Dinamani - மனநல மருத்துவம் - https://www.dinamani.com/health/mental-health/ https://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 3284222 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பாலியல் பலாத்காரம் செய்ததற்காக ஆசிரியர் கைது! மகளை வீட்டுக்குள் அனுமதிக்க மறுத்த பெற்றோர்! சினேகா Tuesday, November 19, 2019 01:09 PM +0530
12-ம் வகுப்பு சிறுமியை பாலியல் பலாத்காரம் செய்த குற்றச்சாட்டில் பள்ளி ஆசிரியர் ஒருவர் அண்மையில் கைது செய்யப்பட்டார். அந்தச் சிறுமியின் பெற்றோர் இரண்டு வயது குழந்தையாக அவளைத் தத்தெடுத்திருந்தார்கள். இந்தச் சம்பவம் தங்களுக்கு அவமானத்தை வரவழைத்துவிட்டது என்று சிறுமியை வீட்டிலிருந்து வெளியேறும்படி வற்புறுத்தியுள்ளனர்.

17 வயதான அச்சிறுமியை வளர்ப்பு பெற்றோர் உள்ளூர் காவல் நிலையத்திற்கு அழைத்து வந்து, காவல்துறை அதிகாரிகளிடம் இனி நாங்கள் இவளை பராமரிக்க முடியாது என்று கூறினர். இதனால் அதிர்ச்சியடைந்த காவல்துறை அதிகாரிகள், அச்சிறுமி உடல் நலமில்லாமல் இருந்ததால் வளர்ப்பு பெற்றோரை சமாதானப்படுத்த முயற்சித்தனர். ஆனால் அவர்கள் கேட்க மறுத்த காரணத்தால், குழந்தைகள் நலக்குழு அதிகாரிகள் வரவழைக்கப்பட்டு குழந்தைகள் நல காப்பகத்தில் தங்க வைக்கப்பட்டார்.

போலீஸ் மற்றும் குழந்தைகள் நல அதிகாரிகள் நியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸிடம் கூறியது, 'சிறுமி குடும்பத்திற்கு 'அவமதிப்பை' ஏற்படுத்திவிட்டதாக பெற்றோர்கள் தெரிவித்தனர். மேலும் அச்சிறுமிக்கு பாலியல் விஷயங்களில் அதிக ஆர்வம் இருந்ததாகவும், அது தங்கள் குடும்பத்துக்கு ஒவ்வாமையாக உள்ளது என்றும் கூறினர். 10-ஆம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருந்த போது, ​​ஒரு ஆசிரியர் அச்சிறுமியை முத்தமிடுவதைக் கண்டதாகவும், பெற்றோர் பள்ளிக்கு வரவழைக்கப்பட்டனர். சிறுமியில் இத்தகைய செயல்களுக்கு தாங்கள் வெட்கப்படுவதாகவும், இதற்குமேல் குடும்பத்தில் அவளை வைத்திருக்க விரும்பவில்லை என்றும் மனக்கசப்புடன் பெற்றோர்கள் தெரிவித்தனர். 

சிறுமி படிக்கும் தனியார் பள்ளியில் உடல் கல்வி கற்பிக்கும் ஆசிரியராக பணிபுரிந்து வந்த 26 வயது இளைஞரை ஞாயிற்றுக்கிழமை பெற்றோர்களும், அவர்களின் அண்டை வீட்டினரும் போலீசில் ஒப்படைத்தனர். அவர்களது வீட்டின் முதல் மாடியில் உள்ள கழிப்பறையில் அரை நிர்வாணமாக அவர் காணப்பட்டார் என குற்றம் சாட்டப்பட்டார். வீட்டின் முதல் மாடிப் பகுதியிலும் சிறுமியும் இருந்தாராம். அவளை பாலியல் பலாத்காரம் செய்ததாக பெற்றோரின் குற்றச்சாட்டின் பேரில் போலீசார் அவர் மீது கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை (17 நவம்பர்) வழக்கு பதிவு செய்தனர், அதன்பின் அந்த பி.டி.டீச்சர் நீதிமன்றக் காவலில் வைக்கப்பட்டார்.

இந்தச் சம்பவம் நடந்த அடுத்த நாள், அதாவது திங்களன்று பெற்றோர் சிறுமியை காவல் நிலையத்திற்கு அழைத்து வந்து, தங்களது மகள் தத்தெடுக்கப்பட்டவர் என்றும், இனி அவளை வீட்டில் பராமரிக்க விரும்பவில்லை என்றும் கூறினார்கள். தங்கள் மகள் அந்த ஆசிரியருடன் தகாத உறவைக் கொண்டிருந்ததாக நம்புவதாகவும், அவள்தான் அவரை தங்கள் வீட்டிற்கு அழைத்ததாகவும் கூறினார். பெற்றோர் பிடிவாதமாக அவளை வீட்டுக்கு அழைத்துச் செல்ல முடியாது என்று சொல்லிவிட்டதால், குழந்தைகள் நல அதிகாரிகள் சிறுமியை குழந்தைகள் நல பாதுகாப்பான இடத்துக்கு அழைத்துச் சென்று அங்கேயே தங்க வைத்தனர்.

தத்தெடுக்கப்பட்ட குழந்தையைக் கைவிடுவது என்பது சட்டவிரோதச் செயல், இப்படி பாதியில் மறுக்க முடியாது என்று அவர்களுக்கு கவுன்சிலிங் அளிக்கப்பட்ட பிறகு, அரைமனதுடன் செவ்வாய்க்கிழமை மாலை பெற்றோர்கள் அச்சிறுமியை திரும்ப அழைத்துச் செல்லத் தயாராக இருப்பதாக தெரிவித்தனர். ஆனால் அப்போது அந்த இளம் பெண் வளர்ப்புப் பெற்றோரிடம் திரும்பிச் செல்ல விரும்பவில்லை என்று பிடிவாதமாக மறுத்துவிட்டாள். தற்போதைக்கு நாங்கள் அவளை பாதுகாப்பாக ஒரு வீட்டில் வைத்திருக்கிறோம். எங்கள் முதல் பொறுப்பு, அவரது 12-ஆம் வகுப்பு பொதுத் தேர்வுதான்’ என்று குழந்தைகள் நல அதிகாரி கூறினார். பொதுத் தேர்வுக்கு இன்னும் ஐந்து மாதங்கள் மட்டுமே உள்ளன என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

எக்ஸ்பிரஸிடம் பேசிய பிரபல மனநல மருத்துவர் டாக்டர் லட்சுமி விஜயகுமார் கூறுகையில், 'தத்தெடுக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு குழந்தையின் வழக்கமான கேள்வி
என்னவென்றால், அவர்களின் சொந்த பெற்றோர் அவர்களை ஏன் விட்டுவிட்டார்கள்? என்பதுதான். நிராகரிப்பின் உணர்வு அவர்களின் ஆழ்மனதில் நீண்ட காலம் தேங்கி அவர்களை கசப்பான மனநிலைக்கு தள்ளிவிடும். மேலும் தத்தெடுக்கப்பட்ட பெற்றோர்கள் திட்டும்போதும் அல்லது கண்டிக்கும்போதும், எங்க ரத்தமாக இருந்தால் இப்படி செய்திருப்பாயா, என்னதான் இருந்தாலும் நீ தத்தெடுத்த பிள்ளைதானே’ போன்ற வார்த்தைகளை கோபத்திலோ அல்லது வேண்டுமென்றே கூறுகையில் அது அக்குழந்தையை காயப்படுத்தும். இதனால் அக்குழந்தைகள் மன அழுத்தத்துக்கு உள்ளாகிறார்கள். சொந்த வீட்டிலேயே அந்நியமாகிவிடுகிறார்கள். மேலும் தங்களுடைய வாழ்க்கையை அவர்கள் பாதுகாப்பாக உணர்வதில்லை. இது அவர்களுக்குள் தனிமையை உருவாக்குகிறது, இத்தகைய காரணங்களால் அவர்கள் வீட்டிற்கு வெளியே அன்பைத் தேடத் தொடங்குகிறார்கள்’

குடும்பம் ஒடுக்குமுறை செய்தால் மட்டுமே அக்குழந்தைகள் அதற்கான எதிர்வினை செய்திருக்க முடியும் என்றும், எந்தவொரு முடிவுகளுக்கும் செல்வதற்கு முன்பு பெற்றோர்களுக்கும் கவுன்சலிங் தரப்பட வேண்டும் அவர் கூறினார். ஆசிரியர் அல்லது உறவினர் போன்ற நெருங்கிய நபர்கள் இது போன்ற சந்தர்ப்பங்களில் குழந்தையைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளும்போது, ​​இக்குழந்தைகளுக்கு அனைவரின் மீதும் நம்பிக்கை சிதறிப் போகிறது. இந்த சிறுமி வேறு பல உறவுகளில் இருந்ததாக பெற்றோர் கூறியுள்ளனர். ​அந்த அளவுக்கு அவள் போகவிட்ட ​பெற்றோர் அடிப்படையில் அவளுக்கு என்ன பிரச்னை என்று அன்புடன் பேசி, அதனை சீர் செய்ய முயற்சி செய்திருக்க வேண்டும். அவர்கள் அந்தப் பெண்ணிடம் இரக்கம் காட்டவில்லையா என்று கேள்வி எழுப்பவும் ஒரு இடம் உள்ளது’என்றார் டாக்டர் லட்சுமி விஜயகுமார். சிறுமியை வசதியான விடுதிக்கு அனுமதித்து, அவளை படிப்பில் கவனம் செலுத்த வைப்பது ஒரு தீர்வாக இருக்கும் என்று அவர் கூறினார்.

இது சம்பந்தப்பட்ட சட்ட சிக்கல்களைப் பற்றி பேசுகையில், சென்னையின் குழந்தைகள் நலக் குழுவின் முன்னாள் தலைவர் டாக்டர் பி மனோரமா கூறுகையில், தத்தெடுக்கப்பட்ட பெற்றோர்கள் குழந்தையுடன் முரண்பட்டுவிட்டாலும் சரி, அவர்களின் எதிர்ப்பார்ப்புகளை பூர்த்தி செய்யாமல் இருந்துவிட்டாலும் சரி, தத்தெடுத்த பிள்ளைகளுக்கு அவர்கள்தான் பொறுப்பு. ஒருபோதும் அதை அவர்கள் தட்டிக் கழிக்க முடியாது. இது போன்ற வழக்குகளை probationary officer விசாரிக்க வேண்டும். அக்கம்பக்கத்தினர், வகுப்பு தோழர்கள், ஆசிரியர்கள், பெற்றோரின் நண்பர்கள் மற்றும் குழந்தைகளிடம் விசாரணை நடத்த இந்த அதிகாரிக்கு உரிமை உண்டு. விசாரணையின் பின்னர், பெற்றோருடன் தங்கியிருக்கும் குழந்தையின் நன்மை தீமைகளை எடைபோட வேண்டும், அப்போதுதான் குழந்தை தத்தெடுக்கப்பட்ட பெற்றோருடன் தங்க அனுமதிக்கப்பட வேண்டுமா என்பது குறித்து ஒரு முடிவை எடுக்க முடியும் ’என்று அவர் கூறினார்.

இதே போன்ற ஒரு வழக்கை முன்பு சந்தித்திருந்த மனோரமா கூறுகையில், 'சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, 9-ஆம் வகுப்பு சிறுமி ஒருத்தி தனது வளர்ப்பு பெற்றோருடன் வாழ விரும்பவில்லை என்று கூறினார். வீட்டினரால் அச்சிறுமி சித்திரவதை செய்யப்பட்டார், காரணம் அவள் தங்களுடைய உறவினர்களின் பிள்ளைகளைப் போல நன்றாகப் படிக்கவில்லை என்று பெற்றோர்கள் அவளை படாத பாடு படுத்தியிருந்தனர். சில வாரங்கள் குழந்தைகள் நல காப்பகத்தில் அச்சிறுமி தங்க வைக்கப்பட்டாள். பின்னர் ஒருவழியாக பெற்றோரும் சிறுமியும் சமாதானம் அடைந்தனர். அவள் மீண்டும் தனது வளர்ப்பு பெற்றோருடன் வாழத் தொடங்கினாள். இந்த வழக்கைப் பொருத்தவரையில், சிறுமியின் 12-ஆம் வகுப்பு தேர்வுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்பட வேண்டும், அதற்கேற்ப விசாரணைகள் தொடர வேண்டும், அவள் 18 வயதை அடைந்தவுடன் தத்தெடுத்த பெற்றோருடன் வாழ்வது குறித்து சுய முடிவை அவள் எடுக்கலாம்’ என்றார்.
 

]]>
child https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/11/19/w600X390/CHILD.jpg child https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/nov/19/parents-disown-their-adopted-daughter-after-teacher-arrested-for-raping-her-3284222.html
3270665 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் மூளை நன்றாக வேலை செய்ய வேண்டுமா? Shakthivel Monday, November 4, 2019 01:59 PM +0530  

பல சந்தர்ப்பங்களில் நன்றாகத் தூங்கினால் நம் மூளையின் செயல்திறன் நன்றாக இருப்பதை நாமே உணர்ந்திருப்போம். ஓய்வு எடுப்பது என்பது வேறு உறக்கம் என்பது வேறு. எவ்வாறாயினும், வால் ஸ்ட்ரீட் ஜர்னலில் வெளியிடப்பட்டுள்ள ஒரு ஆய்வு தூக்கத்தினால் விளையும் மூளைச் செயல்திறன் பற்றி விரிவாக விளக்குகிறது. அதன் சுருக்கம் இது :

இந்த ஆய்வுக்காக நிபுணர்களின் கண்டுபிடிப்பு என்னவென்றால், ஒரு நாளில் 10 முதல் 20 நிமிட பவர் ரெஸ்ட் எடுப்பது மூளையில் செரிப்ரமில் ரசாயன மாற்றங்களை உருவாக்குகிறது.

உங்கள் சுறுசுறுப்பை அதிகரிக்க, நிபுணர்கள் கூறும் பரிந்துரை, 10 முதல் 20 நிமிட பவர் ரெஸ்ட் எடுத்துக் கொண்டு அதன் பின் வேலைக்குத் திரும்பலாம்.

அடுத்து பகலில் ஒன்றரை மணி நேர உறக்கம் உங்கள் உற்சாகத்தை தூண்டும் கற்பனா சக்தியை அதிகரிக்கும். புதிய விஷயம் ஏதாவது கற்றுக் கொள்ளவோ, புதிய வேலையொன்றை செய்ய வேண்டும் என்று முடிவு செய்யும் போதோ அதற்கு முன் தூங்கி விழித்தெழுந்தால், அந்த வேலையை வெகு சிறப்பாக செய்து முடிப்பீர்கள் என்கிறார்  டாக்டர் மெட்னிக். இரவில் மட்டுமில்லை,  பகலில் கூட இவ்வகையான REM ஓய்வை நீங்கள் எடுக்கலாம். சிறிய அளவிலான தூக்கம்தான் என்றாலும் அதிகப் பலன்களைத் தரக்கூடியது.

தூங்குவதற்கு ஒரு சில நொடிகளுக்கு முன் நீங்கள் செய்ய வேண்டிய வேலையைப் பற்றி நினைத்துக் கொண்டு அதன்பின் தூங்குங்கள். அது மிகச் சிறந்த பலன்களைத் தரும் என்கிறார்கள் நிபுணர்கள்.

]]>
sleep well https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/11/4/w600X390/man-sleeping.jpg sleep https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/nov/04/how-to-get-biggest-brain-benefits-3270665.html
3269988 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் மணப்பெண்ணை எப்படி தலைகுனிய வைச்சீங்க? வீக் எண்ட் ஜோக்ஸ் கொஞ்சம் சிரிங்க பாஸ்! Sunday, November 3, 2019 11:43 AM +0530 ‘‘புதுசா ஒரு மோப்ப நாய் வாங்கியிருக்கியாமே... எதுக்கு?’’

‘‘வீட்டுல மூக்குக் கண்ணாடி, டிவி ரிமோட், பா்ஸ், சாவி, செல்போன்லாம் எங்கே இருந்தாலும் உடனே கண்டுபிடிச்சு தா்றதுக்கு பழக்கி வச்சிருக்கேன்’’

ஜோ.ஜெயக்குமாா், நாட்டரசன்கோட்டை.

‘‘என் மனைவி எடுத்ததுக்கெல்லாம் கோபப்படுறா’’

‘‘அப்படியா?’’

‘‘ அவ பா்ஸ் எடுத்தா கோபப்படுறா... நகையை எடுத்தா கோபப்படுறா’’

பி.சி.ரகு, பள்ளிச்சேரி.

‘‘மணப்பெண்ணை எப்படி தலைகுனிய வைச்சீங்க?’’

‘‘கையிலே செல்போனைக் குடுத்துட்டோம்ல’’

நெ.இராமன், சென்னை-74.

‘‘தள்ளுபடி விலையிலே வாங்கின காா் எப்படி இருக்கு?’’

‘‘அடிக்கடி ‘தள்ளும்’படி இருக்கு’’

நெ.இராமன், சென்னை-74.

‘‘கண்ணுல ஏதோ கோளாறு டாக்டா்’’

‘‘எப்படிச் சொல்றீங்க’’

‘‘ராத்திரி சீரியல் பாா்த்தா காலையிலேதான் கண்ணீா் வருது’’

நெ.இராமன், சென்னை-74.

‘‘நோட்டாவிற்கு தனிச் சின்னம் ஒதுக்கினால் என்ன சின்னம் ஒதுக்கலாம்?’’

‘‘முட்டைச் சின்னம்’’

க.ரவீந்திரன், ஈரோடு.

‘‘பேசிக்கிட்டே கொஞ்ச தூரம் நடக்கலாம் வா்றீங்களா?’’

‘‘சாரி... நான் வரலை... நீங்க மட்டும் தனியா பேசிக்கிட்டே நடந்து போய்ட்டு வாங்க’’

ஏ.நாகராஜன், பம்மல்.

‘‘நம்ப முடியாத கனவெல்லாம் வருது டாக்டா்’’

‘‘எந்த மாதிரி கனவு?’’

‘‘என் மனைவி நான் சொல்றதையெல்லாம் செய்யிற மாதிரி டாக்டா்’’

வி.ரேவதி, தஞ்சை.

]]>
Jokes https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/11/3/w600X390/jokes.jpg smile please https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/nov/03/weekend-jokes-3269988.html
3268068 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் ஆண்களே! இது உங்களுக்குத்தான்! பெண்களிடம் எந்தவொரு ரகசியத்தையும் சொல்லிவிடாதீர்கள்! Uma Shakthi Friday, November 1, 2019 12:03 PM +0530  

'யார்கிட்ட வேணா அந்த விஷயத்தை சொல்லு, ஆனா உன் வீட்டுல இருக்கற லேடீஸ்கிட்ட மட்டும் சொல்லிடாதே’ இப்படி யாராவது உங்களை எச்சரித்தால் கோபம் குட வரலாம். ஆனால் பெண்களிடம் ரகசியத்தை சொல்வதும் அதை ஊருக்கே சொல்வதும் ஒன்றுதான் என்று விஷயம் தெரிந்தவர்கள் அறிவார்கள். இதைதான் பல கோடி செலவழித்து ஆய்வொன்றில் கண்டுபிடித்துள்ளனர்.

சராசரியாக பெண்களால் எந்தவொரு ரகசியத்தையும் 47 மணி நேரத்துக்கு மேல் காப்பாற்ற முடியாது என்கிறது ஒரு புதிய ஆராய்ச்சி. 

பெண்களிடம் நீங்கள் ஒரு ரகசியத்தைச் சொல்லிவிட்டு யாரிடமும் சொல்லிவிடாதே என்ற வார்த்தையையும் கூடுதலாக சொல்லிவிட்டால் போதுமாம், அது உடனடியாக அவர்களுக்குள் ஒரு ரசாயன மாற்றத்தை ஏற்படுத்திவிடும் என்கிறார்கள் வல்லுநர்கள்.

ஒரு விஷயம் தனக்கு மட்டும் தெரியும் என்ற நிலையில் அவர்களால் பொறுமையாக அதை பூதம் போலக் காத்துக் கொண்டிருக்க முடியாது. உடனே அவ்விஷயத்தை தனக்கு தெரிந்தவர்களிடம் உடனே சொல்லிவிட வேண்டும் என்ற ஆவல் அவர்களுக்கு கொழுந்துவிட்டு எரியத் தொடங்கும். 15 நிமிடத்திலிருந்து 47 மணி நேரத்துக்குள் அவர்களுக்குத் தெரிந்த எந்தவொரு பரம ரகசியத்தையும் யாரேனும் ஒருவரிடமாவது நிச்சயம் சொல்லிவிடுவார்கள் என்று அடித்துச் சொல்கிறது இந்த ஆய்வு.

அந்த ரகசிய செய்தி யாரைப் பற்றியது என்பதைப் பொருத்துதான் முதலில் யாரிடம் சொல்வது என்பதும் அமையும். உதாரணமாக ரகசியத்தை சொல்லத் துடிப்பது தங்களின் ஆண் நண்பர், காதலர் / கணவர், நெருங்கிய தோழி அல்லது அம்மா இவர்களுள் யாராவது ஒருவரிடம் சொல்லியே தீர்வார்களாம்.

18 வயதிலிருந்து 65 வயது வரையிலான 3000 பெண்களை வைத்து இந்த ஆய்வினை மேற்கொண்டனர். இதில் பத்தில் நான்கு பெண்கள் தங்களால் ரகசியத்தைப் பாதுகாக்க முடியாது என்று வெளிப்படையாக ஒப்புக் கொண்டனர். அது எவ்வளவு அந்தரங்கமானதும் ரகசியமானதாகவும் இருந்தாலும் கூட தங்களால் சில மணி நேரத்துக்கு மேல் அதை மனத்துக்குள் பூட்டி வைத்திருக்க முடியாது என்றனர். 

பத்தில் ஐந்து பெண்கள் ஒன்று அல்லது இரண்டு கோப்பை வைன் குடித்தபின் தங்கள் மனத்தில் ஒளித்து வைத்திருந்த அத்தனை விஷயங்களும் வெளியில் கொட்டிவிடுவோம், அது எத்தகைய ரகசியமாக இருந்தாலும் கவலையில்லை என்றனர். 

இந்த ஆராய்ச்சியை மேற்கொண்ட வைன்ஸ் ஆஃப் சைல் என்ற நிறுவனத்தைச் சார்ந்த மைக்கேல் காக்ஸ் என்ற ஆய்வாளர் இதைப் பற்றி கூறுகையில், ‘பெண்களால் எந்தவொரு ரகசியத்தையும் நீண்ட நெரெஅம் காப்பாற்ற முடியாது என்பது உலகறிந்த உண்மைதான். இதை ஆராய்ச்சி செய்து உறுதி செய்ய விரும்பினோம். எங்களால் ஒரு ரகசியத்தைப் பெண்களிடம் சொல்லி அதை வெளியில் சொல்கிறார்களா என்பதைக் கூட கண்டறிய முடிந்தது. ஆனால் அது எவ்வளவு விரைவாக வெளியே சொல்லப்படுகிறது அந்த காலகட்டம் என்னவாக இருக்கிறது என்பதை தான் பகுத்தாய முடியவில்லை. ஆனால் ஒன்று மட்டும் மிக உறுதியாக எங்கள் ஆய்வில் தெளிவானது. அது எவ்வளவு ரகசியமானதும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததுமான செய்தியாக இருந்தாலும் சரி பெண்களிடம் சொல்லப்பட்ட 48 மணி நேரத்தில் வெளி உலகத்துக்கும் தெரிந்து வெட்ட வெளிச்சமாகிவிடுகிறது’ என்றார்.

ஒரு ரகசிய செய்தியை ரகசியம் என்றே ஒரு பெண் தன் தோழியிடம் சொல்ல, அதை அவர் அப்படியே இன்னொருவரிடம் சொல்ல, இப்படி வெளியில் விரைவில் காட்டுத் தீ போல அச்செய்தி பரவி விடுகிறது. தனக்கு சம்மந்தம் இருக்கும் விஷயமாக இருந்தாலும் சரி, துளி கூட சம்பந்தம் இல்லையென்றாலும் சரி, அதை ரகசியம் என்று மட்டும் சொல்லிவிட்டால் போதும் பத்தில் ஒன்பது பெண்கள் அதை மற்றவர்களிடம் சொல்லியே தீர்கிறார்கள். சுவாரஸ்யமான செய்தியாக இருந்தால், பெண்கள் மது அருந்தும் போது அதைப் பற்றி அக்கு வேறு ஆணி வேறாக பிரித்து மேய்ந்து விவாதிக்கிறார்கள் என்றனர் ஆராய்ச்சியாளர்கள். 

மற்ற பெண்களிடமிருந்து ஒரு பெண் மூன்று ரகசியங்களையாவது வாரத்தில் ஒரு நாள் பெறுகிறார் அதில் ஒன்றையாவது அவர்கள் மற்றவர்களிடம் பகிர்ந்து விடுகிறார்கள் என்று மேலும் கூறுகிறது இந்த ஆய்வு.

பத்தில் ஆறு பெண்கள் ஒரு ரகசியத்தை அதில் துளியும் சம்பந்தப்படாதவர்களிடம் சொல்கிறார்கள். காரணம் அவர்களுக்குத் தெரியாத விஷயத்தில் ஆர்வம் காட்டாமல் இருப்பதுடன் அதை மற்றவர்களிடம் சொல்ல மாட்டார்கள். அவர்களிடம் அந்த ரகசியம் தேங்கிவிடும் என்று நம்புகிறார்கள்.

பத்தில் மூன்று பேர் மற்றவர்களின் ரகசியத்தை வெளியில் சொல்ல விரும்புவர்களாக இருப்பதை ஒப்புக் கொண்டார்கள். கிட்டத்தட்ட பாதி பெண்கள் (45 சதவிகிதம்) ரகசியத்தை வெளியில் சொல்வதற்கான காரணம் அது தங்களை உறுத்திக் கொண்டே இருப்பதால் அதை வெளியே சொல்லிவிடுவதன் மூலம் நிம்மதியாக உணர்வதாக ஒப்புக் கொண்டனர்.

இதில் சில பெண்கள் மற்றவர்களிடம் சொல்லக் கூடாத ரகசியத்தைக் கூட வெளியில் சொல்லிவிடுவதால் குற்றவுணர்வுக்கு உள்ளாகித்  தவிப்பதாகத் தெரிவித்தனர்.

இந்த ஆராய்ச்சியில் பங்குபெற்ற கால்வாசி பெண்கள் ரகசியத்தை பாதுகாப்பதில் தங்களுக்கு ஒரு பிரச்னையும் இருந்ததில்லை என்றனர். இதில் 83 சதவிகிதத்தினர் தங்களின் நெருங்கிய தோழியிடம் சொல்வதன் மூலம் அந்த ரகசியம் காப்பாற்றப் படுகிறது என்றே நம்புகிறார்கள். தங்களையும் அவர்களையும் வேறுபடுத்திப் பார்க்க முடியாத நெருக்கமான நட்பில் அல்லது உறவில் இருக்கும் போது ரகசியங்கள் அவசியமற்றது என்று கூறுகிறார்கள். 

பத்தில் நான்கு பெண்கள் நெருங்கிய தோழியிடம் மற்ற தோழிகள் பற்றிய வம்புச் செய்திகளையும் ரகசியங்களையும் சொல்லிவிடுகிறார்கள். 

பத்தில் நான்கு பெண்கள் தங்கள் தோழியிடம் அவளுக்குத் தெரியாத நபரைப் பற்றிய ரகசியத்தை சொல்வதில் பிரச்னையில்லை என்றே நினைக்கிறார்கள். தன்னிடமிருந்து வெளியே சென்றுவிடும் அதே சமயம் அது தோழிக்கு தெரியாத நபர் என்பதால் அவர் அதை அவள் வெளியிலும் சொல்லப் போவதில்லை என்று நம்புகிறார்கள். இதே போல் சம்மந்தம் இல்லாத நபரைப் பற்றிய ரகசியத்தை 40 சதவிகிதத்தினர் தங்கள் கணவரிடம் சொல்வதில் ஆறுதல் அடைகின்றனர்.  

அந்தரங்கமான விஷயங்கள், அடுத்தவர்கள் வாங்கிய பொருள்களின் உண்மை விலை, கள்ளக் காதல்கள், போன்றவையே ரகசியங்களின் பட்டியலில் எப்போதும் முதலில் இருப்பவை. இதைச் சார்ந்த விஷயங்களைப் பற்றி தோழிகளிடம் நேரில் அல்லது ஃபோனில் ரகசியமாக அரட்டை அடிப்பது அல்லது குறுஞ்செய்திகளை அனுப்பி பகிர்வதை பெண்கள் அடிக்கடி செய்து வருகிறார்கள்.

27 சதவிகிதப் பெண்கள் மட்டுமே தங்களிடம் சொல்லப்பட்ட ரகசியத்தை அடுத்த நாளே மறந்துவிடுகிறார்கள்.

பெண்களே, அந்த 27 பெண்களில் ஒருவரா நீங்கள் என்பதை உங்கள் மனசாட்சியிடம் கேட்டுத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். 

இது போன்ற சுவாரஸ்யமான ஆய்வுகளிலும் அவ்வப்போது ஈடுபடுகிறார்கள் மன வளத் துறை வல்லுநர்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

]]>
secret, magic https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/11/1/w600X390/secret.jpg ரகசியம் https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/nov/01/women-cannot-maintain-any-secret-longer-than-47-hours-says-a-new-research-3268068.html
3261977 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் உங்கள் டீன் ஏஜ் மகன் சமூக ஊடகங்களுக்கு அடிமையாகிவிட்டானா? இதோ ஒரு ஆய்வு Uma Shakthi Thursday, October 24, 2019 12:10 PM +0530  

தொழில்நுட்பத்தால் நன்மையும் உள்ளது, அதே சமயம் தீமையும் உண்டு. சமூக ஊடகங்களால் கெடுதல் மட்டுமே ஏற்படுகிறது என்று நம்மில் பெரும்பாலோர் நம்புகிறோம். சமூக ஊடகங்களில் செலவிடும் நேரம் நேரடியாக இளைஞர்களிடையே கவலை மற்றும் மனச்சோர்வை ஏற்படுத்தாது என்று ஒரு ஆய்வு கண்டறிந்துள்ளது.

சமூக வலைப்பின்னல் தளங்களில் இளைஞர்கள் செலவிடும் நேரம் 2012 முதல் 62.5 சதவிகிதம் உயர்ந்து, தொடர்ந்து வளர்ந்து வருகிறது. கடந்த ஆண்டுதான், இளைஞர்கள் சமூக ஊடகங்களில் செலவழித்த சராசரி நேரம் ஒரு நாளைக்கு 2.6 மணி நேரம் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அதிகமான ஸ்க்ரீன் டைம் பதின் வயதினரின் மனச்சோர்வு மற்றும் பதற்றத்தை அதிகரிப்பதாக விமரிசகர்கள் கூறி வந்தனர்.

இருப்பினும், ப்ரிகாம் யங் பல்கலைக்கழகத்தின் (Brigham Young University) குடும்ப வாழ்க்கை பேராசிரியரான (professor of family life) சாரா கோய்ன் (Sarah Coyne) தலைமையிலான புதிய ஆராய்ச்சி, சமூக ஊடகங்களில் செலவிடும் நேரமானது இளைஞர்களின் கவலை அல்லது மனச்சோர்வை நேரடியாக அதிகரிக்கவில்லை என்பதைக் கண்டறிந்துள்ளது.

'சமூக ஊடகங்களில் செலவழித்த நேரம் மற்றும் வளர்ந்து வரும் பதின் வயதினரின் மனச்சோர்வு ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான உறவை உண்மையில் புரிந்து கொள்ள நாங்கள் எட்டு ஆண்டுகள் செலவிட்டோம்’ என்று கோய்ன் தனது ஆய்வு முடிவுகளை கம்ப்யூட்டர்ஸ் இன் ஹ்யூமன் பிஹேவியர் எனும் பத்திரிகையில் வெளியிட்டார்.

'அவர்கள் சமூக ஊடகத்தில் செலவழிக்கும் நேரத்தை அதிகரித்தால், மேலும் மனச்சோர்வடைவார்களா? மேலும், அவர்கள் சமூக ஊடக நேரத்தைக் குறைத்தால், அவர்களின் மனச்சோர்வு குறைந்துவிடுமா? இதற்கான பதில் 'இல்லை’ என்பதுதான். சமூக ஊடகங்களில் செலவழித்த நேரம் பதற்றம் அல்லது மனச்சோர்வை உருவாக்கவில்லை என்பதை நாங்கள் கண்டறிந்தோம்’ என்றார் கோய்ன்

மன ஆரோக்கியம் என்பது பல விஷயங்களை உள்ளடக்கியது, மன அழுத்தம் அல்லது பதற்றதிற்கு ஒரு விஷயம் மட்டுமே காரணமாக இருக்காது. சமூக ஊடகங்களில் அதிக நேரம் செலவழித்ததினால்தான் இளம் பருவத்தினரிடையே மனச்சோர்வு அதிகரிக்கக்கிறது என்ற முடிவுக்கு வருவது சரியல்ல என்பதைக் விளக்குகிறது இந்த ஆய்வு.

'இளைஞர்கள் பயன்படுத்திய கால அளவு மட்டும் அவர்களுக்கு முக்கியம் இல்லை. உதாரணமாக, இரண்டு இளைஞர்கள் சமூக ஊடகங்களை ஒரே நேரத்திற்கு பயன்படுத்தலாம், ஆனால் அவர்கள் அதைப் பயன்படுத்தும் முறையின் விளைவாக வேறுபட்ட விளைவுகளைக் கொண்டிருக்கலாம்,’ என்று கோய்ன் கூறினார்.

இந்த ஆய்வின் நோக்கம், இத்தகைய விவாதத்திற்கு அப்பால் சமூகத்தை ஒட்டுமொத்தமாக உயர்த்த உதவுவதுடன், சமூக ஊடகப் பயன்பாட்டை ஆராய்வதற்கும் ஆகும். சமூக ஊடகங்களை ஆரோக்கியமான வழிகளில் எப்படி பயன்படுத்தலாம் என்றும் பரிந்துரைக்கிறது.

சமூக வலைத்தளங்களில் செயலற்ற பயனருக்குப் பதிலாக செயல் ஆற்றும் பயனராக இருங்கள் என்று கோய்ன் கூறுகிறார். அதாவது இணையத்தில் வெறுமனே சுற்றிக் கொண்டிருக்காமல், ஸ்க்ரோலிங் மட்டும் செய்வதற்கு பதிலாக, தீவிரமாக இயங்க வேண்டும். கருத்து தெரிவிக்கவும், இடுகையிடவும் மற்றும் பதிவுகளை எழுதுவதும் என ஏதாவது ஒன்றில் ஆக்டிவ்வாக இருக்க வேண்டும்.

தூங்குவதற்கு ஒரு மணி நேரத்துக்கு முன்பு சமூக ஊடக பயன்பாட்டைக் கட்டுப்படுத்துங்கள். போதுமான தூக்கம் பெறுவது மன ஆரோக்கியத்திற்கு மிகவும் நல்லது. இதை பிடிவாதமாக செயல்படுத்துங்கள். ஆரம்பத்தில் கஷ்டமாகத்தான் இருக்கும். ஆனால் சமூக ஊடகங்களுடன் ஈடுபடுவதற்கான உங்கள் உந்துதல்களை முதலில் கவனித்துப் பாருங்கள்.

நீங்கள் குறிப்பாக ஏதேனும் தகவல்களைத் தேடுவதற்கோ அல்லது மற்றவர்களுடன் இணைவதற்கோ சமூக வலைத்தளங்களுக்குச் சென்றால் பரவாயில்லை, அது நேர்மறையான விளைவை ஏற்படுத்தும், ஆனால் வெட்டியாகவோ உங்களுக்கு சலிப்பாக இருப்பதாலோ இணையத்தில் உலா வருவது நல்லதல்ல என்று கோய்ன் கூறினார்.

பதின்வயதினரின் மன ஆரோக்கியம் மற்றும் அவர்களின் சமூக ஊடகப் பயன்பாட்டைப் புரிந்து கொள்ளும் முயற்சியில், ஆராய்ச்சியாளர்கள் 13 முதல் 20 வயதுக்குட்பட்ட 500 இளைஞர்களுடன் இணைந்து பணியாற்றினார். எட்டு வருட காலகட்டத்தில், ஆண்டுக்கு ஒரு முறை அவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட கேள்வித் தாள்களை நிறைவு செய்தனர்.

பொதுவாக ஒரு நாளில் சமூக வலைதளங்களில் பங்கேற்பாளர்கள் எவ்வளவு நேரம் செலவிட்டார்கள் என்று கேட்டு சமூக ஊடக பயன்பாடு அளவிடப்பட்டது. மனச்சோர்வு மற்றும் பதற்றத்தை அளவிட, பங்கேற்பாளர்கள் மனச்சோர்வு அறிகுறிகள் மற்றும் பதற்ற நிலைகளைக் குறிக்க வெவ்வேறு அளவுகோல்களுடனான கேள்விகளுக்கும் பதிலளித்தனர்.

இந்த முடிவுகள் முதலில் ஒவ்வொருவரின் தனிப்பட்ட அளவில் பகுப்பாய்வு செய்யப்பட்டன. இரண்டு பகுப்புகளிடையே ஒரு வலுவான தொடர்பு இருக்கிறதா என்று பின்னர் கணிக்கப்பட்டது.

13 வயதில், இளம் பருவத்தினர் ஒரு நாளைக்கு சராசரியாக 31-60 நிமிடங்கள் சமூக வலைதளங்களைப் பயன்படுத்தி இருந்தனர். இந்த சராசரி அளவுகள் படிப்படியாக அதிகரித்து, இளம் வயதினர் ஒரு நாளைக்கு இரண்டு மணி நேரங்களுக்கு மேல் சமூக வலைத்தளங்களில் செலவு செய்கிறார்கள் என்று தெரிந்தது.

மிக அதிகமாக சமூக வலைதளங்களில் தங்கள் நேரத்தில் பயன்படுத்துவதுதால் எதிர்காலத்தில் அவர்கள் பாதிப்பு அடைவார்கள் என்பதற்கான எந்த அறிகுறியையும் கணிக்கப்படவில்லை. அதாவது, இளம் பருவத்தினர் சமூக வலைத்தளங்களில் வழக்கமான கால அளவைத் தாண்டி பயன்படுத்தினாலும் ஒரு வருடம் கழித்தும் கூட அவர்களது கவலை அல்லது மனச்சோர்வில் மாற்றங்கள் இல்லை.

]]>
Social Media https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/10/24/w600X390/facebook.jpg social network https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/oct/24/social-media-not-actually-linked-to-teen-anxiety-depression-study-explains-3261977.html
3258756 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் வீக் எண்ட் ஜோக்ஸ் கொஞ்சம் சிரிச்சிடுங்க! Sunday, October 20, 2019 05:15 PM +0530 "ஏன் சிஸ்டர் எடை மெஷினில் இருமுறை எடை பார்த்தீங்களே... ஏன்?''
"பர்ஸுடன் ஒருமுறை பர்ஸில்லாமல் ஒருமுறை... பர்ஸ் என்ன கனம்ன்னு தெரிஞ்சுக்கத்தான்''
ஆர்.யோகமித்ரா, சென்னை-73.

**

"என்ன மச்சான் நல்லா இருக்கிறியா? ரொம்ப நாளா போனையே காணோம்''
"சத்தியமா நான் போனை எடுக்கலைடா... நல்லா தேடிப் பார்''
டி.மோகனதாஸ், நாகர்கோவில்.

**

"மரியாதை இல்லாத இடத்தில் நாம் இருக்கவே கூடாது''
"சரிதான்... நம்ம வீடு தவிர''
கு.அருணாசலம், தென்காசி.

**

"ஆடு, மாடுகளுக்கு இருக்கிற மரியாதை கூட நமக்கு இல்லைன்னு எப்படிச் சொல்றே?''
"அதுகளுக்கு லோன் தர்றாங்க... நமக்குத் தர்றாங்களா?''
அ.செல்வகுமார், சென்னை-19.

**

"தலைவரே என்ன நம்ம கட்சிக்காரங்க ஜாதகத்தை பார்க்கிறீங்க?'' 
"யார் யாரெல்லாம் நம் கட்சியை விட்டு போகப் போறாங்கன்னு தெரிஞ்ச்சிக்கத்தான்''
மணிகண்ட பிரபு, திருப்பூர்

**

"பால்காரரே இனிமேல் நீயே பால்ல தண்ணீர்  ஊற்றிக் கொடுப்பா''
"தண்ணீர் ஊத்தின பால்ன்னா லிட்டருக்கு இருபது ரூபா அதிகம்மா''

**

"அப்பா பரத் நவீனமா சாபம் விடுறான்''
"எப்படி?''
"உன் பாஸ்வேர்டெல்லாம் மறந்து போகன்னுதான்'' 

**

"மாப்பிள்ளை என்ன வேலைல இருக்காரு?''
" பத்து வாட்ஸ் அப் குரூப்புக்கு அட்மினா இருக்காரு''
பொ.பாலாஜி, அண்ணாமலை நகர்.

]]>
jokes https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/10/20/w600X390/ka4.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/oct/20/weekend-jokes-3258756.html
3253313 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் வீக் எண்ட் ஜோக்ஸ்! சிரிங்க பாஸ் சிரிங்க Sunday, October 13, 2019 05:49 PM +0530
'தலைவருக்கு நிறைவேறாத ஆசை ஒண்ணு இருக்கா... என்னது?'
'சொந்தமா ஒரே ஒரு ரயில் இருக்கணும்னு ஆசைப்படுறாராம்'

பி.பரத், கோவிலாம்பூண்டி.

'என் மருமகள்  சண்டை போடறதுக்கு  ஐ.எஸ்.ஐ முத்திரை  கொடுக்கலாம்'
'எப்படி?'
'தரக்குறைவான  வார்த்தைகளை  உபயோகிக்க  மாட்டாள். அதான்'

த.ஜோதி, சென்னை.

'டாக்டர் என் கணவர் தூங்கும்போது வாயைத் திறந்து கொண்டே தூங்குகிறார்'
'ஏம்மா அவர் தூங்கும் போது கூட வாயைத் திறக்கக் கூடாதா?'

டி.மோகனதாஸ், நாகர்கோவில்.

'என்னங்க நான் செஞ்ச பொங்கல் எப்படி இருந்துச்சி?'
'சொல்லக் கூடாதா? நான் கஞ்சின்னு நினைச்சுக் குடிச்சுட்டேன்'

பொ.பாலாஜி, அண்ணாமலை நகர்.

'குடிச்சுச் செத்தாரே உன் அப்பா... உனக்கு ஏதாவது வச்சிட்டுப் போனாரா?'
'ஒரு சொட்டு கூட வச்சுட்டுப் போகலை'

டி.மோகனதாஸ், நாகர்கோவில்.

'உங்க ஓட்டலில்  இட்லி பஞ்சு மாதிரி  இருக்குமா?'
'சந்தேகமாயிருந்தால்  தீப்பெட்டி தர்றோம்; கொளுத்திப்   பாருங்கள் சார்'

சங்கீத சரவணன், மயிலாடுதுறை.  

'உங்களுக்கும் உங்க மனைவிக்கும் ஏதோ ஒற்றுமை இருக்குன்னு சொன்னீங்களே... என்ன அது?'
'நான் எது சொன்னாலும் அவ காதுல வாங்க மாட்டா.... அவ எது சொன்னாலும் நான் மனசுல வாங்க மாட்டேன்'

 வி.ரேவதி, தஞ்சை.

'முக்கிய'  தலைவர் கைது'
'இதுக்கெல்லாமா கைது பண்ணுவாங்க?'

 எ.கே. ஸ்ரீசாகம்பரி கண்ணன், அந்தியூர்.

]]>
jokes, relax please, smile please https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/2/18/w600X390/kadhir10.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/oct/13/week-end-jokes-relax-please-3253313.html
3249246 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் அடுத்தவர்களின் சொந்த விஷயத்தில் ஆர்வம் காட்டுபவர்கள் பெண்களா ஆண்களா? ஆய்வு அறிக்கை ராக்கி Sunday, October 6, 2019 04:02 PM +0530  

மற்றவர்களின் சொந்த விஷயங்களில் ஆர்வம் உடையவர்கள் பெண்கள்தான் என்று நீங்கள் நினைத்திருப்பீர்கள். ஆனால் அண்மையில் நடந்த ஆய்வொன்று (நம்மூர் ஆய்வு இல்லை வெளிநாட்டு ஆய்வு) அடுத்தவர் விஷயங்களைத் தெரிந்து கொள்வதில் பெண்ணை விட ஆணுக்குதான் அதீத ஈடுபாடு என்கிறது.

ஆண்களில் பலர் மற்றவர்களின் சொந்த விவகாரங்களை அறிந்து கொள்வதில் ஆர்வமாக இருப்பார்களாம். அதுவும் குறிப்பாக பெண்களைப் பற்றிய தகவல்களைத் தெரிந்து கொள்வதில் கூடுதல் ஆர்வம் ஆவார்கள் என்கிறது இந்த ஆய்வு. பெண்கள் வீட்டில் மட்டுமல்லாமல் அலுவலகத்திலும் வம்பு பேசுகிறார்கள் என்று பொதுவாக ஒரு குற்றச்சாட்டு முந்தைய காலங்களில் இருந்தது. ஆனால் நாங்களும் சற்றும் இளைத்தவர்கள் அல்ல என்று களத்தில் இறங்கிவிட்டனர் ஆண்கள். பெண்களாவது இல்லாதது பொல்லாததை வாய் கூசாமல் கூறமாட்டார்கள். ஆனால் ஆண்களுக்கு ஒரு விஷயம் கிடைத்துவிட்டால் அதை கண் காது மூக்கு வைத்து பில்டப் செய்துவிடுகிறார்களாம்.

ஆண்கள் இப்படி செய்வதும் ஒரு காரணமாகத்தான். எப்பாடுபட்டாவது ஒரு பெண்ணின் கவனத்தைப் பெறுவதற்காகத்தான் இப்படி செய்கிறார்களாம். ஆனால் இத்தகைய ஆண்களிடமிருந்து ஒரு அடி தள்ளியே இருப்பது நல்லது. ஒருவரைப் பற்றி மற்றவர்களிடம் புரணி பேசும் இயல்பு மனிதர்களிடம் பல காலமாகவே இருந்து வருகிறது. ஆனால் அது அவர்களின் பெர்சனலைத் தீண்டும்போதுதான் பிரச்னையாகிறது.  அது காதல் உறவாக இருந்தாலும் சரி, நட்பாகவோ இல்லை சகோதர உணர்வாக என எந்தவிதமான உறவாக இருந்தாலும் ஆண்களிடம் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டிய நிலை பெண்களுக்கு உள்ளது. பெண்களே, உங்களுடைய குடும்ப விவகாரங்கள், சொந்தப் பிரச்னைகள், பணப் பிரச்னைகள் என எந்த விஷயத்தையும் இப்படி நல்லவர்கள் போர்வையில், வம்புக்கு அலையும் ஆண்களிடம் பகிர்ந்து கொள்ளாதீர்கள். எப்போதும் நீங்கள் நினைவில் கொள்ள வேண்டியது ஒரே ஒரு விஷயம்தான் வீட்டினரைத் தவிர வேறு யாரும் வாழ்க்கையில் நம்பிக்கையானவர் இருக்க முடியாது. இது ஆண்களுக்கும் பொருந்தும். அந்த சைக்காலஜிகல் ஆய்வறிக்கை இப்படி பல விஷயங்களை அலசி ஆராய்கிறது. 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2014/10/13/3/w600X390/couple.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/oct/06/who-is-interested-in-others-personal-affairs-men-or-women-3249246.html
3247174 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பகுதி 11 சமூகத் திறன் குறைபாடு இருந்தால் எப்படி சமாளிப்பது? மாலதி சுவாமிநாதன் Thursday, October 3, 2019 01:10 PM +0530 சமூக-உணர்வுத் திறன்கள் சரியாக அமைகின்றனவா என்று அடையாளம் காண்பது எப்படி?

 சமூக-உணர்வு-ஆற்றல் ஒன்றுக்கொன்று ஊட்டமளிக்கும்,

ஒன்றின் மீது ஒன்றின் தாக்கம் இருக்கும். சமீப காலங்களில் இந்த சமூக-உணர்வு-ஆற்றல் மூன்றும் கூடி இருப்பது எந்த அளவிற்கு வாழ்வில் முக்கியமானது என்பதைப் பலதரப்பட்ட ஆராய்ச்சிகள் காட்டி இருக்கிறது. இவற்றில் குறிப்பிடத்தக்கது, சமூக-உணர்வு திறன்கள் பதமாக இருந்தால் அது அறிவாற்றல் திறன் மேம்படுவதற்கு மிகவும் உதவும் என்பதைக் காட்டி இருக்கிறார்கள். 

ஆற்றலின் வளர்ச்சி பலவிதமான கற்றுக் கொள்ளும் விஷயங்களில் அடங்கும். அறிந்து கொள்வதும் புரிந்து கொள்வதிலும் வெவ்வேறு விதங்கள் காணமுடியும். இதைத் தூண்டிவிடுவது ஆர்வம், வியப்பூட்டுகின்றவை (உணர்வின் உறவினர்கள்). ஏன், எப்படித் தேடல்களும் கற்றுக் கொள்ள ஊக்கவிக்கும். சந்தேகங்களைக் கேட்டு தெளிவு பெறுவது, உதவி கேட்பது, தீர்வு கொள்வது  ஒவ்வொன்றுக்கும் சமூக உறவுத் திறன்கள் தேவை. முயற்சி, விடா-உழைப்பு, என்ற பலவற்றை உணர்வுத் திறன்கள் சாத்தியமாக்கும்.  இப்படிப் பல வகைகளில் உணரும் உணர்வை அறிவது, சமூக உறவைப் புரிந்து கொள்வது, இந்தத் திறன்களை வளர்த்துக் கொள்வது என்ற கலவையே ஆற்றலை வலுப்படுத்த உதவும்.

நமக்கு சமூகத் திறன் குறைபாடு இருந்தால் மற்றவர்களிடம் உதவி கேட்க சஞ்கோஜப்பட நேரிடலாம். அப்போது சந்தேகங்கள் தெளிவு பெறாமல் இருந்துவிடும். இவ்வாறு நேர்ந்தால் பலமுறை பள்ளிக்கூடம் சேர்ந்து வெளிவரும் பொழுதுதான் பெற்றோர்கள் ஏதோ பிரச்னை இருக்கிறது என்று கண்டு கொள்வார்கள். அந்தக் காலகட்டம், அந்தக் காலக்கட்டம் வரை காத்திருக்க வேண்டும் என்பது இல்லை. மதிப்பெண் குறைவு தெரியும்வரை இந்த நிலைகளுக்கு நாமும் எந்தவிதமான முக்கியத்துவம் தராதது மிக வருத்தப்பட வேண்டிய நிதர்சனம். மதிப்பெண் குறைந்தால் கூட, பலமுறை பள்ளியையோ, குழந்தையின் அறிவாற்றலையோ குறை கூறுவோமே தவிர, மூல காரணம் உணர்வுத் திறன், சமூகத் திறன்களின் குறைபாடு என்று புரிந்து கொள்ள மறுப்பதும் பொதுவாகக் காண்பதுதான்.

எழுதிய பாடத்தில் உள்ள பிழைகளினால் எழுதிய பாடத்தில் உள்ள பிழைகளினால் ஆசிரியை சபாஷ் சொல்லாமல், மதிப்பெண் குறைவினால் வெட்கம் மேலோங்கி வர, உதவி கேட்க வாய் வருவதில்லை. இந்த நிலைகளில், மனம்-உணர்வு-சமூக உறவாடுவதைக் காண்கிறோம். ஆற்றல் இவற்றுடன் ஒன்றுக்கொன்று பின்னி இருக்கும்.

அதே போல் உணர்வுகளும்தான். உதாரணத்திற்கு, நாம் பயந்து விட, அந்த உணர்வினால் மனம் தளர்ந்து மூளை வேலை செய்யாமலிருக்க, கற்பது பாதிக்கப்படும். கற்றுக் கொள்வதில் ஆர்வம் இல்லாமல் போனாலும் பாதிப்பு ஏற்படும். இப்படித்தான் கற்றலுடன் உணர்வுகள், சமூக திறன்களின் ஒன்றுக்கொன்று பிணைப்பு இருக்கிறது, ஒன்றுக்கொன்று தாக்கம் இருப்பதால் மூன்றும் நம்முடைய சிந்தனை-சொல்- செயல்-நடத்தைகளில் தென்படும். 

இந்த மூன்றுமான, ஆற்றல்-சமூக-உணர்வு திறன்கள் குழந்தைப் பருவத்திலேயே உதயமாகிறது. ஆரம்ப காலகட்டத்தில் அஸ்திவாரத்தை உறுதியாக அமைக்க வேண்டும் என்பதைத் தான் இந்த தொடரில் பேசி வந்திருக்கிறோம்

சமூகத் திறன் என்பது ஒருவர் மற்றொரு நபருடன் தொடர்பு கொள்ளும் நிலையிலும், மற்ற சமயங்களில் பலர் குழுவாகக் கூடி இருக்கையிலும் அவர்களுடன் உறவாடும் முறைகளில் தென்படும்.

பாப்பா, குழந்தைகள் என்று எடுத்துக் கொண்டால் அவர்களும், அவர்களைப் பார்த்துக் கொள்ளும் பெற்றோர்கள், மற்றவர்களும் இந்த உறவாடலில் அடங்குவார்கள். இவர்களின் இடையே நடக்கும் பேச்சு வார்த்தை, மொழி இல்லாத உறவாடல்கள் இந்த சமூகத் திறனை உருவாக்குகிறது, உணர்வுகளைத் தூண்டி விடுகிறது. இவற்றைப் புரிந்து, அதற்கு ஏற்றவாறு நடந்து கொள்வதில் அறிவாற்றல் உபயோகிக்கப் படுகிறது.

பந்தத்தை உருவாக்கி, பாசத்தை ஊட்டி குழந்தைகளுக்கு தேவைப்படும் அளவிற்குப் பாதுகாப்பு இருப்பது  இந்தத் திறன்களைப் புகட்டச் செய்கிறது. அதற்காகத் தான் மீண்டும் மீண்டும், இந்தத் தொடரின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் வலியுறுத்திச் சொல்வது, ஆரம்பக் காலத்திலேயே அஸ்திவாரங்களைப் போட ஆரம்பிக்க வேண்டும். இந்தத் திறன்கள், உறவுகளுக்கு மற்றும் உடல்-மன நலத்திற்கும் மிகத் தேவை, முக்கியம் என்பது உறுதி. 

தேவை இல்லாத ஒன்று: அடம் பிடிப்பது

திறன்கள் சரியாக அமையவில்லை என்பதை ஆரம்பக் காலத்திலேயே கண்டு கொள்வது எப்படி? இந்தத் தொடரின் ஆரம்பத்தில் அடம் பிடிப்பு ஏற்படுவது எப்படி என்பதைப் பற்றிப் பேசினோம். குழந்தைகள் தன் நடத்தையின் விளைவுகளைக் கவனித்துக் கற்று கொள்வது நிதர்சனம். அதன் ஆரம்பம், இப்படி ஒரு ஒலியை ஏற்படுத்தினால் அது தமக்கு இந்த பதிலை அளிக்கும் என்று. வேண்டியது கிடைத்தால், பிறகும் அதே ஒலியைச் செய்து வருவார்கள், தேவையை அடையவும் செய்வார்கள். பாப்பா, குழந்தை நினைப்பது, "ஓ, இப்படி ஒலி எழுப்பும் போது, இது கிடைக்கும்". இதையே செய்யலாம் என்று செய்து வருவார்கள். ஒருவிதத்தில் இதுவே குழந்தையின் சமூகக் கற்றலில் மிக முக்கியமான முதல் கற்றல் என்றே சொல்லலாம். 

குழந்தை ஒன்றைக் கேட்கிறது. பெற்றோர் அதற்கு இணங்கலாம் இல்லை இணங்காமல் இருக்கலாம். குழந்தை தன் சார்பில் பல விதத்தில், எந்த வழி உபயோகிக்கலாம் என்று செய்து பார்க்கும். பொதுவாகக் காணப்படுவது: ஒலியை அதிகரித்துக் கேட்பது, சத்தம் போடுவது, துளி கூட கண்ணீர் வராமல்/சிந்தாமல் அழுவது, கை காலை ஆட்டிக் கேட்பது, அதே இடத்தில் நகராமல் இருப்பது, என்றப் பல தோற்றம். இதைச் செய்து, மற்றவர்கள் தனக்கு வேண்டியதைப் புரிந்து கொள்வார்கள், கொடுப்பார்கள் என்ற எதிர்பார்ப்பு என்று கூட கூறலாம். 

குழந்தைகள் முதல் முதலில் தற்செயலாக இவற்றைச் செய்வதும், அதற்குக் கைமேல் பலனாக அடைய நினைத்ததை பெற்று விட்டதும், மறுமுறை முயற்சி செய்வார்கள். மறு முறையும் தங்கள் வழியே ஆனால் "ஓ, இப்படி கேட்டால், கிடைக்கும் / தருவார்கள்" என்று முடிவு செய்து கொள்வார்கள். குழந்தைகளுக்கு வேறு வழி தெரியாததால் இது சரி இல்லை என்றே புரிந்து கொள்ளாமல் இருந்து விடுவார்கள். 

மேலும், குழந்தை இவ்வாறு கேட்க, பக்கத்தில் இருப்பவர்கள் "குழந்தைதானே" என்று சொல்லி, தர ஊக்க வைப்பதும் உண்டு. குழந்தை புரிந்து கொள்வது "நான் இப்படி கேட்பது, சரிதான்" என்று. இன்னும் சில நேரங்களில், பக்கத்தில் இருப்பவர்கள் கூடி வேடிக்கை பார்ப்பது மட்டும் இல்லாமல் குழந்தைக்குப் பரிந்து பேசினால், குழந்தைகள் தன் வழி சரி வழி என்றே ஏற்றுக் கொள்வார்கள். இப்படிப் பல முறை பல மனிதர்கள் குழந்தை செய்வதை திருத்தாமல் இணங்கிக் கொடுக்கையில், அப்படியே செய்து வருவார்கள். 

குழந்தை, இவ்வாறு செய்வது பலவீனத்தின் அறிகுறிகள் என்பதை அறிய சந்தர்ப்பம் இல்லாமலேயே போய்விடும். தனக்கு ஏதேனும் வேண்டும் என்றால் அதற்கு கூச்சல், இரைச்சல், அழுகை உபயோகிப்பது எதிர்மறையான வழியாகிறது. நாளடைவில் சமூகத் திறன்கள், உணர்சிகளை கட்டுப்படுத்திக் கொள்ளும் திறன்கள் வளர வாய்ப்பில்லாமல் போக, அவைகளை பலவீனமாகவும் செய்து விடும்.  தவிர, தான் இஷ்டம் போல நடந்து கொள்ளலாம், எதை இஷ்டப் பட்டாலும் பெற்றுக் கொள்ளலாம் என்ற தவறான கற்றலுக்கு இடம் கொடுக்கும்.

மேலும் குழந்தை இப்படியும் இந்த சூழ்நிலையினால் புரிந்து கொள்வது, குழந்தை தான் செய்யும் விதமே எல்லோரும் ஏற்றுக்கொள்வதால் முடிவு செய்வது தான் என்று. இது மிக தவறானது. குழந்தைக்கு சரி- தவறு புரிய வைப்பதற்கு பதிலாக முடிவெடுக்க அவர்களிடம் விட்டுவிட்டால் அது நலனை குறிப்பதில்லை. 

குழந்தையைப் பொருத்தவரை புரிந்து கொள்வது, கேட்டால் கிடைத்துவிடும் என்று. விளைவு? ஒன்று தேவைதானா என்று சிந்திக்க கற்றுக் கொள்ள மாட்டார்கள், பொறுத்து காத்திருந்து பெற்றுக் கொள்ளலாம், முயற்சி செய்து அடையலாம் என்று தன் தூண்டுதல்களை கட்டுப்படுத்த, தாமதிக்கக் கற்றுக் கொள்ள மாட்டார்கள். அத்துடன் கிடைக்காவிட்டால் அந்த நிலையை சமாளிக்க தெரியாமல் தவிப்பை எப்படிக் கையாளுவது என்பது தெரியாமலேயே போய்விடும்.

உணர்வுகளைப் பெயரிடுதலின் லாபங்கள்

தவிப்பை, சஞ்சலத்தைச் சமாளிக்க கஷ்டப்படுவது, கையாளத் தெரியாமல் தவிப்பதின் காரணம், பல நேரங்களில் உணர்வுகளைச் சரியாக  அடையாளம் காணத் தவறுவதாலும் இருக்கலாம். இது குழந்தையின் உணர்வு அடையாள இயலாமை என்று குறிப்படப் படும். 

நாமே ஏதோ பாதிப்பு ஏற்ப்பட்டால், "கோபம் கோபமாக வருது" எனச் சொல்வோம். மனம் மிகச் சோர்ந்து போனால் "அழணும் போல இருக்கிறது" என்போம். "அடடா கூச்சமாக இருக்கிறது" என்று சொல்லும் போதெல்லாம் நமக்கு உணரும் உணர்வை வெளிப்படையாகப் பகிருகிறோம். பொதுவாக எட்டு வகை உணர்வுகள் அதிக பட்சம் தென்படுவது: கோபம், சந்தோஷம், அருவருப்பு, சலிப்பு, பயம், துணிச்சல், சோகம், ஆச்சர்யம் ஆகும்.

இந்த எட்டு உணர்வுகளின் நுணுக்கங்கள் பல உண்டு. ஆராய்ச்சியாளர்கள் உணர்வின் பெயரைத் தெரிந்து, அடையாளம் கண்டு கொண்டு உபயோகித்தல் நமக்குள் நடப்பதை வெளிப்படுத்த உதவுகிறது என்று காட்டி இருக்கிறார்கள். இதுவே உணர்வுத் திறனை மேம்படுத்தும் முதல் கட்டமாகும் என்பதையும் நிரூபித்து இருக்கிறார்கள். குழந்தைகள் கற்றுக் கொள்ள, அவர்களுடன் இருப்பவர்கள் இந்த சொற்களை அறிந்து உபயோகிக்க வேண்டும். அதை கவனிக்கையில் குழந்தைகளும் அவற்றைப் பயன்படுத்தக் கற்று கொள்வார்கள். 

உதாரணத்திற்கு, பொதுவாகக் குழந்தை ஒரு பொருள் கேட்டால் அது கிடைக்கும் என எண்ணுவார்கள். அங்குள்ளவர் அதைத் தரத் தாமதித்தால் அது குழந்தைக்குச் சலிப்பை ஏற்படுத்தலாம். குழந்தை இந்த சலிப்பை உணராமல் சத்தம் போடத் துவங்கலாம். இதை அங்குள்ள பெரியவர்கள் குழந்தையிடம் "தர நேரம் ஆனதும் சலிப்புத் தட்டி இப்படிச் செய்கிறாயா?" என்று விவரித்தால், குழந்தை தன் மனநிலையை அந்த சலிப்பு உணர்வுடன் ஒப்பிட்டுப் புரிந்து கொள்ள முயலுவார்கள். அதே போல் ஒவ்வொரு உணர்வை உணரும்போது அந்த உணர்வு நிலையைப் பெயரிட்டுச் சொல்வது உதவும், அதுவும் இரண்டு வழிகளில். ஒன்று, குழந்தைக்கு உணர்வின் பெயர் சொல்லத் தெரியவரும். உதாரணத்திற்கு, பொதுவாகக் குழந்தை ஒரு பொருள் கேட்டால் அது கிடைக்கும் என எண்ணுவார்கள். அங்குள்ளவர் அதைத் தர தாமதித்தால் அது குழந்தைக்குச் சலிப்பை ஏற்படுத்தலாம். குழந்தை இந்த சலிப்பை உணராமல் சத்தம் போடத் துவங்கலாம். இதை அங்குள்ள பெரியவர்கள் குழந்தையிடம் "தர நேரம் ஆனதும் சலிப்புத் தட்டி இப்படிச் செய்கிறாயா?" என்று விவரித்தால், குழந்தை தன் மனநிலையை அந்த சலிப்பு உணர்வுடன் ஒப்பிட்டுப் புரிந்து கொள்ள முயலுவார்கள். அதே போல் ஒவ்வொரு உணர்வை உணரும்போது அந்த உணர்வு நிலையைப் பெயரிட்டுச் சொல்வது உதவும், அதுவும் இரண்டு வழிகளில். ஒன்று, குழந்தைக்கு உணர்வின் பெயர் சொல்லத் தெரியவரும்.

வலுப்படுத்தும் சமூக உணர்வு திறன்கள்

  • உணர்வுகளுக்கு முக்கியத்துவம் தர வேண்டும்

  • உணர்வின் பெயர்களை அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

  • உங்களுடன் குழந்தைகள் இருக்கும் போது உணர்வுகள் என்ன ஏது என்பதை விளக்குங்கள்.

  • தங்களுடன் இருப்பவர்களைப் பார்த்து குழந்தைகள் அதே போலச் செய்வது இயல்பு. அவர்களின் செயல்கள், வார்த்தைகள் நமக்கும். நம்முடைய பேச்சு, நடவடிக்கைகள் இதை மனதில் வைத்துச் செய்வது நன்று.

  • உங்களது உணர்வுகளைப் பற்றிப் பேசப் பேச, குழந்தைகள் அவற்றைப் பற்றிப் புரிந்து கொள்ள வாய்ப்பாகிறது. 

  • புத்தகங்கள் படிக்கையில், படங்கள் பார்க்கையில், விளையாடும் போது, உணர்வு- சமூக உறவை, தொடர்பை மேலும் அறிய, பயன்படுத்தும் முறைகளைப் புரிந்து கொள்ள, நாமும் விளங்க வைக்க வாய்ப்பாகிறது. 

இது போன்ற பல விஷயங்களை இந்தத் தொடரில் பேசி வந்தோம். வேறு ஒரு சிந்தனையுடன் மறுபடியும் சந்திப்போம்

என்றென்றும் மிகச் சிறந்ததைப் பெற,

மிகச் சிறந்ததைக் கொடு!

முற்றும் 

 

மனநலம் மற்றும் கல்வி நிபுணர் மாலதி சுவாமிநாதன்     malathiswami@gmail.com

************************************************************

]]>
mental health, mindfullness, mindset and kids, kids mental health, adomant kids, மனநலம், குழந்தைகள் மனநலம், குழந்தை வளர்ப்பு, குண கோளாறு https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/3/27/w600X390/memory_kids.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/oct/03/enhancing-well-being-orientated-towards-emotions-relationships-and-growing-3247174.html
3246624 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் மாணவர்களே தூக்கத்துக்கும் உங்கள் மதிப்பெண்களுக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு உண்டு! ஆய்வறிக்கை சினேகா Wednesday, October 2, 2019 02:29 PM +0530 மாணவர்களின் தூங்கும் நேரத்திற்கும் அவர்கள் வாங்கும் மதிப்பெண்களுக்கும் நேரடித் தொடர்பு உள்ளது. ஆம், புதிய ஆய்வொன்றில் ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டுபிடித்தது இதுதான். மாணவர்களின் மதிப்பெண்களுக்கும் அவர்களின் உறக்க காலநேரத்திற்கும் இடையே ஒரு வலுவான உறவைக் கண்டறிந்துள்ளனர்.

மாணவர்கள் படுக்கைக்குச் செல்லும் குறிப்பிட்டதொரு நேரம் மற்றும் அவர்களின் படிப்புக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு உள்ளது. பரீட்சைக்கு முந்தைய இரவு மட்டும் நல்ல தூக்கத்தைப் பெறுவது போதாது என்றும் அது கூறுகிறது. தொடர்ந்து பல இரவுகள் நன்றாக தூங்கினால்தான் அவர்கள் நன்றாக பாடத்தில் கவனம் செலுத்துவார்கள் என்று 'சயின்ஸ் ஆஃப் லெர்னிங்' என்ற இதழில் வெளியிடப்பட்ட ஆய்வில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இதற்கென ஆராய்ச்சியாளர்கள் எம்ஐடி பொறியியல் வகுப்பில் 100 மாணவர்களை இந்த ஆய்வுக்கு தேர்ந்தெடுத்தார்கள்.

அதில் ஆச்சரியமான விஷயம் என்னவென்றால், இந்த மாணவர்களுக்கான குறிப்பிட்ட நேரத்திற்குப் பிறகு படுக்கைக்குச் சென்ற நபர்களின் எண்ணிக்கை ஒருவரிடமிருந்து இன்னொருவருக்கு மாறுபட்டது. எவ்வளவு வேறுபாடுகள் இருந்தாலும் சோதனை குறைவான செயல்திறனைக் காட்டினாலும் மொத்த தூக்க நேரத்தில் அவர்களால் பெற முடிந்தது.

இதற்கிடையில், உடற்பயிற்சிக்கும் மாணவர்களின் கல்வி செயல்திறனுக்கும் உள்ள தொடர்பைக் கண்டறிய ஆராய்ச்சியாளர்கள் முயன்றனர். 100 மாணவர்களில் நான்கில் ஒரு பங்கினரை தீவிர உடற்பயிற்சி வகுப்பில் சேர்த்தனர். உடற்பயிற்சி வகுப்புகள் இல்லாதவர்களையும் கண்காணித்து வந்தனர்.

ஒரு நாளின் முடிவில் நாங்கள் கண்டது உடல் தகுதிக்கும் உறக்கத்துக்கும் உண்டான தொடர்பு பூஜ்ஜியம்தான். இது எங்கள் நம்பிக்கைக்கு ஏமாற்றமளித்தது. அறிவாற்றல் செயல்திறனில் உடற்பயிற்சியின் மிகப் பெரிய நேர்மறையான தாக்கம் உள்ளது’ என்று எம்ஐடி பேராசிரியர் கிராஸ்மேன் கூறினார்.

மாணவர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட சாதனங்கள் தூக்கத்தை வெளிப்படையாகக் கண்காணிக்கவில்லை என்றாலும், இந்த ஃபிட்பிட் திட்டத்தின் வழிமுறைகள் உறங்கும் நேரத்தையும், தூக்கத்தின் தரத்திலும் ஏற்படும் மாற்றங்களையும் கண்டறிந்தன, 

பரிட்சைக்கு முந்தைய நாள் மட்டும் நன்றாக தூங்கியவர்களின் மதிப்பெண்களில் எந்த முன்னேற்றமும் இல்லை என்று இந்த ஆய்வின் முடிவில் தெரிந்தது.

மற்றொரு ஆச்சரியமான கண்டுபிடிப்பு என்னவென்றால், படுக்கை நேரங்களுக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட தொடர்பு இருப்பதாகத் தோன்றுகிறது, அதாவது பின் இரவில் படுக்கைக்குச் செல்வது மோசமான செயல்திறனை விளைவிக்கும், முன்னதாக தூங்க சென்றவர்களுடன் ஒப்பீட்டு அளவுகள் ஒரே மாதிரியாக இருந்தாலும் கூட என்று கூறுகிறது இந்த ஆய்வு.

'நீங்கள் படுக்கைக்குச் செல்லும்போது. உங்களுக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு  நேரம் தூக்கம் வந்தால் - ஏழு மணிநேரம் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள் - அந்த தூக்கம் உங்களுக்கு வரும்போது 10 மணிக்கு படுக்கைக்குச் செல்லுங்கள், அல்லது 12, அல்லது 1 மணிக்கு, இப்படி எத்தனை மணிக்கு படுக்கச் சென்றாலும் உறக்கத்தின் அளவு ஏழு மணி நேரம் என்று இருந்தால் உங்கள் செயல்திறன் ஒன்றுதான். ஆனால் நீங்கள் 2 க்குப் பிறகு படுக்கைக்குச் சென்றால், அதே ஏழு மணிநேரம் தூக்கம் கிடைத்தாலும் உங்கள் செயல்திறன் குறையத் தொடங்குகிறது. எனவே, உறங்கியும் பயனில்லாமல் போகிறது’ என்று பேராசிரியர்  கூறினார்.

]]>
sleep disorders, sleep easy, sleepy days, sleep at night, sleep tight, sleep well, how to sleep well, tips for sleep, sleeplessness, insomnia https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/10/2/w600X390/1-woman-asleep.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/oct/02/sleep-and-college-grades-go-hand-in-hand-3246624.html
3243363 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பகுதி 10 உங்களின் தனித்துவங்கள் எவை? மாலதி சுவாமிநாதன் Friday, September 27, 2019 08:52 AM +0530 நம் தனித்துவங்கள் நம்முடைய அடையாளம். நமது பெயரை மற்றும் பலருக்குச் சூட்டியிருப்பதைக் கண்டிருப்போம். முகம், உருவம் கூட ஓரளவிற்கு ஒற்றுப் போகலாம். ஆனால் நம்மைத் தனித்துவப் படுத்தும் குணாதிசயங்களின் கலவையை வேறு யாரிடமும் காண முடியாது. 

தனித்துவ அடையாளம் ஒவ்வொரு குழந்தையிடமும் உண்டு. இந்த கண்ணோட்டத்திலிருந்து பார்க்கையில் ஒவ்வொரு குழந்தையையும் நாம் கொண்டாடுவோம். குழந்தைகள் அதை அடையாளம் கண்டு கொள்வது மட்டும் அல்லாமல் நாமும் அதைக் கண்டறிந்தால் உத்தமம்.  

மனநல ஆலோசகரான என்னைப் பொருத்தவரை,  எல்லோருக்கும் இந்த மனோபாவம் இருந்தால், அது குழந்தைகளுக்கு ஏற்படும் வன்முறைகளைக் குறைத்து, குழந்தைகளுக்கு நன்றாக வளரும் சூழல் ஏற்படுத்த உதவும். 

தனித்துவம், அப்படி என்றால்? 

உங்களின் தனித்துவங்கள் எவை? உங்கள் ஒவ்வொரு உறவினர்களின் தனித்துவத்தையும் பட்டியலிடுங்கள். அடுத்தபடியாக உங்கள் நண்பர்களின் குணாதிசயங்களையும் கணக்கிடுங்கள். நம் ஒவ்வொருவரையும் வேறுபடுத்தும் வடிவங்கள் விதவிதமாக  இருப்பதைப் பார்ப்போம். உங்களின் தனித்துவத்தை அடையாளம் கண்டறிந்தால் மற்றவரிடமும் மிகச் சுலபமாகத் தென்படும்.

தனித்துவம், ஆற்றலாக இருக்கலாம். உடல்வாகு, உணர்வு,  புரிதல், எழுதுவது, சொல்லித் தருவது, உதவுவது, சமூக திறன்கள், தானம் செய்வது என ஏதோ ஒன்றிலாவது மெச்சக் கூடிய தனித்தன்மை தென்படும். 

உலகின் எல்லோருக்கும், எல்லா கலாச்சாரத்திற்கும் இது உண்டு. தனித்துவமென்று பலவற்றைச் சொல்லலாம். இவை எல்லாமே குழந்தைகளுக்கும் பொருந்தும். 

ஒரே இடத்தில் பத்து குழந்தைகளைப் பார்த்தால், ஒவ்வொரு குழந்தையும் ஏதாவது ஒன்றேனும் மற்றவர்களை விட நன்றாகச் செய்வார்கள். இது அவர்களிடம் இருக்கும் திறமை, ஆற்றல், குணாதிசயம் என ஏதோ ஒன்றால் தனித்து நிற்பார்கள். உதாரணமாக, எனக்குத் தெரிந்த ஒரு குழந்தை, தன்னிடம் எது வந்தாலும் இன்னொருவருடன் பகிராமல் இருக்காது. தன்நலமற்ற நிலை அந்தப் பிஞ்சு வயசிலேயே. ஆம் நாம் எல்லோரும் பகிர்வதுண்டு, ஆனால் இப்படி அல்லவே!  இப்படி ஒவ்வொரு குழந்தையிடமும் மெச்சக் கூடிய குணாதிசயங்கள் பல உண்டு, ஆனால் சிலவற்றை நாம் கவனிக்கத் தவறி விடுவோம், அல்லது பார்த்தாலும் அதன் சிறப்பை உணர மாட்டோம். 

தனித்துவங்களைக் கண்டு கொண்டு, சிறப்புகளைப் பாராட்டி ஊக்கமளித்தால், அது குழந்தைகளுக்கு நல்ல மனப்பான்மை உருவாக்குவதற்கு அடிப்படையாகும். நம் கொள்கைகள் (கடைப்பிடிப்பது), நம் பர்ஸனாலிடீ, நம்முடைய தோற்றம், நாம் செய்யும் விதம் இவை எல்லாம் நாம் யார் என்பதை எடுத்துக் காட்டும். குழந்தைப் பருவத்திலேயே சில குழந்தைகளும் மற்றவர்கள் பிறகு வளர வளரவும், தனித்துவ அடையாளங்கள் கொள்வார்கள். தாமாக அடையாளம் காண்பது தவிர, குழந்தைகளுடன் இருப்பவர்களும் இந்தத் தனித்துவங்களை அடையாளம் கண்டு கொண்டு, ஊக்குவித்து, கற்றுக் கொடுத்து அவை நன்றாக அமைவதில் ஓரளவிற்கு உதவ முடியும். 

எல்லோரையும் ஒட்டுமொத்தமாகப் பார்த்துக் கணிக்காமல் நாம் ஒவ்வொரு குழந்தையின் தனித்துவங்களையும் கண்டறிந்து ஏற்றுக் கொள்வது முக்கியம்.

தனித்துவத்தை அடையாளம் காண்பது

தனித்துவம் வெளிப்படுத்தப்படுவது பல வண்ணங்களில். ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு விதத்தில் தனித்துவமானவர். இங்கு ஓர் சில அடையாளங்களை உதாரணமாகப் பார்க்கலாம்: எல்லோரையும் விளையாட அழைப்பது, விட்டுக் கொடுப்பது, தனக்கு வந்ததை மற்றவர்களுடன் பகிர்வது, சமாதானப் படுத்துவது, படித்தவுடன் புரிந்து கொள்வது, மற்றவர்களுக்காகப் பேசுவது, எனப் பல பல உண்டு. 

வகுப்பில் பரீட்சை தேர்வு முடிவுகள் வந்தாலும் சரி, ஓட்டப் பந்தயமோ, பேச்சுப் போட்டியோ, வீட்டிற்குள், சடங்குகளில் பங்கு கொள்ளும் போதோ, எதுவாக இருந்தாலும் எப்போதும் ஒரே மாதிரியாகச் செய்வதே ஒரு தனித்துவம் ஆகும். எவ்வாறு தனித்துவங்கள் பிரதிபலிக்கும் என்பதற்கு, இதோ, ஒரு சிறிய கண்ணோட்டம் :

பரீட்சை முடிவு பெற்றவுடன்:

  • நல்ல மதிப்பெண் வாங்கிய ஒரு குழந்தை சற்று குறைவாக மதிப்பெண் வாங்கிய குழந்தையைச் சமாதானப் படுத்துவது.

  • மற்றொரு குழந்தை மதிப்பெண் குறைவாக இருப்பதை ஏன் என்ற ஆராய்ச்சியில் ஆழ்ந்து போவது.

  • மதிப்பெண் குறைவினால் சோர்ந்து போய், அம்மா சமாதானம் சொன்னதும் உடனே சரியாகுவது. 

  • மதிப்பெண் அதிகம் பெற்றாலும் அதைப் பெரிதாகக் காட்டாமல் தன் நண்பர்கள் குறைவாக வாங்கியதைத் துச்சப் படுத்தாமல் இருப்பது.

  • மதிப்பெண் குறைவு, ஆனால் கையெழுத்தை எல்லோரும் புகழ்வதில் ஊக்கம் கொள்வது. 

  • ஒரு குழந்தை முழு மதிப்பெண் பெற்று, "ஆம் வாங்குவேன் எனத் தெரியும்” என்பது.

  • மற்றொரு குழந்தை குறைந்த மதிப்பெண் வாங்கி, மனம் தளராமல், மேலும் முயல முடிவு எடுப்பது.

  • ஆசிரியருக்கு, வகுப்புக்குத் தேவைகளை ஆசிரியர் கேட்பதற்கு முன்னதாகவே பார்த்துச் செய்து வைப்பது. 

  • சிரிக்க வைத்து வகுப்பு தோழர்களைச் சமாதான நிலைக்கு வர வைப்பது.

மேற்சொன்னவை போலவே இன்னும் பல தனித்துவத்தைக் குறித்துக் கொண்டே போகலாம். 

இந்த உதாரணத்தின் அடிப்படையில் நீங்கள் உங்களைச் சுற்றி உள்ள நபர்களின் தனித்துவத்தைக் காண முயலுங்கள். அதே போலப் பார்க்கும் ஒவ்வொரு குழந்தையிடமும் அவர்களின் தனித்துவத்தை அடையாளம் காணுங்கள். இப்படித் தேட ஆரம்பிப்பதே அவைகளை நாம் அடையாளம் கண்டு கொள்ள உதவும், அத்துடன் நமது மனப்பான்மையைப் பறந்த மனப்பான்மையாக்கவும் உதவும். 

விளைவு? யாரையும் புறக்கணிக்கவோ துச்சமாகவோ கருத மாட்டோம். எல்லோரையும் மதிப்போம். 

ஒரே குடும்பம், ஒவ்வொருவரின் தனித்துவம்!

தனித்துவம் என்கிறோம், அதை அடையாளம் கொள்ள வேண்டும் என்பதையும் சொல்கிறோம். அப்போது, இரட்டை குழந்தைகளிடமும் வேறுபாடுகள் உண்டா? ஆம், இரு குழந்தையும் கருவில் ஒன்றாக இருந்துச் சில வினாடிகளின் வித்தியாசத்தில் பிறந்தவர்கள். இருந்தும் இருவரின் உடல் சாயல் பொருந்தினாலும் அவர்களின் குணாதிசயங்களில்  வித்தியாசங்கள் இருக்கும். 

இரட்டை பிறவிகளிடமும் இந்த தனித்துவத்தை அறிவியலில் பல ஆராய்ச்சிகளில் கண்டிருக்கிறார்கள். இரண்டு குழந்தைகளின் வளரும் சூழல், திறன்கள், பாதிப்புகள், ஒன்றேதான். இருந்தும் அவர்களிடையே தனித்துவங்களைப் பார்க்க முடியும். 

இவ்வாறு ஒவ்வொரு நபரிடமும் தனித்துவம் இருப்பது நிஜம். இதை இந்தக் கோணத்திலும் பார்க்கலாம், பிறப்பின் அடிப்படையில் நாம் எல்லோரும் தனியாகத் தான் பிறக்கிறோம், இரட்டை குழந்தைகளும் கூடத்தான். மூளை, உடல், சுபாவம், மனநிலையில் சிறுசிறு வேறுபாடுகள் இருந்தாலும், அதனால் நம் அனுபவங்கள் வேறுபடும், போகப்போகத் தனித்துவங்கள் அதிகரித்துக் கொண்டே போகும்.

ஒப்பிடுவது தேவையற்றது

தனித்துவம் இப்படி வியாபித்து இருக்கையில் ஒருவரை மற்றவருடன் ஒப்பிடுவதில் அர்த்தம் இல்லை. இது புதிதும் அல்ல! நாம் எவ்வளவு முறை இப்படி வியப்பாகச் சிந்தித்தோ, பகிர்ந்தோ இருக்கிறோம்?

இரட்டைப் பிறவியர் மட்டும் அல்ல, குடும்பத்தினரிடமும் சூழ்நிலை ஒன்றாக இருப்பினும் விளைவுகள் வெகுவாக மாறுபட முடியும். உலகளவில் எந்த கலாச்சாரத்தை எடுத்துக் கொண்டாலும் சரி, குடும்பமாக வசிப்பவர்களுக்கு ஏறத்தாழ எல்லா நபர்களுக்கும் கிடைப்பது அதே பொருள்கள், வசதிகள், அனுபவங்கள், உறவுகள் என அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம். குடும்பத்தினரிடையே உடன்பாடுகள் இருந்தாலும், பல்வகை வேறுபாடுகளும் இருக்கும். இந்தத் தனித்துவங்களைக் கண்டறிந்து, அதைச் சரியான கண்ணோட்டத்தில் நோக்கினால், அது வியப்பை, பூரிப்பை உண்டாக்குவது நிதர்சனம்.

நம் எல்லோரிடமும் ஒரு புதுமை புதைந்து இருக்கிறது. அதை அடையாளம் காண்பது முதல் கட்டமாகும். அடுத்தபடியாக அது நம்முடைய பர்ஸனாலிடீ, அடையாளம் என்பதை உணர்ந்து, அதைச் சரியாக உபயோகிப்பது நம் கடமையும் பொறுப்பாகும். 

தனி நபர்களின் இந்த தனித்துவம் போலவே, ஒரு குடும்பத்திலிருந்து இன்னொரு குடும்பம் தனித்து இருப்பதைப் பார்க்க நேர்கிறது.

ஆம் வளர்ச்சி என்பது பொதுவானது, இங்கும், உலகளவிலும். இருந்தாலும், மனிதனின் வளர்ச்சிகளை ஓர் அளவிற்கு தான் கணக்கிட, கட்டுப்படுத்த முடியும், பல விதங்களில் அது தன் வழியே போகும்.

தனித்துவத்தின் ஜாலங்கள்

தன்னுடைய தனித்துவத்தைத் தாமே கண்டு கொள்வதைத் தவிர, மற்றொருவர் சொல்லித் தெரிந்து கொள்வதும் ஆகலாம். எது எப்படியோ, இதை அறிந்தவுடன் ஒரு தெம்பு ஏற்படுகிறது. ஏன் இப்படி?

எந்த ஒரு நபரும் தன் தனித்துவத்தை அடையாளம் கண்டதும் அவர்களுக்குள் புத்துணர்ச்சி உதயமாகிறது. தனக்கென்று உலகில் ஓர் தனி இடம் உண்டு என்ற உணர்ச்சி. அதற்குக் காரணமே, அந்த தனித்துவம் புலப்பட்டதும், அதனால் என்னவெல்லாம் செய்ய முடியும் என்பதை உணர ஆரம்பிக்க, உடனே அது மேலும் தைரியத்தை அதிகரிக்கிறது. 

இதன் காரணிகள்: தன்னைப் பற்றிய கருத்து மாறுகிறது. இதுவரையில் எப்படி தன்னைப் பற்றி நினைத்திருந்தாலும் அது நன்றாகவே மாறும். தனித்துவம்தான் சுய அடையாளமாகும். இது அவர்கள் வாழும் சமுதாயத்தின் அடையாளத்துடன், அபிப்பிராயத்துடன்  சேர, அது மேலும் சந்தோஷத்தை ஏற்படுத்தும். 

இதன் முக்கியத்துவம் உடல் மனநலனில் இருக்கின்றன. இவற்றைக் கடந்த வாரங்களில் பேசி வந்தோம். 

நம்மால் செய்ய முடிந்தவை

  • எல்லோரிடமும் தனித்துவம் உண்டு, இருப்பதை ஏற்றுக் கொள்ளுதல். 

  • தனித்துவத்தை ஏற்றுக் கொண்ட பின்னர் ஒப்பிடுவதற்கு இடமே இல்லை. 

இவற்றிலிருந்து

  • குழந்தைகளின் தனித்துவத்தைப் புரிந்து அவர்களின் ஆர்வத்தை ஊக்குவிப்பது. 

  • குழந்தைகளுடன் சேர்ந்து அவர்கள் தனித்துவங்களை உற்சாகத்துடன் கொண்டாடலாம்!

  • நம் எதிர்பார்ப்பிலிருந்து வேறுபட்டால், முடிந்த வரை கற்றுக் கொடுக்கலாம், மீதம் ஏற்றுக் கொள்ளலாம், கடுமையான சொற்களை, நடத்தையைத் தவிர்க்கலாம்.

தனித்துவம் இருப்பதால் பற்பல பாதைகள் தோன்றுகின்றன. புதிய திறன்கள் பிறப்பதற்கு வாய்ப்புகள் அமைகின்றன. இவ்வாறு அமைவதால் மற்றும் பல நன்மைகள் தென்படும். இவை, ஆற்றலில் மாற்றங்களாகவும், கண்ணோட்டங்கள், மேலும் விசாலமாக சமூகத்தில் சகிப்புத்தன்மையின் கருவியாகவும் அமைய உதவும். ஏனென்றால் இந்த அளவிற்குத் தனித்துவத்தினால் பேதங்கள் இருப்பதை ஏற்றுக்கொள்ளும் நிலையில் கொண்டுவிடும். இது நிலவ நாம் அனைவரும் தனித்துவத்தை உணர்ந்து, எல்லோரிடமும் அதைப் பார்க்க ஆரம்பித்து, ஏற்றுக் கொண்டதும், அமைதி, சமாதானம் நிலவும்.

மிகச்சிறந்ததைப் பெற,

மிகச்சிறந்ததைக் கொடு!

மேலும் பார்ப்போம்…..

மனநலம் மற்றும் கல்வி நிபுணர் மாலதி சுவாமிநாதன்  malathiswami@gmail.com

****************************************************

]]>
unique style, uniqueness, identity crisis, identify yourself unique, unique existence, life and work, lifestyle, mental health, மனநலம், குழந்தைகள் மனநலம் https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/11/w600X390/girlchild.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/sep/27/every-baby-each-child-each-of-us-is-unique-3243363.html
3241953 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் ஃபேஸ்புக்வாசிகளே உஷார்! ராக்கி Wednesday, September 25, 2019 12:43 PM +0530 பாதிக்கப்பட்டவர்கள் முகத்தை மறைத்துக் கொண்டிருக்க, குற்றவாளிகள் சந்தோஷமாக வலம் வரும் மெய்நிகர் உலகு இது. ஃபேஸ்புக் பயனாளிகள் கருத்தில் கொள்ள வேண்டிய சில முக்கியமான விஷயங்கள் :

முகநூல் உள்ளிட்ட சமூக வலைத்தளங்களில் இயங்கும்போது மிகவும் கவனத்துடன் இருக்க வேண்டும் என்று எத்தனையோ விழிப்புணர்வுத் தகவல்களை ஊடகங்கள் மற்றும் நட்பு வட்டாரத்தில் அவ்வப்போது தந்தாலும், சிலர் அதை தொடர்ந்து அலட்சியம் செய்து சிக்கலில் மாட்டிக் கொள்கிறார்கள்.

சிலர் 18 மணி நேரத்துக்கு மேலாக அந்த மெய் நிகர் உலகில் உலவி வருகிறார்கள். நேரில் பரிச்சயம் இல்லாத ஒரு அந்நியரை முகநூலில் நட்பு வட்டத்தில் ஏற்றுக் கொள்வதற்கு முன்பு அவரது சுயவிவரத்தை ஆழமாக பகுப்பாய்வு செய்யுங்கள். அவர்கள் அளித்திருக்கும் புகைப்படம் மற்றும் சுயவிபரம் உண்மை என்று உடனடியாக நம்ப வேண்டாம். பொய்யான தகவல்கள், புகைப்படங்களைப் பதிவேற்றும் வல்லூறுக் கூட்டம் உண்டு என்பதை மறக்க வேண்டாம். 

எனவே துல்லியமாக ஆய்வு செய்யுங்கள், நிஜ வாழ்க்கையில் உள்ள நட்புக்களை மட்டும் சமூக வலைத்தளங்களிலும் ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள். தெரிந்த நபர்களாக இருந்தாலும் கூட, ஒரு முறை தொலைபேசியில் அவர்களை அழைத்து அதை அனுப்பியவர்களை உறுதிப்படுத்திக் கொள்வது நல்லது.

பேஸ்புக்கில் வரும் சஜஷன்கள் (suggestions) எல்லாம் தானியங்கி முறையில் உங்கள் பக்கத்தில் வந்து சேரும். உடனே எந்த நட்புக் கோரிக்கையையும் ஏற்க வேண்டாம்.

சிலர் வீட்டு விஷயங்கள், சொந்தப் பிரச்னைகள், க்ளாமர் புகைப்படங்கள் என எல்லாவற்றையும் கொட்டித் தீர்க்கும் இடமாக சமூக வலைத்தளங்களை மாற்றி வருகிறார்கள். இதனால் அவர்களுக்கு மட்டுமல்ல அவர்களைச் சார்ந்தவர்களுக்கும் சங்கடத்தை ஏறிபடுத்துகிறார்கள். இந்தப் பழக்கம் சில ஆபத்துக்களையும் வரவழைத்துத் தந்துவிடும் என்பதை இவர்கள் அறிவதில்லை. 

யாரிடமும் இன்பாக்ஸ் உள்ளிட்ட இடங்களில் தேவையின்றி உரையாட வேண்டாம். முக்கியமான படங்களை பதிவேற்ற வேண்டாம்.

டைம்லைனில் க்ரூப் புகைப்படங்களை நீங்கள் பகிரும்போது கவனமாக இருப்பது அல்லது. காரணம் நண்பர்களை டேக் செய்யும்போது, அது உங்களுக்கு மட்டுமில்லாமல் டேக் செய்யப்பட்ட அனைவருக்கும் ஏதாவது பிரச்னைகளை உருவாக்கிவிடலாம்.  ப்ரைவஸி செட்டிங்கில் தேவையான மாற்றங்கள் செய்த பின் அந்த புகைபப்டங்களை பதிவிடுவது நலம்.

வைரஸ் அல்லது ஸ்பேமை பரப்புவதற்கும், சட்டவிரோத செயல்களைச் செய்வதற்கும், தீய நோக்கத்துடனும் சிலர் ஃபேஸ்புக் அக்கெளண்ட் வைத்துள்ளனர்.  அவர்களிடம் மிகவும் ஜாக்கிரதையாக இருப்பது நல்லது.

நீங்கள் fb-லிருந்து சம்பாதிக்க விரும்பினால், வணிக விஷயங்களுக்கு தனி முகநூல் பக்கத்தை தொடங்குங்கள், உங்கள் பர்சனல் அக்கெளண்டை எப்போதும் தனியாகவே வைத்திருங்கள். உங்கள் சுய விவரங்களை எளிதாக கண்டுபிடிக்க முடியாத அளவிற்கு பாதுகாப்பாக பயன்படுத்துங்கள்.

முகநூலில் தரவுகளைத் திருடுவது என்பது அடிக்கடி நடக்கும் குற்றச் செயல். எனவே ஃபோன் நம்பர், வங்கிப் பெயர் உள்ளிட்ட எந்த விபரத்தையும் உங்கள் சமூக கணக்குகளில் பதிவேற்ற வேண்டாம்

முகநூலில் ஏமாற்றப்படுபவர்கள் பெரும்பாலும் பெண்கள்தான். நீங்க அழகா இருக்கீங்க, இந்த ட்ரெஸ் உங்களுக்கு சூப்பர் என்று ஆரம்பிக்கும் உரையாடல் ஒருகட்டத்தில் உங்களை பொறியில் சிக்க வைத்துவிடும், இவை தந்திரமான வார்த்தை பிரயோகங்கள் என்பதை ஆரம்பத்திலேயே தெரிந்து கொள்ளுங்கள். உங்கள் அழகை மற்றவர்கள், அதிலும் குறிப்பாக அந்நியர்கள் பாராட்ட வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்காதீர்கள். 

ஆண்கள் மட்டுமல்ல பெண்களைக் கூட நம்பவேண்டாம் என்றுதான் நிரூபித்து வருகிறது இன்றைய காலகட்டம். தெரியாத பெண்களிடம் உங்கள் வீட்டுப் பிரச்னையை முக நூலில் நட்பு என்ற பெயரில் சொல்ல வேண்டாம். உங்களிடம் நல்லதனமாக பழகிவிட்டு சிக்கலில் மாட்டி விடுபவர்கள் இங்கும் உண்டு என்பதை மறக்க வேண்டாம்.

செல்பிக்கள் உள்ளிட்ட உங்கள் புகைப்படங்களை இன்ஸ்டாகிராம், ஃபேஸ்புக் உள்ளிட்ட சமூக வலைத்தளங்களில் அடிக்கடி பதிவேற்ற வேண்டாம். இது கண்ணுக்குத் தெரியாத அரக்கர்களுக்கு ஊக்கமளிக்கிறது. நடிகைகள் தொழில்முறைக்காக தங்கள் புகைப்படங்களை சமூக ஊடகங்களில் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள். அவர்களை நகல் எடுத்து களமிறங்கி லைக்குகளுக்கு ஆசைப்பட்டால்,  உங்கள் புகைப்படம் எங்கெல்லாமோ பயணித்து மார்பிங் செய்யப்பட்டு உங்களை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கும் அபாயம் உள்ளது என்பதை மறக்க வேண்டாம்.

இதையெல்லாம் மீறி ஏதாவது சிக்கலில் மாட்டிக் கொண்டால் உடனே பயந்து சாகாதீர்கள். ஏதோ பெரும் குற்றம் செய்துவிட்டதைப்போல ஒடுங்கிப் போக வேண்டாம். குற்றம் செய்தவர், உங்களை நட்பின் பெயரில் ஏமாற்றியவர் சந்தோஷமாக இருக்க நீங்கள் ஏன் வெந்து சாக வேண்டும். நீங்கள் முதலில் தனியாக இல்லை உங்களுக்கு உதவ சைபர் க்ரைம் பிரிவு உள்ளது என தைரியமாக இருங்கள். சமூக ஊடகங்கள் நீங்கள் சந்திக்கும் பிரச்னைகளை முதலில் வீட்டில் தெரிவித்துவிடுங்கள்.

பெரியதோ சிறியதோ, அது எத்தகைய பிரச்னை என்றாலும் முதலில் பெற்றோருடன் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்.  அவர்கள் திட்டினாலும் சரி அடித்தாலும் சரி தவறு செய்துவிட்டதை ஒப்புக் கொண்டு அவர்களிடம் சரணாகதி அடைந்துவிடுங்கள். நிச்சயம் உங்களுக்கு  நல்ல தீர்வை அவர்களால் மட்டுமே பெற்றுத் தர முடியும். உங்கள் பெற்றோர்கள் தங்கள் தொழில் மற்றும் தனிப்பட்ட பிரச்னைகள் காரணமாக பிரச்னையை கேட்க முடியவில்லை எனில், கவலை வேண்டாம், மிக நெருங்கிய நண்பர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்.

என்ன நடந்தாலும் சரி இனி நான் சரியாக இருப்பேன் என்று தீர்மானம் செய்து கொள்ளுங்கள். நமக்காக விதிகளை அமைத்து வலுவாக வாழலாம் என்பதை உறுதியாக நம்புங்கள். வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே.

]]>
Face book, Social Media, friends in facebook, facebook fakebook, facebook problems, social media women safety, be safe in fb, tips for using fb, பேஸ்புக் உஷார், ஃபேஸ்புக்கில் பெண்கள், பெண்கள் ஃபேஸ்புக் பயனாளிகள் https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/27/w600X390/o-PHONE-BATHROOM-facebook.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/sep/25/stay-secure-in-social-media-3241953.html
3240367 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் கொஞ்சம் சிரிங்க பாஸ்! Sunday, September 22, 2019 05:00 PM +0530 கணவன்: வேலைக்காரி கூட ஏன் சண்டை போடுறே?
மனைவி: அவ வேலைக்கு வந்த போதே, என்னை உன் மாமியார் மாதிரி நினைச்சுக்கோம்மான்னு சொல்லியிருக்கா!
- கு.அருணாசலம், தென்காசி.

**

'எப்படி பாஸ் உங்க பல் உடைஞ்சது?'
'என் மனைவி சுட்ட முறுக்கைச் சாப்பிட்டேன்''
"வேணாம்னு சொல்லியிருக்கலாம்ல?''
"எதுக்கு அத்தனை பல்லும் உடையவா?''
- ஆர். அஞ்சனாதேவி, மாத்தூர்.

'டவுன் பஸ் பின்னாடி ஓடி வந்தேன். ஏழு ரூபாய் மிச்சம்''
'ஆட்டோ பின்னாடி ஓடி வந்தா 60 ரூபாய் மிச்சமாகி இருக்குமே'

'தூக்கத்திலே நடக்குற வியாதிக்கு மருந்து தந்தேனே... ஏதாவது மாற்றம் தெரியுதா?'
'தெரியுது டாக்டர்... இப்போது நடக்கும்போது தூக்கம் வருது டாக்டர்'
-டி.மோகனதாஸ், நாகர்கோவில்.

'ஏங்க இந்த வீட்டில ஒண்ணு நான் இருக்கணும். இல்லை உங்க அம்மா இருக்கணும்'
'நீங்க ரெண்டு பேரும் கிளம்புங்க... வேலைக்காரி மட்டும் இருக்கட்டும்'
- டி.மோகனதாஸ், நாகர்கோவில்.

'ஆடி தள்ளுபடியிலே நிறைய ஜவுளி வாங்கிட்டீயே... உன் கணவர் என்ன செய்வார்?'
'ஆடிப் போயிடுவார்'
-ம.வேதவள்ளி. பொரவச்சேரி.

'என்ன தலைவர் தப்புக் கணக்கு எழுதி மாட்டிக்கிட்டாரா?' 
'ஆமாம்... திறந்த வெளி அரங்கத்துக்கு செட் போடன்னு பெரிய தொகை எழுதியிருக்காரு''
எஸ்.மோகன், கோவில்பட்டி.

'உங்க படத்துக்கு ஏன் 'எங்கேயோ கேட்ட கதை'ன்னு டைட்டில் வச்சிருக்கீங்க?''
'எல்லாம் ஒரு தற்காப்புக்குத்தான்'
- பி.பாலாஜிகணேஷ், கோவிலாம்பூண்டி.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/22/w600X390/ka2.JPG https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/sep/22/weekend-jokes-smile-please-3240367.html
3239920 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் வீக் எண்ட் ஜோக்ஸ்! கொஞ்சம் சிரிங்க பாஸ் ராக்கி Sunday, September 22, 2019 01:43 PM +0530 'அமைச்சரே... ஏன் அவனை அடிக்குறீங்க?''
'மன்னா... நமது ராணுவ ரகசியங்களை வெளியே சொல்லிவிட்டான்'
'நமக்குத்தான் ராணுவமே கிடையாதே'
'அதைத்தான் சொல்லிவிட்டான்'

*வார்த்தை ஒன்றுதான்*

மருத்துவர் சொன்னால் மகிழ்ச்சி

ரேசன் கடைகாரர் சொன்னால் வருத்தம்

*" சர்க்கரை இல்லை"*

*வார்த்தை ஒன்றுதான்*

அம்மா  சொன்னால் பாசம்

மனைவி சொன்னால்  திகில்

*"உடம்பு எப்படி இருக்கு"*

*வார்த்தை ஒன்றுதான்*

கணவர் சொன்னால் மகிழ்ச்சி

மகன் சொன்னால் வருத்தம்

*" அரியர்ஸ் வந்து இருக்கிறது"*

*வார்த்தை ஒன்றுதான்*

மனைவி  சொன்னால் கணவனுக்கு மகிழ்ச்சி

கணவன் சொன்னால் மனைவிக்கு வருத்தம்

*"ஊரில் இருந்து என் தங்கச்சி வர்றா"*

**

'ஏன்டி மதியச் சாப்பாட்டுக்கு ஊறுகாயை வைத்து அனுப்பினாய்?''
'இன்னைக்கு மாசக் கடைசிங்கிறதை ஞாபகப்படுத்தத்தான்'

-டி.மோகனதாஸ், நாகர்கோவில்.

 

 

]]>
jokes, relax please, jokes jokes, chilax, smile please https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/17/w600X390/ka5.JPG https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/sep/22/smile-please-weekend-jokes-3239920.html
3238517 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பசி அதிகமாக இருக்கும் போது இதையெல்லாம் செய்யாதீங்க! Uma Shakthi Friday, September 20, 2019 05:42 PM +0530  

ஒரு புதிய வேலைக்காகவோ, முக்கியமான வணிக ஒப்பந்தம் செய்யவோ அல்லது சம்பள உயர்வுக்கான பேச்சுவார்த்தை நடத்தவோ நீங்கள் சாப்பிடாமல் கிளம்பிச் செல்கிறீர்கள் எனில் ஒரு நிமிடம் ப்ளீஸ். இந்தக் கட்டுரையைப் படித்துவிட்டு ஒரு முடிவுக்கு வரவும். வெறும் வயிற்றில் நீங்கள் ஒருபோதும் முக்கிய முடிவுகளை எடுக்கக் கூடாது என்பதில் உறுதியுடன் இருங்கள். இதைத்தான் அண்மையில் நடந்த ஒரு புதிய ஆராய்ச்சியும் பரிந்துரைக்கிறது.

பசியுணர்வு மனிதர்கள் முடிவெடுப்பதை கணிசமாக மாற்றி அமைக்கிறது, இதனால் அவர்கள் பொறுமையிழந்து, சிறிய வெகுமதிகளில் மகிழ்வடைந்து எதிர்காலத்தில்  கிடைக்கக் கூடிய பெரிய வாய்ப்புக்களை இழந்து விடலாம் என்று அந்த ஆய்வில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

'மக்கள் பொதுவாக பசியுடன் இருக்கும்போது உணவுப் பொருட்களை வாங்க கடைக்குச் செல்லக் கூடாது என்று பலருக்கும் தெரிந்ததுதான். காரணம் அவர்கள் ஆரோக்கியமற்ற அல்லது விரும்பத்தகாத உணவு வகைகளைத் தேர்ந்தெடுக்க அதிக வாய்ப்புள்ளது. பசியாக இருக்கும் போது அவர்களின் மற்ற முடிவுகளிலும் அது தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்று எங்கள் ஆராய்ச்சி தெரிவிக்கிறது,' என்றார் பிரிட்டனில் உள்ள டன்டீ பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த பெஞ்சமின் வின்சென்ட்.

'நீங்கள் ஒரு ஓய்வூதியம் அல்லது நிதி ஆலோசகருடன் பேசப் போகிறீர்கள் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள், பசியுடன் இருக்கும்போது அவ்வாறு செய்வது அப்போதைக்கு மனநிறைவு தரும் முடிவாக இருக்குமே தவிர எதிர்காலப் பயன் கருதி இன்னும் யோசித்து முடிவெடுத்திருக்கலாம் என்று பின்னர் நினைத்து வருந்தக் கூடியதாக இருக்கும்" என்று வின்சென்ட் கூறினார்.

ஆய்வு முடிவுகள் : வின்சென்ட் வடிவமைத்த அந்த பரிசோதனையில் பங்கேற்பாளர்களுக்கு உணவு, பணம் மற்றும் பிற வெகுமதிகள் தொடர்பான கேள்விகள் கேட்கப்பட்டன. பசித்திருந்தவர்கள் விரைவில் வந்த ஒருசில சிறிய உணவு ஊக்கத் தொகைகள் போதுமென முடிவெடுத்தனர். இப்படிப்பட்ட தீர்வை அவர்கள் எடுப்பது ஆச்சரியமல்ல என்றாலும், பசியுடன் இருப்பது உண்மையில் உணவுடன் முற்றிலும் தொடர்பில்லாதவற்றிலும் கூட ஆதிக்கம் செலுத்தி விருப்பங்களை மாற்றிவிடுகிறது என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டறிந்தனர்.

பசியுணர்வு மிகுந்திருக்கும் சமயங்களில் ஒருவர் ஒரு முடிவை எடுக்க நேரிடும் போது, அதிலும் குறிப்பாக வர்த்தகம் மற்றும் மனித உறவுகள் போன்றவற்றில் விரும்பத்தகாத வகையில் முடிவுகளை எடுக்கக் கூடும் என்பதை இது குறிக்கிறது.

வறுமை காரணமாக பட்டினியை அனுபவிக்கும் மக்கள் தங்கள் நிலைமையை மேலும் மோசமாக்கும் முடிவுகளை எடுக்கக்கூடும் ஆபத்தும் உள்ளது. 

பசியால் ஏற்படும் தாக்கம் எத்தகையது என்பதை நாங்கள் கண்டறிந்தோம், மக்களின் விருப்பத் தேர்வுகள் நீண்ட காலத்திலிருந்து குறுகிய காலத்திற்கு ஆச்சரியத்தக்க முறையில் மாறிவிடுகின்றன, என்று அவர் கூறினார்.

"இது மனித நடத்தையின் ஒரு அம்சமாகும், இது வியாபாரிகளால் எதிர்மறையாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ள முடியும், எனவே பசியுடன் இருக்கும்போது தங்களின் விருப்பத்தேர்வுகள் மாறக்கூடும் என்பதை முதலில் மக்கள் தெரிந்து கொண்டு விழிப்புணர்வுடன் செயல்பட வேண்டும்,’ என்று  வின்சென்ட் கூறினார்.

இந்த ஆய்வு முடிவுகள் சைக்கோனமிக் புல்லட்டின் & ரெவ்யூ எனும் இதழில் வெளியிடப்பட்டது.

இதைத்தான் நம் முன்னோர்கள் 'பசி வந்திடப் பத்தும் பறந்து போகும்’ என்று அன்றே கூறிவிட்டனர். அந்த பத்தும் என்ன என்பதை நீங்கள் ஒரு ஆராய்ச்சி செய்து (கூகிளில்தான்) தெரிந்து கொள்ளுங்கள்!

நன்றி : IANS

]]>
food habits, decision making, Benjamin Vincent, Health Researcher , Research on food habits, hunger and decision making https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/20/w600X390/Ben_VincentL.jpg பெஞ்சமின் வின்சென்ட் https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/sep/20/while-going-to-make-an-important-decision-make-sure-your-tummy-is-full-3238517.html
3238433 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பகுதி 9: உங்கள் குழந்தைகள் யாரை பிரதிபலிப்பார்கள்? மனநலம் மற்றும் கல்வி நிபுணர் மாலதி சுவாமிநாதன் Friday, September 20, 2019 12:24 PM +0530 நம் எதிரில் வருவோரின் முகத்தில் புன்முறுவல் பார்த்ததும் நமக்கும் முகத்தில் சிரிப்புப் படர்ந்து வருகிறது. யாராவது தடுக்கி விழப் போவதைப் பார்த்தால் நாம் திடுக்கிட்டுத் உஷ் என்ற சப்தம் செய்வதும் வலியை உணர்ந்து உதவ முடிந்தால் அதை செய்வது. ஒருவர் தன் முன் வைத்த சாப்பாட்டைப் பார்த்ததும் முகத்தைச் சுளித்துக் கொண்டால் நமக்கும் சாப்பிடப் பிடிக்காமல் போவது. படத்தில் ஆழ்ந்த சோகத்தில் அழுதால், நம் கண்களிலும் கண்ணீர் வரும். சிரித்தால், சந்தோஷமாகி விடுவோம்! ஒரு குழந்தை அழ ஆரம்பித்ததும் பக்கத்தில் உள்ள குழந்தைகளும் கூடச் சேர்வது எதனாலே? 

குழந்தை தன் அம்மா-அப்பாவைப் போல் கைப்பேசியைப் பிடித்துப் பேசுவது, நீளத் துணியைக் கொண்டு முந்தானை போல் வைத்து அம்மா செய்வதெல்லாம் செய்வது. இப்படிப் பலவற்றைச் சொல்லலாம். ஏன் மற்றவர்களை அப்படி ஒரு ஈ அடித்தான் காப்பி செய்கிற தன்மை நமக்கு, குறிப்பாகச்  சிறு குழந்தைகளுக்கு? இதற்கான விடையை இங்கே பார்க்கலாம். நகல் எடுப்பதும் 'மிரர் ந்யூரான்ஸும்!'

குழந்தைகள் பிறந்ததிலிருந்தே எந்த ஒரு புதிய செயலைப் பார்த்தாலும் அதை அவர்களின் கற்றுக் கொள்ளும் நகல் எடுக்கும் மூளையின் பாகத்தில் பதிவு ஆகிவிடும். தேவைப்படும் போது அப்படியே தானும் செய்து பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். இந்தத் தன்மை பெரியவர்களான நமக்கும் பொருந்தும், சிறு குழந்தைகளுக்கு இது கற்றலின் மிக முக்கியமான பாதை. இதில் ஆவது என்னவென்றால் குழந்தைகள் தங்களைச் சுற்றியுள்ள பெரியவர்களிடம் எதைப் பார்க்கிறார்களோ, அதை உடனே தானும் செய்து பார்த்து, அதிலிருந்து தன் ந்யூரான்ஸிள் (neurons) அந்தச் செய்முறைகளுக்கான சரியான பாதையை அமைத்துக் கொள்கின்றார்கள். செய்யச் செய்ய, பழக்கமாகி விடுகிறது, பிழை இல்லாமல் சுலபமாகத் தானாகச் செய்ய முடிகிறது. 

இது எப்படி செயல்படுகிறது? ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டு அறிந்தது, குழந்தைகள் ஒரு செய்முறையைக் காண்கிற போது, அந்தக் கணத்திலேயே அவர்களின் மூளையின் ஒரு பாகம் செய்பவர் செய்வதை காணும் போது, தானும் உணர்வை உணர்ந்து, அவர் செய்யும் செயலைச் செய்யத் தன்னைத் தயாராக்கிக் கொள்கிறது. இதனால் மூளையின் அந்த பாகத்திற்கு 'மிரர் நியூரான்ஸ்' (mirror neurons) என்ற பெயர் சூட்டியுள்ளார்கள். அதாவது பார்ப்பவர்கள் செய்வதை நம்முடைய மூளைக்குக் கண்ணாடியில் பார்த்துக் கொள்வது போல நிலைமையை உருவாக்கி விடுகிறது என்றே ஒப்பிடலாம். கண்ணாடி பிம்பம் போலவே நம் மூளை நாம் பார்ப்பதின் ஒவ்வொரு அசைவையும், சப்தம், மூச்சு போன்றவற்றையும்  நகல் எடுத்து விடுகிறது. பெரியவர்களான நமக்கு நம் மூளை தானாக அதைச் சேகரித்து வைத்து விடும், அந்த செயலை நாம் செய்ய முயலும் போது தன்னை அறியாமலேயே அதே போல் செய்வோம். குழந்தைகளுக்கு அந்த அசைவுகள் பழக்கம் இல்லாததால், பிறந்ததிலிருந்தே தான் காண்பதை உடனே செய்து பார்க்கும் தன்மை, அசைவுகளைப் பழக்கப் படுத்திக் கொள்ளும் தன்மை அவர்களுக்குள் அமைந்துள்ளது. 

'மிரர் நியூரான்ஸ்' என்று அழைப்பதற்கு இன்னொரு காரணமும் உண்டு - ஒன்றைப்  பார்க்கும் போது, உள்வாங்கிக் கொள்ளும் போது அதன் விளைவுகள் தனக்கே நடப்பது போலத் தோன்றும், அவர்களின் உணர்ச்சிகளை நாமும் அனுபவிப்போம். இதிலிருந்து மற்றவர்களுக்கு நிகழ்வதை அவர்களின் கோணத்திலிருந்து புரிந்து கொள்ளும் தன்மை நமக்கு உருவாகிறது.

இந்த வித்தைகள் நமது மூளையின் இரண்டு இடங்களிலான ப்ரீமோடர் கார்டெக்ஸும் (premotor cortex) மற்றும் பெரைட்டல் லொபின் (parietal lobe) ஒரு பகுதியில் நடக்கிறது. அப்போதை உணர்வுகள் தோன்றுகிறதோ அனுபவம் ஏற்படும் போது நமக்குள் எந்த உணர்வுகள்தோன்றுகிறதோ, மறுபடியும் எப்பொழுதாவது அப்படியே நடக்க நேர்ந்தால் உடனே அதே உணர்வுகள்  நமக்குள் தோன்றும்.

குழந்தையும் மிரர் ந்யூரான்ஸும்

குழந்தைகள் மற்றவர்கள் உணர்வதைப் புரிந்து கொள்ள மிரர் ந்யூரான்ஸின் பெரிய பங்குண்டு. இதனால் தான் தனக்குள் உள்வாங்கி, உடனே செய்து பார்த்துக் கொள்ளும் கட்டம் ஏற்படுகிறது. அதனால்தான் அவர்களுடன் இருக்கும் போது என்ன உதாரணம் காட்டுகிறோம் என்பதில் நாம் அதிக கவனம் தர வேண்டும். குழந்தைகள் சரியானவற்றைக் கற்றுக்கொள்வதற்கான வாய்ப்புகளும் சூழலும் அமைப்பது பராமரிப்பின் முக்கிய பொறுப்பாகும். 

நாம் இது வரை வலியுறுத்திச் சொன்னது பகுதி 8-ல் இப்போதே போடுங்கள் அஸ்திவாரம்!  இங்கேயும் பொருந்தும். குழந்தைகள் எதைப் பார்த்தாலோ, கேட்டாலோ, செய்தாலோ அவற்றை முழுதாகப் புரிந்து கொள்ளும் வரை அதையே மறுபடி மறுபடி முயன்று கற்றுக்கொள்வது அவர்கள் வழியாகும். மிரர் ந்யூரான்ஸ் மூலம் மூளையில் அது பதிவு ஆவதால் நன்மைகள் உண்டாகலாம், ஆனால் தேவையில்லாததையும் பின்பற்ற நேரிடலாம். 

பல குழந்தைகளுக்குப் பள்ளிக்கூடம் சேர்ந்த பின்னரும் மழலைப் பேச்சு நீடித்து இருக்கும். ஏன்? அவர்கள் வீட்டினர் குழந்தையிடம் பேசும் போது செல்லமாகப் பேசுவதாக நினைத்து மழலைப் பேச்சே உபயோகிப்பார்கள். குழந்தை தனது மிரர் ந்யூரான்ஸினால் அவர்கள் பேசுவதைப் போலவே பேசுவார்கள், உச்சரிப்பார்கள். ஒரு விதத்தில் பார்த்தால் இதில் குழந்தையும் அவர்களுடன் இருப்பவரின் மிரர் ந்யூரான்ஸூம் ஒன்றையே பிரதிபலிக்கின்றன! குழந்தையைப் பொறுத்தவரை இப்படித்தான், இந்த மழலைப் பேச்சுதான் பேச வேண்டும் என்ற எண்ணம், பள்ளிக்குப் போய் மற்றவர்கள் சரியாகப் பேசுவதைப் பார்த்த பிறகுதான் மெல்ல மெல்ல மாறுகிறது.

பெரியோர்கள் எப்போதும் நக்கலாகப் பேசுவது, கிண்டல் அடிப்பது என்ற பழக்கம் கொண்டிருந்தால், அந்த சூழலில் குழந்தைகளின் மிரர் ந்யூரான்ஸ் அதையே பதிந்து கொண்டு வளர வளர, அவர்கள் பேச்சில் மரியாதை குறைந்த வாசம் இருக்கும். தொட்டில் பழக்கம் சுடுகாடு மட்டும் என்ற போக்கில் அது பிற்காலத்திலும் நீடித்து விட வாய்ப்புண்டு.

அதே போல் எப்போதும் கோபம், சண்டைப் படங்கள் நிறைந்த கார்ட்டூன்கள் (உதாரணத்திற்கு ஆங்கரி பர்ட்ஸ் angry birds) காட்டினால், குழந்தைகள் அந்த செய்முறைகளை தங்களது ந்யூரான்ஸில் ஏற்றுச் செயல்படும் சந்தர்ப்பத்தை நாமே உருவாக்குவதாகிவிடும். குடும்பத்திலேயே தினமும் சண்டை என்றால் கேட்கவே வேண்டாம், குழந்தை வார்த்தைகளில், சுபாவத்தில் இதன் பிரதிபலிப்பு நிறையவே இருக்கும். 

தினம்தோறும் மிரர் ந்யூரான்ஸும்

நம்முடைய அன்றாட வாழ்க்கையில் மிரர் நியூரான்ஸ் எல்லா தொடர்புகளில் தென்படும். உதாரணத்திற்கு, ஒருவரைச் சிரித்த முகமாகப் பார்க்கையில் நம்முள் அதே உதயமாகிறது. அவர்கள் மூளையின் எந்த பாகத்தினால் இந்த உணர்வு புலப்படுகிறது அதே பாகம் நம்முடைய முளையிலும் ஆகும். அதனால்தான் குழந்தைகள் கோபப்படும் படங்களைப் பார்க்கப் பார்க்க அவர்கள் மூளை அந்த கோபம் மட்டுமே விழித்து இருக்கும். சூழலில் பதற்றம், கோபம், இருந்து வந்தால், குழந்தைகள் அந்த நிலையில் இருப்பார்கள். 

உருவாகப்படுத்தல்தான் இந்த மிரர் ந்யூரான்ஸ். மற்றவரின் செயல், உள்நோக்கம், உணர்வும். யாரைப் பார்த்து இந்த நகல் ஆகிறதோ அவர்கள் ஏன், எதற்காக அப்படித் தோன்றுகிறார் என்றது தெரியாமல் இருந்தாலும் நமக்கு உடனே உணர முடிகிறது அதை நம் உடலும் பங்கு கொள்கிறது.

குழந்தை வளர்ப்பும் மிரர் ந்யூரான்ஸும்

அதுவும் குழந்தைகளை எடுத்துக் கொண்டால் அவர்களுக்குத் தென்பட்டதை, பார்த்ததை அப்படியே செய்து காண்பிக்கும் திறன், தன்மை, இரண்டும் இயற்கையாக அவர்களுக்கு உள்ளது. இதை நாம் அவர்களின் கற்பனை விளையாட்டில் பலமுறை பார்க்க நேர்கிறது. 

பாப்பாவாக இருக்கையில் நம் முக அசைவுகளைக் கூர்ந்து கவனித்து, கண்களை உருட்டுவதும், வாயை அஷ்டகோணமாக நாம் செய்ய, அவர்களும் முயல்வதும் இதன் அஸ்திவாரத் தருணங்கள். வளர வளர, கற்பனை விளையாட்டு, பாசாங்கு விளையாட்டு என்ற இரண்டுமே குழந்தைகள் தான் பார்ப்பதைத் திரும்பத் திரும்பச் செய்து பழகிக் கொள்ள உதவும் கருவிகள் ஆகும். இதனால்தான் குழந்தைகளுடன் இருப்பவர்கள் தாங்கள் செய்வதிலும், சொல்வதிலும் மிக கவனமாக இருப்பது அவசியம். குழந்தைகள் நாம் சொல்வதைக் கேட்டுக் கொள்வதை விட, செய்வதைப் பார்த்துக் கற்றுக் கொள்வது எவ்வளவோ அதிகம். 

நாம் எல்லோரும் பார்த்ததுதான், நாம் தேவையில்லாததைச் செய்தால், நிச்சயம் அதைக் கற்றுக் கொண்டு விடுவார்கள்! நாம் குழந்தைகளிடம் எந்த நல்ல பழக்கங்களை எதிர்பார்க்கிறோமோ, அதை முதலில் நாம் பின்பற்றுவது தான் முதல் படி. மேலும் மிக முக்கியமான ஒன்றும், மிரர் ந்யூரான்ஸ் ஆகும்போது, சிந்தனை உணர்வுடன் ஒன்று படுகின்றது. அந்த நிலையில் இவை இரண்டும் ஒன்றுபட்ட நிலையில் இருப்பதும் உண்டு. இதனாலையும் நம் மூளை இந்த நிலையை கவனமாக வைத்து கொள்கிறது. அதனால்தான் மறுபடியும் அதே ஒன்றை சந்திக்க நேர்ந்தால் நம் உடல் மனம் அப்படியே பின் நடந்நததை ஞாபக கூறி இப்போது நடப்பது போல் உணரும். ஒரே சில நிமிடங்களுக்கு. இது சந்தோஷங்கள், சோகங்கள், வேதனைகள் என ஏதுவாகவும் இருக்கலாம்.

மிரர் ந்யூரான்ஸும் குழந்தை வளர்ப்பும்

  • கூட இருப்பவரைப் போலவே குழந்தைகள் வளர்வார்கள். குழந்தைகள் எப்படி இருக்க வேண்டும், அது உங்களிடமிருந்து ஆரம்பமாகிறது. 

  • பெற்றோர், ஆசிரியர்கள், குழந்தையைப் பராமரிப்பவர்கள்: வார்த்தைகளில், செயல்களில் கவனமாக இருக்கவும். 

  • குழந்தைகளுக்கு வழிகாட்டுவதுதான் உதவும், கட்டுப்படுத்துவது அல்ல.

  • குழந்தைகளின் உணர்வை நாம் உணர்ந்து கொள்வது அவசியம், மற்றவர்களின் உணர்வை அவர்கள் உணர்ந்து கொள்வதும் அவசியம்.

  • வயதிற்கேற்றபடி, பல்வேறு செய்முறைகளை காண்பதற்கும், செய்து பார்ப்பதற்கும் வாய்ப்புகள் அமைத்திட வேண்டும்.

  • மற்றவர் செய்வதைப் பார்த்து குழந்தைகள் கற்றுக் கொள்வார்கள், செய்வார்கள். இதனால்தான் பள்ளிக்குச் சென்றவுடன், அங்கு மற்ற குழந்தைகளைப் பார்த்துப் பார்த்துப் பல செய்முறைகளைக் கற்றுக் கொண்டு விடுகிறார்கள். நல்ல பழக்கங்கள் பல அமைக்க இது வாய்ப்பு.

இப்படித்தான் தான் எதிர்காலக் கற்றலுக்கு அஸ்திவாரம் இப்போதே போடத் தேவை. 

மிகச் சிறந்ததைப் பெற,

மிகச் சிறந்ததைக் கொடு!

மேலும் பார்ப்போம்…..

- மனநலம் மற்றும் கல்வி நிபுணர் மாலதி சுவாமிநாதன்     malathiswami@gmail.com

]]>
mirror neurons, premotor cortex, parietal lobe https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/20/w600X390/0000stressed_children.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/sep/20/child-development-and-mirror-neurons-3238433.html
3232170 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பகுதி 8: இப்போதே போடுங்கள் அஸ்திவாரம்! மாலதி சுவாமிநாதன் Wednesday, September 11, 2019 06:20 PM +0530
இது வரையில் குழந்தைகளின் ஆரம்ப கால நலனைப் பற்றிப் பேசி வந்தோம். குழந்தை, கருவில் இருக்கும் போதும், பிறந்த பின்னும் ஐம்புலன்களால் கற்பது, மற்றும் உடல்-மனம் நலன்களைப் பற்றியும் விவரித்தோம். ஒழுங்குமுறை, அடம் பிடிப்பது, உணவு முறை கட்டுப்பாடுகள் சென்ற வாரம் பார்த்தோம். பிறந்த முதலிருந்து மனநல வளர்ச்சிக்கு இத்தனைக் கவனம் தருவது அவசியமா என்ற கேள்விகளுக்கு இந்தப் பகுதியில் பதில்கள் அளிக்கப்படுகிறது.

ஆரம்பக் கால வளர்ச்சி

குழந்தைகளின் ஆரம்பக் காலகட்டங்களில் அவர்கள் இருக்கும் சூழல், பராமரிப்பின் தரம், மனநல வளர்ச்சிக்கு மிக முக்கியமானது. ஏதோ காரணத்திற்காக இவை இரண்டும் குறைவாக இருந்தால் பிற்காலத்தில் மனநலக் குறைபாடுகள், போதைக்கு அடிமைத்தனம், உடல் பருமன், பயந்த சுபாவம், பாதுகாப்பின்மை இத்யாதி என நேர வாய்ப்புண்டு. இப்படி நேராமல் இருக்கவே குழந்தைகளின் ஆரம்பக் காலங்களுக்கு முக்கியத்துவம் அளிப்பது முக்கியமாகிறது. பிஞ்சு மனதில், ஆரம்பகால அனுபவங்கள் ஆழ்ந்து படியும். மனப்பான்மை, குணாதிசயங்களின் அஸ்திவாரம் இப்போதுதான். வளர்ப்பின் ஆரம்பக்  காலகட்டத்தைச் சுமுகமாக அமைத்து விட்டால் 'வரும் முன் காப்போம்' அமல்படுத்த முடியும். 

பிறந்ததிலிருந்து ஆரம்ப வருடங்களில் குழந்தைகள் வளர்ச்சி மிகவும் வேகமாக இருக்கும். கற்றலின் வேகத்தைக் காப்பாற்ற, கற்றுக் கொள்ள பல்வேறு வாய்ப்புகள் அமைப்பதும், வளர விடுவதும் மிக அவசியமானது. இதற்கேற்ற சூழல் ஏற்படுத்துவது, கட்டுப்பாடுகள், பழக்க வழக்கங்களை நிலைநாட்டுவது போன்றவை குழந்தைகளுடன் இருப்பவரின் பொறுப்பாகும். 

இப்போதும் சரி, அதன் பிறகும், அன்பு, ஆதரவு, அரவணைப்பு, நல்ல ஊட்டச்சத்து அனைத்தும் தேவையான கலவை. மிக முக்கியம், அவசியம்.
 
ஒன்றைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும், பிறந்த குழந்தைக்கு மூளையின் செல்களில் பொருள்-தன்மைகள், செயல்-விளைவுகள் என்று ஒன்றுக்கொன்று இணைப்புகள் உண்டானால் தான் பயன்படும். நிறைய, அடர்த்தியான இணைப்புகள் ஏற்படுவதுதான் சாமர்த்தியத்தின் அடிப்படை. இதற்கு குழந்தை நகர்ந்து, அசைந்து, மற்றவர்களுடன் தொடர்பு வைத்து, பேசுவதைக் கேட்டு, பார்த்து, பலவற்றைச் செய்து, நல்லது-தவறு உணர்ந்தால் தான் செல்கள் இணையும், வளரும். 
 
உடல் வளர்ச்சியை ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் பார்க்க முடியும், கவனித்தால் அறிவின், குணத்தின் மலர்ச்சியும் தெளிவாகத் தென்படும். அவர்களின் சொந்த செயல்பாட்டினால் வளர்வது ஒரு பாகம் ஆகும். வளர வளர மற்றவர்களின் பங்களிப்பு மற்றும் குழந்தையின் உணர்வுகளும், சமூக திறன்களின் தாக்கமும் உண்டு. 

அதனால்தான் வளர்ச்சி எப்போதும் முழுமை வடிவம் (உடல்-மனம்-மற்றவர்களுடன் பழகுவது-உணர்வு) கொண்டது என்பது. ஆரம்பக் காலகட்டத்தில் உடல் வளர்ச்சி கண்ணுக்குத் தென்படுவதால் அதைச் சுலபமாகப் பார்க்கலாம், ஆனால் கூடவே அறிவாற்றலின் வளர்ச்சி அதனினும் வேகமானது. 

உடல்நலம் 

குழந்தைகள் தங்கள் வளர்ச்சி முன்னேறுவதற்குத் தேவையானவற்றை அந்த நிலைக்கு ஏற்றவாறு செய்வார்கள். அப்படிச் செய்யத் தேவை. இவ்வாறு செய்வதால் எலும்புகளும் தசைகளும் வளர்ச்சி அடைய முடியும். வளர்ச்சி ஒன்றோடு ஒன்று இணைந்து இருப்பதால் இப்போதையை வளர்ச்சிக்கும் மற்றும் பிற்காலத்திற்கும் பெரிய அளவில் உதவும். 

முதல் முதலில் குழந்தைகள் தலையைத் தூக்குவதில் ஆரம்பித்து, பிறகு திரும்ப, குப்புறப் படுக்க, உட்கார, நிற்க, நடக்க, ஓடுவதும் ஆகும். குழந்தைகளின் பெரிய எலும்புகள் முதலில் வளர, க்ராஸ் மோட்டார் (gross motor) வளர்ச்சிக்கு முக்கியமான பங்குண்டு. இந்தப் படிப்படியான வளர்ச்சி எலும்புகளை வலிவு அடையச் செய்கிறது. கூடவே மூளையும் நிற்பதற்கு, நடப்பதற்கு எவ்வாறு தன் உடல் உறுப்புகளை இயக்க வேண்டும் என்று கற்றுக் கொள்கிறது.

குழந்தைகள் பிறந்த முதல் அவர்கள்  நிற்கவும், நடக்கவும் ஆகக் கூடிய காலம் வரையில் படுத்துக் கொண்டு இருந்தாலும், கைகாலை ஆட்டி அசைத்துக் கொள்வது, சோம்பல் முறிப்பது போல் செய்கைகள், கால் விரலைப் பிடித்துத் தூக்குவது, பக்கவாட்டில் இருப்பதைத் தொட முயல்வது என்ற ஒவ்வொன்றும் குழந்தையின் வளர்ச்சிக்காக சரிவர உதவுகிறது. இது க்ராஸ் மோட்டாரில் அடங்கும். பெரிய எலும்புகள், நரம்புகள் நடக்க, ஓட, தூக்கி ஏறிய உதவும். இது நன்றாக அமைந்தால் அடுத்தபடியான ஃபைன் மோட்டார் திறன்கள், அதாவது சிறிய நரம்புகளை நுணுக்கமாகப் பயன்படுத்தல் ஆரம்பமாகிறது. 
 
பொருட்களைப் பிடித்துக் கொள்வதிலிருந்து, எழுதுவது வரை பல செயல்களைச் செய்வது இதில் அடங்கும். இந்தத் திறன்கள் மலர்வதற்கு அடுத்த இரண்டு மூன்று வருடங்கள் தேவைப்படும். இதன் பிரதிபலிப்பைக் குழந்தைகள் பிடிப்பதில் பார்க்கலாம். ஆரம்பத்தில் பெரிய பந்தை உபயோகிப்பது, முதல் முதலில் எழுத தங்கள் பென்சில் பிடிப்பதின் விதம், சின்னக் குழந்தைகள் எழுத்துக்கள் பெரிதாக எழுதுவார்கள் எனப் பல. 
 
உடல் நலன் குறைபாடு, வளர்ப்பில் பங்கம், சூழல் பிரச்னை என்ற ஏதாவது ஒன்று ஏற்பட்டிருந்தால் அது வளர்ச்சியின் பாதிப்பில் தென்படும். இந்த பாதிப்புகளால் வளர்ச்சியின் அடுத்த கட்டத்தில் மேலும் கோளாறுகள் ஏற்படக் கூடும்.
 
அறிவாற்றல், மற்றவருடன் பழக அஸ்திவாரம்
 
பிறந்தவுடன் குழந்தைக்கு எல்லாம் புதிது. பார்ப்பதைப் பரிச்சயம் கொள்வதற்குத் தீவிரமாக முயல்வார்கள். இதை நாமும் பார்த்திருக்கிறோம்: கைகளுக்கு எட்டியதைத் தொட்டுப் பார்ப்பது, முகர்வது, சுவைப்பது எனப் பலவற்றை. குழந்தைகள் இவ்வாறே தங்களைச் சுற்றி உள்ள உலகை அறிந்து கொள்ளும் விதமாகும்.

இதை மறுமுறை வலியுறுத்திச் சொல்கிறேன், குழந்தைகள் பிறந்த முதல், அவர்களின் ஐந்தாறு வயது வரையான கால கட்டம் வரை மூளை வளர்ச்சி மிக மிக விரைவாக இருக்கும். அதே சமயத்தில் அவர்கள் கற்றலுக்கும், ஞாபக சக்திக்கும், உணர்வுகளுக்கும், உறவுகள் உருவாக்குதல் முறைகளுக்கும் இந்தக் காலகட்டம் தான் அஸ்திவாரம். அதனால்தான் இதை மிக முக்கியத்துடனும் பிரதானமாகவும் கருதுகிறோம். ஏன் இப்படி?

ஒவ்வொன்றையும் பார்த்து, கேட்டு, முகர்ந்து, சுவைத்து, கைகளால் ஸ்பரிசித்து அந்த ஒவ்வொன்றுடன் பரிச்சயம் கொள்வது மூளையில் இணைப்புகள் உருவாகச் செய்கிறது. குழந்தை 'இது என்ன?' என்று அணுகுவதால் அந்த தருணங்களில் அவர்களின் மூளையின் ந்யுரோன்ஸ் ஒன்றோடொன்று இணைந்து கொள்கின்றன. பெரும்பாலும் அவர்கள் பல புலன்களை உபயோகித்து தங்களின் அனுபவங்களைச் சேகரித்துக் கொள்வார்கள், உலகைப் பற்றிப் புரிதல்கள் ஏற்படும்.
 
அனுபவங்கள் வெவ்வேறு விதமாக இருந்தால், அதிலிருந்து பல விஷயங்கள் புரிய வரும், மேலும் கற்பதற்கு ஊக்கமூட்டல் ஏற்படுகின்றது. மேலும் செய்யச் செய்ய, அதன் மூலம் வரும் திருப்தி மேலும் ஊக்குவித்து, கற்றுக் கொள்ளச் செய்கிறது. மறுபடி மறுபடி அதே அனுபவங்கள் தான் கிட்டுகிறது என்றால் உற்சாகம் இழந்து, துருதுருவென்று புதிதாக எதுவும் செய்யாமல், குழந்தை சாந்தமாக, மௌனமாக இருந்து விடக்கூடும்.  இது கஷ்டப்படுத்தாத நன்னடத்தையின் அறிகுறி அல்ல, வாய்ப்புகள், தூண்டுதல்கள் தேவை என்பதைக் குறிக்கும்.

இங்கு எந்தவித அனுபவத்திலும் குழந்தையின் சிந்தனை செய்தால் அறிவாற்றலின் முதல் ஆரம்பக் கட்டமாகிறது. குழந்தைகளுடன் இருப்பவர்கள் குழந்தை தொடும் பொருட்களின் பெயரைச் சொல்வது, அதுவும் அறிவாற்றல் தூண்டுவதின் பங்காகும். அதே நேரத்தில், சொல் கேட்பதிலிருந்து வரும் உணர்வினால் உணர்ச்சிகள், தன்னுடன் மற்றொருவர் இருப்பதால் மற்றவர்களுடன் பழகும் விதங்கள், நடைமுறைகள் கற்றுக்கொள்ளும் இடமாக அமைந்து, உணர்வு மற்றும் சமூகத் திறமைகள் பழகிக் கொள்ள அஸ்திவாரமாகிறது.
 
வாய்ப்பு மூலமாகக் குழந்தைகளுக்கு அனுபவம் கிடைப்பதால் அவர்கள் இருக்கும் சூழல் முக்கியம். வாய்ப்புகளை அமைப்பது குழந்தைகளின் பெற்றோர், பள்ளிக்கூடம், டே கேர் ஸென்டர் பொறுப்பாகும். அப்பொழுதுதான் குழந்தைகளின் ந்யூரோன்ஸ் விருத்தி ஆகும். இவற்றை அடைவதற்கு இடம், பொருட்கள், நடைமுறைகள் எல்லாம் உறவுகளைச் சேர்க்க வளர்க்கத் தூண்டிவிடும் விதமாக இருக்க வேண்டும். அவர்களுடன் வாழும் மனிதர்களும் அவர்களுடன் செயல்படுவதால் அதில் ஆனந்தம் உணர்வார்கள். நல்ல உணர்வுகள் நியுரான்களை மேலும் மேலும் இணையச் செய்யும். அதனால் தான் வெற்றி பெற்றால் தான் சந்தோஷம் என்பது இல்லை. கற்பதின் சந்தோஷத்தின் நிலவினாலேயே வெற்றி மாலை என்றும் நம் கழுத்தில்தான்!
 
அது போலவே குழந்தையின் ஆர்வத்தில் சுறுசுறுப்பாக இருக்கையில், உன்னிப்பாகக் கவனிப்பார்கள், இந்த நிலையில் ந்யூரான்ஸ் ஒன்றுக்கொன்று இணைவதைக் காணலாம்! ஆம், ஆராய்ச்சியாளர்கள் மூளைக்குள்ளே நிகழும் இதைப் படம் எடுத்துக் காட்டி இருக்கிறார்கள். இதனால் என்ன லாபம்? இவ்வாறு அவர்கள் செயல்பட்டுக் கொண்டே இருந்தால் குழந்தையின் மூன்றாவது வயதில் இந்த நியூரான்கள் இரு மடங்காகும்..
 
குடும்பத்தின், மற்றும் சூழலின் பங்களிப்பு

கவனிப்பில், குழந்தைகளின் அடிப்படைத் தேவைகள்

நன்றாகப் பூர்த்தி செய்யப்பட வேண்டும். இதில் ஊட்டச் சத்து உணவு, இருக்க இடம், வெயில் மழையிலிருந்து காப்பாற்ற உடைகள், உறவாட உறவுகள். இத்துடன், அரவணைப்பு, பரிச்சயமான சூழல் இருந்தால்தான் பரிபூரண ஆரோக்கியமான வாழ்வை வாழ முடியும். குழந்தைகளுடன் இருப்பவர்கள் அவர்களுக்குத் தீங்கு வராமல், தேவையில்லாத தண்டனை கொடுக்காமல், கடிந்து கொள்ளாமல் பாதுகாக்க வேண்டும். இத்துடன் குழந்தைகளுக்கு நடமாட, விளையாட, பேசக்-கேட்கக் கற்றுக் கொள்ள இடமும் தேவை.
 
பாதுகாப்பு, பத்திரமாக இருக்கும் சூழல் குழந்தைகளுக்கு மிக முக்கியமானதாகும். இப்படி இருந்தால் தான் அங்கு அன்பு இருப்பது உணர முடியும். பக்கத்தில் இருப்பவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் சண்டை போட்டுக் கொண்டிருந்தால் அது குழந்தைகளைப் பாதிக்கும். குழந்தைகள் முழு நலனுடன் வளர, கற்றுக் கொள்ள, அவர்களுக்குப் போஷாக்கு, அன்பு, கவனம், ஊக்கம் தேவை. இவை இருக்கையில் தங்களுக்கு ஆதரவு இருப்பதை உணர, மன தைரியத்துடன் தன்னை சுற்றி இருப்பதில் கவனத்தைச் செலுத்த முடிகிறது. தன்னை பத்திரமாகப் பார்த்துக் கொள்கிறார்கள் என்ற நம்பிக்கையில் மற்றவர்களை நம்புவது ஆரம்பமாகிறது. விளைவு? குழந்தைகள் தாங்கள் செய்வதை ஆவலுடன் உற்சாகமாகச் செய்வார்கள். உடல் -மனம்- உணர்வுகள்- மற்றவர்களுடன் பழகுவதும் எவ்வாறு ஒன்றுக்கொன்று இணைந்து இருக்கிறது என்பதற்கு இது அத்தாட்சி.
 
யாரெல்லாம் குழந்தையுடன் நேரம் கழிக்கிறார்களோ அவர்கள் விளையாடுவது, பேசுவது, பாடுவது குழந்தைகளுடன் இருக்கும் நேரத்தை பின்னுள்ளதாக வைக்க வேண்டும். ஏனென்றால் ஆரம்ப வளரும் வயதில் குழந்தைகளின் வளர்ச்சி உச்சக்கட்ட நிலையில் இருப்பதால் பல விதமான தூண்டுதல் தருவது தேவை, முக்கியம், அவசியம். பலமுறை சொன்னது போல, குழந்தைகள் பல முறை செய்வதும், செய்து பார்ப்பதும் இந்த வயதின் பிரதிபலிப்பே. பல வகையான எழுப்புதலை உருவாக்கி தந்தால் அது குழந்தையின் முழு வளர்ச்சியில் தென்படும். 
 
இதற்கு நேர்மாறாக குழந்தையுடன் எந்தவிதமான ஈடுபாடு இல்லாமல் இருந்தாலோ இல்லை குழந்தைகளை அடித்து, துன்புறுத்தி, எந்தவிதத்திலும் அவர்களுக்கு விளையாட்டுப் பொருட்களையும் தராமல் இருந்தால் அது குழந்தை வளர்ச்சியைக் குன்றி விடும்.
 
இந்த குழந்தைகள் உடல் வளர்ச்சியில் குட்டையாக இருப்பார்கள். மந்த நிலையில் நிலவுவதால் ஒன்றைச் சொன்னால் புரிந்து கொள்ளப் பல நிமிடங்கள் ஆகும். குழந்தைகளிடம் இருக்கும் அந்த ஈர்ப்பு இருக்காது. குழந்தையும் தன்னை புறக்கணிப்பதைப் புரிந்து கொள்வதால், "ஏன் பிறந்தேனோ?" என்ற வாடிய முகமாகவே இருப்பார்கள்.
 
இதிலும் ஒரு ட்விஸ்ட் இருக்கிறது! இதே குழந்தைகளை அரவணைத்து, நல்ல ஊட்டச்சத்து கொடுத்து, ஊக்குவித்து, அவர்களின் ஐம்புலன்களையும் சிலிர்க்க வைக்கப் பொருட்களுடன் விளையாடி, ஊக்கமளிக்கும் சூழல் உருவாக்கித் தந்தவுடன் அவர்களின் குன்றிய வளர்ச்சி வேகமாக முன்னேறும். வறண்டப் பூமியில் மழைநீர் படப் பட, குளிர்வது போல்.
 
குடும்பம் தான் குழந்தைகளுக்கு மிகப் பெரிய ஊக்குவிப்பும், தூண்டுதல் தருவதும் ஆகும். குடும்பங்கள் வெளி உலகை அறிமுகம் செய்வது, உறவாடச் செய்வதால் குடும்பத்திற்குக் குழந்தை வளர்ப்பில் பெரிய பங்குண்டு.
 
ஆதரவாக ஊக்கவிக்க: பெற்றோர், கூடப்பிறந்தவர்களுடன் பல வகையானவை செய்ய வேண்டும், விதவிதமான விளையாட்டு, வயதுக்கு ஏற்ற விளையாட்டு. கூடிய வரையில் அவ்வப்போது வீடு மாற்றத்தைத் தவிர்ப்பது நல்லது. ஒவ்வொரு குழந்தையும் வெவ்வேறு விதமாகக் கற்றுக்கொள்வார்கள்.
 
இப்படித்தான் தான் எதிர்கால கற்றலுக்கு அஸ்திவாரம் இப்போதே போடத் தேவை. அப்பொழுது தான்
 
மிகச்சிறந்ததைப் பெற,
மிகச்சிறந்ததைக் கொடு!
மேலும் பார்ப்போம் 

மனநலம் மற்றும் கல்வி நிபுணர் மாலதி சுவாமிநாதன்     malathiswami@gmail.com
 

]]>
child health, mental health of child, children lifestyle, healthy kids, lifestyle and health https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/5/15/w600X390/mom-and-baby.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/sep/11/enhancing-development-in-your-child-3232170.html
3227689 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பகுதி 7: உங்கள் குழந்தை அடம் பிடிக்கிறார்களா? சரியாக சாப்பிட மறுக்கிறார்களா? மாலதி சுவாமிநாதன் Wednesday, September 4, 2019 01:59 PM +0530  

அடம்பிடிப்பின் காரணிகள், அவற்றிலிருந்து சிலவற்றை எடுத்து, என்ன செய்யலாம் என்பதைச் சென்ற வாரம் ஆராய்ந்தோம். இந்தக் கட்டுரையில் உணவு உட்கொள்ளும் வழிமுறைகளும், அவற்றின்  தாக்கம் அடம்பிடிப்பு மற்றும் ஒழுங்குமுறைகள் மீது எப்படி ஏற்படக் கூடும் என்று ஒரு பார்வை இடலாம். 

உணவு வழிமுறைகளும் ஒழுங்குமுறைகளும்

சிறு குழந்தைகளுக்கு உணவை ஊட்டி விடுவதைத் தாராளமாகச் செய்யலாம். இது குழந்தைகள் வளரும் போது செய்வதுதான். ஊட்டி விடுபவருக்கும் குழந்தைக்கும் பந்தம், கதை சொல்ல வாய்ப்பு, எதை எப்படி ஏன் சாப்பிட வேண்டும், ஊட்டிவிடும் சூழலில் பலவற்றைப் பற்றிக் கற்பிக்கலாம் என்று விதவிதமான நன்மைகளைப் பட்டியல் இடலாம். 

சாப்பாட்டை ஊட்டிவிடும் பொழுது தினமும் அதே குறிப்பிட்ட இடத்தில் செய்தால் குழந்தைகளும் சாப்பிடும் போது, ஒரு இடம் நியமிக்கப் பட்டிருக்கிறது, அங்கு தான் அதைச் செய்ய வேண்டும் என்ற ஒழுங்குமுறை தானாக அமைந்து விடும். இது, மிக எளிமையான முறையில், ஆழ்ந்து படியும் கற்பித்தல் ஆகும். கைக்குழந்தைக்கு உணவை ஊட்டிவிடும் ஆரம்பக் காலத்திலேயே ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் உட்கார்ந்து உணவைத் தருவதிலிருந்து இது ஆரம்பமாக வேண்டும். அடுத்த நிலையில் குழந்தைக்கு அவர்களின் மேஜை நாற்காலியில் அமர்த்தி ஊட்டிவிடலாம். திரும்பத் திரும்பச் செயல் மூலமாகச் சொல்வது, "இங்கே மட்டும்" என்பதை.

பெற்றோர், தாத்தா-பாட்டி, மாமா-மாமி, யார் உணவை ஊட்டினாலும், அதே குறிப்பிட்ட இடத்தில் உட்காரும் பழக்கத்தைக் கடைப்பிடித்தால், ஒழுங்குமுறை மேலும் வலுவாகும், தவிர எல்லோரும் கட்டுப்பாடுகளைப் பின்பற்றுவார்கள் என்பதை உறுதிப் படுத்தும்.

குழந்தைகள் மற்றவர்களைப் பார்த்துக் கற்றுக் கொள்வது இந்த வயதில் அதிகம். அதற்கு, வீட்டில் எல்லோரும் அதேபோல் உணவைக் குறிப்பிட்ட இடத்திலேயே சாப்பிட்டால் குழந்தையிடம் வீட்டினர் சொல்வதும் செய்வதும் இணங்கும்!

அதே போல, பருகும் விதங்களைக் குழந்தைகளுக்கு ஆரம்பக் காலத்திலேயே பழக்கி விட சந்தர்ப்பங்களை உபயோகிக்க வேண்டும். கீழே கொட்டக் கூடாது, நிதானமாக ஆனால் சுறுசுறுப்பாக குடித்து விட வேண்டும் என்பது போல் வெவ்வேறு கட்டுப்பாடுகளை முதலிலிருந்தே அமல் படுத்துவது நல்லது.

குழந்தைகள் தானாக சாப்பிட முயற்சிக்கும் வயது வந்ததும் குடும்பத்துடன் கூடவே சேருது சாப்பிடுவது நல்லது. நம் கலாச்சாரத்தில் இதை பழக்கவே பல சந்தர்ப்பங்களை அமைத்திருக்கிறார்கள். எல்லா மதத்தினரின் பண்டிகைகளின் சம்பிரதாயத்திலும், ஒன்றாகக் கூடி, விருந்து உண்பது உண்டு. அதுவும் முதல் பந்தியில் குழந்தைகளை உட்காரச் சொல்வதும் அவர்களுடன் வீட்டின் முதியவர்களிடம், பெரியவர்களிடம் கற்றுக்கொள்ளச் சந்தர்ப்பம், பயன்படுத்த வேண்டும்.

ஆனால் பெரும்பாலும் இப்போது நடப்பது:  கூடச் சேர்ந்திருக்கையில் எல்லோரும் டிவியில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ஸீரியல், அல்லது திரைப்படம், ஏதோ ஒன்றைப் பார்த்துச் சாப்பிட்டுக் கொண்டு இருப்பார்கள். கூடிபேசி ஒன்றாகச் சாப்பிடும் வாய்ப்பு தொலைந்தது.

நிலாச்சோறு

பல ஆராய்ச்சிகளின் கண்டுபிடிப்பு, சாப்பிடும் நேரங்கள் பந்தத்தை மேம்படுத்தும் என்பது. நம் கூட்டுக் குடும்பங்களில் இதைப் பார்த்திருக்கிறோம். பல ஆராய்ச்சியாளர்கள் இதை மிக தெளிவாகக் காண்பித்து இருக்கிறார்கள். 

குறிப்பாக, காலை மாலை உணவை குடும்பத்தினர் ஒன்றாக உட்கார்ந்து சாப்பிட்டால், குடும்ப உறவுகள் மிகப் பலமாக இருக்கும் என்பதைக் காட்டியுள்ளார். நேர நிமித்தங்கள் வெவ்வேறாக இருந்தாலும், ஒரு வேளையாவது ஒன்றாக சாப்பிடுவது, உறவு வலுப்படுத்திக் கொள்கிறது.

இதில் எதை, எப்போது செய்தீர்கள்? 

குழந்தைக்கு நீங்களாகக் கதை சொல்லி சோறு ஊட்டியதுண்டா?

குழந்தைக்கு நிலாவைக் காட்டி சோறு ஊட்டியதுண்டா?

சோறு ஊட்ட உங்களது இந்த பொறுப்பை  ஊடகங்களிடம் தந்து விட்டு, அதை உபயோகித்து சாப்பிட வைப்பதுண்டா? ஸக்ரீன் டைம் ஆரோக்யம் அல்ல என்ற தகவலை தெரிந்துமா?

குடும்பமாக கடைசியாக என்றைக்கு ஒன்றாகச் சாப்பிட்டிர்கள்? 

எல்லோரும் கூடி, வட்டமாக உட்கார்ந்து, ஒருவர் எல்லோருக்கும் சோறு ஊட்டினது உண்டா?

சாப்பிடுவதில் கற்றலுக்கும் வாய்ப்பு உண்டு. உணவைக் கையாளும் போது விரல் நுனிகளுக்கும் பயிற்சியாகிறது. அத்துடன், சாப்பிடுவதின் பெயர் அறிந்து, உச்சரிப்பதில் வார்த்தைகளைக் கற்றுக்கொள்ள முடிகிறது. தானாக விரல்களால் சாப்பிட முடியும் என்பதை ஃபிங்கர் ஃபுட்ஸ் (finger foods) மூலமாக தன்னம்பிக்கை பெறமுடிகிறது. ஆரம்பத்தில், சிந்தினாலும் சாப்பிடப் பழகப் பழக வெளியே சிந்தாமல் சாப்பிடுவது தொடங்கும்.  

இதன் மூலம் நல்லதொரு கோட்பாடுகளைக் கற்றுக் கொள்ள முடிகிறது. இதேபோல் மற்றவர்களுடன் அமர்ந்து சாப்பிடுவதும் அவர்களைப் பார்த்துச் சாப்பிடும் ஒழுங்குமுறைகளைக் கற்றுக் கொள்ளும் வாய்ப்பாகிறது. போன வாரம் சொன்னது போல், ஐம்புலன்களைப் பயன்படுத்துவதால் உடல் நலன் மேம்படும்.

நிலாச் சோறு என்பதைக் கேள்விப்பட்டிருப்போம், அதை அனுபவித்தும் இருக்கலாம். இதைக் குழந்தைகள் சாப்பிட உபயோகிக்கக் கூடிய மிக நல்ல முறையாகும். குழந்தைக்குப் பல தகவல்களைச் சொல்லக்கூடிய சந்தர்ப்பமாகிறது, அத்துடன் அவர்களுக்கு  இது தான் இதன் செய்முறை என்பதைச் சொல்லாமல் தெளிவுபடுத்தும்.

பல மனித வளர்ச்சி நிபுணர்களின் கருத்து, அன்றும்-இன்றும் இதுவே: எவ்வாறு அடிப்படைத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வது வளர்ச்சிக்குத் தேவையோ, அதேபோல் எல்லாம் கிடைத்துவிடாது என்ற நிதர்சனம் மனதில் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். கசப்பான அனுபவங்கள், சிந்தனை, நோய், வளர்ச்சிக்கு இடையூறாகும். இதைப் பற்றியும் மற்ற ஒரு பாகத்தில் பேசுவேன்.  

இதுவரை நாம் பேசியது: வீடும், குழந்தைகளைக் காக்கும் இடங்களிலும் எந்த மாதிரியான சூழல் அமைக்க வேண்டும்

  • குழந்தைகளுக்குப் பிறந்ததிலிருந்தே புரியும், அவர்களுடன் பேச வேண்டும். 
  • குழந்தை தன் நடத்தையை சரி செய்ய வேண்டும் என்றால் தெளிவாக அதைச் சொல்வது முக்கியம். 
  • குழந்தைகளுக்கு அவர்களாகச் செயல்பட இடம், நேரம், தர வேண்டும்.
  • "தேவை", "வேண்டும்" இரண்டிற்கும் உள்ள வேறுபாட்டைப் புரிய வைப்பது முக்கியம். 
  • ஐம்புலன்களுக்கு ஏற்றபடி, பொருட்களை ப்பரிசித்து, உணர்ந்து, ஆராய்ந்து அனுபவிக்கும் வகையில் அமைக்க வேண்டும்.
  • குழந்தைகளின் ஆற்றலை ஆரோக்கியமான வழியில் வெளிப்படுத்த, இயற்கையுடன் இருப்பது நன்கு. 
  • குழந்தைகளுடன் பெற்றோர், கூடப் பிறந்தவர்கள், தாத்தா பாட்டி, சேர்ந்து சாப்பிடுவது நல்லது. 
  • சிறு குழந்தைகளுக்கு கணினி கொடுத்தால், அதன் நேரத்தை நாளைக்குப் பத்து நிமிடத்திற்கு வைக்கவும்.
  • குழந்தைகள் வளர தாங்கள் எடுத்த பொருட்களைப் பயன்படுத்திய பின் அதே இடத்தில் வைக்கப் பழகி விட வேண்டும். பொறுப்பு தானாக வளரும்.

இப்படித் தான் எதிர்காலக் கற்றலுக்கு அஸ்திவாரம் இப்போதே போடத் தேவை. ஏனென்றால், மிகச்சிறந்ததைப் பெற, மிகச்சிறந்ததைக் கொடு!

மேலும் பார்ப்போம்..

மனநலம் மற்றும் கல்வி நிபுணர் மாலதி சுவாமிநாதன்            malathiswami@gmail.com

]]>
healthy food, children food, child safety https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/5/24/w600X390/children_menu.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/sep/04/temper-tantrum-feeding-disciplining-3227689.html
3223954 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பகுதி 6: உங்கள் குழந்தை மிகவும் அடம் பிடிக்கிறதா? இதுதான் காரணங்கள், உடனே சரி செய்யுங்கள்! மாலதி சுவாமிநாதன் Thursday, August 29, 2019 04:03 PM +0530  

குழந்தைகள் அடம் பிடிப்பை பற்றியும் அதன் இன்னும் ஒரு விதமான கவனத்தை ஈர்ப்பது பற்றி சென்ற வாரம் உரையாடினோம். அடம் பிடிப்பின் காரணிகளை,  அதன் தீர்வைப் பற்றி இந்த பகுதியில் உரையாடலாம்.

அடம் பிடிக்கும் காரணி

அடம் பிடிப்பு ஏற்படக் காரணி, சூழல்கள் இருக்கலாம். குழந்தையால் தானாகச் செய்ய முடியவில்லை என்ற போது பிள்ளைகளுக்கு அந்த இயலாமையின் மேல் வெறுப்புத் தட்டிவிடும். தனக்குத் தெரிந்த செய்முறைகள், அதில் குறையிருந்தாலும் அதையே கடை பிடித்துத் திரும்பத் திரும்பச் செய்து பார்ப்பார்கள். அதில் அவர்கள் விரும்பியது கிடைத்து விட்டால் அந்த உத்திகளை மறுபடியும் உபயோகிப்பார்கள். 

பெரும்பாலும் குழந்தைகள் நன்றாக அறிவது, தாங்கள் சில விதங்களில் கேட்டால் அது கிடைத்துவிடும் என்று. போன வாரமும், மேல் பகுதிகளில் சொன்னது போலும் அடம்பிடிப்பில் குழந்தைகள் உபயோகிக்கும் இந்த யுக்திகளைத் தெரிந்து கொள்வது அவசியம். இதில், பொருளை வீசி எறிவது, சத்தம் எழுப்புவது, தை தை எனக் குதிப்பது, கண்ணீர் சிந்தாமல் அழுவது, நகராமல் அதே இடத்தில் நிற்பது என்று பல விதங்கள் உண்டு. 

கவனத்தை ஈர்த்து, அதன்மூலம் தன் தேவையைப் பூர்த்தி செய்ய முடியுமா என்ற தேடலில் ஆரம்பித்து, பிறகு கிடைக்கும் வரைச் செய்வதை அடம்பிடிப்பதாகச் சொல்வதுண்டு. இந்த "அடம்" பிடிப்பதைத் தவிர அவர்களுக்கு வேறு எப்படிக் கேட்க வேண்டும் என்று தெரியாத பட்சத்தில் இப்படிச் செய்வார்கள். 

கேட்கும் எல்லாவற்றையும் பூர்த்தி செய்வது, வாங்கித் தந்துவிடுவது என்ற பழக்கம் இருந்தால் மறுத்த உடனே, நாம் "இல்லை" என்றதும், கேட்டதை அடைய அடம் பிடிப்பு ஆரம்பமாகும். தேவையை உடனடியாக பூர்த்தி கொண்ட அனுபவத்தில்  திரும்பத் திரும்பக் குழந்தைகள் இதையே செய்வார்கள். அப்போது தானாகக் கட்டுப்படுத்த முடியாத கோபமும் அடம் பிடிப்பும் பழக்கமாகிவிடும். உஷார்!

அடம் பிடிப்பைச் சரி செய்ய

குழந்தை அடம்பிடிக்கும் பொழுது, அமர்க்களப் படுத்தும்பொழுது, கூட இருக்கும் நாம் அந்த சூழலில் மிகப் பொறுமையாக, எந்தவித பதட்டமும் காட்டாமல், அமைதி காத்து குழந்தையை அணுகினால், பிரச்சனையைச் சீர் செய்ய உதவும். 

முன்னர் சொன்னது போல், இந்த காலகட்டத்தில் குழந்தைகள் நாம் செய்வதைக் கூர்ந்து கவனித்து அதையே பிரயோகம் செய்வார்கள். அடம் பிடிக்கும் ஒவ்வொரு முறையும் நாம் அமைதி காத்து அடத்திற்குப் பதிலாக மாற்றுப் பாதைகளைப் பரிந்துரைத்தால், அதுவே வழிகாட்டி ஆகும். 

நாம் கண்டிக்கும்போது, அடம் பிடிப்பைக் கண்டிக்க வேண்டும், குழந்தையை அல்ல. குழந்தைக்கு “நம்மை நேசிக்கிறார்கள், நம் நடத்தை தான் பிடிக்க வில்லை” என்று தோன்றுவது முக்கியம். புரியாத வயதில் இது மிகவும் முக்கியம். அப்போது தான் குழந்தையும் தன்னுடைய இந்தக் குணத்தை மாற்றத் தயாராக இருக்கும்.

குழந்தை அடத்திலிருந்து வெளியே வந்த பிறகு, அடத்திற்கு பதிலாகச் சரியான பலவிதமான அணுகுமுறைகளைத் தெளிவு படுத்த வேண்டும். 

அடம்பிடிக்கும் போது, "சரி நீ நிதானத்தை அடைந்த பின், இவ்வாறு கூச்சல், கத்தல் இல்லாமல் தெரிவித்தால் புரியும், நான் காத்து இருக்கிறேன்" என்று சொல்லி பக்கத்தில் அமர்ந்து கொள்ளலாம்.

அதே போலக் குழந்தை அடம் பிடித்து சாந்தமாக ஆன பின் அவர்கள் எப்படிக் கேட்டு இருக்கலாம் என்பதைப் புரிய வைக்க வேண்டும். இதைக் குற்றம் சொல்லும் விதமாகச் செய்யக்கூடாது. அடத்திற்குப் பதிலாகக் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய வேறு வழிகளை எடுத்துக் காட்டுகிறோம். 

இந்த தருணத்தில் குழந்தை சரியாகச் சொன்னது, செய்தது எதுவோ, அதை எடுத்துக் கூறவேண்டும். இப்படிச் செய்கையில் குழந்தைகள் அந்த நல்லவற்றைச் செய்து மற்றவற்றைப் புறக்கணிக்கப் பார்ப்பார்கள்.

"தேவை-வேண்டும்" வேறுபாடு புரிய வைப்பது நன்கு. முதலிலிருந்தே குழந்தைகளுக்குக் கேட்கும் பொருள் "தேவை"யானதா அல்லது  "வேண்டும்" என்பதா என்ற வேறுபாட்டைப் புரிய வைக்கலாம். 

"இல்லை", "கூடாது" என்பதையும் புரிய வைக்க வேண்டும். "இல்லை" என்று சொல்லும் போது ஏன் என்று விளக்கினால் புரிந்து கொள்ள வாய்ப்பளிக்கிறோம். ஆனால் இதை விவரிக்கும் போது உண்மையை மட்டும் சொல்ல வேண்டும் அதற்கு கை கால் காது வைக்காமல். நாம் பல முறை உண்மை புரியாது என்று நினைத்தோ, அல்லது அப்படிச் சொன்னால் குழந்தை அடங்கிவிடும் என்று நினைத்தோ, ஏதோ ஒன்றைச் சொல்லி விடுவோம் “அது வேண்டாம் அழுக்கு", “அங்குப் போக வேண்டாம், பூச்சாண்டி வரும்" என்பது போல.  இப்படிச் செய்தால், நாம் உண்மை பேசவில்லை என்று குழந்தை உணர்ந்து விடும், தானும் வேண்டியதை அடைய எப்படியும் பேசலாம், எதையும் சொல்லலாம் என்று கற்றுக் கொண்டு, அடம் பிடித்து, அமர்க்களப் படுத்தித் தான் வேண்டியதைச் சாதித்துக் கொள்ள முயலும்.

குழந்தை தேவையற்ற அடம் பிடித்தால் "கூடாது" என்று நாம் குரலை உயர்த்தாமல் மிகத் தெளிவாக, ஒரே ஒரு முறை, பயமுறுத்தாமல் சொன்னால் இதுவே போதுமானது.

அடம் பிடிப்பு பெற்றோர், அக்கம்பக்கத்தினரின் கவனத்தைக் கவருவதற்காகவே என்று இருந்தால் கண்டிப்பாக அதற்கு இசைந்து விடக் கூடாது. அவர்கள் செய்வதை யாரும் பார்க்காமலிருந்தால் நிறுத்தி விடுவார்கள்.

அடம்பிடிப்பு முற்றிப் போனால், அதில் குழந்தை தன்னை காயப் படுத்திக் கொள்ளாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

குழந்தை அடம்பிடித்து மூச்சைப் பிடித்துக் கொண்டால் நிலைமையைச் சமாளித்த பின்னர், அதைக் கையாள குழந்தை மருத்துவரின் ஆலோசனை அல்லது மனநல நிபுணர்களை அவசியம் அணுக வேண்டும்.

குழந்தையுடன் இருக்கின்றவர் மனத்திடத்துடன் செயல்பட வேண்டும். ஏனென்றால், மற்றவர்கள் தம்மைப் பார்க்கிறார்கள் என்று தெரிந்ததும் வெட்கப் பட்டு, அங்குச் சிலர் வாங்கி தரச் சொல்ல, அது மேலும் வெட்கமாகும். இதிலிருந்து விடுபட, குழந்தையின் ஆட்டத்திற்கு இணங்கி-கேட்டதைச் செய்து விடுவதும் உண்டு. இதைக் கூடிய வரையில் தவிர்க்க வேண்டும். சில சூழ்நிலைகளில் முடியாமல் போய் இசைந்து விட நேரலாம், அப்படி நடந்தால் சற்று நேரத்திற்கு பிறகு, அல்லது வீட்டிற்குத் திரும்பிய பின்னர் “ நீ கேட்ட விதம் சரியான முறையில் இல்லை. உன்னையும் காயப்படுத்தி, என்னையும். அதனால் தான் அது போல் கேட்பது, பிடிக்க வில்லை. அப்படி செய்யாமல், கேட்டு கொள்ளலாம், ப்ளீஸ்" என்று சொல்லலாம், சிறு குழந்தைக்குக் கூட. 

அடம்பிடிப்பு அடிக்கடி நேர்ந்தாலோ, அல்லது பெற்றோருக்கு அடம்பிடிப்பில் அதிகக் கோபம் வந்தாலோ, அல்லது குறிப்பிட்ட சூழலில் நேர்கிறது என்று தெரிகிறது ஆனால் அதை எப்படிச் சமாளிப்பது என்று தெரியவில்லை,  பலமுறை நேர்ந்து கொண்டே இருந்தால், குழந்தையின் மனவளர்ச்சிக்கும் எதிர்காலத்திற்கு இது நல்லதல்ல. குழந்தை மருத்துவரை அல்லது மனநல நிபுணரைச் சந்தித்து இதற்குத் தீர்வு காணுங்கள். 

ஆக, இங்கு நாம் பேசியது, தராமல் மருப்பது, கைப்பேசி தந்தால் சாப்பிடுவது, இடுப்பை விட்டு இரங்காமல் இருப்பது, வெளியே செல்வோரைத் தடுப்பது, காய்கனிகளைத் துப்புவது, என்ற பல அடம்பிடிப்பு இருக்கின்றன. இப்படி எல்லாம் நேராமல் இருக்க முதலிருந்தே குழந்தைகளுக்கு "உண்டு"/ "இல்லை", "தருகிறேன்"/ "தர மாட்டேன்" இரண்டையும் விளக்கம் கொடுத்துப் புரிய வைக்க வேண்டும். அவ்வாறு செய்தால் அடம் பிடிக்க வாய்ப்பே இருக்காது.

அடம் பிடிப்பு ஏற்படாமல் இருக்க, மிக எளிதான சிலவற்றை நாம் செய்கிறோமா என்பதைக் கவனிக்கலாம். குழந்தை நேரத்திற்கு உணவு அருந்துகிறதா? வயிறு நிறையச் சாப்பிடுகிறதா? தூக்கம் எப்படி? அதன் சூழல் ஆதரவாக, அரவணைப்புடன் இருக்கிறதா என்று கணக்கு எடுங்கள். அடிப்படைத் தேவைகளின் குறைபாடு, அவற்றைச் சரியாகச் செய்யாததும், கூட இருப்பவர்களின் பாசம், அவர்களின் மீது நம்பிக்கை, மரியாதை இவை இல்லாதது ஆடத்தின் அஸ்திவாரமாகும். இங்குச் சொன்னதில் நாம் உணவை உதாரணமாக எடுத்துக் கொண்டு அடம் பிடிப்பு எவ்வாறு நேர்கிறது என்பதை அடுத்த வாரம் ஆராயலாம். ஏனென்றால்,

மிகச்சிறந்ததைப் பெற,

மிகச்சிறந்ததைக் கொடு!

மேலும் பார்ப்போம்..

மனநலம் மற்றும் கல்வி நிபுணர் மாலதி சுவாமிநாதன்            malathiswami@gmail.com

 

]]>
mental health, mana nalam, mindset, healthy life https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/9/26/w600X390/should-kids-have-cell-phones.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/aug/29/enhancing-development-temper-tantrum-causes-with-a-few-suggestions-3223954.html
3218386 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பகுதி 5: அடம் பிடிப்பு, கவனம் ஈர்க்க முயற்சி? மாலதி சுவாமிநாதன்  Wednesday, August 21, 2019 04:41 PM +0530  

இந்த “குழந்தை வளர்ப்பைச் சிறப்பிக்க” தொடரில் வளர்ப்பின் பலவற்றைப் பற்றிப் பேசி வருகிறோம். சென்ற வாரம் குழந்தைகள் தனக்கு வேண்டியதைப் பெறுவதற்கான திறமைகள், கட்டுப்பாடுகள், மற்றும் சில சமயம் அடம்பிடிப்பு உருவாகும் விதம், ஏன் என்ற சில விஷயங்களை கடந்த வாரம் பேசினோம். தொடர்ந்து, அடம் பிடிப்பின் காரணிகளை,  அதன் தீர்வைப் பற்றி இந்த பகுதியில் உரையாடலாம்.

பெரும்பாலும் குழந்தைகள் செய்து பார்த்து, அதன் விளைவுகளிலிருந்து எங்கே, ஏன், எப்படிச் செய்வது, எது கூடாது என்பதைப் பழக்கப் படுத்திக் கொள்வார்கள். இதுதான் அவர்கள் கற்றுக்கொள்ளும் விதம். அப்படி இருக்கையில், சிறுவயதிலேயே சரியான பழக்க வழக்கங்களை அமைத்தால் ஆரம்பத்திலிருந்து புரிந்து செய்வார்கள். 

குழந்தைகள் வளரும் போது அவர்கள் தங்களது தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யப் பல யுக்திகளை உபயோகித்துப் பார்ப்பார்கள். அதில் சில, அவர்களுக்கும் சரி, நமக்கும் சுமுகமாக அமையும். சில சமயம் அப்படி நேராமல் போகலாம் என்பதையும் சென்ற வாரம் பார்த்தோம். இந்த வாரம் அடம் பிடிப்பது எப்போது நிகழ்கிறது, கவனம் ஈர்ப்பதற்கான நடத்தைகள், இதன் காரணிகளும் தீர்வையும் பற்றி இங்கே பேசலாம்.

அடம் பிடிப்புத் தருணங்கள்

வளர்ப்பின் ஒவ்வொரு காலகட்டத்தை அடைகையில் குழந்தைகள் உடல் வளர்ச்சியில் முன்னேற்றம் அடைந்து இருப்பார்கள். அதற்கு ஏற்றாற்போல் தங்களால், தானாக என்ன, எப்படிச் செய்ய முடியும் என்றதைத் தெரிந்து கொள்வார்கள். தானாக எடுக்க, வைக்க, பொருளைப் பரிசோதனை செய்ய முயலுவார்கள். குழந்தைகள் இவ்வாறு பலமுறை செயல்படுவது இயல்பு. இரண்டு வாரம் முன்பு இதைப் பற்றிப் பேசினோம்.

பொருட்கள் எட்டாத இடத்திலிருந்து விட்டால், நம்மைக் கேட்க, நமக்குப் புரியாமல் போகையில் அதைத் தெரிவிக்கத் தெரியாததால், கேட்கச் சொற்கள் தெரியாததால், பொருளைத் திரும்பத் திரும்பச் செய்கைகளினால், வெவ்வேறு சப்தங்களினால் கேட்கப் படும். நாம் கொடுக்க மறுத்த பின்னரும் விடாப்பிடியாக வேண்டியதைக் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தால் அடம் ஆரம்பமாகும். எதைச் சொன்னாலும் பொருட்படுத்தாமல் கேட்பதும் அடம் பிடிப்பே. 

பசி வந்ததும், பசி தாங்காமல் எப்படித் தெரிவிப்பது என்று வார்த்தை வளராததால், சொற்கள் தெரியாமல் தத்தளிக்க, சத்தம் போடுவார்கள். பல தருணங்களில் குழந்தைகளுக்கும் தன் உணர்வை வார்த்தைகளால் தெரிவிக்கத் தெரிய வராததால் சலித்து விடுவதாலும் அதனால் வெறுப்பு தட்டித் தனக்குத் தெரிந்த பாணியில் கேட்டுக் கொண்டே இருக்க நேரலாம்.

கேட்ட பொருள் கொடுக்க முடியா விட்டாலோ, அல்லது கொடுப்பது உசிதமல்ல என்ற சூழ்நிலையாக இருந்தாலோ,  பெற்றோர் சஞ்சலத்திற்கு உள்ளாவார்கள்.  குழந்தையைப் பயமுறுத்தி அமைதியாக்க முயலலாம், இல்லை சத்தம் போட்டோ, இது வேண்டாம், அது தருகிறேன் என்று லஞ்சம் போல சொல்லக் கூடும்.

குழந்தையைச் சமாதானப் படுத்துவதாக எண்ணி, கொடுக்க வேண்டாம் என்பதையும் மீறி அவர்கள் வேண்டுவதைத் தந்துவிட்டால் இப்படிக் கேட்பதே பழக்கமாகிவிடும். அவர்கள் எப்போதும் இந்த செய்முறையை மட்டும் பயன்படுத்திக் கொள்வார்கள் (உடனே கிடைக்க வில்லை என்றால் அடம் பிடிப்பார்கள்).

அடமும் ஆர்வமும்

நடப்பது என்ன? குழந்தைக்குப் பொருளைத் தர மறுப்பதால் அந்த பொருள் மீது அதிக ஆர்வம் உண்டாகும்,  என்னவென்ற தூண்டுதல் அதிகரிக்கும். அதனாலேயும் கேட்டுக் கொண்டே இருப்பார்கள். அடைய விரும்புவார்கள்.

அந்த ஒன்றை மட்டும் கேட்பார்கள். ஏன், அதை மட்டும்? "அதில் என்ன?" இந்த வயதில் ஆர்வத்திற்குப் பெரிய பங்குண்டு! கிடைக்க வில்லை, கிடைக்கவே கிடைக்காது எனத் தெரிய, பல பாவனையில் கேட்பார்கள். பல சமயங்களில் அந்த பொருட்கள் மேலான மோகம் சிறிய அளவிலான நேரத்திற்குத் தான் இருக்கும். இதை நாம் புரிந்து கொள்ளா விட்டால் பெரும் போராட்டம் நடக்கும். 

சில தருணங்களில், பொருளின் முக்கியத்தினாலோ, விலையினாலோ, மற்றவருடையது என்றாலோ, உடையும் என்றாலோ பயந்து நாம் தர மறுப்போம். நேரடியாக மறுப்பு தெரிவிப்பதற்குப் பதிலாக, சில பெற்றோர் "அது அசிங்கம்" என்றோ, உடல் பாவத்தால் - வாந்தி எடுப்பது போல் - "உவ்வா" என்றெல்லாம் தெரிவித்து ஆர்வத்தைக் குறைக்கப் முயல்வார்கள்.  நாம் சொல்வது உண்மை அல்ல என்பதினால் நம் உடல் மொழிக்கும் சொல்லுக்கும் உடன்பாடு இருக்காது.

இப்படி நடந்தால், குழந்தைகள் நாம் சொல்வது சரியல்ல என்று புரிந்து கொள்வார்கள். நம் உணர்வு நம்மைக் காட்டி விடும். அவநம்பிக்கையும் சோகமும் உணர்வார்கள். நம் மேல் நம்பிக்கை குறையும். 

நம் செயலின் பிரதிபலிப்பாக அவர்களும் தனக்கு வேண்டியதைப் பெற என்ன வேண்டுமானாலும் செய்யலாம் என்ற மந்திரத்தை உட்கொள்வார்கள். அடம் பிடிப்பு அதிகரிக்கும். அதே போல் நாமும் ஏதேதோ காரணி மனதில் வைத்து, பிறகு தருவதாகச் சொல்லி விட்டுத் தராமல் இருந்தால், நாம் சொன்ன சொல்லைக் கடைப்பிடிக்க வில்லை என்பதால் நம்மேல் நம்பிக்கை மேலும் தளர்ந்து விடும். சிறு குழந்தை, புரியாது, மறந்து விடும் என்று நாம் எண்ணுவோம், ஆனால் தானும் அறியாமல் குழந்தையின் அடி மனதில் இவ்வாறு பதிந்து விடக் கூடும்.

அதுவரைக்கும், குழந்தைக்கு நாம் சொல்வதைச் செய்வோம் என்ற நம்பிக்கை இருந்திருக்கும். செய்யாமலோ இல்லை அறைகுறையாகச் செய்ய, அவர்கள் வைத்திருந்த நம்பிக்கை மேல் தண்ணீர் விட்டு விடுகிறோம். 

வேறுவழியின்றி கேட்டதையே நாம் சொல்வதைப் பொருட்படுத்தாமல் மீண்டும் மீண்டும்  கேட்பார்கள். நாமும் அதைத் தருகிறேன் என்று சொல்லி ஆனால் தராமல் இருந்தால் குழந்தை கத்த ஆரம்பிக்கும். பொருளைப் பெற இந்தக் கத்தல் இன்னும் அதிகரிக்க அடம்பிடிப்பு ஆரம்பித்து விடும்.

அடம் சுயநல மனப்பான்மையின் அஸ்திவாரமாகும்!

அடம்பிடிப்பில் வேறொன்றையும் அறிவது நல்லது. பல பேர் தன்னைச் சுற்றி இருக்கும் பொழுது கேட்டது கிடைக்க வாய்ப்பு அதிகம் என்பதை ஓர்சில சம்பவங்களுக்குப் பிறகு கண்டு கொண்டு விட்டால், அதன் மூலம் நினைத்ததைச் சாதித்துக் கொள்ள முயல்வார்கள். இது இயல்பு, மிகச் சிறிய வயதிலேயே, கெட்ட எண்ணம் ஏதுவுமின்றி ஆரம்பமாவது.

இதன் விளைவாக, பொருளைக் கேட்கையில், அமர்க்களம் செய்து, மற்றவர்களின் கவனத்தை மடக்கிப் பிடித்துக் கொள்வார்கள். பக்கத்தில் உள்ளவர்கள் பலர் குழந்தைக்குப் பரிந்து பேச, பலர் இருக்கும் இடங்களான: வீட்டில் விருந்தாளி இருக்கையில், பீச்சில், கடைகளில், கடைவீதியில், கோவிலில், கல்யாண மண்டபத்தில் அடம் பிடிப்பதைத் தொடர்ந்து செய்வார்கள்.

தன் மேல் கவனத்தை ஈர்த்து, அதன்மூலம் தன் தேவையைப் பூர்த்தி செய்ய முடியும் என்ற தேடல் இது. பெற்றோர் கூச்சப்பட்டு, கேட்கும் பொருள் தரப் படுகின்றன, இப்படிச் செய்தால் கிடைத்துவிடும் என்றதை அறிந்து அடத்தைத் தொடர்ந்து செய்வார்கள். சில குழந்தைகளைப் பொருத்தவரை கேட்கும் பொருள் கிடைப்பதற்கான வழிமுறை இப்படித் தான் என எடுத்துக் கொள்வார்கள்..

இதனால் இந்த குழந்தைகள் தன் தேவைகளை உடனடியாக அடைய வேண்டும் என்பதில் குறிப்பாக இருப்பார்கள். "எப்படியாவது அடைய வேண்டும்" என்ற மனப்பான்மை அஸ்திவாரமாகும். தன் தேவையைப் பூர்த்தி செய்து கொள்ள இந்தக் குணத்தை உபயோகிப்பார்கள். கிடைப்பதை யாருடனும் பகிர்ந்து கொள்ள மாட்டார்கள். ஒவ்வொரு முறையும் அவர்கள் போடும் கூப்பாட்டைச் சகிக்க முடியாமல் மற்றவர் தந்து விடுவார்கள். வளர்ந்த பின்னரும் இந்த சுயநல குணாதிசயம் நிலைத்து நிற்கும். 

கவனத்தை ஈர்ப்பதில் மூச்சை பிடிப்பதற்கு வாய்ப்பு உண்டு. வேண்டியதைக் கிடைக்கவில்லை என்றதும் முதலில் கண்ணீர் கொண்ட அழுகை ஆரம்பித்து, பொருள் கிடைக்கும் வரை அழுகை சத்தம் அதிகரித்துக் கொண்டே போகும். பிறகு மூச்சு தடுமாறலாம். கிடைக்காததைப் பற்றி மட்டும் கவனம் மையம் கொண்டு இருக்கையில், தங்களை வருத்திக் கொள்வதின் மேல் கவனம் போகாது. இந்த நிலையைத் தடுத்து நிறுத்த வேண்டும். இப்படி நடந்தால், இதற்கு மருத்துவர் உதவியைக் கண்டிப்பாக நாடுவது அவசியம். அவர்களின் பரிந்துரைப்பைச் செயல் படுத்துவது அவசியம். 

வாழ்வின் ஒவ்வொரு செயலிலும்

மிகச்சிறந்ததைப் பெற,

மிகச்சிறந்ததைக் கொடு!

மேலும் பார்ப்போம்..

மனநலம் மற்றும் கல்வி நிபுணர் மாலதி சுவாமிநாதன்            malathiswami@gmail.com

 

 

]]>
kids health, adomant health, children health https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/11/w600X390/Dad-discipline-child-.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/aug/21/temper-tantrum-causes-and-impact-3218386.html
3216905 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் நிம்மதியான தூக்கம் வர என்ன செய்ய வேண்டும்? கோவை பாலகிருஷ்ணன்  Monday, August 19, 2019 11:00 AM +0530  

ஒரு சிலர் அதிக நேரம் தூங்குவார்கள். ஆனால் அசதியாக இருப்பார்கள். சிலரோ குறைவான நேரம்தான் தூங்குவார்கள். மிகவும் சுறுசுறுப்பாக இருப்பார்கள்.  ஆழ்ந்த தூக்கமே (sound sleep) இதற்கு காரணம். 

நிம்மதியான தூக்கம் வர இடது கை கீழே இருக்கும்படி ஒருக்களித்து படுத்து உறங்க வேண்டும். ஏனென்றால் இடது பக்கமாகப் படுத்திருக்கும் போது உடல் அந்த பாகத்தை அழுத்துகிறது. இதனால் சுவாசம் வலது நாசி வழியாகத்தான் வரும். இடது நாசி வழியாக வராது. 

வலது நாசி வழியே மூச்சு வந்தால், மனநிலை அமைதியாக, நல்ல நினைவுகள் உள்ளதாக இருக்கும் என்று நாடி சாஸ்திரம் சொல்லுகிறது. படுக்கும் போது இடது பக்கம் ஒருக்களித்துப் படுக்க வேண்டும் என்று பெரியவர்கள் சொல்லுவதற்கு இதுவே காரணம்.  என்ன இன்று முதல் இப்படி தூங்கலாமா?

ஆரோக்ய வாழ்வுக்கு பாரம்பரிய வாழ்க்கைமுறை அவசியம் என்பதை அனைவருக்கும் தெரியப்படுத்தி ஆரோக்ய பாரதத்தை உருவாக்குவோம்.....!
 

]]>
sleep well, sound sleep, deep sleep, sleeplessness problems, night sleep, day sleep, good sleep, poor sleep, sleep properly https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/12/28/w600X390/deep_sleep.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/aug/19/for-sound-sleep-following-these-steps-3216905.html
3214306 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பகுதி 4 'வேண்டியதைப் பெறுவது எப்படி?அடம் பிடிப்பும் நிலாச் சோறும்!' மாலதி சுவாமிநாதன் Thursday, August 15, 2019 05:12 PM +0530  

வளரும் பொழுது குழந்தைகள் இயற்கையாக கற்றுக் கொள்வது உண்டு. ஐம்புலன்கள் கற்றல், எவ்வாறு பழக்க வழக்கங்கள் அமைகின்றன, இவையெல்லாம் முழு நலனுடன் சேர்ந்தவை என்பதைச் சென்ற வாரம் அறிந்தோம். 

இந்த பகுதியில், குழந்தைகள் ஆரம்பக் காலத்தின்  முக்கியத்துவத்தை, குறிப்பாகக் கட்டுப்பாடுகள் எப்படி அமைகின்றன, அல்லது சரியாக அமையாமல் போகின்றன என்கிற கோணத்திலிருந்து பார்வையிடலாம்.  

சுருக்கமாகச் சொன்னால்: குழந்தைகள் பிறந்த முதல், அவர்களின் ஐந்தாறு வயது வரையான காலகட்டத்தில் அறிவின் வளர்ச்சி மிக மிக விரைவாக இருக்கும். ஐம்புலன்களின் மூலம் கற்றலைத் தவிர, வெவ்வேறு செயல்முறைகளையும் சோதித்துப் பார்த்து, அதன் விளைவுகள் என்ன என்று பார்த்து கற்றுக் கொள்வார்கள்.  இப்படிச் செய்வதால் உடலுக்கும் பயிற்சியுடன் அறிவாற்றல், சுயமதிப்பு வளர உதவுகிறது. 

குழந்தைகள் கற்றுக் கொள்வதில் தங்களுக்குத் தெரிந்த வழிமுறைகளை உபயோகிப்பார்கள். புரிதலை வரவழைத்துக் கொள்ள தாங்கள் விரும்புவதை, கேட்பதைப் பெறப் பல நுணுக்கமான வழிகளில் செய்து பார்ப்பார்கள். குழந்தைகள் வளர்ச்சிக்கு வெவ்வேறு பொருட்களை அறிமுகப்படுத்தி, அதை அனுபவித்து, விளையாட விடுவது மிகத் தேவையானது. இது தான் அவர்களின் தசை, மூளை, கவனம் எனப் பல்வேறு வகையான வளர்ச்சிக்கு உரமாகும்.

இந்த வயதில் குழந்தைகளிடம் இதையும் பார்த்து இருப்போம், பல சமயங்களில் தங்களுக்கு வேண்டியதை அடைவதற்கு, இதுவரையில் முன்னர் என்ன செய்தால் அது கிடைத்திருந்தால் அதே யுக்தியை மறுபடியும் உபயோகிப்பார்கள். இந்த நமக்குச் சம்மதம் அல்ல, யுக்திகள் நல்லவை அல்ல, என்றால் என்ன செய்வதென்று இந்த பகுதியில் பார்ப்போம். புரிய வைப்பது, எப்படி, எப்போது? அவர்கள்,வேண்டியதைப் பெறுவது எப்படி? இதை விளாவரியாக இங்கும் அடுத்த பகுதியிலும் பார்க்கலாம். 

புரிதல்-அறிதல் சூழல்

குழந்தைகளுக்குப் பிறந்ததிலிருந்தே நம் குரல், பேசும் தோரணங்கள், நம் உடம்பின் சூடு, வார்த்தை சொற்களின் அழுத்தம் இவற்றின் மூலம் நாம் சொல்வதை, நம் உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்வார்கள். ஒரு வேளை இதை நாம் அறியாவிட்டால், பாப்பாவிற்கு ஒன்றும் புரியாது என்று நினைத்து,  உயிருள்ள பொம்மை போல் உறவாடக் கூடும். உண்மையில், போன பல வாரங்களில் சொன்னது போல், பிறப்பிலிருந்தே குழந்தைகள் அவர்களுடன் உறவாடுவோரின் முக பாவங்களிருந்தும் மற்ற அடையாளங்களிலிருந்தும் அவர்களின் உணர்வுகளை, மனநிலையைச் சீக்கிரமே புரிந்து கொள்ள ஆரம்பித்து விடுவார்கள்.

நாம் குழந்தைக்குப் பார்த்துப் பார்த்துச் செய்கிறோம், அதன் சேட்டைகளை, கற்றல்களைக் கூர்ந்து கவனித்துக் கண்டு மகிழ்கிறோம். எவ்வாறு குழந்தைகளை நாம் கூர்ந்து கவனிக்கிறோமோ அதே போல் குழந்தைகளும் நாம் செய்வதை, சொல்லும், பழகும் விதங்களைக் கூர்ந்து கவனித்து அதன் பிரதியாக தானும் செய்வார்கள். இதுவே சமூக நலனின் முதல் அடிகள் என்றும் கூறலாம்.

இந்தத் திறனை தனக்கு வேண்டியதாகச் சுட்டிக் காட்டி நம்மிடமிருந்து கேட்டுப் பெறுவதற்கு உபயோகிப்பார்கள். குழந்தைக்கு ஒரு பந்து வேண்டும் என்றால் அதைக் கையால் காட்டிக் கேட்க, நாம் தருவதுண்டு. கேட்டால் கிடைக்கும் என்பதைக் கற்றுக் கொள்ளுவார்கள். சில சமயங்களில் கண்விழி எங்கே செல்கிறதோ அதை நாம் புரிந்து கொண்டு கொடுப்பதும் உண்டு. இதிலிருந்து சொல் இல்லா பாஷை (non verbal communication) பயன் படுத்தலாம் என்ற புரிதல் வருகிறது. போகப் போகக் குழந்தைகள் இந்த விதத்தையும் உபயோகிக்கக் கற்றுக் கொள்ளுவார்கள்.

பார்த்து, தனக்குப் புரிந்ததை வைத்துச் செயல்படுவது

குழந்தைகள் தங்களுக்கு ஏதாவது வேண்டும் என்றால் வார்த்தை வரும்முன் தங்களின் பல உருப்புகளை உபயோகிப்பார்கள். 

ஓர் சில வார்த்தைகள் வரும் முன்னால், பாப்பா தன் தூளியில் கட்டியுள்ளதை எட்டித் தொட முயல, அவர்களுக்கு உதவப் பக்கவாட்டில் வைப்போம். அப்படித்தான் குழந்தைகள் கையால் காட்டியும் தனக்கு வேண்டியதை"சொல்ல" முடியும் என்பதைப் புரிந்து கொள்வார்கள். இவ்வாறே கேட்டால், பொருட்கள் கிடைக்கும் என்பதையும் அறிவார்கள். 

வாய்ச் சொற்கள் முழுதாக வருவதற்கு முன்னால் குழந்தைகள் தங்களுக்குப் பொருட்கள் தேவை வேண்டும் என்றால் வெவ்வேறு விதமாக "கேட்பார்கள்". கொஞ்சம் தானாக எட்டி முயலுவது. கண்களை உருட்டி உருட்டி வேண்டியதைப் பார்க்க நாம் ஊகித்துத் தருவோம். வார்த்தைகள் பேசும் ஆரம்பக் காலத்தில் "ஆ, ஆ, ஆ" என்றும், "ஹூம், ஹூம்" எனக் குறித்தும் கேட்பார்கள், அதற்குப் பிறகு "அது, அது" என்று பொருளைக் காட்டி கேட்பார்கள். பொருட்களின் பெயர் தெரிந்தும் அதைப்  பிரயோகிப்பார்கள்.

தங்களுக்கு வேண்டியதைக் கேட்க இப்படியெல்லாம் முடியும் எனப் பலமுறை செய்ய, நாமும் அதற்கு இணங்கித் தந்தால், இதுதான் வழி என்பதைப் புரிந்து கொள்வார்கள். இப்படித் திரும்பத் திரும்பச் செய்து வழிமுறைகளை அமைத்துக் கொள்வது அவர்கள் கற்றுக் கொள்ளும் விதங்களாகும்.

சில சமயம்,  பொருட்களின் விலையினாலோ, உடையும் என்பதாலோ, நம்முடையது அல்ல என்பதாலோ, அவர்கள் தன்னைக்  கவர்ந்த பொருளைத் தொட/ எடுக்க முயற்சிக்கும் பொழுது நாம் இல்லை என்று கூறுவோம், அல்ல சூழ்நிலையைச் சமாளிக்கப் பார்ப்போம். உதாரணத்திற்கு கைப்பேசி என்றால் ஒரு வினாடிக்குக் கொடுத்து எடுத்துக் கொள்வோம். தண்ணீர் பாட்டிலை அழுத்தி மூடி கொடுப்போம், ஆனால் துணிமணிகளையோ தாராளமாகத் தருவோம். அல்லது சிறிது நேரத்திற்கோ,  ஓரிரு முறை மட்டுமோ தந்து, பிறகு கொடுக்க மாட்டோம். 

குழந்தை திரும்பக் கேட்டாலோ, தொட்டாலோ நாம் மறுக்க மிக மிதமாகச் சத்தம் செய்வோம். சில நேரங்களில் குழந்தைகள் புரிந்து கொண்டு விட்டு விடும். சில முறை குழந்தைகள் மறுபடி வேண்டும் என்று கேட்டுப்  பார்க்கும். பல தருணங்களில் அவர்கள் தங்களுக்கு ஏதோ காரணத்திற்குத் தடை செய்யப்படுகிறது என்பதைப் புரிந்து ஒப்புக் கொள்வதுண்டு. குழந்தைகளுக்கு "இல்லை", "கூடாது", "முடியாது" என்பதை அவர்களுடன் வாழும் நபர்கள், “ஹூம்” என்று சொல்லி, அல்ல வெளிப்படையாகத் திடமாக "நோ" என்று, தலையை இல்லை என்று அசைத்துக் காட்டி, கேட்கும் பொருளை விலகி எடுத்து வைத்து, எனப் பல முறைகளில் உணர்த்தலாம்.

ஆனால் சில முறை குழந்தைகளுக்கு அந்தப் பொருள் மிகவும் வேண்டும் என்றால் உடனே சிணுங்குவார்கள். நாம் தர மறுத்தால் சத்தம் கூடும். அதற்கு அடுத்தபடியாக கத்துவதும் உண்டு, பல முறை சத்தத்தை அடக்கப் பொருளைத் தந்துவிடுவோம். இது போல் கண்ணீர் வராத அழுகை - அதில் சத்தம் நிச்சயம், அடுத்தவர் மனதை வாட்டும் வகையில் அழுகையின் தோரணையும் தென்படும். அழுகையின் அடுத்த லெவல், அஆ, அஆ என்ற சத்தத்துடன் கை கால்களை அசைத்துக் கொள்வது. இப்படிப் பல வழிமுறைகளை வெவ்வேறு தருணங்களில் சின்னக் குழந்தைகள் உபயோகிப்பார்கள், இப்படிச் செய்தால்  கேட்டதைப் பெற முடிகிறதா என்ற தேடல் நடக்கிறது என்றே இதைச் சொல்லலாம்.  

ஒன்றை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும், குழந்தைகள் இப்படி முயல்வதில் தவறு  ஒன்றுமில்லை. அவர்கள் வளரும் நபர்கள். எப்படி, எது செய்யலாம் என்பதை அறிந்து கொள்ளப் பலவிதமான பிரயத்தனம் செய்தால்தான் தெரிய வரும். அதிலிருந்து எது பலிக்கின்றதோ அதில் சிலவற்றைத் தேர்ந்தெடுத்து உபயோகிப்பார்கள். சாதாரணமாக மூன்று வயது வரை இப்படி வெவ்வேறு அணுகுமுறைகளைச் சோதித்துப் பார்ப்பார்கள்.

எந்த அளவிற்குக் கேட்க வேண்டும் என்பதையும், வேண்டியதை எப்படிப் பெற முடியும் என்பதையும் புரிந்து கொள்ள இதுவெல்லாம் ஒரு சந்தர்ப்பமாகிறது. இந்த சூழ்நிலையில் தங்களால் எவ்வளவு தூரம் கேட்டதை அடைய முடிகிறது என்றதையும் புரிந்து கொள்வார்கள். எந்த ஒரு உள்நோக்கமும் இல்லாமல் "ஆழம் பார்க்கிறார்கள்"!

சில சமயங்களில் கேட்பதைக் கேட்டவுடன் கொடுத்து விடுவோம். இல்லை அவர்கள் நம்மைப் பார்க்க, கண்களால் நாம் பாச வலையில் வந்து தந்து விடுவோம். இல்லை திரும்பத் திரும்பக் கேட்க நாம் சலிப்பு தட்டி தந்துவிடுவோம். ஓர்சில நேரத்தில், பிறர் வற்புறுத்திப் பரிந்துரைக்கையில் கொடுப்பதும் உண்டு. 

எந்த வழிமுறைகள் நமக்குச் சம்மதம் இல்லையோ, எது கூடாது என்று நினைக்கிறோமோ, அதை நாம் தெளிவாக முதல் சில சோதனைகளின் போதே தெரிவித்து விட வேண்டும். வரம்புகளையும் சாந்தமாக, ஆனால் திட நிச்சயமாக ஏற்படுத்த வேண்டும்.

மொத்தத்தில், இந்தப் பல வழிகளைக் குழந்தைகள் பயன்படுத்திக் கற்றுக் கொள்ளப் பார்ப்பார்கள். முடிவில் இந்த அனைத்திலும் ஏதோ ஓர் சில வழிமுறை பின்பற்றக் கூடியவை, இதைத் தாண்டிப் போகக் கூடாது என்று தீர்மானிப்பார்கள். இப்படித்தான் வேண்டியதைப் பெறுவதற்கான வழிமுறைகளும் கட்டுப்பாடுகளும் உண்டாகின்றன.

இப்படிச் செய்தால்தான் கிடைக்கும்

சில பெற்றோர்கள் குழந்தைகள் கேட்பதையெல்லாம் கொடுப்பார்கள், சில முறை கேட்காமலேயே வேண்டியதைக் கொடுக்கக் கூடும். இதிலிருந்து குழந்தைகள் கருத்தில், நாம் கேட்டால் கிடைக்கும் என்று பதிந்து விடுகிறது. 

எப்போதும் கேட்டது கிடைத்து  விட்டால் குழந்தை இந்த ஒரு வழிமுறை மட்டும் தான் இருக்கிறது என்று இதையே உபயோகிப்பார்கள். மேலும், எப்போதும் கேட்டது கிடைக்க வேண்டும் என்றும் எடுத்துக் கொள்வார்கள்.

வெவ்வேறு சூழ்நிலைகளில் இப்படியே அமைந்து விட வாய்ப்பு இருக்கிறது: ஒரே குழந்தை, முதல் "வாரிசு", ஆண் குழந்தை, பல வருடத்திற்குப் பிறகு பெற்ற பிள்ளை, குழந்தை உடலில் வியாதி, ஒரு பெற்றோர் இல்லாத வீடுகளில், தத்து எடுத்த பிள்ளை, கடைக்குட்டி. 

பெற்றோர் தாங்கள் குழந்தைக்கு அதிக நேரம் தரவில்லை என்ற குற்ற உணர்விலோ, பாசம் காட்டுவதாக எண்ணியோ, அல்ல குறைபாடுகள் இல்லாமல் வளர்ப்பதாக எண்ணியோ இப்படிச் செயல் படலாம். 

சில சூழ்நிலைகளில், ஒரு வேளை பெற்றோர் குழந்தைக்குக் கேட்டதைத் தர மறுத்தால், பக்கவாட்டில் இருப்பவர்கள் ஒன்றாகச் சேர்ந்து பெற்றோரை ஏசுவார்கள். குழந்தைக்கு அது தேவையில்லை, நல்லதல்ல என்று எடுத்துச் சொன்னாலும் கேட்க மறுத்து, குழந்தை கேட்பதைத் தந்துவிட வற்புறுத்துவார்கள். 

இதே உருவத்தில் இன்னொரு விதமும் உண்டு. ஒரு நபர் குழந்தையைச் சொல்லித் திருத்தும் போது அந்த இடத்தில் இருக்கும் மற்றவர்கள் குழந்தையின் சார்பில் பேசுவார்கள். குழந்தைக்கு எடுத்துச் சொல்வது எடுபடாது. முதியோர், தாத்தா-பாட்டி கூட இருந்தால், செல்லமும் சேர்ந்து, "குழந்தை, கொடுத்துடு" என்பதற்கு மறுபேச்சு கிடையாது. மொத்தத்தில், குழந்தையைப் பொறுத்தவரை "கேட்டால் கிடைக்கும்". கிடைக்கவேண்டும். . 

இப்படியே போய்க் கொண்டு இருந்தால் இதுவே "கேட்டவுடன் கிடைக்கும்" என்றது குழந்தைகளுக்குப்  பழகிவிடும். குழந்தைகள், தான் கேட்டதை கிடைக்கும் வரை சமாதானம் ஆக மாட்டார்கள். "அடம்" பிடிப்பது என்பது இதுதான்.

அடம்பிடிப்பு வெளிப்படும் பரிமாணத்தைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். இது எவ்வாறு வெளிப்படும் என்றால் குழந்தைகள் தாங்கள் கேட்கும் பொருட்கள் கிடைக்கும் வரை சமாதானம் ஆக மாட்டார்கள். அவர்களின் விளையாட்டுப் பொருட்களை மற்றவருடன் பகிரச் சொன்னாலும் முரண்டு பிடிக்கக் கூடும், தின்பண்டங்கள், பொருட்கள், சாக்லேட் பகிர மறுப்பார்கள்.  சொல்வதைச் செய்ய மறுப்பார்கள். எவ்வளவு நேரமானாலும் சரி, வேண்டியது கிட்டும் வரையில் அடம் பிடித்து இருப்பார்கள்.

விளைவு? குழந்தைகள், தாங்கள் ஆசைப்படுவதை அடைவதில் தப்பில்லை என்ற மனப்பான்மை இருக்கும். இது, சுயநலத்தின் அடிக்கல். 

குழந்தைகளின் மீது அளவுக்கு மீறி கவனம் செலுத்தினால் அடம்பிடிப்பு ஏற்படுவதாகு வாய்ப்பு அதிகம். கேட்டது கிடைக்கும் என்ற அனுபவத்தில் இந்த யுக்தியைப் பயன்படுத்தி இருப்பார்கள். அடம், எப்போதும் தன்மேல் கவனத்தை ஈர்ப்பது, இரண்டும் மனநலத்திற்கு உதவாது. அடம் பிடிக்கக் கூடும் என்ற சூழ்நிலைகளில், உதாரணமாகத் தனியாக விட்டுச் செல்லும் போது, குழந்தைக்கு முன்கூட்டியே எடுத்துச் சொல்லிவிட்டால், அடம் ஆரம்பித்தாலும் வேகமாக அமைதி ஆகிவிடுவார்கள்.

அடம் பிடிக்கும் தன்மை நிலைத்து விட்டால், வளர வளர மற்றவர்களைப் புரிந்து கொண்டு, அனுசரித்துப் போகும் சுபாவம் இருக்காது. இது குழந்தை வளர்ப்பின் பல நிலைகளில் பார்க்கலாம். இது உருவாகும் ஒரு தருணத்தை வரும் பகுதியில் பார்ப்போம். 

அடம் பிடிப்பும் நிலாச் சோறும்

உதாரணத்திற்குக் குழந்தைகள் சாப்பிட வைக்கச் செய்யும் முயற்சிகளைப் பார்க்கலாம். ஒரு கையில் சாப்பாடு இன்னொரு கையில் அவர்களை வசியம் செய்யும் கைப்பேசியில் படம். (இதுவெல்லாம் குழந்தையின் ஓர் இரண்டு மூன்று வயதில் பழக்கம் ஆரம்பமாக்கப் படும்). 

குழந்தை ஓடிக் கொண்டே இருக்கும், அவர்கள் பின்னால் சாப்பாட்டை எடுத்துக்கொண்டு ஓடி, ஓடி, வாயில் ஊட்டி விட முயல்வார்கள். பாதி வாயிலும் மீதி தரையிலும் என்று இருக்கும். 

குழந்தை சாப்பிட்டால் போதும் என்பதால் இவ்வாறு செய்வதுண்டு. ஆனால் இது போலவே ஒவ்வொரு தடவையும் செய்தால், இதில் ஒளிந்திருக்கும் கட்டுப்பாடற்ற சுதந்திரம் என்ற மந்திரத்தைக் குழந்தைகள் உள்வாங்கிக் கொள்வார்கள். விளைவு, சாப்பிடுவது இப்படித்தான் என்று நினைப்பது, எல்லாவற்றிற்கும் எல்லோரும் நம் பின்னால் ஓட வேண்டும் என்ற எண்ணம்.

குழந்தைகளைப் பொருத்தவரை அவர்களின் முன்னால் பெற்றோர், கூட இருக்கும் பெரியவர்கள் எந்த வழி முறைகளைப் பின்பற்றுகிறார்களோ அதைக் கூர்ந்து கவனித்துத் தானும் பின்தொடர்வார்கள். இந்தக் காலகட்டத்தில் மற்றவரைக் கவனமாகப் பார்த்து கற்றுக் கொள்வது பெரும் பழக்கமாகும். 

இதிலிருந்து, தங்களது வழிகளை அமைத்துக் கொள்வார்கள். பார்ப்பதை அப்படியே பின் தொடர்ந்து கொள்வார்கள். உதாரணத்திற்கு, எல்லோரும் டிவி முன்னால் அமர்ந்து சாப்பிட்டால், குழந்தையும் அதையே கேட்கும், செய்ய வற்புறுத்தும். அதே மாதிரி, சாப்பிட்டு தட்டை அங்கேயே வைத்தால் குழந்தைகளும் அவ்வாறே செய்வார்கள். குழந்தைகள் செய்வது நம்முடைய பிரதிபிம்பம்.

அதனால் தான் சாப்பாட்டை இப்படியே சாப்பிட விடுவதா? என்ற கேள்வி எழுகிறது. அவர்கள் எங்கு உட்கார்ந்து சாப்பிடுவது? எவ்வாறு உணவை மதித்து, சுவைத்து, சாப்பிடப் பழக்குவது? இதை அடுத்த பாகத்தில் பார்ப்போம். 

மிகச் சிறந்ததைப் பெற,

மிகச் சிறந்ததைக் கொடு!

மேலும் பார்ப்போம்…..

மனநலம் மற்றும் கல்வி நிபுணர் மாலதி சுவாமிநாதன் malathiswami@gmail.com

***************************************************

]]>
parents https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/1/31/w600X390/MULTIWA-STRONG-BONES-FOR-KIDS.JPG https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/aug/15/adomant-kids-3214306.html
3210283 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பகுதி 3: அதிவேகமான கற்றல் இப்போதே! மாலதி சுவாமிநாதன் Monday, August 12, 2019 10:51 AM +0530 குழந்தைகள் உடல்-மனம்-சமூக நலன் என்று முழு நலன்களுடன் இருக்க வேண்டும் என்பதை அவர்களின் பெற்றோர்கள் போலவே எல்லோரும் விரும்புவதே. இதற்காக நாம் குழந்தைகளின் ஆரம்ப நிலையிலான சிசுவின் நலனின் முக்கியத்துவத்தையும் கர்ப்பவதியின் மனநிலையைப் பற்றியும் போன வாரம்  https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/aug/02/grooming-a-child-3205645.html பார்த்தோம். 

குழந்தை பிறந்ததிலிருந்தே அவர்களின் வளர்ச்சியை மேம்படுத்தப் பலவிதமான தூண்டுதல் செய்வதுண்டு, செய்வது மிக அவசியம். அவர்களைச் சுற்றியுள்ள நாம் யாவரும் இதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். எவ்விதமான தூண்டுதல், இதனால் என்னென்ன நன்மைகள் ஏற்படும்? இவற்றையும், இதனால் நிகழும் நலத்தையும், மனவலிமையை மையமாக வைத்து, இந்தப் பகுதியில் பார்க்கலாம்.

ஐம்புலன் உணர்வுகளால்

குழந்தைகள் ஆரம்பக் காலத்தில் தங்களைச் சுற்றி இருக்கும் அனைத்திலிருந்தும் கற்றுக் கொள்வார்கள், பல்வேறு விதமாகக் கற்றுக் கொள்வார்கள். பார்த்து, ஒலிகளைக் கேட்டு, வாசனைகளை முகர்ந்து, நக்கிக் கடித்துப் பார்த்து, தொட்டு-ஸ்பரிசித்து என ஒவ்வொரு அங்கங்கள் மூலமாகவும் ஒவ்வொன்றையும் பரிசோதித்து பரிச்சயம் பெறுவார்கள், அதன் மூலம் பொருட்களைப் பற்றி அறிவது மட்டும் இல்லாமல், புலன்களைப் பற்றியும் கற்றுக் கொள்வார்கள். குழந்தைகள் வளர வளர, கூடவே தன் புலன் திறமைகளும் செழிப்பு பெற, தங்களைச் சுற்றி உள்ள உலகத்தை வியந்து பார்ப்பார்கள். அவர்களின் ஆர்வத்தைத் தூண்டச் செய்யும். இது ஒரு சுவாரஸ்யமான அனுபவமாகும். இவ்விதமான கற்றலில் மூளையின் பல பாகங்கள் ஈடுபடும், அவர்களின் உற்சாகமும், அதிவேகத் திறமை வளர்ச்சியும் இதற்கு அத்தாட்சி. 

ஆர்வமும் ஈடுபாடும் மேலோங்கும். அதனால்தான் குழந்தைகள் ஒன்றைச் செய்யும் பொழுது, அவர்களின் முழு கவனம் அதில் ஆழ்ந்து இருந்தால், அந்த நிலையில் அவர்களின் கவனத்தைச் சிதறவிடச் செய்வது சாமானியமானதே அல்ல. 

பலபுலன்கள் ஒட்டியே நம் பாரம்பரிய குழந்தைகளின் விளையாட்டுப் பொருட்கள் தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டன. நம் கலாச்சார பழக்க வழக்கங்களும் இத்துடன் இணைந்து இருப்பதே. எளிதாகப் புரிந்து கொள்ள, நம் எல்லோருக்கும் தெரிந்த ஒன்றை உதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளலாம். பிறந்த குழந்தையைப் படுக்க விடும் தொட்டிலின் மேல் பாகத்தில் கிலுகிலுப்பை கட்டிவிடுவதுண்டு. இது, தொட்டிலுக்கு ஏற்றபடி அளவிலும் வடிவத்திலும் இருக்கும். அது, இப்படி-அப்படிச் சுற்றுவதைக் குழந்தையின் கண்களுக்கு எதிரே தென்படும்படியாக கட்டி வைக்கப் படும். தொட்டிலின் அலுங்கக் குலுங்கல் சிலதினில் அந்த சிறிய மணியின் மெல்லிய ஓசையும் சேர்ந்திருக்கும். கிலுகிலுப்பின் ஒவ்வொரு பக்கத்தில் பல வர்ணங்களுடன் இருக்கும். வளரும் முதல் கட்டத்தில் இதைப் பார்க்க ஆரம்பித்து, வளர வளர, சில வாரங்களுக்குப் பிறகு, அதை எட்டித் தொடப் பார்ப்பார்கள், அதன் அசைவுகளைக் கூர்ந்து கவனிப்பார்கள். அதற்கும் பிறகு, இன்னும் வளர, அதைக் கையில் வைத்து, தொட்டு விளையாடி, நாக்கை வைத்து நக்கிப் பார்ப்பதும் இருக்கும். ஆக, பல புலன்களால் (கண், கை, ஸ்பரிசித்து, சுவைத்து, கேட்டு) அறிந்து கொள்வது ஒரே பொருளினால்!

வேடிக்கையான ஒன்று. கிலுகிலுப்பை பழங்கால பொருளாயிற்றே என்று அதற்குப் பதிலாகப் புதுமையான, விலை உயர்ந்த பாட்டரி பொருத்திய பல்வகை சப்தங்கள் செய்யும் பொம்மை ஒன்றைத் தொட்டிலில் வைத்தால், அதன் விளைவு என்ன? அது சப்தங்கள் செய்யுமே தவிர, ஆடுமா? அதைச் சுவைத்தால் பாட்டரியின் விஷப் பொருட்கள் தீங்கு விளைக்கலாம் அல்லவா? பக்கத்தில் இருக்கும் அதை மேலே எட்டித் தொட வேண்டிய தூண்டல் ஏற்படுமா? ஒரே பொருள் பல்வேறு சப்தங்கள் செய்தால் அதனால் புரிதல் ஏற்படுமா, அல்லது குழப்பம் ஏற்படுமா? இதிலிருந்து நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது, நாம் எளிமையானது என்று எண்ணுவது அவ்வளவு சாதாரணம் அல்ல, உயர்ந்தது என்று நினைப்பது சரி வருமா என்று நினைத்துப் பார்ப்பது அவசியம்.

இப்படிப் பல புலன்களால் தன்னைச் சுற்றி இருப்பதைப் பற்றிய  புரிதலை-அறிதலை "மல்டிஸென்ஸரீ லர்னிங்" (multisensory learning) என்பார்கள். அதாவது ஒவ்வொரு புலனாலும் ஆராய்ந்து, எல்லாவற்றையும் ஒன்று கூடிச் சேர்த்து, பொருட்களின் பலவகைத் தன்மைகளைக் கற்க வாய்ப்பு ஏற்படுகிறது. பலவற்றைக் கற்றுக்கொள்வார்கள்.

நாம் ஒவ்வொருவரும் கற்றுக் கொள்ளும் விதங்களில் வேறுபாடுகள் இருக்கும். இதை அறிந்து தான் இந்த ஐம்புலன்கள் கற்றலும் கலாச்சார மரபுகளும். இதன் மற்ற பரிமாணங்கள் லர்னிங் ஸ்டைல் (learning style), மல்டிப்பிள் இன்டெலிஜென்ஸ் (multiple intelligence) என்றும் உண்டு.

பிஞ்சுக் கைகளின் பக்கவாட்டில் வைக்கும் விளையாட்டுப் பொருட்கள் மழ மழவென, பல்வேறு வகைகளில், நிறங்களில் இருக்க வேண்டும். குழந்தையின் வளரும் காலகட்டத்தில் இந்த ஐம்புலன்களையும் உபயோகிப்பதற்கு ஊக்கமளிப்பது தேவை. அதற்கு ஏற்றவாறு பொருட்களைத் தேர்ந்தெடுக்க சில வாரங்களுக்குப் பிறகு மாற்ற வைக்க, ஊக்க வைக்கும். 

பழக்க வழக்கம்

குழந்தை பிறந்ததிலிருந்தே குறிப்பாக அவர்களின் ஐந்து ஆறு வயது வரையில் ஒன்றைச் செய்தால் அதைப் பல முறை செய்து பார்ப்பார்கள். கற்றலே மையமாகக் கொண்ட இந்த முதல் ஐந்து வருடங்களில், ஆர்வமும் பரிசோதனையும் உச்சத்தில் இருக்கும். நாமும் கற்றுக் கொள்வதை மேம்படுத்த வேண்டும். 

குழந்தைகள் வார்த்தைகளால் பேசுவதற்கு முன் பல வகையான மொழிகளில் பேசுவதுண்டு. இது அழுகையாக, கத்தி, அலறி, களகளவெனும் ஓசை செய்து, தங்களது சந்தோஷத்தை, வேதனையை வெளிப்படுத்துவார்கள். மழலை சொற்களில் அடுத்ததாக.

அதேபோல் தங்களின் பக்கத்தில் உள்ள பொருட்களைக்  கை கால் விரல்களால் விளையாடுவார்கள். கால் விரல் தற்செயலாக வாயில் படும், அதைச் சப்பிப் பார்த்ததும் திரும்பவும் தற்செயலாகச் செய்ய நேரிடும். அது ஒரு புது அனுபவம். புது செய்கை. மறுபடியும் செய்ய முயல்வது குழந்தைகளின் இயல்பு. எவ்வாறு செய்வது, செய்தால் என்ன ஆகும் என்பதை மீண்டும் மீண்டும் செய்யத் தானாகக் கற்றுக் கொள்ள முடிகிறது. இப்படிச் செய்து பழகிக் கொள்வார்கள், இதில் தன் உடலைப் பற்றியும், வெளி உலகத்தைப் பற்றியும் பல கற்றல்கள் ஏற்படும், பல திறன்கள் வளரும். 

பழக்க வழக்கங்களைப் பற்றி மிகப் பிரபலமான ஒரு ஆராய்ச்சியைப் பற்றிச் சொல்ல வேண்டும். இதில் பிறந்த வாத்து ஒன்றுக்கு அந்த ஆராய்ச்சியாளர் அவர்கள் முன்னே நடக்க, வாத்தும் அவரைப் போலவே நடக்கக் கற்றுக் கொண்டதாம். அதிலிருந்து புரிகிறது, குழந்தைகள் தன்னை கவனிப்போர் தங்கள் முன் என்ன செய்கிறார்களோ, அதைச் செய்ய முயலுவார்கள். நாம் என்ன செய்கிறோம், சொல்கிறோம் என்பதில் கவனமாக இருக்க வேண்டும். 

பிறந்ததிலிருந்து ஆறு வயது வரை குறிப்பாக  இன்னொரு மிக மிகத் தேவை, முக்கியமாகச் செய்ய வேண்டியவை - குழந்தைகளுடன் பேசுவது. குழந்தை வளர்ந்து இரண்டு மூன்று வயதில் தான் பேச்சைப் புரிந்து கொள்ள முடியும் என்று நாம் நினைக்கக் கூடும். அல்லவே அல்ல. நாம் பேசும் எல்லாவற்றையும் குழந்தைகள் கேட்டு அவர்களின் நினைவலைகளில் பத்திரப் படுத்தி வைப்பார்கள். அவர்கள் இவ்வாரே வார்த்தைகளைச் சேகரிப்பது. அது பேசும் போது உபயோகிப்பார்கள். வார்த்தைகள் புரியும் முன்னரே, நாம் பேசும் தொனியும், அதில் உள்ள உணர்வுகளும் அவர்களுக்குள் ஆழ்ந்து பதியும், அவர்கள் மனப்பான்மைக்கு வடிவு கொடுக்கும்..

உச்சரிப்பு சரிவர, அவர்கள் நாம் பேசும் போது அவர்கள் நம் வாய் அசைவுகளை உற்றுக் கவனித்து, நாம் செய்வதைக் குழந்தைகளும் பார்த்துச் செய்வார்கள், கற்றுக் கொள்வார்கள். கைக்குழந்தைகளிடம் பேசும் பொழுது நாம், அவர்களுக்கு என்ன செய்கிறோமோ அதை வர்ணித்து அவர்களையும் அந்த செயலுடன் இணைத்துக் கொள்வது போல் பேசலாம். நம் வாழ்க்கையைப் பற்றியோ அல்ல தெரிந்த கதையோ சொல்லலாம், சின்ன சின்னப் பாட்டுப் பாடலாம். 

அவர்களின் ஒன்றரை வயதில் அக்கம்பக்கத்தில் இருக்கும் பெரிய படங்கள், அல்லது புத்தகங்களில் இருக்கும் படங்களைக் காட்டி அவற்றைப் பற்றிப் பேசலாம். இவ்வாறு பேசுவதில் நாம் கற்றுக் கொடுப்பதைத் தவிர, அவர்களுடன் ஆழமான பந்தத்தை உருவாக்குகிறோம். 

ஒன்றை மனதில் வைத்து கொள்ள வேண்டும், குழந்தைகள் மழலைப் பேச்சில் பேச ஆரம்பிப்பார்கள். ஆனால் நாம் அவர்களுக்கு எப்போதும் மழலைப் பேச்சில் பதில் சொன்னால் தானும் அப்படித் தான் பேச வேண்டும் என்று குழந்தை பழகிக்கொள்ள, அதுவே வளர வளர பிரச்சினை ஆகலாம். 

உணவு 

உபயோகிக்கும் பொருட்களைப் போலத் தான் உணவின் அறிமுகம், அவற்றைப் பழக்கமாக்குவதும். பிறந்த பின் தாய்ப்பால் மட்டுமே அவர்களின் உணவாகும். அத்துடன் ஊட்டச் சத்தை சேர்க்க ஆரம்பிக்கும் மாதங்களில் ஒவ்வொரு சுவையைக் கூட்டுவதால் மெதுவாக பல ஆகாரங்களைச் சேர்க்கிறோம், கூடவே பல சுவைகளையும், தன்மைகளையும் அறிமுகப் படுத்துகிறோம். 

ஊட்டச் சத்துக்களைத் தரும் போது, அதைப் பற்றிச் சொல்லி அதன் சுவையை ஊட்டுபவரும் சப்புக்கொட்டி ஊட்டி விட்டால் குழந்தைகளுக்கு ஆர்வம் உண்டாகும். இது என்ன என்ற ஆர்வத்தில் சாப்பிட வைக்கலாம். நாமும் குஷியாக இருந்தால் சாப்பிடுகையில் உறவு மேம்படும், அதை ஒரு சந்தோஷமான நேரம் எனக் குழந்தைகள் கருதுவார்கள். 

நம் கலாச்சாரத்தில் குழந்தையை மடியில் வைத்துச் சாப்பிட ஊக்குவிப்பதுண்டு. குழந்தையின் ஆர்வத்தைத் தூண்டிவிட, அவர்கள் நாக்கு நுனியில் கொஞ்சமாகத் தடவி அந்த ருசியை அறிமுகப்படுத்திடலாம். பல தன்மைகள், சுவைகள் உள்ள உணவு வகைகள் வாயின் பல பாகத்தை வளர்க்கச் செய்யும். 

ஊட்டி விடுவதிலிருந்து குழந்தைகள் தானாக விரல்களில் அள்ளி எடுத்துச் சாப்பிடுவது என்பதை ஊக்க விக்க வேண்டும்.

ஒழுங்கு முறைகள் அமைத்தல்

பல புலன்களை உபயோகிப்பது பல வளர்ச்சிகளின் அஸ்திவாரம். அதே போல், எதை எப்படிச் செய்வது, எது செய்யக் கூடாதது  என்பதற்கு வழிமுறைகளை அமைத்து, அவற்றை அனுசரிக்க வேண்டும், செய்யாவிட்டால் அதற்கு விளைவுகள் உண்டு என்ற அறிதல்தான் ஒழுக்கத்தின் அடிக்கல். இதை முதலிலிருந்தே ஆரம்பிக்கலாம். குழந்தைகளுக்கு நாம் தெளிவாக எடுத்துச் சொன்னால் ஒழுக்கத்தை உண்டாக்க முடியும். உதாரணத்திற்கு நான்கு ஐந்து மாதக் குழந்தை பசியில் அழ ஆரம்பிக்க, நாம் தயார்ப் படுத்திக் கொண்டு உணவு கொடுக்க சில நிமிடங்கள் ஆகும் பொழுது, அவர்களுக்கு நாம் தயார் செய்வதைப் பற்றி அன்பாக எடுத்துச் சொல்லாம். குழந்தையும் நம்முடன் ஒத்துழைக்கும். 

ஒரு எட்டு மாத குழந்தையின் செயல்பாட்டை எடுத்துக் கொள்ளலாம். அவர்களை நாம் தூக்கி வைத்துக் கொண்டதும் அவர்கள் சில சமயம் நம்மைத் தாடையில் அடிப்பார்கள், நம்  மூக்குக் கண்ணாடி, கைப்பேசி, கழுத்துச் சங்கிலி இவற்றை எடுக்க முயல்வார்கள். பல முறை முயன்ற பின் எடுக்க முடியும் எனத் தெரிந்ததும் திரும்பத் திரும்பச் செய்ய முயல்வார்கள். மேல் பகுதியில் சொன்னது போல் இது இயல்பு, நல்லது, அவர்களின் விரல் நுனிகளை வளர்க்க உதவும். அத்துடன் கைகளின் பிடிப்பும் மேம்படும். இதுவெல்லாம் வளரும் குழந்தைகள் தாங்களாக உடைகளை அணிய, எழுத எனப் பல நன்மைகளுக்கு அடிக்கல். 

இதனால் இந்த நடத்தைகள் வரவேற்கப்பட வேண்டியவை, அதே சமயத்தில் செய்வது சரியல்ல என்பதையும் நாம் தெரிவிக்க வேண்டும். சில முறை செய்த பிறகு குழந்தை தான் கற்றுக் கொண்டோம் எனத் தெரிந்ததும் வெகு வேகமாகச் செய்ய ஆரம்பிக்கலாம். சில சமயம் கூடவே குலுங்கக் குலுங்கச் சிரித்துக் கொண்டே விளையாட்டாகச் செய்யலாம். இதுவும் நல்லதுதான், உறவை வளர்க்கும். இந்த தருணத்தில் நாமும் விளையாட்டாகச் சிணுங்கலாம், அல்லது குழந்தைக்கு "ம்ம்" என்று சொல்லி நிறுத்தச் சொல்ல ஆரம்பிக்கலாம், அடுத்தாக "ம்ம் வலிக்கிறது" என்றபடி முகபாவத்தில் அதைக் காட்டலாம். சில முறைகளுக்குப் பின்பு குழந்தையை நேருக்கு நேர் பார்த்து, "ப்ளீஸ் வலிக்கிறது, நோ" எனச் சொல்லலாம். சொல்லும் போது சிரித்துச் சொன்னால் அதை விளையாட்டு என்றே குழந்தை எண்ணும், கம்பீரமாகச் சொல்ல வேண்டும். நம் சொல்லும் உடல் மொழியும் ஒன்றிணைந்தால் நிறுத்தி விடுவார்கள். இப்படிச் செய்து வேண்டாத நடத்தைகள் நீடிக்காமல் நிறுத்தினால் அது பிற்கால ஒழுங்குமுறைகளுக்கு அஸ்திவாரமாக அமையும்  

 குழந்தை முதலில் பொருட்களை வீசி எறிவது அந்த வயதின் கற்றுக்கொள்ளும் விதமாகும். பதினெட்டு மாதத்திலிருந்து மூன்று வயதுவரை குழந்தைகள் தங்கள் ஃபைன் மோட்டார் (fine motor skills) செயல்திறன்களை வளர்த்து, அதை நன்றாக்குவார்கள்.  இந்த காலகட்டத்தில் பொருளை விரல்களால் எடுத்து-பிடித்து-எறிவது என்ற ஒவ்வொன்றையும் செய்ய, சரியாகச் செய்ய வரும். மேலே பழக்க வழக்கம் பற்றிச் சொன்னது போல் பலமுறை செய்து பார்ப்பார்கள். 

இந்த எடுத்து-பிடித்து-எறிவதில் குழந்தைகளின் சதைகள் மற்றும் மிக முக்கியமான கை-கண் இணைந்து வேலை செய்வதாகும். இப்போது பயில வாழ்நாள் முழுவதற்கும் உபயோகமாகிறது. அதற்காக இந்தச் செயல் மிக அவசியமாகும். ஒரு விதத்தில் இதில் உடல் வளர்ப்பை மேம்படுத்துகிறது. ஒவ்வொரு முன்னேற்றத்தையும் நாம் கைதட்டிச் சிறப்பிக்கும் பொழுது, அங்கு நடப்பதில் நமக்கு உடன்பாடு உண்டு என்பதைத் தெரிவிக்கிறோம். 

குழந்தைகள் தூக்கி எறியும் பொருட்களை மறுபடி எடுத்து அதன் இடத்தில் வைக்கும் பழக்கத்தையும் அவர்களுக்கு முதலிலிருந்தே சொல்லித் தரலாம். முதலில் கூட இருப்பவர்கள் அதை எடுத்து வைக்க வேண்டும். குழந்தை இதைப் பார்க்கும், தானும் செய்ய முயலும். நாம் குழந்தைகளை இப்படிச் செய்ய வாய்ப்புத் தரவில்லை என்றால் அதைக் கற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள். 

எறிவதை, தூக்கிப் போடுவதைச் செய்த பின், கூட இருப்பவர்கள் ஒன்றும் சொல்லாமல் இருந்தால் செய்வது தவறு என்று கற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள். இப்படிச் செய்ததை இதுவரை எல்லோரும் கைதட்டி ஊக்க விக்க, அதையே செய்வது சரி என்றே எண்ணுவார்கள். பெரியவர்கள் தான் அந்த ஒழுக்கத்தின் கோட்டைக் கிழிக்க வேண்டும். 

சில சமயம் விட்டெறியும் பொழுது பொருட்கள் உடையவும் செய்யும். உடைப்பதை "குழந்தை தானே, போகட்டும்" என்று தட்டிக் கழித்து விடுவோம். முதலில் குழந்தை சிறு வயதாக இருப்பதாகப் பெற்றோர் தட்டிக் கழித்து விடுவார்கள். பிற்காலத்தில் திடீரென அவர்கள் டிவி முன் உட்கார்ந்து சாப்பிட்டாலோ, தங்கள் பொருட்களை அதன் இடத்தில் வைக்காமல் விட்டாலோ, 'இவ்வளவு வயசு ஆகியும் இதுக் கூடவா தெரியலை" என்பதும் உண்டு. நம்மில் பலருக்குக் குழந்தைகள் நன்றாக வளர்ந்த பின்னரே அவர்களுக்கு ஒழுக்கத்தைக் கற்றுத்தர வேண்டும் என்ற எண்ணம், ஆனால் அதன் அஸ்திவாரம் அந்த சிறு வயதில் தான். இரண்டு வயதிலேயே எறிந்தால், உதைத்தால் அது சரியல்ல என்பதை ஒவ்வொரு முறையும் சொல்ல வேண்டும், சில மாதங்களுக்குப் பின் கண்டிக்க வேண்டும், பின்னர் ஏதேனும் விளைவுகள் ஏற்படுத்த வேண்டும்.  இதைப் பற்றி அடுத்த வாரம் மேலும் பேசலாம்.

ஆக வீடும், குழந்தைகளைப் பராமரிக்கும் மற்ற இடங்களும் அமைக்க வேண்டிய சூழல்: 

  • உடல்-மனம்-மூளை வளர்வதற்கு வெவ்வேறு ஊக்குவிக்கும் அனுபவங்கள் ஏற்படும்படி இருக்க வேண்டும்.

  • குழந்தைகளுக்குத் தானாகச் செயல்பட இடம், நேரம், தர வேண்டும்.

  • பெற்றோரோ, காப்போரோ தானே எல்லாம் செய்து தரக் கூடாது, சிறு சிறு வேலைகளில் குழந்தையையும் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

  • ஐம்புலன்களுக்கு ஏற்ற பொருட்கள் ஸ்பரிசித்து, உணர்ந்து, அனுபவிக்கும் வகையில் அமைக்க வேண்டும்.

  • செயல்கள் வழிமுறைகளை மீறினால் அது சரியல்ல என்பதைப் படிப்படியாகப் புரிய வைக்க வேண்டும்.

மிகச்சிறந்ததைப் பெற,

மிகச்சிறந்ததைக் கொடு!

மேலும் பார்ப்போம்…..

மனநலம் மற்றும் கல்வி நிபுணர்  மாலதி சுவாமிநாதன்

malathiswami@gmail.com

]]>
baby, child, Learning, kids, grooming, cute baby https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/7/25/w600X390/beautifu_baby.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/aug/09/பகுதி-3-அதிவேகமான-கற்றல்-இப்போதே-3210283.html
3205645 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பகுதி 2 - வளர்ப்பைச் சிறப்பிக்க, ஆரம்பத்திலேயே ஆரம்பிப்போம்.. Saturday, August 3, 2019 11:06 AM +0530 மிகச் சிறந்ததைப் பெற, மிகச் சிறந்ததைக் கொடு!

இந்த தொடரின் முதல் பாகத்தில் குழந்தைகளின் நலனுக்குத் தேவை ஊட்டமளிக்கக்கூடிய சூழல், தோற்றம், என்றவற்றைச் சிறியக் கண்ணோட்டத்தில் பார்த்தோம். இத்துடன், அரவணைப்பதின் விதங்கள், நலன் எவ்வாறு உடல்-மனம்-சமூக உறவு- நம்பிக்கை ஒன்று திறண்டியவை என்பதையும் பார்வையிட்டோம்.

எப்பொழுதிலிருந்து குழந்தைகளின் நலன் ஆரம்பமாகிறது? அதன் முக்கியத்துவம் என்ன என்பதை இந்தப் பகுதியில் பார்க்கலாம்.

ஆரம்பத்தில் ஆரம்பிப்போம்

ஆரம்பம், குழந்தை உருவாகும் பிரசவ நேரத்திலிருந்து! அங்கிருந்தே இந்த உரையாடலையும் ஆரம்பிக்கலாம்.

வாழ்வின் ஆரம்ப காலம் இனிமையாக, சுகமாக அமைந்தால், வாழ்நாள் முழுவதும், அது திடத்திற்கு அஸ்திவாரம்!

அஸ்திவாரத்தை மேம்படுத்தக் கர்ப்பிணிப் பெண்களின் உடல் நலன், சமூக-உணர்வு நலன், நம்பிக்கை, கலாச்சாரத் தேவைகளை அறிந்து, அவற்றை அனைவரும் சமபங்குடன் செயல்படுத்துவதில் உள்ளது.

பிரசவ நிலை காலமும் குழந்தையின் பிற்காலத்து நலனைத் தீர்மானிக்கும். இந்தக் காலகட்டத்தில் கருவை சுமந்துக் கொண்டு இருப்பவளும் அவளைச் சுற்றி உள்ளவர்களும் முக்கியமாக எப்பொழுதும் ஒரு விஷயத்தை தங்களது கவனத்தில் வைத்துக் கொள்ளத் தேவை:  தாயார் என்னவெல்லாம் உடலில், மனதில், உணர்வில், உறவில், சுற்றம்சூழலில் அனுபவிக்கிறாளோ, அதன் நன்மைகள், குறைவுகள் ஒவ்வொன்றும் அவளின் பாகமான, அதிவேகமாக வளர்ந்து மாற்றங்கள் காணும் சிசுவின் உடலுக்கும், மனப்பான்மைக்கும், விருப்ப வெறுப்புகளுக்கும் வடிவு கொடுக்கும்!

பிரசவம், சிசுவின் நலனுக்கு அடிக்கல்!

இந்த மையக் கருத்தை வைத்துத்தான் பல ஆராய்ச்சிகள், சம்பிரதாயங்கள் கர்ப்பிணிப் பெண்கள் எந்த அளவிற்குத் தன்னைப் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதைக் கூறி இருக்கிறார்கள். அந்தக் கர்ப்பிணி பெண் நன்றாக இருப்பது பல்வேறு, பல பேரின் கைகளில் உள்ளதால், வளரும் கருவின் முழுநலனைக் காப்பது இவர்கள் எல்லோரின் ஒத்துழைப்பில் அடங்கும். எவ்வாறு நலன்கள் உருவாக்கப் படுகிறதோ அதேபோல், கூட இருப்பவர்களால் பாதிப்பும் ஏற்படலாம் என்பதையும் அறிய வேண்டும்.

நம் கலாச்சாரத்திலும் அதற்காகத்தான் கர்ப்பவதி பெண்கள் சந்தோஷமாக இருக்க வேண்டும் என்றதைச் சொல்வதுண்டு. அதன் வலியுறுத்தல் பல விதங்களில் கூறி இருக்கப் பட்டிருக்கிறது. குறிப்பாக, அவர்கள் இருக்கும் இடத்தில் சிரிப்பு, சந்தோஷம் இருக்க வேண்டும் என்றும், கர்ப்பிணிப் பெண்கள் ஆசையாகக் கேட்பதைச் செய்து தர வேண்டும் என்ற சம்பிரதாயங்களும் இதனால்தான்.

இதற்கு ஏற்றாற்போல் கர்ப்பிணிப் பெண்ணைச் சந்திக்க வருவோருக்கு சில செய்ய வேண்டியவை, நடந்து கொள்ள வேண்டியவை உண்டு. நிறைமாதமானவள் என்றால் பார்க்க வருவோர் இனிமையோடு பேசி, அவளுக்குப் பிடித்த இனிப்பு, கார வகைகளைச் செய்து (இன்றைய நாட்களில், வாங்கின) தரும் வழக்கம் ஒரு சம்பிரதாயமாகவே ஆகிவிட்டது!

அனைவரின் பங்களிப்பு இருக்கிறதை இந்த மாதிரியான பழக்க வழக்கங்கள் காட்டுகின்றன. இதில் இன்னொரு சிறப்பும் உள்ளன, ஏதோ காரணத்திற்காகக் கர்ப்பிணி பெண்ணிற்கு அவளை அரவணைக்க யாரும் இல்லை என்ற போது, உறவினர், தோழர்கள் மூலம் இந்த மாதிரியான சம்பிரதாயம் அதைப் பூர்த்தி செய்ய உதவுகின்றன.

அதுவும் நம் நாட்டை போன்ற சமூகம் ‘கலக்டிவிஸ்ட் ஸோஸைட்டி’ (Collectivist society) எனப்படும். அதாவது ‘நாம்’ என்பதுதான் நல்லதாகக் கருதப்படும். ‘நான்’/ எனக்கு’ என்பதற்குப் பிரதானம் கிடையாது. இதனால் மற்றவர்களின் நலனுக்காக நம்மால் முடிந்ததைச் செய்வது கலக்டிவிஸ்ட் ஸோஸைட்டியின் செய்முறை ஆகும்.

இந்த தாய்மை நிலையை ஏன் இந்த அளவிற்குக் கொண்டாடுகிறார்கள்? பல பேர் இருந்தாலும் பெரும்பாலும் பெண்கள் கூடிக் கொண்டாட வளைகாப்பு,  சீமந்தம், பேபீ ஷவர் என்ற சடங்குகள் உள்ளன. இவை ஏன்? சமுதாயத்திலும் இவர்களுக்கு என்று தனிச் சலுகையாகப் பிரசவத்திற்குச் செல்ல ஆட்டோவில் இலவசச் சவாரி, பிரசவத்திற்கும்-பிறகும் நீண்ட விடுமுறை, பல தொழிலில் தந்தையும் விடுமுறை எடுக்க அனுமதிக்கப் படுவதுண்டு. வெளிநாடுகளிலும் பலவிதமான சலுகைகள் உள்ளது. இவை எல்லாமே பிறப்பின் முன்னும் பின்னும் சில மாதங்கள் எந்த அளவிற்கு வாழ்நாள் முழுவதையும் தீர்மானிக்கிறது என்பதை எல்லோருமே அறிந்ததனால்தான்.

இவ்வாறு கூட்டாகக் கொண்டாடி, அந்த பிரசவ மாதங்களில் பார்த்துப் பார்த்துச் செய்வதால் தாய்மையைக் கொண்டாடுகிறோம் என்றே சொல்லலாம். அந்த சிசுவின் நல்வளர்ச்சிக்கு அடிக்கல் வைக்கிறோம். உண்டான தாய் இதமான சூழலில் இருக்கையில் தன் வயிற்றில் வளரும் சிசுவை அன்புடன் நினைப்பாள். அவள் தன் நலனை நன்றாகப் பாதுகாத்துக் கொண்டால், கருவிலிருந்து தனக்கு அமோகமான வரவேற்பை உணர்ந்து சிசுவும் நன்றாக வளரும்.

வெளி உலகில் நடப்பதைக் கருவில் இருக்கும் உயிர் ஜீவன் எவ்வாறு உணர முடியும்? இதைத் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ள உதாரணத்திற்குக் கருவில் பாடல்கள் கேட்பதைப் பற்றி எடுத்துக் கொள்வோம்.

கருவில் பாட்டு கேட்பதால்!

சிசுவின் முப்பதாவது வாரத்தில் மூளைப் பகுதியில் கேட்கும் திறன் வளர்ந்துள்ளதால் அப்பொழுதிலிருந்தே அம்மாவின் குரல், வெளி ஒலி சத்தத்தைக் கேட்க முடிகிறது. நாம் பிரகலாதன், அபிமன்யு, இவர்களைப் பற்றிக் கேட்டு, படித்து இருக்கிறோம். ஆராய்ச்சியும் இது சாத்தியம் எனக் காட்டியிருக்கிறது.

இது முடியுமா என ஆராய்ந்தார்கள். செவி கேட்கும் பகுதி வளரும் போது ஆராய்ச்சியாளர்கள் பல கர்ப்பவதிகளுக்குப் பாட்டுத் தட்டு போட்டு இசையைக் கேட்க வைத்தார்கள். பிறந்த பின், சிசுவிடம் பல்வேறு பாட்டுத் தட்டுகளைப் போட்டுக் காட்டினார்கள். தங்கள் அம்மாவிற்குப் பிடித்த இசையை சிசுக்கள் தேர்வு செய்து, அந்த இசையைச் அதிகம் விரும்பினார்கள்.

மேலும் இதையும் ஆராய்ச்சியில் கண்டு அறிந்தார்கள் - கருவில் இருக்கும் போதே தினமும் அல்லது நீண்ட வேளை பாடல்களைக் கேட்பதினால், அதாவது கர்ப்பிணிப் பெண் இசையைக் அல்லது இசைப்பதால் வளரும் சிசுவின் மூளை பாகத்தில் அந்த இசை பதிந்து விடுகின்றது. அந்தப் பதிவுகள் பல மாற்றங்களுக்கிடையில் அப்படியே காக்கப் படுகின்றன! பிறந்த பிறகு அதே பாடலைக் கேட்க, குழந்தைகள் அதை அடையாளம் காணக் கூடியதாகவும், தங்களது பிஞ்சு கை கால்களை, தலையை அசைத்து ரசிப்பதையும் கண்டறிந்தார்கள். தாய்க்கும்-சிசுவிற்கும் இணைப்பு பல விதம், அவற்றில் இசை ஒன்று.

இசையினால் வேறோரு பயனும் உண்டு. பிரசவ காலத்தின் போது சில கர்ப்பவதிகள் பதட்டம் படலாம், சிலருக்கு மனச்சோர்வு ஏற்படலாம் என்பதற்கெல்லாம் பாட்டு ஆறுதல் மட்டும் அல்லாமல் மருந்தாகவும் அமைகின்றன. அவர்களைச் சாந்தப் படுத்தி மனநலனைப் பாதுகாக்கச் செய்யும்.

சிசுக்களின் வாழ்வின் ஆராய்ச்சியில் மிகப் பெயர் போனவர் விவெட் க்ளோவர் (Vivette Glover) அவர்கள். இவர் சமீபத்தில் தன்னுடைய புரிதலைப் பகிர்ந்து கொண்டார்: ஏதோ காரணியால் கர்ப்பவதிக்கு மனச்சோர்வோ, பதட்டமோ, மன அழுத்தம் ஸ்ட்ரெஸோ நேர்ந்து விட்டால் அவர்களின் பிரசவ நேரத்திலிருந்தால் அப்போது சிசுவிற்குப் பல பாதிப்புகள் ஏற்பட வாய்ப்பாகலாம் என்றார். பிறந்த பிறகு சிசுவிற்கு, இதன் தோற்றம் மன உளைச்சலாகவோ, கவனம் தட்டு, சிந்தனைத் திறன் பாதிப்பாக ஏற்படலாம் என்கிறார்.

இதே கருத்தைப் பல ஆராய்ச்சிகள் திரும்பத் திரும்பக் காட்டியுள்ளது. இதையும் கவனத்தில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்: கர்பவதி சுபாவமே பதட்டத்துடன் இருப்பது என்றாலோ, அல்லது வாழ்க்கைச் சம்பங்களால் மன உளைச்சல் நேர்ந்தாலோ, அல்ல மனச்சோர்வு ஏற்பட்டாலோ இவை எல்லாம் அவர்களின் குழந்தைகளின் மனோநிலையைப் பாதிக்கக்கூடும் என்று புரிந்து, கூடிய வரையில் அதை கையாளும் திறன்களை மேம்படுத்த வேண்டும். அப்படிச் செய்தால், பாதிப்பு நிகழாமல் பாதுகாக்க முடியும். குடும்ப நபர்கள், வேலையிலும் கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்கு அனாவசியமாக ஸ்ட்ரெஸ் அதிகம் தரும்படிப் பேசுவதை தவிர்க்க வேண்டும்.

இருக்கும் சூழலில் அழுத்தம் இருந்தாலும் பெண்கள் தைரியமாக, ஆற்றலுடன் இருந்தால், இதைக் கடந்து வர முடியும். கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்கு இது தேவையும். ஏனென்றால், கற்பதில், திறமையாகச் சமாளிப்பதில், பொறுமையுடன் தாங்கிக் கொள்வதில் கவனம் செலுத்தினால், இந்த நன்னடத்தையின் சாயலும் சிசுவின் மேல் அவசியம் இருக்கும் என்பதற்காக.

சுருக்கமாகச் சொல்ல வேண்டுமானால், பக்கத்தில் இருப்பவரைப் பார்த்து கற்றுக் கொள்வது குழந்தைகளின் இயல்பானது. இதை எப்படி சாத்தியம் என்பதை அடுத்த வரும் பகுதிகளில் விவரிக்கப்படும். அதற்காகத்தான் குழந்தைகள் நலனை மனதில் வைத்தே கர்ப்பமானவளை நலனுடன் இருப்பதை வலியுறுத்துவ உண்டு. கர்ப்பவதி நன்றாக இருக்கையில் குழந்தை நலன் சாத்தியம். இல்லையேல், சிசுவின் நலன் மிக இக்கட்டான நிலையில் இருக்கும். அதனால்தான் ஆரம்பத்திலிருந்து காப்பது மிக அவசியம், தேவையும்.

கர்ப்ப நிலை சந்தோஷம் அளிக்கவில்லை என்றால்?

கர்ப்பவதி தன் நிலையைச் சுகமாகக் கருதினால் நல்ல மனநிலையில் இருப்பாள். தனக்கு வரும் புதுத் தகுதியை, தன்னுடைய வரப்போரக் குழந்தையை ஆர்வத்துடன் காத்திருப்பாள். அவளுடன் இருப்பவரும் இதே போல் இருந்தால் தன் பிரசவ நிலை, குழந்தை பிறப்பு, குழந்தை வளர்ப்பு மூன்றையும் நேர்மறையாக உணருவாள்.

ஆனால் சிலருக்குப் பிரசவம் பல காரணிகளால் மேற்சொன்ன போல் இல்லாமல் போகலாம். அப்படி ஒரு வேளை பிரசவம் சந்தோஷம் தரவில்லை என்றால்? இந்த மாதிரியாக ஆவதற்குக் காரணிகள் உண்டு.

சில காரணிகள்

சில தம்பதியர், அவர்களின் குடும்பப் பொருளாதார நிலை, வேலைப் பிரயாசங்கள், அல்லது வயது காரணமாகவும் பிரசவத்தைத் தள்ளிப் போட நினைத்தவர்களாக இருக்கலாம். தான் தாய்மை அடைய இன்னும் தயாராக இல்லை என்று பெண்ணுக்குத் தோன்றலாம். இந்த மாதிரியான தருணத்தில் பிரசவம் ஏற்பட்டு விட்டால் அதை வரவேற்பார்களா என்பது சந்தேகமே. அப்போ தன்னையோ வளரும் கருவையோ நன்றாகப் பார்த்துக் கொள்வார்களா என்பதும் கேள்விக்குறியே.

சில கணவன்-மனைவி இடையே மன அளவில் புரிதல் இன்னும் ஏற்படாததால் தாய்மையைக் கணவன் அல்லது மனைவி தள்ளிப் போட எண்ணுவார்கள். இந்த மாதிரியான சூழ்நிலைகளில் பிரசவத்தை இடைஞ்சல் என்று எண்ணக்கூடும். ஏற்பட்டுவிட்டால் விட்டேற்றியாக இருந்து விடுவார்கள். இந்த நிராகரிப்பை அந்த பிஞ்சு சிசு உணரும்.

பிரசவம் வேண்டாம் என்று நினைப்போருக்கும் ஒரு வேளை, தகுந்த தடுப்பு வழிமுறைகளை எடுத்துக் கொள்ளாததாலோ, அல்லது அவற்றை மீறியோ கர்ப்பம் ஏற்பட்டு விடலாம். பிரசவத்தை வரவேற்கும் மனம் இல்லாமல் அதை உதறித் தள்ள முயற்சிகள் கூட சிலர் எடுப்பார்கள். அப்படி நிகழ்ந்தால், வளரும் சிசுவிற்கு தனக்கு வரவேற்பு இல்லை என்பதை உணரும். கண்டிப்பாக அந்தக் குழந்தைக்கு உடல் ரீதியாகவும் மனரீதியாகவும் பல பாதிப்புகள் ஏற்படும். சில சமயங்களில், பிறந்தபின் கூடப் பெற்றோருக்குக் குழந்தை மேல் ஆசை பாசம் சரியாக இருக்காது.

சிலர் தன் இளம் வயதில் கர்ப்பத்தை ஏற்க விரும்பாதவர்களாக இருக்கலாம். இந்த மாதிரியான நிலைகளில் தங்களது பிரசவத்தை பற்றித் தெரிந்ததும் அதிர்ச்சி அடைந்து விடுவார்கள். அதைப் பற்றிய உணர்வு குறையும், சலித்துக் கொண்டு பிரசவ மாதங்களைக் கடப்பார்கள். தாய்-சேய் இருவருக்கும் இது கடினம், எந்த விதமான பற்றும் இல்லாமல் இருக்கக் கூடும்.

வேறு சில பெண்மணிகளுக்கு தாங்கள் கர்ப்பமானால் உடல் அழகு குறைந்து விடும் என்றும் வயதான தோற்றம் போல் தெரியும் என்ற (தவறான) எண்ணத்தினால் கர்ப்பம் எனத் தெரிந்ததுமே அந்த நிலைக்கு வெறுப்பு ஏற்படக்கூடும். வெளி உலகம் அறியக்கூடாது என்பதற்காகவே எடையை அதிகரிக்க விடாமல் இருக்கப் பல முயற்சிகளை எடுப்பார்கள். இது வளரும் கருவைப் பாதிக்கும் என்றதை அலட்சியப் படுத்தி விடுவார்கள். கண்டிப்பாக இதன் விளைவை வளரும் சிசுவின் பாதிக்கப்பட்ட வளர்ச்சியில் பார்க்கலாம். மொத்தத்தில், கர்ப்பிணியும்-சிசுவும் வேதனை அனுபவிப்பார்கள்.

இப்படி எல்லாம் நேர்ந்தால், பெற்றோர், உறவினர், தோழர் இதைக் கண்டு கொண்டு அவர்களுக்கு தன் நடத்தையின் பிற்கால விளைவுகளை எடுத்துச் சொல்ல வேண்டும். புரியாமையினால் செய்யும் தவரின் விளைவுகள் நெடு நாளைக்குப் பெற்றோர், குழந்தை இருவரையும் வாட்டும் என்று புரிந்தால், அவர் தன் குழப்பங்களிருந்து வெளி வர வாய்ப்புண்டு.

இவர்களைப் போல், ஆனால் வேறு காரணிகளால் தான் பிரசவம் எனத் தெரிந்ததும் சங்கடப்படுபவர்களும் உண்டு. ஒரு சிலருக்கு அவர்களின் குழந்தைப் பருவம், அதன் நினைவுகள், அனுபவங்கள் மிகக் கடுமையாக, கசப்பாக இருந்திருந்தால் இப்படித் தோன்ற வாய்ப்புள்ளது. குறிப்பாகக் குழந்தைப் பருவத்தில் அவர்களுக்கு பாலியல் தொல்லை ஏற்பட்டு இருந்தால் அவர்களுக்கும் இந்த நிலை சங்கடப் படுத்தக் கூடும்.

சில சூழ்நிலைகளில் இல்லாமை உருவாக்கப்படலாம். அதாவது எல்லாம் இருந்தும் கிட்டாத நிலை ஏற்படலாம். இந்த நிலை பல கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்குப் புகுந்த வீட்டில் நேரலாம். எவ்வாறு? சில குடும்பங்களில் பசிக்கு உணவைத் தடை செய்துவிடுவது - உணவை மறைத்து வைப்பது, அல்லது சாப்பாட்டை உண்ணும் போது வேலை தருவதால் சாப்பிடுவது தட்டிப் போவது,  மிகப் பழைய உணவைத் தருவது என்ற பல விதமான தொல்லைகளால் உணவை உண்பதே முடியாமல் போய்விடும். இந்த மாதிரியான துன்புறுத்தல் ‘டோமஸ்டிக் வையலன்ஸ்’ (domestic violence) என்பதாகும். சுற்றச் சூழலில் உள்ளோர் விழிப்புடன் இருந்தால் இவ்வாறு நேர்வதைக் கண்டு கொண்டு, ஏதேனும் விடை தேட முயற்சி செய்யலாம்.

வீட்டிலோ, வெளியிலோ கர்ப்பிணியின் அருகில் புகைபிடித்தால் அதை அவள் சுவாசிப்பது (ஸெகண்ட்ரீ ஸ்மோக்கிங், secondary smoking) வளரும் கருவின் நலனைப் பாதிக்கும். இன்றைய காலகட்டத்தில் மிக வருத்தத்தைத் தருவது, புகை பிடிக்கும் பெண்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து வருகிறது என்பது. கர்ப்பிணிப் பெண்கள் புகை பிடித்தல், மது அருந்துவதால் கண்டிப்பாக வளரும் சிசுவின் நலன்களை மிகவும் பாதிக்கும்.

கர்ப்பத்தில் உள்ளவர்கள் மது அருந்தினால் கருவின் பல நலன்களுக்குப் பாதிப்பு ஏற்படும் என்பதைப் பல பல ஆராய்ச்சிகள் காட்டி உள்ளன. பால்வினை நோய்கள் (Sexual Transmitted Disease) கர்ப்பிணிகளுக்கோ கணவருக்கோ இருந்தால் அது கருவிற்கு சில வகையான ஊனம் ஏற்படுத்தலாம். இல்லாமை. பல காரணத்தால் இல்லாமை உருவாகலாம். பணம் பற்றாக்குறை காரணியாகலாம். இவை போன்றவைக்கே நமது பாரம்பரியத்தில் பல எளிதான உணவு பண்டங்களை விவரித்துள்ளார். அதைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். ஒரே குறிக்கோள், கர்ப்பிணி உணவுப் பழக்கங்களில், சத்தில் வளரும் கருவின் நலன் கலந்திருக்கிறது. கவனம் அவசியம். இல்லாவிட்டால் பிறக்கும் குழந்தையின் எடை குறைய வாய்ப்புள்ளது. அதனால் பல நலன் குறைவு ஏற்படும்.

இதையெல்லாம், தாய்மையைக் குறை கூற அல்ல. சில பெண்களுக்கு நேர்ந்து, கடக்கும் சூழலின் தோன்றும் நிழலின் விரிப்பைப் புரிந்து கொள்வதற்காகச் சொல்கிறேன். இவற்றை அறிவது மிக முக்கியமான ஒன்று. இப்படி எல்லாம் நேர்ந்தால், மன நோய்களுக்கு வாய்ப்பு உண்டு. பல சமயங்களில் நாம் ஒன்றைப் பற்றி அறிந்து, புரிந்து கொண்டாலே அது நமக்குப் பல நல்ல மார்க்கங்களைக் காட்டும். பிற்காலத்திற்கு இப்போதே தற்காப்பு செய்வது தேவையே. இப்படிச் செய்யாவிட்டால் சிசுவின் எடை குறையும், குழந்தை பிறந்த பிறகு அதை பாரமாகக் கருதுவார்கள், அம்மா-பிள்ளைப் பாசம் குறையும்.

இப்பொழுதைய ஆராய்ச்சிகளின் கவனம் இந்த பிரசவ காலத்தில் எது, எவற்றை தாக்குதலுக்கு ஆளாகக் கூடியவை என்பதை பட்டியல் செய்வதில் உள்ளது. இதை ‘கெஸ்டேஷனல் ஏஜஸ் ஆஃப் வல்னரப்பிலிட்டி’ (gestational ages of vulnerability) என்ற குறிப்பிடுவார்கள். இதை ஆராய்ச்சியாளர்கள் வெவ்வேறு திசையில் ஆய்வு செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். இது வரையில் ஒப்புக்கொள்வது, தினசரி சச்சரவுகள், பிரசவத்தை பற்றிய கவலைகள், சிசுவை பாதிக்கும்.

பிரசவத்தை தன்னுடைய நலனுக்கும் கருவின் நல் வளருப்பின் ஆரம்பம் என கருத ஆரம்பித்தால் அதுவே தாய்- செய் உறவை மேம்படுத்தும் முதல் கட்டமாகும்.

கர்ப்பிணி நிலையில் அவள் கருவில் வளரும் சிசுவுடன் பேசி, உரையாடி பாசத்தைக் காட்ட, அத்துடன் சிசு வளரப் போகும் இடங்களை, மனிதர்களின் அறிமுகம் செய்யத் தொடங்கலாம். இந்த தினசரி உரையாடல் கர்ப்பிணிப் பெண்ணின் மனநிலையை நன்றாக இருக்கச் செய்யும். அதனால் அவளுள் சுரக்கும் ரசாயனம் வளரும் கருவையும் அடைந்து நல்லதைச் செய்யும்.

இதை மேலும் சீராக்கத் தாயுடன் தந்தையின் பங்களிப்பும் அவசியமாகும். இருவரும் சிசுவின் வரவேற்பைப் பற்றிப் பகிரலாம். முதலில் விவரித்தது போல் இருவரும் சேர்ந்து மனதிற்கு இதமாக்கக் கூடிய புத்தகங்கள் படிக்கலாம். இருவரும் ரசித்து, மன-உடல் ஆசுவாசமாக இந்த நிலையை மேலும் நன்றாக அமைக்க முயலலாம். அதே போல், பாடல்களைப் பாடுவது, பிடித்த இசை கேட்பது, படங்களைப் பார்ப்பது, மனதிற்கு இதமான இடங்களுக்குப் போவது, டாக்டர் சொன்னது போல் உடற்பயிற்சி செய்வது மற்றும் ஊக்குவிக்கும் விஷயங்களைக் கேட்பது, என உற்சாகம் ஊட்டும் பல வற்றைச் சேர்ந்து செய்யலாம். இதை எல்லாம் செய்வதால் தம்பதிகள் தங்களது இந்தப் பிரசவத்தையும்  வளரும் சிசுவைப் பாசத்துடனும் நல்ல கண்ணோட்டத்தில் பார்ப்பார்கள். குழந்தை பிறந்த பின் குழந்தையுடன் இதை எல்லாம் செய்ய வேண்டும், அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற தூண்டல் இருக்கும், ரிபீட்டு..!

பிரசவ காலம் என்பதால் எல்லாம் சுமுகமாக இருக்கும் என இருப்பது நிச்சயம் அல்ல. அப்பேர்ப்பட்ட சூழ்நிலையில் கூட கருவுடன் தமக்கு நேர்வதைக் கர்ப்பிணிப் பெண் பகிர்ந்து கூடவே அந்த சூழலை எவ்வாறு அணுக முடியும் என்பதைச் சொல்லலாம். ஒரு விதத்தில் இது தாய்-செய் பகிர்ந்து கொள்வது எனச் சொல்லலாம். இதையே திறனை வளர்ச்சி செய்ய அஸ்திவாரம் என்று சொல்லலாம். இந்த வகையில் பல வழிகள் உள்ளன.

நலனுடன் புரிந்து செயல் படுவது தேவையானது. இன்றைய காலகட்டத்தில் தேவை, "ஸ்மார்ட் சாய்ஸ்" (smart choice) அறிந்து-புரிந்து தேர்வு செய்வது!

மிகச்சிறந்ததைப் பெற, மிகச்சிறந்ததைக் கொடு!

மேலும் பேசுவோம்…..

- மனநலம் மற்றும் கல்வி ஆலோசகர்   மாலதி சுவாமிநாதன்

malathiswami@gmail.com

]]>
health, Mother, pregnancy, care, baby care, Mom, child, child birth, mind health, grooming, growth of baby https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/3/19/w600X390/baby.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/aug/02/grooming-a-child-3205645.html
3199915 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் பகுதி 1 வளர்ப்பைச் சிறப்பிக்க: மிகச் சிறந்ததைப் பெற, மிகச் சிறந்ததைக் கொடு! மாலதி சுவாமிநாதன் Saturday, July 27, 2019 11:52 AM +0530 மிகச் சிறந்ததைப் பெற, மிகச் சிறந்ததைக் கொடு!

கடந்த பல ஆண்டுகளாகக் குழந்தைகளின் ஆரம்பக் கால வளர்ச்சியான ப்ரீ நேடல் (pre natal, பிறப்பதற்கு முன்பு), பெரிநேடல் (perinatal, பிறந்த உடனே), போஸ்ட் நேடல் (postnatal, பிறந்த பிறகு) என்கிற காலகட்டங்களின் முக்கியத்துவத்தைப் பற்றிப் பல நிபுணர்கள் அழுத்தம் திருத்தமாகச் சொல்லி வருகிறார்கள்.

உடல், மன வளர்ச்சி, வளரும் சூழல், உறவுகள் ஒவ்வொன்றையும் ஆராய்ந்து, அதன் முக்கியத்துவத்தை நிரூபித்துக் காட்டியுள்ளார்கள். இது கல்வி, அறிவாற்றல் வளர்ச்சி, ந்யுரோசைன்ஸ், மனநலம், உளவியல் எனப் பல துறையினரின் கண்டுபிடிப்பாகிறது. இவர்களின் ஒட்டுமொத்தத் தகவல் : குழந்தைப் பருவ காலங்களின் மிக முக்கியமான தேவை – ஊட்டமளிக்கக் கூடிய சூழல் என்பதே.

இதைப் பெற்றோர் முழுமையாக  உட்கொள்வது அவசியம்,  மிகவும் தேவையானது. எளிதாகச் சொல்ல வேண்டும் என்றால் வாழ்வின் தொடக்கத்தைச் சரியாக அமைப்பதால் அன்றைக்கும் சரி, பிற்காலத்திலும் கை கொடுத்து உதவும். வளர்ந்து வரும் குழந்தையின் நலனுக்கு அஸ்திவாரமாய் அமையும்.

நலன் என்றால்

டபுள்யூ எச் ஓ (World Health Organization, WHO) என்ற உலக நிர்வாகம் நலன் (Health) என்றால், நோயற்ற நிலை மட்டும் நலன் என்பதாகாது என்கிறார்கள். உடல் நலன், மன நலம், சமூக உறவு நலன், நம்பிக்கை இவை யாவும் நன்றாக இருப்பதே நலன் என்பதாகும்.

இதில் ஒன்றைக் கவனிக்க வேண்டும், உடல்-மனம்- உறவு-நம்பிக்கை எல்லாம் கலவையாகச் செயல்படுகின்றன. நலன்கள் யாவிலுமே ஒன்றுக்கொன்றின் தாக்கம் இருக்கும். அதனால் தான் நலனை ஹோலிஸ்டிக்காக (Holistic) அதாவது முழுமையாகக் கருதப்படுகிறது.

குழந்தைகள் நலனுடன் வாழ அவர்களுடன் இருப்பவர்களான பெற்றோர், பெரியவர்கள், ஆசிரியர்கள், அவர்களைப் பார்த்துக் கொள்பவர்கள், ஒவ்வொருவரும் குழந்தைகளைக் கூர்ந்து கவனித்தால்தான் அவர்களைப் பற்றி முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ள முடியும். எதற்காக இவ்வாறு செய்ய வேண்டும்? செய்வதின் விளைவுதான் என்ன?

குழந்தைப் பருவத்திலேயே நலனுக்கு நல்ல அஸ்திவாரத்தைப் போடத் தேவை என நிபுணர்களின் கருத்து. இதில் ஆரம்ப வருடங்களில் குழந்தைகளுடன் நேரம் கழிக்கும் ஒவ்வொரு நபரின் பங்களிப்பும் உள்ளதால், அது மிகவும் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றது.

இந்த தருணத்தில் குழந்தை பராமரிப்பில் அவர்களுடன் உறவு கொள்ளும் அனைவரின் அணுகுமுறை, மனப்பான்மை எவ்வாறு இருக்கிறது என்று சிந்தித்துப் பார்ப்பது அவசியம். கூட இருப்பவர்களின் அணுகுமுறை, சொற்கள் குழந்தையின் குணாதிசயங்களில் வெளிப்படும். எப்படி என்பதைப் போகப் போகப் பார்ப்போம்.

குழந்தைகளுடன் இருப்பவர்களைப் பொருத்தவரை:

  • குழந்தைகள் தங்களது முதல் ஐந்து வருடங்களில் தங்களைச் சுற்றியுள்ளதைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ள ஆர்வம் காட்டுவது ஏன்?
  • இந்த காலகட்டத்தில் குழந்தைகளும் யோசிப்பதுண்டா?

(இவை இரண்டையும் மையமாக வைத்து வரும் பல வாரங்களுக்கு விளக்கம் அளிக்கப்படும்).

அரவணைப்பு

அரவணைப்பது, ஆடை அணிவிப்பது, பால், சோறு ஊட்டுவது, சுத்தமாக இருக்க வைப்பது, தீங்கு நிகழாமல் பாதுகாப்பது குழந்தை வளர்ப்பதில் அடங்கும். இவை அனைத்தும் தேவையே. இவற்றை ‘அடிப்படைத் தேவை’ எனக் குறிப்பிடுவார்கள். இவை இருந்தால்தான் நலன் மேம்படும். உலகளவில் குழந்தை உளவியல் நிபுணர்களும் ஆய்வாளர்களும் இந்தக் கருத்தை வலியுறுத்தி இருக்கிறார்கள்.

அத்துடன் இதையும் சொல்லி இருக்கிறார்கள்: குழந்தைகள் உண்பது, உடை அணிந்து கொள்வது தானாகவே செய்யப் பயிலும் வரை, படிப்படியாக இந்த செய்முறைகளை அவர்களுக்குச் சொல்லித் தந்து, செய்ய வைக்கலாம். நீங்கள் இப்படி எண்ணுவீர்களா, முயல்கிறீர்களா?

உதாரணத்திற்குக் குழந்தை ஏறத்தாழ ஒன்றறை வயது இரண்டாவது வயதிற்குள் எங்குச் சிறுநீர் கழிக்க வேண்டுமோ அதை காட்டி, பழக வைப்பது என்பதை எடுத்துக் கொள்வோம். குழந்தை நடக்க ஆரம்பத்திலிருந்து அவர்களுக்குச் சிறுநீர் போகும் இடத்தை காட்டி பரிச்சயம் செய்த பிறகு, கழிப்பு முறைகளை எவ்வாறு கடைப்பிடிப்பது என்பதைக் கிரமமாகப் பெரியவர்கள் கற்றுத் தர முடியும். இதை, குழந்தைப் பழகப் பழக, தானாகப் போக ஊக்குவிக்கலாம். நாளடைவில் குழந்தைகள் தானாகச் செய்யத் தொடங்குவார்கள்.

தன் தேவையைத் தானே பார்த்துக் கொள்ள முடிகிறது என்று அவர்கள் அறிய அறிய, பொறுப்பு உணர்வு வளர்வதற்கு அது அஸ்திவாரம் ஆகும். சுற்றுச்சூழல் சுத்தமும் சிறுவயதில் ஆரம்பமாகும். இவ்வாறு செய்தால் அனாவசியமாகக் குழந்தை டையாப்பர் அணிவதைத் தவிர்க்கலாம்.

என்னிடம் ஆலோசிக்க வரும் பெரும்பாலான தாயார்கள் ஐந்து, எட்டு வயது வரை குழந்தைகளுக்குச் சிறுநீர் கழிப்பதைப் பழக்கவில்லை, தாங்களே பார்த்துச் செய்வதாகச் சொல்வார்கள். இவர்களைப் பொறுத்தவரை குழந்தைக்காக ஒவ்வொன்றையும் செய்வது பெற்றோரின் பொறுப்பு, கடமை என்று சொன்னார்கள். சொல்லித் தருவது கடமை, செய்து கொண்டே இருப்பது? இதனால் தானோ குழந்தைகள் பள்ளிக்கூடத்தில் தடுமாறுவது?

குழந்தைகள் தானாகச் செய்யப் பழக்கினால் தங்களைத் தவறாக எண்ணுவார்கள் என்று நினைத்து, அது அரவணைப்பு ஆகாது என அஞ்சினார்கள். சிந்திக்க வேண்டியவை:

  • குழந்தைகளால் எதையும் செய்ய முடியாது என்ற நினைப்பினால், அவர்களுக்கு எல்லாவற்றையும் தானே செய்து விடுவதா?
  • பாசத்தைக் காட்டுகிறோம் என்ற எண்ணத்தினாலா?
  • ஆரம்ப வயதில் எல்லாவற்றையும் பெரியவர்கள் கற்றுத்தர வேண்டும், சிறிது சிறிதாகக் குழந்தைகளும் பயில வேண்டும் எனக் கருதுவதுண்டா?
  • எந்த காலகட்டத்தில் அவர்களாக செய்ய விடுவது?

செய்ய விடலாமா? பெற்றோரே செய்யவா?

பார்த்துப் பார்த்து எல்லாவற்றையும் செய்து விட்டால், குழந்தைகளுக்குச் செய்முறைகளைப் பற்றிய சிந்திப்போ, அல்லது தானாகவும் செய்து கொள்ளலாம் என்று தோன்றாமல் கூடப் போகலாம். எப்பொழுதும் தன் தேவைகளுக்கு மற்றவர் உதவியையே எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருப்பார்கள். இதன் காரணியே, இந்தச் சூழல்களில் எந்தவிதமான ஊக்குவிப்பும் இருக்க வாய்ப்பு இல்லாததுதான். அவர்களைச் செய்ய விடாமல் நாமாகச் செய்து கொடுத்தால், குழந்தைகளின் அறிவோ, உணர்வோ, சமுக வளர்ச்சிகளோ, திறன்களோ வளர வாய்ப்பில்லாமல் போகும், மாறாகப் பாதிக்கப்படும்.

அரவணைப்பு உகந்தது, தேவையே. ஊக்கத்துடன் கலந்தால்தான் இதற்கு முழுப் பலன் உண்டு. அதாவது குழந்தைகளின் திறன்கள் வளர, நல்ல ஆற்றலுடன் வளர்வது அவசியம்.  

பிறந்ததிலிருந்து குழந்தைகளால் யோசிக்க முடியும் என்ற கண்ணோட்டத்துடன் அவர்களைச் சுற்றியுள்ளவர்கள் பார்ப்பதுண்டா? யோசிக்கத் தூண்டுவதுண்டா?

குழந்தைகளின் வளர்ச்சி முறைகள், மற்றும் வளர்ப்பு பற்றிய எண்ணங்களைப் பற்றித் தொடர்ந்து அறிவோம். வரும் பல வாரங்களுக்கு இதன் பல்வேறு விதங்களை இங்கு விவரித்து வருவேன். என்ன தேவை? ஏன்? எதற்காக? அவைகளைச் செய்வதின் பலனையும் அவைகளை அமைக்க சில பரிந்துரைகளுடனும்.

மேலும் பேசுவோம்…..

மனநலம் மற்றும் கல்வி ஆலோசகர் மாலதி சுவாமிநாதன்

malathiswami@gmail.com

***************************************************

]]>
mental health, child health, mind power, child psychology https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/25/w600X390/download.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/jul/25/child-psychology-3199915.html
3195118 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் மற்றவரை மகிழ்விக்கும் எளிய வழி எது தெரியுமா ? கோவை பாலகிருஷ்ணன்  Thursday, July 18, 2019 12:57 PM +0530  

ஒருவரால் பெற்ற நன்மைக்காக, அவருக்குத் தெரிவிக்கிற மரியாதைதான் நன்றி. முதலில், நமக்கு இந்த உடலையும் உயிரையும் தந்து, அதைப் பேணி வளர்த்து வளமோடு வாழ்வதற்குத் தேவையான இயற்கை வளங்கள் நிறைந்த இந்த உலகையும் தந்தருளிய இறைவனுக்கு எவ்வளவு நன்றி சொன்னாலும் தகும். 

பெற்றெடுத்த பெற்றோர், கற்பித்த ஆசிரியர், ஊதியம் அளிக்கும் முதலாளி, உறுதுணையாக இருக்கும் பணியாளர்கள் மற்றும் வாடிக்கையாளர்கள், நோய் தீர்க்கும் மருத்துவர் என நாம் நன்றி சொல்ல வேண்டியவர்களின் பட்டியல் நீளமானது. 

நன்றி என்பது, நேர்மறையான உணர்வு. 

தினமும் நாம் உபயோகிக்கும் ஒவ்வொரு பொருளிலும், கண்ணுக்குத் தெரியாத பலரின் உழைப்பு மறைந்திருக்கிறது அவர்கள் அனைவரும் நமது நன்றிக்கு உரியவர்கள்.

நன்றியை நன்றிக் கடன் என்று சொல்வர். 

கடன் என்ற சொல்லுக்குத் திருப்பித் தரவேண்டிய பணம் என்பது மட்டுமல்ல, கடமை என்றும் ஒரு பொருள் உண்டு. 

உணவு, உடை, அந்தஸ்து, நல்வாழ்வு போன்றவற்றைக் கொடுத்தவர்களுக்குத் தங்கள் உயிரையும் கொடுத்து நன்றிக்கடன் செலுத்துவோர் இருக்கிறார்கள். 

மகாபாரத கர்ணனின் செஞ்சோற்றுக் கடன், நன்றியின் வெளிப்பாடே ஆகும். 

பயணச் சீட்டு கொடுக்கும் நடத்துனராகட்டும், கடிதத்தைக் கொடுக்கும் தபால்காரராகட்டும், அவர்களிடம் நன்றி என்று சொல்லிப் பாருங்கள் அவர்கள் முகம் ஒரு விநாடி மகிழ்ச்சியில் மின்னுவதைக் காணலாம். 

மற்றவரை மகிழ்விக்க எளிய இனிய வழி, நன்றியை மனதாரச் சொல்வதுதான்.

மனித உறவுகளை மேம்படுத்துவதிலும், மனத்தைத் தெளிவுறச் செய்வதிலும், நன்றி எனும் பண்பு அதிகம் உதவுவதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.

கடவுள் ஒருவனிடம் கண்ணை தானமாகப் பெற்றார். அவன் கண்ணப்பன். அவன் அன்பின் வடிவம்.

கடவுள் ஒருவனிடம் ரத்த தானம் பெற்றார். அவன் கர்ணன். அவன் நன்றியின் வடிவம்.

கடவுளிடம் யாசிக்கின்ற மனிதர்களின் நடுவே, கடவுளையே யாசிக்க வைத்த மனிதப் புனிதர்கள் இவர்கள். 

இவர்களின் மூலம் கடவுள் நமக்கு வலியுறுத்திய ஆன்மிகம், அன்பு, நன்றி ஆகியவைதான்!.

நன்றி சொல்வது சிறப்பு ஆனால், அதை உதட்டளவில் சொல்லாமல் மனத்தின் ஆழத்திலிருந்து பகிர்வதே சிறப்பைத்தரும்.*

நமது தர்மம் பல உண்மையான அர்த்தங்களை உள்ளடக்கியது இது மதம் அல்ல ஒரு அற்புதமான வாழ்க்கை முறை… இதுவே சனாதன தர்மம்….

ஆன்மீக வாழ்க்கைக்கு இந்து சமய விழிப்புணர்வு அவசியம் என்பதை அனைவருக்கும் தெரியப்படுத்தி அகிலம் புகழும் பாரதத்தை உருவாக்குவோம்...!

]]>
be happy, be thankful, thank you, gratitude, be yourself, happiness, depression https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/18/w600X390/download_1.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/jul/18/how-to-make-others-happy-3195118.html
3192937 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் அறிவை தேடுவதற்கு பெருந்தடையாக இருப்பது இதுதான்! Monday, July 15, 2019 11:10 AM +0530 சமூக ஊடகங்களில், குறிப்பாக கட்செவியில் (Whatsapp), கூகுள் நிறுவனத்தின் தலைமை நிர்வாக அதிகாரி சுந்தர் பிச்சையை குறித்து ஒரு காணொளியும் அதனுடன் தொடர்புடைய செய்தி ஒன்றும் சமீபத்தில் பலரால் வேகமாகப் பகிரப்பட்டது. அது சுந்தர் பிச்சை அவர் படித்த ஐ.ஐ.டி. க்கு செல்வதற்காக மேற்கு வங்கத்தின், கரக்பூர் தொடர்வண்டி நிலையத்தில் எந்தவித படாடோபமுமின்றி நடைமேடையில் காத்திருந்ததை பற்றியது.

கடந்து ஆண்டு மட்டும் ரூ.1,300 கோடிகளை தனது வருமானமாக, சம்பளம் உட்பட, பெற்ற சுந்தர் பிச்சையின் எளிமையும் தன்னடக்கமும் சமூக வலைதளங்களில் கொண்டாடப்பட்டது. சுந்தர் பிச்சை தலைமை பொறுப்பில் இருக்கும் கூகுள் என்பது அமெரிக்காவில் தலைமையிடத்தைக் கொண்டு செயற்படும் ஒரு பன்னாட்டு நிறுவனம் ஆகும். இணையத் தேடுபொறித் தொழில்நுட்பம், மேகக் கணிமை (Cloud Computing), இணைய விளம்பரத் தொழில்நுட்பம் ஆகிய துறைகளில் இந்நிறுவனம் செயல்படுகிறது. கூகுள் தேடுபொறி இதன் முதன்மையான சேவை ஆகும்.1998 -இல் லாரி பேஜ், சேர்ஜி பிரின் ஆகியோரால் தொடங்கப்பட்ட இந்நிறுவனத்தின் கடந்த ஆண்டின் வருமானம் இந்திய பண மதிப்பில் ஏறக்குறைய பத்து லட்சம் கோடி.

இன்று உலகெங்கும் அதிகமாக உச்சரிக்கப்படும் பெயரும், பயன்படுத்தப்படும் தேடு பொறி இயந்திரமும் இதுதான். இன்று உலகின் ஒவ்வொரு மூலையிலும், ஒவ்வொரு நொடியும் யாரோ பல்லாயிரக்கணக்கானோருக்கு கணிப்பானாக, காலநிலை வழிகாட்டியாக, திசை தூரம் காட்டுபவராக, நுகர்வோர் குறை தீர்ப்பு பணியாளாக, மொழிபெயர்ப்பாளராக, நேரக் காப்பாளராக, நாட்காட்டியில் நிகழ்வுகளை திட்டமிட கைகொடுக்கும் உதவியாளராக, நினைவூட்டல் (Reminder) தோழனாக, புகைப்படத் தேடல் (Photo search) மற்றும் வெளிநாட்டு பணத்தின் மதிப்பைக் கணக்கிட என்பது போன்ற எண்ணிலடங்காப் பணிகளுக்கு தவிர்க்க முடியாத துணைவனாக கூகுள் உருவாகியிருக்கிறது.

கூகுளின் இன்றியமையாத தன்மை இன்று மாணவர்களை அவர்களது சுயமிழந்த பலவீனமானவர்களாக மாற்றியிருக்கிறது என்றால், அது மிகையில்லை. நேரம் பார்க்க கடிகாரம், கூட்டல்... கழித்தல்... கணக்குப் பார்த்திட கணிப்பான், செய்தியும்.... பாடல்களும் கேட்டிட வானொலி மற்றும் தொலைக்காட்சி சாதனங்கள், புகைப்படம் அல்லது நிழற்படம் எடுத்திட ஒளிப்படக் கருவி என்று தனித்தனியாக கருவிகள், மின்னணு சாதனங்கள் இருந்த நிலை மாறி, எல்லாமே இன்று ஒரு கையடக்க ஆண்ட்ராய்ட் கைபேசிக்குள் வந்துவிட, அதில் மைய நாற்காலி போட்டு கம்பீரமாக அமர்ந்திருக்கிறது கூகுள். 

ஒன்றோடு ஒன்றை கூட்டவோ கழிக்கவோ வேண்டுமென்றால் கூட... கணிப்பானை தேடும் நிலையில் மாணவர்கள். மாணவர்களின் மூளை வளர்ச்சிக்கும், செயல்திறனுக்கும் அடித்தளமாக இருந்த வாய்ப்பாடு படிக்கும் பழக்கம் இன்று வழக்கொழிந்து போய்விட்டது. "வாய்ப்பாடு' புத்தகம் என்றொன்று தனியாக இருந்தது, இன்றைய தலைமுறை மாணவர்களுக்குத் தெரியவே தெரியாது. இப்படியொரு நிலைவந்ததால்தான் குருப் - IV முதல் இந்திய ஆட்சிப் பணிகளுக்கான தேர்வுவரை கேள்வியாக கேட்கப்படும் அறிவுத்திறன்சோதனை, கணக்கு மற்றும் கணக்கு சார்ந்த வினாக்களுக்கு விடையளிக்க பெரும் பட்டதாரிகள் எல்லாம் காலம் போன காலத்தில் வாய்ப்பாடு படிக்க வேண்டியது அவசியமாகியிருக்கிறது. 

சாதாரணமாக பள்ளி மற்றும் கல்லூரி பாடப் புத்தகங்களில் கிடைக்கும் தகவல்களைக் கூட, கையில் இருக்கும் புத்தகங்களை ஒழுங்காகப் படிக்காத காரணத்தால், ஏதோ எங்கு தேடினும் கிடைக்காத அறிய தகவலாக கூகுளில் தேடுகிற அவலநிலை ஏற்பட்டிருக்கிறது. பல நூறாண்டுகளாக வீட்டின் சமையலுக்கு வழக்கமாக வாங்கும் உப்பு எங்கு கிடைக்கும் என்று தேடுகிற அளவில் இருக்கின்ற இந்த பலவீனத்தை எனது பேராசிரியர், 'இந்தக் காலத்து பசங்க, அவனுக வீட்டு கதவு எண், அம்மா.... அப்பா பெயர், அவனோட பிறந்த தேதி வரைக்கும் கூகுள்ல தான் தேடுறான்ப்பா' என்று நக்கலாக கூறுவார்.

கூகுள் ஒரு தகவல் களஞ்சியமாக, பெட்டகமாக இருக்கிறது என்பதே ஒரு பொதுவான நம்பிக்கை. அது ஓரளவு உண்மையே. முழுமையாகப் பயன்படும் வகையில் உலகின் தகவல்களை ஒருங்கிணைப்பதே கூகுளின் நோக்கமாகும். 'தீமைத் தன்மை இல்லாதிருத்தல்' என்பது கூகுளின் அதிகாரப்பூர்வமற்ற நோக்காக அறியப்படுகிறது. ஆனால், கூகுள் நமக்களிக்கும் எல்லா தகவல்களும் சரியானதுதானா? பிழைகளற்றதா? முழுமையானதா? என்பதற்கு எந்தவித உத்திரவாதமுமில்லை. 

கூகுள் தேடுபொறி இயந்திரம் (Search Engine) படிக்கின்ற மாணவர்களின் தேடலுக்கு உதவுவதற்கு பதிலாக, மாணவனின் அடிப்படையை உருவாக்கக் கூடிய, வளர்க்கக் கூடிய அறிவை தேடுவதற்கு பெருந்தடையாக இருக்கிறதோ என்கிற அச்சம் நமக்கு ஏற்படுகிறது. மனிதன் தன் அன்றாட வாழ்க்கையின் செயல்களை இலகுவாக்க, சுலபமாக்க, எளிதாக்க எண்ணிலடங்காக் கருவிகளை, இயந்திரங்களைக் கண்டுபிடித்திருந்தாலும் அவை மனிதர்களைப் பலப்படுத்த வேண்டுமே தவிர, பலவீனப்படுத்தக் கூடாது. மாணவர்கள் இந்த பலவீனத்தை உணர்ந்து, சரியான தேடுதல் மூலம் அவர்களை பலமானவர்களாக உருவாக்கிக் கொள்வது நல்லது.
- கே.பி. மாரிக்குமார் 
 

]]>
Google, google search, sundar pichai, google company, Cloud Computing https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/15/w600X390/good_or_bad_google.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2019/jul/15/google-search-is-making-young-minds-lazy-3192937.html
3025534 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் புரியல+தெரியல = (அதனாலேயே) முடியலை! மாலதி சுவாமிநாதன் Wednesday, January 16, 2019 04:58 PM +0530  

நம் மனப்பான்மை உருவாகுவதில் நம்முடைய யோசிப்பு, கண்ணோட்டம், மற்றவரின் கருத்துகளை எப்படி எடுத்துக் கொள்கிறோம், இவை எல்லாவற்றிற்கும் பங்கு உண்டு.

பல முறை பிறர் சொல்வதை அப்படியே ஏற்றுக் கொண்டு, அத்துடன் நம்முடைய எதிர்பார்ப்புகளையும் கலந்து, அதையே நம்முடைய அடையாளமாக அமைத்துக் கொள்வோம். போகப் போக நம் இயல்புகள் பின் தங்கி விடும். அதன் விளைவே, பலமுறை, நம்மை பற்றி பிறர் சொல்வதை போலவே இருக்க முயற்சிப்போம்; நாளடைவில் அவர்கள் எண்ணப்படியே இருந்து விடுவோம். நாமாக யோசிக்க மாட்டோம்.

19 அக்டோபர் 2018 தினமணி.காம் இதழின் மனநல மருத்துவம் பகுதியில் மனப்போக்கு: மாற்றமில்லாததா? மாற்றக் கூடியவையா? தொடரின் முதல் பாகத்தில் ‘நம் அடையாளம்’ பற்றிப் பேசியிருந்தோம்.

இப்படி ‘நம் அடையாளத்தை’ அமைப்புவதால் விளையும் விளைவுகளை இங்கு புரிந்து கொள்ளலாம். இவற்றை புரிந்து கொள்ள, நாம் மாணவர்களின் செயல்பாட்டை உதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளலாம். இங்கு மதிப்பெண்கள் என குறிப்பிடுவதில் நமக்குக் கிடைக்கும் சான்றிதழ்கள், வேலையில் கிடைக்கும் பாராட்டு எல்லாம் அடங்கும்.

புரியல+தெரியல = (அதனாலேயே) முடியல

நமக்குத் திறமை இருக்கும். இருந்தாலும், மற்றவர்களும் சரி, நாமும் சரி, அதிக மதிப்பெண்களைப் பெறுவதைக் குறித்தே அதிக கவனம் செலுத்துவோம், மதிப்பெண்களைச் சுற்றியே மற்றவரின் கேள்விகளும் இருக்கும். இந்த மதிப்பெண் அங்கீகாரம் பெற நாம் என்னென்ன வழிகளைப் பின்பற்றுகிறோம் என்பதை ஆராயலாம்.

இப்படி மதிப்பெண்களையே பின் தொடர்வதின் விளைவு புரியல, தெரியல, என்பதினால் ‘முடியல’ என்றாகிவிடும். எதனால் புரியல-தெரியல என்றால் ‘முடியல’/ ‘முடியவில்லை’ என்பதாகிறது? மதிப்பெண்களுக்கும் இந்த ‘புரியல- தெரியல- முடியல’ விற்கும் உள்ள நெருக்கமான உறவை முதலில் புரிந்து கொள்வோம். இவற்றுக்குள் நடக்கும் அம்சங்களையும் கொஞ்சம் பார்க்கலாம்.

i. ‘மதிப்பெண் தான் நான் : என் அடையாளம்

மதிப்பெண்களுக்கு, ‘மதிப்பெண் தான் நான் : அதுவே என் அடையாளம்’ என்றொரு அங்கீகாரத்தை தருவதால், நம்மைப் பொறுத்தவரை மதிப்பெண்ணே மதிப்பினை சேர்க்கும் என்று எண்ணுவோம்.

நிறைய மதிப்பெண் பெறுவோரே புத்திசாலி என்று எல்லோரும் ஏற்றுக் கொள்வதாலும் அதிக மதிப்பெண் பெறுவது மட்டும் நம்முடைய குறிக்கோளாகும். அதிக மதிப்பெண் பெறுபவரே வெற்றி பெறுவார் என்றும், எல்லோராலும் மதிக்கப்படுவார் என்று எண்ணுவதால், மதிப்பெண்ணினால் கிடைக்கும் முழு மரியாதையைத் தக்க வைக்க அதிக மதிப்பெண்கள் பெற்றுக் கொண்டே இருக்க முயற்சிப்போம். மதிப்பெண்கள் அதிகரிக்க, புகழும் கூடுகிறது!

மீண்டும் மீண்டும் எடுக்கும் மதிப்பெண்களே நம் அங்க அடையாளம் போல் சேர்ந்து விடுவதால் நம்முடைய இன்னொரு அடையாள அட்டையாகிறது! நம்முடைய பெயர் போல் இதுவும் நிலைத்து நிற்கிறது. அதிக மதிப்பெண்கள் நாம் அணியும் ஒரு கவசமாகிறது.

அதாவது ‘கிடைக்கும் மதிப்பெண் தான் நான். அதுவே என் 'அடையாளம்’ என்றே இருப்போம். நம் மதிப்பெண்களை தெரிவிக்கின்ற பொழுதிலும் அதை பெருமையாக சொல்லிக் கொள்வோம். மேலும், நம் புத்திசாலித்தனத்துக்கு எப்படியும் மதிப்பெண்கள் வந்து விடும் என்று உறுதியாக இருப்போம்.

ஏதோ காரணத்தினால் யாரெல்லாம் 60-70 எனக் ‘குறைந்த’ மதிப்பெண்கள் எடுக்கிறார்களோ அவர்கள் கஷ்டப்பட்டு படிப்பவர்கள் என்றும், பல முறை சந்தேகங்களைக் கேட்டுப் புரிந்து கொண்டு படிப்பார்கள், என்றும் பல ட்யூஷன்களுக்கு செல்பவர் என்றும், ஆக மொத்தம் அவர்கள் புத்திசாலிகள் அல்ல, முன்னேறக் கஷ்டப் படுபவர்கள் என்று எண்ணுவோம்.

இந்த மதிப்பெண் வித்தியாசத்தினால் அதிக மதிப்பெண் பெறுவோர், ‘சிறந்தவன்’ பட்டம் பெற்றுவிடுகிறார்கள். இதைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள எப்பொழுதும் அதிக மதிப்பெண் தேவையாகிறது!

குறைந்த மதிப்பெண் பெற்றவர்களை ‘எல்லாவற்றிலும்’ பின் தங்கி இருப்பதாக கருதுவதுண்டு. அவர்களுடன் இணைய தயக்கமும் இருக்கும். வீட்டிலும் அவர்களுடன் சகவாசம் வைத்துக் கொள்வதை ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டார்கள்.

அதனால் தான் என்றைக்காவது நாம் பெறும் மதிப்பெண் குறைந்து, பாதிப்பு வந்து விட்டால், நாம் படும் பாடே பாடு!

உடனே, அவமானம் சூழ்ந்து கொள்ளும், தைரியம் தளர்ந்து விடும், குற்ற மனப்பான்மையுடன், வெறுப்புடன் ‘நான் சுத்த வேஸ்ட்’ என்று பட்டம் சூட்டிக் கொள்வோம், நம் கவசம் + அடையாளம் தொலைந்திடுமோ என்று அஞ்சுவோம்.

இது வெளிப்படும் விதங்கள் ஒவ்வொருக்கு வெவ்வேறு விதங்களில் தென்படும்: சட் சட்டென்று கண் கலங்கிவிடும், வெட்கம், தயக்கம் சூழ்ந்துக் கொள்ளும் அவ்வப்போது தலை சுற்றுவது போலத் தோன்றும், கண்மயங்குவது போல் தோன்றும், இருந்தாலும், நம்மைச் சுற்றி என்ன நடக்கிறது என்பது கேட்கும், தெரிந்திருக்கும். நம்முள் சலிப்பு, சோர்வு, பதற்றம், தயக்கம் நம் மன விளும்பில் தளும்பும். இப்படி ஏதேதோ விதத்தில் மனம் (மனநலம்) தளருவதைத் தான் உடல் இவ்வாறு வெளிப்படுத்துகிறது. உஷார்!! இதை அறிந்துக் கொள்வது அவசியம். மனதில் தோன்றுவதை உடலின் அசைவுகள் பிரதிபலிக்கும்.

இதனால் படிப்பில் கவனம் சிதறிவிடும், மதிப்பெண் குறையும். இப்படி இன்னும் குறைவது மேலும் நம்மை ஆட்டிவைக்கும். இந்த (மதிப்பெண் - அடையாளம் - மதிப்பெண் குறைவு - பதட்டம் - மேலும் மதிப்பெண் குறைவு) என்ற வட்டத்திற்குள் சிக்கிக் கொள்வோம்.

ii. மதிப்பெண்களே விலங்காகிறது

இப்படி ஆகிவிடும் என்று அஞ்சுவதால்தான் மதிப்பெண் நமக்கு விலங்காய் உருவெடுகிறது. நம்முடைய மனப்பான்மை இவ்வாறு இருந்து விட்டால், அப்படியே நிலைப்பதும் உண்டு. இதன் விளைவுகள் என்ன என்று இங்கு பார்ப்போம்.

‘நிறைய மதிப்பெண்’, ‘சிறந்தவன்’ என்று பட்டம் பெற்ற அடையாளங்கள் நம்மை விட்டு விலகாமல் இருக்க நாம் பல விதத்தில் முயல்வோம். முயல்வது என்றும் நன்றே!  ஆனால், நம் முயற்சி: பாடத்திலோ, டீச்சர் கேள்வி கேட்டாலோ, சந்தேகங்கள் இருந்தாலோ இப்படிப் செய்வோம்:

மாட்டேன், நான் கையைத் தூக்க மாட்டேன்.

சந்தேகம் கேட்க மாட்டேன்.

எனக்குப் புரியலேன்னு யாருக்கும் தெரியக் கூடாது

கேள்விக்குப் பதில் தெரிந்திருக்கலாம் ஆனால் அச்சத்தில்:

நான் சொல்ற பதில் தப்பா இருந்தா?

'சரியாக இல்லை என்றால் டீச்சர் என்னைப் பற்றி என்ன நினைப்பார்கள்?

 ‘இது கூட தெரியலன்னு! அப்டின்னு கருதி விட்டால்?’

 ப்ரெண்ட்ஸோட, கும்பலா போகும் போது ‘விளக்கம் கேட்பேன்

(நண்பர்கள் போகவில்லை என்றால்?)

‘(வகுப்பில் ஆசிரியர் கேள்விகள் கேட்டாலும் சரி எனக்கு சந்தேகங்கள் இருந்தாலும், கண்கள் கீழே பார்த்திருக்கும்)’

மொத்தத்தில், நம் வகுப்புத் தோழர்களுக்கோ, இல்லை ஆசிரியருக்கோ நம் குறை தெரிந்து போய் விடுமோ என்ற அச்சத்தில் இப்படிச் செய்வோம். நமக்கும் பல சந்தேகங்கள் இருக்கும். இருந்தும் நம் சந்தேகங்களைக் கேட்காமல் இருந்து விடுவோம். இப்படிச் செய்வது, நாம் அணிந்திருக்கும் மதிப்பெண்கள் என்ற கவசங்களையும், அடையாளங்களையும் காப்பாற்றவே. எங்கே நம்முடைய இந்த அடையாள கவசங்கள் கழன்றுவிடுமோ என்று அஞ்சுவோம். இதனாலேயே, ‘தெரியவில்லை’ என்றாலும் சரி ‘புரியவில்லை’ என்றாலும் சரி, மொளனமாக இருப்போம். அதனால் தான் தெரியவில்லை+புரியவில்லை= முடியவில்லை

பதில் தெரிந்தால், ‘இது சரியா? தப்பா’? என்று மனதிற்குள் அலை மோதி, நமக்குள் எழும் போராட்டத்தில் மூழ்கி விடுவோம். சந்தேகங்களும் நீங்காமல் இருந்து விடுகின்றன. இப்படிச் செய்தால் மதிப்பெண் பாதிக்கப்பட வாய்ப்பிருக்கிறது என்பதையும் அறிவோம். அதனால், குழப்பம் கலந்த பயம் அதிகரிக்கும்.

இப்படி, நாம் செயல் படுவதற்கு பல மன ஜோடிகள் காரணம். அவற்றில் சில ஜோடிகள்: ஜோடி 1. தோல்வியே நெருங்காதே, தூர நில், ஜோடி 2.  நம் நலத்தை மட்டும் காப்போம்; உதவி செய்ய மறுப்போம், ஜோடி 3:பாராட்டு மட்டும் போதும் / பாராட்ட மாட்டாரா?, ஜோடி 4: பாராட்டை நாடுவது / ஓரவஞ்சகம்! இவற்றை, அடுத்த வரும் பகுதியில் பார்ப்போம்.

- மாலதி சுவாமிநாதன், மனநலம் மற்றும் கல்வி ஆலோசகர்

malathiswami@gmail.com

]]>
மனநலம், Mindset, External message, influence, மனப்பான்மை https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/10/23/w600X390/boys.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2018/oct/23/letting-only-external-message-influence-us-3025534.html
3037322 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் மாற்றமில்லாததா? மாற்றக் கூடியவையா? பாகம் 4 விளைவுகள் மாலதி சுவாமிநாதன் Monday, November 12, 2018 12:23 PM +0530  

மனப்பான்மை என்பது நம் கண்ணோட்டத்தை குறிக்கிறது. நமக்கு எவ்வாறான மனப்பான்மை உண்டோ அது போலவே நம் ஆற்றல், நடத்தை, எண்ணங்கள் மற்றும் செயல்பாடுகளும் அமையும். இந்த மனப்போக்கு மாற்றமில்லாததா? மாற்றக் கூடியவையா? என்பதைத் தான் இந்தத் தொடரில் ஆராய்ந்து வருகிறோம்.

இது வரையில் பார்த்ததில், நாம் தன்னை அடையாளப்படுத்திக் கொள்ளும் விதம் நம் மனப்பான்மையில் அடங்கும், நம் நடத்தையை அமைக்கும். உதாரணத்திற்கு, அதிக மதிப்பெண் பெறுவதால் தான் “சிறந்தவன்” என்று அடையாளப் படுத்திக் கொண்டுவிட்டால், அதைக் காப்பாற்றவே சவால்களை நெருங்க விடமாட்டோம்.

'புரியவில்லை, தெரியவில்லை' என்றாலும் கேள்விகள் கேட்க மாட்டோம், தெரியவில்லை என்ற சொல்லுக்கு இடமே தர மாட்டோம். தெரியவில்லை என்று சொன்னால் நம்மைப் பற்றி என்ன நினைத்து விடுவார்கள் என்ற அச்சத்தினால் இப்படிச் செய்வோம்.

விளைவுகள்

இது கடிவாளம் அணிவது போல் ஆகும். நாம், சந்தேகங்கள் கேட்க சங்கோசப் படுவோம். உதவி கேட்கத் தயங்குவோம். உதவிக் கேட்பதை பலவீனமாக நினைப்பதால் அந்த வழியைத் தேர்வு செய்ய மாட்டோம். மற்றவர்கள் நம்மைப் பற்றி என்ன எண்ணுகிறார்கள் என்பது தான் தமக்கு மிக முக்கியமாகும். இதனால், நம்முடைய சந்தேகங்கள் அனைத்துமே 'தெரியவில்லை+ புரியவில்லை' என்றே தொடர்ந்து பயணம் செய்யும். நமக்கு எதுவெல்லாம் தெரியாமல் இருக்கிறதோ, அதுவெல்லாம் அப்படியே இருக்கும். இது நம்மை 'முடியவில்லை'யில் கொண்டு விட்டு விடும்.

அது மட்டுமின்றி, நாம், மற்றவர் சொல்லுக்கு ஏங்கி இருப்போம். அவர்களின் பாராட்டுகளே நம்மை ஊக்குவிக்கும். அந்தச் சொற்கள் ஒரு வேளை வராவிட்டால் நாம் செயலற்ற நிலையில் நிற்போம்.

மற்றவர்கள், புகழில் நம் வாழ்வு, செயல்களை ஒவ்வொன்றையும் அதனுள் அடக்கி வாழ்வோம். இதன் விளைவு - என்றென்றும் நாம் செய்ததை நன்றாக இருக்கிறது என்று தானே சொல்லவும் மாட்டோம், ஏற்றுக் கொள்ளவும் மாட்டோம். இது பணிவு அல்ல. மற்றவர் சொல்லுக்கு ஏங்கும் விதம். வேலை செய்யும் பொழுது, தானாக இயங்க மாட்டோம். மேலதிகாரியோ, மற்றவரோ கட்டளை இடக் காத்திருப்போம். ஏன் இப்படி நிகழ்கிறது? நாமாக அடிமைத்தனத்தை அமைத்துக் கொண்டதினால்!

இப்படியே பழகிவிட, நம் தன்னம்பிக்கை குறைந்து விடுகிறது. ஒவ்வொரு சமயமும் மற்றவர்கள் சொல்லியே செயல் படுவதால் நாமாக, சுயமாகச் செய்யும் துணிச்சல் சரிந்து விடுகிறது. அதனால் ஒவ்வொரு நேரமும் மற்றவர்களின் வழிகாட்டுதலுக்கே காத்துக் கொண்டு இருப்போம். நாமும் யோசிக்கலாம், செய்யலாம் என்பது நமக்குத் தோன்றாது. நாளடைவில் நமக்கு மற்றவர்கள் மேல் இருக்கும் நம்பிக்கை நம்மேல் இருக்காது.

அதுவும் குறிப்பாக, அதிகாரிகள், செல்வாக்கு உள்ளவருக்கு மட்டும் மரியாதையும், கவனமும் செலுத்துவோம். நம்மைப் பொறுத்தவரை இவர்களுக்குத் தான் எல்லாம் தெரியும். மற்றவர்களைத் துச்சமாகப் பார்ப்போம்.

நம் கண்ணோட்டங்கள் சூரிக்கி போய் கொண்டு இருக்கும். போகப்போக மற்றவர்கள் நம்மை அடையாளம் கொள்ள கஷ்டமாக இருக்கும், வெகு சீக்கிரத்தில் நமக்கும் நம்மை தெரியாமல் போய்விடும்.

நம்முடைய மனப்பான்மை விதமே, மற்றவர்களின் அந்தஸ்தை மதிப்பிட்டு, அது உயர்ந்த நிலையில் இருந்தால் மட்டுமே அவர்களின் பேச்சை ஏற்றுக் கொள்வோம். மறுப்பு சொல்ல மாட்டோம். இப்படிப் பார்த்தால் எத்தனைக் குறுகிய மனப்பாங்கு கொண்டவர்களாக ஆகி விட்டோம் என்பதையும் பொருட் படுத்தாமல் இருப்போம்.

எந்த ஒரு சந்தர்ப்பத்திலும் நமக்கு வேறுபட்ட கருத்துகளை மற்றவர் நமக்குத் தெரிவிக்கலாம். ஆனால், அசட்டுச் சிரிப்புடன் அவர்கள் சொல்வதை ஆமோதிப்போம், ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டோம். சில நேரங்களில் கண் ஜாடையினாலே வெறுப்பைக் காட்டிடுவோம். அதாவது, அவர்கள் சொல்லி, நம்மைச் சரி செய்வது நம் அகராதியில் இல்லாத ஒன்றாகும்.

எப்பொழுதும் இப்படியே நாம் இயங்கிக் கொண்டு இருப்போம், சொல்லப் போனால், பிற்காலத்தில், நாமாகச் செயல்படுவதை விரல் விட்டு எண்ணி விடலாம்.

சபாஷ் என்ற உணர்வு மட்டும் நம்மைச் செயல் படுத்தும்!

இதுபோல் இல்லாமல், தெரியவில்லை என்றால் கேட்டுத் தெரிந்து, புரிந்து செயல் படுபவரும் உண்டு. தன்னையே ஊக்கப் படுத்தி, செய்யும் காரியமே ஊக்கம் என்று மொழி கொள்பவரை அடுத்தபடி பார்க்கலாம்.

- மனநலம் மற்றும் கல்வி ஆலோசகர் மாலதி சுவாமிநாதன்

malathiswami@gmail.com

]]>
mindset, view, perception, opinion, மைண்ட், புத்தி, மனம், தெளிவு https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/11/12/w600X390/images_1.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2018/nov/12/மாற்றமில்லாததா-மாற்றக்-கூடியவையா-பாகம்-4-விளைவுகள்-3037322.html
2814146 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் மற்றவர் பேசும் போது அதைக் கவனிக்காமல் வாட்ஸ்அப், ஃபேஸ்புக் நோண்டுவதும் ஒரு மன நோய் தான்! மாலதி சுவாமிநாதன் Friday, November 24, 2017 03:18 PM +0530  

நிகழ்வு 1:

“டாக்டர் கிட்ட போனீங்களே, என்ன ஆச்சு?” 
“டாக்டர் ஸ்டென்ட் போட...” சொல்லி முடிப்பதற்குள் 
“சரி, அது இருக்கட்டும், நயூஸ் ஆரம்பித்துவிட்டது”. (செய்திகளைப் பார்த்தபடியே கையில் இருக்கும் ஃபோனை நோண்டினார்)

நிகழ்வு 2:

அவர்: “ஹலோ, கேள்விப் பட்டேன்.”
இவர்: “அவ்வளவு வேகமா நடந்து போச்சு”(விசும்பல் சத்தம்).
அவர் : “ஆமாம், ரொம்ப கஷ்டம் தான்”.
இவர் : “உனக்குத் தான் தெரியுமே…”
அவர் : (டக் டக் என்று எதிர் முனையில் கணினி சத்தம்) ஓ!
இவர் : (கணினி சத்தம் கேட்க, உள்ளூர “ஏன் கூப்பிட்டு விட்டு, இப்படி”?) என்று தோன்கிறது.
அவர்: “ம், சொல்லு”(டைப் அடிக்கும் சத்தம் தொடர்ந்தது).
இவர்: “நான் கவனமா இருந்திருக்கலாம்”
அவர்: “... அப்புறமா” தொலைப்பேசி துண்டிக்க பட்டது. 
இவர்:  (“அவரே ஃபோன் செய்து விட்டு எண்ணிடமும் ஒழுங்காகப் பேசாமல் அங்கு எதையோ டைப் செய்து கொண்டிருந்ததும் இல்லாமல் பேசும் போதே இணைப்பைத் துண்டித்துவிட்டார்!”)

இவை இரண்டுமே, நிஜ வாழ்வின் நிகழ்வுகள். இரண்டிலும்,  ஒருவர் தம்மை பற்றிக் கேட்டதால், தன் விவரத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறார். அப்பொழுது கேட்டவர் தன் வேலையில் கவனத்தை செலுத்த, அரவணைப்பு மறுக்கப் படுகிறது. இதை பல்பணியாக்கம் (multitasking) என்ற போர்வையில் சேர்த்து விட முடியாது.

அக்கறையும், நிராகரிப்பும் நம்மால் பல விதங்களில் காட்ட முடியும். இரண்டையுமே, சைகைகளிலும், பேச்சிலும் தெரிவிப்போம்.

மற்றவர்களை நலம் கேட்கும் போது அக்கறை வெளிப்படும். பொதுவாக, மற்றவர்களைப் பரிவோடு நலம் விசாரிப்போம். அவர்களைச் சான்றவர்களை பற்றியும் கேட்போம், “எப்படி இருக்கீங்க? வீட்டில்? வேலை எல்லாம் நல்லா போய் கொண்டு இருக்கா?” என்று. இப்படிக் கேட்கும் விதத்திலேயே உறவுக்குக் கொடுக்கப்படும் இடமும், முக்கியத்துவமும் தெளிவு படுகிறது!

இதை நிராகரிப்பு கலந்த வகையிலும் காட்ட முடியும். ஒருவரைப் பார்த்ததும், நம் மனதில், “இன்றைக்கு என்ன கேட்கலாம்?” என்பதே மனதில் ஓடும். அவர்கள் எதோ தகவல் சொல்ல வர, “ஆ ஆ”, “சரி, இருக்கட்டும்”, “அதை விடு” என்று நிறுத்தி விட்டு, “எனக்கு, இதை செஞ்சிட்டு” என்று சொல்லுவது, நன்றிக்கோ, ஸாரீக்கோ இடமே இல்லை.

இன்னொரு வடிவமும் எடுப்பதும் உண்டு. ஒருவரை அழைத்து விட்டு, அவர்களுடன் பேசிக்கொண்டு இருக்கும் பொழுது, குறுஞ்செய்தி, வாட்ஸ்அப், டிவி, பார்த்துக் கொண்டு இருப்பது. அவர்கள் பேசிக் கொண்டிருப்பார்கள், இல்லை வேறு எங்கேயோ பார்த்துக் கொண்டு, ஈமேய்ல் டைப் அடித்தபடியோ, கேம்ஸ் ஆடியபடியோ இருக்கக் கூடும்!

“அது இருக்கட்டும்” மற்றும் “அது கிடக்கட்டும்” உடன் சேர்ந்ததே. இவை என்ன தெரிவிக்கின்றன? மற்றவரின் நிலையோ, நிலைமையைத் தெரிந்து கொள்வதோ முக்கியமில்லை என்று. அதாவது, தமக்கு வேண்டிய வேலையை முடிப்பதில் மட்டும் கவனம் செலுத்துவது. மற்றவரை ஒரு ஜீவனாகக் கருதாமல் அவர்களை வெறும் பொருட்கள் போல்க பார்ப்பது தெரிகிறது.

இதில், மற்றவர்களை தமக்கு பயனுள்ள “பொருளாக” மட்டும் கருதுவார்கள். இப்படிச் செய்வதை “ஆப்ஜெக்டிஃபிக்கேஷன்” (objectification) என்று சொல்வார்கள். இதில் சுயநலம் தெரியும், மற்றவர்களைப் பற்றிய சிந்தனை மிகக் குறைவாக இருக்கும். இவர்களைப் பொருத்த வரை உறவைத் தராசில் போட்டு, ஏதேனும் உபயோகமாக இருக்கும் என்று எண்ணினால் மட்டும் உறவைத் மதிப்பார்கள் . 

இப்படிச் செய்வோருடன், மற்றவர்கள் உறவு வைத்துக் கொள்வது பல வகைகளில் இருக்கும். சிலர் இவர்களிடம் உள்ள வேறு நல்ல குணாதிசயங்களினால் இதைப் பொறுத்து கொள்வார்கள். இவர்களிடமிருந்து தமக்கு வேறு ஏதாவது செய்து கொள்வதாலும், இந்த உறவினால் மற்றவரிடம் தம்மை உச்ச நிலையில் காட்டிக் கொள்வதற்கும்  “ஜால்ரா”வாக மாறி விடுவார்கள். வேறு சிலர் இப்படிப்பட்ட உறவை முறித்து விடுவார்கள், சிலருக்குத் தாங்க முடியாததால் மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகலாம்.

பல சமயங்களில் நாம் மற்றவரைப் பற்றி சிந்திக்காமலேயே, அவர்களைப் பொருளாக அணுகி விடுகிறோம். நிராகரிப்பதோ, ஒரு பொருளாக கருதுவதோ நமக்குப் பிடிக்காது. பல நேரங்களில், பணிபுரியும் சிப்பந்திகளை ஒரு மனிதராகப் பார்க்க மாட்டோம், அவர்கள் செய்யும் வேலையே அவர்களின் அடையாளமாக நாம் பார்ப்போம். இதுவும் நிராகரிப்பு தான். “வசூல் ராஜா” திரைப்படத்தில் ஒரு வயதானவர் இதைத் தான் ஆணி அடித்தார் போல் தெரிவிப்பார் “நாற்பது வருஷமா வேலை செய்கிறேன், என் பேர் கூடத் தெரியாது”. 

அக்கறையோடு இருப்பது இதமாக இருந்தாலும் பின் ஏன் நிராகரிப்பு செய்கிறார்கள்? மற்றவர்கள் அலட்சியப் படுத்துவது, ஒதுக்கி வைப்பதைப் பார்த்து தானும் அதேபோல் இருக்க வேண்டும் என்று எண்ணிச் செய்து வருவார்கள். 

“வைக்க வேண்டிய இடத்தில் வைக்கணும்” என்ற எண்ணம் உள்ளவர்களாகச் செயல்படுபவர்கள் வேறுபாடு காட்டும் மனப்பான்மையைக் காட்டுகிறது. அடிமைகளை வைத்தே வாழ்க்கையை ஓட்ட எண்ணுபவர்கள். உறவுகளை தன் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதற்கு மட்டும் வைத்துக் கொள்வார்கள். சமநிலையில் இருக்க அஞ்சி இப்படிச் செய்வதும் உண்டு. 

ஏதோ ஒரு இழப்பைச் சந்தித்திருக்கலாம் அதனாலேயே அக்கறை காட்ட அஞ்சி நடக்க, நிராகரிப்பே அவர்களின் குணமாகிவிடும்.

தெளிவு இல்லாமல், தன்னுறுதி இல்லாததால் இப்படிச் செய்வதும் உண்டு. இதை மறைக்கவே தன்னை உயர்ந்தவராகக் காட்டுவதாக நினைத்து ஆணவம் என்ற ஆடை அணிவார்கள். இவை எல்லாமே நிராகரிப்பின் பல தோற்றங்கள். தன்னைச் சிறிய வட்டத்துக்குள் சுருக்கி வைத்துக் கொள்கிறார்கள். 

டாம் டூம் என இருப்பதும், அதிகாரம் செய்வதால் மட்டும் வெல்ல முடியும் என்று நம்புவதால் பலர் இப்படிச் செய்வார்கள். இவையும், நிராகரிப்பதும்,  பாதுகாப்பின்மையைக் காட்டுகிறது.

மாற வேண்டும் என்றால், வேறு வழி தெரியாமலேயே இருக்கிறோமா இல்லை வழிகளை அரிந்தும் பின் பற்ற மறுப்பதால் இப்படி எல்லாம் செய்கிறோமா என்று சிந்தித்தால், விடை கிடைக்கலாம்!

உறவை மதிப்பவர்கள் தான் என்ன செய்து கொண்டிருந்தாலும் தன் நேரத்தை மற்றவருடன் செலவிடுவார்கள். அக்கறை உள்ளவர்களை அடையாளம் கண்டு கொள்வது மிகச் சுலபம். இவர்கள் சைகையால் வரவேற்பார்கள், கண்களைப் பார்த்து பேசுவார்கள். மற்றவருடன் இருக்கும் நேரம் தன் வேலையை அந்த நிமிடத்திற்கு நிறுத்தி வைத்துக் கொள்வார்கள். இதை க்வாலிடி டைம் என்றும் சொல்லலாம், இதனாலேயே சுமுகமான சூழல் உண்டாகும், கேட்பதற்கும், பேசுவதற்கும்!

அக்கறை காட்டுவதா? நிராகரிப்பதா?

மாலதி சுவாமிநாதன்
மனநல மற்றும் கல்வி ஆலோசகர்
malathiswami@gmail.com
 

]]>
Facebook, whatsapp, addiction, mental problem https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/11/24/w600X390/d10d29_dc3ddcc94a124ce080641190267a954c.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2017/nov/24/giving-quality-time-to-others-2814146.html
2795177 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் இரவில் படுத்தவுடன் தூக்கம் வர இதைச் செய்யுங்கள்! உமா Thursday, October 26, 2017 11:43 AM +0530 சிலருக்கு படுத்த உடன் தூக்கம் வந்துவிடும். அவர்கள் உண்மையில் வரம் பெற்றவர்கள் தான். இரவில் 7 லிருந்து 8 மணி நேரம் தூங்கினால்தான் உடல் ஆரோக்கியமாக இருக்கும். உடல் நலக் கோளாறுகளுக்கு தூக்கமின்மை ஒரு முக்கிய காரணம் என்கிறார்கள் மருத்துவர்கள். 

விழித்திருக்கும் போது நம்முடைய புலன்களும் விழிப்படைந்த நிலையில் இருக்கும். தூங்கினால் தான் நம் உடல் உறுப்புக்களுக்கும், புலன் உணர்வுக்கும் சிறிது ஓய்வு கிடைக்கும். தூக்கமின்மையால் அவதிப்படும் பலருக்கு நாளாக ஆக சோர்வும் மன அழுத்தமும் ஏற்பட்டு பாதிப்புக்குள்ளாவார்கள்.

தூங்குவதில் கூடவா பிரச்னை? ஆம் உலகளாவிய பிரச்னை இது. ஹார்வர்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் பட்டம் பெற்ற டாக்டர் ஆன்ட்ரூ வீல்  தியானம் பற்றி ஆராய்ச்சி செய்து வருகிறார். தூக்கமின்மை பிரச்னைக்கான எளிதான ஒரு தீர்வை முன் வைக்கிறார். மூச்சில் கவனம் வைத்தால் மன அழுத்தம் கட்டுக்குள் வரும் என்கிறார் டாக்டர் வீல். உள் மூச்சு மற்றும் வெளி மூச்சினை விடும் போது மூளையானது தனது செயல்பாடுகளை நிறுத்திவிட்டு அமைதியான நிலைக்கு தானாகவே வரும்.

மேலும் அவர் கூறுகையில், 'மூக்கின் வழியே சுவாசம் நான்கு நிமிடங்கள் உள் எடுக்கவும். ஏழு அல்லது எட்டு நொடிகள் மூச்சை உள் நிறுத்தி, அதன் பின் வாய் வழியே எட்டு நொடிகள் வெளி மூச்சை விட வேண்டும். இப்படி செய்யும் போது மூளை புத்துணர்ச்சி பெறுவதுடன் தூக்கமும் நன்றாக வரும்’ என்கிறார் டாக்டர் வீல்.

இதைத் தொடர்ந்து செய்து வந்தால், இதயத்துக்கும் மிக நல்லது. தேவையற்ற பதற்றங்கள், ரத்த அழுத்தங்கள் குறைந்து மன அமைதி ஏற்படும். ஒரு தடவை முயற்சி செய்து பார்த்தால் தான் இதை நன்கு உணரமுடியும்.

இவ்வாறு மூக்கின் வழியே உள்மூச்சு எடுத்து, சில நொடிகள் உள்ளே மூச்சை நிறுத்தி அதன் பின் வாய் வழியே வெளிமூச்சை விடும் செயலை நாலு அல்லது ஐந்து முறை தொடர்ச்சியாகச் செய்யும் போது, மூச்சை கவனித்தபடியே நீங்கள் உறக்கத்தில் விழுவீர்கள். 60 நொடிக்கும் குறைவான நேரத்தில் ஆழ்ந்த உறக்கத்தினுள் அமிழ்வீர்கள் என்பது உறுதி.

ஆரம்பக் கட்டத்தில் இது வேலை செய்யாதது போல தோன்றினாலும், மூளைக்கு இது ஒரு பயிற்சியாக மாறிய பின் மந்திரம் போட்டது போல், அல்லது ஸ்விட்ச்சை அணைத்தது போல் மூச்சுப் பயிற்சியின் இசையில் தூக்கம் கண்களை சுழற்றும். 

]]>
meditation, உறக்கமின்மை, தூக்கமின்மை, தியானம், sleepless, restless, calmness, மூச்சு பயிற்சி https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/10/24/w600X390/yoga.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2017/oct/24/you-can-train-your-brain-to-fall-asleep-in-just-60-seconds-heres-the-best-trick-to-fall-asleep-immed-2795177.html
2719782 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் ஃபேஸ்புக் இப்படிப்பட்ட வேலைகளைச் செய்யலாமா? IANS Tuesday, June 13, 2017 11:18 AM +0530 சமூக இணைய தளங்களில் உலகம் முழுவதிலும் மிக அதிகமான பயனாளர்களைக் கொண்டுள்ள ஃபேஸ்புக் ரகசியமாக ஒரு வேலையைத் தொடங்கியுள்ளது. அதாவது உங்கள் கணினியின் வெப்காம் அல்லது உங்கள் ஸ்மார்ட்ஃபோனிலுள்ள கேமராவின் மூலம் உங்களை ரகசியமாகக் கண்காணித்து சிலவற்றை பதிவும் செய்யப் போகிறது என்றால் அதிர்ச்சியாக இருக்கிறது அல்லவா?

ஃபேஸ்புக் நிறுவனத்தின் இந்தப் புதிய போக்கைப் பற்றி அதன் பயனாளிகளுக்குத் தெரியப்போவதில்லை. இது ஒரு புதிய தொழில்நுட்பம் எனும் அளவில் தான் அறிமுகமாக உள்ளது. நீங்கள் உங்கள் நண்பரின் ஒரு புதிய புகைப்படத்தைப் பார்த்து லேசாக புன்முறுவல் பூத்தால் உடனே உங்கள் முக உணர்வுகள் படம் பிடிக்கப்பட்டு, நீங்கள் விரும்பிய அந்தப் புகைப்படம் அல்லது அதை ஒத்த புகைப்படங்கள் உங்கள் பார்வையில் படும் படி அடிக்கடி ந்யூஸ் ஃபீடில் வந்து கொண்டிருக்கும்’ என்று ஃபேஸ்புக் நிறுவனத்தின் புதிய ஆராய்ச்சியைப் பற்றி பதிவு செய்துள்ளது Independent.co.uk எனும் இந்த இணையதளம்.

உங்கள் முகத்தைப் படம் பிடித்ததுடன் இல்லாமல் அதை ஆய்ந்து எது உங்கள் விருப்பப் பதிவுகள் என்பதை அலசி நீங்கள் சைட்டில் வெகு நேரம் இருப்பதற்கான மறைமுக வேலையைச் செய்வது தான் அதன் நோக்கம். உதாரணமாக ஏற்கனவே சொன்னபடி, உங்கள் நண்பரின் புகைப்படத்தை பார்த்து சந்தோஷத்தில் நீங்கள் சிரித்துக் கொண்டிருந்தால், ஃபேஸ்புக்கின் அல்காரிதம் அந்தத் தகவலை பதிவு செய்து அதே போன்ற புகைப்படங்களை உங்கள் காட்சிக்கு தந்து கொண்டிருக்கும். அதே போல் ஒரு பூனை விளையாடிக் கொண்டிருப்பதை நீங்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் அது உங்களுக்குப் பிடிக்கவில்லை அல்லது உங்களைக் கவரவில்லை என்று முகத்தை வேறு பக்கம் திருப்பினாலும் கூட அதையும் பதிவு செய்து கொண்டிருக்கும் வெப்காம் உங்கள் பார்வைக்கு ஒருபோதும் அத்தகைய காட்சிகளைக் கொண்டு வராமல் கவனமாகப் பார்த்துக் கொள்ளும்’. உங்கள் முக மாற்றத்துக்கு ஏற்றபடி புகைப்படங்கள் தேர்வு செய்யப்படும். சிரிப்பதும் முறைப்பதும் பதிவு செய்யப்பட்டு அதற்கேற்றாற் போல உங்கள் மனத்துக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்கக்கூடிய விஷயங்களை மட்டும் உங்கள் பார்வைக்கு கொண்டு வரப்படும்.

அதாவது உங்கள் விருப்பு வெறுப்புக்களுக்கு உட்பட்டு இயங்கும் ஒரு சாதனமாக ஃபேஸ்புக் உருமாறிக் கொண்டிருக்கிறது. இது நல்லதுதானே என்று நினைக்கத் தோன்றுகிறதா? நிச்சயமாக இல்லை. அதிலுள்ள ப்ரொக்ராம்கள் மூலம் ஒரு உளவாளியைப் போல உங்கள் முகம் படம் பிடிக்கப்பட்டு, உங்களை எலியைப் போல ஒரு பொறியில் சிக்க வைக்கும் தந்திரம் தான் இது. நீண்ட நேரம் சமூக வலைத்தளங்களில் அடிமைப்பட்டு கிடந்தால் உங்கள் மனநலம் மற்றும் உடல் நலம் பாதிப்படைந்துவிடும். ஃபேஸ்புக்குக்கு தேவை பயனர்கள். அவ்வளவே ஆனால் அதற்கு நம்முடைய பொன்னான நேரத்தையும் வாழ்க்கையையும் ஒப்புக் கொடுப்பது எத்தகைய முட்டாள்தனம்?

இன்னும் ஃபேஸ்புக் இதனைப் பயன்பாட்டுக்குக் கொண்டுவந்திருக்கவில்லை. ஆனால் எந்த நேரமும் அது இந்த திட்டத்தைச் செயல்படுத்திவிடும் என்றே எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. அதற்கு முன் நீங்கள் விழிப்புணர்வுடன் செயல்பட்டு தேவையற்ற விஷயங்களுக்கு வாழ்க்கையிலும் சரி ஃபேஸ்புக்கிலும் சரி இடம் கொடுக்காதீர்கள். இந்த பரந்து பட்ட உலகில் செய்ய வேண்டிய பயனுள்ள வேலைகள் எத்தனையோ இருக்கின்றன. தேடிக் கண்டடைய நெகிழ்ந்து கரைய வேண்டிய தருணங்கள் எவ்வளவோ மிச்சம் உள்ளன. மெய் நிகர் உலகை மறந்து நிகழ் நிறை உலகில் என்றென்றும் துடிப்புடனும் மகிழ்வுடனும் வாழுங்கள்.

]]>
Facebook tracking users, webcam, ஃபேஸ்புக், வெப்காம் https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/6/13/w600X390/fb.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2017/jun/13/facebook-considering-secret-tracking-via-webcam-2719782.html
2690796 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் வாழ்க்கையில் இன்னும் எவ்வளவோ இருக்கிறது! Tuesday, April 25, 2017 11:49 AM +0530 நான் எங்கு சென்றாலும், மனிதர்கள் அவர்கள் மொபைல் போனுடன் கட்டுண்டு கிடப்பதைக் காண்கிறேன். தொழில்நுட்பம் என்பது அதுவாகவே நல்லதோ கெட்டதோ கிடையாது, அதை நாம் எப்படி பயன்படுத்துகிறோம் என்பதில்தான் எல்லாம் இருக்கிறது. தங்களுடைய புகைப்படங்களையும், அவர்கள் மனங்களில் எழும் எண்ணங்கள் அனைத்தையும் சமூக வலைதளத்தில் பதிந்தாக வேண்டும் என்ற நிர்பந்தமும் அவசரமும் மனிதர்களுக்கு ஏன் வந்தது? அடிப்படையில் அவர்கள் வாழ்க்கை அனுபவம் அவர்கள் எண்ணங்கள் மற்றும் உணர்வுகளின் எல்லைகளைக் கடக்காததால்தான். அவர்கள் குப்பையை பிறரிடம் பகிர்ந்துகொள்வதைவிட அர்த்தமுள்ளது எதுவும் அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை. மக்கள் தங்கள் வாழ்க்கையில் நடந்தவற்றை டைரியாக பதிந்த நாட்கள் உண்டு. அப்போதெல்லாம் எவராவது அவர்களது டைரியைத் திறந்து படித்துவிட்டால் “என் வாழ்க்கையைப் பற்றி நீ எப்படி படிக்கலாம்?” என்று மனமுடைந்து போவார்கள். ஆனால் இப்போதோ, அவர்கள் முகநூலில் பதிந்ததை எவரும் படிக்கவில்லை அல்லது லைக் செய்யவில்லை என்றால் மனமுடைந்து போகிறார்கள்.

உங்கள் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு கணமும் என்ன செய்தீர்கள், எங்கு சென்றீர்கள் என்று எல்லாவற்றையும் எல்லோரும் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று நினைக்கிறீர்கள். மகத்துவம் ஏதும் இல்லாத இடத்தில் மகத்துவம் தேட முயல்கிறீர்கள். வாழ்க்கை மகத்துவம் வாய்ந்ததாக இருக்கப்போவது, உங்கள் மன மற்றும் உணர்வு கட்டமைப்பைக் கடந்து உணரும் திறனை மேம்படுத்தும்போது மட்டுமே. பெரும்பாலான மனிதர்கள் தங்கள் எண்ணங்களிலும் உணர்வுகளிலுமே சிக்குண்டபடி தங்கள் வாழ்நாள் முழுவதையும் வாழ்ந்து செல்கிறார்கள். அவர்கள் வேறெதையும் உணராமல், இதுமட்டுமே உண்மை என்று நினைக்கிறார்கள். எண்ணங்களும் உணர்வுகளும் நீங்கள் நடத்தும் மனோரீதியான நாடகம். உதாரணத்திற்கு, இப்போது ஏதோவொன்று தவறாகிவிட்டது என்று நீங்கள் நினைத்தால், உண்மையில் எதுவும் நடக்காவிடிலும் நீங்கள் உடனே வேதனைப்பட ஆரம்பித்துவிடுவீர்கள். மாறாக, உண்மையிலேயே உங்களைச் சுற்றி ஏதோவொன்று தவறாகிப் போனாலும் எல்லாம் சரியாக இருப்பதாக நீங்கள் நினைத்தால், நீங்கள் நலமாகவே இருப்பீர்கள். உங்கள் எண்ணங்களும் உணர்வுகளும் உங்கள் உருவாக்கம், நிஜத்திற்கும் அதற்கும் எவ்விதத்திலும் தொடர்பு கிடையாது.

அதேபோல, மற்றவர்களின் அனுபவங்களைப் பார்த்து உங்கள் நேரத்தை வீணாக்காதீர்கள். வேறொருவருக்கு நடப்பதற்கு நீங்கள் கவனம் செலுத்தினால், உங்களுக்கு எதுவும் நடக்காது. பார்வையாளராக இருக்காதீர்கள் – வாழ்க்கையில் பங்கேற்பாளராக இருங்கள். நீங்கள் செய்யும் செயலின் தீவிரத்தை அதிகரிக்கமுடியுமா என்று பாருங்கள். சும்மா முயன்று பாருங்கள். நீங்கள் ஏதோவொன்றை பார்த்துக்கொண்டு இருக்கிறீர்கள் என்று வைத்துக்கொள்வோம் – அதை பத்து சதவிகிதம் அதிக தீவிரத்துடன் பார்க்கமுடியுமா என்று பாருங்கள். எல்லோருடைய கண்களும் அதே விஷயங்களைக் காண்பதில்லை. உங்கள் அனுபவத்தின் அளவு, நீங்கள் எந்த அளவு தீவிரத்துடன் ஏதோவொன்றைச் செய்கிறீர்கள் என்பதைப் பொருத்தது. உங்கள் தீவிரத்தை அதிகரிக்க, நீங்களாக சற்று முயற்சியும் முனைப்பும் கொள்வது தேவைப்படுகிறது.

பெரும்பாலான மனிதர்கள் எங்கும் போய்ச்சேருவதில்லை, ஏனெனில் அவர்கள் எப்படியோ ஒரு படி முன்னால் கால்வைப்பார்கள், பிறகு ஒரு படி பின்னால் செல்வார்கள். நீங்கள் தெளிவான நோக்கத்துடன் ஒரு படி முன்னால் சென்று அதனை அங்கீகரித்தால், அடுத்த படி எடுப்பதற்கான உத்வேகம் பிறக்கும். தீவிரம் என்பது தன்னால் வராது. உங்கள் வாழ்க்கையின் மின்சாரத்தை உயர்த்தாமல், நீங்கள் அதிக விழிப்புணர்வாய் மாறமுடியாது. உங்களால் ஏதோவொன்றை எந்த அளவு அனுபவித்துணர முடிகிறது என்பது நீங்கள் எவ்வளவு விழிப்புணர்வாக இருக்கிறீர்கள் என்பதைப் பொருத்தது. 

நீங்கள் இப்போது உங்கள் விழிப்புணர்வை முழுவதுமாக இழந்துவிட்டால், நீங்கள் இங்கு இருப்பதும் உங்களுக்குத் தெரியாது, உங்களைச் சுற்றி ஒரு உலகம் இருப்பதும் தெரியாது. நீங்கள் ஓரளவு விழிப்புணர்வாக இருக்கிறீர்கள், அதனால்தான் நீங்கள் இங்கு இருப்பதும் உங்களுக்குத் தெரிகிறது, உங்களைச் சுற்றி ஒரு உலகம் இருப்பதும் உங்களுக்குத் தெரிகிறது. உங்கள் தீவிரத்தை நீங்கள் துரிதப்படுத்தினால், உங்கள் விழிப்புணர்வும் அதிகரிக்கும். நீங்கள் இதுவரை சாத்தியம் என்று நினைத்துக்கூட பார்த்திராத விஷயங்களை கிரகித்துக்கொள்ளத் துவங்குவீர்கள். உங்கள் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு கணமும் உண்மையாகவே அர்த்தமுள்ளதாக இருக்கவேண்டும் என்பதே என் ஆசையும் ஆசியும். சலிப்பினால் இறப்பதை விட உற்சாகப்பெருக்கால் இறப்பது மேலானது.

நன்றி : சத்குரு ஜக்கி வாசுதேவ்

]]>
Face book, social media addiction, முகநூல், சமூக வலைதளம் https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/4/25/w600X390/addiction.jpg https://www.dinamani.com/health/mental-health/2017/apr/25/face-book-and--social-media-addition-2690796.html
3305 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் மனவளம் பெற தினமும் யோகாசனம் செய்யுங்கள்! மதி Thursday, August 11, 2016 12:46 PM +0530 மனவளம், மன அமைதியைப் பெற தினமும் யோகாசனம் செய்யுங்கள் என்று பள்ளி மாணவ - மாணவிகளுக்கு மாவட்ட வருவாய் அலுவலர் சா.பழனி அறிவுரை வழங்கிப் பேசினார்.

தமிழ்நாடு விளையாட்டு மேம்பாட்டு ஆணையத்தின் திருவண்ணாமலை மாவட்டப் பிரிவு, மாவட்ட செஞ்சிலுவைச் சங்கம், மாவட்ட யோகா சங்கம் இணைந்து சர்வதேச யோகா தின விழாவை புதன்கிழமை நடத்தின. மாவட்ட விளையாட்டு அரங்கில் நடைபெற்ற இந்த விழாவுக்கு மாவட்ட செஞ்சிலுவைச் சங்கத் தலைவர் பா.இந்திரராஜன் தலைமை வகித்தார்.

மண்டல விளையாட்டு ஆணைய முதுநிலை மேலாளர் ப.சிவக்குமார், மாவட்ட யோகா சங்கத் தலைவர் மு.மண்ணுலிங்கம், மாவட்ட விளையாட்டு அலுவலர் க.புகழேந்தி ஆகியோர் முன்னிலை வகித்தனர்.

மாவட்ட வருவாய் அலுவலர் சா.பழனி சிறப்பு அழைப்பாளராகக் கலந்துகொண்டு, யோகக் கலை குறித்த விழிப்புணர்வு துண்டுப் பிரசுரங்களை வெளியிட்டு, யோகாசன பயிற்சிகளைத் தொடங்கி வைத்தார்.

தொடர்ந்து, மாணவ - மாணவிகளுக்கு அறிவுரை வழங்கி சா.பழனி பேசுகையில், 5 ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தையது யோகக்கலை. யோகக்கலையின் தாயகம் இந்தியா என்பதை மாணவ - மாணவிகள் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். பள்ளி, கல்லூரி மாணவ - மாணவிகளுக்கு நினைவாற்றலை தரும் வல்லமை யோகாசனத்துக்கு உண்டு.

எனவே, ஒழுக்கம், ஆளுமைத் திறன், மன வளம், மன அமைதியைப் பெற மாணவ - மாணவிகள் தினமும் குறைந்தது 5 நிமிடமாவது யோகாசனம் செய்ய வேண்டும். இளமையில் தொடர்ந்து யோகாசனம் செய்து வந்தால், முதுமையில் இளமையோடு இருக்கலாம் என்றார்.

தொடர்ந்து, சிறந்த முறையில் யோகாசனம் செய்த பள்ளி மாணவ - மாணவிகள் 7 பேருக்கு மாவட்ட வருவாய் அலுவலர் சா.பழனி பரிசுகள் வழங்கிப் பாராட்டினார். முன்னதாக, மாணவ - மாணவிகள் அனைவரும் யோகாசன உறுதிமொழியேற்றனர்.

யோகா தலைமைப் பயிற்சியாளர் டி.சவுந்தரராஜன், பயிற்சியாளர்கள் என்.செந்தில்குமார், எஸ்.வெங்கடேசன் ஆகியோர் மாணவ - மாணவிகளுக்கு யோகா பயிற்சி அளித்தனர்.

விழாவில், செங்கம் சக்தி பாலிடெக்னிக் கல்லூரி தலைவர் செ.வெங்கடாசலபதி, கிருஷ்ணா வித்யா மந்திர் மெட்ரிக் பள்ளி நிறுவனர் கிருஷ்ண கஜேந்திரன், ஹெப்ரான் மெட்ரிக் பள்ளி பி.டி.எல்.சங்கர், மாவட்ட யோகா சங்கப் பொருளாளர் கு.ப.நாகராஜன், செயலர் கோ.அருள்மணி உள்பட பலர் கலந்துகொண்டனர்.

]]>
Yoga https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2016/8/11/w600X390/india-yoga-teacher-training-certification.png https://www.dinamani.com/health/mental-health/2016/aug/11/மனவளம்-பெற-தினமும்-யோகாசனம்-செய்யுங்கள்-3305.html
3199 மருத்துவம் மனநல மருத்துவம் நவீன  உளவியல்! dn Tuesday, August 9, 2016 12:47 PM +0530 மனித மனத்தை ஆராய்வது உளவியல் (Psychology). இதை மேற்கத்திய கல்விப் பின்புலத்துடன் அறிவியல் துறையாக இந்தியாவில் அறிமுகம் செய்தவர் நரேந்திரநாத் சென் குப்தா.

வங்க மாநிலத்தின் ஃபரித்பூரில் 1889, டிச. 23-இல் பிறந்தார் நரேந்திர நாத் சென் குப்தா. சுதேசிக் கல்வி எழுச்சியால்  கொல்கத்தாவில் உருவான வங்க தேசியக் கல்லூரியில் (இதன் முதல்வராக இருந்தவர்தான் அரவிந்தர்) தனது இடைநிலைக் கல்வியை முடித்த நரேந்திரநாத்துக்கு, இளம் வயதிலேயே அறிவியலை செயல்முறைப் பயன்பாட்டுக்கு உகந்ததாக மாற்றுவதில் ஆர்வம் மிகுந்திருந்தது. அவரது முறையான உடற்பயிற்சி, வலிமையான உடலையும் திடமான சிந்தனைகளையும் அவருக்கு அளித்தது.

மேற்படிப்புக்காக அமெரிக்காவின் ஹார்வர்டு பல்கலைக்கழகத்துக்கு நரேந்திரநாத் சென்றார். 1910 முதல் 1913 வரை அங்கு படித்த அவர் பி.ஏ. பட்டம் பெற்றார். சிறந்த கல்வித் தகுதிக்காக, ரிச்சர்டு மானிங் ஹாட்ஜஸ் கல்வி உதவித்தொகை அவருக்கு அளிக்கப்பட்டது. தவிர, பெருமைக்குரிய பை பேட்டா கப்பா சங்கத்தின் உறுப்பினராக அவர் சேர்த்துக் கொள்ளப்பட்டார். 

ஹார்வர்டிலேயே 1914-இல் எம்.ஏ. பட்டம் பெற்ற நரேந்திரநாத், உலகப் புகழ் பெற்ற ஜெர்மானிய அமெரிக்கரான உளவியல் நிபுணர் ஹூகோ மன்ஸ்டெர்பர்க்கின் வழிகாட்டுதலில் உளவியலில் ஆராய்ச்சி செய்தார். அவரது 'Anti-Intellectualism: A Study in Contemporary Epistemology’ என்ற தலைப்பிலான ஆய்வேட்டுக்காக அவருக்கு 1915-இல் பிஎச்.டி. பட்டம் வழங்கப்பட்டது.

பிறகு நாடு திரும்பிய அவர், 1916-இல் கொல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தில் உளவியல் துறை விரிவுரையாளராகச் சேர்ந்தார். அதேசமயம் அங்கு புதிதாகத் துவங்கப்பட்ட பரிசோதனை உளவியல் (Experimental Psychology) துறையின் தலைவராகவும் அவர் நியமிக்கப்பட்டார். பல்கலைக்கழகத்தில் உளவியல் மற்றும் தத்துவம் பயிற்றுவித்தல், உளவியல் ஆய்வகத்தில் ஆராய்ச்சி ஆகியவை அவரது பணிகளாக இருந்தன. அதே ஆண்டில் கமலாவை அவர் மணம் புரிந்தார்.

அவரது ஆய்வக ஆராய்ச்சியின் அங்கங்களாக, முப்பரிமாண தொலைவு உணர்திறன் (Depth Perception), உளவு உடலியல் (PsychoPhysics), கவனக்கூர்மை (Attention) ஆகியவை இருந்தன.

உளவியலின் அறிவியல் தன்மையை வெகுவாக வலியுறுத்தி வந்த நரேந்திரநாத், 1923-இல் கூடிய இந்திய அறிவியல் காங்கிரஸில் பங்கேற்று, உளவியலை அறிவியலின் ஒரு துறையாக அங்கீகரிக்கச் செய்வதில் வெற்றி பெற்றார். அதில் துவங்கப்பட்ட உளவியல் தனிப்பிரிவுக்கு அவரே தலைவராகப் பொறுப்பேற்றார்.

உளவியலின் வளர்ச்சிக்காக, நரேந்திரநாத்தின் தீவிர முயற்சியால்  இந்திய உளவியல் சங்கம் 1924-இல் துவங்கப்பட்டது; அதன் சஞ்சிகையாக, Indian Journal of Psychology-ஐ 1925-இல் துவக்கி, அதன் நிறுவன ஆசிரியராகப் பொறுப்பேற்றார்.

பரிசோதனை உளவியலில் நிபுணராக இருந்தபோதும், சமூகம் சார்ந்த, இன அடிப்படையிலான, கல்விப் பின்புலம் கொண்ட, குற்றம் தொடர்பான, சமயம் சார்ந்த உளவியல் பிரிவுகள் தொடர்பாகவும் அவர் பல ஆய்வுக் கட்டுரைகளை வெளியிட்டுள்ளார்.

லக்னோ பல்கலைக்கழகத்தில் நிர்வாகப் பொறுப்பேற்க 1928-இல் கொல்கத்தாவிலிருந்து சென்றார். அங்கு பிரபல சமூகவியலாளரான ராதாகமல் முகர்ஜியுடன் இணைந்து சமூக உளவியல் குறித்த நூலை நரேந்திரநாத் சென் குப்தா எழுதினார். Introduction to Social Psychology: Mind in Society என்ற அந்த நூல், இந்தியாவில் எழுதப்பட்ட சமூக உளவியல் நூல்களில் முதல் நூலாகும். மேற்கத்திய நாடுகளின் அனுபவ ஆதாரங்களின் அடிப்படையிலேயே அந்நூல் எழுதப்பட்டது; அதில் இந்திய அனுபவங்கள் குறைவே என்று நூல் விமர்சகர்கள் குறிப்பிட்டனர்.

1929-இல் லக்னெள பல்கலைக்கழகத்தில் உளவியல் பேராசிரியராக அவர் நியமிக்கப்பட்டார்; அப்போது, தத்துவவியல் (Philosophy) துறையில் உளவியலை ஒரு பாடமாகச் சேர்க்க முயன்று, அதில் வெற்றி பெற்றார். மேலும் அங்கு பரிசோதனை உளவியல் ஆய்வகத்தை 1940-இல் அமைத்தார்.

அங்கு அவரிடம் பயிற்சி பெற்ற  ராஜ்நாராயண், ஹெச்.எஸ்.ஆஸ்தானா போன்ற பலர் தேசிய அளவில் புகழ் பெற்ற உளவியல் நிபுணர்களாக உருவாகினர்.

பின்னாளில் அவரது கவனம், சமயம் சார்ந்த உளவியலில் குவிந்தது. யோக சாதனா குறித்த அவரது ஆய்வுகள் குறிப்பிடத் தக்கவை. சமஸ்கிருதம், பாலி மொழிகளில் அவர் பெற்றிருந்த பாண்டித்தியம் அவருக்கு உதவிகரமாக இருந்தது. பாரதத்தின் பண்டைய சமய நூல்களை ஆராய்ந்த அவர், கிறிஸ்தவ மாயாவாதத்தையும் அதனுடன் ஒப்பிட்டு பல ஆய்வுக் கட்டுரைகளை எழுதினார்.

அவர் கடைசியாக எழுதிய உச்ச இன்பத்தின் பின்புலம் (Mechanisms of Ecstasy) என்ற சமய உளவியல் நூல் கைப்பிரதியாக இருந்தது. 1944, ஜூன் 13-இல் பக்கவாதத்தால் பாதிக்கப்பட்டு நரேந்திரநாத் சென் குப்தா காலமானார். அப்போது நேரிட்ட குழப்பத்தில் அந்த நூல் காணாமல் போனது, பெரிய இழப்பாகும். 

உளவியல், தத்துவவியல், கல்வி, மானுடவியல் துறைகளில் முக்கியமான பங்களிப்புகளை அளித்தவர் நரேந்திரநாத்.  அவரது சமூக உளவியல் -ஓர் அறிமுகம் (1928), மனவளர்ச்சியும் மனச்சிதைவும் (1940), மனப்பண்புகளில் பரம்பரைத் தாக்கம் (1942) ஆகியவை முக்கியமான நூல்களாகும்.

சென்னை பல்கலைக்கழகத்தில் உளவியல் துறையை 1943-இல் துவக்கிய குணமுதியன் டேவிட் போஸ் (1908- 1965) உடன் சேர்த்து, இந்தியாவில் நவீன உளவியலின் நிறுவனராக நரேந்திரநாத் சென் குப்தா போற்றப்படுகிறார்.

- வ.மு.முரளி

]]>
Pshychology, mental health https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2016/8/9/w600X390/MP900444180.JPG https://www.dinamani.com/health/mental-health/2016/aug/09/நவீன -உளவியல்-3199.html