Dinamani - தமிழ்மணி - https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/ https://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 3282419 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, November 17, 2019 06:17 AM +0530 அவர் எழுதிப் பதிப்பித்த  பாரதியார் தொடர்பான நூல்களையும், பாரதியாரின் படைப்புகளைக் கால வரிசைப்படுத்திய  சீனி. விசுவநாதனின் தொகுதிகளையும் எட்டயபுரம் மணிமண்டபத்து நூலகத்துக்கு வழங்குவதாக நல்லி குப்புசாமி செட்டியார் தெரிவித்திருந்தார். அதை நினைவுபடுத்தி செட்டியார் வழங்கவிருக்கும் நூல்களின் பட்டியலை சென்ற ஆண்டு "தினமணி'யின் மகாகவி பாரதியார் விருது பெற்ற பெரியவர் சீனி.விசுவநாதன் அனுப்பித் தந்திருக்கிறார். 

அனைத்திந்திய தமிழ் எழுத்தாளர்கள் சங்கம் அடுத்த மாதம் எட்டயபுரத்தில் பாரதி விழா கொண்டாட்டத்தில் "தினமணி'யுடன் இணைந்து செயல்படுவது குறித்து கலந்து ஆலோசிக்க வருவதாக அதன் தலைவர் கோ. பெரியண்ணன் தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டார்.  இந்த ஆண்டு மகாகவி பாரதியார் விருது யாருக்கு வழங்குவது என்பது குறித்த கலந்தாய்வு நடைபெற்று வருகிறது. 

டிசம்பர் 11-ஆம் தேதி வழக்கம் போல எட்டயபுரத்தில்  கூடுகிறோம். மகாகவி பாரதியாரின் இல்லத்திலிருந்து ஊர்வலமாகச் செல்ல இருக்கிறோம். தமிழகத்திலுள்ள எல்லா இலக்கிய அமைப்புகளும், ஆர்வலர்களும், பாரதி அன்பர்களும் இப்போதே அதற்கான பயண ஏற்பாடுகளைச் செய்துகொள்ள வேண்டுகிறேன். கவிஞர்களும், எழுத்தாளர்களும் தமிழுக்குப் புதுப்பாதையிட்ட நவயுகக் கவிஞரை அவர் பிறந்த மண்ணில் வாழ்த்துவதைக் கடமையாகக் கொள்ள வேண்டும் என்கிற என்னுடைய கோரிக்கையை மீண்டும் வலியுறுத்த விரும்புகிறேன்.

""நான் என் மகனுடன் பாரதி விழாவுக்கு வரவுள்ளேன்'' என்று சீனி.விசுவநாதன் தெரிவித்துவிட்டார். இதேபோல இன்னும் பலரும் தெரிவித்திருக்கிறார்கள். எட்டயபுரத்தில் "தினமணி' மகாகவி பாரதியார் விருது விழாவில் அனைவரையும் சந்திக்க டிசம்பர் 11-ஆம் தேதியை ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கிறேன்.

சென்ற ஆண்டு எட்டயபுரம் வந்தபோது அளித்த வாக்குறுதியை நினைவில் கொண்டு, மணிமண்டப நூலகத்துக்குப் புத்தகங்களை வழங்க விழையும் நல்லி குப்புசாமி செட்டியார் அகவை எண்பதை எட்டியிருக்கிறார். ஒவ்வோராண்டும் தனது பிறந்த நாளை ஆடம்பரமாகக் கொண்டாடாமல் புத்தகங்களை வெளியிட்டுக் கொண்டாடும் அவரது இயல்பை எண்ணி வியந்திருக்கிறேன்.  அவர் எழுதிய புத்தகமோ அல்லது அவரால் வெளியிடப்படும் வேறு ஒருவர் எழுதிய புத்தகமோ பிறந்த நாளன்று வெளியிடப்படும். அந்தப் புத்தக வெளியீட்டு விழாவில் சென்னை நகரப் பிரமுகர்கள் மட்டுமல்லாமல், கவிஞர்கள், எழுத்தாளர்கள், இசைக்கலைஞர்கள் என்று பெருந்திரளாகப் பலரும் கலந்து கொள்வார்கள்.

இந்த ஆண்டும் தனது பிறந்த நாளையொட்டி நல்லி குப்புசாமி செட்டியார் வெளியிட்டிருக்கும் புத்தகம் "வியாசர் அறம்'. புதிய கோணத்தில் அவருக்கே உரித்தான பாணியில்  மகாபாரதத்தைப் புதிய பார்வை பார்த்திருக்கிறார் 
தொழிலதிபர் நல்லி. 

பிரம்மாண்டத்திலும் பிரம்மாண்டமான பாரதம் என்பது உலக இதிகாசங்கள் அனைத்திலும் மாளப்பெரிது. உலகில் இதுநாள் வரை எழுதப்பட்ட மிகப்பெரிய கவிதை நூல் மகாபாரதம்தான். இரண்டு லட்சம் வரிகளுடனான  ஒரு லட்சம் ஸ்லோகங்கள் உடைய மகாபாரதத்தில் 18 லட்சம் வார்த்தைகள் உள்ளன. கிரேக்க இதிகாசங்களான ஹோமரின் இலியட், ஒடிஸி இரண்டும் சேர்ந்ததை
விடப் பத்து மடங்கு நீளம் கொண்ட காவியம் மகாபாரதம்.

இராமாயணத்தைவிட மகாபாரதம் நான்கு மடங்கு பெரிது.
மகாபாரதம் பல கதைகளையும், கிளைக் கதைகளையும் உள்ளடக்கியது. தேனில் குழைத்து மருந்தைத் தருவதுபோல, பகவத்கீதை, விதுரநீதி, தருமபுத்திரனுக்கு பீஷ்மர் உபதேசித்த தர்மோபதேசம் என்கிற மூன்றையும் உபதேசிப்பதற்காக எழுதப்பட்டது அல்லது தொகுக்கப்பட்டது அல்லது புனையப்பட்டது மகாபாரதம் என்கிற மகாகாவியம். மகாபாரதத்தில் காணப்படும் அத்தனை கிளைக் கதைகளுக்கும் பின்னால் ஏதாவது ஒரு தத்துவமோ, நீதியோ மறைபொருளாகக் காணப்படும். 

மகாபாரதத்திலுள்ள 60 முக்கியமான கதைகளைத் தேர்ந்தெடுத்து அந்தக் கதையின் முடிவில் அது எடுத்துரைக்கும் நீதி சாரத்தை "அறம்' என்ற பெயரில் பதிவு செய்திருக்கிறார் நல்லி குப்புசாமி செட்டியார். அத்துடன் நிற்கவில்லை "வியாசர் அறம்'. அந்தக் கதைக்கும் நீதிக்கும்  பொருத்தமான திருக்குறளையும் தேர்ந்தெடுத்து வழங்கியிருப்பதுதான் இதுவரை வெளிவந்துள்ள மகாபாரதம் சார்ந்த எல்லா நூல்களிலிருந்தும் "வியாசர் அறம்' என்கிற இந்த நூலை வித்தியாசப்படுத்துகிறது.  

ஓய்வு பெற்ற ஐ.பி.எஸ். அதிகாரி கே.வி.எஸ்.கோபாலகிருஷ்ணன் தனது அணிந்துரையில் குறிப்பிட்டிருப்பது போல, பிறர் அறிவுரைகளாகச் சொன்னவற்றை கதைகளாகச் சொல்கிறார் வியாசர். சுருங்கச் சொல்லி விளங்க வைத்தல் என்கிற திறம் படைத்த நூலாசிரியர் நல்லி குப்புசாமி செட்டியார் அதை பாமரருக்கும் புரியும் விதத்தில் குறள் கூறி விளக்க முற்பட்டிருக்கிறார். 

""வியாசம்' என்றால் எழுதப்படுவது. "வியாசர்' என்றால் எழுதுபவர்.  எல்லாம் அறிந்த ஒரு தகவல் களஞ்சியமாக விளங்கினார் வியாசர் என்பதை மகாபாரதத்தைப் படிக்கும்போது தெரிந்துகொள்ள முடிகிறது. அரசியல், நிர்வாகவியல் என்று  வியாச பாரதத்தில் சொல்லப்படாத கருத்துக்களே இல்லை'' என்கிறார் நல்லி குப்புசாமி செட்டியார். கடந்த ஆண்டு தனது பிறந்த நாளின்போது "விதுர நீதியில் நிர்வாகம்' என்ற புத்தகத்தை வெளியிட்டார். இந்த ஆண்டு "வியாசர் அறம்' வெளிவந்திருக்கிறது. 

மகாபாரதக் கதைகளுக்குக் குறள் வழி விளக்கம் அளிக்க முற்பட்டிருப்பது இதுவரை யாருமே முயற்சி செய்யாத புதிய உத்தி.

புதுக்கோட்டை மாவட்டம் அறந்தாங்கியைச் சேர்ந்த பிள்ளைவயல் கிராமத்தில் பிறந்து, வளர்ந்து இப்போது சிங்கப்பூரில் பணி புரிகிறார் கவிஞர் யாழிசை மணிவண்ணன். தேவதைகள் தூவும் மழை, கூடுதலாய் ஒரு நுழைவுச் சீட்டு என்கிற இரண்டு கவிதைத் தொகுப்புகளைத் தொடர்ந்து இப்போது வெளிவந்திருக்கும் அவரது மூன்றாவது கவிதைத் தொகுப்பான "பஞ்சு மிட்டாய் பூக்கும் மரம்' விமர்சனத்திற்கு வந்திருந்தது. அந்தத் தொகுப்பிலிருந்து ஒரு கவிதை:ழகரப்பிழை
கேட்க இனிக்கிறது
மழலை மொழியில்!

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/11/17/w600X390/tm4.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/nov/17/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3282419.html
3282418 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அருந்தமிழ் மருத்துவ அறிவுரைப் "பா'! DIN DIN Sunday, November 17, 2019 06:15 AM +0530 மக்களின் நோயை இல்லாமல் செய்வதில் நாட்டுப்புற மருத்துவத்திற்கு முக்கியப் பங்குண்டு. அலோபதி, ஹோமியோபதி, ஆயுர் வேதம், யுனானி, சித்த மருத்துவம் முதலிய பல மருத்துவ முறைகள் சொல்லப்பட்டாலும், நாட்டு மருத்துவத்தின் மீதான நம்பிக்கை இன்னும் மக்கள் மத்தியில் குறையவில்லை.

நோய் நீங்க பல நாள்கள் ஆனாலும் பக்க விளைவு இல்லாதது. செலவு குறைந்தது; தொடர்ந்து பயன்படுத்தி வந்தால் பூரணகுணம் கொடுப்பது. நாட்டு வைத்தியம், கை மருத்துவம், பாட்டி வைத்தியம், மூலிகை மருத்துவம் என வெவ்வேறு வகைகளில் நாட்டு மருத்துவம் மக்கள் மத்தியில் வலம்வந்த வண்ணம் உள்ளது.

விநோதமான காய்ச்சல்கள்வந்தபொழுது நிலவேம்பு கஷாயம் குடித்தால் மீட்சி நிச்சயம் என்பதை அனுபவப்பூர்வமாக அறிந்த பிறகு மக்களின் கவனம் நாட்டு மருத்துவத்தின் பக்கம் செல்லத் தொடங்கியிருக்கிறது. தீராத மூட்டு வலியைத் தீர்க்கும் சக்தி கொண்டதாக வெது வெதுப்பான நல்லெண்ணெயில் எலுமிச்சையை துணியில் கட்டி ஒத்தடம் கொடுத்தால் வலி இருந்த இடம் இல்லாமல் காணாமல் போகிறது. தூங்கச் செல்லுமுன் பசும்பாலில் நான்கு பூண்டுப் பற்கள், ஒரு துண்டு இஞ்சியைப் பொடியாக நறுக்கிப் போட்டு நான்கு மிளகு, எட்டு துளசி இலையைப் போட்டு சுண்டக் காய்ச்சி மென்று தின்று பூண்டுப் பாலைக் குடித்து வந்தால் ரத்தம் சுத்தமாகும். அடைப்பு நீங்கும், மூட்டுவலி அகலும், வாயுக் கோளாறு நீங்கும் மேலும், சர்க்கரையின் அளவு குறையும் என்பது மட்டுமல்ல, நிம்மதியான தூக்கத்தையும் தரும். ஏலக்காயின் ஒன்று அல்லது இரண்டு விதைகளை மென்றுதின்றால் அனைத்துவித வறட்டு இருமலும் நீங்கும்.

"அருந்தமிழ் மருத்துவம் 500' என்ற பாடல் மூலம் சித்த மருத்துவர் பாக்கம் தமிழன் (பிரதாபசிம்மன் என்பவரால் இயற்றப்பட்டு, உலகத்
தமிழாராய்ச்சி நிறுவனத்தால் 2018-இல் பதிப்பிக்கப்பட்டது) தரும்
"மருத்துவ அறிவுரைப் பா' இதுதான்:

மூளைக்கு வல்லாரை
முடிவளர நீலி நெல்லி
ஈளைக்கு முசுமுசுக்கை
எலும்புக்கு இளம்பிரண்டை
பல்லுக்கு வேலாலன்
பசிக்கு சீரகமிஞ்சி
கல்லீரலுக்குக் கரிசாலை
காமாலைக்குக் கீழாநெல்லி
கண்ணுக்கு நந்தியா வட்டை
காதுக்கு சுக்குமருள்
தொண்டைக்கு அக்கரகாரம்
தோலுக்கு அருகு வேம்பு
நரம்பிற்கு அமுக்குரான்
நாசிக்கு நொச்சிதும்பை
உரத்திற்கு முருங்கைப்பூ
ஊதலுக்கு நீர் முள்ளி
முகத்திற்கு சந்தன நெய்
மூட்டுக்கு முடக்கறுத்தான்
அகத்திற்கு மருதம்பட்டை
அம்மைக்கு வேம்புமஞ்சள்
உடலுக்கு எள்ளெண்ணெய்
உணர்ச்சிக்கு நிலப்பனை
குடலுக்கு ஆமணக்கு
கொழுப்பெதிர்க்க வெண்பூண்டே
கருப்பைக்கு அசோகுபட்டை
களைப்பிற்கு சீந்திலுப்பு
குருதிக்கு அத்திப்பழம்
குரலுக்கு தேன்மிளகே!
விந்திற்கு ஓரிதழ் தாமரை
வெள்ளைக்கு கற்றாழை
சிந்தைக்கு தாமரைப் பூ
சிறுநீர்க் கல்லுக்கு சிறுகண்பீளை
கக்குவானுக்கு வசம்புத்தூள்
காய்ச்சலுக்கு நிலவேம்பு
விக்கலுக்கு மயிலிறகு
வாய்ப்புண்ணிற்கு மணத்தக்காளி
நீர்க்கோவைக்கு சுக்கு மிளகுநீர்
நீரிழிவிற்கு ஆவாரைக் குடிநீர்
வேர்க்குருவிற்கு பனைநுங்கு நீர்
வெட்டைக்கு சிறு செருப்படையே
தீப்புண்ணா குங்கிலிய வெண்ணெய்
சீழ் காதுக்கு நிலவேம்பு
நாப்புண்ணிற்கு திரிபலா வேலன்
நஞ்செதிர்க்க அவரி எட்டி
குருதி கழிச்சலுக்கு துத்தி தேற்றான்
குருதிக் கக்கலுக்கு இம்பூரல்வேர்
பெரும்பாட்டிற்கு அத்தி நாவல்
பெருவயிறுக்கு மூக்கிரட்டை
கக்கலுக்கு எலுமிச்சை ஏலம்
கழிச்சலுக்கு தயிர் சுண்டை
அக்கிக்கு வெண்பூசனை
ஆண்மைக்கு பூனைக்காலி
வெண்படைக்கு பூவரசு கார்போகி
விதைநோயா கழற்சி விதை
புண்படைக்கு புங்கன் சீமையகத்தி
புழுகுடற்கு வாய் விளங்காமணக்கு
கால்வெடிப்பா மருதாணி கிளிஞ்சல்
கரும்படை வெட்பாலை சிரட்டை
கால் சொறிக்கு வெங்கார பனிநீர்
கானா கடிக்கு குப்பைமேனி உப்பே
உடல் பெருக்க உளுந்து எள்ளு
உளம் மயக்க கஞ்சா கள்ளு
உடல் இளைக்க தேன் கொள்ளு
உடல் மறக்க இலங்க நெய்யே
அருந்தமிழர் வாழ்வியலில்
அன்றாடம் சிறு பிணிக்கு
அருமருந்தாய் வழங்கியதை
அறிந்தவரை உரைத்தேனே!

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/11/17/w600X390/tm3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/nov/17/அருந்தமிழ்-மருத்துவ-அறிவுரைப்-பா-3282418.html
3282417 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பஃறொடை வெண்பாப் புதிர்! -வயலாமூர் வீ.கிருஷ்ணன் DIN Sunday, November 17, 2019 06:13 AM +0530 கவிஞன் என்பவன் கற்பனை வளமும் கருத்துச் செறிவும் கொண்ட கவிதைகளை எழுதுபவன். புலவன் என்பவன் கற்பனை வளம், கருத்துச் செறிவு மட்டுமன்றி, கட்டுப்பாட்டுடனும் கவிதைகளை எழுதுபவன். இலக்கணத் தடம் பிறழாமல்  எழுதுபவன்.   அவற்றுள் ஒன்று புதிர்க் கவிதைகள். அக்கவிதைகளைப் படித்து இன்புற்றதன் விளைவாக இயற்றப்பட்டதுதான் இந்தப் "பஃறொடைப் புதிர் வெண்பா'!  

"ஆதியூரொன் றாறெழுத்து அத்துடன் சொல்லெட்டாம்
ஆதியிரண் டோடுமூன் றின்மெய்யால் புள்ளாகும்
நீதியினால் மூன்றினுயிர் நான்கொடு மேடமாகும்
ஓதிடின் அவ்வுயிரோ டீறுமூன்று ஊராகும்
தீதிலா தோர்பகுப்பு ஈறிரண்டும், அம்மூன்றின்
ஆதியி லாதிசேர்ந்து ஆம்மடு, ஆம்மது
ஆம்மறை ஆகமுச்சொல் லோடுமொத்தம் எட்டாகும்
ஆன்றோரே அவ்வூர்காண் பீரே!'

இவ்வெண்பாவின் விளக்கமானது:

1. ஆதியூரொன்று ஆறெழுத்து:  மிகப் பழைமையான ஓர் ஊரின் பெயர் ஆறெழுத்தாலானது.
2. அத்துடன் சொல் எட்டாம்: அந்த ஊரின் பெயருடன் அதில் அடங்கியுள்ள சொற்கள் மொத்தம் எட்டாகும்.
3. ஆதி இரண்டோடு மூன்றின் மெய்யால் புள்ளாம்: முதல் இரண்டு எழுத்துகளுடன் மூன்றாம் எழுத்தின் மெய்யெழுத்து சேர்ந்து ஒரு பறவையாகும்.
4. நீதியினால் மூன்றினுயிர் நான்கொடு மேடமாகும்: முறைப்படி அம்மூன்றாம் எழுத்தின் உயிர் எழுத்துடன் மேடமாகும்.
5. ஓதிடின் அவ்வுயிரோடு ஈறு மூன்றும் ஊராகும்: படித்துப் பார்த்தால் அவ்வுயி
ரெழுத்துடன் கடைசி மூன்றெழுத்துகள் சேர்ந்தால் ஓர் ஊராகும்.
6. ஈறிரண்டும் தீதிலாதோர் பகுப்பு: கடைசி இரண்டெழுத்துகள் குற்றமற்ற ஒரு பகுப்பைக் குறிக்கும்.
7. ஈறு மூன்றின் ஆதியிலாதி சேர்ந்து ஆம்மடு, ஆம்மது ஆம்மறை: கடைசி மூன்றெழுத்துகளான டு, து, றை 
ஆகிய மூன்றெழுத்துகளின் முன்னே முன் சொல்லான முழுச் சொல்லின் முதல் எழுத்தான "ம' சேர்ந்து முறையே மடு, மது, மறை ஆகிய சொற்கள் ஆகும்.
8. ஆகஇம்முச் சொல்லொடு மொத்தம் எட்டுச் சொற்களாம்: ஆக இந்த மூன்றுச் சொற்களுடன் முதல் முழுச் சொல்லும் சேர்ந்து மொத்தம் எட்டுச் சொற்களாம்.
9. சான்றோர்களே அவ்வூர் காண்பீரே: சான்றோர்களே! அந்த ஊர் எது என்று கண்டு சொல்லுங்கள்.

இப்பாடலின் தெளிவுரை வருமாறு: 

1. மிகப் பழைமையான ஓர் ஊரின் பெயர் ஆறு எழுத்துகளால் ஆனது அது "மயிலாடுதுறை'.  
2. அந்த ஊரின் பெயரோடு அதில் அடங்கியுள்ள சொற்கள் மொத்தம்  எட்டாகும். மயிலாடுதுறையில்,  மயிலாடுதுறை, மயில், ஆடு, துறை, ஆடுதுறை,  மடு,  மது,  மறை என மொத்தம் எட்டுச் சொற்கள் அடங்கியுள்ளன.
3. மயிலாடுதுறை என்ற சொல்லில் முதல் இரண்டு எழுத்துகளான ம, யி  ஆகியவற்றுடன் மூன்றாம் எழுத்து "லா' என்ற உயிர்மெய் எழுத்தில் உள்ள "ல்' 
என்ற மெய்யெழுத்து சேர்ந்தால் "மயில்' 
என்ற பறவையாகும்.
4. முறைப்படி  அந்த மூன்றாம்
 உயிர்மெய்யான "லா' விலுள்ள உயிரெழுத்து ஆகிய "ஆ' எழுத்துடன் நான்காம் எழுத்தாகிய "டு' சேர்ந்தால் மேடம் 
அதாவது ஆடு ஆகும்.
5. அந்த உயிர் எழுத்தான "ஆ' வுடன் கடைசி மூன்று  எழுத்துகளான "டு, து, றை' ஆகியவை சேர்ந்து ஆடுதுறை என்ற ஊராகும்.
6. கடைசி எழுத்துகளான து, றை 
சேர்ந்து ஒரு பகுப்பாகும்.
(அதாவது கல்வித்துறை, நிதித்துறை சுகாதாரத்துறை... போன்று)
7. கடைசி மூன்று எழுத்துகளான  டு, து, றை ஆகிய எழுத்துகளின் முன்னே முதல் சொல்லான "ம' 
வந்து முறையே மடு, மது, மறை என்ற சொற்களாகும் 
8. ஆக, இம்மூன்று சொற்களோடு மொத்தம் எட்டுச் சொற்கள் இதில் அடங்கும் என்பது கருத்து.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/11/17/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/nov/17/பஃறொடை-வெண்பாப்-புதிர்-3282417.html
3282416 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அரனுக்கும் அரிக்கும் ஒரே பாடலா? -டி.எம்.இரத்தினவேல் DIN Sunday, November 17, 2019 06:12 AM +0530 திருவரங்கப் பெருமாளைப் பற்றியும், திருவானைக்கா அண்ணலைப் பற்றியும் நிந்தா ஸ்துதியாகவும் நேர் துதியாகவும் காளமேகப் புலவர் பல பாடல்கள் பாடியிருக்கிறார். 

ஒரு சமயம் திருவானைக்கா அண்ணலான ஜம்புகேஸ்வரர் ஆலயத்திற்குக் கோபராஜன் குமாரனான ஆளுவ திருமலைராயன் என்ற மன்னன் சுவாமியை தரிசிக்கச் சென்றபோது, காளமேகப் புலவரும் உடன் சென்றார். அங்கு சுவாமிக்கு மன்னன் விலையுயர்ந்த நவரத்தினங்களால் செய்யப்பட்ட அழகிய ஒரு திருவாபரணத்தைக் காணிக்கையாகச் சமர்ப்பித்தான். காளமேகம் உடனே தன் பங்குக்கு சிவபெருமான் மீது, அவருடைய திருக்கோலத்தை அனுபவித்துப் பாடல் ஒன்று பாடினார்.

காதல் கணவனின் பிரிவுத்துயரால் வேதனைப்படும் பெண்ணொருத்திக்குச் சந்திரன், வேதனை தருவதாகக் கூறும் நிலையில் அவள் பாடுவதுபோல அமைந்த பாடல் இது. சிவபெருமானின் அருட் திருக்கோலத்தை மிக அழகாக வருணிக்கும் பாடல் இதுதான்: 

"இருந்தாரை கேள்வனை ஓங்கும்  அராவை எழுபுனலைத்
திருந்தாரை வன்னியை முடி முடித்தோன் செய்ய வேளைப்பண்டு
தரும் தாதை நாயகன் சுந்தரன்  தூதன் சமரில் அன்று
பொருந்தார் புரத்திட்ட தீப்போல் மதியம் புறப்பட்டதே'
சிவபெருமானுக்கு உரியதாகப் பொருள் கொள்ளல்: 

"சிவபெருமான் தன் தலையிலே என்னவெல்லாம் முடிந்து வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார் தெரியுமா? அழகில் சிறந்தவளான தாரையின் ஆசைக்குரியவனான சந்திரனை, அழகாகப்படமெடுத்துத் தலை உயர்த்தும் பாம்பை, பொங்கி எழுந்து வரும் புனிதமான கங்கையாற்றை, வெற்றிதரும் ஆத்தி மாலையை, வன்னி மலரை - இவை அனைத்தையும் அல்லவா தலையில் முடிந்து வைத்திருக்கிறார். செய்ய வேளான திருமுருகப் பெருமானை நமக்குத் தந்த தந்தையல்லவா அவர்? உலகுக்கெல்லாம் தலைவரான அவர், தன் அடியவரான சுந்தரமூர்த்தி நாயனாருக்குத் தூது போனவர் ஆயிற்றே! அத்தகைய ஈசன் திரிபுரத்தை எரித்தானே! அந்தத் தீ எவ்வளவு கொடுமையானது தெரியுமா?

இதோ, புறப்பட்டிருக்கிறதே நிலா... இது அந்தத் தீயைப்போல அல்லவா என்னை வதைக்கிறது. இப்படி பெண் ஒருத்தியின் விரக தாபத்துடன் வெளிப்படும் இப்பாடலைப் பாடிய காளமேகம் அதன் பொருளை மன்னனுக்கு விளக்கினார். 

மன்னனும் மனம் மகிழ்ந்தான்.

அன்று மாலையே, மன்னன் ஆளுவ திருமலைராயன், 
நவராத்திரி திருவிழாவின் தொடக்க நாள் என்பதால், திருவரங்கம் செல்ல வேண்டியதாயிற்று.  கவி காளமேகமும் உடன் சென்றார். மன்னரும் காளமேகமும் சேர்ந்தார்ப் போல் சென்று திருவரங்கத்துப் பெருமாளைக் கண்டு சேவித்து நின்றனர்.

சுவாமியின் தரிசனம் கண்டு மெய்மறந்து நின்ற புலவர் சுவாமியின் அழகிய திருக்கோலத்தை வருணித்துப் பாடினார். பாடலைக் கேட்ட மன்னன் திகைத்தான் "என்ன இது? காலையில் திருவானைக்கா அண்ணல் ஜம்புகேஸ்வரர் சந்நிதியில் பாடிய பாடல் அல்லவா இது? இங்கு ரங்கநாதரை தரிசிக்கும் போதும் அதே பாடலைப் பாடுகிறாரே! என்று எண்ணிய மன்னன் புலவரைப் பார்த்து ""என்ன புலவரே! பாட்டுக்குப் பஞ்சம் வந்துவிட்டதா? திருவானைக்கா சந்நிதியில் சிவபெருமானைக் குறித்துப் பாடிய அதே பாடலை இங்கே திருவரங்கப் பெருமானுக்கும் பாடுகின்றீர்களே?'' என்று சற்றுக் குழப்பத்துடன் கேட்டார்.

காளமேகம் புன்னகையுடன், ""அரசே! இது திருஆனைக்கா சிவபெருமான் மீது பாடிய பாட்டுதான்; அவருக்காகவே பாடியது. அதே பாடல் இந்தத் திருவரங்கத்துப் பெருமாள் ரங்கநாதருக்கும் முற்றிலும் பொருந்தும். மறுபடியும் பாடுகிறேன் கேளுங்கள்'' என்று கூறி, அதே பாடலைப் பதம் பிரித்துப் பாடினார்.

"இருந்தாரை கேள்வனை ஓங்கும் மராவை, எழுபுனலைத்
திருந்தாரை, வன்னியை முடிமுடித்தோன் செய்ய வேளைப் பண்டு
தரும் தாதை நாயகன் சுந்தரன்  தூதன், சமரில் அன்று
பொருந்தார் புரத்திட்ட தீப் போல்  மதியம் புறப்பட்டதே!'

சிவன் சந்நிதியில் பாடிய பாடலின் ஒரு சொல்லைக் கூடக் கவிஞர் மாற்றவில்லை. பதம் பிரித்துப் பாடலுக்குப் பொருள் கூறி விளக்குகையில் ரங்கநாதரைப் பற்றிய பாடலாக அல்லவா அது ஒலிக்கிறது! அரியின் பெருமை கூறும் பாடலின் பொருள் இதுதான்:

"பெருமையுடைய தாரையின் கணவரான வானரவீரன் வாலியையும், உயர்ந்தோங்கி நின்ற மராமரங்களையும் ஏழு கடலையும், திருந்தாத பகைவரையும், வன்னி என்ற அரக்கனையும் முன்பு கொன்று அழித்தவன் திருமால் அல்லவா? முன்னாளில் சிறப்பு மிகுந்த மன்மதனைப் பெற்றுத்தந்த தந்தையும் அவன்தானே? உலகுக்கே தலைவனான அவர்தான் ராமபிரான். அந்த ராமனின் தூதனான சுந்தரன் எனப்படும் அனுமன் பகைவரின் ஊரான இலங்கைக்குத் தீ வைத்தானே, அந்தத் தீயின் கொடுமை எத்தகையது தெரியுமா? இதோ புறப்பட்டிருக்கிறதே வெண்ணிலா. இது அந்தத் தீயைப் போல் அல்லவா என்னை வதைக்கிறது' என்கிறாள் காதலி.

புலவரின் விளக்கம் கேட்டு மகிழ்ந்த மன்னன் அவரைப் பலவாறு புகழ்ந்து போற்றினான்!

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/11/17/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/nov/17/அரனுக்கும்-அரிக்கும்-ஒரே-பாடலா-3282416.html
3282415 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, November 17, 2019 06:09 AM +0530  

தம்குற்றம் நீக்கலர் ஆகிப் பிறர்குற்றம்
எங்கேனும் தீர்த்தற்கு இடைப்புகுதல் - எங்கும்
வியன் உலகில் வெள்ளாடு தன்வளி தீராது
அயல்வளி தீர்த்து விடல். (பாடல்-124)

(அறிவிலார்) தாம் செய்த குற்றத்தைப் போக்காதவர்களாகி பிறருடைய குற்றங்களைத் தீர்க்கும் பொருட்டு எங்கெங்கும் சென்று புகுதல், அகன்ற உலகின்கண் எவ்விடத்தும் வெள்ளாடு தனது வளியான் உண்டாய நோயைத் தீர்க்காது பிற உயிர்களுக்கு வாதத்தான் வரும் நோயைத் தீர்த்து விடுதலோ டொக்கும். (க-து.) ஒவ்வொருவரும் தத்தம் குற்றங்களைப் போக்கிய பின்னரே பிறர் குற்றங் களைய முற்படுதல் வேண்டும். "வெள்ளாடு தன்வளி தீராது அயல்வளி தீர்த்துவிடல்'  என்பது பழமொழி.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/21/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/nov/17/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3282415.html
3276220 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி உச்சரிப்புப் பிறழ்ச்சி! DIN DIN Sunday, November 10, 2019 05:53 AM +0530 தமிழே, தாயே வணக்கம். அமிழ்தம் நீ என்கிறோம். உம்மொழி செம்மொழி என்கிறோம். உம்மை எங்கள் உயிர் என்கிறோம். உம்மொழியைக் காதில் கேட்டால், தேன்வந்து பாயுது என்கிறோம்.
இதுபோன்று நம் தமிழ்மொழியின் மேன்மையை, சிறப்பை, இனிமையை, அழகை சங்க இலக்கியங்களும், ஐம்பெருங்காப்பியங்களும், பன்னிரு திருமுறைகளும், தமிழ்விடுதூது போன்ற சிற்றிலக்கியங்களும் எடுத்துக் கூறியுள்ளன.
இத்தகு பெருமைக்குரிய தமிழ்மொழி இன்றைய மேடைகளிலே, ஊடகங்களிலே தவறாக உச்சரிக்கப்படுகிறது. தமிழ்மொழியின் உச்சரிப்பு ஒலி சீர்குலைந்துள்ளது. குறிப்பாக, காட்சி ஊடகங்களில் செய்தி வாசிப்பவர்கள், செய்தியாளர்கள், "மாடரேட்டர்ஸ்' உள்ளிட்டோரின் லகர, ழகர, ளகரத் தமிழ் உச்சரிப்பு எரிச்சலூட்டுவதாக இருக்கிறது. குறைந்தபட்சம், சரியாக உச்சரிக்கத் தெரிந்தவர்களை அதுபோன்ற பணிகளில் அமர்த்த வேண்டும் என்கிற பொறுப்புணர்வுகூட இல்லாமல் இருப்பது வேதனையளிக்கிறது.
மேடையில் பேசும் இன்றைய இளைய தலைமுறைகளும் சரி, பலருக்குத் தமிழ் எழுத்துகளின் சரியான உச்சரிப்பு வருவதில்லை. 
பொதுவாக உச்சரிப்பில் தவறு செய்பவர்களுக்கு அவர்கள் பிழை அவர்களுக்கே தெரியாது. தெரிந்திருந்தால் அவர்கள் மாற்றிக் கொள்வதற்கு முயற்சி செய்யக்கூடும். 
பள்ளியில் படிக்கும்பொழுதே ல, ள, ழ - ந, ண, ன - ர, ற - என்ற எழுத்துகளை உச்சரிக்கும்பொழுது, சரியாக உச்சரிக்கப் பழக்க வேண்டும். சிறுவயதில் ஒவ்வொரு குழந்தையையும் தனித்தனியாகப் பேசவைத்தும், படிக்க வைத்தும் பள்ளிப்பருவத்திலேயே சரியாகக் கற்றுக் கொடுத்தால், பிழை நிச்சயமாக வராது. எனவேதான், "இளமையில் கல்' என்று ஒளவையார் சொல்லியிருக்கிறார்.
சரி! சிறுவயதில் பள்ளிப் பருவத்தில் சரியான உச்சரிப்பைக் கற்றுக் கொள்ளவில்லை... அவர்கள் பெரியவர்களானதும் நாக்கு மடியவில்லை என்றால், அவர்களை என்ன செய்யலாம் என்றால், ஒவ்வொருவரும் வாய்விட்டுச் சத்தமாகப் படிக்க வேண்டும் அல்லது பேச வேண்டும். அதை ஒலிப்பதிவு செய்து தாங்களே கேட்க வேண்டும். கேட்கும்பொழுது பிழை நிச்சயமாகத் தெரியும், உடனே மாற்றிக் கொள்ளலாம்.
இது அறிவியல் வளர்ந்த காலம். கருவிகள் மூலமே கண்டுபிடித்து, கருவிகளைக் கொண்டே சரியாகப் பயிற்சி செய்தும் பயிற்சி பெறலாம். வளர்ந்த நிலையில் இருக்கக்கூடிய ஒருவரிடம், உங்கள் உச்சரிப்பு சரியில்லை என்று சொன்னால் அவர்கள் மனம் ஏற்றுக் கொள்ளாது.
தமிழாசிரியர்களுக்கும், மேடையில் ஏறிப் பேசும் மாணவர்களுக்கும், தமிழில் பேச்சுப் போட்டியில் கலந்து கொள்ளும் இளைஞர்களுக்கும் உச்சரிப்புப் பயிற்சி கொடுக்க வேண்டும். உச்சரிப்பில் குழப்பம் தரும் இடங்கள் மூன்று. அவை:
1. ல, ள, ழ; 2.ண, ந, ன; 3. ர, ற. இவ்வெழுத்துகளைத் தவறாக உச்சரித்தாலும், ஓர் எழுத்துக்குப் பதிலாக வேறோர் எழுத்தை எழுதினாலும் பொருளே மாறுபடும். விபரீதமான பொருளும் உண்டாகும். எனவே, இவற்றைத் தெளிவாக அறிந்து கொள்ளுதல் அவசியமாகும். 
• ல, ள, ழ, ண, ந, ன, ர, ற எழுத்துகள் பிறக்கும் இடம்:
• லகரம் - மேல்வாய் முன் பல்லின் உட்பகுதியை நுனி நாக்கு லேசாகப் பொருந்தும்போது "ல' பிறக்கும். (எ.கா.) பல, வால், மலர்.
• ளகரம் - நாவின் ஓரம் தடித்து நாவின் நுனி மேல் நோக்கி வளைந்து, மேல் அண்ணத்தின் நடுப்பாகத்தைத் தடவுவதால் "ள' பிறக்கும். (எ.கா) வாள், கள், முள்.
• ழகரம் - உள்நாவின் அருகில் நாநுனி மேல்நோக்கி வளைந்து வருடலால் "ழ' பிறக்கும். (எ.கா) வாழை, வாழ், தமிழ்.
• ணகரம் - நுனிநா மேல்வாய் நுனியைச் சேர்தலால் "ண' பிறக்கும். (எ.கா) கண், மண், பண்.
• நகரம் - மேல் வாய்ப் பல்லின் அடியை நுனிநா பொருந்துவதால் "ந' பிறக்கும். (எ.கா) நகம், நாளை, நன்மை.
• கரம் - நுனி நாக்கு மேல்வாய் முன்பற்களுக்கு மேல் மிகப் பொருந்துவதால் "ன' பிறக்கும். (எ.கா.) பொன், மன்னன், அன்னம்.
• ரகரம் - நாவின் நுனி மேல்வாய்ப் பற்களுக்கு மேலே மெல்லத் தடவினால் "ர' பிறக்கும். (எ.கா.) மரம், அரம், கரை.
• றகரம் - நுனிநா நுனி அண்ணத்தை நன்றாகப் பொருந்தி வெளிவருவதால் "ற' பிறக்கும். (எ.கா) அறம், மறம், கறை, பிறை.
இவ்வாறாக எழுத்துகள் பிறக்கும் என்ற இலக்கணத்தைச் சொல்வதால் எல்லோராலும் பின்பற்றுதல் எளிமை என்று நினைத்து விடக்கூடாது. சிக்கலான எல்லா எழுத்துகளும் வரும்படியான வார்த்தைகளைப் பேசிப் பேசி பயிற்சி பெறலாம்.
"வாழைப் பழத்தோல் வழுக்கிக் குழந்தை சாலையில் விழுந்தாள்'; "அன்னப்பறவை தண்ணீரை நீக்கிப் பாலை அருந்தியது'; "மரத்தை அறுக்கும் கருவிகள்' - இப்படிப் பல தொடர்களை உருவாக்கிப் பயிற்சிகள் கொடுத்தால் தமிழும் சிறக்கும், ஒலிப்பும் இனிமையாகும்.
- முனைவர் விஜயலட்சுமி இராமசாமி


 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/11/10/w600X390/tm3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/nov/10/உச்சரிப்புப்-பிறழ்ச்சி-3276220.html
3276219 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, November 10, 2019 05:50 AM +0530 அலுவலகத்தில் என்னை சந்திக்க முல்லை பதிப்பகம் மு. பழநியப்பனும், கவிஞர் ஆலந்தூராரின் மகன் முனைவர் மோ. பாட்டழகனும் வந்திருந்தனர். அவர்கள் சொன்ன செய்தி மகிழ்ச்சி அளித்தது.
 பதிப்புத்துறை முன்னோடிகளில் ஒருவரான "முல்லை' முத்தையாவின் பிறந்த நூற்றாண்டு வரும் 2020, ஜூன் மாதம் வருகிறது. அதற்கான முன்னோட்ட ஏற்பாடுகளை இப்போதே முன்னெடுத்து வருகிறார் "முல்லை' பழநியப்பன். இப்போது பதிப்புத் துறையில் இருக்கும் முன்னணிப் பதிப்பகத்தார் அனைவருமே விழாக்குழுவினர் பட்டியலில் இருக்கிறார்கள். தங்களது வழிகாட்டியாக இருந்த ஒருவரது நூற்றாண்டு விழாப் பணியில் வடமிழுக்க இன்றைய பதிப்பகத்தார் அனைவரும் இணைந்திருப்பது, அந்த முன்னோடிக்குத் தரப்படும் மிகச்சிறந்த மரியாதை.
 "முல்லை' பதிப்பகம் முத்தையாவும், "சக்தி' காரியாலயம் வை.கோவிந்தனும், "தமிழ்ப் பண்ணை' சின்ன அண்ணாமலையும், தமிழ்ப் பதிப்புத் துறைக்கு ஆற்றியிருக்கும் சேவையை எழுத்தில் சுருக்கிவிட முடியாது. இப்போதுபோல வங்கிக்கடன் கிடைக்காத காலம் அவர்களுடையது. புத்தகம் வாங்கிப் படிப்பவர்களின் எண்ணிக்கையும் குறைவு. விளம்பரப்படுத்தவோ, நூலக விற்பனை வாய்ப்போ இல்லாத காலம் அது.
 மூதறிஞர் ராஜாஜி, அறிஞர் அண்ணா, பாவேந்தர் பாரதிதாசன், கவிஞர் கண்ணதாசன் என்று "முல்லை' முத்தையாவுடன் நேரடித் தொடர்பும், அவர்மீது அன்பும் வைத்திருந்த அந்தநாள் ஆளுமைகள் ஏராளம், ஏராளம். இந்த நூற்றாண்டு விழா வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு பதிப்புத் துறையின் வளர்ச்சி குறித்தும், பதிப்புத்துறை முன்னோடிகள் குறித்தும் பள்ளி, கல்லூரிகளிலும், இலக்கிய அமைப்புகளிலும் கருத்தரங்கம் நடத்த வேண்டும். தமிழை வளர்க்கவும், பாதுகாக்கவும் அன்றைய தலை
 முறையினர் பட்ட பெரும்பாடு அப்போதுதான் இன்றைய தலைமுறையைச் சென்றடையும்.
 
 இமயமலைச் சிகரங்களின் முன்னால் நிற்கும்போதும், நயாகரா பேரருவியின் முன்னால் நிற்கும்போதும், குமரிமுனையில் முக்கூடல் கூடும் இடத்தில் சமுத்திரத்தின் விசாலத்தைப் பார்க்கும்போதும் ஏற்படும் மலைப்பை, ஒருசில ஆளுமைகளைச் சந்திக்க நேர்ந்த தருணங்களில் நான் உணர்ந்து வியந்திருக்கிறேன். விரல்விட்டு எண்ணக்கூடிய அத்தகைய ஆளுமைகளில் ஒருவர் "அருட்செல்வர்' நா.மகாலிங்கம். மணிக்கணக்காக அவர் பேசுவதை வாய்பிளந்தபடி கேட்டு கிரகித்துக்கொண்ட தருணங்களை வாழ்நாள் பயன் என்று அடிக்கடி நான் நினைவுகூர்வதுண்டு. அவர் குறித்த ஆவணப் படம் ஒன்றை எடுக்காமல் விட்டோமே என்கிற ஆதங்கமும் எனக்கு இருக்கிறது.
 அருட்செல்வர் அப்பழுக்கற்ற தேசபக்தர். அரசியல், ஆன்மிகம், அறிவியல், இலக்கியம் என அனைத்துத் தளங்களிலும் தடம்பதித்தவர். வள்ளலாரின் கொள்கைகளையும், கோட்பாடுகளையும் உலகெங்கிலும் பரப்ப உதவியவர். பழந்தமிழ் இலக்கியங்களைப் பதிப்பித்து இளைய தலைமுறை பயன்பெறச் செய்தவர். அண்ணல் காந்தியடிகளைத் தன் தலைவராக ஏற்றுக்கொண்டு, இறுதி மூச்சுவரை அப்பழுக்கற்ற காந்தியவாதியாக வாழ்ந்து மறைந்தவர்.
 அருட்செல்வருடன் அரை நூற்றாண்டு காலம் நெருங்கிப் பழகிய "ஓம் சக்தி' இதழின் இணையாசிரியர் கவிஞர் பெ.சிதம்பரநாதன் அந்த மாமனிதருடனான தன்னுடைய பசுமையான நினைவுகளைப் புத்தகமாக்கியிருக்கிறார். எந்தவொரு பிரச்னையானாலும்
 அதுகுறித்த தெளிவான கருத்தினை மட்டுமல்லாமல், தீர்க்கமான தீர்வையும் வழங்கும் அருட்செல்வரின் சிந்தனைச் சிதறல்களைப் பதிவு செய்திருக்கிறார்.
 கவிஞர் பெ.சிதம்பரநாதன் தன்னுரையில் கூறியிருப்பதுபோல, "சுவடுகள் மறையாத பயணம்' என்கிற 85 கட்டுரைகள் கொண்ட இந்தப் புத்தகத்தில் "அரை நூற்றாண்டாகப் புதைந்து கிடந்தவற்றில் சேதாரமில்லாமல், எடுத்தவற்றை ஆதாரங்களாக அணி செய்திருக்கிறார்'.
 பல்வேறு பிரச்னைகளில் அருட்செல்வரின் பார்வை, அவர் முன்னெடுத்த முயற்சிகள், அரசுக்கும் சமுதாயத்திற்கும் அவர் வழங்கிய ஆலோசனைகள். இவை மட்டுமல்லாமல் அருட்செல்வரின் அன்புக்கும் நெருக்கத்துக்கும் உரித்தானவர்கள், அகநக நட்பாடியவர்கள், உறவினர்கள், உதவியாளர்கள் என்று அருட்செல்வர் என்கின்ற எவரெஸ்ட் சிகரத்தின் முப்பரிமாணத்தையும் புத்தகமாக்கியிருக்கிறார் கவிஞர் பெ.சிதம்பரநாதன்.
 அருட்செல்வரின் பல கருத்துகள் திடுக்கிட வைப்பவை. மற்றவர்கள் சிந்தித்தும் பார்க்காதவை. "ஓம் சக்தி' இதழில் அவர் எழுதிவந்த "எண்ணுகிறேன் எழுதுகிறேன்' கட்டுரைகளைத் தொடர்ந்து படித்தவர்களுக்கு அது தெரியும். உலகமயம், தனியார்த் துறையில் இட ஒதுக்கீடு, ராஜாஜியின் கல்வித் திட்டம், ஆசிரியர்களுக்கான ஆலோசனை, மதுவிலக்கு முதலிய எத்தனையோ பிரச்னைகளில் அருட்செல்வரால் மட்டும்தான் துணிந்து கருத்துகளை முன்வைக்க முடிந்திருக்கிறது.
 உச்சநீதிமன்றம் அயோத்தி பிரச்னையில் தீர்ப்பு வழங்கியிருக்கிறது. ""பாபர் மசூதி என்பது ராமர் கோயிலாக மாற்றப்பட வேண்டும் என்பதில் இருவேறு கருத்து அருட்செல்வருக்கு இல்லை. இதேபோல, மதுராவிலுள்ள கிருஷ்ணர் கோயிலும், காசியிலுள்ள விஸ்வநாதர் கோயிலும் அமைக்கப்பட வேண்டும் என்பதும் அவருடைய விருப்பம். இவற்றை காந்திய வழியில்தான் மீட்டாக வேண்டுமே தவிர, வன்முறையால் அல்ல என்பது அவருடைய திடமான கொள்கை. சமரசப் பேச்சு வார்த்தைகள் மூலம் முஸ்லிம்களைத் திருப்திப்படுத்தி, மசூதியை வேறு இடத்தில் கட்டிக் கொடுத்து ராமர் கோயில் மீட்டெடுக்கப்பட்டிருக்குமானால், அது நாகரிகமாகவும், மதநல்லிணக்கமாகவும் இருந்திருக்கும்'' என்பது 1992, டிசம்பர் 6-இல் பாபர் மசூதி இடிக்கப்பட்டபோது அருட்செல்வர் முன்வைத்த கருத்து. நேற்றைய உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பைப் பார்க்கும்போது, அருட்செல்வரின் தீர்க்கதரிசனம் பிரம்மிப்பை ஏற்படுத்துகிறது.
 அருட்செல்வர் என்கிற எவரெஸ்ட் சிகரத்தின் முப்பரிமாணத்தை "சுவடுகள் மறையாத பயணம்' படம் பிடித்துப் பதிவு செய்திருக்கிறது.
 
 த்தக விமர்சனத்திற்கு வந்திருந்தது வத்திராயிருப்பு தெ.சு.கவுதமன் எழுதிய "மெல்லின தேசம்' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பு. அதிலிருந்து ஒரு கவிதை.
 பெரிய மால்களை விட்டு
 வெளியே வந்தவர்கள்
 பேரம் பேசுகிறார்கள்
 ஆட்டோக்காரர்களிடம்!
 
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/11/10/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/nov/10/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3276219.html
3276218 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இன்றும் வளரும் தொன்மைத் தமிழ்! DIN DIN Sunday, November 10, 2019 05:49 AM +0530 ஞாலம் போற்றும் தமிழ், காலம் வென்ற ஓர் ஆலமரம் போன்றது. இதன் நீண்ட கிளைகளில் தோன்றிய விழுதுகள் நிலத்தில் ஊன்றித் தனிமரமாக உருவாவதைப் போல், தமிழிலிருந்து கன்னடம், தெலுங்கு, மலையாளம், துளு முதலிய மொழிகள் பிறந்தன. தமிழில் காலம்தோறும் புதுப்புது சொற்கள் தோன்றின; தோன்றிக் கொண்டேயிருக்கின்றன.
 குதிரை, தமிழ் மண்ணுக்கு உரிய விலங்கு அல்ல. அரேபியாவிலிருந்து இங்கு வந்த அதற்குத் தமிழ்ச் சொல் இல்லை. அது குதித்து ஓடுவதைக் கண்டு அதற்குக் "குதிரை' என்ற தமிழ்ச்சொல் பிறந்தது. அதைப் போல் அயலகத்து மற்றொரு விலங்குக்கு ஒட்டிய அகம் மார்பு என்பதன் அடிப்படையில் "ஒட்டகம்' என்ற தமிழ்ச் சொல் எழுந்தது.
 சமயச் சான்றோரும் புதுச் சொல்லாக்கம் தந்து தமிழை வளர்த்தார்கள். சொல்லால் பரிந்துரை (ரெகமண்ட்) செய்யும் முறைக்குச் "சொற்றுணை' என்று திருநாவுக்கரசர் புதுச் சொல் வழங்கினார்.
 குருதி (இரத்தம், அரத்தம்) என்ற சொல்லுக்கு, "செம்பால்' என்றும், கிரியேட்டர் என்ற ஆங்கிலச் சொல்லுக்கு "ஆக்கன்' என்றும், "லேட்' என்பதற்குப் "பிற்பாடு' என்றும் வைணவப் பெரியோர் புதுச் சொற்களைத் தமிழுக்கு முன்பே நன்கொடை அளித்துள்ளனர்.
 "மருதாணி' என்பதற்கு "இடு சிவப்பு' என்றும், "சகஜம்' என்பதற்கு "உடன் வந்தி' என்றும் "ஆக்ஜம்' என்பதற்கு "வந்தேறி' என்றும் புதிய சொற்களை உருவாக்கினார்கள் என்கிறார் முனைவர் தெ. ஞானசுந்தரம்.
 சேக்கிழாரும் பல புதுச் சொற்களை உருவாக்கித் தமிழுக்கு வளம் சேர்த்துள்ளார். "பைபாஸ்' என்ற இன்றைய ஆங்கிலச் சொல்லுக்கு அவர் "மருங்குவழி' என்று அன்றே சொன்னார். "ஷிப்ட்' என்பதை "பணிமாறல்' என்றார். "வெல்கம்' என்பதை "வரவேற்பு' என்று கூறினார்.
 உருளைக்கிழங்கு தமிழ் மண்ணுக்கு உரிய உண் பொருள் அல்ல. இது அயலகத்திலிருந்து தமிழ்நாட்டுக்கு வந்தது. இது ஓரளவு உருளைக்கிழங்கு என்ற தமிழ்ப் பெயரைப் பெற்றது. புகையை வெளிப்படுத்தும் மற்றொரு பொருளுக்குப் புகையிலை என்ற புதுச்சொல் எழுந்தது. மிளகு போல் காரமாக இருந்த சிவப்புக் காய்க்கு "மிளகுகாய்' என்ற சொல் சூட்டப்பட்டது. நாளடைவில் மிளகு காய் "மிளகாய்' என்று சுருங்கிவிட்டது.
 தொன்மைத் தமிழில் இன்றும் புதிய சொற்கள் உருவாக்கப்பட்டு வருகின்றன. நூல்கள் சேமித்து வைத்துப் பாதுகாக்கப்படும் இடம் "நூல் அகம்' எனப்பட்டது. இந்த இரு சொற்களும் இணைந்து "நூலகம்' என்ற ஒரு சொல் உருவானது. இதே முறையையொட்டி உணவகம், செயலகம், பயிலகம் முதலிய புதுச் சொல்லாக்கம் அமைந்தது. "கல்ச்சர்' என்ற சொல் "பண்பாடு' என்று குறிக்கப்பட்டது.
 நாவல் தமிழில் புதினம் ஆனது. நெகிழி, செயலி, கணினி, முகநூல், இணையம் முதலிய அறிவியல் சார்ந்த புதுச் சொற்களும் தமிழில் தோன்றின. பணவிடை, தூதஞ்சல், தொடர்வண்டி, மிதிவண்டி முதலிய புதுச் சொற்களும் தமிழில் பிறந்தன. அறைகலன், அடுமனை முதலிய புதுச் சொற்களும் அண்மையில் உருவாயின.
 "புதியன புகுதல் வழுவல' (குற்றமில்லை) என்று நன்னூலார் சொன்னார். இது தமிழில் நடைபெற்று வருகிறது. பிறமொழிக் கலப்பு இல்லாத நிலையில் புதுச் சொற்களை உருவாக்கிக்கொண்டே இருந்தால் தமிழ்மொழி என்றும் வாழும். அயல்மொழிக் கலப்பும் புதுச் சொல்லாக்கம் இல்லா நிலையும் அமைந்துவிட்டால், ஒரு மொழி மங்கி மறைந்தே போகும்.
 - முனைவர் மலையமான்
 
 
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/11/10/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/nov/10/இன்றும்-வளரும்-தொன்மைத்-தமிழ்-3276218.html
3276217 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நமனார் செய்த நற்றவம்! DIN DIN Sunday, November 10, 2019 05:47 AM +0530 செந்தமிழ்க் குமரகுருபரர் முன்னோர் மொழி பொருளை உள்வாங்கி ""பாத் தொடுத்தடுத்த பரஞ்சுடரை நாத்தழும்பு ஏத்திப்பயின்ற'' நற்றமிழ் நயத்தைப் பிரபந்த நூலில் காணலாம். அப்பரடிகளின் ஒரு திருவிருத்தப் பாடலை நன்கு சுவைத்து திருவாரூர் நான்மணி மாலையில் வழிமொழிவது தமிழின்பம் தருவதாகும். அப்பர் பாடல் இது:
 "மேலும் அறிந்திலன் நான்முகன் மேற்சென்று கீழிடந்து
 மாலும் அறிந்திலன் மாலுற்றதே வழிபாடு செய்யும்
 பாலன் மிசைச் சென்று பாசம் விசிறிமறிந்த சிந்தைக்
 காலன் அறிந்தான் அறிதற்கரியான் கழல் அடியே'
 இப்பாடலில், திருமாலும் பிரமனும் முறையே அடிமுடி தேடி, பெருமானின் அடிமுடி அறியாத வரலாற்றை முன்மொழிந்த அப்பரடிகள், சிவபெருமானை வழிபட்டுக் கொண்டிருந்த மார்க்கண்டேயனை கூற்றுவன் பாசக் கயிறு வீசி செய்திறம் செய்த செயலால் தண்டனையாக திருவடியைத் தரிசிக்கும் வாய்ப்பைப் பெற்றான் என்ற செய்தி நயம்மிக்கதாகும்.
 வழிமொழிதல்: இப்பாடலின் கருத்தை திருவாரூர் "நான்மணி மாலையில்' ஸ்ரீகுமரகுருபரர் வழிமொழியும் வரிகள் சுவைமிக்கதாகும்.
 "... .... .... சீர்கெழு கமலைத் திருநகர் புரக்கும்
 கார்திரண் டன்ன கறைமிடற் றண்ணல்
 மூவரென் றெண்ணநின் முதற்றொழில் பூண்டும்
 ஏவலிற் செய்துமென் றெண்ணா ராகி
 அடங்கா அகந்தைக் கறிவெலாம் வழங்கி
 உடம்பு வேறா யுயிர்ப்பொறை சுமந்து
 நாளு நாளு நேடினர் திரிந்தும்
 காணா தொழிந்ததை நிற்க நாணாது
 யாவரும் இறைஞ்ச இறுமாப் பெய்துபு
 தேவரென் றிருக்குஞ் சிலர்பிறர் தவத்தினும்
 மிகப்பெருந் தொண்டரொடிகலிமற் றுன்னொடும்
 பகைத்திறம் பூண்ட பதகனே யெனினும்
 நின்றிருப் பாதம் நேர்வரக் கண்டு
 பொன்றின னேனும் புகழ்பெற் றிருத்தலின்
 இமையா முக்கண் எந்தாய்க்கு
 நமனார் செய்த நற்றவம் பெரிதே!' (பா-34)
 ""யமன் தண்டனையாகவேனும், நின்திருவடியில் தொடர்புடையனாதலின், அவன் செய்த தவம் பெரிது என்று அப்பர் தமிழை விரிவு செய்வார். நமனைப் "பதகன்' என்றும், "பொன்றினன்' என்றும் கூறுங்கால் ஒருமையில் கூறியவர்; அவனது நற்றவத்தை வியக்குமிடத்து அவ்வியப்புணர்ச்சியால் "நமனார்' என்று பன்மையில் கூறினார்'' என்கிற உ.வே.சாமிநாதையர் நயவுரை மேலும் மகிழ்வைத் தருவதாகும்.
 திருவடிச் சிறப்பு
 ஸ்ரீகுமரகுருபரர் கலிவெண்பாவில், "யான் எனது என்று அற்ற இடமே திருவடி' என்று திருவடியை அடையாளம் சுட்டுவார். அடையாளம் சுட்டாமல் பொதுவாக திருவள்ளுவர், ""யானென தென்னுஞ்செருக் கறுப்பான் வானோர்க்கு உயர்ந்த உலகம் புகும்'' (346)என்ற குறளில் யான், எனது என்பது அகங்கார, மமகாரங்கள் என்ற அகப்பற்று, புறப்பற்று ஆகும். இரண்டும் அற்ற இடமே வீட்டுலகம் கிடைக்கும் இடம் என்பார் திருவள்ளுவர். இதனையே திருஞானசம்பந்தர், ""முதல்வன் பாதமே பற்றா நின்றாரைப்
 பற்றா பாவமே'' எனத் தெளிவாக திருவடியை அடையாளப் படுத்துவார்.
 ""நீர் நமது என்றிவை வேர்முதல் மாய்த்து இறை சேர்மின் உயிர்க்கு அதன் நேர்நிறை இல்லை'' என்று நம்மாழ்வாரும் இறையை அடையாளப்படுத்தி மகிழ்வார்.
 திருமாலும் பிரமனும் செருக்கால் முயன்று முடியாதது போல திருவடியை யமன் செருக்கின்றி கடமை உணர்வோடு பணியைச் செய்ததால் இறைவனின் மறக்கருணையால் திருவடி தரிசனம் காணப்பெற்றான்- என்ற அப்பரடிகள் கருத்தை,
 "அறத்திற்கே அன்பு சார்பு என்ப அறியார்
 மறத்திற்கும் அஃதே துணை'
 என்ற குறள் வெளிப்படுத்தும். கடமை உணர்விலும் இருமை வகை தெரிந்து தண்டம் செய்ய வேண்டும் என்ற விழிப்புணர்வை நமக்கு ஏற்படுத்தும் ""நமனார் செய்த நற்றவம்'' என்ற அடிகளார் திருவாக்கு செம்மொழிச் செல்வம் ஆகும்.
 -புலவர் தா.குருசாமிதேசிகர்
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/11/10/w600X390/NAMANAR.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/nov/10/நமனார்-செய்த-நற்றவம்-3276217.html
3276216 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  ஒரே இடத்தில் நீண்ட நாள் தங்க வேண்டாம்  முன்றுறையரையனார் Sunday, November 10, 2019 05:46 AM +0530 பழமொழி நானூறு
 கருவினுட் கொண்டு கலந்தாரும் தம்முள்
 ஒருவழி நீடும் உறைதலோ துன்பம்
 பொருகடல் தண்சேர்ப்ப! பூந்தா மரைமேல்
 திருவொடும் இன்னாது துச்சு. (பாடல்-123)
 கரையொடு மாறு கொள்ளும் கடலையுடைய குளிர்ந்த நெய்தல் நாட! அழகிய தாமரையிடத்து வாழும் இலக்குமியேயாயினும் நெடுநாள் உடனுறைதல் துன்பந் தருவதாம். (அதுபோல), கருவினுள் தங்கியபொழுதே தொடங்கிக் கலந்தவர்களும், தமக்குள்ளே ஓர் இடத்தில் நீண்டநாளும் ஒருங்கே தங்கியிருந்து வாழுதல் துன்பம் தருவதாம். (க-து.) உடன்பிறந்தாராயினும் ஒரே இடத்தில் நீண்டநாள் தங்கியிருத்தல் ஆகாது. "திருவொடும் இன்னாது துச்சு' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/3/3/w600X390/LOTUS.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/nov/10/ஒரே-இடத்தில்-நீண்ட-நாள்-தங்க-வேண்டாம்-3276216.html
3269918 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பசியும் புலமையும்! DIN DIN Sunday, November 3, 2019 03:39 AM +0530 முன்பு உண்ட உணவு செரித்த பின்பே மீண்டும் உணவு உண்டால் உடம்புக்கு மருந்து வேண்டாம் என்கிறார்(942) திருவள்ளுவர். திருமூலரோ, உடம்பை வளர்த்து, உயிர் இயங்கி, அதன் பலனாக மெய்ஞானத்தை அடைய வேண்டும். அதற்கு உடம்பே அடிப்படை என்பதை, "உடம்பார் அழியில் உயிரார் அழிவர்' என்ற பாடலில் விளக்குகிறார்.
 "உடலுக்கு உணவே ஆதாரம் என்பது இப்பாட்டின் மறைபொருள்.
 பத்து விரல்களால் பாடுபட்டு, ஐந்து விரல்களால் அள்ளிச் சாப்பிட வேண்டும் என்பது உழைப்பையும், உணவையும் நேரடியாகக் குறிக்கும் சொலவடை. இவ்வாறு எண்ணறக் கற்று, எழுத்தற வாசித்த புலவர் பெருமக்கள் முதல் பாமரர்கள் வரை பசி குறித்தும், உணவு குறித்தும் பல்வேறு பாடல்களையும், கருத்துகளையும் இதுகாறும் பகிர்ந்து வந்துள்ளனர்.
 மானிடராகப் பிறந்த அனைவருக்குமே பசிப்பிணி பொதுவானதுதான். ஆயினும், பசி நேரத்தில் தோன்றும் உணர்வுகளும் கருத்துகளும் புலவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் வேறுபட்டு, அவர்தம் கவித் திறத்தை சோதிக்கிறது.
 சிலேடைக் கவியான காளமேகப் புலவர் ஒரு சமயம் நாகை வீதியில் பசியுடன் நடந்து செல்கிறார். அங்கே வீதியில் பாக்குக் கொட்டைகளைப் பரப்பி விளையாடிக்கொண்டிருந்த சிறுவர்களிடம், "தம்பி சோறு எங்கே விக்கும்?' என பேச்சு மொழியில் வினவுகிறார். "சோறு எப்போதுமே தொண்டையில்தான் விக்கும் புலவரே' என சிறுவர்கள் நகைச்சுவையாக பதில் கூறுகின்றனர். பசியுடன் இருந்த காளமேகத்துக்கு சிறுவர்களின் அலட்சியமான பதிலைக் கேட்டு சினம் பொங்க, தெருச் சுவரில் கரித்துண்டுகளால் ஒரு பாட்டு எழுதுகிறார். "பாக்கு தெறித்து விளையாடும் பாலருக்கு நாக்கு...' என்று எழுதிய புலவருக்குப் பசியுணர்வு மேலிட, அதற்குமேல் யோசிக்க இயலவில்லை. உணவு உண்ட பிற்பாடு பாட்டை நிறைவு செய்யலாம் எனச் சென்று விட்டார்.
 காளமேகப் புலவர் எழுதிய பாட்டைக் கவனித்த சிறுவர்கள்,
 "பாக்கு தெறித்து விளையாடும் பாலருக்கு
 நாக்கு தமிழ் மணக்கும் நன்நாகை'
 எனப் பாடலை நிறைவு செய்து எழுதினர். பசியாறிவிட்டு வந்த புலவர், "பாக்கு தெறித்து விளையாடும் பாலருக்கு நாக்கு தெறிக்க...' என எழுத நினைத்திருந்தார். ஆனால், பாடலை ஏற்கெனவே மிக நேர்த்தியான பொருளுடன் நிறைவு செய்திருந்த சிறுவர்களை வியந்து போற்றினார்.
 "ஒருநாள் உணவை ஒழி என்றால் ஒழியாய்'
 என உணவை ஏற்கும் வயிறு குறித்து எளிமையாய், மிகத் தெளிவாய் பாடியுள்ள ஒளவையாரும் பசி நேரத்தில் தனது புலமையில் சற்று தடுமாறித்தான் போயிருக்கிறார். இதை, மாடு மேய்க்கும் சிறுவன் கேட்ட "சுட்ட பழமா? சுடாத பழமா?' நிகழ்ச்சி எடுத்துரைக்கும். சிறுவனின் மதி நுட்பத்தை வியந்தும், சிறுவனிடம் தாம் தோற்றுவிட்டதை எண்ணியும் வருந்திய ஒளவை, "கருங்காலிக் கட்டைக்கு நாணாத கோடாலி' என, மாடு மேய்க்கும் சிறுவனிடம் தோற்றதால் இரண்டு இரவுகள் தமக்குத் தூக்கம் கொள்ளாது எனப் பாடுகிறார்.
 புதுச்சேரியில் மகாகவி பாரதியார் குடும்பத்துடன் வசித்து வந்த நேரம். கடந்த மாத கடன் பாக்கி இருப்பதால், பால் தரமுடியாது என பால்காரன், செல்லம்மாவிடம் கூறுகிறான். இந்த மாதம் பாக்கியை தருவதாகப் பால்காரனை சமாதானப்படுத்தி செல்லம்மா அனுப்பி வைக்கிறார். சுதேசமித்திரன் பத்திரிகைக்கு அன்றைய தினம் எழுதயிருந்த கட்டுரையை அனுப்பினால், அதற்கான சன்மானத் தொகை கிடைக்கும் என செல்லம்மா நினைக்கிறார். பேனா, காகிதம், மை பாட்டில் என அனைத்தையும் மேஜை மீது எடுத்து வைத்து, கட்டுரை எழுதுமாறு பாரதியாரிடம் கூறிவிட்டு, அன்று சமைப்பதற்காகச் சிறிதளவே இருந்த அரிசியை முறத்தில் போட்டு அதில் கல்லைப் பொறுக்கிக்கொண்டிருந்த அவர், ஏதோ வேலையாகக் கீழே வைத்துவிட்டு வீட்டுக்குள் சென்று விடுகிறார்.
 பாரதியாருக்கோ கட்டுரை எழுத மனம் லயிக்கவில்லை. முறத்தில் இருந்த அரிசியை வீட்டு முற்றத்தில் இறைத்துவிட்டு, அதைத் தின்று பசியாறும் பறவைகளைக் கண்டு ரசிக்கிறார்.
 "காக்கைக் குருவி எங்கள் ஜாதி-நீள்
 கடலும் மலையும் எங்கள் கூட்டம்
 நோக்குந் திசையெலாம் நாமன்றி வேறில்லை
 நோக்க நோக்கக் களியாட்டம்'
 எனக் கவிதை எழுதினார். வறுமையுற்ற காலத்திலும் தம் பசி, உணவு, வறுமை குறித்து கவலை கொள்ளாமல், எமக்குத் தொழில் கவிதை, நாட்டுக்குழைத்தல், இமைப்பொழுதும் சோராதிருத்தல் என்று வாழ்ந்த மகாகவி, ஏனைய பிற புலவர்களைவிட பசி குறித்து கவலை கொள்ளாமல் கவித்திறம் குன்றாமல் வாழ்ந்தார் என்பது பெருவியப்புக்குரியது.
 -இரா. சுந்தரபாண்டியன்
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/11/3/w600X390/KALAMEGAM.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/nov/03/பசியும்-புலமையும்-3269918.html
3269915 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மாகூர் திங்களும் சேரலாதனும்! DIN DIN Sunday, November 3, 2019 03:38 AM +0530 எட்டுத் தொகை நூல்களுள் ஒன்று பதிற்றுப்பத்து. இதில் ஆறாம்பத்து நெடுஞ்சேரலாதனின் மகனான ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதனைக் காக்கைப்பாடினியார் நச்செள்ளையார் எனும் பெண்பாற் புலவர் பாடியது.
 "தண்டாரணியத்தில் பிடிபட்ட வருடை ஆடுகளைக் கொண்டுவந்து தன் தொண்டி நகர மக்களுக்கு வழங்கினான்; பார்ப்பார்க்குக் குட்ட நாட்டிலிருந்த ஓர் ஊரை அதிலிருந்த கபிலைப் பசுக்களோடு வழங்கினான்; வானவரம்பன் என்னும் பெயர் தனக்கு விளங்கும்படி செய்தான்; மழவர் பகையை எண்ணிக்கையில் சுருங்கும்படி செய்தான்; கைக்குழந்தையைப் போல் தன் நாட்டைப் பேணிவந்தான்' என்கிறார் புலவர்.
 பிணி நிறைந்த மாசித் திங்களில் விலங்குகளும் நடுங்கும் குளிரை உடையதென்று எனும் காரணத்தால் "மாகூர் திங்கள்!' என ஒரு பாடல் எழுதியுள்ளார்.
 "பகல்பொழுது குறைந்தும், இரவுப்பொழுது நெடியதுமான மாசியில் விலங்கினமும் குளிராலே நடுங்கும். அந்நேரத்தில் காட்டின் வழியே செல்லும் பாண்மகன் உவப்படைய, இருள் மறைந்து விடியலும் வரும். பரந்துள்ள இருள் அகல, ஞாயிறு தன் கதிர்களைப் பரப்பி கீழ்வானம் சிவக்க எழும். அதுபோல இரத்தலையே வாழ்வியலாகக் கொண்ட ஏழ்மையிலும், ஏழ்மையாக வாழும் குடிமக்கள் பசியாற கல்வி, வீரம், அறம் முதலியவற்றைக் கொண்ட பெருவேந்தனான சேரலாதனே அவர்தம் பசியாற்றினான். உனக்கு பகைவராக விளங்கும் வேந்தர்கள்கூட நின் வீரத்தின் தன்மை அறியாதவராய் போரிட்டாலும் பின் தோற்று, பணிந்து, திரைப் பொருளைத் தரும்போதுகூட அவர்தம் பகை மறந்து சினத்தையும் கைவிடும் நின் குணம் வாழ்க!
 ஞாயிறு தோன்றியதும் இருளும், குளிரும் அகல்வது போல, சேரலாதன் தோன்றியதும் இரவலர் சிறுமை நீங்கி அவரும் வளமோடு வாழ்வர் என்ற கருத்தை மையமாக வைத்து அவன் கொடைச் சிறப்பைக் கூறும் பாடலில் சில வரிகள்:
 "பகல் நீடு ஆகாது இரவுப்பொழுது பெருகி
 மாசி நின்ற மாகூர் திங்கள்
 பனிச்சுரம் படரும் பாணம் மகன் உவப்பப்
 புல்லிருள் விடியப் புலம்பு சேரன் அகலப்
 பாயிருள் நீங்கப் பல்கதிர் பரப்பி (5)
 ஞாயிறு குணமுதல் தோன்றியா அங்கு
 இரவல் மாக்கன் சிறுகுடி பெருக
 உலகம் தாங்கிய மேம்படு கற்பின்
 வில்லோர் மெய்ம்மறை, வீற்றிருங் கொற்றத்து
 செல்வர் செல்வ! சேர்ந்தோர்க்கு அரணம் (10)
 -உ.இராசமாணிக்கம்
 
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/11/3/w600X390/KISO-.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/nov/03/மாகூர்-திங்களும்-சேரலாதனும்-3269915.html
3269913 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, November 3, 2019 03:34 AM +0530 இந்திய மொழிகளில் முதன்முதலில் அச்சுவாகனம் ஏறிய பெருமைக்குரிய மொழி தமிழ்மொழிதான் என்று கடந்த வாரம் பதிவு செய்திருந்தேன். அப்போது, தமிழில் அச்சான முதல் நூல் 1714-இல் தரங்கம்பாடியில் கிறிஸ்துவ பாதிரியார் சீகன் பால்குவால் வெளியிடப்பட்ட பைபிளின் "புதிய ஏற்பாடு' என்றும் குறிப்பிட்டிருந்தேன்.
 புலவர் செ.இராசு ஒரு திருத்தம் அளிக்கிறார். தரங்கம்பாடியில் "புதிய ஏற்பாடு' அச்சாவதற்குப் பல ஆண்டுகள் முன்பே தமிழ் அச்சு வாகனம் ஏறிவிட்டது என்கிற வரலாற்று உண்மையைச் சுட்டிக் காட்டியுள்ளார்.
 அபிசீனிய மன்னரின் விருப்பப்படி போர்ச்சுகல் மன்னர் 6.6.1556-இல் கோவாவுக்கு ஓர் அச்சு இயந்திரத்தை அனுப்புகிறார். மன்னரின் "டாக்ட்ரினா கிறிஸ்தம்' என்னும் போர்ச்சுக்கீசிய மொழி நூலை அண்டிரிக் பாதிரியார் என்பவர் "தம்பிரான் வணக்கம்' என்று தமிழில் மொழிபெயர்த்திருந்தார். சீனாவிலிருந்து வரவழைக்கப்பட்ட காகிதத்தில் பாரியா என்கிற பாதிரியார் உருவாக்கிய தமிழ் அச்சுக்களைப் பயன்படுத்தி, "தம்பிரான் வணக்கம்' என்கிற அந்தத் தமிழ் நூல் 20.10.1578-இல் அச்சிடப்பட்டது. 16 பக்கங்கள் கொண்ட அந்த நூல் கல்வெட்டு எழுத்து வடிவில் புள்ளியில்லாத நூலாக இருந்தது. இவையெல்லாம் புலவர் செ.இராசு அனுப்பித் தந்திருக்கும் தகவல்கள். வாழ்க தமிழ்!
 
 காரைக்கால் செல்லும் போதெல்லாம் நான் மிகவும் மதிக்கும், "உமர் நானா' என்று பாசத்துடன் எங்களால் அழைக்கப்படும் பெரியவர் எஸ்.எம். உமரை சந்திக்காமல் திரும்புவதில்லை. அகவை 90 கடந்த உமர் நானாவின் காரைக்கால் இல்லத்தில் "கலைமாமணி' மு.சாயபு மரைக்காயரை சந்தித்திருக்கிறேன்.
 நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட நூல்களை எழுதியிருக்கும் சாதனையாளர் பேராசிரியர் மு.சாயபு மரைக்காயர், காரைக்கால் அறிஞர் அண்ணா கலைக் கல்லூரியின் தமிழ்த்துறைத் தலைவராகப் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்றவர். இவரது "சைவ இலக்கியச் சோலை' என்கிற நூல் சமய இலக்கியவாதிகளால் போற்றிப் பாராட்டப்படும் படைப்புகளில் ஒன்று.
 அவரது "காரைக்கால் அம்மையார் திருமுறைத் தெளிவுரை' புத்தக விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்தது.
 சங்க காலம் முதல் காரைக்கால் அம்மையார் காலம் வரையில் அவரைத் தவிர வேறு எவருமே தமிழில் சிவபெருமான் மீது தனி இலக்கியம் எதுவும் பாடவில்லை. முதன்முதலில் சிவபெருமான் மீது மூன்று சிற்றிலக்கியங்களை யாத்தவர் அம்மையார்தான். அவருடைய "அற்புதத் திருவந்தாதி', "திரு இரட்டை மணிமாலை', "மூத்த திருப்பதிகங்கள்' மூன்றுமே தமிழில் அதுவரையில் எவரும் செய்யாத புதிய சிற்றிலக்கிய வடிவங்கள்.
 இந்தப் புத்தகத்தில் அந்த மூன்று பிரபந்தங்களுக்கும் எளிய உரையைப் படைத்திருக்கிறார் பேராசிரியர் மு.சாயபு மரைக்காயர். "சைவ இலக்கியச் சோலை', "ஆண்டாள் இலக்கியத் திறன்' ஆகிய இரண்டும் இவர் படைத்திருக்கும் நூல்கள். அந்த வரிசையில் இப்போது "காரைக்கால் அம்மையார் திருமுறைத் தெளிவுரை'யும் இணைகிறது.
 
 "பாரதிதாசன் தமிழ் இலக்கியத்திற்குச் செய்த சேவை வேர்ட்ஸ் வொர்த்தும், காலரிட்ஜும் ஆங்கில மொழிக்குச் செய்த தொண்டுக்கு ஒப்பாகும். பாரதி - புதுமை மேனாடு தந்த எண்ணங்களின் விளைவு. அவர் பழமை இடைக்காலத் தமிழகப் புதுமை. பாரதிதாசன் தமிழ்ப் பழமையாகிய சங்ககாலப் பழமையுடன் இக்காலத்தில் மலர்ந்த புதுமையை இணைத்து வெற்றி கண்டவர்'' என்பார் "பன்மொழிப் புலவர்' கா.அப்பாதுரையார்.
 பாரதிதாசனின் கவிதைப் படைப்புகள் பற்றிய திறனாய்வு நூல்கள் பல வெளிவந்துள்ளன. ஆனால், பாரதிதாசனின் உரைநடைப் படைப்புகள் பற்றி வெளிவந்த திறனாய்வு நூல்கள் மிகவும் குறைவு. அதிலும் அவருடைய நாடகங்கள் குறித்து விரிவான அளவில் ஆய்வு நிகழ்த்தப்படவில்லை. தா.வே.வீராசாமி, கூ.வ.எழிலரசு ஆகியோர் ஆய்வு செய்திருக்கிறார்கள். முனைவர் திருமதி. சரளா இராசகோபாலன் "பாரதிதாசன் நாடகங்கள் ஒரு பார்வை' எனும் நூலில், நூல் வடிவம் பெற்ற நாடகங்களை மட்டுமே ஆய்வுக்கு எடுத்துக் கொண்டார்.
 இப்போது டாக்டர் ச.சு.இளங்கோ நூல் வடிவம் பெற்ற நாடகங்களோடு, நூல் வடிவம் பெறாத நாடகங்களையும், அச்சு வடிவம் பெறாத நாடகங்களையும், கையேட்டுப் படிகளில் உள்ள நாடகங்களையும் ஒருங்கே ஆய்வு செய்து "பாரதிதாசன் நாடகங்கள்-ஓர் ஆய்வு' என்கிற முழுமையான ஆய்வை வெளிக்கொணர்ந்திருக்கிறார்.
 இந்தப் புத்தகத்தில் ஆய்வுக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்ட பாரதிதாசனின் நாடகங்கள் 47. அவற்றில் நூல் வடிவம் பெற்றவை 32. நூல் வடிவம் பெறாதவை 4. எஞ்சிய 11-ன்றும் அச்சேறாதவை. இந்தப் புத்தகத்தின் பின்னிணைப்புப் பகுதியில் பாரதிதாசன் படைப்புகளின் காலவரிசை, நாடகங்களின் கால வரிசை, அவற்றின் அகர வரிசை, அச்சு வடிவம் பெறாத நாடகங்கள், நூல் வடிவம் பெறாத நாடகங்கள், சில கையேட்டுப் படிகள் என்று பல முதன்மையான தரவுகள் தரப்பட்டிருக்கின்றன.
 ஆய்வு மாணவர்களுக்குப் பயன்படக்கூடிய விரிவான ஆய்வு நூல்!
 
 கவிஞர் இரா.மீனாட்சி, மகாகவி பாரதிக்குப் பிறகு வந்த அவர் உள்ளிட்ட 97 கவிஞர்களின் கவிதைகளைத் தேடி, "சிட்டுக் குருவியைப் போல...' என்கிற தலைப்பில் தொகுத்திருக்கிறார். கவிஞர் கண்ணதாசன் உள்ளிட்ட முக்கியமான கவிஞர்கள் சிலர் ஏன் விடுபட்டனர் என்று தெரியவில்லை.
 சிட்டுக் குருவியைப் போல அவர் தேடிப் பொறுக்கி எடுத்த கவிதைகள் அத்தனையும் பாரதிதாசனில் தொடங்கி சு.சுபமுகி வரை ஒன்றன்பின் ஒன்றாகக் கவிதைகளுடன் பயணிக்கும் அனுபவத்தைத் தருகின்றன. அந்தக் கவிஞர்கள் பற்றிய சிறு குறிப்பும், புகைப்படமும் இணைத்திருக்கலாமோ? நல்ல பல கவிஞர்கள் விடுபட்டிருக்கிறார்களே, இன்னொரு தொகுப்பைக் கொண்டு வருவாரோ?
 இரா.மீனாட்சி தொகுத்த "சிட்டுக் குருவியைப் போல...' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பில் இருந்த, கவிஞர் போப்பு என்பவர் எழுதிய "நம்பிக்கை' என்கிற கவிதை இது:
 அஞ்சுக்கும் பத்துக்கும்
 குத்திக் கொலையாகும்
 வீதியில்தான்
 வண்ணக் கலவையில்
 வரைந்து போன ஓவியனுக்கு
 அனுமன் மார்பில் சிதறும்
 சில்லறைகள்!
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/11/3/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/nov/03/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3269913.html
3269895 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  நண்பரைப் பிரிதல் துன்பம் தரும்!  முன்றுறையரையனார் Sunday, November 3, 2019 03:32 AM +0530 பழமொழி நானூறு
 விலங்கேயும் தம்மோ டுடனுறைதல் மேவும்
 கலந்தாரைக் கைவிடுதல் ஒல்லா - இலங்கருவி
 தாஅய் இழியும் மலைநாட! இன்னாதே
 பேஎயோ டானும் பிரிவு. (பாடல்-122)
 அருவிகள் பாய்ந்து இழியாநின்ற மலைநாடனே! விலங்கேயாயினும் தன்னோடுகூடி வசித்து மனத்தாற் கலந்தாரை, விட்டு நீங்குதல் செய்யாது. (ஆதலால்), தம்மோடு நட்புச் செய்து துன்பத்தை விளைவிக்கும் பேயேயானாலும் விட்டுப் பிரிதல் துன்பத்தைத் தருவதாம்.
 (க-து.) தம்மோடு கலந்து பழகி மனம் ஒன்றுபட்ட நண்பினரைப் பிரிதல் துன்பந்தருவதாம்.
 "இன்னாதே பேஎயோடானும் பிரிவு' என்பது பழமொழி.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/LOTUS.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/nov/03/நண்பரைப்-பிரிதல்-துன்பம்-தரும்-3269895.html
3269902 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மயங்கா மரபின் எழுத்துமுறை! Sunday, November 3, 2019 03:31 AM +0530 ஈராயிரம் ஆண்டுகட்கு முன்னர் நம் தமிழ்மொழி எழுதப்பட்ட எழுத்து முறைக்குப் "பிராமி' என்று பெயர். இதைத் தமிழ் பிராமி, தமிழி என்றும் சொல்வர். இந்தப் பிராமி எழுத்து முறையில் மெய்யெழுத்துகளுக்குப் புள்ளியிடும் வழக்கம் இல்லை. மேலும் எகர, ஒகர உயிர்/உயிர்மெய் எழுத்துகளுக்கு வேறுபாடு கிடையாது. "கொடி' என்பதை இடத்துக்கேற்றவாறு, "கொடி' என்றோ அல்லது "கோடி' என்றோ படித்துக்கொள்ள வேண்டும். தமிழ் தெரிந்தவர்களுக்கு இது குழப்பமாக இருந்ததில்லை போலும்.
இன்றைக்கும் Raman என்பதை நாம் ராமன் என்று படிக்கிறோம், ஆனால், இந்தப் பெயரைக் கேள்வியுறாத வேறுநாட்டார், இதனை ரமன், ரமான், ராமான் என்று படித்துக் குழப்பமடைவதுண்டு. கடல, மககள, சினம, தநதை, வயல ஆகியவற்றை நாம் கடல், மக்கள், சினம், தந்தை, வயல் என்று சரியாகப் படித்துவிடுவோம். "அந்தத் தெருவில் தெர் சென்றது' என்பதை "அந்தத் தெருவில் தேர் சென்றது' என்று குழப்பமில்லாமல் படித்துவிடலாம். "கொழுநன் மீது கொபம் கொண்டாள்' என்பதனை, "கொழுநன் மீது கோபம் கொண்டாள்' என்றும் படித்துவிடுவதில் சிரமம் இல்லை. எனவேதான், பண்டைய தமிழ் எழுத்துகளில் புள்ளிகளோ, எ/ஏ, ஒ/ஓ வேறுபாடோ இல்லை.
ஆனால், தமிழ் தெரியாதவர்கள் இதனைப் படிக்கும்போது மெத்தத் தடுமாறுவர் என்பது உண்மை. ஈராயிரம் ஆண்டுகட்கு முன்னர் தமிழ்நாட்டுக்கு வந்த சமண, புத்தத் துறவிகளுக்கு இது பேரிடராக இருந்திருக்கும். எனவே, தமிழில் எழுதப்பட்டதைப் படிக்கும்போது அவர்கள் பெரிதும் குழம்பியிருந்திருப்பர். இந்தக் குழப்பத்தைத் தீர்த்துவைக்க முனைந்தவர் தொல்காப்பியர். அவர்தான்,
மெய்யின் இயற்கை புள்ளியொடு நிலையல்
எகர ஒகரத்து இயற்கையும் அற்றே (எழுத்.நூன்.15,16)
என்று தொல்காப்பியத்தில் எழுதி வைத்துள்ளார். இதற்கு, மெய்யெழுத்துகள், மேலே புள்ளிபெறும், எகர/ஒகர உயிர்/உயிர்மெய் எழுத்துகளும் அவ்வாறே புள்ளிபெறும் என்பது பொருள். எனவே, "செடி', "கொன்' என்பவற்றை நெடிலாகச் "சேடி', "கோன்' என்றும், "செ', "கொ' ஆகிய எழுத்துகளுக்கு மேல் புள்ளி வைத்தால், அவற்றைக் குறிலாகச் "செடி', "கொன்' என்றும் படிக்க வேண்டும் என்பது தொல்காப்பிய(ர்) விதி. ஆனால், இந்தப் புள்ளிமுறை தொல்காப்பியர் காலத்துக்கும் முன்னர் இருந்து, அவற்றைத் தொல்காப்பியர் குறிப்பிடுகிறாரா அல்லது இந்த முறை தொல்காப்பியராலேயே ஏற்படுத்தப்பட்டதா என்பது கேள்வி.
தொல்காப்பியர் தனது இலக்கண நூலில், தமக்கு முன்னர் இருந்த பல மரபுகளைக் குறிப்பிடுகிறார். அவ்வாறு குறிப்பிடும்போது, அவர் அந்த மரபைக் கூறி, "என்ப', "என்மனார் புலவர்', "மொழிப' என்று குறிப்பிடுவார். காட்டாக,
பன்னீர் எழுத்தும் உயிர் என மொழிப (எழுத். நூன்:8/2)
வல்லெழுத்து என்ப க, ச, ட, த, ப (எழுத். நூன்:19/1)
கூட்டி எழூஉதல் என்மனார் புலவர் (எழுத். நூன்:6/2)
என்ற நூற்பாக்களைப் பார்க்கலாம். இவ்வாறாக, "என்ப' என்பது 145 இடங்களிலும், "என்மனார்' என்பது 75 இடங்களிலும், "மொழிப' என்பது 87 இடங்களிலும் தொல்காப்பியத்தில் இடம்பெற்றுள்ளன. ஆனால், புள்ளிகளைப் பற்றிக் கூறுமிடத்து,
மெய்யின் இயற்கை புள்ளியொடு நிலையல்
எகர ஒகரத்து இயற்கையும் அற்றே
என்று இந்நூற்பாக்களைத் தன்கூற்றாகவே கூறியிருப்பதை உற்று நோக்க வேண்டும். புள்ளிமுறை தொல்காப்பியருக்கு முன்னர் இருந்திருந்தால் அவர் இந்நூற்பாக்களை,
மெய்யின் இயற்கை புள்ளிபெறும் என்ப
எகர ஒகரமும் அற்றென மொழிப
என்பது போன்று அமைத்திருந்திருப்பார். இதற்குச் சான்றாக இன்னொன்றையும் காட்டலாம். தொல்காப்பியத்துக்குச் சிறப்புப் பாயிரம் என்ற முன்னுரையை அளித்திருப்பவர் பனம்பாரனார் என்ற புலவர். அவர் தொல்காப்பியரைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போது,
மயங்கா மரபின் எழுத்துமுறை காட்டி,
தொல்காப்பியன் எனத் தன்பெயர் தோற்றி
என்று குறிப்பிடுகிறார். "மயங்கா மரபின் எழுத்துமுறை' என்பதற்கு, மெய்ப்புள்ளி, எகர/ஏகார, ஒகர/ஓகார வேறுபாடுகள் இன்றி, மயக்கம் (ambiguity) தருகிற எழுத்து முறையில், புள்ளியை அறிமுகப்படுத்தி, இந்த மயக்கங்களைத் தீர்த்து வைத்தவர் என்று பொருள்கொள்வது சிறப்பாகும். தொல்காப்பியருக்கு ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகட்குப் பின்னர் தோன்றிய உரையாசிரியர்களின் காலத்தில் இந்த எழுத்துமுறையின் வரலாறு வெளிப்படாத காரணத்தால், இத்தொடருக்கு வேறுவிதமான பொருள் கூறிச் சென்றனர் எனலாம். 
- முனைவர் ப.பாண்டியராஜா

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/11/3/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/nov/03/மயங்கா-மரபின்-எழுத்துமுறை-3269902.html
3264364 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, October 27, 2019 01:36 AM +0530 அனைவருக்கும் எனது தீபாவளி வாழ்த்துகள்.  ஒவ்வோர் ஆண்டு தீபாவளியின் போதும் "தினமணி' வெளிக்கொணரும் "தீபாவளி மலர்' மூலம் நான் விடுக்கும் வேண்டுகோள் ஒன்று உண்டு. இன்று தீபாவளி என்பதால், அந்த வேண்டுகோளை இதன் மூலம் விடுக்கிறேன்.

நாம் விமரிசையாக தீபாவளி கொண்டாடும் இவ்வேளையில், ஒருவேளை உணவுக்குக்கூட வழியில்லாமல், மாற்று உடையில்லாமல் நம்மிடையே எத்தனை எத்தனையோ குடும்பங்கள் இருக்கின்றன. அவர்களுக்கும் ஆசை இருக்கிறது. கூடவே வறுமையும் இருக்கிறது. தெருவோரமோ, ஓலைக் குடிசையோ அங்கேயும் குழந்தைகள் இருக்கிறார்கள். தங்கள் பெற்றோருடன் தீபாவளி கொண்டாடும் வாய்ப்பிழந்து அநாதை இல்லங்களில் பல பிஞ்சு உள்ளங்கள் தவிக்கின்றன. முதியோர் இல்லங்களில் பாசத்திற்காக ஏங்கித் தவிக்கும் பலர் இருக்கிறார்கள்.

நமது தீபாவளிக் கொண்டாட்டத்தில் அவர்களையும் இணைத்துக் கொள்ள வேண்டாமா? அவர்களும் புத்தாடை உடுத்தி,  வயிறார உண்டு, மகிழ்ச்சியாகப் பட்டாசு வெடித்துக் களிப்பதை நமது தீபாவளிக் கொண்டாட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக்குங்கள் என்பதுதான்  எனது வேண்டுகோள்.   

பதிப்பாளர் ஒருவருடைய படைப்பை இன்னொரு பதிப்பகம் வெளியிட முற்படுகிறது என்றால், அந்தப் பதிப்பாளர் எப்பேர்ப்பட்டவராக இருக்க வேண்டும்?  விஜயா பதிப்பகம் மு.வேலாயுதம் எழுதிய  "இதயம் தொட்ட இலக்கியவாதிகள்' என்கிற புத்தகம் வானதி பதிப்பகத்தாரால் வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது.  

கவியரசர் கண்ணதாசன்  "பொன் மழை'  என்கிற நூலை எழுதுகிறார். அதன் கையெழுத்துப் பிரதியை விஜயா பதிப்பகம் வேலாயுதத்திடம் கொடுத்துப் புத்தகமாக வெளியிடச் சொல்கிறார்.  கவிஞரின் புத்தகத்தை வெளியிடமாட்டோமா என்று  எல்லா பதிப்பாளர்களும் தவம் இருப்பார்கள். ஆனால், வேலாயுதம், ""இதை நீங்கள் வானதி பதிப்பகத்திலேயே கொடுத்துவிடுங்கள். அவர்கள்தான் உங்கள் நூல்களைத் தொடர்ந்து வெளியிட்டு வருகிறார்கள். அதுதான் தொழில் தர்மம்'' என்று திருப்பிக் கொடுத்து விடுகிறார். தன் தந்தை வானதி திருநாவுக்கரசின் சார்பில்  அவர் மகன் வானதி ராமநாதன், விஜயா மு.வேலாயுதம் எழுதிய "இதயம் தொட்ட இலக்கியவாதிகள்' புத்தகத்தை வெளியிட்டிருப்பது நட்பின் ஆழத்தை நிரூபிக்கிறது. 

அன்று முதல் இன்றுவரை  தமிழகத்திலுள்ள இலக்கிய ஆளுமைகள் அனைவருடனும் நெருங்கிப் பழகிய வேலாயுதம் அண்ணாச்சி, அவர்கள் குறித்த தனது அனுபவங்களை எழுத்தில் வடிக்க வேண்டுமென்று நானேகூட அவரிடம் பலமுறை கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன். இந்தப் புத்தகத்தில் மு.வ.வில் தொடங்கி,  கு.அழகிரிசாமி, கவிஞர் கண்ணதாசன், ஜெயகாந்தன், நா.பா., கவிஞர் மீரா, சுஜாதா, அப்துல் ரகுமான், வ.விஜயபாஸ்கரன், "வானதி' திருநாவுக்கரசு, அருட்செல்வர் நா.மகாலிங்கம், பழனியப்ப செட்டியார், சக்தி வை. கோவிந்தன் என்று 13 ஆளுமைகளுடனான தனது சுவாரசியமான அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறார் விஜயா பதிப்பகம் மு. வேலாயுதம். 

ஒவ்வொரு ஆளுமைகளுடனான அவரது தனிப்பட்ட அனுபவங்கள்  ஒருபுறம் என்றால், அந்த ஆளுமைகளின்  தனிப்பட்ட குணாதிசயங்களை வெளிக்கொணர்ந்திருக்கும் விதம்  அவருக்குள் ஒளிந்து கொண்டிருக்கும் அற்புதமான எழுத்தாளரை அடையாளம் காட்டுகிறது. வேலாயுதம் அண்ணாச்சியின் அந்த எழுத்தாற்றலை அடையாளம் கண்டு, "அமுதசுரபி' இதழில் தொடர் எழுதவைத்த அதன் ஆசிரியர் திருப்பூர் கிருஷ்ணனுக்கு முதலில் நன்றி கூற வேண்டும். 

"அமுதசுரபி'யில் வெளிவந்தபோது,  அந்தக் கட்டுரைகளைப் படித்ததற்கும் இப்போது புத்தகமாகப் படிப்பதற்கும் ஒரு வித்தியாசம் இருக்கிறது. தொடராக வரும்போது பல கட்டுரைகளுக்கு இடையே  படித்துவிட்டு நகர்ந்து விடுகிறோம். "இதயம் தொட்ட இலக்கியவாதிகள்' புத்தக வடிவம் பெற்ற பிறகு படிக்கும்போது, வேலாயுதம் அண்ணாச்சியுடன் ஒருவர் பின் ஒருவராக 13 இலக்கியவாதிகளுடனும் நடைப்பயணம் செல்லும் வித்தியாசமான அனுபவம் ஏற்படுகிறது.  

இந்தப் புத்தகத்தில் உள்ள ஆளுமைகளில் 12 பேருடன் அவருக்கு நேரடித் தொடர்பு  இருந்திருக்கிறது. 

13-ஆவது ஆளுமையான சக்தி வை. 

கோவிந்தனை அவர் நேரில் சந்தித்ததில்லை. ஆனால்,   சக்தி வை. கோவிந்தனை தனது பதிப்புத்துறை குருவாக ஏற்றுக் கொண்டவர் வேலாயுதம். அவர் குறித்து இந்தப் புத்தகத்தில்  வேலாயுதம் அண்ணாச்சி ஒரு சுவாரசியமான சம்பவத்தை எழுதியிருக்கிறார்.

சுதந்திர இந்தியாவின் கவர்னர் ஜெனரலாகப் பதவி ஏற்ற ராஜாஜி ஒருமுறை சக்தி காரியாலயத்திற்கு வருகிறார். அவரைக் கண்டதும் பதைபதைத்து அவருக்கு ஏதாவது வாங்கிவர வேண்டுமென்று ஓடுகிறார் சக்தி வை. கோவிந்தன். உடனே, அவரைத் தடுத்து நிறுத்திய ராஜாஜி சொல்கிறார் - ""நான் கவர்னர் ஜெனரலாக இங்கு வரவில்லை. சக்தி காரியாலயத்தின் வாசகன் ராஜகோபாலாசாரியாக வந்திருக்கிறேன்.''  

மு.வ., கவிஞர் கண்ணதாசன், ஜெயகாந்தன், நா.பா. ஆகியோருடனான அவருடைய தொடர்பும், அனுபவங்களும் மெய்சிலிர்க்க வைக்கின்றன.  விஜயா பதிப்பகம் வேலாயுதம் அண்ணாச்சியின் "இதயம் தொட்ட இலக்கியவாதிகள்' குறித்த அடுத்த புத்தகத்திற்காகக் காத்திருக்கிறேன். 

தமிழின் பல்வேறு சிறப்புகள் குறித்துப் பெருமிதம் அடையும் நாம் ஒரு முக்கியமான சிறப்பை உணராமல் இருக்கிறோம். இந்தியாவில் எத்தனை எத்தனையோ மொழிகள் இருந்தாலும், அச்சு வாகனம் ஏறிய முதல் மொழி தமிழ்தான். 

தமிழகத்தின் தரங்கம்பாடியில் 1705-இல் வந்திறங்கிய டென்மார்க்கைச் சேர்ந்த பிராடஸ்டென்ட் பாதிரிமார்கள் "பைபிள்' அச்சிடுவதற்காக அங்கே ஓர் அச்சுக்கூடம் நிறுவினார்கள். சீகன்பால்கு என்கிற பாதிரியார் விவிலியத்தின் பழைய, புதிய ஏற்பாடுகளைத் தமிழ்ப்படுத்தினார். 1714-இல்  தமிழில் எழுதப்பட்ட "புதிய ஏற்பாடு' அங்கே அச்சிடப்பட்டது. அதனால்தான் சொன்னேன், அச்சு வாகனம் ஏறிய முதல் மொழி தமிழ் என்று. கோ. மன்றவாணன் "கொத்திச் செல்வேன் வானத்தை' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பில் "இணை (த)யத்தில் வாழும் எம் தமிழ்' என்கிற கவிதையிலிருந்து ஐந்து வரிகள்.

நிலவில் கால்பதித்த
நீல்ஆம்ஸ்ட்ராங் போல்
முதன்முதலில் இந்தியாவில்
அச்சுப் பொறியில்
அரசநடை போட்டது தமிழ்!

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/10/27/w600X390/tm5.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/oct/27/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3264364.html
3264359 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அணில் காத்த பதிகம்! -பே.சா.கர்ணசேகரன் DIN Sunday, October 27, 2019 01:33 AM +0530 சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகளிடமிருந்து செந்தமிழ்ப் பாக்களைப் பெற சிவபெருமான் திருவாரூர் வீதிகளில்  நடந்து திரிந்ததைப் போல், நம்மாழ்வாரிடம் பாடல் பெறுவதில் திருமாலுக்கும் பெருவிருப்பம் இருந்திருக்கிறது. அதே பெருவிருப்பத்தின் காரணமாகத்தான் வண்ணச்சரபம் தண்டபாணி சுவாமிகளின் வேண்டுதலையும் அவன் நிறைவேற்றினான். அதற்காக அவரிடமிருந்து அவன் "பண் சுமந்த பதிகம்' ஒன்றைப் பரிசாகப் பெற்றான். அந்தக் கதை வியப்பானது!

விழுப்புரத்திற்கு அருகில் இருப்பது குமாரபுரி. அங்கே அமைந்துள்ள சண்முக சுவாமிகள் மடாலயத்தில், பல ஆண்டுகளுக்கு முன் திருக்குடமுழுக்குப் பெருவிழா நடைபெற்றது. மண்டலபூசை முடிந்ததும் பந்தல்காரர்கள், அலங்காரப் பந்தலைப் பிரிக்கும்போது, அதன் முகட்டில் அணிலின் கூடு ஒன்று இருக்கக் கண்டார்கள். அதில் இரண்டு அணில் குஞ்சுகள் இருந்தன. அந்தக் கூட்டை அப்படியே எடுத்து வந்து, அங்கிருந்த வண்ணச்சரபம் தண்டபாணி சுவாமிகள், சண்முக சுவாமிகள், சோழவந்தானூர் கந்தசாமி சுவாமிகள் ஆகியோர் திரு முன்பு வைத்தார்கள், அப்பந்தல்காரர்கள். அக்குஞ்சுகளைப் பார்த்து அத் தவச்சீலர் மூவரும் மற்றவரும் வருந்தினர். 

அப்போது, அக்குஞ்சுகளைக் கவர்ந்துசெல்ல காகங்கள் கரைந்தபடி நெருங்கி வந்தன. காகங்கள் நெருங்கி வந்ததாலும், மக்கள் நடமாட்டத்தாலும், பயந்துபோனதால் தாய் அணிலும், தந்தை அணிலும் எங்கோ சென்று ஒளிந்து கொண்டன. அதனால், தாய்ப்பால் இன்றித் தவித்த அக்குஞ்சுகளுக்குப் பசுவின் பால் ஊட்டப்பட்டது. ஆனால், அப்பாலை அவை அருந்தவில்லை. 

அதைப் பார்த்துப் பொறுக்காத வண்ணச்சரபர், திருநீற்றைக் கையில் எடுத்தார். ""இந்தத் திருநீற்றால் முத்தி பெற்றவர்கள் உண்டு என்பது உண்மையானால், இந்தக் குஞ்சுகள் அதன் தாயிடம் சேர வேண்டும்''  என்று சூளுரைத்து, கையில் எடுத்த அந்தத் திருநீற்றைக் குஞ்சுகளின் மீது தூவினார். அதோடு, ""இந்த அணில் குஞ்சுகளை இப்போது நீ காத்தருளினால் பண்சுமந்த பதிகம் ஒன்று பாடி உனக்குச் சூட்டுவேன்'' என்று திருமாலையும் வேண்டிக் கொண்டார்.

என்ன அதிசயம்! சிறிது நேரத்தில் நெருங்கி வந்த காகங்கள் எல்லாம் விலகிச் சென்றன. ஒளிந்து கொண்டிருந்த தாய், தந்தை அணில்கள் வெளியே வந்து, தம் குஞ்சுகளை எடுத்துச் சென்றன. இதைப் பார்த்து அனைவரும் பரவசமாயினர். வண்ணச்சரபமும் தாம் சொன்னபடி பதிகம் ஒன்று பாடிப் பரந்தாமனுக்குச் சூட்டினார். அந்தப் பதிகம்தான் "அணில் காத்த பதிகம்'! 

""குருகை நகர்ப் பூம்புளிக் கீழ்க்குடி இருப்போன் முதலாகும்
ஒரு பதின் மரொடு நாயேன் ஒளிர்தரச் செய்திடல் வேண்டும்
பொருவறு பாண்டவர் மனைவி புலராது அன்று அருள்செய்த
அருமை நிசப்படுமாறு இன்று அணில்க் காத்த பெருமாளே''

என்பது அப்பதிகத்தில் வரும் ஒரு பாடல். "பெருமானே! துரியோதனனின் பெரிய சபையில், தன் மானத்தைக் காத்துக்கொள்ளப் போராடிய பாஞ்சாலி, இறுதியில் "கோவிந்தா!' என்று உன்னைச் சரண் புகுந்து தன் மானத்தைக் காத்துக் கொண்டாள். அதுபோல, உன்னைச் சரண் புகுந்து காகங்களிடம் இருந்து தம்மைக் காத்துக் கொள்ளும் அறிவு அணில் குஞ்சுகளுக்கு இல்லை. பாவம் அவை. அவற்றின் மீது கொண்ட இரக்கத்தினால் அவற்றைக் காத்தருளுமாறு நான் உன்னை வேண்டினேன். என் வேண்டுதலை ஏற்று நீயும் அவற்றைக் காத்தருளினாய். அன்று தோன்றாத் துணையாய் இருந்து நீ பாஞ்சாலிக்கு ஆடை சுரந்தது பொய்யல்ல, உண்மை என்பதை இன்று தோன்றாத் துணையாய் இருந்து அணில் குஞ்சுகளுக்கு அருள் சுரந்ததன் மூலம் உறுதி செய்துள்ளாய். அந்த அருட்திறனுக்கு நன்றி! பெருமானே நன்றி!'

இவ்வாறு பாடலின் பின்னிரண்டு அடிகளில் தன் நன்றியறிதலைக் காட்டியுள்ள வண்ணச்சரபம், பாடலின் முன்னிரண்டு அடிகளில் தன் வேண்டுதலைத் தெரிவித்துள்ளார். திருக்குருகூர் புளியாழ்வானின் நிழலில் குடியிருக்கும் நம்மாழ்வார் முதலான பத்து ஆழ்வார்களும், மும்மல இருளில் மூழ்கி இருக்கும் உலகுக்குத் தம் பாசுரங்களால் ஞான ஒளி பாய்ச்சினர். நாயைப் போல் இழிந்தவனாயினும், அடியேனும் அவர்களைப் போல் உலகுக்கு என் பாடல்களால் ஞான ஒளி பாய்ச்ச விரும்புகிறேன். அதற்குப் பெருமானே! நீதான் அருள வேண்டும்.

இதுவே அந்த வேண்டுதல். இது ""எந்தன், பாட்டுத் திறத்தாலே இவ்வையகத்தைப் பாலித்திட வேண்டும்'' என்று பராசக்தியிடம் மகாகவி பாரதியார் வேண்டிய வேண்டுதலை நினைவூட்டுகிறது. சிற்றுயிர்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற உணர்வை ஊட்டும் இலக்கியம்தான் "அணில் காத்த பதிகம்'!

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/10/27/w600X390/tm4.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/oct/27/அணில்-காத்த-பதிகம்-3264359.html
3264353 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஒட்டக்கூத்தர் காலத்தில் மணமகன் தேடல்... -இரா.வெ.அரங்கநாதன் DIN Sunday, October 27, 2019 01:31 AM +0530 சங்க காலத்தில் மணமகனைத் தேடியதாகப் பதிவுகள் ஏதுமில்லை. பெரும்பாலும் அவை காதல் மணமே. அங்கு வசதியுள்ளவனா, ஏழையா என்பதெல்லாம் ஏதும் பதிவாகவில்லை. தலைவியைக் கண்டு காதலுறும் தலைவனை மனம் ஒத்து மணந்ததாகத்தான் பதிவுகள் உண்டு.

11-ஆம் நூற்றாண்டில் ஒட்டக்கூத்தரின் உத்தரகாண்டப் பதிவு (ராமாயணம்) சற்று முரண்படுகிறது. பெண்ணைப் பெற்ற தந்தை, தாயாரின் எதிர்பார்ப்பு வேறு; பெண்ணின் எதிர்பார்ப்பு வேறாய் உள்ளது எனப் பாடல் (243) தெரிவிக்கின்றது. (இராவணன் பிறப்புப் படலம்). 

 "குலம் வேண்டும் என்றிருப்பர் குளத்துள்ளார்
    கல்வியினால் குறையா ஞானப்
பலம் வேண்டும் என்றிருப்பர் தந்தைமார்
    பரந்த பெருஞ்செல்வம் உள்ள
தலம் வேண்டும் என்றிருப்பர் தாய்மார்கள்
    யௌவனமும் அழகுஞ் சார்ந்த
நலம் வேண்டும் என்றிருப்பர் நாறுகுழல்
    கன்னிமார் நலத்தின் மிக்கார்'

ஒரே ஒரு வேறுபாடுதான். மணமகளை அழைத்து வந்து மணமகனைப் பார்க்கும் நிலை. பாராட்ட வேண்டிய ஒன்று. மணமகனைப் பிடித்ததும் கேட்கும் கேள்வி,

"பின்னும் மயன் கூறுவன் நின்பே ரெழிலும்
யௌவனமும் பேச வேண்டா
உன்வழியும் உன்பதியும் உன்பெயரும்
உன் நலமும் உரைத்தி' 


என்ற மணமகள் வீட்டாருக்கு, "ஆயிரம் வேதம் கற்றவன்' எனத் தன்னை இராவணன் அறிமுகம் செய்து கொள்கிறான்.

        "... .... அயன்மைந்தன் மகன் மைந்தன்
        அணி இலங்கா புரியை யாளும்
        மன்னவன் பேர் தசக் கிரீவன் மறைகள்
        ஓராயிரம் யான் வல்லேன்' என்றனன்!' 
        (உ.கா.245)

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/10/27/w600X390/tm3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/oct/27/ஒட்டக்கூத்தர்-காலத்தில்-மணமகன்-தேடல்-3264353.html
3264352 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பொருள் பொதிந்த தீபாவளித் திருநாள்! -முனைவர் பி.கி. சிவராமன் DIN Sunday, October 27, 2019 01:28 AM +0530 தமிழ்கூறு நல்லுலகில் தீபாவளிப் பண்டிகையின் வயது ஒன்பது நூற்றாண்டுகள். 15ஆம் நூற்றாண்டில் தமிழகத்தில் விஜயநகரப் பேரரசு வேரூன்றியதும், அவர்கள் பரவலாகப் பல ஊர்களில் குடியேறினர். அவர்களுடைய முதன்மையான பண்டிகைதான் தீபாவளி. தீப வழிபாடு இயற்கை வழிபாடாகும். இது பண்டைய தமிழர் வழிபாடு, தொன்மை வாய்ந்தது. 

எனவே, விஜயநகரப் பேரரசு மூலம் அறிமுகமான இத்தீபாவளிப் பண்டிகை சிறிது சிறிதாகத் தமிழக மக்களின் நாகரிகத்தில் இரண்டறக் கலந்துவிட்டது. தீபாவளியின்போது எண்ணெய் தேய்த்துக் குளிப்பதும், புத்தாடைகள் புனைவதும், இனிப்புகள் உண்பதும், பட்டாசுகள் வெடிப்பதும் விஜயநகர மக்களின் வழக்கம். இதை முதலில் தமிழக நகர மக்களும், பின் கிராம மக்களும் படிப்படியாக ஏற்றுக் கொண்டனர். 

தீப வழிபாடு ஏன்?

இருளைக் கொண்டு ஒரு மலையையே மறைக்கலாம். ஆனால், ஒரு மலையளவு இருளால்கூட ஓர் அகல் விளக்கின் ஒளியை மறைக்க முடியாது. ஒளி மனித உயிருக்கு இன்றியமையாதது. ஆதிகால பிரபஞ்சத் தோற்றத்தில், அணுக்கூட்டங்கள் கூடி ஒரு குழம்பாக (PRIMEVAL SOUP) கடலோரத்தில் மிதந்து கொண்டிருந்த போது அதில் சூரிய ஒளிபட்டு முதல் உயிர் (PRIMARAY GENOME) தோன்றியது. உண்மையில் நாமெல்லாம் ஒளியின் புத்திரர்கள்தாம்.

சூரிய ஒளி இல்லையேல் கடல்நீர் ஆவியாகாது; மழையில்லை. சூரிய ஒளியின் கிரணங்களை வாங்கி மரங்களில் இலைகளில் குளோரோபில்லைத் தோற்றுவித்து காய்கனிகளில் வண்ணத்தைத் தருகின்றன. குடிக்கும் நீரில் நோய்க் கிருமிகளை ஒளி அழிக்கிறது. ஒளி மூலம் தோல் வைட்டமின் டி போன்ற பொருளைச் சேகரித்து எலும்பை உருவாக்க உதவுகிறது. ஒளியின்றி இருண்ட அறையில் ஒரு மனிதனைப் பலகாலம் அடைத்து வைத்தால், அம்மனிதனுக்கு பைத்தியம் பிடித்துவிடும்.

எனவேதான் இந்துக்கள் இவ்வொளியை "அருட்பெருஞ்ஜோதி' ஆண்டவராகவும், கார்த்திகை மாதத்தில் திருவண்ணாமலை தீபமாகவும் வழிபடுகிறார்கள். இறைவன் ஒளிவடிவாக இருப்பதை உணர்ந்து, ஒளி வழிபாட்டையே வலியுறுத்தினார் மாணிக்கவாசகர். திருவெம்பாவையின் முதல் பாடலில் "ஆதியும் அந்தமும் இல்லா அருட்பெரும் ஜோதியை' என்று இறைவனை ஜோதியாகவே கண்டார். திருவாசகத்தில் தீப (ஜோதி) வழிபாடே (பல பாடல்களில்) வலியுறுத்தப்படுகிறது. மாணிக்கவாசகரை அடியொற்றிப் பாடிய வள்ளலார் பாடல்களிலும் ஜோதி வழிபாடே  பெரிதும் வலியுறுத்தப்படுகிறது. கோபுர தரிசனம் போல, தீபதரிசனமும் பாப விமோசனம்தான். புராணங்களில் வரும் நரகாசுரவதம் வாழ்க்கையில் நாம் அன்றாடம் சந்திக்கும் சத்திய சோதனைகள்தாம்.

நரகாசுரன் என்கிற தீய எண்ணத்தை கண்ணனாகிய இறைவன் சத்தியபாமா என்கிற சத்தியத்தின் துணைகொண்டு வெல்கிறார். இது அதர்மத்தை தர்மம் வென்ற கதை; இருளை ஒளி வென்ற கதை. தெய்வ தரிசனத்தில் ஒளியின் பங்கு பெரியது. இறைவன் அண்டத்திலுள்ளவன். அண்டம் என்றால் கருப்பு நிறம். கிருஷ்ணம் என்றால் கருப்பு என்று பொருள். தெய்வம் கர்ப்பக்கிருகம் என்ற இருளில் வாழ்கிறது. அதை தரிசிக்கக் கற்பூர ஒளியைக் காட்டுகிறோம். அப்போது சுத்தவெளி தெரிகிறது. இதுதான் சிதம்பர ரகசியம்.

அருளாளர் வருகின்ற தருணமிது தோழி! 
ஆயிரம் ஆயிரம் கோடி அணிவிளக் கேற்றிடுக!
என அழைக்கிறார் திருவருட்
பிரகாச வள்ளலார். 

"தீயினால் துசாகும் செப்பேலோர் எம்பாவாய்' என்பது ஆண்டாள் திருப்பாவை.
"அன்பே தகழியாய், ஆர்வமே நெய்யாக இன்புருகு சிந்தை இடுதிரியாய்'என்று ஞான விளக்கேற்றுவார் பூதத்தாழ்வார். தீபாவளி என்றால் தீபம் + ஆவளி அதாவது தீபங்களின் வரிசை என்று பொருள். ஒவ்வொரு விளக்கையும் தனக்காக, தன் குடும்பத்திற்காக, தன் உறவினர்களுக்காக, தன் நண்பர்களுக்காக, தன் சமூகத்திற்காக வரிசையாக ஏற்ற வேண்டும். அவ்விளக்கில் நல்லெண்ணையை ஊற்றும்போது, நம் உள்ளத்தில் நல்ல எண்ணங்கள் பிரதிபலிக்க வேண்டும். எரியும் விளக்கைக் கவிழ்த்தாலும் அது மேல் நோக்கியே எரியும். அதுபோல் வாழ்வில் நமது லட்சியப் போராட்டம் தோல்வியால் துவளாது லட்சியப் பாதையில் மேல் நோக்கியே இருக்க வேண்டும்.

தீபாவளித் திருநாளில் புத்தாடை உடுத்தி, புதிய சிந்தனைகளை விதைப்போம். பட்டாசுகள் சுடும்போது தீய எண்ணங்களுக்கு, தீய செயல்களுக்குத் தீ மூட்டுவோம். நம் குடும்ப மகிழ்ச்சியை பல குடும்பங்களோடு பகிர்ந்து கொள்வோம். தனிப்பெருங்கருணையால் அருட்பெருஞ்ஜோதியை வாழ்வில் காண்போம்; தீபத்தை ஏற்றுவோம்! பாபத்தைப் போக்குவோம்! 


 (மருத்துவர், தஞ்சை மருத்துவக் கல்லூரி முன்னாள் முதல்வர்)

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/10/27/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/oct/27/பொருள்-பொதிந்த-தீபாவளித்-திருநாள்-3264352.html
3264351 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு Sunday, October 27, 2019 01:26 AM +0530 காடுறை வாழ்க்கைக் கருவினை மாக்களை
நாடுறைய நல்கினும் நன்கொழுகார் - நாடொறும்
கையுள தாகி விடினும் குறும்பூழ்க்குச்
செய்யுள தாகு மனம். (பாடல்-121)

தினந்தோறும் கையின்கண் இருந்து வளர்ந்தாலும் காடைக்கு மனம் காட்டில் வசிப்பதிலேயே பொருந்தியிருக்கும். அதுபோல, காட்டின்கண் வசிக்கும் வாழ்க்கையால் கொடிய தொழில்களைச் செய்கின்ற விலங்கொப்பாரை, நாட்டின்கண்ணே தங்கவிடினும் நன்னெறியில் ஒழுகார். (க-து.) கீழ்மக்கள் என்ன செய்யினும் திருந்தப்பெறார்."கையுளதாகிவிடினும் குறும்பூழ்க்குச் 
செய்யுளதாகும் மனம்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/21/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/oct/27/பழமொழி-நானூறு-3264351.html
3258647 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி 'சிந்தையைக் கவரும் சீர்திருத்தக் கீதம்'! தாயம்மாள் அறவாணன் Monday, October 21, 2019 12:49 PM +0530  

இந்தியாவைக் கைப்பற்றிய வெள்ளைக்காரர்கள், தென்னிந்தியாவில் வணிக வலையை விரித்தனர். இலங்கையிலும் தம் அரசியலைக் கையிலெடுத்து ஆட்டிப்படைத்தனர். சிங்களர் வாழ்விடத்தைத் தொடர்ந்து தமிழர் வாழும் இடமும் ஐரோப்பிய ஆதிக்கத்தின்கீழ், இலங்கை என ஒன்றிணைத்துக் கொண்டுவரப்பட்டது. 

மலைநாடான கண்டியில் தேயிலை பயிரிட்டனர். உள்ளூர்ச் சிங்களரை வைத்துத் தேயிலைப் பயிர் செய்ய முடியாமையால், சொன்னபடி கேட்கும் தென்னிந்தியத் தமிழரை அங்கிருந்து கண்டிக்குக் கொண்டு வந்தனர். அத்தமிழர் பெருந்துன்பத்திற்கு ஆளாயினர். "பாடுபட்டவன் எங்கள் பாட்டன் பூட்டன்; இப்போது பலன் அனுபவிப்பது வேறு ஒரு கூட்டம்' என வருந்தினர்.

எம்.எஸ்.கிருஷ்ணம்மாள் என்கிற கவிஞர் தமிழருக்காக, தமிழ்ப் பெண்டிருக்காக "சிந்தையைக் கவரும் சீர்திருத்தக் கீதம்' என்ற தலைப்பில் ஒன்பது பாடல்களைப் பாடினார்.  "கள்ளத்தோணி' என்று தமிழரை இழிவாகப் பேசுவதைக் கண்டித்தார். கங்காணிமார்க்கு அடங்கி, கணக்குப் பிள்ளைக்கு நடுங்கி, கண்டிப்பாக வேலை செய்தும் கருணையில்லை முதலாளிக்கு என்று துடித்தார். அவர் சுட்டும் பாடல் இதுதான்.

"ஆதியிலே வெள்ளையர்கள் கூட்டிவந்து
பாதியிலே தவிக்கவிட்டுப் பறந்துவிட்டார் 
நாதியற்று நடுத்தெருவில் நாம் வருந்தி
நீதியற்று நிற்கதியாய் வாழுகின்றோம்'
"தமது உறவினரையும் இனத்தாரையும் ஈழத்
தேயிலைப் புதரிலே புதைத்தார்கள். சேவை செய்த தமிழன் தேவையில்லை; சிலோனில் அவனுக்கு வேலையில்லை. சொந்தம் கொண்டாட உரிமையில்லை; சொன்னாலும் நாட்டுக்குத் தெரியவில்லை' என்று குமுறுகிறார். அவர் பெண்களைப் பற்றி எழுதிய கவிதை வரிகள் இவை:

"தேயிலை பறிப்பதில் திறமை பெற்ற 
திராவிடப் பெண்களின் சாதனைகள் 
மலையசைந்தாலும் மனம் கலங்கா
மாபெரும் வீரசிகா மணிகள்
அட்டை, பாம்பு, பூரான் வாழும் ஆரண்யத்தில் 
அரிவையர்கள் கொழுந்தெடுக்கும் மே மலையில்
கோடைவெயில் காலத்திலும் வேர்வை சிந்த
கொட்டும் மழை நேரத்திலும் குளிர்நடுங்க
பாலுமின்றிச் சோறுமின்றிப் பட்டினியாய்ப்
பதைபதைத்து வாடுதிங்கே குழந்தைகளும் 
பேருபோட்டு வீடுவர ஆறுமணி 
பிள்ளைகளைக் கவனிப்பது எப்போ இனி?'
கவிஞர் கிருஷ்ணம்மாள் என்ன படித்தார் 
என்பதை அறிய இயலவில்லை. கண்டியில் துன்பப்படும் தமிழருக்காக, தேயிலைத் தோட்டத் தொழிலாளிகளுக்காக, உழைக்கும் பெண்களுக்காக வேதனைப்பட்டு, உணர்ச்சி பொங்க பாடல்களை எழுதியுள்ளார். இவரைப் போல, மலைநாட்டுப் பாட்டாளிகள் பட்ட பாட்டைப் பிறர் உணரப் பாட்டெழுதி வைத்த கவிஞர்கள் பலர் இருத்தல் கூடும்.  
கிருஷ்ணம்மாள் பாடியமைக்குச் சான்றாக அவர் பெயரைப் பாடலிலேயே அமைத்துள்ளார்.
"பாரத வீரர்களின் பழக்கத்தையே சொல்லிவிட்டேன் 
உத்தியோகக் காரர்களின் ஊழல்களைக் காட்டிவிட்டேன்
முதலாளி வர்க்கங்களின் மூர்க்கத்தனம் கூறிவிட்டேன் 
முத்தமிழ் கிருஷ்ணம்மாள் முழுவதையும் பாடிவிட்டேன்'
இப்பாடலில் தன் பெயருக்கு முன்னால்  கொடுத்துள்ள "முத்தமிழ்' என்ற அடை, அவர் எழுத்தாற்றலோடு, இசை, நாடகப் புலமையும் மிக்கவர் என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/10/20/w600X390/tm5.png https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/oct/20/சிந்தையைக்-கவரும்-சீர்திருத்தக்-கீதம்-3258647.html
3258650 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, October 20, 2019 05:29 AM +0530  

முன்னிலை கண்ட முனிவன், மண்ணிலை கண்ட மகான், தன்னிலை கண்ட தவசி, மெய்நிலை கண்ட மேதை, சமரச சன்மார்க்கச் சங்கத் தலைவர்,  கருணையானந்த குருகுலத் தொண்டர், புலவர் நாச்சிகுளத்தார் என்பவர் யார் என்பது குறித்து சில ஆண்டுகளாகவே நான் யோசித்து வியந்திருக்கிறேன்.

நாகை செல்லும்போதும், திருவாரூர் செல்லும்போதும், அகவை 86 கடந்தும் தமிழ்ப் பணியாற்றும் புலவர் நாச்சிகுளத்தார் என்று அறியப்படும் எம். முகம்மது யூசுப்பை நேரில் சந்திக்க வேண்டும் என்கிற எனது எண்ணம் இன்னும் ஈடேறாமல் தொடர்கிறது.

சுவாமி சுத்தானந்த பாரதியாரால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர் புலவர் நாச்சிகுளத்தார். அவரது ஆசிரமத்தில் தங்கி, சுத்தானந்த பாரதியாரின் அறிவுரைப்படி "பன்முக சமயம்' என்கிற அமைப்பை நிறுவி, தமிழ்ப்பணியாற்றி வருபவர்.

ஒரு  நூற்றாண்டுக்கு முன்னால் வாழ்ந்து மறைந்தவர்  முகம்மது இபுறாகீம் என்கிற இயற்பெயர் கொண்ட  குரு கருணையானந்த ஞானபூபதி என்கிற சமய சமரசத் துறவி. கருணையானந்த ஞானபூபதியின் சீடராக இருந்தவர்களில் மறைந்த திமுக தலைவர் கருணாநிதியின் தந்தையும் ஒருவர். அவரது நினைவாகத்தான் தனது மகனுக்குக் கருணாநிதி என்று பெயர் சூட்டினார். கருணையானந்த பூபதியின் மகன் கருணை எம். ஜமால்தான், முதன்முதலில் கருணாநிதிக்கு "முரசொலியை' அச்சிட்டுக்  கொடுத்து உதவியவர். 

இஸ்லாமிலும் இந்து மதத்திலும் ஆழங்காற்பட்ட புரிதலும், மத நல்லிணக்கத்தைத் தனது வாழ்க்கையின் நோக்கமாகவும் கொண்டு வாழ்ந்தவர் கருணையானந்த பூபதி. அவரால் இயற்றப்பட்டதுதான் "வேதாந்த பாஸ்கரன்' என்கிற நூல்.

""மானிடர்களின் மனதிலுள்ள அந்தக்காரப் படலத்தைப் பிளந்து, அவர்கள் புத்தியைப் பிரகாசிக்கச் செய்யும் அருமையான வசனங்கள் நிறைந்திருப்பதால்தான் இந்நூலுக்கு "ஷம்சுல் ஹகாயிக்' ஆகிய "வேதாந்த பாஸ்கரன்' பெயர் மிகவும் பொருத்தமானது. கன்சுல்மக்பியா என்னும் புதையலாகிய கலிமாப் பொருளை அறிவதற்கு இந்நூலானது ஓர் சிறந்த அஞ்சனமும், ஈமான் இஸ்லாம் உடையவர்கட்கு திருமந்திர வசனமுமாகும்'' என்று தனது அணிந்துரையில் எழுதுகிறார் அல்காலி செய்யிது ஷாஹ் முஹம்மது இனாயத்துல்லா காதிறி.

1918-ஆம் ஆண்டில் "வேதாந்த பாஸ்கரன்' வெளிவந்தபோது மிகுந்த வரவேற்பைப் பெற்றது. கடவுளியலைச் சொல்லும்  "வேதாந்த பாஸ்கரன்', தாயுமானவர், வள்ளலார், திருக்குர்ஆன் என்று பல்வேறு மேற்கோள்களுடன் வணக்கத்தின் ஒழுங்குகள், தொழுகையின் சிறப்பு ஆகியவற்றை விவரிக்கிறது. அதைத் தொடர்ந்து ஆசிரியரியல், சீடரியல் போன்றவற்றைத் தெளிவுபடுத்துகிறது.

அடிப்படையில் "வேதாந்த பாஸ்கரன்'  ஒரு யோக சாஸ்திர நூல். சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம் உள்ளிட்ட அனைத்து குறித்தும் குரு கருணையானந்த ஞானி தெளிவுபடுத்தி இருக்கிறார்.  

மூன்று லட்சத்துக்கும் அதிகமாகக் கவிதைகள் புனைந்தவரும்,  அறுபதுக்கும் அதிகமான நூல்களை எழுதியிருப்பவருமான புலவர் நாச்சிகுளத்தாரால் "வேதாந்த பாஸ்கரன்' 2012-இல் 
மறுபதிப்பு செய்யப்பட்டு, இப்போது அது மீண்டுமொரு பதிப்பையும் கண்டுவிட்டது.

நரஹரி நாராயண் பாவே என்கிற வினோபா பாவேயும் அவரது பூதான இயக்கமும் இந்தியாவின் கிராமப் பொருளாதாரத்தில் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி இருப்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது. முனைவர் நா.பாஸ்கரன் வினோபா பாவேயைத் தனது முனைவர் பட்ட ஆய்வுக்கு எடுத்துக் கொண்டார். ஆங்கிலத்தில் அமைந்த அவரது முனைவர் பட்ட ஆய்வைத் தமிழாக்கம் செய்து, "ஆச்சார்ய வினோபாவும் விடுதலையும்' என்கிற தலைப்பில் புத்தகமாக வெளியிட்டிருக்கிறார். வினோபா பாவே என்கிற மிகப்பெரிய ஆளுமை குறித்த பிரமிப்பைப் பலமடங்கு அதிகரிக்கிறது நா.பாஸ்கரனின் பதிவுகள்.

""உலகின் முழுமுதல் அரசியல் முனிவர் அண்ணல் காந்தியடிகள் எனது சமுதாயப் பார்வையிலும், ஆன்மிகத் தேடலிலும் புதிய பரிமாணங்களைக் காட்டினார்'' என்பார் வினோபா.  காந்தியடிகள் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக பாரத மண்ணில் தழைத்து வளர்ந்திருந்த உயரிய மனித வாழ்வியல் கோட்பாடுகளைக் காலத்துக்கேற்ப மெருகேற்றி, ஆசிரமத்தில் செயல்படுத்திப் பார்த்தார். சுதந்திரப் போராட்டத்தின் இடர்ப்பாடுகளுக்கிடையே பல்வேறு நிர்மாணத் திட்டங்களை அறிமுகப்படுத்தினார். அவரது மறைவுக்குப் பிறகு காந்தியடிகளின் ஆன்மிக வாரிசாக ஏற்கப்பட்ட ஆச்சார்ய வினோபாஜி மகாத்மாவின் அனைத்து நிர்மாணத் திட்டங்களும் ஒரே கூரையின்கீழ் செயல்பட "சர்வோதயம்' என்கிற திட்டத்தை வகுத்தார்.

""எல்லா உற்பத்திகளுக்கும் நிலமே அடிப்படை. எனவே, கிராமத்தில் நிலம் யாவும் அந்தக் கிராம மக்களுக்குப் பங்கிட்டுக் கொடுக்க வேண்டும். "நில உரிமை', "நில உடைமை' கிராமத்தின் பொதுச் சொத்தாக வேண்டும்'' என்பதுதான் வினோபாவின் "பூதானம்' இயக்கம், என்கிற புரட்சிகரமான திட்டத்தின் எதிர்பார்ப்பு. துவேஷத்தை விதைக்காமல், வெறுப்பை வளர்க்காமல் கிராம  சமத்துவத்தையும், சகோதரத்துவத்தையும் ஏற்படுத்தும் ஆக்கப்பூர்வ அணுகுமுறை அது.

""கிராமப் பொருளாதாரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட இந்தியாவில் அரசியல் நிர்வாகமோ, வேறு எந்த  அமைப்போ கிராமத்திலிருந்துதான் தொடங்க வேண்டும்.  ஆட்சி அமைப்பின் கட்டுமானம் கிராமத்தையே ஆதாரமாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும்'' என்று  உணர்ந்த ஆச்சார்ய வினோபா பாவேயின் சிந்தனையில் உதித்ததுதான் "பஞ்சாயத்து ஆட்சி முறை'.
தனது முனைவர் பட்ட ஆய்வைத் தமிழில் புத்தகமாக்கி, வினோபாஜி குறித்து இன்றைய தலைமுறையினர் தெரிந்துகொள்ள வழிகோலியதற்கு, முனைவர் நா.பாஸ்கரனுக்கு நாம் நன்றிகூறக் 
கடமைப்பட்டிருக்கிறோம்.

குமரி எஸ். 
நீலகண்டன் எழுதிய கவிதைத் தொகுப்பு 
"ஒரு சூரியனும் 
ஐம்பத்தோரு நிலாக்களும்'.  அதிலிருந்து  ஒரு கவிதை. 
    நிலா சொன்னது..
    அப்போதெல்லாம்
    இந்த இடத்தில்
    ஒரு பெரிய குளம்
    இருந்தது
    மீன்கள் இருந்தன
    மரங்கள் இருந்தன
    கொக்கும் நாரையும்
    குதூகலமாய் இருந்தன
    தினமும் குளித்துக்
    கொண்டிருந்தேன்
    இப்போது 
    எப்போதாவது
    பெய்யும்
    தூறலில் மட்டும்
    இந்த மொட்டை மாடியில்
    தரை பூசிய நீரில்
    என் உடலைத் 
    தேய்த்துக் கொள்கிறேன்...

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/10/20/w600X390/tm6.png https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/oct/20/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3258650.html
3258646 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி திருக்குறள் ஓர் இட்டளி! குடந்தை வய்.மு. கும்பலிங்கன் DIN Sunday, October 20, 2019 05:23 AM +0530
வேட்டி யாருக்கு வேண்டும்?
அப்பாவுக்கு!
புடவை யாருக்கு வேண்டும்?
அம்மாவுக்கு!
இட்டளி யாருக்கு வேண்டும்?
அப்பா, அம்மா, குழந்தைகள் உள்ளிட்ட 
அனைவருக்குமே!
பைபிள் யாருக்கு உரியது?
கிறித்தவர்களுக்கு!
குரான் யாருக்கு உரியது?
இசுலாமியர்க்கு!
இராமாயணம், மகாபாரதம் யாருக்கு உரியது?
இந்துக்களுக்கு!
நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தம் யாருக்கு உரியது?
வைணவர்களுக்கு!
தேவாரம், திருவாசகம் யாருக்கு உரியது?
சைவர்களுக்கு!
திருவருட்பா யாருக்கு உரியது?
சமரச சுத்த சன்மார்க்கிகளுக்கு!
திரிபீடகம் யாருக்கு உரியது?
பெளத்தர்களுக்கு!
சீவகசிந்தாமணி, சூளாமணி 
யாருக்கு உரியது?
சமணர்களுக்கு!
திருக்குறள் யாருக்கு உரியது?
கிறித்தவர்கள், இசுலாமியர்கள், 
இந்துக்கள், சைவர்கள், வைணவர்கள்,
சமரச சுத்த சன்மார்க்கிகள் உள்ளிட்ட
அனைவருக்குமே!  ஆம்.
திருக்குறள் ஓர் இட்டளி!
இட்டளி -அனைவருக்குமே வேண்டிய
பொது உணவாகும்.
குறிப்பு: இட்டு அவிப்பது இட்டவி ஆயிற்று. 
இட்டு அளிப்பது இட்டளி ஆயிற்று. இட்லி, இட்டிலி, இட்டலி என்பன தவறான சொல் வடிவங்கள் ஆகும்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/10/20/w600X390/tm4.png https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/oct/20/திருக்குறள்-ஓர்-இட்டளி-3258646.html
3258645 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பட்டினத்தாரும் அபூபென் ஆடமும்! ஆதினமிளகி. வீரசிகாமணி DIN Sunday, October 20, 2019 05:20 AM +0530
திருவெண்காடர் என்ற பட்டினத்தாரின் பாடல்களுக்கு நாட்டில் பிரசாரம் போதாது. பட்டினத்தார் பாடல் என்றாலே, அவர் தம் அன்னையை இழந்து அலறிய சில பாடல்களை நினைவில் கொள்வர். பட்டினத்தாரின் பாடல்கள் கருத்தாழமும், பக்திச் சுவையும் கொண்டவை. தத்துவங்கள் நிரம்பியவை. இவருடைய பாடல் தொகுப்புகளில் சில, சைவத் திருமுறையான பதினோராம் திருமுறையில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன.

"அபூபென் ஆடம்' என்ற ஒருவரைப் பற்றி ஆங்கிலத்தில் ஒரு கதை உண்டு. ஒருநாள் இரவில் அவன் நல்ல தூக்கத்தில் இருந்தான். பக்கத்து அறையிலிருந்து பிரகாசமான ஒளி வந்துகொண்டிருந்தது. எழுந்து அங்கு சென்றான். தேவதூதன் ஒருவன் ஏதோ ஓலையில் எழுதிக் கொண்டிருந்தான்.

"அபூபென் ஆடம்' தூதன் முன்னால் வந்து நின்று, ""இரவு நேரத்தில் இங்கிருந்து என்ன எழுதிக்கொண்டிருக்கிறாய்?''  என்று கேட்டான்.

""நான் இறைவனால் விரும்பப்படுகின்ற சிறந்த அடியார்களின் பெயரை வரிசையாகத் தொகுத்து எழுதுகிறேன்'' என்றான் தூதன்.     ""எல்லோர் பெயரையும் எழுதிய பிறகு கடைசிப் பெயராக என் பெயரை எழுதிக் கொள்வாயா?'' என்று ஆடம் கேட்டான். தேவ தூதன் பதில் கூறாமல் மறைந்தான்.
மறுநாள் அதே தேவதூதன் அங்கு தோன்றினான். ""இறைவனால் விரும்பப்படும் அடியார்களின் பெயர்கள் இந்த ஓலையில் எழுதப்பட்டுள்ளன, படித்துப் பார்!'' என்று கூறி ஓர் ஓலையை ஆடமிடம் கொடுத்தான். ஆடமும் வாங்கிப் படித்துப் பார்த்தான். அவனால் நம்பமுடியவில்லை.  மிகுந்த மகிழ்ச்சி. "அபூபென் ஆடம் என்ற பெயர் முதற் பெயராக எழுதப்பட்டிருந்தது' எனக் கூறி ஆடம் என்பவனின் தெய்வீக பக்தியைக் காட்டினான் அந்த ஆங்கிலேய ஆசிரியன்.
பட்டினத்தார் அதே கருத்தை 
""சிவபெருமானே!  நீ எம் அன்னையான பார்வதி தேவியைத் திருமணம் செய்து கொண்டபோது, உன்னைக் காண வந்த அடியார்கள் பெயரெல்லாம் குறிக்கப்பட்ட நெடும் புத்தகத்தில் எளியவனான என் பெயரும் குறிக்கப் பெற்றால் உன் அருள் நோக்கத்திற்குப் பாத்திரமானேன். உன் கருணைக்குப் பாத்திரமாகும் அணுவும் மலையாகிவிடும். கொசுவும் கருடனாகிவிடும்'' என்றார்.
...    ..... ..... ....   ....  நின்
தமர்பெயர் எழுதிய வரிநெடும் புத்தகத்து
என்னையும் எழுத வேண்டுவன் நின்னருள்
ஆணை வைப்பிற் காணொணா அணுவும்
வானுற நிமிர்ந்து காட்டும் 
கானில்வால் நுளம்பும் கருடனா தலினே.   
(கோயில் நான்மணிமாலை)

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/10/20/w600X390/tm3.png https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/oct/20/பட்டினத்தாரும்-அபூபென்-ஆடமும்-3258645.html
3258644 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி முல்லையும் பூத்தியோ? செர்ரியும் சிரித்ததோ? -முனைவர் இராம.குருநாதன் DIN Sunday, October 20, 2019 05:18 AM +0530 கவிஞர்கள் தம் உள்ளத்துணர்ச்சியை நேரடியாகவும், மறைமுகமாகவும் தெரிவிப்பர்.  உணர்ச்சியின் மொழி பாடலாகப்  பிறப்பெடுப்பதற்குக் கவிஞரின் கூரிய பார்வை ஒரு காரணம். 

தாம் வாழ்ந்த காலம்,  தாம் பழகிய இடம், தம் காலத்தில் வாழ்ந்தவர்கள், நிகழ்கால உணர்வு, எதிர்கால எண்ணம் இவைபோல்வனவற்றைக் கவிஞர்கள் தம் கவிதைகளில் பதிவு செய்வது அவர்தம் இயல்பு. இன்ப, துன்ப நிகழ்வுகளை நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் பதிவு செய்து கருத்தை வெளிப்படுத்துவது என்பது கவிஞர்களுக்குக் கைவந்த கலை. 

கவிஞர்கள், துன்ப உணர்ச்சியைப் பாடும்போது இரக்கமும் வருத்தமும் தோன்றப் பாடுவர். இறந்தவர்களைப் பாடும் கையறுநிலைப் பாடல்களில் இத்தகைய உணர்ச்சிகளைக் காணலாம்.

 இறந்த மன்னர்களைப் பாடும்போது நேரடியாகவும், மறைமுகமாகவும் தம் துயரத்தைப் பகிர்ந்து,  அதனைப் பாடலில் வடித்துக்காட்டுவர். தாம் அடைந்த மிகுதியான வருத்தத்தைப் பிற பொருள் மீது ஏற்றித் தம் துயரத்தை வெளிப்படுத்துவர்.

சங்கப் புலவரான குடவாயில் கீரத்தனார், சாத்தனார் என்ற வள்ளல் இறந்ததைப் பாடுகிறார். அதனால், தான் அடைந்த துன்ப உணர்ச்சியை நேரடியாகக் கூறாது வேறொன்றின் மீது ஏற்றிப் பாடுகிறார். இளையோர், பாணர், பாடினி ஆகியோரும் வள்ளல் சாத்தன் இறந்ததை அறிந்து பெரிதும் வருத்தமடைந்தனர். இவ்வாறு எல்லோரும் கவலை கொள்ளவும், சூடுதற்குரிய முல்லைப்பூ மட்டும் மலர்ந்திருப்பதைக் கண்டு, 

"இளையோர் சூடார் வளையோர் கொய்யார்  
நல்லியாழ் மருப்பின் மெல்ல வாங்கிப் 
பாணன் சூடான் பாடினி அணியாள் 
ஆண்மை தோன்ற ஆடவர்க் கடந்த 
வல்வேல் சாத்தன் மாய்ந்த பின்றை 
முல்லையும் பூத்தியோ ஒல்லையூர் நாட்டே?' 
(புறநா.242)

எனப்பாடி, தம் துயரத்தை மிகுவிக்கிறார். இது புறநானூற்றில் இடம்பெறும் கையறு நிலைப் பாடலாகும். 

இந்தப் பாடலை எதிரொலிப்பது போல ஒரு ஜப்பானியப் பாடல் ஒன்று உண்டு.  அந்தக் கையறுநிலைப் பாடலில் மன்னனுக்குரிய தலைநகர் அழிந்ததைக் கண்டு மனம் வருந்திப் பாடுகிறார் தைரோ தடா நொரி (1149)  என்ற  ஜப்பானிய கவிஞர். 

"கடற்கரையின் பழைய தலைநகர் ஷிகா
அந்தோ! அழிந்து பாழ்பட்டதே!
ஆனால், செர்ரிப் பூக்கள் மட்டும்
இன்னும் தன்அழகைக் காட்டிய வாறே!'

"ஷிகா' என்னும் நதிக்கரையில் இருந்த பண்டைய தலைநகர் அழிந்துவிட்டது. இந்த அழிவு அக்கவிஞரை மிகுந்த வருத்தத்திற்கு உள்ளாக்கியது. இதனைக் கண்டு அவர் மனம் வாடிட, "இந்த நேரத்தில் செர்ரி மலர்கள் மட்டும் தலைநகர் அழிந்தது கண்டு வருந்தாமல் பூத்துச் சிரித்துக் கொண்டிருக்கிறதே...' என்று குறிப்பாக அம்மலர் மீது தன் கருத்தை ஏற்றி ஒருவகையில்  ஆறுதல் அடைகிறார்.  செர்ரிப் பூக்கள், அந்தச் சூழலில் பூத்துப் பொலிவுடன் மலர வேண்டுமா? என்று தன் கருத்தைக் குறிப்பாகத் தெரிவிக்கிறார்.  

"முல்லையும் பூத்தியோ?' என்ற அடிகளில் துயரத்தின் ஆழம் வெளிப்படுவதுபோல, "செர்ரியும் அழகைக்காட்டி இன்னும் சிரித்தவாறே இருக்கிறது' (Still bloom in beauty exquisite) என்பதிலும் துயரம் மிகுந்துள்ளது. இவ்விரு கவிஞர்களின் மனநிலைகள் ஒப்பீட்டால் சிறந்து நிற்பன. உளவியல் நோக்கில் தாம் அடைந்த உணர்ச்சியை வேறொன்றின் மீது ஏற்றிக் கூறுவதை இடப்பெயர்ச்சி (Displacement) என்று குறிப்பிடுவர். இதற்கு இலக்கியச் சான்றாக இவ்விரு பாடல்களும் அமைந்துள்ளன.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/10/20/w600X390/tm2.png https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/oct/20/முல்லையும்-பூத்தியோ-செர்ரியும்-சிரித்ததோ-3258644.html
3258643 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு Sunday, October 20, 2019 05:14 AM +0530  

பன்னாளும் நின்ற விடத்தும் கணிவேங்கை
நன்னாளே நாடி மலர்தலால் -மன்னர்
உவப்ப வழிபட் டொழுகினும், செல்வம்
தொகற்பால போழ்தே தொகும். (பாடல்}120)

பல நாளும் தானே நின்ற விடத்தும் கணியாகிய வேங்கை தான் பூத்தற்குரிய நல்ல நாளையே அறிந்து பூத்தலால் அரசர் மனமகிழுமாறு வேண்டியன செய்து வழிபட்டு ஒழுகினாலும்,  செல்வம் ஒருவர்க்குக் கூடும் பொழுதுதான் பல்லாற்றானும் வந்து சேரும். (க}து.) ஒருவனிடம் செல்வம், வருங்காலமறிந்தே வரும். "செல்வம் தொகற்பால போழ்தே தொகும்' என்பது பழமொழி.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/21/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/oct/20/பழமொழி-நானூறு-3258643.html
3253181 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அறிமுகமான "புதுமுக'ங்கள்! DIN DIN Sunday, October 13, 2019 04:39 AM +0530 கம்பர் ஆய்வில் ஆழங்காற்பட்டவர் நாமக்கல் கவிஞர்.
 "எண்ணிக்கொண்டு
 திட்டம் போட்டு, எழுதி னானோ
 எண்ணாமல் எங்கிருந்தோ
 கொட்டி னானோ'
 என்று வியந்தும்,
 "இன்னொரு கம்பன் வருவானோ
 இப்படியும் கவி தருவானோ'
 என்று ஏங்கியும்,
 "கம்பனை மறந்தால் தமிழேது
 கவிதை என்பதும் கமழாது'
 என்றும் முடிவுக்கு வந்தவர் நாமக்கல் கவிஞர். அதனால்தான் கம்பர் கவிதைகளின் பாதிப்பு நாமக்கல் கவிஞரின் பாடல்கள் பலவற்றில் பளிச்சிடுகின்றன. எடுத்துக்காட்டுக்குக் கம்பர் எழுதிய அவையடக்கப் பாடல்.
 "வாங்கரும் பாதம் நான்கும்
 வகுத்தவான் மீகி என்பான்
 தீங்கவிச் செவிகள் ஆர
 தேவரும் பருகத் தந்தான்
 ஆங்கவன் புகழ்ந்த நாட்டை
 அன்பெனும் நறவம் மாந்தி
 மூங்கையன் பேச லுற்றான்
 என்னநான் மொழிய றுற்றேன்'
 "செய்வதற்குக் கடினமான நான்கு அடிகளைக் கொண்ட வடமொழி சுலோகங்களை இயற்றி, வான்மீகி என்னும் முனிவர், தேவர்களும் பாடிப் பரவசமடையச் செய்தார். அவ்வாறு அவர் புகழ்ந்து போற்றிய நாட்டின் சிறப்புகளை, அன்பு என்னும் மதுவை உண்டு மயங்கிய நிலையில், ஊமன் (பேசும் திறனற்ற) ஒருவன் பேசத் தொடங்குதல் போல் நானும் இக்கோசல நாட்டின் சிறப்புகளை மொழியத் தொடங்குகின்றேன்' என்பது இப்பாட்டின் பொருள். இந்தப் பாடலின் சாயல் அப்படியே படிய நாமக்கல் கவிஞர் எழுதிய பாடல் இது:
 "நாரத முனிவர்க் கேற்ப
 நயந்திகழ் பாட லாலே
 பாரத நாட்டை என்றும்
 பணிந்திடும் சுப்ர மண்ய
 பாரதி பாட்டைக் கண்ட
 பழையஇத் தமிழர் நாட்டில்
 "யாரது' என்று கேட்க
 யானுமிக் கவிகள் சொன்னேன்'
 என்றமைகிறது. "நாரத முனிவர்க்கு ஒப்பாக நயம் மிகுந்த பாடல்களைப் பாடி, பாரத நாட்டைப் பணிந்து போற்றிய சுப்ரமண்ய பாரதி பாட்டை அறிந்த பழைய இத்தமிழர் நாட்டில் "யாரது' (புதுமுகமாக இருக்கிறதே...' என்று மற்றவர்கள் கேட்க (சாதாரண ஆளாகிய) நானும் இந்தப் பாடல்களைச் சொன்னேன்' என்பது பாட்டின் பொருள்.
 "ஊமையன் ஒருவன் பேசினால் எப்படி இருக்குமோ அப்படி இருக்கிறது என் பாடல்' என்பதன் மூலம் தன்னை ஒரு புதுமுகமாகக் கம்பர் காட்டிக் கொள்வதைப் போலவே நாமக்கல் கவிஞரும், "யாரது' என்று மற்றவர்கள் கேட்க, நான் இப்பாடல் சொன்னேன் என்பதன் மூலம் தானும் ஒரு புதுமுகம் என்றே அறிமுகம் செய்து கொள்கிறார்.
 அங்கே வான்மீகி; இங்கே மகாகவி பாரதி. அங்கே கோசலம்; இங்கே பாரதம். இருவரும் பாடியது விளம் -மா-தேமா என்கிற வாய்பாட்டில் அமைந்த அறுசீர் விருத்தம். இது கூடுதல் பொருத்தம்!
 -கா.உ. கிருட்டிணமூர்த்தி
 
 
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/10/13/w600X390/tm5.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/oct/13/அறிமுகமான-புதுமுகங்கள்-3253181.html
3253180 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி புலி பசித்தாலும் புல்லைத் தின்னாது    முன்றுறையரையனார் DIN Sunday, October 13, 2019 04:38 AM +0530 பழமொழி நானூறு
 ஒற்கந்தாம் உற்ற இடத்தும் உயர்ந்தவர்
 நிற்பவே நின்ற நிலையின்மேல் - வற்பத்தால்
 தன்மேல் நலியும் பசிபெரி(து) ஆயினும்
 புன்மேயா தாகும் புலி. (பாடல்.119)
 பஞ்சத்தால் புலியானது தன்னிடத்து வருத்தும் பசி மிக்கு வருந்தியதானாலும் புல்லினை மேயா தொழியும். (அதுபோல) அறிஞர்கள் வறுமையைத் தாம் அடைந்த இடத்தும் தாம் முன்பு இருந்த நிலையிலேயே நிற்பார்கள். (க-து.) பெரியோர் வறியராயினும் தம் நிலையினின்றும் திறம்பார். "பசி பெரிது ஆயினும் புல் மேயாதாகும் புலி' என்பது பழமொழி.
 
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/LOTUS.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/oct/13/புலி-பசித்தாலும்-புல்லைத்-தின்னாது-3253180.html
3253179 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கண்ட சுத்தி என்னும் கவித்திறன்! DIN DIN Sunday, October 13, 2019 04:37 AM +0530 பண்டைத் தமிழ்ப் பாவாணர்களில் சிலர் வியக்கத்தக்க விந்தையான கவித்திறன்களைப் பெற்றிருந்தனர். ஆசுகவி, அவதானகவி, வித்தாரக்கவி, சித்திரக்கவி என்று அந்தப் பாத்திறன்களின் பட்டியல் நீண்டு செல்லும். அத்தகைய அரிய கவித்திறன்களில் ஒன்றுதான் கண்ட சுத்தி.
 அடுத்தவரது உள்ளக் கருத்தினை குறிப்புணர்ந்து பாடுதல், திரைக்குப் பின்னால் மறைவில் நிகழ்வனவற்றைத் தெரிந்து பாடுதல், கட்புலன் இல்லாத ஒருவர் தனக்கு முன்னால் நடப்பனவற்றை ஊகித்து உணர்ந்து பாடுதல் போன்றவை அனைத்தும் "கண்ட சுத்தி' என்ற கவிக்கலைக்குள் அடங்குவன.
 நம் தண்டமிழ்ப் புலவர்களில் "கண்ட சுத்தி' பாடுவதில் வல்லவராகத் திகழ்ந்தவர் அந்தகக்கவி வீரராகவ முதலியார் எனும் வித்தகர். பிறப்பிலேயே பார்வைத் திறனற்றுப் பிறந்தவர்.
 இயற்றமிழ்ப் புலமை போலவே இவரிடம் இசைத் திறனும், வீணை மீட்டும் வித்தகமும் மேலோங்கி நின்றன. தமிழ்நாட்டை ஆட்சி செய்த வேந்தர்களும் வள்ளல்களும் வீரராகவரை வரவேற்று விருதுகளும் பரிசுகளும் வழங்கிப் பாராட்டினர்.
 கடல் கடந்தும் தமது கவின்புகழ் பரவ வேண்டும் என்று விழைந்த நம் புலவர், ஈழ நாடு சென்றார். அச்சமயம் ஈழ நாட்டின் வட பகுதியை, "பராசர சிங்கன்' எனும் தமிழ் வேந்தன் ஆண்டு கொண்டிருந்தான். பைந்தமிழ் மீது அளப்பரிய பற்றுடையவன். அவனது அவைக்களத்தில் அறிவும் திறனும் சான்ற ஈழப் புலவர்கள் தம் நாட்டுக்கு வருகை புரிந்துள்ள அந்தகக்கவியின் ஆற்றலையும், புலமையையும் அரசனுக்கு அறிவித்தனர். அவரது கண்டசுத்தி கவித்திறன் குறித்துக் கேள்வியுற்ற மன்னன், உடனே உரிய மரியாதைகளுடன் அவரை அவைக்கு வரவழைக்க ஆணையிட்டான்.
 அரசவை அவரை வாழ்த்தி வரவேற்க, வீரராகவர் அத்தாணி மண்டபத்தை அடைந்தார். அவரை வழிநடத்தி அழைத்து வந்த மாணவன் (உடனுறைந்து உதவும் மாணவன்) அமைச்சர் காட்டிய இருக்கையில் புலவரை அமர வைத்தான். அரசவை மரபுகளின்படி முகமன் முதலிய உபசரணைகள் முடிந்தன. கண்ட சுத்தி பாட வேண்டிய நேரம் நெருங்கியது.
 அமைச்சர் எழுந்து அரசனை அணுகினார். அந்தகக்கவியை சோதிப்பதற்காக ஏற்கெனவே ஆயத்தமாக வைக்கப்பட்டிருந்த வில்லையும் அம்பையும் மன்னனிடம் கொடுத்தார்.
 பிறகு அந்தகக் கவிராயரை நோக்கி, ""புலவர் பெருமானே! தற்போது எங்கள் புரவலன் நிற்கும் கோலத்தைப் புனைந்து பாட வேண்டும்'' என்று வேண்டினார். ஓரிரு கணங்கள் தன் உள்ளத்தை ஒருநிலைப்படுத்திய புலவரிடமிருந்து மடைதிறந்த வெள்ளமென வெளிப்பட்டது பாடல்.
 "வாழும் இலங்கைக் கோமானில்லை; மானில்லை
 ஏழு மராமரமோ ஈங்கில்லை - ஆழி
 அலையடைத்த செங்கை அபிராமா! இன்று
 சிலையெடுத்த வாறெமக்குச் செப்பு'
 "அலை கடலில் அணை கட்டிய அபிராமா! இங்கு இலங்கைக் கோமான் இராவணன் இல்லையே; நான் இயற்றமிழ்க் கோமான்; மாரீசன் என்னும் மாய மானும் இல்லை; நான் கல்விமானே! ஏழு மராமரங்களும் இங்கில்லை. அவையோர் அனைவரும் நீட்டோலை வாசிக்கும் நன்மக்கள்! அவ்வாறிருக்க, இன்று நீ வில்லம்பு ஏந்தி நிற்கும் காரணம் என்னவோ?' என்று இனிய பொருள் தொனிக்கும் புலவரின் பாடலைக் கேட்டு அரசனும் அவையோரும் அதிசயித்து நின்றனர்.
 பார்வையற்ற பாவலர் தமது நுண்மாண் நுழைபுலனால் மன்னனது கோலத்தைப் புனைந்து பாடிய கவித்திறன் கண்டு, ஆங்கெழுந்த கரவொலியால் அரண்மனையே கலகலத்தது. மன்னன் பட்டயமும் பரிசுகளும் வழங்கி நம் பாவலருக்குப் பார்போற்றும் சிறப்பளித்தார்.
 -புலவர் குரு.சீனிவாசன்
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/10/13/w600X390/ANTHAGA.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/oct/13/கண்ட-சுத்தி-என்னும்-கவித்திறன்-3253179.html
3253178 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நுண்மாண் நுழைபுலம்! DIN DIN Sunday, October 13, 2019 04:36 AM +0530 இளங்கோவடிகளின் துறவாத தமிழுக்கு, இறவாத சிலப்பதிகாரம் இன்றைக்கும் சான்றாகி மிளிர்கிறது. முத்தமிழ்க் காப்பியமாம் சிலப்பதிகாரத்தில், இளங்கோவடிகளின் நுண்மாண் நுழைபுலச் சிறப்பைச் சிறிது காண்போம்.
 முதலாவதாக கோவலன், கண்ணகியை அழைத்துக்கொண்டு சிலம்பை விற்பதற்காக மதுரைக்குப் புறப்படுகின்ற பொழுது, "மதுரை எவ்வளவு தூரம் இருக்கும்?' என்று கண்ணகி கேட்கிறாள். கோவலன் அதன் தூரத்தைக் கூறியதை இளங்கோவடிகள்,
 "மதுரை மூதூர் யாதென வினவ,
 ஆறைங்காதம்... அகனாட்டும்பர்' (நாடுகாண்-41-42)
 எனக் கூறுகின்றார். இதில் ஆறு, ஐந்து காதம் எனப் பொருள்படும். உள்ளபடியே புகாரிலிருந்து மதுரை நகரம் 300 மைல் தூரம் இருக்கும். ஒரு காதம் 30 மைல். ஆறைந்து 30 காதம் என்று கூறியிருப்பது அதன் தொலைவை உள்ளவாறே கூறிவிட்டதாகும். 300 மைல் என்று கூறினால், கண்ணகி பயந்துவிடுவாள் எனக் கருதி ஆறைங்காதம் என்று தேற்றியதாகவும் கருத இடந்தருகிறது. இது அடிகளின் நுண்ணறிவையும், புலமை நயத்தையும் நன்கு எடுத்துக் காட்டுகிறது.
 கோழியூர் புகுந்தனர்: புகார்க் காண்டம், நாடுகாண் காதையில் ,
 "முறஞ்செவி வாரணம் முன்சம முருக்கிய
 புறஞ்சிறை வாரணம் புக்கனர்' (247, 248)
 கோவலனும் கண்ணகியும் உறையூர் நகரில் புகுந்த காட்சி இது. "ஊரெனப்படுவது உறையூர்' என்பர். இவ்வுறையூரின் சிறப்பையும் வரலாற்றையும் அடிகள் நுண்ணிதின் வருணிக்கின்றார். தன் குஞ்சுக்குக் கேடு நேர்ந்துவிடுமோ என்றஞ்சி, கோழி பறந்து சென்று யானையைக் கொத்தியது என்பது உறையூரின் வரலாறு. இதனால், உறையூருக்குக் "கோழியூர்' என்றும், "கோழிநகர்' என்றும் பெயர்கள் உள்ளன.
 இவ்வரலாறு கோழியின் வீரத்தை மட்டுமல்ல, சோழ நாட்டு மண்ணின் வீரத்தையும் பறைசாற்றுகிறது. இந்த மண்ணில் பிறந்தவர்கள், எதிரி தன்னிலும் வலிமையுள்ளவன் என்று அறிந்தாலும், வெற்றியா? தோல்வியா ? என்று நினையாமல் தங்களின், தங்கள் மண்ணின் உரிமையைப் பாதுகாக்க உயிரையும் பொருட்படுத்தாமல் போராடுவார்கள் என்ற செய்தியையும் இது வெளிப்படுத்துகிறது.
 கோவாததும் கோத்ததும்: மதுரைக் காண்டத்தில்,
 ஆய்ச்சியர் குரவையில் உள்வரி வாழ்த்தாக,
 "கோவா மலை யாரம், கோத்த கடலாரம்,
 தேவர்கோன் பூணாரம், தென்னர்கோன் மார்பினவே' (26, 27)
 என்ற வரிகள் காணக்கிடைக்கின்றன. மலை ஆரம் என்பது மலையில் விளைந்த பொருள்களையும்; கடல் ஆரம் என்பது கடலில் விளைந்த பொருள்களையும் குறிக்கும். மலைவிளை பொருள்களான மான், மயில், தேன், தினை, வள்ளிக்கிழங்கு, மா, பலா முதலிய பல; இவை அனைத்தையும் பெயர் சூட்டாமல் மலை ஆரம் என்பது தன்னுள் அடக்கியிருக்கிறது. அதுபோலவே, கடல்விளை பொருள்களான முத்து, சிப்பி, பாசி, சங்கு முதலியவற்றையும் பெயர் சூட்டாமல் கடல் ஆரம் தன்னுள் அடக்கியிருக்கிறது.
 இவை இரண்டுக்கும் அடைமொழிகளாக "கோவா' என்ற சொல்லும், "கோத்த' என்ற சொல்லும் பெற்றிருக்கின்றன. மலை ஆரம் அனைத்தும் கோக்க முடியாதவை எனவும், கடல் ஆரம் அனைத்தும் கோக்கக்கூடியவை எனவும் பொருள்படும் வண்ணம் இளங்கோவடிகள் ஆய்ந்து கண்டுபிடித்து நமக்கு அளித்துள்ளார். "கோவா மலை ஆரம் கோத்த கடல் ஆரம்' என்ற சொற்களால் கூறியிருப்பது அவரது நுண்ணிய புலமையைக் காட்டி நம்மை மகிழ்விக்கிறது.
 -மா. உலகநாதன்
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/10/13/w600X390/tm3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/oct/13/நுண்மாண்-நுழைபுலம்-3253178.html
3253177 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "மது' மயக்கம்! DIN DIN Sunday, October 13, 2019 04:34 AM +0530 மலைச்சாரல் அடிவாரத்தில் ஒரு சுனை. வாழைக்கனிக் குலையும், தீஞ்சுவை நல்கும் பலாக்கனியின் சுளைகளும் அந்தச் சுனையில் ஊறிக் கிடந்தன நீண்ட நாள்களாய். இப்போது அந்தச் சுனைநீர் மதுவோடு இரண்டறக் கலந்து கிடந்தது.
 பசியும் நீர் வேட்கையும் கொண்ட கடுவன் (ஆண் குரங்கு) ஒன்று ஓடிவந்து வயிறுமுட்ட அச்சுனையின் மதுவைப் பருகியது. சுனையின் பக்கத்துச் சாரலில் சந்தனமரம் ஒன்று. அந்த மரத்தைச் சுற்றிப் படர்ந்திருந்தது மிளகுக் கொடி. கடுவன் அந்த மரத்தில் ஏற முயற்சி செய்தது. மது மயக்கம் அதனை ஏற விடாமல் கீழே தள்ளியது. கீழே விழுந்த குரங்குக்குக் காயம் ஏதுமில்லை! அப்படியே உறங்கிவிட்டது! காரணம், மரத்தின் அடியில் உதிர்ந்து கிடந்த சந்தனப் பூக்கள்.
 குரங்கின் இம் மதிமயக்க நிலையைத் தோழி கூற்றாக வைத்துச் சொல்கிறார் புலவர் குறிஞ்சிக் கபிலர்.
 "கோழிலை வாழைக் கோள்மிகு பெருங்குலை
 ஊழுறு தீங்கனி உண்ணுநர்த் தடுத்த
 சாரல் பலவின் சுளையொடு ஊழ்படு
 பாறை நெடுஞ்சுனை விளைந்த தேறல்
 அறியாது உண்ட கடுவன், அயலது
 கறிவளர் சாந்தம் ஏறல்செல் லாது
 நறுவீ அடுக்கத்து மகிழ்ந்துகண் படுக்கும்
 குறஇயா இன்பம் எளிதின் நின்மலைப்
 பல்வேறு விலங்கும் எய்தும் நாடே!' (அகநா.2:1-9)
 "இதுபோன்று உன் நாட்டு விலங்குகளும் எதிர்பாராத இன்பத்தைப் பெறுகின்றபோது (பெறுகிற நாட்டை உடையவனே), நீ விரும்புகின்ற இன்பத்தைப் பெறுவது எவ்வாறு அரிதாகும்? எளிதுதான்! உன் களவு வாழ்க்கையை அறிந்த தலைவியின் தந்தை அவளைக் காவலில் வைத்துள்ளார். அவ்வாறு இருந்தாலும் நீ இரவில் வருவதற்கு உரியவன்' என்கிறாள்.
 -கோ.கலைவேந்தர்
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/10/13/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/oct/13/மது-மயக்கம்-3253177.html
3253176 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் Sunday, October 13, 2019 04:33 AM +0530 வியாழனன்று நான் அலுவலகத்திற்குள் நுழையும்போதே, பெரியவர் ஒருவர் என்னை சந்திக்க நீண்ட நேரமாகக் காத்திருப்பதாக எனது உதவியாளர் ராணி மாதவன் தெரிவித்தார். வந்திருந்தவர் பொன்னேரி கலைக் கல்லூரியில் முதல்வராக இருந்து பணி ஓய்வுபெற்ற முனைவர் கலியபெருமாள். அகவை 85 கடந்தும்கூடத் தமிழார்வமும், சமூக அக்கறையும் சற்றும் குறையாமல் வளையவரும் அவரை சந்தித்ததைப் பதிவு செய்வதில் பெருமகிழ்ச்சி எனக்கு.
 இயற்பியல் பேராசிரியரான முனைவர் கலியபெருமாள், எண்ணற்ற அறிவியல் சொற்களைத் தமிழுக்குத் தந்திருக்கிறார். இந்தியாவில் தொலைக்காட்சி அறிமுகமாவதற்குப் பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அவர் தமிழ்நாடு பாட நூல் நிறுவனத்துக்காகத் "தொலைக்காட்சி' என்கிற புத்தகத்தை 1972-இல் எழுதியிருக்கிறார். தமிழ்வழிக் கல்விக்கு வலு சேர்ப்பதாக அமைந்தன அவரது அறிவியல் கட்டுரைகளும், பல ஆங்கில அறிவியல் சொற்களுக்கான தமிழ்ச் சொற்களும்.
 அறிவியல் அறிஞர்களின் பட்டியல் ஒன்றைக் காட்டினார். "அவர்கள் குறித்து இளைஞர்மணியில் எழுதுங்களேன்' என்று அழைப்பு விடுத்திருக்கிறோம். முனைவர் கலியபெருமாள் போன்ற அறிஞர்களை அடையாளம் கண்டு, அவர்கள் உதவியுடன் புதிது புதிதாக வரும் ஆங்கில அறிவியல் சொற்களைத் தமிழ்ப்படுத்தும் பணியை நாம் வலுப்படுத்த வேண்டும். ஆங்கிலவழிக் கல்வி மோகத்தில் விழுந்து, தமிழைப் புறந்தள்ளி, வளராமல் தடுக்கிறோம்.
 "பிறநாட்டு நல்லறிஞர் சாத்திரங்கள் தமிழ் மொழியில் பெயர்த்தல் வேண்டும்' என்கிற மகாகவி பாரதியின் முன்னெச்சரிக்கையை நாம் இனியும் புறந்தள்ளினால்... அதைச் சொல்லவும் நா கூசுகிறதே, என் செய்ய?
 
 எழுத்தாளர் சிவசங்கரி "சூரிய வம்சம்' என்கிற பெயரில் தனது நினைவலைகளைப் பதிவு செய்து நூலாக வெளியிடுகிறார். நாளை மாலை சென்னை சவேரா ஹோட்டலில் நடைபெறும் நூல் வெளியீட்டு விழா நிகழ்ச்சிக்கு எனக்கும் அழைப்பு வந்திருக்கிறது.
 கல்லூரி நாள்களிலிருந்து சிவசங்கரியின் எழுத்துலகப் பயணத்துடன் ஒரு வாசகனாகத் தொடர்ந்து பயணித்து வருபவன் நான். புதினங்களைப் படைப்பதுடன் நின்றுவிடாமல், ஒட்டுமொத்த இந்தியாவிலும் உள்ள படைப்பிலக்கியவாதிகளைச் சந்தித்து, உரையாடி அவர்களைத் தமிழுக்கு அறிமுகம் செய்துவைத்த அவரது பெரும் பணிக்கு நாம் தலை வணங்கக் கடமைப்பட்டிருக்கிறோம்.
 கதை சொல்லியான எழுத்தாளர் சிவசங்கரி தனது நினைவலைகளின் மூலம் என்ன சொல்லியிருக்கிறார் என்பதைத் தெரிந்து கொள்ளும் பேராவலுடன் திங்கள்கிழமை மாலைக்காக நானும் காத்திருக்கிறேன்.
 
 தருமபுரியில் அன்னை கஸ்தூர்பா சேவா சங்கத்தின் பொன்விழா ஆண்டு நிகழ்ச்சி. இந்த முறை காந்தியடிகளின் 150-ஆவது பிறந்தநாள் விழாவும் சேர்ந்து கொண்டது. தகடூர் வேணுகோபால் இந்த நிகழ்ச்சியின் பகுதியாக, பள்ளிகளில் அதிக மதிப்பெண் பெறும் மாணவ -மாணவியரை அடையாளம் கண்டு, அவர்களுக்கு ஆண்டுதோறும் காமராஜர் பெயரில் "முதல்வன்' விருது வழங்கிப் பாராட்டுகிறார்.
 பணிச்சுமை காரணமாகக் கடந்த ஞாயிறன்று நடந்த நிகழ்ச்சிக்குப் போவதை ரத்து செய்துவிடலாமா என்றுகூட ஒரு விநாடி யோசித்தேன். ஆனாலும், தகடூர் வேணுகோபாலுக்குக் கொடுத்த வாக்கை மீற மனமொப்பவில்லை. அவசர அவசரமாக தருமபுரி விரைந்து, மாலை சதாப்தி தொடர்வண்டியில் சேலத்திலிருந்து சென்னை திரும்பி விட்டேன்.
 தருமபுரிக்குப் போகும்போதெல்லாம் எனக்குப் பாப்பாரப்பட்டியும், தனது இறுதிக் காலத்தில் அங்கே வாழ்ந்து மறைந்த தியாகி சுப்பிரமணிய சிவாவும், அவர் எழுப்ப விரும்பிய பாரத மாதா ஆலயமும் நினைவுக்கு வரும். இந்த முறையும் நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொண்டபோது, தியாகி சுப்பிரமணிய சிவாவின் நினைவு வந்தது. அப்போதுதான் அந்த ஆச்சரியம் நிகழ்ந்தது. புலவர் செ.கோவிந்தராசு, தான் தொகுத்திருந்த "வீழாத் தமிழன் சுப்பிரமணிய சிவா' என்கிற புத்தகத்தை எனக்கு வழங்கி உதவினார்.
 1908-இல் நடந்த திருநெல்வேலிப் போராட்டம் தமிழக வரலாற்றிலும், இந்திய சுதந்திரச் சரித்திரத்திலும் திருப்புமுனையாக அமைந்த பெரு நிகழ்வு. வ.உ.சிதம்பரம் பிள்ளையையும், சுப்பிரமணிய சிவாவையும் தேசத் துரோகக் குற்றம் சுமத்தி சிறையிலடைத்த பிரிட்டிஷ் காலனிய அரசுக்கு எதிராக ஒட்டுமொத்தத் திருநெல்வேலியே கொதித்தெழுந்த நிகழ்வு.
 மகாகவி பாரதியார் குறித்தும், கப்பலோட்டிய தமிழன் வ.உ.சி. குறித்தும் உள்ளதுபோல் சுப்பிரமணிய சிவா குறித்த பதிவுகள் இல்லையே என்று நான் பலமுறை யோசித்து விசனப்பட்டதுண்டு. அந்த வேதனைக்கு விடையளிக்கிறது "வீழாத்தமிழன் சுப்பிரமணிய சிவா' புத்தகம். பாப்பாரப்பட்டியில் சிவாவை ஆதரித்த புலவர் கந்தசாமி, முனுசாமி, பொட்டி செட்டியார் ஆகியோரின் வாரிசுகளையும் தோட்டக்காரர் பெரியாம்பட்டியான், சின்னமுத்து முதலியார், பஞ்சாட்சரம், தேவ. பேரின்பன் ஆகியோரையும் பேட்டி கண்டு எழுதியிருப்பது சிறப்புக்குச் சிறப்பு சேர்க்கிறது.
 தனது 40-ஆவது வயதில் காலமாகிவிட்ட சுப்பிரமணிய சிவாவின் தியாகத்தை இன்றைய தலைமுறைக்கு எடுத்துச் செல்லாமல் இருப்பது இதயத்தில் கனக்கிறது. சதாப்தி ரயிலில் சென்னை திரும்பும்போது எனக்கு வழித்துணையாக இருந்தது "வீழாத்தமிழன் சுப்பிரமணிய சிவா' புத்தகம். இன்னொரு முறையும் படிக்க வேண்டும்.
 
 விமர்சனத்திற்கு வந்திருந்தது கவிஞர் பழமலய் எழுதிய கவிதைகளின் முழுத் தொகுப்பு. மரபும், புதுமையும் தெரிந்த ஆசிரியர் என்பதால், அவருடைய கவிதைகள் தனியான பாணியில் அமைந்திருப்பதில் வியப்பில்லை. பக்கத்துக்குப் பக்கம் பஞ்சாமிர்தம். அதில் எதைத் தேர்ந்தெடுப்பது?
 ஆல் அரசு என்று
 போன்சாய்கள் பார்த்தேன்
 மா காய்க்குமாம்
 பூவரசு பூக்குமாம்
 கொடுமையாகப்பட்டது
 பறவைகளுக்குக் கூண்டுகள்
 மரங்களுக்குத் தொட்டிகள்
 சிறைச்சாலைகள் நாகரிகம் ஆகா
 எந்த வடிவத்திலும் அனுமதிக்க முடியாது
 
 
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/10/13/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/oct/13/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3253176.html
3249177 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சக்திப் பித்தரான பாரதி சித்தர்! DIN DIN Sunday, October 6, 2019 04:44 AM +0530 "தீர்க்கதரிசி, ஞானச் சித்தர், ஜீவன் முக்தர்' என்றெல்லாம் சொல்வதற்குரிய தகுதிகள் அனைத்தும் படைத்தவர் மகாகவி பாரதியார். அவரே ஓரிடத்தில் தன்னை "சித்தர்' (யானும் வந்தேன் ஒரு சித்தன் - பாரதி அறுபத்தாறு, பராசக்தி துதி) என்று கூறிக்கொள்கிறார்.
 அவருடைய படைப்புகளில் சங்க இலக்கியம், சமய இலக்கியம், சிறுவர் இலக்கியம், மொழிபெயர்ப்பு இலக்கியம், ஒப்பீட்டு இலக்கியம், படைப்பிலக்கியம் என எல்லாம் இருக்கும். அவருடைய பாடல்களில், தேசியம், தெய்வீகம், நாட்டு விடுதலை, அன்பு, அறிவு, காதல், பக்தி, புரட்சி, கருணை, இரக்கம், தயவு, ஜாதியம், மரபுக்கவிதை, புதுக்கவிதை, சிற்றிலக்கியம், இலக்கணம், ஸ்தோத்திரம், வழிபாடு, தியானம், யோகம், திருப்புகழ், வேள்வி, இசை, கலைகள், கூத்து, வாழ்த்து, விண்ணப்பம், நாட்டு விடுதலை, பெண் விடுதலை, சித்தாந்தம், வேதாந்தம், அரசியல், இதழியல் என அவர் பாடாத பொருளே இல்லை.
 நூறாண்டு காலம் வாழ ஆசைப்பட்டு, வரம் கேட்ட அவர் குறுகிய ஆயுளைப் பெற்றாலும், அக்குறுகிய காலத்துக்குள்ளேயே உலகிலுள்ள அனைத்தையும் பாடி, தனது பிறவிப் பயனை நிறைவேற்றிக் கொண்டுவிட்டார். அவரது சீரிய பக்திக்கு மகாசக்தி அத்தகைய வரத்தை அவருக்கு வழங்கியிருக்கிறாள்.
 "பக்திப் பாடல்கள்' பகுதியில் இருப்பதில் முக்கால் பகுதி சக்தி பாமாலைகள்தாம். மேலும், "யோக சித்தி' பகுதியில் அவர் சக்தியிடம் கேட்கும் வரங்களைப் பார்த்தால் வியப்பு மேலிடும்! "பரசிவ வெள்ளம்', "ஆத்ம ஜெயம்' என அவர் பாடிச்செல்லும் பகுதிகளில் எல்லாம் சக்தியை, பராசக்தியைத்தான் போற்றியுள்ளார்.
 ""பக்தியினாலே இந்தப் பாரினில் எய்திடும் மேன்மைகள் கேளடி'' என்று பக்தியால் சித்தம் தெளியும், வித்தை வளரும், ஆசை அழியும், காமம் அழியும், வீரம் வளரும், சோம்பல் அழியும், உடல் சொன்னபடி நடக்கும், கல்வி வளரும், இன்பம் சேரும், சந்ததி வாழும் என மிக நீண்டதொரு பட்டியலிட்ட அவரது "பக்திப் பாடல்க'ளில் மற்ற தெய்வங்களைக் காட்டிலும் சக்தியைத்தான் அதிகம் பாடிப் புகழ்ந்திருப்பார்; அவளிடம் அளப்பரிய அன்பு செலுத்தியிருப்பார்; வழிபாடு நிகழ்த்தி, விண்ணப்பம் வைத்து, வரமும் கேட்டிருப்பார்.
 உயிரின் இயல்பு அன்பு; இறைவனின் இயல்பு அருள். அருளை நாடுதலே அன்புக்குச் சிறப்பு. அதனால்தான் அடியார்கள் பலரும் இறைவனிடம் தூய அன்பு செய்து அவன் அருளைப் பெற்றார்கள். சைவ-வைணவ அருளாளர்கள் பலரும் நாயக-நாயகி (அகப்பாடல்கள்) பாவத்தில் பல பாடல்களைப் பாடி, உள்ளம் உருகி இறைவனோடு இரண்டறக் கலந்தனர். இதை "மதுர பாவம்' என்று வைணவம் கூறும்.
 மகாகவி பாரதியும் இந்த மதுர பாவத்தில் பாடியுள்ளார். கண்ணனையும், கண்ணம்மாவையும் தன் காதலன், காதலி என்று பாடிக்களித்து, ராதையின் காதலையும் பாடிக் கசிந்துருகியவர், "மூன்று காதல்' என்கிற தலைப்பில், சரஸ்வதி காதலை மனோஹரி ராகத்திலும், லக்ஷ்மி காதலை ஸ்ரீராகத்திலும், காளி காதலை புன்னாகவராளி ராகத்திலும் பாடிப்பரவியுள்ளார். மேலும் "திருக்காதல்' என்ற தலைப்பில் தனியானதொரு - தணியாததொரு காதல் பாடலையும் பாடிப் பரவியுள்ளார்.
 "ஆறு துணை' என்ற தலைப்பில் பராசக்தி, சரஸ்வதி, திருமகள் ஆகிய முப்பெருந்தேவியரைப் போற்றியுள்ளார். "சுய சரிதை'யில் பிள்ளைக் காதலையும், விடுதலைக் காதலையும், காதலின் புகழையும் எடுத்தியம்பும் மகாகவி, "குயில் பாட்டில்' குயிலின் காதலையும், காதலோ காதல் என்றும் வியந்து போற்றுகிறார். அத்தகைய மிகு காதல் அவருக்குக் கலைவாணியிடமும் உண்டு.
 "பிள்ளைப் பிராயத்திலே - அவள்
 பெண்மையைக் கண்டு மயங்கி விட்டேனங்கு
 பள்ளிப் படிப்பினிலே -மதி
 பற்றிட வில்லை யெனிலுந் தனிப்பட
 வெள்ளை மலரணைமேல் - அவள்
 வீணையுங் கையும் விரிந்த முகமலர்
 விள்ளும் பொருளமுதம் - கண்டென்
 வெள்ளை மனது பறிகொடுத்தேன் அம்மா!'
 என வெள்ளைக் கமலத்தில் வீற்றிருக்கும் கலைவாணியின் எழில் அழகைக் கண்டு இளம் வயது முதற்கொண்டே அவளிடம் தன் மனத்தைப் பறிகொடுத்தவர் மகாகவி.
 ஆற்றங்கரையினில், தனியானதோர் மண்டபத்தில் தென்றல் காற்றை நுகர்ந்து கொண்டிருந்த வேளையில், அந்தக் கலைவாணி அவருக்குக் "கன்னிக் கவிதை'யைக் கொண்டுவந்து தந்திருக்கிறாள். அப்பொழுதிலிருந்தே (சிறுவனாக) பாரதியார்
 கன்னிக் கவிதை பல எழுதியுள்ளார். கலைவாணியின் மீது அவருக்குக் காதல் வளர வளர... பித்துப் பிடித்தவர்போல்,
 "அவளிடை வைத்த நினைவை யல்லால் - பிற
 வாஞ்சை உண்டோ? - வய தங்ஙன மேயிரு
 பத்திரண் டாமளவும் - வெள்ளைப்
 பண்மகள் காதலைப் பற்றிநின் றேன்அம்மா!'
 என்கிறார். மேலும், கலைவாணியையும் (வாணி), இலக்குமியையும் (ஸ்ரீதேவி), பராசக்தியையும் (பார்வதி) காதல் களிகூர்ந்து இச்சா சக்தி, கிரியா சக்தி, ஞான சக்தி ஆகிய (மூன்றும் ஒன்றாகிய மூர்த்தி) முப்பெருந் தேவியரை "நவராத்திரிப் பாட்டு' என்கிற தலைப்பில் பாடிப் பரவியுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது. பாஞ்சாலி சபதத்திலும் (கலை)வாணிக்கும், பராசக்திக்கும் வணக்கம் செலுத்தி, (கலை)வாணியையும் வேண்டுகிறார். "மூன்றும் ஒன்றாகிய மூர்த்தி'யின் முதல் பாடலில் பராசக்தியைப் பாடி, முப்பெரும் சக்தியாக விளங்கும் வாணியையும், ஸ்ரீதேவியையும், பார்வதியையும் முறையே (நான்கு பாடல்களில்) போற்றியுள்ளார்.
 மகாகவி காளிதாஸர் போல மகாகவி பாரதியாரிடமும் "சக்தி வழிபாடே' சிறந்தோங்கி, மேலோங்கி இருந்ததை அவருடைய சக்தி, காளி, பராசக்தி, கலைமகள் வழிபாட்டுப் பாடல்கள் அனைத்தும் வெளிப்படுத்துகின்றன.
 "திருமகள் துதி'யில், "நித்தமுனை வேண்டி மனம்/ நினைப்பதெல்லாம் நீயாய்ப் / பித்தனைப் போல் வாழ்வதிலே பெருமையுண்டோ?' - என்று கேட்டவர், சக்திப் பித்தனாகவே மாறினார். அதன் தாக்கத்தால்,
 "சக்திதாஸன்' என்ற புனைபெயரில்,
 "எகிப்தின் விடுதலை, விநோதச் செய்திகள், துர்க்கா பூஜை, நெல்லிக்காய்க் கதை, அபயம், ரஸத்திரட்டு, விநோதத்திரட்டு, விநோதக் கொத்து, விசேஷக் குறிப்புகள், இங்கிலாந்து தேசத்துச் செய்திகள், ஒளிர்மணிக்கோவை, முக்கியமான குறிப்புகள், உலகநிலை,
 குறிப்புகள், ஹாஸ்ய விலாஸம், காலவிளக்கு, சில குறிப்புகள், நேசக்கட்சியாரின் மூடபக்தி, பூகோள மஹாயுத்தம், புதுமைகள் (1 - 3) காலக்கண்ணாடி, என் ஈரோடு யாத்திரை' (நூல்கள் பற்றிய தகவல்: சொ.சேதுபதி)
 என கதை, கட்டுரை, குறிப்புகள், பயணக் கட்டுரை, வழிபாடு எனப் பலவற்றையும் எழுதிக் குவித்து மகிழ்ந்திருக்கிறார். "ஊழிக் கூத்து' என்கிற தலைப்பில்,
 "சக்திப் பேய்தான் தலையொடு தலைகள் முட்டிச்-சட்டச்
 சடசட சட்டென் றுடைபடு தாளங்கொட்டி-அங்கே
 எத்திக் கினிலும் நின்விழி யனல் போய் எட்டித்-தானே
 எரியுங் கோலங் கண்டே சாகும் காலம்
 அன்னை! அன்னை! ஆடுங் கூத்தை
 நாடச் செய்தாய் என்னை!'
 என்று சக்தியின் தாண்டவத்தைத் தனது கவிதையாக்கி இருக்கிறார் சக்திப் பித்தரான பாரதி சித்தர்!
 -இடைமருதூர் கி.மஞ்சுளா
 
 
 
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/10/6/w600X390/tm3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/oct/06/சக்திப்-பித்தரான-பாரதி-சித்தர்-3249177.html
3249176 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பேராசை கொண்டோர்க்கு பெரும்பொறுப்பு தரவேண்டாம்    முன்றுறையரையனார் DIN Sunday, October 6, 2019 04:42 AM +0530 பழமொழி நானூறு
 கட்டுடைத் தாகக் கருமஞ் செயவைப்பின்
 பட்டுண்டாங் கோடும் பரியாரை வையற்க
 தொட்டாரை ஒட்டாப் பொருளில்லை; இல்லையே
 அட்டாரை ஒட்டாக் கலம். (பாடல்-118)
 கையால் தொட்டவர்களை ஒட்டாத பொருள்கள் இல்லை. சமைத்தாரைப் பொருந்திப் பயன்படாத உணவுப் பொருளுமில்லை. (ஆதலால்), பாதுகாவலுடையதாகுமாறு செயலைச் செய்ய ஒருவனை நிறுத்த நினைப்பின், அச்செயலின்கண் பொருந்தி அதனிடத்துள்ள பயன் அனைத்தையும் கைக்கொண்டு உடனே விட்டு நீங்குகின்ற காரியத்தைச் செய்ய வையாதொழிக.
 "தொட்டாரை ஒட்டாப் பொருளில்லை இல்லையே அட்டாரை ஒட்டாக் கலம்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/3/31/w600X390/lotus.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/oct/06/பேராசை-கொண்டோர்க்கு-பெரும்பொறுப்பு-தரவேண்டாம்-3249176.html
3249175 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி விடுகதையில் உழவின் மேன்மை! DIN DIN Sunday, October 6, 2019 04:40 AM +0530 உழவுத் தொழிலின் மேன்மையினை ஒரு விடுகதையின் வாயிலாக சுந்தரக் கவிராயர் எனும் புலவர் பாடிய தனிப்பாடல் மிகுந்த சிறப்புடையதாகும். பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் வாழ்ந்தவர் சுந்தரக் கவிராயர். இவர் பாடிய 26 பாடல்கள் தனிப்பாடல் திரட்டில் உள்ளன. எட்டயபுரம் அருணாசலத்துரை, தையூர் முத்து முதலானோரால் ஆதரிக்கப் பெற்றவர் இவர். உழவுத் தொழிலின் உயர்வை நன்குணர்ந்தவர் என்பதற்கு இவ்வொரு பாடலே சான்றாகும்.
 பத்துக்கால், மூன்று தலை, ஆறு கண்கள், ஆறு முகம், நான்கு வாய் என அனைத்தையும் ஓரிடத்தில் கண்டேன் என்று விடுகதையில் பாடி, நம்மை வியப்பில் ஆழ்த்துகிறார்.
 "பத்துக் கால், மூன்று தலை, ஆறு கண், ஆறு முகம், நான்கு வாய் ஆகியன உடைய ஒன்றை ஓரிடத்தில் கண்டேன். அதன் மீது ஆசை கொண்டேன்; மகிழ்ச்சியுற்றேன். இவ்வுலகில் இந்தப் புதுமையைக் கண்டு என்னவென்று கூறுவாயாக?' என்பதுதான் அவர் போடும் விடுகதை. இவ்விடுகதையிலேயே இதற்கான விடையும் உள்ளது.
 "பத்துக்கால் மூன்றுதலை பார்க்கும்கண் ஆறுமுகம்
 இத்தரையில் ஆறுவாய் ஈரிண்டாம் - இத்தனையும்
 ஓரிடத்தில் கண்டேன் உகந்தேன் களிகூர்ந்தேன்
 பாரிடத்தில் கண்டே பகர்.' (பா.9)
 பத்துக் கால்: இரு காளைகளைக் கலப்பையில் பூட்டி ஓட்டும் காலத்தில் இரண்டு காளையின் கால்கள் எட்டும், ஓட்டும் மனிதனின் கால் இரண்டும் ஆக பத்துக்கால்; மூன்று தலை: காளையின் முகம் இரண்டும், மனிதன் தலை ஒன்றும் ஆக மூன்று தலை; ஆறு கண்கள்: இரண்டு காளையின் முகத்திலுள்ள கண்கள் நான்குடன் ஓட்டுபவனின் முகத்திலுள்ள கண்கள் இரண்டும் சேர்த்துக் கண்கள் ஆறு; ஆறு முகம்: காளை, மனிதனின் முகத்தோடு கொழு முகம் மூன்றும் சேர்த்து முகம் ஆறு; நான்கு வாய்: இம்மூன்று வாயுடன் நாழிவாய் ஒன்று சேர்த்து வாய் நான்காகும் என்பதுதான் இவ்விடுகதைக்கான விடை! அதாவது ஓர் உழவன் இருமாடுகளைக் கொண்டு கலப்பை ஓட்டி உழவு செய்வதைக் குறிக்கிறது இப்பாடல்!
 -சே.ஜெயசெல்வன்
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/10/6/w600X390/INDIAN_FORMER.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/oct/06/விடுகதையில்-உழவின்-மேன்மை-3249175.html
3249174 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி வெளிவராத அருமைப் பிள்ளைத்தமிழ்! DIN DIN Sunday, October 6, 2019 04:39 AM +0530 அன்பின்மயமாய், அருள் வடிவாய் உன்னுதற்கரிய ஒளிவீசும் பெருங்கருணைப் பெருமானாக விளங்கியவர் திருவருட் பிரகாச வள்ளலார். அவர் 1874-ஆம் ஆண்டில் வடலூரைஅடுத்துள்ள மேட்டுக்குப்பம் என்னும் சிற்றூரில் திருக்காப்பிட்டுக்கொண்டு மறைந்தருளினார்.
 அவர் திருக்காப்பிட்டுக் கொண்ட பின்னர் 1893-ஆம் ஆண்டு அவரைப் போற்றும் வகையில் அவர்மீது பிள்ளைத்தமிழ் பாடியுள்ளார் கல்வியில்வல்ல புலவர் சுந்தரம்பிள்ளை என்பவர். தொண்டை நாட்டில் பொன்னேரியைச் சேர்ந்தவர் இவர்.
 இப்பிள்ளைத் தமிழில் ஆண்பால் பிள்ளைத்தமிழுக்குரிய பத்து பருவங்களும் உள்ளன. மேலும், பாடல்கள் அனைத்தும் திருவருட்பாவிலுள்ள பாடல்களையே பெரும்பாலும் நினைவூட்டுகின்றன. காப்புப் பருவத்தில் அமைந்துள்ள பாடல் இது:
 "மணியெனது மலவிரு ளறுக்கு முயர்பூதிதனை
 மாறா தணிந்து யர்ந்த
 மாதங்க மேனியரன் மேனி கொளுமாமணி
 மறைப் பொருடனக்கு மெட்டாத்
 திணிகொண்ட மாமணி திகைப்பறுத்தருள் செய்மணி
 தெய்வந்தனைப் போற்றுவாம்
 தெளிவுடைய திருவருட்பா முறைதிரட்டிலே
 திண்ணிய வருட்கவியது
 பணிவுடைய மெய்விளக்கே விளக்கென்பதது
 பார்க்கில் தண்ணீர் விளக்காய்
 பாங்காக வேற்கு மருளாட்சி பெற்றிடு மதனைப்
 பாடு மகனைக் காக்கவே!'
 பெருமான் வடலூரையடுத்துள்ள "கருங்குழி' என்னும் ஊரில் அவ்வூர் சிராம முன்சீப் வீட்டில் வசித்தபொழுது, அடிகளின்அறையில் அவ்வீட்டின் அம்மையார், அடிகள் அருந்துவதற்குத் தண்ணீர் வைத்துள்ளார். குவளையில் இருந்த தண்ணீரை அடிகள் தனது திருக்கரத்தால் திருவிளக்கில் ஊற்ற, திருக்கரத்தின் அருட்சக்தியால் தண்ணீரில் விளக்கு நற்சுடர் பரப்பி எரிந்தது. இதனையே "மெய்விளக்கே விளக் கென்பது பார்க்கில் தண்ணீர் விளக்காய் பாங்காக' என்னும் காப்புப் பருவத்தில் அமைந்துள்ள பாடல் வரிகளில் பிள்ளைத்தமிழ் ஆசிரியர் விளக்கியுள்ளார்.
 "மதிமண்ட லத்தமுதம் வாயார உண்டே
 மதிமண்டலத் தரசுபண்ண நித்திய
 நவநேய மாக்கும் நடராஜ னேயெஞ்
 சிவனே கதவைத் திற'
 என்கிற திருவருட்பா ஆறாம் திருமுறையில் அடிகள் யாத்தருளிய பாடலான இதையே பிள்ளைத்தமிழ் அம்புலிப் பருவத்தில்,
 "மதிமண்டலச்தனி லிருந்துகுறை மதியாகி
 வாழ்வா யிவன்றனக்குள்
 மதிமண்டலந்தனி லிருந்தொழுகு மமுததனை
 வாங்கியீந் தெங்கு நிறைவான்
 மதி விண்முழுதெங்கும் மயங்கு மதிநீ யிவனுள்
 மாயையை மிதிக்கு மதிகாண்'
 எனத் தொடங்கி,
 "அதிகமுறு மெய்ஞ்ஞான வாநந்த போதனுட
 னம்புலீ யாடவாவே
 அரிய வடலூரருட் பிரகாச வள்ளலுட
 னம்புலலீ யாடவாவே'
 என்று பாடி மகிழ்ந்துள்ளார். வருகைப் பருவத்தில்,
 "சுத்தமா மயிலாட வம்மயிற் குயிலான
 சொருப வநுபவ மதனையே'
 என்கிறார். இஃது அடிகளின் திருவருட்பாவில் உள்ள,
 "வானத்தின் மீது மயிலாடக் கண்டேன்
 மயில் குயிலாச்சுதடி அக்கச்சி
 மயில் குயிலாச்சுதடி'
 என்னும் பாடலை நினைவூட்டுகிறது. இவ்வாறு இப்பிள்ளைத் தமிழில் உள்ள பாடல்கள் அனைத்தும் வள்ளலாரின் திருவருட்பாவை நினைவூட்டுகின்றன. நூலாசிரியர் வள்ளற்பெருமான் மீது அளவிலா பக்தி கொண்டவர் என்பதும், கவிப் பேராற்றல்மிக்கு விளங்கியவர் என்பதும், திருவருட்பாவில் கரைகண்டவரென்பதும் இப்பிள்ளைத்தமிழ் நூலின் வழியே புலப்படுகின்றன.
 பல சிறப்புகளைத் தன்னகத்தே கொண்டிலங்கும் இராமலிங்க சுவாமிகளின் பிள்ளைத் தமிழை, தமிழ்கூறும் நல்லுலகத்துக்கு மறுபதிப்பு செய்து வழங்க வேண்டியது மிகப் பெரிய தொண்டும் கடமையுமாகும்.
 -புலவர் ப.சோமசுந்தர வேலாயுதம்
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/10/6/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/oct/06/வெளிவராத-அருமைப்-பிள்ளைத்தமிழ்-3249174.html
3249172 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் Sunday, October 6, 2019 04:36 AM +0530 அண்ணல் காந்தியடிகளின் 150-ஆவது பிறந்த தினக் கொண்டாட்டத்தையொட்டி மதுரைக்குச் சென்ற எனக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் புரிதல் எதிர்பாராதது. ஆச்சரியப்படுத்துவதாக இருக்கிறது. தமிழகத்தில் தேசிய உணர்வு நீறுபூத்த நெருப்பாகக் கனன்று கொண்டிருக்கிறது என்கிற உண்மையை நான் நேரில் கண்டு உணர்ந்த தருணம் இது.
 சாரி சாரியாகக் குடும்பத்தினருடன் நூற்றுக்கணக்கானோர் அதிகாலையில் இருந்து மதுரை காந்தி அருங்காட்சியகத்துக்கு ஏதோ ஆலயத்துக்குப் போவது போல வந்து கொண்டிருந்தனர். எந்தவித கட்சிப் பின்னணியோ, ஜாதிப் பின்னணியோ, முறையான அழைப்போ இல்லாமல் வேறு எந்தவொரு ஆளுமைக்கும் இப்படியொரு ஈர்ப்பு இந்தியாவில் இல்லை என்பதை என்னால் உணர முடிந்தது.
 காந்திஜியின் பிறந்த நூற்றாண்டைப் போல அவரது 150-ஆவது பிறந்த நாளையும், மதுரையில் அவரது மூச்சுக்காற்று உலவிய இடங்களுக்கெல்லாம் புனிதப் பயணம் மேற்கொண்டு மரியாதை செலுத்த முடிந்ததில் நான் அடைந்திருக்கும் மகிழ்ச்சிக்கும் மனத் திருப்திக்கும் ஈடு இணையே கிடையாது. அதிலும் குறிப்பாக, நண்பர் சிதம்பரபாரதி ஏற்பாடு செய்திருந்த நூற்பு வேள்வியில் கலந்துகொண்டு, சர்வோதயத் தொண்டர்களைச் சந்தித்தது அண்ணல் காந்தியடிகளையே சந்தித்த உணர்வையும் சிலிர்ப்பையும் ஏற்படுத்தியது.
 புதுக்கோட்டையில் அதே நாளில் நண்பர் தினகரன் ஆண்டுதோறும் நடத்தும் காந்திஜியின் பிறந்த நாள் விழாவில் இன்னொரு பேராச்சரியம் காத்திருந்தது. தமிழகம் எங்கும் உள்ள பள்ளி, கல்லூரி மாணவர்களுக்கு நடத்தப்பட்ட கட்டுரைப் போட்டியிலும், பேச்சுப் போட்டியிலும் பங்குகொண்டவர்களின் எண்ணிக்கை இரண்டாயிரத்துக்கும் அதிகம். முன்பு, வழக்குரைஞர் வெங்கட்ரமணனின் வேண்டுகோளைத் தொடர்ந்து "தினமணி'யும், மதுரை காந்தி அருங்காட்சியகமும் இணைந்து நடத்திய கட்டுரைப் போட்டியிலும் இதேபோல ஆயிரக்கணக்கான மாணவ, மாணவியர் கலந்து கொண்டனர்.
 கட்டுரைப் போட்டிகளில் மாணவ, மாணவியர் கலந்து கொள்வது புதிதொன்றும் இல்லைதான். ஆனால், காந்தியம் குறித்த இந்த இரண்டு போட்டிகளிலும் கலந்து கொண்ட மாணவர்களின் எழுத்து மட்டுமல்ல அவர்களது காந்திய சிந்தனையிலும் காணப்பட்ட ஆழமும் அழுத்தமும் சற்றும் எதிர்பாராதது. சொல்லிக் கொடுத்து எழுதாமல் காந்தியத்தைக் கற்றுத் தேர்ந்து இந்த இளைய தலைமுறை மாணவ, மாணவியர் எழுதுகிறார்கள், பேசுகிறார்கள் என்பதே எந்த அளவுக்கு காந்திய சிந்தனை அவர்கள் மீது தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது.
 மகாத்மா குறித்துப் பேசும்போதும், காமராஜர் குறித்துக் குறிப்பிடும் போதும் கூடியிருக்கும் இளைய தலைமுறையினரிடமிருந்து எழுகின்ற கரவொலி காந்தியம் என்கிற அக்கினிக் குஞ்சின் வீரியம் சற்றும் குறைந்துவிடவில்லை என்பதை உறுதிப்படுத்தியது.
 
 அண்ணல் காந்தியடிகளுடன் தொடர்புடையவர்கள் அவரது பிறந்தநாளையொட்டி மறைகிறார்கள் என்பது, எந்த அளவுக்கு அவர்கள் காந்தியத்துடன் ஒன்றியிருந்தனர் என்பதை எடுத்துரைக்கிறது. "பெருந்தலைவர்' காமராஜரும், "அருட் செல்வர்' நா.மகாலிங்கமும் காந்தி ஜயந்தி அன்று மறைந்தார்கள் என்றால், "சிலம்புச் செல்வர்' ம.பொ.சி. காந்தி ஜயந்திக்கு அடுத்த நாள் இயற்கை எய்தினார்.
 வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன், மகாகவி பாரதியார், செக்கிழுத்த செம்மல் வ.உ.சிதம்பரம்பிள்ளை, அருட்பிரகாச வள்ளலார் ஆகியோர் குறித்துத் தமிழகத்தின் மூலை முடுக்கெல்லாம் உரையாற்றி, அவர்களது நினைவைப் போற்றிய பெருமை சிலம்புச் செல்வருக்கு மட்டுமே உண்டு.
 அக்டோபர் 3-ஆம் தேதி ம.பொ.சி. நினைவு தினம். ம.பொ.சி. என்று சொல்லும்போதே "சிலம்புச் செல்வர்' என்கிற அடைமொழியும், கண்ணகியின் கதையைப் பட்டிதொட்டியெல்லாம் எடுத்துரைத்த அவரது தொண்டும் மனதில் எழுகிறது. சிலப்பதிகாரம் இந்த அளவுக்குப் பிரபலமானதற்கு ம.பொ.சி.தான் காரணம் என்பதுகூட இன்றைய தலைமுறையினருக்குத் தெரியாத அளவுக்கு மறக்கடிக்கப்பட்டிருக்கிறது.
 ம.பொ.சி. எழுதிய அற்புதமான புத்தகம் "வீரக்கண்ணகி'. ஆரம்பக் கல்விகூட இல்லாத சாமானியரான "மயிலை பொன்னுசாமி சிவஞானம்' சிலப்பதிகாரக் காவியத்தைப் படித்தது சிறையில்தான். அதுமுதல் அதனுடன் வாழத் தொடங்கிவிட்டார். இதுகுறித்து "வீரக்கண்ணகி' புத்தகத்தின் முன்னுரையில் சிலம்புச் செல்வரின் பதிவு இது -
 ""1942 ஆகஸ்ட் போரில் ஈடுபட்டு சிறையில் கிடந்தபோதுதான் சிலப்பதிகாரக் காப்பியத்தை நான் முதன்முதலாகப் பார்த்தேன். படிக்கவும் தொடங்கினேன். ஆங்கிலேய ஏகாதிபத்தியத்தை எதிர்க்கும் போர்க்களத்தில் இருந்தவண்ணம் படித்ததால், கண்ணகி தேவியின் அரசியல் புரட்சி எனது கருத்தைக் கவர்ந்தது. பத்தினி கண்ணகி, கோவலன் வெட்டுண்ட கொலைக்களத்தில் நின்று புகன்ற வீரமொழிகளும், பாண்டியன் அரசவையில் கூறிய ஆவேச மொழிகளும் என் உள்ளத்தைத் தொட்டன.
 சிலப்பதிகாரத்தை ஒருமுறை கருத்துடன் படித்து முடித்ததுமே "நெஞ்சை அள்ளும் சிலப்பதிகாரம்' என்று பாரதியார் புகன்ற வாசகத்தின் உண்மைப் பொருளை உணர்ந்தேன். சிறையில் கிடைத்த ஓய்வைப் பயன்படுத்தித் திரும்பத் திரும்ப சிலப்பதிகாரத்தைப் படித்தேன். நான் படித்த ஒவ்வொரு முறையும் வெவ்வேறு காட்சிகள், தமிழினத்தின் வருங்காலத்தை உருவாக்கும் புதுப்புதுக் கருத்துகள் என்னுள் தோன்றிக்கொண்டே இருந்தன. சிறையில் சிலப்பதிகாரத்தைப் படித்து நான் எண்ணிய எண்ணங்களின் முழு உருவம்தான் தமிழரசு இயக்கம்''.
 சிலப்பதிகாரத்தை ஒருமுறை படித்துவிட்டு சிலம்புச் செல்வர் ம.பொ.சிவஞானம் எழுதிய "வீரக்கண்ணகி' புத்தகத்தைப் படித்தால் போதும். அவரைப் போலவே நாமும் இளங்கோவடிகளின் அமர காவியத்துக்கு அடிமையாகிவிடுவோம்.
 
 ண்ணல் காந்தியடிகள் எப்படி சிலம்புச் செல்வரை ஈர்த்தாரோ, அதேபோல சிலம்புச் செல்வரால் ஈர்க்கப்பட்ட எழுத்தாளர்களும், கவிஞர்களும் தமிழகத்தில் ஏராளம்... ஏராளம். அவர்களில் கவிஞர் புவியரசு முக்கியமானவர்.
 கடந்த மாதம் வெளிவந்திருக்கும் கவிஞர் புவியரசின் கவிதைத் தொகுப்பு "புவி 88'. அதில், காந்தியடிகள் குறித்த ஒரு கவிதை. தலைப்பு, "பாராட்டா? குற்றச்சாட்டா?'
 

காந்தியிடம் ஒரு தடி இருந்தது அதை அவர் பயன்படுத்தவே இல்லை.
 
 
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/10/6/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/oct/06/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3249172.html
3244557 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, September 29, 2019 04:07 AM +0530  

இந்தியா சர்வதேச மையம் (இன்டியா இண்டர்நேஷனல் சென்டர்) என்கிற அமைப்பு தில்லியில் இருக்கிறது. மூத்த அரசியல்வாதிகள், நீதிபதிகள், அரசு உயர் அதிகாரிகள், ஊடகவியலாளர்கள்,  கல்வியாளர்கள், சர்வதேசப் பொருளாதார, அரசியல் ஆய்வாளர்கள் என்று பலரும் இதில் உறுப்பினர்கள். தில்லியில் நான் விரும்பி ஆர்வத்துடன் செல்லும் இடங்களில் அதுவும் ஒன்று.

கடந்த வாரம் எனக்குத் தொலைபேசி அழைப்பொன்று வந்தது. வனிதா என்பவர் அழைத்தார். அவர் சென்னை சர்வதேச மையத்திலிருந்து அழைப்பதாகச் சொன்னபோது, எனக்கு ஒரே வியப்பு. "சென்னை சர்வதேச மையம்' என்கிற அமைப்பு இங்கே இயங்குகிறது என்கிற தகவல் எனக்கு இப்போதுதான் தெரியும். என்னைத் தொடர்பு கொள்ளும்படி வனிதாவிடம் பரிந்துரைத்தது தஞ்சாவூர் சாஸ்த்ரா பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தர் வைத்திய சுப்பிரமணியம்.

மத்திய நிதியமைச்சகத்தின் தலைமைப் பொருளாதார ஆலோசகராக இருப்பவர் சஞ்சீவ் சன்யால். பகத்சிங், சந்திரசேகர ஆசாத் போன்ற விடுதலைப் போராட்டகாலப் புரட்சியாளர்களின் ஆதர்ச புருஷராக விளங்கிய சச்சீந்திரநாத் சன்யாலின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர் இவர்.

விஷயத்துக்கு வருகிறேன். "சென்னை சர்வதேச மையம்' சார்பில் "இந்திய சுதந்திரப் போராட்ட வரலாறு - ஓர் மீள் பார்வை' என்கிற தலைப்பில் சஞ்சீவ் சன்யால்  உரையாற்றுவதற்கு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. அந்தக் கூட்டத்தில் அவருக்கும் பார்வையாளர்களுக்கும் இடையில் நடுவராக இருந்து கலந்துரையாடலை முறைப்படுத்த என்னை அழைத்தார் வனிதா. நான் அந்த வாய்ப்பை நழுவவிடாமல் உடனடியாக ஏற்றுக்கொண்டேன். அதற்கு ஒரு காரணம் இருக்கிறது.

காந்தியடிகளின் தலைமையில் அகிம்சையின் அடிப்படையில் ஒருபுறம் விடுதலைப் போராட்டம் நடந்தது என்றாலும், இன்னொருபுறம் ராஷ்பிகாரி போஸ், சச்சீந்திரநாத் சன்யால்,  பகத்சிங், வீரசாவர்க்கர், நேதாஜி போஸ், அரவிந்த கோஷ் போன்றவர்களின் ஆயுதப் போராட்டமும் நடந்தது. புரட்சியின் மூலம் இந்தியாவுக்கு விடுதலை தேட முற்பட்ட தேசத் தலைவர்களின் வரலாறு முக்கியத்துவம் தரப்படாமல் இருட்டடிப்பு செய்யப்பட்டுவிட்டது என்பதுதான் சஞ்சீவ் சன்யாலின் நியாயமான மனக்குறை. அதனடிப்படையில் மகாராஷ்டிரம், வங்காளம், பஞ்சாப் பகுதிகளில் நடந்த புரட்சிகள் குறித்தும், அவற்றை வழிநடத்திய  தலைமைகள் குறித்தும் விளக்கமாக உரையாற்றினார் அவர். 

பிரிட்டிஷ் உள்ளிட்ட எல்லா ஐரோப்பிய கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியாரும் தென்னிந்தியாவில் வங்கக் கரையோரம்தான் முதலில் வந்து இறங்கியிருக்கிறார்கள். இங்கிருந்துதான் பிரிட்டிஷ் காலனிய ஆட்சி தொடங்கியது எனும்போது, பிரிட்டிஷாருக்கு எதிரான ஆயுதப் போராட்டங்களும்,  புரட்சிகளும் தர்க்கரீதியாகப்  பார்த்தாலும்,  வரலாற்றுப் பின்னணியில் பார்த்தாலும் இங்கிருந்துதானே தொடங்கியிருக்க வேண்டும்? ஆனால், அது குறித்து ஏன் பேசப்படுவதில்லை?

1806-இல் நடந்த வேலூர் புரட்சிதான் விடுதலை வேட்கைக்கு வித்திட்டது என்பது மறைக்கப்பட்டு, 1857 சிப்பாய் கலகம் முன்னிலைப்படுத்தப்படுகிறது. 1911-இல் ஆஷ் துரையை மணியாச்சியில் சுட்டுக் கொன்ற வீர வாஞ்சியின் வரலாறு முக்கியத்துவம் தரப்படாமல், 1928-இல் பகத்சிங், சுக்தேவ், ராஜகுருவின் தியாகங்கள் மட்டுமே தேசிய அளவில் பேசப்படுகிறது. வெள்ளையர் ஆட்சிக் காலத்தில், அவர்களது கண்ணில் மண்ணைத் தூவிவிட்டு, சாதுர்யமாக செயின்ட் ஜார்ஜ் கோட்டைக்குள் நுழைந்து 1932 ஜனவரி 25-ஆம் தேதி மூவர்ணக் கொடியை ஏற்றிய "ஆர்யா' என்கிற பாஷ்யம் ஐயங்காரின்  தீரம் கவனத்தில் கொள்ளப்படவில்லை.

சஞ்சீவ் சன்யால் கூறுவது போல விடுதலைப் போராட்ட வரலாறு திருத்தி எழுதப்பட வேண்டும். அப்போது, தென்னிந்தியாவின் பங்களிப்பு இருட்டடிப்பு செய்யப்படாமல்,  தியாகங்கள் மறைக்கப்படாமல் பதிவாக வேண்டும்.

தென்னிந்தியா, குறிப்பாக தமிழகம், தேசிய நீரோட்டத்தில் சேராமல் தனித்திருப்பதற்குக் காரணம், தமிழகத்தின் பங்களிப்பு மறைக்கப்பட்டதால்தானோ என்று தோன்றுகிறது. கிடைத்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தி, நான் சொல்ல நினைத்ததை அழுத்தமாகவே சொல்லிவிட்டதில் சற்று ஆறுதல்!

அண்ணல் காந்தியடிகளின் 150-ஆவது பிறந்த ஆண்டு அக்டோபர் 2-ஆம் தேதியுடன் நிறைவுபெறுகிறது. காந்தி நூற்றாண்டின்போது மதுரையில் இருந்தேன்.  அந்தக் கோலாகலக் கொண்டாட்டம்  உணர்வு மயமானது. 1969 அக்டோபர் 2-ஆம் தேதி நண்பர்களுடன் மதுரையில் அண்ணல் காந்தியடிகளின் பாதம்பட்ட இடங்களுக்கெல்லாம் சென்றுவந்ததை இன்று நினைத்தாலும் நெகிழ்வாக இருக்கிறது. 

1921-ஆம் ஆண்டு மதுரையை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருந்த தொடர் வண்டியில்  மக்களோடு மக்களாகப் பொதுப்பெட்டியில் பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறார் மோகன்தாஸ் கரம்சந்த் காந்தி. அப்போதுதான் அந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க முடிவை எடுக்கிறார்.

""நாட்டில் கோடிக்கணக்கான மக்கள் உடலை மறைக்க நான்கு முழத் துணிகூட இல்லாமல் வெறும்  கோவணத் துணியுடன் இருக்கிறார்கள். 

நாகரிகமான அளவுக்கு, எந்த அளவில்  நான் எனது ஆடையைக் குறைக்க இயலுமோ, அதுதான் இந்த அரைகுறை ஆடை அணிந்த மக்களுடன் என்னை சமன் படுத்திட  உதவும். அதனை நான் மதுரையில் செய்து முடித்தேன்'' என்று தனது "சத்திய சோதனை'யில் பதிவு செய்திருக்கிறார் அண்ணல் காந்தியடிகள். அது நடந்தது 1921-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 22-ஆம் தேதி.

அண்ணல் அரையாடை தரித்த மேலமாசி வீடு, 1927-இல் உரையாற்றிய மதுரை விக்டோரியா எட்வர்ட் அரங்கம், 1931-இல் தங்கிய என்.எம்.ஆர் சுப்புராமனின் வீடு, 1946-இல் தங்கிய சிவகங்கை மாளிகை என்று எல்லாமே வரலாற்றுச் சின்னங்கள். அரைநூற்றாண்டுக்குப் பிறகு அண்ணலின் 150 -ஆவது பிறந்த தினத்தன்றும், மீண்டும் அந்த இடங்களுக்குப் புனிதப் பயணம் மேற்கொள்ள நினைத்திருக்கிறேன்.

சொல்ல மறந்துவிட்டேனே,  டாக்டர் இராம்.பொன்னு "மதுரையில் காந்தி' என்று ஒரு புத்தகம் எழுதியிருக்கிறார். அது புத்தகம் அல்ல, பொக்கிஷம், 
வரலாற்றுப் பதிவு.

விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்தது கவிஞர் நா.நளினிதேவியின் "என் விளக்கில் உன் இருள்' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பு. பேராசிரியராக இருந்து பணி ஓய்வு பெற்ற பிறகு இப்போதும் கவிதாயினியாக வலம் வரும்  மதுரை மண்ணின் தமிழ்க் குரல் முனைவர் நளினிதேவியினுடையது.


கவிதைக்கு மொழி இல்லை
ஆனால் 
மொழிக்கு கவிதை உண்டு!

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/29/w600X390/tm3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/29/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3244557.html
3244548 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ராய.சொ.வின் தூதுப் பொருள்! -முனைவர் யாழ்.சு. சந்திரா DIN Sunday, September 29, 2019 04:04 AM +0530 "தமிழ்க் கடல்' எனப் போற்றப்படும் ராய.சொ. எழுத்துப் பயிரில் முற்றிய கதிராய்ச் செழித்ததோர் இலக்கியமே காந்திக் கவிதை! "காந்தி பிள்ளைத்தமிழ்' தொடங்கி இரங்கற்பா வரையிலான 38 பனுவல்கள் உள்ள இத்தொகுப்பு நூலில் இடம்பெறும் பல சிற்றிலக்கியங்களில் காந்தி அந்தாதியும் ஒன்று.

"நிலத்தில் உயர்தனிக்காந்தி நிலைத்த புகழ்தனை நாட்ட' எழுதப்பட்ட சிற்றிலக்கியமே "காந்தி அந்தாதி' ஆகும். காந்தியைத் தலைவராகக் கொண்டு 103 கட்டளைக் கலித்துறைப் பாடல்களில் அமைந்த இந்நூல் அந்தாதித் தொடையில் அமைந்துள்ளது. விடுதலைப் போராட்ட வீரரான ராய.சொ., வேலூரில் சிறை வைக்கப்பட்டபோது இந்நூல் படைக்கப்பட்டது என்பார். 

"பாரதத் தாய் விடுதலைக்குப் போராடிப்
 பெரியோர் எல்லாம் கைதவத்தார்
 சிறை உறையும் கவின் ஆங்கிரச,
 ஆடி கடைசி வாரம் செய்தளித்த
 இடம் வேலூர்ச் சிறந்த பெரும்
 காவல் அமைசிறையே அம்மா' (2:3-8)

என்று பாயிரச் செய்யுளில் குறிப்பிடும் இவர், இந்நூலை ஏழு நாள்களில் (9.8.32 முதல் 15.8.32 வரை) படைத்துள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

அகம், புறம் என இருவேறுபட்ட கருப்பொருள்களிலும் காந்தி அந்தாதியில் பாடல்கள் உள்ளன. இத்துறையில் "தூது' என்பது அகத்திணைக் காதலுக்கும் புறத்திணைப் போருக்கும் என இருவேறு முறைகளில் அமைவதாகும்.

ராய.சொ. தமது அந்தாதியில் அகத்துறையில் அமைந்த "தூது' எனும் துறையில் பதினேழு பாடல்களை அமைத்துள்ளார். பிரபந்தத் திரட்டு எனும் பாட்டியல் நூல்  இலக்கண மரபில் ராய.சொ.வும் தமது அந்தாதியில் அன்னம் (56), கிளி (6,7,21,63,94,95),  வண்டு (22-25; 53-55), மயில் (57), குயில் (58) என்பனவற்றைத் தூதுப் பொருளாக்கிச் செய்யுள்கள் படைக்கின்றார்.

ஏழாவது பாடலில், எம்மான் காந்தியின் பெருமையை இளங்கிளி பாடிட, நாகணவாய்ப் பறவை கேட்க, மயில் ஆட, வண்டுகள் ரீங்காரமிட, நாட்டுநலன் பெருகுக என வாழ்த்துகிறார் ஆசிரியர்.  இத்தூதுப் பாடலில் தலைவன் தூது விடுவதாக ஐந்து பாடல்களும் (6,21,53,54,65), தலைவி தூது விடுவதாக ஒன்பது பாடல்களும், தோழியும் தாயும் தாமே தூதுரைப்பதாக  ஒவ்வொரு பாடலும் (63, 99) உள்ளன.     தாய், தன் மகளின் காதலைத் தலைவனிடம் எடுத்துரைப்பது, தமிழ் இலக்கிய மரபில் இருக்க, காந்தி அந்தாதியில் தாய், கிளியை அழைத்து,

"வன்களம் வாளொடு சென்று,
மகன் புறம் தந்து இறந்தால்
அன்னவன் உண்டஎன் அங்கம்
அறுப்பன்' என்று, அப்பிணத்துள்
பின்னும் உடல்கொடு பெற்றஅந்
நாளிற் பெரிது உவந்த
என்தமிழ்ப் பெண்ணின் இயலினைக்
காந்திக்கு இசை கிளியே! (63)

என்று தமிழ்ப் பெண்ணின் வீரத்தை எடுத்துரைப்பது தூதுப் பொருளின் புதுமை! தோழி தூது உரைக்கும் பாடலில் (49) தலைவி தமிழ்ப் பயின்றவளாகவும், கதராடை அணிந்தவளாகவும் உள்ளமையைச் சுட்டி, காதலனிடம் தலைவியை மணந்துகொள்ளத் தூண்டுகிறாள். 

தலைமக்களாகிய காதலனும் காதலியும் தூது உரைக்கும் பாடல்கள் அவர்தம் அகவுணர்வையும், காதல் ஏக்கத்தையும் எடுத்துரைக்கவில்லை. மாறாக, காந்திவழித் தொண்டர்களாக தேசத்தின் விடுதலைக்குப் போராடி சிறை இருக்கும் ஏற்றத்தைச் செப்புவனவாக உள்ளன. சிறையுறையும் காதலி கிளியைத் தன் காதல் தலைவனுக்குத் தூது விடுக்கின்றாள்.

"பனிமலர்க் காவில் பயன்கனி
உண்டுஉறை பைங்கிளி காள்
கனிவு உடைக் காந்தி கருத்தில்
கலந்தே கடன் புரிந்த 
தனிஎனது உட்சிறை நன்மை
 வெளிச்சிறை நண்ணிடும் என்
இனியருக்கு, ஏல எடுத்துரைத்து
 இன்நலம் எய்துவிரே' (94)

இத்தூதுப் பாடலில் காந்தி வழியே தொண்டு செய்து சிறையிருக்கும் தன் ஏற்றத்தை, வெளிச்சிறையாகிய நாட்டில் உள்ள தலைவனிடம் உரைக்கச் சொல்கிறாள் தலைவி. சிறையில் உள்ள காதலன், கிளியை அழைத்துத் தன் காதலியிடம், தூது (95:6-8) உரைக்கின்றான். 

அதாவது, தலைமக்கள் களவு வாழ்க்கையில் காதலோ, திருமண வாழ்வின் பிரிவோ பேசப்படவில்லை. மாறாக, தேச சேவையில் காந்திவழித் தொண்டர்களாகச் சிறையிருப்பதும், அதனை ஒருவருக்கு ஒருவர் தூதுச் செய்தியாகப் பரிமாறிக் கொள்வதும் புதுமை கலந்த புரட்சிதானே!

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/29/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/29/ராயசொவின்-தூதுப்-பொருள்-3244548.html
3244536 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி முதுமை குறித்த முதியோர் மனநிலை!  -முனைவர் கா. ஆபத்துக்காத்தபிள்ளை DIN Sunday, September 29, 2019 04:02 AM +0530
பழந்தமிழ் இலக்கியங்களில் முதியோர், முதியவர், மூதாளர், மூதிலாளர், மூத்தோர், முதுமக்கள், மூதாட்டி, முந்தையர் முதுமூப்பு, முதுமகன், முதுமகள், முதிர்வினன், முதிர்வினள், முதியாள், முதுபெருங்குரவர் ஆகிய சொற்கள் முதியோரைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப் பட்டவையாகும். இவற்றோடு இன்று கிழம், கிழடு, கிழவன், கிழவி, பெருசு என்று இளசுகளால் சுட்டப்படுவதையும் சேர்த்துக் கொள்ளலாம்.

மனித வாழ்வின் முப்பெரும் பருவங்களாகக் குழந்தைமை, இளமை, முதுமை ஆகியவை அமைகின்றன. இவற்றுள் குழந்தைமையும் இளமையும் தொடக்க காலப்பருவங்களாதலால், உடலளவில் சோர்வும் நோவுமின்றி மனமும் ஆரோக்கியத்துடன் செயல்படும் பருவங்களாதலால் அவை ஆராதிக்கப்படுகின்ற பருவங்களாகும். மாறாக முதுமை மகாகவி பாரதி கூறுவது போல், ""உள்ளம் வேண்டியபடி செல்லும் உடலாக'' அமையாமல் அது நோய்க்கும் சோர்வுக்கும் கொள்கலனாக அமைவதால், அது ஆராதிக்கப்படுவதில்லை.

அன்று முதுமையின் அடையாளமாக "நரை' தோன்றுதலைக் கருதினர். ""யாண்டு பலவாக நரையிலவாகுதல்''என்ற சங்கப் புலவர் பிசிராந்தையார் கூற்று அதனை வலியுறுத்தும். 

கம்பகாவியத்தில், தயரதன் ஒரு நாள் கண்ணாடியில் முகம் பார்க்க, கன்ன ஓரத்தில் நரை தோன்றியிருப்பதைக்கண்டே முதுமை எய்தியதாக அறிகிறானாம். இதனை, 

"பாங்கில் வந்திடு நரை படிமக் கண்ணாடி
ஆங்கதில் கண்டனன் அவனிக் காவலன்' 
(அயோ: ம.ப, பா: 3)
என்ற கம்பர் வாக்கிலிருந்து அறிகிறோம். மகாகவி 

பாரதியும் கிழப்பருவத்தின் அடையாளமே "நரை' என்பதை ""நரை கூடி கிழப்பருவமெய்தி'' என்பார். தமிழ்ச் சான்றோரின் இக்கூற்றிலிருந்து அன்று நரையே முதுமையின் அடையாளமாகக் கருதப்பட்டது என்பது விளங்கும்.

"நரை கூடி கிழப்பருவம் எய்தினாலும்' அது உடலைப் பொருத்ததேயன்றி, மனத்தைப் பொருத்ததல்ல என்ற கருத்தும் உண்டு. மூப்புப் பருவத்தை அடைந்தாலும் மனத்தை இளமையோடு, வைத்திருந்தால் மூப்பு நெருங்காது என்பதை பாரதிதாசனின் "குடும்ப விளக்கு' உணர்த்தும். "முதுமையில் வாய், மூக்கு, கண், காது வாடிப்போனாலும் எனக்கும் என் மனைவிக்கும் இளமையான மனம் வாய்த்துள்ளது; அது தரும் இன்பம் சுறுசுறுப்பான இளைஞர்களுக்கும்கூட வாய்க்காது' என்பார். 

இங்கு முதுமை தவிர்க்க முடியாதது என்பதும், அதனால் உறுப்புகள் செயலற்றுப் போகும் என்பதும், மனமது வலிமையானால் முதுமை முதுமையாகத் தோன்றாது என்பதும் பெறப்படும். எனினும், முதுமையால் வரும் துயர் தவிர்க்க முடியாதது என்பதை பழந்தமிழ் இலக்கியங்கள் உணர்த்துகின்றன.

பழந்தமிழ் இலக்கியங்களில் முதுமை, தள்ளாமையாலும், இயலாமையாலும் தளர்வுற்று வருந்தும் நிலையிலே சித்தரிக்கப்படுகிறது. "மூப்பு வந்து அதனால் துன்புற்று ஆண்டுகள் பல கழிந்துவிட்டன; இன்னமும் இந்த உயிர் போகாது இருக்கின்றதே' என்று மூதாட்டி ஒருத்தி, வருந்திக் கூறுவதாக பாடல் அமைகிறது. 

அதில், "கால்கள் மூப்பால் தள்ளாடுகின்றன. ஒரு கோலைத் துணையாக்கிக் கொண்டு மெல்ல அடியிட்டு நடக்கிறேன். கண்களில் பார்வை குன்றியதால் வீட்டிற்குள்ளேயே ஓரிடத்திலிருந்து மற்றொரு இடத்திற்குச் செல்ல துணை தேவைப்படுகிறது. தலைமுடி எல்லாம் உதிர்ந்து, இருக்கிற தலைமயிரும் நூல்போல் காட்சியளிக்கிறது' என்று முதுமையின் தோற்றத்தைப் புலவர் பெருஞ்சித்திரனார் தம் தாயின் நோக்கில் கண்டு வருந்துவதை,

வாழு நாளோ டியாண்டுபல உண்மையின்
தீர்தல் செல்லாதென் னுயிரெனப் பலபுலந்து
கோல்கள் காலாகத் குறும்பல வொதுங்கி
நூல்விரித் தன்ன கதுப்பினள் கண்டுயின்று 
முன்றில் போகா முதிர்வினள் யாயும் 

(புறநா.159)

என்ற பாடல் உணர்த்துகிறது. அடுத்து, தொடித்தலைவிழுத்தண்டினாரின் புறப்பாடலைக் குறிக்கலாம். முதியவர் ஒருவர் தம் இளமை தந்த இன்பத்தையும் முதுமை தரும் துன்பத்தையும் நினைவுகூர்வதாக அப்பாடல் (243)அமைகிறது.  

பண்டை இலக்கியங்களில் இவ்வாறு முதியோர் தங்கள் செயல்பாடற்ற நிலையை எண்ணி கழிவிரக்கம் கொள்வதாகக் காட்டப்படுகிறதே என்றாலும், தங்களுக்குப் பாதுகாப்பு இல்லை என்றும்; பிள்ளைகளாலும், மற்றவர்களாலும் புறக்கணிக்கப்பட்டதாகவும் செய்திகள் இல்லை. 

புலவர் பெருஞ்சித்திரனாரின் தாய் முதுமையின் கொடுமையால் துன்புற்றாலும், வறுமைச் சூழலிலும் குடும்பத்தோடு இருப்பதாகவே காட்டப்படுகிறாள். தொடித்தலைவிழுத்தண்டினாரின் பாடலும் அவ்வாறே முதுமையை நினைந்து இரங்குவதாகக் கூறப்பட்டிருக்கிறதேயன்றி, முதியோர் பாதுகாப்பற்ற நிலையில் இருந்ததாகக் கூறப்படவில்லை. எனவே, அன்றைய தமிழ்ச் சமூகம் முதியோரைப் பேணிய சமூகமாகவே இருந்திருக்கிறது! ஆனால் இன்று..?

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/29/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/29/முதுமை-குறித்த-முதியோர்-மனநிலை-3244536.html
3244527 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தேசப்பிதாவும்  தமிழ்த் தாத்தாவும்!  -கோ. உத்திராடம் DIN Sunday, September 29, 2019 04:00 AM +0530 உலகம் போற்றும் உத்தமர், பாரதத் தேசத்தின் தனிப்பெரும் தலைவர் மகாத்மா காந்தியடிகள் தமிழ்மொழி,  பண்பாடு, இலக்கியம்  ஆகியவற்றின் மீது பேரன்பு கொண்டவர். அக்காலத்தில் இந்திய விடுதலைக்காகத்  தமிழகத்தில் நடைபெற்ற பல அறவழிப் போராட்டங்களிலும், பொதுக் கூட்டங்களிலும் தலைமையேற்று உரையாற்றியுள்ளார்.

1937-ஆம் ஆண்டில் "பாரதீய சாகித்திய பரிஷத்தின் மாநாடு'  சென்னையில் நடைபெற்றுள்ளது. இம்மாநாட்டிற்குக் காந்தியடிகள் தலைமை வகித்துள்ளார். இக்கூட்டத்தில் "தமிழ்த் தாத்தா'  உ.வே.சாமிநாதையர் வரவேற்புரை நிகழ்த்தியுள்ளார். 

இக்கூட்டத்திற்குச் சென்ற உ.வே.சாமிநாதையர், வரவேற்புரையில்  தமிழின் பெருமை,  தமிழரின் தனிச் சிறப்பு  ஆகியவை சங்க நூல்களில் எவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளன என்பதை விரிவாக எடுத்துரைத்தும், காந்தியடிகளின் பெருமைகளைக் கூறியும் வரவேற்புரை நிகழ்த்தியுள்ளார். இவ்வுரையைத் தமிழிலிருந்து ஹிந்தியில் கா.ஸ்ரீ.ஸ்ரீ. என்பவர் மொழிபெயர்த்தார். 

உ.வே.சாமிநாதையரின் வரவேற்புரையைக் கேட்டு மகிழ்ச்சியடைந்த காந்தியடிகள், ""தமிழின் வடிவமாகவே இருக்கும் இவர்கள் திருவடியில் இருந்து தமிழ் பயில வேண்டுமென்ற ஆசை எனக்கு உண்டாகிறது. பல வேலைகளை உடைய எனக்கு அந்தச் சந்தர்ப்பம் எப்போது கிடைக்கப் போகிறது'' என்று கூறியுள்ளார். இச்செய்தியை  உ.வே.சா. "என் சரித்திரத்தின்' தொடர்ச்சியாக கி.வா.ஜகந்நாதன் எழுதிய "என் ஆசிரியப்பிரான்' நூலில் (27.3.1937) பதிவு செய்துள்ளார்.

உ.வே.சா.,  காந்தியடிகளைச் சந்தித்துப் பேசியதை  தாம் எழுதிய 27.3.1937-ஆம் ஆண்டு நாட்குறிப்பில் ""பாரதீய ஸாஹித்ய பரிஷத் காலை 7.45 முதல் நடைபெற்றது. மகாத்மா காந்தி தலைமை வகித்தார். வரவேற்புப் பிரசங்கம் படிக்கப்பட்டது. காந்தியைக் கண்டு பேசினேன். குறுந்தொகை அகராதி எழுதப்பட்டது''என்ற குறிப்பு காணப்படுகிறது. இதற்கு முன் தேதியிட்ட நாட்குறிப்பில் பாரதீய  ஸாஹித்ய பரிஷத் வரவேற்புப் பிரசங்கம் எழுதி அச்சுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது என்ற குறிப்பும் காணப்படுகிறது.
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/29/w600X390/tm4.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/29/தேசப்பிதாவும்--தமிழ்த்-தாத்தாவும்-3244527.html
3244520 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, September 29, 2019 03:59 AM +0530
தாயானும் தந்தையா லானும் மிக(வு)இன்றி
வாயின்மீக் கூறும் அவர்களை ஏத்துதல்
நோயின்(று) எனினும் அடுப்பின் கடைமுடங்கும்
நாயைப் புலியாம் எனல். (பாடல் - 117)

பெற்ற தாயாலேயாயினும் (அன்றித்) தந்தையாலேயாயினும் மிகுத்துக் கூறப்படுதல் இல்லாது தாமே தம் வாயால் உயர்த்திக் கூறிக்கொள்பவர்களை, பிறர் புகழ்ந்து கூறுதல், துன்பம் இல்லையாயினும்  அடுப்பின் பக்கலில் முடங்கியிருக்கும் நாயைப் புலியென்று கூறுதலோ டொக்கும். (க-து.) தற்புகழ்ச்சி உடையாரைப் புகழ்தல் கூடாது. "அடுப்பின் கடைமுடங்கும் நாயைப் புலியாம் எனல்' என்பது பழமொழி.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/21/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/29/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3244520.html
3239888 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, September 22, 2019 05:59 AM +0530 வாழ்த்துகளும் பாராட்டுகளும் வந்து குவிந்தவண்ணம் இருக்கின்றன. "தினமணி' தனது 85-ஆவது ஆண்டு இதழியல் பயணத்தை நிறைவு செய்து 86-ஆவது  ஆண்டில் அடியெடுத்து வைத்ததைத் தங்களது குடும்பத்தில் நடக்கும் கொண்டாட்டமாகக் கருதி மகிழும் அத்தனை வாசகர்களுக்கும் நன்றி சொல்ல என்னிடம் தமிழும் இல்லை, வார்த்தையும் இல்லை.

"தினமணி' குறித்தும், "தினமணி'யுடனான தங்களது அனுபவங்கள் குறித்தும் கட்டுரைகள் வந்து குவிந்திருக்கின்றன. அவற்றை எல்லாம் பதிப்பிப்பதாக இருந்தால் ஆயிரம் பக்கங்கள் தேவைப்படும். பொன்.ராதாகிருஷ்ணன், முனைவர் தெ.ஞானசுந்தரம் தொடங்கி, பல ஆளுமைகளின் கட்டுரைப் பதிவுகளை "தினமணி 85' மலரில் வெளியிட முடியாமல் போய்விட்டது. அதனால்,  தேர்ந்தெடுத்து வைத்திருக்கும் கட்டுரைகளை ஞாயிற்றுக்கிழமை "கொண்டாட்டம்' இணைப்பில் வெளியிடுவது என்று முடிவு செய்திருக்கிறோம். 
எழுத்தாளர் மாலன் உள்ளிட்ட பலரும், "தினமணி 85' மலரை ஏன் புத்தக வடிவில் கொணரவில்லை என்று தங்களது ஆதங்கத்தை வெளிப்படுத்தி இருக்கிறார்கள். நாங்கள் ஒரு முடிவுக்கு வந்திருக்கிறோம். அது, மலருக்குப் புத்தக வடிவம் தருவது என்பதுதான். 

இன்று காலை 9.30 மணி முதல் மாலை 5.30 மணி வரை, சென்னை சேத்துப்பட்டு மகரிஷி வித்யா மந்திர் பள்ளியில்,  "பாமரருக்கும் பரிமேலழகர்' என்கிற கருத்தரங்கம்  நடைபெறுகிறது. மூன்று தொகுதிகளாக வெளியிடப்பட்டிருக்கும் சி.இராஜேந்திரனின் "பாமரருக்கும் பரிமேலழகர்' என்கிற உரை நூலின் அடிப்படையில் நடத்தப்படும் அந்தக் கருத்தரங்கை மாண்பமை நீதிநாயகம் ஆர்.மகாதேவன் தொடக்கி வைக்கிறார்.

தமிழில் மிக அதிகமாக உரை எழுதப்பட்டிருக்கும் நூல் திருக்குறள் மட்டுமாகத்தான் இருக்கும். தமிழ்மீது  தாளாப் பற்றுகொண்ட ஆளுமைகள் அனைவருமே திருக்குறளுக்கு  உரை எழுதியிருக்கிறார்கள் என்றால்,  அவர்கள் எந்த அளவுக்குத் திருக்குறளால் கவரப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பது வெளிப்படுகிறது.

எத்தனை எத்தனையோ உரைகள் வெளிவந்தாலும், அவை அனைத்துமே ஏதாவது ஒரு வகையில் பரிமேலழகரின் உரையைச் சார்ந்தோ,  அதன் அடிப்படையிலோ, அதன் உதவியுடனோதான் எழுதப்பட்டிருக்கின்றன என்பதுதான் உண்மை.

பரிமேலழகரை அகற்றி நிறுத்தினால் திருக்குறள் இல்லை; திருக்குறளை அகற்றி நிறுத்தினால் தமிழும் இல்லை. அதனால், உங்களைப் போலவே நானும், "பாமரருக்கும் பரிமேலழகர்' தொகுப்பை ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கிறேன்.

எல்லா தமிழ் ஆளுமைகளின் பிறந்த நாளையும் கொண்டாடுவது என்கிற புதிய, வரவேற்புக்குரிய முயற்சியில் இறங்கியிருக்கிறது முஸ்தபா தமிழ் அறக்கட்டளை. கடந்த வாரம் தோழர் ஜீவானந்தத்தின் பிறந்த நாளையொட்டி, சென்னை கவிக்கோ அரங்கத்தில் நடந்த விழாவில் நீதிநாயகம் சந்துருவுடன் நானும் கலந்து கொண்டேன். அந்த நிகழ்ச்சிக்கு வந்திருந்த கவிஞர் யுகபாரதி, அவர் வெளிக்கொணர்ந்திருக்கும் "பின்பாட்டு' என்கிற அவரது புத்தகத்தைத் தந்தார்.

கவிஞர் யுகபாரதியின் "நேற்றைய  காற்று' புத்தகத்தைப் படித்த பிரமிப்பிலிருந்தே நான் இன்னும் விடுபடாத நிலையில், "பின்பாட்டு' தரப்பட்டபோது,  பின்னால் படித்துக் கொள்ளலாம் என்று எடுத்துவைக்க மனமொப்பவில்லை. திரையிசை குறித்துத் திரைத்துறையில் இருக்கும், திரையுலகுடன் தொடர்புடைய ஒருவர் செய்திருக்கும் பதிவு எனும்போது, அதன் சுவாரஸ்யம் அலாதியாக இருப்பதில் ஆச்சரியம் என்ன இருக்கிறது?

"நேற்றைய காற்று' புத்தகம், தனக்கு முன்னால் இருந்த திரையிசைக் கவிஞர்கள் பற்றிய அரிய தகவல்களுடனான கவிஞர் யுகபாரதியின் பதிவு என்றால், "பின்பாட்டு' திரையிசைப் பாடல்களுக்குப் பின்னால் புதைந்து கிடைக்கும் ருசிகரமான செய்திகளின் அடிப்படையில் எழுதப்பட்டிருக்கிறது.

எஸ்.எஸ்.வாசன் எழுதிய "மொழி பிரிக்காத உணர்வு' கவிஞர் யுகபாரதியின் பார்வையில் பட்டிருப்பது என்னை ஆச்சரியப்பட வைத்தது. கே.என்.சிவராமனின் "தெரிஞ்ச சினிமா, தெரியாத விஷயம்' இன்றைய சினிமா பத்திரிகையாளர்களுக்கேகூடத் தெரியுமா என்பது சந்தேகம்தான். சினிமா குறித்து மேலோட்டமாகத் தெரிந்து வைத்திருக்காமல், தான் சார்ந்த துறை குறித்த ஆழமான புரிதலுடன் இருக்கும் கவிஞர் யுகபாரதியின் அர்ப்பணிப்பு உணர்வும், ஈடுபாடும் அவரது உயரத்தை அரை அடி கூட்டுகிறது.
எத்தனை எத்தனையோ திரையிசைப் பாடல்கள், அவை உருவான வரலாறு, பின்னணிச் செய்திகள் என்று தன் பாட்டுக்குக் கவிஞர் யுகபாரதியின் "பின்பாட்டு' நகர, அதன் பின்னால் நாமும்  நகர்கிறோம். "தொடர்ந்து வாசித்து வந்ததன் பயனை, இந்நூலில் ஒவ்வொரு வரியிலும் உங்களுக்குக் காட்டியதில் பெருமையடைகிறேன்' என்கிற கவிஞர் யுகபாரதியின் கூற்று, சம்பிரதாயப் பதிவு அல்ல, உண்மை.

தோழர் ஜீவா பிறந்தநாள் விழா நிகழ்ச்சியில் சந்தித்தபோது, கவிஞர் இசாக் தனது "மணல் உரையாடல்' கவிதைத் தொகுப்பைத் தந்தார். கவிதை உலகுக்கு இசாக் புதியவரல்லர். பல கவிதைத் தொகுப்புகளை ஏற்கெனவே வெளிக்கொணர்ந்திருக்கிறார். பல்வேறு இதழ்களில் இவருடைய கவிதைகள் வெளியாகியிருக்கின்றன. குறும்பட,  ஆவணப்பட  உலகில் வலம் வருபவர்.
"மணல் உரையாடல்' தொகுப்பிலிருந்து பதிவு செய்ய அரை டஜன் கவிதைகளைத் தேர்ந்தெடுத்து வைத்திருந்தேன். அவற்றில், ஆணாதிக்கத்தைப் பதிவு செய்யும் இந்தக் கவிதைக்குத்தான் முன்னுரிமை கொடுக்கத் தோன்றுகிறது.

எங்கே போனாய்
எப்போது வந்தாய்
என்ன செய்தாய்
அடுக்கடுக்கான
வினாக்களுக்கு 
விடை கேட்கிறேன்...
என்னைப் பற்றி
நீ எதுவும் 
கேட்கக் கூடாதென்ற
கட்டளையோடு!

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/22/w600X390/tm4.gif https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/22/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3239888.html
3239887 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மங்கையோ மலர்ச்சோலையோ? -மீனாட்சி பாலகணேஷ் DIN Sunday, September 22, 2019 05:57 AM +0530 அழகான இளம் பெண் ஒருத்தியை வருணிக்கும்போது, அவளுடைய கூந்தலை மேகத்திற்கும்; மொழியைக் குயில் அல்லது கிளியின் சொற்களுக்கும்; சாயலை மயிலுக்கும் என உவமை கூறுவது கவிஞர்களின் வழக்கம். 

புலவர் ஒருவர் ஊரிலுள்ள அழகானதொரு மலர்ச் சோலைக்குள் செல்கிறார். அங்கு காணும் இயற்கைக் காட்சிகள் அவருக்கு ஓர் அழகிய இளம் பெண்ணை நினைவுபடுத்துகின்றன. சோலையின் ஒவ்வோர் அழகையும் மங்கையின் அழகுக்கு உவமை கூறி அருமையான பாடலை இயற்றுகிறார்.

சோலையின் மீது தவழும் கொண்டல் ஆகிய மேகம் பெண்ணின் கருங்கூந்தல் - மருமலர்க் கூந்தல்; வெண்மையான திங்கள் அவளுடைய அழகிய முகம்; சோலையில் உள்ள கிளி, குயில் ஆகியவையின் இனிய குரலொலி அவளுடைய பண் திகழும் மொழி; சோலையில் வளைந்த கொடியில் மலர்ந்து சிரிக்கும் முல்லை மலர்கள் அவளுடைய முறுவல் செய்யும் பற்கள்; மரங்களிலுள்ள கோங்க மலரின் அரும்புகளும், தென்னங்குரும்பையும் அவளுடைய பணை முலைகளாவன; வஞ்சியங்கொம்பு, வல்லிக்கொடி ஆகியன அவளுடைய ஒசியும் மெல்லிடை; நெருக்கமாக வளர்ந்துள்ள கந்தி எனப்படும் கமுகு அவளுடைய கழுத்திற்கு உவமை கூறப்பட்டது; ஒளிநிறைந்த முருக்கமலர், மாதுளம்பூ ஆகியன பெண்ணின் அதரங்களுக்கு உவமை கொள்ளப்பட்டன.

மாமரத்தின் ஒளிரும் முற்றாத இளம் தளிர் அவளுடைய கைகளாகும்; மாவடுக்கள் அவளுடைய விழிகளாவன. இவ்வாறு மங்கைக்கு உவமை கூறப்படும் உறுப்புகளைக் கொண்டமையால் இச்சோலையே ஒரு பாவைக்கு நிகராகும் என்று கூறுகிறார். 

சிவமலை எனப்படும் பட்டாலியூரின் சோலை இங்ஙனம் ஓர் இளம் பெண்ணுக்கு உவமையாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. சோலையின்கண் காணும் கொண்டல் முதலான பதினான்கு உறுப்புகளை ஓர் இளம் பெண்ணின் பதினோர் உறுப்புகளுக்கு நிரல்நிறையாகக் கூறுகிறார் புலவர். "சிவமலைப் பிள்ளைத்தமிழ்' எனும் நூலில் இப்பாடல் அமைந்துள்ளது.

கொண்டல்வெண் திங்கள்கிளி கோகிலம் 
தோகைமயில் குலவலான் முல்லைமலரும்
கோங்கின தரும்பும் குரும்பையும் 
வஞ்சியங் கொம்பும்வல் லிக்கொடியுநேர்
மண்டிவளர் கந்தியும் கேழ்கிளர் 
முருக்கலரும் மாதுளம் போதுமுதிரா
மாவின்மிளிர் தளிருமொளிர் வடுவுமுடன் 
மருவலான் மருமலர்க் குழலுமுகமும்
பண்டிகழு மொழியுமவிர் சாயலும் முறுவலும்
பணைமுலையும் ஒசியுமிடையும்
பகர்களமும் அதரமும் பாணியும் விழியும்
படைத்தவோர் பாவைநிகராம்
தண்டலை நெருங்கிவளர் பட்டாலி நகராதிப
சப்பாணி கொட்டி யருளே!

"இப்படிப்பட்ட அழகான சோலைகள் நெருங்கி வளர்ந்துள்ள பட்டாலி எனும் ஊரின் அதிபனாகிய குமரப்பெருமானே! நீ சப்பாணி கொட்டியருளுக' என்பது பாடலின் பொருள். பாடல் முழுவதுமே உவமைகளாலும், அனைத்து உவமைகளும் நிரல்நிறையாகவும் பாடப்பட்டுள்ளது மற்றொரு சிறப்பாகும்.

பட்டாலி எனும் இவ்வூர் "சிவமலை' எனவும் அறியப்படும். இப் பிள்ளைத்தமிழை இயற்றியவர் பெயர் அறிய முடியவில்லை. நூலும் முழுமையாகக் கிடைக்கவில்லை. இருப்பினும் கிடைத்த பத்துப் பாடல்களைத் தொகுத்து, அவற்றின் நயத்தை அனைவரும் படித்து மகிழ்வதற்காக,  முதுபெரும்புலவர், வித்துவான் வே.ரா.தெய்வசிகாமணிக் கவுண்டர் இதனை 1960-ஆம் ஆண்டில் பதிப்பித்துள்ளார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/22/w600X390/tm3.gif https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/22/மங்கையோ-மலர்ச்சோலையோ-3239887.html
3239886 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நேர்மறையா...? -சொ. ஞானசம்பந்தன் DIN Sunday, September 22, 2019 05:55 AM +0530  

விடையின் வகைகளைப் பற்றித் தொல்காப்பியர் கூறாவிடினும் உரை எழுதிய இளம்பூரணர் உடன்படுதல், மறுத்தல் முதலான ஆறு வகைகளைத் தெரிவிக்கிறார். நன்னூல் விதி "விடை எட்டு வகைப்படும்' என்கிறது.

சுட்டு மறைநேர் ஏவல் வினாதல்
உற்றது உரைத்தல் உறுவது கூறல்
இனமொழி எனும்எண் இறையுள் இறுதி
நிலவிய ஐந்தும் பொருண்மையின் நேர்ப 
(நன்னூல்-386)

சுட்டுவிடை, மறைவிடை, நேர்விடை, ஏவல் விடை, வினாஎதிர் வினாதல் விடை, உற்றது உரைத்தல் விடை, இனமொழி விடை ஆகிய எட்டு விடைகள். மறை என்பது மறுத்தல்; நேர் என்பது உடன்படுதல்;  இரண்டும் எதிர்ச்சொற்கள். இவற்றை ஒன்று சேர்த்து "நேர்மறை' என்னும் சொற்றொடரைப் பலரும் எடுத்தாள்கின்றனர். இது பிழையாகும்.

""தம்பி, கடைக்குப் போவாயா?''
என்ற வினாவுக்குப் ""போவேன்'' என்பது நேர்;  

""மாட்டேன்'' என்பது மறை. யாராவது இரண்டையும் சேர்த்துப் ""போவேன், மாட்டேன்'' என்று கூறுவாரா? "நெகட்டிவ் திங்ஸ்' என்பதை எதிர்மறைச் சிந்தனை எனல் சரி; பாசிட்டிவ் திங்ஸ் என்பதை உடன்பாட்டுச் சிந்தனை அல்லது ஆக்கச் சிந்தனை என்று சொல்லலாம். எனவே, "நேர்மறை' என்னும் சொற்றொடரை எடுத்தாள்வதை இனி தவிர்க்கலாமே!

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/22/நேர்மறையா-3239886.html
3239885 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தென்னூல்: போற்றப்பட வேண்டிய இலக்கண-மொழியியல் நூல் -முனைவர் சு. சரவணன் DIN Sunday, September 22, 2019 05:53 AM +0530 தமிழிலக்கண உலகில் பல்வேறு இலக்கண நூல்கள் பல்வேறு காலங்களில் அக்கால மொழியினைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில் செய்யுள் வழக்கு, உலகியல் வழக்கு ஆகிய இரு வழக்குகள் நோக்கி தோற்றம் பெற்றன.

""தொல்காப்பியமும் அதன்பின் ஏறக்குறைய பத்து நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின்னர் வீரசோழியம், நேமிநாதம், நன்னூல் என்று வரிசையாகத் தோன்றின. ஆயினும் தொல்காப்பியத்தைத் தவிர, அதன் பின்னர் தோன்றிய இலக்கண நூல்கள் சரிவர இலக்கண விதிகளை அமைக்கவில்லை. தொல்காப்பியத்தைத் தவிர ஏனையவை அக்கால மொழிகளின் தன்மையைப் பிரதிபலிக்கவில்லை'' என்கிறார், "தென்னூல்' ஆசிரியரான பாவலரேறு ச. பாலசுந்தரம்.

தென்னூல்

இருபதாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் மரபிலக்கணத்திலும் மொழியியலிலும் தோய்ந்த பாவலர் ச. பாலசுந்தரத்தின் சீரிய முயற்சியால் உருவாக்கப்பட்ட ஓர் அரிய நூல்தான் "தென்னூல்' என்னும் இலக்கண நூல். இவர், தொல்காப்பியம் முழுமைக்கும் உரை கண்டவர். இந்நூல் இது எழுத்துப்படலம், சொற்படலம், இலக்கியப்படலம் ஆகிய மூன்று பிரிவுகளில் 1991-ஆம் ஆண்டில் தஞ்சாவூர் தாமரை வெளியீட்டகத்தின் மூலம் வெளிவந்துள்ளது. மூன்று பிரிவுகளில் முதல் இரண்டு பிரிவுகள் ஒரு நூலாகவும், மூன்றாவது பிரிவு ஒரு நூலாகவும் வெளிவந்திருக்கின்றன.

நூலின் சிறப்பு

எழுத்து, சொல், இலக்கியம் ஆகிய மூன்று பகுப்புகளாக இருக்கும் இந்நூல் தமிழ் மரபிலக்கணத் தனித்தன்மை குறையாவண்ணம் இருக்க நூற்பா வடிவில் அமைந்துள்ளது. மேலும், தற்கால மொழியின் வளர்ச்சிக்கேற்ப புதிய கருத்துகளை உட்புகுத்தி நூற்பாக்கள் யாக்கப்பட்டுள்ளன. நூற்பாக்கள் கவிதை நடையிலும் எளிமையான முறையிலும் அமைந்துள்ளன. இந்நூலுக்கு எழுத்துப்படலம் முழுமைக்கும், சொற்படலத்தில் 11 இயல்களுக்கும் நூலாசிரியரே உரையும் எழுதியுள்ளார். சொற்படலத்தில் "தொடரியல்' என்னும் இயலிலிருந்தும் இலக்கியப்படலத்தில் முழுமையும் உரைகள் இல்லை. ஆயினும், உரையின் உதவியின்றியே இந்நூலை கற்க முடியும். 
இலக்கணக்கடல் தி.வே.கோபாலையர் தந்துள்ள விரிவான ஆய்வு முன்னுரை இந்நூலின் சிறப்பினையும் தேவையினையும் தெளிவாக எடுத்துரைக்கிறது. சங்க இலக்கியங்களில் பதிவாகியுள்ள சில வடிவங்களுக்கு மரபிலக்கணங்களில் விதிகள் காணப்படாத நிலையில், இந்நூலில் பெரும்பான்மையாகக் காணப்படுவது குறிப்பிடத்தக்கது.

எழுத்துப்படலம்

343 நூற்பாக்களை உள்ளடக்கிய இப்படலம் பதினான்கு இயல்களைக் கொண்டுள்ளது.  அவை: 1. தோற்றம், 2. வகைவிரி, 3. குறியீடு, 4. அளவை, 
5. இனம்-முறை, 6. மயக்கம், 7. மொழி முதல் நிலை, 8. மொழி இறுதி நிலை, 9. இடைநிலை, 10. மாற்றொலி எழுத்துக்கள், 11. (இயலின் பெயரை அறிய முடியவில்லை "பிறமொழி எழுத்துக்கள்' என்று இருக்கலாமென நூற்பாக்களின் மூலம் ஊகிக்க முடிகிறது), 12. பிறப்பியல், 13. கிளவியியல், 14. புணரியல் என்பனவாகும். 

வடமொழியில் பெயருக்கு முன்னர் அ - என்பது எதிர்மறையை உணர்த்துவதையும் எடுத்துக்காட்டுகின்றார். பெயருள் சில குரீஇ, ஆடூஉ என்பன அளபெடை இல்லை என்பதையும்; ஐ, ஒள என்பன மாத்திரையின் குறுக்கத்தால் அய், அவ் எனவரும் என்பதையும்; நெடுங்கணக்கு எழுத்துகளின் பிறப்பின் அடிப்படையில் அமைக்கப்பட்டுள்ளதையும் ச-ய; ட-ள, ழ; ற-ல, ர; ப-வ என்பன இன எழுத்துகள் என்றும் குறிப்பிட்டுச் சான்றுகளையும் தந்துள்ளார்.  
வசம்-வயம்; தேசம்-தேயம்; வாள்தடம்-வாட்டடம்; பிரிவு-பிறிவு; அளபு-அளவு; சாபம்-சாவம் இவை பிறப்பிடத்தான் இனமாயவை என்பது அவருடைய மேலான விளக்கங்களாகும். மேலும், வடமொழி, ஆங்கில எழுத்தொலிகளுக்கான விளக்கங்கள் தொல்காப்பியரின் "அகத்தெழு வளியிசை அரில்தப நாடி' என்னும் நூற்பாவிற்கான விளக்கம் நுட்பமானவை. 

சொற்படலம்

307 நூற்பாக்களைக்கொண்ட இப்படலமும் பதினான்கு இயல்களைக் கொண்டது. அவை: 1. மொழியமைப்பியல், 2. பெயரியல், 3. வினையியல், 4. இடைச்சொல்லியல், 5. உரிச்சொல்லியல், 6. தொகைமொழியியல், 7. ஆகுபெயர், 8. எச்சவியல், 9. வழாநிலை வழுவமைதி, 10. செப்புவினா இயல், 11. மரபு வழக்கியல், 12. தொடரியல், 13. கூற்றியல், 14. ஒழிபியல் ஆகியனவாகும். இதில் பன்னிரண்டாவது இயலான தொடரியலிலிருந்து உரைகள் இல்லை.

இதில் மொழியிலக்கணப் பயனை விளக்கியுள்ளார். தன்மைப் பன்மை விகுதிகளை விளக்கும்போது, தற்காலத்தில் பயன்படும் - "ஓம்' என்னும் விகுதி விடுபட்டுள்ளதன் காரணம் தெரியவில்லை. வியங்கோளுக்குப் புதிய விளக்கமாக -க, -இய, -இயர் என்னும் விகுதிகளையுடைய படர்க்கை வினைமுற்றுகளே தன்மையிலும் முன்னிலையிலும் வரும். 

எனவே, தொல்காப்பியரின் ""தன்மை முன்னிலை ஆயீரிடத்தும் மன்னாதாகும் வியங்கோட் கிளவி'' என்பதற்கு தன்மை, ""முன்னிலை வடிவ வினைமுற்றுகள் தன்மையிடத்தும் முன்னிலையிடத்து முடிக்குஞ் சொற்களாய் வாராமல் தன்மை, முன்னிலைப் பெயர்களையடுத்துப் படர்க்கை வினைமுற்றுகள் வந்து வியங்கோட்பொருளைத் தரும் என்பதும்; எனவே தன்மையிலும், முன்னிலையிலும் வியங்கோட்பொருள் வாராது என்பதும் தொல்காப்பியரின் கருத்து இல்லை'' என்பது இவருடைய சிறப்பான கருத்தாகும். 

தொல்காப்பியர், "ஓகாரம்' ஆறு பொருளில் வருமென்று சொல்ல, இவர் எட்டுப் பொருள்களில் வரும் என்கிறார். இவையெல்லாம் காலந்தோறும் மொழியில் ஏற்படும் மாற்றங்களைப் பதிவு செய்வதும் கூர்ந்த மதியால் தொன்மைக் கருத்துகளை மேம்படுத்துவதுமாகும்.

இலக்கியப்படலம்

789 நூற்பாக்களைக் கொண்டுள்ள நூலின் இறுதிப் படலமான இது 24 இயல்களாகப் பகுக்கப்பட்டுள்ளது. அவை: 1. பாயிரவியல், 2. ஈரேழ் திணையியல், 3. இருவகை கைகோளியல், 4. சுவையியல், 5. அணியியல், 6. பொருள்மரபியல், 7. யாப்பியல், 8. இயற்பாவியல், 9. இசைப்பா இயல், 10. உரைப்பாவியல் (புதுக்கவிதை), 11.உரைஇயல், 12.நூல் இயல், 13. காவிய இயல், 14. புராணவியல், 15. கதைபொதிபாடல் இயல், 16. சிற்றிலக்கிய இயல், 17. செய்யுள்மாலை இயல், 18. சிறுகதை இயல், 19. புதினவியல் (நாவல்), 20.நாடக இலக்கிய இயல், 21. கட்டுரை இயல், 22. திறனாய்வுக் கட்டுரை இயல், 23. ஒப்பியலாய்வுக் கட்டுரையியல், 24. ஒழிபியல் என்பனவாகும்.
இப்படலத்தில் உரைகள் இல்லை. ஆயினும் இவை உரையின்றியே படிக்கும் வகையில் அமைபவை. காலப்போக்கில் மொழியில் வளர்ந்து வருகின்ற இலக்கிய வகைகளைத் தம்முடைய இலக்கண நூலில் வகைப்படுத்தி, அவற்றின் இலக்கணத்தினை வரையறைப்படுத்தியதே நூலாசிரியரின் வெற்றி எனக் கூறலாம். 

20-ஆம் நூற்றாண்டில் அத்தி பூத்ததைப் போல ஒரு செவ்விய இலக்கண நூலாக மலர்ந்திருக்கும் இந்நூல்,  தமிழ்த்துறை மற்றும் மொழியியல்துறை மாணாக்கர்களுக்குப் பாடமாக  வைக்கும்  தகுதி பெற்றது.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/22/w600X390/tm2.gif https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/22/தென்னூல்-போற்றப்பட-வேண்டிய-இலக்கண-மொழியியல்-நூல்-3239885.html
3239884 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, September 22, 2019 05:51 AM +0530  

அமர்விலங்கி ஆற்ற அறியவும் பட்டார்
எமர்மேலை இன்னரால் யார்க்குரைத்தும் என்று
தமர்மறையால் கூழுண்டு சேறல் அதுவே
மகன்மறையாத் தாய்வாழு மாறு. (பாடல்-116)


போரிடை நின்று பகைவரைப் போர் செய்து நீக்கி மிகவும் எல்லோரானும் அறிந்துகொள்ளவும் பட்டார்கள்.

முற்காலத்தில் எம் முன்னோர் இத்தன்மையராயிருந்தனர். இவற்றை யாரிடத்துரைப்போம் என்று கூறாமற்கூறி,  தம் முன்னோருடைய புகழ் மறைவினால் மறைந்து நின்று உணவு உண்டு செல்லுதலாகிய அது,  தான் பெற்ற மகனால் தனது அமையா ஒழுக்கத்தை மறைத்துக் கற்பமையாதாள் கணவனோடு வாழுமாற்றை ஒக்கும்.  "மகன் மறையாத் தாய் வாழுமாறு' என்பது பழமொழி.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/21/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/22/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3239884.html
3234618 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, September 15, 2019 03:02 AM +0530
"அந்திமழை' இதழின் நிர்வாக ஆசிரியர் அசோகனிடமிருந்து செல்லிடப்பேசி அழைப்பு வந்தது. எழுத்தாளர் மாலனின் இலக்கியப் பணி குறித்து  புத்தகம் ஒன்று வெளிக்கொணர்வதாகவும்,  அவரது  இலக்கியப் பங்களிப்பின் பொன்விழாவைக் கொண்டாட இருப்பதாகவும் அவர் தெரிவித்தபோது, எனது மகிழ்ச்சி எல்லை கடந்தது.

மாலனும் நானும் ஒருசாலை மாணாக்கர்களாகத் தொடர்பவர்கள். எழுத்தாளர் மாலன் சாவியால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டவர் என்றுதான் பலராலும் அறியப்படுகிறார். ஆனால், ஆசிரியர் சாவிக்கும் முன்பே அவர் கவியரசு கண்ணதாசனால் அடையாளம் காணப்பட்டவர். "கணையாழி' இலக்கிய இதழால் பரவலாகவே அறிமுகமானவர். 
சிறிது காலம்தான் வெளிவந்தது என்றாலும், வரலாற்றில் இளைஞர்களுக்கான அவரது "திசைகள்' இதழுக்குத் தனிச் சிறப்பு உண்டு. அரை நூற்றாண்டு காலத்துக்கும் மேலாக எழுத்தாளர் மாலன் இலக்கியப் பங்களிப்பு ஆற்றியிருக்கிறார் என்பதைவிட,  கடந்த அரை நூற்றாண்டில் பல இளம் இலக்கியவாதிகளை அறிமுகப்படுத்தி, அடையாளம் காட்டியிருக்கிறார் என்பதுதான்  அவரது பெரும் பங்களிப்பு. மாலனின் எழுத்துப் பணியும், இலக்கியப் பணியும் நூறாண்டு காண வேண்டும்.  வாழ்த்துகள்!

இறப்புகள் குறித்து  பதிவு செய்வதைத் தவிர்க்க முடியவில்லை.  அறிமுகமான ஆளுமைகள் அகன்றுவிடும்போது, இதயத்தில் ஏற்படும் துயரத்தைப் பகிர்ந்து கொள்வதுதான் அந்த ரணத்துக்குப் போடப்படும் மருந்து.


பரவலாக "ஜி.என்.சார்' என்று அறியப்படும் ஆடிட்டர் ஜி.நாராயணசுவாமியின் மறைவுக்கு வயோதிகம்தான் காரணம் என்றாலும்கூட, அதை ஏற்றுக்கொள்ள மனம் மறுக்கிறது. பட்டயக் கணக்காளர்கள் மத்தியில் சர்வதேச அளவில் மிகப்பெரிய ஆளுமையாக அறியப்பட்ட ஒருவர், மிகவும் அமைதியாக விடைபெற்றிருக்கிறார். அவரது இறுதிச் சடங்கில் கலந்துகொள்ளக்கூட முடியாமல் போனது மிகப்பெரிய  வருத்தத்தை அளிக்கிறது.

வரும் வெள்ளிக்கிழமை மயிலாப்பூர் பி.எஸ்.உயர்நிலைப் பள்ளியில் உள்ள தட்சிணாமூர்த்தி அரங்கில் அவருக்கு இரங்கல் கூட்டம் நடக்கப் போவதாக நண்பர் வெங்கடகிரி தெரிவித்தார். பிரம்ம கான சபா சார்பில் இரங்கல் கூட்டம் நடத்த வேண்டும் என்று நல்லி குப்புசாமி செட்டியாரும்கூட  அபிப்ராயப்பட்டார்.

மூதறிஞர் ராஜாஜியின் பட்டயக் கணக்காளராக இருந்தவர்  ஜி.நாராயணசுவாமி. ராஜாஜியுடனான அவரது அனுபவங்கள் குறித்தும், அவர் தொடர்பான நிகழ்வுகள் குறித்தும் என்னிடம்  அடிக்கடி பகிர்ந்து கொள்வார். "அதையே ஒரு புத்தகமாக  எழுதுங்களேன்' என்று வற்புறுத்தியதை மிகுந்த தயக்கத்துடன்  ஏற்றுக்கொண்டார். ஆங்கிலத்தில் அவர் எழுதிய புத்தகத்தைத் தமிழாக்கம் செய்ய வேண்டும் என்கிற எனது வேண்டுகோளையும் அவர் நிறைவேற்றினார். ஒரு காலகட்டத்தின் வரலாற்றுப் பதிவாக அமைந்தது "ஏணிப்படிகள்' என்கிற ஜி.என்.சாரின் தன் வரலாறு.

தனது அகவை 60-இன்போது ஆசிபெற ஐந்து பேர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தார் முன்னாள் முதல்வர் ஜெயலலிதா. ஆசிரியர் "சோ' ராமசாமி, தயாரிப்பாளர் கே.பாலாஜி, நடிகர் எம்.என்.நம்பியார், இயக்குநர் பி.மாதவன் ஆகியோருடன் ஜி.என். சாரும் அவர்களில் ஒருவர். பல முக்கிய நிதித்துறை தொடர்பான பிரச்னைகளில் ஜெயலலிதா மட்டுமல்ல,  மன்மோகன் சிங், பிரணாப் முகர்ஜி உள்ளிட்ட தலைவர்களும்கூட அவரது ஆலோசனைகளைப் பெறுவார்கள்.

"தினமணி' நாளிதழின் மீதும், தனிப்பட்ட முறையில் என்னிடமும் ஜி.என். சாருக்கு இருந்த பிணைப்பு அலாதியானது. "தினமணி' நடத்தும் எந்தவொரு நிகழ்வாக இருந்தாலும் அதில் கலந்துகொண்டு என்னை உற்சாகப்படுத்த அவர் தவறியதில்லை. இப்போது "தினமணி 85' மலர் வெளிக்கொணரும்போது, ஜி.என்.சார் இல்லை;அவரது பதிவும் இல்லை;அந்தக் குறை தீரப்போவதில்லை.
1975-ஆம் ஆண்டு முதல்  ஏறத்தாழ 40 ஆண்டுகளில் நாஞ்சில்நாடன் எழுதியிருக்கும் சிறுகதைகளிலிருந்து  தனக்குப் பிடித்த கதைகளைத் தேர்ந்தெடுத்து புத்தக வடிவமாக்கியிருக்கிறார் நா.முருகேச பாண்டியன். சுண்டக் காய்ச்சிய பால்; பொறுக்கி எடுத்த முந்திரிப் பருப்பு - எழுத்தாளர் நாஞ்சில்நாடனின் இந்தச் சிறுகதைத் தொகுப்பை இப்படித்தான் கூறவேண்டும்.

""நாஞ்சில்நாடனின் கதைகள் பண்பாட்டுப் பதிவுகளாக விளங்குகின்றன. தமிழ்ச் சமூகத்தின் குறுக்குவெட்டுத் தோற்றமாக விளங்குகின்றன'' என்கிற முருகேச பாண்டியனின் கருத்தை நானும் வழிமொழிகிறேன். 

1975-ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் "தீபம்' இதழில் வெளியாகி இலக்கியச் சிந்தனை விருது பெற்ற "விரதம்' என்கிற சிறுகதையுடன் தொடங்குகிறது இந்தத் தொகுப்பு.  தேர்ந்தெடுத்துத் தொகுக்கப்பட்டிருக்கும் 14 சிறுகதைகளும் தமிழில் குறிப்பிடத்தக்க இதழ்களான தீபம், கணையாழி, தினமணி கதிர், காலச்சுவடு,  ஆனந்த விகடன், உயிர்மை, தினமணி, ஆனந்த விகடன் தீபாவளி மலர்கள் ஆகியவற்றிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

நாஞ்சில்நாடனின் படைப்பிலக்கிய உத்தி சற்று வித்தியாசமானது. செயற்கைத்தனம் இல்லாமல் இயல்பாக அவர் கதை சொல்லிக்கொண்டு போனாலும்,  இன்னொரு புறம் கதை மாந்தர்களின் தனித்துவமான இயல்புகளையும், கதை நிகழும் இடத்தின் சூழலையும் அவர் இணைத்துக்கொள்வது அவருக்கே உரித்தான பாணி. முருகேச பாண்டியன் கூறுவதுபோல, நாஞ்சில்நாடனின் புனை கதைகளுக்குள் பொதிந்துள்ள நுட்பங்கள், நிலமும் வெளியும் எனப் பொதுவாக அடையாளப்படுத்தலாம்.  நல்லதொரு சிறுகதைத் தொகுப்பு.

"சிகரம்' காலாண்டிதழில் வெளியாகியிருக்கும் சாலைப் புதூர் பொன்.ராஜாவின் கவிதை இது. மிகவும் எளிமையான வார்த்தைகளில் மிகச்சாதாரணமான எதார்த்தத்தைத் துள்ளித் திரியும் அணில் பிள்ளைபோல, சொல்லிச் செல்கிறார்.

மரக்கிளையிலும்
கோவில் மதில் சுவரிலும்
துள்ளித்திரியும்
அணில்பிள்ளை
சொல்லிச் சென்றது
மனிதர்களுக்கு
சந்தோஷமாய் வாழ்வது
எப்படி என்று!
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/15/w600X390/tm5.gif https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/15/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3234618.html
3234616 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி படிக்க வேண்டிய பாமருவு நூல்! }புலவர் ப.சோமசுந்தர வேலாயுதம் Sunday, September 15, 2019 02:59 AM +0530  

நம்மாழ்வார் திருவவதாரம் செய்ததால், "தென் குருகை' என்றும், "ஆழ்வார் திருநகரி' என்றும் போற்றப்பெறும் அவ்வூருக்கும், விசாக நட்சத்திரத்தில் அவ்வாழ்வார் அவதரித்ததால் அந்நட்சத்திரத்திற்கும்  பெருமையும் வந்தடைந்தன. நம்மாழ்வாரின் மீது எத்தனையோ கவிஞர் பெருமக்கள் பிள்ளைத்தமிழ் இயற்றி, அவருக்குப் பெருமை சேர்த்துள்ளனர். 

அந்த வகையில், 1932-ஆம் ஆண்டில் இப்பெருமான் மீது "பிள்ளைத்தமிழ்' பாடினார் கவிஞர் ஒருவர். எந்த ஆண்டில் பாடப்பட்டதோ... 1932-ஆம் ஆண்டுவரை வெளிவராமலேயே இருந்தது. பாடல்களும் முழுமையாகக் கிடைக்காமல், பாயிரமும் சேர்த்து அறுபத்தி ஐந்து (65) பாடல்களே கிடைத்தன.

அவற்றைப் படித்துப் பயின்ற ஆழ்வார் திருநகரியைச் சேர்ந்த பெரியன் வெ.நா. ஸ்ரீநிவாஸன் என்பவர் பாடல்களின் வனப்பால் கவரப்பட்டார். அதிலுள்ள கவிநயம் கண்டு கிடைத்துள்ள பாடல்களாவது தமிழுலகத்துக்குச் சென்றுசேர வேண்டும் என்னும் நோக்கில் பாயிரம், காப்புப் பருவம் முதல் அம்புலிப் பருவம் வரை கிடைத்த அறுபத்தி ஐந்து பாடல்களையும் திருநெல்வேலியிலிருந்து அக்காலத்தில் வெளிவந்து கொண்டிருந்த "வைணவன்' என்னும் மாதப் பத்திரிகையில் வெளியிட்டு மகிழ்ந்தார்.

நூலின் முடிவுரையில், "சடகோபன் அருளால் சுவடியில் கிடைத்த பாகரங்கள் அறுபத்தி ஐந்தையும் வெளிப்படுத்தியிருப்பதாகவும்;  பாக்கியும் அவனருளால் கிடைத்து வெளிவரத் திருவருள் துணை நிற்குமாக' என்று வேண்டியும் எழுதியுள்ளார்.

நூலின் பொருள் நயமும், சொல்லணியும், சந்தப்பொலியும் புனையப்பெற்ற இந்த நூல் செவிச்செல்வம் நுகரும் பெருமக்களுக்குக் கிடைத்தற்கரிய வரப்பிரசாதம். இந்நூலிலுள்ள பாடல்களின் பெருமைக்கு முத்தப் பருவத்தில் வரும் கீழ்க்காணும் பாடலே சான்று.

ஒளிரு முணர்வு முயிரு முடலு மொருவு மறிவும் பெற்று மேல்
    உவையு மிவையு மவையு முளது முலது மற்று நூல்
தெளியு மொளியு மிருளு மனைய தெருளு மருளு மற்றதோர்
    தெரிய வரிய பரமவுருவு சிவனு மயனு மற்றுமாய்
வெளியினளவில் விமல கமல முகுளம் விரிய மொட்டுறா
    விபுல வடிசை முடிவில் சுடரின் விளைவை யளவிமுத்திகூ
ரளியில் மருவு குருகை யெமர்களரசு தருக முத்தமே 
    அனக னதுல னமல னியம வறிவினருள்க முத்தமே. (பா.1)

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/15/w600X390/tm3.gif https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/15/படிக்க-வேண்டிய-பாமருவு-நூல்-3234616.html
3234617 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மொழிபெயர்ப்புச் சிக்கல்களும், தெளிவும்! -எஸ்.சாய்ராமன் DIN Sunday, September 15, 2019 02:58 AM +0530
தமிழ்ப் பேரகராதியின் அங்கீகாரமே பெற்றுவிட்டாற்போல, "சிற்றிலக்கியம்' என்னும் சொற்றொடர் தமிழ்மொழியில் புகுந்துவிட்டது. க்ரியாவின் "தற்காலத் தமிழகராதி'யிலும், "சிற்றிலக்கியம்' என்னும் சொற்றொடர் "பிரபந்தம்' என்னும் பொருளில் உள்ளது. ஆயினும், சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் வெளியீடான "தமிழ்ப் பேரகராதி'யின் இலக்கிய முத்திரை "சிற்றிலக்கியம்' என்னும் சொற்றொடருக்குக் கிடைக்கவில்லை. ஏனெனில், "சிற்றிலக்கியம்' என்னும் சொற்றொடர், "தமிழ்ப் பேரகராதி'யில் இடம்பெறவேயில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
ஒரு நூலுக்கான செய்யுட்களின் எண்ணிக்கைக் குறைவையே தற்போது "சிற்றிலக்கியம்' என்கின்றனர். செய்யுட்களின் எண்ணிக்கைக் குறைவே "சிற்றிலக்கியம்' என்பதைத் தீர்மானிக்கும் அளவுகோல் என்றால், சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ்த்துறையின் வெளியீடாக 
பேராசிரியர் மு.சண்முகம் பிள்ளையால் 1974-இல் பதிப்பிக்கப் பெற்றதும், 170 செய்யுட்களே கொண்டதுமான "நாககுமார காவியம்' தமிழில் தோன்றிய சிறுகாப்பியங்களில் ஒன்றாயினும், காப்பிய வகையைச் சார்ந்ததால், பேரிலக்கியமாகவே கருதப்படுகிறது. அந்நூல் சிற்றிலக்கிய வகையில் சேர்க்கப்படவில்லை என்பதும் கருதத்தக்கது.

நாககுமார காவியத்தினும் - 230 

செய்யுட்கள் மிகுதியான அதாவது, 400 செய்யுட்கள் கொண்ட கோவைப் பிரபந்தத்தை "சிற்றிலக்கியம்' என்பதும் பொருந்தவில்லை. அந்தாதி, உலா, தூது  முதலியவை இலக்கியங்கள் என்று சொல்லப்படுகின்றனவே அன்றி, அந்தாதி சிற்றிலக்கியம் என்று சொல்லப்படவில்லை. 

மற்றும் கீழ்த்திசைச் சுவடிகள் நூலக வெளியீடும், பேராசிரியர் மு.அருணாசலம் பிள்ளையால் 1976-இல் பதிப்பிக்கப்பெற்றதும், பிரபந்த இலக்கணங்களைக் கூறுகின்றதுமான "பிரபந்த மரபியல்' என்னும் இலக்கண நூல் புராணமும் பிரபந்தமே என்று வரையறை செய்கின்றது. எனவே, ஆறாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட செய்யுட்களைக் கொண்டதும், நெல்லையப்பப் பிள்ளை இயற்றியதுமான திருநெல்வேலி புராணமும், பொன்விளைந்த களத்தூர் ஆதியப்ப நாவலர் இயற்றிய பழைய மாயூர புராணமும் பிரபந்த இலக்கியமேயன்றி, சிற்றிலக்கியம் அன்று என்பது திண்ணம்.

"பிரபந்தம்' என்னும் வடமொழிச் சொற்றொடர் "நன்கு கட்டப்பெற்றது; நன்றாக யாக்கப்பெற்றது' என்னும் பொருள் தருகின்றதேயன்றி, ஒரு நூலுக்கான செய்யுட்களின் எண்ணிக்கைக் குறைவை குறிப்பிடவேயில்லை. சிவந்தெழுந்த பல்லவராயன் உலாவிலும், "தொண்ணூற்றாறு கோலப்பிரபந்தங்கள்' என்று வருகின்றதும் குறிப்பிடத்தக்கது. 

இரண்டு தர்மங்களுக்கு இடையே எதைக் கடைப்பிடிப்பது? என்று ஏற்படும் சங்கடமாகிய திகைப்புக்குத்தான் "தர்மசங்கடம்' என்று பெயர். இந்தத் தர்ம சங்கடத்தைத்தான் பிரபல நாவலாசிரியரான கோ.வி.மணிசேகரன், "அறத்துன்பம்' என்று மொழிபெயர்த்திருக்கிறார். "தர்மசங்கடம்' என்னும் வடமொழிச் சொற்றொடரில் வரும் "சங்கடம்' என்னும் சொல்லுக்கு,  "துன்பம்' என்று அவர் தவறாகப் பொருள் கொண்டுள்ளார். எனவே, மொழிபெயர்ப்பின் பொருள்வரம்பு கடந்த "அறத்துன்பம்' தமிழ்மொழிபெயர்ப்பும் அன்று; தமிழும் அன்று. 

"தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சாமிநாதையர் "தர்மசங்கடம்' என்னும் தலைப்பிலேயே ஒரு கட்டுரை எழுதியுள்ளதும் குறிப்பிடத்தக்கது. திருநாவுக்கரசரின் தேவாரத் திருப்பதிகம் பெற்ற திருப்பழனம் வடமொழியில் "பிரயாணபுரி' என்று மிகவும் தவறாக மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. "பழனம்' என்னும் தமிழ்ச் சொல்லுக்கு "வயல்' என்றே பொருள். ஆயினும் பழனத்தைப் பயணமாகக் கொண்டு அதனைப் "பிரயாணபுரியாக்கி' விட்டனர்!

"உண்ணாமுலை உமையாளொடும் உடனாகிய ஒருவன்' என்று திருஞானசம்பந்தர் அண்ணாமலையானைப் பாடியிருப்பது, "அபீதகுசாம்பா சமேத அருணாசலேசுவர சுவாமி' என்று மிகவும் செம்மையாக வடமொழியில் மொழி பெயர்க்கப்பெற்றுள்ளது. நாகைப்பட்டினத்துக்கு அருகிலுள்ள திருச்சிக்கலில் எழுந்தருளியிருக்கும் சிவபெருமானை, 
"வெண்ணெய்ப்பிரான்' என்று திருஞானசம்பந்தர் பாடியுள்ளார். இந்த வெண்ணெய்ப்பிரானை வடமொழியில் 
"நவநீதேசுவரசுவாமி' என்று மிகவும் பொருத்தமாகச் சொல்கின்றனர். 
திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஆத்மநாத சுவாமியை மணிவாசகர், 
"என் உயிர்த் தலைவா' என்று மிகவும் தெளிவாக மொழிபெயர்த்திருக்கின்றார். "ஓலமறைகள்' என்னும் திருவானைக்கா திருப்புகழில், அருணகிரிநாதர் "அகிலாண்ட நாயகி'யை, 
"ஞால முதல்வி' என்று செம்மையாக மொழிபெயர்த்திருக்கிறார்.
புராணத் திருமலைநாதர் (திருமலை நயினார் சந்திரசேகர புலவர்)  தாம் இயற்றிய "இறைவாசநல்லூர்' புராணத்தின் 79-ஆவது செய்யுளில், அசரீரி வாக்கை,
"ஆக்கையில்லா மாற்றம்' என்று மிகத் திறம்பட மொழிபெயர்த்திருக்கின்றார். இதில் வரும் "மாற்றம்' என்பது மொழியாகும். எனவே, "ஆக்கையில்லா மாற்றம்' என்னும் அருஞ்சொற்றொடர் சரீரமாகிய ஆக்கை (யாக்கை) இல்லா மொழியான "அசரீரி' வாக்காகிய "வானொலி'யைக் குறிக்கின்றது. 

இறைவாசநல்லூர் புராணத்தின் உரையாசிரியரான திருமுதுகுன்றம் வீரசைவ சுப்பராய தேசிகரும் "ஆக்கையில்லா மாற்றம்' என்னும் அருஞ்சொற்றொடருக்கு "அசரீரி' என்றே பொருள் தருகின்றார். 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/15/w600X390/tm4.gif https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/15/மொழிபெயர்ப்புச்-சிக்கல்களும்-தெளிவும்-3234617.html
3234615 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி வண்டுக்குத் தோற்ற வஞ்சியர்! - புலவர் ம. அபிராமி DIN Sunday, September 15, 2019 02:55 AM +0530 வண்டைப் பார்த்து அதனிடம் வஞ்சியர் தோற்பதா? ஆம்! அவர்கள் தோற்றனர் என்று உறுதியாகச் சொல்கிறார் மருதக்கலியின் 27-ஆவது செய்யுளில்  மருதனிளநாகனார் என்னும் புலவர்.   

பரத்தைமையில் தலைவன் திளைத்திருக்கும் செய்தி அறிந்த தலைவி, அவனிடம் ஊடல் கொண்டிருந்தாள். அவளது ஊடலைப் போக்க அவன் "தெய்வ மகளிர்' விளையாடிய விளையாட்டைக் கனவில்  கண்டதாக உரைத்தான். அதைக்கேட்ட தலைவி அவனது நனவு நிகழ்வுகளே கனவு என்று உரைத்து, தொடர்ந்து ஊடல் கொண்டாள். அவன், அவளை அமைதிப்படுத்தினான். அக்கனவை மருதனிளநாகனார் விவரிக்கிறார். 68 வரிகள் உடைய இப்பாடல் ஒரு நாடகம்போல் நம் கண்முன் நிகழ்கிறது.

தலைவி: எத்தனை முறை பார்த்தாலும் இனிமையும், மென்மையும் உடைய பெருமகனே! அங்கு நீ கண்டது என்ன? அதைச் சொல்?

தலைவன்: "அன்னங்கள் தமது கூட்டத்தோடு அந்தி நேரத்தில் தாம் இருந்த இடத்தை விட்டுப் பறந்து இமயமலையில் ஒரு பக்கத்தில் தங்கியதைப் போல, வையைக் கரையில் நீர்த்துறைக்கு அருகில் உள்ள மணற் குன்றின் மேல் மகளிர் கூட்டமாகச் சேர்ந்து இருந்ததைக் கண்டேன்' எனக்கூறி, தாம் கண்ட கனவை விரித்துரைக்கிறான். 

" ...    ....  அக் காவில் 
துணை வரிவண்டின் இனம்
மற்றாங்கே நேரிணர் மூசிய வண்டெல்லாம் அவ்வழிக் 
காரிகை நல்லார் நலங்கவர்ந்து உண்பபோல் ஓராங்குமூச அவருள்
ஒருத்தி, செயலமை கோதை நகை; 
ஒருத்தி, இயலார் செருவில் தொடியொடு தட்ப;
ஒருத்தி, தெரிமுத்தம், சேர்ந்த திலகம்; 
ஒருத்தி, அரிமாண் அவிர்குழை ஆய்காது வாங்க,
ஒருத்தி, வரியார் அகல் அல்குல் காழகம்; 
ஒருத்தி, அரியார் ஞெகிழத்து அணிசுறாத் தட்ப;
ஒருத்தி, புலவியால் புல்லாது இருந்தாள், அலவுற்று 
வண்டினம் ஆர்ப்ப, இடைவிட்டுக் காதலன் 
தண்தார் அகலம் புகும். 
ஒருத்தி, அடிதாழ் கலிங்கம் தழீஇ, ஒருகை  
முடிதாழ்  இருங்கூந்தல்  பற்றி, பூவேய்ந்த
கடிகயம் பாயும்  அலந்து. 
ஒருத்தி, கணங்கொண்டு அவைமூசக் கையாற்றாள், பூண்ட 
மணம்கமழ் கோதை பரிபுகொண்டு ஓச்சி 
வணங்குகாழ் வங்கம் புகும். 
ஒருத்தி, இறந்த களியான் இதழ்மறைந்த கண்ணள் 
பறந்த அவை மூசக் கடிவாள், கடியும் 
இடம்தேற்றாள் சோர்ந்தனள் கை.  (மருதக்கலி: 92. 28-50)

ஒரு பொழிலில் காரிகை நல்லார் பூங்கொடிகளை வளைத்துப் பூக்களைப் பறித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அப்போது, சோலையிலிருந்த வண்டுகள் நங்கையரின் நலங் கவர்ந்து உண்பது போல் வந்து அவர்களை மொய்த்துக் கொண்டன. அது  பாண்டியன் போர் புரிந்த போர்க்களம்  போல இருந்தது.

வண்டுகளின் கூட்டத்தைக் கண்டு அவர்கள் பயந்தோடியதில், ஒருத்தியின் மலர் மாலையும்,  முத்துமாலையும் வேறொருத்தியின் அசையும் தொடியில் மாட்டிக் கொண்டன; ஒருத்தி நெற்றியில் திலகமிட்டு அணிந்திருந்த முத்துவடத்தை இன்னொருத்தியின் காதில் அணிந்திருந்த மாட்சிமைப்பட்ட மகரக் குழையில் மாட்டிக் கொண்டது; ஒருத்தியினது தேமலையுடைய அகன்ற அல்குலின்  துகிலை வேறொருத்தியின் சிலம்பில் கிடந்த சுறா வடிவுடைய மூட்டுவாயில் சிக்கிக் கொண்டது.

புலவியால் கணவனைத் தழுவாதிருந்த ஒருத்தி, வண்டினம் மொய்த்து ஆரவாரம் செய்வதால் வருத்தமடைந்து, புலவியைக் கைவிட்டு கணவன் மார்பில் உடனே பொருந்தலானாள்; ஒருத்தி, அடியில் தொங்கிய ஆடையை ஒரு கையால் பிடித்துக்கொண்டு, மற்ற கையாலே, முடிக்கப்பட்ட முடி குலைந்த கரிய கூந்தலைப் பிடித்துக்கொண்டு மலர்கள் நிறைந்த அக்குளத்தில் பாய்வாள்; ஒருத்தி, மொய்க்கும் வண்டுகளைக் கையால் ஓட்ட மாட்டாதவளாய், நறுமணம்  கமழும் மாலையைத் துண்டித்துக்கொண்டு ஓடினாள். இவ்வாறு மங்கையரெல்லாம் வண்டுகளுக்குத் தோற்றார், யான் இப்படியொரு கனவைக் கண்டேன் என்றான் தலைவன். 

தலைவி: நீ விரும்பும் பரத்தையர் உன்னிடம் கோபம் கொண்டதையும், நீ அவர்களை வணங்கி அக்கோபத்தைத் தணித்ததையும் பலவழிகளில் நீ கனவின்மேல் வைத்துக் கூறுவது... நான் கோபித்து ஒன்றும் செய்யமாட்டேன் என்பதற்காகவா?

தலைவன்: நான் பொய் சொல்ல மாட்டேன்!  அரும்புகள் மலர்கின்ற மரக்கிளைகள்தோறும் குயில்கள் அமர்ந்து, "பல சிறப்புகளோடு இணைந்தவர்களே! பிரியாதீர்! நீண்ட காலம் பிரிந்திருப்போர் விரைந்து இணைக' என்பதுபோல, இடைவிடாது கூவும் இளவேனிற் காலம் வருகிறது. அப்போது, மன்மதன் விழா நடைபெற இருக்கிறது. அதை வரவேற்று, மதுரையில் மகளிரும் ஆடவரும் வண்டுகள் ஒலிக்கும் சோலைகளில் கூடியிருந்து விளையாட, மிக்க விருப்பத்தோடு அணிகளை அணிந்து கொள்வர். நான் கண்ட கனவு அந்தவகையில் உண்மையாவதை நீ பார்க்கத்தான் போகிறாய் தலைவி'!

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/15/w600X390/tm2.gif https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/15/வண்டுக்குத்-தோற்ற-வஞ்சியர்-3234615.html
3234614 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, September 15, 2019 02:54 AM +0530  

அகலம் உடைய அறிவுடையார் நாப்பண்
புகலறியார் புக்கவர் தாமே - இகலினால்
வீண்சேர்ந்த புன்சொல் விளம்பல் அதுவன்றோ
பாண்சேரிப் பற்கிளக்கும் ஆறு. (பாடல்-115)

கல்வி கேள்விகளில் விரிவு உடைய இயற்கை அறிவினார் இடையில், நுழைதற்குத் தகுதியற்ற கயவர்கள் புகுந்து தாமே மாறுபாட்டினால் வீணான பயனற்றவற்றைக் கூறுதல், பாணர்கள் தெருவில் ஒருவன் வாய்திறந்து பாடுவதைப்போல அஃது ஆகும் அல்லவா? (க-து.) கற்றாரிடைக் கல்லார் வீண் வார்த்தைகளை பேசாதொழிதல் வேண்டும். "பாண் சேரிப் பற்கிளக்கும் ஆறு'  என்பது இச்செய்யுளில் வந்த பழமொழி.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/21/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/15/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3234614.html
3229893 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பண்பாட்டுப் பாதுகாப்பு! DIN DIN Sunday, September 8, 2019 01:50 AM +0530 கட்டழகைப் பார்த்துக் கொள்வது காதலன்று; அது விரைந்து அற்றுப் போகின்ற ஆசை! காதலென்பது கணவன் மனைவியான பெண்ணும் ஆணும் கடைசி வரையில் ஈருடல் ஓருயிராய் வாழ்வது காதல்! ஆண்-பெண் ஒரு வீட்டில் வசிப்பது காதலாகாது; வாழ்ந்து முடிப்பதுதான் காதலாகும்.
 பாவேந்தர் பாரதிதாசன் "குடும்ப விளக்கு' - முதியோர் காதலில் உள்ளத்தை நெகிழ வைக்கும் ஒப்பில்லாத அறுசீர் விருத்தமாகப் பாடியுள்ளார். முதியவர் தன் பெயரனை அணைத்துக்கொண்டு "எது எனக் கின்பம் நல்கும்?; இருக்கின்றாள் என்பது ஒன்றே!' என்கிறார். மனித வாழ்வின் மாண்பு இதுவல்லவோ?
 சாகாத இந்த மனித மேம்பாட்டுத் தத்துவம் சங்க காலத்திலேயே - கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வந்திருக்கிறது. தன் உயிரான தலைவியைக் காதலனிடம் ஒப்படைக்கும்போது, தோழி தலைவனுக்குக் கூறுவதாக அமைந்த நயமிகு நற்றிணைப் பாடல் (பாலைத் திணை) இது.
 அண்ணந்து ஏந்திய வனமுலை தளரினும்
 பொன்னேர் மேனி மணியின் தாழ்ந்த
 நன்னெடுங் கூந்தல் நரையொரு முடிப்பினும்,
 நீத்தல் ஓம்புமதி பூக்கேழ் ஊர!
 இன்கடுங் கள்ளின் இழையணி நெடுந்தேர்
 கொற்றச் சோழர் கொங்கர்ப் பணீஇயர்
 வெண்கோட்டு யானைப் போஒர் கிழவோன்
 பழையன் வேல்வாய்த் தன்னநின்
 பிழையா நன்மொழி தேறிய இவட்கே (பா.10)
 இப்பாடலைப் பாடிய புலவர் பெயர் தெரியவில்லை. ஒவ்வொரு பாடலிலும் ஒரு வரலாற்றுச் செய்தியைச் சொல்வது வண்டமிழ்ப் புலவர் பரணரது வழக்கம்!
 இப்பாடலிலும் ஒரு வரலாற்றுச் செய்தி வந்துள்ளதால், பாடலைப் பாடிய புலவர் பரணராக இருப்பாரோ என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது.
 "பூமணம் கமழும் புகழூர்த் தலைவரே! நான் சொல்லும் கருத்தினை நன்றாகக் கேட்பீராக. இனிப்பும் புளிப்புமான கள்ளருந்திக் களிப்பவர்கள் சோழ மன்னர்கள். அவர்கள் அணிகலன்களால் அழகு செய்யப்பெற்ற நீண்ட தேர்களில் உலா வந்து ஊர்கள் நிறைந்த நாடாள்கின்ற நல்வேந்தர்கள். அவர்களுக்குத் திறை செலுத்தி வந்த சிற்றரசன் போரூர்ப் பழையன். அந்தக் குறுநில மன்னனைப் படையுடன் அனுப்பி, கொங்கு நாட்டுச் சேரரைச் சோழர் வென்று வரச் செய்தனர். பழையன் வேற்றுபடை அவனிட்ட ஆணையிலே தவறாது, தப்பாது போரிட்டுத் தலைசிறந்த வெற்றிவாகையைப் பெற்றுத்தந்தது. அதுபோல நீயுரைத்த வாக்குறுதிகளை நெஞ்சிலே கொண்டுள்ளாள் என் தலைவி. அவள் வெற்றி வாழ்வை உம்மோடு வாழ்ந்து வழங்கும் உள்ளத்தில் உறுதி பூண்டுள்ளாள். அவளழகு எளிதில் அகன்று போகாத எழிலாகும். தலைசிறந்த அவளின் மதர்த்த மார்பகம் நிலை தளர்ந்து போனாலும், கைவிடாமல் அவளைக் காத்திட வேண்டுகிறேன்' என்கிறாள்.
 இளமையில் ஏற்படும் இந்த உறவு முதுமையிலும் முல்லைப் பூவாக மணக்க வேண்டும். அதுதான் உண்மையான காதல். "எந்தத் தலைவியின் இளமை நலம் நோக்கிக் காதலிக்கும் நீ, முதுமையிலும் அவளைக் கைவிடாமல் காக்க வேண்டும்' என்பதே பாடலின் பொதுக்கருத்தாகும். இவ்வாறு உயர்திணைக்குரிய பண்பாடு வேரூன்றி நிற்கும் நாடு நம் இந்திய நாடு.
 - எம்.வெங்கடேசபாரதி
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/8/w600X390/tm5.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/08/பண்பாட்டுப்-பாதுகாப்பு-3229893.html
3229892 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, September 8, 2019 01:49 AM +0530 புது தில்லி "இந்தியா கேட்'டிலிருந்து குடியரசுத் தலைவர் மாளிகைக்குச் செல்லும் பாதைக்கு "ராஜ்பத்' (ராஜபாதை) என்று பெயர். அதன் இருபுறமும் புல்வெளியும், படகுக் குழாமும், நீரூற்றுமாக ரம்மியமாக இருக்கும். நமது சென்னைவாசிகளுக்கு "மெரீனா' கடற்கரை எப்படியோ, அதேபோல தலைநகர்வாசிகளுக்கு இந்தியா கேட்.
 "ராஜ்பத்' வழியாக நள்ளிரவு நேரத்தில் யாருமில்லாத சாலையில் காலாற நடந்து கொண்டிருந்தேன். எனது சிந்தனை முழுவதும் "தினமணி' நிறைந்திருந்தது.
 செப்டம்பர் 11-ஆம் தேதி நமது "தினமணி' தனது இதழியல் சேவையில் 85 ஆண்டுகளை முடித்து, 86-ஆவது ஆண்டில் அடியெடுத்து வைக்கிறது.
 85 ஆண்டுகளில் "தினமணி' கடந்து வந்த பாதை எத்தகையது என்று யோசித்துப் பார்த்தேன். ஒருவகையில் பார்த்தால், அதுவும் ராஜபாதையாகத் தெரிந்தது. இன்னொரு வகையில் பார்த்தால், "தினமணி' எதிர்கொண்ட சோதனைகளும், போராட்டங்களும் கரடுமுரடான மலைப்பாதையாக நீண்டு நிற்கிறது.
 சிறப்பு மலர் தயாரிக்கும் பணி ஒருபுறம் மும்முரமாக நடந்து கொண்டிருக்கிறது. "தினமணி 85' சிறப்பு மலருக்கு வந்திருந்த கட்டுரைகளில், ஒவ்வொருவரும் வெவ்வேறு விதமான வாசிப்பு அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். சிலர் பதிவு செய்திருக்கும் "தினமணி' தொடர்பான செய்திகளும், சம்பவங்களும், அவர்களுடைய "தினமணி' தொடர்புகளும் மலைப்பை ஏற்படுத்துகிறது. காட்டாற்று வெள்ளம்போல எண்ணப் பிரவாகம் பொங்கிப் பெருகி வருவதைப் படித்துப் பிரம்மித்தே போய்விட்டேன்.
 கடந்த 85 ஆண்டுகளில் "தினமணி'யில் எழுதப்பட்டிருக்கும் முக்கியமான தலையங்கங்கள், கட்டுரைகள் போன்றவற்றைப் படித்துப் பார்க்கும்போது, ஒன்று மட்டும் தெள்ளத் தெளிவாகத் தெரிந்தது. மொழி நடையும், வார்த்தைப் பிரயோகங்களும் மாறியிருக்கின்றனவே தவிர, "தினமணி' நாளிதழின் பார்வையில் மாற்றமே இல்லை. அது தேசியப் பிரச்னையாக இருந்தாலும், மாநிலம் எதிர்கொள்ளும் சோதனையானாலும் ஆசிரியர்கள் மாறியிருக்கிறார்களே தவிர, "தினமணி' நாளிதழின் பார்வை மாறாமலே இருந்து வந்திருக்கிறது என்பதை உணர்ந்தபோது மெய்சிலிர்த்துப் போகிறது.
 ராஜ்பத்தின் நடுவில் நின்றுகொண்டு முன்னாலே இருக்கும் குடியரசுத் தலைவர் மாளிகையையும், பின்னாலே இருக்கும் "இந்தியா கேட்' நினைவுச் சின்னத்தையும் பார்த்து மனதுக்குள் சிரித்துக் கொண்டேன். உள்மனது உரக்கச் சொன்னது, "தினமணியின் இதழியல் பயணம் என்றைக்குமே ராஜபாதை'யில்தான் என்று!
 
 நேற்று தலைநகர் தில்லியில் இருந்தபோது, அதிர்ச்சி அளிக்கும் செய்தி புதுவையிலிருந்து வந்தது. புதுவைக் கம்பன் கழகத்தின் தலைவர் "தமிழ் மாமணி' கோவிந்தசாமி ஐயா இயற்கை எய்தினார் என்கிற செய்திதான் அது. அகவை நூறு கடந்தும்கூட, கம்பன் என்று சொன்னால், உற்சாகத்துடன் நிமிர்ந்து உட்கார்ந்துவிடும் தாளாப் பற்றாளர்.
 புதுவைக் கம்பன் கழகத்தை உச்சத்துக்குக் கொண்டுபோய், பார் மெச்சும் அளவுக்கு உயர்த்திய பெருமைக்குரியவர்கள், தலைவராக இருந்த கோவிந்தசாமி ஐயாவும், செயலாளராக இருந்த முருகேசனும்தான். அதற்கு உறுதுணையாக இருந்தவர் அன்றைய புதுவை முதல்வர் வெங்கடசுப்பா ரெட்டியார் என்பதையும் குறிப்பிட வேண்டும்.
 அந்த இரட்டையர்களின் தலைமையில் தமிழாய்ந்த பேரறிஞர்கள் யாராக இருந்தாலும் புதுவைக் கம்பன் கழகத்தின் நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொண்டால்தான் மரியாதை என்று கருதும் அளவுக்குப் புதுவைக் கம்பன் கழகம் செயல்பட்டது. பெரியவர் கோவிந்தசாமி ஐயா கம்பராமாயணப் பாடல்களைப் பாடிக் கேட்டவர்கள் அதிருஷ்டசாலிகள். அவரது குரல் வளமும், இசை ஞானமும், கம்பனில் இருந்து ஆழங்காற்பட்ட புலமையும் சபையை மெய்மறக்கச் செய்துவிடும்.
 அவரிடம் பேசிப் பழகும் வாய்ப்பு கிட்டியது கம்பன் எனக்குத் தந்த கொடை. அவரது இறுதி ஊர்வலத்தில் கலந்துகொள்ள இயலாதது மிகப்பெரிய மனக்குறை.
 
 இளவழகனிடமிருந்து எப்போதாவதுதான் செல்லிடப்பேசி அழைப்பு வரும். அப்படி அழைப்பு வந்தால், அவர் புதிதாக ஏதாவது அரிய புத்தகம் வெளிக்கொணர்கிறார் என்று அர்த்தம். அறிஞர் அண்ணாவின் 110-ஆவது பிறந்த நாள் வருகிறது. அவருடைய படைப்புகளை எல்லாம் தொகுத்து 110 புத்தகங்களைக் கொண்ட தொகுதியை வெளியிடப் போவதாகத் தெரிவித்தார் அவர்.
 அவரது "தமிழ்மண்' பதிப்பகத்தில் அமர்ந்திருந்தபோது, கண்ணில்பட்டது, 1935-இல் முதலில் வெளியிடப்பட்டு, இப்போது மறுபதிப்பாகியிருக்கும் "வெள்ளிவிழா தமிழ்ப் பேரகராதி'. நெல்லை எஸ். சங்கரலிங்க முதலியாரால் தொகுக்கப்பட்ட இந்த "வெள்ளிவிழா' தமிழ்ப் பேரகராதிக்கு நூன்முகம் வழங்கி இருப்பவர் சென்னைப் பல்கலைக்கழக தமிழ் லெக்சிகன் பதிப்பாசிரியர் எஸ். வையாபுரிப் பிள்ளை அவர்கள்.
 இத்தாலியிலிருந்து கிறிஸ்தவ சமயத்தைப் பரப்ப வந்த, "வீரமாமுனிவர்' என்று அறியப்படும், பெஸ்கி என்கிற பாதிரியார்தான் 1732-ஆம் ஆண்டில் "சதுரகராதி' என்று பெயரிட்டு முதலாவது அகராதியைத் தமிழுக்குத் தொகுத்துத் தந்தவர். 1842-ஆம் ஆண்டில், யாழ்ப்பாணம் சந்திரசேகர பண்டிதர், சரவண முத்துப்பிள்ளை ஆகியோரால் தொகுக்கப்பட்டது யாழ்ப்பாண அகராதி.
 நெல்லை எஸ். சங்கரலிங்க முதலியார் தொகுத்திருக்கும் "வெள்ளிவிழா தமிழ்ப் பேரகராதி', சதுரகராதியின் அமைப்பை அடியொற்றியும், யாழ்ப்பாண அகராதியைப் பின்பற்றியும் தொகுக்கப்பட்டிருக்கிறது.
 
 பள்ளிப் பருவத்திலிருந்து "இலக்கியச் செல்வர்' குமரி அனந்தனின் பேச்சைக் கேட்டு வளர்ந்தவன் நான். காமராஜரின் அணுக்கத் தொண்டரான குமரியாருக்கு ஆளுநர் பதவி வழங்க வேண்டும் என்று முன்னாள் பிரதமர்கள் ஐ.கே. குஜ்ராலிடமும், மன்மோகன் சிங்கிடமும் பலமுறை வலியுறுத்தி இருக்கிறேன்.
 அவருக்கு வழங்கப்பட்டிருக்க வேண்டிய நியாயமான மரியாதையை அவருடைய மகள் டாக்டர் தமிழிசை செளந்தரராஜனுக்கு வழங்கி பாரதிய ஜனதா கட்சி கெளரவித்திருக்கிறது. அதுவும் 58 வயதில் ஆளுநர் பதவி என்பது இதுவரை யாருக்கும் தரப்படாத வாய்ப்பு.
 ஆளுநராக அறிவிக்கப்பட்டிருக்கும் டாக்டர் தமிழிசை செளந்தரராஜனின் பேட்டியொன்றை தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியில், பார்த்தேன். அதில் அவர் சொன்ன கவிதை இது. அவரே எழுதியதா, வேறு யாரோ எழுதியதா தெரியவில்லை. கவிதை வரிகளைப் பொருத்தவரை நானும் தமிழிசையின் கட்சி...
 அலைகள் இல்லாத கடலில் எனக்கு நீந்தப் பிடிக்காது!

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/8/w600X390/tm4.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/08/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3229892.html
3229887 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தோழர் ஜீவாவின் நோக்கில் - மகாகவி பாரதியின் "கம்பன் ஒரு மானிடன்'! Sunday, September 8, 2019 01:46 AM +0530 தோழர் ஜீவாவின் நோக்கில் பாரதியின் வாழ்க்கைக் கண்ணோட்டம் - இதுவே பாரதியை "கம்பன் ஒரு மானிடன்' என்று நிர்ணயித்தது. 
"பாரதியின் வரையறுப்பில் கம்பன் கவிச்சக்கரவர்த்தி - கம்பன் ஒரு மானிடன் (KAMBAN THE GREATEST POET AND THE MAN) ஆனால், "கம்பன் ஒரு மானிடன்' என்ற வரையறுப்பைத்தான் நான் எனது பேச்சுக்கு மிக முக்கியமான வரையறுப்பாக எடுத்துக் கொள்கிறேன். 
கிரேக்க நாட்டில் ஒரு ஞானி, பண்டு. பட்டப்பகலில் கையில் ஒரு விளக்கைப் பிடித்துக் கொண்டு, ஏதன்ஸ் நகரின் நடுத்தெருக்களில் "ஒரு மனிதன் தேவை' (WANTED A MAN) என்று அலைந்து திரிந்தான். நமது பாரதியோ கம்பனில் "ஒரு மானிடனைக்' கண்டான்.
பாரதி, கம்பனை கவிச்சக்கரவர்த்திகளில் முதல்வன் என்று அழைத்ததற்கும் மேலாக "ஒரு மானிடன்' என்று ஏன் பாராட்டுகிறான்? "பாம்பின் கால் பாம்பறியும்' என்பது போல், மகா கவியாகிய பாரதி, கம்பனுடைய மகா காவியத்தில் முங்கி மூழ்கிய மகா கவியாகிய பாரதி, கம்ப காவியம் "பார்க்குமிடம் எங்குமொரு நீக்கமற' மானிடமயமாகப் பொங்கி வழிவதைக் காண்கிறான். கம்ப சித்திரங்கள் "மானிடத்தை' ஆழமாகவும், விரிவாகவும், நுட்பமாகவும், அழகெனும் அழகும் ஓர் அழகு பெறச் சித்தரித்துக் காட்டுவதைப் பார்க்கிறான் "கம்பன் ஒரு மானிடன்' என்று நிர்ணயித்து, அந்த நிர்ணயிப்பை உலகறிய முழங்குகிறான்.
கடந்த ஆயிரம் ஆண்டுகளில் கம்பனைப் பற்றி யாரும் நிர்ணயிக்காத "கம்பன் ஒரு மானிடன் என்ற புதிய நிர்ணயிப்புக்கு பாரதி வருகிறானல்லவா? இதையறிய, பாரதியின் வாழ்க்கை கண்ணோட்டம் என்ன என்பதை ஊன்றிக் கவனித்துத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் அவ்வாறு தெரிந்துகொள்ள பாரதி இலக்கிய முழுவதிலும் தேசியப் பாடல்கள், தோத்திரப் பாடல்கள், வேதாந்தப் பாடல்கள், இதர இலக்கியங்கள் முழுவதிலும் சில சொற்கள் அடிக்கடி பயிலப்படுகின்றன. அவை, எந்த இடத்தில் என்ன பொருளில் வழங்கப்படுகின்றன என்பதைக் கண்டு பிடிக்க முயல வேண்டும்.
"கிருதயுகம்' "அமர நிலை', "இங்கு' ஆகிய சொற்கள் பலவிடங்களிலும் பயிலப்படுவதை ஊன்றி நோக்கி, அவற்றின் கருத்துக்களைப் பொருத்திப் பார்ப்போமானால், பாரதியின் தத்துவ தரிசனத்தை - வாழ்க்கைக் கண்ணோட்டத்தைக் காண முடியும் என்று நான் கருதுகிறேன். இவ்வுலகிலேயே நல்வாழ்வு முதன் முதலில் "இங்கு' என்ற சொல்லை " இந்த உலகத்தில்' "இந்த ஜென்மத்தில்' "இம்மையில்' என்ற பொருள்பட பாரதி எவ்வாறு உபயோகப்படுத்துகிறான் என்பதை உன்னிந்து நோக்குங்கள். "தமிழ்' என்ற பாட்டில்,
"தெள்ளற்ற தமிழமுதின் சுவை கண்டார்
இங்கு அமரர் சிறப்புக் கண்டார்'' 
என்று பாடுகிறான். "வேண்டும்' என்ற கவிதையில்,
"மண் பயனுற வேண்டும் வானகம்
இங்குத் தென்படவேண்டும்'' என்கிறான். "அறிவே தெய்வம்' என்ற பாட்டில், 
"கவலை துறந்து இங்கு வாழ்வதே
வீடு எனக் காட்டும் மறைகளெல்லாம்'' 
என்று பாடுகிறான். "ஜீவன் முக்தி' என்ற பாட்டில்,
"ஜயமுண்டு பயமில்லை மனமே - இந்த ஜன்மத்திலே
விடுதலையுண்டு நிலையுண்டு'' 
என்று பாடுகிறான். "சொர்க்கமோ' "மோட்சமோ' "கைலாசமோ' "வைகுண்டமோ' இந்த வாழ்நாளில், இந்த உலகத்தில் கண்கூடாக, அனுபவ சாத்தியமாகக் கிடைக்கப் பெற வேண்டும் என்பது பாரதியின் அசைக்க முடியாத கோரிக்கை, ஆகவே, கற்பனையில் எங்கோ இயங்குகிற "வானகம்' இங்கு முளைக்க வேண்டும் என்று வேண்டுகிறான். கவலையற்று இந்நிலை உலகில் வாழ்வதுதான் "மோட்சம்' என்று வேத சாட்சியாகக் கூறுகிறான். இந்த ஜன்மத்தில் விடுதலையும், நிலையான வாழ்வும் உண்டு என்ற முற்ற முடிந்த முழுநம்பிக்கையை அள்ளி வீசுகிறான். இதுமட்டுமல்ல, இந்த வாழ்வுக்கு அப்பால் மறுமையில் நம்பிக்கை வைப்பதையும் வேறோடு பிடுங்கி எறிகிறான். 
செத்த பிறகு சிவலோகம் வைகுந்தம்
சேர்ந்திடலா மென்று எண்ணியிருப்பார்
பித்த மனிதர் அவர் சொலும் சாத்திரம்
பேயுரையாம் என்று ஊதேடா சங்கம்
செத்த பிறகு நம்பிக்கை வைக்கும் மனிதரை பித்தர் என்றும், அவர் பேசும் சாத்திரம் பேயுரை என்றும், கண்டனக் கணை பாய்ச்சுகிறான். இதைவிட மறு உலக நம்பிக்கையை, மறு பிறப்பு எண்ணத்தைத் தாக்கித் தகர்ப்பது எப்படி? நீங்கள் உடன்படுகிறீர்களோ, முரண்படுகிறீர்களோ, பாரதியின் ஐயந்திரிபுக்கு இடமற்ற கருத்து இது.செத்த பிறகு எந்த வாழ்வும் இல்லை என்கிறார். இங்கேயே "வாகை' வாழ்வு வேண்டும் என்கிறான். சான்றோர்களின் லட்சிய வாழ்வான முழுநிறை இன்ப நல்வாழ்வு இந்தப் பிறப்பிலேயே மனித வர்க்கம் முழுமைக்கும் கைகூட வேண்டும் என்பதுதான் பாரதியின் தனி விருப்பம்.
சமதர்ம அமரநிலை

இரண்டாவதாக "அமரநிலை' என்ற சொல்லை எடுத்துக் கொள்வோம். உயர் மனிதன், அப்பழுக்கற்ற, பண்பட்ட மனிதன், வாழ்வாங்கு வாழும் மனிதன், மானிடம் கைவந்த மனிதன் - இத்தகைய மனிதனின் தரத்தை அமரநிலை என்று அழைக்கிறான் பாரதி. அங்கே இக்கருத்தை அவன் வெளியிடும் விந்தையைப் பாருங்கள். "விநாயகர் நான் மணி மாலை' என்ற நூலில், 
"விடத்தையும் நோவையும் வெம்பகை யதனையும் 
துச்சமென் றெண்ணத் துயரிலாதிங்கு 
நிச்சலும் வாழ்ந்து நிலை பெற்றோங் கலாம்;
அச்சம் தீரும்; அமுதம் விளையும்;
வித்தை வளரும்; வேள்வி ஓங்கும்;
அமரத் தன்மை எய்தவும் 
இங்கு நாம் பெறலாம்; இஃதுணர்வீரே!' 
என்று பாடுகிறான். "கண்ணன் திருவடி' என்ற பாட்டில், 
இங்கே அமரர் / சங்கம் தோன்றும்
மங்கும் தீமை / பொங்கும் நலமே 
என்று பாடுகிறான்.
"முப்பது கோடி ஜனங்களின் சங்க
முழுமைக்கும் பொது உடைமை
ஒப்பிலாத சமுதாயம்
உலகத்துக் கொரு புதுமை'
என்று பாடுகிறானே "பாரத 
சமுதாயப் பாட்டு' அந்தப் பாட்டில், 
"எல்லோரும் அமரநிலை எய்தும் நன்முறையை 
இந்தியா உலகிற்கு அளிக்கும் - ஆம் 
இந்தியா உலகிற்கு அளிக்கும்'' 
என்று பாடும்பொழுது "அமர நிலைக்கு அர்த்தமென்ன என்று ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள்.
எல்லாரும் ஓர்குலம் எல்லாரும் ஓரினம்
எல்லாரும் இந்திய மக்கள்
எல்லாரும் ஓர் நிறை எல்லாரும் ஓர் விலை 
எல்லாரும் இந்நாட்டு மன்னர் - நாம்
எல்லாரும் இந்நாட்டு மன்னர் - ஆம்
எல்லாரும் இந்நாட்டு மன்னர்''
எனப் பெருமிதத்தோடு பாடுகிறானே, அந்த நிலையைத்தானா, அந்த சமதர்ம ஜனநாயக நிலையைத்தானா "அமரநிலை' என்கிறான்? அந்த "அமரநிலை'யைத்தானா இந்தியா உலகிற்கு அளிக்கும் என்கிறான் என்பதையும் தீர்க்கமாகச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்.
பாரதி காணும் கிருதயுகம்
மூன்றாவதாக "கிருதயுகம்' என்ற சொல்லை எடுத்துக் கொள்வோம். மானிட வர்க்கத்தின் லட்சிய வாழ்க்கையை புதிய சமுதாய வாழ்க்கையை, "கிருதயுகம்' என்ற சொல்லால் பாரதி அழைக்கிறான் என்று, அவனுடைய இந்த சொற்பிரயோகத்தை பரக்கப் படிக்கும்பொழுது எனக்குப் படுகிறது, பாரதி "கிருதயுகம்' என்ற சொல்லைப் பல இடங்களில் உபயோகித்திருக்கிறான். "அமர யுகம்', "சத்ய யுகம்' என்ற சொற்களையும் அதே பொருளில் இரண்டொரு இடங்களில் உபயோகித்திருக்கிறார். அவன் "கிருதயுகம்' என்ற சொல்லை எந்தப் பொருளில் உபயோகித் திருக்கிறான் என்பதற்கு ஒன்றிரண்டு எடுத்துக் காட்டுகளைத் தருகிறேன். விநாயகர் நான்மணி மாலையில் ஓரிடத்தில், 
"பொய்க்கும் கலியை நான் கொன்று 
பூலோகத்தார் கண்முன்னே 
மெய்க்கும் கிருத யுகத்தினையே 
கொணர்வேன் தெய்வ விதி இஃதே'
என்று கூறுகிறான். மற்றோரிடத்தில், 
"நல்ல குணங்களே நம்மிடை அமரர் 
பதங்களாம், கண்டீர், பாரிடை மக்களே! 
கிருதயுகத்தினைக் கேடின்றி நிறுத்த 
விரதம் நான் கொண்டனன்' 
என்று பாடுகிறார். இங்கே பாரதி மனித குலத்தை, கலியுகம் முடியும் வரை காத்திருக்கச் சொல்லவில்லை. கிருதயுகம் மலரும் வரை பொறுத்திருக்கச் சொல்லவில்லை. பொய் வாழ்வை, போலி வாழ்வை, ஆதாரமாகக் கொண்ட கலியுகத்தை ஒழித்துக்கட்டி, மானிடத்தின் வெற்றியான கிருதயுகத்தினை "பூலோகத்தார் கண்முன்னே' நிலை நாட்டுவேன் என்று உறுதி கூறுகிறான். "இது தான் கேட்டு வந்த வரம்' என்கிறான். தனது குறிக்கோள் என்கிறான்.
"ஜார் வீழ்ச்சி' என்ற பாட்டில், "இடிபட்ட சுவர்போல 
கலிவிழுந்தான் / கிருதயுகம் எழுகமாதோ'' என்று பாடுகிறார்.
இங்கே ஜாரின் வீழ்ச்சியை கலியுகத்தின் வீழ்ச்சியாகவும், சோவியத் மலர்ச்சியை கிருதயுகத்தின் எழுச்சியாகவும், பாரதி பார்க்கிறான். பழைய பஞ்சாங்கப்படி, கலியுகம் மறைய கிருதயுகம் பிறக்க பாரதி காத்திருக்கவில்லை. இப்பொழுது நீங்கள் உணரமுடியும், நான் பாரதியின் வாழ்க்கைக் கண்ணோட்டத்தை எவ்வாறு பார்க்கிறேன் என்பதை. மனிதர்கள் "இங்கு' "அமர நிலை' எய்தும் "கிருதயுகம்' பாரதியின் வாழ்க்கைக் கண்ணோட்டம். இந்தக் கண்ணோட்டத்தோடு பாரதி கம்பனைப் பார்க்கிறான். "கம்பன் - ஒரு மானிடன்' என்று நிர்ணயிக்கிறான்.
(1955-ஆம் ஆண்டில் காரைக்குடி கம்பன் திருநாளில் தோழர் ஜீவா பேசிய பேச்சு)
------------------------------
தகவல்: என். சுப்பிரமணியன்

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/8/w600X390/tm3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/08/தோழர்-ஜீவாவின்-நோக்கில்---மகாகவி-பாரதியின்-கம்பன்-ஒரு-மானிடன்-3229887.html
3229886 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  தீயவரை நண்பராகக் கொள்ள வேண்டாம்   முன்றுறையரையனார் Sunday, September 8, 2019 01:39 AM +0530 பழமொழி நானூறு
 தெற்ற ஒருவரைத் தீதுரை கண்டக்கால்
 இற்றே அவரைத் தெளியற்க - மற்றவர்
 யாவரே யாயினும் நன்கொழுகார் கைக்குமே
 தேவரே தின்னினும் வேம்பு. (பாடல்-114)
 தெளிவாக நட்பு பூண்ட ஒருவரை, ஒருவர் பொல்லாங்குரைக்கும் உரையைக் கேட்டால், நம்மையும் இப்பெற்றியே உரைப்பார் என்று கருதி, அவரை நம்பாதொழிக. உண்பவர்கள் தேவர்களேயானாலும் வேம்பு கசக்கும் தன்மையது. (அதுபோல), நட்புப் பூண்பவர்கள் மிகவும் சிறந்தவர்களாயினும் அவர்களோடு நன்றாக ஒழுகுதல் இலர். "கைக்குமே தேவரே தின்னினும் வேம்பு' என்பது பழமொழி.
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/28/w600X390/LOTUS.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/08/தீயவரை-நண்பராகக்-கொள்ள-வேண்டாம்-3229886.html
3225393 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி திருவானைக்கோயில் திருநீற்று மதிலின் சிறப்பு Sunday, September 1, 2019 01:15 AM +0530 இறைவன் ஆகாயம், காற்று, பூமி, நெருப்பு, நீர் வடிவாகக் காட்சி தரும் பஞ்ச பூதத்தலங்களில் திரு ஆனைக்கா அப்புத் (நீர்) தலமாக சிறப்புடன் விளங்குகிறது. இறைவனை "செழுநீர்த் திரள்' என்று அப்பர் பெருமான் போற்றுகின்றார்.
 நாவல் மரத்தின் கீழ் எழுந்தருளியிருந்த இறைவனை யானையும் சிலந்தியும் வழிபட்டு பேறுபெற்ற தலம் இது. அன்னை அகிலாண்டேசுவரியும் வழிபாடு செய்த தலம். இத்தல வரலாறு இங்கே தூண் ஒன்றில் சிற்பமாக வடிக்கப்பட்டுள்ளதைக் காணலாம். திருஞானசம்பந்தர், அப்பர், சுந்தரர், மாணிக்கவாசகர், அருணகிரிநாதர் போன்றோர் போற்றிய தலம் என்ற சிறப்பும் வாய்ந்ததாகும்.
 இக்கோயில் வரலாற்றுச் சிறப்புடையதாகவும் விளங்குகிறது. 150-க்கும் மேற்பட்ட கல்வெட்டுகள் காணப்படுகின்றன. சோழ, பாண்டிய, போசள, விஜயநகர, நாயக்க மன்னர்கள் இக்கோயிலைப் போற்றியுள்ளனர்.
 மாறவர்மன் சுந்தரபாண்டியன் கல்வெட்டில், "திருவானைக்கா திருப்பதியில் திருவெண்ணாவல் திருநிழல் கீழ் இனி திருந்தருளிய திரிபுவன பதியாகிய உடையார் திருஆனைக்கா உடைய நாயனார்' என்று இறைவன் அழைக்கப்படுகிறார். திருமுறைகளில் வரும் கோச்செங்கட்சோழன் பற்றிய வரலாற்றுச் செய்திகளான "சிலந்தியை சோழனாக்கினான் தோப்பு' என்பதும், சுந்தர மூர்த்தி சுவாமிகள் குறிப்பிடும் "ஆரம்பூண்டான்' என்ற வரலாறும் இக்கோயில் கல்வெட்டுகளில் குறிப்பிடப்படுவது சிறப்பாகும்.
 திருவானைக்கோயிலில் ஐந்தாம் திருச்சுற்று திருநீற்று மதில் என்றும், விபூதிப்பிராகாரம் எனவும் அழைக்கப்படுகிறது. இத்திருச்சுற்று மதிலை சிவபெருமானே சித்தராக எழுந்தருளி, எடுப்பித்ததாகப் புகழ்ந்து பேசப்படுகிறது.
 திருச்சுற்று மதிலைக் கட்டும் பணியாளர்களுக்கு நாள்தோறும் கூலியாக விபூதியினை சித்தர் அளிப்பார். அது அவர்கள் செய்த பணிக்கு ஏற்ப கூலிப்பணமாகும்.
 இறைவன் மேற்கொண்ட இத்திருப்பணியினை அப்பர் பெருமான் தமது திருத்தாண்டகப் பதிகத்தில் "சித்தாய வேடத்தாய் நீடு பொன்னித் திருவானைக்காவுடைய செல்வா' எனப் போற்றுகின்றார்.
 திருநீற்று மதில் எனப்படும் மதில் சுவரில் பாண்டிய அரசு இலச்சினையுடன் (இரண்டு மீன்கள் நடுவில் செண்டு) ஒரு கல்வெட்டுப் பொறிப்பு காணப்படுகிறது.
 "ஸ்வஸ்திஸ்ரீ திருநீறு சுந்தரபாண்டியன் திருமாளிகை' என்ற வாசகம் அதில் காணப்படுகிறது. சோனாடு வழங்கிய சுந்தரபாண்டியன் என்ற சிறப்போடு அழைக்கப்படும் முதலாம் மாறவர்மன் சுந்தரபாண்டியனது (1216 - 1244) கல்வெட்டுகள் திருச்சி, தஞ்சை பகுதிகளில் அதிகம் காணப்படுகின்றன. இம்மன்னனால் எடுப்பிக்கப்பட்ட இம்மதில் சுந்தரபாண்டியன் திருமாளிகை எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது.
 இக்கோயிலில் கிழக்குக் கோபுரம் "சுந்தரபாண்டியன் கோபுரம்' என்றே அழைக்கப்படுகிறது. இக்கோபுரத்திலும் பாண்டிய மன்னர்களின் அரச இலச்சினைக் காணப்படுகிறது. இத்திருச்சுற்றில் வலம் வந்து மகாவித்வான் திரிசிரபுரம் மீனாட்சி சுந்தரம்பிள்ளை இங்கே கோயில் கொண்டு அருளும் அம்பிகைக்குக் கவிமாலை அணிவித்து மகிழ்ந்தார். அதுதான் "திருவானைக்கா அகிலாண்ட நாயகி மாலை'யாகும்.
 கச்சியப்பமுனிவர் பெருமானாரால் அருளப்பெற்ற திருவானைக்கா புராணத்தில் திருநீற்று மதிலை வலம் வருவோர் அடையும் பலன்கள், வரங்கள், சிறப்பு பற்றிக் கூறப்படுகிறது. இன்றும் அன்பர்கள் பலர் விபூதிப் பிராகாரத்தில் வலம் வருவதைக் காணலாம். திருவானைக்கா கோயிலின் திருநீற்று மதில் வரலாறு, கல்வெட்டு இலக்கியச் சிறப்பு என்ற பெருமைகளுடன் விளங்குகிறது.
 -கி. ஸ்ரீதரன்
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/1/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/01/திருவானைக்கோயில்-திருநீற்று-மதின்-சிறப்பு-3225393.html
3225392 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, September 1, 2019 01:13 AM +0530 சில நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொள்வது மிகுந்த மன நிறைவையும், மகிழ்ச்சியையும் அளிக்கும். அப்படியொரு நிகழ்ச்சியாக இருந்தது கடந்த வியாழனன்று கலந்துகொண்ட குரோம்பேட்டை மாணவர் கம்பர் கழக நிகழ்ச்சி. நமக்கு அடுத்த தலைமுறையினர் மூன்றாவது தலைமுறையினரை வழிநடத்துவதைக் காண்பதில் யாருக்குத்தான் ஆனந்தம் இருக்காது?
 ஒன்பது ஆண்டுகளாக நடத்தப்பட்டு வரும் குரோம்பேட்டை மாணவர் கம்பர் கழகம் ஏனைய கம்பன் கழகங்களிலிருந்து சற்று வேறுபடுகிறது. ஒன்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, கம்பனிலும் தமிழிலும் தாளாப்பற்று கொண்ட கல்லூரி மாணவ, மாணவியர் சிலர் ஒன்றுகூடிக் கம்பன் விழா நடத்துவது என்று முடிவெடுத்தார்கள். "எண்ணிய எண்ணியாங்கு எய்துப - எண்ணியார் திண்ணியர் ஆகப் பெறின்' என்பது அவர்கள் விஷயத்தில் மெய்ப்பிக்கப்பட்டது.
 கல்லூரி மாணவியாக பத்மா மோகன் குரோம்பேட்டை மாணவர் கம்பர் விழாவுக்கு என்னை அழைப்பதற்கு வந்தது இப்போதும் கண்முன் தெரிகிறது. அப்போது கலந்துகொள்ள இயலவில்லை. ஒவ்வோராண்டும் அழைப்பிதழுடன் என்னை சந்திப்பார்.
 ஆண்டுகள் ஒன்பது ஓடிவிட்டன. திருமணமாகித் தாயாகிவிட்டபோதும், அன்று இருந்த அதே உற்சாகத்துடனும், உத்வேகத்துடனும் மாணவர் கம்பர் விழாவை அவர் முனைப்புடன் நடத்துவதற்கு அவருடைய கணவரும், புகுந்த வீட்டினரும் அவருக்குத் தருகின்ற ஆதரவுதான் என்பதைச் சொல்லியா தெரிய வேண்டும்?
 குரோம்பேட்டை மாணவர் கம்பர் விழா ஏனைய கம்பன் விழாக்களிலிருந்து எப்படி வேறுபடுகிறது என்று நீங்கள் கேட்கக்கூடும். இவர்கள் ஆண்டுதோறும் நிகழ்ச்சிகளை நடத்துவதுடன் நின்றுவிடுவதில்லை. சென்னையையும் அதைச் சுற்றியுள்ள காஞ்சிபுரம், திருவள்ளூர், வேலூர் மாவட்டங்களிலுள்ள பள்ளி மாணவர்களுக்குக் கம்பனில் கட்டுரைப் போட்டி, பேச்சுப் போட்டிகள் நடத்துகிறார்கள். விநாடி-வினாப் போட்டிகூட நடத்துகிறார்கள். அடுத்த தலைமுறைக்குக் கம்ப காதையை எடுத்துச் செல்லும் பெரும் பணியை, ஆர்ப்பாட்டமே இல்லாமல் சிரமேற்கொண்டு செய்து வருகிறார்கள்.
 திருமதி பத்மா மோகனுக்கும், குழுவினருக்கும் உறுதுணையாக வை.தா.ர.மூர்த்தியும், எஸ். ஆர்.வெங்கடேஸ்வரனும் புரவலர்களாகக் கிடைத்தது மிகப்பெரிய ஆதரவு. அவர்களுக்கு வழிகாட்டவும், ஆதரவும், உற்சாகமும் தருவதற்கு செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனத்தின் துணைத் தலைவர் முனைவர் தெ.ஞானசுந்தரம் கிடைத்திருப்பது, அவர்களுக்குக் கிடைத்திருக்கும் யானை பலம்.
 அம்பத்தூர் கம்பன் கழகம், புதுச்சேரி கம்பன் கழகம், நாமக்கல் கம்பன் கழகம், புதுக்கோட்டை கம்பன் கழகம், கோவை கம்பன் கழகம் என்று ஏனைய கம்பன் கழகத்தினர் இந்த இளைஞர் பட்டாளம் நடத்தும் விழாவில் கலந்துகொண்டு உற்சாகப்படுத்துவது அதைவிட மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது. "கம்பன் புகழ்பாடிக் கன்னித் தமிழ் வளர்க்க' அடுத்த தலைமுறை தயாராகியிருப்பதையும், தங்களுக்கு அடுத்த தலைமுறையையும் அவர்கள் தயார் செய்வதையும் கண்டு நெகிழ்ந்து போயிருக்கிறேன்.
 
 இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு மேலாக உலகம் அண்ணாந்து பார்த்து வியப்பது மட்டுமல்லாமல், முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ள முடியாமல் அதே நேரத்தில் புரிந்துகொள்ள விழைவது கெளதம புத்தரைத்தான். 1879-இல் சர்.எட்வின் அர்னால்டு எழுதிய "தி லைட் ஆஃப் ஏஷியா' (ஆசியாவின் ஜோதி) என்கிற கவிதை நூல் லண்டனில் வெளியானது முதல், புத்தர் குறித்தும், பெளத்தம் குறித்தும் எண்ணிலடங்காத புத்தகங்கள் உலகில் அனைத்து மொழிகளிலும் தொடர்ந்து வெளிவந்த வண்ணம் இருக்கின்றன.
 "ஞான பீடம்' விருதுக்குத் தகுதியான சிந்தனையாளர், எழுத்தாளர் என்று ஜெயகாந்தனால் மதிக்கப்பட்ட தமிழ் எழுத்து ஆளுமை ப.ராமஸ்வாமி. அவர் எழுதியிருக்கும் புத்தகம் "புத்தரின் தவமும் தத்துவங்களும்'. புத்தர் குறித்தும் பெளத்தம் குறித்தும் முழுமையான புரிதல் வேண்டும் என்று விழைபவர்களுக்கு "புத்தரின் தவமும் தத்துவங்களும்' நிஜமாகவே ஒரு போதிமரம்.
 கெளதம புத்தரின் வரலாறு, தம்ம பதம் என்றால் என்ன, புத்த ஞாயிறு, புத்தரின் போதனைகள், பெளத்த தருமம் என்று ஐந்து பகுதிகளாகத் தந்திருக்கிறார் ப.ராமஸ்வாமி.
 ""பெருமானைப் பற்றிய சரித்திர ஆதாரங்கள் குறைவு; கற்பனைக் கதைகளே அதிகம். பெளத்த திருமுறைகளிலிருந்து சில குறிப்பிட்ட சரித்திர ஆதாரங்களே கிடைக்கின்றன. அவைகளில் புத்தர் தனது சுயசரிதையாகத் தாமே எழுதியுள்ள பகுதிகள் மேலும் சுருக்கமானவை. சரித்திரக் குறிப்புகளை மட்டும் ஆதாரமாய்க் கொண்டு எழுதினால், நூல் சதையற்ற எலும்புக்கூடு போலிருக்கும். கதைகளையே ஆதாரமாகக் கொண்டு எழுதினால், புதிய புராணமாகிவிடும். எனவே, சரித்திரம், புராண வரலாறு ஆகிய இரண்டையும் துணைகொண்டு இந்நூலை எழுதியுள்ளேன்'' என்று கூறுகிறார் ப.ராமஸ்வாமி.
 ""புத்தரிடம் சொர்க்கமும் இல்லை, நரகமும் இல்லை. பழைய புராணங்களும், சாத்திரங்களும் அவரிடம் இல்லை. பிரார்த்தனை செய்வதால் பாவங்கள் ஒழியுமென்றோ, உயிர்களின் துக்கம் ஒழியுமென்றோ அவர் நம்பவில்லை. மக்களின் துயரம் நீங்க வேண்டுமானால், அவரவர் முயற்சியாலேயே ஆக வேண்டும். புறத்திலிருந்து எந்த உதவியும் வாராது. கருமம், காரியமெல்லாம் அகத்திலேதான் நிகழ வேண்டும். ஒவ்வொருவர் விதிக்கும் அவரவரே பொறுப்பு'' - இதுதான் பெளத்தம் சொல்லும் உபதேசம்.
 தம்ம பதம் என்ன சொல்கிறது, புத்தரின் போதனைகள் என்னென்ன, பெளத்த தருமம் என்றால் என்ன என்பதையெல்லாம் ப.ராமஸ்வாமியைவிடத் தெளிவாகவும், புரியும்படியும் ஆங்கிலப் புத்தகங்கள்கூடச் சொன்னதில்லை.
 பெளத்தம் கடவுளை நம்புகிறதா? ""ஓ, பிக்குக்களே! பிறப்பற்ற, ஆரம்பமற்ற, சிருஷ்டிக்கப்படாத, உருவாகாத ஒன்று இருக்கிறது. அப்படி ஒன்றில்லையானால், பிறப்புள்ள, ஆரம்பமுள்ள, சிருஷ்டிக்கப்பட்ட, உருவுள்ள உலகிலிருந்து தப்பித்துக் கொள்ளவே முடியாமல் போகும்'' - இதுதான் பெருமானுடைய உபதேச மொழி.
 இறைமறுப்புக் கொள்கையாளர்கள் தெளிவு பெறுவார்களாக...
 
 விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்தது "அம்மா என்றொரு அம்மா!' என்கிற கவிஞர் சோமலூர் செந்திருவின் கவிதை தொகுப்பு. அதில் ஒரு கவிதை. எத்தனை எத்தனை அர்த்தங்கள். எத்தனை எத்தனை உணர்வுகள்.
 
 அறுபடாமலே
 இருந்திருக்கலாம்
 கொப்பூழ்!
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/1/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/01/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3225392.html
3225391 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கம்ப காவியத்தில் விநாயகர்! DIN DIN Sunday, September 1, 2019 01:11 AM +0530 கம்பராமாயணம் பத்தாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பாடல்களை உடையது. அதில் ஓரிடத்தில் மட்டும் விநாயகரைக் கம்பர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
 அறுவகை சமயங்களுள், விநாயகரை முதற் கடவுளாகப் போற்றி வணங்கும் சமயம் "காணாபத்தியம்' எனப்படும். கம்ப காவியத்தில் முருகனைப் போற்றும் இடங்கள் பல உள்ளன. ஆனால், "விநாயகரை' ஓரிடத்தில் மட்டுமே பாடியிருக்கிறார்.
 இராவணன் மகனான அதிகாயனுக்கும் இலக்குவனுக்கும் போர் தொடங்கியது. அன்றைய போரில் முதலில் 56 ஆயிரம் யானைகளை இலக்குவன் அழித்தான் (செய்.138). மீண்டும் 100 ஆயிரம் யானைகளை இராவணன் அனுப்ப, அவற்றையும் இளையோன் அழித்தான். மீண்டும் இராவணன் கோடி யானைகளை ஏவினான். அவற்றையும் இலக்குவன் அழித்தான். இலக்குவனுக்குத் துணையாக அனுமனும் பல யானைகளைஅழித்தான்.
 இவ்வாறு ஒரு கோடியே, ஒரு லட்சத்து 56 ஆயிரம் யானைகள் அன்றைய போரில் அழிய, இலக்குவன் யானைகளைத் தேடிக் கொல்வது கண்டு, "யானை போல் வடிவுடைய மலைகள் அஞ்சின; மேகங்கள் அஞ்சின; யானை போல் கறுத்துள்ள வனங்களும் அஞ்சின; எண்திசை யானைகளும் அஞ்சின; கடல் அலைகளும் அஞ்சின. இவ்வாறு அஞ்சிய சிலவற்றைப் பற்றி வேறாகக் கூற வேண்டியதில்லை. ஏனெனில், ஒப்பற்ற ஐங்கரம் கொண்ட வேழமும் (விநாயகக் கடவுளும்) தான் யானையின் வடிவைக் கொண்டிருத்தலால் தன்னையும் இலக்குவன் எங்குக் கொல்வானோ? என்ற அச்சத்தை அடைகின்றது' என்று ஓரிடத்தில் விநாயகரைக் கம்பர் குறிப்பிடுகிறார். (அதிகாயன் வ.ப-153)
 "மலைஅஞ்சின; மழைஅஞ்சின; வனமஞ்சின; பிறவும்
 நிலைஅஞ்சின; திசை வெங்கரி நிமிர்கின்றன கடலின்
 அலைஅஞ்சின; பிறிதென் சிலதனி ஐங்கர கரியும்
 கொலை யஞ்சுதல் புரிகின்றது கரியின்படி கொளலால்'
 -முனைவர் இரா.வ.கமலக்கண்ணன்

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/1/w600X390/vinayakar.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/01/கம்ப-காவியத்தில்-விநாயகர்-3225391.html
3225390 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தமிழியல் ஆய்வு வளர்ச்சிக்கு தனிநாயக அடிகளாரின் பங்களிப்பு DIN DIN Sunday, September 1, 2019 01:10 AM +0530 இருபதாம் நூற்றாண்டு கண்ட தகைசால் தமிழறிஞர்களுள் சிறப்பாகக் குறிப்பிடத்தக்கவர் தவத்திரு தனிநாயக அடிகளார். இலங்கைத் தீவில் உள்ள யாழ்ப்பாணத் தமிழ் மண்ணினை அடுத்த கரம்பொன் என்னும் ஊரில் 2.8.1913 அன்று பிறந்தவர் சேவியர் ஸ்பினிஸ்லாஸ் தனிநாயகம் என்னும் தனிநாயக அடிகளார். 
தமிழ், ஆங்கிலம், இலத்தீன், இத்தாலியம், பிரெஞ்சு, செருமன், மலாய், சிங்களம் முதலான பன்னிரு மொழிகளில் பழுத்த புலமையும், உளவியல், ஒப்பியல், மக்கள் இயல், கல்வி இயல், அரசியல், அறவியல், இறையியல் முதலான பல்வேறு அறிவுத் துறைகளில் ஆழ்ந்த பயிற்சியும் கைவரப் பெற்றவர் அவர். 
உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மன்றத்தை (IATR: International Association of Tamil Reseaerch) நிறுவி, அதன் வழியாக உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மாநாடுகளைச் செவ்வனே நடத்திக் காட்டி, உலகத் தமிழர்களை ஒருங்கிணைத்ததிலும். "Tamil Culture', "Journal of Tamil Studies' என்னும் சீரிய ஆங்கில ஆய்விதழ்கள் வாயிலாக உலக அரங்கில் தமிழின் சால்பினைப் பரவச் செய்ததிலும் அடிகளாரின் பங்களிப்பு முதன்மையானது. 
தனிநாயக அடிகளார் "சங்க இலக்கியத்தின் சிறப்பியல்பு' என்னும் தலைப்பில் எழுதியுள்ள 16 பக்க அளவிலான ஆய்வுக்கட்டுரை "தமிழ்த் தூது' என்னும் நூலில் இடம்பெற்றுள்ளது. இக் கட்டுரையில் சங்க இலக்கியத்தின் சிறப்பியல்புகளாக அடிகளார் சுட்டுவன வருமாறு: 
1. ஒன்றே உலகம் என்ற உயரிய மனப்பான்மை, 2. தற்காலத் தன்மை 3. கண்ணோட்டம், 4. நீதிநெறிக் கருத்துக்களின் செறிவு, 5. அவலச் சுவையின் ஆட்சி, 6. அகத்துறை இலக்கியங்களின் மாட்சி, 7. பழந்தமிழ்ப் புலவர்களின் இயற்கை ஈடுபாடு, 
8. அழகொடு இரண்டறக் கலக்கும் இயல்பு, 9. உளநூற் பயிற்சி, 10. உள்ளதை உள்ளவாறே கூறும் பான்மை, 11. வாழ்க்கையின் மேலான குறிக்கோள்கள் மற்றும் தூய கொள்கைகள், 12. உயர்ந்த அரசியல் அமைப்பு. இவற்றின் அடிப்படையில் சங்க இலக்கியங்களை விரிவாக ஆராய்வதற்கு இடமுண்டு.
"இயற்கைத்தானும், தமிழ்ப் புலவர் கையாண்ட முறையில், வேறு எம்மொழிப் புலவரும் கையாண்டிலர். தமிழரின் இயற்கை ஈடுபாட்டைப் பற்றி ஆராயுந்தோறும், எந்நாளும் புதிய கருத்துக்களையும் வியத்தற்குரிய உண்மைகளையும் கண்டு வருகின்றேன்'' எனப் பெருமிதம் பொங்க மொழிவதுடன் நில்லாமல்; "Landscape and Poetry; A Study of Nature in Classical Tamil Poetry' என்னும் ஆங்கில நூலில் அடிகளார் தம் ஆய்வின் பயனாகக் கண்டுணர்ந்த புதிய கருத்துக்களையும், வியத்தற்குரிய உண்மைகளையும் பதிவு செய்துள்ளார். 
பேராசிரியர் ரைடர் என்பவர் காளிதாசரின் மேகதூதத்தைப் பற்றி ஆராயும் பொழுது, அச்செய்யுளில் தோன்றும் இயற்கை ஈடுபாட்டின் தன்மை பிற இலக்கியங்கள் எவற்றிலும் இல்லை என வியந்து வற்புறுத்துகின்றனர். அன்னார் கபில பரணர் முதலானோர் இலக்கியங்களைக் கண்ணுற்றிருப்பரேல், அதனினும் சால வியத்தற்குப் பல காரணங்களைக் கண்டிருப்பர். ஏனெனில், தமிழ் மக்கள் வரலாற்று முறைமை எட்டாத காலந்தொட்டு நிலத்தை ஐந்திணையாகப் பிரித்து, அதன் இயற்கையே பண்பாட்டின் அடிப்படை என உணர்ந்திருந்தனர்.
குறிஞ்சிச் செடி மலைநாட்டில் மிக்க சிறப்புடையது. மலைநாட்டில் பன்னிரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை பூக்கும் ஒரு பூ. 
தேவகுலத்தார் என்னும் புலவர் பாடும் பாடல் (குறுந். பா.3)., குறிஞ்சிப் பூக்கள் மலரும் ஆண்டில் தேன் மிகுதியாகக் கிடைக்கும் என்பதையும், அதனைப் பெருந்தேன் என்று கூறுவது பற்றியும் குறிப்பிடுகிறார். குறிஞ்சிப் பூவே சிறப்புப் பூ ஆதலால், மலையையும் மலை சார்ந்த இடத்தையும் குறிஞ்சி எனக் குறித்தனர். அவ்வாறே, பிற நிலங்கட்கும் முல்லை, பாலை, மருதம், நெய்தல் எனப் பெயர் வைத்ததற்கும் மலர்களும், மரங்களும்தான் காரணமாக உள்ளன.
பாலை மரம் இன்று தென் இந்தியாவில் காண்பது அரிது. உரையாசிரியர் இளம்பூரணர் ஒருவரே பாலை மரம் பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளார்: ""பாலை என்பதற்கு நிலம் இன்றேனும், வேனிற் காலம் பற்றி வருதலின், அக்காலத்துத் தளிரும் சினையும் ஊடுதலின்றி நிற்பதாம் பாலை என்பதொரு மரமுண்டாகலின் அச்சிறப்பு நோக்கிப் பாலை என்று குறிப்பிட்டார்'' என்பது அவர் கூற்று. பாலை மரத்தின் காய்கள் குறட்டின் வாய் போன்று இருக்கும் என்கிறது நற்றிணைப் பாடல் ஒன்று: "கொடிறு போல் காய வாலிணர்ப் பாலை' (நற்றிணை, 107).
"மலராயினும், இலையாயினும், மரம், செடி, கொடி எதுவாயினும், தமிழர்தம் வாழ்க்கையில் பயன்படுத்திய முறையை நுணுகி ஆராயுமிடத்து, வேறு எந்த மக்கட் குழுவினரும் இவ்வாறு அமைத்துப் பயன்படுத்தியுள்ளனர் எனத் தோன்றவில்லை'' என்னும் பேருண்மையைத் தக்க சான்றுகளுடன் அந்நூலில் தெளிவுபடுத்தியுள்ளார்.
"திருவள்ளுவர்' என்ற நூலில் அடிகளார் ""வள்ளுவரின் ஒழுக்க இயலை கிரேக்க, உரோமிய நாட்டு அறிஞர்களின் ஒழுக்க இயலுடனும், புத்தரின் ஒழுக்க இயலுடனும் நுண்ணிதின் ஒப்புநோக்கி ஆராய்ந்துள்ளார். முடிவுரையில், "வள்ளுவரின் ஒழுக்க இயலை எபிரேயருடைய ஒழுக்க இயலுடனும், இஸ்லாமிய ஒழுக்க இயலுடனும், தர்ம சாஸ்திரங்களின் ஒழுக்க இயலுடனும், சீன ஒழுக்க இயலுடனும் ஒப்பிட்டுப் பயில எண்ணி உள்ளேன்'' என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார். 
வள்ளுவரோ எல்லா உலகிற்கும், எல்லா மக்களுக்கும் பயன்படும் முறையில் தமிழோ, தமிழ்நாடோ என்ற குறிப்பேதும் இல்லாமல் உலகெலாம் தழுவுதற்குரிய பான்மையில் தம் நூலை யாத்துள்ளார் என்றும், வள்ளுவருடைய ஒழுக்க இயலோ "Optimism' என்னும் இன்ப இயற்பண்பினை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்னும் நூலில் ஒப்பியல் நோக்கில் தக்க சான்றுகள் காட்டி அடிகளார் நிறுவியுள்ள கருத்துகள் திருக்குறள் ஆய்வில் புதுவெளிச்சம் பாய்ச்சுவனவாகும்.
""ஆங்கிலம் வணிகத்தின் மொழி என்றும், இலத்தீன் சட்டத்தின் மொழி என்றும், கிரேக்கம் இசையின் மொழி என்றும், ஜெர்மன் தத்துவத்தின் மொழி என்றும், இத்தாலியம் காதலின் மொழி என்றும் கூறுவது, ஒரு புடை ஒக்குமெனின், தமிழ் இரக்கத்தின் மொழி எனக் கூறுவது இனிது பொருந்தும். பக்தியின் மொழி எனலுமாம்'' என்னும் கருத்தியலை முதன்முதலாக ஆய்வுலகிற்கு உணர்த்தியவர் தனிநாயக அடிகளாரே ஆவார். 
உலகின் பல்வேறு நாடுகளுக்குத் தூதுவராகச் சென்றதன் பயனாகவும், பிற மொழிகளையும் அவற்றின் இலக்கியங்களையும் கற்றறிந்ததன் பயனாகவும் தனிநாயக அடிகளார் வலியுறுத்தும் முப்பெருங் கருத்துகள் வருமாறு:
"1. உலக இலக்கியத் திரட்டு (World Classics)என்னும் பெருந்தொகை நூல்களில் நம் இலக்கிய நூல்களும் இடம்பெறும் பெருமை அடைவித்தல் வேண்டும்.
2. இளங்கோவடிகளின் சிலப்பதிகாரத்தை, திருவள்ளுவர் அருளிய திருக்குறளை, சங்கச் சான்றோரின் அகத்துறை இலக்கியங்களை உலக மாந்தர் படித்து இன்புறுமாறு செய்வித்தல் வேண்டும். 
3. தமிழ் இலக்கியம், தமிழ்ப் பண்பு, தமிழ்க் கலை, தமிழ் வரலாறு முதலியவற்றின் மாண்பினை உலகிற்கு உணர்த்த வேண்டும்''.
இம் முப்பெரும் பணிகளும் செவ்வனே நிறைவேறுவதற்கு இன்று நம் நாட்டிற்குத் தேவைப்படுவோர் தனிநாயக அடிகளார் போன்ற ஆன்றமைந்தடங்கிய கொள்கைச் சான்றோராகிய ஆராய்ச்சியாளர் பலரே ஆவர்.
- முனைவர் நிர்மலா மோகன்
இன்று: ( 1.9.1980 ) 
தனிநாயக அடிகளார் நினைவு நாள்


 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/1/w600X390/frt.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/01/தமிழியல்-ஆய்வு-வளர்ச்சிக்கு-தனிநாயக-அடிகளாரின்-பங்களிப்பு-3225390.html
3225389 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அறிவுடையோர் குற்றம் காணார்  முன்றுறையரையனார் Sunday, September 1, 2019 01:06 AM +0530 பழமொழி நானூறு
இடையீடுடையார் இவரவரோ டென்று
 தலையாயார் ஆராய்ந்தும் காணார் - கடையாயார்
 முன்னின்று கூறும் குறளை தெரிதலால்
 பின்இன்னா பேதையார் நட்பு (பாடல்-111)
 மேம்பட்ட குணங்களை உடையவர்கள், (தம் நட்டார்மீது சிலர் கோள் கூறின்) கோள் கூறிய இவர்கள் நம் நட்டாரோடு மாறுபாடு உடையவர் என்று நினைத்து, அவர் கூறியனவற்றை ஆராய்ச்சி செய்து குற்றம் காண்பதிலர். கடைப்பட்ட குணங்களை உடைய கீழோர், தம் நட்டார் மேல் பிறர் வந்து கூறும் கோள்களை ஆராய்ச்சி செய்து அவர் குற்றங்களைக் காண்டலின், அறிவிலாரோடு கொண்ட நட்பு பின்னர் இன்னாததாக முடியும். "பின் இன்னா பேதையார் நட்பு' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/LOTUS.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/01/அறிவுடையோர்-குற்றம்-காணார்-3225389.html
3220679 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பாரியின் தேரும் குதிரையும்!   DIN DIN Sunday, August 25, 2019 01:13 AM +0530 கடையெழு வள்ளல்களுள் ஒருவன் பாரி. பற்றுக்கோடின்றித் தவித்த முல்லைக் கொடிக்குத் தனது தேரினைத் தந்து புகழ்பெற்ற இவனை சங்கப் புலவர்கள் பலர் பாடிச் சிறப்பித்துள்ளனர்.
 20-ஆம் நூற்றாண்டுத் தமிழறிஞர்களுள் ஒருவரான ரா. ராகவையங்கார், பாரியின் புகழைப் போற்றும் வண்ணம், வெண்பாக்களாலான "பாரிகாதை' என்ற வரலாற்றுக் காப்பியம் ஒன்றைப் படைத்தார். அதில் அவனுடைய சிறப்புகளை விரித்துரைக்கின்றார். பாரி ஈந்த தேரின் குதிரை பற்றிய இவரது கண்ணோட்டம் சிந்திக்கத்தக்கது.
 முல்லைக் கொடிக்குப் பாரி தேரினை ஈந்த செய்தியோடு நமது சிந்தனையானது நின்றுவிடுகிறது. ஆனால், காற்றில் தவித்த முல்லைக் கொடிக்குத் தான் ஏறி வந்த தேரினைக் கொடுத்தபின் அத்தேரின் குதிரை என்னவாயிற்று? பாரி எவ்வாறு பின்பு நாடு திரும்புகிறான்? என்பது குறித்துச் சிந்திக்கிறார் ரா. ராகவையங்கார். அதனை வெளிப்படுத்தவும் செய்கின்றார்.
 முல்லைக் கொடியின் துயரைத் தீர்க்கத் தன்னிடம் இருந்த தேரினைத் தவிர, வேறெதுவும் இல்லையென்பதை அவன் உணர்ந்தான். அடுத்த நொடியே பகைவரை வெல்ல உதவும் தனது வலிய தோளில் அக்கொடியை மெதுவாகத் தாங்கியவாறு, மெல்ல ஏந்திப் பின் தனது தேரின் மீது படருமாறு விடுத்தான். பாரியின் இச்செயலைப் புறநானூற்றுப் பாடலொன்று,
 ஊருட னிரவலர்க் கருளித் தேருடன்
 முல்லைக் கீத்த செல் நல்லிசைப்
 படுமணி யானைப் பறம்பிற் கோமான் (பா.201)
 எனச் சுட்டுகின்றது. இப்பகுதிக்கு உரை எழுதிய பழைய உரையாசிரியர் ஒருவர், "முல்லைக்குத் தேரீந்த பாரி, அத்தேரில் கட்டப்பட்டிருந்த குதிரையையும் சேர்த்தே கொடுத்தான்' என்கிறார். இக்கருத்தை ராகவையங்கார் ஏற்கவில்லை. "குதிரையைத் தேரிலிருந்து அவிழ்த்துவிட்டு, தேரை மட்டுமே ஈந்தான்' என்கிறார் அவர். தனது அக்கருத்தினை வலியுறுத்தி, "பாரிகாதை'யில்,
 கொடிமுல்லைப் பாங்கர்க் குறுகியஃ துற்ற
 மிடியொல்லைத் தீர்க்க விழைந்து -
 படிவெல்லுந் திண்புயத்தாற் றாங்கிமெலத்
 தேர்மெற் செலவிடுத்தான்
 பண்பரிமாப் பூட்டுப் பறித்து (பா.78)
 என்று பாடிப் பதிவு செய்கிறார். இதற்கு உரையெழுதும் அவரே, "புரவியோடு கொடுத்தாற் றேர்நிலைநின்ற அவரே, "புரவியோடு கொடுத்தாற் றேர்நிலைநின்ற பற்றுக் கோடாகாமையும், முல்லைக்கொடி சிதைந்து கெட்டொழிதலும் உணர்ந்து கொள்க' என்கிறார். மேலும், "இரவலர்க்கு ஊருடனருளி எனவும், முல்லைக்குத் தேருடனீந்து எனவும் வந்தவிடத்து, இரவலர்க்கு ஊர்களை அவர் இரந்தவுடன் அருளியென்றும்; முல்லைக்கொடி அவ்விரவல் போல இரவாதாகவும், அதன் வருத்தங் கண்டவுடன் தேரினை விரைந்து ஈத்து என்றும் பொருள் கூறிக் கொள்க' என்றும் எழுதுகின்றார்.
 அருளும் தன்மையுடைய பாரி, பூட்டிய குதிரையை அவிழ்க்காமல் தேரினைக் கொடுத்தான் என்றால், பிணைக்கப்பட்டிருக்கும் அக்குதிரையால் அக்கொடி சிதைக்கப்பட்டு, தான் தேரைக் கொடையாகக் கொடுத்ததற்கே உரிய நோக்கமில்லாமற் போய்விடும் என்று நினைத்திருக்கிறார் ராகவையங்கார். மேலும், அவிழ்க்கப்படாது விட்ட அக்குதிரையின் நிலை என்னவாகும்? என்ற வினா எழ வாய்ப்பும் உருவாகும் என்பதும் அவர் கருத்தாதல் கூடும். ஆதலால்தான், தேரினைக் கொடுக்குமுன், பாரி குதிரையை அவிழ்த்து விட்டான் எனத் தனது காப்பியத்தில் அவர் பாடினார். மேலும், அக்குதிரையின் நிலையை விளக்கும் வகையில் பின்வருமாறு இன்னொரு பாடலையும் தருகிறார் அவர்.
 பாரி கொடையைப் பகரவிரைந் துற்றாங்கு
 மூரி விசைப்புரவி முன்னோட வூரினுளா
 ரொன்றுமே தேறார்சேர்ந் தொல்லென்
 றிரைத்தெழுந்தார்
 துன்றுதேர் காணாது சூழ்ந்து. (பா.82)
 முல்லைக்குத் தேரீந்த பாரியின் அந்த அருளொடுகூடிய கொடைத் தன்மையை மகிழ்ச்சியுடன் உடனே ஊருக்கு அறிவிக்க நினைத்து, பாரி தனது இருப்பிடத்திற்கு வந்து சேரு முன்னமேயே தேர்க்குதிரை விரைந்தோடி வந்தது என்கிறார். குதிரை இவ்வாறு ஓடி வருவதைக் கண்ட அவ்வூர் மக்கள், பாரியையும், பாரியின் தேரினையும் காணாமல், ஒரு செய்தியும் தெரியாமல் திரண்டு வந்து "ஒல்'லென்ற ஒலியுடன் ஆரவாரம் செய்தனர் என்றும் கூறி வியக்கிறார் ஆசிரியர்.
 குதிரையை அவிழ்க்காமலேயே முல்லைக் கொடிக்குத் தேரினைக் கொடையாகத் தந்தான் பாரி என்ற பிறரது கருத்தினை மாற்றி, அவன் கொடுத்த கொடையும் பொருள்படப் புகழப்பட வேண்டும் என எண்ணிய அவர், குதிரையை அவிழ்த்து விட்டுத் தேரினை மட்டும் அளித்தான் எனத் தனது காப்பியத்தில் அமைத்துப் பாடியிருப்பது எண்ணி மகிழத்தக்கது.
 - முனைவர் ச. சுப்புரெத்தினம்
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/25/w600X390/tm3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/25/பாரியின்-தேரும்-குதிரையும்-3220679.html
3220678 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, August 25, 2019 01:09 AM +0530 சென்ற வாரத்தில் ஒருநாள், எம்.ஜி.ஆரின் மெய்க்காப்பாளராகவும், அவரது இரட்டை வேடத் திரைப்படங்களில் பதிலி (டூப்) நடிகராகவும் நடித்த கே.பி.ராமகிருஷ்ணனின் மகன் ஆர்.கோவிந்தராஜ் "என்றும் வாழும் எம்.ஜி.ஆர்' என்கிற புத்தகத்தைக் கொண்டு வந்தார். நடிகர் எம்.ஜி.ஆரின் பதிலியாகவும், அரசியல் தலைவர் எம்.ஜி.ஆரின் நிழலாகவும் தன் வாழ்நாளில் பெரும் பகுதியைக் கழித்த கே.பி.ராமகிருஷ்ணனைவிட, எம்.ஜி.ஆரைப் பற்றி நன்றாகத் தெரிந்தவர்கள் வேறு யாரும் இருக்க முடியாது.
 மாதம் தவறினாலும் எம்.ஜி.ஆர். பற்றிய புத்தகம் வெளிவருவது தவறாது போலிருக்கிறது. அவர் மறைந்து 30 ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன என்றாலும், இப்போதும்கூட அவர் குறித்த செய்திகளைப் படிப்பதில் மக்கள் ஆர்வம் காட்டுகிறார்கள் என்பதிலிருந்து அவர் எப்படிப்பட்ட ஆளுமையாக இருந்திருக்க வேண்டும் என்பது பிரமிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. நண்பர் விஜயன் "இதயக்கனி' என்கிற பெயரில் தொடர்ந்து ஒரு மாத இதழை இப்போதும் நடத்துகிறார். அதுவும் விற்பனையாகிறது. இதையெல்லாம் யோசித்தபடியே கே.பி.ராமகிருஷ்ணன் சொல்லச் சொல்ல ஆர். கோவிந்தராஜ் எழுதிய "என்றும் வாழும் எம்.ஜி.ஆர்.' புத்தகத்தைப் புரட்டினேன்.
 அந்தப் புத்தகத்தில் சில செய்திகள் ஏற்கெனவே எனக்குத் தெரிந்தவை. நான் படித்தவை, கேள்விப்பட்டவை. ஆனால் பல செய்திகள் புதியவை. எம்.ஜி.ஆரின் நிழலாக அவரைத் தொடர்ந்த மெய்க்காப்பாளர் என்பதால், பலருக்கும் தெரியாத செய்திகள் கே.பி.ராமகிருஷ்ணனுக்குத் தெரிந்திருப்பதில் வியப்பில்லை.
 40 ஆண்டுகள் அவரது தனிப் பாதுகாவலராக இருந்ததால் அட்சய பாத்திரம் போல எம்.ஜி.ஆர். குறித்த சம்பவங்களும், தகவல்களும் கே.பி. ராமகிருஷ்ணனிடமிருந்து வந்தவண்ணம் இருப்பதில் வியப்படையவும் ஒன்றுமில்லை.
 ஆஸ்திகரா நாத்திகரா, காஞ்சிப் பெரியவரும் புரட்சித் தலைவர் எம்.ஜி.ஆரும், ஜெயலலிதாவுடனான எம்.ஜி.ஆரின் அறிமுகம் போன்ற கட்டுரைகளில் புதிய பல தகவல்களை நான் தெரிந்து கொண்டேன்.
 அகவை 90 கடந்தும் நல்ல நினைவாற்றலுடன் கோபாலபுரத்தில் வசிக்கும் கே.பி.ராமகிருஷ்ணனை சந்திக்க வேண்டும். மனதில் குறித்துக் கொண்டேன்.
 
 இலங்கையிலிருந்து வந்திருந்த பத்திரிகையாளர் எச்.எச்.விக்கிரமசிங்க, தான் தொகுத்த "எஸ்.எம். கார்மேகம் வாழ்வும் பணியும்' என்கிற புத்தகத்தைத் தந்தார். இலங்கையின் மலையகத் தமிழர்களில் ஒருவரான எஸ்.எம். கார்மேகம் இதழியல் துறையில் நிகழ்த்திய சாதனைகள் பல.
 இலங்கையிலிருந்து வெளிவரும் தமிழ் தினசரியான "வீரகேசரி'யில் கால் நூற்றாண்டுக்கும் மேலாகப் பணியாற்றிய எஸ்.எம்.கார்மேகம், "தினமணி'யிலும் தலைமை உதவி ஆசிரியராகப் பணியாற்றியவர். மலையகத் தமிழர்களின் தலைவரான தொண்டைமானின் அரசியல் ஆலோசகர்களில் அவரும் ஒருவர்.
 கார்மேகம் பத்திரிகையாளராகச் செயல்பட்ட காலத்தில், மலையகத் தோட்டத் தொழிலாளர்களில் கணிசமானோர் குடியுரிமை அற்றவர்களாக, நாடற்றவர்களாக இருந்த காலம். அவர்களது உரிமைக்காகவும், மலையக இளைஞர்களது உணர்வுகளையும் கருத்துகளையும் வெளிப்படுத்தவும் மிகப்பெரிய பங்களிப்பை செய்தவர் கார்மேகம். உரிமைகள் ஏதுமற்று முடங்கிக் கிடந்த மலையக இளைஞர் சமுதாயத்தைத் தனது எழுத்துகளால் விழிப்புறச் செய்தவர். மலையக எழுத்தாளர்களை ஊக்குவிக்க சிறுகதைப் போட்டிகளை நடத்தியவர். 65 ஆண்டுகள் மட்டுமே வாழ்ந்தார் என்றாலும், கார்மேகத்தின் பங்களிப்பு குறிப்பிடத்தக்கது.
 மலையகத் தமிழ் எழுத்தாளர்கள் இலங்கையிலும் சர்வதேச அளவிலும் அங்கீகாரம் பெற்றுத் திகழ்வதற்கான நாற்றங்காலை ஏற்படுத்திக் கொடுத்தவர் கார்மேகம். இலக்கியவாதியாக மட்டுமல்லாமல், மலையக அரசியலில் மிகப்பெரிய பங்கு வகித்த எஸ்.எம். கார்மேகம் குறித்த முழுமையான பதிவுதான் எச்.எச். விக்கிரமசிங்க தொகுத்து வழங்கியிருக்கும் இந்தப் புத்தகம்.
 எஸ்.எம். கார்மேகம் போன்ற அயலகத் தமிழ் ஆளுமைகளை தாயகத் தமிழர்களுக்கு நாம் சரியாக அறிமுகப்படுத்தாமல் இருக்கிறோம். நம்மைப் பற்றி அவர்கள் தெரிந்துகொள்ளும் அளவுக்கு இலங்கை, சிங்கப்பூர், மலேசியா, மொரீஷியஸ், மியான்மர், தென்னாப்பிரிக்கா முதலிய பல்வேறு நாடுகளில் வாழும் தமிழர்கள் குறித்து நாம் தெரிந்து கொள்ளாமல் இருப்பது தவறு.
 இலங்கையின் மலையக மக்கள் பிரிட்டிஷ் காலனித்துவ ஆவணங்களில் "மலபார் குடிகள்' என்றுதான் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். "இலங்கைவாழ் இந்தியத் தொழிலாளர்கள்' என்று அவர்களை முதன்முதலில் பதிவு செய்தவர் மலையகத் தமிழர்களின் தொழிற்சங்க முன்னோடியும், பத்திரிகையாளருமான கோ.நடேச ஐயர். இந்திய வம்சாவளி மக்கள் என்றுதான் இப்போதும்கூட அரசாங்க ஆவணங்களில் அவர்கள் அழைக்கப்படுகின்றனர்.
 மலையக மக்கள் தங்களை "மலையகத் தமிழர்கள்' என அழைத்துக் கொள்வதில் தவறில்லை. ஆனால், இந்திய வம்சாவளியினர் என்பதிலிருந்து விலகிச் செல்ல முயற்சிப்பது அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்காது என்று கருதியவர்களில் தொண்டைமான் மட்டுமல்ல எஸ்.எம். கார்மேகமும் ஒருவர்.
 
 சேலத்தைச் சேர்ந்த கவிஞர் குகை மா.புகழேந்தி எழுதிய கவிதை இது.
 
 பழம் விழுங்கிய
 பறவை ஒன்று
 பறக்கிறது
 ஒரு மரத்தை
 சுமந்துகொண்டு!
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/25/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/25/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3220678.html
3220677 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பொருள் மாறிய சொற்கள்! DIN DIN Sunday, August 25, 2019 01:07 AM +0530 ஒரு சில சொற்கள் சங்க இலக்கியங்களிலும், இக்கால இலக்கியங்களிலும் இடம்பெற்றுள்ளன. ஆனால், அதற்கான பொருள்தான் வேறுபடுகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, "நாற்றம்' நுகர்வதற்கு ஏற்றதாக இல்லாத அருவருப்பான வாசனை என்றே அகராதியில் பொருள் உள்ளது. அதே சமயம் "வாசனை' என்ற பொருளிலேயே பழைய இலக்கியங்களில் கையாளப்பட்டுள்ளது.
 "தீயுனுள் தெறல் நீ, பூவினுள் நாற்றம் நீ' (பரிபாடல்). நீதான் நெருப்பின் சூடு, நீதான் பூவின் நறுமணம் என்பது இவ்வரியின் பொருள்.
 மேலே குறிப்பிட்டதைப் போன்று, "மடி' என்ற வேறொரு சொல் தற்போது "பிறரால் தொடப்படாமல், தூய்மையாக இருக்கும் "தன்மை' என்ற பொருள் இருந்தாலும், பழைய பாடல்களில் "சோம்பல்' என்றே பொருள் வருகிறது.
 திருக்குறளில் (பொருட்பால்-அரசியல்) "மடியின்மை' என்ற அதிகாரமே உள்ளது (சோம்பல் இல்லாதிருத்தல்). கம்பராமாயணத்தில் (பால காண்டம்) "சோம்பல்' என்கிற பொருளிலேயே "மடி' ( மடி யிலா அரசினான் மார்பு உளாளோ?) பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது.
 சங்க இலக்கியம், நீதி இலக்கியமான திருக்குறள், காப்பிய இலக்கியமான கம்பராமாயணம் இவற்றில், பழக்கமான வார்த்தை ஒன்று முற்றும் வேறு பொருளில் புழங்கியதில் வியப்பில்லை. ஆனால், அண்மைக்காலக் கவிஞரான அருணகிரிநாதர், நாம் எல்லாரும் அறிந்த "குண்டர்' என்ற வசைச் சொல்லை சகட்டு மேனிக்குப் பயன்படுத்தியது வியப்புதான்!
 "தோழமை கொண்டுச லஞ்செய் குண்டர்கள்
 ஓதிய நன்றிம றந்த குண்டர்கள்
 சூழ்விர தங்கள்க டிந்த குண்டர்கள்- பெரியோரைத்
 தூஷண நிந்தைப கர்ந்த குண்டர்கள்
 ஈவது கண்டுத கைந்த குண்டர்கள்
 சூளுற வென்பதொ ழிந்த குண்டர்கள்'
 அதாவது, நட்பைக் காட்டிப் பின்னர் நண்பருக்கு வஞ்சகம் செய்யும் கீழோர் போதித்த நன்றியை மறந்த கீழோர்; கடைப்பிடிக்க வேண்டிய விரதங்களை விலக்கிய கீழோர்; பெரியோரைத் தவறாகப் பேசி, நிந்தித்துப் பேசிய கீழோர்; கொடுப்பதைக் கண்டு அதைத் தடுத்த கீழோர்; உண்மை சொல்வதையே ஒழித்த கீழோர் எனக் குண்டர்களை "கீழோர்' என்ற சொல்லால் குறிப்பிடுகின்றார்.
 இந்நாளில், பாலியல் குற்றங்களுக்கு விதிக்கப்படும் "குண்டர்கள் சட்டத்துக்கும்' அருணகிரியார் "கீழான மக்கள்' என்றே ஒரு சிலரை வகைப்படுத்தி "குண்டர்கள்' என்று கூறுவதற்கும் எத்தனை வேறுபாடு இருக்கிறது!
 -வாதூலன்
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/27/w600X390/arunagirinathar.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/25/பொருள்-மாறிய-சொற்கள்-3220677.html
3220676 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி திருக்குறளும் உ.வே.சாமிநாதையரும்! DIN DIN Sunday, August 25, 2019 01:05 AM +0530 பழந்தமிழின் ஆகச்சிறந்த நூல்களையெல்லாம் தேடித்தேடிக் கண்டெடுத்து அச்சிட்டு வெளியிட்ட உ.வே. சாமிநாதையர், திருக்குறளை அச்சிட்டு வெளியிட ஆர்வம் காட்டவில்லை என்ற கருத்து சிலருக்கு உண்டு. முக்கால் நூற்றாண்டிற்கும் மேலான அவரது வாழ்க்கை வரலாற்றினூடே பயணித்துப் பார்க்கையில் திருக்குறளோடு அவருக்கிருந்த பிணைப்பு பல சான்றுகளால் புலப்படுகின்றன.
 உ.வே. சாமிநாதையர் மிக இளம் வயதில் அரியலூர் கிருஷ்ணவாத்தியார் என்பவரிடம் திருக்குறளைப் பாடம் கேட்டறிந்திருக்கிறார். பதினாறு வயதில், குன்னத்தில் சிதம்பரம் பிள்ளை என்பவரிடம் பாடம் கேட்டுக்கொண்டிருந்த காலத்தில் அவ்வூரிலிருந்த முத்தப்பிள்ளை என்பவரிடம் திருக்குறள் தெளிபொருள் விளக்கவுரைப் புத்தகத்தை இரவலாகப் பெற்றுப் படித்திருக்கிறார்.
 செங்கணம் விருத்தாசல செட்டியாரிடமிருந்த பல பழந்தமிழ் நூல்களைத் தேடிக் கண்டெடுத்துப் படித்திருக்கிறார். செங்கணத்திலிருந்து பெரும்பூலியூருக்கு நடந்தே சென்று அவ்வூர் பள்ளிக்கூட தலைமை ஆசிரியர் ராயர் என்பவரைத் தேடிக்கண்டு, திருக்குறள் பரிமேலழகர் உரையைத் தழுவி எழுதப்பெற்றிருந்த பதவுரை, கருத்துரை, விசேடவுரை புத்தகத்தைப் பெற்றுவந்து படித்திருக்கிறார். விருத்தாசல செட்டியாரிடமிருந்து சில முக்கியமான தமிழ் நூல்களை இரவலாகப் பெற்றுச் சென்றிருக்கிறார் சாமிநாதையர். அவற்றுள் திருக்குறளும் இடம்பெற்றிருந்தது.
 மாணவ நிலையைக் கடந்து ஆய்வாளர் நிலையை அடைந்த காலத்திலும் திருக்குறளைத் தொடர்ந்து படித்தறிந்து ஆராய்ந்து நோக்கும் வழக்கத்தைக் கொண்டிருந்திருக்கிறார் என்பதற்கு ஏராளமான சான்றுகள் (என் சரித்திரம்) உள்ளன. அவற்றுள் ஒன்றை இங்கு நினைவுபடுத்திப் பார்ப்பது பொருத்தமாக அமையும்.
 புறநானூற்றைச் சுவடியிலிருந்து பெயர்த்தெழுதி ஆராய்ந்து, பதிப்பித்து வெளியிடும் பணியில் ஈடுபட்டுக்கொண்டிருந்த காலத்தில், பழைய தமிழ் நூல்களின் உரையில் புறநானூற்றுப் பாடல்கள் மேற்கோள்களாக இடம்பெற்றுள்ளனவா? என்று ஆராய்ந்து பார்க்க நேர்கையில், திருக்குறளின் அனைத்து உரைகளையும் முற்றாகப் படித்தறிந்திருக்கிறார். இவ்வாறாக இளமை தொடங்கி முதுமை வரையில் திருக்குறளோடு அறுபடா தொடர்பு சாமிநாதையருக்கு இருந்திருக்கிறது.
 வ.உ. சிதம்பரம் பிள்ளை கோவை சிறையில் இருந்தபோது, திருக்குறளில் தமக்கு ஏற்பட்டிருந்த ஐயங்களைப் போக்கிக்கொள்ளும் பொருட்டு, சிறையிலிருந்து செப்.14, 1908-இல் சாமிநாதையருக்கு ஒரு கடிதம் எழுதியிருக்கிறார்.
 திருக்குறளுக்கு ஓர் ஆராய்ச்சிப் பதிப்பைக் கொண்டுவர வேண்டுமென்று சாமிநாதையர் பெருவிருப்பம் கொண்டிருந்ததாகவும், அவரின் விருப்பம் என் வழியே நிறைவேறிற்று என்றும் 1963-ஆம் ஆண்டு "திருக்குறள் ஆராய்ச்சிப் பதிப்பு' நூலை வெளியிட்டு, கால் நூற்றாண்டு காலம் அவருடன் இணைந்து பயணித்த கி.வா. ஜகந்நாதனிடம் ஓரிடத்தில் குறிப்பிட்டிருப்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.
 1929-இல் திருச்சி, குளித்தலை தாலுக்கா மருங்காபுரி ஜமீன்தாரிணி கி.சு.வி. இலட்சுமி அம்மணி என்பவர் எழுதிய "திருக்குறள் தீபாலங்காரம்' என்ற நூலுக்கு சாமிநாதையர் எழுதிய அணிந்துரையில்,
 ""திருக்குறளுக்குச் சமானமான நீதி நூல் வேறு இல்லையென்பது ஆன்றோர் கருத்து. அது பலவேறு பாஷைகளிலும் பல பலவாறாக மொழிபெயர்க்கப் பெற்றிருத்தலே அதன் பெருமையை நன்கு தெரிவிக்கும். திருக்குறளையே ஆதாரமாகக்கொண்டு எழுதப்பெற்றுள்ள செய்யுள் நூல்களும் வசன நூல்களும் பல இக்காலத்தில் வழங்கி வருகின்றன'' என்று எழுதி மகிழ்ந்திருக்கிறார்.
 1929-இல் திருநெல்வேலியைச் சேர்ந்த பரமசிவன் பிள்ளை என்பவர் "திருக்குறட் சாரம்' என்ற நூலை எழுதி வெளியிட்டிருக்கிறார். பரமசிவன் பிள்ளை சாமிநாதையரிடம் பெரிதும் விரும்பிப் பெற்ற வாழ்த்துரையில்,
 ""திருக்குறளின் வசனமாகப் பல நூல்கள் இக்காலத்தில் வெளிப்போந்து உலாவி வரினும் இப்புத்தகம் ஒரு புதிய அமைப்பைப் பெற்று விளங்குகின்றதென்று சொல்லலாம். ஒவ்வோர் அதிகாரத்தும் உள்ள சிறந்த குறள் ஒன்றை எடுத்துக்காட்டி அதன் பொருளையும் தெளிவாக எழுதி அவ்வதிகாரத்திலுள்ள ஏனைப்பாக்களின் கருத்துக்களையும் தொடர்புபடுத்தி நல்ல நடையிற் செவ்வனே விளக்கி உரிய இடங்களிற் சிறந்த சைவநூற் கருத்துக்களை இதன் ஆசிரியர் பிரமாணங்களாகக் கொடுத்திருப்பது யாவராலும் பாராட்டத்தக்கது. இதனைப் படிப்பவர்கள் திருக்குறளிற் கூறப்பட்ட நீதிகளையும் சிவபக்தி மார்க்கத்தையும் எளிதில் அறிந்து கொள்வார்களென்பது என் கருத்து'' என்று திருக்குறளை மதிப்பிட்டு நோக்கியிருக்கிறார்.
 சாமிநாதையர் 1929-ஆம் ஆண்டு ச. சோமசுந்தர பாரதியார் எழுதிய "திருவள்ளுவர்' என்ற நூலுக்கும் மதிப்புரை எழுதி மகிழ்ந்திருக்கிறார். 1936-இல் "திருக்குறளால் வந்த பயன்' என்றொரு கட்டுரையையும் இவர் எழுதி வெளியிட்டிருக்கிறார்.
 இவை எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, 1936-இல் "திருவள்ளுவரும் திருக்குறளும்' என்ற ஒரு நூலை எழுதி வெளியிட்டிருக்கிறார். சாமிநாதையர் இந்நூலில் பல்வேறு நிலைகளில் குறள் பற்றியும், திருவள்ளுவர் பற்றியும் திறனாய்வு செய்திருக்கிறார். அந்நூலின் ஓரிடத்தில் திருக்குறளை இவ்வாறு மதிப்பிட்டு நோக்குகிறார்.
 ""ஏனைய தமிழ் நூல்களிற் காணப்படாத சில சிறப்பியல்புகள் திருக்குறளுக்கு உண்டு. நூற்பயனாகிய அறம் பொருள் இன்பம் வீடு என்பவற்றைத் தெளிவாகக் கூறிய நூல்களுள் குறளுக்கு ஈடானது வேறு இல்லை. சங்க மருவிய பத்துப்பாட்டு, எட்டுத்தொகை, பதினெண்கீழ்க்கணக்கு என்பவற்றுள் திருக்குறளைப் போல 1330 செய்யுட்களையுடைய நூல் வேறொன்று இல்லை; குறட்பாவில் அமைந்ததும் இல்லை...... குறட் கருத்துக்களை எடுத்தாளாத தமிழ் நூலே இல்லையென்று கூறுவது மிகையாகாது.
 தமிழ்ப் புலவர்கள் உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொண்ட நூல்களில் திருக்குறளே முதன்மை வாய்ந்த தென்பதில் ஐயமில்லை. நீதிநெறி விளக்கம் குறட் கருத்தைச் சுருக்கமாக வேறு உருவத்தில் அமைத்துச் சொல்லும் நீதிநூலாகும். கும்பகோணம் காலேஜில் தமிழ்ப் பண்டிதராக இருந்த ஸ்ரீமான் சி. தியாகராஜ செட்டியார் அந்நூலை, இது குறள் பருவத்தில் பெற்ற பிள்ளையைப் போன்றது என்பர்''.
 இளமை தொடங்கி வாழ்நாளின் இறுதி வரையில் திருக்குறளோடு உ.வே.சாமிநாதையருக்கு இருந்த தொடர்பை இப்படியான பல தரவுகள் புலப்படுத்துகின்றன. உ.வே. சாமிநாதையர் ஆராய்ச்சி நோக்கில் திருக்குறளை அணுகும் முயற்சியைத் தம் வாழ்நாளின் இறுதி வரையில் கைவிடவில்லை என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.
 -முனைவர் இரா. வெங்கடேசன்
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/25/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/25/திருக்குறளும்-உவேசாமிநாதையரும்-3220676.html
3220675 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு  முன்றுறையரையனார் Sunday, August 25, 2019 01:04 AM +0530 நட்டாரை நீக்குதல் கூடாது!
 ஆண்டீண் டெனவொன்றோ வேண்டா அடைந்தாரை
 மாண்டிலார் என்றே மறைப்பக் கிடந்ததோ?
 பூண்டாங் கிளமுலைப் பொற்றொடி! பூண்ட
 பறையறையார் போயினார் இல். (பாடல்-112)
 ஆபரணத்தைத் தாங்குகின்ற இளமையான தனங்களையும், பொன்னாலாகிய தொடியையும் உடையாய்!
 தம்மிடத்துள்ள பறையை அடிக்காது சென்றார் ஒருவரும் இலர். ஆகையால், அங்கே குற்றம் செய்தார்; இங்கே குற்றம் செய்தார் எனக் கூறுதல் ஒரு காரணமாகுமோ? தம்மிடத்து நட்பாக அடைந்தவர்களை அங்ஙனங்
 கூறுதல் வேண்டா. மாட்சிமை உடையாரல்லர் என்று நட்பை விடுத்தற்குக் கிடந்ததொரு நீதி உண்டோ?
 (நட்பாகவே கொண்டு வேண்டுவன செய்க.) "பூண்டபறை யறையார் போயினார் இல்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/LOTUS.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/25/பழமொழி-நானூறு-3220675.html
3215888 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, August 18, 2019 02:41 AM +0530
கடந்த திங்கள்கிழமை,  ஈரோடு புத்தகத் திருவிழாவில் உரையாற்றச் சென்றிருந்தேன். நண்பர்கள் கவிஞர் இளைய பாரதி, எஸ்.ஆர்.சுப்பிரமணியன், ஸ்டாலின் குணசேகரன் ஆகியோரை சந்திக்க முடிந்தது என்றாலும், அவர்களுடன் அதிக நேரம் செலவிட முடியாமல் போனதில் மிகவும் வருத்தம். புத்தக அரங்குகளைக்கூடச் சுற்றிப்பார்க்க முடியாமல், போன வேகத்தில் உரையாற்றிவிட்டுத் திரும்ப வேண்டிய  நிர்ப்பந்தம் ஏற்பட்டுவிட்டது.

ஸ்டாலின் குணசேகரனின் "விடுதலை வேள்வியில் தமிழகம்' புத்தகம் இந்தியிலும், ஆங்கிலத்திலும் மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டிருப்பதை அறிந்து பெருமகிழ்ச்சி அடைந்தேன். 

இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தில் தமிழகமும், தமிழர்களும் ஆற்றிய பங்களிப்பு உரிய முக்கியத்துவமும் பெறவில்லை, வரலாற்றில் பதிவு செய்யப்படவும் இல்லை என்கிற வருத்தம் எனக்கு நிறையவே உண்டு. தமிழகம் தேசிய நீரோட்டத்துடன் தொடர்பே இல்லாதது போன்ற ஒரு மாயத் தோற்றம் ஏற்படுத்தப்பட்டுவிட்டது.

சுவாமி விவேகானந்தர் ஆனாலும், மகாத்மா காந்தியடிகளானாலும், நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோஸ் ஆனாலும், மகான் அரவிந்தர் ஆனாலும் அனைவருமே தமிழகத்தாலும், தமிழர்களாலும் ஈர்க்கப்பட்டவர்கள். தமிழகத்தின் தவிர்க்க முடியாத பங்களிப்பு  குறித்து தேசிய அளவிலும், தேசியத்திலிருந்து விலகியவர்கள் அல்ல  தமிழர்கள் என்பதை இன்றைய தமிழகத் தலைமுறையினருக்கும் நாம் உணர்த்தியாக வேண்டும். அந்தப் பணியை ஸ்டாலின் குணசேகரனின் "விடுதலை வேள்வியில் தமிழகம்' செய்து கொண்டிருக்கிறது.

ஈரோடு புத்தகத் திருவிழாவில் கவிஞர்பிச்சினிக்காடு இளங்கோவை சந்தித்தேன். புத்தகத் திருவிழாவுக்காக சிங்கப்பூரிலிருந்து வந்திருந்த இளங்கோ, "மக்கள் மனம்' என்கிற திங்களிதழ் ஒன்றை இந்த மாதம் முதல் தொடங்கி இருக்கிறார். அதன் பிரதியையும் தந்தார். 

ஈரோட்டிலிருந்து இரவில்  சென்னைக்கு ரயில் பயணம். உறக்கம் வரும்வரை "மக்கள் மனம்' என்னுடனும், நான் அதன் பக்கங்களுடனும் பயணித்தோம். சிங்கப்பூர் தமிழர்கள் எப்படியெல்லாம் தமிழ் வளர்க்கிறார்கள் என்பதை "மக்கள் மனம்' இதழ் எடுத்தியம்பியது.

சிங்கப்பூரில் ஆண்டுதோறும்  அந்த நாட்டின் தேசிய மொழிகளான சீனம், மலாய், தமிழ் ஆகிய மூன்று மொழிகளுக்கும் "தாய்மொழி மாதம்' கொண்டாடுகிறார்கள். 

அந்த ஒரு மாதம் முழுவதும் குழந்தைகளின் தாய்மொழிப் பற்றை வளர்க்கவும், தாய்மொழியில் தேர்ச்சி பெறவும் பல நிகழ்ச்சிகளை நடத்த அரசு உதவுகிறது. கவிதை, கவியரங்கு, பேச்சுப் பயிலரங்கு என்று நடத்தப்படுவதுடன், இலக்கிய நிகழ்ச்சிகளும் நடத்தப்படுகின்றன. தாய்மொழியில் பேசுவதன் இன்றியமையாமை பிஞ்சு உள்ளங்களில் பதியம் போடப்படுகிறது.

சிங்கப்பூர் தேசிய நூலக வாரியம்,  "நூல் வாசிப்பு விழா' என்ற ஒன்றை நடத்துகிறது. ஒரு வாரம் நடைபெறும் வாசிப்பு விழாவில், வாசிப்பின் முக்கியத்துவம் வலியுறுத்தப்படுகிறது. 

பல்வேறு தலைப்புகளில், பல்வேறு இடங்களில் நடத்தப்படும் இந்த நிகழ்வுகளில் எழுத்தாளர்களை வாசகர்கள் நேரில் சந்தித்து உரையாட வாய்ப்பு ஏற்படுத்தப்படுகிறது. 

புத்தகங்களையும், மின்னிலக்கப் பதிவுகளையும் வாசிப்போரின் எண்ணிக்கை  சிங்கப்பூரில் இரு மடங்காக உயர்ந்திருப்பதாக "மக்கள் மனம்' இதழிலுள்ள ஒரு கட்டுரை தெரிவிக்கிறது.

கவிஞர் பிச்சினிக்காடு இளங்கோ, சிங்கப்பூரில் "கவிமாலை' என்றொரு அமைப்பை நடத்தி வருகிறார். அந்த அமைப்பின் சார்பில், அவ்வப்போது சிங்கப்பூரில் உள்ள கவிஞர்களும் இலக்கியவாதிகளும் ஒரு பேருந்தை ஏற்பாடு செய்துகொண்டு கிளம்பி விடுகிறார்கள். நாள் முழுவதும் கவிதைக் கொண்டாட்டம்தான்.

பாவேந்தர் பாரதிதாசன் தலைமையில் பக்கிங்ஹாம் கால்வாய் வழியாகப் படகில் பயணித்து, கவிஞர்கள் மகாபலிபுரம் சென்ற நிகழ்வு நினைவுக்கு வருகிறது. 

அடுத்த முறை சிங்கப்பூர் சென்றால் கவிமாலைக் குழுவினருடன் பயணிக்கும் வாய்ப்புக்கு நான் இப்போதே பிச்சினிக்காடு இளங்கோவிடம் விண்ணப்பிக்கிறேன். 

சிங்கைக் கவிஞர்கள்போல, நமது சென்னைக்  கவிஞர்களும் அதுபோன்ற பயணமொன்றை மேற்கொண்டால் என்ன? டிசம்பர் மாத எட்டயபுரம் பாரதி விழாவுக்குச் செல்ல சொகுசுப் பேருந்தை ஏற்பாடு செய்ய "தினமணி' தயார். கவிஞர்கள் யார் யார் தயாராக இருக்கிறார்கள்?
சிங்கப்பூரைச் சுற்றிவந்த இன்பம் தந்தது "மக்கள் மனம்'.

சென்னை உயர்நீதிமன்ற வழக்குரைஞர் சி.பி.சரவணன் "தினமணி' நாளிதழின் இணையதள வாசகர்களுக்கு ஏற்கெனவே அறிமுகமானவர்.  அவர் எழுதியிருக்கும் புத்தகம்தான் "காவிரி ஒப்பந்தம்-புதைந்த உண்மைகள்'.

தமிழர்கள் நம் அனைவருக்குமே உள்ள நியாயமான அறச்சீற்றம் வழக்குரைஞர் சி.பி.சரவணனுக்கும் இருப்பதில் வியப்பில்லை.

"வறட்சிக் காலத்தில் தண்ணீரைத் திறந்து விடாவிட்டால், வெள்ளக் காலத்தில் தண்ணீரை அனுப்பாதே' என்கிற அவரது கோபத்தில் நியாயம் இருக்கிறது. நடைமுறை சாத்தியம் இல்லை.

காவிரி நதிநீர் பங்கீடு குறித்த கடந்த 400 ஆண்டுகாலப் பிரச்னைகளையும், அது தொடர்பான ஒப்பந்தங்களின் பின்னணிகளையும் தமது புத்தகத்தில் பட்டியலிட்டுப் பிட்டுப் பிட்டு வைக்கிறார் சரவணன். காவிரிப் பிரச்னை தொடர்பான புரிதல் இல்லாதவருக்கு இந்த ஆவணப்பதிவு கையடக்க வழிகாட்டி. 

கடுமையான உழைப்புத் தெரிகிறது. பிரச்னை குறித்த புரிதலும் இருக்கிறது. ஆனால், சரவணன்  தரும் தீர்ப்புதான் நடைமுறை சாத்தியமில்லாதது. 

ஆனாலும், அந்தக் கேள்வியை உரக்க எழுப்பாமல் இருக்க அவரால் மட்டுமல்ல, நம்மாலும் முடியவில்லை.

சில புத்தகங்களையும்,  இதழ்களையும் அவசரமாகப் படித்து எடுத்து வைத்துவிடுவது உண்டு. பிறகு நேரம் கிடைக்கும்போது, சாவகாசமாக மாடு அசை போடுவது போல மீண்டும் படித்து ரசிப்பேன். 

கடந்த ஆண்டின் "காலச்சுவடு' புத்தாண்டுச் சிறப்பிதழை தற்செயலாக மீண்டும் எடுத்துப் புரட்டிப் படித்துக் கொண்டிருந்தேன். அதில் வெளிவந்திருக்கிறது கவிஞர் இசை எழுதிய "ஸ்டுபிட்ஸ்' என்கிற இந்தக் கவிதை.

அவ்வளவு பிரதானமான சாலையில்
அத்தனை ஆழமான பள்ளம் ஆகாதுதான்.
பேராசிரியர் நிலைகுலைந்து சரியப் போனார்
சுதாரித்துக் கடந்த பிறகு
காலூன்றி நின்று
சாலையைத் திரும்பிப் பார்த்தார்.
அதிகாரிகளைப் பார்த்தார்
அரசைப் பார்த்தார்
அமைச்சரைப் பார்த்தார்
முதல்வரை, பிரதமரைப் பார்த்தார்
அந்தப் பள்ளத்துள்
யார் யாரையெல்லாம்
பார்க்க முடியுமோ
அத்தனை பேரையும் பார்த்தார்!
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/18/w600X390/gandhi.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/18/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3215888.html
3215887 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இறைவனுக்கே கண்ணேறு கழித்தவர்! - இரா. வெ. அரங்கநாதன் DIN Sunday, August 18, 2019 02:39 AM +0530
சைவக் குரவர்களான அப்பர், திருஞானசம்பந்தர், சுந்தரர், மாணிக்கவாசகர் ஆகியோர் இறைவன் திருமேனி அழகை பல்வேறு பாடல்களில் மனம் உருகப் பாடியுள்ளனர். அவர்தம் பாட்டின் மொழியும் பண்ணும் நம்மை நெகிழ வைப்பவை. அங்ஙனம் அணிசெய்யப்பெற்ற இறைவனைக் காணும் வள்ளலார் இறைவனின் அழகில் தன்னை மறந்து, மயங்கி, அவ்வழகிற்குக் கண்ணேறு     படுமென்று கவலை கொள்கிறார்.

அத்திருவடியை நினைந்திருந்தலைக் கண்ணுற்ற தோழி, "அடிக்கீழ் இருப்பது அழகோ?' என ஏகடியம் செய்ய, "யோக நிலையில் பல நிலை கடந்து இறைவனோடு ஐக்கியம் ஆகும் நிலைகளுள் ஒன்றெனத் தோழிக்கு உரைத்து, அத்தகு இறைவர்க்கு கண்ணேறு கழித்தல், இவ்வுலகத்தார்க்கெல்லாம் கண்ணேறு கழித்தலாகும்' என்றும் கூறுகிறார் வள்ளலார் சுவாமிகள். 

கற்பூரம் கொணர்ந்திடுக தனித்தோழி எனது
     கணவர் வருதருணம் இது கண்ணாறு கழிப்பாம்
எற்பூத நிலை அவர்தம் திருவடித் தாமரைக்கீழ்
   இருப்பதடிக்கீழ் இருப்பதென்று நினையேல்! காண்!
பற்பூத நிலைகடந்து நாதநிலைக்கப்பால்
  பரநாத நிலை அதன்மேல் விளங்குகின்ற தறிநீ
இற்பூவை அவ்வடிக்குக் கண்ணாறு கழித்தால்
  எவ்வுலகத் தெவ்வுயிர்க்கும் இனிது நலம் தருமே!
(திருவருட்பா, திருமுறை-6,  அனுபவ மாலை, பா.15)

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/18/w600X390/tm5.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/18/இறைவனுக்கே-கண்ணேறு-கழித்தவர்-3215887.html
3215886 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கடற்கரைக் காதல் -கோதை ஜோதிலட்சுமி DIN Sunday, August 18, 2019 02:37 AM +0530
சிற்றூர்களில் வசிப்போர், மலைவாழ் மக்கள், பெருநகரங்கள் அல்லது பட்டண வாசிகள் இவர்களுக்குள் பல பண்பாட்டு மாற்றங்களைக் காண்கிறோம்.

சிற்றூர்களில் வாழும் பெண்களுக்கும் பட்டணத்துப் பெண்களுக்கும் பழக்க வழக்கங்கள், நாகரிக நடைமுறைகள், சுதந்திரமான செயல்பாடுகள் இவற்றில் மாறுபாடுகளைக் காண்கிறோம் அல்லவா! இந்த மாறுபாடுகள் காலம் காலமாக இங்கே தொடர்கின்றதோ என்ற எண்ணம் இலக்கியத்தை நுட்பமாகக் கவனித்தால் புரியும்.  

குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல் என நிலவியல் அடிப்படையிலான பகுப்பு அந்தந்த நிலங்களின் தனித்தன்மை கொண்டே அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு நிலத்தின் மக்களுக்கும் தனித்துவமான பண்புகளும் உணர்வுகளும் உண்டு. முல்லை நிலத்தில் மட்டுமே தலைவன் காளையை அடக்கி, தலைவியை மணக்கிறான். இது அந்த மண்ணுக்கே உரிய தனித்தன்மையாக இருக்கிறது. 

காதல் அல்லது களவொழுக்கத்தில் குறிஞ்சிநிலத் தலைவி யாரேனும் பார்த்து விடுவார்களோ, காவல் கடுமையாய் இருக்கிறதே, தந்தைக்குத் தெரிந்துவிடுமோ, மலையில் விலங்குகளால் தலைவனுக்கு ஏதும் தீங்கு விளையுமோ என்றெல்லாம் அஞ்சுபவளாகக் கூறப்பட்டிருக்கிறாள். ஆனால், நெய்தல் நிலமான கடற்கரைப் பகுதியில் வாழும் தலைவியின் மனநிலை முற்றிலும் வேறாக இருக்கிறது. 

கடற்கரைப் பகுதிகளில் கட்டுப்பாடற்ற சுதந்திரம் இருப்பதாகத் தோன்றுகிறது. வாணிகம் பெரிதாய் ஆரவாரமாய் நடைபெறும் பகுதியாக இருப்பதால், அடையாளமற்று  இங்கு எந்தத் தடையும் இல்லாமல் காதலர்கள் சந்தித்துக் கொள்கின்றனர்.

"இனிவரின் தவறும் இல்லை
ஏனையதூ உம் பிறர்பிறர் 
அறிதல் யாவது தமர் தமர்
அறியாச் சேரியும் உடைத்தே'

"எங்கள் ஊர்க்காரர்களுக்கே ஒருவரை இன்னொருவருக்குத் தெரியாது. அப்படியிருக்க,  பிறர் வருவது யாருக்குத் தெரியப் போகிறது? நீ என்னைப் பார்க்க வரலாம், தடையில்லை' என்றே தலைவனுக்கு அழைப்பு விடுக்கிறாள் நற்றிணையின் தலைவி. கடற்கரைப் பகுதியில் இது சாத்தியமாக இருக்கிறது. அதோடு மட்டுமல்ல, குறுந்தொகையின் நெய்தல் நிலத் தலைவியும்கூட இத்தகைய சுதந்திரமும் துணிவும் கொண்டவளாகவே இருக்கிறாள். அதே நேரத்தில், கடற்கரைப் பகுதியில் வசிக்கும் தாய், தன் மகளை காவல் காப்பதாகவும் தெரியவில்லை. 

"உசாவுநர்ப் பெறினே நன்றுமன் தில்ல-
வயச் சுறா எறிந்த புண் தணிந்து, எந்தையும்
நீல் நிறப் பெருங் கடல் புக்கனன்; யாயும்
உப்பை மாறி வெண்ணெல் தரீஇய
உப்பு விளை கழனிச் சென்றனள்; அதனால்,
பனி இரு பரப்பின் சேர்ப்பற்கு
இனி வரின் எளியள்என்னும் தூதே'

எல்லோருக்கும் வெளியே வேலை இருக்கிறது. சுறாமீன் தாக்கிய புண் ஆறி, தந்தை மீண்டும் மீன் பிடிக்கக் கடலுக்குச் சென்று விட்டார். தாய் உப்பை விற்று நெல்லை வாங்கும் பொருட்டு உப்பளம் போய் விட்டாள். இப்பொழுது வந்தால் தலைவியைக் காண்பது எளிது' என்று தூது அனுப்பும் அளவுக்கு நெய்தல் நிலம் சுதந்திரமுடையது. என்றைக்கும் கடற்கரையில் காதல் கட்டற்றதாகத்தான் இருக்கிறது. 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/18/w600X390/tm4.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/18/கடற்கரைக்-காதல்-3215886.html
3215885 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நப்பின்னையைப் புறக்கணித்தது ஏன்? -புலவர் ச.மு.விமலானந்தன் DIN Sunday, August 18, 2019 02:35 AM +0530
கண்ணன் யாதவ குலத்தில் தேவகி வயிற்றில் பிறந்தான். அவனை யசோதை வளர்த்தாள். கண்ணன் ஆயர்குலத்திற்கு ஏற்ப ஏழு எருதுகளை அடக்கி ஆயர்குலப் பெண்ணான நப்பின்னையை மணந்தான். நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தத்தில் கண்ணனின் மனைவியான நப்பின்னையை ஒன்பது ஆழ்வார்களும் குறிப்பிட்டுப் பாடியுள்ளனர்.

சிலப்பதிகாரம், சீவகசிந்தாமணி, கலித்தொகை முதலான சங்க இலக்கியங்களில், நப்பின்னை பற்றிய பாடல்களில், அவளை மணக்கக் கண்ணன் ஏறுதழுவிய செய்திகள் உள்ளன.

பெரியாழ்வார் (66, 70, 160, 162, 246, 333). ஆண்டாள் (491,492,493). குலசேகர ஆழ்வார் (660, 662, 677). திருமழிசை ஆழ்வார் (764,  784,  806,  850). 

திருமங்கையாழ்வார் (960, 1061, 1072, 1136, 1144, 1152, 1172, 1176, 1181, 1226, 1247, 1281, 1290, 1353, 1359, 1491, 1492, 1505, 1506, 1542, 1614, 1703, 1730, 1966, 1971, 2020, 2080).

பொய்கையாழ்வார் - 2143; பூதத்தாழ்வார் (2244). பேயாழ்வார் (2306, 2330, 2366, 2414). நம்மாழ்வார் (2498, 2546, 2632, 2672,2674, 2719, 2748, 2758, 2835, 2884, 2944, 2992, 3022, 3087, 3177, 3191, 3261, 3265, 3280, 3356, 3453, 3469, 3635, 3637, 3659, 3702).

மேலே குறிப்பிட்டுள்ளவற்றுள் சிகரங்களாக ""ஒரு மகளாயர் மடந்தை ஒருத்தி நிலமகள், மற்றைத் திருமகளோடும்'' என்று திருமங்கையாழ்வார் பாசுரத்திலும் (1176), ""பூமகள், மண்மகள் ஆய்(ஆயர்)மகள்'' என்று நம்மாழ்வார் பாசுரத்திலும் (3469) நப்பின்னையைப் பூமகளோடும் (திருமகளோடும்), மண்மகளோடும் (பூதேவியோடும்) சேர்த்துக் கூறியுள்ளது சிறப்புக்குரியது.

மேலே குறிப்பிட்டுள்ள ஒன்பது ஆழ்வார்கள் 75 பாசுரங்களில் நப்பின்னை பிராட்டியைப் போற்றிப் பாடியிருந்தும், அவரை வைணவர்கள் கோயிலிலும், வீட்டிலும் போற்றி வழிபடாமல் புறக்கணித்துள்ளது ஏன் எனத் தெரியவில்லை. எங்கோ ஒரு சிலர் "நப்பின்னை' எனத் தம் பெண் பிள்ளைகளுக்குப் பெயரிட்டுள்ளது பாராட்டுக்குரியது. வைணவக் கோயில்களில்  "நப்பின்னை' இடம்பெறவில்லை. 

மூவரும் ஒருவரா? 

1. தொல்காப்பியத்தில் முல்லை நில ஆயர்களின் தெய்வமாக மாயோன் (கண்ணன்) சொல்லப்பட்டிருக்கிறார். கண்ணன் என்பதும் நப்பின்னை என்பதும் தூய தமிழ்ச் சொற்கள். ஆழ்வார்கள் பன்னிருவரும் தமிழகத்தில் தோன்றி நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தத்தைப் பாடினர். அதில் எந்தவொரு பாசுரத்திலும் கிரந்த எழுத்து இல்லை. எனவே, கண்ணன் தமிழ் நாட்டுத் தெய்வம்.

2. கிருஷ்ணன்: இவன் துவாரகை என்ற பகுதியை ஆண்ட சிற்றரசன் (வடநாட்டுச் சிற்றரசன்). கிருஷ்ணன் என்ற பெயரிலேயே கிரந்த எழுத்து வந்துள்ளது. நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தப் பாசுரங்களில் ஓரிடத்திலும் கிருஷ்ணன் என்ற பெயர் இல்லை. இவன் பல சூழ்ச்சிகளைச் செய்து, குருஷேத்திரப் போரில் பாண்டவர்களை வெற்றிபெறச் செய்தவன். எனவே, இவன் வடநாட்டுத் தெய்வம் எனக் கருத வேண்டியுள்ளது. (கிருஷ்ணனின் மனைவியர் பாமா, ருக்மிணி)

3. திருமால்: தெய்வ உலகத்தில் திருமாலாக சங்கு, சக்கரங்களோடு இருக்கிறான். அவன் மனைவி திருமகள் (கோயில்களில் ஸ்ரீதேவி, பூதேவி மனைவியராக உள்ளனர்). எனவே, மேற்கண்ட மூவரும் வெவ்வேரானவர் எனக் கருதத் தோன்றுகிறது. ஆனால், இம்மூவரையும் பாகவதமும் மற்றும் சில புராணங்களும் ஒருவனாக்கிக் கூறியுள்ளது சிந்திக்கத்தக்கது. 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/18/w600X390/tm3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/18/நப்பின்னையைப்-புறக்கணித்தது-ஏன்-3215885.html
3215884 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பஞ்சரத்தினம் இயற்றிய மகாராணி! DIN DIN Sunday, August 18, 2019 02:34 AM +0530 சங்க காலத்தில் ஆதிமந்தியார், பாரிமகளிர், பூதப்பாண்டியன் தேவி, பெருங்கோப்பெண்டு ஆகிய அரச மகளிர் அனைவரும் பெண் புலவர்களே. அந்த வரிசையில்,  திருமங்கலம் தாலுகா சாப்டூர் சமஸ்தானத்தில் மகாராணியாக  இருந்து தமிழறிவு பெற்றவர் முத்துக்கிருஷ்ணம்மாள்.

புதுக்கோட்டையில் இலட்சுமி அம்மணி என்ற மகாராணியும் கல்வி அறிவு, தமிழறிவு பெற்றவராகவும்; "திருக்குறள் தீபாலங்காரம்' என்ற நூலை உரைபெறு கட்டுரையாக எழுதி வெளியிட்டுள்ளார் என்பதும் இங்கே இணைத்துப் பார்க்கத்தக்கது. புதுக்கோட்டை சமஸ்தானத்தைச் சேர்ந்த ஜானகி ராஜாயி சாஹேப் என்ற அரச மகளிர்  மாரியம்மன் பேரில், கீர்த்தனைப் பாமாலை பாடியவர். முத்துக்கிருஷ்ணம்மாள் மகாராணியாக இருந்து, "பஞ்சரத்தினம்' என்ற இந்நூலை வெளியிட்டுள்ளார்.

எனவே, அக்காலத்துச் சமஸ்தானத்தில் மகாராணியர் நன்கு கல்வி கற்று, தமிழ் அறிவு பெற்று விளங்கினர் என்பது தெரிய வருகிறது. இவர் எழுதிய நூல் சதுரகிரியில் எழுந்தருளிய சுந்தர மகாலிங்க சுவாமி "பஞ்சரத்தினம்' ஆகும். இந்நூலை மதுரை வித்வான் குப்புசாமி நாயுடு பார்வையிட்டும், இ.இராம குருசாமிக் கோனார் மதுரை வடக்கு மாசி வீதி ஸ்ரீஇராமச்சந்திர விலாச அச்சு இயந்திர சாலையில் பதிப்பித்தும் 1914-இல் வெளிக்கொணர்ந்தனர் என்பது முகப்புப் பகுதியால் தெரியவருகிறது. 

சதுரகிரி என்ற ஊரில் எழுந்தருளிய சிவனாகிய சுந்தர மகாலிங்கம் பேரில் ஈடுபாடு கொண்டு பஞ்சரத்தினம் என்ற நூலை ஐந்து பாடல்களில் எழுதி முடித்திருக்கிறார். அவற்றுள் ஒரு பாடலைப் படித்துய்வோம்!

"சத்தோடு சித்தாகி யானந்த மயமாகித்
    தண்ணருள் சுரக்கு முகிலே
சன்மார்க்க நெறி நின்று சரியைகிரியா யோக
    சாதனையில் நிற்கும் வண்ணம்
எத்தனைவி தத்தினும் புத்திபோ திக்கினும்
    இதயமு மொடுங்க வில்லை
என்செய்கு வேன்பாவி முன்செய்த தீவினைக
    ளென்னுடன் போராடுதே
சித்தனே முத்தனே அத்தனே சுத்தனே
    ஜென்மமீ டேறும் வண்ணம்
சீலமுறு தன்விரத ஞானவழி காட்டியென்
    தீவினை யகற்றி ஆள்வாய்
சத்தமுனி சித்தரொடு நாதாக்கள் பலரும்நின்
    தாள் மலர்கள் ஏற்றி வாழ்த்த 
சதுரகிரி தன்னில்வளர் சுந்தர மகாலிங்க
    சச்சிதா னந்த சிவமே'                     (பா.1)

-தாயம்மாள் அறவாணன்

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/18/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/18/பஞ்சரத்தினம்-இயற்றிய-மகாராணி-3215884.html
3215883 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, August 18, 2019 02:32 AM +0530
நன்றே ஒருவர்த் துணையுடைமை பாப்பிடுக்கண்
நண்டேயும் பார்ப்பான்கண் தீர்த்தலான் - விண்டோயும்
குன்றகல் நன்னாட! கூறுங்கால் இல்லையே
ஒன்றுக் குதவாத ஒன்று.    (பாடல்-111)


ஆகாயத்திற் பொருந்தும் குன்றுகள் அகன்ற நல்ல நாடனே! ஒருவர் ஒருவரைத் துணையாகக் கொள்ளுதல் நல்ல தொன்றே.  பாம்பான் வரக்கடவதொரு துன்பத்தை,  பார்ப்பானிடத்துத் துணையாக வந்திருந்தது சிறிய நண்டேயாயினும் (அதனை) நீக்குதலால்,  சொல்லுமிடத்து,  ஒன்றிற்கும் உதவாத ஒரு சிறு பொருளும் இல்லை. (க-து.) துணைபெற்று வழிச்செல்லுதல் நல்லது. "ஒன்றுக் குதவாத ஒன்று இல்லை' என்பது பழமொழி.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/21/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/18/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3215883.html
3211189 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, August 11, 2019 01:44 AM +0530  

வாழ்நாள் அனுபவம் என்று சொல்வார்களே, அப்படி ஓர் அனுபவம் கடந்த வியாழக்கிழமை எனக்குக் கிடைத்தது. வழக்கம்போல் இந்த ஆண்டும் சபரிமலையில் புத்தரிசி பூஜை விழாவுக்கான புனித யாத்திரையை முடித்துக்கொண்டு, அதிகாலை 5.30 மணிக்கு சபரிமலையில் இருந்து இறங்கும்போதே பலத்த சூறைக்காற்றுடன் அடைமழை. அடர்ந்த காடுகள் வழியாக அடை மழையில் நனைந்தபடி, இயற்கையின் சீற்றத்தை ரசித்தபடி இறங்கும்போது, எங்களைப் பேராபத்து எதிர்நோக்கிக் காத்திருந்தது தெரியாது.

முந்தைய நாள் பூஜைக்கு வந்திருந்த எல்லா ஐயப்பன்மார்களும்  இரவிலேயே திரும்பிவிட்டனர். அதனால், நாங்கள் மட்டும்தான் கடைசியாகத் திரும்பும் குழுவினர். அடிவாரத்தை நெருங்கும்போது காவல்துறையினர் உடனடியாக இறங்கி, கணபதி கோயில் அருகில் தங்கிவிடும்படி எச்சரித்தபோது திடுக்கிட்டோம்.  பம்பையில் வெள்ளப்பெருக்கு ஏற்பட்டு, பாலங்களெல்லாம் வெள்ளத்தில் மூழ்கியிருந்தது அப்போதுதான் தெரிந்தது.

ஒருபுறம்  எப்படி ஊர் திரும்பப் போகிறோம் என்கிற அச்சம் இருந்தாலும்கூட, கரைபுரண்டோடும் காட்டாற்று வெள்ளத்தின் அழகை ரசித்துக் கொண்டிருந்தது மனம்.  இப்படியொரு காட்சியை இதுவரை புகைப்படங்களிலும், திரைப்படங்களிலும்தான் பார்த்திருக்கிறேன்.
இரண்டு பாலங்கள் வெள்ளத்தில் மூழ்கியிருந்த நிலையில், கடைசி  மூன்றாவது பாலத்தை வெள்ளப்பெருக்கு இன்னும் முழுமையாக கபளீகரம் செய்திருக்கவில்லை. உடனடியாக அந்தப் பாலம் வழியே ஆற்றைக் கடந்து வெளியேறும்படி காவல்துறையினர் எங்களை எச்சரித்து விரட்டத் தொடங்கினர். 

உயிருக்குப் பயந்து  ஓடுவது என்று அதுவரை கேள்விப்பட்டதை அன்று கண்எதிரே பார்க்க முடிந்தது.  ஈழத்தில் பதுங்குக் குழிகளில் அடைக்கலம் புகுந்தவர்களும் தானே, வர்தா, ஒக்கி, கஜா புயல்களில் சிக்கித் தவித்தவர்களும், சென்னை மழை வெள்ளத்தில் உயிருக்கு பயந்து மொட்டை மாடிகளில் தஞ்சம் அடைந்தவர்களும் மனத்திரையில் ஓடி மறைந்தனர். அவர்களது வேதனையை  என்னால் அனுபவித்து உணரமுடிந்தது.

விநாடிக்கு விநாடி அதிகரித்துக் கொண்டிருந்த வெள்ளத்துக்கு நடுவே, பாலத்தைக் கடந்து சாலைக்கு வந்தபோது  ஒரு நைப்பாசை - மீண்டும் போய் பம்பையில் கரைபுண்டோடும் காட்டாற்று வெள்ளத்தைப் பார்த்து ரசிக்க வேண்டுமென்று! 

அடர்ந்த காடுகள், அடைமழை, காட்டாற்று வெள்ளம், இயற்கையின் சீற்றம் என்பதைவிட அழகின் நர்த்தனம் என்றுதான் உரக்கக் கூவத் தோன்றியது எனக்கு. தொடக்கத்தில் சொன்னதுபோல, கடந்தவாரம் எனக்கு ஒரு வாழ்நாள் அனுபவம் கிடைத்தது. 

சுதந்திர இந்திய வரலாற்றில் மகான் அரவிந்தருக்கு ஒரு தனியிடம் உண்டு. அதனால்தான் அவரது பிறந்த நாளில் இந்தியா விடுதலை பெற்றதோ என்னவோ! 

மகான் அரவிந்தரின் இளைய சகோதரர் பரீந்தர் குமார் கோஷும் ஒரு விடுதலைப் போராட்ட வீரர். அலிப்பூர் வெடிகுண்டு வழக்கில்  பரீந்தர் குமார் கோஷ், 1909-ஆம் ஆண்டு தூக்குத் தண்டனை பெற்றார்.  தூக்குத்தண்டனை உயர்நீதிமன்றத்தால் அந்தமானுக்கு நாடுகடத்தலாக மாற்றப்பட்டது.   1909 முதல் 1920 வரை பரீந்தர் குமார் கோஷும் அவருடன் தண்டனை பெற்ற ஆறு நண்பர்களும் போர்ட்பிளேரில் உள்ள அந்தமான் சிறைச்சாலையில் அடைக்கப்பட்டனர். கைதி எண்.31549 என்கிற பெயரில் அந்தமான் "செல்லுலர்' சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்த பரீந்தர் குமார் கோஷ் தனது அனுபவத்தை ஒரு வாக்குமூலமாக எழுதி வைத்தார். அந்த வாக்குமூலம்தான் "அந்தமான் சிறையில் ஒரு ஞானி'  என்கிற புத்தகம்.

 இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் விடுதலைக்காகப் பலர் அனுபவித்த கொடும் சித்திரவதைகளும், உயிர்த் தியாகங்களும் சுதந்திரக் காற்றை சுவாசிக்கும் இன்றைய இளைய தலைமுறைக்குத் தெரிந்திருக்க நியாயமில்லை. அவர்கள் ஆற்றிய வீரப் போராட்டங்களும், உயிர்த் தியாகங்களும் நமது நாட்டுக்காக அனுபவித்த சொல்லொணாச் சித்திரவதைகளும்  இன்றைய தலைமுறையினருக்கு முறையாகவும், முழுமையாகவும் எடுத்துச் சொல்லப்படவில்லை. வரலாற்று ஆசிரியர்களும் அதை இருட்டடிப்பு செய்துவிட்டனர். முதல் உலகப் போர் காரணமாக வழங்கப்பட்ட பொது மன்னிப்பால் விடுதலையான பரீந்தர் குமார் கோஷ் 20-க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்களை எழுதியிருப்பவர்.  பல நாளேடுகளின் ஆசிரியராகவும் பணியாற்றியவர். அவரது சிறை அனுபவத்தை மட்டும் கூறும் "அந்தமான் சிறையில் ஒரு ஞானி', தன் வரலாற்றுக் குறிப்பு மட்டுமல்ல, அந்தமான்  "செல்லுலர்' சிறையின் செயல்பாடுகள் குறித்த ஆவணப் பதிவும் கூட. 

ஈரோடு டாக்டர் வெ.ஜீவா சூழலியல் சிந்தனையாளர். பல சமுதாய, விழிப்புணர்வு நூல்களை எழுதியிருப்பவர்.  ஒரு மொழிபெயர்ப்பு என்கிற எண்ணமே ஏற்படாத வகையில் பரீந்தர் குமார் கோஷின்  "அந்தமான் சிறையில் ஒரு ஞானி' என்கிற நூலை,  தமிழில் மொழியாக்கம் செய்திருக்கிறார். 

1922-இல் "ஆர்யா' அலுவலகம் சார்பில் புதுச்சேரியில் அச்சிடப்பட்ட இந்த நூல், நமது விடுதலைப் போரின் மறைக்கப்பட்ட வரலாறும், அந்தமான் "செல்லுலர்' சிறையின் சித்திரவதைகளும் புதிய தலைமுறை அறிவதற்காக எளிய தமிழில் டாக்டர் ஜீவாவால் வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. பதிப்பாசிரியர் கவிஞர் புவியரசுக்கு நன்றி.

இணையத்தில்  நுழைவோமே என்று தட்டியதும் கொட்டியது ஒரு   கவிதை.  கவிஞரின் பெயர் ஆ.மணவழகன். 

பள்ளிப் பருவத்தில் மயிலிறகு குட்டிபோடக் காத்திருந்தவர்கள் வரிசையில் எனக்கும் இடமுண்டு. உங்களுக்கும்தான். அதனால், இந்தக் கவிதையை ரசிக்காதவர்கள் இருக்க முடியாது. 

புத்தகத்தின் நடுவில்
புதைத்துவைத்த மயிலிறகு
குட்டி போடவில்லை இன்னும்
இறகு கொடுத்த உன் நினைவோ
குட்டிமேல் குட்டி!
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/11/w600X390/water-life1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/11/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3211189.html
3211188 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சொல்லக் கடவதாம்  சொல்! -கோ.கலைவேந்தர் DIN Sunday, August 11, 2019 01:42 AM +0530  

இளமை அழகு ததும்பி வழியும் அவனோர் ஆணழகன். அந்த முல்லை நிலத்துத் தலைவர் ஓர் ஓவிய அழகியைக் கண்டு காதல் கொண்டான். கண்கள் நான்கும் இணைபிரியா ஒளி மழையில் நனைந்தன.

இளவேனிற்காலம் விடைபெற்றது. முதுவேனில் காதல் புறாவைப் பின்னுக்குத் தள்ளியது. இவள் ஒருத்தி மட்டும்தானோ அவனுக்கு...? எத்தனையோ வரவுகள். 
அன்புத் தலைவியின் பிரிவாற்றாமை அவளது நினைவைச் சுமந்து வந்து "நலம் புனைந்து' உரைத்தது. நெஞ்சோடு பேசிப் பேசிப் புலம்பினான். அவனது நல்வரவு காணாமையினால் மனக்கொதிப்பில் தன் இல்லத்தரசி வீட்டு வாயிலில் நின்றாள். ஓடிவந்த இளவரசன் தன் வீட்டு வாயிலில் நின்றுகொண்டிருந்த காதல் மனையாளைக் கண்டான். ஆரத்தழுவ முயன்றான். விலகிநின்ற அந்தக் கற்பரசி அவனிடம்,  "முல்லை நிலத்து அதிபனே! பாண்டியனே, இந்நாள் வரை என்னைப் பிரிந்து மாதர் பலரைத் தழுவிக் கிடந்தாய். 

ள்ஜ்ஜ்கற்பிழந்த நீ என்னைத் தழுவ நினையாதே! பேச வேண்டியவற்றை எட்டிநின்று என் முகம் பார்த்துப் பேசு...' என்றாள். ஆண்களுக்கும் "கற்பு' இன்றியமையாதது என்பதை இத்தலைவி அக்காலத்திலேயே உணர்த்தியிருக்கிறாள்.

வேண்டிய போதின்பம் விளைக்கும் மடந்தையரைத்
தீண்டிய கையாலெனைத் தீண்டாதே - பாண்டியா!
முல்லைக் கதிபா! முகம்பார்த்து அகலநின்று
சொல்லக் கடவதாம் சொல்!     (தனிப்பாடல்)

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/11/சொல்லக்-கடவதாம்--சொல்-3211188.html
3211187 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நாவினிக்கும் "நவபங்கி'! -டிஎம். இரத்தினவேல் DIN Sunday, August 11, 2019 01:39 AM +0530
இராமச்சந்திர கவிராயர், தொண்டை நாட்டிலுள்ள இராசநல்லூரில் பிறந்து சென்னப்பட்டணத்தில் வசித்தவர். கல்வி கேள்விகளில் தேர்ச்சியும் புலமையும் பெற்றுத் திகழ்ந்த இவர், பாரதக் கதைகளை விசாலமாகப் பாடியவர். "இவர் செய்துள்ள வேறு நூல்கள் இரண்ய வாசகப்பா, இரங்கூன் சண்டை நாடகம், சகுந்தலை விலாசம், தாருக விலாசம் முதலியன' என்ற சிறுகுறிப்பு மட்டும் பழம்பெரும் நூலான அபிதான சிந்தாமணியில் கூறப்பட்டுள்ளது. முழுமையான வரலாறு கிடைக்கவில்லை.

இவர் ஏராளமான பாடல்களைப் பாடியுள்ளார். அவ்வாறு இயற்றிய பல பாடல்களில் புதுமையான சிந்தனைகளைக் கையாண்டுள்ளார். திரிபங்கி, சத்யபங்கி, நவபங்கி என்கிற வகைப் பாடல்களை இயற்றி, தமிழ் மொழிக்குப் பெருமை சேர்த்துள்ளார். 

"திரிபங்கி' என்பது ஒரு செய்யுளைக் கொண்டு, மேலும் கூட்டாமல், உரை மாறாமல் மூன்று பாடல்களாக உருவாக்குவது. "சத்த பங்கி' என்பது ஒரு செய்யுளை ஏழு வகையாகப் பிரித்து, ஏழு பாடல்களாகக் கொள்ளுமாறு பாடுதல். "நவபங்கி' என்பது ஒரு செய்யுளை ஒன்பது வகையாகப் பிரித்து, ஒன்பது பாடல்களாக அமைப்பது.முருகப்பெருமான் மீது இராமச்சந்திர கவிராயர் பாடிய நவபங்கி பாடல்கள் வருமாறு:  நவ - ஒன்பது. பங்கி - பிரித்துக் கட்டுதல். ஒரு பாடலை ஒன்பது பாடலாகக் கட்டுவதே நவபங்கி எனப்படும். 

""அரிமரு காகரு ணாலய னேதிட வாரணனே போதன்
அரியிமை யோர்சூழ் புனிதா புலவட ரயிலமர் பொற்கரனே
கரிமுக னேயசகோ தரனே படிகா ரணனே நாதங்
கதியுற வேவா னவனே நலமிகு கயிலை யனற்குருவே
குரவலர் நீபம ணிப்புயனே வடி கூரமுதே யோதுங்
குருமணி சேர்மார் பினனே யுலகருள் குயிலுதவுத்தமனே
மரகத மாமயில் வாகனனே கொடி வாரணனே கோதின்
மதியக மேவாழ் குமரா குலவிய மயிலைம லைக்குகனே''

"பாற்கடலில் பாம்பணை மீது பள்ளிகொண்டிருக்கும் திருமாலின் மருமகனே! கருணைக்கு இருப்பிடமானவனே! நான்கு வேதங்களின் பொருளாக விளங்குபவனே, நான்முகனாகிய பிரம்மன், திருமால் மற்றுமுள்ள தேவர்கள் அனைவரும் சூழ்ந்து வழிபடுகின்ற தூயவனே, முருகப்பெருமானே! அசுரர்களைக் கொன்றொழித்ததால் புலால் மணம் கமழும் கூர்மையான வேல் தாங்கும் கைகளை உடையவனே! எப்போதும் வெற்றியை அருளும் யானைமுகக் கடவுளின் அன்பிற்குரிய தம்பியே! இம்மண்ணுலகத்திற்குக் காரணமான தலைவனே! மேன்மையுடைய தேவர்களின் தேவனே! நன்மையுடைய கயிலாய மலையின்கண் வீற்றிருக்கும் சிவபெருமானுக்கும் குருவாய் விளங்குபவனே! எப்போதும் குரவ மலர் மாலையும், கடப்பமலர் மாலையும் அணிந்தவண்ணம் காட்சியளிக்கும் அகன்ற தோள்களையுடைய கந்தவேளே! வடித்த அறிவுக் கூர்மையுடைய அமுதமாக விளங்குபவனே! சிறப்பாகப் பேசப்படும் சிறந்த நிறத்தை உடைய மணிமாலையை அணிந்த மார்பினனே! உலகில் வாழும் உயிர்களுக்கு அருளும் குயில் போன்ற இனிய குரலையுடைய அன்னை உமையம்மை பெற்ற தூயவனே! உத்தமனே! மரகதமணி போன்ற பச்சை மயிலை வாகனமாகக் கொண்டவனே! மால்மருகா! சேவற்கொடியோனே! குற்றமொன்றும் இல்லாத அறிவில் தங்கும் குமரனே! சிறப்புப் பொருந்திய மலையில் வீற்றிருக்கும் முருகப்பெருமானே, அருள் புரிவாய்!' என்பது இப்பாடலின் பொருள்.
இவ்வாறு பொருள் தரும் இப்பாடலை முதன்மையாகக் கொண்டு, புதிய பாடல் வரிகைளைக் கூட்டாமல், இருக்கும் வரிகளைக்கொண்டே பொருள் மாறாமல் "நவபங்கி' எனப்படும் ஒன்பது வகையான பாடல்களை உருவாக்கித் தந்துள்ளார்.


1. சிந்தடி வஞ்சி விருத்தம்
அரிமருகா கருணாலயனே
கரிமுகனே யசகோதரனே
குரவலர்நீப மணிப்புயனே
மரகதமா மயில் வாகனனே!

2. கலி விருத்தம்
புலவட ரயிலமர் பொற்கரனே
நலமிகு கயிலை நற்குருவே
உலகருள் குயிலுத வுத்தமனே
குலவிய மயிலை மலைக்குகனே

3. கட்டளைக் கலித்துறை
அரிமரு காகரு ணாலய னேதிட வாரணனே
கரிமுக னேய சகோதர னேபடி காரணனே
குரவலர் நீப மணிப்புய னேவடி கூரமுதே
மரகதமா மயில் வாகன னேகொடி வாரணனே

4. கொச்சகம்
ஆரணனே போத னரியிமையோர் சூழ் புனிதா
காரணனே நாதங் கதியுறவே வானவனே
கூரமுதே யோதுங் குருமணிசேர் மார்பினனே
வாரணனே கோதின் மதிலகமே வாழ்குமரா

5. சந்த விருத்தம்
போதன் அரி யிமையோர் சூழ் புனிதா  புலவடரயிலமர் பொற்கரனே
நாதங்கதி யுறவே வானவனே நலமிகு கயிலைய னற்குருவே
ஓதுங் குருமணி சேர் மார்பினனே யுலகருள் குயிலுத வுத்தமனே
வாரணனே கோதின் மதியக மேவாழ்குமரா

6. கலி விருத்தம்
போதன் அரியிமை யோர்சூழ் புனிதா
நாதங் கதியுற வேவா னவனே
ஓதுங் குருமணி சேர்மார் பினனே
கோதின் மதியக மேவாழ் குமரா

7. குறளடி வஞ்சி விருத்தம் 
அயிலமர் பொற்கரனே
கயிலைய னற்குருவே
குயிலுத வுத்தமனே
மயிலமலைக் குகனே

8. குறளடி வஞ்சி விருத்தம்
திடவா ரணனே
படிகா ரணனே
வடிகூ  ரமுதே
கொடிவா ரணனே

9. வெண்பா 
ஆரணனே போதன் அரியிமையோர் சூழ்புனிதா
கூரமுதே யோதுங் குருமணிசேர் - மார்பினனே
வாரணனே கோதின் மதியகமே வாழ்குமரா
காரணனே நாதங் கதி!

இந்த ஒன்பது வகைப் பாடல்களுக்குமான உரை முதற் செய்யுளில் உரைத்தவாறே கொள்ள வேண்டும். இவர் இயற்றிய பாடல்கள் எல்லாம் கிடைத்த வரையில், தனிப்பாடல் திரட்டில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/11/w600X390/lordmuruga.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/11/நாவினிக்கும்-நவபங்கி-3211187.html
3211186 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அம்மா வந்தாளா? அம்மா வந்தாரா? -கோ. மன்றவாணன் DIN Sunday, August 11, 2019 01:38 AM +0530  

அண்மையில் வெளிவந்த ஒரு கவிதை நூலில் அப்பாவைப் பற்றியும், அம்மாவைப் பற்றியும் தனித்தனியாக இரு கவிதைகள் இடம்பெற்றிருந்தன. அப்பாவைப் பற்றிய கவிதையில் அப்பாவை "அவர்' என்றும்,  அவர் ஆற்றும் வினைகளை "ஆர்'  விகுதி போட்டும்;  அம்மாவைப் பற்றிய கவிதையில் அம்மாவை "அவள்' என்றும், அவர் செய்யும் வினைகளை "ஆள்'என்ற விகுதி இட்டும் எழுதப்பட்டுள்ளது. 
காலம் காலமாகவே "அப்பா வந்தார்' என்றும், "அம்மா வந்தாள்' என்றுதான் எழுதுகின்றனர். ஏன் இப்படி? அன், ஆன், மான், ன் ஆகியவை ஆண்பால் விகுதிகள்.  
அள், ஆள், இ, ள் ஆகியவை பெண்பால் விகுதிகள். இவை ஒருமையைச் சுட்டுவன. அர், ஆர், இர், ர், மார், கள் ஆகியவை உயர்திணைப் பலர்பால் விகுதிகள். இவை  பன்மையைச் சுட்டுவன. 
அப்பா -ஆண்பால்; அம்மா - பெண்பால். அப்படி இருந்தாலும் மரியாதைப் பன்மை காரணமாக அம்மா, அப்பா ஆகியோர் உயர்திணைப் பலர்பால் ஆவர். அவர்கள் ஆற்றும் வினைகள் யாவும் பலர்பால் வினைமுற்றுகளிலேயே முடிய வேண்டும். 
அதன்படி, "அப்பா வந்தார்'  என்று உயர்திணைப் பலர்பால் வினைமுற்றில் வினையை முடித்தல் சரிதான். அதேபோல் "அம்மா வந்தார்' என்றுதானே எழுத வேண்டும்? ஆனால், பெரும்பாலும் "அம்மா வந்தாள்' என்றே பலரும் எழுதுகின்றனர். பேச்சுவழக்காக அப்படி எழுதினர் என்றால், அமைதி கொள்ளலாம்; ஆனால், தெளிந்த நடையில் எழுதும்போதும்"அம்மா வந்தாள்' என்றே எழுதுகின்றனரே... ஏன்? 
பெண்பால் ஒருமையில் "அம்மா வந்தாள்' என எழுதுவதில் தவறில்லை என்று அவர்கள் சொல்லக்கூடும். அப்படியானால், ஆண்பால் ஒருமையில் "அப்பா வந்தான்' என்று அவர்கள் எழுதுவார்களா? ஏன் எழுதுவதில்லை? இதுவரை அப்படி யாரும் எழுதியதாகவும் தெரியவில்லை. இதிலிருந்து என்ன தெரிகிறது? உயர்திணைப் பலர்பால் வகைப்பாட்டில் வந்தபோதும், ஆண்பாலுக்குத் தருகிற மதிப்பு, பெண்பாலுக்கு மறுக்கப்பட்டுள்ளது. 
அகவையில் குறைந்தோரும் தங்களை அவன், இவன், அவள், இவள் எனக் குறிப்பிடுவதை விரும்புவதில்லை. அவர்களும் மரியாதையை எதிர்பார்க்கின்றனர். அகவையில் மூத்த அம்மாவை "அவர்' என்று குறித்தலே இன்றைய மொழிநாகரிகம் ஆகும். 
"அவன்' என்றாலும், "அவள்' என்றாலும் மரியாதை நிமித்தமாக அவர் என்றே வழங்குவது மரியாதையும் பண்பாடும் ஆகும். நம் இலக்கணப்படி அவர் எனும் சொல் பன்மை என்றாலும், ஒருமையில் வருகிறபோது, அச்சொல் மரியாதைப் பன்மையாகக் கருதப்படுகிறது. 
அர், ஆர் விகுதிகளுக்காகக்கூடப் பெண்கள் போராடத்தான் வேண்டுமா என்ன? இலக்கணம் நமக்குச் சொல்லித் தருகிறது, அம்மாவை மதிக்க! இலக்கணத்தையும் அம்மாவையும் மதித்து நடப்போமே...!

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/11/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/11/அம்மா-வந்தாளா-அம்மா-வந்தாரா-3211186.html
3211185 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அங்கதம் தோய்ந்த அழகோவியம் -குரு. சீனிவாசன்     DIN Sunday, August 11, 2019 01:37 AM +0530 அக்காலப் புலவர் பெருமக்கள், வள்ளல்கள், மன்னர்களைக் கதை மாந்தர்களாகக் கொண்டு இன்று நம்மிடையே செவிவழிக் கதைகளாக உலவும் வரலாற்றுப் புனைவுகளுக்கு வளம் சேர்க்கும் தரவுகளாகத் தனிப்பாடல்கள் அமைந்துள்ளன. அத்தகைய வரலாற்றுப் புனைவு ஒன்றின் சுருக்கத்தைக் காண்போம்.
உறையூரைத் தலைநகரமாகக் கொண்டு ஆட்சி செய்த பிற்காலச் சோழ மன்னருள் ஒருவன் விக்கிரமசோழன். அவனுடைய மகன் குமார குலோதுங்கன். அதே காலப் பகுதியில் கொற்கை நகரைக் கோநகராகக்கொண்டு பாண்டி மண்டலத்தைப் பரிபாலனம் செய்தவன் வரகுண பாண்டியன். விக்கிரமசோழன் தன் மைந்தனுக்குப் பாண்டியன் மகளை மணம் செய்து வைக்கிறான்.
பாண்டியன் தன் மகளுக்குக் கொற்கை முத்து முதலான பல்வேறு சீதனங்களுடன் உயர்ந்த சீதனமாக, புகழேந்திப் புலவரையும் தன் மகளுக்குத் துணையாக உறையூருக்கு உடன் அனுப்பி வைக்கிறான். பாண்டியன் மகளுக்குப் பைந்தமிழ் பயிற்றுவித்த நல்லாசானாகவும், பண்பொழுக்கம் கற்பித்த ஞானத் தந்தையாகவும் விளங்கிய புகழேந்திப் புலவர், மன்னன் வேண்டுகோளை ஏற்று மகிழ்வுடன் செல்கிறார். களிப்பான நிகழ்வுடன் காலச்சக்கரம் இனிது சுழல்கிறது.
ஒருநாள் மாலை நேரம். குமார குலோத்துங்கன் தன் மனைவியுடன் சொக்கட்டான் ஆடுகிறான். வசந்த மண்டபத்தில் நடந்த அந்தப் போட்டி ஆட்டத்திற்குப் புலவர் புகழேந்தி நடுவராக அமர்ந்திருக்கிறார். தொடர்ந்து நடந்த ஐந்தாறு ஆட்டங்களிலும், பாண்டியன் மகளே வெற்றி பெறுகிறாள். மனைவியின் திறமையை ஏற்றுக்கொண்ட மன்னவன், அவளை மனதாரப் பாராட்டுகிறான். ஆட்டத்திற்கு நடுவராக விளங்கிய புகழேந்தி, அரசனுக்கு எடுத்துரைப்பது போல அரசியின் வெற்றியைப் பின்வருமாறு நயம்படப் புகழ்ந்து பேசுகிறார்.
"சோழ வேந்தே! நீ பகைவர் மீது படைகொண்டு சென்று, போர்க்களங்களில் சேர அரசனது வில்லையும், பாண்டியனது மீனையும் பலமுறை அழித்து வென்றுள்ளாய். ஆனால், இன்று இந்த ஆடற்களத்தில் பெண்குலத்தின் பேரரசியான எங்கள் பாண்டிய குமாரியின் முகத்தில் அழகுற விளங்கும் இரண்டு புருவ விற்களும், விழி மீன்களும் நின்னை வீழ்த்தி வெற்றிகொண்டு விட்டனவே! ஆதலால், வெற்றியும் தோல்வியும் எவருக்கும் மாறி மாறி வருவன என்னும் உலகியல் உண்மையை உணர்வாயாக!'

"பழியும் புகழும் எவர்க்கும் உண்டாம்
    இந்தப் பாரில் உனக்கு
அழியும் சிலையும் கயலுமென்றோ
    அகளங்க துங்க!
மொழியும் பொழுதெங்கள் பெண் 
    சக்கரவர்த்தி முகத்திரண்டு
விழியும் புருவமும் ஆகிஇப்
     போதுன்னை வெல்கின்றனவே!'  

இப்பாடலில், "அமர்களம் பலவென்ற அரசனான நீ, உன் அழகிய மனையாளிடம் தோற்றாயே!' என்னும் அங்கதப் பொருள் தொனித்தாலும், "சோழன் போர்க்களத்தில் தன் பகைவர்களுக்குக் கடியவன்! ஆனால், தன் அன்பு மனைவியின் அழகுக்கு அடியவன்' என்னும் "புகழாப் புகழ்ச்சி அணி'யின் தாக்கமும்  பொதிந்து நின்று பொலிவு செய்கிறது! 
"பழிப்பது போலும் பான்மையின் மேன்மை புலப்பட மொழிவது புகழாப் புகழ்ச்சி' என்பது தண்டியின் சூத்திரம்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/11/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/11/அங்கதம்-தோய்ந்த-அழகோவியம்-3211185.html
3211180 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, August 11, 2019 01:36 AM +0530  

கூற்றம் உயிர்கொள்ளும் போழ்து குறிப்பறிந்து
மாற்றம் உடையாரை ஆராயாது - ஆற்றவும்
முல்லை புரையும் முறுவலாய்! செய்வதென்
வல்லை அரசாட் கொளின்.        (பாடல்-110)    

முல்லை மலரை ஒத்த புன்முறுவலை உடையாய்!  இயமன் உயிரினைக் கொள்ளுங்காலத்தில், அவர்தங் குறிப்பினையும், தன்னால் உயிர்கொள்ளப் படுதலுடையார் கூறும் மாற்றத்தினையும் ஆராய்ந்து அறிவதில்லை; (அதுபோல),  அரசன் குடிகளை மிகவும் விரைந்து துன்புறுத்தி அடிமை கொள்ளின் செய்வது என்ன இருக்கின்றது? (க-து.) குடிகளை முறையின்றித் துன்புறுத்தி அடிமை கொள்ளும் அரசன் கூற்றுவனை ஒப்பான். "செய்வதென் வல்லை அரசாட் கொளின்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/21/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/11/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3211180.html
3206530 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவிதை - மொழி விளையாட்டு! DIN DIN Sunday, August 4, 2019 02:01 AM +0530 கவிதை மொழியால் ஆனது. அந்த மொழியைக் கவிதைக் கையாளும் முறைகளில் ஒன்றாகத் திருப்புரை அதாவது ஒரு சொல்லே ஒரு கவிதைக்குள் பல இடத்தில் அமைவது ஒரு வகை விளையாட்டாகும். அதை அணி இலக்கணங்கள் "சொற்பொருள் பின் வருநிலை அணி' என்று பெயரிட்டுள்ளன.
தொல்காப்பியம் சொல் மட்டுமல்லாமல் எழுத்துகள் அதாவது, ஓர் இனத்தை (வல்லினம், மெல்லினம், குறில், நெடில்) திருப்புரையாக வருவதை "வண்ணம்' என்று பெயரிட்டு பல வகைப்படுத்தியதில் (செய்யுளியல்: 211-232) ஒன்றான ஏந்தல் வண்ணம் என்பது சொல் திருப்புரையைப் பற்றியது (சொல்லிய சொல்லே சொல்லியது நிற்கும் - செய்229). அந்த முறையில் திருக்குறளில் ஒரு சொல்லே திருப்புரையாகப் பல முறைகளில் அமைந்துள்ளது. மேலும், அவற்றில் சிலவற்றின் பொருள் மாறுபாடும், சீளரவு மாறுபாடும் அமைந்துள்ளதுடன், சீரளவு மாறுபாட்டில் "குறிப்புப் பொருள்' புதைந்துள்ளது. 
ஆறு தடவை வந்துள்ள குறள்: (பற்று) "பற்றுக பற்றற்றான்' (350). 
ஐந்து தடவை: (சொல்)= "சொல்லுக சொல்லில்' (200). பிற குறள்கள் (12, 645) 
நான்கு தடவை: (செல்வம்) "அருட்செல்வம் செல்வத்துட்' (241). பிற குறள்கள் (26,57, 236, 320, 623 முதலியன). மூன்று தடவை: (ஓடு) "கடல்ஓடா கால்வல்' (496). பிற குறள்கள் (50, 58, 105, 108, 1313, 1326, 1330 முதலியன). இரண்டு தடவை: 
(சுட்ட) "தீயினாற் சுட்டபுண்' (129). பிற குறள்கள் (1, 8, 20, 26, 31, 40, 53, 56, 61, 63, 119, 120 முதலியன). 
பொதுவாக ஒரு சொல் ஒரு பொருளை உணர்த்தும் என்பது பொது விதி. ஆனால், எல்லா உலக மொழிகளிலும் சில சொற்கள் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட பொருளில் பயன்படுத்துவதும், ஒரு பொருளைக் குறிக்க பல சொற்கள் இருப்பதும் இயல்பானதே. (தொல். உரியியல்.1.4-5). பிற மொழி இலக்கணங்களிலும் இவ்வகை பழங்காலத்திலிருந்தே வழக்கில் உள்ளது. மேலைநாட்டு மொழியியலார் 20-ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து பல பொருள் ஒரு சொல் பல்பொருண்மை (polysem) என்ற வகையைக் கண்டறிந்து, அது பேச்சு மொழியிலும் பழங்காலத்தில் இருந்த எழுத்து மொழியிலும் பயன்பட்டு வருகிறது என்று கூறி, அதை விரிவாக ஆராய்ந்து வருகின்றனர். 
அந்த வகையில், தொல்காப்பியம் பல்பொருண்மைச் சொல் என்று பொதுமைப்படுத்தாவிட்டாலும், அவர் கால வழக்கிலும் இரண்டு வினைச்சொற்கள் (வா, என்) இரண்டு பொருள்படுவதை உணர்ந்து, அவற்றுக்கிடையே ஒரு வகை உறவு இருப்பதைக் "குறிப்புரை' என்று குறிப்பிட்டு,
"வாரா மரபின் வரக்கூறுதலும்
என்னா மரபின் எனக் கூறுதலும்
அன்னவை எல்லாம் அவற்றவற்று இயலா
இன்ன என்னும் குறிப்புரை யாகும்' 
(தொல்.எச். 26)
என்று விளக்கியுள்ளது. "கானக நாடன் வரூஉம்' (அகநா.128.10), நேரடிச்செயல். மாறாக "அறத்தான் வருவதே இன்பம்' (குறள்.12) என்பதில் உண்டாகும் என்ற பொருள். அது ஒரு வகையான வருதல் என்ற முறையில் அமைந்ததே. சிறு என்பது "சிறுகை அளாவிய கூழ்' (குறள்.64). "சிறிய/ சின்ன' நேர்ப்பொருள். எனவே, அவை பல்பொருண்மைச் சொல்லே தவிர, பல பொருள் ஒரு சொல்லாகக் கொள்ள முடியாது. 
அந்த முறையில் திருக்குறளில் திருப்புரையாக வந்த சொற்களின் பொருண்மை: ஒரு சொல் ஒரு பொருள் = பற்று (350). இதுவே பெரும்பான்மை 12, 200, 241, 645. பல் பொருண்மை ஒரு சொல் - ஊறும் (தண்ணீர் ஊறுதல் - குறள்.396); மிகும்/ வளரும்' - ஊறும் அறிவு' ஒரு சொல் பல பொருள் - "எனல்' - என்று கூறாதே, "மகனெனல்'(குறள்.196). என்க / என்று கூறு, "மக்கட் பதடி யெனல்'. 
மேலே சுட்டிய குறளில் "எனல்' என்பது "மகனெனல்' என்று எதிர்ப்பொருளில் சீரின் பகுதியாகவும்; "பதடி+ எனல்' என்று உடன்பாட்டுப் பொருளில் தனிச் சீராகவும் அமைந்த சீரளவு மாறுபாடாகும். "மகன் எனல் ' (நல்லமகன் அல்ல) என்று சீரின் பகுதியாக இருப்பது அதிகம் பேசாதே என்றும், "பதடி (நெல்பதிர் ) எனல்' என்பதால் விளக்கமாக "நிறையப் பேசு' என்ற குறிப்புப் பொருளும் புதைந்துள்ளதாகவும் கருதப்படுகிறது.
"தீயினாற் சுட்டபுண் உள்ளாறும் ஆறாதே நாவினால் சுட்ட வடு' (129)
இங்கும் "சுட்ட' என்பது பொருளும், சீரளவும் மாறுபட்டுள்ளன. "தீயினாற் சுட்டபுண்' என்பதில் சுட்ட இயல்புப்பொருள். "நாவினால் சுட்ட வடு' என்பது கொடிய சொற்களால் ஒருவர் மனத்தில் ஏற்பட்ட தாக்கம் என்ற உருவகப் பொருள். எனவே, இங்கு (நாவினால்) "சுட்ட' என்பது பல பொருண்மைச் சொல். "சுட்டபுண்' என்பது இயல்பானது என்பதால் சீரின் பகுதியாக உள்ளது. "நாவினால் சுட்ட வடு' என்பது செயற்கை என்பதால் பொருள் மாறுபாட்டோடு தனிச் சீராகவும் அமைந்துள்ளது. அதன் தாக்கமும் காலக்கெடுவும் அதிகம் என்பது "வடு' என்ற சொல்லாலும் உறுதியாகிறது. 
எனவே, பொருள் மாறுபாடும், அதன் தாக்கத்தின் ஆழமும் காலமும் மாறுபடுவதை, "சுட்ட' என்பது தனிச் சீராக அமைந்துள்ளது புலப்படுத்துகிறது. கவிதை- மொழி விளையாட்டு; கவிதைமொழி- விளையாட்டாகவும் 
அமையும். 

-முனைவர் செ.வை.சண்முகம்
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/4/w600X390/tm4.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/04/கவிதை---மொழி-விளையாட்டு-3206530.html
3206529 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, August 4, 2019 01:59 AM +0530 தமிழ் வளர்ச்சித் துறையின் ஆக்கப்பூர்வமான செயல்பாடுகளில் ஒன்று "இளந்தமிழர் இலக்கியப் பயிற்சிப் பட்டறை'. ஆண்டுதோறும் கல்லூரி மாணவர்களுக்குக் கவிதை, கட்டுரை, பேச்சுப் போட்டிகள் நடத்தப்படுகின்றன.
 ஏறத்தாழ 200 முதல் 300 மாணவர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு, அந்த இளைஞர்களுக்கு இலக்கியப் பயிற்சிப் பட்டறை கடந்த ஏழு ஆண்டுகளாக நடத்தப்பட்டு வருகிறது. கடந்த ஏழு ஆண்டுகளில் 1,420 மாணவர்கள் இந்தப் பயிற்சிப் பட்டறையின் மூலம் பட்டை தீட்டப்பட்டிருக்கின்றனர்.
 இந்த ஆண்டுக்கான இளந்தமிழர் இலக்கியப் பயிற்சிப் பட்டறை ஆகஸ்ட் 18-ஆம் தேதி முதல் மதுரை உலகத் தமிழ்ச் சங்கத்தில் நடைபெற இருக்கிறது என்கிற தகவலை, உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் இயக்குநர் கோ.விசயராகவன் தெரிவித்தபோது, பெருமகிழ்ச்சியாக இருந்தது. இளந்தமிழர் பயிற்சிப் பட்டறையில் பங்குபெற இருக்கும் வருங்கால இலக்கிய ஆளுமைகளைச் சந்திக்க இருக்கும் அந்த நாளை எதிர்நோக்கிக் காத்திருக்கிறேன்.
 
 கடந்த 44 ஆண்டுகளாக திருக்கோவலூர்ப் பண்பாட்டுக் கழகம் கபிலர் விழாவை நடத்தி வருகிறது. ஆண்டுதோறும் மூத்த தமிழறிஞர் ஒருவர் "கபிலவாணர் விருது' வழங்கி கெளரவிக்கப்படுகிறார். இந்த ஆண்டு தென்காசி திருவள்ளுவர் கழகத்தின் தலைவர் முனைவர் ச. கணபதிராமனுக்கு நீதியரசர் மகாதேவனால் "கபிலவாணர் விருது' வழங்கப்பட்டது.
 இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் திருக்கோவலூர்ப் பண்பாட்டுக் கழகத்தின் தலைவர் டி.எஸ்.தியாகராசன் ஐயாவும் நானும் தென்காசி திருவள்ளுவர் கழக நிகழ்ச்சிக்குச் சென்றிருந்தோம். அப்போது, கணபதிராமன் ஐயா குறித்த தகவல்களை அவரிடம் நான் தெரிவித்தபோது, மிகவும் வியப்படைந்தார்.
 கடையத்தில் பாரதியார் வாழ்ந்த காலத்தில் எழுதிய கவிதைகளைத் தொகுத்தது மட்டுமல்லாமல், அந்தக் கவிதைகள் எழுதப்பட்ட பின்னணியையும் ஆய்வு செய்து அவர் வெளிக்கொணர்ந்த "கடையத்தில் பாரதி' என்கிற புத்தகம் குறித்துத் தெரிவித்தேன்.
 "சொல்லின் செல்வர்' ரா.பி.சேதுப்பிள்ளையின் இறுதிக் காலத்தில் அவருக்குத் தொண்டு புரிந்தது மட்டுமல்லாமல், மகன் போல இருந்து அவரது இறுதிச் சடங்கையும் நடத்திய பெருமைக்குரியவர் கணபதிராமன் என்பதைக் கேட்டதும் டி.எஸ். தியாகராசனுக்கு அவர் மீதான மரியாதை அதிகரித்தது. ஐயா கணபதிராமனுக்கு "கபிலவாணர் விருது' வழங்கப்பட வேண்டும் என்று அப்போதே தீர்மானித்துவிட்டார்.
 திருக்கோவலூர்ப் பண்பாட்டுக் கழகம், தென்காசி திருவள்ளுவர் கழகம் போன்ற இலக்கிய அமைப்புகளின் நிகழ்ச்சிகளைக் காட்சி ஊடகங்கள் ஒளிபரப்ப வேண்டும் என்பது என்னுடைய வேண்டுகோள்.
 
 கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை கபிலர் விழாவில் கலந்துகொள்ள சென்றிருந்தபோது, ந.மு.வேங்கடசாமி நாட்டார் எழுதிய "கபிலர்' என்கிற புத்தகத்தை, நிகழ்ச்சிகளை இந்த ஆண்டு முதல் ஒருங்கிணைத்து நடத்தப்போகும் முனைவர் சொ.சேதுபதி, அன்பளிப்பாகத் தந்தார்.
 ஏறத்தாழ நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, 1921-ஆம் ஆண்டில், முதல் பதிப்பு கண்ட புத்தகம் இது.
 கபிலர் குறித்தும், அவருடைய பாடல்கள் குறித்தும் ஆராய முற்படும் எவரும் இந்தப் புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டுதான் தங்களது ஆய்வை மேற்கொள்ள முடியும் என்கிற அளவிலான மிக முக்கியமான படைப்பு இது.
 நக்கீரர், கபிலர் முதலிய சங்ககாலப் புலவர்கள் குறித்து வெளிவந்த ந.மு.வேங்கடசாமி நாட்டாரின் ஆய்வுப்பூர்வமான உரை நூல்கள் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் பாடத்திட்டத்தில் அப்போது முக்கியப் பங்கு வகித்தன.
 சங்கப் புலவர்களில் கபிலருக்கு சிறப்பும், தனித்துவமுமான ஓர் இடமும் உண்டு. ஏனைய சங்கப் புலவர்களிலிருந்து கபிலரைத் தனித்து அடையாளம் காட்டுவது அவரது கவிதை காட்சிப்படுத்தல்தான்.
 தேர்ந்த திரைப்பட ஒளிப்பதிவாளரைப் போல இயற்கைக் காட்சிகளின் பின்னணியில் அவருடைய ஒவ்வொரு பாடலும் அமைந்திருப்பதை நாம் காண முடியும்.
 கபிலரைப் போல இயற்கை வர்ணனைகளையும், சூழலியல் சிந்தனைகளையும் கையாண்டவர்கள் வேறு யாரும் இருக்க முடியாது.
 சங்க இலக்கியத்தில் நமக்குக் கிடைத்திருக்கும் கபிலர் பாடிய பாடல்களின் எண்ணிக்கை 278. அதில் அதிகமான பாடல்கள் ஐங்குறுநூறில் உள்ள நூறு பாடல்கள். புறநானூறில் 30, குறுந்தொகையில் 29, கலித்தொகையில் 29, நற்றிணையில் 20, அகநானூறில் 16, பதிற்றுப்பத்தில் 10, பத்துப்பாட்டு நூல்களில் ஒன்றான குறிஞ்சிப்பாட்டு என்ற கபிலருடைய பங்களிப்பு அளப்பரியது. 261 அடிகளைக் கொண்ட குறிஞ்சிப் பாட்டுதான் அவரது படைப்புகளிலேயே பெரியது.
 கபிலரையும், அவருடைய படைப்புகளையும் நமக்குத் தேடித்தந்ததற்கு "தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சாமிநாதையருக்குத் தமிழுலகம் என்றென்றும் கடமைப்பட்டிருக்கிறது. நாவலர் ந.மு.வேங்கடசாமி நாட்டாரின் "கபிலர்'
 புத்தகத்தைப் படித்தபோது, கபிலர் குறித்த பிம்பம் பல மடங்கு என்னுள் உயர்ந்து நிற்கிறது.
 
 கவிஞர் வணவை தூரிகாவின் "கறிக் கடைக்காரனின் சைவ மெனு கார்டு' என்கிற வித்தியாசமான தலைப்புடன்கூடிய கவிதைத் தொகுப்பு விமர்சனத்திற்கு வந்திருந்தது.
 கறிக்கடைகாரனுக்குள் கவிஞன் இருக்கக்கூடாது என்று யார் சொன்னது? இதற்கு முன்னால் ராஜபாளையத்தில் கசாப்புக்கடை வைத்திருக்கும் ஒருவருடைய கவிதையை நான் பகிர்ந்துகொண்டபோது, அதற்குக் கிடைத்த வரவேற்பு மலைப்பை ஏற்படுத்தியது என்பது மட்டுமல்ல, அந்தக் கவிஞருக்கு உள்ளூரில் மரியாதையையும் ஏற்படுத்தித் தந்தது. அதனால், பெருமாள் என்கிற இயற்பெயர் கொண்ட கவிஞர் வணவை தூரிகா மாலை நேர அசைவ உணவகம் நடத்துகிறார் என்பதில் வியப்படைய எதுவுமில்லை.
 "தமிழ் போதையைக் கவிதைக்கு ஊட்டி ஊட்டி குடித்து மயங்குபவன்'' என்று தன்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொள்ளும் கவிஞர் வணவை தூரிகாவின் தொகுப்புக்குக் கவிஞர் ஜெயபாஸ்கரனும், கவிஞர் யாழன் ஆதியும் அணிந்துரை வழங்கியிருக்கிறார்கள் என்பதிலிருந்தே அவருடைய கவிதையின் தரமும், வீரியமும் விளங்கும். அந்தத் தொகுப்பிலிருந்து ஒரு ஹைக்கூ.
 
 கோர்ட் வாசல்
 செருப்பு தைக்கும் கடை
 நல்ல வருமானம்...
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/4/w600X390/tm3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/04/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3206529.html
3206528 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தமிழகத்தின் நீர்நிலைகள்! DIN DIN Sunday, August 4, 2019 01:55 AM +0530 நீர்நிலைகள் என்பன, கடல்கள், ஆறுகள், சுனைகள், மடுக்கள் மற்றும் நீரோடைகள் ஆகியவற்றையும், ஏரிகள், குளங்கள், அணைகள் போன்றவற்றையும் குறிக்கும்.ஐம்பூதங்களும் (பஞ்சபூதங்கள்) அடங்கியதுதான் இவ்வுலகம் என்கிறது தொல்காப்பியம். இவ்வைந்தில் எந்த ஒன்று குறைந்தாலும், மிகுந்தாலும் உலக உயிரினங்களுக்கு ஆபத்து ஏற்படும்! அக்காலத்தில் தமிழகத்தில் 47 வகையான நீர்நிலைகள் இருந்திருக்கின்றன என்பதை அறிய முடிகிறது. அவை:
 1.அகழி: கோட்டையின் புறத்தே அகழ்ந்து அமைக்கப்பட்ட நீர் அரண்.
 2. அருவி: மலை முகட்டில் தேங்கியநீர் குத்திட்டு விழுதல்.
 3. ஆறு: பெருகி ஓடும் நதி.
 4. இலஞ்சி: பலவற்றுக்கும் பயன்படும் நீர்த்தேக்கம்.
 5.ஆழிக்கிணறு: கடலுக்கு அருகே தோண்டி கட்டிய கிணறு.
 6. உறைகிணறு: மணற்பாங்கான இடத்தில் தோண்டி சுடுமண் வலையமிட்ட கிணறு.
 7. ஊருணி: மக்கள் பருகும் நீர்நிலை.
 8.ஊற்று: பூமிக்கு அடியிலிருந்து நீர் ஊறுவது.
 9. ஏரி: பாச நீர்த்தேக்கம்.
 10.ஓடை: அடியிலிருந்த ஊற்று எடுக்கும் நீர்/ எப்பொழுதும் வாய்க்கால் வழி ஓடும் நீர்.
 11.கட்டுக் கிணறு: சரளை நிலத்தில் வெட்டி, கல் செங்கல் இவற்றால் சுவர் கட்டிய கிணறு.
 12. கடல்: சமுத்திரம்
 13.கண்மாய் (கம்வாய் - கம்மாய்): பாண்டிய மண்டலத்தில் ஏரிக்கு வழங்கும் பெயர்.
 14.கலிங்கு: ஏரி முதலிய பாசன நீர்த்தேக்கங்கள் உடைப்பெடுக்காமல் பலகைகளால் / கற்களால் அடைத்துத் திறக்கக்கூடிய அமைப்பு.
 15. கால்: நீரோடும் வழி
 16.கால்வாய்: ஏரி, குளம், ஊருணி இவற்றுக்கு நீரூட்டும் வழி.
 17. குட்டம்: பெருங்குட்டை
 18. குட்டை: சிறிய குட்டம்
 19.குண்டம்: சிறியதாய் அமைந்த குளிக்கும் நீர்நிலை.
 20.குண்டு: குளிப்பதற்கேற்ற ஒரு சிறு குளம்.
 21.குமிழி: நிலத்தில் பாறையைக் குடைந்து அடி ஊற்றை மேலெழுப்பி வரச்செய்த குடைகிணறு.
 22. குமிழி ஊற்று: அடி நிலத்து நீர் நிலமட்டத்திற்குக் கொப்பளித்து வரும் ஊற்று.
 23.குளம்: ஊர் அருகே உள்ள மக்கள் குளிக்கப் பயன்படும் நீர்நிலை.
 24.கூவம்: ஓர் ஒழுங்கில் அமையாத கிணறு.
 25.கூவல்: ஆழமற்ற கிணறு போன்ற பள்ளம்.
 26. வாளி: ஆற்றுநீர் தன் ஊற்று நீரால் நிரப்பி மறுகால் வழி அதிக நீர் வெளிச்செல்லுமாறு அமைந்த நீர்நிலை.
 27. கேணி: அகலமும் ஆழமும் உள்ள பெருங்கிணறு.
 28.சிறை: தேக்கப்பட்ட பெரிய நீர்நிலை.
 29.சுனை: மலையிடத்து இயல்பாய் அமைந்த நீர்நிலை.
 30.சேங்கை: பாசிக்கொடி மண்டிய குளம்.
 31. தடம்: அழகாக நாற்புறமும் கட்டப்பட்ட குளம்.
 32.தளிக்குளம்: கோயிலின் நாற்புறமும் சூழ்ந்தமைந்த அகழி போன்ற நீர்நிலை.
 33. தாங்கல்: தொண்டை மண்டலத்தை ஒட்டிய பகுதியில் உள்ள ஏரி.
 34. திருக்குளம்: கோயிலின் அணித்தே அமைந்த நீராடும் குளம். இதற்குப் புட்(ஷ்)கரணி எனப் பெயர்.
 35.தொடுகிணறு: ஆற்றில் அவ்வப்பொழுது மணலைத் தோண்டி நீர் எடுக்கும் இடம்.
 36.தெப்பக்குளம்: ஆளோடியுடன் கூடிய தெப்பம் சுற்றி வரும் குளம்.
 37. நடைகேணி: இறங்கிச் செல்லுமாறு படிக்கட்டு அமைந்த பெருங்கிணறு.
 38.நீராவி(ழி): மைய மண்டபத்துடன் கூடிய பெருங்குளம். ஆவி என்றும் சொல்வர்.
 39.பிள்ளைக் கிணறு: குளம் ஏரியின் நடுவில் அமைந்த கிணறு.
 40.பொங்கு கிணறு: ஊற்றுக்கால் கொப்பளித்துக் கொண்டே இருக்கும் கிணறு.
 41.பொய்கை: தாமரை முதலியன மண்டிக் கிடக்கும் இயற்கையாய் அமைந்த நீர்நிலை.
 42.மடு: ஆற்றிடையுடைய அபாயமான பள்ளம்.
 43.மடை: ஒரு கண்ணே உள்ள சிறு மதகு.
 44.மதகு: பல கண்ணுள்ள ஏரி நீர் வெளிப்படும் பெரிய மடை அடைப்பும் திறப்பும் உள்ளது.
 45. மறுகால்: அதிக நீர் கழிக்கப்படும் பெரிய வாய்க்கால்.
 46. வலயம்: வட்டக் குளம்.
 47.வாய்க்கால்: ஏரி முதலிய நீர் நிலைகள்.
 "நீரின்றி அமையாது உலகு', "தாயைப் பழித்தாலும் தண்ணீரைப் பழிக்காதே' என்றெல்லாம் முன்னோரால் போற்றப்பட்ட "தண்ணீர்' திரவத் தங்கமாய்த் திகழ்கிறது. நீர் நிலைகளைக் காப்பதன் மூலமே பார் மக்களைக் காக்க முடியும்!
 -இராம.வேதநாயகம்
 
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/4/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/04/தமிழகத்தின்-நீர்நிலைகள்-3206528.html
3206527 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஊழ்வினையும் உய்வினையும் DIN DIN Sunday, August 4, 2019 01:54 AM +0530 ஊழ்வினையும் உய்வினையும் பற்றிய வினைக் கொள்கை விளக்கத்தை நற்றமிழ் ஞானசம்பந்தர் ஒரு பதிகத்தில் பதிவு செய்கின்றார். அவர் விளக்கமும், அதை ஒட்டிய திருமூலர், திருவள்ளுவர் கருத்துகளையும் ஆராயலாம்.
 திருஞானசம்பந்தர் திருச்செங்கோடு திருத்தலத்துக்குத் தம் அடியார் கூட்டத்துடன் சென்றபோது மாரிக்காலம் போய் பனிக்காலம் வந்தது. அவ்வூர் மக்கள் கடுமையான குளிர் சுரத்தால் நடுநடுங்கி நோய்வாய்ப்பட்டு வெளியில் எங்கும் செல்லாமல் வீட்டிலேயே முடங்கிக் கிடந்தனர். உடன்வந்த அடியார்களும் சுர நோயால் அல்லல்பட்டனர். அதனைப் பார்த்த பாலராவாயர் நளிர் சுரம் நீங்க
 ""அவ்வினைக்கு இவ்வினையாம்'' என்ற வினைதீர்க்கும் திருநீலகண்ட திருப்பதிகத்தைப் பாடி அடியவர்கள், ஊரார் உற்ற நோய் தீர்த்ததுமட்டுமன்றி, அவ்வூரில் எக்காலத்தும் அவ்விடச் சுரம் வராமல் திருவருள் புரிந்தார்.
 "அவ்வினைக்கு இவ்வினையாம் என்று சொல்லும் அஃதறிவீர்
 உய்வினை நாடாது இருப்பதும் உம்தமக்கு ஊனம் அன்றே
 கைவினை செய்து எம்பிரான் கழல் போற்றுதும் நாம் அடியோம்
 செய்வினை வந்து எம்மைத் தீண்டப்பெறா திருநீலகண்டம்'
 முற்பிறப்பில் ஒருவன் செய்த தீவினையின் காரணமாக இப்பிறப்பில் தீராத நோயினாலும், தீராத ஏழ்மையினாலும் பலவாறாகத் துன்பப்படுகிறான். இதை திருவள்ளுவர் "பிறர்க்கு இன்னா' (379)என்று கூறியுள்ளார். இஃது இந்நிலத்தின் இயல்பு. வினையின் அடிப்படை நம் செயலின் விதை. முன்பு செய்த பாவத்தால், அதையே நினைத்து நினைத்துப் பரிதாபப்படுவதில் பயன் ஒன்றுமில்லை. ஒவ்வோர் உயிரும் தன் வினைக்கு ஈடாக மெய் (உடல்) கொண்டு உலகில் பிறக்கின்றது என்கிறது திருமந்திரம்.
 
 "விண்ணின்று இழிந்து வினைக்கு ஈடாய் மெய்கொண்டு
 தன்நின்ற தாளைத் தலைக் காவல் முன்வைத்து
 உண்ணின்று உருக்கி ஓர் ஒப்பிலா ஆனந்தக்
 கண் நின்று காட்டிக் களிம்பு அறுத்தானே'
 இவ்வினை மூன்று: (1) ஆகாமியம் - எதிர்வினை, மேல்வினை, வருவினை. இப்பிறப்பில் செய்வது; (2) சஞ்சிதம் (பழவினை), தொல்வினை, கிடைவினை - பல பிறப்புகளில் பற்றி வந்த திரள்; (3) பிரார்த்தம் (ஊழ்வினை, நுகர்வினை - ஒரு பிறப்பில் உடல் மூலம் அனுபவிப்பது). இவற்றிலிருந்து மீள முடியுமா? முடியும், ஊழ்வினை உறுத்துவந்து ஊட்டும் எனினும், அதிலிருந்து உய்யும் வழி - உய்யும் வினை கைத்தொண்டு செய்வதும், எம்பிரான் திருவடிகளைப் போற்றலும் ஆகும்.
 "நஞ்சுண்டு உலகைக் காத்த திருநீலகண்டம் வல்வினையை எளிதில் தீர்ப்பார்' என்று வழியைக் காட்டுகிறார். ஈண்டு "கைவினை' என்பது "ஒழுக்கம்' என்ற பொருளையும் குறிக்கும். கையிலுள்ள ஐந்து விரல்கள்
 "நமசிவாய' என்ற ஐந்தெழுத்து மந்திரம், ஒழுக்கத் தொண்டே உய்வினை. திருநாவுக்கரசர் கைத்தொண்டு.
 அடுத்தப் பாட்டில்
 ""காவினை இட்டும் குளம் பல தொட்டும்.... இரு பொழுதும் பூவினைக் கொய்து மலரடி போற்ற'' வேண்டுகின்றார். திருநாவுக்கரசர் ஆற்றிய கைத்தொண்டாகிய உழவாரப் பணியையும், தன்னால் முடிந்த தொண்டும், எம்பெருமான் திருவடித் தொழுதலும்தான் வினைதீர்க்கும் - உய்யும் வழியாகும். திருவள்ளுவர் காட்டும் திறம், எல்லாப் பொருளுக்கும் சார்பான செம்பொருளைப்பற்றி, பற்றைக் கெடுமாறு ஒழுகினான் துன்பங்கள்... திரும்ப வந்தடையா என்பதைக் கீழ்வரும் குறள் விளக்குகிறது.
 சார்புணர்ந்து சார்புகெட ஒழுகின் மற்றழித்துச்
 சார்தரா சார்தரு நோய் (359)
 மற்றும் இம்மை, மறுமையால் விளையும் நல்வினை, தீவினைகளும் சேரா.
 இருள்சேர் இருவினையும் சேரா இறைவன்
 பொருள்சேர் புகழ்புரிந்தார் மாட்டு (5)
 ஊழ்வினை என்று உடைந்து போய்விடாதே! விடாமுயற்சி
 வெற்றி தரும் என்கிறார் திருவள்ளுவர்.
 ஊழையும் உப்பக்கங் காண்பர் உலைவின்றித்
 தாழாது உஞற்று பவர் (620)
 ஊழ்வினையை வெல்ல உய்வினையைச் செய்வோம்!
 
 -புலவர் இராமமூர்த்தி

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/4/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/04/ஊழ்வினையும்-உய்வினையும்-3206527.html
3206526 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  உறவினரைச் சேர்ந்தொழுகுக!   முன்றுறையரையனார் Sunday, August 4, 2019 01:52 AM +0530 பழமொழி நானூறு
 
 மெய்யா உணரிற் பிறர்பிறர்க்குச் செய்வதென்?
 மையார் இருங்கூந்தல் பைந்தொடி! எக்காலும்
 செய்யா ரெனினும் தமர்செய்வர் பெய்யுமாம்
 பெய்யா தெனினும் மழை. (பாடல்-109)
 கருமை நிறைந்த நீண்ட கூந்தலையும் பசிய தொடியினையும் உடையாய்! உண்மையாக ஆராயின், உறவினரல்லாதோர் பிறருக்குச் செய்யப் போவது என்ன இருக்கின்றது? ஒரு காலத்தும் செய்யமாட்டார் என்று கருதும்படி இருந்தாரேயாயினும், உறவினரே ஒரு நன்மையைச் செய்வார்கள், குறித்த ஒரு பருவ காலத்தில் பெய்யாதொழியினும் பின்னையும் பெய்வது மழையேயாதலான். "பெய்யுமாம் பெய்யா தெனினும் மழை' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/LOTUS.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/04/உறவினரைச்-சேர்ந்தொழுகுக-3206526.html
3201672 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, July 28, 2019 01:43 AM +0530
எட்டயபுரத்தில், சென்ற ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் கோலாகலமாக மகாகவி பாரதியாரின் பிறந்தநாளைக் கொண்டாடியபோது, கேள்வி கேட்பாரற்று கழிப்பறை அருகே கிடந்தது, அந்த மணிமண்டபத்துக்கான அடிக்கல் நாட்டுவிழா கல்வெட்டு. இளசை மணியன், "தினமணி' நாளிதழின் விளாத்திகுளம் நிருபர் சங்கரேஸ் வர மூர்த்தி ஆகியோர்தான் அதை எனது கவனத்துக்குக் கொண்டு வந்தார்கள்.

உலகிலேயே  மக்களின் நன்கொடையில்  மணிமண்டபம் எழுப்பப்பட்ட ஒரே ஒரு கவிஞன் நமது மகாகவி பாரதியார் மட்டுமே. எட்டயபுரம் சமஸ்தான மகாராஜா நன்கொடையாக அளித்த நிலத்தில், பொதுமக்களிடம் நன்கொடையாக வசூலித்த பணத்தில் கட்டப்பட்டது அந்த மணிமண்டபம். இதுகுறித்து ஏற்கெனவே நான் பதிவு செய்திருக்கிறேன்.

1945-ஆம் ஆண்டு ஜூன் 3-ஆம் தேதி மூதறிஞர் ராஜாஜியால் மணிமண்டபத்துக்கான கட்டுமானப்பணி தொடங்கி வைக்கப்பட்டது. அதைப் பதிவு செய்யும் அந்தக் கல்வெட்டுதான் ஒரு மூலையில் கழிப்பறை அருகில் போடப்பட்டிருந்தது.

தூத்துக்குடி மாவட்ட ஆட்சியர் சந்தீப் நந்தூரியிடம் இதைத் தெரிவித்தவுடன், அவரே நேரில் சென்று அந்தக் கல்வெட்டைப் பார்வையிட்டு, மீண்டும் நிர்மாணம் செய்ய உத்தரவிட்டார். இப்போது, அந்த உத்தரவு நிறைவேற்றப்பட்டு, அந்தக் கல்வெட்டு மணிமண்டபத்தின் முகப்பில் மறுபடியும் நிறுவப்பட்டுவிட்டது. மாவட்ட ஆட்சியர் சந்தீப் நந்தூரிக்கு பாரதி அன்பர்கள் அனைவரின் சார்பிலும் நன்றி.

இத்துடன் பணி முடிந்துவிடவில்லை.  மனோன்மணியம் சுந்தரனார் பல்கலைக்கழகத்தின் பராமரிப்பில் மணிமண்டபத்தை ஒட்டி  ஒரு நூலகக் கட்டடம் இருக்கிறது. அதில் பாரதியார் குறித்த நூல்கள் அனைத்தையுமே இடம்பெறச் செய்ய வேண்டும். பாரதி குறித்த அனைத்து நூல்கள், ஆய்வுகள், ஆவணங்கள் உள்ளிட்டவை அந்த நூலகத்தில் இடம்பெறுவதையும், அவை முறையாகப் பாதுகாக்கப்படுவதையும் உறுதி செய்ய வேண்டும்.

மணிமண்டப வளாகத்தில் புகைப்பட அருங்காட்சியகம் ஒன்று இருக்கிறது. அதற்கும் பல புகைப்படங்கள் தேவைப்படுகின்றன. மணிமண்டப அடிக்கல் நாட்டு விழா, திறப்பு விழா, பாரதியார் நூற்றாண்டு விழா தொடர்பான புகைப்படங்களைத் தேடிப் பிடித்து அந்த அருங்காட்சியகத்தை முழுமைப்படுத்தும் பொறுப்பு தமிழக அரசின் செய்தித்துறைக்கு உண்டு. அதற்கு உதவ "தினமணி' மட்டுமல்ல, தமிழகத்திலுள்ள எல்லா ஊடகங்களுமே தயாராக இருக்கும்.

இது அண்ணல் காந்தியடிகளின் 150-ஆவது பிறந்த ஆண்டு. இந்தியா முழுவதும் ஒவ்வொருவரும், ஒவ்வோர் அமைப்பும் அவரவர் பாணியில் மகாத்மா காந்தியின் 150-ஆவது  பிறந்த ஆண்டைக் கொண்டாட முற்பட்டிருக்கிறார்கள். அவர்களில் புதுக்கோட்டையைச் சேர்ந்த முனைவர் வைர.ந. தினகரனும் ஒருவர். அவரால் நிறுவப்பட்டிருக்கும் "அகில இந்திய மகாத்மா காந்தி சமூகநலப் பேரவை' தனது பங்குக்குப் பள்ளி, கல்லூரி மாணவர்களுக்கான கட்டுரைப் போட்டியை நடத்துகிறது. 

கடந்த வாரம் ஸ்ரீபாரதி கலை இலக்கியக் கல்லூரியில் பாரதி இலக்கிய மன்றத் தொடக்க விழாவிலும், கம்பன் விழாவிலும் கலந்துகொள்ள புதுக்கோட்டை சென்றிருந்தபோது, முனைவர் தினகரனை சந்தித்ததில் எனக்குப் பெருமகிழ்ச்சி. அவர் இந்தத் தகவலைத் தெரிவித்ததில் அதைவிட மகிழ்ச்சி.
கல்லூரி மாணவர்களுக்கு "ஊழலற்ற, மதுவற்ற, உண்மையான ஜனநாயக இந்தியா உருவாக' என்றும்; பள்ளி மாணவர்களுக்கு "ஊழல், லஞ்சம், மதுவற்ற தமிழகம் உருவாக' என்றும்; "காலத்தின் தேவை காந்தியமே!' என்கிற தலைப்பிலும் கட்டுரைகள் கோருகிறார்கள். gandhiperavai@gmail.com என்கிற மின்னஞ்சல் முகவரிக்கு ஆகஸ்ட் 25-ஆம் தேதிக்குள் கட்டுரைகள் அனுப்பப்பட வேண்டும்.

எல்லா பள்ளிகளும், கல்லூரிகளும் தங்கள் மாணவ-மாணவியருக்கு இந்தக் கட்டுரைப் போட்டி குறித்துத் தெரிவித்து, பங்குபெற வைப்பதன் மூலம் அவர்கள் காந்தியடிகளின் 150-ஆவது பிறந்தநாள் விழாவில் பங்களிக்க முடியும். 

புதுக்கோட்டைக்கு ரயிலில் பயணிக்கும்போது, படிப்பதற்காக நான் எடுத்துச் சென்ற புத்தகங்கள் இரண்டு. ஒன்று, ஏவி.மெய்யப்பன் எழுதிய "எனது வாழ்க்கை அனுபவங்கள்', மற்றொன்று  டாக்டர் கு.கணேசன் எழுதிய "ஒல்லி பெல்லி'.

ஏவி.எம்.மின் "எனது வாழ்க்கை அனுபவங்கள்' 45-ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் "குமுதம்' வார இதழில் தொடராக வந்தபோதே நான் படித்ததுதான் என்றாலும், இப்போது மீண்டும் படிக்கும்போதும் அதே சுவாரஸ்யம், அதே விறுவிறுப்பு. தனது கடின உழைப்பாலும், திறமையாலும், துணிவாலும் மிகப்பெரிய சாதனைகளைச் செய்து காட்டிய மெய்யப்பனாரின் அனுபவங்கள், அவருடைய திரைப்படங்களைப் போலவே தெவிட்டாத தேன்!

"நூலின் தலைப்பு ஆங்கிலத்தில் தரப்பட்டுள்ளதால் கோபித்துக் கொள்ளாதீர்கள். அதற்காக நூலைப் படிக்காமலும் இருந்து விடாதீர்கள்' என்கிற வேண்டுகோளுடன் ஓராண்டுக்கு முன்னர் ராஜபாளையம் "கணேஷ் மருத்துவமனை' அதிபர் டாக்டர் கு.கணேசன் அனுப்பித் தந்திருந்த புத்தகம் "ஒல்லி பெல்லி'. தொப்பையைக் குறைக்க என்னதான் வழி என்று படாதபாடு பட்டுக் கொண்டிருக்கும் என்னைப் போன்றவர்களுக்காகவே எழுதப்பட்ட புத்தகம் இது.

"கல்கி' வார இதழில் வெளிவந்தபோது, நான் படிக்கவில்லை. இப்போதுதான் படிக்கிறேன். படித்ததுடன் நின்றுவிடவில்லை. அவர் கூறியிருக்கும் ஆலோசனைகளைக் கடைப்பிடிக்க முயற்சித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். தொப்பை இருக்கிறதா? "ஒல்லி பெல்லி' கையடக்க வழிகாட்டி!

நாங்குநேரியிலிருந்து வாசகர் ஒருவர் தபால் அட்டையில் அனுப்பித் தந்திருக்கும் கவிதை இது. "கூடல் தாரிக்'  என்பவரின் "மூங்கில் வனம்' கவிதைத் தொகுப்பில் இடம்பெற்றிருப்பதாகத் தெரிவித்திருக்கிறார். வேறு விவரம் எதுவும் தரப்படவில்லை. 

வனத்தையும் வாழ்க்கையையும்
இழந்து நிற்கும்
சபிக்கப்பட்ட யானையை
ஆசீர்வதிக்க நிர்பந்திக்கிறான்
பாகன்!

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/28/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3201672.html
3201671 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி உறுதிமொழிப் பத்திரம் -முனைவர் கி. இராம்கணேஷ் DIN Sunday, July 28, 2019 01:41 AM +0530
சங்க காலத்தில் தலைவனும் தலைவியும் களவு வாழ்க்கையில் ஈடுபட்டுப் பின்னர் மணம் செய்துகொண்டு கற்பு வாழ்க்கையில் ஒருங்கிணைந்து வாழ்ந்து வந்தனர். இத்தகைய ஒருங்கிணைந்த வாழ்க்கையில் மணம் என்பது இன்றைய காலத்தைப் போல் தாலி கட்டும் சடங்குடன் நிகழவில்லை என்பதை அக்கால இலக்கியங்கள் பதிவு செய்துள்ளன. 

சங்கம் மருவிய காலத்தில் ஒழுக்கநெறி மருவியது. "பொய்யும் புரட்டும் பெருகியது' இல்லற வாழ்க்கையின் மாண்பு சீர்குலையும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டது. தலைவன் தலைவி மணவாழ்க்கைக்கு அடையாளமாக தாலி கட்டி மணமுடிக்கும் வழக்கம் ஏற்பட்டது. 

களவு வாழ்க்கையில், "இவளை அறியேன்' எனப் பொய் கூறலும், வேறு பெண்ணை மணமுடித்தலும்,  இடையில் கைவிடல் போன்ற குற்றங்களும் அதிகரித்தன. இதன் விளைவாக ஊரார் முன்னிலையில் பெண்ணுக்கு  தாலி கட்டி மணமுடித்து வைக்கும் வழக்கம் தோன்றியதைத் தொல்காப்பியம் பதிவு செய்துள்ளது.

பெற்றோர் இசைவுடன் நடக்கும் திருமணத்துக்கு முன்பாக மகனைப் பெற்றோரும், மகளைப் பெற்றோரும் இந்தப் பெண்ணுக்கு, இந்த நாளில் இன்னாரின் மகனோடு மணம் நடக்கவிருக்கிறது என்பதை எழுதி, இருவீட்டுப் பெரியோர்களும் கையெழுத்திட்டு நிச்சயம் செய்யும் வழக்கம் பின்னாளில் தோன்றியதுதான். இதற்கு "ஓலை எடுத்தல்' என்று பெயர்.

பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களில் ஒன்றான "ஐந்திணை எழுபது' என்னும் நூலில், மணமகன் கூறும் உறுதிமொழிகளை மணப்பெண் எழுதிப் பெறும் வழக்கம் அன்று இருந்ததை அறியமுடிகிறது. தலைவன் ஒருவன் தலைவியை நீங்கிப் பரத்தையை நாடிச் சென்றான். அப்போது தோழியிடம் தன் துயரத்தைத் தலைவி தெரிவிக்கிறாள்.

ஒள்ளிதழ்த் தாமரைப் போதுறழும் ஊரனை
உள்ளம்கொண்டு உள்ளானென்று யார்க்குரைக்கோ - ஒள்ளிழாய்
அச்சுப் பணிமொழி உண்டேனோ மேனாளோர்
பொய்ச்சூள் எனவறியா தேன்                                                                  (பா.44)  

"தலைவன் பரத்தைபால் சென்றுவிட்டான். ஆனால், அவன் காதலிக்கும் காலத்து பல உறுதிமொழிகளைத் தந்தான். அவை பிற்காலத்தில் பொய்யாகும் என்று அறியாதவளான நான், அவற்றை எழுதித்தரும்படிக் கேட்டு வைத்துக் கொள்ளாமல் விட்டுவிட்டேனே' என்று தலைவி தோழியிடம் புலம்புகிறாள். இதன் வழி ஒரு செய்தியை உறுதிப்படுத்துவதற்கு எழுதி வாங்கிக் கொள்ளும் வழக்கம் இருந்ததை அறிய முடிகிறது.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/28/w600X390/tm3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/28/உறுதிமொழிப்-பத்திரம்-3201671.html
3201670 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பாலைநிலக் கொள்ளையர்கள் -உ. இராசமாணிக்கம் DIN Sunday, July 28, 2019 01:40 AM +0530  

வருவாய் ஈட்டுவதற்காகக் கணவன் வெளியூர் செல்லும்பொழுது அவ்வழியில் வேலும் கையுமாகத் திரியும் கொள்ளையர்களிடமிருந்து எவ்விதத் தீங்கும் அவர்களுக்கு நேராது இருக்க மனைவிமார்கள் இறைவனை வேண்டுவர்.

இந்நாளைப் போல் அந்நாளிலும் வழிபறிக் கொள்ளையர்கள் இருந்தாலும், அவர்கள் குழுமியுள்ள வழியே செல்லும் செல்வந்தர்கள், வணிகர்களை வழிமறித்து வழிப்பறி செய்தனர். அந்நிலப் பகுதிக்குப் "பாலை' என்று பெயர் சூட்டினர்.

தலைவன் பொருள் ஈட்டச் சென்ற காலத்தில் ஆற்றான் எனக் கவன்ற தோழியை நோக்கி, "அவர் பிரிவு கருதி வருந்தேன்; அவர் சென்ற பாலை நிலத்தில் உள்ளார் செய்யும் தொழில் கொடுமை எண்ணியே அஞ்சினேன்' என்று, தன் கணவனுக்கு வழிப்பறி கொள்ளையர்கள் என்ன தீங்கு செய்வார்களோ? என்ற அச்சத்தைத் தலைவி வெளிப்படுத்துகிறாள். தலைவர் சென்ற வழியின் கொடுமையை நினைப்பதால்  தலைவிக்கு  இத்தகைய ஆற்றாமை உண்டாகின்றது. "பாலை' பாடிய புலவர் பெருங்கடுங்கோவின் பாடல் இது.   

"உள்ளது சிதைப்போர்  உளரெனப் படாஅர்
இல்லோர் வாழ்க்கை இரவினும் இளிவெனச்
சொல்லிய வன்மை தெளியக் காட்டிச்
சென்றனர் வாழி தோழி - யென்றும்
கூற்றத்தன்ன கொலை வேல் மறவர்    
ஆற்றிருந் தல்கி வழங்குநர்ச் செகுத்த
படுமுடைப்  பருந்துபார்த் திருக்கும்
நெடுமூ திடைய நீரில் ஆறே!'                       (283)

"தோழி! தம்முடைய முன்னோரால் தேடி வைக்கப் பெற்று, தம்பால் உளதாகிய செல்வத்தைச் செலவழிப்பவர்களை செல்வந்தர் என்று உலகத்தார் கூறமாட்டார். அவ்வாறு தாமாக ஈட்டிய பொருள் இல்லாதார் முந்தையோர் பொருளின் பயனைத் துய்த்து வாழ்தல் இரத்தலைக் காட்டினும் இழிவு உடையது என்று சொன்ன ஆண்மைத் தன்மையை யாம் தெளியும்படி எடுத்துக்கூறி,  எப்பொழுதும் கூற்றுவனைப் போன்ற கொலைத் தொழிலைச் செய்யும் வேலை உடைய மறச் சாதியார் வழியின் இடத்தே தங்கி, வழிப்போவாரைக் கொன்றதனால் உண்டான புலாலை பருந்துகள் எதிர்நோக்கித் தங்கியிருக்கின்ற நெடிய பழைய இடத்தை உடையனவாகிய நீர் இல்லாத பாலை நிலத்து வழிகளிலே தலைவர் சென்றார்; அவர் வாழ்வாராக!' என்கிறாள் தலைவி! 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/28/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/28/பாலைநிலக்-கொள்ளையர்கள்-3201670.html
3201669 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி காணப்படாது காண்டல்! -மா. உலகநாதன் DIN Sunday, July 28, 2019 01:39 AM +0530  

ஆங்கிலப் புலவர்களுள் ஒருவரான ஸ்டீவென்சன் எழுதிய கட்டுரை ஒன்றில், பிறர் காணாமல் தான் கண்ட  காட்சியொன்றை கீழ்க்கண்டவாறு வருணிக்கிறார். மிஸ்சென்டன் என்ற நகரத்தை இரவு நேரத்தில் அவர் சுற்றிவரும்போது, இருள் சூழ்ந்த ஓர் இரவின் கண் அவர் ஓர் இல்லத்தில் சாளரத்தின் வழியே உள் நோக்கியதாகவும், அங்கு தன் மடிமீதிருந்த ஒரு குழந்தைக்கு அழகுடைச் சிறுமி ஒருத்தி கதை சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள். அவளருகே கிழவியொருத்தி கணப்பின் முன் உட்கார்ந்தவண்ணம் தூங்கி விழுந்து கொண்டிருந்ததாகவும், அதனைத் தாம்  உள்ளிருப்பவர்  காணாது கண்டதாகவும், கண்டு பெருமகிழ்ச்சி எய்தியதாகவும் வருணித்துள்ளார்.

யானோக்குங் காலை இவ்வாறு, பிறரால் காணப்படாமல் பிறரைக் காணும் வழக்கம் தமிழரிடத்து உண்டு என்பதைத் தமிழிலக்கியங்களால் அறிய முடிகிறது. பெண்டிர் சிலர் பிறர் தம்மைக் காணுங்கால் காணாது, காணாக்கால் காண்பது என்பதை பண்டைத் தமிழர் கண்டறிந்திருந்தனர். இது பற்றியே, "யானோக்குங் காலை நிலனோக்கும் / நோக்காக்கால் தானோக்கி மெல்ல நகும்'  (1095) எனக் "குறிப்பறிதல்'  அதிகாரத்தில் திருவள்ளுவர் பதிவு செய்துள்ளார். 

தூணே துணை இவ்விதம் பிறர் தன்னைக் காணாது தான் அடுத்தவரைக் காண்பதற்கு உதவியாயிருப்பன தூண், கதவு முதலியன. இவற்றையே பெரும்பாலும் பெண்டிர் துணைக் கொள்வது கண்கூடு. குடுமி தேய கதவடைத்த தாயாருக்கும் மகளுக்கும் நடந்த கதைகளை முத்தொள்ளாயிரம் நமக்கு முந்தியுறுத்தியுள்ளது. புறநானூறு தரும் இலக்கியச் செய்தியில் (புறம்-86),  காதலனைத் தேடிச்சென்ற தலைவி, அவன் இல்லத்திலுள்ள காவற்பெண்டு என்ற செவிலித்தாய் ஒருத்தியை தனக்குரிய அவளுடைய மகன் எங்கு சென்றிருக்கிறான் என்று வினவுகிறாள். வினவும்போது அவள்  ஒரு தூணை, மறைவாக நின்று பற்றிக்கொண்டு நின்றாள். பிறர் தன்னைக் காணாது தன் துணையைத் தேடி தூண் மறைக்க நின்றாள் என்று அறிகின்றோம்.

பெரும்புறத்து ஒடுங்கி...

சிலப்பதிகாரத்திலும் இத்தகைய காட்சியொன்று காணக் கிடைக்கிறது. மதுரையை நோக்கிப் புறப்பட்ட கோவலனும் கண்ணகியும், காட்டு வழியே சென்று "ஐயை' என்பவளது  கோட்டத்தை அடைகிறார்கள். அங்கு வேட்டுவ மகளாகிய "சாலினி'  என்னும் தேவராட்டி , நடந்து தேய்ந்த கால்கள் நொந்து வருந்தியிருந்த கண்ணகியை நோக்கி,  "ஒரு மாமணியாய் உலகினுக்கு ஓங்கிய திருமாமணி' (வேட்டுவ வரி.4. 47-49)  என்று தன்மேல் வந்துற்ற தெய்வத் தன்மையினால் புகழ் மொழிகிறாள். இதனைக் கேட்ட  கண்ணகி, கணவன் எதிரே தன்னைப் புகழ்ந்த மூதறிவாட்டியின் மயக்கத்தை நினைத்து "இம்மூதறிவாட்டி தெய்வ வெறி கொண்டு ஏதோ மயங்கிக் கூறினாள்'  (சிலப். வேட்டுவ வரி.5.51-53.) என்னும் கருத்தில் வெட்கி நகைக்கிறாள்.

ஆனால், அப்புன்னகை அத்தேவராட்டிக்குப் புலப்பட்டதோ எனின், இல்லை. ஏன்? கண்ணகி புகழ் நாணிப் புரிந்த புன்னகையை தேவராட்டி கண்டாளல்லள். காரணம், கண்ணகி தன் அரும்பெறற் கணவனது  முதுகில் ஒடுங்கிய பின்னரே புன்முறுவல் பூத்ததுதான்.  மூதாட்டியின் புகழ்ச் சொல்லைக் கேட்டவுடன் ஏற்பட்ட உணர்ச்சியினால் தோன்றிய அப்புன்னகையை தேவராட்டியும் தன் கணவனும்  கண்டுவிடக்கூடாதே என்பது கண்ணகியின் கருத்து. இங்கு அவள் மறைய நின்று காண,  தூண் போன்று உதவியன கணவன் தோள்களே!

"எல்லிழாய்! சேய் நின்று நாம் கொணர்ந்த 
பாணன் சிதைந்து, ஆங்கே
வாய் ஓடி ஏனாதிப் பாடியம் என்றற்றா,
நோய்நாம் தணிக்கும் மருந்து, எனப் பாராட்ட 
ஓவாது  அடுத்து, அத்தா அத்தா என்பான்'
(கலித்.மருத.81.16-19)

பரத்தை ஒழுக்கம் காரணமாகப் பிரிந்து சென்ற தலைவனால் நிகழ்ந்த நோயைத் தன் மகன் முகம் நோக்கித் தணித்துக்கொண்டு வந்தாள் ஒரு பெண். அவன் நடைவண்டி கொண்டு நடை பயின்று வந்தான். ஒருநாள், தலைவி தன் மகனைப் பார்த்து, "நீ  கற்றவற்றுள் ஒன்றைக் கூறு? என்று வினவினாள். அவள் கேட்ட அப்போது தலைவன் தலைவிக்குப் பின்னால் வந்தான். தன் வருகையைத் தலைவிக்குத் தெரிவிக்க வேண்டா எனத் தோழியர்க்கு சைகை செய்தான். அதனால், அவன் வருகையை அறியாத தலைவி, தோழியை நோக்கி, "நாம் இவன் கற்றதைச் சொல் என்றால், அத்தா அத்தா என்று இவன் தந்தையையே சொல்லி வருத்துகிறான்' என்றாள். தந்தையைப் பார்த்துவிட்டதால் மகன் "அத்தா அத்தா' என்று அழைத்தபடியே இருந்தான்.

திரும்பிப் பார்த்தாள் தாய். அங்கு தன் கணவர் நின்றிருந்தார். அவர் வந்து முன்னரே அங்கு நின்று, தன் செய்கையைக் கண்ணுற்று வந்தார் என்பதை அறிந்து திகைத்தாள்; நாணினாள்; பேச்சை மாற்றினாள்.  

பிறர் காணாமல்  மறைந்திருந்து பார்த்து மகிழும் இயல்பையே "காணப்படாது காண்டல்' என்று இலக்கியங்கள் பேசுகின்றன. 

ஆயினும், நமக்கும் மேலே ஒருவன் காணப்படாமலே கண்டுகொண்டிருக்கிறான் என்ற நினைப்போடு கண்டால், அக்காட்சியால் கிடைக்கும் இன்பம் மாட்சிமிக்கதாகும்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/28/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/28/காணப்படாது-காண்டல்-3201669.html
3201668 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, July 28, 2019 01:38 AM +0530  

உள்ளூ ரவரால் உணர்ந்தாம் முதலெனினும்
எள்ளாமை வேண்டும் இலங்கிழாய் - தள்ளா
தழுங்கல் முதுபதி அங்காடி மேயும்
பழங்கன்றே றாதலும் உண்டு.   (பாடல்-108)

விளங்குகின்ற இழையினை உடையாய்!  ஒலியினையுடைய பழைய நகரில், கடைத்தெருவின்கண் நடக்க முடியாது நடந்து மேய்கின்ற பழைய கன்று  வலிய எருதாதலும் உண்டு. (ஆதலால்), ஒருவனுக்கு முதலாக இருக்கின்ற பொருளது சிறுமையை,  அவனது ஊரின்கண் வாழ்பவரால் ஐயமின்றி அறிந்தோமாயினும் அவனைப் பொருளிலான் என்று இகழா தொழிதல் வேண்டும். (க-து.) பொருள் சிறிதுடையார் என்று யாரையும் இகழற்க. "பழங்கன்றே றாதலும் உண்டு' என்பது பழமொழி.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/21/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/28/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3201668.html
3196669 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, July 21, 2019 12:56 AM +0530
சுவிட்சர்லாந்திலிருந்து குடும்பத்துடன் தமிழகம் வந்திருக்கிறார் கவிஞர் வாணமதி. சென்னை விமான நிலையத்தில் இறங்கி, அடுத்த விமானத்தில் திருச்சிக்குச் செல்ல வேண்டும். இடைப்பட்ட நேரத்தில் கவிஞர் வாணமதி குடும்பத்தினருடன் விமான நிலையத்திலிருந்து வெளியே வந்து ஓர் உணவு விடுதிக்குச் சென்றிருக்கிறார்.

இவர்கள் பேசிக் கொண்டிருப்பதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த பக்கத்து மேஜையில் உணவருந்திக் கொண்டிருந்தவர்களில் ஒருவர், ""நீங்கள் ஈழத் தமிழர்களா? இலங்கையிலிருந்து வருகிறீர்களா?'' என்று கேட்டிருக்கிறார்.

""நாங்கள் சுவிட்சர்லாந்தில் இருந்து வருகிறோம். அங்கேதான் இருக்கிறோம்'' என்று கவிஞர் வாணமதியின் பெரிய பெண் கூறியதும், அவர்கள் அனைவருமே ஆச்சரியத்தில் உறைந்திருக்கிறார்கள். ""ஐரோப்பாவிலிருக்கும் நீங்கள் தமிழில் பேசுகிறீர்களே, ஆச்சரியமாக இருக்கிறதே...'' என்று அவர்கள் கேட்டதும், வாணமதியின் குழந்தைகள் இருவருக்குமே ஆத்திரம் பொத்துக்கொண்டு வந்திருக்கிறது.

""நாமெல்லாம் தமிழர்கள்தானே, தமிழில்  பேசுவதில் வியப்பென்ன இருக்கிறது? தாயகத்தில் வாழும் நீங்கள் ஆங்கிலத்தில் பேசுவதுதான் எங்களுக்கு வியப்பாக இருக்கிறது'' என்று அவருடைய மூத்த மகள் முகத்தில் அடித்தாற்போலக் கூறியிருக்கிறார்.

விமான நிலையத்தில் குடியேற்ற சோதனை (இமிகிரேஷன்) நடத்தும் விதம் குறித்தும் அவர்களுக்கு சொல்லொணா கோபம்.  "வெளிநாடுகளிலிருந்து மிகுந்த ஆர்வத்துடனும், கனவுகளுடனும் தாயகம் திரும்புவோரையும்,  இந்தியா குறித்த பிரமிப்புடன் சுற்றிப்பார்க்க வரும் சுற்றுலாப் பயணிகளையும் சிரித்த முகத்துடனும் அன்புடனும் வரவேற்க வேண்டும் என்பதுகூடவா நமது அதிகாரிகளுக்குத் தெரியாது' என்று குறைபட்டுக் கொண்டார் கவிஞர் வாணமதி.

""நாங்கள் கொச்சி, மும்பை, தில்லி விமான நிலையங்களில் எல்லாம் வந்திறங்கி இருக்கிறோம். அங்கே எல்லாம்கூட மிகுந்த நட்புறவுடனும் அன்புடனும் அதிகாரிகள் பயணிகளை நடத்துகிறார்கள். நமது தமிழகத்தில்தான் முகத்தைக் கடுகடுவென்று வைத்துக்கொண்டு, பயணிகளை விலங்குகளைப் போல அதிகாரிகள் நடத்துகிறார்கள்'' என்கிற அவரது கூற்றில் உண்மை இல்லாமல் இல்லை.  வெளிநாடுகளுக்குச் சென்று வந்தவர்களுக்குத்தான் தெரியும், அங்கெல்லாம் விமான நிலையங்களில் எந்த அளவுக்கு அன்புடன் வரவேற்பார்கள் என்று.

கவிஞர் வாணமதியின் ஆதங்கத்தை வார்த்தைக்கு வார்த்தை நான் வழிமொழிகிறேன். இந்தியா, குறிப்பாகத் தமிழகம் மாறப்போவது எப்போது?

தோழர் சிங்காரவேலர் பற்றி  பா.வீரமணி எழுதிய புத்தக வெளியீட்டு விழா கடந்த 13-ஆம் தேதி புதுவையில் நடந்தது. எனக்கு அழைப்பு அனுப்பப்பட்டிருந்தது. ஆனால், நான் வெளியூர் சுற்றுப்பயணத்தில் இருந்ததால், விழா முடிந்த பிறகுதான் அந்த அழைப்பிதழையே பார்த்தேன். பெறவேண்டிய அளவு புகழும் போதிய மரியாதையும், கிடைக்கப்பெறாத தமிழகத்தின் தலைசிறந்த ஆளுமைகளில் தோழர் சிங்காரவேலரும் ஒருவர். 

தென்னிந்தியாவிலேயே ஒரு தனி நபர் வீட்டில் பெரிய நூலகம் இருந்தது தோழர் சிங்காரவேலர் வீட்டில்தான் என்பார்கள்.  அவர் மறைந்தபோது, "யோக்கியர்களில் ஒருவர் மறைந்து விட்டார்' என்று மூதறிஞர் ராஜாஜி பதிவு செய்திருக்கிறார் என்றால், சிங்காரவேலரின் உயரம் எந்தளவு என்பதை உணரலாம்.

சிங்காரவேலர் பன்மொழி அறிஞர்; பல்துறை வித்தகர். கேட்போரின் ரத்தம் கொதிப்படையும் விதத்தில் உணர்ச்சி கொந்தளிக்க உரையாற்றும் பேச்சாளர். எளிய தமிழில் அனைவருக்கும் புரியும் விதத்தில் அறிவியல், சமூகவியல் தொடர்பான கட்டுரைகள் எழுதுவதில் தனித்துவம் படைத்தவர். இன்றைக்கு எண்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அறிவியல், உளவியல், சமூகவியல், வானியல், பொருளியல் உள்ளிட்ட துறைகளில் கட்டுரைகள் எழுதித் தமிழ்ச் சமுதாயத்தை மேம்படுத்தியவர்.

அவர் எழுதிய முதல் கட்டுரை, அயோத்திதாச பண்டிதர் வெளியிட்ட "தமிழன்' நாளிதழில் வெளிவந்துள்ளது. "தொழிலாளன்' என்கிற மாத இதழை 1923 முதல் வெளியிட்டு வரலானார் சிங்காரவேலர். இ.எல்.அய்யர் என்கிற தொழிற்சங்கத் தலைவர் நடத்திவந்த "சுதர்மா' என்கிற ஆங்கில  இதழில் தொழிலாளர் உரிமை, முன்னேற்றம், அவர்களது போராட்டம் ஆகியன குறித்தெல்லாம் தொடர்ந்து எழுதி வந்திருக்கிறார்.

ஈரோட்டிலிருந்து பெரியார் நடத்திய "குடியரசு' வார இதழிலும், சுதேசமித்திரன், சண்டமாருதம் இதழ்களிலும் அவருடைய கட்டுரைகள் தொடர்ந்து பிரசுரமாகி வந்தன. பன்மொழி வித்தகராக தோழர் சிங்காரவேலர் இருந்திருக்கிறார். தமிழ், ஆங்கிலம், பிரெஞ்சு, ரஷியன், ஜெர்மன், ஹிந்தி, உருது மட்டுமல்லாமல், பாலி மொழியையும் கற்று வைத்திருந்தார் எனத் தெரிகிறது.

சாகித்ய அகாதெமி வெளியிட்டிருக்கும் "இந்திய இலக்கியச் சிற்பிகள்' வரிசையில், சிங்காரவேலர் குறித்த வரலாற்றுப் பதிவை பா.வீரமணி வெளிக்கொணர்ந்திருக்கிறார். இந்தப் புத்தகம் வெளியிடப்பட்ட ஒரே மாதத்தில் அதன் முதல் பதிப்பு விற்பனையாகிவிட்டிருக்கிறது. இப்போது மூன்றாவது பதிப்புக்குக் காத்திருக்கிறது.  இதிலிருந்து சிங்காரவேலரின் மரியாதையும், நூலின் மதிப்பும், நூலாசிரியரின் படைப்புத் திறனும் வெளிப்படுகின்றன.

தொழிற்சங்கப்பணி பொலிவிழந்துவிட்டிருப்பது சமுதாய மாற்றம். ஆனால், தொழிற்சங்க  முன்னோடிகளின் தன்னலமற்ற தியாகமும், பங்களிப்பும் நினைவுகூரப்படாமல் இருந்தால், அது சமுதாயத்திற்கு ஏற்பட்டிருக்கும் இழுக்கு!

ஜூலை மாத "கணையாழி' இதழில் வெளிவந்திருக்கும் கவிஞர் மு.ச.சதீஷ்குமாரின் "காடுகளில் அலையும் வெயில்' சிந்திக்க வைக்கிறது. என்னை "சபாஷ்' போட வைக்கிறது. உங்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள வைக்கிறது.

அகழாய்வில் சிக்கிய
நதிக்கரை நாகரிகமாய்
நீரைத் தொலைத்த
வடுக்களோடு பாறைகள்...
வார்த்த வெம்மையில்
வாடி வதங்கி
தான் பாய்ச்சி வளர்த்த
மரங்களைத் தேடி காலணியின்றி
காடுகளில் அலையும் வெயில்...

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/21/w600X390/tm5.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/21/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3196669.html
3196664 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கபிலரின் காதலும் கடமையும் - ஜோதிலெட்சுமி DIN Sunday, July 21, 2019 12:55 AM +0530
சங்க இலக்கியப் படைப்புகளுள் மிக அழகான படைப்பு, கபிலர் இயற்றிய "குறிஞ்சிப் பாட்டு'. குறிஞ்சிப் பாட்டை ஓர் "உளவியல் சிறுகதை' என்றும் சொல்லலாம்.  தாயிடம் தலைவியின் காதலை தோழி எடுத்துக்கூறி, திருமணத்திற்கு தாய் சம்மதிக்கும்படி கூறுவதைப் போல இக்கதை அமைந்துள்ளது.

தலைவியும் தோழியும் தினைப்புனம் காக்கச் செல்லுமிடத்தில் பெருமழை பொழிகிறது. அப்போது அழகான அருவியில் விளையாடி அந்தப் பகுதியில் பூத்துக் குலுங்கும் பலவகை மலர்களைப் பறித்துத் தொடுத்து தம்மை அலங்கரித்து, மகிழ்ந்து விளையாடும், வேளையில், வேட்டைக்கு வந்த தலைவன் அவர்களைக் காண்கின்றான். 

பெண்களைக் கண்ட தலைவன் அவர்களிடம் மிகுந்த மரியாதையுடன் நடந்து கொள்கின்றான். புதிய மனிதனைக் கண்டு பெண்கள் அச்சம் கொண்டு ஒதுங்குகின்றனர்.

"மெல்லிய இனிய மேவரக் கிளந்து, எம் 
ஐம்பால் ஆய் கவின் ஏத்தி, "ஒண் தொடி, 
அசை மென் சாயல், அவ் வாங்கு உந்தி
மட மதர் மழைக் கண், இளையீர்! இறந்த 
கெடுதியும் உடையேன்'  என்றனன் அதனெதிர் 
சொல்லேம் ஆதலின், அல்லாந்து கலங்கிக் 
கெடுதியும் விடீஇர் ஆயின், எம்மொடு 
சொல்லலும் பழியோ, மெல் இயலீர்?'

என இப்படி, மென்மை இனிமை, விருப்பம் கலந்த மொழியில் பேசுகிறான் தலைவன். ""உங்களுக்குக் கெடுதி செய்துவிட்டேன் போலும். அழகான பெண்களே, இளமான்கள் போல கண்களையுடையோரே என அழைத்து, உங்களுக்கு நான் செய்த தீங்கு யாது? பேச மாட்டீர்களா? பேசினால் உங்களுக்குத் தீங்கு நேர்ந்துவிடுமா?'' என்று மனம் வருந்திக் கேட்கின்றான். அவர்களின் மறுமொழிக்காகக் காத்து நிற்கின்றான்.

அப்போது வெகுண்டு ஓடி வரும் யானையிடமிருந்து தலைவியைக் காப்பாற்றுகின்றான். பயத்தில் நடுங்கும்  தலைவியைக் காண்கின்றான்,  காதல் கொள்கின்றான். அவளைக் களவு மணம் எனும் காந்தருவ மணம் புரிகின்றான். காட்சிகள் நம் கண்முன் விரிகின்றன கபிலரின் சொற்களில். மலைப் பிரதேசத்தின் அழகும் குளுமையும் தேர்ந்த ஓவியனின் ஓவியம் போல நம் மனத்தில் வடிவங்களாய் விரிகின்றன வார்த்தைகளில். காதல் காட்சிகள் நம்மையும் கதைக்குள் இழுத்துச் செல்கின்றன. 

தலைவன், தலைவியை மணம் செய்யும் வேளையில் அவளுக்கு  இறைவன் மீது ஆணையிட்டு ஒரு வாக்களிப்பான். அவளோடே கூடி அவன் இல்லறம் ஏற்பதாகவும், அந்த இல்லறத்தின் நோக்கமும் காரணமும், எப்போதும் செல்வச் செழிப்போடும் பெரிதாய்த் திறந்த வாயிலோடும் கூடிய இல்லத்தில் வந்தவரை எல்லாம் வரவேற்று, நெய் வடியும் உணவை அவர்களுக்கு அளித்து, மீதமுள்ள உணவை நீ எனக்கு இட, நாம் இணைந்து உண்ணும் பெரு வாழ்வை விரும்பி ஏற்கின்றேன்'' என கடவுளை வணங்கி சத்தியம் செய்கின்றான். 

இங்கே கபிலர் காட்டும் தமிழர் வாழ்வியல் நெறி உலகிற்கே வழிகாட்டவல்லது. சொன்ன சொல் தவறாமை, களவு மணம் கற்பு மணத்தில் முடியும் தன்மை, பெண்களிடம் கண்ணியம் காக்கும் மனிதர்களாய் குறிஞ்சி மக்கள் வாழ்ந்தமை, எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக இல்லறத்தின் நோக்கம் விருந்தோம்புதல்.  இதுவே தமிழ்ப் பெருங்குடியின் பண்பு எனத் தமிழரின் பெருமையை உலகறிய விளம்புகிறது கபிலரின் குறிஞ்சிப்பாட்டு.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/21/w600X390/tm4.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/21/கபிலரின்-காதலும்-கடமையும்-3196664.html
3196658 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நீரினும் இனிய சாயலன்! -முனைவர் சொ.சேதுபதி DIN Sunday, July 21, 2019 12:54 AM +0530  

தனக்கு ஒப்பாய்த் தனியொருவன் இல்லாத வேள்பாரியை நினைக்கும் போதெல்லாம் கவிதைத் தேனூறி நிற்கும்போல, குறிஞ்சிக் கபிலருக்கு. 

அகத்திணை சார்ந்த நற்றிணை முதற் பாடலில், கபிலரே தலைவியாய்ப் புனைவுகொண்டு, வள்ளல்பாரியைத் தலைவனாய் மனக்கொண்டு "எழுதியது'தானோ என எண்ணும்படியாய் இனிக்கும் பாடல்தான் "நின்ற சொல்லர்; நீடுதோறு இனியர்!' இவ்வாறு தொடங்கும் அப்பாடலில், ஒரு காட்சி உவமையாக மலர்கிறது; அது தாமரையாகிறது. தாழ்ந்த நிலத்துக் கயத்தில் பூத்த தாமரையை வண்டு கண்டு, அதன் தண்தாது ஊதிச் சேகரித்த தேனை வாய்தனில் நிரப்பி, மேலே பறக்கிறது. மணம் பரப்பி இழுக்கும் மலைச்சிகரத்துச் சந்தனமரத்தின் கிளையில் தேனடை அமைத்து, அதனில் சேர்க்கிறது. பறம்புமலையில் கபிலர் கண்ட காட்சி,  "தாமரைத் தண்தாதுஊதி' என பாரி- கபிலர் நட்பின் சாட்சியாகப் பாடலில் விரிகிறது. 

இன்னொரு உவமையையும் கவிமனம் கொண்டுவந்து சேர்க்கிறது. "நீர்இன்றி அமையா உலகம் போல' அவனின்றித் தான் இல்லை எனும் அகத்திணை மரபில் தலைவியின் மனஉணர்வினைத் தேன் தமிழில் குழைத்துக் கொடுக்கிறார் கபிலர். கூடவே, பாரியின் இயல்பையும் சிறப்பையும் எடுத்துமொழிகிறார்.

வாரி வழங்கும் பாரியை நினைக்கும்போதெல்லாம் வானின்று வழங்கும் மாரியின் தண்மை (புறம்-107) கபிலருக்குள். அகப்பாடலான முதற்பாடலுக்கும், புறப்பாடலான இப்பாடலுக்கும் இடையே, இயற்கை சார்ந்த அறிவியல் உண்மையை நுட்பமாகச் சித்தரிக்கிறார். வெகு உயரத்தில் நின்று பூமியைப் பார்க்க, அது தாமரை போலவும், அலைகடல் அதனில் சுரக்கும் தேன் போலவும், அதில் முடிந்த அளவு முகந்துமீளும் மேகம் வண்டுபோலவும், திரண்ட கார்மேகக் கூட்டம், சந்தன மரக்கிளை போலவும் தோன்றுகின்றன. அந்தக் கணத்தில், கவிதை மின்னலாய் வெட்ட, இடியிடித்துக் கபிலரின் மனதுக்குள் பாமழை பொழியத் தொடங்கிய அழகைக் குறிஞ்சிப் பாட்டில் காணலாம்.

நிறைஇரும் பெளவம் குறைபட முகந்துகொண்டு,
அகல்இரு வானத்து வீசுவளி கலாவலின்,
முரசுஅதிர்ந்தன்ன இன்குரல் ஏற்றொடு,
நிரைசெலல் நிவப்பின் கொண்மூ மயங்கி,
இன்னிசை முரசின், சுடர்ப்பூண், சேஎய்,
ஒன்னார்க்கு ஏந்திய இலங்குஇலை எஃகின்,
மின்மயங்கு கருவிய கல்மிசைப் பொழிந்தென
(கு.பா.47-53)

மழை பொழிகிறது. அது அருவியாய் இறங்கி, மண்ணில் பெருகும் தண்ணீராய் நிறைகிறது. மன்னுயிர்க்கெல்லாம் தன்னுயிர் தருகிற நன்னீர், மன்னரைப் போல் ஆவதால், பாரிவேள், "நீரினும் இனிய சாயலன்' ஆகிவிடுகிறான். வான் பொய்க்கினும் தான் பொய்க்காத பேரருவி, பறம்புமலையில் இருப்பதனால், வற்றாத வளம் அம்மலைக்கு; வள்ளண்மை பாரிக்கு. 

அவன் மலை, உழவர் உழாதன நான்கு பயன் உடையது. 1.மூங்கில் நெல். 2. சுளைபல தரும் பலா, 3. வள்ளிக்கிழங்கு, 4.தேன். அதனால்தான், வாள்நுதல் விறலியைப் பார்த்து, 

"சேயிழை பெறுகுவை' எனப் பாடுகிறார் கபிலர். மழையானது, 
"பெய்யினும் பெய்யாதாயினும், அருவி
கொள்உழு வியன்புலத்து உழை கால் ஆக,
மால்புடை நெடுவரைக் கோடுதோறு இழிதரும்
நீரினும் இனிய சாயற் பாரிவேள்பால் பாடினை செலினே" 
(புறம்-105)

என விறலியை ஆற்றுப்படுத்துகிறார்.  ஆனால், இப்போது  அவை எல்லாமும் அருகிப்போயின. கபிலராய்க் கலங்கும் (புறம்-118) நம் மனத்துயர் மாற்ற மீளவும் வருவானா, நீரினும் இனிய சாயற் பாரிவேள்? "கரையுயரக் கவியுயரும்'; வருவான் பாரி, வான்மழையாய்!

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/21/w600X390/tm3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/21/நீரினும்-இனிய-சாயலன்-3196658.html
3196654 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "தூது' சென்ற தூதுவளை! -மாணிக்கவாசகம் DIN Sunday, July 21, 2019 12:52 AM +0530  

அதிர்ஷ்டவசமாய் ஒரு நாள் கீரை கொடுத்தவர் பரவை நாச்சியாரிடம் சிக்கிக் கொண்டார்.

""திருச்சிற்றம்பலம்.. திருச்சிற்றம்பலம்... என்ன இது விளையாட்டு..!''

அவள் எதிரே சோமாசிமாறன். சிவனடியார்களைப் பார்த்தால் நெக்குருகிப் போய் பணிவிடை செய்யும் அருட்தொண்டர். தவறாமல் சோம வேள்வி செய்து ஈசனை வழிபடுவதையே வழக்கமாய்க் கொண்டவர். சுந்தரர் மீது மாறாப் பாசம் கொண்டு அவர்தம் நட்பைப்பெற விரும்பி இருக்கிறார். அதற்கான நேரம் வருமென்று காத்திருந்தாராம். இருமலால் சுந்தரர் அவதியுற்றது கேள்விப்பட்டு, தன்னை அடையாளம் காட்டிக் கொள்ளாமல் தூதுவளைக் கீரை கொடுத்து அனுப்பியிருக்கிறார்.

""என்ன யோசனை... பரவை?''
சுந்தரருக்கு அவள் முகக் குழப்பம் புரிந்துவிட்டது. 
""இப்போதெல்லாம் தினசரி கீரை வருகிறது... கவனித்தீர்களா?''
""அடடா..! என் மீது பிரியம் காட்டுகிற அந்த மகான் யார்?''
வாசல் நடையில் இருந்து நிழலாய் ஓர் உருவம் உள்ளே ஓடி வந்தது. ""திருச்சிற்றம்பலம்... அடியேன்.. அடியேன்''
""யாரது.. எழுந்திருங்கள்..!''
சுந்தரர் கைத்தாங்கலாக அவரை எழுப்பிப் பார்த்தார்.
""அடியேன் மாறன்..''
""சோமாசிமாறனா...? தவறாமல் சோம யாகம் செய்து எம்பிரானுக்குப் பிரியமான சோமாசிமாறனா?'' தம்பிரான் தோழர் சுந்தரர் கண்களில் வியப்பு!
""தங்கள் பிரியத்துக்கு ஏங்கித் தவிக்கும் அடியவன் மாறன். காணாமலே நெஞ்சில் நேசம் வளர்த்து, இன்று கண்டதால் புத்துயிர் பெற்றேன்''
""என்ன பாக்கியம் எனக்கு...! தங்கள் நட்பு   கிட்டியது.'' சுந்தரர் "அடியார்க்கும் அடியேன்' என்னும் தொனியில் முகமெல்லாம் மலர்ச்சியாய்க் கூறியதைக் கேட்ட மாறன் மெய்சிலிர்த்துப் போனார்.
""சிவ..சிவா''
""நண்பரே.. என்னால் ஆகக்கூடியது ஏதேனும் உண்டா சொல்லும்..? அவனருளால் கூட்டித் தருகிறேன்..'' என்றார் சுந்தரர்.
சட்டென்று வாய் மொட்டு மலர்ந்து விட்டது! ""அடியேன் செய்யும் யாகத்திற்கு ஈசனே வந்து அவிர்ப்பாகம் பெற்றுப் போக வேண்டும்.. தாங்கள்தான் அருள் கூட்ட வேண்டும்''
""ஆஹா! மாறனிடம் வசமாய் சிக்கிக் கொண்டேனே'' சுந்தரர் மனம்விட்டுச் சிரித்தார். ""அப்படியே ஆகட்டும்.. உங்கள் யாகத்திற்கு அந்தக் கயிலாய நாதனே வருவார்... செல்லும்,  ஏற்பாடுகளைச் செய்யும்''
ஊரெல்லாம் செய்தி பரவிவிட்டது. "சோமாசிமாறனார் நடத்தும் யாகத்திற்கு ஈசன் வருகிறாராம். சுந்தரர் வாக்குக் கொடுத்திருக்கிறாராம்'!  திருவம்பர் திருமாகாளம் விழாக் கோலம் பூண்டுவிட்டது. எல்லா ஊரிலிருந்தும் வேத விற்பன்னர்கள், முனிவர்கள், ஆன்றோர், சான்றோர் எனப் பெருங்கூட்டம். யாகம் விமரிசையாக நடந்து பூர்ணாகுதி ஆகும் நேரம். யாகசாலை வாசலில் திடீரென ஒரு பரபரப்பு.

""ஓடுங்கள்.. இடம் அசுத்தமாகி விட்டது... ஓடுங்கள்...'' என்கிற கூக்குரல் எழுந்தது. வேதியர்கள் வெளியே ஓடினார்கள்.

""என்ன குழப்பம்..?' சோமாசி மாறனார், மனைவி சுசீலா அம்மையாரைப் பார்க்க, அவர் சொன்னார். ""வாசலில் இறந்த கன்றைச் சுமந்து, நாய்களுடன் ஒருவர் வந்திருக்கிறார். அவருடன் அவர் மனைவி, இரு பிள்ளைகளும். மனைவி தலையில் மதுக்குடம் வேறு.. வேதியர்கள் அஞ்சுகிறார்கள் சுத்தம் பறிபோனதாய்...''
சோமாசிமாறனார் எழுந்து வெளியே வந்தார். எதிரே சுசீலா சொன்னது போலவே காட்சி. ""இறைவா இது என்ன சோதனை... சுந்தரர் வாக்குப் பொய்யானதா...? யாகம் அரைகுறையாய் முடிந்ததா.. என் மனக்குறை தீராதா..?'' கண்ணீர் பெருகியது மளமளவென்று. தடுமாறி கீழே சரியப் போனார். தாங்கிப் பிடித்தான் வாசலில் வந்த இரு பிள்ளைகளில் சற்றே பருத்த பிள்ளை.
""மாறா... கவலை வேண்டாம்... நன்றாகப் பார்...''
அவன் தொட்டதும் நம்பிக்கை துளிர்த்தது நெஞ்சில். கைப்பட்ட இடம் தும்பிக்கை தெரிந்தது அவர் கண்ணில்.
""விநாயகா.. வேழ முகத்தோனே!''
""எதிரே பார்.. அம்மையப்பன்தான் உனக்கருள வந்திருக்கிறார்..''
சுசீலாவுடன் உடனே எதிரே நின்றவர்களின் தாள் பணிந்து தொழுதார் சோமாசிமாறனார். தம் கையாலேயே ஈசனுக்கு அவிர்ப்பாகமும் தந்தார்.
போட்டிருந்த வேடம் கலைத்து எம்பிரானும் பார்வதி சமேதரராய்க் காட்சி தந்தார். உடன் பிள்ளையாரும், முருகப் பெருமானும்.
தூதுவளைக் கீரையால் சுந்தரர் அன்பைப் பெற்று, சோமாசிமாறன் அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்களில் ஒருவராய் ஆனார்.
துன்றும் புலன் ஐந்து உடன்  ஆறு தொகுத்த குற்றம்
வென்று இங்கு இது நல்நெறி சேரும்விளக்கம் என்றே
வன் தொண்டர் பாதம் தொழுது  ஆன சிறப்பு வாய்ப்ப
என்றும் நிலவும் சிவலோகம் இன்பம் உற்றார்.
இப்படி,  சுந்தரர் அன்பைப்பெற சோமாசிமாறன் நாயனார் தூதுவளைக் கீரையைத் தூதாகப் பயன்படுத்தியதால்தான் இந்தக் கீரைக்கு "தூது
வளை' என்று பெயர் உண்டாயிற்று. 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/21/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/21/தூது-சென்ற-தூதுவளை-3196654.html
3196648 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, July 21, 2019 12:51 AM +0530  

பெற்றாலும் செல்வம் பிறர்க்கீயார் தாந்துவ்வார்
கற்றாரும் பற்றி இறுகுபவால் - கற்றா
வரம்பிடைப் பூமேயும் வண்புனல் ஊர!
மரங்குறைப்ப மண்ணா மயிர்.  (பாடல்-107)

(கற்றா - கன்றினை உடைய பசு) வரம்பின்கண் உள்ள பூவினை உண்கின்ற வளமையுடைய புனல் நாடனே! மரங்களை வெட்டும் வாள் முதலிய கருவிகள், மயிரினை நீக்குதல் செய்யா; (ஆனால்) பழைய நூல்களின் துணிவைக் கற்றாரும் செல்வத்தை ஒருகாற் பெற்றாலும், வேண்டுவார்க்கு ஒன்றைக் கொடுத்தலுமிலர், தாமுந் துய்த்தலுமிலராகி, பற்றுள்ள முடையவராய் நெகிழாது இறுகப்பிடிப்பர்; இஃது என்னோ என்றவாறு என்பது பழமொழி.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/21/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/21/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3196648.html
3191791 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நீ உயிர், உடல் நானே! DIN DIN Sunday, July 14, 2019 12:45 AM +0530 உள்ளன்பால் கட்டுண்ட காதலர்கள் ஒருவருக்கொருவர் தம்மை உயிராகச் சொல்லி மகிழ்வதுண்டு. நேயத்தாலே நெஞ்சம் நெகிழ்ந்து, "நீ உயிர், உடல் நானே' என்றும், "என்னுயிர் நீ தானே' என்றும் பேசும் காதலர்களைக் காலந்தோறும் தமிழ் இலக்கியங்கள் சுவைபடச் சித்தரிக்கின்றன. இத்தகைய காதலரை, "ஓருயிருடைய இருதலைப் பறவை'யாகக் கலித்தொகை (89:4) காட்டுகின்றது.
 "ஊடல் உணர்தல்' என்னும் திருக்குறள் (1109) உரை விளக்கத்தில் உழுவலன்புடையோரை, "இருதலைப்புள்ளின் ஓருயிராய காதலர்' என்றே பகர்கின்றார் பரிமேலழகர். இதனடியாக, துன்பம் மேலிடும் பிரிவு காலத்தில் தலைவனோ, தலைவியோ தாம் உயிரோடிருப்பதை உறுதிசெய்யும் முறையில் வெளிப்படுத்தும் கருத்துகள் கற்போர் மனத்தைக் கவர்வனவாகும்.
 நெய்தற்கலியில் ஒரு காட்சி: களவொழுக்கத்தில் தலைவியொடு பல நாள் பழகிவந்த தலைவன், ஒரு நாள் அம்மகிழ்ச்சி நீங்கும்படி அவளைப் பிரிந்து சென்றான். பிரிவாற்றாமையால் அவளின் மெல்லிய தோள்கள் மெலிந்தன. அந்நிலையில், "அவனையே நினைந்து நினைந்து அவனுறைந்த இடந்தேடிச் சென்று நெடுங்காலமாக அவனிடம் பொருந்தி நின்றது என் நெஞ்சம்' என்று வருந்திக் கூறினாள் தலைவி.
 அதுகேட்ட மகளிர் சிலர், "அவனுக்கு ஏதேனும் தீங்கு நேர்ந்ததோ?' என்று வினவி நின்றனர்; அவ்வருத்தத்தினால், "இவள் கையறவு எய்தினாள்' என்றும் கவலை கொண்டனர். அப்போது தலைவி அவர்களை நோக்கி தலைவன் உயிரோடுள்ளான் என்னும் தன் நம்பிக்கையைப் பின்வருமாறு உறுதிப்படுத்தினாள்:
 "பெண்களே! என் தலைவனுக்கு ஏதம் ஒன்றும் ஏற்படவில்லை. என் இன்னுயிர் அனையான் அவன்.
 தீங்கின்றி அவன் உயிரோடிருக்கிறான் - என்பதை அவன் உயிரோடு ஒன்றுபட்ட எனது உயிரே இங்குக் காட்டிக் கொண்டிருக்கிறதே! தலைவன் இறந்திருப்பின் என்னுயிரும் எப்போதோ நீங்கியிருக்கும். அப்படி நீங்காமல் இருப்பதன் மூலம் அவன் இறந்து
 படாமல் உயிரோடு இருத்தலை அது காட்டவில்லையா?' என்றாள். இதனை,
 இன்னுயிர் அன்னாற்கு
 எனைத்தொன்றும் தீதின்மை
 என்னுயிர் காட்டாதோ மற்று
 (கலி.143:20-21)
 என்பதால் புலப்படுத்தினாள். இதே தொனியில் நம்மாழ்வாராகிய தலைவி (பராங்குச நாயகி)யும் பேசுவதைத் திருவாய்மொழியில் கேட்கலாம். திருவண்வண்டூர்ப் பெருமானிடம் காதல் கொண்ட தலைவி, அவனைப் பிரிந்த நிலையில் வண்டுகளை அவனிடத்துத் தூதாக அனுப்புகிறாள். அப்போது இறைவனிடம் சொல்லும்படி வண்டுகளிடம் அவள் சொன்ன செய்தி இதுதான்: "நானும் உயிரோடிருக்கிறேன் என்று சொல்லுங்கள்' என்கிறாள். ""என்னையும் உளள் என்மின்களே'' (6-1-10) என்பதுதான் அவளின் தூதுச் செய்தி.
 "தலைவன்-தலைவி ஆகிய இருவருள் எவர் ஒருவர் உயிர்நீங்கினும் மற்றவர் உயிரும் தானாகவே நீங்கும்' என்பர். அங்ஙனமன்றி அவர் ஒருவர் உயிரோடு இருப்பதால், அவளும் இருக்கின்றாள் (உளள்) என்பதை அவர் அறியவேண்டாமோ? எனவே, நானும் உயிரோடுள்ளேன் - என்பதை அவருக்குத் தெரிவியுங்கள்' என்றாளாம். நம்பிள்ளையின் ஈட்டுரை காட்டும் விளக்கம் இது.
 இதே கருத்து திருத்தக்கதேவரின் சீவக
 சிந்தாமணியிலும் இடம் பெற்றுள்ளது.
 காத லாள்உட லுள்ளுயிர் கைவிடின்
 ஏத மென்னுயிர் எய்தி இறக்கும்; மற்று
 ஆத லால்அழி வொன்றிலள்...(1631)
 என்னும் முடிவுக்கு வருகிறான் காதலன். "காதலியின் உயிர்நீங்கின் என்னுயிரும் துன்புற்று நீங்கும்'. இது நீங்காமையின் அவள் இறக்கவில்லை. உயிரோடு இருக்கிறாள். இதுவும் அறிதற்கோர் உபாயம்' என உணர்கிறான்.
 காலத்தால் இவர்களுக்குப் பின்வந்த கவிச்சக்கரவர்த்தி கம்பருடைய பாட்டிலும் இக்கருத்து எதிரொலிக்கின்றது.
 இலங்கையில் சீதையைப் பலவிடங்களிலும் தேடிய அனுமன் கடைசியில் அசோகவனத்தில் அவளைக் கண்டான். தன்னை இராம தூதனாக அறிமுகம் செய்து கொண்ட பின்னர், சிறையிருந்தவளின் ஏற்றமும் இராமபிரானின் வாட்டமும் புலப்படுமாறு அவளிடம் பேசுகின்றான்:
 ஆண்டகை நெஞ்சில் நின்றும்
 அகன்றிலை; அழிவுண் டாமோ?
 ஈண்டுநீ இருந்தாய், ஆண்டு அங்கு,
 எவ்வுயிர் விடும்இ ராமன்?
 (சுந்தர. உருக்காட்டு. 77)
 "ஆண்மை குணமிக்க இராமன் நெஞ்சைவிட்டு நீ சிறிதும் நீங்கினாயல்லை, அன்றியும் உன்னைத்தவிர அவனுக்கு வேறு உயிர் ஏது? மெய்யுயிராகிய நீ இங்கே-இலங்கையில் இருக்கையில் அங்கே - வனத்திலுள்ள இராமன் எவ்வாறு, எந்த உயிரை விடுவான்? இங்ஙனமிருக்க, அவனுயிருக்கு அழிவுண்டாகுமோ?' என்கிறான். "நீ உயிரோடிருப்பதாலேயே அவனும் உயிரோடிருக்கிறான்' எனும் கருத்து இதில் தொனிப்பதை உணரலாம்.
 தமிழிலக்கியங்களில் காணத்தகும் இத்தகைய சுவைக்கூற்றுகளும், உரை விளக்கங்களும் பயிலப்பயில இன்பம் பயப்பனவாகும்.
 -முனைவர் ம.பெ.சீனிவாசன்
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/14/w600X390/tm4.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/14/நீ-உயிர்-உடல்-நானே-3191791.html
3191785 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, July 14, 2019 12:43 AM +0530 நாளை காமராஜரின் 117-ஆவது பிறந்த நாள். பெரியவர் மறைந்து 44 ஆண்டுகள் உருண்டோடி விட்டன. இன்றளவும் தமிழகத்தில் ஏதாவது ஒரு மூலையில் ஏதாவது ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் அவரது பெயர் நினைவுகூரப்படுகிறது. அதனால்தான் அவர் பெருந்தலைவர்!
 சென்ற வாரம் சனிக்கிழமை சிதம்பரம் அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழக விருந்தினர் விடுதியில் தங்கியிருந்தபோது, பெருந்தலைவர் காமராஜ் பேரவைத் தலைவர் அ.இலக்குமணனும், செயலாளர் ஜீவா விஸ்வநாதனும் சந்திக்க வந்திருந்தார்கள்.
 பெரியவர் காமராஜர் குறித்துப் பேசிக்கொண்டிருந்தோம். அவரை ஜாதியக் கூண்டுக்குள் அடைத்துவிட்டது பற்றியும் எங்கள் பேச்சு தொடர்ந்தது.
 வ.உ.சி.யை வேளாளராகவும், ராஜாஜியை பிராமணராகவும், கக்கனை ஹரிஜனத் தலைவராகவும் பார்க்கும் சிற்றறிவை நினைத்து வருத்தப்படுவதல்லாமல் வேறென்ன செய்ய?
 சிதம்பரம் பெருந்தலைவர் காமராஜ் பேரவை, நாடார் சமுதாயத்தால் நடத்தப்படுவதல்ல. இதுபோல, தமிழகத்தில் பல்வேறு அமைப்புகள் காமராஜரை ஜாதியக் கூண்டில் அடைத்துவிடாமல் அவரது பங்களிப்பை நினைவுகூர்ந்து நன்றி தெரிவிக்கின்றன. ஆனால், அவை குறித்த செய்திகள் வெளியில் தெரியவில்லை என்பது வேதனை அளிக்கிறது.
 பண்டித நேருவின் பிறந்த நாளைக் குழந்தைகள் தினமாகவும், டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணனின் பிறந்த நாளை ஆசிரியர் தினமாகவும் கொண்டாடுவது போல, காமராஜரின் பிறந்த நாளை "அனைவருக்கும் கல்வி' தினமாக மத்திய அரசு அறிவிக்க வேண்டும்.
 அன்று எல்லா பள்ளி, கல்லூரிகளிலும் காமராஜர் குறித்த கருத்தரங்கம், போட்டிகள் நடத்தப்பட வேண்டும். அதுதான் அவருக்கு நாம் செலுத்தும் மிகப்பெரிய நன்றிக்கடனாக இருக்கும்!
 
 காமராஜ் திரைப்படம் தயாரித்த ரமணா கம்யூனிகேஷனின் சார்பில் "காமராஜர் 1000' என்கிற புகைப்பட ஆல்பம் ஒன்றை வெளியிட்டிருக்கிறார்கள். காமராஜர் பதிப்பகத்தின் மூலம் வெளியிடப்பட்டிருக்கும் அந்தப் புகைப்படங்களின் தொகுப்பை அ.பாலகிருஷ்ணன் என்பவர் தயாரித்துப் பதிப்பித்திருக்கிறார்.
 புகைப்படத் தொகுப்புகளுக்கு நடுவில், காமராஜர் குறித்த வரலாற்றுத் தொகுப்பும் இடம்பெற்றிருப்பது தனிச்சிறப்பு. ஏற்கெனவே வெளியிடப்பட்ட புகைப்படத் தொகுப்பின் நீட்சிதான் இது என்றாலும்கூட, அதிக தயாரிப்புச் செலவில் வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கிறது.
 தமிழக அரசின் செய்தித் துறையிலிருந்து நிறையப் புகைப்படங்களை வாங்கி இணைத்திருக்கிறார்கள். எண்ணிக்கையில் ஆயிரத்தை எட்டுவதற்காக, முக்கியத்துவம் இல்லாத படங்கள் இணைக்கப்பட்டிருப்பது அலுப்பை ஏற்படுத்துகிறது. தவிர்த்திருக்கலாம்.
 கால வரிசைப்படி புகைப்படங்களை வரிசைப்படுத்தாதது இன்னொரு குறை. புகைப்பட ஆல்பம் தயாரிக்க வேண்டும் என்பதில் காட்டிய ஆர்வத்தைப் பாராட்டாமல் இருக்க முடியவில்லை. அதே நேரத்தில், இதுபோன்ற பணிகளில் ஈடுபடுவதற்கு இதழியல் அனுபவம் தேவை என்பதை அவர்கள் ஏனோ உணரவில்லை.
 காமராஜர் இருக்கும் புகைப்படங்களை இணைக்கும்போது, அவருடன் இருக்கும் முக்கியமான தலைவர்கள் குறித்தும் குறிப்பிட்டாக வேண்டும். ஆல்பத்தைத் தயாரித்தவர்களுக்கு நேரு, இந்திரா, மொரார்ஜி போன்ற ஒரு சில முக்கியமான தேசியத் தலைவர்களையும், பக்தவத்சலம், சி.சுப்பிரமணியம் போன்ற ஒரு சில தமிழகத் தலைவர்களையும்தான் தெரியும் போலிருக்கிறது. பல முக்கியமான தலைவர்கள் இன்னின்னார் என்று குறிப்பிடாமல் விடுபட்டிருப்பது மிகப்பெரிய குறை.
 வி.கே.கிருஷ்ண மேனன், எஸ்.கே.பாட்டீல் உள்ளிட்ட பல தலைவர்கள் காமராஜருடன் இருக்கும் படங்கள் இணைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. கொஞ்சம் சிரமமும், கால அவகாசமும் எடுத்துக்கொண்டு எல்லா படங்களையும், அதில் இடம்பெற்றிருப்பவர்களில் முக்கியமானவர்கள் பெயருடன் குறிப்பிட்டிருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருந்திருக்கும்?
 தமிழகத் தலைவர்களையே எடுத்துக்கொண்டால், காமராஜருடன் நெருக்கமாக இருந்த எஸ்.ஜி.விநாயக மூர்த்தி, மணிவர்மா உள்ளிட்ட பலரின் பெயர்கள் குறிப்பிடப்படாமல் இருப்பதால், இதை ஓர் ஆவணப் பதிவாகவோ, முழுமையான தொகுப்பாகவோ ஏற்றுக்கொள்ள முடியாமல் இருக்கிறது.
 சிரமப்பட்டு நிறையப் படங்களைச் சேர்த்துத் தொகுத்திருக்கிறார்கள். இதன் அடுத்த நீட்சியாக, காமராஜரின் அடுத்த பிறந்த நாளுக்கு ஆவணப்பதிவாக ஒரு ஆல்பத்தை வெளிக்கொணர வேண்டும் என்பது எனது வேண்டுகோள்.
 
 பழ. அன்புநேசனை ஆசிரியராகக் கொண்டு வெளிவருகிறது "சிகரம்' என்கிற சிற்றிதழ். ஜூன் மாதம் வெளிவந்த "சிகரம்' காலாண்டிதழில் நாமக்கல் அருகேயுள்ள பழையபாளையத்தைச் சேர்ந்த கவிஞர் க. ஆனந்த் எழுதியிருக்கும் கவிதை இது.

நாமக்கல், தமிழ்நாடு மின்சார வாரியத்தில் உதவி செயற்பொறியாளராகப் பணியாற்றும் இவர், "சிலம்பொலி' செல்லப்பனாரின் உறவினர்.
 வார்த்தைகளுக்கு அப்பால் இந்தக் கவிதையைப் பார்க்க வேண்டும், அதில் புதைந்திருக்கும் அர்த்தங்களைப் புரிந்து கொள்ள.
 
 உள்ளும் வெளியும்
 ஒன்றுதான்
 சன்னலுக்கு -
 மூடி இருந்தாலும்
 திறந்திருந்தாலும்!
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/14/w600X390/kamaraj.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/14/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3191785.html
3191767 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி உயிர்த்தெழுவாயாக! DIN DIN Sunday, July 14, 2019 12:40 AM +0530 சுப்ரதீபக் கவிராயர் என்பவரின் பாடல்கள் "தனிப்பாடல் திரட்டில்' இடம்பெற்றுள்ளன. அவர் "குன்னரங்கன்' எனும் அரசன் காலமானபோது, மனமுருகி இவ்வாறு பாடுகிறார்:
 தென்னரங்கன் அரங்கனென்பார் வாய்திறவான்
 கண்விழியான் திரும்பிப் பாரான்
 என்னரங்கன் துங்கரங்கன் ஏழையர்பாற்
 கருணையுடன் இரங்கா ரங்கன்
 மன்னரங்கன் தமிழ்ப்பெருமான் மழவரங்கன்
 அளித்தருளும் மைந்த னான
 குன்னரங்கா எனக்கிரங்காய் கொண்டுவந்த
 தமிழ்க்கிரங்கிக் குழைந்து எழாயே! (பா.1)
 "அழகிய ஸ்ரீரங்கத்திலுள்ள பெருமாளை சபைக்கு அதிபதி என்பார்கள். அவன் பேசமாட்டான்; கண்ணைத் திறந்து பார்க்கமாட்டான்; தான் பார்க்கும் திசையிலிருந்து மாறிப் பார்க்கமாட்டான்; அவன் எத்தன்மையான அரங்கனென்றால், துயில்கின்ற அரங்கன். எளியவர்களிடத்துத் தயவு வைத்து இரக்கம் காட்டாத அரங்கநாதன். அரசர்களைத் தனக்கு உறுப்பாக உடையவனான தமிழுக்குத் தலைவனான, மழவரங்க பூபதி பெற்ற மகனாகிய குன்னரங்கனே! என்பால் கருணை வையாவிடினும், நானியற்றிக் கொணர்ந்த தமிழ்ப் பாட்டிற்கு இரக்கம் வைத்து, மனமுருகி உயிர்த்தெழுவாயாக!' என்கிறார்.
 அரசனை உயிர்த்தெழச் சொல்லிப் பாடியவர், இன்னொரு பாடலில் இறைவனுக்காக இரக்கப்பட்டுப் பாடுகிறார். அல்லும் பகலும் திருவம்பத்தில் அனவரத தாண்டவமாடும் நடராஜப் பெருமான் படும் துன்பத்தை இப்புலவரால் தாங்கமுடியவில்லை! அதனால், இவ்வாறு பாடி உருகுகிறார்!
 "பெருமானே... புகழ்ச்சி பொருந்திய நாடோறும் வரம் கொடுப்பவனே! திருத்தில்லையில் திருநடனம் செய்யும் பெருமானே! நீ எக்காலத்தும் ஆடிக்கொண்டிருந்தால்... உமது தூக்கிய திருவடியானது வருந்தாதா? பொல்லாத முயலகனை மிதித்தழுத்திய உன் பாதமும்தான் தளர்ந்து போகாதா?' என்று இறைவனுக்காக இரக்கப்படுகிறார் புலவர்.
 தூக்கியதால் நோகாதோ துட்டமுய லகன்மேல்
 தாக்கியகா றானுஞ் சலியாதோ - வாக்கார்
 தினவரதா தில்லைத் திருத்தாண்ட வாநீ
 அனவரதங் கூத்தாடி னால்! (பா.9)
 - ஸ்ரீவித்யா சந்திரமெளலி
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/14/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/14/உயிர்த்தெழுவாயாக-3191767.html
3191758 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஆழ்வார் பாசுரங்களில் அருந்தமிழ்க் குறள்! DIN DIN Sunday, July 14, 2019 12:37 AM +0530 "முன்னோர் சொல் பொன்னே போல் போற்றுதல்' நம் மரபு. ஒவ்வொரு படைப்பாளியும், தத்தம் காலத்திற்கு முன்பு வழக்கில் இருந்த இலக்கிய மரபுகளை எடுத்தாண்டு தத்தம் படைப்புகளுக்கு மெருகூட்டுதலும் உண்டு. திருவள்ளுவரின் குறட்பாக்கள் பிற்காலப் புலவர் பெருமக்களால் ஏராளமாகக் கையாளப்பட்டுள்ளன. அவ்வகையில், ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களிலும் சில குறட்பாக்கள் சொற்பிறழாமல் பல இடங்களில் பளிச்சிடுகின்றன.
 திருமழிசை ஆழ்வார், பெரியாழ்வார், நம்மாழ்வார், குலசேகர ஆழ்வார், திருமங்கை ஆழ்வார் ஆகியோருடைய பாசுரங்களில் திருவள்ளுவரின் புகழ்மிகு குறட்பாக்கள் இடம்பெறுகின்றன.ஸ்வானம், கருமேகம், வயல், விதை என்று பக்தி உழவனாகப் பரந்தாமனைப் படம்பிடித்துக் காட்டும் திருமழிசை ஆழ்வார் தம்முடைய நான்முகன் திருவந்தாதியில் (2404),
 "வித்தும் இடல் வேண்டும் கொல்லோ விடையடர்த்த
 பக்தியுழவன் பழம் புனத்து மொய்த்தெழுந்த
 கார்மேகமென்ன கருமால் திருமேனி
 நீர்வானம் காட்டும் நிகழ்ந்து'
 என்று பாசுரமிடுகின்றார். பக்திப் பயிருக்குப் பாடுபடும் எம்பெருமானின் தொன்மையான உலகம் என்னும் வயலில் நாம் புண்ணியங்களாகிற விதையை விதைக்கவும் வேண்டுமோ? "அவசியமில்லை' என்பது இப்பாசுரத்தின் பொருள்.
 திருமழிசை ஆழ்வாருடைய இப்பாசுரத்தின் இரண்டு அடிகள் வள்ளுவப் பெருந்தகையின் வாய்ச்சொற்களான, "வித்தும் இடல்வேண்டும் கொல்லோ' (85) என்கிற குறளை அப்படியே பிரதிபலிப்பதைக் காணலாம்.
 பெரியாழ்வார் தம்மை யசோதைப் பிராட்டியாக உருவகித்துப் பாடுகிறார். கண்ணபிரானைப் பால் அருந்த வருமாறு யசோதை கெஞ்சுகிறாள்; கொஞ்சுகிறாள். வர மறுக்கும் கண்ணனை "வா' என்று அன்புடன் அழைக்கையில்,
 "உன்னைக் கண்டார் என்ன நோன்பு நோற்றாள் கொலோ
 இவனைப் பெற்ற வயிறுடையாள் என்னும் வார்த்தை
 எய்துவித்த இருடீகேசா! முலையுணாயே!'
 என்று கூப்பிடுகிறார். இங்கு "வார்த்தை' என்று அவர் குறிப்பிடுவது திருக்குறளைத்தான்.
 "மகன் தந்தைக்காற்றும் உதவி இவன்தந்தை
 என்நோற்றான் கொல்லெனும் சொல்' (குறள் 70)
 என்ற குறளை முழுமையாகக் கையாண்டிருக்கிறார் பெரியாழ்வார். "பராங்குச நாயகி'யான நம்மாழ்வார் (நாயகி பாவம்) எம்பெருமானுடைய பிரிவு பொறுக்கமாட்டாமல் ஆசை மிகுந்து ஊரார் பழிக்கு அஞ்சாமல் மடலூரத் துணிந்ததைக் கூறும் பாசுரத்தில் (திருவாய்மொழி 5.3.4),
 "ஊரவர் கவ்வை யெருவிட்டு அன்னை சொல்
 நீர்படுத்து ஈரநெல் வித்தி முளைத்த
 நெஞ்சப் பெருஞ்செயுள் பேரமர்
 காதல் கடல் புரைய விளைவித்த காரமர்
 மேனி நம் கண்ணன் தோழீ! கடியனே?'
 என்கிறார். "தோழீ! என் நெஞ்சம் என்னும் பெரிய வயலில் ஆசை என்னும் நெல்லை விதைத்தேன். ஊரார் பழியே எருவாயிற்று. தாயின் ஆதரவே நீராகப் பாய்ந்தது. இந்தக் காதல் என்னும் நெற்பயிரைக் கடல் போலே, பரந்து விளையும்படி செய்த மேகம் நம் கண்ணபெருமான் ஆவான். மேக நிறம் கொண்ட அக்கண்ணன் கொடியவனோ? இல்லையே!' எனும் பொருள் வழியில் அமைந்ததுதான் என்பதை,
 "ஊரவர் கெளவை எருவாக' என்கிற 1147-ஆவது குறள் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது.
 திருவள்ளுவர் காட்டும் வழியில் செல்லும் பராங்குச நாயகி, தான் வணங்கும் கண்ணன் எம்பெருமானின் கடல் போன்ற கருணைமிக்க குணத்தைத் தன் எண்ண ஈடேற்றத்திற்கு வடிகாலாக்கும் திறம் படித்து இன்புறத்தக்கது.
 "வான்நோக்கி வாழும் உலகெல்லாம்' (542) என்ற குறட்பாவில் இடம்பெறும் இரண்டு குறிப்புகள், பெருமாள் திருமொழியில் அப்படியே இடம்பெறுகின்றன.
 "எத்தனையும் வான்மறந்த காலத்தும்
 பைங்கூழ்கள் மைத்தெழுந்த
 மாமுகிலே பார்த்திருக்கும்' (பெரு.தி.மொழி, 5:7)
 என்ற பாசுரம் புல் ஆதியாக, உலகத்து உயிரினங்கள் அனைத்தும் வானை (மழையை) நோக்கியே வாழ்வதைச் சுட்டிக் காட்டுகின்றன. குடிமக்கள் மன்னவனின் செங்கோலையே பாதுகாப்பு கருதி வாழ்வதை,
 "தான்நோக்கா தெத்துயரம் செய்திடினும் தார்வேந்தன்
 கோல்நோக்கி வாழும்குடிபோன்றி ருந்தேனே'
 (பெ.தி.மொ.5:3)
 என்ற பாசுர அடிகள் மூலம் குறளின் குரலைக் கேட்க முடிகிறது. மகாப்பிரளய காலத்தில் (ஊழிக்காலம்) உலகைக் காத்த திருமாலை, செய்ந்நன்றியோடு வணங்குமாறு உலகோரை அறிவுறுத்த விரும்புகிறார், "கலியன்' என்கிற திருமங்கை மன்னன்.
 "மைந்நின்ற கருங்கடல்வா யுலகின்றி
 வானவரும் யாமுமெல்லாம், நெய்ந்நின்ற
 சக்கரத்தன் திருவயிற்றில் நெடுங்காலம்
 கிடந்ததோரீர், எந்நன்றி செய்தாரா
 ஏதிலோர் தெய்வத்தை யேத்துகின்றீர்?
 செய்ந்நன்றி குன்றேன்மின் தொண்டர்காள்
 அண்டனையே ஏத்தீர் களே!' (பெ.தி.மொ.11-6-1)
 செய்ந்நன்றியை வலியுறுத்தும் இப்பாசுரத்திற்கு முன்னோடியாகத் திருவள்ளுவரின் "எந்நன்றி கொன்றார்க்கும் உய்வுண்டாம்' (110) என்ற குறள் அமைந்துள்ளது.
 இவ்வாறு திருவள்ளுவரின் வாய்மொழியினை உள்வாங்கிக் கொண்ட ஆழ்வார்கள் தம்முடைய அருந்தமிழ்ப் பாசுரங்களில் 31 குறட்பாக்களை ஊடும் பாவுமாக இழையோடவிட்டுள்ளனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது!
-முனைவர் சீனிவாச கண்ணன்
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/14/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/14/ஆழ்வார்-பாசுரங்களில்-அருந்தமிழ்க்-குறள்-3191758.html
3191748 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு  முன்றுறையரையனார் Sunday, July 14, 2019 12:35 AM +0530 உருவப் பொலிவு!
 வாட்டிற லானை வளைத்தார்கள் அஞ்ஞான்று
 வீட்டிய சென்றார் விளங்கொனி - காட்டப்
 பொருவறு தன்மைகண் டஃதொழிந்தார் அஃதால்
 உருவு திருவூட்டு மாறு. (பா.106)
 முன்னொரு காலத்தில் "நாந்தகம்' என்னும் வாளினை உடைய மிக்க திறல் பொருந்திய திருமாலைக் கொல்லும் பொருட்டுச் சென்ற மது கைடவர் என்போர், வளைந்து சூழ்ந்தார்களாகி, நிலைபெற்று விளங்குகின்ற தனது திருமேனியின் ஒளியைக்காட்ட, ஒப்பில்லாத வடிவின் தன்மையைக் கண்டு தாங்கொண்ட மாறுபாட்டினின்றும் நீங்கினார்கள். அழகிய வடிவே செல்வத்தை ஊட்டும் நெறி; அதுவன்றோ? (க-து.) உருவப் பொலிவால் பகைவர் வயமாவர் என்றது இது. "உருவு திருவூட்டு மாறு' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/3/31/w600X390/lotus.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/14/பழமொழி-நானூறு-3191748.html
3187279 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கூடல் இழைத்தல் DIN DIN Sunday, July 7, 2019 03:39 AM +0530 "கூடல் இழைத்தல்' என்பது சங்க இலக்கியங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள திருமணம் தொடர்பான நம்பிக்கை. தலைவனிடம் காதல் கொண்ட பெண் தரையில் மணலைப் பரப்பி, கண்களை மூடிக்கொண்டு தன் சுட்டு விரலால் மணலில் வட்டமாக வரைய, சுட்டுவிரல் தொடங்கிய இடத்தில் வந்து முடிந்தால், தலைவி நினைத்தது நடக்கும் என்றும்; சரியாகப் பொருந்தாவிடின் நினைத்தது நடக்காது என்றும் நம்பினர்.
 "திருமணம் செய்ய வருவேன்' எனக் கூறிச்சென்ற தலைவன் வருவானோ மாட்டானோ என்ற ஐயப்பாடு தலைவியின் உள்ளத்தில் எழும். இதுவே "கூடல் இழைத்தல்' எனப்படும்.
 இதற்கு "சுழி இடுதல்' என்ற மாற்றுப் பெயருமுண்டு. அப்பரடிகள் இந்நிகழ்வை எடுத்தோதுகின்றார்.
 "பாடலாக்கிடும் பண்ணொடு பெண்ணிவள்
 கூடலாக்கிடும் குன்றின் மணற்கொடு
 கோடல் பூத்தளலர் கோழம்பத்துள் மகிழ்ந்து
 ஆடுங்கூத் தனுக்கன்பு பட்டாளன்றே' (5-64-4)
 இதே நிகழ்வை மாணிக்கவாசகர் திருக்கோவையாரில் "சுழிக் கணக்கு' என்கிற பெயரில் அருளிச் செய்துள்ளார்.
 "ஆழிதிருத்தும் புலியூர் உடையான்
 அருளின் அளித்து
 ஆழி திருத்தும் மணற்குன்றின் நீத்து
 அகன்றார் வருகவென்று
 ஆழி திருத்திச் சுழிக்கணக்கு
 ஓதி நையாமல் ஐய
 ஆழி திருத்தித் தாக்கிற்றி யோ
 உள்ளம் வள்ளலையே' (திருக்:186)
 கூடலாவது, வட்டமாகக் கோட்டைக் கீறி அதற்குள்ளே சுழிசுழியாகச் சுற்றும் சுழித்து இரண்டு சுழியாகக் கூட்டினால், இரட்டைப்பட்டால் "கூடுகை' என்றும், ஒற்றைப்பட்டால் "கூடாமை' என்றும் பொருளாகும். தம் இல்லத்தில் கூடல் இழைக்கின்றாள் தலைவி ஒருத்தி.
 ஒருமுனை மறு முனையுடன் கூடவில்லை. இளம்பிறையைப் போல் விளங்க, அது முழு நிலவாய் மாறி வருத்துமே என எண்ணுகிறாள். தாம் உடுத்தியிருந்த ஆடையால் அதை மூட, இளம்பிறையை அணியும் சிவபெருமான் பிறையைத் தேடுவான் என எண்ணுகின்றாள். தாம் சிவனுக்கு அதைக் கொடுத்து உதவி புரிந்தவளாக எண்ணுகின்றாள்.
 எனவே, துணியால் மூடாது விடுகின்றாள். இக்காட்சி கலித்தொகையில் (கலி.142) கண்ணுக்கு விருந்தாகிறது.
 இதையே, "இலக்கண விளக்கம்' எனும் நூலில் (மேற்கோள் செய்யுள்),
 "அண்டர் கிளைக்கும் தெரிவரு கேதகை நீழல்
 கிளியிருந்து வளைக்கும் சுழிக்கும் அழிக்கும்
 ஒண்கூடல் வளைக்கைக் கொண்டே'
 எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. கூடல் இழைத்தலை உள்ளடக்கி நாட்டுப்புறப் பாடலும் ஒன்றுண்டு.
 ஒருபெண் கூடல் இழைப்பதாகக் கருதி அம் முயற்சியில் ஈடுபடுகின்றாள். தன் முன்னால் மணலைப் பரப்பி, கண்களை மூடிக் கொள்கிறாள்.
 "அவனைச் சேர்வேனாயின் வட்டங்கள் ஒன்று சேர்க' என்றெண்ணி மணலைத் தொட்டாளே தவிர, அவ்விரல் அசையவே இல்லை. இக்காட்சியைப் படம் பிடிக்கும் பாடல் இது.
 "கூடற் பெருமானைக் கூடலார் கோமானைக்
 கூடப் பெறுவேனேல் கூடென்று - கூடல்
 இழைப்பாள் போல் காட்டி இழையா திருக்கும்
 பிழைப்பில் பிழைபாக் கறிந்து!' (முத், 86)
 சிறுமியாக இருந்தபொழுது ஆண்டாள் கண்ணன் மேல் காதல் கொண்டு கூடல் இழைத்ததை "நாச்சியார் திருமொழி' ("தெள்ளியார் பலர்கை தொழும் தேவனார்') எடுத்துரைக்கிறது. இதிலுள்ள பத்துப் பாசுரங்களிலும் தமிழ்க் கவியால் கண்ணனுக்கு வட்டமிடுகிறார் ஆண்டாள்.
 "கூடல் இழைத்தல்' குறித்து மேலும் கயிலைபாதி காளத்திபாதி, நான்முகன் திருவந்தாதி, ஐந்திணை ஐம்பது, சீவகசிந்தாமணி, கலிங்கத்துப்பரணி முதலிய இலக்கியங்களும், இன்னபிற இலக்கியங்களும் எடுத்தோதுகின்றன.
 கூடல் இழைத்தலுக்குத் தமிழிலக்கியங்கள் பல்வேறு வகையான பெயர்களைச் சூட்டியுள்ளன. தமிழரின் மணற் சோதிடம், அதிசய சுழி, மணற்சுழி சோதிடம், கோடு இயைதல், கூடல் இயைதல் என்பனவே அவை!
 -புலவர் இரா.வேதநாயகம்
 
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/7/w600X390/KODAL_EZHAITHAL.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/07/கூடல்-இழைத்தல்-3187279.html
3187270 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, July 7, 2019 03:38 AM +0530 பேராசிரியர் சாலமன் பாப்பையாவின் "புறநானூறு - புதிய வரிசை வகை' நூல் வெளியீட்டு விழா சென்ற வாரம் சென்னையில் நடந்தது. மதுரை அமெரிக்கன் கல்லூரியில் அவருடைய மாணவனாக இருந்தவன் என்கிற முறையில், பிரதிகள் பெற்றுக் கொள்பவர்கள் பட்டியலில் என்னையும் இணைத்ததற்கு அவருக்கும், நிகழ்ச்சியை ஏற்பாடு செய்து நடத்திய பட்டிமன்றப் பேச்சாளர்கள் ராஜாவுக்கும், பாரதி பாஸ்கருக்கும் நன்றி.
 வாணி மஹால் அரங்கில் அமர்ந்திருந்தவர்களைப் பார்த்தபோது, தமிழகத்தில் "யார் - எவர்' பட்டியலையே தயாரித்து விடலாம் போலிருந்தது. நடிகர்கள் ரஜினிகாந்த், சிவகுமாரில் தொடங்கி, மதுரை கம்பன் கழகத் தலைவர் சங்கர சீதாராமன், ஈரோட்டிலிருந்து ஸ்டாலின் குணசேகரன், முன்னணி பட்டிமன்றப் பேச்சாளர்கள், அனுக்கிரகா ஆதிபகவன் உள்ளிட்ட இளைய தலைமுறைப் பேச்சாளர்கள் என்று பிரமிப்பை ஏற்படுத்தியது பார்வையாளர்கள் கூட்டம்.
 ஹிமாசல பிரதேச உயர்நீதி மன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாகப் பதவியேற்றிருக்கும் நீதியரசர் வெ. இராமசுப்பிரமணியன், தமிழறிஞர்கள் அவ்வை நடராஜன், தெ.ஞானசுந்தரம் ஆகியோர் மட்டுமல்லாமல், மேடையில் தமிழ்ப் பண்பாட்டுத் துறை அமைச்சர் க. பாண்டியராஜனுடன், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் திருச்சி சிவாவும், சு.வெங்கடேசனும் மேடையை அலங்கரித்தனர். கட்சி மனமாச்சரியங்களைக் கடந்து நமது அரசியல் தலைவர்கள் இப்படி மேடையைப் பகிர்ந்து கொள்வது தமிழகத்தைப் பொருத்தவரை காணக்கிடைக்காத காட்சியாகத்தான் இதுவரை இருந்து வந்திருக்கிறது.
 "எங்கள் தலைவர் மு.க. ஸ்டாலின் முதல்வரானால் இந்தப் புத்தகம் அனைத்து நூலகங்களிலும் இடம்பெறும்' என்று திருச்சி சிவா கூற, "அதற்கெல்லாம் காத்திருக்கத் தேவையில்லை; எங்களது அரசே இந்தப் புத்தகத்தை எல்லா நூலகங்களிலும் இடம்பெறச் செய்யும்' என்று அமைச்சர் க.பாண்டியராஜன் கூற, ஆரோக்கியமான அரசியலுக்கு சாலமன் பாப்பையாவின் "புறநானூறு - புதிய வரிசை வகை' புதுப்பாதை வகுத்திருக்கிறது. நல்ல தொடக்கம்!
 
 கடந்த வாரம் வானதி பதிப்பகத்துக்குச் சென்றிருந்தேன். அங்கே கவிஞர் முத்துலிங்கம், ஏர்வாடி ராதாகிருஷ்ணன், வானதி ராமநாதன் ஆகியோரிடம் ஏறத்தாழ இரண்டு மணி நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தேன். புத்தகங்கள் பற்றி, கவிஞர்கள் குறித்து என்று பேசத் தொடங்கி, சினிமா, அரசியல், நாட்டு நடப்பு என்றெல்லாம் பேசித் தீர்த்தோம். நேரம் போனதே தெரியவில்லை. மதியம் ஒரு மணிக்குப் போன நான் அங்கிருந்து கிளம்பும்போது மூன்று மணி தாண்டிவிட்டது.
 அப்போதுதான் தெரிந்தது, நாங்கள் யாருமே மதிய உணவு சாப்பிடவில்லை என்பது. பேச்சு சுவாரஸ்யத்தில் பசி தெரியவில்லை. 412-ஆவது குறள் உண்மையிலும் உண்மை என்பதை அனுபவப்பூர்வமாக உணர்ந்த தருணங்களில் அதுவும் ஒன்று.
 நாங்கள்தான் அதிகம் பேசினோம். கவிஞர் முத்துலிங்கம் மிகக் குறைவாகவே பேசினார். அவரது வெற்றியின் ரகசியம் புரிந்தது - அடக்கம்! வாழ்க்கையின் முக்கியமான தருணங்களில் ஒன்றாக அந்த சந்திப்பை எனது தினசரி நாட்குறிப்பில் குறித்துக் கொண்டேன்.
 
 சிலருடன் பேசும்போது தகவல்கள் கிடைக்கும். சிலருடன் பேசினால் பொழுது போகும். ஆனால், என். முருகன், ஐ.ஏ.எஸ். போன்றவர்களுடன் பேசினால் வரலாறு குறித்த புரிதல் ஏற்படும். நிகழ்காலம், வருங்காலம் குறித்த விவாதம் மூலம் புதிய சிந்தனைகள் பிறக்கும். இந்திய குடிமைப் பணி அதிகாரியாக இருந்தவர் என்பது மட்டுமல்லாமல், காமராஜர் தொடங்கி இன்றைய அரசியல் தலைவர்கள் வரை பலருடனும் நேரடியாகப் பழகிய அனுபவசாலி அவர்.
 என். முருகனின் கட்டுரைகள் "தினமணி' நடுப்பக்கத்திற்கு வந்தால், எனது மேசையில் வைத்துவிடுவார்கள். முதலில் படிப்பவன் நானாகத்தான் இருக்கும். அவரது கட்டுரைகள் தொகுக்கப்பட்டு புத்தக வடிவம் பெற வேண்டும் என்று முதலில் வற்புறுத்தியவனும் நான்தான். இப்போது ஒன்றன் பின் ஒன்றாக அவரது கட்டுரைகள் புத்தக வடிவம் பெற்று வெளிவந்த வண்ணம் இருக்கின்றன.
 இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்னால் அவரை சந்திக்கச் சென்றிருந்தபோது, "வரலாறு சொல்லும் பாடம்' என்கிற அவரது கட்டுரைகளின் தொகுப்பை என்னிடம் தந்தார். "தினமணி' நடுப்பக்கக் கட்டுரைகளுடன், வேறு சில இதழ்களில் எழுதிய கட்டுரைகளையும் சேர்த்து "வரலாறு சொல்லும் பாடம்' புத்தகத்தை என். முருகன் தொகுத்திருக்கிறார்.
 விவசாயம், சுகாதாரம், கல்வி, அரசியல், சமூகவியல் ஆகியவை குறித்த கட்டுரைகள்தான் பெரும்பாலானவை. அவரது அரசியல் பார்வை மிகவும் வித்தியாசமானது. ஆழமானது. எடுத்துக்காட்டுக்கு "இது இப்படித்தான்!' என்கிற கட்டுரை. நமது அரசியல் கட்சிகள் குறித்தும், அரசியல் தலைவர்கள் குறித்தும் அந்தக் கட்டுரையில் சில நிதர்சனங்களைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார் முருகன். அவை இன்றைய அரசியலைப் படம்பிடித்துக் காட்டுகின்றன.
 "மார்க்சிய சித்தாந்தத்தின்படி ஒரு நாட்டின் சரித்திரம் நிர்ணயிக்கப்படுவதில் தனி மனிதர்களை விடவும் சமூக, பொருளாதார சக்திகளே முக்கியக் காரணமாக இருக்கும்.
 இந்த அடிப்படை சித்தாந்தத்தைத் தகர்த்து எறிந்து தனிமனிதர்களே நாட்டின் சரித்திரப் பாதையை நிர்ணயிக்கிறார்கள் என்பதை நிரூபித்துள்ளது நமது தாய்நாடு, இந்தியா!' என்கிறார் முருகன். எவ்வளவு உண்மை!
 
 முத்து எனும் இயற்பெயர் கொண்ட கவிஞர் "ஜோ', அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் ஆங்கிலத்தில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர் என்கிறது "முதற்கல்' என்கிற அவரது கவிதைத் தொகுப்பிலுள்ள பின் அட்டை குறிப்பு.
 சொந்த ஊரான தூத்துக்குடி மாவட்டம் ஓட்டப்பிடாரத்தில் வாழ்ந்துவரும் கவிஞர் ஜோவின் முதல் படைப்பான இந்தக் கவிதைத் தொகுப்பு விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்தது. அதிலிருந்து "காற்று' என்கிற கவிதை.
 ராட்சத மரங்களை
 வேரோடு பிடுங்கியெறியும்
 இந்தக் கருணையற்ற
 பேய்க்காற்று
 குழந்தையின் கைகளில் மட்டும்
 சரணடைகிறது
 நீலநிற பலூனாக!
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/7/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/07/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3187270.html