Dinamani - புதையுண்ட தமிழகம் - https://www.dinamani.com/tholliyalmani/pudhaiyunda-thamizhagam/ https://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 2549806 தொல்லியல்மணி புதையுண்ட தமிழகம் வரலாற்றுக் காலம் – 17 ச. செல்வராஜ் Friday, March 24, 2017 11:54 AM +0530 கங்கைகொண்ட சோழபுரம் – தொடர்ச்சி

12. சுடுமண் வட்டுகள்

சுடுமண் வட்டுகள், அக்கால மக்களின் சில்லு விளையாட்டுப் பொருளாகும். இவ்விளையாட்டை பெரும்பாலும் மகளிர் மட்டுமே விளையாடக்கூடியதாகக் கருதப்படுகிறது. இது ஒரு மென்மையான விளையாட்டு. ஆடவர் பெரும்பாலும், காளையை அடக்குதல் போன்ற கடுமையான வீர விளையாட்டையே விளையாடியுள்ளனர். எனவேதான் சில்லு விளையாட்டு, தாயம், பல்லாங்குழி போன்ற விளையாட்டுகள் பெரும்பாலும் பெண்கள் விளையாட்டாக அக்கால மக்கள் கருதினர்.

1.jpg

சுடுமண் வட்டுகள்

13. சுடுமண் புகைப்பான்கள்

கங்கைகொண்ட சோழபுரத்தில், பொ.ஆ. 9-ம் நூற்றாண்டு முதல் பொ.ஆ. 18-19-ம் நூற்றாண்டு வரை ஒரு தொடர்ச்சியான அரசுமுறை நிர்வாகமும் அதனைத் தொடர்ந்த மக்கள் வாழ்க்கைமுறைகளும் அந்தந்த காலகட்டத்துக்கு ஏற்ப மாறுபட்ட தங்களின் வாழ்க்கையை நடத்திச் சென்றுள்ளனர் என்பதற்கு இங்கு பல தொல்லியல் தடயங்கள் கிடைத்துள்ளன. அவற்றில் ஒன்று, சுடுமண் புகைப்பான்கள். விஜயநகர மக்களின் ஆதிக்கமும் பாளையக்காரர்களின் வருகைக்குப் பின்னும் புகைப்பிடிக்கம் பழக்கம் பரவலாக நடைமுறைக்கு வந்தது எனலாம். அதாவது, பொ.ஆ. 16–17-ம் நூற்றாண்டு முதல் புகைப்பான்கள் பழக்கம் அதிகரிக்கத் துவங்கியது எனக் கருதுவர். முகலாயர்களும், பாளையக்காரர்களும் தமிழகத்துக்கு வந்து நிலையாகத் தங்கியபொழுது இப்புகைப்பழக்கமும் இங்கு நிலைத்துவிட்டது.

2.jpg

சுடுமண் புகைப்பான்கள்

14. போர்ஸலைன் மற்றும் செலடைன் மட்கலன் ஓடுகள்

கங்கைகொண்ட சோழபுரத்தில், இடைக்காலத்துப் பானை ஓடுகளும், சீன தேசத்துப் பானை ஓடுகளான போர்ஸலைன் மற்றும் செலடைன் வகைகள் அதிக அளவில் சேகரிக்கப்பட்டுள்ளன. இவை, சீன தேசத்தோடு சோழர்கள் கொண்டிருந்த வர்த்தக உறவை வெளிப்படுத்துகின்றன. சிறிய அளவிலான கோப்பை, குடுவை, கிண்ணம் போன்ற போர்ஸலைன் மட்கலன் ஓடுகள் அதிகமாகச் சேகரிக்கப்பட்டுள்ளன. போர்ஸலைன் மட்கலன் என்பது வெள்ளைக் களிமண் கொண்டு தயாரிக்கப்படும் ஒரு மட்கலன் வகை. இது, இட்சுவாங் காலம் முதல் பழக்கத்துக்கு வந்தது. இங்கு கிடைத்தவற்றின் காலம் பொ.ஆ. 9-10-ம் நூற்றாண்டு ஆகும். இக்காலகட்டத்தில், சீன தேசத்தோடு சோழர்கள் கொண்டிருந்த உறவால், இம்மட்கலன்களை தமிழகத்தில் அதிகமாகப் பயன்படுத்தத் துவங்கினர் எனலாம். இவை அளவில் மிகச் சிறியவையாக இருக்கும். மேலும் இம்மட்கலன்கள் சுத்தம் செய்யவும், பயன்படுத்தவும் மிகவும் எளிமையாக இருந்ததால், மக்களின் வரவேற்பை எளிதில் பெற்றன. இதனுடனே இணைந்து அறிமுகமானது செலடைன் மட்கலன்கள். இவை தடிமனாகவும், அளவில் பெரியதாகவும் இருக்கும். குடம், குடுவை, கெண்டி போன்ற சேமிக்கும் கலன்களாக இவற்றைப் பெரிதும் பயன்படுத்தினர். இவற்றில் எண்ணெய் மற்றும் பிற திரவப் பொருட்கள் சேமிக்கவும், அதனைப் பாதுகாக்கவும் எளிதாக இருந்தது. எனவே இம்மட்கலன்களும் தமிழகத்தில் மக்களிடையே வரவேற்பைப் பெற்றன எனலாம். இவை வெளித்தோற்றத்தில் இளம்பச்சையும் மஞ்சளும் கலந்த நிலையிலும் பாசி நிறத்திலும் காணப்படும். வெளிப்புறம் நன்கு பளபளப்பாக இருந்தாலும் உட்புறம் சற்று கடினத்தன்மையுடன் காணப்படும். இவை மிகவும் உறுதித்தன்மை கொண்டு தயாரிக்கப்பட்டவை.

3.jpg

4.jpg

5.jpg

15. குறியீடுகள் பொறித்த செங்கற்கள்

கூட்டல் குறியீடுகள் பொறிக்கப்பட்ட நிலையில் பல செங்கற்கள் இந்த அகழாய்வில் கிடைத்துள்ளன. இவை கட்டுமானத்துக்காக கட்டுமானத் தொழிலாளர்களால் போடப்பட்ட குறியீடு என்பர். இதுபோன்ற குறியீடுகள் கட்டடப் பகுதிகளிலும் காணப்பட்டன. இக்குறியீடுகள் செங்கற்களைச் சுடுவதற்கு முன்னரே போடப்பட்டதால், முக்கியமான பகுதிகளில் வைப்பதற்காக முன்கூட்டியே தயார் செய்திருக்கலாம்.

6.jpg

16. சிம்மம் பதித்த மணற்கல் வட்டு (அலங்காரப் பொருள்)

கற்களில் வட்டமான தட்டு போன்ற வடிவில் பல்வேறுவிதமான அலங்காரப் பொருட்கள் தயார் செய்து அரண்மனைப் பகுதிகளில் ஆங்காங்கே பதித்துள்ளனர். அவற்றில் மிகவும் முக்கியமானது மணற்கல்லில் தயாரித்த ஒன்று. இதில், தாமரை இதழ்கள் விரிந்த நிலையில் பின்பகுதியும், முன்பகுதியில் சிங்கம் ஒன்று குட்டிகளுடன் விளையாடுவது போன்றும் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. இது மிகவும் சிறப்பான தொல்பொருள் ஆகும். இதனை, சோழர்களின் வீரத்தை உணர்த்தும் ஒரு தொல்பொருளாகக் கருதலாம்.

7.jpg

8.jpg

17. சுடுமண் கன்று உருவம்

சுடுமண்ணால் செய்த கன்றின் உருவம் ஒன்று கிடைத்துள்ளது. வளமைச்சடங்கின் அடிப்படையில், வழிபாட்டின் நோக்கமாக இதனை தயாரித்திருத்தல் வேண்டும். விவசாயத்தை அடிப்படை தொழிலாகக் கொண்ட மக்கள் தங்களது தொழிலை துவங்குவதற்கு முன், இதுபோன்ற பசு, கன்று உருவங்களை வைத்து வழிபடுவது வழக்கம். இப்பண்பாடு, சங்ககாலத்தில் இருந்து தொடர்ச்சியாக வந்துள்ளது என்பதையே இது வெளிப்படுத்துகிறது.

9.jpg

18. அலங்கரிக்கப்பட்ட மட்கலன் ஓடுகள்

மட்கலன்களில் சோழர் கால மட்கலன்கள் தனித்துவம் பெறுகின்றன. இதன் விளிம்புகளும் அதன் கீழ்ப்பகுதியில் காணப்படும் அலங்காரங்களும் சிறப்புபெற்ற ஒன்றாகும். தட்டையான விளிம்பும், வெளிப்புறம் நீட்டப்பட்ட அமைப்பும், இரண்டடுக்கு விளிம்புகளும் அந்த விளிம்புகளுக்கு கீழேயே குத்தூசியால் குத்தப்பட்டு அழகு செய்யப்பட்டுள்ளதும் குறிப்பிடத்தக்கது. பானை முழுவதும் பல இணைப்புக்கோடுகளையும், அந்தக் கோடுகளுக்குள்ளே பல்வேறுவிதமான அலங்காரங்களையும் செய்துள்ளனர். இவை, அக்கால மக்களின் கலைத்திறனையும் கற்பனை வளத்தையும் காட்டுகின்றன.

10.jpg

19. சுடுமண் விளையாட்டுக் காய்கள்

11.jpg

அகழாய்வில் பல்வேறுவிதமான விளையாட்டுப் பொருட்கள் சேகரிக்கப்பட்டன. அவற்றில், நீள்உருண்டை வடிவக் காய் ஒன்றும் உருண்டையான காய் ஒன்றும் அடக்கம்.

19. தரையில் பாவப்பட்ட பளபளப்பான சிவப்பு நிறக் கற்கள்

12.jpg

கங்கைகொண்ட சோழபுரம் அரண்மனையின் ஒரு பகுதியில், சிவப்பு நிற பளபளப்பான பலகைக் கற்களைக் கொண்டு தரைத்தளத்தை அமைத்துள்ளானர். இவை முழுவதும் நன்கு பளபளப்பாகவும் உள்ளன. இயற்கையாகவும் மிகவும் குளிர்ச்சியாகவும் இருப்பதற்காகவும் சோழ மன்னன் இதுபோன்ற கற்களைப் பாவச் செய்துள்ளான். அவற்றின் ஒரு கற்பலகையும், சில உடைந்த கற்பலகைகளும் அகழாய்வில் கிடைத்துள்ளன.

மண்மலை அமைவிடம்

கங்கைகொண்டசோழபுரம் - அணைக்கரை சாலையில் சுமார் 3 கி.மீ. தொலைவில் மலை போன்ற ஒரு மண்மேடு காணப்படுகிறது. அதை இவ்வூர் மக்கள் மண்மலை என்று அழைக்கின்றனர். இந்த மண்மேட்டில் இரண்டு அகழ்வுக்குழிகள் தோண்டப்பட்டன. மாளிகைமேட்டுப் பகுதியில் 2.70 மீட்டர் ஆழத்தில் கிடைத்த சுவற்றின் அமைப்பு போலவே மண்மலையிலும் கிடைத்துள்ளதால், இதுவும் அதன் சமகாலத்தைச் சேர்ந்தது என்று சொல்லலாம். இங்கு காணப்பட்ட செங்கற்களின் அளவுகளும், கட்டுமான அமைப்பும் ஓரே தோற்றத்தில் காணப்படுவதால், இவற்றை சோழமாளிகையின் ஒரு பகுதியே எனலாம். சோழ மாளிகையின் பகுதிகள் கோயிலைச் சுற்றிலும் சுமார் 5 கி.மீ. தொலைவு வரை பரவலாக இருந்துள்ளன என்பதற்கு மண்மலை அகழாய்வு ஒரு சான்றாகும். இங்கு காணப்பட்ட சுவற்றின் தடிமன் 2.70 மீட்டர் ஆகும். இங்கும் இரட்டைச்சுவர் அமைப்பிலேயே இது வெளிப்படுத்தப்பட்டது.

குருவாலப்பர்கோயில்

கங்கைகொண்ட சோழன் மாளிகையைச் சுற்றிலும் கோட்டை மதில் சுவர்கள் இருந்துள்ளது என்பதை கல்வெட்டுகள் மற்றும் இலக்கியங்கள் கூறுகின்றன. இதை உறுதிப்படுத்தவே இப்பகுதியில் ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது. உட்கோட்டை செல்லும் பாதையில் ஒரு அகன்ற அகழியும், அதனை அடுத்து ஒரு மண்மேடும் காணப்படுகின்றன. இந்த மண்மேட்டில் அகழாய்வு செய்யப்பட்டது. கிழக்கு மேற்காகச் செல்லும் இந்த மண்மேட்டில் 1 மீட்டர் ஆழத்தில் 2.50 மீட்டர் தடிமனில் சுவர் ஒன்று கண்டறியப்பட்டது. இதன் தடிமன் மற்றும் கட்டுமான முறையைக் கொண்டு, இச்சுவர் கோட்டை மதில்சுவராகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்யப்பட்டது. சுவற்றின் இருமருங்கிலும் நன்கு செதுக்கிய செம்புராங் கற்களையும், இடையில் உருண்டையான கற்களையும் கொண்டு நிரப்பியுள்ளனர்.*1 ஆக, இது வலுவான கோட்டை மதில்சுவர் என்பதில் ஐயமில்லை. இதனை மஞ்சள் கலந்த களிமண் கொண்ட கலவையால் மேல்பூச்சு வேலை செய்துள்ளனர்.

13.jpg

இதன் தொடர்ச்சியை அறிய 50 மீட்டர் இடைவெளி விட்டு, கிழக்குப் பகுதியில் 200 மீட்டர் வரை தோண்டப்பட்டு ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது. இங்கும் செம்புராங் கற்கள் தொடர்ச்சியாகக் காணப்படுவதை அறியமுடிந்தது. கிழக்கு மேற்காகச் செல்லும் இந்த மதில் சுவர் 200-வது மீட்டரில் தெற்கு நோக்கி வளைகிறது. இதற்குப் பிறகு இதன் தொடர்ச்சியை காண முடியவில்லை எனினும், இச்சுவர் சுண்ணாம்புக்குழி வழியாக ஆயுதக்களம் சென்றடைகிறது.*2 பின்னர் அங்கிருந்து இடைக்கட்டு வழியாக கடாரங்கொண்டான் பகுதியில், மீண்டும் இந்த மதில்சுவர் வடக்கு நோக்கிச் செல்கிறது. பின்னர் இது மீண்டும் குருவாலப்பர் கோயில் அருகே கிழக்கு நோக்கித் தொடர்வதை காணலாம். எனவே, ராஜேந்திர சோழன் கட்டிய கோட்டை மதில்சுவர் இதுவே எனத் துணியலாம். பின்னர் வந்த மன்னர்கள் அதனை காலத்திற்கு ஏற்ப மாற்றி அல்லது புனரமைத்து செப்பனிட்டிருக்க வேண்டும். அதை, அகழாய்வு குறிப்புகளும், மேற்பரப்பு ஆய்வுக் குறிப்புகளும் தெளிவுபடுத்தியுள்ளன.*3 கோட்டைச் சுவர் என்று கருதப்பட்ட சுவற்றை ஒட்டி, அகன்ற பரப்பளவில் ஒரு கால்வாய் போன்று நான்கு பக்கமும் செல்கிறது. இதை இக்கோட்டைக்கான அகழி எனலாம்.

கல்குளம்

மாளிகைமேட்டின் வடகிழக்குப் பகுதியில் ஒரு குளம் அமைந்துள்ளது. இக்குளம் வரலாற்றுச் சிறப்பு கொண்டது என, மேற்பரப்பு ஆய்வில் அங்கு காணப்பட்ட ஓரிரு கருங்கல் பலகைக்கற்கள் கொண்டு உணரமுடிந்தது. இக்கற்கள் 60 செ.மீ. நீளமும் 40 செ.மீ. தடிமனும் இருந்ததால், இவை ஏதேனும் ஒரு பயன்பாட்டின் அடிப்படையில் அமைத்திருக்க வேண்டும் என்ற கருத்தின் அடிப்படையில், இப்பகுதியில் 2 மீட்டர் அகலம், 6 மீட்டர் நீளத்தில் ஒரு அகழ்வுக்குழி அமைக்கப்பட்டு ஆய்வு மேற்கோள்ளப்பட்டது.

14.jpg

கல்குளம் அகழ்வில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட, கற்கலால் கட்டப்பட்ட குடிநீர்க் கால்வாயின் வெளிப்படுத்தப்பட்ட தோற்றம் - மாதிரி வரைபடம்

ஆய்வில், கங்கைகொண்ட சோழபுரம் மாளிகைக்குக் குடிநீர் வசதிக்காக கருங்கற்களைக் கொண்டு அமைக்கப்பட்ட ஒரு வாய்க்கால் 2 மீட்டர் ஆழத்தில் இருப்பதையும், இது தெற்கு வடக்காகக் செல்வதையும், இக்கால்வாய் ஒழுங்கற்ற கற்களைக் கொண்டு மூடப்பட்ட நிலையில் இருப்பதையும் காணமுடிந்தது. மேலும், இந்தக் கால்வாயின் இரண்டு பக்கங்களையும் செம்புராங் கற்களைக் கொண்டு நெருக்கமாக அமைத்துள்ளதையும் காணமுடிந்தது.*4 ஆகவே, இக்கால்வாய் குடிநீர்க் கால்வாயாக இருக்க வேண்டும் என உணரமுடிந்தது. நீர்வரத்துப் பகுதியான உட்பரப்பில் சமமான கரும்பலகைக்கல்லை வைத்து பதித்துள்ளனர். சுற்றுப்பகுதிகளில் நன்கு மூடப்பட்ட காரைப் பூச்சு பூசப்பட்ட நிலையில் இவை காணப்பட்டதால், இக்கால்வாய் குடிநீருக்கான வாய்க்காலாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்று கருதலாம்.

15.jpg

16.jpg

பொன்னேரியின் தோற்றம் (சோழகங்கம்)

பொன்னேரி மதகு

ராஜேந்திர சோழன் தனது கங்கையின் வெற்றிக்குப்பின், தனது வெற்றியின் நினைவாக கங்கையில் இருந்து நீர் கொண்டுவந்து, தான் புதிதாக ஏற்படுத்திய தலைநகரத்தின் அருகே ஒரு பெரிய ஏரியை வெட்டி அதில் கலந்துவிட்டான். பின்னர் அந்த ஏரிக்கு சோழகங்கம் என்றும் பெயரிட்டு அழைத்து மகிழ்ந்தான் என்பது வரலாறு.*5 தற்போது பொன்னேரி என அழைக்கப்படும் இந்த ஏரி, சோழர் காலத்தியதுதானா என அறிய ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது. ஏற்கெனவே சோழகங்கம் எனும் பொன்னேரியைப் பற்றிய பல கல்வெட்டுச் சான்றுகளும் சாசனங்களும் வெளிப்படுத்தியிருந்தாலும், அகழாய்வுச் சான்று மிகவும் இன்றியமையாதது என்பதால் தொல்லியல் அகழாய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது. அதன் அடிப்படையில், இங்குள்ள இரண்டாவது மதகு தொல்லியல் ஆய்வுக்கு எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டது. இதில் 1.2 மீட்டர் ஆழத்தில் பண்டைய செங்கற்களைக் கொண்டு அமைத்த மதகின் பகுதிகள் வெளிப்பட்டன. நீர்வரத்தை தேக்கி, பின்னர் அதனை வெளியேற்றும் அமைப்புடன் குறுகிய வாய் அமைப்பும் காணப்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது. வேகமாக வரும் நீரைத் தேக்கி அதன் வேகத்தை குறைத்து, பின்னர் அந்நீரைப் பள்ளமான ஒரு தொட்டி மூலம் வேகத்தை மேலும் குறைத்து கால்வாய் வழியாக நீர் செல்வதற்கு ஏற்ப அரைவட்ட வடிவில் அதன் அடித்தளத்தை செங்கற்கள் கொண்டு கட்டப்பட்டுள்ளது, சோழர் கால நீர்ப்பாசனக் கட்டடக் கலைக்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு.*6

மதகின் தோற்றமும் அதன் குறுக்கு வெட்டுத் தோற்றமும்

படத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளபடி, மதகின் அடிப்பகுதி அகன்று ஒரு தொட்டி போன்ற அமைப்பில் கட்டப்பட்டுள்ளது. தண்ணீர் வெளியேறுவதற்கு முன், இந்தப் பகுதியில் வந்து தங்கும். பின்னர், மதகு திறந்த பின்பு சிறிது சிறிதாக தண்ணீரை வெளியே அனுப்புவதற்கு ஏற்ப கட்டப்பட்டுள்ளதைக் காணலாம். இது, அடிப்பகுதியில் இருந்து மேல் பகுதி வரை 2.5 மீட்டர் ஆழம் வரை செல்கிறது. இங்கு காணப்படும் செங்கற் கட்டடம் அடித்தளமாக அமைக்கப்பட்டு, பின்னர் மேல் தளத்துக்கு வந்தபின்பு கற்சுவர்களைக் கொண்டு அமைத்து, அதன் வலிமையையும் நீர்ப்பெருக்கால் கால்வாயின் மதகு உடையாதவாறும் மிகவும் பாதுகாப்பான முறையில் இக்கட்டுமானம் அமைந்துள்ளது. இங்கு காணப்பட்ட செங்கற்களின் அளவுகளும், தொல்பொருட்களும், மாளிகைமேட்டில் கிடைத்த தொல்பொருட்களும் சமகாலத்தவையாக உள்ளன. இதன் அடிப்படையில், சோழகங்கம் ஏரி அமைத்தபொழுதே அதன் கால்வாய்களும் மதகுகளும் கட்டப்பட்டுள்ளன என்பது உறுதியாகிறது. சோழகங்கம் எனும் பொன்னேரி, இப்பகுதியை பொன்கொழிக்கும் பகுதியாகவும் முப்போகமும் விளைச்சலை வழங்கிய கற்பகத்தருவாகவும் விளங்கியுள்ளது. இது, எப்பொழுதும் நீரின் அளவு குறையாது நிறைந்து காணப்பட்ட ஏரியாகும். முழுவதும் ஏரி நிரம்பிய நிலையில் காணும்பொழுது, பொன்னைப்போல் அதாவது தங்கம் போன்று மின்னுகின்ற நிலையை வைத்து இதை பொன்னேரி என்று பெயரிட்டு அழைத்துள்ளனர். தண்ணீர் முழுமையாக நிரம்பியிருக்கும்போது கடல்போல் தோற்றமளிக்கும் அளவுக்குப் பரந்து விரிந்து அமைந்த ஏரியாகும்.

அகழாய்வின் நிறைவான கருத்து

இவ்வகழ்வாய்வின் மூலம், சோழர்களின் இரண்டாவது தலைநகரமான கங்கைகொண்ட சோழபுரம் ஒரு விரிந்து பரந்த நகரமாக இருந்துள்ளது என்பது அறியமுடிகிறது. மாளிகையின் கட்டுமான முறை, கட்டட அமைப்பு, மர வேலைப்பாடுகள், தூண்களின் அமைப்பு, மேல்தளங்கள் அமைத்த முறை, கூரை ஓடுகள் பயன்படுத்திய முறை, அதனை வேய்ந்த முறைகள், சுவற்றின் அமைப்பு, பயன்படுத்திய இரும்பாலான ஆணிகள், பிடிப்பு ஆணிகள் என பல்வேறு தொல்பொருட்களுடன், மக்கள் அன்றாடம் பயன்படுத்திய பானைகளின் ஓடுகளும் வெளிக்கொணரப்பட்டன. இவற்றில் இன்றியமையாதது சீன தேசத்து பானை ஓடுகளான போர்ஸலைன் மற்றும் செலடைன் பானை ஓடுகளாகும். இவை, சீன தேசத்தோடு சோழர்கள் கொண்டிருந்த வணிகத்தொடர்பை உறுதிசெய்யும் சான்றாக அமைந்துள்ளன.*7 இவ்வகழ்வாய்வுதான், முதன்முதலில் தமிழகத்தை ஆண்ட ஒரு அரச மரபினர் வாழ்ந்த மாளிகைப் பகுதியை வெளிக்கொண்டு வந்துள்ளது. அவற்றுடன், அக்கோட்டையின் மதில் சுவற்றையும் கண்டறிந்து வெளிக்கொணர்ந்தது இந்த ஆய்வின் தனிச்சிறப்பாகும்.

இந்த ஆய்வின் மூலம், பொ.ஆ. 11-13-ம் நூற்றாண்டு வரை சோழநாடு எவ்வாறெல்லாம் சிறப்புற்றிருந்தது என்பதை நம் கண்முன் கொண்டுவந்து நிறுத்துகிற அளவுக்கு இங்கு கிடைத்த தொல்பொருட்கள், வரலாற்றின் காலக்கண்ணாடியாகத் திகழ்கின்றன என்றால் அது மிகையல்ல. சுமார் 1000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் பயன்படுத்தப்பட்ட கட்டுமான அமைப்பும் அந்தக் கலைநுணுக்கமும், இன்றைக்கும் அனைவராலும் வியந்து பாராட்டத்தக்க நிலையில் உள்ளதே, நம் முன்னோர்கள் நமக்கு விட்டுச்சென்ற கலைப்படைப்பு என்று போற்றுவோம்.

சான்றாதாரங்கள்

  1. S. Selvaraj, Excavations at Gangaikondacholapuram, Tamil Civilization, Quarterly research journal of the Tamil Society, Thanjavur, 1987.

  2. T.S. Sridhar

  3. Ibid.,

  4. ச. செல்வராஜ், கங்கைகொண்ட சோழபுரம் அகழாய்வு அறிக்கை தொகுப்பு, தருமபுரி 1989.

  5. தி.ஸ்ரீ. ஸ்ரீதர், கங்கைகொண்ட சோழபுரம் அகழாய்வு அறிக்கை, தமிழ்நாடு அரசுத் தொல்லியல் துறை, சென்னை, 2009.

  6. Ibid.,

  7. ச. செல்வராஜ், சீனநாட்டு மட்கலன்கள், கல்வெட்டு காலாண்டு இதழ் 83, 2013.

]]>
https://www.dinamani.com/tholliyalmani/pudhaiyunda-thamizhagam/2016/jul/30/வரலாற்றுக்-காலம்---17-2549806.html
2557870 தொல்லியல்மணி புதையுண்ட தமிழகம் வரலாற்றுக் காலம் – 18 ச. செல்வராஜ் Friday, September 16, 2016 05:54 PM +0530 கண்ணனூர்

அமைவிடம்
திருச்சி மாவட்டம் லால்குடி வட்டத்தில், சமயபுரம் அருகே அமைந்துள்ளது கண்ணனூர். சமயபுரம் மாரியம்மன் கோயிலின் அருகேயும், புள்ளம்பாடி வாய்க்காலின் வடகரையிலும் அமைந்துள்ள இப்பகுதி, மிகவும் வரலாற்றுச் சிறப்புபெற்ற இடங்களில் ஒன்று. இவ்வூர், கி.பி. 12-ம் நூற்றாண்டில் சோழர்களின் கீழ் குறு நில மன்னர்களாக இருந்து பின்னர் தமிழகத்தின் சில பகுதிகளை ஆட்சி புரிந்த போசள மன்னர்கள் ஆளுகைக்கு உள்பட்ட இடம். இங்கு, அவர்கள் எழுப்பிய போசளீஸ்வரர் கோயில் இன்றும் போசள மன்னர்களின் ஆட்சிக்கு அடையாளமாகத் திகழ்கிறது.

அகழாய்வில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட Sumpwell

அகழாய்வுச் செய்திகள்
கண்ணனூரில் மூன்று அகழ்வுக் குழிகள் தோண்டப்பட்டன. முதல் குழியிலேயே செங்கல் கட்டுமானப் பகுதிகள் வெளிப்பட்டன. செங்கல் கட்டுமானத்தை தொடர்ந்து, அதன் மையப் பகுதியில் கற்களைக் கொண்டு கட்டப்பட்ட கட்டுத்தொட்டி ஒன்றும் வெளிப்பட்டது. இந்த அகழ்வுக் குழியின் மையப் பகுதியில் 10 மீட்டர் ஆழத்தில், பாறையைக் குடைந்து அதில் நீரோட்டம் செல்லும் வகையில் வாய்க்கால் ஒன்று காணப்பட்டது. இவ்வாய்க்கால், நன்கு செதுக்கப்பட்ட கற்பலகைகளைக் கொண்டு அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இவ்வாய்க்கால் காற்று புகாவண்ணம் நன்கு மூடப்பட்டுள்ளது. இக்கால்வாயில் கட்டப்பட்டுள்ள கற்கள் கொண்டு கட்டப்பட்ட கட்டுத்தொட்டியானது (Sumpwell), அடிப்பகுதி அகன்ற நிலையிலும், மேலே வரவர குறுகிக்கொண்டே வந்து மேல் பகுதியில் ஒரு சிறிய தொட்டி போன்ற அமைப்பில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. மேல் பகுதியில் இருந்தே தண்ணீரை எடுத்துக்கொள்வது போன்ற அமைப்பில் அமைத்துள்ளனர்.*1 மையப் பகுதி மட்டுமே கற்பலகைகளைக் கொண்டு கட்டப்பட்டுள்ளது. மேற்குறித்த செங்கல் கட்டுமானம், இக்கட்டுத்தொட்டிக்கு வலுகொடுப்பதற்காக அமைக்கப்பட்டுள்ளதாகக் காணப்படுகிறது.

அகழ்வுக் குழியில் இருந்து மையப் பகுதியில் அமைந்துள்ள இத்தொட்டியின் ஆழம் 6.10 மீட்டர் ஆகும். மேல் பகுதியில் முடியும் இடத்தில் 50 செ.மீ. நீளம், 50 செ.மீ. அகலம் கொண்ட ஒரு சதுர வடிவில் இத் தொட்டியை அமைத்துள்ளனர். இக்கால்வாய் 4.30 மீட்டர் வரை தொடர்ந்து சென்றது.*2 இக்கால்வாய், புள்ளம்பாடி வாய்க்காலின் மேல் கட்டப்பட்டுள்ளதால், இது குடிநீர் வாய்க்கால் என்பதும், மேலும் கண்ணனூர் பகுதி மக்களுக்கு குடிநீர் வசதி கருதியும் இதனை போசளர்கள் அமைத்திருக்கலாம் என்றும் கருத வழிவகுக்கிறது.

தொல்பொருள்களாக சுடுமண் மணிகள், கண்ணாடி வளையல் துண்டுகள், உடைந்த அரிவாள் மற்றும் பல இரும்புப் பொருட்கள், கூரை ஓடுகள், செலடைன் பானை ஓடுகள் போன்ற தொல்பொருட்கள் சேகரிக்கப்பட்டன.

புள்ளம்பாடி வாய்க்காலில் இருந்து நீரை எடுத்துப் பயன்படுத்த வேண்டும், அதுவும் அந்நீர் தூய்மையாக மக்களைச் சென்றடைய வேண்டும் என்பதை மனத்தில் கொண்டு அதற்கேற்ப வடிவமைத்து, அமைத்த கட்டடக் கலையையும், ஆற்றின் போக்கை மாற்றியமைத்து அதன் நடுவே கட்டுத்தொட்டி அமைத்துள்ளதும் குறிப்பிடத்தக்க ஒன்று. இப்பகுதி, போசளர்களின் தலைநகரமாகத் திகழ்ந்ததால், பொ.ஆ. 12-13-ம் நூற்றாண்டில் மிகுந்த செழிப்புடன் திகழ்ந்தருக்க வேண்டும் என்பது திண்ணம்.*3
*

படைவீடு

அகழாய்வு மேற்கொள்ளப்பட்ட இடத்தை குறிக்கும் வரைபடம்

அமைவிடம் திருவண்ணாமலை மாவட்டம் போளுர் வட்டத்தில், சந்தவாசல் அருகே அமைந்துள்ளது படைவீடு எனும் சிறு கிராமம். திருவண்ணாமலையிலிருந்து வடக்கே 27 கி.மீ. தொலைவிலும், வேலூரிலிருந்து தெற்கே 40 கி.மீ. தொலைவிலும், ஆரணியிலிருந்து மேற்கே 27 கி.மீ. தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது. சோழர்களின் குறுநில மன்னர்களாகத் திகழ்ந்த சம்புவராயர்கள், இப்பகுதியில் ஒரு படைவீடு அமைத்து ஆட்சி புரிந்துவந்தனர். இங்கு சோழர், விஜயநகர மன்னர்கள் கட்டிய கோயில்கள் காணப்படுகின்றன.

படைவீடு என்பது அரசனுக்குரிய படைகள் அமைந்த இடம் என்பர். சோழர்களும், பழையாறையில் பம்பப்படை, ஆரியப்படை போன்ற படைவீடுகளை அமைத்து வாழ்ந்துள்ளனர். பாண்டியர்கள், பொருணை ஆற்றங்கரையில் ஒரு படைவீடு அமைத்துச் செயல்பட்டனர். அதனை மணப்படைவீடு என்றும் அழைத்துள்ளனர். இம் மணப்படைவீடு, பாண்டிய நாட்டுத் துறைமுகமான கொற்கைக்குப் பாதுகாப்பாக இருந்துள்ளது எனக் குறிப்பு காணப்படுகிறது. சம்புவராயர்கள் அமைத்துக்கொண்ட படைவீடும் அதைப்போன்றதுதான். இங்கு காணப்படும் மலையின் மேல்பகுதியில் ஒரு கோட்டை கட்டப்பட்டுள்ளது. இக்கோட்டை, ராஜகம்பீர சம்புவராயர் என்ற மன்னனால் கட்டப்பட்டது என கல்வெட்டுக் குறிப்பு தெரிவிக்கிறது.*4
 

 அகழ்வுக் குழிகளின் தோற்றம்

அகழாய்வு
தொடர் வரலாற்றுச் சிறப்புகொண்ட படைவேட்டில் உள்ள கல்வெட்டுகளும், கோயில் சிற்பங்களும் பல செய்திகளைத் தெரிவிக்கின்றன. இவற்றை உறுதிசெய்யவே, இப்பகுதியில் அகழாய்வு மேற்கொள்ள தமிழ்நாடு அரசுத் தொல்லியல் துறை திட்டமிட்டது. இங்கு 12 அகழ்வுக் குழிகள் அமைத்து ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது. முதல் மூன்று குழிகள் வேட்டகிரி பாளையத்திலும், நான்கு முதல் பன்னிரண்டு வரையிலுமான குழிகள் இவ்வூர் கோட்டைத் தலையாரி கோயிலுக்கு மேற்கிலும் தோண்டப்பட்டன. அகன்ற முறை அகழாய்வு, ஆழ முறை அகழாய்வு என இரு முறைகளும் பயன்படுத்தப்பட்டன. இவற்றில், மக்களின் வாழ்க்கை முறையை வெளிப்படுத்தும் பானை ஓடுகளும், கட்டடப் பகுதிகளும் வெளிப்படுத்தப்பட்டன. அடுத்து குடிநீர்க் குழாய்கள், கழிவுநீர் வாய்க்கால்கள் என நான்கு வகையான கால்வாய்கள் அகழ்ந்து எடுக்கப்பட்டன. தமிழகத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட அகழாய்வுகளிலேயே, முதன்முதலாக அரண்மனைப் பகுதியில் நான்கு விதமான அமைப்பில் கட்டப்பட்ட கால்வாய்களை ஒரு கட்டடப் பகுதியின் கீழே இருந்து அகழ்ந்து வெளிக்கொணரப்பட்டது படைவீட்டில்தான் என்றால் அது மிகையாகாது.


கட்டடப் பகுதிகள்
அகழாய்வில். கி.பி. 16-17-ம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்த கட்டடப் பகுதிகள் அதன் மேல் பகுதியில் காரைப்பூச்சுடன் அகழ்ந்து வெளிக்கொணரப்பட்டன. சுண்ணாம்புக் காரைப்பூச்சு உள்ள தரைப் பகுதியின் அடிப் பகுதி, செங்கற் ஜல்லியும், கருங்கல் ஜல்லியும் கலந்து அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

 

அகழாய்வில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட சுண்ணாம்பு காரைப்பூச்சு கொண்ட தரைத் தளம்

இந்தக் கட்டடப் பகுதியில்தான், குடிநீர்க் குழாய்கள் மற்றும் கழிவுநீர் வாய்க்கால்களும் வெளிக்கொணரப்பட்டன.*5 இவை அனைத்தையும் ஒப்பு நோக்கும்போது, சம்புவராயர்கள் வாழந்த அரண்மனைப் பகுதியாக இவை இருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. சோழர்களின் குறுநில மன்னர்களாகவும், சிலகாலம் தனித்தும் சம்புவராயர்கள் ஆட்சிபுரிந்துள்ளனர். அவர்கள் தங்களின் தலைமையிடமாகக் கொண்டது இப்படைவீட்டையே என்றால் அது மிகையாகாது. அதற்கேற்ப, இங்கு வெளிக்கொணரப்பட்ட தொல்பொருட்களைப் பார்க்கையில், இவ்விடம் சம்புவராயர்களின் அரண்மனைப் பகுதி என்பதில் ஐயம் ஏதுமில்லை. படைவீட்டில் ஏராளமான கோயில்கள் காணப்படுகின்றன. அவற்றில் பெரும்பாலானவை சம்புவராயர்களால் கட்டப்பட்டு பராமரிக்கப்பட்டவையே.

அகழாய்வில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட கட்டடப் பகுதிகள்
 

நான்குவிதமான கால்வாய்களின் மாதிரி வரைபடம் (1. சுடுமண் குழாய் மூலம் அமைத்த கால்வாய்; 2. செங்கற்களைக் கொண்டு கட்டப்பட்ட கால்வாய்; 3.  பல நீண்ட கற்பலகைகள் கொண்டு அடுக்கி அதன் பக்கவாட்டில் ஜல்லி சுண்ணாம்புக் கல், சுண்ணாம்பு காரை கலந்து கட்டப்பட்ட கால்வாய்; 4.   ஒரே கல்லில் குடைந்து அமைக்கப்பட்ட கால்வாய்)

திறந்த வெளியில் அமைக்கப்பட்ட கருங்கல் கால்வாய் தொடர்ச்சி

கால்வாய்கள்


இங்கு நான்குவிதமான கால்வாய்கள் கண்டறியப்பட்டன. அவற்றைப் பற்றி காண்போம்.

1. கழிவுநீர்க் கால்வாய் - திறந்தநிலையில், கட்டடத்தின் இறுதிப் பகுதியில்; நீளமான கருங்கல்லால் மேல்பகுதியை குடைந்து அமைத்த ஒன்று. திறந்தநிலை அமைப்பைக் கொண்டது.

2. குடிநீர்க் கால்வாய் – சுடுமண் குழாய் கொண்டு ஒன்றை ஒன்று இணைத்து அமைக்கப்பட்டது.

3.    தினசரி பயன்பாட்டுக்கானது - இது செங்கற்களைக் கொண்டு அடுக்கி மேல் பகுதியில் அமைக்கப்பட்ட ஒன்று. இதன் கட்டுமான அமைப்பு தரைப் பகுதியில் கிடைமட்டமாக ஒரு செங்கல்லும், அதன் பக்கவாட்டில் செங்கற்களை நிற்கவைத்து, அதன் மீது மேலும் ஒரு செங்கல்லை வைத்து மூடப்பட்டு, தொடர்ந்து தேவையான அளவுக்கு அதனை நீட்டித்துக் கட்டி பயன்படுத்தியுள்ளனர்.

4. குடிநீர்க் கால்வாய் - இது நன்கு செதுக்கப்பட்ட கற்பலகைகளைக் கொண்டு அடுக்கி அமைத்த நீண்ட கால்வாய். இக் கால்வாயின் வெளிப்பகுதியில், கற்பலகைக்கு வெளியே சுண்ணாம்பு காரைப்பூச்சு கொண்டு இடைவெளி இல்லாதவாறு நன்கு பூசப்பட்டு அமைக்கப்பட்டுள்ளதால், அது சுத்தமான, குளிர்ந்த நீர்வரத்துக்காக அமைக்கப்பட்டுள்ள ஒன்று என்பது தெளிவாகிறது. இது கட்டப்பட்டுள்ள விதம் குறிப்பிடத்தக்கது.
 

குடிநீர்க் கால்வா, திறந்தநிலைக் கால்வாய், அடுத்து செங்கல்லால் கட்டப்பட்ட கால்வாய், நன்கு மூடப்பட்ட நிலையில் ஒரு கால்வாய்

தொல்பொருட்கள்
முதலாம் இராசராசன் செப்புக்காசு ஒன்றும், விஜயநகர காலத்து செப்புக்காசும், முகலாயர்கள் காசுகளும் கிடைத்துள்ளன. அதிக அளவில் கூரை ஓடுகளும், சுடுமண் மணிகள், சுடுமண் குழாய்கள், தந்தத்தால் ஆன சொக்கட்டான் காய், கல்மணிகள், சுடுமண் விளக்குகள், தோசைக்கல், காசுகளை வார்க்கும் அச்சு, தீபக்கலசம், இவற்றுடன் இடைக்கால பானை ஓடுகளும் கிடைத்துள்ளன.*6

அகழாய்வு முடிவு
இவ்வகழ்வாய்வு படைவீடு, ஒரு நகரத்தின் செழிப்புடன் இருந்துள்ளது என்பதையே தெளிவுபடுத்துகிறது. சம்புவராயர்கள் இப்பகுதியைத் தலைநகரமாக கொண்டு ஆட்சி புரிந்துள்ளதை இங்கு கிடைத்துள்ள தொல்பொருட்கள் உறுதி செய்கின்றன.

மேற்கோள் சான்றாதாரங்கள்
1. T.S. Sridhar, Excavations of Archaeological sites in Tamil Nadu, 1969-1985), Govt. of  Tamil Nadu, Dept. of Archaeology, Chennai 8.
2. Ibid.,
3. Ibid.,
4. N. Kasinathan, Excavations at Padaiveedu.
5. Ibid.,
6. Ibid.,

]]>
https://www.dinamani.com/tholliyalmani/pudhaiyunda-thamizhagam/2016/aug/19/வரலாற்றுக்-காலம்-–-17-2557870.html