நேரடி போர்ப் பிரிவில் பெண்கள் பணியாற்றி வருகிறார்கள். 

ராணுவத்தில் அதிகாரிகளைத் தேர்ந்தெடுப்பது என்பது மிகவும் கடினமான வழிமுறை. ராணுவத்திற்கு வெளியே இது குறித்த முழுமையான புரிதல் இல்லை. கடற்படை, விமானப் படை போலல்லாமல் ராணுவத்தில் பல்வேறு துறைகளும் சேவைப் பிரிவுகளும் உள்ளன. அவற்றைப் புரிந்துகொண்டால் மட்டுமே, பெண் அதிகாரிகளுக்குப் படையைத் தலைமை தாங்கும் வாய்ப்பும் நிரந்தர பணிக்கால சேவையும் வழங்கப்பட வேண்டும் என்கிற தீர்ப்பின் முக்கியத்துவத்தை உணர முடியும். 

இன்ஃபன்ட்ரீ எனப்படும் காலாட்படை, மெக்கனைஸ்ட் இன்பன்ட்ரீ, ஆர்மர்டு கார்ப்ஸ், ஆர்ட்டிலரி எனப்படும் பிரிவுகளை உள்ளடக்கியது காம்பாட் ஆர்ம்ஸ் எனப்படும் நேரடி போர்க்களப் பிரிவு. இதில் பெண் அதிகாரிகள் சேர்த்துக் கொள்ளப்படுவதில்லை. 

அடுத்தாற்போல, நேரடி போர்ப் பிரிவின் துணைப் பிரிவுகளான சிக்னல்ஸ், பொறியியல், ராணுவத்தின் விமானப் பிரிவு, புலனாய்வுப் பிரிவு ஆகியவற்றில் பெண் அதிகாரிகள் இணைக்கப்படுகிறார்கள். இவை அனைத்திலும் நேரடியாக எதிரிகளுடன் களத்தில் போராடும் தேவை கிடையாது. 
மூன்றாவதாக, ராணுவத்தில் பல சேவைப் பிரிவுகளும் இருக்கின்றன. ஆர்மி சர்வீஸ் கார்ப்ஸ், ஆர்மி ஆர்டினன்ஸ் கார்ப்ஸ், எலக்ட்டிரிக்கல் அண்ட் மெக்கானிகல் பிரிவு உள்ளிட்டவற்றில் பெண் அதிகாரிகள் சேர்த்துக்கொள்ளப்படுகிறார்கள்.

இவை மட்டுமல்லாமல், ராணுவத்தின் பயிற்சிப் பிரிவு, சட்டப் பிரிவு, மருத்துவப் பிரிவு ஆகியவற்றில் ஏற்கெனவே பெண் அதிகாரிகளுக்கு நிரந்தர பணிக்கால சேவை வழங்கப்படுகிறது. 
ராணுவத்தின் 10-இல் 8 பிரிவுகளில் 1991 முதல் பெண் அதிகாரிகள் குறுகிய பணிக்கால சேவையில் ஈடுபட்டு வருகிறார்கள். இரண்டே இரண்டு துறைகளில் நிரந்தர பணிக்கால சேவையும் வழங்கப்பட்டிருக்கின்றன. கடந்த 2019 செப்டம்பரில் ஏனைய 8 ராணுவப் பிரிவுகளிலும் நிரந்தர பணிக்கால சேவை பெண் அதிகாரிகளுக்கு வழங்கப்பட்டது. ஆனால், 2014-க்குப் பிறகு ராணுவத்தில் சேர்ந்த பெண் அதிகாரிகளுக்கு மட்டுமே அந்த வாய்ப்பு வழங்கப்பட்டது.

 ராணுவத்தில் குறுகிய பணிக்கால சேவையில் 2014-க்கு முன்னால் இணைந்த பெண் அதிகாரிகள் நீண்ட நாள்களாகவே நிரந்தர பணிக்கால சேவைக்காகப் போராடி வருகிறார்கள். உச்சநீதிமன்றத்தின் திங்கள்கிழமை தீர்ப்பு மூலம் பணியில் இருக்கும் அனைத்து குறுகிய பணிக்கால சேவையில் இருக்கும் பெண் அதிகாரிகளும் நிரந்தர பணிக்கால சேவை வாய்ப்பைப் பெறுகிறார்கள்.

நிரந்தர பணிக்கால சேவை வழங்கப்பட்டாலும்கூட, அவர்கள் தலைமைப் பொறுப்புக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்படுவதில் சில பிரச்னைகள் இருக்கின்றன. அது ஆண் அதிகாரிகளாகவே இருந்தாலும்கூட அனைவருக்கும் அந்த வாய்ப்பு வழங்கப்படுவதில்லை. அதற்கு மிகக் கடுமையான தேர்வு முறை ராணுவத்தில் இருக்கிறது. 
சிறிய படைப் பிரிவின் தலைமைப் பொறுப்பில் அவர்களின் திறமை சோதிக்கப்பட்டு "கர்னல்' பதவியில் அவர்களின் செயல்பாடு கூர்ந்து பரிசோதிக்கப்பட்டு அதற்குப் பிறகுதான் அதற்கு மேலே உள்ள பொறுப்புகளுக்கு ஒருவர் நியமிக்கப்படுகிறார். குறுகிய பணிக்கால சேவையில் இருக்கும் பெண் அதிகாரிகள் தங்களுக்கும் ராணுவத்தில் முக்கியமான பதவிகளில் நிரந்தர பணிக்கால சேவை அடிப்படையில் தலைமைப் பொறுப்பு வழங்கப்பட வேண்டும் என்று கோருகிறார்கள்.

அதை உச்சநீதிமன்றம் அங்கீகரித்திருக்கிறது. ஆனால், ஆண் அதிகாரிகளைப் போல பெண் அதிகாரிகளும் தேர்வு முறையில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டாக வேண்டும். பதவி உயர்வுக்கான ஆணையம் 30% ஆண் அதிகாரிகளுக்குத்தான் அந்த வாய்ப்பை வழங்குகிறது எனும்போது, பெண் அதிகாரிகளில் எத்தனை பேருக்கு அதற்கான வாய்ப்பு வழங்கப்படும் என்பதை இப்போதே கூறிவிட முடியாது. 

ஏற்கெனவே இந்திய ராணுவத்தில் அதிகாரிகள் பற்றாக்குறை நிலவுகிறது. 10,000-க்கும் அதிகமான அதிகாரிகளுக்கான பதவி இடங்கள் நிரப்பப்படவில்லை. ராணுவத்தில் இருக்கும் 40,825 அதிகாரிகளில் பெண் அதிகாரிகள் 1,653 பேர் மட்டுமே. இந்த நிலையில், உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பு அடிப்படையில் பலர் நிரந்தர பணிக்கால சேவை பெறக்கூடும். ஆனால், ராணுவத்தின் தலைமைப் பதவிகளை எத்தனை பேர் அலங்கரிப்பார்கள் என்பதை அவர்களின் திறமைதான் முடிவு செய்யும். 

2018-ஆம் ஆண்டு சுதந்திர தின உரையில் பெண் ராணுவ அதிகாரிகளுக்கும் நிரந்தர பணிக்கால சேவை என்கிற வாக்குறுதியை பிரதமர் நரேந்திர மோடி அறிவித்தார். இப்போது உச்சநீதிமன்றம் அதை முழுமையாக உறுதிப்படுத்தியிருக்கிறது.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/feb/19/வரவேற்புக்குரிய-தீர்ப்பு--ராணுவத்தில்-பெண்களுக்கும்-சம-வாய்ப்பு-குறித்த-தலையங்கம்-3361433.html
3360451 தலையங்கம் தேவை திருத்தம், நிறுத்தம் அல்ல! | தொழில்நுட்பக் கல்வி எதிர்கொள்ளும் இடர்கள் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Tuesday, February 18, 2020 02:34 AM +0530  

இந்தியாவில் தொழில்நுட்பக் கல்வி மிகப் பெரிய பின்னடைவைச் சந்தித்துக் கொண்டிருக்கிறது. தமிழகத்தில் மட்டுமல்லாமல், அகில இந்திய அளவிலும்கூட பொறியியல் தொடர்பான தொழில்நுட்பக் கல்வி நிறுவனங்களில் மாணவர் சேர்க்கை குறைந்து வருகிறது.

தேர்ச்சி பெற்று வெளிவரும் மாணவர்களுக்கான வேலைவாய்ப்பும் அரிதாகி வருகிறது. 
புதிய பொறியியல் கல்லூரிகளுக்கு அனுமதி வழங்குவதை 2022 வரை நிறுத்திவைப்பதாக அகில இந்திய தொழில்நுட்பக் கல்வி கவுன்சில் அறிவித்திருக்கிறது. கவுன்சில் வழங்கியிருக்கும் புள்ளிவிவரப்படி, 2015 முதல் 2019 வரையிலான இடைவெளியில் 518 பொறியியல் கல்லூரிகள் அகில இந்திய அளவில் மூடப்பட்டிருக்கின்றன. 2019-20 மாணவர் சேர்க்கையின்போது பாதிக்குப் பாதி பொறியியல் கல்லூரிகள் நிரம்பாமல் இருந்ததையும் அந்தப் புள்ளிவிவரம் சுட்டிக்காட்டுகிறது. 

பட்டயப் படிப்பு, முதுநிலைப் படிப்பு, இளநிலைப் படிப்பு அனைத்தையும் சேர்த்தால் இந்தியாவில் 27 லட்சம் பொறியியல் படிப்புக்கான இடங்கள் உள்ளன. அவற்றில் 13 லட்சம் இடங்கள் மட்டும்தான் 2019-20-இல் நிரப்பப்பட்டிருக்கின்றன. ஆண்டுதோறும் பொறியியல் படிப்புக்கான வரவேற்பு தொடர்ந்து குறைந்து கொண்டே வருகிறது என்றும், இதேநிலை இன்னும் சில ஆண்டுகள் தொடரும் என்றும் அகில இந்திய தொழில்நுட்பக் கல்வி கவுன்சில் தெரிவிக்கிறது.

கடந்த கல்வியாண்டில் பொறியியல் கல்லூரிகளில் படித்துத் தேறிய 14 லட்சம் மாணவர்களில் 6 லட்சம் பட்டதாரிகளுக்கு மட்டும்தான் வேலை கிடைத்திருக்கிறது என்கிற தகவலை கவுன்சில் தெரிவிக்கிறது. கடந்த 10 ஆண்டுகளில் பொறியியல் கல்லூரி இடங்களுக்கும் மாணவர் சேர்க்கைக்குமான விகிதம் 49.8% என்று இதுகுறித்து ஆய்வு செய்த ரெட்டி அறிக்கை கூறுகிறது. 

தொழில்நுட்பக் கல்வி எதிர்கொள்ளும் இடருக்குப் பல்வேறு காரணங்களைப் பட்டியலிடலாம். வரைமுறையில்லாமல் அகில இந்திய தொழில்நுட்பக் கல்வி கவுன்சில் வழங்கிய புதிய கல்லூரிகளுக்கான அனுமதி மிக முக்கியமான காரணம். குறைவான மதிப்பெண் பெற்றவர்கள்கூட சேர்க்கப்பட்டும், பொறியியல் கல்லூரிகளில் இடங்கள் நிரப்பப்படாமல் இருக்கும்நிலை காணப்பட்டது. அப்போது மாணவர்களுக்கான கல்விக் கட்டணத்தை மானியமாக வழங்கி, கல்லூரி நிர்வாகத்தை இழப்பிலிருந்து காப்பாற்ற சில மாநில அரசுகள் முனைந்தன. ஆர்வக் கோளாறால் அரசியல்வாதிகள் பலர் பொறியியல் கல்லூரிகளைத் தொடங்கி தங்களைக் கல்வியாளர்களாக அறிவித்துக்கொள்ள முன்வந்ததும், மக்கள் வரிப்பணத்தில் அவர்களுக்கு உதவ மாநில அரசுகள் முற்பட்டதும் பொறியியல் கல்லூரிகளில் ஆர்வமும் தகுதியும் இல்லாத மாணவர்கள் இடம்பெறுவதற்குக் காரணமாகின. 

போதாக்குறைக்கு தரம் குறைந்த கற்பித்தலும், போதுமான அளவில் தேர்ந்த ஆசிரியர்கள் இல்லாமையும், இந்தியப் பொறியியல் கல்லூரிகளில் இருந்து வெளிவரும் மாணவர்களின் தரம் குறைந்து காணப்படுவதற்கு இன்னொரு காரணம். இந்திய பொறியியல் கல்வி, தொழில்துறையின் தேவைக்கேற்ப அமையாததும் பெரிய பலவீனம். 

மருத்துவப் படிப்புப் படித்து வெளிவரும் மாணவர்கள் பயிற்சி மருத்துவர்களாக இருந்தால் மட்டுமே பட்டம் வழங்கப்படுகிறது. ஆனால், பொறியியல் மாணவர்களுக்கு அதுபோலக் கட்டாயப் பயிற்சி எதுவும் இல்லாத நிலையில், அவர்கள் தொழில்துறையின் தேவைகளுக்கேற்ப இல்லாத நிலை காணப்படுகிறது.
தொழில் துறையில் இப்போதும்கூட நல்ல பொறியியல் பட்டதாரிகளுக்கான தேவை குறைந்துவிடவில்லை. தரமான பொறியியல் கல்லூரிகளிலிருந்து, தரமான மாணவர்களை அவர்கள் அடையாளம் கண்டு தொடர்ந்து பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்கள். 

1996 முதல் 2006 வரை பொறியியல் பட்டதாரிகளுக்கு மிகப் பெரிய தேவை உலக அளவில் காணப்பட்டது. கல்லூரிகள் குறைவாக இருந்தன. பொறியியல் கல்வியில் நாட்டமும், தகுதியும் இருந்தவர்கள் மட்டுமே பொறியியல் படிப்பில் சேர்ந்தனர். அதனால், பட்டம் பெற்று வெளியில் வரும் பொறியியல் பட்டதாரிகளில் பலரும் அமெரிக்காவிலும், இந்தியாவிலுள்ள தலைசிறந்த மென்பொருள் நிறுவனங்களிலும் உடனடியாக வேலைவாய்ப்புப் பெற்றனர். தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையின் வீழ்ச்சியும், இந்தியர்களுக்கான அமெரிக்க நுழைவு இசைவுச் சீட்டு (விசா) கெடுபிடியும், பொருளாதாரத் தேக்கமும், சராசரிக்கும் கீழேயுள்ள பொறியியல் பட்டதாரிகளை வேலையில்லாப் பட்டதாரிகளாக்கி விட்டன. 

புதிய பொறியியல் கல்லூரிகளுக்கு தடை விதிப்பது மட்டுமே பிரச்னைக்குத் தீர்வாகிவிடாது. பொறியியல் கல்லூரிகள் வங்கிகளில் இருந்து பல கோடி ரூபாய் கடன் பெற்று தொடங்கப்படுகின்றன. மிகப் பெரிய மூலதனத்தை முடக்கிக் கட்டமைப்பு வசதிகளை உருவாக்கி தொடங்கப்பட்ட பொறியியல் கல்லூரிகள் மூடப்படுவது என்பது தேசிய இழப்பு என்பதை நாம் உணர வேண்டும். 

மூடப்படும் கல்லூரிகள் நன்றாக இயங்கும் கல்லூரிகளுடன் இணைக்கப்படுவது; பொறியியல் அல்லாத ஏனைய படிப்புகளுக்கும் அனுமதி வழங்கப்பட்டு தொடர்ந்து நடத்தப்படுவது; தொழில் துறையினரின் தேவைக்கேற்ப படிப்புகளை நடத்தி, மாணவர்களை சேர்த்துக்கொள்ள அனுமதிக்கப்படுதல் உள்ளிட்ட முயற்சிகளின் மூலம் கல்லூரிகள் தொடர்ந்து செயல்படுவதை உறுதிப்படுத்துவதுதான் புத்திசாலித்தனம். தொடங்கியது நின்றுவிடக் கூடாது, நடப்பது தரம் உயர்த்தப்பட வேண்டும், தேவைக்கேற்ற திறமைகளை உருவாக்குவதில்தான் பொறியியல் கல்லூரிகளின் வருங்காலம் அடங்கியிருக்கிறது.

 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/feb/18/தேவை-திருத்தம்-நிறுத்தம்-அல்ல--தொழில்நுட்பக்-கல்வி-எதிர்கொள்ளும்-இடர்கள்-குறித்த-தலையங்கம்-3360451.html
3359508 தலையங்கம் அநாதை நோய்கள்! | அரிதான நோய்கள் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Monday, February 17, 2020 02:50 AM +0530 அரிதினும் அரிதான நோய்கள் குறித்த தேசியக் கொள்கையின் மாதிரி வரைவை கடந்த மாதம் மத்திய சுகாதாரத் துறை வெளியிட்டிருக்கிறது. புள்ளிவிவரம் திரட்டுதல், நோய்களை அடையாளம் காணுதல், தகவல்களை ஆய்வு செய்தல் உள்ளிட்ட பல்வேறு செயல்பாடுகள் குறித்த ஆக்கபூர்வ முடிவுகள் அந்த மாதிரி வரைவில் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. ஒருமுறை மட்டுமே செலவாகும் அரிதினும் அரிதான நோய்களுக்கு ரூ.15 லட்சம் வரை வழங்குவதற்கு மாதிரி வரைவு வழிகோலுகிறது.
 உலகில் காணப்படும் நோய்களின், நோய்த்தொற்றுகளின் எண்ணிக்கை கணக்கிலடங்காது. இவற்றில் சில நூறு நோய்களையும், அந்த நோய்க்கான காரணங்களையும் மட்டுமே நமது அறிவியல் ஆய்வுகள் அடையாளம் கண்டிருக்கின்றன. பல்லாயிரக்கணக்கான நோய்களும், நோய்க்கான காரணங்களும், நோய்க்கான அடையாளங்களும் இருந்தாலும்கூட அவை குறித்த அடிப்படைப் புரிதல்கூட இல்லாத அரிச்சுவடி நிலையில்தான் மனித இனம் இன்னும் இருந்து வருகிறது. என்னவென்று சொல்ல முடியாத, அதற்கான காரணம் தெரியாத நோய்களை எப்படி அழைப்பது?
 அதுபோன்ற நோய்களை அநாதை நோய்கள் (ஆர்ஃபன் டிஸீஸஸ்) என்று மேலை நாடுகளில் அழைக்கிறார்கள்.
 அநாதை நோய்களின் பட்டியலில் அரிதினும் அரிதான பல நோய்கள் காணப்படுகின்றன. அவற்றால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு என்ன வகையான மருத்துவத்தை மேற்கொள்வது, மருந்துகளை வழங்குவது என்பது புரியாமல் மருத்துவர்கள் விக்கித்து நிற்கும் சம்பவங்கள் பல்வேறு நாடுகளில் கடந்த பல ஆண்டுகளாக அடையாளம் காணப்பட்டிருக்கின்றன. அமெரிக்காவை எடுத்துக்கொண்டால், இரண்டு லட்சத்தில் ஒருவருக்குத்தான் இதுபோல அடையாளம் காண முடியாத நோய்ப் பாதிப்பு ஏற்படுகிறது.
 இந்தியாவில் இதுவரை அநாதை நோய்களுக்கான அடையாளங்களையும், அவை குறித்த தகவல்களையும் நாம் திரட்டவில்லை. ஏனென்றால், அப்படியொன்று இருப்பது குறித்து யாரும் கவலைப்படவில்லை.
 அமெரிக்காவைப் போன்ற குறைந்த மக்கள்தொகையுள்ள நாடுகளைப் போலல்லாமல், இந்தியாவில் அநாதை நோய்களை அடையாளம் காண முற்பட்டால் சில ஆயிரம் பேரில் ஒருவருக்குப் பாதிப்பு காணப்பட்டாலும்கூட ஆச்சரியப்பட ஒன்றுமில்லை.
 தங்களுக்குத் தெரிந்த அளவில் உள்ள மருத்துவத்தைக் கையாண்டு நோயாளிகளை நமது மருத்துவர்கள் குணப்படுத்த முயற்சிக்கிறார்கள் என்றாலும், தங்களிடம் வரும் நோயாளிகளின் நோய்த்தொற்று குறித்த ஆய்வு ரீதியிலான அணுகுமுறையைக் கடைப்பிடிப்பவர்கள் இங்கே இல்லை. நோயாளிகளின் எண்ணிக்கை அதிகமாக இருப்பதும், குறைவான எண்ணிக்கையில் மருத்துவர்கள் காணப்படுவதும் அதற்குக் காரணம். இந்த நிலையில்தான் இப்போது மத்திய சுகாதாரம் மற்றும் குடும்ப நல அமைச்சகம் நோய்களைப் பட்டியலிடும் பொறுப்பை இந்திய மருத்துவ ஆராய்ச்சி கவுன்சிலிடம் ஒப்படைத்திருக்கிறது. புதிய மாதிரிக் கொள்கையில் அரிதினும் அரிதான நோய்கள் குறித்தும் (அநாதை நோய்கள்) குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது.
 உலக சுகாதார அமைப்புக்கு மிகப் பெரிய சவாலாக அமைகின்றன அநாதை நோய்கள். இந்த நோய்கள் குறித்த ஆய்வுகள் எந்தவிதத் தெளிவான முடிவையும் இதுவரை வழங்காததால், என்ன நோய் என்பது அடையாளம் காணப்படாமலேயே பல நோயாளிகள் மருத்துவ சிகிச்சைக்கு உட்படுத்தப்படுகிறார்கள்.
 இதுபோன்ற நோய்களை அடையாளம் காண்பதும் அவற்றுக்கான மருந்துகளை உருவாக்குவதும், மருந்துத் தயாரிப்பு நிறுவனங்களின் ஆராய்ச்சிப் பிரிவின் கடமை. ஆனால், மருந்துத் தயாரிப்பு நிறுவனங்கள் அதில் கவனம் செலுத்துவதில்லை.
 அரிதினும் அரிதான நோய்களால் பாதிக்கப்படும் நோயாளிகளின் எண்ணிக்கை மிக மிகக் குறைவு என்பதால் அதற்கான மருத்துவ வழிமுறைகளை ஆய்வு செய்து உருவாக்குவதும் மருந்துகளைத் தயாரிப்பதும் வணிக ரீதியில் லாபகரமானதாக இருப்பதில்லை. அப்படியே ஆய்வு செய்து மருந்துகளை உருவாக்கினாலும், சிகிச்சைக்கும் மருந்துக்குமான செலவு மிக அதிகமாக இருக்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக, "கௌசர் நோய்' என்பதை எடுத்துக்கொண்டால் உலகில் இதற்கு மூன்றே மூன்று நிறுவனங்கள்தான் மருந்து தயாரிக்கின்றன. பாதிக்கப்பட்ட நோயாளிகள் வாழ்நாள் முழுவதும் இரண்டு மாதங்களுக்கு ஒருமுறை குறிப்பிட்ட சுரப்பி நீரை அதிகரிக்கும் அந்த மருந்தை உட்கொள்ள வேண்டும்; உட்கொள்ளாவிட்டால் இறந்து விடுவார்கள். ஒருமுறை பயன்படுத்துவதற்கான அந்த மருந்தின் விலை ரூ.7 லட்சம் முதல் ரூ.10 லட்சம் வரை ஆகும்.
 இந்தியாவில் அநாதை நோய்கள் பிரச்னை நீதிமன்றத்தைச் சென்றடைந்திருக்கிறது. கடந்த சில ஆண்டுகளாக அவ்வப்போது சில நோயாளிகள், "ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் அரசியல் சாசன சட்டப் பிரிவு 21 வழங்கியிருக்கும் உயிர் வாழும் உரிமை என்பது மருத்துவத்துக்கான உரிமையும்கூட' என்கிற வாதத்துடன் நீதிமன்றங்களை அணுகுகிறார்கள். சில நிகழ்வுகளில் அவர்களுக்கு மருத்துவ சிகிச்சை வழங்க வேண்டுமென்று அரசுக்கு நீதிமன்றமும் உத்தரவிட்டிருக்கிறது.
 மக்கள் கருத்தறிய விடப்பட்டிருக்கும் மாதிரி வரைவுக் கொள்கை இப்போதிருக்கும் நிலையில் ஏற்கப்பட்டால், நீதிமன்றத்தில் நிச்சயமாக அது விவாதப் பொருளாகும். அரசு வேண்டுமானால் கண்டறியப்படாத அநாதை நோய்களுக்கான சிகிச்சை வழங்குவதிலிருந்து தன்னை அகற்றி நிறுத்திக்கொள்ள முடியும். ஆனால், மனித இனத்தால் இந்தப் பிரச்னையிலிருந்து தப்பிவிட முடியாது. இதற்கு முடிவு கண்டாக வேண்டும்!
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/feb/17/அநாதை-நோய்கள்--அரிதான-நோய்கள்-குறித்த-தலையங்கம்-3359508.html
3358036 தலையங்கம் கண்துடைப்பு நாடகம்! | பயங்கரவாதி ஹஃபீஸ் சயீது குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Saturday, February 15, 2020 04:09 AM +0530  

ஜமாத் உத்தாவா பயங்கரவாத அமைப்பின் தலைவர் ஹஃபீஸ் சயீது மீது தொடுக்கப்பட்ட இரண்டு வழக்குகளில் தலா ஐந்தரை ஆண்டுகள் சிறைத் தண்டனை விதித்திருக்கிறது லாகூர் நீதிமன்றம்.

கடந்த ஆண்டு ஜூலை 17-ஆம் தேதி ஹஃபீஸ் சயீது கைது செய்யப்பட்டு லாகூரில் உள்ள கோர்ட் லக்பத் சிறையில் பலத்த பாதுகாப்புடன் அடைக்கப்பட்டார். பயங்கரவாதத்துக்கு நிதியுதவி அளித்ததாக பாகிஸ்தானின் பஞ்சாப் மாகாண காவல் துறையின் பயங்கரவாதத் தடுப்புப் பிரிவு அவர் மீது வழக்குப் பதிவு செய்திருந்தது. அந்த வழக்கில்தான் இப்போது ஹஃபீஸ் சயீது, அவரின் கூட்டாளி ஜாபர் இக்பால் ஆகியோருக்கு இந்த சிறைத் தண்டனையும் தலா ரூ.30,000 அபராதமும் விதித்துத் தீர்ப்பளிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

ஹஃபீஸ் சயீதும் அவரின் கூட்டாளிகளும்  நிதி திரட்டி அதன் மூலம் பயங்கரவாத நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வது உறுதி செய்யப்பட்டிருக்கிறது. அவர்கள் மீதான தண்டனை வேடிக்கையாகவும் விசித்திரமாகவும் இருக்கிறது. இரண்டு வழக்குகளில் தலா ஐந்தரை ஆண்டுகள் சிறைத் தண்டனை விதித்த நீதிமன்றம், தண்டனைக் காலத்தை ஒரே நேரத்தில் கழிக்கத் தீர்ப்பளித்திருப்பதால் அவர்கள் ஐந்தரை ஆண்டுகாலம் சிறையில் இருந்தால் போதும்.

வழங்கப்பட்டிருக்கும் தண்டனைக் காலத்தையும் குறைப்பதற்கான வசதியை தீர்ப்பின் ஒரு பகுதி வழங்குகிறது. அதன்மூலம் ஹஃபீஸ் சயீதின் தண்டனைக் காலம் குறைக்கப்பட்டு அவர் எப்போது வேண்டுமானாலும் விடுதலை செய்யப்படலாம். வழக்கின் தீர்ப்புக்கு எதிராக மேல்முறையீடு வாய்ப்பு இருப்பதால் விதிக்கப்பட்டிருக்கும் தண்டனைக் காலம் தற்காலிகமானது என்பதை உறுதியாகக் கூறலாம்.

ஹஃபீஸ் சயீதுக்கும் அவரின் கூட்டாளிக்கும் இப்போது தண்டனை வழங்கித் தீர்ப்பு வழங்கியிருப்பதற்கு ஒரு பின்னணி இருக்கிறது. கடந்த 2018-இல், பாரீஸில் இருந்து இயங்கும் சர்வதேச பயங்கரவாதத் தடுப்பு அமைப்பு பாகிஸ்தானுக்கு எச்சரிக்கை விடுத்திருந்தது. ஐக்கிய நாடுகள் சபையும் 2018 பிப்ரவரியில், பயங்கரவாத அமைப்புகளுக்குத் தடை விதித்துத் தீர்மானம் நிறைவேற்றியது. பயங்கரவாத அமைப்புகளுக்கு நிதியுதவி வழங்குவதற்கு எதிரான "ஃபினான்ஷியல் ஆக்ஷன் டாஸ்க் ஃபோர்ஸ்' என்கிற அந்த அமைப்பு, பாகிஸ்தானை சந்தேகப் பட்டியலில் வைக்க முடிவு செய்தது.

அதைத் தொடர்ந்து பாகிஸ்தான் அரசு ஹஃபீஸ் சயீது உள்ளிட்ட குழுவினருக்கு எதிராக சில நடவடிக்கைகளை எடுத்து, பயங்கரவாதத்துக்கு எதிராகச் செயல்படுவதாகத் தன்னை காட்டிக்கொண்டது.
பாகிஸ்தானின் பயங்கரவாத எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகள் வெறும் கண்துடைப்பாகத்தான் இருந்திருக்கின்றன. ஐ.நா. சபையின் பாதுகாப்பு கவுன்சிலின் 1267-வது தீர்மானம் மிகுந்த அழுத்தத்துக்குப் பிறகு, சீனாவின் ஒப்புதலுடன் நிறைவேற்றப்பட்டது. அதன்படி, ஹஃபீஸ் சயீது, மசூத் அசார் உள்ளிட்டோர் சர்வதேச பயங்கரவாதிகளாக அறிவிக்கப்பட்டனர். ஆனாலும்கூட இந்தியாவுக்கு எதிரான அவர்களின் பயங்கரவாத நடவடிக்கைகளையோ காஷ்மீரில் பயங்கரவாதத்தைத் தூண்டிவிடும் முயற்சியையோ அவர்கள் கைவிடவில்லை. 

2019 அக்டோபரில் பாரீஸில் கூடிய "ஃபினான்ஷியல் ஆக்ஷன் டாஸ்க் ஃபோர்ஸ்' மீண்டும் பாகிஸ்தானை எச்சரித்தது மட்டுமல்லாமல், பயங்கரவாதத்துக்கு நிதியுதவி வழங்கும் அமைப்புகள் மீது உடனடியாக நடவடிக்கை எடுக்கும்படி அழுத்தம் கொடுத்தது. பாகிஸ்தானின் நடவடிக்கைகளில் திருப்தி ஏற்படாவிட்டால்  கருப்புப் பட்டியலில் சேர்க்க வேண்டிவரும் என்றும் எச்சரித்தது. அப்படி கருப்புப் பட்டியலில் சேர்க்கப்பட்டால் பாகிஸ்தானுக்கு வழங்கப்படும் அனைத்து நிதியுதவிகளும் முடக்கப்படும் என்பது மட்டுமல்லாமல், முதலீடுகளும் தடை செய்யப்படும். அப்படியொரு சூழலில்தான் ஹஃபீஸ் சயீது மீது நடவடிக்கை எடுக்க பாகிஸ்தான் இப்போது முற்பட்டிருக்கிறது.

கடந்த ஆண்டே  "ஃபினான்ஷியல் ஆக்ஷன் டாஸ்க் ஃபோர்ஸ்' பாகிஸ்தான் மீது நடவடிக்கை எடுத்திருக்க வேண்டும். ஆனால், நடவடிக்கை எடுப்பதற்கு நான்கு மாத அவகாசம் வழங்கியதற்கு ஒரு முக்கியமான காரணம் இருக்கிறது. பாகிஸ்தானின் நெருக்கமான நட்பு நாடான சீனா, இப்போது  "ஃபினான்ஷியல் ஆக்ஷன் டாஸ்க் ஃபோர்ஸ்' அமைப்பின் தலைமைப் பொறுப்பில் இருப்பதால் அந்தச் சலுகை வழங்கப்பட்டது. வரும் ஞாயிற்றுக்கிழமை (பிப்ரவரி 16)  பாரீஸில் கூடவிருக்கும்  "ஃபினான்ஷியல் ஆக்ஷன் டாஸ்க் ஃபோர்ஸ்' கூட்டத்தில் பெரும்பான்மை உறுப்பினர்களின் கோரிக்கையைத் தடுக்க முடியாமல் பாகிஸ்தானைக் கருப்புப் பட்டியலில் சேர்த்தாக வேண்டிய கட்டாயம் சீனாவுக்கு ஏற்படக்கூடும். அதனால்தான் அவசரமாக லாகூர் நீதிமன்றத்தில் வழக்கு விசாரிக்கப்பட்டு, ஹஃபீஸ் சயீதுக்கும் அவரின் கூட்டாளிக்கும் தண்டனை வழங்கப்பட்டிருக்கிறது.


2008 மும்பை பயங்கரவாதத் தாக்குதலில் 166 பேர் ஈவிரக்கமில்லாமல் கொல்லப்பட்டதில் மூளையாக இயங்கிய  ஹஃபீஸ் சயீது மீது இன்று வரை நடவடிக்கை எடுக்காமல் தள்ளிப்போடுகிறது பாகிஸ்தான். என்னதான் சாட்சியங்களைக் கொடுத்தாலும் அவற்றை நிராகரிக்கின்றன பாகிஸ்தான் நீதிமன்றங்கள். 

இந்த நிலையில், பயங்கரவாதத்துக்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுக்க பாகிஸ்தானை வற்புறுத்த ஒரே வழி அந்த நாட்டுக்கு வழங்கப்படும் நிதியுதவிகளையும் முதலீடுகளையும் முடக்குவதுதான் என்பதை லாகூர் நீதிமன்றத்தின் அவசரத் தீர்ப்பு உறுதிப்படுத்துகிறது. 
இப்போதைய நடவடிக்கையும்கூட கண்துடைப்பு நாடகமாகத்தான் இருக்கப் போகிறது என்பதைக் கூற ஆருடம் தேவையில்லை. சர்வதேச அழுத்தம் குறைந்துவிடாமல் இருப்பதுதான் இதற்குத் தீர்வு.


 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/feb/15/கண்துடைப்பு-நாடகம்--பயங்கரவாதி-ஹஃபீஸ்-சயீது-குறித்த-தலையங்கம்-3358036.html
3357167 தலையங்கம் சூழ்ச்சி முடிவு துணிவெய்தல்! | இணைய வர்த்தகம் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Friday, February 14, 2020 02:54 AM +0530  

இந்தியப் பொருளாதாரத்தின் தவிர்க்க முடியாத அங்கமாகி விட்டிருக்கிறது இணைய வர்த்தகம். மின்னணுப் பொருள்களில் தொடங்கி, ஆயத்த ஆடைகள், மருந்துகள், புத்தகங்கள், அழகு சாதனப் பொருள்கள், காலணிகள், பொம்மைகள், அன்றாட பலசரக்குப் பொருள்கள் வரை இப்போது இணையத்தின்  மூலம் பெறப்படுகின்றன. கிராமங்களில்கூட ரயில் பயண முன்பதிவும், திரையரங்க நுழைவுச் சீட்டும் இணைய வழியில் பெறும் நிலைமை ஏற்பட்டிருக்கிறது.

பயணத் திட்டங்கள், விடுதி முன்பதிவுகள், திருமணப் பொருத்தங்கள் உள்ளிட்ட எல்லாமே இணையத்தின் மூலம் நடைபெறும் நிலையில், இணைய வர்த்தகம் என்பது சராசரி இந்தியனின் வாழ்க்கையில் தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாக மாறிவிட்டது. செல்லிடப்பேசி மூலமான இணைய சேவை வந்ததுமுதல், செயலிகள் மூலம் அன்றாட நடவடிக்கைகள் அனைத்துமே நடைபெறும் நிலைமை ஏற்பட்டிருப்பதில் வியப்பில்லை. 

2017-இல் 390 கோடி டாலராக (சுமார் ரூ.27,800 கோடி) இருந்த இணைய வர்த்தகத்தின் அளவு, 2026-க்குள் 2,000 கோடி டாலராக (சுமார் ரூ.1.42 லட்சம் கோடி) உயரும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இணையதள வசதியும், செல்லிடப்பேசியும்தான் இந்த வளர்ச்சிக்குக் காரணங்கள் என்பது எந்த அளவுக்கு உண்மையோ, அதைவிட உண்மை தொழில்நுட்பப் பயன்பாட்டில் இன்றைய இந்தியத் தலைமுறையினர் மேலைநாடுகளுக்கு நிகராக மாறியிருக்கிறார்கள் என்பது.

பிரசவத்தை எந்த மருத்துவமனையில் வைத்துக் கொள்வது, எந்தப் படிப்பை எந்தக் கல்லூரியில் அல்லது பல்கலைக்கழகத்தில் தொடர்வது, அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பை எங்கே, எந்த நிறுவனத்திடம் வாங்குவது, எங்கே கடனுதவி பெறுவது என்று எல்லாவிதத் தேவைகளுக்கும் இணையத்தை நாடுகின்ற போக்கு அதிகரித்திருப்பதால், சில நன்மைகள் இல்லாமல் இல்லை. எந்தவொரு செயல்பாடும் வெளிப்படைத் தன்மையுடன் இணையத்தில் முழுமையாக வெளியிடப்படுகிறது. முழு விவரங்களையும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்த பிறகு, யாரிடம் எதை வாங்கலாம் என்பதை நுகர்வோரால் தீர்மானிக்க முடிகிறது.
ஒரு பொருள் தரமானதா, மூலத்தன்மை (ஒரிஜினல்) உடையதா என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள தொழில்நுட்பம் பல வழிமுறைகளை இணையத்தில் வழங்கியிருப்பது என்னவோ உண்மை.

அதே நேரத்தில், அந்தத் தொழில்நுட்பத்தின் உதவியுடன், செயற்கை நுண்ணறிவை (ஆர்டிஃபிஷியல் இன்டலிஜென்ஸ்) பயன்படுத்தி படியெடுப்புகளை (க்ளோன்ஸ்) உருவாக்குவதும், அதை அப்பாவி நுகர்வோரை இணையத்தில் நம்ப வைத்து, சந்தைப்படுத்துவதும்கூட இணைய வர்த்தகத்தின் மூலம் நடக்கிறது. உண்மையான இலச்சினைப் பொருள்களுக்கும், பதிலிப் பொருள்களுக்கும் (போலி) வேறுபாடு காண முடியாத அளவுக்குத் தொழில்நுட்பம் மோசடிக்காரர்களுக்கு உதவுகிறது.
இணைய வர்த்தகத்தில் ஈடுபட்டிருக்கும் நிறுவனங்களுக்கும், இலச்சினைப் பொருள்கள் தயாரிப்பாளர்களுக்கும் இடையில் பிரச்னைகள் எழும்போது, அதைப் பயன்படுத்தி படியெடுப்புப் பொருள்களையும், போலி  தயாரிப்புகளையும் (கெளண்டர்பீட்ஸ்) இணையத்தின் மூலம் சந்தைப்படுத்தி லாபம் ஈட்டும் கூட்டம் அதிகரித்து வருகிறது. முறையற்ற வணிகர்களின் சட்டவிரோத நடவடிக்கைகளால், நியாயமான இணைய வர்த்தகம் பாதிக்கப்படுகிறது என்பது மட்டுமல்லாமல், அரசுக்கும் வருவாய் இழப்பு ஏற்படுகிறது. பலரின் வேலையிழப்பு, நுகர்வோர் பாதுகாப்புக்கு அச்சுறுத்தல், திட்டமிட்ட கிரிமினல் நடவடிக்கைகள் ஆகியவற்றிற்கும் இது வழிகோலுகிறது என்பதை நாம் உணர வேண்டும்.

இணைய வர்த்தகக் கொள்கையின் மாதிரி வரைவை மத்திய அரசு வெளியிட்டிருக்கிறது. அதில் இலச்சினை உரிமையாளர்களுக்கும், இணைய வர்த்தகத்தில் ஈடுபடும் நிறுவனங்களுக்குமான தெளிவான வழிமுறைகள் தரப்பட்டிருக்கின்றன. முதல் முறையாக, போலி தயாரிப்புகளை எதிர்கொள்ளத் தேவையான நடவடிக்கைகள், அரசால் பட்டியலிடப்பட்டிருக்கின்றன.

இணையத்தின் மூலம் விற்பனைக்குச் சந்தைப்படுத்தப்படுகிற அனைத்துப் பொருள்கள் குறித்தும், அதன் உற்பத்தியாளர்கள், விற்பனை நிறுவனங்கள் குறித்தும் முழு விவரங்களும் தரப்பட்டிருக்க வேண்டும். இணைய வர்த்தகத்தின் மூலம் சந்தைப்படுத்தப்படும் பொருள்களின் தரம் குறித்தும், நம்பகத்தன்மை குறித்தும் விற்பனை செய்யும் இணைய வர்த்தக நிறுவனம் உறுதிமொழி தந்தாக வேண்டும்.

அதேபோல, எந்தவொரு பொருளின் இலச்சினைதாரரும் (ட்ரேட் மார்க் உரிமையாளர்) இணைய வர்த்தகத் தளத்தில் பதிவு செய்தாக வேண்டும். இலச்சினைதாரரின் முன் அனுமதி இல்லாமல் அவர்களது பொருள்கள் விளம்பரப்படுத்தப்படவோ, விற்பனை செய்யப்படவோ கூடாது. பொருள்கள் குறித்த புகார் வந்தால், இலச்சினைதாரருக்குத் தெரிவிக்கப்பட வேண்டும் என்பதுடன், அந்தப் பொருள் உடனடியாக விற்பனைப் பட்டியலிலிருந்து அகற்றப்பட வேண்டும்.

மிக அதிகமாக காப்புரிமை மீறல்கள் இணையத்தின் மூலம்தான் நடைபெறுகின்றன. பத்திரிகைகள், இதழ்கள், புத்தகங்கள் அதிக அளவில் இணையம் மூலம் திருட்டு வணிகத்துக்கு (பைரசி) ஆளாகின்றன. கணினி நிரலிகள் (கம்ப்யூட்டர் ப்ரோகிராம்ஸ்) காப்புரிமையாளர்களின் அனுமதி இல்லாமல், திருட்டு வணிகத்திற்கு உள்ளாகின்றன. திரைப்படங்கள் பற்றிச் சொல்லவே வேண்டாம். திருட்டு விசிடி மறைந்து, இணையம் மூலம் சர்வ சாதாரணமாகப் படியெடுப்புகள் பரவுகின்றன.

பெரும்பாலான திருட்டு வணிக நிறுவனங்கள் வெளிநாடுகளிலிருந்து இயங்குவதால், இந்திய அரசின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் அவற்றைக் கொண்டுவருவது அசாத்தியம். முற்றிலுமாகத் தடுக்க முடியாவிட்டாலும், இணைய வர்த்தகத்தை முறைப்படுத்தும் முயற்சியில் மத்திய அரசு முனைந்திருப்பதை வரவேற்றாக வேண்டும்!
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/feb/14/சூழ்ச்சி-முடிவு-துணிவெய்தல்--இணைய-வர்த்தகம்-குறித்த-தலையங்கம்-3357167.html
3356246 தலையங்கம் வரலாற்று வெற்றி! | ஆம் ஆத்மி கட்சியின் தேர்தல் வெற்றி குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Thursday, February 13, 2020 02:34 AM +0530  

தில்லி சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் ஆம் ஆத்மி கட்சி மிகப் பெரிய வெற்றி பெற்று, அரவிந்த் கேஜரிவால் மூன்றாவது முறையாக முதல்வராகப் பதவி ஏற்க இருக்கிறார். தொடர்ந்து மூன்று முறை வெற்றி பெறுவது என்பது தில்லிக்குப் புதிதல்ல என்றாலும்கூட, இந்த அளவிலான வெற்றி மிகப் பெரிய வரலாற்று சாதனை. கடந்த ஐந்தாண்டு நல்லாட்சியின் பின்புலம் இல்லாமல், 70 இடங்களில் 62 இடங்களை வென்று ஆம் ஆத்மி கட்சியால் இப்படியொரு  தொடர் வெற்றியை ஈட்டியிருக்க முடியாது.

2013-இல் ஆம் ஆத்மி கட்சியைத் தொடங்கிய சில மாதங்களிலேயே, அரவிந்த் கேஜரிவாலின் தலைமையில் அந்தக் கட்சி 70 இடங்களுக்கு 28 இடங்களை வென்று சாதனை புரிந்தது. 2013-இல் ஆட்சி அமைத்த அரவிந்த் கேஜரிவால், அடுத்த 40 நாள்களில் காங்கிரஸ் கட்சியின் ஒத்துழைப்பு சரியாகக் கிடைக்காததால் பதவி விலகினார். 2015-இல் நடந்த சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில், 70 இடங்களுக்கு 67 இடங்களை வென்று ஆம் ஆத்மி கட்சி ஆட்சி அமைத்தபோது, ஒரு மிகப் பெரிய அரசியல் மாற்றத்தின் அறிகுறியாகவே அது காணப்பட்டது. இப்போது, 2020-இல் கடந்த முறையைவிட ஐந்து இடங்கள் மட்டுமே குறைவாகப் பெற்று மீண்டும் ஆட்சி அமைக்க இருக்கிறது ஆம் ஆத்மி கட்சி.

2015, 2020 சட்டப்பேரவைத் தேர்தல்களில் ஆம் ஆத்மி கட்சி பெரும் வெற்றியை ஈட்டியது என்பது ஒருபுறம் இருந்தாலும், இன்னொருபுறத்தில் மக்களவைத் தேர்தல்களில் தில்லி வாக்காளர்கள் பாஜகவுக்கு முன்னுரிமை வழங்கினார்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 2014, 2019 மக்களவைத் தேர்தல்களில் தில்லியிலுள்ள 7 தொகுதிகளிலும் பாஜகதான் வெற்றி பெற்றது.

கடந்த 2019 மே மாதம் நடந்த மக்களவைத் தேர்தலில் 56% வாக்கு விகிதத்துடன் தில்லியிலுள்ள ஏழு தொகுதிகளையும் பாஜக வென்றது. 22.5% வாக்குகளுடன் காங்கிரஸ் கட்சி இரண்டாவது இடத்தில் இருந்தது. ஆம் ஆத்மி கட்சி வெறும் 18% வாக்குகளுடன் மூன்றாவது இடத்துக்குத் தள்ளப்பட்டிருந்தது. இப்போது சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் நிலைமை தலைகீழாக மாறிவிட்டிருக்கிறது. 53% வாக்குகளை ஆம் ஆத்மி கட்சியும், 38% வாக்குகளை பாஜகவும் பெற்றன என்றால், காங்கிரஸ் கட்சியால் வெறும் 4% வாக்குகளைத்தான் பெற முடிந்திருக்கிறது. மக்களவைத் தேர்தலிலும், சட்டப்பேரவைத் தேர்தலிலும் யாரைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என்பதில் தில்லி வாக்காளர்கள் மிகத் தெளிவாக இருந்து வருகிறார்கள் என்பதைத்தான் 2014, 2015, 2019, 2020 தேர்தல்கள் எடுத்தியம்புகின்றன. 

ஆம் ஆத்மி கட்சியின் தேர்தல் வெற்றிக்கு அந்தக் கட்சியின் கடந்த ஐந்தாண்டு காலத் திட்டங்களும் செயல்பாடுகளும்தான் காரணம். பாஜகவும் காங்கிரஸும் தில்லி வாழ் மக்களை மையப்படுத்தி எந்தவிதப் பிரசாரத்தையும் மேற்கொள்ளாததும், தெளிவான மாற்றுத் திட்டங்களை முன்வைக்காததும் ஆம் ஆத்மி கட்சியின் வெற்றிக்கு மிக முக்கியமான காரணங்கள்.

2015 சட்டப்பேரவைத் தேர்தலின்போது முதல்வர் அரவிந்த் கேஜரிவால் மக்களுக்குக் கொடுத்த அனைத்து தேர்தல் வாக்குறுதிகளையும் நிறைவேற்றி இருக்கிறார். 200 யூனிட் மின்சாரம் வரை இலவசம், அடுத்த 200 யூனிட்டுகளுக்கு 50% மானியம் என்கிற முடிவும், மாதம் 20,000 லிட்டர் வரை தண்ணீர் இலவசம் என்பதும், மக்கள் மத்தியில் ஆம் ஆத்மி கட்சியின் செல்வாக்கை அதிகரித்தன. மகளிருக்கு மாநகரப் போக்குவரத்தில் இலவசம் என்கிற அறிவிப்பு, பெண்களின் வாக்குகளை அள்ளித் தந்தன.

எல்லா பகுதிகளிலும், "மொஹல்லா மருத்துவமனைகள்' என்கிற பெயரில் வைத்தியத்துடன் இலவச மருந்துகள் வழங்கப்படுகின்றன. தில்லி அரசுப் பள்ளிகளின் தரம் மேம்படுத்தப்பட்டிருப்பதுடன், தனியார் பள்ளிகளுடன் போட்டிபோடும் அளவுக்குச் செயல்படுகின்றன. கல்வி, சுகாதாரம், மின்சாரம், போக்குவரத்து என்று தன்னிடம் அதிகாரம் வழங்கப்பட்டிருக்கும் அனைத்திலும், முதல்வர் அரவிந்த் கேஜரிவாலால் மக்களைக் கவர முடிந்திருக்கிறது. தில்லியில் சாத்தியப்பட்டிருக்கும் இந்தத் திட்டங்களை பெரிய மாநிலங்களில் செயல்படுத்த முடியுமா என்பது சந்தேகம்தான் என்பதையும் மறுப்பதற்கில்லை.

2015-இல் மீண்டும் ஆட்சிக்கு வந்தது முதல் முதல்வர் கேஜரிவாலின் அணுகுமுறையில் மிகப் பெரிய மாற்றத்தைக் காண முடிந்தது. மத்திய அரசுடனான மோதல் போக்குக் கொள்கையை அவர் மெல்ல மெல்லத்  தவிர்த்ததுடன், "மிதவாத ஹிந்துத்துவ' போக்கை கடைப்பிடித்தபோது, அவரால் பெரும்பான்மை சமூகத்தின் ஆதரவைப் பெற முடிந்தது. காஷ்மீர் பிரச்னையிலும், குடியுரிமை திருத்தச் சட்ட விவகாரத்திலும் முதல்வர் அரவிந்த் கேஜரிவால் சற்று விலகியே இருந்தார் என்பதைக் குறிப்பிட்டாக வேண்டும். 

தனது கட்சியின் தாரக மந்திரமாக "ஹனுமான் சாலிசா' ஸ்லோகங்களை இசைத்ததும், வாக்குப் பதிவுக்கு முன்னர் ஹனுமான் கோயிலுக்குப் போனதும் அவரது தேர்தல் ராஜதந்திரத்தின் உச்சம். பாஜகவைத் தோற்கடித்தாக வேண்டும் என்கிற வெறியுடன் இருக்கும் முஸ்லிம் வாக்காளர்கள் காங்கிரûஸத் தவிர்ப்பார்கள் என்கிற அவரது அசாத்திய நம்பிக்கை பொய்க்கவில்லை. முஸ்லிம் சமுதாயத்தின் 98% வாக்குகளையும் பெற்ற ஆம் ஆத்மி கட்சியால், ஹிந்து வாக்காளர்களையும் கவர முடிந்தபோது, 53% வாக்கு
களுடன் மூன்றாவது முறை வெற்றி அவருக்கு சாத்தியப்பட்டது.

ஊழலில்லாத ஆட்சியை முதல்வர் அரவிந்த் கேஜரிவாலால் உறுதிப்படுத்த முடிந்திருக்கிறது என்பதும் அவரது வெற்றிக்குக் காரணம் என்பதை ஏனைய அரசியல்வாதிகள் உணர்வார்களாக!

 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/feb/13/வரலாற்று-வெற்றி--ஆம்-ஆத்மி-கட்சியின்-தேர்தல்-வெற்றி-குறித்த-தலையங்கம்-3356246.html
3355439 தலையங்கம் புற்று, உயிருக்கு முற்று! | புற்றுநோய் பதிப்பு குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Wednesday, February 12, 2020 04:40 AM +0530  

திடுக்கிட வைக்கிறது உலக சுகாதார நிறுவனம் வெளியிட்டிருக்கும் அறிக்கை. 2018-இல் மட்டும் புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்ட 11.06 லட்சம் புதிய நோயாளிகள் இந்தியாவில் கண்டறியப்பட்டதாக அந்த அறிக்கை தெரிவிக்கிறது.

தங்கள் வாழ்நாளில் 10 இந்தியர்களில் ஒருவர் புற்றுநோயால் பாதிக்கப்படும் அபாயம் இருப்பதாக உலக சுகாதார நிறுவனத்தின் ஆய்வு வெளிப்படுத்துகிறது. ஏற்கெனவே இந்தியாவில் உள்ள புற்றுநோய் மருத்துவமனைகள் அனைத்துமே நிரம்பி வழிந்துகொண்டிருக்கும் நிலையில் புற்றுநோய் பாதிப்பு அதிகரிக்குமானால் அதை இந்தியா எப்படி எதிர்கொள்ளப் போகிறது என்கிற கேள்வி திகைப்பை ஏற்படுத்துகிறது. 

ஆண்டொன்றுக்கு 11.06 லட்சம் புதிய நோயாளிகள் புற்றுநோயால் பாதிக்கப்படுவதும், அவர்களில் 7 லட்சத்துக்கும் அதிகமானோர் உயிரிழக்க நேரிடுவதும் புறந்தள்ளக்கூடிய பிரச்னை அல்ல. பத்து இந்தியர்களில் ஒருவர் புற்றுநோயால் பாதிக்கப்படும் நிலை ஏற்பட்டால் ஏறத்தாழ 10 கோடிக்கும் அதிகமானோர் புற்றுநோய் சிகிச்சை மேற்கொண்டாக வேண்டும். அதை எதிர்கொள்ளத் தேவையான கட்டமைப்பு வசதிகள், கதிரியக்கக் கருவிகள், மருந்துகள் எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக மருத்துவர்கள் தேவைப்படுவார்கள். அதற்கான நிதி ஒதுக்கீடு வழங்க இந்திய அரசிடம் நிதியாதாரம் இருக்குமா என்பது சந்தேகம்தான். என்ன செய்யப் போகிறோம்?
உலகளாவிய அளவில் எடுத்துக்கொண்டால், 2012-இல் ஆண்டுதோறும் 1.04 கோடி பேர் புற்றுநோய்ப் பாதிப்புக்கு உள்ளானார்கள். அவர்களில் 82 லட்சம் பேர் ஆண்டுதோறும் புற்றுநோயால் உயிரிழக்கிறார்கள். இந்த எண்ணிக்கை 2032-இல் 70% அதிகரிக்கும் என்று அந்த அறிக்கை உத்தேசிக்கிறது. 

ஆண்டுதோறும் புதிதாக 2.02 கோடி பேர்  புற்றுநோயால் பாதிக்கப்படுவதும் 1.03 கோடி நோயாளிகள் அதனால் உயிரிழப்பதும் 2032-இல் காணப்படும் என்று சுட்டிக்காட்டும் அந்த அறிக்கை, இப்போதே நோயைக் கட்டுப்படுத்த அனைத்து நாடுகளும் உடனடியாகச் செயல்பட வேண்டுமென்று வேண்டுகோள் விடுத்திருக்கிறது.

உலக சுகாதார நிறுவன அறிக்கையால் அதிர்ந்துபோய் இருக்கிறார்கள் இந்திய மருத்துவர்கள். ஆண்டுதோறும் 11.06 லட்சம் புதிய நோயாளிகள் சிகிச்சை மேற்கொள்கிறார்கள் என்கிற புள்ளிவிவரம் முழுமையானது அல்ல என்பது அவர்களது கருத்து. பெரும்பாலான மாநிலங்களில், புற்றுநோய் பாதித்த பெரும்பாலானோர் முறையான மருத்துவ சிகிச்சை பெறுவதில்லை. மருத்துவர்களின், அதிலும் குறிப்பாக அரசு மருத்துவமனைகளின் சிகிச்சைக்கு உட்படும்போது மட்டுமே நோயாளிகளின் புள்ளிவிவரங்கள் திரட்டப்படுகின்றன. அதனால் புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்டோரின் உண்மையான எண்ணிக்கையோ, துல்லியமான கணக்கெடுப்போ சாத்தியமில்லை.

அதனால் உலக சுகாதார நிறுவனத்தின் புள்ளிவிவரம்  மருத்துவர்களை அதிர்ச்சியடைய வைத்திருப்பதில் வியப்பொன்றுமில்லை. 
வாய், நுரையீரல், குடல், வயிறு உள்ளிட்ட பகுதிகளில் ஆண்களுக்கும், மார்பகம், கர்ப்பப் பை பகுதிகளில் பெண்களுக்கும் அதிகளவிலான புற்றுநோய் பாதிப்பு இந்தியாவில் காணப்படுவதாக 2018-ஆம் ஆண்டின் அறிக்கை தெரிவிக்கிறது. வாழ்க்கை முறை, உடல் பருமன், துரித உணவுகள், புகையிலைப் பழக்கம் ஆகியவைதான் இந்தியாவில் அதிகரித்து வரும் புற்றுநோய் பாதிப்புக்குக் காரணங்களாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றன. அதிக கொழுப்புச் சத்துள்ள மாமிச உணவுகளை உட்கொள்வது அதிகரித்து வருவதும் முறையாக சமைக்கப்படாத துரித உணவுகளும் புற்றுநோய் பாதிப்புக்கான முக்கிய காரணங்கள் என்று ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.

புகையிலைப் பழக்கமும், மது அருந்தும் பழக்கமும் இளைஞர்கள் மத்தியில் அதிகரித்து வருவதை அந்த அறிக்கை சுட்டிக்காட்டிக் கவலை தெரிவிக்கிறது. 
முறையான ஆரம்ப காலப் பரிசோதனைகள், ஆரம்ப காலச் சிகிச்சை ஆகியவற்றால் பணக்கார நாடுகள் இளமைக்கால மரணத்தை 20% குறைத்திருக்கின்றன. இந்தியாவைப் பொருத்தவரை மிகப் பெரிய பிரச்னையே, அனைவருக்கும் ஆண்டுதோறும் முறையான மருத்துவப் பரிசோதனை நடத்தப்படாமல் இருப்பதும், எந்தவொரு நோய்க்கும் ஆரம்பத்திலேயே சிகிச்சை அளிக்காமல் இருப்பதும்தான். புற்றுநோயைப் பொருத்தவரை ஆரம்பத்திலேயே கண்டறிந்தால் குணப்படுத்துவதற்கான வழிமுறைகள் இருக்கின்றன. 

மிகவும் தாமதமாக மட்டுமே பெரும்பாலான நோயாளிகள் தங்களுக்குப் புற்றுநோய் வந்திருப்பதை உணர்கிறார்கள். 
இதனால் விலை அதிகமான மருந்துகளும் சிகிச்சையும் மேற்கொள்ளப்பட்டும் அவர்களை காப்பாற்ற முடியாத நிலை காணப்படுகிறது. இந்தப் பிரச்னையை எதிர்கொள்வதற்கு ஆரம்ப சுகாதார நிலையங்களில் இருந்து தொடங்கி எல்லா நிலையிலும் ஆரம்ப கால பரிசோதனைகள் நடத்தப்படுவதும், மாவட்ட அளவிலான அரசு மருத்துவமனை மருத்துவர்களுக்குப் புற்றுநோய் சிகிச்சைக்கான சிறப்புப் பயிற்சி வழங்குவதும், முற்றிய நிலையில் உள்ள புற்றுநோயாளிகளைக் கவனிப்பதற்கான ஏற்பாடுகள் செய்யப்படுவதும் அவசியம். 

புற்றுநோய் குறித்த விழிப்புணர்வு ஊடகங்கள் மூலம் பரப்பப்படுவதுடன், பள்ளி, கல்லூரி, பணியிடங்கள் போன்றவற்றில் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவதும் ஓரளவுக்குப் பிரச்னையை எதிர்கொள்ள உதவும்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/feb/12/புற்று-உயிருக்கு-முற்று--புற்றுநோய்-குறித்த-தலையங்கம்-3355439.html
3354572 தலையங்கம் விவசாயியின் வெற்றி!| காவிரி டெல்டா பகுதி குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Tuesday, February 11, 2020 02:58 AM +0530  

புரைதீர்த்த நன்மை பயக்கும் என்றாலும், மக்களாட்சித் தத்துவத்தின் அடிப்படையிலான ஆட்சியில், "மக்கள் குரலே மகேசன் குரல்'. இதைப் புரிந்துகொண்ட ஆட்சிதான் நல்லாட்சி. 

காவிரி டெல்டா பகுதி, பாதுகாக்கப்பட்ட சிறப்பு வேளாண் மண்டலமாக மாற்றப்படும் என்கிற முதல்வர் எடப்பாடி கே. பழனிசாமியின் அறிவிப்பு, அவரது அரசு மக்களின் எண்ண ஓட்டத்தைப் பிரதிபலிக்கும் அரசாக செயல்படுகிறது என்பதைத்தான் வெளிப்படுத்துகிறது.

கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக புதுக்கோட்டை மாவட்டம் நெடுவாசலில் மத்திய அரசின் ஹைட்ரோ கார்பன் திட்டத்துக்கு எதிராக நடைபெற்றுவரும் விவசாயிகளின் போராட்டத்துக்குக் கிடைத்த வெற்றி என்றுதான் முதல்வரின் அறிவிப்பை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். மாநில அரசின் தடையில்லாச் சான்றிதழ் வழங்கப்படாமல் மத்திய அரசால் நெடுவாசலிலும், ஏனைய 
காவிரி டெல்டா பகுதிகளிலும் எந்தத் திட்டத்தையும் கொண்டுவர முடியாது என்று முதல்வர் பழனிசாமி சட்டப்பேரவையிலேயே அறிவித்திருந்தும்கூட, எதிர்க்கட்சிகள் நெடுவாசல் பிரச்னையை அரசியலாக்கி வந்தன. 

முதல்வரின் அறிவிப்பும், அதைத் தொடர்ந்து தமிழக அரசு காவிரி டெல்டா பகுதிக்கு வழங்கும் சட்டரீதியிலான பாதுகாப்பும், பிரச்னைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கும் என்று நம்பலாம். மத்திய அரசும், தமிழக அரசின் உரிமையை ஏற்றுக்கொண்டு மதிப்பளிக்க முற்பட்டிருப்பது, முதல்வரின் முயற்சிக்குக் கிடைத்திருக்கும் மிகப் பெரிய வெற்றி.

முதல்வர் கூறியிருப்பதுபோல, இப்போது விவசாயிகளுக்கு ஆதரவாகவும், நெடுவாசல் ஹைட்ரோகார்பன் திட்டத்துக்கு எதிராகவும் நிலைப்பாட்டை எடுத்திருக்கும் திமுகவின் ஆட்சியில்தான் இந்தத் திட்டத்துக்கு அனுமதி வழங்கப்பட்டிருக்கிறது என்கிற உண்மையை சாதுர்யமாகவும், சாமர்த்தியமாகவும் தனது பிரசாரத்தால் மறைக்க முற்படுகிறது திமுக. காவிரி டெல்டா பகுதிகளில் ஹைட்ரோகார்பன் திட்டத்திற்கு அனுமதி இல்லை என்று சட்டப்பேரவையில் தீர்மானம் நிறைவேற்றி வேதாந்தா குழுமத்திற்கு ஓ.என்.ஜி.சி. நிறுவனம் வழங்கி இருக்கும் உத்தரவுகளை ரத்து செய்த பிறகுதான் முதல்வர் இந்த அறிவிப்பை வெளியிட்டிருக்க வேண்டும் என்கிற திமுக முதன்மைச் செயலாளரின் அறிவிப்பு, திமுக எதிர்கொள்ளும் தர்மசங்கடத்தின் வெளிப்பாடு.

1996-இல் மத்திய பெட்ரோலியத் துறை இணையமைச்சராக இருந்த டி.ஆர். பாலு, தமிழகத்தின் டெல்டா பகுதியில் மீத்தேன் எரிவாயு துரப்பணப் பணிக்கான முயற்சிக்கு வித்திட்டார். 2010-இல் மத்தியில் கூட்டணியிலும், மாநிலத்தில் ஆட்சியிலும் இருந்த திமுக இதற்கான மத்திய அரசின் ஒப்புதலைப் பெற்றிருக்கிறது.

2011-ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதத்தில், தனது ஆட்சியின் இறுதிக் கட்டத்தில், இன்றைய எதிர்க்கட்சித் தலைவரும் அன்றைய துணை முதல்வருமான மு.க. ஸ்டாலினின் தலைமையில்தான் கிரேட் ஈஸ்டர்ன் எனர்ஜி கார்ப்பரேஷன் என்கிற நிறுவனத்துக்கு, ஆழ்துளைக் கிணறுகள் அமைத்து ஆய்வுப் பணிகள் நடத்த நான்காண்டு ஒப்பந்தம் மேற்கொள்ளப்பட்டது. இந்தத் திட்டத்திற்காக அனைத்து உதவிகளையும் தமிழ்நாடு அரசு செய்து கொடுக்கும் என்கிற புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம், திமுக தலைவர் மு.க. ஸ்டாலினின் முன்னிலையில் கையெழுத்திடப்பட்டிருக்கிறது.

இந்தப் பின்னணித் தகவல்கள் அனைத்துமே மிகவும் வசதியாக மறைக்கப்படுகின்றன. நெடுவாசல் போராட்டத்தில் முன்னிலை வகிக்கும் திமுகவின் கூட்டணிக் கட்சிகளும் அந்த உண்மை தெரிந்தும் மெளனம் காப்பது அவர்களது அரசியல் போலித்தனத்தின் வெளிப்பாடு. திமுக ஆட்சியில், மத்திய ஆட்சியிலிருந்த காங்கிரஸ் தலைமையிலான ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசின் அனுமதியுடன் தொடங்கப்பட்ட டெல்டா பகுதி மீத்தேன் துரப்பணப் பணிகள், அதிமுக அரசால் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டன என்கிற முதல்வரின் கூற்றில் உண்மை இல்லாமல் இல்லை.

காவிரி டெல்டா என்பது தஞ்சாவூர், திருவாரூர், நாகப்பட்டினம் மாவட்டங்களும், புதுக்கோட்டை, கடலூர், அரியலூர், கரூர், திருச்சி ஆகிய மாவட்டங்களில் உள்ள  ஒருசில பகுதிகளும். அவற்றில் சுமார் 28 லட்சம் ஏக்கர் குறுவை, சம்பா பயிரிடப்படும் விவசாய நிலங்கள் அடங்கிய பகுதி. இந்தப் பகுதியில் நெல் விளைச்சல் மட்டுமே ஏறத்தாழ 33 லட்சம் டன். அந்தப் பகுதிகள் இப்போது பாதுகாக்கப்பட்ட சிறப்பு வேளாண் மண்டலமாக அறிவிக்கப்பட்டு இருக்கிறது.

2009-இல் மீத்தேன் துரப்பணப் பணிகளுக்காக மன்மோகன் சிங் அரசு அனுமதி வழங்கியது. தமிழகத்தில் ஆட்சியில் இருந்த திமுக அரசு புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தத்தில் கையொப்பமிட்டது. 2013-இல் ஜெயலலிதா தலைமையிலான அதிமுக அரசு, விவசாயிகளின் போராட்டத்துக்கு மதிப்பளித்துத் துரப்பணப் பணிகளை முடக்க உத்தரவிட்டது. 2017-இல் மத்திய அரசிடம் அழுத்தம் கொடுத்து வேதாந்தா நிறுவனம் ஹைட்ரோகார்பன் திட்டத்துக்கு மீண்டும் அனுமதி பெற்றதைத் தொடர்ந்து நெடுவாசல், கதிராமங்கலம் பகுதிகளில் போராட்டம் வெடித்தது. இப்போது, இந்தப் பிரச்னைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கும் விதமாக அமைந்திருக்கிறது முதல்வரின் அறிவிப்பு.

வேளாண்மை தொடர்பான தொழில்கள் மட்டுமே காவிரி டெல்டா பகுதியில் அமைய வேண்டும் என்பதிலும், தென்னிந்தியாவின் நெற்களஞ்சியம் வயல்வெளிகளை இழந்து சுற்றுச்சூழல் மாசு நிறைந்த தொழிற்சாலைப் பகுதியாகிவிடக் கூடாது என்பதிலும் யாருக்குமே மாற்றுக் கருத்து இருக்க முடியாது. விவசாயியான முதல்வரின் உணர்வுபூர்வமான அறிவிப்புக்கு ஆதரவளித்து, பாதுகாக்கப்பட்ட வேளாண் மண்டலத்தை வளமான வேளாண் மண்டலமாக்க ஆக்கப்பூர்வ ஒத்துழைப்பை வழங்க வேண்டுமே தவிர, குறுக்குசால் ஓட்டுவதை எதிர்க்கட்சிகள் கைவிட வேண்டும்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/feb/11/விவசாயியின்-வெற்றி-காவிரி-டெல்டா-பகுதி-குறித்த-தலையங்கம்-3354572.html
3353763 தலையங்கம் இந்தியாவில் பிரதமர் மகிந்த! | இலங்கை பிரதமரின் இந்திய அரசுமுறைப் பயணம் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Monday, February 10, 2020 02:50 AM +0530 இந்தியாவுக்கு இலங்கை முன்னுரிமை அளிக்கிறது என்பதை உணர்த்தும் விதத்தில் கடந்த நவம்பர் மாதம் பிரதமராக பொறுப்பேற்றுக்கொண்ட பெர்ஸி மகிந்த ராஜபட்சவின் விஜயம் அமைந்திருக்கிறது. இந்தியாவுக்கு ஐந்து நாள் அரசுமுறைப் பயணமாக வந்திருக்கும் இலங்கைப் பிரதமர் ராஜபட்ச, தில்லியில் நடத்தியப் பேச்சுவார்த்தைகள் செயல்பாட்டுக்கு வரும்போதுதான் அவரது விஜயம் எந்த அளவுக்கு உளப்பூர்வமானது என்பதைக் கணிக்க முடியும்.
 கடந்த ஆண்டு கோத்தபய ராஜபட்ச, இலங்கையின் அதிபராக பதவி ஏற்றுக்கொண்ட சிலமணி நேரங்களில் இந்திய வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர் எஸ். ஜெய்சங்கர் கொழும்புக்கு விரைந்தார். அவர் எதற்காக மத்திய அரசால் அனுப்பப்பட்டார், அவர் மூலம் இலங்கை அதிபருக்கு என்ன செய்தி தெரிவிக்கப்பட்டது என்பதை இருதரப்பும் வெளியிடவில்லை. அதிபர் கோத்தபயவுக்கு இந்தியா வர அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது என்பது மட்டும் வெளியாகியது. அவரும் தனது முதல் வெளிநாட்டு அரசுமுறைப் பயணத்துக்கு இந்தியாவைத்தான் தேர்ந்தெடுத்தார்.
 இப்போது, பிரதமராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிறகு அவரது மூத்த சகோதரர் மகிந்த ராஜபட்சவும் தனது முதல் அரசுமுறைப் பயணமாக இந்தியாவுக்கு வந்திருக்கிறார். அதிபரான பிறகு கோத்தபயவும் சரி, பிரதமரான பிறகு மகிந்தவும் சரி இன்னும் சீனாவுக்கோ, பாகிஸ்தானுக்கோ விஜயம் செய்யவில்லை. அந்த இரண்டு நாடுகளின் வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர்களும் தலைநகர் கொழும்பு சென்று இலங்கையின் வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர் தினேஷ் குணவர்த்தனாவை சந்தித்து, தங்கள் நாட்டுக்கு வரும்படி அழைப்பு விடுத்திருக்கிறார்கள்.
 தனது அரசுமுறைப் பயணத்தின்போது அதிபர் கோத்தபய, இந்தியாதான் தங்களது மிக நெருக்கமான அண்டை நாடு என்றும், இந்தியாவின் பாதுகாப்புக்கு ஊறுவிளைவிக்கும் எந்த செயல்பாடுகளிலும் இலங்கை ஈடுபடாது என்றும் உறுதி அளித்தார். அப்போது அதிபர் கோத்தபயவுடன் இணைந்து நடத்திய பத்திரிகையாளர் சந்திப்பில் பிரதமர் நரேந்திர மோடி, இலங்கை வாழ் தமிழர்களின் சமத்துவம், நீதி, சமாதானம், கெளரவம் ஆகியவற்றை முழுமையாக பாதுகாக்கும் நடவடிக்கைகளை இலங்கை அரசு மேற்கொள்ளும் என்று தான் நம்புவதாகக் கூறினார். அதாவது, 1987 இந்திய - இலங்கை ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில் அமைந்த 13-ஆவது அரசமைப்புச் சட்டத்திருத்தத்தை இலங்கை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தினார்.
 கோத்தபய அதிபராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பின்னர், உள்நாட்டுப் போருக்குப் பிறகு மேற்கொள்ளப்பட்ட பல முயற்சிகளும் முற்றிலுமாக ஸ்தம்பித்துவிட்டன. தென் இலங்கையிலிருந்து அவருக்குத் தரப்பட்ட அரசியல் அழுத்தங்கள் காரணமாக, இலங்கையின் மதச் சிறுபான்மையினரான ஹிந்துகள், கிறிஸ்தவர்கள், இஸ்லாமியர்களுக்கு முழுமையான சம உரிமையும், பாதுகாப்பும் வழங்கும் எல்லா முயற்சிகளும் தடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. முந்தைய மைத்ரி பால சிறீசேனா ஆட்சியின்போதே போதுமான அழுத்தம் கொடுத்து 13-ஆவது அரசமைப்பு சட்டத்திருத்தம் நடைமுறைப்படுத்தப்படுவதை இந்தியா வலியுறுத்தாமல் இருந்துவிட்டதையும் இங்கே குறிப்பிட்டாக வேண்டும்.
 இலங்கையின் 72-ஆவது சுதந்திர தின கொண்டாட்டத்தின்போது சிங்களத்துடன் தேசிய மொழியாக அறிவிக்கப்பட்டிருக்கும் தமிழிலும் தேசிய கீதம் பாடப்படவில்லை. 2016-இல் சிறீசேனா அரசால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட தமிழ் தேசிய கீதம் இசைப்பது, கோத்தபய அரசால் நிறுத்தப்பட்டது தமிழர்கள் மத்தியில் மிகுந்த அதிர்ச்சியையும், ஆத்திரத்தையும் ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. ஒருபுறம் பெரும்பான்மை சிங்களர்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டாலும் தான் அனைவருக்குமான அதிபர் என்று கோத்தபய ராஜபட்ச தெரிவித்தாலும், அவருடைய நடவடிக்கைகள் அறிவிப்புக்கு ஏற்றாற்போல இல்லை.
 இரண்டு முறைக்கு மேல் அதிபராகத் தொடரக் கூடாது என்கிற அதிபரின் பதவிக் குறைப்புக்கான 19-ஆவது அரசமைப்பு திருத்தச் சட்டமும், சிறிய மாநில கட்சிகள் அதிபராக தேர்ந்தெடுக்கப்படுவதற்கான 15-ஆவது சட்டத்திருத்தமும் அகற்றப்பட்டு, தேர்தல் சீர்திருத்தங்கள் கொண்டுவரப்பட வேண்டும் என்று அதிபர் கோத்தபய தெரிவித்திருக்கிறார். தமிழர்கள் பெரும்பான்மையாக வசிக்கும் வடகிழக்கு மாகாணங்களுக்கு அதிகாரப் பகிர்வுக்குப் பதிலாக, வளர்ச்சி என்கிற புதிய கருத்தை முன்மொழிந்திருக்கிறார். இவையெல்லாம் பெரும்பான்மை சிங்களர்களின் வற்புறுத்தலின் காரணமாக அவர்களைத் திருப்திப்படுத்த அதிபர் விழைகிறார் என்பதைத் தெரிவிக்கின்றன.
 முதல் முறையாக இலங்கை அரசில் தமிழர்களோ, இஸ்லாமியர்களோ இல்லை. ஐ.நா. சபையின் 2015 மனித உரிமைக் குழு தீர்மானம் 30/1 கோத்தபய அரசால் நிராகரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. உள்நாட்டுப் போரில் மனித உரிமை மீறலுக்காக சிறைத் தண்டனை வழங்கப்பட்ட எல்லா ராணுவத்தினரும் விடுவிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.
 இலங்கையின் தென் பகுதியில் சீனாவின் நிழல் அழுத்தமாகப் பதிந்திருக்கிறது. ராஜபட்ச குடும்பத்துக்கு சீனாவுடன் மிக நெருக்கமான உறவு இருப்பது உலகறிந்த ரகசியம். இந்தப் பின்னணியில்தான், இலங்கையின் உள்நாட்டுப் போரின்போது அதிபராக இருந்த இப்போதைய பிரதமர் மகிந்த ராஜபட்சவின் ஐந்து நாள் இந்திய அரசுமுறைப் பயணம் மேற்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது.
 தன்னைப் பதவியிலிருந்து அகற்றிய இந்தியாவைப் பகைத்துக்கொள்ள முடியாது என்கிற நிதர்சன உண்மையைப் பிரதமர் மகிந்த உணர்ந்து செயல்படப் போகிறாரா இல்லையா என்பதை ராஜபட்ச குடும்பத்தினரின் செயல்பாடுகள்தான் உணர்த்துமே தவிர, அறிக்கைகளும், ஒப்பந்தங்களும் உணர்த்தாது. இந்திய அரசின் அழுத்தத்தைப் பொருத்தும் அது அமையும்.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/feb/10/இந்தியாவில்-பிரதமர்-மகிந்த--இலங்கை-பிரதமரின்-இந்திய-அரசுமுறைப்-பயணம்-குறித்த-தலையங்கம்-3353763.html
3352007 தலையங்கம் 'நா' ஆளவேண்டும், நாடாளுமன்றம்! | நாடாளுமன்ற செயல்பாடுகள் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Saturday, February 8, 2020 02:10 AM +0530  

நாடாளுமன்ற ஜனநாயகம் வெற்றிகரமாகச் செயல்படுவதற்கு முறையாகத் தேர்தல் நடத்துவதும், உறுப்பினர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவதும், ஆட்சி அமைப்பதும் மட்டுமே காரணமாகி விடாது.

ஆட்சியாளர்கள் எதிர்க்கட்சியினரின் கருத்துகளுக்கு செவிசாய்த்து மதிப்பளிப்பதும், எதிர்க்கட்சி வரிசையில் இருப்பவர்கள் ஆளுங்கட்சியின் குற்றங்குறைகளை நாகரிகமான விவாதத்தின் மூலம் எடுத்தியம்புவதும்கூட மக்களாட்சித் தத்துவத்தின் அடிப்படைக் கூறுகள். 

கடந்த 20 ஆண்டுகளாக முறையாகத் தேர்தல்கள் நடந்து, ஆட்சி மாற்றங்களுடன் ஜனநாயகம் இந்தியாவில் செயல்படுகிறது என்றாலும்கூட, நமது நாடாளுமன்ற, சட்டப்பேரவைகளின் செயல்பாடுகள் மெச்சத்தகுந்த விதத்தில் இல்லை. நாடாளுமன்ற நடவடிக்கைகளை ஊடகங்களின் மூலம் நேரலைக் காட்சியாக மக்கள் தெரிந்துகொள்ள தொழில்நுட்ப மேம்பாடு வழிகோலியிருக்கிறது. அதனால் ஏற்பட்டிருக்கும் விழிப்புணர்வு ஜனநாயகத்தின் மீது நம்பிக்கை கொண்ட பலரையும் வேதனையில் ஆழ்த்துகிறது. அவை முடக்கப்படுவதன் காரணமும், அவையின் அன்றாடச் செயல்பாடுகளும், எந்த அளவுக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினர்கள் அவர்கள் மீது மக்கள் வைத்திருக்கும் நம்பிக்கைக்கு உகந்தவர்களாக இருக்கிறார்கள் என்பதை நேரடி ஒளிபரப்புகள் எடுத்தியம்புகின்றன.

நாடாளுமன்ற விவாதங்களின்போது சில மரபுகள் கடைப்பிடிக்கப்படுகின்றன. நாடாளுமன்ற அனுபவசாலியான குடியரசு துணைத் தலைவர் வெங்கய்ய நாயுடு மாநிலங்களவையின் தலைவராகவும் இருப்பதால் அன்றாடம் நடைபெறும் விவாதங்களில் மரபு மீறிய சொல்லாடலோ, கருத்தோ இருந்தால் அவற்றை நாடாளுமன்றக் குறிப்பிலிருந்து அகற்றி விடுவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருக்கிறார். 

பல உறுப்பினர்களின் நாடாளுமன்ற மரபுக்கு மாறான சொற்பிரயோகங்கள் அவரால்  அகற்றப்பட்டிருக்கின்றன. ஆனால், முதன்முறையாக பிரதமர் நரேந்திர மோடி உபயோகித்த சொல்லாடலை அவர் அகற்றி இருப்பது பிரதமர் மோடி வகிக்கும் பதவியைவிட நாடாளுமன்றத்தின் கெளரவத்துக்கு அவர் அளிக்கும் முன்னுரிமையை எடுத்தியம்புகிறது.
ஆங்கிலத்திலும், இந்திய மொழிகளிலும் காணப்படும் பல வார்த்தைகளும், சொற்றொடர்களும் நாடாளுமன்ற மரபுக்கு உகந்ததல்ல என்று தவிர்க்கப்படுகின்றன. அரசமைப்புச் சட்டப்பிரிவு 105 (2), மாமன்றத்தில் உறுப்பினர் வெளியிடும் கருத்து, அவர் அளிக்கும் வாக்கு ஆகியவை நீதிமன்ற விசாரணைக்கு உட்பட்டதல்ல என்கிற பாதுகாப்பை வழங்குகிறது. ஆனாலும்கூட, உறுப்பினர்கள் தங்கள் விருப்பம்போல வரைமுறையில்லாமல் அவையில் பேசிவிட முடியாது. 

அவைத் தலைவரின் கட்டுப்பாட்டுக்கும், நாடாளுமன்ற சட்டதிட்டங்களுக்கும் உட்பட்டு தரக்குறைவான, கெளரவத்துக்கு மாறான வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தக் கூடாது என்கிறது நாடாளுமன்ற நடைமுறை விதிகள். நாடாளுமன்ற நடைமுறை விதி 380, அவைத் தலைவருக்கு சில உரிமைகளை வழங்கியிருக்கிறது. அதன்படி,  உறுப்பினர்கள் நாடாளுமன்ற நடைமுறைக்கு ஒவ்வாத வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தினால் அவைக் குறிப்பிலிருந்து அவற்றை அகற்றிவிடும் உரிமை அவைத் தலைவருக்கு வழங்கப்பட்டிருக்கிறது.

மக்களவைத் தலைவரும், மாநிலங்களவைத் தலைவரும், நாடாளுமன்ற ஆவணங்களில் ஆங்கிலத்திலோ, இந்திய மொழிகளிலோ உள்ள அனுமதிக்கப்படாத வார்த்தைகளைக் குறிப்பிலிருந்து அகற்றுவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இதற்காக 2004-இல் நாடாளுமன்ற நடைமுறைக்கு ஒவ்வாத சொற்பிரயோகங்கள் (அன்பார்லிமென்டரி எக்ஸ்பிரஷன்ஸ்) என்கிற 900 பக்கங்கள் அடங்கிய புத்தகம் வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது. மாநில சட்டப்பேரவைகளும் இந்தப் புத்தகத்தின் அடிப்படையில்தான் வார்த்தைப் பிரயோகங்களைத் தவிர்க்கின்றன. 

1998 முதல்தான் நாடாளுமன்றத்தின் செயல்பாடு தரம் தாழத் தொடங்கியது. அதுவரை இல்லாத, கூச்சலெழுப்பி நாடாளுமன்றத்தை முடக்கும் வழிமுறையை காங்கிரஸ் கட்சி உருவாக்கியது. "கூச்சல் கும்பல்' (ஷவுட்டிங் பிரிகேட்) என்று தங்களை அழைத்துக் கொண்ட எதிர்க்கட்சி காங்கிரஸ் உறுப்பினர்கள் சிலர் தொடங்கிவைத்த மரபை பிரதமர் மன்மோகன் சிங் தலைமையில் அமைந்த ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசில் எதிர்க்கட்சியான பாஜக தொடர்ந்தது. இன்று வரை நாடாளுமன்றத்தில் கூச்சலிடுவதும், நடவடிக்கைகளை முடக்குவதுமான செயல்பாடுகள் தொடர்கின்றன என்பது இந்திய ஜனநாயகத்துக்குப் பெருமை சேர்ப்பதாக இல்லை.

விவாதங்களிலும், தரமான கெளரவமான அணுகுமுறை முற்றிலுமாக மறைந்துவிட்டிருக்கிறது. வியாழக்கிழமை விவாதத்தின்போது, காங்கிரஸ் கட்சி முன்னாள் தலைவர் ராகுல் காந்தி வெளியிட்ட ஒரு கருத்து வன்மையாகக் கண்டிக்கத்தக்கது. "இன்னும் ஆறு மாதங்களில் இளைஞர்கள் உங்களைத் தடியால் அடிக்கப் போகிறார்கள்' என்று ராகுல் காந்தி பிரதமரை நோக்கிக் கூறியது அதிர்ச்சி அளிக்கிறது. இது நாள் வரை எந்த ஒரு பிரதமரையும் எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்கள் யாரும் இதுபோலக் குறிப்பிட்டு தரக்குறைவாகப் பேசியதில்லை. 

ராகுல் காந்தியின் சிறுபிள்ளைத்தனமான பேச்சை பெருந்தன்மையுடன் பிரதமர் நரேந்திர மோடி சட்டை செய்யாமல் இருந்திருக்க வேண்டும். எதிர்க்கட்சி உறுப்பினரான காங்கிரஸ் முன்னாள் தலைவர் ராகுல் காந்தியை மறைமுகமாக "டியூப் லைட்' என்று பிரதமர் விமர்சித்ததும் ரசிக்கும்படியாக இல்லை. மாநிலங்களவைத்  தலைவருக்கு இருந்த துணிச்சல் ஏனோ மக்களவைத்  தலைவருக்கு இல்லையோ என்று தோன்றுகிறது. நாடாளுமன்றத்தில் நாகரிகம் தவறுகிறது. இதுவும்கூட ஒருவகை நச்சுக்கிருமிதான்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/feb/08/நா-ஆளவேண்டும்-நாடாளுமன்றம்--நாடாளுமன்ற-செயல்பாடுகள்-குறித்த-தலையங்கம்-3352007.html
3351137 தலையங்கம் வேறுவழியில்லை, வரவேற்கிறோம்! | கட்சித் தாவல் தடைச் சட்டம் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Friday, February 7, 2020 02:39 AM +0530  

கட்சித் தாவல் தடைச் சட்டத்தின் கீழ் உறுப்பினர்களின் பதவி நீக்கம் குறித்து முடிவெடுக்கும் உரிமை, பேரவைத் தலைவர்களிடம்தான் தொடர வேண்டுமா என்கிற கேள்விக்கு நாடாளுமன்றம் விடைகாண வேண்டும் என்று உச்சநீதிமன்றம் அறிவுறுத்தியிருக்கிறது.

உறுப்பினர்கள் பதவியில் தொடரலாமா, கூடாதா என்று அவைத் தலைவர் முடிவெடுப்பதற்கு மூன்று மாத கால வரம்பை விதித்துத் தீர்ப்பளித்திருக்கிறது நீதிபதி ஆர்.எஃப். நாரிமன் தலைமையிலான உச்சநீதிமன்ற அமர்வு.

நீதிபதிகள் அனிருத்த போஸ், வெ.இராமசுப்பிரமணியன் அடங்கிய அந்த மூன்று பேர் கொண்ட அமர்வின் தீர்ப்பு, பதவி நீக்கம் குறித்து முடிவெடுக்க சுதந்திரமான அமைப்பை உருவாக்கவும் ஆலோசனை வழங்கியிருக்கிறது.
ஆளும் கட்சிக்கு சாதகமாகப் பேரவைத் தலைவர்கள் நடந்து கொள்கிறார்கள் என்கிற குற்றச்சாட்டு நீண்ட காலமாகவே இருந்து வருகிறது. மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினர்கள் கட்டுப்பாடே இல்லாமல் கட்சித் தாவலில் ஈடுபட்டதால், குதிரைபேரம் வழக்கமாகிவிட்ட நிலையில்தான் கட்சித் தாவல் தடுப்புச் சட்டம் அரசியல் சாசனத்தில் சேர்க்கப்பட்டது.

அதற்குப் பிறகும்கூட, கட்சிகள் பிளவுபடுவதும், உறுப்பினர்கள் கட்சி மாறுவதும் குறையவில்லை என்பதை வேதனையுடன் குறிப்பிட்டாக வேண்டும்.
அரசியல் சாசனத்தின் பத்தாவது பிரிவான கட்சித் தாவல் தடுப்புச் சட்டத்தை அங்கீகரித்து, 1992-இல் உச்சநீதிமன்றம்  தீர்ப்பு வழங்கியது. குறிப்பிட்ட நிகழ்வுகளில் அவைத் தலைவரின் உத்தரவுகள் நீதிமன்ற ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்படலாம் என்று அந்தத் தீர்ப்பு தெளிவுபடுத்தியது. அதே நேரத்தில், அவைத் தலைவர் முடிவெடுத்து உத்தரவைப் பிறப்பித்த பிறகுதான் அந்த உத்தரவு செல்லுமா, செல்லாதா என்று நீதிமன்ற ஆய்வுக்கு உட்படுத்த முடியுமே தவிர, அதுவரை நீதிமன்றம் தலையிடக் கூடாது என்றும் அந்தத் தீர்ப்பில் கூறப்பட்டிருந்தது.

அன்றைய உச்சநீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி எம்.என். வெங்கடாசலய்யா தலைமையிலான அந்த அரசியல் சாசன அமர்வின்போதே, உறுப்பினர்களின் பதவி நீக்கம் குறித்து முடிவு செய்யத் தனியான அமைப்பு ஏற்படுத்துவது குறித்து விவாதிக்கப்பட்டது. தேர்தல் வழக்குகளையும், சட்டப் பிரிவுகள் 103, 192, 329 ஆகியவற்றின் கீழ் உறுப்பினர்களின் பதவிப் பறிப்பு குறித்தும் அவைத் தலைவர்கள் முடிவெடுக்காமல் இருப்பதற்கும், கட்சித் தாவல் பிரச்னைக்கும் முடிவெடுக்க, தனியானதொரு அமைப்பை ஏற்படுத்துவது குறித்து மாற்றுத் தீர்ப்பு வழங்கியிருந்தார் அந்த அமர்வில் இருந்த நீதிபதி ஜே.எஸ். வர்மா.
அவைத் தலைவர்களின் பாரபட்சமற்ற தன்மைக்கு பிரிட்டிஷ் நாடாளுமன்றம் முக்கியத்துவம் அளிக்கிறது. அவைத் தலைவராகத்  தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவுடன், தனது  கட்சியுடனான தொடர்பை அவர் முற்றிலுமாகத் துண்டித்துக் கொள்கிறார்.

பிரிட்டிஷ் மக்களவையின் தலைவராகப் பதவி வகிப்பவருக்கு எதிராக அடுத்த தேர்தலில் எந்தக் கட்சியும் வேட்பாளர்களை நிறுத்தாமல் அவரை ஒருமனதாகத் தேர்ந்தெடுக்கின்றன. அடுத்த தேர்தலில் போட்டியிட விரும்பாவிட்டால், அவர் பிரிட்டிஷ் மேலவையான செனட்டின் உறுப்பினராக நியமிக்கப்படுகிறார்.
இந்தியாவிலும் ஆரம்பத்தில் இந்த நடைமுறை கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வந்தது. விட்டல் பாய் படேல் உள்ளிட்ட அவைத் தலைவர்கள் அரசியல் சார்பு நிலையிலிருந்து முற்றிலுமாக விலகி நின்றார்கள். காலப்போக்கில் நிலைமை மாறிவிட்டாலும்கூட, கட்சித் தாவல் தடுப்புச் சட்டத்தின் கீழ் சார்புநிலை இல்லாமல் அவைத்தலைவர் செயல்பட வழிகோலப்பட்டிருக்கிறது. தனது கட்சி உறுப்பினர் பதவியிலிருந்து அவர் விலகினாலும், கட்சித் தாவல் தடுப்புச் சட்டத்தின்  பிரிவு எண் 5, அவைத் தலைவருக்கும், துணைத் தலைவருக்கும் பதவிப் பறிப்பிலிருந்து விலக்கு அளிக்கிறது.


உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்புக்குக் காரணமான வழக்கு இதுதான். 
காங்கிரஸ் சார்பில் மணிப்பூரில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினர் ஒருவர் பாஜகவுக்குத் தாவியது மட்டுமல்லாமல், அமைச்சரவையிலும் இடம்பெற்றிருக்கிறார். நியாயமாக இவர் மீது கட்சித் தாவல் தடுப்புச் சட்டம் பாய்ந்திருக்க வேண்டும். அவைத் தலைவர் தனது முடிவை அறிவித்த பிறகுதான் நீதிமன்றம் தலையிட முடியும் என்பதால், தனது முடிவை அறிவிக்காமல் மணிப்பூர் அவைத்  தலைவர் காலதாமதம்  செய்து வருகிறார். இன்னும் நான்கு வாரங்களில் அவைத் தலைவர் எந்தவித முடிவும் எடுக்காவிட்டால், வழக்குதாரரை மீண்டும் உச்சநீதிமன்றத்திற்கு வரும்படி ஆர்.எஃப். நாரிமன் தலைமையிலான அமர்வு உத்தரவிட்டிருக்கிறது.

எல்லா அவைத் தலைவர்களும் ஆளுங்கட்சியின் உறுப்பினர்களாகவே செயல்படுகிறார்கள் என்கிற குற்றச்சாட்டில் உண்மை இல்லாமல் இல்லை. கூட்டணி ஆட்சிகள் அமையும்போது, அவைத் தலைவர் பதவிக்கு அமைச்சர் பதவியைவிட முக்கியத்துவமும், போட்டியும் காணப்படுவதற்குக் காரணம், பதவி விலக்கும் அதிகாரம் அவர்களிடம் இருப்பதுதான்.

கட்சித் தாவல் தடைச் சட்டத்தின் கீழ் பதவியை ரத்து செய்வது குறித்து முடிவெடுக்கத் தனியான அமைப்பை உருவாக்குவது குறித்த யோசனையை நீதிபதி நாரிமன் தலைமையிலான அமர்வு முன்வைத்திருக்கிறது. அரசியல் சாசன சட்டப் பிரிவுகள் 212, 122 ஆகியவற்றின் கீழ், அது கட்சித் தாவல் தடுப்புச் சட்டமாகவே இருந்தாலும், அவை நடவடிக்கைகளில் தலையிட நீதித் துறைக்கு அனுமதி இல்லை. பேரவைகளின் அதிகாரத்தில் நீதித் துறை குறுக்கிடுகிறது. அரசியல் சாசன உணர்வுக்கு எதிரான ஆலோசனை இது.

பேரவைத் தலைவர்கள் அரசியல்வாதிகளாகச் செயல்படும் நிலையில், ஜனநாயகம் காப்பாற்றப்பட வேண்டும் என்றால் நீதித்துறையின் சில வரம்பு மீறல்களை நாம் அனுமதித்தாக வேண்டும். அதனால், வரவேற்கிறோம்!
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/feb/07/வேறுவழியில்லை-வரவேற்கிறோம்--கட்சித்-தாவல்-தடைச்-சட்டம்-குறித்த-தலையங்கம்-3351137.html
3350282 தலையங்கம் இயற்கையின் எதிர்வினை! | கரோனா நோய்த்தொற்று குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Thursday, February 6, 2020 02:41 AM +0530  

ஒரு வாரத்துக்கு மேலாகியும் கூட, சீனாவில் உருவாகி இந்தியா உள்ளிட்ட 25 நாடுகளுக்குப் பரவியிருக்கும் புதிய வகை கரோனா நோய்த்தொற்றைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான சிகிச்சை கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை. இந்தியா, அமெரிக்கா, ஜப்பான், தென்கொரியா, பிரிட்டன், வங்கதேசம் என்று 25 நாடுகளில் 236 பேருக்கு கரோனா நோய்த்தொற்று பரவியிருப்பது உறுதி செய்யப்பட்டிருக்கிறது. சீன நோயாளிகளையும் சேர்த்தால் இந்த நோய்த்தொற்றால் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கை இப்போது வரை 24,588. பலியானவர்கள் 493 பேர்.

முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கையாக தமிழகத்தில் உள்ள அரசு மருத்துவமனைகளில் 228 சிறப்புப் படுக்கை வசதிகள் செய்யப்பட்டிருப்பதுடன் சித்தா, ஆயுர்வேதம் போன்ற துறைகளில் இதற்கான தடுப்பு மருந்துகள் குறித்தும் தீவிர ஆய்வுகள் செய்யப்பட்டு வருகின்றன. கேரள மாநிலத்தில் கரோனா நோய்த்தொற்றால் 3 பேர் பாதிக்கப்பட்டிருக்கும் நிலையில், எல்லை மாவட்டங்களில் தீவிர மருத்துவப் பரிசோதனைகள் நடத்தப்படுவதுடன் அனைத்து முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளும் முடுக்கி விடப்பட்டிருக்கின்றன. 

கரோனா நோய்த்தொற்றை எதிர்கொள்ள கேரள மாநிலம் அதி தீவிர நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டிருக்கிறது. சீனாவின் வூஹான் நகரிலிருந்து கேரளம் திரும்பிய மாணவர் ஒருவருக்கு கரோனா நோய்த்தொற்று இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. கடந்த ஆண்டு ஏற்கெனவே "நிபா' நோய்த்தொற்றில் 17 பேர் உயிரிழந்ததைத் தொடர்ந்து கேரள சுகாதாரத் துறை நோய்த் தொற்றுகளை எதிர்கொள்ளும் பேரிடர் நடவடிக்கைகளை தயார் நிலையில் வைத்திருப்பது சற்று ஆறுதல். 

கேரள மாநிலத்தில் உள்ள 84 மருத்துவமனைகளில் 2,239 நோயாளிகள் தீவிர கண்காணிப்பில் இருக்கிறார்கள். கரோனா நோய்த்தொற்று பாதிப்புள்ள பகுதிகளில் இருந்து கேரளத்தின் விமான நிலையங்கள், துறைமுகங்களில் வந்திறங்குபவர்கள் உடனடியாக அருகிலுள்ள மருத்துவமனைகளுக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டு மருத்துவப் பரிசோதனைக்கு உட்படுத்தப்படுகிறார்கள். உறவினர்கள் எச்சரிக்கப்படுகிறார்கள். நோய்த்தொற்றை எதிர்கொள்வதற்கு அனைத்து முன்னேற்பாடுகளும் தயார்நிலையில் வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. 

கேரள மாநிலத்தைப் பின்பற்றி தமிழகமும் கர்நாடகமும்கூட ஓரளவுக்குத் தயாராகவே இருக்கின்றன என்பது ஆறுதல். இந்த அளவுக்கு முன்னேற்பாடுகளைச் செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் இருக்கிறது. 
கரோனா நோய்த்தொற்றின் ஆரம்பகால அறிகுறிகள் காய்ச்சல், இருமல்,  மூச்சுத் திணறல். அதன் தொடர்வினையாக நுரையீரல் பாதிக்கப்படுவதுடன் நிமோனியா காய்ச்சலும் ஏற்படும் ஆபத்து காணப்படுகிறது. ஆரம்பத்தில் ஜலதோஷமாகவும்  காய்ச்சலாகவும் இருப்பதால், நோய்த்தொற்றை முன்னரே கண்டறிய முடிவதில்லை. 

கரோனா நோய்த்தொற்று ஆரோக்கியமாக இருக்கும் நபரைத் தாக்கினாலும்கூட அது முற்றுவது வரை எந்தவித அறிகுறியும் காணப்படுவதில்லை. பாதிக்கப்பட்டவர்கள் இயல்பாகவே இருக்கிறார்கள். அதனால் விமான நிலையங்களில் நடத்தப்படும் சோதனைகள் மூலம் யாரேனும் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்களா என்பதைத் 
தீர்மானிக்க முடிவதில்லை. ஒரு வாரம் அல்லது பத்து நாள்களுக்குப் பிறகுதான் கரோனா நோய்த்தொற்று முழு வீரியமும் பெற்று அதன் பாதிப்பு வெளியில் தெரிகிறது. அதனால் தயார் நிலையில் இருக்க வேண்டிய கட்டாயம் அதிகமாகவே உண்டு. 

சீனாவைப் பொருத்தவரை அதுவொரு கம்யூனிஸ சர்வாதிகார நாடு. ஏறத்தாழ 1 கோடிக்கும் அதிகமான மக்கள்தொகையுள்ள வூஹான் நகரத்தை சீன அரசால் முற்றிலுமாக முடக்கிவைக்க முடிகிறது. வூஹான் நகருக்குச் செல்லும் அனைத்துப் போக்குவரத்தும் ரத்து செய்யப்பட்டு, ஏனைய நகரங்களுக்கு மேலும் நோய்த்தொற்று  பரவாமல் தடுக்கும் நடவடிக்கைகளை எடுக்க முடிந்திருக்கிறது. 1,000 படுக்கை வசதி உள்ள புதிய மருத்துவமனை ஒரே வாரத்தில் இதற்காகவே உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதே வீரியத்துடன் கரோனா நோய்த்தொற்று இந்தியாவைத் தாக்கினால், அதுபோன்ற நடவடிக்கைகளை நம்மால் எடுக்க முடியாது என்கிற பலவீனத்தை நாம் உணர்ந்து செயல்பட வேண்டும். 

கரோனா நோய்த்தொற்று என்பது உயிரியலில் "ஜீனஸ்' என்கிற பிரிவைச் சேர்ந்தது. ஆல்பா, பீட்டா, காமா, டெல்ட்டா என்கிற நான்கு "ஜீனஸ்' நோய்த்தொற்றுகள் 1960-இல் உயிரியல் நிபுணர்களால் அடையாளம் காணப்பட்டன. இவற்றில் ஆல்பாவும் பீட்டாவும் பாலூட்டிகளையும், "காமா' என்பது பறவைகளையும் "டெல்ட்டா' என்பது பாலூட்டிகள், பறவைகள் என இரண்டு இனங்களையும் பாதிக்கும் கிருமிகள். இவற்றில் மிக மோசமான கரோனா நோய்த்தொற்று, மனிதர்களில் ஜலதோஷ பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் நோய்த்தொற்றுகளில் ஒன்று. சார்ஸ் (2003), மெர்ஸ் (2012) இப்போது கரோனா (2020) ஆகிய மூன்று நோய்த்தொற்றுகளும் இந்த நூற்றாண்டில் உயிரிழப்புகளையும் பொருளாதாரப் பாதிப்புகளையும் ஏற்படுத்தியிருக்கும் நோய்த்தொற்றுகள். 

மனித இனம் நூறாண்டு இடைவெளியில் இதேபோல நோய்த்தொற்று பரவி பெரும் உயிரிழப்புகளை எதிர்கொள்வது வழக்க மாகவே மாறியிருக்கிறது. 1720-இல் பிளேக், 1820-இல் காலரா, 1920-இல் ஸ்பானிஷ் காய்ச்சல், இப்போது 2020-இல் சீனாவில் உருவாகி இருக்கும் கரோனா நோய்த்தொற்று என்று தொடரும் விசித்திரம் ஆச்சரியப்படுத்துகிறது. 
உலகமயச் சூழல் வணிகத்தை மட்டுமல்ல, முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவில் நோய்த்தொற்றையும் பரவலாக்கியிருக்கிறது. பீதியடையாவிட்டாலும் முன்னெச்சரிக்கையாக இருப்பதுதான் புத்திசாலித்தனம்.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/feb/06/இயற்கையின்-எதிர்வினை--கரோனா-நோய்த்தொற்று-குறித்த-தலையங்கம்-3350282.html
3349353 தலையங்கம் மனிதனும் மிருகமும்! | புலிகளின் எண்ணிக்கை குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Wednesday, February 5, 2020 03:24 AM +0530  

நடிகர் ரஜினிகாந்த், பிரிட்டிஷ் வனவியல் ஆர்வலர் பியர் கிரில்ஸின் "மேன் வெர்சஸ் வைல்டு' என்கிற தொடரில் பங்கேற்றிருப்பது வரவேற்புக்குரியது. கடந்த ஆண்டு இந்தத் தொடரில் பிரதமர் நரேந்திர மோடி பங்கேற்றார்.

இந்த முறை நடிகர் ரஜினிகாந்த் பங்கேற்றிருப்பதன் மூலம்,  வனவிலங்குகள் குறித்துப் பரவலான விழிப்புணர்வு உருவாக உதவியிருக்கிறார்.
இந்திய வனவிலங்குகள் பாதுகாப்புக் கழகம் வெளியிட்டிருக்கும் புள்ளிவிவரத்தின்படி, 2019-ஆம் ஆண்டில் 110 புலிகளை இழந்திருக்கிறோம். வேட்டையாடப்படுதல் புலிகளின் மரணத்துக்கு முக்கியமான காரணம் என்றால், சாலை விபத்துகளும், ரயில் விபத்துகளும் சிறுத்தைகளின் மரணத்துக்கு முக்கியமான காரணம் என்று கூறப்படுகிறது. 2018-இல் இறந்த 104 புலிகளில், 34 புலிகள் வேட்டையாடப்பட்டன. 2019-இல் மரணித்த 110 புலிகளில், வேட்டையாடப்பட்ட புலிகளின் எண்ணிக்கை 38.

உலகிலுள்ள 70% புலிகள் இந்தியாவில்தான் காணப்படுகின்றன. 2006-07-இல் இந்தியாவிலுள்ள புலிகளின் எண்ணிக்கை மிகக் கடுமையாகக் குறைந்தது. ஒரு காலத்தில் பல்லாயிரக்கணக்கில் இந்தியக் காடுகளில் புலிகள் வலம் வந்து கொண்டிருந்ததுபோய், வெறும் 1,400-ஆகக் குறைந்தது. அதன் பிறகு அரசு எடுத்த நடவடிக்கைகளால் புலிகளின் இனம் நல்லவேளையாக அழிந்துவிடாமல் காப்பாற்றப்பட்டது. 

தேசிய புலிகள் பாதுகாப்பு ஆணையம் உருவாக்கப்பட்டு நான்கு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை புலிகள் கணக்கெடுப்பு நடத்தப்பட்டு வருகிறது. அகில இந்திய புலிகள் கணக்கெடுப்பு அறிக்கை - 2018, கடந்த ஆண்டு வெளியிடப்பட்டது. அதன்படி, 2014-இல் 2,226-ஆக இருந்த புலிகளின் எண்ணிக்கை, 2,967-ஆக 33% அதிகரித்திருப்பது தெரியவந்திருக்கிறது. 
நான்கு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை எடுக்கப்படும் புலிகள் கணக்கெடுப்பு என்பது ஒரு மிகப் பெரிய சவால். 40,000-க்கும் அதிகமான வனத்துறையினர் 3,81,400 கி.மீ. பரப்புள்ள புலிகள் வாழும் காடுகளில் இதற்காகப் பெரும்பணியாற்றுகிறார்கள். 

இந்தியாவிலுள்ள புலிகள் காணப்படும் 20 மாநிலங்களில் இந்தக் கணக்கெடுப்பு நடத்தப்படுகிறது. 
அடர்ந்த காடுகளில் காணப்படும் புலிகள் நடமாடும் பகுதிகளில் 26,738 கேமராக்கள் நிறுவப்படுகின்றன. புலிகள் தனிமை விரும்பிகள். மற்றவர்களது கண்களில் தட்டுப்படாமல் வாழ விரும்பும் மிருகம். அதனால், புலிகள் குறித்த புள்ளிவிவரங்களைத் திரட்டுவது என்பதே மிகவும் கடினமான பணி. 
2014-இல் நடத்தப்பட்ட புலிகள் கணக்கெடுப்பு துல்லியமானதல்ல என்பது நிரூபிக்கப்பட்டது. புலிகளின் எண்ணிக்கை 16% மிகைப்படுத்தப்பட்டிருப்பதாக வனவியல் ஆர்வலர்கள் 
தெரிவித்தனர். அதைத் தொடர்ந்து, தேசிய புலிகள் பாதுகாப்பு ஆணையம் டெஹ்ராடூனிலுள்ள இந்திய வன விலங்குகள் நிறுவனத்துடன் இணைந்து கணக்கெடுப்பில் புதிய சில மாற்றங்களைப் புகுத்தியது.

அதனடிப்படையில்தான் 2018 கணக்கெடுப்பு நடத்தப்பட்டிருக்கிறது.
1970-இல் "புராஜெக்ட் டைகர்' என்கிற புலிகள் பாதுகாப்பு இயக்கம் தொடங்கப்பட்டபோது அடர்ந்த காடுகளில் வாழும் புலிகளைஅதன் காலடித்தடத்தின் அடிப்படையில் அடையாளம் காணும் முறை கடைப்பிடிக்கப்பட்டது. இந்த முறையில் ஒரு பிரச்னை இருக்கிறது. புலிகளின் கால் தடத்தை மட்டுமே வைத்துக் கணக்கெடுக்கும்போது, ஒரே புலியின் கால் அடையாளங்கள் மீண்டும் மீண்டும் எடுக்கப்படும் குறைபாடு உள்ளது என்பது கண்டறியப்பட்டது. அதனால், 2008-இல் கேமரா பதிவுகளின் மூலம் புலிகள் கணக்கெடுப்பை நடத்தும் முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இந்த முறையிலும் சில குறைபாடுகள் இல்லாமல் இல்லை.

தொடர்ந்து வனவிலங்குகள் வாழும் அடர்ந்த காடுகளின் பரப்பளவு இந்தியாவில் குறைந்துகொண்டே வருகிறது. புலிகளின் எண்ணிக்கை ஓரளவுக்கு குறைந்துவிடாமல் பார்த்துக்கொள்ளப்படுகிறது என்றாலும்கூட, சரணாலயங்களுக்கு வெளியே உள்ள புலிகள் வாழும் பகுதிகள் குறைந்து பல இருப்பிடங்களைப் புலிகள் கைவிடுவது தெரியவந்திருக்கிறது. அரசின் புள்ளிவிவரப்படியேகூட, 20%-க்கும் அதிகமான உறைவிடங்களிலிருந்து புலிகள் அகன்று விட்டிருக்கின்றன. அதற்கு மிக முக்கியமான காரணம், அந்தப் பகுதிகளில் மேற்கொள்ளப்படும் வளர்ச்சிப் பணிகள்.

இந்தியாவிலுள்ள 50 புலிகள் சரணாலயங்களுக்கு வெளியே உள்ள புலிகளின் வாழ்விடங்கள் குறைந்து வருவதை உடனடியாகத் தடுத்தாக வேண்டும். புலிகள் நடமாட்டம் உள்ள உறைவிடங்களையும் அதன் அருகிலுள்ள இடங்களையும் வளர்ச்சிப் பணிகளுக்காக பயன்படுத்துவது தவிர்க்கப்பட்டாக வேண்டும். 
ஒரு நூற்றாண்டுக்கு முன்பு, லட்சத்துக்கும் அதிகமான புலிகள் காணப்பட்ட ஆசியக் காடுகளில் இப்போது 5,000-க்கும் குறைவான புலிகள்தான் இருக்கின்றன. புலிகளின் எண்ணிக்கை கடுமையாகக் குறைந்ததற்கு வேட்டையாடுதல் முக்கியமான காரணம். 

புலியின் உடல் உறுப்புகள் பாரம்பரிய சீன மருத்துவத்தில் பயன்படுத்தப்படுவதால் புலிகளை வேட்டையாடுவது தொடர்ந்து நடைபெற்று வருகிறது. புலிகளின் உறுப்புகளை சந்தைப்படுத்தும் சர்வதேச வணிகத்தின் மதிப்பு, ஆண்டொன்றுக்கு 19 பில்லியன் டாலர் (1 லட்சத்து 35 ஆயிரம் கோடி) என்று கணக்கிடப்பட்டிருக்கிறது. இதில் சர்வதேச மாஃபியாக்கள் ஈடுபட்டிருப்பதால் அவர்களது செல்வாக்கை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. 
புலிகள் அதிகம் வாழும் இந்தியா, நேபாளம், பூடான் ஆகிய மூன்று நாடுகளும், புலிகளின் உறுப்புகளைத் தனது பாரம்பரிய மருந்துக்காக மிக அதிகமாக வாங்கும் சீனாவும் இணைந்து செயல்பட்டாலொழிய புலிகள் வேட்டையாடப்படுவதை முற்றிலுமாகத் தடுக்க முடியாது. என்றாலும் நாம் அதற்கான முயற்சிகளைக் கைவிட்டுவிட முடியாது.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/feb/05/மனிதனும்-மிருகமும்--புலிகளின்-எண்ணிக்கை-குறித்த-தலையங்கம்-3349353.html
3348505 தலையங்கம் நோக்கம் மொழிப்பற்றல்ல!| தஞ்சைப் பெரிய கோயில் குடமுழுக்கு குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Tuesday, February 4, 2020 03:41 AM +0530  

தமிழ் உணர்வாளர்கள் என்கிற போர்வையில், இறை மறுப்பாளர்களால் தஞ்சைப் பெரிய கோயில் குடமுழுக்கு பிரச்னையாக்கப்படுகிறது. ஆண்டாண்டு காலமாகக் கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வந்த ஆகம முறைக்கு மாற்றாக, தமிழில் குடமுழுக்கு நடத்தப்பட வேண்டும் என்கிற கோரிக்கையின் பின்னணியில் காணப்படுவது மொழியார்வம் அல்ல. ஆலய வழிபாட்டு முறை சம்பிரதாயங்களைச் சிதைப்பதும், ஹிந்து மத நம்பிக்கையாளர்கள் மத்தியில் வழிபாட்டு முறையின் மீதான நம்பிக்கையைக் குலைப்பதும்தான் இவர்களது நோக்கமே தவிர, தமிழ்ப் பற்றல்ல. 
23 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தஞ்சைப் பெரிய கோயிலுக்கு நாளை குடமுழுக்கு நடக்க இருக்கிறது. "மகுடாகமம்' என்னும் ஆகமத்தின் அடிப்படையில் எழுப்பப்பட்ட தஞ்சைப் பெருவுடையார் கோயிலுக்கு, அந்த ஆகமத்தின் அடிப்படையில்தான் தினசரி வழிபாடுகளும், மாதாந்திர, வருடாந்திரத் திருவிழாக்களும், குடமுழுக்கும் கடந்த ஆயிரம் ஆண்டுகளாக நடத்தப்பட்டு வந்திருக்கிறது. 
இறை மறுப்பாளர்களால் தமிழ் வழியில் குடமுழுக்கு இந்த முறை நடத்தப்பட வேண்டும் என்கிற கோரிக்கை எழுப்பப்பட்டது. இறைமறுப்புக் கொள்கையின் அடிப்படையிலான திமுக, மதிமுக உள்ளிட்ட கட்சிகளின் ஆதரவும் வலுத்த நிலையில், தமிழக அரசின் அறநிலையத் துறை தமிழ், சம்ஸ்கிருதம் ஆகிய இரு மொழி வழிகளிலும் தஞ்சைப் பெருவுடையார் கோயில் குடமுழுக்கு நடைபெறும் என்று அறிவித்திருக்கிறது. தொன்றுதொட்டு கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வரும் மரபு, சிலரின் வற்புறுத்தலுக்காக மாற்றப்பட்டிருப்பது  சரியல்ல.
ஆலயங்களில் தமிழ் வழிக் குடமுழுக்கு என்பதற்கு வரலாற்று சான்றுகள் எதுவும் இல்லை. கல்வெட்டோ,  செப்பேடோ, ஓலைச்சுவடியோ, ஆவணங்களோ, திருமுறை பிரபந்த அங்கீகாரமோ 
எதுவுமே இல்லை. அப்படி இருக்கும் நிலையில், இப்போது திடீரென்று எழுப்பப்பட்டிருக்கும் கோரிக்கையில் எந்தவித நியாயமும் இல்லை, அதற்கான தேவையும் இல்லை.
ஆலய வழிபாட்டு முறையையும், தமிழ் உணர்வையும் இணைக்க முற்படுவது அசட்டுத்தனம். "ராஜராஜன் தமிழர், தஞ்சைப் பெருவுடையார் கோயிலைக் கட்டியவர்கள் தமிழர்கள். அதனால், தமிழில் குடமுழுக்கு' என்று குரல் எழுப்புபவர்கள் மத நம்பிக்கையோ, இறையுணர்வோ இல்லாதவர்கள். தமிழின் பெயரால் குரலெழுப்பும் வேறுசிலர் மதம் மாறி வேற்று மதத்தை வரித்துக் கொண்டவர்கள். ஹிந்து ஆலயங்களின் முன்னால் "கடவுள் இல்லை, இல்லவே இல்லை. கடவுளை நம்புகிறவன் முட்டாள்' என்று கல்வெட்டு வைத்துப் பிரகடனப்படுத்துபவர்களுக்கு, கோயிலே கூடாது என்பவர்களுக்கு கோயிலில் எப்படி குடமுழுக்கு நடந்தால் என்ன? என்ன மொழியில் நடந்தால்தான் என்ன? சிலை வழிபாடு மூடநம்பிக்கை என்று கூறிக்கொண்டு, முச்சந்தியிலும் நாற்சந்தியிலும் மனிதர்களுக்கு சிலை வைத்துக் கொண்டாடும் போலித்தனத்தைப் போன்றதுதான், தஞ்சைப் பெருவுடையார் கோயில் குடமுழுக்கு குறித்த இவர்களது திடீர் ஆர்வமும், கவலையும்.
அது திராவிடர் கழகமோ, திராவிட முன்னேற்றக் கழகமோ அல்லது மறுமலர்ச்சி திராவிட முன்னேற்றக் கழகமோ, வேறு எந்தக்கழகமாகவும் இருக்கட்டும். அவர்களின் கட்சி செயற்குழு, பொதுக்குழுக்களும், மாநாடுகளும் எப்படி நடத்தப்பட வேண்டும் என்பதை அந்தக் கட்சியைச் சாராதவர்கள், கட்சியை விமர்சிப்பவர்கள் ஆலோசனை கூறினால் அவர்களால் எப்படி ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதோ, அதேபோல மத நம்பிக்கை உடையவர்களின் வழிபாட்டு முறைகள் குறித்து இறையுணர்வும், நம்பிக்கையும் இல்லாதவர்கள் கருத்துக் கூறுவது அநாவசியம்.
"கடவுள் ஏற்பு, மறுப்புப் பிரச்னையல்ல. மொழிப் பிரச்னை' என்கிறார்கள் ஆகம வழி குடமுழுக்கு எதிர்ப்பாளர்கள். சரி, ஏற்றுக்கொள்வோம். அப்படியானால், தமிழகத்திலுள்ள அனைத்து 
வழிபாட்டுத் தலங்களிலும் தமிழில் மட்டும்தான் வழிபாடு  நடத்தப்பட வேண்டும் என்று தமிழ் உணர்வாளர்களான இவர்கள் வலியுறுத்த முன்வர வேண்டும். ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்தை மட்டுமே குறி வைத்து நடத்தப்படும் இவர்களது தாக்குதலில் இருக்கும் பின்னணி மொழி உணர்வு அல்ல, ஹிந்து மத எதிர்ப்பு என்பது வெளிப்படுகிறது. 
தமிழில் குடமுழுக்கு என்கிற தஞ்சைப் பெரிய கோயில் உரிமை மீட்புக் குழுவுக்கு ஆதரவுக் கரம் நீட்டும் இஸ்லாமிய அன்பர்கள் தவறிழைக்கிறார்கள். ஏக இறைவனை ஏற்றுத் துதிக்கும் 
இஸ்லாமிய சமுதாயம், இறை மறுப்பாளர்களுடன் கைகோத்து நிற்பது வியப்பாக இருக்கிறது. தஞ்சைப் பெரிய  கோயில் குடமுழுக்கு தமிழில் நடத்தப்பட வேண்டும் என்கிற கோரிக்கைக்கு இஸ்லாமியர்கள் ஆதரவு தெரிவிப்பார்களேயானால், ஹிந்து மத அமைப்புகளிலிருந்து பள்ளிவாசல்களில் தமிழில் மட்டும் திருக்குர்ஆன் ஓதப்பட வேண்டும் என்கிற எதிர்வினை எழும் என்பதை அவர்கள் ஏன் உணரவில்லை?
தமிழகக் கோயில்களில் தமிழ் புறக்கணிக்கப்படுகிறது என்கிற வாதம், திராவிட இயக்கத்தினரின் அப்பட்டமான பொய். 
இறை மறுப்பாளர்களின் புனைச்சுருட்டு. ஓதுவார்களால் பஞ்ச புராணம் (தேவாரம், திருவாசகம், திருவிசைப்பா, திருப்பல்லாண்டு, பெரிய புராணம்) ஓதப்படாத சிவாலயங்களும், பிரபந்தமும், திருப்பாவையும் பாடப்படாத வைணவ ஆலயங்களும் கிடையாது என்பது இவர்களுக்கு எப்படித் தெரியும்? 
அந்நிய மொழியின் மீதும், அந்நிய மதத்தின் மீதுமான இவர்களது மோகமும், காதலும் 1947-இல் ஆங்கிலேய ஆட்சி தொடரட்டும் என்றது, இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற நாளை, கருப்பு தினமாகக் கொண்டாடியது. இவர்களது வற்புறுத்தலால் குடமுழுக்கு ஆகம மரபு மாற்றப்பட்டிருக்கிறது. இதை பெரிய கோயில் எழுப்பிய "ஸ்ரீ ராஜராஜ தேவர்' ஏற்றுக்கொண்டிருக்க மாட்டார்!

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/feb/04/நோக்கம்-மொழிப்பற்றல்ல-தஞ்சைப்-பெரிய-கோயில்-குடமுழுக்கு-குறித்த-தலையங்கம்-3348505.html
3347668 தலையங்கம் சமாளித்திருக்கிறாா்! | நிதிநிலை அறிக்கை குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Monday, February 3, 2020 12:27 AM +0530 மிகவும் இக்கட்டான பொருளாதாரச் சூழலில் தாக்கல் செய்யப்பட்டிருக்கிறது நிதியமைச்சா் நிா்மலா சீதாராமனின் இரண்டாவது நிதிநிலை அறிக்கை. ஏராளமான எதிா்பாா்ப்புகளும், தேவைகளும் இருந்தாலும்கூட, அதை எதிா்கொள்ளும் நிலையிலான வலு இந்தியப் பொருளாதாரத்துக்கு இல்லை என்பது அனைவருக்குமே தெரியும்.

பொருளாதார வளா்ச்சி கடந்த ஆறு காலாண்டுகளாக தொடா்ந்து பின்னடைவை எதிா்கொண்டுவரும் நிலையில், எந்த ஒரு நிதியமைச்சராலும் திடீா் மாற்றங்களை ஏற்படுத்திவிட முடியாது. நிா்மலா சீதாராமனின் அடுத்த நிதியாண்டுக்கான நிதிநிலை அறிக்கை, மிகப் பெரிய மாற்றத்துக்கு வழிகோலாவிட்டாலும், ஏமாற்றத்தை ஏற்படுத்திவிடவில்லை என்கிற அளவில் சற்று ஆறுதல்.

இந்தியப் பொருளாதாரம் மூன்று சவால்களை எதிா்கொள்கிறது. பின்னடைவை எதிா்கொள்ளும் வளா்ச்சி, குறைந்து வரும் முதலீடுகள், பிரச்னையில் சிக்கியிருக்கும் நிதித் துறை ஆகிய மூன்றும்தான் இந்தியப் பொருளாதாரம் எதிா்கொள்ளும் சோதனைகள். அடுத்த ஆண்டுக்கான நிதிநிலை அறிக்கை, இந்தப் பிரச்னைகளுக்குத் தீா்வு கண்டு பொருளாதார வளா்ச்சியை வேகப்படுத்தும் என்று எதிா்பாா்க்கப்பட்டது. அந்த எதிா்பாா்ப்புக்கு நிா்மலா சீதாராமனின் நிதிநிலை அறிக்கை விடை அளிக்கவில்லை.

அடுத்த நிதியாண்டில் (2020-21) இந்தியா 10% ஜிடிபி வளா்ச்சியை எட்டும் என்கிற அடிப்படையில், நிதிநிலை அறிக்கை தயாரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. பொருளாதாரத்தின் இன்றைய நிலையில், 10% ஜிடிபி வளா்ச்சி சாத்தியப்படும் என்று தோன்றவில்லை. அரசின் மதிப்பீட்டின்படி, 2019-20 நிதியாண்டில் ஜிடிபி வளா்ச்சி 7.5%. அப்படி இருக்கும்போது, எந்த அடிப்படையில் 10% வளா்ச்சியை நிதியமைச்சா் எதிா்பாா்க்கிறாா் என்று தெரியவில்லை.

அதேபோல, மொத்த வரி வருவாய் அதிகரிப்பு 11.99%-ஆக இருக்கும் என்று 2020-21-க்கான நிதிநிலை அறிக்கை எதிா்பாா்க்கிறது. அதற்குக் காரணம், காா்ப்பரேட் வரிவசூல் 11.54% அதிகரிக்கும் என்று தெரிவிக்கிறது. காா்ப்பரேட் வரி விகிதம் குறைக்கப்படும் நிலையில் இந்த இலக்கை நிதியமைச்சா் எப்படி எட்டுவாா் என்பதும் தெரியவில்லை.

அதேபோல, அரசுத் துறை நிறுவனங்களின் பங்குகளை விற்பதன் மூலம் ரூ.2,10,000 கோடி வருவாய் எதிா்பாா்க்கப்படுகிறது. ஏா் இந்தியா, பாரத் பெட்ரோலியம் ஆகியவற்றை தனியாருக்கு விற்பதற்கான நடைமுறைகள் தொடங்கிவிட்டன. இந்திய ஆயுள் காப்பீட்டுக் கழகம் (எல்ஐசி) உள்ளிட்ட நிறுவனங்களின் பங்குகளும் விற்கப்பட இருக்கின்றன.

அரசுத் துறை நிறுவனங்களை தனியாா்மயமாக்குவதன் மூலம் கிடைக்கும் வருவாயைப் பயன்படுத்தி நிதிப் பற்றாக்குறையையும், அரசின் செலவினங்களையும் ஈடுகட்டும் நடைமுறை கடந்த 20 ஆண்டுகளாக எல்லா அரசுகளாலும் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. இது எந்த அளவுக்கு புத்திசாலித்தனமான நிதி நிா்வாகம் என்கிற கேள்வியை எழுப்பாமல் இருக்க முடியவில்லை. அரசின் வருவாயைப் பெருக்குவதற்கு புதிதாக வழிதேடாமல், அரசுத் துறை பங்குகளை விற்று நிதி நிா்வாகம் நடத்துவது மிகவும் தவறான கண்டனத்துக்குரிய வழிமுறை.

நிா்மலா சீதாராமன் தாக்கல் செய்திருக்கும் நிதிநிலை அறிக்கையில் பல்வேறு சலுகைகளும், புதிய பல திட்டங்களும் வரவேற்புக்குரிய அறிவிப்புகளும் இல்லாமல் இல்லை. வேளாண் துறைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. ரூ.1.60 லட்சம் கோடி நிதி ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டிருப்பதுடன் 16 அம்ச திட்டத்தையும் அறிவித்திருக்கிறாா் நிதியமைச்சா். வேளாண் பொருள்களைக் கொண்டுசெல்ல ரயில் சேவையும், வெளிநாட்டுக்கு எடுத்துச் செல்ல விமான சேவையும் அறிவித்திருக்கிறாா். அழுகும் பொருள்களை அவை கெட்டுவிடாமல் பல்வேறு பகுதிகளில் சந்தைப்படுத்தும் வசதியை விவசாயிகளுக்கு ஏற்படுத்திக் கொடுத்திருப்பதை வரவேற்க வேண்டும்.

வங்கி வைப்பு நிதிக்கான காப்பீடு ரூ.1 லட்சத்திலிருந்து ரூ.5 லட்சமாக உயா்த்தப்பட்டிருக்கிறது. ஓய்வூதியம் பெறுபவா்களும், வங்கியில் நிரந்தர வைப்பு நிதி வைத்திருக்கும் வாடிக்கையாளா்களும் இதனால் அவா்களது முதலீட்டுக்குப் பாதுகாப்புப் பெறுவாா்கள். சூரிய சக்தி மூலம் இயங்கும் மோட்டாா் பம்புகளும், சூரிய மின்சக்தி உற்பத்தியும் விவசாயிகளுக்கு இந்த நிதிநிலை அறிக்கை வழங்கியிருக்கும் சிறப்புப் பரிசுகள்.

வருமான வரித் தாக்கலுக்கு புதிய வழிமுறை, சாமானியா்களின் வீட்டுக் கடனுக்கு வட்டிச் சலுகை நீட்டிப்பு, 2.6 லட்சம் புதிய அரசு வேலைகள், அனைத்து மாவட்டங்களிலும் மக்கள் மருந்தகம் உள்ளிட்ட பல்வேறு திட்டங்கள் அறிவிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. விவசாயத்துக்கு அடுத்தபடியாக அதிகமான வேலைவாய்ப்பை வழங்கும் ஜவுளித் துறைக்கு பயனளிக்கும் பல அறிவிப்புகளும் நிதிநிலை அறிக்கையில் காணப்படுகின்றன. இதனால் தமிழக நெசவாளா்கள் பயன் பெறுவாா்கள் என்கிற அளவில் மகிழ்ச்சி.

நிதிப் பற்றாக்குறை அளவை கட்டுக்குள் வைத்திருப்பது, விவசாயத்துக்கும் கட்டமைப்பு வசதிக்கும் அதிகமான நிதி ஒதுக்கீட்டைச் செய்திருப்பது, வருமான வரித் தாக்கலுக்கு புதிய முறையை அறிமுகப்படுத்தியிருப்பது, ஜிஎஸ்டி எளிமையாக்கப்பட்டிருப்பது என்று பாராட்டுக்குரிய அம்சங்கள் பல நிதியமைச்சா் நிா்மலா சீதாராமனின் நிதிநிலை அறிக்கையில் காணப்படுகிறது என்றாலும், இதனால் எல்லாம் பொருளாதாரம் உத்வேகம் பெற்று உடனடியாக மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுவிடும் என்று எதிா்பாா்க்க முடியாது.

இது திருப்தி அளிக்கும் நிதிநிலை அறிக்கையும் அல்ல, திருப்புமுனை நிதிநிலை அறிக்கையும் அல்ல, ஆனால், பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் மோசமான நிதிநிலை அறிக்கையும் அல்ல!

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/feb/03/சமாளித்திருக்கிறாா்-3347668.html
3346119 தலையங்கம் தாய்மையின் உரிமை! |கருக்கலைப்பு திருத்தச் சட்டம் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Saturday, February 1, 2020 03:11 AM +0530 தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி, காலமாற்றம், சூழ்நிலைத் தேவை ஆகியவை கருதி அவ்வப்போது சட்டங்கள் இயற்றப்படுவதும், மாற்றப்படுவதும், திருத்தப்படுவதும் அவசியம். அந்த வகையில், 1971-இல் நிறைவேற்றப்பட்ட கருக்கலைப்புச் சட்டத்தில் திருத்தம் கொண்டுவர மத்திய அமைச்சரவை முற்பட்டிருப்பதை வரவேற்றாக வேண்டும்.
 பட்ஜெட் கூட்டத்தொடரில் அறிமுகப்படுத்த இருக்கும் கருக்கலைப்பு திருத்தச் சட்டம் 2020, காலமாற்றத்திற்கு ஏற்ப முந்தைய சட்டத்தில் காணப்படும் பல குறைகளுக்குத் தீர்வு காண முற்படுகிறது. இந்த மாற்றங்கள் தேவைதானா என்று கேள்வி எழுப்புகிறவர்கள், மாறிவிட்டிருக்கும் தலைமுறைச் சூழலின் எதார்த்தத்தைப் புரிந்துகொள்ள மறுப்பவர்கள்.
 புதிதாக அறிமுகப்படுத்தப்படும் கருக்கலைப்பு திருத்தச் சட்டத்தின்படி, கலைப்புக்கான காலவரம்பு 20 வாரங்களிலிருந்து 24 வாரங்களாக அதிகரிக்கப்படுகிறது. முந்தைய சட்டத்தின்படி, திருமணமாகாத பெண்கள் கருத்தடை முயற்சி தோல்வியடைந்தால் கருவைக் கலைக்க முடியாது. புதிய சட்டம் திருமணமாகாத பெண்களையும் உட்படுத்துகிறது. கருக்கலைப்புக்கு ஆளாகும் பெண்களின் தன்மறைப்பு நிலை இந்தச் சட்டத்தின் மூலம் பாதுகாக்கப்படுகிறது என்பதையும் குறிப்பிட வேண்டும்.
 1971 கருக்கலைப்புச் சட்டத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கும் வார்த்தைகளும், தொனியும் தெளிவானவை அல்ல. அதனால், அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கும் 20 வார வரைமுறைக்கு உட்பட்டிருந்தாலும்கூட, மருத்துவர்கள் கருவைக் கலைக்க உடன்படாத நிலை காணப்பட்டது. நியாயம் கேட்டு நீதிமன்றத்தை அணுகி உத்தரவு பெற வேண்டிய அவலம் பெண்களுக்கு இருந்தது. பெரும்பாலான கோரிக்கைகளில், நீதிமன்றத் தீர்ப்பு தாமதமானதைத் தொடர்ந்து தாங்கள் விரும்பாத கருவைச் சுமக்க வேண்டிய கட்டாயம் பல பெண்களுக்கு ஏற்பட்டது. அது மட்டுமல்ல, பலர் நீதிமன்றத்தை அணுக விரும்பாமல் அரைகுறை மருத்துவர்களிடம் கருக்கலைப்புக்குச் சென்று உயிரிழந்த நிகழ்வுகளும் ஏராளம்.
 முதல் ஐந்து மாதங்களுக்குப் பிறகு கருவைக் கலைத்துவிட வேண்டிய கட்டாயம் குறித்து சில பெண்கள் உணர்கிறார்கள்.
 20 அல்லது 21-ஆவது வார கர்ப்பத்தில்தான் பலருக்கும் தாங்கள் வயிற்றில் சுமக்கும் குழந்தையின் "அசாதாரணம்' அல்லது "குறைபாடு' தெரியவருகிறது. ஊடுகதிர் சோதனையில் (ஸ்கேன்) கருவின் நிலைமையைத் தெரிந்துகொள்வதில் 20 வார வரைமுறை போதுமானதாக இல்லை. அதனால், பாதுகாப்பில்லாத கருக்கலைப்பு மையங்களைத் தாய்மார்கள் நாடுவதும், உயிரிழப்பதும் இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளில் காணப்படுகின்றன.
 சுகாதாரமற்ற, பாதுகாப்பற்ற கருக்கலைப்பின்போது தாய்மார்கள் அடையும் வேதனையும், சோதனையும் சொல்லி மாளாது. 20 வாரங்களுக்குப் பிறகு தன் வயிற்றில் சுமக்கும் குழந்தை உடல் நல அல்லது மனநிலை பாதிப்புடன் இருப்பது தெரியவந்தும் அந்தக் குழந்தையை தாய் கர்ப்பத்தில் சுமந்தாக வேண்டும் என்று கட்டாயப்படுத்தும் உரிமை சமுதாயத்துக்கு இருக்கக் கூடாது.
 கருக்கலைப்புக்கான கால வரம்பை 24 வாரங்களாக அதிகரிப்பதன் மூலம், முறையான மருத்துவ சிகிச்சையை தாய்மார்கள் பெற்றுக்கொள்ள சட்டத்திருத்தம் வழிகோலுகிறது. அது மட்டுமல்லாமல், குழந்தையைப் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டுமா, வேண்டாமா என்கிற உரிமையை கர்ப்பத்தைச் சுமக்கும் தாய்க்கு வழங்குவதுதான் நியாயமாக இருக்கும் என்கிற அடிப்படையில் இந்தச் சட்டத் திருத்தம் பார்க்கப்பட வேண்டும்.
 இந்தச் சட்டத்தின் மிக முக்கியமான சில கூறுகள் கவனிக்கப்பட வேண்டியவை. கர்ப்பிணியின் வயிற்றில் வளரும் கருவைக் கலைப்பதற்கு சில வரைமுறைகள் உண்டு. தாயின் கருவறைக்கு வெளியே தொழில்நுட்ப உதவியுடனோ, தரமான மருத்துவ உதவியுடனோ சிசுவால் வாழ முடியும் என்கிற நிலைமை இருந்தால், கருக்கலைப்பு என்பது உயிர்க்கொலை என்று கூறலாம்.
 அமெரிக்க அரசமைப்புச் சட்டம், கருவாக இருக்கும் வரை கருக்கலைப்புக்கான உரிமையை தாய்க்கு வழங்குகிறது. அதற்கு முன்னால் வரை கருவைக் கலைப்பது என்பது, கருவைச் சுமக்கும் தாயின் உரிமையாகத்தான் இருக்க முடியும் என்று உலகின்
 பல்வேறு நாடுகளின் நீதிமன்றத் தீர்ப்புகளில் வழங்கப்பட்டிருக்கின்றன.
 கரு, சிசுவாகும் காலகட்டமாக ஏழு மாதங்கள் (28 வாரங்கள்) குறிப்பிடப்படுகிறது. அதற்கு முன்பேகூட கரு வளர்ச்சி அடைய வாய்ப்பு இருக்கிறது என்றாலும், பாதுகாப்பாக 24 வாரங்கள் வரை கருக்கலைப்புக்கு அனுமதி அளிப்பதில் தவறு காண முடியாது.
 இந்தியாவைப் பொருத்தவரை, சட்டபூர்வமான கருக்கலைப்புக்கும், பாலியல் பரிசோதனைக்கும் இடையில் மருத்துவர்களிடம் குழப்பம் நிலவுகிறது. முறையான கருக்கலைப்புக்கூட தங்கள் மீது சட்டபூர்வ நடவடிக்கையாக மாறிவிடக் கூடும் என்பதால், பல மருத்துவர்கள் கருக்கலைப்பைத் தவிர்க்கிறார்கள். இதனால் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஆளான சிறுமிகளும், பெண்களும் தாங்கள் விரும்பாத குழந்தைகளை ஈன்றெடுத்து வளர்க்க வேண்டிய கட்டாயத்துக்கு உள்ளாகிறார்கள்.
 புதிய சட்டத் திருத்தத்தின்படி, போக்ஸோ சட்டத்தின் கீழ் பாதிக்கப்பட்ட சிறுமிகளுக்கு பாதுகாப்பு கிடைக்கிறது என்றாலும், அந்தக் கருக்கலைப்பு குறித்து மருத்துவர்கள் காவல் துறையிடம் அறிவித்தாக வேண்டும். இது தங்களது வீட்டாருக்கும், சமுதாயத்துக்கும் தெரியாமல் இருப்பதற்காக பதின்ம வயதினரை அரைகுறை மருத்துவர்களை நாட வழிகோலக்கூடும்.
 நாடாளுமன்றத்தில் முறையான விவாதத்துக்குப் பிறகு சுட்டிக்காட்டப்படும் குறைகள் களையப்பட்டு, கருக்கலைப்பு திருத்தச் சட்டம் நிறைவேற்றப்படுவது காலத்தின் கட்டாயம்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/feb/01/தாய்மையின்-உரிமை-கருக்கலைப்பு-திருத்தச்-சட்டம்-கு-3346119.html
3345026 தலையங்கம் புதியன களைதல், பழையன புகுதல்! | பட்ஜெட் கூட்டத்தொடர் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Friday, January 31, 2020 03:28 AM +0530 நாடாளுமன்றத்தின் பட்ஜெட் கூட்டத்தொடர் தொடங்க இருக்கிறது. பட்ஜெட் கூட்டத்தொடர் தொடங்கும்போது நிகழ்த்தப்படும் குடியரசுத் தலைவர் உரையின் மீது விவாதம் நடப்பது வழக்கம். அதைத் தொடர்ந்து பொருளாதார ஆய்வறிக்கை தாக்கல் செய்யப்படும். பிறகுதான் நிதியமைச்சர் அடுத்த நிதியாண்டுக்கான அறிக்கையை நாடாளுமன்றத்தில் தாக்கல் செய்வார்.
 ஒரு மாதம் முன்னதாக நிதிநிலை அறிக்கை தாக்கல் செய்யும் தேதியை மாற்றியமைத்ததைத் தொடர்ந்து, குடியரசுத் தலைவர் உரையின் மீதான விவாதம் இல்லாமல் போகும் நிலை ஏற்பட்டிருக்கிறது. குடியரசுத் தலைவர், மாநில ஆளுநர்கள் ஆகியோரின் உரை என்பது அரசின் செயல்திட்டங்கள் குறித்தும், கொள்கைகள் குறித்துமான முன்னறிவிப்பு. அதனால், அந்த உரையில் குறிப்பிடப்படும் பல்வேறு திட்டங்கள் அல்லது கொள்கை முடிவுகள் குறித்த விவாதம் ஆரோக்கியமானது.
 இன்று தொடங்கும் நாடாளுமன்றத்தின் பட்ஜெட் கூட்டத்தொடர், முந்தைய கூட்டத் தொடர்களிலிருந்து வித்தியாசப்படுகிறது. முந்தைய குளிர்காலக் கூட்டத்தொடரில், நாடாளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்ட குடியுரிமை திருத்தச் சட்டம், தேசிய அளவில் விவாதப் பொருளாகியிருக்கிறது. இந்தப் பின்னணியில்தான் நாடாளுமன்றம் கூட இருக்கிறது.
 குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்துக்கு நாடு தழுவிய அளவில் எதிர்ப்பும், பல்வேறு பகுதிகளில் போராட்டங்களும் நடத்தப்பட்டன. எதிர்க்கட்சிகள் ஆட்சியில் இருக்கும் மாநிலங்கள் பல அந்தச் சட்டத்தை நிராகரித்து, பேரவைகளில் தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றியிருக்கின்றன. குடியுரிமை திருத்தச் சட்டம், அரசமைப்புச் சட்டத்திற்கு எதிரானது என்கிற மாநில அரசுகளின் வாதம் சரியா, தவறா என்பதைத் தீர்மானிக்க வேண்டியது உச்சநீதிமன்றத்தின் அரசியல் சாசன அமர்வே தவிர, மாநில சட்டப்பேரவைகள் அல்ல. எதிர்க்கட்சிகள் ஆட்சியில் இருக்கும் மாநிலங்களின் குற்றச்சாட்டை மத்திய அரசு முற்றிலுமாக நிராகரித்து விட்டிருக்கும் நிலையில், பட்ஜெட் கூட்டத்தொடரின் முக்கிய விவாதப் பொருளாக இருக்கப்போவது நிதிநிலை அறிக்கையா அல்லது குடியுரிமை திருத்தச் சட்டம் குறித்த எதிர்க்கட்சிகளின் விமர்சனங்களா என்கிற கேள்வி எழுகிறது.
 இந்தியப் பொருளாதாரம் பின்னடைவை எதிர்கொள்கிறது என்பதை மத்திய அரசு தனது வளர்ச்சி விகித எதிர்பார்ப்பைக் குறைத்துக் கொண்டிருப்பது உறுதிப்படுத்துகிறது. வளர்ச்சியில் சரிவு ஏற்பட்டிருப்பதும், விலைவாசி உயர்வும், வேலையின்மை அதிகரித்திருப்பதும் நிதர்சன உண்மைகள். இந்த நிலையிலிருந்து அடுத்த நிதியாண்டுக்கான அறிக்கை இந்தியப் பொருளாதாரத்தை எப்படி மீட்டெடுக்கப் போகிறது என்பதை ஒட்டுமொத்த இந்தியாவும் ஆவலுடன் எதிர்நோக்கிக் காத்திருக்கிறது. அதனால், நாளை (பிப்.1) தாக்கல் செய்யப்பட இருக்கும் நிதிநிலை அறிக்கை இந்த பட்ஜெட் கூட்டத்தொடரின் முதன்மை அம்சம் என்பதை சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை.
 ஒருபுறம் உலகையே பீதியில் ஆழ்த்திக் கொண்டிருக்கும் கரோனா நோய்த்தொற்று இந்தியாவுக்குள்ளும் நுழைந்திருக்கிறது என்கிற அதிர்ச்சித் தகவல். பயங்கரவாதிகளின் ஊடுருவல்கள் குறித்த செய்திகள் இன்னொருபுறம். இந்தியாவை பாதிக்கக் கூடிய சர்வதேச அரசியல், பொருளாதார நிகழ்வுகள் மற்றொருபுறம்.
 எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, முன்பு குறிப்பிட்டதுபோல, குடியுரிமை திருத்தச் சட்டம் என்கிற போராட்ட ஆயுதத்துடன் எதிர்க்கட்சிகள். இந்தப் பின்னணியில் இன்று கூட இருக்கும் நாடாளுமன்றத்தின் பட்ஜெட் கூட்டத்தொடர், அமைதியாகவும், பயனுள்ளதாகவும் தனது கடமையை ஆற்ற வேண்டுமே என்பது நமது கவலை.
 கடந்த மே மாதம் மக்களவைத் தேர்தலில் தனிப்பெரும்பான்மையுடன் வெற்றி பெற்று பாஜக ஆட்சியமைத்தபோது, கூச்சல் - குழப்பம் இல்லாமல் நாடாளுமன்றம், இனிமேலாவது தனது கடமையைச் செவ்வனே ஆற்றும் என்கிற நம்பிக்கை எழுந்தது. அரசுத் தரப்பும் சரி, எதிர்க்கட்சிகளும் சரி, தங்களது ஜனநாயகக் கடமையை உணர்ந்து செயல்பட்டால் மட்டுமே இன்று தொடங்கும் நாடாளுமன்றக் கூட்டத்தொடர் மக்களின் வரிப் பணத்தை விரயமாக்காத பயனுள்ள கூட்டத் தொடராக அமையும்.
 மக்களுக்கு அளித்த வாக்குறுதிகளை ஒன்றன் பின் ஒன்றாக நாடாளுமன்றத்தின் ஒப்புதலுடன் ஆளும் தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி ஆட்சி விரைந்து நிறைவேற்றிக் கொண்டிருக்கிறது என்றாலும்கூட, மக்களவை, மாநிலங்களவையின் செயல்பாடுகள் ஜனநாயக உணர்வுடன் இல்லை என்கிற உண்மையை எடுத்தியம்பாமல் இருக்க முடியவில்லை. பெரும்பான்மை பலத்துடன் சட்டங்கள் நிறைவேற்றப்படுவது மட்டுமே நாடாளுமன்ற ஜனநாயகம் அல்ல. போதிய விவாதங்களுக்குப் பிறகு சட்டங்கள் நிறைவேற்றப்படுவதுதான் முறையான ஜனநாயகம்.
 நாடாளுமன்ற ஜனநாயகத்தில் அரசு கொண்டுவரும் திட்டங்கள் குறித்த வாதங்கள் முன்வைக்கப்படுவது, இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்தும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கும் உறுப்பினர்களின் மூலம் உணர்வுகள் பிரதிபலிக்கப்படுவது, அவற்றின் அடிப்படையில் அரசு தனது தீர்மானங்களையும், சட்டங்களையும் நிறைவேற்றுவது என்பதுதான் நாடாளுமன்ற ஜனநாயகம்.
 கூச்சல் - குழப்பங்கள் ஏற்படுத்துவதும், அரசு கொண்டுவரும் தீர்மானங்களை விவாதங்கள் மூலம் எதிர்க்காமல் அவை நடவடிக்கைகளை முடக்குவதும் எதிர்க்கட்சிகளின் மீதான மக்களின் நம்பிக்கையை உருக்குலைத்திருக்கின்றன.
 உறுப்பினர்கள் அவைக்கு வராமல் இருப்பது, விவாதங்களில் கலந்துகொள்ளாமல் இருப்பது, கலந்து கொண்டாலும் நடவடிக்கைகளை முடக்குவது போன்ற நிகழ்வுகளுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்து மீண்டும் அரை நூற்றாண்டுக்கு முன்பிருந்த நாடாளுமன்ற விவாதக் கலாசாரத்தை மீட்டு எடுப்பார்களாக!
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/31/புதியன-களைதல்-பழையன-புகுதல்--பட்ஜெட்-கூட்டத்தொடர்-குறித்த-தலையங்கம்-3345026.html
3344179 தலையங்கம் விடை வாக்குச் சீட்டில்! | குற்றப் பின்னணி உள்ள வேட்பாளா்கள் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Thursday, January 30, 2020 02:23 AM +0530 குற்றப் பின்னணி உடையவா்களை அரசியலில் இருந்து அகற்றி நிறுத்துவது என்பது பாலில் இருந்து தண்ணீரைப் பிரிப்பதைப் போன்றது. இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்தது முதல் இதற்கான முயற்சிகளைப் பலமுறை பல்வேறு அரசியல் சாசன அமைப்புகள் எடுத்திருந்தும், நிலைமை ஆண்டுக்கு ஆண்டு தோ்தலுக்குத் தோ்தல் மோசமாகி வருகிறதே தவிர, அரசியலைத் தூய்மைப்படுத்தும் முயற்சி வெற்றி பெறுவதாகத் தெரியவில்லை.

உச்சநீதிமன்றத்தில் மனு ஒன்றை தலைமைத் தோ்தல் ஆணையம் தாக்கல் செய்திருக்கிறது. குற்றப் பின்னணி உள்ள வேட்பாளா்களை அரசியல் கட்சிகள் தோ்தலில் நிறுத்தக் கூடாது என்று உச்சநீதிமன்றம் அறிவிக்க வேண்டும் என்பதுதான் தோ்தல் ஆணையத்தின் வேண்டுகோள். உச்சநீதிமன்றமும் அந்த மனுவை விசாரணைக்கு ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறது.

தன்னாா்வத் தொண்டு நிறுவனமொன்று, 2018 நவம்பா் மாதம் இதேபோன்ற மனு ஒன்றை, பொதுநல வழக்காக உச்சநீதிமன்றத்தில் அனுமதிக்கக் கோரியது. குற்றப் பின்னணி உள்ளவா்கள் அரசியலில் இருந்து அகற்றப்படுவது, தேசிய அளவிலான கவலையாக இருப்பதை ஏற்றுக்கொண்ட உச்சநீதிமன்றம், அந்தப் பிரச்னைக்குத் தேவையான சட்டங்களை உருவாக்கும் பொறுப்பு நாடாளுமன்றத்திடம்தான் இருக்கிறது என்று கூறி அந்த மனுவைத் தள்ளுபடி செய்துவிட்டது.

குற்றப் பின்னணி உள்ளவா்களை அரசியலில் இருந்து அகற்றி நிறுத்தும் பிரச்னை குறித்து உச்சநீதிமன்றம் சில வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க தீா்ப்புகளை வழங்காமல் இல்லை. தண்டிக்கப்பட்ட நாடாளுமன்ற, சட்டப்பேரவை உறுப்பினா்களின் பதவியைப் பாதுகாக்கும் பிரிவு 2013-இல் அகற்றப்பட்டது. நீதிமன்றத்தால் தண்டிக்கப்பட்ட உறுப்பினா்கள் தங்களின் பதவியில் தொடா்ந்துகொண்டே மேல்முறையீடு செய்ய முடியாது என்று அந்தத் தீா்ப்பு தடை விதித்தது. தோ்ந்தெடுக்கப்பட்ட நாடாளுமன்ற, சட்டப்பேரவை உறுப்பினா்கள் தொடா்பான வழக்குகள் ஓராண்டுக்குள் விரைந்து விசாரணை நடத்தப்பட்டு, தீா்ப்பு வழங்கப்பட வேண்டுமென்று 2014-இல் உச்சநீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது.

அரசியல்வாதிகள் தொடா்பான, குறிப்பாக, தோ்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினா்கள் தொடா்பான வழக்குகளை விசாரிக்க சிறப்பு நீதிமன்றங்கள் அமைக்கும்படி 2017-இல் மத்திய அரசுக்கு உச்சநீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது. அதேபோல, தோ்தலில் வேட்பாளா்களாக அறிவிப்பவா்களின் குற்றப் பின்னணி வழக்குகள் குறித்து அரசியல் கட்சிகள் வாக்காளா்களுக்குத் தெரிவிக்க வேண்டும் என்றும் ஆணையிட்டது. இவையெல்லாம் நடைமுறைப்படுத்தப்படுகின்றன என்றாலும்கூட, குற்றப் பின்னணியுடைய உறுப்பினா்களின் எண்ணிக்கை குறைவதாகத் தெரியவில்லை.

உச்சநீதிமன்றத்தை தோ்தல் ஆணையம் அணுகியிருப்பதற்கு முக்கியமான காரணம் ஒன்று இருக்கிறது. தற்போதைய நாடாளுமன்றத்தில் 46% உறுப்பினா்கள் ஏதாவது ஒரு வகையில் குற்றப் பின்னணி உள்ளவா்களாகவும், அவா்கள் மீது குற்ற வழக்குகள் இருப்பதாகவும் தெரியவந்திருக்கிறது. இந்தப் புள்ளிவிவரம் சற்று மிகைப்படுத்தப்பட்டதாக இருக்கலாம். ஏனென்றால், ‘சட்டவிரோதமாகக் கூடுவது’, ‘அவமதிப்பு வழக்கு’, ‘அரசியல் காரணங்களுக்காக ஜோடிக்கப்பட்ட பொய் வழக்குகள்’ உள்ளிட்டவையும் அந்த எண்ணிகையில் அடங்கும்.

அதற்காக நாடாளுமன்றம் முற்றிலுமாக தூய்மையான உறுப்பினா்களால் ஆனது என்றும் கூறிவிட முடியாது. மிகவும் கடுமையான கிரிமினல் குற்றச்சாட்டுகள் கொண்ட மக்களவை உறுப்பினா்கள் (29%), தற்போதைய 17-ஆவது மக்களவையில்தான் இருக்கிறாா்கள்.

தேசிய அளவிலும், மாநில அளவிலும் அரசியல் காழ்ப்புணா்ச்சியுடன் வழக்குகள் தொடரப்படுவது கடந்த அரை நூற்றாண்டாகவே காணப்படுகிறது. மக்கள் பிரச்னைக்காகப் போராட்டம் நடத்துவது, ஊா்வலம் போவது போன்ற செயல்பாடுகளில்கூட, எதிா்க்கட்சிகள் மீது ஆளும்கட்சி இந்திய குற்றவியல் சட்டத்தின் கடுமையான பிரிவின் கீழ் வழக்குப் பதிவு செய்வது புதிதொன்றுமல்ல.

வன்முறையைத் தூண்டுவது, கலவரத்தில் ஈடுபடுவது, கொலை முயற்சி உள்ளிட்ட பிரிவுகளில்கூட தனிப்பட்ட விரோதத்தின் காரணமாக வழக்குப் பதிவு செய்வது எல்லா மாநிலங்களிலுமே, எல்லா கட்சிகளாலும் கடைப்பிடிக்கப்படும் செயல்பாடு. அதனால், கிரிமினல் பின்னணியோ, வழக்குகளோ உள்ள வேட்பாளா்களை முற்றிலுமாகத் தவிா்ப்பது என்பது இயலாத ஒன்று. அது நியாயமானதாகவும் இருக்காது.

குற்றப்பத்திரிகை என்பது காவல் துறையின் பதிவே தவிர, நீதிமன்றத் தீா்ப்பல்ல. குற்றப்பத்திரிகை தாக்கல் செய்திருக்கும் நிலையில், ஒருவரை குற்றப் பின்னணி உள்ளவராகக் கருதிவிட முடியாது. அதனால் விரைவு நீதிமன்றங்களால் விசாரிக்கப்பட்டு தீா்ப்பு வழங்கப்பட்ட நிலையில்தான் குற்றப் பின்னணியை உறுதிப்படுத்த முடியும்.

குற்றப் பின்னணி உள்ளவா்கள் தோ்தலில் பெரும் பணம் செலவழிப்பதுடன், தங்களது கட்சிக்கும் நன்கொடை வழங்குபவா்களாக இருக்கிறாா்கள். அவா்கள் மீதான அச்சத்தாலோ அல்லது அவா்களால்தான் செயல்பட முடியும் என்கிற நம்பிக்கையாலோ வாக்காளா்களும் அவா்களை ஏற்கிறாா்கள். அரசியல் கட்சிகள் அனைத்துமே குற்றப் பின்னணி உள்ளவா்களைக் களமிறக்கும்போது, அவா்களில் நல்லவா் அல்லது அவா்களில் வல்லவா் தோ்தலில் வெற்றி பெறுவதைத் தவிா்க்க முடியாது.

லஞ்ச ஊழலுக்காகவும், அடாவடி அரசியலுக்காகவும் தோ்தலில் மக்களால் நிராகரிக்கப்படும் அரசியல்வாதிகளும், அரசியல் கட்சிகளும் மீண்டும் அடுத்த தோ்தலில் வெற்றி பெற்று ஆட்சி அமைக்கும் ஜனநாயக விசித்திரம் இருக்கும்வரை, இந்தப் பிரச்னைக்குத் தீா்வு காண்பது அரிது.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/30/விடை-வாக்குச்-சீட்டில்--குற்றப்-பின்னணி-உள்ள-வேட்பாளா்கள்-குறித்த-தலையங்கம்-3344179.html
3343175 தலையங்கம் யாா் இதற்குப் பொறுப்பு? | தாக்கல் செய்ய இருக்கும் நிதிநிலை அறிக்கை குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Wednesday, January 29, 2020 01:54 AM +0530 தாக்கல் செய்ய இருக்கும் நிதிநிலை அறிக்கையில், முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவிலான மிகப் பெரிய சவாலை நிதியமைச்சா் நிா்மலா சீதாராமன் எதிா்கொள்ள இருக்கிறாா். நடப்பு நிதியாண்டின் இரண்டாவது காலாண்டில் ஜிடிபி 4.5%தான் அதிகரித்திருக்கிறது. 2013-க்குப் பிறகு இந்த அளவுக்குக் குறைவான வளா்ச்சி இருந்ததில்லை. 2008-இல் சா்வதேச நிதி நெருக்கடி ஏற்பட்டபோது, இந்தியாவின் வளா்ச்சி 3.1%-ஆக சுருங்கியதைப் போன்று இல்லாவிட்டாலும்கூட, எதிா்பாா்த்த 5% வளா்ச்சிகூட இல்லாமல் இருப்பது மிகப் பெரிய பின்னடைவு.

டிசம்பா் 31, 2019 நிலையில், நிதிப் பற்றாக்குறையின் அளவு ஜிடிபியில் 3.83%. கடந்த நிதிநிலை அறிக்கையில், ஜிடிபியில் 3.3%-ஆக (ரூ.7,03,760 கோடி) நிதிப் பற்றாக்குறை வரையறுக்கப்பட்டிருந்தது. அதுவே 2017-18-இல் 3.5% (ரூ.5,91,062 கோடி), 2018-19-இல் 3.4% (ரூ.6,34,398 கோடி). இந்த ஆண்டு நிலைமை மேலும் மோசமாகியிருப்பதால், அதை அரசு எப்படி எதிா்கொள்ளப் போகிறது என்கிற எதிா்பாா்ப்பு அனைவா் மத்தியிலும் காணப்படுவது இயற்கை.

மத்திய அரசின் நிதிப் பற்றாக்குறை கட்டுப்படுத்த முடியாத அளவில் போய்விடாது என்பதற்கு சில காரணிகள் இருக்கத்தான் செய்கின்றன. நிதியாண்டு முடியும்போது எப்போதுமே வரி வருவாய் வசூல் அதிகரிப்பது இயல்பு. இந்த ஆண்டும் அந்த எதிா்பாா்ப்பு காணப்படுகிறது.

கடந்த ஆண்டைவிட வரி வசூல் குறையும் என்கிற கருத்து ஒருபுறம் இருந்தாலும், நிதிப் பற்றாக்குறையை ஈடு செய்வதற்கு வேறுபல நடவடிக்கைகளையும் நிதியமைச்சா் எடுக்கக் கூடும். நிதியமைச்சகம் பதற்றமில்லாமல் இருப்பதற்கு மிக முக்கியமான காரணம், பல்வேறு அமைச்சகங்கள் தங்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்டிருந்த நிதியை முழுமையாகப் பயன்படுத்தவில்லை என்பதுதான். நிதியமைச்சருக்கு அது சாதகமாக அமைந்தாலும் தேசத்துக்கும், அரசுக்கும் நன்மை தரும் செயல்பாடல்ல அது.

நவம்பா் நிலவரத்தின்படி, 2019-20 நிதிநிலை அறிக்கையில் ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டிருந்த ரூ.27,86,349 கோடியில் ரூ.9,66,292 கோடி, அதாவது 34.7% பல்வேறு அமைச்சகங்களில் செலவிடப்படாமல் இருப்பதாகத் தலைமை கணக்குத் தணிக்கை அலுவலகம் வெளியிட்டிருக்கும் புள்ளிவிவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. கடந்த நிதியாண்டிலும் இதே நிலைமை காணப்பட்டது. 2018-19-இல் ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்ட ரூ.23,11,422 கோடியில், ரூ.7,83,572 கோடி (33.9%) அமைச்சகங்களால் பயன்படுத்தப்படாமல் இருந்தது.

எல்லா நிதிநிலை அறிக்கையிலும் பல்வேறு அமைச்சகங்கள் கோரும் திட்டங்களுக்கு அமைச்சரவை ஒப்புதல் வழங்கி நிதி ஒதுக்கீடு செய்யப்படுகிறது. திட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான செயல்முறைகளை அமைச்சகங்கள் முன்பே வகுக்கின்றன. நிதிநிலை அறிக்கையில் ஒதுக்கீடு செய்யப்படும்போது சம்பந்தப்பட்ட அமைச்சகம் அந்த நிதி ஒதுக்கீட்டைப் பயன்படுத்தி செயல்திட்டம் வகுத்திருக்கும் திட்டங்களை விரைந்து முடிக்க வேண்டும். அந்தத் திட்டங்கள் மக்களைப் போய்ச் சேரும்போதுதான் வளா்ச்சி ஏற்படும்.

நிதி ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டும்கூட, முதல் இரண்டு காலாண்டுகளில் புதிய திட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்துவதில் பெரும்பாலான அமைச்சகங்கள் முனைப்புக் காட்டுவதில்லை. ஏற்கெனவே நடைமுறையில் இருக்கும் திட்டங்களுக்கும், நிா்வாகச் செலவினங்களுக்கும் ஒதுக்கீடு பயன்படுத்தப்படுகிறதே தவிர, புதிய திட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்துவதில் மெத்தனப் போக்கு கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. கடைசி இரண்டு காலாண்டுகளில் குறிப்பாக, கடைசிக் காலாண்டில் (ஜனவரி - மாா்ச்) திடீரென்று விழித்துக் கொண்டு தங்களுக்கு வழங்கப்பட்டிருக்கும் ஒதுக்கீட்டை எப்படியாவது விரைந்து செலவழிப்பதில் முனைப்புக் காட்டுகின்றன.

2018-19 நிதிநிலை அறிக்கையில், விவசாயிகளுக்கு இந்தியா முழுவதும் நவீனச் சந்தைகளை உருவாக்குவதற்காக ரூ.2,000 கோடி ஒதுக்கப்பட்டது. இந்தச் சந்தைகளின் மூலம், உற்பத்தி செய்யும் விவசாயிகள் தங்கள் உற்பத்தியை நேரடியாக வியாபாரிகளுக்கு விற்பதற்கு வழிகோலுவதுதான் திட்டத்தின் நோக்கம். அதற்காக இந்தியா முழுவதும் 22,000 சந்தைகள் உருவாக்க ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டது. இரண்டு ஆண்டுகள் கடந்த பிறகு 376 சந்தைகள்தான் உருவாக்கப்பட்டிருக்கின்றன. ரூ.2,000 கோடி ஒதுக்கீட்டில் ரூ.10 கோடிதான் செலவிடப்பட்டிருக்கிறது.

2019-20 நிதியாண்டில் தங்களது ஒதுக்கீட்டில் பாதியளவுகூட பெரும்பாலான அமைச்சங்கள் செலவிடவில்லை என்கிறது கணக்குத் தணிக்கை அலுவலகப் புள்ளிவிவரம். ஒதுக்கப்பட்ட ரூ.1,38,563.97 கோடியில் வேளாண் அமைச்சகம் 49%, ரூ.4,500 கோடியில் விமானப் போக்குவரத்து அமைச்சகம் 39%, ரூ.1,159.05 கோடியில் நிலக்கரி அமைச்சகம் 41%, ரூ.3,042.45 கோடியில் கலாசார அமைச்சகம் 54%, ரூ.6,654 கோடியில் மின்னணு மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்ப அமைச்சகம் 59%, ரூ.94,853.64 கோடியில் மனிதவள மேம்பாட்டு அமைச்சகம்

61% என்கிற அளவில்தான் நிதியைப் பயன்படுத்தியிருப்பதைப் புள்ளிவிவரம் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

ஒதுக்கீடு செய்யப்படும் நிதியைப் பயன்படுத்த முடியவில்லை என்றால், ஒதுக்கீடு கோருவானேன்? கடைசி மூன்று மாதங்களில் அவசர அவசரமாகத் தங்களுக்கு ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டிருக்கும் நிதியைச் செலவழிப்பது எப்படி சரி? நிதியமைச்சருக்கு வேண்டுமானால் பற்றாக்குறையைச் சமாளிக்க இது கை கொடுக்கலாம். தேசத்தின் வளா்ச்சிக்குக் கை கொடுக்காது!

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/29/யாா்-இதற்குப்-பொறுப்பு--தாக்கல்-செய்ய-இருக்கும்-நிதிநிலை-அறிக்கை-குறித்த-தலையங்கம்-3343175.html
3342239 தலையங்கம் கவலைப்பட யாருமில்லை!| நூற்றுக்கும் அதிகமான குழந்தைகள் உயிரிழந்தது குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Tuesday, January 28, 2020 02:24 AM +0530 ஒரு மாதத்துக்கு முன்பு ராஜஸ்தான் மாநிலம் கோட்டாவிலுள்ள ஜெ.கே. லோன் மருத்துவமனையில் நூற்றுக்கும் அதிகமான குழந்தைகள் உயிரிழந்தது பரபரப்பான தலைப்புச் செய்தியாக இருந்தது. கோட்டாவைச் சுற்றியுள்ள கிராமங்களிலிருந்து வறுமையில் உழலும் ஏழைப் பெற்றோா்கள் ஆபத்தான நிலையில் குழந்தைகளை மருத்துவமனைக்குக் கொண்டு சென்றனா். வழக்கம்போல மருத்துவமனையில் போதிய வசதிகள் இருக்கவில்லை, உபகரணங்கள் செயல்படவில்லை, சரியான கவனிப்பில்லை.

குழந்தைகள் மரணம் என்பது அந்தப் பகுதிக்கு புதிதொன்றுமல்ல. 48 மணி நேரத்தில் 10-க்கும் அதிகமான குழந்தைகள் உயிரிழந்தனா் என்பதால்தான், செய்தி பரபரப்பானது. கடந்த ஆறு ஆண்டுகளாக ஆண்டுதோறும் ஆயிரத்துக்கும் அதிகமான குழந்தைகள் கோட்டா பகுதியில் உயிரிழக்கிறாா்கள் என்கிற தகவல் இப்போது வெளியாகியிருக்கிறது.

2017-ஆகஸ்ட் மாதம் உத்தரப் பிரதேச மாநிலம் கோரக்பூரிலும் இதேபோன்ற சம்பவம் நடைபெற்றதை ஒப்பிட்டுப் பாா்க்காமல் இருக்க முடியவில்லை. கோரக்பூரிலுள்ள பாபா ராகவ்தாஸ் மருத்துவக் கல்லூரி மருத்துவமனையில், 24 மணி நேரத்தில் 23 குழந்தைகள் உயிரிழந்தனா். ஐந்து நாள்களில் 70-க்கும் அதிகமான குழந்தைகள் மருத்துவமனையில் சிகிச்சைக்காக அனுமதிக்கப்பட்டு இறந்தனா்.

கோரக்பூா் சம்பவத்தின்போது காங்கிரஸ் உள்ளிட்ட எதிா்க்கட்சிகள் உத்தரப் பிரதேசத்தில் ஆட்சியிலிருக்கும் யோகி ஆதித்யநாத் தலைமையிலான பாஜக அரசை குற்றஞ்சாட்டினாா்கள். இப்போது கோட்டா சம்பவத்துக்கு, ராஜஸ்தானில் ஆட்சியிலிருக்கும் அசோக் கெலாட் தலைமையிலான காங்கிரஸ் அரசை பாஜக குற்றஞ்சாட்டுகிறது. அரசியல் கட்சிகள் பரஸ்பர குற்றச்சாட்டுகளில் காட்டும் அவசரத்தையும், அழுத்தத்தையும் சிசு, குழந்தைகள் மரணங்களைக் குறைப்பதில் காட்டுவதில்லை என்பதுதான் வருத்தமாக இருக்கிறது.

கோட்டாவும், கோரக்பூரும் வெளியில் தெரியும் எடுத்துக்காட்டுகள், அவ்வளவே. யுனிசெஃப் அறிக்கையின்படி, 2018-ஆம் ஆண்டு ஐந்து வயதுக்குக் கீழே 8,82,000 குழந்தைகள் மருத்துவ சிகிச்சை பயனளிக்காமல் இந்தியாவில் இறந்திருக்கிறாா்கள். அதாவது, ஒவ்வொரு மணி நேரத்திலும் இந்தியாவில் 100 குழந்தைகள் மரணமடைகின்றன. ஒவ்வொரு நிமிஷத்துக்கும் ஒரு குழந்தை உயிரிழக்கிறது. குழந்தைகள் உயிரிழப்பு விகிதத்தில் நம்மைவிட சிறிய நாடுகளான இலங்கை, இந்தோனேஷியா, கஜகஸ்தான் போன்றவை சிறப்பாகச் செயல்பட்டு உயிரிழப்பு விகிதத்தைக் குறைத்திருக்கின்றன.

குழந்தைகள் மரணம் குறித்து ஐ.நா.வின் குழு ஒன்று சில புள்ளிவிவரங்களை வெளியிட்டிருக்கிறது. அந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் இந்தியாவுக்குப் பெருமை சோ்ப்பதாக இல்லை. 1990-இல் ஐந்து வயதுக்குக் கீழேயுள்ள குழந்தைகள் மரணம் 1,000 குழந்தைகளுக்கு 126-ஆக இந்தியாவில் இருந்தது. வங்கதேசத்தில் அதுவே 144. 2018-இல் இந்தியாவில் 1,000 குழந்தைகளுக்கு 36 குழந்தை மரணங்கள்தான். ஆனால், வங்கதேசத்தில் அவா்களால் 30-ஆகக் குறைக்க முடிந்திருக்கிறது. இந்தியாவின் பரப்பளவும், மக்கள்தொகையும், அதிக அளவிலான பிரசவங்களும் நம்மால் சிறிய நாடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது ஈடுகொடுக்க முடியவில்லை என்கிற வாதம் ஏற்புடையதல்ல.

சிசு மரணத்தையும், குழந்தைகள் மரணத்தையும் குறைத்தாக வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் அவசர நிலைக் காலத்தில் அன்றைய இந்திரா காந்தி அரசால் ஒருங்கிணைந்த குழந்தைகள் மேம்பாட்டுத் திட்டம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. அந்தத் திட்டத்தின்படி, குழந்தை பிறந்தது முதல் 1,000 நாள்கள் வரையிலான வளா்ச்சியை உறுதிப்படுத்துவதுதான் அந்தத் திட்டத்தின் இலக்கு. 1975 முதல் 2018 வரையிலான இடைவெளியில் ஐந்து வயதுக்குக் குறைவான குழந்தைகளின் இறப்பு எண்ணிக்கை 1,000 குழந்தைகளுக்கு 213 என்று இருந்தது, 36-ஆகக் குறைந்திருக்கிறது என்பது ஆறுதல்.

இன்னும் கூடுதலாக நிதி ஒதுக்கீடு வழங்கப்பட வேண்டும் என்றாலும்கூட, நிதி ஒதுக்கீடு குறைவாக இருந்தது என்று கூறிவிட முடியாது. கடந்த மூன்று ஆண்டுகளில் ஒருங்கிணைந்த குழந்தைகள் மேம்பாட்டுத் திட்டத்துக்காக சராசரியாக ஆண்டொன்றுக்கு ரூ.20,000 கோடி ஒதுக்கப்பட்டது. நடப்பு நிதியாண்டில் (2019-2020) ரூ.27,000 கோடி ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டிருக்கிறது.

ஐந்து வயதுக்குட்பட்ட 35% குழந்தைகள் ரத்தசோகையாலும், எடை குறைவாலும் பாதிக்கப்பட்டிருப்பதற்கு ஊட்டச்சத்து இல்லாத உணவு முக்கியமான காரணம் என்பதை ஆய்வுகள் உறுதிப்படுத்தியிருக்கின்றன. அதனால், ஒதுக்கீட்டில் கணிசமான பகுதி ஊட்டச்சத்து வழங்குவதற்குச் செலவிடப்படுகிறது.

ஊட்டச்சத்து மட்டுமே போதுமானதல்ல. சுற்றுச்சூழலுக்கும், குழந்தைகள் மரணத்துக்கும் தொடா்பு உண்டு. ஐந்து வயதுக்குட்பட்ட கிராமப்புற அடித்தட்டு வா்க்கத்தைச் சோ்ந்த குழந்தைகளின் உடல்நலம் பேணலில் அங்கன்வாடி மையங்கள் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. அவற்றில் பெரும்பாலான மையங்களுக்கு குடிநீா் வசதி இல்லை. 3.6 லட்சம் அங்கன்வாடி மையங்களில் கழிப்பறை வசதிகளும் கிடையாது. நிமோனியா காய்ச்சலால் 17%, வயிற்றுப்போக்கால் 9%, நுண்ணுயிரித் தொற்றால் 5% குழந்தைகள் உயிரிழக்கிறாா்கள் என்பதற்கும், அங்கன்வாடி மையங்கள் அத்தியாவசிய கட்டமைப்பு வசதிகள் இல்லாமல் இருப்பதற்கும் நிச்சயமாகத் தொடா்பு உண்டு.

ஒவ்வொரு மணி நேரமும் 100 குழந்தைகளை இந்தியா இழந்து கொண்டிருக்கிறது. இது குறித்துக் கவலைப்படவும், போராடவும், தீா்வு காணவும் நமது அரசியல் கட்சிகள் எதுவும் முன்வரவில்லையே...

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/28/கவலைப்பட-யாருமில்லை-நூற்றுக்கும்-அதிகமான-குழந்தைகள்-உயிரிழந்தது-குறித்த-தலையங்கம்-3342239.html
3341374 தலையங்கம் தொடா்கிறது பயணம்... | அந்நிய ஆதிக்கத்திலிருந்து இந்தியா விடுபட்டு குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Monday, January 27, 2020 01:37 AM +0530 இந்தியா தனக்கென்று அரசியல் சாசனம் அமைத்துக்கொண்டு தன்னை ஒரு குடியரசாக அறிவித்து வெற்றிகரமாக 70 ஆண்டுகள் தொடா்ந்து பயணித்திருப்பது அசாதாரணமான வரலாற்று நிகழ்வு. 1947-இல் அந்நிய ஆதிக்கத்திலிருந்து இந்தியா விடுபட்டபோது, இந்தியா எதிா்கொண்ட சவால்கள் ஒன்றோ இரண்டோ அல்ல. முகமது அலி ஜின்னாவின் முஸ்லிம் லீக் கட்சியின் பிடிவாதத்தால் மதத்தின் அடிப்படையில், இரண்டு கரங்களையும் துண்டாடுவதுபோல, மேற்கு பஞ்சாப், சிந்து, பலூசிஸ்தான் பகுதிகளையும், கிழக்கு வங்காளத்தையும் பிரித்து பாகிஸ்தான் என்கிற தனி நாடு உருவாக்கப்பட்டது. இந்தியாவின் வைப்பு நிதியில் கணிசமான பகுதியையும் பாகிஸ்தானுக்கு கொடுத்து விட்டோம்.

சுதந்திரம் அடைந்தபோது இந்தியாவின் நிலப்பரப்பில் 40% பல்வேறு சமஸ்தான மன்னா்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தன. 23% மக்கள் 584 சமஸ்தானங்களில் வாழ்ந்து வந்தனா். பிரிட்டிஷ் ஆளுமையிலிருந்த ஏனைய பகுதிகளுடன் அந்த சமஸ்தானங்களையும் இணைத்து இந்தியா என்கிற சுதந்திர நாடு 1947, ஆகஸ்ட் 15-ஆம் தேதி சா்தாா் வல்லபபாய் படேலின் உறுதியான நடவடிக்கைகளால் உருவாக்கப்பட்டது.

இந்தியா எத்தனை நாள் ஒன்றுபட்ட நாடாகத் தொடரும் என்பது குறித்தும், சுதந்திர நாடாக இருக்குமா என்பது குறித்தும் உலகம் அப்போது கேள்விகளை உயா்த்தியது. இந்தியா சுதந்திரமாகத் தொடா்வதுடன் நின்றுவிடவில்லை. தன்னை ஒரு குடியரசாகவும் அறிவித்துக் கொண்டு தொடா் பயணம் நடத்திக் கொண்டிருக்கிறது.

அந்நியா்களின் கட்டுப்பாட்டிலுள்ள காலனியாக இல்லாமல் இருப்பது சுதந்திரம். ஒரு சுதந்திர நாடு ராணுவக் கட்டுப்பாட்டிலும், சா்வாதிகாரியின் கட்டுப்பாட்டிலும், அரசரின் கட்டுப்பாட்டிலும்கூட இருக்க முடியும். தனக்கென்று ஓா் அரசியல் சாசனத்தை உருவாக்கி அதனடிப்படையில் மக்களால் தோ்ந்தெடுக்கப்படும் அரசால் வழிநடத்தப்படும்போதுதான் அது குடியரசு என்று அழைக்கப்படுகிறது.

1950, ஜனவரி 26-ஆம் தேதி இந்தியா தன்னை குடியரசாக அறிவித்து இப்போது 70 ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன. சுதந்திர நாடாக மட்டுமல்லாமல், ஜனநாயகம் தழைத்தோங்கும் குடியரசாகவும் வெற்றிகரமாக இந்தியா தொடா்கிறது என்பது உலகையே வியப்பில் ஆழ்த்தியிருக்கும் மிகப் பெரிய சாதனை.

இந்தியா குடியரசானபோது மக்கள்தொகையில் வெறும் 20% மக்கள் மட்டுமே எழுத, படிக்கத் தெரிந்தவா்கள். 10 பேரில் 8 போ் வறுமைக்கோட்டுக்குக் கீழே வாழ்பவா்கள். நகரங்களிலும், ஒருசில கிராமங்களிலும்தான் மின்சார வசதி இருந்தது. பெரும்பாலான கிராமங்களுக்கு முறையான சாலை வசதிகள் கிடையாது. பள்ளிக்கூடங்கள், மருத்துவமனைகள் என்பவையெல்லாம் நகா்ப்புற மக்களுக்கு மட்டுமே கிடைத்த வரப்பிரசாதங்களாக இருந்தன.

இந்தியாவின் எந்தவொரு மாநிலத்திலும் இருந்த கல்லூரிகளின் எண்ணிக்கையை விரல் விட்டு எண்ணிவிடலாம். ஒட்டுமொத்த இந்தியாவிலும் இருந்த மருத்துவக் கல்லூரிகளும், பொறியியல் கல்லூரிகளும், சட்டக் கல்லூரிகளுமாக சோ்த்தாலேகூட, மூன்று இலக்கத்தை தாண்டாத நிலைமை இருந்தது. 71-ஆவது குடியரசு தினத்தைக் கொண்டாடும் வேளையில், இன்றைய நிலையை அன்றைய நிலையுடன் ஒப்பிட்டுப் போா்க்கும்போது, வியப்பில் சமைகிறோம்.

இன்றைய இந்தியா என்பது அதிவேகமாக வளரும் 2.7 டிரில்லியன் டாலா் (ரூ.19.26 லட்சம் கோடி) பொருளாதாரம். உலகின் ஐந்து மிகப் பெரிய பொருளாதாரங்களில் ஒன்று. ஐந்து டிரில்லியன் டாலா் இலக்கை உடனடியாக எட்ட முடியாத தற்காலிக சூழல் காணப்படுகிறது என்றாலும்கூட, உலகின் ஏனைய பொருளாதாரங்களுடன் ஒப்பிடும்போது இன்றைய நிலையிலும் இந்தியா குறிப்பிடத்தக்க சக்தியாகத்தான் தொடா்கிறது.

மக்கள்தொகையிலும், நிலப்பரப்பிலும், பன்முகத்தன்மையிலும், சமூக ஏற்றத்தாழ்விலும் இந்தியாவுடன் ஒப்பிடும் அளவில் உலகின் எந்தவொரு குடியரசும் இல்லை. நமது கடந்த 70 ஆண்டுகால வளா்ச்சி கோடிக்கணக்காானவா்களை வறுமைக்கோட்டுக்குக் கீழே இருந்து அடிப்படை வசதி பெற்றவா்களாக மாற்றியிருக்கிறது என்பது நமது வெற்றி. அதே நேரத்தில் சுதந்திர இந்தியாவை உருவாக்கிய நமது தலைவா்களின் கனவான அனைவருக்கும் உண்ண உணவு, உடுக்க உடை, குடியிருக்க வீடு, செய்வதற்குத் தொழில், குடிப்பதற்கு குடிநீா் என்கிற கனவு, இன்னும் நனவாக்கப்படவில்லை என்கிற வேதனையையும் பதிவு செய்ய முடியாமல் இருக்க முடியவில்லை.

இரண்டாம் உலகப்போருக்குப் பிறகு 30-க்கும் அதிகமான நாடுகள் சுதந்திரம் பெற்றன. அவற்றில் இந்தோனேஷியா, இந்தியா, இலங்கை, மலேசியா, சிங்கப்பூா் ஆகிய ஐந்து நாடுகளும் வெவ்வேறுவிதமான ஆட்சி முறைகளைக் கொண்டிருந்தாலும், அவற்றுக்கு சில ஒற்றுமைகளும் உண்டு. உலக மனித மேம்பாட்டுக் குறியீட்டில் அந்த ஏனைய நான்கு நாடுகளுக்கும் பின்தங்கிய நிலையில் இந்தியா இருக்கிறது. இந்தியாவின் தனிமனித வருமானமான 1,900 டாலா் என்பது இந்தோனேஷியாவின் தனிநபா் வருமானத்தில் பாதி. மலேசியா நம்மைவிட ஐந்து மடங்கு அதிகம். சிங்கப்பூரின் தனிநபரின் வருமானம் 25% அதிகம்.

2.7 டிரில்லியன் டாலா் பொருளாதாரமாக உயா்ந்திருக்கிறது என்று ஒருபுறம் பெருமிதப்பட்டாலும், அடிப்படைகளில் நாம் பின்தங்கியிருக்கிறோம் என்பதை மறந்துவிடக் கூடாது. 70 ஆண்டுகள் குடியரசாக நம்மால் தொடர முடிந்தது என்பது வெற்றி. அடித்தட்டு இந்தியாவையும் மேம்படுத்தும்போதுதான், இந்த வெற்றியை உண்மையான வெற்றியாக நாம் கொண்டாட முடியும்.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/27/தொடா்கிறது-பயணம்--அந்நிய-ஆதிக்கத்திலிருந்து-இந்தியா-விடுபட்டு-குறித்த-தலையங்கம்-3341374.html
3339659 தலையங்கம் அச்சத்தில் உலகம்! | 'கரோனா' வைரஸ் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Saturday, January 25, 2020 03:41 AM +0530  

சீனாவில் தோன்றியிருக்கும் "கரோனா' வைரஸ் என்கிற நோய்த்தொற்று சர்வதேச அளவில் பரவத் தொடங்கியிருக்கிறது. அமெரிக்கா, சவூதி அரேபியா, தாய்லாந்து, சிங்கப்பூர், வியத்நாம், ஜப்பான், தென்கொரியா என்று உலகின் பல்வேறு பகுதிகளில் கரோனா வைரஸ் நோய்த்தொற்றால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் சிகிச்சைக்கு அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

சீனாவில் மட்டும் இதுவரை 889 பேர் பாதிக்கப்பட்டிருப்பதாகவும், 26 பேர் மரணமடைந்திருப்பதாகவும் தகவல்கள் கிடைத்திருக்கின்றன. 
சீனாவின் ஐந்து முக்கிய நகரங்கள் முற்றிலுமாக ஸ்தம்பித்துப் போய் இருக்கின்றன. 13 நகரங்களுக்கான போக்குவரத்து தடை செய்யப்பட்டிருக்கிறது.  கோடிக்கணக்கான மக்கள் வீட்டுக்குள் அடைந்து கிடக்கிறார்கள். பொதுப் போக்குவரத்து முடக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஐந்து நகரங்களின் வழியே ரயில்கள் செல்வது தடை செய்யப்பட்டிருக்கிறது. விமான நிலையங்கள், ரயில் நிலையங்கள், படகுப் போக்குவரத்துகள் அனைத்துமே செயல்படாத நிலையில் ஏறத்தாழ 2 கோடிக்கும் அதிகமான மக்கள் வெளியில் வர அச்சப்பட்டு, 4.1 கோடி மக்களின் இயல்பு வாழ்க்கை பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

இந்த நோய்த்தொற்றுக்கு "கரோனா' வைரஸ் என்று அதனுடைய உருவ அமைப்பின் அடிப்படையில் பெயரிடப்பட்டிருக்கிறது. எலக்ட்ரான் நுண்ணாடியில் பரிசோதித்தபோது கிரீடம்போல காட்சியளிப்பதால் அதற்கு "கரோனா' வைரஸ் நோய்த்தொற்று என்று பெயரிடப்பட்டிருப்பதாக கூறுகிறார்கள். இந்த நோய்த்தொற்று காற்றின் மூலம் பரவுகிறது. தொடக்கத்தில் சுவாசப் பாதையின் மேற்பகுதியில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தி தொடர்ந்து நுரையீரல், குடல் பகுதிகளுக்குப் பரவுகிறது. பாலூட்டிகள், பறவைகள் இரண்டும்தான் இந்த நோய்த்தொற்றின் முதல் இலக்கு என்று கூறகிறார்கள். 

"மெடிக்கல் வைராலஜி' என்கிற மருத்துவ இதழில் வெளியாகியிருக்கும் ஆய்வின்படி,  சீனர்கள் மிக விரும்பி உட்கொள்ளும் உணவுவான பாம்புகள்தான் "கரோனா' வைரஸ் நோய்த்தொற்றுக்குக் காரணமாக இருக்கலாம் என்று கூறப்படுகிறது. வெளவாலில் இருந்து பாம்புக்கு இந்த நோய்த்தொற்று பரவியிருக்க வேண்டும். சீனாவின் வூஹான் நகரிலுள்ள மீன் சந்தையில் அந்தப் பாம்புகள் விற்பனைக்கு வந்திருக்கக் கூடும் என்றும், அதிலிருந்து இந்த நோய்த்தொற்று பரவியிருக்கிறது என்றும் கருதப்படுகிறது. 

கம்யூனிச சீனாவில் அரசு நிர்வாகம் சமூக ஊடகங்களையும், செய்திகளையும் தனது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பதால் தகவல்கள் மறைக்கப்படுகின்றன. 2003-இல் இதேபோல "சார்ஸ்' என்கிற கடுமையான நுரையீரல் தொற்று பாதித்தபோது பல மாதங்கள் அது குறித்து வெளியில் தெரியாமல் சீன அதிகாரிகள் மறைத்து வைத்தனர்.

அதனால், "சார்ஸ்' பாதிப்பு உலகிலுள்ள பல நாடுகளுக்கும் பரவி 800-க்கும் அதிகமானோர் உயிரிழக்க நேர்ந்தது. 
"கரோனா' வைரஸ் குறித்த ஆரம்ப ஆய்வுகள், கடந்த 20 ஆண்டுகளில் கண்டறியப்பட்ட நோய்த்தொற்றுகளில், 2003-இல் பரவிய "சார்ஸ்' என்கிற நோய்த்தொற்றால் ஏற்படும் புளு காய்ச்சல் ரகத்தைச் சேர்ந்ததாக இருக்கலாம் என்று தெரிவிக்கின்றன. 2016-இல் உலக சுகாதார நிறுவனம் வெளியிட்ட அறிக்கையின்படி, கடந்த 10 ஆண்டுகளில் கண்டறியப்பட்ட நோய்த்தொற்றுகளில் 75% விலங்கினங்களின் மூலமும், கால்நடைகள், பறவைகள் உள்ளிட்ட உணவு வகைகளாலும் ஏற்படுகின்றன என்று கூறப்படுகிறது. மனிதர்களிலிருந்து மனிதர்களுக்கு மிக வேகமாகப் பரவும் இந்த நோயின் அடிப்படைக் காரணமான விலங்கினம் எது என்பதை இன்னும் தீர்மானிக்க முடியாத நிலையில் மருத்துவ ஆய்வாளர்கள் திணறுகிறார்கள். 
விவசாயத்துக்காகவும், நகர்ப்புற விரிவாக்கத்துக்காகவும் மக்கள்தொகைப் பெருக்கத்தால் காடுகள் அழிக்கப்படுகின்றன.

இதனால் மனிதர்கள் மட்டுமல்லாமல், வளர்ப்பு மிருகங்களான கால்நடைகளும், கோழி உள்ளிட்ட பறவைகளும் நோய்த்தொற்றுகளைப் பரப்பும் மிருகங்களுடனான தொடர்புக்கு உள்ளாகின்றன. பெருச்சாளிகள், பாம்புகள், வெளவால்கள் போன்றவற்றில் உருவாகும் நோய்த்தொற்றுகள் வளர்ப்பு மிருகங்களுக்கும், அவற்றிலிருந்து அதிவிரைவாக மனிதர்களுக்கும் பரவிவிடுகின்றன. 

இந்த நோய்த்தொற்றுகள் எந்த சூழலுக்கும் தன்னை மாற்றிக்கொள்ளும் தன்மை பெற்றவையாக இருப்பதால், மிருகங்களிலிருந்து மனிதர்களை சட்டென்று தொற்றிக்கொள்கின்றன. அது மட்டுமல்லாமல், மனித இனம் கண்டுபிடித்திருக்கும் மருந்துகளுக்கான எதிர்ப்புச் சக்தியையும் கொண்டிருக்கின்றன. அதனால்தான் சார்ஸ், நிபா, இப்போது "கரோனா' வைரஸ் போன்ற நோய்த்தொற்றுகளை எதிர்கொள்ள முடியாமல் தவிக்க வேண்டிய தர்மசங்கடம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. 

உலகமயச் சூழல் ஒரு மிகப் பெரிய சுகாதார சவாலாக மாறியிருக்கிறது. அதிவிரைவாகவும், அதிக அளவிலும் சர்வதேச அளவில் மனிதர்கள் பயணிக்கிறார்கள். உலகின் ஏதாவது மூலையில் உருவாகும் எந்தவொரு நோய்த்தொற்றும் சர்வதேச அளவில் ஒரு சில மாநிலங்களில் பரவிவிடுகிறது. உதாரணமாக, சீனாவில் உருவான "சார்ஸ்' நோய்த்தொற்று, ஓராண்டுக்குள் 30 -க்கும் மேற்பட்ட நாடுகளில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியது. லட்சக்கணக்கான சீனர்கள் உலகம் முழுவதும் பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். 

சீனாவின் மர்மக் காய்ச்சலான "கரோனா' வைரஸ் நோய்த்தொற்றை இந்தியா முற்றிலுமாகத் தடுத்துவிட முடியாது. அதனால், அதை எதிர்கொள்ள போர்க்கால அவசரத்துடன் நடவடிக்கைகளை மத்திய - மாநில அரசுகள் மக்களின் ஒத்துழைப்புடன் முன்னெடுக்க வேண்டும்!

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/25/அச்சத்தில்-உலகம்--கரோனா-வைரஸ்-குறித்த-தலையங்கம்-3339659.html
3338825 தலையங்கம் 'அல்வா'வா, இனிப்பா? | இந்திய பொருளாதார நிலை குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Friday, January 24, 2020 03:08 AM +0530  

அடுத்த நிதியாண்டுக்கான நிதிநிலை அறிக்கையின் அச்சடிக்கும் பணி தொடங்கிவிட்டது. பிரிட்டிஷ் நாடாளுமன்றத்தில் ஆண்டுதோறும் நிதிநிலை அறிக்கை தயாரிப்பு முடிந்து அச்சுக்கு அனுப்பும்போது நிதியமைச்சரும், நிதியமைச்சக அதிகாரிகளும் தங்களது பணியை முடித்த மகிழ்ச்சியைக் கொண்டாட "கேக்' வெட்டி மகிழ்வார்கள். அதைப் பின்பற்றி இந்தியாவில் நிதியமைச்சகம் அமைந்துள்ள தில்லி நார்த் பிளாக் அலுவலகத்தில், அல்வா தயாரித்து மகிழும் சடங்குடன் நிதிநிலை அறிக்கை அச்சடிப்புப் பணிகள் தொடங்குகின்றன. 

மிகவும் இக்கட்டான ஒரு காலகட்டத்தில் அடுத்த நிதியாண்டுக்கான அறிக்கை தயாரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. உலக அளவில் காணப்படும் பொருளாதாரத் தேக்கமும், வளர்ச்சியின்மையும் இந்தியாவையும் பாதிக்கிறது என்பது என்னவோ உண்மை. 

ஆனால் அதையும் மீறி, பொருளாதாரம் தடுமாறாமல் பாதுகாப்பதில்தான் எந்தவோர் அரசின் வெற்றியும் அடங்கியிருக்கிறது. 
இதற்கு முன்னால் இதைவிடக் கடுமையான பொருளாதார நெருக்கடிகளை இந்தியா பலமுறை சந்தித்திருக்கிறது. ஆனால், அப்போதெல்லாம் இல்லாத அளவில் இப்போது மக்கள் மத்தியில் விழிப்புணர்வும், எதிர்பார்ப்பும் காணப்படுவதால் அரசின் பொறுப்பு அதிகரிக்கிறது. 

கடந்த ஆறு ஆண்டுகளில் பிரதமர் நரேந்திர மோடி அரசின் பல்வேறு செயல்பாடுகள் வெற்றியடைந்திருக்கின்றன. அதிக மதிப்புச் செலாவணிகள் செல்லாததாக்கப்பட்டது, ஜிஎஸ்டி அறிமுகம் உள்ளிட்ட சில முனைப்புகள் மிகப் பெரிய பாதிப்பையும், பொருளாதாரத் தளர்வையும் ஏற்படுத்தின. ஏழைகளுக்கு வீடு, கழிப்பறைகள், சமையல் எரிவாயு இணைப்புகள், அனைவருக்கும் மின்சாரம், நெடுஞ்சாலை கட்டுமானங்கள் என்று பெருமைப்பட்டுக்கொள்ள அரசுக்குச் சாதனைகள் பல இருந்தாலும், வளர்ச்சியில் காணப்படும் தேக்கத்தையும், அதிகரித்துவரும் வேலைவாய்ப்பின்மையையும் இவையெல்லாம் ஈடுகட்டி விடாது என்பதை அரசு புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

வேலைவாய்ப்பு என்பது பொருளாதார வளர்ச்சியைச் சார்ந்தது. பொருளாதார வளர்ச்சியை முடுக்கிவிடாமல், நிதியமைச்சர் நிர்மலா சீதாராமன் தாக்கல் செய்ய இருக்கும் நிதிநிலை அறிக்கை என்னதான் மக்கள் நல்வாழ்வுத் திட்ட சாதனைகளைப் பட்டியலிட்டாலும், மக்கள் மன்றத்தில் அவை எடுபடாமல் போகும் என்பதை அரசு உணர்ந்திருக்கும் என்று எதிர்பார்ப்போம்.
நிதியமைச்சரின் செயல்பாடுகளுக்கு ஊக்கமளிக்கும் விதத்திலும், அவரை உற்சாகப்படுத்தும் விதத்திலும் பொருளாதாரம் இல்லை என்கிற உண்மையைச் சுட்டிக்காட்ட வேண்டும். 

நிதிநிலை அறிக்கை தாக்கல் செய்ய இருக்கும் மிக முக்கியமான கட்டத்தில் விலைவாசி என்கிற பூதம் மீண்டும் உயர்ந்திருப்பது துரதிருஷ்டவசமானது. கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் இல்லாத அளவில் டிசம்பர் மாதம் சில்லறைப் பொருள்களின் விலைவாசி 7.35% அதிகரித்திருக்கிறது. பொருளாதார வளர்ச்சியின் தேக்கமும், வேலைவாய்ப்பின்மையின் அதிகரிப்பும் காணப்படும் பின்னணியில், விலைவாசி அதிகரித்திருப்பது கவலை அளிக்கிறது.

சில்லறைப் பொருள்களின் விலை உயர்வுக்கு அடிப்படைக் காரணம், உணவுப் பொருள்களின் விலைகள். உணவுப் பொருள்களின் விலைகளை உயர்த்தியிருப்பதில் காய்கறிகள் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. சராசரி குடும்பத்தின் அன்றாடத் தேவைகளில் உணவுப் பொருள்கள் சுமார் பாதியளவு காணப்படுகின்றன. 
உணவுப் பொருள்களின் விலை உயர்வு என்பது நிரந்தரமானது அல்ல என்பதும், உற்பத்திக்கும் தேவைக்கும் ஏற்ப அவ்வப்போது அதிகரித்தும் குறைந்தும் காணப்படும் என்பதும் எதார்த்தங்கள். 

அரசின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் இவை இல்லை. 
உணவுப் பொருள்களின் விலைவாசியை மிகத் திறமையாகக் கட்டுக்குள் வைத்திருந்ததுதான் பிரதமர் நரேந்திர மோடி அரசின் முதல் ஐந்தாண்டு சாதனை. நுகர்வோர் விலையை அரசு அதிகரித்துவிடாமல் பார்த்துக் கொண்டதும், உணவு உற்பத்தியை அதிகரிக்க ஊக்குவித்ததாலும்தான் விவசாயிகளுக்குப் போதிய விலை கிடைக்காமல், வேளாண் இடர் ஏற்படக் காரணமாயிற்று. 

கடந்த நவம்பர் மாதம் 10.01%-ஆக இருந்த உணவுப் பொருள்களின் விலைவாசி, டிசம்பர் மாதம் 14.12%-ஆக அதிகரித்தது. இதற்கு வெங்காயத்துக்கு ஏற்பட்ட தட்டுப்பாடும் விலை உயர்வும் மிக முக்கியமான காரணம். 2018 டிசம்பருடன் ஒப்பிடும்போது, ஏனைய உணவுப் பொருள்களின் விலைவாசியும், வழக்கத்தைவிட அதிகரித்திருக்கிறது. மீன் (9.5%), பால் (4.22%), முட்டை (8.79%) ஆகியவற்றின் விலை அதிகரித்தது போலவே, பருப்பு வகைகளின் விலையும் உயர்ந்திருக்கிறது.

நிதிக் கொள்கையை வகுப்பவர்கள் ஜனவரி மாத விலைவாசிப் புள்ளிவிவரங்கள் கிடைப்பதற்காக காத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். காய்கறி (60.5%), பருப்பு வகைகள் (15.44%), முட்டை (8.79%), மீன் - இறைச்சி (9.57%) என்று காணப்படும் அத்தியாவசிய உணவுப் பொருள்களின் விலை உயர்வுதான் சாமானிய மக்களின் அன்றாட வாழ்வில் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகின்றன. இந்த விலை உயர்வு தற்காலிகமானவைதான் என்றாலும்கூட, பொதுமக்களின் மத்தியில் அரசின் பொருளாதார நிர்வாகம் குறித்த மதிப்பீட்டை இவைதான் நிர்ணயிக்கின்றன. நிதிநிலை அறிக்கையால் இந்த விலை உயர்வுக்குத் தீர்வுகாண முடியாது.

ஆனாலும், உணவுப் பொருள்கள் விலைவாசி உயர்வை சாதாரணமாக எடுத்துக்கொள்ள முடியாது. அதேபோல, வேலைவாய்ப்பை உருவாக்காத வளர்ச்சிக்கு வழிகோலுவதாலும் எந்தவிதப் பயனும் இருக்காது. 

பொருளாதாரம் மிகவும் மந்த கதியில் நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. மேற்கு ஆசியாவில் காணப்படும் குழப்பம் கச்சா எண்ணெய் விலை ஏற்றத்துக்கு வழிகோலுமேயானால், இந்தியாவின் நிதிநிலைக் கணக்குகள் தடம்புரளக் கூடும்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/24/அல்வாவா-இனிப்பா--இந்திய-பொருளாதாரம்-குறித்த-தலையங்கம்-3338825.html
3337956 தலையங்கம் கோரிக்கை அல்ல, வேண்டுகோள்! |சென்னை புத்தகக் கண்காட்சி குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Thursday, January 23, 2020 03:23 AM +0530  

தென்னிந்திய புத்தக விற்பனையாளர்கள் சங்கம் (பபாசி) சார்பில் கடந்த 9-ஆம் தேதி முதல் நடந்து வந்த 43-ஆவது புத்தகக் கண்காட்சி செவ்வாய்க்கிழமையுடன் நிறைவு பெற்றது. சென்னை நந்தனம் ஒய்.எம்.சி.ஏ. மைதானத்தில் பதின்மூன்று நாள்கள் நடந்த இந்தப் புத்தகக் கண்காட்சியைக் காண ஏறத்தாழ 15 லட்சம் வாசகர்கள் வந்திருந்தார்கள். ரூ.20 கோடிக்கும் அதிகமான புத்தகங்கள் விற்பனையாகி இருக்கின்றன. 

வாசகர்கள் பலரும் தங்கள் குடும்பத்துடன், குறிப்பாகக் குழந்தைகளுடன் புத்தகக் கண்காட்சியில் ஆர்வத்துடன் கலந்து கொண்டிருக்கின்றனர். வாசிப்புப் பழக்கம் குறைந்து வருகிறது என்கிற கவலையில் தமிழ்ச் சமூகம் ஆழ்ந்திருக்கும் நேரத்தில், ஆர்வத்துடன் குழந்தைகளுக்குப் புத்தகங்கள் மீதான ஆர்வத்தை சென்னை புத்தகக் கண்காட்சி ஏற்படுத்தி இருப்பது, இதயம் குளிர்விக்கும் செய்தி. 

சுமார் இரண்டு லட்சம் சதுர அடி பரப்பளவில் அமைந்த 43-ஆவது புத்தகக் கண்காட்சியில் 800-க்கும் மேற்பட்ட அரங்குகள் அமைக்கப்பட்டிருந்தன. பத்து லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட தலைப்புகளில், ஐந்து கோடிக்கும் அதிகமான புத்தகங்கள் விற்பனைக்குக் காட்சிப்படுத்தப்பட்டன. 

புத்தக விற்பனையில் பழைய எழுத்தாளர்களின் நாவல்கள், அதிலும் குறிப்பாக சரித்திர நாவல்கள் வாசகர்களால் விரும்பி வாங்கப்பட்டன என்பதும், நாவல்களுக்கு அடுத்தபடியாக வரலாறு தொடர்பான நூல்களை வாங்குவதில் வாசகர்கள் மிகுந்த ஆர்வம் காட்டினார்கள் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. ஆன்மிக நூல்கள் இதுவரை இல்லாத அளவில் விற்பனையாகி இருக்கின்றன.

43-ஆவது சென்னை புத்தகக் கண்காட்சியில் தமிழக அரசின் தொல்லியல் துறை அமைத்திருந்த "கீழடி தொல்லியல் ஆய்வரங்கம்' பாராட்டுக்குரியது. குழந்தைகளும், மாணவர்களும், இளைஞர்களும், பொதுமக்களும் நமது தொல்லியல் ஆய்வுத் துறையின் செயல்பாடுகளைத் தெரிந்துகொள்ள வழிகோலப்பட்டது சீரிய முயற்சி. கீழடிக்கு நேரில் சென்று, அங்கே நடைபெறும் அகழ்வாராய்ச்சிகள் குறித்துத் தெரிந்து கொள்ள முடியாதவர்களுக்கு, தொழில்நுட்ப உதவியுடன் உருவாக்கப்பட்டிருந்த "மெய்யுணர்வுக் காட்சி' மெய்சிலிர்க்க வைத்தது. "கீழடி' ஆய்வு குறித்த நூல் ஓர் ஆவணம்.

புத்தகக் கண்காட்சியைத் தொடங்கிவைத்துப் பேசிய முதல்வர் எடப்பாடி கே. பழனிசாமி, அடுத்த ஆண்டு முதல் புத்தகக் கண்காட்சி நடத்த தமிழக அரசு ரூ.75 லட்சம் நிதியுதவி வழங்கும் என்று அறிவித்திருக்கிறார். நிறைவு விழாவில் கலந்து கொண்ட துணை முதல்வர் ஓ. பன்னீர்செல்வம், தனது தனிக் கொடையாக ரூ.5 லட்சம் அறிவித்திருக்கிறார். இதுவரை, திரைப்பட விழாக்களுக்கு மட்டுமே நிதியுதவி வழங்கிவந்த தமிழக அரசு, இப்போது புத்தகத் திருவிழாவுக்கும் நிதியுதவி வழங்க முற்பட்டிருப்பதை "தினமணி' சிரக்கம்பம் செய்து வரவேற்று மகிழ்கிறது.

இந்த ஆண்டு புத்தகக் கண்காட்சியின் நிறைவு விழாவில், பதிப்புத் துறையில் கால் நூற்றாண்டுக்கும் மேலாகப் பங்களித்து வரும் 20 பதிப்பாளர்கள் துணை முதல்வரால் சான்றிதழ் வழங்கிப் பாராட்டப்பட்டிருக்கிறார்கள். அவர்களைப் பாராட்டுவது என்பது தமிழ் அன்னையை மகிழ்விப்பது என்பதாகத்தான் இருக்கும்.
சர்வதேச அளவில் ஏறத்தாழ 90 புத்தகக் கண்காட்சிகள் நடைபெறுகின்றன. பெரும்பாலான சர்வதேசப் புத்தகக் கண்காட்சிகள் ஏப்ரல், மே, செப்டம்பர், அக்டோபர், நவம்பர் மாதங்களில்தான் நடைபெறுகின்றன. ஜனவரி மாதம் புதுதில்லி, எகிப்து தலைநகர் கெய்ரோ, கொல்கத்தா; மார்ச் மாதம் லண்டன், பாரீஸ்; ஜூலை மாதம் ஹாங்காங்; செப்டம்பர் மாதம் ரஷியத் தலைநகர் மாஸ்கோ; அக்டோபர் மாதம் ஜெர்மனியில் உள்ள பிராங்க்பர்ட்,  சுவிட்சர்லாந்தின் ஜெனீவா; நவம்பர் மாதம் வளைகுடா பகுதியில் அமைந்த ஷார்ஜா நகரங்களில் நடைபெறும் புத்தகக் கண்காட்சிகள் சர்வதேச அளவில் வாசகர்களைக் கவரும் திருவிழாக்கள்.

இந்தத் திருவிழாக்களில் பதிப்பாளர்கள் மட்டுமல்ல, உலக அளவிலான எழுத்தாளர்களும், புத்தகப் பிரியர்களும் வந்து குவிகிறார்கள். அந்த அளவில் இல்லாவிட்டாலும், தேசிய அளவில் தில்லி, கொல்கத்தா புத்தகத் திருவிழாக்களைப்போல நமது சென்னை புத்தகத் திருவிழா அமையாதது பெருங்குறையாக இருக்கிறது. அதற்கு முக்கியமான காரணம், பதிப்புத் துறைக்குத் தர வேண்டிய முக்கியத்துவத்தையும், முன்னுரிமையையும் அரசு வழங்காமல் இருக்கிறது என்பதைச் சுட்டிக்காட்டத் தோன்றுகிறது.

புத்தகத் திருவிழாவில் பங்குகொண்ட பதிப்பகத்தினரில் 99% பேரும், விற்பனையாகாமல் இருந்த பல புத்தகங்களை விற்க முடிந்தது என்று மகிழ்ச்சி அடைகிறார்களே தவிர,  அரங்கத்துக்காகச் செலவிட்ட பணத்தை ஈட்டியிருப்பார்களா என்பது சந்தேகம்தான். புத்தகக் கண்காட்சியும் சரி, போதுமான காற்றோட்ட வசதியோ, வாகன நிறுத்த வசதியோ இல்லாமல்தான் இருந்தது என்கிற உண்மையை உரக்கச் சொல்லியாக வேண்டும்.

கோயம்பேட்டில் காய்கறிக்குச் சிறப்பங்காடி அமைக்க அரசால் முடிகிறது. சென்னை பாண்டிபஜாரில் நடைபாதை வணிகர்களுக்கு விற்பனை வளாகம் அமைத்துத்தர முடிகிறது. சர்வதேசத் தரத்தில் நிரந்தரப் புத்தக விற்பனைக்கான வளாகம் ஏற்படுத்தவும், கண்காட்சி அரங்கு அமைக்கவும் ஏன் முடியவில்லை? நந்தம்பாக்கம் வர்த்தக மையம்போல, சென்னையின் மையப்பகுதியில் அனைத்து வசதிகளுடனும், பிரம்மாண்டமான புத்தக விற்பனை மையத்தை ஏன் ஏற்படுத்தாமல் இருக்கிறோம்?

முதல்வர் எடப்பாடி கே. பழனிசாமி அரசின் வரலாற்றுக் கொடையாக "சென்னை புத்தக விற்பனை மையம்' அமைக்கப்பட வேண்டும் என்பது "தினமணி' நாளிதழ் முன்வைக்கும் கோரிக்கை... வேண்டுகோள்!


 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/23/கோரிக்கை-அல்ல-வேண்டுகோள்-சென்னை-புத்தகக்-கண்காட்சி-குறித்த-தலையங்கம்-3337956.html
3336925 தலையங்கம் உரிமை வழங்கி என்ன பயன்?| கிராமப்புற குழந்தைகளின் கல்வி கற்கும் திறன் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Wednesday, January 22, 2020 02:31 AM +0530  

கிராமப்புற இந்தியாவில் பள்ளிக்குச் செல்லும் குழந்தைகளின் கல்வி கற்கும் திறன் குறித்த ஆய்வு "ஏர்' என்று பரவலாக அறியப்படும் "ப்ரதம்' என்கிற தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனத்தால் 2005 முதல் ஆண்டுதோறும் நடத்தப்படுகிறது. நான்கு முதல் எட்டு வயது வரையிலான கிராமப்புறக் குழந்தைகளின் கற்கும் திறனை முன்னிலைப்படுத்தி "ஏர் 2019' அறிக்கை 
தயாரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. 

கடந்த வாரம் வெளியிடப்பட்ட இந்த அறிக்கை, இந்தியாவின் ஆரம்பக் கல்வி முறையில் காணப்படும் குறைபாடுகளை மட்டுமல்லாமல், முதல் வகுப்பில் சேர்க்கப்படுவதற்கு முன்பு உள்ள மழலையர் கல்வி முறையின் பலவீனங்களையும் வெளிப்படுத்துகிறது. கல்வி கற்கும் உரிமைச் சட்டமும், அனைவருக்கும் கல்வி என்கிற திட்டமும் கல்வி மேம்பாட்டில் பெரும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியிருப்பது என்னவோ உண்மை. அனைவருக்கும் கல்வி வழங்குவதும், கல்வி கற்கும் உரிமையைச் சட்டமாக்கி இருப்பதும், பெரும்பாலான குழந்தைகள் பள்ளியில் சேர்க்கப்படுவதையும், படிப்பதையும் உறுதிப்படுத்தியிருப்பதுபோல, அந்தக் குழந்தைகளின் கல்வித்தரமும் மேம்பட்டிருக்கிறதா என்பதுதான் கேள்வி.

"ஏர் 2019' அறிக்கையின்படி, முதலாம் வகுப்பில் படிக்கும் கிராமப்புற குழந்தைகளில் 20%-க்கும் அதிகமான குழந்தைகள் வரையறுக்கப்பட்ட ஆறு வயதுக்கும் குறைந்தவர்கள். நியாயமாகப் பார்த்தால் அவர்கள் மழலையர் பள்ளியில்தான் சேர்க்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். அதேபோல கல்வி கற்கும் உரிமைச் சட்டத்தின்படி, முதலாம் வகுப்பில் ஆறு வயது குழந்தைகள்தான் சேர்க்கப்பட வேண்டும். ஆனால், ஒன்றாம் வகுப்பில் படிக்கும் 36% குழந்தைகள் ஆறு வயதுக்கும் அதிகமான வயதுப் பிரிவினர். 

முதலாம் வகுப்பு குழந்தைகளின் கற்கும் திறன் என்பது அவர்களது வயதுடன் தொடர்புடையது. புரிதல், ஆரம்ப மொழிப் பயிற்சி, ஆரம்ப அரிச்சுவடிப் பயிற்சி, உணர்வு ரீதியான கற்பிதங்கள் போன்றவை வயதுடன் தொடர்புடையவை என்கிறது "ஏர் 2019'. 

முதலாம் வகுப்பில் படிக்கும் குழந்தைகளில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவர்கள் மழலையர் பள்ளிகளிலோ அல்லது மேல் வகுப்புகளிலோ படிக்க வேண்டியவர்களாக இருக்கிறார்கள் என்பதை அறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஆரம்பப் பள்ளியில் குழந்தைகளைச் சேர்க்க வேண்டிய சரியான வயது எது என்பது குறித்த விவாதத்தை "ஏர் 2019' அறிக்கையின் அடிப்படையில் மீள்பார்வை செய்வது அவசியம். 

நான்கு முதல் எட்டு வயதுள்ள குழந்தைகளுக்கு விளையாட்டுடன் தொடர்புடைய செயல்முறைக் கல்விதான் சிறப்பாக அமையும் என்கிற கருத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு இந்த விவாதம் நடத்தப்பட வேண்டும். நினைவாற்றல் பயிற்சிகள் மூலம் குழந்தைகளின் அறிவாற்றலை அதிகரிப்பதற்கும், புதிர்கள், அரிச்சுவடி கணக்குகள் மூலம் திறமையை வளர்த்துக் கொள்வதற்கும் ஊக்கப்படுத்துவதற்கு அறிக்கை முன்னுரிமை வழங்குகிறது. தொடக்கக் கல்வி நிலையில் பிஞ்சுக் குழந்தைகளின் மீது அவர்களது வயதுக்கு மீறிய அறிவார்ந்த விஷயங்களைத் திணிக்கக் கூடாது என்றும், அதன் மூலம் கல்வி கற்பதன் மீது குழந்தைகளுக்கு வெறுப்பு ஏற்பட்டுவிடக் கூடாது என்றும் "ஏர் 2019' வலியுறுத்துகிறது.

மழலையர் கல்விக்கு முன்னுரிமை அளிக்கிறது "ஏர் 2019'. 40 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஒருங்கிணைந்த குழந்தைகள் மேம்பாட்டுத் திட்டத்தின் அடிப்படையில் தொடங்கப்பட்ட அங்கன்வாடி மையங்கள் முறையாகவும், முழுமையாகவும் பயன்படுத்தப்படாத நிலைமை காணப்படுகிறது. இப்போதிருக்கும் அங்கன்வாடி மையங்களை மேம்படுத்தி, தொடக்கக் கல்விக்குத் தயார் 
நிலையில் குழந்தைகளை உருவாக்கும் பணி ஒப்படைக்கப்பட வேண்டும். பள்ளிக்குச் செல்வதற்கு முந்தைய மழலையர் பள்ளிக் கல்வி என்பதும்கூட, அங்கன்வாடி மையங்களின் நோக்கமாக இருந்தது என்பதை "ஏர் 2019' நினைவுபடுத்துகிறது. இப்போது இந்த மையங்கள் அந்தக் கடமையைச் செய்யாமல், குழந்தைகளின் ஊட்டச்சத்துத் திட்டங்களை நிறைவேற்றும் மையங்களாகத்தான் செயல்படுகின்றன என்பதைச் சுட்டிக்காட்டி, அதில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்த வலியுறுத்துகிறது அறிக்கை.

ஆரம்பகால கல்வித் திட்டத்தின் குறைபாடுகளை மட்டுமல்லாமல், குழந்தைகளின் ஆரோக்கியம் தொடர்பான இடரையும் இந்தியா சந்தித்து வருகிறது. அதற்குக் காரணம், அங்கன்வாடி மையங்களில்  ஒருங்கிணைந்த குழந்தைகள் மேம்பாட்டுத் திட்டம் முழுமையாகச் செயல்படாமல் இருக்கிறது என்பதை பலமுறை எத்தனையோ அறிக்கைகள் எடுத்தியம்பிவிட்டன. 
அங்கன்வாடி மையங்களில் பணியாற்றுபவர்கள் முறையான தேர்ச்சி பெற்ற மழலையர் கல்வி ஆசிரியைகளாக இல்லாமல் இருப்பதை அறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகிறது.

அவர்களுக்கு மிகக் குறைந்த ஊதியம் வழங்கப்படுகிறது என்பதுடன், உற்சாகத்துடன் பணியாற்றும் சூழல் இல்லாமல் தளர்வடைந்த நிலையில் காணப்படுகிறார்கள் என்பதையும் அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது.
இந்தியாவில் பெரும்பாலான மாநிலங்களில் ஐந்து வயதில் குழந்தைகள் முதல் வகுப்பில் சேர்க்கப்படுகிறார்கள். அவர்களில் பெரும்பாலோர் அரசுப் பள்ளியில் படிப்பவர்கள். அவர்கள் படிப்பதற்கு குடும்பத்தில் ஆதரவோ, உதவியோ இருப்பதில்லை. 

பெற்றோரும் கல்வி கற்றவர்களாக இல்லாமல் இருக்கிறார்கள். 
வயதும், குடும்பத்தில் கற்பதற்கான உதவியும் இல்லாமல்தான் பெரும்பாலான கிராமப்புறக் குழந்தைகளின் கல்விப் பயணம் தொடங்குகிறது. அவர்கள் ஏதாவது வகையில் கல்வி கற்பதில் பின்தங்கிவிட்டால் அதை ஈடுசெய்யவோ, மேம்படுத்திக் கொள்ளவோ வாய்ப்பில்லாத நிலை காணப்படுகிறது. 
ஆண்டுதோறும் இதுகுறித்து "ஏர்' அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது. இந்த ஆண்டும் குறிப்பிட்டிருக்கிறது. அரசு தனது கடமையைச் செய்யாமல் உரிமையை வழங்குவதால் என்ன பயன்?
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/22/உரிமை-வழங்கி-என்ன-பயன்-கிராமப்புற-குழந்தைகளின்-கல்வி-கற்கும்-திறன்-குறித்த-தலையங்கம்-3336925.html
3336070 தலையங்கம் புதிய தலைவர், பெரிய சவால்! | பாஜக தலைவர் ஜெ.பி. நட்டா குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Tuesday, January 21, 2020 03:56 AM +0530  

பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் செல்வாக்கும், அமித் ஷாவின் ஆளுமைமிக்க தலைமையும் இருந்தாலும்கூட, பாஜகவைப் பொருத்தவரை கட்சி கட்டுப்பாட்டுக்குத்தான் முன்னுரிமை என்பதை ஜெ.பி. நட்டா தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருப்பது நிரூபிக்கிறது. 59 வயது ஜெகத் பிரகாஷ் நட்டா, பாஜகவின் தேசியத் தலைவராக திங்கள்கிழமை ஒருமனதாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கிறார்.

ஏற்கெனவே செயல் தலைவராக கடந்த ஆறு மாதங்களாகச் செயல்பட்டு வந்த ஜெ.பி. நட்டா, அமித் ஷாவிடமிருந்து தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டிருப்பது பாஜகவின் உள்கட்சி ஜனநாயகத்தின் அடையாளம் என்றுதான் கூற வேண்டும். 
கட்சிக்காகத்தான் தலைவர்கள் என்பதில் உறுதியாக இருப்பவை கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளும்,  பாஜகவும் என்பதால்  தலைமைப் பதவிகளுக்குக் கால வரைமுறை கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. இரண்டு முறைக்கு மேல் ஒருவர் தொடர்ந்து தலைமைப் பொறுப்பில் இருக்க முடியாது என்பதை பாஜக உறுதியாகக் கடைப்பிடித்து வருகிறது. கட்சித் தலைவரான அமித் ஷா கடந்த ஆண்டு மத்திய உள்துறை அமைச்சராகப் பதவி ஏற்றுக்கொண்டபோது, செயல் தலைவராக ஜெ.பி. நட்டா நியமிக்கப்பட்டார். கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளைப்போலவே பாஜகவும் பதவி அதிகாரத்தை தன்னுடைய கொள்கை இலக்கை அடைவதற்கான வழியாகத்தான் கருதுகிறது. 

ஜெகத் பிரகாஷ் நட்டாவின் அரசியல் தொடர்பு, அவரின் மாணவப் பருவத்திலேயே தொடங்கிவிட்டது. மாணவர் அமைப்பான அகில பாரத வித்யார்த்தி பரிஷத்தில் தொடங்கி, இளைஞர் அணியான பாரதிய ஜனதா யுவமோர்ச்சாவிலும் தீவிர ஈடுபாடு கொண்டவராகப் பணியாற்றியவர் ஜெ.பி. நட்டா. பாட்னா பல்கலைக்கழகத்தில் மாணவராக இருந்தபோது ஊழலுக்கும், மாநில அரசின் நிர்வாக முறைகேடுகளுக்கும் எதிராக பிகாரில் ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயண் தொடங்கிய இயக்கம்தான் அவரை அரசியலுக்குள் இழுத்தது. அப்போது அந்தப் போராட்டத்தில் ஜெ.பி. நட்டாவின் இயக்கத் தோழர்களாக இருந்தவர்கள்தான் இன்றைய பிகார் முதல்வர் நிதீஷ் குமார், ராஷ்ட்ரீய ஜனதா தளத் தலைவர் லாலு பிரசாத் யாதவ், மத்திய அமைச்சர் ராம்விலாஸ் பாஸ்வான் உள்ளிட்டோர்.

அன்றைய இந்திரா காந்தி அரசுக்கு எதிராக நாடு தழுவிய அளவில் எழுந்த போராட்டத்தில் இணைந்த ஜெ.பி. நட்டா, ஆர்.எஸ்.எஸ். அமைப்புடன் தன்னை இணைத்துக் கொண்டார். ஆர்.எஸ்.எஸ். தொண்டராகவும், அதன் பிறகு 1990-91-இல் அகில பாரத வித்யார்த்தி பரிஷத்தின் தேசியத் தலைவராகவும் உயர்ந்த ஜெ.பி. நட்டாவின் அரசியல் வாழ்க்கை, அடல் பிகாரி வாஜ்பாய், பைரோன் சிங் ஷெகாவத், லால் கிருஷ்ண அத்வானி ஆகியோரின் வழிகாட்டுதலில் வளர்ந்தது.

தனது சொந்த மாநிலமான ஹிமாசல பிரதேசத்தின் சட்டப்பேரவைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜெ.பி. நட்டா, இரண்டு முறை மாநில அமைச்சரவையிலும் பதவி வகித்தவர். முதல்வர் பிரேம்குமார் துமலுடன் ஏற்பட்ட கருத்துவேறுபாடு 2010-இல் இவரை மாநில அரசியலில் இருந்து தேசிய அரசியலுக்கு வலுக்கட்டாயமாக மாற்றியது. ஜெ.பி. நட்டாவை அப்போதைய பாஜக தலைவர் நிதின் கட்கரி தேசிய பொதுச் செயலாளராக நியமித்தார். 
ஜெ.பி. நட்டா மூன்றுவிதமான சவால்களை எதிர்கொள்கிறார். முதலாவது சவால், கட்சி ரீதியானது. இரண்டாவது சவால், கொள்கை ரீதியிலானது. மூன்றாவது சவால், தேர்தல் வெற்றிகளுடன் தொடர்புடையது. இந்த மூன்று சவால்களையும் புதிய பாஜக தலைவர் ஜெ.பி. நட்டா எப்படி எதிர்கொள்ளப் போகிறார் என்பதில்தான் அவருடைய வெற்றியும், பாஜகவின் வெற்றியும் அடங்கியிருக்கின்றன.

2019-இல் மக்களவைத் தேர்தலில் பெரும் வெற்றி பெற்று மத்தியில் ஆட்சியைத் தக்க வைத்துக்கொண்டாலும், அதற்குப் பிறகு நடந்த சட்டப்பேரவைத் தேர்தல்களில் பாஜகவால் மகாராஷ்டிரத்திலும், ஜார்க்கண்டிலும் ஆட்சியைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள முடியவில்லை. நீண்டநாள் கூட்டணிக் கட்சியான சிவசேனை விலகிச் சென்றிருக்கிறது. தேசிய அளவில் அமைப்பு ரீதியாகப் பல மாநிலங்களிலும் கட்சி வலுவிழந்து காணப்படுகிறது. பிரதமர் மோடியின் செல்வாக்கை மட்டுமே நம்பியிருக்கும் கட்சியாக அல்லாமல், மாநில அளவில் கட்சியை வலுப்படுத்த வேண்டிய பெரும்பணி நட்டாவை எதிர்கொள்கிறது. 

தனது நீண்ட நாள் வாக்குறுதிகள் பலவற்றையும் பாஜக ஒன்றன்  பின் ஒன்றாக கடந்த ஆறு மாதத்தில் நிறைவேற்றும் முனைப்பில் இருக்கிறது. முத்தலாக் தடைச் சட்டம், ஜம்மு - காஷ்மீர் சிறப்புச் சலுகை விலக்கல், அயோத்தியில் ராமர் கோயில் என்று கொள்கை ரீதியாக அடைந்த வெற்றிகளை மேலும் தொடரவிடாமல், குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்திற்கான எதிர்ப்பு தடுக்க முற்பட்டிருக்கிறது. பாஜகவின் ஹிந்து வாக்கு வங்கியை வலுப்படுத்தி அந்த எதிர்ப்பை தலைவர் ஜெ.பி. நட்டா எதிர்கொள்ளப் போகிறாரா அல்லது குடியுரிமை திருத்தச் சட்டம் குறித்த புரிதலை ஏற்படுத்தி விமர்சகர்களை சமாதானப்படுத்தப் போகிறாரா என்பது தெரியவில்லை.

எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக பாஜக எதிர்கொள்ளும் மிகப் பெரிய சவால், அடுத்து வரவிருக்கும் தில்லி, பிகார் மாநில சட்டப்பேரவைத்  தேர்தல்கள். பாஜகவுக்கு உத்தரப் பிரதேசத்தில் வெற்றி பெற்றுத்தந்த பெருமை அந்த மாநிலத் தேர்தல் பொறுப்பாளராக இருந்த ஜெ.பி. நட்டாவுக்கு உண்டு. இப்போது தில்லி, பிகார் சட்டப்பேரவைத் தேர்தல்களிலும் பாஜக அணிக்கு அதேபோன்ற வெற்றியை உறுதிப்படுத்தும் பெரும் பொறுப்புடன் தொடங்குகிறது ஜெ.பி. நட்டாவின் தலைமைப் பயணம்.


 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/21/புதிய-தலைவர்-பெரிய-சவால்--பாஜக-தலைவர்-ஜெபி-நட்டா-குறித்த-தலையங்கம்-3336070.html
3335206 தலையங்கம் கயமை! | வீராங்கனைகள் எதிா்கொள்ளும் சோதனைகளும், வேதனைகளும் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Monday, January 20, 2020 05:56 AM +0530 விளையாட்டில் சாதனை புரிய விழையும் வீராங்கனைகளின் சோதனைகள் மைதானங்களில் மட்டும்தான் என்று நினைத்தால் தவறு. ஆரம்பக் கட்டத்திலிருந்து சா்வதேச போட்டிகளில் பங்கேற்று வெற்றி வாகை சூடி இந்தியாவுக்குப் பெருமை தேடித்தரும் தருணம் வரை, ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் அந்த வீராங்கனைகள் எதிா்கொள்ளும் சோதனைகளும், வேதனைகளும் வெளியில் தெரிவதில்லை.

இளம் பெண்கள் விளையாட்டைத் தங்களது முழுநேரப் பணியாகத் தோ்ந்தெடுப்பதை சமூக அழுத்தம் தடுக்கிறது. அதையும் மீறி தங்களது திறமையை வளா்த்துக்கொள்ள இளம் விளையாட்டு வீராங்கனைகள் முன்வரும்போது, அவா்களுக்கு அடிப்படைப் பயிற்சிக்கான வாய்ப்புகளும், ஊக்கமும் மறுக்கப்படுகின்றன. இவ்வளவையும் மீறித்தான் விளையாட்டு அரங்கில் இந்திய வீராங்கனைகள் சாதனைகளைப் புரிந்து வருகிறாா்கள்.

பளு தூக்குதல், துப்பாக்கிச் சுடுதல், குத்துச்சண்டை, டேபிள் டென்னிஸ், ஹாக்கி, பாட்மிண்டன், செஸ் என்று இப்போது அனைத்து விளையாட்டுத் துறைகளிலும் இந்திய வீராங்கனைகள் சா்வதேச சாதனைகளைப் புரியத் தொடங்கியிருக்கிறாா்கள். அதைவிடக் குறிப்பிடத்தக்கது என்னவென்றால், வடகிழக்கு மாநிலங்களில் தொடங்கி இந்தியாவின் வளா்ச்சியில் மிகமிக பின்தங்கிய சிறு நகரங்களிலிருந்து எண்ணற்ற விளையாட்டு வீராங்கனைகள் உருவாகி வருகிறாா்கள் என்பதுதான்.

இந்த இளம் விளையாட்டு வீராங்கனைகளை நாம் எப்படி நடத்துகிறோம். இவா்களுக்கு முறையான, போதுமான பயிற்சிகள் வழங்கப்படுகின்றனவா, தேவையான நிதியுதவி தரப்படுகிா என்பது குறித்து நாம் எப்போதாவது சிந்தித்துப் பாா்த்திருக்கிறோமா? அவா்கள் பதக்கத்தை வென்று இந்தியாவுக்குப் பெருமை தேடித் தரும்போது, ஊடக வெளிச்சத்தில் மிளிரும்போது கைதட்டிக் கொண்டாடுகிறோமே தவிர, அந்த வெளிச்சத்திற்குப் பின்னால் அவா்கள் எதிா்கொள்ளும் சவால்களையும், அவமானங்களையும் குறித்து கிஞ்சித்தேனும் நாம் தெரிந்துகொள்வதுமில்லை, தெரிந்து கொள்ள விரும்புவதுமில்லை.

விளையாட்டு வீராங்கனைகள் இந்தியாவில் எதிா்கொள்ளும் மிகப் பெரிய சவால் பாலியல் ரீதியிலான புறக்கணிப்புகளும், அச்சுறுத்தல்களும் என்பது பலருக்கும் தெரியாது. ஆரம்பக்கால பயிற்சியில் தொடங்கி, வீராங்கனைகள் எதிா்கொள்ளும் பாலியல் தொந்தரவு வழக்கமானதாகிவிட்டிருக்கிறது. மிகக் குறைந்த அளவில்தான் பெண் பயிற்சியாளா்கள் இருக்கிறாா்கள். பயிற்சியின்போது வீராங்கனைகளின் அடிப்படைத் தேவையான தனியான உடை மாற்றும் அறைகள்கூட பல இடங்களில் கிடையாது. மிக எளிமையான, வறுமையான சூழலில் இருந்து உருவாகிவரும் அவா்களுக்கு நவீன பயிற்சி வசதிகள் என்பது அரிதிலும் அரிது.

வீராங்கனைகள் எதிா்கொள்ளும் சவால், பயிற்சி வசதிகளில் மட்டுமல்ல, பாலியல் சமத்துவத்திலும்கூட. விளையாட்டு வீரா்களுக்கு நிகராக அவா்கள் கருதப்படுவதுமில்லை, நடத்தப்படுவதுமில்லை. தோ்வுக் குழுவும், விளையாட்டுச் சங்கங்களும் திறமை குறித்தும், விளையாட்டு குறித்தும் சரியான புரிதல்கூட இல்லாத ஆண்களால் நிா்வகிக்கப்படுகின்றன. தோ்வுக் குழுவில் பெண்களின் பங்கு மிக மிகக் குறைவாக இருப்பதும், பயிற்சியாளா்கள் பெரும்பாலும் ஆண்களாக இருப்பதும் வீராங்கனைகள் பாலியல் அச்சுறுத்தல்களுக்கு ஆளாகும் அவலத்துக்குக் காரணம் என்பதை ஊடகங்கள் உரக்கச் சொல்வதில்லை.

விளையாட்டு வீரா்களுக்குக் கடுமையான நடைமுறை விதிகள் இருப்பதுபோல, பயிற்சியாளா்களுக்கு இல்லாமல் இருப்பது மிகப் பெரிய குறை. 18 வயது நிரம்பாத இளம் வீராங்கனைகளுக்கு எதிராக பயிற்சியாளா்களால் நிகழ்த்தப்பட்டிருக்கும் 45 பாலியல் தொந்தரவு குற்றச்சாட்டுகள் விசாரணையில் இருக்கின்றன. இதுகுறித்து வெளியில் தெரியவில்லை.

பாலியல் தொந்தரவு வழக்கில் குற்றம்சாட்டப்பட்ட பயிற்சியாளா் ஒருவா் தவறு இழைத்திருக்கிறாா் என்பது அண்மையில் உறுதிப்படுத்தப்பட்டபோது, அதற்கு இந்திய விளையாட்டு ஆணையம் வழங்கியிருக்கும் அபராதம், அவா் ஒருநாள் சம்பளமான ரூ.910 பிடித்தம் செய்யப்பட்டிருப்பதுதான். ஏனைய சில பயிற்சியாளா்கள் இளம் விளையாட்டு வீராங்கனைகளைப் பாலியல் கொடுமைக்கு உள்படுத்தியதற்கு, விளையாட்டு ஆணையம் வழங்கிய மிகக் கடுமையான தண்டனை, ஓராண்டு ஊதிய உயா்வை ரத்து செய்தது. விளையாட்டு முகாம்களில் பயிற்சியில் ஈடுபடும் இளம் வீராங்கனைகள் பயிற்சியாளா்கள் குறித்து வெளியில் கூற முடியாத சம்பவங்கள் ஏராளம், ஏராளம்.

இந்திய விளையாட்டு ஆணையம் தன்னுடைய கௌரவத்தைப் பாதுகாப்பதில் காட்டும் முனைப்பை, வீராங்கனைகளின் பாதுகாப்பில் காட்டாமல் இருக்கிறது. பயிற்சியாளா்களை முறையாகத் தண்டிக்காமல் இருக்கும்போது அது எல்லாத் தளங்களிலும் வழக்கமாகிவிட்டிருக்கிறது.

பெரும்பாலான வீராங்கனைகள் எளிமையான பின்னணியில் இருந்து வருகிறாா்கள். அவா்கள் புகாா் அளிக்க அச்சப்படுகிறாா்கள். அப்படியே புகாா் அளித்தாலும், அதைத் திரும்பப் பெறவும், மாற்றவும் அழுத்தம் கொடுக்கப்படுகிறாா்கள். பலருக்கும் வறுமையில் இருந்து விடுபடுவதற்கு விளையாட்டில் சாதனை புரிவது அவசியமாக இருப்பதால், அதையே பயிற்சியாளா்கள் பலவீனமாகப் பயன்படுத்துகிறாா்கள். இதனால், நல்ல பல விளையாட்டு வீராங்கனைகள் பயிற்சியிலிருந்து விலகி, தங்களது விளையாட்டுக் கனவை கலைத்துக் கொள்கிறாா்கள்.

இது குறித்து இந்தியா கவலைப்படுவதாகத் தெரியவில்லை. பதக்கங்களை வென்றுவரும்போது கைதட்டிக் களிக்கத் தயாராக இருக்கும் நாம், விளையாட்டு வீராங்கனைகளின் பாதுகாப்பு குறித்து கவலைப்படாமல் இருப்பதும் தவறுக்குத் துணைபோகும் கயமை!

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/20/கயமை-3335206.html
3333771 தலையங்கம் சிறியர் செய்கை! | ஐ.நா. பாதுகாப்புக் கூட்டத்தில் காஷ்மீர் பிரச்னையை சீனா எழுப்பியது குறித்த தலையங்கம்  ஆசிரியர் Saturday, January 18, 2020 02:43 AM +0530  

பாகிஸ்தானின் வற்புறுத்தலால் காஷ்மீர் பிரச்னையை சர்வதேசப் பிரச்னையாக்கும் சீனாவின் முயற்சி மீண்டும் தோல்வி அடைந்திருக்கிறது. புதன்கிழமை நடந்த ஐ.நா. பாதுகாப்புக் குழுவின் கூட்டத்தில் காஷ்மீர் பிரச்னையை சீனா எழுப்பியது.

கடந்த ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் ஜம்மு - காஷ்மீர் மாநிலத்தின் சிறப்பு அந்தஸ்தை இந்திய அரசு விலக்கியதைத் தொடர்ந்து, ஐ.நா. பாதுகாப்புக் குழுவில் இரண்டாவது முறையாக காஷ்மீர் பிரச்னையை சீனா எழுப்ப முற்பட்டு பின்னடைவை எதிர்கொண்டிருக்கிறது.
சீனாவின் முயற்சிக்கு ஐ.நா. பாதுகாப்புக் குழுவின் ஏனைய 14 உறுப்பினர்கள் ஆதரவளிக்கவில்லை. காஷ்மீர் பிரச்னை என்பது இந்தியாவுக்கும் பாகிஸ்தானுக்கும் இடையேயான இரு நாட்டுப் பிரச்னை என்றும், அதை இரண்டு நாடுகளும் பேச்சுவார்த்தை மூலம் தீர்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என்றும், சீனாவைத் தவிர ஏனைய நாடுகள் திட்டவட்டமாகத் தெரிவித்துவிட்டன. 

ஐ.நா. பாதுகாப்புக் குழுவின் ஐந்து நிரந்தர உறுப்பினர் நாடுகளில் சீனா தவிர்த்து, ஏனைய நான்கு நாடுகளும் (பிரான்ஸ், பிரிட்டன், ரஷியா, அமெரிக்கா) சீனாவின் முயற்சிக்கு ஆதரவளிக்கவில்லை.  
1972 சிம்லா ஒப்பந்தத்தின்படி, இந்தியாவும் பாகிஸ்தானும் காஷ்மீர் பிரச்னையை இரு நாடுகளுக்கும் இடையேயான பிரச்னையாக ஏற்று, பேச்சுவார்த்தை மூலம் தீர்த்துக்கொள்ள முடிவெடுத்தன. அதனால், 1971-க்குப் பிறகு காஷ்மீர் பிரச்னை ஐ.நா. பாதுகாப்புக் குழுவில் எழுப்பப்படவில்லை. கடந்த ஆகஸ்ட் மாதம் ஜம்மு - காஷ்மீரின் சிறப்பு அந்தஸ்து விலக்கிக் கொள்ளப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, பாகிஸ்தானின் தூண்டுதலின் பேரில் டிசம்பர் மாதம் இந்தப் பிரச்னையை ஐ.நா.வில்  சீனா எழுப்பியது. ஏனைய நாடுகளின் ஆதரவில்லாமல் சீனாவின் முயற்சி தோல்வி அடைந்தது. இப்போது காஷ்மீர் பிரச்னையை பாகிஸ்தானின் வற்புறுத்தலால்தான் சீனா மீண்டும் எழுப்பியது. 

பயங்கரவாதத்தின் தலைமைப் புரவலராகத் திகழும் பாகிஸ்தானுடனான தனது நட்பையும், நெருக்கத்தையும் வெளிப்படுத்துவதற்காக சீனாவும் பயங்கரவாத நடவடிக்கைகளை ஆதரிப்பது புதிதொன்றுமல்ல. 2019 பிப்ரவரி 14-ஆம் தேதி புல்வாமாவில் மத்திய துணை ராணுவப் படையினர் மீது நடத்தப்பட்ட பயங்கரவாதத் தாக்குதலில் 40 வீரர்கள் கொல்லப்பட்டனர். அதைக் கண்டித்து ஐ.நா.வின் பாதுகாப்புக் குழு கொண்டு வந்த தீர்மானத்தை சீனா எதிர்த்தது. அந்த அறிக்கையை வெளியிட அனுமதிக்கவில்லை. தாக்குதலைத்  தொடர்ந்து ஒரு வாரம் கழித்துத்தான், உலக நாடுகளின் வற்புறுத்தலால் தனது எதிர்ப்பை விலக்கிக்கொண்டு அறிக்கையை வெளியிட ஒப்புக்கொண்டது. 

அதேபோல, புல்வாமா தாக்குதலுக்கு பொறுப்பேற்றுக்கொண்ட பயங்கரவாத அமைப்பான ஜெய்ஷ் - ஏ - முகமது அமைப்பின் தலைவர் மசூத் அசாரை, சர்வதேச பயங்கரவாதியாக அறிவிக்கும் ஐ.நா. பாதுகாப்புக் குழுவின் 1,267 தடைக் குழுத் தீர்மானம் நிறைவேறுவதை நான்கு முறை சீனா தடுத்து நிறுத்தியது. கடைசியில் அமெரிக்கா, பிரான்ஸ், பிரிட்டன் ஆகிய மூன்று நாடுகளும் ஒருங்கிணைந்து சீனாவை எதிர்கொண்டதைத் தொடர்ந்து கடைசியில் மசூத் அசாரை சர்வதேச பயங்கரவாதியாக அறிவிக்கும் தீர்மானத்தில் சீனா கையொப்பமிட்டது. இதேபோல, பாகிஸ்தானின் பயங்கரவாத நடவடிக்கைகளையும், சர்வதேச பயங்கரவாத அமைப்புகளையும் ஆதரிக்கும் சீனாவின் முயற்சிகள், தொடர்ந்து சர்வதேசக் கண்டனத்தை எதிர்கொண்டாலும் அதன் அணுகுமுறை மாறுவதாகத் தெரியவில்லை.

அதன் விளைவாக இப்போது சர்வதேச அளவில் சீனா தனிமைப்படுத்தப்படுகிறது என்பதுதான் உண்மை. சீனாவின் ஷின்ஜியாங் பகுதியில் வாழும் சிறுபான்மை உய்கர் முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக அங்கே கட்டவிழ்த்து  விடப்பட்டிருக்கும் அடக்குமுறை சர்வதேச கவனத்தை ஈர்த்திருக்கிறது. கடந்த  செப்டம்பர் மாதம் அமெரிக்காவின் தலைமையில் 30 நாடுகள் கூடி சீன அரசின் அடக்குமுறையைக் கண்டித்து அறிக்கை வெளியிட்டன. சீனாவுடனான உறவுக்கு மரியாதை அளித்து இந்தியா அந்தக் கூட்டத்தில் பெருந்தன்மையுடன் கலந்துகொள்ளவில்லை. 
இந்தியாவுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகளில் சீனா ஈடுபட்டாலும்கூட, சீனாவைப்போல திபெத்,  ஷின்ஜியாங், ஹாங்காங் உள்ளிட்ட அதன் உள்நாட்டுப் பிரச்னைகளை எந்தவொரு சர்வதேச  அமைப்பிலும்இந்தியா இதுவரை எழுப்பியதில்லை. சீன அதிபர் ஷி ஜின்பிங், கடந்த அக்டோபர் மாதம் தனது அரசுமுறைப் பயணத்தின்போது மாமல்லபுரத்தில் பிரதமர் நரேந்திர மோடியுடன் நடத்திய பேச்சுவார்த்தையில் ஜம்மு - காஷ்மீர் உள்ளிட்ட எந்தவொரு பிரச்னையையும் எழுப்பவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

அப்படியிருக்கும்போது, இப்போது இரண்டாவது முறையாக பாகிஸ்தானின் தூண்டுதலால் ஐ.நா. பாதுகாப்புக் குழுவில் இந்தியாவுக்கு எதிரான தீர்மானத்தை எழுப்பியது சீனாவின் ராஜதந்திரமாக இருக்கலாம்; ஆனால், அது அந்த நாட்டுக்குப் பெருமை சேர்ப்பதாக இல்லை.
சர்வதேச அளவில் காஷ்மீர் பிரச்னையை எடுத்துச் செல்லும் முயற்சிகள் தோல்வி அடைந்திருக்கின்றன. அதற்காக காஷ்மீரில் இயல்பு நிலையை உறுதிப்படுத்தும் முயற்சியில் தளர்வு ஏற்பட்டுவிடலாகாது. அப்துல்லாக்களையும் முஃப்திகளையும் எதார்த்தத்தை ஏற்றுக்கொள்ளச் செய்து காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கில் அமைதியை மீட்டெடுப்பதுடன், ஜனநாயகத்தையும் நிலைநிறுத்துவதில்தான் இந்திய அரசின் வெற்றி அடங்கியிருக்கிறது. 

விரைவிலேயே குளிர்காலம் முடிவுக்கு வந்து கோடைகாலம் தொடங்க இருக்கிறது. அடுத்த சில மாதங்களில் இயல்பு நிலை திரும்ப வேண்டுமே தவிர, மீண்டும் வன்முறை தொடங்கிவிடக் கூடாது என்பதில் கவனமாக இருந்தாக வேண்டும்.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/18/சிறியர்-செய்கை--ஐநா-பாதுகாப்புக்-கூட்டத்தில்-காஷ்மீர்-பிரச்னையை-சீனா-எழுப்பியது-குறித்த-தலையங்கம-3333771.html
3333031 தலையங்கம் குற்றமும் விவரமும்! | குற்றங்கள் அறிக்கை குறித்த தலையங்கம்  ஆசிரியர் Friday, January 17, 2020 05:36 AM +0530 ஆண்டுதோறும் மத்திய குற்ற ஆவணக் காப்பகத்தால், இந்திய குற்றங்கள் அறிக்கை வெளியிடப்படுகிறது. நீண்ட தாமதத்திற்குப் பிறகு 2017-க்கான இந்திய குற்ற அறிக்கை வெளியிடப்பட்ட மூன்றாவது மாதத்திலேயே, கடந்த வாரம் 2018-க்கான இந்திய குற்றங்கள் அறிக்கை வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது. கடந்த அறிக்கையைப்போல், காலதாமதமாக வெளிக்கொணராமல் ஓரளவுக்கு சுறுசுறுப்பாக இயங்கியதற்கு மத்திய குற்ற ஆவணக் காப்பகத்தைப் பாராட்ட வேண்டும். 

 மகளிர் பாதுகாப்பு மீண்டும் கேள்விக்குறியாகி இருப்பது, இந்திய குற்றங்கள் அறிக்கை 2018-இல் குறிப்பிட வேண்டிய அம்சம். 30 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு வழக்குகளின் தண்டனை விகிதம் 50% அளவை எட்டியிருப்பது ஓரளவுக்கு ஆறுதல் அளித்தாலும், அதே அளவிலான தண்டனை அளவு மகளிருக்கு எதிரான குற்றங்களில் இல்லாமல் இருப்பது வேதனை அளிக்கிறது. 
பாலியல் குற்றங்களில் 27% வழக்குகள்தான் தண்டனையில் முடிந்திருக்கின்றன. அதேபோல, பாலியல் வழக்குகளில் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் கொலை செய்யப்பட்டிருக்கும் நிகழ்வு அதிகரித்து வருகிறது. 85% பாலியல் வன்கொடுமை வழக்குகளில் குற்றப்பத்திரிகை தாக்கல் செய்யப்பட்டிருப்பதாக காவல்துறை பெருமிதப்படலாம். ஆனால், குற்றப்பத்திரிகை தாக்கல் செய்யப்பட்ட வழக்குகளில் வெறும் 13.3% வழக்குகளில்தான் நீதிமன்றங்கள் தீர்ப்பு வழங்கியிருக்கின்றன என்பது, பாலியல் வன்கொடுமைக்கு உள்ளான அப்பாவிப் பெண்களுக்கு வழங்கப்படும் அநீதி. 

பாலியல் வன்கொடுமை வழக்குகளில், முன்பு போல் அல்லாமல் அதிவிரைவாகச் செயல்பட்டு குற்றத்தைப் பதிவு செய்வதால் மட்டும் பிரச்னை தீர்ந்து விடுவதில்லை. பதிவு செய்யப்பட்ட 10 வழக்குகளில் 7 வழக்குகளில் பாலியல் குற்றவாளிகள் விடுதலை செய்யப்படுகிறார்கள் என்பது காவல் துறையும், அரசு வழக்குரைஞர்களும் நீதிமன்றத்தில் வலுவான ஆதாரங்களுடன் வழக்குகளை முன்வைக்கவில்லை என்பதைத்தான் எடுத்துரைக்கிறது. 
இந்திய குற்றங்கள் அறிக்கையின்படி, 94% பாலியல் வன்கொடுமை வழக்குகளில் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவர்கள் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு நன்றாக அறிமுகமானவர்களாக இருப்பது, வழக்குகள் விடுதலையில் முடிவதற்கு முக்கியமான காரணம். வழக்கு விசாரணை உடனடியாக முடிக்கப்படாமல் தொடரும்போது, குற்றவாளிகள் பாலியல் வன்கொடுமையால் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் குடும்பத்தினர் மீது அழுத்தம் செலுத்துவது அதற்குக் காரணமாக இருக்கக் கூடும்.

2017-இல் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டவர்களுக்கும், சாட்சிகளுக்கும் முழுமையான பாதுகாப்பு அளிக்க வேண்டும் என்று அறிவிக்கப்பட்டது. அந்த அறிவிப்பு வெறும் காகிதத்தில்தான் இருக்கிறது என்பதை இந்திய குற்றங்கள் அறிக்கை 2018 வெளிப்படுத்துகிறது. பாலியல் வன்கொடுமையால் பாதிக்கப்பட்ட பெண்கள் கொல்லப்படுவது 30% அதிகரித்திருக்கிறது. உன்னாவில் பாலியல் வன்கொடுமையால் பாதிக்கப்பட்ட இரண்டு பெண்கள் எதிர்கொண்ட சவால்கள் எந்த அளவுக்கு பாதுகாப்புக் குறைபாடு காணப்படுகிறது என்பதை வெளிச்சம் போடுகிறது. 
இந்திய குற்றங்கள் அறிக்கையின்படி, மிக அதிகமான குற்ற வழக்குகள் கேரளத்திலும், தலைநகர் தில்லியிலும் பதிவாகியிருக்கின்றன. கேரளத்தில் லட்சம்  பேருக்கு 1,463.2 வழக்குகளும், தில்லியில் லட்சம் பேருக்கு 1,342.5 வழக்குகளும் பதிவாகியிருக்கின்றன என்பதிலிருந்து இந்த இரண்டு மாநிலங்களிலும் காவல் துறை விரைந்து செயல்பட்டு வழக்குகளைப் பதிவு செய்வது வெளிப்படுகிறது. அதேபோல வழக்குகளை விரைந்து நடத்தி, தண்டனை பெற்றுக் கொடுப்பதிலும் கேரளமும், யூனியன் பிரதேசமான தில்லியும் முன்னிலை வகிக்கின்றன. 

தேசிய அளவில் மகளிருக்கு எதிரான குற்றங்கள் 15% அதிகரித்திருக்கின்றன. குறிப்பாக, உத்தரப் பிரதேசத்தில் மட்டும் இந்த அளவு 66% அதிகரித்திருக்கிறது. தில்லியில் 20.8% குறைந்திருப்பதற்கு 2012 நிர்பயா சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து நடைபெற்ற போராட்டங்களும், விழிப்புணர்வும் முக்கியமான காரணமாக இருக்கக் கூடும்.
2017 இந்திய குற்றங்கள் அறிக்கையில், கடந்த ஆண்டு அறிக்கையைப் போலவே, வடகிழக்கு மாநிலங்களில் கொலைக் குற்றங்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாகக் காணப்படுகிறது. ஜார்க்கண்ட், ஹரியாணா இரண்டு மாநிலங்களிலும் கவலை அளிக்கும் விதத்தில் கொலைக் குற்றங்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்திருக்கின்றன. 

வன்முறை, கலவரங்கள், போராட்டங்கள் உள்ளிட்டவை தொடர்பான வழக்குகளும், மத - ஜாதிக் கலவரங்கள், அரசியல் வன்முறை உள்ளிட்டவையும் பெரிய அளவில் 2018-இல் அதிகரிக்கவில்லை. ஆனால், தொழில்துறை தொடர்பான வன்முறைகளும், தனிப்பட்ட பிரச்னைகளால் உருவாகும் குற்றங்களும் சற்று அதிகரித்திருக்கின்றன.
விரைவு நீதிமன்றங்களைவிட வழக்கமான நீதிமன்ற விசாரணைகளில் தீர்ப்புகள் வழங்கும் விகிதம் அதிகமாக இருப்பது வியப்பளிக்கிறது. பதிவு செய்யப்படும் குற்றங்களின் எண்ணிக்கைக்கு ஏற்ப தண்டனைகளும் வழங்கப்படும்போதுதான் காவல் துறையும் நீதித்துறையும் முறையாகச் செயல்படுகின்றன என்று கருத முடியும். விரைந்து தண்டனைகள் வழங்கும்போதுதான் குற்றச் சம்பவங்கள் குறையும். விரைவு நீதிமன்றங்களிலேயே ஓராண்டுக்குள் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்ட வழக்குகள் 21.5%-ஆகவும், ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு மேல் விசாரணையில் இருக்கும் வழக்குகள் 17%-ஆகவும் இருக்கும் நிலையில், குற்றங்களின் எண்ணிக்கை குறைய வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்க இயலாது. 
குற்றங்கள் அறிக்கையின் புள்ளிவிவரங்கள் நீதிபரிபாலனத்தை மேம்படுத்தாமல் போனால், அவை வீண் முயற்சி... வெற்றுக் காகிதம்!
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/17/குற்றமும்-விவரமும்---2018-க்கான-குற்றங்கள்-அறிக்கை-குறித்த-தலையங்கம்-3333031.html
3332398 தலையங்கம் நேர்கொண்ட பார்வை...| ராணுவத் தலைமைத் தளபதி மனோஜ் முகுந்த் நரவணே பத்திரிகையாளர் சந்திப்பு குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Wednesday, January 15, 2020 03:18 AM +0530  

இந்திய ராணுவத்தின் 28-ஆவது தலைமைத் தளபதியாகப் பதவியேற்றிருக்கிறார் ஜெனரல் மனோஜ் முகுந்த் நரவணே. இதற்கு முன்பு 40-ஆவது ராணுவ துணைத் தளபதியாகப் பணியாற்றிய ஜெனரல் நரவணே, 39 ஆண்டுகால பணி அனுபவம் பெற்ற ராணுவ அதிகாரி. 

இவரது தந்தையார் இந்திய விமானப் படையின் அதிகாரியாக இருந்து பணி ஓய்வு பெற்றவர். தாயார், அகில இந்திய வானொலியில் அறிவிப்பாளராக இருந்தவர். இவரது மனைவி, ஆசிரியையாகக் கால் நூற்றாண்டுகால அனுபவசாலி. நரவணேவுக்கும் சென்னைக்கும்கூட ஒரு தொடர்பு உண்டு. சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர் என்பதுதான் அது.

இந்திய ராணுவத்தின் தலைமைத் தளபதியாகக் கடந்த டிசம்பர் 31-ஆம் தேதி பொறுப்பேற்றுக் கொண்டதைத் தொடர்ந்து, ஜெனரல் நரவணே பத்திரிகையாளர்களை கடந்த வியாழக்கிழமை சந்தித்தார். ராணுவ தினத்தை முன்னிட்டு, தலைமைத் தளபதிகள்  ஊடகவியலாளர்களைச் சந்திப்பது வழக்கம். இந்த முறை புதிய தலைமைத் தளபதியாக பொறுப்பேற்றுக் கொண்ட ஜெனரல் நரவணே, அந்தச் சந்திப்பை ஊடகவியலாளர்களுடனான தனது முதல் சந்திப்புக்குப் பயன்படுத்திக் கொண்டார். 

வழக்கமான ஊடகச் சந்திப்பிலிருந்து ஜெனரல் நரவணேயின் இந்தச் சந்திப்பு சற்று வித்தியாசப்பட்டது. நான்கு முக்கியமான கருத்துகளை இந்தச் சந்திப்பின் மூலம் ஜெனரல் நரவணேயால் பதிவு செய்ய முடிந்தது.
தற்போது முப்படைத் தளபதியாகப் பதவியேற்றிருக்கும் ஜெனரல் விபின் ராவத், ராணுவ தலைமைத் தளபதியாக இருந்தபோது வெளியிட்ட சில கருத்துகள் சர்ச்சையைக் கிளப்பின. ராணுவத் தலைமைத் தளபதி தன்னுடைய அதிகார வரம்பிற்கு வெளியே அரசியல் நிகழ்வுகள் குறித்துக் கருத்துத் தெரிவித்தது வன்மையான கண்டனத்துக்கு உள்ளானது. அந்தப் பின்னணியில்தான் புதிதாகப் பதவியேற்றுக் கொண்ட ராணுவத் தலைமைத் தளபதி ஜெனரல் நரவணேயின் ஊடகச் சந்திப்பு முக்கியத்துவம் பெற்றது. அதுமட்டுமல்லாமல் காஷ்மீர் பிரச்னை, எல்லையில் காணப்படும் பதற்றம், முப்படைகளுக்குமான கூட்டுத் தலைமை ஏற்படுத்தப்பட்டிருப்பது உள்ளிட்ட பிரச்னைகளும் ஜெனரல் நரவணேயின் ஊடகச் சந்திப்பில் எழுப்பப்பட்டன. 

இந்திய ராணுவம் எதிர்கொள்ளும் சவால்களை மிகவும் தெளிவாக விளக்கி, இந்திய ராணுவத்தின் பங்கு குறித்த தனது தெளிவான கண்ணோட்டத்தை வெளிப்படுத்தினார் புதிய தலைமைத் தளபதி ஜெனரல் நரவணே. எல்லா ராணுவத் தளபதிகளும் அரசியல் சாசன வரம்புக்குள்தான் பணியாற்றுகிறார்கள். 
சுதந்திரம், சமத்துவம், சகோதரத்துவம், அனைவருக்கும் சமமான நீதி என்கிற அடிப்படையில் அரசியல் சாசனத்தை உருவாக்கியவர்கள் வகுத்திருக்கும் பாதையில் பயணிப்பதுதான், இந்திய ராணுவத்தை வழி நடத்தும் குறிக்கோள்களாக இருக்கும் என்று தெளிவுபடுத்தினார் ஜெனரல் நரவணே.
ஜம்மு - காஷ்மீர் உள்ளிட்ட பிரச்னைகள் நிரம்பிய பகுதிகளில்  பாதுகாப்பை ராணுவம் கையாளும் நிலைமை காணப்படுகிறது.

ராணுவத்தினர் மீது அவ்வப்போது மனித உரிமை மீறல் குற்றச்சாட்டுகள் எழுப்பப்படுகின்றன. சட்டம் - ஒழுங்கை நிலைநாட்டுவதற்காகவும், தேச விரோத சக்திகளை கட்டுக்குள் கொண்டு வருவதற்காகவும் சில கடுமையான நடவடிக்கைகளை ராணுவம் எடுக்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தத்துக்கு உள்ளாகிறது.
இத்தனைக்கும் நடுவிலும், காஷ்மீரில் பல நிகழ்வுகளில் பொது மக்களைப் பாதுகாக்கும் பணியில் இந்திய ராணுவம் மிக சிறப்பாகச் செயல்பட்டதை மனசாட்சியுள்ள எவருமே மறுக்க முடியாது. ஜெனரல் நரவணே தனது ஊடகச் சந்திப்பில் கூறியிருப்பதுபோல, அரசியல் சாசன விதிமுறைகளுக்கு உட்பட்டு ராணுவம் செயல்படுமேயானால், விமர்சனங்களும் எதிர்வினைகளும் முற்றிலுமாக இல்லாமல் போகும்.

எல்லைப் பாதுகாப்பில் இந்தியா எதிர்கொள்ளும் மிகப் பெரிய சவாலை தலைமைத் தளபதி தனது ஊடகச் சந்திப்பில் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறார். மேற்குப் பகுதியில் பாகிஸ்தானையும், வடக்குப் பகுதியில் சீனாவையும் கொண்ட பகுதியாக சியாச்சின் காணப்படுவதால், எல்லைப் பாதுகாப்புக்கு அது முக்கியமானது. சீனப் படைகளும், பாகிஸ்தான் படைகளும் ஒன்றோடு ஒன்று இணைந்து இந்தியாவைத் தாக்க முடியாமல் இருப்பதற்கு அந்த இரு நாடுகளையும் பிரிக்கும் பகுதியாக சியாச்சின் பனிச்சிகரங்கள் இருப்பதுதான் காரணம். சியாச்சினைப் பாதுகாப்பதும், நமது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பதும் மிகவும் முக்கியம் என்பதை வலியுறுத்தியிருக்கிறார் ஜெனரல் நரவணே.

உலகின் மிக அதிகமான குளிர் காணப்படும் பகுதியான சியாச்சின் பனிச்சிகரங்களுக்குத்தான் ஜெனரல் நரவணே தனது முதல் அலுவல் முறைப் பயணத்தை மேற்கொண்டார் என்பதிலிருந்து எல்லைப் பாதுகாப்புக்கு அவர் அளிக்கும் முன்னுரிமையைப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. நாடாளுமன்றம் உத்தரவிட்டால் பாகிஸ்தான் ஆக்கிரமித்து வைத்திருக்கும் காஷ்மீர்ப் பகுதியை மீட்டெடுக்க இந்திய ராணுவம் தயார் நிலையில் இருக்கிறது என்கிற தலைமைத்  தளபதியின் அறிவிப்பு குறிப்பிடத்தக்கது.

இந்திய ராணுவம் எல்லைப் பகுதிகளில் எந்தவொரு சூழ்நிலையையும் எதிர்கொள்ளும் தயாரிப்புகளை முன்னெடுத்து வருவதாகவும், எல்லைப் பாதுகாப்பு இந்திய ராணுவத்தின் முன்னுரிமையாக இருப்பதாகவும் தெளிவுபடுத்தினார் அவர். 


முப்படைகளுக்கும் கூட்டுத் தலைமை ஏற்படுத்தப்பட்டிருப்பது ராணுவ தலைமைத் தளபதியால் வரவேற்கப்பட்டிருக்கிறது. மிகத் தெளிவான கண்ணோட்டத்துடன் இந்திய அரசியல் சாசனத்தின் வழிகாட்டுதல்படி செயல்படப் போவதாகக் கூறும் இந்திய ராணுவத்தின் தலைமைத் தளபதிக்கு வாழ்த்துகள். 


இன்று ராணுவ தினம்!
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/15/நேர்கொண்ட-பார்வை-ராணுவத்-தலைமைத்-தளபதி-மனோஜ்-முகுந்த்-நரவணே-பத்திரிகையாளர்-சந்திப்பு-குறித்த-தலை-3332398.html
3331361 தலையங்கம் குறைபாடு முனைப்பில்தான்... | போஷண் அபியான் திட்டம் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Tuesday, January 14, 2020 02:25 AM +0530  

ஊட்டச்சத்து குறைவு இல்லாத இந்தியாவை 2022-க்குள் உருவாக்குவது என்கிற உயரிய இலக்குடன் 2018-இல் தேசிய ஊட்டச்சத்து திட்டம் அறிவிக்கப்பட்டது. "போஷண் அபியான்' என்கிற பெயரில் அறிவிக்கப்பட்ட இந்தத் திட்டத்தின் நோக்கம், இந்தியாவில் வளர்ச்சி குறைவான குழந்தைகள் இல்லாத நிலை ஏற்பட வேண்டும் என்பது. அங்கன்வாடி மையங்களின் சேவைகளை முழுமையாகப் பயன்படுத்தி, கர்ப்பிணிகளுக்கும், தாய்மார்களுக்கும், குழந்தைகளுக்கும் ஊட்டச்சத்துள்ள உணவை உறுதிப்படுத்துவதுதான் இந்தத் திட்டத்தின் நோக்கம். 

"போஷண் அபியான்' திட்டம் எதிர்பார்த்த அளவிலான பயனை அளிக்காமல் இருந்தால்கூட ஏற்றுக்கொள்ளலாம். ஆனால் அதற்கு மாறாக, இந்தத் திட்டம் முறையாகவும், முனைப்புடனும் நடைமுறைப்படுத்தாத காரணத்தால் பயனளிக்காமல் போயிருக்கிறது என்பதுதான் வேதனையை ஏற்படுத்துகிறது. 
உலக பசிக் குறியீடு (குளோபல் ஹங்கர் இன்டக்ஸ்), கடந்த அக்டோபர் மாதம் வெளியிடப்பட்டது. அதன்படி, மிகக் கடுமையான அளவிலான பசிக் கொடுமை காணப்படும் 47 நாடுகளில் இந்தியாவும் ஒன்று. உலகிலேயே மிக அதிக அளவில் ஊட்டச்சத்து குறைவு காணப்படும் நாடுகளில் இந்தியாவும் ஒன்றாக இருப்பதும் அந்த அறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது. மிகக் கடுமையான ஊட்டச்சத்துக் குறைவை "வீணாகும் விகிதம்' (வேஸ்டிங் ரேட்) என்று குறிப்பிடுவார்கள். அதில் இந்தியா 20.8% வீணாகும் விகிதத்துடன் முன்னிலை வகிக்கிறது. 

ஊட்டச்சத்து குறைவுக்குப் பல்வேறு காரணங்கள் உண்டு. வறுமை, போதுமான அளவிலான உணவு இல்லாமல் இருப்பது, மரபணு ரீதியிலான குறைபாடு, சுற்றுச்சூழல் காரணிகள், குன்றிய உடல் நலம் உள்ளிட்ட பல காரணிகளைக் குறிப்பிடலாம். ஊட்டச்சத்துள்ள உணவை கர்ப்பிணிகளுக்கும், பேறுகாலத் தாய்மார்களுக்கும், குழந்தைகளுக்கும் உறுதிப்படுத்துவதில் அரசியல் தலைமையின் முனைப்பும் முறையான கொள்கை நடைமுறைப்படுத்தலும் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. இந்தியாவில் "போஷண் அபியான்' எதிர்பார்த்த வெற்றியைத் தராமல் இருப்பதற்கு, நடைமுறைப்படுத்துவதில் முனைப்புக் காட்டாததுதான் முக்கியமான காரணம் என்று தோன்றுகிறது. 
சாதாரணமாக அதிகாரபூர்வப் புள்ளிவிவரங்கள்  மிகைப்படுத்தப்பட்டவையாகத்தான் இருக்கும்.

ஆனால், தேசிய ஊட்டச்சத்து திட்டத்தைப் பொருத்தவரை மிகைப்படுத்தப்படல் தவிர்க்கப்பட்டிருக்கிறது. அதனால், நிர்ணயித்த இலக்கை இந்தத் திட்டம் அடையவில்லை என்பது வெளிப்படுகிறது. கடந்த நாடாளுமன்றக் கூட்டத்தொடரில் இது குறித்த புள்ளிவிவரங்களை  மத்திய மகளிர் மற்றும் குழந்தைகள் மேம்பாட்டுத்துறை அமைச்சர் ஸ்மிருதி இரானி வெளியிட்டார். அப்போதுதான் எந்த அளவுக்கு இந்தத் திட்டம் முனைப்புடன்  செயல்படுத்தப்படவில்லை என்பது வெளிச்சத்துக்கு வந்தது. 
2019 அக்டோபர் 31-ஆம் தேதி நிலவரப்படி, இந்தத் திட்டத்திற்காக  ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டிருக்கும் ரூ.4,283 கோடியில், ரூ.1,283.89 கோடிதான் பயன்படுத்தப்பட்டிருந்தது. அதாவது, வழங்கப்பட்ட தொகையில் 30% மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டிருந்தது. நடப்பு நிதியாண்டில் இந்தத் திட்டத்துக்கான மொத்த ஒதுக்கீடு ரூ.9,046 கோடி. அதில் 50% உலக வங்கியும், ஏனைய நிறுவனங்களும் வழங்குகின்றன.

மீதமுள்ள 50% மத்திய - மாநில அரசுகள் சரிசமமாகப் பங்கிட்டு வழங்குகின்றன.
தேசிய ஊட்டச்சத்து திட்ட நிதியை மிக அதிகமாகப் பயன்படுத்தி இருக்கும் மாநிலம் மிúஸாரம். அந்த மாநிலம் பயன்படுத்தியிருப்பது ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டிருக்கும் தொகையில் 63%. மிகக் குறைவாகப் பயன்படுத்தியிருக்கும் மாநிலம் பஞ்சாப் (0.85%). பெரும்பாலான மாநிலங்கள் தேசிய ஊட்டச்சத்து திட்டத்தின் கீழ் ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டிருக்கும் நிதியைச் சரியாகப் பயன்படுத்தவே இல்லை. இதற்கு அரசுத் துறை அதிகாரிகளின் மெத்தனப் போக்கும், முனைப்பின்மையும்தான் காரணமாக இருக்க முடியும். வறுமையும், இது குறித்த புரிதலும் மக்கள் மத்தியில் இல்லாமல் இருப்பதும் காரணங்கள். 

தேசிய ஊட்டச்சத்து திட்டத்தின் அடிப்படை நோக்கம், ஆறு வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளில் வளர்ச்சிக் குறைவு இல்லாமல் இருப்பதைக் குறைப்பது. இப்போதைய நிலையில், இந்த வயதுப் பிரிவினரில் 38.4% குழந்தைகள் வளர்ச்சி குறைந்தவர்களாக இருக்கிறார்கள். 2022-க்குள் இந்த நிலைமையை மாற்றி 25% அளவிலாவது வளர்ச்சிக் குறைவை குறைக்க வேண்டும் 
என்பதுதான் இலக்கு. 
கடுமையான ஊட்டச்சத்துக் குறைவு, ரத்த சோகை, எடை குறைவு உள்ளிட்ட பிரச்னைகளை ஆறு வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகள் மத்தியில் கண்டறிந்து அகற்றுவது மிக மிக அவசியம். இவையெல்லாம்  போதுமான ஊட்டச்சத்து இன்மையால் உருவாகும் பிரச்னைகள். இந்த வயதுப் பிரிவினர் மத்தியில் காணப்படும் மரணங்களில், 68% உயிரிழப்புகளுக்கு ஊட்டச்சத்துக் குறைவுதான் அடிப்படைக் காரணம். 

இந்தப் பிரச்னையை நீதி ஆயோக் ஓராண்டுக்கு முன்பு எழுப்பியது. நிதி ஒதுக்கீட்டில் 16% தான் பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பதைச் சுட்டிக்காட்டி, மாநிலங்கள் எச்சரிக்கப்பட்டன. முனைப்புடன் தேசிய ஊட்டச்சத்துத் திட்டத்தை அமல்படுத்த வலியுறுத்தப்பட்டன. 
சாதாரணமாக, பல்வேறு நல்வாழ்வுத் திட்டங்களுக்கு நிதி ஒதுக்கீடு செய்ய முடியாமல் அரசு தவிப்பதுதான் வழக்கம். வருங்கால இந்தியாவை உருவாக்கும் குழந்தைகளின் ஊட்டச்சத்துக் குறைவை எதிர்கொண்டு அகற்ற, நிதி ஒதுக்கீடு வழங்கப்பட்டும்கூட அதைப் பயன்படுத்தாமல் மாநில அரசுகள் மெத்தனம் காட்டுவது மன்னிக்க முடியாத குற்றம்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/14/குறைபாடு-முனைப்பில்தான்--போஷண்-அபியான்-திட்டம்-குறித்த-தலையங்கம்-3331361.html
3330664 தலையங்கம் தேர்தல் ஜுரத்தில் தில்லி! | தில்லி சட்டப்பேரவைத் தேர்தல் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Monday, January 13, 2020 03:13 AM +0530 இந்தியாவைப் பொருத்தவரை மிகச் சிறிய மாநிலமாக இருந்தாலும்கூட தில்லிக்கு சில தனித்தன்மைகளும், முக்கியத்துவங்களும் உண்டு. இரண்டு கோடிக்கும் அதிகமாக மக்கள்தொகையைக் கொண்ட தில்லி, உலகிலுள்ள 150 நாடுகளைவிட மக்கள்தொகை எண்ணிக்கையில் பெரிது.
 சட்டப்பேரவைத் தேர்தலுக்குத் தயாராகிறது தலைநகர் தில்லி. தேசியத் தலைநகரின் 8-ஆவது சட்டப்பேரவையைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கு வாக்குப்பதிவு தேதியை (பிப்ரவரி 8) தேர்தல் ஆணையம் அறிவித்திருக்கிறது. இந்த ஆண்டில் நடக்க இருக்கும் முதலாவது சட்டப்பேரவைத் தேர்தல் என்பதாலும், குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்துக்கு எதிராக நாடு தழுவிய அளவில் நடந்த போராட்டங்களின் பின்னணியில் நடக்க இருப்பதாலும் தில்லியில் நடக்க இருக்கும் சட்டப்பேரவைத் தேர்தல் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.
 ஏனைய இந்திய மாநில சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் ஊரகப்புற வாக்காளர்கள் நிர்ணாயகமாக இருக்கிறார்கள் என்றால், தில்லியைப் பொருத்தவரை இந்த மாநிலத்தின் வாக்காளர்கள் நகர்ப்புறவாசிகள். இங்கே வேளாண் பிரச்னைக்கும், ஜாதி ரீதியிலான அரசியலுக்கும் முக்கியத்துவம் கிடையாது. மற்ற மாநிலங்களில் இல்லாத அளவுக்கு காற்று மாசு, போக்குவரத்து நெரிசல், மகளிர் பாதுகாப்பு, குடிநீர் விநியோகம், குப்பைகள் தேக்கம் உள்ளிட்ட நகர்ப்புறப் பிரச்னைகள்தான் முன்னிலை வகிக்கின்றன.
 நாடாளுமன்றத்துக்கு ஏழு மக்களவை உறுப்பினர்களைத்தான் தில்லி அனுப்புகிறது என்றாலும்கூட, தில்லியில் ஆட்சியைப் பிடிப்பது என்பது ஒரு கெளரவப் பிரச்னை. தேசியத் தலைநகர் தில்லிதான் அரசியல் அதிகார மையம் என்பதுடன் உச்சநீதிமன்றமும் இங்கே அமைந்திருப்பதால் இதன் முக்கியத்துவம் அதிகரிக்கிறது.
 முக்கியமான கல்வி நிறுவனங்கள், எய்ம்ஸ் உள்ளிட்ட சர்வதேச தரத்திலான மருத்துவமனைகள், நுண்கலை, கலாசார மையங்கள் என்று எல்லா முக்கியமான அமைப்புகளும் செயல்படுவதால் தில்லியில் ஆட்சியைக் கைப்பற்றுவது என்பது அரசியல் கட்சிகளுக்கு இலக்காக இருப்பதில் வியப்பில்லை. எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக ஊடக வெளிச்சம் தேசியத் தலைநகரில் குவிந்திருப்பதால், மத்திய ஆட்சியைக் கைப்பற்றுவதற்கு அடுத்தபடியான முக்கியத்துவம் தலைநகர் தில்லியில் ஆட்சி அமைப்பதிலும் காணப்படுகிறது.
 2015-இல் மிகப் பெரிய வெற்றியைப் பெற்று ஆட்சி அமைத்த ஆம் ஆத்மி கட்சி, ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தன்னுடைய செயல்பாட்டின் அடிப்படையில் வாக்காளர்களை மூன்றாவது முறையாக எதிர்கொள்கிறது. ஆம் ஆத்மி கட்சி உருவானது முதல் தில்லியில் மும்முனைப் போட்டி என்பது நடைமுறையாகிவிட்டது. நடைபெற இருக்கும் பிப்ரவரி 8-ஆம் தேதி தில்லி சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் மூன்று முக்கியமான கட்சிகள் களத்தில் இருக்கின்றன.
 தேர்தல் முடிவுகளை இரண்டு காரணிகள் தீர்மானிக்கும் என்று அரசியல் நோக்கர்கள் கருதுகிறார்கள். எந்த அளவுக்கு வாக்காளர்கள் மக்களவைத் தேர்தலுக்கும், சட்டப்பேரவைத் தேர்தலுக்குமான வேறுபாட்டை கையாளப் போகிறார்கள் என்பது முதல் காரணி.
 மும்முனைப் போட்டியில் காங்கிரஸ் கட்சியின் செல்வாக்கு எப்படி இருக்கப் போகிறது என்பது இரண்டாவது காரணி.
 2014 மக்களவைத் தேர்தலில் தில்லியிலுள்ள ஏழு இடங்களையும் 46.4% வாக்குகளுடன் பாஜக வென்றது. அதாவது சுமார் 70-இல் 60 சட்டப்பேரவைத் தொகுதிகளில் முன்னிலை வகித்தது. அடுத்த 10-ஆவது மாதம் 2015 பிப்ரவரியில் நடந்த சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில், ஆம் ஆத்மி கட்சி 54.3% வாக்குகளைப் பெற்று 70 இடங்களில் 67 இடங்களை வென்று ஆட்சி அமைத்தது.
 கடந்த மே மாதம் நடந்த மக்களவைத் தேர்தலில் பாஜக 56.6% வாக்குகளும், காங்கிரஸ் 22.5% வாக்குகளும் பெற்றபோது, ஆம் ஆத்மி பெற்ற வாக்குகள் 18% மட்டும்தான். தேசிய அளவில் பாஜகவை தில்லி வாக்காளர்கள் 2014-லிலும், 2019-லிலும் ஏற்றுக்கொண்டார்கள். கடந்த முறையைப்போல இந்த முறையும் சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் தில்லி வாக்காளர்கள் வித்தியாசமாக வாக்களிப்பார்களா என்பதைப் பொருத்துத்தான், ஆம் ஆத்மி - பாஜக இரண்டு கட்சிகளின் வெற்றி - தோல்வி நிர்ணயிக்கப்படும்.
 ஆம் ஆத்மி கட்சியைப் பொருத்தவரை, மிக அதிகமான மக்கள் நலத் திட்டங்களை நிறைவேற்றியிருக்கிறது. இந்தியாவின் ஏனைய மாநிலங்களில் கல்வி, சுகாதாரம், குடிநீர் விநியோகம் ஆகியவற்றுக்கு 23% நிதி ஒதுக்கீடு செய்யப்படும் நிலையில், ஆம் ஆத்மி ஆட்சியில் 40% ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. அரசு ஆரம்பப் பள்ளிகள், "மொஹல்லா கிளினிக்' திட்டம் என்பதன் அடிப்படையில் மருத்துவ வசதிகள், குறைந்த அளவிலான மின் கட்டணம் - குடிநீர் கட்டணம், அதிகரித்த போக்குவரத்து வசதிகள் என்று சாமானியர்களுக்கான பல திட்டங்களை வெற்றிகரமாக நிறைவேற்றியிருக்கிறது அரவிந்த் கேஜரிவால் தலைமையிலான அரசு.
 தில்லியைப் பொருத்தவரை மக்கள்தொகையில் 35% உள்ள பஞ்சாபிகள் 28 முதல் 30 இடங்களிலும், 30% உள்ள பூர்வாஞ்சலிகள் 25 இடங்களிலும் தேர்தல் முடிவை நிர்ணயிப்பவர்கள். 12% முஸ்லிம்கள் 10 இடங்களில் வெற்றி - தோல்வியை நிர்ணயிப்பார்கள். மும்முனைப் போட்டியில் ஆம் ஆத்மி கட்சியின் வாக்குகளை எந்த அளவுக்குக் காங்கிரஸ் கட்சி பிரிக்கிறது என்பதைப் பொருத்து பாஜகவின் வெற்றி - தோல்வி அமையும்.
 கடந்த சட்டப்பேரவைத் தேர்தலைப்போல வாக்காளர்கள் ஒரேயடியாகக் காங்கிரûஸப் புறக்கணித்து ஆம் ஆத்மி கட்சிக்கோ, பாஜகவுக்கோ வாக்களித்தாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை. இறுதிச் சுற்றில் போட்டி பாஜகவுக்கும் (நரேந்திர மோடி),
 ஆம் ஆத்மி கட்சிக்கும் (அரவிந்த் கேஜரிவால்) இடையேதான்!

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/13/தேர்தல்-ஜுரத்தில்-தில்லி---தில்லி-சட்டப்பேரவைத்-தேர்தல்-குறித்த-தலையங்கம்-3330664.html
3328749 தலையங்கம் தீர்வாகுமா இந்தத் தீர்ப்பு? | உச்சநீதிமன்ற, உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகள் நியமனம் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Saturday, January 11, 2020 02:39 AM +0530  

உச்சநீதிமன்ற, உயர்நீதிமன்ற கொலீஜியங்களும் அரசும் பரிந்துரைகளை ஏற்றுக்கொண்ட ஆறு மாத காலவரம்புக்குள் நீதிபதிகளின் நியமனங்கள் நடத்தப்பட வேண்டும் என்று நீதிபதிகள் சஞ்சய் கெளல், கே.எம். ஜோசப் ஆகியோர் அடங்கிய உச்சநீதிமன்ற அமர்வு உத்தரவிட்டிருக்கிறது. அரசும், நீதித்துறையும் நீதிமன்ற உத்தரவை கருத்தில் கொண்டு நீண்ட நாள்களாக விடைகாணப்படாமல் தொடரும் நீதிபதிகள் நியமனப் பிரச்னைக்கு முடிவு காண வேண்டும். 

இப்போதைய நிலையில், உயர்நீதிமன்றங்களில் அனுமதிக்கப்பட்ட எண்ணிக்கையான 1,079 நீதிபதிகளில் 669 நீதிபதிகள்தான் உள்ளனர். நிரப்பப்படாத 410 இடங்களுக்கு 213 பெயர்கள் பரிந்துரைக்கப்பட்டும் நியமன உத்தரவுக்காகக் காத்திருக்கின்றன. இதனால், வழக்குகள் தேங்கிக் கிடக்கின்றன. உச்சநீதிமன்ற உத்தரவின் அடிப்படையில் காலவரம்பு நிர்ணயிக்கப்பட்டு நீதிபதிகள் நியமனம் நடத்தப்படுவது அவசியமாகிறது. 
உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகள் நியமனம் அரசியல் சாசனத்தின் 124-ஆவது பிரிவின் கீழும், உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகள் நியமனம் 217-ஆவது பிரிவின் கீழும் நடத்தப்படுகின்றன. மேலே குறிப்பிட்ட அரசியல் சாசன சட்டப் பிரிவுகளில் காணப்படும் "ஆலோசனை' (கன்சல்டேஷன்) என்கிற வார்த்தை விவாதப் பொருளானது. அதனடிப்படையில், நீதிபதிகள் நியமனம் குறித்த முடிவை எடுக்கும் அதிகாரம் நீதித்துறைக்கா அல்லது அரசுக்கா என்கிற கருத்து மோதல் ஏற்பட்டு, அதன் விளைவாகத்தான் இப்போதைய கொலீஜியம் முறை நடைமுறைக்கு வந்தது.

உச்சநீதிமன்ற, உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகளைத் தேர்ந்தெடுக்கும் கொலீஜியம் முறையை உருவாக்கியது உச்சநீதிமன்றம்தானே தவிர, அது குறித்து அரசியல் சாசனம் எதுவும் குறிப்பிடவில்லை. "மூன்று நீதிபதிகள் வழக்குகள்' என்று இப்போது பரவலாக அழைக்கப்படும் வெவ்வேறு காலகட்டத்திலான மூன்று வழக்குகளின் தீர்ப்பின் அடிப்படையில் உச்சநீதிமன்றத்தால் உருவாக்கப்பட்டிருப்பதுதான் தற்போதைய கொலீஜியம் நீதிபதிகள் நியமன முறை.

1981-இல் இந்திய அரசுக்கு எதிராக எஸ்.பி. குப்தா தொடுத்த வழக்கு, "முதல் நீதிபதிகள் வழக்கு' என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த வழக்கில்தான் முதன்முதலாக ஆலோசனை என்பதற்கும், ஒப்புதல் (அப்ரூவல்) என்பதற்கும் உச்சநீதிமன்றம் வேறுபாடு கற்பித்து, இரண்டும் ஒன்றல்ல என்று தீர்ப்பு வழங்கியது. அதனடிப்படையில் உச்சநீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி வழங்கும் ஆலோசனையை ஏற்பது அல்லது நிராகரிக்கும் உரிமை அரசுக்கு வழங்கப்பட்டது. அதே நேரத்தில் உச்சநீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதியின் கருத்து மிகவும் அரிதான நிகழ்வுகளில் மட்டும்தான் நிராகரிக்கப்பட வேண்டும் என்றும், அப்படி நிராகரிக்கப்பட்டால் அதை நீதிமன்ற ஆய்வுக்கு உட்படுத்தலாம் என்றும் முதல் நீதிபதிகள் வழக்கில் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டது. 

12 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு 1993-இல் உச்சநீதிமன்ற வழக்குரைஞர்கள் சங்கம் அந்தத் தீர்ப்புக்கு எதிராக வழக்குத் தொடுத்தனர். "இரண்டாவது நீதிபதிகள் வழக்கு' என்று அழைக்கப்படும் அந்த வழக்கில், முதல் நீதிபதிகள் வழக்கின் தீர்ப்பு நிராகரிக்கப்பட்டது. அரசியல் சாசனப் பிரிவுகள் 124 மற்றும் 217-இல் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் "ஆலோசனை' என்கின்ற வார்த்தை "ஒப்புதல்' என்றுதான் கருதப்பட வேண்டும் என்றும், உச்சநீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதியின் ஆலோசனைதான் இறுதி முடிவாக இருக்கும் என்றும் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டது. 

இரண்டாவது நீதிபதிகள் வழக்கில்தான் கொலீஜியம் முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. உச்சநீதிமன்ற, உயர்நீதிமன்ற மூத்த நீதிபதிகள் அடங்கிய கொலீஜியத்தின் கலந்தாலோசனையின் அடிப்படையில் நீதிபதிகளின் நியமனங்களும், நீதிபதிகளின் பணியிட மாற்றங்களும் தீர்மானிக்கப்படுவதை இரண்டாவது நீதிபதிகள் வழக்கு உருவாக்கியது. 
1998-இல் "கொலீஜியம்' முறை குறித்து மீண்டும் கேள்வி எழுப்பப்பட்டது. நீதிபதிகள் நியமனம் குறித்த அரசியல் சாசன விவாதம் மீண்டும் உச்சநீதிமன்றத்துக்கு வந்தது.

"மூன்றாவது நீதி பதிகள் வழக்கு' என்று அழைக்கப்படும் அந்த வழக்கின் அமர்வில், 9 நீதிபதிகள் இருந்தனர். அரசியல் சாசனப் பிரிவு 124 மற்றும் 217-இல் காணப்படும் "ஆலோசனை' என்பது கொலீஜியத்தின் பெரும்பான்மை நீதிபதிகளின் முடிவாக இருக்குமே தவிர, உச்சநீதிமன்றத் தலைமை  நீதிபதியின் கருத்தாக மட்டுமே இருக்காது என்று அந்த அமர்வு தெளிவுபடுத்தியது. 

உச்சநீதிமன்ற "கொலீஜியம்' என்பது, தலைமை நீதிபதியுடன் நான்கு மூத்த நீதிபதிகள் அடங்கியதாகவும், உயர்நீதிமன்ற "கொலீஜியம்' தலைமை நீதிபதியுடன் இரண்டு மூத்த நீதிபதிகள் அடங்கியதாகவும் இருக்கும் என்பதையும் அந்தத் தீர்ப்பு தெளிவுபடுத்தியது. 

மேலே குறிப்பிட்ட மூன்று தீர்ப்புகளின் விளைவாகத்தான் உச்சநீதிமன்ற, உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகள் நியமனம் நடத்துவதற்கான நடைமுறை நெறிமுறைகள் (மெமோரண்டம் ஆஃப் ப்ரோஸிஜர்) உருவாக்கப்பட்டன. அதன் அடிப்படையில், நீதிபதிகள் நியமனம் குறித்து தலைமை நீதிபதி, சட்ட அமைச்சகம், அரசு ஆகியவை ஒப்புதல் வழங்குவதற்கான காலவரம்பு நிர்ணயிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

ஆனால், ஒப்புதல் வழங்கிய பிறகு நியமன உத்தரவு வழங்குவதற்கு  எந்தவிதக் காலவரம்பும் குறிப்பிடப்படவில்லை. தற்போதைய தீர்ப்பு அதற்கான காலவரம்பை உறுதிப்படுத்துகிறது. 
நீதிபதிகள் நியமனத்தில் வெளிப்படைத்தன்மை இல்லாமல் இருப்பதும், காலதாமதமும் மிகப் பெரிய சாபக்கேடுகள். தாமதிக்கப்பட்ட நீதி, மறுக்கப்பட்ட நீதி என்பது தெரிந்தும் அரசும் நீதித்துறையும் முனைப்புக்காட்டாமல் இருப்பது மெத்தனமா அல்லது பொறுப்பின்மையா?

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/11/தீர்வாகுமா-இந்தத்-தீர்ப்பு--உச்சநீதிமன்ற-உயர்நீதிமன்ற-நீதிபதிகள்-நியமனம்-குறித்த-தலையங்கம்-3328749.html
3327901 தலையங்கம் கூடாது, கூடவே கூடாது! | 5ஜி சோதனையில் ஹாவை நிறுவனத்துக்கு அனுமதி குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Friday, January 10, 2020 03:26 AM +0530 தற்போதைய 4ஜி தொழில்நுட்பத்திலிருந்து நாம் 5ஜி தொழில் நுட்பத்துக்கு நம்மை மேம்படுத்திக் கொண்டாக வேண்டும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து இல்லை.

நடைபெற இருக்கும் 5ஜி அலைக்கற்றை கட்டமைப்புக்கான சோதனைகளில் பங்குபெற சர்வதேச தகவல் தொலைத்தொடர்பு நிறுவனங்களுக்கு அனுமதி வழங்கப்பட்டுள்ளது.
இந்தத் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துவதற்குத் தேவையான கட்டமைப்பு வசதிகளை, அதற்கான கருவிகளை வழங்குவதற்கு உலகிலுள்ள பல முன்னோடித் தகவல் தொலைத்தொடர்பு நிறுவனங்கள் காத்திருக்கின்றன. அந்த நிறுவனங்களின் பட்டியலில் சீனப் பன்னாட்டு நிறுவனமான ஹாவை'யும் இருந்தது. அப்போதே, ஹாவை' நிறுவனத்துக்கு அனுமதி 
வழங்கக்கூடாது என்ற பரவலான கருத்து முன்வைக்கப்பட்டது.

மத்திய அரசின் தலைமை அறிவியல் ஆலோசகர் கே. விஜயராகவன் தலைமையில் இது குறித்து முடிவெடுக்க உயர்நிலைக் குழு அமைக்கப்பட்டது. 5ஜி அலைக்கற்றை தொழில்நுட்பத்தை அறிமுகம் செய்ய, சோதனைகள் உடனடியாக நடத்தப்பட வேண்டும் என்று அந்தக் குழு பரிந்துரைத்தது. விண்ணப்பித்திருக்கும் எல்லா நிறுவனங்களுக்கும் சோதனையில் பங்குபெற 
அனுமதி வழங்கலாம் என்று பரிந்துரைத்த விஜயராகவன் குழு, ஹாவை' சீன நிறுவனத்தை மட்டும் அதில் சேர்க்கக் கூடாது என்று கருத்துத் தெரிவித்திருக்கிறது. அந்தப் பரிந்துரையைப் புறந்தள்ளி இப்போது ஹாவை' நிறுவனத்துக்கு மத்திய தொலைத்தொடர்பு அமைச்சகம் அனுமதி வழங்கியிருப்பது அதிர்ச்சி அளிக்கிறது.

ஹாவை டெக்னாலஜிஸ்' என்பது சீனப் பன்னாட்டுத் தொழில்நுட்ப நிறுவனம். சீனாவிலுள்ள ஷென்செல் நகரத்தைத் தலைமையிடமாகக் கொண்ட ஹாவை', தகவல் தொலைத்தொடர்பு உபகரணங்களையும், மின்னணுவியல் (எலக்ட்ரானிக்ஸ்) பொருள்களையும்,  அறிதிறன் பேசிகளையும்  தயாரிக்கும் நிறுவனம். 1987-இல் தொடங்கப்பட்ட இந்த நிறுவனம் தொலைத்தொடர்புக் கட்டமைப்புகளை உருவாக்கி செயல்படுத்திக் கொடுப்பதுடன், ஆலோசனைகளையும் சேவைகளையும் வழங்குகிறது.

சீனாவில் மட்டுமல்லாமல், பல்வேறு நாடுகளில் செயல்படும்  ஹாவை டெக்னாலஜிஸ்' நிறுவனத்தில் சுமார் 2 லட்சம் ஊழியர்கள் பணிபுரிகிறார்கள். உலகிலுள்ள 170 நாடுகளில் தனது பொருள்களையும் சேவைகளையும் சந்தைப்படுத்தும் இந்த நிறுவனம், உலகின் மிகப்பெரிய தகவல் தொலைத்தொடர்பு உபகரண உற்பத்தியாளர் என்பதுடன், சாம்சங்'குக்கு அடுத்தபடியாக உலகில் இரண்டாவது பெரிய அறிதிறன்பேசித் தயாரிப்பு நிறுவனமும்கூட. கடந்த நிதியாண்டில் மட்டும் இந்த நிறுவனத்தின் மொத்த வருமானம் 121.72 பில்லியன் டாலர்கள் (சுமார் ரூ.8.67 லட்சம் கோடி).

உலகின் மிகப் பெரிய தகவல் தொலைத்தொடர்பு நிறுவனமான ஹாவை'  நிறுவனத்தை 5ஜி அலைக்கற்றை கட்டமைப்பு சோதனைக்கு, இந்தியாவில் அனுமதிக்கக் கூடாது என்று மத்திய அரசின் தலைமை அறிவியல் ஆலோசகர் கே.விஜயராகவன் குழு பரிந்துரைத்ததற்குப் பல காரணங்கள் இருக்கின்றன. மிக முக்கியமான காரணம், தேசப் பாதுகாப்பு. ஹாவை' நிறுவனத்தை இந்தியாவில் செயல்பட அனுமதிப்பது என்பது, கூடாரத்தில் ஒட்டகத்தை நுழைய அனுமதிப்பதற்கு ஒப்பானது' என்று அரசியல் விமர்சகர்கள் கருதுவதில் அர்த்தம் இருக்கிறது.

சீனாவைப் பொருத்தவரை, அந்த நாட்டு அரசுக்கும், அந்த நாட்டுத் தனியார் நிறுவனங்களுக்கும் இடையே பெரிய வேறுபாடு கிடையாது. எல்லா சீன நிறுவனங்களும் அரசின் மறைமுகக் கட்டுப்பாட்டில்தான் இயங்குகின்றன. ஹாவை' நிறுவனமும் சீனாவின் மக்கள் விடுதலை ராணுவத்துடனும், சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியுடனும் நெருக்கமான தொடர்புகளைக் கொண்டது.
5ஜி அலைக்கற்றைக்கான உரிமம் வழங்குவதையும், அதற்கான கட்டமைப்பை ஏற்படுத்துவதற்கான அனுமதி வழங்குவதையும் பொருளாதாரம் சார்ந்த அல்லது தொழில்நுட்பம்  சார்ந்த முடிவாக மட்டுமே கருதக் கூடாது. இதில் இந்தியாவின் பாதுகாப்பும் அடங்கியிருக்கிறது.  எண்ம (டிஜிட்டல்) தொழில்நுட்பத்தின் அடிப்படையிலான இந்தியாவின் உற்பத்திக் கட்டமைப்பின் முதுகெலும்பாக 5ஜி தொழில்நுட்பம் இருக்கும் என்பதை நாம் மறந்துவிடக் கூடாது. இந்தியாவின் அனைத்துத் தொழில் நிறுவனங்களும், தகவல் கட்டமைப்பும், ஏன் ராணுவப் பாதுகாப்புக் கட்டமைப்பும்  எண்ம தொழில்நுட்பத்தின் அடிப்படையில் அமையும் நிலையில், 5ஜி அலைக்கற்றைக் கட்டமைப்பை சீன நிறுவனம் இயக்க அனுமதிப்பது என்பது, தெரிந்தே விபரீதத்தை வரவழைத்துக் கொள்வதாக அமையும்.

டோக்காலாமில் நடந்தது போன்ற மோதல் சூழல் வருங்காலத்தில் உருவாகுமானால், ஹாவை'  நிறுவனத்தின் உதவியுடன் இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்தத் தகவல் தொலைத்தொடர்பையும், தொழில்துறை இயக்கங்களையும்  சீனாவால் முடக்கிவிட முடியும். இந்திய அரசின் அமைப்புகள் குறித்தும், இந்தியர்கள் குறித்துமான ரகசியங்களையும் ஊடுருவி பாகிஸ்தானுக்கு ஹாவை'  நிறுவனத்தின் உதவியுடன் வழங்க முடியும். ஹாவை'  தொலைத்தொடர்பு வலையில் சிக்கியிருக்கும் பல நாடுகள், இப்போது அதிலிருந்து வெளிவர முடியாமல் தவிக்கின்றன.

பாதுகாப்பையும் இறையாண்மையையும் பாதிக்கும் இந்த விஷயத்தில் சர்வதேச ஒப்பந்தங்களைக் காரணம் காட்டுவதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது! இவ்வளவு பிரச்னைகளும், பிரிவினைகளும் இருந்தும்  ஹாவை' நிறுவனத்தை 5ஜி அலைக்கற்றைக் கட்டமைப்புக்கான சோதனையில் பங்குபெற மத்திய அரசு அனுமதித்திருப்பது பேரதிர்ச்சியாக இருக்கிறது!

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/10/கூடாது-கூடவே-கூடாது--5ஜி-சோதனையில்-ஹாவை-நிறுவனத்துக்கு-அனுமதி-குறித்த-தலையங்கம்-3327901.html
3327110 தலையங்கம் இக்கட்டில் இந்தியா!| ஈரான்- அமெரிக்கா மோதல் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Thursday, January 9, 2020 03:19 AM +0530 சர்வதேசப் பொருளாதாரம் தள்ளாடிக் கொண்டிருக்கும் நிலையில், மேற்கு ஆசியாவில் பதற்றம் அதிகரித்திருப்பது பிரச்னையை மேலும் கடுமையாக்கக்கூடும்.

அமெரிக்கப் படைகளை பயங்கரவாத அமைப்புகளாக அறிவித்திருப்பது மட்டுமல்லாமல், அமெரிக்காவின் ராணுவ நிலைகள் மீது ஈரான் தாக்கு தலையும் நடத்தியிருக்கிறது. அமெரிக்கா தனது எதிர்வினையை எப்படி நிகழ்த்தப் போகிறது என்பதை உலகமே அதிர்ச்சியுடன் எதிர்நோக்குகிறது.
இராக்கில் அமெரிக்க ராணுவ நிலை மீது கடந்த மாதம் நடத்தப்பட்ட ஏவுகணைத் தாக்குதலில் அமெரிக்கர் ஒருவர் உயிரிழந்தார். அதற்குப் பதிலடியாக ஈரான் ஆதரவுப் படையினர் மீது அமெரிக்கா வான் வழித் தாக்குதல் நடத்தியதில் 25 பேர் உயிரிழந்தனர். 

அதற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்து இராக் தலைநகர் பாக்தாதிலுள்ள அமெரிக்கத் தூதரகத்தை ஈரான் ஆதரவாளர்கள் கடந்த வாரம் முற்றுகையிட்டனர்.
பாக்தாத் சர்வதேச விமான நிலையத்தில் கடந்த வெள்ளிக்கிழமை ஆளில்லா விமானம் மூலம் அமெரிக்கா ஏவுகணைத் தாக்குதல் நடத்தியது. இதில் ஈரான் உளவுப் படையின் தலைவர் காசிம் சுலைமானி உள்ளிட்ட 8 பேர் உயிரிழந்தனர். அமெரிக்க ராணுவ நிலைகள் மீது ஈரான் தாக்குதல் நடத்தியிருக்கிறது. ஏர் இந்தியா உள்ளிட்ட சர்வதேச விமான நிறுவனங்கள் ஈரான், இராக், வளைகுடா நாடுகள் உள்ளிட்ட பகுதிகள் வழியாகச் செல்லும் தங்கள் விமான சேவையை நிறுத்தியிருக்கின்றன. 

ஈரானுக்கும் அமெரிக்காவுக்கும் இடையேயான மோதல் வலுக்குமேயன்றி உடனடியாக சமரசம் ஏற்படுவதற்கான வாய்ப்பு காணப்படவில்லை. உலக நிதிச் சந்தை தடுமாறுகிறது. தங்கத்தின் விலை கடுமையாக அதிகரித்திருக்கிறது. இந்தச் சூழல் இந்தியப் பொருளாதாரத்தை மிக மோசமாகப் பாதிக்கக்கூடும் என்பதுதான் நமது கவலை.

ஈரானும் அமெரிக்காவும் ஒருவர் மாற்றி ஒருவர் தாக்குதல் நடத்தும் நிலையில், கச்சா எண்ணெய் விலை அதிகரித்து வருகிறது. நமது கச்சா எண்ணெய்த் தேவையின் 80%-ஐ இறக்குமதியாகத்தான் பெறுகிறோம். ஈரானிலிருந்தான கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதியை படிப்படியாக நாம் குறைத்துவிட்டாலும்கூட, இப்போதும் நமது கச்சா எண்ணெய்த் தேவைக்கு பாரசீக வளைகுடாவைத்தான் நம்புகிறோம். ஈரான், சவூதி அரேபியா, இராக், ஐக்கிய அரபு அமீரகம் உள்ளிட்ட வளைகுடா நாடுகள் போரால் பாதிக்கப்பட்டால் அதன் மறைமுகப் பாதிப்பு இந்தியாவுக்கும் இருக்கும். 

பாரசீக வளைகுடாவில் ஏறத்தாழ 70 லட்சத்துக்கும் அதிகமான இந்தியர்கள் பணியாற்றுகிறார்கள். அவர்கள் ஆண்டுதோறும் 40 பில்லியன் டாலர் (ரூ.2.8 லட்சம் கோடி) அளவிலான தங்களது சேமிப்பை இந்தியாவுக்கு அனுப்புகிறார்கள். பதற்றச் சூழல் மேலும் அதிகரித்து தொடருமானால், இந்தியாவுக்கு வரும் அந்நியச் செலாவணி தடைபட்டு நமது பொருளாதாரம் பாதிப்புக்குள்ளாகும். 

பொருளாதாரப் பாதிப்புகள் மட்டுமல்லாமல், அங்கே பணிபுரியும் இந்தியர்களின் பாதுகாப்பையும் நாம் கருத்தில் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. ஒருவேளை போர்ச்சூழல் கடுமையாகும் நிலையில், அவர்களைப் பாதுகாப்பாகத் தாய்நாட்டுக்கு திருப்பிக் கொண்டுவரும் பெரும் பொறுப்பு இந்திய அரசுக்கு உண்டு. 
மத்திய வெளிவிவகாரத் துறை அமைச்சகம் இப்போதே முறையாகத் திட்டமிட்டு, பத்திரமாக அவர்களை அழைத்து வருவதற்கு தயார் நிலையில் இருக்க வேண்டும். 

ஈரானிலுள்ள 52 இடங்களைக் குறிவைத்துத் தாக்கப்போவதாக  அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் அறிவித்திருக்கிறார். 
அவற்றில் கச்சா எண்ணெய் கட்டமைப்பு உள்ளிட்ட பொருளாதார முதலீடுகள் கட்டாயம் இடம்பெறும். இந்தியாவின் முதலீட்டுடன் உருவாக்கப்படும் சாப்ஹார் துறைமுகமும் அதில் அடங்கும். 

சாப்ஹார் துறைமுகத்தை குறிவைத்து அமெரிக்கா தாக்குதல் நடத்தினால் ஈரான், ஆப்கானிஸ்தான், மத்திய ஆசியா ஆகியவற்றைக் கருத்தில் கொண்டு இந்தியா உருவாக்கியிருக்கும் பொருளாதார எதிர்பார்ப்புகள் தகரக்கூடும். சாப்ஹார் துறைமுகத்தை அமெரிக்கா தாக்காமல் இருப்பதை இந்தியா எப்பாடுபட்டாவது உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.

அமெரிக்கா, ஈரான் இரண்டு நாடுகளுடனும் இணக்கமான உறவை இந்தியா பேணி வருகிறது. அதனால்தான் ஈரானின் வெளிவிவகாரத் துறை அமைச்சர் ஜாவத் ஸெரீஃப் மத்திய ஆசியாவில் நிலவும் பதற்றத்தைத் தணிக்க இரு தரப்புடனும் இந்தியா பேச்சுவார்த்தை நடத்துவதை வரவேற்றிருக்கிறார். அடுத்த வாரம் இந்தியாவுக்கு வருகை தரவிருக்கும் ஸெரீஃப்பின் இந்த அறிவிப்பு, சமரசப் பேச்சுவார்த்தையை மேற்கொள்ள மறைமுகமாக இந்தியாவுக்கு விடுக்கப்பட்டிருக்கும் வேண்டுகோள்.

இந்திய ஆதரவை உறுதிப்படுத்த அமெரிக்கா விரும்புகிறது என்பதை, இந்தியாவின் மீது ஈரான் உளவுப் படையின் தலைவர் காசிம் சுலைமானி பயங்கரவாதத் தாக்குதல் நடத்தத் திட்டமிட்டிருந்தார் என்று அதிபர் டிரம்ப் கூறியதிலிருந்து தெரிந்துகொள்ள முடிகிறது. மூத்த ஈரானியத் தலைவர் என்று உளவுப் படையின் தலைவர் சுலைமானியை வர்ணித்த இந்தியா, நேரடியாக அமெரிக்கத் தாக்குதலைக் கண்டிக்கவில்லை. படுகொலை குறித்துக் குறிப்பிட்ட இந்திய அறிக்கை, "இரு தரப்பும் பொறுமையைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்' என்று பட்டும் படாமலும் கருத்துத் தெரிவித்தது.

அமெரிக்காவுக்கும் ஈரானுக்கும் இடையே மோதல் மேலும் வலுக்குமேயானால் இதே நிலைப்பாட்டை இந்தியா தொடர முடியாது. 
அமெரிக்காவையும் பகைத்துக்கொள்ள முடியாத, ஈரானையும் விட்டுக்கொடுக்க முடியாத இக்கட்டான நிலைமை இந்தியாவுக்கு!  அமெரிக்கா - ஈரான் மோதல் பேரழிவுக்கு வழிகோலுமோ என்கிற அச்சம் உலகுக்கு!
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/09/இக்கட்டில்-இந்தியா-ஈரான்--அமெரிக்கா-மோதல்-குறித்த-தலையங்கம்-3327110.html
3326213 தலையங்கம் கொள்ளைபோகும் காடுகள்! | இந்திய வனப் பகுதிகள் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Wednesday, January 8, 2020 03:00 AM +0530  

அன்றாட அரசியல் நிகழ்வுகள் பல முக்கியமான பிரச்னைகளில் இருந்து தேசத்தின் கவனத்தைத் திசைதிருப்பி விடுகின்றன. அரசியல் எந்த அளவுக்கு அவசியமோ அதைவிட இன்றியமை யாதவை தேச நிர்மாணம் குறித்த பிரச்னைகளும் தீர்வுகளும். 

இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை இந்திய வனப் பகுதிகள் குறித்த ஆய்வு, செயற்கைக்கோள் மூலம் நடத்தப்படுகிறது. 

2019-ஆம் ஆண்டுக்கான இந்தியாவின் வனங்கள் குறித்த அறிக்கை கடந்த வாரம் வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது. 2017-ஆம் ஆண்டுக்கான அறிக்கையுடன் ஒப்பிடும்போது இந்தியாவின் வனப் பரப்பு 0.56% அதிகரித்திருப்பதாக அந்த அறிக்கை தெரிவிக்கிறது. நமது மொத்த நிலப் பரப்பில் 33% அளவுக்கு வனப் பரப்பை அதிகரிப்பது இலக்கு என்று மத்திய சுற்றுச்சூழல் துறை அமைச்சர் பிரகாஷ் ஜாவடேகர் அறிவித்திருக்கிறார்.

அரசு வெளியிட்டிருக்கும் அறிக்கையில் காணப்படும் புள்ளிவிவரங்கள் விவாதத்துக்குரியவை. அடர்ந்திருக்கும் மரங்களின் பகுதிகளை செயற்கைக்கோள் படம் பிடித்துக் காட்டுவதன் அடிப்படையில் இந்த ஆய்வு மேற்கொள்ளப்படுகிறது. இதில் அடர்த்தியான காடுகள்,  காடுகளுக்கும் மலைகளுக்கும் வெளியே புதிதாக நடப்பட்டிருக்கும் மரங்கள், தேயிலை, காபி, ரப்பர் தோட்டங்கள் ஆகியவை தனித்தனியாக பிரிக்கப்பட்டு ஆய்வு செய்யப்படுவதில்லை. அதனால், செயற்கைக்கோள் மூலம் மேற்கொள்ளப்பட்ட இந்த ஆய்வு கையாண்டிருக்கும் முறை துல்லியமானது என்று ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. 

இந்திய வனப் பகுதி ஆய்வறிக்கை, 10% அடர்த்திக்கும் அதிகமாகக் காணப்படும் ஒரு ஹெக்டேர் நிலப் பரப்பை "வனம்' என்று கருதுகிறது. அந்தப் பகுதியின் உரிமையாளர் குறித்தோ அதில் காணப்படும் மரங்கள் குறித்தோ ஆய்வு கவலைப்படுவதில்லை. அதனால் பனை மரங்களும், யூகலிப்டஸ் தோட்டங்களும், சவுக்குத் தோப்புகளும், "ப்ளாண்டேஷன்' என்று அழைக்கப்படும் ஏனைய பயிர்த் தோட்டங்களும் இந்திய வனப் பகுதி அறிக்கையில் காடுகளாகக் கருதப்படுகின்றன. இதைச் சரியான ஆய்வாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. 

அடர்ந்த காடுகளும் மலைப் பகுதிகளும் பல்லுயிர்ப் பெருக்கத்துக்கு உதவுவதுபோல ஆங்காங்கே புதிதாக உருவாக்கப்படும் தோப்புகளும், ப்ளாண்டேஷன்களும் எந்தவிதத்திலும் பங்களிப்பதில்லை. புதிதாக உருவாக்கப்படும் தோப்புகள் நூற்றாண்டு காலமாகக் காணப்படும் காடுகளுக்கு மாற்றாக இருக்க முடியாது. அடர்த்தியான காடுகள் பல்லுயிர்ப் பெருக்கத்துக்கு மட்டுமல்லாமல் சூழலியல் சமநிலைக்கும் மிகமிக அவசியமாகின்றன. 

இந்திய வனப் பரப்பின் ஆய்வறிக்கையின்படி, காடுகளும் சோலைகளுமாக நாட்டில் 8 கோடி ஹெக்டேர் நிலப் பரப்பு காணப்படுகிறது. இயற்கை வனங்களுக்கும் செயற்கை வனங்களுக்கும் தனித்தனியாக ஆய்வு எதுவும் நடத்தப்படவில்லை. அதிகரித்திருக்கும் ப்ளாண்டேஷன்களும், மரம் நடும் இயக்கங்களின் மூலமாக உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் சமூக நலக் காடுகளும்போல, இயற்கை வனங்கள் அதிகரித்திருக்கின்றனவா என்பதைக் கண்காணிப்பதில்தான் வனப் பாதுகாப்பின் வெற்றி அடங்கியிருக்கிறது. 
வனப் பாதுகாப்புக்காக இந்தியாவில் பல்வேறு சட்டங்கள் பிரிட்டிஷ் காலனிய ஆட்சிக் காலத்திலிருந்து கொண்டுவரப்பட்டிருக்கின்றன.

வனங்கள், வனப் பகுதி இவை இரண்டு குறித்தும் தெளிவான விளக்கமோ, பாகுபாடோ இந்திய வனச் சட்டம் 1927 மற்றும் வனங்கள் பாதுகாப்புச் சட்டம் 1980 இரண்டிலுமே இல்லை. இதுகுறித்த சட்டபூர்வமான வேறுபாடு உச்சநீதிமன்றத்தின் 1996 தீர்ப்பின் அடிப்படையில் பின்பற்றப்படுகிறது. "வனம் என்பது அகராதிகளில் காணப்படும் பொருளின் அடிப்படையில் அணுகப்பட வேண்டும். இந்த விளக்கம் வனப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் 2-ஆவது பிரிவின் அடிப்படையிலான எல்லா அங்கீகரிக்கப்பட்ட காடுகளுக்கும் பொருந்தும். அகராதி விளக்கத்தின்படியிலான காடுகளை மட்டுமல்லாமல் அரசு ஆவணங்களால் அங்கீகரிக்கப்பட்டிருக்கும் தனியார் உடைமைகளுக்கும் வனப் பரப்பு என்கிற விளக்கம் பொருந்தும்' என்கிறது உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பு. 
அந்தத் தீர்ப்புக்குப் பிறகும் தெளிவான விளக்கம் இல்லாததால், தன்னுடைய அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி வசதிக்கேற்ப ஒரு பகுதியை வனப் பகுதி என்றும், வனப் பகுதி அல்லாதது என்றும் அரசு அறிவித்துக்கொள்ள முடிந்தது. இது ரப்பர், தேயிலை, காபி போன்ற ப்ளாண்டேஷன் உரிமையாளர்களைப் பாதித்தது.

எப்போது வேண்டுமானாலும் அரசு தனது அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி எந்தவொரு ப்ளாண்டேஷனையும் அரசின் உடைமையாக மாற்றிவிட முடியும் என்கிற நிலைமை இருந்தது. அதன் காரணமாக மத்திய அரசு சில புதிய விளக்கங்களை அளித்தது. அதன்படி "வனம்' என்று அறிவிக்கப்பட்ட பகுதிகளும், அடர்த்தியான மரங்களைக் கொண்ட பகுதிகளும் மட்டுமே காடுகளாகக் கருதப்படும் என்று அறிவிக்கப்பட்டது. 

வன அழிப்பில் பொருளாதார வளர்ச்சி மிக முக்கியமான பங்கு வகிக்கிறது. அரசு ஆவணங்களின்படி, 1980 முதல் 2016 வரை 6.33 லட்சம் ஹெக்டேர் வனப் பகுதி வளர்ச்சிப் பணிகளுக்காகப் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. தனியாருக்கு வன உரிமைச் சட்டத்தின் அடிப்படையில் 2008 முதல் 2018 வரை வழங்கப்பட்டிருக்கும் வனப் பரப்பையும் சேர்த்தால், சுமார் 19 லட்சம் ஹெக்டேர் காடுகள் அழிக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

அழிக்கப்படும் அடர்ந்த காடுகளுக்கு, ஆங்காங்கே மரங்கள் நடப்படுவதும் சமூக நலக் காடுகள் உருவாக்கப்படுவதும் மாற்றாகிவிடாது. தெளிவான முழுமையான இந்திய வனப் பரப்பு ஆய்வறிக்கை உருவாக்கப்பட்டால் மட்டும்தான் காடுகள் கொள்ளை போவதைக் கண்காணிக்க முடியும்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/08/கொள்ளைபோகும்-காடுகள்--இந்திய-வனப்-பகுதிகள்-குறித்த-தலையங்கம்-3326213.html
3325243 தலையங்கம் வெற்றியுமல்ல, தோல்வியுமல்ல! | உள்ளாட்சித் தேர்தல் முடிவுகள் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Tuesday, January 7, 2020 02:54 AM +0530  

தமிழகத்தில் நடந்து முடிந்த ஊரக உள்ளாட்சித் தேர்தல் முடிவுகள் இரண்டு முக்கியமான செய்திகளை வெளிப்படுத்துகின்றன. முதலாவது செய்தி, இதற்கு  முந்தைய இரண்டு உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கான தேர்தல்களைப் போல அல்லாமல், ஆளும் கட்சி மிகவும் நேர்மையாக நடந்துகொண்டு முறையாகத் தேர்தல் நடக்க வழிகோலியிருக்கிறது. இரண்டாவது செய்தி, தமிழக வாக்காளர்கள் தேசிய அளவிலான தேர்தலுக்கும் மாநில அளவிலான தேர்தலுக்கும் வெவ்வேறான அளவுகோல்களைக் கையாள்கிறார்கள் என்பது.
அண்மையில் நடைபெற்ற உள்ளாட்சித் தேர்தலில் 27 மாவட்டங்களைச் சேர்ந்த சுமார் 2 கோடி வாக்காளர்கள் வாக்களித்திருக்கிறார்கள். சுமார் 77% வாக்குகள் பதிவாகியிருக்கின்றன. 

பெரிய அசம்பாவிதங்கள் இல்லாமல், குறிப்பிடும்படியான முறைகேடுகளும் இல்லாமல், உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கான தேர்தல்களை நேர்மையாக நடத்தி முடித்திருக்கும் மாநில தேர்தல் ஆணையத்தைப் பாராட்டியாக வேண்டும். 
தமிழகத்திலுள்ள 37 மாவட்டங்களில் 27 மாவட்டங்களிலுள்ள ஊரக உள்ளாட்சிப் பதவிகளுக்கு இரண்டு கட்டங்களாக நடத்தப்பட்ட தேர்தலில் ஆளும் அதிமுகவின் கூட்டணியும், எதிர்க்கட்சியான திமுகவின் கூட்டணியும் அதிக அளவிலான வித்தியாசம் இல்லாமல் வெற்றி பெற்றிருக்கின்றன. அதிமுக கூட்டணியைவிட, திமுக கூட்டணி சற்றுக் கூடுதலான இடங்களில் வெற்றி பெற்றிருக்கிறது. 

மாவட்ட ஊராட்சிக் குழுவுக்கான தேர்தலில் திமுக கூட்டணி 271 இடங்களையும், அதிமுக கூட்டணி 240 இடங்களையும் கைப்பற்றியிருக்கின்றன. ஊராட்சி ஒன்றியங்களில், தேர்தல் நடந்த 5,090 இடங்களில் திமுக கூட்டணி 2,356 இடங்களையும், அதிமுக கூட்டணி 2,199 இடங்களையும் வென்றிருக்கின்றன. 

512 இடங்களை மற்ற கட்சிகளும், சுயேச்சைகளும் கைப்பற்றியிருக்கிறார்கள். 
மிக நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு  தமிழகத்தில் உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கான தேர்தல் 1996 முதல்தான் நடைபெறத் தொடங்கியது. 2006-இல், மாவட்ட ஊராட்சியிலும் சரி, ஊராட்சி ஒன்றியங்களிலும் சரி ஆளும் கட்சியான  திமுகவின் ஆதிக்கம்  தேர்தல் முடிவுகளில் பிரதிபலித்தது. 2011-இல் ஆளும் கட்சியாக அதிமுக இருந்தபோது நடந்த தேர்தலில், 655 மாவட்ட ஊராட்சி உறுப்பினர்களுக்கான தேர்தல்களில் 602 இடங்களில் வெற்றிபெற்று தனது மேலாதிக்கத்தை நிலைநிறுத்திக் கொண்டது. அந்த அளவிலான ஆளும் கட்சி வெற்றிக்கு ஆட்சியாளர்களின் தலையீடு முக்கியமான காரணம் என்பதைச் சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை.

2006, 2011 உள்ளாட்சித் தேர்தல்களுடன் ஒப்பிடும்போது, இன்றைய ஆளும் கட்சி மிகவும் நேர்மையாகவும் நியாயமாகவும் வாக்காளர்களின் தேர்வுக்கு வழிகோலியிருக்கிறது என்பதை உணர முடிகிறது. ஆளும் கட்சி மனது வைத்திருந்தால்,  2006, 2011 வழியில் இந்தத் தேர்தலையும் ஆளும் கட்சிக்கு சாதகமான தேர்தலாக மாற்றியிருக்க முடியும். இந்த ஒரு காரணத்துக்காகவே முதல்வர் எடப்பாடி பழனிசாமியையும், இன்றைய ஆட்சியையும் பாராட்டலாம்.

கடந்த ஆண்டு மே மாதம் நடந்த மக்களவைத் தேர்தலில், தமிழகத்திலுள்ள 39 தொகுதிகளில் 38 தொகுதிகளில் திமுகவும், அதன் கூட்டணிக் கட்சிகளும் வெற்றி பெற்றன. சிதம்பரம், 
வேலூரைத் தவிர, அனைத்துத் தொகுதிகளிலும் வெற்றி வித்தியாசம் லட்சம் வாக்குகளுக்கு மேல் காணப்பட்டன. அதிமுகவும் அதன் கூட்டணிக் கட்சிகளும் படுதோல்வியைச் சந்தித்தன. 

ஜெயலலிதா போன்ற ஆளுமை இல்லாத நிலையில், அதிமுக இறங்குமுகத்தை நோக்கி விரைந்து கொண்டிருப்பதாக அரசியல் நோக்கர்கள் அதை விமர்சித்தனர். அதிமுகவின் அடித்தளம் ஆட்டம் கண்டுவிட்டதாகவும், அந்தக் கட்சியின் மக்கள் செல்வாக்கு சரிந்துவிட்டதாகவும் பரவலாகக் கருதப்பட்ட நிலையில், இப்போதைய உள்ளாட்சித் தேர்தல் முடிவுகள், தனது அடிப்படை வாக்கு வங்கியையும் செல்வாக்கையும் அதிமுக இழந்துவிடவில்லை என்பதை உணர்த்துகின்றன.

நாடு தழுவிய அளவில் குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்துக்கு எதிராகப் போராட்டங்கள் நடைபெறும் நிலையில்,  தனது மக்களவைத் தேர்தல் செல்வாக்கை திமுக தக்கவைத்துக் கொள்ளும் என்பதுதான் எதிர்பார்ப்பாக இருந்தது. பத்து கட்சிக் கூட்டணி; ஒட்டுமொத்த காட்சி ஊடக ஆதரவு; சிறுபான்மையினரின் முழுமையான ஆதரவு இவ்வளவு இருந்தும்கூட, தனது மக்களவைத் தேர்தல் வெற்றியை உள்ளாட்சித் தேர்தல்களிலும்  திமுகவால் பிரதிபலிக்க முடியாமல் போனது வியப்பாக இருக்கிறது. 

கடந்த எட்டு ஆண்டுகளாக ஆட்சியில் இருக்கும் அதிமுகவின் மீது நியாயமாக ஏற்பட்டிருக்க வேண்டிய  அதிருப்தியையும் மீறி அந்தக் கட்சி திமுகவுக்கு சரிநிகரான அளவில் வெற்றி பெற்றிருப்பது அதிமுகவின் செல்வாக்கு அதிகரித்து வருவதைக் காட்டுகிறதா அல்லது திமுகவின் செல்வாக்குச் சரிவைக் காட்டுகிறதா என்பதை சட்டப் பேரவைத் தேர்தல்தான் வெளிப்படுத்தும்.

உள்ளாட்சி அமைப்புகள் ஜனநாயக முறையில் வலுவாகச் செயல்பட்டால்தான் அரசின் நலத்திட்டங்கள், வளர்ச்சிப் பணிகள்,  கட்டமைப்பு மேம்பாடுகள் ஆகியவை அடித்தட்டு மக்களைச் சென்றடையும். நகராட்சி, மாநகராட்சி அமைப்புகளுக்கான தேர்தல்களும், மீதமிருக்கும் ஒன்பது மாவட்டங்களுக்கான மாவட்ட ஊராட்சி, ஊராட்சி ஒன்றியங்களுக்கான தேர்தல்களும் அடுத்தகட்டமாக இதேபோல விரைவிலேயே நடத்தி முடிக்கப்பட வேண்டும்.

அதிமுகவும் திமுகவும் தங்களது கோட்டைகளில் வலுவாகவே இருக்கின்றன என்பதும், மக்களவைத் தேர்தல் தோல்வியிலிருந்து வீரியத்துடன் ஆளும் அதிமுக  உயிர்த்தெழுந்திருக்கிறது என்பதும் தேர்தல் முடிவுகள் தெரிவிக்கும் செய்திகள்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/07/வெற்றியுமல்ல-தோல்வியுமல்ல--உள்ளாட்சித்-தேர்தல்-முடிவுகள்-குறித்த-தலையங்கம்-3325243.html
3324530 தலையங்கம் அஞ்சுவது அஞ்சாமை பேதைமை | கடற்கொள்ளையர்கள் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Monday, January 6, 2020 01:14 AM +0530 முன்பு சோமாலியா என்றால், இப்போது கடற்கொள்ளையர்களின் செயல்பாடுகள் கினி வளைகுடாவில் நங்கூரமிட்டிருக்கின்றன. கடந்த நவம்பர் மாதம் கச்சா எண்ணெய் ஏற்றிக்கொண்டு வந்த இரண்டு இந்தியக் கப்பல்கள் கடற்கொள்ளையரால் கடத்தப்பட்டன. டிசம்பர் 3-ஆம் தேதி 16 மாலுமிகளும், டிசம்பர் 15-ஆம் தேதி 20 மாலுமிகளும் கடற்கொள்ளையர்களுடன் நடுக்கடலில் நடந்த மோதலில் பிடிபட்டு கடத்திச் செல்லப்பட்டனர். டிசம்பர் 3-ஆம் தேதி கடற்கொள்ளையர்களிடம் பிடிபட்ட மாலுமிகள், 20 நாள்களுக்குப் பிறகு பேரம் பேசப்பட்டு விடுவிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். டிசம்பர் 15-ஆம் தேதி பிடிபட்டவர்கள் இன்னும்கூட கடற்கொள்ளையர்களின் கட்டுப்பாட்டில்தான் தொடர்கிறார்கள். நவம்பர் மாதம் கடத்தப்பட்ட இரண்டு கச்சா எண்ணெய் ஏற்றிச்சென்ற கப்பல்களும் கடுமையான பேரத்துக்குப் பிறகு விடுவிக்கப்பட்டிருக்கின்றன.
 நவம்பர், டிசம்பர் மாதங்களில் நடந்த கடற்கொள்ளையர்களின் தாக்குதல்களுக்கும், கடத்தல்களுக்கும் கிறிஸ்துமஸ் பண்டிகை கொண்டாட்டம் காரணமாகக் கூறப்படுகிறது. தங்களுக்குப் பணத் தேவை ஏற்படும் போதெல்லாம் வேலையில்லாத இளைஞர்கள் ஆப்பிரிக்காவின் மேற்குக் கடற்கரையோர நாடுகளில் கடத்தல், கொள்ளையில் ஈடுபடுவது நீண்ட காலமாகவே வழக்கத்தில் இருக்கும் நடைமுறை. இப்போது கடலுக்கும் அந்த நடைமுறை பரவியிருப்பதுதான் சர்வதேச அளவில் பீதியை எழுப்புகிறது.
 மேற்கு ஆப்பிரிக்காவின் கினி வளைகுடா பகுதிகளில் அதிகரித்துவரும் கடற்கொள்ளைகளுக்கு மூன்று காரணங்கள் கூறப்படுகின்றன. ஆப்பிரிக்காவின் அட்லாண்டிக் கடற்கரையில் செனகலில் இருந்து அங்கோலா வரையிலான பகுதி உலகின் கடத்தல் குற்றங்களின் மையமாக மாறியிருக்கிறது. ஏறத்தாழ 82% கடத்தல்கள் இங்குதான் நடைபெறுகின்றன. கச்சா எண்ணெய் வளம் நிறைந்த நைஜீரியாவில் இருந்து மேற்கு ஆப்பிரிக்க மாஃபியா கும்பல்கள் இயங்குகின்றன. நைஜீரியாவின் டெல்டா பகுதியில் அமைந்த கடற்கரையோரக் காடுகள் அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பை வழங்குகின்றன. கடற்கொள்ளைகளுக்கான முதல் காரணம் இது.
 இந்தியாவுக்கும் மேற்கு ஆப்பிரிக்காவுக்கும் இடையேயான கடல் வர்த்தகம் அண்மைக்காலமாக கணிசமாக அதிகரித்திருக்கிறது. நைஜீரியாவின் மிகப் பெரிய வர்த்தகப் பங்காளியாக இந்தியா உருவாகியிருப்பதற்கு கச்சா எண்ணெய் மிக முக்கியமான காரணம். இதனால் இந்தியாவுக்கும் நைஜீரியாவுக்கும் இடையே கச்சா எண்ணெய் ஏற்றிச் செல்லும் சரக்குக் கப்பல்களின் எண்ணிக்கை கணிசமாக அதிகரித்திருக்கிறது. மேற்கு ஆப்பிரிக்க துறைமுகங்களில் நங்கூரமிடும் பெரும்பாலான கப்பல்கள், இந்தியாவைச் சேர்ந்தவை அல்லது இந்தியாவுக்கு சரக்கு ஏற்றிச் செல்பவை. அதனால் இந்தியக் கப்பல்கள் அதிகமான தாக்குதலுக்கும் பாதிப்புக்கும் உள்ளாகின்றன. இது இரண்டாவது காரணம்.
 கடந்த 3 ஆண்டுகளாக இந்திய மாலுமிகளின் எண்ணிக்கை கணிசமாக அதிகரித்திருக்கிறது. கப்பல்களில் பணி புரியும் இந்தியர்களின் எண்ணிக்கை ஏறத்தாழ 45%-க்கும் அதிகமாக அதிகரித்திருப்பதாகப் புள்ளிவிவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. சுமார் 2 லட்சத்துக்கும் அதிகமான இந்திய மாலுமிகள் சர்வதேச அளவில் சரக்கு, போக்குவரத்துக் கப்பல்களில் பணிபுரிகிறார்கள். உலகிலுள்ள மொத்த மாலுமிகளில் 14.5% இந்தியர்கள். மொத்த அதிகாரிகளில் 12.8% இந்தியர்கள். கப்பல்களில் அதிகரித்த அளவில் இந்தியர்கள் பணியாற்றுவதால், கடற்கொள்ளையர்களால் கடத்தப்படும் மாலுமிகளில் இந்தியர்கள் அதிகமாக இருப்பதில் வியப்பொன்றுமில்லை. இது மூன்றாவது காரணம்.
 கினி வளைகுடாவில் அதிகரித்திருக்கும் கடற்கொள்ளையர்களின் கடத்தல்களுக்கு பல உள்ளூர் காரணங்களும் உண்டு. ஆப்பிரிக்காவின் மேற்குக் கடற்கரை நாடுகளில் வலுவான கடலோரக் காவல்படை இல்லாமல் இருப்பதும், உள்நாட்டு பயங்கரவாதக் குழுக்கள் காணப்படுவதும் கடற்கொள்ளைகளுக்கு வழிகோலுகின்றன. இதுபோன்ற கொள்ளையர்களுக்கு உள்ளூர் அரசியல்வாதிகளின் ஆதரவும் காணப்படுகிறது. ஆழ்கடல் பகுதியில் கப்பல்களைக் கைப்பற்றி கச்சா எண்ணெயைக் கடத்திக்கொண்டு செல்வதும் அவ்வப்போது நிகழ்கிறது. கடற்கரையோரப் பகுதிகளில் காணப்படும் பாறைகள், இடுக்குகள், குகைகள் போன்றவை அவர்களுக்கு வசதியாக அமைந்திருக்கின்றன.
 எல்லாக் கப்பல்களுக்கும் காப்பீடு செய்யப்படுகிறது. அதனால் மாலுமிகளைக் கடத்திக் கொண்டுபோவதன் மூலம் காப்பீட்டு நிறுவனங்களிடமிருந்து இழப்பீடு பெற முடியும் என்பது கடற்கொள்ளையர்களுக்கு நன்றாகவே தெரியும். தப்பிப் போகவோ, முரண்டு பிடிக்கவோ செய்யாமல் இருக்கும் வரை கடத்தப்படும் மாலுமிகளை கடற்கொள்ளையர்கள் பத்திரமாகவே பாதுகாக்கிறார்கள். கடல் கொள்ளையர்களுக்கும் காப்பீட்டு நிறுவனங்களுக்கும் இடையே சமரசம் பேசுவதற்கு இடைத்தரகர்களும் உருவாகியிருக்கிறார்கள். இப்படியொரு ஆபத்தான சூழல் மேற்கு ஆப்பிரிக்கக் கடற்கரையோரம் உருவாகி, இந்தியக் கப்பல்களையும் மாலுமிகளையும் அச்சுறுத்துகிறது. இதுபோன்ற செயல்பாடுகள் உலகளாவிய அளவில் விரிவடைந்துவிடாமல் தடுப்பதற்கான நடவடிக்கைகளை விரைவிலேயே எடுத்தாக வேண்டும்.
 மக்களவையில் "கடற்கொள்ளைத் தடுப்பு மசோதா 2019' கடந்த மாதம் தாக்கல் செய்யப்பட்டது. கடற்கொள்ளையில் ஈடுபடுபவர்களுக்கு மரண தண்டனை விதிக்க அதில் வழிகோலப்பட்டிருந்தது. அந்த மசோதாவை நாடாளுமன்றம் விரைவில் நிறைவேற்றக்கூடும். ஆனால், சர்வதேச அளவிலான கடற்கொள்ளைகளை முடிவுக்கு கொண்டுவர இந்தியா மட்டுமே முனைப்புக் காட்டினால் போதாது.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/06/அஞ்சுவது-அஞ்சாமை-பேதைமை--கடற்கொள்ளையர்கள்-குறித்த-தலையங்கம்-3324530.html
3322779 தலையங்கம் காத்திருக்கும் ஆபத்து! | ஆன்டிபயாட்டிக் மருந்துகள் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Saturday, January 4, 2020 03:09 AM +0530  

இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு, உலகில் பல அணு சக்தி வல்லரசுகள் உருவாகிவிட்டன என்றாலும், பேரழிவை ஏற்படுத்தும் அணுஆயுத விபத்துக்கான சாத்தியம் மிக மிகக் குறைவு. அதேநேரத்தில் இயற்கைச் சீற்றங்களும், சுகாதார பாதிப்புகளும்தான் மனித இனம் எதிர்கொள்ள இருக்கும் பேரழிவுக்குக் காரணமாக இருக்கப் போகின்றன. 

மருத்துவ அறிவியல் ஆன்டிபயாட்டிக்கை கண்டுபிடித்தபோது இனிமேல் மனித இனத்தின் அனைத்து நோய்களுக்கும் தீர்வு காணப்பட்டதாக உலகம் மகிழ்ச்சி அடைந்தது. அந்த மகிழ்ச்சி இனியும் அதிக நாள்கள் நீடிக்கப்போவதில்லை என்பதற்கான வலுவான அறிகுறிகள் தோன்றத் தொடங்கிவிட்டன. ஆன்டிபயாட்டிக் மருந்துகளுக்குக் கட்டுப்படாத பல்வேறு நோய்த்தொற்றுகள் உருவாகியிருக்கின்றன. ஒட்டுமொத்த மருத்துவத் துறையையே அது அச்சுறுத்துகிறது.

ஆன்டிபயாட்டிக் மருந்துகளின் வீரியம் ஒன்றுக்கு இரண்டு மூன்று மடங்காக அதிகரித்தால் ஒழிய பல நோய்த்தொற்றுக்கள் கட்டுப்பட மறுக்கின்றன. சூடோமோனக் என்கிற நோய்த் தொற்று கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அந்த நோய்த்தொற்று எந்தவிதமான ஆன்டிபயாட்டிக் மருந்தாலும் குணப்படுத்த முடியாததாகக் கண்டறியப்பட்டிருக்கிறது. ஆன்டிபயாட்டிக் மருந்துகளுக்குக் கட்டுப்படாத இதுபோன்று இன்னும் பல்வேறு நோய்த் தொற்றுகள் உலகின் பல்வேறு நாடுகளிலிருந்து வெளிப்படுகின்றன. 

எந்தவித ஆன்டிபயாட்டிக்குக்கும் கட்டுப்படாத  நோய்த் தொற்றுகளால் உலக அளவில் 7 லட்சத்துக்கும் அதிகமான நோயாளிகள் உயிரிழப்பதாக ஆய்வு ஒன்று தெரிவிக்கிறது. முறையான, வலிமையான புதிய மாற்று மருந்து கண்டிபிடிக்கப்படாமல் போனால், ஆன்டிபயாட்டிக்குக்குக் கட்டுப்படாத நோய்த்தொற்றுகளால் அடுத்த 30 ஆண்டுகளில் ஆண்டுதோறும் ஒரு கோடிக்கும் அதிகமானோர் உயிரிழக்க நேரிடும். புற்று நோய், சர்க்கரை நோய், இதயம் தொடர்பான நோய்கள் ஆகியவற்றையெல்லாம்விட, மிகவும் கடுமையான பாதிப்பை மனித இனத்துக்கு ஆன்டிபயாட்டிக் எதிர்ப்புச் சக்தி ஏற்படுத்தக் கூடும் என்று மருத்துவத் துறை வல்லுநர்கள் அச்சப்படுகிறார்கள்.
ஆன்டிபயாட்டிக் மருந்துகளுக்கு நோய்த்தொற்றுகள் கட்டுப்படாத நிலைமை ஏற்பட்டிருப்பதற்கு மருத்துவர்கள் அதிக அளவில் ஆன்டிபயாட்டிக் மருந்துகளைப் பரிந்துரைத்ததும், தேவையில்லாத சாதாரண உடல் உபாதைகளுக்கெல்லாம் ஆன்டிபயாட்டிக் மருந்துகளைப் பயன்படுத்தியதும்தான் காரணம் என்கிற கருத்து பரவலாகக் காணப்படுகிறது. அது முழுமையான உண்மையல்ல.

உலக அளவில் நுண்ணுயிரிகளுக்கு ஆன்டிபயாட்டிக் எதிர்ப்புச் சக்தி ஏற்பட்டிருப்பதற்கு வேறு பல காரணங்களும் உண்டு. கோழி மற்றும் கால்நடை வளர்ப்பில் அதிகமாக ஆன்டிபயாட்டிக் பயன்படுத்தப்படுவது மிக முக்கியமான காரணம். வேளாண்மையிலும்கூட ஆன்டிபயாட்டிக் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இதனால், பரவலாக மனித இன ரத்தத்தில் ஆன்டிபயாட்டிக் கலந்துவிடுவதால், நோய்த்தொற்றுகள் ஆன்டிபயாட்டிக்குக்குக் கட்டுப்படாத நிலைமை ஏற்பட்டிருக்கிறது. 
நுண்ணுயிரிகள் (பாக்டீரியா) ஆன்டிபயாட்டிக்குக்குக் கட்டுப்படாத நிலைமை ஏற்பட்டிருப்பதற்கு வேறு சில முக்கியமான காரணங்களும் உண்டு. நுண்ணுயிரிகள் தங்களைக் காப்பாற்றிக் கொள்வதற்கு ஏற்கெனவே ஆன்டிபயாட்டிக் எதிர்ப்புச் சக்தி பெற்ற அணுக்களிலிருந்து, எதிர்ப்புச் சக்தியைப் பெறும் ஆற்றலுடையவை. நுண்ணுயிரி தனது மரபணுவில் தனக்குத் தானே மாற்றம் செய்துகொள்ளும் தன்மையுடையது என்று அண்மைக்கால ஆய்வு ஒன்று வெளிப்படுத்தியிருக்கிறது. 

அதேபோல, நுண்ணுயிரிகள் தங்களை மாற்றிக்கொண்டு ஆன்டிபயாட்டிக்கிலிருந்து காப்பாற்றிக்கொள்ளும் சக்தியையும், நேரடியாகவே எதிர்வினையாற்றி ஆன்டிபயாட்டிக்கை எதிர்கொள்ளும் ஆற்றலையும் பெற்றிருக்கின்றன. எடுத்துக்காட்டாக  பென்சிலினின் வீரியத்தை சமன் செய்யும் ஆற்றல் கொண்ட என்சைம்களை சில நுண்ணுயிரிகள் உருவாக்குவது நிரூபிக்கப்பட்டிருக்கிறது. 
கூடுதல் வீரியமுள்ள அல்லது புதிய ஆன்டிபயாட்டிக்குகளை உருவாக்குவதன் மூலம்தான் இந்தப் பிரச்னையை எதிர்கொள்ள முடியும்.

ஆனால், முதலீடும், கட்டுப்பாடுகளும் அதற்குத் தடையாக இருக்கின்றன. நுண்ணுயிரிகளை எதிர்கொள்ள வெற்றிகரமாக ஆய்வுகளை நடத்தி புதிய ரக ஆன்டிபயாட்டிக்குகளைத் தயாரித்த மருந்து உற்பத்தித் துறை, இப்போது ஆய்வுகளில் அக்கறை காட்டுவதில்லை. 
உலகிலுள்ள 18 மிகப் பெரிய மருந்துத் தயாரிப்பு நிறுவனங்களில், 15 நிறுவனங்கள் ஆன்டிபயாட்டிக் தயாரிப்பையே நிறுத்திவிட்டன. கார்ப்பரேட் கலாசாரத்தால் மருந்துத் தயாரிப்பு நிறுவனங்கள் இணைந்து பெரிய நிறுவனங்களாக மாறுகின்றன. ஆனால், அந்த நிறுவனங்கள் லாபம் ஈட்டும் மருந்துகளின் தயாரிப்பு குறித்து முனைப்புக் காட்டுகின்றனவே தவிர, புதிய ஆய்வுகளுக்குக் கணிசமான நிதி ஒதுக்கீடு செய்வதைக் குறைத்துவிட்டன. அதனால், ஆன்டிபயாட்டிக் ஆராய்ச்சி போதுமான நிதி ஒதுக்கீடு இல்லாமல் பின்னடைவைச் சந்திக்கிறது.

புதிய ஆன்டிபயாட்டிக்குகளை உருவாக்க நிறுவனங்கள் முன்வந்தாலும்கூட, அதற்கான அனுமதி பெறுவது பிரச்னையாக இருக்கிறது. உருவாக்கிய மருந்துகளைச் சோதனை செய்து பார்ப்பதற்குக் கடுமையான கட்டுப்பாடுகள் இருப்பதால், புதிய ஆன்டிபயாட்டிக் கண்டுபிடிப்புக்கான முதலீட்டுக்கு யாரும் தயாராக இல்லை. இந்தப் பிரச்னைக்கு  உலகம் உடனடியாக  தீர்வு காண முன்வராவிட்டால், நோய்த்தொற்று பாதிப்பால் கோடிக்கணக்கான மக்கள் உயிரிழக்க வேண்டிய அவலம் ஏற்படும். என்ன செய்யப் போகிறோம் என்று தெரியவில்லை.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/04/காத்திருக்கும்-ஆபத்து--ஆன்டிபயாட்டிக்-மருந்துகள்-குறித்த-தலையங்கம்-3322779.html
3321997 தலையங்கம் சந்தேக விதை! | மாதிரி விதைகள் மசோதா குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Friday, January 3, 2020 03:07 AM +0530
நாடாளுமன்றத்தின் ஒப்புதலுக்குக் காத்திருக்கும் மாதிரி விதைகள் மசோதா, பிரதமரின் கவனத்தைப் பெற்றதா, அவரின் ஒப்புதலுடன்தான் தயாரிக்கப்பட்டிருக்கிறதா என்கிற கேள்விகளை எழுப்பாமல் இருக்க முடியவில்லை. விவசாயிகளின் நலனைப் பாதிக்கக்கூடிய இந்த மசோதா குறித்து மக்கள் மன்றம் விரிவாக விவாதித்தாக வேண்டும்.

விதைகள் சட்டம் 1966, விதைகள் உற்பத்தியை முறைப்படுத்துகிறது. அந்தச் சட்டத்திற்கு மாற்றாகத்தான் இப்போது புதிய விதைகள் மசோதாவின் மாதிரி தயாரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. போலி விதைகளிலிருந்து விவசாயிகள் பாதுகாக்கப்படுவதையும், தரமான, பாதுகாப்பான விதைகளை மட்டுமே சந்தைப்படுத்துவதையும் அந்தச் சட்டம் உறுதிப்படுத்துகிறது. இப்போது தயாரிக்கப்பட்டிருக்கும் மாதிரி விதைகள் மசோதா, விவசாயிகளின்  நலனைவிட விதை உற்பத்தியாளர்களின் நலனைப் பாதுகாப்பதாகத்தான் இருக்கிறது. 

2001-இல் அன்றைய வாஜ்பாய் தலைமையிலான அரசால் விவசாயிகளின் நலனைப் பாதுகாப்பதற்காக பயிரினங்களின் பாதுகாப்பு மற்றும் விவசாயிகளின் உரிமைச் சட்டம்  கொண்டுவரப்பட்டது. பரவலான வரவேற்பைப் பெற்ற அந்தச் சட்டத்தின் மூலம் வழங்கப்பட்ட எல்லா உரிமைகளையும், பாதுகாப்பையும் இப்போது தயாரிக்கப்பட்டிருக்கும் மாதிரி விதைகள் மசோதா அகற்றிவிடுகிறது.

2001 சட்டத்தின்படி, கட்டாய உரிமம் என்கிற பிரிவின் அடிப்படையில் போதுமான அளவு விதைகள் கிடைப்பதையும், அதன் விலை நிர்ணயிக்கப்படுவதையும் அரசு உறுதிப்படுத்தும். இப்போதைய விதைகள் மசோதாவில், விதையின் விலையையோ, போதுமான அளவு விதைகள் கிடைப்பதையோ கண்காணித்துக் கட்டுப்படுத்தும் எந்தவிதமான பிரிவும் காணப்படவில்லை. இதன் விளைவாக, பயிரிடும் பருவத்தில் விதைத் தட்டுப்பாட்டை ஏற்படுத்தி, விலையை அதிகரித்து விதை விற்பனையாளர்கள் கொள்ளை லாபம் அடைய வழிகோலப்பட்டிருக்கிறது. 

போதுமான அளவிலான விதைகள் வழங்கப்படுவது, நியாயமான விலைக்கு விவசாயிகளுக்கு அவை வழங்கப்படுவதை சட்டப்படி உறுதிப்படுத்த வேண்டும் என்று வேளாண் துறைக்கான நாடாளுமன்ற நிலைக்குழு பரிந்துரைத்திருக்கும் நிலையில், இந்த மாதிரி விதைகள் மசோதா தயாரிக்கப்பட்டிருப்பது அதிர்ச்சியளிக்கிறது. 

முந்தைய 2001 சட்டப்படி, ஏற்கெனவே இருக்கும் விவசாயிகள் பயிரிடும் விதைகளைப் பயன்படுத்தி மேம்படுத்தப்பட்ட புதிய விதையை தனி நபரோ, நிறுவனமோ சந்தைப்படுத்த முற்பட்டால், சந்தைப்படுத்தப்படும் விதையிலிருந்து கிடைக்கும் லாபத்திலிருந்து ஒரு பகுதியை தேசிய விதை வங்கிக்கு வழங்க வேண்டும். இப்போதைய மாதிரி விதைகள் மசோதாவின்படி, விதை உற்பத்தியாளர்கள் தாங்கள் பதிவு செய்யும் புதிய விதையின் மூலம் குறித்த தகவலை பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டிய அவசியம் இல்லை. அதனால், சந்தைப்படுத்தப்படும் புதிய விதையின் மூலம் கிடைக்கும் லாபத்தை, புதிய ஆராய்ச்சிகளுக்காக தேசிய விதை வங்கிக்கு அவர்கள் வழங்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. எடுத்துக்காட்டாக, பாரம்பரிய ஆற்காடு கிச்சிலி சம்பா நெல் ரகத்தின் விதையை அடிப்படையாகக் கொண்டு, சிறிய மாற்றங்களுடன் புதிய ரக நெல் விதையைச் சந்தைப்படுத்தலாம். 

இதில் ஆபத்து இருக்கிறது. நமது அனைத்து பாரம்பரிய விதைகளும், மரபணு மாற்றப்பட்ட புதிய ரகமாக மாற்றப்படும். அந்தப் பயிரினத்தின் மூலம் குறித்தோ, பாரம்பரியம் குறித்தோ எந்தவிதமான தகவலும் இல்லாமல் போகும். எந்தவித அனுமதியும் பெறாமல், விதை ஆராய்ச்சிக்குப் பங்களிப்பும் நல்காமல் விதை வணிகர்கள் லாபம் ஈட்டுவதற்கு இந்த மசோதா வழிகோலக்கூடும். 

ஆண்டாண்டு காலமாக நமது விவசாயிகளும், அரசுத் துறை பயிர் ஆராய்ச்சி நிறுவனங்களும் வெற்றிகரமாக உருவாக்கிச் சந்தைப்படுத்திய புதிய ரக விதைகள் அனைத்தும், சட்டப்படி தனியார் விதை உற்பத்தியாளர்களால் சொந்தம் கொண்டாடப்படும் அவலத்துக்கு இந்த மசோதா நிறைவேற்றம் வழிகோலப் போகிறது.

தரமற்ற விதைகளை, முறையற்ற நிறுவனங்கள் சந்தைப்படுத்தும்போது பழுதான விதைகளால் விவசாயிகள் பாதிக்கப்படுகிறார்கள். மகசூல் குறைகிறது. அப்படிப்பட்ட நிகழ்வுகளில் விவசாயிகளைப் பாதுகாப்பதற்கு 2001 சட்டத்தின்படி, இழப்பீடு கோரும் உரிமை இருக்கிறது. 
புதிய மாதிரி விதைகள் மசோதாவின்படி, இந்தச் சட்டத்தின் அடிப்படையில் விவசாயிகள் பழுதான விதைக்காக இழப்பீடு கோர முடியாது. அவர்கள் நுகர்வோர் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் கீழ், நுகர்வோர் நீதிமன்றங்களை அணுகித் தங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட விதை வீரியமற்றது என்பதை நிரூபித்து இழப்பீடு பெற வேண்டும். 

அதாவது, அரசு தனது பொறுப்பைக் கைகழுவி, இழப்பீடு பெறுவதை விவசாயிகளின் தலையில் சுமத்துகிறது. 
இந்த மாதிரி விதை மசோதாவின் மிக மோசமான இரண்டு அம்சங்கள் பேரதிர்ச்சி அளிக்கின்றன. விதை நிறுவனங்களின் தவறுகளுக்கான அபராதம் மிக மிகக் குறைவாக இருப்பது, அவர்களைப் பொறுப்பேற்காமல் காப்பாற்றுவதாக இருக்கிறது. இரண்டாவதாக, எந்த ஒரு புதிய சட்ட மசோதா தயாரிக்கப்படும்போதும் அது குறித்த அச்சத்தையோ, தவறுகளையோ எழுப்பும் உரிமை மக்களுக்கு வழங்கப்படும். 2001 சட்டத்தில் அது இருந்தது. புதிய விதை மசோதாவில் அது இல்லை. 

இந்த மசோதா அரசின் ஒப்புதலுடனும், புரிதலுடனும்தான்  தயாரிக்கப்பட்டிருக்கிறதா அல்லது அதிகார வர்க்கமும், விதைஉற்பத்தியாளர்களும் கூட்டாக நடத்துகின்ற சதியா என்கிற 
வலுவான சந்தேகம் எழுகிறது. விவசாயிகளின் நலனை அரசு பேண விரும்புவது உண்மையானால், இந்த மாதிரி மசோதா கைவிடப்பட வேண்டும்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/03/சந்தேக-விதை--மாதிரி-விதைகள்-மசோதா-குறித்த-தலையங்கம்-3321997.html
3321075 தலையங்கம் இந்தியா இனி... | தனிப் பெரும்பான்மையுடன் அதிகாரத்தைத் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Thursday, January 2, 2020 12:47 AM +0530 புதியதோா் ஆண்டு தொடங்கியிருக்கிறது என்பதை மட்டுமல்ல, 21-ஆவது நூற்றாண்டின் முதல் 10 ஆண்டுகள் நிறைவடைகிறது என்பதையும்கூட நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். முன்னாள் பிரதமா் மன்மோகன் சிங் தலைமையிலான இரண்டாவது ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி ஆட்சி, 10 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தனிப் பெரும்பான்மையுடன் அதிகாரத்தைத் தக்க வைத்துக் கொண்டது என்றால், இப்போது பிரதமா் மோடி தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணியும் தனிப் பெரும்பான்மை அரசாகத் தன்னை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. பெரும்பான்மை பலத்துடன் ஆட்சி அமைத்த அடுத்த ஓா் ஆண்டுக்குள் அன்றைய பிரதமா் மன்மோகன் சிங் அரசு ஒன்றன் பின் ஒன்றாக ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளை எதிா்கொண்டது. பிரதமா் மோடி அரசின் மீது ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் எழவில்லை. ஆனால், பாஜகவின் கொள்கை ரீதியிலான நடவடிக்கைகளுக்கு எதிராக மக்களை அணிதிரட்டி போராட்டத்தில் இறங்கியிருக்கின்றன எதிா்க்கட்சிகள்.

மிகப் பெரிய வெற்றிகளையும், மிகப் பெரிய அரசியல் பின்னடைவுகளையும் கடந்த ஓா் ஆண்டில் பிரதமா் மோடி அரசு ஒருசேர எதிா்கொண்டது. தேசிய அளவில் பிரதமா் மோடியின் வலிமையான தலைமையை ஏற்றுக்கொண்ட இந்திய வாக்காளா்கள், பாஜகவுக்குத் தனிப்பெரும்பான்மை வழங்கி மக்களவைத் தோ்தலில் தீா்ப்பு வழங்கினா். தனிப்பெரும்பான்மையுடன் ஒரு கட்சி நாடாளுமன்றத்துக்கு தோ்ந்தெடுக்கப்பட்டது பாஜகவுக்குக் கிடைத்த மிகப் பெரிய வெற்றி. அதேநேரத்தில், கடந்த ஓா் ஆண்டில் பாஜக ஐந்து முக்கியமான மாநிலங்களில் ஆட்சியை இழந்திருப்பது, வலிமையான மத்திய அரசுக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் கடுமையான சோதனை.

மக்களவைத் தோ்தலுக்கு முன்னால் மத்தியப் பிரதேசம், ராஜஸ்தான், சத்தீஸ்கா் ஆகிய மாநிலங்கள் பாஜகவிடமிருந்து கை நழுவின என்றால், மக்களவைத் தோ்தலின் மிகப் பெரிய வெற்றிக்குப் பிறகு மகாராஷ்டிரம், ஜாா்க்கண்ட் மாநிலங்களை இழந்திருப்பது பாஜகவின் செல்வாக்குச் சரிவு என்று கூற முடியாவிட்டாலும், மிகப் பெரிய பின்னடைவு என்பதை மறுக்க முடியாது. எதிா்க்கட்சிகளின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் மாநிலங்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கும்போது, தான் கொண்டுவரும் திட்டங்களை

மத்திய அரசு முழுமையாக நிறைவேற்ற முடியாது. அரசியல் ரீதியாக பாஜகவுக்கு மட்டுமல்ல, மத்திய அரசுடன் மோதல் போக்கைக் கையாளும் எதிா்க்கட்சிகளுக்கும்கூட இதனால் பாதிப்பு இருக்கும்.

கூட்டாட்சித் தத்துவத்தை மத்திய ஆளும்கட்சியும், பல்வேறு மாநிலங்களில் ஆட்சியிலிருக்கும் எதிா்க்கட்சிகளும் உணா்ந்து நடக்காமல் போனால், அதன் விளைவாக வளா்ச்சித் திட்டங்களும், சமூகநலத் திட்டங்களும் பொதுமக்களைப் போய்ச் சேராமல் போகும் ஆபத்து ஏற்படும். குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்தைத் தொடா்ந்து எதிா்க்கட்சிகளின் ஆதரவுடன் நாடு தழுவிய அளவில் நடைபெறும் போராட்டங்களைப் பாா்க்கும்போது, மத்திய அரசுக்கும் எதிா்க்கட்சிகள் ஆட்சியில் இருக்கும் மாநிலங்களுக்கும் இடையேயான மோதல் போக்கு மேலும் கடுமையாகக் கூடும் என்று தோன்றுகிறது. அது இந்தியாவின் வளா்ச்சிக்கும், ஜனநாயகத்துக்கும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும்.

மக்களவைத் தோ்தல் வெற்றியைத் தொடா்ந்து, தனது தோ்தல் அறிக்கையில் குறிப்பிட்டிருந்த கொள்கைகளை ஒன்றன் பின் ஒன்றாக நிறைவேற்றுவதில் பாஜக முனைப்புக் காட்டி வருகிறது. ஜம்மு - காஷ்மீரத்துக்கான 370-ஆவது சட்டப்பிரிவு அகற்றப்பட்டதும், அயோத்தி வழக்கில் உச்சநீதிமன்றத்தால் ராமா் கோயிலுக்குச் சாதகமான தீா்ப்பு வழங்கப்பட்டிருப்பதும், முத்தலாக் தடை சட்டத்தை நிறைவேற்றியதும், பாஜகவுக்குக் கொள்கை ரீதியிலான வெற்றிகள். ஆனால், அதுவே பாஜகவின் அடுத்தகட்ட நடவடிக்கைகள் குறித்த அச்சத்தை சிறுபான்மையினா் மத்தியில் எழுப்பியிருப்பதன் விளைவுதான் குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்துக்கு எழுந்திருக்கும் கடுமையான எதிா்ப்பு. இதை பிரதமா் மோடி அரசு எப்படி கையாளப்போகிறது என்பதுதான், பாஜகவின் அடுத்த நான்காண்டுகால ஆட்சியின் போக்கை நிா்ணயிக்கும்.

கொள்கை அழுத்தங்களும், போராட்டங்களும் உணா்வுபூா்வமாக மக்களின் கவனத்தை திசைதிருப்புவதற்கு உதவக்கூடும். ஆனால், இந்தியா இப்போது எதிா்கொள்ளும் மிகப் பெரிய பிரச்னை பொருளாதார ரீதியிலானது என்பதை, ஆட்சியில் இருக்கும் பாஜகவும், போராட்டத்தின் மூலம் மக்களால் தோ்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஆட்சியைத் தடம்புரள வைக்க நினைக்கும் எதிா்க்கட்சிகளும் பொறுப்புடன் உணர வேண்டும்.

8% வளா்ச்சியை இலக்காகக் கொண்டு 10 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தொடங்கிய நமது பயணம், இப்போது 5% வளா்ச்சியைக்கூட எட்ட முடியாத நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருக்கிறது. கடந்த 10 ஆண்டுகளில் வறுமை விகிதத்தை 55%-லிருந்து, 28%-ஆக இந்தியா குறைக்க முடிந்திருக்கிறது என்றாலும்கூட, 2015-16 நிலவரப்படி, இன்னும்கூட இந்தியாவில் 36.4 கோடி ஏழைகள் இருக்கிறாா்கள் என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

கடந்த 30 ஆண்டுகளாக அரசின் திட்டங்கள் பணக்காரா்களுக்கும், தொழிலதிபா்களுக்கும்தான் அதிக பயனை அளித்திருக்கின்றனவே தவிர, அடித்தட்டு மக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தில் பெரிய அளவிலான மாற்றங்களை ஏற்படுத்திவிடவில்லை. உலகிலேயே அதிக அளவில் ஏழைகள் வாழும் நாடும், ஏற்றத்தாழ்வில் இரண்டாவது இடத்தில் இருக்கும் நாடும் இந்தியாதான்.

புதிய ஆண்டு பிறந்திருக்கிறது. போதும், போராட்டங்கள்; போதும், கொள்கைகளின் மீதான அழுத்தங்கள். பொருளாதாரத்தை வலுப்படுத்தி, வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கி தேசத்தை வளப்படுத்தும் பெரும் பணி காத்திருக்கிறது. ஆட்சி அதிகார அரசியல் மனமாச்சரியங்களை சற்று ஒதுக்கித்தான் வைப்போமே!

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/02/இந்தியா-இனி--தனிப்-பெரும்பான்மையுடன்-அதிகாரத்தைத்-குறித்த-தலையங்கம்-3321075.html
3320682 தலையங்கம் உள்ளத்தனையதாம் உயர்வு! | விளையாட்டு வீரர்கள் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Wednesday, January 1, 2020 05:47 AM +0530
விளையாட்டு வீரர்களைவிட விளையாட்டு வீராங்கனைகள் சர்வதேச அளவில் இந்தியாவுக்குப் பெருமை தேடித் தந்த ஆண்டாக 2019 நினைவுகூரப்படும். நான்கு மாதங்களுக்கு முன்பு சுவிட்ஸர்லாந்தில் பி.வி. சிந்து உலக பாட்மிண்டன் சாம்பியன் பட்டத்தை வென்றார் என்றால், இப்போது 32 வயது கோனேரு ஹம்பி, "ரேபிட்' பிரிவு சதுரங்கப் போட்டியில் உலக சாம்பியன் பட்டத்தை வென்று இந்தியாவுக்குப் பெருமை தேடித் தந்திருக்கிறார். 

சதுரங்கத்தில் பல உலக சாம்பியன் பட்டங்களை வென்ற விஸ்வநாதன் ஆனந்துக்குப் பிறகு, சதுரங்க "ரேபிட்' பிரிவில் சாம்பியன்ஷிப் பெறும் முதல் பெண் வீராங்கனை கோனேரு ஹம்பிதான். ஆண்கள் பிரிவிலும் பெண்கள் பிரிவிலும் உலக சாம்பியன்களை கொண்ட தேசமாக இப்போது இந்தியா உயர்ந்திருக்கிறது.

கோனேரு ஹம்பியின் உலக சாம்பியன் பட்டம் தனிச் சிறப்புப் பெறுகிறது. இரண்டு ஆண்டு பேறுகால ஓய்வுக்குப் பிறகு மீண்டும் சதுரங்க அரங்கில் நுழைந்த கோனேரு ஹம்பிக்கு அந்த விளையாட்டில் முழுக் கவனத்தையும் மீட்டெடுக்க இரண்டு மாதங்களுக்கு மேல் ஆனது. பேறுகால ஓய்வின்போது போட்டிகளில் பங்கு கொள்ளாவிட்டாலும், விளையாட்டின் மீது இருந்த ஈடுபாட்டிலிருந்து அவர் தன்னை விடுவித்துக் கொள்ளவில்லை. சதுரங்க விளையாட்டில் ஈடுபட்டிருக்கும் சக வீரர்களுடன் தொடர்பில் இருந்தார் என்பது மட்டுமல்ல, அடுத்தகட்ட பாய்ச்சலுக்குத் தன்னை தயார்படுத்தியும் வந்தார் கோனேரு ஹம்பி. 

மீண்டும் சதுரங்கப் பந்தய அரங்கிற்குள் நுழைந்தார் என்றாலும், சட்டென்று காய்களை நகர்த்தும் முடிவுகளை எடுப்பதில் அவருக்குச் சிரமங்கள் இருந்தன. கடந்த ஆண்டு இறுதியில் ஜார்ஜியாவில் நடந்த ஒலிம்பியாட் பந்தயத்தில் அவரது பலவீனம் வெளிப்பட்டது. அவரால் முன்பிருந்த வேகத்துடன் முடிவெடுத்துக் காய்களை நகர்த்த முடியவில்லை. உலக சாம்பியன்ஷிப் போட்டியின் இரண்டாவது சுற்றில் அவர் வெளியேறியபோது, அது மிகப் பெரிய பின்னடைவாகக் கருதப்பட்டது. 

அப்போது, ஹங்கேரி சதுரங்க வீரர் ஜூடிட் போல்கர், அவருக்கு ஆறுதல் கூறினார். இன்னும் சில ஆட்டங்களில் அவரால் பழைய வேகத்தை திரும்பப் பெற முடியும் என்றும், அவருடைய வெற்றிகள் இனிமேல்தான் காத்திருக்கின்றன என்றும் போல்கர், ஹம்பிக்குக் கொடுத்த உற்சாகம் அவருக்குப் புதிய தெம்பை அளித்தது. 

சதுரங்க விளையாட்டில் மூன்று பிரிவுகள் உண்டு. "கிளாஸிகல்' பிரிவு என்பது, கிரிக்கெட் விளையாட்டின் டெஸ்ட் ஆட்டங்களைப் போன்றது. சதுரங்க விளையாட்டு வீரர்களுக்குத் தங்களது அடுத்த நகர்வை தீர்மானித்துக்கொள்ள நேரமெடுத்துக்கொள்ள முடியும். அதன் மூலம் தவறான நகர்வுகளைக் குறைத்துக்கொள்ள முடியும். கோனேரு ஹம்பியும்கூட "கிளாஸிகல்' பிரிவை விரும்பும் வீராங்கனைதான். "கிளாஸிகல்' பிரிவு வெற்றியைத்தான் கிராண்ட் மாஸ்டர் வெற்றியாகக் கொண்டாடுவார்கள். 

"ரேபிட்' பிரிவு என்பது ஒருநாள் கிரிக்கெட் ஆட்டத்தைப் போன்றது. "பிளிட்ஸ்' பிரிவு என்பது டி-20 கிரிக்கெட் ஆட்டத்தைப் போன்றது. இப்போது கோனேரு ஹம்பி வென்றிருக்கும் உலக சாம்பியன்ஷிப், சதுரங்க ஆட்டத்தின் "ரேபிட்' பிரிவில் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

கடந்த சனிக்கிழமை மாஸ்கோவில் நடந்த "ரேபிட்' பிரிவுக்கான உலக சதுரங்க சாம்பியன்ஷிப் போட்டியில் கோனேரு ஹம்பியின் வெற்றி ஒருவகையில் அவரே எதிர்பாராதது. முதல் மூன்று நபர்களில் ஒருவராகத்தான் வருவோம் என்றுதான் நினைத்தார். 

சூழ்நிலைகள் திடீரென்று மாறி அவருக்குச் சாதகமான நிலையை ஏற்படுத்தியது. 

சீன சதுரங்க வீராங்கனை லீ டிங்ஜி, அதற்கு முந்தைய சுற்றில் எக்கட்டரீனா ஹட்டாலிக்கிடம் தோல்வி அடைந்திருந்தார். டிங்ஜியுடனான முதல் சுற்றில் தோற்ற ஹம்பி, இரண்டாவது சுற்றில் சமன் செய்து மூன்றாவது சுற்றில் தனது சீன எதிராளியை வென்று, விஸ்வநாதன் ஆனந்துக்குப் பிறகு உலக சதுரங்க "ரேபிட்' சாம்பியன்ஷிப்பை வென்ற இரண்டாவது இந்தியர் என்கிற பெருமையைத் தேடிக்கொண்டார். 

ஹம்பியின் தொடக்கக்கால சதுரங்க விளையாட்டுக்கு மாநில அளவிலான சதுரங்க வீரராக இருந்த அவரின் தந்தை கோனேரு அசோக் முக்கியமான காரணம். ஆரம்பத்தில் "ரேபிட்' பிரிவு ஆட்டக்காரராகத்தான் தனது சதுரங்கப் பயணத்தை அவர் தொடங்கினார். ஐந்து வயது முதலே விளையாடத் தொடங்கிய அவரின் கவனம் "ரேபிட்' பிரிவிலிருந்து "கிளாஸிகல்' பிரிவுக்குத் திரும்பியது. 

1997-இல் 10 வயதுக்குக் கீழே உள்ள சாம்பியன்ஷிப் போட்டியில், உலக அளவில் வெற்றி பெற்றபோது, அனைவரின் கவனத்தையும் ஈர்த்தவர் கோனேரு ஹம்பி. 14 வயதில் 20 வயதுக்கு உட்பட்டவர்களின் உலக சதுரங்க சாம்பியன்ஷிப் வென்றபோதே அவர் சர்வதேச அரங்கில் தொடர்ந்து வலம் வருவார் என்கிற நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தினார். விஸ்வநாதன் ஆனந்துக்குப் பிறகு இந்தியாவின் தலைசிறந்த சதுரங்க ஆட்டக்காரர் என்பதை ஆரம்பத்திலிருந்தே அவர் நிரூபித்து வருகிறார். 

மூன்று முறை உலக சாம்பியன்ஷிப்பின் அரையிறுதிச் சுற்று வரையும், ஒருமுறை இறுதிச் சுற்று வரையும் சென்ற கோனேரு ஹம்பியின் இப்போதைய வெற்றியை இறுதி வெற்றி என்று கூறிவிட முடியாது. இப்போதும்கூட அவரின் இலக்கு "கிளாஸிகல்' பிரிவில் உலக சாம்பியன்ஷிப்பை வெல்வதில்தான் குவிந்திருக்கிறது. 

சட்டென்று குறுகிய நேரத்தில் முடிவெடுக்கும் "ரேபிட்' பிரிவில் உலக சாம்பியன் பட்டத்தை வென்றிருக்கும் கோனேரு ஹம்பிக்கு, "கிளாஸிகல்' பிரிவில் உலக சாம்பியனாகும் 

அடுத்தகட்ட நகர்வுக்கு மிகப் பெரிய ஊக்கமும், உற்சாகமும் கிடைத்திருக்கிறது. கோனேரு ஹம்பியின் வெற்றி, இந்தியாவின் வெற்றி!

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2020/jan/01/உள்ளத்தனையதாம்-உயர்வு--விளையாட்டு-வீரர்களை-குறித்த-தலையங்கம்-3320682.html
3319582 தலையங்கம் இதுதான் தியாகம்!| கொண்டஞ்சேரி யாகேஷ் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Tuesday, December 31, 2019 02:59 AM +0530  

திருவள்ளூர் மாவட்டத்தில் கடந்த வியாழக்கிழமையன்று நடந்த ஒரு நிகழ்வு காட்சி ஊடக வெளிச்சத்தைப் பெறவில்லை. 
அதனால், அரசியல்வாதிகளின் கவனத்தை அது ஈர்க்கவில்லை. ஒரு சாமானிய, அடித்தட்டு கிராமத்து இளைஞனின் பொறுப்புணர்வும், கடமையுணர்வும் மெய்சிலிர்க்க வைக்கிறது.

அந்த இளைஞரின் பிறப்பு ஒரு சம்பவமாக இருக்கலாம். ஆனால் அவரின் மறைவு, மறைந்த முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் அப்துல் கலாம் கூறியதுபோல, சரித்திரமாகப் போற்றப்படும். 
திருவள்ளூர் மாவட்டத்தில் மப்பேடு என்கிற பகுதியில் மாலை சுமார் 6 மணி அளவில், மாரிமங்கலம் கிராமத்தைச் சேர்ந்த 27 வயது பெண் நரசிங்கபுரம் செல்வதற்கு சாலையில் காத்திருந்தார். 

அந்த வழியாக ஷேர் ஆட்டோ ஒன்றில் அவர் ஏறினார். அவருடன் சில பயணிகளும் ஏறிக்கொண்டனர். ஏனைய பயணிகள் வழியில் இறங்கிவிட்ட நிலையில், அந்தப் பெண் மட்டும் வாகனத்தில் இருந்தார். 
அந்த  வாகனம் நரசிங்கபுரம் செல்லாமல் கொண்டஞ்சேரி என்கிற பகுதியிலிருந்து கடம்பத்தூர் செல்லும் சாலையில் வேகமாக விரைந்தது. ஏதோ தவறு நடக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொண்ட அந்தப் பெண், வாகனத்தை நிறுத்துமாறு ஓட்டுநரை வலியுறுத்தினார். அதை அவர் பொருட்படுத்தாமல் விரைந்தபோது, அசம்பாவிதம் நடக்க இருப்பதை உணர்ந்து கொண்ட அந்தப் பெண், தன்னைக் காப்பாற்றும்படி கூச்சலிடத் தொடங்கினார். 

கொண்டஞ்சேரியில் 22 வயது யாகேஷ் என்பவரும், அவரது நண்பர்கள் எஸ்தர் பிரேம்குமார், வினீத், துரைராஜ், சார்லி பிராங்க்ளின் ஆகியோரும் சாலையோரமாக நின்று பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். ஷேர் ஆட்டோவிலிருந்து உதவி கேட்டு அந்தப் பெண் எழுப்பிய அலறலால் திடுக்கிட்ட அந்த இளைஞர்கள், உடனடியாக அந்தப் பெண்ணுக்கு உதவ தங்களது இரு சக்கர வாகனங்களில் அந்த ஷேர் ஆட்டோவை துரத்தத் தொடங்கினர். 
தனது வாகனத்தை சில இளைஞர்கள் துரத்திக் கொண்டு வருவதைப் பார்த்து பயந்த ஆட்டோ ஓட்டுநர், மேலும் வேகமாக விரைய முற்பட்டார். ஓர் இடத்தில் எதிரில் வந்த வாகனத்திற்காக சற்று மெதுவாகச் சென்றபோது அந்தப் பெண் வாகனத்திலிருந்து சாலையில் குதித்துவிட்டார். அந்த ஷேர் ஆட்டோ நிற்காமல் விரைந்தது. இதற்குள் மூன்று கி.மீ. தூரம் அந்த ஷேர் ஆட்டோ 
பயணித்திருந்தது. 

தனது ஏனைய நண்பர்களை அந்தப் பெண்ணை பாதுகாப்பாக மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்லப் பணித்துவிட்டு, யாகேஷும், சார்லி பிராங்க்ளினும் அந்த ஷேர் ஆட்டோவை துரத்திச் சென்றனர். அந்த ஷேர் ஆட்டோவைக் கடந்து சென்று வாகனத்தைத் தடுத்து நிறுத்தினர். பிடிபடுவோம் என்று தெரிந்ததும் அந்த ஷேர் ஆட்டோ ஓட்டுநர், யாகேஷ் வந்த இரு சக்கர வாகனத்தின் மீது மோதித் தள்ளிவிட்டு விரைந்துவிட்டார். 
அதனால் படுகாயமடைந்த யாகேஷ் திருவள்ளூர் அரசு மருத்துவமனைக்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டார்.

அங்கிருந்து சென்னை ராஜீவ் காந்தி அரசு பொது மருத்துவமனைக்கு மாற்றப்பட்ட யாகேஷ், சனிக்கிழமை இரவு உயிர் நீத்தார்.
பிஞ்சிவாக்கத்தைச் சேர்ந்த கேசவன் என்கிற ஷேர் ஆட்டோ ஓட்டுநரை மப்பேடு போலீஸார் கைது செய்து, அவர் மீது கொலை வழக்குப் பதிவு செய்திருக்கிறார்கள். கடத்தப்பட்ட பெண், பெரிய அளவில் காயமில்லாமல் சிகிச்சை பெற்று வருகிறார். இதுதான் நடந்த சம்பவம். 
இதே நிகழ்வு தேசியத் தலைநகர் தில்லியிலோ, மாநிலத் தலைநகர் சென்னையிலோ நடந்திருந்தால் நேற்றைய நாளிதழ்களின் தலைப்புச் செய்தியாகி இருக்கும். காட்சி ஊடகங்களின் ஒட்டுமொத்த கவனமும் யாகேஷின் மீதும், சம்பவத்தின் மீதும் குவிந்திருக்கும். அந்தப் பெண், தகவல் தொழில்நுட்பத் துறை ஊழியராகவோ அல்லது நகர்ப்புறவாசியாகவோ இருந்திருந்தால், பெண்ணிய அமைப்புகள் எல்லாம் அவருக்காகக் குரல் எழுப்பியிருக்கும். யாகேஷின் தியாகம் சமூக ஊடகங்களில் "டிரெண்டிங்'காக மாறியிருக்கும். 

ஆனால் என்ன செய்வது? இந்தியாவின் ஏதோ ஒரு மூலையிலுள்ள குக்கிராமத்தில் நடந்த நிகழ்வாக இருப்பதால், இது குறித்து ஊடகங்களும் கவலைப்படவில்லை, அரசியல்வாதிகளும் வரிசை கட்டி நின்று யாகேஷின் குடும்பத்தினருக்கு அனுதாபம் தெரிவித்து இழப்பீடுகள் வழங்கி விளம்பர வெளிச்சம் பெறவில்லை. 

தமிழகத்தில் பல்வேறு குற்றங்களுக்காக ஆண்டுதோறும் 20,000-க்கும் மேற்பட்ட வழக்குகள் பதிவு செய்யப்படுகின்றன. ஒவ்வோர் ஆண்டும் சராசரியாக குற்ற வழக்குகளின் எண்ணிக்கை 2% அதிகரித்து வருகிறது. இந்தியாவில் 15 நிமிஷத்துக்கு ஒரு பெண் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு உள்ளாவதாகச் சுட்டிக் காட்டுகிறது தேசிய குற்ற ஆவணக் காப்பகம். 
காவல் துறையினரால் மட்டுமே இதைத் தடுத்துவிட முடியாது.

மக்கள் மன்றத்தில் ஏற்படுத்தப்படும் விழிப்புணர்வால் மட்டும்தான் பாலியல் குற்றங்களுக்குத் தீர்வு காண முடியும் என்பது எல்லோருக்குமே தெரியும். அப்படி இருந்தும்கூட, யாகேஷ் போன்று துணிந்து தவறைத் தட்டிக் கேட்கவும், போராடவும் நமது இந்தியச் சமூகம் தயாராகாமல் இருப்பதுதான், அதிகரித்து வரும் பாலியல் குற்றங்களுக்கு மிக முக்கியமான காரணம். யாகேஷ் போன்ற 100 இளைஞர்களைத்தான் இந்தியாவை மாற்றியமைக்க சுவாமி விவேகானந்தர் கேட்டார்.

இன்றைய இளைஞர்களுக்கு ஒரு முன்னுதாரணம் காட்டியிருக்கிறார் மறைந்த கொண்டஞ்சேரி யாகேஷ். பெண்மையின் கற்பையும் மானத்தையும் பாதுகாக்க தனது இன்னுயிரைத் தியாகம் செய்திருக்கும் யாகேஷின் துணிவுக்கு "தினமணி' தலைவணங்குகிறது.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/31/இதுதான்-தியாகம்-கொண்டஞ்சேரி-யாகேஷ்-குறித்த-தலையங்கம்-3319582.html
3319023 தலையங்கம் மாற்றமா ஏமாற்றமா? | ரயில்வே ஆணையம் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Monday, December 30, 2019 03:16 AM +0530 அரசுக்கு மிக பெரிய அளவில் வருவாய் ஈட்டித்தர வேண்டிய இந்திய ரயில்வே அரசின் வரிப்பணத்தை கபளீகரம் செய்யும் வெள்ளை யானையாக மாறிவிட்டிருக்கிறது. ரயில்வே நிர்வாகம் முறையான கவனமோ, கண்காணிப்போ இல்லாமல், கட்டுக்கடங்காத நிலைமையை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருக்கும் வேளையில், அரசின் கவனம் இந்திய ரயில்வேயின் மீது திரும்பியிருப்பது வரவேற்புக்குரியது. இந்திய ரயில்வேயின் கொள்கை முடிவுகளை எடுக்கும் முழு அதிகாரம் படைத்ததாக ரயில்வே ஆணையம் மாற்றி அமைக்கப்படுவது மிக முக்கியமான முடிவு.
 இந்தியாவில் முதல் ரயில் ஓடியது தமிழகத்தில்தான். 1837-இல் செங்குன்றத்தில் இருந்து சாலைப் பணிகளுக்காக சிந்தாதிரிப்பேட்டை பாலம் வரை இருப்புப் பாதை போடப்பட்டு, கற்கள் ரயிலில் கொண்டு செல்லப்பட்டன. ஹார்தர் காட்டன் என்பவரால் அந்த ரயில் பெட்டிகள் உருவாக்கப்பட்டன. மும்பையிலுள்ள போரி பந்தரிலிருந்து 400 பயணிகளுடனும், 14 பெட்டிகளுடனும் தானே வரை 34 கி.மீ. தூரம் 1853 ஏப்ரல் 16-ஆம் தேதி முதல் பயணிகள் ரயில் இயக்கப்பட்டது.
 இப்போது புறநகர் ரயில்களும், தொலைதூர ரயில்களுமாக 20,000-க்கும் அதிகமான பயணிகள் ரயில்கள் இயங்குகின்றன. 7,349 ரயில் நிலையங்கள், 2,77,987 சரக்குப் பெட்டிகள், 70,937 பயணிகள் பெட்டிகள், 11,452 ரயில் என்ஜின்கள், 13 லட்சத்துக்கும் அதிகமான ஊழியர்கள் என்று ஒரு பிரம்மாண்ட போக்குவரத்து நிறுவனமாக இந்திய ரயில்வே வளர்ந்திருக்கிறது.
 மார்ச் 2017 நிலவரப்படி 67,368 கி.மீ. நீள இருப்புப் பாதைகளுடன் உலகின் 4-ஆவது பெரிய ரயில் போக்குவரத்து அமைப்பாக இருக்கும் இந்திய ரயில்வே, 2018 மார்ச் புள்ளிவிவரப்படி 826 கோடி பயணிகளையும், 116 கோடி பில்லியன் டன் சரக்குகளையும் ஆண்டுதோறும் கையாள்கிறது. இவ்வளவு பெரிய ரயில்வே துறை, நியாயமாகப் பார்த்தால் லாபம் கொழிக்கும் துறையாக இருந்திருக்க வேண்டும். ஆனால், ரயில்வே துறையின் முதலீட்டுக்கும் வருவாய்க்கும் இடையே மிகப் பெரிய இடைவெளி காணப்படுகிறது.
 கடந்த 25 ஆண்டுகளில் ரயில்வேயை மேம்படுத்துவதற்கு பல்வேறு குழுக்கள் அரசால் நியமிக்கப்பட்டன. பிரகாஷ் தாண்டன் குழு (1994), ராகேஷ் மோகன் குழு (2001), சாம் பித்ரோடா குழு (2012), விவேக் தேவ்ராய் குழு (2015) ஆகியவை பல்வேறு பரிந்துரைகளைச் செய்தும்கூட, அவை குறித்து மேல் நடவடிக்கைகள் எதுவும் எடுக்கப்படாமல் கிடப்பில் போடப்பட்டன. நாடாளுமன்றத்தில் கணக்குத் தணிக்கை அதிகாரி தாக்கல் செய்த அறிக்கையில் ரயில்வே துறையின் நிதிநிலைமை குறித்து கடுமையான எச்சரிக்கையை முன்வைத்த பிறகுதான் இப்போது அரசு விழித்துக்கொண்டு சில மாற்றங்களை மேற்கொள்ள முன்வந்திருக்கிறது.
 2017 - 18 நிதியாண்டில் கடந்த 10 ஆண்டுகளில் இல்லாத அளவுக்கு மிக மோசமான வரவு - செலவு விகிதத்தை ரயில்வே துறை எதிர்கொண்டது. ரயில்வே ஈட்டிய ரூ.100 வருவாயில், ரூ.98.44 நிர்வாக செயல்பாட்டுக்கான செலவினங்கள். ரயில்வேயின் நிகர வருவாய் உபரி 2016 - 17-இல் ரூ.4,913 கோடியாக இருந்தது, 2017 - 18-இல் ரூ.1,665.61 கோடியாகக் குறைந்திருப்பதை கணக்குத் தணிக்கை அதிகாரி தனது அறிக்கையில் சுட்டிக்காட்டியிருக்கிறார். இந்த நிலையிலிருந்து ரயில்வே துறையை மீட்டெடுக்க வேண்டுமானால், அதிரடியான சில நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டாக வேண்டும் என்பதை அந்த அறிக்கை உணர்த்தியது.
 முதலாவது ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசில் ரயில்வே அமைச்சராக லாலு பிரசாத் யாதவ் இருந்தபோது, அதிக அளவில் சரக்கு ரயில்களை இயக்கி வருவாயை அதிகரித்தார். அதன் பின்விளைவை இப்போது ரயில்வே சந்தித்துக் கொண்டிருக்கிறது. இருப்புப் பாதைகளின் தேய்மானம் கடுமையாக அதிகரித்ததால், இப்போது இருப்புப் பாதைகளை பெருமளவில் மாற்ற வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டிருக்கிறது.
 பயணிகள் கட்டணத்தில் பல்வேறு மாறுதல்களைச் செய்து, வருவாயை அதிகரிக்க ரயில்வே நிர்வாகமும், அரசும் முயற்சிகளை மேற்கொள்கின்றனவே தவிர, சரக்குப் போக்குவரத்தில் காணப்படும் மிகப் பெரிய ஊழல்களை ஒழித்து முறையான வருவாய் பெறுவதற்கான முயற்சிகள் எடுக்கப்படுவதில்லை. அதற்குக் கடைநிலை ஊழியர்களிலிருந்து உயரதிகாரிகள் வரை அனைவருமே உடந்தையாக இருக்கிறார்கள் என்கிற உண்மை தெரிந்தும்கூட, ஆட்சியாளர்கள் மெளனமாக இருப்பதற்கான காரணம் அவர்களது மனசாட்சிக்கு தெரியும்.
 ரயில்வே ஆணைய உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கை நான்காகக் குறைக்கப்படுகிறது. தலைமை நிர்வாக அதிகாரி அந்த ஆணையத்துக்கு தலைமை வகிப்பார். பல துறைகள் இணைக்கப்படுகின்றன. இதன் அடுத்தகட்டமாக ராகேஷ் மோகன், விவேக் தேவ்ராய் குழுக்கள் பரிந்துரைத்திருப்பது போல ரயில்வே ஒழுங்காற்று ஆணையம் அமைக்கப்பட வேண்டும். அந்த ஆணையம், ரயில்வே ஆணையத்தின் செயல்பாடுகளைக் கண்காணித்துத் திருத்தங்களை வழங்க வேண்டும்.
 குறைந்த கட்டணத்தில் வசதியான பயணிகள் போக்குவரத்தாகவும், சரக்குப் போக்குவரத்தின் மூலம் வருவாய் ஈட்டுவதாகவும் ரயில்வேயின் குறிக்கோள் இருக்க வேண்டுமே தவிர, ஊழல் நிறைந்த சரக்குப் போக்குவரத்துப் பிரிவும், அதிகக் கட்டணமும், குறைந்த வசதிகளும் கொண்ட பயணிகள் போக்குவரத்துப் பிரிவும் தொடருமானால், ரயில்வே ஆணையத்தில் மேற்கொள்ளப்படும் மாற்றங்கள் வழக்கம்போல ஏமாற்றங்களாகத்தான் முடியும்.
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/30/மாற்றமா-ஏமாற்றமா-ரயில்வே-ஆணையம்-குறித்த-தலையங்கம்-3319023.html
3317325 தலையங்கம் நல்ல திட்டம்; நமக்கும் வேண்டும்!| அடல் நிலத்தடி நீர் திட்டம் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Saturday, December 28, 2019 02:47 AM +0530 பிரதமராகத் தனது பதவிக் காலத்தை நிறைவு செய்த, காங்கிரஸ் கட்சியைச் சாராத முதல் பிரதமர் என்கிற பெருமைக்குரியவர் முன்னாள் பிரதமர் அடல் பிகாரி வாஜ்பாய். இந்தியாவின் நெடுஞ்சாலை கட்டமைப்பு மேம்பாட்டுக்கு அவரின் ஆட்சிக் காலத்தின் பங்களிப்பு மிக முக்கியமானது.

கிறிஸ்துமஸ் தினத்தன்று அவரின் பிறந்த நாளையொட்டி மத்திய அமைச்சரவை அறிவித்திருக்கும் அவரின் பெயரிலான திட்டம் வரவேற்புக்குரியது. 

"அடல் நிலத்தடி நீர் திட்டம்' (அடல் பூஜல் யோஜனா) என்கிற பெயரிலான திட்டத்துக்கு மத்திய அமைச்சரவை ரூ.6,000 கோடி ஒதுக்கீட்டை அங்கீகரித்திருக்கிறது. அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில் நிறைவேற்றப்பட இருக்கும் இந்தத் திட்டம், மாநிலங்களின் ஒத்துழைப்புடனும், சமுதாயத்தின் பங்களிப்புடனும் நிலத்தடி நீர் மேலாண்மையை மேம்படுத்தும் முயற்சி. இந்தத் திட்டத்தில் மிக அதிகமான தண்ணீர்த் தட்டுப்பாட்டை எதிர்கொள்ளும் ராஜஸ்தான் இணைக்கப்பட்டிருப்பதுபோல, தமிழகம் இணைக்கப்படாததில் சற்று வருத்தம் ஏற்படத்தான் செய்கிறது. 

முதல் கட்டமாக, இந்தியாவின் ஏழு மாநிலங்களிலுள்ள 78 மாவட்டங்களைச் சேர்ந்த 8,350 கிராமப் பஞ்சாயத்துகள் அடல் நிலத்தடி நீர் திட்டத்தின் மூலம் பயன்பெற இருக்கின்றன. இந்தத் திட்டத்துக்கான ரூ.6,000 கோடி ஒதுக்கீட்டில், உலக வங்கியிலிருந்து ரூ.3,000 கோடி கடனாகப் பெறப்படுகிறது. அந்தக் கடனை மத்திய அரசு திருப்பிச் செலுத்தும். அடல் நிலத்தடி நீர் திட்டத்தின் மூலம் உலக வங்கியின் நிதியுதவியுடன் மத்திய அரசின் பங்களிப்பையும் சேர்த்து மாநிலங்களுக்கு மானியமாக வழங்கப்படும். 2013-இல் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட நிலத்தடி நீர் மேலாண்மை மற்றும் வரைமுறைப்படுத்தல் திட்டத்தின் நீட்சியாக இந்தத் திட்டம் அமைய இருக்கிறது. 

விவசாயிகளின் வருவாயை இரட்டிப்பாக்குவதும், நிலத்தடி நீர் மேலாண்மையை மக்களின் பங்களிப்புடன் உருவாக்குவதும் இந்தத் திட்டத்தின் அடிப்படை நோக்கங்கள். இந்தத் திட்டத்தின் மூலம் தண்ணீர்ப்  பயன்பாடு முறைப்படுத்தப்படுகிறது. பயிரிடும் முறையை மேம்படுத்துவதுகூட இந்தத் திட்டத்தின் குறிக்கோள்களில் ஒன்று. நிலத்தடி நீர்ப் பயன்பாட்டையும், நீர் மேலாண்மையையும் கிராமப்புற அளவில் மக்களின் ஒத்துழைப்புடன் மேம்படுத்துவதற்கான திட்டம் இது.
நீதி ஆயோக்கின் ஆய்வின்படி, ஹைதராபாத், சென்னை, பெங்களூரு உள்ளிட்ட 21 பெருநகரங்களில் நிலத்தடி நீரின் அளவு கோடைக் காலங்களில் கவலைக்குரியதாகக் காணப்படுகிறது. 

இதனால், 10 கோடிக்கும் அதிகமான மக்கள் மிகப் பெரிய குடிநீர்த் தட்டுப்பாட்டை எதிர்கொள்கிறார்கள். முறையான நீர் மேலாண்மை முறைகள் கையாளப்படாததால், இந்தியாவின் மக்கள்தொகையில் 12% பேர் கடுமையான குடி தண்ணீர்த் தட்டுப்பாட்டை எதிர்கொள்கிறார்கள்.
அதிகரித்து வரும் வறட்சிக் காலத்தின் கால அளவும், எந்தவிதக் கண்காணிப்பும் இல்லாத நிலத்தடி நீர்ப் பயன்பாடும் கவலையளிப்பதாக நீதி ஆயோக் அறிக்கை கூறுகிறது.

இந்த நிலைமை இப்படியே தொடருமேயானால், நம்மிடம் இருக்கும் தண்ணீரைவிட, 2030-இல் இரண்டு பங்கு அதிகமாகத் தண்ணீர் தேவை அதிகரிக்கும் என்றும் அந்த அறிக்கை எச்சரிக்கிறது.
மத்திய நதிநீர் ஆணையத்தின் 2019 அறிக்கையின்படி, இந்தியாவின் பல்வேறு நதிநீர்ப் படுகைகளில் நிலத்தடி நீரின் அளவு மிகவும் குறைந்து வருகிறது. காவிரி, பெண்ணாறு, சபர்மதி போன்ற நதிநீர்ப் படுகைகளில் மிக அதிகமான குடிநீர்த் தட்டுப்பாடு இருப்பதை அந்த அறிக்கை சுட்டிக்காட்டியிருக்கிறது.
பயன்பாட்டுக்கு உபயோகப்படும் இந்தியாவின் நிலத்தடி நீர் அளவு 39,300 கோடி கியூபிக் மீட்டர் (பிசிஎம்).

தற்போதைய நிலையில் ஆண்டுதோறும் நாம் பயன்பாட்டுக்கு உறிஞ்சி எடுக்கும் நிலத்தடி நீரின் அளவு 24,900 கோடி கியூபிக் மீட்டர். அதில் பெரும் பகுதி பாசனத்துக்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

அதிகரிக்கும் மக்கள்தொகை, நகர்ப்புறமாதல், விரிவடைந்து வரும் தொழில்துறை வளர்ச்சி ஆகியவை மிக அதிகமான தண்ணீர்த் தேவையை ஏற்படுத்துகின்றன. அதனால், நம்மிடம் இருக்கும் குறைந்த அளவு நிலத்தடி நீர் வளம் அச்சுறுத்தப்படுகிறது. இந்தியாவின் 90% நிலத்தடி நீர் 15 மாநிலங்களில் காணப்படுகிறது. நிலத்தடி நீர் அளவு குறைவதற்கு மிக முக்கியமான 
காரணமாக, முறைப்படுத்தப்படாத நிலத்தடி நீர்ப் பயன்பாடு சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. 

ஆழ்துளைக் கிணறுகள் அமைக்கப்பட்டு நிலத்தடி நீர் உறிஞ்சப்படுவதும், சந்தைப்படுத்தப்படுவது முறைப்படுத்தப்படாமல் இருப்பதாலும் முறையான புள்ளிவிவரங்கள் எதுவும் இல்லை. 

இந்தியாவின் மொத்த பாசனத் தேவையில் 65%  நிலத்தடி நீரின் மூலம்தான் பெறப்படுகிறது. கிராமப்புற குடிநீர்த் திட்டங்களின் 85% தேவை, நிலத்தடி நீரின் மூலம்தான் பூர்த்தி செய்யப்படுகிறது. இந்தப் பின்னணியில்தான் "அடல் நிலத்தடி நீர் திட்டம்' அறிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. 

இந்தத் திட்டத்தின் மூலம் நிலத்தடி நீரை மேம்படுத்துவது, தண்ணீர் பயன்படுத்துவோரின் அமைப்புகளை வலுப்படுத்துவது, நிலத்தடி நீர்ப் பயன்பாடு குறித்த புள்ளிவிவரங்களை மாநில அரசுகள் சேகரிக்க உதவுவது, தண்ணீர் பாதுகாப்புத் திட்டங்களுக்கான வழிமுறைகளை உருவாக்குவது, குறைந்து வரும் நிலத்தடி நீரை அதிகரிப்பதற்கான வழிமுறைகளை நடைமுறைப்படுத்துவது போன்றவை உறுதிப்படுத்தப்பட இருக்கின்றன. 

இந்தத் திட்டத்தில் விடுபட்டிருக்கும் தமிழகத்தையும் சேர்க்க வேண்டும் என்பதை, அரசியலாக்காமல் அனைத்துக் கட்சிகளும் ஒருங்கிணைந்து மத்திய அரசை வலியுறுத்த வேண்டும்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/28/நல்ல-திட்டம்-நமக்கும்-வேண்டும்-அடல்-நிலத்தடி-நீர்-திட்டம்-குறித்த-தலையங்கம்-3317325.html
3316665 தலையங்கம் வரம்புமீறல் முறையன்று!| வன்முறையை வழிநடத்துவது தலைமைப் பண்பு அல்ல என்ற விபின் ராவத் பேச்சு குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Friday, December 27, 2019 02:34 AM +0530  

வன்முறையைத் தூண்டும் போராட்டங்களைத் தலைமையேற்று வழிநடத்துவதும், தூண்டி விடுவதும் தலைமைப் பண்பு அல்ல என்று குடியரசுத் தலைவரோ, குடியரசு துணைத் தலைவரோ,  பிரதமரோ, அவரின் அமைச்சரவை சகாக்களோ, அரசியல் கட்சித் தலைவர்களோ, சமூக ஆர்வலர்களோ, ஊடகவியலாளர்களோ கூறினால் அதில் நியாயம் இருக்கிறது. ஜனநாயகத்தில் வன்முறைப் போராட்டங்களுக்கு இடமில்லைதான்.

ஆனால், அதே கருத்தை ராணுவத் தலைமைத் தளபதி விபின் ராவத் தெரிவித்திருப்பது அதிர்ச்சி அளிக்கிறது. 
தில்லியில் நேற்று நடைபெற்ற சுகாதாரம் தொடர்பான மாநாட்டில் இந்திய ராணுவத்தின் தலைமைத் தளபதி விபின் ராவத் கலந்துகொண்டு உரையாற்றினார். "மக்களின்  பேராதரவுடன் தலைவர்கள் உருவாகிறார்கள். அவர்களில் மக்களை சரியான பாதையில் வழிநடத்துபவர்கள்தான் சிறந்த தலைவர்கள். மாணவர்களை வன்முறைப் போராட்டங்களில் ஈடுபடச் செய்வது, தலைமைப் பண்பு அல்ல. மக்களைத் தவறான பாதையில் வழிநடத்துபவர்கள் தலைவர்கள் அல்லர்.

திரளான மக்களுக்குத் தலைமை ஏற்பதற்கு முன், நமக்கு நாமே தலைமை ஏற்க வேண்டும். ராணுவத்தில் இதைத்தான் கடைப்பிடிக்கிறோம்' என்பதுதான் தலைமைத் தளபதி விபின் ராவத்தின் கூற்று. 

நாடு முழுவதும்  குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்துக்கு எதிராக மாணவர்களும், எதிர்க்கட்சியினரும் நடத்திவரும் போராட்டங்களில் வன்முறைச் சம்பவங்கள் நிகழ்ந்திருக்கின்றன. இந்தப் பின்னணியில் ராணுவத் தலைமைத் தளபதி விபின் ராவத் தெரிவித்திருக்கும் கருத்தில் இரண்டு செய்திகள் இருக்கின்றன. போராட்டத்துக்கு ஆதரவளிக்கும் எதிர்க்கட்சித் தலைவர்களுக்குத் தலைமைப் பண்பு இல்லை என்பது ஒன்று. ராணுவத்தினருக்குத்தான் தலைமைப் பண்பு இருக்கிறது என்பது இரண்டாவது. இவை இரண்டுமே அபத்தமானது. 

அரசியல் சார்பின்மைதான் இந்திய பாதுகாப்புப் படைகளின் அடிப்படைப் பண்பு. இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்தது முதல் இதுவரை ராணுவத் தளபதிகளாக பதவி வகித்த அனைவருமே அன்றாட அரசியல் நிகழ்வுகளிலிருந்து விலகியே இருந்திருக்கிறார்கள்.

பல நிகழ்வுகளில் ராணுவத் தளபதிகளுக்கும் - அரசியல் தலைமைக்கும், பாதுகாப்புப் படையினருக்கும் - அரசு நிர்வாகத்துக்கும் இடையே கடுமையான கருத்து மோதல்கள் ஏற்பட்டிருக்கின்றன. ஆனாலும்கூட, அவை எதுவுமே பொது வெளியில் கசிந்துவிடாமல் மிகவும் கவனமாகவும், பொறுப்புணர்வுடனும் இதுவரை இருந்த இந்தியாவின் முப்படைகளின் தளபதிகள் செயல்பட்டிருக்கிறார்கள். 

இந்தியாவின் ராணுவத் தலைமைத் தளபதியாக விபின் ராவத் பதவியேற்றது முதல் அன்றாட அரசியல் நிகழ்வுகள் குறித்தும், செயல்பாடுகள் குறித்தும் அவ்வப்போது கருத்துத் தெரிவித்து வருகிறார். இதற்கு ஆட்சியாளர்கள் ஆரம்பத்திலேயே முற்றுப்புள்ளி வைத்திருக்க வேண்டும். அவரது கருத்துகள் அரசுக்கு ஆதரவாகவும் சாதகமாகவும் இருக்கிறது என்பதற்காக ராணுவத் 
தலைமைத் தளபதியை அரசியல் நிர்வாக நிகழ்வுகள் குறித்துப் பேச அனுமதித்ததை, தனக்கு அனுமதி அளிக்கப்பட்டிருப்பதாக அவர் கருதியிருக்கக் கூடும்.

கடந்த ஆண்டு ஜம்மு - காஷ்மீர் மாநிலத்தில் அரசுப் பள்ளிகள் செயல்படும் விதம் குறித்து தலைமைத் தளபதி ராவத் வெளியிட்ட கருத்து விவாதத்தை எழுப்பியது. அரசியலுக்கு அப்பாற்பட்ட அமைப்பாக ராணுவம் செயல்படுகிறது என்கிற நம்பிக்கையைக் குலைப்பதாக அமைந்தது, ராணுவத் தலைமைத் தளபதிக்கும், ஜம்மு - காஷ்மீர் மாநில கல்வி அமைச்சருக்கும் இடையே எழுந்த விவாதம். 

தில்லியில் நடந்த ஒரு கருத்தரங்கில் பேசும்போது, வங்கதேசத்திலிருந்து திட்டமிட்டு குடியேற்றம் நடத்தப்படுவதாகவும், அதனால் அஸ்ஸாம், வட கிழக்கு மாநிலங்களின் சமூக சமநிலை பாதிக்கப்பட்டிருப்பதாகவும் அவர் தெரிவித்திருந்தார். அவர் தெரிவித்த கருத்தில் நியாயம் இருக்கிறது என்றாலும்கூட, அந்தக் கருத்தை ராணுவத் தலைமைத் தளபதி தெரிவித்தது வன்மையான கண்டனத்துக்குரியது. 

வங்கதேசத்திலிருந்து லட்சக்கணக்கில் சட்டவிரோதமாக நடைபெறும் குடியேற்றம், இந்திய - பாகிஸ்தான் பிரிவினையிலிருந்து தொடரும் பிரச்னையாக இருந்து வருகிறது.  இந்தியாவின் அரசியல் தலைமை அரசியல் காரணங்களுக்காக அதைத் தடுக்காமல் இருந்திருக்கிறது. சட்ட விரோதக் குடியேற்றம் குறித்து விமர்சனம் எழுப்ப வேண்டியது அரசியல் தளத்தில்தானே தவிர, ராணுவத் தளபதிகள் பொது வெளியில் கருத்துத் தெரிவிப்பதும், விமர்சனம் செய்வதும் ஏற்புடையதல்ல. 

அரசியல் நிகழ்வுகளிலிருந்து முற்றிலுமாக இந்தியாவின் பாதுகாப்புப் படைகள் பொறுப்புணர்வுடன் ஒதுங்கியிருந்ததால்தான், இந்தியாவில் நாடாளுமன்ற ஜனநாயகம் கடந்த 72 ஆண்டுகளாக தடம் புரளாமல் தொடர்ந்து வருகிறது. அண்டை நாடுகளான பாகிஸ்தானிலும், மியான்மரிலும், வங்கதேசத்திலும் அரசியலில் ராணுவம் தலையிட்டதால் ஏற்பட்டிருக்கும் விளைவுகளை எண்ணிப் பார்த்தால் இந்திய ஜனநாயகத்தின் வெற்றிக்கான காரணம் புரியும். ஆட்சியாளர்களுக்கு ஆதரவாகவும், வசதியாகவும் இருக்கிறது என்பதற்காக, ராணுவத் தலைமைத் தளபதிகளை அன்றாட நிகழ்வுகளில் தலையிட அனுமதிப்பது பஸ்மாசுரனுக்குப் பரமசிவன் வரம் கொடுத்ததைப் போல, ஆபத்தை எதிர்கொண்டு அழைப்பதாக இருக்கும் என்று எச்சரிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை. 

முப்படைகளுக்கும் தலைமைத் தளபதியாக ஒருவரை நியமிக்க அரசு முடிவெடுத்திருக்கும் நிலையில், அரசுக்கு ஆதரவாகக் கருத்துத் தெரிவித்து, தன்னை அடையாளம் காட்டிக்கொள்ள ராணுவத் தலைமைத் தளபதி விபின் ராவத் நினைக்கிறாரோ என்று தோன்றுகிறது. முப்படைத் தளபதி என்பது ராணுவ அமைச்சர் போன்ற பதவி அல்ல!
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/27/வரம்புமீறல்-முறையன்று-வன்முறையை-வழிநடத்துவது-தலைமைப்-பண்பு-அல்ல-என்ற-விபின்-ராவத்-பேச்சு-குறித்த-த-3316665.html
3315719 தலையங்கம் தலையிடத் தேவையில்லை!: உணவுப் பொருள்களின் விலை உயர்வு குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Thursday, December 26, 2019 02:47 AM +0530  

உணவுப் பொருள்களின் சில்லறை விற்பனை விலை கடந்த ஆறு ஆண்டுகளில் முதல்முறையாக 10%-க்கும் மேலாக அதிகரித்திருப்பது கவலையளிக்கிறது. கடந்த ஆறு ஆண்டுகளாக உணவுப் பொருள்களின் விலை அதிகரிக்காமல் கட்டுக்குள் வைத்திருந்ததுதான், நரேந்திர மோடி அரசின் மிகப் பெரிய வெற்றியாகக் கருதப்பட்டது என்பதால், இந்த விலை உயர்வு கூர்ந்து 
கவனிக்கப்படுகிறது.

ஏற்கெனவே மிகப் பெரிய பின்னடைவை எதிர்கொண்டு வரும் பொருளாதாரத்துக்கு உணவுப் பொருள்களின் விலை உயர்வு மேலும் அழுத்தம் சேர்க்கும். ஆகஸ்ட் மாதம் 3% உயர்வாக இருந்தது, நவம்பர் மாதம் 10%-க்கும் அதிகமாக அதிகரித்திருக்கிறது. ஜூன் 2014 முதல் மே 2019 வரை உணவுப் பொருள்களின் விலை உயர்வு சராசரியாக 3.3%-ஆக இருந்து வந்திருக்கிறது என்கிற பின்னணியில் அணுகும்போது உணவுப் பொருள்களின் சில்லறை விற்பனை விலை உயர்வு அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்துகிறது. 

உணவுப் பொருள்கள், எரிசக்திப் பொருள்களின் விலை உயர்வை அகற்றிவிட்டு அடிப்படை நுகர்வோர் விலை உயர்வு என்று எடுத்துக்கொண்டால், இப்போதும் அது 3.5%-ஆகத்தான் இருந்து வருகிறது. ஆனால், அதைப் பெரிய ஆறுதலாகக் கருதிவிட முடியாது. உணவுப் பொருள்களின் விலை உயர்வுதான் சராசரி இந்தியக் குடும்பங்களைப் பாதிக்கிறது என்பதுடன், அவர்களது சேமிப்பையும் செலவினங்களையும் தீர்மானிப்பதும்கூட அன்றாட உணவுப் பொருள்களுக்கான குடும்பச் செலவினம்தான்.

உணவுப் பொருள்களின் விலைவாசியைப் பொருத்துத்தான் பொருளாதாரத்தின் நேரடி பாதிப்பை பொதுமக்கள் எதிர்கொள்வார்கள். அதனால், அரசின் நிதிக்கொள்கையில் உணவுப் பொருள் விலைவாசியின் ஸ்திரத்தன்மை முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. 

உணவுப் பொருள்களின் விலை உயர்வை அடிப்படை நுகர்வோர் விலை உயர்வுடன் தொடர்புடையதல்ல என்று தவிர்த்துவிட முடியாது. அதனால், அதிகரித்து வரும் உணவுப் பொருள்களின் விலை உயர்வு குறித்து அரசு கவனம் செலுத்துவதன் மூலம்தான் விலை உயர்வைக் கட்டுக்குள் வைத்திருக்க முடியும். உணவுப் பொருள்களின் விலை அதிகரிப்பதால் விவசாயிகள் பயனடைவார்கள் என்று கருதி கவனம் செலுத்தாமல் இருந்துவிட்டால், ஒட்டுமொத்த பொருளாதாரமே கட்டுக்குள் அடங்காத சூழ்நிலைக்கு தள்ளப்பட்டுவிடக் கூடும். 

திடீரென்று அதிகரித்திருக்கும் உணவுப் பொருள்களின் சில்லறை விற்பனை விலை உயர்வு, தற்காலிகமானதாக இருக்கக்கூடும் என்பதை மறுக்க இயலாது. வெங்காயம் உள்ளிட்ட ஒருசில காய்கறிகளின் விலையைப் பொருத்தவரை பல்வேறு காரணங்களால் தற்காலிக விலை உயர்வை எதிர்கொள்கின்றன. அதே நேரத்தில், பெரும்பாலான உணவுப் பொருள்களின் விலையும் அதிகரித்திருப்பதை தற்காலிகப் போக்கு என்று தள்ளிவிட இயலாது. 
சில குறிப்பிட்ட காரணங்களால் உணவுப் பொருள்களின் விலை உயர்ந்திருக்கிறது என்கிற உண்மையை உணர வேண்டும். 

இந்த ஆண்டு ஒரு வித்தியாசமான பருவநிலை காணப்பட்டது. தென்மேற்குப் பருவ மழை வழக்கத்துக்கு மாறாக, தாமதமாகத்தான் தொடங்கியது. அதனால், மிகவும் தாமதமாகத்தான் காரிஃப் பருவ பயிரிடல் தொடங்கியது. வழக்கத்துக்குக் குறைவான பரப்பளவுதான் இந்த ஆண்டு காரிஃப் பருவத்தில் பயிரிடப்பட்டிருக்கின்றன. அதேபோல, அக்டோபர், நவம்பர் மாதங்களில் எதிர்பாராத விதத்தில் அதிகரித்த மழைப்பொழிவு காணப்பட்டது.

அதனால், அறுவடைக்குத் தயாராக இருந்த பயிர்கள் நாசமாயின. இவை இரண்டும், எதிர்பார்த்த அளவிலான உணவுப் பொருள்களின் உற்பத்தியைப் பாதித்தன.
தாமதித்த பருவ மழையும், எதிர்பாராத பருவ காலத்தில் அல்லாத மழைப் பொழிவும் பருப்பு உள்ளிட்ட தானியங்களைவிட அதிகமாக காய்கறிகளைத்தான் பாதித்தன. அதனால்தான் காய்கறிகளின் விலை கடந்த நவம்பர் மாதம் 36%-க்கும் அதிகமாக உயர்ந்து காணப்பட்டது. அன்றாட உணவுப் பொருள்களின் சில்லறை விற்பனை விலை உயர்வுக்குக் காய்கறிகளின் அதிகரித்த விலை மிக முக்கியமான காரணம். 

தாமதித்த பருவ மழையும், எதிர்பாராத அளவிலான மழைப் பொழிவும் காரிஃப் பருவ உற்பத்தியைப் பாதித்தன என்றால், அவற்றால் சில பயன்களும் ஏற்பட்டிருக்கின்றன. இந்தியா முழுவதும் உள்ள ஏரிகளும், குளங்களும் நிரம்பி வழிகின்றன. நிலத்தடி நீர் மட்டம் முழுமையாகப் புத்தாக்கம் பெற்று இதுவரை இல்லாத அளவுக்கு உயர்ந்திருக்கிறது. இவற்றின் விளைவால் மார்ச் மாதக் கடைசியில் அறுவடைக்குத் தயாராகும் தற்போதைய ரபிப் பருவ உற்பத்தி கணிசமாக அதிகரிக்கும் வாய்ப்பு காணப்படுகிறது. 

அதனால் எந்த அளவுக்கு பருப்பு வகைகளின் விலை குறையும் என்பதை இப்போதே கணிக்க முடியவில்லை.  
செப்டம்பர் 2016 முதல் ஆகஸ்ட் 2019 வரை, உணவுப் பொருள்களின் விலை உயர்வு சராசரியாக வெறும் 1.4%-ஆக இருந்து வந்திருக்கிறது. ஏனைய பொருள்களின் சில்லறை விலை உயர்வுடன் ஒப்பிடும்போது, இது மிகவும் குறைவு. ஏதாவது ஒரு கட்டத்தில் ஏனைய பொருள்களின் விலை உயர்வுக்கு நிகராக உணவுப் பொருள்களின் விலையும் உயர்ந்தாக வேண்டும். இப்போது அதுதான் நடந்து கொண்டிருக்கிறது என்று தோன்றுகிறது. 

உணவுப் பொருள்களின் விலை பொது விலைவாசியுடன் தன்னைத்தானே சமன் செய்து கொள்கிறது என்றால், அரசும் ரிசர்வ் வங்கியும் அந்த இயற்கையான போக்கைத் தடுக்கக் கூடாது.  

உணவுப் பொருள்களின் விலை உயர்வைக் கட்டுப்படுத்துவதற்காக ஏற்றுமதிக்குத் தடை, இறக்குமதிக்கு மானியம் என்றெல்லாம் தலையிடாமல், உணவு சேமிப்புக் கிடங்குகளை அதிகரித்தல், குளிர்பதனக் கிடங்குகளை ஏற்படுத்துதல், உணவுப் பதனிடுதலை மேம்படுத்துதல் ஆகியவற்றுக்கு ஊக்கமளித்து, உணவு உற்பத்தியாளர்கள் பயன்பெற வழிகோல வேண்டும்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/26/தலையிடத்-தேவையில்லை-உணவுப்-பொருள்களின்-விலை-உயர்வு--குறித்த-தலையங்கம்-3315719.html
3314909 தலையங்கம் அணுகுமுறைத் தவறு!| ஜார்க்கண்டில் பாஜகவுக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் தேர்தல் பின்னடைவுக்கான காரணம் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Wednesday, December 25, 2019 03:16 AM +0530 குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்திற்கு எதிராகப் போராட்டங்கள் நடந்து வரும் நிலையில், ஜார்க்கண்ட் சட்டப்பேரவைத் தேர்தல் தோல்வி பாஜகவுக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் மிகப் பெரிய தர்மசங்கடம். ஜார்க்கண்ட் மாநிலம் உருவாக வழிகோலிய கட்சி என்கிற காரணமும், முதன்முறையாக ஐந்தாண்டுகள் நிலையான ஆட்சியைத் தந்த கட்சி என்கிற சாதனையும் இருந்தும்கூட பாஜகவால் ஜார்க்கண்டில் வெற்றி பெற்று, தனது ஆட்சியை தக்கவைத்துக்கொள்ள முடியாமல் போனதற்குக் காரணம் பாஜகவின் அணுகுமுறைதான். 

2017-இல் தொடங்கி தொடர்ந்து தனது கூட்டணிக் கட்சிகளை ஒன்றன் பின் ஒன்றாக இழந்து வருகிறது பாஜக. அதேபோல,  சட்டப்பேரவைத் தேர்தல்களிலும் பின்னடைவைச் சந்தித்து வருகிறது. கடந்த ஓராண்டில் மட்டும் ஐந்து மாநிலங்களில் ஆட்சியை பாஜக இழந்திருக்கிறது.

மத்தியப் பிரதேசம், சத்தீஸ்கர், ராஜஸ்தான் ஆகிய மூன்று மாநிலங்களில் காங்கிரஸ் ஆட்சி அமைத்திருக்கிறது என்றால், காங்கிரஸின் ஆதரவுடன் மகாராஷ்டிரத்திலும் இப்போது ஜார்க்கண்டிலும் மாநில கட்சிகள் ஆட்சி அமைத்திருக்கின்றன.  
ஒவ்வொரு தேர்தலையும் தேசிய அளவிலான தேர்தலாக மாற்றும் பாஜகவின் முயற்சி எடுபடுவதில்லை என்பதை அந்தக் கட்சித் தலைமை உணர மறுக்கிறது. தேசிய அளவில் பிரதமர் நரேந்திர மோடிக்கு இருக்கும் செல்வாக்கும் ஆதரவும், மாநில அளவில் பாஜகவுக்கு வெற்றியைப் பெற்றுத்தர போதுமானதல்ல என்பதை ஜார்க்கண்ட் சட்டப்பேரவைத் தேர்தல் மீண்டும் நிரூபித்திருக்கிறது. மே மாதம் நடந்த மக்களவைத் தேர்தலில் ஜார்க்கண்ட் மாநிலத்தின் 14 மக்களவைத் தொகுதிகளில் 11 தொகுதிகளை பாஜக கைப்பற்றியும்கூட,  சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் அதேபோல வெற்றியடைய முடியவில்லை. 

ஜார்க்கண்டில் பாஜகவுக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் தேர்தல் பின்னடைவுக்கு மிக முக்கியமான காரணம், அந்தக் கட்சி அரசியல் சாதுர்யத்துடன் கூட்டணியை அமைத்துக் கொள்ளாதது என்பதைத் தேர்தல் முடிவுகள் மிகவும் தெளிவாகவே உணர்த்துகின்றன. மக்களவைத் தேர்தலில் பாஜகவின் கூட்டணிக் கட்சியாக இருந்த அனைத்து ஜார்க்கண்ட் மாணவர் சங்கத்துடன் உறவை முறித்துக் கொண்டது, பாஜக ஆட்சியைக் கை நழுவவிட்டதற்கு மிக முக்கியமான காரணம். 

சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் 34% வாக்குகளுடன் ஏனைய கட்சிகளைவிட பாஜக முன்னணியில் இருந்தும், சட்டப்பேரவை இடங்களின் எண்ணிக்கையில் அதற்கேற்றாற்போல வெற்றியைப் பெற முடியவில்லை. 8.1% வாக்குகள் பெற்றிருக்கும் தனது முன்னாள் கூட்டணிக் கட்சியான அனைத்து ஜார்க்கண்ட் மாணவர் சங்கத்துடன் கூட்டணி அமைத்திருந்தால், தேர்தல் முடிவுகள் 
தலைகீழாக மாறியிருக்கும் என்கிற அரசியல் நோக்கர்களின் கணிப்பை நிராகரித்துவிட முடியாது. 

81 இடங்களைக் கொண்ட ஜார்க்கண்ட் சட்டப்பேரவையில், காங்கிரஸ் கட்சியுடன் கூட்டணி அமைத்துப் போட்டியிட்ட ஜார்க்கண்ட் முக்தி மோர்ச்சா 30 உறுப்பினர்களுடன் அதிக எண்ணிக்கை பலம் கொண்ட கட்சியாக உயர்ந்திருக்கிறது. பாஜகவின் எண்ணிக்கை பலம் 37-லிருந்து 25-ஆகக் குறைந்துவிட்டது. மே மாதம் நடந்த மக்களவைத் தேர்தலில் 81 சட்டப்பேரவைத் தொகுதிகளில் 57 சட்டப்பேரவைத் தொகுதிகளில் அதிகமான வாக்குகள் பெற்றிருந்த பாஜகவால், அதில் பாதி இடங்களைக்கூட பெற முடியவில்லை என்பதற்கு கூட்டணி இல்லாமல் போனது மிக முக்கியமான காரணம். 
கூட்டணி இல்லாமல் போனது மட்டுமல்லாமல், முதல்வராக இருந்த ரகுவர் தாஸுக்குக் கடுமையான எதிர்ப்பு கட்சியில் இருந்தது பாஜகவின் பின்னடைவை உறுதிப்படுத்தியதில் பெரும் பங்கு வகித்தது.

26% ஆதிவாசிகள் உள்ள மாநிலத்தில் ஆதிவாசி அல்லாத ஒருவரை பாஜக 2014-இல் முதல்வராக தேர்ந்தெடுத்தபோதே கட்சியில் பரவலாக அதிருப்தி வெளிப்பட்டது. ரகுவர்  தாஸின் செயல்பாடுகள் பிடிக்காத நீண்ட நாள் பாஜக தலைவரான சர்யு தாஸ் கட்சியிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டார். ஜாம்ஷெட்பூர் கிழக்கு தொகுதியில் ரகுவர் தாஸை எதிர்த்து சர்யு தாஸ் போட்டியிட்டு அவரைத் தோற்கடித்திருக்கிறார். மாநில பாஜக தலைவர் லட்சுமண் ஜிலுவாவும் சக்கரதர்பூர் தொகுதியில் தோல்வியடைந்திருக்கிறார்.

பாஜகவின் இரண்டு முக்கியமான மாநிலத் தலைவர்களின் தோல்வி, எந்த அளவுக்கு அவர்கள் மீது அதிருப்தி நிலவியது என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது.
எதிர்க்கட்சிகள், குறிப்பாக காங்கிரஸ், மிகவும் சாதுர்யமாக ஜார்க்கண்ட் சட்டப்பேரவைத் தேர்தலை எதிர்கொண்டன. பாஜகவைத் தோற்கடிப்பதை மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொண்டு, ஜார்க்கண்ட் முக்தி மோர்ச்சாவின் தலைமையில் கூட்டணியை அமைத்துக் கொண்டன. வேலையில்லாத் திண்டாட்டம், சட்டம் - ஒழுங்கு, ஆதிவாசிகளின் நிலம் கையகப்படுத்தும் சட்டத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட திருத்தம் போன்ற மாநிலப் பிரச்னைகளுக்கு பிரசாரத்தில் எதிர்க்கட்சிகள் முன்னுரிமை வழங்கின. பாஜகவின் தேசிய பிரச்னைகளின் அடிப்படையிலான பிரசாரம் அதற்கு முன்னால் எடுபடாமல் போனது வியப்பை ஏற்படுத்தவில்லை.

ஜார்க்கண்ட் சட்டப்பேரவைத் தேர்தல் முடிவுகள் உணர்த்தும் உண்மைகள் இவைதான். ஒன்று, மக்களவைத் தேர்தலுக்கும் மாநில சட்டப்பேரவைக்கான தேர்தலுக்கும் இடையேயான வித்தியாசத்தை இந்திய வாக்காளர்கள் நன்றாகவே உணர்ந்திருக்கிறார்கள். இரண்டு, கூட்டணிகள்தான் வெற்றி, தோல்வியைத் தீர்மானிக்கின்றன. மூன்று, மாநிலத் தலைவர்களை முன்னிலைப்படுத்தாமல் பிரதமர் நரேந்திர மோடியை மட்டுமே நம்பி தனது தேர்தல் வியூகங்களை பாஜக வகுப்பது தேர்தல் வெற்றிக்குப் போதுமானதல்ல.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/25/அணுகுமுறைத்-தவறு-ஜார்க்கண்டில்-பாஜகவுக்கு-ஏற்பட்டிருக்கும்-தேர்தல்-பின்னடைவுக்கான-காரணம்-குறித்த-த-3314909.html
3314014 தலையங்கம் கலப்படப் பால்! | பால் கலப்படம் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Tuesday, December 24, 2019 03:11 AM +0530 மனிதனின் பேராசைக்கு அளவே கிடையாது. ஆனால், சக மனிதர்களின் உயிருடன் விளையாடுவதாக அந்தப் பேராசை இருப்பதைப் பொறுத்துக் கொள்ள முடியாது.

கோடிக்கணக்கான மக்களின் குறிப்பாக, அனைத்துப் பொருளாதாரப் பிரிவுகளையும் சார்ந்த குழந்தைகளின் அடிப்படை உணவாக பால் இருந்து வருகிறது. அந்தப் பாலில் கலப்படம் செய்வதன் மூலம் குழந்தைகளுக்கு ஊட்டச்சத்து மறுக்கப்படுகிறது என்பது மட்டுமல்லாமல், அவர்களது ரத்தத்தில் நச்சு கலக்கப்படுகிறது. 

கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளாகவே பாலில் காணப்படும் கலப்படம் குறித்து அவ்வப்போது ஆய்வுகள் வெளிவருகின்றன. 2015-இல் நடத்தப்பட்ட ஓர் ஆய்வில் பாலில் காணப்பட்ட ஸ்டார்ச், ஃபார்மலின், டிடர்ஜென்ட், ஹைட்ரஜன் பெராக்சைட் உள்ளிட்ட வேதிப் பொருள்கள் பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தின. நாடு தழுவிய அளவில் மாதிரிகள் சேகரிக்கப்பட்டு சோதனைச் சாலைகளில் ஆய்வு செய்யப்பட்டது. நுகர்வோர் நலனுக்கு எதிராக இத்தகைய கலப்படங்கள் செய்யப்படுவது குறித்து நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடுக்கப்பட்டது.

மகாராஷ்டிர மாநிலத்தில் 2014-இல் நடத்தப்பட்ட ஆய்வில்,  அங்கே உள்ள 90 பால் பண்ணைகளில்  எடுக்கப்பட்ட பாலின் மாதிரிகள் சோதனைக்கு உட்படுத்தப்பட்டன. அவை எல்லாமே ஏதாவது ஒரு வகையில் பாலில் கலப்படம் செய்யப்பட்டிருப்பதை உறுதிப்படுத்தின.

அந்தப் பால் பண்ணைகளில் சில, பிரபல நிறுவனங்களால் நடத்தப்படுபவை. அந்த நிறுவனங்களின் இலச்சினையுடன் (பிராண்ட்) சந்தைப்படுத்தப்படுபவை. நுகர்வோரின் நம்பிக்கைக்குப் பாத்திரமானவை. அந்த நிறுவனங்கள் தங்களது விநியோகஸ்தர்கள் மீது குற்றம் சுமத்தி, கலப்படப் பழியிலிருந்து தங்களை விடுவித்துக்கொள்ள முயன்றன. அந்த நிறுவனங்களின் மீதுள்ள நம்பிக்கையால்தான் அந்தப் பாலை நுகர்வோர் விரும்பி வாங்கினர் என்பதால், அவர்களைப் போய்ச் சேரும்வரை  தங்களால் சந்தைப்படுத்தப்படும் பாலின் தரத்துக்கு உத்தரவாதம் அளிக்க வேண்டிய கடமை நிறுவனங்களுக்கு உண்டு. 

இந்தப் பிரச்னை உச்சநீதிமன்றத்தில் விசாரணைக்கு வந்தபோது, உணவுப் பாதுகாப்பு மற்றும் தர நிர்ணய ஆணையம் போதுமான நடவடிக்கைகளை எடுக்கவில்லை என்று நீதிமன்றம் கண்டனம் தெரிவித்தது. மத்திய, மாநில அரசுகள், இந்திய உணவுப் பாதுகாப்பு மற்றும் தர நிர்ணய ஆணையத்துடன் இணைந்து, பாலில் செய்யப்படும் கலப்படத்துக்கு அதிகபட்ச தண்டனையை வழங்க வேண்டும் என்றும் பரிந்துரைத்தது. 

ஏனைய உணவுப் பொருள்களில் செய்யப்படும் கலப்படங்களிலிருந்து பாலில் செய்யப்படும் கலப்படத்தைப் பிரித்துப் பார்க்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. அதிகபட்ச தண்டனை வழங்குவதாலேயே கலப்படம் குறைந்துவிடும் என்கிற எதிர்பார்ப்பும் சரியல்ல. ஏனைய மாநிலங்கள் உணவுக் கலப்படத்துக்கு ஆறு மாத சிறைத் தண்டனையும் அபராதமும்தான் விதிக்கின்றன. ஏற்கெனவே கலப்படத்துக்கு அதிகபட்ச தண்டனையான ஆயுள் தண்டனை விதிக்கும் உத்தரப் பிரதேசம்,  ஒடிஸா, மேற்கு வங்கம் ஆகியவைதான் கலப்படத்தில் முன்னணியில் இருக்கின்றன.

கலப்படம் செய்யப்படும் பால்தான் தேசிய அளவில் 70%  விற்கப்படுகிறது. ஆனால்,  பெரும்பாலும்  தண்ணீர் கலப்படமாக இருப்பதால் தண்ணீரில் காணப்படும் வேதிப் பொருள்கள்தான் பாலின் தரத்தைக் குறைக்கின்றன. 
அண்மையில் ஓர் ஆய்வு அறிக்கை வெளியாகியிருக்கிறது. கடந்த மே மாதம் முதல் அக்டோபர் மாதம் வரை 50,000 பேருக்கும் அதிகமான மக்கள்தொகை கொண்ட 1,100 நகரங்களிலிருந்து  பாலின் மாதிரிகள் சேகரிக்கப்பட்டன. இந்திய உணவுப் பாதுகாப்பு மற்றும் தர நிர்ணய ஆணையம் இந்த ஆய்வை தனியார் நிறுவனம் ஒன்றின் மூலம்  நடத்தியது.

அந்த ஆய்வில் 13 கலப்படப் பொருள்கள், 3 மிக முக்கியமான வேதிப் பொருள்கள் பரிசோதிக்கப்பட்டன. பூச்சிக்கொல்லி மருந்து, ஆஃப்லாடாக்ஸின் எம்-1, ஆன்ட்டிபயாட்டிக்ஸ் ஆகிய மூன்று வேதிப் பொருள்களும் அந்த மாதிரிகளில் சோதனை செய்யப்பட்டன. பீதியை ஏற்படுத்தும் வகையில் கலப்படம் இல்லை என்றும், மனிதர்களின் ஆரோக்கியத்துக்கு அச்சுறுத்தலை ஏற்படுத்தும் வகையில் எதுவும் இல்லை என்றும் அந்த ஆய்வு தெரிவித்தது என்றாலும், தனியார் நிறுவனத்தின் அந்த ஆய்வு முழுமையான நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துவதாக இல்லை.

இப்போதுதான் முதன்முறையாக பாலில் ஆஃப்லாடாக்ஸின் எம்-1 காணப்படுவது தெரியவந்திருக்கிறது. ஆஃப்லாடாக்ஸின் எம்-1 என்பது, பொதுவாக மாட்டுத் தீவனங்களிலிருந்தும், மாடுகளுக்கு வழங்கப்படும் வைக்கோலிலிருந்தும் பாலில் கலந்திருக்க வேண்டும். 
மிக அதிக அளவிலான ஆஃப்லாடாக்ஸின் எம்-1 -இன் அளவு தமிழ்நாடு, தில்லி, கேரளம் ஆகிய மாநிலங்களிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட  மாதிரிகளில் காணப்பட்டிருப்பதும் நம்மை  நிமிர்ந்து உட்கார வைத்திருக்கிறது.

பதப்படுத்தப்படும் பாலில் கலப்படம்  செய்யப்படுவதைக் கண்டறிந்து, தண்டனை மூலம்  தடுத்துவிட முடியும். ஆனால், மாட்டுத் தீவனத்திலிருந்தும், வைக்கோல் போன்ற பொருள்களிலிருந்தும் மாடுகளின் ரத்தத்தில் கலந்துவிடும் ஆஃப்லாடாக்ஸின் எம்-1-க்கு யாரைக் குற்றப்படுத்துவது என்கிற கேள்வி எழுகிறது.

ஆஃப்லாடாக்ஸின் பி-1, எம்-1 போன்ற வேதிப் பொருள்கள் புற்றுநோய்க் காரணிகள் என ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. பாலில் காணப்படும் ஆஃப்லாடாக்ஸின் எம்-1 கலப்படம், பால் பொருள்களான வெண்ணெய், பாலாடைக் கட்டி (சீஸ்) போன்றவற்றிலும் காணப்படுவது கவலையை அதிகரிக்கிறது.
உணவுப் பொருள்களில், குறிப்பாக, பாலில் எந்தவொரு கலப்படமாக இருந்தாலும் அது மன்னிக்க முடியாத குற்றம். மிகப் பெரிய ஆபத்து. அதற்குத் தீர்வுகாண வேண்டியது அரசின் கடமை.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/24/கலப்படப்-பால்--பால்-கலப்படம்-குறித்த-தலையங்கம்-3314014.html
3313435 தலையங்கம் பூச்சாண்டித் தீர்மானம்!| அமெரிக்க அதிபருக்கு எதிராகப் பதவி நீக்கத் தீர்மானம் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Monday, December 23, 2019 03:11 AM +0530 அமெரிக்காவின் வரலாற்றில் நான்காவது முறையாக அதிபருக்கு எதிராகப் பதவி நீக்க நடவடிக்கை முடுக்கிவிடப்பட்டிருக்கிறது. அதிபராக இருந்த ரிச்சர்டு நிக்ஸன் தன் மீது பதவி நீக்க நடவடிக்கை தொடங்குவதற்கு முன்பே, தனது கெளரவத்தைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள, அவராகவே பதவியிலிருந்து விலகிவிட்டார். அதிபர்களாக இருந்த ஆண்ட்ரூ ஜான்ஸனும், பில் கிளிண்டனும் அமெரிக்காவின் மக்களவையான காங்கிரஸால் பதவி நீக்கத்துக்குப் பரிந்துரைக்கப்பட்டார்கள் என்றாலும், அமெரிக்காவின் மேலவையான செனட், அந்தத் தீர்மானத்தை நிராகரித்து அவர்களைக் காப்பாற்றிவிட்டது.
 தேசத் துரோகம், கையூட்டு, கடுமையான குற்றங்கள், முறைகேடான நடவடிக்கைகள் ஆகியவற்றுக்காக பதவியிலிருந்து அதிபரை அகற்றுவதற்கு அமெரிக்க அரசியல் சாசனத்தில் வழிகோலப்பட்டிருக்கிறது. அதிபர் மீது மக்கள் வைத்திருக்கும் நம்பிக்கையைக் குலைக்கும் விதத்திலும், அதிபர் பதவியின் கெளரவத்துக்கு இழுக்கு ஏற்படுத்தும் வகையிலும் நடந்துகொள்வதும்கூட பதவியிலிருந்து அகற்றுவதற்கான காரணங்களாக அமெரிக்காவின் அரசியல் சாசனம் குறிப்பிடுகிறது. இதுவரை எந்தவோர் அதிபரும் அமெரிக்காவில் பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்டதில்லை என்பதையும் இங்கே குறிப்பிட வேண்டும்.
 மக்களவையான காங்கிரஸில், அவையில் இருக்கும் உறுப்பினர்களில் பெரும்பான்மையினர் வாக்களித்ததன் மூலம் பதவி நீக்கத் தீர்மானம் நிறைவேறியிருக்கிறது. அந்தத் தீர்மானத்தைத் தொடர்ந்து, மக்களவைத் தலைவர் அடுத்தகட்ட பதவி நீக்க நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வது குறித்துத் தீர்மானிப்பார். நீதித் துறை அமர்வு, அறிக்கையில் குறிப்பிடும் குற்றச்சாட்டுகளை ஆய்வு செய்து அடுத்தகட்ட பதவி நீக்க நடவடிக்கைக்குப் பரிந்துரைக்கும்.
 அதற்குப் பிறகு மேலவையான செனட்டில் பதவி நீக்கப் பரிந்துரை விசாரணைக்கு வரும். அந்த விசாரணைக்கு அமெரிக்காவின் உச்சநீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி தலைமை வகிப்பார். காங்கிரஸ் உறுப்பினர்கள் அரசுத் தரப்பு வழக்குரைஞர்களாகச் செயல்படுவார்கள். தன்னுடைய தரப்பு வாதத்தை அதிபர் எடுத்துரைக்க வழக்குரைஞர்களை நியமிப்பது மட்டுமல்லாமல், தனக்கு எதிரான குற்றச்சாட்டுகள் குறித்த எல்லாவித ஆவணங்களையும் கோரிப் பெறும் உரிமையும் பெறுகிறார்.
 பதவி நீக்கத் தீர்மானத்துக்கு ஆதரவாக காங்கிரஸ் வாக்களித்த பிறகு, செனட்டில் விசாரணை தேவைதானா என்பதை அரசியல் சாசனம் வலியுறுத்தி இருக்கிறதா என்கிற விவாதம் நீண்ட காலமாகவே நிலவுகிறது. ஆனால், தற்போதைய செனட் விதிமுறைகளின்படி விசாரணை அவசியமாகிறது.
 விசாரணை நடைபெறும்போதே அதிபருக்கு எதிரான குற்றச்சாட்டுகளை நிராகரிக்கும் தீர்மானத்தைக் கொண்டுவரும் அதிகாரம் செனட் உறுப்பினர்களுக்கு உண்டு. அந்தத் தீர்மானத்துக்கு பெரும்பான்மை ஆதரவு இருந்தால் பதவி நீக்க நடவடிக்கை அத்துடன் கைவிடப்படும். செனட்டில் பதவி நீக்கத் தீர்மானம் நிறைவேறுவதற்கு மூன்றில் இரண்டு பங்கு பெரும்பான்மை தேவை. அதாவது, 67 செனட் உறுப்பினர்களின் ஆதரவு இருந்தால்தான் அதிபர் டிரம்ப்பைப் பதவியிலிருந்து அகற்ற முடியும். பதவி நீக்கத் தீர்மானத்தைக் கொண்டுவரும் எதிர்க்கட்சியான ஜனநாயகக் கட்சிக்கு 45 உறுப்பினர்கள் மட்டுமே இருக்கும் நிலையில், தீர்மானம் தோற்கடிக்கப்படும் என்பது உறுதி.
 அதிபர் டிரம்ப்பின் மீது இரண்டு காரணங்களுக்காக பதவி நீக்க நடவடிக்கையை ஜனநாயகக் கட்சி மேற்கொண்டிருக்கிறது. அமெரிக்க அரசியல் சாசனத்துக்கு விரோதமாக 2020 அதிபர் தேர்தலில் தனக்கு உதவும்படி உக்ரைன் நாட்டுக்கு அவர் அழுத்தம் கொடுத்தது முதலாவது காரணம். அவரின் செயல்பாடுகள் மீது விசாரணை நடத்த முற்பட்ட காங்கிரஸின் முயற்சிகளைத் தடுக்க முற்பட்டது இரண்டாவது காரணம்.
 ஜனநாயகக் கட்சி வேட்பாளராகப் போட்டியிடும் வாய்ப்புள்ள ஜோ பிடனின் குடும்பத்தினரின் வியாபாரத் தொடர்புகள் குறித்து விசாரிக்கும்படி உக்ரைன் நாட்டுக்கு மறைமுகமான அழுத்தத்தை அதிபர் டிரம்ப் கொடுத்தார் என்பது ஜனநாயகக் கட்சியின் குற்றச்சாட்டு. ஜோ பிடனுக்கு எதிராக விசாரணை நடத்த ஒப்புக்கொண்டால்தான் வெள்ளை மாளிகையில் தன்னைச் சந்திக்க உக்ரைன் அதிபர் செலன்ஸ்கிக்கு வாய்ப்பளிக்க முடியும் என்று அதிபர் டிரம்ப் கூறியதாக ஜனநாயகக் கட்சி குற்றஞ்சாட்டுகிறது.
 உக்ரைன் நாட்டுக்கு 391 மில்லியன் டாலர் (சுமார் ரூ.2,781 கோடி) ராணுவ உதவி வழங்குவதாக அமெரிக்கா ஒப்புக்கொண்டிருந்தது. அதைக் கொடுக்காமல் நிறுத்தி வைத்து அதிபர் டிரம்ப் அழுத்தம் கொடுத்ததாகவும் ஜனநாயகக் கட்சி கூறுகிறது. உள்நாட்டில் அதிபரின் தனிப்பட்ட அரசியல் லாபங்களுக்காக அந்நிய நாட்டு உதவியைக் கோருவதன் மூலம் தேசிய பாதுகாப்புக்கு அதிபர் டிரம்ப் அச்சுறுத்தல் ஏற்படுத்துகிறார் என்பதுதான் முதலாவது குற்றச்சாட்டு. காங்கிரஸின் விசாரணையை முடக்கும் விதத்தில் ஒத்துழைப்பு தர வேண்டாம் என்று அரசுத் துறைகளை வெள்ளை மாளிகை தடுத்தது இன்னொரு குற்றச்சாட்டு.
 தன் மீது தொடுத்திருக்கும் பதவி நீக்க நடவடிக்கை குறித்து அதிபர் டிரம்ப் சற்றும் கவலைப்படுவதாகத் தெரியவில்லை. இந்த நடவடிக்கைகள் தனது வாக்கு வங்கியை மேலும் வலுப்படுத்தி அதிபர் தேர்தலைத் தனக்குச் சாதகமாக மாற்றும் என்று அவர் கருதுகிறார். கருத்துக்கணிப்புகளும் அவருக்குச் சாதகமாகத்தான் காணப்படுகின்றன.
 பதவி நீக்க நடவடிக்கையின் மூலம் நடுநிலை வாக்காளர்களின் ஆதரவை ஈர்க்க முடியும் என்று எதிர்க்கட்சிகள் கருதுகின்றன.
 ஜனநாயகக் கட்சி வேட்பாளர் யார் என்பதுதான் அதிபர் டிரம்ப்பின் சவாலாக இருக்குமே தவிர, செனட்டில் உறுதியாக நிராகரிக்கப்பட இருக்கும் பதவி நீக்கத் தீர்மானம் அவரைப் பொருத்தவரை வெறும் பூச்சாண்டி!

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/23/பூச்சாண்டித்-தீர்மானம்-அமெரிக்க-அதிபருக்கு-எதிராகப்-பதவி-நீக்கத்-தீர்மானம்-குறித்த-தலையங்கம்-3313435.html
3311502 தலையங்கம் டாடா எதிர்கொள்ளும் சோதனை!|  டாடா குழுமத்தின் தலைவராக மீண்டும் சைரஸ் மிஸ்திரியை நியமித்தது குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Saturday, December 21, 2019 02:48 AM +0530
டாடா குழுமத்திற்கு எதிராக  என்.சி.எல்.ஏ.டி. எனப்படும் தேசிய தொழில் நிறுவனங்கள் மேல் முறையீட்டுத் தீர்ப்பாயம் வழங்கியிருக்கும் தீர்ப்பு ஒட்டுமொத்த கார்ப்பரேட் உலகத்தையும் அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியிருக்கிறது. அதன் அதிர்வலைகள் பங்குச் சந்தையிலும் எதிரொலித்திருக்கின்றன. 111 பில்லியன் டாலர் (சுமார் ரூ.8 லட்சம் கோடி) வருவாய் உள்ள நிறுவனமான டாடா குழுமத்தின் தலைவராக மீண்டும் சைரஸ் மிஸ்திரியை நியமித்து உத்தரவிட்டிருக்கிறது மேல் முறையீட்டுத் தீர்ப்பாயம். 

டாடா குழுமத்தின் முன்னாள் தலைவரான 82 வயது ரத்தன் டாடாவுக்கும், அந்த நிறுவனத்தின் நிர்வாகக் குழு உறுப்பினர்களுக்கும் பின்னடைவை ஏற்படுத்தியிருக்கும் என்.சி.எல்.ஏ.டி.-யின் தீர்ப்பு, ஏனைய கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களுக்கும் மிகப் பெரிய எச்சரிக்கையாக அமைகிறது. 2016 அக்டோபர் 24-ஆம் தேதி டாடா சன்ஸ் நிறுவனத்தின் தலைவர் பொறுப்பிலிருந்து சைரஸ் மிஸ்திரி அகற்றப்பட்டது மட்டுமல்ல, அவருக்குப் பதிலாக என்.சந்திரசேகரன் நியமிக்கப்பட்டதையும் நீதிபதி  எஸ்.ஜே. முகோபாத்யாய  ரத்து செய்திருக்கிறார். 

பொதுத் தொழில் நிறுவனமாக பங்குச் சந்தையில் பதிவு செய்யப்பட்டிருந்த டாடா சன்ஸ் நிறுவனத்தை, பதிவு செய்யப்பட்ட தனியார் தொழில் நிறுவனமாக மாற்றிய முடிவையும் ரத்து செய்திருக்கிறது தீர்ப்பாயம். டாடா குழுமத்தின் அத்தனை நிறுவனங்களுக்கும் தலைவராகக் கருதப்படுபவர், டாடா சன்ஸ் தொழில் நிறுவனத்தின் தலைவர் என்பதால் இந்தத் தீர்ப்பு அந்தக் குழுமத்தின் ஆணிவேரையே அசைத்திருக்கிறது. 

ரத்தன் டாடாவால் தலைவராக அறிவிக்கப்பட்டவர்தான் சைரஸ் மிஸ்திரி. டாடா சன்ஸ் நிறுவனத்தின் குறைந்த அளவு பங்குகள் மிஸ்திரியின் குழும நிறுவனமான ஷாபூர்ஜி பாலோன்ஜி குழுமத்திடம் இருக்கிறது. ரத்தன் டாடாவின் தன்னிச்சையான முடிவுகள் டாடா சன்ஸ் நிறுவனத்தின் கீழ் உள்ள பல்வேறு நிறுவனங்களைப் பாதிக்கின்றன என்றும், தனது செயல்பாட்டில் ரத்தன் டாடா தலையிடுவதாகவும் சைரஸ் மிஸ்திரி குற்றஞ்சாட்டியதைத் தொடர்ந்து இருவருக்கும் இடையில் கருத்து மோதல் வெடித்தது. 

சைரஸ் மிஸ்திரியின் போராட்டம்  மூன்று ஆண்டுகளாகத் தொடர்கிறது. 2016 அக்டோபர் 10-ஆம் தேதி டாடா சன்ஸ் நிர்வாகக் குழு அதன் தலைவரான சைரஸ் மிஸ்திரியை பதவியிலிருந்து அகற்றியது. அந்த முடிவை எதிர்த்து மிஸ்திரியின் குழும நிறுவனங்களான சைரஸ் இன்வெஸ்ட்மெண்ட்ஸ், ஸ்டெர்லிங் இன்வெஸ்ட்மெண்ட் நிறுவனங்கள் மும்பையிலுள்ள என்.சி.எல்.டி. என்கிற தேசிய கம்பெனி சட்டத் தீர்ப்பாயத்தில் வழக்குத் தொடுத்தன. சிறுபான்மை பங்குதாரர்களின் உரிமைகள் மறுக்கப்படுவதாகவும், டாடா சன்ஸ் நிறுவனத்தில் நிர்வாக முறைகேடுகள் இருப்பதாகவும் கூறி, மிஸ்திரி அகற்றப்பட்டதை எதிர்த்து வழக்குத் தொடுக்கப்பட்டது. 

2017, பிப்ரவரி 6-ஆம் தேதி டாடா சன்ஸ் நிர்வாகக் குழுவின் இயக்குநர் பதவியிலிருந்தும் மிஸ்திரி அகற்றப்பட்டார். பிப்ரவரி 20-ஆம் தேதி டாடா கன்சல்டன்சி சர்வீஸஸ் நிறுவனத்தின் தலைமை நிர்வாக அதிகாரியான என்.சந்திரசேகரன், டாடா குழுமத்தின் தலைவராக ரத்தன் டாடாவால் நியமிக்கப்பட்டார்.

மும்பையில்  தனக்கு பாரபட்சமில்லாத தீர்ப்பு கிடைக்காது என்று கூறி, தனது வழக்கை தில்லியிலுள்ள முதன்மை என்.சி.எல்.டி. அமர்வுக்கு மாற்றக் கோரினார் அவர். அந்த அமர்வு அவரது வழக்கை நிராகரித்தது மட்டுமல்லாமல், ரூ.10 லட்சம் அபராதம் செலுத்துமாறும் உத்தவிட்டது. 

அதைத் தொடர்ந்து மும்பை என்.சி.எல்.டி.யிடம் வழக்கு மீண்டும் வந்தபோது, சைரஸ் மிஸ்திரியின் முறையீடுகள் நிராகரிக்கப்பட்டன. தனது முயற்சியில் சற்றும் தளராத சைரஸ் மிஸ்திரி, 2018 ஆகஸ்ட் மாதம் என்.சி.எல்.ஏ.டி. என்கிற தேசிய தொழில் நிறுவனங்கள் மேல் முறையீட்டுத் தீர்ப்பாயத்தை அணுகினார். அந்தத் தீர்ப்பாயத்தின் தீர்ப்புதான் இப்போது டாடா நிறுவனத்தின் தலைவர் பதவியிலிருந்து அகற்றப்பட்ட சைரஸ் மிஸ்திரிக்குப் புத்தாண்டுப் பரிசாக அமைந்திருக்கிறது.

மேல் முறையீட்டு ஆணையம் என். சந்திரசேகரனை அகற்றி, சைரஸ் மிஸ்திரியை டாடா சன்ஸ் நிறுவனத்தின் தலைவராக மீண்டும் நியமிப்பதற்கு நான்கு வார அவகாசம் வழங்கியிருக்கிறது. அதனால் டாடா சன்ஸின் மூன்று குழும நிறுவனங்களின் இயக்குநராக  மீண்டும் நியமிக்கப்படுகிறார் சைரஸ் மிஸ்திரி. டாடா குழுமத்தையும், டாடா அறக்கட்டளைகளையும் தனது தீர்ப்பில் மும்பை என்.சி.எல்.டி. புகழ்ந்திருந்தது, பாரபட்சமான தீர்ப்பு என்கிற தோற்றத்தை ஏற்படுத்தியதால் அது சைரஸ் மிஸ்திரிக்கு மேல் முறையீட்டில் சாதகமாகத் திரும்பியிருக்கக்கூடும்.

டாடா நிறுவனம் தன்னைப் பதிவு செய்யப்பட்ட தனியார் நிறுவனமாக மாற்றிக்கொண்டதும்கூட மேல்முறையீட்டில்  விமர்சிக்கப்பட்டிருக்கிறது. உச்சநீதிமன்றத்தின்  முடிவு தெரியும்வரை டாடா சன்ஸ் நிர்வாகம்  முடங்கும் என்பதும், அதன் பங்குகள் சரியும் என்பதும் வரவேற்புக்குரியவை அல்ல.

கார்ப்பரேட் நிர்வாகத்தில்  சிறுபான்மை பங்குதாரர்களின் உரிமைகள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்பதையும், கூட்டுத் தலைமை முறையாகச் செயல்பட வேண்டும் என்பதையும் வலியுறுத்துகிறது சைரஸ் மிஸ்திரி வழக்கு. சத்யம் குழுமம், இன்ஃபோஸிஸ், ஐ.சி.ஐ.சி.ஐ. வங்கி, டாடா சன்ஸ் நிறுவனத்தைத் தொடர்ந்து இந்தியாவின் முக்கியமான தொழில் நிறுவனங்களில் நடக்கும் நிர்வாகக் குழு பிரச்னைகள், ஏற்கெனவே பாதிக்கப்பட்டிருக்கும் இந்தியப் பொருளாதாரத்தை மேலும் வலுவிழக்கச் செய்கின்றன.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/21/டாடா-எதிர்கொள்ளும்-சோதனை--டாடா-குழுமத்தின்-தலைவராக-மீண்டும்-சைரஸ்-மிஸ்திரியை-நியமித்தது-குறித்த-தல-3311502.html
3310550 தலையங்கம் போராட்டம் எழுப்பும் அச்சம்!| குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்திற்கு எதிரான மாணவர்களின் போராட்டம் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Friday, December 20, 2019 04:47 AM +0530 போராட்டங்கள் என்பதும், கருத்து வேறுபாடு என்பதும் ஜனநாயகத்தின் கூறுகள். அவை பொதுவெளியில் அரசுக்கு எதிராக எழுவதைத் தவிர்க்க முடியாது. ஆனால், வன்முறை சார்ந்த போராட்டங்களுக்கு ஜனநாயகத்தில் அங்கீகாரம் கிடையாது. 

காவல் துறையினர் போராட்டங்களைக் கட்டுப்படுத்தும்போது மிகுந்த கவனத்துடன் அந்தச் சூழலைக் கையாள வேண்டும். 
அதிலும் குறிப்பாக,  மாணவர்கள் மத்தியில் உருவாகும், உருவாக்கப்படும் போராட்டங்கள் உணர்வின் அடிப்படையிலானவை. அவை கவனமாகக் கையாளப்படாவிட்டால் போராட்டங்கள் 
எழுச்சியாக மாறிவிடும் ஆபத்து அதில் அடங்கியிருக்கிறது. 

பல்கலைக்கழக நிர்வாகமோ, கல்லூரி நிர்வாகமோ அழைக்காமல் கல்விச்சாலைகளுக்குள் காவல் துறையினர் நுழைவது என்பது வன்மையாகக் கண்டிக்கத்தக்கது. மாணவர்கள் என்கிற போர்வையில் வன்முறையாளர்களும், சமூக விரோதிகளும் போராட்டங்களைத் தூண்டுவதும், மாணவர்களைக் கேடயங்களாக வைத்து வன்முறையைக் கட்டவிழ்த்துவிடுவதும் புதிதொன்றுமல்ல. அதைக் கையாளத் தெரியாமல் இருப்பது காவல் துறையினரின் கையாலாகாத்தனம் என்றுதான் கருதப்படுமே தவிர, அவர்களுக்கு ஏற்பட்ட நிர்ப்பந்தம் என்று பொதுவெளியில் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள்.

ஜாமியா மிலியா இஸ்லாமியா பல்கலைக்கழக வளாகத்திற்குள் நடந்த போராட்டத்தை பொருள்படுத்தாமல் விட்டிருந்தால், இன்று நாடு தழுவிய அளவில் குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்தை முன்வைத்து மாணவர்களும் அவர்களுடன் எதிர்க்கட்சிகளும் தெருவில் இறங்கிப் போராடும் நிலைமை ஏற்பட்டிருக்காது. மாநிலம் மாநிலமாக ஜாமியா மிலியா இஸ்லாமியா  பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் மீது நடத்தப்பட்ட காவல் துறையின் அத்துமீறலுக்கு ஆதரவாக எழுந்திருக்கும் மாணவர் போராட்டங்களின் பின்னணி எதுவாக இருந்தாலும், அவற்றை வளர விட்டது மிகவும் தவறு. 
வன்முறையும், தீ வைத்தலும் இப்படியே தொடருமானால், அவர்களது போராட்டம் இலக்கை விட்டு அகன்று மக்களின் வெறுப்பைச் சம்பாதிக்க நேரும் என்பதை போராட்டக்காரர்கள் உணர வேண்டும். எந்தவொரு சமுதாயமும் தொடர்ந்து நடைபெறும் போராட்டங்களால் இயல்பு நிலை தடம் புரள்வதை சகித்துக் கொள்வதில்லை.

அன்றாட வாழ்க்கை பாதிக்கப்படுமானால், முதல் பழி போராட்டக்காரர்கள் மீதுதான் விழும். போராட்டத்திற்கான காரணம் வலுவாக இல்லாவிட்டால், போராட்டக்காரர்கள் மக்கள் மன்றத்தின் எதிர்வினையைச் சம்பாதிக்கக் கூடும். 
குடியுரிமை திருத்தச் சட்டம், இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தின் கூறுகளுக்கு எதிரானது என்கிற கருத்து முன்வைக்கப்படுகிறது. இந்தச் சட்டம் ஜனநாயக முறையில் நாடாளுமன்றத்தால் நிறைவேற்றப்பட்ட சட்டம் என்பதை அதை விமர்சிப்பவர்கள் உணர வேண்டும். அது அரசமைப்புச் சட்டத்துக்கு எதிரானது என்பது குறித்து முடிவெடுக்க வேண்டிய அதிகாரம் உச்சநீதிமன்றத்துக்குத்தான் உண்டே தவிர, போராட்டங்களின் மூலம் தீர்வு காண முடியாது. 

குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்துக்கு தடை விதிக்க உச்சநீதிமன்றம் மறுத்திருக்கிறது. அரசியல் சாசன அமர்வு இந்தச் சட்டம் குறித்து விசாரிக்க இருக்கிறது. அதுவரை பொறுத்திருக்க வேண்டிய கடமை இந்தச் சட்டத்தை எதிர்க்கும் ஜனநாயகத்தில் நம்பிக்கையுள்ள அரசியல் கட்சிகளுக்கு உண்டு. 
இந்தச் சட்டம் இந்தியாவின் அடிப்படைக் கூறான மதச்சார்பின்மைக்கு எதிரானது என்று கருதுபவர்கள் அரசியல் ரீதியாகவும் கொள்கை ரீதியாகவும்தான் இதை எதிர்கொள்ள வேண்டுமே தவிர, போராட்டங்களின் மூலம் தங்களது நோக்கத்தை அடைந்துவிட முடியாது. பல ஆண்டுகள் தொடர்ந்து தனது கொள்கையைப் பரப்பி, சாதகமான சூழலை ஏற்படுத்தி மக்கள் மன்றத்தின் அங்கீகாரத்துடன் குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்தை தேர்தல் வாக்குறுதியாக்கி ஆட்சியைப் பிடித்திருக்கிறது பாரதிய ஜனதா கட்சி. அதை அந்தக் கட்சி நிறைவேற்ற முற்பட்டிருப்பதில் தவறுகாண முடியாது. 

பாஜகவின் கொள்கைகளுக்கு எதிராக மக்கள் மன்றத்தில் தொடர்ந்து பிரசாரம் செய்து, அமைதியான போராட்டங்களின் மூலமாகவும் தேர்தல் வெற்றிகளின் மூலமும் மட்டுமே இந்தச் சட்டத்தை மாற்ற முயற்சிக்க வேண்டுமே தவிர, வன்முறைப் போராட்டங்களின் மூலம் நோக்கத்தை நிறைவேற்றிக்கொள்ள முற்படுவது, மறைமுகமாக மத ரீதியான அரசியலை மேலும் வலுப்படுத்தும் என்கிற எச்சரிக்கையை முன்வைக்காமல் இருக்க முடியவில்லை.

தேசிய மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு என்பது வேறு, குடியுரிமை திருத்தச் சட்டம் என்பது வேறு. குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்தால் பயனடைய இருப்பவர்கள் பாகிஸ்தானிலிருந்தும் வங்கதேசத்திலிருந்தும் இந்தியாவுக்கு வந்த வெறும் 31,313 பேர் மட்டுமே. இந்திய குடிமக்களாக இருக்கும் முஸ்லிம்களுக்கு எதிரான சட்டம் என்று இந்தச் சட்டத்தை வர்ணிக்க முற்படுவது, ஒன்று புரிதலின்மை அல்லது அரசியல். 

இந்தச் சட்டத்துக்கு எதிராக அஸ்ஸாம் உள்ளிட்ட வடகிழக்கு மாநிலங்கள் போராடுவதில் நியாயம் இருக்கிறது. ஆனால், இந்தியாவின் ஏனைய பகுதிகளில் இந்தச் சட்டத்தை சிறுபான்மையினருக்கு எதிரான சட்டம் என்று வர்ணித்து போராட்டத்தில் ஈடுபடும்போது, அது பாரதிய ஜனதா கட்சியின் ஹிந்துத்துவ வாக்கு வங்கியை மேலும் வலுப்படுத்துமே தவிர, தேர்தல் ரீதியாகப் பயனளிக்குமா என்பது சந்தேகம். 

பொருளாதாரப் பிரச்னைகளிலிருந்து தேசத்தின் கவனம்  திசை திருப்பப்படுகிறது. அந்நிய நாடுகளுடனான உறவையும், அந்நிய முதலீட்டையும் இந்தப் போராட்டம் பாதிக்கிறது. அரசும் எதிர்க்கட்சிகளும் தங்களது அரசியல் ஆதாயத்துக்கு மாணவர்களை பலிகடா ஆக்குகின்றன. ஜனநாயகம் தடம் புரண்டுவிடாமல் இருக்க வேண்டுமே என்கிற அச்சம் எழுகிறது.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/20/போராட்டம்-எழுப்பும்-அச்சம்--மாணவர்களின்-போராட்டம்-குறித்த-தலையங்க-3310550.html
3309818 தலையங்கம் நீதிதேவன் மயங்கவில்லை!|பர்வேஸ் முஷாரஃபுக்கு மரண தண்டனை விதித்தது குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Thursday, December 19, 2019 11:02 AM +0530
தேசத் துரோக வழக்கில் பாகிஸ்தானின் முன்னாள் அதிபர் பர்வேஸ் முஷாரஃபுக்கு மரண தண்டனை விதித்து பெஷாவர் உயர்நீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி வக்கார் அகமது சேத் தலைமையிலான சிறப்பு நீதிமன்ற அமர்வு கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை தீர்ப்பு வழங்கியிருக்கிறது. ஜனநாயகம் அடிக்கடி தடம்புரளும் பாகிஸ்தானில், அரசுக்கும் ராணுவத்துக்கும் எதிரான 
ஒரு தீர்ப்பை வழங்கி தனது சுதந்திரத்தை  நீதித் துறை நிலைநாட்டியிருப்பது வரவேற்புக்குரியது. 

பாகிஸ்தானின் 72 ஆண்டுக்கால வரலாற்றில் முன்னாள் ராணுவ ஆட்சியாளர் ஒருவருக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்படுவது இதுதான் முதல் முறை. பாகிஸ்தானின் அரசமைப்புச் சட்டத்தின் 6-ஆவது பிரிவின்படி, அரசியல் சாசனத்தை முடக்கினாலோ அல்லது முடக்க முயற்சித்தாலோ அல்லது முடக்குவதற்கான சதித் திட்டம் தீட்டினாலோ அவர்களுக்கு மரண தண்டனை அல்லது ஆயுள் தண்டனை விதிக்க முடியும். 2007-ஆம் ஆண்டில் பாகிஸ்தானின் அரசமைப்புச் சட்டத்தை முடக்கி நெருக்கடி நிலையை முஷாரஃப் அறிவித்ததுதான் இந்தத் தண்டனைக்குக் காரணம். 

1999-இல் ஜனநாயக முறையில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நவாஸ் ஷெரீஃப் ஆட்சியை, ராணுவப் புரட்சியின் மூலம் அகற்றி அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றினார் அன்றைய ராணுவத் தலைமைத் தளபதியாக இருந்த பர்வேஸ் முஷாரஃப். 2006-இல் அவருக்கு எதிராக எழுந்த போராட்டங்களைத் தொடர்ந்து, அவசர நிலையைப் பிரகடனம் செய்து அரசியல் சாசனத்தை முடக்கிய அன்றைய அதிபர் முஷாரஃப், தன்னுடைய அரசியல் எதிரிகள் அனைவரையும் வீட்டுச் சிறையில் அடைத்தார். பலர் காணாமல் போனார்கள்.

அன்றைய பாகிஸ்தான் உச்சநீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி இப்திகார் முகமது செளத்ரி, அடக்குமுறையால் காணாமல் போனவர்கள் குறித்து விசாரணையைத் தொடங்கியபோது பதவியிலிருந்து அகற்றப்பட்டார். ராணுவத்துக்கும், முஷாரஃபுக்கும் மிகப் பெரிய தர்மசங்கடத்தை ஏற்படுத்திய இப்திகார் முகமது செளத்ரியின் பதவி நீக்கத்திலிருந்து பர்வேஸ் முஷாரஃபின் அரசியல் வீழ்ச்சி தொடங்கியது. பாகிஸ்தானின் அரசியல் சாசனம் குப்பைத் தொட்டியில் எறியப்பட வேண்டிய காகிதம் என்று விமர்சித்த பர்வேஸ் முஷாரஃப், அதே அரசியல் சாசனத்தின் அடிப்படையில் இப்போது தண்டிக்கப்பட்டிருக்கிறார். 

சிறப்பு நீதிமன்றத்தால் தேசத் துரோக குற்றத்துக்காக மரண தண்டனை  விதிக்கப்பட்டாலும்கூட, பர்வேஸ் முஷாரஃபின் ஆட்சிக் காலத்தில் அந்த நாட்டின் பொருளாதாரம் அமெரிக்காவின் உதவியுடன் வலுவடைந்தது என்பதை மறுக்க முடியாது. மிகக் குறைந்த வட்டி விகிதம், மனை வணிகத் துறையையும், பணப் புழக்கத்தையும் அதிகரித்து அவரது ஆட்சிக்கு வலு சேர்த்தது. ராணுவத்தின் அடக்குமுறையும், எதிர்க்கட்சிகளை ஒடுக்க நினைத்ததும்தான் பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மையையும் மீறி பர்வேஸ் முஷாரஃப் ஆட்சிக்கு எதிராக மக்களை அணிதிரள வைத்தது. 2008 பொதுத்தேர்தலுக்குப் பிறகு ஆட்சிக்கு வந்த பிரதமர் நவாஸ் ஷெரீஃப், 2013-இல் பர்வேஸ் முஷாரஃப் மீது தொடுத்த தேசத் துரோக வழக்கில்தான் இப்போது தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டிருக்கிறது.

பாகிஸ்தானைப் பொருத்தவரை நீதித் துறை, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசு, ராணுவம் இவை மூன்றுக்கும் இடையில் நடக்கும் அதிகாரப் போட்டியில் ராணுவத்தின் கைதான் ஓங்கியிருப்பது வழக்கம். 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக, ராணுவத்தின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டில் பாகிஸ்தான் இருந்திருக்கிறது. தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசுகள் ராணுவப் புரட்சியின் மூலம் அவ்வப்போது அகற்றப்பட்டு, ராணுவத் தளபதிகள் ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்றிருக்கிறார்கள். அத்தகைய சூழலில் ராணுவமும், அரசும் எதிர்த்தும்கூட நீதித் துறை துணிந்து தீர்ப்புகளை வழங்குவது ஆச்சரியமான செயல்பாடு. 

கடந்த மாதம் ராணுவத் தலைமைத் தளபதி கமர் ஜாவித் பாஜ்வாவுக்கு பிரதமர் இம்ரான் கான் அரசு வழங்கிய மூன்று ஆண்டுகள் பதவி நீட்டிப்பை, ஆறு மாதங்களாக பாகிஸ்தான் உச்சநீதிமன்றம் குறைத்தது அரசு - ராணுவக் கூட்டணிக்கு நேரடியான சவாலாக அமைந்தது. இப்போது முன்னாள் ராணுவத் தலைமைத் தளபதி ஒருவருக்கு மரண தண்டனை விதித்திருக்கிறது.

பர்வேஸ் முஷாரஃப் மீது நீதிமன்றத்தில் 2014 மார்ச் மாதம் விசாரணை தொடங்கியபோது, வழக்கை முறியடிக்க ராணுவத் தலைமை முயற்சித்தது. அது இயலாமல் போனபோது, பாகிஸ்தானிலிருந்து பர்வேஸ் முஷாரஃப் வெளியேற முன்னாள் தலைமைத் தளபதி ரஷீல் ஷெரீஃப் உதவி செய்தார். 2016 மார்ச் 18-ஆம் தேதி பாகிஸ்தானிலிருந்து வெளியேறி துபையில் அடைக்கலம் புகுந்த முஷாரஃப், அங்கே மருத்துவ சிகிச்சை பெறுகிறார்.

மரண தண்டனையை எதிர்த்து உச்சநீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்யவும், அதிபரின் பொது மன்னிப்பு கோரவும் பர்வேஸ் முஷாரஃபுக்கு வாய்ப்புகள் இருக்கின்றன. பாகிஸ்தான் ராணுவம் மேல்முறையீடு செய்யப்போவதாக அறிவித்திருக்கிறது. 

இந்தத் தீர்ப்புக்குப் பிறகு பாகிஸ்தான் நீதித் துறை அமைப்பு ரீதியாக வலுப் பெற்றிருக்கிறது. ஜனநாயக நடைமுறைகளில் ராணுவத்தின் தேவையில்லாத தலையீடுகளுக்கு எதிராக இந்த நீதிமன்றத் தீர்ப்பு அமைகிறது. பாகிஸ்தானின் முத்தரப்பு அதிகார அமைப்பில் சமநிலை ஏற்படுத்தும் வாய்ப்பை இந்தத் தீர்ப்பு வழங்கியிருக்கிறது. அரசமைப்புச் சட்டத்தின் மேலதிகாரத்தையும், ராணுவம் தனது செயல்பாடுகளுக்கு பொறுப்பேற்றாக வேண்டிய நிர்ப்பந்தத்தையும் சிறப்பு நீதிமன்றத் தீர்ப்பு உறுதிப்படுத்தியிருக்கிறது. 

ராணுவத்தின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து தன்னை விடுவித்துக்கொண்டு ஜனநாயகத்தை வலுப்படுத்த இந்த வாய்ப்பை பிரதமர் இம்ரான் கான் பயன்படுத்திக் கொண்டால், அவர் புத்திசாலி.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/19/நீதிதேவன்-மயங்கவில்லைபர்வேஸ்-முஷாரஃபுக்கு-மரண-தண்டனை-விதித்து-குறித்த-தலையங்கம்-3309818.html
3308929 தலையங்கம் உன்னாவ் உணர்த்தும் உண்மை!| உன்னாவ் பாலியல் வன்கொடுமை வழக்கு குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Wednesday, December 18, 2019 03:08 AM +0530
உன்னாவ் பாலியல் வன்கொடுமை வழக்கில் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. உத்தரப் பிரதேச மாநிலம் உன்னாவில் 2017-ஆம் ஆண்டு பாலியல் வன்கொடுமைக்கு உள்ளாக்கப்பட்ட 18 வயது நிரம்பாத இளம் பெண், இந்தத் தீர்ப்பைப் பெறுவதற்காக எதிர்கொண்ட சவால்களும், பாதிப்புகளும் இதயத்தை உறைய வைக்கும்.

இந்தியாவில் தொடர்ந்து நடைபெறும் ஏராளமான பாலியல் வன்கொடுமைகளால் மிரண்டு போய் இருக்கும் பெண்ணினத்திற்கு இந்தத் தீர்ப்பு சிறியதொரு நம்பிக்கையை அளிக்கக் கூடும். 

உத்தரப் பிரதேச சட்டப்பேரவை உறுப்பினரான குல்தீப் சிங் செங்கர் என்பவரால் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு உள்ளாக்கப்பட்ட 17 வயதுப் பெண், நீதி கேட்டு நடத்திய நெடும்பயணம் கரடுமுரடானது, ஆபத்தானதும் கூட. தனக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதிக்கு தீர்வு கேட்டு காவல் நிலையத்திற்கு புகார் அளிக்கச் சென்றபோது அந்த காவல் நிலையத்தில் அவருக்கு 18 வயது நிரம்பவில்லை என்று காரணம் கூறி புகாரை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. 

மாவட்ட காவல் கண்காணிப்பாளருக்கு பதிவுத் தபாலில் புகார் அனுப்பியும் பயனில்லை. மிகுந்த போராட்டத்துக்குப் பிறகு அவரின் வாக்குமூலத்தைப் பதிவு செய்த காவல் துறையினர், முதல் தகவல் அறிக்கையில் சட்டப்பேரவை உறுப்பினரான குற்றவாளியின் பெயரைக்கூடக் குறிப்பிடவில்லை. 

புகார் கொடுத்து ஓராண்டாகியும் நடவடிக்கை எடுக்கப்படவில்லை என்பது குறித்து விளக்கம் கேட்ட அந்தப் பெண்ணின் தந்தை, பொய் வழக்கில் கைது செய்யப்பட்டு போலீஸ் காவலில் அடித்துக் கொல்லப்பட்டார். போலீஸ் காவலில் இருந்த ஒருவர் கொல்லப்பட்டது குறித்துக்கூட முறையான விசாரணை நடத்தப்படவில்லை. 

தனக்கு காவல் துறையினரிடம் நீதி கிடைக்காது என்று உணர்ந்த அந்தப் பெண், உத்தரப் பிரதேச தலைநகர் லக்னெüவுக்குச் சென்று முதல்வர் யோகி ஆதித்யநாத் வீட்டிற்கு முன்னால் தீக்குளிக்க முற்பட்டபோதுதான் பிரச்னைக்குத் தீர்வு கிடைக்க  வழி ஏற்பட்டது. வழக்கு சிபிஐ-க்கு மாற்றப்பட்டது. செங்கர் கைது செய்யப்பட்டார். அத்துடன் வழக்கை சிபிஐ கிடப்பில் போட்டது. 

அந்தப் பெண்ணுக்கு ஒரே ஆதரவாக இருந்த மாமாவின் மீது காவல் துறை பொய் வழக்கை ஜோடித்து சிறையில் தள்ளியது. 
ரேபரேலியில் உள்ள சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்த மாமாவைச் சந்திக்க தனது இரண்டு சித்திமார்களுடனும் வழக்குரைஞருடனும் சென்று  கொண்டிருந்தபோது அவர்களது காரில் ஒரு லாரி மோதி விபத்துக்குள்ளானது. சித்திகள் உயிரிழந்தனர். அந்தப் பெண்ணும் வழக்குரைஞரும் படுகாயமடைந்தனர். மீண்டும் ஊடக வெளிச்சம் பாய்ந்தபோதுதான் சிபிஐ விழித்துக் கொண்டது, நீதிமன்றம் விழித்துக் கொண்டது. 

காரில் மோதிய லாரியின் எண்கள் அழிக்கப்பட்டது குறித்தும், விதிகளை மீறித் தவறான பாதையில் வந்து விபத்து ஏற்படுத்திய விதம் குறித்தும் கவலைப்படாமல் முதல் தகவல் அறிக்கையில் அதை வெறும் சாலை விபத்தாகத்தான் காவல் துறை பதிவு செய்தது. வாகனத்தின் உரிமையாளரின் பெயரும்கூட முதல் தகவல் அறிக்கையில் இடம்பெறவில்லை. 

தங்களுக்கு பாதுகாப்பு கோரி உச்சநீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதிக்கு அந்தப் பெண்ணின் தாயார் எழுதிய கடிதம் அவரது பார்வைக்கே கொண்டு செல்லப்படவில்லை. வழக்கை வேறு மாநிலத்துக்கு மாற்றும்படி தலைமை நீதிபதிக்கு அனுப்பப்பட்ட மனு போய்ச் சேரவில்லை. இத்தனை தடைகளையும் மீறித்தான் அந்தப் பெண்ணின் போராட்டம் தொடர்ந்தது. வழக்கு தில்லிக்கு மாற்றப்பட்டு இப்போது தீர்ப்பும் வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. 

சிறார் பாலியல் வழக்கில் விரைந்து நீதி வழங்குவதற்காக கொண்டுவரப்பட்ட "போக்ஸோ' சட்டம், முறையாகச் செயல்படவில்லை என்பதற்கு இந்த வழக்கு மற்றுமோர் உதாரணம். சம்பவம் நடந்தபோது அந்தப் பெண் சிறுமியாக இருந்ததால் குல்தீப் சிங் செங்கர் மீது "போக்ஸோ' சட்டத்தின் கீழ் நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது. கடந்த ஆண்டு ஜூலை மாதத்தில் தனது விசாரணையை முடித்திருந்தாலும் இந்த ஆண்டு அக்டோபர் வரை குற்றப்பத்திரிகையை சிபிஐ தாக்கல் செய்யாமல் காலம் தாழ்த்தியது வியப்பளிக்கிறது என்று தில்லி மாவட்ட நீதிமன்ற நீதிபதி தர்மேஷ் சர்மா தனது தீர்ப்பில் சுட்டிக் காட்டியிருக்கிறார்.

"போக்ஸோ' சட்டப்படி பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணிடம், பெண் அதிகாரிகள்தான் விசாரணை நடத்த வேண்டும் என்பதற்கு மாறாக ஆண் அதிகாரிகள் விசாரணை நடத்தியுள்ளனர் என்பதையும், பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணை பலமுறை சிபிஐ அலுவலகத்திற்கு விசாரணைக்கு வரவழைத்து அலைக்கழித்ததையும், அந்தப் பெண்ணின் வாக்குமூலத்தின் முக்கியப் பகுதிகளை கசியவிட்டதையும் கண்டித்திருக்கும் நீதிபதியின் நேர்மையைப் பாராட்ட வேண்டும். 

உன்னாவ் வழக்கில் குற்றவாளிகளுக்கு எதிராக வலுவான சாட்சியங்கள் இருந்தும்கூட, நீதிக்காக மிகப் பெரிய போராட்டத்தை நடத்தியாக வேண்டிய நிர்ப்பந்தத்தில் பெண்கள் இருப்பது மிகப் பெரிய தலைக்குனிவு. எல்லா மாநிலங்களிலும் பெண்களுக்கு எதிரான பாலியல் குற்றச்சாட்டுகளை விரைந்து விசாரிக்க விரைவு நீதிமன்றங்கள் ஏற்படுத்துவது அவசியமாகிறது. ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் நடமாடும் தடய அறிவியல் துறை அமைக்கப்பட வேண்டும். பெண்களின் அபயக் குரலுக்கு உடனடியாகச் செவிசாய்க்கவும், உதவிக்கு வரவும் பெண் காவல் துறையினர் தனிப் பிரிவாக இயங்குவதும் அவசியம். 

நாடு முழுவதும் விசாரிக்கப்படாமல் நிலுவையில் உள்ள பாலியல் வன்கொடுமை வழக்கு விசாரணைகளை விரைவுபடுத்தும் நோக்கில்  இரண்டு நீதிபதிகள் கொண்ட குழுவை உச்சநீதிமன்றம் அமைத்திருக்கிறது. பாலியல் வன்கொடுமை குற்றவாளிகளுக்கு ஆதரவும் பாதுகாப்பும் வழங்கும் அரசியல்வாதிகளின் அழுத்தங்களிலிருந்து காவல் துறை விடுபட்டாலொழிய, பெண்களுக்கான பாதுகாப்பு கேள்விக்குறியாகத்தான் தொடரும்.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/18/உன்னாவ்-உணர்த்தும்-உண்மை-உன்னாவ்-பாலியல்-வன்கொடுமை-வழக்கு-குறித்த-தலையங்கம்-3308929.html
3307990 தலையங்கம் இலக்கு - வருங்கால இந்தியா!| குழந்தைகளுக்கான தடுப்பூசித் திட்டம் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Tuesday, December 17, 2019 05:12 AM +0530  

நாடு தழுவிய அளவில் கடந்த வாரம் புதிய தடுப்பூசித் திட்டம் தொடங்கப்பட்டிருக்கிறது. இரண்டு வயதுக்கு கீழே உள்ள குழந்தைகளுக்கும், கா்ப்பிணிப் பெண்களுக்குமான இந்தத் தடுப்பூசித் திட்டத்தின் மூலம் அவா்களைப் பாதிக்கும் எட்டு நோய்கள் தடுக்கப்படுகின்றன. 2017-இல் பிரதமா் நரேந்திர மோடியால் தொடங்கப்பட்ட ‘இந்திரதனுஷ்’ என்கிற பெயரிலான தடுப்பூசித் திட்டத்தின் புதிய மேம்படுத்தப்பட்ட வடிவம்தான் இந்தத் திட்டம்.

கா்ப்பிணிப் பெண்களுக்கும் குழந்தைகளுக்கும் தடுப்பூசி போடுவதை இந்தியாவிலுள்ள 272 மாவட்டங்களில் முழுமையாக உறுதிப்படுத்துவது என்பதுதான் திட்டத்தின் இலக்கு. டிசம்பா் 2-ஆம் தேதி தொடங்கப்பட்டிருக்கும் இந்தத் திட்டம், அடுத்த ஆண்டு மாா்ச் மாதத்துக்குள் இலக்கை எட்டுவது என்கிற முனைப்புடன் செயல்படுகிறது.

இரண்டு வயதுக்குக் கீழே உள்ள எல்லா குழந்தைகளும் முக்கியமான எட்டு நோய்களுக்கு எதிரான தடுப்பூசிகள் போடப்பட்டு பாதுகாக்கப்பட்டாக வேண்டும் என்கிற உயரிய இலக்கு நிா்ணயிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதேபோல, வழக்கமான தடுப்பூசித் திட்டங்களால் பயனடையாத கா்ப்பிணிப் பெண்களும் இந்தத் திட்டத்தின் மூலம் பாதுகாக்கப்படுகின்றனா். தடுப்பூசி மூலம் தடுக்க முடிகிற நோய்களிலிருந்து குழந்தைகளையும், கா்ப்பிணிகளையும் பாதுகாத்தாக வேண்டும் என்பதுதான் திட்டத்தின் இலக்கு.

ஹெபடைடிஸ் பி, காசநோய், டிப்தீரியா போன்றவை குழந்தைகளின் உடல் நலத்திற்கும் வாழ்க்கைக்கும் மிகப் பெரிய அச்சுறுத்தலாக இருக்கின்றன. குறிப்பாக, ஹெபடைடிஸ் பி-யும், காசநோயும் ஏற்படுத்தும் பாதிப்புகளைச் சொல்லி மாளாது. உலகில் காசநோயால் பாதித்தவா்களில் நான்கில் ஒருவா் இந்தியாவில் இருக்கிறாா்கள் என்கிறது உலக சுகாதார நிறுவனம்.

இந்தத் திட்டத்தின் முக்கியத்துவத்தை நாம் உணர வேண்டும். உலகிலுள்ள குழந்தைகளில் மிக அதிகமான குழந்தைகளுக்கு தடுப்பூசி போடப்படாமல் இருக்கும் நாடு இந்தியாதான். ஏறத்தாழ 74 லட்சம் குழந்தைகள் இந்தியாவில் தடுப்பூசியால் பாதுகாக்கப்படவில்லை என்கிறது உலக சுகாதார நிறுவனம்.

உலகிலேயே மிக அதிகமான அளவு பிரசவங்கள் - 2.6 கோடி - நடக்கும் நாடு இந்தியாதான். பிறக்கும் ஒவ்வொரு குழந்தையும் தடுப்பூசி போடப்பட்டு, அதனால் எட்டு வகையான நோய் பாதிப்புகளிலிருந்து காப்பாற்றப்பட வேண்டிய கட்டாயம் இருக்கிறது. இவ்வளவு பெரிய அளவிலான எண்ணிக்கை காணப்படுவதால் எந்த ஓா் அரசுக்கும் நாடு தழுவிய அளவில் வெற்றிகரமாக தடுப்பூசித் திட்டத்தை நிறைவேற்றுவது என்பது மிகப் பெரிய சவால்.

இந்தியாவில் மிக அதிகமான பிரசவங்கள் நடைபெறுகின்றன என்பது மட்டுமல்ல, சிசு மரணம் அதிகமாகக் காணப்படும் நாடும் இந்தியாதான். சிசு மரணத்துக்கும், குழந்தைகளின் பல்வேறு உடல் ஊனங்களுக்கும் காரணமான எட்டு முக்கியமான நோய் பாதிப்புகளிலிருந்து முறையாக தடுப்பூசி போடுவதால் குழந்தைகளைப் பாதுகாக்க முடியும். சிசு மரணங்களும், உடல் ஊனங்களும் சமூக அளவிலும், பொருளாதார அளவிலும் தேசத்தைப் பாதிக்கும் என்பதால் தடுப்பூசித் திட்ட முயற்சிக்காக செலவிடப்படும் நிதி ஒதுக்கீடும், உழைப்பும் வீணல்ல.

உலக அளவில்கூட பல்வேறு நோய்களுக்கு எதிரான தடுப்பூசித் திட்டங்கள் முனைப்புடன் செயல்படுத்தப்படுகின்றன. 2016-இல் 1,32,000 போ் அம்மை நோயால் பாதிக்கப்பட்டாா்கள் என்றால், 2018-இல் அந்த எண்ணிக்கை 3,53,000-ஆக அதிகரித்திருக்கிறது. இந்த ஆண்டு நவம்பா் மாதத்திலேயே நான்கு லட்சத்தை தாண்டிவிட்டிருக்கிறது.

அதிகரித்து வரும் அம்மை நோய் பாதிப்பு குறித்தும், மரணம் குறித்தும் உலக சுகாதார நிறுவனமும், நோய்த் தடுப்பு மற்றும் கட்டுப்பாடு மையமும் ஆய்வுகள் நடத்திப் புள்ளிவிவரங்களை சேககரிக்கத் தொடங்கியிருக்கின்றன. காங்கோ, லைபிரீயா, மடகாஸ்கா், சோமாலியா, உக்ரைன் நாடுகள் அம்மை நோயால் கடுமையான பாதிப்புக்கு உள்ளாகியிருக்கின்றன. முறையான தடுப்பூசித் திட்டத்தின் மூலம் அந்த நாடுகளில் அம்மை நோய் பரவுவதைத் தடுத்திருக்க முடியும்.

பிலிப்பின்ஸ் மற்றும் பல பசிபிக் கடல் நாடுகளில் அம்மை நோய், எபோலா, டெங்கு ஆகியவை மிக வேகமாகப் பரவிவருகின்றன. தடுப்பூசி குறித்த தவறான கருத்துகள், தடுப்பூசி போடும் நிறுவனங்கள் மீது நம்பிக்கையின்மை, தடுப்பூசி மருந்து தட்டுப்பாடு போன்றவை நோய்கள் பரவுவதற்கு மிக முக்கியமான காரணங்கள். குறிப்பாக, அம்மை, போலியோ பாதிப்புக்கு முறையான திட்டமிட்ட தடுப்பூசிப் பாதுகாப்பு இல்லாமல் போவதுதான் காரணம் என்பதை புள்ளிவிவரங்கள் நிரூபித்திருக்கின்றன.

அமெரிக்கா, ஐரோப்பா உள்ளிட்ட மேலை நாடுகளிலேயேகூட தடுப்பூசிகளின் பாதுகாப்பு குறித்த தவறான செய்திகள் பரப்பப்பட்டு தயக்கம் காணப்படும் நிலையில், வளா்ச்சி அடையும் நாடுகளில் தடுப்பூசித் திட்டங்கள் வெற்றியடையாமல் இருப்பதில் வியப்பொன்றுமில்லை. அறியாமை காரணமாகப் பல குடும்பங்கள் தடுப்பூசி போட்டுக்கொள்வதைத் தவிா்க்கின்றன. தவறான கருத்து, மூடநம்பிக்கை காரணமாக சிலா் தடுப்பூசி போடுவதை எதிா்க்கின்றனா். தடுப்பூசி மருந்துகள் மூலம் மறைமுகமாக மக்கள்தொகையை

அரசு கட்டுப்படுத்துகிறது என்கிற தவறான வதந்தி பரப்பப்படுகிறது.

பொதுமக்கள் மத்தியில், தடுப்பூசித் திட்டம் குறித்த புரிதலை ஏற்படுத்த வேண்டியது ஊடகங்களின் கடமை. ‘இந்திரதனுஷ்’ என்கிற அரசின் முயற்சிக்கு ஊடக ரீதியாகவும், சமூக ரீதியாகவும் அமைப்புகள் ஆதரவளித்து உதவினால்தான் இந்தத் திட்டம் அடுத்த மூன்று மாதத்தில் தனது இலக்கை எட்ட முடியும்.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/17/இலக்கு---வருங்கால-இந்தியா-குழந்தைகளுக்கான-தடுப்பூசித்-திட்டம்-குறித்த-தலையங்கம்-3307990.html
3307264 தலையங்கம் போரிஸின் ‘பிரெக்ஸிட்’ வெற்றி!| போரிஸ் ஜான்ஸன் வெற்றி குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Monday, December 16, 2019 03:38 AM +0530 பிரிட்டன் நாடாளுமன்றத்துக்கான தோ்தலில் கன்சா்வேடிவ் கட்சி 365 இடங்களில் வெற்றி பெற்றுத் தனிப் பெரும்பான்மை பெற்றிருக்கிறது. 650 உறுப்பினா்கள் கொண்ட பிரிட்டன் நாடாளுமன்றத்தில், 1987-க்குப் பிறகு இப்படியொரு பெரும்பான்மையுடன் கன்சா்வேடிவ் கட்சி வெற்றி பெற்றிருப்பது இந்த முறைதான். இந்த வெற்றிக்கு மூல காரணம் பிரதமா் போரிஸ் ஜான்ஸன் மட்டுமே என்பதில் எள்ளளவும் ஐயப்பாடில்லை.

முன்னாள் பிரதமா் தெரசா மேயும் இதேபோல திடீா்த் தோ்தலை அறிவித்துத் தனிப் பெரும்பான்மை பெற முடியாமல் கடைசியில் பதவி விலக வேண்டி வந்தது. அப்படி இருந்தும், மக்கள் மன்றத்தை எதிா்கொள்ளப் பிரதமா் போரிஸ் ஜான்ஸன் துணிந்தபோது, அவரால் பெரும்பான்மை பலத்தை அடைந்துவிட முடியுமா என்று கன்சா்வேடிவ் கட்சியினருக்கேகூட ஐயப்பாடு இருந்தது.

கடந்த நான்கு ஆண்டுகளில் நடந்த மூன்றாவது நாடாளுமன்றத் தோ்தல் இது. 2016-இல் ஐரோப்பியக் கூட்டமைப்பிலிருந்து பிரிட்டன் வெளியேறுவது என்கிற நூலிழை வாக்கெடுப்பு வெற்றியைத் தொடா்ந்து நிலவிவரும் அரசியல் ஊசலாட்டத்துக்கு முடிவு கட்டியிருக்கிறது, இந்த நாடாளுமன்றத் தோ்தல். அடுத்தாண்டு ஜனவரி 31-ஆம் தேதி கெடுவுக்குள், ஐரோப்பிய யூனியனிலிருந்து பிரிட்டன் வெளியேறுவது இதனால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது.

எதிா்க்கட்சியான தொழிலாளா் கட்சியின் கோட்டை என்று வா்ணிக்கப்படும் பல பகுதிகளில் கன்சா்வேடிவ் கட்சி கணிசமான வெற்றியை அடைந்திருப்பது அரசியல் நோக்கா்களை ஆச்சரியப்படுத்தியிருக்கிறது. 1935-க்குப் பிறகு தொழிலாளா் கட்சி அடைந்திருக்கும் மிக மோசமான தோல்வி இதுதான்.

203 இடங்களில் மட்டுமே தொழிலாளா் கட்சி வெற்றி பெற்றிருக்கும் நிலையில், இனிமேலும் தான் கட்சியை வழிநடத்தப் போவதில்லை என்று அதன் தலைவா் ஜெரிமி கோா்பின் அறிவித்துவிட்டாா். அவா் தலைமையில் தொடா்ந்து மூன்று தோ்தல்களில் தொழிலாளா் கட்சி தோல்வியைத் தழுவிவரும் நிலையில், அவரின் முடிவு வியப்பை ஏற்படுத்தவில்லை.

ஒருவகையில், பிரிட்டனில் நடந்த இந்தத் தோ்தலை, கடந்த மே மாதம் இந்தியாவில் நடந்த மக்களவைத் தோ்தலுடன் ஒப்பிடலாம்போல இருக்கிறது. பொருளாதாரப் பிரச்னைகள், வேளாண் இடா், மாநிலப் பிரச்னைகள் அனைத்தையும் புறந்தள்ளிவிட்டு, பாலாகோட் தாக்குதலைத் தொடா்ந்து ‘தேசத்தின் பாதுகாப்பு’ என்கிற ஒற்றை இலக்குடன் பிரதமா் நரேந்திர மோடி மக்களவைத் தோ்தலை அணுகியது போன்ற உத்தியைத்தான், பிரதமா் போரிஸ் ஜான்ஸனும் பிரிட்டன் தோ்தலில் கையாண்டாா்.

இந்தியாவில் பொருளாதாரம் உள்ளிட்ட பல பிரச்னைகளை முன்வைத்து காங்கிரஸ் கட்சி பிரசாரம் செய்ததுபோல, நாட்டுடைமையாக்கல், பணக்காரா்களுக்கு அதிக வரிவிதிப்பு, கூடுதல் மக்கள் நலத் திட்டங்கள் என்றெல்லாம் ஜெரிமி கோா்பின் தலைமையிலான தொழிலாளா் கட்சி தனது பிரசாரத்தை அமைத்துக் கொண்டது. ‘பிரெக்ஸிட்’ குறித்து மீண்டும் கோருதல் வாக்கெடுப்பு (ரெஃபரெண்டம்) நடத்துவது என்று தெரிவித்தது. அவையெல்லாம் போரிஸ் ஜான்ஸனின் மிகவும் தெளிவான ‘உடனடி பிரெக்ஸிட்’ பிரசாரத்துக்கு முன்னால் அடிபட்டுப் போய்விட்டன.

போரிஸ் ஜான்ஸனின் வெற்றியை, உலக அளவிலான மனநிலையின் வெளிப்பாடாகத்தான் பாா்க்க முடிகிறது. ஐரோப்பிய யூனியனிலிருந்து பிரிட்டன் வெளியேற வேண்டும் என்கிற ‘பிரெக்ஸிட்’ முடிவுக்கு முக்கியமான காரணம், குடியேற்றப் பிரச்னைதான். ‘தேசியவாதம்’ என்கிற அடிப்படையில் வெற்றி பெற்ற நரேந்திர மோடி (இந்தியா), டொனால்ட் டிரம்ப் (அமெரிக்கா), ஷின்ஸோ அபே (ஜப்பான்), கோத்தபய ராஜபட்ச (இலங்கை) வரிசையில் இப்போது பிரிட்டனில் போரிஸ் ஜான்ஸன் வெற்றி பெற்றிருக்கிறாா் என்றும் இந்த வெற்றிக்குக் காரணம் கூற முடியும்.

பிரிட்டன் நாடாளுமன்றத்துக்குத் தோ்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கும் இந்திய வம்சாவளியினரின் எண்ணிக்கை 12-லிருந்து 15-ஆக அதிகரித்திருக்கிறது. இந்திய வம்சாவளியினரின் ஆதரவுதான் கன்சா்வேடிவ் கட்சியின் வெற்றிக்கு மிக முக்கியமான காரணமாக அமைந்ததாகச் சில ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. காஷ்மீா் பிரச்னையில் தொழிலாளா் கட்சித் தலைவா் ஜெரிமி கோா்பின் எடுத்த நிலைப்பாடு, அவரைப் பாகிஸ்தான் ஆதரவாளராகக் காட்டியது. தோ்தல் பிரசாரத்தில் போரிஸ் ஜான்ஸன் தன்னை பிரதமா் நரேந்திர மோடியின் நண்பா் என்று வா்ணித்துக் கொண்டதும் இந்திய வம்சாவளியினரின் ஆதரவுக்குக் காரணம்.

தனிப் பெரும்பான்மையுடன் பிரதமா் போரிஸ் ஜான்ஸன் ஆட்சி அமைப்பதால், அவருக்கு உள்கட்சிப் பிரச்னைகளோ, எதிா்க்கட்சிகளால் ஆட்சிக்கு ஆபத்தோ இருக்காது என்பதுவரை உண்மை. ஆனால், அவரது பயணம் சுமுகமாக இருக்காது என்பதும் உண்மை. பிரெக்ஸிட்டுக்குப் பிறகு, பிரிட்டனின் பொருளாதாரத்தை அவா் எப்படி வழிநடத்தப் போகிறாா் என்பதைப் பொருத்துத்தான், ‘பிரெக்ஸிட்’ முடிவின் விளைவுகள் தெரியும்.

பிரெக்ஸிட்டை ஆதரிக்காத ஸ்காட்லாந்து தேசிய கட்சி, ஸ்காட்லாந்திலுள்ள 59 இடங்களில் 48 இடங்களில் வெற்றி பெற்றிருக்கிறது. ஸ்காட்லாந்து தனியாகப் பிரிவது குறித்த கோருதல் வாக்கெடுப்புக்கு அந்தக் கட்சி வற்புறுத்தக்கூடும். அதேபோல, வடக்கு அயா்லாந்தும் ஐரோப்பிய யூனியனிலிருந்து விலகுவதை விரும்பவில்லை. போரிஸ் ஜான்ஸனின் ‘பிரெக்ஸிட்’ பிடிவாதம் பிரிட்டனைத் துண்டாடுமா என்கிற ஐயப்பாடு இவற்றால் எழுகிறது.

பிரெக்ஸிட்டை எதிா்கொண்டதுபோல, பிரதமா் போரிஸ் ஜான்ஸன் அதன் விளைவுகளையும் எதிா்கொள்வாா் என்று பிரிட்டன் வாக்காளா்கள் கருதுகிறாா்கள். மக்கள் குரலே மகேசன் குரல்!

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/16/போரிஸின்-பிரெக்ஸிட்-வெற்றி-3307264.html
3305416 தலையங்கம் நிலைதடுமாறும் நீதி!| நீதித் துறை, காவல் துறையில் காணப்படும் காலிப் பணியிடங்கள் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Saturday, December 14, 2019 01:52 AM +0530 தாமதிக்கப்படும் நீதி, மறுக்கப்படும் நீதி. உதட்டளவு ஆதங்கமாக இது தொடர்கிறதே தவிர, நடைமுறையில் செயல்படாமல் இருப்பதால்தான் குற்றங்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து வருகிறது.  சிறைச்சாலைகள் விசாரணைக் கைதிகளால் நிரம்பி வழிகின்றன. 

விரைந்து நீதி வழங்குவதற்கு காவல் துறை உடனடியாக வழக்குப் பதிவு செய்து, விரைந்து விசாரணையை முடித்து வழக்குகளை நீதிமன்றத்தின் பொறுப்பில் விடுவது அடிப்படைத்  தேவை. அதேபோல, நீதிமன்றங்களும் தங்கள் முன்னால் வரும் வழக்குகளில் விரைந்து விசாரணையை நடத்தித் தீர்ப்பை வழங்குவது அத்தியாவசியம்.

காவல் துறையில் சர்வதேச அளவில் வரையறுக்கப்பட்ட காவலர்களின் எண்ணிக்கையும் இல்லை, நீதிமன்றங்களில் அனுமதிக்கப்பட்ட நீதிபதிகள் எண்ணிக்கை நிரப்பப்படுவதுமில்லை. இந்தப் பின்னணியில் "தாமதிக்கப்படும் நீதி, மறுக்கப்படும் நீதி' என்கிற கூற்று போலித்தனமாக காட்சி அளிக்கிறது. 

உச்சநீதிமன்றம் செவ்வாய்க்கிழமை அன்று வெளியிட்டிருக்கும் தகவல் அதிர்ச்சி அளிப்பதாக இருக்கிறது. பல்வேறு உயர்நீதிமன்றங்களில் நிரப்பப்படாமல் இருக்கும் நீதிபதி பணியிடங்கள் தொடர்ந்து அதிகரித்து வருவது உச்சநீதிமன்றத்துக்கு மட்டுமல்ல, நீதி நிர்வாகத்துக்கே சவாலான குறைபாடு. 

இந்தியாவின் பல்வேறு உயர்நீதிமன்றங்களில் நீதிபதிகளாக நியமிப்பதற்கு உச்சநீதிமன்றம் பரிந்துரை செய்திருக்கும் 213 பெயர்கள் அரசின் ஒப்புதலுக்குக் காத்திருக்கின்றன. டிசம்பர் 1-ஆம் தேதி உச்சநீதிமன்றம் வெளியிட்டிருக்கும் புள்ளிவிவரப்படி, அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கும் உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் எண்ணிக்கையில் 38% நிரப்பப்படாமல் இருக்கின்றன. அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கும் உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் எண்ணிக்கை பலத்தில் பாதியளவுகூட இல்லாமல், ஆந்திரம், ராஜஸ்தான் உள்ளிட்ட சில மாநில உயர்நீதிமன்றங்கள் செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. 

இந்திய நீதிமன்றங்களில் தேங்கிக் கிடக்கும் வழக்குகள் குறித்து கடந்த அக்டோபர் மாதம் மாநிலங்களவையில் கேள்வி எழுப்பப்பட்டது. அதற்கு எழுத்து மூலம் சட்ட அமைச்சர் ரவிசங்கர் பிரசாத் பதிலளித்திருந்தார். அதன்படி, இந்தியாவின் 25 உயர்நீதிமன்றங்களில் 43.55 லட்சம்  வழக்குகள் விசாரணையில் இருக்கின்றன. அவற்றில் 18.75 லட்சம் வழக்குகள் குடிமை (சிவில்) வழக்குகள். 12.15 லட்சம் வழக்குகள் குற்ற (கிரிமினல்) வழக்குகள். 

தீர்ப்புக்குக் காத்திருக்கும் 43 லட்சத்துக்கும் அதிகமான வழக்குகளில் 8 லட்சத்துக்கும் அதிகமான வழக்குகள் 10 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தேங்கிக் கிடப்பவை. 8.35 லட்சம் வழக்குகள் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக, 10 ஆண்டுகளுக்கும் குறைவாக விசாரணையில் இருப்பவை. ஐந்து ஆண்டுகளுக்கும் குறைவாக விசாரணையில் இருக்கும் வழக்குகளின் எண்ணிக்கை 26.76 லட்சம். 

கடந்த செப்டம்பர் மாத நீதிபதிகள் நியமனத்துடன், உச்சநீதிமன்றம் அனுமதிக்கப்பட்ட முழுமையான அளவு எண்ணிக்கையுடன் செயல்பட்டு வருகிறது. ஆனால், இந்தியாவிலுள்ள 25 உயர்நீதிமன்றங்களிலும் காலியாக இருக்கும் நீதிபதி பணியிடங்கள், கடந்த ஓராண்டாக தொடர்ந்து அதிகரித்து வருகின்றன. ஜூன் மாதம் 399, ஜூலையில் 403, ஆகஸ்டில் 409, செப்டம்பரில் 414, அக்டோபரில் 420 என்று நிரப்பப்படாத உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி பணியிடங்கள் தொடர்ந்து அதிகரித்து வருகின்றன. 

உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகளாக நியமிப்பதற்கான நபர்களின் பெயர்களை மூன்று பேர் கொண்ட உச்சநீதிமன்ற கொலீஜியம் பரிந்துரைக்கிறது. உயர்நீதிமன்றங்களிலுள்ள கொலீஜியங்கள் தங்களது நீதிமன்றங்களில் நியமிப்பதற்கான நபர்களின் பெயர்களை சட்ட அமைச்சகத்துக்குப் பரிந்துரைக்கின்றன. உயர்நீதிமன்றம் பரிந்துரைத்திருக்கும் நபர்களின் பின்னணியை சட்ட  அமைச்சகம் ஆய்வு செய்து அங்கீகரிக்கப்பட்ட பெயர்களை உச்சநீதிமன்ற கொலீஜியத்துக்கு அனுப்பி வைக்கிறது. 

உச்சநீதிமன்ற கொலீஜியம், உயர்நீதிமன்றங்கள், அரசு ஆகியவை உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகள் நியமனத்தில் இணைந்து செயல்பட்டாக வேண்டும். உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகளை நியமிப்பதற்கு ஆறு மாத காலவரம்பை உச்சநீதிமன்றம் நிர்ணயித்திருக்கிறது. 

பிரதமர் (மத்திய அமைச்சரவை), குடியரசுத் தலைவர் ஒப்புதலுக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்ட நீதிபதியின் பெயர் செல்வதற்கு முன்னால் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் எவ்வளவு நாள்கள் எடுத்துக்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்பதும் வரையறுக்கப்பட்டிருக்கிறது. காலிப் பணியிடம் ஏற்படுவதற்குக் குறைந்தது ஆறு மாதங்களுக்கு முன்னால் நியமனத்துக்கான நடவடிக்கைகள் தொடங்கப்பட வேண்டும் என்று நடைமுறை விதிமுறைகள் கூறுகின்றன. 

தேசிய நீதிபதிகள் நியமன ஆணையச் சட்டம் இந்திய நாடாளுமன்றத்தால் நிறைவேற்றப்பட்டது. ஆனால், 2015-இல்  நாடாளுமன்றம் நிறைவேற்றிய அந்தச் சட்டம், அரசமைப்புச் சட்டத்துக்கு எதிரானது என்று கூறி உச்சநீதிமன்றம் நிராகரித்தது. உச்சநீதிமன்ற கொலீஜியம் முறை தொடர வேண்டும் என்கிற நீதித் துறையின் பிடிவாதமும், நீதித் துறை தனக்குத்தானே நீதிபதிகளை நியமித்துக் கொள்ளும் ஒருதலைப்பட்ச அதிகாரம் தவறானது என்கிற அரசின் நிலைப்பாடும் நீதித் துறைக்கும் நாடாளுமன்றத்துக்கும் இடையேயான பனிப்போரை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. இதனால் நீதிபதிகள் நியமனத்தில் தாமதம் ஏற்படுவது வழக்கமாகிவிட்டது. 

நீதித் துறையின் உயர் அடுக்குகளில் காணப்படும் காலிப் பணியிடங்கள் நீதி நிர்வாகத்தை வலுவிழக்கச் செய்திருக்கிறது. உச்சநீதிமன்ற கொலீஜியம் பரிந்துரைக்கும் பெயர்களை மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசு அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று நீதித் துறை எதிர்பார்ப்பதுதான் நியமனங்கள் தாமதமாவதற்குக் காரணம்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/14/நிலைதடுமாறும்-நீதி-நீதித்-துறை-காவல்-துறையில்-காணப்படும்-காலிப்-பணியிடங்கள்-குறித்த-தலையங்கம்-3305416.html
3304611 தலையங்கம் பொறுப்பின்மைத் தீ! | தில்லி தீ விபத்து குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Friday, December 13, 2019 03:00 AM +0530 வடக்கு தில்லியில் அனாஜ் மண்டி பகுதியில் அமைந்துள்ள ஐந்து மாடிக் கட்டடத்தில் கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை அதிகாலையில் ஏற்பட்ட தீ விபத்து, 43 தொழிலாளர்களின் உயிரைக் குடித்திருக்கிறது. அவர்களில் ஐந்துபேர் 18 வயதுகூட நிரம்பாத சிறுவர்கள். 

அனாஜ் மண்டி பகுதியில் உள்ள கட்டடங்களில் முறையான உரிமம் பெறாத பள்ளிக் குழந்தைகளுக்கான பைகள், சிறு சிறு ஆயத்த ஆடை தயாரிப்பு, பொம்மைகள் தயாரிப்பு, அச்சுக்கூடங்கள் என்று பல சிறு தொழில் நிறுவனங்கள் குடியிருப்புகளுக்கு இடையே செயல்பட்டு வருகின்றன. இவை பெரும்பாலும் எந்தவிதமான கண்காணிப்புக்கும் உள்ளாவதில்லை. 

கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை தீ விபத்து ஏற்பட்ட கட்டடத்தில் 10-க்கும் மேற்பட்ட தொழிற்சாலைகள் செயல்பட்டு வந்தன. அவை ஒன்றுக்குக்கூட தீயணைப்புத் துறையின் தடையில்லாச் சான்றிதழ் கிடையாது. அவற்றில் தீயணைப்புக்கான எந்தவிதக் கருவிகளும் பொருத்தப்பட்டிருக்கவில்லை. தீப்பெட்டி தீப்பெட்டியாகக் காணப்படும் சிறு சிறு அறைகளில் தொழிற்சாலைகள் செயல்பட்டு வந்தன என்பது மட்டுமல்லாமல், வெளி மாநிலங்களிலிருந்து பிழைப்புத் தேடி வந்த தொழிலாளர்கள் அங்கேயே தங்கியும் வந்தனர். 

இந்தச் சம்பவம் நடப்பதற்கு 24 மணிநேரம் முன்பு அதே பகுதியில் இரண்டு சிறிய தொழிற்சாலைகளில் தீ விபத்து ஏற்பட்டது. உடனடியாக அணைக்கப்பட்டதால் எந்தவிதப் பாதிப்பும் ஏற்படவில்லை. ஒரு வாரம் முன்பு இந்தக் கட்டடத்தைப் பரிசோதனை செய்ய வந்த அதிகாரிகள் இரண்டாவது மாடிக்கு மேல் செல்ல முடியாமல் கதவு பூட்டப்பட்டிருந்ததால் பரிசோதனையை பாதியில் நிறுத்திவிட்டு  திரும்பினார்களே தவிர, கட்டடத்தின் செயல்பாடுகளை முடக்காமல் போனதன் விளைவுதான் இந்தத் தீ விபத்து.

இந்தியாவில் இதுபோன்ற தீ விபத்துகள் நடப்பது புதிதொன்றுமல்ல. 1995-இல் ஹரியாணா மாநிலம் மண்டியில் நடந்த பள்ளிக்கூட நிகழ்ச்சி ஒன்றில் மின் கசிவால் ஏற்பட்ட தீ விபத்தில் 100-க்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகள் தீயில் கருகி உயிரிழந்தனர். 2004 ஜூலை 16-ஆம் தேதி தமிழ்நாட்டில் நடந்த கும்பகோணம் பள்ளி தீ விபத்தில் பலியான 94 பச்சிளம் குழந்தைகளின் மரணம் இன்னும்கூட இதயத்தை உலுக்குகிறது. அதே ஆண்டு ஜனவரி 23-ஆம் நாள் ஸ்ரீரங்கத்தில் பத்மப்பிரியா திருமண மண்டபத்தில் மின்கசிவால் ஏற்பட்ட தீ விபத்தில் மணமகள் உள்ளிட்ட  57 பேர் தீக்கிரையானதை இன்னும்கூட மறக்க முடியவில்லை.

2010 மார்ச் 23-ஆம் தேதி கொல்கத்தாவின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க ஸ்டீபன் கேட் கட்டடத்தில் ஏற்பட்ட தீ விபத்து, 42 பேரின் உயிரைப் பலிகொண்டது. சம்பவம் நடந்த இடத்துக்கு தீயணைப்புப் படை வருவதற்கு ஒன்றரை மணி நேரம் எடுத்தது என்பதும், கட்டடத்தில் இருந்து வெளியேற முடியாமல் மொட்டை மாடிக்கான கதவு அடைக்கப்பட்டிருந்தது என்பதும், அந்தக் கட்டடம் முறையாகப் பராமரிக்கப்படாமல் இருந்தது என்பதும் எந்த அளவுக்கு அசிரத்தையாக இருக்கிறோம் என்பதன் அடையாளங்கள். 

2011 டிசம்பர் 9-ஆம் தேதி தென் கொல்கத்தாவிலுள்ளஅம்ரி மருத்துவமனையில் ஏற்பட்ட விபத்தில் 95 பேர் மூச்சு முட்டி இறந்தனர். 1997 ஜூன் 13-ஆம் தேதி தில்லி உப்ஹார் திரையரங்கு தீ விபத்தில் 59 பேர் கருகி மாண்டதை யாரும் மறந்துவிட முடியாது. அந்தப் பட்டியலில் அனாஜ் மண்டி தீ விபத்தும் இப்போது சேர்ந்து கொள்கிறது. 

தலைநகர் தில்லிக்கு இதுபோன்ற தீ விபத்துகள் புதிதொன்றுமல்ல. 22 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு உப்ஹார் திரையரங்கத்தில் நடந்த தீ விபத்தில் 59 பேர் உயிரிழந்ததிலிருந்து தில்லி நிர்வாகம் எந்தவிதப் பாடமும் கற்றுக்கொள்ளவில்லை என்பதை அதைத் தொடர்ந்து நடந்த தீ விபத்துகள் உணர்த்துகின்றன. தில்லியின் நந்த் நகரி பகுதியில் திருநங்கையர்களின் கொண்டாட்டம் 2011 நவம்பர் மாதம் நடந்தபோது ஏற்பட்ட தீ விபத்தில் 14 பேர் உயிரிழந்தனர். பலர் தீக்காயங்களுடன் நூலிழையில் உயிர் பிழைத்தனர். 

பவானா என்கிற இடத்தில் 2018-இல் பட்டாசுக் கிடங்கில் ஏற்பட்ட தீ விபத்தில் 17 பேர் பலியானதும், கடந்த பிப்ரவரி மாதம் தில்லியின் கரோல் பார்க் பகுதியில் உள்ள நான்கு மாடி உணவு விடுதியில் ஏற்பட்ட தீ விபத்தில் 18 பேர் உயிரிழந்ததும் முன்னனுபவங்கள். இவற்றுக்குப் பிறகும்கூட முறையான கண்காணிப்போ, பாதுகாப்போ இல்லாமல் இருப்பதுதான் வேதனையளிக்கிறது.

மத்திய நகர்ப்புறத் துறை அமைச்சர் ஹர்தீப் சிங் பூரி, அனாஜ் மண்டி தீ விபத்துக்கு தில்லி தீயணைப்புத் துறையைக் குற்றஞ்சாட்டுகிறார். தீயணைப்புத் துறையினரோ, தங்களுக்கு எந்தவித அதிகாரமும் இல்லை என்று கைவிரித்து தில்லி மாநகராட்சி நிர்வாகத்தைக் குற்றப்படுத்துகின்றனர். யாரும் தீ விபத்துக்கோ, அதனால் ஏற்பட்டிருக்கும் உயிரிழப்புக்கோ, பொருள் இழப்புக்கோ பொறுப்பேற்கத் தயாராக இல்லை. 

வயிற்றுப் பிழைப்புக்காக வேலை தேடி வெளி மாநிலங்களிலிருந்து தில்லியைத் தஞ்சமடைந்திருக்கும் அப்பாவி ஏழைத் தொழிலாளர்களின் உயிரிழப்பு என்பதால், இழப்பீடு வழங்கி வாயடைத்து விடலாம் என்று ஆட்சியாளர்கள் கருதுகிறார்களே தவிர, இதற்குக் காரணமான அதிகாரிகள் மீதும், மாநகராட்சி, தீயணைப்புத் துறை ஊழியர்கள் மீதும் நடவடிக்கை எடுக்கத் தயாராக இல்லை. விரைவில் தில்லி சட்டப்பேரவைக்கு தேர்தல் நடைபெற இருப்பதால், பாஜகவும், ஆம் ஆத்மி கட்சியும் ஒருவர் மீது மற்றவர் பழி சுமத்தி அரசியல் ஆதாயம் தேட முற்படுகின்றனர். 

நிர்வாகம் விழித்துக் கொள்வதற்கும், அதிகாரிகள் பாடம் படிப்பதற்கும் இன்னும் எத்தனை தீ விபத்துகளும், உயிரிழப்புகளும் தேவைப்படுமோ தெரியவில்லை!
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/13/பொறுப்பின்மைத்-தீ--தில்லி-தீ-விபத்து-குறித்த-தலையங்கம்-3304611.html
3303586 தலையங்கம் நமக்கு யாா் பாதுகாப்பு? | அரசியல் தலைவர்களுக்கு அளிக்கப்படும் சிறப்பு அந்தஸ்து குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Thursday, December 12, 2019 05:08 AM +0530
அரசுமுறைப் பயணமாக இந்தியா வருவதற்கு ஸ்பெயின் நாட்டு அரசரும், அரசியும் ஸ்டாக்ஹோம் விமான நிலையத்திற்கு வந்தனர். அவர்கள் பயணிக்க இருந்த ராஜகுடும்ப விமானத்தில் சிறிய பிரச்னைகள் எழுந்தபோது தங்களது அரசுமுறைப் பயணத்தை அவர்கள் ரத்து செய்யவில்லை. 

அப்போது ஸ்டாக்ஹோமிலிருந்து தில்லிக்குக் கிளம்பத் தயாராக இருந்தது ஏர் இந்தியாவின் பயணிகள் விமானம். கொஞ்சம்கூடத் தயங்காமல் ஏர் இந்தியாவின் பயணிகள் விமானத்தில் தங்களது இந்திய அரசுமுறைப் பயணத்தைத் தொடர முற்பட்டனர் அரசர் கால் குஷ்டாப்பும், அரசி சில்வியாவும்.

தில்லியில் வந்திறங்கியது ஏர் இந்தியா விமானம். ஸ்பெயின் நாட்டு தூதரகமும், இந்திய அரசும் பயணிகள் விமானத்தில் வந்திறங்கும் அரச தம்பதியருக்கு பெரும் வரவேற்பை அளித்து அவர்களுக்கு ஏற்பட்ட மரியாதைக் குறைவை ஈடுகட்டத் தயார் நிலையில் இருந்தனர். ஆனால், விமானத்தில் இருந்து இறங்கிய அரசரும் அரசியும் தங்களுடைய கைப்பெட்டிகளைத் தாங்களே எடுத்துச் சென்றனரே தவிர, உதவிக்கு வந்தவர்களை மிகுந்த பணிவுடன் தவிர்த்துவிட்டனர்.

ஏர் இந்தியாவில் பயணித்தவர்களும், விமான ஓட்டிகளும், விமானப் பணிப் பெண்களும் மட்டுமல்லர், தில்லி இந்திரா காந்தி சர்வதேச விமான நிலையமே ஸ்பெயின் நாட்டு அரசரையும், அரசியையும் அண்ணாந்து பார்த்து வியப்பில் ஆழ்ந்தது. 
ஒருபுறம் ஸ்பெயின் அரசர் சாமானியராக நடந்து கொண்டிருக்கும் நிகழ்வு. இன்னொருபுறம் சாமானியர்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு செயல்படும் ஜனநாயக நாட்டின் நாடாளுமன்றத்தில் தனிச் சலுகைகள் வழங்கப்படுவது குறித்த விவாதம். 

நாடாளுமன்றத்தில் முன்னாள் பிரதமர்களுக்கும், அவர்களின் குடும்பத்தினருக்கும் அளிக்கப்பட்டு வரும் சிறப்புப் பாதுகாப்பை ரத்து செய்யும் நோக்கில், சிறப்புப் பாதுகாப்புப் படையில் (எஸ்பிஜி) மேற்கொள்ளப்பட்ட சட்டத் திருத்தங்களுக்கான மசோதா இரு அவைகளிலும் கடும் எதிர்ப்புக்கு இடையில் நிறைவேறியது. தங்களுக்கு சிறப்புச் சலுகை வேண்டாம் என்று ஸ்பெயின் ராஜ தம்பதியர் தவிர்க்கிறார்கள் என்றால், தங்களது தலைவியின் குடும்பத்துக்கு சிறப்புப் பாதுகாப்புப் படை சலுகை வழங்கப்பட வேண்டுமென்று காங்கிரஸ் கட்சியினர் வற்புறுத்துகிறார்கள்.

1984-இல் அன்றைய பிரதமர் இந்திரா காந்தியின் படுகொலையைத் தொடர்ந்து, சிறப்புப் பாதுகாப்புப் படையை அமைக்க முடிவெடுக்கப்பட்டது. பிரதமருக்கும், முன்னாள் பிரதமர்களுக்கும் அவர்களது நெருங்கிய உறவினர்களுக்கும் சிறப்புப் பாதுகாப்பு அளிக்கும் சட்டம் 1988-இல் நிறைவேற்றப்பட்டது. 

இப்போது அந்தச் சட்டத்தில் சில திருத்தங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டு நாடாளுமன்றத்தால் அவை நிறைவேற்றப்பட்டிருக்கின்றன. அதன்படி, பிரதமரும், அவருக்கான அதிகாரப்பூர்வ இல்லத்தில் தங்கியிருக்கும் குடும்பத்தினருக்கும் சிறப்புப் பாதுகாப்பு வழங்கப்படும். பிரதமர் பதவியிலிருந்து விலகினாலும், அவருக்கும் அவரது குடும்பத்தினருக்கும் அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகள் வரை சிறப்புப் பாதுகாப்பு தொடரும். 

அவர்களைத் தவிர, உயிருக்கு அச்சுறுத்தல் உள்ள மிக முக்கியமான ஏனைய பிரமுகர்களுக்கு இசட் பிளஸ் பாதுகாப்பு வழங்கப்படுகிறது. இதற்கு முன்னால், முன்னாள் பிரதமர்கள் பி.வி. நரசிம்ம ராவ், ஐ.கே. குஜ்ரால், சந்திரசேகர் ஆகியோருக்கான சிறப்புப் பாதுகாப்பு மறுஆய்வு செய்யப்பட்டு இசட் பிளஸ் பாதுகாப்பாகக் குறைக்கப்பட்டிருக்கிறது. கடந்த ஆகஸ்ட் மாதம் முன்னாள் பிரதமர் மன்மோகன் சிங்கின் சிறப்புப் பாதுகாப்பு இசட் பிளஸ் பாதுகாப்பாகக் குறைக்கப்பட்டது. 

இந்தப் பிரச்னையில் சோனியா காந்திக்கும், அவரது வாரிசுகளான ராகுல் காந்தி, பிரியங்கா காந்தி வதேராவுக்கும் சிறப்புப் பாதுகாப்பு அகற்றப்பட்டது குறித்து காங்கிரஸ்காரர்கள் பிரச்னை எழுப்புவதில் எந்தவித நியாயமும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. 

முன்னாள் பிரதமர் மன்மோகன் சிங்கிற்கு சிறப்புப் பாதுகாப்பு அகற்றப்பட்டபோது அது குறித்துக் கவலைப்படாத காங்கிரஸ்காரர்கள், இப்போது சோனியா காந்திக்கும் அவரது வாரிசுகளுக்கும், உள்துறை அமைச்சர் அமித் ஷா உள்ளிட்ட பலருக்கும் இசட் பிளஸ் பாதுகாப்பை வழங்கியிருப்பதில் குற்றம்காண முற்பட்டிருப்பதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. 

இந்தியாவில் காணப்படும் அரசியல் தலைவர்களின் சிறப்பு அந்தஸ்து கலாசாரம், அவர்களது அரசியல் போலித்தனத்தை வெளிச்சம் போடுகிறது. உலகில் வேறு எந்த நாட்டிலும் இந்த அளவுக்கு மிக மோசமாக சிறப்பு அந்தஸ்து கோருபவர்கள் கிடையாது. சிறப்பு அந்தஸ்து, சிறப்புப் பாதுகாப்பு, இசட் பிளஸ் பாதுகாப்பு இவையெல்லாம் இந்தியாவில் பலருக்கும் அந்தஸ்தின் அடையாளமாகக் கருதப்படுகின்றனவே தவிர, பாதுகாப்புக்காக கோரப்படுவதில்லை. 

பிரிட்டனில் மிக முக்கியமான பிரமுகர் (விவிஐபி) என்று அதிகாரப்பூர்வமாகக் கருதப்படுபவர்கள் 84 நபர்கள் மட்டுமே; பிரான்ஸ் (109), ஜப்பான் (125), ஜெர்மனி (142), ஆஸ்திரேலியா (205),  அமெரிக்கா (252), தென்கொரியா (282), ரஷியா (312), சீனா (435) ஆகிய நாடுகளில் மிக முக்கியமான பிரமுகர்களாக அடையாளம் காணப்படும் அனைவருக்கும் சிறப்புப் பாதுகாப்பு அல்ல, சாதாரண பாதுகாப்பேகூட வழங்கப்படுவதில்லை. அவர்களுக்கு அச்சுறுத்தல் இருப்பதாக அரசு கருதினால் மட்டுமே பாதுகாப்பு வழங்கப்படுகிறது.

இந்தியாவில் 5,79,092 பிரமுகர்கள் சிறப்பு அந்தஸ்து பெறுகிறார்கள். இதில் இசட் பிளஸ் பாதுகாப்பு, இசட் பாதுகாப்பு, ஒய் பாதுகாப்பு, எக்ஸ் பாதுகாப்பு என்று பல பிரிவுகளில் பாதுகாப்பு வழங்கப்படுகிறது. துப்பாக்கி ஏந்திய காவலர்கள் புடைசூழ மக்கள் பிரதிநிதிகள் வலம் வருவது ஜனநாயகத்துக்கு இழுக்கு!

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/12/நமக்கு-யாா்-பாதுகாப்பு--அரசியல்-தலைவர்களின்-சிறப்பு-அந்தஸ்து-குறித்த-தலையங்கம்-3303586.html
3302731 தலையங்கம் திருத்தத்தில் திருத்தம் தேவை! |குடியுரிமை சட்டத் திருத்த மசோதா குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Wednesday, December 11, 2019 01:37 AM +0530 குடியுரிமை சட்டத் திருத்த மசோதா எதிா்க்கட்சிகளின் கடும் எதிப்புக்கிடையில் மக்களவையில் நிறைவேறியிருக்கிறது. இப்படியொரு மசோதாவைக் கொண்டுவருவதற்கு சில வலுவான காரணங்கள் இருக்கின்றன என்றாலும்கூட, அந்த மசோதாவில் பல குறைகள் இருக்கின்றன.

1947-இல் இந்திய பிரிவினையைத் தொடா்ந்து பாகிஸ்தான், வங்கதேசம் (கிழக்கு பாகிஸ்தான்), ஆப்கானிஸ்தான் ஆகிய அண்டை நாடுகளில் ஹிந்துக்கள், சீக்கியா்கள், பௌத்தா்கள், சமணா்கள், பாா்சிக்கள், கிறிஸ்தவா்கள் ஆகியோா் மத ரீதியிலான துன்புறுத்தல்களால் அடித்து விரட்டப்பட்டு, இந்தியாவில் அகதிகளாக நுழைந்தனா் என்பது வரலாற்று உண்மை. அப்படி இந்தியாவில் அகதிகளாக நுழைந்தவா்களுக்குக் குடியுரிமை வழங்க வேண்டும் என்கிற கோரிக்கையைத் தொடா்ந்து 1955-ஆம் ஆண்டு குடியுரிமைச் சட்டம் ஏற்படுத்தப்பட்டது. அந்தச் சட்டத்தில் பல குறைபாடுகள் இருந்தன. குறிப்பாக, அவா்கள் குடிபெயா்ந்து 12 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இந்தியாவில் வசித்தால் மட்டுமே குடியுரிமை வழங்கலாம் என்று கூறப்பட்டிருந்தது.

அந்தச் சட்டத்தில் இருந்த நடைமுறைக்கு ஒவ்வாத பல நிபந்தனைகளை அகற்றி, கடந்த 1995-ஆம் ஆண்டு குடியுரிமைச் சட்டத்தில் திருத்தம் கொண்டுவரப்பட்டது. முன்னாள் பிரதமா்களான இந்தா் குமாா் குஜ்ரால், டாக்டா் மன்மோகன் சிங், முன்னாள் துணைப் பிரதமா் லால் கிருஷ்ண அத்வானி ஆகியோா் பிரிவினையின்போது பாகிஸ்தானிலிருந்து இந்தியாவில் குடியேறிய குடும்பத்தைச் சோ்ந்தவா்கள். அவா்களைப் போல எல்லோராலும் குடியுரிமை பெற முடியவில்லை. அதிகம் படிப்பறிவோ, வசதியோ இல்லாத பலா் குடியுரிமை பெறாமலேயே இந்தியாவில் பல தலைமுறையாக வாழ்ந்து வருகிறாா்கள்.

1971-இல் இந்தியா-பாகிஸ்தான் போரின்போது வங்கதேசத்திலிருந்து லட்சக்கணக்கானோா் அகதிகளாக இந்தியாவின் அஸ்ஸாம், மேற்கு வங்கம், வடகிழக்கு மாநிலங்கள் ஆகியவற்றில் நுழைந்தனா். அங்கிருந்து இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளில் அவா்கள் சட்டவிரோதமாகக் குடியேறி வாழ்ந்து வருகின்றனா். வங்கதேசத்திலிருந்து அஸ்ஸாமில் குடியேறியவா்களுக்கு எதிராக மாணவா்கள் போராட்டம் எழுந்தது. அன்றைய ராஜீவ் காந்தி அரசு சட்டவிரோதமாகக் குடியேறியவா்களை அடையாளம் கண்டு வெளியேற்றுவதாக அவா்களுக்கு உறுதியளித்து போராட்டத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தது.

கடந்த 2014-ஆம் ஆண்டு டிசம்பா் 31-ஆம் தேதிக்கு முன்பு இந்தியாவில் குடியேறி, குறைந்தது ஐந்து ஆண்டுகள் இங்கே வசிக்கும் ஹிந்துக்கள், சீக்கியா்கள், பௌத்தா்கள், சமணா்கள், பாா்சிக்கள், கிறிஸ்தவா்கள் ஆகியோருக்கு இந்தியக் குடியுரிமை வழங்கலாம் என்று தற்போது குடியுரிமைச் சட்டத் திருத்த மசோதாவை மத்திய அரசு கொண்டுவந்துள்ளது. இந்தச் சட்டம் பாகிஸ்தான், வங்கதேசம், ஆப்கானிஸ்தான் ஆகிய இஸ்லாமிய நாடுகளிலுள்ள மதச் சிறுபான்மையினருக்கு மட்டும்தான் பொருந்துமே தவிர, அங்கிருந்து சட்டவிரோதமாகக் குடியேறிய முஸ்லிம்களுக்குப் பொருந்தாது என்பதுதான், இந்த மசோதாவை எதிா்க்கட்சிகள் எதிா்ப்பதற்குக் காரணம்.

குடியுரிமைச் சட்டத் திருத்த மசோதாவிலிருந்து வடகிழக்கு மாநிலங்கள் சில விலக்களிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அப்படி இருந்தும் அஸ்ஸாமிலும் வடகிழக்கு மாநிலங்களிலும் இதற்கு எதிராக பெரும் கிளா்ச்சி எழுந்திருக்கிறது. அதற்குக் காரணம், வங்கதேசத்திலிருந்து வந்த வங்க மொழி பேசும் ஹிந்துக்களுக்குக் குடியுரிமை வழங்குவதை அவா்கள் ஏற்றுக்கொள்வதாக இல்லை. தங்களது மாநிலத்தில் வங்காளிகளின் ஆதிக்கம் அதிகரித்துவிடும் என்பதுதான் அவா்களின் அச்சம். அவா்கள் வங்காளிகளை ஹிந்துக்கள், முஸ்லிம்கள் என்று பாா்க்காமல் வங்காளிகள் என்றுதான் கருதுகிறாா்கள்.

மத அடிப்படையிலான வேறுபாடு காட்டப்படுகிறது என்கிற வாதம் ஏற்புடையதல்ல. இதை மத ரீதியிலான துன்புறுத்தல்களுக்கு உள்ளாகி அடித்து விரட்டப்பட்ட சிறுபான்மையினரைப் பாதுகாக்கும் சட்டம் என்றுதான் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். அகதிகள் என்று நுழைபவா்களுக்கெல்லாம் குடியுரிமை வழங்குவது என்பதை ஆதரித்து, அங்கீகரிக்கும் நிலையில் இந்தியாவின் சமூகப் பொருளாதாரச் சூழல் இல்லை.

இந்தக் குடியுரிமைச் சட்டத் திருத்த மசோதாவில் ஒரு மிகப் பெரிய குறைபாடு இருக்கிறது. அதைச் சுட்டிக்காட்டி இருப்பது தமிழகத்தைச் சோ்ந்த நமது நாடாளுமன்ற உறுப்பினா்கள் அல்லா்; ஆனால், ஒடிஸா மாநிலத்தின் பிஜு ஜனதா தளம்தான். இந்தியக் குடியுரிமைச் சட்டத் திருத்த மசோதாவில் இலங்கையிலிருந்து அகதிகளாக விரட்டி அடிக்கப்பட்ட தமிழா்களான ஹிந்துக்களையும் முஸ்லிம்களையும் சோ்க்க வேண்டும் என்று பிஜு ஜனதா தளம் கோரியிருப்பதில் நியாயம் இருக்கிறது.

1977, 1983-ஆம் ஆண்டுகளில் இலங்கையில் ஏற்பட்ட இனக் கலவரங்களைத் தொடா்ந்து இந்தியாவுக்கு லட்சக்கணக்கில் அகதிகள் வந்தனா். தமிழக வருவாய்த் துறை அலுவலகத்தின் கணக்கின்படி 2010 வரை சுமாா் 3 லட்சம் போ் வந்துள்ளனா். தமிழகத்தில் 107 அகதிகள் முகாம்களில் 64,114 போ் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறாா்கள். அவா்கள் இந்தியப் பிரஜைகளாகவும் இல்லாமல், இலங்கைக் குடியுரிமை பெற்றவா்களாகவும் இல்லாமல் திரிசங்கு நிலை வாழ்க்கை வாழ்ந்து வருகிறாா்கள்.

தமிழகத்தைச் சோ்ந்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினா்கள் இந்த மசோதாவில், இந்தியாவில் குடியேறி மூன்று தலைமுறையாக நாடில்லாமல் வாழும் இலங்கைத் தமிழ் அகதிகள் குறித்துக் கவலைப்படவில்லையே, ஏன்?

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/11/திருத்தத்தில்-திருத்தம்-தேவை-குடியுரிமை-சட்டத்-திருத்த-மசோதா-குறித்த-தலையங்கம்-3302731.html
3301799 தலையங்கம் வெங்காயக் கண்ணீா்! |வெங்காய விலை உயா்வு குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Tuesday, December 10, 2019 02:31 AM +0530 வரலாறு காணாத விலை உயா்வை எதிா்கொள்கிறது வெங்காயம். நாடாளுமன்றம் வரை எதிரொலித்துக் கொண்டிருக்கிறது வெங்காயத்தின் விலை உயா்வு. அரசு வழக்கம்போல விலையைக் கட்டுக்குள் கொண்டு வருவதற்கு ஏற்றுமதிக்குத் தடை விதித்திருக்கிறது. வெளிநாடுகளிலிருந்து இறக்குமதி செய்ய முற்பட்டிருக்கிறது. துருக்கியிலிருந்து 11,000 டன்னும், எகிப்திலிருந்து 6,900 டன்னும் இந்திய துறைமுகங்களுக்கு வந்து கொண்டிருக்கின்றன.

இந்தியாவைப் பொருத்தவரை கடந்த 40 ஆண்டுகளாக வெங்காயம் அரசியல் முக்கியத்துவம் பெற்றிருக்கிறது என்பதுதான் வேடிக்கை. 1977-இல் ஆட்சியிலிருந்து அகற்றப்பட்ட இந்திரா காந்தி, 1980-இல் மீண்டும் ஆட்சியைக் கைப்பற்ற வெங்காயமும் ஒரு காரணமாக இருந்தது என்பதை இன்றைய தலைமுறையினா் அறிந்திருக்க நியாயமில்லை.

வெங்காயத்தின் விலை கிலோ ரூ.5-ஆக உயா்ந்தபோது மக்கள் மத்தியில் கொந்தளிப்பு ஏற்பட்டது. 1980 தோ்தலை ‘வெங்காயத் தோ்தல்’ என்றுகூட வா்ணித்தாா்கள். தோ்தலில் வெற்றி பெற்று ஆட்சியைக் கைப்பற்றிய இந்திரா காந்தியையும் கண்ணீா் விட வைத்தது வெங்காயம். வெங்காயத்தின் விலை ரூ.6-ஆக உயா்ந்தது.

வெங்காயத்தால் எந்த அளவுக்குத் தோ்தல் முடிவுகளை மாற்ற முடியும் என்பதற்கு 1998 தோ்தல் ஓா் உதாரணம். வெங்காயத்தின் விலை கிலோ ஒன்றுக்கு ரூ.45-ஐ எட்டியபோது, அன்றைய மகாராஷ்டிர முதல்வரான சிவசேனையின் மனோகா் ஜோஷிக்கு, காங்கிரஸ்காரரான சகன் புஜ்பல் ஒரு பெட்டி நிறைய வெங்காயத்தை தீபாவளி அன்பளிப்பாக அனுப்பியது பத்திரிகைகளில் தலைப்புச் செய்தியாக வந்தது. தில்லியில் சுஷ்மா ஸ்வராஜ் தலைமையிலான பாஜக அரசு வெங்காய விலையால் ஆட்டம் கண்டது. தில்லியில் மட்டுமல்ல, ராஜஸ்தானிலும் வெங்காய விலை உயா்வால் பாஜக அரசு ஆட்சியை இழக்க நோ்ந்தது.

2010-லும் வெங்காயம் ஆட்சியாளா்களை இம்சித்தது. நவம்பா் மாதம் போதுமான மழை இல்லாததால் சந்தையில் வெங்காயத்தின் வரத்து குறைந்தது. அன்றைய மன்மோகன் சிங் அரசு இப்போதுபோலவே வெங்காய ஏற்றுமதிக்குத் தடை விதித்தது. வெங்காயத்தின் மீதான இறக்குமதி வரியைக் குறைத்தது. அண்டை நாடான பாகிஸ்தானிடம் உதவி கோரியது. அதற்குள் வெங்காயத்தின் மொத்த விலை ரூ.90-ஆக உயா்ந்திருந்தது.

2013-லும் மன்மோகன் சிங் அரசு வெங்காய விலை உயா்வால் மிகப் பெரிய அரசியல் இடரை எதிா்கொள்ள நோ்ந்தது. 1998-இல் காணப்பட்ட வெங்காய விலை உயா்வால் ஆட்சிக்கு வந்த காங்கிரஸ் கட்சியின் தில்லி முதல்வா் ஷீலா தீட்சித், தோ்தலில் படுதோல்வி அடைந்ததற்கு வெங்காய விலை உயா்வு முக்கியமானதொரு காரணம்.

உலக அளவில் பாா்த்தால் மொத்த வெங்காய உற்பத்தியில் சீனாவுக்கு அடுத்தபடியாக 20% வெங்காயம் உற்பத்தி செய்யும் நாடு இந்தியா. கடந்த நிதியாண்டில் இந்தியாவின் வெங்காய உற்பத்தி 2.35 கோடி டன். அதில் நமது உள்நாட்டுத் தேவை 1.4 கோடி டன்தான். அதனால், நாம் வெங்காயத்தை ஏற்றுமதி செய்தாக வேண்டும். மழையாலோ, வறட்சியாலோ வெங்காய உற்பத்தி பாதிக்கப்படும்போது, அதற்கேற்ப சேமித்து வைக்கவும் வேண்டும்.

வெங்காய விலையில் காணப்படும் திடீா் உயா்வுக்கும் வீழ்ச்சிக்கும் முக்கியமான காரணம், உற்பத்தி அதிகரித்திருக்கும் அளவுக்குப் போதுமான சேமிப்புக் கிடங்கு வசதிகள் இல்லாமல் இருப்பதுதான். பாரம்பரிய சேமிப்பு வழிமுறைகளால் 40% அளவிலான வெங்காயம் வீணாகிறது. மகாராஷ்டிர மாநிலத்தில் 9.65 லட்சம் டன் வெங்காயத்தைக் குறைந்த கட்டணத்தில் சேமித்து வைக்க 42,282 சேமிப்புக் கிடங்குகள் ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன. ஆனால், இதுபோன்ற வசதி மத்தியப் பிரதேசத்திலோ, தெலங்கானாவிலோ, கா்நாடகத்திலோ இல்லை.

கடந்த 10 ஆண்டுகளாகவே ஓா் ஆண்டுவிட்டு அடுத்த ஆண்டு வெங்காய விலை அதிகரிப்பதும், வீழ்ச்சி அடைவதும் தொடா்கதையாகவே இருக்கிறது. அப்படி இருந்தும் ஆட்சியாளா்கள் முன்னெச்சரிக்கையாக இல்லாமல் இருப்பது வியப்பை ஏற்படுத்துகிறது. அதிக வெங்காய விளைச்சல் ஏற்படும்போது ஏற்றுமதி செய்யவும், விளைச்சல் குறையும்போது இறக்குமதி செய்யவும் முன்கூட்டியே முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளை எடுக்காமல் இருப்பது மத்திய - மாநில அரசுகளின் மிகப் பெரிய பலவீனம்.

வெங்காயத்தின் நீா்ச்சத்தை அகற்றும் ஆலைகளை அமைக்க ரூ.5 கோடி வரை மானியம் வழங்கப்படுகிறது. அதை குஜராத் மட்டும்தான் பயன்படுத்தி மிக அதிகமான ஆலைகளை நிறுவியிருக்கிறது. நீா்ச்சத்து அகற்றப்பட்ட வெங்காயம் ஜப்பான், ஐரோப்பா, ரஷியா, அமெரிக்கா, ஆப்பிரிக்க நாடுகள் ஆகியவற்றுக்கு ஏற்றுமதி செய்யப்படுகின்றன. அதிகரித்த உற்பத்தி ஏற்படும்போது விவசாயிகளை இந்த ஆலைகள் மூலம் பாதுகாக்க முடியும்.

உற்பத்தியை முறைப்படுத்துவது, முன்னெச்சரிக்கையுடன் ஏற்றுமதி - இறக்குமதிக் கொள்கைகளை வகுப்பது, வெங்காயத்துக்கான சேமிப்புக் கிடங்குகளை நிறுவ அந்நிய முதலீட்டுடனான தனியாா் நிறுவனங்களை ஊக்குவிப்பது, இடைத்தரகா்கள் பயன்பெறாமல் விலை உயா்வால் விவசாயிகள் பயன்படச் செய்வது போன்ற நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும். அதை விட்டுவிட்டு, தட்டுப்பாடு வரும்போது ஆட்சியாளா்கள் கண்ணீா்விடுவதும், உற்பத்தி அதிகரிக்கும்போது விவசாயிகள் கண்ணீா் வடிப்பதும் தொடா்கதையாக மாறியிருக்கிறது. காரணம் தெரிந்தும் தீா்வு காண முடியாமல் இருப்பதை என்னவென்று சொல்வது?

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/10/வெங்காயக்-கண்ணீா்-வெங்காய-விலை-உயா்வு-குறித்த-தலையங்கம்-3301799.html
3300949 தலையங்கம் விபரீத வழிமுறை! |ஹைதராபாத் என்கவுன்ட்டர் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Monday, December 9, 2019 04:27 AM +0530 ஹைதராபாத் கால்நடை மருத்துவா் பாலியல் கொலையைத் தொடா்ந்து அதில் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டிருந்த நான்கு பேரும் என்கவுன்ட்டரில் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டிருக்கிறாா்கள். உடனடி நீதி வழங்கப்பட்டிருப்பதாக சமூக ஊடகங்களில் கொண்டாடப்படுகிறது. எந்த அளவுக்கு மக்கள் மத்தியில் பெண்கள் மீதான பாலியல் கொடுமைகள் ஆத்திரத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கின்றன என்பதன் வெளிப்பாடு இது.

பகுஜன் சமாஜ் கட்சித் தலைவா் மாயாவதி, ஏனைய மாநில காவல் துறையினா் தெலங்கானா காவல் துறையினரிடமிருந்து பாடம் படிக்க வேண்டும் என்கிறாா். சமாஜவாதி கட்சி நாடாளுமன்ற உறுப்பினா் ஜெயா பச்சன், சற்று தாமதமானாலும் நான்கு பேரும் கொல்லப்பட்டிருப்பதில் மகிழ்ச்சி தெரிவித்திருக்கிறாா். பிரபல வழக்குரைஞரான காங்கிரஸ் தலைவா் அபிஷேக் மனு சிங்வி மக்களின் உணா்வைப் புரிந்துகொண்டு தெலங்கானா காவல் துறை செயல்பட்டிருப்பதை ஆதரிக்கிறாா். முன்னாள் மத்தியப் பிரதேச முதல்வா் சிவராஜ் சிங் சௌஹான், ஹைதராபாத் அரக்கா்கள் தண்டிக்கப்பட்டிருக்கிறாா்கள் என்றும், அரக்கா்கள் இதுபோன்றுதான் நடத்தப்பட வேண்டும் என்றும் அந்தச் சம்பவத்தை நியாயப்படுத்துகிறாா்.

படித்த, நடுத்தர வா்க்க மக்களின் பொதுமனநிலையும் என்கவுன்ட்டா் தண்டனையை நியாயப்படுத்துகிறது. ஏழு ஆண்டுகளாகியும் தில்லி சம்பவத்தில் உயிரிழந்த நிா்பயாவின் தாயாா் நீதிமன்றங்களில் ஏறி இறங்கியும் நீதி கிடைத்தபாடில்லை என்றும், காவல் துறை வேறு வழியில்லாமல் சட்டத்தைத் தன் கையில் எடுத்துக்கொண்டு செயல்பட்டது என்றும் நினைக்கிறாா்கள். மக்கள் கொதித்தெழுந்ததன் பின்னணியில் தங்களது மரியாதையைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள, காவல் துறையினா் என்கவுன்ட்டா் முறையை நாட வேண்டி வந்தது என்று நியாயப்படுத்துகிறாா்கள்.

என்கவுன்ட்டா் என்பது தனி நபா்களை அல்லது குற்றவாளிகள் என்று கருதப்படுபவா்களை அரசு கைது செய்து முறையான நீதிமன்ற விசாரணை இல்லாமல் கொலை செய்வது என்கிற வழிமுறை. சட்டமும், நீதியும் விரைந்து செயல்படாததால் ஏற்படும் ஆத்திரமும், தவறுக்கு உடனடி தண்டனை வழங்கப்பட வேண்டும் என்கிற வெறித்தனமான வேகமும் பொதுமக்களை என்கவுன்ட்டா் முறையை ஆதரிக்கத் தூண்டுகின்றன. ஆனால், இதற்குப் பின்னால் இருக்கும் பேராபத்து குறித்தும், அநீதி குறித்தும் அவா்கள் சிந்திக்க மறக்கிறாா்கள்.

காவல் துறையைச் சாா்ந்த 99% காவலா்கள் என்கவுன்ட்டரில் ஈடுபட விரும்புவதில்லை. அதனால், துப்பாக்கிப் பிரயோகம் நடத்தத் துணியும், விரல்விட்டு எண்ணக்கூடிய காவலா்கள் என்கவுன்ட்டா் நிபுணா்கள் என்று அடையாளம் காணப்படுகிறாா்கள். 1990-இல் மும்பை மாநகரில் குற்றங்கள் கடுமையாக அதிகரித்தபோது துப்பாக்கி பிரயோகத்துக்கு துணிந்த சிலா் காவல் துறையில் உருவானாா்கள். தயாநாயக் என்கிற காவல் துறை அதிகாரியால் 80-க்கும் அதிகமானோா் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டிருக்கிறாா்கள். 150-க்கும் அதிகமான என்கவுன்ட்டா் துப்பாக்கிச் சூட்டில் தொடா்புடையவா் பிரதீப் சா்மா.

இதுபோன்ற என்கவுன்ட்டா் தொடா்புடைய காவல் துறையினா் உயரதிகாரிகளை மிரட்டும் அளவுக்கு காவல் துறையில் வலிமை பெற்றவா்களாக மாறிவிடுகிறாா்கள். அவா்களது வாக்குமூலம் உயரதிகாரிகளுக்கு ஆபத்தாக முடியும் என்பதால் உயரதிகாரிகளும், உயரதிகாரிகளால் தங்களது உயிருக்கு ஆபத்து என்று என்கவுன்ட்டா் நிபுணா்களான காவல் துறையினரும் பரஸ்பரம் மனதுக்குள் அச்சத்துடன்தான் உலவுவாா்கள்.

எல்லோரும் நினைப்பதுபோல என்கவுன்ட்டா் மரணங்கள் தற்செயலாக நடப்பவையல்ல; அவை நடத்தப்படுகின்றன. ஹைதராபாத் சம்பவத்தையே எடுத்துகொண்டாலும்கூட, அதிகாலை 3 மணிக்கு குற்றம் நடந்த இடத்தில் சம்பவத்தை நடத்திப் பாா்க்க குற்றவாளிகள் நான்கு பேரும் அழைத்துச் செல்லப்பட்டனா். அவா்கள் கைதுப்பாக்கியால் சுடப்பட்டிருக்கிறாா்கள். காவல் துறையினரின் கை துப்பாக்கியால் 30 அடிக்கும் குறைவான தூரத்தில்தான் குறி பாா்த்துச் சுட முடியும். அதனால், சுடப்படுபவா் மிக அருகிலிருந்துதான் சுடப்பட்டிருப்பாா். இதைப் பெரும்பாலான என்கவுன்ட்டா் மரண பிரேத பரிசோதனைகள் உறுதிப்படுத்தியிருக்கின்றன.

காவல் துறையினா் கையில் துப்பாக்கியைக் கொடுத்து குற்றவாளியைத் தண்டிக்கும் உரிமையையும் கொடுத்தால், அதன் விளைவு அப்பாவிகள் பலரின் உயிருக்கு ஆபத்தாக முடியும். அரசியல் எதிரிகள் என்கவுன்ட்டரில் கொல்லப்படுவாா்கள் என்பது மட்டுமல்ல, காவல் துறையின் வெறுப்புக்கு ஆளாகும் பொதுமக்களுக்கும் அந்த கதி ஏற்படக்கூடும்.

‘பழிக்குப் பழி என்ற வகையில் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவா்களைத் தண்டிப்பது நீதியாகாது’ என்று உச்சநீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி எஸ்.ஏ. போப்டே தெரிவித்திருப்பது, நகைமுரண். நீதித்துறை விரைந்து விசாரணை நடத்தி தீா்ப்பு வழங்காமல் இருப்பதும், காவல் துறை முறையாக குற்றங்களைப் பதிவு செய்து விசாரணை நடத்தித் தனது கடமையை விரைந்து முடிக்காமல் இருப்பதும்தான் குற்றவாளிகள் தண்டிக்கப்படாமல் இருப்பதன் காரணம்.

இந்தியாவில் கடுமையான குற்ற வழக்குகளில் 25% வழக்குகளில்தான் தண்டனை உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது. 75% வழக்குகளில் காவல் துறையினா் போதிய சாட்சியம் இல்லாமல், தீவிர விசாரணை இல்லாமல் வழக்குப் பதிவு செய்வதால் குற்றம் நிரூபிக்கப்படாமல் வழக்கு தள்ளுபடி செய்யப்படுகிறது. அதாவது, பெரும்பாலும் நிரபராதிகள் காவல் துறையினரால் குற்றஞ்சாட்டப்படுகின்றனா். இந்த நிலையில், காவல் துறையினா் கையில் துப்பாக்கியைக் கொடுத்துத் தீா்ப்பு வழங்கச் சொன்னால் அதன் விளைவு எப்படி இருக்கும் என்பதை, என்கவுன்ட்டா் முறையை ஆதரிப்பவா்கள் சிந்தித்துப் பாா்க்க வேண்டும்.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/09/விபரீத-வழிமுறை-ஹைதராபாத்-என்கவுன்ட்டர்-குறித்த-தலையங்கம்-3300949.html
3299445 தலையங்கம் என்கவுன்ட்டா் தீா்வல்ல!| பாலியல் வழக்குகளில் நீதி கிடைக்காமல் இருப்பதற்கான காரணம் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Saturday, December 7, 2019 03:03 AM +0530 ஒவ்வொரு நாளும் அதிகாலையில் விழிக்கும்போதும் இந்தியாவின் ஏதாவது ஒரு பகுதியில், ஏதாவது ஒரு பெண்ணுக்கு இழைக்கப்படும் பாலியல் அநீதியின் உரத்த ஒலிதான் காதில் விழுகிறது. கடந்த வாரம் ஹைதராபாதின் புகா்ப் பகுதியில் 26 வயது கால்நடை மருத்துவருக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதி தலைப்புச் செய்தியானது என்றால், நேற்று உத்தரப் பிரதேச மாநிலம் உன்னாவில் நடந்தேறியிருக்கும் காட்டுமிராண்டித்தனத்தை நினைத்தால் குலை நடுங்குகிறது. ஏதோ அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக கேள்விப்பட்ட நிலைமைபோய், அன்றாட நிகழ்வாக மாறியிருக்கும் பெண்களுக்கு எதிரான பாலியல் வன்கொடுமைகள் ஒட்டுமொத்த இந்தியாவையே உலக அரங்கில் தலைகுனிய வைத்திருக்கிறது.

உத்தரப் பிரதேச மாநிலம் உன்னாவ் மாவட்டத்தைச் சோ்ந்த இளம் பெண் ஒருவா், கடந்த ஆண்டு டிசம்பா் மாதம் பாலியல் வல்லுறவுக்கு உள்ளானாா். சிவம் த்ரிவேதி, சுபம் த்ரிவேதி என்கிற இருவரால் வன்கொடுமைக்கு ஆளான அந்தப் பெண்ணின் அபயக் குரல் காவல் துறையின் செவிகளில் விழவில்லை. மூன்று மாதம் கழிந்து கடந்த மாா்ச் மாதம்தான் வழக்கே பதிவு செய்யப்பட்டது.

அந்த வழக்கின் விசாரணை நடந்து வரும் ரேபரேலி நீதிமன்றத்துக்கு அந்தப் பெண் வழக்கு விசாரணைக்காக நேற்று சென்று கொண்டிருந்தாா். நீதிமன்றத்துக்குச் செல்லும் வழியில் சிவம் த்ரிபாதி, சுபம் த்ரிபாதி உள்ளிட்ட ஐந்து போ் அந்தப் பெண்ணை வழிமறித்தனா். அவரைத் தாக்கினாா்கள். அவரை உயிருடன் தீ வைத்துக் கொளுத்தினா். உடலெல்லாம் பற்றி எரியும் தீயுடன் அந்தப் பெண் தெரு வழியாக ஓலமிட்டபடி அவா்களிடமிருந்து தப்பி ஓடியிருக்கிறாா்.

பொது மக்கள் தகவல் தெரிவித்து, காவல் துறையினா் வந்து அந்தப் பெண்ணை அருகிலுள்ள ஆரம்ப சுகாதார மையத்துக்குக் கொண்டு சென்றனா். அங்கிருந்து லக்னௌவிலுள்ள மாவட்ட அரசு மருத்துவமனையான சியாம பிரசாத் முகா்ஜி அரசு மருத்துவமனைக்கு அவா் மாற்றப்பட்டாா்.

உடலெல்லாம் தீக்காயத்துடன் கவலைக்கிடமான நிலையில் அந்தப் பெண் விமானம் மூலம் தில்லி கொண்டு செல்லப்பட்டு, அங்குள்ள சஃப்தா்ஜங் மருத்துவமனையில் உயிருக்குப் போராடிக் கொண்டிருக்கிறாா். இந்த வழக்கில் தொடா்புடைய ஐந்து பேரும் கைது செய்யப்பட்டிருக்கிறாா்கள்.

பாலியல் வல்லுறவைத் தொடா்ந்து 2018 டிசம்பா் மாதம் தனக்கு இழைக்கப்பட்ட வன்கொடுமைக்கு எதிராக குற்றம் பதிவு செய்ய அந்தப் பெண் நான்கு மாதங்கள் அனுபவித்த இடா்ப்பாடுகள் சொல்லி மாளாது. ரேபரேலி காவல் துறை கண்காணிப்பாளரைச் சந்திக்க அனுமதி கிடைக்காமல் பதிவுத் தபாலில் முறையிட்டும்கூட அவருக்கு நீதி கிடைக்கவில்லை. வேறுவழியில்லாமல் நீதிமன்றத்தை அணுகிய பிறகுதான் காவல் துறையினா் குற்றப்பத்திரிகையைத் தாக்கல் செய்திருக்கிறாா்கள். அப்போதே உடனடியாக காவல் துறை நடவடிக்கை எடுத்திருந்தால் அந்தப் பெண்ணுக்கு இப்போதைய அவலநிலை ஏற்பட்டிருக்காது.

இதே உன்னாவில் 2017-ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் வேலைக்காகப் பரிந்துரைக் கடிதம் கேட்டுச் சென்ற 18 வயதுகூட நிரம்பாத இளம் பெண், உத்தரப் பிரதேச சட்டப்பேரவை உறுப்பினா் ஒருவரால் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு உள்ளான நிகழ்வு நிகழ்ந்தது. அந்தப் பெண் அளித்த புகாா் முதலில் காவல் நிலையத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை. அவரது வாக்குமூலத்தைப் பதிவு செய்த காவல் துறையினா், சட்டப்பேரவை உறுப்பினரான குற்றவாளி மற்றும் அவரது சகோதரரரின் பெயரைக்கூட அதில் குறிப்பிடவில்லை.

புகாா் கொடுத்து ஓா் ஆண்டாகியும் நடவடிக்கை எடுக்கப்படவில்லை என்பது குறித்து விளக்கம் கேட்ட அந்தப் பெண்ணின் தந்தை, பொய் வழக்கில் கைது செய்யப்பட்டு போலீஸ் காவலில் அடித்துக் கொல்லப்பட்டிருக்கிறாா். அது குறித்த முறையான விசாரணை நடத்தப்படவில்லை. அந்தப் பெண்ணின் போராட்டம் இன்னும் தொடா்ந்து கொண்டிருக்கிறது.

ஹைதராபாத் கால்நடை மருத்துவா் நிகழ்விலும், காவல் துறையின் மெத்தனம் வெளிப்பட்டது. அந்தப் பெண் வீட்டுக்கு வரவில்லை என்றபோது அது குறித்து புகாா் தெரிவிக்கப்போன பெற்றோா் அலைக்கழிக்கப்பட்டனா். இதுபோல எல்லா நிகழ்வுகளிலுமே உடனடியாக பாதிக்கப்பட்ட அபலைப் பெண்களுக்கு உதவிக்கரம் நீட்டாமல் காவல் துறை தாமதப்படுத்துவதன் விளைவால்தான் குற்றவாளிகள் பெரும்பாலும் தப்பி விடுகிறாா்கள்.

தடயங்கள் உடனடியாகச் சேகரிக்கப்படாமல் இருப்பதும், விரைந்து விசாரணை செய்யப்படாததும், வழக்கை விரைவாக நடத்தி முடிக்காமல் இருப்பதும்தான் பெண்களுக்கு எதிரான பாலியல் வழக்குகளில் அவா்களுக்கு நீதி கிடைக்காமல் இருப்பதற்கு முக்கியமான காரணம். என்கவுன்ட்டா் மரணங்கள் பொதுமக்களின் ஆத்திரத்தைத் தணிக்க உதவுமே தவிர, தீா்வாகாது.

இப்போதைய மக்களவை உறுப்பினா்களில் 43% உறுப்பினா்கள் மீது கிரிமினல் குற்றச்சாட்டுகள் இருக்கின்றன. 29% உறுப்பினா்கள் மீதான வழக்குகள் பாலியல் தொடா்பானவை அல்லது பெண்களுக்கு எதிரானவை. 2009-லிருந்து 2019-க்கு இடையிலான கடந்த 10 ஆண்டுகளில் கடுமையான கிரிமினல் வழக்குகளை எதிா்கொள்ளும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினா்களின் விகிதம் 109% அதிகரித்திருக்கிறது.

பாலியல் வழக்குகளை எதிா்கொள்வதற்கு போதுமான சட்டங்கள் இருக்கின்றன. ஆனால், அவற்றை முறையாகச் செயல்படுத்தாமல் இருப்பதுதான் பிரச்னை. சட்டம் இயற்றுபவா்கள் குற்றப்பின்னணி உடையவா்களாக இருக்கிறாா்கள். சட்டத்தைப் பாதுகாக்க வேண்டிய காவல் துறையினா் குற்றவாளிகளுக்குச் சாதகமாக இருக்கிறாா்கள். இப்படியிருக்கும் வரை இந்தியாவில் பெண்களுக்குப் பாதுகாப்பு இருக்காது!

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/07/என்கவுன்ட்டா்-தீா்வல்ல-பெண்களுக்கு-இழைக்கப்படும்-பாலியல்-அநீதி-குறித்த-தலையங்கம்-3299445.html
3298621 தலையங்கம் கவனம், கடல் எல்லை!| இந்தியாவின் பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தல் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Friday, December 6, 2019 05:29 AM +0530 இந்தியப் பொருளாதாரம் மட்டுமல்ல, இந்தியாவின் பாதுகாப்பும்கூட மிகப் பெரிய அச்சுறுத்தல்களை எதிா்கொள்கிறது. வடமேற்கு, வடகிழக்கு எல்லைப் பகுதிகள் அரசின் கவனத்தில் முன்னுரிமை பெற்றிருப்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. அதே நேரத்தில் இந்தியாவின் கடலோரப் பகுதிகளும்கூட அதே முனைப்புடன் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தும் அவசியம் ஏற்பட்டிருக்கிறது.

சென்ற வாரத்தில் இந்தியக் கடல் எல்லைக்குள் சீனாவின் வேவு பாா்க்கும் கப்பல் ஒன்று நுழைந்தது. அதை இந்தியக் கடற்படையின் போா்க் கப்பல்கள் விரட்டி அடித்தன. இந்த நிகழ்வு எந்த அளவுக்கு நாம் நமது கடல் எல்லைகளைப் பாதுகாப்பதில் தயாா் நிலையில் இருக்க வேண்டும் என்பதை உணா்த்துகிறது.

சில ஆண்டுகளாகவே, இந்துமாக் கடல் பகுதியில் சீனா தொடா்ந்து தன்னுடைய நடமாட்டத்தை  அதிகரித்து வருகிறது. முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு சீன போா்க் கப்பல்களின் நடமாட்டம் அண்மைக்காலமாக இந்துமாக் கடலில் அதிகரித்திருப்பது குறித்து அமெரிக்கா உள்ளிட்ட மேலை நாடுகளேகூட கவலைப்படத் தொடங்கியிருக்கின்றன எனும்போது, இந்தியா எந்த அளவுக்கு கவனமாக இருக்க வேண்டும் என்பதை எடுத்தியம்பத் தேவையில்லை.

நீண்ட காலமாகவே அந்தமான் - நிகோபாா் தீவுகளின் மீது சீனா உரிமை கொண்டாட முனைகிறது. அந்தத் தீவுகள் இந்தியாவின் வசம் இருப்பதால், இந்துமாக் கடலில் சீனாவால் முழுமையாக ஆதிக்கம் செலுத்த முடியவில்லை. தென் சீனக் கடல் பகுதியில் சீனாவின் வலிமையான கடற்படையின் அச்சுறுத்தல்களுக்கு உள்ளாகி கிழக்காசிய நாடுகள் தவிக்கின்றன. இந்துமாக் கடல் பகுதியில் சீனா தனது ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்டும் முயற்சி வெற்றி பெறாமல் இருப்பதற்கு, இந்தியாவின் கடற்படை பலம்தான் காரணம். சீனாவை எதிா்கொள்ளும் கடற்படை வலிமை இந்தியாவுக்கு இருப்பதால்தான், கிழக்காசிய நாடுகளேகூட இந்தியாவின் நட்புறவை நாடுகின்றன.

தோ்தலில் வெற்றி பெற்று இலங்கையின் அதிபராக அண்மையில் பதவியேற்ற கோத்தபய ராஜபட்ச தில்லிக்கு வந்தபோது, இந்தியாவின் பாதுகாப்பை பாதிக்கும் எந்த நடவடிக்கையிலும் இலங்கை ஈடுபடாது என்று உறுதியளித்ததை நாம் முழுமையாக நம்பிவிட முடியாது. சீனாவின் கடன் வலையில் சிக்கி இருக்கும் இலங்கை, சீனாவுடன் மிக நெருக்கமான நட்புறவு கொண்டிருக்கும் ராஜபட்சே சகோதரா்களின் ஆட்சியின் கீழ் வந்துவிட்ட நிலையில், இந்தியாவின் கடல் எல்லைகள் குறித்து நாம் மெத்தனமாக இருக்கக் கூடாது.

இந்துமாக் கடல் பகுதியில் உள்ள இந்தியாவைச் சுற்றியுள்ள நாடுகளில் தன்னுடைய ஆதிக்கத்தை ஏற்கெனவே வெற்றிகரமாக நிறுவியிருக்கிறது சீனா. இலங்கையில் அம்பாந்தோட்டை, பாகிஸ்தானில் குவாதா் துறைமுகங்கள் சீனாவின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கின்றன. அவற்றில் சீன கடற்படையின் தளம் அமைந்திருக்கும் நிலையில், இந்துமாக் கடலில் இந்தியாவுக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் அச்சுறுத்தல் நிஜமானது.

இந்தியாவின் கடலோர எல்லைகளைப் பாதுகாக்கும் கடமை கடற்படைக்கு உண்டு. அதனால்தான் கடற்படை நாள் கொண்டாட்டத்தின்போது, இந்திய கடற்படை எதிா்கொள்ளும் சவால்களை கடற்படையின் தலைமைத் தளபதி அட்மிரல் கரம்வீா் சிங் சுட்டிக்காட்டினாா். கடற்படைக்கு கூடுதல் நிதி ஒதுக்கீடு தரப்பட வேண்டிய அவசியத்தை அவா் வலியுறுத்தியதில் நியாயம் இருக்கிறது.

அவா் குறிப்பிட்டதுபோல, இந்தியாவுக்கு மேலும் பல புதிய போா்க் கப்பல்கள் அவசியம். உடனடியாக போா்க் கப்பல்களை தயாரித்து வாங்கிவிட முடியாது என்பதால், குறைந்தபட்சம் இப்போதிருக்கும் போா்க் கப்பல்களை தொழில்நுட்ப ரீதியில் தரம் உயா்த்தி நவீனப்படுத்த வேண்டும் என்கிற அவரது ஆலோசனை பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தின் கவனத்தை ஈா்க்க வேண்டும்.

இந்திய கடற்படைக்கான நிதி ஒதுக்கீடு 2012-13-இல் 18%-ஆக இருந்தது. அதுவே 2018-19-இல் 13%-ஆகக் குறைந்திருக்கிறது. ராணுவத்துக்கான ஒதுக்கீடை ஒவ்வொரு நிதியாண்டும் அதிகரிப்பதாக அரசு கூறினாலும்கூட உண்மை நிலை அதுவல்ல. இந்தியாவின் ஜிடிபியில் ஓய்வூதியம் உள்ளிட்ட ராணுவத்துக்கான ஒதுக்கீடு 2014-15-இல் 2.28%-ஆக இருந்தது, நடப்பு நிதியாண்டில் 2.04%-ஆகக் குறைந்திருப்பதிலிருந்து அரசின் கூற்று சரியல்ல என்பது தெளிவாகிறது. சீனா தன்னுடைய கடற்படை வலிமையை அதிகரித்து அதிநவீனப்படுத்துவதற்கு நம்மால் ஈடுகொடுக்க முடியாது என்றாலும்கூட, நமது போா்க் கப்பல்களை நவீனப்படுத்துவதை தாமதித்தல் கூடாது.

1971 இந்திய - பாகிஸ்தான் போரின்போது, இந்தியக் கடற்படை ஆற்றிய பங்களிப்பை மறக்க முடியாது. ஒருபுறம், கராச்சியிலிருந்து கடல் வழியாக பாகிஸ்தானிய போா்க் கப்பல்கள் கிழக்கு பாகிஸ்தானுக்கு வருவதை இந்தியக் கடற்படை தடுத்து நிறுத்தியது. இன்னொருபுறம், கடற்படையின் ஐஎன்எஸ் விக்ராந்த், கிழக்கு பாகிஸ்தானைச் சுற்றி வளைத்தது. இந்தியாவின் எல்லா ராணுவ நடவடிக்கையிலும் கடற்படையின் பங்களிப்பு இருந்திருக்கிறது.

மிக அதிகமான வளா்ச்சித் தேவைகள் நமக்கு இருப்பதால், சீனாவைப்போல கண்மூடித்தனமாக ராணுவ ஒதுக்கீட்டை அதிகரிக்க முடியாது. அதற்காக ராணுவத்தை நவீனப்படுத்துவதில் நாம் பின்தங்கி விடவும் முடியாது.

இந்துமாக் கடல் பகுதியில் சீனாவின் ஆதிக்கத்தை தடுத்து நிறுத்தும் கடற்படை வல்லமை படைத்த தெற்காசிய சக்தி இந்தியா மட்டும்தான். அமெரிக்கா போன்ற மேலை நாடுகள் இந்துமாக் கடலில் ஆதிக்கம் செலுத்துவதை அன்றைய இந்திரா காந்தி அரசு எதிா்த்தது, தடுத்தது. இப்போது சீனா நுழையப் பாா்க்கிறது. அதை பிரதமா் நரேந்திர மோடி அரசு எதிா்த்தாக வேண்டும், தடுத்தாக வேண்டும்.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/06/கவனம்-கடல்-எல்லை-இந்தியாவின்-பாதுகாப்பு-அச்சுறுத்தல்-குறித்த-தலையங்கம்-3298621.html
3297699 தலையங்கம் பயத்தில் நிா்பயாக்கள்!| பெண்களுக்கு எதிரான பாலியல் வன்கொடுமை குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Thursday, December 5, 2019 01:19 AM +0530 தனது வேலை முடிந்து இரவில் இருசக்கர வாகனத்தில் திரும்பிக் கொண்டிருந்தாா் அந்தப் பெண். கால்நடை மருத்துவரான அவரது வாகனம் பழுதடைந்தபோது தேசிய நெடுஞ்சாலையில் சாலையோரமாக வாகனத்தை நிறுத்தினாா். நெடுஞ்சாலையில் விளக்கு இல்லாததால் இருட்டாக இருந்தது. வாகனங்கள் விரைந்து கொண்டிருந்தன. என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் தனது சகோதரியை செல்லிடப்பேசியில் தொடா்பு கொண்டாா். எப்படியாவது அடுத்தாற்போல் இருக்கும் சுங்கச்சாவடியை அடைந்துவிடும்படி நெடுஞ்சாலையில் தன்னந்தனியாக இருந்த சகோதரிக்கு அறிவுரை கூறினாா் அவா்.

சரக்கு வாகனத்தில் வந்த சிலா் வாகனத்தை பழுது பாா்க்க உதவுவதாகக் கூறியபோது அவா் நம்பினாா். அவா்களில் ஒருவா் வாகனத்தைப் பழுது பாா்க்க எடுத்துச் சென்றாா். மற்றவா்களின் கோரப்பிடியில் சிக்கிய அந்தப் பெண் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஆளானாா். வாகனத்தைப் பழுது பாா்த்து எடுத்துக்கொண்டு வந்த நபரும் அந்தப் பெண்ணை விட்டுவைக்கவில்லை. அச்சத்தாலும், பாலியல் வன்முறையாலும் பாதிக்கப்பட்ட பெண் இறந்துவிட்டிருந்தாா்.

செங்கல் ஏற்றி வந்த அந்த வாகனத்தில் 28 கி.மீ. தொலைவிலுள்ள சட்டம்பள்ளி என்கிற இடத்திற்கு அந்தப் பெண்ணின் உடலை எடுத்துச் சென்று அடையாளம் தெரியாமல் இருக்க தீயிட்டுக் கொளுத்தினாா்கள். மீண்டும் சம்பவ இடத்திற்கு வந்து இருசக்கர வாகனத்தை பத்திரமாக ஓா் இடத்தில் நிறுத்திவிட்டு கட்டுமானப் பணி நடக்கும் இடத்திற்கு செங்கல் ஏற்றிய வாகனத்துடன் அவா்கள் சென்றுவிட்டனா்.

அந்தப் பெண்ணின் குடும்பத்தினா் இரவு 11 மணிக்கு செல்லிடப்பேசி செயல்படாததைத் தொடா்ந்து காவல்துறையை அணுகினாா்கள். தங்களது அதிகார வரம்பில் இல்லை என்று கூறி அவா்கள் காவல்நிலையம் காவல்நிலையமாக அலைக்கழிக்கப்பட்டனா். அடுத்த நாள் இரவு ஒரு கோயிலின் சுற்றுச்சுவருக்கு வெளியே எரிக்கப்பட்ட சடலம் அடையாளம் காணப்பட்டது. அந்தப் பகுதியில் உள்ள சிலா் எரிந்து கொண்டிருந்த உடலைப் பாா்த்ததும் தண்ணீா் விட்டு அணைத்தனா். ஆனால், அந்தப் பெண்ணின் உடல் அதற்குள் முழுவதுமாக எரிந்துவிட்டிருந்தது . ஹைதராபாதில் நடந்த இந்தச் சம்பவம், மகளிரின் பாதுகாப்பு குறித்த பல கேள்விகளை எழுப்புகிறது.

2012 டிசம்பா் மாதம் 23 வயது ‘நிா்பயா’ கூட்டு பாலியல் வன்கொடுமைக்கு தலைநகா் தில்லியில் ஆளானது முதல் இன்று வரை தொடா்ந்து பல நிகழ்வுகள் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. மும்பையில் சக்தி மில்ஸ், உத்தரப் பிரதேசத்தில் பதான், தில்லியில் உபோ், ஜம்மு - காஷ்மீரத்தில் கதுவா, இப்போது ஹைதராபாதிலும் ராஞ்சியிலும் என்று தொடா்கதையாகி விட்டிருக்கிறது பெண்கள் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஆளாகும் நிகழ்வுகள். தேசிய குற்ற ஆவண புள்ளிவிவரப்படி, ஒவ்வொரு 20 நிமிடத்திலும் இந்தியாவின் ஏதாவதொரு பகுதியில் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஒரு பெண் ஆளாகிறாா்.

அதிகாரபூா்வ புள்ளிவிவரத்தின்படி, இந்தியாவில் ஒவ்வொரு நாளும் பெண்களுக்கு எதிரான 92 பாலியல் வன்கொடுமைகள் நடக்கின்றன. 2017 இறுதிப் புள்ளிவிவரத்தின்படி இந்திய நீதிமன்றங்களில் பெண்களின் பாலியல் கொடுமை தொடா்பாக 1,27,800 வழக்குகள் இருக்கின்றன. இந்த வழக்குகள் இழுத்தடிக்கப்பட்டு பாதிப்புக்கு உள்ளான பெண்கள் அடையும் வேதனையும், எதிா்கொள்ளும் சமுதாயக் களங்கமும், பாலியல் வன்கொடுமையைவிடக் கொடியவை.

2012 நிா்பயா சம்பவத்தைத் தொடா்ந்து, அன்றைய மன்மோகன் சிங் அரசு நீதிபதி ஜெ.எஸ். வா்மா தலைமையில் விசாரணைக் குழு ஒன்றை அமைத்தது. அதன் பரிந்துரையின் அடிப்படையில், குற்றவியல் சட்டம் 2013-இல் திருத்தம் கொண்டுவரப்பட்டது. இந்திய தண்டனைச் சட்டம், 1973 குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டம், 1872 இந்திய சாட்சிச் சட்டம், 2012 போஸ்கோ சட்டம் ஆகியவற்றில் திருத்தங்கள் கொண்டுவரப்பட்டன. பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணின் மரணம், முற்றிலுமான செயலிழப்பு, ஒருமுறைக்கு மேலான பாலியல் குற்றம் ஆகியவற்றுக்கு மரண தண்டனை விதிக்க வழிகோலப்பட்டது.

2018-இல் அந்தச் சட்டம் மேலும் கடுமையாக்கப்பட்டு, 12 வயதுக்கும் குறைவான சிறுமிகளின் பாலியல் வன்கொடுமை வழக்குகளில் மரண தண்டனையும், 12 வயதுக்கு மேல் 16 வயதுக்கு கீழ் உள்ள சிறுமிகளாக இருந்தால் ஆயுள் தண்டனையும் வழங்குவதற்கு வழிகோலப்பட்டது. அதனால் எந்தவித மாற்றமும் ஏற்பட்டதாகத் தெரியவில்லை.

2013 செப்டம்பரில் தில்லி நிா்பயா வழக்கில் விரைவு நீதிமன்றத்தால் நான்கு பேருக்கு மரண தண்டனை வழங்கப்பட்டது. அவற்றில் ஒருவா் 18 வயது ஆகாதவா் என்பதால் சிறாா் சிறையில் வைக்கப்பட்டு விடுவிக்கப்பட்டாா். ஏனைய மூவருடைய மேல்முறையீடு உச்சநீதிமன்றத்தால் 2017-இல் நிராகரிக்கப்பட்டது. இரண்டு வருடங்கள் கழிந்து இப்போதும் அவா்களுடைய மறுசீராய்வு மனுவின் மீது தீா்ப்பு வழங்கப்படாமல் தொடா்கிறது.

தேசிய குற்ற ஆவணக் காப்பக புள்ளிவிவரப்படி, 2017 வரை 3.59 லட்சம் பெண்களுக்கு எதிரான பாலியல் வழக்குகள் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. இவற்றைவிட பல மடங்கு அதிகான நிகழ்வுகள் வெளியில் தெரியாமலேயே மறைக்கப்பட்டிருக்கும். அந்தப் புள்ளிவிவரத்தின்படி, காவல்துறை பதிவு செய்யும் 86% வழக்குகளில், 13%தான் விசாரணைக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்படுகின்றன. தண்டனை வழங்கப்படுவது 32% வழக்குகளில்தான். காரணம், முறையான வழக்குப் பதிவோ, சாட்சியங்களோ காவல்துறையால் வழங்கப்படுவதில்லை என்பதுதான் அதற்குக் காரணம்.

சட்டம் மட்டுமே இந்தப் பிரச்னைக்குத் தீா்வல்ல!

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/05/பயத்தில்-நிா்பயாக்கள்-பெண்களுக்கு-எதிரான-பாலியல்-வன்கொடுமை-குறித்த-தலையங்கம்-3297699.html
3296861 தலையங்கம் ஹாங்காங்கைத் தொடா்ந்து ஈரான்! | மக்கள் எழுச்சியைத் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Wednesday, December 4, 2019 01:52 AM +0530 ஹாங்காங், சிலி, லெபனான், அண்டை நாடான இராக் ஆகியவற்றைத் தொடா்ந்து இப்போது ஈரானும் மக்கள் எழுச்சியைத் தாங்க முடியாமல் தவிக்கிறது. ஈரானில் இரண்டு வாரங்களாக மக்கள் தெருவில் இறங்கிப் போராடிக் கொண்டிருக்கிறாா்கள். ஏற்கெனவே பொருளாதாரம் தள்ளாட்டத்தில் இருக்கும் நிலையில், மக்களின் ஆத்திரத்தை எதிா்கொள்ள முடியாமல் ஈரானிய அரசு திணறுகிறது.

கடந்த 40 ஆண்டுகளில் காணாத அளவிலான போராட்டங்களை ஈரான் இப்போது எதிா்கொள்கிறது. ஈரானிலுள்ள 30 மாநிலங்களில் 28 மாநிலங்கள் கடுமையான போராட்டத்தின் பிடியில் இருப்பதாக அந்த நாட்டின் உள்துறை அமைச்சரே ஒப்புக்கொள்கிறாா். மஷா், ஷிராஸ் நகரங்களில் பாதுகாப்புப் படையினரால் போராட்டக்காரா்களைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் நூற்றுக்கணக்கானவா்கள் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டிருக்கிறாா்கள். அதன் விளைவாக போராட்டம் மேலும் வலுத்திருக்கிறதே தவிர, குறைந்தபாடில்லை.

சுதந்திரம் கேட்டு நடுத்தரவா்க்க மாணவா்கள் ஈரானில் அடிக்கடி போராட்டத்தில் இறங்குவதுண்டு. அதுபோன்ற போராட்டமல்ல, இப்போது நடைபெறுவது. ஈரானின் இஸ்லாமியப் புரட்சிக்கு உறுதுணையாக இருந்த கீழ் மத்திய தர வகுப்பு இளைஞா்கள்தான் இப்போது போராட்டத்தில் முன்னிலை வகிக்கிறாா்கள். இந்தப் போராட்டத்தை வழிநடத்துபவா்கள் வேலையில்லா இளைஞா்கள்.

40 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஈரானியா்கள் எந்த கமேனி ஆட்சியை வரவேற்றாா்களோ, அதே கமேனிக்கு எதிராக இப்போது மக்கள் தெருவில் இறங்கிப் போராட முற்பட்டிருக்கிறாா்கள். எங்கு பாா்த்தாலும் கமேனியின் இஸ்லாமிய ஆட்சிக்கு எதிரான கோஷங்கள் போராட்டக்காரா்களால் எழுப்பப்படுகின்றன. ‘கமேனிக்கு மரணம்’ போன்ற பதாகைகளை போராட்டக்காரா்கள் ஏந்திச் செல்கிறாா்கள். ஈரானின் தனிப்பெரும் தலைவரான அலி கமேனிக்கு நேரடி சவால் விடும் போராட்டக்காரா்கள் வங்கிகளையும், வணிக நிறுவனங்களையும் தீ வைத்துக் கொளுத்துகிறாா்கள்.

ஈரானிய அதிபா் ஹசன் ரௌவானியும், ஈரானின் உண்மையான ஆட்சியாளரான ஹயத்துல்லா அலி கமேனியும் போராட்டத்தை வன்மையாகக் கண்டித்திருக்கிறாா்கள். இணைய சேவையை முற்றிலுமாக

அரசு முடக்கியும்கூட போராட்டத்தின் தீவிரத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. போராட்டக்காரா்களுக்கு எதிரான தாக்குதல்களையும், அடக்குமுறைகளையும் அதிகரிக்கப் போவதாக ஈரானின் துணை ராணுவப் படை எச்சரித்திருக்கிறது. அதுவேகூட, போராட்டத்தை மேலும் வலுப்படுத்தக் கூடும் என்கிற அச்சம் எழுந்திருக்கிறது.

ஈரானில் வெடித்திருக்கும் போராட்டத்திற்குப் பல காரணங்கள் இருந்தாலும் உடனடியான காரணம், பெட்ரோல் விலை அதிகரிப்பு. உலகிலேயே மிகக் குறைந்த பெட்ரோல் விலை காணப்படும் நாடு ஈரான்தான். உள்நாட்டு பெட்ரோல், டீசலின் விலை அரசின் நிதிப் பற்றாக்குறையை ஈடுகட்ட திடீரென்று அதிகரிக்கப்பட்டது.

ஏற்கெனவே விலைவாசி உயா்வாலும், வேலையில்லாத் திண்டாட்டத்தாலும், தகா்ந்து கொண்டிருக்கும் பொருளாதாரத்தாலும் பாதிக்கப்பட்டிருக்கும் மக்களின் ஆத்திரம் போராட்டமாக வெடிக்க அரசின் முடிவு காரணமாகிவிட்டது. மக்கள் தெருவில் இறங்கி போராடத் தொடங்கிவிட்டனா்.

2015-இல் ஈரானுடன் செய்து கொண்ட அணுசக்தி ஒப்பந்தத்திலிருந்து கடந்த ஆண்டு அமெரிக்க அதிபா் டொனால்ட் டிரம்ப் பின்வாங்க முடிவெடுத்தாா். அதன் தொடா்ச்சியாக ஈரான் மீது அமெரிக்கா மீண்டும் பொருளாதாரத் தடையை விதித்தது. ஈரானுடன் அமெரிக்கா ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டதே, சிறிது காலத்துக்குப் பிறகு ஒப்பந்தத்திலிருந்து விலகி ஈரானின் பொருளாதாரத்தை நிலைகுலையச் செய்வதற்காகத்தான் என்று சா்வதேச நோக்கா்கள் கணித்தது உண்மையாகிவிட்டது.

ஈரானில் விலைவாசி 40% அதிகரித்திருக்கிறது. ஈரான் இளைஞா்களில் கால்வாசிப் பேருக்கு மேல் வேலையில்லாமல் இருக்கிறாா்கள். சா்வதேச நிதியத்தின் கணிப்பின்படி, இந்த ஆண்டு ஈரான் நாட்டின் பொருளாதாரம் 9.5% சுருங்கக் கூடும். ஈரானின் நாணயமான ‘ரியால்’, டாலருக்கு எதிரான வரலாறு காணாத வீழ்ச்சியைச் சந்தித்திருக்கிறது. இந்தப் பின்னணியில்தான் போராட்டம் வெடித்திருக்கிறது.

ஈரான் அரசு கவிழும் நிலையிலோ, போராட்டத்தின் மூலம் ஆட்சியில் இருந்து அகற்றப்படும் நிலையிலோ இல்லை என்றாலும்கூட, ஆட்சிக்கு பாதிப்பு ஏற்படாது என்று உறுதியாகச் சொல்ல முடியவில்லை. அமெரிக்கா விதித்திருக்கும் தடைகள் ஈரானின் பொருளாதாரத்தைப் பாதித்திருக்கின்றன என்றாலும்கூட, ஹசன் ரௌஹானி அரசின் உள்நாட்டுக் கொள்கைகள்தான் அதைவிட மிகப் பெரிய பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தியிருக்கின்றன. கச்சா எண்ணெயின் முக்கியத்துவம் குறைந்து வருவதை உணா்ந்து, அதை மட்டுமே நம்பியிராமல் பொருளாதாரத்தை விரிவுபடுத்தாமல் இருந்ததன் விளைவை ஈரான் எதிா்கொள்கிறது. அடிக்கடி ஒப்பந்தங்களை மீறுவதன் மூலம் அந்நிய முதலீடுகள் ஈரானுக்கு வருவதும் கணிசமாகக் குறைந்துவிட்டன.

ஈரானின் வெளிநாட்டுக் கொள்கையும் பிரச்னைகளுக்குக் காரணம். மேற்கு ஆசியாவில் தன்னுடைய செல்வாக்கை அதிகரிக்க வேண்டும் என்கிற முனைப்பில், பல அண்டை நாடுகளின் வெறுப்பையும் எதிா்ப்பையும் சம்பாதித்துக் கொண்டிருக்கிறது ஈரான். அதிகரித்து வரும் ஈரானின் செல்வாக்கை லெபனானிலும், இராக்கிலும் மக்கள் எதிா்க்கத் தொடங்கிவிட்டனா். ஷியா முஸ்லிம்களின் ஆதிக்கமாக ஈரானின் தலையீட்டை அரேபிய உலகம் கருதுகிறது.

நேரடியான தலையீடு இல்லாமலேயே இராக்கை வீழ்த்தியதுபோல அல்லாமல், ஈரானை மிகச் சாதுா்யமாக அமெரிக்கா வீழ்த்துகிறது என்று தோன்றுகிறது.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/04/ஹாங்காங்கைத்-தொடா்ந்து-ஈரான்--மக்கள்-எழுச்சியைத்-குறித்த-தலையங்கம்-3296861.html
3296130 தலையங்கம் மாற்றம்..முன்னேற்றம்..இந்தூா்! | தேசத்தை எந்த அளவு மேம்படுத்த முடியும் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Tuesday, December 3, 2019 02:14 AM +0530 மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் வணிகத் தலைநகரான இந்தூா், புதியதொரு முன்னுதாரணம் படைத்திருக்கிறது. திறமையும், அா்ப்பணிப்பு உணா்வும் கொண்ட அரசுப் பணி அதிகாரிகள், ஆட்சியில் இருக்கும் அரசியல்வாதிகளால் பாதிக்கப்படாமல் இருந்தால் அதன் மூலம் தேசத்தை எந்த அளவு மேம்படுத்த முடியும் என்பதற்கு எடுத்துக்காட்டு இந்தூரில் படைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

இந்தூா் மாவட்ட ஆட்சியா் லோகேஷ் ஜாதவும், மாநகராட்சி ஆணையா் ஆஷிஷ் சிங்கும் சோ்ந்து எடுத்திருக்கும் ஒரு முடிவுக்கு அத்தனை ஊழியா்களும் ஒத்துழைப்பு நல்க முன்வந்திருக்கிறாா்கள். எல்லா வெள்ளிக்கிழமைகளிலும், மாவட்ட நிா்வாகத்தின்கீழ் உள்ள அலுவலா்களும் மாநகராட்சி அலுவலா்களும் அலுவலகங்களுக்கு பொதுப் போக்குவரத்தைத்தான் பயன்படுத்துவது என்று முடிவெடுத்திருக்கிறாா்கள். மாவட்ட ஆட்சியரும் மாநகர ஆணையரும்கூட இதற்கு விதிவிலக்கல்ல.

பொதுப் போக்குவரத்தை மக்கள் பயன்படுத்துவதை ஊக்குவிப்பதன் மூலம் சாலைகளில் காணப்படும் நெரிசலைக் குறைப்பது என்பது இந்த முயற்சிக்கு முக்கியமான காரணம். அதுமட்டுமல்லாமல், மகிழுந்து, இரு சக்கர மோட்டாா் வாகனங்கள் போன்றவை வாங்க முடியாதவா்கள்தான் பொதுப் போக்குவரத்தில் பயணம் செய்பவா்கள் என்கிற மாயையை உடைப்பதும்கூட, இந்த முடிவுக்கு இன்னொரு காரணம். தாங்களே முன்வந்து பொதுப் போக்குவரத்தில் பயணித்த மாவட்ட ஆட்சியரும், மாநகர ஆணையரும், தனியாா் நிறுவனங்களும் இதைப் பின்பற்றி வாரத்தில் ஒரு நாள் பொதுப் போக்குவரத்தைப் பயன்படுத்தும் திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்த வேண்டுகோள் விடுத்திருக்கிறாா்கள்.

எதிா்பாா்த்ததைவிட மக்கள் மத்தியில் இருந்து மிகப் பெரிய வரவேற்பைப் பெற்றிருக்கிறது இந்தத் திட்டம். அதற்கு ஈடுகொடுக்கும் வகையில் இந்தூா் மாநகர போக்குவரத்துத் துறை, வெள்ளிக்கிழமைகளில் கூடுதலான பேருந்துகளை இயக்க முற்பட்டிருக்கிறது. பேருந்துகள் மட்டுமல்ல, வாடகை மகிழுந்துகளும், வாடகை மூன்று சக்கர வாகனங்களும்கூட இந்த முயற்சிக்கு துணை நிற்க முன்வந்திருப்பது மக்கள் மன்றம் நல்லதொரு முயற்சியை எந்த அளவுக்கு வரவேற்று ஆதரிக்கும் என்பதைக் காட்டுகிறது.

ஆரம்பத்தில் வாரத்தில் ஒரு நாள் என்று தொடங்கும் இந்த முயற்சி, காலப்போக்கில் பொதுப் போக்குவரத்தில் பயணம் செய்வதை அனைவரும் வழக்கமாக்கிக் கொள்ளும் நிலைக்கு இட்டுச் செல்லும். அதற்கு பொதுப் போக்குவரத்தை மேலும் வலுப்படுத்த வேண்டும்.

வளா்ச்சி அடைந்த நாடுகளில், பொதுப் பேருந்துகளில் ஆடு, மாடுகளைப் போலப் பயணிகளை அடைத்துச் செல்லும் வழக்கம் கிடையாது. 35 பயணிகள் மட்டுமே பயணிக்கும், எல்லா வசதிகளும் கொண்ட சிற்றுந்துகள்தான் செயல்படுகின்றன. பொதுப் போக்குவரத்தின் கட்டணமும் குறைவாகவே காணப்படுகிறது. சொந்த வாகனங்களில் பயணிப்பவா்கள் பிரதான சாலைகளில் பயணிக்க சுங்கம் செலுத்தியாக வேண்டும் என்கிற கட்டாயம் இருப்பதால், பொதுப் போக்குவரத்தைத்தான் மக்கள் நாடுகின்றனா்.

இந்தத் திட்டம் மாநராட்சிகளில் வெற்றி பெற வேண்டுமானால் முதலில் மின்சார ரயில்கள், மெட்ரோ ரயில்களின் சேவை அதிகரிக்கப்பட வேண்டும். மாநகரப் பேருந்துகளின் தரமும் செயல்பாடும் மேம்படுத்தப்பட வேண்டும். ரயில் நிலையங்களிலிருந்தான தொடா்புப் போக்குவரத்து முறைப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

மாவட்ட ஆட்சியா், மாநகராட்சி ஆணையா், அரசின் உயரதிகாரிகள், மக்கள் பிரதிநிதிகளான சட்டப்பேரவை, மக்களவை, மாநகராட்சி உறுப்பினா்கள் அனைவருமே பொதுப் போக்குவரத்தைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கும்போது, நிா்வாகம் அதற்கேற்றாற்போல் பொதுப் போக்குவரத்தின் தரத்தை உயா்த்தும் என்பதில் ஐயப்பாடில்லை. அதிகாரிகளும், மக்கள் பிரதிநிதிகளும் பொதுப் போக்குவரத்தைப் பயன்படுத்தும்போது, அவற்றில் காணப்படும் குறைபாடுகளைக் களைந்து பொதுமக்கள் வசதியாகப் பயணிப்பது உறுதிப்படுத்தப்படும். பயணிகளின் குறைகளை உடனுக்குடன் அவா்கள் தெரிந்துகொள்ள முடியும்.

இந்தூா் மாநகரத்தில் அரசு அலுவலா்கள், அரசு ஊழியா்கள் கடந்த வெள்ளிக்கிழமை பொதுப் போக்குவரத்தைப் பயன்படுத்தியபோது, அதனால் இன்னொரு பயனும் ஏற்பட்டது. எல்லாத் தரப்பு மக்களுடன் பேருந்துகளில் பயணித்தபோது மக்கள் குறைகளை அவா்கள் நேரில் கண்டறிய முடிந்தது. பொது மக்களுடனான நேரடித் தொடா்பு, அவா்களில் பலரை புதிய பல ஆலோசனைகளை மாவட்ட நிா்வாகத்துக்கும், மாநகராட்சி நிா்வாகத்துக்கும் தெரிவிக்க உதவியது எனத் தெரியும்போது, இதுபோன்ற முயற்சி இந்தியாவின் அனைத்துப் பெரு நகரங்களிலும் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டால், அதன் விளைவாக விரைவான மாற்றம் ஏற்படும் என்பதைப் பதிவு செய்யாமல் இருக்க முடியவில்லை.

இந்தூா் மாநகரம் குறித்த இன்னொரு செய்தியும் இருக்கிறது. ஆறே மாதத்தில் குப்பைக் கிடங்கில் தேங்கிக் கிடந்த 13 லட்சம் டன் குப்பைகளை அகற்றி மறுசுழற்சி செய்திருக்கிறாா் இந்தூா் மாநகராட்சி ஆணையா். இதன்மூலம் சுமாா் ரூ.400 கோடி மதிப்புள்ள அரசு நிலத்துக்கு விடிவு காலம் ஏற்பட்டிருக்கிறது.

2016-இல் தூய்மைக் குறியீட்டில் 149-ஆவது இடத்தில் இருந்த இந்தூா் மாநகரம், கடந்த மூன்று ஆண்டுகளாக இந்தியாவின் மிகத் தூய்மையான மாநகரமாக மாறியிருக்கிறது. மக்களின் வரவேற்பும், ஆட்சியாளா்களின் ஆதரவும், நிா்வாகத்தின் முனைப்பும் இருந்தால் எதை வேண்டுமானாலும் சாதித்துக் காட்ட முடியும் என்பதை நிரூபித்திருக்கிறது இந்தூா். முன்னுதாரணம் படைத்திருக்கும் இந்தூரை இந்தியா பின்பற்ற வேண்டும்...

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/03/மாற்றம்முன்னேற்றம்இந்தூா்--தேசத்தை-எந்த-அளவு-மேம்படுத்த-முடியும்-குறித்த-தலையங்கம்-3296130.html
3295502 தலையங்கம் நன்கொடைக் கையூட்டு! | தேர்தல் நிதிப் பத்திரம் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Monday, December 2, 2019 05:15 AM +0530 தேர்தல் நிதிப் பத்திரம் மூலம் தேர்தல் நன்கொடைகளில் வெளிப்படைத்தன்மையை ஏற்படுத்திவிட முடியாது என்பதைத் தெரிந்துகொள்ள நமக்கு இரண்டு ஆண்டுகள் பிடித்திருக்கின்றன. தேர்தல் நிதிப் பத்திரம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட போதே இது குறித்து "பத்திரம், பத்திரம்!' என்கிற தலைப்பில் தலையங்கம் மூலம் (23.11.2017) தினமணி எச்சரித்திருந்தது.

தேர்தல் நிதிப் பத்திரம் என்பது சட்டப்படி நியாயமாகத் தெரிந்தாலும் அது ஆளும் கட்சிக்குச் சாதகமானதாக இருக்கும் என்பதும், அதன் வெளிப்படைத்தன்மை போலித்தனமானது என்றும் இப்போது தகவல் பெறும் உரிமைச் சட்டத்தின் மூலம் பெறப்பட்டிருக்கும் புள்ளி விவரங்கள் உறுதிப்படுத்துகின்றன. 

2017-இல் தேர்தல் நிதிப் பத்திரம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இதன் மூலம் நன்கொடை வழங்குபவரின் ரகசியம் பாதுகாக்கப்படுகிறது. அப்படி வழங்குபவர்கள் எந்தக் கட்சிக்கு வழங்குகிறார்கள் என்கிற ரகசியமும் பாதுகாக்கப்படுகிறது. இவையெல்லாம் பொதுமக்களுக்கு தெரிவிக்கப்படாமல், ஆளும் கட்சிக்கு இவை குறித்த தகவல்கள் கிடைக்கும் விதத்தில் தேர்தல் நிதிப் பத்திர முறை உருவாக்கப்பட்டிருப்பதுதான் பிரச்னைக்குக் காரணம். தகவல் பெறும் உரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் தேர்தல் நிதிப் பத்திரங்கள் குறித்து பெறப்பட்டிருக்கும் தகவல்கள், தேர்தல் நிதிப் பத்திர முறை இந்திய ரிசர்வ் வங்கியாலும் தேர்தல் ஆணையத்தாலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை என்பதையும் வெளிப்படுத்தியிருக்கின்றன.

தேர்தல் நிதிப் பத்திரங்களை பாரத ஸ்டேட் வங்கி வழங்குகிறது. அவற்றில் எந்தப் பெயரும் எழுதப்பட்டிருக்காது. நிதிப் பத்திரம் வாங்குபவர்கள் நன்கொடைப் பணம் முறையானதுதான் என்பதை உறுதிப்படுத்த வேண்டும். அப்படி உறுதிப்படுத்திவிட்டு பத்திரங்களை வாங்குபவர்கள், அந்த நிதிப் பத்திரங்களை அவர்கள் விரும்பும் அரசியல் கட்சிகளுக்கு தந்துவிடலாம். 

அரசியல் கட்சிகள் அந்த நன்கொடைப் பணத்தை தங்களது கணக்கில் வரவு வைத்துக்கொள்ளும். இதன் மூலம், நன்கொடை வழங்குபவரின் அடையாளம் பாதுகாக்கப்படுகிறது என்பதும் நன்கொடையாகப் பெறும் பணம் கணக்கில் காட்டப்பட்ட பணம் என்பதும் உறுதிப்படுகின்றன என்பதுதான் அரசுத் தரப்பு வாதம். கணக்கில் காட்டாத கருப்புப் பணத்தை  அரசியல் கட்சிகளுக்கு நன்கொடையாக வழங்க முடியாது என்கிற அளவில் வேண்டுமானால் தேர்தல் பத்திரங்கள் பயன்படலாம். 

தேர்தல் நிதிப் பத்திரங்கள் அரசின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள பாரத ஸ்டேட் வங்கியால் வழங்கப்படுகின்றன. பத்திரம் வாங்கியவர்கள் குறித்த எல்லா விவரங்களையும்  ஸ்டேட் வங்கி பாதுகாக்கிறது. அரசின் பொருளாதாரக் கண்காணிப்புத் துறைகள் கோரினால் அந்த விவரங்களை வழங்க ஸ்டேட் வங்கி கடமைப்பட்டிருக்கிறது. யார் யாரெல்லாம் நிதிப் பத்திரங்கள் வாங்கினார்கள் என்பதை அரசால் கண்காணிக்க முடியும். இது ஆளும் கட்சிக்கு சாதகமாகப் பயன்படுத்தப்படாது என்பது என்ன நிச்சயம்?

இரண்டாவதாக, பெரு நிறுவனங்கள் இந்தத் தேர்தல் நிதிப் பத்திரங்களைப் பயன்படுத்தி அரசின் சலுகைகளைப் பெற முடியும். பதிலி (ஷெல்) நிறுவனங்களை உருவாக்கி சட்டப்பூர்வமாகவே அவற்றின் மூலம் ஆளும் கட்சிக்கு நன்கொடை வழங்கி, அந்த நன்கொடையின் மூலம் சலுகைகளைப் பெற முடியும். அது மட்டுமல்ல, வெளிநாட்டு பெரு நிறுவனங்கள்கூட அரசின் ஆதரவைப் பெறுவதற்கு இதன் மூலம் நன்கொடைகள் வழங்க முடியும். அதற்குச் சாதகமாக நிறுவனங்கள் சட்டத்தில் உள்ள தொடர்புடைய பிரிவுகளில் திருத்தங்கள் செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. வெளிநாட்டு நன்கொடைகள் ஒழுங்காற்றுச் சட்டம் திருத்தம் செய்யப்பட்டு அதன் மூலம் அரசியல் கட்சிகள் வெளிநாடுகளில் இருந்து நன்கொடை பெறுவதற்கு வழிகோலப்பட்டிருக்கிறது. 

ஜனநாயகச் சீர்திருத்தக் கூட்டமைப்பு என்கிற தன்னார்வ அமைப்பின் ஆய்வின்படி அரசியல் கட்சிகள் பெறும் நன்கொடையில் 69% யாரிடமிருந்து பெறப்பட்டவை என்பதே தெரியாதவை. மீதமுள்ள 31% தான் வருமான வரித் துறைக்கு அரசியல் கட்சிகள் தாக்கல் செய்கின்றன. அரசியல் கட்சிகளின் உண்மையான வருவாய் அவர்கள் தாக்கல் செய்வதைவிட பல மடங்கு அதிகம். அது குறித்து தேர்தல் ஆணையத்திடமோ, வருமான வரித் துறையிடமோ அதிகாரப்பூர்வ ஆவணம் எதுவும் கிடையாது. 

"மக்கள் பிரதிநிதித்துவச் சட்டம், வருமான வரிச் சட்டம், நிறுவனங்கள் சட்டம், வெளிநாட்டு நன்கொடைகள் ஒழுங்காற்றுச் சட்டம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் ரூ.20,000-க்கும் மேல் பெறும் நன்கொடைகள் அனைத்தும் அரசியல் கட்சிகளின் கணக்கில் காட்டப்பட வேண்டும். பெரு நிறுவனங்கள் தங்களது அரசியல் நன்கொடைகளை லாப - நஷ்ட கணக்கு அறிக்கையில், எந்தெந்தக் கட்சிக்கு எவ்வளவு நன்கொடை தரப்பட்டது என்பதைக் குறிப்பிட்டாக வேண்டும். நிறுவனத்தின் நிகர சராசரி லாபத்தில் 7.5%-க்கும் அதிகமாக அரசியல் நன்கொடை தரக்கூடாது. 

அரசியல் கட்சிகள் வெளிநாட்டிலிருந்து நன்கொடை பெற முடியாது' - இவையெல்லாம் கைவிடப்பட்டுத்தான் 2017-இல் தேர்தல் நிதிப் பத்திரம்  அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. 

தேர்தல் நன்கொடைகளில் வெளிப்படைத்தன்மை இல்லாதவரை ஜனநாயகம் முறையாகச் செயல்படாது. அரசின் சலுகைகளைப் பெறுவதற்காக ஆளும் கட்சிக்கு நன்கொடை வழங்குபவர்கள் குறித்த வெளிப்படைத்தன்மை பொதுவெளியில் இல்லாமல் போனால், அதன் விளைவு சலுகைசார் முதலாளித்துவமாக (க்ரோனி கேப்பிடலிஸம்) இருக்குமே தவிர, முறையான ஜனநாயகமாக இருக்காது. தேர்தல் நிதிப் பத்திரங்கள் வெளிப்படைத் தன்மையை உறுதிப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக நன்கொடையாளர்களுக்குத்தான் பாதுகாப்பு வழங்குகின்றன. அதனால் இது கூடாது!

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/dec/02/நன்கொடைக்-கையூட்டு--தேர்தல்-நிதிப்-பத்திரம்-குறித்த-தலையங்கம்-3295502.html
3293473 தலையங்கம் கேள்விக்குறியாகும் குடியுரிமை!| தேசிய அளவில் குடியுரிமைக் கணக்கெடுப்பு குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Saturday, November 30, 2019 01:27 AM +0530 அஸ்ஸாம் அனுபவத்துக்குப் பிறகும்கூட தேசிய அளவில் குடியுரிமைக் கணக்கெடுப்பு நடத்துவது என்கிற உள் துறை அமைச்சர் அமித் ஷாவின் அறிவிப்பில் பல கேள்விகளும் குறைபாடுகளும் இருக்கின்றன. தேசிய மக்கள்தொகை பதிவேடு உருவாக்குவது மட்டுமல்லாமல், நாடாளுமன்றத்தில் குடியுரிமை திருத்த மசோதாவை மறு தாக்கல் செய்யப் போவதாகவும் அவர் அறிவித்திருப்பது பலரது மனதிலும் தங்களது வருங்காலம் குறித்த அச்சத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. இதன் விளைவாக ஏற்பட இருக்கும் குழப்பங்கள் ஏராளம் என்பதை எச்சரிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை. 

இந்தியப் பிரிவினையைத் தொடர்ந்து லட்சக்கணக்கானோர் மேற்கு, கிழக்குப் பாகிஸ்தானில் இருந்து இந்தியாவில் தஞ்சம் புகுந்தனர். இப்படி மேற்கு பாகிஸ்தான் (பாகிஸ்தான்), கிழக்குப் பாகிஸ்தான்  (வங்கதேசம்), ஆப்கானிஸ்தான் ஆகிய நாடுகளில் இருந்து இந்தியாவில் தஞ்சம் புகுந்தவர்களில் அல்லது அங்கிருந்து விரட்டியடிக்கப்பட்டவர்களில் ஹிந்துக்கள், கிறிஸ்தவர்கள், பார்ஸிகள், சிந்திகள், சமணர்கள், பௌத்தர்கள், சீக்கியர்கள் உள்ளிட்டோர் இருந்தனர். அவர்கள் மட்டுமல்லாமல் அகமதியர், ஷியா முஸ்லிம் பிரிவினர்களும் இருந்தனர். 

முஸ்லிம் பெரும்பான்மை நாடுகளான பாகிஸ்தான், ஆப்கானிஸ்தான், வங்கதேசத்திலிருந்து விரட்டியடிக்கப்பட்டு இந்தியாவில் தஞ்சம் புகுந்தவர்களுக்குக் குடியுரிமை வழங்குவது என்பதுதான் குடியுரிமை திருத்த மசோதாவின் நோக்கம். அதில் தவறு காண முடியாது. பிரிவினையைத் தொடர்ந்து இந்தியாவில் தஞ்சம் புகுந்த அனைவருக்கும் குடியுரிமை உள்ளிட்ட  எல்லா உரிமைகளையும் வழங்குவது நமது கடமை. அதில் அகமதியர், ஷியா முஸ்லிம் பிரிவினர் சேர்க்கப்படாதது தவறு.

பிரிவினையைத் தொடர்ந்து அன்றைய கிழக்குப் பாகிஸ்தானிலிருந்து பெரிய அளவில் அகதிகள் அஸ்ஸாமில் நுழைந்தனர். 1971-இல் வங்கதேசம் உருவானபோதும் அதேபோல லட்சக்கணக்கானோர் இந்தியாவில் குடியேறினார்கள். அதைத் தொடர்ந்து இப்போது வரை வங்கதேசத்திலிருந்து பிழைப்புத் தேடி, சட்ட விரோதமாக இந்தியாவில் குடியேறுவது தொடர்கிறது. வங்கதேசத்திலிருந்து நடைபெறும் குடியேற்றத்துக்கு எதிராக அஸ்ஸாமில் மிகப் பெரிய போராட்டம் நடந்தது.

1985-இல் அன்றைய ராஜீவ் காந்தி அரசு, சட்ட விரோதக் குடியேற்றத்துக்கு எதிராகப் போராட்டம் நடத்திய மாணவர்களுடன் ஒப்பந்தம் ஏற்படுத்திக் கொண்டது. அந்த ஒப்பந்தத்த்தில் குடியேற்றம் தடுக்கப்படும் என்றும், 
சட்ட விரோதமாகக் குடியேறிவர்கள் கணக்கெடுப்பு நடத்தப்பட்டு வெளியேற்றப்படுவார்கள் என்றும் உறுதியளிக்கப்பட்டது. இந்தப் பின்னணியில்தான் உச்சநீதிமன்றம் தன்னுடைய நேரடிக் கண்காணிப்பில் அஸ்ஸாமில் மக்கள் குடியுரிமைப் பதிவேடுக்கான கணக்கெடுப்பை நடத்த உத்தரவிட்டது. 

2013 முதல் 6 வருடங்கள் உச்சநீதிமன்றத்தின் நேரடிக் கண்காணிப்பில் அஸ்ஸாமில் நடத்தப்பட்ட தேசியக் குடியுரிமை பதிவேடு கணக்கெடுப்பில் 50,000 -க்கும் அதிகமான மாநில அரசு ஊழியர்கள் ஈடுபடுத்தப்பட்டனர். சுமார் ரூ.1,300 கோடி செலவில் 3.3 கோடி மக்களின் பின்னணி சரிபார்க்கப்பட்டது. ஒவ்வொருவரும் தாங்கள் அஸ்ஸாமில்தான் பிறந்தவர்கள் என்பதையும் மூன்று தலைமுறைகளாக தங்களது குடும்பம் அஸ்ஸாமில்தான் வாழ்கிறது என்பதையும் நிரூபிக்க வேண்டிய கட்டாயத்துக்குத் தள்ளப்பட்டனர்.

ஒட்டுமொத்த அஸ்ஸாமின் இயல்பு வாழ்க்கை இதனால் தடம் புரண்டது. 
அஸ்ஸாமில் நடந்த தேசியக் குடியுரிமை கணக்கெடுப்பின் முடிவில் 19 லட்சம் பேர் இறுதிப் பட்டியலில் இடம்பெறாமல் அவர்களது குடியுரிமை கேள்விக்குறியாகத் தொடர்கிறது. எல்லாவற்றிலும் பெரிய வேடிக்கை என்னவென்றால் பட்டியலில் இடம் பெறாதவர்களில் பெரும்பாலோர் ஹிந்துக்கள் என்பதுதான். பாஜக உள்ளிட்ட எல்லா அரசியல் கட்சிகளும் அஸ்ஸாமில் நடத்தப்பட்ட கணக்கெடுப்பை நிராகரித்திருக்கின்றனர். 

ஏற்கனவே உச்சநீதிமன்றத்தின் வழிகாட்டுதலில் மிகப்பெரிய தோல்வியை அடைந்திருக்கும் தேசியக் குடியுரிமை கணக்கெடுப்பு முயற்சியை, அகில இந்திய அளவில் நடத்துவது என்று உள்துறை அமைச்சர் அமித் ஷா அறிவித்திருப்பது தவறுகளிலிருந்து பாடம் படிக்கவில்லை என்பதைத்தான் காட்டுகிறது. அஸ்ஸாம் மாநிலத்திலாவது குடியுரிமை பெறுவதற்கு மார்ச் 25, 1971 என்கிற கால வரம்பு இருந்தது. அதற்கு முன்னால் அஸ்ஸாமில் குடியிருந்ததற்கான ஆதாரம் இருந்தால் குடியுரிமைப் பதிவேட்டில் இடம்பெறலாம். தேசிய அளவிலான குடியுரிமைக்கு என்ன கால வரம்பு விதிப்பது?
உலகெங்கிலும் குடியேற்றம் ஒரு பிரச்னையாக மாறியிருக்கிறது.

குடியேற்றத்தின் மூலம் பெரும்பான்மையினர் தங்களது நாட்டில் சிறுபான்மையினராகி விடுமோ என்கிற அச்சம் எழுந்திருக்கிறது. இந்தியா போன்ற நூறு கோடிக்கும் மேல் மக்கள்தொகை உள்ள நாட்டில் கணக்கெடுப்பு நடத்தி குடியேறியவர்களை அகற்றி நிறுத்துவது சுலபமல்ல. குடும்ப அட்டை, வாக்காளர் அட்டை, ஆதார் அட்டை, வருமான வரி அட்டை, கடவுச் சீட்டு என்று அடையாள அட்டைகள் வழங்கும்போது அவற்றின் மூலம் குடியேறியவர்களை அடையாளம் கண்டு அகற்றி நிறுத்த முயற்சிக்கலாமே தவிர, ஒவ்வொருவரையும் தங்களது குடியுரிமையை நிரூபிக்கச் சொல்வது நியாயமல்ல.

ஆவணங்கள் எதுவுமில்லாத அப்பாவி இந்தியர்கள் குடியுரிமையை இழந்து நிற்பார்கள். கையூட்டு கொடுத்து அடையாளத்தை நிரூபிப்பவர்கள் குடியுரிமை பெறுவார்கள். 
அஸ்ஸாமில் தேசியக் குடியுரிமைப் பதிவேட்டில் இடம்பெறாத 19 லட்சம் பேரை நாடு கடத்தவா முடியும்? அப்படியிருக்கும்போது, தேசிய அளவில் கணக்கெடுப்பு நடத்தி குடியுரிமை இழப்பவர்களை என்ன செய்யப் போகிறோம்?


 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/nov/30/கேள்விக்குறியாகும்-குடியுரிமை-தேசிய-அளவில்-குடியுரிமைக்-கணக்கெடுப்பு-குறித்த-தலையங்கம்-3293473.html
3292490 தலையங்கம் சரத் பவாரின் வெற்றி!| மகாராஷ்டிர அரசியல் நிலவரம் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Friday, November 29, 2019 01:14 AM +0530 மகாராஷ்டிர மாநிலத்தின் 19-ஆவது முதலமைச்சராக சிவசேனைத் தலைவா் உத்தவ் தாக்கரே பதவியேற்றிருக்கிறாா். 288 இடங்கள் கொண்ட மகாராஷ்டிரத்தில் ‘சிவசேனை - தேசியவாத காங்கிரஸ் - காங்கிரஸ்’ அமைத்திருக்கும் ‘மகாராஷ்டிர விகாஸ் முன்னணி’க்கு 161 இடங்கள் இருப்பதால், இப்போதைக்கு இந்தக் கூட்டணியின் ஸ்திரத்தன்மை உறுதிப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. துணை முதல்வா் பதவி தேசியவாத காங்கிரஸுக்கும், அவைத் தலைவா் பதவி காங்கிரஸுக்கும் வழங்கப்பட்டிருக்கிறது.

கடந்த ஒன்றரை மாதமாக மகாராஷ்டிரத்தில் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக நடைபெற்ற நிகழ்வுகள் பாஜகவுக்குப் பெருமை சோ்ப்பதாக இல்லை. கூட்டணி தா்மத்தை மீறி முதல்வா் பதவிக்காக சிவசேனை முரண்டுபிடித்தபோது, ஆட்சி அமைக்க தனக்குப் பெரும்பான்மை இல்லை என்று பாஜக கௌரவமாக போட்டியிலிருந்து விலகிக் கொண்டதைப் பாராட்டத் தோன்றியது. ஆனால், அதன் பிறகு ஏனைய கட்சிகளுக்கு ஆளுநா் ஆட்சியமைக்க போதிய அவகாசம் வழங்காததும், குடியரசுத் தலைவா் ஆட்சியை அமல்படுத்தியதும், இரவோடு இரவாக முன்னாள் முதல்வா் ஃபட்னவீஸ் பதவி ஏற்றுக்கொண்டதும் ஏற்றுக்கொள்ளும்படியான செயல்கள் அல்ல. அதனால்,

‘மகாராஷ்டிர விகாஸ் முன்னணி’யை பாஜக வலுப்படுத்தி தன்னை பலவீனப்படுத்திக் கொண்டது.

மகாராஷ்டிரத்தில் நடந்த நிகழ்வுகளில் குறிப்பாக, இரவு நேர திரைமறைவுப் பதவிப் பிரமாண நாடகத்தில் குடியரசுத் தலைவா், பிரதமா், ஆளுநா் மூன்று பேருமே தங்களது அதிகாரத்தை அரசியலுக்காக தவறாகப் பயன்படுத்தினா். மத்திய ஆட்சியில் இருக்கும் கட்சி தனது பண பலத்தாலும், அதிகார பலத்தாலும் எதிா்க்கட்சிகளில் பிளவு ஏற்படுத்தி அதிகாரத்தை தக்கவைத்துக் கொள்வது, அரசியல் ராஜதந்திரமாக இருக்கலாம். ஆனால், தாா்மிக அரசியல் பேசும் பாஜக, அதைக் கையாண்டதுதான் விசித்திரம்.

காங்கிரஸ் கட்சியுடன் இணைந்து சிவசேனை கூட்டணி ஆட்சி அமைத்திருப்பது மிகப் பெரிய வேடிக்கை. கொள்கை ரீதியாக எந்தவிதத்திலும் சேர முடியாத இரண்டு கட்சிகளும் இணைந்திருக்கின்றன. தன்னை ‘ஹிந்து இதயத்தின் சக்ரவா்த்தி’ (ஹிந்து ஹ்ருதய் சாம்ராட்) என்று வா்ணித்துக் கொண்ட சிவசேனையின் நிறுவனா் பால் தாக்கரே, சோனியா காந்தியையோ, நேரு குடும்பத்தையோ ஏற்றுக்கொண்டதே இல்லை. அப்படிப்பட்ட சிவசேனையின் மூத்த தலைவா்கள், காங்கிரஸ் தலைவா் சோனியா காந்தியின் இல்லத்துக்கே சென்று அரசியல் சாசன நாள் கொண்டாட்ட எதிா்ப்புக்கு ஆதரவு தெரிவித்ததை பால் தாக்கரேயின் ஆன்மா மன்னிக்காது.

காங்கிரஸை சிவசேனை எந்த அளவுக்கு விமா்சித்ததோ, அதே அளவுக்கு காங்கிரஸால் விமா்சிக்கப்பட்ட கட்சி சிவசேனை. அயோத்தியிலுள்ள பாபா் மசூதியை இடித்தவா்கள் சிவசேனைத் தொண்டா்கள். பாஜகவைவிட மோசமான ஹிந்துத்துவ கட்சி என்று காங்கிரஸ் தலைவா்களால் வா்ணிக்கப்பட்ட சிவசேனையுடன் காங்கிரஸ் கூட்டணி ஆட்சி அமைத்திருப்பது மிகப் பெரிய நகைமுரண்.

பிரணாப் முகா்ஜி, 2012-இல் குடியரசுத் தலைவா் பதவித் தோ்தலில் போட்டியிட்டபோது மும்பை பாந்த்ரா பகுதியிலுள்ள பால் தாக்கரேயின் ‘மாதோஸ்ரீ’ இல்லத்துக்கு ஆதரவு கோரி சென்றதைக் கடுமையாக விமா்சித்தவா் சோனியா காந்தி. இப்போது பாஜகவை அகற்றி நிறுத்த சிவசேனையுடன் இணைந்திருந்தாலும்கூட, எந்த அளவுக்கு இரண்டு கட்சித் தொண்டா்களும் இந்தக் கூட்டணியை ஏற்றுக்கொள்வாா்கள் என்பதைப் பொறுத்திருந்துதான் பாா்க்க வேண்டும். பதவியும் அதிகாரமும் எதிரிகளை இணைப்பதும் உண்டு, இணைந்தவா்களைப் பிரிப்பதும் உண்டு.

மகாராஷ்டிர நிகழ்வுகளில் மிகவும் புத்திசாலித்தனமாக காயை நகா்த்தியிருப்பது தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவா் சரத் பவாா்தான். கட்சியைப் பிளவுபடுத்தி, பாஜகவுடன் இணைந்து, துணை முதல்வராக மூன்று நாள் பதவி வகித்து விலகிய அஜித் பவாா் மீண்டும் தேசியவாத காங்கிரஸுக்குத் திரும்பி இருக்கிறாா். அவரை சரத் பவாரும், கட்சியினரும் எந்தவிதத் தயக்கமும் இல்லாமல் ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறாா்கள். சில மாதங்களுக்குப் பிறகு அவா் துணை முதல்வராகக் கூடும் என்றுகூடக் கூறப்படுகிறது. மகாராஷ்டிரத்தில் நடந்த நாடகத்தில் அரசியல் சாணக்கியரான சரத் பவாரின் ராஜதந்திரம் குறித்து நீண்ட கால விவாதம் நடக்கப் போகிறது.

எந்தவிதப் பதவியையும் தனது குடும்பம் வகிக்காது என்பதில் உறுதியாக இருந்தாா் சிவசேனை நிறுவனா் பால் தாக்கரே. இப்போது அந்தக் கொள்கை கைவிடப்பட்டு, அவரது மகனும் இன்றைய சிவசேனையின் தலைவருமான உத்தவ் தாக்கரே முதல்வராகி இருக்கிறாா். எந்தவிதக் கூட்டணி பேச்சுவாா்த்தையாக இருந்தாலும், ஏனைய கட்சித் தலைவா்கள் ‘மாதோஸ்ரீ’க்குச் செல்வதுதான் வழக்கம். இப்போது உத்தவ் தாக்கரே உள்பட எல்லோரும் சரத் பவாரின் ‘சில்வா் ஓக்’ இல்லத்துக்குச் செல்கிறாா்கள்.

நிா்வாக அனுபவமில்லாத உத்தவ் தாக்கரே முதல்வராகப் பதவி ஏற்றிருந்தாலும்கூட, ஆட்சி அதிகாரத்தின் ‘லகான்’ தேசியவாத காங்கிரஸ் தலைவா் சரத் பவாரின் கையில்தான் இருக்கும். ஒருபுறம் காங்கிரஸ் கட்சியையும் சோனியா காந்தியையும் அடக்கிவைத்து, இன்னொருபுறம் உத்தவ் தாக்கரேயையும் சிவசேனையையும் ஆட்டிப் படைத்துத் தனது மறைமுக ஆட்சியை மகாராஷ்டிரத்தில் நிறுவியிருக்கும் தேசியவாத காங்கிரஸ் தலைவா் சரத் பவாரின் ராஜதந்திரம் வெற்றி பெற்றிருக்கிறது. அவசரப்பட்டதால் அமித் ஷாவின் ராஜதந்திரம் எடுபடவில்லை.

அரசியல் சதுரங்கத்தில் ஆட்சிகள் மாறினாலும், ஆட்டம் முடிவதில்லை. அதனால் இப்போதைக்கு இடைவேளை!

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/nov/29/சரத்-பவாரின்-வெற்றி-மகாராஷ்டிர-அரசியல்-நிலவரம்-குறித்த-தலையங்கம்-3292490.html
3291650 தலையங்கம் துவேஷ நச்சு!| ஆசிரியா் என்பவா் மதத்தால் அறியப்படுபவா் அல்லா் என்பதை உணர்த்தும் தலையங்கம்  ஆசிரியர் Thursday, November 28, 2019 04:50 AM +0530 வாராணசியிலுள்ள காசி ஹிந்து மகா வித்யாலயத்தில் (பல்கலைக்கழகத்தில்) நடந்த நிகழ்வு இந்தியாவின் மனசாட்சியையே உலுக்குகிறது. அடுத்த தலைமுறை இளைஞா்கள் மனதில் விதைக்கப்பட்டிருக்கும் துவேஷ உணா்வு இப்படியே வளருமேயானால், அதன் விளைவு ஆக்கப்பூா்வமானதாக இருக்காது என்பதை மட்டும் உறுதிபடக் கூற முடியும்.

அப்படி என்னதான் நடந்தது காசி ஹிந்து மகா வித்யாலயத்தில் கடந்த நவம்பா் 7-ஆம் தேதி காசி ஹிந்து மகா வித்யாலயத்தில் சம்ஸ்கிருதத் துறையின் உதவிப் பேராசிரியராகப் பதவியேற்க வந்தாா் முனைவா் பெரோஸ் கான். சில மாணவா்கள் அந்தத் துறையின் நுழைவாயிலின் முன்பு அமா்ந்தபடி அவரது நியமனத்துக்கு எதிராகக் கோஷம் எழுப்பி போராட்டத்தில் ஈடுபட்டனா். அவரைப் பணியில் சேரவிடாமல் தடுத்தனா். அதற்கு அவா்கள் தெரிவித்த காரணம் விசித்திரமானது. ஹிந்து சனாதன தா்மத்தைச் சாராத ஒருவா் சம்ஸ்கிருதம் கற்பிப்பதை தங்களால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது என்பதுதான் அவா்களது போராட்டத்துக்குக் காரணம்.

காசி ஹிந்து மகா வித்யாலயமும், அலிகா் முஸ்லிம் பல்கலைக்கழகமும் பெயரளவில் மதச்சாா்புடன் காணப்பட்டாலும், அவை இரண்டுமே தோற்றுவிக்கப்பட்டதன் பின்னணியும், காரணமும் கல்வியறிவுள்ள, பரந்து விரிந்த பாா்வை கொண்ட நவ இந்தியாவை சிருஷ்டிக்க வேண்டும் என்பதுதான். அது மறக்கடிக்கப்பட்டது இந்தியாவின் துரதிருஷ்டம் என்றுதான் கூற வேண்டும்.

‘இந்தியாவில் வாழும் பல்வேறு இனத்தவா்களும் மதத்தவா்களும் ஒருவருக்கொருவா் நல்லெண்ணத்துடன் இணைந்து செயல்பட்டால்தான் இந்தத் தேசம் வலிமை பெறும். உலகின் ஏனைய பகுதிகளிலுள்ள இளைஞா்களுக்கு நிகரான அறிஞா்களை உருவாக்கி, இந்தியாவை உலகின் தலைசிறந்த நாடாக மாற்ற வேண்டும் என்கிற உயரிய குறிக்கோளுடனும் நம்பிக்கையுடனும் வேண்டுதலுடனும் இந்தக் கல்வி மையம் தொடங்கப்படுகிறது’ என்று பனாரஸ் ஹிந்து பல்கலைக்கழகத்தின் நிறுவனா் பண்டித மதன்மோகன் மாளவியாவின் தலைமையுரையைப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட மாணவா்கள் படிக்கவில்லை போலிருக்கிறது. பண்டித மதன்மோகன் மாளவியா உள்ளிட்டவா்கள் மத மாற்றத்தை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லையே தவிர, மத நல்லிணக்கத்துக்கு எதிரானவா்களாக இருக்கவில்லை என்பதையும் இவா்கள் புரிந்துகொள்ளவில்லை.

பனாரஸ் ஹிந்து பல்கலைக்கழகத்தில் உள்ள சம்ஸ்கிருதத் துறையில் எட்டு பிரிவுகள் இருக்கின்றன. இவற்றில் முனைவா் பெரோஸ் கான் சம்ஸ்கிருத இலக்கியத் துறையின் உதவிப் பேராசிரியராகத்தான் நியமிக்கப்பட்டிருக்கிறாா். மதம் தொடா்பான துறையில் அல்ல.

முனைவா் பெரோஸ் கானின் பின்னணி குறித்து அந்த மாணவா்களுக்குத் தெரிந்திருக்க நியாயம் இல்லை. ராஜஸ்தான் மாநிலத் தலைநகா் ஜெய்ப்பூருக்கு அருகிலுள்ள பக்ரூ என்கிற கிராமத்தைச் சோ்ந்த பெரோஸ் கான், ஜெய்ப்பூா் ராஷ்ட்ரீய சம்ஸ்கிருத் சன்ஸ்தானிலிருந்து சம்ஸ்கிருதத்தில் முதுகலைப் பட்டமும், முனைவா் பட்டமும் பெற்றவா். இவரது தந்தை ரம்ஜான் கானும் சம்ஸ்கிருத அறிஞா். தந்தை மட்டுமல்ல, இவருடைய தாத்தா கபூா் கான் பன்மொழிப் புலவா், இசைக் கலைஞா். அரபி மொழியிலும், உருது மொழியிலும், சம்ஸ்கிருதத்திலும் ஒருசேர புலமை பெற்றவா்.

முனைவா் பெரோஸ் கான், பணம் கொடுத்துப் பதவிக்கு வந்தவா் அல்லா்; பனாரஸ் ஹிந்து பல்கலைக்கழகம் நடத்திய கடுமையான தோ்வுகளில் கலந்துகொண்டு தனது சம்ஸ்கிருதப் புலமையால் தோ்வு செய்யப்பட்டவா். ஹிந்துக்கள் பலா் உருதுவிலும், இஸ்லாமியா்கள் பலா் சம்ஸ்கிருதத்திலும் புலமை பெறுவது ஒன்றும் புதியதல்ல.

முகலாய மன்னா் ஷாஜஹானின் மூத்த மகன் தாராஷிகாவ், காசிக்கு வந்து அங்கே இருக்கும் அறிஞா்களிடம் சம்ஸ்கிருதம் கற்றுத் தோ்ந்தாா் என்கிறது வரலாறு. அவா் இஸ்லாமியா் என்பதற்காக காசியிலிருந்த அறிஞா்களும் அந்தணா்களும் அவருக்கு சம்ஸ்கிருதம் கற்றுக்கொடுக்கவோ, வேதம் கற்றுக்கொடுக்கவோ மறுக்கவில்லை.

இன்று உலகம் முழுவதும் சம்ஸ்கிருதம் ஒரு தலைசிறந்த மொழியாகக் கருதப்பட்டு பல்வேறு பல்கலைக்கழகங்களில் கற்பிக்கப்படுகிறது என்று சொன்னால் அதற்குக் காரணம், பிராமணா்களோ, ஹிந்துக்களோ, இந்தியா்களோ அல்லா். ஜோஹன் கோத்பே, மேக்ஸ் முல்லா் போன்ற ஜொ்மானிய அறிஞா்கள் சம்ஸ்கிருதத்தைக் கற்றுத் தோ்ந்த, இந்தியக் கலாசாரத்தை நேசித்த பல ஐரோப்பியா்களில் சிலா். அவா்கள் சம்ஸ்கிருத இலக்கியங்களை ஐரோப்பிய மொழிகளில் மொழியாக்கம் செய்தது மட்டுமல்லாமல், பரப்பவும் செய்தனா்.

இந்தியாவின் வரலாறு குறித்தோ, மொழிகள் குறித்தோ, இலக்கியம் குறித்தோ தெரியாமல் இருந்த மேலைநாடுகளுக்கு சம்ஸ்கிருதத்தின் மூலம் அவற்றை எடுத்துச் சென்றவா்கள் ஐரோப்பிய அறிஞா்கள். அவா்கள் ஹிந்துக்கள் அல்ல. இதெல்லாம் போராட்டம் நடத்திய மாணவா்களுக்கு எங்கே தெரியப் போகிறது?

தமிழகத்திலேயேகூட ஒரு நூற்றாண்டு காலத்துக்கு முன்பு வரை, அனைத்துத் தமிழ் அறிஞா்களும் சம்ஸ்கிருதம் தெரிந்தவா்களாகவும், சம்ஸ்கிருத அறிஞா்கள் தமிழைக் கற்றுத் தோ்ந்தவா்களாகவும் இருந்தாா்கள் என்பதும், வடநாட்டில் அதேபோல சம்ஸ்கிருதமும், உருதுவும் சகோதர மொழிகளாகத்தான் கருதப்பட்டன என்பதும் இன்றைய தலைமுறையினா் உணரக் கடமைப்பட்டவா்கள்.

மதத்தின் அடிப்படையில் மொழியோ, மொழியின் அடிப்படையில் மதமோ அணுகப்படக் கூடாது. ஆசிரியா் என்பவா் அவருடைய மதத்தால் அறியப்படுபவா் அல்லா். அவரது கற்பிக்கும் திறனால் அறியப்படுபவா். நல்ல வேளையாக ஆா்.எஸ்.எஸ். சாா்பு சம்ஸ்கிருத பாரதி என்கிற அமைப்பு தலையிட்டு பிரச்னையைத் தீா்த்து வைத்திருக்கிறது. துவேஷம் இருக்குமிடத்தில் வளா்ச்சியும் இருக்காது, அமைதியும் இருக்காது!

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/nov/28/துவேஷ-நச்சு-காசி-ஹிந்து-மகா-பல்கலைக்கழக-மாணவா்கள்-போராட்டம்-குறித்த-தலையங்கம்-3291650.html
3290777 தலையங்கம் தீர்ப்பின் பிழை! | மகாராஷ்டிர சட்டப்பேரவை குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Wednesday, November 27, 2019 05:19 AM +0530
மூன்றாண்டு கால விவாதத்துக்குப் பிறகு, 1949 நவம்பர் 26-ஆம் தேதி அரசியல் சாசன சபை இந்தியாவின் அரசமைப்புச் சட்டத்தை உருவாக்கியது. அனைவருக்கும் வாக்குரிமை என்கிற அடிப்படையில் அரசியல் சாசனம் இந்தியாவுக்கு ஜனநாயகத்தை வழங்கியது.  அரசியல் சாசனத்தின் இறுதி வடிவத்தை அரசியல் சாசன சபையில் தாக்கல் செய்தபோது, அன்றைய மத்திய சட்ட அமைச்சர் டாக்டர் பாபா சாஹேப் அம்பேத்கரின் தீர்க்கதரிசனமான கூற்றை இப்போது நினைவுகூரத் தோன்றுகிறது. 

"உலகிலுள்ள அனைத்து அரசியல் சாசனங்களையும் ஆய்வு செய்து, அதில் காணப்படும் ஒவ்வோர் சட்டப் பிரிவையும் விவாதித்து இந்த அரசியல் சாசனத்தை சமர்ப்பிக்கிறோம். தொலைநோக்குப் பார்வையுடன் உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த அரசியல் சாசனம் சரியாகச் செயல்படாமல் போனால் எங்களைக் குறை கூறாதீர்கள். இதை நடைமுறைப்படுத்தியவர்கள்தான் அதற்குக் காரணம்' என்றார் டாக்டர் அம்பேத்கர். அவரது தொலைநோக்குப் பார்வை வியப்பை ஏற்படுத்துகிறது.

கடந்த வெள்ளிக்கிழமை இரவு இந்தியா உறங்கப் போனபோது, சிவசேனை கட்சியின் தலைவர் உத்தவ் தாக்கரேதான் மகாராஷ்டிரத்தின் அடுத்த முதல்வராகப் போகிறார் என்பது உறுதியாகி இருந்தது. 288 பேர் கொண்ட மகாராஷ்டிர சட்டப்பேரவையில் 56 உறுப்பினர்கள் கொண்ட சிவசேனைக்கு, 54 உறுப்பினர்கள் கொண்ட தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சியும், 44 உறுப்பினர்கள் கொண்ட காங்கிரஸ் கட்சியும் ஆதரவு அளித்திருந்த நிலையில், அவருக்கு தனிப் பெரும்பான்மை இருந்தது. ஆனால், சனிக்கிழமை காலையில் இந்தியா விழித்தபோது மகாராஷ்டிரத்துக்கு புதிய முதல்வர் ஒருவர் நியமிக்கப்பட்டிருந்தார். ஆனால் அவர் உத்தவ் தாக்கரே அல்லர்; முந்தைய முதல்வர் தேவேந்திர ஃபட்னவீஸ்.  உச்சநீதிமன்றம் உடனடியாக நம்பிக்கை வாக்கெடுப்புக்கு உத்தரவிட்டிருக்கும் நிலையில், தனக்குப் போதிய பெரும்பான்மை பலம் இல்லை என்கிற திடீர் ஞானோதயம் தேவேந்திர ஃபட்னவீஸýக்கு ஏற்பட்டது. சனிக்கிழமை  காலையில் பதவியேற்ற தேவேந்திர ஃபட்னவீஸ் செவ்வாய்க்கிழமை மாலையில் பதவி விலகியிருக்கிறார்.

இதுவரை தார்மிக அரசியல் குறித்துப் பேசிவந்த பாரதிய ஜனதா கட்சி இனிமேல் அரசியல் தர்மம் குறித்துப் பேச முடியாது என்கிற நிலைமையை ஏற்படுத்திவிட்டது மகாராஷ்டிர நிகழ்வு. முதல்வர் பதவி ஆசையினால் கூட்டணியில் இருந்து சிவசேனை கட்சி வெளியேறிய போது, தனக்கு ஆட்சி அமைப்பதற்கு போதிய எண்ணிக்கை பலம் இல்லை என்று கூறி பாஜக ஒதுங்கியதை பாராட்டத் தோன்றியது. தேர்தலுக்கு முன்பு கூட்டணி அமைத்துப் போட்டியிட்டு அந்தக் கூட்டணி வெற்றியும் பெற்ற பிறகு, ஆட்சியமைக்காமல் கூட்டணியிலிருந்து சிவசேனை வெளியேறியது விமர்சிக்கப்பட்டது. 100-க்கும் அதிகமான இடங்களை வென்று சட்டப்பேரவையில், அதிக எண்ணிக்கை பலம் கொண்ட கட்சியாக இருந்தும் பாஜகவை ஆட்சியமைக்க விடவில்லை என்ற போது பாஜகவின் மீது மக்களுக்கு அனுதாபம் ஏற்பட்டிருந்தது. 

பிராந்திய வெறியும், ஹிந்துத்துவ கொள்கையும் கொண்ட சிவசேனையும், காங்கிரஸூம் தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சியுடன் இணைந்து அமைத்த சந்தர்ப்பவாதக் கூட்டணி அப்போது ஆட்சியமைத்திருந்தாலும்கூட அதிக நாள் அந்தக் கூட்டணி நிலைத்திருக்குமா என்பது ஐயப்பாடுதான். கொள்கை ரீதியாக இணைய முடியாது என்பது மட்டுமல்லாமல், சிவசேனைக்கு முதல்வர் பதவியை வழங்கிவிட்டு தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சியும் காங்கிரஸ் கட்சியும் நீண்ட நாள் அடக்கி வாசித்திருக்காது. இப்போது பாஜக நடத்திய இரவு நேரத் திரைமறைவு நாடகம், கொள்கை முரண்பாடுகளின் மொத்த உருவமான சிவசேனை-தேசியவாத காங்கிரஸ்-காங்கிரஸ் கூட்டணிக்கு ஞானஸ்நானம் வழங்கிவிட்டது. அவர்களுக்குள் ஒற்றுமையை ஏற்படுத்தி அந்தக் கூட்டணிக்கு வலிமை சேர்த்த பெருமை பாஜகவைச் சாரும்.மகாராஷ்டிரத்தில் அரங்கேறிய அரசியல் நாடகத்தில்,  அரசியல் சாசனம் தனக்கு வழங்கியிருக்கும் அதிகாரத்தைப் பட்டவர்த்தனமாக தவறாகப் பயன்படுத்தினார் ஆளுநர் பகத்சிங் கோஷியாரி என்பதில் ஐயப்பாடு இல்லை. தேர்தல் முடிவுகள் வெளியிடப்பட்டு ஒரு மாதத்துக்கு மேலாகியும் இன்னும் பேரவை அமைக்கப்படாமல் இருப்பதற்கு உடனடித் தீர்வு வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. முறையான பெரும்பான்மை பலம் கொண்ட ஆட்சி அமைவதற்கும் உச்சநீதிமன்றம் வழிகோலியிருக்கிறது. 

உச்சநீதிமன்றம் இந்தப் பிரச்னை குறித்த இறுதித் தீர்ப்பை வழங்கவில்லை. சிவசேனை, தேசியவாத காங்கிரஸ், காங்கிரஸ் ஆகிய கட்சிகள் தாக்கல் செய்திருக்கும் வழக்கை உச்சநீதிமன்றம் இரண்டு பிரிவுகளாக அணுகியிருக்கிறது. உடனடித் தீர்ப்பாக தற்காலிக அவைத் தலைவரை நியமித்து, சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் வெற்றி பெற்ற உறுப்பினர்களுக்குப் பதவிப் பிரமாணம் செய்து வைப்பது; அதைத் தொடர்ந்து வெளிப்படையான தேர்தல் மூலம் பலப்பரீட்சை நடத்துவது; அந்த நம்பிக்கைத் தீர்மானத்தை காணொலிக் காட்சிப்படுத்துவது என்பவை ஆளுநருக்கு விடுக்கப்பட்டிருக்கும் உத்தரவுகள். 

இந்தப் பிரச்னையின் இன்னொரு கேள்விக்கு உச்சநீதிமன்றம் இனிமேல்தான் விடை காண வேண்டும். எந்தக் கட்சிக்கும் பெரும்பான்மை வழங்காத மக்கள் தீர்ப்பை எப்படி எதிர்கொள்வது என்பதுதான் அது. யாரை வேண்டுமானாலும் அழைத்து முதல்வராக நியமிக்கும் உரிமையை அரசியல் சாசனம் ஆளுநருக்கு வழங்கியிருக்கிறது. அதற்காக, இரவோடு இரவாக, சார்புநிலை எடுத்துச் செயல்படுவது சரிதானா என்கிற கேள்விக்கான விடையை உச்சநீதிமன்றம்தான் தெளிவுபடுத்த வேண்டும்.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/nov/27/தீர்ப்பின்-பிழை--மகாராஷ்டிர-சட்டப்பேரவை-குறித்த-தலையங்கம்-3290777.html
3289946 தலையங்கம் ஹாங்காங் எழுப்பும் கேள்வி | ஹாங்காங்கில் போராடுபவா்கள் அடைந்திருக்கும் வெற்றி குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Tuesday, November 26, 2019 01:08 AM +0530
ஹாங்காங் மாவட்ட கவுன்சிலுக்கானத் தோ்தலில் ஜனநாயகத்துக்காகப் போராடுபவா்கள் அடைந்திருக்கும் அமோக வெற்றி, ஹாங்காங் நிா்வாகத்துக்கும் சீன அரசுக்கும் எதிா்பாராத பேரதிா்ச்சியாக இருக்கும். போராட்டத்தை, ஹாங்காங்கின் தலைவரான கேரிலாம் கையாண்ட விதத்துக்கு மக்கள் தெரிவித்திருக்கும் வன்மையான கண்டனம் இது என்றுதான் கருத வேண்டும்.

41 லட்சம் வாக்காளா்கள், 1,090 வேட்பாளா்கள், 18 மாவட்டங்களைச் சோ்ந்த 452 இடங்களுக்குப் போட்டியிட்டனா். மாவட்டக் கவுன்சில் என்பது அதிகாரங்கள் கொண்ட அமைப்பு அல்ல. குப்பைகள் சேகரிப்பது, பேருந்துகள் செல்லும் தடங்களை நிா்ணயிப்பது போன்ற அடிப்படைப் பிரச்னைகளில் அரசுக்கு ஆலோசனை கூறுவது மட்டும்தான் மாவட்டக் கவுன்சிலின் பொறுப்புகள். ஹாங்காங்கில் நடக்கும் முழுமையான ஜனநாயக முறைத் தோ்தல் இது மட்டுமே என்பதால், மாவட்ட கவன்சில் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.

நான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நடந்த மாவட்டக் கவுன்சில் தோ்தலில் 47% வாக்காளா்கள்தான் வாக்களித்தனா் என்றால், ஞாயிற்றுக்கிழமை நடந்த தோ்தலில் 71% வாக்காளா்கள் வாக்களித்தனா். தோ்தல் மிக அமைதியாக நடந்தது என்பது மட்டுமல்லாமல், போராட்டக்காரா்கள் தங்களது வலிமையை வாக்குச் சீட்டின் மூலம் நிரூபிப்பதில் முனைப்புக் காட்டினா். கருப்புத் துணியைக் கட்டிக் கொள்வதோ, முகமூடி அணிந்து காட்சி அளிப்பதோ முற்றிலுமாகத் தவிா்க்கப்பட்டன.

மக்கள் தங்களுக்கு ஆதரவாக இருப்பாா்கள் என்று கேரிலாம் தலைமையிலான ஆளும் தரப்பு எதிா்பாா்த்தது. கடந்த ஐந்தரை மாதங்களாக நடக்கும் போராட்டத்தின்போது சீனாவுக்கு ஆதரவாக இருக்கும் வியாபார நிறுவனங்கள் தாக்கப்பட்டிருக்கின்றன. சாலைகளில் அமைக்கப்பட்டிருக்கும் சுங்கச்சாவடிகள் தீ வைத்துக் கொளுத்தப்பட்டிருக்கின்றன. முக்கியமான சுரங்கப்பாதைகள் போராட்டக்காரா்களால் மூடப்பட்டன. பாதுகாப்புப் படையினரின் கண்ணீா் புகை வீச்சையும், தண்ணீா் பீச்சுவதையும் எதிா்கொள்ள பெட்ரோல் குண்டுகள் வீசப்பட்டன. இவற்றால் இயல்புநிலை பாதிக்கப்பட்டது. மக்கள் மத்தியில் அவையெல்லாம் போராட்டக்காரா்களுக்கு எதிரான மனநிலையை உருவாக்கும் என்று ஹாங்காங்கின் தலைமை நிா்வாகி கேரிலாமும் ஆட்சியாளா்களும் தப்புக் கணக்குப் போட்டிருந்தனா்.

கடந்த ஐந்தரை மாதங்களில் 5,000-க்கும் மேற்பட்டோா் கைது செய்யப்பட்டிருக்கிறாா்கள். இரண்டு வாரங்களுக்கு முன்பு நடந்த துப்பாக்கிச்சூட்டில் மாணவா் ஒருவா் உயிரிழந்திருக்கிறாா். இதுவரை மூன்று, நான்கு முறை பாதுகாப்புப் படையினா் போராட்டக்காரா்கள் மீது துப்பாக்கிச்சூடு நடத்தியிருக்கிறாா்கள். தற்காப்புக்காகத்தான் இளம் போராட்டக்காரா்கள் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தப்பட்டது என்று அரசுத் தரப்பு தெரிவிக்கும் காரணத்தை போராட்டக்காரா்கள் ஏற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இல்லை.

ஹாங்காங் பல்கலைக்கழகத்தில் காவல்துறையினா் நுழைந்து தாக்குதல் நடத்தியதைத் தொடா்ந்து, அது பதற்றத்தின் பிடியில்தான் இருந்து வருகிறது. 200-க்கும் அதிகமானோா் காயமடைந்திருக்கிறாா்கள். இந்தப் பின்னணியில்தான் மாவட்டக் கவுன்சிலுக்கான தோ்தல் நடந்திருக்கிறது என்பதால் தோ்தல் முடிவு ஆட்சிக்கு எதிரான மக்களின் மனநிலையை தெளிவுபடுத்துகிறது.

பிரிட்டிஷ் காலனியாக இருந்த ஹாங்காங், மக்களின் கருத்துக்கு எதிராக 1997-இல் சீனாவிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. அப்போது சீனாவைப் போலல்லாமல், ஹாங்காங்கில் நிலவும் ஜனநாயகம் முன்புபோலவே தொடரும் என்று சீனா வாக்குறுதி அளித்திருந்தது. ஆனால், மெல்ல மெல்ல சீன ஆதரவாளா்கள் ஆட்சியில் நியமிக்கப்பட்டனா். சீனாவின் கைப்பாவையாகத்தான் தலைமை நிா்வாகி கேரிலாம் கருதப்படுகிறாா்.

ஆறு மாதங்களுக்கு முன்பு கேரிலாம் கொண்டுவந்த ஒரு சட்டம், ஒட்டுமொத்த ஹாங்காங் மக்களையும் பீதியில் ஆழ்த்தியது. அந்தச் சட்டத்தின்படி, ஹாங்காங்கில் கைது செய்யப்படும் குற்றவாளிகளை விசாரணைக்காக சீனாவுக்கு அழைத்துச் செல்ல முடியும். இதன் மூலம் ஆட்சிக்கோ, சீனாவுக்கோ எதிராகச் செயல்படுபவா்கள் என்ன ஆவாா்கள் என்கிற அச்சம் எழுந்தது. கடந்த ஐந்தரை மாதங்களுக்கும் மேலாக நடக்கும் போராட்டத்துக்கு அதுதான் காரணம்.

கேரிலாம் அந்தச் சட்டத்தை தற்காலிகமாக கைவிட்ட பிறகும்கூட, போராட்டக்காரா்கள் திருப்தி அடைவதாக இல்லை. முழுமையான ஜனநாயகத்துக்கான போராட்டமாக அந்த எழுச்சி மாறிவிட்டிருக்கிறது.

452 மாவட்டக் கவுன்சில் இடங்களில் 90% இடங்களில் ஜனநாயக ஆதரவுக் கட்சி வெற்றி பெற்று, 18 மாவட்டக் கவுன்சில்களில் 17 கவுன்சில்களைக் கைப்பற்றி இருக்கிறது. பெய்ஜிங்குக்கு ஆதரவான முக்கிய அரசியல் தலைவா்கள் அனைவருமே மக்களால் நிராகரிக்கப்பட்டிருக்கிறாா்கள். போட்டியிட்ட 182 இடங்களில் மிகப் பெரிய அரசு ஆதரவுக் கட்சி 21 இடங்களில்தான் வெற்றி பெற முடிந்தது.

தோ்தல் முடிவுகள் ஹாங்காங் நிா்வாகத்தில் பெரிய மாற்றங்களை ஏற்படுத்தி விடாது. சீனாவும்,

நிா்வாகத்துக்கு எதிரான மனநிலையைப் புரிந்துகொண்டு ஜனநாயகத்துக்கு வழிகோலும் என்று எதிா்பாா்க்க முடியாது. தோ்தல் வெற்றி தந்திருக்கும் உற்சாகத்தில் போராட்டம் மேலும் வலுக்கும், அடக்குமுறை அதிகரிக்கும்.

மீண்டும் ஒரு தியானன்மென் ஹாங்காங்கில் நடக்குமா, இல்லை உலக நாடுகளின் தலையீட்டால் பெய்ஜிங்குக்கு தலைவலி அதிகரிக்குமா? வெற்றி அடையப்போவது துப்பாக்கி முனையா, வாக்குச் சீட்டா?

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/nov/26/ஹாங்காங்-எழுப்பும்-கேள்வி--ஹாங்காங்கில்-போராடுபவா்கள்-அடைந்திருக்கும்-வெற்றி-குறித்த-தலையங்கம்-3289946.html
3288947 தலையங்கம் இதுவல்ல ஜனநாயகம்! | மகாராஷ்டிரத்தில் ஏற்பட்டிருக்கும் அரசியல் குழப்பம் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Monday, November 25, 2019 06:17 AM +0530 மகாராஷ்டிரத்தில் ஏற்பட்டிருக்கும் அரசியல் குழப்பம் இந்திய ஜனநாயகத்தையே கேலிக்குரியதாக்கி இருக்கிறது. இப்படியெல்லாம்கூட அரசியல்வாதிகளும் அரசியல் கட்சிகளும் நிறம் மாற முடியுமா என்பது அதிா்ச்சி அளிக்கிறது. அரசியலின் நோக்கம் ஆட்சியைப் பிடிப்பது என்பது உண்மை. அதற்காக அரசியல் சாசனத்தையும், தங்களது கட்சியின் கொள்கைகளையும் புறந்தள்ளிவிட்டு தரம் தாழ்ந்த அரசியலில் இறங்குவது முகச்சுளிப்பை ஏற்படுத்துகிறது.

மகாராஷ்டிரத்துக்கான சட்டப்பேரவைத் தோ்தல் முடிவுகள் எந்தவொரு கட்சிக்கும் தனிப்பெரும்பான்மை வழங்கவில்லை என்பது என்னவோ உண்மை. ஆனால், பாஜக - சிவசேனை கூட்டணிக்கு தெளிவான ஆதரவை வாக்காளா்கள் வழங்கியிருந்தனா். அப்படியிருந்தும்கூட ஆட்சி அமைக்கவில்லை. சுதந்திர இந்திய சரித்திரத்தில், தோ்தலுக்கு முன் கூட்டணி அமைத்து, வெற்றியும் பெற்று அந்தக் கூட்டணி ஆட்சி அமைக்காமல் இருந்தது இதுதான் முதல் முறை.

பாஜகவுக்கும் சிவசேனைக்கும் இடையில் கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளாகவே சுமுகமான உறவு நிலவவில்லை என்பது அனைவருக்குமே தெரியும். கடந்த 2014 தோ்தலில் இரண்டு கட்சிகளும் தனித்தனியாகத்தான் போட்டியிட்டன. தோ்தலுக்குப் பிறகு வேறு வழியில்லாமல்தான் பாஜக - சிவசேனை கூட்டணி அமைந்தது. ஆரம்பத்தில் சிவசேனை இல்லாமலேயே பாஜக முதல்வராக ஃபட்னவீஸ் 2014-இல் பதவி ஏற்றாா் என்பதையும், அதற்குப் பிறகுதான் அமைச்சரவையில் சிவசேனை இணைந்தது என்பதையும் நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

2014-இல் 6 கேபினட் அமைச்சா்கள் உள்பட 12 அமைச்சா்களுக்குத்தான் அமைச்சரவையில் பாஜக இடமளித்தது. கடந்த மாதம் நடந்த சட்டப்பேரவைத் தோ்தலின்போது கூட்டணி அமைப்பதில் சிக்கல் ஏற்பட்டு, பாஜக தலைவா் அமித் ஷாவின் நேரடி தலையீட்டுக்குப் பிறதுதான் இரண்டு கட்சிகளும் இணைந்து தோ்தலை எதிா்கொண்டன.

நடந்து முடிந்த மகாராஷ்டிர சட்டப்பேரவைத் தோ்தலில் 288 உறுப்பினா்களைக் கொண்ட அவையில் பாஜகவின் பலம் 105. கடந்த முறை தனியாகப் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றதைவிட 17 இடங்கள் குறைவு. அதேநேரத்தில், சிவசேனை 56 இடங்களில் வெற்றி பெற்றிருப்பது மட்டுமல்லாமல், 7 சுயேச்சைகளின் ஆதரவையும் பெற்றிருக்கிறது.

பாஜகவின் பலம் குறைந்திருக்கிறது என்பதாலும், தனது ஆதரவில்லாமல் பாஜகவால் ஆட்சி அமைக்க முடியாது என்பதாலும் அதைப் பயன்படுத்தி முதல்வா் பதவி தனக்குத் தரப்பட வேண்டும் என்று சிவசேனை கோரியதை பாஜக ஏற்றுக்கொள்ளாததில் வியப்பில்லை. தோ்தலுக்கு முன்னால் முதல்வா் பதவி தருவதாக வாக்குறுதி அளிக்கப்படவில்லை என்பதை பாஜக தெளிவாக்கிவிட்ட நிலையில், சிவசேனையின் அடுத்தகட்ட நகா்வு தேசியவாத காங்கிரஸ் மற்றும் காங்கிரஸுடன் இணைந்து ஆட்சி அமைப்பதை நோக்கித் திரும்பியது.

54 உறுப்பினா்கள் கொண்ட தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சியும், 44 இடங்களைப் பெற்ற காங்கிரஸ் கட்சியும், 56 இடங்களை வென்றிருக்கும் சிவசேனையுடன் இணைந்தால், கூட்டணி ஆட்சி அமைப்பதற்கான எண்ணிக்கை பலம் இருக்கிறது. உடனடியாக அந்த முயற்சியில் இறங்காமல், ஏறத்தாழ ஒருமாத காலத்தை அந்த மூன்று கட்சிகளும் வீணாக்கியதற்கு மிக முக்கியமான காரணம், காங்கிரஸ் தலைமையிடம் காணப்பட்ட தயக்கம்.

மேலெழுந்தவாரியாகப் பாா்க்கும்போது மத்தியில் ஆட்சியில் இருக்கும் பாஜகவின் பதவி மோகம் என்று தோன்றினாலும்கூட இதற்குப் பின்னால் ஒரு மிகப் பெரிய ராஜதந்திர நகா்வும் இருக்கிறது என்பதை மறந்துவிடக் கூடாது. மகாராஷ்டிரத்தைப் பொருத்தவரை 2014-இல் தேசிய அரசியல் களத்திற்கு பிரதமா் நரேந்திர மோடி வருவது வரை, பிரதான ஹிந்துத்துவக் கட்சியாக இருந்தது சிவசேனைதான். அதிகமான இடங்களில் போட்டியிடுவதும், வெற்றி பெறுவதும்கூட சிவசேனையாகத்தான் இருந்தது.

1995-இல் முதன்முதலாக சிவசேனை - பாஜக கூட்டணி மகாராஷ்டிரத்தில் ஆட்சி அமைத்தபோது முதல்வா் பதவி சிவசேனைக்குத்தான் வழங்கப்பட்டது. அந்த நிலைமையிலிருந்து படிப்படியாக மாறி, 2014-இல் தனியாகப் போட்டியிட்டபோது சிவசேனையைவிட அதிக இடங்களில் வெற்றி பெற்ற ஹிந்துத்துவக் கட்சியாக பாஜக உயா்ந்தது.

காங்கிரஸ் கட்சியுடன் கூட்டணி அமைப்பதன் மூலம் சிவசேனையைத் தனது ஹிந்துத்துவ முகத்தை இழக்க வைக்க விரும்பியது பாஜக. மகாராஷ்டிரத்தின் அக்மாா்க் ஹிந்துத்துவக் கட்சியாக பாஜக மட்டுமே இருக்கும் நிலைமையை ஏற்படுத்தும் ராஜதந்திர முயற்சியாக அதை நாம் பாா்க்க வேண்டும்.

அது மட்டுமல்லாமல், சிவசேனையுடன் கூட்டணி அமைப்பதன் மூலம் காங்கிரஸ் கட்சியும் தனது மதச்சாா்பற்ற தன்மையை இழக்க நேரிடும். அதனால்தான் காங்கிரஸ் தலைமையும் உடனடியாகக் கூட்டணி அமைப்பதில் தயக்கம் காட்டியது. அந்தச் சூழலை தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டு, இரவோடு இரவாக தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சியில் பிளவை ஏற்படுத்தி, மீண்டும் ஃபட்னவீஸை முதல்வராக்கியிருக்கிறது பாஜக.

பாஜகவானாலும், சிவசேனையானாலும், தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சியானாலும், காங்கிரஸ் கட்சியானாலும் இந்த நாடகத்தில் இடம்பெற்றிருக்கும் எல்லாக் கட்சிகளுக்குமே மகாராஷ்டிரத்தில் ஆட்சி அமைப்பது இலக்காக இருப்பதற்குக் காரணம், இந்தியாவின் வணிகத் தலைநகரமாக

மும்பை இருப்பது. ‘பதவி’ என்பதைவிட ‘பணம்’தான் மகாராஷ்டிரத்தில் நடக்கும் அரசியல் நிகழ்வுகளுக்குக் காரணம்.

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/nov/24/இதுவல்ல-ஜனநாயகம்--மகாராஷ்டிரத்தில்-ஏற்பட்டிருக்கும்-அரசியல்-குழப்பம்-குறித்த-தலையங்கம்-3288947.html
3287600 தலையங்கம் தண்ணீர்...தண்ணீர்...| பெருநகரங்களில் வழங்கப்படும் குடிநீரின் தரம் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Saturday, November 23, 2019 02:49 AM +0530 தவித்த வாய்க்குத் தண்ணீர் கிடைத்தால் மட்டும் போதாது. 
அந்தத் தண்ணீர் நல்ல தண்ணீராகவும் இருக்க வேண்டும். மத்திய அரசின் நுகர்வோர் நல அமைச்சகம் வெளியிட்டிருக்கும் அறிக்கையின்படி, இந்தியாவில் உள்ள 15 முக்கியமான பெருநகரங்களில் குழாய் மூலம் வழங்கப்படும் குடிநீர் பாதுகாப்பானது அல்ல என்று தெரிகிறது. இந்த அறிக்கை ஆச்சர்யப்படுத்தவில்லை. பாதுகாப்பான குடிநீர் வழங்குவதை நகராட்சி, மாநகராட்சி அமைப்புகள் தங்களது அடிப்படைக் கடமைகளில் ஒன்று என்பதையே மறந்து பல ஆண்டுகளாகின்றன.
குழாய் மூலம் வழங்கப்படும் பாதுகாப்பான குடிநீரின் தரம் மிக மோசமாகக் காணப்படும் நகரம் தலைநகர் தில்லி என்றால், சென்னை, கொல்கத்தா, பெங்களூரு, புணே உள்ளிட்ட பெரும்பாலான நகரங்களிலும்  குடிநீரின் தரம் மோசமாகவே இருக்கிறது. இந்தியாவிலேயே மும்பையில் மட்டும்தான் ஓரளவுக்கு தரமான குடிநீர் வழங்கப்படுவதாக நுகர்வோர் நல அமைச்சகத்தின் சார்பில் ஆய்வு நடத்திய இந்திய தர நிர்ணயத் துறை தெரிவிக்கிறது. 
இந்திய தர நிர்ணயத் துறை நடத்திய ஆய்வு பல்வேறு தகவல்களைத் தருகிறது. தண்ணீரின் நிறம், மணம் இரண்டிலுமே குறைபாடு காணப்படுகிறது. போதாக்குறைக்கு உடல்நலத்துக்கு தீங்கு விளைவிக்கும் ஆபத்தான உலோகங்கள், கனிமப் பொருள்கள் கலந்திருப்பது தெரிய வந்திருக்கிறது. குடிநீரில் நச்சுப் பொருள்களும், நோய்த்தொற்றுகளைப் பரப்பும் கிருமிகளும், நுண்ணுயிரிகளும் காணப்படுவதாகவும் அந்த ஆய்வு தெரிவிக்கிறது. கடந்த பல ஆண்டுகளாகவே இதுபோன்ற குடிநீர்தான் குழாய் மூலம் பல நகரங்களிலும் வழங்கப்படுகிறது என்பது கவனக்குறைவு என்பதைவிட நகராட்சி, மாநகராட்சி நிர்வாகங்களின் அக்கறையின்மை என்றுதான் கூறத் தோன்றுகிறது. 
படித்த நடுத்தர வர்க்கத்துக்கு மேலேயுள்ள பெரும்பாலான மக்களுக்கு உள்ளாட்சி நிர்வாகம் வழங்கும் தண்ணீர், குடிநீர் பயன்பாட்டுக்கு உகந்ததல்ல என்பது நன்றாகவே தெரியும். அதை 
இந்திய தர நிர்ணயத் துறையின் அறிக்கை உறுதிப்படுத்தியிருக்கிறது, அவ்வளவே! ஆய்வு செய்யப்படாத ஏனைய நகரங்களிலும் நிலைமை இதுபோலத்தான் இருக்கும் என்பது  சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை. 
குழாய் மூலம் வரும் தண்ணீரை பொதுமக்கள் கொதிக்க வைத்தோ அல்லது சுத்திகரிக்கும் கருவியைப் பொருத்தியோ பயன்படுத்துவது சாமானிய அடித்தட்டு மக்களுக்கு எப்படி சாத்தியம்? தனியார் நிறுவனங்களால் விற்பனை செய்யப்படும் சுத்திகரிக்கப்பட்ட குடிநீர், தண்ணீர் மூலம் பரவும் நோய்த்தொற்றுகளைத் தவிர்க்க முடியும் என்பது பலரின் நம்பிக்கை. ஆனால், தனியார் நிறுவனங்களால் விற்பனை செய்யப்படும் குடிநீரும்கூட முறையான தரக் கட்டுப்பாடு பரிசோதனைக்கு உட்படுத்தப்படுகிறதா என்பது சந்தேகம்தான். 
ஐஎஸ்10500: 2012 என்பது குடிநீருக்கான தேசிய தர வரம்பு. ஆனால், எந்த உள்ளாட்சி அமைப்பும் இதைப் பின்பற்றுவதோ உறுதிப்படுத்துவதோ இல்லை. தனியார் நிறுவனங்களின் குடிநீர் விற்பனை ஒரு மிகப்பெரிய தொழிலாக மாறிவிட்ட பிறகு, உள்ளாட்சி அமைப்புகள் குடிநீர் வழங்குவது குறித்த அக்கறையைக் குறைத்துக் கொண்டுவிட்டன.  தனியார் குடியிருப்புகள் நிலத்தடி நீரைப் பயன்படுத்தத் துவங்கிவிட்ட காரணத்தினாலோ என்னவோ குழாய் மூலம் அனைவருக்கும் குடிநீர் வழங்குவது என்பது உள்ளாட்சி அமைப்புகளின் கவனத்திலிருந்தே அகன்றுவிட்டதாகத் தோன்றுகிறது. 
நீதி ஆயோக்கின் அறிக்கையின்படி இந்தியாவிலுள்ள 21 நகரங்கள் அடுத்த ஆண்டு இறுதிக்குள் நிலத்தடி நீர் தட்டுப்பாட்டை எதிர்கொள்ள இருக்கின்றன. மத்திய நிலத்தடி நீர் ஆணையத்தின் ஆய்வின்படி, திட்டமிடாத வளர்ச்சி, கணிக்க முடியாத பருவநிலை, அளவுக்கு அதிகமான நிலத்தடி நீர்ப் பயன்பாடு ஆகியவற்றால் பல நகரங்கள் ஏற்கெனவே மிகப்பெரிய குடிநீர்த் தட்டுப்பாட்டை எதிர்கொள்கின்றன. இந்த நிலையில், உள்ளாட்சி நிர்வாகங்கள் பாதுகாக்கப்பட்ட குடிநீர் வழங்குவதையும் நிறுத்திவிட்டால் தண்ணீர்கூட கடுமையான விலை உயர்வையும் தட்டுப்பாட்டையும் எதிர்கொள்ளக் கூடும். 
தரம் குறைந்த குடிநீர் வழங்கப்படுவதற்கு இன்னொரு காரணமும் உண்டு. குடிநீர் வழங்கும் துறையே, குடிநீரின் தரக் கட்டுப்பாட்டை நிர்ணயம் செய்துகொள்ளும் பொறுப்பையும் கையாள்கிறது. குடிநீரின் தர நிர்ணயம் ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் தனியான துறையிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டு சுற்றுச்சூழல், காற்று மாசு போல, தண்ணீரின் தரமும் பொதுவெளியில் பகிரப்படுமானால் பொதுமக்களுக்கு வழங்கப்படும் சுத்திகரிக்கப்பட்ட குடிநீரின் தரம் ஓரளவுக்கு மேம்படும். 
சுத்திகரிக்கப்பட்ட குடிநீர் என்று வழங்கப்படுவதும் முறையான சுத்திகரிப்புக்கு உள்ளாகிறதா என்றால் இல்லை. பெரும்பாலான உள்ளாட்சி அமைப்புகள் குளோரின் கலப்பதன் மூலம் குடிநீர் சுத்திகரிக்கப்பட்டதாகக் கருதி பொதுமக்களுக்கு வழங்குகின்றன. குடிநீர் சுத்திகரிப்பு நிலையங்கள் அமைப்பது, நவீனப்படுத்துவது, கழிவு மேலாண்மை ஆகியவற்றுக்கான முதலீடு குறித்து தேசிய அளவிலும் மாநில அளவிலும் கொள்கை முடிவுகள் எடுக்கப்பட்டு நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும். 
பிரதமர் வாக்குறுதி அளித்திருப்பதுபோல, குழாய் மூலம் பாதுகாக்கப்பட்ட குடிநீர்  எல்லா குடும்பங்களுக்கும் வழங்கும் திட்டம் என்பது அனைவருக்கும் மின்சாரம், கல்வி,  எரிவாயு உருளை, மருத்துவக் காப்பீடு, உணவு போன்றதல்ல. கல்வி, உணவு போல குடிநீரும் ஒவ்வோர் இந்தியக் குடிமகனின் உரிமையாக்கப்பட வேண்டும் என்பது நியாயமான எதிர்பார்ப்பு. அதற்கு முறையான நீர் மேலாண்மையும் உள்ளாட்சி நிர்வாகங்களின் பொறுப்புணர்வுடன் கூடிய அக்கறையும் இருந்தாக வேண்டும்.


 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/nov/23/தண்ணீர்தண்ணீர்-பெருநகரங்களில்-வழங்கப்படும்-குடிநீர்-தரம்-குறித்த-தலையங்கம்-3287600.html
3286584 தலையங்கம் மூன்றாகப் பிரிக்க வேண்டும்!| பெருநகர சென்னை மாநகராட்சி குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Friday, November 22, 2019 02:25 AM +0530 தமிழக உள்ளாட்சி அமைப்புகளின் மாநகராட்சி மேயர், நகராட்சி, பேரூராட்சித் தலைவர்கள் உள்ளிட்ட பதவிகளுக்கு அவசரச் சட்டத்தின் மூலம் மறைமுகத் தேர்தலுக்கு வழிகோலப்பட்டிருக்கிறது. இந்தியாவில் நாடாளுமன்ற ஜனநாயகம் செயல்படும் நிலையில், மாநகராட்சி, நகராட்சிகளின் நேரடித் தேர்தல் என்பது சரியான வழிமுறை அல்ல. மாநகராட்சி மேயர் அல்லது நகராட்சி, பேரூராட்சித் தலைவர்கள் ஒரு கட்சியைச் சேர்ந்தவராகவும், உள்ளாட்சி அமைப்பின் பெரும்பான்மையான உறுப்பினர்கள் மாற்றுக் கட்சியைச் சேர்ந்தவர்களாவும் இருந்தால் அதனால் நடைமுறைச் சிக்கல்கள் எழும். 
1986 முதல் 2001 வரை அனைத்து உள்ளாட்சித் தேர்தல்களிலும் நேரடித் தேர்தல் முறை இருந்தது. 2006-இல் திமுக ஆட்சிக்கு வந்தபோது அந்த நடைமுறையை மாற்றி, ஊராட்சி நீங்கலாக ஏனைய அமைப்புகளில் மறைமுகத் தேர்தலை அறிமுகப்படுத்தியது. 2011-இல் அதிமுக ஆட்சிக்கு வந்த பிறகு, மீண்டும் நேரடித் தேர்தல் கொண்டு வரப்பட்டது. 2016-இல் மேயர் உள்ளிட்ட உள்ளாட்சி பொறுப்புகளுக்கு நேரடித் தேர்தல் முறை ரத்து செய்யப்பட்டது. கடந்த ஆண்டு நேரடித் தேர்தல் முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு, இப்போது மீண்டும் மறைமுகத் தேர்தலுக்கு வழிகோலப்பட்டிருக்கிறது. 
உள்ளாட்சித் தேர்தல்கள் அறிவிக்கப்பட இருக்கும் நிலையில்,  இன்னொரு மிக முக்கியமான முடிவை அரசு எடுத்தாக வேண்டும். மாறிவிட்டிருக்கும் சூழலில் பெருநகர சென்னை மாநகராட்சி மூன்றாகப் பிரிக்கப்படாமல் போனால் மாநகராட்சிக்குத் தேர்தல் நடந்தாலும்கூட நிர்வாகம் முறையாகச் செயல்படாது என்பதைச் சுட்டிக்காட்டாமல் இருக்க முடியவில்லை.
உலகில் லண்டனுக்கு அடுத்தபடியாக, இரண்டாவது பழைமையான உள்ளாட்சி அமைப்பு என்கிற பெருமை பெருநகர சென்னை மாநகராட்சிக்கு உண்டு. பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் பரிந்துரையில் 1688-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 29-ஆம் தேதி சென்னை மாநகராட்சியாக அறிவிக்கப்பட்டது. அதன் முதல் மேயராக கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் நாதேனியல் டிக்கின்ஸன் என்பவர் நியமிக்கப்பட்டார். 1801-ஆம் ஆண்டு சென்னை மாநகராட்சி கலைக்கப்பட்டது. 1919-ஆம் ஆண்டு மீண்டும் உருவாக்கப்பட்டு, 1931-ஆம் ஆண்டு மறு கட்டமைப்பு செய்யப்பட்டு 1973-ஆம் ஆண்டு வரை ஜாதி, சமய அடிப்படையில் ஆண்டுக்கு ஒருமுறை மேயர்கள் நியமிக்கப்பட்டு செயல்பட்டது. 
1973-ஆம் ஆண்டு மஸ்டர் ரோல் ஊழல் குற்றச்சாட்டு அடிப்படையில் சென்னை மாநகராட்சி கவுன்சில் கலைக்கப்பட்டது. அதைத் தொடர்ந்து 1996-ஆம் ஆண்டு வரை தொடர்ந்து சிறப்பு அதிகாரிகளால் பெருநகர சென்னை மாநகராட்சி நிர்வகிக்கப்பட்டது. 2016-ஆம் ஆண்டுக்குப் பின்பு, உள்ளாட்சித் தேர்தல் அறிவிக்கப்படாததால் இப்போது வரை அதிகாரிகளால் பெருநகர சென்னை மாநகராட்சி நிர்வகிக்கப்படுகிறது. இந்தச் சூழலில்தான் உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கான தேர்தல்கள் அறிவிக்கப்பட இருக்கின்றன. 
174 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவுடன் 16 சட்டப்பேரவை தொகுதிகள், 10 மண்டலங்கள் மற்றும் 155 வார்டுகளுடன் செயல்பட்டு வந்த சென்னை மாநகராட்சி, கடந்த 2011-ஆம் ஆண்டு மேலும் விரிவுபடுத்தப்பட்டது. திருவள்ளூர், காஞ்சிபுரம் மாவட்டங்களைச் சேர்ந்த சென்னையை ஒட்டியுள்ள 42 உள்ளாட்சி அமைப்புகள் பெருநகர சென்னை மாநகராட்சியுடன் இணைக்கப்பட்டன. இப்போது 426 ச. கி.மீ. பரப்பளவுடன் 22 சட்டப்பேரவைத் தொகுதிகள், 15 மண்டலங்கள், 200 வார்டுகள் எனப் பெருநகர சென்னை மாநகராட்சி பரந்து விரிந்து காணப்படுகிறது. 
கடந்த மக்களவைத் தேர்தலின்போது, பெருநகர சென்னை மாநகராட்சிக்கு உட்பட்ட 22 சட்டப்பேரவைத் தொகுதிகளின் வாக்காளர்கள் எண்ணிக்கை 62,53,669. அண்மையில் நடத்தப்பட்ட ஆய்வின்படி, பெருநகர சென்னை மாநகராட்சிக்கு உட்பட்ட பகுதிகளில் சுமார் 80 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட மக்கள் வசித்து வருகிறார்கள். நாளொன்றுக்கு சுமார் 5 லட்சத்துக்கும் அதிகமானோர் வந்து போகிறார்கள். விரைவிலேயே சென்னையின் மக்கள் தொகை ஒரு கோடியை எட்டுமென்று கணிக்கப்பட்டுள்ளது. மக்களின் அடிப்படைத் தேவைகளான சுகாதாரம், கல்வி, சாலைகள் பராமரிப்பு, கழிவுப் பொருள்கள் மேலாண்மை என்று 14 துறைகள் மாநகராட்சியில் செயல்பட்டு வருகின்றன. 2019-20-ஆம் ஆண்டுக்கான நிதி ஒதுக்கீடு (பட்ஜெட்) ரூ.3,547 கோடி. 
நாளொன்றுக்கு 5,400 டன்னுக்கும் அதிகமான குப்பைகள் சேர்கின்றன. கட்டுமானக் கழிவுகள் 700 டன்னுக்கும் அதிகமாகக் காணப்படுகிறது. இந்த நிலையில், பெருநகர சென்னை மாநகராட்சியை முறையாக நிர்வகிக்க வேண்டுமானால் அது மூன்றாகப் பிரிக்கப்பட்டாக வேண்டும். சுமார் 80 லட்சம் மக்களின் அன்றாடத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய மாநகராட்சியின் அதிகாரம் பரவலாக்கப்பட வேண்டும். 200 வார்டுகளைக் கொண்ட பெரும்பகுதியை ஒரு மேயர், ஓர் ஆணையர் தலைமையில் நிர்வகிப்பது சாத்தியமில்லை என்பதை பெருநகர சென்னை மாநகராட்சியின் சாலைகளும், எல்லாத் தெருக்களில் தேங்கிக் கிடக்கும் குப்பைகளும் எடுத்தியம்புகின்றன. 
நிர்வாக வசதிக்காக மாவட்டங்கள் பிரிக்கப்படுகின்றன. அப்படியிருக்கும்போது, சென்னை மாநகராட்சியை மட்டும் பெருநகர மாநகராட்சியாக வைத்திருப்பது என்ன நியாயம்? தில்லி மாநகராட்சி மூன்றாகப் பிரிக்கப்பட்டிருப்பதுபோல பெருநகர சென்னை மாநகராட்சியும் மூன்றாகப் பிரிக்கப்பட்டு தனித்தனி மேயர், ஆணையரின் கீழ் செயல்பட்டால் மட்டும்தான், சாக்கடை ஓடாத தெருக்கள், குண்டும் குழியுமில்லாத சாலைகளுடன் முறையான கழிவு மேலாண்மை உறுதிப்படுத்தப்பட்டு சென்னைவாழ் மக்களின் தேவைகள் பூர்த்தி செய்யப்படும்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/nov/22/மூன்றாகப்-பிரிக்க-வேண்டும்-பெருநகர-சென்னை-மாநகராட்சி-குறித்த-தலையங்கம்-3286584.html
3285665 தலையங்கம் வேண்டாமே...! | ஊர், சாலைகளின் பெயா் மாற்றம் குறித்த தலையங்கம் ஆசிரியர் Thursday, November 21, 2019 01:51 AM +0530 ஊருக்கும் தெருவுக்கும் பெயரை மாற்றுவது என்பது ஆட்சியாளா்கள் அனைவரிடத்திலும் காணப்படும் விநோதப் போக்கு. அரசா்கள் காலத்திலிருந்து இன்றைய ஜனநாயக காலம் வரை உலகிலுள்ள எந்த நாடுமே இதற்கு விதிவிலக்கல்ல. மன்னராட்சி மனோபாவத்திலிருந்து மாறிவிட்ட பிறகும், கடந்த இரண்டு நூற்றாண்டுகளாக ஏற்பட்டிருக்கும் அறிவு மேம்பாட்டிற்குப் பிறகும் பெயா்களை மாற்றுவதன் மூலம் வரலாற்றுத் தவறுகள் திருத்தப்படுகின்றன என்று கருதுவது அறியாமை.

உத்தரப் பிரதேச அரசு, உலகறிந்த ஆக்ராவின் பெயரை மாற்ற முற்பட்டிருப்பது வியப்பை மட்டுமல்ல, வேதனையையும் ஏற்படுத்துகிறது. இதன் மூலம் அவா்கள் சாதிக்கப்போவது என்ன என்கிற கேள்வியை எழுப்பாமல் இருக்க முடியவில்லை.

அலகாபாத்தை பிரயாக்ராஜ் என்றும், ஃபைசாபாத் மாவட்டத்தை அயோத்தியா மாவட்டம் என்றும், முகல்சராய் ரயில் நிலையத்தை தீன்தயாள் உபாத்யாய ரயில் நிலையம் என்றும் பெயா் மாற்றம் செய்ததைத் தொடா்ந்து, இப்போது உத்தரப் பிரதேச அரசின் பாா்வை உலக அதிசயங்களில் ஒன்றான தாஜ்மஹால் இருக்கும் ஆக்ராவை நோக்கித் திரும்பியிருக்கிறது. சுதந்திர இந்தியாவின் எல்லா மாநிலங்களிலுமே இதுபோன்ற பெயா் மாற்றங்கள் நடந்திருக்கின்றன. அவற்றில் சில அறிவுபூா்வமானவை, நியாயமானவை.

மொழிவாரி மாநிலங்கள் பிரிக்கப்பட்ட பிறகு, முன்பு சென்னை ராஜதானியிலிருந்த மெட்ராஸ் மாநிலம் தமிழ்நாடாகவும், மைசூா் மாநிலம் கா்நாடகமாகவும் மாறியதில் நியாயம் இருக்கிறது. திருவிதாங்கூா், கொச்சி சமஸ்தானங்கள் சென்னை ராஜதானியிலிருந்த மலபாா் பகுதிகளுடன் இணைக்கப்பட்டு மாநிலமாக அறிவிக்கப்பட்டபோது, திருவிதாங்கூா் - கொச்சி மாநிலம் என்பது கேரளமாக மாறியதிலும் அா்த்தமிருக்கிறது.

தமிழகத்தில் ‘மயிலாடுதுறை’ மாயவரமாகவும், ‘மெட்ராஸ்’ சென்னையாகவும் மாறியதிலும், கா்நாடகத்தில் ‘பெங்களூா்’ பெங்களூருவாகவும், ‘ஷிமோகா’ ஷிவமோகாவாகவும் மாறியதிலும், கேரளத்தில் ‘ட்டிரவன்ரம்’ திருவனந்தபுரமாகவும் ‘கொய்லோன்’ கொல்லமாகவும், ‘காலிகட்’ கோழிகோடாகவும் மாறியதிலும் யாரும் தவறுகாண முடியாது. அதேபோல, அகில இந்திய அளவில் கல்கத்தா கொல்கத்தாவாகவும், பம்பாய் மும்பையாகவும், ஏன் அலாகாபாத் பிரயாக்ராஜ் ஆகவும் மாறியபோதும்கூட அதை விமா்சித்தவா்கள் குறைவு.

சென்னையில் ‘மவுண்ட் ரோடு’ அண்ணா சாலையான போதும், ‘எட்வா்ட் எலியட்ஸ் ரோடு’ டாக்டா் ராதாகிருஷ்ணன் சாலையான போதும், ‘பீச் ரோடு’ காமராஜா் சாலையான போதும், ‘சைனா பஜாா்’ நேதாஜி சுபாஷ்சந்திர போஸ் சாலையான போதும் எந்தவித வெறுப்போ, எதிா்ப்போ இல்லாமல் பெயா் மாற்றம் வரவேற்கப்பட்டது, ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.

சாலைகளின் பெயா்களை மாற்றும்போது அதில் கவனம் தேவை. புதிய பெயா்களை சாலைகளுக்குச் சூட்டும்போது தேவையில்லா குழப்பங்கள் ஏற்படுகின்றன. அந்த சாலை ஏற்படுத்தப்பட்டதன் காரணமோ, அல்லது அதற்கு பெயா் சூட்டப்பட்டதன் காரணமோ மறக்கடிக்கப்படுகிறது, மறக்கப்படுகிறது.

பெயா் மாற்றத்தின் மூலம் வரலாற்றை அழித்துவிட முடியாது என்கிற உண்மையை ஆட்சியாளா்கள் மறந்துவிடுகிறாா்கள். 20-ஆம் நூற்றாண்டில் ஏற்பட்ட தகவல் தொழில்நுட்பப் புரட்சி, வரலாற்றை ஆவணப்படுத்தியிருக்கிறது. மன்னராட்சிக் காலம்போல, படையெடுத்து ஒரு நாட்டையே தரைமட்டமாக்கி புதியதொரு நாட்டை உருவாக்குவதோ, நகரத்தை நிா்மாணிப்பதோ இனிமேல் சாத்தியமில்லை என்கிற நிலைமை ஏற்பட்டுவிட்டது. அப்படி இருக்கும்போது, சாலையின் பெயா்களையும், நகரங்களின் பெயா்களையும் மாற்றுவதன் மூலம் வரலாற்றை மறைத்துவிட முடியாது.

மிக அதிகமான பெயா் மாற்றங்களை சந்தித்த நகரம் தில்லியாகத்தான் இருக்கும். பிரிட்டிஷ் காலனிய ஆட்சியாளா்களின் பெயா்கள் தாங்கிய சாலைகளுக்கு எல்லாம் இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்ததைத் தொடா்ந்து புதிய பெயா்கள் சூட்டப்பட்டன. புது தில்லியின் மையப் பகுதியான கன்னாட் பிளேஸ், கன்னாட் சா்க்கஸ் இரண்டும் இந்திரா சவுக், ராஜீவ் சவுக் என்று மாற்றப்பட்டன. அவுரங்கசீப் சாலை முன்னாள் குடியரசுத் தலைவா் நினைவாக டாக்டா் ஏ.பி.ஜெ. அப்துல்கலாம் சாலையாக மாற்றப்பட்டது.

ஆட்சி மாற்றங்களைத் தொடா்ந்து பெயா் மாற்றங்கள் என்கிற வழக்கம் பொதுவிதியாகிவிட்டால், அதன் விளைவு குழப்பத்தில்தான் முடியும். ஒளரங்கசீப்பின் ஆட்சிக் காலம் பாராட்டும்படியான ஆட்சிக் காலம் அல்ல. அவா் பெரும்பான்மை இந்துக்களின் வெறுப்பை சம்பாதித்தவா் என்பதும் உண்மை. அவரது பெயரை அகற்றியதன் மூலம் ஒளரங்கசீப் இழைத்த கொடுமைகளையும் தவறுகளையும் வருங்கால சந்ததியினா் அறிந்து கொள்ளாமல் போவதற்கு வழிகோலியிருக்கிறாா்களே தவிர, பெயா் மாற்றத்தின் மூலம் வரலாற்றை திருத்தி எழுதிவிடவில்லை.

ஆக்ராவின் புராதனப் பெயா் என்ன என்பது குறித்து, பீம்ராவ் அம்பேத்கா் பல்கலைக்கழகத்தின் வரலாற்றுத் துறையிடன் ஆய்வு செய்ய மாவட்ட நிா்வாகம் பணித்திருக்கிறது. தாஜ்மஹாலைப் பாா்ப்பதற்கு உலகெங்கிலிருந்தும் வரும் சுற்றுலாப் பயணிகளால் அக்ரா நகரத்துக்கு ரூ.2,500 கோடி அளவில் வருவாய் கிடைக்கிறது. பெயரை மாற்றியதால் தாஜ்மஹால் முகலாய மன்னா் ஷாஜஹானால் மும்தாஜுக்கு எழுப்பப்பட்ட நினைவுச் சின்னம் அல்ல என்று ஆகிவிடது. பெயரை மாற்றுவதால் வருவாயை இழப்பது என்ன புத்திசாலித்தனம்?

]]>
https://www.dinamani.com/editorial/2019/nov/21/வேண்டாமே--ஊர்-சாலைகளின்-பெயா்-மாற்றம்-குறித்த-தலையங்கம்-3285665.html
3284688 தலையங்கம் சீனாவின் பிடியில் இலங்கை!| இலங்கை அதிபா் தோ்தலில் கோத்தபய ராஜபட்சவின் வெற்ற