Dinamani - தமிழ்மணி - https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/ https://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 3115441 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சங்க இலக்கியமும் நால்வேதமும்! DIN DIN Sunday, March 17, 2019 03:28 AM +0530 நான்கு வேதங்கள் என்பது வடமொழி மற்றும் ஆரியர்களுக்கு உரியது என்றும், தமிழர்களுக்கும், தமிழுக்கும் தொடர்பற்றது என்றும் கருத்து உள்ளது. நமது இலக்கியம் மற்றும் புராணங்களை உற்று நோக்கும்பொழுது அதில் காணக்கிடைக்கும் தகவல்கள் வேறுவிதமான கருத்தை முன் வைக்கின்றன.
 தமிழகத்தின் வரலாறு, பண்பாடு இவற்றை எடுத்தியம்பும் சங்க நூல்களில் பதிற்றுப்பத்தும், புறநானூறும் காட்டும் தகவல்கள் ஒரு தெளிவான பார்வையை ஏற்படுத்துகின்றன. பதிற்றுப்பத்து இலக்கியம் தமிழகத்தின் எல்லைகள் பற்றிக்கூறும்பொழுது, "வடதிசை எல்லாம் இமயம் ஆக' என்கிறது. அதாவது, வடக்கு எல்லை இமயம் என்று கூறுகிறது. இப்படிக் கூறும் அதே நூல் குமரிக்கண்டம் பற்றிப் பேசும்பொழுதும் அதன் வடக்கு எல்லை இமயம் (ஆரியர் துவன்றியபேரிசை இமயம் / தென்னம்குமரியோடு ஆயிடை) என்றே குறிப்பிடுகிறது.
 இப்படி இமயத்தைத் தன்னுள் கொண்டதாகவே சங்க இலக்கியம் தமிழகத்தைக் காட்டுகிறது. இமயம் நமக்கானதாய் இருந்தபொழுது வேதம் மட்டும் வேறுபட்டது என்று எப்படி ஒதுக்க முடியும்? தொல்காப்பியத்தின் சிறப்புப் பாயிரத்தின் முதல் செய்யுளில், "அறங்கரை நாவின் நான்மறை முற்றிய / அதங்கோட்டு ஆசாற்கு அரில்தபத் தெரிந்து' என்று நான்மறை பற்றிய செய்தி உள்ளது.
 அதாவது, நான்கு வேதங்களை முற்றிலும் அறிந்த அறம் பேசும் அதங்கோடு என்னும் ஊரில் இருக்கும் ஆசிரியரிடம் முதலில் தொல்காப்பியத்தைப் படித்துக்காட்டிய பின்னரே அதனை அரங்கேற்றம் செய்ததாகக் கூறுகிறது தொல்காப்பியம்.
 பெருஞ்சோற்று உதியன் சேரலாதன் பாரதப் போரில் வீரர்களுக்குச் சோறிட்டான் என்று புறநானூறு (புறம்-2 ) கூறுகிறது.
 தமிழ் இலக்கியத்தின் வேர்கள், நம் நிலப்பரப்பு, வரலாற்றின் காலம் இவற்றின் ஆழ அகலங்களைச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கின்றன. அதே நேரத்தில், பத்ம புராணம், மச்சபுராணம் போன்ற புராணங்கள் நமது பழந்தமிழ் ஊர்களைக் களமாகக்கொண்டு அமைந்துள்ளன. திருப்பரங்குன்றம், மதுரை முதலிய ஊர்கள் பற்றி அவை பேசுகின்றன. இவற்றை எல்லாம் மனத்தில் கொண்டு பார்த்தால் வேதம் பற்றிய கருத்திலும் சற்று தெளிவு ஏற்படும்.
 புறநானூற்றின் பல பாடல்களில் வேதம் பற்றிய குறிப்புகள் கிடைக்கின்றன. இறைவணக்கச் செய்யுளான முதல் பாடலிலேயே சிவபெருமானைப் பற்றிப் பாடுகிறார் பெருந்தேவனார். சிவனை வர்ணிக்கும் புலவர், வேதம் உணர்ந்த அந்தணர்கள் சிவனைத் தொழுது ஏத்துவார்கள் (கறைமிடறுஅணியலும்அணிந்தன்று; அக்கறை / மறைநவில்அந்தணர் நுவலவும்படுமே) என்கின்றார்.
 பெருஞ்சோற்று உதியன் சேரலாதனை வாழ்த்தும் புலவர் முரஞ்சியூர் முடிநாகராயர், "பால் புளித்தாலும், பகல் இருளானாலும் நான்கு வேதங்களின் நெறிமுறை மாறினாலும் திரிபில்லாச் சுற்றத்தாருடன் நீ வாழ்வாயாக' என்கிறார்.
 "பாஅல் புளிப்பினும் பகல் இருளினும்
 நாஅல் வேத நெறிதிரியினும்
 திரியாச் சுற்றமொடு முழுது சேண்விளங்கி' (புறம்-2)
 இப்பாடலில் நால்வேதம் பற்றி மட்டும் புலவர் குறிப்புத் தரவில்லை. அந்தணர் வளர்க்கும் வேள்வித் தீ பற்றியும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
 "நடுக்கின்றி நிலியரோ அத்தை; அடுக்கத்துச்
 சிறுதலை நவ்விப்பெருங்கண் மாப்பிணை,
 அந்தி அந்தணர் அருங்கடன் இறுக்கும்
 முத்தீ விளக்கிற்றுஞ்சும் பொற்கோட்டு
 இமயமும்,பொதியமும் போன்றே' (புறம்-2 )
 "இமயம், பொதியம் ஆகிய மலை அடுக்கத்தில் அந்தணர் வளர்க்கும் முத்தீ விளக்கொளியில் நவ்வி-மான்கள் உறங்குவது போல அச்சமின்றி உன் மக்கள்-சுற்றம் நிலை கொள்வதாகுக' என்கிறார். இப்பாடல் வேதம் மற்றும் ஆரியக் கருத்துகள் பற்றிய தெளிவைத் தருகிறது. இதேபோல,
 "... ... ... நால் வேதத்து
 அருஞ் சீர்த்திப்பெருங் கண்ணுறை
 நெய்ம் மலி ஆவுதிபொங்கப், பன்மாண்
 வீயாச் சிறப்பின் வேள்வி முற்றி' (புறம் -15)
 "முழவினை முழக்கிக்கொண்டு உன்னைப் பாடும் பாடினியின் வஞ்சிப் பாடலை விரும்பும் வலிமை மிக்கவனே! நால்வேத சிறப்புமிக்க, குழியில் நெய் ஊற்றி, ஆவி பொங்க வேள்வி செய்து, தூண் நட்டுச் சிறப்பெய்தியவனே' எனக் கபிலர், சேரமான் செல்வக்கடுங்கோ வாழியாதனை வாழ்த்துகின்றார். இங்கும் வேதம் மற்றும் வேள்வி பற்றிய குறிப்பைக் காண்கிறோம்.
 "பணியியர் அத்தைநின் குடையே; முனிவர்
 முக்கண் செல்வர் நகர்வலஞ் செயற்கே
 இறைஞ்சுக, பெருமநின் சென்னி; சிறந்த
 நான்மறை முனிவர் ஏந்துகை எதிரே' (புறம்-5)
 அதாவது, "நகர்வலம் வரும் முக்கண்ணரான சிவபெருமான் முன் மட்டுமே உன் குடை தாழ்வு கொள்ளட்டும், நான்மறைகளை ஓதும் முனிவர்கள் முன் மட்டுமே உன் சிரம் தாழ்த்துவாயாக!' என்று பாண்டியன் பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதி மன்னனை வாழ்த்தும்பொழுது பாடுகிறார் புலவர் காரிகிழார். இவை தவிர, நால்வேதங்கள் பற்றிய குறிப்புகள் பல சங்க இலக்கியங்களில் காணப்படுகின்றன.
 மொழியை மேன்மை செய்த நம் பெரியோர் ஒரே நிலப்பரப்பில் விளங்கிய இரு வேறுபட்ட தனிச் சிறப்பு வாய்ந்த மொழிகளை அவற்றின் செறிவுமிக்க கருத்துகளை ஒன்றுக்கொன்று பெருமை சேர்க்கும் வகையில் பயன்படுத்தினார்களேயன்றி, எவ்விதக் காழ்ப்புணர்ச்சியும் அவர்களுக்கு இருக்கவில்லை. புறநானூறு நம் பண்பாடு, நாகரிகம், வாழ்வியல் முறை சொல்லும் நூல் எனில், அது சொல்லும் வேதம் பற்றிய செய்திகளும் நம்முடையவைதானே!
 -கோதை ஜோதிலட்சுமி
 
 
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/17/சங்க-இலக்கியமும்-நால்வேதமும்-3115441.html
3115435 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சோழர்களின் வரலாற்று வெற்றிச் சின்னம் DIN DIN Sunday, March 17, 2019 03:27 AM +0530 வீரத்தின் விளைநிலமாகத் தமிழர்களின் கலாசாரத்தைப் பேணிக் காத்து இயற்கை அன்னையின் அருளுடன் அனைத்து கலைகளுக்கும் உயிர் தந்து அரசாட்சி செய்தவர்கள் தஞ்சை மண்ணின் மைந்தர்களான சோழர்கள். அவர்களின் வம்சாவளியில் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் சுடர்மிகு சூரியனாக வந்துதித்துத் தனது அரசாட்சியில் வாழும் மக்களுக்கு வளம் பல நல்கியவன் முதலாம் இராஜாதிராஜ சோழன் ஆவான்.
 இவன் 1048- ஆம் ஆண்டு மேலைச் சாளுக்கியரோடு மூன்று முறை போர் தொடுத்து அதன் நிறைவில் வெற்றியும் பெற்றான். அதன் பின்னர், அவர்களின் தலைநகரான கல்யாணபுரத்தைக் கைப்பற்றி, அங்கிருந்த கலைப் பொக்கிஷமான இரு துவார பாலகர் சிலை படிமங்களை எடுத்து வந்தான்.இவ்வெற்றிச் சின்னங்களான இருதுவார பாலகக் கற்றளிகளை, கும்பகோணத்துக்கு அருகிலுள்ள தாராசுரம் ஐராதீஸ்வரர் திருக்கோயில் மூலவர் கர்ப்பக்கிரகத்தின் வாயிலில் வைத்து அழகுபடுத்தி மகிழ்ந்தான்.
 மாமன்னன் இராஜாதிராஜனின் புகழ் பாடும் இத்துவார பாலகர் படிமம் ஒன்றின் பீடத்தில் "ஸ்வஸ்திஸ்ரீ உடையார் ஸ்ரீ விஜய ராஜேந்திர தேவர் கல்யாணபுரம் எறிந்து கொடுவந்த துவாரபாலகர்' என்று செதுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தப் படிமம் மேலைச் சாளுக்கிய நாட்டு சிற்பியின் கலைத்திறனையும், அவன் தேர்ந்தெடுத்த கல்லின் தன்மையையும் இணைந்து மிளிருகின்றது.
 அஸ்திர சூலத்துடன் கூடிய யாளி முகத்துடன் அமைந்துள்ள கிரீடம் அணிந்து, மிரட்டும் விரிந்த விழிகளுடன், நான்கு கரங்களுடன் சுமார் ஏழு அடி உயரமுள்ள இக்கற்சிலை துவாரபாலகர் வடிவங்கள் செப்புச் சிலைகளில் உள்ளதுபோல் வழவழப்புடனும், நுணுக்கமான கலையுணர்வை வெளிப்படுத்தும் வேலைப்பாடுகளுடன் அற்புதமாக அமைந்துள்ளது.
 - குடந்தை ப.சரவணன்

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/17/சோழர்களின்-வரலாற்று-வெற்றிச்-சின்னம்-3115435.html
3115430 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி திருமணத்திற்கு முன் மருத்துவ ஆய்வு DIN DIN Sunday, March 17, 2019 03:25 AM +0530 மனித வாழ்வில் எல்லாப் பண்பாட்டுக் கூறுகளும் எல்லாக் காலங்களிலும் உண்டு. அவை அவ்வக்கால நிலையில் குறிப்பாகவும் வெளிப்படையாகவும் ஆன்றோர்தம் எழுத்துகளால் உணரப்படும். அந்த வகையில் திருமணத்திற்கான பொருத்தம் பற்றித் தொல்காப்பியர் கூறும் பத்துப் பொருத்தத்தில் தற்காலத்தில் சிலரால் எதிர்பார்க்கப்படும் மருத்துவ ஆய்வு கண்டறிதலைப் பற்றிய குறிப்பு தொல்காப்பியத்தில் உணருமாறுள்ளதைக் காண்போம்.
 ஆண்-பெண் இருவருக்கும் நற்குடிப்பிறப்பு, குடிக்கேற்ற நல்லொழுக்கம், ஆளுமைப் பண்பு, குறிப்பிட்ட ஒத்த வயது, தோற்ற ஒப்புமை, காம நுகர்வுக்கானஅன்பு, அடக்க உணர்வு, அருட்குணம், ஒத்த அறிவுநிலை, செல்வ நிலை ஆகிய பத்தும் ஒத்திருத்தல் வேண்டும் என்கிறார் (மெய்ப்பாட்டியல் 25) தொல்காப்பியர்.
 இந்தப் பத்தின் அடிப்படைச் செயலை ஓரளவு இன்றைய ஜோதிடக்கலை வல்லுநர்கள் பொருள் மாறுபாடில்லாமல் "பத்துப் பொருத்தம்' என்றே கூறுகின்றனர்.
 "பிறப்பே குடிமை ஆண்மை ஆண்டோடு
 உருவு நிறுத்த காமவாயில்
 நிறையே அருளே உணர்வோடு திருஎன
 முறையுறக் கிளந்த ஒப்பினது வகையே!'
 இவற்றுள் "நிறுத்த காமவாயில்' என்ற ஒன்றுதான் திருமணத்திற்கு முன் இரு பாலரிடமும் காணப்பட வேண்டிய மருத்துவ ஆய்வு பற்றியதோ என உணர வேண்டியுள்ளது. "நிறுத்த காமவாயில்' என்பதற்குத் தொல்காப்பிய உரையாசிரியர் இளம்பூரணர், ""நிலைநிறுத்தப்பட்ட புணர்ச்சிக்கான வாயிலாய் ஒருவர் மாட்டு ஒருவருக்கு நிகழும் அன்பு'' என்றார்.
 இங்ஙனம் பொருள் குறிக்க, தொல்காப்பியரின் தொடரே சான்றாக உள்ளது. அவர் "நிறுத்த காமம்' என்பதாக மட்டும் கூறாமல், "காமவாயில்' என நீட்டித்துக் கூறியதில்தான் இது சிந்தனைக்குரியதாகிறது. "வாயில்' என்பது காமத்தைக் கண்டறிதற்கான காரணம் என்று பொருள்படும். ஒத்த அன்புக்கான காரணம் பலவற்றுள் அதாவது தோற்றம், கல்வி போன்ற நிலை, வேலையால் பெறும் ஊதியம் போன்றவை உணரப்படுதலுள் ஒழுக்கம் தவறாதிருந்த உடற்கூறும், தீரா நோய்க் குறிப்புமாகிய நிலைகளை அறிதலும் அவற்றுள் அடங்கும்.
 தீரா நோய் பற்றிப் பின்னர் தெரியவரின் அன்பு வாழ்க்கை வன்பாகிவிடும். அதனினும் ஒழுக்கம் தவறியதான நிலையை உடற்கூறு காட்டிக் கொடுத்துவிடும் என்பதால்தான் மேற்படியான காம நிறுத்த வாயில் என்பதற்கு உரை கண்ட பேராசிரியர் என்னும் உரையாசிரியர், ""பெண்மை வடிவம் ஆண்மை வடிவம் பிறழ்ச்சியின்றியமைந்தவழி அவற்றுமேல் நிகழும் இன்பத்திற்கு வாயிலாகிய அன்பு'' என்றார். மேலும் அவர் தொடர்ந்து கூறுகையில், "இயற்கை அன்பு, முதலில் உடற்கூற்றின் வடிவு பற்றியல்லது தோன்றா'' என்றும் கூறியுள்ளதால், திருமணத்திற்கு முன்னான ஒழுக்கக் குறையிருப்பின் அதனை உடல் காட்டிக் கொடுத்துவிடும் என்பதால், உடற்கான மருத்துவ ஆய்வுக்குறிப்பு உணர வேண்டியதாகிறது.
 ஏனெனில், இக்கருத்து இன்றைய பாலியல் வன்கொடுமை வகையிலும், விளையாட்டாக ஏமாற்ற ஏமாறும் நிலையிலும், ஒழுக்கச் சிதைவுகள் மூடி மறைக்கும் விதமாய் மெல்ல மெல்ல வளர்வதால் இச்சோதனைக்கான ஆய்வு எதிர்பார்ப்புக்குரியதாகிறது. இந்தக் கருத்தாடலின் முழுமையைத் தொல்காப்பியத்திற்குத் தற்காலத்தில் உரைகண்ட தமிழண்ணல் நிறுத்த காமவாயில் என்பதற்குத் "தொல்லாசான் சிந்தித்துச் சொன்ன அரிய கருத்து' என்றதோடு "உடலில் அமைந்த நுகர்வுக்கான கூறுகள்' என்றும் உரை எழுதியுள்ளார்.
 தொல்காப்பியரையே தொல்லாசான் என்ற தமிழண்ணல், "சிந்தித்துச் சொன்ன கருத்து என்னாமல் அரிய கருத்து என்றதால்' எதிர்காலச் சிந்தனையுடன் திருமணத்திற்கு முன்னராக அறிய வேண்டிய மருத்துவத்தை உட்படுத்தித்தான் தொல்காப்பியர் கூறினாரோ எனச் சிந்திக்கத் தூண்டுகிறது. ஏனெனில், இன்றையச் சூழலில் பொறுப்பற்று புறம்புறம் திரியும் நிலை பெருகி வளர்வதால், நிறுத்த காமவாயிலின் தூய்மை கண்டறிய வேண்டிய நிலை, துளிர்ப்புக்குள்ளாகிவிட்டது எனலாம்.
 தொல்காப்பியர் கூறிய பொருத்தங்கள் யாவும் கண்டறியப்பட வேண்டியதாயினும், இந்தக் காமம் நிறுத்த வாயில் என்பதே நேர் சீராய் மனமொத்த, ஐயப்பாடற்ற வாழ்விற்கான அடிப்படை என்பதால், உரையாளர்கள் அனைவரும் ஒருவர் மாட்டு ஒருவருக்கு நிகழும் அன்பு என்பதை வேறு வேறு வகையில் உறுதிப்படுத்தினர்.
 ஆக, காம நிறுத்த வாயிலாக நேர் சீரான அன்பு, ஒத்ததாக அமையவில்லை எனில், மனவிலக்கு வழி மணவிலக்கிற்கு இடம் கொடுத்ததாகிவிடும். அதனால், இல்லறம் நல்லறமாகாததனினும் அல்லறம் ஆகிவிடும் என்பதில் ஐயமில்லை!
 - தமிழாகரர் தெ. முருகசாமி
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/17/திருமணத்திற்கு-முன்-மருத்துவ-ஆய்வு-3115430.html
3115423 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, March 17, 2019 03:24 AM +0530 காய்கறித் தோட்டம் அமைப்பது என்பது சிறு வயது முதலே எனக்கு மிகவும் பிடித்த பொழுதுபோக்கு. சென்னைக்கு வந்தபிறகு மாடித் தோட்டம் அமைப்பதில் எனக்கு வழிகாட்டியாக அமைந்தவர் இயற்கை விஞ்ஞானி ஆர்.எஸ். நாராயணன். ஒருமுறை திண்டுக்கல் போனபோது அவரை நேரில் சந்திக்கச் சென்றிருந்தேன். அவர் தனது வீட்டு மொட்டை மாடியில் அமைத்திருந்த தோட்டத்தைப் பார்த்து, பல புதிய உத்திகளைக் கற்றுக்கொண்டேன். அவரளவுக்கு என்னால் வெற்றிகரமாக மாடித் தோட்டம் அமைக்க முடியாவிட்டாலும், ஓரளவுக்குச் சில காய்கறிகளை மாடித் தோட்டத்தில் பயிரிட்டுப் பலனடைந்திருக்கிறேன் என்பதில் எனக்குச் சற்று ஆறுதல்.
 மாடித் தோட்டம் குறித்து ஆர்.எஸ்.நாராயணன் எழுதியிருக்கும் புத்தகம் "மாடித் தோட்டம் - 77 + வயதினிலே'. கடந்த 40 ஆண்டுகளில் 40-க்கும் மேற்பட்ட நூல்களையும், "தினமணி' நாளிதழில் 1000-க்கும் அதிகமான கட்டுரைகளையும் எழுதியிருக்கும் வேளாண் விஞ்ஞானி ஆர்.எஸ்.நாராயணனின் இந்தப் புத்தகம் மாடித் தோட்டம் அமைத்திருப்பவர்களுக்கும், அமைக்க விரும்புபவர்களுக்கும் ஒரு மிகச் சிறந்த கையேடு.
 யார் வேண்டுமானாலும் உற்சாக மிகுதியால் மாடித் தோட்டம் அமைத்துவிடலாம். ஆனால், அந்தத் தோட்டத்தை முறையாகப் பராமரிப்பதும், அதில் பல்வேறு காய், கனிச் செடிகளைப் பயிரிட்டு அவை பூத்துக் குலுங்கி, காய்த்துப் பலனளிப்பதை அனுபவிப்பதும் அவ்வளவு எளிதல்ல. முதலில் விதைகளை எப்படித் தேர்ந்தெடுப்பது, பயிரிடுவது, பைகளில் எப்படி மண் நிரப்புவது, எப்படிப் பசுமைக் கூரை அமைப்பது என்று பல அரிச்சுவடிப் பாடங்களைக் கற்றுக்கொண்டால் மட்டுமே வெற்றிகரமாக மாடித் தோட்டம் அமைக்க முடியும்.
 கடந்த 10 ஆண்டுகளாக மாடித் தோட்டத்துடன் உறவாடிக் கொண்டிருக்கும் எனக்கேகூட இன்னும் இதுகுறித்த முழுமையான புரிதலோ, வெற்றிகரமான நடைமுறை அனுபவமோ இல்லை எனும்போது, புதிதாக மாடித் தோட்டம் அமைக்க விரும்புபவர்களின் நிலைமை குறித்து நான் சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை.
 மாடித் தோட்டம் அமைப்பவர்களுக்கு ஆர்.எஸ்.நாராயணனைவிடச் சிறந்த வழிகாட்டி வேறு யாரும் இருக்க முடியாது. அவரது "மாடியிலும் தோட்டமிடலாம்' என்கிற 60 பக்கக் கையேட்டின் தாக்கத்தால்தான் தமிழகத்தில் நூற்றுக்கணக்கான நகர விவசாயிகள் தங்கள் வீட்டு மொட்டை மாடியில் தோட்டம் போடத் தொடங்கினார்கள். "மாடியிலும் தோட்டமிடலாம்' ஆரம்பக் கல்வி என்றால், "மாடித் தோட்டம்- 77+ வயதினிலே' மொட்டை மாடியில் தோட்டம் அமைப்பவர்களுக்கான உயர்நிலைக் கல்வி. நகர்ப்புற விவசாயிகளுக்கு இதைவிடச் சிறந்த கையேடு இருக்க முடியாது.
 
 
 ஆசிரியர் கல்கியின் நகைச்சுவை உணர்வு குறித்தும், சுவாரசியமான எழுத்து நடை குறித்தும் சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை. அவர் வாழ்ந்தது 55 ஆண்டுகள்தான் என்றாலும், நூற்றாண்டு காலம் வாழ்ந்தவர்கூட எண்ணிப் பார்க்க முடியாத அளவுக்கு அவர் எழுதிக் குவித்திருக்கிறார். பொன்னியின் செல்வன், சிவகாமியின் சபதம் போன்ற சிரஞ்சீவித்தனம் பெற்ற புதினங்கள் எந்த அளவுக்கு சுவாரசியமோ அதற்குச் சற்றும் குறைவில்லாதவை அவருடைய கட்டுரைகளும், விமர்சனங்களும். ராகி, யமன், குகன், வழிப்போக்கன், கர்நாடகம் என்று ஆசிரியர் கல்கி தனக்குச் சூட்டிக்கொண்ட புனைப்பெயர்கள் ஏராளம்.
 ஆசிரியர் கல்கி ஆனந்த விகடன் இதழில் பணியாற்றியபோது, "ஆசிரியர்' என்று அவரது பெயர் இடம்பெறாவிட்டாலும், "மெய்யாசிரியர்' என்று வாசகர்கள் அவரை அடையாளம் கண்டு கொண்டனர். அப்போது அவர் ஆனந்த விகடனில் எழுதிய பல கட்டுரைகள் நூல் வடிவம் பெறாமல் இருந்தன. அவற்றையெல்லாம் தேடிப் பிடித்து, "கல்கி' ராஜேந்திரனின் வழிகாட்டுதலுடன், "யுகப்புரட்சி' என்கிற பெயரில் தொகுத்து வழங்கியிருக்கிறார் சுப்ர.பாலன். கல்கியின் 20 கட்டுரைகள் அடங்கிய "யுகப்புரட்சி' என்கிற புத்தகம் அவரது இன்னொரு பரிமாணத்தை நமக்கு அடையாளம் காட்டுகிறது. கோபுலு, மாலி ஆகியோரின் ஓவியங்களுடன் தொகுக்கப்பட்டிருக்கும் "யுகப்புரட்சி' கட்டுரைத் தொகுப்பு, ஒரு வித்தியாசமான முயற்சி.
 "யுகப்புரட்சி' தொகுப்பில் இடம்பெற்றிருக்கும் "பூலோக பிரம்மாக்கள்', "சட்டசபையில் கண்டதும் கேட்டதும்' என்கிற கட்டுரைகளில் இருக்கும் கிண்டலும், கேலியும், நையாண்டியும் ஆசிரியர் கல்கியின் தனி முத்திரைகள்.
 ஒரு நாள் சட்டப்பேரவைக்குச் செல்கிறார் கல்கி. அப்போது நிதியமைச்சராக இருந்த டி.டி.கிருஷ்ணமாச்சாரியார் குறித்த ஆசிரியர் கல்கியின் பதிவு இற்றை நாள் அரசியல்வாதிகள் சிலருக்கும்கூடப் பொருந்தும் போல் இருக்கிறது. பொருத்திப் பார்த்தேன், சிரிப்பு வந்துவிட்டது.
 "ஜனநாயக அரசியல் வாழ்க்கையில் ஸ்ரீமான் டி.டி. வெற்றி அடைவது துர்லபம். அவ்வளவு திறமையையும் உபயோகமில்லாமல் பண்ணும் ஒரு குணம் அவரிடம் இருக்கிறது. ஜனநாயக ஆட்சி நடக்கும் நாட்டில், அரசியல்வாதி ஒருவர் கெட்டிக்காரராய் இருக்கலாம். அவர் கெட்டிக்காரராக இருப்பதை மகாஜனங்கள் மன்னித்து விடுவார்கள். ஆனால், "நான் கெட்டிக்காரன்' என்று அவர் சொல்லிக்கொள்ளக் கூடாது. அதை மகாஜனங்கள் மன்னிக்க மாட்டார்கள். ஸ்ரீமான் டி.டி. அடிக்கடி, "நான் தெரிந்தவன்'; "கெட்டிக்காரன்' எனக் குறிப்பாகவும், ஸ்பஷ்டமாகவும் சொல்லிக் கொள்கிறார். அதோடு மட்டுமா? மற்றவர்களுக்கு ஒன்றும் தெரியாது என்றும் சொல்கிறார்'' - இதுதான் அந்தக் குறிப்பு.
 சுதந்திரத்துக்கு முந்தைய தமிழக அரசியல் குறித்த புரிதலை ஏற்படுத்தும் "யுகப்புரட்சி' கட்டுரைத் தொகுப்பு வித்தியாசமான பாராட்டுதலுக்குரிய முயற்சி.
 
 
 இந்தக் கடிதம் இத்தனை நாளும் ஏன், எப்படி என் பார்வையில் படாமல் எனது மேஜையில் குவிந்து கிடக்கும் பல்வேறு ஆவணங்களுக்கு இடையில் ஒளிந்து கொண்டிருந்தது என்பது எனக்குப் புலப்படாத ஆச்சரியம்! இரண்டாண்டுகளுக்கு முன்பு கோவையில் நடிகர் சிவகுமாரின் "சித்திரச்சோலை' நிகழ்ச்சியைத் தொடர்ந்து, அதற்குப் பாராட்டுத் தெரிவித்துக் கடிதம் எழுதியிருக்கிறார் கோவையைச் சேர்ந்த "தினமணி' வாசகர் "தாதன்குளம்' எஸ். டேனியல் ஜூலியட். அவர் கடிதம் எழுதிய நாள்17.1.2017. அந்தக் கடிதத்தை நான் படித்த நாள் 14.3.2019.
 கடிதத்துடன், ஒரு சிறிய கவிதையையும் இணைத்திருந்தார். அந்தக் கவிதை இந்த வாரத்தில் இணைய வேண்டும் என்பது இறைச்சித்தம் போலும். கவிதை இதுதான்-
 உரமிடாமல் வளர்ந்தது
 உரமிட வாங்கிய
 பயிர்க் கடன்!
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/17/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3115423.html
3115413 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  வணிக நண்பன் எமன்  முன்றுறையரையனார் Sunday, March 17, 2019 03:21 AM +0530 பழமொழி நானூறு
கண்ணுள் மணியேபோல் காதலால் நட்டாரும்
 எண்ணுந் துணையிற் பிறராகி நிற்பரால்
 எண்ணி உயிர்கொள்வான் வேண்டித் திரியினும்
 உண்ணுந் துணைக்காக்கும் கூற்று. (பா-89)
 ஆராய்ந்து உயிரை உண்ணும் பொருட்டு, விரும்பித் திரிவானேயாயினும், தான் உண்ண வேண்டிய காலம் வருமளவும் உயிரைப் பாதுகாத்து நிற்பான் (அதுபோல), கண்ணினுள்ளேயிருக்கும் கருமணியைப்போல், தம் கருமத்தின் மேல் உள்ள ஆசையால் தம்மோடு நட்பு செய்தவர்களும், தமக்கு ஆக வேண்டிய கருமம் முடிந்தது என்று நினைத்த அளவில் முன்னர் இருந்தவராக அன்றி வேறொருவராக நிற்பர். "எண்ணி உயிர்கொள்வான் வேண்டித் திரியினும் உண்ணுந்துணைக் காக்கும் கூற்று' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/17/வணிக-நண்பன்-எமன்-3115413.html
3110738 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, March 10, 2019 01:32 AM +0530 "தினமணி'யுடன் தொடர்புடைய "கலைமாமணி' விருது பெற்ற, மூன்று முக்கியமானவர்களின் பெயர்கள் விடுபட்டுப் போனதில் அவர்களுக்கு மட்டுமல்ல, எனக்குமேகூட வருத்தம்தான். "தினமணி'யின் நடுப்பக்கக் கட்டுரையாளர் பேராசிரியர் தி.இராசகோபாலன், "சிறுவர் மணி'யில் தொடர்ந்து எழுதும் இராஜபாளையம் கொ.ம.கோதண்டம், தமிழ்மணி கட்டுரையாளர் இரா.வ.கமலக்கண்ணன் ஆகியோருக்கும் நமது பாராட்டும் வாழ்த்துகளும்!
 
 
 காதில் சிறு உபாதை. கோவை "அஸ்வின்' மருத்துவமனையில் நேற்று சிகிச்சைக்குச் சென்றேன். காதின் பிரச்னையைத் தீர்த்து வைத்தது மட்டுமல்லாமல், செவிக்கு உணவும் தந்து, சிந்தையையும் குளிரவைத்தார் காது, மூக்கு, தொண்டை மருத்துவர் நாகராஜன்.
 முன்பு ஒரு முறை பதிவு செய்திருந்ததுபோல, மருத்துவர்களில் பலர் தேர்ந்த தமிழார்வம் மிக்கவர்களாகவும் ஏன், கவிஞர்களாகவேகூட இருப்பது தமிழுக்குக் கிடைத்த வரம். சொடுக்குப் போடும் நேரத்தில் கவிதை எழுதும் ஆற்றல் பெற்றவர் மருத்துவர் நாகராஜன் என்று அறிந்தபோது, எனக்கு வியப்பும் திகைப்பும் ஏற்படவில்லை; சிலிர்ப்புதான் மேலிட்டது.
 ஈற்றடி சொல்வதற்குள் வெண்பா எழுதிவிடுகிறார். அடடா என்றால், ஆசிரியப்பா வருகிறது. மருத்துவருக்குள் ஒளிந்திருக்கும் "பா' புனையும் பேராற்றல் பிரமிக்க வைக்கிறது. "காது மூக்கு' என்று தொடக்கம் சொன்ன நொடிப்பொழுதில் அவர் யாத்த வெண்பா இது.
 "காது மூக்கு கழலிவை யாக்கையில்
 யாதினும் தனி இயலே - வாது
 இவைதனில் வந்தால் இடரே, தீர்வுக்கு
 அவையினில் உண்டே யாம்'
 தமிழில்தான் இப்படி என்று நினைத்துவிட வேண்டாம். நமது வெண்பா இலக்கண அடிப்படையில் அவரால் ஆங்கிலத்திலும் வெண்பா புனைய முடிகிறது. ஆங்கில இலக்கியத்தில் இது ஒரு புது முயற்சி. மேலைநாட்டு பாணியில் தமிழ் இலக்கியத்தைப் பார்க்க முற்படுபவர் மத்தியில், தமிழ் இலக்கிய உத்திகளை ஆங்கிலத்தில் புகுத்த முற்பட்டிருக்கும் மருத்துவர் நாகராஜன் இலக்கியத்தில் புதுப்பாதை வகுக்கிறார்.
 
 
 வெள்ளிக்கிழமை இரவு "தினமணி'யின் மகளிர் தின நட்சத்திர சாதனையாளர்கள் விருது வழங்கும் விழா முடிந்த கையோடு அரக்கப்பறக்க ஓடிப்போய் கோவைக்குச் செல்லும் சேரன் விரைவு ரயிலைப் பிடித்து அமர்ந்தபோது, வழித்துணைக்கு எடுத்துச் சென்றிருந்த புத்தகம் "பட்டறையில் மலர்ந்த மலையாளச் சிறுகதைகள்'. தமிழ்ச் சிறுகதைகளிலிருந்து மலையாளச் சிறுகதைகள் எப்படி மாறுபட்டு இருக்கின்றன என்பதை அதில் இடம்பெற்றிருக்கும் 43 சிறுகதைகளும் எடுத்தியம்புகின்றன.
 2002-இல், திருச்சி பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகமும், சாகித்ய அகாதெமியும் இணைந்து தமிழ் - மலையாளம், மலையாளம் - தமிழ் சிறுகதைகளின் மொழியாக்கப் பட்டறை ஒன்றை நடத்தின. அந்தப் பட்டறையில் தமிழிலிருந்து 50 சிறுகதைகளையும், மலையாளத்திலிருந்து 50 சிறுகதைகளையும் தேர்வு செய்து மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டது. இரண்டு மொழிகளை அறிந்த மொழிபெயர்ப்பாளர்களும் ஒரே இடத்தில் கூடி, 100 சிறுகதைகளையும் மொழியாக்கம் செய்தனர்.
 தமிழிலிருந்து மலையாளத்திற்கு மொழிபெயர்ப்பதற்கான 50 சிறுகதைகளை "முன்றில்' மா. அரங்கநாதன் தெரிவு செய்தார். அதேபோல, மலையாளத்திலிருந்து தமிழாக்கம் செய்வதற்கான 50 சிறுகதைகளை விநாயகம் பெருமாள் தெரிவு செய்தார். இதில் விநாயகம் பெருமாளின் பணியை எளிதாக்கியது, 1991-இல் மலையாளச் சிறுகதையின் நூற்றாண்டையொட்டி வெளியிடப்பட்டிருந்த "நூறு ஆண்டுகள் நூறு கதைகள்' எனும் மலையாளச் சிறுகதைத் தொகுப்பு. அந்தத் தொகுப்பிலிருந்து தேர்வு செய்யப்பட்டு, மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டவைதான் "பட்டறையில் மலர்ந்த மலையாளச் சிறுகதைகள்' என்கிற புத்தகம்.
 சிற்பி பாலசுப்பிரமணியம், வை.கிருஷ்ணமூர்த்தி, விநாயகம் பெருமாள், எம்.பாலசுப்பிரமணியம், மா.நயினார், பா. ஆனந்த குமார், மு.சதாசிவம், குறிஞ்சி வேலன், நிர்மால்யா ஆகிய ஒன்பது மொழிபெயர்ப்பாளர்கள், நீல. பத்மநாபன், மா. அரங்கநாதன், விநாயகம் பெருமாள் ஆகிய மூவரின் வழிகாட்டுதலில் ஐந்து நாள்களில் அந்தப் பட்டறையில் மொழியாக்கம் செய்யப்பட்ட கதைகள்தான் இவை.
 பொன்குன்னம் வர்க்கி, (ஒலிக்கும் கலப்பை), வைக்கம் முகம்மது பஷீர் (உலகப் புகழ்பெற்ற மூக்கு), லலிதாம்பிகா அந்தர்ஜநம் (மானிட புத்ரி), மலையாற்றூர் ராமகிருஷ்ணன் (பீட்டரின் லஞ்சம்), எம்.டி.வாசுதேவன் நாயர் (சிறிய சிறிய பூகம்பங்கள்), காக்கநாடன் (நீல கிரகணம்), ஓ.வி.விஜயன் (கடற்கரையில்), எம்.முகுந்தன் (மொட்டை அடிக்கப்பட்ட வாழ்க்கை), சக்கரியா (குழி யானைகளின் பூந்தோட்டம்) முதலிய மலையாளத்தின் ஆகச்சிறந்த 43 எழுத்தாளர்களின் சிறுகதைகள் இந்தத் தொகுப்பில் இடம்பெற்றிருக்கின்றன.
 மொழியாக்கம் செய்யப்பட்ட 50 சிறுகதைகளில் 7 சிறுகதைகள் விடுபட்டுப்போயிருப்பது குறித்து விளக்கம் தரப்படவில்லை. ஒருவேளை, ஒரே எழுத்தாளரின் சிறுகதைகள் இன்னொரு ஆண்டும் சிறந்த சிறுகதையாகத் தேர்ந்தெடுக்கபட்டிருந்ததோ என்னவோ...
 மலையாளச் சிறுகதையின் நூற்றாண்டு மாற்றத்தையும், 43 தலைசிறந்த மலையாளச் சிறுகதை எழுத்தாளர்களின் எழுத்தையும், தமிழ் வாசகர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தியிருக்கும் முயற்சி பாராட்டுக்குரியது.
 
 கவிஞர் ஜெயபாஸ்கரனின் புதிய வரவு "வர வேண்டாம் என் மகனே!' கவிதைத் தொகுப்பு. இது அவரது நான்காவது கவிதைத் தொகுப்பு. இதில் இடம்பெற்றிருக்கும் ஒரு சில கவிதைகளைத் தவிர, மற்றவை எல்லாம் பல்வேறு அச்சு ஊடகங்களில் வெளிவந்தவை.
 கட்சிக் கொடியுடன் வந்தால் அந்த வாகனங்களை நெடுஞ்சாலை சுங்கச்சாவடிகளேகூட பயந்துபோய் வழிவிடும் விசித்திரம். இந்தியாவில் குறிப்பாக, தமிழகத்தில் மட்டுமே அரங்கேறும் அவலம். அதைப் படம் பிடிக்கிறது இதில் இடம்பெற்றிருக்கும் "கொடியதிகாரம்' என்கிற கவிதை. அதிலிருந்து சில வரிகள்.
 
 நிறுத்த விளக்குகளை
 மீறுகிறது
 போகிற பாதையில்
 வருகிறது
 வருகிற பாதையில்
 போகிறது
 போலீஸ்காரர்களை
 முறைக்கிறது
 புத்தம் புதிதாய்
 ஜொலிக்கிறது
 கொடி யொன்று
 கட்டிய கார்!
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/10/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3110738.html
3110737 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி யார் அந்தக் கண்ணகி? DIN DIN Sunday, March 10, 2019 01:30 AM +0530 இளங்கோவடிகள் இயற்றிய சிலம்பதிகாரத்தில் 29-ஆம் காதையான "வாழ்த்துக் காதை'யில் 10-ஆவது பாடலாகக் காணப்படும் பாடல் இது.
 "தென்னவன் தீது இலன்; தேவர் கோன் - தன் கோயில்
 நல் விருந்து ஆயினான்; நான் அவன் - தன் மகள்'
 இப்பாட்டுக்குத் "தென்னவன் பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் ஒரு குற்றமும் அறியாதவன்; எனவே அவன் இந்திரனுடைய விருந்தினனாக விண்ணுலகில் இருக்கிறான்; நான் அவனுக்கு மகள் ஆவேன்' என்பது பொருள்.
 கோவலன் கள்வன் என்று குற்றம் சாற்றப்பட்டு, பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனால் கொல்லப்பட்டான் என்ற செய்தியைக் கேள்விப்பட்ட கண்ணகி, பாண்டியன் அவைக்குச் சென்று, தன் கணவன் குற்றமற்றவன் என்பதை நிரூபித்ததுடன் மதுரை நகரையே எரித்தாள் என்பது காப்பிய உண்மை.
 உண்மை இவ்வாறு இருக்க, "யான் பாண்டியன் மகளே; அவன் மீது குற்றம் ஒன்றும் இல்லை; அவன் தேவருக்கு விருந்தினன் ஆயினன்' என்று கண்ணகி கூறியதற்கு என்ன பொருள்? இதற்கான விடையை - விளக்கத்தை இளங்கோவடிகள் கூறவில்லை. ஆனால், இதற்கான விடை சூடாமணிப் புலவர் என்பவரால் (செய்யுள் வடிவில்) இயற்றப்பட்ட "வைசிய புராணம்' என்னும் நூலில், சில மாற்றங்களோடு காணப்படுகிறது.
 இது தமிழ் மக்களால் தமிழர்தம் வழக்கப்படி நாடகமாக நடிக்கப்பட்டும், கதையாகப் படிக்கப்பட்டும் வழங்கிவந்த கதைகளுள் ஒன்று. இதைக் "கோவிலன் கதை' என்றும் கூறுவர். இப்புராணம் கூறும் கோவிலன்-கர்ணகி கதைப் பின்வருமாறு:
 "மதுரை மன்னன் பாண்டியனுக்கு நீண்ட நெடுங்காலமாகக் குழந்தைப்பேறு வாய்க்காததால், வருத்தமுற்ற பாண்டியன் இறை நம்பிக்கையற்றவனாக மாறியதுடன், மதுரையில் இருந்த காளி கோயிலுக்கு எவரும் விளக்கேற்றக்கூடாது, பூசனைகள் செய்யக்கூடாது என்று தடைவிதிக்கிறான்.
 காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் மாசாத்து வாணிபன் குலத்தில் மணியரசன் என்று ஒருவன் இருந்தான். அவனுக்கு மனைவியர் இருவர். முதல் மனைவிக்கு ஒரு குமாரன், இளையவளுக்கு இரு மகன்கள். இளையவளின் மகன் எண்ணெய் வணிகம் செய்து வந்தான். அவன் எண்ணெய் விற்றுவிட்டு மீளுகையில், வழியில் இருந்த காளி கோயிலில் அரசன் கட்டளையை அறியாது விளக்கேற்றிவிட்டான். உடனே சேவகர்கள் அவனை இழுத்துச்சென்று பாண்டியன் ஆணையின்படி அவன் தலையை அரிந்தனர். அப்போது அத்தலை காளி மடியிற் சென்று விழுந்து, முறையிட்டது.
 அப்போது காளி, "நீ உன் தம்பி மகனாகப் பிறப்பாய். நான் பாண்டியன் மகளாகப் பிறந்து அவனுக்கு நாசம் உண்டாக்குவேன்'' என்று அருளிச் செய்தாள்.
 காவிரிப்பூம்பட்டினத்திலுள்ள முத்துச்செட்டி எனும் வணிகன் ஒருவன் ஒரு நாள் காமதேனுவின் கன்று ஒன்றைக் கவணால் அடித்துக் கொன்றான். இதைக்கண்டு பதறிய காமதேனு, "பதினாறு வயதில் உன் மகன் இறந்து போவான்' எனச் சாபமிட்டது. சில ஆண்டுகள் கழித்து முத்துச்செட்டியின் மனைவி வர்ணமாலைக்கு, மதுரையில் கொலையுண்ட மணியரசனின் மகன் மகவாகப் பிறந்தான். அவனுக்குக் "கோவிலன்' எனப் பெயரிட்டனர். பாண்டிய மன்னனின் அரசி கோவிலங்கி வயிற்றில் காளி மகளாகக் காலில் சிலம்புடன் பிறந்தாள்.
 காலில் சிலம்புடன் பிறந்த அதிசயக் குழந்தையைக் கண்டு அதிர்ச்சியடைந்த பாண்டிய மன்னன், அரண்மனை சோதிடனை அழைத்து, ஜாதகம் கணிக்கச் சொன்னான். "இப்பெண்ணால் உன் குலத்திற்கே நாசம் உண்டாகும்' என்று சோதிடன் சொன்னதால், அக்குழந்தையை ஒரு பெட்டியில் வைத்து ஆற்றிலே விட்டுவிட்டான். கோவிலனுடைய மாமன் அப்பெண் குழந்தையை எடுத்து, "கர்ணகி' என்ற பெயரிட்டு வளர்த்துப் பின்னாளில் கோவிலனுக்கு மணம் புரிவித்தான்.
 காவிரிப்பூம்பட்டினத்திற்கு மேற்கிலுள்ள திருக்கடவூரில் வசந்தமாலை என்னும் கணிகைக்குலப் பெண்ணுக்கு வாணிகன் (கொலையுண்ட) மனைவி மகளாகப் பிறந்தாள். அவளுக்கு "மாதகி' என்று பெயரிட்டனர்.
 கோவிலன் - கர்ணகி திருமணத்தில் அக்கால வழக்கப்படி நாட்டியக் கச்சேரியில் நடனமாட மாதகி வந்தாள். அவள் நாட்டியமாடியபோது, ஒரு நிபந்தனை விதித்தாள். அதாவது, தன் கையிலிருந்த பொன்னுருவி மாலையைச் கழற்றி வீசி எறியும்போது, அந்த மாலை யார் கழுத்தில் விழுகிறதோ, அவர் தனக்கே சொந்தமாவார் என்று சொல்லி அவள் மாலையை வீசினாள். அது கோவிலன் கழுத்தில் விழுந்தது. கோவிலன் அப்பொழுதே மாதகியுடன் திருக்கடவூர் சென்றுவிட்டான்' என்று இவ்வாறு கதையைக் கூறிச்செல்கிறது இப்புராணம். ஆனால், இவ்வாறு கூறப்படும் கதையில் இளங்கோவடிகள் எழுதிய சிலப்பதிகாரக் கதைக்குப் புறம்பான அதிர்ச்சியளிக்கும் பல தகவல்களும், நம்பமுடியாத பல நிகழ்வுகளும் உள்ளன.
 இப்புராண கதையைப் பதிவு செய்யும் "காப்பிய இலக்கியங்கள்' என்ற நூலின் (பக்.221) உள்ளவாறு: ""சிலப்பதிகாரக் கதை பிற்காலத்தில் பலபடியாக வேறுபட்டு வழங்குவதாயிற்று. கோவலன் - கோவிலனாகவும், கண்ணகி - கர்ணகியாகவும், மாதவி - மாதகியாகவும், மாசாத்துவான் - மாச்சோட்டானாகவும் ஆயினர். கதையும் ஆங்காங்கே பல மாறுபாடுகளை அடைந்தது. கண்ணகி துர்க்கையின் அவதாரமென்று கதைக்கத் தொடங்கினர். "வைசிய புராணம்' என்னும் புத்தகத்தில் 32-ஆம் சருக்கமாகிய "பஞ்ச காவியத் தலைவரில் மாசாத்துவாணிபன் சிலப்பதிகாரம் பெற்ற சருக்கம்' என்பதிற் கூறப்பட்டுள்ளது. துர்க்கையைக் கோவிலனுக்கு மனைவியாக்குதல் விருப்பத்தக்க செய்தியன்று.
 இவற்றை ஆராயும்போது "வைசிய புராணம்' இயற்றியவர் சிலப்பதிகாரத்தைப் படித்தவரல்லர் என்றும், கர்ண பரம்பரையாக வழங்கிய செய்திகளையே பாடி வைத்தார் என்றும் கொள்ள நேர்கிறது'' என்று இந்நூலாசிரியர் பதிவு செய்துள்ளார்.
 ஆக, மேற்படி "வைசிய புராணம்' வரைந்துகாட்டும் கர்ணகி கதையின் மூலமே அவள் மதுரையின் காளி (துர்கை) என்பதும், அவளே பாண்டிய மன்னனுக்கு மகளாகப் பிறந்து அவனையும், மதுரையையும் பழிவாங்கியதும் புலனாகிறது. இந்
 நிகழ்ச்சியையே இளங்கோவடிகளின்
 "தென்னவன் தீது இலன்; தேவர் கோன் - தன் கோயில்
 நல் விருந்து ஆயினான்; நான் அவன் - தன் மகள்'
 என்கின்ற வரிகள் எடுத்துக்காட்டுகின்றன .
 -கரைகண்டம் கி.நெடுஞ்செழியன்
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/10/யார்-அந்தக்-கண்ணகி-3110737.html
3110736 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தண்ணீர்ப் பந்தலா? நீர்ப் பத்தலா? DIN DIN Sunday, March 10, 2019 01:28 AM +0530 கோடைக்காலம் விரைவாக நெருங்கி வந்துகொண்டிருக்கிறது. பருவ மழை பொய்த்துப்போன நிலையில், தண்ணீர்ப்பஞ்சம் தலைவிரித்தாடும் என்ற அச்சம் இப்போதே அனைவருக்கும் தோன்ற ஆரம்பித்துவிட்டது.
 மிகுதியான தண்ணீர்ப்பஞ்சம் இருக்கும் இடங்களில் அரசியல் கட்சிகள் போட்டி போட்டுக்கொண்டு மக்களுக்குக் குடிநீர் வழங்க ஏற்பாடுகள் செய்யும். இதை "தண்ணீர்ப் பந்தல்' என்று அழைப்பார்கள். இதுதவிர திருவிழாக் காலங்களில் கொடையுள்ளம் படைத்த செல்வர்கள் சிலர் தெருவோரங்களில் தண்ணீர்ப் பந்தல்கள் அமைத்திருப்பர். இந்த ஏற்பாட்டுக்குத் தண்ணீர்ப் பந்தல் என்ற பெயர் எப்படி ஏற்பட்டது?
 நிழலுக்காக ஒரு பந்தல் அமைத்து, அதன் கீழே நீருள்ள பாத்திரங்களை வைத்திருப்பதால் இது தண்ணீர்ப் பந்தல் என்று அழைக்கப்படுகிறதோ? அவ்வாறு பந்தல்கள் அமைக்காமல் வீட்டு முற்றங்களில் சிலர் இதுபோல் செய்வார்கள். அங்கு பந்தலே இல்லாவிட்டாலும், அதுவும் தண்ணீர்ப் பந்தல்தான். தண்ணீர்ப் பந்தலில் தண்ணீர் முக்கியமா? பந்தல் முக்கியமா? தண்ணீர்தான்! எனவே, இதனைப் "பந்தல் தண்ணீர்' என்று அழைப்பதுதானே சரியாகும்?
 தமிழ் இலக்கியங்களை ஆராயும்போது, இந்தத் தண்ணீர்ப் பந்தல் பெயருக்கான உண்மைக் காரணம் புலப்படுகிறது.
 மாடுகளை மேய்ப்பவர்கள் கோவலர்கள் எனப்படுவர். அவர்கள் பெரும்பாலும் கல்வியறிவில்லாதவராய் இருப்பர். மாடு மேய்க்கும்போது அவர்கள் கையில் எப்போதும் ஒரு கோலினை வைத்திருப்பார்கள். இவர்கள் மாடுகளை மேய்த்துக் கொண்டிருக்கும்போது, ஒரு காட்டாறு தெரிகிறது. அண்மையில் மழை பெய்து மணல் சற்று ஈரமாகக் காணப்படுகிறது. இந்தக் கோவலர்கள் அங்கு சென்று தம் கையிலுள்ள கோலால் மணலில் குழிபறிக்கிறார்கள். நிறைய மாடுகள் இருப்பதால் ஒரு பெரிய அகலமான குழியையே தோண்டுகிறார்கள்.
 அண்மையில் மழை பெய்திருந்ததால் அங்கு மளமளவென்று நீர் ஊறுகிறது. மகிழ்ச்சியுடன் நிமிர்ந்து பார்த்த அவர்கள் திடுக்கிடுகிறார்கள். அவர்கள் எதிரே சற்றுத் தள்ளி ஒரு பெரிய யானை நின்று கொண்டிருக்கிறது. பயந்துபோய் எழுந்து, அவர்கள் ஓடிப்போய்த் திரும்பிப் பார்க்கிறார்கள். அந்த யானை அந்தக் குழியருகே வந்து ஊறியிருக்கின்ற நீரையெல்லாம் உறிஞ்சிக் குடித்துவிட்டுப் போகிறது. இக்காட்சியை வருணிக்க வந்த சங்கப் புலவர் இவ்வாறு கூறுகிறார்:
 "கல்லாக் கோவலர் கோலில் தொடுத்த
 ஆன் நீர்ப் பத்தல் யானை வெளவும்' (ஐங்.304/1,2)
 தொடுத்த என்றால் தோண்டிய. "ஆன்' என்பது பசுக்கள். வெளவும் என்பது கவர்ந்துகொள்ளும். இங்கு, புலவர் அந்த நீருள்ள பள்ளத்தைக் குறிப்பிடும் சொல்லைப் பார்த்தீர்களா? "நீர்ப் பத்தல்' என்கிறார். பத்தல் என்பதற்குத் தொட்டி, பள்ளம், குழி என்று பொருள். இந்த ஓரிடத்தில் மட்டுமின்றி இன்னும் பல இடங்களில் இந்தப் பத்தல்/பத்தர் பற்றிய செய்திகள் சங்க இலக்கியத்தில் காணக்கிடக்கின்றன.
 "வெயில் வெய்து உற்ற அவல் ஒதுக்கில்
 கணிச்சியில் குழித்த கூவல் நண்ணி
 ஆன் வழிப்படுநர் தோண்டிய பத்தல்
 யானை இன நிரை வெளவும்' (நற் 240/6-9)
 "சிரறு சில ஊறிய நீர் வாய் பத்தல்
 கயிறு குறு முகவை மூயின மொய்க்கும்
 ஆ கெழு கொங்கர்' (பதிற் 22/13-15)
 "பய நிரை சேர்ந்த பாழ் நாட்டு ஆங்கண்
 நெடு விளி கோவலர் கூவல் தோண்டிய
 கொடு வாய் பத்தல் வார்ந்து உகு சிறு குழி'
 (அகம் 155/7-9)
 "வேட்ட சீறூர் அகன் கண் கேணி
 பய நிரைக்கு எடுத்த மணி நீர் பத்தர்
 புன் தலை மட பிடி கன்றோடு ஆர' (நற் 92/5-7)
 எனவே, இன்று நீருள்ள, வாயகன்ற ஒரு பெரிய பாத்திரத்தை அல்லது பள்ளத்தை சங்க வழக்கில், "நீர்ப்பத்தல்' என்றார்கள். இந்தப் பத்தல் "பத்தர்' என்றும் அழைக்கப்படும். இந்தப் பத்தல் என்ற சொல்லே, இப்போது "பந்தல்' என்றாகி, நீர்ப்பத்தல் என்பது தண்ணீர்ப் பந்தல் என்று மருவி வழங்குகிறது. எனவே, தண்ணீர்ப் பந்தலில் உள்ள "பந்தல்' என்பது உண்மையில் "பத்தல்' என்ற சொல்லே. எனவே, தண்ணீர்ப் பந்தல் என்பது தண்ணீருள்ள பாத்திரத்தைக் குறிக்கும்.
 -முனைவர் ப.பாண்டியராஜா
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/10/தண்ணீர்ப்-பந்தலா-நீர்ப்-பத்தலா-3110736.html
3110735 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி உ.வே.சா. உலகத் தமிழர் விருது DIN DIN Sunday, March 10, 2019 01:27 AM +0530 சிங்கப்பூர் முஸ்தபா தமிழ் அறக்கட்டளை வழங்கும் உ.வே.சா. உலகத் தமிழர் விருதும், ரூ. ஒரு லட்சம் பரிசுத் தொகையும் ஆண்டுதோறும் வழங்கப்பட்டு வருகிறது. இம்முறை "சிலப்பதிகாரத்தில் அறக்கோட்பாடு' எனும் தலைப்பு வழங்கப்படுகிறது. இத்தலைப்பில் சிறந்த ஆய்வுரையை 150 பக்கங்களுக்கு மிகாமல் எழுதி பிடிஎஃப் (pdf) வடிவ ஆவணமாக suriyaudayam@gmail.com என்ற மின்னஞ்சலுக்கு அனுப்ப வேண்டும்.
அனுப்ப வேண்டிய கடைசி நாள்: 31.8.2019
சிறந்த ஆய்வுரைக்கான தெரிவு அறிவிப்பு: 02.1.2020
கவிக்கோ மன்றத்தில் விருது வழங்கும் நாள்: 22.2.2020
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/10/உவேசா-உலகத்-தமிழர்-விருது-3110735.html
3110734 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி துன்பத்தைப் பகிர்ந்து கொள்க! முன்றுறையரையனார் Sunday, March 10, 2019 01:25 AM +0530 பழமொழி நானூறு
 தெற்றப் பரிந்தொருவர் தீர்ப்பர்எனப் பட்டார்க்கு
 உற்ற குறையை உரைப்பதாம் - தெற்ற
 அறையார் அணிவளையாய்! தீர்தல் உறுவார்
 மறையார் மருத்துவர்க்கு நோய். (பா-88)
 தெளிவாக அறைதலைப் பொருந்திய (ஒலிக்கின்ற) அழகிய வளையினை உடையாய்! பிணி நீங்க விரும்புவோர், வைத்தியனுக்கு நோயை மறைத்துச் சொல்லார் (விளங்கச் சொல்லுவர்). (அதுபோல), மிகவும் மனம் இரங்கி, தனது துன்பத்தை அறியின் தீர்ப்பர் என்று தம்மால் கருதப்பட்டார்க்கு, தாம் அடைந்த துன்பத்தைக்
 கூறுவார்கள் அறிவுடையோர். (க-து.)அறிவுடையோர் தீர்க்கத்தக்கவரிடம் தம் குறையைக் கூறுவார்கள். "மறையார் மருத்துவர்க்கு நோய்' என்பது பழமொழி.
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/10/துன்பத்தைப்-பகிர்ந்து-கொள்க-3110734.html
3106358 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, March 3, 2019 02:47 AM +0530 அதிகாலையில் ராணிமைந்தனின் செல்லிடப்பேசி அழைப்பு வந்தபோது,  முதலில் திகைத்தேன்.  ""ஏனைய நாளிதழ்களிலிருந்து தினமணி மாறுபட்டது என்பதை நிரூபித்திருக்கிறது தமிழக அரசின் "கலைமாமணி விருது' அறிவிப்பு குறித்த செய்தி. ஏனைய பத்திரிகைகள் எல்லாம் விருது பெற்ற சினிமா நடிகர்களின் பெயரைப் பதிவுசெய்து இன்னும் பலர் என்று  வெளியிட்டிருக்கும்போது, "நமது தினமணி' மட்டும் பத்திரிகையாளர்கள், எழுத்தாளர்கள்,  கலைஞர்கள், சமூக ஆர்வலர்கள் என்று விருது பெற்ற அனைவரது பெயரையும் பட்டியலிட்டு, மரியாதை செய்திருக்கிறது'' என்பதுதான் ராணிமைந்தனின் மகிழ்ச்சிக்கும், பாராட்டுக்கும் காரணம். 


கடந்த எட்டு ஆண்டுகளாக வழங்கப்படாமல் இருந்த கலைமாமணி விருதுகள் மொத்தமாக இந்த ஆண்டு வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. அதற்குத் தமிழ் வளர்ச்சித் துறையும், அமைச்சர் க. பாண்டியராஜனும் பாராட்டுக்குரியவர்கள். இனிவரும் ஆண்டுகளில் கலைமாமணி விருது தடைபடாமல் வழங்கப்பட வழிகோலியிருக்கிறது. கடந்த எட்டு ஆண்டுகளில் கலைமாமணி விருதுப் பட்டியலைப் பார்த்தபோது, இன்னொரு பெரு மகிழ்ச்சியும் காத்திருந்தது.

"தினமணி'யுடனும், தனிப்பட்ட முறையில் என்னுடனும்  நெருக்கமும் தொடர்பும் உடைய  கவிஞர் யுகபாரதி, திருப்பூர் கிருஷ்ணன், பத்திரிகையாளர் சலன், கீழாம்பூர் சங்கர சுப்பிரமணியம், ஹரிகேசநல்லூர் வெங்கட்ராமன், லேனா தமிழ்வாணன், "இலக்கியவீதி' இனியவன், பால ரமணி, எழுத்தாளர் அய்க்கண், பத்திரிகையாளர் நெல்லை சுந்தர்ராஜன், நாடக நடிகர் வரதராஜன் என்று கலைமாமணி விருது பெற்றிருக்கும் அனைவருக்கும்     தினமணியின் சார்பில்  வாழ்த்துகள்!
    

 

விருது என்று சொல்லும்போது வாசகர்களிடம் ஒரு முக்கியமான செய்தியைப் பகிர்ந்துகொள்ள விரும்புகிறேன்.  "தினமணி'யின் சார்பில் மகாகவி பாரதியார் விருது வழங்கப்படுவது போல, இந்த ஆண்டு முதல் "தினமணி'யின் இணைப்பான "மகளிர் மணி'யின் சார்பில் உலக மகளிர் தினத்தன்று விருது வழங்குவது என்று தீர்மானித்திருக்கிறோம். 
தமிழ்த் திரையுலகில் 1950 முதல் 1970 வரையிலான காலகட்டத்தில் தங்களது நடிப்பாற்றலால் மக்கள் மனதில் அழியாத இடம்பெற்ற சாதனைப் பெண்டிர் ஒன்பது பேரைத் தேர்ந்தெடுத்து,  அவர்களுக்கு "சாதனை நட்சத்திரங்கள்' என்கிற விருதை வழங்குவது என்று முடிவெடுத்திருக்கிறோம். வரும் மார்ச் 8-ஆம் தேதி உலக மகளிர் தினத்தன்று, சென்னை கலைவாணர் அரங்கில், மாலை 6 மணி முதல் 9 மணிவரை நடைபெற இருக்கும் இந்த நிகழ்ச்சியில் வைஜயந்தி மாலா, செளகார் ஜானகி, ஜமுனா, சாரதா,  காஞ்சனா, ராஜஸ்ரீ, வெண்ணிற ஆடை நிர்மலா, கே.ஆர்.விஜயா, சச்சு ஆகிய ஒன்பது பேர் விருதுபெற இருக்கிறார்கள்.

வாசகர்கள் இதையே  அழைப்பாக எடுத்துக்கொண்டு நிகழ்ச்சியில் பங்குபெற  வரலாம்.

 

கணினி மயமும், தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியும் நமது உள்ளங்கையில் உலகத்தையே கொண்டு வந்திருக்கிறது. சுட்டு விரலால் தட்டினால் கேட்ட விவரத்தையெல்லாம்  கூகுள் மடைதிறந்தாற்போலக் கொட்டுகிறது. ஆனால், சுமார் 80 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தமிழனுக்கு உலகத்தைக் காட்டிய பெருமை வெ.சாமிநாத சர்மாவுக்கு மட்டுமே உண்டு.

தமிழுக்கு அளப்பரிய  சேவை செய்தவர்கள் இரண்டு சாமிநாதர்கள். முதலாமவர் சங்கத் தமிழ் இலக்கியங்கள் அழிந்துவிடாமல் காப்பாற்றித்தந்த "தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சாமிநாதையர். இரண்டாமவர் உலக இலக்கியங்களையும், உலகத் தலைவர்களையும், உலக நாடுகளையும், சர்வதேசத் தகவல்களையும் தமிழுக்கும் தமிழனுக்கும்  கொண்டுவந்து சேர்த்த வெ. சாமிநாத சர்மா.

2016 தினமணி தீபாவளி மலரில்  வெளிவந்த  "கண்மணி அன்போடு' என்கிற தலைப்பில்,  வெ.சாமிநாத சர்மா எழுதிய கடிதமும்  இடம்பெற்றிருந்தது.  இப்போது மறு பிரசுரமாக  வெளிவந்திருக்கும் அந்தக் கடிதம் இடம்பெற்ற  வெ.சாமிநாத சர்மாவின் "அவள் பிரிவு' என்கிற புத்தகத்தைப் பார்த்தவுடன், உடனே எடுத்து மீண்டும் படித்துவிட வேண்டும் என்கிற ஆவல் மேலிட்டது. திருப்பூரில் நேற்று நடைபெற்ற ஆரோக்கியம் மருத்துவக் கண்காட்சியில் கலந்துகொள்ள சென்னையிலிருந்து ரயிலில் புறப்பட்டபோது,  என்னுடன் துணையாக வந்தது அந்தப் புத்தகம்.

வெ.சாமிநாத சர்மாவின் பதிப்பாளரும், மிக நெருக்கமான நண்பருமான அரு.சொக்கலிங்கத்துக்கு சாமிநாத சர்மா எழுதிய கடிதங்களின் தொகுப்புதான் "அவள் பிரிவு'! வாரிசு இல்லாத சாமிநாத சர்மா தம்பதியரின் அன்பும் நெருக்கமும் எத்தகையது என்பதை உணர்ச்சி கொப்பளிக்க தனது இதயக் குமுறல்களை எல்லாம் அந்தக் கடிதங்களில் கொட்டியிருக்கிறார் சாமிநாத சர்மா. இது ஏதோ அவலச்சுவை நிரம்பிய ஆவணப்பதிவு என்று கருதிவிடக்கூடாது.  ஆகச்சிறந்த தம்பதியரின் இணக்கம் ஒரு நூற்றாண்டுக்கு முன்னால் எப்படி இருந்தது என்பதை எடுத்தியம்பும் ஆவணமாகப் பார்க்க வேண்டும். 

இப்போது எள் போட இடமில்லாமல் வீடுகளும், வணிக வளாகங்களுமாகக் காட்சியளிக்கும் சென்னை தியாகராய நகரில் சர்மா தம்பதியர் வசித்தபோது, சுற்றுமுற்றும் வேல மரங்கள், எங்கும் ஒரே சகதி. மாலை நேரத்தில் நரிகள் ஊளையிடத் தொடங்கிவிடும் என்கிற பதிவு காணப்படுகிறது.

""40 வருஷங்களுக்கு முந்தி வகுப்பு வேற்றுமை என்பது, பள்ளிக்கூடங்களில் தலைகாட்டவில்லை. உயர்ந்தவர்கள், தாழ்ந்தவர்கள் என்று பிள்ளைகள் பேசிக்கொள்ள மாட்டார்கள். ஆசிரியர்களாகட்டும், மாணாக்கர்களாகட்டும்  குலம், கோத்திரம் முதலியவைகளைப் பற்றி விசாரிக்க மாட்டார்கள்'' என்கிறது இன்னொரு பதிவு. இப்படி அன்றைய சமுதாயம் குறித்த  பல செய்திகளையும், நிலைமைகளையும்  உள்ளடக்கியிருக்கும் பதிவுகளைக் கொண்ட "அவள் பிரிவு' அனைவரும் கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய புத்தகம். மனைவியை தெய்வமாக மதித்துப் போற்றிய வெ.சாமிநாத சர்மா என்கிற  ஒரு மாமனிதரின் மனம் திறந்த பதிவு இது.

ஆங்கிலேயர்கள் இந்தியாவை விட்டுப் போனாலும்கூட, இன்னும் நமக்கு ஆங்கில மோகம் போகவில்லை என்பதைப் பறைசாற்றும் விதமாக 
இன்னும்கூடப் பள்ளிக்கூடங்களுக்கும், வணிக நிறுவனங்களுக்கும், ஏன் குழந்தைகளுக்கும்கூட ஆங்கிலப் பெயர்

களைச் சூட்டுவதில் காணப்படும் அதீத மோகம் முகம் சுளிக்கத்தான் வைக்கிறது. 

ஞா.சிவகாமி எழுதிய "அழகிய பூக்கள்' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பில் வெளிவந்திருக்கும்  "துணிக்கடை' என்கிற கவிதை என்னைப் போலவே அவரையும் ஆங்கில மோகம் எரிச்சலூட்டி இருக்கிறது என்பதை எடுத்துரைக்கிறது.

யார் சொன்னது
வெள்ளையன்
நாட்டை விட்டே
வெளியேறி விட்டானென்று?
இந்தியா எங்கிலும்
"பீட்டர் இங்கிலாந்து!'

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/03/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3106358.html
3106357 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பெண்ணின் பெருமை -காழிக்கம்பன் வெங்கடேசபாரதி DIN Sunday, March 3, 2019 02:46 AM +0530 மன்னவன் வரும்வரை ஆற்றியிருத்தலே மகளிர் கடன் என வலியுறுத்தினாள் தோழி. தோழிக்குத் தலைவி, தான் ஆற்றியிருப்பதாகக் கூறும் அழகு தமிழ்ப் பாடல். புலவர் அம்மூவனார் பாலைத் திணைப் பாடலாக நற்றிணையிலுள்ள நலம் விளைக்கும் நயமிகுந்த 397-ஆவது பாடல் இது!

"தோளும் அழியும் நாளும் சென்றென
நீளிடை அத்தம் நோக்கி வாளற்றுக்
கண்ணும் காட்சி தௌவின; என்நீத்து
அறிவும் மயங்கி, பிறிது ஆகின்றே;
நோயும் பெருகும் மாலையும் வந்தன்று
யாங்கு ஆகுவென்கொல் யானே? ஈங்கோ
சாதல் அஞ்சேன்; அஞ்சுவல் சாவின்
பிறப்புப் பிறிது ஆகுவது ஆயின்
மறக்குவேன் கொல்என் காதலன் எனவே'

""நம் தலைவர் வருவதாகக் கூறிச்சென்ற நாளும் நகர்ந்து போனது. அதை எண்ணி எண்ணி என் பொன்னிறத் தோள்களும் பொலிவிழந்தன. அவர் வருகை தரும் காட்டு வழியைப் பார்த்து என் பார்வை மங்கியது; ஒண்மலர்க் கண்கள் ஒளியிழந்தன; என்னறிவும் என் வசம் இல்லாமல் என்னை விட்டு எங்கெங்கோ போகிறது. பிரிந்தாரின் நோயைப் பெரிதாக்கி மருட்டுகின்ற மாலைப்பொழுதும் வந்து வந்து வாட்டுகிறது. நானிங்கு என்ன ஆவேனோ? எவ்வாறு ஆவேனோ?

நான் சாதலைச் சந்திப்பதற்கும் அஞ்சேன். ஆனால், ஒன்றிற்கு மட்டும் உள்ளம் மிகவும் அஞ்சுகிறது! இறக்க நேர்ந்து மறுபிறப்பு ஏற்பட்டால், என் ஆருயிர்க் காதலனை அப்பிறப்பில் மறந்து விடுவேனோ என எண்ணும்போது இதயம் 
அளவின்றி அஞ்சுகின்றது'' என்கிறாள் தலைவி. 

கரைந்து போகாமலும், கலைந்து போகாமலும் கடைசி வரையில் நிலைத்திருக்கின்ற காதலை - பண்பாட்டு நெறியினை வலியுறுத்தி புலவர் அம்மூவனார் ஐந்து வரிகளில் ஒரு பாடல் அமைந்துள்ளார். குறுந்தொகையில் 49-ஆவது பாடல் இது. 

"அணிற்பல் அன்ன கொங்குமுதிர் முண்டகத்து
மணிக்கேழ் அன்ன மாநீர்ச் சேர்ப்ப
இம்மை மாறி மறுமை ஆயினும்
நீயா கியரெம் கணவனை
யானா கியர்நின் நெஞ்சுநேர் பவனே'

இது தலைவி, தலைமகனிடம் அளவளாவியது. கூரிய வெண்மையானது அணிலின் பல்- அதனைப் போன்றது முண்டகம் என்னும் கழிமுள்ளிக் செடியின் முள். அது கானல் என்னும் கடற்சோலையைக் கமழ வைப்பது. அதனை மிகுதியாகவும் நீலமணி போன்ற நிறத்தைக் கொண்ட நீரினையும் கொண்ட கடற்கரைத் தலைவனே! இந்தப் பிறவி நீங்கி வேறு எத்தனை பிறவிகள் எடுத்தாலும் அத்தனை பிறவிகளிலும் எனக்கு நீயாகவும் உனக்கு நானாகவும் ஆக வேண்டும்.

கணவன் - மனைவி உறவுதான் காதலுறவு. அவ்வுறவு உயர்திணைக்கே உள்ள ஒப்பற்ற உறவு. காமம் என்பது அந்தக் காதலுறவில் கடுகளவுதான். 

பிரிவிடை ஆற்றாத தலைவியின் வாயிலாக அம்மூவனார் "பெண்ணின் பெருமை'யை மண்ணின் மணத்தோடு வழங்குவதைப் பார்த்தோம். கவியரசர் கண்ணதாசன் பிரிவிடைத் தவித்த தலைவி, தலைவன் வருகையில் காணும் பெருமகிழ்வைக் கூறும் "பாலும் பழமும்' என்னும் திரைப்படப் பாடலான "பிரிந்தவர் மீண்டும் சேர்ந்திடும் போது அழுதால் கொஞ்சம் நிம்மதி' யில் மங்கையரின் மாண்பைக் காணலாம். இவ்வாறான பெண்கள் வாழ்கின்ற பூமியில் இழிவுகள் பகலவன் முன் பனித்துளிகளே!

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/03/பெண்ணின்-பெருமை-3106357.html
3106356 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பெண்ணினத்தை சிறப்பித்துப் பாடியவர்! -புலவர் ப.சோமசுந்தர வேலாயுதம் DIN Sunday, March 3, 2019 02:45 AM +0530 திரிசிரபுரம் மகாவித்வான் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளை தனக்கு ஒப்பாரும் மிக்காரும் இல்லாத பெரும் புலவர். அவர் வாழ்ந்த காலம் பெண்களை வீட்டில் பூட்டி வைத்திருந்த இருண்ட காலம். ஆனால்,  இவர்  அதை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. 

"பெண்ணிற் பெருந்தக்க யாவுள' என்னும் திருவள்ளுவரின் வாய்மொழிக்கேற்ப இவர் பெண்களை உயர்வாக மதித்துப் போற்றியவர் என்பது அவருடைய பாடல்களின் மூலம் அறிந்து கொள்ள முடிகிறது. 

ஆச்சாள்புரம் என வழங்கப் பெறுகின்ற திருப்பெருமணநல்லூர் திருவெண்ணீற்றுமை அம்மை மீது இவர் பாடிய பிள்ளைத்தமிழ் செங்கீரைப் பருவத்தில் உள்ள பாடல்  ஒன்றே இவர் பெண்களை எந்த அளவு உயர்வாக மதித்துப் போற்றினார் என்பதை விளக்கும். ""பெண் மகவைப் பெறுதல் சிறப்பெனக் கருதுவோரும், ஆண் மகவைப் பெறுக வென்று ஆசி கூறுவோரும், பிறவாறு உரைப்போரும் நாணும்படி அம்பிகை இமவானுக்குப் புதல்வியாகி, பெண் பிறப்பைச் சிறப்புறச் செய்தாள்'' என்கிறார்.

பேசும்புகழ் சால்பெரும் புவனத்தி லாண்மகப் பெறல்சிறப் பென்றுமற்றைப்    
பெண்மகப் பெறலத் துணைச்சிறப் பன்றுதுயர் பெற்றதொப் பாகுமென்று,
மாசுபடு துன்பமே பெண்ணுருவ மாயெந்த வைப்பினும் வருவதென்று,    
மதிக்கினொரு மகவுமக வாவென்று மிங்ஙனம் வகுத்துரைப் பார்களோடு,
கூசுத லிலாதக மலர்ந்தாண் மகப்பெறுதி குறைவுதப வென்றாசிமுற்
கூறுநரு முள்ளநாண் கொள்ளவெள் ளப்படாக் குவடுவா னணவவோங்குந்
தேசுமலி பனிமலைக் கொருபுதல்வி யாயவுமை செங்கீரை யாடியருளே
திருப்பெரு மணத்தம ரருட்பெரு மணச்செல்வி செங்கீரை யாடியருளே!  

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/03/பெண்ணினத்தை-சிறப்பித்துப்-பாடியவர்-3106356.html
3106355 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பெண்கள் விளையாடும் "மூவர் அம்மானை'! - மீனாட்சி பாலகணேஷ் DIN Sunday, March 3, 2019 02:43 AM +0530 பெண்கள் மூவர் வீட்டு முற்றத்தில் அமர்ந்துகொண்டு பொழுதுபோக்காக "அம்மானை' எனும் விளையாட்டினை விளையாடுகின்றனர். விறுவிறுப்பான விளையாட்டு! மரத்தால் செய்யப்பட்ட வழுவழுப்பான உருண்டைகளை அம்மானைக் காய்களாக வைத்துக்கொண்டு  மேலும் கீழும் வீசியும், பிடித்தும் ஆட்டம் விறுவிறுப்பாக நடக்கின்றது. ஆட்டத்தின் வேகத்திற்கேற்ப பொருத்தமான புராணக் கதைகளை விடுகதைகளாக்கி, யார் சாமர்த்தியமாகக் கேள்வி கேட்பது, யார் அதற்கு சமயோசிதமாக விடை கூறுவது, எவ்வாறு விடையில் இரு பொருள் பொதிந்து கூறுவது என்பதிலும் இவர்களுக்குள் போட்டி!     இவ்வாறு வாய்மொழி இலக்கியமாக இருந்தது பிற்காலத்தில் பதிவும் செய்யப்பட்டு (16,17-ஆம் நூற்றாண்டுகளில்) இலக்கிய வடிவம் பெற்றது. வஞ்சப்புகழ்ச்சி, நையாண்டி வகையிலமைந்த நகைச்சுவை, இருபொருள் பொதிந்த தூற்றுமறைத்துதிகள் ஆகியன இவற்றின் சுவையான அம்சமாகும். இந்த விளையாட்டை ஒருவர், இருவர், மூவர், ஐவர் எனப் பலவகையாக விளையாடப்பட்டுள்ளன. அம்மானைப் பாடல்களை சிலப்பதிகாரத்திலேயே காணலாம். அவை சோழ மன்னர்களின் புகழைப் பாடின. விளையாட்டை நோக்கலாமா?

முதலில் ஒருத்தி, "உமை எனும் மங்கையை ஒருபாகமாகக் கொண்டவரும், விடையில் ஏறுபவருமான வழுவூர்ப் பெருமான் திங்களாகிய சந்திரனையும், கங்கை எனும் நதியையும் தன் தலையில் தினமும் சுமந்தவண்ணம் இருக்கிறார்' என ஒரு கருத்தைக் கூறி, தன் அம்மானையை மேலேவீசிப் பிடிக்கிறாள். 

மங்கையுமை பாகர் வழுவூர் விடைநாதர்
திங்களுடன் கங்கை தினம் சுமந்தாரம்மானே!

இதற்கு மறுமொழியாக அடுத்தவள், "குளிர்ச்சி பொருந்திய திங்களையும் கங்கையையும் தினந்தினம் சுமந்தாராமாகின், அவருடைய உடல் முழுமையும் குளிர்ச்சி ஆகாதோடி அம்மானே!' என லயம் தவறாது பாடியவண்ணம் அம்மானையையும் வீசிப் பிடித்தபடியே ஏளனமாகக் கேட்கிறாள்.

திங்களுடன் கங்கை தினம் சுமந்தாராமாகில்
அங்கமெல்லாம் குளிர்ச்சி ஆகாதோ அம்மானே!

மறுமொழி பகர மூன்றாமவளின் முறை இது! அவளும் சமயோசிதமாக, "அதனாலென்ன? குளிர்ச்சியாகும் என அறிந்ததனாலன்றோ யானையை உரித்து அதன் தோலை உடலில் அவர் போர்த்திக் கொண்டார் அம்மானே!' என எல்லாவற்றுக்கும் பொதுவான விடையையும் கூறி, தன் அம்மானையை உயரவீசி, வெற்றி - தோல்வியின்றி ஆட்டத்தை முடிக்கிறாள். "ஆமென்றே யானை உரித்தணிந்தனர் காணம்மானே!' அழகானதொரு புராணக்கதை இதில் அடங்கிவிட்டது! வழுவூர் அட்டவீரட்டத் தலங்களுள் ஒன்று. அங்குதான் இறைவனார் கஜாசுரனைக் கொன்று, அதன் தோலையுரித்துப் போர்த்திக் கொண்டார். அதுதான் இவ்வம்மானைப் பாடலின் உட்பொருள்.

இந்த அம்மானைப் பாடல் "மூவர் அம்மானை' எனப்படும் இலக்கியத்தில் காண்பது. பல சந்தர்ப்பங்களில் அம்மானை எனும் விளையாட்டினை விளையாடிய பெண்களால் புனைந்து பாடப்பட்டு வந்த பாடல்களுள் ஒன்று எனவும் கருதலாம். அல்லது பெண்கள் அம்மானை ஆடுவதாகக் கருதியோ, அம்மானை ஆடுவதற்காகவோ புலவர்களால் புனையப்பட்டனவாகவும் இருக்கலாம்.

இது "மூவர் அம்மானை' எனும் பெயரில் தொகுக்கப்பட்டு, 1861-ஆம் ஆண்டு பதிப்பிக்கப்பட்ட ஒரு நூலில் காணப்படுகின்றது. இதுதவிர, அம்மானைப் பாடல்கள் பதினெண்வகை உறுப்புகளைக் கொண்ட "கலம்பகம்' எனும் இலக்கிய வகையிலும் காணப்படுகின்றன.

 திருப்பேரூர்க் கலம்பகத்தில் காணும் பாடல் இது: 

முதல்பெண் அம்மானை ஆட்டத்தை ஆரம்பித்து வைக்கிறாள். புதிர் போடுவதுபோல  ஒரு செய்தியைக் கூறுகிறாள். "பட்டிநாதன் எனப்படும் பேரூர் ஈசன், காட்டில் வேடனாக அலைகின்றவன்; கடலில் வலைவீசி மீன்பிடிப்பவன்; வயலில் பள்ளனாக இறங்கி வேலையும் செய்பவன், பார்த்தாயோ அம்மானே!' என அவனது திருவிளையாடல்களைச் செய்தியாகக் கூறுகிறாள். அதே நேரத்தில் தாளலயத்துடன் அம்மானையையும் வீசிப்பிடிக்கிறாள்.

காட்டிலே வேட்டுவன்பைங் கடலில் வலைவாணன்
நாட்டிற்பள் ளன்பட்டி நாதன்கா ணம்மானை

அடுத்தவள் வேண்டுமென்றே குதர்க்கமாக, "அப்படியென்றால்,  வேதம் ஓதும் அந்தணர்கள் அவனைத்  தம்வீட்டில் சேர்த்துக் கொள்ளும் பெருமை எப்படி ஆயிற்றோ அம்மானே?' என வினவுகிறாள்.

நாட்டிலே பள்ளனெனில் நான்மறையோர் ஈங்கிவனை
வீட்டிலே சேர்த்துகின்ற மேன்மையென்ன அம்மானை

அதற்கு மூன்றாமவள், "அந்தப் பெருமான் உலகியலுக்கு அப்பாற்பட்டவனடி அம்மானே! வீட்டுக்கும் உரியவனானவன் பார்!' என சாமர்த்தியமாக விடை கூறுகிறாள். "ஆமாம்! வீட்டின் உரிமையாளனைச் சேர்க்காமல் இருக்க இயலுமா?' எனும் பொருள் மறைந்து நிற்கிறதல்லவா? "வீட்டுக் குரிய விகிர்தன்கா ணம்மானை'. பேரூரின் பட்டிநாதன் ஆகிய சிவபிரான் வேட்டுவனாகவும் (அருச்சுனனுக்கு வரமருளக் கொண்ட வேடம்), வலைவாணனாகவும் (திருவிளையாடல்), பள்ளனாகவும் (பேரூர்ப்புராணம்) எல்லாம் வந்தாலும், அவர்களிலிருந்து வேறுபட்டு வீடுபேற்றை (முத்தியை) அளிக்கவல்லவனாகவும் அல்லவோ திகழ்கிறான்' என்பது உட்பொருள்! பேரூர் முத்தித்தலம் ஆகும்! அப்பொருள் இதில் தொக்கிநிற்பது மிகுந்த அழகு!

அம்மானை ஆடும்போது கண்ணும் கையும் சிந்தையும் இணைந்து ஒருமுகப்படும் நிலை பெண்ணுக்குச் சாத்தியமாகிறது. சிந்திக்க வைக்கும் வினாக்களை எழுப்புவதனாலும், சமயோசிதமான விடைகளைக் கூறிப் பாடுவதாலும் வாக்குவன்மை வளர்கிறது. "அம்மா,' "அம்மானாய்' எனக் கூறிக்கொண்டு  பாடி விளையாடுவதனால் அம்மானை விளையாட்டு எனப் பெயர்பெற்றது.  பண்டைய மகளிர் விளையாட்டுகள் அனைத்துமே பொருள்பட அமைந்தவை. 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/03/பெண்கள்-விளையாடும்-மூவர்-அம்மானை-3106355.html
3106354 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, March 3, 2019 02:41 AM +0530 கள்ளி யகிலும் கருங்காக்கைச் சொல்லும்போல்
எள்ளற்க யார்வாயின் நல்லுரையைத் - தெள்ளிதின்
ஆர்க்கும் அருவி மலைநாட! நாய்கொண்டால்
பார்ப்பாரும் தின்பர் உடும்பு.       (பா-87)


தெளிவாக ஒலிக்கும் அருவியை உடைய மலை நாடனே, பார்ப்பனரும்  நாய் கதுவியதாயினும்,  உடும்பின் தசையை உயர்வு கருதி உண்பர், (அதுபோல) கள்ளியினிடம் பிறக்கும் அகிலையும் கரிய காக்கையது சொல்லையும் பிறந்த இடம்நோக்கி இகழாது உயர்வாகக் கொள்ளுமாறுபோல, கீழாயினார் வாயிற் பிறந்ததேயாயினும் நல்லுரையாயின் இகழாது ஒழிக (போற்றுதல் செய்க). "எப்பொருள் யார் யார் வாய்க் கேட்பினும் அப்பொருள் மெய்ப்பொருள் காண்பது அறிவு' என்பது திருக்குறள்.  "பார்ப்பாரும் தின்பர் உடும்பு' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/03/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3106354.html
3101872 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, February 24, 2019 02:49 AM +0530 எழுத்தாளர்களுக்கு மிகப்பெரிய கடமையும் பொறுப்பும் உண்டு. தவறாக எதையாவது எழுதிப் பதிவு செய்துவிட்டால்,  அந்தப் பதிவு பலராலும் மீள்பதிவு செய்யப்பட்டு, அந்தத் தவறே நிலைத்துவிடக்கூடும். அதனால், தவறு நேர்ந்துவிட்டால் கெளரவம் பார்க்காமல் தவறைத் திருத்திக்கொண்டு மன்னிப்புக் கேட்பது அவசியம். அப்படியொரு தவறு நேர்ந்ததற்கு நான் காரணமாகிவிட்டதை எண்ணி, எனக்கு நானே மன்னிப்புக் கேட்டுக்கொண்டு, தலையிலும் இரண்டு முறை குட்டிக் கொண்டேன். 

தேசிய வரலாற்று, இலக்கியப் பேரவையின் தலைவர் விருகை அ.பட்டாபிராமன் எனது தவறைச் சுட்டிக்காட்டி எழுதியிருந்த கடிதம்தான் நான் மன்னிப்புக் கேட்பதற்குக் காரணம். கடந்த 13.1.2019-இல் "இந்த வாரம்' பகுதியில், "சர்தார்' வேதரத்னம் பிள்ளை குறித்த "மறைக்காட்டில் ஒரு மாணிக்கம்' புத்தகம் பற்றி நான் எழுதியிருந்ததில் இருந்த தவறைச் சுட்டிக்காட்டி, எனது அறியாமையை உணர்த்திய விருகை பட்டாபிராமனுக்கு நன்றி. 

"சர்தார்' என்று அண்ணல் காந்தியடிகளால் பாராட்டப்பட்டவர்கள் வடக்கே வல்லபபாய் படேலும், தெற்கே தென்னிந்தியாவில் வேதரத்னம் பிள்ளையும் என்று நான் குறிப்பிட்டிருந்தது தவறு. அவர்கள் இருவருக்கும் இணையாக மிகப்பெரிய தியாகியாக  வாழ்ந்து மறைந்த "சர்தார்' ஆதிகேசவலு நாயகரை மறப்பது மாபாதகம். அண்ணல் காந்தியடிகளால் "சர்தார்' என்று அழைக்கப்பட்ட மூவரில் அவரும் ஒருவர் என்று எனது தவறைத் திருத்திப் பதிவு செய்யக் கடமைப்பட்டிருக்கிறேன். 

சென்னையில்  பல தொழிலாளர் இயக்கங்களை ஏற்படுத்திய ஆதிகேசவலு நாயகர்தான் இன்றைய ரயில்வே தொழிலாளர் சங்கங்களுக்கு வித்திட்டவர். மகாத்மா காந்தி, நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோஸ், பட்டாபி சீதாராமையா, பண்டித நேரு ஆகியோருடன் நெருக்கமான தொடர்பில் இருந்தவர். 1919-இல் பம்பாய் சென்று முதன்முறையாக காந்திஜியை சென்னைக்கு அழைத்து வந்தவரும் அவர்தான். 

சென்னை மெரீனா கடற்கரையில் 1921-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற கூட்டத்தில் அண்ணல் காந்தியடிகளின் உரையைத் தமிழ்ப்படுத்திய பெருமை அவருக்கே உண்டு. 1921, 1936-இல் இரண்டு முறை சென்னைக்கு பண்டித நேரு  வந்தபோது, அவருடன் தமிழகம் முழுவதையும்  சுற்றிவந்த பெருமையும் ஆதிகேசவலு நாயகருக்கு உண்டு. 

தனது வாழ்நாளில் வேலூர், திருச்சி, சென்னை, அலிப்பூர், அமராவதி முதலான இடங்களில் உள்ள மத்திய சிறைகளில் மொத்தம் 11 ஆண்டுகாலம் இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டு, சிறைத்தண்டனை அனுபவித்தவர் நாயகர். 1941-இல் வேலூர் சிறையில் ஆசார்ய விநோபா பாவேயுடன்

இருந்தபோது, இவரிடமிருந்து அவர் தமிழையும், அவரிடமிருந்து இவர்  இந்தியையும் கற்றுக்கொண்டனர். 

இவ்வளவு பெருமைக்கும் உரிய "சர்தார்' ஆதிகேசவலு நாயகரை காங்கிரஸ்காரர்களும் மறந்துவிட்டனர்;  ஆட்சிமாற்றம் ஏற்பட்ட காரணத்தால், திராவிட இயக்கத்தினரும் இவரது தொண்டையும், பெருமையையும் மறைத்துவிட்டனர். 


மதிப்புரைக்கு வந்திருந்தது மதுரை இளங்கவின் எழுதிய "காலந்தோறும் கவிதை' என்கிற கவிதை ஆய்வு நூல். தொல்காப்பியத்தில் தொடங்கி எட்டுத்தொகை, பத்துப்பாட்டு, பதினெண்கீழ்க்கணக்கு, காப்பியங்கள், சமய இலக்கியங்கள் ஆகியவற்றிலிருந்து முக்கியமான கவிதைகளைத் தேர்ந்தெடுத்துப் பதிவு செய்திருக்கிறார். 

சமய இலக்கியங்களில் பிரபந்தங்களுக்குத் தரப்பட்டிருக்கும்  முக்கியத்துவம் திருமுறைகளுக்குத் தரப்படவில்லை.  சுந்தரர், சம்பந்தர், மணிவாசகர் ஆகியோரின்  பதிகங்களில் சில பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. அப்பர் ஏன் புறக்கணிக்கப் பட்டார், சேக்கிழார் என்ன தவறு செய்தார் என்பது புரியவில்லை. திருமூலர், இராமலிங்க சுவாமிகள் ஆகியோரின் கவிதைகளில் இளங்கவினின் பார்வை பட்டிருக்கிறது. சமய இலக்கியப் பட்டியலில் மாயூரம் வேதநாயகம் பிள்ளையும், வேதநாயக சாஸ்திரியாரும் இடம்பெற்றிருக்கிறார்கள்.  

மரபுக் கவிதைகளில் இளங்கவினின் தேர்வு ஏற்புடையதாக இல்லை. பாரதியார், கவிமணி தேசிக விநாயகம் பிள்ளை, பாரதிதாசன், பாவாணர், பட்டுக்கோட்டையார், கண்ணதாசன், சுரதா, பொன்னடியார் என்று எட்டு பேரை மட்டும் சுட்டிக்காட்டிவிட்டு, மரபுக் கவிதை ஆளுமையாக வலம்வந்த நாமக்கல் கவிஞர் உள்ளிட்ட பலரைக் குறிப்பிடாமல் விட்டதைச் சுட்டிக்காட்டாமல் இருக்க முடியவில்லை. மதுரை இளங்கவினுக்கு கவிஞர் வாலி மீது என்ன கோபமோ தெரியவில்லை? அவரை  மரபுக் கவிதையிலும் சேர்க்கவில்லை, புதுக்கவிஞர்கள் பட்டியலிலும் இணைக்கவில்லை.  தவிர்த்துவிடக்கூடிய கவி ஆளுமையா கவிஞர் வாலி?

நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் வரிசையில் கு.சின்னப்ப பாரதியை சேர்த்திருப்பதற்கு அவரைப் பாராட்ட வேண்டும். அதே நேரத்தில்,  புதுக்கவிதைப் பட்டியலில்

ந.பிச்சமூர்த்தி உள்ளிட்ட முக்கியமான ஆளுமைகளை எல்லாம் தவிர்த்திருப்பதை ஏற்றுக்கொள்வது எங்ஙனம்? இளங்கவின் தொகுத்து வழங்கியிருக்கும் "காலந்தோறும் கவிதை'யை முழுமையானஆய்வாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.


கவிஞர்கள் யுகபாரதி, இளையபாரதி, ஹாஜாகனி, ஜெயபாஸ்கரன் ஆகியோரை நேரில் சந்திக்க முடியாவிட்டாலும், அவ்வப்போது செல்லிடப்பேசியில் தொடர்பு கொண்டு அளவளாவுவது சமகால இலக்கியத்துடனும், இலக்கிய உலக நிகழ்வுகளுடனும் தொடர்பில் இருக்க உதவுகிறது. 

சமீபத்தில் கவிஞர் ஹாஜாகனியுடன்  பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, மக்களவைத் தேர்தல் குறித்த உரையாடல் எழுந்தது.  அப்போது அவர் எழுதியிருக்கும் கவிதையிலிருந்து சில வரிகளைப் பகிர்ந்து கொண்டார். தேர்தல் நேரத்துக்குப் பொருத்தமாக இருக்கும் அதையே இந்த வாரக் 
கவிதையாக்குகிறேன். 

ஓட்டுப் போட்டால்
பணம் கிடைக்கிறது
பணம் கொடுத்தால்
ஓட்டுக் கிடைக்கிறது
எல்லாம் சிலர்வசம்
என்பது தொடர
எல்லாமும் இலவசம்
இலவசங்கள்
அறிவிப்பதில்தான்
போட்டி நடக்கிறது
தேர்தல் என்று அதைத்
தெரியாமல் சொல்கிறார்கள்!

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/24/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3101872.html
3101871 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அதைத் தந்துவிட்டுப் போவாயாக! -மா. உலகநாதன் DIN Sunday, February 24, 2019 02:48 AM +0530 வெள்ளாங்குருகு என்பது நீர்ப்பறவை இனத்துள் ஒன்று. இப்பறவையைப் பத்துப் பாடல்களிலும் வைத்துச் சிறப்பித்துப் பாடியிருப்பதால், "வெள்ளாங்குருகுப் பத்து' என்னும் பெயரைப் பெற்றது. 

இது "உள்ளான் குருகு' எனவும் வழங்கப்படும். ஆண் பறவைகளைவிட பெண் பறவைகள் மிகுதியாகக் காணப்படும்.

பரத்தை பொருட்டு தலைவியைப் பிரிந்து செல்கிறான் தலைவன். அதனால், ஊடல் கொண்ட தலைவியைக் காண, ஆற்றுப்படுத்த உணவு உண்ணும் நேரத்தில் சென்றால், அவள் மறுக்காமல் தன்னை ஏற்றுக்கொள்வாள் என்று எண்ணுகிறான் தலைவன். உணவு நேரத்தில் இல்லத்திற்கு வருகிறான். அப்போது தலைவனைப் பார்த்து தோழி கூறும், "மாறாமற் பொருட்டு உண்டிக் காலத்து வாயில் வேண்டி வந்த தலைமகற்குத் தோழி கூறியது'  கூற்றாக அமைந்த பாடல் இது.  

"வெள்ளாங் குருகின் பிள்ளை செத்தெனக்
காணிய சென்ற மடநடை நாரை
பசிதின அல்கும் பனிநீர்ச் சேர்ப்ப!
நின்னொன்று இரக்குவென் அல்லேன்;
தந்தனை சென்மோ கொண்ட இவள் நலனே!'
(ஐங்.வெள்ளாங் குருகுப் பத்து-9)

உள்ளான் குருகின் பிள்ளை இறந்ததால், ஆறுதல் கூறச்சென்ற நாரை, தன் வருத்தத்தால், பசி மிகுந்ததால் அங்கேயே தங்கும் குளிர்ந்த நீர்த்துறை தலைவனே!  அந்நாரையைப் போல பரத்தை புலந்தாள் (பரத்தை ஊடல் கொண்டாள்) என்றவுடன் நீ என் தலைவியைத் தேடி வந்திருக்கிறாய். பசி வருந்த வந்திருக்கிற நெய்தல் நிலத் தலைவனே!  உன்னிடம் நான் எதனையும் இரந்து கேட்கப் போவதில்லை. ஏற்கெனவே நின்னால் கவர்ந்து செல்லப்பட்ட என் தலைவியின் 

இளமையை - அழகைத் தந்துவிட்டுப் போவாயாக! என்கிறாள் தோழி! 

என் தலைவியின் அழகு நீ அவளை விட்டுப் பிரிந்து சென்றதால் போயிற்று. அதனால், அதைத் திருப்பிக் கொடுத்துவிடு என்று கேட்கிறாள். நாரை பசியோடு இருப்பது போல நீயும் பசி வந்ததால்தான் இங்கு வந்திருக்கிறாய் என்பதை மறைமுகமாகச் சுட்டிக் காட்டுகிறாள் தோழி. 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/24/அதைத்-தந்துவிட்டுப்-போவாயாக-3101871.html
3101870 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "இரு'மைக்கும் உதவிய அல்லி! -முனைவர் ச. சுப்புரெத்தினம் DIN Sunday, February 24, 2019 02:47 AM +0530 பெண்களின் வாழ்வில் இளமை, தாய்மை என்பன மிகவும் இனிமை தரக்கூடியன. ஆனால், முதுமையும் கைம்மையும் மிகவும் கொடியன என்பதைச் சங்க இலக்கியங்கள் சுட்டுகின்றன.

பொதுவாக, மலர்கள் பெண்களின் வாழ்க்கை நிலைகளுடன் நெருங்கிய தொடர்புடையனவாகும்.  அதேபோல  நல்லன, கெட்டன என்ற இருநிலை நிகழ்வுகளுக்கும் உதவுவன அம்மலர்கள். நல்லாசிரியரின் இலக்கணம் கூற வந்த நன்னூலார், "மலர்நிகர் மாட்சியும்' என்று கூறி, எல்லா வகையிலும் மேன்மையுடைய மலரின் மாண்பினை நல்லாசிரியருக்கு உவமையாகக் கூறியுள்ளார்.

பூக்களைப் பொருத்தவரை, செடிப்பூ, கொடிப்பூ, கோட்டு (மரக்கிளை)ப்பூ என்று அவற்றைப் பலவகைப்படுத்துவர் சான்றோர். அவற்றுள் "அல்லி' என்பது, நீர் நிலைகளில் வளர்ந்து அழகுறக் காட்சியளிக்கும் கொடிப்பூ வகையாகும். செம்மை, வெண்மை என்ற இருவேறு வண்ணங்களில் பேசப்பட்டாலும், பயன்தரும் தன்மைகளில் அவ்வல்லிகள் ஒத்த தன்மையனவே ஆகும்.

சங்ககாலப் பெண்டிர் தழையாடை உடுத்துவது வழக்கம். தழைகள் உரியவாறு தொடுக்கப்பட்டு, அத் தொடையலைப் பெண்கள் தமது ஆடையாக அணிந்து வந்தனர். இதற்குப் பயன்படும் தழைகளைத் தந்து உதவிய தாவர வகைகளுள் ஒன்று அல்லிக் கொடி. வெள்ளையல்லிக் கொடியில் செழுமையாக வளர்ந்திருந்த தழைகளால் ஆகிய ஆடையினை, அக்கால மகளிர் அணிந்திருந்தனர். இச்செய்தியைக் குறுந்தொகைப் பாடலொன்று,

அயலவெள் ளாம்பல் அம்பகை நெறித்தழை
தித்திக் குறங்கின் ஊழ்மாறு அலைப்ப
வரிமே சேயிழை அந்தில்
கொழுநற் காணிய வருமே (பா.293)
என்ற அடிகளில் சுட்டுகின்றது. இவ்வாறு, அல்லிக் கொடியானது, 
மகளிர் அவர்தம் இளமையில் ஆடையாக அணிவதற்கெனத் தழையினைத் தந்தது என்பது, அந்த அல்லிக்குப் பெருமைதான்!
இளமைக் காலத்தில் பெண்ணின் மானம் காக்க உதவும் அந்த அல்லியானது, ஒருவேளை அந்தப் பெண்ணே தன் ஆருயிர்க் கணவனை இழந்து "கைம்மை' நோன்பு நோற்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுவிட்டால், அப்பொழுது அவள், உண்டு உயிர்த்திருப்பதற்குத் தனது புல்லரிசியைத் தந்தும் உதவும் என்கிறது ஒரு பாடல்.

இவ்வாறு இருவேறு நிலைகளில் உதவும் அவ் அல்லியைப் பார்த்து ஒரு பெண் இரங்கிப் பாடுவது போலப் பாடுகின்றார் ஓக்கூர் மாசாத்தியார் என்ற புலவர். புறநானூறு இலக்கியத்தில் வரும் அப்பாடல் இதோ:

அளிய தாமே சிறுவெள் ளாம்பல்
இளைய மாகத் தழையா யினவே, இனியே
பெருவளக் கொழுநன் மாய்ந்தெனப் பொழுதுமறுத்
தின்னா வைகல் உண்ணும்
அல்லிப் படூஉம் புல்லா யினவே(248)
அதாவது, "நான் இளமையினளாக இருந்த முற்காலத்தில் அல்லிக் கொடிகள், ஆடையாகத் தொடுத்து அணிவதற்காக எனக்குத் தமது தழைகளைத் கொடுத்து உதவின. ஆனால், பெரிய செல்வந்தனான என் தலைவன் இறந்து போய்விட்டதனால், நான் கைம்பெண்ணாகித் துன்புற்றுக் கொண்டிருக்கும் இக்காலத்தில் எனக்கு, நான் உண்பதற்கெனத் தன்னிடத்தில் உண்டாகும் அரிசியைத் தந்து உதவும் அல்லியானவை, இரங்கத்தக்கன' என்று வருத்தமுறும் கைம்பெண் ஒருத்தியின் இயல்பில் நின்று பாடுகின்றார் அப்புலவர்.

பெண்ணின் இளமைக்கும், கைம்மைக்கும் முறையே தழையினையும், புன்மையான அரிசியினையும் தந்து உதவும் வெள்ளையல்லிக் கொடியின் பண்பினை அதே புறநானூறு இலக்கியம்,
மண்ணுறு மழித்தலைத் தெண்ணீர் வாரத் 
தொன்றுதா முடுத்த வம்பகைத் தெரியாத
சிறுவெள் ளாம்பல் அல்லி யுண்ணும்
கழிகல மகளிர் போல
வழிநினைந் திருத்தல் அதனினும் அரிதே (280)
என்ற மற்றொரு பாடற்பகுதியிலும் சுட்டுகின்றது.

ஒருவரின் வாழ்விலும், அவரது தாழ்விலும் ஒருங்கேயிருந்து உதவி 
செய்பவன்தான் உன்னதமான மனிதன். ஆறறிவுடைய இவ்வுன்னதமான மனிதனைப் போலவே, ஓரறிவு உடைய உயிரினமான அல்லிக் கொடியும், சங்ககால மகளிரின் வாழ்விலும், தாழ்விலும் உதவிற்று என்பதை இத்தகைய பாடல்களின் வழி அறியும்பொழுது எந்த மனமும் நெகிழாதிருக்காது!

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/24/இருமைக்கும்-உதவிய-அல்லி-3101870.html
3101869 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி குடும்பம் - மரபும் மாற்றமும்! -முனைவர் அரங்க. பாரி DIN Sunday, February 24, 2019 02:46 AM +0530 வையகமே ஒரு குடும்பமாக வேண்டுமென்பது சான்றோர் கருத்தாகும். ""யாதும் ஊரே, யாவரும் கேளிர்'' என உலகைத் தன் உள்ளத்துள் வளைத்துக் கொண்டது தமிழியம். மனிதன் கண்ட அமைப்புகள் யாவற்றிலும் சிறந்தது குடும்பம் என்னும் நிறுவனமேயாகும். இந்த நிறுவனத்தில் குறைகள் இருப்பினும் இதனை விட்டுவிட முடியாது.  இதுவே மனிதப் பண்பாட்டுப் பரிணாமத்தில் பழுத்த கனி; இதுவே மனிதநேய மாண்பின் சின்னம். இந்தக் குடும்ப அமைப்பு பல்லாயிரம் ஆண்டுகளைக் கடந்து வந்திருக்கிறது. விழுமியங்களின் இருப்பிடமாவது குடும்பம். இது நேற்று எப்படி இருந்தது, இன்று எப்படி உள்ளது, நாளை எப்படி இருக்கும் எனக் காண்போம்.

குடும்ப அமைப்பும் உறவுமுறையும்:

பண்டைக் காலத்தில்  கூட்டுக் குடும்ப அமைப்பே பெரிதும் இருந்துள்ளது. தலைவன் - தலைவி தனித்து வாழும் குடும்ப  அமைப்பும் அறியப் பெறுகின்றது. புறநானூற்றில் பெருஞ்சித்திரனாரின் குடும்பம் கூட்டுக் குடும்ப அமைப்பைச் சித்தரிக்கின்றது. "என் தாய் கோல் கொண்டு மெல்ல நடப்பவள்; சிலந்தி வலை போலச் சுருக்கம் மலிந்த முகத்தினள். என் மனைவி வறுமையில் மெலிந்தவள்; என் குழந்தை தாயின் மார்பில் பால் பெறாது வருந்துவது', (புறம். 159) எனக் கூறும்போது, தாயுடன் வாழும் கூட்டுக் குடும்ப அமைப்பு அறியப்படும்.

"மேனாள் உற்ற செருவிற்கு இவள் தன் ஐ
யானை எறிந்து களத்தொழிந்தனனே' (புறம். 279)
என்பதில் தந்தையும் குடும்ப உறுப்பினன் என்றறியப்படும். பாட்டன் உறவு முறை கூறும் பகுதியும் அறியப்படுகின்றது.
"நுந்தை தந்தைக் கிவன்தந்தை தந்தை
எடுத்தெறி ஞாட்பின் இமையான்' (புறம். 290)

எனப் போர் வீரர் குடியில் பாட்டன், தந்தை, மகன் என மூன்று தலைமுறைகள் நடக்கக் காணலாம். குடும்ப அமைப்பில், பல பிள்ளைகள் உடைமையினைப் புறநானூறு காட்டும் (159). அதே போல, குடும்பத்தில் ஒரே மகனுடைய நிலையையும் புறநானூறு காட்டும் (279). "ஒரு குடிப்பிறந்த பல்லோருள்ளும்' என்னும் புறப்பாட்டுப் பகுதி (183) அண்ணன்- தம்பி உறவு முறைகளைச் சொல்லும். உறவிலேயே திருமணம் அமைவதை, "சுடர்த்தொடீஇ கேளாய்' எனத் தொடங்கும் கலித்தொகை காட்டும் (கலி. 50). முன்பு தொடர்பற்ற இருகுடிகள் புதுவதாக மணவினைத் தொடர்பு கொள்வதை "யாயும் ஞாயும்' 
எனத் தொடங்கும் குறுந்தொகைப் பாடல் விளக்கும்.

கணவன் - மனைவி உறவு:
பழந்தமிழ் இலக்கியத்தில் கணவன்- மனைவி உறவு வேறு எம்மொழி இலக்கியங்களிலும் கூறப்படாத அளவு பிரிவில்லா ஒருமைப்பாட்டுடன் விளங்குவதாகக் கூறப்படுகிறது.
"இம்மை மாறி மறுமை யாயினும்
நீயாகியர் என்கணவனை
யானாகியர் நின்நெஞ்சு நேர்பவளே (குறுந். 49)

என்று தலைவி "எல்லாப் பிறப்புகளிலும் நாமே கணவனும் மனைவியும் ஆவோம்' என உரைக்கக் காண்கிறோம்'. "நாம் இரண்டு பேராகப் பிறந்தோம்; பூ இடைப்பட்டாலும் பல ஆண்டுகள் கழிந்தாற் போலத் துயருறுகின்ற அன்றில் பறவைகளென வாழ்ந்தோம். நம் உயிர் எப்போதும் பிரிவின்றி இருந்து போகும் காலத்தில் ஒன்றாகப் போவோம் (குறுந். 57) எனத் தலைவி கூறுகிறாள். பண்டைக்காலத் தலைமக்களின் இல்லறம், பிறவி தோறும் தொடர்வதாகவே கருதப்பட்டது.  கணவன் - மனைவி இருவரும் இணைந்து பேணும் இல்லறத்தைக் "கற்பு வாழ்வு' எனக் குறித்தனர் நூலோர். இந்த இல்லறத்தில் இருவருக்கும் கடமைகள் (குறுந். 135) இருந்தன.
பல்லாண்டுகளின் இல்லறம் இளமை தீர்ந்து முதுமை எய்தியக் கண்ணும் அன்பகலாத துணைமையொடு தொடரும். இடையில் கொழுநன் இறந்துபடின் தலைவி ஆற்றாத் துயரும் தனிமையும் எய்துவள். அவளுடைய கைம்மை கொடுந்துயர் தருவது
 (புறம். 246).
மனைவி இறப்பின் கணவனது துயரும் எல்லையின்றிப் போகும். "என் துணைவி இன்னே மறைந்தனள்; நான் இன்னும் வாழ்கின்றேனே' எனக் கோட்டம்பலத்துத் துஞ்சியமாக்கோதை புலம்பக் காண்கிறோம்
(புறம். 245).

மரபு மாற்றங்கள்:

மேற்குறித்த குடும்ப இலக்கணங்கள் காலப் போக்கில் மாறியுள்ளன. இன்று பாலுணர்வு வரையறைகள் நெகிழ்ந்துள்ளன.  அச்சம், மடம், நாணம், பயிர்ப்பு என்பவற்றை இன்றைய பெண் பண்டைக் கால அளவில் கொள்ள இயலாது. பெண் பணிக்குச் செல்ல வேண்டும்; காவற்பணி பூண வேண்டும்; துப்பாக்கி ஏந்த வேண்டும்; வானூர்தி இயக்க வேண்டும்; சட்டங்கள் இயற்ற வேண்டும்; சமுதாயத்தை ஆளும் அரசியல் தலைமை பூண வேண்டும். இந்நிலையில், பெண்மை என்பதன் இலக்கணம் பெரிதும் மாறியிருக்கிறது.

பெண்ணின் உரிமை இன்று அவளைப் பல புதிய உலகங்களைக் காணத் தூண்டியுள்ளது. விதியே என்று வாழ்ந்த வாழ்க்கைக் கட்டுப்பாடுகளை உதறிச் சமஉரிமை மறுக்கப்படினும், உடம்பு உடைமைகளுக்கு ஊறு ஏற்படினும் மணவிலக்குப் பெறும் நிலையில் இன்றைய பெண் மகள் உரிமைக் கொடி ஏந்துகிறாள். கைம்மை வேலியை அகற்றி மறுமணத் தோட்டத்திற்குள் புகுகின்றாள். வாழ்க்கை முழுவதும் ஒருவன்- ஒருத்தி என்ற அறம் இன்று மாற்றம் எய்தியிருப்பினும், பெரும்பான்மைச் சமூகம் அந்த நெறியில்தான் சென்று கொண்டிருக்கிறது. மணமுறிவு, மணவிலக்கு என்பன இடம்பெறாத தமிழ்ச் சமூகத்தில் மேலை நாகரிகத் தாக்கத்தால், இவை இடம் பெற்றிருக்கின்றன. ஊர் மன்றங்களும் நீதி மன்றங்களும் உச்சநீதிமன்றமும் ஏராளமான மணவிலக்கு முறையீடுகளை ஆய்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. குடும்பத் தகராறு கொலுமண்டபம் ஏறியிருக்கிறது. பல்பிறவிகளிலும் மாறாத இணை என்பது மாறிப் பணிவாய்ப்புகளில் தற்காலிக நிலை என்பது போலவே மணவாழ்க்கையிலும் நிலையாமை குடிகொண்டுவிட்டது.

திருமணச் சடங்குகள் பழைய முறையில் கட்டாயமானதாகவும், சமூகம் தழுவியதாகவும் இன்று இல்லை. நிலத்தைப் பத்திரப்பதிவு செய்வது போலத் திருமணத்தைப் பதிவுசெய்து கொள்ளும் வழக்கம் உண்டாகியிருக்கிறது. 

உறவுக்கிளைகள் மலிந்த குடும்பம் என்ற நிலைமாறி கணவன் -மனைவி, பிள்ளைகள் என்ற முக்கோண வாழ்க்கை முறை தோன்றியதில் சிவப்பு முக்கோணம் குடும்ப நடைமுறையாகி உள்ளது.  இதனால் அண்ணன் தம்பிகளைக் காணோம்; மாமன் மாமி, சிற்றப்பா, பெரியம்மா, சின்னம்மாக்கள் அரிதாகி வருகின்றனர்.

சுருங்கக் கூறின், தமிழ்க் குடும்பம், மேலை வண்ணமும் வடிவமும் பெற்றுவிட்டது. உறவுக் கிளைகள் தோன்றாத தனிச் செடியாக உருவாகியுள்ள இன்றைய குடும்பத்தில் தமிழர்க்கே உரிய ஒப்புரவு விருந்தோம்பல், மனிதநேயம், மதநல்லிணக்கம் போன்ற பண்புப்பூக்களைக் காணோம். தமிழ்க் குடும்பம் ஒன்றைப் பார்த்துத்தான் தீரவேண்டுமென்றால்,  மட்டக்களப்புக்கோ டொரண்டோவுக்கோ போகலாம். 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/24/குடும்பம்---மரபும்-மாற்றமும்-3101869.html
3101868 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, February 24, 2019 02:43 AM +0530
உழையிருந்து நுண்ணிய கூறிக் கருமம்
புரையிருந்த வாறறியான் புக்கான் விளிதல்
நிரையிருந்து மாண்ட அரங்கினுள் வட்டுக்
கரையிருந் தார்க்கெளிய போர்.       (பா-86)

வரிசையாக இருந்து மாட்சிமைப்பட்ட அரங்கின்கண் பொராதே பக்கத்திருந்தார்க்கு, எளியதாகத் தோன்றும் வட்டுப்போர், (அதன் நுட்பம் அறியாது ஆடுவாற்கு அரியதாகத் தோன்றும் அதுபோல),  பக்கத்தேயிருந்து நுட்பமான காரியங்களை ஆராய்ந்து கூறினும், நுட்ப உணர்வு இல்லாதும் கருமத்தின்கண் குற்றம் இருந்த நெறியை அறிவதும் செய்யானாய்,  கருமத்தைச் செய்யப் புகுந்தவன், அழிவினை அடைவான். "வட்டுக் கரையிருந்தார்க் கெளிய போர்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/24/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3101868.html
3097303 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நற்றிணை காட்டும் நற்பண்புகள் DIN DIN Sunday, February 17, 2019 01:10 AM +0530 காதலையும் வீரத்தையும் இரு கண்களெனப் போற்றி வாழ்ந்தவர்கள் சங்ககால மாந்தர்கள். அத்துடன் கூர்த்தமதி உடையவர்கள் என்பதை அவர்தம் பாடல்கள் தெளிவாய் எடுத்துரைக்கும். எட்டுத்தொகை நூல்களுள் ஒன்றான நற்றிணை காதல், அன்பு, இல்வாழ்க்கை முதலிய அக வாழ்வு முறைகளை எடுத்தியம்புகிறது. நற்றிணை கூறும் நற்பண்புகள் சிலவற்றைக் காண்போம்.
 அன்பு:
 தலைமக்கள் இருவரும் ஒருவர்மேல் ஒருவர் வைத்துள்ள அன்பின் வலிமையைப் பறைசாற்றிச் செல்கிறது இப்பாடல். தலைவன் தலைவியைக் காணக் காலம் தாழ்த்துதலைத் தோழி சுட்டிக்காட்டும் வேளையில், தோழிக்குத் தலைவி "என் தலைவன் எப்படிப்பட்டவன் தெரியுமா?' என்று கூறுவதுபோல் அமைந்துள்ளது " நின்ற சொல்லர் நீடுதோறு இனியர்' (பா.1) என்கிற பாடல்.
 "என் தலைவன் சொன்ன சொல் தவறாதவன். மனத்தில் நினைக்கும்தோறும் இனிமையைத் தருபவன். எங்களுக்குள் உண்டான அன்பு எத்தகையது தெரியுமா? குளத்தில் மலர்ந்துள்ள தாமரை மலரில் எடுத்த தேனை மலை உச்சியிலே இருக்கும் சந்தன மரத்தின் கிளையில் கொண்டுபோய் அங்குள்ள தேன்கூட்டில் தேனை சேகரிக்கும் வண்டு. அப்படிச் சேகரித்த தேனின் குணம் எவ்வளவு உயர்வானதோ அதைப் போன்றது. அதுமட்டுமல்ல. உலக இயக்கத்துக்குத் தண்ணீர் எவ்வளவு இன்றியமையாததோ அதைப் போன்றது (எங்களுக்குள்) நாங்கள் கொண்டு
 ள்ள அன்பு என்பதைப் பறைசாற்றிச் செல்கிறது கபிலரின் இப்பாடல்.
 அறக் கருத்துகள்:
 அறம் என்பதற்கு அகராதிகள் பல்வேறு பொருள்களைக் குறிப்பிடினும், தனக்கும் தன்னைச் சார்ந்தவர்களுக்கும் உடலாலும் மனத்தாலும் தீங்கு நேராதவண்ணம் வாழ்வை நகர்த்திச் செல்லும் வழிமுறையைக் கற்றுக் கொடுப்பவற்றை அறங்கள் எனலாம். இந்த அறங்களைத் தனிமனிதனுக்கு, குடும்பத்திற்கு, சமூகத்திற்கு, அரசனுக்கு நாட்டிற்கு என்று வகைப்படுத்தினும் சமூகம் சமநிலையில் தத்தமது அன்றாடப் பணிகளை மேற்கொள்ளத் துணையாக அறங்களைக் கொள்ளுதல் மரபு. அவ்வகையில், நற்றிணையில் இடம்பெற்றுள்ள கருத்துகள் பலவற்றுள் ஒருசோறு பதமாக ஒன்றைக் காண்போம்.
 தலைவியைக் காணாது வருந்துகிறான் தலைவன். தோழி சொல்லைத் தலைவி கேட்டபாடில்லை. தலைவன் மீது தீராத ஊடல் கொண்டுள்ள தலைவியைத் தேற்றுதல் உடனடியாக நடக்காது என்பதைப் புரிந்துகொண்ட தோழியின் கூற்றாக அமைந்த பாடல் இது.
 மலையிலிருந்து வீழும் அருவி எப்படி இருந்தது என்பதைக் கூறவந்த தோழி, ""தலைவியே, நீ வீணாகத் தலைவன் மீது குற்றம் சுமத்தாதே. நம் சமூகத்தின் வழக்கம் என்ன தெரியுமா? நமக்கு ஒரு விஷயத்தில் ஐயம் ஏற்படின் அந்த ஐயத்தை நம்மைச் சுற்றியுள்ளவர்களிடம் கேட்டுத் தெளிவு பெறுதலாகும். எனவே, நான் சொல்வது உனக்கு உண்மையெனத் தோன்றவில்லையெனில் நான்கு பேரிடம் கேட்டு சந்தேகத்தைப் போக்கிக்கொள்'' என்கிறாள். மேலும் அவள்,
 "அம்மலை கிழவோன் நம் நயந்து என்றும்
 வருந்தினன் என்பது ஒர் வாய்ச்சொல் தேறாய்;
 நீயும் கண்டு நுமரொடும் எண்ணி
 அறிவு அறிந்து அளவல் வேண்டும். மறுத்தரற்கு
 அரிய வாழி தோழி! - பெரியோர்
 நாடி நட்பின் அல்லது,
 நட்டு நாடார் தம் ஒட்டியோர் திறத்தே' (பா.32)
 என்ற பாடல் மூலம் எடுத்துரைத்து ஒருவருடன் நட்பு கொள்ளுமுன் அவரைப் பற்றி நன்கு ஆராய்ந்து பார்த்தபின்பு நட்பு கொள்ள வேண்டும். அப்படி நட்பு கொண்டபின் ஆராயக் கூடாது என்னும் அறத்தை முன்னிறுத்துகிறாள் தோழி. இப் பாடல் வள்ளுவரின் "நாடாது நட்டலிற்' எனும் திருக்குறளை நினைவூட்டுகிறது.
 தலைவன் - தலைவி அன்பு:
 தலைவியைப் பிரிந்து பொருள் தேடச்சென்ற தலைவன் வினை முடித்துத் திரும்புகிறான். தலைவியைக் காணும் ஆவலில் தேர்ப்பாகனிடம் கூறுவதாய் அமைந்த இப்பாடல் தலைவி மீது தலைவன் கொண்ட அன்புக்குக் கட்டியம் கூறுவதாய் அமைந்திருக்கிறது.
 "உடும்பு கொலீஇ வரி நுணல் அகழ்ந்து,
 நெடுங்கோட்டுப் புற்றத்து ஈயல் கெண்டி,.
 எல்லு முயல் எறிந்த வேட்டுவன் கவல
 பல்வேறு பண்டத் தொடை மறந்து இல்லத்து
 இருமடைக் கள்ளின் இன்களி செகுக்கும்
 வன்புலக் காட்டு நாட்டதுவே - அன்பு கலந்து
 நம்வயின் புரிந்த கொள்கையொடு, நெஞ்சத்து
 உள்ளினள் உறைவோள் ஊரே' (பா.59)
 அந்த ஊரில் வேடுவன் ஒருவன் உடும்பைக் கொன்று தின்றும், வரித் தவளையை அகழ்ந்து எடுத்தும், புற்றுக்களை வெட்டி அப்புற்றுக்களில் இருக்கும் ஈசல்களை உண்டும், பகற்பொழுதில் முயல்களை வேட்டையாடியும் உண்ணும் இயல்புடையவன். தான் தோளில் சுமந்து வந்த பல்வேறு பண்டங்கள் அடங்கிய சுமைகளை ஓரிடத்தில் இறக்கி வைத்துவிட்டு நிம்மதியாக உறங்குகிறான்.
 ஆனால், அத்தகைய தலைவியின் ஊரில் தலைவி மட்டும் என்னையே நினைத்துக்கொண்டு வருந்துவாள். மேலும், அவளை வருந்தச் செய்தல் நமக்கு நல்லதல்ல எனக் கூறி, தேரை விரைவாகச் செலுத்துமாறு பாகனை வேண்டுகிறான் தலைவன். இக்காட்சி தலைமக்கள் ஒருவருக்கொருவர் எத்தகைய புரிதலுடன் இருக்கின்றனர் என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
 நிலையாமை:
 சங்க இலக்கிய அக நூல்களில் நிலையாமை குறித்த கருத்துகளையும் ஆங்காங்கே காணமுடிகிறது. அதற்கு எடுத்துக்காட்டாக 46-ஆவது பாடல் தக்க சான்றாகத் திகழ்கிறது. இவ்வாறு நற்றிணைப் பாடல்களில் காணப்படும் நற்பண்பை வளர்க்கும் கருத்துகள் அக்கால மக்கள்தம் வாழ்க்கை நிலைகளைப் பறைசாற்றுவதாகவும், ஏதேனும் ஒரு நற்கருத்தைக் கூறுவனவாகவும் அமைந்திருக்கின்றன.
 -முனைவர் க. சிவமணி
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/17/நற்றிணை-காட்டும்-நற்பண்புகள்-3097303.html
3097298 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, February 17, 2019 01:08 AM +0530 மிகுந்த பொருட் செலவில் திருமணங்களை நடத்துவது என்பது வழக்கமாகியிருக்கிறது. திருமணத்துக்கு செலவு செய்வதைப் போலவே அதிக பொருட் செலவில் அழைப்பிதழ்களை அச்சடித்து, தங்களது வளமையையும், பெருமையையும் வெளிக்காட்டும் போக்கு பரவலாகவே காணப்படுகிறது. கடந்த வாரத்தில் நடந்த இரண்டு முக்கியமான திருமணங்களுக்காக எனக்கு அனுப்பப்பட்டிருந்த அழைப்பிதழ்கள் சற்று வித்தியாசமானவை. திருமணம் முடிந்த பிறகு, தூக்கி எறிந்துவிட முடியாத அழைப்பிதழ்கள் அவை.
 முதலாவது, கற்பகம் புத்தகாலய உரிமையாளர் நல்லதம்பியின் மகன் ஜெயேந்திரன் - பூங்கொடி பதிப்பகம் உரிமையாளர் வேலு சுப்பையா ஐயாவின் பெயர்த்தி சங்கீதா திருமண அழைப்பிதழ். இரண்டாவது அழைப்பிதழ், பாலிமர் தொலைக்காட்சியின் தலைவர் மற்றும் மேலாண் இயக்குநர் கல்யாண சுந்தரத்தின் மகன் வருண் - மருத்துவர் பிரியதர்ஷினி ஆகியோரின் திருமண அழைப்பிதழ். இரண்டு அழைப்பிதழ்களும் அழைப்பிதழ்களாக மட்டுமல்லாமல், போற்றிப் பாதுகாக்கும் புத்தகங்களாகவும் இருக்கின்றன என்பதுதான் பாராட்டுக்குரியது.
 செல்வன் ஜெயேந்திரனின் திருமண அழைப்பிதழுடன் இணைந்திருக்கிறது கவிஞர் பத்மதேவன் எழுதிய "இந்தக் கணத்தில் வாழுங்கள்' என்கிற புத்தகம். "நிறைவான, நிரந்தரமான மன அமைதி நமக்குள்ளேயே இருக்கிறது. அதைப் பெறுவதற்கு சில மனப்பாங்குகளை மாற்றிக்கொண்டால் போதும்; மனப்பக்குவத்தை வளர்த்துக் கொண்டால் போதும்' என்பதை எடுத்துரைக்கிறது பத்மதேவனின் புத்தகம்.
 பாலிமர் அதிபர் கல்யாண சுந்தரத்தின் இல்லத் திருமண விழாவையொட்டி அனுப்பியிருந்த அழைப்பிதழ், சாமி. சிதம்பரனாரின் கருத்துரையும், ஜி.யு. போப்பின் ஆங்கிலக் கவியுரையும் கொண்ட திருக்குறளுடன் இணைக்கப்பட்டிருந்தது.
 நேர்த்தியாகத் தயாரிக்கப்பட்டிருந்த இரண்டு புத்தக அழைப்பிதழ்களும் பொருட் செலவுடன் தயாரிக்கப்படும் திருமண அழைப்பிதழ்களுக்கு முன்னுதாரணமாக மாற வேண்டும் என்பது எனது விருப்பம். இதன் மூலம் தமிழைப் பரப்பியதாகவும் இருக்கும்; வாசிப்புப் பழக்கத்தை ஊக்குவிப்பதாகவும் இருக்கும்; இல்லந்தோறும் நூலகங்கள் ஏற்படுத்துவதற்கான ஆர்வத்தைத் தூண்டுவதாகவும் அமையும்.
 
 நெல்லையில் மனோன்மணீயம் சுந்தரனார் பல்கலைக்கழகத்தில் கடந்த வாரம் வெள்ளிக்கிழமை சுந்தரனார் விருது வழங்கும் விழாவும், "பேராசிரியர் சுந்தரனார் ஆக்கங்கள்' என்கிற புத்தக வெளியீட்டு விழாவும் நடைபெற்றன. முனைவர் அ.ராமசாமி, முனைவர் ஞா.ஸ்டீபன் ஆகியோர் பதிப்பாசிரியர்களாகவும், முனைவர் நா. இராமச்சந்திரன் ஒருங்கிணைப்பாளராகவும் இருந்து மனோன்மணீயம் சுந்தரனார் பல்கலைக்கழகத்தின் தமிழியல் துறையும், பதிப்புத் துறையும் இணைந்து வெளியிட்டிருக்கும் தொகுப்பு "பேராசிரியர் சுந்தரனார் ஆக்கங்கள்'.
 சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் உறுப்பினராகவும், திருவனந்தபுரம் மகாராஜா கல்லூரியில் அறிவுநூற் புலவருமாய் இருந்தவர் ராவ் பகதூர் பேராசிரியர் பி.சுந்தரம் பிள்ளை என்று சொன்னால் பரவலாக அனைவருக்கும் தெரியாது. ஆனால், மனோன்மணீயம் சுந்தரம் பிள்ளை என்று சொன்னால் தெரியாதவர்கள் இருக்க முடியாது. "நீராரும் கடலுடுத்த ...' என்கிற தமிழ்த்தாய் வாழ்த்துப் பாடல் அவரது ஆக்கம் எனும்போது, அந்தப் பெருந்தகையின் தமிழ்ப் பங்களிப்பு தலைமுறை கடந்து நிலை பெறுகிறது.
 மனோன்மணீயம் சுந்தரனார் பல்கலைக்கழகம் அவரது பெயரால் அமைந்திருந்தும்கூட, 28 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இப்போதுதான் அவருடைய படைப்புகள் அந்தப் பல்கலைக்கழகத்தால் தொகுக்கப்பட்டு, புத்தக வடிவம் பெறுகிறது. பேராசிரியர் சுந்தரம் பிள்ளையின் படைப்புகளான மனோன்மணீயம், சிவகாமி சரிதை, நூற்றொகை விளக்கம் ஆகியவை மட்டுமல்லாமல், அவருடைய கவிதைகள், கடிதங்கள், கட்டுரைகள் ஆகியவையும் "பேராசிரியர் சுந்தரனார் ஆக்கங்கள்' தொகுப்பில் இடம்பெறுகின்றன.
 42 ஆண்டு காலம் மட்டுமே வாழ்ந்து மறைந்த பேராசிரியர் சுந்தரம் பிள்ளையின் சாதனை வியப்பில் ஆழ்த்துகிறது. சென்ற நூற்றாண்டு இறுதியிலே பெரும்புகழ் பெற்று விளங்கிய தமிழ்ப் பெரியார்கள் என்று எஸ். வையாபுரிப் பிள்ளை ஆறு பேரைக் குறிப்பிடுகிறார். "சி.வை.தாமோதரம் பிள்ளை, வி.கனகசபைப் பிள்ளை, மாயூரம் வேதநாயகம் பிள்ளை, பூண்டி அரங்கநாத முதலியார், "ராஜமையர்' என்று பெயர் வழங்கப்பெற்ற சுப்பிரமணிய ஐயர், பெ.சுந்தரம் பிள்ளை ஆகிய அறுவரும் ஆங்கிலம் கற்று, மேனாட்டுக் கலைப் பண்புகளில் திளைத்து, தம் தாய் மொழியான தமிழ் மொழிக்கு ஒவ்வொரு வகையில் தொண்டு புரிந்தவர்கள்'' என்று பதிவு செய்கிறார்.
 சுந்தரம் பிள்ளை எழுதிய "மனோன்மணீயம்' நாடகம் தமிழில் தோன்றிய புதுவகை நாடகத்தின் தொடக்கம் எனலாம். வடிவு ரீதியாக மட்டுமல்லாமல் உள்ளடக்க நிலையிலும் ஐரோப்பியத் தாக்கம் கொண்ட நாடகம். மனோன்மணீயம் சுந்தரனார், விவேக சிந்தாமணி இதழில் எழுதிய கட்டுரைகளும் இணைக்கப்பட்டிருப்பது இந்தத் தொகுப்பின் சிறப்பம்சம்.
 மேனாள் துணைவேந்தர் முனைவர் கி.பாஸ்கரின் பதவிக்காலம் நிறைவு பெறுவதற்கு முன்னால், "பேராசிரியர் சுந்தரனார் ஆக்கங்கள்' தொகுப்பு அவரால் வெளியிடப்பட்டது. அதைப் பெற்றுக்கொள்ளும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது நான் பெற்றப் பெரும் பேறு.
 
 கற்பகம் புத்தகாலயத் திருமண "புத்தக அழைப்பிதழ்' குறித்துக் குறிப்பிட்டிருந்தேன். அந்த அழைப்பிதழில் கவியரசு கண்ணதாசனின் திருமண வாழ்த்துக் கவிதை வெளியிடப்பட்டிருந்தது. இந்த வாரக் கவிதையாக கவியரசின் மண வாழ்த்தைப் பதிவு செய்கிறேன்.
 இல்லற மென்னும் நல்லறம் சேர்ந்து
 இன்பம் துன்பம் இரண்டிலும் இணைந்து
 ஏற்றமோ தாழ்வோ எதையும் பகிர்ந்து
 மாற்றமில்லாத மனத்தோடும் மகிழ்ந்து
 அந்தியும் பகலும் அவளும் அவனும்
 மந்திரம் போட்டு மயங்கியவர் போல
 வாழும் வாழ்வே வளமிகு வாழ்வாம்!
 அவ்வழி மணமகன் அன்புறு மணமகள்
 ஒன்றாய் இணையும் உயர்வுறு திருநாள்
 இன்றே! அவர்கள் இல்லறம் ஏற்று
 கண்ணும் இமையும் கலந்தது போல
 வாழிய எனவே வாழ்த்தும் யாமே
 வாழிய மனையறம் வாழிய வாழிய!
 
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/17/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3097298.html
3097288 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி வெறியாட்டு DIN DIN Sunday, February 17, 2019 01:07 AM +0530 மருத்துவ அறிவியல் முன்னேற்றம் இல்லாத சங்க காலத்தில் வீட்டிலுள்ள மகளிர் மற்றும் குடும்பத்தில் உள்ளவர்களுக்கு உடலும், மனமும் மாறுப்பட்டதாய் இருப்பின் இன்ன நோய் என அறியாதவர்களாய் "வெறியாட்டு' நிகழ்ச்சி நடைபெறும் இடம்தேடி அழைத்துச் செல்வார்கள்.
 "வெறியாட்டு' என்பது முருகப்பெருமானைத் தொழுது வணங்கும் வேலன் என்ற இறைத்தொண்டு புரிபவர் மனம், மெய்யால் மாறுபட்டவர்களை அமர வைத்துச் சில சடங்குகளைச் செய்து, இது தெய்வக் குற்றமெனக் கூறி அதற்கான பரிகாரங்களைச் சொல்லி, அதைச் செய்தும் அனுப்பி வைப்பார்.
 தலைவியின் காதலை உணராமல், அவளுடைய அன்னை தலைவியின் நோய் போகவேண்டி, வெறியாடல் நிகழ்த்துகிறாள். நோய் வேலனால் விளைந்தது என வெறியாடலை வழிநடத்துவோரும் கூற, அன்னையும் அதை நம்புகிறாள். உண்மையில் துன்பத்திற்குரிய இந்தச் சூழலிலும், தலைவியின் இல்லத்தாரை எண்ணி தோழி சிரிக்கிறாள். தலைவனும் இதனை வந்து பார்க்க வேண்டும், சிரிக்க வேண்டும் என்கிறாள்.
 தோழி தலைவியிடம் சிறைப்புறம் உள்ள தலைவனுக்குக் கேட்க இதைப் பேசுகிறாள். துன்ப நிகழ்வை அப்படியே கூறாமல், எதிர்நிலையாகக் கூறுவதால், தலைவன் முனைப்பாக வரைவு முடுக்கப்படுதலும், தலைவியின் துன்பம் தீர வழியாதலாலும் நிகழ்வது குறிப்பிடத்தக்கது.
 "மென்தோள் நெகிழ்ந்து செல்லல், வேலன்
 வென்றி நெடு வேள் என்னும் அன்னையும்
 அது என உணருமாயின் ஆயிடைக்
 கூழை இரும்பிடிக்கை கரந்தென்ன
 கேழ்இறுந் துறுகல் கெழுமலை நாடன்
 வல்லே வருக தோழி! - நம்
 இல்லோர் பெருநகை காணிய சிறிதே!' (குறு. 111: 1-7)
 "முருகக் கடவுளால் இந்நோய் இவளுக்கு வந்தது என வேலன் ஆடுவான், பாடுவான். அன்னையும் அதனை நம்புவாள். அப்பொழுது இதனை, யானை போல் குண்டு குண்டு கற்பாறைகள் உள்ள மலைநாடன் அவர்கள் அறியாமையைக் கண்டு நகைப்பான். அந்த நகைப்பைக் காண அங்கு செல்லலாம் வா!' எனத் தலைவியை தோழி அழைத்துப் போவதை தீன்மதிநாகனார் எனும் புலவர் கூறியுள்ளதைப் பார்க்கும்போது, இறை நம்பிக்கை வழிவழியாக வந்துள்ளதை அறிய முடிகிறது.
 -உ. இராசமாணிக்கம்
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/17/வெறியாட்டு-3097288.html
3097281 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "தமிழ்த் தாத்தா'வைப் போற்றும் இலக்கியங்கள்! DIN DIN Sunday, February 17, 2019 01:05 AM +0530 ஓலைச்சுவடிகளில் எழுதப்பட்ட இலக்கண, இலக்கியங்கள், காப்பியங்கள், புராணங்கள், சிற்றிலக்கியங்கள் ஆகியவற்றை மீட்டு அச்சில் பதிப்பித்து தமிழன்னைக்கு அணிகலன்களாகச் சூட்டியவர் "தமிழ்த் தாத்தா' டாக்டர் உ.வே.சாமிநாதையர்.
இவரின் தமிழ்ப்பணி, பதிப்புப்பணி, பெற்ற பட்டங்கள் ஆகியவற்றைப் பாராட்டி கவிஞர் பலர் பாமாலைகளை இயற்றியுள்ளனர். மகாகவி சுப்பிரமணிய பாரதியார், ரவீந்திரநாத்தாகூர், வ.உ.சிதம்பரம்பிள்ளை, இரா.இராகவையங்கார், கவிமணி தேசிக விநாயகம்பிள்ளை, நாமக்கல் கவிஞர் இராமலிங்கம்பிள்ளை, சுத்தானந்த பாரதியார், மு.இராகவையங்கார். மா.இராசமாணிக்கனார், கி.வா.ஜகந்நாதன் என கவிஞர்களின் பட்டியல் நீளும்.
உ.வே.சா.வின் அரிய பணியைப் போற்றி அவருடைய மாணவர்கள் ஆசிரியர் மீது கொண்ட குரு பக்தியால் ஆசிரியர் துதிப்பாகோவை, நவமணிமாலை, பஞ்சரத்தினம் ஆகிய இலக்கியங்களைச் சில புலவர்கள் படைத்துள்ளனர்.
சேலம் முனிசிபல் காலேஜ் தமிழ் விரிவுரையாளர் கவிராஜ பண்டிதர் ரா.திம்மப்ப அந்தணர் "டாக்டர் உ.வே.சாமிநாதையர் பஞ்சரத்னம்' என்ற நூலை இயற்றியுள்ளார். இந்நூல் காப்புப் பகுதியில் பஞ்சரத்னப் பாமாலை பாட விநாயகப் பெருமானை வேண்டுகிறார். நூல் பகுதியில் ஐயரவர்களின் பிறந்த ஊர், பெற்றோர், ஆசிரியர், கல்வி, பணி, பதிப்பு, நட்பு, ஏடுதேடுதல், சிறப்பு ஆகியவற்றை ஐந்து பாடல்களில் பாடியுள்ளார்.
"பஞ்சரத்னம்' நூலின் முதல் பாடல் உ.வே.சா., உத்தமதானபுரத்தில் வேங்கடசுப்பையர் அவர்களுக்கு மகனாகப் பிறந்தது, பெருமை மிகுந்த சடகோபர், செங்கணம் விருத்தாசல ரெட்டியார், மகாவித்துவான் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளை ஆகியோரிடத்தில் கல்வி பயின்றது; சடகோப ராமானுஜாசார்யர், பூண்டி அரங்கநாத முதலியார் ஆகியோரிடத்தில் நட்பு கொண்டது; கும்பகோணம், சென்னை, சிதம்பரம் ஆகிய கல்லூரிகளில் தமிழ்ப் பண்டிதராகப் பணியாற்றியது முதலிய செய்திகளைக் கூறுகிறது.
புறநானூறு, ஐங்குறுநூறு, பதிற்றுப்பத்து, பரிபாடல், குறுந்தொகை பத்துப்பாட்டு, சீவகசிந்தாமணி, சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, இலக்கணங்கள், தலபுராணங்கள், சிற்றிலக்கியங்கள் முதலியவற்றை உ.வே.சா., ஓலைச்சுவடிகளிலிருந்து படியெடுத்து அவற்றுக்குச் சிறந்த ஆராய்ச்சி முன்னுரை எழுதி, குற்றமில்லாமல் அச்சிட்டு வெளிகொணர்ந்த அரிய பணியைப் பாடல் வடிவில் பட்டியலிட்டுக் காட்டுவதுதான் இந்நூலின் தனிச்சிறப்பு.

சீவகசிந் தாமணி சிலப்பதி காரம்ப
திற்றுப்பத் து(ந்)நம்பியார்
திருவிளை யாடலைங் குறுநூறு பரிபாடல்
திருத்தணிகைத் திருவிருத்தம்
ஆடுவது றைக்கோவை யாரூரு லாலீலை
யாற்றூர்ப்பு ராணமயிலை
யந்தாதி யுதயணன் கதைப்பத்துப் பாட்டுமத்
யார்ச்சுனத் தலமான்மியம்
சீவரன் காளத்திப் புராணமணி மேகலை
திருப்பெருந் துறைப்புராணம்
திரிசிரா மலைக்கலைசை பழமலைக் கோவைகள்
சிவக்கொழுந் துப்ரபந்தம்
தாவறநல் லேடுதமைத் தேடியிவை தந்தநின்
தணிவிலிசை சொலப்போகுமோ?
தாமமா ரந்தமிழின் சேமமா நிதிரத்னச்
சாமிநா தக்குரிசிலே. (2)

இப்பஞ்சரத்னம் ஸ்ரீசக்கரவர்த்தி இராஜகோபாலாசாரியாருக்கு உரிமை செய்யப்பட்டு, ஸ்ரீசிவோகம் ஐயரின் பொருளுதவியால் 1939-இல் நூலாக வெளிவந்துள்ளது.
செந்தமிழ்க் கற்பகமான பெரும் பேராசிரியர் உ.வே.சா.விடம் மாணவராயிருந்து தமிழ் பயின்றவர் வே.முத்துஸாமி ஐயர். இவர் ஆசிரியர் மீது துதிப்பாக் கோவை, நவமணிமாலை ஆகிய இரு குறுநூல்களைப் படைத்துள்ளார். 1906-ஆம் ஆண்டில் உ.வே.சா.வுக்குத் துரைத்தனத்தார் "மகா மகோபாத்தியாயர்' என்ற பட்டத்தை அளித்தபோது, மகாகவி பாரதியார் உ.வே.சா. மீது பாடல்
இயற்றியுள்ளார்.
"அன்னியர்கள் தமிழ்ச்செவ்வி அறியாதார்
இன்றெம்மை ஆள்வோ ரேனும்
பன்னியசீர் மகாமகோ பாத்தியா
யப்பதவி பரிவின் ஈந்து'
இப்பாடலைப் போன்றே ஆசிரியர் துதிப்பாக் கோவையில்,
"செய்ய தமிழ்ச்சுவையைத் தேர்ந்துணரா ஆங்கிலரும்
அய்யர்க் குகந்தே அளித்தனரால் - வையகத்துள்
"மாமோபாத் யாய' ரெனும் வான்பட்டம் இங்கிவர்சீர்
யாமோதற் பாலதோ ஈண்டு'
என்று ஆசிரியர் வணக்கமாக வே.முத்துஸாமி ஐயர் இயற்றியுள்ளார். நவமணிமாலை நூலில், "புதிய கோவில் கட்டுதலைவிடப் பழையதொன்றைத் திருத்திப் பரிபாலித்தல் சிறந்த தருமம் என்றும், புது நூல்கள் இயற்றலைவிட ஓலைச்சுவடிகளில் பதிப்பிக்கப்படாமல் இருந்த பழந்தமிழ் நூல்களைப் பதிப்பித்து வெளியிட்ட உ.வே.சா.வின் பணி சிறந்ததாகும்' என்பதையும்.
"தேவா லயம்பு திதொன்றுநனி சிறப்ப எடுத்த லினும்சீர்த்தி
காவா தழியும் ஒன்றைநலம் கவினத் திருத்தல் ஆங்கதுபோல்
நாவார் புலமைப் புண்ணியஎந் நாளுந் தமிழ்த்தொன் னூல்பலவா
ஓவா நலத்திற் பதித்துள்ளம் உவந்தாய் கலைமா விற்பனனே'
என்று ஐயரின் பெருமைகளைப் பாராட்டி அந்தாதித் தொடையில் பாடியுள்ளார்.
-கோதனம் உத்திராடம்

19.2.2019 - டாக்டர் உ.வே.சாமிநாதையரின் 165ஆவது பிறந்த நாள்




 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/17/தமிழ்த்-தாத்தாவைப்-போற்றும்-இலக்கியங்கள்-3097281.html
3097273 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  சான்றோர்தம் நட்பு  முன்றுறையரையனார் Sunday, February 17, 2019 01:03 AM +0530 பழமொழி நானூறு
ஒட்டிய காதல் உமையாள் ஒருபாலாக்
 கட்டங்கம் வெல்கொடி கொண்டானும் கொண்டானேவிட்டாங் ககலா முழுமெய்யும் கொள்பவே
 நட்டாரை ஒட்டி யுழி. (பா-85)
 பொருந்திய அன்பினை உடைய உமையை ஒரு கூறாக, தண்டினையும் வெல்லுகின்ற ஏற்றுக்கொடியினையும் உடைய சிவபிரான் ஏற்றுக்கொண்டான். தம்மொடு நட்புச் செய்தாரைத் தாம் அடைந்தவிடத்து, அங்கே விட்டு நீங்காத தம் உடம்புமுழுதும் கொள்வார்கள். (க-து.) நல்லோர் தம் நட்பினரிடத்துத் தாம் வேறு, அவர் வேறு என்னும் வேறுபாடின்றி ஒழுகுவர். "ஒட்டிய காதல் உமையாள் ஒருபாலாக் கட்டங்கம் வெல்கொடி கொண்டானும் கொண்டான்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/17/சான்றோர்தம்-நட்பு-3097273.html
3092807 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, February 10, 2019 01:12 AM +0530 இந்த வாரம் பகுதியில் 31.3.2013-இல், திருத்தணி பவானி மருத்துவமனை டாக்டர் பி.கே.கேசவராம் என்னிடம், "இன்னும் ஏன் தமிழ்நாடு (THAMIZH NADU) என்று ஆங்கிலத்தில் எழுதாமல், அதிகாரப்பூர்வ அரசு ஆவணங்கள் உள்பட "டமில்நாடு'(TAMIL NADU) என்று எழுதுகிறோம்?'' என்று வருத்தப்பட்டது குறித்து பதிவு செய்திருந்தேன். "டமில்நாடு' எப்போது அதிகாரப்பூர்வமாக "தமிழ்நாடு' என்று அழைக்கப்படப் போகிறது என்று வினவியிருந்தேன். 
இப்போது சுமார் ஆறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அந்தக் கேள்விக்கு விடை கிடைக்க இருக்கிறது. தமிழக அரசு "டமில்நாடு' என்பதை "தமிழ்நாடு' (THAMIZH NADU) என்று அதிகாரப்பூர்வமாகப் பெயர் மாற்றம் செய்ய இருப்பதாக அமைச்சர் க. பாண்டியராஜன் அறிவித்திருக்கிறார். விரைவிலேயே அதிகாரப்பூர்வ அறிவிப்பு வரும் என்று எதிர்பார்க்கிறோம். அதற்காகக் காத்திருக்கிறோம்.

தில்லிக்குச் சென்றிருந்தபோது சஞ்சய் காந்தியின் மகனும், மக்களவை உறுப்பினருமான வருண் காந்தியை சந்திக்கச் சென்றிருந்தேன். ஜனதா ஆட்சிக் காலத்தில் சஞ்சய் காந்தியும், மேனகா காந்தியும் நடத்திய "சூர்யா' இதழில் நான் பணியாற்றும்போது, வருண் காந்தி கைக்குழந்தை. இப்போது இந்தியாவின் முக்கியமான அரசியல்வாதிகளில் ஒருவராகப் பரிணமித்திருக்கிறார்.
வருண் காந்தியின் சேகரிப்பில் விலைமதிக்க முடியாத பல அரிய கலைப்பொருள்கள் இருக்கின்றன. நுண் கலைகளில் அவருக்கு இருக்கும் ஆர்வமும் ரசனையும் அவரது வீட்டின் சுவர்களை அலங்கரிக்கும் ஓவியங்களிலிருந்து வெளிப்பட்டன. முகச் சாயலில் அவருடைய தாத்தா பெரோஸ் காந்தியை நினைவுபடுத்தும் வருண் காந்தியும், அவரைப் போலவே பதவி அரசியலில் ஆர்வம் இல்லாமல் இருக்கிறார். இந்தியாவின் ஒவ்வொரு மாநிலங்கள் குறித்தும், அந்த மாநிலங்களின் பிரச்னை குறித்தும் தெளிவான புரிதலுடன் அவர் இருப்பது வியப்பை ஏற்படுத்தியது.
சமீபத்தில் "கிராமப்புற இந்தியா' என்றொரு புத்தகம் எழுதி வெளியிட்டிருக்கிறார் அவர். அதில், இந்திய கிராமங்களின் பிரச்னைகளான வேளாண் இடர், வேலைவாய்ப்பின்மை, வறுமை, கல்வித்தரம் ஆகியவை குறித்து மிகப்பெரிய ஆய்வை மேற்கொண்டு அவற்றுக்கான தீர்வைப் புள்ளிவிவரங்களுடனும், தக்க ஆதாரங்களுடனும் நிறுவியிருக்கிறார் அவர். 
தனது மக்களவைத் தொகுதியான சுல்தான்பூரில் அவர் செயல்படுத்தி வரும் திட்டம் குறித்துச் சொன்னபோது, வியந்து பாராட்டத் தோன்றியது. தினந்தோறும் வசதி உள்ளவர்களிடமிருந்து குறைந்தது இரண்டு சப்பாத்திகள் வீட்டுக்கு வீடு தன்னார்வத் தொண்டர்களால் பெறப்படுகின்றன. அந்த மக்களவைத் தொகுதியின் எல்லா வட்டங்களிலும் நிறுவப்பட்டிருக்கும் சமையல் அறைகளிலும், அந்த சப்பாத்தியுடன் சேர்த்து உண்பதற்கான காய்கறிகளும் சமைக்கப்படுகின்றன. தனது தொகுதியில் யாரும் உணவில்லாமல் இருக்கலாகாது என்பதை பொதுமக்களின் உதவியுடன் கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக வெற்றிகரமாக செயல்படுத்திக் காட்டுகிறார் வருண் காந்தி. அதேபோல, இளைஞர்களுக்கான வேலைவாய்ப்பை அவர்களே ஒருங்கிணைந்து அவரவர் கிராமங்களில் உருவாக்குவதற்கு உதவி செய்து, மிகப்பெரிய கிராமப் புரட்சியை ஏற்படுத்தியிருக்கிறார்.
"மக்களவை உறுப்பினராக இருந்து நான் சாதித்ததை விட, மக்களில் ஒருவனாக அவர்களுடன் இணைந்து செயல்பட்டு சாதித்திருக்கிறேன். அதனால், வரும் மக்களவைத் தேர்தலில் நான் போட்டியிடுவதாக இல்லை. பதவி அரசியலுக்கு மாற்றாக ஆக்கப்பூர்வ அரசியலை உருவாக்குவது குறித்தும் சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்'' என்று வருண் காந்தி சொன்னபோது, அவரது முயற்சி இந்திய அளவில் வெற்றிபெற வேண்டும் என்று மனதார வாழ்த்தினேன்.

கடந்த நூற்றாண்டின் தலைசிறந்த தமிழ் ஆளுமைகளில் நாரண.துரைக்கண்ணன் குறிப்பிடத்தக்கவர். எழுத்தாளராகவும், இதழியலாளராகவும் அவர் செய்திருக்கும் பங்களிப்பு குறித்து இன்றைய தலைமுறையினர் கட்டாயம் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். பரலி சு.நெல்லையப்பர் நடத்திவந்த "லோகோபகாரி' இதழில் உதவி ஆசிரியராக தனது இதழியல் வாழ்க்கையைத் தொடங்கியவர் நாரண.துரைக்கண்ணன். 
ராஜாஜி, வ.உ.சி. மட்டுமல்லாமல் பம்மல் சம்பந்த முதலியார், "கலைவாணர்' என்.எஸ்.கிருஷ்ணன், மறைமலையடிகள், ஓமந்தூர் ராமசாமி ரெட்டியார் என்று கடந்த நூற்றாண்டின் பல்வேறு ஆளுமைகளுடனும் பழகும் வாய்ப்பைப் பெற்றவர். பெüர்ணமி நாள்களில் பக்கிங்ஹாம் கால்வாய் வழியாக பாவேந்தருடன் தோணியில் மகாபலிபுரத்துக்குப் பயணம் சென்ற அனுபவத்தைப் பெற்றவர்.
நாரண.துரைக்கண்ணனுடன் நெருங்கிப் பழகி, அவருடைய கட்டுரைகளைத் தான் நடத்திவந்த "முகம்' இதழில் தொடர்ந்து வெளியிட்டவர் மாமணி. "பத்திரிகை உலக முன்னோடி நாரண. துரைக்கண்ணன் வாழ்வும் பணியும்' என்கிற தலைப்பில் "முகம்' இதழில் வெளிவந்த கட்டுரைகளை அவர் தொகுத்து வெளியிட்டிருக்கிறார். நாரண.துரைக்கண்ணன் ஆசிரியராக இருந்து நடத்திய "பிரசண்ட விகடன்' இதழில் காமராஜர் கட்டுரைகள் எழுதியிருக்கிறார் என்கிற செய்தி பலரையும் வியப்பில் ஆழ்த்தும். 
நாரண.துரைக்கண்ணன் கட்டுரைகளையும், அவர் குறித்த பதிவுகளையும் தொகுத்து வெளியிட்டிருக்கும் "முகம்' மாமணி புதுக்கவிதைகள், சிறுகதைகள், குறுநாவல்கள், நாவல்கள் என்று 20-க்கும் அதிகமான நூல்களைப் படைத்தவர். 

சென்ற முறை கோவைக்குச் சென்றிருந்தபோது வழக்கம்போல "விஜயா பதிப்பகம்' சென்று புத்தகங்களை நோட்டமிட்டுக் கொண்டிருந்தேன். கவிஞர் யுகபாரதி ஆரம்ப காலத்தில் எழுதிய புத்தகங்கள் வரிசையாக இருந்தன. அனைத்தையும் அப்படியே அள்ளி எடுத்துக் கொண்டேன். அதில், 2007-இல் வெளிவந்த "கண்ணாடி முன்' என்கிற கட்டுரைத் தொகுப்பில் தனது சமகாலக் கவிஞர்கள் பலருடைய கவிதைகளைப் படித்து, வியந்து, சிலாகித்துப் பதிவு செய்திருக்கிறார். அதில், யுகபாரதி ஒரு கலாரசிகராக ரசித்திருக்கும் வித்யா ஷங்கரின் கவிதை என்னை ரசிக்கவும், சிரிக்கவும் வைத்தது.

கருப்பட்டி மிட்டாய்க்கு
பிள்ளை அழ
பலத்த கைத்தட்டலுக்கிடையே
கரகாட்டக்காரிக்கு
ராசாத்தேவர்
அன்பளிப்பு
நூத்தியொன்னு..

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/10/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3092807.html
3092789 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நாலடியாரின் சீரடிகள்! DIN DIN Sunday, February 10, 2019 01:08 AM +0530 "ஆலும் வேலும் பல்லுக்குறுதி; நாலும் இரண்டும் சொல்லுக்குறுதி' என்னும் பழமொழியில் நாலும் என்பது நாலடியாரைக் குறிக்கிறது. திருக்குறளுக்கு அடுத்தபடியாகப் பேசப்படும் நீதி நூல் நாலடியார்.
 "பழகு தமிழ்ச் சொல்லருமை நாலிரண்டில்' என்னும் சொற்றொடரால் நாலடியாரின் சிறப்பு பெரிதும் விளங்கும். நாலடி வெண்பாக்களால் இயற்றப்பட்டிருப்பதால் "நாலடி' என்று அழைக்கப்பட்டு, பிறகு "ஆர்' விகுதியும் இணைந்து "நாலடியார்' என வழங்கப்பட்டது. நானூறு வெண்பாக்களைக் கொண்டமைந்ததனால் "நாலடி நானூறு' என்றும் வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. "வேளாண் வேதம்' எனவும் குறிக்கப்பட்டிருக்கிறது.
 கடவுள் வாழ்த்துத் தவிர்த்து, 400 பாடல்களும், 40 அதிகாரங்களும், 12 இயல்களும் உள்ளன. ஓர் அதிகாரத்துக்குப் பத்துப் பத்துப் பாடல்களாக நாற்பது அதிகாரங்களிலும் நானூறு பாடல்கள் இடம்பெற்றுள்ளன.
 திருக்குறளைப் போலவே அறம், பொருள், இன்பம் ஆகிய முப்பாலைப் பற்றியப் பாடல்கள் உள்ளன.செல்வம் நிலையாமை, இளமை நிலையாமை, யாக்கை நிலையாமை, அறன் வலியுறுத்தல், துறவு, பிறர்மனை நயவாமை, ஈகை, கல்வி, குடிப்பிறப்பு, மேன்மக்கள், நல்லினம் சேர்தல், நட்பாராய்தல், கூடா நட்பு, அறிவுடைமை, நன்றியில் செல்வம், ஈயாமை, அவையறிதல், பேதைமை, கயமை, கற்புடை மகளிர் முதலிய 40 அதிகாரங்களைக் கொண்டு விளங்குகிறது.
 நாலடியாரின் அருமை பெருமைகளைக் கற்றுணர்த்த ஜி.யு.போப், அதனை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து அகிலம் உணரச் செய்துள்ளார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
 நாலடியார் பற்றிய ஒரு கர்ண பரம்பரைக் கதையை வீரமாமுனிவர் 1730-ஆம் ஆண்டு, செப்டம்பர் 13-இல் தாம் எழுதி வெளியிட்ட "செந்தமிழ் என்று அழைக்கப்படுகின்ற தமிழ் மொழியின் இலக்கணச் சிறப்பு' என்னும் ஆங்கில நூலில் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.
 எண்ணாயிரம் தமிழ்ப் புலவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட அரசவைக்கு வருகிறார்கள். அந்த அரசன், கல்வியிற் சிறந்த - புலமையில் தேர்ச்சி மிக்கோரை ஆதரிக்கும் நற்குணம் படைத்தவன். அவன்
 இந்தப் புலவர்களை வரவேற்று, உபசரித்து உணவு, உறைவிடம் அளித்து, வேண்டிய வசதிகள் செய்து கொடுக்கிறான்.
 அரசனுடைய வசதி வாய்ப்புகளை அனுபவித்துக்கொண்டு அங்கு ஏற்கெனவே இருந்த புலவர்களுக்கு, இவர்கள் மீது பொறாமை ஏற்படுகிறது. அவர்கள் இப்புலவர்கள் மீது அரசனுக்கு வெறுப்பு ஏற்படும்படி கதைகளைக் கட்டிவிடுகின்றனர்.
 அரசனும் அதை நம்புகின்ற நிலை ஏற்பட்ட போது, அரசனது மனம் நோகாமல் இருப்பதற்காகவும், தங்களுடைய பாதுகாப்பின் பொருட்டும் அரசனிடம் சொல்லிக் கொள்ளாமல் இரவோடு இரவாக ஊரை விட்டுப் போய் விடுகின்றனர் அந்தப் புலவர்கள். போகும்பொழுது ஒவ்வொரு புலவரும் ஓலைச் சுருளில் ஒவ்வொரு செய்யுள் எழுதி, அதைத் தலையணைக்குக் கீழே வைத்துவிட்டுப் போகின்றனர்.
 காலையில் இச்செய்தி அரசனுக்குத் தெரிய வரும்போது அவன் கடுங்கோபம் அடைகிறான். இருந்த புலவர்களும் அரசன் கோபத்தை மேலும் தூண்டிவிட்டு, உற்சாகம் அடைகின்றனர். அரசன் அவர்கள் எழுதிய ஓலைச் சுவடிகளை ஒன்றாகக் கட்டி ஆற்றில் எறிந்துவிட ஆணையிடுகின்றான்.
 அவ்வாறு ஆற்றில் எறிப்பட்ட ஓலைச்சுவடிகளில் நானூறு மட்டும் நான்கடி இடைவெளியில் ஆற்று நீரை எதிர்த்து மேலேறி வந்தன. இதைக் கண்ட மன்னன் வியப்படைந்து, அந்தப் பாடல்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்கிற ஆர்வத்தில் அதனைத் தொகுக்கிறான். அதுவே "நாலடியார்' ஆயிற்று என்று வீரமாமுனிவர் குறிப்பிடுகின்றார்.
 நாலடியாருக்கு அதிகாரம் வகுத்தவர்கள் பதுமனார் ஆவார். அதிகாரங்களை முப்பாலாய் வகுத்து உரை செய்தவர் தருமர் ஆவார். நாலடியார் வாயிலாக சங்கத் தமிழர்களின் வாழ்க்கை நெறிமுறைகளையும் சமயப் பற்றுகளையும் நன்கு அறிய முடிகிறது. அவற்றுள் மேன்மக்கள் பற்றி வரும் அதிகாரத்தின் 152-ஆவது பாடலைக் காண்போம்.
 இசையும் எனினும் இசையா தெனினும்
 வசைதீர எண்ணுவர் சான்றோர் - விசையின்
 நரிமா உளங்கிழித்த அம்பினின் தீதோ
 அரிமாப் பிழைபெய்த கோல்?
 விரைவோடு நாயின் மார்பைப் பிளந்து சென்ற அம்பைவிட, சிங்கத்தை நோக்கிவிடப்பட்ட குறி தவறிய அம்பு உயர்ந்ததாகும். அதனால் முடிந்தாலும் முடியாவிட்டாலும் சான்றோர் பழியற்ற செயல்களையே எண்ணிச் செய்வர் என்பது பாடலின் பொருள். இதுபோன்ற பயனுள்ள அறநெறிகள் பல இந்நூலில் உள்ளன.
 திருக்குறளைப் போலவே நாலடியார் நல்ல அறநெறிகளை எடுத்தியம்புகிறது. அவற்றை சிறியோர் முதல் பெரியோர் வரை அனைவரும் படித்து, பாதுகாத்துப் பயன்பெற வேண்டும்.
 - குடந்தை பரிபூரணன்
 
 
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/10/நாலடியாரின்-சீரடிகள்-3092789.html
3092782 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஒற்றெழுத்தின் சிறப்பு! DIN DIN Sunday, February 10, 2019 01:06 AM +0530 தமிழுக்கே உள்ள தனிச்சிறப்பு ஒற்றெழுத்தாகும். பிறமொழிகள் அனைத்திலும் இவ்வகையான ஒற்றெழுத்துகள் கிடையாது. பிற மொழிகளில் சொல்லும் சொல்லும் சேர்ந்தால் சொற்றொடர் அமைந்துவிடும். தமிழில் மட்டுமே சொல்லும் சொல்லும் இணையும்போது, இடையிலே ஒற்றெழுத்து சேரும் - அமையும் - கூடும். இதை "பசை' எழுத்து என்றும், "ஒட்டு எழுத்து' என்றும் கூறலாம். ஒரு சொல்லில் ஒற்று வந்தால் ஒரு பொருள்; ஒற்று வரவில்லை எனில் பிறிதொரு பொருள் என அமையும். ஒற்றால் விளையும் சொல் வேறுபாடு - பொருள் வேறுபாடுகள் சிலவற்றைக் காண்போம்.
 அரிசிக் கடை - அரிசி விற்கும் வியாபார நிலையம்
 அரிசி கடை - அரிசியைக் கடை, அரிசியை ஆட்டு.
 ஆடிப்பெருக்கு - ஆற்றில் வெள்ளப்பெருக்கு எடுக்கும் ஒரு திருவிழா - பதினெட்டாம் பெருக்கு.
 ஆடி பெருக்கு - நடனம் ஆடிக்கொண்டே பெருக்கு அல்லது வீட்டைக் கூட்டு.
 கடைச்சரக்கு - மட்டமான பொருள் (அ) சரக்கு.
 கடை சரக்கு - கடையில் இருக்கும் பொருள்.
 கீரைக்கடை - கீரை விற்கும் வியாபாரக் கடை
 கீரை கடை - சாப்பிடுவதற்குக் கீரையைக் கடை
 நகைக் கடன் - நகைக்குக் கடன் தரப்படும்
 நகை கடன் - நகை கடனாகத் தரப்படும்
 பூட்டுச்சாவி - பூட்டுக்கான சாவி
 பூட்டு சாவி - பூட்டும், சாவியும் (உம்மைத் தொகை)
 கருப்புப் பணம் - வருவாயைத் தவிர லஞ்சமாக வந்த (கணக்கில் வராத) பணம்
 கருப்பு பணம் - கருமை நிறமுடைய பணம்
 கைம்மாறு - நன்றி செலுத்துதல்
 கை மாறு - ஒரு பொருள் கை மாறுதல்
 உடும்புப்பிடி - உடும்பைப்போல அழுத்திப்பிடி
 உடும்பு பிடி - உடும்பைப் பிடி
 கடைப்பிடி - பின்பற்று, ஒழுகு, செய்
 கடை பிடி - வாடகைக்கு ஒரு கடை எடு - பிடி
 புகைப் பிடிக்காதே - சிகரெட் குடிக்காதே
 புகை பிடிக்காதே - காற்றில் கலந்து வரும் புகையைக் கையால் பிடிக்காதே.
 யானைப் பாகன் - யானையை மேய்ப்பவன்
 யானை பாகன் - யானையும், பாகனும் (உம்மைத்தொகை)
 முத்துச்சிப்பி - முத்து உள்ள சிப்பி
 முத்து சிப்பி - முத்தும், சிப்பியும் (உம்மைத்தொகை)
 வாய்ப்பாடு - வாயின் வெளிப்புறம், வாயின் விளிம்பு
 வாய்பாடு - இலக்கணம், சூத்திரம், கொள்கை
 தங்கப்பலகை - தங்கத்தால் ஆனப் பலகை, இருக்கை
 தங்க பலகை - தங்குவதற்கானப் பலகை
 தந்தப் பல்லக்கு - தந்தத்தினால் ஆன பல்லக்கு
 தந்த பல்லக்கு - ஒருவர் கொடுத்த பல்லக்கு
 புதுமனைப் புகும் விழா - புதியதாகக் கட்டப்பட்ட வீட்டில் நாம் குடிபுகும் விழா
 புதுமனை புகும் விழா - புதியதாகக் கட்டப்பட்ட வீடு எங்கோ ஓடி ஒளிந்து புகுந்து கொள்ளும் விழா
 கடைத்தெரு - வியாபாரக் கடைகள் உள்ள தெரு
 கடை தெரு - கடைசியான தெரு, கடையும், தெருவும்
 (உம்மைத் தொகை)
 கல்வித் தொகை - கல்விக்கான தொகை
 கல்வி தொகை - கல்வியும், தொகையும் (உம்மைத் தொகை)
 கைப்பை - கையில் உள்ள பை
 கை பை - கையும், பையும் (உம்மைத்தொகை)
 மோர்க் குழம்பு - மோரால் ஆனக் குழம்பு
 மோர் குழம்பு - மோரும், குழம்பும் (உம்மைத்தொகை
 ஆடித்தள்ளுபடி -ஆடி மாதத்தில் பொருள் வாங்கி னால் காசுத் தள்ளுபடி
 ஆடி தள்ளுபடி - 12 மாதங்களில் ஆடி மாதம்
 இல்லாமல் தள்ளுபடி செய்யப்படுகிறது.
 பிழைத்திருத்தம் - பிழையின் திருத்தம் மட்டும்
 பிழை திருத்தம் - பிழையும், திருத்தமும் (உம்மைத்தொகை)
 தெருக்கோடி-தெருவின்கோடி
 தெரு கோடி-தெருவும், கோடியும்(உம்மைத்தொகை)
 நகரக்காவல் நிலையம் - நகர மக்களின் நல்
 வாழ்வுக்காகச் செயல்படும் காவல் நிலையம்
 நகர காவல் நிலையம் - நகர்ந்து செல்வதற்கு ஒரு
 காவல் நிலையம்
 ÷"சொல்லாய்வுச் செம்மல்'
 வய்.மு.கும்பலிங்கன்
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/10/ஒற்றெழுத்தின்-சிறப்பு-3092782.html
3092779 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி திருக்குறளில் "மணவிலக்கு' இல்லை! DIN DIN Sunday, February 10, 2019 01:06 AM +0530 மா.கி. இரமணன் எழுதிய "கம்பர் காட்டும் மணவிலக்கும் மறுவிலக்கும்' கட்டுரைக்கு(20.1.19) எதிராக, "திருக்குறளில் மணவிலக்கு மறைமுகமாக உள்ளது' (27.1.19) என்று க.பூபதி எழுதியுள்ளார். மா.கி. இரமணன் கூறியுள்ளது முற்றிலும் உண்மை.
 சங்க காலத்திலும், திருக்குறளிலும் காதலன் பிரிந்தால் அல்லது ஊடல் கொண்டால், கருத்து வேறுபட்டால் மணவிலக்கு அளித்ததாக எங்கும் இல்லை. காதலன்- காதலி மனம் வேறுபடுத்தலை ஊடல், புலவி என்பர். இந்த ஊடல் காமத்தை மிகுதிப்படுத்தும். ஊடல் தீர்ந்த பிறகு கூடல் தமிழ்ப் பண்பு. இதை திருவள்ளுவர் கூறியுள்ளார்.
 மாதவியோடு ஊடல் கொண்டு கோவலன் பிரிந்து சென்ற பிறகு, மாதவி மறுமணம் செய்து கொள்ளவில்லையே! துறவுதானே மேற்கொள்கிறாள். இதுதான் தமிழர் பண்பாடு. எந்த இடத்திலாவது கணவன் பகை கொண்டான், சண்டையிட்டான், ஊடல் கொண்டான் என்பதற்காக மனைவி மறுமணம் செய்து கொண்டாள் என்று க.பூபதியால் சங்க இலக்கியத்திலிருந்து சான்றுகாட்ட முடியுமா?
 க.பூபதி எடுத்துக்கொண்ட இரண்டு குறட்பாக்களும் (887, 888)இன்பத்துப்பாலில் உள்ளன. இவ்விரண்டு குறட்பாக்களும் அந்தக் காலத்தில் வாழ்ந்த கூட்டுக் குடும்பத்துக்குச் சொல்லப்பட்டதே அன்றி, அக்குடும்பத்தில் வாழும் கணவன் மனைவிக்குக் கூறப்பட்டதல்ல.
 கட்டுரையாளர், கணவன்-மனைவிக்கு இடையே உள்ள உறவுக்கு 1122-ஆவது குறட்பாவை எடுத்துக் காட்டுகிறார். இங்கு நட்பு என்பதற்கு "காதல்' என்றே பொருள்கொள்ள வேண்டும். ஆக, கணவனுக்கும் மனைவிக்கும் இடையே ஏற்படும் மனவேறுபாடு - ஊடல் "பூசலே' தவிர, மறுமணத்துக்கு வழிவகுக்கும் காரணமல்ல. அக்காலத்தில் கணவனைப் பிரிந்து மறுமணம் செய்து கொண்டவர்களின் பட்டியலைக் கட்டுரையாளரால் பட்டியலிட முடியுமா? முடியாது.
 -புலவர் து. அரங்கன்

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/10/திருக்குறளில்-மணவிலக்கு-இல்லை-3092779.html
3092772 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவியரசரின் "வாழ்த்துப்பா'! DIN DIN Sunday, February 10, 2019 01:04 AM +0530 கவியரசர் கண்ணதாசனின் பாடல்கள் மக்களின் மனங்களில் அன்றும், இன்றும், என்றும் நிலைத்து நிற்பவை. அக்காலத்தில் கவியரசரை நேரில் சந்தித்து உரையாடும் வாய்ப்பும், அவர் பங்கேற்கும் கூட்டங்களில் கலந்துகொண்டு அவரது சொல் அருவியில் நனைந்து மகிழ்ந்த அனுபவம் எனக்குண்டு.
 ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகக் கவியரசர் கண்ணதாசனின் கவிதைகளும், உரைப்பா வடிவில் அமைந்த கட்டுரைகளும், தரமான திரைப்படப் பாடல்களும் மக்களின் மனங்களில் அன்பையும், பண்பாட்டையும், வாழ்க்கைத் தத்துவங்களையும் பதிவு செய்கின்றன என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை.
 கும்பகோணத்தில் நடைபெற்றுவந்த "முத்தமிழ் இளைஞர் மன்ற'த்தின் ஆண்டுவிழா மலருக்குக் கவியரசர் வழங்கிய வாழ்த்துப்பா ஓர் இனிய மலரும் நினைவுகளாகும்.
 1966-ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 10-ஆம் நாள் மாலை 5 மணி அளவில் கவியரசு கண்ணதாசனைச் சந்திக்க முத்தமிழ் இளைஞர் மன்றத்தின் செயலாளராகிய நானும், என் நண்பர்களும் சென்றோம். அன்று ஒரு பொதுக்கூட்டத்தில் பேசுவதற்காகக் கவிஞர் கும்பகோணம் வந்து நகராட்சிப் பயணிகள் விடுதியில் தங்கியிருந்தார்.
 நாங்கள் கவிஞரை சந்திக்கப் பயணிகள் விடுதிக்குச் சென்றபோது, கல்லூரி மாணவர்கள் என்று எங்களை அவரிடம் அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டோம். பலரும் கவியரசரைச் சந்திக்கக் காத்திருந்தனர். ஆனால், முதலில் எங்களை அன்புடன் வரவேற்ற கவியரசர், தன்னை சந்திக்க வந்ததன் காரணம் பற்றிக் கேட்டார்.
 ""முத்தமிழ் இளைஞர் மன்றத்தின் ஆண்டு விழா மலருக்குத் தாங்கள் வாழ்த்துப்பா தரவேண்டும்'' என்று கூறினோம். மன்றத்தின் செயல்பாடுகள் குறித்தும், எங்கள் தமிழ் உணர்வு பற்றியும் அறிந்துகொண்ட கவியரசர் மிகவும் மகிழ்ந்து போனார்.
 அந்த நாள்களில் திரைப்படங்களுக்குப் பாடல்கள் எழுத வேண்டி தயாரிப்பாளர்கள் கவியரசர் இல்லத்திற்குச் சென்று பல நாள்கள், பலமணி நேரங்கள் காத்துக்கொண்டிருப்பார்கள். திரைப் படங்களுக்குப் பாடல் எழுதும்போது கவிஞர் சொல்லச் சொல்ல உதவியாளர்தான் பாடல்களை எழுதுவார்.
 ஆனால், மாணவர்களாகிய எங்களின் வேண்டுகோளை ஏற்று உடனடியாக, எங்களிடம் இருந்த பேனாவை வாங்கி, எங்கள் மன்றக் கடிதத்தாளில் "வாழ்த்துப்பா' ஒன்று எழுதிக் கொடுத்தார். அழகான அந்த வாழ்த்துப்பாவை இரண்டு அல்லது மூன்றே நிமிடங்களில் எழுதிக் கொடுத்தது அதைவிடச் சிறப்பு.
 இந்நிகழ்ச்சி மாணவர்களாகிய எங்கள் வாழ்க்கையில் மறக்க முடியாத ஒரு நிகழ்வாக அமைந்தது. மாணவர்களிடம் அன்பு காட்டிய கவியரசரின் பண்பாடு போற்றத்தக்கதன்றோ! கவியரசர் வழங்கிய அந்த வாழ்த்துப்பா இதுதான்:
 "இதயத்தைத் தமிழுக் காக்கி
 இளமையை நாட்டுக் காக்கி(ப்)
 புதியதோர் உலகம் காண(ப்)
 புறப்படும் இளைஞர் கூட்டம்
 நதியென விரைந்து சென்று
 நலனெனும் கடலில் சேர
 இதயத்தால் வாழ்த்து கின்றேன்
 இளைஞர்தம் மன்றம் வாழ்க!'
 
 "முனைந்தெழும் முயற்சி கொண்டு
 முத்தமிழ் இளைஞர் மன்றம்
 வனைந்த ஓவியத்தின் வண்ணம்
 வாழ்வினைக் கலை வீடாக்கி
 தினந்தொறும் புதுமை சேர்த்து
 தினந்தொறும் உலகில் சேர்ந்து
 தினந்தொறும் உயர்ந்து வாழ(த்)
 திருவருள் புரிவ தாக!'
 ""நான் நிரந்தரமானவன் அழிவதில்லை; எந்த நிலையிலும் எனக்கு மரணம் இல்லை'' என்கிற கவியரசரின் தமிழுக்கு என்றுமே மரணமில்லை!
 -குடந்தை இளஞ்சேட்சென்னி
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/10/கவியரசரின்-வாழ்த்துப்பா-3092772.html
3092763 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு  முன்றுறையரையனார் Sunday, February 10, 2019 01:03 AM +0530 எல்லா நாளும் நல்ல நாளே!
 இதுமன்னுந் தீதென் றிசைந்ததூஉம் ஆவார்க்கு
 அதுமன்னும் நல்லதே யாகும் - மதுமன்னும்
 வீநாறு கானல் விரிதிரைத் தண்சேர்ப்ப!
 தீநாள் திருவுடையார்க் கில். (பா-84)
 தேன் ஒழுகுகின்ற குவளைப்பூக்கள் மணம் வீசுகின்ற கடற்சோலையையுடைய, விரிந்த அலைகளையுடைய குளிர்ந்த கடல் நாடனே! இவ்வினை இவர்க்குத் தீங்கினை நிலை நிறுத்துவதாம் என்று கருதப்பட்டுப் பொருந்தியதும், செல்வம் உடையராவார்க்கு (பொருளை ஈட்டுவார்க்கு) அவ்வினை (ஊழால்) நல்லதாகவே முடியும். (ஆதலால்), தீய நாள்கள் முன்செய்த நல்வினை உடையார்க்கு உண்டாதலில்லை. (க-து.) ஆகூழ் உடையார்க்குத் தீயனவும் நல்லனவாக முடியும். "தீநாள் திருவுடையார்க் கில்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/10/பழமொழி-நானூறு-3092763.html
3088206 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, February 3, 2019 03:40 AM +0530 கோவையில் "தினமணி'யின் சார்பில் நடத்தப்பட்ட "ஆரோக்கியம்' மருத்துவக் கண்காட்சியில் கலந்துகொள்ள வெள்ளிக்கிழமை இரவு விமான நிலையத்தில் காத்திருந்தேன். 

வெள்ளக்கோவிலைச் சேர்ந்த  மகப்பேறு மருத்துவர் சுந்தரவல்லியும், அவருடைய கணவர் மருத்துவர் இளங்கோவும், பொள்ளாச்சியைச் சேர்ந்த மருத்துவர் மோகனும் எனது இருக்கைக்கு அருகில் விமானத்துக்காகக் காத்திருந்தனர். அரைநூற்றாண்டு காலத்துக்கு முன்னால், தமிழுக்குப்  பெரும் பங்காற்றிய பலரும்  வழக்குரைஞர்களாக இருந்தனர். இப்போது வழக்குரைஞர்களின் இடத்தை மருத்துவர்கள் நிரப்புகிறார்கள்.

மருத்துவர் மோகனும், மருத்துவர் இளங்கோவும் சிந்து சமவெளி நாகரிகம், சங்க இலக்கியங்கள் என்று விவாதிக்கத் தொடங்கியபோது, நான் வாயடைத்து வியப்பில் சமைந்தேன். ஜார்ஜ் ஹார்ட் குறித்தும்,  நொபுரு கராஷிமா குறித்தும்கூட  அவர்கள் புரிதலுடன் இருந்தது பிரமிப்பை ஏற்படுத்தியது. ஐராவதம் மகாதேவனின் கல்வெட்டு ஆய்வுகள் குறித்தும்கூட தெரிந்து வைத்திருக்கிறார்கள். நமது இதழியலாளர்களில் எத்தனை பேர் இந்த அளவுக்குத் தமிழ் குறித்த புரிதலுடன் இருப்பார்கள் என்கிற கேள்விதான் என்னை வாயடைத்து, வியப்பில் சமைய வைத்தது.

இருவருக்கும் தமிழ் இலக்கியத்தின் மீது ஆர்வம் என்றால்,  மருத்துவர் சுந்தரவல்லி சமுதாயம் குறித்த சிந்தனையில்  தோய்ந்தவராக இருந்தார். சமூக அநீதிகளுக்கு எதிரான அவரது மனக்குமுறலை சமூக வலைதளப் பதிவுகள் மூலம் வெளிப்படுத்தி வருகிறார்.  பெர்மிங் ஹமில் மருத்துவ மேற்படிப்புக்குச் சென்றிருக்கும் இளங்கோ-சுந்தரவல்லி தம்பதியினரின் மகன் சிற்பியும்கூட தமிழார்வம் மிக்கவராக இருக்கிறார் என்று கேட்டபோது, மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.  

எழுத்தாளர் சாருகேசியின்  மறைவு தமிழ் இதழியலுக்கு மிகப்பெரிய இழப்பு. அது கர்நாடக சங்கீதமானாலும் சரி, தமிழ் இலக்கியமானாலும் சரி, மருத்துவம் சார்ந்ததாக இருந்தாலும் சரி, ஆன்மிகமானாலும் சரி எது குறித்து எழுத வேண்டுமானாலும் சாருகேசியிடம் சொல்லிவிடலாம்.  "கல்கி' வார இதழிலும் "தினமணி'யிலும் தொடர்ந்து எழுதிவந்த சாருகேசி காலமான போதுதான் அவருக்கு 80 வயதாகிவிட்டது என்பதே பலருக்கும் தெரிய வந்தது.
கடந்த ஆண்டு வரை  சுறுசுறுப்பான இளைஞர் போல சுற்றி வருவதைப் பார்த்து நண்பர்கள் பலரும் வியந்தோம். சளைக்காமல் எந்த நிகழ்ச்சியானாலும் அதைப் பதிவு செய்ய சாருகேசி வந்திருப்பார்.  நான் பெரும்பாலும் அவரை சந்தித்ததெல்லாம் ஏதாவது நிகழ்ச்சிகளில்தான். அதுவும் மார்கழி மாத இசைவிழா வந்துவிட்டால்,  சபாக்களில் தினந்தோறும் சந்திப்போம்.

பிரணாப் முகர்ஜி குடியரசுத் தலைவராக இருந்தபோது தனது வாழ்க்கையில் நடந்த சம்பவங்களை எழுதத் தொடங்கினார். அதன் முதல் இரண்டு பகுதிகள் வெளிவந்தபோது, அவர் குடியரசுத் தலைவராக இருந்தார். அந்தப் புத்தகத்தைத் தமிழாக்கம் செய்யும் பொறுப்பை என்னிடம் வழங்கியபோது, அருட்செல்வர் நா.மகாலிங்கம் மொழிபெயர்ப்புப் புலம் அதை வெளியிட முன்வந்தது. என்னுடைய பணிச்சுமைக்கு இடையே மொழிபெயர்ப்புப் பணி நத்தை வேகத்தில்தான் நகர்ந்தது.

இதைக் கேள்விப்பட்ட சாருகேசி, " நாம் இருவரும் சேர்ந்து மொழிபெயர்ப்போம்' என்று உதவ முன்வந்தார். பிரணாப் முகர்ஜியின் பதவிக்காலம் முடிந்து அவர் முன்னாள் குடியரசுத் தலைவராகி இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு மேல் கடந்துவிட்டது. சாருகேசியும் நானும் முதலாவது புத்தகத்தை மட்டும்தான் மொழிபெயர்த்திருக்கிறோம். இப்போது நான்கு புத்தகங்கள் வெளிவந்துவிட்டன. சாருகேசி இல்லாமல் ஏனைய மூன்று புத்தகங்களை நான் எப்படி, எப்போது மொழிபெயர்த்து முடிக்கப் போகிறேன்? 
ஏனைய மூன்று பகுதிகளையும் மொழிபெயர்த்து, நான்கு புத்தகங்களையும் விரைவிலேயே வெளியிடுவதுதான் நான் சாருகேசிக்குச் செய்யும் அஞ்சலியாக இருக்கும். இறைச் சித்தம்!

நான் ஏற்கெனவே நாகூர் ரூமி குறித்து பதிவு செய்திருக்கிறேன்.  நான் ரசித்து, பிரமித்துப் படிக்கும்  எழுத்தாளர்களில் நாகூர் ரூமியும் ஒருவர். சூஃபி தத்துவம் குறித்த புரிதலை தனது எழுத்தின் மூலம்  எனக்கு ஏற்படுத்தியவர் அவர்தான்.
கடந்த வாரம் சண்டீகர், தில்லி என்று பயணித்தபோது நான் படித்த புத்தகம் நாகூர் ரூமி எழுதிய  "அதே விநாடி'. இந்தப் புத்தகம் மூச்சு பயிற்சி குறித்த  முழுமையான புரிதலை  ஏற்படுத்தும் அற்புதமான நூல். 

""மூச்சு ஓர் அற்புதம். மூன்று நிமிடம் மூச்சு விடாமல் இருந்தாலே மூளை பாதிக்கப்பட்டுவிடும். அதுவே ஆறு நிமிடங்களானால் உயிரே போய்விடும் என்கிறது மூளை விஞ்ஞானம். மூச்சுப் பயிற்சி என்பது கடிகாரத்துக்கு சாவி கொடுப்பது மாதிரி. ஒரு முறை அதற்கு சாவி கொடுத்தால் நாள் முழுவதற்கும் அது சரியாக வேலை செய்து கொண்டிருக்கும்'' என்று கூறும்  நாகூர் ரூமி, இந்தப் புத்தகத்தின் மூலம் மூச்சுப் பயிற்சியின் எல்லாப் பரிமாணங்களையும் எடுத்துக்கூறி,  ஒரு வகுப்பே நடத்திவிடுகிறார்.

""6 ஆண்டுகள் புத்தரும், 12 ஆண்டுகள் மகாவீரரும் காட்டில் அலைந்து திரிந்த
பின் அவர்களுக்கு எது கிடைத்ததோ அதை ... பல மாதங்கள் முகம்மது நபி
(ஸல்) ஹீராக் குகையில்  தியானித்து எந்த உண்மையை உணர்ந்து கொண்டார்களோ அதை... அவர்களைப் போலவெல்லாம் சிரமப்படாமல், வீட்டில் இருந்தபடியே நம்மாலும் உணர்ந்துகொள்ள முடியும்'' என்பதை "அதே விநாடி' புத்தகம் உணர்த்துகிறது.

நாகூர் ரூமியிடம்  மூச்சுப் பயிற்சி கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்கிற  நீண்ட நாள் ஆசை நிறைவேறாமல் இருக்கிறது. 


கபிலன் வைரமுத்து எழுதிய "உலகம் யாவையும்...' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பை நண்பர் ஒருவர் அன்பளிப்பாகத் தந்தார். அது 17 வயதிற்குள் எழுதப்பட்டு, 18 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் அவரது 18-ஆவது வயதில் வெளியிடப்பட்ட கபிலன் வைரமுத்துவின் முதல் கவிதைத் தொகுதி. அதில் "ஞானச்சிறப்பு' என்றொரு கவிதை.

செங்கல் சுமந்து
சாலை கடந்த
ஏழைச் சிறுவன்...
சுவர் சுமந்த எழுத்துக்களை
படித்துவிட்டுச் சிரித்தான்...
"இளமையில் கல்'!

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/03/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3088206.html
3088205 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவிக்கூற்று -முனைவர் இரா.வ.கமலக்கண்ணன் DIN Sunday, February 3, 2019 03:38 AM +0530 காப்பியப் புலவர்கள் தாம் பாடிவரும் செய்திகள் முடிந்த நிலையில், அடுத்ததாக இன்ன செய்தியைச் சொல்லத் தொடங்குகிறேன் என்று ஒரு பாடலில் குறிப்பிடுவர். அது "கவிக்கூற்று' எனப்படும்.

துரியன் அவையில் விவாதம் முடிந்து, அரசர்கள் புறப்பட்டனர். அந்நிலையில், "விரவு பைந்துளப மாலையான் விதுரன் மனையில் உற்றது விளம்புவாம்' (கிருட்டிணன் தூதுச் சருக்கம்-140) என்பது கவிக்கூற்றாகும். அதாவது, புலவரது சொந்தக் கருத்தாகும். இது கதையை நடத்திச் செல்லும் ஓர் உத்தியாகும்.

எனினும், வில்லிபுத்தூராழ்வார் கவிக்கூற்றாக நான்கு பாடல்களைப் பாடியுள்ளார். பெரும்போர் செய்த வீர அபிமன்யு 13-ஆவது நாள் போரில் சூழ்ச்சியாகக் கொல்லப்பட்டான்.  அந்நிலையில் தருமர், வீமன் முதலியோர் அது கேட்டுக் பெருந்துயரம் அடையும் முன்பே, வில்லிபுத்தூராழ்வார் தம் மனக் கண்ணில் அப்பொழுதுதான் அபிமன்யு இறந்ததாகக் கருதிக் கலங்கிப் பாடுகிறார். அவரது பேதை மனம் இப்பொழுது அபிமனை யாராவது எழுப்பமாட்டார்களா? என எண்ணுகிறது. 

தாய் மாமன் கண்ணபிரான் தெய்வமாயிற்றே, அவர் எழுப்பக்கூடாதா? ஆனால், கண்ணன் மாயன். தேவர்க்கெல்லாம் தலைவனாகிய இந்திரன் பாட்டனாயிற்றே! அவன் எழுப்பக்கூடாதா? ஒரு கோடி அரசர் உறவாய் வந்துள்ளனரே, என்ன பயன்? இளங்குமரனாகிய அபிமன்யு செயத்திரதனது கையால் இறப்பானாம் எனக் கலங்கிய உள்ளத்துடன் பாடி வரும் நூலாசிரியர், இறுதியில் மனத்தெளிவடைந்து, செய்கைகள் வெவ்வேறாக நிகழ்ந்த காலத்தில் இவ்வுலகில் அவ்விதியை வெல்லவல்லவர் யாவர் உளர்? என ஒருவாறு முடிக்கிறார்.

"மாயனாம் திருமாமன் தனஞ்செயனாம் 
திருத்தாதை வானோர்க் கெல்லாம்
நாயனாம் பிதாமகன் மற்றொரு கோடி 
நராதிபராம் நண்பாய் வந்தோர்
சேயனாம் அபிமனுவாம் செயத்திரதன் 
கைப்படுவான் செயற்கை வெவ்வேறு 
ஆயநாள் அவனிதலத்து அவ்விதியை 
வெல்லும் விரகார் வல்லாரே'  (வி.பா. 13ஆம் போ.ச. 131)

அடுத்து மனத்தெளிவுற்ற நிலையில் இவனது தேர் அழியலாமோ? கேடகத்தையும் வாளையும் ஏந்திய கைகள் அறுபடலாமோ? வஞ்சனையான ஒரு கொடிய கதாயுதத்தால் சிந்து தேசத்தரசன் இவனைக் கொல்வது தகுதியோ? அந்தோ! அந்தோ!  இவன் செய்த போரில் அருகில் ஒருவரும் துணை வராதிருத்தல் தகுதியோ? அந்தோ! அந்தோ! என வருந்து
கிறார் (பா-132). அடுத்த பாடலில், 

"கன்னனையும் தேரழித்தான் கந்தனிலும்
வலியனே அந்தோ அந்தோ
மன்னவர் ஐவரும் இருக்க மைந்தன் உயிர்
அழிவதோ அந்தோ அந்தோ
பொன்னுலகுகோர் வியந்துருகிப் புந்தியினால்
மலர் பொழிந்தார் அந்தோ அந்தோ
அன்ன நெடுந்துவசன் இவற்காயுமிகக் 
கொடுத்திலனே அந்தோ அந்தோ'                         (பா-133)

எனப் புலம்புகிறார் வில்லியார். இன்று நடந்த போரில் முதலில் அபிமன்யுவுடன் போர் செய்த கர்ணன் இவனது அம்பைத் துணித்தான்; வில்லையும் தேரையும், கொடியையும் அறுத்தான்; இவ்வாறு இவன் வலிமையை அழித்தான்; இடையில் போர் செய்த வில்லாசிரியரான துரோணர் ஒரு கையைத் துணித்தான்; அதன் பின் இறுதியாகப் போர் செய்த செயத்திரதன் இவனைத் தலைதுணித்தான் (இங்ஙனம் பலரும் ஒருங்குகூடிப் பொருது அழிக்கப்பட்ட) இவ் அபிமன்யுவின் வீரம் சொல்ல முடியுமோ? (முடியாது என்பதாம்).

"சரமறுத்தான் வில்லறுத்தான் தேரறுத்தான்
கொடியறுத்தான் சமர பூமி
உரமறுத்தான் முதற்பொருத உதயதினகரன்
மைந்தன் உடன்று சீறிக்
கரமறுத்தான் நடுப்பொருத கார்முகத்தின்
குருவிசயன் காளை தன்னைச்
சிரமறுத்தான் பின்பொருத செயத்திரதன்
இவன் வீரம் செப்பலாமோ?                        (பா-134)

கவிக்கூற்றாக இப்பாடல்களைப் பாடி முதலில் வில்லியார் அழுது, ஒருவாறு மனம் தேறி, பின்பு அபிமன்யு இறந்தது கேட்ட பகைவர் செயலைக் கூறத் தொடங்குகிறார். "ஒட்ட உணர்தல்' என்னும் நிலையில் அழுது பாடிய புலவரின் பாடல்கள் நம்மையும் உருக்குகின்றனவே!

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/03/கவிக்கூற்று-3088205.html
3088204 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அறிவாளர் எல்லாம் அறவாணரல்லர்! -காழிக்கம்பன்  வெங்கடேசபாரதி DIN Sunday, February 3, 2019 03:37 AM +0530 உயர்ந்த ஒழுக்கத்தை உயிரினும் மேலாக ஓம்பிய காலம் தலைசிறந்த சங்க காலம். ஆண்களும் பெண்களும் அறநெறி திறம்பாத அரிய வாழ்வு நடத்தி நலம் பெற்றனர். சங்க காலத்தை அடுத்துவந்த பிற்பட்ட காலத்தில்,

"தொட்டவனை விட்டுவிடும் தோதிருந்தும் மாதவியாள்
கட்டழகை ஒருவற்கே காணிக்கை ஆக்கி நின்றாள்'

என்பதை இன்றும் பேசி இறுமாப்பு கொள்ளும்படியான அக்காலத்தில், களவொழுக்க நெறி கற்பு நெறியாகவே கருதப்பட்டது. அவ்வகையில் இயற்றப்பெற்ற பாடல் நற்றிணை 227ஆவது (நெய்தல்திணை) பாடல். இதை இயற்றியவர் புலவர் தேவனார்.

மணத்தை நீட்டிக்கும் தலைமகனின் மனத்தைத் தூண்டும்படியான தோழியின் கூற்றாகப் புனையப்பெற்ற பாடல் இது.

"புன்னை மரங்கள் பூத்துக் குலுங்கிக் கண்ணைக் கவரும் கடற்கரைச் சோலை. நின்னைக் காணும் பொருட்டே தன்னை அழகு செய்து கொண்டிடுவாள் தலைவி! மின்னலை வெளியிடும் மேகக் கூந்தலைப் பின்னலிட்டுக் கொள்ளும் பெருமாட்டி,  உன்னைக் கண்டிடுவாள்... உனக்கின்பம் தந்திடுவாள். ஆனால், அந்தக் கடற்கரைச் சோலை இப்போது அவளுக்குக் களையிழந்ததாகி விட்டது.
மணியொலிக்க வரும் மால் யானையையும், மாற்றுயர்ந்த பொன்னணிகளையும் கொண்டிருப்பவர் கோவேந்தர் சோழர். அவர் தமக்குரிய அழகிய கொடிகள் அசைந்தாடிக் கொண்டிருக்கும் தெருக்களைக் கொண்ட ஊர் ஆர்க்காடு. அப்பேரூரிலே "ஈ' மொய்க்கும் "கள்' கொண்ட குடங்கள் எப்பொழுதும் நிரம்பிக் கொண்டேயிருக்கும். தேர்கள் ஓடிக்கொண்டேயிருக்கும் அந்தத் தெருக்களில் பேரொலி. அந்தப் பேரொலி போல நின்னால் என் தலைவிக்கு "அலர்' என்னும் பழிச் சொல்லாகிய ஆரவாரம் அதிகமாகிவிட்டதையா!

"அறிவுமிக்கவர் எல்லாம் அறநெறியில் தக்கவர் அல்லர்' என்பது ஆன்றோர் முதுமொழியாகும். 

அந்தப் பழமொழிக்கு நீ ஆளாக நேர்ந்தால், என் அருமைத் தலைவி ஆவி தரிக்கமாட்டாள். அவள் ஆவி துறந்தால், அவள் ஆன்ற குடிக்கும் அகலாத பழி நேரிடும்.  ஐயனே! உனக்கும் நீங்காப் பழி நேரும். நீ பழி தராமலும், பெறாமலும் விரைந்து மணமுடித்துச் சிறந்தென்றும் வாழவேண்டுகிறேன்' என்கிறாள் தோழி.

"அறிந்தோர் அறனிலர் என்றலின் சிறந்த
இன்உயிர் கழியினும் நனியின் னாதே!
புன்னை அம்கானல் புணர்குறி வாய்த்த
பின்ஈர் ஓதி என் தோழிக்கு அன்னோ!
படுமணி யானைப் பசும்பூண் சோழர்
கொடிநுடங்கு மறுகின் ஆர்க்காட்டு ஆங்கண்
கள்ளுடைத் தடவில் புள்ளொலித்து ஓவாத்
தேர்வழங்கு தெருவின் அன்ன
கௌவையா கின்றது ஐயநின் அருளே!
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/03/அறிவாளர்-எல்லாம்-அறவாணரல்லர்-3088204.html
3088203 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பத்மாஸனியின் முரளி சரித்திரம்!  -தாயம்மாள் அறவாணன் DIN Sunday, February 3, 2019 03:36 AM +0530 பத்மாஸனி எனும் பெண் கவிஞர் எழுதிய முதல் நூலான - விருத்தப்பாவில் அமைந்த "முரளி சரித்திரம்' மதுரைத் தமிழ்ச் சங்கத்தாரால் 1905-ஆம் ஆண்டு பதிப்பிக்கப் பெற்றுள்ளது. இது தவிர, மீனாட்சி கீர்த்தனம் (1905),  துரோபதைச் சரித்திரக் கும்மி (1906), நலுங்கு பத்தியம் (1906), ஸாவித்ரி சரித்திரக்கும்மி (1918), அனுசூயைச் சரித்திரக்கும்மி (1918), கோரக்கும்பார் சரித்திரக்கும்மி (1918), நாரதர் விஜயம் என்னும் கும்மி (1918), பிரகலாத சரித்திரக்கும்மி (1920), ருக்மாங்கத சரித்திரக் கும்மிப்பாட்டு (1928), ஊஞ்சல் லாலி (1934) ஆகிய பத்து நூல்களும் கிடைத்துள்ளன.  
முரளி சரித்திரத்தின் கதைச் சுருக்கம்:
கன்னியாபுரம் என்ற நகரில் அந்தணர் ஒருவர் தம் மனைவியோடு வாழ்ந்திருந்தார். அவருக்கு நீண்ட நாள்களுக்குப் பிறகு பெண் மகவு  ஒன்று பிறக்கிறது. அதற்கு "முரளி' என்று பெயர் சூட்டி வளர்க்கிறார். திருமால் பக்திப் பாடல்களைப் பாடி வளர்ந்து வருகிறாள் ஐந்து வயதான முரளி. 
பக்கத்து நாட்டில் ஏகாந்த நகர் என்ற அக்ரஹாரத்தில் வேதியர் வீதிகள் இருந்தன. அங்கே சாஸ்திரங்கள் உணர்ந்த பிராமணர்கள் நாள்தோறும் குளக்கரைக்குச் சென்று வேதங்கள் ஓதி வருவதும், மந்திரங்கள் கூறுவதும் வழக்கம். அம்மந்திரங்களைப் புலைச்சேரியில் பிறந்த சிறுவன்  ஒருவன் ஒளிந்திருந்து பிழையறக் கற்று வருகிறான். இதனால், ஆத்திரம் அடைந்த அவனுடைய பெற்றோர் அவனைக் கட்டிவைத்து அடிக்கின்றனர். 
ஆயினும், அவன் வேதபாராயணத்தில் கருத்தாக இருந்து முழுவதையும் கற்றுக்கொள்கிறான். மேலும், அக்ரஹாரங்கள் தோறும் பிச்சை எடுத்து உண்டு வருகிறான். அந்தணர்களைக் கண்டு உதவிகள் செய்து வருகிறான். அவர்களும் இவன் வேதங்கள் கற்றுணர்ந்ததைக் கண்டு "சங்கர சாஸ்திரிகள்' என்றே அழைக்கின்றனர். அப்பா தீட்சிதர் என்பவர், "சங்கர சாஸ்திரியே என் வீட்டில் தங்கி, தப்பாமல் பூசை செய்வாய்' என்று வேண்ட, இவனும் அவர் இல்லத்தில் தங்குகின்றான். 
அப்பா தீட்சிதர் அவனிடம், "முரளி எனும் பெண் ஹரி பஜனை செய்து நான்கு வேதங்களும், ஆறு சாஸ்திரங்களும் கற்றவள். அவளை உனக்கு மணமகள் ஆக்குகிறேன்' என்கிறார்.
சங்கரன், முரளியின் இல்லத்திலேயே வாழ்கிறான். முரளி புஷ்பவதியாகிறாள். அவனும் விடலைப் பருவம் எய்துகிறான். அப்பா தீட்சிதர் முரளியை சங்கரனுக்கு மணம் முடித்துக் கொடுக்கிறார். ஆனால், சங்கரன் மனம்  குற்றவுணர்வில் தவிக்கிறது. 

"என்ன செய்குவேன் இந்தக் கன்னியரை
மாலையிட்டிடவும் நீதி உண்டோ?
பின்னமான பறையர் ஜாதியில் உதித்து
இந்தக் கன்னியரைக் கொள்வாருண்டோ?
கற்புள்ள மங்கையரை அற்பனான பறையன்
எப்படித் தொடுவேன் நானறியேன்
தப்பிக் கொள்ளாவிட்டால் சாபம்
வரும் இவளால் தாய் தந்தை
பறைச்சேரி போவோம்'      (11ஆம் கட்டம்)

என்று அவன் புறப்படுகிறான். மனைவி முரளி கணவனின் வாட்டம் கண்டு "என்ன காரணம்?' என்று கேட்க,  "திருமணம் நடந்ததைக்கூட அறியாத என் தாய் - தந்தையர் கவலை கொள்வார்; நான் மட்டும் சென்று அவர்களைப் பார்த்து வருகிறேன். நீ இங்கு இரு' என்று கூறுகிறான். மனைவி முரளியும் "உடன் வருவேன் உம்மோடு' என்று புறப்படுகிறாள். "காடு, மலை, தாண்டிச் செல்ல வேண்டும். மங்கையே உன் கால்கள் வருந்தும்' என்று கூறி அவன் மறுக்கிறான். ஆனால், "தங்கள் தாய்-தந்தையரைக் கண்டு பணிந்திட நானும் வருவேன்' என்று அவளும் புறப்படுகிறாள்.
"கள்வர் வருவர், நகைகளைக் கழற்றிக்கொடு' என்று அவற்றை வாங்கித் துணியில் கட்டிக்கொண்டு, எப்படி மனைவியைத் தவிர்ப்பது என்ற எண்ணத்துடன் காடு, மேடு கடந்து செல்லும்போது,  மூர்ச்சையற்றுக் கிடப்பவன்போல நடித்து, மயங்கி விழுகிறான். தண்ணீர் எடுத்து முகத்தில் தெளிக்கலாம் என்று ஒரு கிணற்றில் தண்ணீர் எடுக்கச் சென்ற முரளியின் பின்னே சென்று அவளைக் கிணற்றில் தள்ளிவிட்டு ஓடிவிடுகிறான் சங்கரன். 
தண்ணீரில் முழுகியும், எழுந்தும் கூக்குரலிட்டு அழைத்தும் துடிக்கிறாள் முரளி. வழிப்போக்கர் சிலர் முரளியின் குரல் கேட்டுக் கிணற்றிலிருந்து அவளைக் காப்பாற்றி, "எப்படி அம்மா நிகழ்ந்தது?' என்று கேட்க, "புலி துரத்தியது, அதனால் அறியாமல் கிணற்றில் விழுந்தேன்' என்று கணவனைக் காட்டிக்கொடுக்காமல், மாற்றிக் கூறுகிறாள். பின் தந்தையிடம் கொண்டுபோய் அவர்கள், அவளைச் சேர்க்கின்றனர். 
மகளின் உடை கிழிந்ததையும், உடம்பில் உள்ள காயத்தையும் கண்டு தந்தை பதறிப்போய் காரணம் கேட்க, "எந்தன் நாதன் மொழியைத் தட்டி ஏகினதன் விளைவால் இவ்வாறு ஆயிற்று' என்று  கூறுகிறாள்.
பிறகு ஒருநாள் முரளி இறந்து விட்டதைக் கூற முரளியின் இல்லம் வருகிறான் சங்கரன். அங்கிருந்த முரளியைக் கண்டு அதிர்ச்சிக்குள்ளாகிறான். "பாவி உன் குலம் உரைப்பாய்! பொல்லாத துரோகி. வேதிய வேடம் பூண்ட பாதகனே... பாழும் கிணறு தன்னில் தோஷம் என்று எண்ணாமல் தள்ளியேவிட்ட சண்டாளா' என்று கோபிக்கிறாள். 
சங்கரனும் நடுநடுங்குகிறான். துளசி, தந்தையிடம் சென்று "தந்தையே! நவபாண்டத்தைச் சண்டாளன் ஒருவன் தீண்டிய பின் கிரகத்தில் அவனை சேர்க்கலாமோ?' என்று தீ வளர்க்கச் சொல்லி, அதில் பாய்ந்து உயிரை விடுகிறாள். குற்றம் உணர்ந்த சங்கரனும் அத்தீயினுள் பாய்ந்து இறக்கிறான்.
தீயில் எரிந்த முரளியின் உடல் சிறு மூங்கிலாக மாறி, கானம் இசைக்கும் புல்லாங்குழலாக மாறுகிறது. சங்கரனின் உடல் ஆடு, மாடுகளை மேய்க்கும் சிறு மூங்கில் தடியாக மாறுகிறது. இதுதான் முரளி சரித்திரத்தின் கதை. இக்கதையைக் கவிதை வடிவில் பாடியுள்ளார் பத்மாசனி அம்மையார். இக்கதை நாடோடிக் கதையாக ("மைனா கூறிய கதை' என்ற பெயரில்) சில மாற்றங்களோடு வெளிவந்திருப்பதாகத் தெரிய வருகிறது.   
இந்நூலிலிருந்து, 115 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சாதி வேறுபாடுகள் எவ்வாறு இருந்தன; பொய் சொல்லி ஒரு பெண்ணைத் திருமணம் செய்வது குற்றம்;  கணவன் தனக்கு இழைத்த தீங்கை  யாரிடமும் சொல்லாத பெண்ணாக முரளி வாழ்ந்தது;  ஒவ்வொரு பாட்டிலும் ராகம், தாளம் எழுதியிருப்பதால் ஆசிரியர் சிறந்த இசையறிவு உடையவர் என்பது; பல இடங்களில் அந்தணர் பேச்சு மொழியில் பாடல் நடை அமைந்துள்ளதால், நூலாசிரியை அந்தணர் குலத்தில் பிறந்தவர் - என்பன போன்ற தகவல்களை அறிய முடிகிறது.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/03/பத்மாஸனியின்-முரளி-சரித்திரம்-3088203.html
3088202 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, February 3, 2019 03:35 AM +0530  

உற்றதற்(கு) எல்லாம் உரம்செய்ய வேண்டுமோ?
கற்றறிந்தார் தம்மை வெகுளாமைக் காப்பமையும்
நெற்செய்யப் புல்தேய்ந்தாற் போல நெடும்பகை
தற்செய்யத் தானே கெடும்.       (பா-83)

நெற்பயிரைச் செய்தலினால் வயலிலுள்ள புல் தானே அழிந்தாற் போல், தீராப்பகை  ஒருவன் தன்னை வலிமையுறச் செய்தலால் அப்பகை தானே அழிந்து விடும். (அதுபோல்) கற்றறிந்தவர்கள் நேரிட்ட இடையூற்றிற்கெல்லாம் தனித்தனியே தம்மை வலிசெய்ய வேண்டுமோ? (வேண்டுவது இல்லை). தம்மைச் சினத்தினின்றும் காத்தலே அமையும். (க-து) கற்றறிந்தார் வெகுளாதொழியவே எல்லாத் தீமைகளும் தாமே அழிந்தொழிதல் உறுதியாம். "நெல்செய்யப் புல்தேய்ந்தாற்போல நெடும்பகை தன்செய்யத் தானே கெடும்' என்பது பழமொழி.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/03/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3088202.html
3083875 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, January 27, 2019 02:15 AM +0530 கடந்த வாரம் "சிகரத்தை வெல்வோம்' நிகழ்ச்சிக்காக சிவகாசியை அடுத்த செவல்பட்டி சென்றிருந்தேன். அங்கே ஏறத்தாழ ஒரு பல்கலைக்கழகத்தையே உருவாக்கி இருக்கிறார் பி.எஸ்.ஆர். கல்விக் குழுமத்தின் தாளாளர் ஆர். சோலைச்சாமி. நகர்ப்புறத்தில் இதுபோன்ற கல்வி நிறுவனங்களை ஏற்படுத்தி நடத்துவது என்பது வேறு;  செவல்பட்டி போன்ற ஊரகப்புறங்களில் அத்தனை நவீன கட்டமைப்பு வசதிகளுடனும் தொழில்நுட்பக் கல்வி நிறுவனங்களை உருவாக்குவது என்பது வேறு.  மலைப்பை ஏற்படுத்தியது சோலைச்சாமியின் சாதனை.

செவல்பட்டி பி.எஸ்.ஆர். பொறியியல் கல்லூரி நிகழ்ச்சிக்கு வந்திருந்தார் வே.முத்துக்குமாரசுவாமி. நிகழ்ச்சி முடிந்ததும் தனது வீட்டிற்கு வந்துபோக வேண்டும் என்பது அவரது அன்புக் கட்டளை. தட்ட முடியவில்லை. அங்கே சென்றபோது, எனக்கு ஓர் இன்ப அதிர்ச்சி காத்துக் கொண்டிருந்தது. அது வீடல்ல, "திருக்குறள் இல்லம்'!

வீட்டின் வெளிப்புறச் சுவரிலிருந்து வாசல் கதவு தொடங்கி எங்கு பார்த்தாலும் திருக்குறள் எழுதப்பட்டிருக்கிறது. ஒவ்வோர் அறைக் கதவின் மீதும் ஒரு குறள். வரவேற்பறையில், சமையலறையில், படுக்கை அறையில் என்று எந்தப் பக்கம் திரும்பினாலும் திருக்குறள். திருக்குறளுடன் ஒன்றிவிட்ட வாழ்க்கை அவருடையது என்பது புரிந்தது.

வே.முத்துக்குமாரசுவாமியின் சொந்த ஊர் நெல்லை மாவட்டம் சிவகிரி. ஆனால், அவர் செவல்பட்டியில் குடியேறி அங்கேயே தங்கிவிட்டிருக்கிறார். அவருக்கு வள்ளுவமும், காந்தியமும் இரு கண்கள். திருச்செங்கோடு காந்தி ஆசிரமம், திருவாரூர் காந்தி சமாதான நிறுவனம், இராமநாதபுரம் மத்திய சர்வோதய சங்கம், விருதுநகர் சர்வோதய  சங்கம் என்று காந்திய அமைப்புகளுடன் தன்னை இணைத்துக்கொண்டு பணியாற்றியவர் அவர்.
வே.முத்துக்குமாரசுவாமிக்கு 133 அதிகாரங்களும், 1330 குறள்களும் தலைகீழ்ப் பாடம். அவர் திருக்குறளை மனனம் செய்வதற்காகப் படிக்கவில்லை. மானசீகமான காதலால் அதில் மூழ்கித் திளைத்து மயங்கியிருக்கிறார். ஏதாவது ஒரு பொருளைக் குறிப்பிட்டு, அதுபற்றி என்ன சொல்லியிருக்கிறார் என்று ஆய்வு செய்யத் தேவையில்லை.

வே.முத்துக்குமாரசுவாமியிடம் கேட்டால் போதும். இன்னின்ன அதிகாரங்களில், இன்னின்ன குறள்கள் இன்னப் பொருள் குறித்து எழுதப்பட்டிருக்கின்றன என்று பட்டியலிட்டுவிடுகிறார்.

தனது நினைவும் செயலும் காந்தியமும், வள்ளுவமுமாக இருப்பதால், வே.முத்துக்குமாரசுவாமி மேற்கொண்டிருக்கும் ஆய்வுகள் பல. காந்தியம், வள்ளுவம் இரண்டிற்கும் இவருக்கு முனைவர் பட்டம் தந்தால் தகும். அந்த அளவுக்கு இவ்விரண்டு குறித்தும் ஆய்வு செய்திருக்கும்  வே.முத்துக்குமாரசுவாமி, திருக்குறளில் உள்ள அதிகாரங்களை எல்லாம் தொகுத்து, "அறிவுக் குறளின் தெரியாச் செய்திகள்' என்று புத்தகம் வெளியிட்டிருக்கிறார். 

காந்தியமும், வள்ளுவமும் எந்த அளவுக்கு வேரூன்றிப் பரந்து விரிந்திருக்கிறது என்பதன் அடையாளம்தான் செவல்பட்டி "திருக்குறள் இல்லம்'!
 

----------------------------------------------


விமர்சனத்திற்கு வந்திருந்தது "சொல் பண்பாட்டு அடையாளம்' என்கிற புத்தகம்.  சென்னை தரமணியில் உள்ள செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனத்தில் இளநிலை ஆராய்ச்சி அலுவலராகப் பணியாற்றும், முனைவர் இரா. வெங்கடேசனால் எழுதப்பட்டிருக்கும் இந்தப் புத்தகம், கடந்த இரண்டு மாதங்களாக என்னுடன் பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறது.
இன்று சண்டீகர் தமிழ்ச் சங்கத்தின் பொன்விழா ஆண்டு நிகழ்ச்சிக்காக தில்லியிலிருந்து சதாப்தி விரைவு  ரயிலில் நேற்று பயணித்தபோது, எந்தவித கவனச் சிதறலும் இல்லாமல் ஒரே மூச்சில் படித்து முடித்தேன். முடித்த பிறகு பார்த்தால், அநேகமாக பக்கத்திற்குப் பக்கம் அடிக்கோடிட்டுக் குறித்து வைத்திருந்தது என்னையே ஆச்சரியப்படுத்தியது. அத்தனை தகவல்கள், தரவுகள், மேற்கோள்கள்.

தமிழர்களின் பண்பாட்டுக் கூறுகளை வெளிப்படுத்தும் பல   சொற்கள் சங்க காலம் தொடங்கி, சமகாலம் வரையிலும் வழங்கி வருகின்ற குறிப்புகளை இந்
நூலிலுள்ள கட்டுரைகள் வெளிப்படுத்துகின்றன. தனது வாசிப்பு அனுபவத்தில் பெரிதும் கவனத்தை ஈர்த்த சொற்களுள் சிலவற்றைத் தேர்ந்தெடுத்து இலக்கிய, இலக்கண நோக்கிலும், அவை பேச்சு வழக்கில் வழங்கிவரும் குறிப்புகளைப் புலப்படுத்தும் வகையிலும் ஆராய்ந்து நோக்கும் முயற்சியில் முனைவர் இரா.வெங்கடேசன் இந்நூலிலுள்ள கட்டுரைகளைப் படைத்திருக்கிறார்.

""இலக்கண நிலையில் நோக்கும்போது, "சொல்' என்பது பொருள் உணர்த்தும் ஒரு மொழிக்கூறாக விளங்குகிறது. சொற்களைக் கையாளும் திறன் குறித்த பல குறிப்புகள் சங்க இலக்கியங்களில் பரவலாகக் காணப்படுகின்றன'' என்று கூறும் முனைவர் வெங்கடேசன், முப்பதுக்கும் அதிகமான சொற்களை இலக்கியச் சான்றுகளுடன் விவரித்துப் பதிவு செய்திருக்கிறார்.

"அதிகாரியும் ஆசிரியரும்' என்றொரு கட்டுரை. "தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சாமிநாதையர், கும்பகோணத்தில் முன்சீப்பாகப்  பணியாற்றிய சேலம் இராமசுவாமி முதலியாரை சந்தித்த நிகழ்வை "என் சரித்திரம்' புத்தகத்திலிருந்து எடுத்து மறுபதிவு செய்கிறது. இந்தக் கட்டுரை அனைத்துப் பள்ளிப் பாடப் புத்தகத்திலும் கட்டாயம் இடம்பெற வேண்டும்.
ரயில் பயணம் பயனுள்ளதாகக் கழிந்தது. முனைவர் இரா.வெங்கடேசனின் "சொல் பண்பாட்டு அடையாளம்' புத்தகம் எனக்குத் தனித்த கல்விப் பயணமாக அமைந்தது.

இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கல்வியியல் இரண்டாம் ஆண்டு படிக்கும்போது, கோவை ஆ. பானுவினால் வெளியிடப்பட்ட கவிதைத் தொகுப்பு "செதுக்கிய தோட்டாக்கள்'. கவிஞர் புவியரசு அணிந்துரை வழங்கியிருக்கிறார்.
மோதிரக் கையால் குட்டுப் பட்டிருக்கும்  ஆ. பானுவின் செதுக்கிய தோட்டாக்களில் பல கவிதைகள் உண்மையிலேயே வீரியமுள்ள தோட்டாக்கள். அந்தத் தொகுப்பில் "இன்று' என்கிற தலைப்பில் ஒரு குட்டிக் கவிதை. கடுகு சிறுத்தாலும் காரம் குறையாது என்பார்கள். இந்தத் தொகுப்பில் வெளிவந்திருக்கும்  பெரும்பாலான கவிதைகள் அத்தகையவை.

கைக்குள் உலகம்
கைப்பேசியில்
கையாளத் தெரியாமல்
மனிதன்!
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jan/27/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3083875.html
3083874 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி காற்றுள்ளபொழுதே தூற்றிக்கொள்! -முனைவர் கா. அய்யப்பன் DIN Sunday, January 27, 2019 02:12 AM +0530 தொல் தமிழரின் நிலம் சார்ந்த வாழ்வியல் என்பது இயல், இசை, நாடகத்தோடு அதாவது ஆட்டம் பாட்டத்தோடு இயைந்த ஒன்று. அந்நில மக்களின் வாழ்வியலின் ஒரு சிறு நிகழ்வை வெள்வீதியார் எனும் பெண்பாற் புலவர் தம் பாடலில் பதிவு செய்திருக்கிறார்.

"வாடல் உழிஞ்சில் விளைநெற்று அம்துணர்
ஆடுகளப் பறையின் அரிப்பன வொலிப்ப'
(அகம்.45)

பாலைத்திணைப் பாடலான இதில் வேனில் காலத்தில் உழிஞ்சில் நெற்கதிர்களை அடித்துத் தூற்றி அதன் மணிகளைப் பிரிக்கும் வேலையின் நுட்பத்தைப் பதிவு செய்துள்ளார். வறண்ட காலத்தில் விளைகின்ற தானிய வகைகளில் ஒன்று உழிஞ்சிலாக இருக்கலாம். அது வரகு, திணை, கேழ்வரகு போன்றதோர் உணவு வகை.

அப்படி அதன் நெற்கதிர்களைத் தூற்றும்பொழுது காற்று வீச வேண்டும். அப்பொழுதுதான் அதன் மணிகளின் தரம் பிரியும் (முற்ற விளைந்தது, பாதி தானியத்தை உடையது, பதர்). வேனிற்காலத்தில் காற்று தொடர்ந்து வீசாது. அதே சமயம் விட்டு விட்டு வீசும். அப்படியான காற்றைத் தன்வசப்படுத்த பறையை ஒலிக்கின்றனர். 

அவ்வொலி விட்டு விட்டு ஒலிக்கிறது என்கிறார் வெள்ளிவீதியார்.

இன்றும்கூட, குறு விவசாயிகள் தங்கள் நெல் வயல்களில் விளைந்த கதிர்களைக் களத்தில் கொண்டுவந்து சேர்ந்து அடித்து, தூற்றி நெல் மணிகளைப் பிரிக்கின்றனர். வேனிற்கால வெயில், வைக்கோலின் சுணை இவற்றுக்கு இடையில் அடித்த நெல்லைத் தூற்ற வேண்டும். அப்படித் தூற்றுகிறவர்கள்  காற்று வரவில்லை என்றால் தன் வாயால் ஒலி ("விசில்' சத்தம்) வரச்செய்வர். தானே எழுப்புகின்ற அந்த விசில் சத்தம் தொடர்ந்து வராது விட்டு விட்டே வரும். அதனுடன் காற்றும் வரும். அப்படியே தூற்றியும் கொள்வர்.

இந்நிகழ்ச்சியைத்தான் வெள்ளிவீதியார் பதிவு செய்கிறார். ஆனால், தொல்தமிழர் அதற்கென்று பறையைப் பயன்படுத்தியிருக்கின்றனர். காற்றைக்கூட இயக்க வைத்தவன் தமிழன். அதை உடனிருந்து அனுபவித்துப் பதிவு செய்தவள் தமிழச்சி. "காற்றுள்ளபொழுதே தூற்றிக்கொள்' எனும் பழமொழியைக்கூட பொய்யாக்கியவன் தொல்தமிழன் என்பது வியப்பானது!

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jan/27/காற்றுள்ளபொழுதே-தூற்றிக்கொள்-3083874.html
3083873 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பெண்ணா? பொன்னா? -முனைவர் கி. இராம்கணேஷ் DIN Sunday, January 27, 2019 02:11 AM +0530  

இல்லறம் நல்லறமாக அமைய பொருள் மிகவும் இன்றியமையாதது. தலைவன் ஒருவன்,  தலைவியை மணம் முடித்து இல்வாழ்க்கையைத் தொடங்குகிறான். நல்வாழ்க்கைக்கு மிகுதியான பொருள் வேண்டுமென அவன் மனம் நினைத்தது. தலைவியைப் பிரியவும் மனமில்லை. பொன்னும் பொருளும் தேடிவர வேண்டுமா? பெண்ணுடன் தங்கியிருக்க வேண்டுமா? இருதலைக் கொள்ளி எறும்புபோல தலைவனின் மனம் துடிக்கிறது. அச்சூழலில் தலைவன் தன் நெஞ்சுக்கு உரைப்பதாக அமைந்த பாடலொன்று நற்றிணையில் உள்ளது.

"நெஞ்சமே! இல்லத்தில் இருக்கும் தலைவியுடன் தங்கிவிட்டால், பொருள் தானே வந்து சேர்ந்துவிடாது. பொருளை நினைத்துப் பிரிந்தால் தலைவியோடு சேர்ந்திருக்க முடியாது. அவ்விரண்டினும் கருத்தைச் செலுத்தி சீர்தூக்கிப் பார்க்க வேண்டும். பொருளுக்காக நீ செல்வாயாயினும் செல்க;  அல்லது தலைவியுடனே தங்குவாயாயினும் தங்குக; நல்லதற்கு உரியை ஆவாய். 

மலர்கள் நிறைந்த குளத்தில் ஓடுகின்ற மீனின் வழியைப்போல, தாம் இருந்த இடம் தெரியாமல் கெடும் இயல்புடையது பொருள். நானோ பெரிய கடல்சூழ்ந்த அகன்ற நிலத்தையே மரக்காலாகக் கொண்டு ஏழு மரக்கால் அளவு பெரிய செல்வத்தைப் பெறுவதாக இருந்தாலும், அதனைப் பெற விரும்ப மாட்டேன். 

ஏனெனில், தலைவியின் குளிர்ச்சி பொருந்திய கண்களின் பார்வை என்னைச் செயல்படவிடாமல் தடுத்துவிட்டது. அதனால் நெஞ்சமே! நான் உன்னுடன் வரமாட்டேன். அப்பொருள் எத்தன்மை உடையதாயினும் ஆகுக. அப்பொருள் அதனை விரும்புகிறவர் இடத்தே போய்ப் பொருந்தட்டும்' என்கிறான் தலைவன்.

மேற்கண்ட பாடலில் தலைவன், தன் நெஞ்சோடு பேசுவது போல் பேசுகிறான். தலைவனின் மனம் தராசு போன்று செயல்படுகிறது. தராசுத் தட்டின் ஒரு புறம் தலைவியையும், மறுபுறம் பொருளையும் வைத்துப் பார்க்கிறது மனது. பொருள் மூலமாகப் பெறுவது தற்காலிக இன்பம். அதனினும் மேம்பட்ட நிரந்தர இன்பம் தலைவியிடம் கிடைக்கும் எனத் தீர்மானித்து, தலைவன், தலைவியிடமிருந்து பிரிந்து செல்வதைத் தடுத்துவிட்டது. 

பொருள் மனித வாழ்க்கைக்குத் தேவை எனினும், மேம்
பட்டது தலைவியின் அன்பு என்பதை இப்பாடல்  எடுத்துரைக்கிறது. 
புணரின் புணராது பொருளே பொருள்வயிற்
பிரியின் புணராது புணர்வே; ஆயிடைச்
செல்லினும் செல்லா யாயினும் நல்லதற்கு
உரியைவாழி! என்நெஞ்சே!  பொருளே,
வாடாப் பூவின் பொய்கை நாப்பண்
ஓடுமீன் வழியின் கெடுவ யானே,
விழுநீர் வியலகம் தூணி யாக
எழுமாண் அளக்கும் விழுநெதி பெறினும்
கனங்குழைக்கு அமர்த்த சேயரி மழைக்கண்
அமர்ந்து இனிது நோக்கமொடு செகுத்தனென்
எனைய ஆகுக! வாழிய பொருளே!     (நற்-16)

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jan/27/பெண்ணா-பொன்னா-3083873.html
3083872 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கறக்கின்ற எருமை பாலோ? சினையோ? -முனைவர் ச. சுபாஷ் சந்திரபோஸ் DIN Sunday, January 27, 2019 02:10 AM +0530  

"இலக்கணம்' என்பது மக்கள் பேசும் மொழியை வரையறை செய்வது. அவ்வாறு எழுதப்படும் இலக்கணங்கள், அவற்றுக்கு எழுதப்படும் உரைகள் போன்றவற்றில் சில பழக்க வழக்கங்கள்,  நடைமுறைகள் நினைத்துப் பார்க்கும் வகையில் பதிவாகியுள்ளன. 
"செப்பும் வினாவும் வழாஅது ஓம்பல்'(தொல்.சொல்.13) என்னும் நூற்பாவில் தொல்காப்பியர் கேட்கக்கூடிய  கேள்வியாகிய வினாவும் சொல்லக்கூடிய விடையாகிய பதிலும் தவறில்லாமல் இருக்க வேண்டும் என்கிறார். செப்பு, வினாக்களை மேலும் சில வகைகளாகப் பகுத்துத் தொல்காப்பிய உரையாசிரியர்கள் விரிவாக விளக்குகின்றனர். இடைக்காலத்தில் வாழ்ந்த அவர்கள் கொடுக்கும் சான்றுகளில் ஒன்றை இக்காலத்தோடு பொருத்திப் பார்க்கலாம்.
"கறக்கின்ற எருமை பாலோ? சினையோ?' எனக் கேட்கப்படும் வினாவே வழுவானது என உரையாசிரியர் சேனாவரையர் குறிப்பிடுகின்றார். ஓர் எருமை, பசு அல்லது பால் கொடுக்கும் உயிரினம் கன்று அல்லது குட்டிகளுக்குப் பால் கொடுக்கும் காலத்தில் இயல்பாக சினைப்படுவதற்கு வாய்ப்பே இல்லை.
சினைப் பிடிக்கும் பருவம் அடைந்து, வீட்டில் வளரும் எருமை, பசு போன்றவை அமாவாசை, முழுநிலவுக் காலங்களில் குரல் கொடுக்கத் தொடங்கும். குறிப்பாக எருமை நீண்ட நேரம் கத்தும்போது, "மாட்டுக்குக் கத்துது' என்பார்கள்.
அஃறிணையாகிய விலங்குகளிடமிருந்து உயர்திணையாகிய மானுடம் அறிந்துகொள்ள வேண்டிய முதன்மையான செய்தி, ஒரு பெண் விலங்கு சினைப்பட்டுவிட்டால் ஆண் விலங்கு அதனை நாடுவதில்லை. அதே போன்று பெண் விலங்கும் சினைப்பட்ட பிறகு கத்துவதில்லை. கன்று அல்லது குட்டி ஈன்று பால் கொடுத்து மிகவும் கவனமாக வளர்க்கும். ஈன்ற ஓர் ஆண்டுக்குள் பெண் விலங்கு சினைப்படுவதில்லை. 
எனவே, தொல்காப்பிய உரையாசிரியர்கள் காலம் அல்லது அதற்கு முன்னுள்ள காலத்தின்படி கறக்கின்ற எருமையைச் சினை மாடா? எனக் கேட்பது வினா வழுவாகும். அது பால் மாடுதான்; அதாவது கறக்கும் மாடுதான். "கறக்கத் தெரியாதவனிடம் சினை மாட்டைக் கொடுத்த கதையாக' என்றொரு சொலவடை உண்டு. பால் கறந்து பார்க்க ஆசைப்பட்டவனிடம் இன்னொருவன் சினை மாட்டைக் காட்டிக் கறக்கச் சொன்னானாம்.
ஆனால், இக்காலத்திற்கு இக்கருத்து பொருந்துமாறு இல்லை என்பதை வித்துவான் தி.வே.கோபாலையர் பின்வருமாறு குறிப்பிடுகின்றார்: "சினைப்பட்ட எருமையும், சினைப்பட்ட பின் பல திங்கள் பால் வழங்குவதனைக் கண்கூடாகக் காண்கிறோம். ஆதலின், இக்காலத்து இவ்வினா வினா வழுவன்று'.
இக்காலத்தில் கறக்கின்ற மாடு எவ்வாறு சினைப்படுகின்றது? காலமாற்றத்தில் அஃறிணைகளிடமும் மாற்றம் நிகழ்ந்துவிட்டதா? இல்லை! எல்லாமே அறிவியல் வளர்ச்சியால் ஏற்படும் மாற்றமே!
பசுமைப் புரட்சியைக் கொண்டுவந்தது போல வெண்மைப் புரட்சியையும் கொண்டு வந்தார்கள். மாடு கன்று ஈன்று மூன்று, நான்கு மாதங்களில் ஊசிவழி சினைப்படுத்தி விடுகின்றார்கள். பால் கறக்கும் காலத்தில் மாடுகளுக்கு நல்ல தீனி கொடுக்கப்படுவதால், வயிற்றில் வளரும் கன்றும் ஆரோக்கியத்துடன் வளருமாம்.
இயற்கை இயல்பை மீறி வளர்ந்துள்ள அறிவியல் வளர்ச்சியால் கறக்கின்ற எருமை பாலோ? சினையோ? எனக் கேட்பதே வழு என்று முற்காலத்தில் கருதப்பட்ட வினா வழுவே, இக்காலத்தில் வலுவிழந்து
விட்டது.
தொல்காப்பிய உரையாசிரியர் இளம்பூரணர், "ஒருவிரற் காட்டி நெடிதோ? குறிதோ? என்பது வினா வழூஉ' எனக் குறிப்பிடுவது இக்காலத்துக்கும் பொருந்தும்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jan/27/கறக்கின்ற-எருமை-பாலோ-சினையோ-3083872.html
3083871 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி திருக்குறளில் "மணவிலக்கு' மறைமுகமாக உள்ளது! - க. பூபதி DIN Sunday, January 27, 2019 02:10 AM +0530 "கம்பர் காட்டும் மணவிலக்கும் மறுவிலக்கும்' எனும் கட்டுரையில், (20.1.19) "மணவிலக்கு' குறித்து தொல்காப்பியமும், திருக்குறளும் எதுவுமே பேசவில்லை என்று கட்டுரையாளர் மா.கி.இரமணன் பதிவு செய்திருப்பது தவறு. திருக்குறளில் "மணவிலக்கு' குறித்து அதற்கான கருதுகோள்கள் உண்டு.

செப்பின் புணர்ச்சிபோற் கூடினும் கூடாதே
உட்பகை யுற்ற குடி    (887)

அரம்பொருத பொன்போலத் தேயும் உரம்பொருது
உட்பகை யுற்ற குடி     (888)

ஆகிய இரு குறள்களும் உணர்த்தும் செய்தி "வெளித்தோற்றத்திற்குப் பொருந்தியிருப்பது போல் தெரிந்தாலும் உட்பகை இருந்தால் உள்ளத்தால் பொருந்தி வாழ முடியாது. அதையும் மீறி உடன்பாடு இல்லாதவர்கள் கூடி வாழ்வதென்பது, ஒரு குடிசையில் பாம்போடு உடன் வாழ்வதற்கு ஒப்பானது (890)என்று திருவள்ளுவர் தெள்ளத் தெளிவாகக் கூறியுள்ளார்.
உள்ளத்தால் உடன்பாடு இல்லாதவர்கள் கூடி வாழ்வதால் எந்தப் பயனும் இல்லை. மாறாக தீமையே வந்து சேரும். அதைவிட அவர்கள் பிரிந்து மணவிலக்கு பெற்று வாழ்வதே நல்லது. மணவிலக்கு குறித்து வெளிப்படையாகத் திருக்குறளில் எதுவும் இல்லை என்றாலும், "உடன்பாடு இல்லாதவர்கள் கூடி வாழ்வது கொடுமையானது' என்பதை எடுத்துக் காட்டுவதன் மூலம் மனம் ஒன்றி வாழாதவர்கள் மணவிலக்கு பெறுவதற்கான சூழலை நோக்கி நகர்த்துகிறார் திருவள்ளுவர். எனவே, மணவிலக்கிற்கான கூறுபாடுகள் திருக்குறளில் உண்டு. 
இது நட்பியலில் வருவது; அதனால்,  குடும்ப உறவுகளுக்கு இக்கருத்தை வழங்கவில்லையென்று அவ்வளவு எளிதாக எடுத்துக்கொள்ள முடியாது. உட்பகை, உற்ற குடி என்று இரண்டு குறட்பாக்களில் எடுத்தாள்கிறார். அஃதன்றியும் தலைவன்- தலைவியின் உறவையும் "நட்பு' என்றே திருவள்ளுவர் குறிப்பதைப் பார்க்கிறோம். 

உடம்பொ டுயிரிடை என்னமற் றன்ன
மடந்தையொ டெம்மிடை நட்பு                 (1122)


என்று இன்பத்துப்பாலில், "காதல் சிறப்புரைத்தல்' அதிகாரத்தில் கூறியுள்ளார். எனவே, திருக்குறளில் மணவிலக்கு குறித்து எதுவுமே பேசவில்லை என்று கட்டுரையாளர் கூறியிருப்பது ஏற்றுக்கொள்ளதக்கதல்ல. 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jan/27/திருக்குறளில்-மணவிலக்கு-மறைமுகமாக-உள்ளது-3083871.html
3083870 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, January 27, 2019 02:08 AM +0530 பொற்பவும் பொல்லாதனவும் புனைந்(து) இருந்தார்
சொற்பெய்(து) உணர்த்துதல் வேண்டுமோ? - விற்கீழ்
அரிபாய் பரந்தகன்ற கண்ணாய்! அறியும்
பெரி(து)ஆள் பவனே பெரிது      (பா-82)


வில்லைப்போன்ற புருவத்தின்கீழ்ச் செவ்வரி படர்ந்திருக்கின்ற மிகவும் அகன்ற கண்ணை உடையாய்!  நன்மையையும்,  தீமையையும்,  நிரல்படப் புனைந்து மருங்கு இருந்தார் சொற்களால் கூறவும் வேண்டுமோ? எல்லாவற்றையும் தன்வயமாக நடத்தும் அவனே நன்மை தீமைகளை மிகவும் அறிவான். (க-து) கற்றறிந்தவன் எல்லாவற்றையும் தானே பகுத்தறிந்து நடப்பான். "பெரிது ஆள்பவனே பெரிது அறியும்' என்பது பழமொழி.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jan/27/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3083870.html
3079850 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, January 20, 2019 06:00 AM +0530 தமிழ் இதழியல் துறையில் நாங்கள் இருவரும் ஏறத்தாழ சமகாலத்தில் பயணித்திருந்தும்கூட, நானும் கார்ட்டூனிஸ்ட் மதனும் சந்திப்பதற்கான வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை. ஆனால், மதனின் கார்ட்டூன்களிலும், அவரது எழுத்துகளிலும் ஈடுபாடு கொண்ட  ஆயிரக்கணக்கான வாசகர்களில் நானும் ஒருவனாக இருந்து வருகிறேன். அவர் எழுதிய "வந்தார்கள் வென்றார்கள்' புத்தகத்தை நூற்றுக்கும் அதிகமான இளைஞர்களுக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கியிருக்கிறேன்.

கடந்த மாதம்தான் அவரை சந்தித்தேன். இதுவரை நான் சந்தித்த ஓவியர்களும் சரி, கார்ட்டூனிஸ்டுகளும் சரி, தங்களது படைப்புக்குத் தனிமையை விரும்புகிறவர்களாகவே இருந்திருக்கிறார்கள். அதிலும் குறிப்பாக, கார்ட்டூன் வரைபவர்கள், அதற்காக இரவு பகலாய் சிந்தித்து, பென்சிலால் வரைந்து, பலமுறை அடித்துத் திருத்தி கடைசியில் வடிவம் தருபவர்களாகவும்தான் இருந்திருக்கிறார்கள். ஆனால், மதன் அவர்களிடமிருந்து முற்றிலும் வேறுபடுகிறார்.

நம்மிடம் பேசிக்கொண்டே, சர்வ சாதாரணமாக அவர் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக கார்ட்டூன்களை வரைந்து தள்ளும் லாகவம் அவரது தனித்துவம். இந்த கார்ட்டூன் வேண்டாமே என்று சொல்வதற்குள், அதற்குப் பதிலாக இரண்டு மூன்று கார்ட்டூன்களை வரைந்து, இதில் எதையாவது எடுத்துக் கொள்ளுங்கள், என்று அவர் தந்தபோது, வியப்பில் வாயடைத்துப் போனேன்.
""கார்ட்டூன் எதைப்பற்றி இருக்க வேண்டும், எப்படி இருக்க வேண்டும், அதை எவ்வாறு பிரசுரிக்க வேண்டும் என்று தீர்மானிப்பது ஆசிரியரின் உரிமை. உங்களுக்குத் திருப்தி இல்லாவிட்டால் இன்னொரு கார்ட்டூன் வரைந்து தருகிறேன், அவ்வளவுதானே'' என்று மதன் கூறியபோது, "நிறைகுடம் ததும்பாது' என்கிற பழமொழி நினைவுக்கு வந்தது.

தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும் என்பார்கள். கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக "தினமணி' நாளிதழில் "கார்ட்டூன்' இல்லை என்கிற குறை இருந்தது. கார்ட்டூனிஸ்ட் மதன் அந்தக் குறையைத் தீர்க்க வந்துவிட்டார். "வந்துவிட்டார்' என்று சொன்னால் தவறு. "மீண்டும் வந்துவிட்டார்' என்று சொல்ல வேண்டும்.
""நான் கார்ட்டூனிஸ்ட்டாக அறிமுகமானதே தினமணி கதிரில்தான்'' என்று மதன் கூறியபோது, எனக்கே வியப்பாக இருந்தது. தனது கல்லூரிப் படிப்பை முடித்த கையோடு, கார்ட்டூனிஸ்ட்டாக மதனை அறிமுகப்படுத்தியதே தினமணி கதிர்தான் என்று அவர் சொல்லித்தான் எனக்குத் தெரியும். ரா.அ. பத்மநாபன் தினமணி கதிரின் ஆசிரியராக இருந்தபோது தொடங்கி, அவருக்குப் பின்னால் சாவி சார் ஆசிரியராகத் தொடர்ந்தபோதும் தினமணி கதிரில் கார்ட்டூன்கள் போட்டு வந்ததாகத் தெரிவித்தார் மதன்.

தினமணிக்கு மதன் திரும்பி வந்தது பெரிதல்ல. தொடங்கிய இடத்துக்கே விரும்பி வந்திருக்கிறார். நான் எட்ட இருந்து வியந்து பார்த்த சக இதழியலாளருடன் கிட்ட இருந்து பயணிப்பது மகிழ்ச்சி தரும் அனுபவம். சொடுக்குப் போடும் நேரத்தில் கார்ட்டூன் போட்டுத் தந்துவிடும் மதனின் வித்தகத்தை நினைத்து நினைத்து மலைக்கிறேன். 


முந்தைய தலைமுறையைச் சேர்ந்தவர்கள் என்றாலும்கூட,  கல்லூரிப் பருவத்திலிருந்தே  எனக்கு "ஏழிசை வேந்தர்' எம்.கே. தியாகராஜ பாகவதர் மீது ஒருவித ஈர்ப்பு உண்டு. தினமணி கதிரில் தொடராக வெளிவந்த விந்தன் எழுதிய  "பாகவதரின் கதை'தான் அந்த ஈர்ப்பு ஏற்பட்டதற்குக் காரணம் என்று நினைக்கிறேன். சென்னை புத்தகக் கண்காட்சியில் நான் வாங்கிவந்த புத்தகங்களில் டி.வி. பாலகிருஷ்ணன் எழுதிய "எம்.கே.டி.பாகவதர் இசையும் வாழ்க்கையும்' புத்தகமும் ஒன்று.

""பாகவதர் அவர்கள் வந்துகொண்டிருந்தார்கள். அவரைச் சுற்றி ஒளி வீசிக் கொண்டிருந்ததாக உணர்ந்தேன். அந்த இடத்தில் எத்தனையோ விளக்குகள் போடப்பட்டிருந்தாலும், பாகவதர் அவர்கள் அந்த இடத்தைவிட்டு அகன்றதும் ஏதோ ஒரு இருள் கப்பிக்கொண்டது போலத் தோன்றுகிறது.  பொன் நிறமான மேனி. கழுத்தைச் சுற்றி சரிகை மட்டும் தெரியும் மேல் வேஷ்டி. காதுகளிலும் கைகளிலும் மின்னும் வைரங்கள். அழகான சுருட்டை முடி. சிரித்தபடி அவர்  நடந்து வருவதைக் காணும் யாரும் தங்கத்தாலானா உருவம் உயிர் பெற்று வருவது போலவே எண்ணுவார்கள்!''  1959- இல் "நடிகன் குரல்' பத்திரிகை வெளிக்கொணர்ந்த எம்.கே.தியாகராஜ பாகவதர் நினைவு மலரில் இப்படி எழுதி இருப்பது எம்.ஜி.ஆர். என்றால், பாகவதரின் புகழும் செல்வாக்கும் எத்தகையது என்பதை நாம் உணரலாம்.

பாகவதர் குறித்த அத்தனை தகவல்களையும், அவரது வாழ்வில் நடந்த சம்பவங்களையும் அநேகமான ஒன்று விடாமல் தொகுத்துப் புத்தக வடிவம் தந்திருக்கிறார் பாகவதரின் தீவிர ரசிகரான, அவரை நேரில் பார்த்திருக்கும் டி.வி.பாலகிருஷ்ணன்.  14 திரைப்படங்களில் மட்டுமே நடித்திருக்கும் தமிழகத்தின் முதலாவது "சூப்பர் ஸ்டார்' எம்.கே.தியாகராஜ பாகவதர் தொடர்பான அத்தனை புகைப்படங்களையும் இணைத்திருப்பது தனிச்சிறப்பு. 

அவர் நடித்த படங்களில் பவளக்கொடி,  நவீன சாரங்கதரா, சத்தியசீலன், ராஜமுக்தி ஆகியவை கிடைக்கவில்லை என்றும், பவளக்கொடியின் ஒரே ஒரு பிரதி  புணே தேசிய திரைப்பட ஆவணக் காப்பகத்தில் இருப்பதாகவும் தெரிவிக்கிறது இந்தப் புத்தகம்.  அது  எண்மப் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறதா என்பதை திரையுலகம் உறுதிப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய சுவாரசியமான புத்தகம்.  இந்தப் பதிவுக்காக ஓய்வுபெற்ற  இந்தியன் வங்கி  உதவிப் பொது மேலாளர் டி.வி.பாலகிருஷ்ணனுக்கு தமிழகம் நன்றிகூறக் கடமைப்பட்டிருக்கிறது. 


சென்னை புத்தகத் திருவிழாவில், நண்பர் வழக்குரைஞர் கே.எஸ்.ராதாகிருஷ்ணன் தொகுத்து வெளியிட்டிருக்கும் ஜெகவீரபாண்டியனாரின் "பாஞ்சாலங்குறிச்சி வீரசரிதம்' புத்தக வெளியீட்டு விழாவுக்குச் சென்றிருந்தேன். அரங்குகளைச் சுற்றிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தபோது, "அன்னம்' பதிப்பக அரங்கில் கவிஞர் அறிவுமதியை சந்தித்தேன்.

"படித்துப் பாருங்கள்' என்று அவர் தனது "மழைப் பேச்சு' கவிதைத் தொகுதியைத் தந்தார். பார்த்ததும் அங்கேயே பிரித்துப் படிக்கத் தொடங்கினேன். அதிலிருந்த ஒரு கவிதை கருத்தைக் கவர்ந்தது. 
நமது ஒவ்வொரு சொல்லும்கூட 

முத்தம்தானே... யாம் பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ் வையகம்.
ஒத்துழைத்த உதடுகளுக்கு நன்றி
முத்தம் எச்சில் சொற்கள்!

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jan/20/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3079850.html
3079849 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "மதியம்' எனும் சொல்லாட்சி! -புலவர் இரா.வேதநாயகம் DIN Sunday, January 20, 2019 05:59 AM +0530 "மதியம்' என்ற சொல்லாட்சி இரு பொருள்களில் பயன்பட்டு வருகிறது.  மதியம் - பகல் நேரத்தின் நடுப்பகுதி. அதாவது, சூரியன் உச்சிக்கு வரும் நேரம் - நண்பகல் என்று ஒரு பொருளிலும்;  நிலா, சந்திரன் என்று ஒரு பொருளிலும் வழங்கி வருகின்றது. ஆனால், சங்க இலக்கியங்களில் உள்ள பாடல்களை நோக்கும்போது, "மதியம்' என்ற சொல் நிலவைக் குறிப்பதாகவே வந்துள்ளது.
திருநாவுக்கரசர் தம் தேவாரத்தில், "மாசில் வீணையும் மாலை மதியமும்' என்று மாலையில் (இரவில்) தோன்றும் முழுமதியையே குறிப்பிடுகின்றார்.
இளங்கோவடிகள், "வானூர் மதியம் சகடணைய வானத்து...' (சிலம்பு: மங்கல 5-7) என்று வானத்தில் ஊர்கின்ற முழுமதியையே மதியம் என்ற சொல்லால் குறிப்பிடுகின்றார்.
பிசிராந்தையார், "கோடுகூடு மதியம் முகிழ்நிலா விளங்கும்...' (புறம்: 67) என்று கோப்பெருஞ்சோழனை போற்றிப் பாடும் பாடலில், "கோடு கூடு மதியம்' என்ற சொல்லாட்சியில் இரு பக்கமும் வந்து பொருந்திய நிறை மதியையே - நிலவையே குறிப்பிட்டுள்ளது நோக்கத்தக்கது.
சேந்தன்பூதன் என்கிற புலவர் பெண் ஒருத்தியின் அழகினை வருணிக்கும் போது, "பிறையென மதியம் குறுஉ  நுதலும்... ' (குறுந். 226 1-3) என்று பெண்ணின் நெற்றிக்கு நிலவின் பிறையை உவமித்துக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
பரிபாடலில்,
"விரிகதிர் மதியமொடு வியல் விசும்பு புணர்ப்ப
எரி, சடை எழில் வேழம், தலையெனக் கீழிருந்து' 
என்றும்,
"மதியம் மறைய, வருநாளில் வாய்ந்த
பொதியில் முனிவன் புரைவரைக் கீறி' (பரி.11)
என்றும், "மதியம்' என்ற சொல்லாட்சி பயன்று வருகிறது. அகநானூற்றில், "வைகுநிலை மதியம் போல' (அகம். 299. 11-12) என்ற பாடலில் மதியம் பயன்று வருதலைக் காணலாம். புறநானூற்றில்  புலவர் பெருந்தலைச் சாத்தனார் பாடலில், "வெண்குடை மதியம் மேல் நிலாத் திகழ்தர' (புறம். 294: 1-2) என மதியம் என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தியமை காணலாம்.
புலவர் வேளாதத்தன் என்பார், 
"எழுதரு மதியம் கடல் கண்டாஅங்கு' என்று வரைவிடை வேறுபடுதலைத் தோழிக்குக் கிழத்தி உரைக்கும் வண்ணம் பாடியது நோக்கத்தக்கது.
பாண்டியன் பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதியைக் காரிகிழார் என்கிற புலவர்,  "தண்டா வீகைத் தகைமாண் குடுமி/ தண்
கதிர் மதியம் போலவும்' (புறம் 6: 27-30) என்று பாடும்போது தண்கதிர் மதியம் போல என்ற சொல்லாட்சியைக் குறிப்பிடுகின்றார்.
அருணகிரிநாதர்,  "சீத மதியம் எறிக்குந் தழலாலே' என்று இசையுடன் பாடும்போது, மதியம் என்ற சொல்லைக் குறிப்
பிட்டுள்ளார்.
இலக்கிய வழக்கில் மதியம் என்பது நிலவைக் குறிக்கிறது பேச்சு வழக்கில் பயன்படுத்தும்போது "மதியம்' என்பது நண்பகலையே குறிக்கிறது கவனத்திற் கொள்ளத்தக்கது.
"மத்தியானம்' என்ற வடமொழிச் சொல்லாகவே பெரும்பாலும் அது பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது.

 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jan/20/மதியம்-எனும்-சொல்லாட்சி-3079849.html
3079848 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "மா'த் தமிழ் இன்பம்! -முனைவர் நாவை. சிவம் DIN Sunday, January 20, 2019 05:59 AM +0530 எண்ண எண்ண ஈடில்லா இன்பம் தரும்; சொல்லச் சொல்ல சுவை யாவும் அள்ளித் தரும் நம் வண்ணத் தமிழில் எத்தனை எத்தனையோ தித்திப்புகள்; தீங்கனிச் சாறுகள்; இனிப்பு நயங்கள்; எழிலான தேனடைகள்; அணிநலன்கள்; அழகுச் சிலிர்ப்புகள்; நகைச்சுவை விருந்துகள்; சிந்தனையின் சுவை ஊற்றுகள்.
அங்கும் இங்குமின்றி எங்கெங்கும் தங்கு தடையின்றி ஒவ்வோர் எழுத்திலும், சொல்லிலும், சொற்றொடரிலும், தொடர் மொழியிலும் விரிந்தும், பரந்தும், மறைந்தும், நிறைந்தும், சிறந்தும் கிடக்கின்றன; இவ்வின்பப் பெருக்கைச் சான்றோர்களின் உரைகளிலும், பாடல்களிலும் கண்டு இன்புறலாம்.
இதனாலன்றோ ""இருந்தமிழே உன்னால் இருந்தேன்; இமையோர் விருந்தமிழ்தம் என்றாலும் வேண்டேன்'' என்று தமிழ்விடு தூது ஆசிரியரும்; ""மங்கை ஒருத்தி தரும் இன்பம், என் மாத்தமிழுக்கு ஈடாமோ'' என்று பாவேந்தரும்;  ""தாழ்ந்தாலும் வீழ்ந்தாலும் தமிழ் மேல் தான் வீழ்வேன், தனியேனாய் நின்றாலும் என் கொள்கை மாறேன்''  என்று பெருஞ்சித்திரனாரும் முழங்கினர் போலும்!
கொஞ்சு தமிழ் பாடிய சான்றோர் பலருள்ளும், குமுகாய நலனுக்கே சமயத்தைப் புகுத்தி, புதுக்கிப் புரட்சி செய்த வெள்ளாடைத் துறவியார்; கண்மூடிப் பழக்கமெல்லாம் மண்மூடிப் போகப் பாடிய அரும்பாவலர்; பகுத்தறிவு ஒளியை முதன்முதல் ஏற்றிய  வடலூர் வள்ளல் இராமலிங்க அடிகளார் ஆவார். அவர் பாடிய "திருவருட்பா' தொகுதியில் "வெறிவிலக்கு' 
எனும் பகுதியில் வரும் பாடலில், ஒரே எழுத்தை 19 இடங்களில் பெய்து இலக்கியத் தமிழின்பம் தருகிறார்.
தலைவி ஒருத்தி,  தன் தலைவனுடன் மையல் கொள்கிறாள்; அவளைக் காதல் நோய் வருத்துகிறது. ஊரில் அலர் தூற்றப்பெறுகிறது; பழிச்சொற்கள் பலராலும் பேசப்பெறுகின்றன. இதனை மாற்ற காளி தேவிக்கு ஆடு ஒன்றை வெட்டி, பூசை நடத்த வேலனால் முயற்சி மேற்கொள்ளப்பெறுகிறது. இந்நிலை எண்ணி வருந்திய வள்ளலார் உள்ளம் பேசுகிறது... பாருங்கள்!
"என்ன வியப்பு! இந்த ஆடு உங்களை இந்தப் பிறவியில் என்ன செய்தது?  தாயே! மன்மதன் இதைக் கண்டு அஞ்சுவானா? (5 மா); அதனால் இவள் துன்பம் ஆறுமா? (6 மா); இந்த முயற்சிகள் தலைவனுக்கு எட்டுமா? (8 மா); இத்தகைய பொருள் அமைந்த பாடல் இதுதான்:
(1) இம்மை யறையனைய (2) வேசூர (3) மாதருமா
(4) இம்மையுமை (5) யிம்மையையோ
வென்செய்த- (6) தம்மைமதன்
(7) மாமாமா  மாமா(8)மா மாமாமா மாமாமா(9)
மாமாமா மாமாமா மா.
குறிப்பு: (1) இம்மையல் + தையல் + நைய; (2) ஏசு + ஊர; (3) மாதரும் + ஆ
(4) இம்+மை (ஆடு) உமை;  (5) இம்மை + ஐயோ; (6) அம்மை + மதன்
(7) 5 மா (அஞ்சுமா); (8) 6 மா (ஆறுமா ); (9) 8 மா (எட்டுமா) (5+6+8 = கூடுதல் 19 மா).
எப்படிச் சுவை தருகிறது பார்த்தீர்களா? "தெய்வத்தின் பெயரால் உயிர்ப் பலி செய்தல் கூடாது; இதனால் எப்பயனும் இல்லை' என்கிற தம் கருத்தை யாப்பில், சிறந்த நேரிசை வெண்பாவின் வழி எவ்வளவு நேர்த்தியாக மனித குலத்திற்கு நினைவூட்டியுள்ளார்.
தித்திக்கும் தெள்ளுதமிழ் கற்ற வித்தகு திருவருட்பா தந்த வள்ளலாரின் உள்ளம் வழி பெற்ற "மா'த் தமிழ் இன்பத்தை நாமும் மாந்தி மகிழ்வுறுவோம்!

 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jan/20/மாத்-தமிழ்-இன்பம்-3079848.html
3079847 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கம்பர் காட்டும் மண விலக்கும்... மறு விலக்கும் !  -மா.கி. இரமணன் DIN Sunday, January 20, 2019 05:58 AM +0530 இன்பத்துப்பால், பொருட்பால், அறத்துப்பால் என்று திருக்குறள் அமைப்பு முறையைத் தலைகீழாக மாற்றி,  அறிஞர் மு.வ. "வாழ்க்கை விளக்கம்' எனும் நூலை எழுதினார்.
""இன்பமும் பொருளும் அறனும் என்றாங்கு'' என்று களவியலின் (தொல்.பொருள்) முதல் நூற்பாவில் , இன்பம், பொருள், அறம் என்று தொல்காப்பியர் வரிசைப்படுத்தியதை மு.வ. இதற்கு சான்றாக எடுத்துக் கொண்டார். இன்பத்துப் பாலில் களவில் தொடங்கிய காதல், கற்பியலில் திருமணத்தில் 
முடியும்.
தலைவனும், தலைவியும் எதிரெதிராகக் கண்டு, உருகி, காதல் கொண்டு பழகக் காரணம் பாலுணர்வுக் கவர்ச்சி இல்லை; ஒன்றி உயர்ந்த பாலான, விதியே ஆண் - பெண்ணைக் காண வைத்து, கணவன் - மனைவி ஆக்குகிறது.
""ஒன்றி உயர்ந்த பாலது ஆணையின், ஒத்த கிழவனும் கிழவியும் காண்ப'' எனத் தொல்காப்பியர் (கள-பா3) இருவரையும் "ஊழாகிய விதியே சேர்க்கிறது' என்கிறார். 
கற்பியலில் மறையோர் ஏத்தும், பிரமம், பிரசாபத்தியம், ஆரிடம், தெய்வம், காந்தருவம், அசுரம், இராக்கதம், பைசாசம் ஆகிய எட்டு வகை திருமணத்தில் காந்தர்வத் திருமணம் நடக்கிறது. தேடித் தேடி, ஓடி ஓடி, காதலர்கள் களவில் கூடி, கற்பில் திருமணம் முடிக்கின்றனர். அவ்வளவுதான், திருமணம் முடித்து காதலன் கணவனாக, காதலி மனைவியாக ஆனதும் கூடல் மறைந்து ஊடல்  தொடங்கிவிடுகிறது. ""புலத்தலும் ஊடலும் கிழவோற்கு உரிய'' - இல்லத் தலைவியின் பொய்க் கோபமும், பிணக்கமும் தலைவனைத் தடுமாற வைக்கிறது. 
புலவி-  ஊடல் - துனி - மணவிலக்கு:
காதலர் கருத்து வேறுபாடுகளை அளவிட்டால், சிறுசினம், பொய்ச் சினத்தை "புலவி' என்றும், "புலவி' அதிகமாகி மெய்ச்சினமாகி செயலால் பிரிந்தால் "ஊடல்' என்றும், "ஊடல்' அதிகமாகி எல்லை கடந்தால்  "துனி' எனவும் கூறலாம். "துனியும்' துளி எல்லை மீறினால் மணவிலக்கு நேரலாம்.
"விவாகரத்து' எனும் மணவிலக்கு பற்றி தொல்காப்பியம், திருக்குறள் எதுவுமே பேசவில்லை. திருக்குறள் அதிகாரம் 131புலவி, 132 புலவிநுணுக்கம், 133 ஊடல் உவகையுடன் முடிகிறது. "புலவி'யை  2 இடங்களிலும், "துனி' யை 8 இடங்களிலும், "ஊடல்' பற்றி 18 இடங்களிலும்  திருவள்ளுவர் பேசியுள்ளார்.
""ஊடலில் தோன்றும் சிறு துனி'' (குறள் 1322); ""துனியும் புலவியும் இல்லாயின் காமம், கனியும் கருக்காயும் அற்று'' (குறள் 1306);  ""உப்பு அமைந் தற்றால் புலவி'' (குறள்-1302).  சோற்றில் உப்பு அளவுக்கே ஊடலும் புலவியும் இருக்க வேண்டும் என்கிறார். 
""ஊடலில் தோற்றவர் வென்றார் அதுமன்னும்
கூடலில் காணப் படும்'' (குறள்-1327).
ஊடலில் தோற்றவர் கூடலில் வென்றுவிடுவார் என்று கணவன் - மனைவி பிணக்கை சமரசம் செய்து "ஊடல் முடிவில் உவகை' என்று ஊடலுவகையுடன்  திருவள்ளுவர் திருக்குறளை இனிதே முடித்தார். அதற்கு மேலும் சென்று, பிரிந்து தமிழர் மணவிலக்குப் பெறவில்லை. விவாகரத்தினை கம்பரே முதன்
முதலாகக் காட்டியுள்ளார்.
தயரதன் தன் மனைவி கைகேயியை "இவள் என் தாரம்  அல்லள்; இவள் மகன் பரதனும் எனக்கு இனி மகன் இல்லை' என்று கூறி விவாகரத்தை - "மணவிலக்கை' அரண்மனையில் பலர் முன்பாக 
அறிவிக்கிறார்.
மரண வாக்குமூலத்தை நீதிபதிகள், அதிகாரிகள் முன்பாகத் தந்தால்தான் செல்லுபடியாகும். அதுபோல, இந்த மண விலக்கை குலகுரு வசிஷ்டர் மற்ற அரசு அதிகாரிகள் முன்பாக அறிவிக்கிறார்.
"சொன்னேன் இன்றே, இவள்
என் தாரம் அல்லள் துறந்தேன்
மன்னே ஆவான் வரும் அப்பரதன்
தனையும் மகன் என்று
உன்னேன்! முனிவா! அவனும் 
ஆகான் உரிமைக்கு என்றார்''  
(அயோ.1654)
தயரதன் கைகேயியை விவாகரத்து செய்து, பரதனை விலக்கி வைத்தார். தயரதன் சட்டப்பூர்வமாக இதை செய்ததால் பரதன் தன் தந்தைக்கு இறுதிச் சடங்குகள் செய்ய அனுமதிக்கப்படவில்லை. "இவள் கைகேயி என் தாரம் அல்லள்' என்று மட்டும் கூறி
யிருந்தால் வெறுப்பில், விரக்தியில் கூறியதாய்க் கொள்வர். ஆனால், "துறந்தேன்' என்று மணவிலக்கு தந்துவிடுகிறார்.
ஊடல், புலவி, துனியின் உச்சத்தில் நின்று கைகேயி இரு வரங்களை தயரதனிடம் கேட்டாள். மாமன்னன் தயரதன் கைகேயி பாதங்களில் விழுந்து வணங்கி "பரதனுக்கு நாடு கொடு, ஆனால் ராமனைக் காட்டுக்கு அனுப்பிவிடாதே' என்று அழுது கெஞ்சினார்.
"மனைவி உயர்வும் கிழவோன் பணிவும்
நினையும் காலைப் புலவியுள் உரிய' 
 (தொல்.பொருள். 223)
மனைவியின் காலில் கணவன் விழுவது புலவி காலத்திற்குரியது என்றார் தொல்காப்பியர். பத்து திசைகளிலும் தேர் செலுத்தி வென்ற தயரதன், மனைவி கைகேயியிடம் தோற்றுப் புலவியில் விழுந்தார். ஊடல், புலவி, துனி என்ற பிணக்கின் எல்லைகள் கணக்கின்றிச் சென்றதால் "மணவிலக்கு' 
நேர்ந்தது.
தமிழரின் வாழ்வுக்குப் பொருளிலக்கணம் வகுத்த தொல்காப்பியர், கணவன் - மனைவி கருத்து வேறுபாடுகளுக்கு முடிவாக "மணவிலக்கு' என்கிற தீர்வைக் காட்டவே இல்லை. பழந்தமிழ்ச் சமுதாயத்தில் காதலர்கள் கூடியும், ஊடியும், பிரிந்தும், சேர்ந்தும் வாழ்ந்தனரே அன்றி, நிரந்தரமாகப் பிரியும் விவாகரத்து எனும் "மணவிலக்கு' அன்று இல்லவே இல்லை.
கம்பருக்கு வான்மீகத்தை மொழிபெயர்க்கும்போது "மணவிலக்கு' பற்றிப் பாடும் அவசியம் நேர்ந்தது. இதற்குத் தீர்வாக விவாகரத்து செய்த கைகேயியையும், பரதனையும் மன்னித்து மீண்டும் ஏற்குமாறு ராமர் வேண்டுகிறார்.
ராமனது கருணைக்கும், மன்னிக்கும் குணத்திற்கும் எடுத்துக்காட்டான இந்த வேண்டுகோளை ஏற்று, இறுதியில் தேவ வடிவில் வந்த தயரதன் "மணவிலக்கை' மறுவிலக்கு செய்து மீண்டும் கைகேயியை மனைவியாகவும், பரதனை மகனாகவும் ஏற்கின்றார்.
யுத்தகாண்டத்தின் மீட்சிப் படலத்தில் மறைந்த தயரதன் தேவ வடிவில் ராமன் முன் வருகிறார். தெய்வ உருவில் நிற்கும் தயரதனிடம் "நீங்கள் தீயள் எனத் துறந்த என் தெய்வமும், மகனும், தாயும், தம்பியும் ஆகும் வரம் தருக!' (கம்ப.10079) என்று ராமர் 
வேண்டுகிறார்.
தனக்குக் கெடுதல் செய்து, காட்டுக்குத் துரத்திய சிற்றன்னையை தெய்வம் என்று போற்றியதால், உயிரினம் யாவும் ஆர்த்து எழுந்து ராமனை வாய்திறந்து போற்றின. கைகேயிக்குத் தந்த இரு வரங்களால் நேர்ந்த அத்தனை கொடுமைகளையும், ராமனுக்கு இரு வரங்கள் தந்து போக்கிக் கொண்டார் (கம்ப- 10082) தயரதன்.
மனைவிக்கு மணவிலக்கு தந்து மீண்டும், மறுமுறை அதனை விலக்கி, தயரதன் மன்னித்து மறுவாழ்வு தந்தது போல் இன்றைய உலகிலும் நிகழ்ந்தால் ராமராஜ்யம் மலரும்!
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jan/20/கம்பர்-காட்டும்-மண-விலக்கும்-மறு-விலக்கும்--3079847.html
3079846 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, January 20, 2019 05:56 AM +0530 நாடி நமரென்று நன்கு புரந்தாரைக்
கேடு பிறரோடு சூழ்தல் கிளர்மணி
நீடுகல் வெற்ப! நினைப்பின்றித் தாமிருந்த
கோடு குறைத்து விடல்     (பா-81)

விளங்குகின்ற மணிகள் பொருந்திய நீண்ட கற்பாறைகளையுடைய மலை நாடனே! ஆராய்ந்து நம்மவர் என்று கருதி வேண்டியன உதவி நன்றாகக் காப்பாற்றியவர்களை, காப்பாற்றப்பட்டவர்கள் அவர்க்குச் செய்யத்தக்க தீமையை அவர் பகைவரோடு சேர்ந்து எண்ணுதல், ஒருவன் உணர்வின்றித் தான் தங்கியிருந்த கோட்டின் அடியை வெட்டி வீழ்த்தி உயிர்விடுதலை யொக்கும். (க-து) செய்த உதவியை மறந்து தீமை செய்பவன் பற்றுக்கோடின்றி அழிவது விதி.  "தாமிருந்த கோடு குறைத்துவிடல்' என்பது பழமொழி.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jan/20/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3079846.html
3076032 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அணியரங்கர் நடத்தும் (அ)நீதி! DIN DIN Sunday, January 13, 2019 02:52 AM +0530 "பிரிவாற்றாத தலைவியின் நிலைகண்டு நற்றாய் இரங்கல்' என்னும் துறையில் அமைந்த அஷ்டப்பிரபந்தப் பாடல் (திருவரங்கக் கலம்பகம், பா.27) ஒன்றைக் காண்போம்.
 "சீதைக்காக, முன்பு மாய மானை அம்பால் எய்தவர் இன்னும் என் மடமை பொருந்திய மகளை வந்து சேரவில்லை. பாரதப் போரில் சக்கரத்தால் மாலைப்பொழுதை உருவாக்கியவர், என் மகளுக்குத் தேன் நிரம்பிய, பசுமையான துளசி மாலையைக் கொடுத்தருளவில்லை. முன்பு இந்திரனால் பெய்விக்கப்பட்ட பெருமழையைக் கோவர்த்தன மலையைக் கொண்டு தடுத்து அனைவரையும் காத்தவர், என் மகளின் கண்களிலிருந்து பெருகும் பெருமழையாகிய கண்ணீரைத் தடுத்து நிறுத்தவில்லை. பாற்கடலைக் கடைந்து, தேவர்களுக்கு அமுதம் அளித்தவர், என் மகளுக்குத் தன் திருவாயில் ஊறும் அமுதத்தைக் கொடுக்கவில்லை. திரௌபதிக்கு மேன்மேலும் வளரும் ஆடையைக் கொடுத்தவர், தான் கொண்டிருக்கும் ஆடையை என் மகளுக்குத் தந்து அவள் துயரத்தை நீக்கவில்லை; சிவபெருமான் பிச்சை எடுத்ததைப் போக்கி அருளியவர், என் மகளுக்கு நீண்டு வளரும் இரவுப்பொழுது துன்பமாய் வளர்வதைத் தடுக்கவில்லை. கஜேந்திரன் அழைத்த அளவில் எழுந்தருளி அதற்கு அன்பு காட்டியவர், என் மகளின் தனங்களாகிய யானைகளின் முன்னே தோன்றி, அவற்றிற்கு அன்பு செய்யவில்லை. இதனால் திருவரங்கரின் அறம் நடத்தும் முறை அநீதியாகவே உள்ளது' என்கிறாள் நற்றாய்!
 "மானை எய்தவர் இன்னம் என் மட
 மானை எய்திலர்; நேமியால்
 மாலை தந்தவர் பைந்துழாய் மது
 மாலை தந்திலர்; இந்திரன்
 சோனை மாரி விலக்கி விட்டவர்
 சொரி கண் மாரி விலக்கிலார்;
 சுரர் தமக்கு அமுதம் கொடுத்தவர்
 சோதிவாய் அமுதம் கொடார்;
 தானை ஐவர் கொடிக்கு அளித்தவர்
 தானை கொண்டு அது அளிக்கிலார்;
 சங்கரற்கு இரவைத் தடுத்தவர்
 தையலுக்கு இரவைத் தடார்;
 ஆனை முன்வரும் அன்புளார் முலை
 ஆனை முன்வரும் அன்பிலார்;
 அணி அரங்கள் நடத்தும் நீதி
 அநீதியாக இருந்ததே!'
 அருஞ் சொற்பொருள்: மாலை - மாலைப்பொழுது; மாலை - துளசி மாலை; இரவை - யாசித்தலை; இரவை - இரவுப்பொழுது; அநீதியாக இருந்ததே - பழிப்பது போல் புகழ்வது (நிந்தாஸ்துதி).
 இச்செய்யுளில், எய்தவர் - எய்திலார் முதலாகக் கூறப்பட்டவை எதிர்மறையும், உடன்பாடுமாய் சில சொற்றொடர்கள் சொல்லாலும், சில சொற்றொடர்கள் பொருளாலும் மறுதலைப்படத் தொடுக்கப்பட்டதால் முரண்தொடையாய் அமைந்தது. "சொல்லிணும் பொருளிளும் முரணுதல் முரணே'' என்கிறது தண்டியலங்காரம்.
 
 -முனைவர் இரா. வ. கமலக்கண்ணன்
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jan/13/அணியரங்கர்-நடத்தும்-அநீதி-3076032.html
3076031 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, January 13, 2019 02:51 AM +0530 தமிழக வரலாற்றில் வேதாரண்யத்திற்கு தனிச்சிறப்பு உண்டு. வடநாட்டில் "தண்டி' எப்படியோ அப்படித்தான் தென்னகத்துக்கு வேதாரண்யம்.
 1930-ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 30-ஆம் தேதி வேதாரண்யத்திலுள்ள அகஸ்தியம்பள்ளி உப்பளத்தில்தான் மூதறிஞர் ராஜாஜி தலைமையில் தடையை மீறி உப்பு எடுக்கப்பட்டது. இந்தப் போராட்டத்தில் ராஜாஜியின் பின்னால் அணிவகுத்து, திருச்சியிலிருந்து வேதாரண்யத்திற்குப் பாத யாத்திரையாகச் சென்ற முதல் 100 விடுதலைப் போராட்ட வீரர்களில் "தினமணி' நாளிதழின் முன்னாள் ஆசிரியர் பெரியவர் ஏ.என். சிவராமனும் ஒருவர்.
 வேதாரண்யம் உப்பு சத்தியாக்கிரகத்தின் வெற்றிக்கு உறுதுணையாகவும், முக்கிய காரணகர்த்தாவாகவும் விளங்கியவர் "சர்தார்' வேதரத்னம் பிள்ளை. உப்பு சத்தியாக்கிரகத்துக்கு உதவியதற்காக அவரது சொத்துகளை பறிமுதல் செய்தது மட்டுமல்லாமல் அவரை சிறையிலும் அடைத்தது அன்றைய ஆங்கிலேயே அரசு. அவரது தியாகமும், தேசப்பற்றும் இன்று நினைவுகூரப்படாமல் இருப்பது வேதனைக்குரியது.
 இந்திய விடுதலை வேள்வித் தலைவர்களில் "சர்தார்' என்று அழைக்கப்படுபவர்கள் வல்லபபாய் படேலும், வேதரத்னம் பிள்ளையும் மட்டுமே. பெண் விடுதலைக்கான முனைப்பும், ஹரிஜன முன்னேற்றத்தின் மீது தீவிரமும் கொண்டிருந்த "சர்தார்' வேதரத்னம் பிள்ளை, கல்வி வாய்ப்பு மறுக்கப்பட்ட, தீண்டாமையால் ஒதுக்கி வைக்கப்பட்ட பெண்களின் முன்னேற்றம்தான் அண்ணல் காந்தியடிகளின் இலக்கு என்பதால், அந்த லட்சியத்தை நிறைவேற்ற களமிறங்கினார். பெண்கள் கல்விக்காக 1946-இல் தொடங்கப்பட்ட "கஸ்தூர்பா காந்தி கன்யா குருகுலம்' கடந்த 70 ஆண்டுகளில் ஆயிரக்கணக்கான பெண்கள் மேல்நிலை வகுப்பு வரை படிக்கும் வாய்ப்பை ஏற்படுத்திக் கொடுத்திருக்கிறது.
 ஏழைப் பெண் குழந்தைகளுக்குக் குறிப்பாக, சமுதாயத்தின் அடித்தட்டு வர்க்கத்தைச் சார்ந்த ஒடுக்கப்பட்ட பெண் குழந்தைகளுக்கு உண்டு, உறைவிடக் கல்வி கற்கும் வாய்ப்பை கஸ்தூர்பா காந்தி கன்யா குருகுலம் வழங்குகிறது. ஏறத்தாழ 3,500 பெண்கள் இங்கே படித்து வருகிறார்கள். "சர்தார்' வேதரத்னம் பிள்ளையைத் தொடர்ந்து அவருடைய மகன் அப்பாகுட்டிப் பிள்ளையும், இப்போது பெயரர்கள் அ.வேதரத்னம், அ. கேடிலியப்பர் ஆகியோர் இந்த குருகுலத்தை நிர்வகித்து வருகிறார்கள்.
 "கஜா' புயலால் மிகவும் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டு இந்தக் குருகுலத்தின் பல கட்டடங்கள் சீர்குலைந்தன. வகுப்பறைகளின் கூரைகள் அடித்துச் செல்லப்பட்டன. மரங்கள் முற்றிலுமாக வேரோடு பெயர்ந்து சாய்ந்துள்ளன. இந்த நிலையில்தான் திருச்செங்கோடில் ராஜாஜியால் நிறுவப்பட்ட காந்தி ஆசிரமத்தின் தலைவர் பேராசிரியர் தேவராஜன் என்னை அழைத்தார். திருச்செங்கோடு காந்தி ஆசிரமத்தின் சார்பில் வேதாரண்யம்
 கஸ்தூர்பா கன்யா குருகுலத்துக்குப் பொருளுதவி செய்ய இருப்பதாகவும், அதை ஆசிரமத்தின் சார்பில் வந்து வழங்க வேண்டும் என்றும் வேண்டுகோள் விடுத்தார்.
 உப்பு சத்தியாக்கிரகத்தில் கலந்துகொண்ட "தினமணி' முன்னாள் ஆசிரியர் பெரியவர் ஏ.என்.சிவராமனின் சார்பில், இப்போது அந்தப் பொறுப்பை வகிப்பவர் வழங்க வேண்டும் என்பதுதான் அதற்குக் காரணம்.
 இத்தனை பெரிய இழப்பிலும் அந்த நிர்வாகமும், மாணவியரும் மறுசீரமைப்பில் ஈடுபட்டிருப்பதைப் பார்த்து மலைத்துப் போனேன். காந்தியத்தின் உறுதி எத்தகையது என்பதையும், அடித்தட்டு ஹரிஜன மக்களுக்கு ஆக்கப்பூர்வமான மேம்பாட்டையும், ஆதரவையும் வழங்குவது காந்தியம்தான் என்பதையும் புரிந்து கொண்டேன். எனக்கு பகீரதன் எழுதிய "மறைக்காட்டில் ஒரு மாணிக்கம்' புத்தகத்தை அன்பளிப்பாக வழங்கினார்கள். தமிழகம் மறந்துவிடக்கூடாத தியாகச் செம்மல் "சர்தார்' வேதரத்னம் பிள்ளை என்பதை அந்தப் புத்தகம் அழுத்தமாகப் பதிவு செய்கிறது. ஒவ்வொரு தமிழரும் கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய புத்தகம்.
 
 என்னை சந்திக்க வரும்போதெல்லாம் தான் வெளியிட்டிருக்கும் ஏதாவது ஒரு புத்தகத்தை ஐயா ப.முத்துக்குமாரசுவாமி எனக்குத் தருவதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டிருக்கிறார். அவர் அடிக்கடி என்னை வந்து சந்திப்பதால், எனது நூலகத்தில் அவருடைய புத்தகங்களுக்கென்றே தனியாக ஒரு பகுதியையே ஒதுக்கி வைத்திருக்கிறேன். ஏதோ புத்தகம் எழுதுகிறோம் என்று எழுதாமல் அவர் எழுதும் ஒவ்வொரு புத்தகமும் ஆவணப் பதிவாகவும், மீள் பார்வைக்கான தரவுகளை உள்ளடக்கியதாகவும் இருப்பதுதான் சிறப்பு. ஆங்கிலப் புத்தாண்டையொட்டி சந்திக்க வந்தபோது அவர் என்னிடம் அன்பளிப்பாகத் தந்த புத்தகம் "தமிழ்ச் செல்வம்'. இது ஒரு தொகுப்பு நூல். இதில் 49 கட்டுரைகள் அடங்கியிருக்கின்றன.
 பல்வேறு நூலகங்களுக்குச் சென்று தேர்ந்தெடுத்து, அவற்றைப் படியெடுத்துத் தொகுத்திருக்கிறார் ப. முத்துக்குமாரசுவாமி. தொல்காப்பியம், இறையனார் அகப்பொருள், புறப்பொருள் வெண்பா மாலை, புறத்திரட்டு போன்ற இலக்கண நூல்கள்; புறநானூறு தொடங்கி எட்டுத்தொகை நூல்கள், ஆற்றுப்படை நூல்கள், பத்துப்பாட்டு நூல்கள், திருக்குறள் என்று தமிழ்ப் புதையல்களிலிருந்து பல்வேறு தமிழறிஞர்கள் அவ்வப்போது பதிவு செய்த தமிழ் ஆய்வுக் கட்டுரைகள் "தமிழ்ச் செல்வம்' என்கிற இந்தத் தொகுப்பில் இடம்பெறுகின்றன.
 "ரசிகமணி' டி.கே.சிதம்பரநாத முதலியாரில் தொடங்கி, கடந்த நூற்றாண்டின் அனைத்து தமிழறிஞர்களும் எழுதியிருக்கும் 49 இலக்கிய ஆய்வுக் கட்டுரைகள் இந்தத் தொகுப்பில் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. ஒவ்வொரு கட்டுரையுமே இன்றைய இலக்கிய ஆய்வாளர்களின் ஆய்வுகளுக்குப் பயன்படக்கூடியவை. தமிழ் ஆர்வலர்களின் சிந்தனைக்குத் தீனி போடக்கூடியவை. கடந்த நூற்றாண்டின் தலைசிறந்த தமிழறிஞர்கள் யார், எவர் என்பதை எடுத்து இயம்புபவை.
 
 
 விமர்சனத்திற்கு வந்திருந்தது அழகிய சிங்கர் தொகுத்திருந்த, "மனதுக்குப் பிடித்த கவிதைகள்'. அவருக்குப் பிடித்திருந்த 100 கவிதைகள் இதில் இடம்பெற்றுள்ளன. அதில் எனக்குப் பிடித்திருந்தது 40 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கவிஞர் ஷண்முக சுப்பையாவின் எதார்த்தத்தைப் பதிவு செய்யும் "உலகம்' என்கிற கவிதை.
 
 அணைக்க ஒரு
 அன்பில்லா மனைவி
 வளர்க்க இரு
 நோயுற்ற சேய்கள்
 வசிக்கச் சற்றும்
 வசதியில்லா வீடு
 உண்ண என்றும்
 உருசியில்லா உணவு
 பிழைக்க ஒரு பிடிப்பில்லாத் தொழில்
 எல்லாமாகியும்
 ஏனோ உலகம்
 கசக்கவில்லை!
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jan/13/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3076031.html
3076030 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி விருந்தில் பாயசம் DIN DIN Sunday, January 13, 2019 02:49 AM +0530 "அறுசுவை உண்டி' என்பது சங்க காலத்திலேயே தமிழரிடம் வழக்கில் இருந்திருக்கிறது. அந்த அறுசுவை உணவு உடலை வளப்படுத்துவதுடன், உள்ளத்தையும் வளப்படுத்தவல்லது என்பது தமிழர்களின் நம்பிக்கை.
 "விருந்து' என்ற நிலையில், அசைவர்கள் ஊன்கறி உண்பதும்; சைவர்கள் சாதாரண உணவுடன் "பாயசம்' சேர்த்துச் சாப்பிடுவதும் நெடுங்கால வழக்கத்தில் இருந்து வந்துள்ளது. எல்லோராலும் விரும்பிப் பேசப்படும் "பாயசம்' உண்பதற்கான காரணமும் சங்கப் பாடல் ஒன்றில் பதிவாகியுள்ளது.
 சங்ககால தொண்டை நாட்டிலுள்ள "கரும்பனூர்' என்னும் ஊரில் ஆதித்தன் என்றொரு வள்ளல் இருந்தான். அவனுக்குக் "கரும்பனூர்
 கிழான்' என்ற பெயரும் உண்டு.
 ஒருமுறை, நன்னாகனார் என்னும் சான்றோர் தன் சுற்றத்தாருடன் அவனைக் காணச் சென்றார். அவனும் அவர்கள் அனைவரையும் இனிது வரவேற்று, நல்ல விருந்த
 ளித்து சிறப்பு செய்தான். அவர்கள் அங்கேயே சில நாள்கள் தங்கியிருந்து, நல்விருந்துண்டு மகிழ்ந்திருந்தனர்.
 தாம் அவ்வாறு உண்ட விருந்தின் இனிமையை அப்புலவர் பெருமானாகிய நன்னாகனார் அழகுறப் பாடுகின்றார். "நாங்கள் அவ்வள்ளலிடம் சென்றடைந்த தொடக்க நாள்களில், இறைச்சியும் சோறுமாகிய உணவினைத் தெவிட்டும் அளவிற்கு அவனளிக்க, யாம் உண்டு மகிழ்ந்தோம். பின்பு சில நாள்களில் சற்று சலிப்புத் தோன்றியதால், அச்சலிப்பினை மாற்ற, பால் பெய்து சமைத்த பாயசம் போல்வனவற்றையும், வெல்லப்பாகு கொண்டு சமைத்த இனிய பண்ணிகாரங்களின் கரைசலையும் பருகி மகிழ்ந்தோம்' என்கிறார். இதைச் சுட்டும் புறநானூறு இலக்கியத்தின் பின்வரும் பாடலின் (381) பகுதி சுவையானது:
 "ஊனும் ஊணும் முனையின் இனிதெனப்
 பாலிற் பெய்தவும் பாகிற் கொண்டவும்
 அளவுபு கலந்து மெல்லிது பருகி
 விருந்துறுத் தாற்றி யிருந்தெனமாக'
 இப்பாடலுக்கு உரைக் குறிப்பு தரும் ஒளவை துரைசாமி பிள்ளை, "பாலிற் பெய்தவும்' என்பதற்குப் "பால்பெய்து சமைத்த பாயசம்' அதாவது, "பாற்பாயசம்' என்பார். "விருந்து' என்ற நிலையில், இன்றுவரை வழக்கத்திலிருக்கும் "பாயசம்' என்பது நாவுக்கு இனிமையும், செரிமானத்திற்குத் தூண்டுதலும் செய்யவல்லது என்பதை அறிந்து போற்றிவரும் தமிழரின் திறமும் இனியதே!
 
 -முனைவர் ச.சுப்புரெத்தினம்
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jan/13/விருந்தில்-பாயசம்-3076030.html
3076029 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி திருவிருத்தப் பாசுர உரையில் மெய்ப்பாட்டியல் DIN DIN Sunday, January 13, 2019 02:48 AM +0530 நம்மாழ்வார் நான்கு வேதத்தின் சாரமாக நான்கு பிரபந்தங்களை இயற்றியருளினார். அவற்றுள் ரிக் வேத சாரமானது திருவிருத்தம் எனும் பிரபந்தம். திருநாடாகிய வீடுபேற்றுக்கு திருவிருத்தத்தின் ஓர் அடியையாவது படித்திருக்க வேண்டும் என்பது வைணவ மரபு.
 "குருகையர் கோனுரைத்த திருவிருத்தோரடி கற்றிரீர் திருநாட்டகத்தே' என்பது இதற்குப் பாயிரமாகிய தனியன் பாடிய கிடாம்பியாச்சான் திருவார்த்தை. இது நம்மாழ்வாரின் முதல் பிரபந்தம் என்பதோடு வேறு சிறப்பும் இப்பிரபந்தத்திற்கு உண்டு.
 பொதுவாக ஆழ்வார்கள் பகவானைப் பாடி, கண்டு, உருகி, பக்தியில் வேர் பிடித்த நிலையில் - பிரேம பக்தியாகிய "நாயகி' பாவத்தை அடைவார்கள். ஆனால், நம்மாழ்வார் முதல் பாசுரத்தில், ""மெய் நின்று கேட்டருளாய் அடியேன் செய்யும் விண்ணப்பமே'' என்று ஆணையிட்டு, எம்பெருமான் வந்து நின்றதும், பெண்பாவம் மேலிட்டுப் பராங்குச நாயகியாகி மற்ற பாசுரங்களைப் பாடுகின்றார்.
 திருவிருத்தத்தில் முதல் பாசுரத்தையும் கடைசி பாசுரத்தையும் விட்டால், மற்றதெல்லாம் அகத்துறை பாசுரங்களே. திருவிருத்தத்தில் நம்மாழ்வார் நாயகி; எம்பெருமான் தலைவர். அகத்துறை இலக்கணம் அறியாது இப்பாசுரங்களின் பொருளைக் காண முடியாது.
 இப்பாசுரத்தை நாதமுனிகள் காலத்திலிருந்தே ஆசாரியர்கள் ரசித்து ரசித்து உரை செய்தனர். இன்னும் சொல்லப்போனால் அப்பாசுரங்களின் இழையோடும் பாவங்களோடும் வாழ்ந்தனர். தமக்கு முன்னுள்ள ஆசாரியர்கள் பாசுரங்களின் அர்த்த பாவத்தில் ஆழங்காற்பட்டு வாழ்ந்ததை பெரியவாச்சான்பிள்ளை தமது திருவிருத்த உரைகளில் பதிவு செய்திருக்கிறார்.
 அப்படிச் செய்த ஒரு பதிவின் மூலம், கவிதை வேறு; வாழ்க்கை வேறு என்று வாழாத அக்கால நிலை குறித்து அறியலாம். 100 பாசுரங்கள் உள்ள திருவிருத்தத்தில் 98ஆவது பாசுரம் இது.
 தலைவனைப் பிரிந்து தலைவி துடிக்கிறாள். இரவெல்லாம் தூக்கமில்லை. அவனை நினைந்து நினைந்து நிம்மதியின்றித் தவிக்கும் தலைவியைக் காண தோழிக்குப் பரிதாபமாக இருக்கிறது. அப்போது தலைவனின் அருமையை, தலைவிக்குச் சொல்லி ஆறுதல்படுத்துவதாக அமைந்த பாசுரம் இது.
 "துஞ்சா முனிவரும் அல்லாதவரும் தொடர நின்ற
 எஞ்சாப்பிறவி இடர் கடிவான் இமையோர் தமக்கும்
 தன் சார்விலாத தனிப்பெரும் மூர்த்திதன் மாயம் செவ்வே
 நெஞ்சால் நினைப்பரிதால் வெண்ணெ யூணென்னும் ஈனச்சொல்லே'
 இப்பாசுரத்தை மேலோட்டமாகப் பார்த்தாலே இது கண்ணன் பற்றிய பாசுரம்; அவன் வெண்ணெய்யைத் திருடி உண்ட செய்தியைச் சொல்லும் பாசுரம் என்பது விளங்கிவிடும்.
 பெரிய கோடீஸ்வரன் ஒருவன்; பல நிறுவனங்களுக்கு அதிபதி; அவனிடம் சம்பளம் வாங்குபவர் பலர். அப்படிப்பட்ட முதலாளி ஒரு நாள் ஒரு டீக்கடையில் பசிக்கு ரொட்டி திருடினான் என்று கேள்விப்பட்டால் எப்படியிருக்கும்?
 ஆழ்வார் பாசுரத்தின் முதல் மூன்று வரிகளில் தவம் செய்யும் முனிவர்களும் மற்றவர்களும் பெரும் முயற்சி செய்து அவனை அடைய நிற்கிறார்கள். அவனோ, பிறவி என்னும் மாய வலையை அறுக்கும் வல்லமை உள்ளவன். இமையோர் தமக்கும் தலைவனான சர்வேஸ்வரன், கேவலம் வெண்ணெய்யைக் களவு கண்டு உண்டான் என்பது நெஞ்சாலும் நினைக்க அரிதாக இருக்கிறதே என்பது இப்பாசுரத்தின் பொருள்.
 கிருஷ்ணாவதாரத்தில் ஒரு லீலையாக பகவான் வெண்ணெய்யைக் களவு செய்து மாட்டிக் கொண்டால், கண்ணன் துடிக்கிறானோ இல்லையோ, ஆழ்வார்களும் உரையாசிரியர்களும் துடித்துப் போகிறார்கள்.
 இப்படித் துடித்துப்போன ஓர் ஆசாரியரைப் பற்றி இப்பாசுர உரையில் பதிவு செய்து, அந்த ஆசாரியரின் கிருஷ்ண பக்தியையும், தமிழ்ப் பாசுரமான திருவிருத்தப் பாசுரங்களில் அவருக்கிருந்த ஈடுபாட்டையும், மெய்ப்பாட்டியலையும் சித்திரிக்கிறார் இதன் உரையாசிரியரான பேருரைத் திலகம் பெரியவாச்சான்பிள்ளை.
 அந்த ஆசாரியர் பிள்ளை உறங்கா வில்லிதாசர். முரட்டு மல்லனாக இருந்து இராமாநுஜரால் ஆழ்வாரின் ஈரத்தமிழ் பாசுர ஈடுபாட்டைப் பெற்றவர். இவர் உரையாசிரியல்லர்; உரைப்படி வாழ்ந்தவர்.
 இவர் ஒரு நாள் ஒரு தெரு வழியே நடந்து போய்க்கொண்டிருந்தார். தெருவிலே கூட்டம். எல்லோரும் சுற்றி நின்று வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். வில்லிதாசர் "அங்கே என்ன கூட்டம்?' என்று விசாரித்தார்.
 ஒருவன் பதில் சொன்னான்: ""அரசனுக்கு தினசரி எடுத்துச் செல்லும் பாலை எவனோ களவாடிவிட்டானாம். இன்று கையும் களவுமாகப் பிடித்துவிட்டார்கள். இன்னும் சற்று நேரத்தில் பூசை தொடங்கப் போகிறார்கள்''
 பிள்ளை உறங்கா வில்லிதாசர் செவிகளில் "பாலைத் திருடி கள்ளன் மாட்டினான்' என்ற செய்தி மட்டும் விழுந்தது. அவர் பார்வையில், பால் திருடி யார் மாட்டினாலும் அவர் கண்ணன்தான். அவருக்கு நினைவு வந்த திருவிருத்தப் பாசுர அடி இதுதான்: ""நெஞ்சால் நினைப்பரிதால் வெண்ணெ யூணென்னும் ஈனச்சொல்லே'' என்று ஓடுகிறார்.
 அங்கே எவனோ ஒரு கள்ளனைக் கட்டிவைத்து விசாரித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். வில்லிதாசரின் கண்ணில் கள்ளன் படவில்லை. கண்ணன்தான் அல்லது கண்ணனாகத்தான் கண்ணில் படுகிறான்; உடனே பதறுகிறார்:
 ""ஐயா! அவனை அடிக்காதீர்கள்... விட்டு விடுங்கள்... அவன் கண்ணன்...விட்டு விடுங்கள்''
 ""அது சரி ஐயா, அவன் திருடி மாட்டிக்கொண்டான். அடி வாங்கப் போகின்றான். அவன் அடியை யார் வாங்குவது?''
 சற்றும் தயங்கவில்லை வில்லிதாசர், ""அடியேன் வாங்குகிறேன். அவனை விட்டு விடுங்கள். இவன் செய்த தவறுகளுக்கெல்லாம் நான் பொறுப்பேற்றுக் கொள்கிறேன். என்னை தண்டியுங்கள்''
 பெரியவாச்சான் பிள்ளையின் மணிப்பிரவாளம் இங்கு ரசிக்கத்தக்கது. "அரையனுக்குப் போகிற பாலை ஓர் இடையன் களவு கண்டான் என்று கட்டி அடியா நிற்கப் பிள்ளை உறங்காவில்லிதாசர் கண்டு பரவஸராயிருந்து இத்தால் வந்ததுக்கெல்லாம் நான் கடவன் என்று விடுவித்துக் கொண்டாராம்' (ஓரிரண்டு வார்த்தை தவிர மற்றதெல்லாம் தூய தமிழ்தான்) (அரையன்-அரசன்: இடையன்-கண்ணன்).
 இப்பாசுரத்துக்குப் பொருள் சொல்லலாம்; இலக்கணக்குறிப்பு கொடுக்கலாம்; ஆனால், பிள்ளை உறங்கா வில்லிதாசர் பரவஸராயிருந்தார் என்று பாசுர மெய்ப்பாட்டியலை எழுதி விளக்குவது பெரியவாச்சான் பிள்ளையால் மட்டுமே முடியும்.
 -எஸ்.கோகுலாச்சாரி
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jan/13/திருவிருத்தப்-பாசுர-உரையில்-மெய்ப்பாட்டியல்-3076029.html
3076028 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மேலோர் இயல்பு  முன்றுறையரையனார் Sunday, January 13, 2019 02:47 AM +0530 பழமொழி நானூறு
 காழார மார்ப! கசடறக் கைகாவாக்
 கீழாயோர் செய்த பிழைப்பினை மேலாயோர்
 உள்ளத்துக் கொண்டுநேர்ந்(து)ஊக்கல் குறுநரிக்கு
 நல்லநா ராயங் கொளல். (பா-80)
 உரம்பெற்ற முத்து மாலையை யணிந்த மார்பை உடையவனே! குற்றமற ஒழுக்கத்தைக் காவாத தாழ்ந்த குடியிற் பிறந்தவர்கள் இயல்பாகச் செய்த தீங்கினை உயர்ந்த குடியிற் பிறந்தவர்கள் மனத்துட்கொண்டு எதிர்த்துத் தீங்கு செய்ய முயலுதல், சிறிய நரியைக் கொல்லும் பொருட்டுக் கூரிய நாராயணம் என்னும் அம்பினை யெய்யக் கொள்வதோடொக்கும். (க-து.) கீழோர் தவறு செய்தால் மேலோர் அதற்கு எதிராகத் தீங்கு செய்ய முயலார்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jan/13/மேலோர்-இயல்பு-3076028.html
3071849 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, January 6, 2019 02:51 AM +0530 "நேற்று "தினமணி' சார்பில் சி.இ.ஓ.எ. பள்ளியில் நடந்த மாணவர் வழிகாட்டுதல் நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொள்ள மதுரைக்குப் புறப்படும்போதே முதுமுனைவர் இரா. இளங்குமரனாரை நேரில் சந்தித்து ஆசிபெற வேண்டும் என்று முடிவெடுத்திருந்தேன். திருச்சி அல்லூர் "திருவள்ளுவர் தவச்சாலை'யில் இருந்து, கடந்த 2014 முதல் திருப்பரங்குன்றத்தை அடுத்த திருநகரில் தன் மகனுடன் வசித்து வருகிறார் இளங்குமரனார். அவருக்கு இப்போது அகவை 91.
 அவரது இல்லத்திற்குச் சென்ற எங்களுக்கு பெருவியப்பு! மகன் தெரிவித்தார்- "தந்தை மாடியில் இருக்கிறார்' என்று. அந்த வீட்டின் மாடியில் தனக்கென்று ஒரு தமிழ் உலகத்தை உருவாக்கிக்கொண்டு, இடையறாத எழுத்துப் பணியில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டிருக்கும் இளங்குமரனாரைப் பார்க்கும்போது, அவரது மன உறுதியும், தமிழ் வேட்கையும் மலைப்பை ஏற்படுத்தின.
 ""என் முதுமையாலும், தனித்து இயங்க இயலாமையாலும் முன்பே 30 ஆண்டுகள் வாழ்ந்த இடமும், என் இல்லமும், என் மக்களும் இருப்பதுமாம் மதுரை திருநகர்க்கு மீள வந்து உடல் நலம் பேணி, என் பணி தொய்வின்றி நிகழ வாய்ப்புச் செய்தேன். அச்செயல் இரட்டைப் பங்கு எழுத்துப் பணிக்கு வாய்ப்பாயிற்று'' என்று பதிவு செய்யும் ஐயா இளங்குமரனாரின் நாளும் பொழுதும் எழுதுவதிலும், சிந்திப்பதிலும் கழிகிறது. "இராயப்பேட்டை முனிவர்' என்று அழைக்கப்பட்ட "தமிழ்த் தென்றல்' திரு.வி.க.வை நினைவுபடுத்துகிறது இளங்குமரனாரின் வாழ்க்கை.
 அச்சுக் கோத்தாற்போல முத்து முத்தான கையெழுத்து, இம்மியும் பிசகாத நினைவாற்றல், இந்த வயதிலும் கொஞ்சம்கூடத் தளராத சுறுசுறுப்பும், செயல்பாடும். இதற்கெல்லாம் காரணம், அவர் நேசித்தும், வாசித்தும், யோசித்தும், பூசித்தும் வரும் தீந்தமிழ் என்பதல்லால் வேறு எதுவாக இருந்துவிட முடியும்!
 ஏறத்தாழ 8,000 தமிழ்ச் சொற்களுக்கான பொருள் விளக்கத்தினை மேற்கோள் சான்றுகளுடன் வழங்கியிருக்கிறார் முதுமுனைவர் இளங்குமரனார். அகர முதலிகளில் இடம்பெறாத சொற்கள், மரபுச் சொற்கள், வட்டார வழக்குச் சொற்கள், பழமொழிகள் முதலியவை இக்களஞ்சியத்தில் இடம்பெறுகின்றன. இசை, மருத்துவம், கல்வெட்டு, அறிவியல் ஆகிய துறைகள் சார்ந்த இன்றியமையாத சொற்களுக்கும் பொருள் விளக்கம் தரப்பட்டுள்ளன.
 தமிழ் அகராதி வரலாற்றில் புது வரவான தமிழுக்குத் தனிப்பெருமை சேர்க்கும் இந்தக் களஞ்சியத் தொகுப்பு, மரபுத் தொடர்கள், இணை மொழிகள், ஒலிக்குறிப்புகள் அதன் விளக்கங்கள், சொற்களின் வேரும் விரிவும் என்று அனைத்தும் குவிந்துகிடக்கும் சொற்களஞ்சியம். தமிழ்ச் சான்றோர் எழுதிவைத்த அறிவுச் செல்வங்களைத் தேடி எடுத்து பதிப்பித்து வரும் நண்பர் இளவழகனின் "தமிழ்மண்' பதிப்பகம் இந்த "செந்தமிழ்ச் சொற்பொருட் களஞ்சியத்தை' வெளிக்கொணர்கிறது.
 இன்று மாலை நான்கு மணிக்கு சென்னை நந்தனம் புத்தகக் கண்காட்சித் திடலில், முதுமுனைவர் இரா.இளங்குமரனார் உருவாக்கிய "செந்தமிழ்ச் சொற்பொருட் களஞ்சியம்' பத்து தொகுதிகள் முனைவர் தமிழறிஞர் ஒüவை நடராசனின் தலைமையில், சென்னை உயர்நீதிமன்ற நீதியரசர் மாண்பமை அரங்க. மகாதேவனால் வெளியிடப்படுகிறது. அந்த நிகழ்ச்சியில் வாழ்த்துரை வழங்கும் வாய்ப்பு எனக்குத் தரப்பட்டிருப்பதை வாழ்நாள் பேறாகக் கருதுகிறேன்.
 
 
 மதுரை சி.இ.ஓ.எ. பள்ளி நிகழ்ச்சியில் சிறப்புப் பேச்சாளராக கலந்துகொள்ள வந்திருந்தார் பேராசிரியர் தி.இராசகோபாலன். அப்போது அவர் என்னிடம் தந்த தொகுப்பு "நேர்படப் பேசு'. பெரும்பாலான கட்டுரைகள் "தினமணி'யின் நடுப்பக்கத்தில் வெளியானவை. ஒன்றிரண்டு கட்டுரைகள் வேறு பத்திரிகைகளில் வந்தவை.
 இதுவரை 10க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்களை எழுதியிருக்கும் தி.இராசகோபாலனின் பேச்சாளர், பட்டிமன்ற நடுவர், பேராசிரியர், பல்வேறு சமய, இலக்கியப் பணி மன்றங்களின் நிர்வாகி என்கிற பன்முகத் தன்மை கண்டு நான் வியந்துதான் போகிறேன்.
 இந்தக் கட்டுரைத் தொகுப்புக்கு அணிந்துரை வழங்கியிருக்கும் "சொல்லின் செல்வர்' சுகி.சிவத்தின் பதிவு இது - ""மொழி நடை, கருத்துச் செறிவு, சுவைபடச் சொல்லும் திறன், அறப்பற்று, சமூக அக்கறை, பாரதியின் ரெüத்திரம் அனைத்தையும் இந்த நூலில் அனுபவிக்க முடிகிறது. எத்தனை எத்தனை தரவுகள்... தகவல்கள்... தலைப்புகள்... எழுத எடுத்துக்கொண்ட களப்பரப்பு பிரம்மிப்பு தருகிறது. கடும் உழைப்பு... பெரும் படைப்பு இந்நூல்''
 இதில் வெளிவந்திருக்கும் பெரும்பாலான கட்டுரைகளை தினமணி நடுப்பக்கத்தில் அச்சாவதற்கு முன்பே படித்திருந்தாலும் கூட, புத்தகமாகப் படிக்கும்போது புதியதொரு பார்வை தென்படுகிறது. ஒரு வீரத் துறவியின் தேசபக்தி, அந்நியர் வந்து புகல் என்ன நீதி, முதல் சமத்துவப் போராளி ஸ்ரீராமானுசர், தத்தளிக்கும் தண்ணீர் தேசம், நடந்தாய் வாழி காவேரி முதலியவை பாடப் புத்தகத்தில் சேர்க்கப்பட வேண்டிய சிந்தனையைத் தூண்டும் கட்டுரைகள்.
 எந்தவொரு விஷயத்தையும் அதன் பல்வேறு பரிமாணங்களையும் சுட்டிக்காட்டி மேற்கோள்களுடன் பதிவு செய்வது பேராசிரியர் தி.இராசகோபாலனின் எழுத்து பாணி. "நேர்படப் பேசு' அதற்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டு.
 
 
 1965 ஜூலை மாதம் கஸ்தூரி ரங்கனால் தில்லியில் தொடங்கப்பட்ட "கணையாழி' இதழ் தமிழ் இலக்கியத்திற்குச் செய்திருக்கும் பங்களிப்பு நிகரற்றது. 1965 முதல் 1970 வரையிலான ஐந்து ஆண்டுகள் கணையாழி இதழ் எப்படி வெளியிடப்பட்டதோ, அதேபோல அப்படியே தொகுக்கப்பட்டு, வரும் செவ்வாய்க்கிழமை சென்னைப் புத்தகக் கண்காட்சியில் வெளியிடப்பட இருக்கிறது. அதன் ஆசிரியர் முனைவர் ம.இராசேந்திரன் கூறுவது போல, ""அச்சுப் பிசகாமல், அச்சுப் பிழையோடு, அச்சாக அப்படியே தொகுக்கப்பட்டிருக்கிறது''
 அழைப்பிதழைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போது, 1995-2000 காலகட்டத்தில் வெளியான கவிதைகளின் கணையாழி கவிதைகள் தொகுப்பு கண்ணில் பட்டது. அதில் "என் ஊர்-எனக்கான ஊர்' என்கிற கவிஞர் சூர்யாம்புலி 1997 மே இதழில் எழுதிய கவிதை இடம்பெற்றிருக்கிறது.
 மதுக்கடையின் பெயரை வைத்து
 பிரபலமான வீதிகளெல்லாம்
 அடையாளம் பெறும்
 "இப்ப வர சரக்கெல்லாம் சரியில்லப்பா
 எங்க காலத்துல....'
 மலரும் நினைவுகளில் மல்லாந்து
 கிடக்கும் கிழடு!
 இந்த வீதிகளைக் கடந்து போகையில்
 கூனித்தான் போகிறார் என் தாத்தா
 பனைமரத்துக் கள்ளருந்தினார் என்பதற்காக
 என் அப்பாவை பெல்ட்டால் விளாசிய
 எப்போதும் கதராடை அணியும்
 என் தாத்தா!
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jan/06/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3071849.html
3071848 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி எருமைப் பாலுண்ணும் அன்னம்! DIN DIN Sunday, January 6, 2019 02:50 AM +0530 கம்பர் ஓர் அழகான இயற்கைக் காட்சியைக் காட்டுகிறார். செழுமையான வயல்கள் இருக்கின்றன. அங்கே சேலென்னும் மீன்களைப் போன்ற ஒளி பொருந்திய கண்களை உடைய மகளிரைப் போல நடக்கின்ற அன்னங்கள் வசித்து வருகின்றன. சிவந்த கால்களைக்கொண்ட பெண் அன்னம் தன்னுடைய ஓர் இளங்குஞ்சை மென்மையான தாமரை மலரான படுக்கையில் கிடத்திப் போகிறது.
 அப்பொழுது அங்கே கால்களில் சேற்றை உடைய எருமை வருகிறது. அது தன் கன்றை எண்ணிக் கனைக்கிறது. அன்பினால் அந்த எருமைக்கு உடனே பால் சுரந்து கொட்டுகிறது. அப்பாலை அந்த இளம் அன்னக்குஞ்சுக் குடித்துத் தூங்குகிறது. அதன் தூக்கத்திற்கு அங்கிருக்கும் பச்சை நிறமுள்ள தவளை தன் குரலில் கத்தித் தாலாட்டுகிறது.
 "சேலுண்ட ஒண்கணாரின் திரிகின்ற செங்கால் அன்னம்
 மாலுண்ட நளினப் பள்ளிவளர்த்திய மழலைப் பிள்ளை
 காலுண்ட சேற்றுமேதி கன்று உள்ளிக் கனைப்பச் சோர்ந்த
 பாலுண்டு துயிலும் பச்சைத் தேரை தாலாட்டும் பண்ணை' (45)
 ஆண்டாள் திருப்பாவையில், "கனைத்திளங் கற்றெருமை கன்றுக் கிரங்கி நினைந்து முலைவழியே நின்று பால்சோர' என்னும் பாசுர அடிகள் இப்பாடலைப் படிக்கும்போது நினைவுக்கு வரும். அதிலும், தன் கன்றை நினைத்த உடனேயே எருமைக்குப் பால் சுரந்து கொட்டுகிறது என்பார்.
 அத்துடன், கம்பரின் இப்பாடலை ஒரு குறியீட்டுப் பாடலாகவும் கொள்ளலாம். அதாவது, எருமையின் பால் அதன் உரிமையாளனுக்கோ அல்லது அதன் கன்றுக்கோதான் போக வேண்டும். ஆனால், தொடர்பில்லாத அன்னக் குஞ்சுக்குப் போய்ச் சேருகிறது. அதேபோல, அயோத்தியின் அரச சிம்மாசனம் ராமனுக்கோ அல்லது கைகேயி வரம் வாங்கியபடிக்கு பரதனுக்கோதான் போக வேண்டும். ஆனால், தொடர்பே இல்லாத பாதுகைக்கன்றோ போகிறது... இக்காட்சி, வரப்போகும் அச்சூழலை முன்கூட்டியே உணர்த்துகிறது போலும்!
 - வளவ. துரையன்

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jan/06/எருமைப்-பாலுண்ணும்-அன்னம்-3071848.html
3071847 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி உறை கிணறு DIN DIN Sunday, January 6, 2019 02:49 AM +0530 "நீரின் றமையாது உலகு' என்று நீரின் இன்றியமையாமை பற்றி எடுத்துரைத்தார் திருவள்ளுவர். மனிதனுக்குப் பெரிதும் உபயோகப்படக் கூடிய நீர் நிலைகளில் ஒன்று "கிணறு'. கல்வி அறிவிற்கு இதை ஒப்பிடுகிறார் (தொட்டனைத்தூறும் மணற்கேணி) திருவள்ளுவர்.
 கிணற்கை "கேணி' எனவும் அழைப்பதுண்டு. கிணறுகளில் பலவகை உள்ளன. ஆழிக் கிணறு (கடல் அருகில் உள்ள கிணறு, கூவம், நடைகேணி (படிக்கட்டுகள் உடைய கிணறு), தொடுகிணறு (ஆற்றில் நீர் வரத் தோண்டுவது) பிள்ளக் கிணறு (ஏரியின் நடுவில் உள்ள கிணறு பூட்டைக் கிணறு) விவசாயத்திற்கு கமலை நீர்பாய்ச்சும் அமைப்புடைய கிணறு எனப்படும்.
 தமிழகத்தில் கிணறுகள் தோண்டப்பட்டதையும், அவற்றிலிருந்து நீர் எடுத்தலைப் பற்றியும் சங்க இலக்கியங்களான அகநானூறும் (அகம் 79-3-4), பெரும்பாணாற்றுப்படையும் (பெரும்- 97-98) கூறுகின்றன.
 இவற்றில் ஒருவகை "உறை கிணறு' என்பதாகும். சுடுமண்ணாலான வளையங்களைக்கொண்டு அமைக்கப்பட்ட கிணறு "உறைகிணறு' எனப்படும். பொதுவாகக் கடற்கரை அருகிலும், மணற்பாங்கான இடத்தில் பக்கங்களிலிருந்து மண் சரிந்துவிடாமல் இருப்பதற்காக உறை கிணறுகள் அமைக்கப்படுகின்றன. காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் வானகிரி, நெய்தவாசல், பெருந்தோட்டம் முதலிய பகுதிகளில் உறைகிணறுகள் காணப்படுகின்றன.
 கடற்கரை அருகில் உறை கிணறுகள் இருந்ததாகப் பட்டினப்பாலை குறிப்பிடுகிறது. "உறை கிணற்றுப் புறச்சேரி' என்ற ஒரு பகுதி (பட்-76) அழைக்கப்படுகிறது. நல்ல தண்ணீருள்ள கிணறு பற்றியும் பட்டினப்பாலை (பட்- 51-52) குறிப்பிடுகிறது.
 தமிழ்நாட்டில் நடைபெற்ற தொல்லியல் அகழ்வாராய்ச்சிகளில் பல இடங்களில் உறை கிணறுகள் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. கொற்கை, அரிக்கமேடு, மாமல்லபுரம், வசவசமுத்திரம் (மாமல்லபுரம் அருகில்), மாளிகைமேடு, செங்கமேடு, மாங்குடி(நெல்லை), காஞ்சிபுரம், படைவீடு, பெரியபட்டினம் முதலிய இடங்களிலும் அண்மையில் கீழடி (சிவகங்கை) பட்டரைப் பெரும்புதூர் (திருவள்ளூர்) போன்ற இடங்களிலும் உறை கிணறுகள் வெளிப்படுத்தப்பட்டன.
 இவை இரண்டு வகையாக இருக்கும். ஒரே உயரம் அளவு உடையதாக வளையங்கள் ஒன்றன் மீது ஒன்றாக அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும். வளையங்களுக்கு இடையில் களிமண்பூச்சு இருக்கும். சில இடங்களில் வளையத்தின் நடுவே சிறு துவாரம் இருக்கும். இதன் வழியே பக்கவாட்டு நிலத்தில் உள்ள நீர் கிணற்றுக்குச் சென்றுவிடும்.
 மற்றொரு வகையில் உறை கிணற்றின் மேற்பகுதியின் விட்ட அளவு, கீழ்பகுதியைவிடக் குறைவாக இருக்கும். அதனால், ஒரு வளையத்தின் மேல் இன்னொரு வளையம் வைக்கும்பொழுது மேலே வைக்கப்படும் வளையத்தின் கீழ்ப்புற விட்ட அளவு அதிகமாக இருப்பதால் அது கீழே உள்ள வளையத்தில் நன்றாகச் செருகிக் கொள்ளும்.
 சில இடங்களில் - குளம், கண்மாய் போன்ற இடங்களிலும் உறைகிணறுகள் காணப்படும். கோடைகாலத்தில் நீர் வற்றிவிட்டாலும், இக்கிணற்றிலிருந்து தேவையான நீரை எடுத்துக் கொள்ளலாம். பொதுவாக மனிதன் வாழும் "வாழ்விடங்களில்' இத்தகைய உறை கிணறுகள் காணப்படுகின்றன.
 
 -கி. ஸ்ரீதரன்

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jan/06/உறை-கிணறு-3071847.html
3071846 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நல்லன எல்லாம் தரும் நாவடக்கம் DIN DIN Sunday, January 6, 2019 02:48 AM +0530 அன்பும் அறனும் சேர்ந்ததுதான் நல்வாழ்க்கை. இந்த அன்பு செழிக்க வேண்டுமாயின் இனிமையாகவும், நிதானமாகவும் பேச வேண்டும். திருவாவடுதுறை ஆதீனத்து குல தெய்வம் என்று போற்றப்பெறும் ஸ்ரீ மாதவச் சிவஞான முனிவர், "சோமேசர் முதுமொழி வெண்பா' என்கிற அருமையானதொரு நூலை அருளியுள்ளார். இந்நூலிலுள்ள ஒரு பாடல் நாவடக்கத்தின் சிறப்பை எடுத்துரைக்கிறது.
 "எல்லாம் உணர்ந்தும் வியாதன் இயம்பியவச்
 சொல்லாலே நாவயர்ந்தான் சோமேசா- வல்லமையால்
 யாகாவா ராயினும் நாகாக்க காவாக்காற்
 சோகாப்பர் சொல்லிழுக்கப் பட்டு'
 நாவை அடக்கி ஆளாவிட்டால் பெரும் துன்பம் ஏற்படும். காசி நகர் கங்கைக் கரையில் வியாச முனிவர், "பரம்பொருள் யார்?' என்பதை முனிவர்களுக்கு உணர்த்தக் கருதினார். மனம் தெளிவு பெறாமல் , "நாராயணனே பரம்பொருள்' என்று கூறினார். உடனே அவர் கையும் நாவும் செயலற்றுப் போயின.
 அப்போது நாராயணனே தம் கருட வாகனத்தில் தோன்றி, "பரம்பொருள் சிவபிரான் என்று உணர்வாயாக' என்று வியாசருக்கு அறிவுறுத்தினார் (காசிகாண்டம், உபதேச காண்டம்) என்று கூறப்படுகிறது.
 நிதானமாகப் பேசி, கேட்டார் பிணிக்கும் தகையவாய் கேளாரும் வேட்ப மொழிதல் வேண்டும். அன்புடைய பேச்சு உள்ளம், உணர்வு, உயிர் ஆகியவற்றைக் குளிர்விக்கும். பேச்சுக்கு அன்பு இன்றியமையாதது. பகைவனிடத்து அன்பாகப் பேச வேண்டும். முதல் நாள் போரில் ராமன், ராவணனிடம் பேசிய பேச்சு இன்றும் உன்னுந்தோறும் உள்ளத்தை உருக்குகின்றதல்லவா?
 "ஆளை யாஉனக் கமைந்தன மாருதம் அறைந்த
 பூளை யாயின கண்டனை இன்றுபோய்ப் போர்க்கு
 நாளை வாவென நல்கினன் நாகிளங் கமுகின்
 வாளை தாவுறு கோசலை நாடுடை வள்ளல்'
 இராசசூயம் என்ற யாகம் முடிவடைந்த பின் துரியோதனன் தனது துணைவர்களுடன் தருமருடைய சபா மண்டபத்துக்கு வந்தான். குளமில்லாத இடத்தைக் குளம் என்று கருதி அதில் வீழ்ந்து இடர்ப்பட்டான்.
 அப்போது திரௌபதி, "இவன் தந்தைக்குத்தான் விழியில்லையே? இவனுக்கும் விழியில்லையோ?' என்று அவையில் நாவடக்கமின்றி சொன்னாள். அதன் விளைவு, திரௌபதியும் பாண்டவர்களும் துன்புற்றது. "நாவன்றோ நட்பறுக்கும்' என்கிறது நான்மணிக்கடிகை. "நாவினால் சுட்டவடு ஆறாது' என்கிறார் திருவள்ளுவர்.
 ஆகவே, சொல்லை அளவோடு பேசி அன்புடனும், நட்புடனும் வாழ முற்பட வேண்டும். அப்போதுதான் வாழ்வு வளம் பெறும். நல்லன எல்லாம் தரக்கூடியது நாவடக்கம் ஒன்றே!
 
 -சே. ஜெயசெல்வன்
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jan/06/நல்லன-எல்லாம்-தரும்-நாவடக்கம்-3071846.html
3071845 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி புலவர்கள் போற்றிய பிட்டங்கொற்றன்! DIN DIN Sunday, January 6, 2019 02:46 AM +0530 நேற்று ஒரு பொருளைப் பெற்றால் இன்று மறந்துவிடுவர்; இன்று பெற்றால் நாளை மறந்துவிடுவர். ஒருவரிடம் பெறும் பொருளை தான் வாழும் காலம் மட்டுமல்லாமல், இந்த உலகம் உள்ளவரையில் நிலைபெற்று இருக்குமாறு இலக்கியங்களில் பதிவுசெய்து வைத்த புலவர்களின் நன்றி மறவாத் தன்மையை நினைந்துப் போற்ற வேண்டும். அந்த வகையில், எந்நாளும் "செய்நன்றியை' மறக்காதவர்கள் சங்ககாலப் புலவர்கள்.
 "இனி வாழ்வோர் வாழ்வெல்லாம் இவன் வாழ்க எனவும், சிறுமுள்ளும் குத்தாமல் நீடூழி வாழ்க' எனவும் புறநானூற்றுப் புலவர்கள் போற்றிய மிகச்சிறந்த அரசன் பிட்டங்கொற்றன்.
 குதிரைபோல் வடிவுடைய கொங்கு நாட்டிலுள்ள மலை, "குதிரைமலை' ஆகும். மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையைக் கடந்து செல்ல இந்த மலைப் பகுதியில் கணவாய் (கவாஅன்) ஒன்றும் இருந்தது. இதனைக் "குதிரைக்காவான்' என்றும் அழைப்பர். தற்போது இப்பகுதி கேரள மாநிலத்தில் ஏழங்குளம் பஞ்சாயத்து வார்டுகளில் ஒன்றாகக் "குதிரைமுகம்' என்ற பெயரில் அழைக்கப்பட்டு வருகிறது.
 புலவர்களால் போற்றப்படும் பிட்டங்கொற்றன் குதிரைமலைக்குத் தலைவன். இவன் சேரமான்கோதை என்கிற சேர அரசனிடம் படைத் தலைவனாகவும், குதிரைமலைக்கு சிற்றரசனாகவும் இருந்து ஆட்சிசெய்து வந்தான்.
 பிட்டங்கொற்றன் போருக்குச் சளைக்காதவன். இளம் வேந்தர்கள் அம்புவிடப் பழகும்போது, எய்யும் அம்புகளைத் தாங்கும் முருக்க மரம் (முள்மருங்கை) போல இவன் பகைவரின் அம்புகளைத் தாங்கக் கூடியவன் என்பதைக் காரிக்கண்ணனார், "இகலினர் எறிந்த அகல் இலைமுருக்கின்/ பெருமரக் கம்பம் போல' (புறம்:169) என்று போற்றுகின்றார்.
 எப்போது சென்றாலும் ஈயும் குணம் கொண்டவன். பின்னே, முன்னே தந்தேன் என்று கூறாமல், நாள்தோறும் சென்றாலும் பொய்க்காமல் கேட்டதைக் கேட்டபடியே ஒன்றுவிடாமல் கொடுக்கக் கூடியவன் என்பதைப் பின்வரும் பாடல் தெரிவிக்கிறது.
 "... .... இன்று செலினும் தருமே; சிறுவரை
 நின்று செலினும் தருமே; பின்னும்
 முன்னே தந்தனன் என்னாது' (புறம்:171)
 பசு, காளைகள் அடங்கிய தொழுவத்தை வேண்டினாலும் நெற்களத்தில் குவித்துவைத்த நெல்லின் குவியலை வேண்டினாலும் நல்ல விலையுயர்ந்த அணிகலன்களை யானையோடு சேர்த்து வேண்டினாலும் அங்ஙனமே தரும் பெருந்தன்மையாளன் என்று காரிக்கண்ணனார் பிட்டனின் குணத்தைப் போற்றுகிறார்.
 பிட்டங்கொற்றனும் சேரஅரசன் கோதையும்:
 பிட்டங்கொற்றனும் சேர அரசனாகிய கோதையும் பகையரசரை வென்று அடைந்த திறை பொருள்களை வாரி வாரி வழங்குவதில் பெருவள்ளல்கள். அதனால், புலவர்கள் இவ்விருவரைப் போற்றுவதோடு மட்டுமல்லாமல், அவர்கள் பொருளைப் பெறுவதற்குக் காரணமாக உள்ள பகையரசர்களையும் போற்றும் புலவர்களின் குணத்தை வியந்து பாராட்டலாம்.
 உணவுக்கும் பிறவற்றிற்கும் புலவர்கள் கவலைப்படத் தேவையில்லை. ஏனெனில், ஒருவர் (பிட்டன்) தருவது குறையுமாயின், மற்றவர் (சேர அரசன் கோதை) தருவது நிறைக்கும். அதனால், "ஏற்றுக உலையே ஆக்குக சோறே' (புறம்:172); "கள்ளும் குறைபடல் ஓம்புக' என்கிற வரிகளில் புலவர் தாமோதரனார், பிட்டங்கொற்றன் மட்டுமல்லாமல், சேர அரசனாகிய கோதையும் தாராள குணம் கொண்டவன் என்பதை எடுத்துரைத்துள்ளார்.
 மென்மை - வன்மை:
 பிட்டங்கொற்றன் பரிசில் வேண்டி வந்தோர்க்கு யானையின் தந்தத்தில் விளைந்த ஒளி திகழும் முத்தை விறலியர்க்கும்; நாரை பிழிந்தெடுத்த கள் தெளிவைப் பண் பொருந்திய யாழுடைய பாணர் சுற்றத்திற்கும் நுகரக் கொடுப்பதிலும் மென்மையானவன்.
 ஆனால், பகைவருக்கோ இரும்பைப் பயன்படுத்துகின்ற வலிய கையை உடைய கொல்லன் உலைக்களத்தில் விளங்கும் உலைக்கல் போல் வலிய ஆண்மையை உடையவன். இப்படிப்பட்ட குணம் உடையவன், உலகில் வாழ்வோர் இனிது உயிர் வாழ்வதற்கு இவன் காரணமாக உள்ளதால், "வாழ்வோர் வாழ அவன் தாள் வாழியவே' என்றும், "அவனுக்குச் சிறு தீங்கும் வரக்கூடாது' எனஆர்வம் கொண்டு "சிறுமுள்ளும் குத்தாமல் வாழிய' எனப் புலவர்கள் பிட்டங்கொற்றனைப் போற்றியுள்ளனர்.
 - மா. நாகலட்சுமி
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jan/06/புலவர்கள்-போற்றிய-பிட்டங்கொற்றன்-3071845.html
3071844 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  கீழ்மக்களின் நாவை அடக்க இயலாது  முன்றுறையரையனார் Sunday, January 6, 2019 02:45 AM +0530 பழமொழி நானூறு
கோவாத சொல்லும் குணனிலா மாக்களை
 நாவாய் அடக்கல் அரிதாகும் - நாவாய்
 களிகள்போல் தூங்கும் கடற்சேர்ப்ப! வாங்கி
 வளிதோட்கு இடுவாரோ இல். (பா-79)
 மரக்கலங்கள் கள்ளுண்டு ஆடும் களியர்போல ஆடுகின்ற கடல் நாடனே!, காற்றினை ஒரு கொள்கலத்துள் வாங்கி தோள்களுக்கு இடவல்லார் உளரோ? இல்லை. (அதுபோல), பொருத்தமில்லாதவைகளைக் கூறும் நற்குணங்கள் ஒரு சிறிதும் இல்லாத விலங்கொப்பாரை நாவினிடத்து அடக்குதல் இல்லையாம். (க-து.) கீழ்மக்களின் நாவினை அடக்குதல் முடியாது. "வாங்கி வளிதோட்கு இடுவாரோ இல்' என்பது பழமொழி.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jan/06/கீழ்மக்களின்-நாவை-அடக்க-இயலாது-3071844.html
3067630 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பரிபாடலில் "பாவை' நோன்பு! DIN DIN Sunday, December 30, 2018 02:39 AM +0530 நாடு செழிக்கவும், நல்ல கணவர் வாய்க்கவும் பெண்கள் பல நோன்புகளையும், விரதங்களையும் கைக்கொள்வர். அவற்றுள் மிகச் சிறந்தது - உயர்ந்தது பாவை நோன்பு.
 பாவை நோன்பு "காத்யாயினி' நோன்பின் மறுவடிவம் என்பர். அதாவது "வடவர் நோன்பு தமிழர் பண்பாட்டோடு இரண்டறக் கலந்தது' என்பார், திருவெம்பாவைக்கு உரை எழுதிய பி.ஸ்ரீ. இந்த இணைப்பின் அடிப்படையில் "கன்னிப் பெண்கள் மழைவளம் வேண்டியும், நாடு செழிக்கவும், பீடுடைய துணைவரைப் பெறவும் மலைமகளாம் உமையம்மையை நோக்கி நோன்பு இருப்பர்.
 விடியற் காலையில் எழுந்து, தூய்மை செய்து, திருநீறணிந்து பாடிக் கொண்டு தாயுடன் சென்று மற்ற கன்னியரையும் எழுப்பி நீராடும் துறைக்குச் செல்வர். அங்கு ஈர மணலால் மலைமகள் வடிவப் பாவைப் செய்து, அதனை வழிபட்டு நீராடுவர் எனக் குறிப்பிடுகிறார். பழந்தமிழர் இந்நோன்பின் சடங்காக நீராடலைக் கொண்டிருந்தனர். அதனால் இதைத் "தைந்நீராடல்' எனச் சங்க இலக்கியங்கள் குறிப்பிடு
 கின்றன.
 "நறுவி ஐம்பான் மகளிராடும் தை இத்தண் கயம் போல' (ஜங். 84:34) என ஜங்குறுநூறு சுட்டுகிறது. "தையில் நீராடிய தவம் தலைப்படுவாயோ' எனக் கலித்தொகையும் சுட்டுகிறது. இத்தை நீராடலை - பாவை நோன்பை "அம்பா நீராடல்' என்பார் புலவர் நல்லத்துவனார். வையை பற்றிய பரிபாடலில், பாவை நோன்பை விரிவாகவே எடுத்துரைக்கிறார்.
 தலைவியின் மனம்போல அவள் விரும்பியவனையே மணப்பதற்கு அவளுடைய பெற்றோர் சம்மதிக்கின்றனர். இந்த நற்செய்தியை அறிந்த தோழி, தலைவியை வாழ்த்துகிறாள். அந்த வாழ்த்தில் தலைவி நோன்பு நோற்று வையையில் தைந்நீராடியதே அவள் பெற்ற நற்பேற்றிற்குக் காரணம் என மகிழ்வாகக் குறிப்பிடுகிறாள்.
 சூரியன் கடுமையாகக் காயாததும் குளிர்ந்த பின் மழையையும் உடைய மார்கழி மாதத்தின் முழுநிலவு நிறைந்த ஆதிரை நாளில் அந்தணர்கள் சிவனுக்குரிய விழாவினைத் தொடங்குவர்; வேறு சில அந்தணர்கள் பொற்கலசங்களில் பூசைப் பொருள்களை ஏந்தி நிற்பர். அத்திருவாதிரை நாளில் இளம் பெண்கள் "இந்த உலகம் வெயிலால் வெம்பாது மழையில் குளிர்க!' என்று வாழ்த்தித் தைந்நீராடுவர். அவ்வாறு நீராடுவதற்குரிய சடங்கு முறைகளை இளம் பெண்களுக்கு முதுபெண்டிர் காட்டுவர்.
 "கனைக்கும் அதிர்குரல் கார்வனம் நீங்கப்
 பனிப்படு பைதல் விதலைப் பருவத்து
 ஞாயிறு காயா நளிமாரிப் பிற்குளித்து
 மாயிருந் திங்கள் மறுநிரை ஆதிரை
 விரிநூல் அந்தணர் விழவு தொடங்கப்
 புரிநூல் அந்தணர் பொலங்கலம் ஏற்ப
 வெம்பா தாக வியனில வரைப் பென
 அம்பா ஆடலின் ஆய்தொடிக் கன்னியர்
 முனித்துறை முதல்வியர் முறைமை காட்ட'
 (பரி 11: 74-82)
 என்பது பரிபாடல் காட்டும் பாவை நோன்பின் நீராடல் முறைமை. அந்த முறைமையை சைவ, வைணவப் பாவைப் பாடல்கள் இரண்டும் சிற்றம் சிறுகாலையில் எழுந்து நீராடச் சொல்கின்றன. திருப்பாவையில் ஆண்டாள், பாவை நோன்புக்குரிய கிரிசைகளை - சடங்குகளை 2ஆவது பாடலில் குறிப்பிடுகிறார். அதாவது, பால் பொருள்களை உணவில் நீக்கி, அதிகாலையில் எழுந்து நீராடி, தம்மை அலங்கரித்துக் கொள்வதைத் தவிர்த்து, செய்யக் கூடாத செயல்களைச் செய்யாது, தீய சொற்களைக் கூறாது, பிறருக்கு ஈகை செய்ய வேண்டும். இதுவே பாவை நோன்புக்குரிய சடங்குகளாகும். இவற்றைக் குறிப்பாக, "முனித்துறை முதல்வியர் முறைமை காட்ட' என்பார் பரிபாடல் ஆசிரியர்.
 பாவை நோன்பின் இன்றியமையாத சடங்குச் செயல்பாடு நாட்காலை நேரத்தில் நீராடுவது ஆகும். இதை, "கோழியுங் கூவின குக்கில் அழைத்தன' என யாப்பருங்கல விருத்தியின் உரையில் இடம்பெற்றுள்ள பாவைப் பாடல் ஒன்று இப்புலர் காலை நீராடலை வலியுறுத்துகிறது.
 பழந்தமிழகத்தில் பெண்கள் வையையில் நீராடுகின்றனர். பனிமிகுந்த ஊதைக் காற்று வீசுகிறது. அதிகாலையில் நோன்பு நோற்று நீராடிய இளம் பெண்கள் அந்த ஊதைக் காற்றால் நடுங்குகின்றனர். தமது ஈர ஆடையை உலர்த்திக் கொள்வதற்காக ஆதிரை நாள் விழாவிற்காக அந்தணர்கள் வளர்க்கின்ற வேள்வித் தீக்கு அருகில் அம்மகளிர் விரும்பிச் செல்கின்றனர்.
 தமிழர் பண்பாட்டில் வடவர் மரபுகளும் சடங்களும் கலந்தமையைப் பரிபாடலில் காணமுடியும் என்பர். அந்த வழியில் ஆதிரைநாள் விழாவிற்காக அந்தணர்கள் வேள்வி ஆற்றுகின்றனர்; மண்ணின் மணத்தோடு மகளிர் நோன்பு நோற்று வையையில் நீராடுகின்றனர் என்கிறார் புலவர் நல்லந்துவனார்.
 திருவாதவூரடிகள் புராணம் (திருவம்பலச் சருக்கம், 40), ஆதிரைக்கு முந்தைய நாள்களில் மகளிர் ஒருவரையொருவர் அழைத்துக்கொண்டு நீர்நிலைகளுக்குச் சென்று நீராடுதலைக் குறிப்பிடுகிறது.
 பாவை நோன்பு நோற்கும் பெண்கள் சிறுமியர் போன்று தம்முடைய தோழியரோடு விளையாடுவர். அவ்விளையாட்டுத் தன்மையை விடுத்துத் தவப்பயன் தரும் தைந்நீராடலைத் தம் தாயாரோடு சேர்ந்து கைக்கொள்கின்றனர் (பரி.11:87-92) எனப் பரிபாடல் காட்டுகிறது.
 இவ்வாறு பாவை நோன்பு நோற்பதால் இறைவனது திருவருள் கிடைக்கும் என்பது பக்திப் பாவைகள் சொல்லும் பலன். "செங்கண் திருமுகத்துச் செல்வத் திருமாலால் எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர்' என ஆண்டாளும், "இங்கிப் பரிசே எமக்கெங்கோன் நல்குதியேல்' என மணிவாசகரும் பேசுவார்கள்.
 பழந்தமிழரின் பாவை நோன்பு நீராடல் தலைவி, தனக்குரிய காதல் தலைவனைப் பெற்றுவிடுகிறாள். ஆம், பாவை நோன்பு மேற்கொண்டு வையையில் நீராடிய தலைவியின் காதல், பெற்றோர் ஒப்புதலுடன் "கரணம்' எனும் திருமணத்தின் வழிபட்ட கற்பாக (பரி.11:131-139) சிறப்புறுகிறது.
 -முனைவர் யாழ். சு.சந்திரா
 
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/30/பரிபாடலில்-பாவை-நோன்பு-3067630.html
3067629 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 56  "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, December 30, 2018 02:38 AM +0530 16.மருட்பா
 மருட்பா என்ற பாவகை ஒன்று உண்டு. அது நால்வகைப் பாக்களில் ஒன்றாகிய வெண்பாவும் ஆசிரியப்பாவும் இணைந்து வருவது. அதாவது, முதலில் பல அடிகள் வெண்பா அடிகளாக அமைய, பின்னுள்ள அடிகள் ஆசிரியப்பா அடிகளாக அமையும். முதலில் வெண்பாவோ என்று தோன்றச் செய்து, முடிவில் ஆசிரியப்பாவோ என்று ஐயுறச் செய்வதால் இதற்கு "மருட்டா' என்ற பெயர் வந்தது போலும்! மருள் - மயக்கம்.
 அடியிலக்கணத்தால் மருட்பா எல்லாம் ஒரு வகையாகவே அமையும். ஆனால், பொருளைக் கருதி அதை நான்காகப் பிரித்திருக்கிறார்கள். வேறு பாக்களில் இவ்வாறு பொருளை நோக்கிய பிரிவு இல்லை. புறநிலை வாழ்த்து மருட்பா, கைக்கிளை மருட்பா, வாயுறை வாழ்த்து மருட்பா, செவியறிவுறுஉ மருட்பா என்பவை அந்த நான்கு வகை.
 புறநிலை வாழ்த்து என்பது, "உன்னுடைய தெய்வம் உன்னைப் பாதுகாக்க, நீ சிறந்து வாழ்வாயாக!' என்ற பொருள் அமையப் பாடுவது.
 "என்றும் இளையான் எழிலான் திருமுருகன்
 நன்றருளிக் காப்ப நலஞ்சிறந்து கன்றலின்றிச்
 சீரும் பொருளும் தெருளும் மிகப்பொலிய
 ஆரும் புகழ அறிவோர்தம் நட்பமைய
 நாளும் நாளும் வாழிய
 கேளும் நண்பரும் கெழுமிப் பொலியவே'
 இதில், "முருகன் காக்க வாழ்வாயாக' என்ற பொருள் அமைதலின், இது புறநிலை வாழ்த்து மருட்டா. இதில் முதல் தான்கு அடிகள் வெண்பா அடிகளாகவும் பின் இரண்டடிகள் ஆசிரியப்பா அடிகளாகவும் வந்தன.
 "தென்ற லிடைபோழ்ந்து தேனார் நறுமுல்லை
 முன்றில் முகைவிரியும் முத்தநீர்த் தண்கோளுர்க்
 குன்றமர்ந்த கொல்லேற்றான் நிற்காப்ப வென்றும்
 தீரா நண்பிற் றேவர்
 சீர்சால் செல்வமொடு பொலிமதி சிறந்தே'
 இதில் முன் மூன்றடி வெண்பா அடிகளாகவும் பின் இரண்டடி ஆசிரியப்பா அடிகளாகவும் வந்தன. "சிவபெருமான் காக்க நீ வாழ்க' என்ற பொருளுடைமையால் இதுவும் புறநிலை வாழ்த்தாயிற்று.
 கைக்கிளை மருட்பா கைக்கிளை என்னும் ஒருதலைக் காமத்தைப் பற்றி வருவது. ஆண், பெண் என்னும் இருவருள் யாரேனும் ஒருவர் மட்டும் மற்றவரைக் காமுறுவது ஒருதலைக் காமம் அல்லது கைக்கிளை. அகப்பொருள் நூல்களில் இதை ஒரு திணையாகக் கூறியிருக்கிறார்கள்.
 ஒருவன், ஒருத்தியைக் கண்டு அவள் விரும்பாமலே தான் விரும்பிய நிலையில் கூறுவதும்; அப்படியே ஒருத்தி, ஒருவனைக் கண்டு காமுற்றுக் கூறுவதும் கைக்கிளையில் அடங்கும். முன்னே சொன்னது ஆண்பாற் கைக்கிளை என்றும், பின்னே சொன்னது பெண்பாற் கைக்கிளை யென்றும் பெயர் பெறும். இந்த ஒருதலைக் காமம் பற்றி வரும் மருட்பா, கைக்கிளை மருட்பா.
 "திருநுதல் வேர்வரும்பும் தேங்கோதை வாடும்
 இருநிலம் சேவடியும் தோயும் - அரிபரந்த
 போகிதழ் உண்கணும் இமைக்கும்
 ஆகும் மற்றிவள் அகலிடத் தணங்கே'
 இது ஒரு பெண்ணைக் கண்டு, இவள் மானிட மகளோ, தெய்வப் பெண்ணோ என்று ஐயுற்ற ஆடவன் ஒருவன் பிறகு இன்ன இன்ன காரணத்தால் இவள் நிலவுலகில் உள்ள பெண்தான் என்று தெளிந்து கூறியது.
 அவன் அவளிடம் விருப்பம் கொண்டவன். ஆனால், அவள் அவனை இன்னும் காணவில்லை; விரும்பவில்லை. ஆதலின் இது ஒரு பக்கம் மட்டும் காமம் உண்டான நிலை; ஒருதலைக் காமமாகிய கைக்கிளை. பாட்டில் முன் இரண்டடி வெண்பா அடிகளாகவும் பின் இரண்டடி ஆசிரியப்பா அடிகளாகவும் இருத்தலின் இது மருட்பா.
 வாயுறை வாழ்த்து மருட்பா, உண்மையைச் சொல்வது. கசப்பான உண்மையாக இருந்தாலும் அதை வற்புறுத்திச் சொல்வது இது.
 "பலமுறையும் ஓம்பப் படுவன கேண்மின்
 சொலல்முறைக்கண் தோன்றிச் சுடர்மணித்தேர் ஊர்ந்து
 நிலமுறையின் ஆண்ட நிகரில்லார் மாட்டும்
 சிலமுறை அல்லது செல்வங்கள் நில்லா
 இலங்கும் எறிபடையும் ஆற்றலும் அன்பும்
 கலந்ததங் கல்வியும் தோற்றமும் ஏனைப்
 பொலஞ்செய் புனைகலனோ டிவ்வாறா னாலும்
 விலங்கிவருங் கூற்றை விலக்கலும் ஆகா
 அனைத்தாதல் நீவிரும் காண்டிர் நினைத்தக்க
 கூறிய வெம்மொழி பிறழாது
 தேறிநீர் ஒழுகிற் சென்றுபயன் தருமே'
 "கூற்றுவனை விலக்கலாகாது' என்ற உண்மையைச் சொன்னமையால் வாயுறை வாழ்த்தாயிற்று. இதில் இறுதி இரண்டடிகள் ஆசிரிய அடிகள்; மற்றவை வெண்பா அடிகளாக நின்று மருட்பா ஆயிற்று.
 செவியறிவுறுநூஉ மருட்பா, இன்னபடி நடக்க வேண்டும் என்று அறிவுறுத்துதலைக் கூறுவது.
 "பல்யானை மன்னர் முருங்க அமருழந்து
 கொல்யானைத் தேரொடும் கோட்டந்து நல்ல
 தலையாலங் கானம் பொலியத் தொலையாப்
 படுகளம் பாடுபுக் காற்றிப் பகைஞர்
 அடுகளம் வேட்டோன் மருக அடுதிறல்
 ஆளி நிமிர்தோட் பெருவழுதி எஞ்ஞான்றும்
 ஈரம் உடையையாய் என்வாய்ச்சொற் கேட்டி
 உடைய உழவரை நெஞ்சனுங்கக் கொண்டு
 வருங்கால் உழவர்க்கு வேளாண்மை செய்யல்
 மழவர் இழைக்கும் வரைக்காண் நிதியீட்டம்
 காட்டும் அமைச்சரை ஆற்றத் தெளியல்
 அமைத்த அரும்பொருள் ஆறன்றி வெளவல்
 இனத்தைப் பெரும்பொரு ளாசையாற் சென்று
 மன்ற மறுக அகழாதி என்றும்
 மறப்புற மாக மதுரையார் ஒம்பும்
 அறப்புறம் ஆசைப்பட் டேற்க அறத்தால்
 அவையார் கொடுநாத் திருத்தி நவையாக
 நட்டார் குழிசி சிதையாதி ஒட்டார்
 செவிபுதைக்கும் தீய கடுஞ்சொற் கவியுடைத்தாய்க்
 கற்றாற் கினனாகிக் கல்லார்க் கடிந்தொழுதிச்
 செற்றார்ச் செறுத்துநிற் சேர்ந்தாரை ஆக்குதிநீ
 சுற்றம் அறிந்த அறிவினாய் மற்றும்
 இவையிவை வீயா தொழுகின் நிலையாப்
 பொருகட லாடை நிலமகள்
 ஒருகுடை நீழல் துஞ்சுவள் மன்னே'
 இது, இன்னது செய்யாதே, இன்னது செய்க என்று அறிவுறுத்தி வந்தமையால் செவியறிவுறுஉ மருட்பா வாயிற்று.
 கடவுள் புறத்தே நின்று காக்க, வாழ்க என்ற பொருளைப் பற்றி வருதலால் புறநிலை வாழ்த்து என்றும், ஒரு பக்கத்து விருப்பத்தைக் கூறுவதனால் கைக்கிளை என்றும், உண்மையை வற்புறுத்தி வாழ்த்துவதனால் வாயுறை வாழ்த்து என்றும் (வாய்-உண்மை), செவியில் அறிவுறுத்துவதனால் செவியறிவுறுஉ என்றும் இவை பெயர் பெற்றன.
 - நிறைவு பெற்றது-
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/30/கவி-பாடலாம்-வாங்க---56-3067629.html
3067628 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி வண்மைக்கு இவனே! DIN DIN Sunday, December 30, 2018 02:36 AM +0530 கர்ணன் "சேராத இடம் சேர்ந்தான்' என்று பலர் சிந்தித்தாலும், கர்ணன் சிந்தனையில் ஒருநாளும் இக்கருத்து இழையோடியதில்லை.
 திரெளபதியின் சுயம்வர அறிவிப்பு வந்தது. துரியோதனனோடு கர்ணனும் பலரும் அவையில் வீற்றிருந்தனர். திரெளபதி தோழியர் பலரோடு அவைக்கு வந்தாள். வந்திருந்த இளவரசர்களைத் தோழியர் அறிமுகம் செய்துகொண்டே சென்றனர்.
 கர்ணன் அருகில் தோழியர் வந்தனர். ""பெண்கள் உலகின் நதி போன்றவளே! இதோ அமர்ந்திருக்கும் இவன் யார் தெரியுமா? இப்பேருலகில் சத்தியத்தைக் காப்பதில் இவனே ஒப்பற்றவன். உடல் வலிமையில் இவனே உயர்ந்து நிற்பவன். நட்புக்கு இலக்கணமாக இருப்பதில் இவனுக்கு இணை யாருமில்லை. புகழ் என்னும் சொல்லுக்கு இவனே உரிமை பூண்டவன். நல்லொழுக்கத்துக்கும் நாயகனாக இருப்பவனும் இவனே! ஒளிபெற்ற அழகில் ஒப்பற்றவனும் இவனே! வில் தொழிலில் வித்தகனும் இவனே! கொடையில் தலை சிறந்தவன் என்று சொல்லப்படும் மன்னவனும் இவனே! இவளைக் காண்பாயாக!'' என்று கூறினர். கர்ணனின் ஒட்டுமொத்த குணப் பண்புகளைத் தோழியர் வாயிலாக வில்லிப்புத்தூரார் அற்புதமாகக் கூறுகிறார்.
 "பெண்மைக்கு ரதியென வந்த
 பெண்ணா ரமுதே பேருலகில்
 உண்மைக்கு இவனே! வலிமைக்கு இவனே!
 உரவுக்கு இவனே! உரைக்கு இவனே!
 திண்மைக்கு இவனே! நெறிக்கு இவனே!
 தேசுக்கு இவனே! சிலைக்கு இவனே!
 வண்மைக்கு இவனே! கன்னனெனும்
 மன்னன் கண்டாய் மற்றவனே'
 இங்கு "இவனே' என்ற சொல்லில் உள்ள "ஏகாரம் தேற்றேகாரமாக நின்று, இவனைத் தவிர வேறு யாருமில்லை' என்ற பொருளைத் தருகிறது.
 கர்ணன் வில்லருகில் வந்தான். கலை நூல்களை எளிமையாகக் கற்று ஏற்றம் பெற்ற அவன் வில்லை எடுத்தான். நாணினை எடுத்து, இழுத்து, வளைத்து, நாணேற்ற முயன்றான். இன்னும் மயிரிழை தூரம் கர்ணன் நாணேற்றிவிடுவான் என்று அனைவரும் நினைத்தனர். ஆனால், வளைந்த வில் நிமிர்ந்தது. கர்ணன் தலை கவிழ்ந்து நின்றான் என்று வில்லிபுத்தூரார் கூறுகிறார்.
 ஆனால், மூல நூலில் "கர்ணன் வில்லை வளைத்து, அம்பைத் தொடுக்க முயன்ற நேரத்தில்தான் தேர்ப்பாகன் மகனை மணக்கப் போவதில்லை என்று பாஞ்சாலி கூறியதால் வில்லை வீசி எறிந்துவிட்டுச் சென்றான்' என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
 அர்ச்சுனன் கர்ணனைவிட வீரம் மிக்கவன். அதனாலேயே அவன் வில்லை வளைத்து மணந்தான் என்று கூறுவதற்காகவே கர்ணனைக் குறைத்துக் கூறினார் என்று நினைக்கவும் தோன்றுகிறது.
 -ஆர். ராஜேஸ்வரி ஸ்ரீதர்
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/30/வண்மைக்கு-இவனே-3067628.html
3067627 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, December 30, 2018 02:35 AM +0530 புதுவை முதல்வர் வே. நாராயணசாமிக்குத் தமிழ்ப் படைப்புலகம் நன்றிகூறக் கடமைப்பட்டிருக்கிறது. அவருக்கு எழுத்தாளர்களும், பதிப்பாளர்களும் ஒரு பாராட்டு விழாவே நடத்த வேண்டும் என்பது எனது பணிவான வேண்டுகோள்.
21 துப்பாக்கி குண்டுகள் முழங்க, அரசு மரியாதையுடன் எழுத்தாளர் பிரபஞ்சனுக்குப் புதுவை அரசு இறுதி அஞ்சலி செலுத்தியது வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க ஒரு நிகழ்வு. அமரர் மகாகவி பாரதியார் முதல் அசோகமித்திரன் வரை வேறு எந்தத் தமிழ் இலக்கிய ஆளுமைக்கும், படைப்பாளிக்கும் கிடைக்காத மிகப்பெரிய கெüரவம் பிரபஞ்சனுக்குக் கிடைத்திருக்கிறது.
புதுவை மட்டுமல்ல, தமிழகம் எங்கிருந்தும் நூற்றுக்கணக்கில் திரண்டு வந்திருந்த வாசகர்களும், எழுத்தாளர்களும், அறிஞர்களும் பிரபஞ்சனின் இறுதி ஊர்வலத்தில் கலந்துகொண்ட அளவுக்கு வேறு யாருக்குமே நடந்ததில்லை. இந்த அளவுக்குத் தமிழகம் தன் மீது அன்பும், மரியாதையும் வைத்திருக்கிறது என்பதை பிரபஞ்சனே கூட நினைத்துப் பார்த்திருக்க மாட்டார்.
கர்நாடகத்தில் பிரபல இலக்கிய ஆளுமையான யு.ஆர்.அனந்தமூர்த்தியின் மறைவுக்கு இதுபோல அரசு மரியாதை வழங்கப்பட்டது. அண்டை மாநிலமான கேரளத்தில் எந்தவொரு மலையாள எழுத்தாளுமை விருதோ, பாராட்டோ பெற்றாலும், மறைந்தாலும் கேரள முதல்வர் மட்டுமல்ல, அந்த மாநிலத்தின் முக்கியமான அரசியல் தலைவர்களும், ஏனைய பிரமுகர்களும் நேரில் சென்று பாராட்டுவதையோ, அஞ்சலி செலுத்துவதையோ கடமையாகக் கருதுகிறார்கள். எழுத்தாளனுக்கு மரியாதை இல்லாத நிலைமை தமிழகத்தில் மட்டும்தான் காணப்படுகிறது.
சமுதாயத்தில் மற்ற எவருக்கும் இல்லாத தனிப் பெருமை எழுத்தாளர்களுக்கு மட்டுமே உண்டு. கம்பர் வாழ்ந்த காலத்திலும், மில்டனும், ஷேக்ஸ்பியரும் வாழ்ந்த காலத்திலும், பாரதியார் வாழ்ந்த காலத்திலும், கீட்ஸýம், ஷெல்லியும் வாழ்ந்த காலத்திலும் எத்தனை எத்தனையோ அரசர்கள், ஆட்சியாளர்கள், அதிகாரிகள், கோடீஸ்வரர்கள், பெரும் தனவணிகர்கள் வாழ்ந்திருக்கக்கூடும். ஆனால், உலகம் அவர்கள் அனைவரையும் மறைந்த உடனேயே மறந்துவிட்டது. எழுத்தாளனால் அடையாளம் காட்டப்பட்ட அல்லது அந்தப் படைப்பாளியுடன் தொடர்புடையவர்கள் மட்டுமே நினைவுகூரப்படுகிறார்கள். சடையப்ப வள்ளல் மட்டுமல்ல, கடையேழு வள்ளல்களே ஆனாலும் கவிஞர்களால்தான் நினைவுகூரப்படுகிறார்கள் என்பதுதான் வரலாற்று உண்மை.
எழுத்தாளர்களுக்கு ஏன் அரசு மரியாதை தரப்பட வேண்டும் என்பதன் அவசியம் இந்த உண்மையை உணர்ந்து கொண்டால், விளங்கும். புதுவை வழிகாட்டியிருக்கிறது. தமிழகம் இனிமேலாவது விழித்துக்கொண்டு அரசியல்வாதிகளுக்கும், கலையுலகப் பிரமுகர்களுக்கும் மட்டுமே முன்னுரிமை கொடுத்து, மரியாதை செலுத்தும் நிலைமையைச் சற்று திருத்தி எழுதி, மொழி ஆளுமைகளுக்கு முதல் மரியாதை அளிக்கும் புதுவை மாநிலத்தின் முன்னுதாரணத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும்.

இந்த வாரம் தில்லிக்குச் சென்றபோது, விமானத்தில் படிப்பதற்கு நான் எடுத்துச்சென்ற புத்தகம், இசை எழுதிய "பழைய யானைக் கடை'. பொதுச் சுகாதாரத்துறையில் பணியாற்றும், "இசை' என்கிற புனைபெயரில் எழுதும் ஆ.சத்தியமூர்த்தி கோவை மாவட்டம் இருகூர் வாசி. இதற்கு முன்னால் பல கவிதைத் தொகுப்புகளும், கட்டுரைத் தொகுப்புகளும் வெளியிட்டிருப்பதாக அவரது தன்விவரக் குறிப்பு தெரிவிக்கிறது.
இந்தப் புத்தகத்துக்கு எழுத்தாளர் நாஞ்சில் நாடன் முன்னுரை வழங்கியிருக்கிறார் என்பதால், இதைப் படித்துவிட வேண்டும் என்ற ஆர்வத்துடன் பயணத் துணையாக எடுத்துச் சென்றேன்.
"பழைய யானைக் கடை' எனும் இந்தக் கட்டுரைத் தொகுப்பு, தொன்றுதொட்டுத் தொடர்ந்து வரும் தமிழ்க் கவிதை மரபை புதியதொரு கோணத்தில் ஆராய முற்படுகிறது. அகப்பாடல்களில் தொடங்கி, நவீன காலம் வரையிலான கவிதைகளை, கடலில் முத்துக் குளிப்பதுபோலத் தேடிப்பிடித்து அந்தக் கவிதைகளில் காணப்படும் இலக்கிய ரசனையை ரசித்துப் பதிவு செய்திருக்கிறார் இசை.
குறிப்பாக, நமது தமிழ் இலக்கியத்தில் அடிநீரோட்டமாகக் காணப்படும் நகைச்சுவை உணர்வை எடுத்தியம்பியிருப்பது சுவாரசியமாக நம்மை அவரது எழுத்துகளுடன் பயணிக்க வைக்கிறது.
"இப்புத்தகம் வெறும் நகைச்சுவை, பகடி இரண்டை மட்டும் விளையாட்டு என்று கொள்ளவில்லை. கூடவே சுவாரஸ்யம், விநோதம், பரீட்சார்த்த முயற்சி ஆகியவற்றையும் சேர்த்துக் கொள்கிறது' என்கிற கவிஞர் இசையின் தன்னுரைக்கேற்ப அமைந்திருக்கிறது "பழைய யானைக் கடை'.
அணிந்துரையில் எழுத்தாளர் நாஞ்சில் நாடன் குறிப்பிடுவதுபோல, "சங்கப் பாடல்களினுள்ளும், நீதி நூல்களிடத்தும், சிற்றிலக்கியங்களிலும், தமிழின் ஒப்பற்ற காவியமான கம்பராமாயணத்திலும், தெய்வமாக்கவி பாரதியினிடத்தும், நவ
கவிதைப் புலத்திலும், நகையெனும் மெய்ப்பாடு தேடும் முயற்சி இந்த நூல்' என்பதை விடச் சிறப்பாக இந்தப் புத்தகம் குறித்து மதிப்புரை செய்துவிட முடியாது.
"சங்கம் முதல் சமகாலக் கவிதைகள் வரை' ஓர் இலக்கிய சுற்றுலா நடத்திவந்த சுகானுபவத்தை "பழைய யானைக் கடை' தருகிறது.

எழுத்தாளர் பிரபஞ்சனுக்கு இறுதி மரியாதை செலுத்த, புதுவைக்குச் சென்று சென்னை திரும்பிய அன்றிரவு மறுவாசிப்புக்கு நான் எடுத்துக்கொண்ட புத்தகம், மகரந்தன் தொகுத்திருக்கும் "பிரபஞ்சன் படைப்புலகம்'. இதில், பிரபஞ்சனின் தேர்ந்தெடுத்த சில கவிதைகள், சிறுகதைகள், நாவல்கள், குறுநாவல், நாடகம், கட்டுரை, அவரது நேர்காணல் என்று தொகுக்கப்பட்டிருக்கின்றன.
எழுத்துப் பிழைகள் நிறைய இருக்கிறது என்கிற குறையை தொகுப்பில் இடம்பெற்றிருக்கும் பிரபஞ்சனின் படைப்புகள் மறக்கடித்து விடுகின்றன. அதில் வெளிவந்திருக்கும் எஸ்.வைத்திலிங்கம் கவிதைகள் பகுதியில் இடம்பெற்றிருக்கும் கவிதை இது.

எங்கள்
வீட்டுக் கட்டில்
குட்டி
போட்டது -
"தொட்டில்'

 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/30/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3067627.html
3067626 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  இரத்தினம் போன்றோர் முன்றுறையரையனார் Sunday, December 30, 2018 02:32 AM +0530 பழமொழி நானூறு
 இணரோங்கி வந்தாரை என் உற்றக் கண்ணும்
 உணர்பவர் அஃதே உணர்ப - உணர்வார்க்(கு)
 அணிமலை நாட! அளறாடிக் கண்ணும்
 மணிமணி யாகி விடும். (பா-78)
 பத்தியாக இருக்கின்ற மலைகளையுடைய நாடனே! இரத்தினத்தின் தன்மை அறியும் ஆற்றலுடையார்க்கு இரத்தினம் சேற்றிலே கிடந்து மாசுண்ட இடத்தும் இரத்தினமாகவே தோன்றும். (அதுபோல) கொத்துக்களைப் போன்று சூழலுடையராய் உயர்ந்த குடியின்கண் விளக்கமுற்று வந்தவர்களை எத்தகைய துன்பம் அவர்களைப் பீடித்த இடத்தும், ஆராயும் அறிவினர் உயர்ந்த குடியிலுள்ளார்களாகவே மதிப்பர். "அளறாடிக்கண்ணும்
 மணிமணியாகி விடும்' என்பது பழமொழி.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/30/இரத்தினம்-போன்றோர்-3067626.html
3063230 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 55 வாகீச கலாநிதி கி.வா. ஜகந்நாதன் Sunday, December 23, 2018 04:13 AM +0530 15.வஞ்சிப்பாவும் இனமும் 


வஞ்சிப்பா இரண்டு வகைப்படும். குறளடி வஞ்சிப்பா என்பது ஒன்று; மற்றொன்று சிந்தடி வஞ்சிப்பா. இந்த இருவகை வஞ்சிப்பாவும் வஞ்சியடிகள் வந்து அப்பால் தனிச் சொல்லும் ஆசிரியச் சுரிதகமும் பெற்று வரும். குறளடி என்பது இருசீரடி.


வஞ்சிப்பா
இரண்டு சீரடிகளால் வந்து, தனிச்சொல்லும் 
ஆசிரியச் சுரிதகமும் பெற்று முடிவது குறளடி வஞ்சிப்பா. சிந்தடி என்பது முச்சீரடி. மூன்று சீர்களையுடைய அடிகளால் வந்து தனிச் சொல்லும் ஆசிரியச் சுரிதகமும் பெற்று முடிவது சிந்தடி வஞ்சிப்பா.
பூந்தாமரைப் போதலமரத்
தேம்புனலிடை மீன்றிரிதரும்
வளவயலிடைக் களவயின்மகிழ் 
வினைக்கம்பலை மனைச்சிலம்பவும்
மனைச்சிலம்பிய மணமுரசொலி 
வயற்கம்பலைக் கயலார்ப்பவும்
நாளும் மகிழ மகிழ்தூங் கூரன்
புகழ்த லானாப் பெருவண் மையனே
இது குறளடி வஞ்சிப்பா. இதில் இரு சீரடிகள் ஆறு முதலில் வந்து, பின்பு நாளும் என்ற தனிச்சொல் வந்து, அப்பால் இரண்டு ஆசிரிய அடிகளால் சுரிதகம் வந்தது காண்க. முன் ஆறு அடிகளில் வஞ்சிச் சீர்கள் வந்தன. 
மாகத்தினர் மாண்புவியினர் 
யோகத்தினர் உரைமறையினர் 
ஞானத்தினர் நயஆகமப் 
பேரறிவினர் பெருநூலினர் 
காணத்தகு பல்கணத்தினர்
என்றே 
இன்னன பல்லோர் ஏத்தும் பெருமான் 
மன்னவன் காந்த மலையுறை முருகனே
இதுவும் குறளடி வஞ்சிப்பாவே. இங்கே நிலை மண்டில ஆசிரியப்பாச் சுரிதகமாக வந்தது. சிந்தடி வஞ்சிப்பாவுக்கு உதாரணம் வருமாறு:
கொடிவாலன குருநிறத்தன குறுந்தாளன
வடிவாலெயிற் றழலுளையன வள்ளுகிரன 
பணையெருத்தி னிணையரிமா னணையேந்தத் 
துணையில்லாத் துறவுநெறிக் கிறைவனாகி 
எயினடுவ ணினிதிருந் தெல்லோர்க்கும்
புணையெனத்
திருவுறு திருந்தடி திசைதொழ 
விரிவுறு நாற்கதி வீடுநனி யெளிதே
இது, முதல் ஐந்தடிகளும் சிந்தடிகளாக வந்து, பின் புணையென என்னும் தனிச்சொற் பெற்று, பிறகு இரண்டு ஆசிரிய அடிகள் உள்ள சுரிதகம் வந்த வஞ்சிப்பா. முன் அடிகளில் கனிச்சீர்களும், காய்ச்சீர்களும், விளச்சீரும் விரவி வந்தன.
தொன்னலத்தின் புலம்பலைப்பத் தொடித்தோண்மேல்
பன்னலத்த கலந்தொலையப் பரிவெய்தி
இன்னலத்தகை யிதுவென்ன வெழில்காட்டிச் 
சொன்னலத்தகைப் பொருள் கருத்தினிற் சிறந்தாங்கெனப்
பெரிதும்
கலங்கஞ ரெய்தி விடுப்பவும்
சிலம்பிடைச் செலவும் சேணிவந் தற்றே
இதுவும் சிந்தடி வஞ்சிப்பாவே. முதல் நான்கடிகளும் சிந்தடிகளாக வந்து, பெரிதும் என்ற தனிச்சொற் பெற்று, மேல் இரண்டடி ஆசிரியச் சுரிதகம் பெற்று முடிந்தது இது. முன் அடிகளில் காய்ச்சீரும் கனிச்சீரும் விரவி வந்தன.
வஞ்சிப்பா இனம்
வஞ்சிப்பாவுக்கும் தாழிசை, துறை, விருத்தம் என்று மூன்று இனங்கள் உண்டு.
வஞ்சித் தாழிசை: இரு சீரடி நான்காய் அமைந்த பாடல்கள் ஒரு பொருள் மேல் மூன்று அடுக்கி வரும்.
மடப்பிடியை மதவேழம்
தடக்கையான் வெயின்மறைக்கும் 
இடைச்சுர மிறந்தாற்கே 
நடக்குமென் மனனேகாண்
பேடையை இரும்போத்துத்
தோகையால் வெயின்மறைக்கும் 
காடக மிறந்தார்க்கே 
ஓடுமென் மனனேகாண்
இரும்பிடியை இகல்வேழம்
பெருங்கையால் வெயின்மறைக்கும் 
அருஞ்சுர மிறந்தார்க்கே 
விரும்புமென் மனனேகாண்
இந்த மூன்றும், பிரிந்து சென்ற தலைவனை எண்ணி வருந்தும் தலைவி அப்பிரிவால் வருந்திக் கூறும் ஒரு பொருள் மேல் வந்தன. இவை குறளடிகளால் வந்தன. காய்ச்சீரும் விளச்சீரும் விரவி 
வந்தன. 
சூரறுத்த சுடர்வேலன்
சீருறுத்த திருவடியே 
நாருறுத்து நணுகின்மயல் 
வேரறுக்க மிளிருமின்பம்
மாவழித்த வடிவேலன் 
சேவடிக்கண் திகழன்பு 
மேவுவர்க்கு வீணாசை 
போவதுற்றுப் பொலியுமின்பம் 
மலைபொடித்த வடிவேலன் 
நிலைபிடித்த நிகரடியே 
தலைபிடித்துச் சார்பவருக் 
கிலைவருத்தம் இலகுமின்பம்
இவை மூன்றும் ஒரு பொருள்மேல் மூன்று அடுக்கிக் குறளடிகளால் வந்தமையின் வஞ்சித் தாழிசையாகும்.
வஞ்சித்துறை: இரு சீரடியாகிய குறளடி நான்காய்த் தனியே வருவது.
மைசிறந்தன மணிவரை 
கைசிறந்தன காந்தளும் 
பொய்சிறந்தனர் காதலர் 
மெய்சிறந்திலர் விளங்கிழாய்
இது அவ்வாறு வந்தது காண்க.
எண்ணருங்கந் தன்புகழ் 
பண்ணொடுஞ்சொ லன்பினர் 
மண்ணுயர்ந்தின் பந்தர 
விண்ணகஞ்சென் றொன்றுவர்
இதுவும் வஞ்சித்துறை.
திரைத்த சாலிகை
நிரைத்த போனிரைந் 
திரைப்ப தேன்களே 
விரைக்கொள் மாலையாய்
இதுவும் வஞ்சித்துறையே.
வஞ்சி விருத்தம்: மூன்று சீர்களையுடைய அடியாகிய சிந்தடி நான்கினால் வரும்.
வண்ணங் கண்டு மகிழ்ந்தனன் 
எண்ணங் கொண்டே இறைஞ்சினள் 
திண்ணங் கொண்டு சிறந்தனள் 
நண்ணும் கந்த நலங்கொடாய்
இது மூன்று சீரடிகள் நான்கால் வந்த வஞ்சி விருத்தம்.
சேலை யார்ந்த சுரத்திடைக்
காலை யார்கழல் ஆர்ப்பவும் 
மாலை மார்பன் வருமாயின் 
நீல உண்கண் இவள்வாழும்
இதுவும் வஞ்சி விருத்தம்.
இருது வேற்றுமை யின்மையால்
சுருதி மேற்றுறக் கத்தினோ 
டரிது வேற்றுமை யாகவே 
கருது வேற்றடங் கையினாய்
இதுவும் வஞ்சி விருத்தமே. முன்பே வஞ்சி விருத்தங்களின் இலக்கணத்தையும் உதாரணங்களையும் 
பார்த்தோம். அவற்றையும் பார்த்துக் கொள்க.
(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/23/கவி-பாடலாம்-வாங்க---55-3063230.html
3063212 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு Sunday, December 23, 2018 04:12 AM +0530
முன்றுறையரையனார்


அன்பின் நெகிழ வழிபட்டுக் கொள்ளாது
நின்ற பொழுதின் முடிவித்துக் கொள்வது
கன்றுவிட் டாக்கறக்கும் போழ்தில் கறவானாய்
அம்புவிட் டாக்கறக்கு மாறு. (பா-77)

தாம் பூண்ட அன்பினால் ஒருவன் நெகிழுமாறு அவனை வழிபட்டுத் தமது செயலை முடித்துக்கொள்ளாது நினைத்த அப்பொழுதிலேயே கடியன கூறிமுடித்துக் கொள்ளுதல், கன்றினைச் செலுத்தி ஆவினைக் கறக்க இருக்கும்போது, அங்ஙனங் கறவாதவனாகி அம்பினைச் செலுத்தி ஆவினைக் கறக்க நினைக்குமாற்றை ஒக்கும். (க-து.) தமது செயலைச் செய்வோரிடத்தில் அன்பாகவும் விரைவின்றியு மிருந்து செயலை முடித்துக் கொள்க. 
கன்றுவிட் டாக்கறக்கும் போழ்தில் கறவானாய், அம்புவிட் டாக்கறக்குமாறு என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/23/பழமொழி-நானூறு-3063212.html
3063220 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் Sunday, December 23, 2018 04:12 AM +0530 எண்பதுகளின் தொடக்கத்தில் அவர் குங்குமம் இதழில் பணியாற்றியபோது ஏற்பட்டது எழுத்தாளர் பிரபஞ்சனுடனான எனது தொடர்பு. அப்போதே அவர் குறிப்பிடத்தக்க சிறுகதை எழுத்தாளர்களில் ஒருவராக அறியப்பட்டிருந்தார். அவருடைய கதைகளைப் படித்திருந்த எனக்கு, பிரபஞ்சனின் அறிமுகம் ஒருவித பெருமிதத்தை அளித்ததை மறுப்பதற்கில்லை. குங்குமம், குமுதம், ஆனந்த விகடன் இதழ்களில் அவர் பணியாற்றிய காலகட்டத்தில் நான் சாவி இதழில் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தேன். எங்களுக்கிடையேயான சந்திப்புகள் அடிக்கடி நிகழ்ந்தன.
இன்று ஆனந்தரங்கம் பிள்ளை தேதிக் குறிப்புகள் குறித்துத் தமிழகம் பரவலாகப் பேசுகிறது என்றால், அதற்குக் காரணம் பிரபஞ்சன்தான். அவர் வானம் வசப்படும் எழுதுவதற்குப் பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பே அந்த டயரிக் குறிப்புகள் குறித்து என்னிடம் கூறியிருந்தார். புதுவை ரோமன் ரோலண்ட் நூலகத்திலிருந்து அவர் சொல்லி நான் வாங்கிய அந்தத் தொகுப்புகள், எனது நூலகத்தில் எப்போதும் பிரபஞ்சனை நினைவுபடுத்திக் கொண்டிருக்கும்.
தமிழில் வெளிவந்த பல தலைசிறந்த படைப்புகளுக்கு தினமணி நாளிதழும், அதன் இணைப்பான தினமணி கதிரும் காரணமாக இருந்திருக்கின்றன. ஜெயகாந்தன் (சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள்), லா.ச. ராமாமிர்தம் (சிந்தா நதி) ஆகியோரின் சாகித்ய அகாதெமி விருது பெற்ற படைப்புகள் தினமணி கதிரில் வெளிவந்தவை. அந்த வரிசையில் பிரபஞ்சனின் வானம் வசப்படும் வரலாற்று நாவலும் இணைகிறது.
தன்னை முன்னிலைப்படுத்திக் கொள்ளத் தெரியாதவர் பிரபஞ்சன் என்று அவர் குறித்து நட்பு வட்டத்தில் ஒரு விமர்சனம் உண்டு. அது தவறு. தன்னைப் பின்னுக்குத் தள்ளிக்கொண்டு, பிறரை முன்னுக்குத் தள்ளும் இயல்பினர் அவர் என்பது எனது கருத்து. அவர் அடைய வேண்டிய புகழையும், தொட வேண்டிய உச்சத்தையும் எட்டவில்லை என்கிற ஆதங்கம் எனக்கு எப்போதுமே உண்டு. 
எங்களது முதல் சந்திப்பு நினைவுக்கு வருகிறது. பெரியார் சாலை முரசொலி அலுவலகத்தில் இருந்த குங்குமம் அலுவலகத்திலிருந்து, உஸ்மான் சாலையிலுள்ள கங்கா உணவு விடுதிக்கு நாங்கள் நடந்து சென்று காபி சாப்பிட்டோம். அப்போது அவர், நான் வைத்தியலிங்கம், நீங்கள் வைத்தியநாதன் என்று சிரித்தபடி கைகளைப் பற்றினார். அந்த ஸ்பரிசத்தின் சிலிர்ப்பு இன்னும்கூட அடங்கவில்லை.
தஞ்சைத் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்தின் முன்னாள் துணை வேந்தர் முனைவர் 
ம. இராசேந்திரன், எழுத்தாளர் எஸ். ராமகிருஷ்ணன், ராஜ்கண்ணன் ஆகியோருடன் புதுவைக்குப் பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறேன், பிரபஞ்சனுக்குப் பிரியாவிடை நல்க!

சென்னை இசைவிழா மேடைகளில் இப்போது நாகஸ்வரம், வீணை, புல்லாங்குழல் முதலிய வாத்திய இசையின் முக்கியத்துவம் குறைந்து வருவது வேதனையளிக்கிறது. வீணை பாலசந்தரின் நினைவு வந்ததும், விக்ரம் சம்பத் ஆங்கிலத்தில் எழுதி வீயெஸ்வி தமிழில் மொழிபெயர்த்திருக்கும் வீணையின் குரல் புத்தகம் நினைவுக்கு வந்தது.


அஷ்டாவதானி என்கிற வார்த்தைக்கு அகராதியில் 
எஸ். பாலசந்தர் என்று துணிந்து பொருள் எழுதலாம். பிறவிக் கலைஞன் என்றால் அவர் எஸ்.பாலசந்தராகத்தான் இருப்பார். தன்னிகரற்ற வீணைக் கலைஞன் என்றுதான் அவரைப் பலருக்கும் தெரியும். ஆனால், அவர் தலைசிறந்த சினிமாக் கலைஞரும் கூட என்பது தெரிந்தவர்களுக்கு மட்டுமே தெரியும்.
1934-இல் வெளியான சீதா கல்யாணம் திரைப்படத்தில் எஸ். பாலசந்தரின் குடும்பமே நடித்திருந்தது. அப்போது தொடங்கியது அந்தப் பாலகனின் திரையுலகத் தொடர்பு. 1948-இல் பாலச்சந்தரின் கதையில் அவரே நடித்த இது நிஜமா? திரைப்படத்தின் தழுவல்தான் பின்னாளில் கமல்ஹாசன் நடித்த வெற்றிப்படமான கல்யாணராமன் என்பது பலருக்கும் தெரியாது. நடிகர், இயக்குநர், கதாசிரியர், வசனகர்த்தா, ஒளிப்பதிவாளர், இசையமைப்பாளர் என்று சினிமா தொடர்பான எல்லா துறைகளிலும் தேர்ச்சியும், வெற்றியும் பெற்ற பெருமைக்குரிய எஸ். பாலசந்தரை வீணை பாலசந்தர் என்று சொன்னால்தான் தெரியும். அதற்குக் காரணம், இன்றுவரை வீணை இசையில் அவரை விஞ்ச ஒருவரும் பிறக்கவில்லை என்பதுதான்.
வீணையில் அவருக்கு எந்தளவுக்குத் தேர்ச்சியோ, அதே அளவு தேர்ச்சி சிதாரிலும் உண்டு. மிருதங்கம், கஞ்சிரா, தபேலா என்று தாளவாத்தியக் கருவிகளும் அவரது விரல் அசைவுகளுக்குக் கைகட்டி சேவகம் செய்யும். கர்நாடக சங்கீதத்தில் 72 மேளகர்த்தா ராகங்களையும் வாசித்துப் பதிவு செய்திருக்கும் அவரது சாதனைக்கு நிகராக இதுவரை யாரும் சாதிக்க முடிந்ததில்லை.
சர்ச்சைக்குப் பேர் போனவர் என்று வீணை பாலசந்தருக்கு முத்திரை விழுந்துவிட்டது. சர்ச்சை இல்லை எனில் அவருக்கு ஜீரணக் கோளாறு ஏற்பட்டுவிடும் என்று ஸ்வராஜ்யா பத்திரிகையே எழுதியதென்றால், பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். அமைதியாக இருந்து, என் வேலையை மட்டுமே பார்த்துக் கொண்டிருக்க நான் நினைத்தாலும், எல்லாவிதமான சர்ச்சைகளும் என் வீட்டுக் கதவைத் தட்டிய வண்ணம் இருக்கின்றன. பிறகு, வில்லங்கமானவர் என்று அவை எனக்கு முத்திரை குத்திவிடுகின்றன என்பது பாலசந்தரின் விளக்கம்.
வீணை பாலசந்தரின் செம்மங்குடியுடனான சுவாதித் திருநாள் சர்ச்சையும், மியூசிக் அகாதமி என்கிற சங்கீத வித்வத் சபையுடனான சர்ச்சையும் இன்றுவரை விவாதப் பொருளாகத் தொடர்கின்றன. கர்நாடக சங்கீத உலகில் நாகஸ்வரச் சக்ரவர்த்தி டி.என். ராஜரத்தினம், புல்லாங்குழல் மாலி, வீணை பாலசந்தர் மூவர் மட்டும்தான் ஒப்பாரும் மிக்காரும் இல்லாத பிறவிக் கலைஞர்கள். அதனால்தானோ என்னவோ சர்ச்சைகள் இவர்களைத் தொடர்ந்தன.


வீணையின் குரல் பாலசந்தரின் அத்தனை பரிமாணங்களையும் வெளிப்படுத்தும் ஆவணப் பதிவு. இதைத் தமிழாக்கம் என்று சொல்ல முடியாத அளவுக்கு சுவாரஸ்யமாக்கி இருப்பது வீயெஸ்வியின் எழுத்துத் திறமை. பாலசந்தருக்குப் பத்ம விபூஷண் விருது வழங்கிப் பெருமை தேடிக் கொண்டது இந்திய அரசு. அவருக்கு சங்கீத கலாநிதி விருது வழங்காத களங்கத்துடன் தொடர்கிறது சங்கீத வித்வத் சபை!

தினமணி நாளிதழின் விழுப்புரம் பதிப்பின் முதுநிலை பக்க வடிவமைப்பாளர் சுந்தரபாண்டியன். இவர் சமூகச் சிந்தனையாளர்; நிறைய படிப்பவர்; இலக்கிய ஆர்வம் மிகுந்தவர்; கவிஞர். அவரது கவிதை இது -
ஒவ்வொரு முறையும் 
அச்சப்பட்டே ரசிக்கிறேன்
மழையை...
இதுதான் கடைசி மழையாக
இருக்குமோ என்று!
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/23/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3063220.html
3063233 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஓடும் மனம் பிடிக்க ஓடுகின்றனர் DIN DIN Sunday, December 23, 2018 01:29 AM +0530
கம்பராமாயணத்தில் ஒரு காட்சி. திருமணத்திற்கு முன்பே மிதிலை நகர வீதியில் வலம் வருகின்றான் ராமன். பெண்களெல்லாம் அவனைப் பார்க்க சூழ்ந்து கொள்கின்றனர். இன்னும் பலர் வெகு தூரத்திலிருந்து பள்ளம் நோக்கிப் பாயும் நன்நீரைப் போல ஓடி வருகின்றனர்.
குவளை மலரை ஒத்த கண்களையுடைய அவர்கள் தங்கள் கால்களில் சிலம்பு ஒலிக்க, மென்மையான மாலைகள் அசைய, இமைகள் தள்ளாட ஓடிவருகின்றனர். இப்படி அவர்கள் ஓடிவருகின்ற காட்சி எப்படி இருக்கிறதென்றால், ராமனைப் பார்க்க தங்களை விட்டுவிட்டு முன்னே ஓடுகின்ற தங்கள் உள்ளத்தைப் பிடிக்க அவர்கள் ஓடுவதுபோல் இருக்கிறது என்கிறார் கம்பர். இதனை,
பள்ளத்தில் பாயும் நன்னீர்
அனையவர் பானல் பூத்த
வெள்ளத்துப் பெரிய கண்ணார்
மென்சிலம் பலம்ப மென்பூத்
தள்ளத்தம் இடைகள் நோவத்
தமைவலித் தவன்பால் செல்லும்
உள்ளத்தைப் பிடித்தும் என்ன
ஓடுகின் றாரை ஒத்தார்!
என்கிறார். கம்பர் இப்பாடலில் கையாண்டிருக்கின்ற உவமையை, ச.து.சு.யோகியார் தன்னுடைய அகலிகை குறுங்காவியத்தில் பொருத்தமான இடத்தில் பொருத்தித் தன் கவிதைக்கு மெருகேற்றியுள்ளார்.
இந்த உலகத்தை யார் முதலில் சுற்றி வருகின்றாரோ அவருக்கே தன் மகள் அகலிகையை மணம் முடித்து வைப்பதாக அகலிகையின் தந்தை பிரமன் ஒரு போட்டி வைக்கின்றார். போட்டியில் கலந்து கொண்ட இந்திரன், மேகத்தைத் தேராக்கி; வானவில்லை சிறகாக்கி; நிலவை தட்டாக்கி; வால்மீன்களைக் குதிரைகளாக்கி உலகைச் சுற்றிவரப் புறப்படுகின்றான்.
தேர் வேகமாகப் போகிறது. அந்தக் காட்சி எப்படி இருக்கிறதென்றால், தன்னை விட்டுத் தனக்கு முன்னே ஓடுகின்ற தன் மனத்தைப் பிடிக்க இந்திரன் விரைவது போல இருக்கிறது என்று குறிப்பிடுகின்றார் யோகியார். இதனை,
பந்தயத்தால் அண்டாண்ட பரப்பையெலாம் சுற்றிமுதல்
வந்தவர்க்கே நின்னை மணப்பதாய் நின்தந்தை
ஆணையிட்ட வாக்குக் கடங்கியந்த வானரசன்
சானையிட்ட மேகத்தேர் சஞ்சாரம் செய்தானே!
வானவில் சிறகமைத்து வட்டமதித் தட்டமைத்து
வால்மீன் பரிகள்கட்டி வளையவரப் போனானே!
... ... ... ...
... ... ... ....
முன்னோடும் தன்னெஞ்சம் முடுகி அதைப் பிடிக்கப்
பின்னோடும் தேருருட்டிப் பித்தேறிப் பாய்கின்றான்
என்கிறார். அங்கே தரையில் பெண்கள்; இங்கே தேரில் இந்திரன். 
-கா.உ. கிருட்டிணமூர்த்தி
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/23/ஓடும்-மனம்-பிடிக்க-ஓடுகின்றனர்-3063233.html
3063223 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நல்வெள்ளியாரின் காதல் நாடகம்! -காழிக்கம்பன் வெங்கடேசபாரதி DIN Sunday, December 23, 2018 01:25 AM +0530 தினைப் புனத்தையே அழகு செய்யும் தேவதையர் இருவர்! தலைவியும் தோழியும் தனித்துக் குலவி வந்த இனிக்கும் பொழுது! பின்புறம் வந்த தலைவன் தென்பட்டுவிட்டான் அவர்தம் சேல்விழிக்கும் வேல்விழிக்கும்! தலைவிக்குத் தலைவனை நகையாடிப் பார்க்க வேண்டுமென்ற நல்லாசை வந்தது. அந்த ஆசையை குறிஞ்சித் திணை பாடலில், அற்புதக் காட்சியாக அமைத்துள்ளார் பெண்பாற் புலவர் நல்வெள்ளியார்! அகநானூறு, களிற்று யானை நிரை முப்பத்திரண்டாவது 
பாடலாக தமிழ்ச் சிறப்பை முன் மொழிந்து நிற்கிறது.
நெருநல் எல்லை ஏனல் தோன்றித்,
திருமணி ஒளிர்வரும் பூணன் வந்து,
புரவலன் போலும் தோற்றம் உறழ்கொள
இரவல் மாக்களின் பணிமொழி பயிற்றிச்
சிறுதினைப் படுகிளி கடீஇயர், பல்மாண்
குளிர்கொள் தட்டை மதன் இல புடையாச்
சூரர மகளிரின் நின்ற நீ மற்று
யாரையோ? எம் அணங்கியோய், உண்குஎன
சிறுபுறம் கவையினனாக அதற்கொண்டு
இகுபெயல் மண்ணின், அஞர் உற்ற என்
உள்அவன் அறிதல், அஞ்சி உள்இல்
கடிய கூறி கைபிணி விடாஅ
வெரூஉம் மான் பிணையின் ஒரீஇ நின்ற
என்உரத் தகைமையில் பெயர்த்து பிறிதுஎன் வயின்
சொல்ல வல்லிற்றும் இலனே அல்லாந்து
இனந்தீர் களிற்றின் பெயர்ந்தோன் இன்றும்
தோலாவாறு இல்லை தோழி! நாம் சென்மோ
சாய்இறைப் பணைத்தோள் கிழமை தனக்கே
மாசுஇன் றாதலும் அறியான் ஏசற்று
என்குறைப் புறனிலை முயலும்
அண்கண் ஆளனை நகுகம் யாமே!
தலைவி சொல்கிறாள்: தோழி! நான் சொல்வதைக் கேட்பாயா?
தோழி சொல்கிறாள்: நீ சொல்வதைக் கேட்கத்தானே துணையாக வந்திருக்கிறேன்; சொல்
அணிமணிகளை அவன் அணிந்திருந்தான்; ஓரரசர் செல்வன் போல் உடைகளும் உடுத்தியிருந்தான்! ஆனால், ஓர் ஏழை இரவலன் போல் எளிய சொற்களால் பணிவான தன்மையோடு பக்குவமாகப் பேசினான். நெஞ்சை யள்ளுகின்ற நீங்கள் யாரோ? என்று கேட்டானே நினைவில்லையா உனக்கு?
குளிர் என்னும் கிளிவிரட்டு கருவிகள் வேறு கையிலே வைத்துள்ளீர்கள்! இந்தத் தினைப் புனத்தைக் காவல் செய்யும் சித்திரப் பாவைகளா? இல்லை, வானத்தை விட்டு இறங்கி வந்து வழி தெரியாமல் நின்றிருக்கும் சூரரமகளிரா? (தெய்வப் பெண்கள்) சொல்லுங்கள் என்றான்.
வெல்லச் சிரிப்போடு மெல்ல அருகில் வந்தான். பக்கத்தில் வந்தவன் பக்கென்று கையைப் பிடித்தான்; வெட்கத்தில் தவித்த நான் வெடுக்கென்று விடுபட்டேன். உடன்படும் உள்ளத்தை அவன் அறியக்கூடாதென்று நான் சடக்கென்று தள்ளிவிட்டதை ஏற்காத இதயம் ஏசியது என்னை! நித்தம் மழை பெய்யப்பெற்ற நிலம் போல நெஞ்சம் நெகிழ்ந்தது. அஞ்சிய மான் போல அவன் அணைப்பிலிருந்து விலகிய என் வன்மையைக் கண்டு கூச்சங் கொண்டு ஆர்வத்தை உள்ளடக்கியவனானான்; பிற யானைகளால் ஒதுக்கப்பெற்ற காட்டுக் களிறு போலப் பேதுற்று நின்றான். எப்போது அவன் வந்தாலும் அப்போதும் இந்த நிலைதான் ஏற்படும் என்பதை இப்போதாவது அறிவானோ என்னவோ?
அன்புத் தோழியே! ஒன்றை நீ அறிந்து கொள்வாய். இந்தத் தொடிவளைத் தோளைத் தழுவுகின்ற உரிமை அவன் ஒருவனுக்கே உண்டு! என்னால் பெறவும் தரவும் ஆகும் இன்பத்திற்கு என்னிடம் பிச்சை பெற முயலுதல் போலப் பெரிதும் ஏங்கி நிற்கிறான். அவன் வரட்டும்! பகையோடிப் புறமுதுகு காட்ட வைப்பனை நாம் நகையாடிப் பகடி செய்வோம்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/23/நல்வெள்ளியாரின்-காதல்-நாடகம்-3063223.html
3058875 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, December 16, 2018 01:43 AM +0530
எட்டயபுரத்தில் தினமணி நாளிதழ் சார்பில் சீனி.விசுவநாதனுக்கு "மகாகவி பாரதியார்' விருது வழங்கிக் கெளரவித்ததில் மிகப்பெரிய மன நிறைவு. எட்டயபுரத்தில் மகாகவி பாரதியார் விருது  வழங்கப்பட்டதிலும், அதற்கு ஆளுநர் வருகை புரிந்ததிலும் சில நன்மைகள் ஏற்பட்டிருக்கின்றன.  

எட்டயபுரம் பாரதி மணிமண்டபத்திலுள்ள நூலகம்  மனோன்மணியம் சுந்தரனார் பல்கலைக்கழகத்தின்  பராமரிப்பில் இருக்கிறது. இந்த நூலகத்தை விரிவுபடுத்தி பாரதி ஆய்வாளர்கள் பயன்பெறும் வகையில்  மாற்ற உறுதிபூண்டிருக்கிறார், அந்தப் பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தர் முனைவர் கி.பாஸ்கர்.

ஏற்கெனவே நல்லி குப்புசாமி செட்டியார் அந்த நூலகத்துக்குப் பல புத்தகங்களை வழங்கியிருக்கிறார். கவிதா பதிப்பகம் சொக்கலிங்கம்  தனது பங்குக்கு ரூபாய் ஒரு லட்சம் பெறுமானமுள்ள தமிழ் இலக்கிய நூல்களை வழங்குவதாக வாக்குறுதி அளித்திருக்கிறார். இதுபோல எல்லாப் பதிப்பகங்களும், பாரதி ஆர்வலர்களும் எட்டயபுரம் பாரதி மணி மண்டபத்தில் அமைந்திருக்கும் நூலகத்துக்குத் தங்களது புத்தகப் பங்களிப்பை செலுத்த முற்பட்டால்,  அங்கே மிகப்பெரிய  பாரதி ஆய்வுக்கான ஒரு நூலகத்தை ஏற்படுத்திவிட முடியும் என்கிற நம்பிக்கை ஏற்பட்டிருக்கிறது. 
மணி மண்டபத்தின் முகப்பில் பூங்கா ஒன்றை அமைத்துப் பராமரிக்க வேண்டும். பூங்கா அமைக்கும் பணியை தான் ஏற்றுக்கொள்வதாக சிங்கப்பூர் "தமிழ் நேசன்' முஸ்தபா உறுதியளித்திருக்கிறார். தூத்துக்குடி மாவட்டத்திலுள்ள ஏதாவது நிறுவனம்  அந்தப் பூங்காவை முறையாகப் பராமரிக்க முன்வந்தால், பாரதி மணி மண்டபம் புதுப்பொலிவு பெற்று உள்ளூர், வெளியூர் மக்கள் திரளாக விஜயம் செய்யும் இடமாக மாறிவிடும்.
பாரதியாரின் பிறந்த நாள் விழா கொண்டாட்டத்தால் ஏற்பட்ட இன்னொரு மிகப்பெரிய நன்மை, மக்களின் பங்களிப்புடன் எட்டயபுரம் பாரதியார் மணி மண்டபம் கட்டுவதற்கு மூதறிஞர் ராஜாஜியால் அடிக்கல் நாட்டப்பட்டதற்கான கல்வெட்டு தேடி எடுக்கப்பட்டிருப்பதுதான்.  அந்தக் கல்வெட்டைத் தேடி எடுத்ததில் இளசை மணியன், நமது விளாத்திகுளம் நிருபர் சங்கரேஸ்வர மூர்த்தி, மணி மண்டபக் காவலர் கென்னடி ஆகியோரின் பங்களிப்பு முக்கியமானது. மாவட்ட ஆட்சியர் 

சந்தீப் நந்தூரி இ.ஆ.ப., வருவாய் கோட்டாட்சியர் விஜயா, வட்டாட்சியர் வதனாள் ஆகியோரின் முயற்சியும் உதவியும் அதற்குச் சற்றும் குறைந்ததல்ல. 
அடுத்த ஆண்டு பாரதி மணி மண்டப விழாவில் ஒட்டுமொத்த தமிழகமே திரண்டு வந்து  பங்கெடுக்கும் என்று நிச்சயமாக எதிர்பார்க்கலாம். கனவு மெய்ப்படுகிறது...


இந்த ஆண்டுக்கான சாகித்ய அகாதெமி விருது எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் "சஞ்சாரம்' நாவலுக்குத் தரப்பட்டிருக்கிறது. தமிழில் நவீன இலக்கிய எழுத்தாளர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர் என்பது மட்டுமல்ல எஸ். ராமகிருஷ்ணனின் சிறப்பு. இலக்கியம், சினிமா, நாடகம், இதழியல், இணையம் என்று இவரது இயக்கம் பரந்துபட்டது என்பதும் கூட.  

திரைப்படங்கள் மீது இவருக்கு இருக்கும் அசாத்தியமான புரிதல் என்னை பிரமிக்க வைத்திருக்கிறது.  இவரது "உலக சினிமா' குறித்த புத்தகம் ஓர் அற்புதமான களஞ்சியம் என்றுதான் கூறவேண்டும். உலக சினிமா குறித்து மட்டுமல்ல, உலக இலக்கியங்கள் குறித்தும்  இவர்  தமிழுக்கு அறிமுகப்படுத்தியிருக்கிறார். மகாபாரதத்தை மையமாகக் கொண்ட இவரது "உபபாண்டவம்' நாவல் சாகித்ய அகாதெமி விருது பெறும்  என்று நான் எதிர்பார்த்தேன். ஆனால், இவருக்கு சாகித்ய அகாதெமி விருதை பெற்றுத்தரும்  அதிர்ஷ்டம்  "சஞ்சாரம்' நாவலுக்குத்தான் கிடைத்திருக்கிறது. 
கடந்த வாரம் எட்டயபுரம் பாரதி விழாவுக்காக நான் பயணித்தபோது, வழித்துணையாகப் படிப்பதற்கு எடுத்துச் சென்ற புத்தகம் எஸ். ராமகிருஷ்ணன் எழுதிய "கதா விலாசம்'. 2005-இல் வெளியான அந்தப் புத்தகம் இப்போது குறைந்தது பத்துக்கும் மேற்பட்ட  பதிப்புகளைக் கண்டிருக்க வேண்டும். இதை நான்  மீண்டும் ஒரு முறை  படிப்பதற்குத் தேர்ந்தெடுத்து பெட்டியில் வைத்தபோது, எஸ்.ராமகிருஷ்ணனுக்கு சாகித்ய அகாதெமி விருது கிடைக்கப்போகிறது என்று எனக்குத் தெரியாது. 

எஸ். ராமகிருஷ்ணனின் "கதா விலாசம்' ஒரு வித்தியாசமான அணுகுமுறையுடன் கூடிய பதிவு. தமிழின் ஐம்பது  மிக  முக்கியமான கடந்த கால, நிகழ்கால "கதை சொல்லி'கள் குறித்த  இலக்கியப் பதிவுதான் "கதா விலாசம்'. எஸ். ராமகிருஷ்ணனைக் கவர்ந்த படைப்பிலக்கியவாதியின் படைப்பையும்,  அதையொட்டிய அவரது அனுபவத்தையும்  மிகவும் சுவாரசியமாக  மரத்தில் கொடி படர்வது போல லாகவமாக இணைத்து வாசகர்களுக்குப் புதியதொரு வெளிச்சத்தைப் பாய்ச்சும் அவரது  உத்தி வித்தியாசமானது. மெளனியில் தொடங்கி பாரதியாரில் முடிகிறது எஸ். ராமகிருஷ்ணன் வழங்கியிருக்கும் "கதா விலாசம்'. 

ஒவ்வோர் எழுத்தாளர் குறித்த சிறு குறிப்பும் அந்தப் பதிவுடன் இணைக்கப்பட்டிருக்கிறது.  கடைசி பதிவான  "அகச்சித்திரம்'  என்கிற பாரதியார் குறித்த பதிவு  "கதா விலாச'த்தின் உச்சம். 

"சிறுகதை என்ற வடிவம் உருவாகி ஒரு நூற்றாண்டைக் கடந்த நிலையில், அதன் துவக்கப்புள்ளி பாரதியாரின் சிறுகதைகளில் தொடங்குவதைக் காணமுடிகிறது' என்கிறார் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன். காசியிலுள்ள மகாகவி பாரதியாரின் வீட்டைக் காணச் சென்றது, பாரதியார் வசித்த இடங்களையும், அவரது கையெழுத்துப் பிரதிகளையும் பார்த்துத் தெளிந்தது என்று சுழல்கிறது எஸ். ராமகிருஷ்ணனின் பதிவு. 

ஒவ்வொருவர் குறித்த பதிவுக்கும் அவர் கொடுத்திருக்கும் தலைப்பு "சபாஷ்' போடவைக்கிறது. "கதா விலாசம்' புத்தகத்தை முதலிலிருந்து கடைசி வரை படித்து முடிக்கும்போது, தமிழகத்தின் தலைசிறந்த ஐம்பது எழுத்தாளுமைகளை ஒருசேர வலம் வந்தது போன்ற  உணர்வு என்னில் எழுந்தது. சாகித்ய அகாதெமி விருது பெற்றிருக்கும் எஸ்.ராமகிருஷ்ணனுக்கு "தினமணி'யின் சார்பில்  வாழ்த்தும், பாராட்டும்!

இலக்கிய ஆர்வத்தை ஊக்குவிப்பதற்காக அமெரிக்காவில் வெள்ளை மாளிகையில் பள்ளி மாணவர்களிலிருந்து இளம் கவிஞர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு, அவர்கள் தேசத்தின் இலக்கியத் தூதுவர்களாக இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நியமிக்கப்பட்டார்கள். அவர்களில் தமிழ் நாட்டைப் பூர்வீகமாகக்கொண்ட மாயா ஈஸ்வரனும் ஒருவர். அவர் வாசித்த ஆங்கில வசன கவிதையின் தமிழாக்கம் இது. இதை இந்த வாரக் கவிதையாக்குகிறேன்.
"தலைமுடி உதிர்வதைப் போல என் இனத்தின் அடையாளத்தை நான் உதிர்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன். நான் எனது தாய்மொழியான தமிழில் பேசி மூன்று ஆண்டுகள் ஆகின்றன. தாயே, வெகு விரைவில் நான் வழுக்கைத் தலையாகி விடுவேனோ என்று அஞ்சுகிறேன்'

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/16/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3058875.html
3058865 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பல்லோர் உவந்த உவகை -முனைவர் பா. நாகலட்சுமி DIN Sunday, December 16, 2018 01:39 AM +0530
"பல்லோர் உவந்த உவகை' என்னும் இத்தொடர், "பலரும் மகிழ்ந்த மகிழ்ச்சி' எனப் பொருள்படும். பலரது மகிழ்ச்சியைப் பற்றிக் கூறுவது யார்? "மலிபெயல் கலித்த' எனத் தொடங்கும் கபிலரது அகநானூற்றுப் பாடலில், தலைமகன் வரைவு மலிந்தமை அறிந்த தோழி கூற்றுப் பாடலாக வருகிறது.

தலைவன் வரைவு (திருமணம் செய்துகொள்ள இசைந்தது)மலிந்தமை தோழிக்குப் பெருமகிழ்ச்சியைத் தருகிறது. களவு வாழ்க்கையில் ஏற்படக்கூடிய சில இடையூறுகளால் தலைவி அடைந்த துயரம் தீரப் போகிறதல்லவா!  நல்லதோர் மணவாழ்வு தலைவிக்கு வாய்க்கப் போகிறதல்லவா! அதனால்தான் இந்தப் பெருமகிழ்ச்சி. அம்மகிழ்ச்சி எத்தகையது தெரியுமா? அதனைக் கபிலரது பாடல் வரிகளே எடுத்தியம்புகின்றன.

"நாடுவறங் கூர நாஞ்சில் துஞ்சக்
கோடை நீடிய பைதறு காலைக்
குன்றுகண் டன்ன கோட்ட யாவையுஞ்
சென்றுசேக் கல்லாப் புள்ள உள்ளில்
எனறூழ் வியன்குளம் நிறைய வீசிப்
பெரும்பெயல் பொழிந்த ஏம வைகறைப்
பல்லோர் உவந்த உவகை எல்லாம்
என்னுட் பெய்தந் தற்றே'

மழையின்றிக் கோடை நீடிய காரணத்தால் நாடு வறுமையுற்றது; உழுகலப்பைகள் தூங்கின; பசுமை என்பதே இல்லை. நீரில்லாக் காரணத்தால் பறவைகள் வந்து தங்காத பெரிய கரைகளையுடைய பெரிய குளங்கள் வெப்பம் மிகுந்து காணப்பட்டன. 

இந்நிலையில், அப்பெரிய குளங்கள் நிறையும்படி பெருமழை பொழிந்தது.அந்த இன்பமான வைகறைப் பொழுதில், மழை பொழிந்து, குளம் நிறையக் கண்ட மக்கள் அடைந்த உவகை அளக்கலாகா உவகையல்லவா! மழை பொழியக் குளம் நிறைந்தது; மக்கள் முகத்தில் மகிழ்ச்சி ததும்பியது. பலரும் அடைந்த உவகை எல்லாம் என்னுள் பெய்து வைத்தாற் போல நானும்  உவகை அடைகிறேன்'' எனத் தோழி கூறுகின்றாள்.

தலைவன் வரைவு மலிந்தமையால் தோழி உற்ற உவகைக்கு உவமையாக, மழை பொழிந்து, குளம் நிறையக் கண்ட பலரும் அடைந்த உவகை கூறப்படுகிறது. உவகை என்ற உணர்வுக்கு அந்த உவகை உணர்வே உவமையாவது அருமையிலும் அருமை.

பெரிய குளங்கள் குன்றங்களைக் கண்டாற் போன்ற பெரிய கரைகளைப் பெற்றிருந்தன என்கிற செய்தி குறிப்பிடத்தக்கது. சங்க காலத்திலேயே மழைநீர் சேமிப்புப் பெற்ற முக்கியத்துவத்தை இதன் மூலம் அறிய முடிகிறது. பெருமழை பொழிந்தபோதும் வெள்ளச்சேதம் என்பது இல்லையாம்?

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/16/பல்லோர்-உவந்த-உவகை-3058865.html
3058849 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பெரியாழ்வார் - ஆண்டாள் பாசுரங்களில் மண்ணின் மணம் - முனைவர் சீனிவாச கண்ணன் DIN Sunday, December 16, 2018 01:33 AM +0530
மார்கழி மாதம் பிறந்து விட்டாலே,  மனத்தை மகிழச் செய்யும் பாடல்கள் (திருப்பாவை - திருவெம்பாவை) எங்கும் ஒலிக்கக் கேட்கலாம். ஆண்டாள் நாச்சியார் பாடியருளிய அழகுத் தமிழ்ப் பாசுரங்களிலும், அவரை வளர்த்தெடுத்த பெரியாழ்வார் திருமொழியிலும் அவர்கள் வாழ்ந்து வந்த தென்பாண்டித் தீந்தமிழ்ப் பேச்சு வழக்காறுகள் ஊடும் பாவுமாக இழையோடுவதைக் காணலாம். தென்பாண்டி நாட்டுப் பகுதியில் இன்றும் பேச்சுவழக்கில் அச்சொற்கள் பயன்பாட்டில் உள்ளன.

கொட்டாவி விடுதல்: களைப்பு மேலிட்டால் அல்லது தூக்கம் வந்தாலோ வாயைத் திறந்து கொட்டாவி (கெட்ட ஆவி) விடுவோம். தமிழகத்தின் சில பகுதிகளில் இச்செயலைக் "கோட்டுவாய் விடுதல்' என்றும் சொல்வர். சந்திரனைக் கண்ணனோடு விளையாட வருமாறு அழைக்கும் அம்புலிப் பருவப் பாடலில் பெரியாழ்வார், "கண்துயில் கொள்ளக் கருதிக் கொட்டாவி கொள்கின்றான்'  (பா.59) என்று கண்ணபிரான் கொட்டாவி விடுவதாகப் பாசுரம் இடுகிறார். 

பைய: கண்ணன் வளர் பருவத்தினை அனுபவித்துப் பாடும் பெரியாழ்வார் - செங்கீரைப் பருவப் பாடலில் "பைய உயோதுயில் கொண்ட பரம்பரனே' (பா.64) என்று அன்பொழுகக் கண்ணனை விளிப்பார். இன்றும் தென்பாண்டி நாட்டுப் பகுதியில் "பொறுமையாக - மெதுவாக - கவனமாகப் பார்த்து' எனும் பொருள்களை உள்ளடக்கி ஒரே சொல்லால் "பைய  பைய' என்று அடுக்குச் சொற்களால் பேசுவதைக் கேட்கலாம். கண்ணபிரான் குழந்தைப் பிராயத்தில் தள்ளாடி, அசைந்து, தளர்நடையிட்டு நடப்பதைப் பிறிதோர் பாடலில் "படுமும் மதப்புனல் சோர வாரணம் பைய நின்று ஊர்வது போல்' (பா.86) என்று யானைக்கன்று மெது, மெதுவே நடப்பதாகப் பாடுவது நம் கண்முன்னே ஓர் அழகுக் காட்சியை நிலைநிறுத்துகிறது.

தத்து எடுத்தல்: தத்து என்பது வடசொல்; மகன்மை கொள்ளுதல் என்பதைக் குறிக்கும். தமிழகம் எங்கும் இச்சொல் இன்றும் பேச்சு வழக்கில் உள்ளது. "பூச்சி காட்டி விளையாடுதல்' எனும் தலைப்பில், "தத்துக் கொண்டால் கொலோ? தானே பெற்றாள் கொலோ?' (பா.124) என்று யசோதைப் பிராட்டியினை எண்ணிப் பாடுவது போல இப்பாடல் அமைந்துள்ளது.

மச்சு: தாய்மை நிலையில் தன்னை பாவித்துக்கொண்டு பெரியாழ்வார் பாடுகையில் கண்ணனைப் பூச்சூட்டிக்கொள்ள அழைக்கையில் "மச்சொடு மாளிகையேறி மாதர்கள் தம்மிடம் புக்கு' (பா.184) என்று பாடுவார். கண்ணன் கோபிமார்களோடு மாடத்தில் - வீட்டின் மேல்தளத்தில் ஏறி விளையாடுகிறான். வீட்டின் மேல்தளப் பகுதியை "மச்சு' எனும் சொல்லால் தென்பாண்டிப் பகுதி மக்கள் இன்றும் குறிப்பதுண்டு. நாச்சியார் திருமொழியில் ஆண்டாள் "மச்சணி மாட மதிளரங்கர் வாமனனார்' (பா.610) என்று திருவரங்கம் மற்றும் திருவரங்க நாதனின் பெருமைகளைச் சொல்ல முற்படுகையில் மாடமாளிகை,  கூட கோபுரம் எனும் பொருள்பட "மச்சணி மாட மதிள்' என்று பாடுவார்.

கண்ணாலம்: திருமணம், கல்யாணம் என்பதை நாட்டுப்புறப் பேச்சு வழக்கில் "கண்ணாலம்' என்று குறிப்பிடுவது வழக்கம். தாய்மை நிலையில் நின்று ஆண்டாள் நாச்சியாரை எண்ணித் துயருற்றுப் பாடும்முகமாக, பெரியாழ்வார் "கண்ணாலம்' எனும் சொல்லைப் பல இடங்களில் பயன்படுத்துகிறார்.

"கைத்தலத்துள்ள மாடழியக் கண்ணாலங்கள் செய்து' (பா.294); (மாடு - செல்வம்);  "பெருப் பெருத்த கண்ணாலங்கள் செய்து' (பா.295);  "நாடும் நகரும் அறிய நல்லதோர் கண்ணாலம் செய்து' (பா.302); ஆண்டாள் தம்முடைய திருமொழியில், "கண்ணாலம் கோடித்து' (பா.615) என்று பாடுவார்.

வெள்: கிராமப் பகுதிகளில் "வெள்' என்ற சொல்லை அதிகாலைப் பொழுதைக் குறிப்பதற்குப் பயன்படுத்துவர். குறிப்பாகத் தென்பாண்டிப் பகுதிகளில் பரவலாக இச்சொல்லாட்சி இன்றும் வழக்கில் உள்ளது. திருமணம் முடிந்து புக்ககம் செல்லும் பெண்ணை நினைத்துத் தாய் வருந்துவது போல, பெரியாழ்வார் பாடுவார். 

"""வெண்ணிறத் தோய் தயிர்தன்னை 
வெள்வரைப்பின்முன் எழுந்து கண்ணுறங்காதே
யிருந்து கடையவும்தான் வல்லள்கொலோ?' (பா.305)

என்று தன் மகள் அதிகாலையிலேயே, கண்விழித்து எழுந்து தயிர் கடைவாளோ? என்று கவலைப்படும் தாயின் புலம்பலில் "வெள் வரைப்பதன் முன்' என்ற சொல்லாட்சி இடம்பெறுகிறது. ஆண்டாள் நாச்சியார், அதிகாலைப் பொழுது குளியலைக் குறிக்கும்பொழுது "வெள் வரைப்பதன் முன்னம் துறை படிந்து' (பா.505) என்று பாடுவார். சென்னை மாநகர வட்டார வழக்கைத் தவிர, தமிழ் நாட்டில் வேறு எங்குமே பேச்சு வழக்கில் இல்லாத "கூவுதல்' என்ற சொல்லை ஆண்டாள் பயன்படுத்தியிருப்பது பெரு வியப்பாக இருக்கிறது.

பிற பெண்களைத் துயில் எழுப்ப, தோழிமாரோடு செல்லும் ஆண்டாள் ஒரு பெண்ணை எழுப்ப முற்படும்போது "உன்னைக் கூவுவான் வந்து நின்றோம்' (திருப்பாவை 8) என்று பாடுவார். ஒருவேளை, அக்கால வில்லிபுத்தூர்வாழ் மங்கைமார் குரல் குயில் போல அத்துணை இனிமையாக இருந்திருக்குமோ?

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/16/பெரியாழ்வார்---ஆண்டாள்-பாசுரங்களில்-மண்ணின்-மணம்-3058849.html
3058843 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 54 "வாகீச கலாநிதி'  கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, December 16, 2018 01:32 AM +0530 14.கலிப்பாவின் இனம் (2)


நாளென் செயும்வினை தானென் செயுமெனை நாடிவந்த 
கோளென் செயுங்கொடுங் கூற்றென் செயுங்கும ரேசரிரு 
தாளுஞ் சிலம்புஞ் சதங்கையுந் தண்டையுஞ் சண்முகமும் 
தோளுங் கடம்பு மெனக்குமுன்னேவந்து தோன்றிடினே

இதுவும் கட்டளைக் கலித்துறையே. இதில் அடிதோறும் வெண்டளை பிறழாது வந்திருக்கிறது. நிரை முதலாகிய கட்டளைக் கலித்துறையில், ஓரடியின் ஈற்றுச் சீருக்கும் அடுத்த அடியின் முதற் சீருக்கும் இடையே வெண்டளை அமையாது.

விழிக்குத் துணைதிரு மென்மலர்ப் பாதங்கள் மெய்ம்மை குன்றா
மொழிக்குத் துணைமுரு காஎனும் நாமங்கள் முன்புசெய்த 
பழிக்குத் துணையவன் பன்னிரு தோளும் பயந்ததனி 
வழிக்குத் துணைவடி வேலுஞ்செங் கோடன் மயூரமுமே

இந்தக் கந்தர் அலங்காரப் பாட்டில் ஒவ்வோரடியின் இறுதிச் சீரும் விளங்காயாக முடிகிறது. அடுத்த அடி நிரையசையில் தொடங்குவதனால் காய்முன் நிரை வந்து கலித்தளை ஆயிற்று. ஆகவே, ஒவ்வோரடியளவில் மட்டும் வெண்டளை அமைவது கட்டளைக் கலித்துறையின் இலக்கணம் என்று தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

பழங்காலத்தில் கட்டளைக் கலித்துறையை விருத்தம் என்று சொல்லி வந்தார்கள் என்று தெரிகிறது. தேவாரத்தில் அப்பர் சுவாமிகள் பாடிய திருவிருத்தங்களும், திவ்வியப் பிரபந்தத்தில் உள்ள திருவிருத்தமும் கட்டளைக் கலித்துறைகளே.

குனித்த புருவமுங் கொவ்வைச் செவ்வாயிற் குமிண்சிரிப்பும் 
பனித்த சடையும் பவளம்போன் மேனியிற் பால்வெண்ணீறும் 
இனித்த முடைய எடுத்தபொற் பாதமும் காணப்பெற்றால் 
மனித்தப் பிறவியும் வேண்டுவதே இந்த மாநிலத்தே

இது அப்பர் சுவாமிகள் பாடிய திருவிருத்தம். இது கட்டளைக் கலித்துறையே.
கட்டளைக் கலிப்பா இங்கே கட்டளைக் கலிப்பா என்ற ஒருவகைப் பாட்டின் இலக்கணத்தையும் தெரிந்து கொள்வது நலம். அதுவும் எழுத்துக் கணக்கு உடையதாகும்.

கட்ட ளைக்கலிப் பாவில் எழுத்தினில்
காட்டு மோர்கணக் குண்டுமெய் போக்கியே 
ஒட்டு கின்ற அரையடிக் கேமுதல்
உற்ற தாம்நிரை யென்றிடின் பன்னிரண் 
டெட்டும்; அந்த அரையடி நேர்முதல்
ஏய்ந்த தென்னிற் பதினொ ரெழுத்துறும் 
திட்ட மாக அடிக்கெட்டுச் சீருறும்
சேரு மிந்தக் கணக்கு வழாதரோ

 கட்டளைக் கலிப்பா எட்டுச் சீர்களையுடைய அடிகள் நான்குடையதாக வரும். அரையடிக்கு, முதல் நேரசையானால் எழுத்துப் பதினொன்றும், நிரையசையானால் எழுத்துப் பன்னிரண்டும் இருக்க வேண்டும்.

வேதம் மேவிய தாமரை ஆகம
விரைப்பொ ழிற்படு தூமலர் மாலையாம் 
போதம் மேவிய நெஞ்ச மலரினில்
புக்குத் தேன்சொரி புத்தமு தக்குடம் 
நாத மேலுறு நுட்பம் சுடருரு
ஞான மேயுரு வாகிய சேமவைப் 
பாதி யந்தமி லாததோர் மெய்ந்நிரை
ஆறு மாமுகன் செங்கழற் பாதமே

இந்தக் கட்டளைக் கலிப்பாவில் முதலடியின் பின் பாதியை அன்றி மற்ற ஏழு அரையடிகளும் நேரசையை முதலில் உடையன. அவற்றில் உள்ள எழுத்துக்களை எண்ணிப் பார்த்தால் பதினோரெழுத்துக்களே இருப்பதைக் காணலாம். அரையடியில் முதல் இரண்டு சீரினிடையே நேரொன்றாசிரியத் தளையும், அதன்பின் வெண்டளையும் அமைந்திருக்கின்றன. தளையையும் எழுத்துக் கணக்கையும் பார்த்துப் பார்த்துப் பாடத் தொடங்கினால் பாடவே முடியாது. பழைய கட்டளைக் கலிப்பாக்களைப் படித்துப் படித்துப் பார்த்து அவற்றின் ஓசையை நன்றாக மனத்தில் வாங்கிக்கொண்டு பாட வேண்டும். பாடின பிறகு பாட்டுப் பிழையில்லாமல் இருக்கிறதா என்று தளையையும் எழுத்துக் கணக்கையும் வைத்துப் பார்க்கலாம்.

கட்டளைக் கலிப்பா வீறுகொண்டு சொல்லும் கருத்துக்களுக்கு ஏற்ற உருவம். பாரதியார் பாடலில் மிடுக்கான இடங்களில் கட்டளைக் கலிப்பாவை ஆண்டிருக்கிறார். புதுமைப் பெண், சுயசரிதை, பராசக்தி முதலியவற்றில் இந்தப் பாவைப் பார்க்கலாம். 

கலி விருத்தம்

கலிவிருத்தம் என்பது நான்கு சீர்களையுடைய அளவடி நான்கினால் அளவொத்து அமைவது. அதன் வகைகளைப் பற்றி முதல் பாகத்திலேயே பார்த்தோம்.

வேய்தலை நீடிய வெள்ளி விலங்கலின் 
ஆய்தலி னொண்சுடராழியி னான்றமர் 
வாய்தலி னின்றனர் வந்தென மன்னர்முன் 
நீதலை நின்றுரை நீள்கடை காப்போய்
இது ஒருவகைக் கலி விருத்தம்.
ஆடும் பரிவே லணிசே வலெனப்
பாடும் பணியே பணியா யருள்வாய் 
தேடும் கயமா முகனைச் செருவில் 
சாடும் தனியா னைசகோ தரனே
இது மற்றொரு வகைக் கலிவிருத்தம்.
உலகெ லாமுணர்ந் தோதற் கரியவன்
நிலவு லாவிய நீர்மலி வேணியன் 
அலகில் சோதிய னம்பலத் தாடுவான் 
மலர்சி லம்படி வாழ்த்தி வணங்குவாம்

இது பின்னும் ஒருவகைக் கலிவிருத்தம். இது கட்டளைக் கலிப்பாவைப் போன்ற ஓசையுடையதாய், அதில் வரும் அரையடியையே முழு அடியாகப் பெற்றதாய் இருக்கிறது. இந்த விருத்தத்தில் அடிக்குப் பன்னிரண்டும் பதினொன்றுமாக எழுத்துக்கள் அமையும்.

நான்கு சீர்களால் அளவொத்து வந்த கலிவிருத்தங்கள் புலவர்களின் ஆற்றலுக்கு ஏற்றபடி பலபல வகைகளாக விரிந்துள்ளன.

(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/16/கவி-பாடலாம்-வாங்க---54-3058843.html
3058826 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, December 16, 2018 01:27 AM +0530  

செருக்கெழு மன்னர் திறலுடையார் சேர்ந்தார்
ஒருத்தரை யஞ்சி உலைதலும் உண்டோ?
உருத்த சுணங்கின் ஒளியிழாய்! கூரிது
எருத்து வலியநன் கொம்பு.    (பா-76)


தோன்றுகின்ற தேமலையும் ஒளிபொருந்திய அணிகலன்களையுமுடையாய்! வலிமிக்க எருதினுடைய கொம்பு கூரானது; (ஆதலான்),  போரையுடைய அரசர்களாகிய எல்லாத் திறனுமுடையாரை அடைந்தவர்கள், பிறர் ஒருவருக்குப் பயந்து  மனந்தளர்தலும் உண்டோ? (இல்லை.) (க-து) அரசரேயன்றி அவரைச் சார்ந்தோரும் பிறருக்கஞ்சார். "கூரிது எருத்து வலியதன் கொம்பு' என்பது பழமொழி.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/16/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3058826.html
3054584 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மகாகவி பாரதியும் இசையும்! DIN DIN Sunday, December 9, 2018 03:23 AM +0530 இசை அதிசயமானது, அற்புதமானது, அருமையானது, அமரத்துவமானது. அனைத்து உயிர்களையும் ரசிக்க வைப்பது. சங்க நூல்களிலிருந்து அனைத்து இலக்கியங்களும் இசை பற்றி, கருவிகள் பற்றிக் கூறியிருக்கின்றன.
 பண், ராகம், தாளம், ஓசை, சந்தம், லயம், சுருதி எனப் பல்வேறு அங்கங்களை உடையது இசை. கவிதை, பாடல் இவையும் இசையோடு இசைந்தவையே. மனத்தை ஒருநிலைப்படுத்தித் தூய்மையாக்கி இன்பம், சுகம், மகிழ்ச்சியை அள்ளியள்ளித் தருவதும் இசையே.
 கிரேக்க அறிஞர் சாப்பே கூறுவார்: "நல்லிசைக் கவிதை என்பது தெய்வமே; கவிஞனின் சிந்தனையில் நின்று பேசுவது' என்று. "எல்லா உயிரினங்களும் இசைக்கு மயங்கும்; தாவரங்களும் இசையால் வளரும்' என்று கூறியுள்ளனர்.
 சங்க இலக்கியக் காட்சி ஒன்றில், புலியை வென்று மீண்ட தலைவன், புலிப்போரில் ஏற்பட்ட காயங்கள் தந்த வேதனையால் வாடுகின்றான். அது கண்ட தலைவி இசைப் பாடல் பாடி அந்த வேதனை
 யைத் தீர்த்து வைத்தாளாம்.
 "பண் என்னாம் பாடற் கியைபின்றேல்'' - பாடலுக்கு இசை பொருந்தி வரவில்லை எனில், அதனால் பயனில்லை என்பார் திருவள்ளுவர். "பண்ணுக்கே ஓர் பழுதுண்டாயின் மண்ணே'' என்பார் மகாகவி
 பாரதியார்.
 "பொருந்திய மகளிரோடு வதுவையில் பொருந்து வாரும்
 பருந்தொடு நிழல் சென்றன்ன இயலிசைப் பயன் துய்ப்பாரும்''
 என்பார் கவிச்சக்கரவர்த்தி கம்பர். பாடலோடு இசை பருந்தொடு நிழல்போல இருக்க வேண்டுமாம். ""கீதம் இனிய குயிலே'' ; "மங்கையர் அமுத கீதம்'' என்பது மாணிக்கவாசகரின் திருவாசகம்.
 மகாகவி பாரதியார் சிறுகதை, நாவல், கவிதை, ஆய்வு, கட்டுரை, நாட்டுப்பாடலிசை, சந்தம், சிந்து - இப்படி எல்லாத் துறைகளிலும் தடம் பதித்து இனிமை சேர்த்துப் புதுமை செய்தவர். அனைத்து வகை படைப்புகளிலும் இசையின்பம் பற்றி அவர் நிறையவே
 கூறியுள்ளார்.
 "ஆசைதரும் கோடி அதிசயங்கள் வைத்ததிலே
 ஓசைதரும் இன்பம் உவமையிலா இன்பமன்றோ
 காட்டு நெடுவானம் கடலெலாம் விந்தையெனில்
 பாட்டினைப் போல் ஆச்சரியம் பாரின்மிசை இல்லையடா''
 ஓசையின் சுகத்திற்கு உவமையே இல்லை என்ற பாரதி, "பாட்டு ஒன்றே யாவினும் ஆச்சரியம்' என்கிறார். பாரதி தமது பாடல்களுக்கு ராகம், தாளம் அமைத்து இசையின்பம் தந்தவரல்லவா!
 "நண்ணும் பாட்டினொடு தாளம் - மிக
 நன்றாய் உளத்தழுந்தல் வேண்டும் - பல
 பண்ணில் கோடிவகை இன்பம் - நான்
 பாடத் திற நடைதல் வேண்டும்'
 கம்பர் சொன்னதைப் போன்று இசையோடு இணைந்த எல்லா அங்கங்களுடன் கூடிப் பாட அன்னையிடம் வேண்டுகிறார்.
 "மண்ணுல கத்துநல் லோசைகள் காற்றெனும்
 வானவன் கொண்டு வந்தான்
 பண்ணி லிசைத்தவ் வொலிக ளனைத்தையும்
 பாடி மகிழ்ந்திடுவோம்''
 உலகெங்கும் ஓசை, ஒலிகள் நிறைந்துள்ளன. அவற்றை இசையாக்கிப் பாடி மகிழ்வோம்
 என்கிறார்.
 "என்றும் கவிதையிலே நிலையாம் இன்பம் அறிந்தேன்''; "பண்ணு சுதி நீயெனக்கு பாட்டினிமை நானுனக்கு''; "இன்னிசைப் பாட்டினிலே யானும் பரவசமாய்'' இசையிலே ஆழ்ந்து போய் அதன் இன்பத்தை எல்லாம் நமக்களித்து சுகம் காண்கிறார்.
 ""கானப்பறவை கலகலெனும் ஓசையிலும்'' தொடர்ந்து பல்வேறு ஓசைகளைக் கூறி ""நெஞ்சைப் பறி கொடுத்தேன்'' என்றவர்,
 "ஏற்ற நீர்ப் பாட்டின் இசையினிலும்;
 நாளெல்லாம் நன்றொலிக்கும்
 பாட்டினிலும் நெஞ்சைப் பறிகொடுத்தேன்''
 என்கிறார். ஆமாம், இவையெல்லாம் எதற்காக?
 "பாட்டுத் திறத்தாலே இவ்வையத்தைப் பாலித்திட வேண்டும்'' என்பதற்காக.
 எல்லாம் கூடி அனைத்து இசை வகைகளையும் கற்று நான் பாடத்திறனடைதல் வேண்டும் என்றவர், "எல்லாமே என் பாடல்களால் இவ்வுலக மக்களுக்குத் தொண்டு செய்ய வேண்டும்' என்றே வரம் கேட்கிறார். தமிழ்த் தொண்டர் மகாகவி பாரதி சாகா வரமே பெற்றுவிட்டார்.
 - கொ. மா. கோதண்டம்
 
 
 
 
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/09/மகாகவி-பாரதியும்-இசையும்-3054584.html
3054581 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, December 9, 2018 03:22 AM +0530 நாளை மறுநாள் மகாகவி பாரதியாரின் 136-ஆவது பிறந்த நாள். தமிழுக்குப் புது வெளிச்சம் பாய்ச்சிய அமரர் பாரதியின் பிறந்த நாளை அவர் பிறந்த எட்டயபுரத்தில் விமரிசையாகக் கொண்டாட வேண்டும் என்கிற கனவு நனவாகிறது. வரும் டிசம்பர் 11-ஆம் தேதி எட்டயபுரம் மட்டுமல்ல, தூத்துக்குடி மாவட்டமே விழாக்கோலம் பூண இருக்கிறது.
 லண்டன் மாநகருக்குப் போய் ஷேக்ஸ்பியரின் நினைவிடத்தையும், நமது அண்டை மாநிலமான கேரளத்துக்குப் போய் மலையாள மொழியின் பிதாமகரான துஞ்சன் எழுத்தச்சன் பிறந்த துஞ்சன்பறம்பில் அமைந்த அவரது நினைவிடத்தையும் பார்த்தவர்களுக்குத் தெரியும் தமிழுக்குப் புத்தொளி பாய்ச்சிய பாரதிக்கு நாம் உகந்த மரியாதையைத் தரவில்லை என்பது. தியாகராஜ சுவாமிகளுக்கு திருவையாற்றில் ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் திருவிழாவைப் போல, பாரதியின் பிறந்த நாளை எட்டயபுரத்தில் விழாவெடுத்துக் கொண்டாட நாம் தவறிவிட்டோம்.
 எழுபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தமிழன்பர்கள் மனமுவந்து அன்பளிப்பு வழங்கி பாரதிக்கு மணி மண்டபம் எழுப்பிப் பெருமை சேர்த்தார்கள். ஆசிரியர் கல்கி மட்டுமல்லாமல், தோழர் ஜீவாவும், "சிலம்புச் செல்வர்' ம.பொ.சி.யும், புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசனும் , திரிலோக சீதாராமும் தங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் பாரதியின் புகழ்பாடி அந்த மகாகவிஞனின் நினைவைப் போற்றிப் பாதுகாத்தனர். அவர்கள் மட்டுமா, கவியரசு கண்ணதாசனும், தொ.மு.சி.ரகுநாதனும், ஜெயகாந்தனும் நவீன தமிழ் இலக்கியத்தின் பிதாமகன் என்று அவரது நினைவைப் போற்றித் துதித்தனர்.
 அனைத்திந்தியத் தமிழ் எழுத்தாளர் சங்க உறுப்பினர்களையும் அழைத்துக் கொண்டு, தான் வாழ்ந்த காலமெல்லாம், பாரதியின் பிறந்த நாளன்று எட்டயபுரம் சென்று மகா கவிஞனுக்கு மரியாதை செலுத்துவதைக் கடமையாகக் கொண்டிருந்தார் "கலைமாமணி' விக்கிரமன். அவருக்குத் துணையாக இருந்து உதவி புரிந்து வந்தார் "புதிய பார்வை' ம.நடராசன். அவர்கள் மட்டுமல்லாமல், தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் கலைஞர்கள் சங்கமும், தமிழ்நாடு கலை இலக்கியப் பெருமன்றமும், உரத்த சிந்தனை அமைப்பும், அனைத்திந்திய தமிழ் எழுத்தாளர் சங்கம் போலவே பாரதியின் பிறந்த நாளன்று எட்டயபுரத்துக்குச் சென்று மரியாதை செலுத்தும் வழக்கத்தைத் தொடர்ந்து கடைப்பிடித்து வருகின்றன.
 இவை எல்லாம் இருந்தாலும் கூட, ஷேக்ஸ்பியருக்கு லண்டனிலும், துஞ்சன் எழுத்தச்சனுக்கு துஞ்சன்பறம்பிலும் கிடைக்கும் மரியாதை, அவர்களுக்கு எள்ளளவும் குறையாத வீரியமும் வேகமும் கொண்ட கவிதைக்குச் சொந்தக்காரரான நமது முண்டாசுக் கவிஞனுக்குக் கிடைக்கவில்லையே என்கிற ஆதங்கம் என்னைப் போலவே பாரதியின் பிறந்த நாளுக்கு எட்டயபுரத்தில் கூடும் ஒவ்வொரு பாரதி அன்பருக்கும் இருந்து வந்தது. அந்த ஏக்கத்துக்கு இந்த ஆண்டு விடை கிடைத்துள்ளது. ஆக்கபூர்வமான மக்கள் விழாவாகப் பாரதியின் பிறந்த தினம் எட்டயபுரத்தில் கொண்டாடப்பட இருக்கிறது.
 மகாகவி பாரதிக்கு எட்டயபுரத்தில் விழா எடுக்க வேண்டும் என்று முடிவெடுத்தபோதே, அந்த விழாவில் தலைசிறந்த மூத்த பாரதி ஆய்வாளர் ஒருவரை விருது வழங்கி கெüரவிக்க வேண்டும் என்கிற பேராவல் எழுந்தது. இதற்கு எங்களது தி நியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் குழுமத்தின் தலைவரும், மேலாண் இயக்குநருமான மனோஜ்குமார் சொந்தாலியாவிடம் அனுமதி கோரியபோது, அவர் ஒருபடி மேலே போய், ""விருது வழங்கினால் மட்டும் போதாது. தினமணி நாளிதழின் சார்பில் ஆண்டு தோறும் ஓர் அறிஞருக்கு ஒரு லட்சம் ரூபாய் பொற்கிழியும் வழங்க வேண்டும்'' என்று தெரிவித்தபோது, அவரது பெருந்தன்மையைப் பார்த்து பிரம்மிப்பில் சமைந்தேன்.
 பிறந்த நாளன்று எட்டயபுரத்தில் பாரதிக்கு விழா எடுப்பது என்றும், தலைசிறந்த பாரதி ஆய்வாளர் ஒருவரை "மகாகவி பாரதியார்' விருது வழங்கி சிறப்பிப்பது என்றும், முடிவெடுத்தபோது, அந்த விருதுக்கு முதற் தகுதி பெறுபவர் பெரியவர் சீனி.விசுவநாதன்தான் என்பதில் எங்களுக்கு மாற்றுக்கருத்து இருக்கவில்லை. "சங்க இலக்கியத்துக்கு "தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சா.என்றால், பாரதி இலக்கியத்துக்கு சீனி.விசுவநாதன்'' என்று கவியரசு கண்ணதாசனால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஆய்வாளர். அவருக்கு விருது வழங்கி, கெüரவிக்கப் போவது தமிழக ஆளுநர் என்பது விருதின் முக்கியத்துவத்தை மேலும் அதிகரிக்கிறது.
 காலை 9 மணிக்கு எட்டயபுரம் பாரதி இல்லத்திலிருந்து பாரதி மணி மண்டபம் நோக்கி ஊர்வலம் புறப்பட இருக்கிறது. தமிழகத்திலிருந்து மட்டுமல்லாமல் மலேசியா உள்ளிட்ட வெளிநாடுகளிலிருந்தும் "பாரதி' அன்பர்கள் எட்டயபுரத்தில் கலந்துகொள்ள இருக்கிறார்கள். மணி மண்டபத்தில் பாரதியார் சிலைக்கு மாலையிட்டு, அஞ்சலி செலுத்திய பிறகு விழா நிகழ்ச்சிகள் தொடங்குகின்றன.
 "பாரதி தரிசனம் பன்முகப் பார்வை' என்கிற தலைப்பில் இளசை மணியன் தலைமையில் எழுத்தாளர் மாலன், முனைவர் ம.இராசேந்திரன், "டெல்லி' கணேஷ், "மணற்கேணி' து.இரவிக்குமார், பேரா. ஹாஜாகனி ஆகியோர் உரையாற்றுகிறார்கள். அதைத் தொடர்ந்து "தினமணி'யின் "மகாகவி பாரதியார் விருது' வழங்கும் நிகழ்ச்சி. நல்லி குப்புசாமி செட்டியார் விருதாளரை அறிமுகப்படுத்த, தமிழக ஆளுநர் பன்வாரிலால் புரோஹித், பெரியவர் சீனி.விசுவநாதனுக்கு விருதும், பொற்கிழியும் வழங்கிக் கெüரவிக்கிறார்.
 நிகழ்ச்சி இத்துடன் முடிந்துவிடவில்லை. மாலையில் தூத்துக்குடியில் பாரதி விழா தொடர்கிறது. சென்னை உயர்நீதிமன்ற மதுரைக் கிளையின் நீதிபதி ஜி.ஆர்.சுவாமிநாதன் தலைமையில் நடைபெறும் அந்த விழா கவியரங்கம், சொல்லரங்கம், கலையரங்கம் என்று மூன்று பிரிவாக நடைபெற இருக்கிறது. பாடலாசிரியர் யுக பாரதி, கவிஞர் அமுத பாரதி, கவிஞர் ரவிசுப்பிரமணியன், கவிஞர் சொ.சேதுபதி உள்ளிட்டோர் பாரதி குறித்த தங்களது கவிதைகளை வாசித்து அரங்கேற்ற இருக்கிறார்கள். அதைத் தொடர்ந்து சொல்லரங்கம் நிகழ்ச்சியில் "கவி உள்ளம்' என்கிற தலைப்பில் ஜெயந்தஸ்ரீ பாலகிருஷ்ணன் தனியுரையாற்றுகிறார். கலையரங்கம் நிகழ்ச்சியில் பிரபல நாட்டியக் கலைஞர் "கலைமாமணி' ஜாகீர் உசேன் குழுவினர் பாரதியாரின் பாடல்களை நாட்டியமாக்கி கலை விருந்து வழங்க இருக்கிறார்கள்.
 எட்டயபுரத்தில், இனி வரும் ஆண்டுகளில் விழாவாக இருக்கக்கூடாது பாரதியின் பிறந்த நாள், திருவிழாவாக இருக்க வேண்டும். கனவு மெய்ப்பட வேண்டும்; கைவசமாவது விரைவில் வேண்டும்.
 
 
 விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்த கவிஞர் ச.அருண் என்பவரின் "பாணனைத் தொடரும் வெயில்' தொகுப்பில் காணப்படும் கவிதை இது.
 ஏ பார் ஆப்பிள்...
 தொடங்கி
 ரெயின் ரெயின் கோ அவே யில்
 முடிந்தது அந்த நாள்...
 கலைந்து போன
 குழந்தைகளோடு
 கலைந்து கொண்டிருந்தது
 எங்கேயோ கேட்ட
 அறம் செய்ய விரும்பு!
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/09/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3054581.html
3054570 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  14.கலிப்பாவின் இனம் (1)  "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, December 9, 2018 03:20 AM +0530 கவி பாடலாம் வாங்க - 53
கலிப்பாவுக்கும் மூன்று இனங்கள் உண்டு. (1) கலித்தாழிசை, (2) கலித்துறை, (3) கலிவிருத்தம் என்பன அவை.
 கலித்தாழிசை
 அடி வரையறை இல்லாமல் இரண்டடி முதல் எத்தனை அடிகளாலும் வந்து, ஈற்றடி மற்ற அடிகளைவிடச் சீர்கள் மிக்கு நீண்டு வருவது கலித்தாழிசை. ஈற்றடியை அன்றி மற்ற அடிகள் தம்முள் அளவொத்தும், அளவு ஒவ்வாமலும் வரும். இவை ஒரு பொருள் மேல் மூன்று அடுக்கி வந்தால் சிறப்புடையன என்று சொல்வார்கள். ஆதலின் கலித்தாழிசை மூன்று வகைப்படுவதைக் காணலாம்.
 "வாள்வரி வேங்கை வழங்கும் சிறுநெறிஎம்
 கேள்வரும் போழ்தின் எழால்வாழி வெண்டிங்காள்
 கேள்வரும் போழ்தின் எழாலாய்க் குறாலியரோ
 நீள்வரி நாகத் தெயிறே வாழி வெண்டிங்காள்'
 இந்தப் பாடல் முன் மூன்று அடிகளும் நான்கு சீர்களை உடையனவாய், ஈற்றடி ஐந்து சீர்களை உடையதாய் வந்தன.
 வெள்ளமென அன்புடைய வித்தகருக் கெந்நாளும்
 தள்ளரிய இன்பந் தருவான் குறவள்ளிக்
 குள்ளுடைய அன்போங்க உற்ற திருக்கோலம்
 நள்ளுகின்ற கொல்லியிலே நாணாளும் கொண்டுறுவான்
 நண்ணுதிரே
 இந்தப் பாடலும் முதல் மூன்றடிகளும் அளவொத்து நிற்ப, ஈற்றடி ஒருசீர் மிக்கு வந்த கலித்தாழிசை.
 பூண்ட பறையறையப் பூதம் மருள
 நீண்ட சடையா னாடுமே
 நீண்ட சடையா னாடு மென்ப
 மாண்ட சாயல் மலைமகள் காணவே காணவே
 இந்தச் செய்யுளின் ஈற்றடி ஏனையடிகளினும் மிக்கு, ஐந்து சீர்களால் வந்தது. இரண்டாவது அடி மூன்று சீரால் அமைய, முதலடியும் மூன்றாமடியும் நான்கு சீர்களால் அமைந்தன. இது இடையிடை அளவு குறைந்து, ஈற்றடி அளவு மிக்கு வந்த கலித்தாழிசை.
 காந்தமா மலையினிற் காணலாம் கந்தவேள்
 சாந்தமா ருளத்தினர் தாண்மலர்
 ஏந்துமா மலரினால் ஏத்தியர்ச் சனைசெயப்
 போந்தஅன் னவர்வினை யாவையும் போக்கியின் பீவதே
 இந்தப் பாடலும் அத்தகையதே. இவை இரண்டும் இரண்டாவது வகையைச் சார்ந்தன.
 "கொய்தினை காத்தும் குளவி அடுக்கத்தெம்
 பொய்தற் சிறுகுடி வாரல்நீ ஐய நலம்வேண்டில்'
 "ஆய்தினை காத்தும் அருவி அடுக்கத்தெம்
 மாசில் சிறுகுடி வாரல்நீ ஐய நலம்வேண்டில்'
 "மென்றினை காத்தும் மிகுபூங் கமழ்சாரற்
 குன்றச் சிறுகுடி வாரல்நீ ஐய நலம்வேண்டில்'
 இது இரண்டடியாய் ஈற்றடி மிக்கு ஒரு பொருள் மேல் மூன்றடுக்கி வந்த கலித்தாழிசை.
 கலித்துறை
 ஐந்து சீர்களை உடைய அளவொத்த நான்கடிகளால் வருவது கலித்துறை.
 "யானும் தோழியும் ஆயமும் ஆடும் துறைநண்ணித்
 தானும் தேரும் பாகனும் வந்தென் னலனுண்டான்
 தேனும் பாலும் போல்வன சொல்லிப் பிரிவானேல்
 கானும் புள்ளும் கைதையும் எல்லாம் கலியன்றோ'
 இவை ஐந்து சீர்களையுடைய நெடிலடி நான்கால் வந்த கலித்துறை.
 "பொன்னைப் போற்றிலன் புகழினைப் போற்றிலன் பொலிமன்
 தன்னைப் போற்றிலன் தகவுறு ஞானமாம் வைவேல்
 மின்னைப் போற்கதிர் வீசுறக் கரத்தினில் விளங்கும்
 நின்னைப் போற்றினன் நின்னடி யடைந்தனன் நிமலா'
 இந்தப் பாடலும் கலித்துறையே. இத்தகைய கலித்துறைகளைக் கலிநிலைத்துறை யென்றும் சொல்வதுண்டு. காப்பியக் கலித்துறை, கட்டளைக் கலித்துறையென்று வேறு இரண்டுவகைக் கலித்துறைகளும் இருத்தலின், இதனைத் தனியே தெரிந்து கொள்ளக் கலிநிலைத் துறையென்று வழங்குகிறார்கள்.
 "வென்றான் வினையின் தொகையாய விரிந்து தன்கண்
 ஒன்றாய்ப் பரந்த உணர்வின்னொழி யாது முற்றும்
 சென்றான் திகழும் சுடர்சூழொளி மூர்த்தி யாகி
 நின்றான் அடிக்கீழ்ப் பணிந்தார்வினை நீங்கி நின்றார்'
 இது காப்பியக் கலித்துறை. விருத்தக் கலித்துறை என்றும் இதைக் கூறுவதுண்டு. இந்தக் கலித்துறையில் ஒவ்வோரடியிலும் மூன்றாவது சீர் கனிச் சீராக வந்தது காண்க.
 "யார்க்கும் எளியன் இனிதாகிய சொல்லன் என்றும்
 ஆர்க்கும் நலமே புரிகின்றவன் ஆழ்ந்த அன்பன்
 ஈர்க்கும் அழுக்கிற் செறியாதவன் ஏய்ந்த தூய்மை
 சேர்க்கும் செயலான் அவன் ஆண்டிடின் தேயம் ஓங்கும்'
 இதுவும் காப்பியக் கலித்துறை.
 கட்டளைக் கலித்துறை
 கட்டளைக் கலித்துறை என்பது எழுத்துக்கணக்கை உடைய கலித்துறை என்னும் பொருளுடையது. கட்டளை என்பது கணக்கு. எழுத்துக் கணக்கையுடைய அடிகளைக் கட்டளையடிகள் என்று சொல்வது வழக்கம்.
 கட்டளைக் கலித்துறை, அடிதோறும் ஐந்து சீர்களை உடையதாய், ஒவ்வோரடியும் தனித்தனியே வெண்டளை அமைய, ஈற்றுச் சீர் மட்டும் விளங்காய்ச் சீராகி, ஏகாரத்தில் முடியும். இடையில் விளங்காய்ச் சீர் வராது. இந்த இலக்கணம் அமைந்தால் ஒவ்வோரடியிலும் ஒற்றை விட்டு எண்ணிப் பார்த்தால் நேர்முதலாகிய அடியில் பதினாறு எழுத்துக்களும், நிரை முதலாகிய அடியில் பதினேழு எழுத்துக்களும் இருக்கும். இந்தக் கணக்குத் தவறவே தவறாது.
 வெண்டா மரைக்கன்றி நின்பதம் தாங்கஎன் வெள்ளையுள்ளத்
 தண்டா மரைக்குத் தகாதுகொலோசக மேழுமளித்
 துண்டானுறங்க ஒழித்தான்பித் தாகவுண் டாக்கும் வண்ணம்
 கண்டான் சுவைகொள் கரும்பே சகல கலாவல்லியே
 இந்தக் கட்டளைக் கலித்துறையில் ஒவ்வோரடியிலும் பதினாறே எழுத்துக்கள் வந்திருக்கின்றன.
 (1) வெண்டா-2, மரைக்கன்றி-4, நின்பதம்-3, தாங்க என்-3, வெள்ளையுள்ளத்-4 = 16.
 (2) தண்டா-2, மரைக்குத்-3, தகாதுகொ-4 லோசக-3, மேழுமளித்-4 =16.
 (3) துண்டா-2, னுறங்க-3, ஒளித்தான்பித்-4, தாகவுண்-3, டாக்கும் வண்ணம்-4=16
 (4) கண்டான்-2, சுவை கொள்-3, கரும்பே-3, சகல-3, கலாவல்லியே-5=16.
 இதில் மூன்றாம் அடியில் "டாக்கும் வண்ணம்' என்று தேமாந்தண்பூவும் நான்காம் அடியில் "கலா வல்லியே' என்று புளிமாங்கனியும் வந்தாலும் இடையிலுள்ள ஒற்றை நீக்கிக் கூவிளங்காயாகவும் கருவிளங்காயாகவும் கொள்ள வேண்டும்.
 (தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/09/14கலிப்பாவின்-இனம்-1-3054570.html
3054566 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மூலமும் மொழிபெயர்ப்பும்! DIN DIN Sunday, December 9, 2018 03:18 AM +0530 வான்மீகி ராமாயணத்தில் ஒரு காட்சி. இராவணனைப் போரில் வென்று இலங்காபுரியை விபீடணனுக்குப் பரிசாக இராமபிரான் வழங்குகிறார். விபீடணனை இலங்கையின் மன்னராக முடிசூட்டும்படி இலக்குவனைப் பணிக்கிறார்.
 "விபீடணா! நீ என்னைச் சரணடைந்தபோது நான் உனக்குத் தந்த வாக்குறுதிப்படி "இந்தா விபீடணா இலங்காபுரி ராஜ்ஜியம்'' என்று இராமன் கூறுகிறார். அப்போது விபீடணன் இலங்கையை இராமபிரானே ஆள வேண்டுகிறார்.
 இக்கோரிக்கையை ஏற்றுக்கொண்டால் என்ன? என்று அப்போது இலக்குவனுக்கு ஒரு சபலம் தட்டுகிறது. குறிப்பால் அதனை உணர்ந்த இராமர், "பொன்மயமான இலங்கை மீது என் மனம் லயிக்கவில்லை. எனது தாய் மண்ணான அயோத்தி மீதே எனது ஆர்வமும் அன்பும் அலைபாய்கிறது'' என்பதை,
 "ஜனனீ ஜன்ம பூமிஸ்ச ஸ்வர்காத் அபிகரீயஸி''
 என்கிறார்.
 இந்த வடமொழி ஸ்லோகத்தை மகாகவி பாரதியார் தமிழில் மொழிபெயர்ப்புச் செய்கிறார். மகாகவி பாரதியாரின் அருகில் அவருடைய நண்பர் பரலி சு.நெல்லையப்பரும் இருக்கிறார்.
 வடமொழி மூல ஸ்லோகத்தில் ஜனனீ (தாய்க்கும்), ஜன்மபூமி (தாய் நாட்டுக்கும்), ஸ்வர்காத் (சொர்க்கத்திற்கும்), கரீயஸி (சிறந்தது) ஆகிய நான்கு சொற்களுக்கும் எவ்விதச் சிறப்பு அடைமொழியும் கூறப்படவில்லை.
 ஆனால், இதற்கு மகாகவி பாரதியார் செய்த தமிழ் மொழிபெயர்ப்பில் நான்கு சொற்களுக்கும் நல்லதொரு சிறப்பு அடைமொழி தரப்பட்டுள்ளது. இதனால், மூலத்தை விட மொழிபெயர்ப்புக் கவிதை அழகோடு மேலும் சிறப்பாக இருக்கிறது.
 "பெற்ற தாயும் பிறந்த பொன்னாடும்
 நற்றவ வானினும் நனி சிறந்தனவே''
 என்பது பாரதியின் மொழிபெயர்ப்புக் கவிதையாகும். இதனை நோக்கும்போது, மகாகவி பாரதியாரின் ரசனையும் கவியுள்ளமும் மேலோங்கி நிற்பதைக் காணமுடிகிறது.
 மகாகவி பாரதியார் புதுவையில் நடத்திய "சூரியோதயம்' வாரப் பத்திரிகையின் முகப்பு வாசகமாக இந்த மொழிபெயர்ப்புக் கவிதை முதலில் வெளிவந்தது. அப்போது பரலி சு.நெல்லையப்பர் "சூரியோதயம்' வாரப் பத்திரிகையின் துணை ஆசிரியராகப் பணியாற்றி வந்தார்.
 இந்த மொழிபெயர்ப்புக் கவிதையின் கீழே "சுருதி' என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்த நான்கு வரிக் கவிதையை பரலி சு.நெல்லையப்பர் 1917இல் பதிப்பித்த "நாட்டுப் பாட்டின்' முதல் பதிப்பின் முகப்பட்டையில் முதலில் வெளியிட்டார்.
 மகாகவி பாரதியாரின் மொழிபெயர்ப்பு ஆற்றலுக்கு இந்த நாலுவரிப் பாடல் ஓர் அழகிய முன்னுதாரணம்.
 
 - எதிரொலி எஸ்.விசுவநாதன்
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/09/மூலமும்-மொழிபெயர்ப்பும்-3054566.html
3054565 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  நாய்மேல் தவிசு  முன்றுறையரையனார் Sunday, December 9, 2018 03:15 AM +0530 பழமொழி நானூறு
பெரியார்க்குச் செய்யும் சிறப்பினைப் பேணிச்
 சிறியார்க்குச் செய்து விடுதல் - பொறிவண்டு
 பூமேல் இசைமுரலும் ஊர! அதுவன்றோ
 நாய்மேல் தவிசிடு மாறு. (பா-75)
 பொறிவண்டு பூமேல் இசை முரலும் ஊர புள்ளிகளையுடைய வண்டுகள் பூக்களின்மீது இருந்து இசைபாடும் மருதநிலத் தலைவனே! அறிவிற் பெரியார்க்குச் செய்யும் சிறப்பினை விரும்பி, அறிவிற் சிறியார்க்குச் செய்தல், அச்செயலன்றோ யானைமேல் இடவேண்டிய கல்லணையை, இழிந்த நாயின் மீது இட்டதை ஒக்கும்.
 (க-து.) பெரியோர்க்குச் செய்யும் சிறப்பினைச்சிறியோர்க்குச் செய்தலாகாது. "நாய்மேல் தவிசிடுமாறு' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/09/நாய்மேல்-தவிசு-3054565.html
3050127 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் Monday, December 3, 2018 03:23 PM +0530 தமிழுக்கும் தினமணிக்கும் பேரிழப்பாக அமைந்தது, கடந்த திங்கள்கிழமை நம்மை விட்டுப் பிரிந்த ஐயா ஐராவதம் மகாதேவனின் மறைவு. தினமணியின் முன்னாள் ஆசிரியர் என்பதையும் கடந்து தமிழகத்தின் தலைசிறந்த தொல்லியல் ஆய்வாளராக இருந்த ஐயா மகாதேவனின் தமிழ்ப் பங்களிப்பை, தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சாமிநாதையரின் பங்களிப்புக்கு நிகராகத்தான் ஒப்பிட முடியும்.

தன் ஒரே மகன் வித்யாசாகரின் மறைவும், தன் மனைவி கெüரி அம்மையாரின் மறைவும் அவரை முழுமையாகத் தன்னை தமிழ்ப் பணியில் தோய்த்துக் கொள்ளப் பணித்தன. அவரது மூச்சும், பேச்சும் கல்வெட்டு ஆய்விலும் பழந்தமிழ் ஆய்விலும் ஆழ்ந்திருந்தன. தமிழுக்குச் செம்மொழி அந்தஸ்து கிடைப்பதற்கும், சிந்துசமவெளி நாகரிகத்தின் அடித்தளமே தமிழர் நாகரிகம்தான் என்பதை உறுதிப்படுத்தியதற்கும் அவரது ஆய்வுகள்தான் காரணம். இந்தப் பெரும் பங்களிப்பை தமிழ் வாழும் காலம் வரை யாரும் மறுக்கவோ மறைக்கவோ முடியாது.

அவர் தினமணியின் ஆசிரியராக இருந்தபோதுதான் "தமிழ்மணி' என்ற பகுதி முதலில் தொடங்கப்பட்டது. அவருக்குப் பின்வந்த ஆசிரியர்கள் என்ன காரணத்தாலோ அதைக் கைவிட்டுவிட்டனர். 2007-இல் தினமணி ஆசிரியராக நான் பொறுப்பேற்றுக் கொண்ட அடுத்த ஆண்டிலேயே "தமிழ்மணி' பகுதியை மீண்டும் தொடங்கியபோது, எந்த அளவுக்குப் பொறுப்புணர்வுடன் இந்தப் பகுதியை வெளிக்கொணர்வார்கள் என்கிற ஐயப்பாடு ஆரம்பத்தில் அவருக்கு இருந்தது. "தமிழ்மணி' பகுதியின் கருத்துச் செறிவும், அதற்கு வாசகர்கள் மத்தியில் கிடைத்த வரவேற்பும் என்னைவிட அவருக்குத்தான் அதிக மகிழ்ச்சியை அளித்தன. அவரைவிட வயதிலும் அனுபவத்திலும் மிகவும் குறைந்த என்னை அழைத்துப் பாராட்டவும், வாழ்த்தவும் அவர் தயங்கவில்லை.
மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எங்கள் தலைமை நிருபர் ஜெ.ரங்கராஜனுடன் ஆதம்பாக்கத்தில் அவர் வசித்து வந்த "நறுமுகை' அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புக்கு அவரை சந்திக்கச் சென்றிருந்தேன். 2014 சென்னைப் பல்கலைக்கழக நூற்றாண்டு விழா அரங்கில் தினமணி நாளிதழ் நடத்திய "தமிழ் இலக்கியத் திருவிழா'வின்போதே உடல்நலக் குறைவு காரணமாக அவரால் வர இயலவில்லை. நாங்கள் சென்றபோதும் மிகவும் தளர்ந்துதான் போயிருந்தார். ஆனாலும் கூட, சுமார் ஒருமணி நேரத்திற்கு மேலாக தமிழ் குறித்தும், தினமணி குறித்தும் நீண்ட நேரம் எங்களுடன் தனது உடல்நிலையையும் பொருட்படுத்தாமல் அளவளாவிக் கொண்டிருந்தார்.

உள்ளே எழுந்து போய் தனது படுக்கை அறையிலிருந்து தான் சேர்த்து வைத்திருந்த ஆவணத் தரவுகள் கட்டுகளை எடுத்துக் கொண்டு வந்தார். "இனிமேல் இவையெல்லாம் உங்களுக்குத்தான் பயன்படும்' என்று கூறி என்னிடம் ஒப்படைத்தார். அவர் என்னிடம் தந்த தரவுகளில் அவரால் எழுதப்பட்ட எல்லா முக்கியமான கட்டுரைகளும், தலையங்கங்களும் இருந்தன. அவ்வப்போது பல்வேறு முக்கியமான சமூக, அரசியல் பிரச்னைகள் குறித்து அவர் எழுதி வைத்திருந்த, சேகரித்து வைத்திருந்த குறிப்புகளும் பதிவுகளும் காணப்பட்டன. அவற்றை என்னிடம் ஒப்படைத்தபோது, அவர் முகத்தில் நிம்மதிப் புன்னகை மலர்ந்தது.

"இதில் பல்வேறு பிரச்னைகள் குறித்த என்னுடைய கருத்துகளும், நான் சேகரித்து வைத்திருக்கும் தரவுகளும் பதிவுகளும் இருக்கின்றன. இவையெல்லாம் உங்களுக்குப் பயன்படும். எனது கருத்துகளை நீங்கள் அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதில்லை. முக்கியமான பிரச்னைகள் வரும்போது அதுகுறித்து சிந்தித்து முடிவெடுப்பதற்கு எனது கருத்துகளும் நான் சேகரித்து வைத்திருக்கும் இந்தத் தரவுகளும் உங்களுக்குப் பயனுள்ளதாக இருக்கும்'' என்று அவர் கூறியபோது, என் விழிகளில் நீர் கோர்த்தது. நெடுஞ்சாண்கிடையாக அவரது பாதங்களில் விழுந்து வணங்கியபோது, "தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சாமிநாதையரிடம் ஆசி பெற்றது போன்ற சிலிர்ப்பு.

அதற்குப் பிறகும் இரண்டு மூன்று முறை அவரை சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது என்றாலும் கூட, அன்றைய சந்திப்பை வாழ்நாள் முழுதும் மறந்திட இயலாது.

அன்று ரங்கராஜனுடன் அவரை சந்தித்துப் பிரிந்தபோதும், கடந்த திங்கள்கிழமை அவர் மறைந்தபோது அஞ்சலி செலுத்த அவரது இல்லத்திற்குச் சென்றபோதும் "தோன்றின் புகழொடு தோன்றுக' என்கிற வள்ளுவனாரின் குறள்தான் நினைவுக்கு வந்தது.

மகாகவி பாரதியாரின் பிறந்த நாளையொட்டி தினமணி நாளிதழின் சார்பில் எட்டயபுரத்தில் ஒரு விழா எடுக்க வேண்டும் என்று தீர்மானித்திருக்கிறோம். அன்று மாலை தூத்துக்குடியில் கவியரங்கம், சொல்லரங்கம், கலையரங்கம் என்று பாரதியின் பிறந்த நாளைக் கோலாகலமாகக் கொண்டாடுவது என்றும் திட்டமிட்டிருக்கிறோம். இதற்கான முன்னேற்பாடுகளைச் செய்வதற்காக தூத்துக்குடிக்குப் பயணித்தபோது, படிப்பதற்கு எடுத்துச் சென்ற புத்தகம் குடவாயில் பாலசுப்பிரமணியன் எழுதிய "முப்பது கட்டுரை' என்கிற கட்டுரைத் தொகுப்பு.

குடவாயில் பாலசுப்பிரமணியன் குறித்து அறிமுகம் செய்ய வேண்டிய அவசியமில்லை. அவருடைய ஆய்வுகள் குறித்தும் சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை. கோவையிலிருந்து மரபின் மைந்தன் முத்தையா வெளிக்கொணர்ந்த "ரசனை' எனும் திங்களிதழில் குடவாயில் பாலசுப்பிரமணியன் எழுதிய "கலையியல் ரசனைக் கட்டுரைகள்' ஏற்கெனவே ஒரு தொகுப்பு நான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வெளிவந்தது. இப்போது அதன் தொடர்ச்சியாக இரண்டாவது தொகுப்பு வெளிவந்திருக்கிறது.

முப்பது கட்டுரைகள் கொண்ட இத்தொகுப்பில் பல தொல்லியல் ஆய்வுகள், சில கல்வெட்டு ஆய்வுகள், இன்னும் சில பண்டைத் தமிழ் கலை ஆய்வுகள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. ஒவ்வொரு கட்டுரையுமே முனைவர் பட்ட ஆய்வுக்கு உதவக்கூடியவை என்கிற அளவிலான சிறப்புடையவை.

தகுந்த படங்களுடனும் மேற்கோள்களுடனும், இலக்கியச் சான்றுகளுடனும் எழுதப்பட்டிருக்கும் இந்த ஆய்வுக் கட்டுரைகளை சுவாரசியமாக சாமானியர்களும் படித்துத் தெரிந்துகொள்ளும் விதத்தில் எழுதியிருப்பது குடவாயில் பாலசுப்பிரமணியனின் தனிச்சிறப்பு.

தொகுப்பின் இறுதியில் இணைக்கப்பட்டிருக்கும் மரபின் மைந்தன் முத்தையாவுடனான அவரது நேர்காணலில் குடவாயில் வெளியிட்டிருக்கும் சில கருத்துகள் மக்கள் மன்றத்தில் நீண்ட காலமாகக் காணப்படும் சில கருத்துகளின் உண்மையின்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. எண்ணாயிரம் சமணர்கள் கழுவேறியதாகச் சொல்லப்படும் செய்தியும், தில்லை மூவாயிரவர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த திருமுறைகளை ராஜராஜ சோழன் மீட்டதாகச் சொல்லப்படுவதும் தவறான கருத்துகள் என்று கூறுகிறார் அவர்.
சுவாரசியமான வாசிப்பு.

டிசம்பர் 6ஆம் தேதி வர இருக்கிறது. கவிஞர் கனக பாரதியின் கவிதை நினைவுக்கு வருகிறது.
அயோத்தி ராமனுக்கும்
பாபர் மசூதிக்கும்
கவலைப்படுகிறோம்
காவிரி நதிக்காக யார்
கவலைப்படப் போவது?
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/02/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3050127.html
3050135 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பாரதியார் மணிமண்டபம் தோன்றிய வரலாறு இளசை மணியன் DIN Sunday, December 2, 2018 03:13 AM +0530 தேச விடுதலை, தேசிய ஒருமைப்பாடு, பெண் விடுதலை, பொருளாதார விடுதலை, தேசிய நெறி ஆகிய அடிப்படை அம்சங்களை கூர்மையாகக் கவனித்து அறிந்தவர் பாரதியார். தேச விடுதலை இயக்கம் என்பது பாரதிக்கு ஒரு புண்ணிய திருப்போர். வேள்வியில் இது போல் வேள்வி ஒன்றில்லை என்று கருதி செயலாற்றிய கவிஞர் பாரதியார். தமிழகத்தின், பாரதத்தின் மறுமலர்ச்சிக்காக தவங்கிடந்த கவிஞர் அவர்.
 ஒரு ஜாதி ஒரு உயிர்: பாரத நாட்டிலுள்ள முப்பது கோடி ஜனங்களும் ஒரு ஜாதி. விருப்புகள் இருக்கலாம், பிரிவுகள் இருக்கலாகாது. வெவ்வேறு தொழில் புரியலாம். பிறவி மாத்திரத்திலேயே உயர்வு, தாழ்வு என்ற எண்ணம் கூடாது. மத பேதங்கள் இருக்கலாம், மத விரோதங்கள் இருத்தலாகாது. இவ்வுணர்வே நமக்கு சுதந்திரமும், அமரத்தன்மையும் கொடுக்கும் என்று பாரத நாட்டின் ஒருமைப்பாடு பற்றி பாரதியார் வற்புறுத்தி கூறியுள்ளார்.
 தனது காலத்தின் கதியை நன்கு உணர்ந்து அவ்வப்போது அதன் சாரத்தை, நல்ல அம்சங்களை இனம் காட்டிய கவிஞர் பாரதியாருக்கு அவர் பிறந்த ஊரான எட்டயபுரத்தில் நினைவுச் சின்னம் எழுப்ப வேண்டுமென ஆசிரியர் கே.பி.எஸ். நாராயணன் விரும்பினார். கே.பி.எஸ். நாராயணன் ஆசிரியர் பணியிலிருந்து ஓய்வு பெற்ற பின்பு எட்டயபுரத்தில் வாழ்ந்து வந்தவர். அவ்வப்போது நான் அவரிடம் உரையாடியதில், பாரதி மணி மண்டபம் எட்டயபுரத்தில் அமைந்த பணி குறித்து சில செய்திகளைக் கூறினார்.

 1942-ஆம் ஆண்டு கே.பி.எஸ். நாராயணன் திருநெல்வேலியில் ஆசிரியர் பயிற்சிப் பள்ளியில் படித்தார். அப்போது "நெல்லை வாலிபர் சங்கம்' வாரந்தோறும் நடத்தும் கூட்டத்துக்கு செல்லும் பழக்கம் அவருக்கு உண்டு. எழுத்தாளர்கள் தொ.மு.சி. ரகுநாதன், தி.க. சிவசங்கரன் ஆகியோர் அந்தக் கூட்டங்களில் பாரதியார் பற்றி சிறப்பாக பல புதிய செய்திகளைப் பேசியதை கே.பி.எஸ். கேட்டுள்ளார். நெல்லையில் ஆசிரியர் பள்ளியில் பயிற்சி முடிந்த பின்னர் கே.பி.எஸ். நாராயணன் எட்டயபுரம் திரும்பினார்.
 கே.பி.எஸ். நாராயணன் எட்டயபுரத்தில் ஆசிரியர் வேலை பார்க்கத் தொடங்கியதும், அங்கு பாரதி பெயரால் சங்கம் அமைக்க வேண்டுமென்ற விருப்பம் அவருக்கு மேலோங்கியது. இதன் விளைவாக எட்டயபுரத்தில் கவிஞர் பா.நா. கணபதி வீட்டில் "பாரதி இலக்கிய மன்றம்' என்ற அமைப்பை கே.பி.எஸ். நாராயணன் அமைத்தார். பா.நா.கணபதி, தி. சுவாமிநாதன், கலிங்கன் மு. கைலாசசுந்தரம், டி.பி. பசுபதி முதலிய நண்பர்கள் பாரதி இலக்கிய மன்றத்தில் இணைந்து செயல்பட்டார்கள். மன்றத்தின் சார்பில் மாதந்தோறும் இலக்கியக் கூட்டம் எட்டயபுரத்தில் நடைபெற்றது. திருநெல்வேலி ம.தி.தா. இந்து கல்லூரி பேராசிரியர் முத்துசிவன், பேராசிரியர் அ. சீனிவாச ராகவன், பேராசிரியை ஞானாம்பாள், நாவலர் சோமசுந்தர பாரதி, "தமிழ்த் தென்றல் 'திரு.வி.க., தொ.மு.சி. ரகுநாதன், ச.பா. பிச்சைக் குட்டி ஆகியோர் பாரதியாரின் கவித்துவம் பற்றி அந்த இலக்கியக் கூட்டங்களில் புகழ்ந்து பேசினார்கள்.
 பாரதி இலக்கிய மன்றக் கூட்டம் சிறப்பாக நடைபெற்றது. ஆனால், அதே சமயத்தில் பாரதிக்கு நினைவுச் சின்னம் அமைக்க மன்ற உறுப்பினர்களுக்கு வசதி வாய்ப்பில்லை. திக்குமுக்காடிக் கொண்டிருந்தார்கள். கடைசியில் பேராசிரியர் முத்துசிவன் கூறிய ஆலோசனைப்படி, எட்டயபுரத்தில் தமிழிசை விழா நடத்தலாம், விழாவுக்கு டி.கே.சி.யை அழைத்து வேண்டுகோளை சமர்ப்பிக்கலாம் என்ற கருத்துக்கு நண்பர்கள் இசைவு தெரிவித்தார்கள். இதன்படி 1945-ஆம் ஆண்டு தமிழிசை விழா, எட்டயபுரம் ராஜா பள்ளியில் மிகச் சிறப்பாக நடைபெற்றது. கல்கி, டி.கே.சி., எம்.கே. தியாகராஜ பாகவதர் ஆகியோர் அந்தத் தமிழிசை விழாவில் கலந்து கொண்டனர். விழா முடிந்த பின்னர் எட்டயபுரம் ஜமீன்தாரின் மைத்துனர் ரசிகமணி அமிர்தசுவாமி பங்களாவில் அனைவரும் தங்கினார்கள். அப்பொழுது கே.பி.எஸ். நாராயணன் மற்றும் பாரதி இலக்கிய மன்ற உறுப்பினர்கள், எட்டயபுரத்தில் பாரதி பெயரில் நினைவுச் சின்னம் அமைக்க வேண்டுமென்ற வேண்டுகோளை ஆசிரியர் கல்கியிடம் தெரிவித்தார்கள். இதற்கு கல்கி, "உங்கள் ஆசை நிச்சயம் நிறைவேறும், கவலைப்படாதீர்கள்'' என்று உற்சாகமாகப் பதில் கூறினார்.
 இதன் பின்னர் சென்னை சென்றவுடன் எட்டயபுரத்தில் பாரதியாருக்கு நினைவுச் சின்னம் எழுப்ப வேண்டுமென்று கல்கி அவருக்கே உரிய பாணியில் தலையங்கம் எழுதினார். ஆச்சரியம் என்னவென்றால், அடுத்த வாரமே கல்கி பத்திரிகைக்கு பாரதியார் மண்டபத்துக்கு நிதி வரத் தொடங்கியது. மண்டப நிதிக்கு மக்கள் அன்பளிப்பை வாரி வழங்கினார்கள். நாலா திசைகளிலும் இருந்து கல்கிக்கு நிதி சேர்ந்தது. கடல் கடந்த நாடுகளில் இருந்தும் தமிழர்கள் பாரதி மண்டப நிதிக்கு பணம் அனுப்பினார்கள்.
 பாரதி மண்டப நிதிக்கு கலைஞர்களும் காணிக்கை அளித்தார்கள். நவாப் ராஜமாணிக்கம் கல்லிடைக்குறிச்சியில் நாடகம் நடத்தி, அதன்மூலம் வசூலான பணம் முழுவதையும் பாரதி மண்டப நிதிக்கு ஆசிரியர் கல்கியிடம் கொடுத்தார். அதே போன்று திருச்சியில் டி.கே.எஸ். சகோதரர்கள் அரங்கேற்றிய ஒüவையார் நாடகம் மூலம் கிடைத்த வசூல் பணத்தை கல்கியிடம் கொடுத்தார்கள். "எட்டயபுரம் பாரதியார் ஞாபக சின்னம் முயற்சி விஷயத்தில், தமிழ்நாட்டு தினசரிகள் முதல், மாதப் பத்திரிகைகள் வரையில் ஒருமுகமாக ஆதரித்து எழுதியதுடன் மேலும் மேலும் நிதி உதவி செய்தன. மொத்தத்தில் தமிழ்நாட்டு பத்திரிகைகள், எழுத்தாளர்களின் பேராதரவினால்தான் பாரதி ஞாபக சின்னத்தின் முயற்சியானது கொஞ்சம் பெரிய முயற்சியாகவே வளர்ந்து விட்டது' என்று செல்லம்மா பாரதி பாராட்டி எழுதியுள்ளார்.
 எட்டயபுரத்தில் பாரதி நினைவுச்சின்னம் அமைப்பது குறித்து கல்கி பல கட்டுரைகள் எழுதினார். "பாரதி பிறந்தார்' என்ற நூலின் முன்னுரையில் சின்ன அண்ணாமலை பின்வருமாறு விவரிக்கிறார்:
 ஆசிரியர் கல்கி ஆரம்பித்த விஷயத்திற்கும், ஆரம்பித்த காரியத்துக்கும் தமிழ்நாட்டில் மகத்தான வரவேற்பு கிடைத்தது. 5 ஆயிரம் ரூபாயாவது சேருமா என்று மிகவும் சந்தேகத்தோடு ஆரம்பித்த நிதி வசூலானது 40 ஆயிரம் ரூபாய்க்கு மேல் போய்விட்டது. நாளடைவில் மிகப்பெரிய நிதியாக மாறி, போதும் போதும் என்று கல்கி ஆசிரியரே அறிவிக்கும் அளவுக்கு பெருகி விட்டது.
 இவ்வாறு சேர்ந்த பாரதி ஞாபகார்த்த மண்டப நிதியைக் கொண்டு ஆசிரியர் கல்கி, தமிழ் மக்களின் பூரண சம்மதத்துடன் மற்றொரு முக்கியமான காரியத்தையும் செய்து முடித்தார். ஞாபகார்த்த நிதியிலிருந்து ரூபாய் பத்தாயிரத்தைத் தனியாக ஒதுக்கி வங்கியில் டெபாசிட் செய்து, அதிலிருந்து வரும் வட்டித்தொகையை மூன்று மாதத்துக்கு ஒரு முறை 112 ரூபாய் 8 அணா வீதம் பாரதியாரின் வாழ்க்கைத் துணைவிக்கு அவருடைய வாழ்நாள் காலம் வரை உதவி அளிக்க ஏற்பாடு செய்தார்.
 இவ்வாறு எட்டயபுரத்தில் அமைக்க திட்டமிட்ட பாரதியார் நினைவுச் சின்ன நிதிக்கு எட்டயபுரம் ஜமீன்தார் ரூபாய் 501 நன்கொடை அனுப்பினார். அத்துடன் நினைவுச் சின்னம் கட்டுவதற்கு நிலத்தையும் அன்பளிப்பாக கொடுத்தார். ஞாபகச் சின்ன கட்டடம் கட்டுவதற்கு எட்டயபுரம் நடுவப்பட்டியில் செயல்பட்ட பாரதி வாசகசாலை அன்பர்கள் டி.வி. சேதுராமலிங்கம் பிள்ளை, கம்பவுண்டர் சீனிவாசன், முத்துராமகிருஷ்ணன் ஆகியோர் கே.பி. சுந்தராம்பாள் சங்கீதக் கச்சேரி நடத்தி வசூலான நிதி ரூபாய் 1,591யை ஆசிரியர் கல்கியிடம் கொடுத்தார்கள்.
 பாரதி நினைவுச் சின்னம் கட்டுவதற்கு கட்டட சிற்பம் வரைந்தது பற்றி 9-9-1945-இல் கல்கி இதழில் வெளியான கட்டுரையில் கீழ்க்கண்டவாறு ஆசிரியர் கல்கி குறிப்பிட்டுள்ளார்: "ஞாபக சின்னம் கட்டுவதற்கு ஒரு பிளான் போட்டுக் கொடுக்கும்படியாக கட்டட சிற்ப நிபுணர் ஸ்ரீ சித்தாலே என்பவரை கேட்டுக் கொண்டிருந்தோம். ஸ்ரீ எஸ்.எம். சித்தாலே மகாராஷ்டிர மாநிலத்தைச் சேர்ந்தவர். கட்டட சிற்ப வேலையில் இந்திய தேசத்திலேயே பிரசித்தி பெற்ற நிபுணர். கீழ்நாட்டு சிற்பக் கலையின் தத்துவங்களை நன்கு உணர்ந்தவர். சாதாரணமாய் இம்மாதிரி ஒரு கட்டட பிளான் போட்டுக் கொடுப்பதற்கு பெருந்தொகையை சன்மானமாக வாங்கக் கூடியவர். மகா கவியின் ஞாபகார்த்த கட்டடத்துக்கு ஸ்ரீ சித்தாலே எவ்வித பிரயோஜனத்தையும் எதிர்பாராமல் பல தினங்கள் சிரமம் எடுத்துக் கொண்டு வேலை செய்து கட்டட சித்திரமும் பிளானும் போட்டுக் கொடுத்துள்ளார்'.
 சித்தாலேதான் தமிழிசைச் சங்கத்துக்கு செட்டி நாட்டு அரசர் ராஜா சர்.அண்ணாமலைச் செட்டியாரின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க சென்னையிலுள்ள ராஜா அண்ணாமலை மன்றக் கட்டடத்தை வடிவமைத்தார் என்பதையும் இங்கே குறிப்பிட்டாக வேண்டும்.
 கட்டடக் கலை சிற்ப நிபுணர் சித்தாலே வரைந்த வரைபடத்துக்கு உகந்த முறையில் பாரதியார் நினைவுச் சின்ன கட்டட வேலை தொடங்கியது. 1945 ஜூன் 3ஆம் நாள் பாரதி ஞாபக சின்ன கட்டடத்துக்கு ராஜாஜி அடிக்கல் நாட்டினார். ""வெற்றிகரமாக நிறைவேறியது என்று சொல்லுகிறோமே அது என்னவென்று கேட்டால் இன்றைக்கு நடந்த வைபவம்தான்'' என்று ராஜாஜி எட்டயபுரம் பாரதி ஞாபகார்த்த சின்னக் கட்டட அடிக்கல் நாட்டு விழா முடிந்ததும் கூறினார். அடிக்கல் நாட்டு விழாவிற்கு பின்னர் கட்டட வேலை வேகமாகத் தொடங்கியது. கட்டட வேலை நடைபெறுவதை அவ்வப்போது எட்டயபுரம் ஜமீன்தார் மேற்பார்வையிடுவார். எட்டயபுரத்தைச் சுற்றியுள்ள கிராமங்களில் வசித்து வந்த விவசாயிகள் தங்கள் மாட்டுவண்டிகளில் மணல், செங்கல் போன்ற கட்டுமானப் பொருள்களைக் கொண்டு வந்தார்கள்.
 பாரதி நினைவுச் சின்னக் கட்டட அடிக்கல் நாட்டு விழாவில் எழுத்தாளர்கள், கவிஞர்கள், பத்திரிகை ஆசிரியர்கள் கலந்து கொண்டார்கள். இவ்விழாவில் நம்மிடையே வாழும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மூத்த தலைவர் ஆர். நல்லகண்ணுவும் கலந்து கொண்டார். கட்டுமானப் பணிகள் நிறைவடைந்து தமிழ் மக்களிடம் ஒப்படைக்கப்படும் வரையில் இது வரையில் அளித்து வந்த உதவியையும், ஒத்துழைப்பையும் தொடர்ந்து அளித்து வரும்படி எல்லா பத்திரிகை ஆசிரியர்களையும் எழுத்தாளர்களையும் வேண்டிக் கொள்கிறேன் என ஆசிரியர் கல்கி எழுதினார்.
 இவ்வாறு தமிழ் மக்களின் முழு ஆதரவுடன், ஒத்துழைப்புடன் பாரதி ஞாபகார்த்த மண்டபம் (பின்னாளில் பாரதி மணிமண்டபம் என அழைக்கப்பட்டது) காணி நிலத்திலே ஒரு கவின் பெறு மாளிகையாய்க் கட்டி முடிக்கப்பட்டது. இறுதியாக இந்தியா விடுதலை அடைந்து இரண்டு மாதங்களுக்குப் பின்னர் 13-10-1947ஆம் நாள் பாரதி மணிமண்டபத்தை ராஜாஜி திறந்து வைத்தார். பாரதி மணிமண்டப திறப்பு விழாவில் மத்திய அமைச்சராக இருந்த டாக்டர் சுப்பராயன், சென்னை ராஜதானியின் பிரதமராக இருந்த ஓமந்தூர் ரெட்டியார், பல அமைச்சர்கள், எழுத்தாளர்கள், கவிஞர்கள் கலந்து கொண்டார்கள். தமிழர்கள் அலைகடலென திரண்டார்கள். நாமக்கல் கவிஞர், தோழர் ப. ஜீவானந்தம், தொ.மு.சி. ரகுநாதன், தி.க. சிவசங்கரன் ஆகியோரும் கலந்து கொண்டார்கள். திறப்பு விழாவில் பலரின் வற்புறுத்தலுக்கு இணங்க, பெருத்த கரவொலிக்கிடையே பேசினார் தோழர் ஜீவா. எம்.எஸ். சுப்புலட்சுமியின் இன்னிசை நிகழ்ச்சி நடைபெற்றது.
 பாரதி மணிமண்டப திறப்பு விழாவின் நிகழ்ச்சிகள் பற்றி கல்கி சிறப்பிதழில் ஓர் உணர்ச்சி மிக்க தலையங்க கட்டுரை எழுதினார் ஆசிரியர் கல்கி. அதிலிருந்து ஒரு பகுதி பின்வருமாறு: நம் கண் முன்னே இதோ ஓர் அற்புதம் நிகழ்ந்திருக்கிறது. அதுவும் செந்தமிழ் நாட்டில் நடந்திருக்கிறது. தேசத்தின் மகா கவிக்கு ஒரு ஞாபக சின்ன மண்டபம் இதோ எழுந்திருக்கிறது. தமிழ்நாட்டுக்கு புத்துயிர் அளித்த கவியரசருக்கு தமிழ் மக்கள் சமர்ப்பித்த காணிக்கை இதோ காணப்படுகிறது. இந்தியாவிலே முதன் முதலாக ஒரு மகா கவிக்கு ஞாபகார்த்த மண்டபம் கட்டிய பெருமையை தமிழ்நாடு அடைந்திருக்கிறது. இம்முயற்சிக்கு, இது போன்ற பிரயத்தனங்களுக்கு மகாத்மா காந்திஜி ஆசி வழங்கியுள்ளார்.
 இவ்வாறு அரும்பாடுபட்டு எழுப்பிய பாரதி மணிமண்டபத்தை பாரதி நூற்றாண்டு விழா நேரத்தில் தமிழ்நாடு அரசு அரசுடைமையாக்கி நிர்வாகப் பொறுப்பை மேற்கொண்டு வருகிறது. ஆனால்...? அரசு நிர்வாகப் பொறுப்பை மேற்கொண்ட பின்பு மண்டப வளாகத்தில் சில கட்டுமானப் பணிகள் நடைபெற்றன. அப்போது முதலில் மக்களின் நன்கொடையால் எழுப்பப்பட்ட பாரதி மணிமண்டபத்துக்கு அடிக்கல் நாட்டியது, திறப்பு விழா நடத்தியது ஆகியவற்றை இனம் காட்டும் கல்வெட்டுகள் எங்கோ அகற்றப்பட்டுவிட்டன. அந்தக் கல்வெட்டுகளைத் தேடிப்பிடித்து உடனடியாக அங்கு மீண்டும் அமைக்க வேண்டும். அத்துடன் பாரதி மணிமண்டபத்தில் மக்கள், குறிப்பாக, சுற்றுலாப் பயணிகள் பார்க்கும் விதத்தில் பாரதி மணி மண்டப அடிக்கல் நாட்டுவிழா மற்றும் திறப்பு விழா படங்களை காட்சிப்படுத்த வேண்டும்.
 உலகிலேயே, ஒரு கவிஞனுக்காக மக்கள் உவந்து நன்கொடை வழங்கி, அன்பளிப்பாகப் பெறப்பட்ட நினைவு மணிமண்டபம், மகாகவி பாரதியாருக்கு மட்டும்தான். அந்த மணிமண்டபத்தின் பெருமை இன்றைய தலைமுறைக்குத் தெரிய வேண்டும். பாரதியாரின் நினைவு நிலைத்திருக்கும் வகையில், ஆண்டுதோறும் அவரது பிறந்த நாளான டிசம்பர் 11 அன்று, தமிழ்க் கவிஞர்கள், இலக்கியவாதிகள், அறிஞர்கள், எழுத்தாளர்கள், இதழியலாளர்கள், ஆர்வலர்கள் அனைவரும் எட்டயபுரத்தில் கூடி அஞ்சலி செலுத்தும் தமிழ் விழாவாகக் கொண்டாடப்பட வேண்டும். வாழ்க பாரதி! வெல்க தமிழ்!
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/02/பாரதியார்-மணிமண்டபம்-தோன்றிய-வரலாறு-3050135.html
3050118 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  தீயவருக்கு நன்மை செய்தல் கூடாது  முன்றுறையரையனார் Sunday, December 2, 2018 03:08 AM +0530 பழமொழி நானூறு
கண்ணில் கயவர் கருத்துணர்ந்து கைமிக
 நண்ணி அவர்க்கு நலனுடைய செய்பவேல்
 எண்ணி இடர்வரும் என்னார் புலிமுகத்(து)
 உண்ணி பறித்து விடல். (பா-74)
 கண்ணோட்டம் இல்லாத கீழ்மக்களது எண்ணத்தை அறிந்து, செயல் மிக அவரையடைந்து அவர்க்கு வேண்டிய நன்மைகளைச் செய்வாராயின் (அங்ஙனம் செய்தல்), துன்பம் வரும் என்பதை ஆராயாதவராகி, இரக்கத்தால் புலியினது முகத்தின்கண் உள்ள உண்ணியை எடுத்துவிடுதலோ டொக்கும். (க-து.) தீயவர்களுக்கு நன்மை செய்தல் தனக்குக் கேடு தேடிக்கொள்ளுதலாக முடியும். "புலிமுகத்து உண்ணி பறித்துவிடல்' என்பது
 பழமொழி.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/dec/02/தீயவருக்கு-நன்மை-செய்தல்-கூடாது-3050118.html
3045372 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, November 25, 2018 02:31 AM +0530 வரும் டிசம்பர் 11-ஆம் தேதி மகாகவி பாரதியாரின் பிறந்தநாளையொட்டி எட்டயபுரத்தில் நடைபெற இருக்கும் நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்க வருவதாகப் பல இலக்கிய அமைப்பினர் தகவல் அனுப்பியிருக்கிறார்கள். அனைவருக்கும் பாராட்டுகளுடன் மனமார்ந்த வரவேற்பையும் கூறக் கடமைப்பட்டிருக்கிறேன்.

"உரத்த சிந்தனை' சார்பில் 15 ஊர்களில் 31 நிகழ்ச்சிகளை நடத்த இருப்பதாக உதயம் ராம் தெரிவித்தார். உதயம் ராமுடன், இயக்குநர் எஸ்.பி.முத்துராமன், நடிகர் டெல்லி கணேஷ் ஆகியோரும் நம்முடன் எட்டயபுரத்தில் கலந்து கொள்வார்கள்.  எழுத்தாளர் மாலன் வருவதாக ஏற்கெனவே தெரிவித்திருக்கிறார். பெரியவர் ப. முத்துக்குமார சுவாமி, கிருங்கை சேதுபதி, அவரது இளவல் அருணன் ஆகியோர் கலந்து கொள்வது குறித்து முன்பே தெரிவித்திருந்தேன்.

முன்பே நான் குறிப்பிட்டிருந்தது போல,  திருவையாறில் தியாகப்பிரம்ம உற்சவம் நடைபெறுவது போல, ஆண்டுதோறும் பாரதியாரின் பிறந்தநாள் எட்டயபுரத்தில் தமிழ் எழுத்தாளர்களாலும், கவிஞர்களாலும்  கோலாகலமாகக் கொண்டாடப்பட வேண்டும். அந்தக் கனவு விரைவிலேயே செயல்வடிவம் பெறும்  என்கிற நம்பிக்கை உண்டாகிறது. 

இந்த முயற்சிக்கு மிகப்பெரிய  தூண்டுகோலாக அமைந்தது மலேசியத் தமிழ்ச் சங்கத்தின் ஆதரவுதான். அனைத்திந்திய தமிழ் எழுத்தாளர் சங்கம் தொடங்கி ஏனைய தமிழ் அமைப்புகள் வழக்கம்போல எட்டயபுரம் பாரதி யாத்திரைக்கான முனைப்புகளில் இறங்கிவிட்டிருக்கின்றன. இந்த நிலையில், தமிழக அரசின் செய்தித் துறையும் நம்முடன் இணைந்து கொள்ள முடிந்தால், இது மிகப்பெரிய இலக்கிய நிகழ்வாக மாறக்கூடும். அதற்கான முயற்சிகளும் நடைபெற்று வருகின்றன.

தூத்துக்குடியில், அன்று மாலையில் பாரதியாரின் பிறந்தநாளை முன்னிட்டு, சொல்லரங்கம், கவியரங்கம், கலையரங்கம் என்று நிகழ்ச்சிகளை ஏன் நடத்தக்கூடாது என்கிற சிந்தனையும் எழுகிறது. அடுத்த வாரம் முழுமையான  விவரங்களுடன் சந்திக்கிறேன்.


இந்தியாவை உலகம் அண்ணாந்து பார்ப்பதற்கு எத்தனையோ காரணங்கள் இருக்கின்றன. அப்படிப்பட்ட முக்கியமான காரணங்களில் ஒன்று கெளடில்யரின் அர்த்தசாஸ்திரம். புளூட்டோ, அரிஸ்டாட்டில், மாக்கியவல்லி ஆகியோரைவிட  கெளடில்யரின் சமூக, பொருளாதார, அரசியல் தத்துவங்கள்  போற்றப்படுகின்றன. கெளடில்யர் எனப்படும் சாணக்கியர் எழுதியிருக்கும் இன்னொரு நூல் "சாணக்கிய நீதி'.

சாணக்கிய நீதியும், விதுர நீதியும் சம்ஸ்கிருதத்திலுள்ள  வழிகாட்டுத் தத்துவங்களில் ஈடு இணை அற்றவை. இவை  மேற்குடி மாந்தருக்கு, அதாவது பிராமண, சத்திரிய, வைசியர்களுக்காக வழங்கப்பட்ட அறிவுரைகள் என்றாலும், இவற்றில் கூறப்பட்டிருக்கும் கருத்துகள் ஒட்டுமொத்த மனித இனத்துக்கே பொருத்தமானவை. 

எந்தவொரு படைப்பையும், தத்துவத்தையும், அவை இயற்றப்பட்ட காலச்சூழலின் அடிப்படையில்தான் அணுக வேண்டுமே தவிர,  பல நூற்றாண்டுகள் கடந்து  மாறிவிட்ட சமுதாயத்தின் கண்ணோட்டத்தில் ஆய்வு செய்வது அபத்தமான  செயல்பாடு. சாணக்கியர் வாழ்ந்த காலச் சூழலில் பிராமணர்களும்,  சத்திரியர்களும், வைசியர்களும் சமுதாயத்தில்  மேம்பட்டக் குடியினராய் இருந்த நிலையில்,  அவர்களை மனதில் கொண்டு  "சாணக்கிய நீதி'  வழங்கப்பட்டிருப்பதில் தவறுகாண வேண்டிய அவசியமில்லை. "சாணக்கிய நீதி'  என்கிற நீதிநூல் பல நூற்றாண்டுகள் கடந்தும் அழிந்துவிடாமல் பாதுகாக்கப்பட்டு, இன்று அனைவரும் பயன்படுத்தும் விதத்தில் நமக்குக் கிடைத்திருப்பதற்கு அதுவே கூட ஒரு காரணம் என்றும் கருத இடமிருக்கிறது.

""சாணக்கிய நீதி அந்தரங்க வாழ்க்கைக்கு ஒரு மறைமொழி. அரசியல் வாழ்க்கைக்கு ஒரு பெருநெறி'' என்று இந்த நூலை, அத்தனை  வடமொழி ஸ்லோகங்களையும் தமிழில் தந்து, அதன் பொருளையும்  அனைவருக்கும் புரியும் விதத்தில் பதிவு செய்திருக்கும் சந்தியா நடராஜன் கூறியிருப்பது நூற்றுக்கு நூறு உண்மை. அர்த்தசாஸ்திரத்தின் அளவிலான தனித்துவம் சாணக்கிய நீதிக்கு இல்லை என்பது எனது தனிப்பட்ட கருத்து.  நமது திருக்குறளும்,  மூதுரையும்,  நல்வழியும் சாணக்கிய நீதியில் கூறப்பட்டிருக்கும் பாதிக்கும் மேற்பட்ட கருத்துகளை எடுத்துரைக்கின்றன. ஆனாலும்கூட, சில ஸ்லோகங்கள் தனி மனிதனின் நல்வாழ்வுக்கும் வெற்றிக்கும் வழித்துணையாக  அமைகின்றன என்பதை மறுக்க முடியவில்லை.

சாணக்கிய நீதியைத் தமிழாக்கம் செய்து பதிப்பித்திருக்கும் சந்தியா நடராஜனின் முயற்சி  போற்றுதற்குரியது. மும்மொழி வித்தகரான காஞ்சிபுரம் வி.ஸ்ரீநிவாச மூர்த்தியின்  துணையுடனும் வழிகாட்டுதலுடனும்  இந்த நூலை தான் மொழிபெயர்த்ததாகப் பதிவு செய்திருக்கும் சந்தியா நடராஜனின் வெளிப்படைத் தன்மை அதைவிடப் பாராட்டுதலுக்குரியது. படித்துத் தெளிவதற்கும், போற்றிப் பாதுகாப்பதற்கும் ஏற்ற நூல்  "சாணக்கிய நீதி' !

 

"தினமணி' தீபாவளி மலரில் நான் எழுதியிருந்த "சாகரமே சாகரமே' என்கிற கவிதையைப் படித்துவிட்டு, என்னுடைய கவிதைகளைத் தொகுப்பாக வெளிக்கொணர வேண்டும் என்று  கவிஞர் இளையபாரதி தெரிவித்திருந்தார். இரண்டு நாள்களுக்கு முன்பு கவிஞர் ஆரூர் புதியவன் என்கிற பேராசிரியர் ஹாஜாகனியும் இதே கருத்தை முன்வைத்து என்னிடம்  தொலைபேசியில் பேசினார். 

"உங்களுடைய கவிதைகளைத் தொகுப்பாக வெளிக்கொணர்வதிலோ, அச்சிலேற்றுவதிலோ தயக்கம் காட்டுவதற்கான காரணம் என்ன?' என்பதுதான் அவருடைய கேள்வி. என்னுடைய கவிதைகள் அவ்வப்போது என்னில் தோன்றும் உணர்வுகளைப் பதிவு செய்வதற்காக எழுதப்பட்டவையே தவிர, கவிதை எழுத வேண்டும் என்கிற நோக்கில் எழுதப்படுபவை அல்ல.  அதுமட்டுமல்லாமல், இன்றைய பின் நவீனத்துவவாதிகளால்  என்னுடைய படைப்புகள் கவிதைகளாக ஏற்றுக் கொள்ளப்படுமா என்பதிலும் எனக்குத் தயக்கம் உண்டு. இதை நான் கூறியபோது, கவிஞர் இன்குலாபின் கவிதை ஒன்றை எனது தயக்கத்துக்கு விடையாகப் பேராசிரியர் ஹாஜாகனி கூறினார். இதையே இந்த வாரத்துக்கான கவிதையாகத் தருகிறேன்.

வரும் டிசம்பர் 1-ஆம் தேதி கவிஞர் இன்குலாபின் இரண்டாம் ஆண்டு நினைவு நாள். அவருக்கு எனது அஞ்சலியாகவும் இந்தக் கவிதை பதிவு செய்யப்படுகிறது.

தேர்ந்த தூரிகை
கட்டளையிட முடியுமோ
எந்தச் செடிக்கும்
எப்படிப் பூப்பதென்று...?

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/25/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3045372.html
3045371 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பகைமையை ஒழிக்கும் பாலைப்பண்! -இரா. வெ.அரங்கநாதன் DIN Sunday, November 25, 2018 02:30 AM +0530 பத்துப்பாட்டின்கண் உள்ள "ஆற்றுப்படை' நூல்கள் சொல் நயமும் உவமைகளும் மிக்கவை.  தொல்காப்பியம் அவற்றின் முறைமையை (தொல்.புறத்.25) எடுத்துரைக்கிறது. பொருள்தேடி வந்தோரை மட்டுமன்றி தமிழ்ச்சுவை தேடி வருவோரையும் மகிழ்விக்கும் ஆற்றல்மிக்கவை அவை.

பொருநராற்றுப்படையில், பாலை யாழினால் வாசிக்கப்படும் பண் பகைமை கொள்வோரையும் மாற்றும் இயல்பு கொண்டது என்கிறார் புலவர் முடத்தாமக் கண்ணியார்.

இசைக்கே உரிய பண்பு, ஈர்த்தலும் நிலைமாற்றலும் என்பர். பகையையே மாற்றும் பண் எனின் அஃது பெருவியப்பன்றோ! பாலை யாழின் வடிவத்தை,  

"குளப்புவழி யன்ன கவடுபடு பத்தல்
விளக்கழ லுருவின் விசியுறு பச்சை    
எய்யா விளஞ்சூற் செய்யோ ளவ்வயிற்
றைதுமயி ரொழுகிய தோற்றம்'  (பொரு.4-7)

எனத் தொடங்கி, அப்பாலை யாழிலிருந்து வெளிவரும் பண்ணானது,

"ஆறலை கள்வர் படைவிட அருளின்
மாறுதலை பெயர்க்கு மருவுஇன் பாலை'

என்கிறது. வழியில் ஆறலைக் கள்வர் படைகொண்டு தாக்குவதிலிருந்து விடுபடுவதற்காகவும்,  தான் பொருநன் எனக் காட்டிக் கொள்ளும் பொருட்டும் யாழில் பாலைப்பண் இசைத்துப் பாடிக்கொண்டு பொருநர் கூட்டம் செல்லும் எனப் பாடல் கூறுகிறது.

இதனால், பொருநர் மீது ஆறலைக் கள்வர் அருள் காட்டி,  வழிப்பறி செய்வதிலிருந்து மாறுபடுவராம். மேலும், இவர்களது பாலைப்பண் கள்வர்களையும் மருவச் செய்யுமாம். இதனால், கள்வர் பொருநர்க்கு உதவும் நண்பராகிவிடுவராம்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/25/பகைமையை-ஒழிக்கும்-பாலைப்பண்-3045371.html
3045370 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி 13.மயங்கிசைக் கலிப்பா வகை (2):  கவி பாடலாம் வாங்க - 52 "வாகீச கலாநிதி'  கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, November 25, 2018 02:27 AM +0530 (சுரிதகம்)

"பொன்பூத் தலர்ந்த கொன்றைபீர் பூப்பக்
கருஞ்சினை வேம்பு திருமுடிச் சூடி
அண்ணலா னேறு மண்ணுண்டு கிடப்பக்
கண்போற் பிறழும் கெண்டைவலன் உயர்த்து
வரியுடற் கட்செவி பெருமூச் செறியப்
பொன்புனைந் தியன்ற பைம்பூண் தாங்கி
முடங்குளைக் குடுமி மடங்கலந் தவிசில்
பசும்பொனசும் பிருந்த பைம்பொன்முடி கவித்தாங்
கிருநிலம் குளிர்துங் கொருகுடை நிழற்கீழ்
அரசுவிற் றிருந்த ஆதியங் கடவுள்நின்
பொன்மலர் பொதுளிய சின்மலர் பழிச்சுதும்
ஐம்புல வழக்கின் அருஞ்சுவை யறியாச்
செம்பொருட் செல்வனின் சீரடித் தொழும்புக்
கொண்பொருள் கிடையா தொழியினு மொழிக
பிறிதொரு கடவுட்குப் பெரும்பயன் தரூஉம்
இறைமையுண் டாயினு மாக குறுகிநின் 
சிற்றடி யவர்க்கே குற்றேவல் தலைக் கொண் 
டம்மா கிடைத்தவா வென்று
செம்மாப் புறூஉம் திறம்பெறற் பொருட்டே'

இந்தப் பாட்டில் எட்டடித் தரவு ஒன்றும், ஈரடித் தாழிசைகள் ஆறும், அராகமும், மீட்டும் ஈரடித் தாழிசைகள் நான்கும், அம்போதரங்க உறுப்பும், தனிச்சொல்லும், பத்தொன்பதடி ஆசிரியச் சுரிதகமும் வந்தன. இதற்கு முன் நாம் பார்த்த கலிப்பா வகையில் இப்படி உறுப்புக்கள் கொண்ட பாட்டு ஒன்றும் இல்லை. இதில் இடவரையறையின்றியும் இத்தனை என்ற வரையறையின்றியும் உறுப்புக்கள் கலந்து அமைந்தமையின் இது மயங்கிசைக் கொச்சகக் கலிப்பா ஆயிற்று. தமிழில் உள்ள பிரபந்தங்களில் ஒன்றாகிய கலம்பகத்தில் முதல் பாட்டு மயங்கிசைக் கொச்சகக் கலிப்பாவாகவே இருக்கும். இங்கே காட்டிய பாடல் குமரகுருபர முனிவர் இயற்றிய மதுரைக் கலம்பகத்தில் உள்ள முதற் பாட்டு.

யாப்பருங்கலக்காரிகையில் மேற்கோளாகக் காட்டியிருக்கும் மயங்கிசைக் கொச்சகக் கலிப்பா வருமாறு:

(தரவு)

மணிகிளர் நெடுமுடி மாயவனும் தம்முனும்போன்
 றணிகிளர் நெடுங்கடலும் கானலும் தோன்றுமால்
நுரைநிவந் தவையன்ன நொப்பறைய சிறையன்னம்
இரைநயந் திரைகூடும் ஏமஞ்சார் துறைவகேள்    (1)
வரையெனக் கழையென மஞ்செனத் திரைபொங்கிக் 
கரையெனக் காற்றெனக் கடிதுவந் திசைப்பினும் 
விழுமியோர் வெகுளிபோல் வேலாழி இறக்கலா 
தெழுமுன்னீர் பரந்தொழுகும் ஏமஞ்சார் துறைவகேள்     (2)

(தாழிசை)

கொடிபுரையும் நுழைநுசுப்பிற் குழைக்கமர்ந்த திருமுகத்தோள்
தொடிநெகிழ்ந்த தோள்கண்டும் துறவலனே என்றியால்     (1)
கண்கவரு மணிப்பைம்பூண் கயில்கவைய சிறுபுறத்தோள் 
தெண்பனிநீ ருகக்கண்டும் திரியலனே என்றியால்     (2)
நீர்பூத்த நிரையிதழ்க்கண் நின்றொசிந்த புருவத்தோள் 
பீர்பூத்த நுதல்கண்டும் பிரியலனே என்றியால்    (3)
கனைவரல்யாற் றிருகரைபோல் கைநில்லா துண்ணெகிழ்ந்து 
நினையுமென் நிலைகண்டும் நீங்கலனே என்றியால்     (4) 
கலங்கவிழ்ந்த நாய்கன்போல் களைதுணை பிறிதின்றிப்
புலம்புமென் நிலைகண்டும் போகலனே என்றியால்     (5)
வீழ்சுடரி னெய்யேபோல் விழுமநோய் பொறுக்கலாத் 
தாழுமென் னிலைகண்டும் தாங்கலனே என்றியால்     (6)

(தனிச்சொல்)
அதனால்
(அராகம்)

அடும்பல் இறும்பி னெடும்பணை மிசைதொறும் 
கொடும்புற மடலிடை யொடுங்கின குருகு         (1)
செறிதரு செருவிடை யெறிதொழி லிளையவர் 
நெறிதரு புரவியின் மறிதரும் திமில்          (2)
அரைசுடை நிரைபடை விரைசெறி முரைசென 
நுரைதரு திரையொடு கரைபொரும் கடல்         (3)
அலங்கொளிர் அவிர்சுட ரிலங்கொளி மறைதொறும் 
கலந்தெறி காலொடு புலம்பின பொழில்         (4)

(தாழிசை)

விடாஅது கழலுமென் வெள்வளையும் தவிர்ப்பாய்மன் 
கெடாஅது பெருகுமென் கேண்மையும் நிறுப்பாயோ?      (1)
ஒல்லாது கழலுமென் னொளிவளையுந் தவிப்பாய்மன் 
நில்லாது பெருகுமென் னெஞ்சமும் நிறுப்பாயோ?     (2)
தாங்காது கலுழுமென் றகைவளையும் தவிர்ப்பாய்மன் 
நீங்காது பெருகுமென் நெஞ்சமும் நிறுப்பாயோ?     (3)
மறவாத அன்பினேன் மனனிற்கு மாறுரையாய் 
துறவாத தமருடையேன் துயர்தீரு மாறுரையாய்     (4) 
காதலார் மார்பன்றிக் காமக்கு மருந்துரையாய் 
ஏதிலார் தலைசாய யானிற்கு மாறுரையாய்               (5)
இணைபிரிந்தார் மார்பன்றி யின்பக்கு மருந்துரையாய் 
துணைபிரிந்த தமருடையேன் துயர்தீரு மாறுரையாய்     (6)

(தனிச்சொல்)
எனவாங்கு
(அம்போதரங்கம்)

பகைபோன் றதுதுறை-பரிவா யினகுறி 
நகையிழந் ததுமுகம்-நனிவாடிற் றுடம்பு 
தகையிழந் தனதோள்-தலைசிறந் ததுதுயர் 
புகைபரந் ததுமெய்-பொறையா யிற்றுயிர்

(தனிச்சொல்)
அதனால்
(சுரிதகம்)

இனையது நினையா வனையது பொழுதால்
நினையல் வாழி தோழி தொலையாப் 
பனியொடு கழிக உண்கண்
என்னொடு கழிகவித் துன்னிய நோயே

இது தரவு இரண்டும், தாழிசை ஆறும், தனிச் சொல்லும், அராகம் நான்கும், மீண்டும் தாழிசை ஆறும், தனிச் சொல்லும், அம்போதரங்க உறுப்பு எட்டும், தனிச் சொல்லும், நான்கடிச் சுரிதகமும் பெற்று வந்த மயங்கிசைக் கொச்சகக் கலிப்பா.

(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/25/13மயங்கிசைக்-கலிப்பா-வகை-2--கவி-பாடலாம்-வாங்க---52-3045370.html
3045369 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி விளையாடத் தம்பியொன்று வேண்டுமென்று அழுதாயோ ? -சின்னமணல்மேடு த.இராமலிங்கம் DIN Sunday, November 25, 2018 02:24 AM +0530 இனிப்பிலும், இலக்கிய நயத்திலும், கற்பனைத் திறனிலும் நாட்டுப்புறப் பாடலுக்கென்று ஒரு தனியிடமுண்டு. அனைத்திலும் உச்சமிசை வைத்து எண்ணப்படும் இடத்தில் இருப்பது தாலாட்டுப் பாட்டு.

சித்திரைப் பூந்தொட்டிலிலே குழந்தை உறங்குகின்றான். அதைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு தாய், வீட்டுப் பணிகளில் ஈடுபடுகின்றாள். எந்த வேலையையும் அவளால் சரியாகச் செய்ய முடியவில்லை. அவள் எண்ணமெல்லாம் பூவைச் சுற்றும் வண்டென குழந்தையைச் சுற்றியே மொய்க்கிறது.

குழந்தை அழவில்லையே! ஏன்? ஏதாவது ஆகியிருக்குமோ? அவள் மனம் தடுமாறுகிறது. கிணற்றிலிருந்து தண்ணீர் எடுக்கின்றாள். அதைக் குவலையில் ஊற்றாமல் தரையில் ஊற்றுகின்றாள். குழந்தை அழும் ஓசை! திடுக்கிடுகின்றாள். அழுகுரல் அவளைப் பிடித்திழுக்கிறது. "முத்தால தொட்டிலிலே மோதியிருப்பானோ? ஏதாவது கடித்திருக்குமோ?  யாராவது அடித்திருப்பாரோ?' என்ற எண்ணவோட்டத்தில் ஓர் அடியைக் கிணற்றிலும் மறு அடியைக் குழந்தையிடமும் வைக்கின்றாள்.

குழந்தையை வாரி அணைத்து முத்தமிடுகின்றாள்.  குழந்தை அடம் பிடிக்கிறது. "சீச்சி... இப்படி அழுகிறதே!'வீட்டுப் பெரியவர்கள் எரிச்சலில் இரைகின்றார்கள். குழந்தையின் அடம் மற்றவர்களுக்குத் துன்பம். தாய்க்கு மட்டும் குழந்தை எது செய்தாலும் இன்பம். 

குழந்தை அழுதால் தொண்டை வலிக்குமே! நா வரண்டுவிடுமே! இப்படி வம்பு செய்ததில்லையே! இன்று மட்டும் ஏன் இப்படி? யாராவது அடித்திருப்பாரோ? ஆமாம். அடித்துத்தான் இருப்பார்கள். "அடித்தாரை ஆக்கினைகள் செய்ய வேண்டும்' என்று பொய்க்கோவம் காட்டுகின்றாள். அதுவே ஒரு பாட்டாக மலர்ந்து தேனை வாரிவாரி இறைக்கின்றது.

கொம்புக்  கனியே !
கோதுபடா  மாங்கனியே !
வம்புக்   கழுகாதே !  -  கனி
வாயெல்லாம்  தேனூற !

என்று தொடங்குகிறாள். குழந்தை "கொம்புக் கனியாம்!' உச்சியில் பழுத்த பழம். பெறுவதென்றால் முயற்சி வேண்டும். அதைப் போன்று உச்சியில் வைத்து எண்ணத் தகுந்தவன். பெறுவதற்கரிய உயர் நலங்கள் வாய்க்கப் பெற்றவன். அதனால் அவன் கொம்புக்கனி!

"கோதுபடா மாங்கனியே!' என்றது ஏன்? சில கனிகளைக் கடித்து உண்ணும்போது, "நார்' பல்லில்கூட சிக்கிக் கொள்ளும். அந்"நார்' பல்லில் மீசை முளைத்ததுவோ என்ற தோற்றத்தையும் காட்டும். அதில் சுவையும் அதிகம். அதனால் பெருவிருப்பும் அதன்மேல் நமக்கிருக்கும். அதைப் போன்று எண்ணத்தில் இனிப்பும் உள்ளத்தில் பெருவிருப்பும் அவனாகவே இருப்பதால் அவன் "கோதுபடா மாங்கனி.'

இன்று வம்புக் கழுகின்றான். அழும்போது எச்சில் ஊறும்; அது இயற்கை. மற்றவர்களுக்கு அது எச்சில்; அவளுக்கு அது தேன். உமிழ்நீர் தேனைப் போன்று நலம் சேர்ப்பது; செரிமானத்திற்குரியது. வாய் கனியென்றால் அதில் தேன்தானே சுரக்கும். உமிழ்நீரைத் தேனாக உருவகம் செய்தது நுட்பம்.
குழந்தை தொடர்ந்து அழுதுகொண்டே இருக்கிறது. அடித்தவர்களைத் தண்டித்தால்தான் குழந்தை சமாதானம் ஆகும் போலிருக்கிறது. அதனால், அடித்தவர்கள் யார் யாராக இருப்பர் என்று அவள் பட்டியலிடுகின்றாள். அவர்களே குழந்தையை அடிப்பதற்கு உரிமை உடையவர்கள் என்ற உண்மையும் இதன்வழி உணர்த்தப்படுகிறது.

பாட்டி  அடிச்சாரோ?
என்னம்மா  -  உன்
பாட்டி  அடிச்சாரோ?
பால்வார்க்கும்  சங்காலே!
பாட்டி  அடிச்சாரோ?
அப்பம்மா  - உன்
பாட்டி  அடிச்சாரோ?
பால்கடையும்  மத்தாலே !

அம்மாவைப் பெற்ற அம்மா (பாட்டி) அடித்தால், அது பால் வார்க்கும் சங்கு. உருவில் சிறியது; மெதுவாகத்தான் அடிப்பார்; அது வலிக்காது. நாள்தோறும் பால் வார்ப்பவர். அந்த உரிமையும் அன்பும் தன் தாய்க்கே உரியது என்பதை அவள் சொல்லும் வகை அழகு.

அப்பாவின் அம்மா எதனால் அடித்திருப்பார்? பால் கடையும் மத்து. மத்தால் அடித்தால் வலிக்குமா? வலிக்காதா? வலிக்கும்; மத்தால் அடித்தால் அடி வேகமாகவும் விழும். அதனால்தான் குழந்தை இப்படி அழுகிறதோ? தன் தாய் அடித்தால் பால் வார்க்கும் சங்கு; மாமி அடித்தால் பால் கடையும் மத்து. மாமியைவிடத் தன் தாய்க்கே குழந்தையிடத்து அன்பும், பற்றும் அதிகம் என்பதன் வேறுபாடு மிக நுட்பமாகக் கையாளப் பட்டிருப்பதைப் பாராட்டலாம்.
அன்னகாமு தொகுத்த நூலில் மேற்கண்ட பதிவுக்குப் பதிலாக, " பாட்டி அடிச்சாரோ?/ பால் வார்க்கும்  கையாலே! என்று மட்டும் பொதுவாகக் காட்டப்பட்டிருக்கிறது. இரண்டு பாட்டிகளுக்கும் உரிய வேறுபாட்டைக் காட்டும் வரிகள் செவி வழியாகச் சேர்ந்தவையாக இருந்தாலும் இனிக்கிறது.

மேலும்,  "மாமன் அடிச்சாரோ, அத்தை அடிச்சாரோ,  அண்ணன் அடிச்சாரோ என்று குற்றால அருவியெனக் குதித்துவரும் தாலாட்டைத் தொடர்கின்றாள்.

தாலாட்டுப் பாடிக் கொண்டிருக்கும்பொழுதே, வெளியில் சென்ற கணவன் வீட்டுக்கு வந்துவிடுகிறான். அவள் பாடலின் உட்பொருளை அவனால் உணர முடிகிறது. தன் உறவு பழிக்கப்படுவதும், மனைவி உறவு போற்றப்படுவதும் கண்டு, அவனது முகத்தில் ஒருவித இறுக்கம். அதையும் அவள் கவனித்து விடுகின்றாள். மடைமாற்றம் செய்ய பாடலின் திசையை மாற்றுகின்றாள். அவள் அறிவுக்கூர்மை அன்பிற்கு வழிகாட்டுகிறது.

"விளையாடத்  தம்பியொன்று
வேண்டுமென்று அழுதாயோ?'

என்ற வரிகளைப் பாடிக்கொண்டே கணவனைப் பார்க்கின்றாள்; அவனும் பார்க்கின்றான். அவளது அறிவும் அன்பும் கூடலுக்கான நாளைக் குறிக்க அனுமதிக்கின்றன. கணவனின் மன இறுக்கம் காற்றில் கலந்த கற்பூரமெனக் கரைக்கின்றது. அவனையும் சேர்த்துக் கரைத்தது அவளின் அன்பாற்றல்.

நாட்டுப்புறப் பாடலின் ஒவ்வொரு சொல்லும் சிலம்புக்குள் உறையும் மாணிக்கப்பரல்கள். ஆழ்ந்து அறியும் திறனுக்கேற்ப "முத்துக் குளிக்கலாம்' என்பது மட்டும் உறுதி!

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/25/விளையாடத்-தம்பியொன்று-வேண்டுமென்று-அழுதாயோ--3045369.html
3045368 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, November 25, 2018 02:23 AM +0530 யானுமற் றிவ்விருந்த எம்முனும் ஆயக்கால்
வீரஞ் செயக்கிடந்த தில்லென்று - கூடப்
படைமாறு கொள்ளப் பகைதூண்ட லஃதே
இடைநாயிற் கென்பிடு மாறு.   (பா-73)


யானும் இவ்விடத்திலிருந்த என் தமையனும்  ஒன்றுசேர்ந்து ஒரு செயல் செய்யப்புகுந்த இடத்து,  பகைவருடைய வீரம் செய்யத்தக்கது யாதொன்றுமில்லையென்று கூறி,  அவரும் தம்மொடு சேர்ந்து  தமக்குத் துணைப் படையாக நின்று மாறுகொள்ளுமாறு,  பகைவரிடமிருந்து பிரிய அவரைத் தூண்டுதலாகிய அதுவே,  ஆடு காத்து நிற்கும் இடையர் நாய்க்குத் திருடர் எலும்பினை யிடுதலோடொக்கும். (க-து.) பகை யிரண்டாயவழி இன்சொற்கூறி அவற்றுள் ஒன்றனை வயப்படுத்துக என்றது இது. "இடை நாயிற் கென்பிடு மாறு' என்பது பழமொழி.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/25/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3045368.html
3040726 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி திருக்குறள் அன்பன் வ.உ.சி. - முனைவர் சீனிவாச கண்ணன் DIN Sunday, November 18, 2018 01:43 AM +0530 பழம்பெரும் நாடான நம் பாரத நாட்டிற்குள் கடல்வழி உள்ளே நுழைந்த வந்தேறிகளை சுதேசிக் கப்பலை ஓடவிட்டதன் மூலம் கதிகலங்க வைத்தவர் வ.உ.சி. உப்புக்கடலில் தம்முடைய கப்பலை ஓடவிட்டதற்குத் தேசிய உணர்வும், நாட்டுப்பற்றும் காரணமாகலாம். ஆனால், அமுதக் கடலின் (தமிழ்) ஆழங்கண்டுணர்ந்தது வ.உ.சி.யின் மொழிப்பற்றையும், தமிழ் இனப்பற்றையும் வெளிப்படுத்துகிறது.
ஆம்! வ.உ.சி.க்கு நாட்டுப்பற்றும், மொழிப்பற்றும் ஒருசேர அமைந்திருந்தன. அவருடைய முன்னோர்களும் தமிழ்மொழியில் பெரிதும் ஈடுபாடு கொண்டவர்கள். கவிராயர் வீடு என்றே அவரது வீடு அழைக்கப்பட்டது. சிறையில் இருந்தபொழுது தம்முடைய சுயசரிதையைக் கவிதை வடிவில் எழுதினார். தமிழ் மொழியில் இவ்வாறு சுயசரிதையைக் கவிதை வடிவில் எழுதிய முதல் மனிதர் வ.உ.சி என்றே கூறலாம். 
கோவைச் சிறையில் அவர் அடைக்கப்பட்டிருந்தபொழுது ஆங்கில நூல்கள் சிலவற்றை தமிழாக்கம் செய்தார். அத்துடன் தமிழில் அகமே புறம், வலிமைக்கு மார்க்கம், மனம் போல வாழ்வு, மெய்யறம் முதலான நூல்களையும் எழுதி முடித்தார். சிறையில் உடனிருந்த கைதிகளுக்கு நன்னூலையும் போதித்தார். சுயசரிதை தவிர, தனிப்பாடல் திரட்டு எனும் கவிதைத் தொகுப்பும் அவரால் எழுதப்பட்டுள்ளது. அவர் இயற்றிய தோத்திரப் பாடல்களிலும் நாட்டு நலனே முதன்மை பெறுவதைக் காணலாம்.
வ.உ.சி.யை ஒரு தலைசிறந்த ஆய்வாளர் என்றும் கூறலாம். தொல்காப்பியத்திற்கு மிகுதியான பதிப்புகள் வெளிவராதிருந்த காலகட்டத்தில் (1928), தொல்காப்பியத்திற்கு உரைப் பதிப்பினை மேற்கொண்டார். தொல்காப்பியம் தவிர திருக்குறள் மீது அவர் அபாரக் காதல் கொண்டிருந்தார். 
சிறை வாசத்தின்போது, மணக்குடவர் உரையின் மூலம் திருக்குறளை நன்கு படித்துப் புரிந்து கொண்டார். 1934-ஆம் ஆண்டில் திருச்செந்தூரில் முருகப்பெருமான் முன்பு அறத்துப்பாலுக்கு இவர் எழுதிய உரை, புலவர்கள் முன்னிலையில் வெளியிடப் பெற்றது. அதே ஆண்டில் சாந்திக்கு மார்க்கம்என்ற மொழிபெயர்ப்பு நூலும் வெளியானது. 
கோவைச் சிறையிலிருந்து 1908-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 14-ஆம் நாள் தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சாமிநாதையருக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார். திருக்குறளை
ஆராய்ச்சி செய்து வருகிறேன். ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன். சில ஐயங்கள் உள்ளன. அதற்கு விளக்கம் தேவை என்று எழுதினார். உ.வே.சா.வும், வேண்டிய விளக்கங்களை வ.உ.சி.க்கு எழுதி அனுப்பியுள்ளார்.
தன்னிச்சையாக எதையும் ஆராயாமல், இலக்கியங்களை நன்கு படித்த சான்றோர் பெருமக்களின் துணையுடன் தம்முடைய இலக்கியப் பணியினை வ.உ.சி. இனிதே நிறைவேற்றினார். 1935-இல் உ.வே.சாமிநாதையரின் 80-ஆவது ஆண்டு நிறைவுக் கொண்டாட்டத்தின்போது, நிலைமண்டில ஆசிரியப்பாவின் 40 வரிகள் அடங்கிய வாழ்த்து மடலை வ.உ.சி. அனுப்பினார். அப்பாடலின் இறுதி இரண்டு வரிகளில் தூத்துக்குடிவாழ் ஒட்டப்பிடாரம் சிதம்பரம் என்னும் திருக்குறள்அன்பனே! என்று தன்னைத் திருக்குறள் அன்பன் என்று பெருமிதத்துடன் வெளிப்படுத்திக் கொள்கிறார். 
கண்ணனூர் சிறையில் இருக்கும்பொழுது அங்கிருந்த கைதிகளுக்கு அறக்கருத்துகள் பற்றி அடிக்கடி அறிவுரை சொல்வார். அவ்வறக் கருத்துகளைத் தொகுத்து மெய்யறிவு எனும் பெயரில் நூலாக்கினார். 
சிறையிலிருந்து மீண்ட பின்பு, திருமணம் செல்வகேசவராய முதலியார் முன்னிலையில் மரபுப்படி மெய்யறிவு நூலை அரங்
கேற்றம் செய்தார். இந்நூலில் திருக்குறள், சிறுபஞ்ச மூலம், ஆசாரக்கோவை, திருமந்திரம், சைவ சித்தாந்தம், சித்தர் பாடல்கள், ஒளவையார், தாயுமானவர், வள்ளலார் ஆகியோருடைய பாடல்களின் தாக்கம் மிகுதியாக உள்ளன. 
சிறையிலிருந்து வெளிவந்த பின்பு சென்னையில் சில ஆண்டுகள் தங்கினார். பெரம்பூரில் அவர் வசித்துவந்தபொழுது அக்கம் பக்கத்திலிருந்த மாணவர்கள் பலரையும் அழைத்து, அவர்களுக்கு இலவசமாகத் திருக்குறள் போன்ற நீதி நூல்களைக் கற்பித்தார். திருக்குறள் வகுப்பினை மட்டும் தனியாகவும் நடத்தினார். மூதறிஞர் ராஜாஜியும் வ.உ.சி.யிடம் திருக்குறள் பாடங் கேட்டதாகக் கூறுவர். நல்லாசிரியருக்கு இருக்க வேண்டிய சில நற்குணங்களை வ.உ.சி. பெற்றிருந்தார். 
இன்று தஞ்சையில் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம் செயல்பட்டு வருகிறது. ஆனால், தமிழ் மொழிக்கென்று தனியே பல்கலைக்
கழகம் இல்லையே என்ற தன்னுடைய ஆதங்கத்தை - ஏக்கத்தை வ.உ.சி., சேலத்தில் நடந்த காங்கிரஸ் மாநாட்டில் (5.11.1927) தாம் ஆற்றிய தலைமை உரையில் வெளிப்படுத்தியுள்ளார். 
தமிழ்மொழி மிகத் தொன்மையானது. அது மலையாளம், கன்னடம், துளுவம், தெலுங்கு முதலிய பல பாஷைகளுக்கும் தாய்ப் பாஷையாய் விளங்குவது. இவ்வாறிருந்தும் இந்நாட்டில் இதுவரையில் தமிழ் சர்வகலாசாலை ஒன்றும் ஏற்படுத்தவில்லை என்று வருத்தத்துடன் பேசியுள்ளார்.
தம்முடைய வாழ்நாளின் இறுதி நாள்களில் தூத்துக்குடியில் சைவ சித்தாந்த சபையினை நிறுவினார். தம்முடைய வீட்டிலேயே அன்றாடம் இலக்கியச் சொற்பொழிவுகளுக்கு ஏற்பாடு செய்தார். 
1936-ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 18-ஆம் தேதி வ.உ.சி. அமரரானார். அவர் கண்ட இரு பெரும் கனவுகள் அவருடைய ஆயுட் காலத்தில் நிறைவெய்தவில்லை. நாடு விடுதலை பெறவில்லையே என்பது ஒன்று; திருக்குறளுக்குத் தம்முடைய உரை முழுவதையும் அச்சிட முடியவில்லையே என்பது மற்றொன்று. இவ்விரண்டும் வ.உ.சி.யின் காலத்திற்குப் பின்பே நிறைவேறின. 
செல்வமும் செல்வாக்குமாக இருந்த காலத்திலும், வெஞ்சிறையில் வாடிய காலத்திலும், எல்லாம் இழந்து வறுமையில் வாடிய காலத்திலும், தமிழை மறவாத, இலக்கியத் தொண்டினைத் தம் வாழ்வின் ஓர் அங்கமாகவே கருதி வாழ்ந்த தன்னலமற்ற தேச பக்தரான கப்பலோட்டிய தமிழர் வ.உ.சிதம்பரம் பிள்ளையின் புகழ் என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும்!
- முனைவர் சீனிவாச கண்ணன்

இன்று: வ.உ.சி.யின் 82-ஆம் ஆண்டு நினைவு நாள்
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/18/திருக்குறள்-அன்பன்-வஉசி-3040726.html
3040725 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 51 DIN DIN Sunday, November 18, 2018 01:42 AM +0530 வாகீச கலாநிதி கி.வா. ஜகந்நாதன்


13.மயங்கிசைக் கலிப்பா வகை (1)
கலிப்பாவுக்கு உரிய உறுப்புக்கள் தரவு, தாழிசை, அராகம், அம்போதரங்கம், தனிச்சொல், சுரிதகம் என்னும் ஆறு என்பதை முன்பே அறிவோம். இந்த ஆறு உறுப்புக்களும் மிகுதியாகவும் குறைவாகவும் இடம் மாறியும் வந்தால் அது மயங்கிசைக் கொச்சகக் கலிப்பாவாகும்.
(தரவு)
மணிகொண்ட திரையாழி
சுரிநிமிர மருங்கசைஇப்
பணிகொண்ட முடிச்சென்னி
அரங்காடும் பைந்தொடியும் 
பூந்தொத்துக் கொத்தவிழ்ந்த
புனத்துழாய் நீழல்வளர்
தேந்தத்து நறைக்கஞ்சத்
தஞ்சாயல் திருந்திழையும்
மனைக்கிழவன் திருமார்பும்
மணிக்குறங்கும் வறிதெய்தத்
தனக்குரிமைப் பணிபூண்டு
முதற்கற்பின் தலைநிற்ப
அம்பொன்முடி முடிசூடும்
அபிடேக வல்லியொடும்
செம்பொன்மதில் தமிழ்க்கூடல்
திருநகரம் பொலிந்தோய்கேள்
(தாழிசை)
விண்ணரசும் பிறஅரசும்
சிலரெய்த விடுத்தொருநீ
பெண்அரசு தரக்கொண்ட
பேரரசு செலுத்தினையே (1)
தேம்பழுத்த கற்பகத்தின்
நறுந்தெரியல் சிலர்க்கமைத்து
வேம்பழுத்து நறைக்கண்ணி
முடிச்சென்னி மிலைச்சினையே (2)
வானேறும் சிலபுள்ளும்
பலர்அங்கு வலனுயர்த்த
மீனேறோ ஆனேறும்
விடுத்தடிகள் எடுப்பதே (3) 
மனவட்ட மிடுஞ்சுருதி
வயப்பரிக்கு மாறன்றே
கனவட்டம் தினவட்ட
மிடக்கண்டு களிப்பதே (4)
விண்ணாறு தலைமடுப்ப
நனையாநீ விரைப்பொருநைத்
தண்ணாறு குடைந்துவையைத்
தண்டுறையும் படிந்தனையே (5)
பொழிந்தொழுகு முதுமறையின்
சுவைகண்டும் புத்தமுதம்
வழிந்தொழுகும் தீந்தமிழின்
மழலைசெவி மடுத்தனையே (6)
(அராகம்)
அவனவ ளதுவெனு மவைகளி லொருபொருள்
இவனென உணர்வுகொ டெழுதரு முருவினை (1)
இலதென உள்தென இலதுள தெனுமவை
அலதென அளவிட அரியதொ ரளவினை (2)
குறியில னலதொரு குணமிலன் எனநிலை
அறிபவர் அறிவினும் அறிவரு நெறியினை (3)
இருமையும் உதவுவ னெவனவன் எனநின
தருமையை உணர்வறி னமிழ்தினும் இனிமையை (4)
(தாழிசை)
வைகைக்கோ புனற்கங்கை
வானதிக்கோ சொரிந்துகரை 
செய்கைக்கென் றறியேமால்
திருமுடிமண் சுமந்ததே (1)
அரும்பிட்டுப் பச்சிலையிட்
டாட்செய்யும் அன்னையவள்
தரும்பிட்டுப் பிட்டுண்டாய்
தலையன்பிற் கட்டுண்டே (2)
முலைகொண்டு குழைத்திட்ட
மொய்வளைகை வளையன்றே
மலைகொண்ட புயத்தென்னி
வளைகொண்டு சுமந்ததே (3)
ஊன்வலையி லகப்பட்டார்க்
குட்படாய் நின்புயத்தோர்
மீன்வலைகொண் டதுமொருத்தி
விழிவலையிற் பட்டன்றே (4)
(அம்போதரங்கம்)
போகமாய் விளைந்தோய் நீ
புவனமாய்ப் பொலிந்தோய் நீ
ஏகமாய் இருந்தோய் நீ
எண்ணிறந்து நின்றோய் நீ
வானும் நீ-நிலனும் நீ
மதியும் நீ-கதிரும் நீ
ஊனும் நீ-உயிரும் நீ 
உளதும் நீ-இலதும் நீ
(தனிச்சொல்)
எனவாங்கு 
(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/18/கவி-பாடலாம்-வாங்க---51-3040725.html
3040724 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மாதவிக் குளியல் -முனைவர் கா. அய்யப்பன் DIN Sunday, November 18, 2018 01:41 AM +0530 இந்திர விழா என்றதும் நினைவுக்கு வருவது இளங்கோ, சீத்தலைச்சாத்தனார் படைப்புகளே. அதுவும் மாதவியை மையமாகக்கொண்டு இயங்கும் விழாவாகவும் இது இருக்கிறது. 
கண்ணகியை விடுத்து மாதவிபால் கோவலன் சென்றதற்கு இவ்விழாவே அடிப்படைக் காரணமாக அமைகிறது. மாதவி கோவலனோடு கடலாடுதற்குச் செல்வதற்கு முன்பு தன்னை ஒப்பனை செய்து கொள்வதாக விளக்கிச் செல்கிறார் இளங்கோவடிகள்.
பத்துத் துவரினும், ஐந்து விரையினும்
முப்பத்து - இருவகை ஓமாலிகையினும்
ஊறின நன்னீர். (சிலப்.கடலா. 77-79)

ஐந்து வகைவிரை, பத்து வகைதுவர், முப்பத்து இரண்டு வகை ஓமாலிகை என்று பதப்படுத்தப்பட்ட நன்னீரில் குளித்ததாகக் குறிப்பிடுகிறார். இதனை, அரண்மனையில் வாழும் அரச மகளிரும், மாளிகைகளில் வாழும் செல்வப் பெண்டிரும், மாதவி போலும் நாடகக் கணிகையரும் கோட்டம், துருக்கம், தகரம், அகில், சந்தனம் என்னும் ஐவகை விரையும் (நறுமணப் பொருளும்); நாவல் அல்லது பூவந்தி, கடு, நெல்லி, தான்றி, ஆல், அரசு, அத்தி, இத்தி, முத்தக்காசு அல்லது கருங்காலி, மாந்தளிர் என்னும் பத்து வகைத்துவரும்; இலவங்கம், பச்சிலை, கச்சோலம், ஏலம், நாகணம், கோட்டம், நாகாம், மதாவரிசி, தக்கோலம், நன்னாரி, வெண்கோட்டம், காசறை (கத்தூரி), வேரி, இலாமிச்சம், கண்டில் வெண்ணெய், கடு, நெல்லி, தான்றி, துத்தம், வண்ணக்கச்சோலம், அரேணுகம், மாஞ்சி, சயிலேகம், புழுகு, புன்னை நறுந்தாது, புலியுகிர், சரளம், தமாலம், வகுளம், பதுமுகம், நுண்ணேலம், கொடுவேரி என்னும் முப்பத்திரு வகை ஓமாலிகையும் ஊற வைத்த நன்னீரில் குளித்து வந்தனர் என்று விளக்குவார், மொழி ஞாயிறு தேவநேயபாவாணர்(பண்டைத் தமிழ் நாகரிகமும் பண்பாடும்).
இது பற்றிய தெளிவும் அதனைப் பயன்படுத்தலும் இன்று இருக்கின்றதா என்கிற ஐயம் எழுகிறது. பெண்களின் கூந்தலுக்கு இயற்கை மனமா? செயற்கை மனமா? என்கிற சிவபெருமான் - நக்கீரர் வாதம்கூட மாதவியின் குளியலோடு தொடர்புடையதே. 
நம் நாட்டில் இயற்கையிலேயே கிடைக்கும் நாற்பத்தேழு வகை நறுமணப் பொருள்களைக் கொண்டு மாதவி குளித்திருக்கிறாள். இன்னும் பல்வேறு அணிகலன்களை 
அணிந்துகொண்டு இந்திர விழாவின் இறுதி நாளான கடலாடுதலுக்குச் சென்றிருக்கிறாள். 
இன்று பெண்கள் ஒப்பனை செய்து கொள்வதில் அதிக நாட்டம் உடையவராக இருக்கின்றனர். அது ஒரு துறைசார் படிப்பாகவும் உள்ளது. ஊர்தொறும் மகளிர் அழகு நிலையங்களும் இயங்குகின்றன. இயற்கையோடு கூடிய அழகுபடுத்தல் குறித்த புரிதலை அறிந்து, அதற்குத்தக அழகு செய்துகொள்ள விழைய வேண்டும். அப்பொழுதுதான் நாம் நம்மின் மரபின் வழி பயணிக்கின்றோம் 
என்பதை இந்த நாடறியும்.


 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/18/மாதவிக்-குளியல்-3040724.html
3040723 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, November 18, 2018 01:40 AM +0530
தமிழக விடுதலைப் போர் வரலாற்றிலும், இதழியல் வரலாற்றிலும் சங்கு சுப்பிரமணியத்துக்கு ஒரு தனியிடம் உண்டு. ஓரணா, இரண்டணா என்று பத்திரிகைகள் விற்றுக் கொண்டிருந்தபோது, சாமானியர்களுக்கும் விடுதலை வேள்வி குறித்த செய்திகள் சென்றடைய வேண்டும் என்கிற நோக்கத்துடன் 1930-இல் காலணா விலைக்கு சுதந்திரச் சங்கு என்கிற இதழைத் தொடங்கி நடத்த முற்பட்டார் அவர். அதனால், சங்கு சுப்பிரமணியம் என்கிற பெயர் அவருக்கு நிலைத்துவிட்டது.
பாரதியார், பாரதிதாசன் இருவர் மீதும் பெரும் மரியாதை கொண்டிருந்த சங்கு சுப்பிரமணியம், அவர்களுடைய பாடல்களைப் பாடுவதைக் கேட்பதற்கே ஒரு ரசிகர் கூட்டம் அவரைச் சுற்றி எப்போதும் இருக்கும். பாரதிதாசன் தனது கவிதைகளை சங்கு சுப்பிரமணியத்தைப் பாடச் சொல்லிக் கேட்டு மகிழ்வார் என்று கூறுவார்கள். 
சுதேச மித்திரன் பத்திரிகையில் சில காலம் பணியாற்றிய சங்கு சுப்பிரமணியம் அனுமான், மணிக்கொடி உள்ளிட்ட பத்திரிகைகளின் ஆசிரியராகவும் இருந்திருக்கிறார். தினமணியில் வெளிவந்த அவரது பாகவதக் கதைகள் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றன. ஜெமினி அதிபர் வாசனுடன் நெருக்கமாக இருந்த சங்கு சுப்பிரமணியம் சக்ரதாரி, சந்திரலேகா முதலிய படங்களில் பாடல் எழுதியிருக்கிறார். கதை இலாகாவில் பணியாற்றி இருக்கிறார். பாரதிதாசன் வசனம் எழுதிய ஸ்ரீராமானுஜர் திரைப்படத்தில் நாயகனாகவும் நடித்திருக்கிறார்.
மணிக்கொடி இதழும் சங்கு சுப்பிரமணியமும் இணைபிரிக்க முடியாதவை. தமிழுக்கு அமுதென்று பேர் கவிதை, இன்பத் தமிழ் என்கிற பெயரில் மணிக்கொடியில் வெளிவந்தபோது, மணிக்கொடி அலுவலகத்தின் எழுத்தாள நண்பர்கள் புடைசூழ அமர்ந்திருக்க, சங்கு சுப்பிரமணியம் அதை இசையுடன் பாடியதாக பி.எஸ்.ராமையாவின் குறிப்பு இருக்கிறது. 
நல்ல கவிதைகளை ரசிப்பதுடன், அதை ரசித்து உரக்கப் பாடி மகிழும் ரசிகமணியாகவும், கவிதா ரசிகராகவும் இருந்த சங்கு சுப்பிரமணியம் குறித்து இப்போது நான் பதிவு செய்வதற்கு என்ன காரணம் என்று கேட்பீர்கள். நாளை அவரது பிறந்த நாள். அற்புதமான இதழியலாளரை, தேசபக்தரை நாம் மறந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காகத்தான் இந்தப் பதிவு!


எவரெஸ்ட் உச்சியில் ஹில்லரியுடன் ஏறி வெற்றிக்கொடி நாட்டிய டென்சிங் நோர்கேயின் இமயத்துப் புலி (தி ஹிமாலயன் டைகர்) என்கிற அவரது சுயசரிதையை ஆர்வத்துடன் ஒரே மூச்சில் படித்து முடித்தேன். ஜேம்ஸ் ராம்úஸ உல்மென் என்பவரின் உதவியுடன் டென்சிங் விவரித்த அந்தச் சுயசரிதத்தை சக்திதாசன் சுப்பிரமணியன் தமிழாக்கம் செய்திருக்கிறார். டென்சிங்குடன் இமயமலைச் சிகரங்களில் உலாவந்த உணர்வை ஏற்படுத்துகிறது இந்தப் புத்தகம்.
டென்சிங் நோர்கே சிறுவராக இருக்கும் போதே வானளாவி நிற்கும் எவரெஸ்ட் சிகரத்தைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் அதன் உச்சியில் ஏற வேண்டும் என்று ஆசைப்படுவாராம். அப்போது, அவருக்கு எவரெஸ்ட் என்கிற பெயர் தெரியாது. சோமுலுங்மா என்கிற திபெத்திய பெயரில்தான் எவரெஸ்டைத் தெரியும். சோமுலுங்மா என்றால் உலக மாதா என்று பொருள். டென்சிங் நோர்கேவுக்கு இளமையிலேயே இருந்த, எவரெஸ்ட் சிகரத்தில் ஏற வேண்டும் என்கிற இளமைக்கால மோகம் அவரை ஷெர்ப்பாவாக மாற்றியதில் வியப்பொன்றுமில்லை.


இமயமலைச் சிகரங்களில் ஏறும் அவரது முயற்சி 1935-இல் தொடங்கியது. கப்ரூ, நந்ததேவி முதலிய பல சிகரங்களில் மூட்டைகளைத் தூக்கிக்கொண்டு மலையேற்றக் குழுவினருடன் செல்லும் ஷெர்ப்பாவாக ஏறி இறங்கிய அனுபவம் டென்சிங் நோர்கேவுக்குக் கிடைத்தது. 1947-ஆம் ஆண்டு கனடாவில் பிறந்து, இங்கிலாந்தில் வளர்ந்து, ஆப்பிரிக்காவில் வாழும் டென்மான் என்பவர் எவரெஸ்டில் ஏறுவதற்கு டார்ஜிலிங் வந்து சேர்ந்தார். அவருடன் மீண்டுமோர் எவரெஸ்ட் முயற்சி. குளிர் தாங்க முடியவில்லை. காற்றும் மேகமும் வதைத்தன. திரும்பி வந்துவிட்டனர். அதன் பிறகு இத்தாலியைச் சேர்ந்த ஜியூசெப் தூசி என்பவருடன் கஞ்சன்ஜங்கா மலையேற்றப் பயணம். இதுபோல எத்தனையோ பயணங்கள், தோல்விமேல் தோல்விகள். கடைசியாகத் தனது 39-ஆவது வயதில், 7-ஆவது முறையாக எப்படியும் எவரெஸ்டில் ஏற வேண்டும் என்கிற தாளாத உறுதியுடன் பிரிட்டிஷ் கோஷ்டி ஒன்றுடன் மலை ஏறத் தயாரானார் டென்சிங்.
1953-ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 29-ஆம் தேதி டென்சிங்கும் ஹில்லரியும் எவரெஸ்ட் சிகரத்தை நெருங்கிவிட்டனர். இன்னும் 300 அடி உயரம்தான். செங்குத்தானது, குறுகலானது, இரண்டுபுறமும் பாதாளம், பயங்கரமான பனிச்சரிவு, கரணம் தப்பினால் மரணம். அடி மேல் அடிவைத்து முன்னேறி உச்சிமீது ஏறி நின்றார் எட்மண்ட் ஹில்லரி; தொடர்ந்து டென்சிங்கும். இருவருக்கும் மகிழ்ச்சி தாங்க முடியவில்லை. ஒருவரையொருவர் கட்டி அணைத்துக் கொண்டு கைகுலுக்கினர். தனது அனுபவத்தை டென்சிங் இவ்வாறு பதிவு செய்கிறார்:
பரந்து கிடந்தது இமயமலை. கீழேயிருந்து பார்த்தபோது வானளாவி நின்ற சிகரங்கள் சிறியவைகளாகத் தோன்றின. எவரெஸ்ட் உச்சிமீது நின்று கொண்டிருந்த எனக்கு அவை சிறு சிறு குன்றுகளாகக் காட்சி தந்தன. இதற்காகத்தானே வாழ்நாள் முழுவதும் கனவு கண்டேன். நான் எடுத்துச் சென்ற கொடிகளை யெல்லாம் பறக்க விட்டேன். ஹில்லரி புகைப்படங்கள் எடுத்தார். சுமார் 15 நிமிடங்கள் நாங்கள் அந்த உச்சியில் நின்றோம். 
அதற்குப் பிறகு டென்சிங்கும் ஹில்லரியும் உலக வரலாற்றில் இடம்பெற்ற நாயகர்களாக வலம் வந்தனர். பண்டித நேரு, பாபு ராஜேந்திர பிரசாத், பிரிட்டிஷ் மகாராணி என்று எல்லோரும் அவரது அனுபவத்தை நேரில் கேட்டுப் பரவசமடைந்தனர். அதற்குப் பிறகு டென்சிங் 
நோர்கே என்ன ஆனார்?
1954-ஆம் ஆண்டு மலை பயில் கழகம் உருவாக்கப்பட்டது. மலை ஏறும் கோஷ்டியினருக்கும் குழுவினருக்கும் ஷெர்ப்பாக்களுக்கும் தான் பெற்ற அனுபவங்களைப் பயிற்றுவித்தார் டென்சிங். தனது சுயசரிதையை அவர் இப்படி முடிக்கிறார் - உலகம் பெரிது, மிகப்பெரிது. ஆனால், எவரெஸ்டைப் பார்க்கும்போது உலகம் சிறிது, மிகச்சிறிது. தூஜிசே சோமுலுங்மா!
மீண்டும் ஒரு முறை படிக்க வேண்டும்; மீண்டும் மீண்டும் படிக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு முறை படிக்கும்போதும் இமய
மலையில் வலம் வந்த பூரிப்பு. நானே எவரெஸ்ட் சிகரத்தின் மேல் ஏறி நின்றபடி, உலகம் சிறிது மிகமிகச் சிறிது என்று டென்சிங்கைப் போல சொல்லத் தோன்றுகிறது. 


கவிதை எழுதியவர் பெயர் ப.செல்வகுமார் என்பது மட்டும்தான் எனக்குத் தெரியும். இது அவரது எந்தக் கவிதைத் தொகுப்பில் இடம்பெற்றிருக்கிறது என்று தெரியாது. கவிதையின் தலைப்பு ஞாநி. சுருக்கென்று தைக்கிறது நறுக்கென்று அவர் எழுதியிருக்கும் மூன்றுவரிக் கவிதை:
வாக்குப் பெட்டியை 
உண்டியலைப் போலச் செய்தவன்
தீர்க்கதரிசி!

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/18/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3040723.html
3040720 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அன்புள்ள ஆசிரியருக்கு... DIN DIN Sunday, November 18, 2018 01:38 AM +0530 சங்க இலக்கியத்தின் மாண்பு
முனைவர் அ.தட்சிணாமூர்த்தி எழுதிய இன்றியமையாதது என்கிற கட்டுரையில், முக்கியம் என்ற வடசொல்லைத் தவிர்ப்பதற்காக இன்றியமையாதது என்கிற தனித் தமிழை உணர்த்துவதற்காக நற்றிணையின் முதல் பாடலையும், வள்ளுவரின் நீரின்று அமையாது உலகெனின் என்கிற திருகுறளையும் எடுத்துக்காட்டி விளக்கியிருந்தது சங்க இலக்கியத்தின் தனித்தமிழின் மாண்பை வெளிப்படுத்தியது. 
எஸ். பரமசிவம், மதுரை.

சிறந்த ஆய்வு
காவலர் ஈகை பெரிதா? பாவலர் ஈகை பெரிதா? என்கிற ஆய்வுக் கட்டுரையைப் புலவர் தா.குருசாமி தேசிகர் நன்கு ஆய்வு செய்து எழுதியிருந்தார். கலிங்கத்துப்பரணியின் பாடல்களை ஒப்பு 
நோக்கிய விதம் பாராட்டத்தக்கது.
இராம.வேதநாயகம், 
வடமாதிமங்கலம்.

தினமணிக்குக் கிடைத்த பரிசு!
இந்த வாரம் பகுதியில் கலாரசிகன், முனைவர் பெ.சுபாசு சந்திரபோசுவின் மகத்தான பேருரைகள் நூலில் பிரபலங்கள் பலருடைய செய்திகளைத் தொகுத்துக் கொடுத்திருந்தாலும், சிலருடைய வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க உரைகள் தொகுக்கப்பட வேண்டியதன் அவசியத்தையும் நயமாக எடுத்துரைத்து, ஆலோசனை வழங்கியிருக்கிறார் என்றால், அவரது புத்தக வாசிப்பு ஈடுபாட்டையும், புத்தகம் எழுதுவோர் மேலும் சிறப்புற வேண்டும் என்கிற உயர்ந்த எண்ணத்தையும் பாராட்டியே ஆகவேண்டும். தினமணிக்குக் கிடைத்த மிகப் பெரிய பரிசு, கலாரசிகன்!
டி.வி. கிருஷ்ணசாமி, 
நங்கைநல்லூர்.

அருமையான ஒப்பீடு
இந்த வாரம் பகுதியில், பரிமளா தேவி என்பவரின் ஹைக்கூ கவிதையுடன், ஆங்கிலக் கவிஞர் பைரனின் மூன்றுவரிக் கவிதையைக் கலாரசிகன் தேர்ந்தெடுத்து ஒப்பிட்டு எழுதி இருந்தது அருமை!
ஜே.மகரூப், குலசேகரன்பட்டினம்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/18/அன்புள்ள-ஆசிரியருக்கு-3040720.html
3040714 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, November 18, 2018 01:37 AM +0530 முன்றுறையரையனார்


கயவற்கு அறிவுரை 
கூறலாகாது

நடலை இலராகி நன்(று) உணரார் ஆய
முடலை முழுமக்கள் மொய்கொள் அவையுள்
உடலா ஒருவற்கு உறுதி யுரைத்தல்
கடலுளால் மாவடித் தற்று. (பா-72)

மனத்தின்கண் கவலை யிலராய் நன்மை - தீமை அறியாதவராகிய மனவலியுள்ள கயவர்கள் நெருங்கியுள்ள அவையில், அலைத்து வாழ்கின்ற கயவன் ஒருவனுக்கு, உயிர்க்குப் பயன்தரத் தக்கனவற்றைக் கூறுதல், கடலுள்ளே மாங்கனியை வடித்தாற் போலும். (க-து.) கயவற்கு உறுதிப் பொருள்களைக் கூறுதலாகாது. 
கடலுளால் மாவடித் தற்று என்பது இச்செய்யுளில் வந்த பழமொழி.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/18/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3040714.html
3036442 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி காவலர் ஈகை பெரிதா? பாவலர் ஈகை பெரிதா? DIN DIN Sunday, November 11, 2018 05:38 AM +0530 குலோத்துங்கச் சோழன் மீது "கலிங்கத்துப்பரணி' பாடியவர் ஜெயங்கொண்டார். அவர் இயற்றிய தனிப்பாடல்கள் இரண்டு சுவை உடையன. இவர் சோழ அரசன் ஈகையைப் பெற்றவர்.
 அவ்வீகையைச் சோழ அரசர் உயர்வாகக் கருதி, பரிசில் பெற்ற புலவரைத் தாழ்வாகக் கருதிய குறிப்பை அறிந்த ஜெயங்கொண்டார்,
 "நான் பாடிய பாடல் - "உனக்கு ஈந்தேன்'; அது நான் கொடுத்த பரிசு - ஈகை. அப்பாடல் பூவுலகில் அழியாது நிலைத்திருக்கும் மன்னா! ஆனால், நீ கொடுத்த பொருளோ நிலைத்திருக்கமாட்டாத ஆகாப் பொருள்'' என்று அறிவுமிக்க சோழ
 மன்னனின் உயர்வு மனப்பான்மையை, கீழே தள்ளி, "புலவர் இயற்றும் பாடலின்' அழியாத மேன்மையை அருளிச்செய்து, அறிவு கொளுத்திய ஜெயங்கொண்டாரது தனிப்பாடல் அறியத்தக்கது.
 "காவல ரீகை கருதுங்காற் காவலர்க்குப்
 பாவலர் நங்கும் பரிசெவ்வா - பூவினிலை
 ஆகாப் பொருளை அபயனளித்தான் புகழாம்
 ஏகாப் பொருளளித்தேம் யாம்'
 (தமிழ் நாவலர் சரிதம், பா.118)
 என்ற பாடலில், "பாவலர் ஈகையே நிலைத்தது - பெரியது' என்று நிலைநாட்டியுள்ளார் ஜெயங்
 கொண்டார்.
 மற்றொரு பாடலும் சிந்திக்கத்தக்கது. இவர் செட்டிமார் பற்றி "இசையாயிரம்' பாடியபோது, வாணியர்கள் தங்கள் ஊர் "புகார்' தங்களுக்கு ஊர் எனப் பாடக் கூறி வேண்டினர்.
 இவரும் அவர்கள் விண்ணப்பத்தை ஏற்று ஒரு பாடல் இயற்றினார். வாணியர்கள் என்பவர் செக்காராவார். அப்பாடல் வருமாறு:
 "ஆடுவதும் செக்கே அளப்பதுவும் எண்ணையே
 கூடுவதும் சக்கிலியக் கோதையே - நீடுபுகழ்க்
 கச்சிச்செப் பேட்டிற் கணிக்குங்காற் செக்கார்தாம்
 உச்சிக்குப் பின் புகாரூர்' (த.நா.ச. பா.119)
 என்ற பாடலின் மூலம், சக்கிலியக் கோதை என்பது பிண்ணாக்கையும், கச்சிச் செப்பேட்டில் என்பது எண்ணிப் பார்த்து என்றும், உச்சிக்குப் பின்புகாரூர் என்பது, வெயில் தாழ்வதற்கு முன் தன் ஊர் புகமாட்டார் என்றும் நயம்படப் பாடிய பாடல் சிந்திக்கத்தக்கதன்றோ!
 
 -புலவர் தா.குருசாமி தேசிகர்
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/11/காவலர்-ஈகை-பெரிதா-பாவலர்-ஈகை-பெரிதா-3036442.html
3036438 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, November 11, 2018 05:37 AM +0530 என்னுடைய நெருங்கிய நண்பர்கள் பட்டியலில் மணாவுக்கு முக்கியமான இடமுண்டு. ஏறத்தாழ 30 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக நாங்கள் இருவருமே பத்திரிகையாளர்கள் என்கிற முறையில் நெருங்கிப் பழகி வருகிறோம். "எல்லோருக்கும் நல்லவர்' என்று மிகச் சிலரைத்தான் குறிப்பிட முடியும். அவர்களில் மணாவும் ஒருவர்.
 மணா என்கிற பத்திரிகையாளரை மதிப்பிடுவதற்கு அவர் நீண்ட காலம் "துக்ளக்' இதழில் பணியாற்றியவர் என்பது மட்டுமே போதும். "துக்ளக்' ஆசிரியர் "சோ'வைப் பொருத்தவரை, அவரே கூறுவதுபோல, அவ்வளவு எளிதில் யாரையும் நம்பிவிடவோ, ஏற்றுக்கொள்ளவோ மாட்டார். அடிப்படையில் வழக்குரைஞர் என்பதாலோ என்னவோ ஒருவரைத் தொடர்ந்து கவனித்து அதன் அடிப்படையில்தான் அவர் குறித்து ஒரு முடிவுக்கு வருவார். அப்படி ஒரு முடிவுக்கு வந்துவிட்டால், யார் வந்து என்ன சொன்னாலும் தன்னுடைய முடிவை மாற்றிக்கொள்ள மாட்டார். அவருடைய கணிப்பு பொய்த்ததில்லை.
 நண்பர் மணாவின் பத்திரிகைத் துறை அனுபவங்களின் தொகுப்புதான் "சொல்வது நிஜம்' என்கிற புத்தகம். கடந்த ஓராண்டுக்கு மேலாக படிக்க வேண்டும் என்று எனது மேஜையில் கண்ணில் படும்படியாக எடுத்து வைத்திருந்த "சொல்வது நிஜம்' புத்தகத்தை, தீபாவளி விருந்தாக ஒரே மூச்சில் கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை படித்து முடித்தேன்.
 "மூத்த ஊடகவியலாளரின் நெஞ்சைச் சுடும் அனுபவங்கள்' என்கிற பீடிகையுடன் தொகுக்கப்பட்டிருக்கும் "சொல்வது நிஜம்' புத்தகம் பத்திரிகையாளர் மணாவின் நேரடி அனுபவங்களைப் பதிவு செய்கிறது. தமிழகத்தின் சமூக, அரசியல், சினிமா, உலக நிகழ்வுகள் குறித்த ஏறத்தாழ 20 ஆண்டுகாலப் பதிவுகளை மணாவின் அனுபவத்தில் "சொல்வது நிஜம்' சொல்லிப் போகிறது. ஒரு நாவல் படிக்கும் விறுவிறுப்புடன், மணா என்கிற பத்திரிகையாளரின் நேரடி அனுபவங்கள் கட்டுரைகளாகத் தொகுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. தமிழகத்தின் குறிப்பிடத்தக்க ஆளுமைகள் அனைவர் குறித்தும் இந்தப் புத்தகத்தில் செய்திகளும், சம்பவங்களும் பதிவாகியிருப்பது இதன் தனிச்சிறப்பு.
 வீரப்பன் காடு, மம்பட்டியான் சாம்ராஜ்ஜியம், தேர்தல் களத்தில் எம்.ஜி.ஆர். - சிவாஜி, காமராஜர் குடும்பத்துக்கு ஜெயலலிதாவின் உதவி, ஜெயகாந்தன்- இலக்கிய ரெளடி? முதலிய பதிவுகள் கேட்டிராத அனுபவங்கள். ஆஸிட் அராஜகம், குழந்தைக் குற்றங்கள், சொர்ணம்மாள் செய்த தியாகம் உள்ளிட்டவை அவருக்கு மட்டுமல்ல படிப்பவர்களுக்கும் மறக்க முடியாத அனுபவங்கள். எம்.கே.தியாகராஜ பாகவதர் குறித்த "தங்கத் தட்டு' பாகவதர், நகைச்சுவை நடிகர் தங்கவேலு குறித்த "டனால்' சொல்லும் பாப்புலாரிட்டி, பின்னணிப் பாடகர் பி.பி. சீனிவாஸ் குறித்த "மென்மை மனிதர் பி.பி.எஸ்' மூன்றும் சுவாரசியமான தகவல்கள்.
 36-க்கும் அதிகமான நூல்களை எழுதியிருக்கும் பத்திரிகையாளர் மணா துக்ளக்கில் 14 ஆண்டுகள் பணியாற்றியவர். எனக்கும் நண்பர். நாங்கள் இருவருமே ஆசிரியர் "சோ'வின் அன்புக்கும் ஆதரவுக்கும் பாத்திரமானவர்கள். நண்பர் மணா இன்னும் கூட சற்று உசத்தி. 76 வாரங்கள் குமுதத்தில் வெளியான "ஒசாம அசா' தொடரை எழுத நண்பர் மணாவைத்தான் ஆசிரியர் "சோ' தேர்ந்தெடுத்தார் என்பதுதான் அதற்குக் காரணம்.
 
 
 திருச்சி பிஷப் ஹீபர் கல்லூரித் தமிழாய்வுத் துறையின் முன்னாள் தலைவர் முனைவர் பெ. சுபாசு சந்திரபோசு, பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகத்தின் தேர்வு நெறியாளராகவும், அழகப்பா பல்கலைக்கழகத்தின் ஆட்சிக்குழு உறுப்பினராகவும் இருப்பவர். இவர் தொகுத்து வெளியிட்டிருக்கும் புத்தகம் "மகத்தான பேருரைகள்'. உலக அளவில் மகத்தான பேருரைகளாகப் போற்றப்படும் 25 உரைகள் இந்த நூலில் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன.
 கெளதம புத்தரில் தொடங்கி, சி.என் அண்ணாதுரை வரையிலான 25 பேர்களின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க உரைகள் முனைவர் பெ.சுபாசு சந்திரபோசால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுத் தொகுக்கப்பட்டிருப்பது இந்தப் புத்தகத்தின் சிறப்பு என்றால், அதைவிடக் குறிப்பிடத்தக்க இன்னோர் அம்சமும் இதில் இருக்கிறது. அது என்னவென்றால், அந்த 25 பேர் குறித்த விவரங்கள் ஒவ்வொரு உரைக்கும் முன்னால் தரப்பட்டிருப்பது.
 இதில் இடம்பெற்றிருக்கும் சிலருடைய உரைகள் அவர்களது பிரபலமான வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க உரைகள் அல்ல என்றாலும் கூட, முனைவர் சந்திர போசின் தேர்வும் குறைகூற முடியாதது என்பதை மறுக்க இயலாது. இந்தத் தொகுப்பில் மூன்று மிக முக்கியமான வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க உரைகள் விடுபட்டிருக்கின்றன. அவை மார்க் ஆண்டனி, நெப்போலியன், நெல்சன் மண்டேலா ஆகிய மூவரின் உரைகள்.
 முனைவர் பெ.சுபாசு சந்திரபோசின் இந்த முயற்சியின் நீட்சியாக அவர் அடுத்த தொகுப்பையும் வெளிக்கொணர வேண்டும் என்பது எனது வேண்டுகோள். எல்லா நூலகங்களிலும் இடம்பெற வேண்டிய அற்புதமான தொகுப்பு முனைவர் பெ.சுபாசு சந்திரபோசின் "மகத்தான பேருரைகள்.'
 
 
 பரிமளா தேவி என்பவர் எழுதிய "மருதாணிப் பூக்கள்' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பு புத்தக விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்தது. அதிலிருந்த,
 விரல்கள் தொட்டதால்
 வெட்கத்தில் சிவந்தது
 மருதாணி
 என்கிற துளிப்பாவைப் படித்தபோது, பிரபல ஆங்கிலக் கவிஞர் லார்ட் பைரனின் வாழ்க்கையில் நடந்த நிகழ்ச்சி ஒன்று நினைவுக்கு வந்தது.
 பைரன் அப்போது பள்ளிச் சிறுவன். பள்ளிக்கூடத்தில் கட்டுரை எழுத வேண்டும். ஏசுநாதர் ஒரு விருந்துக்குச் செல்கிறார். அந்த விருந்தில் எல்லோருக்கும் வழங்குவதற்கு "திராட்சை ரஸம்' இருக்கவில்லை. ஒரு பாத்திரத்தில் தண்ணீர் கொண்டுவரச் சொன்னார். அந்தத் தண்ணீரை ஏசுநாதர் பார்த்தவுடன், அந்தத் தண்ணீர் திராட்சை ரஸமானது என்று விவிலியம் கூறுகிறது. இதுதான் ஏசுநாதர் செய்த முதல் அற்புதம் என்று கருதப்படுகிறது. அன்றைய கட்டுரைக்கான கருப்பொருள் இதுதான்.
 இது குறித்து எல்லா மாணவர்களும் பக்கம் பக்கமாக வியாசம் எழுதிக் கொண்டிருந்தனர். ஆனால், சிறுவன் பைரனோ மூன்று வரிகள் எழுதிவிட்டுக் கைகட்டி அமர்ந்திருந்தான்.
 அதைப் பார்த்த ஆசிரியருக்குக் கோபம் வந்தது. ""என்ன நீ பேசாமல் இருக்கிறாய்?'' என்று கேட்டு, அவன் எழுதி வைத்திருந்த காகிதத்தைப் பிரித்துப் பார்த்த ஆசிரியர் ஆச்சரியத்தில் சமைந்தார். அந்தச் சம்பவத்தை மூன்று வரிகளில் கவிதையாக்கி இருந்தார் சிறுவன் பைரன். இதுதான் பைரன் எழுதிய முதல் கவிதை.
 அவன் பார்த்தான்
 அவள்
 முகம் சிவந்தாள்
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/11/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3036438.html
3036428 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  12.கொச்சகக் கலிப்பா வகை (2)  "வாகீச கலாநிதி' கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, November 11, 2018 05:34 AM +0530 கவி பாடலாம் வாங்க - 50
 சிஃறாழிசைக் கொச்சகக் கலிப்பா:
 தரவு ஒன்றும் தாழிசை மூன்றும் இடையிடையே தனிச் சொல்லும் இறுதியில் சுரிதகமும் பெற்று வருவது சிஃறாழிசைக் கலிப்பா.
 "பரூஉத்தடக்கை மதயானைப்
 பணையெருத்தின் மிசைத்தோன்றிக்
 குரூஉக்கொண்ட வெண்குடைக்கீழ்க்
 குடைமன்னர் புடைசூழப்
 படைப்பரிமான் தேரினொடு
 பரந்துலவு மறுகினிடைக்
 கொடித்தானை யிடைப்பொலிந்தான்
 கூடலார் கோமானே; ஆங்கொருசார் (1)
 உச்சியார்க் கிறைவனா
 யுலகெலாம் காத்தளிக்கும்
 பச்சையார் மணிப்பைம்பூண்
 புரந்தரனாப் பாவித்தார்
 வச்சிரங் காணாத
 காரணத்தால் மயங்கினரே; ஆங்கொருசார் (2)
 அக்கால மணிநிரைகாத்
 தருவரையாற் பகைதவிர்த்து
 வக்கிரனை வடிவழித்த
 மாயவனாப் பாவித்தார்
 சக்கரம் காணாத
 காரணத்தால் சமழ்த்தனரே;
 ஆங்கொருசார் (3)
 மால்கொண்ட பகைதணிப்பான்
 மாதடிந்து மயங்காச்செங்
 கோல்கொண்ட சேவலங்
 கொடியவனாப் பாவித்தார்
 வேல்கண்ட தின்மையால்
 விம்மிதராய் நின்றனரே; அஃதான்று
 கொடித்தேர் அண்ணல் கொற்கைக் கோமான்
 நின்றபுகழ் ஒருவன் செம்பூண் சேஎய்
 என்றுநனி அறிந்தனர் பலரே தானும்
 ஐவருள் ஒருவன்என் றறிய லாகா
 மைவரை யானை மடங்கா வென்றி
 மன்னவன் வாழியென் றேத்தத்
 தென்னவன் வாழி திருவொடும் பொலிந்தே'
 இது சிஃறாழிசைக் கலிப்பா. இதில் தாழிசைகளுக்கு முன்னே தனிச் சொற்கள் வந்தன; அவை வராவிடின் இது நேரிசை யொத்தாழிசைக் கலிப்பா ஆகிவிடும்.
 பஃறாழிசைக் கொச்சகக் கலிப்பா:
 தரவு ஒன்றும் மூன்றுக்கு மேற்பட்ட தாழிசைகளும் தனிச்சொல்லும் சுரிதகமும் வந்தால் அது பஃறாழிசைக் கொச்சகக் கலிப்பா ஆகும்.
 (தரவு)
 "தண்மதியேர் முகத்தாளைத்
 தனியிடத்து நனிகண்டாங்
 குண்மதியு முடைநிறையு
 முடன்தளர முன்னாட்கண்
 கண்மதியொப் பிவையின்றிக்
 காரிகையை நிறைகவர்ந்து
 பெண்மதியின் மகிழ்ந்தநின்
 பேரருளும் பிறிதாமோ?'
 (தாழிசை)
 "இளநலம் இவள்வாட
 இரும்பொருட்குப் பிரிவாயேல்
 தளநல முகைவெண்பற்
 றாழ்குழல் தளர்வாளோ? (1)
 நகைநலம் இவள்வாடத்
 தரும்பொருட்குப் பிரிவாயேல்
 வகைநலம் இவள்வாடி
 வருந்திஇல் இருப்பாளோ? (2)
 அணிநலன் இவள்வாட
 அரும்பொருட்குப் பிரிவாயேல்
 மணிநலன் மகிழ்மேனி
 மாசொடு மடிவாளோ? (3)
 நாம்பிரியோம் இனியென்று
 நறுநுதலைப் பிரிவாயேல்
 ஓம்பிரியோம் எனவுரைத்த
 உயர்மொழியும் பழுதாமோ? (4)
 குன்றளித்த திரள்தோளாய்
 கொய்புனத்திற் கூடியநாள்
 அன்றளித்த அருள்மொழியால்
 அருளுவது மருளாமோ? (5)
 சில்பகலும் ஊடியக்கால்
 சிலம்பொலிசீ றடிபரவிப்
 பல்பகலும் தலையளித்த
 பணிமொழியும் பழுதாமோ? (6)
 (தனிச்சொல்)
 அதனால்
 (சுரிதகம்)
 "அரும்பெற லிவளினும் தரும்பொரு ளதனினும்
 பெறும்பெற லரியன வெறுக்கையும் அற்றே
 விழுமிய தறிமதி வாழி
 தழுவிய காதலிற் றரும்பொருள் சிறிதே'
 இந்தப் பஃறாழிசைக் கொச்சகக் கலிப்பாவில் ஒரு தரவும், ஆறு தாழிசைகளும், தனிச் சொல்லும், நான்கடிச் சுரிதகமும் வந்தன. தரவினும் குறைந்த அடிகளை உடையது தாழிசை என்பது நினைவில் இருத்தற்குரியது.
 
 (தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/11/12கொச்சகக்-கலிப்பா-வகை-2-3036428.html
3036424 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இன்றியமையாதது DIN DIN Sunday, November 11, 2018 05:32 AM +0530 "முக்கியம்' என்பது வடசொல். வடசொற்களைத் தவிர்த்துத் தனித்தமிழை ஆளவேண்டும் என்ற உணர்ச்சி மேலோங்கியபொழுது, இன்றியமையாதது, இன்றியமையாமை (முக்கியத்துவம்) போன்ற சொற்களின் பயன்பாடு வளர்ந்தது.
சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் வெளியிட்ட பேரகராதி இன்றியமையாமைக்குத் "தானில்லாமல் முடியாமை' என்று பொருள் கூறியதோடமையாது, indispensableness, necessity, sine qua non என்று ஆங்கிலம் மற்றும் இலத்தீன் சொற்களையும் தந்துள்ளது.
"இன்றியமையாமை' என்பது ஒரு நிலைமையை விளக்குகின்றது (condition). யாதோ ஒன்று, யாதோ ஒன்று இல்லையெனில் இருக்க முடியாது; அல்லது செயல்பட முடியாது; வாழ முடியாது என்ற நிலையினைத்தான் இன்றியமையாத நிலை குறிக்கின்றது.
பழந்தமிழ் இதுபற்றி என்ன கூறுகிறது? நற்றிணையின் முதல் பாட்டு கபிலர் இயற்றியது. தலைவன் பொருள்தேடும் பொருட்டுப் பிரியப் போகிறான் என்பதைத் தோழி, தலைவிக்கு அறிவிக்கிறாள்.
அப்பொழுது தலைவி அதற்கு மறுப்பு தெரிவிக்கும் நிலையில் அமைந்திருக்கிறது கீழ்க்காணும் செய்யுள்.
"நீர்இன்று அமையா உலகம் போலத்
தம்இன்று அமையா நம் நயந்தருளி 
நறுநுதல் பசத்தல் அஞ்சிச்
சிறுமை உறுபவோ செய்புஅறி யலரே!' 
(1: 6-9)
நீர் இல்லாமல் உலகம் வாழவியலாது; அதுபோல் தலைவன் இல்லாமல் தலைவிக்கு வாழ்வில்லை என்பதுதான் இப்பகுதியின் பொருள்.
செய்யுளின் நடையிலேயே சொல்வதாயின், நீரின்றி உலகம் அமையாதது போல் தலைவன் இன்றித் தலைவி அமையாள். நம் காலத்து நடையில் இது எவ்வாறு அமையும்?
தலைவன் தலைவிக்கு இன்றியமையாதவன் எவ்வாறெனில், உலகுக்கு நீர் இன்றியமையாதது போல். உண்மையான பொருள் இங்குத் தலைகீழாக மாறியுள்ளதைக் காண முடிகின்றது.
யார் இன்றி யார் அமையாதவர்? தலைவன் இன்றித் தலைவி அமையாதவள். எப்படி? மழையின்றி உலகு அமையாதது போல. திருவள்ளுவர்,
"நீரின்று அமையாது உலகெனின் யார்யார்க்கும்
வானின்று அமையாது ஒழுக்கு'
என்று விளக்கினார். "இன்று' என்ற உகர ஈறு, "இன்றி' என இகர ஈறாக மாறியுள்ளது. But for water, there is no existence for all lives; so also, but for the clouds, there is no flow of water. ஆங்கிலத்திலுள்ள But for 
என்னும் தொடர் "ஒன்று இன்றி' என்ற பொருளைக் கொண்டுள்ளது. 
இங்கு "அமைதல்' என்ற சொல்லின் பொருளை அறிதல் இன்றியமையாதது. நம்கால நடையில் - சென்னைப் பல்கலைக்கழகப் பேரகராதியின் முதல் தொகுதி, இச்சொல்லுக்குரிய பல பொருள்களைத் தருகிறது (15) அவற்றுள் நிறைதல் (to be complete), இல்லையாதல் (to be Non-Existent) செய்யக் கூடியதாதல் (to be Practicable) என்பவை இன்றியமையாத நிலைக்குப் பொருத்தமானவையாகத் தோன்றுகின்றன. 
எம் பேராசிரியர் முனைவர் செ.வைத்தியலிங்கம் வகுப்பில் கூறியதை எண்ணிப் பார்க்கிறேன். "எழுதுகோல் (பேனா) இன்றி நான் அமையாதவன்' என்றுதான் சொல்ல வேண்டும் என்றும்; "எனக்குப் பேனா இன்றியமையாதது' என்பது பிழையென்றும் அவர் கூறினார்.
பிழை வழக்குகள் எனினும் அவை மக்களின் பேச்சிலும் எழுத்திலும் பல காலமாகப் பயின்று ஆழ வேர்விட்டுள்ளவை. எனவே, அவற்றை ஏற்று அமைவது நல்லது.

-முனைவர் அ. தட்சிணாமூர்த்தி
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/11/இன்றியமையாதது-3036424.html
3036413 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  எளியார் பகை கொள்ளற்க  முன்றுறையரையனார் Sunday, November 11, 2018 05:28 AM +0530 பழமொழி நானூறு
வன்பாட் டவர்பகை கொள்ளினும் மேலாயோர்
 புன்பாட் டவர்பகை கோடல் பயனின்றே
 கண்பாட்ட பூங்காவிக் கானலந் தண்சேர்ப்ப!
 வெண்பாட்டம் வெள்ளந் தரும். (பா-71)
 கண்களின் தகைமையாயுள்ள அழகிய நீலப்பூக்கள் நிறைந்த சோலைகளையுடைய அழகிய குளிர்ந்த கடல் நாடனே! பருவ மழையன்றி வேனிற்காலத்து வெண்மழையும் மிகுந்த நீரைத் தருமாதலால், மேலானவர்கள் வலிய தகைமை உடையாரோடு மாறுபாடு கொள்ளினும்; எளிய தகைமை உடையாரோடு பகைகொள்ளுதலால் ஒரு பயனும் இன்று. (க-து.) அரசன் வலியுடையாரோடு பகை கொள்வானாயினும் அஃதில்லாரோடு கொள்ளற்க என்றது இது. "வெண்பாட்டம் வெள்ளந் தரும்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/11/எளியார்-பகை-கொள்ளற்க-3036413.html
3033237 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, November 4, 2018 05:58 AM +0530 "தினமணி'யின் புதுச்சேரி நிருபர் ஜெபலின் ஜான் தனது குடும்பத்துடன் இஸ்ரேலுக்குப் புனிதப் பயணம்  சென்று வந்தார். அவருக்கு முன்பு இதேபோல "தினமணி'யின் ஏற்காடு நிருபர் ஜான் போஸ்கோவும், சமீபத்தில் காலமான தன் தாயாருடன் புனித பூமிக்குப் பயணம் மேற்கொண்டதையும்  குறிப்பிட வேண்டும். 

ஜெபலின் ஜான் புனித பூமிக்குப் பயணம் சென்றதைவிட  முக்கியமானது, அவர் தன் மகன் ஜெஃப்ரினையும் அழைத்துச் சென்றதுதான். ஈரோடு சி.எஸ் அகாடமியில் 5ஆவது படிக்கும்  ஜெஃப்ரின்,  தான் சென்றுவந்த அனுபவத்தைப் புத்தகமாக வெளிக்கொணர்ந்திருப்பது  முளையிலேயே தெரியும் வளரும் பயிரின் அடையாளம். 

இந்தப் புத்தகத்தை உருவாக்க ஓராண்டு எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார் அந்தப் பத்து வயது சிறுவன். இதற்காக முறையாகத் தட்டச்சு கற்றுக்கொண்டு கணினியில்  தானே தட்டச்சு செய்து, அந்த 40 பக்க நூலை உருவாக்கியிருப்பதை எவ்வளவு பாராட்டினாலும் போதாது.  இதற்கு அவருக்கு உற்சாகமும் உறுதுணையும் வழங்கிய பள்ளியின் தலைமை ஆசிரியை அங்கயற்கண்ணியும், ஜெஃப்ரினின் தாத்தா ஜான்சன் ரஸல், தாயார் கிருபா பொன்மணி, ஒன்றுவிட்ட சகோதரர் ஜெஸ்வின் ரஸல் ஆகியோரையும் பாராட்ட வேண்டும். 

பாலஸ்தீனத்திலுள்ள விவிலியம் சார்ந்த  ஒவ்வோர் இடம் குறித்தும், தொடர்ந்து எகிப்தின் பிரமிடுகள் குறித்தும்  அவர் எழுதியிருக்கும் அந்தக் கையேடு  10 வயது சிறுவனின் தனி முயற்சி என்பதை நினைத்தால் வியப்பு மேலிடுகிறது. ஒரு பள்ளிச் சிறுவனின் பதிவாக இல்லாமல்,  ஒரு பத்திரிகையாளனின் பார்வையாக அமைந்திருக்கிறது "புனித பூமிக்கு ஒரு மாணவனின் புனிதப் பயணம்' என்கிற அந்தப் புத்தகம்.

ஒரு சின்ன வருத்தம் ஜெஃப்ரின். ஏன் இந்த ஆங்கில மோகம்? இதையே தமிழில் பதிவு செய்திருக்கலாமே? தமிழ் எழுதப் படிக்கத் தெரியாமல் வளர்த்திருக்
கிறார்களோ?

 


நொபோரு கராஷிமா தவிர்க்க முடியாத தமிழாய்வாளர்.  கே.ஏ. நீலகண்ட சாஸ்திரியின் தென்னிந்திய வரலாற்றுக்குப் பிறகு  நொபோரு கராஷிமா தொகுத்து வழங்கியிருக்கும் ஆய்வு நூல் "சுருக்கமான தென் இந்திய வரலாறு- பிரச்சினைகளும் விளக்கங்களும்'. ஆங்கிலத்தில் வெளிவந்த இந்த நூலை முனைவர் ப.சண்முகம் தமிழாக்கம் செய்திருக்கிறார். அதை "அருட்செல்வர் நா.மகாலிங்கம் மொழிபெயர்ப்பு மையம்' மூலம் பதிப்பாசிரியராக இருந்து சிற்பி பாலசுப்பிரமணியம் வெளிக்கொணர்ந்திருக்கிறார். 

இரண்டாவது உலகத் தமிழ் மாநாட்டின்போது கல்லூரி மாணவனாக எட்டி நின்று நான் வியந்து பார்த்த அயல்நாட்டுத் தமிழ் அறிஞர்களில் ஒருவர் நொபோரு கராஷிமா.  தென்னிந்திய வரலாற்றில் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்ட  கராஷிமா தமிழர் வாழ்வியலோடு ஒன்றிய அறிஞர்.

1961-இல் சென்னை பல்கலைக்கழகத்தில்  ஆய்வுக்கு முனைந்தவர். ஊட்டியிலுள்ள இந்திய அகழ்வாய்வுத் துறையின்  கல்வெட்டு ஆய்வாளர் அலுவலகத்தில் பயிற்சி பெற்றவர்.  1985-இல் இந்திய கல்வெட்டியல் கழகத்தின் தலைவராக உயர்ந்தவர். 1989 முதல் 2010 வரை அனைத்துலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மன்றத்தின் தலைவராக இருந்ததோடு, உலகத் தமிழ் மாநாட்டை 1995-இல் தஞ்சையில் சிறப்பாக நடத்தியவர். 

இவருக்கு 2013-இல் இந்திய அரசு "பத்ம ஸ்ரீ' விருது வழங்கி கெüரவித்தது. உடல்நலக் குறைவாக இருந்த நொபோரு கராஷிமாவை ஜப்பானில் அவரது இல்லத்துக்கே சென்று விருதை வழங்கி கெüரவித்தார் அன்றைய இந்தியப் பிரதமர் மன்மோகன் சிங். அந்த நிகழ்வில் கலந்துகொள்ள எனக்குக் கிடைத்த வாய்ப்பை வாழ்நாள் பயனாகக் கருதுகிறேன். 

இந்தியாவில் கிடைக்கும் கல்வெட்டுகளில்  தென்னிய மொழி கல்வெட்டுகளே இரண்டு பங்குக்கு மேல். அவை முறைப்படி ஆராயப்படாமல் இருப்பது வரலாற்று ஆய்வுக்குப் பின்னடைவு எனக் கருதிய நொபோரு கராஷிமா வரலாற்றுப் பேரறிஞர் ஒய்.சுப்பராயலுவையும், முனைவர் ப.சண்முகத்தையும் துணையாகக் கொண்டு தென்னிந்திய  வரலாற்றை  தொல்பழங்காலம் தொட்டுக் கட்டமைத்து, செம்மைப்படுத்த முற்பட்டார். இதற்கு "சுகாசு மிஜஷீமா' என்ற தம் மாணவரையும் ஹருகா சயனாகிசவா,  ஹிரோஷி யமஷிதா ஆகிய நண்பர்களையும் உதவியாகக் கொண்டு  "சுருக்கமான தென்னிந்திய வரலாறு - பிரச்னைகளும் விளக்கங்களும்' என்கின்ற  ஆய்வு நூலைத் தொகுத்து வழங்கியிருக்கிறார்.

இந்தப் புத்தகத்தில்  தென்னிந்தியாவின் வரலாற்றுத் தொடக்கம், மெகஸ்தனிஸ் குறிப்புகளாலும், வடமொழி நூல்களாலும், கல்வெட்டுகளாலும் அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றது. சேர, சோழ, பாண்டிய பேரரசுகளின் தொடக்கங்களும் கண்டடையப்பட்டுள்ளன. பிராமி எழுத்து பற்றிய தகவல்கள் பகிரப்படுகின்றன. எழுத்தின் அறிமுகம் வணிகர்களாலா, சமணர்களாலா என்றும் விவாதிக்கப்படுகிறது. 

தென்கலையின் தோற்றம், தமிழ் சைவ சித்தாந்தம் ஆகியவற்றின் தனி நிலைகள் எடுத்துக் காட்டப்பட்டுள்ளன.  தமிழில் உரைநடையின் தோற்றம் உரையாசிரியர்களால் 12-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் வளர்ந்ததென விளக்கப்பட்டுள்ளது. கோயில் கட்டுமானங்கள், சமயத் தத்துவங்களுக்கு உருவமாக வளர்ந்தமை குறிக்கப்பட்டுள்ளது. அருங்கலைகளான இசை, நாட்டியம் மட்டுமல்லாது தென்னிந்திய உணவு முறைகள் கூட ஆராயப்பட்டுள்ளன. இப்படிப் பல நுண்மைக் குறிப்புகளை இவ்வரலாற்று நூல் உள்ளடக்கியிருக்கிறது. 

சிற்பி பாலசுப்பிரமணியம் தனது பதிப்புரையில் குறிப்பிட்டிருப்பது போல, தமிழக வரலாற்றுக்கும், தென்னிந்திய வரலாற்றுக்கும் கலங்கரை விளக்கமான இந்நூலை தமிழுலகம் அடையாளம் கண்டு போற்றும் என்கிற நம்பிக்கை எனக்கும் உண்டு. ஆங்கிலத்தில்  வெளிவந்த இந்த நூலை, நொபோரு கராஷிமாவுடன் ஆய்வுப் பணிகளில் உடனிருந்து பணியாற்றி ஆங்கில மூலத்தை வெளிக்கொணர உதவிய முனைவர் ப.சண்முகத்தை விடச் சிறப்பாக வேறு யாரும் தமிழ்ப்படுத்திவிட முடியாது. அதை உணர்ந்து, முனைவர் ப.சண்முகத்தின் மொழிமாற்றத்துடன் நொபோரு கராஷிமாவின் இந்த வரலாற்று ஆவணத்தை  வெளிக்கொணர்ந்திருக்கும்  அருட்செல்வர் நா.மகாலிங்கம் மொழிபெயர்ப்பு மையத்தை எத்துணை பாராட்டினாலும் தகும்.

விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்தது கவிஞர் பகலவன் எழுதிய "மனக்கடலின் சிப்பிகள்' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பு. அதிலிருந்து   "வினோதக் கணக்கு' என்கிற தலைப்பிலான கவிதை.

கூட்டிப்
பெருக்கினால்
கழிகிறதே
குப்பை!

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/04/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3033237.html
3033236 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பாவம்! கழுதையும் தோளும்... -முனைவர் ச. சுபாஷ் சந்திரபோஸ் DIN Sunday, November 4, 2018 05:55 AM +0530 அக வாழ்க்கை எந்தத் திணையைச் சார்ந்ததாக இருந்தாலும் (களவு-கற்பு) ஏதாவது ஒரு வகையில் பிரிவு நிகழும். அந்தப் பிரிவில் பெரும்பாலும் தலைவியே உடலளவிலும், உள்ளத்தளவிலும் பாதிக்கப்படுவாள். தலைவனின் பிரிவுத் துயரால் அவள் உடல் மெலியும்;  பசலை நோயும் உண்டாகும். 

தலைவியின் மேனியில் பசலை படர்வதைப் பற்றிய குறிப்புகள் அகப்பாடல்களில் வெவ்வேறு நிலையில் கூறப்பட்டுள்ளன.  திருவள்ளுவரும் இதைக் குறிப்பிடுகின்றார். பசலை படர்வதற்குக் குறிப்பாகக் கண்களே காரணமானவை எனத் தலைவி நினைக்கிறாள். இந்தக் கண்களால்தான் காதல் நோயை யான் பெற்றேன். ஆனால் அவை அல்லற்படுகின்றன; அழுது அழுது வறண்டு போகின்றன (கண்விதுப்பு அழிதல்-118) என்கிறாள்.

பசலை படர்வது தொடர்பாக இன்னொரு நிகழ்வும் தொல்காப்பியப் பொருளாதிகார உரையில் பதிவாகியுள்ளது. பசலை தொடர்பான செய்திகள் யாவும் நினைக்கத்தக்கவையாக இருந்தாலும், உரைமேற்கோள் மனதிற்குள் படிமமாகக் காட்சிப்படுத்துகின்றது.

நில உரிமையாளர் ஒருவர் வழக்கம்போல சாகுபடி செய்துள்ள உழுத்தம் (உளுந்து) கொல்லையைப் பார்க்க வருகின்றார். அப்பொழுது கழுதை ஒன்று கொல்லையின் ஓரத்தில் தலையைத் தொங்கப் போட்டபடியே நிற்கின்றது. அருகில் வந்து பார்க்கின்றார்; கொல்லையில் மேய்ந்திருப்பது தெரிகின்றது.

நில உரிமையாளருக்கு மூக்கு நுனி சிவந்துவிட்டது. செடியைக் கழுதை மேய்ந்ததில் கூட அவருக்குச் சினம் எழவில்லை. நுனிப்புல் மேய்ந்தது போலத்தான் கடித்திருக்கிறது. மேய்ந்ததும் இல்லாமல் இறுமாப்போடு "நான்தான் மேய்ந்தேன்; என்ன செய்வாய்?' என்று கேட்பதுபோல நிற்கிறது. அதைக் கண்ட அவர்,  கையில் வைத்திருந்த ஆயுதத்தால் அதன் காதை அறுத்தார். மேய்ந்தது வேறு ஒரு கால்நடை.  ஆனால் பாவம் கழுதை! காதறுபட்டது. பாவம் ஓரிடம்; பழி ஓரிடம் என்பார்களே... அதுபோல.

"உழுத உழுத்தஞ்செய் ஊர்க்கன்று மேயக்
கழுதை செவிஅரிந் தற்றால் - வழுதியைக்
கண்டன கண்கள் இருப்பப் பெரும்பணைத் தோள்
கொண்டன மன்னோ பசப்பு' (பழமொழி)
தொல்காப்பியர் முதுமொழி என்றால் என்ன என்பதைப் பின்வரும் நூற்பாவில் குறிப்பிடுகின்றார்.
"நுண்மையும் சுருக்கமும் ஒளியுடை மையும்
எண்மையும் என்றிவை விளங்கத் தோன்றிக்
குறித்த பொருளை முடித்தற்கு வரூஉம்
ஏது நுதலிய முதுமொழி என்ப' (தொல்.பொருள்.489)    

இந்நூற்பாவிற்குத் தொல்காப்பிய உரையாசிரியர் பேராசிரியர் மேலே கொடுக்கப்பட்டுள்ள உழுத உழுத்தஞ்செய்... எனத் தொடங்கும் பாடலைக் கொடுத்து, பின்வருமாறு உரை எழுதுகின்றார்.

""கூரியதாய்ச்  சுருங்கி, விழுமியதாய் எளிதாகி, இயற்றப்பட்டுக் குறித்த பொருளை முடித்ததற்கு வருமாயின் அங்ஙனம் வந்ததனைப் பொருள் முடித்ததற்குக் காரணமாகிய பொருளைக் கருதுவது முதுமொழி என்ப புலவர் என்றவாறு'' நுட்பமாக ஒரு பொருளை அறிந்து கொள்வதற்குத் தொன்மைக் காலத்திலிருந்து வழக்கிலுள்ள கழுதையின் காது அறுத்த முதுமொழி "பசலை' படர்வதற்குத் தொடர்புப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

உழுத்தஞ் செடியை மேய்ந்தது ஊர்க் கன்றுக்குட்டி; ஆனால், அரியப்பட்டது கழுதையின் காது. இதே போல வழுதி (பாண்டியன்) எனப்படும் தலைவனைக் கண்டவை கண்கள்; ஆனால், பசலையை ஏற்றுக்கொண்டு மெலிந்தவை தலைவியின் தோள்கள். "பாவம்! கழுதை' என்கின்றது கன்று; "பாவம் தோள்' என்கின்றன கண்கள்.

""ஏதாவது பேசினால் பல்லை உடைத்து விடுவேன்'' என்னும் வழக்காற்றைக்கூட இதற்குச் சான்றாகக் கொள்ளலாம். பேசுவது நாக்கு; உடைபடப் போவது பல். 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/04/பாவம்-கழுதையும்-தோளும்-3033236.html
3033235 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவி பாடலாம் வாங்க - 49: 12.கொச்சகக் கலிப்பா வகை (1) "வாகீச கலாநிதி'  கி.வா. ஜகந்நாதன் DIN Sunday, November 4, 2018 05:53 AM +0530 கொச்சகக் கலிப்பா ஐந்து வகைப்படும். அவை: தரவு கொச்சகக் கலிப்பா, தரவிணைக் கொச்சகக் கலிப்பா, சிஃறாழிசைக் கொச்சகக் கலிப்பா, பஃறாழிசைக் கொச்சகக் கலிப்பா, மயங்கிசைக் கொச்சகக் கலிப்பா என்பன.

தரவு கொச்சகக் கலிப்பா

ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவில் வரும் "தரவு' என்னும் உறுப்பு மட்டும் தனியாக வந்தாலும், அதனோடு தனிச் சொல்லும் சுரிதகமும் சேர்ந்து வந்தாலும் அது தரவு கொச்சகக் கலிப்பா ஆகும்.

"தினைத்தனை உள்ளதோர்
    பூவினில்தேன் உண்ணாதே 
நினைத்தொறும் காண்டொறும்பே
    சுந்தொறும் எப்பொழுதும்
அனைத்தெலும் புண்ணெக
    ஆனந்தத் தேன்சொரியும்
குனிப்புடை யானுக்கே
    சென்றுதாய்க் கோத்தும்பீ'

இது நாற் சீருடைய நான்கடியால் வந்த தரவு கொச்சகக் கலிப்பா. கவிஞர்கள் நான்கடிகளால் பாடுவதே பெருவழக்காக இருக்கிறது. திருவாசகத்தில் உள்ள திருவெம்பாவை முதலியன எட்டடிகளால் வந்த தரவு கொச்சகக் கலிப்பாக்கள். காய்ச்சீரும் விளச்சீரும் விரவி வருவது இது. கலித்தளையும் வெண்டளையும் சிறுபான்மை நிரையொன்றாசிரியத் தளையும் கலந்து வரும். மாச்சீர் வந்தால் இயற்சீர் வெண்டளை அமையும். 

தனிச் சொல்லும் சுரிதகமும் பெற்று வந்த தரவு கொச்சகக் கலிப்பாவுக்கு உதாரணம் வருமாறு:

"குடநிலைத் தண்புறவிற் கோவலர் எடுத்தார்ப்பத்
தடநிலைய பெருந்தொழுவிற் றகையேறு மரம்பாய்ந்து
வீங்குமணிக் கயிறொரீஇத் தாங்குவனத் தொன்றப்போய்க்
கலையினொடு முயலிரியக் கடிமுல்லை முறுவலிப்ப
                              எனவாங்கு
ஆனொடு புல்லிப் பெரும்புதல் முனையும்
கானுடைத் தவர்தேர் சென்ற வாறே'

இந்தப் பாட்டில் நாற்சீரடியாகிய அளவடிகள் நான்கு முன்பும், பிறகு தனிச் சொல்லும், ஆசிரியச் சுரிதகமும் வந்திருப்பது காண்க.

    தரவிணைக் கொச்சகக் கலிப்பா

இரண்டு தரவுகளும், அவற்றில் இடையிலும் பின்னும் தனிச் சொல்லும், இறுதியில் சுரிதகமும் உடையதாகி வருவது தரவிணைக் கொச்சகக் கலிப்பா. இணை என்பது இரண்டைக் குறிப்பது.

"வடிவுடை நெடுமுடி
    வானவர்க்கும் வெலற்கரிய
கடிபடு நறும்பைந்தார்க்
    காவலர்க்கும் காவலனாம் 
கொடிபடு மணிமாடக்
    கூடலார் கோமானே!'
                                எனவாங்கு
    துணைவளைத்தோள் இவள்மெலியத்
தொன்னலம் தொடர்ப்புண்டாங்
    கிணைமலர்த்தா ரருளுமேல்
இதுவதற்கோர் மாறென்று
    துணைமலர்த் தடங்கண்ணார்
துணையாகக் கருதாரோ,
                              அதனால்
செவ்வாய்ப் பேதை இவள்திறத் 
    தெவ்வாறாங்கொல்இஃ தெண்ணிய வாறே'

இந்தத் தரவிணைக் கொச்சகக் கலிப்பாவில் எனவாங்கு என்றும், அதனால் என்றும் இடையிலும் பின்னும் தனிச் சொல் வந்தது காண்க. சுரிதகம் இன்றியும் தரவிணைக் கொச்சகம் வரும்.

"முந்நான்கு திருக்கரத்து முருகவேள் தனைப்பணிந்தார்
இன்னாங்கு தவிர்ந்தென்று மின்டவாழ் வடைவரெனப்
பன்னாளும் பெரியோர்கள் பாடுவது கேட்டிருப்போம்;
        அதனால்
 பிறவியெனும் பிணிதொலையப் பிணிமுகமேற் கொண்டருளி 
அறவுருவாம் தேவியர்கள் அணைந்திருபா லுஞ்சுடரத்
திறவிதின்நற் பவனிவரும் திருவுருவைப் போற்றுதுமே'

இரண்டு தரவு வர, இடையே தனிச்சொல் வந்த தரவிணைக் கொச்சகக் கலிப்பா இது.

(தொடர்ந்து பாடுவோம்...)
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2018/nov/04/கவி-பாடலாம்-வாங்க---49-12கொச்சகக்-கலிப்பா-வகை-1-3033235.html