Dinamani - தமிழ்மணி - https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/ https://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 3177254 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, June 23, 2019 03:11 AM +0530 இன்று மாலை ஐந்தரை மணிக்கு, சென்னை மயிலாப்பூர் சி.ஐ.டி. காலனியில் உள்ள "கவிக்கோ' மன்றத்தில், "தினமணி'யும் எழுத்தாளர் சிவசங்கரியும் இணைந்து நடத்திய சிறுகதைப் போட்டியின் பரிசளிப்பு விழா. சிறுகதைப் போட்டியில் வெற்றி பெற்றவர்களைப் பாராட்டி நீதியரசர் அரங்க. மகாதேவன் பரிசு வழங்கி வாழ்த்துகிறார். 

கடந்த ஆண்டு சிறுகதைப் போட்டியில் பரிசு பெற்ற கதைகளுடன், பரிசு பெறாத, ஆனால் பாராட்டும்படியான சிறுகதைகளையும் தொகுத்து புத்தகமாக வெளியிட வேண்டும் என்று சிவசங்கரி விரும்பினார். இந்த ஆண்டுக்கான பரிசளிப்பு விழாவில் அந்தப் புத்தகமும் வெளியிடப்படுகிறது. 

சென்ற ஆண்டு போல சிறப்பான கதைகள் வந்தனவா என்றால், உற்சாகமாக பதிலளிக்க முடியவில்லை. எண்ணிக்கை அதிகரிப்பது மட்டுமே சிறுகதைப் போட்டியின் வெற்றியாக அமையாது. இந்த ஆண்டு பரிசுத் தொகையில் சிறு மாற்றம் செய்யப்பட்டிருக்கிறது. முதல் பரிசு ரூ.25,000, இரண்டாவது பரிசு ரூ.15,000, மூன்றாவது பரிசு ரூ.10,000 வழங்குவது என்று முடிவு செய்யப்பட்டது. அடுத்ததாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பத்து சிறுகதைகளுக்கு தலா ரூ.5,000 வழங்கப்படுகிறது.

முதல் பரிசு பெறும் எஸ். பர்வீன் பானு (தந்தையுமானவள்), இரண்டாம் பரிசு பெறும் "சரசுராம்' என்கிற கே. ராம்குமார் (பார்வைகள்), மூன்றாம் பரிசு பெறும் "ஆதித்யா' என்கிற ரமணன் (கருணை) ஆகியோருக்கும், ஆறுதல் பரிசு பெறும் பத்து எழுத்தாளர்களுக்கும் பாராட்டுகள்.

தமிழில் சிறுகதை இலக்கியம் வலுப்பெற வேண்டும். நல்ல கதைகள் எழுதப்பட வேண்டும். அவை படிக்கப்பட வேண்டும். அடுத்த தலைமுறையினரைத் தமிழ் படிக்க வைக்க, கதை சொல்லும் உத்தியால் மட்டுமே முடியும் என்று தோன்றுகிறது. அதனால், படைப்பிலக்கியவாதிகளின் கடமை அதிகரிக்கிறது. இதை உணர்ந்துதான் ஒரு  லட்சம் ரூபாயை ஒதுக்கி சிறுகதைப் போட்டி நடத்தும் திட்டத்தை எழுத்தாளர் சிவசங்கரி முன்மொழிந்து நடத்த முற்பட்டிருக்கிறார். அவரது கனவு மெய்ப்பட வேண்டும். புதிய பல தரமான சிறுகதை எழுத்தாளர்கள் உருவாக வேண்டும்.

மாலையில் "கவிக்கோ' மன்றத்தில் சந்திப்போம்!

நாளை கவியரசு கண்ணதாசனின் பிறந்த நாள். வழக்குரைஞர் த. இராமலிங்கம் எழுதிய "காற்றில் தவழும் கண்ண
தாசன்' புத்தகம் நினைவுக்கு வந்தது. புதிய மக்களவையின் தொடக்க நிகழ்ச்சியை "வேடிக்கை பார்ப்பதற்காக' கடந்த புதன்கிழமை தலைநகர் தில்லி சென்றபோது, கையோடு எடுத்துச் சென்றிருந்த புத்தகம் அதுதான்.

சில வாரங்களுக்கு முன்னால் புதுவையில் ஒரு திருமண நிகழ்ச்சியில் வழக்குரைஞர் இராமலிங்கத்தை சந்தித்தேன். "காற்றில் தவழும் கண்ணதாசன்' புத்தகம் குறித்துக் குறிப்பிட்டேன். உடனடியாக, அவர் எழுதிய வேறு இரண்டு புத்தகங்களுடன் இந்தப் புத்தகத்தையும் அனுப்பித் தந்துவிட்டார். எத்தனை முறை படித்தாலும் சலிப்பே ஏற்படாத ஒன்று இருக்குமானால், அது கவியரசர் குறித்த செய்திகளும் பதிவுகளுமாகத்தான் இருக்கும். அதிலும் த.இராமலிங்கத்தால் எழுதப்பட்டிருக்கிறது என்றால் கேட்கவா வேண்டும்?

கடந்த இருபதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் பிறந்த தமிழர்கள் யாராக இருந்தாலும் அவர்கள் ஏதாவதொரு வகையில் கவியரசு கண்ணதாசனின் படைப்புகளால் கவரப்பட்டவர்களாக இருந்திருப்பார்கள். திரைப்படமே பார்க்காத, சினிமாப் பாட்டே கேட்காத ஆன்மிகவாதிகள்கூட, கவியரசரின் "அர்த்தமுள்ள இந்துமதம்' படித்திருப்பார்கள். அவர்களுக்கே தெரியாத இந்துத்துவத்தின் உட்பொருளை எளிய தமிழில் எடுத்தியம்பிய கண்ணதாசனை நினைத்து வியந்து போற்றியிருப்பார்கள்.

வழக்குரைஞர் இராமலிங்கம் இந்தப் புத்தகத்தை ஒரு ரசிகனாகப் படைத்திருப்பதால், இதைப் படிக்கும்போது அவருடன் நாம் கைகோத்துப் பயணிக்கிறோம். எந்தெந்த இலக்கியங்களிலிருந்து கையாண்டு, தனது திரைப்படப் பாடலுக்கான கருத்துகளை சாமானியர்களுக்கும் புரியும் விதத்தில் கண்ணதாசன் சுவையாக வழங்கியிருக்கிறார் என்பதைப் பட்டியலிட்டுத் தொகுத்து வழங்கி இருக்கிறார் அவர்.

இந்த நூலுக்கு மதிப்புரை வழங்கியிருப்பவர் கண்ணதாசனுடன் பதினாறு ஆண்டுகளுக்கு மேல் திரைத்துறையில் எதிர்க்கடை வைத்துப் பயணித்த கவிஞர் வாலி. ""அகவையில், அறிவில், ஆற்றலில், ஆளுமையில் - அனைத்திலும் கண்ணதாசன் என்னிலும் கூடுதலானவர். இதில் இன்றளவிலும் எனக்கு இரண்டு சிந்தனையே இல்லை. அவருடைய அநேக வரிகளில் நான் ஆழங்காற்பட்டதன் காரணமாகத்தான் என் பாட்டில் அவர் தெரிகிறார்'' என்று வெளிப்படையாகக் கூறும் கவிஞர் வாலியே இந்தப் புத்தகத்தைப் பாராட்டி இருக்கும்போது, அதற்கு மேல் எழுத என்ன இருக்கிறது?


பரபரப்பான தனது அரசியல் வாழ்க்கைக்கு நடுவிலும் வழக்குரைஞர் கே.எஸ்.இராதாகிருஷ்ணனால் எப்படி "கதை சொல்லி' இலக்கிய காலாண்டிதழை வெளிக்கொணர முடிகிறது என்று அவருடைய நண்பர்களான எங்களுக்கெல்லாம் எப்போதுமே வியப்புண்டு. தரமான கதைகள், கவிதைகள், கட்டுரைகள் என்று "கதை சொல்லி' தனக்கென ஒரு தனி பாணியை வகுத்துக்கொண்டு பயணிப்பதில் மகிழ்ச்சியும் உண்டு.

புதிய படைப்பாளிகளை அறிமுகப்படுத்துவதில் "கதை சொல்லி' இதழுக்குப் பெரும் பங்குண்டு.  "கதை சொல்லி'  காலாண்டிதழின் 33-ஆவது இதழை கே.எஸ்.இராதாகிருஷ்ணன் தந்தவுடன், அதைப் பிரித்துப் படித்தேன். பக்கங்களைப் புரட்டினேன்.  கண்ணில் பட்டது "ப்ரியா ராஜிவ்' எழுதிய கவிதை. கிராமங்களில் படித்து வளர்ந்து, இன்றும்கூட அந்த மண்வாசனை மாறாமல் இருப்பவர்கள் அனைவரின் ஆதங்கத்தையும் பொட்டில் அடித்தாற்போலப் பிட்டுப் பிட்டு வைத்துப் போகிறது கவிதை வரிகள். படித்து ரசித்ததை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளாவிட்டால் எப்படி?

பச்ச பட்டுடுத்தி
விளையும் வயல்வெளியும்
தோப்பும் தொரவுமாக
தோரணையான துரையாக...
சிங்கம் போல இருந்த ஊரு
சீக்காளி ஆனதய்யா...
கரும்பு வயலெல்லாம்
காற்றாலை வயலாச்சு 
தோப்பு தொரவெல்லாம்
தொகுத்து மனையாச்சு
விளைவிச்ச விவசாயி
கூலி வேலைக்கு வந்தாச்சு...
ஆத்தங்கரை ஆலமரம்
அடியோடு சாஞ்சிடுச்சு
ஆறோடிய தடம் மட்டும்
அழுகை நீரோடிய தடமாச்சு
நான் பார்த்த என் ஊரை
நெனப்போடு புதைச்சாச்சு!

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/23/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3177254.html
3177242 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி காப்பியத்துள் இலங்கும் ஒரு சிற்றிலக்கியம்! -மீனாட்சி பாலகணேஷ் DIN Sunday, June 23, 2019 03:09 AM +0530  

சேக்கிழார் பெருமான், பெரியபுராணத்தில் திருஞானசம்பந்தர் வரலாற்றைப் பாடும்போது, சம்பந்தர் எனும் குழந்தை அவதரித்து பிள்ளைத் தமிழின் பத்து பருவங்களுக்கேற்ப நன்கு அழகாக வளர்ந்ததனை மிகவும் சுவைபட வருணனை செய்துள்ளார்.  ஒரு காப்பியத்தின் இலக்கணங்கள் அனைத்தும் பொருந்தி விளங்குவது பெரியபுராணம். இதில் இடம்பெறும் பிள்ளை புராணத்தை ஒரு சிறிய பிள்ளைத் தமிழ் வடிவாகவே கருதவும் இடமிருக்கிறது. 
குழந்தை பிறந்ததும் அந்தணர் வீடுகளில் செய்யப்படும் நற்சடங்குகளில், பத்துநாள் சடங்குகளை வருணித்து மற்றவற்றை நயத்துடன் சேக்கிழார் கூறும் அழகே அழகு. 

தொடர்ந்து வரும் பாடல்களில் பிள்ளைத்தமிழ்ப் பருவங்கள் அனைத்தும் வரிசைப்படுத்தப்பட்டு, சில வரிகளோ, பாடல்களோ ஆயினும் கற்பனைநயம் மிகக் கூறப்படுகின்றன. 

சிவபிரான் திருவருளால் உதித்த குழந்தையாதலால், பலவிதமான காப்புகள் தேவையில்லை எனக்கருதி, குழந்தையின் நெற்றியில் திருநீற்றைப் பூசி, காப்புச் சடங்கினைச் செய்கின்றனர். இதனால், முதல் மாதத்தில் பாடப்படும் காப்புப்பருவம் கூறப்பட்டது.

தமிழுடன் சைவமும் சிறப்புற வந்துதித்த காழிப்பிள்ளையாரை தாயார் தன் மடித்தலத்தும், மணித்தவிசிலும், தூய்மையான விரிப்பைக் கொண்ட தொட்டிலிலும், மலர்ச் சயனத்திலும் கண்வளர்த்தித் தாலாட்டினார். இதன் மூலம், ஏழாம் மாதத்தில் பாடப்படும் தாலப்பருவம் கூறப்படுகிறது.

ஆளுடையபிள்ளை, ஐந்துமுதல் ஏழு மாத அளவில் குழந்தைகள் செய்யும் செங்கீரையாடலைச் செய்தார். மேலும், தவழும் குழந்தை முகத்தைப் பக்கவாட்டிலும், மேலும் கீழும் அசைக்கும்; அது, "சிவபிரானுடைய திருத்தொண்டைத் தவிர பிறிதொன்றினையும் செய்யோம்' என்பது போல இருந்ததாம்.

ஒன்பதாம் மாதம் ஆளுடையபிள்ளை கைகளைச் சேர்த்து ஒத்தியெடுத்து, சப்பாணி கொட்டியது சிவபெருமானிடத்துப் பிற்காலத்தில் கைத்தாளம்பெற வேண்டியதனைப் போல இருந்ததாம்! 

இவை அனைத்தும் சைவம் தழைக்க வந்துதித்த ஞானசம்பந்தர் குறித்து சேக்கிழார் பெருமானின் பக்தியில் உதித்தெழுந்த கவியுக்தி செறிந்த கற்பனைகள். 

வருகைப் பருவத்தில், "சீர்காழி நகர்வாழ் மக்களுக்கு சிறப்பு செய்ய உதித்த செல்வமே வருக!' என்றும், "கவுணிய குலத்தோரின் கற்பகமே! வருக' என்றும் குழந்தையை அழைக்கின்றனர். சிறு மகவான பிள்ளை, ஓடோடி வந்து தம் தாய் பகவதி அம்மையைத் தழுவிப் புறம் புல்குகின்றார்.  ஞானசம்பந்தப் பெருமானின் கால்களில் அணிந்த கிண்கிணிகள் இனிய ஒலி எழுப்ப, தாமும் தளர்நடையிட்டு நடந்தார்.

ஆண்பால் பிள்ளைத்தமிழின் கடைசிப் பருவங்களான சிறுதேர், சிற்றில் ஆகியவற்றையும்  சேக்கிழார் பாடியுள்ளார்.

அழகான சிறுதேரைப் பற்றிக்கொண்டு ஞானசம்பந்தப் பிள்ளை உருட்டிச் செல்கிறார். மணலைக் கொழித்து, சிற்றில் இழைத்து விளையாடும் பேதைச் சிறுமியர் இருக்குமிடங்கள் தோறும் ஓடியும் நடந்தும் சென்று அவற்றைக் காலால் தொடர்ந்து அழித்தும் விளையாடினார். இவ்வாறு விளையாடி வீதி முழுதும் திருவொளி பரப்பி வளர்ந்து வந்தார் எனக்கூறி, ஆளுடைய பிள்ளையின் மழலைப் பருவத்தினை அழகுறப் பாடியருளியுள்ளார் சேக்கிழார் பெருமான்.


"சிறுமணிதேர் தொடர்ந் துருட்டிச் 
செழுமணல் சிற்றில்களிழைக்கும்
நறுநுதற்பே தையர்மருங்கு
நடந்தோடி அடர்ந்தழித்தும்,
குறுவியர்ப்புத் துளியரும்பக்
கொழுப்பொடியா டியகோல
மறுகிடைப்பே ரொளிபரப்ப
வந்து வளர்ந் தருளும்' 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/23/காப்பியத்துள்-இலங்கும்-ஒரு-சிற்றிலக்கியம்-3177242.html
3177241 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவியரசரின் சமுதாயச் சிந்தனை!       -குடந்தை  பரிபூரணன் DIN Sunday, June 23, 2019 03:07 AM +0530
கவிஞர் கண்ணதாசனுடைய கவிதைகள், பாடல்கள் அனைத்தும் காலக்கண்ணாடி போலத் திகழ்வன. இச்சமுதாயத்தில் அது பிரதிபலிக்காத முகங்களே இல்லை எனலாம். சமுதாயத்தில் நிலவும் ஏற்றத் தாழ்வுகளையும், கோணல் மாணல்களையும், வர்க்க பேதங்களையும்கூட அவருடைய கவிதைகள், பாடல்கள் மூலமாக நம்மால் தரிசிக்க முடிகிறது.

சமதர்ம சமுதாயத்தைத் தம் கவிதைகள் வாயிலாகப் படைக்கத் துணிந்த கவிஞர் "எல்லாரும் எல்லாமும் பெற வேண்டும்; இங்கு இல்லாமை இல்லாத நிலை வேண்டும்' என்று அழுத்தமாகக் கூறியிருக்கிறார். "வல்லான் பொருள் குவிக்கும் தனி உடைமை நீங்கி வர வேண்டும் திருநாட்டில் பொது உடைமை' என்று மார்க்சின் பொது உடைமைத் தத்துவத்தைப் பட்டித் தொட்டி எங்கும் பாடல்களாக ஒலிக்கச்  செய்த கவியரசர் கண்ணதாசன், வறுமையை இல்லாது ஒழிக்க வேண்டும் என்று வலிமையாகக் குரல் எழுப்பியவர். 

ஒரு நிகழ்வைக் காட்சிப்படுத்த கலைஞன் கையாளும் முறையிலேதான் அவனுடைய கற்பனைத்திறன் வெளிப்படுகிறது. கீழ்க்காணும் கவிதையில் ஓர் ஏழைத் தாயின் வறுமையின் கொடுமையை அவருடைய வீட்டில் உள்ள ஒரு பழைய சோற்றுப் பானை பேசுவதாகக் கவியரசர் தமது கற்பனைச் சிறகை 
விரித்துச் செல்கிறார்.  

"வாரத்திலே ஒருநாள் கொதிப்பேன் - கஞ்சி
வார்த்துக் கொடுப்பதற்காக
பசி தீர்த்து முடிப் பதற்காக பின்னர்
ஓரத்திலே பல நாள் கிடப்பேன்
 நல்ல ஓய்வு பெறுவதற்காக
வீட்டில் உள்ள குழந்தைகள் சாக!

நெல்லை அரிசியை நேரினில் கண்டதும்
துள்ளிக் குதிக்கும் பெண்டாட்டி
ரெண்டு சுள்ளி கொண்டுகனல் மூட்டித் - தன்
பல்லை நெருக்கும் பசிப்பிணி தீர்ந்திடப்
பானைஎனை அதிலேற்றி கொஞ்சம்
பைப்புத் தண்ணீரையும் ஊற்றி

வேங்கை பிடித்திட்ட வீரனைப் போலெனை
வெற்றிக் களிப்புடன் பார்த்து துணி
சுற்றி கழுநீரை வார்த்து-எனைத் தாங்கி
எடுத்துத் தன் பிள்ளைகளை வைத்து 
சாப்பிடுவாள் ரசம் சேர்த்து எனை
சாய்த்து வைப்பாள் பசி நீர்த்து..

அப்புறம் எத்தனை நாள்செலுமோ - எனை
அந்தக் குடும்பங்கள் தாங்க
கொஞ்சம் அரிசி மணிகளை வாங்க
இங்கு வந்த சுதந்திரம் ஏழைக்கல்ல- அது
வாழும் முதலைகள் தூங்க - பசி
வாட்டும் இதயங்கள் ஏங்க

இப்படியே பசி நீளுமென்றால் இது
என்ன சுதந்திரப் பூமி? - ஏன்
இத்தனை ஆயிரம் சாமி? - ஒரு
கைப்பிடியில் பல பூட்டை உடைத்தின்று
காத்திடுவோம் எங்கள் வீட்டை
பழிதீர்த்திடுவோம் இந்த நாட்டை!

ஏழைத் தாயின் வறுமையைப் பற்றி மட்டும் கவியரசர் பாடவில்லை. இந்தச் சமுதாய அமைப்பைப் பற்றியும் சாடுகிறார். அதற்கான தீர்வையும் கூறுகிறார்.

"மாட்டு வண்டி போகாத இடங்களுக்கெல்லாம் இவரின் பாட்டு வண்டி பயணம் செய்திருக்கிறது' என்று கவிஞர் பட்டுக்கோட்டை யாருக்குக் கூறப்பட்டக் கூற்று, கவியரசருக்கும் பொருந்தும். பாட்டு வண்டியில் மூட்டை மூட்டையாக சமுதாயச் சீர்திருத்தக் கருத்துகளை எடுத்துச் சென்று பாமர மக்களின் மனதுக்குள் பசை போட்டு ஒட்ட வைத்தப் பெருமை கவியரசருக்கே உரித்தானது.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/23/கவியரசரின்-சமுதாயச்-சிந்தனை-3177241.html
3177240 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பெருமழை பொழிய... -முனைவர் அ. சிவபெருமான் DIN Sunday, June 23, 2019 03:05 AM +0530 திருக்குறள் "வான்சிறப்பு' என்ற அதிகாரத்தின் மூலமாக மழையைச் சிறப்பித்துள்ளது. சிலப்பதிகாரம் "மாமழை போற்றுதும்' என்று மழையைப் போற்றுகின்றது. நான்மணிக்கடிகையோ "மழையின்றி மாநிலம் இல்லை' (47) என்கிறது.  கம்பராமாயணமும் "கல்லிடைப் பிறந்து போந்து' எனத் தொடங்கும் பாடலால் மழை கடவுளைப் போற்றுகிறது. திருவிளையாடற்புராணம் "பொழிந்த நீர் அமுதாயின் புவிக்கும் வானவர்க்கும்' என்னும் தொடரால் மழையை மன்னவர்க்கும் விண்ணவர்க்கும் அமுது எனக் குறித்துள்ளது. திருக்குற்றாலப் புராணம் "பொங்கு மாகடல்' 

எனத் தொடங்கும் பாடல் வழியாக மழையைத் "திருமகள்' எனக் குறித்துள்ளது.
வண்ணச்சரபம் தண்டபாணி சுவாமிகள் "மழை பெய்யப் புரிவாயே தெய்வமே நல்ல மழை பெய்யப் புரிவாயே' என்று மழைக் கீர்த்தனை பாடியுள்ளார்.  உமறுப்புலவர், " மழை யழைப்பித்த படலம்' (சீறாப்புராணம்) பாடி மழையைப் போற்றியுள்ளார். முக்கூடற்பள்ளு, கண்ணுடையம்மன் பள்ளு, தண்டிகைக் கனகராயன் பள்ளு, சிவசைலப்பள்ளு, மாந்தைப்பள்ளு, திருமலை முருகன் பள்ளு முதலிய பள்ளு நூல்கள் மழையைப் பற்றி பல்வேறு அரிய குறிப்புகளைத் தருகின்றன. தமிழ் இலக்கியங்களிலும் மழையைப் பற்றிய பல்வேறு அரிய கருத்துகள் பதிவாகியுள்ளன. 

தற்போது தமிழகம் முழுவதும் தண்ணீர்ப்பஞ்சம் தலைவிரித்தாடுகின்றது. பெருமழை பொழிந்தால்தான் நாடும் மக்களும் அமைதியுறுவர். அவ்வாறு பெருமழை பொழிய  நாமென்ன செய்ய வேண்டும்?

ஐம்பூதங்களையும் படைத்த ஆண்டவனால்தான் மழையைப் பொழிவிக்க முடியும் என்பது சமயச் சான்றோரின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையாகும். மேலும், தொன்றுதொட்டே தமிழக மக்களும், மெய்யன்பர்களும் தமக்கு வேண்டுவன அனைத்தையும் கடவுளைத் தொழுதே பெற்று வந்துள்ளனர்.

தமிழகம் முழுவதும் ஆங்காங்கு வாழும் மக்கள் மழைக்காக ஒன்றுகூடி பல்வேறு சமயச் சடங்குகளை ஆழ்ந்த நம்பிக்கையுடன் செய்து வருகின்றனர். இச்செயல்களால் மழை வருமா? என்ற வினாவிற்கு விடையாக, ஏற்கெனவே தமிழகம் முழுவதும் நிகழ்ந்துள்ள பழைய வரலாற்று நிகழ்வுகளை நாம் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும்.

திருஞானசம்பந்தர் நிகழ்த்திய (ஞானசம்பந்தர் தேவாரம்) அற்புதங்கள் ஏராளம். அவற்றுள் ஒன்று மழை பொழியச் செய்தது. அவர் அருளிய தேவாரத்துள் முதல் திருமுறையில் மேகராகக் குறிஞ்சிப் பண்ணில் பாடிய ஏழு திருப்பதிகங்கள் இடம் பெற்றுள்ளன. திருக்கழுமலப்பதிகம் (சேவுயரும் திண்கொடியான்),  திருவையாற்றுப் பதிகம் (புலனைந்தும் பொறி கலங்கி), திருமுதுகுன்றப் பதிகம் (மெய்த்தாறு சுவையும்), திருவீழிமிழலைப் பதிகம் (ஏரிசையும் வடஆலின்), திருக்கச்சியேகம்பப் பதிகம் (வெந்த வெண்பொடி), திருப்பறியலூர் வீரட்டப் பதிகம் (கருத்தன் கடவுள்), திருப்பராய்த்துறைப் பதிகம் (நீறு சேர்வதொர்) ஆகிய அவ்வேழு பதிகங்களை இறைவன் திருமுன்பு அடியார்கள் பண்ணுடன் பாடிப்பணிந்து வேண்டுவாராயின் பெருமழை பொழியும் என்பதில் சிறிதும் ஐயமில்லை.

மேலும், அப்பர் பெருமான் அருளிய திருக்குறுக்கைத் திருநேரிசையும், மாணிக்கவாசகப் பெருமான் அருளிய "முன்னிக்கடலை' என்னும் திருவெம்பாவைப் பாட்டும், ஆண்டாளின் "தீங்கின்றி நாடெல்லாம் திங்கள் மும்மாரிப் பெய்து' என்ற திருப்பாவையும் மழை வேண்டிப் பாடுதற்குரியனவாம். இவைதவிர, பெரியபுராணம், கந்தபுராணம், திருவிளையாடற்புராணம், தாயுமானவர் பாடல்கள் ஆகியவற்றிலிருந்து சில பாடல்களைப் பாடினால் மழை பொழியும்.

முன்பெல்லாம் தமிழகத்துக் கிராமங்களில் மழைவேண்டித் தெருக்கூத்து நடத்துவர். பாரதக் கதையில் விராட பருவத்தைப் படிப்பர். வள்ளித் திருமணம் நாடகம் நடத்துவர். கிராம மக்கள் ஒன்றுகூடி கொடும்பாவி கட்டி எரிப்பர். இவ்வாறு செய்தால் மழை பொழியும் என நம்பினர்; மழையும் பொழிந்தது. 

இவை தவிர,  புலவர்கள் மற்றும் ஆதீனத் தலைவர்களும் பஞ்சம், வறட்சி வந்தபோதெல்லாம் மக்கள் வேண்டுகோளை ஏற்று   "மழை' பொழிய சில பாடல்களைப் பாடி மழை பொழியச் செய்துள்ளனர். அந்த வகையில், தருமை ஆதீனத்தின் பதினான்காவது குருவாக இருந்த கந்தப்ப தேசிகர் பாடிய, 

"சைவ சமயம் சமயமெனில் அச்சமயத்
தெய்வம் பிறைசூடும் தெய்வமெனில்-ஐவரைவென்(று)
ஆனந்த வெள்ளத்து அழுந்துவதே முத்தியெனில்
வானங்காள்! பெய்க மழை'

என்ற பாடலால், நெல்லை மாவட்டம் முழுவதும் பெருமழை கொட்டியதாக வரலாறு. அதேபோல,  சித்தர் சிவப்பிரகாசர் தம்மோடு வந்த அடியார்களை அழைத்து "மேகராகக் குறிஞ்சியை' பாட,  நாடு முழுவதும் பெருமழை பொழிந்ததாம். கொங்கு நாட்டுப் புலவராகிய தே.இலட்சுமண பாரதியார் என்பவர், ராமேசுவரத்திற்குச் சென்றபோது, சேதுபதியின் வேண்டுகோளை ஏற்று,

"தெண்டாயுதா! பழநிச் செல்வனே! உன்கிருபை
உண்டாவ தும்உலகில் உண்மையேல் -விண்டுமழை
எங்கும் பொழிய இராமநா தன்மனது
பொங்க அருளே புரி' 

என்று பாடிய அன்றே பெருமழை பொழிந்ததாம். விருதை சிவஞான யோகி என்பவர், முருகன் மீது ஏழு பாடல்களைப் பாடினார். பாடிய அன்றே பெருமழை பொழிந்ததாகக் கூறுவர். அதில் ஒரு பாடல் இது:

"செய்யவள் மருகா வேலா தேசிகா முருகா னந்தா
துய்யவெண் மேகம் எல்லாம் சூல்முற்றிக் கரிய வாகி
வையகம் வளம்பெற்று ஓங்க வான்மிசைக் கர்ச்சித் தேறி
வெய்யிலின் கொடுமை போக மிகமழை பொழியச் செய்யே'

காவிரி நதிநீர் தொடர்பான பிரச்னையில் தமிழகத்து மக்களுக்குத்  தண்ணீர் வருமா? வராதா என்கிற கேள்வி தமிழக மக்கள் சார்பில்   மறைந்த மூதறிஞர் அடிகளாசிரியரிடம் கேட்கப்பட்டபோது,  அதற்கு அவர்,  இறைவனிடம் முறையிடுகின்றேன் என்றுகூறி, 

"கருத்திளகாக் கருநாடரைக் காவிரிநீர் கேளோம்
கண்ணுதலே உன்னுடைய கருணைமழை கேட்டோம்
அருத்தியுடன் காலமுகில் அந்தரத்தில் தோன்றி
அச்சுதன்போல் அமுதுமழை அவனியின்கண் பொழிக!
திருத்தியுடன் கங்கைநீர் திருமதிநல் லறுகு
திகழ்ந்துவனப் புடனிற்கத் திகழவற் றிடையே
மருத்திகழக் கார்மலர்த்தும் கொன்றைமலர்க் கண்ணி
மணந்திருக்க மகிழ்ந்திருக்கும் மாண்புநெறி முடியோய்!'

என்று பாடி, இறைவனிடம் முறையிட்ட மறுநாள் பெரு மழை பொழிந்தது. ஆகவே, மேற்குறிப்பிட்ட அருளாளர்களின் அனைத்து பாடல்களையும் மனமுருகி இறைவன் திருமுன் பாடி,  வழிபட பெரு மழை பொழியும் என்பதில் ஐயமில்லை.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/23/பெருமழை-பொழிய-3177240.html
3177239 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, June 23, 2019 03:03 AM +0530
நிரம்ப நிரையத்தைக் கண்டந் நிரையம்
வரம்பில் பெரியானும் புக்கான் - இரங்கார்
கொடியார மார்ப! குடிகெட வந்தால்
அடிகெட மன்றி விடல்.    (பா-103)

தனி வடமாகிய முத்து மாலையை உடையவனே! பொய் கூறினால் உளவாகும் துன்பத்தை நூல்களால் மிகுதியாக அறிந்தும்,  அந்நரக உலகத்தின்கண், எல்லையற்ற குணங்களாற் பெரிய தருமனும் அரசாட்சி பெற்றுத் தங்குடியை நிலைநாட்டும் பொருட்டுப் பொய் கூறிப் புகுந்தான். ஆதலால்,  தங்குடி கெடுமாறு தோன்றுவதொன் றுண்டானால்  அவர் தீமையுறுதலுக்கு அஞ்சாராகி, தங்குடிநோக்கி வேரறத் தண்டஞ் செய்துவிடுக.

"நிரம்ப நிரையத்தைக் கண்டந் நிரையம் வரம்பில் பெரியானும் புக்கான்' என்பது பழமொழி.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/23/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3177239.html
3172261 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி குண்டக்க... மண்டக்க... -முனைவர் அ. தட்சிணாமூர்த்தி Monday, June 17, 2019 11:19 AM +0530
""குண்டக்க மண்டக்க வண்டி ஓட்டுறாங்க - கோளாறாப் போயிட்டு வாங்க'' - இது மதுரையில் குடியேறியபோது, மதுரை நண்பர் சொன்ன எச்சரிக்கை உரை. இது எனக்குப் புரியாத புதிராகவே இருந்தது. இது மதுரைக்கே உரிய வட்டார மொழி. 

"சட்ட விதிகள் பற்றிக் கவலைப்படாமல், முரட்டுத்தனமாக வாகனம் ஓட்டுபவர்கள் பலராக உள்ள நிலையில், பாதுகாப்புக்குரிய வகையில், துன்பம் ஏதும் இன்றிப் போய் வாருங்கள்' என்று நண்பர் அறிவுறுத்தினார் என்று ஓரளவுக்குப் புரிந்து கொண்டேன்.

மதுரை தமிழ் வளம் செறிந்த பழம் பெருமையுடைய நகரமாதலின், இவ்வழக்கில் ஏதோ வரலாறு மறைந்திருக்க வேண்டும் என்ற நோக்கில் சிந்தித்தபோது, தேவாரமும், திவ்யப் பிரபந்தமும் கை கொடுத்தது. சைவ நாயன்மார்களும், வைணவ ஆழ்வார்களும் பல்லவர் காலத்தில் சமணரோடும், பௌத்தரோடும் கடுமையாகப் போராடும் பக்தி நெறியினை வளர்த்தனர். 

திருஞானசம்பந்தரின் பதிகங்களில், ஒரு பாட்டு சமண, பௌத்தர்களை இழித்தும் பழித்தும் சாடுதலையே நோக்கமாகக் கொண்டது. அப்பர் பாடல்களிலும் இத்தகு பழிப்புரைகள் உண்டு. ஆழ்வார்களுள் தொண்டரடிப் பொடியாழ்வாரின் ஒரு பாடல் மட்டுமே அக்காலத்து சமய முரண்பாட்டுப் போரை நமக்குக் கோடிட்டுக் காட்டும். 

ஆழ்வாரின், "வெறுப்பொடு சமணமுண்டர், விதியில் சாக்கியர் நின்பால் என்ற பாட்டிலுள்ள "முண்டர்' என்ற சொல்லை நினைவில் வையுங்கள். அப்பர் பெருமான், தாம் சமண நெறி சார்ந்ததற்குக் கழிவிரக்கப்படுதலை பல சான்றுகளால் அறியலாம். அவற்றுள் ஒன்று,  ""குண்டனாய்ச் சமணரோடே கூடி நான் கொண்ட மாலை'' (தேவா.384) என்பது. குண்டன் என்பது முரடன், மூர்க்கன் எனப் பொருள்படும் வசைமொழி.

"குண்டனாய்த் தலைபறித்திட்டுக் குவிமுலையார்
நகை காணாது உழிதர்வேனை!''  (தேவா 45)

என்பதில் திகம்பர சமணனாகத் தாம் திரிந்து பற்றிய குறிப்புள்ளது. சாதாரண குண்டனாய் மட்டுமல்லாது, குண்டர்களுக்குத் தலைவனாகவும் தாம் விளங்கியதை எண்ணி நாணமுற்றார். ""சமணர்க்கோர் குண்டாக்கனாய்'' (தேவா. 963) என்ற குறிப்பைக் காணலாம். குண்டாக்கன் என்பதற்குத் தமிழ்ப் பேரகராதி தரும் பொருள், "குண்டர்க்குத் தலைவன்' என்பது. இன்னும் குண்டர் சட்டம் நம்மிடையே உண்டே! மூர்க்கர்கள்  (ரெளடிஸ்) என்று இதனை விளக்கு
கின்றனர்.

"முண்டன்' என்ற சொல்லை ஆற்றல்மிக்கவன் என்ற பொருளில் நாம் ஆள்கிறோம். இது மிண்டன் என்பதன் திரிபு. விறன்மிண்ட நாயனாரை நாம் அறிவோம். இந்த முண்டன் என்ற சொல்லுக்கு, ஆடையற்றவன் (திகம்பரன்) என்ற பொருளும் உண்டு. முண்டமாகத் திரிகிறான் என்பதும், ஒருவனை முண்டம் என்று இகழ்வதும், சமணர்களைத் தேவார திவ்யப் பிரபந்த ஆசிரியர்கள் திட்டிய வரலாற்றையே தெரிவிக்கின்றன. குண்டன் குண்டாக்கன் ஆனவாறே மிண்டன், மிண்டாக்கனாக ஆகலாமல்லவா?

""மிண்டர் பாய்ந்து உண்ணும் சோற்றை விலக்கி நாய்க்கிடுமினீரே'' (திருமாலை) எனத் தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் கூறவில்லையா? முரட்டுத்தனமாக, அறிவீனத்தோடே பேசும் பேச்சு என்ற பொருளை, ""பிண்டியர்கள் மிண்டு மொழி'' (தேவா.49) என்று வரும் பகுதி கொண்டு உணரலாம். தமிழ்ப் பேரகராதி மிண்டுதல் என்ற சொல்லுக்கு வலியராதல், மதம் கொண்டவர் என்ற பொருள்களைத் தருகிறது.

இச்சான்றுகளால், பல்லவர் காலத்தில் நடந்த சமயப் புரட்சியில், சைவ, வைணவர்கள் தம் எதிரியரான சமணரையும், பௌத்தரையும் பழித்துப் பேசிய வரலாற்றின் எச்சங்களாகவே "குண்டக்க மண்டக்க' என்னும் வழக்காறு இருந்துள்ளது தெளிவாகிறது. 

இனி, "கோளாறு' பற்றிப் பார்க்கலாம். வயிற்றுக் கோளாறு, மூளைக் கோளாறு என்பவை நமக்குப் பழக்கமானவை. தாறுமாறான நிலையை இது குறிக்கிறது. தாறுமாறு, குற்றம் என்ற பொருள்களைத் தலைமையானவையாகப் பேரகராதித் தருகின்றது. தேவாரத்தில் "கோள்' என்பது "தீமை' என்று பொருள்படும். இதற்கு ஞானசம்பந்தர் பாடிய "கோளறு பதிகமே' சான்று. 

"கோள் அற' அதாவது, யாதொரு தீமையும் இல்லாத வகையில் போய் வருமாறு வற்புறுத்துவதே, "கோளாறாய்ப் போங்கள்'' என்பது. பேச்சில் கோள்+அற என்பது கோளாறா என்று திரிந்து போயிற்று. சமண சமயத்தாரோடு அனல் வாதமும், புனல் வாதமும் புரிந்த ஞானசம்பந்தர் வரலாற்றோடு "கோளாறு' என்பது தொடர்புடையது என்பதை அறிய, நமக்கு இன்று வியப்பு ஏற்படுகின்றது!

மக்களின் பேச்சில் மறைந்து கிடக்கும் வரலாறுகள் மிகப் பலவாகும். நுட்பமாகச் சிந்தித்தால் நூற்றுக்கணக்கான வரலாறுகளை மக்கள் பேச்சிலிருந்து உணர வாய்ப்புண்டு.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/16/ண்டக்க-ண்டக்க-3172261.html
3172264 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, June 16, 2019 02:21 AM +0530
இரண்டு வாரங்களுக்கு முன்பு  "இந்த வாரம்' பத்தியில் "தென்னாப்பிரிக்காவில் இருக்கும் நமது வம்சாவழியினர்' என்று நான் குறிப்பிட்டிருந்தது விவாதப் பொருளாகியிருக்கிறது. கடிதம், மின்னஞ்சல், கட்செவி அஞ்சல், குறுஞ்செய்தி என்று  நாலாபுறமிருந்தும் கேள்விக் கணைகள். "வம்சாவளி' என்று தானே குறிப்பிடுவது வழக்கம். நீங்கள் "வம்சாவழி' என்று குறிப்பிட்டிருக்கிறீர்களே என்று விமர்சனங்கள்.

"வம்சாவழி' என்ற சொல்லுக்கு "சந்ததி' என்று சொல்லப்படும் "பரம்பரை வழி' என்று  பொருள்.  வாழையடி வாழை என வருவது  குலவழி, மரபுவழி என்று பழகு மொழியில் கையாளப்படுகிறது. ""தேரான் பிறனைத் தெளிந்தான் வழிமுறை தீரா இடும்பை தரும்'' என்கிற "தெரிந்து தெளிதல்' அதிகாரத்தின் 508-ஆவது குறள்,  "வழி' என்கிற சொல்லுக்கு  விளக்கம்.  எவ்விதக் குறைவுமின்றி சீராகத் தங்குதடையின்றிச் செல்வது வழி.  அதனால், "வம்சாவழி' என்று குறிப்பிடுவதில் தவறில்லை. 

அதே நேரத்தில், "வம்சாவளி' என்பதும் ஏற்புடையதே!  "வம்சம்' என்றால், ஒரு சந்ததியில் வந்தவர்கள் என்று பொருள். "ஆவளி' என்றால்  "வரிசை'. தீபங்களின் வரிசை "தீபாவளி' என்று வழங்குவது போல, வம்ச வரிசை "வம்சாவளி' என்று வழங்கப்படுகிறது.  

அரை நூற்றாண்டு காலத்துக்கு முன்பு வரை "வம்சாவழி' என்பது பரவலாகக் கையாளப்பட்டு அதற்குப் பின்னால் "வம்சாவளி' என்பது வழக்கமாக மாறிவிட்டது. குறிப்பாக,  தமிழகத்திலிருந்து இலங்கைக்குத்  தேயிலைத் தோட்டங்களில் பணிபுரியச் சென்றவர்களின் வம்சத்தினர் "இந்திய வம்சாவளித் தமிழர்கள்' என்று அழைக்கப்பட்டதால்,  "வம்சாவழி' என்பது மெல்ல மறைந்து "வம்சாவளி' என்பது பழகு மொழியாகக் கையாளப்பட்டு வருகிறது. 

"உலகத்தோடு ஒட்ட ஒழுகல்' என்பதற்கிணங்க நமது "வம்சாவழி'யினர் என்பதை "வம்சாவளி'யினர் என்று திருத்திக் கொள்வதில் எனக்கு எந்தவிதத் தயக்கமும் இல்லை. ஏற்றுக்கொள்கிறேன். 


""இவ்வுலகில் மூன்று பொருள்கள் விலைமதிக்க முடியாதவை என்கிறார்கள் சான்றோர். அவை... தண்ணீர், உணவு,  அறிவுரை. இம்மூன்றில் என்னாலான மூன்றாவதைக் கொடுத்திருக்கிறேன் - பழைய சாக்லேட்டை  புதிய பாக்கெட்டில்!'' என்கிற முன்னுரையுடன்  தனது "பத்து கட்டளைகள்' என்கிற புத்தகத்தை சமர்ப்பித்திருக்கிறார் எழுத்தாளர் ஜி.கெளதம்.  அந்தப் பீடிகை என்னைக் கவர்ந்தது. விறுவிறுப்பாகப் பக்கங்களைப் புரட்டுவதும் படிப்பதுமாக உண்மையாகவே சாக்லேட்டை  சுவைப்பதுபோல சுவாரசியமாகப் பயணித்தேன்.

ஓரிரு மாதங்களுக்கு முன்னால் என்னைச் சந்திக்க வந்திருந்த  ஜி.கெளதம் என்கிற எழுத்தாளர் குறித்து கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன், படித்திருக்கிறேனே தவிர அவரை சந்தித்ததில்லை. 

"பத்து கட்டளைகள்' புத்தகத்துக்கும் விவிலியத்தின் பத்து கட்டளைகளுக்கும் தொடர்பு எதுவும் கிடையாது. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் "ஜூனியர் போஸ்ட்'  வார இதழில் வெளியாகிப் பல்லாயிரக்கணக்கான வாசகர்களின் ஏகோபித்த பாராட்டுகளைப் பெற்ற இந்தக் கட்டுரைகளின் தொகுப்பு, அவர் கூறுவது போல தன்னம்பிக்கை நூல்களில் ஒரு தனி ரகம். 

நேர விரயமின்றி உடற்பயிற்சி, குழந்தையை புத்திசாலியாக வளர்ப்பது, சொந்தத் தொழில் தொடங்குவது, திருப்திகரமான மண வாழ்க்கை, மனதளவில் சந்தோஷம் உடலளவில் உற்சாகம், செயல்களின் தனித்தன்மை, பணக்கஷ்டம் இல்லாமல் வாழ்வது, 24 மணி நேரத்தை முழுமையாகப் பயன்படுத்திக் கொள்வது, இவை எல்லாம் ஏன்,  பட்டுப்புடவை முதலிய பல்வேறு பிரச்னைகள், அவை குறித்து வளவள என்று இல்லாமல் சின்னச் சின்ன உதாரணங்களுடன் விளக்கம். ஒவ்வொரு தலைப்பு குறித்தும் பத்து வழிமுறைகள். இதுதான் "பத்து கட்டளைகள்' புத்தகம்.

"எடுத்தோம் படித்தோம் என்பதோடு மட்டும் நின்றுவிடாமல்,  படித்த கட்டளைகளை நினைவில் வைத்துக்கொள்ளப் பழகுங்கள். நினைவில் நிற்பவற்றை செயல்படுத்திப் பழகுங்கள்' என்கிற எழுத்தாளர் கெளதமின் பின் குறிப்பைப் பின்பற்ற முயற்சிக்கிறேன்.

 

"கிரேஸி தீவ்ஸ்  இன் பாலவாக்கம்'  நாடக அரங்கேற்றத்தன்று நான் இருந்ததாக நினைவு. அது முதலாவது காட்சிதானா என்று நிச்சயமாகச் சொல்ல முடியவில்லை. "கிரேஸி' மோகனின் நெருங்கிய நட்பு வட்டத்தில் நான் இருந்ததில்லை. ஆனால், அவரது ரசிகர் கூட்டத்தில் அன்று முதல் தொடர்ந்து இருந்து வந்திருக்கிறேன்.

"கிரேஸி' மோகன் நான் பார்த்து பிரமித்த  "அஷ்டாவதானி'. இவருக்குத் தெரியாத விஷயம் எதுவுமே கிடையாதா என்று நம்மை வியப்பில் ஆழ்த்திவிடுவார். சரஸ்வதி நாக்கில் அமர்ந்திருக்கிறார் என்பார்கள்.  "கிரேஸி' மோகனுக்கு நகைச்சுவை நாக்கில் அமர்ந்திருந்தது. விரசம் கலக்காமல், வயிறு குலுங்கச் சிரிக்க வைக்கும் வித்தை அவருக்கு இயல்பாகவே கைவரப்பெற்றிருந்தது.

"கிரேஸி' மோகனின் மறைவின்போது நான் சென்னையில் இல்லை. அதனால் அவரது இறுதிச் சடங்கில் கலந்து கொள்ள முடியவில்லை. அதனாலென்ன? எப்போதுமே சிரித்த முகத்துடன், வாய் நிறைய வெற்றிலை சீவலும், வார்த்தை நிறைய நகைச்சுவையுமாக எனது மனத்திரையில்  "கிரேஸி'  இருப்பார் என்று ஆறுதலடைந்தேன்.

நாடகம், சினிமா இல்லாமல்  "கிரேஸி' மோகனுக்கு இன்னொரு மறுபக்கம் உண்டு. அதுதான் அவருக்குள் இருக்கும் கவிஞர். அவருக்குப் பிடித்தமான பொழுதுபோக்கே "வெண்பா' இயற்றுவதுதான். கவிதை புனையும் ஆற்றலுள்ள "கிரேஸி' மோகன் ஏன் சினிமாவுக்குப் பாட்டெழுதவில்லை என்று தெரியவில்லை.  "கிரேஸி' மோகன் எழுதிய புதுக்கவிதை ஒன்று நினைவுக்கு வருகிறது. இந்த வாரத்துக் கவிதையாக அதைத் தருகிறேன்.

 

எந்தக் குழந்தையும்
கிருஷ்ணன்தான்
குழந்தை மண்ணைத் தின்றால்
வாய்க்குள் பார்
வையம் தெரியாவிட்டால்
ஐயமே இல்லை - நீ
யசோதை இல்லை!

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/16/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3172264.html
3172263 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "சீரொடும் தா!' -முனைவர். இரா. மாது DIN Sunday, June 16, 2019 02:18 AM +0530 கம்பராமாயணம்,  யுத்தகாண்டம், மீட்சிப்படலம். ராவணவதம் ஆயிற்று. அசோக வனத்தில் இருந்த சீதையை அழைத்து வருமாறு ராமன் வீடணனிடம் கூறினான். "வீடண, சென்றுதா நம தேவியைச் சீரொடும்' என்பது கம்ப ராமாயண தொடர்.

வீடணன் சென்றான்; சீதையை வணங்கினான்; "வெற்றி கைகூடிவிட்டது. ராமபிரான் நின்னைக் காண விரும்புகிறான். தேவர்களும் உன்னை வணங்கக் காத்திருக்கின்றனர். நீ கவலை ஒழிக. அலங்காரம் செய்துகொண்டு எழுந்தருள்க' என்றான்.

அலங்கரித்துக் கொள்ள சீதை விரும்பவில்லை. "நான் இங்கே இவ்விதம் இருந்த விதத்தைப் பெருமானும் இமையவர்களும் முனிவர்களும் கற்புடைய  மகளிரும் காண்பதே பெருமை தருவது. வீரனே, நீ சொல்லியபடி அணி செய்து கொள்வது சிறப்புடையதன்று' என்றாள்.

உடனே வீடணன் சீதையை நோக்கி, "இராமபிரானது கட்டளையால் நான் இது கூறினேன்' என்றான். பிராட்டி சம்மதம் தந்தாள். வேதங்களில் உள்ள சிக்கல் கண்டு நீக்கிடத் திருமால் வேதவியாசராக அவதரித்து வகை செய்தது போன்று சீதையின் கூந்தற் சடையை மெதுவாக முறைப்படி சீவிச் சிடுக்கு அறுத்து வகைப்படுத்தி வாரிவிடும் பணியை அரம்பை செய்தாள்.  மங்கல நீராட்டி   ஒப்பனை செய்யப்பட்ட பிராட்டி ராமன் முன் வந்தாள்.

இராமன் சீதையை  நோக்கினான்; கடிந்து பேசத் தொடங்கினான்.  ஏழு செய்யுள்களில் அவனது சீற்றம் காட்டப்படுகிறது. "நீ அறுசுவை உணவு உண்டுவாழ்ந்தாய். நான் ஏற்றுக் கொள்வேன் என நினைந்து வந்தாயோ? உன்னை மீட்பது எனது நோக்கம் இல்லை.  மனைவியைக் கவர்ந்து சென்றவனை ராமன் கொல்லவில்லை என்னும் பழி என்னைச் சேராதிருக்கவே அது செய்தேன்.  உன் நற்குணங்கள் ஒழிந்துவிட்டன. நீ ஒருத்தி தோன்றியதால் பெண்மைக் குணங்கள் கேடு அடைந்துவிட்டன.  உயர்குலத்து மகளிர் தம் கணவரைப் பிரிந்த காலத்தில் தம்முடைய புலன்களை அடக்கி வைப்பர்; தலை மயிரைச் சீவி முடிக்கமாட்டார்; சடைத் தொகுதியுடன் பெருந்தவம் செய்தவராய் இருப்பர்; இடையே ஒரு பழி நேர்ந்தால் உயிர் விடுவர். நீ அங்ஙனம் இல்லையே. நீ இறந்து போ' என்றான்.

"நம தேவியைச் சீரொடும் தா' எனச் சற்றுமுன் கூறியவன்தானே இவன். சீதை ஒப்பனை புனைந்து வந்தவுடன் இப்படிப் பேசுகிறானே?  "தேவியை அடைந்த பின்னும் திகைத்தனன் போலும் செய்கை'  என்று தானே நினைக்கத் தோன்றுகிறது.

உலகத்திற்காக அண்ணலும் அவளும் நடத்திய நாடகக்காட்சி எனச் சொல்லிவிட்டு ஒதுங்கி விடலாமா? உண்மை வேறாக இருக்குமோ? ஐயம் என்னும் ஆழ நெடுந்திரை ஆறு கடந்திட வழியுண்டா?

சுந்தரகாண்டம் காட்சிப் படலம்.  சீதையைத் தேடி இலங்கைக்குச் சென்ற அனுமன் ஊரெங்கும் தேடினான். அசோகவனத்தில் கண்டான்; "இப்பிராட்டி பிறந்ததால் உயர்குலப் பிறப்பு தவம் செய்ததாயிற்று. வெட்கம் என்னும் பண்பானது தவம் செய்து உயர்நிலை அடைந்தது. அருமையே அருமையே யார் இது ஆற்றுவார்! கற்பினைக் காத்தலாகிய தவத்தினைச் செய்து இங்கு இவள் இருக்கும் தன்மையை ராமபிரான் காணத் தவம் செய்யவில்லை' எனப் பலப்பல எண்  ணிப் போற்றினான். 

சீதையிடம் கணையாழி தந்து அவளிடமிருந்து சூடாமணி பெற்றுத் திரும்பிய அனுமன் சீதையின் பெருமையைச் சாற்றினான். தவம் செய்த தவமாம் தையல், உன் தம்பி இலக்குவன் அமைத்திருந்த அதே பர்ணசாலையில் உள்ளாள் என்றான்.

"தவம் செய்த தவமாம் தையல்' என்று அனுமன் கூறிய 
வாசகம் ராமபிரான் செவியில் புகுந்து சிந்தையுள் சென்றது; 

நின்றது. பிராட்டியின் தவக்கோலத்தைக் காண வேண்டும் எனப் பெருமானும் ஆசைப்பட்டான். என் செப்ப?  ராமன் தன் கமலக்கண்களால் காண நோற்றிலன் என்பதே இன்றுவரை நின்றிருக்கும் குறை.

"சீரொடும் தா' என ராமன் கூறியது இந்தக் கருத்தில்தான். வீடணன் தான் சீர் என்பதற்குச் சிறப்பு எனப் பொருள் கொண்டுவிட்டான். "ஜனகன் செல்வியாகிய சீதையை நீராட்டி, மணம்மிக்க வண்ணப்பூச்சுகளாலும் சிறந்த அணிகலன்களாலும் அலங்காரம் செய்வித்து, விரைவில் இங்கே அழைத்து வருவாயாக' (வான்மீகம் 6:111:7) இது ராமன் கூற்று.

கம்பரின் ராமன் "தவம்' என்னும் பொருளில் "சீர்' என்னும் சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறான். "சீர்' என்பதற்குத் தவம் எனப் பொருள்கொள்ளச் சான்று உண்டா?

"இறந்தமைந்த சார்புடையர் ஆயினும் உய்யார்
சிறந்தமைந்த சீரார் செறின்' (குறள்-900)

மிகவும் சிறப்புடைய தவத்தினை உடையவர் சினம் கொள்வாரானால் எத்தனை படை வலிமை கொண்ட வேந்தராயினும் தப்பிப் பிழைத்தல் இயலாது.  இது கருத்து. "சீரார்' என்பதற்குப் பரிமேலழகரும், பாவாணரும் "தவம் உடையவர்' என உரை கூறியுள்ளனர்.  "சீர்-சிறப்பு; தவத்துக்குப் பண்பாகு பெயர்' என்பார் வை.மு.கோ.

"தவ வேடத்தோடு' என ராமன் நினைத்துக்கூற "அலங்காரத்தோடு' என வீடணன் கருதும்படியான சொல்லாட்சியைக் கம்பர் அமைத்தது ஏன்?

ராமனது எண்ணத்துக்கு இசைய வீடணன் சீதையை அழைத்து வந்திருந்தால் அக்கினிப் பிரவேசத்துக்கு இடமில்லை.  கற்பின் கனலியைக் கனலில் இறங்குமாறு  செய்யக் கம்பருக்குச் சம்மதமில்லை.  எனினும், மூல நூலோடு இசைந்தே முடிக்க         வேண்டும்.  தானும் இமையவர் முதலானவரும் தவ வேடத்தைக் காண இயலாத சூழல் நேர்ந்துவிட்டதால் சீதையின் தவத்தினுடைய ஆற்றலை அனைவரும் உணருமாறு செய்ய வேண்டிய கடப்பாடு ராமனுக்கு முன் நிற்கிறது. அக்கினிப் பிரவேசம் சாட்சியாகிறது.

 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/16/சீரொடும்-தா-3172263.html
3172262 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சிலேடையில்       இளைப்பாறி.... -எஸ். ஆதீனமிளகி DIN Sunday, June 16, 2019 02:17 AM +0530
நகைச்சுவையில் பல பிரிவுகள் உண்டு. அவற்றுள் ஒன்று சிலேடை. இது சுவையானதோ இல்லையோ சுலபமானது அல்ல. தமிழகத்தில் தொன்மையான கணித முறையிலே பின்னங்களுக்கு தனித் தனியே பெயர்கள் வழங்கி வந்துள்ளார்கள். முக்கால் என்றால் எல்லோரும் அறிவர். 

மூன்றுக்குக் கீழே நான்கு தீ அரை என்பது பாதி. ஒன்றின் கீழ் இரண்டு ணீ. கால் என்பது நான்கில் ஒன்று - டீ. அரைக்கால் அதிலே பாதி. ஒன்றின் கீழ் எட்டு 1/8 மாகாணி, பதினாறில் ஒரு பங்கு 1/16 மாவும் காணியும் சேர்ந்தது மாகாணி. அப்படியானால் மா எது? காணி எது? மா என்பது இருபதில் ஒரு பங்கு 1/20 காணி, எண்பதில் ஒரு பங்கு 1/80 இரண்டும் கூட்டினால் வருவது மாகாணி, மாவும் காணியும் இப்போது நம் வழக்கில் இல்லை.

இந்த வாய்ப்பாட்டை அமைத்துச்  சிலேடையாகப் பாடப்பட்ட பாடல் இது.

"முக்காலுக்கு ஏகாமுன் முன்னரையில் வீழாமுன்
அக்கா லரைக்கால்  கண்டு அஞ்சாமுன் - விக்கி
இருமாமுன் மாகாணிக்கு ஏகாமுன் கச்சி
ஒருமாவின் கீழரை இன்று ஓது'

முக்கால்,  அரை, அரைக்கால், மா, இருமா, மாவின் கீழ் அரை என்று ஓடுகிறது பாடல். காளமேகப் புலவர் இந்தக் கணிதப் பெயர்களை வைத்துக் கொண்டே வாழ்க்கையின் கணிதத்தையே கணித்து, மரணத்துக்கு முன்பு இறைவன் திருவருளை நாட வேண்டியதன் அவசியத்தை  நமக்குச் சொல்கிறார்.

"முக்காலுக்கு ஏகாமுன்'- முக்கால்-மூன்று கால்கள். அந்த நிலைக்கு வருவதற்கு முன்பாக.  "முன்னரையலி வீழாமுன்' - முன்னரை- முன் நரை. முற்பட்டு வருகின்ற நரைப் பருவத்தில் விழுவதற்கு முன்பாகவே.

"அக்கா லரைக்கால் கண்டு அஞ்சா முன்' - அக்காலரை - அந்தக் காலரை, எம தூதரை. கால் கண்டு அஞ்சா முன் - கால்கள் பார்த்து நடுங்கும் முன்பாக).  அந்தக் காலரைக் கண்டு கால்கள் தள்ளாடுவதற்கு முன்பாக "விக்கி இருமா முன்' - (இருமாமுன் - இருமுவதற்கு முன்பு). விக்கலும் இருமலும் வந்து பற்றிக் கொள்ளும் முன்பே! "மாகாணிக்கு ஏகாமுன்' - (மாகாணி - பெரிய காணி, பொது நிலமாகிய மயானம்) மயான பூமியை அடைவதற்கு முன்பாக.

"கச்சி ஒரு மாவின் கீழரை' - காஞ்சிபுரத்தில் ஒப்பற்ற மாமரத்தின் கீழ் இருக்கும் ஏகாம்பரேசுவரரை, "இன்று ஓது - இறைவனைத் தள்ளிப் போட்டுக்கொண்டே வராமல் இப்போதே ஓதித் துதிப்பாயாக'. இதே கணித முறையில் சென்ற நூற்றாண்டில் அமைந்த சிலேடை ஒன்று...

ஒரு செல்வந்தர். இவர் வீட்டுக்குத் துறவி ஒருவர் வந்திருந்தார். செல்வந்தர் துறவியிடம் மிகுந்த மரியாதை உடையவர்.

துறவி வந்த நேரம், செல்வந்தர் மகன் துறவிக்கு மரியாதை தராமல் கால் மேல் கால் தூக்கிப் போட்டு உட்கார்ந்திருப்பதைப் பார்த்த செல்வந்தருக்குக் கோபம் உண்டாயிற்று. கோபத்தை வெளியே காட்ட முடியாத நிலை. தன் உதவியாளரைக் கூப்பிட்டு ஏதோ வியாபார விஷயம் பேசுவது போல்,

"ஈரரைக்கால் மேல் நாமாகாணி ஏறி இருக்க
அதை எம்  மாகாணி கொடுத்து இறக்கு' 

என்றார். ஈரரைக்கால் என்றால் (8 ல 1/6)  அதாவது அரை (இந்த இடத்தில் அறை). மொத்த பாட்டின் பொருள்: கால் மேல் கால் ஏறி இருக்க, அதை அறை கொடுத்து இறக்கு என்பதாகும்.

இமயத்துக்குள்ளும் அறிவுக்குள்ளும் பாய்ந்து சென்று உணர்விலே ஒன்றி நின்று பேசுகின்ற ஒண்கவிகளோடு, இத்தகைய எண் கவிகளும், ஒரு மொழிக்கு அவ்வப்போது  வேண்டியதுதானே! வேறு எந்த மொழிக்கும் இல்லாத இந்தச் சிறப்பு தமிழ் மொழிக்குக் கிட்டியது பெரும் பேறாகும்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/16/சிலேடையில்-------இளைப்பாறி-3172262.html
3172260 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, June 16, 2019 02:12 AM +0530
எனக்குத் தகவன்றால் என்பதே நோக்கித்
தனக்குக் கரியாவான் தானாய்த் - தவற்றை
நினைத்துத்தன் கைகுறைத்தான் தென்னவனும் காணார்
எனச்செய்யார் மாணா வினை.    (பா-102)

பாண்டியனும்,  எனக்குத் தகுதியன்று என்பதனை ஆராய்ந்து அறிந்து, தனக்குச் சான்றாவான் தானேயாய் நின்று, கதவையிடித்த குற்றத்தை நினைத்து  தனது கையை வெட்டி வீழ்த்தினான். (ஆகையால்)  அறிவுடையோர் பிறர் காண்டலிலர் என்பது கருதிச் செய்தலிலர் மாட்சிமைப்படாத செயலை. (க-து.) அறிவுடையோர் பிறர் காணாமை கருதித் தீய செயல்களைச் செய்யார். "காணார் எனச் செய்யார் மாணா வினை' என்பது பழமொழி.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/16/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3172260.html
3167579 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, June 9, 2019 01:32 AM +0530 ஈகைப் பெருநாள் மலர் வெளியீட்டுக்கு மயிலாடுதுறையிலிருந்து நாகூருக்குக் கவிஞர் யுகபாரதி, முனைவர் ஹாஜாகனி, எங்கள் ஆசிரியர் குழுவைச் சேர்ந்த ஈகைப் பெருநாள் மலரைத் தயாரித்த சர்ஃப்ராஸ் மூவருடனும் காரில் பயணித்தபோது, நாங்கள் பகிர்ந்துகொண்ட செய்திகள் ஏராளம்... ஏராளம்...
 தோழர் மணலி கந்தசாமி பற்றிப் பேசத்தொடங்கி, தமிழகத்தில் பொதுவுடைமை இயக்கம் கொடிகட்டிப் பறந்த காலத்தையும், அந்த இயக்கம் உருவாக்கிய தலைசிறந்த ஆளுமைகள் பற்றியும் நானும் கவிஞர் யுகபாரதியும் பரிமாறிக்கொண்ட செய்திகள் முனைவர் ஹாஜாகனிக்கும், சர்ஃப்ராஸுக்கும் புதியதாகவும் வியப்பளிப்பதாகவும் இருந்திருக்கக்கூடும்.
 சாதாரணமான செய்திகளையும், சம்பவங்களையும்கூட மிகைப்படுத்தி ஆவணப்படுத்தும் திராவிட இயக்கங்களின் அதிபுத்திசாலித்தனம், தமிழக தேசிய இயக்கத்தினருக்கு இல்லாமல் போனது துரதிருஷ்டம். எவ்வளவு பெரிய தலைவர்கள், எத்தனை எத்தனை ஆளுமைகள், எத்துணை தியாகங்கள், அடேயப்பா...! சட்டப்பேரவை, மக்களவைப் பிரதிநிதித்துவத்துக்காகத் தங்களது தன்மானத்தை மட்டுமல்ல, அவர்களது வரலாற்றையே அல்லவா திராவிடக் கட்சிகளின் காலடியில் தேசியக் கட்சிகள் அடமானம்
 வைத்திருக்கின்றன.
 தோழர் ஜீவபாரதிக்கு ஒரு வேண்டுகோள். தமிழகப் பொதுவுடைமை இயக்க வரலாற்றை அவர் எழுதிப் பதிவு செய்ய வேண்டும். மார்க்சிஸ்ட் கட்சி, இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி, சோஷலிஸ்ட் கட்சி என்கிற வேறுபாடு இல்லாமல் அந்தக் கட்சிகளிலிருந்த ஒப்பாரும் மிக்காரும் இல்லாத, தன்னலமற்ற, கொள்கைப் பிடிப்புள்ள ஆளுமைகளை அந்தத் தொகுப்பில், இன்றைய தலைமுறையினருக்கு அடையாளம் காட்ட வேண்டும்.
 
 இயக்குநர் திலகத்தாலும் (கே.எஸ்.கோபாலகிருஷ்ணன்), இயக்குநர் சிகரத்தாலும் (கே.பாலசந்தர்) தலைசிறந்த கதாசிரியர், வசனகர்த்தா என்று அடையாளம் காணப்பட்ட அற்புதமான ஆளுமை எம்.எஸ்.பெருமாள். நிரந்தர அரசுப் பணியில் சேராமல் தன்னை முழுமையாகக் கலைத்துறையில் ஈடுபடுத்திக் கொண்டிருந்தால், ஒருவேளை என் பெருமதிப்பிற்குரிய ஐயா சுகி.சிவத்தை எம்.எஸ். பெருமாளின் இளவல் என்றுதான் குறிப்பிட்டிருப்பார்கள்.
 அகவை 73-இல் நடைபோட்டுக் கொண்டிருக்கும் எம்.எஸ்.பெருமாள் ஏறத்தாழ 58 ஆண்டுகள் ஊடகவியலாளராக வலம்வந்து கொண்டிருப்பவர்.
 சுகி.சுப்பிரமணியம் என்கிற ஜாம்பவானுக்குப் பிறந்த ஜாம்பவான்.
 அகில இந்திய வானொலி நிலையத்துடனும், தொலைக்காட்சி நிலையத்துடனும் தன்னை இணைத்துக் கொண்டுவிட்ட எம்.எஸ்.பெருமாளின் கற்பனையின் திரை வடிவம்தான் 1974 தீபாவளி அன்று வெளியான "அவள் ஒரு தொடர்கதை'. அந்தக் கதை திரைப்படம் ஆனதன் பின்னணியில் ஒரு சுவாரசியம் இருக்கிறது.
 கே.பாலசந்தரின் "அரங்கேற்றம்' திரைப்படம் வெளியானபோது, "கணையாழி' இதழில் அந்தத் திரைப்படம் குறித்து அகிலன் கண்ணன் விமர்சனம் எழுதுகிறார். அதில், ஜெயகாந்தனின் "பிரம்மோபதேசம்' குறுநாவலையும், எம்.எஸ்.பெருமாளின் சிறுகதையையும் அந்தத் திரைப்படம் நினைவுபடுத்துவதாகக் குறிப்பிடுகிறார். ஆனால், எந்தச் சிறுகதை என்று குறிப்பிடவில்லை.
 1972 மார்ச் மாதம் "கலைமகள்' இதழில் வெளியான எம்.எஸ்.பெருமாளின் குறுநாவல் "வாழ்க்கை அழைக்கிறது'. அகிலன் கண்ணனின் விமர்சனம் கே.பாலசந்தரை அந்தக் குறுநாவலைத் தேடிப்பிடித்துப் படிக்க வைக்கிறது. விளைவு, பல்வேறு மாற்றங்களைக் கண்டு அந்தக் குறுநாவல் "அவள் ஒரு தொடர்கதை'யாக வெள்ளித்திரையில் தனி முத்திரை பதிக்கிறது.
 எம்.எஸ்.பெருமாள் சென்னை வானொலியிலும், தொலைக்காட்சி நிலையத்திலும் செய்து காட்டியிருக்கும் அற்புதங்கள் ஏராளம். வானொலி நாடகங்கள் என்பவை அவ்வளவு எளிதானதல்ல. அவற்றுக்கு எழுத்து வடிவமும் கிடையாது. ஒளி வடிவமும் கிடையாது. ஓவிய இணைப்பும் கிடையாது. உணர்ச்சியையும், பாவங்களையும் வசனங்கள் மூலமாகவும், வசன உச்சரிப்பின் மூலமாகவும் வெளிப்படுத்தி, நேயர்களைக் கட்டிப்போடும் அசாத்திய திறமை இருந்தால் மட்டுமே அவை வெற்றியடைய முடியும்.
 எம்.எஸ்.பெருமாளின் "காப்புக்கட்டிச் சத்திரம்', "ஜனதா நகர்' போன்ற தொடர்கள் எனது பள்ளி நாள்களில், வானொலிப் பெட்டியின் முன்னால் குடும்பத்தினருடன் அமர்ந்து ஆர்வத்துடன் கேட்டு ரசித்தவை. நான் மட்டுமா? ஒட்டுமொத்த தமிழகமே ரசித்த வானொலி நாடகங்கள் அவை.
 ஏறத்தாழ 60 ஆண்டுகால வாழ்க்கை அனுபவத்தில் எம்.எஸ்.பெருமாள் நெருங்கிப் பழகிய ஏழு ஆளுமைகள் குறித்த தனது அனுபவங்களை "சிகரங்களுடன் நான்...' என்கிற பெயரில் தொகுப்பாக வெளிக்கொணர்ந்திருக்கிறார். டாக்டர்
 சீர்காழி கோவிந்தராஜன், நடிகையர் திலகம் சாவித்திரி, இயக்குநர் கே.எஸ்.கோபாலகிருஷ்ணன், சென்னைத் தொலைக்காட்சியின் முதல் இயக்குநர் சி.ஆர்.முரளிதரன், மனோரமா, இயக்குநர் சிகரம் கே.பாலசந்தர், கவிஞர் சுப்பு ஆறுமுகம் ஆகிய ஏழு பேர் குறித்து அவர் பதிவு செய்திருக்கும் சுவாரசியமான சம்பவங்களை அந்தப் புத்தகத்தை நீங்கள் படித்து ரசிக்க வேண்டும்.
 சாவித்திரி குறித்த பதிவு பல இடங்களில் நெகிழ வைக்கிறது. மனோரமா குறித்த செய்திகள் வியக்க வைக்கின்றன. கே.எஸ்.ஜி. குறித்தும் , கே.பாலசந்தர் குறித்துமான அவரது அனுபவங்கள், அந்த ஆளுமைகளின் தனித்துவத்தை எடுத்துரைக்
 கின்றன.
 அண்ணனின் புத்தகத்துக்கு முன்னுரை எழுதியிருப்பவர் தம்பி சுகி.சிவம். ""எம்.எஸ்.பெருமாள் புத்தகத்துக்கு நான் எப்படி முன்னுரை எழுத முடியும்?அவர்தான் எனக்கு முன்னுரை'' என்கிற சுகி.சிவத்தின் பதிவை மிகவும் ரசித்தேன்.
 
 கவிஞர் எழில் என்பவரின் கவிதை இந்த மாத "கணையாழி' இதழில் வெளியாகியிருக்கிறது. கவிதையின் தலைப்பு, "கைநாட்டுக் கவிதை'. அந்தக் கவிதையின் சுருக்கம் இது:
 பேனா முனையைக்
 கட்டைவிரலில் தேய்த்துக்
 கைநாட்டுப் பதிப்பார்
 அப்பா
 ஊருக்கே நாட்டாண்மை
 தாத்தா கூட
 கட்டை வண்டி மசையைக்
 கட்டைவிரலில் பிரட்டித்தான்
 உருட்டுவார்;
 என்னைக்
 கான்வென்ட்டில்
 படிக்க வைத்தார்கள்
 இருந்தும் என்ன?
 தினமும் இரண்டு முறை
 கைநாட்டு வைக்கிறேன்
 பயோமெட்ரிக்கில்!
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/09/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3167579.html
3167578 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பூவிழும் ஓசையிலும் பொலிந்தது காதல் DIN DIN Sunday, June 9, 2019 01:28 AM +0530 அவன் இரவிலே வர ஆசைப்பட்டான். தோழிக்கும் உடன்பாடுதான். ஆயினும், இரவிலே உறங்கிவிட்டால் என் செய்வது? இதிலும் ஓர் உளவியல் என்னவென்றால், "உள்ளத்தில் நல்ல உள்ளம் உறங்காது' என்பதுதான் அது.
 "கொன்ஊர் துஞ்சினும் யாம்சுஞ் சலமே
 எம்இல் அயலது ஏழில் உம்பர்
 மயிலடி இலைய மாக்குரல் நொச்சி
 அணிமிகு மென்கொம்பு ஊழ்த்த
 மணிமருள் பூவின் பாடுநனி கேட்டே' (138)
 தலைவ! எம் ஊர்க்குப் பக்கத்தே ஏழில் குன்றம் உளது. அதன் மேலே நொச்சி மரங்கள் உள்ளன. அவற்றின் இலைகள் மயிலின் காலடி போல, கவர்த்தனவாய் இருக்கும். அதில் கரிய பூங்கொத்துகள் உள. அழகுமிகும் மெல்லிய கிளைகளில், நன்கு முதிர்ந்த நீலமணி போலும் பூக்கள் கீழே உதிர்ந்துவிழும் ஓசை, நள்ளிரவில் எங்கட்கு நன்கு கேட்கும். அதனால், பெரியே ஊரே ஆழ்ந்து உறங்கினும் நாங்கள் உறங்க மாட்டோம்!
 (தமிழண்ணலின் "உள்ளங்கள் ஒன்றிடும்
 அன்றில் பறவைகள்' நூலிலிருந்து...)
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/09/பூவிழும்-ஓசையிலும்-பொலிந்தது-காதல்-3167578.html
3167577 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி உயர்திணை ஊமன்! DIN DIN Sunday, June 9, 2019 01:27 AM +0530 "கூவன் மைந்தன்' என்னும் பாடல் அடியால் பெயர்பெற்ற புலவரின் பாடல் குறுந்தொகையில் இடம்பெற்றுள்ளது. துஞ்சா நோயில் துயரப்படும் தலைவி கூறும் உவமை சிறப்புடைத்து.
 கவலை யாத்த அவல நீளிடைச்
 சென்றோர் கொடுமை ஒற்றித் துஞ்சா
 நோயினு நோயா கின்றே கூவற்
 குராலான் படுதுயர் இராவிற் கண்ட
 உயர்திணை ஊமன் போலத்
 துயர்பொறுக் கல்லேன் தோழி நோய்க்கே!
 (குறுந். 224)
 "கிணற்றில் வீழ்ந்த குரால்பசு படும் துன்பத்தை இரவு நேரத்தில் கண்ட வாய் பேசமுடியாத ஊமை அத்துயரத்தை எப்படி வெளியிட முடியாமல் துன்புறுவானோ அப்படி, பாலைநில வழியே பிரிந்து சென்ற தலைவன் பிரிவைத் தாங்காது துயரைப் பொறுக்கும் ஆற்றல் இல்லேனாயினேன்' என்கிறாள் தலைவி.
 இதற்கு உரை கூறும் உ.வே.சா., "குராலான் - குரால் நிறம் உள்ள பசு; ஏந்திமிற் குராலும் (கலி.105:14) என்பதன் உரையைப் பார்க்க; இந்நிறத்தைக் கபில நிறம் என்பர். அதனை விளக்க, "உயர்திணை ஊமன்' என்றாள்; இது வெளிப்படை என்னும் இலக்கணத்தின் பாற்படும்' என்று விளக்கிச் செல்கின்றார்.
 ஊமன் என்பது கோட்டானையும் குறிக்கும் என்பது பிற்கால வழக்கு. "கையில் ஊமன் கண்ணில் காக்கும்' (குறுந்.58) என்று குறுந்தொகையில் இடம்பெற்றுள்ளது. "கண்ணில் ஊமன் கடற்பட்டாங்கு' (புறம்.238) என்று புறநானூற்றில் இடம்பெற்றுள்ளது.
 சிலப்பதிகாரத்தில் "கூனும் குறளும் ஊனமும் செவிடும்' (சிலப். 5;118) என்றும் மணிமேகலையிலும் சிலம்பிலுள்ள அதே அடி (மணி. 12; 97) இடம்பெற்றுள்ளது. மேலும், மணிமேகலையில் குரால் எனும் சொல் இடம்பெற்றுள்ளது.
 "புலவு ஊண் பொருந்திய குராலின் குரலும்' (மணி. 6;76) என்று சக்கரவாளக் கோட்டத்தில் உள்ள பிணந்தின்னிப் பறவைகள் பற்றிய விவரிப்பில் இடம்பெற்றுள்ளது. மேற்குறித்த புரிதலோடு "கூவல் குராலான் படுதுயர் இரவிற் கண்ட
 உயர்திணை ஊமன் போல' என்பதை பொருள்கொள்ள வேண்டியுள்ளது. சேறும் சகதியும் நீரும் கலந்த பள்ளத்தில் மாட்டிக்கொண்டு தவிக்கும் பிணந்தின்னிப் பறவையான குராலின் தவிப்பைக் கண்ட மனிதாபிமானம் உள்ள ஊமையானவன் இரவில் கண்டு அதனை காப்பாற்ற முடியாமல் தவிப்பதைப் போல, தலைவன் பிரிவால் உறக்கமில்லாமல் நோய்வாய்ப்பட்டு துன்புறுகிறேன் என்று கூட்டுக.
 இங்கு உயர்திணை என்பது பண்பால் உயர்ந்தவன் என்று பொருள். அவன் பகலில் கண்டிருந்தால் ஊரில் உள்ளோர் யாரையேனும் சைகையால் காட்டியாவது காப்பாற்றியிருப்பான். அதனால், எல்லோரும் உறங்கும் இரவில் கண்டான் என்கிறார். அப்பறவையின் துன்பத்தைக்கண்ட அவன் வீட்டிற்குச்சென்று உறங்கினாலும், அவனது மனம் உறங்காது அவனை பிதற்றச் செய்யும். "காப்பாற்ற முடியவில்லையே' எனும் ஆற்றாமையை எழச் செய்யும். இப்படி சங்கப்பாடல் பலவற்றிற்குப் புதிய சிந்தனைகள் தேவைப்படுகின்றன.
 -கா. ஐயப்பன்
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/09/உயர்திணை-ஊமன்-3167577.html
3167576 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சம்பாபதி DIN DIN Sunday, June 9, 2019 01:26 AM +0530 "சம்பாபதி' என்பது "சம்பாதி' என்பதன் திரிபாகத் தோன்றி இன்று வழக்கிலுள்ளது. இது புகார்நகரக் கடவுள் பெயர் என்று மணிமேகலை குறிப்பிடுகின்றது. சிலப்பதிகாரத்திலும், மணிமேகலையிலும் பல்வேறு கடவுளர்கள் குறிப்பிடப்பட்டிருந்த போதிலும், "சம்பாதியிருந்த சம்பாதி வனமும்' (மணி.3: 54) என்கிற இத்தெய்வத்தின் பெயரே இந்நகர்க்கும் பெயராயிற்று.
 மேலும், இந்நகர்க்குப் "புகார்', "கழார்', "காவிரிப்பட்டினம்', "பட்டினம்' முதலிய பெயர்கள் பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பதை சங்க இலக்கியத்தின் வாயிலாக அறியலாம்.
 "பட்டினம்' என்ற பெயர் பல இடங்களில் இருந்தாலும், அது புகாரையே குறித்தது என்று அறிஞர்கள் தெளிவுறுத்துவர்.
 இதன் சிறப்பினை, ""பட்டினம் என்னும் சிறப்புப்பெயர் பெற்ற சோழநாட்டுத் துறைமுகம் காவிரியாறு கடலில் புகுமிடத்தில் வீற்றிருந்தது. அக்காரணத்தால் "புகார்' என்றும், "காவிரிப்பூம்பட்டினம்' என்றும் அந்நகரம் பெயர் பெறுவதாயிற்று'' என்று ரா.பி.சேதுப்பிள்ளை குறிப்பிடுகின்றார்.
 மேலும், இந்நகர்க்கு "காகந்தி' என்னும் பெயர் இருந்ததை, "ககந்தன் காத்தல் காகந்தி என்றே இயைந்த நாமம் இப்பதிக்கு இட்டு ஈங்கு' (22: 37-8) என்று மணிமேகலை குறிப்பிடுகிறது.
 திவாகர நிகண்டும், "காகந்தி, புகார், காவிரிப்பூம்பட்டினம்' என்று புகார்க்கு இப்பெயர் இருந்ததைக் குறிப்பிடுகின்றது. இதைப் பழங்காலத்தில் "ககந்தன்' என்பவன் காத்து வந்ததனால் இது "காகந்தி' என்னும் பெயரினைக் கொண்டது என்பர்.
 "தவா நீர்க் காவிரிப் பாவைதன் தந்தை ஆங்கிருந்த கவேரன் கவேரவனமும்' (மணி. 3-55, 56) என்று காவிரிக்குப் பெயர் வந்ததையும், மணிமேகலை "கவேரன் மகள் காவிரி' என்று குறிப்பிடுகின்றது. பிற்காலத்தில் புகாரைக் குறிக்க, "பூம்புகார்' என்ற சொல் பயன்படுத்தப்பட்டு, இன்று வரையில் வழக்கில் இருந்து வருகின்றது.
 "புகார்' என்றால், காவிரி நீர் கடலில் புகுகின்ற இடம் என்பதாகும். "பூம்புகார்' என்றால், பொலிவினையுடைய புகுகின்ற இடம் என்பது பொருளாகும். இச்சொல் முதலில் சிலப்பதிகாரத்திலே பயின்று வந்துள்ளது (சிலம்பு.1:10).
 பூம்புகாரிலிருந்து மேற்குப் பக்கத்தில் சுமார் மூன்று கி.மீ. தொலைவிலும் "திருச்சாய்க்காடு' என்று சங்க இலக்கியத்தில் வழங்கப்படுகின்ற "சாயாவனம்' என்னும் கோயிலின் அருகின் தென் புறத்திலும் பெண் வடிவில் இத்தெய்வமும், அது அமைந்துள்ள கோயிலும் பழுதடைந்த நிலையில் கவனிப்பாரற்றுக் கிடக்கின்றது.
 "சம்பாபதி' என்று வழங்குவதால் இது பெண் தெய்வமாக இருக்க முடியாது; "பதி' என்பது, ஆண் தெய்வத்தையே குறிப்பது. லட்சுமிபதி, வேங்கடாஜலபதி, கணபதி என்றும்; பெண் தெய்வத்தினைக் குறிக்க "வதி' என்ற சொல்லே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது - குணவதி, பார்வதி, பத்மாவதி, பகவதி என்றும் சான்றுகளைக் காட்டி, "சம்பாபதி' என்பது ஆண் தெய்வமாகவே இருந்திருக்க வேண்டும் என்று துணிகின்றார் கல்வெட்டறிஞர் முத்துச்சாமி.
 சம்பாபதியின் சிலைகள் மற்றும் கோயில் கி.பி. 8-ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்ததாக இருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது.
 - சரவண சுந்தரமூர்த்தி
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/09/சம்பாபதி-3167576.html
3167571 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பரிமேலழகரின் "ஓவிய' உரை! DIN DIN Sunday, June 9, 2019 01:25 AM +0530 திருக்குறளுக்குக் குறளனைய செறிவுடன் உரை வரைந்தவர் பரிமேலழகர். "காலக்கோட்பட்டு இவர் முரணி எழுதிய இடங்கள் சில உண்டு' என்று குறிப்பிடும் வ.சுப.மாணிக்கனார்,"இவரது நுண்ணிய தெளிவுரை என்றும் கற்றுப் போற்றற்குரியது' (வள்ளுவம், ப.146) என்றும் புகழ்ந்துரைப்பார். 
இலக்கண - இலக்கியச் செறிவு, பல்துறை அறிவு, திட்ப நுட்பம், திகட்டாத தீந்தமிழ் நடை போன்றவற்றால் கற்போர்க்குப் பெருவிருந்து படைத்தவர் பரிமேலழகர். அவரது உரை விளக்கம் பலவிடங்களில் காட்சிப்படுத்தும் ஓவியங்களாய் ஒளிர்வதுண்டு. அத்தகைய "ஓவிய' உரைகளுக்கு இரண்டு சான்றுகள் காட்டலாம்.
இல்லாரை எல்லாரும் எள்ளுவர் செல்வரை
எல்லாரும் செய்வர் சிறப்பு (752)
என்பது பொருள் செயல்வகை (76) அதிகாரத்தில் இடம்பெறும் குறளாகும். இதில் அருஞ்சொற்கள் ஒன்றும் இல்லை; சொற்களைக் கொண்டுகூட்டிப் பொருள்காண வேண்டிய தேவையுமில்லை. பொருள் வெளிப்படை. மூலத்தில் உள்ள சொற்களைக்கொண்டே இவ்வெளிப்படைப் பொருளை மணக்குடவர் முதலான ஏனை உரையாசிரியர்கள் எழுதிச் சென்றனர். பரிமேலழகர் மட்டும் ""..... பொருளில்லாரை யாவரும் இகழ்வர்... அஃதுடையாரை யாவரும் உயரச் செய்வர்'' என்று எழுதினார்.
"செல்வரை எல்லாரும் சிறப்புச் செய்வர்' என்ற மூலபாடமே தெளிவாகப் பொருளை உணர்த்தும்போது, பரிமேலழகர் கூறும், "உயரச்செய்தல்' என்பது என்ன? என்று கேட்கத் தோன்றும்.
உயரச்செய்தல் - தாம் தாழ்ந்து நிற்றல் என்று விளக்கம் தருகிறார் அவர். இதன் மூலம் உலக நடப்பில் பொதுவாகக் காணப்படும் நிகழ்வினைக் கண்முன் நிறுத்துகிறார் பரிமேலழகர். 
பொருளுடைமை காரணமாக ஒரு பொருளாக மதிக்கத் தகாதவரையும் (குறள்.751) போற்றிக் கொண்டாடுவது உலக இயல்பு. 
வாழ்ந்து கெட்டவனும், வறுமைப்பட்டவனும் அத்தகைய செல்வரை நாடிச்சென்று அவர் முன் கூனிக்குறுகி நிற்கின்றனர். அவர்களின் காலில் விழாக் குறையாகக் கைகட்டி நின்று நாணத்துடன் தங்களின் வறுமைத் துன்பத்தை வாய்விட்டுச் சொல்கின்றனர். அப்படிச் சொல்லும் போதே உயிர் நீங்கியது போன்ற நிலையை அடைகின்றனர். இத்தகைய அளவுகடந்த தாழ்ச்சி காரணமாகப் பொருளுடையவனை அவனிருக்குமிடத்திலேயே உயர்ச்சி உடையவனாக்கி விடுகிறான் இந்த வறியவன். இவன் தன்னைத்தானே தாழ்த்திக் கொண்டதால் அச்செல்வனுக்குத் தானாகவே கிடைக்கும் தனி உயர்வு இது.
நல்குர வென்னும் இடும்பையுள் பல்குரைத்
துன்பங்கள் சென்று படும் (1045)
என்னும் குறளுக்கும் இவ்வாறே அவரின் உரை அமைதல் காணலாம். வறுமையால் பல துன்பங்கள் விளையும் - என்பதே இக்குறளின் கருத்து. ஆயினும் அத்துன்பங்கள் எவை எவை என்ற விளக்கம் பாட்டில் இல்லை. பரிமேலழகர் அத்துன்பங்களை உளவியல் முறையில் அவருக்கே உரிய நுண்ணுணர்வுடன் அடுக்கிக் கூறுகிறார். அவற்றைப் பின்வருமாறு வரிசைப்படுத்தலாம்.
* வறியவன் செல்வரை நாடிச் சென்று அவர் வீட்டு வாசலில் நிற்கையில் துன்பம்;
* காத்திருந்து காண்பதில் துன்பம்;
* கண்டாலும் அவர் கொடுக்க மறுப்பதால் உண்டாகும் துன்பம்;
* மறுக்காது கொடுத்தாலும், கொடுத்ததொன்றை அவரிடம் வணங்கிப் பெறுவதால் ஏற்படும் துன்பம்;
* பெற்றதாகிய அப்பொருளைக் கொண்டு தேவையானவற்றைத் திரட்டலால் துன்பம்.
இப்படி நாள்தோறும் வேறு வேறாக விளையும் துன்பங்கள் பல என்கிறார் அவர். இவ்விளக்கம் பொருள் முட்டுப்பாடு உடையவர்களின் வாழ்வியல் அனுபவத்தைக் காட்சிப் படுத்துவதாகவே உள்ளது.
"பல்குரைத் துன்பங்கள்' என்பதற்குத் தான் இனிது உண்ணப்பெறாத துயரம், தன் சுற்றம் ஓம்பப் பெறாத துயரம், சான்றோர்க்கு உதவப் பெறாத துயரம், வருவிருந்து ஓம்பப் பெறாத துயரம் முதலியவற்றை எடுத்துக் காட்டுவார் மணக்குடவர்.
எனினும், "பெருஞ்செல்வர் இல்லத்து நல்கூர்ந்தார்' படும் துன்பங்களை ஒன்றோடொன்று தொடர்புப்படுத்திக் காட்டும் பரிமேலழகரின் விளக்கம் போல, மணக்குடவரின், "துயரப்பட்டியல்' நம் மனத்தில் தைக்கவில்லை. எனவே, மேற்குறித்த உரைப் பகுதிகளை, பரிமேலழகரின் "ஓவிய உரைகள்' எனலாம்.
-முனைவர். ம.பெ.சீனிவாசன்

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/09/பரிமேலழகரின்-ஓவிய-உரை-3167571.html
3167562 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  சான்றோர் கடமை முன்றுறையரையனார் Sunday, June 9, 2019 01:23 AM +0530 பழமொழி நானூறு

 பரியப் படுபவர் பண்பிலா ரேனும்
 திரியப் பெறுபவோ சான்றோர் - விரிதிரைப்
 பாரெறியும் முந்நீர்த் துறைவ! கடனன்றோ
 ஊர்அறிய நட்டார்க்(கு) உணா. (பா-101)
 அகன்ற அலைகள் பாரில் வீசும் கடற்றுறைவனே! தம்மால் அன்பு செய்யப்படுபவர்கள் சிறந்த குணங்கள் உடையரல்லரேனும், அறிவுடையோர் நன்மை செய்தலினின்றும் திரிவார்களோ (இல்லை). ஆதலால், ஊரிலுள்ளோர் அறியத் தம்மோடு நட்புப் பூண்டவர்களுக்கு உணவு கொடுத்தல் கடமையல்லவா? (க-து.) நட்டார் குணமிலாராயினும் சான்றோர்அவர்க்கு நன்மையே செய்வர். "கடனன்றோ ஊரறிய நட்டார்க்குஉணா' என்பது பழமொழி.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/09/சான்றோர்-கடமை-3167562.html
3163247 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, June 2, 2019 01:32 AM +0530 நாளை மாலை நாகூரில் "ஈகைப் பெருநாள் மலர்' வெளியீட்டு விழா. தொடர்ந்து ஐந்தாவது ஆண்டாக தினமணியின் சார்பில் "ஈகைப் பெருநாள் மலர்' கொண்டுவரப்படுகிறது.
 உலக மக்களால் பின்பற்றப்படும் மதங்களில் இரண்டாவது இடத்தில் இருக்கும் இஸ்லாமின் சிறப்புகளையும், சிந்தனைகளையும் உள்ளடக்கி வெளிவருகிறது இந்த மலர். இஸ்லாமிய மக்கள் மட்டுமல்லாமல் அனைத்து மதத்தினரும் இஸ்லாம் குறித்துப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக இதை வெளிக்கொணர்கிறோம். தீபாவளி மலர் போல, ஈகைப் பெருநாள் மலரும் கவிதைகள், சிறுகதைகள் முதலியவற்றை உள்ளடக்கிய, அனைவரும் படித்து மகிழும் ஒன்றாக வெளிவருவதுதான் இதன் தனித்துவம்.
 மலர் வெளியீட்டுக்காக நாகூர் நோக்கிப் பயணிக்கிறேன்.
 
 தில்லியில் புதிய மத்திய அமைச்சரவையின் பதவியேற்புக்காக சென்றிருந்தபோது, எடுத்துச் சென்ற புத்தகம் ரவிக்குமாரின் "ரஜினிகாந்தும் புதுமைப்பித்தனும்'. "நிகழ்காலத்தோடான உரையாடல்' என்கிற விளக்கத்துடன் பல்வேறு இதழ்களில் ரவிக்குமார் எழுதிய 38 கட்டுரைகளின் தொகுப்பு இது.
 விழுப்புரம் மக்களவைத் தொகுதிக்கான தனது தேர்தல் பிரசாரத்தை ரவிக்குமார் தொடங்கியபோது முதல் வாழ்த்தைத் தெரிவித்தவன் நான்தான். அடுத்து "விரைவிலேயே தில்லியில் உங்களை மக்களவை உறுப்பினராகச் சந்திக்கிறேன்' என்று நான் உளப்பூர்வமாகவே வாழ்த்தினேன். அந்த வாழ்த்தும் எனது வாக்கும் பலித்திருப்பதில் மகிழ்ச்சி.
 "ரஜினிகாந்தும் புதுமைப்பித்தனும்' தொகுப்பிலுள்ள 38 கட்டுரைகளும் ரவிக்குமாரின் தனிப்பட்ட பார்வையையும், பரந்துபட்ட புரிதலையும், தெளிவான சிந்தனையையும் வெளிப்படுத்துகின்றன. இலக்கியம், சினிமா, மொழியியல், அரசியல், சமுதாயம், உலகளாவிய போக்கு என்று அவரது பார்வை "360 டிகிரி' கோணத்தில் சுற்றிச் சுழல்கிறது. கலங்கரை விளக்கத்தின் ஒளிக் குவியலைப் போல அவர் கையாண்டிருக்கும் ஒவ்வொரு கட்டுரையும் அசத்தலான அலசல்!
 இந்தக் கட்டுரைத் தொகுப்பில் "சொல்லைத் தத்தெடுங்கள்', "கா.சிவத்தம்பியை நினைவிருக்கிறதா?'. "தென்னாப்பிரிக்கத் தமிழர்களுக்கு உதவப்போவது யார்?', "பொருந்தலில் கிடைத்த நெல்', "கூகுளைசேஷன் என்ற அபாயம்' ஆகிய ஐந்து கட்டுரைகளும் அற்புதமான பதிவுகள். அந்தக் கட்டுரைகளைப் படிக்கும்போது, இவை தினமணியின் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகளாக வெளிவரவில்லையே என்கிற ஆதங்கம் என்னுள் ஏற்பட்டதை நான் மறைக்க விரும்பவில்லை.
 தமிழில் முதன்மை பெற்றுத் திகழ்ந்த சொற்கள் வழக்கொழிந்து போகாமல், அவற்றை நாம் இயன்றவரை பயன்படுத்தி பழக்கத்துக்குக் கொண்டுவர வேண்டும் என்ற கருத்தை வற்புறுத்துகிறது "சொல்லைத் தத்தெடுங்கள்' கட்டுரை. தமிழில் மிகப்பெரிய ஆளுமையாக இலங்கையின் எல்லையைத் தாண்டிப் போற்றப்பட்ட கா.சிவத்தம்பியின் அருமை புரியாமல் நாம் இருப்பதைச் சுட்டிக் காட்டுகிறது "கா.சிவத்தம்பியை நினைவிருக்கிறதா?'.
 தென்னாப்பிரிக்காவில் இருக்கும் நமது வம்சாவழியினர் தங்களது குழந்தைகளுக்குத் தமிழ்ப் பயிற்றுவிக்க விரும்புவதை சுட்டிக்காட்டுகிறது "தென்னாப்பிரிக்கத் தமிழர்களுக்கு உதவப் போவது யார்?'. தமிழ் பிராமி எழுத்து குறித்தும், முக்கியமான கல்வெட்டுகள் சிதைந்தும், அழிந்தும் போவது குறித்தும் விசனப்படுகிறது "பொருந்தலில் கிடைத்த நெல்'. குளோபலைசேஷன் என்கிற உலகமயமாதலை பின்னுக்குத்தள்ளும் அச்சுறுத்தலாக, உலகையே கண்காணிக்கும் சக்தியைப் பெற்று நம்மை விழுங்குகிறது கூகுள், என்று எச்சரிக்கை விடுக்கிறது "கூகுளைசேஷன் என்ற அபாயம்'.
 ரஜினி என்கிற நடிகர், ரவிக்குமாரில் பெரிய அளவில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியிருக்கிறார் என்பதை இந்தக் கட்டுரைத் தொகுப்பில் அவர் குறித்த ஐந்து கட்டுரைகள் இடம்பெற்றிருப்பதிலிருந்து தெரிகிறது. ரஜினிகாந்தின் திரைப்படங்களையும், அவரது அரசியல் நிலைப்பாடுகளையும் மிகக்கடுமையாக விமர்சித்திருக்கும் ரவிக்குமார் இந்தக் கட்டுரைத் தொகுப்புக்கு "ரஜினிகாந்தும் புதுமைப்பித்தனும்' என்று பெயர் சூட்டியிருப்பதையும், முகப்புப் படத்தில் நடிகர் ரஜினிகாந்த் இடம்பெற்றிருப்பதையும் ரசிக்க முடியவில்லை.
 கட்டுரைத் தொகுப்பில் இடம்பெற்றிருக்கும் 38 கட்டுரைகளும் அச்சு வாகனம் ஏறிய தேதியைக் குறிப்பிடப்பட்டிருப்பது போல, அந்தக் கட்டுரைகள் வெளியான இதழ்களின் பெயர்களையும் குறிப்பிட்டிருந்தால் சிறப்பாக இருந்திருக்கும். "ரஜினிகாந்தும் புதுமைப்பித்தனும்' சமீபத்தில் நான் படித்த மிகச்சிறந்த புத்தகம் என்று பதிவு செய்வதில் எனக்குத் தயக்கமே இல்லை.
 ரவிக்குமார் என்ற சிந்தனையாளரை இந்திய நாடாளுமன்றத்துக்குத் தேர்ந்தெடுத்து அனுப்பியிருக்கும் விழுப்புரம் மக்களவைத் தொகுதி வாக்காளர்களுக்கு நன்றி!
 
 அந்தக் கவிதைத் தொகுப்பு, புத்தக விமர்சனத்துக்கு வந்ததல்ல. உங்களிடம் தரச்சொல்லி யாரோ ஒருவர் தந்துவிட்டுப் போனதாக உதவி ஆசிரியர் ஒருவர் என்னிடம் தந்தார். "இசைக்கும் நீரோக்கள்' என்ற தலைப்பிலான அந்தக் கவிதைத் தொகுப்பின் ஆசிரியர் அமீர் அப்பாஸ். அவர் எனது இனிய இளவல் இயக்குநர் சீனு. ராமசாமியின் துணை இயக்குநர் என்பதை அவரது தன்விவரக் குறிப்பு தெரிவிக்கிறது. அதனால், உடனே எடுத்துப் படிக்கத் தொடங்கிவிட்டேன்.
 "ஒரு பானை சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம்' என்பார்கள். கவிதைத் தொகுப்புக்கு எப்போதுமே முதல் அல்லது கடைசிக் கவிதைதான் பதம். மத்தாப்புப் போல பளீரென்று முதல் கவிதையே அமைந்துவிட்டால், அந்தத் தொகுப்பில் உள்ள ஏனைய கவிதைகளின் தரத்தையும் அது தூக்கி நிறுத்திவிடும் என்பது எனது அனுபவம்.
 கிரிக்கெட் விளையாட்டில் ஆட்டத்தின் முதல் பந்திலேயே விக்கெட்டை வீழ்த்துவதுபோல, "சிக்ஸர்' அடிப்பதுபோல அமைந்திருக்கிறது, கவிஞர் அமீர் அப்பாஸின் தொகுப்பிலுள்ள முதல் கவிதையான "பறிக்கப்பட்ட நிலம்'!
 
 பாலிதீன் பைகளிலிருந்து
 மண் தொட்டிக்கு
 மாற்றப்பட்டபோதும்
 தனக்கான பூமியை
 வேர்களால்
 தேடிக்கொண்டே இருக்கின்றன
 பூச்செடிகள்!
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/02/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3163247.html
3163246 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஆகாய விமானம் ஓட்டிய முதல் தமிழ்ப் பெண்! DIN DIN Sunday, June 2, 2019 01:30 AM +0530 திருத்தக்கதேவர் இயற்றிய சீவகசிந்தாமணி தமிழ்ப் பெருங்காப்பியங்களுள் வைத்துப் பேசப்படும் மிகச்சிறந்த அறநூல்.
 ஏமாங்கத நாட்டுத் தலைநகரம் இராசமாபுரம். அந்நாட்டு மன்னன் சச்சந்தன், அவனுடைய மாமன் விதேய நாட்டு அரசன் சீதத்தன். சீதத்தனின் மகள் விசயை. அவளை மணந்து சச்சந்தன் அரண்மனையே சுகமெனக்கிடந்தான். நாட்டைக் கட்டியங்காரன் எனும் அமைச்சனிடம் கொடுத்து காத்துவரச் சொன்னான். நாட்டைத் தாமே ஆளும் நயவஞ்சக எண்ணத்தால் அரசனைக் கொன்று, தானே ஆட்சி செய்கிறான். முன்பே செய்து வைத்திருந்த மயிலூர்தியில் சூல் கொண்ட அரசியும், கருவிலிருக்கும் குழந்தையும் (சீவகனும்) தப்பிக்கின்றனர். இதுதான் சீவகசிந்தாமணி.
 "தமிழ் தச்சன் செய்தவானூர்தி
 பல் கிழி யும்பயி னுந்துகி னூலொடு
 நல்லரக் கும்மெழு குந்நலஞ் சான்றன
 வல்லன வும் மமைத் தாங்கெழு நாளிடைச்
 செல்வதோர் மாமயில் செய்தனன்றே'
 (சீவக:235)
 நலந்திகழும் பல சீலைகளும் வெள்ளிய நூலும், நல்ல அரக்கும், மெழுகும் பிறவும் கொண்டுவந்து, அரசன் கூறியவாறே ஏழு நாள்கள் வரை வானிலே பறந்து திரியக்கூடிய மயில் போன்ற ஓர் இயக்கூர்தியை (ஆகாய விமானம்) நன்கு செய்தான் தச்சன்.
 அரசியாரின் விமானப் பயிற்சி
 "ஆடியன் மாமயிலூர்தியை யவ்வழி
 மாடமுங்காவு மடுத்த தோர் சின்னாள் செலப்
 பாடலின் மேன் மேற் பயப்பயத் தான்றுரந்
 தோட முறுக்கி யுணர்த்த வுணர்ந்தாள்'
 விசயை (அரசி) பாடிப்பாடி பாடல் அறிந்தாற் போல விமானத்தை மெல்ல மெல்ல இயக்கக் கற்றுக் கொண்டாள். சில நாள்கள் சென்ற பிறகு, ஒரு நாள் கற்பித்தவன் விசையுடன் ஓடுமாறு முறுக்கி உணர்த்த அவளும் கற்றுக்கொண்டு உணர்ந்தாள்.
 இயக்கக்
 கட்டுப்பாட்டுக் கருவி
 பண்டவழ் விறலிற் பாவை
 பொறிவலந்திரிப்பப் பொங்கி
 விண்டவழ் மேகம் போழ்ந்து
 விசும்பிடை பறக்கும் வெய்ய
 புண்டலழ் வேற் கட்பாவை
 பொறியிடந் திரிப்பத் தோகை
 கண்டவர் மருள் வீழ்ந்து
 கால் குவித்திருக்கு மன்றே!
 விசயை யாழ் நரம்பில் தவழும் தன் விரல்களால் பொறியை வலப்பக்கம் திரிக்க, எழும்பி வானில் தவழும் முகிலைக் கிழித்துக் கொண்டு வானிலே பறக்கும்; இடப்பக்கம் திரிக்க, அம்மயிலூர்தி மெல்ல இறங்கிக் காலைக் குவிந்திருக்கும்.
 ரைட் சகோதரர்கள் விமானம் கண்டு பிடித்ததற்கு எத்தனையோ நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே நம்முடைய தமிழ்த் தச்சன் இயக்குக் கருவியுடன் (ரிமோட்) கூடிய விமானத்தை அமைத்துள்ளான் என்பதே வியப்பாக உள்ளது!
 விசயை வானூர்தியில் கையில் இயக்குக் கருவி
 யுடன் காணப்பெறும் இச்சிற்பம் திருப்பெருந்துறை அருள்மிகு ஆளுடைய பரமசாமி திருக்கோயில் தூணில் செதுக்கப் பெற்றுள்ளது. இச்சிற்பத்தில் கழுகு வடிவினதாய் ஊர்தி உள்ளதே என யாவர்க்கும் ஐயப்பாடு தோன்றலாம்.
 கழுகிருந் துறங்கு நீழற்
 பாடுடை மயிலந் தோகை
 பைப் பய வீழ்ந்த தன்றே (சீவக.300)
 என்பதைத் தவறுதலாகப் புரிந்து கொண்டாரோ என்னவோ?
 உலகம் போற்றும் தமிழ்க் காப்பியக் கருத்துகளும் அரிய கண்டு பிடிப்புகளும் மறைந்து போதல் நலமோ? ஆகாய ஊர்தியில் அமர்ந்த அரசியார் காணுமளவிற்கும், கேட்கும் அளவிற்கும் அவ்வூர்தியிலே கருவிகள் பொருத்தப்பட்டுள்ளன. அதனால்தான், வென்றி வெம்முரச மார்ப்ப அரசன் இறந்துபட்ட நிகழ்வை விமானத்திலேயே இருந்து கண்டுகொண்டாள் விசயை.
 கட்டுப்பாடின்றித்
 தரையிறங்கிய மயிலூர்தி
 அரசி மூர்ச்சித்ததால் தானாகவே விசை குறைந்து இடப்பக்கம் கைப்பட்டு, நகரை விட்டு நீங்கி மனஉறுதி கொண்டோரும் மயங்குமாறு திகழும் கழுகுகள் நிறைந்த அந்த இடுகாட்டிலே மெல்ல மெல்ல விழுந்தது (சீவக:300) விமானம் என்கிறது மேற்குறித்த பாடல்.
 ""மஞ்சு சூழ் வதனை ஒத்துப் பிணப்புகை மலிந்து பேயும், அஞ்சும் மயானந் தன்னுள், அகில் வயிறார்ந்த கோதை (அரசியார்) பஞ்சிமேல் வீழ்வதே போல், பல்பொறிக் குடுமி நெற்றிக் குஞ்சிமா மஞ்ஞை (மயிற்பொறி) வீழ்ந்து கால் குவித்திருந்த தன்றே'' (சீவக, நாம இலம் -301) என்கிறார் திருத்தக்கத்தேவர்.
 தமிழர்களின் அறிவும், அறிவியலும் வரலாற்று ஆவணங்களும் மறைந்து போதலும் மறைத்தலும் தகுமோ?
 
 - முனைவர் கா.காளிதாஸ்
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/02/ஆகாய-விமானம்-ஓட்டிய-முதல்-தமிழ்ப்-பெண்-3163246.html
3163245 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பிழைகளும் திருத்தங்களும் DIN DIN Sunday, June 2, 2019 01:29 AM +0530 ஒல்காப் பெரும்புகழ் தொல்காப்பியமும், நன்னூலும் தோன்றிய தமிழகத்தில், தமிழ்ச் சொற்கள் சில பிழையாகப் பேசப்பட்டும், எழுதப்பட்டும் வருகின்றன. அதனால் அவற்றின் பொருளும் மாறிவிடுகின்றன. தவறாக எழுதியும், பேசியும் வரும் சில சொற்களின் பொருள் மாற்றத்தைப் பாருங்கள். 
* கடல் சீற்றம் - சீற்றம் எனில் கோபம்; ஆதலால் (கடல்) கொந்தளிப்பு (கடல் கொந்தளிப்பு) என்பதே சரியானது.
* தீ அணைப்பு - தீயை அணைப்பின் நாம் எரிந்து சாம்பலாக வேண்டியதுதான். அதனால், "தீ அவிப்பு நிலையம்' என்பதே பிழை இல்லாச் சொல். அவிப்பு - அழிப்பு.
* வாழ்க வளமுடன் - என்பது தவறு. தொல்காப்பிய விதிப்படி "வாழ்க வளத்துடன்' என்பதே பிழை இல்லாச் சொல்.
* இத்துடன், அத்துடன் - 
"சுட்டு முதல் உகரம் அன்னொடு சிவணி
ஒட்டிய மெய்யொழித்து உகரம் கெடுமே' 
என்பது தொல்காப்பிய நூற்பா. 
"இதனுடன், அதனுடன்' என்பதே சரியான சொல்.
* ஐ, ஒள - என்றே எழுதப் பெறுதல் வேண்டும். ஐ -அய் (அய்யப்பன், அய்யனார், அய்யர், அவ்வையார் என எழுதுவது முற்றிலும் தவறு). ஒள -அவ் என எழுதப் பெறின், தமிழில் உள்ள 12 உயிர் எழுத்துகள், 10 என ஆகிவிடாதா? எனவே ஒள என்றே எழுத வேண்டும்.
* "விடைத்தாள் திருத்துதல்' எனச் சொல்லுதல் தவறு. "விடைத்தாள் மதிப்பீடு செய்தல்' என்றே சொல்ல வேண்டும்.
இத்தகைய பிழைகளை எல்லாம் திருத்திக்கொள்ள வேண்டாம் என்று இதனைத் தள்ளுவோர் தள்ளலாம்; பிழையின்றி வாசிக்கப் பழகுவோம் என்று இதனைக் கொள்ளுவோர் கொள்ளலாம்! 
-கோ. கலைவேந்தர்
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/02/பிழைகளும்-திருத்தங்களும்-3163245.html
3163244 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி வரலாற்றில் கழுதையின் சிறப்பு! DIN DIN Sunday, June 2, 2019 01:28 AM +0530 கட்டுரையின் தலைப்பைக் கண்டு பலருக்கும் சிரிப்பு வரலாம். ஆனால், தமிழக வரலாற்றுச் சான்றுகளைக் காணும்போது, கழுதையும் சிறப்பான இடம் பெற்றிருந்திருக்கிறது என்பது புலனாகும்! 
சங்க இலக்கியம்
சங்க காலத்தில் வணிகர்கள் தாங்கள் விற்கும் பொருள்களை அதன் முதுகில் ஏற்றிச் செல்ல கழுதையைப் பயன்படுத்தினர். வணிகர்கள் இவ்வாறு கழுதையின் மீது ஏற்றிக்கொண்டு கூட்டமாகச் சென்றனர். ஏனெனில், நடுவழியில் இவர்கள் கொண்டு செல்லும் பொருள்களைக் கவர்ந்து கொள்ளும் கயவர்களின் பயம் உண்டு என்பதால். மேலும், வணிகர்களுக்குத் துணையாக வில் வீரர்களும் சென்றனர் என்கிறார் (அகம் : 899-14) மாங்குடி மருதனார்.
கழுதைக்கு வாய் வெள்ளையாக இருப்பதால் "வெள்வாய்க் கழுதைப் புல்லினம்' (புறம்:392) என்று புறநானூறு கூறுகிறது. ஆண் கழுதை "ஏற்றை' (அகம்: 343-12-13) என அழைக்கப்படுகிறது.
பலாப்பழம் அளவாகச் சிறுசிறு மூட்டைகளாகக் கட்டப்பட்ட மிளகு மூட்டைகளைக் கழுதைகளின் மேல் ஏற்றிக்கொண்டு வணிகக் கூட்டத்தினர் சென்றனர். இடை வழியில் அவர்கள் சுங்கச் சாவடிகளில் வரியைச் செலுத்தினர் என்று பெரும்பாணாற்றுப்படை (77- 82) கூறுகிறது. மிளகு மூட்டைகள் தவிர உப்பு மூட்டைகளையும் (அகம்: 207, 1-6) அது தூக்கிச் சென்றிருக்கிறது.
கழுதைகளில் இன்னொரு வகை "அத்திரி' என்று பெயர் பெறும். இதை "கோவேறு கழுதை' எனவும் கூறுவர். இது வணிகப் பொருள்களை ஏற்றிச் செல்ல பயன்படவில்லை. செல்வம் மிகுந்தவர்கள் தாம் செல்ல ஊர்தியாகப் பயன்படுத்தினர். அத்திரிக்கு "இராசவாகனம்' என்றும் பெயர் வழங்கப்பட்டது. இது வண்டியிலும் பூட்டப்பட்டு, வண்டியிழுக்கப் பயன்பட்டது (அகநா. 350 6-7). 
பாண்டிய நாட்டுக் கொற்கைக்கு அருகில் பரதவர் ஊருக்கு அத்திரிப்பூட்டிய வண்டியில் சென்றான் என்று சேந்தன் கண்ணனார் கூறுகிறார். அத்திரியின் மீது ஒருவன் உப்பங்கழி வழியாக செல்லும்பொழுது சுறாமீன் அதைத் தாக்கியதாக அகநானூறு (120: 10-11) பதிவு செய்துள்ளது.
தலைவன் நெய்தல் நிலத்திலுள்ள தன் தலைவியைக் காண அத்திரியின் மீது ஏறிச் சென்றான். தலைவனை ஏற்றிக்கொண்டு சேறு நிலத்தில் சென்றதால், அதன் உடம்பின் மீது சேறு படிந்திருக்கும். அதன் கால் குளம்பில் சிவந்த இறாமீன் ஒடுங்கிக் கிடக்கும் என்று நற்றிணை (278, 7-9) கூறுகிறது.
இந்திர விழாவின்போது மாதவியோடு நீராடச் சென்ற கோவலன் கோவேறு கழுதை மேல் ஏறிச் சென்றதாக (சிலம்பு - கடலாடு காதை, அடி. 119) கூறப்பட்டுள்ளது. மதுரையில் வைகையாற்றில் நடந்த நீராட்டு விழாவிலே சிலர் அத்திரியூர்ந்து வந்தார்கள் என்று பரிபாடல் (பா.10, அடி.17) கூறுகிறது.
கழுதை ஏர் ஓட்டல்
பண்டைக் காலத்தில் வெற்றி கொண்ட அரசன் பகை அரசனுடைய கோட்டையைக் கைப்பற்றி, கோட்டையில் உள்ள அரண்மனையை இடித்துத் தரைமட்டமாக்கி கழுதை பூட்டிய ஏரினால் உழுது, கொள், வெள்வரகு ஆகியவற்றை விதைப்பான். இவ்வாறு செய்வது தோல்வியுற்ற அரசனை இகழ்ந்த செயலாகும். இவ்வாறு "கழுதை ஏர் ஓட்டல்' பகை அரசன் நகரத்தில் கழுதை ஏர் உழுகிற செய்தி, புறப்பொருள் இலக்கணத்தில் "உழிஞை' படலத்தின் ஒரு துறையாகக் கூறப்படுகிறது. (உழுது: வித்திடுதல்)
பாண்டியன் பல்யாகசாலை முதுகுடுமி பெருவழுதியின் வீரத்தைப் புகழும்பொழுது, அவன் பகைவர் அரண்களை வென்று, கைப்பற்றி, அவற்றை இடித்துப் பாழ்படுத்தி கழுதையால் ஏர் உழுத செய்தியைப் புறநானூறும் (பா.15), பதிற்றுப்பத்தும் (3: 5) கூறுகின்றன.
அதியமான் மகன் பொருட்டெழினி பகைவர் அரண்களைப் போரிலே வென்று, வீரர்கள் சிந்திய குருதியாகிய நீர் பாய்ந்து ஈரம் புலராதிருந்த அந்நிலத்தைக் கழுதை பூட்டிய ஏரினால் உழுது கொள்ளையும், வரகையும், விதைத்ததை ஒளவையார் 
(புறம்.392) சிறப்பித்துப் பாடியுள்ளார்.
சேரன் செங்குட்டுவன் வடநாட்டரசரை வென்று அவர்களுடைய கோட்டைகளில் கழுதையால் ஏர் உழுது தன் சினம் தீர்த்தான் என சிலப்பதிகாரம் (நீர்படைக் காதை 225 - 226) கூறுகிறது.
கல்வெட்டு
கல்வெட்டுகளிலும் "கழுதை ஏர் ஓட்டல்' பற்றி பல குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன. 
* தஞ்சை வட்டம் திருவேதிக்குடி வேதபுரீசுவரர் கோயிலிலுள்ள இராஜராஜ தேவரின் 32-ஆவது ஆண்டு கல்வெட்டில் "கழுதை ஏர் செல நடாத்தி வார்கை விதைத்து' எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
*  திருவையாறு கோயிலிலுள்ள இராஜாதிராஜனுடைய 32-ஆவது ஆண்டு கல்வெட்டில் "கழுதை ஏர் செல நடத்தி வாரடிதை விதைத்து' எனக் காணப்படுகிறது.
* இராமநாதபுரம் மாவட்டம் திருப்புல்லாணியில் உள்ள ஜகந்நாத சுவாமி கோயிலிலுள்ள கோமாற பன்மரான திரிபுவன சக்கரவர்த்திகள் சோனாடு கொண்டருளிய சுந்தரர் பாண்டியர் காலத்துக் கல்வெட்டில் "கழுதை கொண்டுழுது கவடி விச்சி செம்பியனையே... கொண்டவன்' என்று காணப்படுகிறது.
* இம்மன்னனின் தென்கரை (மதுரை மாவட்டம்) மூல நாதர் கோயிலிலுள்ள கல்வெட்டில் "கழுதை கொண்டுழுது... செம்பியனைச் சினம் பிரியப் பொழுது சுரம்புக ஓட்டியும்' எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
* புதுக்கோட்டை திருமெய்யம் வட்டம் கல்வெட்டு ஒன்றில் "பொடி படுத்தி வழுதியர் தம்குட மண்டங் கழுதையேரிட உழுது புகழுக் கதிரளியக் கவடிவிச்சி' எனக் காணப்படுகிறது. 
* புதுக்கோட்டை மாவட்டம், குடுமியான்மலை சிகாநாதர் கோயில் கல்வெட்டில் "கழுதை கொண்டுழுது புகழ் கதிர் விளையக் கவடி விச்சி' என்று கூறப்படுகிறது. 
* மேற்குறிப்பிட்ட கோயிலில் அகிலாண்டேஸ்வரி சந்நிதியில் உள்ள கல்வெட்டு "கழுதை கொண்டுழுது கவடி விச்சி செம்பிய சினம் விரியப் பொருது' எனக் கூறுகிறது.
* வடநாட்டில் கி.மு. 2-ஆம் நூற்றாண்டில் ஆண்ட காரவேலன் என்னும் அரசனுடைய (ஹாதிகும்பா) கல்வெட்டில் இவ்வரசனுடைய மெய்க்கீர்த்தியில் அவராஜர்களால் அமைக்கப்பட்ட பிதுண்டம் என்னும் நகரத்தை அழித்து, அதனைக் கத்தபம் (கழுதை) பூட்டிய ஏரினால் காரவேலன் உழுதான் எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. 
ஊர் சபையின் வாரியம் பெருமக்களாக இருப்பதற்குத் தகுதி என்னென்ன இருக்க வேண்டும் என்பதையும், என்னென்ன தகுதிகள் இல்லாதவர் தேர்தலுக்கு நிற்கக்கூடாது என்பதையும் உத்திரமேரூர்க் கல்வெட்டு கூறுகிறது. இதில், கழுதை மீது ஏறியவர்கள் தேர்தலுக்கு நிற்கக்கூடாது என்றுள்ளது. ஆகவே, தவறு செய்தவர்கள் கழுதை மீது ஏற்றி ஊர்வலமாக அழைத்து வரப்பட்டனர். அவ்வாறு தண்டனை விதிக்கும் பழக்கம் அக்காலத்தில் இருந்து வந்திருக்கிறது.
எனவே, "கழுதை' அக்காலத்தில் சமுதாயத்தில் ஒரு முதன்மை இடத்தைப் பெற்று வந்திருக்கிறது என்பதை வரலாற்றுச் சான்றுகளால் அறிய முடிகிறது.
-கி. ஸ்ரீதரன்
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/02/வரலாற்றில்-கழுதையின்-சிறப்பு-3163244.html
3163243 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  வறியோரிடத்து விருந்தாக வேண்டா முன்றுறையரையனார் Sunday, June 2, 2019 01:26 AM +0530 பழமொழி நானூறு
 நல்கூர்ந் தவர்க்கு நனிபெரிய ராயினார்
 செல்விருந் தாகிச் செலவேண்டா - ஒல்வ
 திறந்தவர் செய்யும் வருத்தம் குருவி
 குறங்கறுப்பச் சோருங் குடர். (பா-100)
 செல்வத்தால் மிகவும் பெரியவர் ஆயினார், வறுமையுடையார்க்கு, அவரிடத்துச் செல்கின்ற விருந்தாகச் செல்ல வேண்டா. தம்மா லியலுமாற்றைக் கடந்து விருந்து செய்தலான் வரும் வருத்தம், குருவி தொடையை அறுத்த அளவில் குடர்சோர்ந்து விழுந்துன்பத்தை யொக்கும். (க-து) செல்வமுடையார் வறியோரிடத்து விருந்தாகச் செல்ல வேண்டா என்றது இது. "குருவி குறங்கறுப்பச் சோருங் குடர்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/02/வறியோரிடத்து-விருந்தாக-வேண்டா-3163243.html
3158659 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, May 26, 2019 02:44 AM +0530 வாசகர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள ஒரு மகிழ்ச்சியான செய்தி இருக்கிறது. தமிழிலக்கிய அன்பர்கள் மத்தியில் மிகப்பெரிய வரவேற்பைப் பெற்றிருக்கும் "இந்த வாரம்' பகுதி, புத்தகமாகத் தொகுக்கப்பட வேண்டும் என்கிற வாசகர்களின் கோரிக்கை விரைவில் நிறைவேற இருக்கிறது.
தமிழ் இதழியல் வரலாற்றில் இதுபோல, தொடர்ந்து 11 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக வேறு எந்தவொரு பத்தியும் வாசகர்களின் வரவேற்பைப் பெற்றிருக்குமா என்பது சந்தேகம்தான். முதலில், வெளிவந்திருக்கிறதா என்பதே கூடத் தெரியவில்லை. ஏறத்தாழ 600 வாரங்கள் வெளிவந்திருக்கும் "இந்த வாரம்' பகுதியில் ஏறத்தாழ 1,000 புத்தகங்கள் குறித்த மதிப்பீடு செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. 500-க்கும் அதிகமான இளம் கவிஞர்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றனர். பலருடைய படைப்புகள் அரங்கேற்றப்பட்டிருக்கின்றன.
"இந்த வாரம்' ஏன் இன்னும் தொகுக்கப்படவில்லை என்பது பலரும் எழுப்பும் கேள்வி. 500-க்கும் அதிகமான வாரங்கள் இதுவரை வெளிவந்த பதிவுகளைத் தொகுக்க முற்பட்டபோதுதான் தெரிந்தது, எத்தனை பெரிய பணியைச் செய்திருக்கிறோம் என்பது.
ஐந்து தொகுதிகளாக "இந்த வாரம்' தொகுக்கப்படுகிறது. அதற்கான முன் வெளியீட்டுத் திட்ட அறிவிப்பு விரைவிலேயே வெளிவரவும் இருக்கிறது. அதை முன்கூட்டியே தெரிவிப்பதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.

இதற்கு முன்பே பெரியவர் "தமிழ்ச் செம்மல்' ப. முத்துக்குமாரசுவாமி குறித்து நான் பதிவு செய்திருக்கிறேன். என்னைச் சந்திக்க வரும்போதெல்லாம் அவர் புதியதொரு படைப்புடன் வருவதைப் பார்த்து மலைப்பில் ஆழ்ந்திருக்கிறேன்.
கடந்த வாரம் என்னைச் சந்திக்க வந்தபோது அவர் கொண்டு வந்திருந்த புத்தகம் "பெருந்தமிழ்'. அது ஒரு தொகுப்பு நூல். பல்கலைக்கழகங்கள் செய்ய வேண்டிய பணியைத் தனியொரு மனிதராக,  தனது எண்பதைக்  கடந்த அகவையிலும் ப. முத்துக்குமாரசுவாமி செய்ய முற்பட்டிருக்கிறார் என்பது வியந்து பாராட்டுதற்குரிய செயல்.
இலக்கியங்கள் ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்படுகின்றனவே தவிர, அந்தப் படைப்புக்குக் காரணமான புலவர் பெருமக்கள் குறித்த ஆய்வுகள் பெருமளவில் இல்லை. ஆதாரப்பூர்வமான வரலாற்றைக் கண்டறிய முடியவில்லை.
தமிழின் தனிப்பெரும் சிறப்பை விளக்கும் பெருங்காப்பியங்கள், சிற்றிலக்கியங்கள் ஆகியவற்றின் ஆசிரியர்கள் குறித்த வரலாற்றையும், அவர்கள் தொடர்பான செய்திகளையும் எப்படித் தெரிந்து கொள்வது? அவர்களுடைய படைப்புகளிலிருந்து பெரிய அளவில் குறிப்புகள் கிடைக்கப் பெறவில்லை. பலரது காலத்தை நிர்ணயிக்கப் போதுமான வரலாற்று ஆவணங்களோ, சான்றுகளோ இல்லை.
கடந்த நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த தமிழறிஞர்கள் பலர் இந்த முயற்சியில் ஈடுபடாமலில்லை. சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழ்த்துறை தொடங்கப்பட்டது முதலும், மதுரையில் நான்காம் தமிழ்ச் சங்கம் உருவானது முதலும் இதற்கான முயற்சிகள் தொடங்கிவிட்டன. தொல்காப்பியம் தொடங்கி, தமிழ் இலக்கியங்களின் கால ஆராய்ச்சி மிகவும் சிரத்தையுடன் அந்த ஆரம்ப காலகட்டங்களில் முன்னெடுக்கப்பட்டது.  சுதந்திரம் அடைந்த பிறகு ஆராய்ச்சிகள் முழுமையான ஈடுபாட்டுடன் செய்யப்படுவதில்லை என்பதை அதில் ஈடுபடுவோரின் மனசாட்சி எடுத்தியம்பும்.
பெரியவர் ப. முத்துக்குமாரசுவாமி, தனது பங்குக்கு ஒரு புதிய முயற்சியில் இறங்கி இருக்கிறார். ஆய்விலும் நுணுக்கமான ஆராய்ச்சியிலும் தானே ஈடுபடுவதைவிட, ஆய்வு செய்த பெருமக்கள் சிலரின் பதிவுகளைத் தேடிப்பிடித்துத் தொகுப்பது என்பதுதான் அவரது அந்த முயற்சி. இந்தப் பதிவுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு, இன்றைய தலைமுறை ஆய்வாளர்கள் தங்களது பணியைத் தொடங்கட்டும் என்பதேகூட அவரது நோக்கமாக இருக்கக்கூடும்.
அரை நூற்றாண்டுக்கு முன்னர் இருந்த தமிழ் அறிஞர்கள், பண்டைத் தமிழ் இலக்கிய ஆளுமைகள் குறித்து எழுதியிருக்கும் கட்டுரைகளையும், ஆய்வுகளையும் பல்கலைக்கழகங்களிலும், நூலகங்களிலும் தேடி அலைந்து, தேர்ந்தெடுத்துத் தொகுத்திருப்பதுதான்  "பெருந்தமிழ்' மூலம் அவர் செய்திருக்கும் அரும்பணி.
இந்தத் தொகுப்பில் அவர் இணைத்திருப்பது கம்பர் (கு. இராசவேலு), வில்லிப்புத்தூரார் (டாக்டர். மு. கோவிந்தசாமி), ஒட்டக்கூத்தர் (டாக்டர். சி. பாலசுப்பிரமணியன்), செயங்கொண்டார் (க.ப. அறவாணன்), பவணந்தியார் (மா. நன்னன்), வீரமாமுனிவர் (வி.மீ. ஞானப்பிரகாசம்), உமறுப்புலவர் (சி. நயினார் முகம்மது) என்று ஏழு கட்டுரைகள். கட்டுரைகள் என்றா சொன்னேன்? தவறு, இலக்கிய ஆவணங்கள்; ஆழமான ஆய்வுகள்.

"பெருந்தமிழ்' தொகுப்பிலுள்ள கட்டுரைகளைப் படித்த பிறகாவது, இன்றைய பேராசிரியர்களும், இளம் ஆய்வாளர்களும் பொறுப்புணர்வுடன் நுனிப்புல் மேயாத, தீவிர ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட வேண்டும்.

"பெருந்தமிழ்' தொகுப்பை வெளிக்கொணர்ந்ததற்கும், அதன் பிரதியை எனக்குத் தந்துதவியதற்கும் ப. முத்துக்குமாரசுவாமிக்கு நன்றி!
நான்கே வரிகளில் நச்சென்று கவிதை தருவதற்குப் பதிலாக, நகர்மயச் சூழலின் மாற்றத்தைப் பதிவு செய்வதற்காக சற்றே நீளமான கவிதை இது. கவிதையின் தலைப்பு - "பாலம்'. இந்தக் கவிதை இடம்பெற்றிருக்கும் கவிதைத் தொகுப்பின் பெயர்  - "நதிநீர்த் தேக்கத்தின் முகங்கள்'. கவிஞர் -  "கள்ளழகர்'. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எழுதப்பட்ட கவிதைதான்  என்றாலும், இன்றைக்குப் படித்தாலும், ஐம்பதைக் கடந்தவர்களின் இதயத்தில் எங்கோ ஓர் ஓரத்தில் சற்று வலிக்கும். நான் சந்திக்க விரும்பும் கவிஞர்களில் கவிஞர் கள்ளழகரும் ஒருவர். 
அம்மா இறந்து 
ஓராண்டு கழித்து
திவசத்திற்காக
ஊருக்குப் போனபோது
உணர்ந்தேன் -
எனக்கும்
என் உறவுகளுக்கும்
எனக்கும்
என் ஊருக்கும்
இடையே
நீந்திக் கடக்க முடியாத
பெருவெள்ளம் 
ஓடிக்கொண்டிருப்பதையும்
இக்கரைக்கும் 
அக்கரைக்குமாக
நீண்டிருந்த பாலம்
இல்லாமலிருப்பதையும்
என்னில் ஒட்டியிருந்த
ஊர்மண் உதிர்ந்திருப்பதையும்
இரத்தத்தில் ஊறியிருந்த
ஊர் உறைந்திருப்பதையும்!
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/26/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3158659.html
3158658 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி குமரன் திருக்குறள் -கோதனம் உத்திராடம் DIN Sunday, May 26, 2019 02:43 AM +0530 வரகவி அ.சுப்ரமண்ய பாரதி இயற்றிய "குமரன் திருக்குறள்" 1934ஆம் ஆண்டில் அச்சிடப்பட்டுள்ளது.  இந்நூல் நூறு குறள் வெண்பாக்களைக் கொண்டுள்ளது. ஒவ்வொரு குறளும் முருகப்பெருமானின் சிறப்புகள், திருவிளையாடல்கள், வழிபாட்டுமுறை,   துதிப்பாடல்களின் நன்மைகள் எனப் பகுத்துரைக்கப்பட்டுள்ளது. முருகன் திருமாலின் மருமகன், சிவபெருமான் பிட்டுக்கு மண்சுமந்த திருவிளையாடல் ஆகிய நிகழ்வுகளை,

ஊரையொரு காலி லுவந்தளந்த மான்மருகன்
பேரையுரை போகும் பிணி (6)
கீரன் றமிழ்க்குகந்து கேடில்லா வீடுதந்த
தீரன் றிருவருளைத் தேடு (16)
பிட்டுக்கு மண்சுமந்த பெம்மா னருள்குமரன்
குட்டுக்கு வேதன் குறி (64)

என எளிய நடையில் இக்குறளை இயற்றியுள்ளார். மேலும், முருகப்பெருமானின் துதிப் பாடல்களைப் பாடினாலும், கேட்டாலும் எழுதினாலும் நற்பயன் விளையும் என்பதை,

 ஐயமிடு கந்த னநுபூதி பாடுநிதம்
உய்யவழி யுண்டா முனக்கு (9)
செவிக்கழகு கந்தன் திருப்புகழைக் கேட்டல்
கவிக்கழ கன்னான்பு கழ் (32)
திண்மைதருங் கந்தன் திருப்புகழை யோதியதன்
உண்மையுணர் கொள்வா யுயர்வு (42)
நொந்த மனமகிழ நோயுன்னை விட்டொழியக்
கந்தனுக்குப் பாமாலை கட்டு (60)

எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார். முருகப்பெருமானை வழிபட்டால் துன்பம் தீரும், வினை அகலும், சோர்வு  போகும், உடல் நிலைக்கும் என்பதை, பண்டாரக் கோலன் பழனிமலை வேலனடி
கண்டாலே தீருங் கலி (62)
மெய்தொட்டு வந்த வினைவிட்டுப் போகநினை
பொய்விட்டுக் கந்தனடிப் போது (80)
மோகமயல் போக்கு முருகனருள் பெற்றவன்றே
யோகநிலை காட்டு முடம்பு (84)

என்கின்ற குறள்கள் மூலம் எடுத்துரைக்கிறார். குமரன் திருக்குறளை இயற்றியதற்கான காரணத்தை வரகவி  அ.சுப்ரமண்ய பாரதி, ""சென்ற வருஷம் அடியேனுக்கு, வாய்திறந்து பேசமுடியாதபடி ஒரு கொடிய நோய் ஏற்பட்டிருந்தது. அச்சமயம் நான் சித்தூர் போயிருந்தேன். அவ்வூரில் குன்றுகளதிகம். அக்குன்றுகளில் ஒன்றிற் கோயில் கொண்டிருக்கும் முருகப்பெருமானை நாடோறும் தரிசிப்பதை வழக்கமாகக் கொண்டு அவ்வமயம் இந்த நூறு குறளையும் பாடித் துதித்தேன். அந்தக் கொடிய நோய் பருதிமுன் பனிபோல் விலகப் பரம கருணாநிதியாகிய முருகன் திருவருள் புரிந்தான்'' என்று  முன்னுரையில் குறிப்பிட்டுள்ளார். 

இந்நூலுக்குச் சித்தூர் மஹிலா வித்யாவரம் பூ.ஸ்ரீனிவாஸலு நாயுடு, புழல் திருநாவுக்கரசு முதலியார், ச.சச்சிதானந்தம் பிள்ளை, தி.ரங்காசாரியார் ஆகியோர் சாற்றுக்கவிகள் வழங்கியுள்ளனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/26/குமரன்-திருக்குறள்-3158658.html
3158657 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தமிழ்ச்சொற் கட்டமைப்பு! DIN DIN Sunday, May 26, 2019 02:41 AM +0530
உலகிலேயே தமிழ்ச் சொற்கள் போலக் கட்டமைப்புடைய சொற்களைக் கொண்ட மொழிகள் வேறு இல்லை. அவற்றில் சிறுபான்மையாகக் காணப்படும். ஒவ்வொரு சொல்லும் ஒரு கட்டமைப்புடையதாக இலங்குவது தமிழ் ஒன்றே. தமிழ்ச் சொற்களை பகுதி, விகுதி, இடைநிலை, சந்தி, சாரியை,  விகாரம் முதலிய உறுப்புக்களாகப் பிரித்து விடலாம். அவ்வாறு பிரித்த உறுப்பு ஒவ்வொன்றுக்கும் தனித்தனிப் பொருளுண்டு. பிறகு அவற்றைப் பிரித்தபடியே சேர்த்துவிடலாம். ஒரு "பொறி' அல்லது "இயந்திரத்தை'ப் பிரிப்பதும், பிரித்தபடியே சேர்ப்பதும் போன்ற இக்கட்டமைப்பு, தமிழின் தனிச்சிறப்பாகும்.
தமிழிலக்கியம் யாவும் தேர்ந்தெடுத்த தொகுப்புக்களாக இருப்பதால், அவை ஒவ்வொன்றும் ஒரு கட்டுக்கோப்புக்கு உட்பட்டிருக்கும்.

(தமிழண்ணலின் "தொல்காப் பியத் தோற்றம்' நூலிலிருந்து...)

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/26/தமிழ்ச்சொற்-கட்டமைப்பு-3158657.html
3158656 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அதிமதுரக்கவி விளையாட்டு -தமிழாகரர் தெ. முருகசாமி DIN Sunday, May 26, 2019 02:39 AM +0530 "இன்ன சொல் கொண்டும், இன்ன பொருள் கொண்டும் உடனே பாடுக' என்றதும் காற்றைப் போலவும், விரைந்து பாயும் அம்பு போலவும் உடனே பாடுவது ஆசுகவி. சொற்சுவை பொருட்சுவை ததும்பப் பாடுவது மதுரகவி.  எழுத்தைச் சித்திரமாய் வடித்து நிரப்புவது சித்திரக்கவி. எதையும் விரிவாகப் பாடுவது வித்தாரகவி.

தொல்காப்பியர் கவிதைக்குரியதாகக் கூறிய உவமை என்றதோர் அணி மட்டும் பின்னாளில் பல்வேறாய்க் கிளைப்பதற்குரிய அடக்கக் குறியீடாக இருந்தது. அது வடமொழி அலங்காரத்தை ஒரோவழித் (ஒரு சாரார் மாட்டு-தொல்.பெ.3) தழுவிய நிலையில் ஆசு, மதுரம், சித்திரம், வித்தாரம் ஆகிய நாற்பெரும் கவிப் பெருமையைத் தழுவித் தமிழில் வளர்ந்தது. இவற்றை ஏற்புழிக்கோடலாய்ப் பெற்ற தமிழ்ப் புலவர்கள் நாற்கவியினும் வல்லவராய் இருந்தனர். அவர்களுள் கவி காளமேகம் குறிப்பிடத் தகுந்தவராவார் !

பருவத்தில் பொழியும் மழை போல் அல்லாமல்,  உடனுக்குடன் கருக்கொண்டதும் பொழியும் மேகம் போல விரைந்து பாடும் ஆற்றலால் அவர் காளமேகப் புலவர் எனப்பட்டார். இவர் நாற்கவியிலும் புலமையுடையவர் என்பதால், பொதுவாகப் பாடும் சொற்சுவை, பொருட்சுவைக்கும் கூடுதலாகப் பாடவல்ல திறனால் அவர் "அதிமதுரக்கவி' எனப்பட்டார். இவற்றை சோதித்தறிய இரண்டு பாடல்களைக் காணலாம்.  "ஈ ஏற மலை குலுங்கியது' என்பதாக உடனே ஒரு பாடல் பாடுக எனச் சிலர் கேட்டதற்குக் கீழ்க்கண்டவாறு பாடினாராம்.

"வாரணங்கள் எட்டும் மாமேரு வும்கடலும்
தாரணியும் எல்லாம் சலித்தனவாம்-நாரணனைப்
பண்வாய் இடைச்சி பருமத்தி னாலடித்த
புண்வாயில் ஈமொய்த்த போது!'

சிறிய ஈ  உட்காரப் பெரியமலை  குலுங்காது  எனத் தெரிந்தும் காளமேகத்தின் கவித்துவத்தை அளக்க சிலர் சோதித்தபோது, அதைக் காளமேகப்புலவர் எளிதாக எதிர்கொண்டு பாடியதுதான் அவரின் ஆசுகவிக் கற்பனைத் திறனை உணர்த்தியது.

வெண்ணெய்த் திருடிய கண்ணனை ஆயர்குல இடைச்சிப் பெண்  ஒருத்தி மத்தால் அடிக்க, ஏற்பட்ட புண்ணில் ஈ மொய்த்ததாம். இதனால் அண்ட சராசரமே குலுங்கியதாம். அண்ட சராசரம் என்பது, பலமிக்க யானை போன்ற எட்டுத் திசைகளை உள்ளடக்கிய கடலும் மாமேரு மலைகளும் அடங்கியதாகும். இப்பாடல் கடவுளாம் கண்ணனுள் எல்லாம் அடக்கம் எனக் குறித்துப் பாடப்பட்ட ஆசுகவியாகும். 

பாண்டியன் பிரம்பினால் சிவனை அடித்தபோது அந்த அடி, உலக உயிர்கள் அனைத்தின் மீதும் பட்டதாகப் பரஞ்சோதி முனிவர் (திருவிளையாடல் புராணத்தில்) பாடியது போன்றதுதான் இதுவும். காளமேகப் பாடலாயினும் "ஈயேற மலை குலுங்கிற்று' என்ற வியப்பைத் தருமாறு பாடிய கூடுதலால் காளமேகம் ஆசுகவி ஆனார்.

அடுத்து, பொருளற்ற ஒரே எழுத்தின் அடுக்கிற்குப் பொருள் உணர்த்திய சொல் விளையாட்டு வித்தகம் ஒன்றால், காளமேகம் மதுரகவி ஆகிறார் என்பது ஒரு பாடலால் உணரலாம்.

"ஓகாமா வீதோநே ரொக்க டுடுடுடுடு
நாகர் குடந்தை நகர்க்கதிபர் - வாகாய்
எடுப்பர், நடமிடவர், ஏறுவர்அன் பர்க்குக்
கொடுப்பர், அணிவர் குழை'

 இதில் உள்ள ஐந்து "டு'களுக்குத் தனித்த பொருள் இல்லை,  ஆனால் பாடலின் முதல் வரியில் உள்ள  ஓ, கா, மா, வீ, தோ ஆகிய ஐந்து நெடில் எழுத்துகளுடன் தனித்தனியே "டு' சேர ஓடு, காடு,  மாடு,  வீடு,  தோடு எனச் சொற்கள் அமையும். அவற்றைக் கீழேயுள்ள வினைச்சொற்களுடன் முறையே சேர்க்க, சிவனது இயல்பை அறிந்துகொள்ளச் செய்கிறார் காளமேகம்.

சிவனின் பிச்சைப் பாத்திரம் ஓடு; அவர் நடனமிடும் இடம் காடு;  ஏறும் வாகனம் மாடு; வணங்குவார்க்கு அளிப்பது வீடு (முத்தி); காதில் அணிந்திருப்பது தோடு (குழை); இப்பாடல் வழி, "எல்லாச் சொல்லும் பொருள் குறித்தனவே' என்கிற தொல்காப்பியத்தின் படி, எழுத்தும் சொல்லும் பொருட்பயன் நல்கும் புதுமையைக் கண்டு இன்புறலாம்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/26/அதிமதுரக்கவி-விளையாட்டு-3158656.html
3158655 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மூவர் பயன்படுத்திய முதுமொழிகள்! -வாதூலன் DIN Sunday, May 26, 2019 02:38 AM +0530 பழமொழி என்பதற்கு அகராதியில் ""மக்களிடையே நீண்ட காலமாக வழங்கி வருவதும், பேச்சில் எடுத்துக்காட்டாகக் காட்டப்படுவதுமான ஒரு தொடர்'' என்று பொருள் உள்ளது. பழமொழி  "முதுமொழி' என்றும் கூறப்படும். பழமொழிகளில் பலரும் அடிக்கடி பயன்படுத்தும்,  "பாம்பின் கால் பாம்பறியும்', "கல்லிலே நார் உரித்தல்', "மரத்தை நட்டவன் தண்ணீர் ஊற்றுவான்' முதலியவற்றைக் கம்பர், மகாகவி பாரதியார், தேசிக விநாயகம் பிள்ளை ஆகிய மூவர் பெருமக்கள் எவ்விதம் கையாண்டுள்ளனர் என்பதைக் 
காண்போம்.

கம்பர் தகுந்த இடத்தில், பொருத்தமான பழமொழி ஒன்றைக் கையாண்டிருக்கிறார். இலக்குவன் சூர்ப்பணகையின் உறுப்புகளை அறுத்து, அலங்கோலம் செய்த போதிலும், அவளுக்கு ராமன்பால் இருந்த காமம் போகவில்லை; ""நீர் என்னை ஏற்றுக்கொண்டால் ஒரு நொடிப் பொழுதில் அம்மூக்கை உண்டாக்குவேன்'' என்றெல்லாம் பேசி, ராமனை வசப்படுத்த நினைக்கிறாள். அந்நிலையில், அரக்கர்களைக்கூட  அவள் இகழ்ந்து பேசுகிறாள். இதில்,  பயின்றுவரும் பழமொழியைப் பாருங்கள்.

"காம்பு அறியும் தோளாளைக் கைவிடீர்
        என்னினும் யான் மிகையோ? கள்வர்
ஆம், பொறிஇல், அடல் அரக்கர் அவரோடே
        செருச் செய்வான் அமைந்தீர ஆயின்
தாம் பொறியின் பல மாயம் தரும் பொறிகள்
        அறிந்து,  அவற்றைத் தடுப்பென் அன்றே?
பாம்பு அறியும் பாம்பின கால் 
        எனமொழியும் பழமொழியும் பார்க்கிலீரோ?
         (சூர்ப்பணகைப் படலம், 139)

"மூங்கில் போல் தோள்களை உடைய சீதையை துறக்கமாட்டீர் என்றாலும், நான் உம்முடன் சேர்ந்திருப்பது அதிகமாகுமோ? வஞ்சகரான இராக்கதர்களுடனே போர் செய்ய விரும்பினீர் என்றால், ஐம்பொறிகள் போல மயக்கம் தரும், வஞ்சனைகள் செய்யும் அவர்களின் தந்திரங்களை நான் அறிந்து தடுத்திடுவேன் என்பது மேற்கண்ட பாடலின் பொருள். ""பாம்பானது பாம்பின் காலை அறியும்' எனக் கூறும் உலக முதுமொழியையும் அறியீரோ?'' என்பது அ.ச.ஞா.வின் உரை.

மகாகவி பாரதியின் "பாஞ்சாலி சபதம்' அற்புதமான கவிதைப் படைப்பு, சகுனியின் துர்ப்போதனையால், பாண்டவர்களை சூதுக்கு அழைக்கும் திட்டம் வகுக்கும்போது, துரியோதனனைத் திருதராஷ்டிரன் தடுக்கிறார். 

"உன் சின்ன மதியினை என் சொல்வேன்?', "உறவு அண்ணன் தம்பியும்' என்று பலவாறாக அறிவுரை கூறுகிறார். அதற்கு துரியோதனன் தந்தையை சினம் கொண்டு சாடுகிறான்; அதில் வரும் ஒரு பாடலில்,  "கல்லில் நார் உரித்தல்' என்கிற பழமொழி பயின்று வருகிறது.

"சொல்லின் நயங்கள் அறிந்திலேன்  உனைச்
சொல்லினில் வெல்ல விரும்பினேன்; கருங்
கல்லிடை நாருரிப் பாருண்டோ?  நினைக்
காரணம் காட்டுதலாகுமோ? எனைக்
கொல்லினும் வேறெது செய்யினும் நெஞ்சில்
கொண்ட கருத்தை விடுகிலேன் - அந்தப்
புல்லிய பாண்டவர் மேம்படக்  கண்டு
போற்றி உயிர் கொண்டு வாழ்கிலேன்'

கவிமணி தேசிக விநாயகம் பிள்ளை மிக மிக எளிய சொற்களால் கவிதை எழுதிப் புகழ் பெற்றவர். பல ஆங்கிலப் பாடல்களையும், பாரசீகப் பாடல்களையும் அனைவரும் புரிந்து கொள்ளும்படி கவிதையாகத் தீட்டியவர். அவருடைய பாரசீக தனிப் பாடலில், "மரத்தை நட்டவன் தண்ணீர் ஊற்றுவான்' என்கிற பழமொழி பயின்று வருகிறது!

"ஐயோ அறியா மானிடரே!
ஆசைப் பேயின் அடிமைகளே
எய்யாதெ ன்றும் வான் நோக்கி
இரங்கி அழுது நிற்பதுமேன்
மெய்யாய் அன்று படைத்தவன்
மெலியாதும்மைக் காவானோ
கையால் மரத்தை நட்டவர்கள்
கருத்தாய் நீரும் வார்க்காரோ?' 

(பா. த.பா. பக். 210)

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/26/மூவர்-பயன்படுத்திய-முதுமொழிகள்-3158655.html
3158654 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, May 26, 2019 02:36 AM +0530
அடங்கி அகப்பட ஐந்தினைக் காத்துத்
தொடங்கிய மூன்றினால் மாண்டீண் - டுடம்பொழியச்
செல்லும்வாய்க் கேமம் சிறுகாலைச் செய்யாரே
கொல்லிமேல் கொட்டுவைத் தார்.    (பா-99)

துறவறத்திற்கு விதிக்கப்பட்ட நெறியின்கண் தாம் அடங்கி ஒழுகி, ஐம் புலன்களையும் பொறிகள் மேற் சொல்லாதவாறு செறியப் பாதுகாவல் செய்து,  தாம் செய்யத் தொடங்கிய துறவற நெறியில் மனம், மொழி, மெய் என்ற மூன்றானுந் தூயராய் மாட்சிமைப்பட்டு,  இவ்வுலகத்தின்கண் இவ்வுடம்பு ஒழிந்து நிற்க, இனிச் செல்லவிருக்கும் மறுமைக்கு உறுதியைக் காலம்பெறச் செய்யாதவர்களே,  தீயின் மீது நெல்லினைப் பெய்து பொரித்து உண்ணுபவரோ டொப்பர். "கொல்லிமேல் கொட்டு வைத்தார்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/26/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3158654.html
3154135 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நட்சத்திர நாளைக் கொண்டாடுவதுதான் நமது மரபு! -சாமி. தியாகராசன் DIN Sunday, May 19, 2019 03:27 AM +0530
கழிந்தது, கழிகின்றது, கழிவது என்னும் விவகாரத்திற்குக் காரணமாயிருப்பது காலம் எனப்படுகிறது. இந்தக் காலத்தை நாழிகை, மணி, நாள், வாரம், மாதம், ஆண்டு எனப் பல கூறுகளாகக் கணக்கிடுவதற்குச் சூரியன், சந்திரன் மற்றும் நட்சத்திரங்கள் ஆகியவற்றின் இயக்கங்களை அளவுகோலாகக் கொண்டு உலக வாழ்வை மேற்கொள்கிறோம். இம்மூன்றுள்ளும் சூரியனே அடிப்படையானதும், முதன்மையானதாகவும் இருக்கின்றது.

பலநூறு ஆண்டுகட்கு முன்பே விண்ணில் ஏற்படும் அற்புத மாற்றங்களை மண்ணிலிருந்தே வெறும் கண்களால் கண்டு நாம்தான் சூரியச் செலவை (செலவு -வீதி, வழி) நோக்கி காலை, மாலை, மதியம், மாலை, இரவு எனக் கணக்கிட்டிருக்கிறோம். 

இவ்வாறு கணக்கிடும் ஆற்றலை நம் பண்டைத் தமிழர் பெற்றிருந்தனர் என்பதை,  "செஞ்ஞா யிற்றுச் செலவும் அஞ்ஞா யிற்றுப் பரிப்பும்' (புறநா: 30: 1-6.) என்கிற புறநானூற்றுப் பாடல் கொண்டு அறியலாம்.

சூரியன் முதலான கிரகங்களை கோள்மீன் என்றும், நட்சத்திரங்களை நாள்மீன் என்றும் சொல்வது பண்டைத் தமிழ் மரபு. சூரியன் செல்லும் வீதியில் 12 ராசிகள் (வீடுகள்) வகுக்கப்பட்டுள்ளன என்றும், அவற்றுள் மேட ராசியே முதலில் உள்ளது என்றும் "நெடுநல்வாடை' சொல்கிறது. 

சூரிய வீதியில் நிற்கும் பிற கோள்களை (வியாழன், வெள்ளி போன்றவை) அளந்தறிய 27 நிலைகளைக் குறித்துள்ளனர். இந்த நிலைகளே நட்சத்திரங்கள் (நாண்மீன்கள்) எனப்படும்.

ஒரு ராசிக்கு இரண்டே கால் (2 1/4) நட்சத்திரம் என்ற வகையில் 27- நட்சத்திரங்களை 12 ராசியில் அடக்குகின்றனர். ஒரு நட்சத்திரம் நான்கு பாதங்கள்  (பாகங்கள்) கொண்டவை எனக் கணக்கிட்டுள்ளனர்.கோள்மீன், நாள்மீன் என நம் முன்னோர் காலத்தைக் கணக்கிட்டு, நாண்மீனாகிய நட்சத்திரக் கணக்கையே தங்கள் பிறப்புக்கும், இறப்புக்குமாகிய காலமாகக் கைக்கொண்டுள்ளனர். முதலில் பிறப்புக்கான சான்றினைப் 
பார்ப்போம்.

"கொற்ற நீள்குடைக் கொடித்தேர்ச் செழிய
நின்று நிலைஇயர்நின் நாண்மீன்; நில்லாது
படாஅச் செலீஇயர்நின் பகைவர் மீனே'
(புறம்:  24)
தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனை மாங்குடி மருதனார் வாழ்த்தும் பகுதி இது. "வெற்றியுடைய புகழ் பொருந்திய குடையையும், மீன் கொடியால் விளங்கும் தேரையும் உடைய செழியனே! நின்நாளாகிய மீன் (பிறந்த நாளுக்கான நட்சத்திரம்) நிலைத்து நிற்பதாகுக! நின் பகைவரின் நாளுக்குரிய நட்சத்திரம் நில்லாது பட்டுப்போவதாகுக' என்பது பாடலின் பொருள். இப்பாடலிலிருந்து அரசர்களுக்கான பிறந்த நாள்,  நட்சத்திரம் கொண்டே கணிக்கப்பெற்றுள்ளது என்பதைத் தெளியலாம்.

தொல்காப்பியர், அரசர்களுக்கான பிறந்த நாளை "பெரு மங்கல விழா' என்றும், "நாளணி' என்றும் (தொல்: புறத், நூ.92) குறிப்பிடுகின்றார். அன்றைய நாளில் அரசர்கள் சினம் கொள்ளாதிருப்பர் என்றும் (முத்தொள்ளாயிரம் -"கண்ணார் கதவம் திறமின்'- பா.7)  சொல்கிறார். பெருமங்கல நாளில் 
அரசன் வெள்ளுடை உடுத்து, முத்துப் போன்ற வெண்மையான அணிகலன்களைப் பூண்டு திகழ்வானாதலின், அதனை 
நாளணி என்றும், வெள்ளணி என்றும் வழங்குதல் வழக்கம்.  இந்தப் பெருமங்கலத்தை "நாண்மங்கலம்' எனப் புறப்பொருள் வெண்பாமாலை குறிப்பிடுகிறது.

பாண்டியனுக்கு மட்டுமா நட்சத்திர நாள், சோழனுக்கும் சொல்லப்படுகிறது. "என் தலைவனாகிய கிள்ளிவளவன் பிறந்த நட்சத்திரமாகிய ரேவதி நாளில், அந்தணர் பசுக்களுடன் பொன்பெற்றுச் செல்கின்றனர், புலவர்கள் மலைபோன்ற யானைகளைப் பரிசாகப் பெற்று அதன் மீது ஏறிச் செல்கின்றனர்' என்று (முத்தொள்) அரசனுக்கான ரேவதி மீன் சுட்டப்படுகிறது. இவ்விலக்கியம், அரசர்களுக்கு மட்டுமன்று, ஆண்டவனுக்கும் (கடவுள் வாழ்த்து) நட்சத்திரம் சொல்கின்றது.

நம் முன்னோர் தங்கள் பிறப்பு - இறப்புக்கு நட்சத்திரங்களையே காலக் கணக்கீட்டுக்குக் கொண்டனர். இவ்வாறு காலத்தைக் கணக்கிடுபவர்களைக் "கணியன்' என்ற சொல்லால் சுட்டினர். இவ்வாறு நாள்மீன்களைக் கொண்டு கணிக்கும் மரபில் தோன்றியவர் திருவள்ளுவர் என்பது சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை. திருவள்ளுவர் பிறந்த நாள் நட்சத்திர பெயரிலேயே அமைந்திருக்கும் என்பதில் எள்ளவும் ஐயம் கொள்ள இடமில்லை. எனினும் பழைய நூல்களிலோ, கல்லெழுத்து, செப்பேடு முதலிய ஆவணங்களிலோ அவர் பிறந்த நட்சத்திர நாள் கிடைக்காதது நமது பாக்கியக் குறைவே.
இந்தக் குறைபாட்டிற்கிடையேயும் நமக்கு ஆறுதல் தருவது, சென்னை - மயிலாப்பூரில் இருக்கும் திருவள்ளுவர் திருக்கோயிலில் திருவள்ளுவர்அவதார மாதம் வைகாசி எனவும், நட்சத்திரம் அனுடம் எனவும் கொள்ளப்பட்டுள்ளதே. 

அந்தக் கோயிலின் அகழ்வாய்வின்போது கிடைத்த திருவள்ளுவரின் பழைய படிமம் ஏறக்குறைய 400-ஆண்டு பழைமை உடையது எனத் தொல்லியல் துறையைச் சேர்ந்த  எஸ்.இராமச்சந்திரன் கூறுகிறார். 

இந்து சமய அறநிலையத்துறையின் ஆவணத்தில் திருவள்ளுவர் அவதார தினம் வைகாசி அனுடம் என்றும், அவர் அடைந்து போன  நாள் மாசி உத்திரம் என்றும் பதிவாகியுள்ளது.  இந்நாளே திருவள்ளுவர் பிறந்த நாள் எனத் தமிழறிஞர்கள் பலரும் ஏற்றுக் கொண்டாடினர். 

பிறந்த நாளைக் கொண்டாடுவது அந்நியர் வழக்கம். பிறந்த நட்சத்திரத்தைக் கொள்வதுதான் - கொண்டாடுவதுதான் நமது மரபு, வழக்கம். நம் முன்னோர் மரபு வழியில் கொண்டாடிய வைகாசி அனுட நட்சத்திர நாளையே திருவள்ளுவர் திருநாளாக நாமும் தொடர்ந்து கொண்டாடுவோம்.

இன்று: வைகாசி 5, அனுட நட்சத்திர நாள்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/19/நட்சத்திர-நாளைக்-கொண்டாடுவதுதான்-நமது-மரபு-3154135.html
3154128 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஆண் யானையின் அன்புச் செயல்! -இரா.வ.கமலக்கண்ணன் DIN Sunday, May 19, 2019 03:24 AM +0530
திருவேங்கட மலையின் இயற்கை எழிலினைப் பேசவந்த கண்ணனார் என்னும் புலவர், ஒரு பெண் யானையும் அதன் குட்டியும் பசியால் வாடுவதைக் கண்டு துடித்த ஆண் யானையானது இளைய மூங்கில் முளையினைக் கொண்டு
வந்து பெண் யானைக்கும் அதன் குட்டிக்கும் ஊட்டிய காட்சியை,
""...  ...  ... ...  சாரல்

ஈன்று நாள் உலந்த மென்னடை மடப்பிடி
கன்று பசி களைஇய பைங்கண் யானை
முற்றா மூங்கில் முளை தரு பூட்டும்
வென்வேல் திரையன் வேங்கட நெடுவரை'' 
(அகம் -85)

என்று காட்டுகிறார். இனி பூதத் தாழ்வாரின் ஒரு பாசுரத்தைப் பார்ப்போம்.
"பெருகு மத வேழம் மாப்பிடிக்கு முன்னின்று
இருகண் இள மூங்கில் வாங்கி - அருகிருந்த
தேன் கலந்து நீட்டும் திருவேங்கடம் கண்டீர்
வான் கலந்த வண்ணன் வரை'   (இரண்.திரு 75)
திருமலையில் மத நீரையுடைய யானையானது தன் சிறந்த பெண்யானையின் முன்னே நின்று, இரு கணுக்களையுடைய இளைய மூங்கில் குருத்தைப் பிடுங்கி, அதை அருகிலுள்ள தேனிலே தோய்த்து, பெண் யானைக்குக் கொடுக்கும் 
இக்கருத்தையே  திருமங்கையாழ்வாரும் பாடுகிறார்.

" ...     ...    ....   நல் இமயத்து
வரை செய் மாக்களிறு இளவெதிர்
வளர்முளை அளைமிகுதேன் தோய்த்து 
பிரசவாரி தன்னிளம் பிடிக்கு அருள் செயும்
பிரிதி சென்றடை நெஞ்சே'     (பெ.திரு.  1:2:5)

 கம்பரின் காவியக் காட்சி:  ஆண் யானை தன் பெண் யானை மீதுள்ள அன்பினால் மலை முழைஞ்சிலுள்ள தேன் கூட்டிலிருந்து அதில் மொய்க்கும் வண்டை ஓட்டித் தேனைத் தன் கையால் எடுத்து, தானே தன் கையால் எடுத்துப் பருக இயலாது வருந்தும் கடுஞ்சூல் கொண்ட அப்பெண்யானையின் வாயில் பருகுமாறு கொடுக்கின்றது. (அயோத்தியா காண்டம் - சித்திரகூடப் படலம் -10) இங்கு சூலுற்ற பெண் யானைக்கு ஆண் யானை செய்யும் அன்புச் செயல் குறிக்கப்படுகிறது. "மாவும் மாக்களும் ஐயறிவினருவே' - என்னும் தொல்காப்பியக் கருத்துபடி ஐயறி உயிராகிய யானையும் தன் பெண்யானை 
மீது கொண்டுள்ள அன்புச் செயலை அறிந்து வியக்கலாம்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/19/ஆண்-யானையின்-அன்புச்-செயல்-3154128.html
3154127 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஆளுவோரைத் தேர்ந்தெடுக்கும் ஆட்டம் DIN DIN Sunday, May 19, 2019 03:23 AM +0530
"பல்லாங்குழி' என்ற ஆட்டம் தமிழ்நாட்டுச் சிற்றூர்ப் புறங்களில் சிறுவர் - சிறுமியரில் இருந்து பெண்கள் வரை ஆடப்பெறுகிறது. தெளிவான இலக்கியச் சான்றுகள் இல்லையாயினும் சில இலக்கண -இலக்கிய வரிகளால் பல்லாங்
குழிச் சான்றுகளை உய்த்துணரலாம். 

வல், வல்லுப்பலை என்பன விளையாட்டுக் கருவிகள். இவை இலக்கியங்களில் 
பயிலும் இடங்கள்:
"வல்'லென் கிளவி தொழிற் பெயரியற்றே 
(தொல்-373)
நாயும் பலகையும் வரூஉம் காலை 
(தொல் -374)
நரைமூதாளர் நாயிடக் குழிந்த
வல்லின் நல் ... ....     (புறம்-32)
நரை மூதாளர்  ....
கவை மனத்திருத்தும் வல்லு  (அகம்- 377)
வல்லுப்பலகை எடுத்து நிறுத்தன்ன
(கலி- 94)
முதலிய இலக்கண வரிகள் பல்லாங்குழி தொடர்பானவை என்று ஊகிக்கலாம். பல்லாங்குழி பலகையே எடுத்து நிறுத்தியதைப் போன்ற உருவத்தைக் குறளனுக்குக் கலித்தொகை உவமைப்படுத்துகிறது. இவ்வாட்டத்தைப் பற்றிய பல்வேறு நாட்டுப்புறப் பாடல்கள், விடுகதைகள் தமிழில் வழங்குகின்றன. கன்னடத்தில் "சென்னமனா' என்ற பெயர் பல்லாங்குழிக்கு வழக்கத்தில் உள்ளது.

ஆப்பிரிக்காவில் பல்லாங்குழி:
ஆப்பிரிக்க நாடுகள் எல்லாவற்றிலும் பல்லாங்குழி ஆடப்பட்டு வருவது மிக வியப்பானதே! ஐவரி கோஸ்ட் நாட்டில் வாழும் அல்லாதியர்கள் பல்லாங்குழி ஆட்டத்தைக் கொண்டே ஊர்த்தலைவரை நியமனம் செய்தனராம்.  காங்கோ நாட்டிலுள்ள புசாங்கோ மக்களின் அரசனின் பெயர் சாம்பா (படம்-1) 1600-1620 வரை காங்கோவை ஆண்டவன். அவன் பல புதிய கண்டுபிடிப்புகளுக்குப் பெயர் பெற்றவன். அவன் தன் நாட்டில் அமைதி காக்க விழைத்தவன். அவன் போரையும் படையையும் நீக்கினான். பதிலுக்குப் பல்லாங்குழி ஆட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தினான். ஆட்டத்தில் வெற்றி பெற்றவர், நாட்டை ஆளத் தகுதி பெற்றவர் ஆவர். 

ஆப்பிரிக்க நைஜீரியத் தலைநகரான இலாகோசில் பெரும் அரும்பொருள் காட்சியகம் (மியூசியம்) உள்ளது. அங்கே பல்லாங்குழிப் பலகைகளில் பல்வேறு வகைகளைக் காட்சியில் வைத்துள்ளனர். மேற்கு ஆப்பிரிக்கச் செனகால் நாட்டில் (படம் -2) ஓலப்,  செரோ, புலார், மாந்திங்கே, சோலார் மொழிகள் பேசும் மக்கள் அனைவரும் இவ்வாட்டத்தை ஆடுகின்றனர். ஓலப் மக்கள் "ஊரே' என்ற சொல்லை இவ்வாட்டத்திற்குப் பெயராக வைத்துள்ளனர். 
நம் தமிழிலக்கியத்தில் "ஓரை' என்ற சொல் விளையாட்டைக் குறிக்கும். செனகாலில் வாழும் "பேள்' இனத்தார் பல்லாங்குழிக் காயைக் "காயெ' என்று அழைப்பர். தமிழர்களும் "காய்' என்று விளையாட்டு விதையை அழைப்பர். ஆப்பிரிக்கத் தெருக்கடைகளில் இரண்டு அரசர்கள் அல்லது தலைவர்கள் அமர்ந்திருப்பது போலவும், நடுவில் பல்லாங்குழிச் சிற்பம் அமைந்திருப்பது போலவும் மரச் சிற்பங்களும் உலோகச் சிற்பங்களும் விற்கப் பெறுகின்றன. பல்லாங்குழியை யானைகள் அல்லது சிங்கங்கள் தாங்கி நிற்பது போன்ற சிற்பங்கள், வெள்ளி உலோகப் பல்லாங்குழிகள் காண வியப்பாக உள்ளன. தமிழ் நாட்டில் பித்தளையினாலான பல்லாங்குழி, மீன் வடிவப் பல்லாங்குழி இருப்பதை அறியலாம். பாண்டியாட்டம் என்றும் இதற்குப் பெயருண்டு.
அரேபியாவிலுள்ள "சிரியர்' இந்த விளையாட்டை மங்கலா அல்லது மாகலா என்று அழைப்பர். மேற்கு ஆசியாவைப் போல தென்னிந்தியா, இலங்கை, மலேசியா, போர்னியோ, வியட்நாம், சுமத்ரா முதலிய இடங்களில் இவ்வாட்டம் வழக்கத்தில் உள்ளது. தென் அமெரிக்காவிலும், வட அமெரிக்காவிலும் அவற்றையொட்டிய தீவுகளிலும் ஆடப்படுகிறது.

இவ்விடங்களில் ஆப்பிரிக்காவிலிருந்து அடிமைகள் கொண்டு செல்லப்பட்டபோது பல்லாங்குழி ஆட்டமும் அவர்களோடு சென்று பரவியிருக்கலாம். இராமனும் சீதையும் பல்லாங்குழி ஆடியதாக தெலுங்கு மொழி பேசும் மக்கள் நம்புகின்றனர். தமிழ் நாட்டிலும் சீதைப்பாண்டி என்ற ஆட்ட வகை உண்டு.

ஆப்பிரிக்காவிலிருந்து இவ்வாட்டம் பரவியதா?
* பழங்கால எகிப்திய சுவரோவியங்களில் இவ்வாட்டம் பற்றிய சான்று காணப்படுகிறது. ஆனால், பல்லாங்குழி ஆட்டம் போன்றதொரு ஆட்டமாகத் தெளிவாக அடையாளப்படுத்த முடியவில்லை. 

* 15-ஆம் நூற்றாண்டில் பல்லாங்குழி பற்றிய திட்டவட்டமான எழுத்து  மூலங்கள் ஆப்பிரிக்காவில் உண்டு. சான்று: அரசன் சாம்பா.

* அரசன் வெற்றி - தோல்விகளை உறுதி செய்யவும், தலைவரைத் தேர்ந்
தெடுக்கவும் இவ்வாட்டத்தை ஆப்பிரிக்காவில் கைக்கொண்டான்.

* ஆப்பிரிக்க நாடுகள் சிலவற்றின் தேசிய விளையாட்டு பல்லாங்குழி ஆட்டம் என்பர்.

* ஆப்பிரிக்காவில் பல்லாங்குழிச் சிற்பங்கள் மிகுதியாகக் கிடைத்துள்ளன. எனவே, ஆப்பிரிக்காவே இதன் தொன்மைப் பிறப்பிடமாக இருக்குமோ என்று  கருதத் தோன்றுகிறது.

-தாயம்மாள் அறவாணன்
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/19/ஆளுவோரைத்-தேர்ந்தெடுக்கும்-ஆட்டம்-3154127.html
3154126 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, May 19, 2019 03:20 AM +0530

சென்னையில் மிகப் பிரம்மாண்டமான ஆன்மிக மாநாடு ஒன்றைக் கூட்ட வேண்டும் என்பது எனது நீண்ட நாள் கனவு. சைவம், வைணவம் உள்ளிட்ட  பிரிவுகளையும் அத்வைதம், துவைதம், விசிஷ்டாத்துவைதம் போன்ற தத்துவங்களையும், அவற்றில் தலைசிறந்த நிபுணத்துவம் பெற்றவர்கள் மூலம் விளக்குவதுடன் மட்டுமல்லாமல்,  சனாதன தர்மம்,  பெüத்தம், சமணம், கிறிஸ்துவம், இஸ்லாமியம் போன்றவற்றின் உன்னத மத ஆச்சாரியார்களை அந்த மாநாட்டில் 
கலந்துகொண்டு  உரையாற்ற வைக்க வேண்டும் என்பதும் கனவு.
அப்படியொரு மாநாட்டை நடத்துவதாக இருந்தால், அனைத்துப் பிரிவினராலும்  மதித்து ஏற்றுக்கொள்ளப்படும்  ஒருவரைக் கொண்டுதான் அதைத் தொடங்கி வைக்க முடியும். அந்தத் தகுதி பெüத்தரின் மறுபிறப்பு என்றும், திபெத்திய மக்களின்  தலைவர் என்றும் கருதப்படும், சமாதானத்துக்காக நோபல் விருது பெற்ற  தலாய்லாமாவுக்குத்தான்  இருக்கிறது என்பதில் யாருக்கும் மாறுபட்ட கருத்து இருக்க முடியாது. 

கடந்த சில மாதங்களாக  உடல்நிலை சற்று சரியில்லாததால்  யாரையும் சந்திப்பதை தலாய்லாமா தவிர்த்து வந்தார்.  கடந்த வாரம் 11-ஆம் தேதி இமாசலப் பிரதேசத்தில் உள்ள தர்மஸ்தலாவில் தலாய்லாமா பக்தர்களுக்கு  ஆசி வழங்க இருக்கிறார் என்கிற செய்தியை, இந்திய தோல் பொருள்கள் ஏற்றுமதிக் கழகத்தின் நிர்வாக இயக்குநரும், நமது தினமணி கட்டுரையாளருமான  நண்பர் செல்வம் தெரிவித்தார்.  அதுமட்டுமல்ல, தலாய்லாமாவை சந்திப்பதற்கான  ஏற்பாடுகளையும்  விரைந்து செய்து தந்தார். 
நம்முடைய நற்பேறு வருமான வரித்துறையின் இணை இயக்குநர் கிளமெண்ட், தர்மஸ்தலா இருக்கும் கங்க்ரா பகுதியில்  தேர்தல் பணிக்காக நியமிக்கப்பட்டிருந்தார். அவருடைய உதவியால்தான் தலாய் லாமாவை சந்திக்க  முடிந்தது.

உலகில் பல்வேறு பகுதியிலிருந்தும் பல்லாயிரக்கணக்கானோர் தலாய்லாமாவின் முக தரிசனத்துக்காக வந்து குவிந்திருந்தனர்.  சென்னையில் தினமணி நடத்த இருக்கும் ஆன்மிக மாநாட்டைத் தொடங்கி வைக்க வரவேண்டும் என்கிற கோரிக்கைக்கு,   உடல்நிலை ஏற்றுக்கொண்டால், அக்டோபர் மாதத்துக்குப் பிறகு  சென்னை வருவதற்கு அவர் ஒப்புக்
கொண்டிருக்கிறார். இந்த நல்ல செய்தியை உங்களிடம் பகிர்ந்து கொள்ளாமல் இருந்தால் எப்படி?

எழுத்தாளர் சா.கந்தசாமி எந்தவொரு புத்தகத்தை வெளிக்கொணர்ந்தாலும், உடனடியாக ஒரு பிரதியை தனது கையொப்பமிட்டு எனக்கு அனுப்பித் தருவதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டிருக்கிறார். கடந்த மாதம் 23-ஆம் தேதி உலகப் புத்தக நாளை முன்னிட்டு, எழுத்தாளர் சா.கந்தசாமி எனக்கு அனுப்பித் தந்திருந்த புத்தகம் "தமிழில் சுயசரித்திரங்கள்'. தலாய்லாமாவை சந்திக்க இமாசலப் பிரதேசத்துக்குச் சென்றிருந்தபோது உடன் எடுத்துச் சென்ற புத்தகங்களில் இதுவும் ஒன்று.

சுய சரித்திரம் அல்லது தன் வரலாறு என்பது தனது வாழ்க்கையின்  குறிப்பிடத்தக்க சம்பவங்களைப் பதிவு செய்யும் ஆவணம். தன் வரலாறு எழுதுவதற்கு அந்த எழுத்தாளருக்கு வரலாறு இருக்க வேண்டும்.  அவரது வாழ்க்கை வருங்கால தலைமுறைக்கு ஏதாவது செய்தியை எடுத்துரைக்க 
வேண்டும்.  

சாதனையாளர்கள் தன் வரலாறு எழுதுவது இன்றியமையாதது என்பது எனது கருத்து.

நான் நெல்லை மாவட்டம் விக்கிரமசிங்கபுரத்தில்,  பள்ளியில் படிக்கும்போது எனது தமிழாசிரியராக இருந்த தேவ.பொ.சோமசுந்தரம் எங்களுக்கெல்லாம் சொன்ன அறிவுரை இதுதான் - ""தமிழனாய் பிறந்த ஒவ்வொருவரும்  தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சாமிநாதையரின் என் சரித்திரத்தை ஒருமுறைக்கு இருமுறை படித்திருக்க வேண்டும்.  அதைப் படித்தால் நமது தாய்மொழியான தமிழ் எவ்வாறு காப்பாற்றப்பட்டது என்பது புரியும். தமிழ்ப் பற்று வளரும்''.
இந்தியாவிலேயே  தமிழில்தான் தன் வரலாறு  முதன்முதலாக எழுதப்பட்டது. எழுதியவர் துபாஷி ஆனந்தரங்கம் பிள்ளை. புதுவை பிரெஞ்சு அரசாங்கத்தில் ஆளுநராக இருந்த  தூப்ளே துரைக்கு மொழிபெயர்ப்பாளராக இருந்தவர் ஆனந்தரங்கம் பிள்ளை. 1736-ஆம் ஆண்டு முதல், தொடர்ந்து 24 ஆண்டுகள்  அன்றாடம் நடந்த சம்பவங்களை தினந்தோறும் அவர் டைரிக் குறிப்பாக எழுதி வைத்தார். அது 258 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகுதான் அச்சு வாகனம் ஏறியது. 

எழுத்தாளர் சா.கந்தசாமி ஆனந்தரங்கம் பிள்ளையில் தொடங்கி, வ.உ.சி.,  உ.வே.சா., பாரதியார், நாமக்கல் கவிஞர், தி.சே.செü. ராஜன், சுத்தானந்த பாரதியார், ம.பொ.சி. நெ.து.சுந்தரவடிவேலு, மு.கருணாநிதி, ஜெயகாந்தன் ஆகியோரின் சுயசரித்திரங்களை தனது புத்தகத்தில் அறிமுகப்படுத்தியிருக்கிறார். அவரது தொகுப்பைப் படித்து முடித்து புத்தகத்தை மூடி வைக்கும்போது, 12 சுயசரிதைகள் குறித்த  புரிதல் ஏற்பட்டது.

நகரங்களில் ஏன், சிறு கிராமங்களில்கூட,  தனிமைக் குடும்பங்கள் என்றாகிவிட்டது. அப்பா, அம்மா மட்டுமல்லாமல், தாத்தா, பாட்டி, பெரியம்மா, பெரியப்பா, சித்தப்பா, சித்தி என்றும்,  ஓடிவிளையாட சகோதர-சகோதரிகளும்  என்பதெல்லாம் கனவாய், பழங்கதையாய் போய்விட்டது.

வேலைக்குப் போகும் தாய்மார்களின் நிலைமை குறித்து வேதனைப்படுவதா, இல்லை அவர்கள் ஆயாக்களின் அரவணைப்பில் விட்டுச் செல்லும் குழந்தை
களுக்காகக் கவலைப்படுவதா? அம்மாவையும், அப்பாவையும் எதிர்நோக்கி 
அந்தக் குழந்தைகள் பகற்பொழுதை  கழிப்பது போன்ற சோகம் வேறு எதுவும் இருக்க முடியாது. 

செல்லிடப்பேசியும், தொலைக்காட்சியும் வந்தபிறகு, பெற்றோர்கள் குழந்தைகளுக்காகச் செலவிடும் நேரம் மிகமிகக் குறைந்துவிட்டது.  "ஐஸ்கிரீம்' வாங்கிக் கொடுத்தும், சாக்லேட்டுகளையும் கேக்குகளையும் தந்தும் அவர்களை சமாதானப்படுத்த மேற்கொள்ளும் முயற்சிகள், அந்தக் குழந்தைகளின் உடல்நலத்தைப் பாதிப்பது குறித்த கவலை அவர்களுக்கு இல்லை. எல்லா தனிமைக் குடும்பங்களிலும் இதுதான் நிலைமை.

 விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்தது கவிஞர் "பா.வெ.' எழுதிய "குறும்பகன்' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பு. அதிலிருந்த ஒரு கவிதை, தனிமைக்  குடும்பங்களின் குழந்தைகள் மனநிலையைப் படம் பிடிக்கிறது.

அலுவலகம் முடிந்து வந்த
அம்மாவின் கைப்பேசியை
அவசரமாக ஒளித்து வைக்கிறது,
அந்திவரை ஆயாவிடம்
அம்மாவைத் தேடிய குழந்தை!

அடுத்த வாரம் சந்திப்போம்

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/19/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3154126.html
3154125 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு Sunday, May 19, 2019 03:00 AM +0530
முன்றுறையரையனார்

உட்பகை கொடியது: 
வெள்ளம் பகையெனினும் வேறிடத்தார் செய்வதென்
கள்ளம் உடைத்தாகிச் சார்ந்த கழிநட்புப்
புள்ளொலிப் பொய்கைப் புனலூர அஃதன்றோ
அள்ளில்லத் துண்ட தனிசு.    (பா-98)

பறவைகளின் ஒலி நிறைந்து பொய்கைகள் சூழ்ந்த புனல் நாடனே! வெள்ளம் போன்று அளவற்ற பகைவர்கள் உளரெனினும், இடையிட்ட நாட்டின்கண் உள்ள அவர்கள் நலிந்து செய்யும் துன்பம் யாது? கரவு உடைத்தாகித் தம்மைச் சார்ந்தொழுகுகின்ற மிகுந்த நட்பொன்றே, சிறிய இல்லத்தில் தம்மோடு வாழ்வார்மாட்டுக் கொண்ட கடனை ஒன்குமன்றோ? (க-து.) அரசர் மனக்கரவுடையாரை அஞ்சித் தற்காக்க என்றது இது.

"அள்ளில்லத் துண்ட தனிசு' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/19/பழமொழி-நானூறு-3154125.html
3150099 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தன் சமூகத்தின் மூடுதிரையை இலக்கியத்தால் விலக்கியவர்!  பொன்னீலன் DIN DIN Sunday, May 12, 2019 03:19 AM +0530 கிட்டத்தட்ட கடந்த 50 ஆண்டுகளாக நாவல்கள், சிறுகதைகள் என்று ஏராளமாக எழுதி, தமிழ் இலக்கியத்தை வளப்படுத்தியவர் தோப்பில் முஹம்மது மீரான். அவருடைய முதல் நாவல் "ஒரு கடலோர கிராமத்தின் கதை'யே! தன் இலக்கிய அழகாலும், அது காட்டும் அபூர்வமான வாழ்க்கை வளத்தாலும், தமிழ் இலக்கிய உலகில் அவருக்கு ஒரு நிலையான இடம்பிடித்துத் தந்தது.
 மிக நீண்ட காலமாக ஒரு மூடிய சமூகமாகக் கருதப்பட்ட சிறுபான்மைத் தமிழ் இஸ்லாமின் உள் முரண்பாடுகளையும், அதன் வளர்ச்சிக்கு இடையூறாக இருந்த சிக்கல்களையும் நெகிழ்த்தி, அவிழ்த்து சமூக வளர்ச்சியைத் தூண்டிய அருமையான படைப்பாளி அவர்.
 தமிழ்ச் சிறுபான்மை இலக்கிய வளர்ச்சிப் போக்கின் ஓர் அழுத்தமான கணுவாக அமைந்தவர் தோப்பில் முஹம்மது மீரான். தேங்காய்ப்பட்டினம் என்னும் கடலோர கிராமத்தைச் சார்ந்தவர் அவர். அந்த ஊரின் சிறுபான்மை சமூகமான இஸ்லாமியரின் வாழ்வியலை புனைக்கதைகளாக எழுதி, மைய நீரோட்டத்தில் கொண்டு சேர்த்தவர் அவர்.
 1980-களுக்குப் பிறகு தமிழின் நவீன இலக்கியம் புதிய புதிய திசைகளில் பயணிக்க ஆரம்பித்தது. அதுவரை நவீனம் பேசிய படைப்பாளிகள் தங்கள் படைப்புகளுக்குள் கவனப்படுத்தாத மற்றவை - தலித்துகள், சிறுபான்மையினர், பழங்குடிகள், பெண்கள் முதலிய சமூகத் திரட்சிகளில் இருந்து புதிய புதிய படைப்பாளிகள் உருவாகத் தொடங்கினார்கள். இவர்களின் சொல் புதிதாக, பொருள் புதிதாக, சுவையும் புதிதாக இருந்தது.
 அழகியல் பார்வை கூடப் புதிதாக இருந்தது.
 இந்த வரிசையில் வந்தவர்தான் தோப்பில் முஹம்மது மீரான். தேங்காய்ப்பட்டினம் என்னும் தன் கடலோரச் சிறுபான்மை சமூகத்தின் வாழ்வியலை அதன் முழு அழகோடும், ஆழத்தோடும் மைய நீரோட்டத்தில் கொண்டுவந்த சாதனையாளர் இவர்.
 இந்தக் கடலோர கிராமம்தான் தோப்பில் முஹம்மது மீரானின் மிகப் பெரும்பான்மையான படைப்புகளின் களம். ஒரு கடலோரக் கிராமத்தின் கதை, துறைமுகம், கூனன் தோப்பு, சாய்வு நாற்காலி, எல்லாமே அந்தச் சிறிய வட்டாரத்தில் இருந்து அவர் உயிரும், உடம்பும், உணர்வுமாக உருவாக்கி எழுப்பியவையே.
 "ஒரு கடலோர கிராமத்தின் கதை'யை முதன் முதலில் வாசித்தபோது பிரம்மித்துப் போனேன். இஸ்லாமிய மனிதர்களின் முரண்பட்ட தன்மைகள், இறுக்கங்கள், இஸ்லாமிய பெண்களின் ஒடுங்கிப்போன நிலை, எல்லாமே என்னை அதிர வைத்தன. முழு நிலவு தரையில் வீழ்த்தியிருக்கும் வெள்ளிக்காசுகளை அவர் வரைந்து காட்டும் அற்புதம் தமிழ்ப் படைப்புலகில் வேறு எவரிடமும் நான் அதுவரை பார்த்ததில்லை.
 ஒரு கடலோர கிராமத்தின் கதையில் வள்ளியாறு நீர் நிறைந்து மதமதத்துக் கடலைத் தழுவிக் கொள்ளும் அற்புதம், ஆற்றின் திமில்கள் போன்ற அலைகள் கடலை ஏறித் தழுவும் மாட்சி.... இந்த அழகுக்காகவே தோப்பில் மீரானின் படைப்புகளைப் பல முறை வாசித்திருக்கிறேன். சி.எம்.முத்துவின் கதைகளைப் போல இவர் படைத்துத்தரும் காட்சிகளும் மனதை விட்டு விலகாதவை.
 இந்தப் படைப்புகளை மிகுந்த உட்கட்டமைப்பு நுட்பங்களோடும், பண்பாட்டு அழகோடும், ஆழத்தோடும் அழகிய சிற்பங்களாக வரைந்திருக்கிறார் தோப்பில்.சாதாரண வரைவுகள் அல்ல அவை. தன் மொழியின் மீது அவர் செலுத்திய ஆளுமை அபாரம். குமரி மாவட்டத்தில் அவர் அளவுக்கு மொழியைக் கலை நேர்த்தியோடு பயன்படுத்தியவராக வேறு யாரையும் சொல்ல முடியவில்லை.
 முஸ்லிம் ஆகட்டும், நாடார் ஆகட்டும், பிற சாதிகள் ஆகட்டும், எல்லாரும் பேசும் மொழியை எதார்த்தமாக, அப்படி அப்படியே கையாண்டிருக்கிறார் தோப்பில். இதற்கு அவர் எல்லாச் சமூகங்களையும் கூர்ந்து கவனித்திருக்க வேண்டும். வட்டார மொழிகளின் தனித்தன்மைகளையும் தனித்தனியான அவற்றின் அழகையும் பிசிறின்றி உள்வாங்கிச் சேகரித்திருக்க வேண்டும்.
 இலக்கியக் கூட்டங்களுக்காக தோப்பில் முஹம்மது மீரானும் நானும் பல ஊர்களுக்கு சேர்ந்து பயணித்திருக்கிறோம். ஒரு தடவை குழித்துறை என்னும் ஊரில் பேருந்துக்காக நாங்கள் நின்று கொண்டிருந்த போது, கடை ஓர நிழலில் பெண்கள் சிலர் முந்திரிப் பருப்பு விற்றுக் கொண்டிருந்தார்கள்.
 அவர்கள் தங்களுக்குள் பேசிக் கொண்டு இருந்ததைக் கூர்ந்து கவனித்து, ""பார்த்திங்களா... பார்த்திங்களா, ஒரு தெய்வத்தைக் கோயிலில் பிரதிஷ்டை செய்வதாக நாம் சொல்வோம். நிறுவுதல் என்றும் சொல்லுவோம். எவ்வளவு எளிமையாக "இருத்துதல்' என்று சொல்கிறார்கள் பாருங்கள்'' என்றார். "இப்படிப்பட்ட சொற்களை இவர்களின் வாய்களிலிருந்துதான் பொறுக்கிச் சேகரிக்க வேண்டும்' என்றார். இந்த மொழியை நாம் கற்பனை செய்ய இயலுமா?
 குமரி மாவட்டத்தில் தோப்பில் மீரான் அளவிற்கு மொழியை நுட்பமாகக் கையாண்டவர்கள் மிக அபூர்வமே. முஸ்லிம் ஆகட்டும், நாடார் ஆகட்டும், பிறர் ஆகட்டும் எல்லாரின் மொழியும் அவர் படைப்புகளில் அப்படி அப்படியே வந்திருக்கும். இது சாதாரணமாக வாய்த்த திறமை அல்ல. சமூகங்களை அவ்வளவு நுட்பமாக அவர் கவனித்திருக்கிறார். இலக்கியக் கூட்டங்களுக்குப் போனால், மொழியைத் தான் கையாளும் விதத்தைப் பற்றியே அவர் அதிகம் பேசுவார். இன்ன மொழியை இப்படி இப்படிச் சொல்லலாம், நாம் இப்படியும் சொல்லுகிறோம் என்பார்.
 கடைசி வரை தோப்பில் முஹம்மது மீரான் எழுதிக்கொண்டே இருந்தார். தன் சமூகத்தைச் சுயபரிசீலனை செய்தார். விமர்சிக்கவும் செய்தார். எல்லாம் கலந்த, கவனித்து அழகிய புனைவுகளை உருவாக்கிய சிறுபான்மைப் படைப்பாளி அவர். இதில் அவருக்கு நிகராகச் சொல்லத்தக்க பெண் சல்மா.
 மூடிக்கிடந்த தன் சிறுபான்மைச் சமூகத்தைப் பொது வெளிக்குச் சுய விமர்சனத்தோடு திறந்துகாட்ட அவர் பட்ட சிரமங்கள் கொஞ்சம் அல்ல. தலித் இலக்கியத்தில் இருந்தும், பெண்ணிய இலக்கியத்தில் இருந்தும் சிறுபான்மை இலக்கியம் வேறுபடுகிறது. மற்ற இலக்கியங்கள் தன் சமூகத்துக்கு எதிர் எதிர் நிலையாக வேறு சமூகங்களை முன் நிறுத்துகிறது. தோப்பிலோ, தன் சமூகத்தின் இறுகிப்போன சட்டங்கள், அதிகார மையங்கள், பெண் ஒடுக்கு முறைகள்,
 மத குருமார்கள் அதிகாரங்கள் இவற்றிற்கு எதிராகத் தன் மனசாட்சியையே நிறுத்துகிறார்.
 இத்தனைக்கும் அவரின் கதைக்களம் கடலோரத்தில் உள்ள ஒரு சின்னஞ் சிறிய கிராமமே. அந்தச் சின்னஞ் சிறிய கிராமத்தில் இருந்தே தன் பெரும்பான்மைப் படைப்புகளைக் கொண்டு வந்துள்ளார் தோப்பில். கடலோரக் கிராமத்தின் கதை, துறைமுகம், கூனன் தோப்பு, சாய்வு நாற்காலி, எல்லாவற்றின் களமுமே அந்தச் சின்னஞ்சிறியகிராமமே.
 எல்லா மக்களிடமும் இணக்கத்துடன் பழகுபவர் தோப்பில் மீரான். வேறுபாடு காட்டாதவர் அவர். மலையாளம் கற்றுத் தேறியவர். சொந்தமாக முயன்று தமிழ் கற்று, தமிழ் எழுதப் பழகியவர்.
 தமிழிலும் மலையாளத்திலும் எழுதும், பேசும் ஆற்றல் பெற்றவர். தமிழ்நாட்டிலும் கேரளத்திலும் அவர் பல இலக்கியக் கூட்டங்களில் கலந்து கொண்டவர். வெள்ளை வேட்டி, அரைக்கைச் சட்டை திடகாத்திரமான கழுத்தின் மீது பொலிந்து நிற்கும் வட்டமான முகம், அழகிய அகன்ற நெற்றி, பின்னோக்கி வாரிச் சீவப்பட்ட பாதி நரைத்த அடர்த்தியான தலை, தேன் வண்டு பாடுவது போல் காதில் இனிமை சேர்க்கும் குரல், எல்லாம் கனவாகி விட்டதே...
 அவருடைய இலக்கியப் படைப்புகள் தங்களுடைய தனித்தன்மையான அழகால், ஆழத்தால், கலை நேர்த்தியால், தோப்பில் முஹம்மது மீரானை என்றென்றும் நிலை நிறுத்தும்.
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/12/தன்-சமூகத்தின்-மூடுதிரையை-இலக்கியத்தால்-விலக்கியவர்--பொன்னீலன்-3150099.html
3150098 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழியேற்ற பாத்திரமும் பணிவின் பயனும்! DIN DIN Sunday, May 12, 2019 03:17 AM +0530 'வென்றிசேர் இலங்கையானை வென்றமால் வீரம்ஓத நின்ற ராமாயணத்தில்' நினைவை விட்டு நீங்கா பாத்திரங்கள் பல. அவற்றுள் பழியேற்ற பாத்திரமாய் படைக்கப் பெற்றவள் கைகேயி.
 கோசலை பெற்ற வரதனை தன் மகனாகவும், தான் பெற்ற பரதனை கோசலையின் மகனாகவும் கருதியதோடு, நான்கு பிள்ளைகளையும் தன் பிள்ளைகளாகவே எண்ணிப் பாசம் கொண்டவள் கைகேயி.
 இந்த அளவுக்கு ராமன் மீது பாசம் வைத்துள்ள கைகேயி அவன் காடேகச் செய்தாள் என்றால், அது விதியின் விளையாட்டு என்றுதானே கூற வேண்டும்! கைகேயியால் ராமன் காட்டுக்குச் செல்ல நேர்ந்ததை அறிந்து தாய் மீது வெகுண்டெழுந்த இலக்குவனைப் பார்த்து, "நதியின் பிழையன்று' என்று தொடங்கும் பாடலின் இறுதியில் "இது விதியின் பிழை' என்று கூறி, ராமன் அவனைத் தேற்றினான்.
 அந்த விதி யாதெனில், ராமன் இளம் பருவத்தில் விளையாட்டாக செலுத்திய பாணத்தால் நிலம் பெயர்ந்து ஒரு களிமண் உருண்டை கூனி மீது விழுந்து வருத்தம் உண்டாக்கியது. அதற்குப் பழி வாங்கக் காத்திருந்த கூனி தகுந்த நேரம் பார்த்து கைகேயியைக் கருவியாக்கிக்
 கொண்டாள். இதற்கும் மேலாக தசரதனுக்குக் காட்டில் தவம்
 செய்து கொண்டிருந்த கண் தெரியாத சலபேச முனிவர் என்ற முனிவன் கொடுத்த சாபம். தசரதன் கோசலைக்குக் கூறுவதாகக் கம்பர் கூறுவது:
 "பொன்ஆர் வலயத்தோளான்
 கானோ புகுதல் தவிரான்
 என்ஆர் உயிரோ அகலாது
 ஒழியாது இது கோசலை கேள்
 முன்நாள் ஒருமா முனிவன்
 மொழியும் சாபம் உளது என்று
 அந்நாள் உற்றது எல்லாம்
 அவளுக்கு அறைவான்'
 அதாவது, மகப்பேறு இல்லாதபோது ஒருநாள் தசரதன் வேட்டையாட காட்டுக்குச் சென்றபோது, அவர் எய்த அம்பு ஓர் இளைஞன் மீது பட்டுவிடுகிறது. அதிர்ச்சிக்குள்ளான தயரதன், ""நீ நீர் எடுக்கும் ஓசையை யானை தண்ணீர் குடிக்கும் ஓசை என்று தவறாக எண்ணி அடித்துவிட்டேன்'' என்று கூறி மன்னிப்பு கேட்கிறார்.
 அதற்கு அவ்விளைஞன் ""விதி வசத்தால் இவ்வாறு நிகழ்ந்தது. என் பெயர் சுரோசனன். காட்டில் தவம் செய்து கொண்டிருக்கும் கண் தெரியாத என் பெற்றோருக்கு நானே கண்ணாக இருந்து பணிவிடை செய்து வருகிறேன். என் தந்தையின் பெயர் சலபேச முனிவர். நீங்கள் இந்த நீரை எடுத்துச் சென்று அவர்களுக்குக் கொடுங்கள். அவர்கள் நீர் பருகிய பின் என் நிலையை எடுத்துக் கூறுங்கள்'' என்று கூறிவிட்டு இறந்து விடுகிறான்.
 தசரதன் நீர் எடுத்துக்கொண்டு முனி தம்பதிகள் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்று, ""நான் இந்நாட்டு அரசன் தசரதன்'' எனத் தொடங்கி, காட்டில் நடந்ததைக் கூறி, அவர்களிடம் மன்னிப்பு கேட்டு, அழுது தம் அரண்மனைக்கு அழைக்கிறார்.
 தங்களின் மகன் இறந்தான் என்று கேள்விப்பட்டதும் அம்முனித் தம்பதிகள் அழுது புலம்பினர். பின்னர் ஒருவாறு தெளிந்து ""எங்கள் மகனை இழந்து நாங்கள் வாழ விரும்பவில்லை, நீ ஒரு பேரரசனாக இருந்தும் உன் தவறை உணர்ந்து எங்கள் காலில் சரணடைந்து, என்னைக் காப்பாற்றுங்கள் என்று கெஞ்சினாய். அதனால் நான் கொடுமையான சாபம் தரவில்லை. இருந்தாலும், நாங்கள் எங்கள் மகனை இழந்து தவிப்பதைப் போன்று நீயும் ஏவா முன் ஏவல் செய்யும் உன் மகன் பிரிவால் வருந்தி இறப்பாய்'' என்று சாபமிட்டு இறந்தனர். இதைக் கம்பர்,
 "தாவாது ஒளிரும் குடையாய்
 தவறு இங்கு இது நின் சரணம்
 காவாய் என்றாய் அதனால்
 கடிய சாபம் கருதோம்
 ஏவாமகனைப் பிரிந்து இன்று
 எம்போல் இடர் உற்றனை நீ
 போவாய் அகல்வான் என்னா
 பொன் நாட்டிடை போயினரால்'
 என்கிறார். ஆக, ராமனின் இளவயது விளையாட்டு, கூனியின் பழிவாங்கும் எண்ணம், தசரதனின் ஆராயாமல் அம்பு விட்ட செயல் ஆகிய காரணங்களால்தான் ராமன் காடேகினான். பாசம் நிறைந்த கைகேயி பழியேற்றாள் என்பதை அறிகிறோம்.
 தசரதன் அரசருக்கெல்லாம் பேரரசனாக இருந்தும் தன் தவறை உணர்ந்து முனிவனிடம் பணிவாய் நடந்து கொண்டதால், முனிவன் உன் மகனை இழந்து வருந்தி இறப்பாய் என்று சாபமிடவில்லை. "ஏவா முன் ஏவல் செய்யும் உன் மகன் பிரிவால் வருந்தி இறப்பாய்' என்று சாபமிட்டான்.
 எல்லார்க்கும் நன்றாம் பணிதல் அவருள்ளும் செல்வர்க்கே செல்வம் தகைத்து (125)
 என்ற திருவள்ளுவரின் வாக்கிற்கு ஏற்றபடி தசரதன் பணிவாய் நடந்து கொண்டான். இல்லையேல்,
 அற்றேமென்று அல்லற் படுபவோ பெற்றேமென்று
 ஓம்புதல் தேற்றா தவர் (626)
 இன்பம் விழையான் இடும்பை இயல்பென்பான்
 துன்பம் உறுதல் இலன் (628)
 என்கிற திருக்குறள்களுக்கு இலக்கணமானவனும்,
 மெய்த் திருப்பதம் மேவென்ற போதிலும்
 இத்திருத் துறந்தே கென்ற போதிலும்
 சித்திரத்தின் அலர்ந்த செந்தாமரை
 ஒத்திருக்கும் முகத்தினை
 உடையவனுமான ராமனை இழந்து ராமகாவியத்தையும் இவ்வுலகம் இழந்திருக்கும் அல்லவா!
 -வயலாமூர் வீ.கிருஷ்ணன்
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/12/பழியேற்ற-பாத்திரமும்-பணிவின்-பயனும்-3150098.html
3150097 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, May 12, 2019 03:16 AM +0530 எழுத்தாளர் பிரபஞ்சனின் பிறந்தநாள் நிகழ்ச்சி சென்னை கவிக்கோ அரங்கத்தில் நடைபெற்றபோது, நீண்ட நாளாக எனக்கிருந்த ஆதங்கத்தை மூத்த காங்கிரஸ் தலைவர் குமரி அனந்தனிடம் தெரிவித்தேன். பலமுறை இதுகுறித்து "தினமணி'யில் எழுதியும்கூட, அரசு பாராமுகமாக இருக்கிறதே என்கிற என்னுடைய வருத்தத்துக்கு விடைதேட முற்பட்டிருக்கும் காந்தி பேரவைத் தலைவர் குமரி அனந்தனுக்கு நன்றி.
சென்னை குரோம்பேட்டையில் உள்ள பாரதிபுரத்தில், சுதந்திரப் போராட்டத் தியாகியும், பாரதியார், வ.உ.சி. ஆகியோரின் நண்பருமான பரலி.சு.நெல்லையப்பர் பெயரில் ஒரு பள்ளி இயங்கி வந்தது.
சுதந்திரப் போராட்டத் தியாகியான பரலி.சு.நெல்லையப்பருக்கு 5,000 சதுர அடி நிலத்தை அரசு வழங்கியது. அதை அப்படியே பள்ளிக்கூடம் கட்டுவதற்கு பல்லாவரம் நகராட்சிக்கு இலவசமாக வழங்கினார் தியாகி பரலி.சு.நெல்லையப்பர். இத்தனைக்கும் அவரொன்றும் செல்வச் செழிப்புடன் வாழும் தனவந்தராக இருக்கவில்லை.
"பரலி.சு.நெல்லையப்பர் அரசுத் தொடக்கப்பள்ளி' என்று பெயரிடப்பட்டு, அந்தத் தொடக்கப்பள்ளி பல ஆண்டுகள் செயல்பட்டு வந்தது. சுமார் 15 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால், போதிய மாணவர் சேர்க்கை இல்லை என்று காரணம் கூறப்பட்டு அந்தப் பள்ளி மூடப்பட்டது. அதுமுதல் பள்ளிக் கட்டடம் போதிய பராமரிப்பு இல்லாததால் சிதிலமடைந்து கிடக்கிறது. அந்த இடத்தைப் பாதுகாக்க எந்தவித நடவடிக்கையும் மேற்கொள்ளப்படாததால் அதை சமூக விரோதிகள் தவறான நடவடிக்கைகளுக்கு பயன்படுத்தி வருகிறார்கள். அந்த இடத்தை சட்ட விரோதமாக அபகரிக்கவும் முயற்சிகள் நடைபெற்று வருகின்றன.
"தம்பி' என்று பாரதியாரால் வாஞ்சையுடன் அழைக்கப்பட்ட தியாகி பரலி.சு.நெல்லையப்பர், தனக்கு ஒதுக்கப்பட்ட இடத்தை நல்ல காரியத்துக்காக தானம் செய்திருக்கும்போது, அதைப் பயன்படுத்தாமல் இருப்பதோ, சட்ட விரோத ஆக்கிரமிப்புக்கு உட்படுத்துவதோ தவறு. அங்கே மீண்டும் பள்ளிக்கூடம் திறக்க வேண்டும் என்பதில்லை. அதை ஏன் பரலி.சு.நெல்லையப்பர் நினைவு மண்டபமாக மாற்றக்கூடாது?
கடந்த புதன்கிழமை குமரி அனந்தன், குரோம்பேட்டை பேருந்து நிலையத்தில் இருந்து பொதுமக்களுடன் ஊர்வலமாகச் சென்று, பல்லாவரம் நகராட்சி ஆணையரிடம் பள்ளியை மீண்டும் திறக்கக்கோரி மனு கொடுத்திருக்கிறார். அரசும், நகராட்சியும் அனுமதி அளிக்குமேயானால் பொதுமக்களின் நன்கொடையில் எட்டயபுரத்தில் பாரதியார் மணி மண்டபம் எழுப்பப்பட்டது போல, அந்த இடத்தில் பொதுமக்களின் பங்களிப்பில் தியாகிகள் மணி மண்டபம் எழுப்பிவிட முடியும்.
விஜயா பதிப்பகம் வேலாயுதம் அண்ணாச்சி சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பே என்னிடம் இந்திய ஆட்சிப்பணி அதிகாரி விஜயகார்த்திகேயன் குறித்து சிலாகித்துக் கூறியிருக்கிறார். அப்போது முதலே விஜயகார்த்திகேயனின் கட்டுரைகளைத் தொடர்ந்து கவனித்தும் வாசித்தும் வருகிறேன்.
தனது இளம் வயதிலேயே ஐந்தாண்டுகளுக்கு முன்பு கோவை மாநகராட்சியின் ஆணையராக விஜயகார்த்திகேயன் பொறுப்பேற்றபோது, ஒரு சாதனையாளர் உருவாகிறார் என்பது தெரிந்தது. மருத்துவம் பயின்ற விஜயகார்த்திகேயன், குடிமைப் பணி தேர்வில் வெற்றி பெற்று, 2011-ஆம் ஆண்டு அரசுப் பணியில் அடியெடுத்து வைத்தாலும், அவரது அடிப்படை தாகம் எழுத்தாகத்தான் இருந்திருக்கிறது. அதனால்தான் அவர் எழுதிய "எட்டும் தூரத்தில் ஐ.ஏ.எஸ்.' என்கிற புத்தகம் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது.
அதைத் தொடர்ந்து "அதுவும் இதுவும்', "ஒரே கல்லில் 13 மாங்காய்' என்று ஒன்றன் பின் ஒன்றாக இளைஞர்களுக்குத் தன்னம்பிக்கையூட்டவும், வெற்றிக்கு வழிகாட்டவும் புத்தகங்கள் எழுதுவதை ஆர்வத்துடனும், ஒரு கடமையாகவும் செய்யத் தொடங்கினார். அவரது சமீபத்திய படைப்பு, "ஒரு கப் காபி சாப்பிடலாமா!'
30 கட்டுரைகள் அடங்கிய "ஒரு கப் காபி சாப்பிடலாமா!' புத்தகம், பள்ளி, கல்லூரி மாணவர்களுக்கு மிக எளிய நடையில் அவர்களுக்குப் புரியும் விதத்தில் சுவாரஸ்யமான சம்பவங்களையும், புகழ்பெற்ற மனிதர்களின் வாழ்வியல் வெற்றிகளையும் மேற்கோள் காட்டி வெளிக்கொணரப்பட்டிருக்கும் கட்டுரைகளின் தொகுப்பு.
டாக்டர் க.விஜயகார்த்திகேயன் தனது இந்தப் புத்தகத்தை "உங்கள் வெற்றிக்கான 30 ரகசியங்கள்' என்று குறிப்பிடுகிறார். அதற்குக் காரணம், ஒவ்வொரு கட்டுரையும் பதின்ம வயதைக் கடந்து, கடும் போட்டிகளை எதிர்கொள்ளும் நிஜ வாழ்க்கையில் அடியெடுத்து வைக்கப்போகும் இளைஞனுக்கு சவால்களைத் துணிவுடன் எதிர்கொள்வதற்கான 30 வழிகளை எடுத்துரைக்கிறது என்பதுதான். வெற்றிக் கதைகள், தன்னம்பிக்கையை ஊட்டும் விதமான நிகழ்வுகள், தோல்விகளை எதிர்கொள்வதற்கான குணநலன்கள், வழிமுறைகள் என்று உற்சாகத்தையும் உத்வேகத்தையும் ஊட்டும் கட்டுரைகளின் தொகுப்பு இது. படிக்கும்போது ஆக்கப்பூர்வமான உணர்வையும், படித்தபின் தன்னம்பிக்கையை தரும் ஆர்வத்தையும் ஏற்படுத்துவதுதான் இந்த நூலின் இலக்கு.
வழக்கமான சுயமுன்னேற்ற, தன்னம்பிக்கையூட்டும் கட்டுரைகளிலிருந்து டாக்டர் க.விஜயகார்த்திகேயனின் கட்டுரைகள் வித்தியாசப்படுகின்றன. அதற்குக் காரணம், அவர் கையாளும் சரளமான பேச்சு நடையும், சட்டென்று மனதில் பதியும் சம்பவங்களும். இந்தப் புத்தகத்துக்கு அவர் ஏன் " ஒரு கப் காபி சாப்பிடலாமா!' என்று தலைப்பு வைத்தார் என்று கேட்பார்கள் என்று தெரிந்து அதற்கான விளக்கத்தையும் தன்னுடைய என்னுரையில் அளித்திருப்பதை ரசித்தேன். ரசித்துச் சிரித்தபடி படித்தேன்.

தெருவோர நடைமேடைப் பழைய புத்தகக் கடைகள் உண்மையில் சொல்லப்போனால் அறிவுப் பொக்கிஷங்கள். இப்போதெல்லாம் தெருவோரப் புத்தகக் கடைகள் அருகி வருகின்றன. பழைய பேப்பர் கடைகள் அந்த இடத்தைப் பிடித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. கடந்த வாரம் ஒரு பழைய புத்தகக் கடையில் பரப்பி வைக்கப்பட்டிருந்த புத்தகங்களை நோட்டமிட்டபோது, ஒருபுறம் ஆறுதலும் இன்னொருபுறம் ஆத்திரமும் மேலிட்டது.
எடைக்குப் போடப்பட்டிருந்த விலை மதிப்பில்லாத நல்ல புத்தகங்களைப் பிரித்தெடுத்து, மறு விற்பனைக்கு வைத்திருப்பதற்காக அந்தப் பழைய புத்தகக் கடைக்காரைப் பாராட்ட வேண்டும் என்று தோன்றியது. இவ்வளவு நல்ல புத்தகங்களை
எல்லாம் எடைக்குப் போட்டிருக்கும் மாபாதகர்களை மனதிற்குள் ஆசைதீர சபிக்கவும் தோன்றியது.
அந்தப் புத்தகங்களுக்கு நடுவே அட்டை கிழிந்து, பக்கம் பக்கமாக ஒரு புத்தகம். அது ஒரு கவிதைத் தொகுப்பு. அதில் இருந்த கவிஞர் தாமரையின் "ஒரு கதவும் கொஞ்சம் கள்ளிப்பாலும்' கவிதையிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவை, இந்தக் கவிதை வரிகள்.
வர்க்க பேதத்தின் கோர முகத்தையும், ஆண்டான் - அடிமைத்தனத்தின் நிதர்சனத்தையும் படம் பிடிக்கின்றன இந்த வரிகள். அதிகார ஆணவமும், மனித நேயமற்ற மனநிலையும் நான்கே வரிகளில் நச்சென்று வெளிப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன.
"ஏய் பல்லக்குத் தூக்கி
கொஞ்சம் நிறுத்து...
உட்கார்ந்து உட்கார்ந்து...
கால் வலிக்கிறது....'

 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/12/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3150097.html
3150096 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  பகைவரை நட்பாக்க வேண்டா முன்றுறையரையனார் Sunday, May 12, 2019 03:14 AM +0530 பழமொழி நானூறு
 தழங்குகுரல் வானத்துத் தண்பெயல் பெற்றால்
 கிழங்குடைய வெல்லாம் முளைக்குமோ ராற்றால்
 விழைந்தவரை வேர்சுற்றக் கொண்டொழுகல் வேண்டா பழம்பகை நட்பாதல் இல். (பா-97)
 முழங்கும் முழக்கத்தையுடைய மேகத்தின்கண் உள்ள குளிர்ந்த நீரைப் பெற்றால், கிழங்குடைய புல் முதலியவெல்லாம், முளையா நிற்கும். விழைந்து சமயம் வாய்த்தபொழுது முரண்கொண்டு நிமிர்ந்து நிற்கும்வரை பகைவருக்குத் துணையாய் நிற்றலை ஒழியும் பொருட்டு விரும்பி, அவர்களை அடியோடு நெருங்கிய நட்புடையவர்களாகக் கொண்டொழுதல் வேண்டா. பழைமையாகப் பகையாயினார் நட்பாக ஒன்றுதல் இல்லையாதலால்.
 "பழம்பகை நட்பாதல் இல்' என்பது பழமொழி.
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/12/பகைவரை-நட்பாக்க-வேண்டா-3150096.html
3145720 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி போர்க்களமும் காதல் கவிரசமும்! DIN DIN Sunday, May 5, 2019 01:09 AM +0530 தமிழ்க் கவிஞர்களுக்கு ஓர் அற்புதத் திறம் உண்டு. அவர்கள் காதலைப் பற்றிச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போதே அதில் வீரத்தை விதைத்து விடுவார்கள். வீரத்தைப் பற்றிச் சொல்லும்போது அதனூடே காதலை சுவைபடக் கூறுவார்கள். இந்தத் திறம்மிக்க புலவர்களுள் ஒருவர் கலிங்கத்துப்பரணி பாடிய ஜெயங்கொண்டார்.
 போர்க்களக் காட்சியை வர்ணித்துக் கொண்டிருக்கும் வேளையில், களத்திடையே அழகான காதல் காட்சி ஒன்றையும் அமைத்துக் காட்டுகிறார். பெண்களின் காதல், கணவன் மீது கொண்ட பிடிப்பு, அவனை வேறெவர்க்கும் விட்டுத்தர இயலாத அவளின் தவிப்பு என ஒரு பெண்ணின் இயல்பை ஓர் ஆணின் கண்கள் வழியே காணும்போது அது அழகான கவிதையாகிறது.
 ஒருவருக்கொருவர் மிக்க காதலோடு இணைபிரியாது வாழும் கணவனும் மனைவியும் இருக்கிறார்கள். கணவன் நேச மிகுதியால் அவளைப் போர்க்களத்துக்கே அழைத்துச் செல்கின்றான். அவன் களத்தில் தன் வீரத்தைக் காட்டிப் போரிடுவதை அவன் மனைவி பாசறையிலிருந்து காண்கிறாள். அப்படி அவனின் வீரத்தைக் கண்டு அவள் வியக்கும் பொழுதே... கணநேரத்தில் அவனது மார்பில் பகைவனின் வேல் இறங்கிவிடுகிறது.
 மார்பில் வேல் தாங்கிய வீரன் மண்ணில் சாய்வதற்கு முன் காற்று வேகத்தில் ஓடிச் சென்று அவனது உடலைத் தான் தாங்கிக் கொள்கிறாள். அவன் உயிர் பிரியும்
 முன்னே அவள் உயிர் நீத்துவிட்டாள். இப்படி ஒரு நேசத்தின் காட்சியை நம் கண்முன் ஓவியமாக்குகிறார் ஜெயங்கொண்டார்.
 இந்தக் காட்சியின் அழகை அவர் சொல்லும் காரணம் விஞ்சி நிற்கிறது.
 "தன்கொழுநன் உடலை மண்மகள் தழுவாமுன்னம்
 தன்னுடலாற் தாங்குவாளைக் காண்மின் காண்மின்
 விண்மகளிர் தன்கொழுநன் உயிர்புணரா முன்னம்
 தன்ஆவி ஒக்கவிடுவாளைக் காண்மின் காண்மின்'
 மார்பில் வேல் தாங்கிச் சாயும் தன் கணவனின் உடலை மண்மகள் தழுவிவிடக்கூடாது என்று உடன் சென்று தன் மார்பிலேயே தாங்கிக் கொண்டாளாம். காயமடைந்த அவன் வீர மரணம் அடைந்து விண்ணுலகம் செல்லும் முன் விண்ணுலக மகளிர் அவனைக் கூடிவிடும் முன்னர் தன் உயிரைவிட்டு விண் உலகிலும் அவளே அவனை எதிர்கொள்கிறாளாம்.
 -கோதை
 
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/05/போர்க்களமும்-காதல்-கவிரசமும்-3145720.html
3145719 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, May 5, 2019 01:08 AM +0530 'திநியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்' குழுமத்தின் புதுச்சேரி துணை மேலாளர் ரவியின் மகள் ஜனனி - தேஜேஷ் குமார் திருமண வரவேற்பில் கடந்த ஞாயிறு கலந்து கொண்டேன். புதுவை மாநில அரசியல் தலைவர்கள் மட்டுமல்லாமல் தமிழகத்திலிருந்து பல பிரபலங்களும், முக்கியமான இலக்கிய ஆளுமைகளும் வந்திருந்தனர். தினந்தோறும் "தினமணி'யை சுவாசிக்கும் ஜெயராம் ஹோட்டல் மேலாளர் லட்சுமிநாராயணன், கிருங்கை சேதுபதி, அவரது இளவல் சொ.அருணன் ஆகியோரும் என்னுடன் வந்திருந்தனர்.
 திருமண வரவேற்பில் புதுவை எழுத்தாளர் மஞ்சை வசந்தன், மருத்துவர் இரத்தின. ஜனார்த்தனன், பட்டிமன்றப் பேச்சாளர் வழக்குரைஞர் த. இராமலிங்கம் என்று பலரையும் சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது. திருமண வரவேற்பில் புதுச்சேரி சட்டப்பேரவையின் பொறுப்புத் தலைவராக இருக்கும் சிவக்கொழுந்தை சந்தித்தபோது, கம்பன் குறித்து எனக்கு வியப்பு மேலிட்டது. அதற்கு ஒரு காரணம் உண்டு.
 சடையப்ப வள்ளல் தொடங்கி, காலந்தோறும் ஒவ்வொரு ஊரிலும் கம்ப காதையின் புகழ்பாட ஒரு புரவலரைக் கம்பன் தேடிக்கொண்டு விடுகிறார். காலமாற்றங்களால் பாதிக்கப்படாமல் கம்பனின் கொடி தொடர்ந்து பட்டொளி வீசிப் பறப்பதற்கு அதுதான் காரணம். புதுவையில் கம்பன் கண்டெடுத்திருக்கும் இன்றைய காலகட்டத்திற்கான சடையப்ப வள்ளல் நண்பர் சிவக்கொழுந்து.
 அடுத்த வாரம் (மே.10, 11,12) புதுவைக் கம்பன் விழா தொடங்க இருக்கிறது. அதுகுறித்த கலந்தாய்வுக்கு என்னையும் அழைத்திருப்பதற்குக் கம்பன் கழகச் செயலாளர் சிவக்கொழுந்துக்கு நன்றி.
 அரசு உதவியுடன் நடத்தப்படும் இலக்கிய விழா என்கிற பெருமை புதுவைக் கம்பன் விழாவுக்கு மட்டுமே உரித்தான சிறப்பு. புதுவைக் கம்பன் விழாவில் மேடை ஏறுவதைவிட, பார்வையாளராகக் கலந்து கொள்வதில்தான் அதிக மகிழ்ச்சி. கம்ப காதையை முழுவதுமாக ஒருமுறை படித்துவிட்ட ஆனந்தம் கிடைக்கும் என்பதுதான் காரணம். இந்த ஆண்டு எப்படியும் புதுவைக் கம்பன் விழாவுக்கு சென்றுவிட வேண்டும் என்று குறித்து வைத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.
 
 தமிழறிஞர் பாலூர் கண்ணப்ப முதலியாரின் பங்களிப்பு அளப்பரியது. அவருடைய புத்தகங்கள் நாட்டுடைமை ஆக்கப்பட்டிருக்கின்றன. சென்னைப் புதுக்கல்லூரி தொடங்கியதிலிருந்து 16 ஆண்டுகள் பேராசிரியராகவும், தமிழ்த்துறைத் தலைவராகவும் விளங்கியவர் அவர். சென்னை சைவ சித்தாந்த சமாஜம், சென்னை எழுத்தாளர் சங்கம் ஆகியவற்றில் தன்னை இணைத்துக்கொண்ட பாலூர் கண்ணப்ப முதலியார் சென்னைப் பல்கலைக்கழகப் பாடத்திட்டப் பிரிவிலும் உறுப்பினராக விளங்கியவர்.
 இவர் எழுதிக் குவித்திருக்கும் நூல்களும், கட்டுரைகளும் ஏராளம். இவரது தமிழ் இலக்கிய வரலாறு, கிரேக்க நாட்டுப் புதுமைப் பண்புகள், கிரேக்க நாட்டுப் பழமைப் பண்புகள், தமிழ்ப் புதையல், தமிழ் நூல் (இலக்கிய) வரலாறு ஆகியவை நிகரற்ற படைப்புகள்.
 இத்தனைப் பெருமைக்குரிய தமிழறிஞர் பெயர் மயிலாப்பூரில் ஒரு தெருவுக்குச் சூட்டப்பட்டது. "பாலூர் கண்ணப்ப முதலியார் தெரு' என்று இருந்ததை, ஜாதிப் பெயரை அகற்ற வேண்டும் என்று கூறி மாநகராட்சி "பாலூர் கண்ணப்பன் தெரு' என்று மாற்றிவிட்டது.
 வாழ்ந்து மறைந்த பெரியவர்கள், எந்தப் பெயரில் அறியப்பட்டார்களோ அந்தப் பெயரில் அவர்களின் பெயர் சூட்டப்பட்ட தெருக்களின் பெயரும் தொடர்வதுதான் நியாயம். அதை வெட்டிச் சிதைக்கும் அதிகாரம் அடுத்த தலைமுறைக்குக் கிடையாது. அப்படியே செய்வதாக இருந்தாலும், அந்தத் தெருவில் அந்த ஆளுமை குறித்த தகவல் பலகையோ, கல்வெட்டோ அமைத்தால்தானே, அந்தத் தெருவுக்கு இன்னார் பெயர் சூட்டப்பட்டிருக்கிறது என்று அடுத்த தலைமுறைக்குத் தெரியும்?
 பாலூர் கண்ணப்ப முதலியார் குறித்த சிந்தனைக்குக் காரணம், நான் சமீபத்தில் படித்த அவரது "தமிழ் மந்திரம்' என்கிற புத்தகம். நாட்டுடைமை ஆக்கப்பட்டதால், புதிதாக எழுதப்பட்ட புத்தகம் போல வித்துவான் பாலூர் கண்ணப்ப முதலியாரின் "தமிழ் மந்திரம்' முதல் பதிப்பாக வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது. அப்படி வெளியிடும்போது, குறைந்தபட்சம் எந்த ஆண்டு முதலில் பதிப்பிக்கப்பட்டது என்பது குறித்தும், அந்த ஆசிரியர் குறித்தும் சிறு குறிப்பாவது இணைக்கப்பட்டிருக்க வேண்டாமா?
 "தமிழ் மந்திரம்' என்பது, திருமூலர் எழுதிய திருமந்திரத்திலிருந்து 365 திருமந்திரங்கள் அடங்கிய ஒரு தொகுப்பு நூல். ஆண்டு முழுவதும் தினம் ஒரு மந்திரமாக ஒவ்வொரு நாளும் படித்து உணர வேண்டும் என்பதுதான் இந்த நூலைத் தொகுத்த பாலூர் கண்ணப்ப முதலியாரின் நோக்கம்.
 "திருமந்திரம் உணர்வதற்குக் கடினமானது என்று மக்கள் பயந்து ஓடாது, எளிமையான மந்திரங்களும் திருமந்திர நூலில் உண்டு என்பதை மக்களுக்கு உணர்த்தவே எளிதாகப் பொருள் உணர்ந்து கொள்வதற்குரிய மந்திரங்களை இத்தொகுப்பின் உள்ளே சேர்த்துள்ளேன்'' என்று தனது முன்னுரையில் குறிப்பிட்டுள்ளார் அவர். பாலூர் கண்ணப்ப முதலியாரால் எழுதப்பட்ட 15 கட்டுரைகளும் இதில் இணைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இவை திருமந்திரம் பற்றி ஆய்வு செய்வோருக்குப் பயனுள்ளதாக இருக்கும்.
 "தமிழ் மந்திரம்' நூலுக்கு அணிந்துரை வழங்கியிருக்கும் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் தத்துவத்துறைத் தலைவராக விளங்கிய பேராசிரியர் டாக்டர் டி.எம்.பி. மகாதேவன், "பத்தாம் திருமுறையான திருமந்திரம் தோத்திர நூலாகக் கருதப்படும் அளவுக்கு சாஸ்திர நூலாகவும் விளங்கும் பெருமையுடையது'' என்று தெளிவுபடுத்துகிறார். திருமூலர் வரலாறு பற்றிய ஆய்வுரை, திருமூலர் காலம் உள்ளிட்ட கட்டுரைகள் அடங்கிய "தமிழ் மந்திரம்' ஒரு தமிழ்ப் பொக்கிஷம்.
 
 
 புத்தக விமர்சனத்திற்கு வந்திருந்தது எஸ்.யாழ்.ராகவன் எழுதிய "அப்பாவின் சாய்வு நாற்காலி' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பு. இது அவருடைய முதல் கவிதைத் தொகுப்பு. அதிலிருந்து ஒரு கவிதை.
 
 ஆளாளுக்கு எல்லோரும் எப்போதும் சொந்தம் கொண்டாட ஆறுதலாய் எங்கும் ஆகாயம்!
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/05/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3145719.html
3145718 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நண்டு கவ்விய நாவற் பழம்! DIN DIN Sunday, May 5, 2019 01:05 AM +0530 அகத்துறை இலக்கணத்தில் "உள்ளுறை உவமம்' என்று ஒன்றுண்டு. அகத்துறையை வைத்து அகக் காட்சியைப் படம் பிடித்துக் காட்டும்பொழுது மிகவும் சுவையாக அமையும். அவ்வகையில், நற்றிணையில் ஓர் அகத்துறைக் காட்சி.
 மரத்தினின்றும் ஒரு நாவற்பழம் கீழே விழுகிறது. பறக்கும் வண்டுகள் அப்பழம் தம் இனத்தைச் சார்ந்தது என்று அப்பழத்தைச் சூழ்ந்து கொள்கின்றன. அந்தப் பக்கமாக வந்த ஒரு நண்டு இது பழம் என்றெண்ணி அதைக் கவ்வியது. வண்டுகள் அனைத்தும் ரீங்காரம் செய்துகொண்டு அங்குமிங்கும் பறந்தன. அந்தப் பக்கமாக வந்த நாரை ஒன்று இதைப் பார்த்து, "பெரிய சண்டை நடக்கிறது போலிருக்கிறது. நாம் போய் நண்டுக்கும் வண்டுக்கும் சமரசம் செய்து வைப்போம்' என்று எண்ணி சமரசமும் செய்து வைத்தது.
 "புன்கால் நாவற் பொதிப்புற இருங்கனி
 கிளைசெத்து மொய்த்த தும்பி பழஞ்சொத்துப்
 பல்கால் அலவன் கொண்டகோள் கூர்ந்து
 கொள்ளா நரம்பின் இமிரும் பூசல்
 இரை தோர் நாரை எய்தி விடுக்கும்' (நற்-35)
 இக்காட்சியின் மூலம் அம்மூனார் ஒரு சிறந்த அகத்துறைக் காட்சியை எடுத்துக் காட்டுகின்றார். இதுவே உள்ளுறை உவமம் எனப்படுகிறது. நாவற்கனியைத் தலைவியாகவும், நாரையைத் தலைவனாகவும், பறக்கும் வண்டுகளும் நண்டின் செயலும் காதலுக்கு வந்த தடையாகவும் பாவித்துக் கவி புனைந்துள்ளார். நாவற்கனியாகிய தலைவியை நாரையாகிய தலைவன் தடைகளை எல்லாம் நீக்கித் திருமணம் செய்து கொண்டான் என்பதையே இதன் மூலம் வலியுறுத்துகின்றார்.
 -இராம.வேதநாயகம்

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/05/நண்டு-கவ்விய-நாவற்-பழம்-3145718.html
3145717 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "ஏலாதி' கூறும் உடற்பயிற்சி! DIN DIN Sunday, May 5, 2019 01:04 AM +0530 சங்க காலத் தமிழர்களின் வீரத்தையும், காதலையும், ஆட்சியியலையும், அறச்சிந்தனைகளையும் பதிவு செய்திருக்கும் தமிழ் இலக்கியங்கள், அவர்கள் செய்யும் உடற்பயிற்சி பற்றிய செய்திகளையும் எடுத்துக் கூறியிருக்கின்றன. போரும் வீரமும் நிறைந்திருந்த மன்னராட்சியில் போர் வீரர்களுக்கும், மல்லர்களுக்கும் குறைவு இருந்திருக்குமா என்ன?
 மல்லர்களும், போர் வீரர்களும் உடற்பயிற்சி செய்வதை வழக்கமாகக் கொண்டிருப்பர். அப்படிப் பயிற்சி செய்வதை பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களுள் ஒன்றான "ஏலாதி' செய்யுள் நமக்கு அறியத் தருகின்றது.
 திரிகடுகம், சிறுபஞ்சமூலம் போலவே "ஏலாதி' என்பது மருந்தின் பெயர்கொண்ட ஒரு நீதி நூல். ஏலம், இலவங்கம், நாவற் பூ, சுக்கு, மிளகு, திப்பிலி ஆகிய ஆறு மருந்துப் பொருள்களின் கூட்டுக்கலவை உடல் நோயைக் குணப்படுத்துவது போலவே, ஏலாதியில் உள்ள செய்யுள்களில் ஆறு நீதிகளைக் கூறி, மன நோயைக் குணப்படுத்த முயன்றிருக்கிறார் அதன் ஆசிரியர் கணிமேதாவியார்.
 ஏலாதியில் உடற்பயிற்சி செய்வது பற்றிய குறிப்பு ஒன்று காணப்படுகின்றது. தம் உறுப்புகளை இயக்குதல், அவற்றை இயக்காது முடக்கல், நிமிரச் செய்தல், நிலைக்கச் செய்தல், படுக்க வைத்தல், ஆடவைத்தல் என்று உயர்ந்த அறிஞர்கள் உயிர் சார்ந்த உடம்பின் தொழில்கள் ஆறு என்று கூறியுள்ளனர். இப்பாடலின் வழி யோகாசனக் குறிப்பு கூறப்பட்டுள்ளதாகவும் கொள்ளலாம். காரணம், இத்தகைய உயிர் சார்ந்த உடலின் பயிற்சியை இன்றைக்கு "யோகா' என்றே கூறுகின்றனர். அப்பாடல் வருமாறு:
 "எடுத்தல், முடக்கல், நிமிர்த்தல், நிலையே,
 படுத்தலோடு, ஆடல் பகரின் அடுத்து உயிர்
 ஆறு தொழில் என்று அறைந்தார் உயர்ந்தவர்
 வேறு தொழிலாய் விரித்து' (பா.69)
 தேகப் பயிற்சி (யோகா) செய்வதால் உடல் உறுதி பெறுவதோடு ஆரோக்கியமும் பெறலாம் என்பதை எடுத்துரைத்துள்ளார் புலவர் கணிமேதாவியார்.
 -குடந்தை பரிபூரணன்

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/05/ஏலாதி-கூறும்-உடற்பயிற்சி-3145717.html
3145716 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சங்க இலக்கியங்களில் பலராமன் வழிபாடு! DIN DIN Sunday, May 5, 2019 01:02 AM +0530 பண்டைத் தமிழ் மக்கள் பலராமனை வழிபட்டு வந்ததை சங்க இலக்கியங்கள் அழகாக எடுத்துக் கூறுகின்றன. வைணவர்களால் போற்றப்படும் திருமாலின் அவதாரங்கள் பத்து. எடுக்கப்போகும் பத்தாவது அவதாரமான "கல்கி' அவதார மூர்த்திக்கு சிலையோ, கோயிலோ கிடையாது. ஆனால், மற்ற ஒன்பது அவதாரங்களில் எட்டாவது அவதாரமான பலராமர் அவதாரத்திற்கு ஏன் இன்று தமிழகத்தில் கோயில்கள் இல்லை? தசாவதாரத் தொகுதியில் ஓரிரு கோயில்கள் தவிர அவருக்குச் சிலையும் இல்லையே! இது ஏன்?
 பதினெட்டுப் புராணங்களில் ஸ்ரீமத் பாகவதமும் ஒன்று. வசுதேவர் புத்திரனாகக் கண்ணன் அவதரித்துத் திருவிளையாடல்கள் புரிந்து உலகத்தை உய்வித்த கதை பாகவதத்தின் பத்தாவது ஸ்கந்தத்தில் விரிவாகச் சொல்லப்படுகிறது.
 பலராமன் கண்ணனுடைய அண்ணன் என்பதால், கண்ணனுடைய கதையுடன் பலராமனுடைய கதையும் சேர்ந்துவிடுகிறது. பாகவத காலத்திற்கு முன்பே கண்ணன், பலராமன் கதைகள் தமிழ்நாட்டில் இடம்பெற்றிருந்தன. அதனால், இலக்கியங்கள் அவற்றை எடுத்தாண்டிருக்கின்றன. அத்துடன் பலராமன், கண்ணன் இருவருக்கும் தனித்தனியாகக் கோயில் கட்டி வழிபாடு செய்துள்ளனர். கண்ணனுடைய செயல்கள் மக்களைக் கவர்ந்ததால் கண்ணனுக்கு அக்கால மக்கள் முக்கியத்துவம் தரத்தர பலராமனை வழிபடுவதை மெல்ல மெல்ல விட்டுவிட்டனர் என்பதை நம் இலக்கியங்கள் மூலம் நன்கு அறியலாம்.
 வடக்கே ஆயர்பாடியில் அவன் செய்த செயல்கள் அக்கால மக்களுக்குப் புதிராகவே இருந்தன. ஆகவே, கண்ணனைக் கடவுளாக எண்ணி வழிபட்டனர். கண்ணனின் தமையனாக பலராமர் இருந்ததால், கண்ணனுடன் சேர்த்து பலராமனையும் கடவுளாகக் கருதினர். அந்தத் தாக்கம் தமிழகத்திலும் பரவியிருந்தது.
 நற்றிணையில் 32-ஆவது பாடல் கபிலரால் பாடப்பட்டது. அப்பாடலில் முதலிரண்டு வரிகள் பலராமனையும், கண்ணனையும் உவமை வாயிலாக எடுத்துக் காட்டுகின்றன. நீலமலை - அதிலிருந்து விழுகின்ற அருவியின் நிறம் வெண்மை. நீல நிறம் போன்றமலை என்பதால் ""மாயோன் அன்ன மால்வரை'' என்றும், வெண்மை நிறமுடைய அருவியை ""வாலியோனன்னன் வயங்கு வெள்ளருவி'' என்றும் கூறப்படுகிறது.
 பலராமனை வெண்மை நிறமானவன் என்று புராணம் கூறுகிறது. எனவே, தமிழர்களும் வெண்மை நிறமுடைய பலராமனை "வாலியோன்' என்னும் பெயர் கொண்டு அழைத்தனர்.
 புறநானூற்றுப் பாடலான 56-ஆவது பாடல் வாலியோனை உவமை வாயிலாக எடுத்துக் கூறுகிறது. இப்பாடலைப் பாடியவர் மதுரைக் கணக்காயர் மகனார் நக்கீரனார் என்பவர். இவர் பாண்டிய மன்னனான நன்மாறனின் வலிமைக்கு எடுத்துக்காட்டாக பலராமனைக் காட்டுகிறார்.
 "வலியொத்தியே வாலியோனை'' என்பது அது. இதனால் பலராமனுக்கு நம் முன்னோர் முதன்முதல் வைத்த பெயர் "வாலியோன்' என்பதாகும். மேலும் அதே பாடலில், வாலியோன் நிறம் வெண்மை என்பதை, "கடல்வளர் புரிவேளை புரைமேனி'' எனக் கூறுவதால் அறியலாம். அதாவது, "கடலில் தோன்றிய சங்கு போன்று வெண்மை நிறமுடையவன் வாலியோன்'' என்பது பொருள்.
 இளங்கோவடிகள், பலராமனை வாலியோன் என்றே அழைத்துள்ளார். ""வால்வளை மேனி வாலியோன்'' (சிலம்பு, இந்திரவிழவூரெடுத்த காதை). மேலும், பலராமனைப் புலவர்கள் பலர் "பால்நிற வண்ணன்' என்றும் அழைத்துள்ளனர்.
 ""வானுற வோங்கிய வயங்கொளிர்
 பனைக்கொடி பால்நிற வண்ணன்''
 என்று முல்லைக்கலி 4-ஆவது பாடலும்,
 ""பால் நிறவண்ணன் பலராமன்'' என்று சீவக சிந்தாமணியும் (நாமகள் இலம்பகம், 209),
 ""பால் அன்ன மேனியான்'' என்று நெய்தற்கலியில் உள்ள 7-ஆவது பாடலும் எடுத்துரைக்கின்றன.
 "வெள்ளை' என்ற பெயராலும் நம் முன்னோர் பலராமனை அழைத்துள்ளனர்.
 ""பொற்பனை வெள்ளையை உன்னாது ஒழுகின் இன்னா'' என்பது இன்னா நாற்பது நூலிலுள்ள கடவுள் வாழ்த்துப் பாடலாகும். இதையெல்லாம் பார்க்கும்போது கண்ணனின் அண்ணனாகிய பலராமனை பால்வண்ணன், வெள்ளையன் என்றெல்லாம் அக்கால மக்கள் அழைத்திருக்கிறார்கள் என்று தெரிய வருகிறது. இன்றும் தமிழ் மக்கள் பலராமன், பலதேவன், வெள்ளை, வெள்ளையன், வெள்ளைச்சாமி என்று தம் மக்களுக்குப் பெயரிட்டு அழைப்பதிலிருந்து இக்கருத்து உண்மை என்பதை உணரலாம்.
 ஆதியில் பலராமனை கோயில் கட்டி வழிபடும் வழக்கம் இருந்து வந்தது. இதை ஆண்டாள் நாச்சியார், "செம்பொன் கழலடிச் செல்வன் பலதேவனை நந்தகோபன் அரண்மனையில் சென்று எழுப்பும் பாடல்' திருப்பாவையில் இடம்பெற்றுள்ளது.
 புறநானூற்றிலோ 56-ஆவது பாடலில், மதுரைக் கணக்காயனார் மகன் நக்கீரனார் கடவுள்களை வரிசைப்படுத்திக் கூறும்போது, முதலில் சிவனையும், அடுத்து பலதேவனையும், அதற்கடுத்து கண்ணனையும் எடுத்துக் காட்டுகிறார். இவ்வாறே பலராமனையும் கண்ணனையும் முன்பின்னாக வைத்து மாற்றி வரிசைப்படுத்தும் வழக்கு முல்லைக்கலியில் (4, 5-ஆவது பாடல்கள்) உள்ளன.
 இளங்கோவடிகளும் பூம்புகாரில் உள்ள கோயில்களைப் பற்றிக் கூறும்போது, சிவன் கோயிலை முதலாவதாகவும், முருகன் கோயிலை இரண்டாவதாகவும், பலராமன் கோயிலை மூன்றாவதாகவும் எடுத்துக் கூறுகிறார். மேலும், மதுரை மாநகரில் பலராமனுக்குக் கோயில் இருந்ததை, ""மேழிவல னுயர்த்த வெள்ளை நகரமும்'' என்னும் வரியின் மூலமும் எடுத்துரைக்கிறார்.
 பரிபாடலில் உள்ள 15-ஆவது பாடலைப் பாடியவர் இளம் பெருவழுதியார் என்னும் புலவர். இவர் திருமாலிருஞ் சோலையில் கண்ணன், பலராமன் ஆகிய இருவருக்கும் கோயில்கள் இருந்தன என்பதை எடுத்துரைக்கிறார்.
 திணைமாலை நூற்றைம்பது என்னும் நூல் மாயவனாகிய கண்ணனை மட்டும் கூறி, பலதேவனான கண்ணனை "முன்னோன்' என்ற சொல்லால் சுட்டுகின்றது. ""மாயவனும் தம்முனும்போல'' என்பது அவ்வரி. இதே வழக்கு, "மாயவன்தம் முன்னினொடும்'' (சிலம்.17) என்று சிலப்பதிகாரத்திலும், ""நெடியோன் முன்னொடு நின்றன'' (மணி.19) என்று மணிமேகலையிலும் கையாளப்பட்டுள்ளன.
 முதலில் இருவர்களாகத் தனித்தனியே எடுத்துக் காட்டிய வழக்குப் போய் மாயவனான கண்ணனை மட்டும் சிறப்பித்து "முன்னவன்' என்ற சொல்லால் பலராமனைச் சொல்கிறார்கள். பின்னர் பலராமனும் கண்ணனும் ஒருவரே என்று கருதவும் தொடங்கிவிட்டனர். பரிபாடலில் இவ்வழக்கு பெரும்பாலும் காணப்படுகிறது. இதில் திருமாலுக்குரியவாக ஏழு பாடல்கள் உள்ளன. இவை திருமாலை முன்னிலைப்படுத்தி, கண்ணனையும், பலராமனையும் ஏழு அவதாரங்களில் (பாடல் -1, 2) ஒன்றாகக் கூறப்பட்டிருப்பதைக் காணலாம்.
 மேலும், பலதேவனின் ஆடை, அணிகலன்கள், கொடி, படை, ஆயுதம் முதலியவற்றைப் பற்றியும் இலக்கியங்களில் (பனைக் கொடி உடையவன் - புறநா.56; முல்லைக்கலி- பா.4; நாஞ்சில் எனும் ஆயுதம் கலப்பையாகும் - பாலைக்கலி (36); கார்நாற்பது (19) காணமுடிகிறது.
 திருமால் எடுத்த அவதாரங்களுள் எட்டாவது அவதாரமான பலராமர் அவதாரத்திற்கென்று தனி வரலாறு ஏதுமில்லை. கண்ணனின் தமையராக இருந்த அவர், கண்ணன் வரலாற்றோடேயே முழுக்க முழுக்க இணைந்திருந்ததால், கண்ணன் வரலாறே பலராமன் வரலாராயிற்று. ஒரிஸாவில் "கேன்டாபாரா' என்னுமிடத்தில் பலராமனுக்குக் கோயில் ஒன்று உள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.
 ஆதிகாலத்தில் தமிழ் நாடெங்கும் பலராமன் வழிபாடு இருந்ததை சங்க நூல்கள் மட்டும் ஆணித்தரமாகத் தெரிவிக்கின்றன.
 
 -டி.எம். இரத்தினவேல்
 7.5.2019 பலராமர் ஜெயந்தி
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/05/சங்க-இலக்கியங்களில்-பலராமன்-வழிபாடு-3145716.html
3145715 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  பெரியோர் வழுவார்    முன்றுறையரையனார் Sunday, May 5, 2019 01:00 AM +0530 பழமொழி நானூறு
மாடம் அழிந்தக்கால் மற்றும் எடுப்பதோர்
 கூடம் மரத்திற்குத் துப்பாகும் - அஃதேபோல்
 பீடிலாக் கண்ணும் பெரியோர் பெருந்தகையர்
 ஈடில் லதற்கில்லை பாடு. (பா-96)
 "வீடு அழிந்தவிடத்து' அதிலுள்ள மரங்கள், பின்னையும் கட்டுவதான வீட்டிற்குப் பயன்படும். அதுபோலவே, அறிஞர்கள் செல்வம் அழிந்த இடத்தும் பெருந்தகைமையின்கண் வழுவார். (ஆகையால்), வலியில்லாததற்குப் பெருமையில்லை. (க-து) தமது செல்வம் அழிந்த இடத்தும் பெருந்தகைமையின் கணின்றும் வழுவார் பெரியோர். "ஈடில்லதற்குப் பாடில்லை' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/05/பெரியோர்-வழுவார்-3145715.html
3141504 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, April 28, 2019 02:01 AM +0530
பூவோடு சேர்ந்த நாரும் மணக்கும் என்பது மனிதர்களுக்கும் பொருந்தும் உவமைதானா என்கிற ஐயப்பாட்டைப் போக்குகிறது கே.பி. ராமகிருஷ்ணனின் செயல்பாடு. "தினமணி' வாசகர்களுக்கு கே.பி. ராமகிருஷ்ணனைத் தெரியாமல் இருக்காது. ஞாயிறு கொண்டாட்டத்தில் அவர் எழுதியிருந்த "எம்ஜிஆரும் நானும்' (27.1.19 முதல்) தொடர் அந்த அளவுக்கு வரவேற்பைப் பெற்ற தொடர்.

எம்.ஜி.ஆரின் மெய்க்காப்பாளராகவும், அவர் இரட்டை வேடம் ஏற்ற திரைப்படங்களில் அவருக்கு மெய் மாற்றாக நடிப்பவராகவும் இருந்தவர் அவர். எம்.ஜி.ஆருடன் அவர் இயங்கிய பசுமை நிறைந்த நினைவுகளுடன் கூடிய நாள்களையும், நிகழ்ச்சிகளையும், "எம்.ஜி.ஆர். ஒரு சகாப்தம்', "மனிதப் புனிதர் எம்.ஜி.ஆர்' என்று பல புத்தகங்களாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார் அவர். 

எம்.ஜி.ஆரின் புகழ் இன்றளவும் மக்கள் மனதில் நிலைத்து நிற்பதற்குக் காரணம், அவர்  நடிகர் என்பதாலோ, அரசியல் கட்சித் தலைவர் என்பதாலோ, தமிழக முதல்வர் என்பதாலோ மட்டுமல்ல. அதையெல்லாம் மீறி  அவர் மனிதாபிமானம் மிக்க மனிதராகவும், தன்னிடம் இருப்பதை எல்லாம் வாரி வழங்கும் வள்ளல் என்கிற பெயரை சம்பாதித்துக் கொண்டதாலும்தான்,  காலத்தால் அழியாத வரலாற்றுப் புகழை அவரால் அடைய முடிந்திருக்கிறது.

அவரது நிழலாகத் தொடர்ந்த கே.பி. ராமகிருஷ்ணனும் தனது தலைவனின் வழியில் நடைபோட முற்பட்டிருப்பதில் ஆச்சரியப்பட ஒன்றுமில்லை. தனது புத்தகங்களில் இருந்து கிடைக்கும் காப்புரிமைத் தொகையை, ஆதரவற்ற முதியோரின் நலனுக்காகச் செயல்படும் "விஸ்ராந்தி' என்கிற முதியோர் காப்பகத்துக்கு வழங்கி இருக்கிறார். தனது மரணத்துக்குப் பின்பும்கூட, எம்.ஜி.ஆரின்  கொடைத்தன்மை கே.பி.ராமகிருஷ்ணனின் உருவத்தில் தொடர்கிறது என்பது நெகிழ்விக்கிறது.


ஞாயிறு காலையில் குறைந்தது பத்து வாசகர்களிடமிருந்தாவது, "தினமணி' கதிரில் வெளியாகும் சின்ன அண்ணாமலையின் "சொன்னால் நம்ப மாட்டீர்கள்' தொடர் குறித்து சிலாகித்துத் தொலைபேசி அழைப்பு எனக்கு வரும். கடந்த ஞாயிறு அதிகாலை  முதல் அழைப்பு, மதுரையிலிருந்து வழக்குரைஞர் வெங்கட்ரமணனிடமிருந்து வந்தது. நான் சின்ன அண்ணாமலை பற்றிப் பேசப் பேச, அவரும் உச்சுக் கொட்டியபடி ரசித்துக் கொண்டிருக்க,  கைக்கடிகாரத்தில் பெரிய முள் ஒரு சுற்றுச் சுற்றி, அடுத்த 60 நிமிடத்துக்குத் தயாராகிவிட்டிருந்தது. 

அவருடன் பேசி முடித்துவிட்டு, புத்தக அலமாரியைத் திறந்தால், என்ன ஆச்சரியம்! கொட்டக் கொட்ட என்னையே  பார்த்து விழித்துக் கொண்டிருந்தது சின்ன அண்ணாமலையின் "காணக் கண்கோடி வேண்டும்' என்கிற புத்தகம். இது அவரது கட்டுரைத் தொகுப்பு. "சொன்னால் நம்ப மாட்டீர்'களிலிருந்து இந்தப் புத்தகம் நிறையவே வித்தியாசப்படுகிறது.

ஆசிரியர் கல்கியுடனும், "ரசிகமணி' டி.கே.சிதம்பரநாத முதலியாருடனுமான அவரது பயணங்கள், கலந்து கொண்ட கூட்டங்கள், ருசிகரமான கட்டுரைகள் ஆகியவைதான் "காணக் கண்கோடி வேண்டும்' புத்தகத்தில் இடம்பெற்றிருக்கும் அந்தக் கட்டுரைகளாகும். ராஜாஜி பற்றிய செய்திகளும்  குறிப்புகளும், ஒரு மிகப்பெரிய ராஜதந்திரியை, தொலைநோக்குப் பார்வை கொண்ட தீர்க்கதரிசியை, அப்பழுக்கில்லாத நேர்மையான அரசியல்வாதியைத் தமிழக அரசியல் எந்த அளவுக்குக் கொச்சைப்படுத்திக் களங்கப்படுத்த முற்பட்டது   என்பதை   சொல்லாமல் சொல்கின்றன.

இந்தப் புத்தகத்தை நான் படிப்பது இது முதல் தடவையல்ல. சில திரைப்படங்களை மீண்டும் மீண்டும் பார்ப்பதுபோல, சின்ன அண்ணாமலையின் இந்தப் புத்தகத்தை நான் பலமுறை படித்துவிட்டேன். இன்னும்கூடப் படிக்கக்கூடும். அதற்குக் காரணம் வேறொன்றும் இல்லை. அணிந்துரையில் ஆசிரியர் கல்கி எழுதியிருப்பதுபோல,  "புத்தகத்தின் ஒவ்வொரு பக்கத்திலும்  ஒரு தடவையாவது வாசகர்கள் சிரித்தே தீரும்படியிருக்கும்'

புதுக்கோட்டை  "ஞானாலயா' நூலகத்துக்கு 2015-இல் நான் போயிருந்தபோது, கிருஷ்ணமூர்த்தி  ஐயாவின் துணைவியார் டோரதி கிருஷ்ணமூர்த்தி கையெழுத்திட்டு எனக்கு அன்பளிப்பாகத் தந்த புத்தகம் ரவீந்திரநாத் தாகூரின் "சலனம்'.

"குருதேவர்' ரவீந்திரநாத் தாகூரின்  "ஃப்யூஜிடிவ்', கல்லூரி நாள்களில் எனக்குப் பாடமாக இருந்த நூல் என்பதால், "சலனம்' எப்படி மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டிருக்கிறது என்பதில் எனக்கு அதீத ஆர்வம் இருந்ததில் வியப்பில்லை. சில மொழிபெயர்ப்புகள்,  மூலத்தையே விஞ்சிவிடும் அளவுக்கு, மூல ஆசிரியர்களை ரசித்து,  உள்வாங்கி அவரது எழுத்துக்கு மெருகேற்றி எழுதப்பட்டிருக்கும். டோரதி கிருஷ்ணமூர்த்தியின் மொழியாக்கம் அந்த ரகத்தின்பாற்பட்டது.

"சலனம்' கவிதையல்ல; நாடகமல்ல; கதையல்ல; வசனமல்ல - இவையெல்லாமே கடந்த சிறுசிறு நாடகக் காவியங்களின் தொகுப்பு. "இலக்கிய அழகும், கவித்துவ மணமும் கலந்ததொரு அழகிய அமரத்துவ மலராக "குருதேவர்' தாகூர் படைத்திருக்கும் "சலனம்', டோரதி கிருஷ்ணமூர்த்தியின் இதயம் கவர்ந்த படைப்பாக இருந்தது என்பது படிக்கும்போது பளிச்சிடுகிறது.

"சலனம்' புத்தகத்தை இப்போதுதான் படித்தேனா? இல்லை. கடந்த நான்கு ஆண்டுகளாகப் பலமுறை படித்துவிட்டேன். பிறகு ஏன் இது குறித்து இத்தனை நாள்களாக எழுதவில்லை? எழுதத் தோன்றவில்லை. ஏன் தோன்றவில்லை? ரசனையில் திளைத்த மனம் எழுத மறந்து விட்டதோ என்னவோ...

செ.கார்த்திகாவின் முதல் கவிதைத் தொகுப்பு "இறகென இருத்தல்'. கோவை கம்பன் கழகத்தின் தயாரிப்பு கார்த்திகா என்கிற முன்னுரை மட்டுமல்ல, "தவழ்ந்த குழந்தை எழுந்து நின்று  எட்டு வைக்க முயல்வதைப் போன்றதுதான் என் முதல் கவிதைத் தொகுப்பு முயற்சியும்.  என்னை இனி நடை பழக்குதல் உங்கள் விமர்சனங்களின் பொறுப்பே' என்கிற அந்த முன்னுரையின் முடிவுரையும், "இறகென இருத்தல்' தொகுப்பை ஒரு முறைக்கு இரு முறை படிக்க வைத்தது.

புத்தக விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்த இந்தக் கவிதைத் தொகுப்பிலிருந்து, நான்கைந்து கவிதைகள் என்னை ஈர்த்தன என்றாலும், எனது தேர்வு இந்தக் கவிதைதான்:
எச்சமிட்டு விட்டு
பறக்கும் பறவைகளை
சபிக்காதீர்கள்
அது ஒரு
மரம் நடும்
முயற்சியாக இருக்கலாம்!

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/apr/28/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3141504.html
3141503 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஆங்கிலம் வாயிலாக இணையத்தில் சங்கத்தமிழ்! -இடைமருதூர் கி.மஞ்சுளா DIN Sunday, April 28, 2019 01:59 AM +0530  

சங்கத் தமிழ் இலக்கியங்களின் பெருமை அறிந்து,  அவற்றை இணைய தளத்தின் வாயிலாக ஆங்கிலத்தில் பயிற்றுவிக்கிறார் வைதேகி ஹெர்பர்ட் எனும் பெண்மணி!  
இவரது வலைதளத்தின் மூலம் தொடர்ந்து பலரும் சங்க இலக்கியத்தைத் தவறின்றி இருமொழிகளிலும் பயின்று பயன்பெற்று வருகின்றனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
தூத்துக்குடியில் பிறந்த வைதேகி ஹெர்பர்ட்,  அமெரிக்கா சென்று அங்கேயே கல்வி பயின்று பல்வேறு பணிகளில் ஈடுபட்டிருப்பவர். 2004-ஆம் ஆண்டு "கோலம்' என்ற அறக்கட்டளையை நிறுவி, அதன் மூலம் தமிழ்நாட்டு கிராமங்களில் பெண்களுக்கும், குழந்தைகளுக்கும் கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்புப் பயிற்சியும் அளித்தவர்.
2004-ஆம் ஆண்டு சங்க இலக்கியங்களைக் கற்றுத் தேர்ந்த இவரின் முதல் முயற்சியாக "முல்லைப்பாட்டு' இலக்கியம் இவரால்  ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. முல்லைப்பாட்டைத் தொடர்ந்து நெடுநல்வாடையை மொழிபெயர்த்துள்ளார்.  2012-ஆம் ஆண்டுக்கான தமிழ்  - ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புக்கான  "தமிழ் இலக்கியத் தோட்டம்' அறக்கட்டளை விருதை இவ்விரு நூல்களும் பெற்றுள்ளன. 
"சங்கத் தமிழ் பயில்' - Learn SangamTamil  (https://learnsangamtamil.com)    என்னும் தலைப்பில் இயங்கும் 
இவரது இணைய தளத்தில் சங்கப் பாடல்கள் ஆங்கிலத்தில் மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டு பதிவிடப்பட்டு வருகின்றன.
இதில், தமிழ்ச் செய்யுள்களுக்கான மொழிபெயர்ப்பு நேரிடை மொழியாக்க முறையில் அமைந்து, சங்க இலக்கிய தமிழ்ச் சொற்களுக்குரிய ஆங்கிலச் சொற்களை அறிந்து கொள்ளும் வகையில் அமைந்திருக்கிறது.
 "தயவு செய்து சங்க இலக்கியங்களைக் கற்றுக் கொள்ளுங்கள்' என்ற வேண்டு
கோளுடன் ஆரம்பிக்கிறது இவரது வலைதளம். 
"சங்கச் செய்யுள்கள் 2,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்த பண்டைய தமிழ்க் கலாசாரத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன.  சங்க இலக்கியங்களில் நம் தமிழ்நாட்டின் 500-600 ஆண்டுகால வரலாறு பதிவாகியிருக்கிறது. சங்கச் செய்யுள்களை எழுதிய நமது முன்னோர்கள்  மிகவும் திறமைசாலிகள். 
அவர்கள் எழுதிய தலைசிறந்த தொகை நூல்கள் 18 உள்ளன.  அவர்கள், நாம் அனைவரும் படித்துச் சுவைத்து அனுபவிக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே இத்தகைய பொக்கிஷத்தை  விட்டுச் சென்றுள்ளனர். சங்கப் பாடல்களை கொஞ்சம் முயற்சி செய்து படித்தோமென்றால்,  அதன் கவி நயத்தை நன்கு அனுபவிக்க முடியும்' என்கிறார்.
சங்கத் தமிழ்ச் செய்யுள்களை மிகவும் எளிமைப்படுத்திக் கொடுத்திருக்கிறார் என்பது மட்டுமல்ல, மொழி பெயர்ப்புக்குத் தகுந்த - எளிமையாகக் கற்றுக்கொள்வதற்கேற்ற சொற்களுக்கான விளக்கங்களையும் கொடுத்திருக்கிறார். மேலும், சமகால ஆங்கில மொழியில் இவற்றை மொழிபெயர்த்திருக்கிறார். இதனால் சங்கச் செய்யுள்களை (இரு மொழிகளில்) எல்லோரும் எளிதில் கற்றுக்கொள்ள முடியும். 
இவரது, "சங்கத் தமிழ் கற்றுக் கொள்ளுங்கள்' வலைதளத்தில் "குறுந்தொகை, ஐங்குறுநூறு, நற்றிணை, அகநானூறு, கலித்தொகை புறநானூறு, முல்லைப்பாட்டு, நெடுநல்வாடை முதலிய  பாடல்களுக்கு எழுதிய "எளிய தமிழ் உரை' மூலம் சங்கத் தமிழ் செய்யுள்களை எளிதாகக் கற்றுக்கொள்ளவும்,  நம் பண்டைய காலத்தை அறிந்து கொள்ளவும் உதவும்' என்று பதிவிட்டிருக்கிறார் வைதேகி ஹெர்பட்.   
நம் செவ்விலக்கியங்களான சங்கத் தமிழ் நூல்களை தமிழர்களே அரிதாகப் பயின்றுவரும் இன்றைய காலகட்டத்தில், அவற்றை இணைய தளத்தின் உதவியோடு ஆங்கிலத்தில் உலகம் முழுவதும் கொண்டு சேர்க்கும் வைதேகியின் தமிழ்த் தொண்டுக்கு நாம் தலை வணங்கியே ஆகவேண்டும்!

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/apr/28/ஆங்கிலம்-வாயிலாக-இணையத்தில்-சங்கத்தமிழ்-3141503.html
3141502 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பாரதிதாசனின் வெளிவராத பாடல்! -முனைவர் சிவ.இளங்கோ DIN Sunday, April 28, 2019 01:58 AM +0530  

பாரதிதாசன் என்கிற கனக சுப்புரத்தினம் எழுதி வெளிவராத படைப்புகள் இன்னும் உள்ளன. அவை அவ்வப்போது கிடைத்தும் வருகின்றன. அண்மையில் கிடைத்த அவர் எழுதிய  தனிப்பாடல் ஒன்று  பாரதிதாசனின் கையெழுத்துப் படியாகவே, கவிஞர் புதுவைச் சிவம் சேகரிப்பில் இருந்து  கிடைத்திருக்கிறது. 

1926-ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்ட சிறுவர் சிறுமியர் தேசிய கீதம், கவிஞர் புதுவைச் சிவம் சேகரிப்பிலிருந்து கிடைக்கப்பெற்று, தற்போது உண்மை வடிவத்தில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. "தொண்டர் படைப்பாட்டு' இதுவரையிலும் கிடைக்கவில்லை. இப்படித் தொகுக்கப்பெற்ற வெளியீடுகளில் சேர்க்கப்படாமல் விடுபட்டுப்போன அல்லது நீக்கப்பட்ட சில பாடல்களும் உண்டு. அத்தகைய பாடல்களுள் ஒன்றுதான் இப்போது கிடைத்திருக்கும் இப்பாடல்.

இப்பாடல் சிறுவர்கள் விளையாடும் கண்ணாமூச்சி விளையாட்டின் ஒருவகையாக, அதாவது அண்மைக் காலம் முன்புவரைகூடச் சிறுவர்கள் விளையாடிய "திருடன் - போலீசு' விளையாட்டை ஆடும் முறை பற்றிக் குறிப்பிடுகிறது. ராஜா, மந்திரி காலத்திலிருந்து இவ்விளையாட்டு விளையாடப்பட்டிருக்கலாம் என்ற நோக்கில் இப்பாடலைப் பாரதிதாசன் அமைத்திருக்கிறார். 

இரவில் ஒரு திருடனைப் பிடிக்கும் காவலன், அவனை ராஜா முன்பு நிறுத்தி விசாரணை முடிந்தபின் அடித்து போடுகிறான். இதுதான் விளையாட்டு. "விளையாடலாமா?' என்று கேட்கிறான் ஒரு பையன். அதன்படி விளையாட்டில் யார் யார் என்ன வேடம் என்று முடிவாகிறது. விளையாட்டுத் தொடங்கவும், சொன்ன மாதிரியே அனைவரும் விளையாட,  திருடனாய் நடித்தவன், காவலன் உண்மையாகவே அடித்ததாக அழுகிறான்.

"சேவகன் அப்படித்தான் அடிப்பான்' என்று சேவகனாய் நடித்தவன் சொல்ல, "போடா அதுக்காக உண்மையாய் அடிக்கிறதா?' என்று கேட்கவும் நாடகம் (விளையாட்டு) முடிகிறது. மேலோட்டமாகப் பார்த்தால் இது ஏதோ சிறுவர் விளையாட்டை விவரிக்கும் ஒரு கவிதையைப் போல் தோன்றினாலும், இதில் இரண்டு கண்ணி வெடிகளைப் புதைத்து வைத்திருக்கிறார் பாரதிதாசன். 
பாடலின் இறுதியில் இனிய நாடகம் முடிந்ததாகக் கூறிவிட்டு, இறுதி அடிகளாகக் "கனியின் சாரம் கருதத்தக்கதே!' என்று கவிதையை முடிக்கிறார். அதாவது, இக்கவிதை எனும் கனியின் சாரம் என்ன என்று கண்டுகொண்டால், அது கருதத்தக்கது என்கிறார். இப்பாடலின் சாரம்தான் என்ன? முதலில் பாடலைப் படிப்போம்.

"ராஜா, மந்த்ரி, ராத்ரிலே திருட்றது,
சேவகன் பாக்றது, திருடனெ இழுக்றது,
திருடனெ அடிக்றது ஜெயில்லே போட்றது
வர்ரியாடா என்றான் ஒரு சிறு குழந்தை.
அந்த வித்துவான் அழகிய ஒரு கதை 
எழுதி முடித்தான். இல்லையா சொல்வீர்.
"நான்தான் ராஜா நீதான் சேவகனாம்
நளினி திருடனாம் நடனம் மந்த்ரியாம்'
நடிகர் நியமனம் நடந்து விட்டது.    
திண்ணையில் அரசர் சென்றுட் கார்ந்தார்
மந்த்ரி, அருகில் வணங்கி நின்றான்.
திருடன் மூலையில் திருடு கின்றான்
சேவன் அவனைச் சென்று பிடித்து
நன்றாய் அடித்து நடநட என்றான்
அரச ரிடத்தில் அனைவரும் வந்தனர்
அரசர் ஏண்டா அங்கே திருட்னே
என்று கேட்டார், இல்லிங்க என்றான்.
சேவகன் பாத்தான் "ஜெயிலுக் குப்போ' 
என்றதும், திருடனை இழுத்துக் கொண்டுபோய்
பெஞ்சியின் அடியில் பிடித்துத் தள்ளினான்.
உடல்வலியால் அவன் உண்மையாய் அழுதான்
அடித்தவன் சேவகன் அப்ப டித்தான்
அடிப்பான் என்னடா அழறியே என்றான்
அழுபவன், போடா அடிக்றதா என்றான்
இனிய நாடகம் முடிந்தது.
கனியின் சாரம் கருதத் தக்கதே!

1919-ஆம் ஆண்டில் பிரிட்டிஷ் இந்திய அரசாங்கத்தின் மாண்டேகு-செம்ஸ்போர்டு அரசியல் சீர்திருத்தத்தின் வழியாக இந்தியர்களுக்கான தன்னாட்சி அமைத்துக் கொள்ளும் சட்டம் இயற்றப்பட்டாலுங்கூட, அப்போது தேர்தலில் பங்கேற்காமல் அதிகார வாய்ப்பினைத் தவறவிட்ட நிலையில், நேரடியாகப் பங்கேற்காமல் மாற்று உருவில் தேர்தலில் காங்கிரஸ் கலந்து கொண்டது.

"இந்திய அரசாங்கச் சட்டம் - 1935'  அடுத்து நடைபெற்ற மாகாண சட்டமன்றத் தேர்தல்களில் பங்கேற்று அதிகாரப் பொறுப்புக்கு சுயராஜ்யப் போர்வையில் காங்கிரஸார் பிரிட்டிஷ் இந்திய சட்டமன்றங்களின் உள்ளே நுழைந்ததும், காங்கிரஸூக்கும், பிரிட்டிஷ் அரசுக்கும் இடையே மூடுபனி போர்த்திய கள்ள உறவு இருப்பதாக இந்தியாவெங்கும் ஒரு கருத்து பரவியது. நான் அடிப்பதைப் போல் அடிக்கிறேன்; நீ அழுவதைப் போல் அழு என்ற வழக்குத்தொடரை இம்மாதிரியான  நடவடிக்கைகள் நினைவுபடுத்தின.

சொல்லி வைத்து ஆடுகிற ஆட்டம்தானே, இதில் உண்மையாக எப்படி அடிக்கலாம்? என்று ஒரு சிறுவன் கேட்கவும், "சேவகன் அப்படித்தான் அடிப்பான்' என்று அடித்தவன் சொல்வதுமாக இக்கவிதையில், பாரதிதாசன் அமைத்திருப்பது மிகவும் நுட்பமான ஓர் அரசியல் மதிப்பீடே.

காங்கிரஸ் கட்சியும், பிரிட்டிஷ் இந்திய அரசும், திருடன்-போலீசு ஆட்டம் ஆடுவதாகவும், அதையும் சிறுவர் விளையாட்டைப் போல் விளையாடுவதாகவும், அந்த விளையாட்டிலும் கூட, அவர்களுக்குள் உண்மையான சண்டை சில நேரம் மூண்டுவிடுவதையும், அச்சண்டையைச் சமாதானப்படுத்தும் முயற்சிகளாக பிரிட்டிஷ் இந்திய அரசியலும், சட்டமன்ற நடவடிக்கைகளும் அமைவதாகவும், அந்த விளையாட்டும், சண்டையும் கூட உண்மையானவை அல்ல என்ற கருத்திலும் இப்பாடலைப் பாரதிதாசன் அமைத்திருக்கிறார்.

இறுதியில் "கனியின் சாரம் கருதத் தக்கதே' என்று முடிக்கிறார். "கனி நிகர் கதை' என்றும் எழுதி, அவரே அதை அடித்துத் திருத்தியுள்ளார். ஒரு சிறுவர் விளையாட்டில் இருந்து கருவைப் பெற்றுக்கொண்டு, அன்றைய நாட்டு நடப்பினை உள்ளுறை உவமமாக வைத்து எழுதப்பட்ட இப்பாடல் பாரதிதாசனின் கவித்துவத்திற்கும், அவருக்கே உரித்தான கிண்டலுக்கும் மிக அருமையான எடுத்துக்காட்டாகும். அதனால்தான், "கனி நிகர் கதை' என்று அவரே குறிப்பிடுகிறார்.

"அந்த வித்துவான் அழகிய ஒரு கதை எழுதி முடித்தான். இல்லையா சொல்வீர்' என்று இதே கவிதையில் குறிப்பிடுவதன் மூலம், தான் எழுதியது ஒரு கவிதை மட்டும் அல்ல, அது ஒரு கதை என்று புரிந்துகொள்ள, இக்கண்ணி வெடிகளை இக்கவிதையில், அல்ல... அல்ல... இக்கதையில், புதைத்து வைத்துள்ளார் அந்த (பாரதிதாசன்) வித்துவான். 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/apr/28/பாரதிதாசனின்-வெளிவராத-பாடல்-3141502.html
3141501 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "தமிழ்த் தாத்தா'வின் தமிழன்பு! எஸ். சாய்ராமன் Sunday, April 28, 2019 01:56 AM +0530 "தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சாமிநாதையர் 1900-இல் தமக்குக் கிடைத்த "தமிழ்விடு தூது' என்னும் ஏட்டுச் சுவடியை அவர் கருத்தூன்றிப் படித்து வருகையில், அந்நூலாசிரியரின் ஒப்பற்ற தமிழன்பு சாமிநாதையரின் நெஞ்சைக் கசிந்துருகச் செய்தது. ஆம், "தமிழ்விடு தூது' என்னும் அந்தச் சுவடியில் 151-ஆவது கண்ணி பின்வருமாறு எழுதப்பட்டிருந்தது:

"இருந்தமிழே உன்னால் இருந்தேன் இமையோர்விருந்தமிழ்தம் என்றாலும் வேண்டேன்'

"தமிழை "அமிழ்தம்' என்றும் சொல்லக்கூடாது. ஏனெனில் தமிழ்மொழி அமிழ்தினும் சிறந்ததாகும். அது தன்னிகரற்றது' என்னும் பொருள் பொதிந்த இந்தக் கண்ணியைப் படித்துத்தான் சாமிநாதையர் நெஞ்சம் நெகிழ்ந்துருகிக் கண்ணீர் பெருக்கி, மெய்சிலிர்த்தார். எனவே,  தமிழ்விடுதூதின் இந்தக் கண்ணியில் அவர் உள்ளம் சிக்கிக்கொண்டது என்று மிகவும் நயமாகக் குறிப்பிடுகின்றார் கி.வா.ஜ. தமது வாழ்க்கை நோக்கத்தைப் பூர்த்தி செய்வது போலவே இந்தக் கண்ணியைத் தனிச்சொல்லோடு இரண்டு அடிகளையும் சேர்த்துப் பாடிப் பின்வருமாறு பூர்த்தி செய்தார் உ.வே.சா.

"இருந்தமிழே உன்னால் இருந்தேன் இமையோர் 
விருந்தமிழ்தம் என்றாலும் வேண்டேன் - திருந்த 
உதிப்பித்த பன்னூல் ஒளிர அடியேன்
பதிப்பிக்க வேகடைக்கண் பார்' 

இந்தப் பாடலை, "தமிழ்த் தெய்வ வணக்கம்' என்னும் தலைப்பில் ஐயரவர்களின் "தக்கயாகப்பரணி' பதிப்பு (1930) முகவுரையின் தொடக்கத்தில் இன்றும் தரிசிக்கலாம். "தமிழ்விடு தூது' 1930 ஆண்டிலேயே விரிவான ஆராய்ச்சி முகவுரையுடன் ஐயரவர்களால் முதன்முதலாகப் பதிப்பிக்கப்பெற்றது. 

1902-ஆம் ஆண்டில் ஒரு சமயம் உ.வே.சா. கூத்தனூருக்குச் சென்றிருந்தார். அங்கே அவர் ஒட்டக்கூத்தர் எடுப்பித்த சரஸ்வதி கோயிலில் எழுந்தருளியிருக்கும் சரஸ்வதி தேவியைத் தரிசித்தார். மனமுருகி தமது வேண்டுகோளை நிறைவேற்றுமாறு கலைமகளிடம் பின்வருமாறு இறைஞ்சினார்:

"காவிரிபாய் சோணாட்டில் காமர் தமிழ்வாணர் 
நாவிரிசீர்க் கூத்தனூர் நண்ணுற்ற - பாவையே
தீர்க்கத் தொலையாத தீவினையேன் முத்தமிழ்நூல் 
பார்க்கத் திருவருள்வைப் பாய்!'

இங்ஙனம் தமிழ் நூல்களைத் தரிசிப்பதும், படிப்பதும், அவற்றை மிகச் செம்மையாகப் பதிப்பிப்பதையுமே தமது குறிக்கோளாகக் கொண்டிருந்தார் தமிழ்த் தாத்தா.

"ஏடு'களையே தேடுகின்ற ஒருவருக்குத் தமிழ் ஏடுகளையே தேடுகின்ற ஒருவருக்கு, அந்த ஏட்டின் பெயர் - "ஏடு' என்பதன் பெயர், எந்தச் சொல்லின் வடிவத்தில் மாறியிருந்தாலும் அடையாளம் தெரிந்துவிடும். "தமிழ்த் தாத்தா'வுக்குக் காவிரியின் வடகரையிலுள்ள "திருப்பனந்தாள்' என்ற சோழநாட்டுத் திருத்தலம் ஏட்டின் பெயரையே - ஏட்டின் பொருளையே நினைவுபடுத்திற்று. "நினைவு மஞ்சரி' இரண்டாம் பாகத்தில் இதனை நினைவுகூர்கின்றார்.

"பனந்தாள் என்றால் பனையேடு' என்று பொங்கிப் பெருகிய தமிழ்ப் பேரன்புடன் தெரிவிக்கின்றார். "பனந்தாள்' என்னும் அருஞ்சொல்லுக்கு உரிய "பனையேடு' என்னும் சிறப்புப் பொருளை புதிய செய்தியாகத்தான் தமிழ்த் தாத்தா வெளிப்படுத்தியிருக்கின்றார். ஏனெனில், தமிழ்ப் பேரகராதியிலும் "பனந்தாள்' என்னும் அருஞ்சொல்லுக்குப் "பனையேடு' என்னும் சிறப்புப்பொருள் - செம்பொருள் கொடுக்கப்படவில்லை.

"நினைவு மஞ்சரி' இரண்டாம் பாகம், 17-ஆவது கட்டுரையான "சில ஊர்களைப் பற்றிய குறிப்புகள்' என்பதில், திருப்பனந்தாளின் இப்பெயர் விளக்கத்தைத்தான் அவர் முதன்முதலாகத் தெரிவித்து, அதன் பின்பே அத்திருத்தலத்தின் பிற வரலாறுகளையும் விளக்குகின்றார். இவ்வாறு ஐயரவர்களின் தனிப்பார்வைக்கே முதன்முதலாகப் புலப்பட்டதை "நினைவு மஞ்சரி'யில் உள்ளவாறு:  

சில ஊர்களைப் பற்றிய குறிப்புகள் திருப்பனந்தாள்

திருப்பனந்தாள் பலவகையிலும் விசேஷமான இடம். தமிழ் நூல்களையும், பிற நூல்களையும் தன்னகத்தே தாங்கிவந்த பனந்தாளின் (பனையேட்டின்) பெயரைக் கொண்டதே இவ்வூர் தமிழ் வளர்த்தற்குரியது என்பதற்கு அறிகுறியாகும்.

இன்று: 28.04.2019  "தமிழ்த் தாத்தா'வின்  நினைவுநாள்

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/apr/28/தமிழ்த்-தாத்தாவின்-தமிழன்பு-3141501.html
3141500 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, April 28, 2019 01:52 AM +0530  

தத்தமக்குக் கொண்ட குறியே தவமல்ல
செத்துக சாந்து படுக்கமனன் - ஒத்துச்
சகத்தனாய் நின்றொழுகும் சால்பு தவமே
நுகத்துப் பகலாணி போன்று.     (பா-95)


தத்தமக்குத் தோன்றியவாறே கொண்ட வேடங்கள் தவமாகா. வாளாற் செத்துக,  அன்றிக் குளிர்ந்த சந்தனத்தைப் பூசுக,  மனம் பொருந்தி,  நுகத்தின்கண் நடுவு நிற்கும் பகலாணியை ஒப்ப,  ஒன்றுபட்டவனாகி நடுவு நிலையினின்று ஒழுகும் அமைதியே தவமாம். (க-து.) காய்த லுவத்த லின்றி ஒழுகும் அமைதியே தவமாம். 
"நுகத்துப் பகலாணி போன்று' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/apr/28/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3141500.html
3137028 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, April 21, 2019 02:48 AM +0530  

ஜெயகாந்தனையும் கண்ணதாசனையும்போல நானும் 24-ஆம் தேதி பிறந்தவன் என்பதில் எனக்கு ஒருவித பெருமிதம் உண்டு. அதனால்தானோ என்னவோ அந்த ஆளுமைகள் மீதும் அவர்களது படைப்புகளின் மீதும் எனக்கு அளப்பரிய ஈர்ப்பு கல்லூரி நாள்களிலிருந்தே ஏற்பட்டது. 

" ஜெ.கே.' என்று நட்பு வட்டத்தால் அழைக்கப்படும் ஜெயகாந்தனின் 85-ஆவது பிறந்தநாள் வரும் புதன்கிழமை வருகிறது. முனைவர் ம. இராசேந்திரன், கவிஞர் இளையபாரதி, நண்பர் ராஜ்கண்ணன், கிருங்கை சேதுபதி ஆகியோரைப் போல ஜெயகாந்தனிடம் நெருங்கிப் பழகும் பேறு எனக்குக் கிட்டவில்லை. ஆனால், அவர்கள் கூறக்கேட்டு அந்த ஆளுமையின் பிரம்மாண்டம் குறித்து ஏற்படும் வியப்பில் விக்கித்துப் போயிருக்கிறேன். 

ஜெயகாந்தனைப் பற்றி நினைக்கும்போது நிழலாகவே அவரைத் தொடர்ந்த, அவருடைய படைப்புகளை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்த அவரது இணை
பிரியாத் தோழர் கே.எஸ்.சுப்பிரமணியனை எப்படி நினைக்காமல் இருக்க முடியும்? டாக்டர் கே.எஸ்.சுப்பிரமணியன் எழுதிய "அனுபவச் சுவடுகள்' புத்தகம் நினைவுக்கு வந்தது. 17 கட்டுரைகளை உள்ளடக்கிய "அனுபவச் சுவடுகள்' எத்தனையோ தகவல்களைப் போகிற போக்கில் பதிவு செய்து போகிறது. 
ஜெயகாந்தன் குறித்த பதிவு இது - "ஜெயகாந்தன் நிறையவே பேசுவார்'. அந்த சம்பாஷணை சுகத்தை அனுபவித்தவர்களுக்குத்தான் அதனுடைய தாத்பரியம் புரியும். இதனை எண்ணற்ற முறை அனுபவித்தது எனது பாக்கியம். அந்த  அர்த்தமுள்ள, இனிமையான மாலை நேரங்கள் 7 அல்லது  8 மணி முதல் தொடங்கிக் காலை 1 மணி வரைகூட தொடரும். இலக்கியப் பரிமாற்றம்; சுருள் சுருளாகக் கிளர்ந்தெழும் புதுமைக் கோணக் கருத்துகள்; இயல்பான; பிசிறில்லாத ஹாஸ்ய ரசத்தின் பல விகசிப்புகள். அருமையான அனுபவம் இது' என்று கே.எஸ். கூறும்போது, ஜெ.கே.யின் மடத்தில் அங்கத்தினராக இல்லாமல் போனோமே என்கிற ஏக்கம் எனக்கு மட்டுமல்ல, இதைப் படிப்பவர்களுக்கும் ஏற்படும்.

கே.எஸ். போலவே எனக்கும் அமரர் "பாரத ரத்னா' சி.சுப்பிரமணியம் அவர்களுடன் பழகும் வாய்ப்பு கிட்டியதும் எனது பெரும் பேறு. "சி.எஸ். மாமா' என்கிற தலைப்பில் டாக்டர் கே.எஸ். சுப்பிரமணியன் செய்திருக்கும் பதிவைப் படிக்கும்போது, பெரியவர் சி. சுப்பிரமணியத்தை சந்தித்தபோது எனக்கும் அதேபோன்ற உணர்வு மேலிட்டதை உணர்ந்தேன். 

"பொதுவாக, நாம் மரியாதை செலுத்தும் பெரியோர்களுடன் நெருங்கிப் பழகும்போது அவரது ஆளுமையில் உள்ள வடுக்கள் நம்மைச் சலனமடையச் செய்யும். இதற்கு மாறாக, சி.எஸ். மாமாவுடன் நெருங்கிப் பழகும்போது அவரது ஆளுமையின் பிரம்மாண்டம் என்னை பிரமிப்பில் ஆழ்த்தியது' என்பது கே.எஸ். மட்டுமல்ல, நானும் அனுபவபூர்வமாக உணர்ந்த உண்மை. "அனுபவச் சுவடுகள்' படிப்பதற்கான புத்தகம் மட்டுமல்ல, படிப்பினைக்கான புத்தகமும்கூட. 


ஐந்தாறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் மகாகவி பாரதியின் மீது அளப்பரிய மரியாதையும், தமிழ்க் கவிதை மீது இயம்பவொண்ணாக் காதலும் கொண்ட வழக்குரைஞர் கே. ரவி, "வானவில் பண்பாட்டு மையம்' சார்பில் வெளியிடப்பட்ட அவரது "நமக்குத் தொழில் கவிதை' என்கிற கட்டுரைத் தொகுப்பை அனுப்பித் தந்திருந்தார். அவர் அனுப்பித்தந்த அடுத்த ஒரு வாரத்திற்குள் அதைப் படித்து முடித்துவிட்டேன். அதன் பிறகு எத்தனையோ முறை மீண்டும் மீண்டும் படித்தும் இருக்கிறேன். ஆனால், இப்போதுதான் அது குறித்துப் பதிவு செய்ய வேளை வந்திருக்கிறது. 

23 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் பதிப்பிக்கப்பட்ட இந்தப் புத்தகம், தமிழில் சிரஞ்சீவித்துவம் பெற்ற அற்புதமான விமர்சனக் கட்டுரைகளின் தொகுப்பு என்பதை அடிக்கோடிட்டுக் கூறுவதில் எனக்கு எந்தவிதத் தயக்கமும் இல்லை.
மகாகவி காளிதாசனின் கூற்று ஒன்று உண்டு - "கவிதா ரஸ சாதுர்யம், வ்யாக்யாதா வேத்தி: ந கவி:'. அதாவது, ஒரு கவிதையின் ரசனை என்பது அதை எழுதிய கவிஞனுக்குத் தெரியாது. அதை வாசித்து ரசிக்கும் ரசிகனுக்கும், விமர்சகனுக்கும்தான் தெரியும் என்று பொருள். "நமக்குத் தொழில் கவிதை' புத்தகத்தைப் புரட்டும்போதும், படிக்கும்போதும் காளிதாசனின் அந்த வரிகள்தான் மின்னல் கீற்றுப்போல என் நினைவில் உரசிச் செல்லும்.

இந்தக் கட்டுரைத் தொகுப்புக்கு அணிந்துரை எழுதியிருக்கும் கவிமாமணி ந.சீ. வரதராஜன் (பீஷ்மன்) கூறியிருப்பதைவிட மேலாக என்னால் கே. ரவியின் ரசனை குறித்து எடுத்தியம்பிவிட முடியாது - "கவிதை எழுதுவது, கவிதை புனைவது, கவிதை பாடுவது என்கிற நிலைகளையெல்லாம் கடந்து, கவிதை யோகத்தில் ஆழ்வது என்ற நிலை பற்றி இந்தக் கட்டுரைகளில் கே. ரவி அதிகமாக சிந்தித்திருக்கிறார். கவிதை யோகத்தில் ஆழ்ந்து, அந்த ஆழ்நிலையிலேயே கவிஞனிடம் இருந்து வெளிப்படும் கவிதைகளின் கனலொளியை தரிசித்து மகிழ்வதும், அவற்றின் தன்மைகளில் நனைந்து நனைந்து சிலிர்ப்பதுமான அனுபவங்களை வெளிப்படுத்தும் முயற்சியாகவே இந்த நூலில் உள்ள கட்டுரைகள் வெளியாகி உள்ளன'. 

கம்பனிலும் பாரதியிலும் மட்டுமல்ல, புதுக்கவிதையிலும் மூழ்கிக் களித்திருக்கும் கே. ரவியையும், அவருடைய துணைவியார் ஷோபனா ரவியையும், அவர்களது இலக்கிய ரசனையையும் எத்துணை பாராட்டினாலும் தகும். "கவிதை வரம்'  கட்டுரை, "நமக்குத் தொழில் கவிதை' புத்தகத்தின் முத்தாய்ப்பு. இந்தப் புத்தகம் குறித்து சொல்வதற்கு, மேலே சொன்ன காளிதாசனின் வரிகள்தான் நினைவுக்கு வருகிறது.

இணையத்தில் பொழுதுபோக்கும் போதுகூட எனது தேடல் என்னவோ கவிதைகளாகத்தான் இருக்கும். நேற்றிரவு எழுத்து டாட் காமில் பதிவாகியிருந்த கவிதைகளை படித்துக் கொண்டும், ரசித்துக் கொண்டும் இருந்தபோது, பார்வை இலங்கையைச் சேர்ந்த கயல்விழி மணிவாசனின் கவிதையில் பதிந்தது. இப்போது எந்த ஊரில் வசிக்கிறார், என்ன செய்கிறார் போன்ற தன்விவரக் குறிப்புகள் தெரியவில்லை. "வனம் காக்க மறந்து விட்டோம்' என்பது தலைப்பு. கவிதை இதுதான்:

உண்ண உணவளித்து
உயிர்க்காக்க நீர் அளித்து
உடலுக்கு இதமளித்து
உன்னத உணர்வளித்து
சுத்தமான தென்றலை
சுவாசிக்க வரமளித்து
வண்ண மலர் அளித்து 
இளைப்பாற நிழலளித்து
பாய்ந்தோடும் நதியோடு
பசுமையை எமக்களித்த 
வனம் காக்க என்ன செய்தோம்? 
பணத்துக்காய் விற்றுவிட்டோம்!
மின் விசிறி வரவினால் 
மென்காற்றை மறந்துவிட்டோம்!

 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/apr/21/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3137028.html
3137027 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கடவுளைத் தொழுவதும் தவறுகொல்? -கரைகண்டம் கி. நெடுஞ்செழியன் DIN Sunday, April 21, 2019 02:47 AM +0530
மணவிலக்குகளும், மறுமணங்களும் மிகுதியாகக் காணப்படும் இற்றை நாளில் "கற்பு' எனும் சொல்லுக்கு வெவ்வேறு வகையில் பொருள் கூறும் போக்கைக் காண்கிறோம். 

அற்றை நாளில் கற்பெனப்படுவது "சொற்பிறழாமை' என்றும், "கற்புடைப் பெண்டிர் பிறர் நெஞ்சு சுடும் பெற்றியர்;  அதனால் பிறர் நெஞ்சு புகார்' என்றும், அத்தகு பெருமைமிகு பெண்கள் "பெய்க' என ஆணையிட வான் மழை பொழியும் என்றும், அதுவே கற்பினுக்கு இலக்கணம் என்றும் இயம்புவர் நூலோர்.

வள்ளுவப் பேராசானின் சொற்களை அப்படியே நேரிடையாகவும் சில மாறுதலுடனும் ஏற்றுக்கொண்ட பிற்காலப் புலவர்கள் பலர். இதற்கொப்ப மணிமேகலை ஆசிரியர் சீத்தலைச் சாத்தனாரும்,

"தெய்வம் தொழாள் கொழுநன் தொழுதெழுவாள்
பெய்யெனப் பெய்யும் மழை'

என்ற திருக்குறளை எடுத்துக்கொண்டு தெய்வத்தைத் தொழுத ஒரே குற்றத்திற்காக "மருதி' எனும் பெண் எவ்வாறு தன் கற்பினை இழந்தவளாகி - இழிந்தவளானாள் என்பதை விளக்கும் பாங்கு "கடவுளைத் தொழுவது கற்புடைய பெண்களின் செயல் ஆகாது; அதனால் அவள் கற்பு கெடுமேயன்றி நிலைக்காது;  அவள் நிறை கற்புடையவள் அல்லள்' என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது. இதை எடுத்துரைக்கும் நிகழ்வு பின்வருமாறு:

மருதி எனும் மங்கை நல்லாள்,  யார் துணையுமின்றி தனியளாய் புகார் நகரத்துக் காவிரியில் நீராட வருகிறாள். அதுகண்ட சுகந்தன் எனும் புகார் மன்னனின் மகனான சிறுவன் மருதி கற்பற்றவள் (தெய்வத்தைத் தொழும் பொருட்டுத் தனியாக வந்ததால்) என்று கருதி அவளை நோக்கி, "நீ என்னுடன் வா..'  என அழைக்கிறான். 

இதனால் துடித்துப் போகிறாள் துடியிடையாள்! "கற்புடைப் பெண்டிர் பிறர் நெஞ்சு புகாரே! நான் எப்படி அச்சிறுவனின் நெஞ்சில் புகுந்தேன். யான் செய்த குற்றம் என்ன?' என பூம்புகார் நகரத்து சதுக்கப்பூதத்தின் முன் நின்று பூதத்தை நோக்கி வினவுகின்றாள். இது கேட்ட,

மாபெரும் பூதம் தோன்றி, "மடக்கொடி 
நீ கேள்' என்றே நேரிழைக்கு உரைக்கும்
தெய்வம் தொழாள், கொழுநற் றொழுதெழுவாள் 
பெய்பெனப் பெய்யும் பெருமழையென்றஅப்
பொய்யில் புலவன் பெருளுரை தேறாய்!
பிசியும் நொடியும் பிறர்வாய்க் கேட்டு 
விசிபிணி முழவின் விழாக்கோள் விரும்பிக்
கடவுட் பேணல் கடவியை யாகலின்,
மடவரல்! ஏவ, மழையும் பெய்யாது;
நிறையுடைப் பெண்டிர் தம்மே போல
பிறர்நெஞ்சு சுடூஉம் பெற்றியும் இல்லை;
ஆங்கவை ஒழிக்குவை யாயின், ஆயிழை!
ஓங்கிரு வானத்து மழையும்நின் மொழியது
பெட்டாங்கு ஒழுகும் பெண்டிரைப் போல
(மணி. 22, சிறைசெய் காதை, 57-70)

இதற்கு சதுக்கப்பூதம், "தெய்வத்தைத் தொழாதவளாகத் தன் கணவனையே தனக்குரிய தெய்வமாகத் தொழுது எழுகின்ற கற்புடைய நங்கை, பெய்யென்று ஏவப் பெருமழையும் அந்நிலையே பெய்வதாகும் என்று கூறிய அந்தப் பொய்யுரைத்தலில்லாத புலவனின் பொருள் பொதித்த அறவுரையினைத் தெளிந்து நீயும் மேற்கொள்ளாதவள் ஆயினை. மெய்ப்பொருளோடு சேராத பொய்யுரைகளையும், பொருளோடு கலவாத வெற்றுரையாக விளங்கும் உரைகளையும் பிறர் சொல்லக் கேட்டு, அவற்றின்படியே நடப்பவளாகவும் ஆயினை.

கட்டப்பெற்ற கட்டினையுடைய முழவின் முழக்கத்தோடும் கூடியதான விழாக் கொள்ளுதலைக் காண்பதற்கு விருப்பம் உடையளாகிக் கணவனையன்றி வேறு கடவுளைப் பேணுகின்ற ஒரு கடப்பாட்டினையும் மேற்கொள்வாய் ஆயினை! ஆதலினாலே, மடவரலே! நீ ஏவினால் மழையும் பெய்யாது. உள்ளத்தே நிறையுடை கற்புடைய பெண்டிரைப் போல பிறர் நெஞ்சினைச் சுடுகின்ற கற்புத் தன்மையும் நின்பால் இல்லை. முன் சொல்லிய நின் பிழையினை நீ கைவிட்டனையானால், மிகுதியாக உயர்ந்த வானத்து மழையும் நின் ஏவலைக் கேட்கும் தன்மையதாகும். கற்புடையப் பெண்டிர் பிறர் நெஞ்சு புகூஉம் எளியர் அல்லர்; பிறர் நெஞ்சு சுடும் பெற்றியர் என்ற தன்மையை உணர்க' என்கிறது பூதம்.

இதன் முடிவு, பிறரால் காமுறப்படுதலே கற்பின் நிறைக்கு ஓர் இழுக்குத் தருவதாகும் என்பதாம்.

இந்தச் செப்பத்துடனேயே கற்புடைமையைப் போற்றியும், பேணியும் மதிப்பது பழந்தமிழர் மரபாக இருந்திருக்கிறது.

 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/apr/21/கடவுளைத்-தொழுவதும்-தவறுகொல்-3137027.html
3137026 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி குறளுடன் இயைவன! - உமா கல்யாணி DIN Sunday, April 21, 2019 02:44 AM +0530 திருக்குறள் பாடல்கள் ஒவ்வொன்றும் சங்க இலக்கியப் பாடல்களுடன் எவ்வகையிலேனும் இயைபுடையனவாகவே உள்ளன. எடுத்துக்காட்டாக, "குறிப்பறிதல்' என்ற அதிகாரத்தில் வரும் முதல் மூன்று குறள்களும் குறிப்பறிவாரது சிறப்பைப் பேசுகின்றன. அவற்றுள், 

"குறிப்பிற் குறிப்புணர்வாரை உறுப்பினுள்
யாது கொடுத்தும் கொளல்'

எனும் மூன்றாவது குறள் புறநானூற்றுப் பாடல் ஒன்றுடன் மிகவும் இயைந்து போகிறது. பரிமேலழகர் இக்குறளுக்கு, ""தம் குறிப்பு நிகழுமாறு அறிந்து அதனால் பிறர் குறிப்பறியும் தன்மையாரை அரசர் தம் உறுப்புக்களில் அவர் வேண்டுவது ஒன்றைக் கொடுத்தாயினும் தமக்குத் துணையாகக் கொள்க'' என்று பொருள் உரைக்கின்றார்.

இங்கே அரசரின் உறுப்புகளாகச் சொல்லப்படுவது பொருள், நாடு, யானை, குதிரை முதலியவை. இதற்கு இயைபுடையதாகிய ஒரு பாடல்தான் (புறநா) 179-ஆவது பாடலாகும். இப்பாடலைப் பாடியவர் வடநெடுந்தத்தனார்; வடம நெடுந்தத்தனார் எனவும் கூறப்படும். பாடப்பட்ட அரசன் "நாலை கிழவன் நாகன்'; 

"வல்லாண் முல்லை' துறையில் அமைந்த இப்பாடல் வாகைத் திணைக்குரியது.

"ஞாலம் மீமிசை வள்ளியோர் மாய்ந் தென,
ஏலாது கவிழ்ந்தஎன் இரவல் மண்டை
மலர்ப்போர் யார்? என வினவலின் மலைந்தோர்
விசிபிணி முரசமொடு மண்பல தந்த
திருவீழ் நுண்பூண் பாண்டியன் மறவன் 
படை வேண்டுவழி வாள் உதவியும்,
வினை வேண்டுவழி அறிவு உதவியும்,
வேண்டுப வேண்டுப வேந்தன் தேஎத்து
அசைநுகம் படாஅ ஆண்தகை உள்ளத்துத்,
தோலா நல்லிசை, நாலை கிழவன்    
பருந்துபசி தீர்க்கும் நற்போர்த்
திருந்துவேல் நாகற் கூறினர், பலரே' (பா.179) 
    

புலவர் வட நெடுந்தத்தனார், தமது வறுமையைப் போக்கிக்கொள்ளும் பொருட்டு, "வள்ளல் இல்லை என்று கவிழ்த்து வைத்திருந்த என் உண்கலத்தை உணவிட்டு மலரச் செய்பவர் யார்' என வினவிக் கொண்டிருந்தபோது, "நாலூர் (நாலை) என்னும் ஊரில் வாழ்ந்த நாகன் என்பவன் பசிப்பிணியைப் போக்குவான் எனப் பலரும் கூறினர். இந்த நாகன் நற்பணிக்கு உதவும் திருந்திய வேலினை உடையவன். நாடுகள் பலவற்றை வென்ற பசும்பூண் பாண்டியன் என்னும் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற பாண்டியனுக்குப் படைக்கருவிகளையும், படைவீரர்களையும் திரட்டித் தந்து உதவியவன். 

இந்தப் பாண்டியனுக்காகப் போரிலும் ஈடுபட்டவன். தளராத நுகம் போன்றவன்; தோல்வி காணாத புகழை உடையவன்.  பருந்தின் பசி தீர்க்கப் பகைவரை அழித்துப் போரிட்டு, போரிலே வெற்றி கொள்ளும் நாலை கிழவன் நாகன் உளன்' என்றனர் பலரும்.  

திருமகள் விரும்பிய நுண்ணிய தொழில் பொருந்திய ஆபரணத்தை அணியும் பாண்டியன் மறவனுக்கு, நாலை கிழவன் நாகன் வேண்டும் தருணத்தில் வாள் போரை உதவுகிறான். அரசியற்கேற்ற கருமச் சூழ்ச்சி வேண்டிய இடத்து அமைச்சியலோடு நின்று அறிவுரை பல உதவுகின்றான்.

இவ்வாறு தன் மன்னனுக்கு எப்பொழுது எது தேவையெனக் குறிப்பினால் உணர்ந்துகொண்டு, அரசனுக்குக் கை கொடுப்பதில் வல்லவனாய் இருக்கின்ற நாலை கிழவன் நாகனை, பாண்டிய மாறன் தனது உறுப்பினுள் (உடைமையினுள்) எதையேனும் கொடுத்துத்தான் அமைச்சனாகவும், படைத்தலைவனாகவும் ஆக்கியிருப்பான் என்பது உறுதி. வள்ளுவம் சொல்லும் குறிப்பறிதலுக்கு, இப்புறநானூற்றுப் பாடல் எத்தகைய இயைபுடன் விளங்குகிறது பாருங்கள்!

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/apr/21/குறளுடன்-இயைவன-3137026.html
3137025 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மீன் துஞ்சும்பொழுதும் தான் துஞ்சாத் தலைவன்! காழிக்கம்பன் வெங்கடேசபாரதி DIN Sunday, April 21, 2019 02:42 AM +0530  

தலைவியின் களவொழுக்கத்தைத் தாய் அறிந்தாள். உடனே இல்லத்தினுள் வைத்து இரு கதவையும் தாழிட்டாள்; கடுமையான சிறைக் காவலுக்குள் வைத்து மகளைக் காத்தாள்.
இரவிலே அவளைக் காணவந்த தலைவனோ, அவளைக் காணாது ஏங்கித் தவித்தான். பாதையெல்லாம் மணல் மலிந்த பழைய ஊர். அகன்ற நீண்ட அந்தத் தெருவிலே அயர்ந்து அமர்ந்துவிட்டான்; பேதுற்ற மனத்திடம் பேசினான்.

"உள்ளமே! ஓங்கிய கடலும் ஒலியடங்கிவிட்டது. மண்டும் ஊதைக் காற்றும் மகரந்தத்தைக் கிண்டிக் கிளப்பும் அலையோசைக் கடற்கரைச் சோலையும் அழகிழந்ததே! பெட்டையும் தானும் வந்திட்ட கூகைச் சேவல் மக்கள் நடமாட்டம் இல்லாத மாபெரும் தெருவில் அச்சம் உண்டாக்குமாறு அலறிக் குழறுகின்றதே. தீண்டி வருத்தும் தெய்வப் பெண்கள் வேண்டியதைப் பெற வெளிவரும் நடுநாளானதே!  தோகைமயில் என் முன்னே தோன்றவில்லையே; தோழியின் உதவியும் தோற்றுவிட்டதோ? மெல்லியலாள் அழகுக்குக் "கொல்லிப்பாவை' அழகும் குறைவாகுமல்லவா? முற்றிய, மென்மை மிகுந்த மூங்கிலன்ன பருத்த தோள்களைப் படைத்தவள்; இளமை நலம் எல்லாமும் கொண்டவள்; அழகு தேமல் படர்ந்த அங்கமெனும் தங்கமதில் மதர்த்து நிற்கும் மார்பகத்தைத் தழுவிஇன்பம் பெறும் வாய்ப்பு தவறிப் போய்விட்டதே!' என்று தனக்குத்தானே பேசிக்கொண்ட தலைவன், உடன் மணம்புரிந்து இல்லறம் இயற்றுவான் என்பது கருத்தாகும். நெய்தல் திணைப் பாடலான இதைப் பாடிய புலவர் வினைத்தொழிற் சோகீரனார் ஆவார். 

"ஓதமும் ஒலி ஓவின்றே; ஊதையும்
தாதுஉளர் கானல் தவ்வென் றன்றே
மணல்மலி மூதூர் அகல்நெடுந் தெருவில்
கூகைச் சேவல் குராலொடு ஏறி
ஆரிரும் சதுக்கத்து அஞ்சுவரக் குழறும்
அணங்குகால் கிளறும் மயங்கிரு நடுநாள்
பாவை யன்ன பலர்ஆய் வனப்பின்
தடமென் பணைத்தோள் மடம் மிகு குறுமகள்
சுணங்கு அணி வனமுலை முயங்கல் உள்ளி
மீன்கண் துஞ்சும் பொழுதும்
யான்கண் துஞ்சேன் "யாதுகொல் நிலையே!'                                         (நற்.319)

 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/apr/21/மீன்-துஞ்சும்பொழுதும்-தான்-துஞ்சாத்-தலைவன்-3137025.html
3137024 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, April 21, 2019 02:41 AM +0530
நற்பால கற்றாரும் நாடாது சொல்லுவர்
இற்பாலர் அல்லார் இயல்பின்மை நோவதென்?
கற்பால் கலங்கருவி நாட! மற் றியாரானும்
சொற்சோரா தாரோ இலர்.    (பா}94)

மலைகளிடத்து விளங்கிய அருவிகள் பாயும் மலை நாடனே!  நல்ல குடியின்கட் பிறந்து நல்லனவற்றைக் கற்றாரும்,  (சில நேரங்களில்) ஆராய்தலிலராய்ப் பிழைபடச் சொல்லுவார்கள்.  நல்ல குடியின்கட் பிறவாதார்,  (சொற்களிலுள்ள) இன்னாமையும் பிழைகளுமாகிய இயல்பின்மையை நினைந்து வருந்துவது எது பற்றி? யாவரே யாயினும்,  சொல்லின்கண் சோர்வுபடாதார் இலர்."சொற்சோரா தாரோ இலர்' என்பது பழமொழி. 

"காட்டும் குலத்திற் பிறந்தார் வாய்ச்சொல்' என்பது திருக்குறள்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/apr/21/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3137024.html
3132857 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கந்தை - இருநான்கா? இருநான்கொடு ஒன்றா? DIN DIN Sunday, April 14, 2019 01:54 AM +0530 மலைவளமும் மண்வளமும் நிரம்பிய பகுதி அது. அப்பகுதியின் மன்னனுக்கு ஓர் அழகிய மகள். இயற்கையின் அழகின் தன் இதயத்தைப் பறிகொடுக்கும் அவள் அன்றும் வழக்கம் போல் தன் தோழிகளுடன் மலைவளம் காணச் செல்கிறாள்.
 அன்றோர் அதிசயக் காட்சி. வியப்பு மேலிட தன் தோழிகளை அழைத்து அந்தக் காட்சியைக் காட்டுகின்றாள். காண்போர் மயங்கும் தோற்றத்தில் ஓர் ஆண்மகன் நாட்டிய முத்திரைகளைத் தனது முகபாவத்தாலும், கால், கைகளினாலும் காட்டிக் கொண்டிருந்தான். பொலிவான ஒளிரும் முகம்; விரிந்த மார்பு; சற்றே குறுகிய இடை; நீளமான கூந்தலுடன் நிறைவாய் இருந்தது அவன் உடற்கட்டு; தனியே ஆடிக் கொண்டிருந்தான்; இடையில் ஒரே ஒரு கந்தை ஆடை.
 விலக முடியாமல் அந்தக் காட்சியில் தனை மறந்திருந்த தோழிகளை தலைவியே விலக்கி, வீட்டிற்கு வந்து சேர்ந்தனர் அனைவரும். வீடு வந்தும் அந்தக் காட்சியில் தன்னைக் கரைத்துக் கொண்டிருந்தாள் தலைவி. விளைவு, நாள்தோறும் மாலையில் அவனது நாட்டியம் காண நாணமுடன் தோழிகளுடன் விரைந்தாள். துணிவை வரவழைத்துக்கொண்டு அவனுடன் பேசத் துவங்கினாள். அவனது குரல் தலைவியை மேலும் மயக்கியது.
 இனம் காண இயலாத இன்ப ஊற்று அவளது உடலில் பரவ, முகத்தையும் உடலையும் உற்று நோக்கி, "கந்தையுடை உடுத்தியுள்ளீர்! அதுவும் ஒரே ஒரு கந்தையாடை ஏன்?''
 என்றாள்.
 பொலிவான முகத்தில் புன்னகை தவழ, "தடையில்லாத இனிய மொழியுடையவளே! நீ சொல்வது உண்மைதான், நான் ஒரு கந்தையை உடையாய்க் கொண்டிருக்கின்றேன். ஆனால், நீயோ எட்டு கந்தையை உடுத்திக் கொண்டிருக்கின்றாயே! இது சரியா?'' எனக் கேட்கிறான் அவன்.
 வெட்கத்தில் முகம் சிவந்தாள் தலைவி. அழகிய உடைகளை, அணிகலன்களை, அளவிட முடியாத வாசம் வீசும் அவளை நோக்கி "எட்டு கந்தை உடையவள்' என ஏகடியம் செய்துவிட்டானே என மனதிற்குள் பொங்கிப் பொசுங்கி "என்ன சொன்னீர்? நன்றாய் எனைப் பாருங்கள்; பின்னர் சொல்லுங்கள்'' என்றாள்.
 ""பெண்ணே! உறுதியாய் நீ எட்டு கந்தையுடையவள்தான்! அதில் ஐயமில்லை'' என்றான் அவன்.
 "முந்தைய மறையோன் புகழ்ஒற்றி
 முதல்வர் இவர்தம் முகம் நோக்கி
 கந்தையுடையீர்! என்னென்றேன்?
 கழியா வுன்றன் மொழியாலே
 இந்து முகத்தோய் எமக்கென்றே!
 இருநான் குனக்குக் கந்தையுள(து)
 இந்த வியப்பென் னென்கின்றான்!
 இதுதான் சேடீ என்னேடி!
 (திருவருட்பா - திரு.2) "இங்கிதமாலை' -பா.16)
 அழுத கண்ணைத் துடைத்துக்கொண்டு அமுத மொழியாள் வீடுவந்து, அந்த நாட்டியக்காரனின் வார்த்தைகளை அசைபோட்டுப் பார்த்தாள். ஒன்பது கந்தை என்றாலும் ஒருவாறு ஊகிக்கலாம். எட்டு கந்தை என்கின்றாரே! என்ன இது?
 தோழி ஒருத்தியிடம் தோண்டித் தோண்டி விளக்க வேண்டினாள். நீண்ட விவாதத்திற்குப் பின் அவள் தோழியின் வாயிலாய் பொருள் உணர்ந்தாள்.
 எட்டு என்பதைத் தமிழில் "அ' என எழுதுதல் மரபு. எட்டு கந்தை என்பது "அகந்தை' வேறென்றுமில்லை. சைவ சித்தாந்தம் கூறும் மும்மலங்களில் (ஆணவம், கன்மம், மாயை) முதல் மலம் அகந்தை (ஆணவம்). அது நீங்கினால் முதல்வனை (ஆண்டவனை) அடையலாம் என்றாள் தோழி.
 ஓரெழுத்து ஒரு சித்திரம் (மொழி) எனில், அதற்கு இராமலிங்க அடிகளாரின் அருட்பாடல்களே சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. வாசித்து மகிழ்வதினிலும் வாழ்ந்து மகிழலாம்.
 -இரா. வெ. அரங்கநாதன்
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/apr/14/கந்தை---இருநான்கா-இருநான்கொடு-ஒன்றா-3132857.html
3132855 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, April 14, 2019 01:53 AM +0530 நமது வாழ்க்கைப் பயணத்தில் எத்தனை எத்தனை பேரையோ சந்திக்கிறோம்; பலருடன் பழகுகிறோம். ஆனால், ஒரு சிலர் மட்டுமே நமது நினைவுகளில் சம்மணமிட்டு அமர்ந்து கொள்கிறார்கள். அவர்கள் நம்மைவிட்டுப் பிரியும்போது ஏற்படுகின்ற துக்கமும் விசனமும் வார்த்தைகளில் வடிக்கக்கூடியவை அல்ல.
 கடந்த இரண்டு வாரங்களாக ஒருவர்பின் ஒருவராக மிகவும் நெருக்கமானவர்கள் என்னைவிட்டுப் பிரிந்தவண்ணம் இருக்கிறார்கள். அவர்களுடன் பேசியது, பழகியது, அவர்களது ஆளுமையால் ஈர்க்கப்பட்டு வியந்தது - இவை எல்லாம் நினைவுப் பாதையில் ஊர்வலம் போகின்றன. அந்த வரிசையில் எனது இதழியல் ஆசானாக நான் கருதும் ஆசிரியர் "சாவி'யின் மகன் பாச்சாவும் சேர்ந்துகொள்கிறார்.
 அமெரிக்காவில் அவர் குடியேறிய பிறகு, எங்களுக்குள் கடந்த 30 ஆண்டுகளாக நேரடித் தொடர்பு இல்லையென்றாலும், ஓரிரு முறை தொலைபேசியில் உரையாடி இருக்கிறோம். இரண்டு முறை அமெரிக்காவுக்குப் போனபோதும்கூட அவரைச் சந்திக்க இயலாமல் போனது. மூன்று நாள்களுக்கு முன்பு சியாட்டிலில் பாச்சா மறைந்த செய்தியை நண்பர் ராணி மைந்தன் தெரிவித்தபோது, சிறிது நேரம் செயலிழந்து சிந்தனை வயப்பட்டேன்.
 ஒரு தேர்ந்த புகைப்படக் கலைஞராக வலம் வந்திருக்க வேண்டியவர். பதிப்பாளராக மட்டுமல்ல, பத்திரிகையின் ஆசிரியராக இருப்பதற்கான எல்லாத் தகுதிகளையும் பெற்றவர். புதிய எழுத்தாளர்களை ஊக்குவிப்பதில் ஆசிரியர் சாவிக்கு எள்ளளவும் சளைத்தவர் அல்ல பாச்சா. பாலச்சந்திரன் என்கிற இயற்பெயரை "பாச்சா' என்று சுருக்கிக்கொண்ட அவர் எடுத்த பல புகைப்படங்கள் அன்றைய நாள் "தினமணி' கதிரில் வெளிவந்து வாசகர்களை வியந்து பார்க்க வைத்திருக்கிறது.
 பாச்சாவுடனும், அவரது சகோதரர் மணியுடனும் பயணித்த நாள்கள், செலவழித்த கணங்கள், பங்கு போட்டுக்கொண்ட நிகழ்வுகள் - இவையெல்லாம் மறக்கக் கூடியவையா என்ன?
 
 தஞ்சாவூர் சென்றால் நான் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்துக்குச் செல்லாமல் இருப்பதில்லை. கடந்த மாதம் தஞ்சைக்குச் சென்றபோது தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்துக்குச் சென்று, புதிய துணை வேந்தர் கோ.பாலசுப்ரமணியனை சந்தித்தேன். ஆந்திர மாநிலம் குப்பத்தில் உள்ள "திராவிடப் பல்கலை'யில் இணைத் துணை வேந்தராக இருந்தவர். திராவிட மற்றும் கணினி மொழியியல் துறையின் தலைவராகப் பணியாற்றியவர். 16 ஆண்டுகள் "கோழிக்கோடு பல்கலை'யிலும், இரண்டு ஆண்டுகள் போலந்து நாட்டின் "வார்சா பல்கலை'யிலும் இந்தியவியல் துறையில் பணியாற்றிய அனுபவசாலி. இத்தனை பெருமைகளுக்கும் உரிய ஒருவரைச் சந்தித்து அளவளாவியது பெரு மகிழ்ச்சி அளித்தது.
 எங்களது சந்திப்பின் நினைவாக முனைவர் கோ.பாலசுப்ரமணியன் அவர் எழுதிய "மொழியியல் ஒப்பு நோக்கு' என்கிற புத்தகத்தை அன்பளிப்பாகத் தந்தார். தமிழ் மொழியியல் குறித்த என்னுடைய பல ஐயப்பாடுகளுக்கு விடையளிக்கும் விதத்தில் அதில் இருந்த கட்டுரைகள் அமைந்திருந்தன.
 மொழியியல் ஆய்வுக் கட்டுரைகள் பெரும்பாலும் ஆய்விதழ்களில்தான் வெளியிடப்படுகின்றன. அனைவருக்கும் அவை சென்றடைய வேண்டுமானால், அந்தக் கட்டுரைகள் புத்தக வடிவம் பெற வேண்டும். "மொழியியல் ஒப்பு நோக்கு' புத்தகத்தில் இடம்பெற்றுள்ள ஏழு கட்டுரைகளில் மூன்று கட்டுரைகள் ஆய்விதழ்களில் வெளிவந்தவை. ஏனைய நான்கு கட்டுரைகள் கருத்தரங்குகளில் படிக்கப்பட்டவை. அதனால், இந்தப் புத்தகம் ஆய்வாளர்களுக்கும் மாணவர்களுக்கும் மட்டுமல்லாமல், என்னைப் போன்ற தமிழார்வலர்களுக்கும் பயனுள்ளதாக அமைகிறது.
 தமிழ் மொழியியல் வரவும் வளர்ச்சியும்; தமிழ் மலையாள மொழிகளில் ஆங்கிலக் கலப்பு; கால்டுவெல்லின் ஒப்பிலக்கண நூலின் சென்னைப் பல்கலைக்கழகப் பதிப்பில் நீக்கப்பட்ட மொழியியல் கருத்துகள் உள்ளிட்ட கட்டுரைகள் சுவாரஸ்யமான வாசிப்புகள்.
 மொழியியல் கலப்பு சரியா - தவறா? என்பது குறித்த பதிவு விரிவான விவாதத்துக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டிய ஒன்று. தமிழ்வழிக் கல்வியைக் காப்பாற்றத் தரமான ஆங்கில மொழிக் கல்வி அவசியம் என்கிற அவருடைய கட்டுரையை, தீவிர விவாதத்துக்கு சமுதாயம் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டிய தேவை ஏற்பட்டிருக்கிறது.
 
  இந்த மக்களவைத் தேர்தலைப் பொருத்தவரை வரவேற்புக்குரிய ஒரு மாற்றம் காணப்படுகிறது. எழுத்தாளர்கள், கவிஞர்கள் என்று முதன் முறையாகப் பலருக்கு நமது அரசியல் கட்சிகள் தேர்தலில் போட்டியிட வாய்ப்பளித்திருக்கின்றன. அவர்களில் தென் சென்னை மக்களவைத் தொகுதியில் போட்டியிடும் தமிழச்சி தங்க பாண்டியனும் ஒருவர்.
 10 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு என்னிடம் விமர்சனத்துக்காக அவரால் தரப்பட்ட கவிதைத் தொகுப்பு "மஞ்சணத்தி'. அவரது அதற்கு முந்தைய கவிதைத் தொகுப்புகளான "எஞ்சோட்டுப் பெண்', "வனப்பேச்சி' ஆகியவற்றை ஏற்கெனவே படித்திருக்கிறேன். "மஞ்சணத்தி'யைப் படித்தது மட்டுமல்லாமல், சில இடங்களில் மேற்கோள் காட்டியும் பேசியிருக்கிறேன். தென் சென்னை வேட்பாளராக அவர் அறிவிக்கப்பட்டபோது, அவரது கவிதைத் தொகுப்புகளை மீண்டும் ஒரு முறை வாசிக்கத் தோன்றியது.
 மண் வாசனையுடன் கூடிய தமிழச்சியின் கவிதைகள் யதார்த்தத்தின் நகலெடுப்புகள். அடி மனதின் ஆழத்தில் அமிழ்ந்து கிடக்கும் அசாதாரணமான உணர்வுகளின் வெளிப்பாடுகள். வார்த்தை ஜோடனைகளால் அலங்கரித்துக் கொள்ளாத நிர்மலமான நிதர்சனங்களின் வெளிப்பாடுகள்.
 அண்ணாந்து பார்க்க வைக்கும் அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளால் நிறைந்து விட்டிருக்கும் தென் சென்னையில், மக்களவைக்குப் போட்டியிடும் வேட்பாளருக்கு அந்தக் குடியிருப்புகளில் வாழும் நடுத்தர மக்களின் பிரச்னைகள் தெரிந்திருக்க வேண்டும். 10 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, "மஞ்சணத்தி' கவிதைத் தொகுப்பில் வெளிவந்திருக்கும் "பகுத்தல்' - அந்தத் தகுதி கவிதாயினி தமிழச்சிக்கு இருக்கிறது என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது.
 குடியிருப்பில்
 அவரவர் கதவு இலக்கம்
 அவரவர் மின் கட்டணப் பெட்டி
 அவரவர் வண்டி நிறுத்துமிடம்
 அவரவர் பால், தபால் பைகள்
 எல்லாமும் பிரித்தாயிற்று.
 திடீரென அடைத்துக்கொள்ள -
 எப்படிப் பிரிக்க அவரவர் சாக்கடையை?
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/apr/14/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3132855.html
3132848 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கிளி அலகில் வேப்பம்பழம்! DIN DIN Sunday, April 14, 2019 01:50 AM +0530 தமிழரின் பழைமை பற்றிய ஆய்வில் கீழடிக்கென்று தனி இடம் உண்டு. அவ்விடத்தில் கிடைக்கக்கூடிய பல்வேறு மணிகள் பார்ப்பதற்கு வண்ணங்களால் (பச்சை, மஞ்சல், நீலம்) வேறு வேறாக இருந்தாலும் வேப்பம்பழம் போன்ற அளவினதாக இருக்கின்றன. அதில் நுண்ணிய துளையிட்டு ஆபரணமாக (மணியாக) செய்திருக்கின்றனர். அது கண்ணாடி மணியாக இருப்பினும் அன்று அதற்கென்று தனி மதிப்பு இருந்திருக்கிறது. அதற்கான சான்று சங்க இலக்கியத்தில் உள்ளது. குறுந்தொகையில், தலைவி கூற்றுப் பாடலாக வரும் பாலைத் திணைப் பாடலில் (67) மேற்குறித்த பதிவு இடம்பெற்றுள்ளது.
 உள்ளார் கொல்லோ தோழி கிள்ளை
 வளைவாய்க் கொண்ட வேப்ப வொண்பழம்
 புதுநா ணுழைப்பா னுதிமாண் வள்ளுகிர்ப்
 பொலங்கல வொருகா சேய்க்கும்
 நிலங்கரி கள்ளியங் காடிறந் தோரே!
 "தோழியே கேட்பாயாக! கிளியின் வளைந்த அலகின் இடையே வேம்பினது அழகிய பழத்தை வைத்திருக்கிறது. அது பார்ப்பதற்கு எப்படி இருக்கிறது என்றால், புதிய பொன்னால் செய்யப்பட்ட மெல்லிய கம்பியை வேப்பம்பழம் போன்ற கல்லில் உள்ள சிறு துளையின் ஊடாகச் செலுத்தும் பொற்கொல்லனது செயல்போன்று இருக்கிறது' என்று பதிவு செய்திருக்கிறார் புலவர் அள்ளூர் நன்முல்லையார்.
 இப்பாடலுக்கு உரை கூறும் உ.வே.சா., "கிளியின் அலகுக்குக் கைவிரல் நகங்களும், வேப்பம் பழத்திற்கு உருண்டையான பொற்காசும் உவமைகள். காசைப் பற்றுதற்குரிய தகுதியுடையதைப் புலப்படுத்தி, "நுதிமாண் வள்ளுகிர்' என்றாள். ஒருவகைப் பொற்காசு உருண்டை வடிவமாகவும் இருந்ததென்பது'' என்கிறார்.
 நற்றிணையில், "பொன்செய் காசி னெண்பழந் தாஅம்குமிழ்' (நற். 274:4-5) என்று வருகிறது. அதாவது, கிளியின் அலகில் வேப்பம் பழத்தைப் பிடித்திருப்பது பொன்னாபரணம் செய்யும் கொல்லன் வேப்பம்பழம் போன்ற மஞ்சள்நிற கல்லை கிடுக்கியால் பிடித்துக் கொண்டிருத்தல் போன்று இருக்கின்றது என்று உவமைப்படுத்துகின்றார். அப்படிப் பிடித்தால்தான் அதில் பொன்கம்பி போகும்படி துளையிட முடியுமாம்.
 இப்பாடலைப் பாடியவர் அள்ளூர் நன்முல்லையார். அள்ளூர் தஞ்சை மாவட்டத்தில் இருக்கின்றது. கீழடி சிவகங்கை மாவட்டத்தில் உள்ளது. அள்ளூர் நன்முல்லையார் பாடல்கள் - அகநானூறு 46, புறநானூறு 306, 340, குறுந்தொகை - 32, 67, 68, 93, 96, 140, 157, 202, 237 என்று பன்னிரண்டு பாடல்கள் உள்ளன. இவர்தம் பாடலில் பெரும்பாலும் பெண்களுக்குரிய ஆடை, ஆபரணம், ஒப்பனை பற்றிய பதிவுகள் அதிகம் காணப்படுகின்றன.
 இப்பாடலின் மூலம், வேப்பம்பழம் போன்ற சிறிய கண்ணாடி மணியில் நுண்ணிய துளையிட்டுப் பொன் கம்பியால் கோத்து மணியாக மாற்றும் தொழில் நுட்பத்தைத் தமிழன் பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பே சாத்தியப்படுத்தியவன் என்பதை அறிகிறோம்.
 -முனைவர் கா.அய்யப்பன்
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/apr/14/கிளி-அலகில்-வேப்பம்பழம்-3132848.html
3132842 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  "நிலாவே வா'... வராது!   DIN DIN Sunday, April 14, 2019 01:49 AM +0530 அனைவருமே வானில் வட்டமாகத் தெரிவதையே நிலவு (நிலா) என்று குறிப்பிட்டு வருகின்றனர். ஆனால் அது தவறு. "நிலா நிலா ஓடிவா/ நில்லாமல் ஓடிவா' என்று பாட்டி காலத்துப் பழம்பாடல் முதல், பாவேந்தர் பாரதிதாசனின், "நீலவான் ஆடைக்குள் உடல் மறைத்து / நிலாவென்று காட்டுகின்றாய் ஒளிமுகத்தை' என்ற பாடல் வரையிலும், அன்றி திரைப்படப் பாடலாசிரியர்கள் மற்றும் தற்காலக் கவிஞர்கள் வரையிலும் அனைவருமே இரவில் வானில் வட்ட வடிவமாகத் தெரிவதை நிலாவென்று தவறாகக் கூறிவருகின்றனர்.
 இராமலிங்க அடிகளார் தமது (திருவருட்பா 2 ஆம்) திருமுறையிலும், நாவலர் ந.மு.வேங்கடசாமி நாட்டார் சிலம்பிற்கு எழுதிய உரையில் 676-ஆம் பக்கத்திலும் "வானில் வட்டமாகத் தெரிவதை நிலவு என்னும் பொருள்படவே' கூறியுள்ளனர். இனி இது குறித்துக் காண்போம்.
 வானில் வட்ட வடிவமாகத் தெரிவன 1) சூரியன் 2) சந்திரன். சூரியனுக்கு ஆதித்தன், ஞாயிறு, வெங்கதிர், செங்கதிர், காய்கதிர்ச் செல்வன் முதலிய பல பெயர்கள் உள்ளன.
 சந்திரனுக்கு திங்கள், இந்து, மதியம், மதி, தண்கதிர், பசுங்கதிர், பைங்கதிர், வெண்கதிர் முதலிய பல்வேறு பெயர்கள் உள்ளன. சூரியனிலிருந்து வரும் ஒளி "வெயில்' என்று பெயர் பெறுகிறது. இவ்வாறே சந்திரனிலிருந்து வரும் ஒளி "நிலா' என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஆகவே "நிலா' என்பது சந்திரனிலிருந்து கிடைக்கப்பெறும் ஒளியின் பெயரே அன்றி வானில் வட்ட வடிவமாகத் தெரிவது அல்ல என்பது அறியக் கிடைக்கிறது. பின்வரும் சான்றுகளால் இதைத் தெளிவாக அறியலாம்.
 "நிலா' என்பதற்கான பொருள் "ஒளி' என்பதாகும் (நிலா-ஒளி) என்று உ.வே.சாமிநாதையர் தெளிவுபடக் குறிப்பிட்டுள்ளார். (சிலப்பதிகாரம்: உ.வே.சா. பதிப்பு, அரும்பத அகராதி - பக்.683). சிலப்பதிகாரம் 4-ஆவது காதையான அந்திமாலை சிறப்புச் செய் காதையில் மூன்றாவது மற்றும் நான்காவது வரிகளில், "அங்கண் வானத்து அணிநிலா விரிக்கும்; திங்களஞ் செல்வன்' என்று கூறப்பட்டுள்ளது.
 இடமகன்ற அழகிய வானில் குளிர்ச்சி பொருந்திய நிலவை (ஒளியை) பரவச் செய்யும் திங்களாகிய (சந்திரன்) செல்வன் என்பது இதன் பொருள்; ஆகவே திங்களால் (சந்திரனால்) பரவச் செய்யப்படும் ஒளியே "நிலா' என்று பெயர் பெறுகிறது என்பதையும், திங்கள் எனப்படும் சந்திரன் வேறு; நிலா வேறு என்பதையும், "நிலா' என்றால் சந்திரனிலிருந்து பெறப்படும் ஒளியே தவிர சந்திரன் ஆகாது என்பதையும் நாம் நன்கு உணரலாம்.
 சிலப்பதிகாரம் காதை 22-இல் 16 மற்றும் 17-ஆவது வரிகளில் ""நிலாத் திகழ் அவிரொளி தண்கதிர்மதியம்''என்று இளங்கோவடிகள் இயம்புகிறார். நிலா விளங்குகின்ற மிகுந்த ஒளியினையுடைய குளிர்ச்சியான கதிர்களையுடைய சந்திரன் என்பது இதன் பொருளாகும். அதாவது குளிர்ந்த கதிர்களையுடைய சந்திரன், நிலாவை (ஒளியை) திகழச் செய்கிறது என்பதை இதன் வாயிலாக அறிவதால் நிலாவேறு; சந்திரன் வேறு என்று தெளிவாக உணரலாம். சந்திரனுக்கு "வெண்கதிர்' என்ற பெயருமுண்டு. சிலம்பு, காதை 13, வரி 27-இல், "பால்நிலா வெண்கதிர்' என்கிறார் அடிகளார். பால் போன்ற ஒளியையுடைய திங்கள் என்பது இதன் பொருள்.
 சூரியனின் ஒளியைப் "பகலொளி' என்றும், சந்திரனிலிருந்து வரும் ஒளியை "நிலவொளி' என்றும் சிலம்பில் (13ஆவது) புறஞ்சேரியிறுத்த காதையில் 11 மற்றும் 12ஆவது வரிகளில் மிகத் தெளிவாகச் சுட்டிக் காட்டப்பட்டுள்ளது.
 சிலப்பதிகாரம் (உ.வே.சா. பதிப்பு) 13ஆவது காதையில் 27ஆவது வரிக்கு எழுதப்பட்டுள்ள உரையில், ""நிலாவைச் சொரிந்த அளவிலே'' என்று காணப்படுகிறது. ஒளியைச் சிந்திய அளவில் என்பது இதன் பொருள் என்பது மிகத் தெளிவாகப் புலனாகிறது.
 உயரமானவரும், சந்திரனிலிருந்து கிடைக்கப்பெறும் நிலா போன்ற வெண்மையானவராகவும் இருந்த புலவர் அகநானூற்றில் 47-ஆவது பாடலை எழுதியுள்ளார். அவரது பெயர் நெடுவெண்ணிலவினார் என்பதாகும். புறநானூற்றில் பாரி மகளிர், "அற்றைத்திங்கள் அவவெண்ணிலவில்'' என்ற பாடலில், "அன்று தோன்றிய (இதற்கு முன்பு தோன்றிய) சந்திரனின் வெண்மையான ஒளியில் (நிலவில்) எம் தந்தையும் இருந்தார்; எம் குன்றும் எம்வசம் இருந்தது. இன்று உதித்த சந்திரனின் வெண்மையான ஒளியில் (நிலவில்) எம் தந்தையும் இல்லை; எம் குன்றையும் பகைவர்கள் கைக் கொண்டனர்' என்று கூறுகின்றனர். ஒரு குறிப்பிட்ட இடைவெளியில் ஏற்பட்ட மாற்றம் என்று இதனைக் கொள்ள ஏதுவாகிறது!
 ஐம்பெருங்காப்பியங்களிலும் சங்க இலக்கியங்களிலும் சந்திரனிலிருந்து கிடைக்கப்பெறும் ஒளியே "நிலா'வென்று அழைக்கப்பட்டதே தவிர, நாம் நினைப்பது போல வானில் வட்ட வடிவமாகத் தெரிவது "நிலா' என்று அழைக்கப்படவில்லை என்பது இவற்றால் புலனாகிறது. அன்றியும் நாலடியார் 151ஆவது பாடலில்,
 "அங்கண் விசும்பின் அகல்நிலாப்பாரிக்கும்/திங்களும் சான்றோரும் ஒப்பர்மன்' என்று கூறப்படுகிறது. "இடமகன்ற அழகிய வானின்கண் மிகுதியாக நிலாவினை (ஒளியினை) தோற்றுவிக்கும் சந்திரனும் சான்றோரும் ஒப்பர்' என்பது இதன் பொருள். சந்திரனைப் பற்றிக் குறிப்பிடும் நாலடியார் பாடல்களில் (எண்.125, 148, 151, 176, 241) சந்திரனைக் குறிப்பதற்கு "நிலா' என்ற சொல் ஒருமுறை கூடப் பயன்படுத்தப்படவில்லை.
 திருவள்ளுவர் தம் குறட்பாவில் திங்கள், மதி என்ற சொற்களையே சந்திரனைக் குறிப்பதற்குப் பயன்
 படுத்தியுள்ளார். "நிலா' என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தவில்லை. சந்திரனிலிருந்து கிடைக்கப்பெறும் நிலவின் பயனைத் துய்க்கும் முற்றம் மற்றும் முன்றில் ஆகியன "நிலா முற்றம்' மற்றும் "நிலா முன்றில்' என்றே இலக்கியங்களில் பேசப்படுகின்றன.
 சந்திரன் முற்றம் என்றோ, மதி முன்றில் என்றோ அழைக்கப்படவில்லை, ஆகவே, வானில் வட்ட வடிவமாகத் தெரிவதற்குச் சந்திரன், மதி, மதியம், இந்து, வெண்கதிர், பசுங்கதிர், தண்கதிர், திங்கள் முதலிய பெயர்கள் உள்ளனவேயன்றி, "நிலா' என்ற பெயரே இல்லை என்பது தெளிவாகிறது.
 தேய்ந்தும், வளர்ந்தும் வரும் மதியை முறையே தேய்பிறை, வளர்பிறை என்றும் குறிப்பிட்டார்களளே தவிர, தேய்நிலா, வளர்நிலா என்று எங்கும் குறிப்பிடப்படவில்லை என்பதும் ஆய்வுக்குரியது.
 மொத்தத்தில் "நிலா' என்பது சந்திரனிலிருந்து வரும் ஒளிக்கு உரிய பெயரே தவிர, "நிலா' என்பது சந்திரன் ஆகாது என்பது மிகத் தெளிவாக விளங்குகிறது. ஆதலின், இனி வானில் (இரவில்) வட்டமாகத் தெரிவதைப் பார்த்து "நிலாவே வா!' என்று யாரும் கூறமாட்டார்கள்! அவர்களுக்குத் தெரியும்! அது "வராது' என்று!
 
 -முனைவர் குரு. சண்முகநாதன்
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/apr/14/நிலாவே-வா-வராது-3132842.html
3132836 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  செங்கோன்மை முன்றுறையரையனார் Sunday, April 14, 2019 01:47 AM +0530 பழமொழி நானூறு
 சால மறைத்தோம்பிச் சான்றவர் கைகரப்பக்
 காலைக் கழிந்ததன் பின்றையும் - மேலைக்
 கறவைக்கன் றூர்ந்தானைத் தந்தையும் ஊர்ந்தான்
 முறைமைக்கு மூப்பிளமை இல். (பா-93)
 அறிவு நிரம்பிய அமைச்சர்கள், மிகுதியானவற்றைக் கூறி இது பெருங்குற்றமல்ல வென்று மறைத்து, அதற்கு மறை மொழிந்தபடி செய்தலே அறமென்று பாதுகாவலும் செய்து அரசன் நினைத்திருந்த செயலைக் கரப்பவும், அன்றிரவு கழிந்த பின்னர், முன்னாள் பசுவின் கன்றின்மேல் தனது தேரைச் செலுத்தினவனை, அவன் தந்தையும் அவன் மேல் தனது தேரைச் செலுத்தினான் (ஆகையால்), செங்கோன்மைக்கு முதுமையுடையோனுக்கு ஒரு நீதி இளமையுடையானுக்கு ஒரு நீதி என்பதில்லை. "முறைமைக்கு மூப்பின்மை இல்' என்பது பழமொழி.
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/apr/14/செங்கோன்மை-3132836.html
3128452 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தந்திகளும் மந்திகளும் DIN DIN Sunday, April 7, 2019 01:49 AM +0530 காட்டில் மாலை நேரம் நெருங்குகிறது. யானைகள் எல்லாம் நீர் அருந்தக் குளங்களை நாடிச் செல்கின்றன. குரங்குகள் எல்லாம் இரவில் தங்குவதற்காக மரத்தைத் தேடிப் போகின்றன. கம்பர் இதை இரு அடிகளில் பாடியுள்ளார்.
 "தந்தியும் பிடிகளும் தடங்கள் நோக்கின
 மந்தியும் கடுவனும் மரங்கள் நோக்கின'
 தந்தி என்பது ஆண் யானையையும், பிடி என்பது பெண் யானையையும் காட்டும். மந்தி என்பது பெண் குரங்கினையும், கடுவன் என்பது ஆண் குரங்கினையும் குறிக்கும். யானைகளைச் சொல்லும்போது ஆண்யானை முன்னே செல்லப் பின்னே பெண் யானை குளத்தை நோக்கிச் சென்றதாம்; குரங்குகளைச் சொல்லும்போது பெண் குரங்கு முன்னேசெல்ல ஆண் குரங்கு பின்னே சென்றதாம். ஏன் தெரியுமா?
 எப்பொழுதும் காட்டில் நீர் நிலைகளில் தண்ணீர் அருந்த வரும் விலங்குகளை வேட்டையாட அங்கே புலி, சிங்கம் முதலியவை மறைந்திருக்கும். எனவே, ஆண் யானை முன்னே சென்று விலங்கு ஏதாவது இருக்கிறதா எனப் பார்க்க முன்னே பாதுகாப்பாகச் செல்கிறதாம்.
 குரங்குகளைப் பொருத்தவரையில், முன்னே செல்லும் பெண் குரங்கு மரத்தில் ஏறி மேலே சென்று தூங்குவதற்கேற்ற நல்ல கிளையில் உட்கார்ந்து கொள்ளும். பின்னால் வரும் ஆண் குரங்கு எல்லாம் ஏறிய பிறகு அடிமரத்தின் கிளையில் இரவில் வேறு விலங்குகள் வந்தால் தடுப்பதற்கேற்றவாறு பாதுகாக்க உட்கார்ந்து கொள்ளும். எனவேதான் இங்கே பெண் குரங்கை முதலிலும், ஆண் குரங்கை பின்னாலும் வைத்துக் கம்பர் பாடினார்.
 கம்பர் குளக்கரையில் ஆண் யானையை முன் வைத்தும், மரத்தில் பெண் குரங்கை முன் வைத்தும் பாடியுள்ளது அவரின் கவித்திறனுக்கு சிறந்ததோர் எடுத்துக்காட்டு!
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/apr/07/தந்திகளும்-மந்திகளும்-3128452.html
3128451 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, April 7, 2019 01:48 AM +0530 தமிழகத்தின் மிகப்பெரிய துரதிருஷ்டம் என்னவென்றால், ஒவ்வொரு ஆளுமை மறையும்போதும் அவர்களது இடம் வெற்றிடமாகத் தொடர்கிறது என்பதுதான். அந்த வரிசையில் இப்போது "சிலம்பொலி' செல்லப்பனாரும் இணைகிறார்.
 மாணவப் பருவத்தில், நான் அண்ணாந்து பார்த்த தமிழ் ஆளுமைகளில் ஒருவர் அவர். அவரை நேரில் நெருங்கிப் பார்க்கமாட்டோமா? நான்கு வார்த்தைகள் பேசிவிட மாட்டோமா? என்றெல்லாம் ஆசைப்பட்ட எனக்கு, அவருடைய நேரடித் தொடர்பும், அவரது அன்பும், ஆதரவும் கிடைக்கப்பெற்றது முந்தைய பிறவிகளில் யான் நோற்ற நோன்பு.
 அவர் சதமடிப்பார் என்றுதான் எல்லாத் தமிழார்வலர்களும் என்னைப் போலவே எதிர்பார்த்தனர். அதற்குக் காரணம், அவரது ஒழுக்கமான தமிழ் மரபு சார்ந்த வாழ்க்கை முறை. நூற்றுக்கணக்கான தமிழ் ஆர்வலர்களும், எழுத்தாளர்களும் அவர் மீது வைத்திருந்த பாசமும் மரியாதையும், நம்மிடமிருந்து காலனால் அவரை அவ்வளவு எளிதாக அழைத்துச் சென்றுவிட முடியாது என்று எல்லோருமே நினைத்திருந்தோம்.
 ஒவ்வொரு படைப்பாளியும் தனது படைப்புக்கு அங்கீகாரம் "சிலம்பொலி' செல்லப்பனாரின் அணிந்துரைதான் என்று கருதினார்கள். சற்றும் முகம் சுளிக்காமல் தரமான படைப்பு என்று சொன்னால், அதைத் திறனாய்ந்து அணிந்துரை வழங்கும் அவரது பண்பு இனி யாருக்கு வரும்?
 "தினமணி'யின் நடுப்பக்கத்தில் கட்டுரை வந்தால், கட்டுரையாளரை அழைத்துப் பாராட்டும் முதல் மனிதர் "சிலம்பொலி' செல்லப்பனாராகத்தான் இருப்பார். இதை நான் கூறவில்லை; கவிஞர் ஜெயபாஸ்கரனிடம் கேட்டுப் பாருங்கள், விசும்பலுடனும், துக்கத்துடனும் ஆமோதிப்பார்.
 சென்னையில் எந்தவோர் இலக்கிய நிகழ்வு நடைபெற்றாலும் தன் மகள் மணிமேகலை புஷ்பராஜ் உதவியுடன் முதல் வரிசையில் அமர்ந்திருப்பார் "சிலம்பொலி' செல்லப்பன். தமிழ் ஒலிக்கும் இடமெல்லாம், சிலம்பும், "சிலம்பொலி' செல்லப்பனும் இருப்பார்கள் என்பது விதியாகவே மாறிவிட்டிருந்தது.
 அதேபோல, கடந்த மூன்று ஆண்டுகளாக அவரது பிறந்த நாளின்போது இளம் இலக்கியவாதிகளுக்கு "சிலம்பொலி விருது' வழங்கிக் கொண்டாடும் நிகழ்வில், நிரந்தர அழைப்பாளராகவே என்னை மாற்றிவிட்டிருந்தார் அவர். மேடையில் தனக்கு அருகில் என்னை அமரவைத்து அழகு பார்ப்பதிலும், எனக்குப் பெருமை சேர்ப்பதிலும் அவருக்கு, ஒரு தகப்பனுக்கே உரித்தான வாஞ்சை இருப்பதை உணர்ந்து நான் நெகிழ்ந்த தருணங்கள் ஏராளம்... ஏராளம்...
 சென்னையில் நடந்த இரண்டாவது உலகத் தமிழ் மாநாட்டின் வெற்றியில், "சிலம்பொலி' செல்லப்பனார் பெரும் பங்கு வகித்தார். மாநாட்டு மலரைத் தொகுத்து வடிவமைத்த பெருமை அவரையே சேரும். தமிழ் மாநாடு நடத்தப்படும்போது, அதற்கான மலர் எப்படி அமைய வேண்டும் என்பதற்கு இலக்கணம் வகுத்துக் கொடுத்தவர் சிலம்பொலியார்தான் என்பதைத் தமிழறிஞர்கள் அனைவருமே ஏற்றுக்கொள்வர்.
 அவரால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத ஒன்று இருக்குமானால், அது பிழையுடன் எழுதப்படும் தமிழ்தான். தீக்குள் விரலை வைத்தாற்போல பிழையுடன் கூடிய தமிழைப் பார்த்தால் துடித்து விடுவார். "தினமணி'யில் சொற்குற்றமானாலும், பொருள் குற்றமானாலும் உடனடியாக அவரிடமிருந்து தொலைபேசி வந்துவிடும்.
 தவறு கண்ட இடத்தில் தண்டிப்பதும், பாராட்ட வேண்டிய செயலைத் தட்டிக் கொடுத்து ஊக்குவிப்பதிலும் எனக்கு மட்டுமல்ல, ஒட்டுமொத்த தமிழகத்துக்கே ஆசானாக இருந்த பெருந்தகை இன்று நம்மிடையே இல்லை என்பதை நினைத்தாலே இதயம் கனக்கிறது.
 சிலம்பொலியாரின் மறைவுச் செய்தி வந்தபோது நான் தஞ்சையில் இருந்தேன். இப்போது நீங்கள் இதைப் படித்துக் கொண்டிருக்கும்போது நான் நாமக்கல் சிவியாம்பாளையத்துக்கு விரைந்து கொண்டிருக்கிறேன். இறுதி மரியாதை செலுத்த...
 அடுத்த வாரம் ஞாயிறு "தினமணி கதிர்' இதழ், சிலம்பொலியார் நினைவுகளைத் தாங்கி வரும்.
 
 முன்பு ஒரு முறை, எங்கள் சிவகங்கை நிருபர் ச.சந்தனக்குமார் குறித்து நான் பதிவு செய்திருக்கிறேன். தமிழ் இலக்கியம் படித்தவர். 'தினமணி'யில் நிருபராகப் பணியில் சேர்ந்த பிறகும் தமிழ் இலக்கியத்தில் ஈடுபாடு காட்டி வருபவர். தொடர்ந்து புத்தகங்களைப் படித்து வருபவர். அவற்றில் தனக்குப் பிடித்த புத்தகம் இருந்தால் அதை மறக்காமல் என்னிடம் தெரிவிப்பவர். கடந்த வாரம் நான் சிவகங்கை வழியாகப் பயணித்தபோது, அவர் என்னிடம் படிப்பதற்குத் தந்த புத்தகம் முனைவர் எம்.எஸ்.ஸ்ரீலக்ஷ்மி எழுதிய "ஐம்பெரும் காப்பியங்களில் தமிழர் வாழ்வியல்'.
 என் இனிய நண்பர், காலம் சென்ற முனைவர் அ.அறிவுநம்பியின் அணிந்துரையுடன் வெளிவந்திருக்கும் புத்தகம் என்பதிலிருந்தே இந்தப் புத்தகத்தின் சிறப்பை நாம் உணர்ந்து கொள்ளலாம். புதுவை மையப் பல்கலைக்கழகத்தின் சுப்பிரமணிய பாரதியார் தமிழியற் புலத்தின் பேராசிரியராக இருந்த முனைவர் அ.அறிவுநம்பியால் "பாராட்டுக்குரிய புதுமை வேட்டல்' என்று பாராட்டப்பட்டிருக்கும் படைப்பு எம்.எஸ்.ஸ்ரீலக்ஷ்மியின் "ஐம்பெரும் காப்பியங்களில் தமிழர் வாழ்வியல்'.
 முனைவர் அறிவுநம்பி குறிப்பிட்டிருப்பதுபோல, நுண்ணிய செய்திகள் பல இந்நூலில் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. பழமொழிகள், சங்கப் பாடல்கள், திருக்குறள், சங்கம் மருவிய நூல்கள், பக்திப் பனுவல் வரிகள் போன்றவற்றை தேவைப்பட்ட இடங்களிலெல்லாம் கையாண்டு, தனது ஆய்வுக்கு சுவையூட்டி இருக்கிறார் ஆசிரியர். தனித் தமிழ் இயக்கத்திற்கு அடியெடுத்துக் கொடுத்த மூலவர் இளங்கோவடிகள் என்ற குறிப்பும், இசை வளர்த்த சிலப்பதிகாரத் தமிழகம், இப்போது சிதைவு காணும் தமிழகமாக மாறியதே என்கிற குறிப்பும் குறிப்பிடத்தக்கவை.
 தமிழகத்தின் ஐம்பெருங் காப்பியங்களை அறிமுகம் செய்வதாக அல்லாமல் வரலாற்றியல், ஒப்பியல், தருக்கவியல், அமைப்பியல் போன்ற கோட்பாடுகளின் வழியாகத் தமிழர் தம் வாழ்வியலை எடுத்தியம்ப முற்பட்டிருக்கிறார் முனைவர் எம்.எஸ்.ஸ்ரீலக்ஷ்மி. ஒரு வித்தியாசமான பார்வையும், மாறுபட்ட சிந்தனையும் ஒரு முறைக்கு இரு முறை சில பதிவுகளைப் படித்து அடிக்கோடிட்டுக் குறித்துக்கொள்ளத் தூண்டுகிறது.
 
 விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்தது கவிஞர் மா.உ.ஞானவடிவேலின் "அதிகாலைத் தேநீர்' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பு. அதில் "காலம்' என்றொரு கவிதை.
 உடலுக்கும் பிணிக்குமாய்
 விளையாட்டு நடக்கிறது
 காலம் நடுவராக நின்று
 நடத்துகிறது
 உடலுக்கும் பிணிக்குமான
 விளையாட்டின்
 இறுதிச் சுற்றில்...
 கள்ளாட்டம் ஆடி
 ஜெயித்து விடுகிறது
 காலம்!
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/apr/07/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3128451.html
3128450 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இழந்த கவிச்செல்வம்! DIN DIN Sunday, April 7, 2019 01:45 AM +0530 கவிச்செல்வம் என்பது கிடைத்தற்கு அரிய செல்வம். ஆனால், நாம் இழந்துபோன தமிழ்க் கவிச்செல்வத்தைக் கணக்கிட்டுப் பார்த்தால், எக்களிப்பைவிட ஏக்கமே அதிகமாகும்.
 அரிய பாடல்கள் பல கடல்கோளால் அழிந்தன; சில கரையான்களுக்கு இரையாயின. அவற்றுள் ஒன்று முத்தொள்ளாயிரப் பாடல்கள். சேர, சோழ, பாண்டியர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்தனியே தொள்ளாயிரம் பாடல்கள் வீதம் பாடப்பெற்றதனால், "முத்தொள்ளாயிரம்' என்று இந்நூலுக்குப் பெயர். மொத்தம் இரண்டாயிரத்து எழுநூறு (2,700) பாடல்கள். ஆனால், நமக்குக் கிடைத்தவையோ வெறும் நூற்றியெட்டு (108).
 "புறத்திரட்டு' என்றொரு நூல். இதைத் தொகுத்தவர் யாரென்று தெரியவில்லை. அந்த நூற்றியெட்டுப் பாடல்களும் இதில்தான் இடம்பெற்றுள்ளன. மீதமுள்ள இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்றித் தொண்ணூற்று இரண்டு பாடல்களைக் காணவில்லை. புறத்திரட்டில் சேர்க்கப்படாத செய்யுள் ஒன்று, உரையாசிரியர் இளம்பூரணர் தொல்காப்பியப் பொருளதிகார உரையில் (ஏற்றூர்தியாயின்ம என்ற முதற் குறிப்புடையது) இடம்பெற்றுள்ளது.
 சேரன் மேல் காதல் கொண்டாள் தலைவி ஒருத்தி. அவனுடைய பேராற்றலையும், புகழையும் தோழியிடம் பெருமிதத்தோடும், நகைச்சுவையோடும் பேசுவதாக ஒரு பாடல்.
 போர்க்களம். மன்னர்கள் பலர் யானைப் படைகளோடு சேரனை எதிர்த்து நிற்கிறார்கள். இன்னும் போர் முரசு கொட்டவில்லை. சேரனுடைய படைத் தலைவன் அவர்களைப் பார்த்து, ""மன்னர்களே! எத்தனை யானைப் படைகளோடு நீங்கள் வந்தாலும், பயனில்லை. நீங்கள் தோல்வியுற்று அழிவது உறுதி. இருந்தாலும் நீங்கள் பிழைக்க ஒரு வழி சொல்கிறேன் கேளுங்கள். எளிமையான வழி. விதிக்கப்பட்ட கப்பத்தைக் கட்டிவிடுங்கள். இப்படியே ஓடிப்போய் உங்களுடைய கோட்டை மதில்களில், நன்றாக வளைந்தது போல் சேரனுடைய வில் ஒன்றை வரைந்து விடுங்கள். நீங்கள் எங்கள் வில் கொடிக்கு உள்ளாகியிருக்கிறீர்கள் என்பது தெரிந்துவிடும். உங்களுக்கு ஒரு சிறு இன்னல்கூட ஏற்படாது. பிழைத்துக் கொள்வீர்கள். வானவில்லைப் பார்த்திருப்பீர்கள். தேவர்கள் சேரனுக்கு அடங்கிச் சுகமாக வாழ்வதற்காகவே அதை வரைந்து போட்டிருக்கிறார்கள்'' என்று கூறுகிறான் தலைவி.
 "பல்யானை மன்னீர்! படுதிறை தந்து உய்ம்மின்
 மல்லல் நெடுமதில் வாங்குவில்ப் பூட்டுமின்;
 வள்ளிதழ் வாடாத வானோரும் - வானவன்
 வில்எழுதி வாழ்வார் விசும்பு'
 முத்தொள்ளாயிரத்தில் வந்துள்ள வர்ணனைகளைத் தனித்துப் பார்த்தாலே மிக அழகாய், சுவை ததும்புவனவாய் இருக்கின்றன. காதல் துறையைக் கொண்டு நோக்கும்போது, வர்ணனைகளுக்கு எத்தனையோ ஒளிப்படலங்களும் தெளிவும் ஏற்படுகின்றன. இந்த முறையிலேயே வர்ணனைப் பகுதிகளையும், வீரப்பகுதிகளையும், ஆராய்ந்து பாடல்களில் அனுபவிக்கலாம். முத்தொள்ளாயிரத்தில் இருந்த கவிச்செல்வத்தின் பெரும்பகுதியை இழந்து நிற்கிறது தமிழ்கூறும் நல்லுலகம்.
 -ஆதீனமிளகி வீரசிகாமணி
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/apr/07/இழந்த-கவிச்செல்வம்-3128450.html
3128449 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சிறந்த "அறம்' எது? DIN DIN Sunday, April 7, 2019 01:44 AM +0530 தமிழர் வாழ்வியலின் மூன்று கோட்பாடுகளாக அமைந்தவை அறம், பொருள், இன்பம் என்பன. இவை மூன்றிலும் அறம் தலைமை உடையது.
 சிறப்புடை மரபிற் பொருளும் இன்பமும்
 அறத்துவழிப் படூஉம் தோற்றம் போல (புறம் - 31)
 எனக் கோவூர்கிழார் அறத்தின் தலைமை கூறுவார். அறம் என்னும் சொல்லுக்கு கடமை, தருமம், கற்பு, புண்ணியம், அறநூல், அறக்கடவுள், அறச்சாலை, தருமதேவதை, யமன், ஞானம், நோன்பு, நல்வினை எனப் பொருள் உரைக்கும் அகராதி. அறம் என்பதற்குச் சுருங்கக்கூறின், "நல்லவை செய்தலும் அல்லவை கடிதலும்' எனலாம். தமிழர் தம் வாழ்வின் துறைதோறும் அறத்தை மையமாகக் கொண்டிருந்தனர். இல்லறம், துறவறம், காதலறம், போரறம், அரசியலறம் என அறம் என்பது எல்லாச் செயல்களிலும் நீக்கமற நிறைந்து நின்றது. வாழ்க்கையில் கடைப்பிடிக்கத்தக்க அறங்கள் பல உள்ளன. பற்பல நற்பண்புகளெல்லாம் அறத்தின் பன்முகங்களாகவே எண்ணப்பட்டிருக்கின்றன.
 சங்க காலத்திலிருந்து இன்று வரையிலான தமிழிலக்கியங்கள் அறத்தின் மாட்சிமைகளை நன்கு விளக்குகின்றன. தொட்டிற் பருவத்திலிருந்தே அறம் தொடங்கி விடுகிறது. "கொடையும் தயையும் பிறவிக்குணம்' என்று ஒüவையார் பிறப்பிலிருந்தே அறப்பண்புகள் மலர்வதைக் காட்டுவார்.
 பண்புமிக்க செல்வர் வீட்டுக் குழந்தை, புலவர் ஒருவருக்குத் தன் கையில் இருந்த நடைவண்டியையே கொடைப் பொருளாகக் கொடுத்ததாம். உள்ளம் சிலிர்த்த அவர், "நடை கற்குமுன் கொடை கற்றாயே' என்று பாடினாராம். பிறப்புத் தொடங்கி வாழ்க்கை முடியும் வரை மனித வாழ்வு அறத்தொடு இயங்குவதாக அமைய வேண்டும் என்பது தமிழிலக்கியத்தின் நுவல் பொருளாகும்.
 சங்ககாலம், அவரவர் தம் கடமையை முறையாக ஆற்றுவதை அறமாக எண்ணியது. இதைப் புலவர் பொன்முடியார் (புறம் - 312) பட்டியலிட்டுள்ளார்.
 மேலும், சங்ககாலம் கொடையறத்தில் பீடுற நின்ற பெருமைக்குரியது. பாரி, பேகன், ஆய், அதியன், ஓரி, காரி, நள்ளி என்னும் கடையெழுவள்ளல்கள் ஒருவரை ஒருவர் புகழில் விஞ்சுமளவு கொடை நேர்ந்தமை கூறப்படும். இதற்கு மேலும் கொடுப்பதற்கு என்ன இருக்கிறது? அரியணை இருந்த அரசன் எல்லாம் துறந்து காட்டில் கிடந்து நலிந்த நிலையிலும் இரந்து வந்த புலவனுக்குத் தலையைக் கொடுக்க முன்வந்த குமணன் செயல் (புறம் 165) கொடையறத்தின் உச்ச நிலையாகும்.
 உயிரிரக்கம் என்னும் பண்பே அறத்தின் மையக்கரு. பசித்தவர்க்கு எல்லாம் உணவு வழங்கிய அறம் சிறுகுடிப்பண்ணனில் தொடங்கி
 வள்ளலார் வரையில் வரலாற்றில் பொன்போலப் பொலியக் காணலாம்.
 அறம் உயிர்க்குத் துணையாவது எனத் திருக்குறள் (குறள் -31)
 மொழியக் காண்போம். அறம் என்பது நினைவு, சொல், செயல் என்னும் மூன்றானும் செய்யப்படுவது எனினும், மனமே அதாவது நினைவே அறத்தின் மிக இன்றியமையா தளமாகும்.
 மனத்துக்கண் மாசில னாதல் அனைத்தறன்
 ஆகுல நீர பிற (குறள் 34)
 என இதன் தலைமைக் கூறப்பெறும். திருவள்ளுவர் அறத்திற்கு விளக்கம் கூறுகையில்,
 அழுக்காறு அவா வெகுளி இன்னாச்சொல் நான்கும்
 இழுக்கா இயன்றது அறம் (குறள் -35)
 என்று நான்கு வகையால் அறம் குற்றப்படாவாறு கூறினார்.
 இல்வாழ்வின் முதுகெலும்பாக அமைந்தது அறம். துறவறம் செய்வார் தம் கருமம் செய்வார். இல்லறம் புரிவார் துறந்தார், துவ்வாதவர், இறந்தார் என எல்லா வகையினார்க்கும் துணையாக அமைவர். அன்பு என்பது இல்வாழ்வின் பண்பு என்றும், அறம் அதன் பயன் என்றும் கூறியமை (குறள் 45) இல்லறத்தின் இரு நாடிகளைத் தெளிவாகப் புலப்படுத்திய பாங்கைத் தெரிவிக்கும்.
 இளங்கோவடிகள் அரசியல் அறம் காட்டினார். "செல்லுயிர் கொடுத்தேனும் செங்கோலை வளையாது நிமிர்த்துவது அரசியல் அறமாகும்' என்பதை உணர்த்தினார். மணிமேகலை பசித்துயர் போக்குவதைத் தலையாய அறமாகப் (மணி.13) போற்றியது.
 மணிமேகலையும் ஆபுத்திரனும் மக்கள் பசி துடைத்த சமயநெறிக் காலத்தில், திருக்கோயில் பணி செய்தலும், விருந்தோம்பலும், ஆதரவற்றாரைப் பேணலும், கருணை கூர்ந்து யாவருக்கும் வேண்டுவன ஈதலும் அறமெனப் போற்றப்பட்டன. பெரியபுராணம் காட்டும் இளையான்குடி மாறனார் வரலாறு இதற்கு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும்.
 இடைக்காலத்தும் பிற்காலத்தும் எல்லோருக்கும் உணவு வழங்கல் பேரறமாக விளங்கியது. சமணரும், கிறிஸ்தவரும் கல்வி புகட்டுதலாகிய அறத்தில் கருத்துச் செலுத்தினர். மாணவர்க்குச் சுவடிகளைக் கொடுத்தல் சமணர் அறமாக விளங்கியது.
 "அன்ன சத்திரம் ஆயிரம் வைத்தல்' என்று தொடங்கிய மகாகவி பாரதியார், "ஆங்கோர் ஏழைக்கு எழுத்தறிவித்தல்' என்றதே பிற்காலத்தில் தலையாய அறமாகப் போற்றப்பட்டது. யாவரும் கல்வி கற்கும் நிலையே தமிழர்க்கு வேண்டுவது என்றார் பாவேந்தர். இன்றியமையாப் பேரறமாக இன்று ஏழைக்கு அறிவூட்டல் திகழ்கின்றது.
 மக்களுக்குத் துயரம் என்றதும் களமிறங்கி கடமை ஆற்றுவார் ஒரு திரைப்படத்தில் மாவட்ட ஆட்சியராக வரும் கதாநாயகி. எனவே, கடமையாற்றுவதுதான் அறம்.
 இது தேர்தல் நேரம். ஒவ்வொரு வாக்காளரும் வாக்களிக்க வேண்டும் என்பது உரிமை மட்டுமல்ல, கடமையும் ஆகும். யார் மக்களுக்குக் கடமையாற்றுவார்களோ அவர்களுக்குத்தான் வாக்களிக்க வேண்டும்; அதுதான் தேர்தல் அறம். அறம் தவறின் நாம் மனிதர்கள் அல்லர்; மரம்.
 -முனைவர் அரங்க. பாரி
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/apr/07/சிறந்த-அறம்-எது-3128449.html
3128448 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பெரியோரைச் சார்ந்தொழுகுக!  முன்றுறையரையனார் Sunday, April 7, 2019 01:43 AM +0530 பழமொழி நானூறு
 பொலந்தார் இராமன் துணையாகத் தான்போந்து
 இலங்கைக் கிழவற்(கு) இளையான் - இலங்கைக்கே
 போந்(து) இறை யாயதூஉம் பெற்றான் பெரியாரைச்
 சார்ந்து கெழீஇயிலார் இல். (பா-92)
 இலங்கையரசனுக்கு இளவலாகிய வீடணன், பொன்மயமான மாலையினையுடைய இராமனுக்குத் துணையாக, தான் சென்று (அவனது சார்பைப் பெற்று), இலங்கைக்கே தலைவனாய அரச பதவியை அடைந்தான், (ஆதலால்) பெரியோர்களைச் சார்பாகப் பெற்று, (அங்ஙனம் சார்பாகப் பெற்ற தன்மையால்) பயன் அடையாதார் இல்லை. (க-து) பெரியோரைச் சார்ந்தொழுகுவார் பயன் பெறுவர் என்பதாம். "பெரியாரைச் சார்ந்து கெழீஇயிலார் இல்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/apr/07/பெரியோரைச்-சார்ந்தொழுகுக-3128448.html
3124196 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் Monday, April 1, 2019 08:06 PM +0530 கடந்த 17-ஆம் தேதி வேலூரிலிருந்து தொடங்கிய எனது சுற்றுப்பயணம் நேற்றுதான் சென்னையில் நிறைவடைந்தது. தேர்தல் வர இருக்கும் நிலையில், கள நிலவரம் எப்படித்தான் இருக்கிறது என்று ஒரு பருந்துப் பார்வை பார்ப்போமே என்பதுதான் தமிழகத்தை வலம் வந்ததன் நோக்கம். 

வேலூரில் விஐடி பல்கலைக்கழக வேந்தரை சந்தித்தேன். 1967-இல் நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் அன்றைய வந்தவாசி மக்களவைத் தொகுதியில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றவர் அவர். அரை நூற்றாண்டுக்கும் மேலாக தமிழக அரசியல் எதிர்கொண்ட எல்லா மாற்றங்களுக்கும் நேரடி சாட்சியாக இருந்தவர்களில் அவரும் ஒருவர். 

இன்று தமிழகத்தின் தலைசிறந்த கல்வியாளராக சர்வதேச அளவில் தனது ஆளுமையை நிலைநாட்டியிருக்கும் ஜி.விசுவநாதன், தமிழகத்தின் முதல்வர்களாக இருந்த அண்ணா, கருணாநிதி, எம்.ஜி.ஆர்., ஜெயலலிதா என்கிற நான்கு ஆளுமைகளை மட்டுமல்லாமல், இந்திய அளவில் ஆளுமைகளாக வலம்வந்த இந்திரா காந்தி, மொரார்ஜி தேசாய், ராஜீவ் காந்தி, நரசிம்ம ராவ், வாஜ்பாய், மன்மோகன் சிங், நரேந்திர மோடி ஆகியோருடனும் நெருங்கிப் பழகும் வாய்ப்பைப் பெற்றவர் என்பதுதான் அவரது தனிச்சிறப்பு. இவருடைய ஆற்றலை அரசியல் பயன்படுத்திக் கொள்ளாவிட்டாலும், அது தமிழகத்தின் கல்வி வளர்ச்சிக்குப் பயன்பட்டிருக்கிறது என்பது மிகப்பெரிய ஆறுதல். 

அவரைச் சந்தித்தபோது, ஆங்கிலத்தில் டாக்டர் புஷ்பா குருப் எழுதிய அவரது வரலாற்று நூலை அன்பளிப்பாகத் தந்தார். அது இன்னும் விரிவுபடுத்தப்பட்டு தமிழாக்கம் செய்யப்பட வேண்டும். 

ஜி.விசுவநாதன் எழுதிய "அண்ணா அருமை அண்ணா' என்கிற புத்தகத்தையும் தந்தார் அவர். ஏற்கெனவே ஒருமுறை, நான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அந்தப் புத்தகத்தைப் படித்திருந்தாலும், அன்று இரவு மீண்டும் ஒருமுறை ஒரே மூச்சில் படித்து முடித்தேன்.  அண்ணா என்கிற அரசியல்வாதி ஒருபுறமிருக்க, அந்த ஆளுமையின் மனித நேயமிக்க இன்னொரு பரிமாணம் மலைக்க வைக்கிறது. ஜி.விசுவநாதனின் புத்தகத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கும் ஒவ்வொரு பதிவும் இன்றைய அரசியல்வாதிகளுக்கு வழிகாட்டுதல்கள். 


சென்னை குரோம்பேட்டையில் உள்ள திருமதி தேவ்குன்வர் நானாலால் பட் மகளிர் வைணவக் கல்லூரியின் தமிழ்த் துறைத் தலைவர் முனைவர் தி.செந்தமிழ்ச்செல்வி. கடந்த மாதம் அந்தக் கல்லூரியில் நடந்த முத்தமிழ் விழாவில் கலந்துகொள்ள சென்றிருந்தபோது, எங்களது உரையாடலில் சிறுகதைகள் குறித்த பேச்சு எழுந்தது. அப்போது அவர்  தான் எழுதியிருக்கும் "மணிக்கொடி சிறுகதைகளில் மகளிர்' என்கிற புத்தகம் குறித்துக் கூறி, அந்தப் புத்தகத்தையும் தந்தார். மணிக்கொடி எழுத்தாளர்கள் குறித்தும், சிறுகதைகள் குறித்தும் ஆர்வமில்லாத இலக்கிய நாட்டம் கொண்ட தமிழர்கள் யாரும் இருக்க முடியாது. நான் அதற்கு விதிவிலக்கா என்ன?

1930-இல் தொடங்கப்பட்ட மணிக்கொடி மிகப்பெரிய லட்சியத்துடன் வெளிவந்தது. விடுதலை வேள்வியில் தளபதிகளாக இருந்த கு.சீனிவாசன், வ.ராமசாமி ஐயங்கார் (வ.ரா), டி.எஸ்.சொக்கலிங்கம் ஆகிய மூவரின் முயற்சியால் தொடங்கப்பட்ட வார இதழ்தான் மணிக்கொடி. 1930-களில் இருந்து சிறிதுகால இடைவெளி விட்டு 6 ஆண்டு காலம் வெளிவந்த மணிக்கொடி, 1950-களில் மீண்டும் தொடங்கப்பட்டு நான்கு இதழ்கள் வரை வெளிவந்தன. பி.எஸ்.ராமையா, சி.சு.செல்லப்பா, புதுமைப்பித்தன், சிட்டி, "ஆர்யா' பாஷ்யம், ந.பிச்சமூர்த்தி என்று தமிழகத்தின் தலைசிறந்த இலக்கிய ஆளுமைகளின் படைப்புகளும் உழைப்பும் மணிக்கொடிக்கு பெருமை சேர்த்தன. தமிழில் சிறுகதை என்கிற இலக்கிய வடிவத்தின் வளர்ச்சிக்கு அடிப்படையாக இருந்த பெருமை மணிக்கொடி இதழுக்கு உண்டு. 

மணிக்கொடி இதழ் எத்தனையோ புதிய உத்திகளையும், எழுத்து நடை பாணிகளையும், சமூகக் கண்ணோட்டத்துடன் கூடிய சிந்தனைகளையும் துணிந்து தனது பக்கங்களில் பரீட்சார்த்தம் செய்ய முற்பட்டது. பிற்காலத்தில் தமிழகத்தில் ஏற்பட்ட சமூக மாற்றங்களுக்கு அடித்தளமிட்ட பெருமை மணிக்கொடிக்கு உண்டு. 

வ.ரா, சீனிவாசன், டி.எஸ்.சொக்கலிங்கம் மூவரும் தாங்கள் தொடங்க இருக்கும் வார இதழுக்கான பெயரைத் தேர்ந்தெடுத்ததிலேயே ஒரு சுவாரஸ்யம் இருக்கிறது. இதுகுறித்து டி.எஸ்.சொக்கலிங்கம் பதிவு செய்கிறார்.
"ஒரு நாள் சென்னை ஹைகோர்ட் கடற்கரையில் நாங்கள் மூவரும் (கு.சீனிவாசன், வ.ரா, டி.எஸ்.சொக்கலிங்கம்) உட்கார்ந்து புதிய பத்திரிகைக்கு என்ன பெயர் வைக்கலாம் என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தோம். அச்சமயம், கோட்டை மீது பறந்து கொண்டிருந்த பிரிட்டிஷ் கொடியின் கயிறு அறுந்து விழுந்தது. அது விழுந்ததில் எங்களுக்கு சந்தோஷம். பிரிட்டிஷ் கொடி விழுந்தது; இனி நமது கொடிதான் பறக்கப்போகிறது என்று பேசிக்கொண்டிருந்தோம். அச்சமயத்தில்தான் புதுப் பத்திரிகைக்கு "மணிக்கொடி' என்ற பெயர் உதயமாயிற்று' என்று பதிவு செய்திருக்கிறார் பின்னாளில் "தினமணி'யின் நிறுவன ஆசிரியராக இருந்த டி.எஸ்.சொக்கலிங்கம்.

மணிக்கொடி இதழ்களை நுண்ணாடியில் வைத்து ஆய்வு செய்து, வெளிவந்த சிறுகதைகளில் மகளிர் தொடர்பான எல்லாப் பதிவுகளையும் தொகுத்து அளித்திருக்கிறார் முனைவர் தி.செந்தமிழ்ச் செல்வி. பழைய மணிக்கொடி இதழ்களைப் புரட்டிப் பார்த்த நிறைவை ஏற்படுத்துகிறது அவரது முயற்சி.


புத்தக விமர்சனத்திற்கு அனுப்பித் தரப்பட்டிருந்தது துஷ்யந்த் சரவணராஜ் எழுதிய "மழைக்கு இதமாய் ஒரு மழை...' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பு.
புற்றீசல் போல  எங்கு பார்த்தாலும் உருவாகிவரும் கருத்தரிப்பு மையங்களைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் இதயம் கனக்கிறது. திடீரென்று ஒட்டுமொத்த சமுதாயத்தையும் மலட்டுத் தன்மை  பற்றிக்கொண்டு விட்டதோ என்று மனம் பதைபதைக்கிறது.  குழந்தை வரம் வேண்டித் தவிக்கும்  தாய் மனதின் ஏக்கங்கள் எத்தகையவை என்பதை வார்த்தையில் வடித்துவிடுதல் இயலாத ஒன்று.குழந்தைக்காக தவம் இருக்கும் தாயின் வேண்டுதல் எப்படி இருக்கும்?  அதுதான் இந்தக் கவிதை.

எந்தக் கடவுளாவது
இறங்கி வாருங்கள்!
இல்லையேல்...
இரங்கி வாருங்கள்!
காலியாய்க் கிடக்கிறது
கருவறை ஒன்று!

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/31/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3124196.html
3124200 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அறுவரின் அரசாட்சியைக் கண்டுகளித்த செம்பியன் மாதேவி!   DIN DIN Sunday, March 31, 2019 02:29 AM +0530 "இராஜகேசரி' பட்டம் சுமந்து இறை தொண்டனாக  வலம் வந்தவர் கண்டராதித்த சோழன். கண்டராதித்த தேவர் என்றும், மும்முடிச்சோழ தேவர் என்றும் அழைக்கப்பட்ட  இவர், சோழமண்டல சக்கரவர்த்தியாக அரசாண்ட காலம் கி.பி. 953 முதல் 957 வரை. 

இவர் செந்தமிழ்ப் புலமையும், சிவஞானத் தெளிவும் உடையவர். தில்லைக்கூத்தன்பால் எல்லையில்லா பக்தியை உள்ளத்தில் நிறைத்தவர். மேலும், சைவத் திருமுறைகளுள் ஒன்பதாம் திருமுறையில் திருவிசைப்பாவில் உள்ள "கோயிற்பதிகம்' இவர் பாடியதுதான்.

கண்டராதித்தனின் இரண்டாவது மனைவி செம்பியன் மாதேவியார். கண்டராதித்தன் பட்டத்திற்கு  வருமுன்னரே முதல் மனைவி வீரநாராயணி இறந்துவிட்டதால், செம்பியன் மாதேவி பட்டத்தரசியானார். கண்டராதித்த சோழன் நான்கு ஆண்டு காலம் நல்லாட்சி புரிந்தான். திடீரென்று ஏற்பட்ட  உடல்நலக் குறைவினால் இறை திருவடி கலந்தான். அதன் பின்னர் செம்பியன் மாதேவியார் தனது வாழ்நாள் முழுவதும் தெய்வத் திருப்பணிகள் பல செய்து சோழர்கள்  வரலாற்றில் தனக்கென்று ஓர் இடம்பிடித்தார். 

இவர்கள் வாழ்ந்த  காலத்தில் சோழ சாம்ராஜ்ஜியத்தில் சக்கரவர்த்திகளாக வீற்றிருந்து அரசாண்ட  1. முதலாம் பராந்தக சோழன் (செம்பியன் மாதேவியார் மாமனார் ) 2. கண்டராதித்த சோழன் (இவரின் கணவர்), 3. அரிஞ்சய சோழன் (இவரின்  கொழுந்தன்), 4. இரண்டாம் பராந்தகன் (எ) சுந்தர சோழன் (அரிஞ்சயனின்  மகன்), 5. மதுராந்தகன்( எ) உத்தம சோழன் (செம்பியன் மாதேவியார்  மகன்),  6. அருள்மொழிவர்மன் எனும் முதலாம் இராசராச சோழன் (இவரின் கொழுந்தன் பெயரன்)  ஆகிய ஆறு சக்கரவர்த்திகளின் அரசாட்சியைக்  கண்டுகளித்த பெரும் மூதாட்டியார் செம்பியன் மாதேவியார்.

இவர், 60 ஆண்டுகள் சிவப்பணியில் தன்னை அர்ப்பணித்து,  சுமார்  80 ஆண்டுகள் இப்புவியில்  வாழ்ந்திருந்து, இறையடி கலந்தவர். இவரின் காலம் கி.பி 920 முதல்  -1001-வரை என்பது ஆய்வாளர்களின் கருத்து.

இவர்  செய்த முதல் அறம்  941-ஆம் ஆண்டு தன் மாமனார் முதலாம்  பராந்தக சோழர் ஆட்சியில் திருச்சிராப்பள்ளி புறப் பகுதியிலுள்ள உய்யக் கொண்டான் மலையில் திருகற்குடி மாதேவர்க்கு  ஒரு நந்தா விளக்கு எரிக்க தொண்ணூறு ஆடுகள் அளித்தது. 

மேலும், பண்டைய சோழர்கள் கால  செங்கல்  கோயில்கள் பலவற்றை கற்றளியாக எடுப்பித்தும், நித்திய வழிபாடுகளுக்குத் தேவையான நிவந்தங்கள் ஏற்படுத்தியும், இறை திருவுருவங்களுக்கு விலையுயர்ந்த நவரத்தினங்கள் பதித்த பொன் மற்றும் வெள்ளி அணிகலன்கள் பல அளித்தும், பூஜைக்குரிய  மலர்களுக்காக  பல ஆலயங்களில்  நந்தவனங்கள் ஏற்படுத்தியும், அறங்கள் பல சிறப்பாக செய்திருக்கின்றார் என்பது கல்வெட்டுகள் வாயிலாக அறியப்படும் செய்தியாகும்.

செம்பியன் மாதேவியார்  கற்றளியாக எடுப்பித்த கோயில்கள் பல. அவற்றுள் "திருநல்லம்' எனும் "கோனேரிராஜபுரத்தில்'  செங்கற்களால் கட்டப்பட்டிருந்த கோயிலை கற்றளியாக எடுப்பித்தார். இக்கோயிலில் கண்டராதித்தன் சிவலிங்கத்திற்கு பூஜை செய்வது போல் ஒரு சிற்பத்தை சமர்ப்பித்துள்ளார். இந்தத் திருக்கோயிலுக்கு தன் கணவன் பெயரான "ஸ்ரீகண்டராதித்தர்' என்ற பெயரையே சூட்டி மனநிறைவு கொண்டார். 

இச்சிற்பத்தின் அடியில் காணப்பெறும் கல்வெட்டைப் படித்துப் பார்த்தால் செம்பியன் மாதேவிக்கு உள்ள சிவபக்தி கலந்த பதிபக்தி அன்பின் வெளிப்பாடு எத்தனை உயர்வானது என்று  புலனாகும்.

* ஸ்வஸ்தி ஸ்ரீ கண்டராதித்த தேவர் தேவியார்- மாதே வடிகளாரான  ஸ்ரீ செம்பியன் மாதேவியார்- தம்முடைய திருமகனார் ஸ்ரீ மதுராந்தக தேவரான- உத்தம சோழர் திரு ராஜ்ஜியஞ் செய்தருளா  நிற்க- தம்முடையார் ஸ்ரீகண்டராதித்த தேவர் திருநாமத்தால்- திருநல்லமுடையாருக்குத்  திருக்கற்றளி எ(ழுந்)(டுத்) தருளிவித்து. - இத்திருக்கற்றளிலே (ய்) திருநல்லமுடையாரைத்   திருவடி(த் ) - தொழுகின்றாராக  எழுந்தருளுவித்த  ஸ்ரீகண்டராதித்த   தேவர்  இவர் * - என இங்குள்ள கல்வெட்டில் உள்ளது.

முதல் ராஜேந்திர சோழ மாமன்னனான கங்கைகொண்ட சோழர் நாகை மாவட்டம்  செம்பியன் மாதேவி எனும் ஊரிலுள்ள கயிலாசமுடையார் கோயிலில் கி.பி. 1019-ஆம் ஆண்டில் இவ்வரசியாரின் திருவுருவ செப்புத்  திருமேனியை எழுந்தருளவித்து  வழிபட்டு  மகிழ்ந்தார். இச்சிலை வடிவத்தை  இன்றும் இவ்வாலயத்தில் காணலாம்.
- குடந்தை  ப. சரவணன்

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/31/அறுவரின்-அரசாட்சியைக்-கண்டுகளித்த-செம்பியன்-மாதேவி-3124200.html
3124199 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சைவ சமய "ஆத்திசூடி'! -முனைவர் அ. நாகலிங்கம் DIN Sunday, March 31, 2019 02:27 AM +0530 வேலூர் மாவட்டம் பள்ளிகொண்டாவை அடுத்த ஊர் வெட்டுவாணம். இவ்வூரில் ஸ்ரீஅறுபத்து மூவர் சமரச சன்மார்க்க சபை அமைந்துள்ளது. இதை 1880-இல் மௌன சுவாமிகள் என்பவர் தோற்றுவித்துள்ளார். இவரைப் பற்றித் "தமிழ்த் தென்றல்' திரு.வி.க., தம் வாழ்க்கைக் குறிப்புகளில் பின்வருமாறு குறிப்பிட்டுள்ளார்: 

""மௌன சுவாமிகள் என்று ஒருவர் இருக்கிறார். அவர் ஊரில்லார்; பேரில்லார். அவர் எங்கே பிறந்தாரோ? எங்கே வளர்ந்தாரோ? ஒன்றும் தெரியவில்லை. அவர் மௌனமாயிருத்தலால் மக்கள் அவரை மௌன சுவாமிகள் என்று அழைக்கிறார்கள். சுவாமிகள் கை காசைத் தீண்டாது; உண்ணுதற்கு எக்கலனையுந் தீண்டாது. கை ஏந்திக் கவளம் வாங்கிக் கொள்ளும். எவரும் சுவாமிகள் காலில் விழுதல் கூடாது. அவர் படமெடுக்கும் இடங்களில் நிற்பதில்லை. அவர் இரசவாதம் செய்வதில்லை; அற்புதங்கள் நிகழ்த்துவதில்லை; எவ்வித மோச வழியிலும் நுழைவதில்லை; சாதாரண மனிதரைப் போலவே உலவுகிறார்.

வேலூர் வட்டங்களில் சர்க்காவையும், கதரையும் பெருக்கிய பெருமை சுவாமிகளுக்கு உண்டு. சுவாமிகளின் தொண்டு காந்தியடிகள் கருத்தையே கவர்ந்தது. அதனால், அஃது ஒருமுறை "யங்இந்தியா'விலும் இடம் பெற்றது. வேலூரிலிருந்து வெள்ளிமலைக்கு நல்ல பாதை கிடையாது. அவர் முயற்சியால் ஒரு நீண்ட பாதை அமைந்தது. மௌனம், என்ஜினியரைப் போலத் தொழில் புரிந்ததைக் கிராமங்கள் இன்னும் பாராட்டுகின்றன.

எஸ்.ஸ்ரீநிவாச ஐயங்கார் கங்கையையும் காவிரியையும் ஒன்றுபடுத்தக் கால்வாயெடுத்தல் வேண்டுமென்று கூறினார். அக்கூற்று, சில அரசியல் தலைவர்களால் எள்ளப்பட்டது. மௌன சுவாமிகள் அக்கால்வாய் எடுத்தார். எதில்? படத்தில். அப்படத்தைச் சுவாமிகள் எனக்குக் காட்டினார். சுவாமிகளிடத்தில் பூகோள அறிவும், அளவை அறிவும், பொருண்மை அறிவும், பிறவும் எப்படி அமைந்தனவோ? சுவாமிகள் முயற்சியால் கந்தனேரியில்  ஒரு முருகன் கோயில் எழுந்தது; வெட்டுவாணத்தில் ஒரு சன்மார்க்க சங்கம் தோன்றியது; கரிகேரி - கம்மவார்-புதூரில் ஒரு பள்ளி அமைந்தது'' என்று (திரு.வி.க., வாழ்க்கைக் குறிப்புகள், பக். 850-854) குறிப்பிட்டுள்ளார்.

வெட்டுவாணத்தில் அமைந்துள்ள ஸ்ரீஅறுபத்து மூவர் சமரச சன்மார்க்க சபையில் கடந்த 2010-ஆம் ஆண்டிலிருந்து மகாசிவராத்திரியின்போது பன்னிரு திருமுறைகளைக் கொண்டு மகா சிவவேள்வி நிகழ்ந்து வருகிறது. இந்த ஆண்டு  நடந்த வேள்வியின்போது (04.3.2019) சிதம்பரம் குரு நமச்சிவாய தேவர் அருளிய "நமச்சிவாய மாலை' நூல் வெளியிடப்பெற்றது. ஐம்பெரும் புராணப் (பஞ்சபுராணம்) பாடல்களையும், நமச்சிவாய மாலையையும் கொண்ட நூலாக இது விளங்குகிறது.

தமிழ் மக்களுக்கு "ஆத்திசூடி' என்றாலே ஒளவையார்தான் நினைவுக்கு வருவார். தமிழ் உயிர் எழுத்துகளையும் மெய்யெழுத்துகளையும் கொண்டு ஒரே வரியில் பாடியுள்ளார். ஏறக்குறைய இந்த அமைப்பு முறையிலேயே மகாகவி பாரதியாரும், புரட்சிக் கவிஞர் பாரதிதாசனும் "புதிய ஆத்திசூடி'யை எழுதியுள்ளனர். இவை மூன்றும், "சமுசாய ஆத்திசூடி'களாகத் திகழ்கின்றன.

ஆனால், சிதம்பரம் குரு நமச்சிவாயர் ஒளவையாரின் ஆத்திசூடி அமைப்பிலேயே "நமச்சிவாய மாலை' என்னும் ஒரு சைவ சமய சிற்றிலக்கிய நூலைச் செய்துள்ளார். ஒளவையாரின் நூலுக்கும் இதற்கும் உள்ள வேறுபாடுகள் சிலவே.  அவை: 1. "மாலை' இரண்டு அடிகளாலான காப்புடன் கூடிய 100 கண்ணிகளால் அமைந்தது.

2. கண்ணிகளின் இறுதிச் சீர் "நமச்சிவாய' என்னும் பெயரால் நிறைவடைகிறது. இப்பெயரையே நூலுக்குப் பெயராகச் சூட்டியுள்ளார் ஆசிரியர். இதனை ஒரு சைவ சமய "ஆத்திசூடி' எனலாம். இம்மாலையில், "அ'கரத்தை, "க'கரத்தை முதலாகக்கொண்டு தொடங்கும் பாடல்கள் வருமாறு:

"அறைமறை அயனும் மாலும் அமரரும் முனிவர் தாமும்
முறைமுறை வணங்கி ஏத்தும் முதல்வனே நமச்சிவாய (1)
ஆதியாய் வேதம் நான்காய் அடிமுடி தெரியா வண்ணம்
சோதியாய் நிறைவாய் நின்ற துணைவனே நமச்சிவாய் (2)
அடுத்து, "க'வில் தொடங்கும் பாடல் வருமாறு:
"கம்பம ஆர் களிறு உரித்த கச்சி ஏகம்பா செம்பொன்
அம்பலத்து ஆடுகின்ற அண்ணலே நமச்சிவாய' (14)
ஙகரம்போல் வளைந்து உழன்று நாயினேன் உணவுதேடும்
பகரொணா இன்னல் தீர்க்கும் பரமனே நமச்சிவாய (15)

மேலும்,  சிவபெருமானை நினைந்த அடியார்களுக்கு அச்சத்தைத் தவிர்க்கும் முறையில்,  "நெஞ்சக மலரில்  உன்னை நினைவுற நினைந்தபேருக்கு அஞ்சலென்று அருளிச் செய்யும் அண்ணலே நமச்சிவாய' (71)  என்னும் பாடல் உள்ளது. இந்நூலைக்  குழந்தைகள் மனப்பாடம் செய்தால், தமிழ் எழுத்துகளை மிக எளிதாக அறிந்து கொள்ளலாம்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/31/சைவ-சமய-ஆத்திசூடி-3124199.html
3124198 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் DIN DIN Sunday, March 31, 2019 02:25 AM +0530 பெருமலை நாட! பிறரறிய லாகா
அருமறையை ஆன்றோரே காப்பர் - அருமறையை
நெஞ்சிற் சிறியார்க் குரைத்தல் பனையின்மேல்
பஞ்சிவைத் தெஃகிவிட் டற்று.        (பா-91)


பெரிய மலைநாட்டை உடையவனே! பிறர் அறியக்கூடாத அரிய இரகசியத்தை, நிறைந்த அறிவுடையவர்களே வெளியிடாமல் காப்பார்கள், அரிய இரகசியத்தை, நெஞ்சாற் சிறுமைப் பட்டார்க்குக் கூறுதல்,  பனையின் மீது பஞ்சினை வைத்து, கொட்டினாற் போலாம். (க-து.) அருமறையை அறிவுடையோரிடத்துக் கூறுக. அல்லாரிடத்துக் கூறற்க. "பனையின்மேல் பஞ்சி வைத்து எஃகிவிட்டது' என்பது பழமொழி.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/31/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3124198.html
3124197 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி செந்நாயின் தந்திரமும்,  ஆண்மானின் செந்திறமும்! -முனைவர் ச. சுப்புரெத்தினம் DIN Sunday, March 31, 2019 02:23 AM +0530 ஆறறிவுடைய மனிதன் பகுத்தறிந்து வாழ்பவன்.  ஐந்தறிவுடைய விலங்குகளோ பகுத்தறிவு இல்லாவிட்டாலும், தத்தமது வாழ்க்கையை இனிதாக்கிக் கொள்ள இயற்கையாகவே சில வழிமுறைகளை அறிந்து வைத்துள்ளன. 
அகநானூறு இலக்கியத்தில் ஒரு காட்சி. ஒரு பெண்மான், தன் துணையாகிய ஆண்மானைக் காணவில்லை என்று தேடி அலைகிறது. சற்று நேரத்தில், அது தன் துணையைக் கண்டுபிடித்து விடுகிறது.  ஆனால், அதற்கு ஓர் அதிர்ச்சி காத்திருக்கிறது.
செந்நாய் ஒன்று தன் துணையாகிய பெண் நாயின் பசியைத் தீர்ப்பதற்காக இரைதேடித் திரிகிறது. எந்த ஆண்மானைத் தேடிப் பெண்மான் வந்ததோ, அந்த ஆண்மானையே கடித்துக் குதறித் தன் துணைக்கு உணவாக்க நினைக்கிறது அச்செந்நாய். அக்காட்சியை விளக்கும் பாடல் இதுதான்:

"ஒழியச் சென்மார் செல்ப' என்றுநாம்
அழிபடர் உழக்கும் அவல நெஞ்சத்து
எவ்வம் இகழ்ந்துசேண் அகல வையெயிற்று
ஊனசைப் பிணவின் உறுபசி களைஇயர் 
காடுதேர் மடப்பிணை அலறக் கலையின்
ஓடுகுறங்கு அறுத்த செந்நா ஏற்றை
வெயில்புலந் திளைக்கும் வெம்மைய பயில்வரி
இரும்புலி வேங்கைக் கருந்தோல் அன்ன
கல்லெடுத் தெறிந்த பல்கிழி உடுக்கை
உலறுகுடை வம்பலர் உயர்மரம் ஏறி
ஏறுவேட் டெழுந்த இனந்தீர் எருவை
ஆடுசெவி நோக்கும் அத்தம் பணைத்தோள்
குவளை உண்கண் இவளும் நம்மொடு
வரூஉம் என்றனரே காதலர்;
வாராய் தோழி முயங்குகம் பலவே' (அகநா-285)

ஒரு விலங்கு மற்றோர் விலங்கை உணவுக்காக வேட்டையாடும் நிகழ்வு குறித்த வருணனையால் இப்பாடலின் பின்புலம் சுவை மிக்கதாகிறது.

இதில், செந்நாயானது, தன் எதிர்ப்பட்ட ஆண்மானின் காலைக் கவ்விப் பிடித்து, அதன் அடித்தொடையின் சதையைச் சிதைத்து விடுகிறது. மானுக்கு நெருக்கடி வரும்பொழுது துள்ளியோட அடிப்படையாக இருப்பது அவற்றின் கால்களின் தொடைப் பகுதிச் சதையே.  ஆதலால், அச்சதையைக் கடித்துச் சிதைத்துவிட்டால், அத்தகைய மான்கள் விரைந்து தப்பியோட முடியாமல் துவண்டு கீழே வீழ்ந்துவிடும். அதன் பின்னர் எளிதாகக் கொன்றுவிடலாம். இத்தந்திரம் தெரிந்து வைத்திருந்த அச்செந்நாய், அந்த மானை வீழ்த்திக் கொன்று, அதைத் தனக்கும், தனது பெண்துணைக்கும் உணவாக்கிக் கொள்கிறது. 

இன்னொரு பாடலில் (அகநா-287), ஆண்மானுக்கு இயற்கையாகப் படைக்கப்பட்டுள்ள செம்மையான அறிவுக்கூறு ஒன்று பொதித்து வைக்கப்பட்டுள்ளது. குடவாயிற் கீரத்தனார் என்கிற புலவரால் பாடப்பெற்ற இப்பாடல், தலைவியைப் பிரிந்து வேற்றூர் சென்று கொண்டிருக்கும் தலைவன், தான் செல்லும் வழியில் தன் நெஞ்சுக்குக் கூறுவதாக அமைந்துள்ளது.

தலைவன் சென்று கொண்டிருக்கும் அவ்வழி நெடியதாயிருக்கிறது. சுரைக் கொடிகள் படர்ந்துள்ள பல குடியிருப்புகளை உடைய ஒரு சிற்றூரில், தெய்வம் உறையும் இடமாகக் கருதப்படும் ஓரிடத்திற்கு அருகேயுள்ள பலிபீடம்; அதன் மேல் உணவு வைக்கப்படாமல் அது வறிதே காட்சியளிக்கிறது.

வெப்பக்காற்று வீசுவதால், ஆலமரத்தின் விழுதுகள் அசைய, மரத்திலிருக்கும் புறாக்கள் அஞ்சிப் பறந்தோடுகின்றன. அங்கே நின்றுகொண்டிருக்கும் பெண்மான் ஒன்றின் முதுகிடத்தே, தன் நாவால் நக்கிக் கொடுத்து,  தன் அன்பை வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது ஓர் ஆண்மான். அங்கிருந்த "யா'மரத்தின் நிழலில் தங்கியிருக்கும் அத்தலைவன் இக்காட்சிகளைக் காண்கின்றான்.  அப்பொழுது தனிமைத் துன்பத்தை எண்ணி வருந்துகிறான். பாலைத்திணைப் பாடலான இது, "பிரிவு'த் துன்பத்தின் கொடுமையையும், "அன்பு' என்பதற்கான விளக்கத்தையும் ஒருங்கே தருகிறது.

பொதுவாகவே, விலங்கினங்கள் குட்டிகளை ஈன்ற பின்பு, அந்த ஈன்றணிமை நேரத்தில் தனது குட்டிகளை நாவால் நக்கிக் கொடுப்பது வழக்கம். குட்டிகளின் மீது படிந்துள்ள குடநீரை அகற்றித் தூய்மை செய்வதற்கே அவை அவ்வாறு செய்யும்.  அது பாசத்தின் வெளிப்பாடு என்ற நோக்கில் நாம் பார்க்கிறோம். ஆனால், இன்னொரு நுட்பமும் அங்கு பொதிந்துள்ளது.

இப்பாடலில் காட்சிப்படுத்தப்படும் ஆண்மான், தன் துணையாகிய பெண்மானின் முதுகில் நக்கிக் கொடுப்பதற்குக் காரணம், பாசம் மட்டுமல்ல. வெப்பம் மிகுந்த அப்பாலை வழியில் நின்று கொண்டிருப்பதால், அப்பெண்மானின் உடல் வெப்பமுற்று, அது துன்புறுகிறது. அதை உணர்கிற ஆண்மான், தனது நாவால் பெண்மானை நக்கிக் கொடுத்து, அதன் உடல் வெப்பத்தைத் தணிக்க முயல்கிறது. அக்காட்சியைத்தான் 287-ஆவது பாடல் படம் பிடிக்கிறது.

ஆக, மான்களின் விரைவான ஓட்டத்திற்கு அடிப்படையாக உள்ள அவற்றின் தொடைச் சதைகளைக் கடித்துச் சிதைக்கும் வேட்டை நாய்களின் தந்திரமும்; ஒரு மானின் உடலின் வெப்பத்தை நாவால் நக்கித் தணிக்கலாம் என்ற மானின் செந்திறமும் இயற்கையால் அவைகட்குக் கொடுக்கப்பட்ட கொடையே என்பதை எண்ணி வியக்கலாம்!
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/31/செந்நாயின்-தந்திரமும்--ஆண்மானின்-செந்திறமும்-3124197.html
3119817 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, March 24, 2019 03:34 AM +0530 எட்டாம் வகுப்பு ஆசிரியரை 57 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு சந்தித்து ஆசி பெறும் வாய்ப்பு கிடைத்த மாணவனின்  மகிழ்ச்சியும், உற்சாகமும் எப்படி இருக்கும் என்பதை யோசித்துக் கொள்ளுங்கள். விக்கிரமசிங்கபுரம் தூய மேரி உயர்நிலைப்பள்ளியில் எனது எட்டாம் வகுப்பு ஆசிரியராக இருந்த சடகோபன் ஐயாவை கடந்த மூன்று ஆண்டுகள் தேடலுக்குப் பிறகு, நேற்று சந்திக்கும் பெரும் வாய்ப்பு எனக்கு அமைந்தது.
திருவரங்கத்தில் அரங்கனின் தரிசனம் முடித்துக்கொண்டு வழக்கம்போல பிரேமா நந்தகுமாரை சந்தித்தேன். எனது எட்டாம் வகுப்பு ஆசிரியர் தன் மூத்த மகனுடன் திருவரங்கத்தில்  வசித்து வருகிறார் என்பதைக் கேள்விப்பட்டது முதல், ஒவ்வொரு முறை திருச்சிக்குச் செல்லும்போதும் அவர் இருக்கும் இடம் குறித்த தேடலை மேற்கொள்வது வழக்கமாகிவிட்டது. எங்களது திருவரங்க நிருபர் ராஜசேகரன் சலிக்காமல் சல்லடை போட்டு சடகோபன் ஐயாவை  தேடிக் கொண்டிருந்தார். கடைசியில் இப்போது "சடகோபாச்சாரியார்' என்று அழைக்கப்படும்  அன்றைய "சடகோபன் சார்' வசிக்கும் இடத்தைக் கண்டுபிடித்துவிட்டார். 
ஆசிரியரை தேடிச் சென்று பார்ப்பதில் மாணவனுக்குக் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சியைவிட,  தன்னைத் தேடி வரும் மாணவனைப் பார்க்கும்போது  அவருக்கு ஏற்படும் மகிழ்ச்சி பல மடங்கு அதிகம் என்பதை 90  வயது சடகோபன் ஐயாவை சந்திக்கும்போது உணர்ந்து நெகிழ்ந்தேன். என்னையும் எனது தந்தையையும் கூட  ஞாபகம் வைத்துக் கொண்டிருக்கும் அவரது நினைவாற்றல் என்னை வியப்பில் ஆழ்த்தியது.
எனக்குத் தமிழும் கணிதமும் பாடமெடுத்த ஆசிரியர்.  அவர் கற்றுத்தந்த தமிழும் மறக்கவில்லை; எனது  வருங்காலம் குறித்த அவரது கணக்கும் தவறவில்லை.  நெடுஞ்சாண்கிடையாக விழுந்து வணங்கி ஆசி பெற்றபோது அந்த 90 வயது ஆசான் சொன்ன வார்த்தைகள் இவை - ""நான் சதமடிக்கும்போது ஆசீர்வாதம் வாங்க, தவறாமல் நீ வரவேண்டும்!''


நவீன தமிழ் இலக்கியம் பற்றி ந.பிச்சமூர்த்தியை அகற்றி நிறுத்திவிட்டு 
எழுதிவிட முடியாது. புதுக்கவிதையின் நதிமூலம் ந.பிச்சமூர்த்தி என்றுதான் கூற வேண்டும். தமிழில் வெளிவந்த  முதல் புதுக்கவிதைத் தொகுப்பு அவருடையது.  புதுக்கவிதை என்கிற கவிதை பாணியை தமிழில் முதன்முதலில் அறிமுகப்படுத்திய பெருமைக்குரியவர்கள் ந.பிச்சமூர்த்தியும், கு.ப.ராஜகோபாலனும்.
புதுக்கவிதையின் நதிமூலம் என்று ந.பிச்சமூர்த்தியை குறுக்கிவிட முடியாது. அகவை 70-ஐ 
கடந்து அவர் மறையும் காலம் வரை புதுக்கவிதையை அடுத்தடுத்த கட்டத்துக்கு ஏற்றதாகப் பக்குவப்படுத்தும் படைப்புகளை அவர் படைத்துக்கொண்டிருந்தார். புதுக்கவிதையுடன் நின்று விடாமல் சிறு கதைகளிலும் தடம் பதித்தவர் அவர். சிறுகதைகளிலும் பல புதிய உத்திகளைக் கையாண்ட பெருமைக்குரியவர். புதுக்கவிதை, சிறுகதை என்று 
நின்றுவிடாமல் கட்டுரை இலக்கியத்திலும் புதிய ஒளி பாய்ச்சிய பெருமை 
அவருக்குண்டு. 
மணிக்கொடி, கலா மோகினி, கிராம ஊழியன், சிவாஜி உள்ளிட்ட இதழ்களில் ந.பிச்சமூர்த்தி பல கட்டுரைகளை எழுதியிருக்கிறார். "தினமணி'யில் 
வ.ராமசாமி ஐயங்கார் (வ.ரா) நடைச் சித்திரங்கள் என்று ஒரு வித்தியாசமான தமிழ் உரைநடை உத்தியை அறிமுகப்படுத்தினார் என்றால், ந.பிச்சமூர்த்தி அதை அடுத்த கட்டத்துக்கு இட்டுச் சென்று புது மெருகேற்றினார். 
"பிக்ஷý'  என்ற புனைப்
பெயரில் ந.பிச்சமூர்த்தி "மன நிழல்' என்ற தலைப்பில் கட்டுரைகள் எழுதி வந்தார். கட்டுரையின் அடிப்படை இலக்கணத்தில் அவை அமைந்திருந்தாலும், ஒரு புதுமைப் பாங்கை 
அவற்றில் காண முடிகிறது. மன
 ஓட்டங்களையும், இயற்கை வர்ணனைகளையும், தத்துவ நோக்கையும், கதை அம்சத்தையும்  ஒன்று கலந்து புதியதொரு பாணிக்கு "மன நிழல்' வழிகோலுகிறது. ந.பிச்சமூர்த்தி தான் வாழ்ந்தபோதே அந்தக் கட்டுரைகளின் தொகுப்பை  வெளியிட வேண்டும் என்று விரும்பினார். ஆனால் நிறைவேறவில்லை. 
அவர் டிசம்பர் 1976-இல் மறைந்த சில மாதங்களில்,  "மன நிழல்' கட்டுரைத் தொகுப்பின் முதல் பதிப்பு 1977-ஆம் ஆண்டு வெளிவந்தது. 2017-இல் 40-ஆம் ஆண்டு நினைவுப் பதிப்பாக  "மன நிழல்' மீண்டும்  வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது. 32 கட்டுரைகளை உள்ளடக்கிய "மன நிழல்'  தமிழ் இலக்கியத்தில் ஆர்வமுள்ள ஒருவர் படித்திருக்க வேண்டிய குறிப்பிடத்தக்க புத்தகங்களில் ஒன்று.


மக்களவைத் தேர்தல் அறிவிக்கப்பட்டிருக்கும் நிலையில் தமிழகத்திலுள்ள "தினமணி'யின் எல்லாப் பதிப்புகளுக்கும் சென்று கள நிலவரத்தைத் தெரிந்துகொள்ள பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். தேர்தல் செய்திகள் வெளியிடுவது குறித்து வழிகாட்டுதல் வழங்கவும், நிருபர்களிடமிருந்து கள நில
வரம் குறித்து தெரிந்துகொள்ளவும் திருச்சியில் நேற்று ஆசிரியர் குழுவின் கூட்டம் நடந்தது. அப்போது திருச்சி பதிப்பில் முதுநிலை உதவி ஆசிரியராக இருக்கும் இளவல் ஆறுமுகம் "வாரம்தோறும் வாலி' கவிதைத் தொகுப்பை அன்பளிப்பாகத் தந்தார். நடைபெறும் தேர்தலுக்கும் 
அதிலிருந்த கவிதைக்கும் தொடர்பு இருப்பதால் அதையே இந்த வாரத்தின் கவிதையாக்குகிறேன். 
கட்சிகளுக்குத் தேவை 
கூட்டு; 
கூட்டுக்குத் தேவை
சீட்டு;
சீட்டுக்குத் தேவை
ஓட்டு;
ஓட்டுக்குத் தேவை
நோட்டு!
தொன்னைக்கு நெய்யா
நெய்க்குத் தொன்னையா
எதற்கு எது ஆதாரம்?
ஏலாது சொல்ல ஆராலும்!
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/24/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3119817.html
3119803 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பத்துப்பாட்டு:  உ.வே.சா. கூறும் அரிய தகவல்! முதுமுனைவர் குடவாயில் பாலசுப்ரமணியன் DIN Sunday, March 24, 2019 03:31 AM +0530 தஞ்சையில் தன் வீட்டையே நூலகமாக மாற்றி தமிழுக்கு அருந்தொண்டாற்றி வருகின்றார் "சேக்கிழார் அடிப்பொடி' தி.ந. இராமச்சந்திரன். அவருடைய இல்லத்தில் ஒவ்வொரு நாள் மாலையிலும் இக்கட்டுரை ஆசிரியரும், உ.வே.சா.வின் வரலாறு பற்றிய ஆய்வில் தோய்ந்தவரான இரா. சுப்பராயலுவும் கலந்துரையாடல் செய்வது வழக்கம். ஒரு நாள் அப்பெரியவர் முன்பு உரையாடிக் கொண்டிருக்கும்போது, ""தமிழ்த் தாத்தா உ.வே. சாமிநாதையர் பிறந்திராவிட்டால் சங்கத் தமிழ் நூல்களான பத்துப்பாட்டில் ஆறு நூல்கள் தமிழுலகுக்குக் கிடைக்காமலேயே போயிருக்கும்'' என்றார் அவர்.
எங்களுக்கு அவர் கூற்று வியப்பாக இருந்தது. நாங்கள் சொன்னோம், "அவர் அரும்பாடுபட்டு தமிழ்நாட்டில் பல இடங்களில் இருந்த சுவடிகளைச் சேகரித்துத்தானே பதிப்பித்தார். அவர் பிறக்கவில்லை என்றாலும் சுவடிகள் இருக்கத்தானே செய்யும்' என்றோம். உடனே அவர், சேக்கிழாரடிப்பொடி இல்லத்து நூலகத்திலிருந்த உ.வே.சா. பதிப்பித்த "பத்துப்பாட்டு மூலமும் உரையும்' என்ற நூலை எடுத்து ஐயரவர்கள் பதிவு செய்துள்ள ஒரு செய்தியினைப் படித்துக் காட்டினார். அதனைக் கேட்டு வியந்தோம்! 
எத்தனையோ முறை "பத்துப்பாட்டு மூலமும் உரையும்' எனும் அந்நூலை ஆய்வுப்பணிகளுக்காகப் படித்துக் குறிப்புகளை எல்லாம் எடுத்துள்ளோம். நாம் அவர் கூறும் பதிப்பு வரலாற்றை முழுமையாகப் படிக்கவில்லையே என பலமுறை வருந்தினோம். சுப்பராயலுவுக்கு நன்றி சொன்னோம்.
தமிழுக்குச் செம்மொழி எனும் உயரிய தகுதிப்பாட்டினை முதற்கண் அளிப்பது பத்துப்பாட்டு எனும் பத்து நூல்களும், எட்டுத்தொகை எனும் எட்டு நூல்களும், தொல்காப்பியமும், திருக்குறளும்தாம். பத்துப்பாட்டு எனும் சங்கத் தமிழ் நூல் வரிசையில், 1. திருமுருகாற்றுப்படை, 2. பொருநராற்றுப்படை, 3. சிறுபாணாற்றுப்படை, 4. பெரும்பாணாற்றுப்படை, 5. முல்லைப்பாட்டு, 6. மதுரைக்காஞ்சி, 7. நெடுநல்வாடை, 8. குறிஞ்சிப்பாட்டு, 9. பட்டினப்பாலை, 10. மலைபடுகடாம் ஆகிய பத்து நூல்களையும் ஒரு தொகுப்பாக்கியுள்ளனர். 
அதற்கு நச்சினார்க்கினியர் என்பவர் உரை செய்திருக்கிறார். அந்த உரைநூல் தமிழகத்தில் அரிதாக ஓரிருவரிடம் மட்டுமே இருந்திருக்கிறது. பத்துப்பாட்டின் பத்து நூல்களில் முதல் நூலாகக் குறிக்கப்பெறும் திருமுருகாற்றுப்படை எனும் நூலின் மூலப் பாடல்கள் அடங்கிய சுவடி பலரிடம் இருந்ததை ஐயரவர் கண்டார். ஆனால், நச்சினார்க்கினியர் உரை சிறப்புப் பாயிரத்தில் குறிக்கப்பெற்றுள்ள, "சான்றோருரைத்த தண்டமிழ்த் தெரியல் ஒரு பதுபாட்டும்' என்ற குறிப்பின் அடிப்படையில், முருகாற்றுப்படை நீங்கலாக மற்ற ஒன்பது நூல்களின் மூலப் பாடல்களின் சுவடிகள் கிடைக்குமா? என ஐயரவர்கள் தேட முற்பட்டார். கிடைத்த நச்சினார்க்கினியர் உரையில் பாடல்களுக்கு உரிய உரை மட்டுமே காணப்பெற்றன. அவை மூலப் பாடல்களின் அடிகளையும், சொற்கோவைகளையும் முன்னுக்கும் பின்னுக்குமாக மாற்றி மாற்றி உரைகூறப்பெற்றவை என்பதால், மூலப் பாடல்களை அறிய இயலாத நிலை இருந்தது.
திருமுருகாற்றுப்படை முருகப்பெருமான் குறித்த பாராயண நூல் என்பதால் பலரிடம் மூலச்சுவடிகள் இருந்தன. தமிழ்நாடு முழுவதும் அலைந்து அலைந்து மற்ற ஒன்பது நூல்களையும் தேட முற்பட்டார். 1883-ஆம் ஆண்டு முதல் இப்பணி அவரால் மேற்கொள்ளப்பெற்றது. எங்கும் அவருக்கு ஒன்பது நூல்களின் மூலப்பிரதி கிடைக்கவில்லை. ஐயரவர்களின் ஆசான் மகாவித்துவான் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளையிடம் இருந்த ஏட்டுச்சுவடிகளுள் ஒன்றில் "பொருநராற்றுப்படை' என்ற பெயர் இருந்ததை அறிந்தார். 
அதனை எடுத்துப் படிக்கும்போது, சீவகசிந்தாமணி உரையில் அப்பொருநராற்றுப்படையின் சில பகுதிகளும், மதுரைக்காஞ்சி வரை உள்ள சில பகுதிகளும் மேற்கோள்களாகக் காட்டப் பெற்றிருப்பதைக் கண்டார். அவற்றை எல்லாம் குறித்துக்கொண்ட ஐயரவர்கள், வேலூர் குமாரசாமி ஐயர் என்பவரிடம் இருந்து ஓர் ஏட்டுச் சுவடியைப் பெற்றார். அதில் பொருநராற்றுப்படை முதல் மலைபடுகடாம் வரை உள்ள நூல்களின் நச்சினார்க்கினியரின் உரை மட்டுமே இருந்தன. மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளையின் சுவடியிலும் மூலப்பாடல்கள் கிடைக்கவில்லை.
எனவே, கிடைத்த இரண்டு சுவடிகளிலிருந்தும் திரட்டிய மூலப் பாடல்களின் சொற்களை இயன்றவரை எடுத்துத் தொகுத்து, பாடல்களை வரையரை செய்து, மூலப்பாடல்களை மீட்டுக்கொண்டு வந்தார். இதுபற்றி ஐயரவர்கள் கூறும்போது, ""முற்கூறிய இரண்டு பிரதிகளிலும் உரைக்கு முன்னம் சிறிது சிறிது ஒரு மொழியும் தொடர்மொழியுமாக அமைந்திருந்த மூல பதங்களையே இணைத்து எனது சிற்றறிவிற்கு எட்டிய மட்டும் அடி வரையறை செய்து அவ்வொன்பது பாட்டையும் எழுதிக் கொண்டேன்; உரையாசிரியர்களால் இவற்றிலிருந்து பழைய இலக்கிய - இலக்கண உரைகளில் மேற்கோளாக எழுதப்பட்டவற்றுள் கிடைத்த சில பகுதிகள் இவற்றின் மூலங்களை இணைக்குங் காலத்துப் பேருதவியாக இருந்தன. இவ்வாறு உரையிலிருந்து மூலங்களைக் கண்டுபிடித்துத் தொகுத்தது அளவிறந்த துன்பத்தை உண்டாக்கிவிட்டது''  என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.
இவ்வாறு ஐயரவர்கள் ஒன்பது நூல்களையும் உரையிலிருந்து மீட்டுருவாக்கம் செய்த பின்பு அவருக்கு ஆறுமுக மங்கலத்திலிருந்து ஓர் ஏட்டுச்சுவடி பிரதி மூலமும், பொருநராற்றுப்படை மூலமும், சென்னை கீழ்த்திசை சுவடிகள் நூலகத்திலிருந்து பெரும்பாணாற்றுப்படை, முல்லைப்பாட்டு மூலமும் கிடைத்தன. அவை ஐயரவர்கள் மீட்டுருவாக்கம் செய்த மூலத்தையே ஒத்து இருந்தன. பின்னர் குறிஞ்சிப்பாட்டு ஏட்டுச் சுவடியில் கிடைக்காது விட்டுப்போன சில அடிகளை அரும்பாடுபட்டு தருமபுரஆதீன மடத்தில் கிடைத்த ஒற்றையேட்டுச் சுவடியிலிருந்து கண்டுபிடித்து மூலத்தை நிறைவு செய்தார்.
திருமுருகாற்றுப்படை, பொருநராற்றுப்படை, பெரும்பாணாற்றுப்படை, முல்லைப்பாட்டு ஆகிய நான்கு மூல பாடல்கள் உள்ள சுவடிகளைத் தவிர, இன்றுவரை மற்ற ஆறு நூல்களின் மூல ஓலைச்சுவடிகள் கிடைக்கவில்லை. மதுரையாசிரியர் பரத்துவாசி நச்சினார்க்கினியர் உரை மட்டும் கிடைக்காது போயிருக்குமானால், மேற்குறித்த ஆறு நூல்களையும் தமிழகம் இழந்திருக்கும். உ.வே.சா. பிறந்திருக்காவிட்டால் பத்துப்பாட்டு எனும் அருந்தமிழை தமிழகம் இழந்திருக்கும்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/24/பத்துப்பாட்டு--உவேசா-கூறும்-அரிய-தகவல்-3119803.html
3119792 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி வேற்றுமையில் ஒற்றுமை! -முனைவர்  பா. நாகலட்சுமி DIN Sunday, March 24, 2019 03:28 AM +0530 "வேற்றுமையில் ஒற்றுமை' (மய்ண்ற்ஹ் ண்ய் ஈண்ஸ்ங்ழ்ள்ண்ற்ஹ்) என்பது இந்தியத் திருநாட்டின் தனித்தன்மை; இந்தியத் திருநாட்டின் சிறப்பியல்பு. இச்சிறப்பியல்பு இலக்கியங்களிலும் உண்டு. மொழிகள் வேறுபடலாம்; ஆயினும், வேறுபட்ட மொழிகளில் தோன்றிய வெவ்வேறு இலக்கியங்களுக்கிடையே எத்தனையோ ஒற்றுமைக் கூறுகளைக் காணமுடிகின்றது. அவ்வகையில், கடியலூர் உருத்திரங்கண்ணனார் பாடிய பட்டினப்பாலையின் சில அடிகளும், சஃபோ  (நஹல்ல்ட்ர்) என்கிற கிரேக்கக் கவிஞரின் பாடலடிகளும் பெற்றுள்ள ஒற்றுமை நயம் நம் உள்ளத்தை மகிழ்விக்கிறது.

பட்டினப்பாலையில், பாலைத்திணைக்குரிய "செலவழுங்குதல்' எனும் துறையில் அமைந்த இப்பாட்டு, கரிகால் பெருவளத்தானின் சிறப்பினைப் பாடுகின்றது. காவிரிப்பூம்பட்டினச் சிறப்பை ஆசிரியர் அற்புதமாக எடுத்துரைக்கிறார். அங்கு, "வான்  பொய்ப்பினும் தான் பொய்யாக்' காவிரி உண்டு; கழனி வளம் உண்டு; இயற்கை நலம் உண்டு; வணிகச் சிறப்பு உண்டு. "சோறு ஆக்கிய கொழுங்கஞ்சி ஆறுபோல' வழிந்தோடும். 

அந்நகரின் சிறப்பு சொல்லில் அடங்குமோ? தட்டுப்பாடின்றி எப்பொருளும் கிடைக்கும் சிறப்புடைய காவிரிப்பூம்பட்டினமே கிடைப்பதாக இருந்தாலும் என் தலைவியைப் பிரிந்து செல்லேன் எனத் தன் நெஞ்சுக்குக் கூறுகிறான் தலைவன்.

""முட்டாச் சிறப்பின் பட்டினம் பெறினும்
வாரிருங் கூந்தல் வயங்கிழை ஒழிய
வாரேன் வாழிய நெஞ்சே''         (218-220)


கிரேக்கக் கவிஞர் குழந்தைச் செல்வத்தைப் பற்றிப் பாடுகிறார். லெஸ்பாஸ் (கங்ள்க்ஷர்ள்) என்பது கிரேக்கப் பெருநகரங்களுள் ஒன்று. இந்நகரம் சீரும் சிறப்புமிக்க நகரம்; செல்வச் செழிப்புமிக்க நகரம். 
""இந்நகரமே கிடைப்பதாக இருந்தாலும், தான் பெற்ற மழலைச் செல்வத்தை - அந்த அழகுப் 
பெட்டகத்தை - அந்தத் தங்க மலரைப் பிறருக்குத் தருவதற்கு சம்மதிக்க மாட்டேன்'' எனப் பாடுகிறார் கவிஞர்.

The golden flower
For whom I won't exchange
All the lovely Lesbos

என்பன அவரது கவிதை வரிகள். நம் சங்கத் தமிழ்ப் புலவர் அன்பிற்குரிய காதலியைப் பிரிய ஒருப்படேன் என்கிறார்; கிரேக்கக் கவிஞரோ பாசத்திற்குரிய மழலையைப் பிரிய ஒருப்படேன் என்கிறார். என்னே ஒரு கருத்தொற்றுமை! என்னே ஓர் உணர்வொற்றுமை! அதிலும் இருவருமே அவரவர் நாட்டில் உள்ள சிறப்பிற்குரிய நகரமே கிடைப்பதாக இருந்தாலும் நேசத்திற்குரியவரைப் பிரியும் செயலுக்கு இசைய மாட்டோம் என்று கூறியிருப்பது எண்ணத்தக்கது.

இடம், மொழி, மதம், இனம் வேறுபடலாம். ஆனால், இதயம் ஒன்றுதான்; அந்த இதயத்தில் எழும் உணர்வு ஒன்றுதான். பட்டினப்பாலையும், கிரேக்கக் கவிஞர் பாடலும் முறையே காதல் நேசத்தையும், குழந்தைப் பாசத்தையும் பேசுகின்றன. 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/24/வேற்றுமையில்-ஒற்றுமை-3119792.html
3119784 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அறமா? வீரமா? சாபமா? -முனைவர். கா.காளிதாஸ் DIN Sunday, March 24, 2019 03:26 AM +0530 தமிழருடைய வாழ்வியல் முறை எப்போதும் அறத்தோடும் வீரத்தோடும் தொடர்புடையது. இளையோராகட்டும் முதியோரா கட்டும் தமிழ் மக்கள் தம் மரபிலே ஊறிய உணர்வுகளாய்த் திகழ்கிறது அறமும், வீரமும்.  இதனைப் புறநானூற்றுப் பாடல் வழி  அறியலாம். அகவை ஆகுங்காலம் அறம் செய்ய இயலாது என்பதை வலியுறுத்தி, இளமையிலேயே அறஞ்செய்க என்கிறது இப்பாடல்.
"இனி நினைந்து இரக்கம் ஆகின்று திணிமணல்
செய்வுறு பாவைக்குக் கொய்பூத் தைஇத்
தண்கயம் ஆடும் மகளிரோடு கைபிணைந்து 
தழுவுவழித் தழீஇ தூங்குவழித் தூங்கி
மறைஎனல் அறியா மாயமில் ஆயமொடு
உயர்சினை மருதத் துறை உறத்தாழ்ந்து
நீர்நணிப் படிகோடு ஏறிச் சீர்மிக 
கரையவர் மருள திரையகம் பிதிர
நெடுநீர்க் குட்டத்துத் துடுமெனப் பாய்ந்து
குளித்து மணற் கொண்ட கல்லா இளமை,
அளிதோ தானே! யாண்டுஉண்டு கொல்லோ,
தொடித்தலை விழுத்தண்டு ஊன்றி நடுக்குற்று
இரும்பிடை மிடைந்த சில சொல்
பெரு மூதாளரேம் ஆகிய எமக்கே?'     (புறம் -243)
அறம் செய்ய இயலாத கையறு நிலையை இப்பாடல் உணர்த்துகின்றது. அதாவது, குளம், குட்டைகளில்; ஏரி, நீர்நிலைகளில் குளிப்பவர்கள் நன்றிக் கடனாக அந்நீரில் மூழ்கி அடியில் கிடக்கும் மணலை ஒரு கை அளவு அள்ளிவந்து கரையில் கொட்டுவர். இவ்வாறு அவ்வூரிலுள்ளோர் அனைவரும் செய்ய, அக்குளம் ஆழமானதாய் நீர் நிரம்பியதாய் எப்போதும் திகழும். 
மேற்கண்ட பாடலின் கருத்தாவது: "இப்போது நினைத்தாலும் என் நிலைமை இரங்கத்தக்கதே! நான் சிறுவனாக இருந்தபொழுது நிறைய மணல்களைக் குவித்து, பாவை செய்து பூக்களைக் கொய்து வந்து அப் பாவைக்குச் சூட்டி, குளிர்ச்சி மிக்க அந் நீர்நிலையில் இளம் பெண்களுடன் கைகோத்துக்கொண்டு ஆடி ஓடி விளையாடினோம். கரையிலுள்ள வளைந்த மருத மரத்தின் கிளையில் ஏறி, கரையிலிருப்பவர்கள் கண்டுவியப்ப, நீர் அலைகள் நிரம்பி எழ, "திடு' மென்ற ஒலி எழத் துடுமெனப் பாய்ந்து அடிவரை சென்று கை நிறைய மணலை அள்ளிக்கொண்டு வந்து கரையில் போடுவோம். நான் முந்தி நீ முந்தி எனும் அந்த வீர விளையாட்டிலே இருந்த அறமும், வீரமும் இன்று எங்கு போனதோ தெரியவில்லை? தண்டூன்றித் தடுமாறி, நாக்குழறி இடையிடையே இருமிக்கொண்டு பேசும் இம் முது அகவையில் என் நிலையைக் காணின் மிக்க வருந்தி இரங்கத்தக்கதாய் உள்ளதே!' என்கிறார் புலவர்.
குளத்தில் மண்ணெடுத்துக் கரையில் போடுவது அச்சிறுவர்கள் அறியாத மரபு வழி அறமாகும். ஆனால், இத்தமிழ்ப் பண்பாட்டின் அறவழி வந்த நாம், சுயநலப் பேய்களாய் மாறி, குளங்களில் குப்பைகளைக் கொட்டி, நீர்நிலைகளை அசுத்தம் செய்தல்லவோ வருகின்றோம்?  இதுவா அறம்? நம் முன்னோர் ஒருவேளை சோற்றை உண்டு, பசியாறி, நீண்ட நெடிய, ஆழமான  நீர் நிலைகளை உண்டாக்கினார்கள். இதை நாம் கல்வெட்டுகளில், ஆவணங்களில் காண்கிறோம். இதுவல்லவோ அறம்! இதுவல்லவோ வீரம்? இனியேனும் நீர் நிலைகளைக் காப்போம்! 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/24/அறமா-வீரமா-சாபமா-3119784.html
3119781 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, March 24, 2019 03:25 AM +0530  

செந்நீரார் போன்று சிதைய மதிப்பார்க்கும்
பொய்ந்நீரார் போன்று பொருளை முடிப்பார்க்கும்
அந்நீர் அவரவர்க்குத் தக்காங் கொழுகுபவே
வெந்நீரின் தண்ணீர் தெளித்து.       (பா-90)


செம்மையான நீர்மையுடையாரைப் போன்று தோன்றி உள்ளத்தில் தங்காரியம் சிதையுமாறு நினைக்கின்றவர்களுக்கும், பொய்ம்மையான நீர்மையுடையாரைப் போன்று தோன்றி தாம் நினைத்த செயலை முடிக்கின்ற உள்ளமுடையார்க்கும், மிக்க வெம்மையான நீரில் குளிர்ந்த நீரை அளாவிப் பயன்படுத்திக் கொள்ளல்போல,  அந்த இயல்பினை உடைய அவரவர்களுக்குத் தகுந்த வண்ணம், ஒழுகுவார்கள் காரியத்திற் கண்ணுடையார்.

"வெந்நீரில் தண்ணீர் தெளித்து' என்பது பழமொழி.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/24/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3119781.html
3115441 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சங்க இலக்கியமும் நால்வேதமும்! DIN DIN Sunday, March 17, 2019 03:28 AM +0530 நான்கு வேதங்கள் என்பது வடமொழி மற்றும் ஆரியர்களுக்கு உரியது என்றும், தமிழர்களுக்கும், தமிழுக்கும் தொடர்பற்றது என்றும் கருத்து உள்ளது. நமது இலக்கியம் மற்றும் புராணங்களை உற்று நோக்கும்பொழுது அதில் காணக்கிடைக்கும் தகவல்கள் வேறுவிதமான கருத்தை முன் வைக்கின்றன.
 தமிழகத்தின் வரலாறு, பண்பாடு இவற்றை எடுத்தியம்பும் சங்க நூல்களில் பதிற்றுப்பத்தும், புறநானூறும் காட்டும் தகவல்கள் ஒரு தெளிவான பார்வையை ஏற்படுத்துகின்றன. பதிற்றுப்பத்து இலக்கியம் தமிழகத்தின் எல்லைகள் பற்றிக்கூறும்பொழுது, "வடதிசை எல்லாம் இமயம் ஆக' என்கிறது. அதாவது, வடக்கு எல்லை இமயம் என்று கூறுகிறது. இப்படிக் கூறும் அதே நூல் குமரிக்கண்டம் பற்றிப் பேசும்பொழுதும் அதன் வடக்கு எல்லை இமயம் (ஆரியர் துவன்றியபேரிசை இமயம் / தென்னம்குமரியோடு ஆயிடை) என்றே குறிப்பிடுகிறது.
 இப்படி இமயத்தைத் தன்னுள் கொண்டதாகவே சங்க இலக்கியம் தமிழகத்தைக் காட்டுகிறது. இமயம் நமக்கானதாய் இருந்தபொழுது வேதம் மட்டும் வேறுபட்டது என்று எப்படி ஒதுக்க முடியும்? தொல்காப்பியத்தின் சிறப்புப் பாயிரத்தின் முதல் செய்யுளில், "அறங்கரை நாவின் நான்மறை முற்றிய / அதங்கோட்டு ஆசாற்கு அரில்தபத் தெரிந்து' என்று நான்மறை பற்றிய செய்தி உள்ளது.
 அதாவது, நான்கு வேதங்களை முற்றிலும் அறிந்த அறம் பேசும் அதங்கோடு என்னும் ஊரில் இருக்கும் ஆசிரியரிடம் முதலில் தொல்காப்பியத்தைப் படித்துக்காட்டிய பின்னரே அதனை அரங்கேற்றம் செய்ததாகக் கூறுகிறது தொல்காப்பியம்.
 பெருஞ்சோற்று உதியன் சேரலாதன் பாரதப் போரில் வீரர்களுக்குச் சோறிட்டான் என்று புறநானூறு (புறம்-2 ) கூறுகிறது.
 தமிழ் இலக்கியத்தின் வேர்கள், நம் நிலப்பரப்பு, வரலாற்றின் காலம் இவற்றின் ஆழ அகலங்களைச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கின்றன. அதே நேரத்தில், பத்ம புராணம், மச்சபுராணம் போன்ற புராணங்கள் நமது பழந்தமிழ் ஊர்களைக் களமாகக்கொண்டு அமைந்துள்ளன. திருப்பரங்குன்றம், மதுரை முதலிய ஊர்கள் பற்றி அவை பேசுகின்றன. இவற்றை எல்லாம் மனத்தில் கொண்டு பார்த்தால் வேதம் பற்றிய கருத்திலும் சற்று தெளிவு ஏற்படும்.
 புறநானூற்றின் பல பாடல்களில் வேதம் பற்றிய குறிப்புகள் கிடைக்கின்றன. இறைவணக்கச் செய்யுளான முதல் பாடலிலேயே சிவபெருமானைப் பற்றிப் பாடுகிறார் பெருந்தேவனார். சிவனை வர்ணிக்கும் புலவர், வேதம் உணர்ந்த அந்தணர்கள் சிவனைத் தொழுது ஏத்துவார்கள் (கறைமிடறுஅணியலும்அணிந்தன்று; அக்கறை / மறைநவில்அந்தணர் நுவலவும்படுமே) என்கின்றார்.
 பெருஞ்சோற்று உதியன் சேரலாதனை வாழ்த்தும் புலவர் முரஞ்சியூர் முடிநாகராயர், "பால் புளித்தாலும், பகல் இருளானாலும் நான்கு வேதங்களின் நெறிமுறை மாறினாலும் திரிபில்லாச் சுற்றத்தாருடன் நீ வாழ்வாயாக' என்கிறார்.
 "பாஅல் புளிப்பினும் பகல் இருளினும்
 நாஅல் வேத நெறிதிரியினும்
 திரியாச் சுற்றமொடு முழுது சேண்விளங்கி' (புறம்-2)
 இப்பாடலில் நால்வேதம் பற்றி மட்டும் புலவர் குறிப்புத் தரவில்லை. அந்தணர் வளர்க்கும் வேள்வித் தீ பற்றியும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
 "நடுக்கின்றி நிலியரோ அத்தை; அடுக்கத்துச்
 சிறுதலை நவ்விப்பெருங்கண் மாப்பிணை,
 அந்தி அந்தணர் அருங்கடன் இறுக்கும்
 முத்தீ விளக்கிற்றுஞ்சும் பொற்கோட்டு
 இமயமும்,பொதியமும் போன்றே' (புறம்-2 )
 "இமயம், பொதியம் ஆகிய மலை அடுக்கத்தில் அந்தணர் வளர்க்கும் முத்தீ விளக்கொளியில் நவ்வி-மான்கள் உறங்குவது போல அச்சமின்றி உன் மக்கள்-சுற்றம் நிலை கொள்வதாகுக' என்கிறார். இப்பாடல் வேதம் மற்றும் ஆரியக் கருத்துகள் பற்றிய தெளிவைத் தருகிறது. இதேபோல,
 "... ... ... நால் வேதத்து
 அருஞ் சீர்த்திப்பெருங் கண்ணுறை
 நெய்ம் மலி ஆவுதிபொங்கப், பன்மாண்
 வீயாச் சிறப்பின் வேள்வி முற்றி' (புறம் -15)
 "முழவினை முழக்கிக்கொண்டு உன்னைப் பாடும் பாடினியின் வஞ்சிப் பாடலை விரும்பும் வலிமை மிக்கவனே! நால்வேத சிறப்புமிக்க, குழியில் நெய் ஊற்றி, ஆவி பொங்க வேள்வி செய்து, தூண் நட்டுச் சிறப்பெய்தியவனே' எனக் கபிலர், சேரமான் செல்வக்கடுங்கோ வாழியாதனை வாழ்த்துகின்றார். இங்கும் வேதம் மற்றும் வேள்வி பற்றிய குறிப்பைக் காண்கிறோம்.
 "பணியியர் அத்தைநின் குடையே; முனிவர்
 முக்கண் செல்வர் நகர்வலஞ் செயற்கே
 இறைஞ்சுக, பெருமநின் சென்னி; சிறந்த
 நான்மறை முனிவர் ஏந்துகை எதிரே' (புறம்-5)
 அதாவது, "நகர்வலம் வரும் முக்கண்ணரான சிவபெருமான் முன் மட்டுமே உன் குடை தாழ்வு கொள்ளட்டும், நான்மறைகளை ஓதும் முனிவர்கள் முன் மட்டுமே உன் சிரம் தாழ்த்துவாயாக!' என்று பாண்டியன் பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதி மன்னனை வாழ்த்தும்பொழுது பாடுகிறார் புலவர் காரிகிழார். இவை தவிர, நால்வேதங்கள் பற்றிய குறிப்புகள் பல சங்க இலக்கியங்களில் காணப்படுகின்றன.
 மொழியை மேன்மை செய்த நம் பெரியோர் ஒரே நிலப்பரப்பில் விளங்கிய இரு வேறுபட்ட தனிச் சிறப்பு வாய்ந்த மொழிகளை அவற்றின் செறிவுமிக்க கருத்துகளை ஒன்றுக்கொன்று பெருமை சேர்க்கும் வகையில் பயன்படுத்தினார்களேயன்றி, எவ்விதக் காழ்ப்புணர்ச்சியும் அவர்களுக்கு இருக்கவில்லை. புறநானூறு நம் பண்பாடு, நாகரிகம், வாழ்வியல் முறை சொல்லும் நூல் எனில், அது சொல்லும் வேதம் பற்றிய செய்திகளும் நம்முடையவைதானே!
 -கோதை ஜோதிலட்சுமி
 
 
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/17/சங்க-இலக்கியமும்-நால்வேதமும்-3115441.html
3115435 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சோழர்களின் வரலாற்று வெற்றிச் சின்னம் DIN DIN Sunday, March 17, 2019 03:27 AM +0530 வீரத்தின் விளைநிலமாகத் தமிழர்களின் கலாசாரத்தைப் பேணிக் காத்து இயற்கை அன்னையின் அருளுடன் அனைத்து கலைகளுக்கும் உயிர் தந்து அரசாட்சி செய்தவர்கள் தஞ்சை மண்ணின் மைந்தர்களான சோழர்கள். அவர்களின் வம்சாவளியில் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் சுடர்மிகு சூரியனாக வந்துதித்துத் தனது அரசாட்சியில் வாழும் மக்களுக்கு வளம் பல நல்கியவன் முதலாம் இராஜாதிராஜ சோழன் ஆவான்.
 இவன் 1048- ஆம் ஆண்டு மேலைச் சாளுக்கியரோடு மூன்று முறை போர் தொடுத்து அதன் நிறைவில் வெற்றியும் பெற்றான். அதன் பின்னர், அவர்களின் தலைநகரான கல்யாணபுரத்தைக் கைப்பற்றி, அங்கிருந்த கலைப் பொக்கிஷமான இரு துவார பாலகர் சிலை படிமங்களை எடுத்து வந்தான்.இவ்வெற்றிச் சின்னங்களான இருதுவார பாலகக் கற்றளிகளை, கும்பகோணத்துக்கு அருகிலுள்ள தாராசுரம் ஐராதீஸ்வரர் திருக்கோயில் மூலவர் கர்ப்பக்கிரகத்தின் வாயிலில் வைத்து அழகுபடுத்தி மகிழ்ந்தான்.
 மாமன்னன் இராஜாதிராஜனின் புகழ் பாடும் இத்துவார பாலகர் படிமம் ஒன்றின் பீடத்தில் "ஸ்வஸ்திஸ்ரீ உடையார் ஸ்ரீ விஜய ராஜேந்திர தேவர் கல்யாணபுரம் எறிந்து கொடுவந்த துவாரபாலகர்' என்று செதுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தப் படிமம் மேலைச் சாளுக்கிய நாட்டு சிற்பியின் கலைத்திறனையும், அவன் தேர்ந்தெடுத்த கல்லின் தன்மையையும் இணைந்து மிளிருகின்றது.
 அஸ்திர சூலத்துடன் கூடிய யாளி முகத்துடன் அமைந்துள்ள கிரீடம் அணிந்து, மிரட்டும் விரிந்த விழிகளுடன், நான்கு கரங்களுடன் சுமார் ஏழு அடி உயரமுள்ள இக்கற்சிலை துவாரபாலகர் வடிவங்கள் செப்புச் சிலைகளில் உள்ளதுபோல் வழவழப்புடனும், நுணுக்கமான கலையுணர்வை வெளிப்படுத்தும் வேலைப்பாடுகளுடன் அற்புதமாக அமைந்துள்ளது.
 - குடந்தை ப.சரவணன்

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/17/சோழர்களின்-வரலாற்று-வெற்றிச்-சின்னம்-3115435.html
3115430 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி திருமணத்திற்கு முன் மருத்துவ ஆய்வு DIN DIN Sunday, March 17, 2019 03:25 AM +0530 மனித வாழ்வில் எல்லாப் பண்பாட்டுக் கூறுகளும் எல்லாக் காலங்களிலும் உண்டு. அவை அவ்வக்கால நிலையில் குறிப்பாகவும் வெளிப்படையாகவும் ஆன்றோர்தம் எழுத்துகளால் உணரப்படும். அந்த வகையில் திருமணத்திற்கான பொருத்தம் பற்றித் தொல்காப்பியர் கூறும் பத்துப் பொருத்தத்தில் தற்காலத்தில் சிலரால் எதிர்பார்க்கப்படும் மருத்துவ ஆய்வு கண்டறிதலைப் பற்றிய குறிப்பு தொல்காப்பியத்தில் உணருமாறுள்ளதைக் காண்போம்.
 ஆண்-பெண் இருவருக்கும் நற்குடிப்பிறப்பு, குடிக்கேற்ற நல்லொழுக்கம், ஆளுமைப் பண்பு, குறிப்பிட்ட ஒத்த வயது, தோற்ற ஒப்புமை, காம நுகர்வுக்கானஅன்பு, அடக்க உணர்வு, அருட்குணம், ஒத்த அறிவுநிலை, செல்வ நிலை ஆகிய பத்தும் ஒத்திருத்தல் வேண்டும் என்கிறார் (மெய்ப்பாட்டியல் 25) தொல்காப்பியர்.
 இந்தப் பத்தின் அடிப்படைச் செயலை ஓரளவு இன்றைய ஜோதிடக்கலை வல்லுநர்கள் பொருள் மாறுபாடில்லாமல் "பத்துப் பொருத்தம்' என்றே கூறுகின்றனர்.
 "பிறப்பே குடிமை ஆண்மை ஆண்டோடு
 உருவு நிறுத்த காமவாயில்
 நிறையே அருளே உணர்வோடு திருஎன
 முறையுறக் கிளந்த ஒப்பினது வகையே!'
 இவற்றுள் "நிறுத்த காமவாயில்' என்ற ஒன்றுதான் திருமணத்திற்கு முன் இரு பாலரிடமும் காணப்பட வேண்டிய மருத்துவ ஆய்வு பற்றியதோ என உணர வேண்டியுள்ளது. "நிறுத்த காமவாயில்' என்பதற்குத் தொல்காப்பிய உரையாசிரியர் இளம்பூரணர், ""நிலைநிறுத்தப்பட்ட புணர்ச்சிக்கான வாயிலாய் ஒருவர் மாட்டு ஒருவருக்கு நிகழும் அன்பு'' என்றார்.
 இங்ஙனம் பொருள் குறிக்க, தொல்காப்பியரின் தொடரே சான்றாக உள்ளது. அவர் "நிறுத்த காமம்' என்பதாக மட்டும் கூறாமல், "காமவாயில்' என நீட்டித்துக் கூறியதில்தான் இது சிந்தனைக்குரியதாகிறது. "வாயில்' என்பது காமத்தைக் கண்டறிதற்கான காரணம் என்று பொருள்படும். ஒத்த அன்புக்கான காரணம் பலவற்றுள் அதாவது தோற்றம், கல்வி போன்ற நிலை, வேலையால் பெறும் ஊதியம் போன்றவை உணரப்படுதலுள் ஒழுக்கம் தவறாதிருந்த உடற்கூறும், தீரா நோய்க் குறிப்புமாகிய நிலைகளை அறிதலும் அவற்றுள் அடங்கும்.
 தீரா நோய் பற்றிப் பின்னர் தெரியவரின் அன்பு வாழ்க்கை வன்பாகிவிடும். அதனினும் ஒழுக்கம் தவறியதான நிலையை உடற்கூறு காட்டிக் கொடுத்துவிடும் என்பதால்தான் மேற்படியான காம நிறுத்த வாயில் என்பதற்கு உரை கண்ட பேராசிரியர் என்னும் உரையாசிரியர், ""பெண்மை வடிவம் ஆண்மை வடிவம் பிறழ்ச்சியின்றியமைந்தவழி அவற்றுமேல் நிகழும் இன்பத்திற்கு வாயிலாகிய அன்பு'' என்றார். மேலும் அவர் தொடர்ந்து கூறுகையில், "இயற்கை அன்பு, முதலில் உடற்கூற்றின் வடிவு பற்றியல்லது தோன்றா'' என்றும் கூறியுள்ளதால், திருமணத்திற்கு முன்னான ஒழுக்கக் குறையிருப்பின் அதனை உடல் காட்டிக் கொடுத்துவிடும் என்பதால், உடற்கான மருத்துவ ஆய்வுக்குறிப்பு உணர வேண்டியதாகிறது.
 ஏனெனில், இக்கருத்து இன்றைய பாலியல் வன்கொடுமை வகையிலும், விளையாட்டாக ஏமாற்ற ஏமாறும் நிலையிலும், ஒழுக்கச் சிதைவுகள் மூடி மறைக்கும் விதமாய் மெல்ல மெல்ல வளர்வதால் இச்சோதனைக்கான ஆய்வு எதிர்பார்ப்புக்குரியதாகிறது. இந்தக் கருத்தாடலின் முழுமையைத் தொல்காப்பியத்திற்குத் தற்காலத்தில் உரைகண்ட தமிழண்ணல் நிறுத்த காமவாயில் என்பதற்குத் "தொல்லாசான் சிந்தித்துச் சொன்ன அரிய கருத்து' என்றதோடு "உடலில் அமைந்த நுகர்வுக்கான கூறுகள்' என்றும் உரை எழுதியுள்ளார்.
 தொல்காப்பியரையே தொல்லாசான் என்ற தமிழண்ணல், "சிந்தித்துச் சொன்ன கருத்து என்னாமல் அரிய கருத்து என்றதால்' எதிர்காலச் சிந்தனையுடன் திருமணத்திற்கு முன்னராக அறிய வேண்டிய மருத்துவத்தை உட்படுத்தித்தான் தொல்காப்பியர் கூறினாரோ எனச் சிந்திக்கத் தூண்டுகிறது. ஏனெனில், இன்றையச் சூழலில் பொறுப்பற்று புறம்புறம் திரியும் நிலை பெருகி வளர்வதால், நிறுத்த காமவாயிலின் தூய்மை கண்டறிய வேண்டிய நிலை, துளிர்ப்புக்குள்ளாகிவிட்டது எனலாம்.
 தொல்காப்பியர் கூறிய பொருத்தங்கள் யாவும் கண்டறியப்பட வேண்டியதாயினும், இந்தக் காமம் நிறுத்த வாயில் என்பதே நேர் சீராய் மனமொத்த, ஐயப்பாடற்ற வாழ்விற்கான அடிப்படை என்பதால், உரையாளர்கள் அனைவரும் ஒருவர் மாட்டு ஒருவருக்கு நிகழும் அன்பு என்பதை வேறு வேறு வகையில் உறுதிப்படுத்தினர்.
 ஆக, காம நிறுத்த வாயிலாக நேர் சீரான அன்பு, ஒத்ததாக அமையவில்லை எனில், மனவிலக்கு வழி மணவிலக்கிற்கு இடம் கொடுத்ததாகிவிடும். அதனால், இல்லறம் நல்லறமாகாததனினும் அல்லறம் ஆகிவிடும் என்பதில் ஐயமில்லை!
 - தமிழாகரர் தெ. முருகசாமி
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/17/திருமணத்திற்கு-முன்-மருத்துவ-ஆய்வு-3115430.html
3115423 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, March 17, 2019 03:24 AM +0530 காய்கறித் தோட்டம் அமைப்பது என்பது சிறு வயது முதலே எனக்கு மிகவும் பிடித்த பொழுதுபோக்கு. சென்னைக்கு வந்தபிறகு மாடித் தோட்டம் அமைப்பதில் எனக்கு வழிகாட்டியாக அமைந்தவர் இயற்கை விஞ்ஞானி ஆர்.எஸ். நாராயணன். ஒருமுறை திண்டுக்கல் போனபோது அவரை நேரில் சந்திக்கச் சென்றிருந்தேன். அவர் தனது வீட்டு மொட்டை மாடியில் அமைத்திருந்த தோட்டத்தைப் பார்த்து, பல புதிய உத்திகளைக் கற்றுக்கொண்டேன். அவரளவுக்கு என்னால் வெற்றிகரமாக மாடித் தோட்டம் அமைக்க முடியாவிட்டாலும், ஓரளவுக்குச் சில காய்கறிகளை மாடித் தோட்டத்தில் பயிரிட்டுப் பலனடைந்திருக்கிறேன் என்பதில் எனக்குச் சற்று ஆறுதல்.
 மாடித் தோட்டம் குறித்து ஆர்.எஸ்.நாராயணன் எழுதியிருக்கும் புத்தகம் "மாடித் தோட்டம் - 77 + வயதினிலே'. கடந்த 40 ஆண்டுகளில் 40-க்கும் மேற்பட்ட நூல்களையும், "தினமணி' நாளிதழில் 1000-க்கும் அதிகமான கட்டுரைகளையும் எழுதியிருக்கும் வேளாண் விஞ்ஞானி ஆர்.எஸ்.நாராயணனின் இந்தப் புத்தகம் மாடித் தோட்டம் அமைத்திருப்பவர்களுக்கும், அமைக்க விரும்புபவர்களுக்கும் ஒரு மிகச் சிறந்த கையேடு.
 யார் வேண்டுமானாலும் உற்சாக மிகுதியால் மாடித் தோட்டம் அமைத்துவிடலாம். ஆனால், அந்தத் தோட்டத்தை முறையாகப் பராமரிப்பதும், அதில் பல்வேறு காய், கனிச் செடிகளைப் பயிரிட்டு அவை பூத்துக் குலுங்கி, காய்த்துப் பலனளிப்பதை அனுபவிப்பதும் அவ்வளவு எளிதல்ல. முதலில் விதைகளை எப்படித் தேர்ந்தெடுப்பது, பயிரிடுவது, பைகளில் எப்படி மண் நிரப்புவது, எப்படிப் பசுமைக் கூரை அமைப்பது என்று பல அரிச்சுவடிப் பாடங்களைக் கற்றுக்கொண்டால் மட்டுமே வெற்றிகரமாக மாடித் தோட்டம் அமைக்க முடியும்.
 கடந்த 10 ஆண்டுகளாக மாடித் தோட்டத்துடன் உறவாடிக் கொண்டிருக்கும் எனக்கேகூட இன்னும் இதுகுறித்த முழுமையான புரிதலோ, வெற்றிகரமான நடைமுறை அனுபவமோ இல்லை எனும்போது, புதிதாக மாடித் தோட்டம் அமைக்க விரும்புபவர்களின் நிலைமை குறித்து நான் சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை.
 மாடித் தோட்டம் அமைப்பவர்களுக்கு ஆர்.எஸ்.நாராயணனைவிடச் சிறந்த வழிகாட்டி வேறு யாரும் இருக்க முடியாது. அவரது "மாடியிலும் தோட்டமிடலாம்' என்கிற 60 பக்கக் கையேட்டின் தாக்கத்தால்தான் தமிழகத்தில் நூற்றுக்கணக்கான நகர விவசாயிகள் தங்கள் வீட்டு மொட்டை மாடியில் தோட்டம் போடத் தொடங்கினார்கள். "மாடியிலும் தோட்டமிடலாம்' ஆரம்பக் கல்வி என்றால், "மாடித் தோட்டம்- 77+ வயதினிலே' மொட்டை மாடியில் தோட்டம் அமைப்பவர்களுக்கான உயர்நிலைக் கல்வி. நகர்ப்புற விவசாயிகளுக்கு இதைவிடச் சிறந்த கையேடு இருக்க முடியாது.
 
 
 ஆசிரியர் கல்கியின் நகைச்சுவை உணர்வு குறித்தும், சுவாரசியமான எழுத்து நடை குறித்தும் சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை. அவர் வாழ்ந்தது 55 ஆண்டுகள்தான் என்றாலும், நூற்றாண்டு காலம் வாழ்ந்தவர்கூட எண்ணிப் பார்க்க முடியாத அளவுக்கு அவர் எழுதிக் குவித்திருக்கிறார். பொன்னியின் செல்வன், சிவகாமியின் சபதம் போன்ற சிரஞ்சீவித்தனம் பெற்ற புதினங்கள் எந்த அளவுக்கு சுவாரசியமோ அதற்குச் சற்றும் குறைவில்லாதவை அவருடைய கட்டுரைகளும், விமர்சனங்களும். ராகி, யமன், குகன், வழிப்போக்கன், கர்நாடகம் என்று ஆசிரியர் கல்கி தனக்குச் சூட்டிக்கொண்ட புனைப்பெயர்கள் ஏராளம்.
 ஆசிரியர் கல்கி ஆனந்த விகடன் இதழில் பணியாற்றியபோது, "ஆசிரியர்' என்று அவரது பெயர் இடம்பெறாவிட்டாலும், "மெய்யாசிரியர்' என்று வாசகர்கள் அவரை அடையாளம் கண்டு கொண்டனர். அப்போது அவர் ஆனந்த விகடனில் எழுதிய பல கட்டுரைகள் நூல் வடிவம் பெறாமல் இருந்தன. அவற்றையெல்லாம் தேடிப் பிடித்து, "கல்கி' ராஜேந்திரனின் வழிகாட்டுதலுடன், "யுகப்புரட்சி' என்கிற பெயரில் தொகுத்து வழங்கியிருக்கிறார் சுப்ர.பாலன். கல்கியின் 20 கட்டுரைகள் அடங்கிய "யுகப்புரட்சி' என்கிற புத்தகம் அவரது இன்னொரு பரிமாணத்தை நமக்கு அடையாளம் காட்டுகிறது. கோபுலு, மாலி ஆகியோரின் ஓவியங்களுடன் தொகுக்கப்பட்டிருக்கும் "யுகப்புரட்சி' கட்டுரைத் தொகுப்பு, ஒரு வித்தியாசமான முயற்சி.
 "யுகப்புரட்சி' தொகுப்பில் இடம்பெற்றிருக்கும் "பூலோக பிரம்மாக்கள்', "சட்டசபையில் கண்டதும் கேட்டதும்' என்கிற கட்டுரைகளில் இருக்கும் கிண்டலும், கேலியும், நையாண்டியும் ஆசிரியர் கல்கியின் தனி முத்திரைகள்.
 ஒரு நாள் சட்டப்பேரவைக்குச் செல்கிறார் கல்கி. அப்போது நிதியமைச்சராக இருந்த டி.டி.கிருஷ்ணமாச்சாரியார் குறித்த ஆசிரியர் கல்கியின் பதிவு இற்றை நாள் அரசியல்வாதிகள் சிலருக்கும்கூடப் பொருந்தும் போல் இருக்கிறது. பொருத்திப் பார்த்தேன், சிரிப்பு வந்துவிட்டது.
 "ஜனநாயக அரசியல் வாழ்க்கையில் ஸ்ரீமான் டி.டி. வெற்றி அடைவது துர்லபம். அவ்வளவு திறமையையும் உபயோகமில்லாமல் பண்ணும் ஒரு குணம் அவரிடம் இருக்கிறது. ஜனநாயக ஆட்சி நடக்கும் நாட்டில், அரசியல்வாதி ஒருவர் கெட்டிக்காரராய் இருக்கலாம். அவர் கெட்டிக்காரராக இருப்பதை மகாஜனங்கள் மன்னித்து விடுவார்கள். ஆனால், "நான் கெட்டிக்காரன்' என்று அவர் சொல்லிக்கொள்ளக் கூடாது. அதை மகாஜனங்கள் மன்னிக்க மாட்டார்கள். ஸ்ரீமான் டி.டி. அடிக்கடி, "நான் தெரிந்தவன்'; "கெட்டிக்காரன்' எனக் குறிப்பாகவும், ஸ்பஷ்டமாகவும் சொல்லிக் கொள்கிறார். அதோடு மட்டுமா? மற்றவர்களுக்கு ஒன்றும் தெரியாது என்றும் சொல்கிறார்'' - இதுதான் அந்தக் குறிப்பு.
 சுதந்திரத்துக்கு முந்தைய தமிழக அரசியல் குறித்த புரிதலை ஏற்படுத்தும் "யுகப்புரட்சி' கட்டுரைத் தொகுப்பு வித்தியாசமான பாராட்டுதலுக்குரிய முயற்சி.
 
 
 இந்தக் கடிதம் இத்தனை நாளும் ஏன், எப்படி என் பார்வையில் படாமல் எனது மேஜையில் குவிந்து கிடக்கும் பல்வேறு ஆவணங்களுக்கு இடையில் ஒளிந்து கொண்டிருந்தது என்பது எனக்குப் புலப்படாத ஆச்சரியம்! இரண்டாண்டுகளுக்கு முன்பு கோவையில் நடிகர் சிவகுமாரின் "சித்திரச்சோலை' நிகழ்ச்சியைத் தொடர்ந்து, அதற்குப் பாராட்டுத் தெரிவித்துக் கடிதம் எழுதியிருக்கிறார் கோவையைச் சேர்ந்த "தினமணி' வாசகர் "தாதன்குளம்' எஸ். டேனியல் ஜூலியட். அவர் கடிதம் எழுதிய நாள்17.1.2017. அந்தக் கடிதத்தை நான் படித்த நாள் 14.3.2019.
 கடிதத்துடன், ஒரு சிறிய கவிதையையும் இணைத்திருந்தார். அந்தக் கவிதை இந்த வாரத்தில் இணைய வேண்டும் என்பது இறைச்சித்தம் போலும். கவிதை இதுதான்-
 உரமிடாமல் வளர்ந்தது
 உரமிட வாங்கிய
 பயிர்க் கடன்!
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/17/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3115423.html
3115413 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  வணிக நண்பன் எமன்  முன்றுறையரையனார் Sunday, March 17, 2019 03:21 AM +0530 பழமொழி நானூறு
கண்ணுள் மணியேபோல் காதலால் நட்டாரும்
 எண்ணுந் துணையிற் பிறராகி நிற்பரால்
 எண்ணி உயிர்கொள்வான் வேண்டித் திரியினும்
 உண்ணுந் துணைக்காக்கும் கூற்று. (பா-89)
 ஆராய்ந்து உயிரை உண்ணும் பொருட்டு, விரும்பித் திரிவானேயாயினும், தான் உண்ண வேண்டிய காலம் வருமளவும் உயிரைப் பாதுகாத்து நிற்பான் (அதுபோல), கண்ணினுள்ளேயிருக்கும் கருமணியைப்போல், தம் கருமத்தின் மேல் உள்ள ஆசையால் தம்மோடு நட்பு செய்தவர்களும், தமக்கு ஆக வேண்டிய கருமம் முடிந்தது என்று நினைத்த அளவில் முன்னர் இருந்தவராக அன்றி வேறொருவராக நிற்பர். "எண்ணி உயிர்கொள்வான் வேண்டித் திரியினும் உண்ணுந்துணைக் காக்கும் கூற்று' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/17/வணிக-நண்பன்-எமன்-3115413.html
3110738 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, March 10, 2019 01:32 AM +0530 "தினமணி'யுடன் தொடர்புடைய "கலைமாமணி' விருது பெற்ற, மூன்று முக்கியமானவர்களின் பெயர்கள் விடுபட்டுப் போனதில் அவர்களுக்கு மட்டுமல்ல, எனக்குமேகூட வருத்தம்தான். "தினமணி'யின் நடுப்பக்கக் கட்டுரையாளர் பேராசிரியர் தி.இராசகோபாலன், "சிறுவர் மணி'யில் தொடர்ந்து எழுதும் இராஜபாளையம் கொ.ம.கோதண்டம், தமிழ்மணி கட்டுரையாளர் இரா.வ.கமலக்கண்ணன் ஆகியோருக்கும் நமது பாராட்டும் வாழ்த்துகளும்!
 
 
 காதில் சிறு உபாதை. கோவை "அஸ்வின்' மருத்துவமனையில் நேற்று சிகிச்சைக்குச் சென்றேன். காதின் பிரச்னையைத் தீர்த்து வைத்தது மட்டுமல்லாமல், செவிக்கு உணவும் தந்து, சிந்தையையும் குளிரவைத்தார் காது, மூக்கு, தொண்டை மருத்துவர் நாகராஜன்.
 முன்பு ஒரு முறை பதிவு செய்திருந்ததுபோல, மருத்துவர்களில் பலர் தேர்ந்த தமிழார்வம் மிக்கவர்களாகவும் ஏன், கவிஞர்களாகவேகூட இருப்பது தமிழுக்குக் கிடைத்த வரம். சொடுக்குப் போடும் நேரத்தில் கவிதை எழுதும் ஆற்றல் பெற்றவர் மருத்துவர் நாகராஜன் என்று அறிந்தபோது, எனக்கு வியப்பும் திகைப்பும் ஏற்படவில்லை; சிலிர்ப்புதான் மேலிட்டது.
 ஈற்றடி சொல்வதற்குள் வெண்பா எழுதிவிடுகிறார். அடடா என்றால், ஆசிரியப்பா வருகிறது. மருத்துவருக்குள் ஒளிந்திருக்கும் "பா' புனையும் பேராற்றல் பிரமிக்க வைக்கிறது. "காது மூக்கு' என்று தொடக்கம் சொன்ன நொடிப்பொழுதில் அவர் யாத்த வெண்பா இது.
 "காது மூக்கு கழலிவை யாக்கையில்
 யாதினும் தனி இயலே - வாது
 இவைதனில் வந்தால் இடரே, தீர்வுக்கு
 அவையினில் உண்டே யாம்'
 தமிழில்தான் இப்படி என்று நினைத்துவிட வேண்டாம். நமது வெண்பா இலக்கண அடிப்படையில் அவரால் ஆங்கிலத்திலும் வெண்பா புனைய முடிகிறது. ஆங்கில இலக்கியத்தில் இது ஒரு புது முயற்சி. மேலைநாட்டு பாணியில் தமிழ் இலக்கியத்தைப் பார்க்க முற்படுபவர் மத்தியில், தமிழ் இலக்கிய உத்திகளை ஆங்கிலத்தில் புகுத்த முற்பட்டிருக்கும் மருத்துவர் நாகராஜன் இலக்கியத்தில் புதுப்பாதை வகுக்கிறார்.
 
 
 வெள்ளிக்கிழமை இரவு "தினமணி'யின் மகளிர் தின நட்சத்திர சாதனையாளர்கள் விருது வழங்கும் விழா முடிந்த கையோடு அரக்கப்பறக்க ஓடிப்போய் கோவைக்குச் செல்லும் சேரன் விரைவு ரயிலைப் பிடித்து அமர்ந்தபோது, வழித்துணைக்கு எடுத்துச் சென்றிருந்த புத்தகம் "பட்டறையில் மலர்ந்த மலையாளச் சிறுகதைகள்'. தமிழ்ச் சிறுகதைகளிலிருந்து மலையாளச் சிறுகதைகள் எப்படி மாறுபட்டு இருக்கின்றன என்பதை அதில் இடம்பெற்றிருக்கும் 43 சிறுகதைகளும் எடுத்தியம்புகின்றன.
 2002-இல், திருச்சி பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகமும், சாகித்ய அகாதெமியும் இணைந்து தமிழ் - மலையாளம், மலையாளம் - தமிழ் சிறுகதைகளின் மொழியாக்கப் பட்டறை ஒன்றை நடத்தின. அந்தப் பட்டறையில் தமிழிலிருந்து 50 சிறுகதைகளையும், மலையாளத்திலிருந்து 50 சிறுகதைகளையும் தேர்வு செய்து மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டது. இரண்டு மொழிகளை அறிந்த மொழிபெயர்ப்பாளர்களும் ஒரே இடத்தில் கூடி, 100 சிறுகதைகளையும் மொழியாக்கம் செய்தனர்.
 தமிழிலிருந்து மலையாளத்திற்கு மொழிபெயர்ப்பதற்கான 50 சிறுகதைகளை "முன்றில்' மா. அரங்கநாதன் தெரிவு செய்தார். அதேபோல, மலையாளத்திலிருந்து தமிழாக்கம் செய்வதற்கான 50 சிறுகதைகளை விநாயகம் பெருமாள் தெரிவு செய்தார். இதில் விநாயகம் பெருமாளின் பணியை எளிதாக்கியது, 1991-இல் மலையாளச் சிறுகதையின் நூற்றாண்டையொட்டி வெளியிடப்பட்டிருந்த "நூறு ஆண்டுகள் நூறு கதைகள்' எனும் மலையாளச் சிறுகதைத் தொகுப்பு. அந்தத் தொகுப்பிலிருந்து தேர்வு செய்யப்பட்டு, மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டவைதான் "பட்டறையில் மலர்ந்த மலையாளச் சிறுகதைகள்' என்கிற புத்தகம்.
 சிற்பி பாலசுப்பிரமணியம், வை.கிருஷ்ணமூர்த்தி, விநாயகம் பெருமாள், எம்.பாலசுப்பிரமணியம், மா.நயினார், பா. ஆனந்த குமார், மு.சதாசிவம், குறிஞ்சி வேலன், நிர்மால்யா ஆகிய ஒன்பது மொழிபெயர்ப்பாளர்கள், நீல. பத்மநாபன், மா. அரங்கநாதன், விநாயகம் பெருமாள் ஆகிய மூவரின் வழிகாட்டுதலில் ஐந்து நாள்களில் அந்தப் பட்டறையில் மொழியாக்கம் செய்யப்பட்ட கதைகள்தான் இவை.
 பொன்குன்னம் வர்க்கி, (ஒலிக்கும் கலப்பை), வைக்கம் முகம்மது பஷீர் (உலகப் புகழ்பெற்ற மூக்கு), லலிதாம்பிகா அந்தர்ஜநம் (மானிட புத்ரி), மலையாற்றூர் ராமகிருஷ்ணன் (பீட்டரின் லஞ்சம்), எம்.டி.வாசுதேவன் நாயர் (சிறிய சிறிய பூகம்பங்கள்), காக்கநாடன் (நீல கிரகணம்), ஓ.வி.விஜயன் (கடற்கரையில்), எம்.முகுந்தன் (மொட்டை அடிக்கப்பட்ட வாழ்க்கை), சக்கரியா (குழி யானைகளின் பூந்தோட்டம்) முதலிய மலையாளத்தின் ஆகச்சிறந்த 43 எழுத்தாளர்களின் சிறுகதைகள் இந்தத் தொகுப்பில் இடம்பெற்றிருக்கின்றன.
 மொழியாக்கம் செய்யப்பட்ட 50 சிறுகதைகளில் 7 சிறுகதைகள் விடுபட்டுப்போயிருப்பது குறித்து விளக்கம் தரப்படவில்லை. ஒருவேளை, ஒரே எழுத்தாளரின் சிறுகதைகள் இன்னொரு ஆண்டும் சிறந்த சிறுகதையாகத் தேர்ந்தெடுக்கபட்டிருந்ததோ என்னவோ...
 மலையாளச் சிறுகதையின் நூற்றாண்டு மாற்றத்தையும், 43 தலைசிறந்த மலையாளச் சிறுகதை எழுத்தாளர்களின் எழுத்தையும், தமிழ் வாசகர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தியிருக்கும் முயற்சி பாராட்டுக்குரியது.
 
 கவிஞர் ஜெயபாஸ்கரனின் புதிய வரவு "வர வேண்டாம் என் மகனே!' கவிதைத் தொகுப்பு. இது அவரது நான்காவது கவிதைத் தொகுப்பு. இதில் இடம்பெற்றிருக்கும் ஒரு சில கவிதைகளைத் தவிர, மற்றவை எல்லாம் பல்வேறு அச்சு ஊடகங்களில் வெளிவந்தவை.
 கட்சிக் கொடியுடன் வந்தால் அந்த வாகனங்களை நெடுஞ்சாலை சுங்கச்சாவடிகளேகூட பயந்துபோய் வழிவிடும் விசித்திரம். இந்தியாவில் குறிப்பாக, தமிழகத்தில் மட்டுமே அரங்கேறும் அவலம். அதைப் படம் பிடிக்கிறது இதில் இடம்பெற்றிருக்கும் "கொடியதிகாரம்' என்கிற கவிதை. அதிலிருந்து சில வரிகள்.
 
 நிறுத்த விளக்குகளை
 மீறுகிறது
 போகிற பாதையில்
 வருகிறது
 வருகிற பாதையில்
 போகிறது
 போலீஸ்காரர்களை
 முறைக்கிறது
 புத்தம் புதிதாய்
 ஜொலிக்கிறது
 கொடி யொன்று
 கட்டிய கார்!
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/10/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3110738.html
3110737 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி யார் அந்தக் கண்ணகி? DIN DIN Sunday, March 10, 2019 01:30 AM +0530 இளங்கோவடிகள் இயற்றிய சிலம்பதிகாரத்தில் 29-ஆம் காதையான "வாழ்த்துக் காதை'யில் 10-ஆவது பாடலாகக் காணப்படும் பாடல் இது.
 "தென்னவன் தீது இலன்; தேவர் கோன் - தன் கோயில்
 நல் விருந்து ஆயினான்; நான் அவன் - தன் மகள்'
 இப்பாட்டுக்குத் "தென்னவன் பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் ஒரு குற்றமும் அறியாதவன்; எனவே அவன் இந்திரனுடைய விருந்தினனாக விண்ணுலகில் இருக்கிறான்; நான் அவனுக்கு மகள் ஆவேன்' என்பது பொருள்.
 கோவலன் கள்வன் என்று குற்றம் சாற்றப்பட்டு, பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனால் கொல்லப்பட்டான் என்ற செய்தியைக் கேள்விப்பட்ட கண்ணகி, பாண்டியன் அவைக்குச் சென்று, தன் கணவன் குற்றமற்றவன் என்பதை நிரூபித்ததுடன் மதுரை நகரையே எரித்தாள் என்பது காப்பிய உண்மை.
 உண்மை இவ்வாறு இருக்க, "யான் பாண்டியன் மகளே; அவன் மீது குற்றம் ஒன்றும் இல்லை; அவன் தேவருக்கு விருந்தினன் ஆயினன்' என்று கண்ணகி கூறியதற்கு என்ன பொருள்? இதற்கான விடையை - விளக்கத்தை இளங்கோவடிகள் கூறவில்லை. ஆனால், இதற்கான விடை சூடாமணிப் புலவர் என்பவரால் (செய்யுள் வடிவில்) இயற்றப்பட்ட "வைசிய புராணம்' என்னும் நூலில், சில மாற்றங்களோடு காணப்படுகிறது.
 இது தமிழ் மக்களால் தமிழர்தம் வழக்கப்படி நாடகமாக நடிக்கப்பட்டும், கதையாகப் படிக்கப்பட்டும் வழங்கிவந்த கதைகளுள் ஒன்று. இதைக் "கோவிலன் கதை' என்றும் கூறுவர். இப்புராணம் கூறும் கோவிலன்-கர்ணகி கதைப் பின்வருமாறு:
 "மதுரை மன்னன் பாண்டியனுக்கு நீண்ட நெடுங்காலமாகக் குழந்தைப்பேறு வாய்க்காததால், வருத்தமுற்ற பாண்டியன் இறை நம்பிக்கையற்றவனாக மாறியதுடன், மதுரையில் இருந்த காளி கோயிலுக்கு எவரும் விளக்கேற்றக்கூடாது, பூசனைகள் செய்யக்கூடாது என்று தடைவிதிக்கிறான்.
 காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் மாசாத்து வாணிபன் குலத்தில் மணியரசன் என்று ஒருவன் இருந்தான். அவனுக்கு மனைவியர் இருவர். முதல் மனைவிக்கு ஒரு குமாரன், இளையவளுக்கு இரு மகன்கள். இளையவளின் மகன் எண்ணெய் வணிகம் செய்து வந்தான். அவன் எண்ணெய் விற்றுவிட்டு மீளுகையில், வழியில் இருந்த காளி கோயிலில் அரசன் கட்டளையை அறியாது விளக்கேற்றிவிட்டான். உடனே சேவகர்கள் அவனை இழுத்துச்சென்று பாண்டியன் ஆணையின்படி அவன் தலையை அரிந்தனர். அப்போது அத்தலை காளி மடியிற் சென்று விழுந்து, முறையிட்டது.
 அப்போது காளி, "நீ உன் தம்பி மகனாகப் பிறப்பாய். நான் பாண்டியன் மகளாகப் பிறந்து அவனுக்கு நாசம் உண்டாக்குவேன்'' என்று அருளிச் செய்தாள்.
 காவிரிப்பூம்பட்டினத்திலுள்ள முத்துச்செட்டி எனும் வணிகன் ஒருவன் ஒரு நாள் காமதேனுவின் கன்று ஒன்றைக் கவணால் அடித்துக் கொன்றான். இதைக்கண்டு பதறிய காமதேனு, "பதினாறு வயதில் உன் மகன் இறந்து போவான்' எனச் சாபமிட்டது. சில ஆண்டுகள் கழித்து முத்துச்செட்டியின் மனைவி வர்ணமாலைக்கு, மதுரையில் கொலையுண்ட மணியரசனின் மகன் மகவாகப் பிறந்தான். அவனுக்குக் "கோவிலன்' எனப் பெயரிட்டனர். பாண்டிய மன்னனின் அரசி கோவிலங்கி வயிற்றில் காளி மகளாகக் காலில் சிலம்புடன் பிறந்தாள்.
 காலில் சிலம்புடன் பிறந்த அதிசயக் குழந்தையைக் கண்டு அதிர்ச்சியடைந்த பாண்டிய மன்னன், அரண்மனை சோதிடனை அழைத்து, ஜாதகம் கணிக்கச் சொன்னான். "இப்பெண்ணால் உன் குலத்திற்கே நாசம் உண்டாகும்' என்று சோதிடன் சொன்னதால், அக்குழந்தையை ஒரு பெட்டியில் வைத்து ஆற்றிலே விட்டுவிட்டான். கோவிலனுடைய மாமன் அப்பெண் குழந்தையை எடுத்து, "கர்ணகி' என்ற பெயரிட்டு வளர்த்துப் பின்னாளில் கோவிலனுக்கு மணம் புரிவித்தான்.
 காவிரிப்பூம்பட்டினத்திற்கு மேற்கிலுள்ள திருக்கடவூரில் வசந்தமாலை என்னும் கணிகைக்குலப் பெண்ணுக்கு வாணிகன் (கொலையுண்ட) மனைவி மகளாகப் பிறந்தாள். அவளுக்கு "மாதகி' என்று பெயரிட்டனர்.
 கோவிலன் - கர்ணகி திருமணத்தில் அக்கால வழக்கப்படி நாட்டியக் கச்சேரியில் நடனமாட மாதகி வந்தாள். அவள் நாட்டியமாடியபோது, ஒரு நிபந்தனை விதித்தாள். அதாவது, தன் கையிலிருந்த பொன்னுருவி மாலையைச் கழற்றி வீசி எறியும்போது, அந்த மாலை யார் கழுத்தில் விழுகிறதோ, அவர் தனக்கே சொந்தமாவார் என்று சொல்லி அவள் மாலையை வீசினாள். அது கோவிலன் கழுத்தில் விழுந்தது. கோவிலன் அப்பொழுதே மாதகியுடன் திருக்கடவூர் சென்றுவிட்டான்' என்று இவ்வாறு கதையைக் கூறிச்செல்கிறது இப்புராணம். ஆனால், இவ்வாறு கூறப்படும் கதையில் இளங்கோவடிகள் எழுதிய சிலப்பதிகாரக் கதைக்குப் புறம்பான அதிர்ச்சியளிக்கும் பல தகவல்களும், நம்பமுடியாத பல நிகழ்வுகளும் உள்ளன.
 இப்புராண கதையைப் பதிவு செய்யும் "காப்பிய இலக்கியங்கள்' என்ற நூலின் (பக்.221) உள்ளவாறு: ""சிலப்பதிகாரக் கதை பிற்காலத்தில் பலபடியாக வேறுபட்டு வழங்குவதாயிற்று. கோவலன் - கோவிலனாகவும், கண்ணகி - கர்ணகியாகவும், மாதவி - மாதகியாகவும், மாசாத்துவான் - மாச்சோட்டானாகவும் ஆயினர். கதையும் ஆங்காங்கே பல மாறுபாடுகளை அடைந்தது. கண்ணகி துர்க்கையின் அவதாரமென்று கதைக்கத் தொடங்கினர். "வைசிய புராணம்' என்னும் புத்தகத்தில் 32-ஆம் சருக்கமாகிய "பஞ்ச காவியத் தலைவரில் மாசாத்துவாணிபன் சிலப்பதிகாரம் பெற்ற சருக்கம்' என்பதிற் கூறப்பட்டுள்ளது. துர்க்கையைக் கோவிலனுக்கு மனைவியாக்குதல் விருப்பத்தக்க செய்தியன்று.
 இவற்றை ஆராயும்போது "வைசிய புராணம்' இயற்றியவர் சிலப்பதிகாரத்தைப் படித்தவரல்லர் என்றும், கர்ண பரம்பரையாக வழங்கிய செய்திகளையே பாடி வைத்தார் என்றும் கொள்ள நேர்கிறது'' என்று இந்நூலாசிரியர் பதிவு செய்துள்ளார்.
 ஆக, மேற்படி "வைசிய புராணம்' வரைந்துகாட்டும் கர்ணகி கதையின் மூலமே அவள் மதுரையின் காளி (துர்கை) என்பதும், அவளே பாண்டிய மன்னனுக்கு மகளாகப் பிறந்து அவனையும், மதுரையையும் பழிவாங்கியதும் புலனாகிறது. இந்
 நிகழ்ச்சியையே இளங்கோவடிகளின்
 "தென்னவன் தீது இலன்; தேவர் கோன் - தன் கோயில்
 நல் விருந்து ஆயினான்; நான் அவன் - தன் மகள்'
 என்கின்ற வரிகள் எடுத்துக்காட்டுகின்றன .
 -கரைகண்டம் கி.நெடுஞ்செழியன்
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/10/யார்-அந்தக்-கண்ணகி-3110737.html
3110736 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தண்ணீர்ப் பந்தலா? நீர்ப் பத்தலா? DIN DIN Sunday, March 10, 2019 01:28 AM +0530 கோடைக்காலம் விரைவாக நெருங்கி வந்துகொண்டிருக்கிறது. பருவ மழை பொய்த்துப்போன நிலையில், தண்ணீர்ப்பஞ்சம் தலைவிரித்தாடும் என்ற அச்சம் இப்போதே அனைவருக்கும் தோன்ற ஆரம்பித்துவிட்டது.
 மிகுதியான தண்ணீர்ப்பஞ்சம் இருக்கும் இடங்களில் அரசியல் கட்சிகள் போட்டி போட்டுக்கொண்டு மக்களுக்குக் குடிநீர் வழங்க ஏற்பாடுகள் செய்யும். இதை "தண்ணீர்ப் பந்தல்' என்று அழைப்பார்கள். இதுதவிர திருவிழாக் காலங்களில் கொடையுள்ளம் படைத்த செல்வர்கள் சிலர் தெருவோரங்களில் தண்ணீர்ப் பந்தல்கள் அமைத்திருப்பர். இந்த ஏற்பாட்டுக்குத் தண்ணீர்ப் பந்தல் என்ற பெயர் எப்படி ஏற்பட்டது?
 நிழலுக்காக ஒரு பந்தல் அமைத்து, அதன் கீழே நீருள்ள பாத்திரங்களை வைத்திருப்பதால் இது தண்ணீர்ப் பந்தல் என்று அழைக்கப்படுகிறதோ? அவ்வாறு பந்தல்கள் அமைக்காமல் வீட்டு முற்றங்களில் சிலர் இதுபோல் செய்வார்கள். அங்கு பந்தலே இல்லாவிட்டாலும், அதுவும் தண்ணீர்ப் பந்தல்தான். தண்ணீர்ப் பந்தலில் தண்ணீர் முக்கியமா? பந்தல் முக்கியமா? தண்ணீர்தான்! எனவே, இதனைப் "பந்தல் தண்ணீர்' என்று அழைப்பதுதானே சரியாகும்?
 தமிழ் இலக்கியங்களை ஆராயும்போது, இந்தத் தண்ணீர்ப் பந்தல் பெயருக்கான உண்மைக் காரணம் புலப்படுகிறது.
 மாடுகளை மேய்ப்பவர்கள் கோவலர்கள் எனப்படுவர். அவர்கள் பெரும்பாலும் கல்வியறிவில்லாதவராய் இருப்பர். மாடு மேய்க்கும்போது அவர்கள் கையில் எப்போதும் ஒரு கோலினை வைத்திருப்பார்கள். இவர்கள் மாடுகளை மேய்த்துக் கொண்டிருக்கும்போது, ஒரு காட்டாறு தெரிகிறது. அண்மையில் மழை பெய்து மணல் சற்று ஈரமாகக் காணப்படுகிறது. இந்தக் கோவலர்கள் அங்கு சென்று தம் கையிலுள்ள கோலால் மணலில் குழிபறிக்கிறார்கள். நிறைய மாடுகள் இருப்பதால் ஒரு பெரிய அகலமான குழியையே தோண்டுகிறார்கள்.
 அண்மையில் மழை பெய்திருந்ததால் அங்கு மளமளவென்று நீர் ஊறுகிறது. மகிழ்ச்சியுடன் நிமிர்ந்து பார்த்த அவர்கள் திடுக்கிடுகிறார்கள். அவர்கள் எதிரே சற்றுத் தள்ளி ஒரு பெரிய யானை நின்று கொண்டிருக்கிறது. பயந்துபோய் எழுந்து, அவர்கள் ஓடிப்போய்த் திரும்பிப் பார்க்கிறார்கள். அந்த யானை அந்தக் குழியருகே வந்து ஊறியிருக்கின்ற நீரையெல்லாம் உறிஞ்சிக் குடித்துவிட்டுப் போகிறது. இக்காட்சியை வருணிக்க வந்த சங்கப் புலவர் இவ்வாறு கூறுகிறார்:
 "கல்லாக் கோவலர் கோலில் தொடுத்த
 ஆன் நீர்ப் பத்தல் யானை வெளவும்' (ஐங்.304/1,2)
 தொடுத்த என்றால் தோண்டிய. "ஆன்' என்பது பசுக்கள். வெளவும் என்பது கவர்ந்துகொள்ளும். இங்கு, புலவர் அந்த நீருள்ள பள்ளத்தைக் குறிப்பிடும் சொல்லைப் பார்த்தீர்களா? "நீர்ப் பத்தல்' என்கிறார். பத்தல் என்பதற்குத் தொட்டி, பள்ளம், குழி என்று பொருள். இந்த ஓரிடத்தில் மட்டுமின்றி இன்னும் பல இடங்களில் இந்தப் பத்தல்/பத்தர் பற்றிய செய்திகள் சங்க இலக்கியத்தில் காணக்கிடக்கின்றன.
 "வெயில் வெய்து உற்ற அவல் ஒதுக்கில்
 கணிச்சியில் குழித்த கூவல் நண்ணி
 ஆன் வழிப்படுநர் தோண்டிய பத்தல்
 யானை இன நிரை வெளவும்' (நற் 240/6-9)
 "சிரறு சில ஊறிய நீர் வாய் பத்தல்
 கயிறு குறு முகவை மூயின மொய்க்கும்
 ஆ கெழு கொங்கர்' (பதிற் 22/13-15)
 "பய நிரை சேர்ந்த பாழ் நாட்டு ஆங்கண்
 நெடு விளி கோவலர் கூவல் தோண்டிய
 கொடு வாய் பத்தல் வார்ந்து உகு சிறு குழி'
 (அகம் 155/7-9)
 "வேட்ட சீறூர் அகன் கண் கேணி
 பய நிரைக்கு எடுத்த மணி நீர் பத்தர்
 புன் தலை மட பிடி கன்றோடு ஆர' (நற் 92/5-7)
 எனவே, இன்று நீருள்ள, வாயகன்ற ஒரு பெரிய பாத்திரத்தை அல்லது பள்ளத்தை சங்க வழக்கில், "நீர்ப்பத்தல்' என்றார்கள். இந்தப் பத்தல் "பத்தர்' என்றும் அழைக்கப்படும். இந்தப் பத்தல் என்ற சொல்லே, இப்போது "பந்தல்' என்றாகி, நீர்ப்பத்தல் என்பது தண்ணீர்ப் பந்தல் என்று மருவி வழங்குகிறது. எனவே, தண்ணீர்ப் பந்தலில் உள்ள "பந்தல்' என்பது உண்மையில் "பத்தல்' என்ற சொல்லே. எனவே, தண்ணீர்ப் பந்தல் என்பது தண்ணீருள்ள பாத்திரத்தைக் குறிக்கும்.
 -முனைவர் ப.பாண்டியராஜா
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/10/தண்ணீர்ப்-பந்தலா-நீர்ப்-பத்தலா-3110736.html
3110735 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி உ.வே.சா. உலகத் தமிழர் விருது DIN DIN Sunday, March 10, 2019 01:27 AM +0530 சிங்கப்பூர் முஸ்தபா தமிழ் அறக்கட்டளை வழங்கும் உ.வே.சா. உலகத் தமிழர் விருதும், ரூ. ஒரு லட்சம் பரிசுத் தொகையும் ஆண்டுதோறும் வழங்கப்பட்டு வருகிறது. இம்முறை "சிலப்பதிகாரத்தில் அறக்கோட்பாடு' எனும் தலைப்பு வழங்கப்படுகிறது. இத்தலைப்பில் சிறந்த ஆய்வுரையை 150 பக்கங்களுக்கு மிகாமல் எழுதி பிடிஎஃப் (pdf) வடிவ ஆவணமாக suriyaudayam@gmail.com என்ற மின்னஞ்சலுக்கு அனுப்ப வேண்டும்.
அனுப்ப வேண்டிய கடைசி நாள்: 31.8.2019
சிறந்த ஆய்வுரைக்கான தெரிவு அறிவிப்பு: 02.1.2020
கவிக்கோ மன்றத்தில் விருது வழங்கும் நாள்: 22.2.2020
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/10/உவேசா-உலகத்-தமிழர்-விருது-3110735.html
3110734 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி துன்பத்தைப் பகிர்ந்து கொள்க! முன்றுறையரையனார் Sunday, March 10, 2019 01:25 AM +0530 பழமொழி நானூறு
 தெற்றப் பரிந்தொருவர் தீர்ப்பர்எனப் பட்டார்க்கு
 உற்ற குறையை உரைப்பதாம் - தெற்ற
 அறையார் அணிவளையாய்! தீர்தல் உறுவார்
 மறையார் மருத்துவர்க்கு நோய். (பா-88)
 தெளிவாக அறைதலைப் பொருந்திய (ஒலிக்கின்ற) அழகிய வளையினை உடையாய்! பிணி நீங்க விரும்புவோர், வைத்தியனுக்கு நோயை மறைத்துச் சொல்லார் (விளங்கச் சொல்லுவர்). (அதுபோல), மிகவும் மனம் இரங்கி, தனது துன்பத்தை அறியின் தீர்ப்பர் என்று தம்மால் கருதப்பட்டார்க்கு, தாம் அடைந்த துன்பத்தைக்
 கூறுவார்கள் அறிவுடையோர். (க-து.)அறிவுடையோர் தீர்க்கத்தக்கவரிடம் தம் குறையைக் கூறுவார்கள். "மறையார் மருத்துவர்க்கு நோய்' என்பது பழமொழி.
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/10/துன்பத்தைப்-பகிர்ந்து-கொள்க-3110734.html
3106358 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, March 3, 2019 02:47 AM +0530 அதிகாலையில் ராணிமைந்தனின் செல்லிடப்பேசி அழைப்பு வந்தபோது,  முதலில் திகைத்தேன்.  ""ஏனைய நாளிதழ்களிலிருந்து தினமணி மாறுபட்டது என்பதை நிரூபித்திருக்கிறது தமிழக அரசின் "கலைமாமணி விருது' அறிவிப்பு குறித்த செய்தி. ஏனைய பத்திரிகைகள் எல்லாம் விருது பெற்ற சினிமா நடிகர்களின் பெயரைப் பதிவுசெய்து இன்னும் பலர் என்று  வெளியிட்டிருக்கும்போது, "நமது தினமணி' மட்டும் பத்திரிகையாளர்கள், எழுத்தாளர்கள்,  கலைஞர்கள், சமூக ஆர்வலர்கள் என்று விருது பெற்ற அனைவரது பெயரையும் பட்டியலிட்டு, மரியாதை செய்திருக்கிறது'' என்பதுதான் ராணிமைந்தனின் மகிழ்ச்சிக்கும், பாராட்டுக்கும் காரணம். 


கடந்த எட்டு ஆண்டுகளாக வழங்கப்படாமல் இருந்த கலைமாமணி விருதுகள் மொத்தமாக இந்த ஆண்டு வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. அதற்குத் தமிழ் வளர்ச்சித் துறையும், அமைச்சர் க. பாண்டியராஜனும் பாராட்டுக்குரியவர்கள். இனிவரும் ஆண்டுகளில் கலைமாமணி விருது தடைபடாமல் வழங்கப்பட வழிகோலியிருக்கிறது. கடந்த எட்டு ஆண்டுகளில் கலைமாமணி விருதுப் பட்டியலைப் பார்த்தபோது, இன்னொரு பெரு மகிழ்ச்சியும் காத்திருந்தது.

"தினமணி'யுடனும், தனிப்பட்ட முறையில் என்னுடனும்  நெருக்கமும் தொடர்பும் உடைய  கவிஞர் யுகபாரதி, திருப்பூர் கிருஷ்ணன், பத்திரிகையாளர் சலன், கீழாம்பூர் சங்கர சுப்பிரமணியம், ஹரிகேசநல்லூர் வெங்கட்ராமன், லேனா தமிழ்வாணன், "இலக்கியவீதி' இனியவன், பால ரமணி, எழுத்தாளர் அய்க்கண், பத்திரிகையாளர் நெல்லை சுந்தர்ராஜன், நாடக நடிகர் வரதராஜன் என்று கலைமாமணி விருது பெற்றிருக்கும் அனைவருக்கும்     தினமணியின் சார்பில்  வாழ்த்துகள்!
    

 

விருது என்று சொல்லும்போது வாசகர்களிடம் ஒரு முக்கியமான செய்தியைப் பகிர்ந்துகொள்ள விரும்புகிறேன்.  "தினமணி'யின் சார்பில் மகாகவி பாரதியார் விருது வழங்கப்படுவது போல, இந்த ஆண்டு முதல் "தினமணி'யின் இணைப்பான "மகளிர் மணி'யின் சார்பில் உலக மகளிர் தினத்தன்று விருது வழங்குவது என்று தீர்மானித்திருக்கிறோம். 
தமிழ்த் திரையுலகில் 1950 முதல் 1970 வரையிலான காலகட்டத்தில் தங்களது நடிப்பாற்றலால் மக்கள் மனதில் அழியாத இடம்பெற்ற சாதனைப் பெண்டிர் ஒன்பது பேரைத் தேர்ந்தெடுத்து,  அவர்களுக்கு "சாதனை நட்சத்திரங்கள்' என்கிற விருதை வழங்குவது என்று முடிவெடுத்திருக்கிறோம். வரும் மார்ச் 8-ஆம் தேதி உலக மகளிர் தினத்தன்று, சென்னை கலைவாணர் அரங்கில், மாலை 6 மணி முதல் 9 மணிவரை நடைபெற இருக்கும் இந்த நிகழ்ச்சியில் வைஜயந்தி மாலா, செளகார் ஜானகி, ஜமுனா, சாரதா,  காஞ்சனா, ராஜஸ்ரீ, வெண்ணிற ஆடை நிர்மலா, கே.ஆர்.விஜயா, சச்சு ஆகிய ஒன்பது பேர் விருதுபெற இருக்கிறார்கள்.

வாசகர்கள் இதையே  அழைப்பாக எடுத்துக்கொண்டு நிகழ்ச்சியில் பங்குபெற  வரலாம்.

 

கணினி மயமும், தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியும் நமது உள்ளங்கையில் உலகத்தையே கொண்டு வந்திருக்கிறது. சுட்டு விரலால் தட்டினால் கேட்ட விவரத்தையெல்லாம்  கூகுள் மடைதிறந்தாற்போலக் கொட்டுகிறது. ஆனால், சுமார் 80 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தமிழனுக்கு உலகத்தைக் காட்டிய பெருமை வெ.சாமிநாத சர்மாவுக்கு மட்டுமே உண்டு.

தமிழுக்கு அளப்பரிய  சேவை செய்தவர்கள் இரண்டு சாமிநாதர்கள். முதலாமவர் சங்கத் தமிழ் இலக்கியங்கள் அழிந்துவிடாமல் காப்பாற்றித்தந்த "தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சாமிநாதையர். இரண்டாமவர் உலக இலக்கியங்களையும், உலகத் தலைவர்களையும், உலக நாடுகளையும், சர்வதேசத் தகவல்களையும் தமிழுக்கும் தமிழனுக்கும்  கொண்டுவந்து சேர்த்த வெ. சாமிநாத சர்மா.

2016 தினமணி தீபாவளி மலரில்  வெளிவந்த  "கண்மணி அன்போடு' என்கிற தலைப்பில்,  வெ.சாமிநாத சர்மா எழுதிய கடிதமும்  இடம்பெற்றிருந்தது.  இப்போது மறு பிரசுரமாக  வெளிவந்திருக்கும் அந்தக் கடிதம் இடம்பெற்ற  வெ.சாமிநாத சர்மாவின் "அவள் பிரிவு' என்கிற புத்தகத்தைப் பார்த்தவுடன், உடனே எடுத்து மீண்டும் படித்துவிட வேண்டும் என்கிற ஆவல் மேலிட்டது. திருப்பூரில் நேற்று நடைபெற்ற ஆரோக்கியம் மருத்துவக் கண்காட்சியில் கலந்துகொள்ள சென்னையிலிருந்து ரயிலில் புறப்பட்டபோது,  என்னுடன் துணையாக வந்தது அந்தப் புத்தகம்.

வெ.சாமிநாத சர்மாவின் பதிப்பாளரும், மிக நெருக்கமான நண்பருமான அரு.சொக்கலிங்கத்துக்கு சாமிநாத சர்மா எழுதிய கடிதங்களின் தொகுப்புதான் "அவள் பிரிவு'! வாரிசு இல்லாத சாமிநாத சர்மா தம்பதியரின் அன்பும் நெருக்கமும் எத்தகையது என்பதை உணர்ச்சி கொப்பளிக்க தனது இதயக் குமுறல்களை எல்லாம் அந்தக் கடிதங்களில் கொட்டியிருக்கிறார் சாமிநாத சர்மா. இது ஏதோ அவலச்சுவை நிரம்பிய ஆவணப்பதிவு என்று கருதிவிடக்கூடாது.  ஆகச்சிறந்த தம்பதியரின் இணக்கம் ஒரு நூற்றாண்டுக்கு முன்னால் எப்படி இருந்தது என்பதை எடுத்தியம்பும் ஆவணமாகப் பார்க்க வேண்டும். 

இப்போது எள் போட இடமில்லாமல் வீடுகளும், வணிக வளாகங்களுமாகக் காட்சியளிக்கும் சென்னை தியாகராய நகரில் சர்மா தம்பதியர் வசித்தபோது, சுற்றுமுற்றும் வேல மரங்கள், எங்கும் ஒரே சகதி. மாலை நேரத்தில் நரிகள் ஊளையிடத் தொடங்கிவிடும் என்கிற பதிவு காணப்படுகிறது.

""40 வருஷங்களுக்கு முந்தி வகுப்பு வேற்றுமை என்பது, பள்ளிக்கூடங்களில் தலைகாட்டவில்லை. உயர்ந்தவர்கள், தாழ்ந்தவர்கள் என்று பிள்ளைகள் பேசிக்கொள்ள மாட்டார்கள். ஆசிரியர்களாகட்டும், மாணாக்கர்களாகட்டும்  குலம், கோத்திரம் முதலியவைகளைப் பற்றி விசாரிக்க மாட்டார்கள்'' என்கிறது இன்னொரு பதிவு. இப்படி அன்றைய சமுதாயம் குறித்த  பல செய்திகளையும், நிலைமைகளையும்  உள்ளடக்கியிருக்கும் பதிவுகளைக் கொண்ட "அவள் பிரிவு' அனைவரும் கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய புத்தகம். மனைவியை தெய்வமாக மதித்துப் போற்றிய வெ.சாமிநாத சர்மா என்கிற  ஒரு மாமனிதரின் மனம் திறந்த பதிவு இது.

ஆங்கிலேயர்கள் இந்தியாவை விட்டுப் போனாலும்கூட, இன்னும் நமக்கு ஆங்கில மோகம் போகவில்லை என்பதைப் பறைசாற்றும் விதமாக 
இன்னும்கூடப் பள்ளிக்கூடங்களுக்கும், வணிக நிறுவனங்களுக்கும், ஏன் குழந்தைகளுக்கும்கூட ஆங்கிலப் பெயர்

களைச் சூட்டுவதில் காணப்படும் அதீத மோகம் முகம் சுளிக்கத்தான் வைக்கிறது. 

ஞா.சிவகாமி எழுதிய "அழகிய பூக்கள்' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பில் வெளிவந்திருக்கும்  "துணிக்கடை' என்கிற கவிதை என்னைப் போலவே அவரையும் ஆங்கில மோகம் எரிச்சலூட்டி இருக்கிறது என்பதை எடுத்துரைக்கிறது.

யார் சொன்னது
வெள்ளையன்
நாட்டை விட்டே
வெளியேறி விட்டானென்று?
இந்தியா எங்கிலும்
"பீட்டர் இங்கிலாந்து!'

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/03/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3106358.html
3106357 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பெண்ணின் பெருமை -காழிக்கம்பன் வெங்கடேசபாரதி DIN Sunday, March 3, 2019 02:46 AM +0530 மன்னவன் வரும்வரை ஆற்றியிருத்தலே மகளிர் கடன் என வலியுறுத்தினாள் தோழி. தோழிக்குத் தலைவி, தான் ஆற்றியிருப்பதாகக் கூறும் அழகு தமிழ்ப் பாடல். புலவர் அம்மூவனார் பாலைத் திணைப் பாடலாக நற்றிணையிலுள்ள நலம் விளைக்கும் நயமிகுந்த 397-ஆவது பாடல் இது!

"தோளும் அழியும் நாளும் சென்றென
நீளிடை அத்தம் நோக்கி வாளற்றுக்
கண்ணும் காட்சி தௌவின; என்நீத்து
அறிவும் மயங்கி, பிறிது ஆகின்றே;
நோயும் பெருகும் மாலையும் வந்தன்று
யாங்கு ஆகுவென்கொல் யானே? ஈங்கோ
சாதல் அஞ்சேன்; அஞ்சுவல் சாவின்
பிறப்புப் பிறிது ஆகுவது ஆயின்
மறக்குவேன் கொல்என் காதலன் எனவே'

""நம் தலைவர் வருவதாகக் கூறிச்சென்ற நாளும் நகர்ந்து போனது. அதை எண்ணி எண்ணி என் பொன்னிறத் தோள்களும் பொலிவிழந்தன. அவர் வருகை தரும் காட்டு வழியைப் பார்த்து என் பார்வை மங்கியது; ஒண்மலர்க் கண்கள் ஒளியிழந்தன; என்னறிவும் என் வசம் இல்லாமல் என்னை விட்டு எங்கெங்கோ போகிறது. பிரிந்தாரின் நோயைப் பெரிதாக்கி மருட்டுகின்ற மாலைப்பொழுதும் வந்து வந்து வாட்டுகிறது. நானிங்கு என்ன ஆவேனோ? எவ்வாறு ஆவேனோ?

நான் சாதலைச் சந்திப்பதற்கும் அஞ்சேன். ஆனால், ஒன்றிற்கு மட்டும் உள்ளம் மிகவும் அஞ்சுகிறது! இறக்க நேர்ந்து மறுபிறப்பு ஏற்பட்டால், என் ஆருயிர்க் காதலனை அப்பிறப்பில் மறந்து விடுவேனோ என எண்ணும்போது இதயம் 
அளவின்றி அஞ்சுகின்றது'' என்கிறாள் தலைவி. 

கரைந்து போகாமலும், கலைந்து போகாமலும் கடைசி வரையில் நிலைத்திருக்கின்ற காதலை - பண்பாட்டு நெறியினை வலியுறுத்தி புலவர் அம்மூவனார் ஐந்து வரிகளில் ஒரு பாடல் அமைந்துள்ளார். குறுந்தொகையில் 49-ஆவது பாடல் இது. 

"அணிற்பல் அன்ன கொங்குமுதிர் முண்டகத்து
மணிக்கேழ் அன்ன மாநீர்ச் சேர்ப்ப
இம்மை மாறி மறுமை ஆயினும்
நீயா கியரெம் கணவனை
யானா கியர்நின் நெஞ்சுநேர் பவனே'

இது தலைவி, தலைமகனிடம் அளவளாவியது. கூரிய வெண்மையானது அணிலின் பல்- அதனைப் போன்றது முண்டகம் என்னும் கழிமுள்ளிக் செடியின் முள். அது கானல் என்னும் கடற்சோலையைக் கமழ வைப்பது. அதனை மிகுதியாகவும் நீலமணி போன்ற நிறத்தைக் கொண்ட நீரினையும் கொண்ட கடற்கரைத் தலைவனே! இந்தப் பிறவி நீங்கி வேறு எத்தனை பிறவிகள் எடுத்தாலும் அத்தனை பிறவிகளிலும் எனக்கு நீயாகவும் உனக்கு நானாகவும் ஆக வேண்டும்.

கணவன் - மனைவி உறவுதான் காதலுறவு. அவ்வுறவு உயர்திணைக்கே உள்ள ஒப்பற்ற உறவு. காமம் என்பது அந்தக் காதலுறவில் கடுகளவுதான். 

பிரிவிடை ஆற்றாத தலைவியின் வாயிலாக அம்மூவனார் "பெண்ணின் பெருமை'யை மண்ணின் மணத்தோடு வழங்குவதைப் பார்த்தோம். கவியரசர் கண்ணதாசன் பிரிவிடைத் தவித்த தலைவி, தலைவன் வருகையில் காணும் பெருமகிழ்வைக் கூறும் "பாலும் பழமும்' என்னும் திரைப்படப் பாடலான "பிரிந்தவர் மீண்டும் சேர்ந்திடும் போது அழுதால் கொஞ்சம் நிம்மதி' யில் மங்கையரின் மாண்பைக் காணலாம். இவ்வாறான பெண்கள் வாழ்கின்ற பூமியில் இழிவுகள் பகலவன் முன் பனித்துளிகளே!

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/03/பெண்ணின்-பெருமை-3106357.html
3106356 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பெண்ணினத்தை சிறப்பித்துப் பாடியவர்! -புலவர் ப.சோமசுந்தர வேலாயுதம் DIN Sunday, March 3, 2019 02:45 AM +0530 திரிசிரபுரம் மகாவித்வான் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளை தனக்கு ஒப்பாரும் மிக்காரும் இல்லாத பெரும் புலவர். அவர் வாழ்ந்த காலம் பெண்களை வீட்டில் பூட்டி வைத்திருந்த இருண்ட காலம். ஆனால்,  இவர்  அதை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. 

"பெண்ணிற் பெருந்தக்க யாவுள' என்னும் திருவள்ளுவரின் வாய்மொழிக்கேற்ப இவர் பெண்களை உயர்வாக மதித்துப் போற்றியவர் என்பது அவருடைய பாடல்களின் மூலம் அறிந்து கொள்ள முடிகிறது. 

ஆச்சாள்புரம் என வழங்கப் பெறுகின்ற திருப்பெருமணநல்லூர் திருவெண்ணீற்றுமை அம்மை மீது இவர் பாடிய பிள்ளைத்தமிழ் செங்கீரைப் பருவத்தில் உள்ள பாடல்  ஒன்றே இவர் பெண்களை எந்த அளவு உயர்வாக மதித்துப் போற்றினார் என்பதை விளக்கும். ""பெண் மகவைப் பெறுதல் சிறப்பெனக் கருதுவோரும், ஆண் மகவைப் பெறுக வென்று ஆசி கூறுவோரும், பிறவாறு உரைப்போரும் நாணும்படி அம்பிகை இமவானுக்குப் புதல்வியாகி, பெண் பிறப்பைச் சிறப்புறச் செய்தாள்'' என்கிறார்.

பேசும்புகழ் சால்பெரும் புவனத்தி லாண்மகப் பெறல்சிறப் பென்றுமற்றைப்    
பெண்மகப் பெறலத் துணைச்சிறப் பன்றுதுயர் பெற்றதொப் பாகுமென்று,
மாசுபடு துன்பமே பெண்ணுருவ மாயெந்த வைப்பினும் வருவதென்று,    
மதிக்கினொரு மகவுமக வாவென்று மிங்ஙனம் வகுத்துரைப் பார்களோடு,
கூசுத லிலாதக மலர்ந்தாண் மகப்பெறுதி குறைவுதப வென்றாசிமுற்
கூறுநரு முள்ளநாண் கொள்ளவெள் ளப்படாக் குவடுவா னணவவோங்குந்
தேசுமலி பனிமலைக் கொருபுதல்வி யாயவுமை செங்கீரை யாடியருளே
திருப்பெரு மணத்தம ரருட்பெரு மணச்செல்வி செங்கீரை யாடியருளே!  

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/03/பெண்ணினத்தை-சிறப்பித்துப்-பாடியவர்-3106356.html
3106355 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பெண்கள் விளையாடும் "மூவர் அம்மானை'! - மீனாட்சி பாலகணேஷ் DIN Sunday, March 3, 2019 02:43 AM +0530 பெண்கள் மூவர் வீட்டு முற்றத்தில் அமர்ந்துகொண்டு பொழுதுபோக்காக "அம்மானை' எனும் விளையாட்டினை விளையாடுகின்றனர். விறுவிறுப்பான விளையாட்டு! மரத்தால் செய்யப்பட்ட வழுவழுப்பான உருண்டைகளை அம்மானைக் காய்களாக வைத்துக்கொண்டு  மேலும் கீழும் வீசியும், பிடித்தும் ஆட்டம் விறுவிறுப்பாக நடக்கின்றது. ஆட்டத்தின் வேகத்திற்கேற்ப பொருத்தமான புராணக் கதைகளை விடுகதைகளாக்கி, யார் சாமர்த்தியமாகக் கேள்வி கேட்பது, யார் அதற்கு சமயோசிதமாக விடை கூறுவது, எவ்வாறு விடையில் இரு பொருள் பொதிந்து கூறுவது என்பதிலும் இவர்களுக்குள் போட்டி!     இவ்வாறு வாய்மொழி இலக்கியமாக இருந்தது பிற்காலத்தில் பதிவும் செய்யப்பட்டு (16,17-ஆம் நூற்றாண்டுகளில்) இலக்கிய வடிவம் பெற்றது. வஞ்சப்புகழ்ச்சி, நையாண்டி வகையிலமைந்த நகைச்சுவை, இருபொருள் பொதிந்த தூற்றுமறைத்துதிகள் ஆகியன இவற்றின் சுவையான அம்சமாகும். இந்த விளையாட்டை ஒருவர், இருவர், மூவர், ஐவர் எனப் பலவகையாக விளையாடப்பட்டுள்ளன. அம்மானைப் பாடல்களை சிலப்பதிகாரத்திலேயே காணலாம். அவை சோழ மன்னர்களின் புகழைப் பாடின. விளையாட்டை நோக்கலாமா?

முதலில் ஒருத்தி, "உமை எனும் மங்கையை ஒருபாகமாகக் கொண்டவரும், விடையில் ஏறுபவருமான வழுவூர்ப் பெருமான் திங்களாகிய சந்திரனையும், கங்கை எனும் நதியையும் தன் தலையில் தினமும் சுமந்தவண்ணம் இருக்கிறார்' என ஒரு கருத்தைக் கூறி, தன் அம்மானையை மேலேவீசிப் பிடிக்கிறாள். 

மங்கையுமை பாகர் வழுவூர் விடைநாதர்
திங்களுடன் கங்கை தினம் சுமந்தாரம்மானே!

இதற்கு மறுமொழியாக அடுத்தவள், "குளிர்ச்சி பொருந்திய திங்களையும் கங்கையையும் தினந்தினம் சுமந்தாராமாகின், அவருடைய உடல் முழுமையும் குளிர்ச்சி ஆகாதோடி அம்மானே!' என லயம் தவறாது பாடியவண்ணம் அம்மானையையும் வீசிப் பிடித்தபடியே ஏளனமாகக் கேட்கிறாள்.

திங்களுடன் கங்கை தினம் சுமந்தாராமாகில்
அங்கமெல்லாம் குளிர்ச்சி ஆகாதோ அம்மானே!

மறுமொழி பகர மூன்றாமவளின் முறை இது! அவளும் சமயோசிதமாக, "அதனாலென்ன? குளிர்ச்சியாகும் என அறிந்ததனாலன்றோ யானையை உரித்து அதன் தோலை உடலில் அவர் போர்த்திக் கொண்டார் அம்மானே!' என எல்லாவற்றுக்கும் பொதுவான விடையையும் கூறி, தன் அம்மானையை உயரவீசி, வெற்றி - தோல்வியின்றி ஆட்டத்தை முடிக்கிறாள். "ஆமென்றே யானை உரித்தணிந்தனர் காணம்மானே!' அழகானதொரு புராணக்கதை இதில் அடங்கிவிட்டது! வழுவூர் அட்டவீரட்டத் தலங்களுள் ஒன்று. அங்குதான் இறைவனார் கஜாசுரனைக் கொன்று, அதன் தோலையுரித்துப் போர்த்திக் கொண்டார். அதுதான் இவ்வம்மானைப் பாடலின் உட்பொருள்.

இந்த அம்மானைப் பாடல் "மூவர் அம்மானை' எனப்படும் இலக்கியத்தில் காண்பது. பல சந்தர்ப்பங்களில் அம்மானை எனும் விளையாட்டினை விளையாடிய பெண்களால் புனைந்து பாடப்பட்டு வந்த பாடல்களுள் ஒன்று எனவும் கருதலாம். அல்லது பெண்கள் அம்மானை ஆடுவதாகக் கருதியோ, அம்மானை ஆடுவதற்காகவோ புலவர்களால் புனையப்பட்டனவாகவும் இருக்கலாம்.

இது "மூவர் அம்மானை' எனும் பெயரில் தொகுக்கப்பட்டு, 1861-ஆம் ஆண்டு பதிப்பிக்கப்பட்ட ஒரு நூலில் காணப்படுகின்றது. இதுதவிர, அம்மானைப் பாடல்கள் பதினெண்வகை உறுப்புகளைக் கொண்ட "கலம்பகம்' எனும் இலக்கிய வகையிலும் காணப்படுகின்றன.

 திருப்பேரூர்க் கலம்பகத்தில் காணும் பாடல் இது: 

முதல்பெண் அம்மானை ஆட்டத்தை ஆரம்பித்து வைக்கிறாள். புதிர் போடுவதுபோல  ஒரு செய்தியைக் கூறுகிறாள். "பட்டிநாதன் எனப்படும் பேரூர் ஈசன், காட்டில் வேடனாக அலைகின்றவன்; கடலில் வலைவீசி மீன்பிடிப்பவன்; வயலில் பள்ளனாக இறங்கி வேலையும் செய்பவன், பார்த்தாயோ அம்மானே!' என அவனது திருவிளையாடல்களைச் செய்தியாகக் கூறுகிறாள். அதே நேரத்தில் தாளலயத்துடன் அம்மானையையும் வீசிப்பிடிக்கிறாள்.

காட்டிலே வேட்டுவன்பைங் கடலில் வலைவாணன்
நாட்டிற்பள் ளன்பட்டி நாதன்கா ணம்மானை

அடுத்தவள் வேண்டுமென்றே குதர்க்கமாக, "அப்படியென்றால்,  வேதம் ஓதும் அந்தணர்கள் அவனைத்  தம்வீட்டில் சேர்த்துக் கொள்ளும் பெருமை எப்படி ஆயிற்றோ அம்மானே?' என வினவுகிறாள்.

நாட்டிலே பள்ளனெனில் நான்மறையோர் ஈங்கிவனை
வீட்டிலே சேர்த்துகின்ற மேன்மையென்ன அம்மானை

அதற்கு மூன்றாமவள், "அந்தப் பெருமான் உலகியலுக்கு அப்பாற்பட்டவனடி அம்மானே! வீட்டுக்கும் உரியவனானவன் பார்!' என சாமர்த்தியமாக விடை கூறுகிறாள். "ஆமாம்! வீட்டின் உரிமையாளனைச் சேர்க்காமல் இருக்க இயலுமா?' எனும் பொருள் மறைந்து நிற்கிறதல்லவா? "வீட்டுக் குரிய விகிர்தன்கா ணம்மானை'. பேரூரின் பட்டிநாதன் ஆகிய சிவபிரான் வேட்டுவனாகவும் (அருச்சுனனுக்கு வரமருளக் கொண்ட வேடம்), வலைவாணனாகவும் (திருவிளையாடல்), பள்ளனாகவும் (பேரூர்ப்புராணம்) எல்லாம் வந்தாலும், அவர்களிலிருந்து வேறுபட்டு வீடுபேற்றை (முத்தியை) அளிக்கவல்லவனாகவும் அல்லவோ திகழ்கிறான்' என்பது உட்பொருள்! பேரூர் முத்தித்தலம் ஆகும்! அப்பொருள் இதில் தொக்கிநிற்பது மிகுந்த அழகு!

அம்மானை ஆடும்போது கண்ணும் கையும் சிந்தையும் இணைந்து ஒருமுகப்படும் நிலை பெண்ணுக்குச் சாத்தியமாகிறது. சிந்திக்க வைக்கும் வினாக்களை எழுப்புவதனாலும், சமயோசிதமான விடைகளைக் கூறிப் பாடுவதாலும் வாக்குவன்மை வளர்கிறது. "அம்மா,' "அம்மானாய்' எனக் கூறிக்கொண்டு  பாடி விளையாடுவதனால் அம்மானை விளையாட்டு எனப் பெயர்பெற்றது.  பண்டைய மகளிர் விளையாட்டுகள் அனைத்துமே பொருள்பட அமைந்தவை. 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/03/பெண்கள்-விளையாடும்-மூவர்-அம்மானை-3106355.html
3106354 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, March 3, 2019 02:41 AM +0530 கள்ளி யகிலும் கருங்காக்கைச் சொல்லும்போல்
எள்ளற்க யார்வாயின் நல்லுரையைத் - தெள்ளிதின்
ஆர்க்கும் அருவி மலைநாட! நாய்கொண்டால்
பார்ப்பாரும் தின்பர் உடும்பு.       (பா-87)


தெளிவாக ஒலிக்கும் அருவியை உடைய மலை நாடனே, பார்ப்பனரும்  நாய் கதுவியதாயினும்,  உடும்பின் தசையை உயர்வு கருதி உண்பர், (அதுபோல) கள்ளியினிடம் பிறக்கும் அகிலையும் கரிய காக்கையது சொல்லையும் பிறந்த இடம்நோக்கி இகழாது உயர்வாகக் கொள்ளுமாறுபோல, கீழாயினார் வாயிற் பிறந்ததேயாயினும் நல்லுரையாயின் இகழாது ஒழிக (போற்றுதல் செய்க). "எப்பொருள் யார் யார் வாய்க் கேட்பினும் அப்பொருள் மெய்ப்பொருள் காண்பது அறிவு' என்பது திருக்குறள்.  "பார்ப்பாரும் தின்பர் உடும்பு' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/mar/03/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3106354.html
3101872 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, February 24, 2019 02:49 AM +0530 எழுத்தாளர்களுக்கு மிகப்பெரிய கடமையும் பொறுப்பும் உண்டு. தவறாக எதையாவது எழுதிப் பதிவு செய்துவிட்டால்,  அந்தப் பதிவு பலராலும் மீள்பதிவு செய்யப்பட்டு, அந்தத் தவறே நிலைத்துவிடக்கூடும். அதனால், தவறு நேர்ந்துவிட்டால் கெளரவம் பார்க்காமல் தவறைத் திருத்திக்கொண்டு மன்னிப்புக் கேட்பது அவசியம். அப்படியொரு தவறு நேர்ந்ததற்கு நான் காரணமாகிவிட்டதை எண்ணி, எனக்கு நானே மன்னிப்புக் கேட்டுக்கொண்டு, தலையிலும் இரண்டு முறை குட்டிக் கொண்டேன். 

தேசிய வரலாற்று, இலக்கியப் பேரவையின் தலைவர் விருகை அ.பட்டாபிராமன் எனது தவறைச் சுட்டிக்காட்டி எழுதியிருந்த கடிதம்தான் நான் மன்னிப்புக் கேட்பதற்குக் காரணம். கடந்த 13.1.2019-இல் "இந்த வாரம்' பகுதியில், "சர்தார்' வேதரத்னம் பிள்ளை குறித்த "மறைக்காட்டில் ஒரு மாணிக்கம்' புத்தகம் பற்றி நான் எழுதியிருந்ததில் இருந்த தவறைச் சுட்டிக்காட்டி, எனது அறியாமையை உணர்த்திய விருகை பட்டாபிராமனுக்கு நன்றி. 

"சர்தார்' என்று அண்ணல் காந்தியடிகளால் பாராட்டப்பட்டவர்கள் வடக்கே வல்லபபாய் படேலும், தெற்கே தென்னிந்தியாவில் வேதரத்னம் பிள்ளையும் என்று நான் குறிப்பிட்டிருந்தது தவறு. அவர்கள் இருவருக்கும் இணையாக மிகப்பெரிய தியாகியாக  வாழ்ந்து மறைந்த "சர்தார்' ஆதிகேசவலு நாயகரை மறப்பது மாபாதகம். அண்ணல் காந்தியடிகளால் "சர்தார்' என்று அழைக்கப்பட்ட மூவரில் அவரும் ஒருவர் என்று எனது தவறைத் திருத்திப் பதிவு செய்யக் கடமைப்பட்டிருக்கிறேன். 

சென்னையில்  பல தொழிலாளர் இயக்கங்களை ஏற்படுத்திய ஆதிகேசவலு நாயகர்தான் இன்றைய ரயில்வே தொழிலாளர் சங்கங்களுக்கு வித்திட்டவர். மகாத்மா காந்தி, நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோஸ், பட்டாபி சீதாராமையா, பண்டித நேரு ஆகியோருடன் நெருக்கமான தொடர்பில் இருந்தவர். 1919-இல் பம்பாய் சென்று முதன்முறையாக காந்திஜியை சென்னைக்கு அழைத்து வந்தவரும் அவர்தான். 

சென்னை மெரீனா கடற்கரையில் 1921-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற கூட்டத்தில் அண்ணல் காந்தியடிகளின் உரையைத் தமிழ்ப்படுத்திய பெருமை அவருக்கே உண்டு. 1921, 1936-இல் இரண்டு முறை சென்னைக்கு பண்டித நேரு  வந்தபோது, அவருடன் தமிழகம் முழுவதையும்  சுற்றிவந்த பெருமையும் ஆதிகேசவலு நாயகருக்கு உண்டு. 

தனது வாழ்நாளில் வேலூர், திருச்சி, சென்னை, அலிப்பூர், அமராவதி முதலான இடங்களில் உள்ள மத்திய சிறைகளில் மொத்தம் 11 ஆண்டுகாலம் இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டு, சிறைத்தண்டனை அனுபவித்தவர் நாயகர். 1941-இல் வேலூர் சிறையில் ஆசார்ய விநோபா பாவேயுடன்

இருந்தபோது, இவரிடமிருந்து அவர் தமிழையும், அவரிடமிருந்து இவர்  இந்தியையும் கற்றுக்கொண்டனர். 

இவ்வளவு பெருமைக்கும் உரிய "சர்தார்' ஆதிகேசவலு நாயகரை காங்கிரஸ்காரர்களும் மறந்துவிட்டனர்;  ஆட்சிமாற்றம் ஏற்பட்ட காரணத்தால், திராவிட இயக்கத்தினரும் இவரது தொண்டையும், பெருமையையும் மறைத்துவிட்டனர். 


மதிப்புரைக்கு வந்திருந்தது மதுரை இளங்கவின் எழுதிய "காலந்தோறும் கவிதை' என்கிற கவிதை ஆய்வு நூல். தொல்காப்பியத்தில் தொடங்கி எட்டுத்தொகை, பத்துப்பாட்டு, பதினெண்கீழ்க்கணக்கு, காப்பியங்கள், சமய இலக்கியங்கள் ஆகியவற்றிலிருந்து முக்கியமான கவிதைகளைத் தேர்ந்தெடுத்துப் பதிவு செய்திருக்கிறார். 

சமய இலக்கியங்களில் பிரபந்தங்களுக்குத் தரப்பட்டிருக்கும்  முக்கியத்துவம் திருமுறைகளுக்குத் தரப்படவில்லை.  சுந்தரர், சம்பந்தர், மணிவாசகர் ஆகியோரின்  பதிகங்களில் சில பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. அப்பர் ஏன் புறக்கணிக்கப் பட்டார், சேக்கிழார் என்ன தவறு செய்தார் என்பது புரியவில்லை. திருமூலர், இராமலிங்க சுவாமிகள் ஆகியோரின் கவிதைகளில் இளங்கவினின் பார்வை பட்டிருக்கிறது. சமய இலக்கியப் பட்டியலில் மாயூரம் வேதநாயகம் பிள்ளையும், வேதநாயக சாஸ்திரியாரும் இடம்பெற்றிருக்கிறார்கள்.  

மரபுக் கவிதைகளில் இளங்கவினின் தேர்வு ஏற்புடையதாக இல்லை. பாரதியார், கவிமணி தேசிக விநாயகம் பிள்ளை, பாரதிதாசன், பாவாணர், பட்டுக்கோட்டையார், கண்ணதாசன், சுரதா, பொன்னடியார் என்று எட்டு பேரை மட்டும் சுட்டிக்காட்டிவிட்டு, மரபுக் கவிதை ஆளுமையாக வலம்வந்த நாமக்கல் கவிஞர் உள்ளிட்ட பலரைக் குறிப்பிடாமல் விட்டதைச் சுட்டிக்காட்டாமல் இருக்க முடியவில்லை. மதுரை இளங்கவினுக்கு கவிஞர் வாலி மீது என்ன கோபமோ தெரியவில்லை? அவரை  மரபுக் கவிதையிலும் சேர்க்கவில்லை, புதுக்கவிஞர்கள் பட்டியலிலும் இணைக்கவில்லை.  தவிர்த்துவிடக்கூடிய கவி ஆளுமையா கவிஞர் வாலி?

நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் வரிசையில் கு.சின்னப்ப பாரதியை சேர்த்திருப்பதற்கு அவரைப் பாராட்ட வேண்டும். அதே நேரத்தில்,  புதுக்கவிதைப் பட்டியலில்

ந.பிச்சமூர்த்தி உள்ளிட்ட முக்கியமான ஆளுமைகளை எல்லாம் தவிர்த்திருப்பதை ஏற்றுக்கொள்வது எங்ஙனம்? இளங்கவின் தொகுத்து வழங்கியிருக்கும் "காலந்தோறும் கவிதை'யை முழுமையானஆய்வாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.


கவிஞர்கள் யுகபாரதி, இளையபாரதி, ஹாஜாகனி, ஜெயபாஸ்கரன் ஆகியோரை நேரில் சந்திக்க முடியாவிட்டாலும், அவ்வப்போது செல்லிடப்பேசியில் தொடர்பு கொண்டு அளவளாவுவது சமகால இலக்கியத்துடனும், இலக்கிய உலக நிகழ்வுகளுடனும் தொடர்பில் இருக்க உதவுகிறது. 

சமீபத்தில் கவிஞர் ஹாஜாகனியுடன்  பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, மக்களவைத் தேர்தல் குறித்த உரையாடல் எழுந்தது.  அப்போது அவர் எழுதியிருக்கும் கவிதையிலிருந்து சில வரிகளைப் பகிர்ந்து கொண்டார். தேர்தல் நேரத்துக்குப் பொருத்தமாக இருக்கும் அதையே இந்த வாரக் 
கவிதையாக்குகிறேன். 

ஓட்டுப் போட்டால்
பணம் கிடைக்கிறது
பணம் கொடுத்தால்
ஓட்டுக் கிடைக்கிறது
எல்லாம் சிலர்வசம்
என்பது தொடர
எல்லாமும் இலவசம்
இலவசங்கள்
அறிவிப்பதில்தான்
போட்டி நடக்கிறது
தேர்தல் என்று அதைத்
தெரியாமல் சொல்கிறார்கள்!

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/24/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3101872.html
3101871 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அதைத் தந்துவிட்டுப் போவாயாக! -மா. உலகநாதன் DIN Sunday, February 24, 2019 02:48 AM +0530 வெள்ளாங்குருகு என்பது நீர்ப்பறவை இனத்துள் ஒன்று. இப்பறவையைப் பத்துப் பாடல்களிலும் வைத்துச் சிறப்பித்துப் பாடியிருப்பதால், "வெள்ளாங்குருகுப் பத்து' என்னும் பெயரைப் பெற்றது. 

இது "உள்ளான் குருகு' எனவும் வழங்கப்படும். ஆண் பறவைகளைவிட பெண் பறவைகள் மிகுதியாகக் காணப்படும்.

பரத்தை பொருட்டு தலைவியைப் பிரிந்து செல்கிறான் தலைவன். அதனால், ஊடல் கொண்ட தலைவியைக் காண, ஆற்றுப்படுத்த உணவு உண்ணும் நேரத்தில் சென்றால், அவள் மறுக்காமல் தன்னை ஏற்றுக்கொள்வாள் என்று எண்ணுகிறான் தலைவன். உணவு நேரத்தில் இல்லத்திற்கு வருகிறான். அப்போது தலைவனைப் பார்த்து தோழி கூறும், "மாறாமற் பொருட்டு உண்டிக் காலத்து வாயில் வேண்டி வந்த தலைமகற்குத் தோழி கூறியது'  கூற்றாக அமைந்த பாடல் இது.  

"வெள்ளாங் குருகின் பிள்ளை செத்தெனக்
காணிய சென்ற மடநடை நாரை
பசிதின அல்கும் பனிநீர்ச் சேர்ப்ப!
நின்னொன்று இரக்குவென் அல்லேன்;
தந்தனை சென்மோ கொண்ட இவள் நலனே!'
(ஐங்.வெள்ளாங் குருகுப் பத்து-9)

உள்ளான் குருகின் பிள்ளை இறந்ததால், ஆறுதல் கூறச்சென்ற நாரை, தன் வருத்தத்தால், பசி மிகுந்ததால் அங்கேயே தங்கும் குளிர்ந்த நீர்த்துறை தலைவனே!  அந்நாரையைப் போல பரத்தை புலந்தாள் (பரத்தை ஊடல் கொண்டாள்) என்றவுடன் நீ என் தலைவியைத் தேடி வந்திருக்கிறாய். பசி வருந்த வந்திருக்கிற நெய்தல் நிலத் தலைவனே!  உன்னிடம் நான் எதனையும் இரந்து கேட்கப் போவதில்லை. ஏற்கெனவே நின்னால் கவர்ந்து செல்லப்பட்ட என் தலைவியின் 

இளமையை - அழகைத் தந்துவிட்டுப் போவாயாக! என்கிறாள் தோழி! 

என் தலைவியின் அழகு நீ அவளை விட்டுப் பிரிந்து சென்றதால் போயிற்று. அதனால், அதைத் திருப்பிக் கொடுத்துவிடு என்று கேட்கிறாள். நாரை பசியோடு இருப்பது போல நீயும் பசி வந்ததால்தான் இங்கு வந்திருக்கிறாய் என்பதை மறைமுகமாகச் சுட்டிக் காட்டுகிறாள் தோழி. 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/24/அதைத்-தந்துவிட்டுப்-போவாயாக-3101871.html
3101870 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "இரு'மைக்கும் உதவிய அல்லி! -முனைவர் ச. சுப்புரெத்தினம் DIN Sunday, February 24, 2019 02:47 AM +0530 பெண்களின் வாழ்வில் இளமை, தாய்மை என்பன மிகவும் இனிமை தரக்கூடியன. ஆனால், முதுமையும் கைம்மையும் மிகவும் கொடியன என்பதைச் சங்க இலக்கியங்கள் சுட்டுகின்றன.

பொதுவாக, மலர்கள் பெண்களின் வாழ்க்கை நிலைகளுடன் நெருங்கிய தொடர்புடையனவாகும்.  அதேபோல  நல்லன, கெட்டன என்ற இருநிலை நிகழ்வுகளுக்கும் உதவுவன அம்மலர்கள். நல்லாசிரியரின் இலக்கணம் கூற வந்த நன்னூலார், "மலர்நிகர் மாட்சியும்' என்று கூறி, எல்லா வகையிலும் மேன்மையுடைய மலரின் மாண்பினை நல்லாசிரியருக்கு உவமையாகக் கூறியுள்ளார்.

பூக்களைப் பொருத்தவரை, செடிப்பூ, கொடிப்பூ, கோட்டு (மரக்கிளை)ப்பூ என்று அவற்றைப் பலவகைப்படுத்துவர் சான்றோர். அவற்றுள் "அல்லி' என்பது, நீர் நிலைகளில் வளர்ந்து அழகுறக் காட்சியளிக்கும் கொடிப்பூ வகையாகும். செம்மை, வெண்மை என்ற இருவேறு வண்ணங்களில் பேசப்பட்டாலும், பயன்தரும் தன்மைகளில் அவ்வல்லிகள் ஒத்த தன்மையனவே ஆகும்.

சங்ககாலப் பெண்டிர் தழையாடை உடுத்துவது வழக்கம். தழைகள் உரியவாறு தொடுக்கப்பட்டு, அத் தொடையலைப் பெண்கள் தமது ஆடையாக அணிந்து வந்தனர். இதற்குப் பயன்படும் தழைகளைத் தந்து உதவிய தாவர வகைகளுள் ஒன்று அல்லிக் கொடி. வெள்ளையல்லிக் கொடியில் செழுமையாக வளர்ந்திருந்த தழைகளால் ஆகிய ஆடையினை, அக்கால மகளிர் அணிந்திருந்தனர். இச்செய்தியைக் குறுந்தொகைப் பாடலொன்று,

அயலவெள் ளாம்பல் அம்பகை நெறித்தழை
தித்திக் குறங்கின் ஊழ்மாறு அலைப்ப
வரிமே சேயிழை அந்தில்
கொழுநற் காணிய வருமே (பா.293)
என்ற அடிகளில் சுட்டுகின்றது. இவ்வாறு, அல்லிக் கொடியானது, 
மகளிர் அவர்தம் இளமையில் ஆடையாக அணிவதற்கெனத் தழையினைத் தந்தது என்பது, அந்த அல்லிக்குப் பெருமைதான்!
இளமைக் காலத்தில் பெண்ணின் மானம் காக்க உதவும் அந்த அல்லியானது, ஒருவேளை அந்தப் பெண்ணே தன் ஆருயிர்க் கணவனை இழந்து "கைம்மை' நோன்பு நோற்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுவிட்டால், அப்பொழுது அவள், உண்டு உயிர்த்திருப்பதற்குத் தனது புல்லரிசியைத் தந்தும் உதவும் என்கிறது ஒரு பாடல்.

இவ்வாறு இருவேறு நிலைகளில் உதவும் அவ் அல்லியைப் பார்த்து ஒரு பெண் இரங்கிப் பாடுவது போலப் பாடுகின்றார் ஓக்கூர் மாசாத்தியார் என்ற புலவர். புறநானூறு இலக்கியத்தில் வரும் அப்பாடல் இதோ:

அளிய தாமே சிறுவெள் ளாம்பல்
இளைய மாகத் தழையா யினவே, இனியே
பெருவளக் கொழுநன் மாய்ந்தெனப் பொழுதுமறுத்
தின்னா வைகல் உண்ணும்
அல்லிப் படூஉம் புல்லா யினவே(248)
அதாவது, "நான் இளமையினளாக இருந்த முற்காலத்தில் அல்லிக் கொடிகள், ஆடையாகத் தொடுத்து அணிவதற்காக எனக்குத் தமது தழைகளைத் கொடுத்து உதவின. ஆனால், பெரிய செல்வந்தனான என் தலைவன் இறந்து போய்விட்டதனால், நான் கைம்பெண்ணாகித் துன்புற்றுக் கொண்டிருக்கும் இக்காலத்தில் எனக்கு, நான் உண்பதற்கெனத் தன்னிடத்தில் உண்டாகும் அரிசியைத் தந்து உதவும் அல்லியானவை, இரங்கத்தக்கன' என்று வருத்தமுறும் கைம்பெண் ஒருத்தியின் இயல்பில் நின்று பாடுகின்றார் அப்புலவர்.

பெண்ணின் இளமைக்கும், கைம்மைக்கும் முறையே தழையினையும், புன்மையான அரிசியினையும் தந்து உதவும் வெள்ளையல்லிக் கொடியின் பண்பினை அதே புறநானூறு இலக்கியம்,
மண்ணுறு மழித்தலைத் தெண்ணீர் வாரத் 
தொன்றுதா முடுத்த வம்பகைத் தெரியாத
சிறுவெள் ளாம்பல் அல்லி யுண்ணும்
கழிகல மகளிர் போல
வழிநினைந் திருத்தல் அதனினும் அரிதே (280)
என்ற மற்றொரு பாடற்பகுதியிலும் சுட்டுகின்றது.

ஒருவரின் வாழ்விலும், அவரது தாழ்விலும் ஒருங்கேயிருந்து உதவி 
செய்பவன்தான் உன்னதமான மனிதன். ஆறறிவுடைய இவ்வுன்னதமான மனிதனைப் போலவே, ஓரறிவு உடைய உயிரினமான அல்லிக் கொடியும், சங்ககால மகளிரின் வாழ்விலும், தாழ்விலும் உதவிற்று என்பதை இத்தகைய பாடல்களின் வழி அறியும்பொழுது எந்த மனமும் நெகிழாதிருக்காது!

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/24/இருமைக்கும்-உதவிய-அல்லி-3101870.html
3101869 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி குடும்பம் - மரபும் மாற்றமும்! -முனைவர் அரங்க. பாரி DIN Sunday, February 24, 2019 02:46 AM +0530 வையகமே ஒரு குடும்பமாக வேண்டுமென்பது சான்றோர் கருத்தாகும். ""யாதும் ஊரே, யாவரும் கேளிர்'' என உலகைத் தன் உள்ளத்துள் வளைத்துக் கொண்டது தமிழியம். மனிதன் கண்ட அமைப்புகள் யாவற்றிலும் சிறந்தது குடும்பம் என்னும் நிறுவனமேயாகும். இந்த நிறுவனத்தில் குறைகள் இருப்பினும் இதனை விட்டுவிட முடியாது.  இதுவே மனிதப் பண்பாட்டுப் பரிணாமத்தில் பழுத்த கனி; இதுவே மனிதநேய மாண்பின் சின்னம். இந்தக் குடும்ப அமைப்பு பல்லாயிரம் ஆண்டுகளைக் கடந்து வந்திருக்கிறது. விழுமியங்களின் இருப்பிடமாவது குடும்பம். இது நேற்று எப்படி இருந்தது, இன்று எப்படி உள்ளது, நாளை எப்படி இருக்கும் எனக் காண்போம்.

குடும்ப அமைப்பும் உறவுமுறையும்:

பண்டைக் காலத்தில்  கூட்டுக் குடும்ப அமைப்பே பெரிதும் இருந்துள்ளது. தலைவன் - தலைவி தனித்து வாழும் குடும்ப  அமைப்பும் அறியப் பெறுகின்றது. புறநானூற்றில் பெருஞ்சித்திரனாரின் குடும்பம் கூட்டுக் குடும்ப அமைப்பைச் சித்தரிக்கின்றது. "என் தாய் கோல் கொண்டு மெல்ல நடப்பவள்; சிலந்தி வலை போலச் சுருக்கம் மலிந்த முகத்தினள். என் மனைவி வறுமையில் மெலிந்தவள்; என் குழந்தை தாயின் மார்பில் பால் பெறாது வருந்துவது', (புறம். 159) எனக் கூறும்போது, தாயுடன் வாழும் கூட்டுக் குடும்ப அமைப்பு அறியப்படும்.

"மேனாள் உற்ற செருவிற்கு இவள் தன் ஐ
யானை எறிந்து களத்தொழிந்தனனே' (புறம். 279)
என்பதில் தந்தையும் குடும்ப உறுப்பினன் என்றறியப்படும். பாட்டன் உறவு முறை கூறும் பகுதியும் அறியப்படுகின்றது.
"நுந்தை தந்தைக் கிவன்தந்தை தந்தை
எடுத்தெறி ஞாட்பின் இமையான்' (புறம். 290)

எனப் போர் வீரர் குடியில் பாட்டன், தந்தை, மகன் என மூன்று தலைமுறைகள் நடக்கக் காணலாம். குடும்ப அமைப்பில், பல பிள்ளைகள் உடைமையினைப் புறநானூறு காட்டும் (159). அதே போல, குடும்பத்தில் ஒரே மகனுடைய நிலையையும் புறநானூறு காட்டும் (279). "ஒரு குடிப்பிறந்த பல்லோருள்ளும்' என்னும் புறப்பாட்டுப் பகுதி (183) அண்ணன்- தம்பி உறவு முறைகளைச் சொல்லும். உறவிலேயே திருமணம் அமைவதை, "சுடர்த்தொடீஇ கேளாய்' எனத் தொடங்கும் கலித்தொகை காட்டும் (கலி. 50). முன்பு தொடர்பற்ற இருகுடிகள் புதுவதாக மணவினைத் தொடர்பு கொள்வதை "யாயும் ஞாயும்' 
எனத் தொடங்கும் குறுந்தொகைப் பாடல் விளக்கும்.

கணவன் - மனைவி உறவு:
பழந்தமிழ் இலக்கியத்தில் கணவன்- மனைவி உறவு வேறு எம்மொழி இலக்கியங்களிலும் கூறப்படாத அளவு பிரிவில்லா ஒருமைப்பாட்டுடன் விளங்குவதாகக் கூறப்படுகிறது.
"இம்மை மாறி மறுமை யாயினும்
நீயாகியர் என்கணவனை
யானாகியர் நின்நெஞ்சு நேர்பவளே (குறுந். 49)

என்று தலைவி "எல்லாப் பிறப்புகளிலும் நாமே கணவனும் மனைவியும் ஆவோம்' என உரைக்கக் காண்கிறோம்'. "நாம் இரண்டு பேராகப் பிறந்தோம்; பூ இடைப்பட்டாலும் பல ஆண்டுகள் கழிந்தாற் போலத் துயருறுகின்ற அன்றில் பறவைகளென வாழ்ந்தோம். நம் உயிர் எப்போதும் பிரிவின்றி இருந்து போகும் காலத்தில் ஒன்றாகப் போவோம் (குறுந். 57) எனத் தலைவி கூறுகிறாள். பண்டைக்காலத் தலைமக்களின் இல்லறம், பிறவி தோறும் தொடர்வதாகவே கருதப்பட்டது.  கணவன் - மனைவி இருவரும் இணைந்து பேணும் இல்லறத்தைக் "கற்பு வாழ்வு' எனக் குறித்தனர் நூலோர். இந்த இல்லறத்தில் இருவருக்கும் கடமைகள் (குறுந். 135) இருந்தன.
பல்லாண்டுகளின் இல்லறம் இளமை தீர்ந்து முதுமை எய்தியக் கண்ணும் அன்பகலாத துணைமையொடு தொடரும். இடையில் கொழுநன் இறந்துபடின் தலைவி ஆற்றாத் துயரும் தனிமையும் எய்துவள். அவளுடைய கைம்மை கொடுந்துயர் தருவது
 (புறம். 246).
மனைவி இறப்பின் கணவனது துயரும் எல்லையின்றிப் போகும். "என் துணைவி இன்னே மறைந்தனள்; நான் இன்னும் வாழ்கின்றேனே' எனக் கோட்டம்பலத்துத் துஞ்சியமாக்கோதை புலம்பக் காண்கிறோம்
(புறம். 245).

மரபு மாற்றங்கள்:

மேற்குறித்த குடும்ப இலக்கணங்கள் காலப் போக்கில் மாறியுள்ளன. இன்று பாலுணர்வு வரையறைகள் நெகிழ்ந்துள்ளன.  அச்சம், மடம், நாணம், பயிர்ப்பு என்பவற்றை இன்றைய பெண் பண்டைக் கால அளவில் கொள்ள இயலாது. பெண் பணிக்குச் செல்ல வேண்டும்; காவற்பணி பூண வேண்டும்; துப்பாக்கி ஏந்த வேண்டும்; வானூர்தி இயக்க வேண்டும்; சட்டங்கள் இயற்ற வேண்டும்; சமுதாயத்தை ஆளும் அரசியல் தலைமை பூண வேண்டும். இந்நிலையில், பெண்மை என்பதன் இலக்கணம் பெரிதும் மாறியிருக்கிறது.

பெண்ணின் உரிமை இன்று அவளைப் பல புதிய உலகங்களைக் காணத் தூண்டியுள்ளது. விதியே என்று வாழ்ந்த வாழ்க்கைக் கட்டுப்பாடுகளை உதறிச் சமஉரிமை மறுக்கப்படினும், உடம்பு உடைமைகளுக்கு ஊறு ஏற்படினும் மணவிலக்குப் பெறும் நிலையில் இன்றைய பெண் மகள் உரிமைக் கொடி ஏந்துகிறாள். கைம்மை வேலியை அகற்றி மறுமணத் தோட்டத்திற்குள் புகுகின்றாள். வாழ்க்கை முழுவதும் ஒருவன்- ஒருத்தி என்ற அறம் இன்று மாற்றம் எய்தியிருப்பினும், பெரும்பான்மைச் சமூகம் அந்த நெறியில்தான் சென்று கொண்டிருக்கிறது. மணமுறிவு, மணவிலக்கு என்பன இடம்பெறாத தமிழ்ச் சமூகத்தில் மேலை நாகரிகத் தாக்கத்தால், இவை இடம் பெற்றிருக்கின்றன. ஊர் மன்றங்களும் நீதி மன்றங்களும் உச்சநீதிமன்றமும் ஏராளமான மணவிலக்கு முறையீடுகளை ஆய்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. குடும்பத் தகராறு கொலுமண்டபம் ஏறியிருக்கிறது. பல்பிறவிகளிலும் மாறாத இணை என்பது மாறிப் பணிவாய்ப்புகளில் தற்காலிக நிலை என்பது போலவே மணவாழ்க்கையிலும் நிலையாமை குடிகொண்டுவிட்டது.

திருமணச் சடங்குகள் பழைய முறையில் கட்டாயமானதாகவும், சமூகம் தழுவியதாகவும் இன்று இல்லை. நிலத்தைப் பத்திரப்பதிவு செய்வது போலத் திருமணத்தைப் பதிவுசெய்து கொள்ளும் வழக்கம் உண்டாகியிருக்கிறது. 

உறவுக்கிளைகள் மலிந்த குடும்பம் என்ற நிலைமாறி கணவன் -மனைவி, பிள்ளைகள் என்ற முக்கோண வாழ்க்கை முறை தோன்றியதில் சிவப்பு முக்கோணம் குடும்ப நடைமுறையாகி உள்ளது.  இதனால் அண்ணன் தம்பிகளைக் காணோம்; மாமன் மாமி, சிற்றப்பா, பெரியம்மா, சின்னம்மாக்கள் அரிதாகி வருகின்றனர்.

சுருங்கக் கூறின், தமிழ்க் குடும்பம், மேலை வண்ணமும் வடிவமும் பெற்றுவிட்டது. உறவுக் கிளைகள் தோன்றாத தனிச் செடியாக உருவாகியுள்ள இன்றைய குடும்பத்தில் தமிழர்க்கே உரிய ஒப்புரவு விருந்தோம்பல், மனிதநேயம், மதநல்லிணக்கம் போன்ற பண்புப்பூக்களைக் காணோம். தமிழ்க் குடும்பம் ஒன்றைப் பார்த்துத்தான் தீரவேண்டுமென்றால்,  மட்டக்களப்புக்கோ டொரண்டோவுக்கோ போகலாம். 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/24/குடும்பம்---மரபும்-மாற்றமும்-3101869.html
3101868 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, February 24, 2019 02:43 AM +0530
உழையிருந்து நுண்ணிய கூறிக் கருமம்
புரையிருந்த வாறறியான் புக்கான் விளிதல்
நிரையிருந்து மாண்ட அரங்கினுள் வட்டுக்
கரையிருந் தார்க்கெளிய போர்.       (பா-86)

வரிசையாக இருந்து மாட்சிமைப்பட்ட அரங்கின்கண் பொராதே பக்கத்திருந்தார்க்கு, எளியதாகத் தோன்றும் வட்டுப்போர், (அதன் நுட்பம் அறியாது ஆடுவாற்கு அரியதாகத் தோன்றும் அதுபோல),  பக்கத்தேயிருந்து நுட்பமான காரியங்களை ஆராய்ந்து கூறினும், நுட்ப உணர்வு இல்லாதும் கருமத்தின்கண் குற்றம் இருந்த நெறியை அறிவதும் செய்யானாய்,  கருமத்தைச் செய்யப் புகுந்தவன், அழிவினை அடைவான். "வட்டுக் கரையிருந்தார்க் கெளிய போர்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/24/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3101868.html
3097303 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நற்றிணை காட்டும் நற்பண்புகள் DIN DIN Sunday, February 17, 2019 01:10 AM +0530 காதலையும் வீரத்தையும் இரு கண்களெனப் போற்றி வாழ்ந்தவர்கள் சங்ககால மாந்தர்கள். அத்துடன் கூர்த்தமதி உடையவர்கள் என்பதை அவர்தம் பாடல்கள் தெளிவாய் எடுத்துரைக்கும். எட்டுத்தொகை நூல்களுள் ஒன்றான நற்றிணை காதல், அன்பு, இல்வாழ்க்கை முதலிய அக வாழ்வு முறைகளை எடுத்தியம்புகிறது. நற்றிணை கூறும் நற்பண்புகள் சிலவற்றைக் காண்போம்.
 அன்பு:
 தலைமக்கள் இருவரும் ஒருவர்மேல் ஒருவர் வைத்துள்ள அன்பின் வலிமையைப் பறைசாற்றிச் செல்கிறது இப்பாடல். தலைவன் தலைவியைக் காணக் காலம் தாழ்த்துதலைத் தோழி சுட்டிக்காட்டும் வேளையில், தோழிக்குத் தலைவி "என் தலைவன் எப்படிப்பட்டவன் தெரியுமா?' என்று கூறுவதுபோல் அமைந்துள்ளது " நின்ற சொல்லர் நீடுதோறு இனியர்' (பா.1) என்கிற பாடல்.
 "என் தலைவன் சொன்ன சொல் தவறாதவன். மனத்தில் நினைக்கும்தோறும் இனிமையைத் தருபவன். எங்களுக்குள் உண்டான அன்பு எத்தகையது தெரியுமா? குளத்தில் மலர்ந்துள்ள தாமரை மலரில் எடுத்த தேனை மலை உச்சியிலே இருக்கும் சந்தன மரத்தின் கிளையில் கொண்டுபோய் அங்குள்ள தேன்கூட்டில் தேனை சேகரிக்கும் வண்டு. அப்படிச் சேகரித்த தேனின் குணம் எவ்வளவு உயர்வானதோ அதைப் போன்றது. அதுமட்டுமல்ல. உலக இயக்கத்துக்குத் தண்ணீர் எவ்வளவு இன்றியமையாததோ அதைப் போன்றது (எங்களுக்குள்) நாங்கள் கொண்டு
 ள்ள அன்பு என்பதைப் பறைசாற்றிச் செல்கிறது கபிலரின் இப்பாடல்.
 அறக் கருத்துகள்:
 அறம் என்பதற்கு அகராதிகள் பல்வேறு பொருள்களைக் குறிப்பிடினும், தனக்கும் தன்னைச் சார்ந்தவர்களுக்கும் உடலாலும் மனத்தாலும் தீங்கு நேராதவண்ணம் வாழ்வை நகர்த்திச் செல்லும் வழிமுறையைக் கற்றுக் கொடுப்பவற்றை அறங்கள் எனலாம். இந்த அறங்களைத் தனிமனிதனுக்கு, குடும்பத்திற்கு, சமூகத்திற்கு, அரசனுக்கு நாட்டிற்கு என்று வகைப்படுத்தினும் சமூகம் சமநிலையில் தத்தமது அன்றாடப் பணிகளை மேற்கொள்ளத் துணையாக அறங்களைக் கொள்ளுதல் மரபு. அவ்வகையில், நற்றிணையில் இடம்பெற்றுள்ள கருத்துகள் பலவற்றுள் ஒருசோறு பதமாக ஒன்றைக் காண்போம்.
 தலைவியைக் காணாது வருந்துகிறான் தலைவன். தோழி சொல்லைத் தலைவி கேட்டபாடில்லை. தலைவன் மீது தீராத ஊடல் கொண்டுள்ள தலைவியைத் தேற்றுதல் உடனடியாக நடக்காது என்பதைப் புரிந்துகொண்ட தோழியின் கூற்றாக அமைந்த பாடல் இது.
 மலையிலிருந்து வீழும் அருவி எப்படி இருந்தது என்பதைக் கூறவந்த தோழி, ""தலைவியே, நீ வீணாகத் தலைவன் மீது குற்றம் சுமத்தாதே. நம் சமூகத்தின் வழக்கம் என்ன தெரியுமா? நமக்கு ஒரு விஷயத்தில் ஐயம் ஏற்படின் அந்த ஐயத்தை நம்மைச் சுற்றியுள்ளவர்களிடம் கேட்டுத் தெளிவு பெறுதலாகும். எனவே, நான் சொல்வது உனக்கு உண்மையெனத் தோன்றவில்லையெனில் நான்கு பேரிடம் கேட்டு சந்தேகத்தைப் போக்கிக்கொள்'' என்கிறாள். மேலும் அவள்,
 "அம்மலை கிழவோன் நம் நயந்து என்றும்
 வருந்தினன் என்பது ஒர் வாய்ச்சொல் தேறாய்;
 நீயும் கண்டு நுமரொடும் எண்ணி
 அறிவு அறிந்து அளவல் வேண்டும். மறுத்தரற்கு
 அரிய வாழி தோழி! - பெரியோர்
 நாடி நட்பின் அல்லது,
 நட்டு நாடார் தம் ஒட்டியோர் திறத்தே' (பா.32)
 என்ற பாடல் மூலம் எடுத்துரைத்து ஒருவருடன் நட்பு கொள்ளுமுன் அவரைப் பற்றி நன்கு ஆராய்ந்து பார்த்தபின்பு நட்பு கொள்ள வேண்டும். அப்படி நட்பு கொண்டபின் ஆராயக் கூடாது என்னும் அறத்தை முன்னிறுத்துகிறாள் தோழி. இப் பாடல் வள்ளுவரின் "நாடாது நட்டலிற்' எனும் திருக்குறளை நினைவூட்டுகிறது.
 தலைவன் - தலைவி அன்பு:
 தலைவியைப் பிரிந்து பொருள் தேடச்சென்ற தலைவன் வினை முடித்துத் திரும்புகிறான். தலைவியைக் காணும் ஆவலில் தேர்ப்பாகனிடம் கூறுவதாய் அமைந்த இப்பாடல் தலைவி மீது தலைவன் கொண்ட அன்புக்குக் கட்டியம் கூறுவதாய் அமைந்திருக்கிறது.
 "உடும்பு கொலீஇ வரி நுணல் அகழ்ந்து,
 நெடுங்கோட்டுப் புற்றத்து ஈயல் கெண்டி,.
 எல்லு முயல் எறிந்த வேட்டுவன் கவல
 பல்வேறு பண்டத் தொடை மறந்து இல்லத்து
 இருமடைக் கள்ளின் இன்களி செகுக்கும்
 வன்புலக் காட்டு நாட்டதுவே - அன்பு கலந்து
 நம்வயின் புரிந்த கொள்கையொடு, நெஞ்சத்து
 உள்ளினள் உறைவோள் ஊரே' (பா.59)
 அந்த ஊரில் வேடுவன் ஒருவன் உடும்பைக் கொன்று தின்றும், வரித் தவளையை அகழ்ந்து எடுத்தும், புற்றுக்களை வெட்டி அப்புற்றுக்களில் இருக்கும் ஈசல்களை உண்டும், பகற்பொழுதில் முயல்களை வேட்டையாடியும் உண்ணும் இயல்புடையவன். தான் தோளில் சுமந்து வந்த பல்வேறு பண்டங்கள் அடங்கிய சுமைகளை ஓரிடத்தில் இறக்கி வைத்துவிட்டு நிம்மதியாக உறங்குகிறான்.
 ஆனால், அத்தகைய தலைவியின் ஊரில் தலைவி மட்டும் என்னையே நினைத்துக்கொண்டு வருந்துவாள். மேலும், அவளை வருந்தச் செய்தல் நமக்கு நல்லதல்ல எனக் கூறி, தேரை விரைவாகச் செலுத்துமாறு பாகனை வேண்டுகிறான் தலைவன். இக்காட்சி தலைமக்கள் ஒருவருக்கொருவர் எத்தகைய புரிதலுடன் இருக்கின்றனர் என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
 நிலையாமை:
 சங்க இலக்கிய அக நூல்களில் நிலையாமை குறித்த கருத்துகளையும் ஆங்காங்கே காணமுடிகிறது. அதற்கு எடுத்துக்காட்டாக 46-ஆவது பாடல் தக்க சான்றாகத் திகழ்கிறது. இவ்வாறு நற்றிணைப் பாடல்களில் காணப்படும் நற்பண்பை வளர்க்கும் கருத்துகள் அக்கால மக்கள்தம் வாழ்க்கை நிலைகளைப் பறைசாற்றுவதாகவும், ஏதேனும் ஒரு நற்கருத்தைக் கூறுவனவாகவும் அமைந்திருக்கின்றன.
 -முனைவர் க. சிவமணி
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/17/நற்றிணை-காட்டும்-நற்பண்புகள்-3097303.html
3097298 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, February 17, 2019 01:08 AM +0530 மிகுந்த பொருட் செலவில் திருமணங்களை நடத்துவது என்பது வழக்கமாகியிருக்கிறது. திருமணத்துக்கு செலவு செய்வதைப் போலவே அதிக பொருட் செலவில் அழைப்பிதழ்களை அச்சடித்து, தங்களது வளமையையும், பெருமையையும் வெளிக்காட்டும் போக்கு பரவலாகவே காணப்படுகிறது. கடந்த வாரத்தில் நடந்த இரண்டு முக்கியமான திருமணங்களுக்காக எனக்கு அனுப்பப்பட்டிருந்த அழைப்பிதழ்கள் சற்று வித்தியாசமானவை. திருமணம் முடிந்த பிறகு, தூக்கி எறிந்துவிட முடியாத அழைப்பிதழ்கள் அவை.
 முதலாவது, கற்பகம் புத்தகாலய உரிமையாளர் நல்லதம்பியின் மகன் ஜெயேந்திரன் - பூங்கொடி பதிப்பகம் உரிமையாளர் வேலு சுப்பையா ஐயாவின் பெயர்த்தி சங்கீதா திருமண அழைப்பிதழ். இரண்டாவது அழைப்பிதழ், பாலிமர் தொலைக்காட்சியின் தலைவர் மற்றும் மேலாண் இயக்குநர் கல்யாண சுந்தரத்தின் மகன் வருண் - மருத்துவர் பிரியதர்ஷினி ஆகியோரின் திருமண அழைப்பிதழ். இரண்டு அழைப்பிதழ்களும் அழைப்பிதழ்களாக மட்டுமல்லாமல், போற்றிப் பாதுகாக்கும் புத்தகங்களாகவும் இருக்கின்றன என்பதுதான் பாராட்டுக்குரியது.
 செல்வன் ஜெயேந்திரனின் திருமண அழைப்பிதழுடன் இணைந்திருக்கிறது கவிஞர் பத்மதேவன் எழுதிய "இந்தக் கணத்தில் வாழுங்கள்' என்கிற புத்தகம். "நிறைவான, நிரந்தரமான மன அமைதி நமக்குள்ளேயே இருக்கிறது. அதைப் பெறுவதற்கு சில மனப்பாங்குகளை மாற்றிக்கொண்டால் போதும்; மனப்பக்குவத்தை வளர்த்துக் கொண்டால் போதும்' என்பதை எடுத்துரைக்கிறது பத்மதேவனின் புத்தகம்.
 பாலிமர் அதிபர் கல்யாண சுந்தரத்தின் இல்லத் திருமண விழாவையொட்டி அனுப்பியிருந்த அழைப்பிதழ், சாமி. சிதம்பரனாரின் கருத்துரையும், ஜி.யு. போப்பின் ஆங்கிலக் கவியுரையும் கொண்ட திருக்குறளுடன் இணைக்கப்பட்டிருந்தது.
 நேர்த்தியாகத் தயாரிக்கப்பட்டிருந்த இரண்டு புத்தக அழைப்பிதழ்களும் பொருட் செலவுடன் தயாரிக்கப்படும் திருமண அழைப்பிதழ்களுக்கு முன்னுதாரணமாக மாற வேண்டும் என்பது எனது விருப்பம். இதன் மூலம் தமிழைப் பரப்பியதாகவும் இருக்கும்; வாசிப்புப் பழக்கத்தை ஊக்குவிப்பதாகவும் இருக்கும்; இல்லந்தோறும் நூலகங்கள் ஏற்படுத்துவதற்கான ஆர்வத்தைத் தூண்டுவதாகவும் அமையும்.
 
 நெல்லையில் மனோன்மணீயம் சுந்தரனார் பல்கலைக்கழகத்தில் கடந்த வாரம் வெள்ளிக்கிழமை சுந்தரனார் விருது வழங்கும் விழாவும், "பேராசிரியர் சுந்தரனார் ஆக்கங்கள்' என்கிற புத்தக வெளியீட்டு விழாவும் நடைபெற்றன. முனைவர் அ.ராமசாமி, முனைவர் ஞா.ஸ்டீபன் ஆகியோர் பதிப்பாசிரியர்களாகவும், முனைவர் நா. இராமச்சந்திரன் ஒருங்கிணைப்பாளராகவும் இருந்து மனோன்மணீயம் சுந்தரனார் பல்கலைக்கழகத்தின் தமிழியல் துறையும், பதிப்புத் துறையும் இணைந்து வெளியிட்டிருக்கும் தொகுப்பு "பேராசிரியர் சுந்தரனார் ஆக்கங்கள்'.
 சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் உறுப்பினராகவும், திருவனந்தபுரம் மகாராஜா கல்லூரியில் அறிவுநூற் புலவருமாய் இருந்தவர் ராவ் பகதூர் பேராசிரியர் பி.சுந்தரம் பிள்ளை என்று சொன்னால் பரவலாக அனைவருக்கும் தெரியாது. ஆனால், மனோன்மணீயம் சுந்தரம் பிள்ளை என்று சொன்னால் தெரியாதவர்கள் இருக்க முடியாது. "நீராரும் கடலுடுத்த ...' என்கிற தமிழ்த்தாய் வாழ்த்துப் பாடல் அவரது ஆக்கம் எனும்போது, அந்தப் பெருந்தகையின் தமிழ்ப் பங்களிப்பு தலைமுறை கடந்து நிலை பெறுகிறது.
 மனோன்மணீயம் சுந்தரனார் பல்கலைக்கழகம் அவரது பெயரால் அமைந்திருந்தும்கூட, 28 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இப்போதுதான் அவருடைய படைப்புகள் அந்தப் பல்கலைக்கழகத்தால் தொகுக்கப்பட்டு, புத்தக வடிவம் பெறுகிறது. பேராசிரியர் சுந்தரம் பிள்ளையின் படைப்புகளான மனோன்மணீயம், சிவகாமி சரிதை, நூற்றொகை விளக்கம் ஆகியவை மட்டுமல்லாமல், அவருடைய கவிதைகள், கடிதங்கள், கட்டுரைகள் ஆகியவையும் "பேராசிரியர் சுந்தரனார் ஆக்கங்கள்' தொகுப்பில் இடம்பெறுகின்றன.
 42 ஆண்டு காலம் மட்டுமே வாழ்ந்து மறைந்த பேராசிரியர் சுந்தரம் பிள்ளையின் சாதனை வியப்பில் ஆழ்த்துகிறது. சென்ற நூற்றாண்டு இறுதியிலே பெரும்புகழ் பெற்று விளங்கிய தமிழ்ப் பெரியார்கள் என்று எஸ். வையாபுரிப் பிள்ளை ஆறு பேரைக் குறிப்பிடுகிறார். "சி.வை.தாமோதரம் பிள்ளை, வி.கனகசபைப் பிள்ளை, மாயூரம் வேதநாயகம் பிள்ளை, பூண்டி அரங்கநாத முதலியார், "ராஜமையர்' என்று பெயர் வழங்கப்பெற்ற சுப்பிரமணிய ஐயர், பெ.சுந்தரம் பிள்ளை ஆகிய அறுவரும் ஆங்கிலம் கற்று, மேனாட்டுக் கலைப் பண்புகளில் திளைத்து, தம் தாய் மொழியான தமிழ் மொழிக்கு ஒவ்வொரு வகையில் தொண்டு புரிந்தவர்கள்'' என்று பதிவு செய்கிறார்.
 சுந்தரம் பிள்ளை எழுதிய "மனோன்மணீயம்' நாடகம் தமிழில் தோன்றிய புதுவகை நாடகத்தின் தொடக்கம் எனலாம். வடிவு ரீதியாக மட்டுமல்லாமல் உள்ளடக்க நிலையிலும் ஐரோப்பியத் தாக்கம் கொண்ட நாடகம். மனோன்மணீயம் சுந்தரனார், விவேக சிந்தாமணி இதழில் எழுதிய கட்டுரைகளும் இணைக்கப்பட்டிருப்பது இந்தத் தொகுப்பின் சிறப்பம்சம்.
 மேனாள் துணைவேந்தர் முனைவர் கி.பாஸ்கரின் பதவிக்காலம் நிறைவு பெறுவதற்கு முன்னால், "பேராசிரியர் சுந்தரனார் ஆக்கங்கள்' தொகுப்பு அவரால் வெளியிடப்பட்டது. அதைப் பெற்றுக்கொள்ளும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது நான் பெற்றப் பெரும் பேறு.
 
 கற்பகம் புத்தகாலயத் திருமண "புத்தக அழைப்பிதழ்' குறித்துக் குறிப்பிட்டிருந்தேன். அந்த அழைப்பிதழில் கவியரசு கண்ணதாசனின் திருமண வாழ்த்துக் கவிதை வெளியிடப்பட்டிருந்தது. இந்த வாரக் கவிதையாக கவியரசின் மண வாழ்த்தைப் பதிவு செய்கிறேன்.
 இல்லற மென்னும் நல்லறம் சேர்ந்து
 இன்பம் துன்பம் இரண்டிலும் இணைந்து
 ஏற்றமோ தாழ்வோ எதையும் பகிர்ந்து
 மாற்றமில்லாத மனத்தோடும் மகிழ்ந்து
 அந்தியும் பகலும் அவளும் அவனும்
 மந்திரம் போட்டு மயங்கியவர் போல
 வாழும் வாழ்வே வளமிகு வாழ்வாம்!
 அவ்வழி மணமகன் அன்புறு மணமகள்
 ஒன்றாய் இணையும் உயர்வுறு திருநாள்
 இன்றே! அவர்கள் இல்லறம் ஏற்று
 கண்ணும் இமையும் கலந்தது போல
 வாழிய எனவே வாழ்த்தும் யாமே
 வாழிய மனையறம் வாழிய வாழிய!
 
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/17/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3097298.html
3097288 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி வெறியாட்டு DIN DIN Sunday, February 17, 2019 01:07 AM +0530 மருத்துவ அறிவியல் முன்னேற்றம் இல்லாத சங்க காலத்தில் வீட்டிலுள்ள மகளிர் மற்றும் குடும்பத்தில் உள்ளவர்களுக்கு உடலும், மனமும் மாறுப்பட்டதாய் இருப்பின் இன்ன நோய் என அறியாதவர்களாய் "வெறியாட்டு' நிகழ்ச்சி நடைபெறும் இடம்தேடி அழைத்துச் செல்வார்கள்.
 "வெறியாட்டு' என்பது முருகப்பெருமானைத் தொழுது வணங்கும் வேலன் என்ற இறைத்தொண்டு புரிபவர் மனம், மெய்யால் மாறுபட்டவர்களை அமர வைத்துச் சில சடங்குகளைச் செய்து, இது தெய்வக் குற்றமெனக் கூறி அதற்கான பரிகாரங்களைச் சொல்லி, அதைச் செய்தும் அனுப்பி வைப்பார்.
 தலைவியின் காதலை உணராமல், அவளுடைய அன்னை தலைவியின் நோய் போகவேண்டி, வெறியாடல் நிகழ்த்துகிறாள். நோய் வேலனால் விளைந்தது என வெறியாடலை வழிநடத்துவோரும் கூற, அன்னையும் அதை நம்புகிறாள். உண்மையில் துன்பத்திற்குரிய இந்தச் சூழலிலும், தலைவியின் இல்லத்தாரை எண்ணி தோழி சிரிக்கிறாள். தலைவனும் இதனை வந்து பார்க்க வேண்டும், சிரிக்க வேண்டும் என்கிறாள்.
 தோழி தலைவியிடம் சிறைப்புறம் உள்ள தலைவனுக்குக் கேட்க இதைப் பேசுகிறாள். துன்ப நிகழ்வை அப்படியே கூறாமல், எதிர்நிலையாகக் கூறுவதால், தலைவன் முனைப்பாக வரைவு முடுக்கப்படுதலும், தலைவியின் துன்பம் தீர வழியாதலாலும் நிகழ்வது குறிப்பிடத்தக்கது.
 "மென்தோள் நெகிழ்ந்து செல்லல், வேலன்
 வென்றி நெடு வேள் என்னும் அன்னையும்
 அது என உணருமாயின் ஆயிடைக்
 கூழை இரும்பிடிக்கை கரந்தென்ன
 கேழ்இறுந் துறுகல் கெழுமலை நாடன்
 வல்லே வருக தோழி! - நம்
 இல்லோர் பெருநகை காணிய சிறிதே!' (குறு. 111: 1-7)
 "முருகக் கடவுளால் இந்நோய் இவளுக்கு வந்தது என வேலன் ஆடுவான், பாடுவான். அன்னையும் அதனை நம்புவாள். அப்பொழுது இதனை, யானை போல் குண்டு குண்டு கற்பாறைகள் உள்ள மலைநாடன் அவர்கள் அறியாமையைக் கண்டு நகைப்பான். அந்த நகைப்பைக் காண அங்கு செல்லலாம் வா!' எனத் தலைவியை தோழி அழைத்துப் போவதை தீன்மதிநாகனார் எனும் புலவர் கூறியுள்ளதைப் பார்க்கும்போது, இறை நம்பிக்கை வழிவழியாக வந்துள்ளதை அறிய முடிகிறது.
 -உ. இராசமாணிக்கம்
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/17/வெறியாட்டு-3097288.html
3097281 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "தமிழ்த் தாத்தா'வைப் போற்றும் இலக்கியங்கள்! DIN DIN Sunday, February 17, 2019 01:05 AM +0530 ஓலைச்சுவடிகளில் எழுதப்பட்ட இலக்கண, இலக்கியங்கள், காப்பியங்கள், புராணங்கள், சிற்றிலக்கியங்கள் ஆகியவற்றை மீட்டு அச்சில் பதிப்பித்து தமிழன்னைக்கு அணிகலன்களாகச் சூட்டியவர் "தமிழ்த் தாத்தா' டாக்டர் உ.வே.சாமிநாதையர்.
இவரின் தமிழ்ப்பணி, பதிப்புப்பணி, பெற்ற பட்டங்கள் ஆகியவற்றைப் பாராட்டி கவிஞர் பலர் பாமாலைகளை இயற்றியுள்ளனர். மகாகவி சுப்பிரமணிய பாரதியார், ரவீந்திரநாத்தாகூர், வ.உ.சிதம்பரம்பிள்ளை, இரா.இராகவையங்கார், கவிமணி தேசிக விநாயகம்பிள்ளை, நாமக்கல் கவிஞர் இராமலிங்கம்பிள்ளை, சுத்தானந்த பாரதியார், மு.இராகவையங்கார். மா.இராசமாணிக்கனார், கி.வா.ஜகந்நாதன் என கவிஞர்களின் பட்டியல் நீளும்.
உ.வே.சா.வின் அரிய பணியைப் போற்றி அவருடைய மாணவர்கள் ஆசிரியர் மீது கொண்ட குரு பக்தியால் ஆசிரியர் துதிப்பாகோவை, நவமணிமாலை, பஞ்சரத்தினம் ஆகிய இலக்கியங்களைச் சில புலவர்கள் படைத்துள்ளனர்.
சேலம் முனிசிபல் காலேஜ் தமிழ் விரிவுரையாளர் கவிராஜ பண்டிதர் ரா.திம்மப்ப அந்தணர் "டாக்டர் உ.வே.சாமிநாதையர் பஞ்சரத்னம்' என்ற நூலை இயற்றியுள்ளார். இந்நூல் காப்புப் பகுதியில் பஞ்சரத்னப் பாமாலை பாட விநாயகப் பெருமானை வேண்டுகிறார். நூல் பகுதியில் ஐயரவர்களின் பிறந்த ஊர், பெற்றோர், ஆசிரியர், கல்வி, பணி, பதிப்பு, நட்பு, ஏடுதேடுதல், சிறப்பு ஆகியவற்றை ஐந்து பாடல்களில் பாடியுள்ளார்.
"பஞ்சரத்னம்' நூலின் முதல் பாடல் உ.வே.சா., உத்தமதானபுரத்தில் வேங்கடசுப்பையர் அவர்களுக்கு மகனாகப் பிறந்தது, பெருமை மிகுந்த சடகோபர், செங்கணம் விருத்தாசல ரெட்டியார், மகாவித்துவான் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளை ஆகியோரிடத்தில் கல்வி பயின்றது; சடகோப ராமானுஜாசார்யர், பூண்டி அரங்கநாத முதலியார் ஆகியோரிடத்தில் நட்பு கொண்டது; கும்பகோணம், சென்னை, சிதம்பரம் ஆகிய கல்லூரிகளில் தமிழ்ப் பண்டிதராகப் பணியாற்றியது முதலிய செய்திகளைக் கூறுகிறது.
புறநானூறு, ஐங்குறுநூறு, பதிற்றுப்பத்து, பரிபாடல், குறுந்தொகை பத்துப்பாட்டு, சீவகசிந்தாமணி, சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, இலக்கணங்கள், தலபுராணங்கள், சிற்றிலக்கியங்கள் முதலியவற்றை உ.வே.சா., ஓலைச்சுவடிகளிலிருந்து படியெடுத்து அவற்றுக்குச் சிறந்த ஆராய்ச்சி முன்னுரை எழுதி, குற்றமில்லாமல் அச்சிட்டு வெளிகொணர்ந்த அரிய பணியைப் பாடல் வடிவில் பட்டியலிட்டுக் காட்டுவதுதான் இந்நூலின் தனிச்சிறப்பு.

சீவகசிந் தாமணி சிலப்பதி காரம்ப
திற்றுப்பத் து(ந்)நம்பியார்
திருவிளை யாடலைங் குறுநூறு பரிபாடல்
திருத்தணிகைத் திருவிருத்தம்
ஆடுவது றைக்கோவை யாரூரு லாலீலை
யாற்றூர்ப்பு ராணமயிலை
யந்தாதி யுதயணன் கதைப்பத்துப் பாட்டுமத்
யார்ச்சுனத் தலமான்மியம்
சீவரன் காளத்திப் புராணமணி மேகலை
திருப்பெருந் துறைப்புராணம்
திரிசிரா மலைக்கலைசை பழமலைக் கோவைகள்
சிவக்கொழுந் துப்ரபந்தம்
தாவறநல் லேடுதமைத் தேடியிவை தந்தநின்
தணிவிலிசை சொலப்போகுமோ?
தாமமா ரந்தமிழின் சேமமா நிதிரத்னச்
சாமிநா தக்குரிசிலே. (2)

இப்பஞ்சரத்னம் ஸ்ரீசக்கரவர்த்தி இராஜகோபாலாசாரியாருக்கு உரிமை செய்யப்பட்டு, ஸ்ரீசிவோகம் ஐயரின் பொருளுதவியால் 1939-இல் நூலாக வெளிவந்துள்ளது.
செந்தமிழ்க் கற்பகமான பெரும் பேராசிரியர் உ.வே.சா.விடம் மாணவராயிருந்து தமிழ் பயின்றவர் வே.முத்துஸாமி ஐயர். இவர் ஆசிரியர் மீது துதிப்பாக் கோவை, நவமணிமாலை ஆகிய இரு குறுநூல்களைப் படைத்துள்ளார். 1906-ஆம் ஆண்டில் உ.வே.சா.வுக்குத் துரைத்தனத்தார் "மகா மகோபாத்தியாயர்' என்ற பட்டத்தை அளித்தபோது, மகாகவி பாரதியார் உ.வே.சா. மீது பாடல்
இயற்றியுள்ளார்.
"அன்னியர்கள் தமிழ்ச்செவ்வி அறியாதார்
இன்றெம்மை ஆள்வோ ரேனும்
பன்னியசீர் மகாமகோ பாத்தியா
யப்பதவி பரிவின் ஈந்து'
இப்பாடலைப் போன்றே ஆசிரியர் துதிப்பாக் கோவையில்,
"செய்ய தமிழ்ச்சுவையைத் தேர்ந்துணரா ஆங்கிலரும்
அய்யர்க் குகந்தே அளித்தனரால் - வையகத்துள்
"மாமோபாத் யாய' ரெனும் வான்பட்டம் இங்கிவர்சீர்
யாமோதற் பாலதோ ஈண்டு'
என்று ஆசிரியர் வணக்கமாக வே.முத்துஸாமி ஐயர் இயற்றியுள்ளார். நவமணிமாலை நூலில், "புதிய கோவில் கட்டுதலைவிடப் பழையதொன்றைத் திருத்திப் பரிபாலித்தல் சிறந்த தருமம் என்றும், புது நூல்கள் இயற்றலைவிட ஓலைச்சுவடிகளில் பதிப்பிக்கப்படாமல் இருந்த பழந்தமிழ் நூல்களைப் பதிப்பித்து வெளியிட்ட உ.வே.சா.வின் பணி சிறந்ததாகும்' என்பதையும்.
"தேவா லயம்பு திதொன்றுநனி சிறப்ப எடுத்த லினும்சீர்த்தி
காவா தழியும் ஒன்றைநலம் கவினத் திருத்தல் ஆங்கதுபோல்
நாவார் புலமைப் புண்ணியஎந் நாளுந் தமிழ்த்தொன் னூல்பலவா
ஓவா நலத்திற் பதித்துள்ளம் உவந்தாய் கலைமா விற்பனனே'
என்று ஐயரின் பெருமைகளைப் பாராட்டி அந்தாதித் தொடையில் பாடியுள்ளார்.
-கோதனம் உத்திராடம்

19.2.2019 - டாக்டர் உ.வே.சாமிநாதையரின் 165ஆவது பிறந்த நாள்




 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/17/தமிழ்த்-தாத்தாவைப்-போற்றும்-இலக்கியங்கள்-3097281.html
3097273 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  சான்றோர்தம் நட்பு  முன்றுறையரையனார் Sunday, February 17, 2019 01:03 AM +0530 பழமொழி நானூறு
ஒட்டிய காதல் உமையாள் ஒருபாலாக்
 கட்டங்கம் வெல்கொடி கொண்டானும் கொண்டானேவிட்டாங் ககலா முழுமெய்யும் கொள்பவே
 நட்டாரை ஒட்டி யுழி. (பா-85)
 பொருந்திய அன்பினை உடைய உமையை ஒரு கூறாக, தண்டினையும் வெல்லுகின்ற ஏற்றுக்கொடியினையும் உடைய சிவபிரான் ஏற்றுக்கொண்டான். தம்மொடு நட்புச் செய்தாரைத் தாம் அடைந்தவிடத்து, அங்கே விட்டு நீங்காத தம் உடம்புமுழுதும் கொள்வார்கள். (க-து.) நல்லோர் தம் நட்பினரிடத்துத் தாம் வேறு, அவர் வேறு என்னும் வேறுபாடின்றி ஒழுகுவர். "ஒட்டிய காதல் உமையாள் ஒருபாலாக் கட்டங்கம் வெல்கொடி கொண்டானும் கொண்டான்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/17/சான்றோர்தம்-நட்பு-3097273.html
3092807 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, February 10, 2019 01:12 AM +0530 இந்த வாரம் பகுதியில் 31.3.2013-இல், திருத்தணி பவானி மருத்துவமனை டாக்டர் பி.கே.கேசவராம் என்னிடம், "இன்னும் ஏன் தமிழ்நாடு (THAMIZH NADU) என்று ஆங்கிலத்தில் எழுதாமல், அதிகாரப்பூர்வ அரசு ஆவணங்கள் உள்பட "டமில்நாடு'(TAMIL NADU) என்று எழுதுகிறோம்?'' என்று வருத்தப்பட்டது குறித்து பதிவு செய்திருந்தேன். "டமில்நாடு' எப்போது அதிகாரப்பூர்வமாக "தமிழ்நாடு' என்று அழைக்கப்படப் போகிறது என்று வினவியிருந்தேன். 
இப்போது சுமார் ஆறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அந்தக் கேள்விக்கு விடை கிடைக்க இருக்கிறது. தமிழக அரசு "டமில்நாடு' என்பதை "தமிழ்நாடு' (THAMIZH NADU) என்று அதிகாரப்பூர்வமாகப் பெயர் மாற்றம் செய்ய இருப்பதாக அமைச்சர் க. பாண்டியராஜன் அறிவித்திருக்கிறார். விரைவிலேயே அதிகாரப்பூர்வ அறிவிப்பு வரும் என்று எதிர்பார்க்கிறோம். அதற்காகக் காத்திருக்கிறோம்.

தில்லிக்குச் சென்றிருந்தபோது சஞ்சய் காந்தியின் மகனும், மக்களவை உறுப்பினருமான வருண் காந்தியை சந்திக்கச் சென்றிருந்தேன். ஜனதா ஆட்சிக் காலத்தில் சஞ்சய் காந்தியும், மேனகா காந்தியும் நடத்திய "சூர்யா' இதழில் நான் பணியாற்றும்போது, வருண் காந்தி கைக்குழந்தை. இப்போது இந்தியாவின் முக்கியமான அரசியல்வாதிகளில் ஒருவராகப் பரிணமித்திருக்கிறார்.
வருண் காந்தியின் சேகரிப்பில் விலைமதிக்க முடியாத பல அரிய கலைப்பொருள்கள் இருக்கின்றன. நுண் கலைகளில் அவருக்கு இருக்கும் ஆர்வமும் ரசனையும் அவரது வீட்டின் சுவர்களை அலங்கரிக்கும் ஓவியங்களிலிருந்து வெளிப்பட்டன. முகச் சாயலில் அவருடைய தாத்தா பெரோஸ் காந்தியை நினைவுபடுத்தும் வருண் காந்தியும், அவரைப் போலவே பதவி அரசியலில் ஆர்வம் இல்லாமல் இருக்கிறார். இந்தியாவின் ஒவ்வொரு மாநிலங்கள் குறித்தும், அந்த மாநிலங்களின் பிரச்னை குறித்தும் தெளிவான புரிதலுடன் அவர் இருப்பது வியப்பை ஏற்படுத்தியது.
சமீபத்தில் "கிராமப்புற இந்தியா' என்றொரு புத்தகம் எழுதி வெளியிட்டிருக்கிறார் அவர். அதில், இந்திய கிராமங்களின் பிரச்னைகளான வேளாண் இடர், வேலைவாய்ப்பின்மை, வறுமை, கல்வித்தரம் ஆகியவை குறித்து மிகப்பெரிய ஆய்வை மேற்கொண்டு அவற்றுக்கான தீர்வைப் புள்ளிவிவரங்களுடனும், தக்க ஆதாரங்களுடனும் நிறுவியிருக்கிறார் அவர். 
தனது மக்களவைத் தொகுதியான சுல்தான்பூரில் அவர் செயல்படுத்தி வரும் திட்டம் குறித்துச் சொன்னபோது, வியந்து பாராட்டத் தோன்றியது. தினந்தோறும் வசதி உள்ளவர்களிடமிருந்து குறைந்தது இரண்டு சப்பாத்திகள் வீட்டுக்கு வீடு தன்னார்வத் தொண்டர்களால் பெறப்படுகின்றன. அந்த மக்களவைத் தொகுதியின் எல்லா வட்டங்களிலும் நிறுவப்பட்டிருக்கும் சமையல் அறைகளிலும், அந்த சப்பாத்தியுடன் சேர்த்து உண்பதற்கான காய்கறிகளும் சமைக்கப்படுகின்றன. தனது தொகுதியில் யாரும் உணவில்லாமல் இருக்கலாகாது என்பதை பொதுமக்களின் உதவியுடன் கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக வெற்றிகரமாக செயல்படுத்திக் காட்டுகிறார் வருண் காந்தி. அதேபோல, இளைஞர்களுக்கான வேலைவாய்ப்பை அவர்களே ஒருங்கிணைந்து அவரவர் கிராமங்களில் உருவாக்குவதற்கு உதவி செய்து, மிகப்பெரிய கிராமப் புரட்சியை ஏற்படுத்தியிருக்கிறார்.
"மக்களவை உறுப்பினராக இருந்து நான் சாதித்ததை விட, மக்களில் ஒருவனாக அவர்களுடன் இணைந்து செயல்பட்டு சாதித்திருக்கிறேன். அதனால், வரும் மக்களவைத் தேர்தலில் நான் போட்டியிடுவதாக இல்லை. பதவி அரசியலுக்கு மாற்றாக ஆக்கப்பூர்வ அரசியலை உருவாக்குவது குறித்தும் சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்'' என்று வருண் காந்தி சொன்னபோது, அவரது முயற்சி இந்திய அளவில் வெற்றிபெற வேண்டும் என்று மனதார வாழ்த்தினேன்.

கடந்த நூற்றாண்டின் தலைசிறந்த தமிழ் ஆளுமைகளில் நாரண.துரைக்கண்ணன் குறிப்பிடத்தக்கவர். எழுத்தாளராகவும், இதழியலாளராகவும் அவர் செய்திருக்கும் பங்களிப்பு குறித்து இன்றைய தலைமுறையினர் கட்டாயம் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். பரலி சு.நெல்லையப்பர் நடத்திவந்த "லோகோபகாரி' இதழில் உதவி ஆசிரியராக தனது இதழியல் வாழ்க்கையைத் தொடங்கியவர் நாரண.துரைக்கண்ணன். 
ராஜாஜி, வ.உ.சி. மட்டுமல்லாமல் பம்மல் சம்பந்த முதலியார், "கலைவாணர்' என்.எஸ்.கிருஷ்ணன், மறைமலையடிகள், ஓமந்தூர் ராமசாமி ரெட்டியார் என்று கடந்த நூற்றாண்டின் பல்வேறு ஆளுமைகளுடனும் பழகும் வாய்ப்பைப் பெற்றவர். பெüர்ணமி நாள்களில் பக்கிங்ஹாம் கால்வாய் வழியாக பாவேந்தருடன் தோணியில் மகாபலிபுரத்துக்குப் பயணம் சென்ற அனுபவத்தைப் பெற்றவர்.
நாரண.துரைக்கண்ணனுடன் நெருங்கிப் பழகி, அவருடைய கட்டுரைகளைத் தான் நடத்திவந்த "முகம்' இதழில் தொடர்ந்து வெளியிட்டவர் மாமணி. "பத்திரிகை உலக முன்னோடி நாரண. துரைக்கண்ணன் வாழ்வும் பணியும்' என்கிற தலைப்பில் "முகம்' இதழில் வெளிவந்த கட்டுரைகளை அவர் தொகுத்து வெளியிட்டிருக்கிறார். நாரண.துரைக்கண்ணன் ஆசிரியராக இருந்து நடத்திய "பிரசண்ட விகடன்' இதழில் காமராஜர் கட்டுரைகள் எழுதியிருக்கிறார் என்கிற செய்தி பலரையும் வியப்பில் ஆழ்த்தும். 
நாரண.துரைக்கண்ணன் கட்டுரைகளையும், அவர் குறித்த பதிவுகளையும் தொகுத்து வெளியிட்டிருக்கும் "முகம்' மாமணி புதுக்கவிதைகள், சிறுகதைகள், குறுநாவல்கள், நாவல்கள் என்று 20-க்கும் அதிகமான நூல்களைப் படைத்தவர். 

சென்ற முறை கோவைக்குச் சென்றிருந்தபோது வழக்கம்போல "விஜயா பதிப்பகம்' சென்று புத்தகங்களை நோட்டமிட்டுக் கொண்டிருந்தேன். கவிஞர் யுகபாரதி ஆரம்ப காலத்தில் எழுதிய புத்தகங்கள் வரிசையாக இருந்தன. அனைத்தையும் அப்படியே அள்ளி எடுத்துக் கொண்டேன். அதில், 2007-இல் வெளிவந்த "கண்ணாடி முன்' என்கிற கட்டுரைத் தொகுப்பில் தனது சமகாலக் கவிஞர்கள் பலருடைய கவிதைகளைப் படித்து, வியந்து, சிலாகித்துப் பதிவு செய்திருக்கிறார். அதில், யுகபாரதி ஒரு கலாரசிகராக ரசித்திருக்கும் வித்யா ஷங்கரின் கவிதை என்னை ரசிக்கவும், சிரிக்கவும் வைத்தது.

கருப்பட்டி மிட்டாய்க்கு
பிள்ளை அழ
பலத்த கைத்தட்டலுக்கிடையே
கரகாட்டக்காரிக்கு
ராசாத்தேவர்
அன்பளிப்பு
நூத்தியொன்னு..

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/10/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3092807.html
3092789 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நாலடியாரின் சீரடிகள்! DIN DIN Sunday, February 10, 2019 01:08 AM +0530 "ஆலும் வேலும் பல்லுக்குறுதி; நாலும் இரண்டும் சொல்லுக்குறுதி' என்னும் பழமொழியில் நாலும் என்பது நாலடியாரைக் குறிக்கிறது. திருக்குறளுக்கு அடுத்தபடியாகப் பேசப்படும் நீதி நூல் நாலடியார்.
 "பழகு தமிழ்ச் சொல்லருமை நாலிரண்டில்' என்னும் சொற்றொடரால் நாலடியாரின் சிறப்பு பெரிதும் விளங்கும். நாலடி வெண்பாக்களால் இயற்றப்பட்டிருப்பதால் "நாலடி' என்று அழைக்கப்பட்டு, பிறகு "ஆர்' விகுதியும் இணைந்து "நாலடியார்' என வழங்கப்பட்டது. நானூறு வெண்பாக்களைக் கொண்டமைந்ததனால் "நாலடி நானூறு' என்றும் வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. "வேளாண் வேதம்' எனவும் குறிக்கப்பட்டிருக்கிறது.
 கடவுள் வாழ்த்துத் தவிர்த்து, 400 பாடல்களும், 40 அதிகாரங்களும், 12 இயல்களும் உள்ளன. ஓர் அதிகாரத்துக்குப் பத்துப் பத்துப் பாடல்களாக நாற்பது அதிகாரங்களிலும் நானூறு பாடல்கள் இடம்பெற்றுள்ளன.
 திருக்குறளைப் போலவே அறம், பொருள், இன்பம் ஆகிய முப்பாலைப் பற்றியப் பாடல்கள் உள்ளன.செல்வம் நிலையாமை, இளமை நிலையாமை, யாக்கை நிலையாமை, அறன் வலியுறுத்தல், துறவு, பிறர்மனை நயவாமை, ஈகை, கல்வி, குடிப்பிறப்பு, மேன்மக்கள், நல்லினம் சேர்தல், நட்பாராய்தல், கூடா நட்பு, அறிவுடைமை, நன்றியில் செல்வம், ஈயாமை, அவையறிதல், பேதைமை, கயமை, கற்புடை மகளிர் முதலிய 40 அதிகாரங்களைக் கொண்டு விளங்குகிறது.
 நாலடியாரின் அருமை பெருமைகளைக் கற்றுணர்த்த ஜி.யு.போப், அதனை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து அகிலம் உணரச் செய்துள்ளார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
 நாலடியார் பற்றிய ஒரு கர்ண பரம்பரைக் கதையை வீரமாமுனிவர் 1730-ஆம் ஆண்டு, செப்டம்பர் 13-இல் தாம் எழுதி வெளியிட்ட "செந்தமிழ் என்று அழைக்கப்படுகின்ற தமிழ் மொழியின் இலக்கணச் சிறப்பு' என்னும் ஆங்கில நூலில் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.
 எண்ணாயிரம் தமிழ்ப் புலவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட அரசவைக்கு வருகிறார்கள். அந்த அரசன், கல்வியிற் சிறந்த - புலமையில் தேர்ச்சி மிக்கோரை ஆதரிக்கும் நற்குணம் படைத்தவன். அவன்
 இந்தப் புலவர்களை வரவேற்று, உபசரித்து உணவு, உறைவிடம் அளித்து, வேண்டிய வசதிகள் செய்து கொடுக்கிறான்.
 அரசனுடைய வசதி வாய்ப்புகளை அனுபவித்துக்கொண்டு அங்கு ஏற்கெனவே இருந்த புலவர்களுக்கு, இவர்கள் மீது பொறாமை ஏற்படுகிறது. அவர்கள் இப்புலவர்கள் மீது அரசனுக்கு வெறுப்பு ஏற்படும்படி கதைகளைக் கட்டிவிடுகின்றனர்.
 அரசனும் அதை நம்புகின்ற நிலை ஏற்பட்ட போது, அரசனது மனம் நோகாமல் இருப்பதற்காகவும், தங்களுடைய பாதுகாப்பின் பொருட்டும் அரசனிடம் சொல்லிக் கொள்ளாமல் இரவோடு இரவாக ஊரை விட்டுப் போய் விடுகின்றனர் அந்தப் புலவர்கள். போகும்பொழுது ஒவ்வொரு புலவரும் ஓலைச் சுருளில் ஒவ்வொரு செய்யுள் எழுதி, அதைத் தலையணைக்குக் கீழே வைத்துவிட்டுப் போகின்றனர்.
 காலையில் இச்செய்தி அரசனுக்குத் தெரிய வரும்போது அவன் கடுங்கோபம் அடைகிறான். இருந்த புலவர்களும் அரசன் கோபத்தை மேலும் தூண்டிவிட்டு, உற்சாகம் அடைகின்றனர். அரசன் அவர்கள் எழுதிய ஓலைச் சுவடிகளை ஒன்றாகக் கட்டி ஆற்றில் எறிந்துவிட ஆணையிடுகின்றான்.
 அவ்வாறு ஆற்றில் எறிப்பட்ட ஓலைச்சுவடிகளில் நானூறு மட்டும் நான்கடி இடைவெளியில் ஆற்று நீரை எதிர்த்து மேலேறி வந்தன. இதைக் கண்ட மன்னன் வியப்படைந்து, அந்தப் பாடல்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்கிற ஆர்வத்தில் அதனைத் தொகுக்கிறான். அதுவே "நாலடியார்' ஆயிற்று என்று வீரமாமுனிவர் குறிப்பிடுகின்றார்.
 நாலடியாருக்கு அதிகாரம் வகுத்தவர்கள் பதுமனார் ஆவார். அதிகாரங்களை முப்பாலாய் வகுத்து உரை செய்தவர் தருமர் ஆவார். நாலடியார் வாயிலாக சங்கத் தமிழர்களின் வாழ்க்கை நெறிமுறைகளையும் சமயப் பற்றுகளையும் நன்கு அறிய முடிகிறது. அவற்றுள் மேன்மக்கள் பற்றி வரும் அதிகாரத்தின் 152-ஆவது பாடலைக் காண்போம்.
 இசையும் எனினும் இசையா தெனினும்
 வசைதீர எண்ணுவர் சான்றோர் - விசையின்
 நரிமா உளங்கிழித்த அம்பினின் தீதோ
 அரிமாப் பிழைபெய்த கோல்?
 விரைவோடு நாயின் மார்பைப் பிளந்து சென்ற அம்பைவிட, சிங்கத்தை நோக்கிவிடப்பட்ட குறி தவறிய அம்பு உயர்ந்ததாகும். அதனால் முடிந்தாலும் முடியாவிட்டாலும் சான்றோர் பழியற்ற செயல்களையே எண்ணிச் செய்வர் என்பது பாடலின் பொருள். இதுபோன்ற பயனுள்ள அறநெறிகள் பல இந்நூலில் உள்ளன.
 திருக்குறளைப் போலவே நாலடியார் நல்ல அறநெறிகளை எடுத்தியம்புகிறது. அவற்றை சிறியோர் முதல் பெரியோர் வரை அனைவரும் படித்து, பாதுகாத்துப் பயன்பெற வேண்டும்.
 - குடந்தை பரிபூரணன்
 
 
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/10/நாலடியாரின்-சீரடிகள்-3092789.html
3092782 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஒற்றெழுத்தின் சிறப்பு! DIN DIN Sunday, February 10, 2019 01:06 AM +0530 தமிழுக்கே உள்ள தனிச்சிறப்பு ஒற்றெழுத்தாகும். பிறமொழிகள் அனைத்திலும் இவ்வகையான ஒற்றெழுத்துகள் கிடையாது. பிற மொழிகளில் சொல்லும் சொல்லும் சேர்ந்தால் சொற்றொடர் அமைந்துவிடும். தமிழில் மட்டுமே சொல்லும் சொல்லும் இணையும்போது, இடையிலே ஒற்றெழுத்து சேரும் - அமையும் - கூடும். இதை "பசை' எழுத்து என்றும், "ஒட்டு எழுத்து' என்றும் கூறலாம். ஒரு சொல்லில் ஒற்று வந்தால் ஒரு பொருள்; ஒற்று வரவில்லை எனில் பிறிதொரு பொருள் என அமையும். ஒற்றால் விளையும் சொல் வேறுபாடு - பொருள் வேறுபாடுகள் சிலவற்றைக் காண்போம்.
 அரிசிக் கடை - அரிசி விற்கும் வியாபார நிலையம்
 அரிசி கடை - அரிசியைக் கடை, அரிசியை ஆட்டு.
 ஆடிப்பெருக்கு - ஆற்றில் வெள்ளப்பெருக்கு எடுக்கும் ஒரு திருவிழா - பதினெட்டாம் பெருக்கு.
 ஆடி பெருக்கு - நடனம் ஆடிக்கொண்டே பெருக்கு அல்லது வீட்டைக் கூட்டு.
 கடைச்சரக்கு - மட்டமான பொருள் (அ) சரக்கு.
 கடை சரக்கு - கடையில் இருக்கும் பொருள்.
 கீரைக்கடை - கீரை விற்கும் வியாபாரக் கடை
 கீரை கடை - சாப்பிடுவதற்குக் கீரையைக் கடை
 நகைக் கடன் - நகைக்குக் கடன் தரப்படும்
 நகை கடன் - நகை கடனாகத் தரப்படும்
 பூட்டுச்சாவி - பூட்டுக்கான சாவி
 பூட்டு சாவி - பூட்டும், சாவியும் (உம்மைத் தொகை)
 கருப்புப் பணம் - வருவாயைத் தவிர லஞ்சமாக வந்த (கணக்கில் வராத) பணம்
 கருப்பு பணம் - கருமை நிறமுடைய பணம்
 கைம்மாறு - நன்றி செலுத்துதல்
 கை மாறு - ஒரு பொருள் கை மாறுதல்
 உடும்புப்பிடி - உடும்பைப்போல அழுத்திப்பிடி
 உடும்பு பிடி - உடும்பைப் பிடி
 கடைப்பிடி - பின்பற்று, ஒழுகு, செய்
 கடை பிடி - வாடகைக்கு ஒரு கடை எடு - பிடி
 புகைப் பிடிக்காதே - சிகரெட் குடிக்காதே
 புகை பிடிக்காதே - காற்றில் கலந்து வரும் புகையைக் கையால் பிடிக்காதே.
 யானைப் பாகன் - யானையை மேய்ப்பவன்
 யானை பாகன் - யானையும், பாகனும் (உம்மைத்தொகை)
 முத்துச்சிப்பி - முத்து உள்ள சிப்பி
 முத்து சிப்பி - முத்தும், சிப்பியும் (உம்மைத்தொகை)
 வாய்ப்பாடு - வாயின் வெளிப்புறம், வாயின் விளிம்பு
 வாய்பாடு - இலக்கணம், சூத்திரம், கொள்கை
 தங்கப்பலகை - தங்கத்தால் ஆனப் பலகை, இருக்கை
 தங்க பலகை - தங்குவதற்கானப் பலகை
 தந்தப் பல்லக்கு - தந்தத்தினால் ஆன பல்லக்கு
 தந்த பல்லக்கு - ஒருவர் கொடுத்த பல்லக்கு
 புதுமனைப் புகும் விழா - புதியதாகக் கட்டப்பட்ட வீட்டில் நாம் குடிபுகும் விழா
 புதுமனை புகும் விழா - புதியதாகக் கட்டப்பட்ட வீடு எங்கோ ஓடி ஒளிந்து புகுந்து கொள்ளும் விழா
 கடைத்தெரு - வியாபாரக் கடைகள் உள்ள தெரு
 கடை தெரு - கடைசியான தெரு, கடையும், தெருவும்
 (உம்மைத் தொகை)
 கல்வித் தொகை - கல்விக்கான தொகை
 கல்வி தொகை - கல்வியும், தொகையும் (உம்மைத் தொகை)
 கைப்பை - கையில் உள்ள பை
 கை பை - கையும், பையும் (உம்மைத்தொகை)
 மோர்க் குழம்பு - மோரால் ஆனக் குழம்பு
 மோர் குழம்பு - மோரும், குழம்பும் (உம்மைத்தொகை
 ஆடித்தள்ளுபடி -ஆடி மாதத்தில் பொருள் வாங்கி னால் காசுத் தள்ளுபடி
 ஆடி தள்ளுபடி - 12 மாதங்களில் ஆடி மாதம்
 இல்லாமல் தள்ளுபடி செய்யப்படுகிறது.
 பிழைத்திருத்தம் - பிழையின் திருத்தம் மட்டும்
 பிழை திருத்தம் - பிழையும், திருத்தமும் (உம்மைத்தொகை)
 தெருக்கோடி-தெருவின்கோடி
 தெரு கோடி-தெருவும், கோடியும்(உம்மைத்தொகை)
 நகரக்காவல் நிலையம் - நகர மக்களின் நல்
 வாழ்வுக்காகச் செயல்படும் காவல் நிலையம்
 நகர காவல் நிலையம் - நகர்ந்து செல்வதற்கு ஒரு
 காவல் நிலையம்
 ÷"சொல்லாய்வுச் செம்மல்'
 வய்.மு.கும்பலிங்கன்
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/feb/10/ஒற்றெழுத்தின்-சிறப்பு-3092782.html