Dinamani - மனநல மருத்துவம் - https://www.dinamani.com/health/mental-health/ https://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 3232170 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பகுதி 8: இப்போதே போடுங்கள் அஸ்திவாரம்! மாலதி சுவாமிநாதன் Wednesday, September 11, 2019 06:20 PM +0530
இது வரையில் குழந்தைகளின் ஆரம்ப கால நலனைப் பற்றிப் பேசி வந்தோம். குழந்தை, கருவில் இருக்கும் போதும், பிறந்த பின்னும் ஐம்புலன்களால் கற்பது, மற்றும் உடல்-மனம் நலன்களைப் பற்றியும் விவரித்தோம். ஒழுங்குமுறை, அடம் பிடிப்பது, உணவு முறை கட்டுப்பாடுகள் சென்ற வாரம் பார்த்தோம். பிறந்த முதலிருந்து மனநல வளர்ச்சிக்கு இத்தனைக் கவனம் தருவது அவசியமா என்ற கேள்விகளுக்கு இந்தப் பகுதியில் பதில்கள் அளிக்கப்படுகிறது.

ஆரம்பக் கால வளர்ச்சி

குழந்தைகளின் ஆரம்பக் காலகட்டங்களில் அவர்கள் இருக்கும் சூழல், பராமரிப்பின் தரம், மனநல வளர்ச்சிக்கு மிக முக்கியமானது. ஏதோ காரணத்திற்காக இவை இரண்டும் குறைவாக இருந்தால் பிற்காலத்தில் மனநலக் குறைபாடுகள், போதைக்கு அடிமைத்தனம், உடல் பருமன், பயந்த சுபாவம், பாதுகாப்பின்மை இத்யாதி என நேர வாய்ப்புண்டு. இப்படி நேராமல் இருக்கவே குழந்தைகளின் ஆரம்பக் காலங்களுக்கு முக்கியத்துவம் அளிப்பது முக்கியமாகிறது. பிஞ்சு மனதில், ஆரம்பகால அனுபவங்கள் ஆழ்ந்து படியும். மனப்பான்மை, குணாதிசயங்களின் அஸ்திவாரம் இப்போதுதான். வளர்ப்பின் ஆரம்பக்  காலகட்டத்தைச் சுமுகமாக அமைத்து விட்டால் 'வரும் முன் காப்போம்' அமல்படுத்த முடியும். 

பிறந்ததிலிருந்து ஆரம்ப வருடங்களில் குழந்தைகள் வளர்ச்சி மிகவும் வேகமாக இருக்கும். கற்றலின் வேகத்தைக் காப்பாற்ற, கற்றுக் கொள்ள பல்வேறு வாய்ப்புகள் அமைப்பதும், வளர விடுவதும் மிக அவசியமானது. இதற்கேற்ற சூழல் ஏற்படுத்துவது, கட்டுப்பாடுகள், பழக்க வழக்கங்களை நிலைநாட்டுவது போன்றவை குழந்தைகளுடன் இருப்பவரின் பொறுப்பாகும். 

இப்போதும் சரி, அதன் பிறகும், அன்பு, ஆதரவு, அரவணைப்பு, நல்ல ஊட்டச்சத்து அனைத்தும் தேவையான கலவை. மிக முக்கியம், அவசியம்.
 
ஒன்றைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும், பிறந்த குழந்தைக்கு மூளையின் செல்களில் பொருள்-தன்மைகள், செயல்-விளைவுகள் என்று ஒன்றுக்கொன்று இணைப்புகள் உண்டானால் தான் பயன்படும். நிறைய, அடர்த்தியான இணைப்புகள் ஏற்படுவதுதான் சாமர்த்தியத்தின் அடிப்படை. இதற்கு குழந்தை நகர்ந்து, அசைந்து, மற்றவர்களுடன் தொடர்பு வைத்து, பேசுவதைக் கேட்டு, பார்த்து, பலவற்றைச் செய்து, நல்லது-தவறு உணர்ந்தால் தான் செல்கள் இணையும், வளரும். 
 
உடல் வளர்ச்சியை ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் பார்க்க முடியும், கவனித்தால் அறிவின், குணத்தின் மலர்ச்சியும் தெளிவாகத் தென்படும். அவர்களின் சொந்த செயல்பாட்டினால் வளர்வது ஒரு பாகம் ஆகும். வளர வளர மற்றவர்களின் பங்களிப்பு மற்றும் குழந்தையின் உணர்வுகளும், சமூக திறன்களின் தாக்கமும் உண்டு. 

அதனால்தான் வளர்ச்சி எப்போதும் முழுமை வடிவம் (உடல்-மனம்-மற்றவர்களுடன் பழகுவது-உணர்வு) கொண்டது என்பது. ஆரம்பக் காலகட்டத்தில் உடல் வளர்ச்சி கண்ணுக்குத் தென்படுவதால் அதைச் சுலபமாகப் பார்க்கலாம், ஆனால் கூடவே அறிவாற்றலின் வளர்ச்சி அதனினும் வேகமானது. 

உடல்நலம் 

குழந்தைகள் தங்கள் வளர்ச்சி முன்னேறுவதற்குத் தேவையானவற்றை அந்த நிலைக்கு ஏற்றவாறு செய்வார்கள். அப்படிச் செய்யத் தேவை. இவ்வாறு செய்வதால் எலும்புகளும் தசைகளும் வளர்ச்சி அடைய முடியும். வளர்ச்சி ஒன்றோடு ஒன்று இணைந்து இருப்பதால் இப்போதையை வளர்ச்சிக்கும் மற்றும் பிற்காலத்திற்கும் பெரிய அளவில் உதவும். 

முதல் முதலில் குழந்தைகள் தலையைத் தூக்குவதில் ஆரம்பித்து, பிறகு திரும்ப, குப்புறப் படுக்க, உட்கார, நிற்க, நடக்க, ஓடுவதும் ஆகும். குழந்தைகளின் பெரிய எலும்புகள் முதலில் வளர, க்ராஸ் மோட்டார் (gross motor) வளர்ச்சிக்கு முக்கியமான பங்குண்டு. இந்தப் படிப்படியான வளர்ச்சி எலும்புகளை வலிவு அடையச் செய்கிறது. கூடவே மூளையும் நிற்பதற்கு, நடப்பதற்கு எவ்வாறு தன் உடல் உறுப்புகளை இயக்க வேண்டும் என்று கற்றுக் கொள்கிறது.

குழந்தைகள் பிறந்த முதல் அவர்கள்  நிற்கவும், நடக்கவும் ஆகக் கூடிய காலம் வரையில் படுத்துக் கொண்டு இருந்தாலும், கைகாலை ஆட்டி அசைத்துக் கொள்வது, சோம்பல் முறிப்பது போல் செய்கைகள், கால் விரலைப் பிடித்துத் தூக்குவது, பக்கவாட்டில் இருப்பதைத் தொட முயல்வது என்ற ஒவ்வொன்றும் குழந்தையின் வளர்ச்சிக்காக சரிவர உதவுகிறது. இது க்ராஸ் மோட்டாரில் அடங்கும். பெரிய எலும்புகள், நரம்புகள் நடக்க, ஓட, தூக்கி ஏறிய உதவும். இது நன்றாக அமைந்தால் அடுத்தபடியான ஃபைன் மோட்டார் திறன்கள், அதாவது சிறிய நரம்புகளை நுணுக்கமாகப் பயன்படுத்தல் ஆரம்பமாகிறது. 
 
பொருட்களைப் பிடித்துக் கொள்வதிலிருந்து, எழுதுவது வரை பல செயல்களைச் செய்வது இதில் அடங்கும். இந்தத் திறன்கள் மலர்வதற்கு அடுத்த இரண்டு மூன்று வருடங்கள் தேவைப்படும். இதன் பிரதிபலிப்பைக் குழந்தைகள் பிடிப்பதில் பார்க்கலாம். ஆரம்பத்தில் பெரிய பந்தை உபயோகிப்பது, முதல் முதலில் எழுத தங்கள் பென்சில் பிடிப்பதின் விதம், சின்னக் குழந்தைகள் எழுத்துக்கள் பெரிதாக எழுதுவார்கள் எனப் பல. 
 
உடல் நலன் குறைபாடு, வளர்ப்பில் பங்கம், சூழல் பிரச்னை என்ற ஏதாவது ஒன்று ஏற்பட்டிருந்தால் அது வளர்ச்சியின் பாதிப்பில் தென்படும். இந்த பாதிப்புகளால் வளர்ச்சியின் அடுத்த கட்டத்தில் மேலும் கோளாறுகள் ஏற்படக் கூடும்.
 
அறிவாற்றல், மற்றவருடன் பழக அஸ்திவாரம்
 
பிறந்தவுடன் குழந்தைக்கு எல்லாம் புதிது. பார்ப்பதைப் பரிச்சயம் கொள்வதற்குத் தீவிரமாக முயல்வார்கள். இதை நாமும் பார்த்திருக்கிறோம்: கைகளுக்கு எட்டியதைத் தொட்டுப் பார்ப்பது, முகர்வது, சுவைப்பது எனப் பலவற்றை. குழந்தைகள் இவ்வாறே தங்களைச் சுற்றி உள்ள உலகை அறிந்து கொள்ளும் விதமாகும்.

இதை மறுமுறை வலியுறுத்திச் சொல்கிறேன், குழந்தைகள் பிறந்த முதல், அவர்களின் ஐந்தாறு வயது வரையான கால கட்டம் வரை மூளை வளர்ச்சி மிக மிக விரைவாக இருக்கும். அதே சமயத்தில் அவர்கள் கற்றலுக்கும், ஞாபக சக்திக்கும், உணர்வுகளுக்கும், உறவுகள் உருவாக்குதல் முறைகளுக்கும் இந்தக் காலகட்டம் தான் அஸ்திவாரம். அதனால்தான் இதை மிக முக்கியத்துடனும் பிரதானமாகவும் கருதுகிறோம். ஏன் இப்படி?

ஒவ்வொன்றையும் பார்த்து, கேட்டு, முகர்ந்து, சுவைத்து, கைகளால் ஸ்பரிசித்து அந்த ஒவ்வொன்றுடன் பரிச்சயம் கொள்வது மூளையில் இணைப்புகள் உருவாகச் செய்கிறது. குழந்தை 'இது என்ன?' என்று அணுகுவதால் அந்த தருணங்களில் அவர்களின் மூளையின் ந்யுரோன்ஸ் ஒன்றோடொன்று இணைந்து கொள்கின்றன. பெரும்பாலும் அவர்கள் பல புலன்களை உபயோகித்து தங்களின் அனுபவங்களைச் சேகரித்துக் கொள்வார்கள், உலகைப் பற்றிப் புரிதல்கள் ஏற்படும்.
 
அனுபவங்கள் வெவ்வேறு விதமாக இருந்தால், அதிலிருந்து பல விஷயங்கள் புரிய வரும், மேலும் கற்பதற்கு ஊக்கமூட்டல் ஏற்படுகின்றது. மேலும் செய்யச் செய்ய, அதன் மூலம் வரும் திருப்தி மேலும் ஊக்குவித்து, கற்றுக் கொள்ளச் செய்கிறது. மறுபடி மறுபடி அதே அனுபவங்கள் தான் கிட்டுகிறது என்றால் உற்சாகம் இழந்து, துருதுருவென்று புதிதாக எதுவும் செய்யாமல், குழந்தை சாந்தமாக, மௌனமாக இருந்து விடக்கூடும்.  இது கஷ்டப்படுத்தாத நன்னடத்தையின் அறிகுறி அல்ல, வாய்ப்புகள், தூண்டுதல்கள் தேவை என்பதைக் குறிக்கும்.

இங்கு எந்தவித அனுபவத்திலும் குழந்தையின் சிந்தனை செய்தால் அறிவாற்றலின் முதல் ஆரம்பக் கட்டமாகிறது. குழந்தைகளுடன் இருப்பவர்கள் குழந்தை தொடும் பொருட்களின் பெயரைச் சொல்வது, அதுவும் அறிவாற்றல் தூண்டுவதின் பங்காகும். அதே நேரத்தில், சொல் கேட்பதிலிருந்து வரும் உணர்வினால் உணர்ச்சிகள், தன்னுடன் மற்றொருவர் இருப்பதால் மற்றவர்களுடன் பழகும் விதங்கள், நடைமுறைகள் கற்றுக்கொள்ளும் இடமாக அமைந்து, உணர்வு மற்றும் சமூகத் திறமைகள் பழகிக் கொள்ள அஸ்திவாரமாகிறது.
 
வாய்ப்பு மூலமாகக் குழந்தைகளுக்கு அனுபவம் கிடைப்பதால் அவர்கள் இருக்கும் சூழல் முக்கியம். வாய்ப்புகளை அமைப்பது குழந்தைகளின் பெற்றோர், பள்ளிக்கூடம், டே கேர் ஸென்டர் பொறுப்பாகும். அப்பொழுதுதான் குழந்தைகளின் ந்யூரோன்ஸ் விருத்தி ஆகும். இவற்றை அடைவதற்கு இடம், பொருட்கள், நடைமுறைகள் எல்லாம் உறவுகளைச் சேர்க்க வளர்க்கத் தூண்டிவிடும் விதமாக இருக்க வேண்டும். அவர்களுடன் வாழும் மனிதர்களும் அவர்களுடன் செயல்படுவதால் அதில் ஆனந்தம் உணர்வார்கள். நல்ல உணர்வுகள் நியுரான்களை மேலும் மேலும் இணையச் செய்யும். அதனால் தான் வெற்றி பெற்றால் தான் சந்தோஷம் என்பது இல்லை. கற்பதின் சந்தோஷத்தின் நிலவினாலேயே வெற்றி மாலை என்றும் நம் கழுத்தில்தான்!
 
அது போலவே குழந்தையின் ஆர்வத்தில் சுறுசுறுப்பாக இருக்கையில், உன்னிப்பாகக் கவனிப்பார்கள், இந்த நிலையில் ந்யூரான்ஸ் ஒன்றுக்கொன்று இணைவதைக் காணலாம்! ஆம், ஆராய்ச்சியாளர்கள் மூளைக்குள்ளே நிகழும் இதைப் படம் எடுத்துக் காட்டி இருக்கிறார்கள். இதனால் என்ன லாபம்? இவ்வாறு அவர்கள் செயல்பட்டுக் கொண்டே இருந்தால் குழந்தையின் மூன்றாவது வயதில் இந்த நியூரான்கள் இரு மடங்காகும்..
 
குடும்பத்தின், மற்றும் சூழலின் பங்களிப்பு

கவனிப்பில், குழந்தைகளின் அடிப்படைத் தேவைகள்

நன்றாகப் பூர்த்தி செய்யப்பட வேண்டும். இதில் ஊட்டச் சத்து உணவு, இருக்க இடம், வெயில் மழையிலிருந்து காப்பாற்ற உடைகள், உறவாட உறவுகள். இத்துடன், அரவணைப்பு, பரிச்சயமான சூழல் இருந்தால்தான் பரிபூரண ஆரோக்கியமான வாழ்வை வாழ முடியும். குழந்தைகளுடன் இருப்பவர்கள் அவர்களுக்குத் தீங்கு வராமல், தேவையில்லாத தண்டனை கொடுக்காமல், கடிந்து கொள்ளாமல் பாதுகாக்க வேண்டும். இத்துடன் குழந்தைகளுக்கு நடமாட, விளையாட, பேசக்-கேட்கக் கற்றுக் கொள்ள இடமும் தேவை.
 
பாதுகாப்பு, பத்திரமாக இருக்கும் சூழல் குழந்தைகளுக்கு மிக முக்கியமானதாகும். இப்படி இருந்தால் தான் அங்கு அன்பு இருப்பது உணர முடியும். பக்கத்தில் இருப்பவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் சண்டை போட்டுக் கொண்டிருந்தால் அது குழந்தைகளைப் பாதிக்கும். குழந்தைகள் முழு நலனுடன் வளர, கற்றுக் கொள்ள, அவர்களுக்குப் போஷாக்கு, அன்பு, கவனம், ஊக்கம் தேவை. இவை இருக்கையில் தங்களுக்கு ஆதரவு இருப்பதை உணர, மன தைரியத்துடன் தன்னை சுற்றி இருப்பதில் கவனத்தைச் செலுத்த முடிகிறது. தன்னை பத்திரமாகப் பார்த்துக் கொள்கிறார்கள் என்ற நம்பிக்கையில் மற்றவர்களை நம்புவது ஆரம்பமாகிறது. விளைவு? குழந்தைகள் தாங்கள் செய்வதை ஆவலுடன் உற்சாகமாகச் செய்வார்கள். உடல் -மனம்- உணர்வுகள்- மற்றவர்களுடன் பழகுவதும் எவ்வாறு ஒன்றுக்கொன்று இணைந்து இருக்கிறது என்பதற்கு இது அத்தாட்சி.
 
யாரெல்லாம் குழந்தையுடன் நேரம் கழிக்கிறார்களோ அவர்கள் விளையாடுவது, பேசுவது, பாடுவது குழந்தைகளுடன் இருக்கும் நேரத்தை பின்னுள்ளதாக வைக்க வேண்டும். ஏனென்றால் ஆரம்ப வளரும் வயதில் குழந்தைகளின் வளர்ச்சி உச்சக்கட்ட நிலையில் இருப்பதால் பல விதமான தூண்டுதல் தருவது தேவை, முக்கியம், அவசியம். பலமுறை சொன்னது போல, குழந்தைகள் பல முறை செய்வதும், செய்து பார்ப்பதும் இந்த வயதின் பிரதிபலிப்பே. பல வகையான எழுப்புதலை உருவாக்கி தந்தால் அது குழந்தையின் முழு வளர்ச்சியில் தென்படும். 
 
இதற்கு நேர்மாறாக குழந்தையுடன் எந்தவிதமான ஈடுபாடு இல்லாமல் இருந்தாலோ இல்லை குழந்தைகளை அடித்து, துன்புறுத்தி, எந்தவிதத்திலும் அவர்களுக்கு விளையாட்டுப் பொருட்களையும் தராமல் இருந்தால் அது குழந்தை வளர்ச்சியைக் குன்றி விடும்.
 
இந்த குழந்தைகள் உடல் வளர்ச்சியில் குட்டையாக இருப்பார்கள். மந்த நிலையில் நிலவுவதால் ஒன்றைச் சொன்னால் புரிந்து கொள்ளப் பல நிமிடங்கள் ஆகும். குழந்தைகளிடம் இருக்கும் அந்த ஈர்ப்பு இருக்காது. குழந்தையும் தன்னை புறக்கணிப்பதைப் புரிந்து கொள்வதால், "ஏன் பிறந்தேனோ?" என்ற வாடிய முகமாகவே இருப்பார்கள்.
 
இதிலும் ஒரு ட்விஸ்ட் இருக்கிறது! இதே குழந்தைகளை அரவணைத்து, நல்ல ஊட்டச்சத்து கொடுத்து, ஊக்குவித்து, அவர்களின் ஐம்புலன்களையும் சிலிர்க்க வைக்கப் பொருட்களுடன் விளையாடி, ஊக்கமளிக்கும் சூழல் உருவாக்கித் தந்தவுடன் அவர்களின் குன்றிய வளர்ச்சி வேகமாக முன்னேறும். வறண்டப் பூமியில் மழைநீர் படப் பட, குளிர்வது போல்.
 
குடும்பம் தான் குழந்தைகளுக்கு மிகப் பெரிய ஊக்குவிப்பும், தூண்டுதல் தருவதும் ஆகும். குடும்பங்கள் வெளி உலகை அறிமுகம் செய்வது, உறவாடச் செய்வதால் குடும்பத்திற்குக் குழந்தை வளர்ப்பில் பெரிய பங்குண்டு.
 
ஆதரவாக ஊக்கவிக்க: பெற்றோர், கூடப்பிறந்தவர்களுடன் பல வகையானவை செய்ய வேண்டும், விதவிதமான விளையாட்டு, வயதுக்கு ஏற்ற விளையாட்டு. கூடிய வரையில் அவ்வப்போது வீடு மாற்றத்தைத் தவிர்ப்பது நல்லது. ஒவ்வொரு குழந்தையும் வெவ்வேறு விதமாகக் கற்றுக்கொள்வார்கள்.
 
இப்படித்தான் தான் எதிர்கால கற்றலுக்கு அஸ்திவாரம் இப்போதே போடத் தேவை. அப்பொழுது தான்
 
மிகச்சிறந்ததைப் பெற,
மிகச்சிறந்ததைக் கொடு!
மேலும் பார்ப்போம் 

மனநலம் மற்றும் கல்வி நிபுணர் மாலதி சுவாமிநாதன்     malathiswami@gmail.com
 

]]>
child health, mental health of child, children lifestyle, healthy kids, lifestyle and health https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/5/15/w600X390/mom-and-baby.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/sep/11/enhancing-development-in-your-child-3232170.html
3227689 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பகுதி 7: உங்கள் குழந்தை அடம் பிடிக்கிறார்களா? சரியாக சாப்பிட மறுக்கிறார்களா? மாலதி சுவாமிநாதன் Wednesday, September 4, 2019 01:59 PM +0530  

அடம்பிடிப்பின் காரணிகள், அவற்றிலிருந்து சிலவற்றை எடுத்து, என்ன செய்யலாம் என்பதைச் சென்ற வாரம் ஆராய்ந்தோம். இந்தக் கட்டுரையில் உணவு உட்கொள்ளும் வழிமுறைகளும், அவற்றின்  தாக்கம் அடம்பிடிப்பு மற்றும் ஒழுங்குமுறைகள் மீது எப்படி ஏற்படக் கூடும் என்று ஒரு பார்வை இடலாம். 

உணவு வழிமுறைகளும் ஒழுங்குமுறைகளும்

சிறு குழந்தைகளுக்கு உணவை ஊட்டி விடுவதைத் தாராளமாகச் செய்யலாம். இது குழந்தைகள் வளரும் போது செய்வதுதான். ஊட்டி விடுபவருக்கும் குழந்தைக்கும் பந்தம், கதை சொல்ல வாய்ப்பு, எதை எப்படி ஏன் சாப்பிட வேண்டும், ஊட்டிவிடும் சூழலில் பலவற்றைப் பற்றிக் கற்பிக்கலாம் என்று விதவிதமான நன்மைகளைப் பட்டியல் இடலாம். 

சாப்பாட்டை ஊட்டிவிடும் பொழுது தினமும் அதே குறிப்பிட்ட இடத்தில் செய்தால் குழந்தைகளும் சாப்பிடும் போது, ஒரு இடம் நியமிக்கப் பட்டிருக்கிறது, அங்கு தான் அதைச் செய்ய வேண்டும் என்ற ஒழுங்குமுறை தானாக அமைந்து விடும். இது, மிக எளிமையான முறையில், ஆழ்ந்து படியும் கற்பித்தல் ஆகும். கைக்குழந்தைக்கு உணவை ஊட்டிவிடும் ஆரம்பக் காலத்திலேயே ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் உட்கார்ந்து உணவைத் தருவதிலிருந்து இது ஆரம்பமாக வேண்டும். அடுத்த நிலையில் குழந்தைக்கு அவர்களின் மேஜை நாற்காலியில் அமர்த்தி ஊட்டிவிடலாம். திரும்பத் திரும்பச் செயல் மூலமாகச் சொல்வது, "இங்கே மட்டும்" என்பதை.

பெற்றோர், தாத்தா-பாட்டி, மாமா-மாமி, யார் உணவை ஊட்டினாலும், அதே குறிப்பிட்ட இடத்தில் உட்காரும் பழக்கத்தைக் கடைப்பிடித்தால், ஒழுங்குமுறை மேலும் வலுவாகும், தவிர எல்லோரும் கட்டுப்பாடுகளைப் பின்பற்றுவார்கள் என்பதை உறுதிப் படுத்தும்.

குழந்தைகள் மற்றவர்களைப் பார்த்துக் கற்றுக் கொள்வது இந்த வயதில் அதிகம். அதற்கு, வீட்டில் எல்லோரும் அதேபோல் உணவைக் குறிப்பிட்ட இடத்திலேயே சாப்பிட்டால் குழந்தையிடம் வீட்டினர் சொல்வதும் செய்வதும் இணங்கும்!

அதே போல, பருகும் விதங்களைக் குழந்தைகளுக்கு ஆரம்பக் காலத்திலேயே பழக்கி விட சந்தர்ப்பங்களை உபயோகிக்க வேண்டும். கீழே கொட்டக் கூடாது, நிதானமாக ஆனால் சுறுசுறுப்பாக குடித்து விட வேண்டும் என்பது போல் வெவ்வேறு கட்டுப்பாடுகளை முதலிலிருந்தே அமல் படுத்துவது நல்லது.

குழந்தைகள் தானாக சாப்பிட முயற்சிக்கும் வயது வந்ததும் குடும்பத்துடன் கூடவே சேருது சாப்பிடுவது நல்லது. நம் கலாச்சாரத்தில் இதை பழக்கவே பல சந்தர்ப்பங்களை அமைத்திருக்கிறார்கள். எல்லா மதத்தினரின் பண்டிகைகளின் சம்பிரதாயத்திலும், ஒன்றாகக் கூடி, விருந்து உண்பது உண்டு. அதுவும் முதல் பந்தியில் குழந்தைகளை உட்காரச் சொல்வதும் அவர்களுடன் வீட்டின் முதியவர்களிடம், பெரியவர்களிடம் கற்றுக்கொள்ளச் சந்தர்ப்பம், பயன்படுத்த வேண்டும்.

ஆனால் பெரும்பாலும் இப்போது நடப்பது:  கூடச் சேர்ந்திருக்கையில் எல்லோரும் டிவியில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ஸீரியல், அல்லது திரைப்படம், ஏதோ ஒன்றைப் பார்த்துச் சாப்பிட்டுக் கொண்டு இருப்பார்கள். கூடிபேசி ஒன்றாகச் சாப்பிடும் வாய்ப்பு தொலைந்தது.

நிலாச்சோறு

பல ஆராய்ச்சிகளின் கண்டுபிடிப்பு, சாப்பிடும் நேரங்கள் பந்தத்தை மேம்படுத்தும் என்பது. நம் கூட்டுக் குடும்பங்களில் இதைப் பார்த்திருக்கிறோம். பல ஆராய்ச்சியாளர்கள் இதை மிக தெளிவாகக் காண்பித்து இருக்கிறார்கள். 

குறிப்பாக, காலை மாலை உணவை குடும்பத்தினர் ஒன்றாக உட்கார்ந்து சாப்பிட்டால், குடும்ப உறவுகள் மிகப் பலமாக இருக்கும் என்பதைக் காட்டியுள்ளார். நேர நிமித்தங்கள் வெவ்வேறாக இருந்தாலும், ஒரு வேளையாவது ஒன்றாக சாப்பிடுவது, உறவு வலுப்படுத்திக் கொள்கிறது.

இதில் எதை, எப்போது செய்தீர்கள்? 

குழந்தைக்கு நீங்களாகக் கதை சொல்லி சோறு ஊட்டியதுண்டா?

குழந்தைக்கு நிலாவைக் காட்டி சோறு ஊட்டியதுண்டா?

சோறு ஊட்ட உங்களது இந்த பொறுப்பை  ஊடகங்களிடம் தந்து விட்டு, அதை உபயோகித்து சாப்பிட வைப்பதுண்டா? ஸக்ரீன் டைம் ஆரோக்யம் அல்ல என்ற தகவலை தெரிந்துமா?

குடும்பமாக கடைசியாக என்றைக்கு ஒன்றாகச் சாப்பிட்டிர்கள்? 

எல்லோரும் கூடி, வட்டமாக உட்கார்ந்து, ஒருவர் எல்லோருக்கும் சோறு ஊட்டினது உண்டா?

சாப்பிடுவதில் கற்றலுக்கும் வாய்ப்பு உண்டு. உணவைக் கையாளும் போது விரல் நுனிகளுக்கும் பயிற்சியாகிறது. அத்துடன், சாப்பிடுவதின் பெயர் அறிந்து, உச்சரிப்பதில் வார்த்தைகளைக் கற்றுக்கொள்ள முடிகிறது. தானாக விரல்களால் சாப்பிட முடியும் என்பதை ஃபிங்கர் ஃபுட்ஸ் (finger foods) மூலமாக தன்னம்பிக்கை பெறமுடிகிறது. ஆரம்பத்தில், சிந்தினாலும் சாப்பிடப் பழகப் பழக வெளியே சிந்தாமல் சாப்பிடுவது தொடங்கும்.  

இதன் மூலம் நல்லதொரு கோட்பாடுகளைக் கற்றுக் கொள்ள முடிகிறது. இதேபோல் மற்றவர்களுடன் அமர்ந்து சாப்பிடுவதும் அவர்களைப் பார்த்துச் சாப்பிடும் ஒழுங்குமுறைகளைக் கற்றுக் கொள்ளும் வாய்ப்பாகிறது. போன வாரம் சொன்னது போல், ஐம்புலன்களைப் பயன்படுத்துவதால் உடல் நலன் மேம்படும்.

நிலாச் சோறு என்பதைக் கேள்விப்பட்டிருப்போம், அதை அனுபவித்தும் இருக்கலாம். இதைக் குழந்தைகள் சாப்பிட உபயோகிக்கக் கூடிய மிக நல்ல முறையாகும். குழந்தைக்குப் பல தகவல்களைச் சொல்லக்கூடிய சந்தர்ப்பமாகிறது, அத்துடன் அவர்களுக்கு  இது தான் இதன் செய்முறை என்பதைச் சொல்லாமல் தெளிவுபடுத்தும்.

பல மனித வளர்ச்சி நிபுணர்களின் கருத்து, அன்றும்-இன்றும் இதுவே: எவ்வாறு அடிப்படைத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வது வளர்ச்சிக்குத் தேவையோ, அதேபோல் எல்லாம் கிடைத்துவிடாது என்ற நிதர்சனம் மனதில் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். கசப்பான அனுபவங்கள், சிந்தனை, நோய், வளர்ச்சிக்கு இடையூறாகும். இதைப் பற்றியும் மற்ற ஒரு பாகத்தில் பேசுவேன்.  

இதுவரை நாம் பேசியது: வீடும், குழந்தைகளைக் காக்கும் இடங்களிலும் எந்த மாதிரியான சூழல் அமைக்க வேண்டும்

  • குழந்தைகளுக்குப் பிறந்ததிலிருந்தே புரியும், அவர்களுடன் பேச வேண்டும். 
  • குழந்தை தன் நடத்தையை சரி செய்ய வேண்டும் என்றால் தெளிவாக அதைச் சொல்வது முக்கியம். 
  • குழந்தைகளுக்கு அவர்களாகச் செயல்பட இடம், நேரம், தர வேண்டும்.
  • "தேவை", "வேண்டும்" இரண்டிற்கும் உள்ள வேறுபாட்டைப் புரிய வைப்பது முக்கியம். 
  • ஐம்புலன்களுக்கு ஏற்றபடி, பொருட்களை ப்பரிசித்து, உணர்ந்து, ஆராய்ந்து அனுபவிக்கும் வகையில் அமைக்க வேண்டும்.
  • குழந்தைகளின் ஆற்றலை ஆரோக்கியமான வழியில் வெளிப்படுத்த, இயற்கையுடன் இருப்பது நன்கு. 
  • குழந்தைகளுடன் பெற்றோர், கூடப் பிறந்தவர்கள், தாத்தா பாட்டி, சேர்ந்து சாப்பிடுவது நல்லது. 
  • சிறு குழந்தைகளுக்கு கணினி கொடுத்தால், அதன் நேரத்தை நாளைக்குப் பத்து நிமிடத்திற்கு வைக்கவும்.
  • குழந்தைகள் வளர தாங்கள் எடுத்த பொருட்களைப் பயன்படுத்திய பின் அதே இடத்தில் வைக்கப் பழகி விட வேண்டும். பொறுப்பு தானாக வளரும்.

இப்படித் தான் எதிர்காலக் கற்றலுக்கு அஸ்திவாரம் இப்போதே போடத் தேவை. ஏனென்றால், மிகச்சிறந்ததைப் பெற, மிகச்சிறந்ததைக் கொடு!

மேலும் பார்ப்போம்..

மனநலம் மற்றும் கல்வி நிபுணர் மாலதி சுவாமிநாதன்            malathiswami@gmail.com

]]>
healthy food, children food, child safety https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/5/24/w600X390/children_menu.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/sep/04/temper-tantrum-feeding-disciplining-3227689.html
3223954 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பகுதி 6: உங்கள் குழந்தை மிகவும் அடம் பிடிக்கிறதா? இதுதான் காரணங்கள், உடனே சரி செய்யுங்கள்! மாலதி சுவாமிநாதன் Thursday, August 29, 2019 04:03 PM +0530  

குழந்தைகள் அடம் பிடிப்பை பற்றியும் அதன் இன்னும் ஒரு விதமான கவனத்தை ஈர்ப்பது பற்றி சென்ற வாரம் உரையாடினோம். அடம் பிடிப்பின் காரணிகளை,  அதன் தீர்வைப் பற்றி இந்த பகுதியில் உரையாடலாம்.

அடம் பிடிக்கும் காரணி

அடம் பிடிப்பு ஏற்படக் காரணி, சூழல்கள் இருக்கலாம். குழந்தையால் தானாகச் செய்ய முடியவில்லை என்ற போது பிள்ளைகளுக்கு அந்த இயலாமையின் மேல் வெறுப்புத் தட்டிவிடும். தனக்குத் தெரிந்த செய்முறைகள், அதில் குறையிருந்தாலும் அதையே கடை பிடித்துத் திரும்பத் திரும்பச் செய்து பார்ப்பார்கள். அதில் அவர்கள் விரும்பியது கிடைத்து விட்டால் அந்த உத்திகளை மறுபடியும் உபயோகிப்பார்கள். 

பெரும்பாலும் குழந்தைகள் நன்றாக அறிவது, தாங்கள் சில விதங்களில் கேட்டால் அது கிடைத்துவிடும் என்று. போன வாரமும், மேல் பகுதிகளில் சொன்னது போலும் அடம்பிடிப்பில் குழந்தைகள் உபயோகிக்கும் இந்த யுக்திகளைத் தெரிந்து கொள்வது அவசியம். இதில், பொருளை வீசி எறிவது, சத்தம் எழுப்புவது, தை தை எனக் குதிப்பது, கண்ணீர் சிந்தாமல் அழுவது, நகராமல் அதே இடத்தில் நிற்பது என்று பல விதங்கள் உண்டு. 

கவனத்தை ஈர்த்து, அதன்மூலம் தன் தேவையைப் பூர்த்தி செய்ய முடியுமா என்ற தேடலில் ஆரம்பித்து, பிறகு கிடைக்கும் வரைச் செய்வதை அடம்பிடிப்பதாகச் சொல்வதுண்டு. இந்த "அடம்" பிடிப்பதைத் தவிர அவர்களுக்கு வேறு எப்படிக் கேட்க வேண்டும் என்று தெரியாத பட்சத்தில் இப்படிச் செய்வார்கள். 

கேட்கும் எல்லாவற்றையும் பூர்த்தி செய்வது, வாங்கித் தந்துவிடுவது என்ற பழக்கம் இருந்தால் மறுத்த உடனே, நாம் "இல்லை" என்றதும், கேட்டதை அடைய அடம் பிடிப்பு ஆரம்பமாகும். தேவையை உடனடியாக பூர்த்தி கொண்ட அனுபவத்தில்  திரும்பத் திரும்பக் குழந்தைகள் இதையே செய்வார்கள். அப்போது தானாகக் கட்டுப்படுத்த முடியாத கோபமும் அடம் பிடிப்பும் பழக்கமாகிவிடும். உஷார்!

அடம் பிடிப்பைச் சரி செய்ய

குழந்தை அடம்பிடிக்கும் பொழுது, அமர்க்களப் படுத்தும்பொழுது, கூட இருக்கும் நாம் அந்த சூழலில் மிகப் பொறுமையாக, எந்தவித பதட்டமும் காட்டாமல், அமைதி காத்து குழந்தையை அணுகினால், பிரச்சனையைச் சீர் செய்ய உதவும். 

முன்னர் சொன்னது போல், இந்த காலகட்டத்தில் குழந்தைகள் நாம் செய்வதைக் கூர்ந்து கவனித்து அதையே பிரயோகம் செய்வார்கள். அடம் பிடிக்கும் ஒவ்வொரு முறையும் நாம் அமைதி காத்து அடத்திற்குப் பதிலாக மாற்றுப் பாதைகளைப் பரிந்துரைத்தால், அதுவே வழிகாட்டி ஆகும். 

நாம் கண்டிக்கும்போது, அடம் பிடிப்பைக் கண்டிக்க வேண்டும், குழந்தையை அல்ல. குழந்தைக்கு “நம்மை நேசிக்கிறார்கள், நம் நடத்தை தான் பிடிக்க வில்லை” என்று தோன்றுவது முக்கியம். புரியாத வயதில் இது மிகவும் முக்கியம். அப்போது தான் குழந்தையும் தன்னுடைய இந்தக் குணத்தை மாற்றத் தயாராக இருக்கும்.

குழந்தை அடத்திலிருந்து வெளியே வந்த பிறகு, அடத்திற்கு பதிலாகச் சரியான பலவிதமான அணுகுமுறைகளைத் தெளிவு படுத்த வேண்டும். 

அடம்பிடிக்கும் போது, "சரி நீ நிதானத்தை அடைந்த பின், இவ்வாறு கூச்சல், கத்தல் இல்லாமல் தெரிவித்தால் புரியும், நான் காத்து இருக்கிறேன்" என்று சொல்லி பக்கத்தில் அமர்ந்து கொள்ளலாம்.

அதே போலக் குழந்தை அடம் பிடித்து சாந்தமாக ஆன பின் அவர்கள் எப்படிக் கேட்டு இருக்கலாம் என்பதைப் புரிய வைக்க வேண்டும். இதைக் குற்றம் சொல்லும் விதமாகச் செய்யக்கூடாது. அடத்திற்குப் பதிலாகக் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய வேறு வழிகளை எடுத்துக் காட்டுகிறோம். 

இந்த தருணத்தில் குழந்தை சரியாகச் சொன்னது, செய்தது எதுவோ, அதை எடுத்துக் கூறவேண்டும். இப்படிச் செய்கையில் குழந்தைகள் அந்த நல்லவற்றைச் செய்து மற்றவற்றைப் புறக்கணிக்கப் பார்ப்பார்கள்.

"தேவை-வேண்டும்" வேறுபாடு புரிய வைப்பது நன்கு. முதலிலிருந்தே குழந்தைகளுக்குக் கேட்கும் பொருள் "தேவை"யானதா அல்லது  "வேண்டும்" என்பதா என்ற வேறுபாட்டைப் புரிய வைக்கலாம். 

"இல்லை", "கூடாது" என்பதையும் புரிய வைக்க வேண்டும். "இல்லை" என்று சொல்லும் போது ஏன் என்று விளக்கினால் புரிந்து கொள்ள வாய்ப்பளிக்கிறோம். ஆனால் இதை விவரிக்கும் போது உண்மையை மட்டும் சொல்ல வேண்டும் அதற்கு கை கால் காது வைக்காமல். நாம் பல முறை உண்மை புரியாது என்று நினைத்தோ, அல்லது அப்படிச் சொன்னால் குழந்தை அடங்கிவிடும் என்று நினைத்தோ, ஏதோ ஒன்றைச் சொல்லி விடுவோம் “அது வேண்டாம் அழுக்கு", “அங்குப் போக வேண்டாம், பூச்சாண்டி வரும்" என்பது போல.  இப்படிச் செய்தால், நாம் உண்மை பேசவில்லை என்று குழந்தை உணர்ந்து விடும், தானும் வேண்டியதை அடைய எப்படியும் பேசலாம், எதையும் சொல்லலாம் என்று கற்றுக் கொண்டு, அடம் பிடித்து, அமர்க்களப் படுத்தித் தான் வேண்டியதைச் சாதித்துக் கொள்ள முயலும்.

குழந்தை தேவையற்ற அடம் பிடித்தால் "கூடாது" என்று நாம் குரலை உயர்த்தாமல் மிகத் தெளிவாக, ஒரே ஒரு முறை, பயமுறுத்தாமல் சொன்னால் இதுவே போதுமானது.

அடம் பிடிப்பு பெற்றோர், அக்கம்பக்கத்தினரின் கவனத்தைக் கவருவதற்காகவே என்று இருந்தால் கண்டிப்பாக அதற்கு இசைந்து விடக் கூடாது. அவர்கள் செய்வதை யாரும் பார்க்காமலிருந்தால் நிறுத்தி விடுவார்கள்.

அடம்பிடிப்பு முற்றிப் போனால், அதில் குழந்தை தன்னை காயப் படுத்திக் கொள்ளாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

குழந்தை அடம்பிடித்து மூச்சைப் பிடித்துக் கொண்டால் நிலைமையைச் சமாளித்த பின்னர், அதைக் கையாள குழந்தை மருத்துவரின் ஆலோசனை அல்லது மனநல நிபுணர்களை அவசியம் அணுக வேண்டும்.

குழந்தையுடன் இருக்கின்றவர் மனத்திடத்துடன் செயல்பட வேண்டும். ஏனென்றால், மற்றவர்கள் தம்மைப் பார்க்கிறார்கள் என்று தெரிந்ததும் வெட்கப் பட்டு, அங்குச் சிலர் வாங்கி தரச் சொல்ல, அது மேலும் வெட்கமாகும். இதிலிருந்து விடுபட, குழந்தையின் ஆட்டத்திற்கு இணங்கி-கேட்டதைச் செய்து விடுவதும் உண்டு. இதைக் கூடிய வரையில் தவிர்க்க வேண்டும். சில சூழ்நிலைகளில் முடியாமல் போய் இசைந்து விட நேரலாம், அப்படி நடந்தால் சற்று நேரத்திற்கு பிறகு, அல்லது வீட்டிற்குத் திரும்பிய பின்னர் “ நீ கேட்ட விதம் சரியான முறையில் இல்லை. உன்னையும் காயப்படுத்தி, என்னையும். அதனால் தான் அது போல் கேட்பது, பிடிக்க வில்லை. அப்படி செய்யாமல், கேட்டு கொள்ளலாம், ப்ளீஸ்" என்று சொல்லலாம், சிறு குழந்தைக்குக் கூட. 

அடம்பிடிப்பு அடிக்கடி நேர்ந்தாலோ, அல்லது பெற்றோருக்கு அடம்பிடிப்பில் அதிகக் கோபம் வந்தாலோ, அல்லது குறிப்பிட்ட சூழலில் நேர்கிறது என்று தெரிகிறது ஆனால் அதை எப்படிச் சமாளிப்பது என்று தெரியவில்லை,  பலமுறை நேர்ந்து கொண்டே இருந்தால், குழந்தையின் மனவளர்ச்சிக்கும் எதிர்காலத்திற்கு இது நல்லதல்ல. குழந்தை மருத்துவரை அல்லது மனநல நிபுணரைச் சந்தித்து இதற்குத் தீர்வு காணுங்கள். 

ஆக, இங்கு நாம் பேசியது, தராமல் மருப்பது, கைப்பேசி தந்தால் சாப்பிடுவது, இடுப்பை விட்டு இரங்காமல் இருப்பது, வெளியே செல்வோரைத் தடுப்பது, காய்கனிகளைத் துப்புவது, என்ற பல அடம்பிடிப்பு இருக்கின்றன. இப்படி எல்லாம் நேராமல் இருக்க முதலிருந்தே குழந்தைகளுக்கு "உண்டு"/ "இல்லை", "தருகிறேன்"/ "தர மாட்டேன்" இரண்டையும் விளக்கம் கொடுத்துப் புரிய வைக்க வேண்டும். அவ்வாறு செய்தால் அடம் பிடிக்க வாய்ப்பே இருக்காது.

அடம் பிடிப்பு ஏற்படாமல் இருக்க, மிக எளிதான சிலவற்றை நாம் செய்கிறோமா என்பதைக் கவனிக்கலாம். குழந்தை நேரத்திற்கு உணவு அருந்துகிறதா? வயிறு நிறையச் சாப்பிடுகிறதா? தூக்கம் எப்படி? அதன் சூழல் ஆதரவாக, அரவணைப்புடன் இருக்கிறதா என்று கணக்கு எடுங்கள். அடிப்படைத் தேவைகளின் குறைபாடு, அவற்றைச் சரியாகச் செய்யாததும், கூட இருப்பவர்களின் பாசம், அவர்களின் மீது நம்பிக்கை, மரியாதை இவை இல்லாதது ஆடத்தின் அஸ்திவாரமாகும். இங்குச் சொன்னதில் நாம் உணவை உதாரணமாக எடுத்துக் கொண்டு அடம் பிடிப்பு எவ்வாறு நேர்கிறது என்பதை அடுத்த வாரம் ஆராயலாம். ஏனென்றால்,

மிகச்சிறந்ததைப் பெற,

மிகச்சிறந்ததைக் கொடு!

மேலும் பார்ப்போம்..

மனநலம் மற்றும் கல்வி நிபுணர் மாலதி சுவாமிநாதன்            malathiswami@gmail.com

 

]]>
mental health, mana nalam, mindset, healthy life https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/26/w600X390/should-kids-have-cell-phones.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/aug/29/enhancing-development-temper-tantrum-causes-with-a-few-suggestions-3223954.html
3218386 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பகுதி 5: அடம் பிடிப்பு, கவனம் ஈர்க்க முயற்சி? மாலதி சுவாமிநாதன்  Wednesday, August 21, 2019 04:41 PM +0530  

இந்த “குழந்தை வளர்ப்பைச் சிறப்பிக்க” தொடரில் வளர்ப்பின் பலவற்றைப் பற்றிப் பேசி வருகிறோம். சென்ற வாரம் குழந்தைகள் தனக்கு வேண்டியதைப் பெறுவதற்கான திறமைகள், கட்டுப்பாடுகள், மற்றும் சில சமயம் அடம்பிடிப்பு உருவாகும் விதம், ஏன் என்ற சில விஷயங்களை கடந்த வாரம் பேசினோம். தொடர்ந்து, அடம் பிடிப்பின் காரணிகளை,  அதன் தீர்வைப் பற்றி இந்த பகுதியில் உரையாடலாம்.

பெரும்பாலும் குழந்தைகள் செய்து பார்த்து, அதன் விளைவுகளிலிருந்து எங்கே, ஏன், எப்படிச் செய்வது, எது கூடாது என்பதைப் பழக்கப் படுத்திக் கொள்வார்கள். இதுதான் அவர்கள் கற்றுக்கொள்ளும் விதம். அப்படி இருக்கையில், சிறுவயதிலேயே சரியான பழக்க வழக்கங்களை அமைத்தால் ஆரம்பத்திலிருந்து புரிந்து செய்வார்கள். 

குழந்தைகள் வளரும் போது அவர்கள் தங்களது தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யப் பல யுக்திகளை உபயோகித்துப் பார்ப்பார்கள். அதில் சில, அவர்களுக்கும் சரி, நமக்கும் சுமுகமாக அமையும். சில சமயம் அப்படி நேராமல் போகலாம் என்பதையும் சென்ற வாரம் பார்த்தோம். இந்த வாரம் அடம் பிடிப்பது எப்போது நிகழ்கிறது, கவனம் ஈர்ப்பதற்கான நடத்தைகள், இதன் காரணிகளும் தீர்வையும் பற்றி இங்கே பேசலாம்.

அடம் பிடிப்புத் தருணங்கள்

வளர்ப்பின் ஒவ்வொரு காலகட்டத்தை அடைகையில் குழந்தைகள் உடல் வளர்ச்சியில் முன்னேற்றம் அடைந்து இருப்பார்கள். அதற்கு ஏற்றாற்போல் தங்களால், தானாக என்ன, எப்படிச் செய்ய முடியும் என்றதைத் தெரிந்து கொள்வார்கள். தானாக எடுக்க, வைக்க, பொருளைப் பரிசோதனை செய்ய முயலுவார்கள். குழந்தைகள் இவ்வாறு பலமுறை செயல்படுவது இயல்பு. இரண்டு வாரம் முன்பு இதைப் பற்றிப் பேசினோம்.

பொருட்கள் எட்டாத இடத்திலிருந்து விட்டால், நம்மைக் கேட்க, நமக்குப் புரியாமல் போகையில் அதைத் தெரிவிக்கத் தெரியாததால், கேட்கச் சொற்கள் தெரியாததால், பொருளைத் திரும்பத் திரும்பச் செய்கைகளினால், வெவ்வேறு சப்தங்களினால் கேட்கப் படும். நாம் கொடுக்க மறுத்த பின்னரும் விடாப்பிடியாக வேண்டியதைக் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தால் அடம் ஆரம்பமாகும். எதைச் சொன்னாலும் பொருட்படுத்தாமல் கேட்பதும் அடம் பிடிப்பே. 

பசி வந்ததும், பசி தாங்காமல் எப்படித் தெரிவிப்பது என்று வார்த்தை வளராததால், சொற்கள் தெரியாமல் தத்தளிக்க, சத்தம் போடுவார்கள். பல தருணங்களில் குழந்தைகளுக்கும் தன் உணர்வை வார்த்தைகளால் தெரிவிக்கத் தெரிய வராததால் சலித்து விடுவதாலும் அதனால் வெறுப்பு தட்டித் தனக்குத் தெரிந்த பாணியில் கேட்டுக் கொண்டே இருக்க நேரலாம்.

கேட்ட பொருள் கொடுக்க முடியா விட்டாலோ, அல்லது கொடுப்பது உசிதமல்ல என்ற சூழ்நிலையாக இருந்தாலோ,  பெற்றோர் சஞ்சலத்திற்கு உள்ளாவார்கள்.  குழந்தையைப் பயமுறுத்தி அமைதியாக்க முயலலாம், இல்லை சத்தம் போட்டோ, இது வேண்டாம், அது தருகிறேன் என்று லஞ்சம் போல சொல்லக் கூடும்.

குழந்தையைச் சமாதானப் படுத்துவதாக எண்ணி, கொடுக்க வேண்டாம் என்பதையும் மீறி அவர்கள் வேண்டுவதைத் தந்துவிட்டால் இப்படிக் கேட்பதே பழக்கமாகிவிடும். அவர்கள் எப்போதும் இந்த செய்முறையை மட்டும் பயன்படுத்திக் கொள்வார்கள் (உடனே கிடைக்க வில்லை என்றால் அடம் பிடிப்பார்கள்).

அடமும் ஆர்வமும்

நடப்பது என்ன? குழந்தைக்குப் பொருளைத் தர மறுப்பதால் அந்த பொருள் மீது அதிக ஆர்வம் உண்டாகும்,  என்னவென்ற தூண்டுதல் அதிகரிக்கும். அதனாலேயும் கேட்டுக் கொண்டே இருப்பார்கள். அடைய விரும்புவார்கள்.

அந்த ஒன்றை மட்டும் கேட்பார்கள். ஏன், அதை மட்டும்? "அதில் என்ன?" இந்த வயதில் ஆர்வத்திற்குப் பெரிய பங்குண்டு! கிடைக்க வில்லை, கிடைக்கவே கிடைக்காது எனத் தெரிய, பல பாவனையில் கேட்பார்கள். பல சமயங்களில் அந்த பொருட்கள் மேலான மோகம் சிறிய அளவிலான நேரத்திற்குத் தான் இருக்கும். இதை நாம் புரிந்து கொள்ளா விட்டால் பெரும் போராட்டம் நடக்கும். 

சில தருணங்களில், பொருளின் முக்கியத்தினாலோ, விலையினாலோ, மற்றவருடையது என்றாலோ, உடையும் என்றாலோ பயந்து நாம் தர மறுப்போம். நேரடியாக மறுப்பு தெரிவிப்பதற்குப் பதிலாக, சில பெற்றோர் "அது அசிங்கம்" என்றோ, உடல் பாவத்தால் - வாந்தி எடுப்பது போல் - "உவ்வா" என்றெல்லாம் தெரிவித்து ஆர்வத்தைக் குறைக்கப் முயல்வார்கள்.  நாம் சொல்வது உண்மை அல்ல என்பதினால் நம் உடல் மொழிக்கும் சொல்லுக்கும் உடன்பாடு இருக்காது.

இப்படி நடந்தால், குழந்தைகள் நாம் சொல்வது சரியல்ல என்று புரிந்து கொள்வார்கள். நம் உணர்வு நம்மைக் காட்டி விடும். அவநம்பிக்கையும் சோகமும் உணர்வார்கள். நம் மேல் நம்பிக்கை குறையும். 

நம் செயலின் பிரதிபலிப்பாக அவர்களும் தனக்கு வேண்டியதைப் பெற என்ன வேண்டுமானாலும் செய்யலாம் என்ற மந்திரத்தை உட்கொள்வார்கள். அடம் பிடிப்பு அதிகரிக்கும். அதே போல் நாமும் ஏதேதோ காரணி மனதில் வைத்து, பிறகு தருவதாகச் சொல்லி விட்டுத் தராமல் இருந்தால், நாம் சொன்ன சொல்லைக் கடைப்பிடிக்க வில்லை என்பதால் நம்மேல் நம்பிக்கை மேலும் தளர்ந்து விடும். சிறு குழந்தை, புரியாது, மறந்து விடும் என்று நாம் எண்ணுவோம், ஆனால் தானும் அறியாமல் குழந்தையின் அடி மனதில் இவ்வாறு பதிந்து விடக் கூடும்.

அதுவரைக்கும், குழந்தைக்கு நாம் சொல்வதைச் செய்வோம் என்ற நம்பிக்கை இருந்திருக்கும். செய்யாமலோ இல்லை அறைகுறையாகச் செய்ய, அவர்கள் வைத்திருந்த நம்பிக்கை மேல் தண்ணீர் விட்டு விடுகிறோம். 

வேறுவழியின்றி கேட்டதையே நாம் சொல்வதைப் பொருட்படுத்தாமல் மீண்டும் மீண்டும்  கேட்பார்கள். நாமும் அதைத் தருகிறேன் என்று சொல்லி ஆனால் தராமல் இருந்தால் குழந்தை கத்த ஆரம்பிக்கும். பொருளைப் பெற இந்தக் கத்தல் இன்னும் அதிகரிக்க அடம்பிடிப்பு ஆரம்பித்து விடும்.

அடம் சுயநல மனப்பான்மையின் அஸ்திவாரமாகும்!

அடம்பிடிப்பில் வேறொன்றையும் அறிவது நல்லது. பல பேர் தன்னைச் சுற்றி இருக்கும் பொழுது கேட்டது கிடைக்க வாய்ப்பு அதிகம் என்பதை ஓர்சில சம்பவங்களுக்குப் பிறகு கண்டு கொண்டு விட்டால், அதன் மூலம் நினைத்ததைச் சாதித்துக் கொள்ள முயல்வார்கள். இது இயல்பு, மிகச் சிறிய வயதிலேயே, கெட்ட எண்ணம் ஏதுவுமின்றி ஆரம்பமாவது.

இதன் விளைவாக, பொருளைக் கேட்கையில், அமர்க்களம் செய்து, மற்றவர்களின் கவனத்தை மடக்கிப் பிடித்துக் கொள்வார்கள். பக்கத்தில் உள்ளவர்கள் பலர் குழந்தைக்குப் பரிந்து பேச, பலர் இருக்கும் இடங்களான: வீட்டில் விருந்தாளி இருக்கையில், பீச்சில், கடைகளில், கடைவீதியில், கோவிலில், கல்யாண மண்டபத்தில் அடம் பிடிப்பதைத் தொடர்ந்து செய்வார்கள்.

தன் மேல் கவனத்தை ஈர்த்து, அதன்மூலம் தன் தேவையைப் பூர்த்தி செய்ய முடியும் என்ற தேடல் இது. பெற்றோர் கூச்சப்பட்டு, கேட்கும் பொருள் தரப் படுகின்றன, இப்படிச் செய்தால் கிடைத்துவிடும் என்றதை அறிந்து அடத்தைத் தொடர்ந்து செய்வார்கள். சில குழந்தைகளைப் பொருத்தவரை கேட்கும் பொருள் கிடைப்பதற்கான வழிமுறை இப்படித் தான் என எடுத்துக் கொள்வார்கள்..

இதனால் இந்த குழந்தைகள் தன் தேவைகளை உடனடியாக அடைய வேண்டும் என்பதில் குறிப்பாக இருப்பார்கள். "எப்படியாவது அடைய வேண்டும்" என்ற மனப்பான்மை அஸ்திவாரமாகும். தன் தேவையைப் பூர்த்தி செய்து கொள்ள இந்தக் குணத்தை உபயோகிப்பார்கள். கிடைப்பதை யாருடனும் பகிர்ந்து கொள்ள மாட்டார்கள். ஒவ்வொரு முறையும் அவர்கள் போடும் கூப்பாட்டைச் சகிக்க முடியாமல் மற்றவர் தந்து விடுவார்கள். வளர்ந்த பின்னரும் இந்த சுயநல குணாதிசயம் நிலைத்து நிற்கும். 

கவனத்தை ஈர்ப்பதில் மூச்சை பிடிப்பதற்கு வாய்ப்பு உண்டு. வேண்டியதைக் கிடைக்கவில்லை என்றதும் முதலில் கண்ணீர் கொண்ட அழுகை ஆரம்பித்து, பொருள் கிடைக்கும் வரை அழுகை சத்தம் அதிகரித்துக் கொண்டே போகும். பிறகு மூச்சு தடுமாறலாம். கிடைக்காததைப் பற்றி மட்டும் கவனம் மையம் கொண்டு இருக்கையில், தங்களை வருத்திக் கொள்வதின் மேல் கவனம் போகாது. இந்த நிலையைத் தடுத்து நிறுத்த வேண்டும். இப்படி நடந்தால், இதற்கு மருத்துவர் உதவியைக் கண்டிப்பாக நாடுவது அவசியம். அவர்களின் பரிந்துரைப்பைச் செயல் படுத்துவது அவசியம். 

வாழ்வின் ஒவ்வொரு செயலிலும்

மிகச்சிறந்ததைப் பெற,

மிகச்சிறந்ததைக் கொடு!

மேலும் பார்ப்போம்..

மனநலம் மற்றும் கல்வி நிபுணர் மாலதி சுவாமிநாதன்            malathiswami@gmail.com

 

 

]]>
kids health, adomant health, children health https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/11/w600X390/Dad-discipline-child-.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/aug/21/temper-tantrum-causes-and-impact-3218386.html
3216905 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் நிம்மதியான தூக்கம் வர என்ன செய்ய வேண்டும்? கோவை பாலகிருஷ்ணன்  Monday, August 19, 2019 11:00 AM +0530  

ஒரு சிலர் அதிக நேரம் தூங்குவார்கள். ஆனால் அசதியாக இருப்பார்கள். சிலரோ குறைவான நேரம்தான் தூங்குவார்கள். மிகவும் சுறுசுறுப்பாக இருப்பார்கள்.  ஆழ்ந்த தூக்கமே (sound sleep) இதற்கு காரணம். 

நிம்மதியான தூக்கம் வர இடது கை கீழே இருக்கும்படி ஒருக்களித்து படுத்து உறங்க வேண்டும். ஏனென்றால் இடது பக்கமாகப் படுத்திருக்கும் போது உடல் அந்த பாகத்தை அழுத்துகிறது. இதனால் சுவாசம் வலது நாசி வழியாகத்தான் வரும். இடது நாசி வழியாக வராது. 

வலது நாசி வழியே மூச்சு வந்தால், மனநிலை அமைதியாக, நல்ல நினைவுகள் உள்ளதாக இருக்கும் என்று நாடி சாஸ்திரம் சொல்லுகிறது. படுக்கும் போது இடது பக்கம் ஒருக்களித்துப் படுக்க வேண்டும் என்று பெரியவர்கள் சொல்லுவதற்கு இதுவே காரணம்.  என்ன இன்று முதல் இப்படி தூங்கலாமா?

ஆரோக்ய வாழ்வுக்கு பாரம்பரிய வாழ்க்கைமுறை அவசியம் என்பதை அனைவருக்கும் தெரியப்படுத்தி ஆரோக்ய பாரதத்தை உருவாக்குவோம்.....!
 

]]>
sleep well, sound sleep, deep sleep, sleeplessness problems, night sleep, day sleep, good sleep, poor sleep, sleep properly https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/28/w600X390/deep_sleep.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/aug/19/for-sound-sleep-following-these-steps-3216905.html
3214306 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பகுதி 4 'வேண்டியதைப் பெறுவது எப்படி?அடம் பிடிப்பும் நிலாச் சோறும்!' மாலதி சுவாமிநாதன் Thursday, August 15, 2019 05:12 PM +0530  

வளரும் பொழுது குழந்தைகள் இயற்கையாக கற்றுக் கொள்வது உண்டு. ஐம்புலன்கள் கற்றல், எவ்வாறு பழக்க வழக்கங்கள் அமைகின்றன, இவையெல்லாம் முழு நலனுடன் சேர்ந்தவை என்பதைச் சென்ற வாரம் அறிந்தோம். 

இந்த பகுதியில், குழந்தைகள் ஆரம்பக் காலத்தின்  முக்கியத்துவத்தை, குறிப்பாகக் கட்டுப்பாடுகள் எப்படி அமைகின்றன, அல்லது சரியாக அமையாமல் போகின்றன என்கிற கோணத்திலிருந்து பார்வையிடலாம்.  

சுருக்கமாகச் சொன்னால்: குழந்தைகள் பிறந்த முதல், அவர்களின் ஐந்தாறு வயது வரையான காலகட்டத்தில் அறிவின் வளர்ச்சி மிக மிக விரைவாக இருக்கும். ஐம்புலன்களின் மூலம் கற்றலைத் தவிர, வெவ்வேறு செயல்முறைகளையும் சோதித்துப் பார்த்து, அதன் விளைவுகள் என்ன என்று பார்த்து கற்றுக் கொள்வார்கள்.  இப்படிச் செய்வதால் உடலுக்கும் பயிற்சியுடன் அறிவாற்றல், சுயமதிப்பு வளர உதவுகிறது. 

குழந்தைகள் கற்றுக் கொள்வதில் தங்களுக்குத் தெரிந்த வழிமுறைகளை உபயோகிப்பார்கள். புரிதலை வரவழைத்துக் கொள்ள தாங்கள் விரும்புவதை, கேட்பதைப் பெறப் பல நுணுக்கமான வழிகளில் செய்து பார்ப்பார்கள். குழந்தைகள் வளர்ச்சிக்கு வெவ்வேறு பொருட்களை அறிமுகப்படுத்தி, அதை அனுபவித்து, விளையாட விடுவது மிகத் தேவையானது. இது தான் அவர்களின் தசை, மூளை, கவனம் எனப் பல்வேறு வகையான வளர்ச்சிக்கு உரமாகும்.

இந்த வயதில் குழந்தைகளிடம் இதையும் பார்த்து இருப்போம், பல சமயங்களில் தங்களுக்கு வேண்டியதை அடைவதற்கு, இதுவரையில் முன்னர் என்ன செய்தால் அது கிடைத்திருந்தால் அதே யுக்தியை மறுபடியும் உபயோகிப்பார்கள். இந்த நமக்குச் சம்மதம் அல்ல, யுக்திகள் நல்லவை அல்ல, என்றால் என்ன செய்வதென்று இந்த பகுதியில் பார்ப்போம். புரிய வைப்பது, எப்படி, எப்போது? அவர்கள்,வேண்டியதைப் பெறுவது எப்படி? இதை விளாவரியாக இங்கும் அடுத்த பகுதியிலும் பார்க்கலாம். 

புரிதல்-அறிதல் சூழல்

குழந்தைகளுக்குப் பிறந்ததிலிருந்தே நம் குரல், பேசும் தோரணங்கள், நம் உடம்பின் சூடு, வார்த்தை சொற்களின் அழுத்தம் இவற்றின் மூலம் நாம் சொல்வதை, நம் உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்வார்கள். ஒரு வேளை இதை நாம் அறியாவிட்டால், பாப்பாவிற்கு ஒன்றும் புரியாது என்று நினைத்து,  உயிருள்ள பொம்மை போல் உறவாடக் கூடும். உண்மையில், போன பல வாரங்களில் சொன்னது போல், பிறப்பிலிருந்தே குழந்தைகள் அவர்களுடன் உறவாடுவோரின் முக பாவங்களிருந்தும் மற்ற அடையாளங்களிலிருந்தும் அவர்களின் உணர்வுகளை, மனநிலையைச் சீக்கிரமே புரிந்து கொள்ள ஆரம்பித்து விடுவார்கள்.

நாம் குழந்தைக்குப் பார்த்துப் பார்த்துச் செய்கிறோம், அதன் சேட்டைகளை, கற்றல்களைக் கூர்ந்து கவனித்துக் கண்டு மகிழ்கிறோம். எவ்வாறு குழந்தைகளை நாம் கூர்ந்து கவனிக்கிறோமோ அதே போல் குழந்தைகளும் நாம் செய்வதை, சொல்லும், பழகும் விதங்களைக் கூர்ந்து கவனித்து அதன் பிரதியாக தானும் செய்வார்கள். இதுவே சமூக நலனின் முதல் அடிகள் என்றும் கூறலாம்.

இந்தத் திறனை தனக்கு வேண்டியதாகச் சுட்டிக் காட்டி நம்மிடமிருந்து கேட்டுப் பெறுவதற்கு உபயோகிப்பார்கள். குழந்தைக்கு ஒரு பந்து வேண்டும் என்றால் அதைக் கையால் காட்டிக் கேட்க, நாம் தருவதுண்டு. கேட்டால் கிடைக்கும் என்பதைக் கற்றுக் கொள்ளுவார்கள். சில சமயங்களில் கண்விழி எங்கே செல்கிறதோ அதை நாம் புரிந்து கொண்டு கொடுப்பதும் உண்டு. இதிலிருந்து சொல் இல்லா பாஷை (non verbal communication) பயன் படுத்தலாம் என்ற புரிதல் வருகிறது. போகப் போகக் குழந்தைகள் இந்த விதத்தையும் உபயோகிக்கக் கற்றுக் கொள்ளுவார்கள்.

பார்த்து, தனக்குப் புரிந்ததை வைத்துச் செயல்படுவது

குழந்தைகள் தங்களுக்கு ஏதாவது வேண்டும் என்றால் வார்த்தை வரும்முன் தங்களின் பல உருப்புகளை உபயோகிப்பார்கள். 

ஓர் சில வார்த்தைகள் வரும் முன்னால், பாப்பா தன் தூளியில் கட்டியுள்ளதை எட்டித் தொட முயல, அவர்களுக்கு உதவப் பக்கவாட்டில் வைப்போம். அப்படித்தான் குழந்தைகள் கையால் காட்டியும் தனக்கு வேண்டியதை"சொல்ல" முடியும் என்பதைப் புரிந்து கொள்வார்கள். இவ்வாறே கேட்டால், பொருட்கள் கிடைக்கும் என்பதையும் அறிவார்கள். 

வாய்ச் சொற்கள் முழுதாக வருவதற்கு முன்னால் குழந்தைகள் தங்களுக்குப் பொருட்கள் தேவை வேண்டும் என்றால் வெவ்வேறு விதமாக "கேட்பார்கள்". கொஞ்சம் தானாக எட்டி முயலுவது. கண்களை உருட்டி உருட்டி வேண்டியதைப் பார்க்க நாம் ஊகித்துத் தருவோம். வார்த்தைகள் பேசும் ஆரம்பக் காலத்தில் "ஆ, ஆ, ஆ" என்றும், "ஹூம், ஹூம்" எனக் குறித்தும் கேட்பார்கள், அதற்குப் பிறகு "அது, அது" என்று பொருளைக் காட்டி கேட்பார்கள். பொருட்களின் பெயர் தெரிந்தும் அதைப்  பிரயோகிப்பார்கள்.

தங்களுக்கு வேண்டியதைக் கேட்க இப்படியெல்லாம் முடியும் எனப் பலமுறை செய்ய, நாமும் அதற்கு இணங்கித் தந்தால், இதுதான் வழி என்பதைப் புரிந்து கொள்வார்கள். இப்படித் திரும்பத் திரும்பச் செய்து வழிமுறைகளை அமைத்துக் கொள்வது அவர்கள் கற்றுக் கொள்ளும் விதங்களாகும்.

சில சமயம்,  பொருட்களின் விலையினாலோ, உடையும் என்பதாலோ, நம்முடையது அல்ல என்பதாலோ, அவர்கள் தன்னைக்  கவர்ந்த பொருளைத் தொட/ எடுக்க முயற்சிக்கும் பொழுது நாம் இல்லை என்று கூறுவோம், அல்ல சூழ்நிலையைச் சமாளிக்கப் பார்ப்போம். உதாரணத்திற்கு கைப்பேசி என்றால் ஒரு வினாடிக்குக் கொடுத்து எடுத்துக் கொள்வோம். தண்ணீர் பாட்டிலை அழுத்தி மூடி கொடுப்போம், ஆனால் துணிமணிகளையோ தாராளமாகத் தருவோம். அல்லது சிறிது நேரத்திற்கோ,  ஓரிரு முறை மட்டுமோ தந்து, பிறகு கொடுக்க மாட்டோம். 

குழந்தை திரும்பக் கேட்டாலோ, தொட்டாலோ நாம் மறுக்க மிக மிதமாகச் சத்தம் செய்வோம். சில நேரங்களில் குழந்தைகள் புரிந்து கொண்டு விட்டு விடும். சில முறை குழந்தைகள் மறுபடி வேண்டும் என்று கேட்டுப்  பார்க்கும். பல தருணங்களில் அவர்கள் தங்களுக்கு ஏதோ காரணத்திற்குத் தடை செய்யப்படுகிறது என்பதைப் புரிந்து ஒப்புக் கொள்வதுண்டு. குழந்தைகளுக்கு "இல்லை", "கூடாது", "முடியாது" என்பதை அவர்களுடன் வாழும் நபர்கள், “ஹூம்” என்று சொல்லி, அல்ல வெளிப்படையாகத் திடமாக "நோ" என்று, தலையை இல்லை என்று அசைத்துக் காட்டி, கேட்கும் பொருளை விலகி எடுத்து வைத்து, எனப் பல முறைகளில் உணர்த்தலாம்.

ஆனால் சில முறை குழந்தைகளுக்கு அந்தப் பொருள் மிகவும் வேண்டும் என்றால் உடனே சிணுங்குவார்கள். நாம் தர மறுத்தால் சத்தம் கூடும். அதற்கு அடுத்தபடியாக கத்துவதும் உண்டு, பல முறை சத்தத்தை அடக்கப் பொருளைத் தந்துவிடுவோம். இது போல் கண்ணீர் வராத அழுகை - அதில் சத்தம் நிச்சயம், அடுத்தவர் மனதை வாட்டும் வகையில் அழுகையின் தோரணையும் தென்படும். அழுகையின் அடுத்த லெவல், அஆ, அஆ என்ற சத்தத்துடன் கை கால்களை அசைத்துக் கொள்வது. இப்படிப் பல வழிமுறைகளை வெவ்வேறு தருணங்களில் சின்னக் குழந்தைகள் உபயோகிப்பார்கள், இப்படிச் செய்தால்  கேட்டதைப் பெற முடிகிறதா என்ற தேடல் நடக்கிறது என்றே இதைச் சொல்லலாம்.  

ஒன்றை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும், குழந்தைகள் இப்படி முயல்வதில் தவறு  ஒன்றுமில்லை. அவர்கள் வளரும் நபர்கள். எப்படி, எது செய்யலாம் என்பதை அறிந்து கொள்ளப் பலவிதமான பிரயத்தனம் செய்தால்தான் தெரிய வரும். அதிலிருந்து எது பலிக்கின்றதோ அதில் சிலவற்றைத் தேர்ந்தெடுத்து உபயோகிப்பார்கள். சாதாரணமாக மூன்று வயது வரை இப்படி வெவ்வேறு அணுகுமுறைகளைச் சோதித்துப் பார்ப்பார்கள்.

எந்த அளவிற்குக் கேட்க வேண்டும் என்பதையும், வேண்டியதை எப்படிப் பெற முடியும் என்பதையும் புரிந்து கொள்ள இதுவெல்லாம் ஒரு சந்தர்ப்பமாகிறது. இந்த சூழ்நிலையில் தங்களால் எவ்வளவு தூரம் கேட்டதை அடைய முடிகிறது என்றதையும் புரிந்து கொள்வார்கள். எந்த ஒரு உள்நோக்கமும் இல்லாமல் "ஆழம் பார்க்கிறார்கள்"!

சில சமயங்களில் கேட்பதைக் கேட்டவுடன் கொடுத்து விடுவோம். இல்லை அவர்கள் நம்மைப் பார்க்க, கண்களால் நாம் பாச வலையில் வந்து தந்து விடுவோம். இல்லை திரும்பத் திரும்பக் கேட்க நாம் சலிப்பு தட்டி தந்துவிடுவோம். ஓர்சில நேரத்தில், பிறர் வற்புறுத்திப் பரிந்துரைக்கையில் கொடுப்பதும் உண்டு. 

எந்த வழிமுறைகள் நமக்குச் சம்மதம் இல்லையோ, எது கூடாது என்று நினைக்கிறோமோ, அதை நாம் தெளிவாக முதல் சில சோதனைகளின் போதே தெரிவித்து விட வேண்டும். வரம்புகளையும் சாந்தமாக, ஆனால் திட நிச்சயமாக ஏற்படுத்த வேண்டும்.

மொத்தத்தில், இந்தப் பல வழிகளைக் குழந்தைகள் பயன்படுத்திக் கற்றுக் கொள்ளப் பார்ப்பார்கள். முடிவில் இந்த அனைத்திலும் ஏதோ ஓர் சில வழிமுறை பின்பற்றக் கூடியவை, இதைத் தாண்டிப் போகக் கூடாது என்று தீர்மானிப்பார்கள். இப்படித்தான் வேண்டியதைப் பெறுவதற்கான வழிமுறைகளும் கட்டுப்பாடுகளும் உண்டாகின்றன.

இப்படிச் செய்தால்தான் கிடைக்கும்

சில பெற்றோர்கள் குழந்தைகள் கேட்பதையெல்லாம் கொடுப்பார்கள், சில முறை கேட்காமலேயே வேண்டியதைக் கொடுக்கக் கூடும். இதிலிருந்து குழந்தைகள் கருத்தில், நாம் கேட்டால் கிடைக்கும் என்று பதிந்து விடுகிறது. 

எப்போதும் கேட்டது கிடைத்து  விட்டால் குழந்தை இந்த ஒரு வழிமுறை மட்டும் தான் இருக்கிறது என்று இதையே உபயோகிப்பார்கள். மேலும், எப்போதும் கேட்டது கிடைக்க வேண்டும் என்றும் எடுத்துக் கொள்வார்கள்.

வெவ்வேறு சூழ்நிலைகளில் இப்படியே அமைந்து விட வாய்ப்பு இருக்கிறது: ஒரே குழந்தை, முதல் "வாரிசு", ஆண் குழந்தை, பல வருடத்திற்குப் பிறகு பெற்ற பிள்ளை, குழந்தை உடலில் வியாதி, ஒரு பெற்றோர் இல்லாத வீடுகளில், தத்து எடுத்த பிள்ளை, கடைக்குட்டி. 

பெற்றோர் தாங்கள் குழந்தைக்கு அதிக நேரம் தரவில்லை என்ற குற்ற உணர்விலோ, பாசம் காட்டுவதாக எண்ணியோ, அல்ல குறைபாடுகள் இல்லாமல் வளர்ப்பதாக எண்ணியோ இப்படிச் செயல் படலாம். 

சில சூழ்நிலைகளில், ஒரு வேளை பெற்றோர் குழந்தைக்குக் கேட்டதைத் தர மறுத்தால், பக்கவாட்டில் இருப்பவர்கள் ஒன்றாகச் சேர்ந்து பெற்றோரை ஏசுவார்கள். குழந்தைக்கு அது தேவையில்லை, நல்லதல்ல என்று எடுத்துச் சொன்னாலும் கேட்க மறுத்து, குழந்தை கேட்பதைத் தந்துவிட வற்புறுத்துவார்கள். 

இதே உருவத்தில் இன்னொரு விதமும் உண்டு. ஒரு நபர் குழந்தையைச் சொல்லித் திருத்தும் போது அந்த இடத்தில் இருக்கும் மற்றவர்கள் குழந்தையின் சார்பில் பேசுவார்கள். குழந்தைக்கு எடுத்துச் சொல்வது எடுபடாது. முதியோர், தாத்தா-பாட்டி கூட இருந்தால், செல்லமும் சேர்ந்து, "குழந்தை, கொடுத்துடு" என்பதற்கு மறுபேச்சு கிடையாது. மொத்தத்தில், குழந்தையைப் பொறுத்தவரை "கேட்டால் கிடைக்கும்". கிடைக்கவேண்டும். . 

இப்படியே போய்க் கொண்டு இருந்தால் இதுவே "கேட்டவுடன் கிடைக்கும்" என்றது குழந்தைகளுக்குப்  பழகிவிடும். குழந்தைகள், தான் கேட்டதை கிடைக்கும் வரை சமாதானம் ஆக மாட்டார்கள். "அடம்" பிடிப்பது என்பது இதுதான்.

அடம்பிடிப்பு வெளிப்படும் பரிமாணத்தைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். இது எவ்வாறு வெளிப்படும் என்றால் குழந்தைகள் தாங்கள் கேட்கும் பொருட்கள் கிடைக்கும் வரை சமாதானம் ஆக மாட்டார்கள். அவர்களின் விளையாட்டுப் பொருட்களை மற்றவருடன் பகிரச் சொன்னாலும் முரண்டு பிடிக்கக் கூடும், தின்பண்டங்கள், பொருட்கள், சாக்லேட் பகிர மறுப்பார்கள்.  சொல்வதைச் செய்ய மறுப்பார்கள். எவ்வளவு நேரமானாலும் சரி, வேண்டியது கிட்டும் வரையில் அடம் பிடித்து இருப்பார்கள்.

விளைவு? குழந்தைகள், தாங்கள் ஆசைப்படுவதை அடைவதில் தப்பில்லை என்ற மனப்பான்மை இருக்கும். இது, சுயநலத்தின் அடிக்கல். 

குழந்தைகளின் மீது அளவுக்கு மீறி கவனம் செலுத்தினால் அடம்பிடிப்பு ஏற்படுவதாகு வாய்ப்பு அதிகம். கேட்டது கிடைக்கும் என்ற அனுபவத்தில் இந்த யுக்தியைப் பயன்படுத்தி இருப்பார்கள். அடம், எப்போதும் தன்மேல் கவனத்தை ஈர்ப்பது, இரண்டும் மனநலத்திற்கு உதவாது. அடம் பிடிக்கக் கூடும் என்ற சூழ்நிலைகளில், உதாரணமாகத் தனியாக விட்டுச் செல்லும் போது, குழந்தைக்கு முன்கூட்டியே எடுத்துச் சொல்லிவிட்டால், அடம் ஆரம்பித்தாலும் வேகமாக அமைதி ஆகிவிடுவார்கள்.

அடம் பிடிக்கும் தன்மை நிலைத்து விட்டால், வளர வளர மற்றவர்களைப் புரிந்து கொண்டு, அனுசரித்துப் போகும் சுபாவம் இருக்காது. இது குழந்தை வளர்ப்பின் பல நிலைகளில் பார்க்கலாம். இது உருவாகும் ஒரு தருணத்தை வரும் பகுதியில் பார்ப்போம். 

அடம் பிடிப்பும் நிலாச் சோறும்

உதாரணத்திற்குக் குழந்தைகள் சாப்பிட வைக்கச் செய்யும் முயற்சிகளைப் பார்க்கலாம். ஒரு கையில் சாப்பாடு இன்னொரு கையில் அவர்களை வசியம் செய்யும் கைப்பேசியில் படம். (இதுவெல்லாம் குழந்தையின் ஓர் இரண்டு மூன்று வயதில் பழக்கம் ஆரம்பமாக்கப் படும்). 

குழந்தை ஓடிக் கொண்டே இருக்கும், அவர்கள் பின்னால் சாப்பாட்டை எடுத்துக்கொண்டு ஓடி, ஓடி, வாயில் ஊட்டி விட முயல்வார்கள். பாதி வாயிலும் மீதி தரையிலும் என்று இருக்கும். 

குழந்தை சாப்பிட்டால் போதும் என்பதால் இவ்வாறு செய்வதுண்டு. ஆனால் இது போலவே ஒவ்வொரு தடவையும் செய்தால், இதில் ஒளிந்திருக்கும் கட்டுப்பாடற்ற சுதந்திரம் என்ற மந்திரத்தைக் குழந்தைகள் உள்வாங்கிக் கொள்வார்கள். விளைவு, சாப்பிடுவது இப்படித்தான் என்று நினைப்பது, எல்லாவற்றிற்கும் எல்லோரும் நம் பின்னால் ஓட வேண்டும் என்ற எண்ணம்.

குழந்தைகளைப் பொருத்தவரை அவர்களின் முன்னால் பெற்றோர், கூட இருக்கும் பெரியவர்கள் எந்த வழி முறைகளைப் பின்பற்றுகிறார்களோ அதைக் கூர்ந்து கவனித்துத் தானும் பின்தொடர்வார்கள். இந்தக் காலகட்டத்தில் மற்றவரைக் கவனமாகப் பார்த்து கற்றுக் கொள்வது பெரும் பழக்கமாகும். 

இதிலிருந்து, தங்களது வழிகளை அமைத்துக் கொள்வார்கள். பார்ப்பதை அப்படியே பின் தொடர்ந்து கொள்வார்கள். உதாரணத்திற்கு, எல்லோரும் டிவி முன்னால் அமர்ந்து சாப்பிட்டால், குழந்தையும் அதையே கேட்கும், செய்ய வற்புறுத்தும். அதே மாதிரி, சாப்பிட்டு தட்டை அங்கேயே வைத்தால் குழந்தைகளும் அவ்வாறே செய்வார்கள். குழந்தைகள் செய்வது நம்முடைய பிரதிபிம்பம்.

அதனால் தான் சாப்பாட்டை இப்படியே சாப்பிட விடுவதா? என்ற கேள்வி எழுகிறது. அவர்கள் எங்கு உட்கார்ந்து சாப்பிடுவது? எவ்வாறு உணவை மதித்து, சுவைத்து, சாப்பிடப் பழக்குவது? இதை அடுத்த பாகத்தில் பார்ப்போம். 

மிகச் சிறந்ததைப் பெற,

மிகச் சிறந்ததைக் கொடு!

மேலும் பார்ப்போம்…..

மனநலம் மற்றும் கல்வி நிபுணர் மாலதி சுவாமிநாதன் malathiswami@gmail.com

***************************************************

]]>
parents https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/1/31/w600X390/MULTIWA-STRONG-BONES-FOR-KIDS.JPG https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/aug/15/adomant-kids-3214306.html
3210283 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பகுதி 3: அதிவேகமான கற்றல் இப்போதே! மாலதி சுவாமிநாதன் Monday, August 12, 2019 10:51 AM +0530 குழந்தைகள் உடல்-மனம்-சமூக நலன் என்று முழு நலன்களுடன் இருக்க வேண்டும் என்பதை அவர்களின் பெற்றோர்கள் போலவே எல்லோரும் விரும்புவதே. இதற்காக நாம் குழந்தைகளின் ஆரம்ப நிலையிலான சிசுவின் நலனின் முக்கியத்துவத்தையும் கர்ப்பவதியின் மனநிலையைப் பற்றியும் போன வாரம்  https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/aug/02/grooming-a-child-3205645.html பார்த்தோம். 

குழந்தை பிறந்ததிலிருந்தே அவர்களின் வளர்ச்சியை மேம்படுத்தப் பலவிதமான தூண்டுதல் செய்வதுண்டு, செய்வது மிக அவசியம். அவர்களைச் சுற்றியுள்ள நாம் யாவரும் இதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். எவ்விதமான தூண்டுதல், இதனால் என்னென்ன நன்மைகள் ஏற்படும்? இவற்றையும், இதனால் நிகழும் நலத்தையும், மனவலிமையை மையமாக வைத்து, இந்தப் பகுதியில் பார்க்கலாம்.

ஐம்புலன் உணர்வுகளால்

குழந்தைகள் ஆரம்பக் காலத்தில் தங்களைச் சுற்றி இருக்கும் அனைத்திலிருந்தும் கற்றுக் கொள்வார்கள், பல்வேறு விதமாகக் கற்றுக் கொள்வார்கள். பார்த்து, ஒலிகளைக் கேட்டு, வாசனைகளை முகர்ந்து, நக்கிக் கடித்துப் பார்த்து, தொட்டு-ஸ்பரிசித்து என ஒவ்வொரு அங்கங்கள் மூலமாகவும் ஒவ்வொன்றையும் பரிசோதித்து பரிச்சயம் பெறுவார்கள், அதன் மூலம் பொருட்களைப் பற்றி அறிவது மட்டும் இல்லாமல், புலன்களைப் பற்றியும் கற்றுக் கொள்வார்கள். குழந்தைகள் வளர வளர, கூடவே தன் புலன் திறமைகளும் செழிப்பு பெற, தங்களைச் சுற்றி உள்ள உலகத்தை வியந்து பார்ப்பார்கள். அவர்களின் ஆர்வத்தைத் தூண்டச் செய்யும். இது ஒரு சுவாரஸ்யமான அனுபவமாகும். இவ்விதமான கற்றலில் மூளையின் பல பாகங்கள் ஈடுபடும், அவர்களின் உற்சாகமும், அதிவேகத் திறமை வளர்ச்சியும் இதற்கு அத்தாட்சி. 

ஆர்வமும் ஈடுபாடும் மேலோங்கும். அதனால்தான் குழந்தைகள் ஒன்றைச் செய்யும் பொழுது, அவர்களின் முழு கவனம் அதில் ஆழ்ந்து இருந்தால், அந்த நிலையில் அவர்களின் கவனத்தைச் சிதறவிடச் செய்வது சாமானியமானதே அல்ல. 

பலபுலன்கள் ஒட்டியே நம் பாரம்பரிய குழந்தைகளின் விளையாட்டுப் பொருட்கள் தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டன. நம் கலாச்சார பழக்க வழக்கங்களும் இத்துடன் இணைந்து இருப்பதே. எளிதாகப் புரிந்து கொள்ள, நம் எல்லோருக்கும் தெரிந்த ஒன்றை உதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளலாம். பிறந்த குழந்தையைப் படுக்க விடும் தொட்டிலின் மேல் பாகத்தில் கிலுகிலுப்பை கட்டிவிடுவதுண்டு. இது, தொட்டிலுக்கு ஏற்றபடி அளவிலும் வடிவத்திலும் இருக்கும். அது, இப்படி-அப்படிச் சுற்றுவதைக் குழந்தையின் கண்களுக்கு எதிரே தென்படும்படியாக கட்டி வைக்கப் படும். தொட்டிலின் அலுங்கக் குலுங்கல் சிலதினில் அந்த சிறிய மணியின் மெல்லிய ஓசையும் சேர்ந்திருக்கும். கிலுகிலுப்பின் ஒவ்வொரு பக்கத்தில் பல வர்ணங்களுடன் இருக்கும். வளரும் முதல் கட்டத்தில் இதைப் பார்க்க ஆரம்பித்து, வளர வளர, சில வாரங்களுக்குப் பிறகு, அதை எட்டித் தொடப் பார்ப்பார்கள், அதன் அசைவுகளைக் கூர்ந்து கவனிப்பார்கள். அதற்கும் பிறகு, இன்னும் வளர, அதைக் கையில் வைத்து, தொட்டு விளையாடி, நாக்கை வைத்து நக்கிப் பார்ப்பதும் இருக்கும். ஆக, பல புலன்களால் (கண், கை, ஸ்பரிசித்து, சுவைத்து, கேட்டு) அறிந்து கொள்வது ஒரே பொருளினால்!

வேடிக்கையான ஒன்று. கிலுகிலுப்பை பழங்கால பொருளாயிற்றே என்று அதற்குப் பதிலாகப் புதுமையான, விலை உயர்ந்த பாட்டரி பொருத்திய பல்வகை சப்தங்கள் செய்யும் பொம்மை ஒன்றைத் தொட்டிலில் வைத்தால், அதன் விளைவு என்ன? அது சப்தங்கள் செய்யுமே தவிர, ஆடுமா? அதைச் சுவைத்தால் பாட்டரியின் விஷப் பொருட்கள் தீங்கு விளைக்கலாம் அல்லவா? பக்கத்தில் இருக்கும் அதை மேலே எட்டித் தொட வேண்டிய தூண்டல் ஏற்படுமா? ஒரே பொருள் பல்வேறு சப்தங்கள் செய்தால் அதனால் புரிதல் ஏற்படுமா, அல்லது குழப்பம் ஏற்படுமா? இதிலிருந்து நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது, நாம் எளிமையானது என்று எண்ணுவது அவ்வளவு சாதாரணம் அல்ல, உயர்ந்தது என்று நினைப்பது சரி வருமா என்று நினைத்துப் பார்ப்பது அவசியம்.

இப்படிப் பல புலன்களால் தன்னைச் சுற்றி இருப்பதைப் பற்றிய  புரிதலை-அறிதலை "மல்டிஸென்ஸரீ லர்னிங்" (multisensory learning) என்பார்கள். அதாவது ஒவ்வொரு புலனாலும் ஆராய்ந்து, எல்லாவற்றையும் ஒன்று கூடிச் சேர்த்து, பொருட்களின் பலவகைத் தன்மைகளைக் கற்க வாய்ப்பு ஏற்படுகிறது. பலவற்றைக் கற்றுக்கொள்வார்கள்.

நாம் ஒவ்வொருவரும் கற்றுக் கொள்ளும் விதங்களில் வேறுபாடுகள் இருக்கும். இதை அறிந்து தான் இந்த ஐம்புலன்கள் கற்றலும் கலாச்சார மரபுகளும். இதன் மற்ற பரிமாணங்கள் லர்னிங் ஸ்டைல் (learning style), மல்டிப்பிள் இன்டெலிஜென்ஸ் (multiple intelligence) என்றும் உண்டு.

பிஞ்சுக் கைகளின் பக்கவாட்டில் வைக்கும் விளையாட்டுப் பொருட்கள் மழ மழவென, பல்வேறு வகைகளில், நிறங்களில் இருக்க வேண்டும். குழந்தையின் வளரும் காலகட்டத்தில் இந்த ஐம்புலன்களையும் உபயோகிப்பதற்கு ஊக்கமளிப்பது தேவை. அதற்கு ஏற்றவாறு பொருட்களைத் தேர்ந்தெடுக்க சில வாரங்களுக்குப் பிறகு மாற்ற வைக்க, ஊக்க வைக்கும். 

பழக்க வழக்கம்

குழந்தை பிறந்ததிலிருந்தே குறிப்பாக அவர்களின் ஐந்து ஆறு வயது வரையில் ஒன்றைச் செய்தால் அதைப் பல முறை செய்து பார்ப்பார்கள். கற்றலே மையமாகக் கொண்ட இந்த முதல் ஐந்து வருடங்களில், ஆர்வமும் பரிசோதனையும் உச்சத்தில் இருக்கும். நாமும் கற்றுக் கொள்வதை மேம்படுத்த வேண்டும். 

குழந்தைகள் வார்த்தைகளால் பேசுவதற்கு முன் பல வகையான மொழிகளில் பேசுவதுண்டு. இது அழுகையாக, கத்தி, அலறி, களகளவெனும் ஓசை செய்து, தங்களது சந்தோஷத்தை, வேதனையை வெளிப்படுத்துவார்கள். மழலை சொற்களில் அடுத்ததாக.

அதேபோல் தங்களின் பக்கத்தில் உள்ள பொருட்களைக்  கை கால் விரல்களால் விளையாடுவார்கள். கால் விரல் தற்செயலாக வாயில் படும், அதைச் சப்பிப் பார்த்ததும் திரும்பவும் தற்செயலாகச் செய்ய நேரிடும். அது ஒரு புது அனுபவம். புது செய்கை. மறுபடியும் செய்ய முயல்வது குழந்தைகளின் இயல்பு. எவ்வாறு செய்வது, செய்தால் என்ன ஆகும் என்பதை மீண்டும் மீண்டும் செய்யத் தானாகக் கற்றுக் கொள்ள முடிகிறது. இப்படிச் செய்து பழகிக் கொள்வார்கள், இதில் தன் உடலைப் பற்றியும், வெளி உலகத்தைப் பற்றியும் பல கற்றல்கள் ஏற்படும், பல திறன்கள் வளரும். 

பழக்க வழக்கங்களைப் பற்றி மிகப் பிரபலமான ஒரு ஆராய்ச்சியைப் பற்றிச் சொல்ல வேண்டும். இதில் பிறந்த வாத்து ஒன்றுக்கு அந்த ஆராய்ச்சியாளர் அவர்கள் முன்னே நடக்க, வாத்தும் அவரைப் போலவே நடக்கக் கற்றுக் கொண்டதாம். அதிலிருந்து புரிகிறது, குழந்தைகள் தன்னை கவனிப்போர் தங்கள் முன் என்ன செய்கிறார்களோ, அதைச் செய்ய முயலுவார்கள். நாம் என்ன செய்கிறோம், சொல்கிறோம் என்பதில் கவனமாக இருக்க வேண்டும். 

பிறந்ததிலிருந்து ஆறு வயது வரை குறிப்பாக  இன்னொரு மிக மிகத் தேவை, முக்கியமாகச் செய்ய வேண்டியவை - குழந்தைகளுடன் பேசுவது. குழந்தை வளர்ந்து இரண்டு மூன்று வயதில் தான் பேச்சைப் புரிந்து கொள்ள முடியும் என்று நாம் நினைக்கக் கூடும். அல்லவே அல்ல. நாம் பேசும் எல்லாவற்றையும் குழந்தைகள் கேட்டு அவர்களின் நினைவலைகளில் பத்திரப் படுத்தி வைப்பார்கள். அவர்கள் இவ்வாரே வார்த்தைகளைச் சேகரிப்பது. அது பேசும் போது உபயோகிப்பார்கள். வார்த்தைகள் புரியும் முன்னரே, நாம் பேசும் தொனியும், அதில் உள்ள உணர்வுகளும் அவர்களுக்குள் ஆழ்ந்து பதியும், அவர்கள் மனப்பான்மைக்கு வடிவு கொடுக்கும்..

உச்சரிப்பு சரிவர, அவர்கள் நாம் பேசும் போது அவர்கள் நம் வாய் அசைவுகளை உற்றுக் கவனித்து, நாம் செய்வதைக் குழந்தைகளும் பார்த்துச் செய்வார்கள், கற்றுக் கொள்வார்கள். கைக்குழந்தைகளிடம் பேசும் பொழுது நாம், அவர்களுக்கு என்ன செய்கிறோமோ அதை வர்ணித்து அவர்களையும் அந்த செயலுடன் இணைத்துக் கொள்வது போல் பேசலாம். நம் வாழ்க்கையைப் பற்றியோ அல்ல தெரிந்த கதையோ சொல்லலாம், சின்ன சின்னப் பாட்டுப் பாடலாம். 

அவர்களின் ஒன்றரை வயதில் அக்கம்பக்கத்தில் இருக்கும் பெரிய படங்கள், அல்லது புத்தகங்களில் இருக்கும் படங்களைக் காட்டி அவற்றைப் பற்றிப் பேசலாம். இவ்வாறு பேசுவதில் நாம் கற்றுக் கொடுப்பதைத் தவிர, அவர்களுடன் ஆழமான பந்தத்தை உருவாக்குகிறோம். 

ஒன்றை மனதில் வைத்து கொள்ள வேண்டும், குழந்தைகள் மழலைப் பேச்சில் பேச ஆரம்பிப்பார்கள். ஆனால் நாம் அவர்களுக்கு எப்போதும் மழலைப் பேச்சில் பதில் சொன்னால் தானும் அப்படித் தான் பேச வேண்டும் என்று குழந்தை பழகிக்கொள்ள, அதுவே வளர வளர பிரச்சினை ஆகலாம். 

உணவு 

உபயோகிக்கும் பொருட்களைப் போலத் தான் உணவின் அறிமுகம், அவற்றைப் பழக்கமாக்குவதும். பிறந்த பின் தாய்ப்பால் மட்டுமே அவர்களின் உணவாகும். அத்துடன் ஊட்டச் சத்தை சேர்க்க ஆரம்பிக்கும் மாதங்களில் ஒவ்வொரு சுவையைக் கூட்டுவதால் மெதுவாக பல ஆகாரங்களைச் சேர்க்கிறோம், கூடவே பல சுவைகளையும், தன்மைகளையும் அறிமுகப் படுத்துகிறோம். 

ஊட்டச் சத்துக்களைத் தரும் போது, அதைப் பற்றிச் சொல்லி அதன் சுவையை ஊட்டுபவரும் சப்புக்கொட்டி ஊட்டி விட்டால் குழந்தைகளுக்கு ஆர்வம் உண்டாகும். இது என்ன என்ற ஆர்வத்தில் சாப்பிட வைக்கலாம். நாமும் குஷியாக இருந்தால் சாப்பிடுகையில் உறவு மேம்படும், அதை ஒரு சந்தோஷமான நேரம் எனக் குழந்தைகள் கருதுவார்கள். 

நம் கலாச்சாரத்தில் குழந்தையை மடியில் வைத்துச் சாப்பிட ஊக்குவிப்பதுண்டு. குழந்தையின் ஆர்வத்தைத் தூண்டிவிட, அவர்கள் நாக்கு நுனியில் கொஞ்சமாகத் தடவி அந்த ருசியை அறிமுகப்படுத்திடலாம். பல தன்மைகள், சுவைகள் உள்ள உணவு வகைகள் வாயின் பல பாகத்தை வளர்க்கச் செய்யும். 

ஊட்டி விடுவதிலிருந்து குழந்தைகள் தானாக விரல்களில் அள்ளி எடுத்துச் சாப்பிடுவது என்பதை ஊக்க விக்க வேண்டும்.

ஒழுங்கு முறைகள் அமைத்தல்

பல புலன்களை உபயோகிப்பது பல வளர்ச்சிகளின் அஸ்திவாரம். அதே போல், எதை எப்படிச் செய்வது, எது செய்யக் கூடாதது  என்பதற்கு வழிமுறைகளை அமைத்து, அவற்றை அனுசரிக்க வேண்டும், செய்யாவிட்டால் அதற்கு விளைவுகள் உண்டு என்ற அறிதல்தான் ஒழுக்கத்தின் அடிக்கல். இதை முதலிலிருந்தே ஆரம்பிக்கலாம். குழந்தைகளுக்கு நாம் தெளிவாக எடுத்துச் சொன்னால் ஒழுக்கத்தை உண்டாக்க முடியும். உதாரணத்திற்கு நான்கு ஐந்து மாதக் குழந்தை பசியில் அழ ஆரம்பிக்க, நாம் தயார்ப் படுத்திக் கொண்டு உணவு கொடுக்க சில நிமிடங்கள் ஆகும் பொழுது, அவர்களுக்கு நாம் தயார் செய்வதைப் பற்றி அன்பாக எடுத்துச் சொல்லாம். குழந்தையும் நம்முடன் ஒத்துழைக்கும். 

ஒரு எட்டு மாத குழந்தையின் செயல்பாட்டை எடுத்துக் கொள்ளலாம். அவர்களை நாம் தூக்கி வைத்துக் கொண்டதும் அவர்கள் சில சமயம் நம்மைத் தாடையில் அடிப்பார்கள், நம்  மூக்குக் கண்ணாடி, கைப்பேசி, கழுத்துச் சங்கிலி இவற்றை எடுக்க முயல்வார்கள். பல முறை முயன்ற பின் எடுக்க முடியும் எனத் தெரிந்ததும் திரும்பத் திரும்பச் செய்ய முயல்வார்கள். மேல் பகுதியில் சொன்னது போல் இது இயல்பு, நல்லது, அவர்களின் விரல் நுனிகளை வளர்க்க உதவும். அத்துடன் கைகளின் பிடிப்பும் மேம்படும். இதுவெல்லாம் வளரும் குழந்தைகள் தாங்களாக உடைகளை அணிய, எழுத எனப் பல நன்மைகளுக்கு அடிக்கல். 

இதனால் இந்த நடத்தைகள் வரவேற்கப்பட வேண்டியவை, அதே சமயத்தில் செய்வது சரியல்ல என்பதையும் நாம் தெரிவிக்க வேண்டும். சில முறை செய்த பிறகு குழந்தை தான் கற்றுக் கொண்டோம் எனத் தெரிந்ததும் வெகு வேகமாகச் செய்ய ஆரம்பிக்கலாம். சில சமயம் கூடவே குலுங்கக் குலுங்கச் சிரித்துக் கொண்டே விளையாட்டாகச் செய்யலாம். இதுவும் நல்லதுதான், உறவை வளர்க்கும். இந்த தருணத்தில் நாமும் விளையாட்டாகச் சிணுங்கலாம், அல்லது குழந்தைக்கு "ம்ம்" என்று சொல்லி நிறுத்தச் சொல்ல ஆரம்பிக்கலாம், அடுத்தாக "ம்ம் வலிக்கிறது" என்றபடி முகபாவத்தில் அதைக் காட்டலாம். சில முறைகளுக்குப் பின்பு குழந்தையை நேருக்கு நேர் பார்த்து, "ப்ளீஸ் வலிக்கிறது, நோ" எனச் சொல்லலாம். சொல்லும் போது சிரித்துச் சொன்னால் அதை விளையாட்டு என்றே குழந்தை எண்ணும், கம்பீரமாகச் சொல்ல வேண்டும். நம் சொல்லும் உடல் மொழியும் ஒன்றிணைந்தால் நிறுத்தி விடுவார்கள். இப்படிச் செய்து வேண்டாத நடத்தைகள் நீடிக்காமல் நிறுத்தினால் அது பிற்கால ஒழுங்குமுறைகளுக்கு அஸ்திவாரமாக அமையும்  

 குழந்தை முதலில் பொருட்களை வீசி எறிவது அந்த வயதின் கற்றுக்கொள்ளும் விதமாகும். பதினெட்டு மாதத்திலிருந்து மூன்று வயதுவரை குழந்தைகள் தங்கள் ஃபைன் மோட்டார் (fine motor skills) செயல்திறன்களை வளர்த்து, அதை நன்றாக்குவார்கள்.  இந்த காலகட்டத்தில் பொருளை விரல்களால் எடுத்து-பிடித்து-எறிவது என்ற ஒவ்வொன்றையும் செய்ய, சரியாகச் செய்ய வரும். மேலே பழக்க வழக்கம் பற்றிச் சொன்னது போல் பலமுறை செய்து பார்ப்பார்கள். 

இந்த எடுத்து-பிடித்து-எறிவதில் குழந்தைகளின் சதைகள் மற்றும் மிக முக்கியமான கை-கண் இணைந்து வேலை செய்வதாகும். இப்போது பயில வாழ்நாள் முழுவதற்கும் உபயோகமாகிறது. அதற்காக இந்தச் செயல் மிக அவசியமாகும். ஒரு விதத்தில் இதில் உடல் வளர்ப்பை மேம்படுத்துகிறது. ஒவ்வொரு முன்னேற்றத்தையும் நாம் கைதட்டிச் சிறப்பிக்கும் பொழுது, அங்கு நடப்பதில் நமக்கு உடன்பாடு உண்டு என்பதைத் தெரிவிக்கிறோம். 

குழந்தைகள் தூக்கி எறியும் பொருட்களை மறுபடி எடுத்து அதன் இடத்தில் வைக்கும் பழக்கத்தையும் அவர்களுக்கு முதலிலிருந்தே சொல்லித் தரலாம். முதலில் கூட இருப்பவர்கள் அதை எடுத்து வைக்க வேண்டும். குழந்தை இதைப் பார்க்கும், தானும் செய்ய முயலும். நாம் குழந்தைகளை இப்படிச் செய்ய வாய்ப்புத் தரவில்லை என்றால் அதைக் கற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள். 

எறிவதை, தூக்கிப் போடுவதைச் செய்த பின், கூட இருப்பவர்கள் ஒன்றும் சொல்லாமல் இருந்தால் செய்வது தவறு என்று கற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள். இப்படிச் செய்ததை இதுவரை எல்லோரும் கைதட்டி ஊக்க விக்க, அதையே செய்வது சரி என்றே எண்ணுவார்கள். பெரியவர்கள் தான் அந்த ஒழுக்கத்தின் கோட்டைக் கிழிக்க வேண்டும். 

சில சமயம் விட்டெறியும் பொழுது பொருட்கள் உடையவும் செய்யும். உடைப்பதை "குழந்தை தானே, போகட்டும்" என்று தட்டிக் கழித்து விடுவோம். முதலில் குழந்தை சிறு வயதாக இருப்பதாகப் பெற்றோர் தட்டிக் கழித்து விடுவார்கள். பிற்காலத்தில் திடீரென அவர்கள் டிவி முன் உட்கார்ந்து சாப்பிட்டாலோ, தங்கள் பொருட்களை அதன் இடத்தில் வைக்காமல் விட்டாலோ, 'இவ்வளவு வயசு ஆகியும் இதுக் கூடவா தெரியலை" என்பதும் உண்டு. நம்மில் பலருக்குக் குழந்தைகள் நன்றாக வளர்ந்த பின்னரே அவர்களுக்கு ஒழுக்கத்தைக் கற்றுத்தர வேண்டும் என்ற எண்ணம், ஆனால் அதன் அஸ்திவாரம் அந்த சிறு வயதில் தான். இரண்டு வயதிலேயே எறிந்தால், உதைத்தால் அது சரியல்ல என்பதை ஒவ்வொரு முறையும் சொல்ல வேண்டும், சில மாதங்களுக்குப் பின் கண்டிக்க வேண்டும், பின்னர் ஏதேனும் விளைவுகள் ஏற்படுத்த வேண்டும்.  இதைப் பற்றி அடுத்த வாரம் மேலும் பேசலாம்.

ஆக வீடும், குழந்தைகளைப் பராமரிக்கும் மற்ற இடங்களும் அமைக்க வேண்டிய சூழல்: 

  • உடல்-மனம்-மூளை வளர்வதற்கு வெவ்வேறு ஊக்குவிக்கும் அனுபவங்கள் ஏற்படும்படி இருக்க வேண்டும்.

  • குழந்தைகளுக்குத் தானாகச் செயல்பட இடம், நேரம், தர வேண்டும்.

  • பெற்றோரோ, காப்போரோ தானே எல்லாம் செய்து தரக் கூடாது, சிறு சிறு வேலைகளில் குழந்தையையும் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

  • ஐம்புலன்களுக்கு ஏற்ற பொருட்கள் ஸ்பரிசித்து, உணர்ந்து, அனுபவிக்கும் வகையில் அமைக்க வேண்டும்.

  • செயல்கள் வழிமுறைகளை மீறினால் அது சரியல்ல என்பதைப் படிப்படியாகப் புரிய வைக்க வேண்டும்.

மிகச்சிறந்ததைப் பெற,

மிகச்சிறந்ததைக் கொடு!

மேலும் பார்ப்போம்…..

மனநலம் மற்றும் கல்வி நிபுணர்  மாலதி சுவாமிநாதன்

malathiswami@gmail.com

]]>
baby, child, Learning, kids, grooming, cute baby https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/25/w600X390/beautifu_baby.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/aug/09/பகுதி-3-அதிவேகமான-கற்றல்-இப்போதே-3210283.html
3205645 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பகுதி 2 - வளர்ப்பைச் சிறப்பிக்க, ஆரம்பத்திலேயே ஆரம்பிப்போம்.. Saturday, August 3, 2019 11:06 AM +0530 மிகச் சிறந்ததைப் பெற, மிகச் சிறந்ததைக் கொடு!

இந்த தொடரின் முதல் பாகத்தில் குழந்தைகளின் நலனுக்குத் தேவை ஊட்டமளிக்கக்கூடிய சூழல், தோற்றம், என்றவற்றைச் சிறியக் கண்ணோட்டத்தில் பார்த்தோம். இத்துடன், அரவணைப்பதின் விதங்கள், நலன் எவ்வாறு உடல்-மனம்-சமூக உறவு- நம்பிக்கை ஒன்று திறண்டியவை என்பதையும் பார்வையிட்டோம்.

எப்பொழுதிலிருந்து குழந்தைகளின் நலன் ஆரம்பமாகிறது? அதன் முக்கியத்துவம் என்ன என்பதை இந்தப் பகுதியில் பார்க்கலாம்.

ஆரம்பத்தில் ஆரம்பிப்போம்

ஆரம்பம், குழந்தை உருவாகும் பிரசவ நேரத்திலிருந்து! அங்கிருந்தே இந்த உரையாடலையும் ஆரம்பிக்கலாம்.

வாழ்வின் ஆரம்ப காலம் இனிமையாக, சுகமாக அமைந்தால், வாழ்நாள் முழுவதும், அது திடத்திற்கு அஸ்திவாரம்!

அஸ்திவாரத்தை மேம்படுத்தக் கர்ப்பிணிப் பெண்களின் உடல் நலன், சமூக-உணர்வு நலன், நம்பிக்கை, கலாச்சாரத் தேவைகளை அறிந்து, அவற்றை அனைவரும் சமபங்குடன் செயல்படுத்துவதில் உள்ளது.

பிரசவ நிலை காலமும் குழந்தையின் பிற்காலத்து நலனைத் தீர்மானிக்கும். இந்தக் காலகட்டத்தில் கருவை சுமந்துக் கொண்டு இருப்பவளும் அவளைச் சுற்றி உள்ளவர்களும் முக்கியமாக எப்பொழுதும் ஒரு விஷயத்தை தங்களது கவனத்தில் வைத்துக் கொள்ளத் தேவை:  தாயார் என்னவெல்லாம் உடலில், மனதில், உணர்வில், உறவில், சுற்றம்சூழலில் அனுபவிக்கிறாளோ, அதன் நன்மைகள், குறைவுகள் ஒவ்வொன்றும் அவளின் பாகமான, அதிவேகமாக வளர்ந்து மாற்றங்கள் காணும் சிசுவின் உடலுக்கும், மனப்பான்மைக்கும், விருப்ப வெறுப்புகளுக்கும் வடிவு கொடுக்கும்!

பிரசவம், சிசுவின் நலனுக்கு அடிக்கல்!

இந்த மையக் கருத்தை வைத்துத்தான் பல ஆராய்ச்சிகள், சம்பிரதாயங்கள் கர்ப்பிணிப் பெண்கள் எந்த அளவிற்குத் தன்னைப் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதைக் கூறி இருக்கிறார்கள். அந்தக் கர்ப்பிணி பெண் நன்றாக இருப்பது பல்வேறு, பல பேரின் கைகளில் உள்ளதால், வளரும் கருவின் முழுநலனைக் காப்பது இவர்கள் எல்லோரின் ஒத்துழைப்பில் அடங்கும். எவ்வாறு நலன்கள் உருவாக்கப் படுகிறதோ அதேபோல், கூட இருப்பவர்களால் பாதிப்பும் ஏற்படலாம் என்பதையும் அறிய வேண்டும்.

நம் கலாச்சாரத்திலும் அதற்காகத்தான் கர்ப்பவதி பெண்கள் சந்தோஷமாக இருக்க வேண்டும் என்றதைச் சொல்வதுண்டு. அதன் வலியுறுத்தல் பல விதங்களில் கூறி இருக்கப் பட்டிருக்கிறது. குறிப்பாக, அவர்கள் இருக்கும் இடத்தில் சிரிப்பு, சந்தோஷம் இருக்க வேண்டும் என்றும், கர்ப்பிணிப் பெண்கள் ஆசையாகக் கேட்பதைச் செய்து தர வேண்டும் என்ற சம்பிரதாயங்களும் இதனால்தான்.

இதற்கு ஏற்றாற்போல் கர்ப்பிணிப் பெண்ணைச் சந்திக்க வருவோருக்கு சில செய்ய வேண்டியவை, நடந்து கொள்ள வேண்டியவை உண்டு. நிறைமாதமானவள் என்றால் பார்க்க வருவோர் இனிமையோடு பேசி, அவளுக்குப் பிடித்த இனிப்பு, கார வகைகளைச் செய்து (இன்றைய நாட்களில், வாங்கின) தரும் வழக்கம் ஒரு சம்பிரதாயமாகவே ஆகிவிட்டது!

அனைவரின் பங்களிப்பு இருக்கிறதை இந்த மாதிரியான பழக்க வழக்கங்கள் காட்டுகின்றன. இதில் இன்னொரு சிறப்பும் உள்ளன, ஏதோ காரணத்திற்காகக் கர்ப்பிணி பெண்ணிற்கு அவளை அரவணைக்க யாரும் இல்லை என்ற போது, உறவினர், தோழர்கள் மூலம் இந்த மாதிரியான சம்பிரதாயம் அதைப் பூர்த்தி செய்ய உதவுகின்றன.

அதுவும் நம் நாட்டை போன்ற சமூகம் ‘கலக்டிவிஸ்ட் ஸோஸைட்டி’ (Collectivist society) எனப்படும். அதாவது ‘நாம்’ என்பதுதான் நல்லதாகக் கருதப்படும். ‘நான்’/ எனக்கு’ என்பதற்குப் பிரதானம் கிடையாது. இதனால் மற்றவர்களின் நலனுக்காக நம்மால் முடிந்ததைச் செய்வது கலக்டிவிஸ்ட் ஸோஸைட்டியின் செய்முறை ஆகும்.

இந்த தாய்மை நிலையை ஏன் இந்த அளவிற்குக் கொண்டாடுகிறார்கள்? பல பேர் இருந்தாலும் பெரும்பாலும் பெண்கள் கூடிக் கொண்டாட வளைகாப்பு,  சீமந்தம், பேபீ ஷவர் என்ற சடங்குகள் உள்ளன. இவை ஏன்? சமுதாயத்திலும் இவர்களுக்கு என்று தனிச் சலுகையாகப் பிரசவத்திற்குச் செல்ல ஆட்டோவில் இலவசச் சவாரி, பிரசவத்திற்கும்-பிறகும் நீண்ட விடுமுறை, பல தொழிலில் தந்தையும் விடுமுறை எடுக்க அனுமதிக்கப் படுவதுண்டு. வெளிநாடுகளிலும் பலவிதமான சலுகைகள் உள்ளது. இவை எல்லாமே பிறப்பின் முன்னும் பின்னும் சில மாதங்கள் எந்த அளவிற்கு வாழ்நாள் முழுவதையும் தீர்மானிக்கிறது என்பதை எல்லோருமே அறிந்ததனால்தான்.

இவ்வாறு கூட்டாகக் கொண்டாடி, அந்த பிரசவ மாதங்களில் பார்த்துப் பார்த்துச் செய்வதால் தாய்மையைக் கொண்டாடுகிறோம் என்றே சொல்லலாம். அந்த சிசுவின் நல்வளர்ச்சிக்கு அடிக்கல் வைக்கிறோம். உண்டான தாய் இதமான சூழலில் இருக்கையில் தன் வயிற்றில் வளரும் சிசுவை அன்புடன் நினைப்பாள். அவள் தன் நலனை நன்றாகப் பாதுகாத்துக் கொண்டால், கருவிலிருந்து தனக்கு அமோகமான வரவேற்பை உணர்ந்து சிசுவும் நன்றாக வளரும்.

வெளி உலகில் நடப்பதைக் கருவில் இருக்கும் உயிர் ஜீவன் எவ்வாறு உணர முடியும்? இதைத் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ள உதாரணத்திற்குக் கருவில் பாடல்கள் கேட்பதைப் பற்றி எடுத்துக் கொள்வோம்.

கருவில் பாட்டு கேட்பதால்!

சிசுவின் முப்பதாவது வாரத்தில் மூளைப் பகுதியில் கேட்கும் திறன் வளர்ந்துள்ளதால் அப்பொழுதிலிருந்தே அம்மாவின் குரல், வெளி ஒலி சத்தத்தைக் கேட்க முடிகிறது. நாம் பிரகலாதன், அபிமன்யு, இவர்களைப் பற்றிக் கேட்டு, படித்து இருக்கிறோம். ஆராய்ச்சியும் இது சாத்தியம் எனக் காட்டியிருக்கிறது.

இது முடியுமா என ஆராய்ந்தார்கள். செவி கேட்கும் பகுதி வளரும் போது ஆராய்ச்சியாளர்கள் பல கர்ப்பவதிகளுக்குப் பாட்டுத் தட்டு போட்டு இசையைக் கேட்க வைத்தார்கள். பிறந்த பின், சிசுவிடம் பல்வேறு பாட்டுத் தட்டுகளைப் போட்டுக் காட்டினார்கள். தங்கள் அம்மாவிற்குப் பிடித்த இசையை சிசுக்கள் தேர்வு செய்து, அந்த இசையைச் அதிகம் விரும்பினார்கள்.

மேலும் இதையும் ஆராய்ச்சியில் கண்டு அறிந்தார்கள் - கருவில் இருக்கும் போதே தினமும் அல்லது நீண்ட வேளை பாடல்களைக் கேட்பதினால், அதாவது கர்ப்பிணிப் பெண் இசையைக் அல்லது இசைப்பதால் வளரும் சிசுவின் மூளை பாகத்தில் அந்த இசை பதிந்து விடுகின்றது. அந்தப் பதிவுகள் பல மாற்றங்களுக்கிடையில் அப்படியே காக்கப் படுகின்றன! பிறந்த பிறகு அதே பாடலைக் கேட்க, குழந்தைகள் அதை அடையாளம் காணக் கூடியதாகவும், தங்களது பிஞ்சு கை கால்களை, தலையை அசைத்து ரசிப்பதையும் கண்டறிந்தார்கள். தாய்க்கும்-சிசுவிற்கும் இணைப்பு பல விதம், அவற்றில் இசை ஒன்று.

இசையினால் வேறோரு பயனும் உண்டு. பிரசவ காலத்தின் போது சில கர்ப்பவதிகள் பதட்டம் படலாம், சிலருக்கு மனச்சோர்வு ஏற்படலாம் என்பதற்கெல்லாம் பாட்டு ஆறுதல் மட்டும் அல்லாமல் மருந்தாகவும் அமைகின்றன. அவர்களைச் சாந்தப் படுத்தி மனநலனைப் பாதுகாக்கச் செய்யும்.

சிசுக்களின் வாழ்வின் ஆராய்ச்சியில் மிகப் பெயர் போனவர் விவெட் க்ளோவர் (Vivette Glover) அவர்கள். இவர் சமீபத்தில் தன்னுடைய புரிதலைப் பகிர்ந்து கொண்டார்: ஏதோ காரணியால் கர்ப்பவதிக்கு மனச்சோர்வோ, பதட்டமோ, மன அழுத்தம் ஸ்ட்ரெஸோ நேர்ந்து விட்டால் அவர்களின் பிரசவ நேரத்திலிருந்தால் அப்போது சிசுவிற்குப் பல பாதிப்புகள் ஏற்பட வாய்ப்பாகலாம் என்றார். பிறந்த பிறகு சிசுவிற்கு, இதன் தோற்றம் மன உளைச்சலாகவோ, கவனம் தட்டு, சிந்தனைத் திறன் பாதிப்பாக ஏற்படலாம் என்கிறார்.

இதே கருத்தைப் பல ஆராய்ச்சிகள் திரும்பத் திரும்பக் காட்டியுள்ளது. இதையும் கவனத்தில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்: கர்பவதி சுபாவமே பதட்டத்துடன் இருப்பது என்றாலோ, அல்லது வாழ்க்கைச் சம்பங்களால் மன உளைச்சல் நேர்ந்தாலோ, அல்ல மனச்சோர்வு ஏற்பட்டாலோ இவை எல்லாம் அவர்களின் குழந்தைகளின் மனோநிலையைப் பாதிக்கக்கூடும் என்று புரிந்து, கூடிய வரையில் அதை கையாளும் திறன்களை மேம்படுத்த வேண்டும். அப்படிச் செய்தால், பாதிப்பு நிகழாமல் பாதுகாக்க முடியும். குடும்ப நபர்கள், வேலையிலும் கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்கு அனாவசியமாக ஸ்ட்ரெஸ் அதிகம் தரும்படிப் பேசுவதை தவிர்க்க வேண்டும்.

இருக்கும் சூழலில் அழுத்தம் இருந்தாலும் பெண்கள் தைரியமாக, ஆற்றலுடன் இருந்தால், இதைக் கடந்து வர முடியும். கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்கு இது தேவையும். ஏனென்றால், கற்பதில், திறமையாகச் சமாளிப்பதில், பொறுமையுடன் தாங்கிக் கொள்வதில் கவனம் செலுத்தினால், இந்த நன்னடத்தையின் சாயலும் சிசுவின் மேல் அவசியம் இருக்கும் என்பதற்காக.

சுருக்கமாகச் சொல்ல வேண்டுமானால், பக்கத்தில் இருப்பவரைப் பார்த்து கற்றுக் கொள்வது குழந்தைகளின் இயல்பானது. இதை எப்படி சாத்தியம் என்பதை அடுத்த வரும் பகுதிகளில் விவரிக்கப்படும். அதற்காகத்தான் குழந்தைகள் நலனை மனதில் வைத்தே கர்ப்பமானவளை நலனுடன் இருப்பதை வலியுறுத்துவ உண்டு. கர்ப்பவதி நன்றாக இருக்கையில் குழந்தை நலன் சாத்தியம். இல்லையேல், சிசுவின் நலன் மிக இக்கட்டான நிலையில் இருக்கும். அதனால்தான் ஆரம்பத்திலிருந்து காப்பது மிக அவசியம், தேவையும்.

கர்ப்ப நிலை சந்தோஷம் அளிக்கவில்லை என்றால்?

கர்ப்பவதி தன் நிலையைச் சுகமாகக் கருதினால் நல்ல மனநிலையில் இருப்பாள். தனக்கு வரும் புதுத் தகுதியை, தன்னுடைய வரப்போரக் குழந்தையை ஆர்வத்துடன் காத்திருப்பாள். அவளுடன் இருப்பவரும் இதே போல் இருந்தால் தன் பிரசவ நிலை, குழந்தை பிறப்பு, குழந்தை வளர்ப்பு மூன்றையும் நேர்மறையாக உணருவாள்.

ஆனால் சிலருக்குப் பிரசவம் பல காரணிகளால் மேற்சொன்ன போல் இல்லாமல் போகலாம். அப்படி ஒரு வேளை பிரசவம் சந்தோஷம் தரவில்லை என்றால்? இந்த மாதிரியாக ஆவதற்குக் காரணிகள் உண்டு.

சில காரணிகள்

சில தம்பதியர், அவர்களின் குடும்பப் பொருளாதார நிலை, வேலைப் பிரயாசங்கள், அல்லது வயது காரணமாகவும் பிரசவத்தைத் தள்ளிப் போட நினைத்தவர்களாக இருக்கலாம். தான் தாய்மை அடைய இன்னும் தயாராக இல்லை என்று பெண்ணுக்குத் தோன்றலாம். இந்த மாதிரியான தருணத்தில் பிரசவம் ஏற்பட்டு விட்டால் அதை வரவேற்பார்களா என்பது சந்தேகமே. அப்போ தன்னையோ வளரும் கருவையோ நன்றாகப் பார்த்துக் கொள்வார்களா என்பதும் கேள்விக்குறியே.

சில கணவன்-மனைவி இடையே மன அளவில் புரிதல் இன்னும் ஏற்படாததால் தாய்மையைக் கணவன் அல்லது மனைவி தள்ளிப் போட எண்ணுவார்கள். இந்த மாதிரியான சூழ்நிலைகளில் பிரசவத்தை இடைஞ்சல் என்று எண்ணக்கூடும். ஏற்பட்டுவிட்டால் விட்டேற்றியாக இருந்து விடுவார்கள். இந்த நிராகரிப்பை அந்த பிஞ்சு சிசு உணரும்.

பிரசவம் வேண்டாம் என்று நினைப்போருக்கும் ஒரு வேளை, தகுந்த தடுப்பு வழிமுறைகளை எடுத்துக் கொள்ளாததாலோ, அல்லது அவற்றை மீறியோ கர்ப்பம் ஏற்பட்டு விடலாம். பிரசவத்தை வரவேற்கும் மனம் இல்லாமல் அதை உதறித் தள்ள முயற்சிகள் கூட சிலர் எடுப்பார்கள். அப்படி நிகழ்ந்தால், வளரும் சிசுவிற்கு தனக்கு வரவேற்பு இல்லை என்பதை உணரும். கண்டிப்பாக அந்தக் குழந்தைக்கு உடல் ரீதியாகவும் மனரீதியாகவும் பல பாதிப்புகள் ஏற்படும். சில சமயங்களில், பிறந்தபின் கூடப் பெற்றோருக்குக் குழந்தை மேல் ஆசை பாசம் சரியாக இருக்காது.

சிலர் தன் இளம் வயதில் கர்ப்பத்தை ஏற்க விரும்பாதவர்களாக இருக்கலாம். இந்த மாதிரியான நிலைகளில் தங்களது பிரசவத்தை பற்றித் தெரிந்ததும் அதிர்ச்சி அடைந்து விடுவார்கள். அதைப் பற்றிய உணர்வு குறையும், சலித்துக் கொண்டு பிரசவ மாதங்களைக் கடப்பார்கள். தாய்-சேய் இருவருக்கும் இது கடினம், எந்த விதமான பற்றும் இல்லாமல் இருக்கக் கூடும்.

வேறு சில பெண்மணிகளுக்கு தாங்கள் கர்ப்பமானால் உடல் அழகு குறைந்து விடும் என்றும் வயதான தோற்றம் போல் தெரியும் என்ற (தவறான) எண்ணத்தினால் கர்ப்பம் எனத் தெரிந்ததுமே அந்த நிலைக்கு வெறுப்பு ஏற்படக்கூடும். வெளி உலகம் அறியக்கூடாது என்பதற்காகவே எடையை அதிகரிக்க விடாமல் இருக்கப் பல முயற்சிகளை எடுப்பார்கள். இது வளரும் கருவைப் பாதிக்கும் என்றதை அலட்சியப் படுத்தி விடுவார்கள். கண்டிப்பாக இதன் விளைவை வளரும் சிசுவின் பாதிக்கப்பட்ட வளர்ச்சியில் பார்க்கலாம். மொத்தத்தில், கர்ப்பிணியும்-சிசுவும் வேதனை அனுபவிப்பார்கள்.

இப்படி எல்லாம் நேர்ந்தால், பெற்றோர், உறவினர், தோழர் இதைக் கண்டு கொண்டு அவர்களுக்கு தன் நடத்தையின் பிற்கால விளைவுகளை எடுத்துச் சொல்ல வேண்டும். புரியாமையினால் செய்யும் தவரின் விளைவுகள் நெடு நாளைக்குப் பெற்றோர், குழந்தை இருவரையும் வாட்டும் என்று புரிந்தால், அவர் தன் குழப்பங்களிருந்து வெளி வர வாய்ப்புண்டு.

இவர்களைப் போல், ஆனால் வேறு காரணிகளால் தான் பிரசவம் எனத் தெரிந்ததும் சங்கடப்படுபவர்களும் உண்டு. ஒரு சிலருக்கு அவர்களின் குழந்தைப் பருவம், அதன் நினைவுகள், அனுபவங்கள் மிகக் கடுமையாக, கசப்பாக இருந்திருந்தால் இப்படித் தோன்ற வாய்ப்புள்ளது. குறிப்பாகக் குழந்தைப் பருவத்தில் அவர்களுக்கு பாலியல் தொல்லை ஏற்பட்டு இருந்தால் அவர்களுக்கும் இந்த நிலை சங்கடப் படுத்தக் கூடும்.

சில சூழ்நிலைகளில் இல்லாமை உருவாக்கப்படலாம். அதாவது எல்லாம் இருந்தும் கிட்டாத நிலை ஏற்படலாம். இந்த நிலை பல கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்குப் புகுந்த வீட்டில் நேரலாம். எவ்வாறு? சில குடும்பங்களில் பசிக்கு உணவைத் தடை செய்துவிடுவது - உணவை மறைத்து வைப்பது, அல்லது சாப்பாட்டை உண்ணும் போது வேலை தருவதால் சாப்பிடுவது தட்டிப் போவது,  மிகப் பழைய உணவைத் தருவது என்ற பல விதமான தொல்லைகளால் உணவை உண்பதே முடியாமல் போய்விடும். இந்த மாதிரியான துன்புறுத்தல் ‘டோமஸ்டிக் வையலன்ஸ்’ (domestic violence) என்பதாகும். சுற்றச் சூழலில் உள்ளோர் விழிப்புடன் இருந்தால் இவ்வாறு நேர்வதைக் கண்டு கொண்டு, ஏதேனும் விடை தேட முயற்சி செய்யலாம்.

வீட்டிலோ, வெளியிலோ கர்ப்பிணியின் அருகில் புகைபிடித்தால் அதை அவள் சுவாசிப்பது (ஸெகண்ட்ரீ ஸ்மோக்கிங், secondary smoking) வளரும் கருவின் நலனைப் பாதிக்கும். இன்றைய காலகட்டத்தில் மிக வருத்தத்தைத் தருவது, புகை பிடிக்கும் பெண்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து வருகிறது என்பது. கர்ப்பிணிப் பெண்கள் புகை பிடித்தல், மது அருந்துவதால் கண்டிப்பாக வளரும் சிசுவின் நலன்களை மிகவும் பாதிக்கும்.

கர்ப்பத்தில் உள்ளவர்கள் மது அருந்தினால் கருவின் பல நலன்களுக்குப் பாதிப்பு ஏற்படும் என்பதைப் பல பல ஆராய்ச்சிகள் காட்டி உள்ளன. பால்வினை நோய்கள் (Sexual Transmitted Disease) கர்ப்பிணிகளுக்கோ கணவருக்கோ இருந்தால் அது கருவிற்கு சில வகையான ஊனம் ஏற்படுத்தலாம். இல்லாமை. பல காரணத்தால் இல்லாமை உருவாகலாம். பணம் பற்றாக்குறை காரணியாகலாம். இவை போன்றவைக்கே நமது பாரம்பரியத்தில் பல எளிதான உணவு பண்டங்களை விவரித்துள்ளார். அதைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். ஒரே குறிக்கோள், கர்ப்பிணி உணவுப் பழக்கங்களில், சத்தில் வளரும் கருவின் நலன் கலந்திருக்கிறது. கவனம் அவசியம். இல்லாவிட்டால் பிறக்கும் குழந்தையின் எடை குறைய வாய்ப்புள்ளது. அதனால் பல நலன் குறைவு ஏற்படும்.

இதையெல்லாம், தாய்மையைக் குறை கூற அல்ல. சில பெண்களுக்கு நேர்ந்து, கடக்கும் சூழலின் தோன்றும் நிழலின் விரிப்பைப் புரிந்து கொள்வதற்காகச் சொல்கிறேன். இவற்றை அறிவது மிக முக்கியமான ஒன்று. இப்படி எல்லாம் நேர்ந்தால், மன நோய்களுக்கு வாய்ப்பு உண்டு. பல சமயங்களில் நாம் ஒன்றைப் பற்றி அறிந்து, புரிந்து கொண்டாலே அது நமக்குப் பல நல்ல மார்க்கங்களைக் காட்டும். பிற்காலத்திற்கு இப்போதே தற்காப்பு செய்வது தேவையே. இப்படிச் செய்யாவிட்டால் சிசுவின் எடை குறையும், குழந்தை பிறந்த பிறகு அதை பாரமாகக் கருதுவார்கள், அம்மா-பிள்ளைப் பாசம் குறையும்.

இப்பொழுதைய ஆராய்ச்சிகளின் கவனம் இந்த பிரசவ காலத்தில் எது, எவற்றை தாக்குதலுக்கு ஆளாகக் கூடியவை என்பதை பட்டியல் செய்வதில் உள்ளது. இதை ‘கெஸ்டேஷனல் ஏஜஸ் ஆஃப் வல்னரப்பிலிட்டி’ (gestational ages of vulnerability) என்ற குறிப்பிடுவார்கள். இதை ஆராய்ச்சியாளர்கள் வெவ்வேறு திசையில் ஆய்வு செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். இது வரையில் ஒப்புக்கொள்வது, தினசரி சச்சரவுகள், பிரசவத்தை பற்றிய கவலைகள், சிசுவை பாதிக்கும்.

பிரசவத்தை தன்னுடைய நலனுக்கும் கருவின் நல் வளருப்பின் ஆரம்பம் என கருத ஆரம்பித்தால் அதுவே தாய்- செய் உறவை மேம்படுத்தும் முதல் கட்டமாகும்.

கர்ப்பிணி நிலையில் அவள் கருவில் வளரும் சிசுவுடன் பேசி, உரையாடி பாசத்தைக் காட்ட, அத்துடன் சிசு வளரப் போகும் இடங்களை, மனிதர்களின் அறிமுகம் செய்யத் தொடங்கலாம். இந்த தினசரி உரையாடல் கர்ப்பிணிப் பெண்ணின் மனநிலையை நன்றாக இருக்கச் செய்யும். அதனால் அவளுள் சுரக்கும் ரசாயனம் வளரும் கருவையும் அடைந்து நல்லதைச் செய்யும்.

இதை மேலும் சீராக்கத் தாயுடன் தந்தையின் பங்களிப்பும் அவசியமாகும். இருவரும் சிசுவின் வரவேற்பைப் பற்றிப் பகிரலாம். முதலில் விவரித்தது போல் இருவரும் சேர்ந்து மனதிற்கு இதமாக்கக் கூடிய புத்தகங்கள் படிக்கலாம். இருவரும் ரசித்து, மன-உடல் ஆசுவாசமாக இந்த நிலையை மேலும் நன்றாக அமைக்க முயலலாம். அதே போல், பாடல்களைப் பாடுவது, பிடித்த இசை கேட்பது, படங்களைப் பார்ப்பது, மனதிற்கு இதமான இடங்களுக்குப் போவது, டாக்டர் சொன்னது போல் உடற்பயிற்சி செய்வது மற்றும் ஊக்குவிக்கும் விஷயங்களைக் கேட்பது, என உற்சாகம் ஊட்டும் பல வற்றைச் சேர்ந்து செய்யலாம். இதை எல்லாம் செய்வதால் தம்பதிகள் தங்களது இந்தப் பிரசவத்தையும்  வளரும் சிசுவைப் பாசத்துடனும் நல்ல கண்ணோட்டத்தில் பார்ப்பார்கள். குழந்தை பிறந்த பின் குழந்தையுடன் இதை எல்லாம் செய்ய வேண்டும், அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற தூண்டல் இருக்கும், ரிபீட்டு..!

பிரசவ காலம் என்பதால் எல்லாம் சுமுகமாக இருக்கும் என இருப்பது நிச்சயம் அல்ல. அப்பேர்ப்பட்ட சூழ்நிலையில் கூட கருவுடன் தமக்கு நேர்வதைக் கர்ப்பிணிப் பெண் பகிர்ந்து கூடவே அந்த சூழலை எவ்வாறு அணுக முடியும் என்பதைச் சொல்லலாம். ஒரு விதத்தில் இது தாய்-செய் பகிர்ந்து கொள்வது எனச் சொல்லலாம். இதையே திறனை வளர்ச்சி செய்ய அஸ்திவாரம் என்று சொல்லலாம். இந்த வகையில் பல வழிகள் உள்ளன.

நலனுடன் புரிந்து செயல் படுவது தேவையானது. இன்றைய காலகட்டத்தில் தேவை, "ஸ்மார்ட் சாய்ஸ்" (smart choice) அறிந்து-புரிந்து தேர்வு செய்வது!

மிகச்சிறந்ததைப் பெற, மிகச்சிறந்ததைக் கொடு!

மேலும் பேசுவோம்…..

- மனநலம் மற்றும் கல்வி ஆலோசகர்   மாலதி சுவாமிநாதன்

malathiswami@gmail.com

]]>
health, Mother, pregnancy, care, baby care, Mom, child, child birth, mind health, grooming, growth of baby https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/3/19/w600X390/baby.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/aug/02/grooming-a-child-3205645.html
3199915 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பகுதி 1 வளர்ப்பைச் சிறப்பிக்க: மிகச் சிறந்ததைப் பெற, மிகச் சிறந்ததைக் கொடு! மாலதி சுவாமிநாதன் Saturday, July 27, 2019 11:52 AM +0530 மிகச் சிறந்ததைப் பெற, மிகச் சிறந்ததைக் கொடு!

கடந்த பல ஆண்டுகளாகக் குழந்தைகளின் ஆரம்பக் கால வளர்ச்சியான ப்ரீ நேடல் (pre natal, பிறப்பதற்கு முன்பு), பெரிநேடல் (perinatal, பிறந்த உடனே), போஸ்ட் நேடல் (postnatal, பிறந்த பிறகு) என்கிற காலகட்டங்களின் முக்கியத்துவத்தைப் பற்றிப் பல நிபுணர்கள் அழுத்தம் திருத்தமாகச் சொல்லி வருகிறார்கள்.

உடல், மன வளர்ச்சி, வளரும் சூழல், உறவுகள் ஒவ்வொன்றையும் ஆராய்ந்து, அதன் முக்கியத்துவத்தை நிரூபித்துக் காட்டியுள்ளார்கள். இது கல்வி, அறிவாற்றல் வளர்ச்சி, ந்யுரோசைன்ஸ், மனநலம், உளவியல் எனப் பல துறையினரின் கண்டுபிடிப்பாகிறது. இவர்களின் ஒட்டுமொத்தத் தகவல் : குழந்தைப் பருவ காலங்களின் மிக முக்கியமான தேவை – ஊட்டமளிக்கக் கூடிய சூழல் என்பதே.

இதைப் பெற்றோர் முழுமையாக  உட்கொள்வது அவசியம்,  மிகவும் தேவையானது. எளிதாகச் சொல்ல வேண்டும் என்றால் வாழ்வின் தொடக்கத்தைச் சரியாக அமைப்பதால் அன்றைக்கும் சரி, பிற்காலத்திலும் கை கொடுத்து உதவும். வளர்ந்து வரும் குழந்தையின் நலனுக்கு அஸ்திவாரமாய் அமையும்.

நலன் என்றால்

டபுள்யூ எச் ஓ (World Health Organization, WHO) என்ற உலக நிர்வாகம் நலன் (Health) என்றால், நோயற்ற நிலை மட்டும் நலன் என்பதாகாது என்கிறார்கள். உடல் நலன், மன நலம், சமூக உறவு நலன், நம்பிக்கை இவை யாவும் நன்றாக இருப்பதே நலன் என்பதாகும்.

இதில் ஒன்றைக் கவனிக்க வேண்டும், உடல்-மனம்- உறவு-நம்பிக்கை எல்லாம் கலவையாகச் செயல்படுகின்றன. நலன்கள் யாவிலுமே ஒன்றுக்கொன்றின் தாக்கம் இருக்கும். அதனால் தான் நலனை ஹோலிஸ்டிக்காக (Holistic) அதாவது முழுமையாகக் கருதப்படுகிறது.

குழந்தைகள் நலனுடன் வாழ அவர்களுடன் இருப்பவர்களான பெற்றோர், பெரியவர்கள், ஆசிரியர்கள், அவர்களைப் பார்த்துக் கொள்பவர்கள், ஒவ்வொருவரும் குழந்தைகளைக் கூர்ந்து கவனித்தால்தான் அவர்களைப் பற்றி முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ள முடியும். எதற்காக இவ்வாறு செய்ய வேண்டும்? செய்வதின் விளைவுதான் என்ன?

குழந்தைப் பருவத்திலேயே நலனுக்கு நல்ல அஸ்திவாரத்தைப் போடத் தேவை என நிபுணர்களின் கருத்து. இதில் ஆரம்ப வருடங்களில் குழந்தைகளுடன் நேரம் கழிக்கும் ஒவ்வொரு நபரின் பங்களிப்பும் உள்ளதால், அது மிகவும் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றது.

இந்த தருணத்தில் குழந்தை பராமரிப்பில் அவர்களுடன் உறவு கொள்ளும் அனைவரின் அணுகுமுறை, மனப்பான்மை எவ்வாறு இருக்கிறது என்று சிந்தித்துப் பார்ப்பது அவசியம். கூட இருப்பவர்களின் அணுகுமுறை, சொற்கள் குழந்தையின் குணாதிசயங்களில் வெளிப்படும். எப்படி என்பதைப் போகப் போகப் பார்ப்போம்.

குழந்தைகளுடன் இருப்பவர்களைப் பொருத்தவரை:

  • குழந்தைகள் தங்களது முதல் ஐந்து வருடங்களில் தங்களைச் சுற்றியுள்ளதைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ள ஆர்வம் காட்டுவது ஏன்?
  • இந்த காலகட்டத்தில் குழந்தைகளும் யோசிப்பதுண்டா?

(இவை இரண்டையும் மையமாக வைத்து வரும் பல வாரங்களுக்கு விளக்கம் அளிக்கப்படும்).

அரவணைப்பு

அரவணைப்பது, ஆடை அணிவிப்பது, பால், சோறு ஊட்டுவது, சுத்தமாக இருக்க வைப்பது, தீங்கு நிகழாமல் பாதுகாப்பது குழந்தை வளர்ப்பதில் அடங்கும். இவை அனைத்தும் தேவையே. இவற்றை ‘அடிப்படைத் தேவை’ எனக் குறிப்பிடுவார்கள். இவை இருந்தால்தான் நலன் மேம்படும். உலகளவில் குழந்தை உளவியல் நிபுணர்களும் ஆய்வாளர்களும் இந்தக் கருத்தை வலியுறுத்தி இருக்கிறார்கள்.

அத்துடன் இதையும் சொல்லி இருக்கிறார்கள்: குழந்தைகள் உண்பது, உடை அணிந்து கொள்வது தானாகவே செய்யப் பயிலும் வரை, படிப்படியாக இந்த செய்முறைகளை அவர்களுக்குச் சொல்லித் தந்து, செய்ய வைக்கலாம். நீங்கள் இப்படி எண்ணுவீர்களா, முயல்கிறீர்களா?

உதாரணத்திற்குக் குழந்தை ஏறத்தாழ ஒன்றறை வயது இரண்டாவது வயதிற்குள் எங்குச் சிறுநீர் கழிக்க வேண்டுமோ அதை காட்டி, பழக வைப்பது என்பதை எடுத்துக் கொள்வோம். குழந்தை நடக்க ஆரம்பத்திலிருந்து அவர்களுக்குச் சிறுநீர் போகும் இடத்தை காட்டி பரிச்சயம் செய்த பிறகு, கழிப்பு முறைகளை எவ்வாறு கடைப்பிடிப்பது என்பதைக் கிரமமாகப் பெரியவர்கள் கற்றுத் தர முடியும். இதை, குழந்தைப் பழகப் பழக, தானாகப் போக ஊக்குவிக்கலாம். நாளடைவில் குழந்தைகள் தானாகச் செய்யத் தொடங்குவார்கள்.

தன் தேவையைத் தானே பார்த்துக் கொள்ள முடிகிறது என்று அவர்கள் அறிய அறிய, பொறுப்பு உணர்வு வளர்வதற்கு அது அஸ்திவாரம் ஆகும். சுற்றுச்சூழல் சுத்தமும் சிறுவயதில் ஆரம்பமாகும். இவ்வாறு செய்தால் அனாவசியமாகக் குழந்தை டையாப்பர் அணிவதைத் தவிர்க்கலாம்.

என்னிடம் ஆலோசிக்க வரும் பெரும்பாலான தாயார்கள் ஐந்து, எட்டு வயது வரை குழந்தைகளுக்குச் சிறுநீர் கழிப்பதைப் பழக்கவில்லை, தாங்களே பார்த்துச் செய்வதாகச் சொல்வார்கள். இவர்களைப் பொறுத்தவரை குழந்தைக்காக ஒவ்வொன்றையும் செய்வது பெற்றோரின் பொறுப்பு, கடமை என்று சொன்னார்கள். சொல்லித் தருவது கடமை, செய்து கொண்டே இருப்பது? இதனால் தானோ குழந்தைகள் பள்ளிக்கூடத்தில் தடுமாறுவது?

குழந்தைகள் தானாகச் செய்யப் பழக்கினால் தங்களைத் தவறாக எண்ணுவார்கள் என்று நினைத்து, அது அரவணைப்பு ஆகாது என அஞ்சினார்கள். சிந்திக்க வேண்டியவை:

  • குழந்தைகளால் எதையும் செய்ய முடியாது என்ற நினைப்பினால், அவர்களுக்கு எல்லாவற்றையும் தானே செய்து விடுவதா?
  • பாசத்தைக் காட்டுகிறோம் என்ற எண்ணத்தினாலா?
  • ஆரம்ப வயதில் எல்லாவற்றையும் பெரியவர்கள் கற்றுத்தர வேண்டும், சிறிது சிறிதாகக் குழந்தைகளும் பயில வேண்டும் எனக் கருதுவதுண்டா?
  • எந்த காலகட்டத்தில் அவர்களாக செய்ய விடுவது?

செய்ய விடலாமா? பெற்றோரே செய்யவா?

பார்த்துப் பார்த்து எல்லாவற்றையும் செய்து விட்டால், குழந்தைகளுக்குச் செய்முறைகளைப் பற்றிய சிந்திப்போ, அல்லது தானாகவும் செய்து கொள்ளலாம் என்று தோன்றாமல் கூடப் போகலாம். எப்பொழுதும் தன் தேவைகளுக்கு மற்றவர் உதவியையே எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருப்பார்கள். இதன் காரணியே, இந்தச் சூழல்களில் எந்தவிதமான ஊக்குவிப்பும் இருக்க வாய்ப்பு இல்லாததுதான். அவர்களைச் செய்ய விடாமல் நாமாகச் செய்து கொடுத்தால், குழந்தைகளின் அறிவோ, உணர்வோ, சமுக வளர்ச்சிகளோ, திறன்களோ வளர வாய்ப்பில்லாமல் போகும், மாறாகப் பாதிக்கப்படும்.

அரவணைப்பு உகந்தது, தேவையே. ஊக்கத்துடன் கலந்தால்தான் இதற்கு முழுப் பலன் உண்டு. அதாவது குழந்தைகளின் திறன்கள் வளர, நல்ல ஆற்றலுடன் வளர்வது அவசியம்.  

பிறந்ததிலிருந்து குழந்தைகளால் யோசிக்க முடியும் என்ற கண்ணோட்டத்துடன் அவர்களைச் சுற்றியுள்ளவர்கள் பார்ப்பதுண்டா? யோசிக்கத் தூண்டுவதுண்டா?

குழந்தைகளின் வளர்ச்சி முறைகள், மற்றும் வளர்ப்பு பற்றிய எண்ணங்களைப் பற்றித் தொடர்ந்து அறிவோம். வரும் பல வாரங்களுக்கு இதன் பல்வேறு விதங்களை இங்கு விவரித்து வருவேன். என்ன தேவை? ஏன்? எதற்காக? அவைகளைச் செய்வதின் பலனையும் அவைகளை அமைக்க சில பரிந்துரைகளுடனும்.

மேலும் பேசுவோம்…..

மனநலம் மற்றும் கல்வி ஆலோசகர் மாலதி சுவாமிநாதன்

malathiswami@gmail.com

***************************************************

]]>
mental health, child health, mind power, child psychology https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/25/w600X390/download.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/jul/25/child-psychology-3199915.html
3195118 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் மற்றவரை மகிழ்விக்கும் எளிய வழி எது தெரியுமா ? கோவை பாலகிருஷ்ணன்  Thursday, July 18, 2019 12:57 PM +0530  

ஒருவரால் பெற்ற நன்மைக்காக, அவருக்குத் தெரிவிக்கிற மரியாதைதான் நன்றி. முதலில், நமக்கு இந்த உடலையும் உயிரையும் தந்து, அதைப் பேணி வளர்த்து வளமோடு வாழ்வதற்குத் தேவையான இயற்கை வளங்கள் நிறைந்த இந்த உலகையும் தந்தருளிய இறைவனுக்கு எவ்வளவு நன்றி சொன்னாலும் தகும். 

பெற்றெடுத்த பெற்றோர், கற்பித்த ஆசிரியர், ஊதியம் அளிக்கும் முதலாளி, உறுதுணையாக இருக்கும் பணியாளர்கள் மற்றும் வாடிக்கையாளர்கள், நோய் தீர்க்கும் மருத்துவர் என நாம் நன்றி சொல்ல வேண்டியவர்களின் பட்டியல் நீளமானது. 

நன்றி என்பது, நேர்மறையான உணர்வு. 

தினமும் நாம் உபயோகிக்கும் ஒவ்வொரு பொருளிலும், கண்ணுக்குத் தெரியாத பலரின் உழைப்பு மறைந்திருக்கிறது அவர்கள் அனைவரும் நமது நன்றிக்கு உரியவர்கள்.

நன்றியை நன்றிக் கடன் என்று சொல்வர். 

கடன் என்ற சொல்லுக்குத் திருப்பித் தரவேண்டிய பணம் என்பது மட்டுமல்ல, கடமை என்றும் ஒரு பொருள் உண்டு. 

உணவு, உடை, அந்தஸ்து, நல்வாழ்வு போன்றவற்றைக் கொடுத்தவர்களுக்குத் தங்கள் உயிரையும் கொடுத்து நன்றிக்கடன் செலுத்துவோர் இருக்கிறார்கள். 

மகாபாரத கர்ணனின் செஞ்சோற்றுக் கடன், நன்றியின் வெளிப்பாடே ஆகும். 

பயணச் சீட்டு கொடுக்கும் நடத்துனராகட்டும், கடிதத்தைக் கொடுக்கும் தபால்காரராகட்டும், அவர்களிடம் நன்றி என்று சொல்லிப் பாருங்கள் அவர்கள் முகம் ஒரு விநாடி மகிழ்ச்சியில் மின்னுவதைக் காணலாம். 

மற்றவரை மகிழ்விக்க எளிய இனிய வழி, நன்றியை மனதாரச் சொல்வதுதான்.

மனித உறவுகளை மேம்படுத்துவதிலும், மனத்தைத் தெளிவுறச் செய்வதிலும், நன்றி எனும் பண்பு அதிகம் உதவுவதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.

கடவுள் ஒருவனிடம் கண்ணை தானமாகப் பெற்றார். அவன் கண்ணப்பன். அவன் அன்பின் வடிவம்.

கடவுள் ஒருவனிடம் ரத்த தானம் பெற்றார். அவன் கர்ணன். அவன் நன்றியின் வடிவம்.

கடவுளிடம் யாசிக்கின்ற மனிதர்களின் நடுவே, கடவுளையே யாசிக்க வைத்த மனிதப் புனிதர்கள் இவர்கள். 

இவர்களின் மூலம் கடவுள் நமக்கு வலியுறுத்திய ஆன்மிகம், அன்பு, நன்றி ஆகியவைதான்!.

நன்றி சொல்வது சிறப்பு ஆனால், அதை உதட்டளவில் சொல்லாமல் மனத்தின் ஆழத்திலிருந்து பகிர்வதே சிறப்பைத்தரும்.*

நமது தர்மம் பல உண்மையான அர்த்தங்களை உள்ளடக்கியது இது மதம் அல்ல ஒரு அற்புதமான வாழ்க்கை முறை… இதுவே சனாதன தர்மம்….

ஆன்மீக வாழ்க்கைக்கு இந்து சமய விழிப்புணர்வு அவசியம் என்பதை அனைவருக்கும் தெரியப்படுத்தி அகிலம் புகழும் பாரதத்தை உருவாக்குவோம்...!

]]>
be happy, be thankful, thank you, gratitude, be yourself, happiness, depression https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/18/w600X390/download_1.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/jul/18/how-to-make-others-happy-3195118.html
3192937 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் அறிவை தேடுவதற்கு பெருந்தடையாக இருப்பது இதுதான்! Monday, July 15, 2019 11:10 AM +0530 சமூக ஊடகங்களில், குறிப்பாக கட்செவியில் (Whatsapp), கூகுள் நிறுவனத்தின் தலைமை நிர்வாக அதிகாரி சுந்தர் பிச்சையை குறித்து ஒரு காணொளியும் அதனுடன் தொடர்புடைய செய்தி ஒன்றும் சமீபத்தில் பலரால் வேகமாகப் பகிரப்பட்டது. அது சுந்தர் பிச்சை அவர் படித்த ஐ.ஐ.டி. க்கு செல்வதற்காக மேற்கு வங்கத்தின், கரக்பூர் தொடர்வண்டி நிலையத்தில் எந்தவித படாடோபமுமின்றி நடைமேடையில் காத்திருந்ததை பற்றியது.

கடந்து ஆண்டு மட்டும் ரூ.1,300 கோடிகளை தனது வருமானமாக, சம்பளம் உட்பட, பெற்ற சுந்தர் பிச்சையின் எளிமையும் தன்னடக்கமும் சமூக வலைதளங்களில் கொண்டாடப்பட்டது. சுந்தர் பிச்சை தலைமை பொறுப்பில் இருக்கும் கூகுள் என்பது அமெரிக்காவில் தலைமையிடத்தைக் கொண்டு செயற்படும் ஒரு பன்னாட்டு நிறுவனம் ஆகும். இணையத் தேடுபொறித் தொழில்நுட்பம், மேகக் கணிமை (Cloud Computing), இணைய விளம்பரத் தொழில்நுட்பம் ஆகிய துறைகளில் இந்நிறுவனம் செயல்படுகிறது. கூகுள் தேடுபொறி இதன் முதன்மையான சேவை ஆகும்.1998 -இல் லாரி பேஜ், சேர்ஜி பிரின் ஆகியோரால் தொடங்கப்பட்ட இந்நிறுவனத்தின் கடந்த ஆண்டின் வருமானம் இந்திய பண மதிப்பில் ஏறக்குறைய பத்து லட்சம் கோடி.

இன்று உலகெங்கும் அதிகமாக உச்சரிக்கப்படும் பெயரும், பயன்படுத்தப்படும் தேடு பொறி இயந்திரமும் இதுதான். இன்று உலகின் ஒவ்வொரு மூலையிலும், ஒவ்வொரு நொடியும் யாரோ பல்லாயிரக்கணக்கானோருக்கு கணிப்பானாக, காலநிலை வழிகாட்டியாக, திசை தூரம் காட்டுபவராக, நுகர்வோர் குறை தீர்ப்பு பணியாளாக, மொழிபெயர்ப்பாளராக, நேரக் காப்பாளராக, நாட்காட்டியில் நிகழ்வுகளை திட்டமிட கைகொடுக்கும் உதவியாளராக, நினைவூட்டல் (Reminder) தோழனாக, புகைப்படத் தேடல் (Photo search) மற்றும் வெளிநாட்டு பணத்தின் மதிப்பைக் கணக்கிட என்பது போன்ற எண்ணிலடங்காப் பணிகளுக்கு தவிர்க்க முடியாத துணைவனாக கூகுள் உருவாகியிருக்கிறது.

கூகுளின் இன்றியமையாத தன்மை இன்று மாணவர்களை அவர்களது சுயமிழந்த பலவீனமானவர்களாக மாற்றியிருக்கிறது என்றால், அது மிகையில்லை. நேரம் பார்க்க கடிகாரம், கூட்டல்... கழித்தல்... கணக்குப் பார்த்திட கணிப்பான், செய்தியும்.... பாடல்களும் கேட்டிட வானொலி மற்றும் தொலைக்காட்சி சாதனங்கள், புகைப்படம் அல்லது நிழற்படம் எடுத்திட ஒளிப்படக் கருவி என்று தனித்தனியாக கருவிகள், மின்னணு சாதனங்கள் இருந்த நிலை மாறி, எல்லாமே இன்று ஒரு கையடக்க ஆண்ட்ராய்ட் கைபேசிக்குள் வந்துவிட, அதில் மைய நாற்காலி போட்டு கம்பீரமாக அமர்ந்திருக்கிறது கூகுள். 

ஒன்றோடு ஒன்றை கூட்டவோ கழிக்கவோ வேண்டுமென்றால் கூட... கணிப்பானை தேடும் நிலையில் மாணவர்கள். மாணவர்களின் மூளை வளர்ச்சிக்கும், செயல்திறனுக்கும் அடித்தளமாக இருந்த வாய்ப்பாடு படிக்கும் பழக்கம் இன்று வழக்கொழிந்து போய்விட்டது. "வாய்ப்பாடு' புத்தகம் என்றொன்று தனியாக இருந்தது, இன்றைய தலைமுறை மாணவர்களுக்குத் தெரியவே தெரியாது. இப்படியொரு நிலைவந்ததால்தான் குருப் - IV முதல் இந்திய ஆட்சிப் பணிகளுக்கான தேர்வுவரை கேள்வியாக கேட்கப்படும் அறிவுத்திறன்சோதனை, கணக்கு மற்றும் கணக்கு சார்ந்த வினாக்களுக்கு விடையளிக்க பெரும் பட்டதாரிகள் எல்லாம் காலம் போன காலத்தில் வாய்ப்பாடு படிக்க வேண்டியது அவசியமாகியிருக்கிறது. 

சாதாரணமாக பள்ளி மற்றும் கல்லூரி பாடப் புத்தகங்களில் கிடைக்கும் தகவல்களைக் கூட, கையில் இருக்கும் புத்தகங்களை ஒழுங்காகப் படிக்காத காரணத்தால், ஏதோ எங்கு தேடினும் கிடைக்காத அறிய தகவலாக கூகுளில் தேடுகிற அவலநிலை ஏற்பட்டிருக்கிறது. பல நூறாண்டுகளாக வீட்டின் சமையலுக்கு வழக்கமாக வாங்கும் உப்பு எங்கு கிடைக்கும் என்று தேடுகிற அளவில் இருக்கின்ற இந்த பலவீனத்தை எனது பேராசிரியர், 'இந்தக் காலத்து பசங்க, அவனுக வீட்டு கதவு எண், அம்மா.... அப்பா பெயர், அவனோட பிறந்த தேதி வரைக்கும் கூகுள்ல தான் தேடுறான்ப்பா' என்று நக்கலாக கூறுவார்.

கூகுள் ஒரு தகவல் களஞ்சியமாக, பெட்டகமாக இருக்கிறது என்பதே ஒரு பொதுவான நம்பிக்கை. அது ஓரளவு உண்மையே. முழுமையாகப் பயன்படும் வகையில் உலகின் தகவல்களை ஒருங்கிணைப்பதே கூகுளின் நோக்கமாகும். 'தீமைத் தன்மை இல்லாதிருத்தல்' என்பது கூகுளின் அதிகாரப்பூர்வமற்ற நோக்காக அறியப்படுகிறது. ஆனால், கூகுள் நமக்களிக்கும் எல்லா தகவல்களும் சரியானதுதானா? பிழைகளற்றதா? முழுமையானதா? என்பதற்கு எந்தவித உத்திரவாதமுமில்லை. 

கூகுள் தேடுபொறி இயந்திரம் (Search Engine) படிக்கின்ற மாணவர்களின் தேடலுக்கு உதவுவதற்கு பதிலாக, மாணவனின் அடிப்படையை உருவாக்கக் கூடிய, வளர்க்கக் கூடிய அறிவை தேடுவதற்கு பெருந்தடையாக இருக்கிறதோ என்கிற அச்சம் நமக்கு ஏற்படுகிறது. மனிதன் தன் அன்றாட வாழ்க்கையின் செயல்களை இலகுவாக்க, சுலபமாக்க, எளிதாக்க எண்ணிலடங்காக் கருவிகளை, இயந்திரங்களைக் கண்டுபிடித்திருந்தாலும் அவை மனிதர்களைப் பலப்படுத்த வேண்டுமே தவிர, பலவீனப்படுத்தக் கூடாது. மாணவர்கள் இந்த பலவீனத்தை உணர்ந்து, சரியான தேடுதல் மூலம் அவர்களை பலமானவர்களாக உருவாக்கிக் கொள்வது நல்லது.
- கே.பி. மாரிக்குமார் 
 

]]>
Google, google search, sundar pichai, google company, Cloud Computing https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/15/w600X390/good_or_bad_google.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/jul/15/google-search-is-making-young-minds-lazy-3192937.html
3181795 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் திறமையானவர்களுக்கே வாய்ப்புகள் கிடைப்பதில்லை Saturday, June 29, 2019 10:45 AM +0530 'ஆட்டிசம்' - என்பது மூளையின் இயக்கத்தைப் பாதிக்கக்கூடிய நரம்பு சார்ந்த குறைபாடு ஆகும். இந்தக் குறைபாடு உள்ள குழந்தைகளுக்கு 'ஐ கியூ' (கூரிய நுண்ணறிவு) மிக அதிகமாக இருக்க வாய்ப்புண்டு. ஆகவே அவர்கள் இதைப் பயன்படுத்தித் தாங்கள் விரும்பும் துறையில் பிரபலமாகலாம். 

'ஆட்டிசம்' பாதிக்கப்பட்ட 19 வயது பிரணவ். சரியான வழிகாட்டுதல்களால் அகில இந்திய சாதனை ஒன்றை நிகழ்த்திக் காட்டியுள்ளார். 'ஆட்டிசம்' பாதிக்கப்பட்டவர்களில் இந்தியாவின் முதல் விளம்பர மாடலாகப் பிரணவ் மாறியிருக்கிறார். பிரணவ் ‘United Colours of Benetton’ மற்றும் US போலோ போன்ற ஆடை நிறுவனங்களுக்கு மாடலாக பணிபுரிந்துள்ளார். தற்சமயம் டில்லியில் செயல்படும் 'நிஞ்ஜாஸ் மாடல் மேனேஜ்மேண்ட்' நிறுவனம் தொழில்ரீதியான மாடலாக பிரணவ்வை ஒப்பந்தம் செய்துள்ளது. 

பிரணவ்வை உயரங்களில் ஏற்றிவிட்டிருக்கும் தாய் அனுபமா மனம் திறக்கிறார்:
'சிறு வயதில் பிறர் பேசுவதை மட்டும் திருப்பிச் சொல்லிக் கொண்டிருந்ததாலும், எவருடனும் சேராமல் ஒதுங்கியே இருந்ததாலும், சரிவர பேச வராமல் இருந்ததினாலும், பிரணவ்விற்கு ஆட்டிசம் குறைபாடு உள்ளது என்று உறுதி செய்யப்பட்டது. பிரணவ்வின் எதிர்காலத்திற்காக நானும் மூத்த மகள் நிகிதாவும் இணைந்து செயல்பட முடிவு செய்தோம். மருத்துவரின் ஆலோசனைப்படி பிரணவ்விற்கு வழிகாட்டத் தொடங்கினோம். கதைகள் சொல்லி பிரணவை சந்தோஷப்படுத்தினோம். 

பிரணவ்விற்கு ஆங்கில இசை மீது ஈடுபாடு ஏற்பட்டதால் அதைக் கேட்டு ரசிக்க ஊக்குவித்தோம். பிரணவிற்கு என்று சிறிய நட்பு வட்டத்தை ஏற்படுத்திக் கொடுத்தோம். தமக்கையுடனும், சுற்றத்தாருடனும் வெளியே சென்று வரத் தொடங்கினான். ஆசை ஆசையாக கோல்ஃப் ஆட கற்றுக் கொண்டான். காமிரா கொண்டு படம் பிடிக்கவும் ஆரம்பித்தான். 

மேடையில் ஏறி நிகழ்ச்சிகள் வழங்க வேண்டுமென்பது பிரணவ்விற்கு அதீத விருப்பம். அதை எப்படி நிறைவேற்றுவது என்று நான் சிந்திக்கத் தொடங்கினேன். பிரணவ்விற்குப் பதினைந்து வயதாகும்போது பள்ளிப்படிப்புடன் கிராபிக் டிசைனும் கற்றுக் கொண்டான். பதினாறு வயதில் மாடல் ஆகும் ஆசை பிரணவ்வை தொத்திக் கொண்டது. பிரணவ்வை நாடக பட்டறையில் சேர்த்து விட்டேன். அடுத்து மாடலாகவும் பயிற்சி தரப்பட்டது. 
சீக்கிரம் பயிற்சியை வெற்றிகரமாக நிறைவு செய்து வாய்ப்புகளுக்குப் பிரணவ்வின் காத்திருப்பு தொடங்கியது. ஒத்திகை நடக்கும் போதும் நிகழ்ச்சிகளின் போதும் மேடையில் பிரணவ் மாடலாக மாறி உடல் மொழியை முற்றிலும் மாற்றிக் கொண்டு விடுகிறான். மாடல் உலகத்தில் கடும் போட்டி நிலவுகிறது. 

'திறமையானவர்களுக்கே வாய்ப்புகள் கிடைப்பதில்லை. ஆட்டிசம் பாதித்திருக்கும் பிரணவ் மாடலிங் துறையில் நுழைய முடியுமா... வாய்ப்புகள் தருவார்களா... அப்படியே வாய்ப்புகள் கிடைத்தாலும் மாடலாகப் பிரணவை ஏற்றுக் கொள்வார்களா..?' என்று எனக்கு பலத்த சந்தேகம் இருந்தது. ஆனால் மகள் நிகிதா "பிரணவ் மாடல் ஆகணும்னு ஆசைப்படறான்.. நாம அதை நிறைவேற்றி காண்பிப்போம்..' என்று உணர்ச்சி பூர்வமாகச் சொல்ல நான் உற்சாகமானேன். 

மாடலிங் குறித்த செய்திகளைத் திரட்டத் தொடங்கினேன். 2017-இல் பெங்களூருவில் மாடலாக மேடை ஏற பிரணவ்விற்கு வாய்ப்பு கிடைத்தது. பிரணவ்வின் அழகான தோற்றத்தைப் பார்த்து வாய்ப்புகள் வரத் தொடங்கின. பிரணவ்வின் கனவுகள் நனவானது.

'ஆட்டிசம் குறைபாடு உள்ளவர்கள் ஓவியம் வரையலாம்... பாடலாம்.. படிக்கலாம்... ஏன் விளையாட்டில் கூட முத்திரை பதிக்கலாம் என்று சொல்வார்கள். அந்தப் பட்டியலில் மாடலிங் துறை இடம் பெறவில்லை. பிரணவ் மாடலாக வெற்றிபெற்றிருப்பதால் இனி ஆட்டிசம் பாதித்த பிள்ளைகளை மாடல் ஆக்க பல பெற்றோர்கள் முன் வரலாம்' என்கிறார் அம்மா அனுபமா.

'மாடலிங்கில் எனது ரோல் மாடல் ஸ்பெயின் நாட்டின் சூப்பர் மாடலான ஜான் கோர்ட்டாசரேனா. மாடலாகத் தினமும் பயிற்சி செய்ய நான் மறப்பதில்லை. எனது வெற்றிக்குக் காரணம் அம்மாவும், அக்காவும்தான்..' என்கிறார் பிரணவ்.. 
-சுதந்திரன்

]]>
autism, child, model autism, autism child model https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/29/w600X390/qq.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/jun/29/autism-person-working-as-model-3181795.html
3181736 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் மனமும் நாமல்ல புத்தியும் நாமல்ல கோவை பாலகிருஷ்ணன்  Saturday, June 29, 2019 09:52 AM +0530
 வாழ்க்கைப் பயணம்

"மனமெனுந் தோணி பற்றி
மதியெனுங் கோலையூன்றிச்
சினமெனுஞ் சரக்கை யேற்றிச்
செறிகட லோடும் போது
மனனெனும் பாறை தாக்கி
மறியும்போ தறிய வொண்ணா
துனையுனு முணர்வை நல்கா
யொற்றியூ ருடைய கோவே."

தேவாரத்தில் வரும் இப்பாடல் மிக ஆழமான கருத்துக்களை உடையது.

சம்சார சாகரமாகிய கடலில் வாழ்க்கை என்பது ஒரு சிறு தோணியில் செய்யும் பயணத்தைப் போன்றது. அலையில் தோணி ஆடிக் கொண்டே இருப்பதைப் போல மனம் எண்ணங்களால் எப்போதும் ஆடிக் கொண்டே இருக்கிறது. 

ஆடும் இந்த மனதை நிலை நிறுத்துவது புத்தி. இது எவ்வாறு நிகழ்கிறது?

மனதின் எழும் சிந்தனைகள் இன்பத்தை நோக்கியதாகவே இருக்கிறது. ஆனால் புத்தியோ அதன் தராதரத்தை ஆராய்கிறது. மனதை ஒதுக்கி விட்டு புத்தி சொல்கிறபடி முடிவெடுத்தால் மனதிற்குப் பிடிப்பதில்லை. இதனால் மனதில் வெறுப்பு என்ற உணர்ச்சி தோன்றுகிறது. 

புத்தியை ஒதுக்கி விட்டு மனம் சொல்கிறபடி நடந்தால் புத்தி சதா எச்சரித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. இதனால் மனதில் குற்ற உணர்ச்சியானது தோன்றுகிறது.

இப்படி மனமும், புத்தியும் இரு துருவங்களாக மாறி மனிதனை தன் பக்கமாக இழுக்கிறது. மனம் சொல்லும் வழியில் மட்டுமே சென்றவன் வாழ்க்கையில் உயர்வை
இழக்கிறான். 

புத்தி சொல்படி மட்டுமே நடக்கிறவன் வாழ்க்கையை ரசிக்க மறக்கிறான்.

மனம் புலன்களுக்கு அருகாமையில் இருப்பதால் மனதில் எழும் எண்ணங்களில் கோபம் போன்ற உணர்ச்சிகள் தோன்றுகிறது. ஆனால் புத்தியோ ஆன்மாவிற்கு அருகில் உள்ளதால் மனதில் எழும் எண்ணங்களை நெறிபடுத்துகிறது. 

இதனையே திருவள்ளுவர்..

"இனிய உளவாக இன்னாத கூறல்
கனிஇருப்பக் காய்கவர்ந் தற்று"

என்று கூறுகிறார். 

காயாக இருக்கும் எண்ணங்களை கனியாக மாற்றுவது புத்தி. மனதில் எண்ணங்கள் தோன்றியவுடன் வெளியிட்டால் சில நேரம் காயாக கசக்கிறது. 

ஆனால் சிறிது நேரத்தில் புத்தி காயை கனிய வைக்கிறது. இப்படி பேசிவிட்டோமே என்று வருத்தம் வருகிறது.

புத்திக்கும் மனதிற்கும் இடையே நடக்கும் இந்த போராட்டத்தை சரி செய்யவே மனிதனின் பெரும்பான்மையான ஆன்ம சக்தியானது செலவழிக்கப் படுகிறது. 

இந்த போராட்டம் நடக்காமல் இருக்க வழி புத்தியும் மனதும் ஒருங்கே செயல்படுவதுதான்.

எண்ணங்கள் தொடர்ச்சியானவை அல்ல. ஒரு எண்ணங்களுக்கும் அடுத்த எண்ணங்களுக்கும் இடையே உள்ள இடைவெளியில் புத்தி புகுந்து செயலாற்றுகிறது. 

மனதில் எழும் எண்ணங்களை உற்று கவனித்தால் இந்த இடைவெளி பெரிதாகும். புத்தியின் செயல் திறன் அதிகரிக்கும். இதை பழகப் பழக மனமெனும் தோணியை மதியெனும் கோலையூன்றி கட்டுக்குள் வைக்கலாம்.

ஆனால் புத்திக்கும் ஒரு எல்லை இருக்கிறது. புத்தி என்பது அனுபவங்களின் தொகுப்பு அவ்வளவே. ஒரு குறிப்பிட்ட அளவே புத்தியால் மனதில் ஆதிக்கம் செலுத்த முடிகிறது. 

இறை சக்தியை மறந்த அறியாமை என்னும் வலிய பாறை தாக்கும் போது மனமெனும் தோணி உடைந்து சம்சார சாகரத்தில் மனிதனை மூழ்கடித்து விடுகிறது. 

மதியெனும் கோல் அங்கே பயனற்றதாகிறது. அக்கரையை அடைய விடாமல் மீண்டும் மீண்டும் சுழல வைக்கிறது. 

இந்த நிலையில் நம்மைக் காப்பாற்றுபவர் யார்?. 

ஈசன் ஒருவரே. ஈசனின் கருணையே தத்தளித்துக் கொண்டிருக்கிற மனிதனை கரை சேர்க்கிறது.

மனமும் நாமல்ல புத்தியும் நாமல்ல. இரண்டுமே இந்த உலக வாழ்க்கைக்காக உடலோடு படைக்கப் பட்டவை. 

ஒரு இக்கட்டான சூழ்நிலையில் அகப்பட்டால் மனமும், புத்தியும் கைவிட்டுவிடும். திக்கற்ற நிலையில் நிற்பதாகத் தோன்றும். ஆனால் நமக்கு உள்ளிருந்து மூன்றாவதாக
ஒரு குரல் கேட்கும்.

அது ஆத்மாவின் குரல், ஈசனின் குரல். நாம் கேட்க மறந்த குரல். நமக்குள் தொடர்ந்து எந்நேரமும் ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கும் குரல். 

அது காட்டும் வழியில் பயணித்தவர்கள் வெற்றியை அடைந்ததாக பல உதாரணங்கள் வரலாற்றில் பதிக்கப்பட்டுள்ளன.

ஓம் நமச்சிவாய...

நவகோடி சித்தர்கள் திருவடிகளே சரணம்

ஆன்ம ஞானத்தை அடைய சித்தர்கள் வழிகாட்டுதல் அவசியம் என்பதை அனைவருக்கும் தெரியப்படுத்தி அகிலம் புகழும் பாரதத்தை உருவாக்குவோம்.

]]>
aanmigam, spiritual, spirituality, mind, ஆன்மிகம், புத்தி https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/29/w600X390/vanakkam-yoga.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/jun/29/mind-power-3181736.html
3179652 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் நாய்களின் குரைப்பை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள் கோவை பாலகிருஷ்ணன் Wednesday, June 26, 2019 10:00 AM +0530  உன் கவனத்தை உள்முகமாகத் திருப்பு

ஓய்வு விடுதியில், ஒரு நாள் இரவு ஓஷோவும் மாநில அமைச்சர் ஒருவரும் அடுத்தடுத்த அறைகளில் தங்கி இருந்தனர்.

இரவு முழுவதும் முப்பது அல்லது நாற்பது நாய்கள் அந்த விடுதியைச் சுற்றி குரைத்துக் கொண்டே இருந்தன. அமைச்சரால் தூங்கவே முடியவில்லை.

அவர், அன்று காலை முழுவதும் பயணம் செய்திருந்தார். மறுநாளும் அலைச்சல் இருக்கிறது. அதை நினைக்க நினைக்க அமைச்சருக்குக் கோபம் அதிகமானது. நாய்களோ வெறித் தனமாகக் குரைத்து, இரவின் அமைதியைக் கெடுத்தன. ஆனால், இத்தனைக்கும் மத்தியில் ஓஷோ அடுத்த அறையில் நிம்மதியாக உறங்கிக் கொண்டிருந்தார்.

ஓஷோவை எழுப்பிய அமைச்சர்,

'என்ன மனிதர் நீங்கள்...இவ்வளவு சத்தத்துக்கு மத்தியில் உங்களால் எப்படி உறங்க முடிகிறது...???' என்று புலம்பினார்.

ஓஷோ, தனது வழக்கமான கிண்டலுடன் கூறினார்:

'அந்த நாய்கள், உங்களுக்கு ஆதரவாகவோ அல்லது எதிராகவோ இங்கு கூடவில்லை; கோஷமிடவில்லை.. அந்த நாய்களுக்கு இங்கு ஒரு மந்திரி தங்கி இருப்பது தெரியாது. அவை, பத்திரிகை படிப்பதில்லை. அவற்றுக்கு அறிவும் கிடையாது. அந்த நாய்களுக்கும் உங்களுக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை. அவை, தங்களுக்கே உரிய குரைக்கும் வேலையைப் பார்க்கின்றன. நீங்கள், தூங்குகிற வேலையைப் பாருங்கள்...!!!' என்றார்.

'நாய்கள் இப்படி ஓயாமல் குரைத்தால், நான் எப்படி தூங்க முடியும்...???' என்றார் அமைச்சர்.

உடனே ஓஷோ, 'நீங்கள், அவை குரைப்பதை எதிர்த்துப் போராடுகிறீர்கள். அப்படிப் போராடாதீர்கள். பிரச்னை குரைப்பொலி அல்ல உங்கள் எதிர்ப்பு உணர்வு நீங்கள், சத்தத்துக்கு எதிராக இருக்கிறீர்கள்;

இந்த நாய்கள் குரைப்பதை நிறுத்தினால்தான் தூங்க முடியும் என்று ஒரு நிபந்தனை ஏற்படுத்தி விட்டீர்கள். நாய்கள் உங்களது நிபந்தனையைக் கவனிக்கப் போவது இல்லை. நீங்களும் உங்கள் நிபந்தனையை விலக்கப் போவது இல்லை. ஆனால், நிபந்தனையை விலக்கினால் மட்டுமே நிம்மதி பெற முடியும் நடைமுறைக்குச் சாத்தியமானதும் அதுதான் நாய்களின் குரைப்பை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்.

இந்த இரவிலும் எவ்வளவு சக்தியுடன் அவை குரைக்கின்றன பார்த்தீர்களா....???

ஏற்பு உணர்ச்சியுடன் கவனித்தால், குரைப்புச் சத்தமும் ஒருவகை மந்திரம்தான்...!!!' என்றார் ஓஷோ

'உதவாக்கரை யோசனை' என்று மனதுக்குள் பழித்தபடி போனார் மந்திரி. ஆனால் காலையில், மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் வந்து ஓஷோவைச் சந்தித்தார் அமைச்சர்...!!!

'ஆச்சரியம்தான்....!!! எனது எதிர்ப்பு உணர்ச்சியை விலக்கிக் கொண்டு, நாய்கள் குரைப்பதைக் கவனித்தேன். ஆழ்ந்து ரசிக்கவும் தொடங்கினேன். அப்படியே உறங்கிப் போனேன்' என்றார் அமைச்சர்.

ஓஷோ நமக்குச் சொல்கிறார்:  'இதை, நீ ஞாபகத்தில் வைத்துக் கொள். உன்னைச் சுற்றி இருப்பவற்றால் நீ எரிச்சல் அடைந்தால், உன் கவனத்தை உள்முகமாகத் திருப்பு..எரிச்சலுக்கான காரணம் நீயாகத்தான் இருப்பாய்..உனது எதிர்பார்ப்பு அல்லது ஆசை வேறாக இருந்திருக்கும்; அல்லது ஏதோ ஒரு நிபந்தனையை உனக்குள் நீ விதித்திருப்பாய். அதுதான் உனது எரிச்சலுக்குக் காரணம்.. உலகத்தை நமக்கேற்ப நிர்ப்பந்தப்படுத்த முடியாது.. அதை எதிர்த்துப் போராடும்போது நீ வெறுப்படைகிறாய்'' என்கிறார்.

- ஓஷோ

]]>
osho, osho kutti kathai, osho story, osho times, ஓஷோ, ஞானி, ஓஷோ குட்டி கதை, கதை https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/26/w600X390/q.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/jun/26/osho-story-about-dogs-3179652.html
3162979 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் குழந்தைகள் உளவியல் மாலதி சுவாமிநாதன் Saturday, June 1, 2019 12:55 PM +0530  

நாம் ஒவ்வொருவரும் தனித்துவம் பெற்றவர்கள். அந்த தனித்துவத்தைக் குழந்தைகளிடமும் பார்க்கிறோம். இருந்தும் சில நேரங்களில் குழந்தைகள் செய்வது அந்த வயதிற்கு உரியதா, இல்லையேல் கவனிக்கப்பட வேண்டியவையா என்ற கேள்வி எழலாம். குழந்தைகள் உளவியலில் எவ்வாறு இதைத் தீர்மானிக்கப்படுகிறது என்பதைப் பற்றித்தான் இங்குப் பார்க்கப் போகிறோம்.

எவை ‘நார்மல்’ என்ற புரிதல்தான் குழந்தை உளவியலில் ஆரம்பக்காலப் படிப்பு. ‘நார்மல்’ முழுதாகப் புரிந்து கொள்வதும், எவற்றுக்குக் கவனம் தர வேண்டும் என்பதையும் தெளிவுபடுத்திக் கொள்ளக் குழந்தை உளவியல் உதவும். எது சரியில்லை என்று கண்டுபிடிப்பதற்கு, அவற்றைக் கணிப்பதற்கென்று குறிப்புகள், காலக் கோட்டுப்பாடுகள் உள்ளன. இதை ஆங்கிலத்தில் symptoms (ஸிம்ப்டம்ஸ்), diagnosis (டயக்னோஸிஸ்) எனச் சொல்லப்படும். ஸிம்ப்டம்ஸ் என்றால் எப்போதிலிருந்து, என்னவெல்லாம் காணக் கூடும் என்பதை விவரிக்கும். Diagnosis (டயக்னோஸிஸ்) என்பது ஸிம்ப்டம்ஸ்களை ஒட்டுமொத்தமாக வைத்து எந்த வகையில் சரியில்லை என்பதற்கு ஒரு குறிப்பீடாகும். இப்படித் தீர்மானிப்பதை எவ்வாறு இந்த துறையில் அணுகுகிறார்கள், மற்றும் எப்படி செயலில் கொண்டு வரலாம் போன்றவற்றை மேலோட்டமாக இங்கே பார்க்கலாம்.

மனநல படிப்புகள் பிரிவுகளான: ஸைக்காட்ரிஸ்ட், ஸைக்காட்ரிக் ஸோஷியல் வொர்கர், ஸைக்காலஜிஸ்ட், ஸைக்காட்ரிக் செவிலியர், இவை ஒவ்வொன்றிலும் குழந்தைகளுக்கென தனியான உளவியல் பகுதிகளும் பயிற்சிகளும் இருக்கின்றன. இப்படிப் படிப்பு, தேர்ச்சி இரண்டினாலும் இந்தத் துறை நிபுணர்களால் குழந்தைகளின் நிறை குறைகளைக் கணித்து, அவற்றைச் சரி செய்ய வழிகளை வகுக்க முடிகிறது.

உருவுகளை முழுமையான புரிதலுடன் (Holistic) பார்வையிட்டால் அவற்றின் தாக்கம், அவை எவ்வாறு, எப்படியெல்லாம் ஒன்றுக்கொன்று பின்னியுள்ளன (Systemic) என்று அறிந்து கொண்ட பின்பு தான் “ஏன்”, “எப்படி” என்ற புரிதலின் மூலம், என்ன செய்வதென்று தீர்மானித்துச் செயல்படுவதுண்டு. இந்த கண்ணோட்டம் குழந்தைகளுக்கும் சரி மற்றவர்களுக்கும் சரி, எல்லோருக்கும் பொருந்தும்.

இந்தத் தருணத்தில் இதை வலியுறுத்துவது அவசியமாகும்: ஏதோ ஒன்றைச் சரியில்லை என்றதும் அதைப் பார்த்ததும் அதைக் கோளாறு என முடிவு செய்வதும், அதனை இதுதான்-அதுதான் எனப் பெயர் சூட்டுவதும் தவறு. இதற்கு விளக்கம் என்னவென்றால், ஒன்று, முழு புரிதல் இருந்தால் தான் வேறுபாடுகளை அடையாளம் காண  முடியும். மற்றொன்று, முழு புரிதல் இருந்தாலே வேறுபாடுகளை அடையாளம் கண்டுகொள்ள முடியும். சிலவற்றைக் கொஞ்ச நேரம், சில தடவை பார்த்து முடிவிற்கு வருவது அறியாமை என்றே சொல்லலாம்.

குழந்தை உளவியலில், பிறந்த குழந்தையிலிருந்து, குழந்தைப் பருவம், மலரும் பருவமான விடலைப் பருவம் வரை அடங்கும். வளர்ப்பு, குழந்தைகளிடம் பொதுவான இயல்புகள், வளர்ந்து வரும் சூழலின் பாதிப்பு, உறவுகளின் தாக்கம், இப்படிப் பலவற்றை ஆராய்ச்சி மூலம் கண்டறிந்து, எல்லாவற்றையும் ஒருங்கிணைந்த பல்வேறு கோணங்களிலிருந்து கணிக்க ‘தியரிகள்’ (theories) வழிகாட்டிகளாகிறது. இந்த தியரிகள், உடல்-மனம்- மூளை-சமூகம்- குடும்பம்- உறவுகள் என ஒவ்வொன்றையும் ஆழ்ந்த ஆராய்ச்சி செய்து அதிலிருந்து எழும் தகவல்கள், அதற்கான மூல காரணிகள், அவைகளினால் போகப் போக எழும் நிகழ்வுகள், விளைவுகள் என்று எடுத்துச் சொல்கின்றன. எப்படி இதைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பது மையமாக வைத்தே பாடத்திட்டங்கள், பயிற்சிகள் உள்ளதால், படிக்கும்போதே  புரிய வருகிறது. இவற்றில் சில மணித்துளிகளை இங்கே பகிர்ந்து கொள்ளப் போகிறேன்.

இந்தத் துறையில் ‘வரும் முன் காப்போம்’ என்பதற்கு மிக முக்கியமான இடம் தரப்படுகிறது. பெரும்பாலும் பல மனநல திண்டாட்டங்கள், வெவ்வேறு இக்கட்டான சூழ்நிலைகளைச் சமாளிக்கத் தெரியாமல் தடுமாறுவதில் வருவதுதான். சமாளிக்கும் திறமைகளை, எழாமலேயே காக்கும் திறமைகளை வளர்க்கச் சிறு வயதிலேயே அளிக்கும் பயிற்சிகள் தாம் ‘வரும் முன் காப்போம்’. இது குழந்தை உளவியல் தேர்ச்சி உள்ள  நிபுணர்கள், மாணவர்களுக்கு ஆசிரியர்கள், பள்ளி நிர்வாகிகள் என அனைவரும் கூடச் சேர்ந்து செய்வதாகும். இவர்களுடன் பெற்றோரின் பங்களிப்பும் உண்டு. இதைப் பற்றிய பல தரப்பான ஆராய்ச்சிகளின் மூலம் இவ்விதமான அணுகுமுறையால் எந்த அளவிற்கு நன்மை விளையும் என விவரித்து இருக்கிறார்கள்.

குழந்தைப் பருவத்திலிருந்து விடலை வயது வரையில் படிக்கச் செல்வது வழக்கம். அங்கு, குழந்தைகள் நடந்து கொள்ளும் விதங்களிலிருந்து அவர்களின் மனநலத்தை அறிய முடியும். அதே போலவே எவை நலனற்றவை என்பதையும் அடையாளம் கண்டு கொள்ள முடியும்.

ஒருவேளை, இந்த காலகட்டத்தில் தவறிவிட்டால், விடலைப் பருவத்தினரைப் பள்ளிக் கூடங்களில் அணுக முடியும். வகுப்பில் மாணவரின் நிலை புரிந்து கொண்டு வரும் முன் காப்போம் முறைகளுக்கு வழி அமைத்து, பாடங்களை அணுகுவதிலும், கற்றுத் தரும் விதங்களிலும் நலனற்றவற்றை அடையாளம் கண்டு கொண்டு அகற்ற முடியும்.

பொதுவாகப் பார்க்கக் கூடியவை, படிப்பில் தடுமாற்றம், பதட்டம், துயரம், அவநம்பிக்கை, சரியில்லாத நடத்தை எனப் பலவகையில் மனநலம் பாதிக்கப் படுவதைக் காட்டலாம். எப்பொழுதெல்லாம் இவை தோன்றுகின்றன, மாற்றங்களின் விவரங்கள் என்ன என்று அறிய வேண்டும்.

ஆசிரியர், பெற்றோர் இருவருக்கும் இவற்றை அடையாளம் காண்பதில் சம பங்கு உண்டு. அவர்களுக்கு இப்படிக் கண்டறியும் பயிற்சி கொடுக்கப் பல யுக்திகளை உபயோகிக்கலாம். கண்டறிந்ததும்  மேற்கொண்டு எடுக்க வேண்டிய  நடவடிக்கைகளை மனநல நிபுணர்களுடன் சேர்ந்து செயல் படுத்த வேண்டும். இந்த அணுகுமுறையால் மனநலக் கோளாறுகள் ஏற்படும் முன்னரே அவற்றைச் சரி செய்ய முயல்வதில், குழந்தைக்கும் அவர்களின் குடும்பத்திற்கும் நன்மைகள் ஏற்படும். மனநலம் குன்றி விடாமல் பாதுகாக்க முடியும்!

இதற்குள் இருப்பது

எல்லா மனநலத் துறைகளிலும் கவனித்தலே (observation ஆப்ஸர்வேஷன்) மிக முக்கியமான யுக்தியாகும். இந்த கருவியால் குழந்தைகளின் செயல்பாடுகளை, அவர்களைப் பற்றி, அவர்களின் பெற்றோர், ஆசிரியர், நண்பர்கள், வெளி உலகில் மற்றவருடன் பழகும் விதங்களை அறிந்து கொள்ள, புரிந்து கொள்ள முடியும். அவர்களின் மனதிடம், வளர்ச்சி பற்றிய தகவல்கள் சேகரித்துக் கொள்ள முடிகிறது.

குழந்தைகள் வளர்ச்சிக்குப் பங்களிப்பு, அவர்களின் பிறப்பிலேயே இருக்கும் உயிர்மம் (genes), இயல்பான தன்மை, வளர்ப்பு முறைகள் மூன்றுக்குமே உண்டு. குடும்ப உறுப்பினர்கள், அவர்களுடன் பழகும் அன்றாட மனிதர்கள் (தாத்தா, பாட்டி, உதவும் அக்கா, என), சுற்றுச்சூழல், சூழ்நிலை, சந்திக்கும் அனுபவங்கள், என பலவற்றுடன் சேர்ந்தவை. இவை ஒவ்வொன்றும் குழுந்தை, விடலை பருவத்தினரின் சிந்தனை- உணர்வு- நடத்தை- உடல்நலம்-மற்றவருடன் பழகுவது-வளர்ச்சியில் தாக்கத்தைக் காட்டும். அதே போல் இவற்றில் ஏதேனும் ஒன்று சரியில்லை என்றாலும் மற்றவற்றில் அதன் பாதிப்பைக் காண முடியும். அதனால்தான் இந்த ஒவ்வொன்றையும் ஏன்- எதற்கு-எப்படி, இவற்றை நிர்ணயிக்கின்றன என்பதை அறிந்து கொள்ளக் கூர்ந்து வர்ணிப்பதற்கு மனநல உளவியலில் பெரிய பங்குண்டு.

நலம், பாதிப்புகள் (health, issues and concerns)

நலம் கொள்வதற்கு, வளர்ச்சி அடைவதற்கு உள்ள இடையூறுகளைக் கவனிக்கத் தேவை. அதே போல், எந்த விதத்தில் பார்த்தாலும், ஏதோவொரு பிரச்னை என்றாலும், அதில் உடல்-உணர்வு-உறவு என்ற கலவை தென்படும். இவை மூன்றும் எப்பொழுதும் இணைந்து வேலை செய்வதினால் இப்படி ஆகும். இந்தக் கலவையில் நம் பெற்றோரிடமிருந்து நாம் கற்றது, காலம் காலமாக வாழையடி வாழையாக வரக் கூடிய கலாச்சார பழக்க வழக்கங்கள் நம்மை உருவாக்கும். நம்முடைய சுய உளவியல், சமூக நியதி, சூழ்நிலை எனப் பல வண்ணங்கள் இவற்றுடன் இணைந்து கொள்ளும். இதிலிருந்து தான் நமக்கு நடப்பதைத் தாங்கக்கூடிய தன்மை, கஷ்டங்களிலிருந்து வெளிவரும் திறன்கள் இருப்பதும், அல்லது இல்லாமல் போவதும் நிகழும்.

அதனாலேயே மனநல உளவியலிலும் சரி, குழந்தை உளவியலிலும் சரி மேற்சொன்ன எந்த ஒன்றையும் அதி முக்கியமானது என்று ஒரு அம்சத்தை மட்டும் தனிமைப்படுத்துவதில்லை. ஏனெனில் இவை எல்லாவற்றிலும் ஒன்றின் மேல் ஒன்றின் தாக்கம் இருக்கும், ஒன்று சரியாக இல்லாவிட்டால் மற்றொன்று தூக்கி விடலாம். நம்முள் எதை எடுத்துக் கொண்டாலும் மற்றவற்றின் பாதிப்பு இருக்கும். வித்தியாசப்படுத்தல் முடியாது.

குழந்தை உளவியலில் பொதுவாகப் பேசப்படும் சிலவற்றைப் பார்க்கலாம்:

உடல் Development வளர்ச்சி

உடல் வளர்ச்சியில் குழந்தைகளின் பெரிய மற்றும் சிறிய தசை (muscles) உள்ளடங்கும். பெரிய தசைகள் நன்றாக வளர்வதைக் குழந்தைப் பருவத்திலிருந்து பார்க்கலாம். இதனால் குழந்தை நிற்பது, பிறகு  நடப்பது, ஓடுவது, மாடி ஏறுவது எனச் செய்யமுடிகிறது. சின்ன தசைகள் உன்னிப்பாகப் பிடித்துச் செய்ய உதவும். பொருட்களை எடுத்துச் செய்ய, உதாரணத்திற்கு, ஆள்காட்டி விரல்-கட்டைவிரல்களால் பிடித்துக் கொள்வது (எடுக்க, எழுத, தைக்க) என்பதைப் போல். ஒரு வேளை வயதிற்கேற்ற அளவிற்கு இந்தத் திறமைகளின் வளர்ச்சி இல்லை என்றால் கண்டிப்பாக அந்த குழந்தையின் சூழலைப் புரிந்து மேற்கொண்டு என்ன, எப்படிச் செய்ய என்பதை நிர்ணயிக்கும் வகையில் வழி தேடவேண்டும்.

Milestones வளரும் நிலை

குழந்தை முறையாக வளர்வதை வகையாகத் தெரிவிப்பது தான் வளரும் நிலை. ஒவ்வொரு வளர்ச்சி நிலை இந்த மாதத்திலிருந்து/வயதிலிருந்து இதற்குள் சாதாரணமாக ஏற்படும் என்று எண்கள், குறிப்புகள் மூலம் காட்டும். ஒவ்வொரு குழந்தையின் நிலை, பல்வேறு குழந்தைகளின் வேறுபாடுகள், அவைகளின் கலவை, ஒத்துழைப்பு இரண்டையும் மனதில் வைத்தே இவ்வாறு அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இதன் உபயோகம், தற்போதைய வளரும் நிலை தெரிந்ததும் அந்தக் குழந்தைகள் எந்த வளர்ச்சி நிலையில் இருக்கிறார்கள், எது தேவை, எது பின்தங்கிய படி இருக்கிறது என்பதை உளவியல் துறையினரால் கணிக்க முடிகிறது. அடுத்த கட்டமாக, காரணிகள் என்ன என்று அறிந்து, நிலையைச் சரி வரச் செய்ய மேற்கொண்டு செய்ய வேண்டியதைச் செயல்படுத்த முடியும். 

அறிவு வளர்ச்சி Cognitive Development 

அறிவு வளர்ச்சி ஆராய்ச்சி, இந்த காலகட்டத்தில் பல மடங்கு முன்னேற்றம் பெற்றுள்ளது. இதிலிருந்து பல தகவல்கள் தெரியவந்துள்ளது. வயிற்றில் வளரும் கருவிற்கு வெளி உலகின் சூழலின் பாதிப்பைப் பற்றிய ஆராய்ச்சிகள், கருவிலிருக்கும் போதே கவனிப்புத் தேவை என்பதைக் காட்டி வருகிறது. கருவில் இருக்கும் போது, தாய்மார்கள் கேட்கும் பாடலைப் பிறந்த குழந்தைக்கு அடையாளம் தெரிகிறது என்பதை ஒரு உதாரணமாகச் சொல்லலாம். நம் கலாச்சாரத்தில் பாடுவது, தகவல் சொல்வதை உணர முடிகிறது என்று அத்தாட்சியாகப் பக்தப் ப்ரஹலாதன் பற்றிய வர்ணனை உண்டு. அதே போல், பிறந்ததிலிருந்து குழந்தைகள் எந்த அளவுக்கு தங்களின் சூழலுக்குக் கவனம் செலுத்துகிறார்கள் என ஆராய்ச்சி காட்டி இருக்கிறது. மற்றும், அறிவு வளர்வதற்கு உணர்வு+சமுதாய திறன்களுடன் பலவகையான தூண்டுதல் முக்கியமாகும் என உறுதிப்படுத்துகிறது. அப்படி என்றால் அறிவு வளர்ச்சியில் என்னவெல்லாம் சேரும்? இதில், மொழி, கற்றல், ஞாபகத் திறன், முடிவு செய்தல், விடை காணுதல், கூர்ந்து கவனித்தல், ஆராய்ந்து பார்ப்பது, புரிந்து கொள்வதும் அடங்கும். இவை சில சமயங்களில் தனியாகவும், பல தடவை கலவையாகும் உபயோகப்படுத்தப்படும். அதனால் தான் குழந்தை உளவியலில் இதில் எவை இருக்கிறது, எது குறைகிறது என்பதைக் கண்டுகொண்டு அதை மேம்படுத்த  வழிகளைச் செய்யத் தேவை. 

Behaviour நடத்தை 

பொதுவாகக் கூறும் 'பிஹேவியர்' (behaviour) என்பது நாம் நடந்து கொள்ளும் விதங்களைக் காட்டுவது ஆகும். குழந்தைகளின் நடத்தை வைத்து அவர்களை 'மௌனமானவர்', 'சாந்தமானவர்', 'படுசுட்டி' என நாம் குறிப்பிடுவது வழக்கம். குழந்தைப் பருவத்திலிருந்து விடலை பருவம் முடியும் வரை அவர்கள் கற்றுக்கொள்ளும் நிலையிலிருந்தாலும் இவ்வாறு கூறி அவர்கள் தகுந்த நிலையில் இருக்கிறார்களா என்று தராசில் வைத்து ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதும் வழக்கம். உண்மையில், பெற்றோரின் வளர்ப்பு முறை, கண்டிக்கும் வகை, அவர்களுடன் இருப்போரிடமிருந்து கற்றுக் கொள்வதெல்லாம் நடத்தையில் அடங்கும். அதனால் தான் குழந்தை உளவியலில் இவற்றைப் பற்றி பல்வேறு கோணங்களில் கேள்வி கேட்பது தேவையாகிறது. உதாரணத்திற்கு இரண்டு வயதினரை பொதுவாக ‘டெரிபில் டூ’ (terrible two) எனச் சொல்வதுண்டு. அந்தக் காலகட்டத்தில் குழந்தைகள் அதிகமாக ஓடியாடி விளையாடி, சோர்வே தெரியாத அளவிற்கு துருதுருவென இருப்பதை இவ்வாறு ஒரு துச்சமாகச் சொல்வது அப்படிச் சொல்பவர்களின் மனப்பான்மையைச் சுட்டிக் காட்டுகிறது. இரண்டு வயதில் அவ்வாறு இருப்பதினால் தனித்துவம் வளர, நிறையக் கற்றுக் கொள்ள வாய்ப்புகள் அமையும். குழந்தைகள், விடலைப் பருவத்தினருக்கு வாழ்க்கை மாற்றங்கள் ஏற்படும் போது,  பிறகு நெடுநாட்களுக்கு நீடித்து அவர்கள் வித்தியாசமாக நடந்து கொண்டால் அதற்கு மனநல நிபுணரை அணுகுவது உசிதமாகும். இப்படி மாற்றம் என்பது வீடு மாறுதல், தங்கை-தம்பி பிறப்பு, பெற்றோர் விவாகரத்து எனப் பல்வேறு. குழந்தைகளிடம் அதிக கோபம், வெறுப்பு, அதிக அடம்பிடிப்பது என்பவற்றையும் குழந்தை உளவியலில் புரிந்து கொள்ள இடமுண்டு. இவை ஏன் நேர்கிறது, எதனால் (அது உணவினாலேயா, நண்பர்களா, வீட்டு நிலைமையா, வளர்ப்பு முறைகளினாலா, பள்ளியிலா) என்று காரணிகளை ஆராய்ந்து கண்டுபிடித்து, வழி அமைக்கலாம். 

உணர்வுகள் Emotional 

உணர்வுகள் ஒன்றிணைந்தது. ஏனென்றால், இதில் தன் உணர்வுகளைப் புரிந்து, மற்றவரின் உணர்வுகளையும் அறிந்து, ஏன், எதற்காக இவ்வாறு உணர்கிறோம் என்றும், எப்படி இவற்றைக் கையாளுவது என்ற முழுப் புரிதலும் அடங்கி உள்ளது. இப்படி நாம் செயல்படுவது நம் பிறப்பிலிருந்து ஆரம்பமாகி, வாழ்நாள் முழுவதும் நம்முடன் பயணிக்கிறது. இருந்தாலும் பல குழந்தைகள், விடலை பருவத்தினரும் தம் உணர்வுகளைக் கையாளுவதில், தெரிவிப்பதில் தடுமாற்றம் கொள்வதுண்டு. குழந்தை உளவியலில் இதற்குத் தீர்வு உண்டு. இப்படி நிகழ்வதற்கு முன்பே இப்படி ஆகாமல் இருக்க, வரும் முன் காப்போம், உணர்வுகளைக் கையாளுவதில் தேர்ச்சி பெறுவோம் என்பதற்குப் பல பாதைகள் உள்ளன. ஆராய்ச்சி பல முறை காட்டியிருக்கிறது, இந்த திறனை வலுப்படுத்தியதில் பிள்ளைகள் வளர்ச்சி, முன்னேற்றம் பல மடங்கு அதிகரித்து என்று.

சமூக சந்திப்புகள் Socialisation

உணர்வு வளர்ச்சியின் ஒரு பங்கு சமூக சந்திப்புகளில் அடங்கி உள்ளன. எப்படி என்றால், நம் உணர்வுகள் நாம் தன்னுடனோ, மற்றவர்களுடனோ சந்திக்கையில் / உறவாடுகையில் ஏற்படுவது. அப்படி என்றால் நம்மைப் பற்றி, நம் கோட்பாடுகளைப் பற்றி, அவற்றை மற்றவர்கள் ஏற்றுக் கொள்வதும், புறக்கணிப்பதும் அதை நாம் சந்திக்கும் விதங்களும் நம்முடைய உணர்வுகளால் வெளிப்படுத்தப் படுகிறது. அதனால் தான் உணர்வுகளும் சமுக திறனும் ஒன்றுக்கொன்று இணைந்து செயல்படுகின்றன.

பிள்ளைகளின் உறவுமுறை, வளர்ப்பு, ஆரம்பக்கால அனுபவங்கள், சுற்றம் சூழல் எல்லாம் இந்த இரு திறனையும் உருவாக்கும். தன்னையும், மற்றவர்களையும் நம்புவது, நண்பர்களை, பிரச்சினைகளைச் சமாளிக்கும் திறன், மரியாதை செலுத்துவது, எல்லாம் இந்த இரு திறன்களின் வெளிப்பாடாகும்.

இதன் அடிக்கல்லை நாட்டுபவர்கள் பிள்ளைகள் யாருடன் முதலில் வளரத் தொடங்குகிறார்களோ அவர்கள் தான். மற்றவர்களுடன் பழகுவது, உரையாடல், இத்துடன் எவரிடமிருந்து அன்பு, ஆதரவு கிடைக்கிறது எனப் பலவை வாழ்வாதாரம் ஆகும். குழந்தை உளவியலில் அதனால் தான் திரும்பத் திரும்ப இந்த ஆரம்ப நிலைக்கு முக்கியத்துவம் தருவதுண்டு. இதிலிருந்து தான் தனக்குப் பாதுகாப்பு இருக்கிறது என்ற நம்பிக்கை குழந்தைகளுக்கு வருகிறது.

மேற்சொன்ன ஆரம்பக்கால காரணிகளுக்கு நம்முடைய அன்றாட வாழ்வின் பலவற்றின் மேல் தாக்கம் இருக்கும். இவையிருந்து மற்ற பல்வேறு இணைப்புகள் தோன்றும். குறிப்பாக நட்புகள். இதை ஏற்படுத்திக் கொள்வதில், நாம் வெளி உலகில் உறவுகளை உருவாக்குவதில், எனப் பல்வேறு முறைகளில் நம்மைச் சுற்றி உள்ளோருடன் ஏற்படுத்திக் கொள்ளும் உறவுமுறைகள் அதிலிருந்து தொடங்கும்.

இவை நன்றாக அமைய மிக முக்கியமான அம்சம், காக்கும் மனப்பான்மை வளர்த்துக் கொள்வது. மற்றவர் பேசும் பொது சொல்வதை முடிக்கும் வரை காத்திருந்து பொறுமையுடன் கேட்டுக் கொள்வது,  விட்டுக் கொடுத்தல், இவை இருந்தால் அவர்கள் “எமோஷனல் இன்ட்டலிஜென்ஸ்” (Emotional Intelligence) உள்ளவராகக் கருதப்படுவார்கள்.

விளையாட்டு, மிகவும் முக்கியமான இடம். இங்கு வாழ்க்கையைப் பற்றிப் புரிந்து வாழ கற்றுக் கொள்ளும், தனக்கென்று உறவுகளை (நண்பர்கள்) தேர்ந்தெடுக்கும் மைதானமாகும். வளரும் குழந்தைகளுக்கு இங்கிருந்து நுணுக்கமான ஒத்துழைப்பு, புரிதல், சமத்துவம் எல்லாம் கற்கும், இவற்றை மேலும் வலுப்படுத்தும் இடமாகும். இவற்றைச் சரியாகச் செயல்படுத்தப் பிள்ளைகளுக்குத் தான் பாதுகாப்பாக இருக்கிறோம் என்ற உள்ளுணர்வு இருந்தால்தான் முடியும்.

அப்படி இல்லை என்றால் அது அந்த வயதினரின் குறைபாட்டை நன்றாகக் காட்டி விடும். எதற்காக வெட்கப் படுகிறார்கள், இல்லை தனிமையில் இருக்கிறார்கள், இல்லை அவ்வளவு ஆக்ரோஷமாக இருக்கிறார்கள் எனக் குழந்தை உளவியல் மூலம் ஆராய்ந்து பார்த்துத் தெளிவு பெறலாம்.

குழந்தை, விடலை பருவத்தினர், பெரியவர்களிடமும் முக்கியமான மூன்று தேவை: மற்றவர்களைப் பார்த்துக் கொள்ளுதல் (caring), உதவி செய்வது, பகிர்ந்து கொள்வது. ஒன்று இல்லாவிட்டால் கூட அதைச் சரிசெய்வது அவசியமாகும்.

வரும் முன் காப்போம்! Prevention is the key

குடும்பத்தினர், பள்ளிக்கூடம், சம வயதுப் பிள்ளைகள் ஒவ்வொருவருக்கும் குழந்தைகள் வளர்ச்சியில் பங்குண்டு. இவர்களின் உறவுகளால் பல மடங்கு பயனும், இவை இல்லாமல் பலவகையான சரிவுகளையும் சந்திக்க நேரிடலாம். அதற்காகத்தான் இவற்றைச் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளப் பல வழிகளை மேற்கொண்டால் நல்லது. இது போன்ற கட்டுரைகள், ஆசிரியர் மற்றும் பெற்றோர்களுக்கான பயனுள்ள பேச்சு, வொர்க்‌ஷாப், வலைப்பூ எதுவும் உதவலாம்.

இப்படிச் செய்யும் போது நாம் இருக்கும் இடத்தின் கலாச்சாரத்திற்குப் பொருத்தமானவையாகத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். அப்போதுதான் நம் சிந்தனை அதில் பிரதிபலிப்பதால் சொல்லும் செய்தியைப் புரிந்து கொள்ளவும், ஏற்றுக் கொள்ளவும் சுலபமாகும்.

அதே போல் சொல்பவர்கள் கேட்பவரின் சமூக அந்தஸ்தையும், கட்டாயங்களையும் மனதில் வைத்துக் கொண்டு கருத்துக்களைப் பகிர்வது முக்கியம். நம் சமுதாயத்தில் வெவ்வேறு குழுமத்தினரின் சிந்தனை, வழிமுறைகள் பழக்க வழக்கங்களில் பல வித்தியாசங்கள் இருப்பதால், அதுவும் இவை வெளிநாட்டிலிருந்து மிகவும் மாறுபட்டதால், அவற்றை மனதில் வைத்துக் கருத்தைத் தெரிவிப்பது நல்லது.

இங்கு எடுத்துச் சொல்வதும் ‘வரும் முன் காப்போம்’ என்பதற்குள் அடங்குவதால் வரும் வாரங்களில் இதைப் பற்றி மேலும் பேசலாம். வரும் முன் காப்போம் மூலமாகப் பலவிதமான, பலவகையான காயப்படுத்தும் ரிஸ்க் அதனால் நேரும் வலிமையற்ற நிலைகளை, குறைகளை இடையூறுகளை அடையாளம் கண்டு கொண்டு அதைச் சரிசெய்ய வழிகளை அமைக்கலாம். உன்னிப்பாக எவையெல்லாம் நம்மைத் திடமாக்குகிறது என்பதையும் பார்த்து வருவோம். 

மனநலம் மற்றும் கல்வி நிபுணர் மாலதி சுவாமிநாதன்

malathiswami@gmail.com

 

]]>
mental health, child, child health, மனநலம், குழந்தைகள் மனநலம் https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/1/w600X390/121.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/jun/01/an-overview-of-child-psychology-3162979.html
3149660 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் மன அமைதி வேண்டுமா? தினமும் செய்யுங்கள் ஹிப்னோ தியானம்! சினேகா Saturday, May 11, 2019 04:00 PM +0530  

'ஒரே டென்ஷன்', 'டிப்ரெஷனா இருக்கு', 'ஓவர் ஸ்ட்ரெஸ்’ - இது போன்ற வார்த்தைகளை கிட்டத்தட்ட அனைவருமே பயன்படுத்தும் அளவுக்கு சூழல் உள்ளது. இதற்குக் காரணம் வாழ்நிலை மாற்றங்கள் மட்டுமல்ல, மனதையும் உடலையும் கையாளத் தெரியாத நிலைதான். நமக்கே தெரியாமல் நம் உடலில் மட்டுமல்ல மனதிலும் பலவிதமான டாக்ஸின்கள் (நச்சு) சேர்ந்து அடி ஆழம் வரை படிந்துவிடுகின்றன. இதை எப்படி போக்குவது? நோகாமல் ஒரு வழி இருக்கிறது என்றால் அதை உடனே கடைபிடிக்க விரும்புவோம் அல்லவா? இதோ ஒரு ஈஸி தியானம். தினமும் இந்த தியானத்தை இரண்டு முறை செய்தால் மனம் ரிலாக்ஸ் ஆகி, உடல் பிரச்னைகள் கூட தீர்ந்துவிடும்.

ஹிப்னோ தியானம் - இதுதான் அந்த எளிமையான தீர்வு. உடலின் இறுக்கத்தை நீக்கி, தேவையான அளவு தளர்வை உருவாக்கி, மனதின் அழுத்தத்தை நீக்கி அமைதியையும் உருவாக்க வல்லது இந்த தியானம். இதனை உடல் தளர்வுப் பயிற்சி என்றும் சொல்லலாம். சாப்பிடுவதற்கு அரை மணி நேரம் முன்பு அல்லது சாப்பிட்டிருந்தால் இரண்டு மணி நேரம் கழித்துதான் இதனை செய்ய வேண்டும். 

அமைதியான ஒரு இடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து அமர்ந்து கொள்ளுங்கள். கண்களை மூடி அமர்ந்திருக்கவும். உங்கள் மனதில் பலவிதமான எண்ணங்கள் ஏற்படும். மெல்ல, உள்ளங்காலில் தொடங்கி உச்சந்தலை வரை உடலிலுள்ள எல்லா உறுப்புகளை மனதில் நினைத்து, அவை ஒவ்வொன்றும் ஓய்வு பெறுவதாகக் கற்பனை செய்யவும். இவ்வாறு செய்யும் போது அந்தந்த உறுப்புக்களின் இறுக்கம் நீங்கி உடல் முழுவதும் ரிலாக்ஸ் ஆகும். யோகா செய்பவர்கள் கடைசியில் சவாசனம் செய்வது போன்றுதான் இந்த தியானமும். சவாசனம் படுத்துக் கொண்டு செய்வார்கள். ஹிப்னோ நீங்கள் விரும்பியபடி அமர்ந்த நிலையிலோ அல்லது படுத்துக் கொண்டோ செய்யலாம்.

ஹிப்னோ தியானம் செய்யும் போது மூளையில் உள்ள மின்காந்த அலைகளின் (EEG) வேகம் குறைந்து, மனம் அமைதியும் ஆனந்தமும் அடையும். அப்போது செரட்டோன் ஹார்மோன் சுரந்து மகிழ்ச்சியை தூண்டும். இந்தப் பயிற்சியை நமக்கு நாமே செய்யலாம் அல்லது அமைதியான இடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து யாராவது சொல்லச் சொல்ல தியானம் செய்தால் கூட பலன் கிடைக்கும்.

]]>
meditation, Sleep, hypno meditation, ஹிப்னோ தியானம் https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/5/11/w600X390/meditation.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/may/11/hypno-medidation-3149660.html
3139915 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பொறாமை எண்ணத்தை முதலில் கைவிடுங்கள்! மனநல மருத்துவர் அறிவுரை! Thursday, April 25, 2019 12:32 PM +0530 வாசகர்களின் மனநலம் சார்ந்த கேள்விகளுக்கு மனோ தத்துவ நிபுணர் டாக்டர் லட்சுமி விஜயகுமார் அளித்த பதில்கள்:

என் வயது 46. பள்ளியிலும், கல்லூரியிலும் என்னுடன் படித்த சில வகுப்பறை மாணவர்கள் இன்று நல்ல நிலைமையில் இருக்கிறார்கள். ஆனால், என்னால் அது போன்று ஆக முடியவில்லை.

இதனால் என் நண்பர்கள் மீது பொறாமைப்படுகிறேன். இதனால் மன அழுத்தம் ஏற்பட்டு வீட்டிலும், வெளியிலும் எல்லாரிடத்திலும் அதிகம் கோபப்படுகிறேன். அடிக்கடி ஏற்படும் மனப் போராட்டம் காரணமாக, நிதானத்தை இழந்து எரிச்சல் அடைகிறேன். அவர்களிடம் செயற்கையாகப் பழகுகிறேன். இதை குணப்படுத்த என்ன வழி? உங்களது ஆலோசனை வேண்டும்.

- விஜயசங்கர், திருச்சி.

பொதுவாக பொறாமை வந்தாலே கோபமும், எரிச்சலும் கூடவே வந்துவிடும். எனவே, அடுத்தவரை நீங்கள் கம்பேர் செய்தால், பிரச்னை உங்களுக்குதான். பொதுவாக எந்தவிதத்தில் பார்த்தாலும், நம்மை விட நல்ல நிலையில் 10 பேர் இருப்பார்கள், நம்மைவிட குறைந்த நிலையில் 10 பேர் இருக்கத்தான் செய்வார்கள். இது இயல்பு. இதை நம்மால் மாற்ற இயலாது. இதனால், மேலே இருப்பவர்களைக் கண்டு பொறாமையும் படக் கூடாது. கீழே இருப்பவர்களை கண்டு சந்தோஷப்படவும் கூடாது. உங்களால் செய்ய முடிந்ததை முயற்சி செய்து கொண்டே இருங்கள். மேலும், உங்கள் மீது உங்களுக்கே நம்பிக்கை வேண்டும். அதைவிட்டு அடுத்தவருடன் கம்பேர் செய்தால் ஏமாற்றம்தான் கிடைக்கும். அந்த ஏமாற்றம்தான் உங்களுக்கு எரிச்சலையும், கோபத்தையும் கொடுக்கிறது. இதை இப்படியே விட்டுவிட்டீர்களானால், நாளாடைவில் உங்களை உங்களுக்கே பிடிக்காமல் போய்விடும். அதன்பிறகு மற்றவர்களுக்கு உங்களை எப்படி பிடிக்கும்.

அதனால் பொறாமை எண்ணத்தை முதலில் கைவிடுங்கள். உங்களுடன் படித்தவர்கள் இன்று நல்ல நிலைமையில் இருக்கிறார்கள் என்று சந்தோஷப்படுங்கள். பொதுவாக அறிவியல் ரீதியாக சொல்லப்படுவது, நாம் ஒருவர் மீது அதிகளவில் பொறாமையோ, கோபத்தையோ காண்பித்தால், அது அவரைவிட நம்மைதான் அதிகம் பாதிக்கும் என்பார்கள். ஏனென்றால், பொறாமையும், கோபமும் ஏற்படும்போது நமது உடலில் மாற்றங்கள் ஏற்படும். அதாவது நம்மை அறியாமலே, பிரஷர் ஏறும், சுகர் ஏறும் அது நமது உடலை பாதிக்கும். பிரஷரும், சுகரும் ஏறும்போது நம்மை சார்ந்தவர்களிடமே நமக்கு கோபம் வரும். இதனால் நம்மை சார்ந்தவர்களின் அன்பையே நாம் இழக்க நேரிடும். உடனே நமக்கு, நம்மை சார்ந்தவர்களே நம்மை மதிக்கவில்லையே என்ற எண்ணத்தை ஏற்படுத்தும். எனவே, உங்கள் குணத்துக்காக மதிப்பவர்களிடம் நட்பாக இருங்கள். பணத்துக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பவர்களாக இருந்தால், அப்படிப்பட்ட நட்பே உங்களுக்கு தேவையில்லை. எனவே, நீங்கள் மற்றவரின் வெற்றியில் மகிழ்ச்சி கொண்டால் தான் உங்கள் மனநிலை மாறும். உங்கள் வாழ்க்கையும் மாறும்.

என் கேள்வி இதுதான். எனது ஓரகத்தியின் பெயர் கீதா. அவருக்கு 50 வயதாகிவிட்டது. நொய்டாவில் வசித்து வருகிறார். அவருக்கு சென்ற 4,5 வருடங்களாக உடம்பு சரியில்லை. மனதில் ஏதோ நினைத்து கொண்டு இருக்கிறார். சில நேரங்களில் சரியாக பேசுகிறார். சில நேரங்களில் கோபமாக பேசுகிறார். எல்லோரிடமும் கோபப்படுகிறார். அவருக்கு ஒரு பெண் இருக்கிறாள். பி.டெக் முடித்துவிட்டு தில்லியில் பெரிய நிறுவனத்தில் நல்ல வேலையிலும் இருக்கிறாள். ஆனால், மகளிடமும் என் ஓரகத்தி கோபமாக பேசுகிறார். எதனால் இப்படி ஆகிறது என்று தெரியவில்லை. மனதிற்கு கஷ்டமாக இருக்கிறது. இதை எப்படி சரி செய்வது. அவர் உடல் ஆரோக்கியமாக இருக்க என்ன செய்ய வேண்டும்?
- சுதா, நியூதில்லி.

உங்கள் ஓரகத்திக்கு 4-5 ஆண்டுகளாக உடல்நிலை சரியில்லை என்று பொதுவாக சொல்லியுள்ளீர்கள். அவருக்கு உடல் ரீதியாக என்ன பிரச்னை என்று குறிப்பிட்டிருந்தால், அதற்கான தீர்வு என்னவென்று சொல்லியிருக்கலாம். அப்படி உடலில் எந்த பிரச்னையும் இல்லாமல், கோபப்படுவதும், எரிந்து விழுவதும்தான் அவரது பிரச்னையாக இருந்தால், இதனால் கூட இருக்கலாம். அதாவது, பொதுவாக பெண்களுக்கு 45-50 வயதுகளில் மாதவிடாய் நிற்கக் கூடிய காலம். எனவே, சில பெண்களுக்கு அந்த சமயத்தில் மன அழுத்தம் வரக் கூடிய வாய்ப்புகள் உண்டு. இதனால் எதைக் கண்டாலும் எரிச்சல் இருக்கும். எல்லோர் மீது கோபப்படுவார்கள். சரியாக தூங்க மாட்டார்கள். வெயிட் போட்டுவிடுவார்கள். சிலர் பார்த்தீர்கள் என்றால், இதுவரை நம்மை எல்லோரும் பயன்படுத்திக் கொண்டார்கள். இப்போது நமக்கு ஒன்றுமேயில்லை. யாருமே இல்லை போன்ற எண்ணங்கள் எல்லாம் வரும். இது, "போஸ்ட் மெனோபாஸ் அன்ட் டிப்ரஷன்' ஆக இருக்கக் கூடிய வாய்ப்புகள் உண்டு. அதுதான் அவரது பிரச்னை என்றால், அருகில் இருக்கும் மனநல மருத்துவரை அணுகினால், அவருக்கு தேவையான சிகிச்சை முறைகளை சொல்லுவார்.

பொதுவாக மன அழுத்தம் உள்ளவர்கள், ஒரு மூலையில் உட்கார்ந்து கொண்டு அழ வேண்டும் என்று அவசியமில்லை. அவர்கள் பார்க்க நார்மலாகத்தான் இருப்பார்கள். ஆனால், அவர்களுக்கு எதை பார்த்தாலும் ஒரு வெறுப்பு, எரிச்சல் இருக்கும். அதுவும் மன அழுத்தத்தின் அறிகுறிதான்.

அல்லது அவர்களுக்குள் ஏதாவது பிரச்னை இருக்கலாம். அதை வெளியில் சொல்லாமல் இருக்கலாம். அந்த பிரச்னைதான் அவரை இது போன்று நடந்து கொள்ள செய்யலாம். எனவே, அவரை அருகில் உள்ள மனோ தத்துவ நிபுணரிடம் அழைத்துச் சென்று கவுன்சிலிங் கொடுத்தால் சரியாகிவிடுவார். இதனை விரைவில் செய்யுங்கள். ஏனென்றால் அவருக்கு இளம் வயதில் மகள் இருப்பதாக கூறியுள்ளீர்கள். அவருக்கு திருமண ஏற்பாடுகள் எல்லாம் செய்ய வேண்டும் என்றால், அவரது மன நிலை சந்தோஷமாக இருந்தால்தான் நல்லது.
 

சந்திப்பு: ஸ்ரீதேவி
 
 மன நலம் சார்ந்த பிரச்னைகளா?

குடும்பத்தில்... அலுவலகத்தில்... பள்ளி...கல்லூரிகளில்... என சமூகம் சார்ந்த உங்கள் மனநலப் பிரச்னைகள் எதுவாக இருந்தாலும், நீங்கள் கேள்வி கேட்கலாம்.

உங்களது சந்தேகங்களுக்கு பதிலளிக்கிறார் பிரபல மனோதத்துவ நிபுணர் டாக்டர் லட்சுமி விஜயகுமார் கேள்விகளை அனுப்ப வேண்டிய முகவரி:

 தினமணி - மகளிர்மணி, எக்ஸ்பிரஸ் கார்டன்,
 29, இரண்டாவது முதன்மை சாலை,
 அம்பத்தூர் தொழிற்பேட்டை, சென்னை - 600058.
 

]]>
mind, negative thoughts, மனநலம், எதிர்மறை எண்ணம், பொறாமை https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/4/25/w600X390/jealousy.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/apr/25/avoid-negative-thoughts-3139915.html
3121969 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் 1. நாமாக உட்கொள்ள அனுமதிக்கும் அருமருந்து இது! மாலதி சுவாமிநாதன் Wednesday, March 27, 2019 04:01 PM +0530 ஒரு வினா: பயணிக்கும் போது எந்த வயதினரும் விரும்பிச் செய்வது?

விடை : பாட்டு, இசை, சங்கீதம் கேட்பது!

நாமாக உட்கொள்ள அனுமதியுள்ள மருந்து எதுவென்று கேட்டால், இசை, பாட்டு, சங்கீதம் என்பேன்! குழந்தைகளை ஏன் நாம் இளம் வயதிலிருந்தே பாட்டு கற்றுக் கொள்ளச் செய்வதுண்டு?

பாடல் அரங்குகளில் ரசிகர்களுக்குள் ஏன் அப்படி ஒரு பந்தம் ஏற்படுகிறது? பாட்டுக்கும் கணக்கு புரிவதற்கும் என்ன சம்பந்தம்?

இவற்றின் பதில்களைக் கண்டறிவோம். பாட்டுடன் பல நிகழ்வுகள் ஆரம்பமாகின்றன, முடிப்பதும் தேசிய கீதத்துடன், அதுவும் பாட்டுதான். சிறு வயதிலிருந்து பள்ளிக் கூடங்களிலும், கல்லூரிகளிலும் காலையில் பாடலிட்ட இறை வணக்கமோ, ஒற்றுமை கீதத்துடனோ, இல்லை வாழ்த்துப் பாடிய பின்பே வகுப்பும் ஆரம்பமாகிறது.

இந்த பழக்கத்தை பொதுவாக எல்லோரும் கடைபிடிக்கிறார்கள். கண்டிப்பாக இதற்குக் காரணம் இருந்தே ஆக வேண்டும்.

காரணம் இதுவே - ஒன்றைப் பாட்டுடன் தொடங்கினால் அது நம்முள் ஒரு அமைதி நிலவச் செய்கிறது. அது வரையில் நம் மனதை, சிந்தனையை உறுத்த பலவற்றைச் சாந்தப்படுத்த முடிகிறது. அதனால்தான் பாடங்களை ஆரம்பிக்கும் முன்பும் காலை வணக்கம் பாடலாகப் பாடிவிட்டு வகுப்புக்குச் செல்கிறோம். அது போலவே ஆலயங்களிலும் பாடலாகவே பல தொழுகை உண்டு. இதில், செவியைத் தவிர ஒவ்வொரு அங்கத்திற்கும் ஈடுபாடு. உடலுக்கும்- மனதிற்கும் நன்மைகள் தரும் பாட்டின் அருமைகளைப் பற்றி இங்குப் பார்வையிடப் போகிறோம்.

பாட்டுக் கேட்பதால் அது நம் இதயத் துடிப்பை இதமாக்கி, நம் மனநிலையையும் அமைதிப்படுத்தி விடுகிறது. இது எப்படி சாத்தியம்? நம்முடைய மூளையின் ஆழ்ந்த பாகமான மெடுல்லா ஆப்லாங்கேட்டாவின் பிடியில்தான் நம்மைச் சுவாசிக்க வைக்கும் நியூரான்கள் உள்ளன. நியூரான்கள் என்ற நரம்பணுக்கள் மூளையின் ஒவ்வொரு பாகத்தையும் இணைக்கிறது. ஆராய்ச்சியில் பல முறைப்பாட்டினால் இவைகளின் மீது தாக்கம் ஏற்படுவதை கண்டறிந்துள்ளார்கள். அதனால்தான் பாடுவதால் நம் சுவாசத்தைக் கட்டுப்படுத்த உதவுகிறது.

ஆராய்ச்சியில் இன்னொன்றும் நன்றாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது, மருந்துகள் செய்யக் கூடியதொன்றைப் பாட்டு செய்கிறது என்று கார்ட்டிஸால் என்ற மன அழுத்தத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் ரசாயனத்தைச் சுரக்கச் செய்கிறது. இதைப் போலவே டோபமைன், ஸெரோடோனின், என பல முக்கியமான ரசாயனங்கள் நம் உற்சாகம், உணர்வுகளுக்குப் பொறுப்பாளியாகி இருக்கும் அனைத்தையும் பாட்டுத் தூண்டி விடக்கூடிய சக்தியாகிறது.  

இந்த ரசாயனங்கள் சுரப்பதால் அமைதியடைய முடிகிறது. விளைவாக, மன அழுத்தத்திலிருந்து வெளிவர முடிகிறது. இது மட்டுமல்ல, குறிப்பாக ஓரிரு வகை நரம்பியல் பாதிப்பு உள்ளவர்கள் பாட்டுக் கேட்டாலோ, இல்லை பாடினாலோ சாந்தம் அடைகிறார்கள் என்றதையும் ஆராய்ச்சி காட்டியிருக்கிறது. பார்க்கின்ஸன்ஸ் உள்ளவர்களின் நடுக்கம் கொஞ்சம் சமாதானம் அடைகிறது. ஆல்ஜைமேர்ஸ் மற்றும் டிமென்ஷியா இருப்பவருக்கும் பாட்டினால் பதற்றத்தைக் குறைக்க முடியும் என்று சொல்லி இருக்கிறார்கள்.

இப்படி ஆவதற்கு, பாட்டில் என்ன அப்படி இருக்கிறது? பாட்டுக்கு நாம் செவி சாய்க்கும் போது, அறிவு, உணர்வுகள், உடல் அசைவுகள், சிந்தனை உள்பட ஒவ்வொரு ஆற்றலின் பங்களிப்பும் உள்ளது. இத்துடன், நம் மூளையின் இன்பம், மகிழ்ச்சிப்படுத்தும் பகுதிகளைச் செயல்படுத்துவதால் முழுமையான ஈடுபாடாக அமைகிறது. மேலும் பாட்டுக் கேட்கும் போது அந்தத் தருணங்களில், நாம் சந்தோஷமாக இருக்கும் போது, அல்ல மனதிற்குப் பிடித்த உணவு வகைகள் சாப்பிடும் போது, நம் மூளையினுள் எவ்வாறு தென்படுகிறதோ, அதைப் போலவே பாட்டின் அனுபவத்திலும் தென்படுகிறது என்று ஆராய்ச்சி காட்டுகிறது. பாடல்களில் சொற்கள் இருப்பதால் அது மூளையின் மொழியைப் புரிந்து கொள்ளும் வர்னிக்ஸ் என்கிற பகுதிகளையும் செயல்படுத்துகிறது.

இது வரையில் பார்த்தலில் மிக முக்கியமான ஒன்று பாட்டினால் அமைகிறது என்பதை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். எந்த விதப் பாடலாக இருந்தாலும், அதன் ஈடுபாட்டில் நமக்கு அறிவாற்றல், படைப்பாற்றல் தரும் மூளையின் இருபக்கங்களின் பங்களிப்பும் உண்டு என்று. இதன் நேர் விளைவாக நினைவாற்றல் மேலும் வலிவு அடைகிறது, கற்றல் மேம்படுகிறது.

சில விதமான பாடல் நம்மை ஈர்க்காமலும் இருக்கலாம். அந்தத் தருணங்களில் அவை ஓலமாகவோ சத்தமாகவோ கேட்கும். குறிப்பாக, பாட்டை நம் மீது திணிக்கப்பட்டுவிட்டால், இந்த நிலைமைதான். பாடலில் பல வகையான நுணுக்கமான பொருள்கள் அடங்கி இருந்தால் கூட, நமக்கு அதைப் புரியாததால் அப்பொழுதும் சத்தம் போல் தோன்றும். ஒரு வேளை நாம் செய்து கொண்டு இருப்பதைக் கவனம் செலுத்த வேண்டி இருந்தால், அந்த நேரங்களில் பாட்டை இடையூறாகக் கருதுவோம். பாடலில் வரும் வரிகளுக்கு ஈர்ப்பு கொண்டு விட்டால் எரிச்சல் வரலாம் (வேலையையும் முடிக்கவில்லை. பிடித்த வரிகளையும் ரசிக்க முடியவில்லை).

வரிகள் ஏன் கவனத்தை சிதறடிக்கும்? ஏனென்றால், வரிகள் மூளையின் வெர்னிக்ஸ் பகுதியில் இருப்பதால். நம் வேலைகளுக்கு மூளையின் அதே பகுதி தேவை, ஏனென்றால் அங்கேதான் வார்த்தைகளை உருவாக்கி, சரி செய்யும் பகுதியாகும். இதனால்தான் வரிகளில் வார்த்தை-அர்த்தம் கலவை இருப்பதால், அர்த்தங்களைக் கவனம் செலுத்த, ஆர்வம் தூண்டிவிட ராகங்களை ரசிக்க, வார்த்தைகள் குறுக்கிட, கவனத்தைத் தட்டுத்தடுமாறிப் போக வாய்ப்புண்டு. ஆகவே மும்முரமாக வேலை பார்க்கும் இடத்தில் வாய்பாட்டுக் கேட்பது உசிதம் இல்லை என்பார்கள். இந்த இடங்களில் வாத்திய இசை கேட்பது உசிதம்.

நம் இந்திய நாட்டில், பாட்டின் நன்மைகளைப் பற்றி  நான்காம் நூற்றாண்டு கிமுவிலே சொல்லப் பட்டிருக்கிறது. ‘ராகா சிகித்ஸா’ என்ற பழமை வாழ்ந்த நூலில் பாட்டின் ராகங்களால் குணமாகும் ஆற்றலைப் பற்றிக் கூறியிருக்கிறார்கள் பாட்டின் உன்னதத்தின் அறிதல் நாம் அறிந்ததே! இருந்தும், இதை வலியுறுத்தி இன்றும் முன் வைக்கச் செய்கிறோம் (இதைப் பற்றி மேலும் புரிந்துகொள்ளவா? இல்லை தெரிந்ததை பற்றி ஆழமாகக் கலந்துரையாடவா?).

பாட்டை போல நம் கலாச்சாரத்தில் பல நன்மைகள் உண்டு. ஒவ்வொன்றிலும் நாம் மேலும் வளர, தெரிந்து கொள்ளப் பல விஷயங்களை நம் வாழ்வுடன் பின்னி வைத்திருக்கிறது என்பதை நாம் அறிவோம். இதுவரை விஞ்ஞானக் கண்ணோட்டத்திலிருந்து பார்த்த இசையின் சிறப்புகளை இனி நாம் பொதுக் கண்ணோட்டத்துடனும் சற்று பார்க்கலாம்.

இசை, பாட்டு, சங்கீதம் நமக்குக் கிடைத்த மிகப் பெரிய ஆசீர்வாதம். எந்த விதமான பாடலை எடுத்துக் கொண்டாலும், அது திரைத்துறையில் வருவதோ, கர்நாடக ஹிந்துஸ்தானி சங்கீதங்களோ, பஜனைகளோ, இல்லை குறிப்பாக ஜெயதேவர், அன்னமைய்யா, தியாகைய்யா, புரந்தரதாசர், மீரா, கபீர்தாசர், ராமதாஸர், பாக், மோஸார்ட், எம்.எஸ்.வி, ஏ.ஆர். ரஹ்மான், எஸ். டீ. பர்மன், சலீல் செளத்ரி, இளையராஜா, என யாருடையவையாக இருந்தாலும் மனதுக்கு அளிப்பது சுகம், சந்தோஷம், அமைதியே! எல்லா நிகழ்வுகளின் போது, மதத்திலும் தேவாலயங்களில் பாடுவது ஒரு சம்பிரதாயம்!

நம் கலாச்சாரத்தில் இதனால்தான் பாட்டுக்கும் பாட்டு கற்றுக் கொள்வதற்கும் பிரத்யேகமான இடம் உண்டு. எந்த பாரபட்சமின்றி பாட்டைக் கற்றுக் கொள்ள ஆண்-பெண் இருவருக்கும் சம உரிமை அளிப்பதும் குறிப்பிட்டத்தக்கது. இதைப் பல குடும்பங்களில் நாம் பார்த்ததே. ஆண்-பெண் குழந்தைகள் பாட்டு, அல்ல இசைக் கருவி ஒன்றைக் கற்றுக் கொள்வது என்பது பொதுவான ஒன்றே. பாட்டுக்கென்று ஒரு வகுப்பு பள்ளிக்கூடங்களிலும் ஒதுக்கி வைப்பதுண்டு. ஏன் இப்படி ஓர் இடம் என்பதை இங்கு ஆராய்வோம்.

பாட்டின் ரீங்காரம்

எந்தவித தடையுமின்றி நம்முள் உலாவி வருவது, நம்மிடம் உத்தரவு கேட்காமல் நம்மை ஆட்கொள்வது பாட்டு, இசை, சங்கீதமே. எங்கே பார்த்தாலும், எதைக் கேட்டாலும் அதில் இசை உண்டு. நம்மை வருடிச் செல்லும் தென்றலின் அசைவில், அலையின் ஓசை, டம் டம் என உருளும் இடி, டப் டப்பென விழும் மழைத் துளிகள், சல சலலென மண்ணில் உருளும் இலைகள், பணியில் பற்களின் பாடல், சிரிப்பில், என்று எதிலும் ஒலி இருப்பதால், ஒரு வேளை அதனால் தான் நம் செவிக்கு இசை கேட்டதும் இதமாக விடுகிறதோ?

இயற்கையின் எல்லாவற்றிலும் ஒரு நாதம் ஒலிக்கச் செய்கிறது. இதனாலேயே நம் வாழ்வின் ஒரு பகுதியாக அமைந்து, வாழ்விலும் நிலவுகிறது. அது சமாதானப்படுத்தும் கருவியாகவோ, இல்லை பொழுதை நன்றாகக் கழிக்கவோ. பல நேரம் ஏதோ செய்யப் பாட்டும் ஒலித்துக் கொண்டிருக்கும், மனதிலோ, இசைத் தட்டிலோ, எஃப் எம் ரேடியோவிலோ.

இந்த நிமிடம் எந்தப் பாட்டு உங்களுக்குள் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது?

எல்லோருடைய நண்பன், இசை பாட்டு மன-உடல் வலியைச் சமாளிக்க உதவும் கருவியான பாட்டு மனதை லேசாக்கும். பாட்டினால் சிந்தனைக் கடல் பெருகி வரும். பாட்டினால் உள்ளம் அமைதி கொள்ளும். பாட்டு விருத்தி செய்யும். பாட்டு, நாமாக உட்கொள்ள அனுமதிக்கும் அருமருந்து!

தொடரும்…..

- மனநலம் மற்றும் கல்வி ஆலோசகர் மாலதி சுவாமிநாதன் malathiswami@gmail.com

 

]]>
music, isai, manam, mental health, மனநலம், இசை https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/3/27/w600X390/images_14.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/mar/27/exclusive-permitted-self-medication-is-music-3121969.html
3121287 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பொள்ளாச்சி பாலியல் வன்கொடுமை குறித்த பொதுமக்களின் எதிர்வினை DIN DIN Tuesday, March 26, 2019 04:24 PM +0530 அண்மையில் ஊடகங்களில் பரவலாக விவாதிக்கப்பட்டு வரும் பொள்ளாச்சி பாலியல் வன்கொடுமை குறித்த பொதுமக்களின் எதிர்வினை, ஆறுதல் அளிக்கக் கூடியதாகவும் நம்பிக்கை அளிக்கக் கூடியதாகவும் இருக்கின்றது. 

பெண்களிடம் நம்பிக்கை அடிப்படையில், நட்பின் அடிப்படையில் பழகி அவர்களைப் பாலியல்ரீதியாகக் கொடுமைப்படுத்தி, மிரட்டி, பணம் பறித்த அந்தப் பொள்ளாச்சி இளைஞர்கள் கடுமையாகத் தண்டிக்கப்பட வேண்டும் என்பதில் யாருக்கும் மாற்றுக் கருத்தில்லை. இது குறித்து தற்சமயம் தமிழகத்திற்கு வந்திருக்கும் சர்வதேச தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் தலைவரான முனைவர் க.சுபாஷிணி கூறியதாவது:

'சமூகத்திலும் குடும்பத்திலும் அம்மா, பாட்டி, அத்தை, சகோதரி, தோழி என பெண்களோடு பிறந்து பெண்களோடு வாழ்ந்தாலும் கூட நட்புடன் பழகிய பெண்களை நம்பிக்கை மோசடி செய்து மனிதப் பண்பை இவர்கள் மீறியிருக்கின்றனர். பொள்ளாச்சி வழக்கறிஞர்கள் சங்கம் இந்தப் பாலியல் குற்றவாளிகளுக்கு ஆதரவாக நீதிமன்றத்தில் ஆஜராக மாட்டோம் என்று தீர்மானம் நிறைவேற்றியுள்ளதைத் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை வரவேற்கின்றது. அதே நேரத்தில் தமிழகத்தின் பிற பகுதியில் இருக்கின்ற எல்லா வழக்கறிஞர்கள் சங்கமும்

இந்த தீர்மானத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்றும் யாரும் இவர்களைக் காப்பாற்றும் நோக்கத்துடன் வழக்காடக் கூடாது. 

அதே நேரத்தில் தேசிய பெண்கள் ஆணையம் இந்த வழக்கை தானாக முன் வந்து எடுத்துக் கொண்டுள்ளது நம்பிக்கையளிக்கின்றது. இந்த ஆணையத்திடம் அளிக்கப்படும் புகார்கள் ரகசியமாகப் பாதுகாக்கப்படும் என இந்த அமைப்புக் கூறியுள்ளதால் பாதிக்கப்பட்ட பெண்கள் தைரியமாக முன் வந்து புகார்களைப் பதிவு செய்து குற்றவாளிகளைத் தப்ப விடாமல் இருக்க முன் வரவேண்டும். மேலும் பாலியல் தொடர்பாக உள்ள கற்பிதங்களில் சிக்காமல், இது தங்களது தனிப்பட்ட உரிமை என்று பெண்கள் நினைக்கும்போது மட்டும் தான் இதுபோன்ற கொடூரமான பாலியல் மோசடிகளுக்கு எதிராகப் போராட முடியும். அதே நேரத்தில் இது பிற பெண்களுக்கும் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த முடியும். 

பெண்கள் தங்களுடைய முழுமையான வாழ்க்கை என்பது 'உடல்' சார்ந்தது மட்டுமே என்று எண்ணி விடக் கூடாது. அப்படி எண்ணினால் அது பாலியல் சுரண்டல்வாதிகளுக்கு வாய்ப்பாக அமைந்துவிடும். எனவே பெண்களின் தைரியம் மட்டுமே இது போன்ற கடினமான சூழலை எதிர்கொள்ள முடியும். பெற்றோரிடம் ஆண் நண்பர்கள் குறித்து சொல்வதும், முகநூலில் தெரிந்தவர்களுடன் மட்டும் நட்பு வைத்துக் கொள்வதும், யாராவது வரம்பு மீறி செய்திகள் அனுப்பும் போது அவரது நட்பிற்கு முற்றுப்புள்ளி வைப்பதும் ஏடாகூடமாக மாறுவதை தடுக்கும் எச்சரிக்கை நடவடிக்கையாகும்' என்கிறார் 
- சுதந்திரன்
 

]]>
sexual assualt, pollachi, women abuse, பொள்ளாச்சி, பெண்கள் https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/3/21/w600X390/Pollachisexualassaultcase.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/mar/26/பொள்ளாச்சி-பாலியல்-வன்கொடுமை-குறித்த-பொதுமக்களின்-எதிர்வினை-3121287.html
3120588 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் இதை செய்யத் தவறியதால்தான் பொள்ளாச்சியில் இளம் பெண்கள் தற்கொலை செய்து கொண்டனர்! பிரியசகி / ஜோசப் ஜெயராஜ்  Monday, March 25, 2019 11:31 AM +0530  

பொள்ளாச்சி தந்த பாடம்

கல்லூரி முடித்து சற்றுத் தாமதமாக வந்த உமா முகம் சோர்ந்து வித்தியாசமாக இருப்பதைக் கண்ட பார்வதி ' என்னம்மா என்னாச்சு ? ஏன் டல்லா இருக்க?' என்றாள்.

'ஒன்னுமில்லம்மா தலைவலிக்குது ,கொஞ்ச நேரம் படுக்குறேன்  என்னை எழுப்பாதீங்க', என்று சொல்லி விட்டு தன் அறைக்குள் சென்று கதவை சாத்தினாள் உமா. அலுவலகத்திலிருந்து வந்த சாரதி சோபாவில் அமர்ந்தபடி  பார்வதி காபி குடும்மா ஒரே தலைவலி' என்றதும், என்ன அப்பாவுக்கும் பொண்ணுக்கும் சொல்லி வச்சாப்ல தலைவலி ? என்றாள்.

' ஏன் உமாவுக்கு என்ன' ?

'என்னவோ தெரியலை, வரும் போதே தலைவலின்னு வந்தா, கதவை சாத்திட்டு படுத்துட்டா. இருங்க ரெண்டு பேருக்கும் காபி  எடுத்துட்டு வரேன்'.

கணவனின் கையில் காபியைக் கொடுத்து விட்டு மகளின் அறைக்கு சென்று கதவைத் தள்ளியவள் தாழிடப்பட்டுருந்ததைக் கண்டு வியந்தாள்.

'எப்பவும் கதவைத் தாள் போட மாட்டாளே' என்றவாறு கதவைத் தட்டினாள்.

'உமா கதவைத் தொற, காபியக் குடிச்சா தலைவலி சரியாகிடும் வா'.  என பலமுறை தட்டியும் திறக்காததால் ஜன்னலை உள்ளே தள்ளினாள் .

கட்டிலின் மீது நாற்காலியைப் போட்டு அதன் மேல் நின்றபடி மின்விசிறியில் புடவையால் தூக்குப் போட முயற்சித்துக் கொண்டிருக்கும் மகளைக் கண்டு பதறினாள்.

'ஐயையோ! உமா என்னடி பண்றே, ஏங்க இங்க ஓடியாங்க' என்றதும் கையிலிருக்கும் காபி டம்ளரைக் கீழே போட்டுவிட்டு ஓடிவந்த சாரதி ஜன்னல் வழி உள்ளே,  நாற்காலியைத் தள்ளி விட்டு, அந்தரத்தில் கால்கள் உதறிக் கொண்டிருக்கும் மகளைக் கண்டதும் ஒரு வினாடி அதிர்ச்சியில் உறைந்து பின் சுதாரித்துக் கொண்டு கதவை மோதி உடைத்துக் கொண்டு  உள்ளே ஓடி உமாவின் கால்களைத் தாங்கிபிடிக்க பார்வதி  கத்தரிக்கோலால் புடவையைத் துண்டித்து உமாவை கட்டில் மீது படுக்க  வைத்து ஆசுவசப்படுத்தினர்.

‘பாவி!  ஏண்டி  இப்டி  பண்ண?  என்ன  குறை வைச்சேன்  உனக்கு? இப்படி எங்க தலைல இடியப் போடப் பாத்தியே’ என புலம்பிக் கொண்டிருந்தவளை அதட்டிய சாரதி; வாய மூடுறீயா, அவளைக் கொஞ்ச நேரம் அமைதியா இருக்க விடு. நீ போ நான் பாத்துக்குறேன்', என்றார்.

‘என்னத்துக்கு இவ இப்படி பண்ணுனானு கேக்காம என்ன எதுக்கு திட்டுறீங்க? எப்பவும் பொண்ணை தைரியமா வளக்குறேன்;  ஐஏஎஸ்  படிக்க வைக்க போறேன்னு சொல்லுவீங்க; இவ இப்புடி பண்ணிட்டாளே', என்று புடவைத் தலைப்பால் கண்களை துடைத்தபடி வெளியே பூஜையறைக்குள் சென்றாள்.

அம்மா வெளியே போகும்வரை கண்மூடி படுத்திருந்த உமா சில நிமிடம் கழித்து கண்ணைத் திறந்தாள்.

கண்ணோரம் நீர் கசிய தன்னையே பார்த்தபடி அமர்ந்திருக்கும் அப்பாவைப் பார்த்தும் உடைந்து போனவள் அவர் மடியில் முகம் புதைத்துக் கொண்டு அப்பா என்ன மன்னிச்சிடுங்கப்பா. உங்களையும் அம்மாவையும் பத்தி யோசிக்காம  உணர்ச்சிவசப்பட்டு  முட்டாள்தனமான முடிவெடுத்துட்டேன் சாரிப்பா',என்று அழுதாள்.

'என்ன பிரச்சனையாயிருந்தாலும் என்கிட்ட சொல்லுடா, நான் இருக்கேன் உனக்கு', என்று அப்பா தலையைக் கோதி விட்டதும் தைரியம் வந்து எழுந்து உட்காந்தாள் உமா.

பன்னிரெண்டாவது படிக்கும் போது எனக்கு கணக்கு டியூஷன் எடுத்தாரே கணேஷ் மாஸ்டர் அவருக்கு இன்னைக்கு பிறந்த நாள்னு பேஸ் புக்குலப் பாத்துட்டு விஷ் பண்ணுனேம்ப்பா. தேங்க்ஸ் சொன்னவர், கொஞ்சம் புக்ஸ் எடுத்து வச்சிருக்கேன்; உனக்கு ஐஏஎஸ் எக்ஸாமுக்கு படிக்க உதவும், சாயங்காலம் வந்து வங்கிக்கோன்னார். எப்பவுமே அவர் என்னை என்கரேஜ் பண்ணுவார். நல்லா படிக்குற நீ ரொம்ப திறமைசாலி; காலேஜ் முடிச்சிட்டு ஒரு வருஷம் சின்சியரா படிச்சா உன்னால ஐஏஎஸ் பாஸ் பண்ணிட முடியும்னு எப்பவும் சொல்லுவார். சரி நேர்ல போய் விஷ் பண்ணிட்டு புக்ஸையும் வாங்கிட்டு வந்துடலாம்னு காலேஜ் முடிச்சிட்டு அவர் வீட்டுக்கு போனேன். வீட்ல அவர் மனைவி,  பசங்க யாருமே இல்ல. ஒரு கூல்ட்ரிங்க்ஸ்  தம்ளரைக் கொடுத்துட்டு, 'இதைக் குடி  நான் போய் புக்ஸ் எடுத்துட்டு வரேன்னு உள்ளே போனார்.

அதைக் குடிச்ச சில நிமிஷத்துல எனக்கு மயக்கம் வந்துடுச்சு. கண் முழிச்சப்போ என் ட்ரெஸ்ஸெல்லாம் கலைஞ்சு போயிருந்தது. என்னோட  அவன் நெருக்கமா இருந்த மாதிரி போட்டோவெல்லாம் செல்போன்ல எடுத்து வச்சு, நான் கூப்பிடும் போதேல்லாம் இங்க வரலைனா இன்டர்நெட்ல இந்த போட்டோவை போட்டு உன் மானத்தை வாங்கிடுவேன்னு மிரட்டினான். நான் ரொம்ப நல்லவர்னு நினைச்சிட்டு இருந்த ஒருத்தர் இப்படி கீழ்த்தரமா ஏமாத்தினதை என்னால ஜீரணிக்கவே முடியல. அதுக்கும் மேல அவன் அந்த போட்டாவை இன்டர்நெட்ல போட்டாலோ,  நான் கற்பிழந்த விஷயம் வெளியே தெரிஞ்சாலோ நம்ம குடும்ப மானம் என்னாகும்றதை என்னால நெனச்சுக் கூட பார்க்க முடியல. இப்படி ஈஸியா ஏமாந்துட்டோமேன்ற அவமானம் எல்லாம் ஒண்ணா சேர்ந்துடவே யோசிக்காம உணர்ச்சி வசப்பட்டு முடிவெடுத்துட்டேம்ப்பா  என்று கதறி அழும்  மகளை இதமாக அணைத்துக்கொண்டார் சாரதி.

'அம்மாடி இத ஒரு விபத்தா நினைச்சுக்கோ. இதுல உன் தப்பு எதுவுமே இல்லையேம்மா; கற்பு என்ன பென்சில்ல போட்ட கோடா அழிக்கிறதுக்கு? சொல்லிக் குடுத்த மாஸ்டர் இப்படி ஒரு அயோக்கியத்தனம்  பண்ணா நீ என்ன பண்ணுவ? சாக வேண்டியது நீ இல்லம்மா, அந்த பொறுக்கி ராஸ்கல் தான். அவன நான் பாத்துக்குறேன்; நீ இதை கெட்ட கனவா நினைச்சு மறந்துடு', என்று அவளை ஆறுதல் சொல்லி தூங்க வைத்து விட்டு, தன் உயிர் நண்பரும் காவல் துறை ஆணையருமான கார்த்திகேயனுக்கு போன் செய்து விவரத்தைக் கூறினார்.

உடனடியாக நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டதில் உமாவைப் பற்றிய விவரங்கள் வெளியே தெரியாமல், வேறு எந்தப் பெண்ணின் வாழ்க்கையும் பாழாகாதபடி அந்த அயோக்கியன் கைது செய்யப்பட்டு சிறையிலடைக்கப்பட்டான்.

பிள்ளை வளர்ப்பு :

மேற்கூறிய நிகழ்விலிருந்தும், சமீபத்தில் அனைவரையும் கதிகலங்கச் செய்த பொள்ளாச்சி சம்பவத்திலிருந்தும்  முக்கியமான சில பாடங்களை யாவரும் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். பெண்கள் எப்படி இருக்க வேண்டும்; எதை செய்ய வேண்டும்; எதை செய்யக் கூடாது என்பதைப் பற்றி பாடம் நடத்துவதற்கு முன் நம் ஒவ்வொருவரின் வீட்டிலும் இருக்கும் ஆண் பிள்ளைகளுக்கு பெண்களை எப்படிப் பார்க்க வேண்டும், எப்படி மரியாதையாக நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்று கற்றுக் கொடுக்க வேண்டும். பெண் என்பவள் ஆணின் காமப்பசிக்கான இரை அல்ல. உயிரும், உணர்வும் உள்ள சக ஜீவன். அவர்களை மதிக்க வேண்டும்; பெண்களைத் தன் சுய லாபத்திற்காகப் பயன்படுத்திக் கொள்ள நினைக்காமல் அவர்களுக்கு என்ன தேவை என்பதையும் கருத்தில் கொண்டு  உண்மையான அன்பு, அக்கறையுடன் பழகுவதே நல்ல ஆரோக்கியமான உறவுக்கு வழி வகுக்கும்   என்பதையும் கற்றுக் கொடுக்க வேண்டும்.

வகுப்பறையில் இதை பாடமாக சொல்லிக் கொடுப்பதை விட வீட்டில் அப்பா அம்மாவை எப்படி நடத்துகிறார்; தன்னையும் தன் சகோதரியையும் எப்படி சமமாக நடத்துகிறார்கள்  என்பதைப் பார்த்தே பிள்ளைகள் கற்றுக் கொள்வார்கள். பாலினச் சமத்துவம் என்பது வீட்டில் இருந்தால்தான் சமுதாயத்திற்கும் வரும். தன் மகள் பத்திரமாக இருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கும் ஒவ்வொரு பெற்றோரும் தம் மகனால் எந்த பெண்ணும் பாதிக்கப்படக் கூடாது என்பதையும் கருத்தில் கொண்டு மகனை வளர்ப்பதில் அக்கறை காட்ட வேண்டும். 

பிள்ளைகளுக்கு சுதந்திரம் தர வேண்டும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்தில்லை. ஆனால் அது பாதுகாப்பான சுதந்திரமாக இருக்க வேண்டும். பெற்றோருக்கும் பிள்ளைகளுக்கும் சரியான புரிதல் அவசியம். பிள்ளைகளின் நண்பர்கள் யார்? அவர்கள் எங்கே செல்கிறார்கள்? யாருடன் செல்கிறார்கள் என்பதெல்லாம் பெற்றோருக்குத் தெரிந்திருக்க வேண்டும். செல்போனைப் பயன் படுத்துவதில் பெற்றோர் முன்மாதிரியாக இருக்க வேண்டும். வீட்டில் எல்லோரும் இருக்கும் போது கணவனுக்கு பிற பெண்களிடமிருந்தோ அல்லது மனைவிக்கு பிற ஆண்களிடமிருந்தோ அழைப்பு வந்தால் உடனே தனியான இடத்திற்கு எழுந்து சென்றுதான் பேச வேண்டும் என்பதில்லாமல் எல்லோருக்கும் முன்பாகவே பேசக் கூடிய ஒளிவு மறைவற்ற நட்பு ரீதியிலான உறவும், உரையாடலும் குடும்பத்தில் இருக்க வேண்டியது அவசியம்.  என் முகநூல் பயன்பாட்டை என் கணவரோ, மனைவியோ, என் பிள்ளையோ பார்ப்பதில் எனக்கு எந்த ஆட்சேபணையும் இல்லை எனும்படி  நாகரீகமாக இருந்தால் பிள்ளைகளும் அப்படியே இருப்பார்கள். அதே சமயம் ஒவ்வொருவருக்கும் யாருமே நுழைய முடியாத அந்தரங்க வட்டம் என்பது உண்டு என்பதையும்  புரிந்து கொண்டு மதிப்பளித்து நடந்து கொள்வது நல்லது.

பிள்ளைகள் செல்போனுக்கு அடிமையாகிவிடக் கூடாது என்று நினைப்பவர்கள் அவர்களுடன் நேரம் செலவிடத் தயாராக இருக்க வேண்டும். அவர்களுக்கு விருப்பமான விளையாட்டிலோ பிற செயல்பாடுகளிலோ ஈடுபட வாய்ப்பினை ஏற்படுத்திக் கொடுக்க வேண்டும்.

பெண்களுக்கான எச்சரிக்கை:

ஒரு ஆண் தனக்கு நன்கு அறிந்தவராக இருந்தாலும், அவர் எந்த வயதினராக இருந்தாலும்  தனிமையில் இருக்கும் சந்தர்ப்பங்களை பெண்கள் தவிர்ப்பது நல்லது. ஏனெனில் சில மனிதருக்குள் இருக்கும் மிருகம் இது போன்ற தனிமையான சந்தர்ப்பங்களில் வெளிப்படும் வாய்ப்புகள் அதிகம். இது எல்லா ஆண்கள் மீதும் அவநம்பிக்கையை ஏற்படுத்தி விடலாம் என்றாலும்  பொள்ளாச்சி சம்பவத்தில் இளம் பெண்களை காதல், நட்பு என்ற பெயரால் நம்ப வைத்து திட்டமிட்டு தனிமையான இடத்திற்கு அழைத்துச் சென்று கூட்டாக பாலியல் வன்கொடுமைக்கு உட்படுத்தியுள்ளதால் பெண்கள் எச்சரிக்கையுடன் இருக்க வேண்டும்; தன் உள்ளுணர்வு கூறுவதை உதாசீனப்படுத்தக் கூடாது என்பதை வலியுறுத்தவே இவ்வாறு சொல்கிறோம்.  

நன்கு அறிந்தவர்களிடமே எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டுமென்றால்  முகநூல் போன்ற சமூக வலைத்தளங்களில் அறிமுகமாகும் முன்பின் அறியாதவர்களிடம் மிகவும் எச்சரிக்கையுடன் இருப்பது அவசியம். எந்த காரணத்திற்காகவும் தன் சுய விவரங்களை அதுபோன்ற நபர்களிடம் வெளிப்படுத்துவது ஆபத்தாக முடிவதை பல சமயங்களில் பத்திரிக்கைகள் வாயிலாக அறிகின்றோம்.

முன்பு காலத்தில் அடிமைப் பெண்கள் மேலாடை அணிய உரிமை இல்லாதபோது அதை எதிர்த்து போராடியவர் தந்தை பெரியார். என் உடல் எனது சுயமரியாதைக்கு உரியது; அதைப் பிறருக்கு காட்ட மாட்டேன் என்பதுதான் உண்மையான சுதந்திரமெனில் அரைகுறை ஆடை அணிவதோ, பிறர் என்னைப் பாராட்ட வேண்டுமென்பதற்காகவோ ஆடை அணிவதோ அடிமைத்தனமான புத்தி என்பதையும் பெண்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். 

'பெண்ணே நீ அழகாக இருக்கிறாய் என்று சொல்லும் உரிமையை யாருக்கும் கொடுத்து விடாதே; அது உன் சுய மரியாதைக்கான விஷயம்'. என்கிறார் சுவாமி விவேகானந்தர்.

முகநூலின் உள்பெட்டியில் ஒரு நபர் வந்து 'நீ ரொம்ப அழகா இருக்கே' என்று, உடலழகு குறித்து வர்ணிப்பது, செல்லப் பெயர் வைத்து அழைப்பது என அத்து மீறினால் பெண்களின் மனதிற்குள்ளே அலாரம் அடிக்க வேண்டும். இத்தகைய நபர்களுக்கு பதிலளிக்காமல் அலட்சியம் செய்தாலே போதும். தொடர்ந்து தொல்லை கொடுப்பவர்களை ப்ளாக் செய்துவிடலாம்.

பெண் பிள்ளைகள் மட்டுமல்ல ஆண்களும் இத்தகைய பிரச்னைகளில் சிக்கி மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகின்றனர். நன்மை தீமை இரண்டும் நிறைந்த சமூக வலைதளங்களை பாதுகாப்புடன் கையாள்வது குறித்தும், உணர்வுகளைக் கையாள்வது குறித்தும் சிறுவயது முதலே பெற்றோர்களும் ஆசிரியர்களும் பிள்ளைகளுக்கு விழிப்புணர்வு அளிப்பதும், விவாதங்களை நடத்துவதும்  அவசியமானது. நம் செயலுக்கான விளைவுகளுக்கு நாம்தான் பொறுப்பேற்க வேண்டும் என்பதையும் அடிக்கடி நினைவூட்ட வேண்டும்.

தப்பித்தவறி ஏதேனும் தவறுகள் நேர்ந்து விட்டாலும் பிள்ளையை குற்ற உணர்வுக்கு ஆட்படுத்தாமல் அதிலிருந்து மீண்டு வெளிவரத் தேவையான மனநல உதவிகளைத் தருவதே பொறுப்புள்ள பெற்றோருக்கான கடமை. இதை செய்யத் தவறியதால்தான் கடந்த சில ஆண்டுகளாக பல இளம் பெண்கள் பொள்ளாச்சியில் தற்கொலை செய்து கொண்டுள்ளனர். எந்த ஒரு பிரச்னைக்கும் தற்கொலை தீர்வல்ல என்பதையும்  அனைவரும் உணர வேண்டும்.

இதன் தொடர்ச்சியை அடுத்த கட்டுரையில் காண்போம்.

- பிரியசகி 

- ஜோசப் ஜெயராஜ்

]]>
pollachi, women, women safety, பொள்ளாச்சி, பெண்கள் பாதுகாப்பு https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/3/12/w600X390/rape.JPG https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/mar/25/இதை-செய்யத்-தவறியதால்தான்-பொள்ளாச்சியில்-இளம்-பெண்கள்-தற்கொலை-செய்து-கொண்டனர்-3120588.html
3118126 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் தோல்வி பற்றிய பயம் இல்லாமல் இருக்க என்ன செய்ய வேண்டும்? மனநல மருத்துவர் கூறும் அறிவுரை! Thursday, March 21, 2019 02:42 PM +0530 மனநலம் சார்ந்த வாசகர்களின் கேள்விகளுக்கு மனோதத்துவ நிபுணர் டாக்டர் லட்சுமி விஜயகுமார் அளித்த பதில்கள்:

நான் பி.எஸ்.சி முடித்து உள்ளேன். என்னுடைய வயது 24. நான் 6 முறை டி.என்.பி.எஸ்.சி தேர்வு எழுதியுள்ளேன். இதுவரை வெற்றி கிடைக்கவில்லை. காவல்துறை நடத்திய தேர்வில் ஒருமுறை வெற்றி பெற்றேன். ஆனால், எனது உயரம் அதற்கு போதவில்லை. எனவே, அந்த வாய்ப்பும் தட்டிப் போய்விட்டது. இதனால், நான் வாழ்க்கையில் அடுத்து என்ன செய்ய போகிறேன் என்ற பயம் வந்துவிட்டது. மேலும், நான் பலமுறை தேர்வில் தோல்வியடைந்துவிட்டதால், என் வீட்டிலும் பணம், உழைப்பு எல்லாம் வீணாகிறது என்று குறை கூற ஆரம்பித்து விட்டார்கள். நான் தேர்வுக்கு தயார் செய்வதால் வீட்டு வேலைகளில் அம்மாவிற்கு உதவியாக இருக்க முடியவில்லை. இதனால் அம்மாவும், 'நீ என்னதான் படித்தாலும் தேர்வில் வெற்றி பெற போவதில்லை. அதனால் நேரத்தை வீணடிக்காதே'' என்று கூறுகிறார். இதனால் நான் சரியாக தூங்குவதில்லை, சாப்பிடுவதில்லை, குளிப்பது இல்லை, தலைவாருவது இல்லை. இதையெல்லாம் செய்து என்னவாகப் போகிறது என்று என் மீது எனக்கே கோபம் வருகிறது.

பல இரவுகளில் நான் தூக்கம் வராமல் வாசலில் நடந்து கொண்டிருப்பேன். இதனால் அந்தப்பக்கம் யாராவது வந்தால், அவர்கள் 'தூங்காமல் இங்கு என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறாய்' என கேட்பார்கள். மேலும், நான் பெரும்பகுதி தனிமையிலேயே இருக்கிறேன்.  என்னுடைய தேவைகள் அனைத்திற்கும் நான் மற்றவர்களையே எதிர்பார்க்க வேண்டி இருக்கிறது. இதனால் என் அம்மா, அப்பா, உறவினர்கள் அனைவரும் என்னை நகைப்பு பார்வையுடன் பார்க்கிறார்கள். இதனால், அடுத்து பரீட்சை எழுதினாலும் தேல்வி அடைந்து விடுவேனோ என்ற பயம் என்னை வாட்டி எடுக்கிறது. எனவே, நான் தன்னம்பிக்கையுடன் இருக்கவும், மற்றவர்கள் மதிக்கும் வகையில் உயர்ந்த பதவியில் அமரவும், தோல்வி பற்றிய பயம் இல்லாமல் இருக்கவும் என்ன செய்ய வேண்டும். உங்கள் ஆலோசனைக்காக காத்திருக்கிறேன்.
 - எச்.ராதிகா, காஞ்சிபுரம்.

நீங்க சொன்னதை வைத்து பார்க்கும் போது நீங்கள் பலமுறை தேர்வில் தோல்வி அடைந்திருப்பதால், உங்களுக்கு மன அழுத்தம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. தூக்கமின்மை, சாப்பாடு பிடிக்காதது, பயம் எல்லாம் இருக்கிறது. நீங்க அரசு அதிகாரியானால்தான் வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற முடியும் என்று நினைத்திருக்கிறீர்கள். முதலில் நீங்கள் அந்த எண்ணத்தை மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும். வாழ்க்கையில் தன்னம்பிக்கையும், விடாமுயற்சியும் இருந்தால் எப்படியும் முன்னுக்கு வரலாம். நீங்கள் முதலில் செய்ய வேண்டியது - அருகில் உள்ள மனோதத்துவ மருத்துவரை அணுக வேண்டும், அவரின் ஆலோசனையால், இந்த மன அழுத்தங்களை எல்லாம் போக்கிக் கொண்டால், தைரியமும், தன்னம்பிக்கையும் நிச்சயம் உங்கள் வாழ்க்கையில் ஏற்பட்டுவிடும். அதன்பிறகு நீங்கள் செய்வது எல்லாமே நிச்சயம் வெற்றி பெறும். வாழ்க்கையில் முன்னுக்கு வரலாம்.

என் பெயரில் உள்ள வங்கி கணக்கில், ஏ.டி.எம் கார்டை பயன்படுத்தி என் கணவர் பணத்தை எடுத்து ஊதாரிதனமாக செலவிடுகிறார் என்ன செய்யலாம்?
 - அ.கல்பனா, அடையாறு.

உங்கள் பணத்தை எடுத்து அவர் ஊதாரித்தனமாக செயல் பட்டால் நிச்சயமாக, நீங்கள் அவரிடம் பேசலாம். 'வங்கியில் உள்ள பணம் நான் உழைத்து, குழந்தைகளுக்காகவும், குடும்பத்துக்காகவும் வைத்திருக்கிறேன். இதிலிருந்து ஒரு மாதத்திற்கு இவ்வளவு பணம் வரை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள், அதற்கு மேல் எடுத்தால் நான் ஏ.டி.எம்மை செயல்படாமல் செய்துவிடுவேன்' என்று கூறுங்கள். அதை அவர் கண்டு கொள்ளவில்லை என்றால் வங்கியில் சென்று ஏ.டி.எம். வேண்டாம் என்று எழுதி கொடுத்துவிட்டு, வேண்டும்போது வங்கியில் சென்று நேரடியாக பணத்தை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். இது உங்களுக்கு நல்ல தீர்வாக இருக்கும்.
சந்திப்பு: ஸ்ரீதேவி

]]>
mental health, தோல்வி, fear, மனநலம், பதற்றம், anxiety https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/3/21/w600X390/getty_529558691_243731.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/mar/21/how-to-overcome-fear-of-failure-3118126.html
3118114 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் முழுமையான வாழ்க்கை உடல் சார்ந்தது மட்டுமே என்று எண்ணாதீர்கள்! Thursday, March 21, 2019 12:59 PM +0530 அண்மையில் ஊடகங்களில் பரவலாக விவாதிக்கப்பட்டு வரும் பொள்ளாச்சி பாலியல் வன்கொடுமை குறித்த பொதுமக்களின் எதிர்வினை, ஆறுதல் அளிக்கக்கூடியதாகவும் நம்பிக்கை அளிக்கக் கூடியதாகவும் இருக்கின்றது. 

பெண்களிடம் நம்பிக்கை அடிப்படையில், நட்பின் அடிப்படையில் பழகி அவர்களைப் பாலியல்ரீதியாகக் கொடுமைப்படுத்தி, மிரட்டி, பணம் பறித்த அந்தப் பொள்ளாச்சி இளைஞர்கள் கடுமையாகத் தண்டிக்கப்பட வேண்டும் என்பதில் யாருக்கும் மாற்றுக் கருத்தில்லை. இது குறித்து தற்சமயம் தமிழகத்திற்கு வந்திருக்கும் சர்வதேச தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் தலைவரான முனைவர் க.சுபாஷிணி கூறியதாவது:

'சமூகத்திலும் குடும்பத்திலும் அம்மா, பாட்டி, அத்தை, சகோதரி, தோழி என பெண்களோடு பிறந்து பெண்களோடு வாழ்ந்தாலும் கூட நட்புடன் பழகிய பெண்களை நம்பிக்கை மோசடி செய்து மனிதப் பண்பை இவர்கள் மீறியிருக்கின்றனர். பொள்ளாச்சி வழக்கறிஞர்கள் சங்கம் இந்தப் பாலியல் குற்றவாளிகளுக்கு ஆதரவாக நீதிமன்றத்தில் ஆஜராக மாட்டோம் என்று தீர்மானம் நிறைவேற்றியுள்ளதைத் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை வரவேற்கின்றது. அதே நேரத்தில் தமிழகத்தின் பிற பகுதியில் இருக்கின்ற எல்லா வழக்கறிஞர்கள் சங்கமும் இந்த தீர்மானத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்றும் யாரும் இவர்களைக் காப்பாற்றும் நோக்கத்துடன் வழக்காடக் கூடாது. 

அதே நேரத்தில் தேசிய பெண்கள் ஆணையம் இந்த வழக்கை தானாக முன் வந்து எடுத்துக் கொண்டுள்ளது நம்பிக்கையளிக்கின்றது. இந்த ஆணையத்திடம் அளிக்கப்படும் புகார்கள் ரகசியமாகப் பாதுகாக்கப்படும் என இந்த அமைப்புக் கூறியுள்ளதால் பாதிக்கப்பட்ட பெண்கள் தைரியமாக முன் வந்து புகார்களைப் பதிவு செய்து குற்றவாளிகளைத் தப்ப விடாமல் இருக்க முன் வரவேண்டும். மேலும் பாலியல் தொடர்பாக உள்ள கற்பிதங்களில் சிக்காமல், இது தங்களது தனிப்பட்ட உரிமை என்று பெண்கள் நினைக்கும்போது மட்டும் தான் இதுபோன்ற கொடூரமான பாலியல் மோசடிகளுக்கு எதிராகப் போராட முடியும். அதே நேரத்தில் இது பிற பெண்களுக்கும் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த முடியும். 

பெண்கள் தங்களுடைய முழுமையான வாழ்க்கை என்பது "உடல்' சார்ந்தது மட்டுமே என்று எண்ணிவிடக்கூடாது. அப்படி எண்ணினால் அது பாலியல் சுரண்டல்வாதிகளுக்கு வாய்ப்பாக அமைந்துவிடும். எனவே பெண்களின் தைரியம் மட்டுமே இது போன்ற கடினமான சூழலை எதிர்கொள்ள முடியும். பெற்றோரிடம் ஆண் நண்பர்கள் குறித்து சொல்வதும், முகநூலில் தெரிந்தவர்களுடன் மட்டும் நட்பு வைத்துக் கொள்வதும், யாராவது வரம்பு மீறி செய்திகள் அனுப்பும் போது அவரது நட்பிற்கு முற்றுப்புள்ளி வைப்பதும் ஏடாகூடமாக மாறுவதை தடுக்கும் எச்சரிக்கை நடவடிக்கையாகும்' என்கிறார் 
- சுதந்திரன்
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/3/21/w600X390/4aa8bca.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/mar/21/life-is-not-bounded-to-body-3118114.html
3109112 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் இளம் தம்பதிகள் நிறைய பேரிடம் இந்த பிரச்னை உள்ளது Thursday, March 7, 2019 10:55 AM +0530 மனநலம் சார்ந்த வாசகர்களின் கேள்விகளுக்கு மனோ தத்துவ நிபுணர் டாக்டர் லட்சுமி விஜயகுமார் அளித்த பதில்கள்:

திருமணமான எனது மகளுக்கு சிறுவயதில் இருந்தே எண்ணச் சுழற்சி நோய் (ஓ.சி.டி) இருந்து வருகிறது. இந்த குறைபாடு இருப்பதையே அவளால் உணர முடியவில்லை. அருகிலுள்ள மனநல மருத்துவர்களிடம் கடந்த 25 ஆண்டு பெற்ற சிகிச்சையில் முன்னேற்றம் இல்லை. தனக்கு எந்த நோயும் இல்லை. ஏன் வீணாக என்னை துன்புறுத்துகிறீர்கள் என்ற அவளது வினாக்கள் அதிகமாகிவிட்டன. தனது இருகைகளையும் மூட்டு வரை பல தடவை சோப்பு போட்டு கழுவிக் கொண்டே இருக்கிறாள். குளிக்கும் நேரமும் அதிகமாகி இருக்கிறது. மாத்திரைகள் எடுத்துக் கொள்ளாத நிலையில் அவளுக்கு தெரியாமல் FLUNIL  LIQUID-ஐ உணவில் கலந்து கொடுத்து விடுகிறோம். அதிலும் முன்னேற்றம் இல்லை. இதை குணப்படுத்த வேறு ஏதாவது வழிகள் உங்களது அனுபவத்தில் உள்ளதா? 
- அ.காஜா நஜிமுதீன், திருநெல்வேலி.

பொதுவாக இந்த கை கழுவுதல் நோயைப் பொருத்தவரை, சிலர் அடிக்கடி கையை கழுவிக் கழுவி கை வெள்ளைப் பூத்து விடும் அளவிற்கு கழுவார்கள். அல்லது சோப்பு தீரும் வரை கழுவுவார்கள். அவர்கள் செய்வது அநாவசியம் என்று அவர்களுக்கே தெரியும். தன்னை மற்றவர்கள் கவனிக்கிறார்கள் என்பதும் அவர்களுக்கு தெரியும். ஆனால், அவர்களால் அதை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை என்பார்கள். அதாவது, ஆப்ஸஸிவ் கம்ப்ல்ஸிவ் டிஸ்ஸாடர் எனும் இந்த நோயைப் பொருத்தவரை தான் செய்வது தவறு என்று பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கே தெரிந்திருக்கும். ஆனால் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை என்பதுதான் இவர்களது பிரச்னை. ஆனால், உங்களுடைய விஷயத்தில் உங்களது மகள், எனக்கு ஒன்றுமில்லை, நான் நன்றாகத்தான் இருக்கிறேன் என்று சொல்வதாக கூறியுள்ளீர்கள். அதனால், இவரைப் பொருத்தவரை மனச்சிதைவு நோய்க்கான அறிகுறி தென்படுகிறது. இதனால்தான் அவர் மருத்துவரிடம் வர மறுக்கிறார். ஆனால், இதற்கு தற்போது புதுவகையான சிகிச்சைகள் எல்லாம் வந்திருக்கிறது. மாத்திரைகள் இல்லாமல், டீப் ரெஸ்ட் ஸ்டிமுலேஷன், பிரைன் ஸ்டிமுலேஷன் என புதுவகையான டிரீட்மெண்ட்டும், புதுவகையான மருந்துகளும் வந்திருக்கின்றன. அதனால், நீங்கள் அருகில் உள்ள மனோ தத்துவ மருத்துவரை அணுகினால் , லேட்டஸ்ட் சிகிச்சைகளை பற்றி கூறுவார்கள். அது உங்களுக்கு தீர்வு தரலாம். 

**

என் மகன் - மருமகள் திருமணம் முடிந்து 6 ஆண்டுகள் 3 மாதங்கள் ஆகின்றன. இதில் 1 வருடம் 6 மாதம் இந்தியாவிலும், மீதி ஆண்டுகள் யூ.எஸ்.இல் வசித்து வருகின்றனர். மகன் சாப்ட்வேர் என்ஜினியர், மருமகள் ஆர்கிடெக்ட். நல்ல குடும்பம், நல்ல பெண், நல்ல படிப்பு என்பதால் திருமணம் நன்றாக முடிந்தது. திருமணத்தின் போது என் மகனுக்கு 28 வயதும், மருமகளுக்கு 25 வயதும் இருந்தது. வெளிநாடு கிளம்பும் போது இருவரும் சீக்கிரம் குழந்தைப் பெற்றுக் கொள்ளுங்கள் என்று சொல்லித்தான் இரண்டு குடும்பமும் அனுப்பி வைத்தோம். 

இரண்டு ஆண்டுகள் வரை நான் ஒன்றும் கேட்கவில்லை. புது இடம், மொழிப் பிரச்னை இதனால் தள்ளிப் போட்டிருக்கலாம் என்று நினைத்தேன்.  3- ஆவது ஆண்டு கேட்ட போது, என் மகன் இப்போது குழந்தைக்கு என்ன அவசரம் என்று சொன்னான். குழப்பம் அடைந்தேன். இதனால் மருமகளின் தாயாரிடம் இது குறித்து பேசினேன். உடலில் ஏதும் பிரச்னை உள்ளதா? அல்லது பயப்படுகிறார்களா? என பேசி பாருங்களேன் என்று சாதாரணமாக நான் சொல்ல, உடனே என் மருமகள் அங்கிருந்து தொலைபேசியில் அழைத்து, "என் அம்மாவிடம் ஏன் அப்படி பேசினீர்கள், எனக்கு வாழ்க்கையில் நிறைய சாதிக்க வேண்டும். அதன்பிறகு தேவையென்றால் பிள்ளை பெற்றுக் கொள்வேன். இதைப் பற்றி என் அம்மாவிடம் இனி பேசக் கூடாது'' என்றாள். அதன்பிறகு என் மகனிடம் பேசினேன். அவள் மனதில் ஏதும் பயமோ, தேவையில்லாத எண்ணங்களோ இருந்தால் டாக்டரிடம் சென்றால் சரி பண்ணிவிடுவார் என்று ஆன மட்டும் கெஞ்சிப் பார்த்தேன். அவளுக்குப் பிடிக்கவில்லை, "அதனால் எனக்கும் குழந்தை வேண்டாம்'' என்று சொல்லிவிட்டான். இதனால் மனம் உடைந்து போனேன். மேலும், இதைப் பற்றி பேசுவதை நிறுத்திக் கொண்டேன். இருந்தாலும், இதில் வேறு ஏதாவது பிரச்னை இருக்குமோ என்று தோன்றுகிறது. 

நல்ல வேலை, கை நிறைய சம்பளம், நிம்மதியான வாழ்க்கை என எங்கள் குடும்பம் மற்றவர்கள் பார்த்து பொறாமைபடும்படியான வாழ்க்கையாக அமைந்திருந்தாலும், மனம் வெறுமையாக உள்ளது. 

தற்போது, எனது மகள் 6 மாதம் கர்ப்பமாக இருக்கிறாள். அது கொஞ்சம் ஆறுதலாக இருந்தாலும், மகன் விஷயத்தில் நான் என்ன செய்வது? முதல் வருடமே ஒரு மாமியாராக இருந்து குழந்தை பெற்றுக்கொள்ள சொல்லி இருக்க வேண்டுமா? அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் புரிந்து கொண்டபின் பிள்ளை பெற்றுக் கொள்ளட்டும் என்று விட்டது தவறா? ஒரே ஒரு குழந்தையைப் பெற்று கொடு நான் வளர்த்து தருகிறேன். என்று கண்ணீர் விட்டு கெஞ்சியும் இவ்வளவு பிடிவாதமாக இருக்கின்றாள். மருமகளின் பெற்றோர் யு.எஸ். சென்று பேசிவிட்டு வருகிறோம் என்று சென்று வந்தார்கள். "இரண்டும் பேரும் என்ன சொல்கிறார்கள்'' என்று அவர்களிடம் கேட்டால், நன்றாக இருக்கிறார்கள். என்று ஒரு வரி மட்டும் பதில் அளித்து வேறு வேலை இருப்பது போன்று பேச்சை மாற்றுகிறார்கள். இதற்கு மேல் என்ன செய்வதென்றே புரியவில்லை. இப்பொழுது கடவுளை மட்டுமே நம்பியுள்ளேன். எனக்கு நல்ல வழி கூறுங்கள்.
- ஆர். உஷா, சென்னை.

இன்றைய இளம் தம்பதிகள் நிறைய பேரிடம் இந்த பிரச்னை உள்ளது. குழந்தைகள் பெற்றுக் கொண்டால் தனது கெரியர் பாதிக்கப்படும் என நினைக்கிறார்கள். மேலும், கணவன் - மனைவிக்குள் உள்ள அன்னோன்யம், அந்தரங்கம் குறைந்து விடும் என எண்ணி தற்போது குழந்தைப் பெற்றுக் கொள்வதை விரும்புவதில்லை. மேலும், திருமணத்திற்கு பின் குழந்தை வேண்டுமா? வேண்டாமா? என்றெல்லாம் முடிவு செய்த பின்னரே திருமணம் செய்து கொள்கிறார்கள். தற்போது இந்த கலாசாரம் இளையோரிடம் பரவி வருகிறது. அதனால் உங்கள் மகன் விஷயத்தைப் பொருத்தவரை, கணவன்- மனைவி தான் பிள்ளையைப் பெற்றுக் கொள்வது பற்றி முடிவு செய்ய வேண்டும். எதனால் அவர்கள் குழந்தை வேண்டாம் என்கிறார்கள் என்பது நமக்கு தெரியவில்லை.

உங்களது மகனுக்கோ அல்லது மருமகளுக்கோ உடல்ரீதியான பிரச்னையாகவும் இருக்கலாம். என்ன என்பது தெரிந்தால் அதற்கான ஆலோசனைகள் சொல்லலாம். ஒரு அம்மாவாக நீங்கள் ஒரு பேரப் பிள்ளை வேண்டும் என்று நினைப்பது நியாயம். ஆனால், அதே சமயம், நீங்கள் அதையே நினைத்துக் கொண்டிருந்தால் உங்கள் உடல்நிலையும், மனநிலையும் பாதிப்புக்குள்ளாகும். மேலும், நீங்கள் அழுத்தம் கொடுக்க கொடுக்க உங்கள் மீது வெறுப்புதான் உண்டாகும். எனவே, நீங்கள்தான் மனதை மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும். நீங்கள் நல்ல மகனை பெற்று வளர்த்து உள்ளீர்கள், அதையே திருப்தியாக எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். மகன்-மருமகள் இருவரும் சேர்ந்து எடுத்த முடிவுக்கு மதிப்பு கொடுங்கள். அவர்களுக்கு எப்போது தோன்றுகிறதோ அப்போது பெற்றுக் கொள்ளட்டும். இன்னொரு விஷயம் பார்த்தீர்கள் என்றால் குழந்தை வேண்டும் வேண்டும் என்று நினைப்பவர்களுக்கு குழந்தை பிறப்பதில்லை. அதனால் உங்கள் கடமையை நீங்கள் சரியாக செய்து விட்டீர்கள் என்ற எண்ணம் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் கேட்டது போல் திருமணத்திற்கு முன்பு குழந்தை பெற்றுக் கொள்வேன் என்று கூறிவிட்டு, பின்னர், வேண்டாம் என்றால் என்ன செய்ய முடியும். அதனால், நீங்கள் அவர்களையே நினைத்திருப்பதனால் ஒரு பயனும் இல்லை. உங்கள் மகள் தற்போது கர்ப்பமாக இருப்பதாக சொன்னீர்கள். அதனால் உங்களின் ஆசைகளை அந்தக் குழந்தை மூலம் தீர்த்துக் கொள்ளுங்கள். மகனைப் பற்றி கடவுளிடம் பிரார்த்திக் கொள்ளுங்கள். உங்கள் மனதை வருத்திக் கொள்ளாதீர்கள். 

]]>
children, couple, mental health, மனநலம், திருமணம், மகப்பேறு https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/3/7/w600X390/mqp463.jpeg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/mar/07/young-couples-have-this-problem-3109112.html
3106130 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பெற்றோர்கள் தங்களை மேம்படுத்திக் கொள்ளுதல் மாலதி சுவாமிநாதன் Saturday, March 2, 2019 01:29 PM +0530  

எப்போதாவது பெற்றோர்களும் சற்றுத் தாங்கள் செய்வதைக் குறித்துக் கொஞ்சம் ஆராய்ந்தால் தாங்கள் கையாளும் விதங்களை மேலும் மேம்படுத்த உதவும். இவ்வாறு செய்வதால், எதை எல்லாம்  செய்கிறோமோ அவற்றைப் பெற்றோர் மேலும் நன்றாகச்  செய்ய உதவும். விளைவு? பெற்றோருக்கும் குழந்தைகளுக்கும் பல மடங்கு உபயோகமாகும். இவை, என்ன, ஏது, எப்படி என்பதை இங்கே சற்று ஆராயலாம்.

உருமாறும் செய்முறை

கொஞ்சம் மாற்றி யோசிக்கலாம்; எப்பொழுதும் பெற்றோரின் சிந்தனை, ‘குழந்தையை எவ்வாறு முன்னேறச் செய்ய? எந்தத் திறனை மேம்படுத்த’? என்றெல்லாம் இருக்கும். யாவருக்கும் தன் பிள்ளைகள் நன்றாக வர வேண்டும் என்பதே குறிக்கோள். இப்படி நினைப்பது மிக நன்றே!

இந்த பாதையிலிருந்து ஒரு இழை மாற்றி யோசித்தால், இப்படிச் சிந்தனை எழும், ‘பெற்றோரான நான், எப்படி, எந்த வகையில் மேலும் என்னை மேம்படுத்திக் கொள்ள முடியும்?’ என்ற யோசனையிலிருந்து ஆரம்பிக்கலாம். அத்துடன், ‘பெற்றோரான நான், மேலும் நேர்மறையான தாய் தந்தையாக இருக்க வேறு என்ன மேற்கொள்ள வேண்டும்?’ என்றதையும் சிந்திப்பது தேவையாகும்.

முதல் கேள்வியை, ‘நான் நல்ல பெற்றோராக இருக்க எதைச்  செய்ய வேண்டும்?’ என்றும் எடுத்துக் கொள்ளலாம். வரும் பதில்(கள்) என்னவாக இருக்கக் கூடும்? இவை, பல வண்ணங்களில் இருக்க வாய்ப்புண்டு. வரக் கூடிய சில பதில்களை ஆராய்வோம்:

‘நான் என் நண்பர்களுடன் போகக் கேட்டேன். நீங்களும், அம்மாவும் அனுப்பவில்லை. நீங்கள் இருவரும் என்னுடன் ஒரு  நிமிடம்கூட  இல்லை’

‘எப்பொழுதும் நீங்கள் பயணித்துக்  கொண்டே இருக்கிறீர்கள், உங்களுடன் நேரம் போதவேயில்லை’

திரும்ப அதையே கேட்கிறீர்கள். அப்படி என்றால் நான் என்னுடைய நண்பர்கள் பற்றிச்  சொன்னதை நீங்கள் கேட்டது போல் எனக்குத் தெரியலை.’

‘பெரும்பாலும் தொலைபேசியில் பேசிக் கொண்டோ, டீவி பார்த்துக் கொண்டோ இருக்கீங்க’

‘எனக்கு மிக வருத்தமாக இருப்பது, நீங்கள் இருவருமே ஃபோன், கம்ப்யூட்டர் கேம்ஸ் விளையாடுவது. அதை விட்டா, ந்யூஸ், ஸ்போர்ட்ஸ் பார்ப்பது. என்னுடன் அந்த அளவிற்கு நேரம் கழிப்பதில்லை’

இப்படி எல்லாம் நேராமல் இருக்க, பெற்றோர் வேறு விதமாகச் செயல்பட வேண்டும். அதாவது

பெற்றோரின் மைண்ட் வாய்ஸ் இப்படி எல்லாம் இருக்க வேண்டும்: ‘உஷ் உஷ், பசங்க தன்னைப் பற்றிச் சொல்லிக் கொண்டு இருக்கார்கள். முழுசா கேட்டுக் கொள்கிறேன்’

‘என் வேலையில் பயணிப்பது அவசியம். அதைத்  தவிர்க்க முடியாது. மாறாக இனிமேல் நான் குடும்பத்தினருடனும், ஒவ்வொரு நபரிடமும், நேரத்தை ஒதுக்கப்  போகிறேன்’

‘எவ்வளவு மணி நேரம் என்பதோடு அவர்களுடன் இருக்கும் போது எவ்வளவு அதில் மூழ்கி இருக்கேன் என்பதே எங்கள் உறவை இன்னும் நெருக்கமாக்கும்’

‘வீட்டிற்கு வந்ததும், முதல் ஓர் இரண்டு மணி நேரம் குடும்ப நபர்களுக்காகவே. அவர்களுடன், பேசவோ, அவர்கள் செய்வதில் கை கொடுப்பதற்கோ’

 ‘குடும்பத்தினருடன் தினமும் ஏதோ சேர்ந்து செய்வதென்று’

பெற்றோர்களுக்கு அவர்கள் வாழ்க்கையில் பிள்ளைகளின் மிக முக்கிய பங்கு உண்டு. பிள்ளைகளுக்கும், குறிப்பாக வளர்ந்து வருகிற பருவத்தில், மிகத் தேவையானவர்கள் பெற்றோர். குழந்தைகளும் சரி, விடலைப்  பருவத்திலும் பெற்றோரின் செயல்பாட்டு என்ன, எப்படி என்பதிலிருந்து அவர்கள் கற்றுக் கொள்வது மிக அதிகம்.

அதன் தாக்கம் வாழ்நாள் முழுவதும் என்பது தெரிந்ததுதான். பெற்றோர் ஒன்றை வழிமுறையாகச்  செய்து வந்தால் அதைப் பார்த்துப் பார்த்து வளர்ந்து வரும் நிலையில் இருக்கும் குழந்தைகள், விடலை பருவத்தினரும் தாங்களும் அதே போன்ற சிந்தனை, செயல்பாடுகளைக் கடைப் பிடிப்பார்கள். அதனால் தான் பெற்றோர்கள் தாங்கள் செய்வதை அவ்வப்பொழுது நின்று ஆராய்ந்து கொள்வது அவசியம். தேவை என்றால் எதைச் சுதாரிக்க வேண்டுமோ அவற்றைச் சரி செய்து கொண்டால், நன்மையே!

பெற்றோர் இப்படிச் செய்தால், உடனே குழந்தைகளும் சரி, விடலை பருவத்தினரும் சரி, 'ஓ! இப்படி ஒப்புக்கொண்டு, மாற்றி அமைத்துக் கொள்ளலாம், கொள்ள முடியும்” என்பதையும்  கற்றுக் கொள்வார்கள். அது மட்டும் அல்ல, பெற்றோர் இப்படிச் செய்வதைப் பார்த்து அவர்கள் மீது மேலும் மரியாதை கூடும்.

தாய் தந்தையர் தன்னை மாற்றி அமைப்பதைப் பார்த்து அந்த தைரியத்தைக் கற்றுக் கொள்ள வாய்ப்பாகும். நம்மைப் போல் நம் பெற்றோரும் தடுமாறுவது உண்டு. இந்த நிலையில் அப்படியே இல்லாமல் தன்னை மாற்றி அமைத்து மாற்றுப் பாதையைக் காண்பிக்கிறார்கள் எனப் புரிந்துகொண்டு, தங்களையும் மாற்றி அமைத்துக் கொள்ள முயல்வார்கள். மேலும், இது ஊக்க வைத்து, பிள்ளைகள் வந்து கேட்கலாம், ‘நாங்கள், எங்கள் சார்பிலிருந்து இன்னும் செய்ய வேண்டியவை என்னென்ன?’ என்று.

பெற்றோர் தங்கள் சார்பிற்கு  ‘நீ பேசாதது எனக்குத் தனிமையில் இருப்பது போல் தோன்றி விடுகிறது’, ‘நீ அழைப்பாய் என்று காத்துக் கொண்டு இருந்தேன்’, ‘உன்னுடன் போலாம் என இருந்தேன்’ என விடலைப் பருவத்தினரிடம் உணர்ந்ததை வெளிப்படையாகப் பகிர்வது முக்கியம்.

பெற்றோர் தாங்கள் செய்வதிலிருந்து மூன்றே நிமிடத்தை ஒதுக்கி வைக்கலாம். ஒரு வேளை வெளியூரிலிருந்தால், அந்த நேரத்தில் தொலைப்பேசியில் அழைத்துப் பேசலாம், குறும்செய்தி அனுப்பலாம், ஈமெயில் எழுதலாம். உள்ளூரில் இருப்பவர்கள் அதே மூன்று நிமிடங்களில் என்னவெல்லாம் செய்ய முடியும் என்பதைக்  கணக்கிட்டு செயல் படலாம்.

இதன் கூடவே, சேர்ந்து இருக்க அன்றாட ஒரு பதினைந்து நிமிடம் ஒதுக்கி வைப்பதைப் பழகிக் கொள்ளலாம். அந்த நேரத்தில்,குடும்பத்தினருடன் வாக்கிங் போவதோ, தோட்ட வேலை செய்வதோ, ஏதோ ஒரு விளையாட்டு விளையாடுவதோ, ஜஸ்ட் பேசுவதோ, ஒன்றைச் செய்வது என்று வைத்துக் கொள்ளலாம்.

3+15 நிமிடங்களினால் பெற்றோர் எதை இழந்தார்கள்? என்னதை அடைந்தார்கள்?

அடைவது, குடும்பத்தினரிடம்  அக்கறை, இருக்கும் பாசத்தைக் காட்ட முடிகிறது. அவர்கள் மேல் கருணை காட்ட வாய்ப்பாகிறது, அவர்களுக்கும் பெற்றோருக்கும் இடையே ஆசை, அன்பு, பாசம், நேசம் மேலும் கெட்டியாகிறது. இதைத்தான் யாவரும் விரும்புவதும்.

அரவணைப்பில் உறவுகள் மலரும், மேம்படும். அதை அடைய சில நாழிகையை அதற்கென்று ஒதுக்கி வைக்க வேண்டும். வீட்டின் பெரியவர்கள் செய்யச்  செய்ய, மற்றவர்களும் அதைச் செய்வார்கள். இதைத் தாராளமாகப் பின்பற்றுவதே ஒற்றுமையை வளர்க்கும்.

சொல்-செயல் ஒருங்கிணைப்புகள்

அவர்களுக்கு முன்-உதாரணமாகப் பெற்றோர்களின் ஒவ்வொரு சொல்லும் செயலில் இருக்க வேண்டும். சொல், செயல் இரண்டும் ஒத்துப்போக வேண்டும்.

அதற்கு மாறாக, வீட்டில் இருந்து கொண்டே பிள்ளைகள் முன்னே 'நான் வீட்டில் இல்லை' எனச் சொல்லுவது தங்களின் சொல்லிலும் செயலிலும் வேறுபாட்டைக் காட்டுகிறது. அத்துடன் பிள்ளைகள் பொய் சொல்லிச் சமாளிக்க முடியும் எனத் தவறான முறையை கண்முன்னால் பார்த்துக் கற்றுக்கொள்ளும் வாய்ப்பாகிறது. பெற்றோர் இப்படிக் கையாளுவதனால் அவர்கள் மேல் இருக்கும் மரியாதை குறையவும் செய்யும். எடுத்துக்காட்டாக இல்லாமல் போவார்கள்.

சொல்லே செயல், செயலே சொல் என்று இருந்தால் இப்படித்தான் செயல் பட வேண்டும் என்ற நம்பிக்கை வளர வளர பிள்ளைகளும் இதை பின்பற்றுவார்கள். நாளடைவில் அதுவே பழக்கமாகி விடும்.

அப்படி ஆகி விட்டால், 'நீ இப்படி இரு', 'இதைச் செய்' என்று சொல்வதைத் தவிர்த்துவிட்டு நம் செயல்-சொல் ஒத்துப் போவதிலிருந்து நன்றாகக் கற்றுக்கொள்வார்கள். திரும்பத் திரும்பப் பிள்ளைகளைச் சரி செய்து கொண்டு இருப்பது வழக்கமாக வேண்டாம். பிள்ளைகளைத் திருத்துவது பெற்றோரின் கடமை. அதைச் சொல்லால் மட்டும் செய்ய வேண்டும் என்பதில்லை. அதை பல்வேறு விதமாகச் செய்ய முடியும்.

உதாரணத்திற்கு, பிள்ளைகள் 'நன்றி' சொல்லப் பழக வேண்டும், மற்றவருக்கு உதவ வேண்டும் என்பது எல்லோருடைய ஆசை. இதையே  எப்படி செயல் படுத்துவதென்று எடுத்துக் கொள்வோம். பெற்றோராகியவர்கள் தன் தினசரி வாழ்வில் நன்றி என்று எந்த அளவிற்கு, எவ்வாறு தெரிவிக்கின்றனர்? எவ்வளவு முறை மற்றவர்கள் செய்ததைப் பாராட்டி அவர்களிடம் தெரிவித்து இருக்கிறோம்? அவர்களின் பாராட்டக் கூடிய செயலைப் பற்றி எந்த அளவிற்கு வீட்டில் பகிர்ந்து கொள்கிறோம்? ஒரு அணு பொறாமை இன்றி அதைப் பலரிடம் பெருமையாகப் பேசுகிறோம்? நம் பாராட்டை வெளிப்படையாகக் காட்டுகிறோம்? இவை ஒவ்வொன்றிலும் தான் ஒளிந்திருக்கிறது சொல்-செயல் ஒருங்கிணைப்புகள்.

பெற்றோர் இந்த நன்றி சொல்வதை, நன்றி மறக்காமல் இருப்பதையெல்லாம் செய்பவராகத் தன்னை மேலும் மேம்படுத்தலாம். இதை இவ்வாறு செயல் படுத்த முடியும்:

  • மற்றவர்களிடம் அவர்கள் கருத்தைக் கேட்டவுடன் “நன்றி” சொல்வது
  • பகிர்ந்து கொண்டவரின் கருத்தை ஒரு “பரிசாகக்” கருதுவது.
  • சொல்வதை, முழு கவனத்துடன் கேட்பது அவசியமாகும், அதுவே நாகரிகத்தைக் காட்டும். நமக்காக அவர்கள் சிந்தித்து, நேரம் ஒதுக்கி பகிர்வதிற்கு நாம் காட்டும் மரியாதை.
  • அவர்கள், இந்த நிமிடத்தை முக்கியமாக்கியது அதாவது நமக்குத் தெளிவு பெறத் தங்கள் நேரத்தை கொடுத்ததற்கு “நன்றி” செலுத்த வேண்டும்.
  • நன்றியை முழு மனதுடன் தெரிவிப்பது மிக முக்கிய அங்கமாகும்.

இந்த விதத்தில் அணுகுவதில் நாம் உறவுக்கு முக்கியத்துவம் தருவதைக் காட்டும். மற்றவர்களை மதிப்பதைக் காட்டும். மற்றவர்களின் சொல்லிலிருந்தும், கருத்துகளிலிருந்தும் தெளிவு, தைரியம் வரக்கூடிய வாய்ப்பை ஏற்றுக் கொள்ளும் மனப்பான்மையை வளர்த்துக் கொள்கிறோம்.

இந்த தருணத்தில், ஒன்றைக் கேட்கிறோம் - அதற்கு ஒரு தகவல் தரப்படுகிறது - சொல்வதை, முறையாகக் கேட்டுக் கொள்வதே அவர்களுக்கு நாம் காட்டும் மரியாதை - நன்றி சொல்வது நாம் கேட்டுக் கொண்டதின் பிரதிபலிப்பாகும். அவர்கள் சொல்வதை ஏற்றுக்கொள்ள, அதை நடைமுறையில் செய்ய ஏற்றுக்கொண்டதை காட்டுகிறோம்.

ஒரு வேளை அவர்கள் சொல்வதில் உடன்பாடு இல்லை என்றால், கேள்விகள் கேட்டுத் தெளிவு பெறுவதும் ஒரு முறையாகும். ‘உடன்பாடில்லை’ தெரிவிப்பதில் மரியாதை காத்தால் மேற்கூறிய நன்றியுடன் மரியாதை தென்படும். இது மிக அவசியம்.

மேலும் பிரச்னைகளைக் கையாளும் விதத்தைப் பிள்ளைகளும் பார்த்துக் கற்றுக் கொண்டு இருக்கிறார்கள் என்று இருந்தாலே கவனமாகச் செயல் படுவோம். அதாவது, இதில் பொய்மை இருக்காது ஆனால் நல் உள்ளங்களைக் காயப்படுத்திப் பேசாமல் இருப்போம்.

இன்னொரு விதத்தில் பார்த்தால், இவையெல்லாம் பிள்ளைகளை உட்பட யாவரும் செய்யலாம்.

மனநலம், கல்வி ஆலோசகர் மாலதி சுவாமிநாதன்  / malathiswami@gmail.com

]]>
parenting, parent, child care, பெற்றோர் https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/3/2/w600X390/parents.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/mar/02/பெற்றோர்கள்-தங்களை-மேம்படுத்திக்-கொள்ளுதல்-3106130.html
3103368 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் உங்கள் மேலதிகாரிகளுடன் நல்ல உறவைப் பேணி காப்பதற்கான சில வழிகள் Tuesday, February 26, 2019 11:40 AM +0530 ஓரிடத்தில் நாம் பணிக்கு சேரும்போது பல ஆயிரம் கனவுகளுடன் சேர்கிறோம். நாம் சேர்ந்த பணியிடம், அலுவலகம் நமது இயல்புடன் ஒத்துப்போகும்படி அமைந்து விட்டால் அதைவிட பேரானந்தம், நிம்மதி வேறொன்றுமில்லை. மேலதிகாரிக்கும், நமக்கும் இடையே நல்ல புரிதலும், நல்ல உறவும் ஏற்படுவது பணி வாழ்க்கைக்கு மிக அவசியம்.

மேலதிகாரிகளுடன் நல்ல உறவைப் பேணி காப்பதற்கான சில வழிகள்:

நில்

மேலதிகாரி நமக்கு சிறு சிறு பணிகளைச் சொல்லும் போது, மாற்றி மாற்றி வேலைகளைக் கொடுக்கும் போது, நாள்கள் வாரியாக, வாரம் வாரியாக, மாதம் வாரியாக என அறிக்கைகளை கேட்கும் போது, அதுவும் நாம் அவசியமற்றது என்று எண்ணும் ஒன்றை கேட்கும்போது நாம் எரிச்சலடையக் கடாது. அந்த வேலையைத் தவிர்க்கவோ, மறுக்கவோ நினைக்காமல், சற்று நிதானமாக யோசிக்க வேண்டும். நம் பணியின் முக்கியத்துவம் என்ன? நமது நிறுவனத்தின் நோக்கம் என்ன? இதனால் நம் நிறுவனம் அடையும் பயன் என்ன? என்பதை யோசித்து அதன் பின்னர் பதிலளிக்க வேண்டும்.

அதேபோன்று, செய்ய வேண்டிய அலுவலகப் பணிகள் குறித்து மேலதிகாரி விவரிக்கும்போது, நமக்கு உடனே புரிந்து விட்டாலும் கூட, இறுதி வரை விவரிக்க அவருக்கு வாய்ப்பளிக்க வேண்டும். ஏனெனில் அது நமக்கானது மட்டுமல்ல. நம் சகப் பணியாளர்களுக்கும் என்பதால், ஒருவேளை அவர்களுக்குப் புரியாமல் இருக்கலாம். 

கவனி

மேலதிகாரி பேசுவதையும், அவரது சிந்தனைகள், செயல்கள் அனைத்தையும் நாம் நன்கு கவனிக்க வேண்டும். மேலதிகாரி எண்ணினால் நம்மை மேலேயும் உயர்த்தலாம், கீழேயும் தாழ்த்தலாம். எனவே அவரது எண்ண ஓட்டத்தைச் சரியாகப் புரிந்து கொண்டு, அவரை விஞ்சி செயல்படாமல் அவர் சொல் கேட்டு, பார்த்து, கவனித்து செயல்பட வேண்டும்.

அவரது அன்றாடப் பணிக்கு தொந்தரவு தரும் வகையில், அடிக்கடி சந்தித்துப் பேசுவதை முற்றிலுமாகத் தவிர்க்க வேண்டும். அவரை சந்தித்து பணிகள் குறித்து விவரிக்க என சரியான நேரம் ஒன்றை ஒதுக்கி அந்த நேரத்தில் மட்டுமே சந்திக்க வேண்டும். அவ்வாறு செயல்பட்டால் அவர் நமக்கு நிறைய கற்றுக் கொடுக்க ஆசைப்படுவார்.

பேசு

மேலதிகாரிக்கு நம்மை விட பன்மடங்கு வேலையிருக்கும். அவரது பணிச்சுமைகளை கருத்தில்கொண்டு, அவருக்குப் பக்கபலமாக நாம் இருப்பதை அவர் உணரும் வகையில் நாம் செயல்பட வேண்டும். வேலையைப் பகிர்ந்தளிக்க உதவ வேண்டும். மேலதிகாரியிடம் உரையாடுவதற்கு பணியிடத்தில் நமக்கு நேரம் கிடைக்காமல் போகலாம். எனினும் நமக்கு தோன்றிய கருத்துகள் நிறுவனத்துக்கு ஏதேனும் ஒரு வகையில் பலனனிக்கும் என்றால், அதைத் தயங்காது அவரிடம் தெரியப்படுத்த வேண்டும். தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி மிகுந்த இந்த காலகட்டத்தில் மின்னஞ்சல் மூலமாகவோ, குறுஞ்செய்தி மூலமாகவோ நாம் அவரைத் தொடர்பு கொள்ளலாம். எனினும், நேருக்கு நேர் சந்தித்து கூற வாய்ப்பு கிடைத்தால் அதை தயங்காது பயன்படுத்தி கொள்ள வேண்டும். ஏனெனில் நேருக்கு நேர் பேசும்போது, நமது கருத்தை அவருக்கு சற்று தெளிவாக எடுத்துக் கூற இயலும். இவ்வாறு நாம் பேசுவதால் வேலையில் நமக்குள்ள அக்கறையை அவர் புரிந்து கொண்டு, நம்மை நம்பி பொறுப்புகளை ஒப்படைப்பதற்கும் தயங்க மாட்டார்.

செய்

நம்மில் பலர் பல சமயம் அவர்களுக்கென ஒரு வட்டம் இட்டுக் கொண்டு அதற்குள்ளேயே இயங்குவார்கள். அப்படியில்லாமல், இக்கட்டான சூழ்நிலைகளிலும், நம்மை நம்பி எந்தப் பணியையும் ஒப்படைக்கலாம் என்று நம்பும் வகையில் நாம் நடந்து கொள்ள வேண்டும். 
நமது தனித்தன்மையை வெளிப்படுத்த கிடைக்கும் சரியான தருணங்களையும், வாய்ப்புகளையும் நன்கு பயன்படுத்தினால் மேலதிகாரியின் நன்மதிப்பு நம்மைத் தேடி வரும். எனவே, பணியிடத்தில் நில், கவனி, பேசு, செய், வெல். 
- க. நந்தினி ரவிச்சந்திரன்

]]>
RELATIONS, boss, right, office, ஆபிஸ், அதிகாரி, பாஸ், ஜாப் https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/2/26/w600X390/boss.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/feb/26/how-to-maintain-a-cordial-relationship-with-your-boss-3103368.html
3078725 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் உங்கள் புதுவருட சபதம் நிறைவேறியதா? இல்லையெனில் இது உங்களுக்கு உதவலாம்! Friday, January 18, 2019 01:23 PM +0530 ஒரு விதையை மண்ணில் விதைத்து விட்டு தண்ணீர் மற்றும் சூரிய ஒளி இல்லாமல் விட்டுவிட்டால் செடியாக அது எப்படி வளர முடியாதோ அப்படித்தானே நம் உடலும் மனமும், அதற்கு தேவையானதை கொடுத்தால்தானே ஆரோக்கியமானதாக இருக்கும் ?

'புது வருடம் என்றாலே நாம் சில உறுதிமொழிகளை எடுப்போம். அதில் மிக முக்கியமானது ஜிம் எனப்படும் உடற்பயிற்சிக் கூடத்தில் சேர்ந்தாவது, உடல் எடையைக் குறைப்போம் என்பதுதான். உங்களது எண்ணம் நியாயமானதுதான். ஆனால் உங்களால் தொடர்ச்சியாக உடற்பயிற்சி செய்ய முடிகிறதா? தினமும் மேற்கொள்ளக் கூடிய 20 நிமிட உடற்பயிற்சியும், 2 நிமிட தியானமும் உங்கள் உடலுக்கும், மனதுக்கும் ஆரோக்கியத்தை அள்ளித் தரும். புத்தாண்டில் உடற்பயிற்சி மட்டுமின்றி வேறு சில உறுதிமொழிகளை எடுப்பதும் பிறகு அதை கடைப்பிடிக்காமல் பாதியில் விட்டுவிடுவதும் வாடிக்கையான ஒன்று. ஆனால் மனதில் உறுதி இருந்தால் உங்களால் நிச்சயமாக உங்கள் இலக்கை அடைய முடியும். எனவே, கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளபடி உங்களுடைய உறுதிமொழியைக் கடைப்பிடிக்க "ஸ்மார்ட்' முறையைப் பின்பற்றுங்கள்' என்கிறார் மனநல நிபுணர் வந்தனா. 

குறிப்பான திட்டமிடுதல்: இந்த இலக்கை உறுதியாக என்னால் கடைப்பிடிக்க முடியுமா? உதாரணத்திற்கு 'நான் தீவிரமாக உடற்பயிற்சி செய்யப் போகிறேன்' என்று சொல்வதற்கு பதிலாக 'வாரத்தில் மூன்று நாள் வாக்கிங் போவேன்... அல்லது தினமும் 30 நிமிடம் உடற்பயிற்சி செய்வேன்' என்று குறிப்பாகத் திட்டமிடுவதன் மூலம் நாம் கவனமாக நமது இலக்கை அடைய முடியும். 

அளவைக் குறிப்பிடுங்கள்: 'இந்த வருடம் நான் நிறைய சம்பாதிக்க வேண்டும்' என்று உறுதிமொழி எடுப்பதை விட, தேவையான செலவுகள் மற்றும் தேவையற்ற செலவுகள் என்று பட்டியல் போட்டு 'தேவையற்ற செலவுகளைச் செய்ய மாட்டேன்' என்று உறுதிமொழி எடுங்கள்.

யதார்த்தமான இலக்கு: உங்கள் இலக்கை அடையக் கூடிய தூரத்தில் வைத்தால்தான் அதை சுலபமாக சென்றடைய முடியும். தூரமான இலக்கை அடைய முடியாமல் தோற்று விட்டோமே என்று கவலைப்படாமல் இருக்க, எளிதாக அடையக் கூடிய இலக்கை நிர்ணயம் செய்யுங்கள். வாக்கிங் சென்று வந்தால் புத்துணர்ச்சியாக உணர்வீர்கள். எனினும், அதற்காக உடனே மலைகளின் மேல் ஏறி டிரெக்கிங் செய்ய இயலாது. அதற்கென்று பயிற்சி எடுத்துக் கொண்ட பிறகுதான் உங்களால் அந்த இலக்கை அடைய முடியும். கொஞ்சம், கொஞ்சமாக, நிதானமாக உங்கள் உறுதிமொழியைக் கைவசப்படுத்தலாம்.

உங்களுக்கும் மற்றவர்களைப் போலவே ஒரு நாளில் 24 மணி நேரம் மட்டுமே உள்ளது. சந்தர்ப்பம் மற்றும் பொருளாதாரம் ஆகிய இரண்டையும் ஒருங்கிணைத்து திட்டமிடுதல் அவசியம். நீங்கள் காலை 9 முதல் மாலை 5 மணி வரையிலான வேலை பார்க்கிறீர்கள் என்றால் அதற்குத் தகுந்தாற்போல் உங்களின் உறுதிமொழி அமைய வேண்டும். உறுதிமொழி எடுக்கப் போகிறீர்கள் என்றால் உங்களின் நேரம், பணம் - இப்படி யதார்த்தமான விஷயங்களை முன்னிறுத்தி இலக்கைத் தீர்மானியுங்கள். 

கால நேர அளவு: திட்டமிட்டபடி இலக்கை அடைய  குறித்த நேரத்தை நிர்ணயிப்பது  மிகவும் அவசியம். ஒரு மாதத்தில் ஒரு கிலோ உடல் எடையைக் குறைத்துக் காட்டுவேன் என்று உறுதியாக திட்டமிடும்போது, உடற்பயிற்சி மற்றும் உணவுக் கட்டுப்பாடு ஆகிய இரண்டையும் கடுமையாக கடைப்பிடித்து ஒரு மாதத்தில் ஒரு கிலோ உடல் எடை குறைவதற்கான இலக்கை அடைய முடியும். 

எண்ணங்களை புதுப்பித்துக் கொள்ளுங்கள்: ஒரு விதையை மண்ணில் விதைத்து விட்டு தண்ணீர் மற்றும் சூரிய ஒளி இல்லாமல் விட்டுவிட்டால் செடியாக அது எப்படி வளர முடியாதோ அப்படித்தானே நம் உடலும் மனமும்! அதற்குத் தேவையானதைக் கொடுத்தால்தானே ஆரோக்கியமானதாக இருக்கும்? சில சுய முன்னேற்ற உறுதிமொழி கொண்ட வாசகங்களை வண்ண வண்ண ஸ்டிக்கர் தாள்களில் எழுதி (வீட்டில் அடிக்கடி  பார்க்கும் இடங்களில்) ஒட்டி விடுங்கள். வாரத்திற்கு ஒரு முறை அவற்றை மாற்றிக் கூட ஒட்டலாம். அவற்றைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் நீங்களும் மனதுக்குள் சொல்லி நேர்மறையான எண்ணங்களை வளர்த்துக் கொள்வீர்கள்.

வாஷிங்டன் சுந்தர்: இளம் கிரிக்கெட் வீரர் வாஷிங்டன் சுந்தர் 19 வயது நம்பிக்கை நாயகன். கடந்த 2017-ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் 17 வயதிலேயே பல்வேறு வெற்றிகளைப் பெற்றிருந்தாலும் தமிழக அரசால் கைவிடப்பட்டு, அவரது எதிர்காலம் கேள்விக்குறியானது. 

சுந்தரின் ஊக்கமளிக்கும் வார்த்தைகள்: 'இன்னும் ஐந்து வருடங்களில் நான் எப்படி இருப்பேன் என்று அச்சமாக இருந்தது. ஆனால் என் பயத்தை எதிர்மறையான சூழ்நிலையாக மாற்ற சபதம் எடுத்தேன். நிறைய பயிற்சிகளை மேற்கொண்டேன். தினமும் 6 அல்லது 7 மணி நேரம் பயிற்சி மேற்கொள்வேன். பிறகு தமிழ்நாடு அரசால் உள்நாட்டு கிரிக்கெட்டில் இடம் கிடைத்தது. 

மார்ச் 2018-இல் இலங்கை மற்றும் வங்கதேச அணிகளுடன் மோதும்  தொடரில் இடம்பெற்று, அந்தத் தொடரின் பந்துவீச்சில் சிறந்த வீரருக்கான பட்டம் பெற்றேன். நான் தற்போது இங்கே இருக்க விரும்புகிறேன். ஆனால், ஒவ்வொரு நாளும் நான் என்னை இன்னும் சிறந்தவனாக மெருகேற்றுவதற்கு முயற்சிப்பேன். ஏனெனில் அது ஒன்று மட்டும்தான் என் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது' என்றார் சுந்தர். அவரைப் போன்று ஊக்கமளிக்கும் நபர்களைப் பார்க்கும்போது எதிர்மறை எண்ணங்கள் உங்களுக்கு உற்சாக டானிக்காக இருக்கும். உங்கள் எண்ணங்களை அடிக்கடி புதிப்பித்துக் கொள்ளுங்கள். ஏனென்றால் ஒவ்வொரு நொடியும் புதிய தொடக்கமே...

]]>
new year, 2019, vow, goals, success, புதுவருடம், புத்தாண்டு, மனநலம் https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/1/18/w600X390/2019.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/jan/18/how-to-accomplish-new-year-vows-3078725.html
3025534 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் புரியல+தெரியல = (அதனாலேயே) முடியலை! மாலதி சுவாமிநாதன் Wednesday, January 16, 2019 04:58 PM +0530  

நம் மனப்பான்மை உருவாகுவதில் நம்முடைய யோசிப்பு, கண்ணோட்டம், மற்றவரின் கருத்துகளை எப்படி எடுத்துக் கொள்கிறோம், இவை எல்லாவற்றிற்கும் பங்கு உண்டு.

பல முறை பிறர் சொல்வதை அப்படியே ஏற்றுக் கொண்டு, அத்துடன் நம்முடைய எதிர்பார்ப்புகளையும் கலந்து, அதையே நம்முடைய அடையாளமாக அமைத்துக் கொள்வோம். போகப் போக நம் இயல்புகள் பின் தங்கி விடும். அதன் விளைவே, பலமுறை, நம்மை பற்றி பிறர் சொல்வதை போலவே இருக்க முயற்சிப்போம்; நாளடைவில் அவர்கள் எண்ணப்படியே இருந்து விடுவோம். நாமாக யோசிக்க மாட்டோம்.

19 அக்டோபர் 2018 தினமணி.காம் இதழின் மனநல மருத்துவம் பகுதியில் மனப்போக்கு: மாற்றமில்லாததா? மாற்றக் கூடியவையா? தொடரின் முதல் பாகத்தில் ‘நம் அடையாளம்’ பற்றிப் பேசியிருந்தோம்.

இப்படி ‘நம் அடையாளத்தை’ அமைப்புவதால் விளையும் விளைவுகளை இங்கு புரிந்து கொள்ளலாம். இவற்றை புரிந்து கொள்ள, நாம் மாணவர்களின் செயல்பாட்டை உதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளலாம். இங்கு மதிப்பெண்கள் என குறிப்பிடுவதில் நமக்குக் கிடைக்கும் சான்றிதழ்கள், வேலையில் கிடைக்கும் பாராட்டு எல்லாம் அடங்கும்.

புரியல+தெரியல = (அதனாலேயே) முடியல

நமக்குத் திறமை இருக்கும். இருந்தாலும், மற்றவர்களும் சரி, நாமும் சரி, அதிக மதிப்பெண்களைப் பெறுவதைக் குறித்தே அதிக கவனம் செலுத்துவோம், மதிப்பெண்களைச் சுற்றியே மற்றவரின் கேள்விகளும் இருக்கும். இந்த மதிப்பெண் அங்கீகாரம் பெற நாம் என்னென்ன வழிகளைப் பின்பற்றுகிறோம் என்பதை ஆராயலாம்.

இப்படி மதிப்பெண்களையே பின் தொடர்வதின் விளைவு புரியல, தெரியல, என்பதினால் ‘முடியல’ என்றாகிவிடும். எதனால் புரியல-தெரியல என்றால் ‘முடியல’/ ‘முடியவில்லை’ என்பதாகிறது? மதிப்பெண்களுக்கும் இந்த ‘புரியல- தெரியல- முடியல’ விற்கும் உள்ள நெருக்கமான உறவை முதலில் புரிந்து கொள்வோம். இவற்றுக்குள் நடக்கும் அம்சங்களையும் கொஞ்சம் பார்க்கலாம்.

i. ‘மதிப்பெண் தான் நான் : என் அடையாளம்

மதிப்பெண்களுக்கு, ‘மதிப்பெண் தான் நான் : அதுவே என் அடையாளம்’ என்றொரு அங்கீகாரத்தை தருவதால், நம்மைப் பொறுத்தவரை மதிப்பெண்ணே மதிப்பினை சேர்க்கும் என்று எண்ணுவோம்.

நிறைய மதிப்பெண் பெறுவோரே புத்திசாலி என்று எல்லோரும் ஏற்றுக் கொள்வதாலும் அதிக மதிப்பெண் பெறுவது மட்டும் நம்முடைய குறிக்கோளாகும். அதிக மதிப்பெண் பெறுபவரே வெற்றி பெறுவார் என்றும், எல்லோராலும் மதிக்கப்படுவார் என்று எண்ணுவதால், மதிப்பெண்ணினால் கிடைக்கும் முழு மரியாதையைத் தக்க வைக்க அதிக மதிப்பெண்கள் பெற்றுக் கொண்டே இருக்க முயற்சிப்போம். மதிப்பெண்கள் அதிகரிக்க, புகழும் கூடுகிறது!

மீண்டும் மீண்டும் எடுக்கும் மதிப்பெண்களே நம் அங்க அடையாளம் போல் சேர்ந்து விடுவதால் நம்முடைய இன்னொரு அடையாள அட்டையாகிறது! நம்முடைய பெயர் போல் இதுவும் நிலைத்து நிற்கிறது. அதிக மதிப்பெண்கள் நாம் அணியும் ஒரு கவசமாகிறது.

அதாவது ‘கிடைக்கும் மதிப்பெண் தான் நான். அதுவே என் 'அடையாளம்’ என்றே இருப்போம். நம் மதிப்பெண்களை தெரிவிக்கின்ற பொழுதிலும் அதை பெருமையாக சொல்லிக் கொள்வோம். மேலும், நம் புத்திசாலித்தனத்துக்கு எப்படியும் மதிப்பெண்கள் வந்து விடும் என்று உறுதியாக இருப்போம்.

ஏதோ காரணத்தினால் யாரெல்லாம் 60-70 எனக் ‘குறைந்த’ மதிப்பெண்கள் எடுக்கிறார்களோ அவர்கள் கஷ்டப்பட்டு படிப்பவர்கள் என்றும், பல முறை சந்தேகங்களைக் கேட்டுப் புரிந்து கொண்டு படிப்பார்கள், என்றும் பல ட்யூஷன்களுக்கு செல்பவர் என்றும், ஆக மொத்தம் அவர்கள் புத்திசாலிகள் அல்ல, முன்னேறக் கஷ்டப் படுபவர்கள் என்று எண்ணுவோம்.

இந்த மதிப்பெண் வித்தியாசத்தினால் அதிக மதிப்பெண் பெறுவோர், ‘சிறந்தவன்’ பட்டம் பெற்றுவிடுகிறார்கள். இதைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள எப்பொழுதும் அதிக மதிப்பெண் தேவையாகிறது!

குறைந்த மதிப்பெண் பெற்றவர்களை ‘எல்லாவற்றிலும்’ பின் தங்கி இருப்பதாக கருதுவதுண்டு. அவர்களுடன் இணைய தயக்கமும் இருக்கும். வீட்டிலும் அவர்களுடன் சகவாசம் வைத்துக் கொள்வதை ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டார்கள்.

அதனால் தான் என்றைக்காவது நாம் பெறும் மதிப்பெண் குறைந்து, பாதிப்பு வந்து விட்டால், நாம் படும் பாடே பாடு!

உடனே, அவமானம் சூழ்ந்து கொள்ளும், தைரியம் தளர்ந்து விடும், குற்ற மனப்பான்மையுடன், வெறுப்புடன் ‘நான் சுத்த வேஸ்ட்’ என்று பட்டம் சூட்டிக் கொள்வோம், நம் கவசம் + அடையாளம் தொலைந்திடுமோ என்று அஞ்சுவோம்.

இது வெளிப்படும் விதங்கள் ஒவ்வொருக்கு வெவ்வேறு விதங்களில் தென்படும்: சட் சட்டென்று கண் கலங்கிவிடும், வெட்கம், தயக்கம் சூழ்ந்துக் கொள்ளும் அவ்வப்போது தலை சுற்றுவது போலத் தோன்றும், கண்மயங்குவது போல் தோன்றும், இருந்தாலும், நம்மைச் சுற்றி என்ன நடக்கிறது என்பது கேட்கும், தெரிந்திருக்கும். நம்முள் சலிப்பு, சோர்வு, பதற்றம், தயக்கம் நம் மன விளும்பில் தளும்பும். இப்படி ஏதேதோ விதத்தில் மனம் (மனநலம்) தளருவதைத் தான் உடல் இவ்வாறு வெளிப்படுத்துகிறது. உஷார்!! இதை அறிந்துக் கொள்வது அவசியம். மனதில் தோன்றுவதை உடலின் அசைவுகள் பிரதிபலிக்கும்.

இதனால் படிப்பில் கவனம் சிதறிவிடும், மதிப்பெண் குறையும். இப்படி இன்னும் குறைவது மேலும் நம்மை ஆட்டிவைக்கும். இந்த (மதிப்பெண் - அடையாளம் - மதிப்பெண் குறைவு - பதட்டம் - மேலும் மதிப்பெண் குறைவு) என்ற வட்டத்திற்குள் சிக்கிக் கொள்வோம்.

ii. மதிப்பெண்களே விலங்காகிறது

இப்படி ஆகிவிடும் என்று அஞ்சுவதால்தான் மதிப்பெண் நமக்கு விலங்காய் உருவெடுகிறது. நம்முடைய மனப்பான்மை இவ்வாறு இருந்து விட்டால், அப்படியே நிலைப்பதும் உண்டு. இதன் விளைவுகள் என்ன என்று இங்கு பார்ப்போம்.

‘நிறைய மதிப்பெண்’, ‘சிறந்தவன்’ என்று பட்டம் பெற்ற அடையாளங்கள் நம்மை விட்டு விலகாமல் இருக்க நாம் பல விதத்தில் முயல்வோம். முயல்வது என்றும் நன்றே!  ஆனால், நம் முயற்சி: பாடத்திலோ, டீச்சர் கேள்வி கேட்டாலோ, சந்தேகங்கள் இருந்தாலோ இப்படிப் செய்வோம்:

மாட்டேன், நான் கையைத் தூக்க மாட்டேன்.

சந்தேகம் கேட்க மாட்டேன்.

எனக்குப் புரியலேன்னு யாருக்கும் தெரியக் கூடாது

கேள்விக்குப் பதில் தெரிந்திருக்கலாம் ஆனால் அச்சத்தில்:

நான் சொல்ற பதில் தப்பா இருந்தா?

'சரியாக இல்லை என்றால் டீச்சர் என்னைப் பற்றி என்ன நினைப்பார்கள்?

 ‘இது கூட தெரியலன்னு! அப்டின்னு கருதி விட்டால்?’

 ப்ரெண்ட்ஸோட, கும்பலா போகும் போது ‘விளக்கம் கேட்பேன்

(நண்பர்கள் போகவில்லை என்றால்?)

‘(வகுப்பில் ஆசிரியர் கேள்விகள் கேட்டாலும் சரி எனக்கு சந்தேகங்கள் இருந்தாலும், கண்கள் கீழே பார்த்திருக்கும்)’

மொத்தத்தில், நம் வகுப்புத் தோழர்களுக்கோ, இல்லை ஆசிரியருக்கோ நம் குறை தெரிந்து போய் விடுமோ என்ற அச்சத்தில் இப்படிச் செய்வோம். நமக்கும் பல சந்தேகங்கள் இருக்கும். இருந்தும் நம் சந்தேகங்களைக் கேட்காமல் இருந்து விடுவோம். இப்படிச் செய்வது, நாம் அணிந்திருக்கும் மதிப்பெண்கள் என்ற கவசங்களையும், அடையாளங்களையும் காப்பாற்றவே. எங்கே நம்முடைய இந்த அடையாள கவசங்கள் கழன்றுவிடுமோ என்று அஞ்சுவோம். இதனாலேயே, ‘தெரியவில்லை’ என்றாலும் சரி ‘புரியவில்லை’ என்றாலும் சரி, மொளனமாக இருப்போம். அதனால் தான் தெரியவில்லை+புரியவில்லை= முடியவில்லை

பதில் தெரிந்தால், ‘இது சரியா? தப்பா’? என்று மனதிற்குள் அலை மோதி, நமக்குள் எழும் போராட்டத்தில் மூழ்கி விடுவோம். சந்தேகங்களும் நீங்காமல் இருந்து விடுகின்றன. இப்படிச் செய்தால் மதிப்பெண் பாதிக்கப்பட வாய்ப்பிருக்கிறது என்பதையும் அறிவோம். அதனால், குழப்பம் கலந்த பயம் அதிகரிக்கும்.

இப்படி, நாம் செயல் படுவதற்கு பல மன ஜோடிகள் காரணம். அவற்றில் சில ஜோடிகள்: ஜோடி 1. தோல்வியே நெருங்காதே, தூர நில், ஜோடி 2.  நம் நலத்தை மட்டும் காப்போம்; உதவி செய்ய மறுப்போம், ஜோடி 3:பாராட்டு மட்டும் போதும் / பாராட்ட மாட்டாரா?, ஜோடி 4: பாராட்டை நாடுவது / ஓரவஞ்சகம்! இவற்றை, அடுத்த வரும் பகுதியில் பார்ப்போம்.

- மாலதி சுவாமிநாதன், மனநலம் மற்றும் கல்வி ஆலோசகர்

malathiswami@gmail.com

]]>
மனநலம், Mindset, External message, influence, மனப்பான்மை https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/23/w600X390/boys.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2018/oct/23/letting-only-external-message-influence-us-3025534.html
3075085 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் மனப்போக்கு: மாற்றமில்லாததா? மாற்றக் கூடியவையா? மாலதி சுவாமிநாதன் Wednesday, January 16, 2019 04:57 PM +0530  

சென்ற பல வாரங்களாக, நம்முடைய மனப்போக்கு ஏன் மாறாமல் இருக்கலாம் என்றும், அதை மாற்றி அமைப்பதின் லாபத்தையும் செய்முறைகளையும் பார்த்து வந்தோம். மேலும் சில விதங்களை ஆராய்வோம்.

நாம் எதைச் செய்யப் போகிறோமோ அது வெற்றி பெறுமோ இல்லையோ என்று அஞ்சி நடுங்குவதற்குப் பதிலாக, ‘என்ன செய்யப் போகிறேன்’ என்பதை மனதில் வரைபடமாகத் தீட்டிக் கொள்வது உதவும். திட்டம் தீட்டுவது போல, ஒவ்வொரு செய்முறையையும் விலாவரியாக வரிசைப்படுத்தி கொண்டால், செயல் பாட்டையும் அது விலாவரியாக்கிவிடும். ஒவ்வொன்றுக்கும் எவ்வாறு செய்வதென்று முன்னதாகவே யோசனை செய்து தயாரான நிலைக்கு வந்துவிடுவோம்.

கூடவே, ‘இதை எவ்வாறு வித்தியாசமாகச் செய்யலாம்?’ என்றும் யோசிப்பு ஆரம்பமாகும். மனோதைரியத்தைத் தரும் சிந்தனையாகி விடும்.

இவ்வாறு பலமுறை செய்தால், நமக்கே நாம் திரும்பத் திரும்ப செய்யும் தப்புகள் தெரியும். அவற்றைச் சரியாக்கவும் உதவும். இவ்வாறு செய்து வந்தால் கண்டிப்பாக நாம் வளைந்து கொடுக்கும் மனப்பான்மை உள்ளவர்களாக இருப்போம்.

சுய ஆராய்ச்சி

மாற்றத்தை நம்மிலிருந்து தொடங்குவோம். அதற்கு முதலில் நாம் தன்னைப் பற்றி ஆராய்ந்து கொள்வது தேவையாகும். நமக்கு வந்த வெற்றிகளையும் சரி, பின்தங்குதலையும், குறைகளையும் என்னவென்று, எதனால் வந்ததென்று தனக்குள் விவரித்துக் கொள்ள வேண்டும். மூன்றையும் இப்படி ஆராய்வதில் நமக்குத் தன் வலிமைகளும் தென்படும், அதே நேரத்தில் மாற்றி அமைக்க வேண்டியவற்றையும் கண்டறிய வாய்ப்பாகும்.

எந்த மாதிரியான சூழ்நிலையில் பின்தங்குதல் ஏற்படுகிறது என்பதைக் கண்டு கொண்டால், அவற்றைச் சுதாரிக்க முயற்சிகள் மேற்கொண்டு, அவற்றை மாற்றி அமைக்க முடியும். இதற்கு, முதலில் மனப்பான்மையை மாற்ற முடியும் என்ற மனப்போக்கை நாம் வைத்திருக்க வேண்டும்.

செய்து என்ன பலன் என்று கேள்வி கேட்டாலோ, இல்லை பயத்தில் செய்ய அஞ்சினாலோ, மனப்போக்கை மாற்றிக் கொள்ளத் தயங்கி அப்படியே விட்டு விடுவோம். அதாவது எவ்வித மாற்றமும் செய்யாமல் இருந்து விடுவோம். இருப்பவைகளைக் காப்பாற்றிக் கொண்டு, முன்னேற்றத்தைக் கைவிட்டு விடுவோம்.

மற்றவர்கள் சொல்லும் கருத்தை, எவ்வாறு ஏற்றுக் கொள்கிறோம், அதன் விளைவாக என்ன செய்கிறோம்? என்பதைக் கவனித்து, இதற்கான பதில்களை கண்டு கொள்வதும் தெளிவு பிறக்க வாய்ப்பாகிறது. மற்றவர்களின் அபிப்பிராயத்தை அப்படியே ஏற்றுக் கொள்ளாமல் “என்னுடைய கணிப்பு என்ன?' என்று ஆராய்ந்து கொள்வது அவசியமாகும்.

மதிப்பீடு

இது எப்படி என்றால், சிலர் தேர்வு எழுதுவதில் தனக்கு என்ன, எவ்வளவு புரிந்தது என்பதைக் கணக்கிடுவார்கள். வேறு சிலர், தான் எழுதியதை மற்றவர்களுடன் ஒப்பிடுவார்கள். இந்த ஒப்பிடுகையில், தங்களை மிஞ்சி இருக்கிறார்களா என்பதில் கவனம் செலுத்துவார்கள். இதில் போட்டி உணர்வு அதிகமாக இருப்பதால்,மற்றவர்களை மிஞ்சுவதே நம் குறிக்கோளாக இருக்கும். இப்படி இருக்கையில் தன் மனப்பான்மையை எப்பொழுதும் மாற்றாமல் இருப்பவர்களாக இருந்து விடுவார்கள்.

இதற்கு நேர்மாறாக, படித்தது புரிந்ததா என்பதை ஆராய்பவர்களும் உண்டு. அவர்கள் மற்றவர்களுடன் போட்டியோ ஒப்பிடுவதோ செய்யாமல் தனக்கென்று ஒரு குறிக்கோளை வைத்திருப்பார்கள். அதை அடைய முடிந்ததா என்றே கணிப்பார்கள். அடைந்து விட்டால், அடுத்த கட்டத்தை அமைத்துக் கொள்வார்கள்.

இதற்கு தாமாகவே ஊக்குவித்துக் கொள்வார்கள். தைரியத்தை வளர்த்துக் கொள்வார்கள். இது மட்டுமல்ல, பதட்டமின்றி செயல் படுவதும் ஒரு யுக்தியாகும்- முடிவுகளைப் பற்றியே நினைத்து இருந்தால் பயம், பதட்டம் வரும். இவர்கள் செய்முறையை மிகக் கூர்ந்து கவனிக்கும் பழக்கம் உள்ளவர்களாக இருப்பார்கள். இதன் மூலமாக தங்களின் மதிப்பீட்டைச் சரி செய்து கொள்வார்கள். அதாவது ஒரு தோல்வி வந்ததால் தன்னை தாழ்த்திக் கொள்ளவோ, உதாசீனப் படுத்திக் கொள்ளவோ மாட்டார்கள். மாறாக அந்த அனுபவம் எதைக் காட்டுகிறது, கற்றுத் தருகிறது என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முயலுவார்கள். இப்படிச் செய்பவர்களின் மனப்போக்கு போகப் போக மாறி, வளைந்து கொடுத்து, வளர்ச்சி அடைந்து கொண்டே போகும். இதைப் பரந்த மனப்பான்மை என்ற குணாதிசயம் எனச் சொல்லலாம்.

மனப்பான்மையை மாற்றாமல் இருப்பவர்கள் செய்வதின் முடிவைப் பற்றியே கவனமா இருப்பார்கள். அதனால், முடித்துவிடவே எல்லா வற்றையும் செய்வார்கள். சீக்கிரமாக முடித்துவிடுவதில் தான் வெற்றி என்றே எண்ணுவார்கள்.

இவர்களின் மன தைரியம் மிகவும் குறைவாக இருக்கும். இதனாலேயே வரும் சவால்களை தட்டிக் கழித்து கொண்டே இருப்பார்கள். இது, சுயமரியாதையை மேலும் பலவீனப் படுத்தும்.

மற்றவர்கள் என்ன தான் அதிக மதிப்பெண்கள் தந்தாலும், புகழாரங்கள் பெற்றாலும், தன் திறமையில் ஏதோ குறைபாடு இருப்பதை உணருவார்கள். அவர்களின் மைன்ட் வாய்ஸ் ‘நிஜமாகவே எல்லாம் தெரிந்திருந்தால் எதற்காக அஞ்சுகிறோம்?’ என்ற சந்தேகத்தை மனக்கண்ணில் நிறுத்தும்.

ஊக்கமூட்டு 

சரி, நமக்காக மனப்பான்மையை மாற்றி அமைக்க எந்த வழியும் தோன்றவில்லை என்றாலும் ஒன்று செய்யலாம். டெட் டாக் (TED Talk) போன்ற ஊக்கமூட்டும் பேச்சு, புத்தகங்கள், குறும்படம் என்று பல உள்ளன. எது நம்மை ஈர்க்கிறதோ அதைத் தேர்வு செய்து கொள்ளலாம். அதில் சொல்லப்படும் வழிமுறைகள் நமக்குப் பாதை வகித்துக் கொள்ள உபயோகமாகும்.

அதேபோல் சில ஆளுமைகளின் வாழ்க்கை முறை, கொள்கைகள் நம்மைக் கவரும். அவர்களை இன்னும் கூர்ந்து கவனித்து அவர்களிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ள முடியும். ஆம், மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும் என்று நினைத்து விட்டாலே வழிகள் கண்களுக்கு தென்படும்.

மெதுவாக மனத்திடத்தை வளர்க்க

பொதுவாக மனப்பான்மையை மாற்ற முடியாது என்பவர்கள் எந்தவித சவால்களையும் சந்திக்க மாட்டார்கள். இப்படி நடுங்கித் தவிர்ப்பதற்குப் பதிலாக என்ன செய்தால் எதிர்கொள்ள முடியும் என்பதைக் கணிப்பது மேல்.

அதற்கு இதுவரை நாம் பயந்து தவிர்த்த ஏதாவது ஒன்றை எடுத்து, ஏன் தவிர்த்தோம் என்பதைப் பார்வையிடலாம். இதைச் செய்ய தைரியம் தேவை.

இப்படிப் பட்ட சவால்களை எதிர்கொள்ள, மனோதிடத்தை வளர்த்துக் கொள்வது மிகத் தேவையானதாகும். முதலில் செய்ய வேண்டும் என்று தீர்மானம் செய்து கொள்ள வேண்டும். அத்துடன் செய்வதை முடிப்போம் என்று உறுதி செய்து கொள்ள வேண்டும். இப்படி நிர்ணயிக்கும் சுபாவத்திற்கு விடாமுயற்சி பக்க துணை தரும். அதையும் கூட சேர்த்துக் கொண்டு, ஆரம்பித்தால், வெற்றி தான் கிடைக்கும்.

செய்வேன், செய்து முடிக்க முடியும் என்ற எண்ணங்கள் எல்லாம் மனப்பான்மை மாற்றிக் கொள்ள முடியும் என்ற ரகத்தைத் தான் காண்பிக்கிறது. இந்த வழியின் பழக்கம் ஏற்படுத்திக் கொள்ள முடியும்.

நம்முடைய சிந்தனையை நாமே ஆராய்வோம்

மேற்சொன்னதை எளிதில் பழக்கமாக்க உதவுவது நாமே தன் சிந்தனையை ஆராய்ந்து கொள்வது. ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டுபிடிப்பில் இந்த மாதிரி சிறுவயதிலிருந்தே பழகிக் கொள்ளும் குழந்தைகள், பெரியவர்களான பிறகும் எந்த விஷயமானாலும் நன்கு ஆராய்ந்து, யோசித்து முடிவு எடுப்பவர்களாக இருந்தார்கள். அவர்கள் ‘நான் இப்படித்தான்’ என்ற மனப்பான்மையை மாற்றி அமைக்கத் தடையின்றி செய்து கொண்டார்கள் அத்துடன் மற்றவர்களுக்கு உதவுவது, மாற்றி யோசிக்கும் திறன் நிறையவே இருந்தது.

சரி, நாம் சிறுவயதில் இப்படிப் பழகி கொள்ளவில்லை என்றாலும் இதைச் செய்ய முடியும். நம் மூளையின் சுபாவமே, எதை வேண்டுமானாலும் எந்த வயதிலும் ஆரம்பித்தாலும், அதன்படி அட்ஜஸ்ட் செய்து கொள்வதே. நாம் யோசிப்பது என்னவென்று நாமே ஆராய்ந்தால் தெளிவும் வரும், அதே சமயத்தில் அதில் உள்ள நல்லதையும் கெட்டதையும் பார்க்கக் கற்றுக்கொள்வோம். இதன் பயன்? நாமே தன்னை சுதாரித்துக் கொள்ள இதை விட வேறு என்ன வேண்டும்?

Summary மனப்போக்கு: மாற்றமில்லாததா? மாற்றக் கூடியவையா?’ தொடரின் சுருக்கம் 

பல வழிகள்! எதை வெண்டுமானாலும் தேர்வு செய்யலாம்!

Many ways, select any! 

சில வழிகள்! எதைத் தேர்வு செய்ய? 

நம் வாழ்வில் பலவற்றை சந்தித்து இருக்கிறோம். வாழ்வின் சூழல், சந்தர்ப்பங்கள், கலந்துரையாடல், அனுபவங்கள் நம்மை பலவற்றைப் பற்றி சிந்திக்க வைக்க உதவுகிறது. இவற்றை சந்திக்கையில், உணருகையில் நாம் ‘ஆம் இதுவரையில் நினைத்ததை மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும்’ என்று அணுகினால் அதை வளையும் மனப்பான்மை உள்ளவர்கள் எனலாம். ஒரே வரியில், பல வழிகள்! எதை வெண்டுமானாலும் தேர்வு செய்யலாம்! அதே சமயம் எக்காரணத்திற்கும் மாறவே மாட்டேன் என்று இருப்பவர்கள் மனப்பான்மை மாற்ற முடியாது என்று இருப்பார்கள். இப்படி இருக்கையில் எவ்விதமான இடையூறுகள் ஏற்படும் என்பதையும் பார்த்தோம்.

சென்ற பல வாரங்களுக்கு நாம் பார்த்து வந்ததைச் சுருக்கமாக ஒரு பார்வையிடலாம். அதிலிருந்து தெளிவாக தெரிந்தது, மனப்போக்கு மாற்றக் கூடியவையே!

தொடரை எவ்விதத்தில் மனப்பான்மை உருவாகிறது என்பதிலிருந்து ஆரம்பித்தோம். மனப்பான்மை என்றால் என்ன? இதை விளக்க: எப்படி நம் அனுபவங்கள், மற்றவர்கள் சொல்வதை ஏற்றுக்கொள்ளுதல் எல்லாம் நம் மனப்பான்மையை உருவாக்கும் என்பதை முதலில் பார்த்தோம். முக்கியமாக, எப்பொழுதும் மற்றவர்கள் சொல்வதை நிஜம் என்று வைத்துக்கொள்வது ஏன் நல்லது அல்ல என்பதைப் புரிந்து கொண்டோம்.

1. பாகம் 1. முதல் பாகத்தில் மேலும் இதை ஆழமாக ஆராய்ந்தோம். இதன் மையமே எவ்வாறு பல விதத்தில், நாம் அடையாளங்களைப் பெறுவது என்பது. நம் பெயர் போல், வாங்கும் சான்றிதழ்களும், மதிப்பெண்களும், சபாஷும் அடையாளங்களே! இவை மற்றவர்கள் சூட்டுவதாகும். மற்றவர்கள் சூட்டுவதை ஏற்றுக் கொண்டு, அதுதான் தன்னுடைய அடையாளம் என்பவர் தனித்துவம் இல்லாதவர்களாக இருப்பார்கள். தம்மைப் பற்றி அறியாமல் இருப்பார்கள்.

2. பாகம் 2. அடுத்ததாக, மற்றவர்களின் அபிப்பிராயத்தை மட்டும் மதிப்போர்கள் தங்கள் கவசங்களைக் காப்பாற்ற முயல்வதை ஆராய்ந்தோம். தங்களுக்கு ஒன்று தெரியவில்லை, புரியவில்லை என்றாலும் அதை வெளிப்படுத்தாமல் இருப்பார்கள். சவால்களைச் சந்திக்க மாட்டார்கள். அதாவது, நமக்கு புரியல +தெரியல = (அதனாலேயே) முடியல என்பதில் முடியும். நாளடைவில் எக்காரணத்திற்கும் எந்தச் சவாலையும் எதிர் கொள்ள அஞ்சுவார்கள்.

3. பாகம் 3. பாராட்டுக்கு ஏங்குவது, பாராட்டினால் மட்டும் செயல்படுவார்கள். 'சவாலே தூர நில்! பாராட்டு மட்டுமே, வா வா’ என்றே வாழ்வார்கள்! செயல், சொல் இரண்டிலும் மற்றவர் ஊக்கம் படுத்த, பாராட்டினால் மட்டுமே செயலில் இயங்குவார்கள். எப்போதும் காற்றிருப்பது என்று இருப்பார்கள்.

4. பாகம் 4 விளைவுகள். இப்படிச் செயல் படுவதில் கேள்வி கேட்க அஞ்சி, சந்தேகங்களைத் தீர்த்துக் கொள்ளாமல், தன்னம்பிக்கை குறைந்து விடும். உயர்ந்த நிலையில் இருப்போரின் சொல்லை மட்டும் ஏற்றுக் கொள்வார்கள், தானாக இயங்க மாட்டார்கள்.

5. பாகம் 5. மனப்போக்கு: மாற்றக் கூடியவை! அகண்ட பார்வை உள்ளவர்கள்,மாற்றத்தை ஏற்றுக்கொள்வார்கள். கற்றுக்கொள்ள எப்போதும் தயார், முயற்சியில் முழுக்க மூழ்கி, அதில் ஆனந்தம் பெறுபவர்கள்.

6. பாகம் 6 அகண்ட பார்வை உள்ளவர்களின் வெற்றிக்கு அஸ்திவாரங்கள் பற்றி விலாவரியாக பேசினோம். தெளிவு, எப்பொழும் தன் தகுதியை நிலையை உயர்த்திக் கொள்ள முயற்சிப்பது, இதுவே இவர்களின் வழிமுறை.

7. பாகம் 7, அந்த வெற்றியின் சிகரங்களை அடைய உதவும் பலவற்றை ஆராய்ந்தோம்! தன் மைன்ட் வாய்ஸ் கேள்விகளை எழுப்ப விடுவது, தோல்வியின் காரணிகள் ஆராய்வது எல்லாம் உதவும்.

8. பாகம் 8,இங்குப் படிக்கும், ‘நம்முடைய சிந்தனையை நாமே ஆராய்வோம்!’

நேரம் வந்துவிட்டது, நாம் தேர்வு செய்வதற்கு :

முடியுமா/முடியாது கடிவாளம் + என்றும் பலவீனம் காட்டாத கவசம் + வெட்கம் +அச்சமுடனா?

தடைகளுடன் ஊர் போய்ச் சேர்வது கேள்விக்குறியே!

இல்லை

புரிந்து கொண்டு + தெரிந்து + செய்யலாம் என்றா?

நம் அடையாளங்களை அமைக்கவும், உருவாக்கவும், வகுக்கவும், நமக்குப் பங்குண்டு.

செயல்படலாமா? / செயல்பட வேண்டியது தான்! 

மனப்பான்மை தொடர் முற்றும்

மனநலம் மற்றும் கல்வி ஆலோசகர் மாலதி சுவாமிநாதன்

malathiswami@ gmail.com

]]>
health, மனம், mind power, mental, mind set, மனப்பாங்கு https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/1/11/w600X390/woman_smile.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/jan/11/மனப்போக்கு-மாற்றமில்லாததா-மாற்றக்-கூடியவையா-3075085.html
3037322 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் மாற்றமில்லாததா? மாற்றக் கூடியவையா? பாகம் 4 விளைவுகள் மாலதி சுவாமிநாதன் Monday, November 12, 2018 12:23 PM +0530  

மனப்பான்மை என்பது நம் கண்ணோட்டத்தை குறிக்கிறது. நமக்கு எவ்வாறான மனப்பான்மை உண்டோ அது போலவே நம் ஆற்றல், நடத்தை, எண்ணங்கள் மற்றும் செயல்பாடுகளும் அமையும். இந்த மனப்போக்கு மாற்றமில்லாததா? மாற்றக் கூடியவையா? என்பதைத் தான் இந்தத் தொடரில் ஆராய்ந்து வருகிறோம்.

இது வரையில் பார்த்ததில், நாம் தன்னை அடையாளப்படுத்திக் கொள்ளும் விதம் நம் மனப்பான்மையில் அடங்கும், நம் நடத்தையை அமைக்கும். உதாரணத்திற்கு, அதிக மதிப்பெண் பெறுவதால் தான் “சிறந்தவன்” என்று அடையாளப் படுத்திக் கொண்டுவிட்டால், அதைக் காப்பாற்றவே சவால்களை நெருங்க விடமாட்டோம்.

'புரியவில்லை, தெரியவில்லை' என்றாலும் கேள்விகள் கேட்க மாட்டோம், தெரியவில்லை என்ற சொல்லுக்கு இடமே தர மாட்டோம். தெரியவில்லை என்று சொன்னால் நம்மைப் பற்றி என்ன நினைத்து விடுவார்கள் என்ற அச்சத்தினால் இப்படிச் செய்வோம்.

விளைவுகள்

இது கடிவாளம் அணிவது போல் ஆகும். நாம், சந்தேகங்கள் கேட்க சங்கோசப் படுவோம். உதவி கேட்கத் தயங்குவோம். உதவிக் கேட்பதை பலவீனமாக நினைப்பதால் அந்த வழியைத் தேர்வு செய்ய மாட்டோம். மற்றவர்கள் நம்மைப் பற்றி என்ன எண்ணுகிறார்கள் என்பது தான் தமக்கு மிக முக்கியமாகும். இதனால், நம்முடைய சந்தேகங்கள் அனைத்துமே 'தெரியவில்லை+ புரியவில்லை' என்றே தொடர்ந்து பயணம் செய்யும். நமக்கு எதுவெல்லாம் தெரியாமல் இருக்கிறதோ, அதுவெல்லாம் அப்படியே இருக்கும். இது நம்மை 'முடியவில்லை'யில் கொண்டு விட்டு விடும்.

அது மட்டுமின்றி, நாம், மற்றவர் சொல்லுக்கு ஏங்கி இருப்போம். அவர்களின் பாராட்டுகளே நம்மை ஊக்குவிக்கும். அந்தச் சொற்கள் ஒரு வேளை வராவிட்டால் நாம் செயலற்ற நிலையில் நிற்போம்.

மற்றவர்கள், புகழில் நம் வாழ்வு, செயல்களை ஒவ்வொன்றையும் அதனுள் அடக்கி வாழ்வோம். இதன் விளைவு - என்றென்றும் நாம் செய்ததை நன்றாக இருக்கிறது என்று தானே சொல்லவும் மாட்டோம், ஏற்றுக் கொள்ளவும் மாட்டோம். இது பணிவு அல்ல. மற்றவர் சொல்லுக்கு ஏங்கும் விதம். வேலை செய்யும் பொழுது, தானாக இயங்க மாட்டோம். மேலதிகாரியோ, மற்றவரோ கட்டளை இடக் காத்திருப்போம். ஏன் இப்படி நிகழ்கிறது? நாமாக அடிமைத்தனத்தை அமைத்துக் கொண்டதினால்!

இப்படியே பழகிவிட, நம் தன்னம்பிக்கை குறைந்து விடுகிறது. ஒவ்வொரு சமயமும் மற்றவர்கள் சொல்லியே செயல் படுவதால் நாமாக, சுயமாகச் செய்யும் துணிச்சல் சரிந்து விடுகிறது. அதனால் ஒவ்வொரு நேரமும் மற்றவர்களின் வழிகாட்டுதலுக்கே காத்துக் கொண்டு இருப்போம். நாமும் யோசிக்கலாம், செய்யலாம் என்பது நமக்குத் தோன்றாது. நாளடைவில் நமக்கு மற்றவர்கள் மேல் இருக்கும் நம்பிக்கை நம்மேல் இருக்காது.

அதுவும் குறிப்பாக, அதிகாரிகள், செல்வாக்கு உள்ளவருக்கு மட்டும் மரியாதையும், கவனமும் செலுத்துவோம். நம்மைப் பொறுத்தவரை இவர்களுக்குத் தான் எல்லாம் தெரியும். மற்றவர்களைத் துச்சமாகப் பார்ப்போம்.

நம் கண்ணோட்டங்கள் சூரிக்கி போய் கொண்டு இருக்கும். போகப்போக மற்றவர்கள் நம்மை அடையாளம் கொள்ள கஷ்டமாக இருக்கும், வெகு சீக்கிரத்தில் நமக்கும் நம்மை தெரியாமல் போய்விடும்.

நம்முடைய மனப்பான்மை விதமே, மற்றவர்களின் அந்தஸ்தை மதிப்பிட்டு, அது உயர்ந்த நிலையில் இருந்தால் மட்டுமே அவர்களின் பேச்சை ஏற்றுக் கொள்வோம். மறுப்பு சொல்ல மாட்டோம். இப்படிப் பார்த்தால் எத்தனைக் குறுகிய மனப்பாங்கு கொண்டவர்களாக ஆகி விட்டோம் என்பதையும் பொருட் படுத்தாமல் இருப்போம்.

எந்த ஒரு சந்தர்ப்பத்திலும் நமக்கு வேறுபட்ட கருத்துகளை மற்றவர் நமக்குத் தெரிவிக்கலாம். ஆனால், அசட்டுச் சிரிப்புடன் அவர்கள் சொல்வதை ஆமோதிப்போம், ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டோம். சில நேரங்களில் கண் ஜாடையினாலே வெறுப்பைக் காட்டிடுவோம். அதாவது, அவர்கள் சொல்லி, நம்மைச் சரி செய்வது நம் அகராதியில் இல்லாத ஒன்றாகும்.

எப்பொழுதும் இப்படியே நாம் இயங்கிக் கொண்டு இருப்போம், சொல்லப் போனால், பிற்காலத்தில், நாமாகச் செயல்படுவதை விரல் விட்டு எண்ணி விடலாம்.

சபாஷ் என்ற உணர்வு மட்டும் நம்மைச் செயல் படுத்தும்!

இதுபோல் இல்லாமல், தெரியவில்லை என்றால் கேட்டுத் தெரிந்து, புரிந்து செயல் படுபவரும் உண்டு. தன்னையே ஊக்கப் படுத்தி, செய்யும் காரியமே ஊக்கம் என்று மொழி கொள்பவரை அடுத்தபடி பார்க்கலாம்.

- மனநலம் மற்றும் கல்வி ஆலோசகர் மாலதி சுவாமிநாதன்

malathiswami@gmail.com

]]>
mindset, view, perception, opinion, மைண்ட், புத்தி, மனம், தெளிவு https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/12/w600X390/images_1.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2018/nov/12/மாற்றமில்லாததா-மாற்றக்-கூடியவையா-பாகம்-4-விளைவுகள்-3037322.html
2814146 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் மற்றவர் பேசும் போது அதைக் கவனிக்காமல் வாட்ஸ்அப், ஃபேஸ்புக் நோண்டுவதும் ஒரு மன நோய் தான்! மாலதி சுவாமிநாதன் Friday, November 24, 2017 03:18 PM +0530  

நிகழ்வு 1:

“டாக்டர் கிட்ட போனீங்களே, என்ன ஆச்சு?” 
“டாக்டர் ஸ்டென்ட் போட...” சொல்லி முடிப்பதற்குள் 
“சரி, அது இருக்கட்டும், நயூஸ் ஆரம்பித்துவிட்டது”. (செய்திகளைப் பார்த்தபடியே கையில் இருக்கும் ஃபோனை நோண்டினார்)

நிகழ்வு 2:

அவர்: “ஹலோ, கேள்விப் பட்டேன்.”
இவர்: “அவ்வளவு வேகமா நடந்து போச்சு”(விசும்பல் சத்தம்).
அவர் : “ஆமாம், ரொம்ப கஷ்டம் தான்”.
இவர் : “உனக்குத் தான் தெரியுமே…”
அவர் : (டக் டக் என்று எதிர் முனையில் கணினி சத்தம்) ஓ!
இவர் : (கணினி சத்தம் கேட்க, உள்ளூர “ஏன் கூப்பிட்டு விட்டு, இப்படி”?) என்று தோன்கிறது.
அவர்: “ம், சொல்லு”(டைப் அடிக்கும் சத்தம் தொடர்ந்தது).
இவர்: “நான் கவனமா இருந்திருக்கலாம்”
அவர்: “... அப்புறமா” தொலைப்பேசி துண்டிக்க பட்டது. 
இவர்:  (“அவரே ஃபோன் செய்து விட்டு எண்ணிடமும் ஒழுங்காகப் பேசாமல் அங்கு எதையோ டைப் செய்து கொண்டிருந்ததும் இல்லாமல் பேசும் போதே இணைப்பைத் துண்டித்துவிட்டார்!”)

இவை இரண்டுமே, நிஜ வாழ்வின் நிகழ்வுகள். இரண்டிலும்,  ஒருவர் தம்மை பற்றிக் கேட்டதால், தன் விவரத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறார். அப்பொழுது கேட்டவர் தன் வேலையில் கவனத்தை செலுத்த, அரவணைப்பு மறுக்கப் படுகிறது. இதை பல்பணியாக்கம் (multitasking) என்ற போர்வையில் சேர்த்து விட முடியாது.

அக்கறையும், நிராகரிப்பும் நம்மால் பல விதங்களில் காட்ட முடியும். இரண்டையுமே, சைகைகளிலும், பேச்சிலும் தெரிவிப்போம்.

மற்றவர்களை நலம் கேட்கும் போது அக்கறை வெளிப்படும். பொதுவாக, மற்றவர்களைப் பரிவோடு நலம் விசாரிப்போம். அவர்களைச் சான்றவர்களை பற்றியும் கேட்போம், “எப்படி இருக்கீங்க? வீட்டில்? வேலை எல்லாம் நல்லா போய் கொண்டு இருக்கா?” என்று. இப்படிக் கேட்கும் விதத்திலேயே உறவுக்குக் கொடுக்கப்படும் இடமும், முக்கியத்துவமும் தெளிவு படுகிறது!

இதை நிராகரிப்பு கலந்த வகையிலும் காட்ட முடியும். ஒருவரைப் பார்த்ததும், நம் மனதில், “இன்றைக்கு என்ன கேட்கலாம்?” என்பதே மனதில் ஓடும். அவர்கள் எதோ தகவல் சொல்ல வர, “ஆ ஆ”, “சரி, இருக்கட்டும்”, “அதை விடு” என்று நிறுத்தி விட்டு, “எனக்கு, இதை செஞ்சிட்டு” என்று சொல்லுவது, நன்றிக்கோ, ஸாரீக்கோ இடமே இல்லை.

இன்னொரு வடிவமும் எடுப்பதும் உண்டு. ஒருவரை அழைத்து விட்டு, அவர்களுடன் பேசிக்கொண்டு இருக்கும் பொழுது, குறுஞ்செய்தி, வாட்ஸ்அப், டிவி, பார்த்துக் கொண்டு இருப்பது. அவர்கள் பேசிக் கொண்டிருப்பார்கள், இல்லை வேறு எங்கேயோ பார்த்துக் கொண்டு, ஈமேய்ல் டைப் அடித்தபடியோ, கேம்ஸ் ஆடியபடியோ இருக்கக் கூடும்!

“அது இருக்கட்டும்” மற்றும் “அது கிடக்கட்டும்” உடன் சேர்ந்ததே. இவை என்ன தெரிவிக்கின்றன? மற்றவரின் நிலையோ, நிலைமையைத் தெரிந்து கொள்வதோ முக்கியமில்லை என்று. அதாவது, தமக்கு வேண்டிய வேலையை முடிப்பதில் மட்டும் கவனம் செலுத்துவது. மற்றவரை ஒரு ஜீவனாகக் கருதாமல் அவர்களை வெறும் பொருட்கள் போல்க பார்ப்பது தெரிகிறது.

இதில், மற்றவர்களை தமக்கு பயனுள்ள “பொருளாக” மட்டும் கருதுவார்கள். இப்படிச் செய்வதை “ஆப்ஜெக்டிஃபிக்கேஷன்” (objectification) என்று சொல்வார்கள். இதில் சுயநலம் தெரியும், மற்றவர்களைப் பற்றிய சிந்தனை மிகக் குறைவாக இருக்கும். இவர்களைப் பொருத்த வரை உறவைத் தராசில் போட்டு, ஏதேனும் உபயோகமாக இருக்கும் என்று எண்ணினால் மட்டும் உறவைத் மதிப்பார்கள் . 

இப்படிச் செய்வோருடன், மற்றவர்கள் உறவு வைத்துக் கொள்வது பல வகைகளில் இருக்கும். சிலர் இவர்களிடம் உள்ள வேறு நல்ல குணாதிசயங்களினால் இதைப் பொறுத்து கொள்வார்கள். இவர்களிடமிருந்து தமக்கு வேறு ஏதாவது செய்து கொள்வதாலும், இந்த உறவினால் மற்றவரிடம் தம்மை உச்ச நிலையில் காட்டிக் கொள்வதற்கும்  “ஜால்ரா”வாக மாறி விடுவார்கள். வேறு சிலர் இப்படிப்பட்ட உறவை முறித்து விடுவார்கள், சிலருக்குத் தாங்க முடியாததால் மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகலாம்.

பல சமயங்களில் நாம் மற்றவரைப் பற்றி சிந்திக்காமலேயே, அவர்களைப் பொருளாக அணுகி விடுகிறோம். நிராகரிப்பதோ, ஒரு பொருளாக கருதுவதோ நமக்குப் பிடிக்காது. பல நேரங்களில், பணிபுரியும் சிப்பந்திகளை ஒரு மனிதராகப் பார்க்க மாட்டோம், அவர்கள் செய்யும் வேலையே அவர்களின் அடையாளமாக நாம் பார்ப்போம். இதுவும் நிராகரிப்பு தான். “வசூல் ராஜா” திரைப்படத்தில் ஒரு வயதானவர் இதைத் தான் ஆணி அடித்தார் போல் தெரிவிப்பார் “நாற்பது வருஷமா வேலை செய்கிறேன், என் பேர் கூடத் தெரியாது”. 

அக்கறையோடு இருப்பது இதமாக இருந்தாலும் பின் ஏன் நிராகரிப்பு செய்கிறார்கள்? மற்றவர்கள் அலட்சியப் படுத்துவது, ஒதுக்கி வைப்பதைப் பார்த்து தானும் அதேபோல் இருக்க வேண்டும் என்று எண்ணிச் செய்து வருவார்கள். 

“வைக்க வேண்டிய இடத்தில் வைக்கணும்” என்ற எண்ணம் உள்ளவர்களாகச் செயல்படுபவர்கள் வேறுபாடு காட்டும் மனப்பான்மையைக் காட்டுகிறது. அடிமைகளை வைத்தே வாழ்க்கையை ஓட்ட எண்ணுபவர்கள். உறவுகளை தன் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதற்கு மட்டும் வைத்துக் கொள்வார்கள். சமநிலையில் இருக்க அஞ்சி இப்படிச் செய்வதும் உண்டு. 

ஏதோ ஒரு இழப்பைச் சந்தித்திருக்கலாம் அதனாலேயே அக்கறை காட்ட அஞ்சி நடக்க, நிராகரிப்பே அவர்களின் குணமாகிவிடும்.

தெளிவு இல்லாமல், தன்னுறுதி இல்லாததால் இப்படிச் செய்வதும் உண்டு. இதை மறைக்கவே தன்னை உயர்ந்தவராகக் காட்டுவதாக நினைத்து ஆணவம் என்ற ஆடை அணிவார்கள். இவை எல்லாமே நிராகரிப்பின் பல தோற்றங்கள். தன்னைச் சிறிய வட்டத்துக்குள் சுருக்கி வைத்துக் கொள்கிறார்கள். 

டாம் டூம் என இருப்பதும், அதிகாரம் செய்வதால் மட்டும் வெல்ல முடியும் என்று நம்புவதால் பலர் இப்படிச் செய்வார்கள். இவையும், நிராகரிப்பதும்,  பாதுகாப்பின்மையைக் காட்டுகிறது.

மாற வேண்டும் என்றால், வேறு வழி தெரியாமலேயே இருக்கிறோமா இல்லை வழிகளை அரிந்தும் பின் பற்ற மறுப்பதால் இப்படி எல்லாம் செய்கிறோமா என்று சிந்தித்தால், விடை கிடைக்கலாம்!

உறவை மதிப்பவர்கள் தான் என்ன செய்து கொண்டிருந்தாலும் தன் நேரத்தை மற்றவருடன் செலவிடுவார்கள். அக்கறை உள்ளவர்களை அடையாளம் கண்டு கொள்வது மிகச் சுலபம். இவர்கள் சைகையால் வரவேற்பார்கள், கண்களைப் பார்த்து பேசுவார்கள். மற்றவருடன் இருக்கும் நேரம் தன் வேலையை அந்த நிமிடத்திற்கு நிறுத்தி வைத்துக் கொள்வார்கள். இதை க்வாலிடி டைம் என்றும் சொல்லலாம், இதனாலேயே சுமுகமான சூழல் உண்டாகும், கேட்பதற்கும், பேசுவதற்கும்!

அக்கறை காட்டுவதா? நிராகரிப்பதா?

மாலதி சுவாமிநாதன்
மனநல மற்றும் கல்வி ஆலோசகர்
malathiswami@gmail.com
 

]]>
Facebook, whatsapp, addiction, mental problem https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/24/w600X390/d10d29_dc3ddcc94a124ce080641190267a954c.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2017/nov/24/giving-quality-time-to-others-2814146.html
2795177 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் இரவில் படுத்தவுடன் தூக்கம் வர இதைச் செய்யுங்கள்! உமா Thursday, October 26, 2017 11:43 AM +0530 சிலருக்கு படுத்த உடன் தூக்கம் வந்துவிடும். அவர்கள் உண்மையில் வரம் பெற்றவர்கள் தான். இரவில் 7 லிருந்து 8 மணி நேரம் தூங்கினால்தான் உடல் ஆரோக்கியமாக இருக்கும். உடல் நலக் கோளாறுகளுக்கு தூக்கமின்மை ஒரு முக்கிய காரணம் என்கிறார்கள் மருத்துவர்கள். 

விழித்திருக்கும் போது நம்முடைய புலன்களும் விழிப்படைந்த நிலையில் இருக்கும். தூங்கினால் தான் நம் உடல் உறுப்புக்களுக்கும், புலன் உணர்வுக்கும் சிறிது ஓய்வு கிடைக்கும். தூக்கமின்மையால் அவதிப்படும் பலருக்கு நாளாக ஆக சோர்வும் மன அழுத்தமும் ஏற்பட்டு பாதிப்புக்குள்ளாவார்கள்.

தூங்குவதில் கூடவா பிரச்னை? ஆம் உலகளாவிய பிரச்னை இது. ஹார்வர்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் பட்டம் பெற்ற டாக்டர் ஆன்ட்ரூ வீல்  தியானம் பற்றி ஆராய்ச்சி செய்து வருகிறார். தூக்கமின்மை பிரச்னைக்கான எளிதான ஒரு தீர்வை முன் வைக்கிறார். மூச்சில் கவனம் வைத்தால் மன அழுத்தம் கட்டுக்குள் வரும் என்கிறார் டாக்டர் வீல். உள் மூச்சு மற்றும் வெளி மூச்சினை விடும் போது மூளையானது தனது செயல்பாடுகளை நிறுத்திவிட்டு அமைதியான நிலைக்கு தானாகவே வரும்.

மேலும் அவர் கூறுகையில், 'மூக்கின் வழியே சுவாசம் நான்கு நிமிடங்கள் உள் எடுக்கவும். ஏழு அல்லது எட்டு நொடிகள் மூச்சை உள் நிறுத்தி, அதன் பின் வாய் வழியே எட்டு நொடிகள் வெளி மூச்சை விட வேண்டும். இப்படி செய்யும் போது மூளை புத்துணர்ச்சி பெறுவதுடன் தூக்கமும் நன்றாக வரும்’ என்கிறார் டாக்டர் வீல்.

இதைத் தொடர்ந்து செய்து வந்தால், இதயத்துக்கும் மிக நல்லது. தேவையற்ற பதற்றங்கள், ரத்த அழுத்தங்கள் குறைந்து மன அமைதி ஏற்படும். ஒரு தடவை முயற்சி செய்து பார்த்தால் தான் இதை நன்கு உணரமுடியும்.

இவ்வாறு மூக்கின் வழியே உள்மூச்சு எடுத்து, சில நொடிகள் உள்ளே மூச்சை நிறுத்தி அதன் பின் வாய் வழியே வெளிமூச்சை விடும் செயலை நாலு அல்லது ஐந்து முறை தொடர்ச்சியாகச் செய்யும் போது, மூச்சை கவனித்தபடியே நீங்கள் உறக்கத்தில் விழுவீர்கள். 60 நொடிக்கும் குறைவான நேரத்தில் ஆழ்ந்த உறக்கத்தினுள் அமிழ்வீர்கள் என்பது உறுதி.

ஆரம்பக் கட்டத்தில் இது வேலை செய்யாதது போல தோன்றினாலும், மூளைக்கு இது ஒரு பயிற்சியாக மாறிய பின் மந்திரம் போட்டது போல், அல்லது ஸ்விட்ச்சை அணைத்தது போல் மூச்சுப் பயிற்சியின் இசையில் தூக்கம் கண்களை சுழற்றும். 

]]>
meditation, உறக்கமின்மை, தூக்கமின்மை, தியானம், sleepless, restless, calmness, மூச்சு பயிற்சி https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/24/w600X390/yoga.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2017/oct/24/you-can-train-your-brain-to-fall-asleep-in-just-60-seconds-heres-the-best-trick-to-fall-asleep-immed-2795177.html
2741670 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் உண்மையான மகிழ்ச்சி எதில் உள்ளது?  IANS Friday, July 21, 2017 06:57 PM +0530 பயணங்கள் வாழ்வின் தலைசிறந்த ஆசான். அதுவும் ஆன்மிகப் பயணங்களைப் பொருத்தவரையில் இன்னும் ஆழமானவை. காரணம் ஆன்மிகப் பயணம் என்பது சாதாரணமாக இடங்களைச் சுற்றிப் பார்ப்பதில் மட்டும் அடங்கிவிடுவதில்லை. ஒருவரின் ஞானத்தையும் தேடுதலையும் விரிவுபடுத்திவிடும் அற்புதத்தன்மை உடையவை பயணங்கள்.

புத்தம் என்பது மதமல்ல அது மகிழ்ச்சியை கண்டடையும் நல்வழி என்கிறார் பல நாடுகளுக்குப் பயணம் செய்து வரும் புத்தத் துறவியான கேயல்வா துகம்பா (Gyalwa Dokhampa). 'உங்களுடைய வாழ்வின் சந்தோஷத்தை கொண்டு வருவதில் பொருட்களின் பங்களிப்பு எந்தளவுக்கு முக்கியம் என்று நினைக்கிறீர்கள் என்று கேள்வி கேட்கிறார் 21 நூற்றாண்டில் தன் இளமையின் பெரும் பகுதியைக் கழித்த இந்த இளம் துறவி.

புத்தம் என்பது சூழலியல் சார்ந்தது. மக்களிடையே நல்லிணக்கத்தையும், ஆண் பெண் சமத்துவத்தையும் வலியுறுத்துவது என்ற கருத்தை வெளிப்படுத்தியவர் கேயல்வாங் திருபா என்ற பெளத்த துறவி. கேயல்வாங் திருபா, கேயல்வாங் திருபாவின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர். திபெத்திய புத்த மதத் தலைவரான தலாய் லாமாவால் ஒன்பதாம் கேயல்வா துகம்பா என்ற அங்கீகாரத்தைப் பெற்றவர்.

'பெரும்பாலோருக்கு நிறைய பணம் சம்பாதிக்க வேண்டும். வெற்றியாளராக வலம் வர வேண்டும் என்ற லட்சியம் இருக்கும். ஏன் வெற்றியாளராக வேண்டும் என்று நினைக்கிறார்கள் என்று தெரியுமா? காரணம் ஒருவர் வெற்றியை அடைந்துவிட்டால் பிற்சேர்க்கையாக சந்தோஷமும் உடன் வரும் வசதி வாய்ப்புக்கள் என எல்லாம் கிடைக்கும் என்பதற்காக வெற்றியை மகிழ்ச்சியின் இலக்காக நினைக்கிறார்கள்.

ஆனால் சந்தோஷத்தை அப்படியெல்லாம் துரத்திச் சென்றுவிட முடியாது. இது எனக்குக் கிடைத்தால் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும் என்று எண்ணி ஒன்றைத் துரத்தி செல்வோம் அதை அடைந்துவிடுவோம். ஆனால் அது போதாது. அது நம்மை முழுமையாக சந்தோஷப்படுத்தாது. வேறு ஒன்று நமக்கு தேவைப்படும். அதையும் நம்மால் அடைந்துவிட முடியும்...ஆனால் மறுபடியும் இன்னொன்று தேவையாக இருக்கும்.

ஆன்மிகத்தில் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சிக்கு இணையாக பெரும் புகழ் அல்லது பொருள் கிடைக்கும் என்றால் அதனை விட்டுக் கொடுப்பீர்களா? மன மகிழ்ச்சி என்பது நட்பில், அன்பில், திருப்தி உணர்வில், மற்றவர்களுடைய தவறுகளை பொறுத்துக் கொள்வதில் என சில விஷயங்களில் அடங்கியுள்ளது. 

இளைஞர்கள் சிலர் நினைக்கலாம் வெற்றி பெற்ற சில முதியவர்கள் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார்கள் என்று. வயதானால் என்ன? அவர்களும் தாம் முக்கியமாக கருதும் ஏதோ ஒன்றை இன்னும் கூட துரத்திக் கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். இப்படி வாழ்நாள் முழுதும் அடையவே முடியாத ஏதோ ஒன்றினை துரத்தியபடி இருக்கிறார்கள். 

இந்தப் போராட்டத்தில் அவர்கள் இழப்பது அவர்கள் முதலில் தேடிய சந்தோஷத்தைதான். அதன் பின் நட்பு, சிரிப்பு, ஆரோக்கியம் என நீளும் இந்தப் பட்டியல், இறுதியில் வாழ்க்கையையே தொலைக்கச் செய்துவிடும். எல்லாவற்றையும் இழந்து எதைப் பெறத் துடிக்கிறோம், இப்படி ஒன்றுமே பெற முடியாதவர்களாகி விடுவதற்காகவா இந்த வாழ்க்கை’ என்று கேள்வி எழுப்புகிறார் இந்த 36 வயதான குரு.

நேபாள் மற்றும் பூடானில் பெரும்பாலும் வசிக்கும் கேயல்வா துகம்பா தான் கற்றத் தேர்ந்த பழமையான பெளத்தம் சார்ந்த பாடங்களை மிகவும் எளிமைப்படுத்தி புதிய பார்வையுடன் எடுத்துரைக்கிறார். ஒருவருடைய சந்தோஷத்துக்கும் துயரத்துக்கு காரணம் அவரவர் மனம்தான் என்கிறார் இவர். மகிழ்ச்சி அல்லது திருப்தி வெளியிலிருந்து வருகிறதா அல்லது உள்ளிருந்தா என்று கவனித்துப் பாருங்கள் என்று வலியுறுத்துகிறார்.

'யாரேனும் உங்களுக்கு மில்லியன் டாலர்கள் தந்தால், உங்களுக்கு உடனே மிகவும் சந்தோஷமாக இருக்கும். ஏன் அவ்வளவு சந்தோஷம் கொள்கிறீர்கள்? காரணத்தை நீங்களே சொல்வீர்கள் நான் இப்போது மில்லினியர். ஆனால் பத்து நாட்களுக்குப் பிறகு உங்களுக்கு கேன்சர் வந்துவிட்டது. அதை குணப்படுத்த ஒரு மில்லியன் தேவை என்றால் அந்தப் பணத்தை என்ன செய்வீர்கள்? அந்த ஒரு மில்லியனை சந்தோஷத்துடன் கொடுத்து விடுவீர்கள் அல்லவா? 

இதிலிருந்து ஒன்றை நீங்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். சந்தோஷம் என்பது அந்த ஒரு மில்லியன் டாலரில் உங்களுக்குக் கிடைத்ததா அல்லது திருப்தி உணர்வில் கிடைத்ததா? ஒரு மில்லியன் டாலர் கையில் இருந்தால் ஒருவர் வெற்றியாளராகிவிட முடியுமா? அனைவருக்குமே வெற்றியாளராக வேண்டும் என்று ஆசைதான் ஆனால் அனைவராலும் பில்லியனாரவோ மில்லியனராகவோ முடியாது என்பது தானே உண்மை. அதற்காக நாம் என்ன தோல்வியுற்றவர்கள் ஆகிவிடுவோமா என்ன? இவ்விதமான வெற்றி என்பது புற வயமானது. உள்ளார்ந்த மகிழ்ச்சி தேவை எனில் வாழ்க்கையில் திருப்தியும் நிறைவும் இருக்க வேண்டும். அதற்கு இந்தத் தருணம் விழிப்புணர்வுடன் இருப்பதே ஒரே வழி’

சுற்றுச் சூழல் பாதுகாப்பை வலியுறுத்தி வருபவர் கேயல்வா துகம்பா. சூழல் பற்றிய விழிப்புணர்வு குறித்து இளைஞர்களிடம் கலந்துரையாடுவதை விரும்புகிறவர். கேயல்வா துகாம்பரைப் பொருத்தவரையில் இமாலயம் மற்றும் ஜம்மு காஷ்மீரிலுள்ள லடாக் ஆகிய இடங்கள் இந்தியாவுடன் 300 வருட காலத்துக்கும் மேலாக ஆழமான சரித்திர தொடர்புடையவை. 'இமய மலைப்பகுதி மற்றும் லடாக்கில் நாங்கள் நடைப்பயணம் மேற்கொண்ட போது, அங்கு பயணிகள் அதிகளவு குப்பை கூளங்களைப் போட்டுவிட்டு சென்றதைப் பார்த்தோம். அந்தக் குப்பைகள் அங்குள்ள ஆறு, குளம் மற்றும் சிற்றோடைகளில் விழுந்து அந்த நீர்நிலைகளை மாசுபடுத்திவிடுகிறது. இந்த ஆறுகள் மற்றும் சிற்றோடைகள் தான் 30 சதவிகிதத்திலிருந்து 40 சதவிகித உலக மக்களின் நீராதாராமாக விளங்குகிறது. எங்களுடைய பணி இந்தக் குப்பைகளை அகற்றுவதிலிருந்து ஆரம்பமாகிறது’ என்று கூறியுள்ளார் கேயல்வா துகம்பா.

ஆன்மிக தலைவராக மட்டும் இல்லாமல் செயல்வீரராகவும் இருப்பவர் கேயல்வா துகாம்பர். அவருடைய வாழ்வின் ஆரம்ப காலகட்டத்தில் டார்ஜிலிங்கில் கழித்தார். அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து, வியட்நாம், மலேஷியா, ஹாங்காங் மற்றும் சிங்கப்பூர் ஆகிய உலக நாடுகளைச் சேர்ந்த மாணவர்களிடம் உரையாற்றி, நல்ல பல கருத்துக்களை கூறி வருகிறார். தீவிரமான ஆன்மிக நூல்கள் பலவற்றை எழுதி வெளியிட்டுள்ளார். 

அவர் சமீபத்தில் எழுதிய புத்தகம் ‘தி ரெஸ்ட்ஃபுல் மைண்ட் - எ நியூ வே ஆஃப் திங்கிங், எ நியூ வே ஆஃப் லைஃப்’ (The Restful Mind - A New Way of Thinking, A New Way of Life). இந்தப் புத்தகம் நவீன வாழ்க்கையின் அழுத்தங்களையும் அதிலிருந்து மீள வழிமுறைகளைச் சொல்லித் தருகிறது. தவிர இப்புத்தகம் மனத்தை அமைதியாக வைத்துக் கொள்வதற்கான ஒரு கையேடு எனலாம். 

It isn't about never being angry or upset, but about how much we hold on to such restless emotions.

"The Restful Mind", by His Eminence Gyalwa Dokhampa

]]>
Buddhist monk, Gyalwa Dokhampa, கேயல்வாங் திருபா, புத்த துறவி https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/21/w600X390/maxresdefault.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2017/jul/21/for-this-buddhist-monk-happiness-is-a-sense-of-satisfaction-within-2741670.html
2739627 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் இளமைக்கு என்ன கியாரண்டி? Tuesday, July 18, 2017 01:33 PM +0530 சிறியவர்களாக இருக்கும் போது நமக்கெல்லாம் ஒரே கனவு. நான் சீக்கிரம் வளர்ந்து பெரியவனாகிவிட வேண்டும் என்பதே அது. ஆனால் பெரியவர்களாகி வாழ்க்கையில் நாம் நினைத்தவை சில கிடைத்து, பல கிடைக்காமல் போகும் போது ஒரு ப்ளாஷ்பேக் போடுவோம். 'ஆஹா, என்னுடைய சின்ன வயசுல எவ்வளவு சந்தோஷமா இருந்தேன். நினைச்சது எல்லாமே எனக்கு கிடைச்சுது’ என்று ஏக்கப் பெருமூச்சு விடுவோம். இக்கரைக்கு அக்கரை பச்சை என்பது பால்யமும் இளமைக்காலமும் அதைக் கடந்த முதிய பருவமும் சொல்லிக் கொடுக்கும் பாடங்கள். வயது அதிகரிக்க அனுபவமும் நிறைவும் நமக்கு ஏற்பட வேண்டும், மாறாக ஏக்கமும் சுய பச்சாதபமுமே நம்மில் பெரும்பாலோருக்கு மிஞ்சுகிறது.

இதற்கு யார் காரணம்? ஏன் இப்படி எனக்கு மட்டும் நிகழ்கிறது? என்று யோசிக்கிறீர்களா? சாட்சாத் அதற்கு காரணம் நாம் தான். நம்முடைய சிக்கல்களுக்கும் தோல்விகளுக்கும் நாமே தான் காரணம். அடுத்தவர் மீதோ ஆண்டவன் மீதோ அல்லது விதியின் மீதோ பழியைப் போட்டுவிட்டு தப்பிக்க முடியாது. ஆழ்ந்து யோசித்துப் பார்த்தால் இன்றைய நம்முடைய நிலைக்கு வெளிக் காரணிகள் சில இருந்தாலும் உண்மையில் நாம் தான் காரணம். நம்முடைய தேர்வுகள் தான் நம்மை இந்த நிலைக்கு இழுத்துச் சென்றுள்ளது. ஏன் எனக்கு மட்டும் என்ற கேள்வியைக் கேட்காத மனிதர்கள் வெகு சிலரே. ஏன் என்றால் அதற்குக் காரணமும் நாம் தான். எதிலும் அதிருப்தி மற்றும் சுயநலம் இன்னும் சில குணக் கேடுகள் இவைதான். ஆச்சரியமாக உள்ளதா? ஆம். சிறிதும் சமரசம் இன்றி உங்களை நீங்கள் சுய பரிசோதனை செய்து பாருங்கள். கிடைக்கும் விடை உங்களை நிச்சயம் அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கும். 

வேலை, குடும்பம், அலுவலகம், சமூகம் என ஓடிக்கொண்டே இருக்கும் வாழ்க்கையில் உண்மையில் நமக்கு என்ன வேண்டும் என்ற புரிதல் கூட நமக்கு இருப்பதில்லை. அடிபடையாக ஒரு மனிதனுக்கு என்ன தேவை. உணவு, வசிப்பிடம், குடும்பம், நல்லுறவுகள் இவை போதாதா. இவற்றை சம்பாதித்துக் கொள்ள போதுமான பணம். ஆனால் அந்தப் போதுமான பணம் போதவே இல்லை என்பதால் தான் மேலும் மேலும் பணம் தேடி ஓடுகிறோம். அப்படி ஓடும் போது உயிர் வாழ்தலுக்கு அடிப்படை விஷயமான உணவைப் பற்றிய அக்கறை சிறிதும் இன்றி உணவை தவிர்ப்த்து அல்லது தாமதப்படுத்தி அல்லது குப்பை உணவுகளை சாப்பிட்டோ உடல் ஆரோக்கியத்தை கெடுத்துக் கொள்கிறோம். மன அழுத்தம், ரத்த அழுத்தம், இதயக் கோளாறு என விதம் விதமான நோய்கள் ஒவ்வொன்றும் இதோ நான் இருக்கிறேன் என்று தேடி வந்து ஒட்டிக் கொள்ளும் அளவுக்கு கவனக் குறைவாக இருக்கிறோம். 

எதற்காக சம்பாதிக்கிறோம்? ஆர அமர சாப்பிட வழியின்றி, ரசித்துப் பிடித்து வாழ வகையின்றி பந்தயத்துக்கு நேர்ந்துவிட்டது  போல் நமக்கு இந்த ஓட்டம் அவசரம் ஏன்? குடும்பத்துடன் அமர்ந்து நல்ல சத்தான உணவை சாப்பிடுவதில் என்ன பிரச்னை? காலை உணவைச் சாப்பிடச் சொல்லி நம் உடலில் இயங்கும் பயாலாஜிகல் க்ளாக் பசி உணர்வு எனும் அலாரத்தை அடிக்கும். போலவே எப்போதெல்லாம் தேவையோ மதியம் மாலை இரவு என அது உள்ளார்ந்த குரல் கொடுக்கும். ஆனால் அதை கண்டு கொள்ளாமல் இருக்கப் பழக்கப்பட்டால் ஒருகட்டத்தில் அது குழம்பி அலாரம் தருவதை நிறுத்திவிடும். நன்றாகப் பசியெடுத்து சாப்பிடுவதுதான் ஆரோக்கியத்துக்கு நல்லது. ஏதோ ஒரு நேரத்துக்கு என்னமோ ஒரு உணவு என வாழப் பழகிவிட்டால் உடல் நம்மை ஒரு கட்டத்தி பழிவாங்கிவிடுவது நிச்சயம். மேலும் குறிப்பிட்ட வயதுக்குப் பிறகு, நம் உடலில் கொழுப்புச்சத்து அதிகரிக்கத் தொடங்கும். எனவே, குறைந்த அளவு கொழுப்புச்சத்து உடைய உணவை மட்டுமே உட்கொள்ள வேண்டும்.

தினமும் ஆறு முதல் எட்டு க்ளாஸ் தண்ணீர் குடிப்பது நல்லது. அசைவப் பிரியராக இருந்தால் கோழி, இறைச்சி உணவுகள் அடிக்கடி சாப்பிடாமல் தினமும் மீன் உணவை சாப்பிடலாம். இதில் ஒமேகா எனும் அரிய சத்து உள்ளது. செல் மீட்டுருவாக்கத்துக்கு மிகவும் நல்லது. எனவே உணவு விஷயத்தில் மிகுந்த அக்கறையுடனும் கவனத்துடன் இருப்பது தான் இளமையை தக்க வைப்பதற்கான முதல் படி.

அடுத்து மனம் சார்ந்த அமைதியும் திருப்தி மிகவும் முக்கியம். அவனிடம் கார் இருக்கிறது, என்னிடம் பைக் கூட இல்லை. ஒரு சைக்கிளுக்காவது வழி இருக்கிறதா என்று நினைத்துப் பொறுமிக் கொண்டிருந்தால் நடக்கக் கூட முடியாத நிலைக்கு தள்ளப்படுவோம். காரணம் மனத்தில் எதிர்மறை எண்ணங்களான பொறாமை, கோபம், வெறுப்பு ஆகியவை ஒருபோதும் நம்மை ஏற்றமான வழிகளுக்கு இட்டுச் செல்லாது. அது ஒரு புதைகுழி போலத்தான். ஒருநாள் இல்லையெனில் மற்றொரு நாள் நம்மை அமிழ்த்திவிடும். நமக்கான அரிசியில் நம்முடைய பெயர் எழுதப்பட்டுள்ளது என்பது உண்மையிலும் உண்மை. நமக்குக் கிடைக்கவேண்டியதை நியாயமான முறையில் நமக்குக் கிடைக்கச் செய்வதுதான் வாழ்க்கையில் முக்கியமானது. அடித்துப் பிடுங்கி, ஊழல் செய்து, அடுத்தவர் வயிற்றில் அடித்து சம்பாதிக்கும் பணம் வந்த வழி தெரியாது போய்விடும்.

நம்மை மேன்மையான உயிர்களாக தக்க வைக்க எளிமையும், அன்பும், சக மனிதர்கள் மீதான அக்கறையும், எளியோர் மீதான கருணையும் தான். அன்பு, நன்றி, மன்னிப்பு இவை மூன்றும் நேர்மறையானவை. உங்களை முன்னேற்றப் பாதைக்கு மேன்மேலும் உயர்த்திச் செல்லும் மந்திரத்தன்மை உடையவை. இக்குணங்கள் எல்லோருக்கும் இயல்பில் இருப்பதுதான். ஆனால் அவற்றை முன்னெடுக்க விடாமல் ஈகோ தடுக்கும். நேர்முறை உணர்வுடன் வாழ்ந்தால் எப்போதும் மகிழ்ச்சி நிலைத்திருக்கும். அப்போது உள் அமைதியும் ஏற்படும். அது முகத்தில் புன்னகையாக வெளிப்படும். இயல்பாகவே சிரிப்புடன் இருப்பவர்களைப் பாருங்கள், அவர்களின் வயதைக் கணிக்கவே முடியாது. அவர்கள் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்கள். காலம் அவர்களின் வயதை தள்ளிப்போட்டுவிட்டது. இளமையும் வசீகரமும் அவர்களுக்கு இவ்வகையில் வசமானது. 

இத்தகைய இளமையுடன் இருக்க நம்மை நாமே உள்ளும் புறமும் சரியாக பேணுவோம். அப்போது நம்முடைய இளமைக்கு நாமே கியாரண்டி!

]]>
youth, young, beauty, அழகு, இளமை https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/18/w600X390/youth.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2017/jul/18/how-to-he-young-always-2739627.html
2736155 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் விடுப்பு எடுத்த பெண் ஊழியரின் மின்னஞ்சலுக்கு தலைமை நிர்வாக அதிகாரியின் பதில் என்ன? Wednesday, July 12, 2017 03:26 PM +0530 இந்த உலகம் எப்போதுமே கடுமையான ஓரிடமாக இருக்க வேண்டுமா என்ன? சில சமயம் இது போன்ற சம்பவங்களைக் கேள்விப்படும் போது அடடே என்று நம்மை வியப்பில் ஆழ்த்திவிடும். அத்தகைய ஒரு விஷயம் தான் இது.

மிச்சிகன் மாநிலத்தைச் சேர்ந்த மேட்லின் பார்கர் என்பவர் பெரிய நிறுவனம் ஒன்றில் வெப் டெவலப்பராக பணி புரிந்து வருகிறார். சமீபத்தில் மனது சரியில்லை என விடுப்பில் சென்ற அவர், தனது சக பணியாளர்களுக்கு ஒரு மின்னஞ்சல் அனுப்பியிருந்தார். அதில் தனக்கு  மனச் சோர்வினால்,  இரண்டு நாட்கள் பணி விடுப்பில் இருப்பதாகவும், விரைவில் மீண்டு வருவதாகவும் தெரிவித்திருந்தார். எதிர்பாராதவிதமாக, அந்த மின்னஞ்சலுக்கான பதிலை தலைமை நிர்வாக அதிகாரியே மேட்லினுக்கு அனுப்பியிருந்தார். அந்த மெயிலைப் படித்த மேட்லின் நெகிழ்ந்துவிட்டார். 

மேட்லின் இதனை தனது டிவிட்டர் பக்கத்தில் பகிர்ந்துள்ளார். 

'மனச் சோர்வு காரணமாக லீவில் இருந்த சமயத்தில், டீம் நண்பர்களுக்கு அனுப்பிய மெயிலுக்கு என்னுடைய தலைமை நிர்வாக அதிகாரி ஆதரவாக பதில் சொல்லியதுடன், பணி விடுப்பையும் உறுதிப்படுத்தியுள்ளார்’

இந்தப் பதிவு இணையத்தில் உடனே பரவத் தொடங்கி மேட்லினுக்கும் அவரது தலைமை நிர்வாக அதிகாரிக்கும் பாராட்டுக்கள் குவிந்தன. 

மேட்லின் பகிர்ந்திருந்த டிவீட்டுகளுக்கு குவிந்த வரவேற்பைப் படித்த அவருடைய தலைமை நிர்வாக அதிகாரி பென் காங்லிடன் மற்றொரு பதிவை எழுதினார். அதன் தலைப்பு - இந்த 2017-லும் கூட மன அழுத்தம் சார்ந்த பிரச்னைகள் இன்னும் பணி இடங்களில் விவாதிகப்படும் ஒன்றாகவே இருந்து வருகிறது.

இது 2017, இன்னும் கூட பணி இடங்களில் மன நலம் குறித்து வெளிப்படையாக பேச முடியவில்லை என்பதை என்னால் நம்ப
முடியவில்லை. இத்தனைக்கும் ஆறில் ஒரு அமெரிக்கருக்கு மன அழுத்தப் பிரச்னை உள்ளது.

இது 2017,  இன்னும் என்னால் முழுவதும் நம்ப முடியவில்லை. பணி செய்பவர்கள் விடுப்பில் செல்லும் போது அவருக்கு பணி ஊதியம் தர வேண்டுமா என்பது இன்னும் சர்ச்சைக்குள் தான் உள்ளது. 37 சதவிகித முழு நேரப் பணியாளர்கள் மட்டும்தான் சிக் லீவுக்கான சம்பளத்தைப் பெறுகின்றனர் என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா?

இது 2017. நாம் பொருளாதாரத்தில் தேர்ந்த அறிவு பெற்றிருக்கிறோம். நம்முடைய வேலைகள் நம் மனதையும் உடலையும் சக்கையாக பிழிந்துவிடக் கூடியதாக இருக்கிறது. ஒரு தடகள வீரர் காயமடைந்தால், அவர்கள் சிறிது நேரம் பெஞ்சில் அமர்ந்து ஓய்வு எடுத்த பின் சரியாகிவிடுவார்கள். ஆனால் மூளையால் செய்யக் கூடிய வேலைகள் அப்படியல்ல என்பதை நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் அல்லவா?

]]>
Madalyn Parker, CEO, Sick Leave, மன நலப் பிரச்னை, பணி விடுப்பு https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/12/w600X390/madlyn_parker.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2017/jul/12/woman-requests-time-off-for-mental-health-boss-sends-the-perfect-reply-2736155.html
2729506 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் ஆசைகள், துன்பங்கள் எப்படி கையாள்வது? DIN DIN Friday, June 30, 2017 12:20 PM +0530 நிறைவேறாத ஆசைகள் நம்மை சோகத்தில் ஆழ்த்துகின்றன. இதை எப்படி சமாளிப்பது?

ஒன்றை சமாளிப்பது, அல்லது அடக்கி ஆள்வது என்றால் அதற்கு என்ன அர்த்தம்? அதன்மீது நீங்கள் ஏறி அமர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறீர்கள். ஒரு பிரச்சினையின் மேல் நீங்கள் அமர்ந்து கொள்வதால், உங்கள் வாழ்க்கை எவ்வழியிலாவது மேன்மையடையும் என்று நினைக்கிறீர்களா? இல்லை. அதையெல்லாம் ஏற்கெனவே முயற்சி செய்து பார்த்து விட்டீர்கள் தானே? அது வேலை செய்வதில்லை. துயரத்தை எப்படி தவிர்ப்பது என்று என்னைக் கேட்காதீர்கள், ஆனந்தமாய் வாழ்வது எப்படி என்று கேளுங்கள்.

துயரங்கள் நீங்களே உருவாக்கிக் கொள்வது. அது உங்களுக்கு இயல்பாக ஏற்படுவதில்லை. உங்கள் மனதோடு குளறுபடிகள் செய்யாமல், இங்கு சும்மா அமர்ந்திருந்தால், நீங்கள் நன்றாகவே இருப்பீர்கள். ஆனால் இப்போது மனதுடன் மிகவும் சிக்கிப் போய் விட்டீர்கள், தொடர்ந்து மனதைக் கிளறிக்கொண்டே இருக்கிறீர்கள். ஒரு நொடி கூட அதைவிட்டு விலகி வர முடியவில்லை. அது தான் பிரச்சினை.

‘துயரத்தில் உழலாமல் இருப்பது எப்படி?’ என்பதே பொருத்தமற்ற கேள்வியாக இருக்கிறது. ஏனெனில் அதை உருவாக்குவதே உங்கள் மனம் தான். மனதைக் கட்டுப்பாட்டில் வைப்பதற்கான ‘ஸ்விட்ச்’ தெரியாமல், இருட்டில் துழாவிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். சிலநேரம் தற்செயலாக ஏதோ ஒன்றைத் தொட்டுவிட, எல்லாம் நன்றாக இருக்கிறது. சிலநேரம் வேறேதோ ஒன்றைத் தொட, அது துயரத்தை வரவழைக்கிறது. இதுதான் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. இது நீங்கள் ஒரு ‘காரை’ வைத்திருந்து, ஆனால் அதை ஓட்டும் வழி தெரியாமல் இருப்பது போல. மனம் போனபடி கீழிருக்கும் அந்த மூன்று மிதிக்கட்டைகளை (க்ளட்ச், பிரேக், ஆக்ஸெலரேட்டர்)யும் மாற்றி மாற்றி மிதித்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்றால் நீங்கள் எந்தளவு மோசமான ஓட்டுனராக இருப்பீர்கள் என்பதை அறிவீர்களா? பயணம் மிகவும் குலுங்கிக் குலுங்கித்தானே நடக்கும்? இப்போது உங்கள் உடலையும், மனதையும் அப்படித்தான் செலுத்திக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். அவை எப்படி செயல்படுகின்றன என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சி எடுக்காமல், தற்செயலாக அவற்றைச் செலுத்திக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

ஒரு காரை ஓட்டவேண்டும் என்றால் அதைப் பற்றி உங்களுக்கு நிறையத் தெரிந்திருக்க வேண்டும். அந்த எந்திரம் எப்படி வேலை செய்கிறது, அதை இயக்கும் விதிகள் என்ன என்பதெல்லாம் தெரிந்திருந்தால் அதை சுலபமாக இயக்கலாம். இது உங்கள் உடலிற்கும், மனதிற்கும், உங்கள் வாழ்வின் ஒவ்வொரு அம்சத்திற்கும் பொருந்தும்.

இன்று பரவலாய் ஒரு கலாச்சாரம் இருக்கிறது. நாம் விரும்பும் ஒன்று நடக்கவேண்டுமெனில், அதற்கு என்ன தேவையோ அதை செய்வதற்குப் பதிலாக, மற்றதை எல்லாம் செய்துவிட்டு, நாம் விரும்புவது நடந்துவிட வேண்டும் என்று வேண்டிக் காத்திருப்பதுதான். வாழ்க்கை எப்போதும் இப்படி நடக்காது என்பதை நீங்கள் புரிந்து கொள்வது நல்லது. குழந்தைகள் போல் இல்லாமல், இனியேனும் கொஞ்சம் முதிர்ச்சியோடு செயல்படுங்கள். ‘இன்று நான் கடவுளிடம் வேண்டிக் கொண்டுவிட்டேன், அதனால் இன்றைக்கு எதுவும் தவறாக நடக்காது’ இப்படிக் கூட நினைக்கிறீர்கள், இல்லையா? ஆனால் கடவுளை வேண்டிக் கொள்பவர்களும் தினமும் இறந்து கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள் என்பதை நீங்கள் அறிந்திருக்கிறீர்கள் தானே? பிரார்த்தனை போன்ற விஷயங்கள் எல்லாம் வேறொரு காரணத்திற்காக செய்ய ஆரம்பித்தார்கள். ஆனால், காலப்போக்கில், இப்போது, எதற்கு எது என்பதே புரியாது ஏதேதோ செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள். ஓட்டுவது சரியாக நடக்கவில்லை, வேண்டிக் கொள்வதும் சரியாக நடக்கவில்லை, தியானமும் சரியாக நடக்கமாட்டேன் என்கிறது. ஏனெனில் என்ன செய்யவேண்டுமோ அதைச் செய்யாமல், வேறெதையோ நீங்கள் செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

உங்களுக்குச் செடி வளர்க்க வேண்டுமென்றால், எல்லா பிரார்த்தனைகளும் செய்துவிட்டு, பிறகு விதையை மண்ணில் விதைக்காமல், அதைக் கூரையில் ஒட்டிவைக்கிறீர்கள். அது எப்போதாவது வளருமா? மண்ணில் தேவையான உரங்களைக் கலந்து, அதைச் சரியான பதத்தில் தயார் செய்து, அதில் வளரக்கூடிய விதையை விதைத்தால், அது வளரும். சரியான சூழ்நிலைகளை உருவாக்கிக் கொள்பவருக்குத் தான் வாழ்வின் புதையல்கள் கிட்டும். நீங்கள் நல்லவராகவோ, கெட்டவராகவோ இருப்பதால் செடியில் பூக்கள் மலராது. “அவன் கெட்டவன். ஆனால் அவனிடம் செல்வம் சேர்கிறது. எனக்கு மட்டும் ஏன் நடக்கமாட்டேன் என்கிறது” என்று பலர் அலுத்துக் கொள்வதைக் கேட்டிருப்பீர்கள். நீங்கள் நல்லவர் தான், ஆனால் முட்டாளாய் இருக்கிறீர்கள், என்ன செய்வது? சரியான விஷயங்களை செய்யாதவரை, உங்களுக்கு வேண்டியவை நடக்காது.

ஆனந்தமாக இருக்கவேண்டும் என்று நீங்கள் எண்ணினால், அதற்கு, உங்களுக்குள் என்ன செய்யவேண்டுமோ அதை நீங்கள் செய்யவேண்டும். வேண்டிக் கொள்வதாலோ, அல்லது அது ‘வேண்டும், வேண்டும்’ என்று ஆசை கொள்வதாலோ, அது உங்களுக்குக் கிடைத்துவிடாது. உங்களுக்குள் தேவையான சூழ்நிலையை நீங்கள் உருவாக்கிக் கொண்டால், ஆனந்தம் உங்களுக்குள் ஊற்றெடுக்கும். ஒரு மலரை உங்களால் மலரச் செய்யமுடியாது. ஆனால் அது மலர்வதற்குத் தேவையான சூழ்நிலைகளை உருவாக்கினால், ஒன்றல்ல ஓராயிரம் பூக்கள் மலரும். வாழ்வில் இதைத்தான் நீங்கள் செய்யமுடியும். அதைச் செய்தாலே போதும். வாழ்வில் ஏதோ ஒன்று உங்களுக்கு நடப்பதற்கு நீங்கள் வேறு எதையும் செய்யத் தேவையில்லை. உங்களுக்கு என்ன வேண்டுமோ, அதற்கு சரியான சூழ்நிலைகளை நீங்கள் அமைத்தால் போதும், தேவையானது நடந்துவிடும்.

உங்களுக்கு சாதம் சமைக்க வேண்டும் என்றால், கொஞ்சம் அரிசி, நீர், வெப்பம் இவற்றை எப்படி வைக்கவேண்டுமோ அப்படி வைத்தால், சாதம் தயார் ஆகிவிடும். அதை நீங்கள் போய் சமைக்கவேண்டாம். சரியான சூழ்நிலைகளை உருவாக்க நீங்கள் கற்றுக்கொண்டால் போதும், சமைப்பது தானாக நடந்துவிடும். முதல்முறை செய்தபோது சரியான சூழ்நிலைகள் என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியாமல் இருந்திருக்கலாம். அவ்வப்போது கையை உள்ளே விட்டு, அன்று சாதத்திற்கு பதிலாக கஞ்சியை உருவாக்கினீர்கள். ஆனால் நாட்கள் செல்லச்செல்ல, சரியான சூழ்நிலையை உருவாக்க நீங்கள் கற்றுக்கொண்ட பிறகு, அங்கே நீங்கள் நின்றுகொண்டிருக்க வேண்டும் என்றுகூட அவசியம் இல்லை. சரியான சூழ்நிலையை உருவாக்கிவிட்டு, நீங்கள் அக்கம்பக்கத்தில் பேசிக் கொண்டிருந்துவிட்டு வந்தாலும், சாதம் தயாராகி விடும். இது அவ்வளவு சுலபம். உங்கள் வாழ்வின் ஒவ்வொரு அம்சமும் கூட இதேபோன்று தான். எங்கெல்லாம் சரியான சூழ்நிலைகளை நீங்கள் அமைத்தீர்களோ, அங்கெல்லாம் நடக்கவேண்டியவை நன்றாகவே நடக்கிறது. எங்கெல்லாம் சரியான சூழ்நிலையை உங்களுக்கு அமைக்கத் தெரியவில்லையோ, அங்கெல்லாம் எவ்வளவு முயற்சி செய்தாலும், நீங்கள் தலைகீழாகவே நின்றாலும், அது நடப்பதில்லை.

ஒரு சிறு கடையில் 300 ரூபாய் வியாபாரத்தை தினமும் சமாளிப்பவருக்கு இரத்தக்கொதிப்பு ஏற்பட்டு, அது தாங்கமுடியாத பாரமாய் இருப்பதும், உலகெங்கும் 300 தொழில் ஸ்தாபனங்கள் நிறுவி, அவற்றை நேரில் சென்று பார்வையிடாமலேயே அவருக்கு எல்லாம் அற்புதமாய் நிகழ்வதையும் பார்த்திருக்கிறீர்கள் தானே? ஏன் இப்படி? இது ஏனெனில், தொழில்கள் வெற்றிகரமாக நடப்பதற்கு ஏதுவான சூழ்நிலையை எப்படி உருவாக்குவது என்பதை அவர் கற்றுக் கொண்டுவிட்டார். அந்த சூழ்நிலைகளை உருவாக்கிவிட்டு, அவை செயல்படுவதற்கு அனுமதித்தால், எல்லாம் நன்றாகவே நடக்கிறது. சரியான சூழ்நிலையை உருவாக்காமல், அதை சரியாக நானே நடத்துகிறேன் என்று முயற்சித்தால், உங்களுக்கு பித்துப் பிடித்துப் போகும். வாழ்வின் ஒவ்வொரு அம்சத்திலும் இதுதான் உண்மை. உங்களுக்கு எது வேண்டும் என்று நினைக்கிறீர்களோ, அது நடப்பதற்குத் தேவையான சூழ்நிலையை நீங்கள் உருவாக்க வேண்டும். இல்லையெனில் அது நடக்காது.

இப்போது ஆனந்தமாய் வாழவேண்டும், துயரத்தில் உழலக்கூடாது என்ற ஆசை உங்களுக்கு வந்திருக்கிறது. இதை உருவாக்கிக் கொள்ள எந்த மாதிரியான சூழ்நிலைகளை அமைத்துக் கொள்ளவேண்டும் என்பதை நீங்கள் புரிந்துகொண்டு, அப்படி அமைத்துக் கொள்ளவேண்டும். அப்போது அது நடக்கும். அவ்வாறு இல்லாமல், ஏதோ ஒன்றைக் கைவிட வேண்டும் அல்லது ஒதுக்கிவிட வேண்டும் என்று முயன்றால், இப்போது இருப்பதை விட இன்னும் ஆழமான துயரத்தில் நீங்கள் உழல்வீர்கள். ‘எப்படியேனும் நான் என்னை மாற்றிக் கொண்டே ஆக வேண்டும்’ என்று தன்னை கட்டாயப்படுத்தி முயல்பவர்கள், ஆனால் அதற்கான எந்த முயற்சியும் எடுக்காமல் சாதாரணமாய் வாழ்பவர்களை விட, அதிகமாக அவதியுறுவதைப் பார்த்திருக்கிறீர்களா? இப்படி இருக்கவேண்டும், அப்படி இருக்கவேண்டும் என்று தங்களுக்குத்தானே விதிகளை வகுத்துக் கொண்டு வாழ்பவர்கள், மற்றவர்களை விட மிக அதிகமாக துன்பத்தில் உழல்கிறார்கள். அதற்குக் காரணம், திட்டவட்டமாய் வகுக்கமுடியாதவற்றை வகுக்க நினைப்பதால் தான். என்ன வேண்டும் என்று நினைக்கிறீர்களோ, அது நடப்பதற்குத் தேவையான சூழ்நிலையை உருவாக்குங்கள். அது போதும், வேண்டியது நடக்கும்
 
இப்போது ஆனந்தமாய் வாழவேண்டுமெனில், அதற்கு எவ்வகையான சூழ்நிலையை உருவாக்கிக் கொள்ள வேண்டும்? இதில் ஒன்று, நாம் ஏற்கெனவே பார்த்தது போல், அடிப்படை ஆசை எப்போதும் எல்லையற்று விரியவே முயல்கிறது. அதனுடைய வழியில் நீங்கள் முட்டுக்கட்டை உருவாக்கினால், அது உங்களுக்குத் துயரத்தை உருவாக்கும். நிறைவேறாத ஆசை என்பது அப்படித்தான் நிகழ்கிறது. ஆசை என்றாலே அது ஒரு பெரிய மாளிகைக்கோ, தங்க அட்டிகைக்கோ உருவாவது என்பதல்ல. அது ஒரு சாதாரண கூழாங்கல்லிற்குக் கூட உருவாகலாம். அப்பொருளின் மதிப்பு துயரத்தை நிர்ணயிக்கவில்லை. ஆனால் விரிவடையவேண்டும் என்ற அந்த ஏக்கத்திற்கு தடை வந்துவிட்டது. அதுதான் அங்கே துயரத்தை விளைவிக்கிறது.

இந்தத் துயரம் எப்படி உருவாகிறது, ஆனந்தம் எப்படி உருவாகிறது என்று அவற்றின் இயக்கமுறையைப் பாருங்கள். ஏதோ ஒரு குறிப்பிட்ட பொருளை அடைந்துவிட்டால், அது எல்லையற்று விரிவதற்கு ஒரு படியென நினைத்தீர்கள். ஆனால் அது நிறைவேறவில்லை, துயரம் வந்துவிட்டது. இதைச் சற்று கவனியுங்கள். அந்த ஏதோ ஒன்று கிடைக்கவில்லை என்பதனால் துயரம் வரவில்லை. எல்லையற்று விரியும் அந்த ஆசை நிறைவேறவில்லை என்பதால் தான் துயரம் வந்தது.

எதன் மீது உங்களுக்கு ஆசை வருகிறது என்பது, எத்தகைய சூழ்நிலையில் உங்கள் வாழ்க்கையை அமைத்துள்ளீர்கள் என்பதைப் பொறுத்து அமைகிறது. ஒரு கூழாங்கல், ஒரு தங்க ஆபரணம், ஒரு ஆண், ஒரு பெண், அது எதுவாய் இருந்தாலும், நீங்கள் எதன் மீது ஆசைப்படுகிறீர்களோ, அது கிடைக்காதது உங்கள் துயரத்திற்குக் காரணமல்ல. எப்படியேனும் விரிவடைந்திட நீங்கள் கொண்ட ஏக்கம் நிறைவேறாது போனது தான் உங்கள் துயரத்தின் காரணம். பலநேரங்களில் நீங்கள் ஆசைப்படும் பொருளின் மீது கூட உங்கள் கவனம் நிலைத்திருப்பதில்லை. ஆனால் இக்கணமே அது கிடைக்காவிட்டால், அந்த ஒன்றே உங்கள் வாழ்க்கை என்பது போல், உங்கள் முழு கவனமும் அதில் படிந்துவிடும். நிஜத்தில் அந்தப் பொருள் உங்களுக்கு அவ்வளவு முக்கியமில்லை. அதைக் கொண்டு நீங்கள் சற்றே விரிவடைய நினைத்தீர்கள். அது தான் முக்கியம். ஆசை என்பது இந்த ‘விரிவடைதலுக்கு’ ஒரு வழி.

ஆனால் இந்த விரிவடையும் ஏக்கத்திற்கு பொருள்நிலையில் நீங்கள் வடிகால் தேடினால் அது நடக்காது. நொடிக்கு நொடி ஆசைகள் இதை, அதை என்று மாற்றி மாற்றிக் கேட்கும். அப்போது துயரம் தவிர்க்க முடியாததாக ஆகிறது. ஆம், உலகத்தில் இருக்கும் எல்லாவற்றையும் நீங்கள் அடைந்திட முடியாதே! உங்களிடம் என்னவெல்லாம் இருந்தாலும், உங்களிடம் இல்லாததும் இருக்கும் தானே! இவ்வழியில் நீங்கள் சென்றால், ஆனந்தமாய் வாழ்வதற்கு வாய்ப்பே இல்லை. ஆம், உங்களின் ஒரு ஆசை நிறைவேறும் போது, அந்த நிமிடம் சந்தோஷமாக இருந்தாலும், அடுத்த நொடியே வேறொன்றின் மீது ஆசை வருகிறது. ஆக ஆசைகள் ஒழுங்கற்ற முறையில் வெளிப்படுகிறது.

ஆசை என்பது சரியும் அல்ல தவறும் அல்ல. ஆசைக்கு பொருள் முக்கியமில்லை. அப்பொருளோடு உங்கள் ஆசையை இணைத்தது நீங்கள். இது வேண்டும், அது வேண்டும் என்ற பாகுபாடு எல்லாம் மனதில் தான் இருக்கிறது. இதன் மேல் ஆசை கொள்ளலாம், அதன்மேல் வேண்டாம் என்ற வரையறைகளை வகுத்தது யார்? கடவுளா? இல்லை. நீங்கள் தான். நீங்கள் ஏதோ ஒன்றைச் செய்கிறீர்கள் என்றால், அதற்கு பலன்கள் கிடைக்க வேண்டும் தானே. இந்த வரையறையை விதித்துக் கொண்டதால், உங்களுக்கு என்ன கிடைத்தது? ஒன்றுமில்லை. இன்னும் சொல்லப்போனால், பெறுவதற்கு பதிலாக இழந்திருக்கிறீர்கள், இம்முழு உலகத்தை, உங்கள் முழு வாழ்வை இழந்திருக்கிறீர்கள்.

நன்றி - சத்குரு ஜக்கி வாசுதேவ்

]]>
Desires, Wishes, Failure, ஆசை, தோல்வி https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/6/30/w600X390/asaigal-thunbangal-eppadi-kaiyalvathu.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2017/jun/30/desires-and-failures-how-to-handle-them-2729506.html
2728454 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பிறருக்காக கவலைப்படுபவர்கள் முதலில் செய்ய வேண்டியது Wednesday, June 28, 2017 01:07 PM +0530 ‘உலகில் இத்தனை பேர் துயரத்தில் இருக்க, நான் மட்டும் எப்படி சந்தோஷத்தில் இருக்கமுடியும்?’ இந்த எண்ணம் பலரின் மனதை உறுத்துவது அவர்களின் மனிதாபிமானத்தை குறிக்கிறது! ஆனாலும், இது துன்பத்தில் இருப்பவருக்கு எந்தவிதத்தில் உதவிடக்கூடும்? அடுத்தவருக்கு உதவ நினைப்பவர்கள் முதலில் செய்யவேண்டியது என்ன? 

'முதலாளித்துவம்’ நிறைந்த நமது சமூகத்தில், லாப நோக்குடன் தான் செயல்பட வேண்டியிருக்கிறது. கடையில் பொருள்களைக் குறைந்த விலையில் வாங்கினால், என் சுயநலத்திற்காக, மற்றவர்களின் உழைப்பை சுரண்டுவதாக எண்ணுகிறேன். இதுபோன்ற சமூகங்கள்தான் ஏதோ ஒரு வகையில் உலகில் வன்முறையைத் தூண்டுகின்றன என்று எண்ணுகிறேன். இப்படி நினைக்கும்போது, என்னால் சந்தோஷமாக இருக்க முடியவில்லை. எனவே நான் என்னைப் பற்றி மட்டும் நினைக்கவும் உலகில் உள்ள மற்ற துயரங்களைப் புறக்கணிக்கவும் என்ன செய்வது?

ஒரு மனிதன், மனிதனாக ‘ஆக’ வேண்டும் என்பதை நீங்கள் புரிந்து கொள்ளவேண்டும். இங்கு பிறக்கும்போதே ஒருவர் மனிதராகப் பிறப்பதில்லை. மெதுமெதுவாக பண்பட்டு, அவர் மனிதனாக ‘ஆகிறார்’. மனித கருவில் இருந்து பிறப்பதால் மட்டும் நீங்கள் மனிதராவதில்லை. ‘மனிதன்’ என்பது மிக சிக்கலான ஆனால் அழகான ஒன்று. அதை நீங்கள்தான் உருவாக்க வேண்டும். அது உங்கள் பொறுப்பு. உங்கள் தாய் உங்களை அற்புதமான மனிதனாக பெற்றெடுப்பதில்லை. வெறும் ஒரு மூலப்பொருளாகத்தான் பெற்றெடுக்கிறாள். நீங்கள் எவ்வளவு அற்புதமான மனிதராக மாறுகிறீர்கள் என்பது, இந்த உயிரை நீங்கள் எப்படி நடத்திக் கொள்கிறீர்கள் என்பதைப் பொறுத்து தான் அமைகிறது. ஆக, அடுத்தவரின் துயரத்தை உணர ஆரம்பித்து இருக்கிறீர்கள். இது நல்லது தான். ‘மனிதனாகும்’ பாதையில் நடக்க ஆரம்பித்து விட்டீர்கள்.

பாதி உலகம் இன்று துயரத்தில் இருக்கிறது என்று வைத்துக் கொள்வோம். வைத்துக் கொள்வது என்ன, அதுதான் உண்மையான நிலை. இப்போது நீங்களும் சந்தோஷமாக இல்லை என்றால், நீங்கள் இருக்கும் பிரச்சினையை அதிகரிக்கிறீர்களா, குறைக்கிறீர்களா? மற்றவர்கள் ஒரு காரணத்திற்காக துயரத்தில் இருந்தால், நீங்கள் வேறொரு காரணத்திற்காக துயரத்தில் இருக்கிறீர்கள். இது இருக்கும் பிரச்சினைக்கான தீர்வல்ல. நீங்கள் பிரச்சினையை இன்னும் பெரிதாக்குகிறீர்கள்.

நீங்கள் ஆனந்தமாய் இருந்து, அழகான வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்ளத் தெரிந்தவராய் இருந்தால்தானே, அடுத்தவருக்கும் அதை அமைத்துக் கொடுக்க முடியும்? உங்களுக்கே ‘சந்தோஷம் என்றால் என்ன’ என்று தெரியாவிட்டால், அதை அடுத்தவருக்கு எப்படி வழங்குவீர்கள்? உங்களை சுற்றி இருக்கும் உயிர்களைப் பற்றி உங்களுக்கு அக்கறை இருந்தால், முதலில் உங்களைப் பற்றி நீங்கள் அக்கறை கொள்ளவேண்டும். உங்கள் உயிர், உங்கள் வாழ்க்கையை உங்களால் சரியாக பார்த்துக் கொள்ளமுடியவில்லை என்றால், அடுத்தவரை நீங்கள் எப்படிப் பார்த்துக் கொள்வீர்கள்? உங்களை மிகச் சிறந்த நிலையில் வைத்துக்கொள்ள உங்களுக்குத் தெரிந்திருந்தால், அடுத்தவரை எப்படி நன்றாக வாழவைக்க வேண்டும் என்பதும் உங்களுக்குத் தெரியும். இல்லையெனில், உங்கள் நல்ல எண்ணங்களைக் கொண்டு, பிறருக்கு இன்னும் பாதிப்பை தான் உண்டு செய்வீர்கள். கெட்ட எண்ணத்தை விட நல்ல எண்ணங்கள் தான் இவ்வுலகிற்கு பெருமளவில் தீங்கு இழைத்திருக்கின்றன.
 
உலகில் வாழும் மற்றவர்களைப் பற்றி நீங்கள் அக்கறை கொண்டுள்ளீர்கள் என்றால், இப்படித்தான் எல்லோரும் இருக்க வேண்டும், இவற்றில் எது சிறந்தது: அவர்களையும் உங்களாகவே நினைத்து, அவர்கள் மீது அக்கறை கொள்வதா? அவர்களை ‘மற்றவர்’களாக எண்ணி விட்டுவிடுவதா? உங்கள் மீது நீங்கள் எப்படி அக்கறை கொள்கிறீர்களோ, அதேவிதமாக எல்லோர் மீதும் அக்கறை கொள்வது தானே சிறந்தது? அப்படியென்றால் இந்த உயிரை (உங்களை) முதலில் சரிசெய்து கொள்ளாமல், அந்த உயிரை (மற்றவரை) நீங்கள் சரி செய்யச்சென்றால், அது உங்களுக்கு புத்தி சொல்லும், ‘முதலில் உன்னை நீ சரியாக வைத்துக்கொள். நீ இப்படி இருந்து கொண்டு, எனக்கு என்ன முட்டாள்தனத்தை செய்ய நினைக்கிறாய்’ என்று.

எங்கு எதை செய்ய நினைத்தாலும், உடலளவிலும், மனதளவிலும் எந்த நிலையில் இருக்க நீங்கள் விரும்புவீர்கள்? ஆப்பிரிக்க நாட்டின் ஸியரா லியோன் பகுதியில் நாம் சில சமூகநல செயல்கள் செய்து வருகிறோம். உங்களை அவ்விடத்தில் விட்டு, இரண்டு ஆண்டுகள் நேரமும் கொடுத்து, அங்கிருக்கும் நிலையை சரி செய்யுங்கள் என்று சொன்னால், அங்கிருக்கும் பிரச்சினைகளில் நீங்கள் தொலைந்தே போவீர்கள். இதுபோன்ற செயலில் ஈடுபடுவதற்கென்றே, நான்கு ஐந்து வருடங்கள் பயிற்சி மேற்கொண்டு, தங்களை தயார் செய்து கொண்டவர்களை அங்கே சமூகப் பணியில் ஈடுபட அனுப்பியிருக்கிறோம். அங்கு சென்ற மூன்றே மாதங்களில், அவர்கள் அங்கு பெருமளவில் மாற்றம் ஏற்படுத்தினர். ஏனெனில் அவர்களுக்கு தங்களை எப்படி பார்த்துக் கொள்ளவேண்டும் என்றும் தெரியும், அங்கிருப்பவர்களுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதும் தெரியும். இந்த அளவிற்கு உங்கள் திறனை வளர்த்துக் கொள்ள நீங்கள் முயற்சி எடுக்க வேண்டும். இப்படி இல்லாமல், அதிகமாக உணர்ச்சி வசப்பட்டு, இருக்கும் சூழ்நிலையை சரிசெய்யப் பார்த்தால், அந்தப் பிரச்சினையில் நீங்கள் தொலைந்து போவீர்கள்.

ஒரு மாற்றத்தை உருவாக்க நினைத்தால், நல்ல எண்ணங்கள் மட்டும் போதாது, அதை நிகழ்த்துவதற்குத் தேவையான திறனும் வேண்டும். இல்லையென்றால் ஒன்றுமே நடக்காது. வீட்டிலே சும்மா உட்கார்ந்து கொண்டு எல்லாவற்றையும் குறை கூறிக் கொண்டிருக்க வேண்டியது தான். உண்மையிலேயே ஏதோ ஒன்று செய்ய நினைத்தால், முதலில் உங்கள் திறனை எப்படி வளர்த்துக் கொள்வது எனப் பார்த்து, உங்கள் வாழ்வை நல்ல நிலையில் நீங்கள் நடத்திக் கொள்ளவேண்டும். உங்களை நல்ல நிலையில் வைத்துக் கொள்ளாமல், மற்றவருக்கு நீங்கள் என்ன நல்லது செய்துவிட முடியும்? ஒவ்வொரு டீக்கடையிலும் அமர்ந்துகொண்டு, இந்நாட்டை எப்படி நடத்த வேண்டும் என்று பேசுகிறவர்கள் ஏராளம். அவர்கள் பிரதமருக்கு ஆலோசனை சொல்கிறார்கள், டென்டுல்கர் எப்படி மட்டை பிடித்து ஆட வேண்டும் என்று அவருக்கு பயிற்சியாளராகவும் ஆகிவிடுகிறார்கள். அங்கேயே, அந்த டீக்கடையிலேயே, புரட்சிகள் பல செய்து உலகத்தை மாற்றுகிறார்கள்… என்ன, டீ முடிந்தவுடன், புரட்சிகளும் அங்கேயே, அக்கணமே முடிந்து போகிறது. வெறும் அக்கறையும், உணர்ச்சிவசப் படுவதும் மட்டும் போதாது. நம் திறனை வளர்த்துக் கொண்டால் மட்டுமே தீர்வு கிடைக்கும். உங்கள் திறமையை வளர்த்துக்கொள்ள நீங்கள் நேரம் ஒதுக்காவிட்டால், இவ்வுலகின் நிலை மேன்மேலும் மோசமாகிக் கொண்டே தான் இருக்கும்.

மனித இனத்தின் மீது உங்களுக்கு உண்மையிலேயே அக்கறை இருக்கிறது என்றால், முதலில் உங்களைத் தயார் செய்து கொள்ளுங்கள். உங்களை எந்த மாதிரியான கடினமான சூழ்நிலையில் வைத்தாலும், நீங்கள் உடைந்து போக மாட்டீர்கள், தூள் தூளாக நொறுங்கிப் போக மாட்டீர்கள் என்ற அளவிற்கு உங்களை வளர்த்துக் கொள்ளுங்கள். அப்போது உங்கள் முழுத் திறனிற்கு நீங்கள் செயல்படுவீர்கள். அதனால், முதலில் உங்களை வளர்த்துக் கொள்ளுங்கள். அதற்குத் தான் யோகா – உங்களை நீங்களே வளர்த்துக் கொள்வதற்கான தொழில்நுட்பம்.

நன்றி - சத்குரு

]]>
Worries, mental health, கவலை https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/6/28/w600X390/pirarukkaga-kavalaippadubavargal-muthalil-seyya-vendiyathu.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2017/jun/28/stop-worrying-start-living-2728454.html
2719782 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் ஃபேஸ்புக் இப்படிப்பட்ட வேலைகளைச் செய்யலாமா? IANS Tuesday, June 13, 2017 11:18 AM +0530 சமூக இணைய தளங்களில் உலகம் முழுவதிலும் மிக அதிகமான பயனாளர்களைக் கொண்டுள்ள ஃபேஸ்புக் ரகசியமாக ஒரு வேலையைத் தொடங்கியுள்ளது. அதாவது உங்கள் கணினியின் வெப்காம் அல்லது உங்கள் ஸ்மார்ட்ஃபோனிலுள்ள கேமராவின் மூலம் உங்களை ரகசியமாகக் கண்காணித்து சிலவற்றை பதிவும் செய்யப் போகிறது என்றால் அதிர்ச்சியாக இருக்கிறது அல்லவா?

ஃபேஸ்புக் நிறுவனத்தின் இந்தப் புதிய போக்கைப் பற்றி அதன் பயனாளிகளுக்குத் தெரியப்போவதில்லை. இது ஒரு புதிய தொழில்நுட்பம் எனும் அளவில் தான் அறிமுகமாக உள்ளது. நீங்கள் உங்கள் நண்பரின் ஒரு புதிய புகைப்படத்தைப் பார்த்து லேசாக புன்முறுவல் பூத்தால் உடனே உங்கள் முக உணர்வுகள் படம் பிடிக்கப்பட்டு, நீங்கள் விரும்பிய அந்தப் புகைப்படம் அல்லது அதை ஒத்த புகைப்படங்கள் உங்கள் பார்வையில் படும் படி அடிக்கடி ந்யூஸ் ஃபீடில் வந்து கொண்டிருக்கும்’ என்று ஃபேஸ்புக் நிறுவனத்தின் புதிய ஆராய்ச்சியைப் பற்றி பதிவு செய்துள்ளது Independent.co.uk எனும் இந்த இணையதளம்.

உங்கள் முகத்தைப் படம் பிடித்ததுடன் இல்லாமல் அதை ஆய்ந்து எது உங்கள் விருப்பப் பதிவுகள் என்பதை அலசி நீங்கள் சைட்டில் வெகு நேரம் இருப்பதற்கான மறைமுக வேலையைச் செய்வது தான் அதன் நோக்கம். உதாரணமாக ஏற்கனவே சொன்னபடி, உங்கள் நண்பரின் புகைப்படத்தை பார்த்து சந்தோஷத்தில் நீங்கள் சிரித்துக் கொண்டிருந்தால், ஃபேஸ்புக்கின் அல்காரிதம் அந்தத் தகவலை பதிவு செய்து அதே போன்ற புகைப்படங்களை உங்கள் காட்சிக்கு தந்து கொண்டிருக்கும். அதே போல் ஒரு பூனை விளையாடிக் கொண்டிருப்பதை நீங்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் அது உங்களுக்குப் பிடிக்கவில்லை அல்லது உங்களைக் கவரவில்லை என்று முகத்தை வேறு பக்கம் திருப்பினாலும் கூட அதையும் பதிவு செய்து கொண்டிருக்கும் வெப்காம் உங்கள் பார்வைக்கு ஒருபோதும் அத்தகைய காட்சிகளைக் கொண்டு வராமல் கவனமாகப் பார்த்துக் கொள்ளும்’. உங்கள் முக மாற்றத்துக்கு ஏற்றபடி புகைப்படங்கள் தேர்வு செய்யப்படும். சிரிப்பதும் முறைப்பதும் பதிவு செய்யப்பட்டு அதற்கேற்றாற் போல உங்கள் மனத்துக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்கக்கூடிய விஷயங்களை மட்டும் உங்கள் பார்வைக்கு கொண்டு வரப்படும்.

அதாவது உங்கள் விருப்பு வெறுப்புக்களுக்கு உட்பட்டு இயங்கும் ஒரு சாதனமாக ஃபேஸ்புக் உருமாறிக் கொண்டிருக்கிறது. இது நல்லதுதானே என்று நினைக்கத் தோன்றுகிறதா? நிச்சயமாக இல்லை. அதிலுள்ள ப்ரொக்ராம்கள் மூலம் ஒரு உளவாளியைப் போல உங்கள் முகம் படம் பிடிக்கப்பட்டு, உங்களை எலியைப் போல ஒரு பொறியில் சிக்க வைக்கும் தந்திரம் தான் இது. நீண்ட நேரம் சமூக வலைத்தளங்களில் அடிமைப்பட்டு கிடந்தால் உங்கள் மனநலம் மற்றும் உடல் நலம் பாதிப்படைந்துவிடும். ஃபேஸ்புக்குக்கு தேவை பயனர்கள். அவ்வளவே ஆனால் அதற்கு நம்முடைய பொன்னான நேரத்தையும் வாழ்க்கையையும் ஒப்புக் கொடுப்பது எத்தகைய முட்டாள்தனம்?

இன்னும் ஃபேஸ்புக் இதனைப் பயன்பாட்டுக்குக் கொண்டுவந்திருக்கவில்லை. ஆனால் எந்த நேரமும் அது இந்த திட்டத்தைச் செயல்படுத்திவிடும் என்றே எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. அதற்கு முன் நீங்கள் விழிப்புணர்வுடன் செயல்பட்டு தேவையற்ற விஷயங்களுக்கு வாழ்க்கையிலும் சரி ஃபேஸ்புக்கிலும் சரி இடம் கொடுக்காதீர்கள். இந்த பரந்து பட்ட உலகில் செய்ய வேண்டிய பயனுள்ள வேலைகள் எத்தனையோ இருக்கின்றன. தேடிக் கண்டடைய நெகிழ்ந்து கரைய வேண்டிய தருணங்கள் எவ்வளவோ மிச்சம் உள்ளன. மெய் நிகர் உலகை மறந்து நிகழ் நிறை உலகில் என்றென்றும் துடிப்புடனும் மகிழ்வுடனும் வாழுங்கள்.

]]>
Facebook tracking users, webcam, ஃபேஸ்புக், வெப்காம் https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/6/13/w600X390/fb.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2017/jun/13/facebook-considering-secret-tracking-via-webcam-2719782.html
2690796 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் வாழ்க்கையில் இன்னும் எவ்வளவோ இருக்கிறது! Tuesday, April 25, 2017 11:49 AM +0530 நான் எங்கு சென்றாலும், மனிதர்கள் அவர்கள் மொபைல் போனுடன் கட்டுண்டு கிடப்பதைக் காண்கிறேன். தொழில்நுட்பம் என்பது அதுவாகவே நல்லதோ கெட்டதோ கிடையாது, அதை நாம் எப்படி பயன்படுத்துகிறோம் என்பதில்தான் எல்லாம் இருக்கிறது. தங்களுடைய புகைப்படங்களையும், அவர்கள் மனங்களில் எழும் எண்ணங்கள் அனைத்தையும் சமூக வலைதளத்தில் பதிந்தாக வேண்டும் என்ற நிர்பந்தமும் அவசரமும் மனிதர்களுக்கு ஏன் வந்தது? அடிப்படையில் அவர்கள் வாழ்க்கை அனுபவம் அவர்கள் எண்ணங்கள் மற்றும் உணர்வுகளின் எல்லைகளைக் கடக்காததால்தான். அவர்கள் குப்பையை பிறரிடம் பகிர்ந்துகொள்வதைவிட அர்த்தமுள்ளது எதுவும் அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை. மக்கள் தங்கள் வாழ்க்கையில் நடந்தவற்றை டைரியாக பதிந்த நாட்கள் உண்டு. அப்போதெல்லாம் எவராவது அவர்களது டைரியைத் திறந்து படித்துவிட்டால் “என் வாழ்க்கையைப் பற்றி நீ எப்படி படிக்கலாம்?” என்று மனமுடைந்து போவார்கள். ஆனால் இப்போதோ, அவர்கள் முகநூலில் பதிந்ததை எவரும் படிக்கவில்லை அல்லது லைக் செய்யவில்லை என்றால் மனமுடைந்து போகிறார்கள்.

உங்கள் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு கணமும் என்ன செய்தீர்கள், எங்கு சென்றீர்கள் என்று எல்லாவற்றையும் எல்லோரும் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று நினைக்கிறீர்கள். மகத்துவம் ஏதும் இல்லாத இடத்தில் மகத்துவம் தேட முயல்கிறீர்கள். வாழ்க்கை மகத்துவம் வாய்ந்ததாக இருக்கப்போவது, உங்கள் மன மற்றும் உணர்வு கட்டமைப்பைக் கடந்து உணரும் திறனை மேம்படுத்தும்போது மட்டுமே. பெரும்பாலான மனிதர்கள் தங்கள் எண்ணங்களிலும் உணர்வுகளிலுமே சிக்குண்டபடி தங்கள் வாழ்நாள் முழுவதையும் வாழ்ந்து செல்கிறார்கள். அவர்கள் வேறெதையும் உணராமல், இதுமட்டுமே உண்மை என்று நினைக்கிறார்கள். எண்ணங்களும் உணர்வுகளும் நீங்கள் நடத்தும் மனோரீதியான நாடகம். உதாரணத்திற்கு, இப்போது ஏதோவொன்று தவறாகிவிட்டது என்று நீங்கள் நினைத்தால், உண்மையில் எதுவும் நடக்காவிடிலும் நீங்கள் உடனே வேதனைப்பட ஆரம்பித்துவிடுவீர்கள். மாறாக, உண்மையிலேயே உங்களைச் சுற்றி ஏதோவொன்று தவறாகிப் போனாலும் எல்லாம் சரியாக இருப்பதாக நீங்கள் நினைத்தால், நீங்கள் நலமாகவே இருப்பீர்கள். உங்கள் எண்ணங்களும் உணர்வுகளும் உங்கள் உருவாக்கம், நிஜத்திற்கும் அதற்கும் எவ்விதத்திலும் தொடர்பு கிடையாது.

அதேபோல, மற்றவர்களின் அனுபவங்களைப் பார்த்து உங்கள் நேரத்தை வீணாக்காதீர்கள். வேறொருவருக்கு நடப்பதற்கு நீங்கள் கவனம் செலுத்தினால், உங்களுக்கு எதுவும் நடக்காது. பார்வையாளராக இருக்காதீர்கள் – வாழ்க்கையில் பங்கேற்பாளராக இருங்கள். நீங்கள் செய்யும் செயலின் தீவிரத்தை அதிகரிக்கமுடியுமா என்று பாருங்கள். சும்மா முயன்று பாருங்கள். நீங்கள் ஏதோவொன்றை பார்த்துக்கொண்டு இருக்கிறீர்கள் என்று வைத்துக்கொள்வோம் – அதை பத்து சதவிகிதம் அதிக தீவிரத்துடன் பார்க்கமுடியுமா என்று பாருங்கள். எல்லோருடைய கண்களும் அதே விஷயங்களைக் காண்பதில்லை. உங்கள் அனுபவத்தின் அளவு, நீங்கள் எந்த அளவு தீவிரத்துடன் ஏதோவொன்றைச் செய்கிறீர்கள் என்பதைப் பொருத்தது. உங்கள் தீவிரத்தை அதிகரிக்க, நீங்களாக சற்று முயற்சியும் முனைப்பும் கொள்வது தேவைப்படுகிறது.

பெரும்பாலான மனிதர்கள் எங்கும் போய்ச்சேருவதில்லை, ஏனெனில் அவர்கள் எப்படியோ ஒரு படி முன்னால் கால்வைப்பார்கள், பிறகு ஒரு படி பின்னால் செல்வார்கள். நீங்கள் தெளிவான நோக்கத்துடன் ஒரு படி முன்னால் சென்று அதனை அங்கீகரித்தால், அடுத்த படி எடுப்பதற்கான உத்வேகம் பிறக்கும். தீவிரம் என்பது தன்னால் வராது. உங்கள் வாழ்க்கையின் மின்சாரத்தை உயர்த்தாமல், நீங்கள் அதிக விழிப்புணர்வாய் மாறமுடியாது. உங்களால் ஏதோவொன்றை எந்த அளவு அனுபவித்துணர முடிகிறது என்பது நீங்கள் எவ்வளவு விழிப்புணர்வாக இருக்கிறீர்கள் என்பதைப் பொருத்தது. 

நீங்கள் இப்போது உங்கள் விழிப்புணர்வை முழுவதுமாக இழந்துவிட்டால், நீங்கள் இங்கு இருப்பதும் உங்களுக்குத் தெரியாது, உங்களைச் சுற்றி ஒரு உலகம் இருப்பதும் தெரியாது. நீங்கள் ஓரளவு விழிப்புணர்வாக இருக்கிறீர்கள், அதனால்தான் நீங்கள் இங்கு இருப்பதும் உங்களுக்குத் தெரிகிறது, உங்களைச் சுற்றி ஒரு உலகம் இருப்பதும் உங்களுக்குத் தெரிகிறது. உங்கள் தீவிரத்தை நீங்கள் துரிதப்படுத்தினால், உங்கள் விழிப்புணர்வும் அதிகரிக்கும். நீங்கள் இதுவரை சாத்தியம் என்று நினைத்துக்கூட பார்த்திராத விஷயங்களை கிரகித்துக்கொள்ளத் துவங்குவீர்கள். உங்கள் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு கணமும் உண்மையாகவே அர்த்தமுள்ளதாக இருக்கவேண்டும் என்பதே என் ஆசையும் ஆசியும். சலிப்பினால் இறப்பதை விட உற்சாகப்பெருக்கால் இறப்பது மேலானது.

நன்றி : சத்குரு ஜக்கி வாசுதேவ்

]]>
Face book, social media addiction, முகநூல், சமூக வலைதளம் https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/4/25/w600X390/addiction.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2017/apr/25/face-book-and--social-media-addition-2690796.html
3305 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் மனவளம் பெற தினமும் யோகாசனம் செய்யுங்கள்! மதி Thursday, August 11, 2016 12:46 PM +0530 மனவளம், மன அமைதியைப் பெற தினமும் யோகாசனம் செய்யுங்கள் என்று பள்ளி மாணவ - மாணவிகளுக்கு மாவட்ட வருவாய் அலுவலர் சா.பழனி அறிவுரை வழங்கிப் பேசினார்.

தமிழ்நாடு விளையாட்டு மேம்பாட்டு ஆணையத்தின் திருவண்ணாமலை மாவட்டப் பிரிவு, மாவட்ட செஞ்சிலுவைச் சங்கம், மாவட்ட யோகா சங்கம் இணைந்து சர்வதேச யோகா தின விழாவை புதன்கிழமை நடத்தின. மாவட்ட விளையாட்டு அரங்கில் நடைபெற்ற இந்த விழாவுக்கு மாவட்ட செஞ்சிலுவைச் சங்கத் தலைவர் பா.இந்திரராஜன் தலைமை வகித்தார்.

மண்டல விளையாட்டு ஆணைய முதுநிலை மேலாளர் ப.சிவக்குமார், மாவட்ட யோகா சங்கத் தலைவர் மு.மண்ணுலிங்கம், மாவட்ட விளையாட்டு அலுவலர் க.புகழேந்தி ஆகியோர் முன்னிலை வகித்தனர்.

மாவட்ட வருவாய் அலுவலர் சா.பழனி சிறப்பு அழைப்பாளராகக் கலந்துகொண்டு, யோகக் கலை குறித்த விழிப்புணர்வு துண்டுப் பிரசுரங்களை வெளியிட்டு, யோகாசன பயிற்சிகளைத் தொடங்கி வைத்தார்.

தொடர்ந்து, மாணவ - மாணவிகளுக்கு அறிவுரை வழங்கி சா.பழனி பேசுகையில், 5 ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தையது யோகக்கலை. யோகக்கலையின் தாயகம் இந்தியா என்பதை மாணவ - மாணவிகள் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். பள்ளி, கல்லூரி மாணவ - மாணவிகளுக்கு நினைவாற்றலை தரும் வல்லமை யோகாசனத்துக்கு உண்டு.

எனவே, ஒழுக்கம், ஆளுமைத் திறன், மன வளம், மன அமைதியைப் பெற மாணவ - மாணவிகள் தினமும் குறைந்தது 5 நிமிடமாவது யோகாசனம் செய்ய வேண்டும். இளமையில் தொடர்ந்து யோகாசனம் செய்து வந்தால், முதுமையில் இளமையோடு இருக்கலாம் என்றார்.

தொடர்ந்து, சிறந்த முறையில் யோகாசனம் செய்த பள்ளி மாணவ - மாணவிகள் 7 பேருக்கு மாவட்ட வருவாய் அலுவலர் சா.பழனி பரிசுகள் வழங்கிப் பாராட்டினார். முன்னதாக, மாணவ - மாணவிகள் அனைவரும் யோகாசன உறுதிமொழியேற்றனர்.

யோகா தலைமைப் பயிற்சியாளர் டி.சவுந்தரராஜன், பயிற்சியாளர்கள் என்.செந்தில்குமார், எஸ்.வெங்கடேசன் ஆகியோர் மாணவ - மாணவிகளுக்கு யோகா பயிற்சி அளித்தனர்.

விழாவில், செங்கம் சக்தி பாலிடெக்னிக் கல்லூரி தலைவர் செ.வெங்கடாசலபதி, கிருஷ்ணா வித்யா மந்திர் மெட்ரிக் பள்ளி நிறுவனர் கிருஷ்ண கஜேந்திரன், ஹெப்ரான் மெட்ரிக் பள்ளி பி.டி.எல்.சங்கர், மாவட்ட யோகா சங்கப் பொருளாளர் கு.ப.நாகராஜன், செயலர் கோ.அருள்மணி உள்பட பலர் கலந்துகொண்டனர்.

]]>
Yoga https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2016/8/11/w600X390/india-yoga-teacher-training-certification.png https://www.dinamani.com/health/mental-health/2016/aug/11/மனவளம்-பெற-தினமும்-யோகாசனம்-செய்யுங்கள்-3305.html
3199 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் நவீன  உளவியல்! dn Tuesday, August 9, 2016 12:47 PM +0530 மனித மனத்தை ஆராய்வது உளவியல் (Psychology). இதை மேற்கத்திய கல்விப் பின்புலத்துடன் அறிவியல் துறையாக இந்தியாவில் அறிமுகம் செய்தவர் நரேந்திரநாத் சென் குப்தா.

வங்க மாநிலத்தின் ஃபரித்பூரில் 1889, டிச. 23-இல் பிறந்தார் நரேந்திர நாத் சென் குப்தா. சுதேசிக் கல்வி எழுச்சியால்  கொல்கத்தாவில் உருவான வங்க தேசியக் கல்லூரியில் (இதன் முதல்வராக இருந்தவர்தான் அரவிந்தர்) தனது இடைநிலைக் கல்வியை முடித்த நரேந்திரநாத்துக்கு, இளம் வயதிலேயே அறிவியலை செயல்முறைப் பயன்பாட்டுக்கு உகந்ததாக மாற்றுவதில் ஆர்வம் மிகுந்திருந்தது. அவரது முறையான உடற்பயிற்சி, வலிமையான உடலையும் திடமான சிந்தனைகளையும் அவருக்கு அளித்தது.

மேற்படிப்புக்காக அமெரிக்காவின் ஹார்வர்டு பல்கலைக்கழகத்துக்கு நரேந்திரநாத் சென்றார். 1910 முதல் 1913 வரை அங்கு படித்த அவர் பி.ஏ. பட்டம் பெற்றார். சிறந்த கல்வித் தகுதிக்காக, ரிச்சர்டு மானிங் ஹாட்ஜஸ் கல்வி உதவித்தொகை அவருக்கு அளிக்கப்பட்டது. தவிர, பெருமைக்குரிய பை பேட்டா கப்பா சங்கத்தின் உறுப்பினராக அவர் சேர்த்துக் கொள்ளப்பட்டார். 

ஹார்வர்டிலேயே 1914-இல் எம்.ஏ. பட்டம் பெற்ற நரேந்திரநாத், உலகப் புகழ் பெற்ற ஜெர்மானிய அமெரிக்கரான உளவியல் நிபுணர் ஹூகோ மன்ஸ்டெர்பர்க்கின் வழிகாட்டுதலில் உளவியலில் ஆராய்ச்சி செய்தார். அவரது 'Anti-Intellectualism: A Study in Contemporary Epistemology’ என்ற தலைப்பிலான ஆய்வேட்டுக்காக அவருக்கு 1915-இல் பிஎச்.டி. பட்டம் வழங்கப்பட்டது.

பிறகு நாடு திரும்பிய அவர், 1916-இல் கொல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தில் உளவியல் துறை விரிவுரையாளராகச் சேர்ந்தார். அதேசமயம் அங்கு புதிதாகத் துவங்கப்பட்ட பரிசோதனை உளவியல் (Experimental Psychology) துறையின் தலைவராகவும் அவர் நியமிக்கப்பட்டார். பல்கலைக்கழகத்தில் உளவியல் மற்றும் தத்துவம் பயிற்றுவித்தல், உளவியல் ஆய்வகத்தில் ஆராய்ச்சி ஆகியவை அவரது பணிகளாக இருந்தன. அதே ஆண்டில் கமலாவை அவர் மணம் புரிந்தார்.

அவரது ஆய்வக ஆராய்ச்சியின் அங்கங்களாக, முப்பரிமாண தொலைவு உணர்திறன் (Depth Perception), உளவு உடலியல் (PsychoPhysics), கவனக்கூர்மை (Attention) ஆகியவை இருந்தன.

உளவியலின் அறிவியல் தன்மையை வெகுவாக வலியுறுத்தி வந்த நரேந்திரநாத், 1923-இல் கூடிய இந்திய அறிவியல் காங்கிரஸில் பங்கேற்று, உளவியலை அறிவியலின் ஒரு துறையாக அங்கீகரிக்கச் செய்வதில் வெற்றி பெற்றார். அதில் துவங்கப்பட்ட உளவியல் தனிப்பிரிவுக்கு அவரே தலைவராகப் பொறுப்பேற்றார்.

உளவியலின் வளர்ச்சிக்காக, நரேந்திரநாத்தின் தீவிர முயற்சியால்  இந்திய உளவியல் சங்கம் 1924-இல் துவங்கப்பட்டது; அதன் சஞ்சிகையாக, Indian Journal of Psychology-ஐ 1925-இல் துவக்கி, அதன் நிறுவன ஆசிரியராகப் பொறுப்பேற்றார்.

பரிசோதனை உளவியலில் நிபுணராக இருந்தபோதும், சமூகம் சார்ந்த, இன அடிப்படையிலான, கல்விப் பின்புலம் கொண்ட, குற்றம் தொடர்பான, சமயம் சார்ந்த உளவியல் பிரிவுகள் தொடர்பாகவும் அவர் பல ஆய்வுக் கட்டுரைகளை வெளியிட்டுள்ளார்.

லக்னோ பல்கலைக்கழகத்தில் நிர்வாகப் பொறுப்பேற்க 1928-இல் கொல்கத்தாவிலிருந்து சென்றார். அங்கு பிரபல சமூகவியலாளரான ராதாகமல் முகர்ஜியுடன் இணைந்து சமூக உளவியல் குறித்த நூலை நரேந்திரநாத் சென் குப்தா எழுதினார். Introduction to Social Psychology: Mind in Society என்ற அந்த நூல், இந்தியாவில் எழுதப்பட்ட சமூக உளவியல் நூல்களில் முதல் நூலாகும். மேற்கத்திய நாடுகளின் அனுபவ ஆதாரங்களின் அடிப்படையிலேயே அந்நூல் எழுதப்பட்டது; அதில் இந்திய அனுபவங்கள் குறைவே என்று நூல் விமர்சகர்கள் குறிப்பிட்டனர்.

1929-இல் லக்னெள பல்கலைக்கழகத்தில் உளவியல் பேராசிரியராக அவர் நியமிக்கப்பட்டார்; அப்போது, தத்துவவியல் (Philosophy) துறையில் உளவியலை ஒரு பாடமாகச் சேர்க்க முயன்று, அதில் வெற்றி பெற்றார். மேலும் அங்கு பரிசோதனை உளவியல் ஆய்வகத்தை 1940-இல் அமைத்தார்.

அங்கு அவரிடம் பயிற்சி பெற்ற  ராஜ்நாராயண், ஹெச்.எஸ்.ஆஸ்தானா போன்ற பலர் தேசிய அளவில் புகழ் பெற்ற உளவியல் நிபுணர்களாக உருவாகினர்.

பின்னாளில் அவரது கவனம், சமயம் சார்ந்த உளவியலில் குவிந்தது. யோக சாதனா குறித்த அவரது ஆய்வுகள் குறிப்பிடத் தக்கவை. சமஸ்கிருதம், பாலி மொழிகளில் அவர் பெற்றிருந்த பாண்டித்தியம் அவருக்கு உதவிகரமாக இருந்தது. பாரதத்தின் பண்டைய சமய நூல்களை ஆராய்ந்த அவர், கிறிஸ்தவ மாயாவாதத்தையும் அதனுடன் ஒப்பிட்டு பல ஆய்வுக் கட்டுரைகளை எழுதினார்.

அவர் கடைசியாக எழுதிய உச்ச இன்பத்தின் பின்புலம் (Mechanisms of Ecstasy) என்ற சமய உளவியல் நூல் கைப்பிரதியாக இருந்தது. 1944, ஜூன் 13-இல் பக்கவாதத்தால் பாதிக்கப்பட்டு நரேந்திரநாத் சென் குப்தா காலமானார். அப்போது நேரிட்ட குழப்பத்தில் அந்த நூல் காணாமல் போனது, பெரிய இழப்பாகும். 

உளவியல், தத்துவவியல், கல்வி, மானுடவியல் துறைகளில் முக்கியமான பங்களிப்புகளை அளித்தவர் நரேந்திரநாத்.  அவரது சமூக உளவியல் -ஓர் அறிமுகம் (1928), மனவளர்ச்சியும் மனச்சிதைவும் (1940), மனப்பண்புகளில் பரம்பரைத் தாக்கம் (1942) ஆகியவை முக்கியமான நூல்களாகும்.

சென்னை பல்கலைக்கழகத்தில் உளவியல் துறையை 1943-இல் துவக்கிய குணமுதியன் டேவிட் போஸ் (1908- 1965) உடன் சேர்த்து, இந்தியாவில் நவீன உளவியலின் நிறுவனராக நரேந்திரநாத் சென் குப்தா போற்றப்படுகிறார்.

- வ.மு.முரளி

]]>
Pshychology, mental health https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2016/8/9/w600X390/MP900444180.JPG https://www.dinamani.com/health/mental-health/2016/aug/09/நவீன -உளவியல்-3199.html