Dinamani - தமிழ்மணி - https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/ https://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 3234618 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, September 15, 2019 03:02 AM +0530
"அந்திமழை' இதழின் நிர்வாக ஆசிரியர் அசோகனிடமிருந்து செல்லிடப்பேசி அழைப்பு வந்தது. எழுத்தாளர் மாலனின் இலக்கியப் பணி குறித்து  புத்தகம் ஒன்று வெளிக்கொணர்வதாகவும்,  அவரது  இலக்கியப் பங்களிப்பின் பொன்விழாவைக் கொண்டாட இருப்பதாகவும் அவர் தெரிவித்தபோது, எனது மகிழ்ச்சி எல்லை கடந்தது.

மாலனும் நானும் ஒருசாலை மாணாக்கர்களாகத் தொடர்பவர்கள். எழுத்தாளர் மாலன் சாவியால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டவர் என்றுதான் பலராலும் அறியப்படுகிறார். ஆனால், ஆசிரியர் சாவிக்கும் முன்பே அவர் கவியரசு கண்ணதாசனால் அடையாளம் காணப்பட்டவர். "கணையாழி' இலக்கிய இதழால் பரவலாகவே அறிமுகமானவர். 
சிறிது காலம்தான் வெளிவந்தது என்றாலும், வரலாற்றில் இளைஞர்களுக்கான அவரது "திசைகள்' இதழுக்குத் தனிச் சிறப்பு உண்டு. அரை நூற்றாண்டு காலத்துக்கும் மேலாக எழுத்தாளர் மாலன் இலக்கியப் பங்களிப்பு ஆற்றியிருக்கிறார் என்பதைவிட,  கடந்த அரை நூற்றாண்டில் பல இளம் இலக்கியவாதிகளை அறிமுகப்படுத்தி, அடையாளம் காட்டியிருக்கிறார் என்பதுதான்  அவரது பெரும் பங்களிப்பு. மாலனின் எழுத்துப் பணியும், இலக்கியப் பணியும் நூறாண்டு காண வேண்டும்.  வாழ்த்துகள்!

இறப்புகள் குறித்து  பதிவு செய்வதைத் தவிர்க்க முடியவில்லை.  அறிமுகமான ஆளுமைகள் அகன்றுவிடும்போது, இதயத்தில் ஏற்படும் துயரத்தைப் பகிர்ந்து கொள்வதுதான் அந்த ரணத்துக்குப் போடப்படும் மருந்து.


பரவலாக "ஜி.என்.சார்' என்று அறியப்படும் ஆடிட்டர் ஜி.நாராயணசுவாமியின் மறைவுக்கு வயோதிகம்தான் காரணம் என்றாலும்கூட, அதை ஏற்றுக்கொள்ள மனம் மறுக்கிறது. பட்டயக் கணக்காளர்கள் மத்தியில் சர்வதேச அளவில் மிகப்பெரிய ஆளுமையாக அறியப்பட்ட ஒருவர், மிகவும் அமைதியாக விடைபெற்றிருக்கிறார். அவரது இறுதிச் சடங்கில் கலந்துகொள்ளக்கூட முடியாமல் போனது மிகப்பெரிய  வருத்தத்தை அளிக்கிறது.

வரும் வெள்ளிக்கிழமை மயிலாப்பூர் பி.எஸ்.உயர்நிலைப் பள்ளியில் உள்ள தட்சிணாமூர்த்தி அரங்கில் அவருக்கு இரங்கல் கூட்டம் நடக்கப் போவதாக நண்பர் வெங்கடகிரி தெரிவித்தார். பிரம்ம கான சபா சார்பில் இரங்கல் கூட்டம் நடத்த வேண்டும் என்று நல்லி குப்புசாமி செட்டியாரும்கூட  அபிப்ராயப்பட்டார்.

மூதறிஞர் ராஜாஜியின் பட்டயக் கணக்காளராக இருந்தவர்  ஜி.நாராயணசுவாமி. ராஜாஜியுடனான அவரது அனுபவங்கள் குறித்தும், அவர் தொடர்பான நிகழ்வுகள் குறித்தும் என்னிடம்  அடிக்கடி பகிர்ந்து கொள்வார். "அதையே ஒரு புத்தகமாக  எழுதுங்களேன்' என்று வற்புறுத்தியதை மிகுந்த தயக்கத்துடன்  ஏற்றுக்கொண்டார். ஆங்கிலத்தில் அவர் எழுதிய புத்தகத்தைத் தமிழாக்கம் செய்ய வேண்டும் என்கிற எனது வேண்டுகோளையும் அவர் நிறைவேற்றினார். ஒரு காலகட்டத்தின் வரலாற்றுப் பதிவாக அமைந்தது "ஏணிப்படிகள்' என்கிற ஜி.என்.சாரின் தன் வரலாறு.

தனது அகவை 60-இன்போது ஆசிபெற ஐந்து பேர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தார் முன்னாள் முதல்வர் ஜெயலலிதா. ஆசிரியர் "சோ' ராமசாமி, தயாரிப்பாளர் கே.பாலாஜி, நடிகர் எம்.என்.நம்பியார், இயக்குநர் பி.மாதவன் ஆகியோருடன் ஜி.என். சாரும் அவர்களில் ஒருவர். பல முக்கிய நிதித்துறை தொடர்பான பிரச்னைகளில் ஜெயலலிதா மட்டுமல்ல,  மன்மோகன் சிங், பிரணாப் முகர்ஜி உள்ளிட்ட தலைவர்களும்கூட அவரது ஆலோசனைகளைப் பெறுவார்கள்.

"தினமணி' நாளிதழின் மீதும், தனிப்பட்ட முறையில் என்னிடமும் ஜி.என். சாருக்கு இருந்த பிணைப்பு அலாதியானது. "தினமணி' நடத்தும் எந்தவொரு நிகழ்வாக இருந்தாலும் அதில் கலந்துகொண்டு என்னை உற்சாகப்படுத்த அவர் தவறியதில்லை. இப்போது "தினமணி 85' மலர் வெளிக்கொணரும்போது, ஜி.என்.சார் இல்லை;அவரது பதிவும் இல்லை;அந்தக் குறை தீரப்போவதில்லை.
1975-ஆம் ஆண்டு முதல்  ஏறத்தாழ 40 ஆண்டுகளில் நாஞ்சில்நாடன் எழுதியிருக்கும் சிறுகதைகளிலிருந்து  தனக்குப் பிடித்த கதைகளைத் தேர்ந்தெடுத்து புத்தக வடிவமாக்கியிருக்கிறார் நா.முருகேச பாண்டியன். சுண்டக் காய்ச்சிய பால்; பொறுக்கி எடுத்த முந்திரிப் பருப்பு - எழுத்தாளர் நாஞ்சில்நாடனின் இந்தச் சிறுகதைத் தொகுப்பை இப்படித்தான் கூறவேண்டும்.

""நாஞ்சில்நாடனின் கதைகள் பண்பாட்டுப் பதிவுகளாக விளங்குகின்றன. தமிழ்ச் சமூகத்தின் குறுக்குவெட்டுத் தோற்றமாக விளங்குகின்றன'' என்கிற முருகேச பாண்டியனின் கருத்தை நானும் வழிமொழிகிறேன். 

1975-ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் "தீபம்' இதழில் வெளியாகி இலக்கியச் சிந்தனை விருது பெற்ற "விரதம்' என்கிற சிறுகதையுடன் தொடங்குகிறது இந்தத் தொகுப்பு.  தேர்ந்தெடுத்துத் தொகுக்கப்பட்டிருக்கும் 14 சிறுகதைகளும் தமிழில் குறிப்பிடத்தக்க இதழ்களான தீபம், கணையாழி, தினமணி கதிர், காலச்சுவடு,  ஆனந்த விகடன், உயிர்மை, தினமணி, ஆனந்த விகடன் தீபாவளி மலர்கள் ஆகியவற்றிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

நாஞ்சில்நாடனின் படைப்பிலக்கிய உத்தி சற்று வித்தியாசமானது. செயற்கைத்தனம் இல்லாமல் இயல்பாக அவர் கதை சொல்லிக்கொண்டு போனாலும்,  இன்னொரு புறம் கதை மாந்தர்களின் தனித்துவமான இயல்புகளையும், கதை நிகழும் இடத்தின் சூழலையும் அவர் இணைத்துக்கொள்வது அவருக்கே உரித்தான பாணி. முருகேச பாண்டியன் கூறுவதுபோல, நாஞ்சில்நாடனின் புனை கதைகளுக்குள் பொதிந்துள்ள நுட்பங்கள், நிலமும் வெளியும் எனப் பொதுவாக அடையாளப்படுத்தலாம்.  நல்லதொரு சிறுகதைத் தொகுப்பு.

"சிகரம்' காலாண்டிதழில் வெளியாகியிருக்கும் சாலைப் புதூர் பொன்.ராஜாவின் கவிதை இது. மிகவும் எளிமையான வார்த்தைகளில் மிகச்சாதாரணமான எதார்த்தத்தைத் துள்ளித் திரியும் அணில் பிள்ளைபோல, சொல்லிச் செல்கிறார்.

மரக்கிளையிலும்
கோவில் மதில் சுவரிலும்
துள்ளித்திரியும்
அணில்பிள்ளை
சொல்லிச் சென்றது
மனிதர்களுக்கு
சந்தோஷமாய் வாழ்வது
எப்படி என்று!
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/15/w600X390/tm5.gif https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/15/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3234618.html
3234616 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி படிக்க வேண்டிய பாமருவு நூல்! }புலவர் ப.சோமசுந்தர வேலாயுதம் Sunday, September 15, 2019 02:59 AM +0530  

நம்மாழ்வார் திருவவதாரம் செய்ததால், "தென் குருகை' என்றும், "ஆழ்வார் திருநகரி' என்றும் போற்றப்பெறும் அவ்வூருக்கும், விசாக நட்சத்திரத்தில் அவ்வாழ்வார் அவதரித்ததால் அந்நட்சத்திரத்திற்கும்  பெருமையும் வந்தடைந்தன. நம்மாழ்வாரின் மீது எத்தனையோ கவிஞர் பெருமக்கள் பிள்ளைத்தமிழ் இயற்றி, அவருக்குப் பெருமை சேர்த்துள்ளனர். 

அந்த வகையில், 1932-ஆம் ஆண்டில் இப்பெருமான் மீது "பிள்ளைத்தமிழ்' பாடினார் கவிஞர் ஒருவர். எந்த ஆண்டில் பாடப்பட்டதோ... 1932-ஆம் ஆண்டுவரை வெளிவராமலேயே இருந்தது. பாடல்களும் முழுமையாகக் கிடைக்காமல், பாயிரமும் சேர்த்து அறுபத்தி ஐந்து (65) பாடல்களே கிடைத்தன.

அவற்றைப் படித்துப் பயின்ற ஆழ்வார் திருநகரியைச் சேர்ந்த பெரியன் வெ.நா. ஸ்ரீநிவாஸன் என்பவர் பாடல்களின் வனப்பால் கவரப்பட்டார். அதிலுள்ள கவிநயம் கண்டு கிடைத்துள்ள பாடல்களாவது தமிழுலகத்துக்குச் சென்றுசேர வேண்டும் என்னும் நோக்கில் பாயிரம், காப்புப் பருவம் முதல் அம்புலிப் பருவம் வரை கிடைத்த அறுபத்தி ஐந்து பாடல்களையும் திருநெல்வேலியிலிருந்து அக்காலத்தில் வெளிவந்து கொண்டிருந்த "வைணவன்' என்னும் மாதப் பத்திரிகையில் வெளியிட்டு மகிழ்ந்தார்.

நூலின் முடிவுரையில், "சடகோபன் அருளால் சுவடியில் கிடைத்த பாகரங்கள் அறுபத்தி ஐந்தையும் வெளிப்படுத்தியிருப்பதாகவும்;  பாக்கியும் அவனருளால் கிடைத்து வெளிவரத் திருவருள் துணை நிற்குமாக' என்று வேண்டியும் எழுதியுள்ளார்.

நூலின் பொருள் நயமும், சொல்லணியும், சந்தப்பொலியும் புனையப்பெற்ற இந்த நூல் செவிச்செல்வம் நுகரும் பெருமக்களுக்குக் கிடைத்தற்கரிய வரப்பிரசாதம். இந்நூலிலுள்ள பாடல்களின் பெருமைக்கு முத்தப் பருவத்தில் வரும் கீழ்க்காணும் பாடலே சான்று.

ஒளிரு முணர்வு முயிரு முடலு மொருவு மறிவும் பெற்று மேல்
    உவையு மிவையு மவையு முளது முலது மற்று நூல்
தெளியு மொளியு மிருளு மனைய தெருளு மருளு மற்றதோர்
    தெரிய வரிய பரமவுருவு சிவனு மயனு மற்றுமாய்
வெளியினளவில் விமல கமல முகுளம் விரிய மொட்டுறா
    விபுல வடிசை முடிவில் சுடரின் விளைவை யளவிமுத்திகூ
ரளியில் மருவு குருகை யெமர்களரசு தருக முத்தமே 
    அனக னதுல னமல னியம வறிவினருள்க முத்தமே. (பா.1)

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/15/w600X390/tm3.gif https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/15/படிக்க-வேண்டிய-பாமருவு-நூல்-3234616.html
3234617 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மொழிபெயர்ப்புச் சிக்கல்களும், தெளிவும்! -எஸ்.சாய்ராமன் DIN Sunday, September 15, 2019 02:58 AM +0530
தமிழ்ப் பேரகராதியின் அங்கீகாரமே பெற்றுவிட்டாற்போல, "சிற்றிலக்கியம்' என்னும் சொற்றொடர் தமிழ்மொழியில் புகுந்துவிட்டது. க்ரியாவின் "தற்காலத் தமிழகராதி'யிலும், "சிற்றிலக்கியம்' என்னும் சொற்றொடர் "பிரபந்தம்' என்னும் பொருளில் உள்ளது. ஆயினும், சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் வெளியீடான "தமிழ்ப் பேரகராதி'யின் இலக்கிய முத்திரை "சிற்றிலக்கியம்' என்னும் சொற்றொடருக்குக் கிடைக்கவில்லை. ஏனெனில், "சிற்றிலக்கியம்' என்னும் சொற்றொடர், "தமிழ்ப் பேரகராதி'யில் இடம்பெறவேயில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
ஒரு நூலுக்கான செய்யுட்களின் எண்ணிக்கைக் குறைவையே தற்போது "சிற்றிலக்கியம்' என்கின்றனர். செய்யுட்களின் எண்ணிக்கைக் குறைவே "சிற்றிலக்கியம்' என்பதைத் தீர்மானிக்கும் அளவுகோல் என்றால், சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ்த்துறையின் வெளியீடாக 
பேராசிரியர் மு.சண்முகம் பிள்ளையால் 1974-இல் பதிப்பிக்கப் பெற்றதும், 170 செய்யுட்களே கொண்டதுமான "நாககுமார காவியம்' தமிழில் தோன்றிய சிறுகாப்பியங்களில் ஒன்றாயினும், காப்பிய வகையைச் சார்ந்ததால், பேரிலக்கியமாகவே கருதப்படுகிறது. அந்நூல் சிற்றிலக்கிய வகையில் சேர்க்கப்படவில்லை என்பதும் கருதத்தக்கது.

நாககுமார காவியத்தினும் - 230 

செய்யுட்கள் மிகுதியான அதாவது, 400 செய்யுட்கள் கொண்ட கோவைப் பிரபந்தத்தை "சிற்றிலக்கியம்' என்பதும் பொருந்தவில்லை. அந்தாதி, உலா, தூது  முதலியவை இலக்கியங்கள் என்று சொல்லப்படுகின்றனவே அன்றி, அந்தாதி சிற்றிலக்கியம் என்று சொல்லப்படவில்லை. 

மற்றும் கீழ்த்திசைச் சுவடிகள் நூலக வெளியீடும், பேராசிரியர் மு.அருணாசலம் பிள்ளையால் 1976-இல் பதிப்பிக்கப்பெற்றதும், பிரபந்த இலக்கணங்களைக் கூறுகின்றதுமான "பிரபந்த மரபியல்' என்னும் இலக்கண நூல் புராணமும் பிரபந்தமே என்று வரையறை செய்கின்றது. எனவே, ஆறாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட செய்யுட்களைக் கொண்டதும், நெல்லையப்பப் பிள்ளை இயற்றியதுமான திருநெல்வேலி புராணமும், பொன்விளைந்த களத்தூர் ஆதியப்ப நாவலர் இயற்றிய பழைய மாயூர புராணமும் பிரபந்த இலக்கியமேயன்றி, சிற்றிலக்கியம் அன்று என்பது திண்ணம்.

"பிரபந்தம்' என்னும் வடமொழிச் சொற்றொடர் "நன்கு கட்டப்பெற்றது; நன்றாக யாக்கப்பெற்றது' என்னும் பொருள் தருகின்றதேயன்றி, ஒரு நூலுக்கான செய்யுட்களின் எண்ணிக்கைக் குறைவை குறிப்பிடவேயில்லை. சிவந்தெழுந்த பல்லவராயன் உலாவிலும், "தொண்ணூற்றாறு கோலப்பிரபந்தங்கள்' என்று வருகின்றதும் குறிப்பிடத்தக்கது. 

இரண்டு தர்மங்களுக்கு இடையே எதைக் கடைப்பிடிப்பது? என்று ஏற்படும் சங்கடமாகிய திகைப்புக்குத்தான் "தர்மசங்கடம்' என்று பெயர். இந்தத் தர்ம சங்கடத்தைத்தான் பிரபல நாவலாசிரியரான கோ.வி.மணிசேகரன், "அறத்துன்பம்' என்று மொழிபெயர்த்திருக்கிறார். "தர்மசங்கடம்' என்னும் வடமொழிச் சொற்றொடரில் வரும் "சங்கடம்' என்னும் சொல்லுக்கு,  "துன்பம்' என்று அவர் தவறாகப் பொருள் கொண்டுள்ளார். எனவே, மொழிபெயர்ப்பின் பொருள்வரம்பு கடந்த "அறத்துன்பம்' தமிழ்மொழிபெயர்ப்பும் அன்று; தமிழும் அன்று. 

"தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சாமிநாதையர் "தர்மசங்கடம்' என்னும் தலைப்பிலேயே ஒரு கட்டுரை எழுதியுள்ளதும் குறிப்பிடத்தக்கது. திருநாவுக்கரசரின் தேவாரத் திருப்பதிகம் பெற்ற திருப்பழனம் வடமொழியில் "பிரயாணபுரி' என்று மிகவும் தவறாக மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. "பழனம்' என்னும் தமிழ்ச் சொல்லுக்கு "வயல்' என்றே பொருள். ஆயினும் பழனத்தைப் பயணமாகக் கொண்டு அதனைப் "பிரயாணபுரியாக்கி' விட்டனர்!

"உண்ணாமுலை உமையாளொடும் உடனாகிய ஒருவன்' என்று திருஞானசம்பந்தர் அண்ணாமலையானைப் பாடியிருப்பது, "அபீதகுசாம்பா சமேத அருணாசலேசுவர சுவாமி' என்று மிகவும் செம்மையாக வடமொழியில் மொழி பெயர்க்கப்பெற்றுள்ளது. நாகைப்பட்டினத்துக்கு அருகிலுள்ள திருச்சிக்கலில் எழுந்தருளியிருக்கும் சிவபெருமானை, 
"வெண்ணெய்ப்பிரான்' என்று திருஞானசம்பந்தர் பாடியுள்ளார். இந்த வெண்ணெய்ப்பிரானை வடமொழியில் 
"நவநீதேசுவரசுவாமி' என்று மிகவும் பொருத்தமாகச் சொல்கின்றனர். 
திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஆத்மநாத சுவாமியை மணிவாசகர், 
"என் உயிர்த் தலைவா' என்று மிகவும் தெளிவாக மொழிபெயர்த்திருக்கின்றார். "ஓலமறைகள்' என்னும் திருவானைக்கா திருப்புகழில், அருணகிரிநாதர் "அகிலாண்ட நாயகி'யை, 
"ஞால முதல்வி' என்று செம்மையாக மொழிபெயர்த்திருக்கிறார்.
புராணத் திருமலைநாதர் (திருமலை நயினார் சந்திரசேகர புலவர்)  தாம் இயற்றிய "இறைவாசநல்லூர்' புராணத்தின் 79-ஆவது செய்யுளில், அசரீரி வாக்கை,
"ஆக்கையில்லா மாற்றம்' என்று மிகத் திறம்பட மொழிபெயர்த்திருக்கின்றார். இதில் வரும் "மாற்றம்' என்பது மொழியாகும். எனவே, "ஆக்கையில்லா மாற்றம்' என்னும் அருஞ்சொற்றொடர் சரீரமாகிய ஆக்கை (யாக்கை) இல்லா மொழியான "அசரீரி' வாக்காகிய "வானொலி'யைக் குறிக்கின்றது. 

இறைவாசநல்லூர் புராணத்தின் உரையாசிரியரான திருமுதுகுன்றம் வீரசைவ சுப்பராய தேசிகரும் "ஆக்கையில்லா மாற்றம்' என்னும் அருஞ்சொற்றொடருக்கு "அசரீரி' என்றே பொருள் தருகின்றார். 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/15/w600X390/tm4.gif https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/15/மொழிபெயர்ப்புச்-சிக்கல்களும்-தெளிவும்-3234617.html
3234615 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி வண்டுக்குத் தோற்ற வஞ்சியர்! - புலவர் ம. அபிராமி DIN Sunday, September 15, 2019 02:55 AM +0530 வண்டைப் பார்த்து அதனிடம் வஞ்சியர் தோற்பதா? ஆம்! அவர்கள் தோற்றனர் என்று உறுதியாகச் சொல்கிறார் மருதக்கலியின் 27-ஆவது செய்யுளில்  மருதனிளநாகனார் என்னும் புலவர்.   

பரத்தைமையில் தலைவன் திளைத்திருக்கும் செய்தி அறிந்த தலைவி, அவனிடம் ஊடல் கொண்டிருந்தாள். அவளது ஊடலைப் போக்க அவன் "தெய்வ மகளிர்' விளையாடிய விளையாட்டைக் கனவில்  கண்டதாக உரைத்தான். அதைக்கேட்ட தலைவி அவனது நனவு நிகழ்வுகளே கனவு என்று உரைத்து, தொடர்ந்து ஊடல் கொண்டாள். அவன், அவளை அமைதிப்படுத்தினான். அக்கனவை மருதனிளநாகனார் விவரிக்கிறார். 68 வரிகள் உடைய இப்பாடல் ஒரு நாடகம்போல் நம் கண்முன் நிகழ்கிறது.

தலைவி: எத்தனை முறை பார்த்தாலும் இனிமையும், மென்மையும் உடைய பெருமகனே! அங்கு நீ கண்டது என்ன? அதைச் சொல்?

தலைவன்: "அன்னங்கள் தமது கூட்டத்தோடு அந்தி நேரத்தில் தாம் இருந்த இடத்தை விட்டுப் பறந்து இமயமலையில் ஒரு பக்கத்தில் தங்கியதைப் போல, வையைக் கரையில் நீர்த்துறைக்கு அருகில் உள்ள மணற் குன்றின் மேல் மகளிர் கூட்டமாகச் சேர்ந்து இருந்ததைக் கண்டேன்' எனக்கூறி, தாம் கண்ட கனவை விரித்துரைக்கிறான். 

" ...    ....  அக் காவில் 
துணை வரிவண்டின் இனம்
மற்றாங்கே நேரிணர் மூசிய வண்டெல்லாம் அவ்வழிக் 
காரிகை நல்லார் நலங்கவர்ந்து உண்பபோல் ஓராங்குமூச அவருள்
ஒருத்தி, செயலமை கோதை நகை; 
ஒருத்தி, இயலார் செருவில் தொடியொடு தட்ப;
ஒருத்தி, தெரிமுத்தம், சேர்ந்த திலகம்; 
ஒருத்தி, அரிமாண் அவிர்குழை ஆய்காது வாங்க,
ஒருத்தி, வரியார் அகல் அல்குல் காழகம்; 
ஒருத்தி, அரியார் ஞெகிழத்து அணிசுறாத் தட்ப;
ஒருத்தி, புலவியால் புல்லாது இருந்தாள், அலவுற்று 
வண்டினம் ஆர்ப்ப, இடைவிட்டுக் காதலன் 
தண்தார் அகலம் புகும். 
ஒருத்தி, அடிதாழ் கலிங்கம் தழீஇ, ஒருகை  
முடிதாழ்  இருங்கூந்தல்  பற்றி, பூவேய்ந்த
கடிகயம் பாயும்  அலந்து. 
ஒருத்தி, கணங்கொண்டு அவைமூசக் கையாற்றாள், பூண்ட 
மணம்கமழ் கோதை பரிபுகொண்டு ஓச்சி 
வணங்குகாழ் வங்கம் புகும். 
ஒருத்தி, இறந்த களியான் இதழ்மறைந்த கண்ணள் 
பறந்த அவை மூசக் கடிவாள், கடியும் 
இடம்தேற்றாள் சோர்ந்தனள் கை.  (மருதக்கலி: 92. 28-50)

ஒரு பொழிலில் காரிகை நல்லார் பூங்கொடிகளை வளைத்துப் பூக்களைப் பறித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அப்போது, சோலையிலிருந்த வண்டுகள் நங்கையரின் நலங் கவர்ந்து உண்பது போல் வந்து அவர்களை மொய்த்துக் கொண்டன. அது  பாண்டியன் போர் புரிந்த போர்க்களம்  போல இருந்தது.

வண்டுகளின் கூட்டத்தைக் கண்டு அவர்கள் பயந்தோடியதில், ஒருத்தியின் மலர் மாலையும்,  முத்துமாலையும் வேறொருத்தியின் அசையும் தொடியில் மாட்டிக் கொண்டன; ஒருத்தி நெற்றியில் திலகமிட்டு அணிந்திருந்த முத்துவடத்தை இன்னொருத்தியின் காதில் அணிந்திருந்த மாட்சிமைப்பட்ட மகரக் குழையில் மாட்டிக் கொண்டது; ஒருத்தியினது தேமலையுடைய அகன்ற அல்குலின்  துகிலை வேறொருத்தியின் சிலம்பில் கிடந்த சுறா வடிவுடைய மூட்டுவாயில் சிக்கிக் கொண்டது.

புலவியால் கணவனைத் தழுவாதிருந்த ஒருத்தி, வண்டினம் மொய்த்து ஆரவாரம் செய்வதால் வருத்தமடைந்து, புலவியைக் கைவிட்டு கணவன் மார்பில் உடனே பொருந்தலானாள்; ஒருத்தி, அடியில் தொங்கிய ஆடையை ஒரு கையால் பிடித்துக்கொண்டு, மற்ற கையாலே, முடிக்கப்பட்ட முடி குலைந்த கரிய கூந்தலைப் பிடித்துக்கொண்டு மலர்கள் நிறைந்த அக்குளத்தில் பாய்வாள்; ஒருத்தி, மொய்க்கும் வண்டுகளைக் கையால் ஓட்ட மாட்டாதவளாய், நறுமணம்  கமழும் மாலையைத் துண்டித்துக்கொண்டு ஓடினாள். இவ்வாறு மங்கையரெல்லாம் வண்டுகளுக்குத் தோற்றார், யான் இப்படியொரு கனவைக் கண்டேன் என்றான் தலைவன். 

தலைவி: நீ விரும்பும் பரத்தையர் உன்னிடம் கோபம் கொண்டதையும், நீ அவர்களை வணங்கி அக்கோபத்தைத் தணித்ததையும் பலவழிகளில் நீ கனவின்மேல் வைத்துக் கூறுவது... நான் கோபித்து ஒன்றும் செய்யமாட்டேன் என்பதற்காகவா?

தலைவன்: நான் பொய் சொல்ல மாட்டேன்!  அரும்புகள் மலர்கின்ற மரக்கிளைகள்தோறும் குயில்கள் அமர்ந்து, "பல சிறப்புகளோடு இணைந்தவர்களே! பிரியாதீர்! நீண்ட காலம் பிரிந்திருப்போர் விரைந்து இணைக' என்பதுபோல, இடைவிடாது கூவும் இளவேனிற் காலம் வருகிறது. அப்போது, மன்மதன் விழா நடைபெற இருக்கிறது. அதை வரவேற்று, மதுரையில் மகளிரும் ஆடவரும் வண்டுகள் ஒலிக்கும் சோலைகளில் கூடியிருந்து விளையாட, மிக்க விருப்பத்தோடு அணிகளை அணிந்து கொள்வர். நான் கண்ட கனவு அந்தவகையில் உண்மையாவதை நீ பார்க்கத்தான் போகிறாய் தலைவி'!

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/15/w600X390/tm2.gif https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/15/வண்டுக்குத்-தோற்ற-வஞ்சியர்-3234615.html
3234614 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, September 15, 2019 02:54 AM +0530  

அகலம் உடைய அறிவுடையார் நாப்பண்
புகலறியார் புக்கவர் தாமே - இகலினால்
வீண்சேர்ந்த புன்சொல் விளம்பல் அதுவன்றோ
பாண்சேரிப் பற்கிளக்கும் ஆறு. (பாடல்-115)

கல்வி கேள்விகளில் விரிவு உடைய இயற்கை அறிவினார் இடையில், நுழைதற்குத் தகுதியற்ற கயவர்கள் புகுந்து தாமே மாறுபாட்டினால் வீணான பயனற்றவற்றைக் கூறுதல், பாணர்கள் தெருவில் ஒருவன் வாய்திறந்து பாடுவதைப்போல அஃது ஆகும் அல்லவா? (க-து.) கற்றாரிடைக் கல்லார் வீண் வார்த்தைகளை பேசாதொழிதல் வேண்டும். "பாண் சேரிப் பற்கிளக்கும் ஆறு'  என்பது இச்செய்யுளில் வந்த பழமொழி.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/21/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/15/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3234614.html
3229893 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பண்பாட்டுப் பாதுகாப்பு! DIN DIN Sunday, September 8, 2019 01:50 AM +0530 கட்டழகைப் பார்த்துக் கொள்வது காதலன்று; அது விரைந்து அற்றுப் போகின்ற ஆசை! காதலென்பது கணவன் மனைவியான பெண்ணும் ஆணும் கடைசி வரையில் ஈருடல் ஓருயிராய் வாழ்வது காதல்! ஆண்-பெண் ஒரு வீட்டில் வசிப்பது காதலாகாது; வாழ்ந்து முடிப்பதுதான் காதலாகும்.
 பாவேந்தர் பாரதிதாசன் "குடும்ப விளக்கு' - முதியோர் காதலில் உள்ளத்தை நெகிழ வைக்கும் ஒப்பில்லாத அறுசீர் விருத்தமாகப் பாடியுள்ளார். முதியவர் தன் பெயரனை அணைத்துக்கொண்டு "எது எனக் கின்பம் நல்கும்?; இருக்கின்றாள் என்பது ஒன்றே!' என்கிறார். மனித வாழ்வின் மாண்பு இதுவல்லவோ?
 சாகாத இந்த மனித மேம்பாட்டுத் தத்துவம் சங்க காலத்திலேயே - கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வந்திருக்கிறது. தன் உயிரான தலைவியைக் காதலனிடம் ஒப்படைக்கும்போது, தோழி தலைவனுக்குக் கூறுவதாக அமைந்த நயமிகு நற்றிணைப் பாடல் (பாலைத் திணை) இது.
 அண்ணந்து ஏந்திய வனமுலை தளரினும்
 பொன்னேர் மேனி மணியின் தாழ்ந்த
 நன்னெடுங் கூந்தல் நரையொரு முடிப்பினும்,
 நீத்தல் ஓம்புமதி பூக்கேழ் ஊர!
 இன்கடுங் கள்ளின் இழையணி நெடுந்தேர்
 கொற்றச் சோழர் கொங்கர்ப் பணீஇயர்
 வெண்கோட்டு யானைப் போஒர் கிழவோன்
 பழையன் வேல்வாய்த் தன்னநின்
 பிழையா நன்மொழி தேறிய இவட்கே (பா.10)
 இப்பாடலைப் பாடிய புலவர் பெயர் தெரியவில்லை. ஒவ்வொரு பாடலிலும் ஒரு வரலாற்றுச் செய்தியைச் சொல்வது வண்டமிழ்ப் புலவர் பரணரது வழக்கம்!
 இப்பாடலிலும் ஒரு வரலாற்றுச் செய்தி வந்துள்ளதால், பாடலைப் பாடிய புலவர் பரணராக இருப்பாரோ என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது.
 "பூமணம் கமழும் புகழூர்த் தலைவரே! நான் சொல்லும் கருத்தினை நன்றாகக் கேட்பீராக. இனிப்பும் புளிப்புமான கள்ளருந்திக் களிப்பவர்கள் சோழ மன்னர்கள். அவர்கள் அணிகலன்களால் அழகு செய்யப்பெற்ற நீண்ட தேர்களில் உலா வந்து ஊர்கள் நிறைந்த நாடாள்கின்ற நல்வேந்தர்கள். அவர்களுக்குத் திறை செலுத்தி வந்த சிற்றரசன் போரூர்ப் பழையன். அந்தக் குறுநில மன்னனைப் படையுடன் அனுப்பி, கொங்கு நாட்டுச் சேரரைச் சோழர் வென்று வரச் செய்தனர். பழையன் வேற்றுபடை அவனிட்ட ஆணையிலே தவறாது, தப்பாது போரிட்டுத் தலைசிறந்த வெற்றிவாகையைப் பெற்றுத்தந்தது. அதுபோல நீயுரைத்த வாக்குறுதிகளை நெஞ்சிலே கொண்டுள்ளாள் என் தலைவி. அவள் வெற்றி வாழ்வை உம்மோடு வாழ்ந்து வழங்கும் உள்ளத்தில் உறுதி பூண்டுள்ளாள். அவளழகு எளிதில் அகன்று போகாத எழிலாகும். தலைசிறந்த அவளின் மதர்த்த மார்பகம் நிலை தளர்ந்து போனாலும், கைவிடாமல் அவளைக் காத்திட வேண்டுகிறேன்' என்கிறாள்.
 இளமையில் ஏற்படும் இந்த உறவு முதுமையிலும் முல்லைப் பூவாக மணக்க வேண்டும். அதுதான் உண்மையான காதல். "எந்தத் தலைவியின் இளமை நலம் நோக்கிக் காதலிக்கும் நீ, முதுமையிலும் அவளைக் கைவிடாமல் காக்க வேண்டும்' என்பதே பாடலின் பொதுக்கருத்தாகும். இவ்வாறு உயர்திணைக்குரிய பண்பாடு வேரூன்றி நிற்கும் நாடு நம் இந்திய நாடு.
 - எம்.வெங்கடேசபாரதி
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/8/w600X390/tm5.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/08/பண்பாட்டுப்-பாதுகாப்பு-3229893.html
3229892 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, September 8, 2019 01:49 AM +0530 புது தில்லி "இந்தியா கேட்'டிலிருந்து குடியரசுத் தலைவர் மாளிகைக்குச் செல்லும் பாதைக்கு "ராஜ்பத்' (ராஜபாதை) என்று பெயர். அதன் இருபுறமும் புல்வெளியும், படகுக் குழாமும், நீரூற்றுமாக ரம்மியமாக இருக்கும். நமது சென்னைவாசிகளுக்கு "மெரீனா' கடற்கரை எப்படியோ, அதேபோல தலைநகர்வாசிகளுக்கு இந்தியா கேட்.
 "ராஜ்பத்' வழியாக நள்ளிரவு நேரத்தில் யாருமில்லாத சாலையில் காலாற நடந்து கொண்டிருந்தேன். எனது சிந்தனை முழுவதும் "தினமணி' நிறைந்திருந்தது.
 செப்டம்பர் 11-ஆம் தேதி நமது "தினமணி' தனது இதழியல் சேவையில் 85 ஆண்டுகளை முடித்து, 86-ஆவது ஆண்டில் அடியெடுத்து வைக்கிறது.
 85 ஆண்டுகளில் "தினமணி' கடந்து வந்த பாதை எத்தகையது என்று யோசித்துப் பார்த்தேன். ஒருவகையில் பார்த்தால், அதுவும் ராஜபாதையாகத் தெரிந்தது. இன்னொரு வகையில் பார்த்தால், "தினமணி' எதிர்கொண்ட சோதனைகளும், போராட்டங்களும் கரடுமுரடான மலைப்பாதையாக நீண்டு நிற்கிறது.
 சிறப்பு மலர் தயாரிக்கும் பணி ஒருபுறம் மும்முரமாக நடந்து கொண்டிருக்கிறது. "தினமணி 85' சிறப்பு மலருக்கு வந்திருந்த கட்டுரைகளில், ஒவ்வொருவரும் வெவ்வேறு விதமான வாசிப்பு அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். சிலர் பதிவு செய்திருக்கும் "தினமணி' தொடர்பான செய்திகளும், சம்பவங்களும், அவர்களுடைய "தினமணி' தொடர்புகளும் மலைப்பை ஏற்படுத்துகிறது. காட்டாற்று வெள்ளம்போல எண்ணப் பிரவாகம் பொங்கிப் பெருகி வருவதைப் படித்துப் பிரம்மித்தே போய்விட்டேன்.
 கடந்த 85 ஆண்டுகளில் "தினமணி'யில் எழுதப்பட்டிருக்கும் முக்கியமான தலையங்கங்கள், கட்டுரைகள் போன்றவற்றைப் படித்துப் பார்க்கும்போது, ஒன்று மட்டும் தெள்ளத் தெளிவாகத் தெரிந்தது. மொழி நடையும், வார்த்தைப் பிரயோகங்களும் மாறியிருக்கின்றனவே தவிர, "தினமணி' நாளிதழின் பார்வையில் மாற்றமே இல்லை. அது தேசியப் பிரச்னையாக இருந்தாலும், மாநிலம் எதிர்கொள்ளும் சோதனையானாலும் ஆசிரியர்கள் மாறியிருக்கிறார்களே தவிர, "தினமணி' நாளிதழின் பார்வை மாறாமலே இருந்து வந்திருக்கிறது என்பதை உணர்ந்தபோது மெய்சிலிர்த்துப் போகிறது.
 ராஜ்பத்தின் நடுவில் நின்றுகொண்டு முன்னாலே இருக்கும் குடியரசுத் தலைவர் மாளிகையையும், பின்னாலே இருக்கும் "இந்தியா கேட்' நினைவுச் சின்னத்தையும் பார்த்து மனதுக்குள் சிரித்துக் கொண்டேன். உள்மனது உரக்கச் சொன்னது, "தினமணியின் இதழியல் பயணம் என்றைக்குமே ராஜபாதை'யில்தான் என்று!
 
 நேற்று தலைநகர் தில்லியில் இருந்தபோது, அதிர்ச்சி அளிக்கும் செய்தி புதுவையிலிருந்து வந்தது. புதுவைக் கம்பன் கழகத்தின் தலைவர் "தமிழ் மாமணி' கோவிந்தசாமி ஐயா இயற்கை எய்தினார் என்கிற செய்திதான் அது. அகவை நூறு கடந்தும்கூட, கம்பன் என்று சொன்னால், உற்சாகத்துடன் நிமிர்ந்து உட்கார்ந்துவிடும் தாளாப் பற்றாளர்.
 புதுவைக் கம்பன் கழகத்தை உச்சத்துக்குக் கொண்டுபோய், பார் மெச்சும் அளவுக்கு உயர்த்திய பெருமைக்குரியவர்கள், தலைவராக இருந்த கோவிந்தசாமி ஐயாவும், செயலாளராக இருந்த முருகேசனும்தான். அதற்கு உறுதுணையாக இருந்தவர் அன்றைய புதுவை முதல்வர் வெங்கடசுப்பா ரெட்டியார் என்பதையும் குறிப்பிட வேண்டும்.
 அந்த இரட்டையர்களின் தலைமையில் தமிழாய்ந்த பேரறிஞர்கள் யாராக இருந்தாலும் புதுவைக் கம்பன் கழகத்தின் நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொண்டால்தான் மரியாதை என்று கருதும் அளவுக்குப் புதுவைக் கம்பன் கழகம் செயல்பட்டது. பெரியவர் கோவிந்தசாமி ஐயா கம்பராமாயணப் பாடல்களைப் பாடிக் கேட்டவர்கள் அதிருஷ்டசாலிகள். அவரது குரல் வளமும், இசை ஞானமும், கம்பனில் இருந்து ஆழங்காற்பட்ட புலமையும் சபையை மெய்மறக்கச் செய்துவிடும்.
 அவரிடம் பேசிப் பழகும் வாய்ப்பு கிட்டியது கம்பன் எனக்குத் தந்த கொடை. அவரது இறுதி ஊர்வலத்தில் கலந்துகொள்ள இயலாதது மிகப்பெரிய மனக்குறை.
 
 இளவழகனிடமிருந்து எப்போதாவதுதான் செல்லிடப்பேசி அழைப்பு வரும். அப்படி அழைப்பு வந்தால், அவர் புதிதாக ஏதாவது அரிய புத்தகம் வெளிக்கொணர்கிறார் என்று அர்த்தம். அறிஞர் அண்ணாவின் 110-ஆவது பிறந்த நாள் வருகிறது. அவருடைய படைப்புகளை எல்லாம் தொகுத்து 110 புத்தகங்களைக் கொண்ட தொகுதியை வெளியிடப் போவதாகத் தெரிவித்தார் அவர்.
 அவரது "தமிழ்மண்' பதிப்பகத்தில் அமர்ந்திருந்தபோது, கண்ணில்பட்டது, 1935-இல் முதலில் வெளியிடப்பட்டு, இப்போது மறுபதிப்பாகியிருக்கும் "வெள்ளிவிழா தமிழ்ப் பேரகராதி'. நெல்லை எஸ். சங்கரலிங்க முதலியாரால் தொகுக்கப்பட்ட இந்த "வெள்ளிவிழா' தமிழ்ப் பேரகராதிக்கு நூன்முகம் வழங்கி இருப்பவர் சென்னைப் பல்கலைக்கழக தமிழ் லெக்சிகன் பதிப்பாசிரியர் எஸ். வையாபுரிப் பிள்ளை அவர்கள்.
 இத்தாலியிலிருந்து கிறிஸ்தவ சமயத்தைப் பரப்ப வந்த, "வீரமாமுனிவர்' என்று அறியப்படும், பெஸ்கி என்கிற பாதிரியார்தான் 1732-ஆம் ஆண்டில் "சதுரகராதி' என்று பெயரிட்டு முதலாவது அகராதியைத் தமிழுக்குத் தொகுத்துத் தந்தவர். 1842-ஆம் ஆண்டில், யாழ்ப்பாணம் சந்திரசேகர பண்டிதர், சரவண முத்துப்பிள்ளை ஆகியோரால் தொகுக்கப்பட்டது யாழ்ப்பாண அகராதி.
 நெல்லை எஸ். சங்கரலிங்க முதலியார் தொகுத்திருக்கும் "வெள்ளிவிழா தமிழ்ப் பேரகராதி', சதுரகராதியின் அமைப்பை அடியொற்றியும், யாழ்ப்பாண அகராதியைப் பின்பற்றியும் தொகுக்கப்பட்டிருக்கிறது.
 
 பள்ளிப் பருவத்திலிருந்து "இலக்கியச் செல்வர்' குமரி அனந்தனின் பேச்சைக் கேட்டு வளர்ந்தவன் நான். காமராஜரின் அணுக்கத் தொண்டரான குமரியாருக்கு ஆளுநர் பதவி வழங்க வேண்டும் என்று முன்னாள் பிரதமர்கள் ஐ.கே. குஜ்ராலிடமும், மன்மோகன் சிங்கிடமும் பலமுறை வலியுறுத்தி இருக்கிறேன்.
 அவருக்கு வழங்கப்பட்டிருக்க வேண்டிய நியாயமான மரியாதையை அவருடைய மகள் டாக்டர் தமிழிசை செளந்தரராஜனுக்கு வழங்கி பாரதிய ஜனதா கட்சி கெளரவித்திருக்கிறது. அதுவும் 58 வயதில் ஆளுநர் பதவி என்பது இதுவரை யாருக்கும் தரப்படாத வாய்ப்பு.
 ஆளுநராக அறிவிக்கப்பட்டிருக்கும் டாக்டர் தமிழிசை செளந்தரராஜனின் பேட்டியொன்றை தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியில், பார்த்தேன். அதில் அவர் சொன்ன கவிதை இது. அவரே எழுதியதா, வேறு யாரோ எழுதியதா தெரியவில்லை. கவிதை வரிகளைப் பொருத்தவரை நானும் தமிழிசையின் கட்சி...
 அலைகள் இல்லாத கடலில் எனக்கு நீந்தப் பிடிக்காது!

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/8/w600X390/tm4.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/08/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3229892.html
3229887 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தோழர் ஜீவாவின் நோக்கில் - மகாகவி பாரதியின் "கம்பன் ஒரு மானிடன்'! Sunday, September 8, 2019 01:46 AM +0530 தோழர் ஜீவாவின் நோக்கில் பாரதியின் வாழ்க்கைக் கண்ணோட்டம் - இதுவே பாரதியை "கம்பன் ஒரு மானிடன்' என்று நிர்ணயித்தது. 
"பாரதியின் வரையறுப்பில் கம்பன் கவிச்சக்கரவர்த்தி - கம்பன் ஒரு மானிடன் (KAMBAN THE GREATEST POET AND THE MAN) ஆனால், "கம்பன் ஒரு மானிடன்' என்ற வரையறுப்பைத்தான் நான் எனது பேச்சுக்கு மிக முக்கியமான வரையறுப்பாக எடுத்துக் கொள்கிறேன். 
கிரேக்க நாட்டில் ஒரு ஞானி, பண்டு. பட்டப்பகலில் கையில் ஒரு விளக்கைப் பிடித்துக் கொண்டு, ஏதன்ஸ் நகரின் நடுத்தெருக்களில் "ஒரு மனிதன் தேவை' (WANTED A MAN) என்று அலைந்து திரிந்தான். நமது பாரதியோ கம்பனில் "ஒரு மானிடனைக்' கண்டான்.
பாரதி, கம்பனை கவிச்சக்கரவர்த்திகளில் முதல்வன் என்று அழைத்ததற்கும் மேலாக "ஒரு மானிடன்' என்று ஏன் பாராட்டுகிறான்? "பாம்பின் கால் பாம்பறியும்' என்பது போல், மகா கவியாகிய பாரதி, கம்பனுடைய மகா காவியத்தில் முங்கி மூழ்கிய மகா கவியாகிய பாரதி, கம்ப காவியம் "பார்க்குமிடம் எங்குமொரு நீக்கமற' மானிடமயமாகப் பொங்கி வழிவதைக் காண்கிறான். கம்ப சித்திரங்கள் "மானிடத்தை' ஆழமாகவும், விரிவாகவும், நுட்பமாகவும், அழகெனும் அழகும் ஓர் அழகு பெறச் சித்தரித்துக் காட்டுவதைப் பார்க்கிறான் "கம்பன் ஒரு மானிடன்' என்று நிர்ணயித்து, அந்த நிர்ணயிப்பை உலகறிய முழங்குகிறான்.
கடந்த ஆயிரம் ஆண்டுகளில் கம்பனைப் பற்றி யாரும் நிர்ணயிக்காத "கம்பன் ஒரு மானிடன் என்ற புதிய நிர்ணயிப்புக்கு பாரதி வருகிறானல்லவா? இதையறிய, பாரதியின் வாழ்க்கை கண்ணோட்டம் என்ன என்பதை ஊன்றிக் கவனித்துத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் அவ்வாறு தெரிந்துகொள்ள பாரதி இலக்கிய முழுவதிலும் தேசியப் பாடல்கள், தோத்திரப் பாடல்கள், வேதாந்தப் பாடல்கள், இதர இலக்கியங்கள் முழுவதிலும் சில சொற்கள் அடிக்கடி பயிலப்படுகின்றன. அவை, எந்த இடத்தில் என்ன பொருளில் வழங்கப்படுகின்றன என்பதைக் கண்டு பிடிக்க முயல வேண்டும்.
"கிருதயுகம்' "அமர நிலை', "இங்கு' ஆகிய சொற்கள் பலவிடங்களிலும் பயிலப்படுவதை ஊன்றி நோக்கி, அவற்றின் கருத்துக்களைப் பொருத்திப் பார்ப்போமானால், பாரதியின் தத்துவ தரிசனத்தை - வாழ்க்கைக் கண்ணோட்டத்தைக் காண முடியும் என்று நான் கருதுகிறேன். இவ்வுலகிலேயே நல்வாழ்வு முதன் முதலில் "இங்கு' என்ற சொல்லை " இந்த உலகத்தில்' "இந்த ஜென்மத்தில்' "இம்மையில்' என்ற பொருள்பட பாரதி எவ்வாறு உபயோகப்படுத்துகிறான் என்பதை உன்னிந்து நோக்குங்கள். "தமிழ்' என்ற பாட்டில்,
"தெள்ளற்ற தமிழமுதின் சுவை கண்டார்
இங்கு அமரர் சிறப்புக் கண்டார்'' 
என்று பாடுகிறான். "வேண்டும்' என்ற கவிதையில்,
"மண் பயனுற வேண்டும் வானகம்
இங்குத் தென்படவேண்டும்'' என்கிறான். "அறிவே தெய்வம்' என்ற பாட்டில், 
"கவலை துறந்து இங்கு வாழ்வதே
வீடு எனக் காட்டும் மறைகளெல்லாம்'' 
என்று பாடுகிறான். "ஜீவன் முக்தி' என்ற பாட்டில்,
"ஜயமுண்டு பயமில்லை மனமே - இந்த ஜன்மத்திலே
விடுதலையுண்டு நிலையுண்டு'' 
என்று பாடுகிறான். "சொர்க்கமோ' "மோட்சமோ' "கைலாசமோ' "வைகுண்டமோ' இந்த வாழ்நாளில், இந்த உலகத்தில் கண்கூடாக, அனுபவ சாத்தியமாகக் கிடைக்கப் பெற வேண்டும் என்பது பாரதியின் அசைக்க முடியாத கோரிக்கை, ஆகவே, கற்பனையில் எங்கோ இயங்குகிற "வானகம்' இங்கு முளைக்க வேண்டும் என்று வேண்டுகிறான். கவலையற்று இந்நிலை உலகில் வாழ்வதுதான் "மோட்சம்' என்று வேத சாட்சியாகக் கூறுகிறான். இந்த ஜன்மத்தில் விடுதலையும், நிலையான வாழ்வும் உண்டு என்ற முற்ற முடிந்த முழுநம்பிக்கையை அள்ளி வீசுகிறான். இதுமட்டுமல்ல, இந்த வாழ்வுக்கு அப்பால் மறுமையில் நம்பிக்கை வைப்பதையும் வேறோடு பிடுங்கி எறிகிறான். 
செத்த பிறகு சிவலோகம் வைகுந்தம்
சேர்ந்திடலா மென்று எண்ணியிருப்பார்
பித்த மனிதர் அவர் சொலும் சாத்திரம்
பேயுரையாம் என்று ஊதேடா சங்கம்
செத்த பிறகு நம்பிக்கை வைக்கும் மனிதரை பித்தர் என்றும், அவர் பேசும் சாத்திரம் பேயுரை என்றும், கண்டனக் கணை பாய்ச்சுகிறான். இதைவிட மறு உலக நம்பிக்கையை, மறு பிறப்பு எண்ணத்தைத் தாக்கித் தகர்ப்பது எப்படி? நீங்கள் உடன்படுகிறீர்களோ, முரண்படுகிறீர்களோ, பாரதியின் ஐயந்திரிபுக்கு இடமற்ற கருத்து இது.செத்த பிறகு எந்த வாழ்வும் இல்லை என்கிறார். இங்கேயே "வாகை' வாழ்வு வேண்டும் என்கிறான். சான்றோர்களின் லட்சிய வாழ்வான முழுநிறை இன்ப நல்வாழ்வு இந்தப் பிறப்பிலேயே மனித வர்க்கம் முழுமைக்கும் கைகூட வேண்டும் என்பதுதான் பாரதியின் தனி விருப்பம்.
சமதர்ம அமரநிலை

இரண்டாவதாக "அமரநிலை' என்ற சொல்லை எடுத்துக் கொள்வோம். உயர் மனிதன், அப்பழுக்கற்ற, பண்பட்ட மனிதன், வாழ்வாங்கு வாழும் மனிதன், மானிடம் கைவந்த மனிதன் - இத்தகைய மனிதனின் தரத்தை அமரநிலை என்று அழைக்கிறான் பாரதி. அங்கே இக்கருத்தை அவன் வெளியிடும் விந்தையைப் பாருங்கள். "விநாயகர் நான் மணி மாலை' என்ற நூலில், 
"விடத்தையும் நோவையும் வெம்பகை யதனையும் 
துச்சமென் றெண்ணத் துயரிலாதிங்கு 
நிச்சலும் வாழ்ந்து நிலை பெற்றோங் கலாம்;
அச்சம் தீரும்; அமுதம் விளையும்;
வித்தை வளரும்; வேள்வி ஓங்கும்;
அமரத் தன்மை எய்தவும் 
இங்கு நாம் பெறலாம்; இஃதுணர்வீரே!' 
என்று பாடுகிறான். "கண்ணன் திருவடி' என்ற பாட்டில், 
இங்கே அமரர் / சங்கம் தோன்றும்
மங்கும் தீமை / பொங்கும் நலமே 
என்று பாடுகிறான்.
"முப்பது கோடி ஜனங்களின் சங்க
முழுமைக்கும் பொது உடைமை
ஒப்பிலாத சமுதாயம்
உலகத்துக் கொரு புதுமை'
என்று பாடுகிறானே "பாரத 
சமுதாயப் பாட்டு' அந்தப் பாட்டில், 
"எல்லோரும் அமரநிலை எய்தும் நன்முறையை 
இந்தியா உலகிற்கு அளிக்கும் - ஆம் 
இந்தியா உலகிற்கு அளிக்கும்'' 
என்று பாடும்பொழுது "அமர நிலைக்கு அர்த்தமென்ன என்று ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள்.
எல்லாரும் ஓர்குலம் எல்லாரும் ஓரினம்
எல்லாரும் இந்திய மக்கள்
எல்லாரும் ஓர் நிறை எல்லாரும் ஓர் விலை 
எல்லாரும் இந்நாட்டு மன்னர் - நாம்
எல்லாரும் இந்நாட்டு மன்னர் - ஆம்
எல்லாரும் இந்நாட்டு மன்னர்''
எனப் பெருமிதத்தோடு பாடுகிறானே, அந்த நிலையைத்தானா, அந்த சமதர்ம ஜனநாயக நிலையைத்தானா "அமரநிலை' என்கிறான்? அந்த "அமரநிலை'யைத்தானா இந்தியா உலகிற்கு அளிக்கும் என்கிறான் என்பதையும் தீர்க்கமாகச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்.
பாரதி காணும் கிருதயுகம்
மூன்றாவதாக "கிருதயுகம்' என்ற சொல்லை எடுத்துக் கொள்வோம். மானிட வர்க்கத்தின் லட்சிய வாழ்க்கையை புதிய சமுதாய வாழ்க்கையை, "கிருதயுகம்' என்ற சொல்லால் பாரதி அழைக்கிறான் என்று, அவனுடைய இந்த சொற்பிரயோகத்தை பரக்கப் படிக்கும்பொழுது எனக்குப் படுகிறது, பாரதி "கிருதயுகம்' என்ற சொல்லைப் பல இடங்களில் உபயோகித்திருக்கிறான். "அமர யுகம்', "சத்ய யுகம்' என்ற சொற்களையும் அதே பொருளில் இரண்டொரு இடங்களில் உபயோகித்திருக்கிறார். அவன் "கிருதயுகம்' என்ற சொல்லை எந்தப் பொருளில் உபயோகித் திருக்கிறான் என்பதற்கு ஒன்றிரண்டு எடுத்துக் காட்டுகளைத் தருகிறேன். விநாயகர் நான்மணி மாலையில் ஓரிடத்தில், 
"பொய்க்கும் கலியை நான் கொன்று 
பூலோகத்தார் கண்முன்னே 
மெய்க்கும் கிருத யுகத்தினையே 
கொணர்வேன் தெய்வ விதி இஃதே'
என்று கூறுகிறான். மற்றோரிடத்தில், 
"நல்ல குணங்களே நம்மிடை அமரர் 
பதங்களாம், கண்டீர், பாரிடை மக்களே! 
கிருதயுகத்தினைக் கேடின்றி நிறுத்த 
விரதம் நான் கொண்டனன்' 
என்று பாடுகிறார். இங்கே பாரதி மனித குலத்தை, கலியுகம் முடியும் வரை காத்திருக்கச் சொல்லவில்லை. கிருதயுகம் மலரும் வரை பொறுத்திருக்கச் சொல்லவில்லை. பொய் வாழ்வை, போலி வாழ்வை, ஆதாரமாகக் கொண்ட கலியுகத்தை ஒழித்துக்கட்டி, மானிடத்தின் வெற்றியான கிருதயுகத்தினை "பூலோகத்தார் கண்முன்னே' நிலை நாட்டுவேன் என்று உறுதி கூறுகிறான். "இது தான் கேட்டு வந்த வரம்' என்கிறான். தனது குறிக்கோள் என்கிறான்.
"ஜார் வீழ்ச்சி' என்ற பாட்டில், "இடிபட்ட சுவர்போல 
கலிவிழுந்தான் / கிருதயுகம் எழுகமாதோ'' என்று பாடுகிறார்.
இங்கே ஜாரின் வீழ்ச்சியை கலியுகத்தின் வீழ்ச்சியாகவும், சோவியத் மலர்ச்சியை கிருதயுகத்தின் எழுச்சியாகவும், பாரதி பார்க்கிறான். பழைய பஞ்சாங்கப்படி, கலியுகம் மறைய கிருதயுகம் பிறக்க பாரதி காத்திருக்கவில்லை. இப்பொழுது நீங்கள் உணரமுடியும், நான் பாரதியின் வாழ்க்கைக் கண்ணோட்டத்தை எவ்வாறு பார்க்கிறேன் என்பதை. மனிதர்கள் "இங்கு' "அமர நிலை' எய்தும் "கிருதயுகம்' பாரதியின் வாழ்க்கைக் கண்ணோட்டம். இந்தக் கண்ணோட்டத்தோடு பாரதி கம்பனைப் பார்க்கிறான். "கம்பன் - ஒரு மானிடன்' என்று நிர்ணயிக்கிறான்.
(1955-ஆம் ஆண்டில் காரைக்குடி கம்பன் திருநாளில் தோழர் ஜீவா பேசிய பேச்சு)
------------------------------
தகவல்: என். சுப்பிரமணியன்

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/8/w600X390/tm3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/08/தோழர்-ஜீவாவின்-நோக்கில்---மகாகவி-பாரதியின்-கம்பன்-ஒரு-மானிடன்-3229887.html
3229886 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  தீயவரை நண்பராகக் கொள்ள வேண்டாம்   முன்றுறையரையனார் Sunday, September 8, 2019 01:39 AM +0530 பழமொழி நானூறு
 தெற்ற ஒருவரைத் தீதுரை கண்டக்கால்
 இற்றே அவரைத் தெளியற்க - மற்றவர்
 யாவரே யாயினும் நன்கொழுகார் கைக்குமே
 தேவரே தின்னினும் வேம்பு. (பாடல்-114)
 தெளிவாக நட்பு பூண்ட ஒருவரை, ஒருவர் பொல்லாங்குரைக்கும் உரையைக் கேட்டால், நம்மையும் இப்பெற்றியே உரைப்பார் என்று கருதி, அவரை நம்பாதொழிக. உண்பவர்கள் தேவர்களேயானாலும் வேம்பு கசக்கும் தன்மையது. (அதுபோல), நட்புப் பூண்பவர்கள் மிகவும் சிறந்தவர்களாயினும் அவர்களோடு நன்றாக ஒழுகுதல் இலர். "கைக்குமே தேவரே தின்னினும் வேம்பு' என்பது பழமொழி.
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/28/w600X390/LOTUS.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/08/தீயவரை-நண்பராகக்-கொள்ள-வேண்டாம்-3229886.html
3225393 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி திருவானைக்கோயில் திருநீற்று மதிலின் சிறப்பு Sunday, September 1, 2019 01:15 AM +0530 இறைவன் ஆகாயம், காற்று, பூமி, நெருப்பு, நீர் வடிவாகக் காட்சி தரும் பஞ்ச பூதத்தலங்களில் திரு ஆனைக்கா அப்புத் (நீர்) தலமாக சிறப்புடன் விளங்குகிறது. இறைவனை "செழுநீர்த் திரள்' என்று அப்பர் பெருமான் போற்றுகின்றார்.
 நாவல் மரத்தின் கீழ் எழுந்தருளியிருந்த இறைவனை யானையும் சிலந்தியும் வழிபட்டு பேறுபெற்ற தலம் இது. அன்னை அகிலாண்டேசுவரியும் வழிபாடு செய்த தலம். இத்தல வரலாறு இங்கே தூண் ஒன்றில் சிற்பமாக வடிக்கப்பட்டுள்ளதைக் காணலாம். திருஞானசம்பந்தர், அப்பர், சுந்தரர், மாணிக்கவாசகர், அருணகிரிநாதர் போன்றோர் போற்றிய தலம் என்ற சிறப்பும் வாய்ந்ததாகும்.
 இக்கோயில் வரலாற்றுச் சிறப்புடையதாகவும் விளங்குகிறது. 150-க்கும் மேற்பட்ட கல்வெட்டுகள் காணப்படுகின்றன. சோழ, பாண்டிய, போசள, விஜயநகர, நாயக்க மன்னர்கள் இக்கோயிலைப் போற்றியுள்ளனர்.
 மாறவர்மன் சுந்தரபாண்டியன் கல்வெட்டில், "திருவானைக்கா திருப்பதியில் திருவெண்ணாவல் திருநிழல் கீழ் இனி திருந்தருளிய திரிபுவன பதியாகிய உடையார் திருஆனைக்கா உடைய நாயனார்' என்று இறைவன் அழைக்கப்படுகிறார். திருமுறைகளில் வரும் கோச்செங்கட்சோழன் பற்றிய வரலாற்றுச் செய்திகளான "சிலந்தியை சோழனாக்கினான் தோப்பு' என்பதும், சுந்தர மூர்த்தி சுவாமிகள் குறிப்பிடும் "ஆரம்பூண்டான்' என்ற வரலாறும் இக்கோயில் கல்வெட்டுகளில் குறிப்பிடப்படுவது சிறப்பாகும்.
 திருவானைக்கோயிலில் ஐந்தாம் திருச்சுற்று திருநீற்று மதில் என்றும், விபூதிப்பிராகாரம் எனவும் அழைக்கப்படுகிறது. இத்திருச்சுற்று மதிலை சிவபெருமானே சித்தராக எழுந்தருளி, எடுப்பித்ததாகப் புகழ்ந்து பேசப்படுகிறது.
 திருச்சுற்று மதிலைக் கட்டும் பணியாளர்களுக்கு நாள்தோறும் கூலியாக விபூதியினை சித்தர் அளிப்பார். அது அவர்கள் செய்த பணிக்கு ஏற்ப கூலிப்பணமாகும்.
 இறைவன் மேற்கொண்ட இத்திருப்பணியினை அப்பர் பெருமான் தமது திருத்தாண்டகப் பதிகத்தில் "சித்தாய வேடத்தாய் நீடு பொன்னித் திருவானைக்காவுடைய செல்வா' எனப் போற்றுகின்றார்.
 திருநீற்று மதில் எனப்படும் மதில் சுவரில் பாண்டிய அரசு இலச்சினையுடன் (இரண்டு மீன்கள் நடுவில் செண்டு) ஒரு கல்வெட்டுப் பொறிப்பு காணப்படுகிறது.
 "ஸ்வஸ்திஸ்ரீ திருநீறு சுந்தரபாண்டியன் திருமாளிகை' என்ற வாசகம் அதில் காணப்படுகிறது. சோனாடு வழங்கிய சுந்தரபாண்டியன் என்ற சிறப்போடு அழைக்கப்படும் முதலாம் மாறவர்மன் சுந்தரபாண்டியனது (1216 - 1244) கல்வெட்டுகள் திருச்சி, தஞ்சை பகுதிகளில் அதிகம் காணப்படுகின்றன. இம்மன்னனால் எடுப்பிக்கப்பட்ட இம்மதில் சுந்தரபாண்டியன் திருமாளிகை எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது.
 இக்கோயிலில் கிழக்குக் கோபுரம் "சுந்தரபாண்டியன் கோபுரம்' என்றே அழைக்கப்படுகிறது. இக்கோபுரத்திலும் பாண்டிய மன்னர்களின் அரச இலச்சினைக் காணப்படுகிறது. இத்திருச்சுற்றில் வலம் வந்து மகாவித்வான் திரிசிரபுரம் மீனாட்சி சுந்தரம்பிள்ளை இங்கே கோயில் கொண்டு அருளும் அம்பிகைக்குக் கவிமாலை அணிவித்து மகிழ்ந்தார். அதுதான் "திருவானைக்கா அகிலாண்ட நாயகி மாலை'யாகும்.
 கச்சியப்பமுனிவர் பெருமானாரால் அருளப்பெற்ற திருவானைக்கா புராணத்தில் திருநீற்று மதிலை வலம் வருவோர் அடையும் பலன்கள், வரங்கள், சிறப்பு பற்றிக் கூறப்படுகிறது. இன்றும் அன்பர்கள் பலர் விபூதிப் பிராகாரத்தில் வலம் வருவதைக் காணலாம். திருவானைக்கா கோயிலின் திருநீற்று மதில் வரலாறு, கல்வெட்டு இலக்கியச் சிறப்பு என்ற பெருமைகளுடன் விளங்குகிறது.
 -கி. ஸ்ரீதரன்
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/1/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/01/திருவானைக்கோயில்-திருநீற்று-மதின்-சிறப்பு-3225393.html
3225392 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, September 1, 2019 01:13 AM +0530 சில நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொள்வது மிகுந்த மன நிறைவையும், மகிழ்ச்சியையும் அளிக்கும். அப்படியொரு நிகழ்ச்சியாக இருந்தது கடந்த வியாழனன்று கலந்துகொண்ட குரோம்பேட்டை மாணவர் கம்பர் கழக நிகழ்ச்சி. நமக்கு அடுத்த தலைமுறையினர் மூன்றாவது தலைமுறையினரை வழிநடத்துவதைக் காண்பதில் யாருக்குத்தான் ஆனந்தம் இருக்காது?
 ஒன்பது ஆண்டுகளாக நடத்தப்பட்டு வரும் குரோம்பேட்டை மாணவர் கம்பர் கழகம் ஏனைய கம்பன் கழகங்களிலிருந்து சற்று வேறுபடுகிறது. ஒன்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, கம்பனிலும் தமிழிலும் தாளாப்பற்று கொண்ட கல்லூரி மாணவ, மாணவியர் சிலர் ஒன்றுகூடிக் கம்பன் விழா நடத்துவது என்று முடிவெடுத்தார்கள். "எண்ணிய எண்ணியாங்கு எய்துப - எண்ணியார் திண்ணியர் ஆகப் பெறின்' என்பது அவர்கள் விஷயத்தில் மெய்ப்பிக்கப்பட்டது.
 கல்லூரி மாணவியாக பத்மா மோகன் குரோம்பேட்டை மாணவர் கம்பர் விழாவுக்கு என்னை அழைப்பதற்கு வந்தது இப்போதும் கண்முன் தெரிகிறது. அப்போது கலந்துகொள்ள இயலவில்லை. ஒவ்வோராண்டும் அழைப்பிதழுடன் என்னை சந்திப்பார்.
 ஆண்டுகள் ஒன்பது ஓடிவிட்டன. திருமணமாகித் தாயாகிவிட்டபோதும், அன்று இருந்த அதே உற்சாகத்துடனும், உத்வேகத்துடனும் மாணவர் கம்பர் விழாவை அவர் முனைப்புடன் நடத்துவதற்கு அவருடைய கணவரும், புகுந்த வீட்டினரும் அவருக்குத் தருகின்ற ஆதரவுதான் என்பதைச் சொல்லியா தெரிய வேண்டும்?
 குரோம்பேட்டை மாணவர் கம்பர் விழா ஏனைய கம்பன் விழாக்களிலிருந்து எப்படி வேறுபடுகிறது என்று நீங்கள் கேட்கக்கூடும். இவர்கள் ஆண்டுதோறும் நிகழ்ச்சிகளை நடத்துவதுடன் நின்றுவிடுவதில்லை. சென்னையையும் அதைச் சுற்றியுள்ள காஞ்சிபுரம், திருவள்ளூர், வேலூர் மாவட்டங்களிலுள்ள பள்ளி மாணவர்களுக்குக் கம்பனில் கட்டுரைப் போட்டி, பேச்சுப் போட்டிகள் நடத்துகிறார்கள். விநாடி-வினாப் போட்டிகூட நடத்துகிறார்கள். அடுத்த தலைமுறைக்குக் கம்ப காதையை எடுத்துச் செல்லும் பெரும் பணியை, ஆர்ப்பாட்டமே இல்லாமல் சிரமேற்கொண்டு செய்து வருகிறார்கள்.
 திருமதி பத்மா மோகனுக்கும், குழுவினருக்கும் உறுதுணையாக வை.தா.ர.மூர்த்தியும், எஸ். ஆர்.வெங்கடேஸ்வரனும் புரவலர்களாகக் கிடைத்தது மிகப்பெரிய ஆதரவு. அவர்களுக்கு வழிகாட்டவும், ஆதரவும், உற்சாகமும் தருவதற்கு செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனத்தின் துணைத் தலைவர் முனைவர் தெ.ஞானசுந்தரம் கிடைத்திருப்பது, அவர்களுக்குக் கிடைத்திருக்கும் யானை பலம்.
 அம்பத்தூர் கம்பன் கழகம், புதுச்சேரி கம்பன் கழகம், நாமக்கல் கம்பன் கழகம், புதுக்கோட்டை கம்பன் கழகம், கோவை கம்பன் கழகம் என்று ஏனைய கம்பன் கழகத்தினர் இந்த இளைஞர் பட்டாளம் நடத்தும் விழாவில் கலந்துகொண்டு உற்சாகப்படுத்துவது அதைவிட மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது. "கம்பன் புகழ்பாடிக் கன்னித் தமிழ் வளர்க்க' அடுத்த தலைமுறை தயாராகியிருப்பதையும், தங்களுக்கு அடுத்த தலைமுறையையும் அவர்கள் தயார் செய்வதையும் கண்டு நெகிழ்ந்து போயிருக்கிறேன்.
 
 இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு மேலாக உலகம் அண்ணாந்து பார்த்து வியப்பது மட்டுமல்லாமல், முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ள முடியாமல் அதே நேரத்தில் புரிந்துகொள்ள விழைவது கெளதம புத்தரைத்தான். 1879-இல் சர்.எட்வின் அர்னால்டு எழுதிய "தி லைட் ஆஃப் ஏஷியா' (ஆசியாவின் ஜோதி) என்கிற கவிதை நூல் லண்டனில் வெளியானது முதல், புத்தர் குறித்தும், பெளத்தம் குறித்தும் எண்ணிலடங்காத புத்தகங்கள் உலகில் அனைத்து மொழிகளிலும் தொடர்ந்து வெளிவந்த வண்ணம் இருக்கின்றன.
 "ஞான பீடம்' விருதுக்குத் தகுதியான சிந்தனையாளர், எழுத்தாளர் என்று ஜெயகாந்தனால் மதிக்கப்பட்ட தமிழ் எழுத்து ஆளுமை ப.ராமஸ்வாமி. அவர் எழுதியிருக்கும் புத்தகம் "புத்தரின் தவமும் தத்துவங்களும்'. புத்தர் குறித்தும் பெளத்தம் குறித்தும் முழுமையான புரிதல் வேண்டும் என்று விழைபவர்களுக்கு "புத்தரின் தவமும் தத்துவங்களும்' நிஜமாகவே ஒரு போதிமரம்.
 கெளதம புத்தரின் வரலாறு, தம்ம பதம் என்றால் என்ன, புத்த ஞாயிறு, புத்தரின் போதனைகள், பெளத்த தருமம் என்று ஐந்து பகுதிகளாகத் தந்திருக்கிறார் ப.ராமஸ்வாமி.
 ""பெருமானைப் பற்றிய சரித்திர ஆதாரங்கள் குறைவு; கற்பனைக் கதைகளே அதிகம். பெளத்த திருமுறைகளிலிருந்து சில குறிப்பிட்ட சரித்திர ஆதாரங்களே கிடைக்கின்றன. அவைகளில் புத்தர் தனது சுயசரிதையாகத் தாமே எழுதியுள்ள பகுதிகள் மேலும் சுருக்கமானவை. சரித்திரக் குறிப்புகளை மட்டும் ஆதாரமாய்க் கொண்டு எழுதினால், நூல் சதையற்ற எலும்புக்கூடு போலிருக்கும். கதைகளையே ஆதாரமாகக் கொண்டு எழுதினால், புதிய புராணமாகிவிடும். எனவே, சரித்திரம், புராண வரலாறு ஆகிய இரண்டையும் துணைகொண்டு இந்நூலை எழுதியுள்ளேன்'' என்று கூறுகிறார் ப.ராமஸ்வாமி.
 ""புத்தரிடம் சொர்க்கமும் இல்லை, நரகமும் இல்லை. பழைய புராணங்களும், சாத்திரங்களும் அவரிடம் இல்லை. பிரார்த்தனை செய்வதால் பாவங்கள் ஒழியுமென்றோ, உயிர்களின் துக்கம் ஒழியுமென்றோ அவர் நம்பவில்லை. மக்களின் துயரம் நீங்க வேண்டுமானால், அவரவர் முயற்சியாலேயே ஆக வேண்டும். புறத்திலிருந்து எந்த உதவியும் வாராது. கருமம், காரியமெல்லாம் அகத்திலேதான் நிகழ வேண்டும். ஒவ்வொருவர் விதிக்கும் அவரவரே பொறுப்பு'' - இதுதான் பெளத்தம் சொல்லும் உபதேசம்.
 தம்ம பதம் என்ன சொல்கிறது, புத்தரின் போதனைகள் என்னென்ன, பெளத்த தருமம் என்றால் என்ன என்பதையெல்லாம் ப.ராமஸ்வாமியைவிடத் தெளிவாகவும், புரியும்படியும் ஆங்கிலப் புத்தகங்கள்கூடச் சொன்னதில்லை.
 பெளத்தம் கடவுளை நம்புகிறதா? ""ஓ, பிக்குக்களே! பிறப்பற்ற, ஆரம்பமற்ற, சிருஷ்டிக்கப்படாத, உருவாகாத ஒன்று இருக்கிறது. அப்படி ஒன்றில்லையானால், பிறப்புள்ள, ஆரம்பமுள்ள, சிருஷ்டிக்கப்பட்ட, உருவுள்ள உலகிலிருந்து தப்பித்துக் கொள்ளவே முடியாமல் போகும்'' - இதுதான் பெருமானுடைய உபதேச மொழி.
 இறைமறுப்புக் கொள்கையாளர்கள் தெளிவு பெறுவார்களாக...
 
 விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்தது "அம்மா என்றொரு அம்மா!' என்கிற கவிஞர் சோமலூர் செந்திருவின் கவிதை தொகுப்பு. அதில் ஒரு கவிதை. எத்தனை எத்தனை அர்த்தங்கள். எத்தனை எத்தனை உணர்வுகள்.
 
 அறுபடாமலே
 இருந்திருக்கலாம்
 கொப்பூழ்!
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/1/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/01/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3225392.html
3225391 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கம்ப காவியத்தில் விநாயகர்! DIN DIN Sunday, September 1, 2019 01:11 AM +0530 கம்பராமாயணம் பத்தாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பாடல்களை உடையது. அதில் ஓரிடத்தில் மட்டும் விநாயகரைக் கம்பர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
 அறுவகை சமயங்களுள், விநாயகரை முதற் கடவுளாகப் போற்றி வணங்கும் சமயம் "காணாபத்தியம்' எனப்படும். கம்ப காவியத்தில் முருகனைப் போற்றும் இடங்கள் பல உள்ளன. ஆனால், "விநாயகரை' ஓரிடத்தில் மட்டுமே பாடியிருக்கிறார்.
 இராவணன் மகனான அதிகாயனுக்கும் இலக்குவனுக்கும் போர் தொடங்கியது. அன்றைய போரில் முதலில் 56 ஆயிரம் யானைகளை இலக்குவன் அழித்தான் (செய்.138). மீண்டும் 100 ஆயிரம் யானைகளை இராவணன் அனுப்ப, அவற்றையும் இளையோன் அழித்தான். மீண்டும் இராவணன் கோடி யானைகளை ஏவினான். அவற்றையும் இலக்குவன் அழித்தான். இலக்குவனுக்குத் துணையாக அனுமனும் பல யானைகளைஅழித்தான்.
 இவ்வாறு ஒரு கோடியே, ஒரு லட்சத்து 56 ஆயிரம் யானைகள் அன்றைய போரில் அழிய, இலக்குவன் யானைகளைத் தேடிக் கொல்வது கண்டு, "யானை போல் வடிவுடைய மலைகள் அஞ்சின; மேகங்கள் அஞ்சின; யானை போல் கறுத்துள்ள வனங்களும் அஞ்சின; எண்திசை யானைகளும் அஞ்சின; கடல் அலைகளும் அஞ்சின. இவ்வாறு அஞ்சிய சிலவற்றைப் பற்றி வேறாகக் கூற வேண்டியதில்லை. ஏனெனில், ஒப்பற்ற ஐங்கரம் கொண்ட வேழமும் (விநாயகக் கடவுளும்) தான் யானையின் வடிவைக் கொண்டிருத்தலால் தன்னையும் இலக்குவன் எங்குக் கொல்வானோ? என்ற அச்சத்தை அடைகின்றது' என்று ஓரிடத்தில் விநாயகரைக் கம்பர் குறிப்பிடுகிறார். (அதிகாயன் வ.ப-153)
 "மலைஅஞ்சின; மழைஅஞ்சின; வனமஞ்சின; பிறவும்
 நிலைஅஞ்சின; திசை வெங்கரி நிமிர்கின்றன கடலின்
 அலைஅஞ்சின; பிறிதென் சிலதனி ஐங்கர கரியும்
 கொலை யஞ்சுதல் புரிகின்றது கரியின்படி கொளலால்'
 -முனைவர் இரா.வ.கமலக்கண்ணன்

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/1/w600X390/vinayakar.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/01/கம்ப-காவியத்தில்-விநாயகர்-3225391.html
3225390 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தமிழியல் ஆய்வு வளர்ச்சிக்கு தனிநாயக அடிகளாரின் பங்களிப்பு DIN DIN Sunday, September 1, 2019 01:10 AM +0530 இருபதாம் நூற்றாண்டு கண்ட தகைசால் தமிழறிஞர்களுள் சிறப்பாகக் குறிப்பிடத்தக்கவர் தவத்திரு தனிநாயக அடிகளார். இலங்கைத் தீவில் உள்ள யாழ்ப்பாணத் தமிழ் மண்ணினை அடுத்த கரம்பொன் என்னும் ஊரில் 2.8.1913 அன்று பிறந்தவர் சேவியர் ஸ்பினிஸ்லாஸ் தனிநாயகம் என்னும் தனிநாயக அடிகளார். 
தமிழ், ஆங்கிலம், இலத்தீன், இத்தாலியம், பிரெஞ்சு, செருமன், மலாய், சிங்களம் முதலான பன்னிரு மொழிகளில் பழுத்த புலமையும், உளவியல், ஒப்பியல், மக்கள் இயல், கல்வி இயல், அரசியல், அறவியல், இறையியல் முதலான பல்வேறு அறிவுத் துறைகளில் ஆழ்ந்த பயிற்சியும் கைவரப் பெற்றவர் அவர். 
உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மன்றத்தை (IATR: International Association of Tamil Reseaerch) நிறுவி, அதன் வழியாக உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மாநாடுகளைச் செவ்வனே நடத்திக் காட்டி, உலகத் தமிழர்களை ஒருங்கிணைத்ததிலும். "Tamil Culture', "Journal of Tamil Studies' என்னும் சீரிய ஆங்கில ஆய்விதழ்கள் வாயிலாக உலக அரங்கில் தமிழின் சால்பினைப் பரவச் செய்ததிலும் அடிகளாரின் பங்களிப்பு முதன்மையானது. 
தனிநாயக அடிகளார் "சங்க இலக்கியத்தின் சிறப்பியல்பு' என்னும் தலைப்பில் எழுதியுள்ள 16 பக்க அளவிலான ஆய்வுக்கட்டுரை "தமிழ்த் தூது' என்னும் நூலில் இடம்பெற்றுள்ளது. இக் கட்டுரையில் சங்க இலக்கியத்தின் சிறப்பியல்புகளாக அடிகளார் சுட்டுவன வருமாறு: 
1. ஒன்றே உலகம் என்ற உயரிய மனப்பான்மை, 2. தற்காலத் தன்மை 3. கண்ணோட்டம், 4. நீதிநெறிக் கருத்துக்களின் செறிவு, 5. அவலச் சுவையின் ஆட்சி, 6. அகத்துறை இலக்கியங்களின் மாட்சி, 7. பழந்தமிழ்ப் புலவர்களின் இயற்கை ஈடுபாடு, 
8. அழகொடு இரண்டறக் கலக்கும் இயல்பு, 9. உளநூற் பயிற்சி, 10. உள்ளதை உள்ளவாறே கூறும் பான்மை, 11. வாழ்க்கையின் மேலான குறிக்கோள்கள் மற்றும் தூய கொள்கைகள், 12. உயர்ந்த அரசியல் அமைப்பு. இவற்றின் அடிப்படையில் சங்க இலக்கியங்களை விரிவாக ஆராய்வதற்கு இடமுண்டு.
"இயற்கைத்தானும், தமிழ்ப் புலவர் கையாண்ட முறையில், வேறு எம்மொழிப் புலவரும் கையாண்டிலர். தமிழரின் இயற்கை ஈடுபாட்டைப் பற்றி ஆராயுந்தோறும், எந்நாளும் புதிய கருத்துக்களையும் வியத்தற்குரிய உண்மைகளையும் கண்டு வருகின்றேன்'' எனப் பெருமிதம் பொங்க மொழிவதுடன் நில்லாமல்; "Landscape and Poetry; A Study of Nature in Classical Tamil Poetry' என்னும் ஆங்கில நூலில் அடிகளார் தம் ஆய்வின் பயனாகக் கண்டுணர்ந்த புதிய கருத்துக்களையும், வியத்தற்குரிய உண்மைகளையும் பதிவு செய்துள்ளார். 
பேராசிரியர் ரைடர் என்பவர் காளிதாசரின் மேகதூதத்தைப் பற்றி ஆராயும் பொழுது, அச்செய்யுளில் தோன்றும் இயற்கை ஈடுபாட்டின் தன்மை பிற இலக்கியங்கள் எவற்றிலும் இல்லை என வியந்து வற்புறுத்துகின்றனர். அன்னார் கபில பரணர் முதலானோர் இலக்கியங்களைக் கண்ணுற்றிருப்பரேல், அதனினும் சால வியத்தற்குப் பல காரணங்களைக் கண்டிருப்பர். ஏனெனில், தமிழ் மக்கள் வரலாற்று முறைமை எட்டாத காலந்தொட்டு நிலத்தை ஐந்திணையாகப் பிரித்து, அதன் இயற்கையே பண்பாட்டின் அடிப்படை என உணர்ந்திருந்தனர்.
குறிஞ்சிச் செடி மலைநாட்டில் மிக்க சிறப்புடையது. மலைநாட்டில் பன்னிரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை பூக்கும் ஒரு பூ. 
தேவகுலத்தார் என்னும் புலவர் பாடும் பாடல் (குறுந். பா.3)., குறிஞ்சிப் பூக்கள் மலரும் ஆண்டில் தேன் மிகுதியாகக் கிடைக்கும் என்பதையும், அதனைப் பெருந்தேன் என்று கூறுவது பற்றியும் குறிப்பிடுகிறார். குறிஞ்சிப் பூவே சிறப்புப் பூ ஆதலால், மலையையும் மலை சார்ந்த இடத்தையும் குறிஞ்சி எனக் குறித்தனர். அவ்வாறே, பிற நிலங்கட்கும் முல்லை, பாலை, மருதம், நெய்தல் எனப் பெயர் வைத்ததற்கும் மலர்களும், மரங்களும்தான் காரணமாக உள்ளன.
பாலை மரம் இன்று தென் இந்தியாவில் காண்பது அரிது. உரையாசிரியர் இளம்பூரணர் ஒருவரே பாலை மரம் பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளார்: ""பாலை என்பதற்கு நிலம் இன்றேனும், வேனிற் காலம் பற்றி வருதலின், அக்காலத்துத் தளிரும் சினையும் ஊடுதலின்றி நிற்பதாம் பாலை என்பதொரு மரமுண்டாகலின் அச்சிறப்பு நோக்கிப் பாலை என்று குறிப்பிட்டார்'' என்பது அவர் கூற்று. பாலை மரத்தின் காய்கள் குறட்டின் வாய் போன்று இருக்கும் என்கிறது நற்றிணைப் பாடல் ஒன்று: "கொடிறு போல் காய வாலிணர்ப் பாலை' (நற்றிணை, 107).
"மலராயினும், இலையாயினும், மரம், செடி, கொடி எதுவாயினும், தமிழர்தம் வாழ்க்கையில் பயன்படுத்திய முறையை நுணுகி ஆராயுமிடத்து, வேறு எந்த மக்கட் குழுவினரும் இவ்வாறு அமைத்துப் பயன்படுத்தியுள்ளனர் எனத் தோன்றவில்லை'' என்னும் பேருண்மையைத் தக்க சான்றுகளுடன் அந்நூலில் தெளிவுபடுத்தியுள்ளார்.
"திருவள்ளுவர்' என்ற நூலில் அடிகளார் ""வள்ளுவரின் ஒழுக்க இயலை கிரேக்க, உரோமிய நாட்டு அறிஞர்களின் ஒழுக்க இயலுடனும், புத்தரின் ஒழுக்க இயலுடனும் நுண்ணிதின் ஒப்புநோக்கி ஆராய்ந்துள்ளார். முடிவுரையில், "வள்ளுவரின் ஒழுக்க இயலை எபிரேயருடைய ஒழுக்க இயலுடனும், இஸ்லாமிய ஒழுக்க இயலுடனும், தர்ம சாஸ்திரங்களின் ஒழுக்க இயலுடனும், சீன ஒழுக்க இயலுடனும் ஒப்பிட்டுப் பயில எண்ணி உள்ளேன்'' என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார். 
வள்ளுவரோ எல்லா உலகிற்கும், எல்லா மக்களுக்கும் பயன்படும் முறையில் தமிழோ, தமிழ்நாடோ என்ற குறிப்பேதும் இல்லாமல் உலகெலாம் தழுவுதற்குரிய பான்மையில் தம் நூலை யாத்துள்ளார் என்றும், வள்ளுவருடைய ஒழுக்க இயலோ "Optimism' என்னும் இன்ப இயற்பண்பினை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்னும் நூலில் ஒப்பியல் நோக்கில் தக்க சான்றுகள் காட்டி அடிகளார் நிறுவியுள்ள கருத்துகள் திருக்குறள் ஆய்வில் புதுவெளிச்சம் பாய்ச்சுவனவாகும்.
""ஆங்கிலம் வணிகத்தின் மொழி என்றும், இலத்தீன் சட்டத்தின் மொழி என்றும், கிரேக்கம் இசையின் மொழி என்றும், ஜெர்மன் தத்துவத்தின் மொழி என்றும், இத்தாலியம் காதலின் மொழி என்றும் கூறுவது, ஒரு புடை ஒக்குமெனின், தமிழ் இரக்கத்தின் மொழி எனக் கூறுவது இனிது பொருந்தும். பக்தியின் மொழி எனலுமாம்'' என்னும் கருத்தியலை முதன்முதலாக ஆய்வுலகிற்கு உணர்த்தியவர் தனிநாயக அடிகளாரே ஆவார். 
உலகின் பல்வேறு நாடுகளுக்குத் தூதுவராகச் சென்றதன் பயனாகவும், பிற மொழிகளையும் அவற்றின் இலக்கியங்களையும் கற்றறிந்ததன் பயனாகவும் தனிநாயக அடிகளார் வலியுறுத்தும் முப்பெருங் கருத்துகள் வருமாறு:
"1. உலக இலக்கியத் திரட்டு (World Classics)என்னும் பெருந்தொகை நூல்களில் நம் இலக்கிய நூல்களும் இடம்பெறும் பெருமை அடைவித்தல் வேண்டும்.
2. இளங்கோவடிகளின் சிலப்பதிகாரத்தை, திருவள்ளுவர் அருளிய திருக்குறளை, சங்கச் சான்றோரின் அகத்துறை இலக்கியங்களை உலக மாந்தர் படித்து இன்புறுமாறு செய்வித்தல் வேண்டும். 
3. தமிழ் இலக்கியம், தமிழ்ப் பண்பு, தமிழ்க் கலை, தமிழ் வரலாறு முதலியவற்றின் மாண்பினை உலகிற்கு உணர்த்த வேண்டும்''.
இம் முப்பெரும் பணிகளும் செவ்வனே நிறைவேறுவதற்கு இன்று நம் நாட்டிற்குத் தேவைப்படுவோர் தனிநாயக அடிகளார் போன்ற ஆன்றமைந்தடங்கிய கொள்கைச் சான்றோராகிய ஆராய்ச்சியாளர் பலரே ஆவர்.
- முனைவர் நிர்மலா மோகன்
இன்று: ( 1.9.1980 ) 
தனிநாயக அடிகளார் நினைவு நாள்


 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/9/1/w600X390/frt.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/01/தமிழியல்-ஆய்வு-வளர்ச்சிக்கு-தனிநாயக-அடிகளாரின்-பங்களிப்பு-3225390.html
3225389 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அறிவுடையோர் குற்றம் காணார்  முன்றுறையரையனார் Sunday, September 1, 2019 01:06 AM +0530 பழமொழி நானூறு
இடையீடுடையார் இவரவரோ டென்று
 தலையாயார் ஆராய்ந்தும் காணார் - கடையாயார்
 முன்னின்று கூறும் குறளை தெரிதலால்
 பின்இன்னா பேதையார் நட்பு (பாடல்-111)
 மேம்பட்ட குணங்களை உடையவர்கள், (தம் நட்டார்மீது சிலர் கோள் கூறின்) கோள் கூறிய இவர்கள் நம் நட்டாரோடு மாறுபாடு உடையவர் என்று நினைத்து, அவர் கூறியனவற்றை ஆராய்ச்சி செய்து குற்றம் காண்பதிலர். கடைப்பட்ட குணங்களை உடைய கீழோர், தம் நட்டார் மேல் பிறர் வந்து கூறும் கோள்களை ஆராய்ச்சி செய்து அவர் குற்றங்களைக் காண்டலின், அறிவிலாரோடு கொண்ட நட்பு பின்னர் இன்னாததாக முடியும். "பின் இன்னா பேதையார் நட்பு' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/LOTUS.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/sep/01/அறிவுடையோர்-குற்றம்-காணார்-3225389.html
3220679 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பாரியின் தேரும் குதிரையும்!   DIN DIN Sunday, August 25, 2019 01:13 AM +0530 கடையெழு வள்ளல்களுள் ஒருவன் பாரி. பற்றுக்கோடின்றித் தவித்த முல்லைக் கொடிக்குத் தனது தேரினைத் தந்து புகழ்பெற்ற இவனை சங்கப் புலவர்கள் பலர் பாடிச் சிறப்பித்துள்ளனர்.
 20-ஆம் நூற்றாண்டுத் தமிழறிஞர்களுள் ஒருவரான ரா. ராகவையங்கார், பாரியின் புகழைப் போற்றும் வண்ணம், வெண்பாக்களாலான "பாரிகாதை' என்ற வரலாற்றுக் காப்பியம் ஒன்றைப் படைத்தார். அதில் அவனுடைய சிறப்புகளை விரித்துரைக்கின்றார். பாரி ஈந்த தேரின் குதிரை பற்றிய இவரது கண்ணோட்டம் சிந்திக்கத்தக்கது.
 முல்லைக் கொடிக்குப் பாரி தேரினை ஈந்த செய்தியோடு நமது சிந்தனையானது நின்றுவிடுகிறது. ஆனால், காற்றில் தவித்த முல்லைக் கொடிக்குத் தான் ஏறி வந்த தேரினைக் கொடுத்தபின் அத்தேரின் குதிரை என்னவாயிற்று? பாரி எவ்வாறு பின்பு நாடு திரும்புகிறான்? என்பது குறித்துச் சிந்திக்கிறார் ரா. ராகவையங்கார். அதனை வெளிப்படுத்தவும் செய்கின்றார்.
 முல்லைக் கொடியின் துயரைத் தீர்க்கத் தன்னிடம் இருந்த தேரினைத் தவிர, வேறெதுவும் இல்லையென்பதை அவன் உணர்ந்தான். அடுத்த நொடியே பகைவரை வெல்ல உதவும் தனது வலிய தோளில் அக்கொடியை மெதுவாகத் தாங்கியவாறு, மெல்ல ஏந்திப் பின் தனது தேரின் மீது படருமாறு விடுத்தான். பாரியின் இச்செயலைப் புறநானூற்றுப் பாடலொன்று,
 ஊருட னிரவலர்க் கருளித் தேருடன்
 முல்லைக் கீத்த செல் நல்லிசைப்
 படுமணி யானைப் பறம்பிற் கோமான் (பா.201)
 எனச் சுட்டுகின்றது. இப்பகுதிக்கு உரை எழுதிய பழைய உரையாசிரியர் ஒருவர், "முல்லைக்குத் தேரீந்த பாரி, அத்தேரில் கட்டப்பட்டிருந்த குதிரையையும் சேர்த்தே கொடுத்தான்' என்கிறார். இக்கருத்தை ராகவையங்கார் ஏற்கவில்லை. "குதிரையைத் தேரிலிருந்து அவிழ்த்துவிட்டு, தேரை மட்டுமே ஈந்தான்' என்கிறார் அவர். தனது அக்கருத்தினை வலியுறுத்தி, "பாரிகாதை'யில்,
 கொடிமுல்லைப் பாங்கர்க் குறுகியஃ துற்ற
 மிடியொல்லைத் தீர்க்க விழைந்து -
 படிவெல்லுந் திண்புயத்தாற் றாங்கிமெலத்
 தேர்மெற் செலவிடுத்தான்
 பண்பரிமாப் பூட்டுப் பறித்து (பா.78)
 என்று பாடிப் பதிவு செய்கிறார். இதற்கு உரையெழுதும் அவரே, "புரவியோடு கொடுத்தாற் றேர்நிலைநின்ற அவரே, "புரவியோடு கொடுத்தாற் றேர்நிலைநின்ற பற்றுக் கோடாகாமையும், முல்லைக்கொடி சிதைந்து கெட்டொழிதலும் உணர்ந்து கொள்க' என்கிறார். மேலும், "இரவலர்க்கு ஊருடனருளி எனவும், முல்லைக்குத் தேருடனீந்து எனவும் வந்தவிடத்து, இரவலர்க்கு ஊர்களை அவர் இரந்தவுடன் அருளியென்றும்; முல்லைக்கொடி அவ்விரவல் போல இரவாதாகவும், அதன் வருத்தங் கண்டவுடன் தேரினை விரைந்து ஈத்து என்றும் பொருள் கூறிக் கொள்க' என்றும் எழுதுகின்றார்.
 அருளும் தன்மையுடைய பாரி, பூட்டிய குதிரையை அவிழ்க்காமல் தேரினைக் கொடுத்தான் என்றால், பிணைக்கப்பட்டிருக்கும் அக்குதிரையால் அக்கொடி சிதைக்கப்பட்டு, தான் தேரைக் கொடையாகக் கொடுத்ததற்கே உரிய நோக்கமில்லாமற் போய்விடும் என்று நினைத்திருக்கிறார் ராகவையங்கார். மேலும், அவிழ்க்கப்படாது விட்ட அக்குதிரையின் நிலை என்னவாகும்? என்ற வினா எழ வாய்ப்பும் உருவாகும் என்பதும் அவர் கருத்தாதல் கூடும். ஆதலால்தான், தேரினைக் கொடுக்குமுன், பாரி குதிரையை அவிழ்த்து விட்டான் எனத் தனது காப்பியத்தில் அவர் பாடினார். மேலும், அக்குதிரையின் நிலையை விளக்கும் வகையில் பின்வருமாறு இன்னொரு பாடலையும் தருகிறார் அவர்.
 பாரி கொடையைப் பகரவிரைந் துற்றாங்கு
 மூரி விசைப்புரவி முன்னோட வூரினுளா
 ரொன்றுமே தேறார்சேர்ந் தொல்லென்
 றிரைத்தெழுந்தார்
 துன்றுதேர் காணாது சூழ்ந்து. (பா.82)
 முல்லைக்குத் தேரீந்த பாரியின் அந்த அருளொடுகூடிய கொடைத் தன்மையை மகிழ்ச்சியுடன் உடனே ஊருக்கு அறிவிக்க நினைத்து, பாரி தனது இருப்பிடத்திற்கு வந்து சேரு முன்னமேயே தேர்க்குதிரை விரைந்தோடி வந்தது என்கிறார். குதிரை இவ்வாறு ஓடி வருவதைக் கண்ட அவ்வூர் மக்கள், பாரியையும், பாரியின் தேரினையும் காணாமல், ஒரு செய்தியும் தெரியாமல் திரண்டு வந்து "ஒல்'லென்ற ஒலியுடன் ஆரவாரம் செய்தனர் என்றும் கூறி வியக்கிறார் ஆசிரியர்.
 குதிரையை அவிழ்க்காமலேயே முல்லைக் கொடிக்குத் தேரினைக் கொடையாகத் தந்தான் பாரி என்ற பிறரது கருத்தினை மாற்றி, அவன் கொடுத்த கொடையும் பொருள்படப் புகழப்பட வேண்டும் என எண்ணிய அவர், குதிரையை அவிழ்த்து விட்டுத் தேரினை மட்டும் அளித்தான் எனத் தனது காப்பியத்தில் அமைத்துப் பாடியிருப்பது எண்ணி மகிழத்தக்கது.
 - முனைவர் ச. சுப்புரெத்தினம்
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/25/w600X390/tm3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/25/பாரியின்-தேரும்-குதிரையும்-3220679.html
3220678 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, August 25, 2019 01:09 AM +0530 சென்ற வாரத்தில் ஒருநாள், எம்.ஜி.ஆரின் மெய்க்காப்பாளராகவும், அவரது இரட்டை வேடத் திரைப்படங்களில் பதிலி (டூப்) நடிகராகவும் நடித்த கே.பி.ராமகிருஷ்ணனின் மகன் ஆர்.கோவிந்தராஜ் "என்றும் வாழும் எம்.ஜி.ஆர்' என்கிற புத்தகத்தைக் கொண்டு வந்தார். நடிகர் எம்.ஜி.ஆரின் பதிலியாகவும், அரசியல் தலைவர் எம்.ஜி.ஆரின் நிழலாகவும் தன் வாழ்நாளில் பெரும் பகுதியைக் கழித்த கே.பி.ராமகிருஷ்ணனைவிட, எம்.ஜி.ஆரைப் பற்றி நன்றாகத் தெரிந்தவர்கள் வேறு யாரும் இருக்க முடியாது.
 மாதம் தவறினாலும் எம்.ஜி.ஆர். பற்றிய புத்தகம் வெளிவருவது தவறாது போலிருக்கிறது. அவர் மறைந்து 30 ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன என்றாலும், இப்போதும்கூட அவர் குறித்த செய்திகளைப் படிப்பதில் மக்கள் ஆர்வம் காட்டுகிறார்கள் என்பதிலிருந்து அவர் எப்படிப்பட்ட ஆளுமையாக இருந்திருக்க வேண்டும் என்பது பிரமிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. நண்பர் விஜயன் "இதயக்கனி' என்கிற பெயரில் தொடர்ந்து ஒரு மாத இதழை இப்போதும் நடத்துகிறார். அதுவும் விற்பனையாகிறது. இதையெல்லாம் யோசித்தபடியே கே.பி.ராமகிருஷ்ணன் சொல்லச் சொல்ல ஆர். கோவிந்தராஜ் எழுதிய "என்றும் வாழும் எம்.ஜி.ஆர்.' புத்தகத்தைப் புரட்டினேன்.
 அந்தப் புத்தகத்தில் சில செய்திகள் ஏற்கெனவே எனக்குத் தெரிந்தவை. நான் படித்தவை, கேள்விப்பட்டவை. ஆனால் பல செய்திகள் புதியவை. எம்.ஜி.ஆரின் நிழலாக அவரைத் தொடர்ந்த மெய்க்காப்பாளர் என்பதால், பலருக்கும் தெரியாத செய்திகள் கே.பி.ராமகிருஷ்ணனுக்குத் தெரிந்திருப்பதில் வியப்பில்லை.
 40 ஆண்டுகள் அவரது தனிப் பாதுகாவலராக இருந்ததால் அட்சய பாத்திரம் போல எம்.ஜி.ஆர். குறித்த சம்பவங்களும், தகவல்களும் கே.பி. ராமகிருஷ்ணனிடமிருந்து வந்தவண்ணம் இருப்பதில் வியப்படையவும் ஒன்றுமில்லை.
 ஆஸ்திகரா நாத்திகரா, காஞ்சிப் பெரியவரும் புரட்சித் தலைவர் எம்.ஜி.ஆரும், ஜெயலலிதாவுடனான எம்.ஜி.ஆரின் அறிமுகம் போன்ற கட்டுரைகளில் புதிய பல தகவல்களை நான் தெரிந்து கொண்டேன்.
 அகவை 90 கடந்தும் நல்ல நினைவாற்றலுடன் கோபாலபுரத்தில் வசிக்கும் கே.பி.ராமகிருஷ்ணனை சந்திக்க வேண்டும். மனதில் குறித்துக் கொண்டேன்.
 
 இலங்கையிலிருந்து வந்திருந்த பத்திரிகையாளர் எச்.எச்.விக்கிரமசிங்க, தான் தொகுத்த "எஸ்.எம். கார்மேகம் வாழ்வும் பணியும்' என்கிற புத்தகத்தைத் தந்தார். இலங்கையின் மலையகத் தமிழர்களில் ஒருவரான எஸ்.எம். கார்மேகம் இதழியல் துறையில் நிகழ்த்திய சாதனைகள் பல.
 இலங்கையிலிருந்து வெளிவரும் தமிழ் தினசரியான "வீரகேசரி'யில் கால் நூற்றாண்டுக்கும் மேலாகப் பணியாற்றிய எஸ்.எம்.கார்மேகம், "தினமணி'யிலும் தலைமை உதவி ஆசிரியராகப் பணியாற்றியவர். மலையகத் தமிழர்களின் தலைவரான தொண்டைமானின் அரசியல் ஆலோசகர்களில் அவரும் ஒருவர்.
 கார்மேகம் பத்திரிகையாளராகச் செயல்பட்ட காலத்தில், மலையகத் தோட்டத் தொழிலாளர்களில் கணிசமானோர் குடியுரிமை அற்றவர்களாக, நாடற்றவர்களாக இருந்த காலம். அவர்களது உரிமைக்காகவும், மலையக இளைஞர்களது உணர்வுகளையும் கருத்துகளையும் வெளிப்படுத்தவும் மிகப்பெரிய பங்களிப்பை செய்தவர் கார்மேகம். உரிமைகள் ஏதுமற்று முடங்கிக் கிடந்த மலையக இளைஞர் சமுதாயத்தைத் தனது எழுத்துகளால் விழிப்புறச் செய்தவர். மலையக எழுத்தாளர்களை ஊக்குவிக்க சிறுகதைப் போட்டிகளை நடத்தியவர். 65 ஆண்டுகள் மட்டுமே வாழ்ந்தார் என்றாலும், கார்மேகத்தின் பங்களிப்பு குறிப்பிடத்தக்கது.
 மலையகத் தமிழ் எழுத்தாளர்கள் இலங்கையிலும் சர்வதேச அளவிலும் அங்கீகாரம் பெற்றுத் திகழ்வதற்கான நாற்றங்காலை ஏற்படுத்திக் கொடுத்தவர் கார்மேகம். இலக்கியவாதியாக மட்டுமல்லாமல், மலையக அரசியலில் மிகப்பெரிய பங்கு வகித்த எஸ்.எம். கார்மேகம் குறித்த முழுமையான பதிவுதான் எச்.எச். விக்கிரமசிங்க தொகுத்து வழங்கியிருக்கும் இந்தப் புத்தகம்.
 எஸ்.எம். கார்மேகம் போன்ற அயலகத் தமிழ் ஆளுமைகளை தாயகத் தமிழர்களுக்கு நாம் சரியாக அறிமுகப்படுத்தாமல் இருக்கிறோம். நம்மைப் பற்றி அவர்கள் தெரிந்துகொள்ளும் அளவுக்கு இலங்கை, சிங்கப்பூர், மலேசியா, மொரீஷியஸ், மியான்மர், தென்னாப்பிரிக்கா முதலிய பல்வேறு நாடுகளில் வாழும் தமிழர்கள் குறித்து நாம் தெரிந்து கொள்ளாமல் இருப்பது தவறு.
 இலங்கையின் மலையக மக்கள் பிரிட்டிஷ் காலனித்துவ ஆவணங்களில் "மலபார் குடிகள்' என்றுதான் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். "இலங்கைவாழ் இந்தியத் தொழிலாளர்கள்' என்று அவர்களை முதன்முதலில் பதிவு செய்தவர் மலையகத் தமிழர்களின் தொழிற்சங்க முன்னோடியும், பத்திரிகையாளருமான கோ.நடேச ஐயர். இந்திய வம்சாவளி மக்கள் என்றுதான் இப்போதும்கூட அரசாங்க ஆவணங்களில் அவர்கள் அழைக்கப்படுகின்றனர்.
 மலையக மக்கள் தங்களை "மலையகத் தமிழர்கள்' என அழைத்துக் கொள்வதில் தவறில்லை. ஆனால், இந்திய வம்சாவளியினர் என்பதிலிருந்து விலகிச் செல்ல முயற்சிப்பது அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்காது என்று கருதியவர்களில் தொண்டைமான் மட்டுமல்ல எஸ்.எம். கார்மேகமும் ஒருவர்.
 
 சேலத்தைச் சேர்ந்த கவிஞர் குகை மா.புகழேந்தி எழுதிய கவிதை இது.
 
 பழம் விழுங்கிய
 பறவை ஒன்று
 பறக்கிறது
 ஒரு மரத்தை
 சுமந்துகொண்டு!
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/25/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/25/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3220678.html
3220677 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பொருள் மாறிய சொற்கள்! DIN DIN Sunday, August 25, 2019 01:07 AM +0530 ஒரு சில சொற்கள் சங்க இலக்கியங்களிலும், இக்கால இலக்கியங்களிலும் இடம்பெற்றுள்ளன. ஆனால், அதற்கான பொருள்தான் வேறுபடுகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, "நாற்றம்' நுகர்வதற்கு ஏற்றதாக இல்லாத அருவருப்பான வாசனை என்றே அகராதியில் பொருள் உள்ளது. அதே சமயம் "வாசனை' என்ற பொருளிலேயே பழைய இலக்கியங்களில் கையாளப்பட்டுள்ளது.
 "தீயுனுள் தெறல் நீ, பூவினுள் நாற்றம் நீ' (பரிபாடல்). நீதான் நெருப்பின் சூடு, நீதான் பூவின் நறுமணம் என்பது இவ்வரியின் பொருள்.
 மேலே குறிப்பிட்டதைப் போன்று, "மடி' என்ற வேறொரு சொல் தற்போது "பிறரால் தொடப்படாமல், தூய்மையாக இருக்கும் "தன்மை' என்ற பொருள் இருந்தாலும், பழைய பாடல்களில் "சோம்பல்' என்றே பொருள் வருகிறது.
 திருக்குறளில் (பொருட்பால்-அரசியல்) "மடியின்மை' என்ற அதிகாரமே உள்ளது (சோம்பல் இல்லாதிருத்தல்). கம்பராமாயணத்தில் (பால காண்டம்) "சோம்பல்' என்கிற பொருளிலேயே "மடி' ( மடி யிலா அரசினான் மார்பு உளாளோ?) பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது.
 சங்க இலக்கியம், நீதி இலக்கியமான திருக்குறள், காப்பிய இலக்கியமான கம்பராமாயணம் இவற்றில், பழக்கமான வார்த்தை ஒன்று முற்றும் வேறு பொருளில் புழங்கியதில் வியப்பில்லை. ஆனால், அண்மைக்காலக் கவிஞரான அருணகிரிநாதர், நாம் எல்லாரும் அறிந்த "குண்டர்' என்ற வசைச் சொல்லை சகட்டு மேனிக்குப் பயன்படுத்தியது வியப்புதான்!
 "தோழமை கொண்டுச லஞ்செய் குண்டர்கள்
 ஓதிய நன்றிம றந்த குண்டர்கள்
 சூழ்விர தங்கள்க டிந்த குண்டர்கள்- பெரியோரைத்
 தூஷண நிந்தைப கர்ந்த குண்டர்கள்
 ஈவது கண்டுத கைந்த குண்டர்கள்
 சூளுற வென்பதொ ழிந்த குண்டர்கள்'
 அதாவது, நட்பைக் காட்டிப் பின்னர் நண்பருக்கு வஞ்சகம் செய்யும் கீழோர் போதித்த நன்றியை மறந்த கீழோர்; கடைப்பிடிக்க வேண்டிய விரதங்களை விலக்கிய கீழோர்; பெரியோரைத் தவறாகப் பேசி, நிந்தித்துப் பேசிய கீழோர்; கொடுப்பதைக் கண்டு அதைத் தடுத்த கீழோர்; உண்மை சொல்வதையே ஒழித்த கீழோர் எனக் குண்டர்களை "கீழோர்' என்ற சொல்லால் குறிப்பிடுகின்றார்.
 இந்நாளில், பாலியல் குற்றங்களுக்கு விதிக்கப்படும் "குண்டர்கள் சட்டத்துக்கும்' அருணகிரியார் "கீழான மக்கள்' என்றே ஒரு சிலரை வகைப்படுத்தி "குண்டர்கள்' என்று கூறுவதற்கும் எத்தனை வேறுபாடு இருக்கிறது!
 -வாதூலன்
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/6/27/w600X390/arunagirinathar.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/25/பொருள்-மாறிய-சொற்கள்-3220677.html
3220676 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி திருக்குறளும் உ.வே.சாமிநாதையரும்! DIN DIN Sunday, August 25, 2019 01:05 AM +0530 பழந்தமிழின் ஆகச்சிறந்த நூல்களையெல்லாம் தேடித்தேடிக் கண்டெடுத்து அச்சிட்டு வெளியிட்ட உ.வே. சாமிநாதையர், திருக்குறளை அச்சிட்டு வெளியிட ஆர்வம் காட்டவில்லை என்ற கருத்து சிலருக்கு உண்டு. முக்கால் நூற்றாண்டிற்கும் மேலான அவரது வாழ்க்கை வரலாற்றினூடே பயணித்துப் பார்க்கையில் திருக்குறளோடு அவருக்கிருந்த பிணைப்பு பல சான்றுகளால் புலப்படுகின்றன.
 உ.வே. சாமிநாதையர் மிக இளம் வயதில் அரியலூர் கிருஷ்ணவாத்தியார் என்பவரிடம் திருக்குறளைப் பாடம் கேட்டறிந்திருக்கிறார். பதினாறு வயதில், குன்னத்தில் சிதம்பரம் பிள்ளை என்பவரிடம் பாடம் கேட்டுக்கொண்டிருந்த காலத்தில் அவ்வூரிலிருந்த முத்தப்பிள்ளை என்பவரிடம் திருக்குறள் தெளிபொருள் விளக்கவுரைப் புத்தகத்தை இரவலாகப் பெற்றுப் படித்திருக்கிறார்.
 செங்கணம் விருத்தாசல செட்டியாரிடமிருந்த பல பழந்தமிழ் நூல்களைத் தேடிக் கண்டெடுத்துப் படித்திருக்கிறார். செங்கணத்திலிருந்து பெரும்பூலியூருக்கு நடந்தே சென்று அவ்வூர் பள்ளிக்கூட தலைமை ஆசிரியர் ராயர் என்பவரைத் தேடிக்கண்டு, திருக்குறள் பரிமேலழகர் உரையைத் தழுவி எழுதப்பெற்றிருந்த பதவுரை, கருத்துரை, விசேடவுரை புத்தகத்தைப் பெற்றுவந்து படித்திருக்கிறார். விருத்தாசல செட்டியாரிடமிருந்து சில முக்கியமான தமிழ் நூல்களை இரவலாகப் பெற்றுச் சென்றிருக்கிறார் சாமிநாதையர். அவற்றுள் திருக்குறளும் இடம்பெற்றிருந்தது.
 மாணவ நிலையைக் கடந்து ஆய்வாளர் நிலையை அடைந்த காலத்திலும் திருக்குறளைத் தொடர்ந்து படித்தறிந்து ஆராய்ந்து நோக்கும் வழக்கத்தைக் கொண்டிருந்திருக்கிறார் என்பதற்கு ஏராளமான சான்றுகள் (என் சரித்திரம்) உள்ளன. அவற்றுள் ஒன்றை இங்கு நினைவுபடுத்திப் பார்ப்பது பொருத்தமாக அமையும்.
 புறநானூற்றைச் சுவடியிலிருந்து பெயர்த்தெழுதி ஆராய்ந்து, பதிப்பித்து வெளியிடும் பணியில் ஈடுபட்டுக்கொண்டிருந்த காலத்தில், பழைய தமிழ் நூல்களின் உரையில் புறநானூற்றுப் பாடல்கள் மேற்கோள்களாக இடம்பெற்றுள்ளனவா? என்று ஆராய்ந்து பார்க்க நேர்கையில், திருக்குறளின் அனைத்து உரைகளையும் முற்றாகப் படித்தறிந்திருக்கிறார். இவ்வாறாக இளமை தொடங்கி முதுமை வரையில் திருக்குறளோடு அறுபடா தொடர்பு சாமிநாதையருக்கு இருந்திருக்கிறது.
 வ.உ. சிதம்பரம் பிள்ளை கோவை சிறையில் இருந்தபோது, திருக்குறளில் தமக்கு ஏற்பட்டிருந்த ஐயங்களைப் போக்கிக்கொள்ளும் பொருட்டு, சிறையிலிருந்து செப்.14, 1908-இல் சாமிநாதையருக்கு ஒரு கடிதம் எழுதியிருக்கிறார்.
 திருக்குறளுக்கு ஓர் ஆராய்ச்சிப் பதிப்பைக் கொண்டுவர வேண்டுமென்று சாமிநாதையர் பெருவிருப்பம் கொண்டிருந்ததாகவும், அவரின் விருப்பம் என் வழியே நிறைவேறிற்று என்றும் 1963-ஆம் ஆண்டு "திருக்குறள் ஆராய்ச்சிப் பதிப்பு' நூலை வெளியிட்டு, கால் நூற்றாண்டு காலம் அவருடன் இணைந்து பயணித்த கி.வா. ஜகந்நாதனிடம் ஓரிடத்தில் குறிப்பிட்டிருப்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.
 1929-இல் திருச்சி, குளித்தலை தாலுக்கா மருங்காபுரி ஜமீன்தாரிணி கி.சு.வி. இலட்சுமி அம்மணி என்பவர் எழுதிய "திருக்குறள் தீபாலங்காரம்' என்ற நூலுக்கு சாமிநாதையர் எழுதிய அணிந்துரையில்,
 ""திருக்குறளுக்குச் சமானமான நீதி நூல் வேறு இல்லையென்பது ஆன்றோர் கருத்து. அது பலவேறு பாஷைகளிலும் பல பலவாறாக மொழிபெயர்க்கப் பெற்றிருத்தலே அதன் பெருமையை நன்கு தெரிவிக்கும். திருக்குறளையே ஆதாரமாகக்கொண்டு எழுதப்பெற்றுள்ள செய்யுள் நூல்களும் வசன நூல்களும் பல இக்காலத்தில் வழங்கி வருகின்றன'' என்று எழுதி மகிழ்ந்திருக்கிறார்.
 1929-இல் திருநெல்வேலியைச் சேர்ந்த பரமசிவன் பிள்ளை என்பவர் "திருக்குறட் சாரம்' என்ற நூலை எழுதி வெளியிட்டிருக்கிறார். பரமசிவன் பிள்ளை சாமிநாதையரிடம் பெரிதும் விரும்பிப் பெற்ற வாழ்த்துரையில்,
 ""திருக்குறளின் வசனமாகப் பல நூல்கள் இக்காலத்தில் வெளிப்போந்து உலாவி வரினும் இப்புத்தகம் ஒரு புதிய அமைப்பைப் பெற்று விளங்குகின்றதென்று சொல்லலாம். ஒவ்வோர் அதிகாரத்தும் உள்ள சிறந்த குறள் ஒன்றை எடுத்துக்காட்டி அதன் பொருளையும் தெளிவாக எழுதி அவ்வதிகாரத்திலுள்ள ஏனைப்பாக்களின் கருத்துக்களையும் தொடர்புபடுத்தி நல்ல நடையிற் செவ்வனே விளக்கி உரிய இடங்களிற் சிறந்த சைவநூற் கருத்துக்களை இதன் ஆசிரியர் பிரமாணங்களாகக் கொடுத்திருப்பது யாவராலும் பாராட்டத்தக்கது. இதனைப் படிப்பவர்கள் திருக்குறளிற் கூறப்பட்ட நீதிகளையும் சிவபக்தி மார்க்கத்தையும் எளிதில் அறிந்து கொள்வார்களென்பது என் கருத்து'' என்று திருக்குறளை மதிப்பிட்டு நோக்கியிருக்கிறார்.
 சாமிநாதையர் 1929-ஆம் ஆண்டு ச. சோமசுந்தர பாரதியார் எழுதிய "திருவள்ளுவர்' என்ற நூலுக்கும் மதிப்புரை எழுதி மகிழ்ந்திருக்கிறார். 1936-இல் "திருக்குறளால் வந்த பயன்' என்றொரு கட்டுரையையும் இவர் எழுதி வெளியிட்டிருக்கிறார்.
 இவை எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, 1936-இல் "திருவள்ளுவரும் திருக்குறளும்' என்ற ஒரு நூலை எழுதி வெளியிட்டிருக்கிறார். சாமிநாதையர் இந்நூலில் பல்வேறு நிலைகளில் குறள் பற்றியும், திருவள்ளுவர் பற்றியும் திறனாய்வு செய்திருக்கிறார். அந்நூலின் ஓரிடத்தில் திருக்குறளை இவ்வாறு மதிப்பிட்டு நோக்குகிறார்.
 ""ஏனைய தமிழ் நூல்களிற் காணப்படாத சில சிறப்பியல்புகள் திருக்குறளுக்கு உண்டு. நூற்பயனாகிய அறம் பொருள் இன்பம் வீடு என்பவற்றைத் தெளிவாகக் கூறிய நூல்களுள் குறளுக்கு ஈடானது வேறு இல்லை. சங்க மருவிய பத்துப்பாட்டு, எட்டுத்தொகை, பதினெண்கீழ்க்கணக்கு என்பவற்றுள் திருக்குறளைப் போல 1330 செய்யுட்களையுடைய நூல் வேறொன்று இல்லை; குறட்பாவில் அமைந்ததும் இல்லை...... குறட் கருத்துக்களை எடுத்தாளாத தமிழ் நூலே இல்லையென்று கூறுவது மிகையாகாது.
 தமிழ்ப் புலவர்கள் உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொண்ட நூல்களில் திருக்குறளே முதன்மை வாய்ந்த தென்பதில் ஐயமில்லை. நீதிநெறி விளக்கம் குறட் கருத்தைச் சுருக்கமாக வேறு உருவத்தில் அமைத்துச் சொல்லும் நீதிநூலாகும். கும்பகோணம் காலேஜில் தமிழ்ப் பண்டிதராக இருந்த ஸ்ரீமான் சி. தியாகராஜ செட்டியார் அந்நூலை, இது குறள் பருவத்தில் பெற்ற பிள்ளையைப் போன்றது என்பர்''.
 இளமை தொடங்கி வாழ்நாளின் இறுதி வரையில் திருக்குறளோடு உ.வே.சாமிநாதையருக்கு இருந்த தொடர்பை இப்படியான பல தரவுகள் புலப்படுத்துகின்றன. உ.வே. சாமிநாதையர் ஆராய்ச்சி நோக்கில் திருக்குறளை அணுகும் முயற்சியைத் தம் வாழ்நாளின் இறுதி வரையில் கைவிடவில்லை என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.
 -முனைவர் இரா. வெங்கடேசன்
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/25/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/25/திருக்குறளும்-உவேசாமிநாதையரும்-3220676.html
3220675 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு  முன்றுறையரையனார் Sunday, August 25, 2019 01:04 AM +0530 நட்டாரை நீக்குதல் கூடாது!
 ஆண்டீண் டெனவொன்றோ வேண்டா அடைந்தாரை
 மாண்டிலார் என்றே மறைப்பக் கிடந்ததோ?
 பூண்டாங் கிளமுலைப் பொற்றொடி! பூண்ட
 பறையறையார் போயினார் இல். (பாடல்-112)
 ஆபரணத்தைத் தாங்குகின்ற இளமையான தனங்களையும், பொன்னாலாகிய தொடியையும் உடையாய்!
 தம்மிடத்துள்ள பறையை அடிக்காது சென்றார் ஒருவரும் இலர். ஆகையால், அங்கே குற்றம் செய்தார்; இங்கே குற்றம் செய்தார் எனக் கூறுதல் ஒரு காரணமாகுமோ? தம்மிடத்து நட்பாக அடைந்தவர்களை அங்ஙனங்
 கூறுதல் வேண்டா. மாட்சிமை உடையாரல்லர் என்று நட்பை விடுத்தற்குக் கிடந்ததொரு நீதி உண்டோ?
 (நட்பாகவே கொண்டு வேண்டுவன செய்க.) "பூண்டபறை யறையார் போயினார் இல்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/LOTUS.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/25/பழமொழி-நானூறு-3220675.html
3215888 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, August 18, 2019 02:41 AM +0530
கடந்த திங்கள்கிழமை,  ஈரோடு புத்தகத் திருவிழாவில் உரையாற்றச் சென்றிருந்தேன். நண்பர்கள் கவிஞர் இளைய பாரதி, எஸ்.ஆர்.சுப்பிரமணியன், ஸ்டாலின் குணசேகரன் ஆகியோரை சந்திக்க முடிந்தது என்றாலும், அவர்களுடன் அதிக நேரம் செலவிட முடியாமல் போனதில் மிகவும் வருத்தம். புத்தக அரங்குகளைக்கூடச் சுற்றிப்பார்க்க முடியாமல், போன வேகத்தில் உரையாற்றிவிட்டுத் திரும்ப வேண்டிய  நிர்ப்பந்தம் ஏற்பட்டுவிட்டது.

ஸ்டாலின் குணசேகரனின் "விடுதலை வேள்வியில் தமிழகம்' புத்தகம் இந்தியிலும், ஆங்கிலத்திலும் மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டிருப்பதை அறிந்து பெருமகிழ்ச்சி அடைந்தேன். 

இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தில் தமிழகமும், தமிழர்களும் ஆற்றிய பங்களிப்பு உரிய முக்கியத்துவமும் பெறவில்லை, வரலாற்றில் பதிவு செய்யப்படவும் இல்லை என்கிற வருத்தம் எனக்கு நிறையவே உண்டு. தமிழகம் தேசிய நீரோட்டத்துடன் தொடர்பே இல்லாதது போன்ற ஒரு மாயத் தோற்றம் ஏற்படுத்தப்பட்டுவிட்டது.

சுவாமி விவேகானந்தர் ஆனாலும், மகாத்மா காந்தியடிகளானாலும், நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோஸ் ஆனாலும், மகான் அரவிந்தர் ஆனாலும் அனைவருமே தமிழகத்தாலும், தமிழர்களாலும் ஈர்க்கப்பட்டவர்கள். தமிழகத்தின் தவிர்க்க முடியாத பங்களிப்பு  குறித்து தேசிய அளவிலும், தேசியத்திலிருந்து விலகியவர்கள் அல்ல  தமிழர்கள் என்பதை இன்றைய தமிழகத் தலைமுறையினருக்கும் நாம் உணர்த்தியாக வேண்டும். அந்தப் பணியை ஸ்டாலின் குணசேகரனின் "விடுதலை வேள்வியில் தமிழகம்' செய்து கொண்டிருக்கிறது.

ஈரோடு புத்தகத் திருவிழாவில் கவிஞர்பிச்சினிக்காடு இளங்கோவை சந்தித்தேன். புத்தகத் திருவிழாவுக்காக சிங்கப்பூரிலிருந்து வந்திருந்த இளங்கோ, "மக்கள் மனம்' என்கிற திங்களிதழ் ஒன்றை இந்த மாதம் முதல் தொடங்கி இருக்கிறார். அதன் பிரதியையும் தந்தார். 

ஈரோட்டிலிருந்து இரவில்  சென்னைக்கு ரயில் பயணம். உறக்கம் வரும்வரை "மக்கள் மனம்' என்னுடனும், நான் அதன் பக்கங்களுடனும் பயணித்தோம். சிங்கப்பூர் தமிழர்கள் எப்படியெல்லாம் தமிழ் வளர்க்கிறார்கள் என்பதை "மக்கள் மனம்' இதழ் எடுத்தியம்பியது.

சிங்கப்பூரில் ஆண்டுதோறும்  அந்த நாட்டின் தேசிய மொழிகளான சீனம், மலாய், தமிழ் ஆகிய மூன்று மொழிகளுக்கும் "தாய்மொழி மாதம்' கொண்டாடுகிறார்கள். 

அந்த ஒரு மாதம் முழுவதும் குழந்தைகளின் தாய்மொழிப் பற்றை வளர்க்கவும், தாய்மொழியில் தேர்ச்சி பெறவும் பல நிகழ்ச்சிகளை நடத்த அரசு உதவுகிறது. கவிதை, கவியரங்கு, பேச்சுப் பயிலரங்கு என்று நடத்தப்படுவதுடன், இலக்கிய நிகழ்ச்சிகளும் நடத்தப்படுகின்றன. தாய்மொழியில் பேசுவதன் இன்றியமையாமை பிஞ்சு உள்ளங்களில் பதியம் போடப்படுகிறது.

சிங்கப்பூர் தேசிய நூலக வாரியம்,  "நூல் வாசிப்பு விழா' என்ற ஒன்றை நடத்துகிறது. ஒரு வாரம் நடைபெறும் வாசிப்பு விழாவில், வாசிப்பின் முக்கியத்துவம் வலியுறுத்தப்படுகிறது. 

பல்வேறு தலைப்புகளில், பல்வேறு இடங்களில் நடத்தப்படும் இந்த நிகழ்வுகளில் எழுத்தாளர்களை வாசகர்கள் நேரில் சந்தித்து உரையாட வாய்ப்பு ஏற்படுத்தப்படுகிறது. 

புத்தகங்களையும், மின்னிலக்கப் பதிவுகளையும் வாசிப்போரின் எண்ணிக்கை  சிங்கப்பூரில் இரு மடங்காக உயர்ந்திருப்பதாக "மக்கள் மனம்' இதழிலுள்ள ஒரு கட்டுரை தெரிவிக்கிறது.

கவிஞர் பிச்சினிக்காடு இளங்கோ, சிங்கப்பூரில் "கவிமாலை' என்றொரு அமைப்பை நடத்தி வருகிறார். அந்த அமைப்பின் சார்பில், அவ்வப்போது சிங்கப்பூரில் உள்ள கவிஞர்களும் இலக்கியவாதிகளும் ஒரு பேருந்தை ஏற்பாடு செய்துகொண்டு கிளம்பி விடுகிறார்கள். நாள் முழுவதும் கவிதைக் கொண்டாட்டம்தான்.

பாவேந்தர் பாரதிதாசன் தலைமையில் பக்கிங்ஹாம் கால்வாய் வழியாகப் படகில் பயணித்து, கவிஞர்கள் மகாபலிபுரம் சென்ற நிகழ்வு நினைவுக்கு வருகிறது. 

அடுத்த முறை சிங்கப்பூர் சென்றால் கவிமாலைக் குழுவினருடன் பயணிக்கும் வாய்ப்புக்கு நான் இப்போதே பிச்சினிக்காடு இளங்கோவிடம் விண்ணப்பிக்கிறேன். 

சிங்கைக் கவிஞர்கள்போல, நமது சென்னைக்  கவிஞர்களும் அதுபோன்ற பயணமொன்றை மேற்கொண்டால் என்ன? டிசம்பர் மாத எட்டயபுரம் பாரதி விழாவுக்குச் செல்ல சொகுசுப் பேருந்தை ஏற்பாடு செய்ய "தினமணி' தயார். கவிஞர்கள் யார் யார் தயாராக இருக்கிறார்கள்?
சிங்கப்பூரைச் சுற்றிவந்த இன்பம் தந்தது "மக்கள் மனம்'.

சென்னை உயர்நீதிமன்ற வழக்குரைஞர் சி.பி.சரவணன் "தினமணி' நாளிதழின் இணையதள வாசகர்களுக்கு ஏற்கெனவே அறிமுகமானவர்.  அவர் எழுதியிருக்கும் புத்தகம்தான் "காவிரி ஒப்பந்தம்-புதைந்த உண்மைகள்'.

தமிழர்கள் நம் அனைவருக்குமே உள்ள நியாயமான அறச்சீற்றம் வழக்குரைஞர் சி.பி.சரவணனுக்கும் இருப்பதில் வியப்பில்லை.

"வறட்சிக் காலத்தில் தண்ணீரைத் திறந்து விடாவிட்டால், வெள்ளக் காலத்தில் தண்ணீரை அனுப்பாதே' என்கிற அவரது கோபத்தில் நியாயம் இருக்கிறது. நடைமுறை சாத்தியம் இல்லை.

காவிரி நதிநீர் பங்கீடு குறித்த கடந்த 400 ஆண்டுகாலப் பிரச்னைகளையும், அது தொடர்பான ஒப்பந்தங்களின் பின்னணிகளையும் தமது புத்தகத்தில் பட்டியலிட்டுப் பிட்டுப் பிட்டு வைக்கிறார் சரவணன். காவிரிப் பிரச்னை தொடர்பான புரிதல் இல்லாதவருக்கு இந்த ஆவணப்பதிவு கையடக்க வழிகாட்டி. 

கடுமையான உழைப்புத் தெரிகிறது. பிரச்னை குறித்த புரிதலும் இருக்கிறது. ஆனால், சரவணன்  தரும் தீர்ப்புதான் நடைமுறை சாத்தியமில்லாதது. 

ஆனாலும், அந்தக் கேள்வியை உரக்க எழுப்பாமல் இருக்க அவரால் மட்டுமல்ல, நம்மாலும் முடியவில்லை.

சில புத்தகங்களையும்,  இதழ்களையும் அவசரமாகப் படித்து எடுத்து வைத்துவிடுவது உண்டு. பிறகு நேரம் கிடைக்கும்போது, சாவகாசமாக மாடு அசை போடுவது போல மீண்டும் படித்து ரசிப்பேன். 

கடந்த ஆண்டின் "காலச்சுவடு' புத்தாண்டுச் சிறப்பிதழை தற்செயலாக மீண்டும் எடுத்துப் புரட்டிப் படித்துக் கொண்டிருந்தேன். அதில் வெளிவந்திருக்கிறது கவிஞர் இசை எழுதிய "ஸ்டுபிட்ஸ்' என்கிற இந்தக் கவிதை.

அவ்வளவு பிரதானமான சாலையில்
அத்தனை ஆழமான பள்ளம் ஆகாதுதான்.
பேராசிரியர் நிலைகுலைந்து சரியப் போனார்
சுதாரித்துக் கடந்த பிறகு
காலூன்றி நின்று
சாலையைத் திரும்பிப் பார்த்தார்.
அதிகாரிகளைப் பார்த்தார்
அரசைப் பார்த்தார்
அமைச்சரைப் பார்த்தார்
முதல்வரை, பிரதமரைப் பார்த்தார்
அந்தப் பள்ளத்துள்
யார் யாரையெல்லாம்
பார்க்க முடியுமோ
அத்தனை பேரையும் பார்த்தார்!
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/18/w600X390/gandhi.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/18/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3215888.html
3215887 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இறைவனுக்கே கண்ணேறு கழித்தவர்! - இரா. வெ. அரங்கநாதன் DIN Sunday, August 18, 2019 02:39 AM +0530
சைவக் குரவர்களான அப்பர், திருஞானசம்பந்தர், சுந்தரர், மாணிக்கவாசகர் ஆகியோர் இறைவன் திருமேனி அழகை பல்வேறு பாடல்களில் மனம் உருகப் பாடியுள்ளனர். அவர்தம் பாட்டின் மொழியும் பண்ணும் நம்மை நெகிழ வைப்பவை. அங்ஙனம் அணிசெய்யப்பெற்ற இறைவனைக் காணும் வள்ளலார் இறைவனின் அழகில் தன்னை மறந்து, மயங்கி, அவ்வழகிற்குக் கண்ணேறு     படுமென்று கவலை கொள்கிறார்.

அத்திருவடியை நினைந்திருந்தலைக் கண்ணுற்ற தோழி, "அடிக்கீழ் இருப்பது அழகோ?' என ஏகடியம் செய்ய, "யோக நிலையில் பல நிலை கடந்து இறைவனோடு ஐக்கியம் ஆகும் நிலைகளுள் ஒன்றெனத் தோழிக்கு உரைத்து, அத்தகு இறைவர்க்கு கண்ணேறு கழித்தல், இவ்வுலகத்தார்க்கெல்லாம் கண்ணேறு கழித்தலாகும்' என்றும் கூறுகிறார் வள்ளலார் சுவாமிகள். 

கற்பூரம் கொணர்ந்திடுக தனித்தோழி எனது
     கணவர் வருதருணம் இது கண்ணாறு கழிப்பாம்
எற்பூத நிலை அவர்தம் திருவடித் தாமரைக்கீழ்
   இருப்பதடிக்கீழ் இருப்பதென்று நினையேல்! காண்!
பற்பூத நிலைகடந்து நாதநிலைக்கப்பால்
  பரநாத நிலை அதன்மேல் விளங்குகின்ற தறிநீ
இற்பூவை அவ்வடிக்குக் கண்ணாறு கழித்தால்
  எவ்வுலகத் தெவ்வுயிர்க்கும் இனிது நலம் தருமே!
(திருவருட்பா, திருமுறை-6,  அனுபவ மாலை, பா.15)

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/18/w600X390/tm5.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/18/இறைவனுக்கே-கண்ணேறு-கழித்தவர்-3215887.html
3215886 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கடற்கரைக் காதல் -கோதை ஜோதிலட்சுமி DIN Sunday, August 18, 2019 02:37 AM +0530
சிற்றூர்களில் வசிப்போர், மலைவாழ் மக்கள், பெருநகரங்கள் அல்லது பட்டண வாசிகள் இவர்களுக்குள் பல பண்பாட்டு மாற்றங்களைக் காண்கிறோம்.

சிற்றூர்களில் வாழும் பெண்களுக்கும் பட்டணத்துப் பெண்களுக்கும் பழக்க வழக்கங்கள், நாகரிக நடைமுறைகள், சுதந்திரமான செயல்பாடுகள் இவற்றில் மாறுபாடுகளைக் காண்கிறோம் அல்லவா! இந்த மாறுபாடுகள் காலம் காலமாக இங்கே தொடர்கின்றதோ என்ற எண்ணம் இலக்கியத்தை நுட்பமாகக் கவனித்தால் புரியும்.  

குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல் என நிலவியல் அடிப்படையிலான பகுப்பு அந்தந்த நிலங்களின் தனித்தன்மை கொண்டே அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு நிலத்தின் மக்களுக்கும் தனித்துவமான பண்புகளும் உணர்வுகளும் உண்டு. முல்லை நிலத்தில் மட்டுமே தலைவன் காளையை அடக்கி, தலைவியை மணக்கிறான். இது அந்த மண்ணுக்கே உரிய தனித்தன்மையாக இருக்கிறது. 

காதல் அல்லது களவொழுக்கத்தில் குறிஞ்சிநிலத் தலைவி யாரேனும் பார்த்து விடுவார்களோ, காவல் கடுமையாய் இருக்கிறதே, தந்தைக்குத் தெரிந்துவிடுமோ, மலையில் விலங்குகளால் தலைவனுக்கு ஏதும் தீங்கு விளையுமோ என்றெல்லாம் அஞ்சுபவளாகக் கூறப்பட்டிருக்கிறாள். ஆனால், நெய்தல் நிலமான கடற்கரைப் பகுதியில் வாழும் தலைவியின் மனநிலை முற்றிலும் வேறாக இருக்கிறது. 

கடற்கரைப் பகுதிகளில் கட்டுப்பாடற்ற சுதந்திரம் இருப்பதாகத் தோன்றுகிறது. வாணிகம் பெரிதாய் ஆரவாரமாய் நடைபெறும் பகுதியாக இருப்பதால், அடையாளமற்று  இங்கு எந்தத் தடையும் இல்லாமல் காதலர்கள் சந்தித்துக் கொள்கின்றனர்.

"இனிவரின் தவறும் இல்லை
ஏனையதூ உம் பிறர்பிறர் 
அறிதல் யாவது தமர் தமர்
அறியாச் சேரியும் உடைத்தே'

"எங்கள் ஊர்க்காரர்களுக்கே ஒருவரை இன்னொருவருக்குத் தெரியாது. அப்படியிருக்க,  பிறர் வருவது யாருக்குத் தெரியப் போகிறது? நீ என்னைப் பார்க்க வரலாம், தடையில்லை' என்றே தலைவனுக்கு அழைப்பு விடுக்கிறாள் நற்றிணையின் தலைவி. கடற்கரைப் பகுதியில் இது சாத்தியமாக இருக்கிறது. அதோடு மட்டுமல்ல, குறுந்தொகையின் நெய்தல் நிலத் தலைவியும்கூட இத்தகைய சுதந்திரமும் துணிவும் கொண்டவளாகவே இருக்கிறாள். அதே நேரத்தில், கடற்கரைப் பகுதியில் வசிக்கும் தாய், தன் மகளை காவல் காப்பதாகவும் தெரியவில்லை. 

"உசாவுநர்ப் பெறினே நன்றுமன் தில்ல-
வயச் சுறா எறிந்த புண் தணிந்து, எந்தையும்
நீல் நிறப் பெருங் கடல் புக்கனன்; யாயும்
உப்பை மாறி வெண்ணெல் தரீஇய
உப்பு விளை கழனிச் சென்றனள்; அதனால்,
பனி இரு பரப்பின் சேர்ப்பற்கு
இனி வரின் எளியள்என்னும் தூதே'

எல்லோருக்கும் வெளியே வேலை இருக்கிறது. சுறாமீன் தாக்கிய புண் ஆறி, தந்தை மீண்டும் மீன் பிடிக்கக் கடலுக்குச் சென்று விட்டார். தாய் உப்பை விற்று நெல்லை வாங்கும் பொருட்டு உப்பளம் போய் விட்டாள். இப்பொழுது வந்தால் தலைவியைக் காண்பது எளிது' என்று தூது அனுப்பும் அளவுக்கு நெய்தல் நிலம் சுதந்திரமுடையது. என்றைக்கும் கடற்கரையில் காதல் கட்டற்றதாகத்தான் இருக்கிறது. 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/18/w600X390/tm4.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/18/கடற்கரைக்-காதல்-3215886.html
3215885 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நப்பின்னையைப் புறக்கணித்தது ஏன்? -புலவர் ச.மு.விமலானந்தன் DIN Sunday, August 18, 2019 02:35 AM +0530
கண்ணன் யாதவ குலத்தில் தேவகி வயிற்றில் பிறந்தான். அவனை யசோதை வளர்த்தாள். கண்ணன் ஆயர்குலத்திற்கு ஏற்ப ஏழு எருதுகளை அடக்கி ஆயர்குலப் பெண்ணான நப்பின்னையை மணந்தான். நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தத்தில் கண்ணனின் மனைவியான நப்பின்னையை ஒன்பது ஆழ்வார்களும் குறிப்பிட்டுப் பாடியுள்ளனர்.

சிலப்பதிகாரம், சீவகசிந்தாமணி, கலித்தொகை முதலான சங்க இலக்கியங்களில், நப்பின்னை பற்றிய பாடல்களில், அவளை மணக்கக் கண்ணன் ஏறுதழுவிய செய்திகள் உள்ளன.

பெரியாழ்வார் (66, 70, 160, 162, 246, 333). ஆண்டாள் (491,492,493). குலசேகர ஆழ்வார் (660, 662, 677). திருமழிசை ஆழ்வார் (764,  784,  806,  850). 

திருமங்கையாழ்வார் (960, 1061, 1072, 1136, 1144, 1152, 1172, 1176, 1181, 1226, 1247, 1281, 1290, 1353, 1359, 1491, 1492, 1505, 1506, 1542, 1614, 1703, 1730, 1966, 1971, 2020, 2080).

பொய்கையாழ்வார் - 2143; பூதத்தாழ்வார் (2244). பேயாழ்வார் (2306, 2330, 2366, 2414). நம்மாழ்வார் (2498, 2546, 2632, 2672,2674, 2719, 2748, 2758, 2835, 2884, 2944, 2992, 3022, 3087, 3177, 3191, 3261, 3265, 3280, 3356, 3453, 3469, 3635, 3637, 3659, 3702).

மேலே குறிப்பிட்டுள்ளவற்றுள் சிகரங்களாக ""ஒரு மகளாயர் மடந்தை ஒருத்தி நிலமகள், மற்றைத் திருமகளோடும்'' என்று திருமங்கையாழ்வார் பாசுரத்திலும் (1176), ""பூமகள், மண்மகள் ஆய்(ஆயர்)மகள்'' என்று நம்மாழ்வார் பாசுரத்திலும் (3469) நப்பின்னையைப் பூமகளோடும் (திருமகளோடும்), மண்மகளோடும் (பூதேவியோடும்) சேர்த்துக் கூறியுள்ளது சிறப்புக்குரியது.

மேலே குறிப்பிட்டுள்ள ஒன்பது ஆழ்வார்கள் 75 பாசுரங்களில் நப்பின்னை பிராட்டியைப் போற்றிப் பாடியிருந்தும், அவரை வைணவர்கள் கோயிலிலும், வீட்டிலும் போற்றி வழிபடாமல் புறக்கணித்துள்ளது ஏன் எனத் தெரியவில்லை. எங்கோ ஒரு சிலர் "நப்பின்னை' எனத் தம் பெண் பிள்ளைகளுக்குப் பெயரிட்டுள்ளது பாராட்டுக்குரியது. வைணவக் கோயில்களில்  "நப்பின்னை' இடம்பெறவில்லை. 

மூவரும் ஒருவரா? 

1. தொல்காப்பியத்தில் முல்லை நில ஆயர்களின் தெய்வமாக மாயோன் (கண்ணன்) சொல்லப்பட்டிருக்கிறார். கண்ணன் என்பதும் நப்பின்னை என்பதும் தூய தமிழ்ச் சொற்கள். ஆழ்வார்கள் பன்னிருவரும் தமிழகத்தில் தோன்றி நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தத்தைப் பாடினர். அதில் எந்தவொரு பாசுரத்திலும் கிரந்த எழுத்து இல்லை. எனவே, கண்ணன் தமிழ் நாட்டுத் தெய்வம்.

2. கிருஷ்ணன்: இவன் துவாரகை என்ற பகுதியை ஆண்ட சிற்றரசன் (வடநாட்டுச் சிற்றரசன்). கிருஷ்ணன் என்ற பெயரிலேயே கிரந்த எழுத்து வந்துள்ளது. நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தப் பாசுரங்களில் ஓரிடத்திலும் கிருஷ்ணன் என்ற பெயர் இல்லை. இவன் பல சூழ்ச்சிகளைச் செய்து, குருஷேத்திரப் போரில் பாண்டவர்களை வெற்றிபெறச் செய்தவன். எனவே, இவன் வடநாட்டுத் தெய்வம் எனக் கருத வேண்டியுள்ளது. (கிருஷ்ணனின் மனைவியர் பாமா, ருக்மிணி)

3. திருமால்: தெய்வ உலகத்தில் திருமாலாக சங்கு, சக்கரங்களோடு இருக்கிறான். அவன் மனைவி திருமகள் (கோயில்களில் ஸ்ரீதேவி, பூதேவி மனைவியராக உள்ளனர்). எனவே, மேற்கண்ட மூவரும் வெவ்வேரானவர் எனக் கருதத் தோன்றுகிறது. ஆனால், இம்மூவரையும் பாகவதமும் மற்றும் சில புராணங்களும் ஒருவனாக்கிக் கூறியுள்ளது சிந்திக்கத்தக்கது. 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/18/w600X390/tm3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/18/நப்பின்னையைப்-புறக்கணித்தது-ஏன்-3215885.html
3215884 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பஞ்சரத்தினம் இயற்றிய மகாராணி! DIN DIN Sunday, August 18, 2019 02:34 AM +0530 சங்க காலத்தில் ஆதிமந்தியார், பாரிமகளிர், பூதப்பாண்டியன் தேவி, பெருங்கோப்பெண்டு ஆகிய அரச மகளிர் அனைவரும் பெண் புலவர்களே. அந்த வரிசையில்,  திருமங்கலம் தாலுகா சாப்டூர் சமஸ்தானத்தில் மகாராணியாக  இருந்து தமிழறிவு பெற்றவர் முத்துக்கிருஷ்ணம்மாள்.

புதுக்கோட்டையில் இலட்சுமி அம்மணி என்ற மகாராணியும் கல்வி அறிவு, தமிழறிவு பெற்றவராகவும்; "திருக்குறள் தீபாலங்காரம்' என்ற நூலை உரைபெறு கட்டுரையாக எழுதி வெளியிட்டுள்ளார் என்பதும் இங்கே இணைத்துப் பார்க்கத்தக்கது. புதுக்கோட்டை சமஸ்தானத்தைச் சேர்ந்த ஜானகி ராஜாயி சாஹேப் என்ற அரச மகளிர்  மாரியம்மன் பேரில், கீர்த்தனைப் பாமாலை பாடியவர். முத்துக்கிருஷ்ணம்மாள் மகாராணியாக இருந்து, "பஞ்சரத்தினம்' என்ற இந்நூலை வெளியிட்டுள்ளார்.

எனவே, அக்காலத்துச் சமஸ்தானத்தில் மகாராணியர் நன்கு கல்வி கற்று, தமிழ் அறிவு பெற்று விளங்கினர் என்பது தெரிய வருகிறது. இவர் எழுதிய நூல் சதுரகிரியில் எழுந்தருளிய சுந்தர மகாலிங்க சுவாமி "பஞ்சரத்தினம்' ஆகும். இந்நூலை மதுரை வித்வான் குப்புசாமி நாயுடு பார்வையிட்டும், இ.இராம குருசாமிக் கோனார் மதுரை வடக்கு மாசி வீதி ஸ்ரீஇராமச்சந்திர விலாச அச்சு இயந்திர சாலையில் பதிப்பித்தும் 1914-இல் வெளிக்கொணர்ந்தனர் என்பது முகப்புப் பகுதியால் தெரியவருகிறது. 

சதுரகிரி என்ற ஊரில் எழுந்தருளிய சிவனாகிய சுந்தர மகாலிங்கம் பேரில் ஈடுபாடு கொண்டு பஞ்சரத்தினம் என்ற நூலை ஐந்து பாடல்களில் எழுதி முடித்திருக்கிறார். அவற்றுள் ஒரு பாடலைப் படித்துய்வோம்!

"சத்தோடு சித்தாகி யானந்த மயமாகித்
    தண்ணருள் சுரக்கு முகிலே
சன்மார்க்க நெறி நின்று சரியைகிரியா யோக
    சாதனையில் நிற்கும் வண்ணம்
எத்தனைவி தத்தினும் புத்திபோ திக்கினும்
    இதயமு மொடுங்க வில்லை
என்செய்கு வேன்பாவி முன்செய்த தீவினைக
    ளென்னுடன் போராடுதே
சித்தனே முத்தனே அத்தனே சுத்தனே
    ஜென்மமீ டேறும் வண்ணம்
சீலமுறு தன்விரத ஞானவழி காட்டியென்
    தீவினை யகற்றி ஆள்வாய்
சத்தமுனி சித்தரொடு நாதாக்கள் பலரும்நின்
    தாள் மலர்கள் ஏற்றி வாழ்த்த 
சதுரகிரி தன்னில்வளர் சுந்தர மகாலிங்க
    சச்சிதா னந்த சிவமே'                     (பா.1)

-தாயம்மாள் அறவாணன்

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/18/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/18/பஞ்சரத்தினம்-இயற்றிய-மகாராணி-3215884.html
3215883 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, August 18, 2019 02:32 AM +0530
நன்றே ஒருவர்த் துணையுடைமை பாப்பிடுக்கண்
நண்டேயும் பார்ப்பான்கண் தீர்த்தலான் - விண்டோயும்
குன்றகல் நன்னாட! கூறுங்கால் இல்லையே
ஒன்றுக் குதவாத ஒன்று.    (பாடல்-111)


ஆகாயத்திற் பொருந்தும் குன்றுகள் அகன்ற நல்ல நாடனே! ஒருவர் ஒருவரைத் துணையாகக் கொள்ளுதல் நல்ல தொன்றே.  பாம்பான் வரக்கடவதொரு துன்பத்தை,  பார்ப்பானிடத்துத் துணையாக வந்திருந்தது சிறிய நண்டேயாயினும் (அதனை) நீக்குதலால்,  சொல்லுமிடத்து,  ஒன்றிற்கும் உதவாத ஒரு சிறு பொருளும் இல்லை. (க-து.) துணைபெற்று வழிச்செல்லுதல் நல்லது. "ஒன்றுக் குதவாத ஒன்று இல்லை' என்பது பழமொழி.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/21/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/18/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3215883.html
3211189 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, August 11, 2019 01:44 AM +0530  

வாழ்நாள் அனுபவம் என்று சொல்வார்களே, அப்படி ஓர் அனுபவம் கடந்த வியாழக்கிழமை எனக்குக் கிடைத்தது. வழக்கம்போல் இந்த ஆண்டும் சபரிமலையில் புத்தரிசி பூஜை விழாவுக்கான புனித யாத்திரையை முடித்துக்கொண்டு, அதிகாலை 5.30 மணிக்கு சபரிமலையில் இருந்து இறங்கும்போதே பலத்த சூறைக்காற்றுடன் அடைமழை. அடர்ந்த காடுகள் வழியாக அடை மழையில் நனைந்தபடி, இயற்கையின் சீற்றத்தை ரசித்தபடி இறங்கும்போது, எங்களைப் பேராபத்து எதிர்நோக்கிக் காத்திருந்தது தெரியாது.

முந்தைய நாள் பூஜைக்கு வந்திருந்த எல்லா ஐயப்பன்மார்களும்  இரவிலேயே திரும்பிவிட்டனர். அதனால், நாங்கள் மட்டும்தான் கடைசியாகத் திரும்பும் குழுவினர். அடிவாரத்தை நெருங்கும்போது காவல்துறையினர் உடனடியாக இறங்கி, கணபதி கோயில் அருகில் தங்கிவிடும்படி எச்சரித்தபோது திடுக்கிட்டோம்.  பம்பையில் வெள்ளப்பெருக்கு ஏற்பட்டு, பாலங்களெல்லாம் வெள்ளத்தில் மூழ்கியிருந்தது அப்போதுதான் தெரிந்தது.

ஒருபுறம்  எப்படி ஊர் திரும்பப் போகிறோம் என்கிற அச்சம் இருந்தாலும்கூட, கரைபுரண்டோடும் காட்டாற்று வெள்ளத்தின் அழகை ரசித்துக் கொண்டிருந்தது மனம்.  இப்படியொரு காட்சியை இதுவரை புகைப்படங்களிலும், திரைப்படங்களிலும்தான் பார்த்திருக்கிறேன்.
இரண்டு பாலங்கள் வெள்ளத்தில் மூழ்கியிருந்த நிலையில், கடைசி  மூன்றாவது பாலத்தை வெள்ளப்பெருக்கு இன்னும் முழுமையாக கபளீகரம் செய்திருக்கவில்லை. உடனடியாக அந்தப் பாலம் வழியே ஆற்றைக் கடந்து வெளியேறும்படி காவல்துறையினர் எங்களை எச்சரித்து விரட்டத் தொடங்கினர். 

உயிருக்குப் பயந்து  ஓடுவது என்று அதுவரை கேள்விப்பட்டதை அன்று கண்எதிரே பார்க்க முடிந்தது.  ஈழத்தில் பதுங்குக் குழிகளில் அடைக்கலம் புகுந்தவர்களும் தானே, வர்தா, ஒக்கி, கஜா புயல்களில் சிக்கித் தவித்தவர்களும், சென்னை மழை வெள்ளத்தில் உயிருக்கு பயந்து மொட்டை மாடிகளில் தஞ்சம் அடைந்தவர்களும் மனத்திரையில் ஓடி மறைந்தனர். அவர்களது வேதனையை  என்னால் அனுபவித்து உணரமுடிந்தது.

விநாடிக்கு விநாடி அதிகரித்துக் கொண்டிருந்த வெள்ளத்துக்கு நடுவே, பாலத்தைக் கடந்து சாலைக்கு வந்தபோது  ஒரு நைப்பாசை - மீண்டும் போய் பம்பையில் கரைபுண்டோடும் காட்டாற்று வெள்ளத்தைப் பார்த்து ரசிக்க வேண்டுமென்று! 

அடர்ந்த காடுகள், அடைமழை, காட்டாற்று வெள்ளம், இயற்கையின் சீற்றம் என்பதைவிட அழகின் நர்த்தனம் என்றுதான் உரக்கக் கூவத் தோன்றியது எனக்கு. தொடக்கத்தில் சொன்னதுபோல, கடந்தவாரம் எனக்கு ஒரு வாழ்நாள் அனுபவம் கிடைத்தது. 

சுதந்திர இந்திய வரலாற்றில் மகான் அரவிந்தருக்கு ஒரு தனியிடம் உண்டு. அதனால்தான் அவரது பிறந்த நாளில் இந்தியா விடுதலை பெற்றதோ என்னவோ! 

மகான் அரவிந்தரின் இளைய சகோதரர் பரீந்தர் குமார் கோஷும் ஒரு விடுதலைப் போராட்ட வீரர். அலிப்பூர் வெடிகுண்டு வழக்கில்  பரீந்தர் குமார் கோஷ், 1909-ஆம் ஆண்டு தூக்குத் தண்டனை பெற்றார்.  தூக்குத்தண்டனை உயர்நீதிமன்றத்தால் அந்தமானுக்கு நாடுகடத்தலாக மாற்றப்பட்டது.   1909 முதல் 1920 வரை பரீந்தர் குமார் கோஷும் அவருடன் தண்டனை பெற்ற ஆறு நண்பர்களும் போர்ட்பிளேரில் உள்ள அந்தமான் சிறைச்சாலையில் அடைக்கப்பட்டனர். கைதி எண்.31549 என்கிற பெயரில் அந்தமான் "செல்லுலர்' சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்த பரீந்தர் குமார் கோஷ் தனது அனுபவத்தை ஒரு வாக்குமூலமாக எழுதி வைத்தார். அந்த வாக்குமூலம்தான் "அந்தமான் சிறையில் ஒரு ஞானி'  என்கிற புத்தகம்.

 இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் விடுதலைக்காகப் பலர் அனுபவித்த கொடும் சித்திரவதைகளும், உயிர்த் தியாகங்களும் சுதந்திரக் காற்றை சுவாசிக்கும் இன்றைய இளைய தலைமுறைக்குத் தெரிந்திருக்க நியாயமில்லை. அவர்கள் ஆற்றிய வீரப் போராட்டங்களும், உயிர்த் தியாகங்களும் நமது நாட்டுக்காக அனுபவித்த சொல்லொணாச் சித்திரவதைகளும்  இன்றைய தலைமுறையினருக்கு முறையாகவும், முழுமையாகவும் எடுத்துச் சொல்லப்படவில்லை. வரலாற்று ஆசிரியர்களும் அதை இருட்டடிப்பு செய்துவிட்டனர். முதல் உலகப் போர் காரணமாக வழங்கப்பட்ட பொது மன்னிப்பால் விடுதலையான பரீந்தர் குமார் கோஷ் 20-க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்களை எழுதியிருப்பவர்.  பல நாளேடுகளின் ஆசிரியராகவும் பணியாற்றியவர். அவரது சிறை அனுபவத்தை மட்டும் கூறும் "அந்தமான் சிறையில் ஒரு ஞானி', தன் வரலாற்றுக் குறிப்பு மட்டுமல்ல, அந்தமான்  "செல்லுலர்' சிறையின் செயல்பாடுகள் குறித்த ஆவணப் பதிவும் கூட. 

ஈரோடு டாக்டர் வெ.ஜீவா சூழலியல் சிந்தனையாளர். பல சமுதாய, விழிப்புணர்வு நூல்களை எழுதியிருப்பவர்.  ஒரு மொழிபெயர்ப்பு என்கிற எண்ணமே ஏற்படாத வகையில் பரீந்தர் குமார் கோஷின்  "அந்தமான் சிறையில் ஒரு ஞானி' என்கிற நூலை,  தமிழில் மொழியாக்கம் செய்திருக்கிறார். 

1922-இல் "ஆர்யா' அலுவலகம் சார்பில் புதுச்சேரியில் அச்சிடப்பட்ட இந்த நூல், நமது விடுதலைப் போரின் மறைக்கப்பட்ட வரலாறும், அந்தமான் "செல்லுலர்' சிறையின் சித்திரவதைகளும் புதிய தலைமுறை அறிவதற்காக எளிய தமிழில் டாக்டர் ஜீவாவால் வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. பதிப்பாசிரியர் கவிஞர் புவியரசுக்கு நன்றி.

இணையத்தில்  நுழைவோமே என்று தட்டியதும் கொட்டியது ஒரு   கவிதை.  கவிஞரின் பெயர் ஆ.மணவழகன். 

பள்ளிப் பருவத்தில் மயிலிறகு குட்டிபோடக் காத்திருந்தவர்கள் வரிசையில் எனக்கும் இடமுண்டு. உங்களுக்கும்தான். அதனால், இந்தக் கவிதையை ரசிக்காதவர்கள் இருக்க முடியாது. 

புத்தகத்தின் நடுவில்
புதைத்துவைத்த மயிலிறகு
குட்டி போடவில்லை இன்னும்
இறகு கொடுத்த உன் நினைவோ
குட்டிமேல் குட்டி!
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/11/w600X390/water-life1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/11/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3211189.html
3211188 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சொல்லக் கடவதாம்  சொல்! -கோ.கலைவேந்தர் DIN Sunday, August 11, 2019 01:42 AM +0530  

இளமை அழகு ததும்பி வழியும் அவனோர் ஆணழகன். அந்த முல்லை நிலத்துத் தலைவர் ஓர் ஓவிய அழகியைக் கண்டு காதல் கொண்டான். கண்கள் நான்கும் இணைபிரியா ஒளி மழையில் நனைந்தன.

இளவேனிற்காலம் விடைபெற்றது. முதுவேனில் காதல் புறாவைப் பின்னுக்குத் தள்ளியது. இவள் ஒருத்தி மட்டும்தானோ அவனுக்கு...? எத்தனையோ வரவுகள். 
அன்புத் தலைவியின் பிரிவாற்றாமை அவளது நினைவைச் சுமந்து வந்து "நலம் புனைந்து' உரைத்தது. நெஞ்சோடு பேசிப் பேசிப் புலம்பினான். அவனது நல்வரவு காணாமையினால் மனக்கொதிப்பில் தன் இல்லத்தரசி வீட்டு வாயிலில் நின்றாள். ஓடிவந்த இளவரசன் தன் வீட்டு வாயிலில் நின்றுகொண்டிருந்த காதல் மனையாளைக் கண்டான். ஆரத்தழுவ முயன்றான். விலகிநின்ற அந்தக் கற்பரசி அவனிடம்,  "முல்லை நிலத்து அதிபனே! பாண்டியனே, இந்நாள் வரை என்னைப் பிரிந்து மாதர் பலரைத் தழுவிக் கிடந்தாய். 

ள்ஜ்ஜ்கற்பிழந்த நீ என்னைத் தழுவ நினையாதே! பேச வேண்டியவற்றை எட்டிநின்று என் முகம் பார்த்துப் பேசு...' என்றாள். ஆண்களுக்கும் "கற்பு' இன்றியமையாதது என்பதை இத்தலைவி அக்காலத்திலேயே உணர்த்தியிருக்கிறாள்.

வேண்டிய போதின்பம் விளைக்கும் மடந்தையரைத்
தீண்டிய கையாலெனைத் தீண்டாதே - பாண்டியா!
முல்லைக் கதிபா! முகம்பார்த்து அகலநின்று
சொல்லக் கடவதாம் சொல்!     (தனிப்பாடல்)

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/11/சொல்லக்-கடவதாம்--சொல்-3211188.html
3211187 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நாவினிக்கும் "நவபங்கி'! -டிஎம். இரத்தினவேல் DIN Sunday, August 11, 2019 01:39 AM +0530
இராமச்சந்திர கவிராயர், தொண்டை நாட்டிலுள்ள இராசநல்லூரில் பிறந்து சென்னப்பட்டணத்தில் வசித்தவர். கல்வி கேள்விகளில் தேர்ச்சியும் புலமையும் பெற்றுத் திகழ்ந்த இவர், பாரதக் கதைகளை விசாலமாகப் பாடியவர். "இவர் செய்துள்ள வேறு நூல்கள் இரண்ய வாசகப்பா, இரங்கூன் சண்டை நாடகம், சகுந்தலை விலாசம், தாருக விலாசம் முதலியன' என்ற சிறுகுறிப்பு மட்டும் பழம்பெரும் நூலான அபிதான சிந்தாமணியில் கூறப்பட்டுள்ளது. முழுமையான வரலாறு கிடைக்கவில்லை.

இவர் ஏராளமான பாடல்களைப் பாடியுள்ளார். அவ்வாறு இயற்றிய பல பாடல்களில் புதுமையான சிந்தனைகளைக் கையாண்டுள்ளார். திரிபங்கி, சத்யபங்கி, நவபங்கி என்கிற வகைப் பாடல்களை இயற்றி, தமிழ் மொழிக்குப் பெருமை சேர்த்துள்ளார். 

"திரிபங்கி' என்பது ஒரு செய்யுளைக் கொண்டு, மேலும் கூட்டாமல், உரை மாறாமல் மூன்று பாடல்களாக உருவாக்குவது. "சத்த பங்கி' என்பது ஒரு செய்யுளை ஏழு வகையாகப் பிரித்து, ஏழு பாடல்களாகக் கொள்ளுமாறு பாடுதல். "நவபங்கி' என்பது ஒரு செய்யுளை ஒன்பது வகையாகப் பிரித்து, ஒன்பது பாடல்களாக அமைப்பது.முருகப்பெருமான் மீது இராமச்சந்திர கவிராயர் பாடிய நவபங்கி பாடல்கள் வருமாறு:  நவ - ஒன்பது. பங்கி - பிரித்துக் கட்டுதல். ஒரு பாடலை ஒன்பது பாடலாகக் கட்டுவதே நவபங்கி எனப்படும். 

""அரிமரு காகரு ணாலய னேதிட வாரணனே போதன்
அரியிமை யோர்சூழ் புனிதா புலவட ரயிலமர் பொற்கரனே
கரிமுக னேயசகோ தரனே படிகா ரணனே நாதங்
கதியுற வேவா னவனே நலமிகு கயிலை யனற்குருவே
குரவலர் நீபம ணிப்புயனே வடி கூரமுதே யோதுங்
குருமணி சேர்மார் பினனே யுலகருள் குயிலுதவுத்தமனே
மரகத மாமயில் வாகனனே கொடி வாரணனே கோதின்
மதியக மேவாழ் குமரா குலவிய மயிலைம லைக்குகனே''

"பாற்கடலில் பாம்பணை மீது பள்ளிகொண்டிருக்கும் திருமாலின் மருமகனே! கருணைக்கு இருப்பிடமானவனே! நான்கு வேதங்களின் பொருளாக விளங்குபவனே, நான்முகனாகிய பிரம்மன், திருமால் மற்றுமுள்ள தேவர்கள் அனைவரும் சூழ்ந்து வழிபடுகின்ற தூயவனே, முருகப்பெருமானே! அசுரர்களைக் கொன்றொழித்ததால் புலால் மணம் கமழும் கூர்மையான வேல் தாங்கும் கைகளை உடையவனே! எப்போதும் வெற்றியை அருளும் யானைமுகக் கடவுளின் அன்பிற்குரிய தம்பியே! இம்மண்ணுலகத்திற்குக் காரணமான தலைவனே! மேன்மையுடைய தேவர்களின் தேவனே! நன்மையுடைய கயிலாய மலையின்கண் வீற்றிருக்கும் சிவபெருமானுக்கும் குருவாய் விளங்குபவனே! எப்போதும் குரவ மலர் மாலையும், கடப்பமலர் மாலையும் அணிந்தவண்ணம் காட்சியளிக்கும் அகன்ற தோள்களையுடைய கந்தவேளே! வடித்த அறிவுக் கூர்மையுடைய அமுதமாக விளங்குபவனே! சிறப்பாகப் பேசப்படும் சிறந்த நிறத்தை உடைய மணிமாலையை அணிந்த மார்பினனே! உலகில் வாழும் உயிர்களுக்கு அருளும் குயில் போன்ற இனிய குரலையுடைய அன்னை உமையம்மை பெற்ற தூயவனே! உத்தமனே! மரகதமணி போன்ற பச்சை மயிலை வாகனமாகக் கொண்டவனே! மால்மருகா! சேவற்கொடியோனே! குற்றமொன்றும் இல்லாத அறிவில் தங்கும் குமரனே! சிறப்புப் பொருந்திய மலையில் வீற்றிருக்கும் முருகப்பெருமானே, அருள் புரிவாய்!' என்பது இப்பாடலின் பொருள்.
இவ்வாறு பொருள் தரும் இப்பாடலை முதன்மையாகக் கொண்டு, புதிய பாடல் வரிகைளைக் கூட்டாமல், இருக்கும் வரிகளைக்கொண்டே பொருள் மாறாமல் "நவபங்கி' எனப்படும் ஒன்பது வகையான பாடல்களை உருவாக்கித் தந்துள்ளார்.


1. சிந்தடி வஞ்சி விருத்தம்
அரிமருகா கருணாலயனே
கரிமுகனே யசகோதரனே
குரவலர்நீப மணிப்புயனே
மரகதமா மயில் வாகனனே!

2. கலி விருத்தம்
புலவட ரயிலமர் பொற்கரனே
நலமிகு கயிலை நற்குருவே
உலகருள் குயிலுத வுத்தமனே
குலவிய மயிலை மலைக்குகனே

3. கட்டளைக் கலித்துறை
அரிமரு காகரு ணாலய னேதிட வாரணனே
கரிமுக னேய சகோதர னேபடி காரணனே
குரவலர் நீப மணிப்புய னேவடி கூரமுதே
மரகதமா மயில் வாகன னேகொடி வாரணனே

4. கொச்சகம்
ஆரணனே போத னரியிமையோர் சூழ் புனிதா
காரணனே நாதங் கதியுறவே வானவனே
கூரமுதே யோதுங் குருமணிசேர் மார்பினனே
வாரணனே கோதின் மதிலகமே வாழ்குமரா

5. சந்த விருத்தம்
போதன் அரி யிமையோர் சூழ் புனிதா  புலவடரயிலமர் பொற்கரனே
நாதங்கதி யுறவே வானவனே நலமிகு கயிலைய னற்குருவே
ஓதுங் குருமணி சேர் மார்பினனே யுலகருள் குயிலுத வுத்தமனே
வாரணனே கோதின் மதியக மேவாழ்குமரா

6. கலி விருத்தம்
போதன் அரியிமை யோர்சூழ் புனிதா
நாதங் கதியுற வேவா னவனே
ஓதுங் குருமணி சேர்மார் பினனே
கோதின் மதியக மேவாழ் குமரா

7. குறளடி வஞ்சி விருத்தம் 
அயிலமர் பொற்கரனே
கயிலைய னற்குருவே
குயிலுத வுத்தமனே
மயிலமலைக் குகனே

8. குறளடி வஞ்சி விருத்தம்
திடவா ரணனே
படிகா ரணனே
வடிகூ  ரமுதே
கொடிவா ரணனே

9. வெண்பா 
ஆரணனே போதன் அரியிமையோர் சூழ்புனிதா
கூரமுதே யோதுங் குருமணிசேர் - மார்பினனே
வாரணனே கோதின் மதியகமே வாழ்குமரா
காரணனே நாதங் கதி!

இந்த ஒன்பது வகைப் பாடல்களுக்குமான உரை முதற் செய்யுளில் உரைத்தவாறே கொள்ள வேண்டும். இவர் இயற்றிய பாடல்கள் எல்லாம் கிடைத்த வரையில், தனிப்பாடல் திரட்டில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/11/w600X390/lordmuruga.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/11/நாவினிக்கும்-நவபங்கி-3211187.html
3211186 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அம்மா வந்தாளா? அம்மா வந்தாரா? -கோ. மன்றவாணன் DIN Sunday, August 11, 2019 01:38 AM +0530  

அண்மையில் வெளிவந்த ஒரு கவிதை நூலில் அப்பாவைப் பற்றியும், அம்மாவைப் பற்றியும் தனித்தனியாக இரு கவிதைகள் இடம்பெற்றிருந்தன. அப்பாவைப் பற்றிய கவிதையில் அப்பாவை "அவர்' என்றும்,  அவர் ஆற்றும் வினைகளை "ஆர்'  விகுதி போட்டும்;  அம்மாவைப் பற்றிய கவிதையில் அம்மாவை "அவள்' என்றும், அவர் செய்யும் வினைகளை "ஆள்'என்ற விகுதி இட்டும் எழுதப்பட்டுள்ளது. 
காலம் காலமாகவே "அப்பா வந்தார்' என்றும், "அம்மா வந்தாள்' என்றுதான் எழுதுகின்றனர். ஏன் இப்படி? அன், ஆன், மான், ன் ஆகியவை ஆண்பால் விகுதிகள்.  
அள், ஆள், இ, ள் ஆகியவை பெண்பால் விகுதிகள். இவை ஒருமையைச் சுட்டுவன. அர், ஆர், இர், ர், மார், கள் ஆகியவை உயர்திணைப் பலர்பால் விகுதிகள். இவை  பன்மையைச் சுட்டுவன. 
அப்பா -ஆண்பால்; அம்மா - பெண்பால். அப்படி இருந்தாலும் மரியாதைப் பன்மை காரணமாக அம்மா, அப்பா ஆகியோர் உயர்திணைப் பலர்பால் ஆவர். அவர்கள் ஆற்றும் வினைகள் யாவும் பலர்பால் வினைமுற்றுகளிலேயே முடிய வேண்டும். 
அதன்படி, "அப்பா வந்தார்'  என்று உயர்திணைப் பலர்பால் வினைமுற்றில் வினையை முடித்தல் சரிதான். அதேபோல் "அம்மா வந்தார்' என்றுதானே எழுத வேண்டும்? ஆனால், பெரும்பாலும் "அம்மா வந்தாள்' என்றே பலரும் எழுதுகின்றனர். பேச்சுவழக்காக அப்படி எழுதினர் என்றால், அமைதி கொள்ளலாம்; ஆனால், தெளிந்த நடையில் எழுதும்போதும்"அம்மா வந்தாள்' என்றே எழுதுகின்றனரே... ஏன்? 
பெண்பால் ஒருமையில் "அம்மா வந்தாள்' என எழுதுவதில் தவறில்லை என்று அவர்கள் சொல்லக்கூடும். அப்படியானால், ஆண்பால் ஒருமையில் "அப்பா வந்தான்' என்று அவர்கள் எழுதுவார்களா? ஏன் எழுதுவதில்லை? இதுவரை அப்படி யாரும் எழுதியதாகவும் தெரியவில்லை. இதிலிருந்து என்ன தெரிகிறது? உயர்திணைப் பலர்பால் வகைப்பாட்டில் வந்தபோதும், ஆண்பாலுக்குத் தருகிற மதிப்பு, பெண்பாலுக்கு மறுக்கப்பட்டுள்ளது. 
அகவையில் குறைந்தோரும் தங்களை அவன், இவன், அவள், இவள் எனக் குறிப்பிடுவதை விரும்புவதில்லை. அவர்களும் மரியாதையை எதிர்பார்க்கின்றனர். அகவையில் மூத்த அம்மாவை "அவர்' என்று குறித்தலே இன்றைய மொழிநாகரிகம் ஆகும். 
"அவன்' என்றாலும், "அவள்' என்றாலும் மரியாதை நிமித்தமாக அவர் என்றே வழங்குவது மரியாதையும் பண்பாடும் ஆகும். நம் இலக்கணப்படி அவர் எனும் சொல் பன்மை என்றாலும், ஒருமையில் வருகிறபோது, அச்சொல் மரியாதைப் பன்மையாகக் கருதப்படுகிறது. 
அர், ஆர் விகுதிகளுக்காகக்கூடப் பெண்கள் போராடத்தான் வேண்டுமா என்ன? இலக்கணம் நமக்குச் சொல்லித் தருகிறது, அம்மாவை மதிக்க! இலக்கணத்தையும் அம்மாவையும் மதித்து நடப்போமே...!

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/11/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/11/அம்மா-வந்தாளா-அம்மா-வந்தாரா-3211186.html
3211185 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அங்கதம் தோய்ந்த அழகோவியம் -குரு. சீனிவாசன்     DIN Sunday, August 11, 2019 01:37 AM +0530 அக்காலப் புலவர் பெருமக்கள், வள்ளல்கள், மன்னர்களைக் கதை மாந்தர்களாகக் கொண்டு இன்று நம்மிடையே செவிவழிக் கதைகளாக உலவும் வரலாற்றுப் புனைவுகளுக்கு வளம் சேர்க்கும் தரவுகளாகத் தனிப்பாடல்கள் அமைந்துள்ளன. அத்தகைய வரலாற்றுப் புனைவு ஒன்றின் சுருக்கத்தைக் காண்போம்.
உறையூரைத் தலைநகரமாகக் கொண்டு ஆட்சி செய்த பிற்காலச் சோழ மன்னருள் ஒருவன் விக்கிரமசோழன். அவனுடைய மகன் குமார குலோதுங்கன். அதே காலப் பகுதியில் கொற்கை நகரைக் கோநகராகக்கொண்டு பாண்டி மண்டலத்தைப் பரிபாலனம் செய்தவன் வரகுண பாண்டியன். விக்கிரமசோழன் தன் மைந்தனுக்குப் பாண்டியன் மகளை மணம் செய்து வைக்கிறான்.
பாண்டியன் தன் மகளுக்குக் கொற்கை முத்து முதலான பல்வேறு சீதனங்களுடன் உயர்ந்த சீதனமாக, புகழேந்திப் புலவரையும் தன் மகளுக்குத் துணையாக உறையூருக்கு உடன் அனுப்பி வைக்கிறான். பாண்டியன் மகளுக்குப் பைந்தமிழ் பயிற்றுவித்த நல்லாசானாகவும், பண்பொழுக்கம் கற்பித்த ஞானத் தந்தையாகவும் விளங்கிய புகழேந்திப் புலவர், மன்னன் வேண்டுகோளை ஏற்று மகிழ்வுடன் செல்கிறார். களிப்பான நிகழ்வுடன் காலச்சக்கரம் இனிது சுழல்கிறது.
ஒருநாள் மாலை நேரம். குமார குலோத்துங்கன் தன் மனைவியுடன் சொக்கட்டான் ஆடுகிறான். வசந்த மண்டபத்தில் நடந்த அந்தப் போட்டி ஆட்டத்திற்குப் புலவர் புகழேந்தி நடுவராக அமர்ந்திருக்கிறார். தொடர்ந்து நடந்த ஐந்தாறு ஆட்டங்களிலும், பாண்டியன் மகளே வெற்றி பெறுகிறாள். மனைவியின் திறமையை ஏற்றுக்கொண்ட மன்னவன், அவளை மனதாரப் பாராட்டுகிறான். ஆட்டத்திற்கு நடுவராக விளங்கிய புகழேந்தி, அரசனுக்கு எடுத்துரைப்பது போல அரசியின் வெற்றியைப் பின்வருமாறு நயம்படப் புகழ்ந்து பேசுகிறார்.
"சோழ வேந்தே! நீ பகைவர் மீது படைகொண்டு சென்று, போர்க்களங்களில் சேர அரசனது வில்லையும், பாண்டியனது மீனையும் பலமுறை அழித்து வென்றுள்ளாய். ஆனால், இன்று இந்த ஆடற்களத்தில் பெண்குலத்தின் பேரரசியான எங்கள் பாண்டிய குமாரியின் முகத்தில் அழகுற விளங்கும் இரண்டு புருவ விற்களும், விழி மீன்களும் நின்னை வீழ்த்தி வெற்றிகொண்டு விட்டனவே! ஆதலால், வெற்றியும் தோல்வியும் எவருக்கும் மாறி மாறி வருவன என்னும் உலகியல் உண்மையை உணர்வாயாக!'

"பழியும் புகழும் எவர்க்கும் உண்டாம்
    இந்தப் பாரில் உனக்கு
அழியும் சிலையும் கயலுமென்றோ
    அகளங்க துங்க!
மொழியும் பொழுதெங்கள் பெண் 
    சக்கரவர்த்தி முகத்திரண்டு
விழியும் புருவமும் ஆகிஇப்
     போதுன்னை வெல்கின்றனவே!'  

இப்பாடலில், "அமர்களம் பலவென்ற அரசனான நீ, உன் அழகிய மனையாளிடம் தோற்றாயே!' என்னும் அங்கதப் பொருள் தொனித்தாலும், "சோழன் போர்க்களத்தில் தன் பகைவர்களுக்குக் கடியவன்! ஆனால், தன் அன்பு மனைவியின் அழகுக்கு அடியவன்' என்னும் "புகழாப் புகழ்ச்சி அணி'யின் தாக்கமும்  பொதிந்து நின்று பொலிவு செய்கிறது! 
"பழிப்பது போலும் பான்மையின் மேன்மை புலப்பட மொழிவது புகழாப் புகழ்ச்சி' என்பது தண்டியின் சூத்திரம்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/11/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/11/அங்கதம்-தோய்ந்த-அழகோவியம்-3211185.html
3211180 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, August 11, 2019 01:36 AM +0530  

கூற்றம் உயிர்கொள்ளும் போழ்து குறிப்பறிந்து
மாற்றம் உடையாரை ஆராயாது - ஆற்றவும்
முல்லை புரையும் முறுவலாய்! செய்வதென்
வல்லை அரசாட் கொளின்.        (பாடல்-110)    

முல்லை மலரை ஒத்த புன்முறுவலை உடையாய்!  இயமன் உயிரினைக் கொள்ளுங்காலத்தில், அவர்தங் குறிப்பினையும், தன்னால் உயிர்கொள்ளப் படுதலுடையார் கூறும் மாற்றத்தினையும் ஆராய்ந்து அறிவதில்லை; (அதுபோல),  அரசன் குடிகளை மிகவும் விரைந்து துன்புறுத்தி அடிமை கொள்ளின் செய்வது என்ன இருக்கின்றது? (க-து.) குடிகளை முறையின்றித் துன்புறுத்தி அடிமை கொள்ளும் அரசன் கூற்றுவனை ஒப்பான். "செய்வதென் வல்லை அரசாட் கொளின்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/21/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/11/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3211180.html
3206530 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவிதை - மொழி விளையாட்டு! DIN DIN Sunday, August 4, 2019 02:01 AM +0530 கவிதை மொழியால் ஆனது. அந்த மொழியைக் கவிதைக் கையாளும் முறைகளில் ஒன்றாகத் திருப்புரை அதாவது ஒரு சொல்லே ஒரு கவிதைக்குள் பல இடத்தில் அமைவது ஒரு வகை விளையாட்டாகும். அதை அணி இலக்கணங்கள் "சொற்பொருள் பின் வருநிலை அணி' என்று பெயரிட்டுள்ளன.
தொல்காப்பியம் சொல் மட்டுமல்லாமல் எழுத்துகள் அதாவது, ஓர் இனத்தை (வல்லினம், மெல்லினம், குறில், நெடில்) திருப்புரையாக வருவதை "வண்ணம்' என்று பெயரிட்டு பல வகைப்படுத்தியதில் (செய்யுளியல்: 211-232) ஒன்றான ஏந்தல் வண்ணம் என்பது சொல் திருப்புரையைப் பற்றியது (சொல்லிய சொல்லே சொல்லியது நிற்கும் - செய்229). அந்த முறையில் திருக்குறளில் ஒரு சொல்லே திருப்புரையாகப் பல முறைகளில் அமைந்துள்ளது. மேலும், அவற்றில் சிலவற்றின் பொருள் மாறுபாடும், சீளரவு மாறுபாடும் அமைந்துள்ளதுடன், சீரளவு மாறுபாட்டில் "குறிப்புப் பொருள்' புதைந்துள்ளது. 
ஆறு தடவை வந்துள்ள குறள்: (பற்று) "பற்றுக பற்றற்றான்' (350). 
ஐந்து தடவை: (சொல்)= "சொல்லுக சொல்லில்' (200). பிற குறள்கள் (12, 645) 
நான்கு தடவை: (செல்வம்) "அருட்செல்வம் செல்வத்துட்' (241). பிற குறள்கள் (26,57, 236, 320, 623 முதலியன). மூன்று தடவை: (ஓடு) "கடல்ஓடா கால்வல்' (496). பிற குறள்கள் (50, 58, 105, 108, 1313, 1326, 1330 முதலியன). இரண்டு தடவை: 
(சுட்ட) "தீயினாற் சுட்டபுண்' (129). பிற குறள்கள் (1, 8, 20, 26, 31, 40, 53, 56, 61, 63, 119, 120 முதலியன). 
பொதுவாக ஒரு சொல் ஒரு பொருளை உணர்த்தும் என்பது பொது விதி. ஆனால், எல்லா உலக மொழிகளிலும் சில சொற்கள் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட பொருளில் பயன்படுத்துவதும், ஒரு பொருளைக் குறிக்க பல சொற்கள் இருப்பதும் இயல்பானதே. (தொல். உரியியல்.1.4-5). பிற மொழி இலக்கணங்களிலும் இவ்வகை பழங்காலத்திலிருந்தே வழக்கில் உள்ளது. மேலைநாட்டு மொழியியலார் 20-ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து பல பொருள் ஒரு சொல் பல்பொருண்மை (polysem) என்ற வகையைக் கண்டறிந்து, அது பேச்சு மொழியிலும் பழங்காலத்தில் இருந்த எழுத்து மொழியிலும் பயன்பட்டு வருகிறது என்று கூறி, அதை விரிவாக ஆராய்ந்து வருகின்றனர். 
அந்த வகையில், தொல்காப்பியம் பல்பொருண்மைச் சொல் என்று பொதுமைப்படுத்தாவிட்டாலும், அவர் கால வழக்கிலும் இரண்டு வினைச்சொற்கள் (வா, என்) இரண்டு பொருள்படுவதை உணர்ந்து, அவற்றுக்கிடையே ஒரு வகை உறவு இருப்பதைக் "குறிப்புரை' என்று குறிப்பிட்டு,
"வாரா மரபின் வரக்கூறுதலும்
என்னா மரபின் எனக் கூறுதலும்
அன்னவை எல்லாம் அவற்றவற்று இயலா
இன்ன என்னும் குறிப்புரை யாகும்' 
(தொல்.எச். 26)
என்று விளக்கியுள்ளது. "கானக நாடன் வரூஉம்' (அகநா.128.10), நேரடிச்செயல். மாறாக "அறத்தான் வருவதே இன்பம்' (குறள்.12) என்பதில் உண்டாகும் என்ற பொருள். அது ஒரு வகையான வருதல் என்ற முறையில் அமைந்ததே. சிறு என்பது "சிறுகை அளாவிய கூழ்' (குறள்.64). "சிறிய/ சின்ன' நேர்ப்பொருள். எனவே, அவை பல்பொருண்மைச் சொல்லே தவிர, பல பொருள் ஒரு சொல்லாகக் கொள்ள முடியாது. 
அந்த முறையில் திருக்குறளில் திருப்புரையாக வந்த சொற்களின் பொருண்மை: ஒரு சொல் ஒரு பொருள் = பற்று (350). இதுவே பெரும்பான்மை 12, 200, 241, 645. பல் பொருண்மை ஒரு சொல் - ஊறும் (தண்ணீர் ஊறுதல் - குறள்.396); மிகும்/ வளரும்' - ஊறும் அறிவு' ஒரு சொல் பல பொருள் - "எனல்' - என்று கூறாதே, "மகனெனல்'(குறள்.196). என்க / என்று கூறு, "மக்கட் பதடி யெனல்'. 
மேலே சுட்டிய குறளில் "எனல்' என்பது "மகனெனல்' என்று எதிர்ப்பொருளில் சீரின் பகுதியாகவும்; "பதடி+ எனல்' என்று உடன்பாட்டுப் பொருளில் தனிச் சீராகவும் அமைந்த சீரளவு மாறுபாடாகும். "மகன் எனல் ' (நல்லமகன் அல்ல) என்று சீரின் பகுதியாக இருப்பது அதிகம் பேசாதே என்றும், "பதடி (நெல்பதிர் ) எனல்' என்பதால் விளக்கமாக "நிறையப் பேசு' என்ற குறிப்புப் பொருளும் புதைந்துள்ளதாகவும் கருதப்படுகிறது.
"தீயினாற் சுட்டபுண் உள்ளாறும் ஆறாதே நாவினால் சுட்ட வடு' (129)
இங்கும் "சுட்ட' என்பது பொருளும், சீரளவும் மாறுபட்டுள்ளன. "தீயினாற் சுட்டபுண்' என்பதில் சுட்ட இயல்புப்பொருள். "நாவினால் சுட்ட வடு' என்பது கொடிய சொற்களால் ஒருவர் மனத்தில் ஏற்பட்ட தாக்கம் என்ற உருவகப் பொருள். எனவே, இங்கு (நாவினால்) "சுட்ட' என்பது பல பொருண்மைச் சொல். "சுட்டபுண்' என்பது இயல்பானது என்பதால் சீரின் பகுதியாக உள்ளது. "நாவினால் சுட்ட வடு' என்பது செயற்கை என்பதால் பொருள் மாறுபாட்டோடு தனிச் சீராகவும் அமைந்துள்ளது. அதன் தாக்கமும் காலக்கெடுவும் அதிகம் என்பது "வடு' என்ற சொல்லாலும் உறுதியாகிறது. 
எனவே, பொருள் மாறுபாடும், அதன் தாக்கத்தின் ஆழமும் காலமும் மாறுபடுவதை, "சுட்ட' என்பது தனிச் சீராக அமைந்துள்ளது புலப்படுத்துகிறது. கவிதை- மொழி விளையாட்டு; கவிதைமொழி- விளையாட்டாகவும் 
அமையும். 

-முனைவர் செ.வை.சண்முகம்
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/4/w600X390/tm4.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/04/கவிதை---மொழி-விளையாட்டு-3206530.html
3206529 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, August 4, 2019 01:59 AM +0530 தமிழ் வளர்ச்சித் துறையின் ஆக்கப்பூர்வமான செயல்பாடுகளில் ஒன்று "இளந்தமிழர் இலக்கியப் பயிற்சிப் பட்டறை'. ஆண்டுதோறும் கல்லூரி மாணவர்களுக்குக் கவிதை, கட்டுரை, பேச்சுப் போட்டிகள் நடத்தப்படுகின்றன.
 ஏறத்தாழ 200 முதல் 300 மாணவர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு, அந்த இளைஞர்களுக்கு இலக்கியப் பயிற்சிப் பட்டறை கடந்த ஏழு ஆண்டுகளாக நடத்தப்பட்டு வருகிறது. கடந்த ஏழு ஆண்டுகளில் 1,420 மாணவர்கள் இந்தப் பயிற்சிப் பட்டறையின் மூலம் பட்டை தீட்டப்பட்டிருக்கின்றனர்.
 இந்த ஆண்டுக்கான இளந்தமிழர் இலக்கியப் பயிற்சிப் பட்டறை ஆகஸ்ட் 18-ஆம் தேதி முதல் மதுரை உலகத் தமிழ்ச் சங்கத்தில் நடைபெற இருக்கிறது என்கிற தகவலை, உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் இயக்குநர் கோ.விசயராகவன் தெரிவித்தபோது, பெருமகிழ்ச்சியாக இருந்தது. இளந்தமிழர் பயிற்சிப் பட்டறையில் பங்குபெற இருக்கும் வருங்கால இலக்கிய ஆளுமைகளைச் சந்திக்க இருக்கும் அந்த நாளை எதிர்நோக்கிக் காத்திருக்கிறேன்.
 
 கடந்த 44 ஆண்டுகளாக திருக்கோவலூர்ப் பண்பாட்டுக் கழகம் கபிலர் விழாவை நடத்தி வருகிறது. ஆண்டுதோறும் மூத்த தமிழறிஞர் ஒருவர் "கபிலவாணர் விருது' வழங்கி கெளரவிக்கப்படுகிறார். இந்த ஆண்டு தென்காசி திருவள்ளுவர் கழகத்தின் தலைவர் முனைவர் ச. கணபதிராமனுக்கு நீதியரசர் மகாதேவனால் "கபிலவாணர் விருது' வழங்கப்பட்டது.
 இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் திருக்கோவலூர்ப் பண்பாட்டுக் கழகத்தின் தலைவர் டி.எஸ்.தியாகராசன் ஐயாவும் நானும் தென்காசி திருவள்ளுவர் கழக நிகழ்ச்சிக்குச் சென்றிருந்தோம். அப்போது, கணபதிராமன் ஐயா குறித்த தகவல்களை அவரிடம் நான் தெரிவித்தபோது, மிகவும் வியப்படைந்தார்.
 கடையத்தில் பாரதியார் வாழ்ந்த காலத்தில் எழுதிய கவிதைகளைத் தொகுத்தது மட்டுமல்லாமல், அந்தக் கவிதைகள் எழுதப்பட்ட பின்னணியையும் ஆய்வு செய்து அவர் வெளிக்கொணர்ந்த "கடையத்தில் பாரதி' என்கிற புத்தகம் குறித்துத் தெரிவித்தேன்.
 "சொல்லின் செல்வர்' ரா.பி.சேதுப்பிள்ளையின் இறுதிக் காலத்தில் அவருக்குத் தொண்டு புரிந்தது மட்டுமல்லாமல், மகன் போல இருந்து அவரது இறுதிச் சடங்கையும் நடத்திய பெருமைக்குரியவர் கணபதிராமன் என்பதைக் கேட்டதும் டி.எஸ். தியாகராசனுக்கு அவர் மீதான மரியாதை அதிகரித்தது. ஐயா கணபதிராமனுக்கு "கபிலவாணர் விருது' வழங்கப்பட வேண்டும் என்று அப்போதே தீர்மானித்துவிட்டார்.
 திருக்கோவலூர்ப் பண்பாட்டுக் கழகம், தென்காசி திருவள்ளுவர் கழகம் போன்ற இலக்கிய அமைப்புகளின் நிகழ்ச்சிகளைக் காட்சி ஊடகங்கள் ஒளிபரப்ப வேண்டும் என்பது என்னுடைய வேண்டுகோள்.
 
 கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை கபிலர் விழாவில் கலந்துகொள்ள சென்றிருந்தபோது, ந.மு.வேங்கடசாமி நாட்டார் எழுதிய "கபிலர்' என்கிற புத்தகத்தை, நிகழ்ச்சிகளை இந்த ஆண்டு முதல் ஒருங்கிணைத்து நடத்தப்போகும் முனைவர் சொ.சேதுபதி, அன்பளிப்பாகத் தந்தார்.
 ஏறத்தாழ நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, 1921-ஆம் ஆண்டில், முதல் பதிப்பு கண்ட புத்தகம் இது.
 கபிலர் குறித்தும், அவருடைய பாடல்கள் குறித்தும் ஆராய முற்படும் எவரும் இந்தப் புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டுதான் தங்களது ஆய்வை மேற்கொள்ள முடியும் என்கிற அளவிலான மிக முக்கியமான படைப்பு இது.
 நக்கீரர், கபிலர் முதலிய சங்ககாலப் புலவர்கள் குறித்து வெளிவந்த ந.மு.வேங்கடசாமி நாட்டாரின் ஆய்வுப்பூர்வமான உரை நூல்கள் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் பாடத்திட்டத்தில் அப்போது முக்கியப் பங்கு வகித்தன.
 சங்கப் புலவர்களில் கபிலருக்கு சிறப்பும், தனித்துவமுமான ஓர் இடமும் உண்டு. ஏனைய சங்கப் புலவர்களிலிருந்து கபிலரைத் தனித்து அடையாளம் காட்டுவது அவரது கவிதை காட்சிப்படுத்தல்தான்.
 தேர்ந்த திரைப்பட ஒளிப்பதிவாளரைப் போல இயற்கைக் காட்சிகளின் பின்னணியில் அவருடைய ஒவ்வொரு பாடலும் அமைந்திருப்பதை நாம் காண முடியும்.
 கபிலரைப் போல இயற்கை வர்ணனைகளையும், சூழலியல் சிந்தனைகளையும் கையாண்டவர்கள் வேறு யாரும் இருக்க முடியாது.
 சங்க இலக்கியத்தில் நமக்குக் கிடைத்திருக்கும் கபிலர் பாடிய பாடல்களின் எண்ணிக்கை 278. அதில் அதிகமான பாடல்கள் ஐங்குறுநூறில் உள்ள நூறு பாடல்கள். புறநானூறில் 30, குறுந்தொகையில் 29, கலித்தொகையில் 29, நற்றிணையில் 20, அகநானூறில் 16, பதிற்றுப்பத்தில் 10, பத்துப்பாட்டு நூல்களில் ஒன்றான குறிஞ்சிப்பாட்டு என்ற கபிலருடைய பங்களிப்பு அளப்பரியது. 261 அடிகளைக் கொண்ட குறிஞ்சிப் பாட்டுதான் அவரது படைப்புகளிலேயே பெரியது.
 கபிலரையும், அவருடைய படைப்புகளையும் நமக்குத் தேடித்தந்ததற்கு "தமிழ்த் தாத்தா' உ.வே.சாமிநாதையருக்குத் தமிழுலகம் என்றென்றும் கடமைப்பட்டிருக்கிறது. நாவலர் ந.மு.வேங்கடசாமி நாட்டாரின் "கபிலர்'
 புத்தகத்தைப் படித்தபோது, கபிலர் குறித்த பிம்பம் பல மடங்கு என்னுள் உயர்ந்து நிற்கிறது.
 
 கவிஞர் வணவை தூரிகாவின் "கறிக் கடைக்காரனின் சைவ மெனு கார்டு' என்கிற வித்தியாசமான தலைப்புடன்கூடிய கவிதைத் தொகுப்பு விமர்சனத்திற்கு வந்திருந்தது.
 கறிக்கடைகாரனுக்குள் கவிஞன் இருக்கக்கூடாது என்று யார் சொன்னது? இதற்கு முன்னால் ராஜபாளையத்தில் கசாப்புக்கடை வைத்திருக்கும் ஒருவருடைய கவிதையை நான் பகிர்ந்துகொண்டபோது, அதற்குக் கிடைத்த வரவேற்பு மலைப்பை ஏற்படுத்தியது என்பது மட்டுமல்ல, அந்தக் கவிஞருக்கு உள்ளூரில் மரியாதையையும் ஏற்படுத்தித் தந்தது. அதனால், பெருமாள் என்கிற இயற்பெயர் கொண்ட கவிஞர் வணவை தூரிகா மாலை நேர அசைவ உணவகம் நடத்துகிறார் என்பதில் வியப்படைய எதுவுமில்லை.
 "தமிழ் போதையைக் கவிதைக்கு ஊட்டி ஊட்டி குடித்து மயங்குபவன்'' என்று தன்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொள்ளும் கவிஞர் வணவை தூரிகாவின் தொகுப்புக்குக் கவிஞர் ஜெயபாஸ்கரனும், கவிஞர் யாழன் ஆதியும் அணிந்துரை வழங்கியிருக்கிறார்கள் என்பதிலிருந்தே அவருடைய கவிதையின் தரமும், வீரியமும் விளங்கும். அந்தத் தொகுப்பிலிருந்து ஒரு ஹைக்கூ.
 
 கோர்ட் வாசல்
 செருப்பு தைக்கும் கடை
 நல்ல வருமானம்...
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/4/w600X390/tm3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/04/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3206529.html
3206528 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தமிழகத்தின் நீர்நிலைகள்! DIN DIN Sunday, August 4, 2019 01:55 AM +0530 நீர்நிலைகள் என்பன, கடல்கள், ஆறுகள், சுனைகள், மடுக்கள் மற்றும் நீரோடைகள் ஆகியவற்றையும், ஏரிகள், குளங்கள், அணைகள் போன்றவற்றையும் குறிக்கும்.ஐம்பூதங்களும் (பஞ்சபூதங்கள்) அடங்கியதுதான் இவ்வுலகம் என்கிறது தொல்காப்பியம். இவ்வைந்தில் எந்த ஒன்று குறைந்தாலும், மிகுந்தாலும் உலக உயிரினங்களுக்கு ஆபத்து ஏற்படும்! அக்காலத்தில் தமிழகத்தில் 47 வகையான நீர்நிலைகள் இருந்திருக்கின்றன என்பதை அறிய முடிகிறது. அவை:
 1.அகழி: கோட்டையின் புறத்தே அகழ்ந்து அமைக்கப்பட்ட நீர் அரண்.
 2. அருவி: மலை முகட்டில் தேங்கியநீர் குத்திட்டு விழுதல்.
 3. ஆறு: பெருகி ஓடும் நதி.
 4. இலஞ்சி: பலவற்றுக்கும் பயன்படும் நீர்த்தேக்கம்.
 5.ஆழிக்கிணறு: கடலுக்கு அருகே தோண்டி கட்டிய கிணறு.
 6. உறைகிணறு: மணற்பாங்கான இடத்தில் தோண்டி சுடுமண் வலையமிட்ட கிணறு.
 7. ஊருணி: மக்கள் பருகும் நீர்நிலை.
 8.ஊற்று: பூமிக்கு அடியிலிருந்து நீர் ஊறுவது.
 9. ஏரி: பாச நீர்த்தேக்கம்.
 10.ஓடை: அடியிலிருந்த ஊற்று எடுக்கும் நீர்/ எப்பொழுதும் வாய்க்கால் வழி ஓடும் நீர்.
 11.கட்டுக் கிணறு: சரளை நிலத்தில் வெட்டி, கல் செங்கல் இவற்றால் சுவர் கட்டிய கிணறு.
 12. கடல்: சமுத்திரம்
 13.கண்மாய் (கம்வாய் - கம்மாய்): பாண்டிய மண்டலத்தில் ஏரிக்கு வழங்கும் பெயர்.
 14.கலிங்கு: ஏரி முதலிய பாசன நீர்த்தேக்கங்கள் உடைப்பெடுக்காமல் பலகைகளால் / கற்களால் அடைத்துத் திறக்கக்கூடிய அமைப்பு.
 15. கால்: நீரோடும் வழி
 16.கால்வாய்: ஏரி, குளம், ஊருணி இவற்றுக்கு நீரூட்டும் வழி.
 17. குட்டம்: பெருங்குட்டை
 18. குட்டை: சிறிய குட்டம்
 19.குண்டம்: சிறியதாய் அமைந்த குளிக்கும் நீர்நிலை.
 20.குண்டு: குளிப்பதற்கேற்ற ஒரு சிறு குளம்.
 21.குமிழி: நிலத்தில் பாறையைக் குடைந்து அடி ஊற்றை மேலெழுப்பி வரச்செய்த குடைகிணறு.
 22. குமிழி ஊற்று: அடி நிலத்து நீர் நிலமட்டத்திற்குக் கொப்பளித்து வரும் ஊற்று.
 23.குளம்: ஊர் அருகே உள்ள மக்கள் குளிக்கப் பயன்படும் நீர்நிலை.
 24.கூவம்: ஓர் ஒழுங்கில் அமையாத கிணறு.
 25.கூவல்: ஆழமற்ற கிணறு போன்ற பள்ளம்.
 26. வாளி: ஆற்றுநீர் தன் ஊற்று நீரால் நிரப்பி மறுகால் வழி அதிக நீர் வெளிச்செல்லுமாறு அமைந்த நீர்நிலை.
 27. கேணி: அகலமும் ஆழமும் உள்ள பெருங்கிணறு.
 28.சிறை: தேக்கப்பட்ட பெரிய நீர்நிலை.
 29.சுனை: மலையிடத்து இயல்பாய் அமைந்த நீர்நிலை.
 30.சேங்கை: பாசிக்கொடி மண்டிய குளம்.
 31. தடம்: அழகாக நாற்புறமும் கட்டப்பட்ட குளம்.
 32.தளிக்குளம்: கோயிலின் நாற்புறமும் சூழ்ந்தமைந்த அகழி போன்ற நீர்நிலை.
 33. தாங்கல்: தொண்டை மண்டலத்தை ஒட்டிய பகுதியில் உள்ள ஏரி.
 34. திருக்குளம்: கோயிலின் அணித்தே அமைந்த நீராடும் குளம். இதற்குப் புட்(ஷ்)கரணி எனப் பெயர்.
 35.தொடுகிணறு: ஆற்றில் அவ்வப்பொழுது மணலைத் தோண்டி நீர் எடுக்கும் இடம்.
 36.தெப்பக்குளம்: ஆளோடியுடன் கூடிய தெப்பம் சுற்றி வரும் குளம்.
 37. நடைகேணி: இறங்கிச் செல்லுமாறு படிக்கட்டு அமைந்த பெருங்கிணறு.
 38.நீராவி(ழி): மைய மண்டபத்துடன் கூடிய பெருங்குளம். ஆவி என்றும் சொல்வர்.
 39.பிள்ளைக் கிணறு: குளம் ஏரியின் நடுவில் அமைந்த கிணறு.
 40.பொங்கு கிணறு: ஊற்றுக்கால் கொப்பளித்துக் கொண்டே இருக்கும் கிணறு.
 41.பொய்கை: தாமரை முதலியன மண்டிக் கிடக்கும் இயற்கையாய் அமைந்த நீர்நிலை.
 42.மடு: ஆற்றிடையுடைய அபாயமான பள்ளம்.
 43.மடை: ஒரு கண்ணே உள்ள சிறு மதகு.
 44.மதகு: பல கண்ணுள்ள ஏரி நீர் வெளிப்படும் பெரிய மடை அடைப்பும் திறப்பும் உள்ளது.
 45. மறுகால்: அதிக நீர் கழிக்கப்படும் பெரிய வாய்க்கால்.
 46. வலயம்: வட்டக் குளம்.
 47.வாய்க்கால்: ஏரி முதலிய நீர் நிலைகள்.
 "நீரின்றி அமையாது உலகு', "தாயைப் பழித்தாலும் தண்ணீரைப் பழிக்காதே' என்றெல்லாம் முன்னோரால் போற்றப்பட்ட "தண்ணீர்' திரவத் தங்கமாய்த் திகழ்கிறது. நீர் நிலைகளைக் காப்பதன் மூலமே பார் மக்களைக் காக்க முடியும்!
 -இராம.வேதநாயகம்
 
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/4/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/04/தமிழகத்தின்-நீர்நிலைகள்-3206528.html
3206527 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஊழ்வினையும் உய்வினையும் DIN DIN Sunday, August 4, 2019 01:54 AM +0530 ஊழ்வினையும் உய்வினையும் பற்றிய வினைக் கொள்கை விளக்கத்தை நற்றமிழ் ஞானசம்பந்தர் ஒரு பதிகத்தில் பதிவு செய்கின்றார். அவர் விளக்கமும், அதை ஒட்டிய திருமூலர், திருவள்ளுவர் கருத்துகளையும் ஆராயலாம்.
 திருஞானசம்பந்தர் திருச்செங்கோடு திருத்தலத்துக்குத் தம் அடியார் கூட்டத்துடன் சென்றபோது மாரிக்காலம் போய் பனிக்காலம் வந்தது. அவ்வூர் மக்கள் கடுமையான குளிர் சுரத்தால் நடுநடுங்கி நோய்வாய்ப்பட்டு வெளியில் எங்கும் செல்லாமல் வீட்டிலேயே முடங்கிக் கிடந்தனர். உடன்வந்த அடியார்களும் சுர நோயால் அல்லல்பட்டனர். அதனைப் பார்த்த பாலராவாயர் நளிர் சுரம் நீங்க
 ""அவ்வினைக்கு இவ்வினையாம்'' என்ற வினைதீர்க்கும் திருநீலகண்ட திருப்பதிகத்தைப் பாடி அடியவர்கள், ஊரார் உற்ற நோய் தீர்த்ததுமட்டுமன்றி, அவ்வூரில் எக்காலத்தும் அவ்விடச் சுரம் வராமல் திருவருள் புரிந்தார்.
 "அவ்வினைக்கு இவ்வினையாம் என்று சொல்லும் அஃதறிவீர்
 உய்வினை நாடாது இருப்பதும் உம்தமக்கு ஊனம் அன்றே
 கைவினை செய்து எம்பிரான் கழல் போற்றுதும் நாம் அடியோம்
 செய்வினை வந்து எம்மைத் தீண்டப்பெறா திருநீலகண்டம்'
 முற்பிறப்பில் ஒருவன் செய்த தீவினையின் காரணமாக இப்பிறப்பில் தீராத நோயினாலும், தீராத ஏழ்மையினாலும் பலவாறாகத் துன்பப்படுகிறான். இதை திருவள்ளுவர் "பிறர்க்கு இன்னா' (379)என்று கூறியுள்ளார். இஃது இந்நிலத்தின் இயல்பு. வினையின் அடிப்படை நம் செயலின் விதை. முன்பு செய்த பாவத்தால், அதையே நினைத்து நினைத்துப் பரிதாபப்படுவதில் பயன் ஒன்றுமில்லை. ஒவ்வோர் உயிரும் தன் வினைக்கு ஈடாக மெய் (உடல்) கொண்டு உலகில் பிறக்கின்றது என்கிறது திருமந்திரம்.
 
 "விண்ணின்று இழிந்து வினைக்கு ஈடாய் மெய்கொண்டு
 தன்நின்ற தாளைத் தலைக் காவல் முன்வைத்து
 உண்ணின்று உருக்கி ஓர் ஒப்பிலா ஆனந்தக்
 கண் நின்று காட்டிக் களிம்பு அறுத்தானே'
 இவ்வினை மூன்று: (1) ஆகாமியம் - எதிர்வினை, மேல்வினை, வருவினை. இப்பிறப்பில் செய்வது; (2) சஞ்சிதம் (பழவினை), தொல்வினை, கிடைவினை - பல பிறப்புகளில் பற்றி வந்த திரள்; (3) பிரார்த்தம் (ஊழ்வினை, நுகர்வினை - ஒரு பிறப்பில் உடல் மூலம் அனுபவிப்பது). இவற்றிலிருந்து மீள முடியுமா? முடியும், ஊழ்வினை உறுத்துவந்து ஊட்டும் எனினும், அதிலிருந்து உய்யும் வழி - உய்யும் வினை கைத்தொண்டு செய்வதும், எம்பிரான் திருவடிகளைப் போற்றலும் ஆகும்.
 "நஞ்சுண்டு உலகைக் காத்த திருநீலகண்டம் வல்வினையை எளிதில் தீர்ப்பார்' என்று வழியைக் காட்டுகிறார். ஈண்டு "கைவினை' என்பது "ஒழுக்கம்' என்ற பொருளையும் குறிக்கும். கையிலுள்ள ஐந்து விரல்கள்
 "நமசிவாய' என்ற ஐந்தெழுத்து மந்திரம், ஒழுக்கத் தொண்டே உய்வினை. திருநாவுக்கரசர் கைத்தொண்டு.
 அடுத்தப் பாட்டில்
 ""காவினை இட்டும் குளம் பல தொட்டும்.... இரு பொழுதும் பூவினைக் கொய்து மலரடி போற்ற'' வேண்டுகின்றார். திருநாவுக்கரசர் ஆற்றிய கைத்தொண்டாகிய உழவாரப் பணியையும், தன்னால் முடிந்த தொண்டும், எம்பெருமான் திருவடித் தொழுதலும்தான் வினைதீர்க்கும் - உய்யும் வழியாகும். திருவள்ளுவர் காட்டும் திறம், எல்லாப் பொருளுக்கும் சார்பான செம்பொருளைப்பற்றி, பற்றைக் கெடுமாறு ஒழுகினான் துன்பங்கள்... திரும்ப வந்தடையா என்பதைக் கீழ்வரும் குறள் விளக்குகிறது.
 சார்புணர்ந்து சார்புகெட ஒழுகின் மற்றழித்துச்
 சார்தரா சார்தரு நோய் (359)
 மற்றும் இம்மை, மறுமையால் விளையும் நல்வினை, தீவினைகளும் சேரா.
 இருள்சேர் இருவினையும் சேரா இறைவன்
 பொருள்சேர் புகழ்புரிந்தார் மாட்டு (5)
 ஊழ்வினை என்று உடைந்து போய்விடாதே! விடாமுயற்சி
 வெற்றி தரும் என்கிறார் திருவள்ளுவர்.
 ஊழையும் உப்பக்கங் காண்பர் உலைவின்றித்
 தாழாது உஞற்று பவர் (620)
 ஊழ்வினையை வெல்ல உய்வினையைச் செய்வோம்!
 
 -புலவர் இராமமூர்த்தி

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/8/4/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/04/ஊழ்வினையும்-உய்வினையும்-3206527.html
3206526 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  உறவினரைச் சேர்ந்தொழுகுக!   முன்றுறையரையனார் Sunday, August 4, 2019 01:52 AM +0530 பழமொழி நானூறு
 
 மெய்யா உணரிற் பிறர்பிறர்க்குச் செய்வதென்?
 மையார் இருங்கூந்தல் பைந்தொடி! எக்காலும்
 செய்யா ரெனினும் தமர்செய்வர் பெய்யுமாம்
 பெய்யா தெனினும் மழை. (பாடல்-109)
 கருமை நிறைந்த நீண்ட கூந்தலையும் பசிய தொடியினையும் உடையாய்! உண்மையாக ஆராயின், உறவினரல்லாதோர் பிறருக்குச் செய்யப் போவது என்ன இருக்கின்றது? ஒரு காலத்தும் செய்யமாட்டார் என்று கருதும்படி இருந்தாரேயாயினும், உறவினரே ஒரு நன்மையைச் செய்வார்கள், குறித்த ஒரு பருவ காலத்தில் பெய்யாதொழியினும் பின்னையும் பெய்வது மழையேயாதலான். "பெய்யுமாம் பெய்யா தெனினும் மழை' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/LOTUS.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/aug/04/உறவினரைச்-சேர்ந்தொழுகுக-3206526.html
3201672 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, July 28, 2019 01:43 AM +0530
எட்டயபுரத்தில், சென்ற ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் கோலாகலமாக மகாகவி பாரதியாரின் பிறந்தநாளைக் கொண்டாடியபோது, கேள்வி கேட்பாரற்று கழிப்பறை அருகே கிடந்தது, அந்த மணிமண்டபத்துக்கான அடிக்கல் நாட்டுவிழா கல்வெட்டு. இளசை மணியன், "தினமணி' நாளிதழின் விளாத்திகுளம் நிருபர் சங்கரேஸ் வர மூர்த்தி ஆகியோர்தான் அதை எனது கவனத்துக்குக் கொண்டு வந்தார்கள்.

உலகிலேயே  மக்களின் நன்கொடையில்  மணிமண்டபம் எழுப்பப்பட்ட ஒரே ஒரு கவிஞன் நமது மகாகவி பாரதியார் மட்டுமே. எட்டயபுரம் சமஸ்தான மகாராஜா நன்கொடையாக அளித்த நிலத்தில், பொதுமக்களிடம் நன்கொடையாக வசூலித்த பணத்தில் கட்டப்பட்டது அந்த மணிமண்டபம். இதுகுறித்து ஏற்கெனவே நான் பதிவு செய்திருக்கிறேன்.

1945-ஆம் ஆண்டு ஜூன் 3-ஆம் தேதி மூதறிஞர் ராஜாஜியால் மணிமண்டபத்துக்கான கட்டுமானப்பணி தொடங்கி வைக்கப்பட்டது. அதைப் பதிவு செய்யும் அந்தக் கல்வெட்டுதான் ஒரு மூலையில் கழிப்பறை அருகில் போடப்பட்டிருந்தது.

தூத்துக்குடி மாவட்ட ஆட்சியர் சந்தீப் நந்தூரியிடம் இதைத் தெரிவித்தவுடன், அவரே நேரில் சென்று அந்தக் கல்வெட்டைப் பார்வையிட்டு, மீண்டும் நிர்மாணம் செய்ய உத்தரவிட்டார். இப்போது, அந்த உத்தரவு நிறைவேற்றப்பட்டு, அந்தக் கல்வெட்டு மணிமண்டபத்தின் முகப்பில் மறுபடியும் நிறுவப்பட்டுவிட்டது. மாவட்ட ஆட்சியர் சந்தீப் நந்தூரிக்கு பாரதி அன்பர்கள் அனைவரின் சார்பிலும் நன்றி.

இத்துடன் பணி முடிந்துவிடவில்லை.  மனோன்மணியம் சுந்தரனார் பல்கலைக்கழகத்தின் பராமரிப்பில் மணிமண்டபத்தை ஒட்டி  ஒரு நூலகக் கட்டடம் இருக்கிறது. அதில் பாரதியார் குறித்த நூல்கள் அனைத்தையுமே இடம்பெறச் செய்ய வேண்டும். பாரதி குறித்த அனைத்து நூல்கள், ஆய்வுகள், ஆவணங்கள் உள்ளிட்டவை அந்த நூலகத்தில் இடம்பெறுவதையும், அவை முறையாகப் பாதுகாக்கப்படுவதையும் உறுதி செய்ய வேண்டும்.

மணிமண்டப வளாகத்தில் புகைப்பட அருங்காட்சியகம் ஒன்று இருக்கிறது. அதற்கும் பல புகைப்படங்கள் தேவைப்படுகின்றன. மணிமண்டப அடிக்கல் நாட்டு விழா, திறப்பு விழா, பாரதியார் நூற்றாண்டு விழா தொடர்பான புகைப்படங்களைத் தேடிப் பிடித்து அந்த அருங்காட்சியகத்தை முழுமைப்படுத்தும் பொறுப்பு தமிழக அரசின் செய்தித்துறைக்கு உண்டு. அதற்கு உதவ "தினமணி' மட்டுமல்ல, தமிழகத்திலுள்ள எல்லா ஊடகங்களுமே தயாராக இருக்கும்.

இது அண்ணல் காந்தியடிகளின் 150-ஆவது பிறந்த ஆண்டு. இந்தியா முழுவதும் ஒவ்வொருவரும், ஒவ்வோர் அமைப்பும் அவரவர் பாணியில் மகாத்மா காந்தியின் 150-ஆவது  பிறந்த ஆண்டைக் கொண்டாட முற்பட்டிருக்கிறார்கள். அவர்களில் புதுக்கோட்டையைச் சேர்ந்த முனைவர் வைர.ந. தினகரனும் ஒருவர். அவரால் நிறுவப்பட்டிருக்கும் "அகில இந்திய மகாத்மா காந்தி சமூகநலப் பேரவை' தனது பங்குக்குப் பள்ளி, கல்லூரி மாணவர்களுக்கான கட்டுரைப் போட்டியை நடத்துகிறது. 

கடந்த வாரம் ஸ்ரீபாரதி கலை இலக்கியக் கல்லூரியில் பாரதி இலக்கிய மன்றத் தொடக்க விழாவிலும், கம்பன் விழாவிலும் கலந்துகொள்ள புதுக்கோட்டை சென்றிருந்தபோது, முனைவர் தினகரனை சந்தித்ததில் எனக்குப் பெருமகிழ்ச்சி. அவர் இந்தத் தகவலைத் தெரிவித்ததில் அதைவிட மகிழ்ச்சி.
கல்லூரி மாணவர்களுக்கு "ஊழலற்ற, மதுவற்ற, உண்மையான ஜனநாயக இந்தியா உருவாக' என்றும்; பள்ளி மாணவர்களுக்கு "ஊழல், லஞ்சம், மதுவற்ற தமிழகம் உருவாக' என்றும்; "காலத்தின் தேவை காந்தியமே!' என்கிற தலைப்பிலும் கட்டுரைகள் கோருகிறார்கள். gandhiperavai@gmail.com என்கிற மின்னஞ்சல் முகவரிக்கு ஆகஸ்ட் 25-ஆம் தேதிக்குள் கட்டுரைகள் அனுப்பப்பட வேண்டும்.

எல்லா பள்ளிகளும், கல்லூரிகளும் தங்கள் மாணவ-மாணவியருக்கு இந்தக் கட்டுரைப் போட்டி குறித்துத் தெரிவித்து, பங்குபெற வைப்பதன் மூலம் அவர்கள் காந்தியடிகளின் 150-ஆவது பிறந்தநாள் விழாவில் பங்களிக்க முடியும். 

புதுக்கோட்டைக்கு ரயிலில் பயணிக்கும்போது, படிப்பதற்காக நான் எடுத்துச் சென்ற புத்தகங்கள் இரண்டு. ஒன்று, ஏவி.மெய்யப்பன் எழுதிய "எனது வாழ்க்கை அனுபவங்கள்', மற்றொன்று  டாக்டர் கு.கணேசன் எழுதிய "ஒல்லி பெல்லி'.

ஏவி.எம்.மின் "எனது வாழ்க்கை அனுபவங்கள்' 45-ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் "குமுதம்' வார இதழில் தொடராக வந்தபோதே நான் படித்ததுதான் என்றாலும், இப்போது மீண்டும் படிக்கும்போதும் அதே சுவாரஸ்யம், அதே விறுவிறுப்பு. தனது கடின உழைப்பாலும், திறமையாலும், துணிவாலும் மிகப்பெரிய சாதனைகளைச் செய்து காட்டிய மெய்யப்பனாரின் அனுபவங்கள், அவருடைய திரைப்படங்களைப் போலவே தெவிட்டாத தேன்!

"நூலின் தலைப்பு ஆங்கிலத்தில் தரப்பட்டுள்ளதால் கோபித்துக் கொள்ளாதீர்கள். அதற்காக நூலைப் படிக்காமலும் இருந்து விடாதீர்கள்' என்கிற வேண்டுகோளுடன் ஓராண்டுக்கு முன்னர் ராஜபாளையம் "கணேஷ் மருத்துவமனை' அதிபர் டாக்டர் கு.கணேசன் அனுப்பித் தந்திருந்த புத்தகம் "ஒல்லி பெல்லி'. தொப்பையைக் குறைக்க என்னதான் வழி என்று படாதபாடு பட்டுக் கொண்டிருக்கும் என்னைப் போன்றவர்களுக்காகவே எழுதப்பட்ட புத்தகம் இது.

"கல்கி' வார இதழில் வெளிவந்தபோது, நான் படிக்கவில்லை. இப்போதுதான் படிக்கிறேன். படித்ததுடன் நின்றுவிடவில்லை. அவர் கூறியிருக்கும் ஆலோசனைகளைக் கடைப்பிடிக்க முயற்சித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். தொப்பை இருக்கிறதா? "ஒல்லி பெல்லி' கையடக்க வழிகாட்டி!

நாங்குநேரியிலிருந்து வாசகர் ஒருவர் தபால் அட்டையில் அனுப்பித் தந்திருக்கும் கவிதை இது. "கூடல் தாரிக்'  என்பவரின் "மூங்கில் வனம்' கவிதைத் தொகுப்பில் இடம்பெற்றிருப்பதாகத் தெரிவித்திருக்கிறார். வேறு விவரம் எதுவும் தரப்படவில்லை. 

வனத்தையும் வாழ்க்கையையும்
இழந்து நிற்கும்
சபிக்கப்பட்ட யானையை
ஆசீர்வதிக்க நிர்பந்திக்கிறான்
பாகன்!

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/28/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3201672.html
3201671 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி உறுதிமொழிப் பத்திரம் -முனைவர் கி. இராம்கணேஷ் DIN Sunday, July 28, 2019 01:41 AM +0530
சங்க காலத்தில் தலைவனும் தலைவியும் களவு வாழ்க்கையில் ஈடுபட்டுப் பின்னர் மணம் செய்துகொண்டு கற்பு வாழ்க்கையில் ஒருங்கிணைந்து வாழ்ந்து வந்தனர். இத்தகைய ஒருங்கிணைந்த வாழ்க்கையில் மணம் என்பது இன்றைய காலத்தைப் போல் தாலி கட்டும் சடங்குடன் நிகழவில்லை என்பதை அக்கால இலக்கியங்கள் பதிவு செய்துள்ளன. 

சங்கம் மருவிய காலத்தில் ஒழுக்கநெறி மருவியது. "பொய்யும் புரட்டும் பெருகியது' இல்லற வாழ்க்கையின் மாண்பு சீர்குலையும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டது. தலைவன் தலைவி மணவாழ்க்கைக்கு அடையாளமாக தாலி கட்டி மணமுடிக்கும் வழக்கம் ஏற்பட்டது. 

களவு வாழ்க்கையில், "இவளை அறியேன்' எனப் பொய் கூறலும், வேறு பெண்ணை மணமுடித்தலும்,  இடையில் கைவிடல் போன்ற குற்றங்களும் அதிகரித்தன. இதன் விளைவாக ஊரார் முன்னிலையில் பெண்ணுக்கு  தாலி கட்டி மணமுடித்து வைக்கும் வழக்கம் தோன்றியதைத் தொல்காப்பியம் பதிவு செய்துள்ளது.

பெற்றோர் இசைவுடன் நடக்கும் திருமணத்துக்கு முன்பாக மகனைப் பெற்றோரும், மகளைப் பெற்றோரும் இந்தப் பெண்ணுக்கு, இந்த நாளில் இன்னாரின் மகனோடு மணம் நடக்கவிருக்கிறது என்பதை எழுதி, இருவீட்டுப் பெரியோர்களும் கையெழுத்திட்டு நிச்சயம் செய்யும் வழக்கம் பின்னாளில் தோன்றியதுதான். இதற்கு "ஓலை எடுத்தல்' என்று பெயர்.

பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களில் ஒன்றான "ஐந்திணை எழுபது' என்னும் நூலில், மணமகன் கூறும் உறுதிமொழிகளை மணப்பெண் எழுதிப் பெறும் வழக்கம் அன்று இருந்ததை அறியமுடிகிறது. தலைவன் ஒருவன் தலைவியை நீங்கிப் பரத்தையை நாடிச் சென்றான். அப்போது தோழியிடம் தன் துயரத்தைத் தலைவி தெரிவிக்கிறாள்.

ஒள்ளிதழ்த் தாமரைப் போதுறழும் ஊரனை
உள்ளம்கொண்டு உள்ளானென்று யார்க்குரைக்கோ - ஒள்ளிழாய்
அச்சுப் பணிமொழி உண்டேனோ மேனாளோர்
பொய்ச்சூள் எனவறியா தேன்                                                                  (பா.44)  

"தலைவன் பரத்தைபால் சென்றுவிட்டான். ஆனால், அவன் காதலிக்கும் காலத்து பல உறுதிமொழிகளைத் தந்தான். அவை பிற்காலத்தில் பொய்யாகும் என்று அறியாதவளான நான், அவற்றை எழுதித்தரும்படிக் கேட்டு வைத்துக் கொள்ளாமல் விட்டுவிட்டேனே' என்று தலைவி தோழியிடம் புலம்புகிறாள். இதன் வழி ஒரு செய்தியை உறுதிப்படுத்துவதற்கு எழுதி வாங்கிக் கொள்ளும் வழக்கம் இருந்ததை அறிய முடிகிறது.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/28/w600X390/tm3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/28/உறுதிமொழிப்-பத்திரம்-3201671.html
3201670 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பாலைநிலக் கொள்ளையர்கள் -உ. இராசமாணிக்கம் DIN Sunday, July 28, 2019 01:40 AM +0530  

வருவாய் ஈட்டுவதற்காகக் கணவன் வெளியூர் செல்லும்பொழுது அவ்வழியில் வேலும் கையுமாகத் திரியும் கொள்ளையர்களிடமிருந்து எவ்விதத் தீங்கும் அவர்களுக்கு நேராது இருக்க மனைவிமார்கள் இறைவனை வேண்டுவர்.

இந்நாளைப் போல் அந்நாளிலும் வழிபறிக் கொள்ளையர்கள் இருந்தாலும், அவர்கள் குழுமியுள்ள வழியே செல்லும் செல்வந்தர்கள், வணிகர்களை வழிமறித்து வழிப்பறி செய்தனர். அந்நிலப் பகுதிக்குப் "பாலை' என்று பெயர் சூட்டினர்.

தலைவன் பொருள் ஈட்டச் சென்ற காலத்தில் ஆற்றான் எனக் கவன்ற தோழியை நோக்கி, "அவர் பிரிவு கருதி வருந்தேன்; அவர் சென்ற பாலை நிலத்தில் உள்ளார் செய்யும் தொழில் கொடுமை எண்ணியே அஞ்சினேன்' என்று, தன் கணவனுக்கு வழிப்பறி கொள்ளையர்கள் என்ன தீங்கு செய்வார்களோ? என்ற அச்சத்தைத் தலைவி வெளிப்படுத்துகிறாள். தலைவர் சென்ற வழியின் கொடுமையை நினைப்பதால்  தலைவிக்கு  இத்தகைய ஆற்றாமை உண்டாகின்றது. "பாலை' பாடிய புலவர் பெருங்கடுங்கோவின் பாடல் இது.   

"உள்ளது சிதைப்போர்  உளரெனப் படாஅர்
இல்லோர் வாழ்க்கை இரவினும் இளிவெனச்
சொல்லிய வன்மை தெளியக் காட்டிச்
சென்றனர் வாழி தோழி - யென்றும்
கூற்றத்தன்ன கொலை வேல் மறவர்    
ஆற்றிருந் தல்கி வழங்குநர்ச் செகுத்த
படுமுடைப்  பருந்துபார்த் திருக்கும்
நெடுமூ திடைய நீரில் ஆறே!'                       (283)

"தோழி! தம்முடைய முன்னோரால் தேடி வைக்கப் பெற்று, தம்பால் உளதாகிய செல்வத்தைச் செலவழிப்பவர்களை செல்வந்தர் என்று உலகத்தார் கூறமாட்டார். அவ்வாறு தாமாக ஈட்டிய பொருள் இல்லாதார் முந்தையோர் பொருளின் பயனைத் துய்த்து வாழ்தல் இரத்தலைக் காட்டினும் இழிவு உடையது என்று சொன்ன ஆண்மைத் தன்மையை யாம் தெளியும்படி எடுத்துக்கூறி,  எப்பொழுதும் கூற்றுவனைப் போன்ற கொலைத் தொழிலைச் செய்யும் வேலை உடைய மறச் சாதியார் வழியின் இடத்தே தங்கி, வழிப்போவாரைக் கொன்றதனால் உண்டான புலாலை பருந்துகள் எதிர்நோக்கித் தங்கியிருக்கின்ற நெடிய பழைய இடத்தை உடையனவாகிய நீர் இல்லாத பாலை நிலத்து வழிகளிலே தலைவர் சென்றார்; அவர் வாழ்வாராக!' என்கிறாள் தலைவி! 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/28/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/28/பாலைநிலக்-கொள்ளையர்கள்-3201670.html
3201669 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி காணப்படாது காண்டல்! -மா. உலகநாதன் DIN Sunday, July 28, 2019 01:39 AM +0530  

ஆங்கிலப் புலவர்களுள் ஒருவரான ஸ்டீவென்சன் எழுதிய கட்டுரை ஒன்றில், பிறர் காணாமல் தான் கண்ட  காட்சியொன்றை கீழ்க்கண்டவாறு வருணிக்கிறார். மிஸ்சென்டன் என்ற நகரத்தை இரவு நேரத்தில் அவர் சுற்றிவரும்போது, இருள் சூழ்ந்த ஓர் இரவின் கண் அவர் ஓர் இல்லத்தில் சாளரத்தின் வழியே உள் நோக்கியதாகவும், அங்கு தன் மடிமீதிருந்த ஒரு குழந்தைக்கு அழகுடைச் சிறுமி ஒருத்தி கதை சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள். அவளருகே கிழவியொருத்தி கணப்பின் முன் உட்கார்ந்தவண்ணம் தூங்கி விழுந்து கொண்டிருந்ததாகவும், அதனைத் தாம்  உள்ளிருப்பவர்  காணாது கண்டதாகவும், கண்டு பெருமகிழ்ச்சி எய்தியதாகவும் வருணித்துள்ளார்.

யானோக்குங் காலை இவ்வாறு, பிறரால் காணப்படாமல் பிறரைக் காணும் வழக்கம் தமிழரிடத்து உண்டு என்பதைத் தமிழிலக்கியங்களால் அறிய முடிகிறது. பெண்டிர் சிலர் பிறர் தம்மைக் காணுங்கால் காணாது, காணாக்கால் காண்பது என்பதை பண்டைத் தமிழர் கண்டறிந்திருந்தனர். இது பற்றியே, "யானோக்குங் காலை நிலனோக்கும் / நோக்காக்கால் தானோக்கி மெல்ல நகும்'  (1095) எனக் "குறிப்பறிதல்'  அதிகாரத்தில் திருவள்ளுவர் பதிவு செய்துள்ளார். 

தூணே துணை இவ்விதம் பிறர் தன்னைக் காணாது தான் அடுத்தவரைக் காண்பதற்கு உதவியாயிருப்பன தூண், கதவு முதலியன. இவற்றையே பெரும்பாலும் பெண்டிர் துணைக் கொள்வது கண்கூடு. குடுமி தேய கதவடைத்த தாயாருக்கும் மகளுக்கும் நடந்த கதைகளை முத்தொள்ளாயிரம் நமக்கு முந்தியுறுத்தியுள்ளது. புறநானூறு தரும் இலக்கியச் செய்தியில் (புறம்-86),  காதலனைத் தேடிச்சென்ற தலைவி, அவன் இல்லத்திலுள்ள காவற்பெண்டு என்ற செவிலித்தாய் ஒருத்தியை தனக்குரிய அவளுடைய மகன் எங்கு சென்றிருக்கிறான் என்று வினவுகிறாள். வினவும்போது அவள்  ஒரு தூணை, மறைவாக நின்று பற்றிக்கொண்டு நின்றாள். பிறர் தன்னைக் காணாது தன் துணையைத் தேடி தூண் மறைக்க நின்றாள் என்று அறிகின்றோம்.

பெரும்புறத்து ஒடுங்கி...

சிலப்பதிகாரத்திலும் இத்தகைய காட்சியொன்று காணக் கிடைக்கிறது. மதுரையை நோக்கிப் புறப்பட்ட கோவலனும் கண்ணகியும், காட்டு வழியே சென்று "ஐயை' என்பவளது  கோட்டத்தை அடைகிறார்கள். அங்கு வேட்டுவ மகளாகிய "சாலினி'  என்னும் தேவராட்டி , நடந்து தேய்ந்த கால்கள் நொந்து வருந்தியிருந்த கண்ணகியை நோக்கி,  "ஒரு மாமணியாய் உலகினுக்கு ஓங்கிய திருமாமணி' (வேட்டுவ வரி.4. 47-49)  என்று தன்மேல் வந்துற்ற தெய்வத் தன்மையினால் புகழ் மொழிகிறாள். இதனைக் கேட்ட  கண்ணகி, கணவன் எதிரே தன்னைப் புகழ்ந்த மூதறிவாட்டியின் மயக்கத்தை நினைத்து "இம்மூதறிவாட்டி தெய்வ வெறி கொண்டு ஏதோ மயங்கிக் கூறினாள்'  (சிலப். வேட்டுவ வரி.5.51-53.) என்னும் கருத்தில் வெட்கி நகைக்கிறாள்.

ஆனால், அப்புன்னகை அத்தேவராட்டிக்குப் புலப்பட்டதோ எனின், இல்லை. ஏன்? கண்ணகி புகழ் நாணிப் புரிந்த புன்னகையை தேவராட்டி கண்டாளல்லள். காரணம், கண்ணகி தன் அரும்பெறற் கணவனது  முதுகில் ஒடுங்கிய பின்னரே புன்முறுவல் பூத்ததுதான்.  மூதாட்டியின் புகழ்ச் சொல்லைக் கேட்டவுடன் ஏற்பட்ட உணர்ச்சியினால் தோன்றிய அப்புன்னகையை தேவராட்டியும் தன் கணவனும்  கண்டுவிடக்கூடாதே என்பது கண்ணகியின் கருத்து. இங்கு அவள் மறைய நின்று காண,  தூண் போன்று உதவியன கணவன் தோள்களே!

"எல்லிழாய்! சேய் நின்று நாம் கொணர்ந்த 
பாணன் சிதைந்து, ஆங்கே
வாய் ஓடி ஏனாதிப் பாடியம் என்றற்றா,
நோய்நாம் தணிக்கும் மருந்து, எனப் பாராட்ட 
ஓவாது  அடுத்து, அத்தா அத்தா என்பான்'
(கலித்.மருத.81.16-19)

பரத்தை ஒழுக்கம் காரணமாகப் பிரிந்து சென்ற தலைவனால் நிகழ்ந்த நோயைத் தன் மகன் முகம் நோக்கித் தணித்துக்கொண்டு வந்தாள் ஒரு பெண். அவன் நடைவண்டி கொண்டு நடை பயின்று வந்தான். ஒருநாள், தலைவி தன் மகனைப் பார்த்து, "நீ  கற்றவற்றுள் ஒன்றைக் கூறு? என்று வினவினாள். அவள் கேட்ட அப்போது தலைவன் தலைவிக்குப் பின்னால் வந்தான். தன் வருகையைத் தலைவிக்குத் தெரிவிக்க வேண்டா எனத் தோழியர்க்கு சைகை செய்தான். அதனால், அவன் வருகையை அறியாத தலைவி, தோழியை நோக்கி, "நாம் இவன் கற்றதைச் சொல் என்றால், அத்தா அத்தா என்று இவன் தந்தையையே சொல்லி வருத்துகிறான்' என்றாள். தந்தையைப் பார்த்துவிட்டதால் மகன் "அத்தா அத்தா' என்று அழைத்தபடியே இருந்தான்.

திரும்பிப் பார்த்தாள் தாய். அங்கு தன் கணவர் நின்றிருந்தார். அவர் வந்து முன்னரே அங்கு நின்று, தன் செய்கையைக் கண்ணுற்று வந்தார் என்பதை அறிந்து திகைத்தாள்; நாணினாள்; பேச்சை மாற்றினாள்.  

பிறர் காணாமல்  மறைந்திருந்து பார்த்து மகிழும் இயல்பையே "காணப்படாது காண்டல்' என்று இலக்கியங்கள் பேசுகின்றன. 

ஆயினும், நமக்கும் மேலே ஒருவன் காணப்படாமலே கண்டுகொண்டிருக்கிறான் என்ற நினைப்போடு கண்டால், அக்காட்சியால் கிடைக்கும் இன்பம் மாட்சிமிக்கதாகும்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/28/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/28/காணப்படாது-காண்டல்-3201669.html
3201668 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, July 28, 2019 01:38 AM +0530  

உள்ளூ ரவரால் உணர்ந்தாம் முதலெனினும்
எள்ளாமை வேண்டும் இலங்கிழாய் - தள்ளா
தழுங்கல் முதுபதி அங்காடி மேயும்
பழங்கன்றே றாதலும் உண்டு.   (பாடல்-108)

விளங்குகின்ற இழையினை உடையாய்!  ஒலியினையுடைய பழைய நகரில், கடைத்தெருவின்கண் நடக்க முடியாது நடந்து மேய்கின்ற பழைய கன்று  வலிய எருதாதலும் உண்டு. (ஆதலால்), ஒருவனுக்கு முதலாக இருக்கின்ற பொருளது சிறுமையை,  அவனது ஊரின்கண் வாழ்பவரால் ஐயமின்றி அறிந்தோமாயினும் அவனைப் பொருளிலான் என்று இகழா தொழிதல் வேண்டும். (க-து.) பொருள் சிறிதுடையார் என்று யாரையும் இகழற்க. "பழங்கன்றே றாதலும் உண்டு' என்பது பழமொழி.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/21/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/28/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3201668.html
3196669 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, July 21, 2019 12:56 AM +0530
சுவிட்சர்லாந்திலிருந்து குடும்பத்துடன் தமிழகம் வந்திருக்கிறார் கவிஞர் வாணமதி. சென்னை விமான நிலையத்தில் இறங்கி, அடுத்த விமானத்தில் திருச்சிக்குச் செல்ல வேண்டும். இடைப்பட்ட நேரத்தில் கவிஞர் வாணமதி குடும்பத்தினருடன் விமான நிலையத்திலிருந்து வெளியே வந்து ஓர் உணவு விடுதிக்குச் சென்றிருக்கிறார்.

இவர்கள் பேசிக் கொண்டிருப்பதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த பக்கத்து மேஜையில் உணவருந்திக் கொண்டிருந்தவர்களில் ஒருவர், ""நீங்கள் ஈழத் தமிழர்களா? இலங்கையிலிருந்து வருகிறீர்களா?'' என்று கேட்டிருக்கிறார்.

""நாங்கள் சுவிட்சர்லாந்தில் இருந்து வருகிறோம். அங்கேதான் இருக்கிறோம்'' என்று கவிஞர் வாணமதியின் பெரிய பெண் கூறியதும், அவர்கள் அனைவருமே ஆச்சரியத்தில் உறைந்திருக்கிறார்கள். ""ஐரோப்பாவிலிருக்கும் நீங்கள் தமிழில் பேசுகிறீர்களே, ஆச்சரியமாக இருக்கிறதே...'' என்று அவர்கள் கேட்டதும், வாணமதியின் குழந்தைகள் இருவருக்குமே ஆத்திரம் பொத்துக்கொண்டு வந்திருக்கிறது.

""நாமெல்லாம் தமிழர்கள்தானே, தமிழில்  பேசுவதில் வியப்பென்ன இருக்கிறது? தாயகத்தில் வாழும் நீங்கள் ஆங்கிலத்தில் பேசுவதுதான் எங்களுக்கு வியப்பாக இருக்கிறது'' என்று அவருடைய மூத்த மகள் முகத்தில் அடித்தாற்போலக் கூறியிருக்கிறார்.

விமான நிலையத்தில் குடியேற்ற சோதனை (இமிகிரேஷன்) நடத்தும் விதம் குறித்தும் அவர்களுக்கு சொல்லொணா கோபம்.  "வெளிநாடுகளிலிருந்து மிகுந்த ஆர்வத்துடனும், கனவுகளுடனும் தாயகம் திரும்புவோரையும்,  இந்தியா குறித்த பிரமிப்புடன் சுற்றிப்பார்க்க வரும் சுற்றுலாப் பயணிகளையும் சிரித்த முகத்துடனும் அன்புடனும் வரவேற்க வேண்டும் என்பதுகூடவா நமது அதிகாரிகளுக்குத் தெரியாது' என்று குறைபட்டுக் கொண்டார் கவிஞர் வாணமதி.

""நாங்கள் கொச்சி, மும்பை, தில்லி விமான நிலையங்களில் எல்லாம் வந்திறங்கி இருக்கிறோம். அங்கே எல்லாம்கூட மிகுந்த நட்புறவுடனும் அன்புடனும் அதிகாரிகள் பயணிகளை நடத்துகிறார்கள். நமது தமிழகத்தில்தான் முகத்தைக் கடுகடுவென்று வைத்துக்கொண்டு, பயணிகளை விலங்குகளைப் போல அதிகாரிகள் நடத்துகிறார்கள்'' என்கிற அவரது கூற்றில் உண்மை இல்லாமல் இல்லை.  வெளிநாடுகளுக்குச் சென்று வந்தவர்களுக்குத்தான் தெரியும், அங்கெல்லாம் விமான நிலையங்களில் எந்த அளவுக்கு அன்புடன் வரவேற்பார்கள் என்று.

கவிஞர் வாணமதியின் ஆதங்கத்தை வார்த்தைக்கு வார்த்தை நான் வழிமொழிகிறேன். இந்தியா, குறிப்பாகத் தமிழகம் மாறப்போவது எப்போது?

தோழர் சிங்காரவேலர் பற்றி  பா.வீரமணி எழுதிய புத்தக வெளியீட்டு விழா கடந்த 13-ஆம் தேதி புதுவையில் நடந்தது. எனக்கு அழைப்பு அனுப்பப்பட்டிருந்தது. ஆனால், நான் வெளியூர் சுற்றுப்பயணத்தில் இருந்ததால், விழா முடிந்த பிறகுதான் அந்த அழைப்பிதழையே பார்த்தேன். பெறவேண்டிய அளவு புகழும் போதிய மரியாதையும், கிடைக்கப்பெறாத தமிழகத்தின் தலைசிறந்த ஆளுமைகளில் தோழர் சிங்காரவேலரும் ஒருவர். 

தென்னிந்தியாவிலேயே ஒரு தனி நபர் வீட்டில் பெரிய நூலகம் இருந்தது தோழர் சிங்காரவேலர் வீட்டில்தான் என்பார்கள்.  அவர் மறைந்தபோது, "யோக்கியர்களில் ஒருவர் மறைந்து விட்டார்' என்று மூதறிஞர் ராஜாஜி பதிவு செய்திருக்கிறார் என்றால், சிங்காரவேலரின் உயரம் எந்தளவு என்பதை உணரலாம்.

சிங்காரவேலர் பன்மொழி அறிஞர்; பல்துறை வித்தகர். கேட்போரின் ரத்தம் கொதிப்படையும் விதத்தில் உணர்ச்சி கொந்தளிக்க உரையாற்றும் பேச்சாளர். எளிய தமிழில் அனைவருக்கும் புரியும் விதத்தில் அறிவியல், சமூகவியல் தொடர்பான கட்டுரைகள் எழுதுவதில் தனித்துவம் படைத்தவர். இன்றைக்கு எண்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அறிவியல், உளவியல், சமூகவியல், வானியல், பொருளியல் உள்ளிட்ட துறைகளில் கட்டுரைகள் எழுதித் தமிழ்ச் சமுதாயத்தை மேம்படுத்தியவர்.

அவர் எழுதிய முதல் கட்டுரை, அயோத்திதாச பண்டிதர் வெளியிட்ட "தமிழன்' நாளிதழில் வெளிவந்துள்ளது. "தொழிலாளன்' என்கிற மாத இதழை 1923 முதல் வெளியிட்டு வரலானார் சிங்காரவேலர். இ.எல்.அய்யர் என்கிற தொழிற்சங்கத் தலைவர் நடத்திவந்த "சுதர்மா' என்கிற ஆங்கில  இதழில் தொழிலாளர் உரிமை, முன்னேற்றம், அவர்களது போராட்டம் ஆகியன குறித்தெல்லாம் தொடர்ந்து எழுதி வந்திருக்கிறார்.

ஈரோட்டிலிருந்து பெரியார் நடத்திய "குடியரசு' வார இதழிலும், சுதேசமித்திரன், சண்டமாருதம் இதழ்களிலும் அவருடைய கட்டுரைகள் தொடர்ந்து பிரசுரமாகி வந்தன. பன்மொழி வித்தகராக தோழர் சிங்காரவேலர் இருந்திருக்கிறார். தமிழ், ஆங்கிலம், பிரெஞ்சு, ரஷியன், ஜெர்மன், ஹிந்தி, உருது மட்டுமல்லாமல், பாலி மொழியையும் கற்று வைத்திருந்தார் எனத் தெரிகிறது.

சாகித்ய அகாதெமி வெளியிட்டிருக்கும் "இந்திய இலக்கியச் சிற்பிகள்' வரிசையில், சிங்காரவேலர் குறித்த வரலாற்றுப் பதிவை பா.வீரமணி வெளிக்கொணர்ந்திருக்கிறார். இந்தப் புத்தகம் வெளியிடப்பட்ட ஒரே மாதத்தில் அதன் முதல் பதிப்பு விற்பனையாகிவிட்டிருக்கிறது. இப்போது மூன்றாவது பதிப்புக்குக் காத்திருக்கிறது.  இதிலிருந்து சிங்காரவேலரின் மரியாதையும், நூலின் மதிப்பும், நூலாசிரியரின் படைப்புத் திறனும் வெளிப்படுகின்றன.

தொழிற்சங்கப்பணி பொலிவிழந்துவிட்டிருப்பது சமுதாய மாற்றம். ஆனால், தொழிற்சங்க  முன்னோடிகளின் தன்னலமற்ற தியாகமும், பங்களிப்பும் நினைவுகூரப்படாமல் இருந்தால், அது சமுதாயத்திற்கு ஏற்பட்டிருக்கும் இழுக்கு!

ஜூலை மாத "கணையாழி' இதழில் வெளிவந்திருக்கும் கவிஞர் மு.ச.சதீஷ்குமாரின் "காடுகளில் அலையும் வெயில்' சிந்திக்க வைக்கிறது. என்னை "சபாஷ்' போட வைக்கிறது. உங்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள வைக்கிறது.

அகழாய்வில் சிக்கிய
நதிக்கரை நாகரிகமாய்
நீரைத் தொலைத்த
வடுக்களோடு பாறைகள்...
வார்த்த வெம்மையில்
வாடி வதங்கி
தான் பாய்ச்சி வளர்த்த
மரங்களைத் தேடி காலணியின்றி
காடுகளில் அலையும் வெயில்...

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/21/w600X390/tm5.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/21/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3196669.html
3196664 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கபிலரின் காதலும் கடமையும் - ஜோதிலெட்சுமி DIN Sunday, July 21, 2019 12:55 AM +0530
சங்க இலக்கியப் படைப்புகளுள் மிக அழகான படைப்பு, கபிலர் இயற்றிய "குறிஞ்சிப் பாட்டு'. குறிஞ்சிப் பாட்டை ஓர் "உளவியல் சிறுகதை' என்றும் சொல்லலாம்.  தாயிடம் தலைவியின் காதலை தோழி எடுத்துக்கூறி, திருமணத்திற்கு தாய் சம்மதிக்கும்படி கூறுவதைப் போல இக்கதை அமைந்துள்ளது.

தலைவியும் தோழியும் தினைப்புனம் காக்கச் செல்லுமிடத்தில் பெருமழை பொழிகிறது. அப்போது அழகான அருவியில் விளையாடி அந்தப் பகுதியில் பூத்துக் குலுங்கும் பலவகை மலர்களைப் பறித்துத் தொடுத்து தம்மை அலங்கரித்து, மகிழ்ந்து விளையாடும், வேளையில், வேட்டைக்கு வந்த தலைவன் அவர்களைக் காண்கின்றான். 

பெண்களைக் கண்ட தலைவன் அவர்களிடம் மிகுந்த மரியாதையுடன் நடந்து கொள்கின்றான். புதிய மனிதனைக் கண்டு பெண்கள் அச்சம் கொண்டு ஒதுங்குகின்றனர்.

"மெல்லிய இனிய மேவரக் கிளந்து, எம் 
ஐம்பால் ஆய் கவின் ஏத்தி, "ஒண் தொடி, 
அசை மென் சாயல், அவ் வாங்கு உந்தி
மட மதர் மழைக் கண், இளையீர்! இறந்த 
கெடுதியும் உடையேன்'  என்றனன் அதனெதிர் 
சொல்லேம் ஆதலின், அல்லாந்து கலங்கிக் 
கெடுதியும் விடீஇர் ஆயின், எம்மொடு 
சொல்லலும் பழியோ, மெல் இயலீர்?'

என இப்படி, மென்மை இனிமை, விருப்பம் கலந்த மொழியில் பேசுகிறான் தலைவன். ""உங்களுக்குக் கெடுதி செய்துவிட்டேன் போலும். அழகான பெண்களே, இளமான்கள் போல கண்களையுடையோரே என அழைத்து, உங்களுக்கு நான் செய்த தீங்கு யாது? பேச மாட்டீர்களா? பேசினால் உங்களுக்குத் தீங்கு நேர்ந்துவிடுமா?'' என்று மனம் வருந்திக் கேட்கின்றான். அவர்களின் மறுமொழிக்காகக் காத்து நிற்கின்றான்.

அப்போது வெகுண்டு ஓடி வரும் யானையிடமிருந்து தலைவியைக் காப்பாற்றுகின்றான். பயத்தில் நடுங்கும்  தலைவியைக் காண்கின்றான்,  காதல் கொள்கின்றான். அவளைக் களவு மணம் எனும் காந்தருவ மணம் புரிகின்றான். காட்சிகள் நம் கண்முன் விரிகின்றன கபிலரின் சொற்களில். மலைப் பிரதேசத்தின் அழகும் குளுமையும் தேர்ந்த ஓவியனின் ஓவியம் போல நம் மனத்தில் வடிவங்களாய் விரிகின்றன வார்த்தைகளில். காதல் காட்சிகள் நம்மையும் கதைக்குள் இழுத்துச் செல்கின்றன. 

தலைவன், தலைவியை மணம் செய்யும் வேளையில் அவளுக்கு  இறைவன் மீது ஆணையிட்டு ஒரு வாக்களிப்பான். அவளோடே கூடி அவன் இல்லறம் ஏற்பதாகவும், அந்த இல்லறத்தின் நோக்கமும் காரணமும், எப்போதும் செல்வச் செழிப்போடும் பெரிதாய்த் திறந்த வாயிலோடும் கூடிய இல்லத்தில் வந்தவரை எல்லாம் வரவேற்று, நெய் வடியும் உணவை அவர்களுக்கு அளித்து, மீதமுள்ள உணவை நீ எனக்கு இட, நாம் இணைந்து உண்ணும் பெரு வாழ்வை விரும்பி ஏற்கின்றேன்'' என கடவுளை வணங்கி சத்தியம் செய்கின்றான். 

இங்கே கபிலர் காட்டும் தமிழர் வாழ்வியல் நெறி உலகிற்கே வழிகாட்டவல்லது. சொன்ன சொல் தவறாமை, களவு மணம் கற்பு மணத்தில் முடியும் தன்மை, பெண்களிடம் கண்ணியம் காக்கும் மனிதர்களாய் குறிஞ்சி மக்கள் வாழ்ந்தமை, எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக இல்லறத்தின் நோக்கம் விருந்தோம்புதல்.  இதுவே தமிழ்ப் பெருங்குடியின் பண்பு எனத் தமிழரின் பெருமையை உலகறிய விளம்புகிறது கபிலரின் குறிஞ்சிப்பாட்டு.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/21/w600X390/tm4.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/21/கபிலரின்-காதலும்-கடமையும்-3196664.html
3196658 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நீரினும் இனிய சாயலன்! -முனைவர் சொ.சேதுபதி DIN Sunday, July 21, 2019 12:54 AM +0530  

தனக்கு ஒப்பாய்த் தனியொருவன் இல்லாத வேள்பாரியை நினைக்கும் போதெல்லாம் கவிதைத் தேனூறி நிற்கும்போல, குறிஞ்சிக் கபிலருக்கு. 

அகத்திணை சார்ந்த நற்றிணை முதற் பாடலில், கபிலரே தலைவியாய்ப் புனைவுகொண்டு, வள்ளல்பாரியைத் தலைவனாய் மனக்கொண்டு "எழுதியது'தானோ என எண்ணும்படியாய் இனிக்கும் பாடல்தான் "நின்ற சொல்லர்; நீடுதோறு இனியர்!' இவ்வாறு தொடங்கும் அப்பாடலில், ஒரு காட்சி உவமையாக மலர்கிறது; அது தாமரையாகிறது. தாழ்ந்த நிலத்துக் கயத்தில் பூத்த தாமரையை வண்டு கண்டு, அதன் தண்தாது ஊதிச் சேகரித்த தேனை வாய்தனில் நிரப்பி, மேலே பறக்கிறது. மணம் பரப்பி இழுக்கும் மலைச்சிகரத்துச் சந்தனமரத்தின் கிளையில் தேனடை அமைத்து, அதனில் சேர்க்கிறது. பறம்புமலையில் கபிலர் கண்ட காட்சி,  "தாமரைத் தண்தாதுஊதி' என பாரி- கபிலர் நட்பின் சாட்சியாகப் பாடலில் விரிகிறது. 

இன்னொரு உவமையையும் கவிமனம் கொண்டுவந்து சேர்க்கிறது. "நீர்இன்றி அமையா உலகம் போல' அவனின்றித் தான் இல்லை எனும் அகத்திணை மரபில் தலைவியின் மனஉணர்வினைத் தேன் தமிழில் குழைத்துக் கொடுக்கிறார் கபிலர். கூடவே, பாரியின் இயல்பையும் சிறப்பையும் எடுத்துமொழிகிறார்.

வாரி வழங்கும் பாரியை நினைக்கும்போதெல்லாம் வானின்று வழங்கும் மாரியின் தண்மை (புறம்-107) கபிலருக்குள். அகப்பாடலான முதற்பாடலுக்கும், புறப்பாடலான இப்பாடலுக்கும் இடையே, இயற்கை சார்ந்த அறிவியல் உண்மையை நுட்பமாகச் சித்தரிக்கிறார். வெகு உயரத்தில் நின்று பூமியைப் பார்க்க, அது தாமரை போலவும், அலைகடல் அதனில் சுரக்கும் தேன் போலவும், அதில் முடிந்த அளவு முகந்துமீளும் மேகம் வண்டுபோலவும், திரண்ட கார்மேகக் கூட்டம், சந்தன மரக்கிளை போலவும் தோன்றுகின்றன. அந்தக் கணத்தில், கவிதை மின்னலாய் வெட்ட, இடியிடித்துக் கபிலரின் மனதுக்குள் பாமழை பொழியத் தொடங்கிய அழகைக் குறிஞ்சிப் பாட்டில் காணலாம்.

நிறைஇரும் பெளவம் குறைபட முகந்துகொண்டு,
அகல்இரு வானத்து வீசுவளி கலாவலின்,
முரசுஅதிர்ந்தன்ன இன்குரல் ஏற்றொடு,
நிரைசெலல் நிவப்பின் கொண்மூ மயங்கி,
இன்னிசை முரசின், சுடர்ப்பூண், சேஎய்,
ஒன்னார்க்கு ஏந்திய இலங்குஇலை எஃகின்,
மின்மயங்கு கருவிய கல்மிசைப் பொழிந்தென
(கு.பா.47-53)

மழை பொழிகிறது. அது அருவியாய் இறங்கி, மண்ணில் பெருகும் தண்ணீராய் நிறைகிறது. மன்னுயிர்க்கெல்லாம் தன்னுயிர் தருகிற நன்னீர், மன்னரைப் போல் ஆவதால், பாரிவேள், "நீரினும் இனிய சாயலன்' ஆகிவிடுகிறான். வான் பொய்க்கினும் தான் பொய்க்காத பேரருவி, பறம்புமலையில் இருப்பதனால், வற்றாத வளம் அம்மலைக்கு; வள்ளண்மை பாரிக்கு. 

அவன் மலை, உழவர் உழாதன நான்கு பயன் உடையது. 1.மூங்கில் நெல். 2. சுளைபல தரும் பலா, 3. வள்ளிக்கிழங்கு, 4.தேன். அதனால்தான், வாள்நுதல் விறலியைப் பார்த்து, 

"சேயிழை பெறுகுவை' எனப் பாடுகிறார் கபிலர். மழையானது, 
"பெய்யினும் பெய்யாதாயினும், அருவி
கொள்உழு வியன்புலத்து உழை கால் ஆக,
மால்புடை நெடுவரைக் கோடுதோறு இழிதரும்
நீரினும் இனிய சாயற் பாரிவேள்பால் பாடினை செலினே" 
(புறம்-105)

என விறலியை ஆற்றுப்படுத்துகிறார்.  ஆனால், இப்போது  அவை எல்லாமும் அருகிப்போயின. கபிலராய்க் கலங்கும் (புறம்-118) நம் மனத்துயர் மாற்ற மீளவும் வருவானா, நீரினும் இனிய சாயற் பாரிவேள்? "கரையுயரக் கவியுயரும்'; வருவான் பாரி, வான்மழையாய்!

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/21/w600X390/tm3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/21/நீரினும்-இனிய-சாயலன்-3196658.html
3196654 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "தூது' சென்ற தூதுவளை! -மாணிக்கவாசகம் DIN Sunday, July 21, 2019 12:52 AM +0530  

அதிர்ஷ்டவசமாய் ஒரு நாள் கீரை கொடுத்தவர் பரவை நாச்சியாரிடம் சிக்கிக் கொண்டார்.

""திருச்சிற்றம்பலம்.. திருச்சிற்றம்பலம்... என்ன இது விளையாட்டு..!''

அவள் எதிரே சோமாசிமாறன். சிவனடியார்களைப் பார்த்தால் நெக்குருகிப் போய் பணிவிடை செய்யும் அருட்தொண்டர். தவறாமல் சோம வேள்வி செய்து ஈசனை வழிபடுவதையே வழக்கமாய்க் கொண்டவர். சுந்தரர் மீது மாறாப் பாசம் கொண்டு அவர்தம் நட்பைப்பெற விரும்பி இருக்கிறார். அதற்கான நேரம் வருமென்று காத்திருந்தாராம். இருமலால் சுந்தரர் அவதியுற்றது கேள்விப்பட்டு, தன்னை அடையாளம் காட்டிக் கொள்ளாமல் தூதுவளைக் கீரை கொடுத்து அனுப்பியிருக்கிறார்.

""என்ன யோசனை... பரவை?''
சுந்தரருக்கு அவள் முகக் குழப்பம் புரிந்துவிட்டது. 
""இப்போதெல்லாம் தினசரி கீரை வருகிறது... கவனித்தீர்களா?''
""அடடா..! என் மீது பிரியம் காட்டுகிற அந்த மகான் யார்?''
வாசல் நடையில் இருந்து நிழலாய் ஓர் உருவம் உள்ளே ஓடி வந்தது. ""திருச்சிற்றம்பலம்... அடியேன்.. அடியேன்''
""யாரது.. எழுந்திருங்கள்..!''
சுந்தரர் கைத்தாங்கலாக அவரை எழுப்பிப் பார்த்தார்.
""அடியேன் மாறன்..''
""சோமாசிமாறனா...? தவறாமல் சோம யாகம் செய்து எம்பிரானுக்குப் பிரியமான சோமாசிமாறனா?'' தம்பிரான் தோழர் சுந்தரர் கண்களில் வியப்பு!
""தங்கள் பிரியத்துக்கு ஏங்கித் தவிக்கும் அடியவன் மாறன். காணாமலே நெஞ்சில் நேசம் வளர்த்து, இன்று கண்டதால் புத்துயிர் பெற்றேன்''
""என்ன பாக்கியம் எனக்கு...! தங்கள் நட்பு   கிட்டியது.'' சுந்தரர் "அடியார்க்கும் அடியேன்' என்னும் தொனியில் முகமெல்லாம் மலர்ச்சியாய்க் கூறியதைக் கேட்ட மாறன் மெய்சிலிர்த்துப் போனார்.
""சிவ..சிவா''
""நண்பரே.. என்னால் ஆகக்கூடியது ஏதேனும் உண்டா சொல்லும்..? அவனருளால் கூட்டித் தருகிறேன்..'' என்றார் சுந்தரர்.
சட்டென்று வாய் மொட்டு மலர்ந்து விட்டது! ""அடியேன் செய்யும் யாகத்திற்கு ஈசனே வந்து அவிர்ப்பாகம் பெற்றுப் போக வேண்டும்.. தாங்கள்தான் அருள் கூட்ட வேண்டும்''
""ஆஹா! மாறனிடம் வசமாய் சிக்கிக் கொண்டேனே'' சுந்தரர் மனம்விட்டுச் சிரித்தார். ""அப்படியே ஆகட்டும்.. உங்கள் யாகத்திற்கு அந்தக் கயிலாய நாதனே வருவார்... செல்லும்,  ஏற்பாடுகளைச் செய்யும்''
ஊரெல்லாம் செய்தி பரவிவிட்டது. "சோமாசிமாறனார் நடத்தும் யாகத்திற்கு ஈசன் வருகிறாராம். சுந்தரர் வாக்குக் கொடுத்திருக்கிறாராம்'!  திருவம்பர் திருமாகாளம் விழாக் கோலம் பூண்டுவிட்டது. எல்லா ஊரிலிருந்தும் வேத விற்பன்னர்கள், முனிவர்கள், ஆன்றோர், சான்றோர் எனப் பெருங்கூட்டம். யாகம் விமரிசையாக நடந்து பூர்ணாகுதி ஆகும் நேரம். யாகசாலை வாசலில் திடீரென ஒரு பரபரப்பு.

""ஓடுங்கள்.. இடம் அசுத்தமாகி விட்டது... ஓடுங்கள்...'' என்கிற கூக்குரல் எழுந்தது. வேதியர்கள் வெளியே ஓடினார்கள்.

""என்ன குழப்பம்..?' சோமாசி மாறனார், மனைவி சுசீலா அம்மையாரைப் பார்க்க, அவர் சொன்னார். ""வாசலில் இறந்த கன்றைச் சுமந்து, நாய்களுடன் ஒருவர் வந்திருக்கிறார். அவருடன் அவர் மனைவி, இரு பிள்ளைகளும். மனைவி தலையில் மதுக்குடம் வேறு.. வேதியர்கள் அஞ்சுகிறார்கள் சுத்தம் பறிபோனதாய்...''
சோமாசிமாறனார் எழுந்து வெளியே வந்தார். எதிரே சுசீலா சொன்னது போலவே காட்சி. ""இறைவா இது என்ன சோதனை... சுந்தரர் வாக்குப் பொய்யானதா...? யாகம் அரைகுறையாய் முடிந்ததா.. என் மனக்குறை தீராதா..?'' கண்ணீர் பெருகியது மளமளவென்று. தடுமாறி கீழே சரியப் போனார். தாங்கிப் பிடித்தான் வாசலில் வந்த இரு பிள்ளைகளில் சற்றே பருத்த பிள்ளை.
""மாறா... கவலை வேண்டாம்... நன்றாகப் பார்...''
அவன் தொட்டதும் நம்பிக்கை துளிர்த்தது நெஞ்சில். கைப்பட்ட இடம் தும்பிக்கை தெரிந்தது அவர் கண்ணில்.
""விநாயகா.. வேழ முகத்தோனே!''
""எதிரே பார்.. அம்மையப்பன்தான் உனக்கருள வந்திருக்கிறார்..''
சுசீலாவுடன் உடனே எதிரே நின்றவர்களின் தாள் பணிந்து தொழுதார் சோமாசிமாறனார். தம் கையாலேயே ஈசனுக்கு அவிர்ப்பாகமும் தந்தார்.
போட்டிருந்த வேடம் கலைத்து எம்பிரானும் பார்வதி சமேதரராய்க் காட்சி தந்தார். உடன் பிள்ளையாரும், முருகப் பெருமானும்.
தூதுவளைக் கீரையால் சுந்தரர் அன்பைப் பெற்று, சோமாசிமாறன் அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்களில் ஒருவராய் ஆனார்.
துன்றும் புலன் ஐந்து உடன்  ஆறு தொகுத்த குற்றம்
வென்று இங்கு இது நல்நெறி சேரும்விளக்கம் என்றே
வன் தொண்டர் பாதம் தொழுது  ஆன சிறப்பு வாய்ப்ப
என்றும் நிலவும் சிவலோகம் இன்பம் உற்றார்.
இப்படி,  சுந்தரர் அன்பைப்பெற சோமாசிமாறன் நாயனார் தூதுவளைக் கீரையைத் தூதாகப் பயன்படுத்தியதால்தான் இந்தக் கீரைக்கு "தூது
வளை' என்று பெயர் உண்டாயிற்று. 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/21/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/21/தூது-சென்ற-தூதுவளை-3196654.html
3196648 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, July 21, 2019 12:51 AM +0530  

பெற்றாலும் செல்வம் பிறர்க்கீயார் தாந்துவ்வார்
கற்றாரும் பற்றி இறுகுபவால் - கற்றா
வரம்பிடைப் பூமேயும் வண்புனல் ஊர!
மரங்குறைப்ப மண்ணா மயிர்.  (பாடல்-107)

(கற்றா - கன்றினை உடைய பசு) வரம்பின்கண் உள்ள பூவினை உண்கின்ற வளமையுடைய புனல் நாடனே! மரங்களை வெட்டும் வாள் முதலிய கருவிகள், மயிரினை நீக்குதல் செய்யா; (ஆனால்) பழைய நூல்களின் துணிவைக் கற்றாரும் செல்வத்தை ஒருகாற் பெற்றாலும், வேண்டுவார்க்கு ஒன்றைக் கொடுத்தலுமிலர், தாமுந் துய்த்தலுமிலராகி, பற்றுள்ள முடையவராய் நெகிழாது இறுகப்பிடிப்பர்; இஃது என்னோ என்றவாறு என்பது பழமொழி.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/21/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/21/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3196648.html
3191791 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நீ உயிர், உடல் நானே! DIN DIN Sunday, July 14, 2019 12:45 AM +0530 உள்ளன்பால் கட்டுண்ட காதலர்கள் ஒருவருக்கொருவர் தம்மை உயிராகச் சொல்லி மகிழ்வதுண்டு. நேயத்தாலே நெஞ்சம் நெகிழ்ந்து, "நீ உயிர், உடல் நானே' என்றும், "என்னுயிர் நீ தானே' என்றும் பேசும் காதலர்களைக் காலந்தோறும் தமிழ் இலக்கியங்கள் சுவைபடச் சித்தரிக்கின்றன. இத்தகைய காதலரை, "ஓருயிருடைய இருதலைப் பறவை'யாகக் கலித்தொகை (89:4) காட்டுகின்றது.
 "ஊடல் உணர்தல்' என்னும் திருக்குறள் (1109) உரை விளக்கத்தில் உழுவலன்புடையோரை, "இருதலைப்புள்ளின் ஓருயிராய காதலர்' என்றே பகர்கின்றார் பரிமேலழகர். இதனடியாக, துன்பம் மேலிடும் பிரிவு காலத்தில் தலைவனோ, தலைவியோ தாம் உயிரோடிருப்பதை உறுதிசெய்யும் முறையில் வெளிப்படுத்தும் கருத்துகள் கற்போர் மனத்தைக் கவர்வனவாகும்.
 நெய்தற்கலியில் ஒரு காட்சி: களவொழுக்கத்தில் தலைவியொடு பல நாள் பழகிவந்த தலைவன், ஒரு நாள் அம்மகிழ்ச்சி நீங்கும்படி அவளைப் பிரிந்து சென்றான். பிரிவாற்றாமையால் அவளின் மெல்லிய தோள்கள் மெலிந்தன. அந்நிலையில், "அவனையே நினைந்து நினைந்து அவனுறைந்த இடந்தேடிச் சென்று நெடுங்காலமாக அவனிடம் பொருந்தி நின்றது என் நெஞ்சம்' என்று வருந்திக் கூறினாள் தலைவி.
 அதுகேட்ட மகளிர் சிலர், "அவனுக்கு ஏதேனும் தீங்கு நேர்ந்ததோ?' என்று வினவி நின்றனர்; அவ்வருத்தத்தினால், "இவள் கையறவு எய்தினாள்' என்றும் கவலை கொண்டனர். அப்போது தலைவி அவர்களை நோக்கி தலைவன் உயிரோடுள்ளான் என்னும் தன் நம்பிக்கையைப் பின்வருமாறு உறுதிப்படுத்தினாள்:
 "பெண்களே! என் தலைவனுக்கு ஏதம் ஒன்றும் ஏற்படவில்லை. என் இன்னுயிர் அனையான் அவன்.
 தீங்கின்றி அவன் உயிரோடிருக்கிறான் - என்பதை அவன் உயிரோடு ஒன்றுபட்ட எனது உயிரே இங்குக் காட்டிக் கொண்டிருக்கிறதே! தலைவன் இறந்திருப்பின் என்னுயிரும் எப்போதோ நீங்கியிருக்கும். அப்படி நீங்காமல் இருப்பதன் மூலம் அவன் இறந்து
 படாமல் உயிரோடு இருத்தலை அது காட்டவில்லையா?' என்றாள். இதனை,
 இன்னுயிர் அன்னாற்கு
 எனைத்தொன்றும் தீதின்மை
 என்னுயிர் காட்டாதோ மற்று
 (கலி.143:20-21)
 என்பதால் புலப்படுத்தினாள். இதே தொனியில் நம்மாழ்வாராகிய தலைவி (பராங்குச நாயகி)யும் பேசுவதைத் திருவாய்மொழியில் கேட்கலாம். திருவண்வண்டூர்ப் பெருமானிடம் காதல் கொண்ட தலைவி, அவனைப் பிரிந்த நிலையில் வண்டுகளை அவனிடத்துத் தூதாக அனுப்புகிறாள். அப்போது இறைவனிடம் சொல்லும்படி வண்டுகளிடம் அவள் சொன்ன செய்தி இதுதான்: "நானும் உயிரோடிருக்கிறேன் என்று சொல்லுங்கள்' என்கிறாள். ""என்னையும் உளள் என்மின்களே'' (6-1-10) என்பதுதான் அவளின் தூதுச் செய்தி.
 "தலைவன்-தலைவி ஆகிய இருவருள் எவர் ஒருவர் உயிர்நீங்கினும் மற்றவர் உயிரும் தானாகவே நீங்கும்' என்பர். அங்ஙனமன்றி அவர் ஒருவர் உயிரோடு இருப்பதால், அவளும் இருக்கின்றாள் (உளள்) என்பதை அவர் அறியவேண்டாமோ? எனவே, நானும் உயிரோடுள்ளேன் - என்பதை அவருக்குத் தெரிவியுங்கள்' என்றாளாம். நம்பிள்ளையின் ஈட்டுரை காட்டும் விளக்கம் இது.
 இதே கருத்து திருத்தக்கதேவரின் சீவக
 சிந்தாமணியிலும் இடம் பெற்றுள்ளது.
 காத லாள்உட லுள்ளுயிர் கைவிடின்
 ஏத மென்னுயிர் எய்தி இறக்கும்; மற்று
 ஆத லால்அழி வொன்றிலள்...(1631)
 என்னும் முடிவுக்கு வருகிறான் காதலன். "காதலியின் உயிர்நீங்கின் என்னுயிரும் துன்புற்று நீங்கும்'. இது நீங்காமையின் அவள் இறக்கவில்லை. உயிரோடு இருக்கிறாள். இதுவும் அறிதற்கோர் உபாயம்' என உணர்கிறான்.
 காலத்தால் இவர்களுக்குப் பின்வந்த கவிச்சக்கரவர்த்தி கம்பருடைய பாட்டிலும் இக்கருத்து எதிரொலிக்கின்றது.
 இலங்கையில் சீதையைப் பலவிடங்களிலும் தேடிய அனுமன் கடைசியில் அசோகவனத்தில் அவளைக் கண்டான். தன்னை இராம தூதனாக அறிமுகம் செய்து கொண்ட பின்னர், சிறையிருந்தவளின் ஏற்றமும் இராமபிரானின் வாட்டமும் புலப்படுமாறு அவளிடம் பேசுகின்றான்:
 ஆண்டகை நெஞ்சில் நின்றும்
 அகன்றிலை; அழிவுண் டாமோ?
 ஈண்டுநீ இருந்தாய், ஆண்டு அங்கு,
 எவ்வுயிர் விடும்இ ராமன்?
 (சுந்தர. உருக்காட்டு. 77)
 "ஆண்மை குணமிக்க இராமன் நெஞ்சைவிட்டு நீ சிறிதும் நீங்கினாயல்லை, அன்றியும் உன்னைத்தவிர அவனுக்கு வேறு உயிர் ஏது? மெய்யுயிராகிய நீ இங்கே-இலங்கையில் இருக்கையில் அங்கே - வனத்திலுள்ள இராமன் எவ்வாறு, எந்த உயிரை விடுவான்? இங்ஙனமிருக்க, அவனுயிருக்கு அழிவுண்டாகுமோ?' என்கிறான். "நீ உயிரோடிருப்பதாலேயே அவனும் உயிரோடிருக்கிறான்' எனும் கருத்து இதில் தொனிப்பதை உணரலாம்.
 தமிழிலக்கியங்களில் காணத்தகும் இத்தகைய சுவைக்கூற்றுகளும், உரை விளக்கங்களும் பயிலப்பயில இன்பம் பயப்பனவாகும்.
 -முனைவர் ம.பெ.சீனிவாசன்
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/14/w600X390/tm4.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/14/நீ-உயிர்-உடல்-நானே-3191791.html
3191785 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, July 14, 2019 12:43 AM +0530 நாளை காமராஜரின் 117-ஆவது பிறந்த நாள். பெரியவர் மறைந்து 44 ஆண்டுகள் உருண்டோடி விட்டன. இன்றளவும் தமிழகத்தில் ஏதாவது ஒரு மூலையில் ஏதாவது ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் அவரது பெயர் நினைவுகூரப்படுகிறது. அதனால்தான் அவர் பெருந்தலைவர்!
 சென்ற வாரம் சனிக்கிழமை சிதம்பரம் அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழக விருந்தினர் விடுதியில் தங்கியிருந்தபோது, பெருந்தலைவர் காமராஜ் பேரவைத் தலைவர் அ.இலக்குமணனும், செயலாளர் ஜீவா விஸ்வநாதனும் சந்திக்க வந்திருந்தார்கள்.
 பெரியவர் காமராஜர் குறித்துப் பேசிக்கொண்டிருந்தோம். அவரை ஜாதியக் கூண்டுக்குள் அடைத்துவிட்டது பற்றியும் எங்கள் பேச்சு தொடர்ந்தது.
 வ.உ.சி.யை வேளாளராகவும், ராஜாஜியை பிராமணராகவும், கக்கனை ஹரிஜனத் தலைவராகவும் பார்க்கும் சிற்றறிவை நினைத்து வருத்தப்படுவதல்லாமல் வேறென்ன செய்ய?
 சிதம்பரம் பெருந்தலைவர் காமராஜ் பேரவை, நாடார் சமுதாயத்தால் நடத்தப்படுவதல்ல. இதுபோல, தமிழகத்தில் பல்வேறு அமைப்புகள் காமராஜரை ஜாதியக் கூண்டில் அடைத்துவிடாமல் அவரது பங்களிப்பை நினைவுகூர்ந்து நன்றி தெரிவிக்கின்றன. ஆனால், அவை குறித்த செய்திகள் வெளியில் தெரியவில்லை என்பது வேதனை அளிக்கிறது.
 பண்டித நேருவின் பிறந்த நாளைக் குழந்தைகள் தினமாகவும், டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணனின் பிறந்த நாளை ஆசிரியர் தினமாகவும் கொண்டாடுவது போல, காமராஜரின் பிறந்த நாளை "அனைவருக்கும் கல்வி' தினமாக மத்திய அரசு அறிவிக்க வேண்டும்.
 அன்று எல்லா பள்ளி, கல்லூரிகளிலும் காமராஜர் குறித்த கருத்தரங்கம், போட்டிகள் நடத்தப்பட வேண்டும். அதுதான் அவருக்கு நாம் செலுத்தும் மிகப்பெரிய நன்றிக்கடனாக இருக்கும்!
 
 காமராஜ் திரைப்படம் தயாரித்த ரமணா கம்யூனிகேஷனின் சார்பில் "காமராஜர் 1000' என்கிற புகைப்பட ஆல்பம் ஒன்றை வெளியிட்டிருக்கிறார்கள். காமராஜர் பதிப்பகத்தின் மூலம் வெளியிடப்பட்டிருக்கும் அந்தப் புகைப்படங்களின் தொகுப்பை அ.பாலகிருஷ்ணன் என்பவர் தயாரித்துப் பதிப்பித்திருக்கிறார்.
 புகைப்படத் தொகுப்புகளுக்கு நடுவில், காமராஜர் குறித்த வரலாற்றுத் தொகுப்பும் இடம்பெற்றிருப்பது தனிச்சிறப்பு. ஏற்கெனவே வெளியிடப்பட்ட புகைப்படத் தொகுப்பின் நீட்சிதான் இது என்றாலும்கூட, அதிக தயாரிப்புச் செலவில் வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கிறது.
 தமிழக அரசின் செய்தித் துறையிலிருந்து நிறையப் புகைப்படங்களை வாங்கி இணைத்திருக்கிறார்கள். எண்ணிக்கையில் ஆயிரத்தை எட்டுவதற்காக, முக்கியத்துவம் இல்லாத படங்கள் இணைக்கப்பட்டிருப்பது அலுப்பை ஏற்படுத்துகிறது. தவிர்த்திருக்கலாம்.
 கால வரிசைப்படி புகைப்படங்களை வரிசைப்படுத்தாதது இன்னொரு குறை. புகைப்பட ஆல்பம் தயாரிக்க வேண்டும் என்பதில் காட்டிய ஆர்வத்தைப் பாராட்டாமல் இருக்க முடியவில்லை. அதே நேரத்தில், இதுபோன்ற பணிகளில் ஈடுபடுவதற்கு இதழியல் அனுபவம் தேவை என்பதை அவர்கள் ஏனோ உணரவில்லை.
 காமராஜர் இருக்கும் புகைப்படங்களை இணைக்கும்போது, அவருடன் இருக்கும் முக்கியமான தலைவர்கள் குறித்தும் குறிப்பிட்டாக வேண்டும். ஆல்பத்தைத் தயாரித்தவர்களுக்கு நேரு, இந்திரா, மொரார்ஜி போன்ற ஒரு சில முக்கியமான தேசியத் தலைவர்களையும், பக்தவத்சலம், சி.சுப்பிரமணியம் போன்ற ஒரு சில தமிழகத் தலைவர்களையும்தான் தெரியும் போலிருக்கிறது. பல முக்கியமான தலைவர்கள் இன்னின்னார் என்று குறிப்பிடாமல் விடுபட்டிருப்பது மிகப்பெரிய குறை.
 வி.கே.கிருஷ்ண மேனன், எஸ்.கே.பாட்டீல் உள்ளிட்ட பல தலைவர்கள் காமராஜருடன் இருக்கும் படங்கள் இணைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. கொஞ்சம் சிரமமும், கால அவகாசமும் எடுத்துக்கொண்டு எல்லா படங்களையும், அதில் இடம்பெற்றிருப்பவர்களில் முக்கியமானவர்கள் பெயருடன் குறிப்பிட்டிருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருந்திருக்கும்?
 தமிழகத் தலைவர்களையே எடுத்துக்கொண்டால், காமராஜருடன் நெருக்கமாக இருந்த எஸ்.ஜி.விநாயக மூர்த்தி, மணிவர்மா உள்ளிட்ட பலரின் பெயர்கள் குறிப்பிடப்படாமல் இருப்பதால், இதை ஓர் ஆவணப் பதிவாகவோ, முழுமையான தொகுப்பாகவோ ஏற்றுக்கொள்ள முடியாமல் இருக்கிறது.
 சிரமப்பட்டு நிறையப் படங்களைச் சேர்த்துத் தொகுத்திருக்கிறார்கள். இதன் அடுத்த நீட்சியாக, காமராஜரின் அடுத்த பிறந்த நாளுக்கு ஆவணப்பதிவாக ஒரு ஆல்பத்தை வெளிக்கொணர வேண்டும் என்பது எனது வேண்டுகோள்.
 
 பழ. அன்புநேசனை ஆசிரியராகக் கொண்டு வெளிவருகிறது "சிகரம்' என்கிற சிற்றிதழ். ஜூன் மாதம் வெளிவந்த "சிகரம்' காலாண்டிதழில் நாமக்கல் அருகேயுள்ள பழையபாளையத்தைச் சேர்ந்த கவிஞர் க. ஆனந்த் எழுதியிருக்கும் கவிதை இது.

நாமக்கல், தமிழ்நாடு மின்சார வாரியத்தில் உதவி செயற்பொறியாளராகப் பணியாற்றும் இவர், "சிலம்பொலி' செல்லப்பனாரின் உறவினர்.
 வார்த்தைகளுக்கு அப்பால் இந்தக் கவிதையைப் பார்க்க வேண்டும், அதில் புதைந்திருக்கும் அர்த்தங்களைப் புரிந்து கொள்ள.
 
 உள்ளும் வெளியும்
 ஒன்றுதான்
 சன்னலுக்கு -
 மூடி இருந்தாலும்
 திறந்திருந்தாலும்!
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/14/w600X390/kamaraj.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/14/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3191785.html
3191767 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி உயிர்த்தெழுவாயாக! DIN DIN Sunday, July 14, 2019 12:40 AM +0530 சுப்ரதீபக் கவிராயர் என்பவரின் பாடல்கள் "தனிப்பாடல் திரட்டில்' இடம்பெற்றுள்ளன. அவர் "குன்னரங்கன்' எனும் அரசன் காலமானபோது, மனமுருகி இவ்வாறு பாடுகிறார்:
 தென்னரங்கன் அரங்கனென்பார் வாய்திறவான்
 கண்விழியான் திரும்பிப் பாரான்
 என்னரங்கன் துங்கரங்கன் ஏழையர்பாற்
 கருணையுடன் இரங்கா ரங்கன்
 மன்னரங்கன் தமிழ்ப்பெருமான் மழவரங்கன்
 அளித்தருளும் மைந்த னான
 குன்னரங்கா எனக்கிரங்காய் கொண்டுவந்த
 தமிழ்க்கிரங்கிக் குழைந்து எழாயே! (பா.1)
 "அழகிய ஸ்ரீரங்கத்திலுள்ள பெருமாளை சபைக்கு அதிபதி என்பார்கள். அவன் பேசமாட்டான்; கண்ணைத் திறந்து பார்க்கமாட்டான்; தான் பார்க்கும் திசையிலிருந்து மாறிப் பார்க்கமாட்டான்; அவன் எத்தன்மையான அரங்கனென்றால், துயில்கின்ற அரங்கன். எளியவர்களிடத்துத் தயவு வைத்து இரக்கம் காட்டாத அரங்கநாதன். அரசர்களைத் தனக்கு உறுப்பாக உடையவனான தமிழுக்குத் தலைவனான, மழவரங்க பூபதி பெற்ற மகனாகிய குன்னரங்கனே! என்பால் கருணை வையாவிடினும், நானியற்றிக் கொணர்ந்த தமிழ்ப் பாட்டிற்கு இரக்கம் வைத்து, மனமுருகி உயிர்த்தெழுவாயாக!' என்கிறார்.
 அரசனை உயிர்த்தெழச் சொல்லிப் பாடியவர், இன்னொரு பாடலில் இறைவனுக்காக இரக்கப்பட்டுப் பாடுகிறார். அல்லும் பகலும் திருவம்பத்தில் அனவரத தாண்டவமாடும் நடராஜப் பெருமான் படும் துன்பத்தை இப்புலவரால் தாங்கமுடியவில்லை! அதனால், இவ்வாறு பாடி உருகுகிறார்!
 "பெருமானே... புகழ்ச்சி பொருந்திய நாடோறும் வரம் கொடுப்பவனே! திருத்தில்லையில் திருநடனம் செய்யும் பெருமானே! நீ எக்காலத்தும் ஆடிக்கொண்டிருந்தால்... உமது தூக்கிய திருவடியானது வருந்தாதா? பொல்லாத முயலகனை மிதித்தழுத்திய உன் பாதமும்தான் தளர்ந்து போகாதா?' என்று இறைவனுக்காக இரக்கப்படுகிறார் புலவர்.
 தூக்கியதால் நோகாதோ துட்டமுய லகன்மேல்
 தாக்கியகா றானுஞ் சலியாதோ - வாக்கார்
 தினவரதா தில்லைத் திருத்தாண்ட வாநீ
 அனவரதங் கூத்தாடி னால்! (பா.9)
 - ஸ்ரீவித்யா சந்திரமெளலி
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/14/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/14/உயிர்த்தெழுவாயாக-3191767.html
3191758 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஆழ்வார் பாசுரங்களில் அருந்தமிழ்க் குறள்! DIN DIN Sunday, July 14, 2019 12:37 AM +0530 "முன்னோர் சொல் பொன்னே போல் போற்றுதல்' நம் மரபு. ஒவ்வொரு படைப்பாளியும், தத்தம் காலத்திற்கு முன்பு வழக்கில் இருந்த இலக்கிய மரபுகளை எடுத்தாண்டு தத்தம் படைப்புகளுக்கு மெருகூட்டுதலும் உண்டு. திருவள்ளுவரின் குறட்பாக்கள் பிற்காலப் புலவர் பெருமக்களால் ஏராளமாகக் கையாளப்பட்டுள்ளன. அவ்வகையில், ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களிலும் சில குறட்பாக்கள் சொற்பிறழாமல் பல இடங்களில் பளிச்சிடுகின்றன.
 திருமழிசை ஆழ்வார், பெரியாழ்வார், நம்மாழ்வார், குலசேகர ஆழ்வார், திருமங்கை ஆழ்வார் ஆகியோருடைய பாசுரங்களில் திருவள்ளுவரின் புகழ்மிகு குறட்பாக்கள் இடம்பெறுகின்றன.ஸ்வானம், கருமேகம், வயல், விதை என்று பக்தி உழவனாகப் பரந்தாமனைப் படம்பிடித்துக் காட்டும் திருமழிசை ஆழ்வார் தம்முடைய நான்முகன் திருவந்தாதியில் (2404),
 "வித்தும் இடல் வேண்டும் கொல்லோ விடையடர்த்த
 பக்தியுழவன் பழம் புனத்து மொய்த்தெழுந்த
 கார்மேகமென்ன கருமால் திருமேனி
 நீர்வானம் காட்டும் நிகழ்ந்து'
 என்று பாசுரமிடுகின்றார். பக்திப் பயிருக்குப் பாடுபடும் எம்பெருமானின் தொன்மையான உலகம் என்னும் வயலில் நாம் புண்ணியங்களாகிற விதையை விதைக்கவும் வேண்டுமோ? "அவசியமில்லை' என்பது இப்பாசுரத்தின் பொருள்.
 திருமழிசை ஆழ்வாருடைய இப்பாசுரத்தின் இரண்டு அடிகள் வள்ளுவப் பெருந்தகையின் வாய்ச்சொற்களான, "வித்தும் இடல்வேண்டும் கொல்லோ' (85) என்கிற குறளை அப்படியே பிரதிபலிப்பதைக் காணலாம்.
 பெரியாழ்வார் தம்மை யசோதைப் பிராட்டியாக உருவகித்துப் பாடுகிறார். கண்ணபிரானைப் பால் அருந்த வருமாறு யசோதை கெஞ்சுகிறாள்; கொஞ்சுகிறாள். வர மறுக்கும் கண்ணனை "வா' என்று அன்புடன் அழைக்கையில்,
 "உன்னைக் கண்டார் என்ன நோன்பு நோற்றாள் கொலோ
 இவனைப் பெற்ற வயிறுடையாள் என்னும் வார்த்தை
 எய்துவித்த இருடீகேசா! முலையுணாயே!'
 என்று கூப்பிடுகிறார். இங்கு "வார்த்தை' என்று அவர் குறிப்பிடுவது திருக்குறளைத்தான்.
 "மகன் தந்தைக்காற்றும் உதவி இவன்தந்தை
 என்நோற்றான் கொல்லெனும் சொல்' (குறள் 70)
 என்ற குறளை முழுமையாகக் கையாண்டிருக்கிறார் பெரியாழ்வார். "பராங்குச நாயகி'யான நம்மாழ்வார் (நாயகி பாவம்) எம்பெருமானுடைய பிரிவு பொறுக்கமாட்டாமல் ஆசை மிகுந்து ஊரார் பழிக்கு அஞ்சாமல் மடலூரத் துணிந்ததைக் கூறும் பாசுரத்தில் (திருவாய்மொழி 5.3.4),
 "ஊரவர் கவ்வை யெருவிட்டு அன்னை சொல்
 நீர்படுத்து ஈரநெல் வித்தி முளைத்த
 நெஞ்சப் பெருஞ்செயுள் பேரமர்
 காதல் கடல் புரைய விளைவித்த காரமர்
 மேனி நம் கண்ணன் தோழீ! கடியனே?'
 என்கிறார். "தோழீ! என் நெஞ்சம் என்னும் பெரிய வயலில் ஆசை என்னும் நெல்லை விதைத்தேன். ஊரார் பழியே எருவாயிற்று. தாயின் ஆதரவே நீராகப் பாய்ந்தது. இந்தக் காதல் என்னும் நெற்பயிரைக் கடல் போலே, பரந்து விளையும்படி செய்த மேகம் நம் கண்ணபெருமான் ஆவான். மேக நிறம் கொண்ட அக்கண்ணன் கொடியவனோ? இல்லையே!' எனும் பொருள் வழியில் அமைந்ததுதான் என்பதை,
 "ஊரவர் கெளவை எருவாக' என்கிற 1147-ஆவது குறள் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது.
 திருவள்ளுவர் காட்டும் வழியில் செல்லும் பராங்குச நாயகி, தான் வணங்கும் கண்ணன் எம்பெருமானின் கடல் போன்ற கருணைமிக்க குணத்தைத் தன் எண்ண ஈடேற்றத்திற்கு வடிகாலாக்கும் திறம் படித்து இன்புறத்தக்கது.
 "வான்நோக்கி வாழும் உலகெல்லாம்' (542) என்ற குறட்பாவில் இடம்பெறும் இரண்டு குறிப்புகள், பெருமாள் திருமொழியில் அப்படியே இடம்பெறுகின்றன.
 "எத்தனையும் வான்மறந்த காலத்தும்
 பைங்கூழ்கள் மைத்தெழுந்த
 மாமுகிலே பார்த்திருக்கும்' (பெரு.தி.மொழி, 5:7)
 என்ற பாசுரம் புல் ஆதியாக, உலகத்து உயிரினங்கள் அனைத்தும் வானை (மழையை) நோக்கியே வாழ்வதைச் சுட்டிக் காட்டுகின்றன. குடிமக்கள் மன்னவனின் செங்கோலையே பாதுகாப்பு கருதி வாழ்வதை,
 "தான்நோக்கா தெத்துயரம் செய்திடினும் தார்வேந்தன்
 கோல்நோக்கி வாழும்குடிபோன்றி ருந்தேனே'
 (பெ.தி.மொ.5:3)
 என்ற பாசுர அடிகள் மூலம் குறளின் குரலைக் கேட்க முடிகிறது. மகாப்பிரளய காலத்தில் (ஊழிக்காலம்) உலகைக் காத்த திருமாலை, செய்ந்நன்றியோடு வணங்குமாறு உலகோரை அறிவுறுத்த விரும்புகிறார், "கலியன்' என்கிற திருமங்கை மன்னன்.
 "மைந்நின்ற கருங்கடல்வா யுலகின்றி
 வானவரும் யாமுமெல்லாம், நெய்ந்நின்ற
 சக்கரத்தன் திருவயிற்றில் நெடுங்காலம்
 கிடந்ததோரீர், எந்நன்றி செய்தாரா
 ஏதிலோர் தெய்வத்தை யேத்துகின்றீர்?
 செய்ந்நன்றி குன்றேன்மின் தொண்டர்காள்
 அண்டனையே ஏத்தீர் களே!' (பெ.தி.மொ.11-6-1)
 செய்ந்நன்றியை வலியுறுத்தும் இப்பாசுரத்திற்கு முன்னோடியாகத் திருவள்ளுவரின் "எந்நன்றி கொன்றார்க்கும் உய்வுண்டாம்' (110) என்ற குறள் அமைந்துள்ளது.
 இவ்வாறு திருவள்ளுவரின் வாய்மொழியினை உள்வாங்கிக் கொண்ட ஆழ்வார்கள் தம்முடைய அருந்தமிழ்ப் பாசுரங்களில் 31 குறட்பாக்களை ஊடும் பாவுமாக இழையோடவிட்டுள்ளனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது!
-முனைவர் சீனிவாச கண்ணன்
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/14/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/14/ஆழ்வார்-பாசுரங்களில்-அருந்தமிழ்க்-குறள்-3191758.html
3191748 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு  முன்றுறையரையனார் Sunday, July 14, 2019 12:35 AM +0530 உருவப் பொலிவு!
 வாட்டிற லானை வளைத்தார்கள் அஞ்ஞான்று
 வீட்டிய சென்றார் விளங்கொனி - காட்டப்
 பொருவறு தன்மைகண் டஃதொழிந்தார் அஃதால்
 உருவு திருவூட்டு மாறு. (பா.106)
 முன்னொரு காலத்தில் "நாந்தகம்' என்னும் வாளினை உடைய மிக்க திறல் பொருந்திய திருமாலைக் கொல்லும் பொருட்டுச் சென்ற மது கைடவர் என்போர், வளைந்து சூழ்ந்தார்களாகி, நிலைபெற்று விளங்குகின்ற தனது திருமேனியின் ஒளியைக்காட்ட, ஒப்பில்லாத வடிவின் தன்மையைக் கண்டு தாங்கொண்ட மாறுபாட்டினின்றும் நீங்கினார்கள். அழகிய வடிவே செல்வத்தை ஊட்டும் நெறி; அதுவன்றோ? (க-து.) உருவப் பொலிவால் பகைவர் வயமாவர் என்றது இது. "உருவு திருவூட்டு மாறு' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/3/31/w600X390/lotus.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/14/பழமொழி-நானூறு-3191748.html
3187279 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கூடல் இழைத்தல் DIN DIN Sunday, July 7, 2019 03:39 AM +0530 "கூடல் இழைத்தல்' என்பது சங்க இலக்கியங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள திருமணம் தொடர்பான நம்பிக்கை. தலைவனிடம் காதல் கொண்ட பெண் தரையில் மணலைப் பரப்பி, கண்களை மூடிக்கொண்டு தன் சுட்டு விரலால் மணலில் வட்டமாக வரைய, சுட்டுவிரல் தொடங்கிய இடத்தில் வந்து முடிந்தால், தலைவி நினைத்தது நடக்கும் என்றும்; சரியாகப் பொருந்தாவிடின் நினைத்தது நடக்காது என்றும் நம்பினர்.
 "திருமணம் செய்ய வருவேன்' எனக் கூறிச்சென்ற தலைவன் வருவானோ மாட்டானோ என்ற ஐயப்பாடு தலைவியின் உள்ளத்தில் எழும். இதுவே "கூடல் இழைத்தல்' எனப்படும்.
 இதற்கு "சுழி இடுதல்' என்ற மாற்றுப் பெயருமுண்டு. அப்பரடிகள் இந்நிகழ்வை எடுத்தோதுகின்றார்.
 "பாடலாக்கிடும் பண்ணொடு பெண்ணிவள்
 கூடலாக்கிடும் குன்றின் மணற்கொடு
 கோடல் பூத்தளலர் கோழம்பத்துள் மகிழ்ந்து
 ஆடுங்கூத் தனுக்கன்பு பட்டாளன்றே' (5-64-4)
 இதே நிகழ்வை மாணிக்கவாசகர் திருக்கோவையாரில் "சுழிக் கணக்கு' என்கிற பெயரில் அருளிச் செய்துள்ளார்.
 "ஆழிதிருத்தும் புலியூர் உடையான்
 அருளின் அளித்து
 ஆழி திருத்தும் மணற்குன்றின் நீத்து
 அகன்றார் வருகவென்று
 ஆழி திருத்திச் சுழிக்கணக்கு
 ஓதி நையாமல் ஐய
 ஆழி திருத்தித் தாக்கிற்றி யோ
 உள்ளம் வள்ளலையே' (திருக்:186)
 கூடலாவது, வட்டமாகக் கோட்டைக் கீறி அதற்குள்ளே சுழிசுழியாகச் சுற்றும் சுழித்து இரண்டு சுழியாகக் கூட்டினால், இரட்டைப்பட்டால் "கூடுகை' என்றும், ஒற்றைப்பட்டால் "கூடாமை' என்றும் பொருளாகும். தம் இல்லத்தில் கூடல் இழைக்கின்றாள் தலைவி ஒருத்தி.
 ஒருமுனை மறு முனையுடன் கூடவில்லை. இளம்பிறையைப் போல் விளங்க, அது முழு நிலவாய் மாறி வருத்துமே என எண்ணுகிறாள். தாம் உடுத்தியிருந்த ஆடையால் அதை மூட, இளம்பிறையை அணியும் சிவபெருமான் பிறையைத் தேடுவான் என எண்ணுகின்றாள். தாம் சிவனுக்கு அதைக் கொடுத்து உதவி புரிந்தவளாக எண்ணுகின்றாள்.
 எனவே, துணியால் மூடாது விடுகின்றாள். இக்காட்சி கலித்தொகையில் (கலி.142) கண்ணுக்கு விருந்தாகிறது.
 இதையே, "இலக்கண விளக்கம்' எனும் நூலில் (மேற்கோள் செய்யுள்),
 "அண்டர் கிளைக்கும் தெரிவரு கேதகை நீழல்
 கிளியிருந்து வளைக்கும் சுழிக்கும் அழிக்கும்
 ஒண்கூடல் வளைக்கைக் கொண்டே'
 எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. கூடல் இழைத்தலை உள்ளடக்கி நாட்டுப்புறப் பாடலும் ஒன்றுண்டு.
 ஒருபெண் கூடல் இழைப்பதாகக் கருதி அம் முயற்சியில் ஈடுபடுகின்றாள். தன் முன்னால் மணலைப் பரப்பி, கண்களை மூடிக் கொள்கிறாள்.
 "அவனைச் சேர்வேனாயின் வட்டங்கள் ஒன்று சேர்க' என்றெண்ணி மணலைத் தொட்டாளே தவிர, அவ்விரல் அசையவே இல்லை. இக்காட்சியைப் படம் பிடிக்கும் பாடல் இது.
 "கூடற் பெருமானைக் கூடலார் கோமானைக்
 கூடப் பெறுவேனேல் கூடென்று - கூடல்
 இழைப்பாள் போல் காட்டி இழையா திருக்கும்
 பிழைப்பில் பிழைபாக் கறிந்து!' (முத், 86)
 சிறுமியாக இருந்தபொழுது ஆண்டாள் கண்ணன் மேல் காதல் கொண்டு கூடல் இழைத்ததை "நாச்சியார் திருமொழி' ("தெள்ளியார் பலர்கை தொழும் தேவனார்') எடுத்துரைக்கிறது. இதிலுள்ள பத்துப் பாசுரங்களிலும் தமிழ்க் கவியால் கண்ணனுக்கு வட்டமிடுகிறார் ஆண்டாள்.
 "கூடல் இழைத்தல்' குறித்து மேலும் கயிலைபாதி காளத்திபாதி, நான்முகன் திருவந்தாதி, ஐந்திணை ஐம்பது, சீவகசிந்தாமணி, கலிங்கத்துப்பரணி முதலிய இலக்கியங்களும், இன்னபிற இலக்கியங்களும் எடுத்தோதுகின்றன.
 கூடல் இழைத்தலுக்குத் தமிழிலக்கியங்கள் பல்வேறு வகையான பெயர்களைச் சூட்டியுள்ளன. தமிழரின் மணற் சோதிடம், அதிசய சுழி, மணற்சுழி சோதிடம், கோடு இயைதல், கூடல் இயைதல் என்பனவே அவை!
 -புலவர் இரா.வேதநாயகம்
 
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/7/w600X390/KODAL_EZHAITHAL.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/07/கூடல்-இழைத்தல்-3187279.html
3187270 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, July 7, 2019 03:38 AM +0530 பேராசிரியர் சாலமன் பாப்பையாவின் "புறநானூறு - புதிய வரிசை வகை' நூல் வெளியீட்டு விழா சென்ற வாரம் சென்னையில் நடந்தது. மதுரை அமெரிக்கன் கல்லூரியில் அவருடைய மாணவனாக இருந்தவன் என்கிற முறையில், பிரதிகள் பெற்றுக் கொள்பவர்கள் பட்டியலில் என்னையும் இணைத்ததற்கு அவருக்கும், நிகழ்ச்சியை ஏற்பாடு செய்து நடத்திய பட்டிமன்றப் பேச்சாளர்கள் ராஜாவுக்கும், பாரதி பாஸ்கருக்கும் நன்றி.
 வாணி மஹால் அரங்கில் அமர்ந்திருந்தவர்களைப் பார்த்தபோது, தமிழகத்தில் "யார் - எவர்' பட்டியலையே தயாரித்து விடலாம் போலிருந்தது. நடிகர்கள் ரஜினிகாந்த், சிவகுமாரில் தொடங்கி, மதுரை கம்பன் கழகத் தலைவர் சங்கர சீதாராமன், ஈரோட்டிலிருந்து ஸ்டாலின் குணசேகரன், முன்னணி பட்டிமன்றப் பேச்சாளர்கள், அனுக்கிரகா ஆதிபகவன் உள்ளிட்ட இளைய தலைமுறைப் பேச்சாளர்கள் என்று பிரமிப்பை ஏற்படுத்தியது பார்வையாளர்கள் கூட்டம்.
 ஹிமாசல பிரதேச உயர்நீதி மன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாகப் பதவியேற்றிருக்கும் நீதியரசர் வெ. இராமசுப்பிரமணியன், தமிழறிஞர்கள் அவ்வை நடராஜன், தெ.ஞானசுந்தரம் ஆகியோர் மட்டுமல்லாமல், மேடையில் தமிழ்ப் பண்பாட்டுத் துறை அமைச்சர் க. பாண்டியராஜனுடன், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் திருச்சி சிவாவும், சு.வெங்கடேசனும் மேடையை அலங்கரித்தனர். கட்சி மனமாச்சரியங்களைக் கடந்து நமது அரசியல் தலைவர்கள் இப்படி மேடையைப் பகிர்ந்து கொள்வது தமிழகத்தைப் பொருத்தவரை காணக்கிடைக்காத காட்சியாகத்தான் இதுவரை இருந்து வந்திருக்கிறது.
 "எங்கள் தலைவர் மு.க. ஸ்டாலின் முதல்வரானால் இந்தப் புத்தகம் அனைத்து நூலகங்களிலும் இடம்பெறும்' என்று திருச்சி சிவா கூற, "அதற்கெல்லாம் காத்திருக்கத் தேவையில்லை; எங்களது அரசே இந்தப் புத்தகத்தை எல்லா நூலகங்களிலும் இடம்பெறச் செய்யும்' என்று அமைச்சர் க.பாண்டியராஜன் கூற, ஆரோக்கியமான அரசியலுக்கு சாலமன் பாப்பையாவின் "புறநானூறு - புதிய வரிசை வகை' புதுப்பாதை வகுத்திருக்கிறது. நல்ல தொடக்கம்!
 
 கடந்த வாரம் வானதி பதிப்பகத்துக்குச் சென்றிருந்தேன். அங்கே கவிஞர் முத்துலிங்கம், ஏர்வாடி ராதாகிருஷ்ணன், வானதி ராமநாதன் ஆகியோரிடம் ஏறத்தாழ இரண்டு மணி நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தேன். புத்தகங்கள் பற்றி, கவிஞர்கள் குறித்து என்று பேசத் தொடங்கி, சினிமா, அரசியல், நாட்டு நடப்பு என்றெல்லாம் பேசித் தீர்த்தோம். நேரம் போனதே தெரியவில்லை. மதியம் ஒரு மணிக்குப் போன நான் அங்கிருந்து கிளம்பும்போது மூன்று மணி தாண்டிவிட்டது.
 அப்போதுதான் தெரிந்தது, நாங்கள் யாருமே மதிய உணவு சாப்பிடவில்லை என்பது. பேச்சு சுவாரஸ்யத்தில் பசி தெரியவில்லை. 412-ஆவது குறள் உண்மையிலும் உண்மை என்பதை அனுபவப்பூர்வமாக உணர்ந்த தருணங்களில் அதுவும் ஒன்று.
 நாங்கள்தான் அதிகம் பேசினோம். கவிஞர் முத்துலிங்கம் மிகக் குறைவாகவே பேசினார். அவரது வெற்றியின் ரகசியம் புரிந்தது - அடக்கம்! வாழ்க்கையின் முக்கியமான தருணங்களில் ஒன்றாக அந்த சந்திப்பை எனது தினசரி நாட்குறிப்பில் குறித்துக் கொண்டேன்.
 
 சிலருடன் பேசும்போது தகவல்கள் கிடைக்கும். சிலருடன் பேசினால் பொழுது போகும். ஆனால், என். முருகன், ஐ.ஏ.எஸ். போன்றவர்களுடன் பேசினால் வரலாறு குறித்த புரிதல் ஏற்படும். நிகழ்காலம், வருங்காலம் குறித்த விவாதம் மூலம் புதிய சிந்தனைகள் பிறக்கும். இந்திய குடிமைப் பணி அதிகாரியாக இருந்தவர் என்பது மட்டுமல்லாமல், காமராஜர் தொடங்கி இன்றைய அரசியல் தலைவர்கள் வரை பலருடனும் நேரடியாகப் பழகிய அனுபவசாலி அவர்.
 என். முருகனின் கட்டுரைகள் "தினமணி' நடுப்பக்கத்திற்கு வந்தால், எனது மேசையில் வைத்துவிடுவார்கள். முதலில் படிப்பவன் நானாகத்தான் இருக்கும். அவரது கட்டுரைகள் தொகுக்கப்பட்டு புத்தக வடிவம் பெற வேண்டும் என்று முதலில் வற்புறுத்தியவனும் நான்தான். இப்போது ஒன்றன் பின் ஒன்றாக அவரது கட்டுரைகள் புத்தக வடிவம் பெற்று வெளிவந்த வண்ணம் இருக்கின்றன.
 இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்னால் அவரை சந்திக்கச் சென்றிருந்தபோது, "வரலாறு சொல்லும் பாடம்' என்கிற அவரது கட்டுரைகளின் தொகுப்பை என்னிடம் தந்தார். "தினமணி' நடுப்பக்கக் கட்டுரைகளுடன், வேறு சில இதழ்களில் எழுதிய கட்டுரைகளையும் சேர்த்து "வரலாறு சொல்லும் பாடம்' புத்தகத்தை என். முருகன் தொகுத்திருக்கிறார்.
 விவசாயம், சுகாதாரம், கல்வி, அரசியல், சமூகவியல் ஆகியவை குறித்த கட்டுரைகள்தான் பெரும்பாலானவை. அவரது அரசியல் பார்வை மிகவும் வித்தியாசமானது. ஆழமானது. எடுத்துக்காட்டுக்கு "இது இப்படித்தான்!' என்கிற கட்டுரை. நமது அரசியல் கட்சிகள் குறித்தும், அரசியல் தலைவர்கள் குறித்தும் அந்தக் கட்டுரையில் சில நிதர்சனங்களைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார் முருகன். அவை இன்றைய அரசியலைப் படம்பிடித்துக் காட்டுகின்றன.
 "மார்க்சிய சித்தாந்தத்தின்படி ஒரு நாட்டின் சரித்திரம் நிர்ணயிக்கப்படுவதில் தனி மனிதர்களை விடவும் சமூக, பொருளாதார சக்திகளே முக்கியக் காரணமாக இருக்கும்.
 இந்த அடிப்படை சித்தாந்தத்தைத் தகர்த்து எறிந்து தனிமனிதர்களே நாட்டின் சரித்திரப் பாதையை நிர்ணயிக்கிறார்கள் என்பதை நிரூபித்துள்ளது நமது தாய்நாடு, இந்தியா!' என்கிறார் முருகன். எவ்வளவு உண்மை!
 
 முத்து எனும் இயற்பெயர் கொண்ட கவிஞர் "ஜோ', அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் ஆங்கிலத்தில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர் என்கிறது "முதற்கல்' என்கிற அவரது கவிதைத் தொகுப்பிலுள்ள பின் அட்டை குறிப்பு.
 சொந்த ஊரான தூத்துக்குடி மாவட்டம் ஓட்டப்பிடாரத்தில் வாழ்ந்துவரும் கவிஞர் ஜோவின் முதல் படைப்பான இந்தக் கவிதைத் தொகுப்பு விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்தது. அதிலிருந்து "காற்று' என்கிற கவிதை.
 ராட்சத மரங்களை
 வேரோடு பிடுங்கியெறியும்
 இந்தக் கருணையற்ற
 பேய்க்காற்று
 குழந்தையின் கைகளில் மட்டும்
 சரணடைகிறது
 நீலநிற பலூனாக!
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/7/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/07/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3187270.html
3187256 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி வான் பெய்து வாழ்த்துமடி! DIN DIN Sunday, July 7, 2019 03:33 AM +0530 தலைவனைப் பிரிந்த வருத்தத்தில் தலைவி இருக்கிறாள். அப்போது தோழி, தலைவியிடம் பேசுகிறாள். "அகல் நிலவாக ஒளிவீசும் ஆயிழையே! அருமைத் தலைவியே! ஏன் நீ பகல் நிலவாகப் பாங்கிழந்தாய்? சஞ்சலம் தவிர்ப்பாயாக! நின்னைப் பிரிந்து பொருளீட்டும் பொருட்டு நெடுந்தூரம் சென்ற தலைவர் வரும் நேரம் நெருங்கிவிட்டது.
 மூங்கில் காட்டு வெண்ணெல்லை வயிறு புடைக்கத் தின்ற முறக்காது உடைய யானைகள் வருகின்றன. அவை நிரம்ப வரிகள் கொண்ட நெற்றியோடு, நல்ல குளிர்ச்சியும் நறுமணமும்மிக்க மலைச் சாரலில் ஓங்கி வளர்ந்த சந்தன மரங்களின் நிழலில் உறங்கத் தொடங்கிவிட்டன.
 அச்சம் தரும் அகன்ற இடத்தில் வெள்ளம் நிரம்பிய சுனைநீர் வெளியேறிக் கொண்டிருக்கிறது. பெருமலை அடுக்கில் அருவிகள் ஆரவாரிக்கின்றன. கற்களைப் புரட்டும் காட்டாற்று வெள்ளம் கரை புரளும்; மூங்கிற் காட்டையும் மோதிப் பாய்ந்தோடும்.
 காதல் தலைவன் குறித்துச் சென்ற கார்காலம் கண்முன்னே தெரிகிறது. என்னுயிர்த் தலைவியே! ஏதத்தை நெஞ்சிலிருந்தே எடுத்தெறிந்திடுவாய். மணநாளை எண்ணியே மகிழ்ச்சி கொண்டிரு. முழங்கும் இடியோசை முரசு கொட்டிடும்; வானம் பெய்து வாழ்த்து வழங்கும்''. நல்வெள்ளியார் எனும் புலவர் இயற்றிய நற்றிணைப் பாடல் இது. இப்பாடலில் இடம்பெற்றுள்ள வருணனை மழைக்காலத்தை நம் கண்முன் கொண்டுவந்து நிறுத்துகிறது.
 "சூருடை நனந்தலைச் சுனைநீர் மல்கப்
 பெருவரை அடுக்கத்து அருவி யார்ப்பக்
 கல்லலைத்து இழிதரும் கடுவரல் கான்யாற்றுக்
 கழைமாய் நீத்தங் காடலை யார்ப்பத்
 தழங்குரல் ஏறொடு முழங்கி வானம்
 இன்னே பெய்ய மின்னுமால் - தோழி!
 வெண்ணெல் அருந்திய வரிநுதல் யானை
 தண்ணறும் சிலம்பில் துஞ்சும்சிறியிலைச் சந்தின வாடுபெருங் காட்டே' (நற்.பா.7)
 -எம். வெங்கடேசபாரதி
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/7/w600X390/VAN.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/07/வான்-பெய்து-வாழ்த்துமடி-3187256.html
3187244 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "பி.எஸ்.கே.'யின் தமிழ்த்தொண்டு! Sunday, July 7, 2019 03:30 AM +0530 இந்தியத் திருநாட்டின் விடுதலைக்காகப் போராடி, நவபாரத சிற்பிகளில் தனித்துவமாகத் திகழ்ந்து தனக்கென வாழா தன்னலமற்ற தியாக சீலராகப் புகழ்பெற்ற பி.எஸ்.குமாரசாமி ராஜா தமிழ் வளர்ச்சிக்கென ஆர்வத்துடன் செய்த தொண்டுகள் அளப்பரியவை.
 காந்தியடிகளின் வழியில், அகிம்சையும் சத்தியமும் இரு கண்களெனப் போற்றி, அடிகளையே பின்பற்றி விடுதலைப் போரில் ஈடுபட்டு, பலமுறை சிறை சென்றவரும்; அவர் விரும்பாமலேயே வந்த பதவிகளால் நாட்டு வளர்ச்சியில் பெரிதும் ஈடுபட்டதோடு தமிழ் மொழிக்கும் பெரும் தொண்டாற்றியவர் தியாக சீலரான ராஜா.
 இராஜபாளையத்தில் 8.7.1898-இல் பூசப்பாடி சஞ்சீவி ராஜா-லட்சுமி அம்மாள் தம்பதியருக்கு மகனாகப் பிறந்தவர். இளம் வயதிலேயே பெற்றோரை இழந்த இவர் பாட்டியின் அரவணைப்பில் வளர்ந்தவர்.
 1916-இல் இராஜபாளையத்தில் தனது ஒன்றுவிட்ட தமையனார் பி.ஏ.சி.ராமசாமி தலைமையில் "மீனாட்சி சகாய விவேக வித்தானந்த சபை' என்ற இலக்கிய அமைப்பை உருவாக்கி, இலக்கிய, கலை, ஆன்மிக நிகழ்ச்சிகளை நடத்தி, அந்த அமைப்பில் செயலராக இருந்து இளைஞர்களைக் கூட்டி பணிசெய்தார்.
 அன்னி பெசண்ட் அம்மையாரின் "ஹோம் ரூல்' இயக்கத்தில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டார். இதுவே அரசியல் ஈடுபாட்டுக்கு வழிவகுத்தது.
 பின்னர், கள்ளுக்கடை மறியல், அந்நியத் துணிகளை எரித்தல் முதலிய போராட்டங்களில் இளைஞர்களை ஒன்றுதிரட்டி பெரிய போராட்டங்களாக நடத்தினார். உண்ணாவிரதம், உப்பு சத்தியாகிரகம் போன்ற பல்வேறு போராட்டங்களில் கலந்துகொண்டு பலமுறை சிறை சென்றார். காந்தியடிகளை ராஜபாளையத்திற்கு இருமுறை அழைத்து வந்து தன் இல்லத்திலேயே தங்கவைத்தார். நாடு விடுதலை அடைந்தது. பிறகு சென்னை மாகாணத்திற்கு பி.எஸ்.குமாரசாமி ராஜா முதலமைச்சர் பொறுப்பேற்றார்.
 ஹரிஜனங்கள் நலனுக்காக முதலாவதாக தனி அமைச்சரை நியமித்தார். அவர்களுக்குக்கென்று விவசாயத்திற்கு நிலங்கள் வழங்கி, வீடுகள் கட்டித்தருதல் முதலிய பணிகளைச் செய்தார்.
 1950-ஆம் ஆண்டில் புதிய கல்வித்திட்டம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. குழந்தைகளுக்குக் கட்டாயக் கல்வி, முதியோர் கல்வி என்று முறையாக செயல்படுத்தப்பட்டது. சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழ்த்துறை "பேராசிரியர்' தகுதிப் பதவி பெறுவதற்குரிய அனுமதி வழங்கினார்.
 தமிழறிஞர் பெ.தூரனிடம் பொறுப்பு தந்து "தமிழ் கலைக் களஞ்சியம்' தொகுதிகள் வெளிவர உதவினார். அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழக விழாவுக்குச் சென்றிருந்தபோது, தமிழிசை வளர்ச்சிக்காக அரசு நிலத்தை இலவசமாக வழங்கி உதவினார்.
 மகாகவி பாரதியாருக்கு எட்டயபுரத்தில் மணிமண்டபம் கட்டும் பணிக்காக எழுத்தாளர் கல்கி நன்கொடை பெற இராஜபாளையம் வந்து பி.எஸ்.குமாரசாமி ராஜாவை சந்தித்தது ஒரு சுவாரசியமான நிகழ்ச்சி.
 ரசிகமணியின் ஆலோசனையின் பெயரில் பின்னாளில் குமாரசாமி ராஜா ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் கோயில் கோபுரத்தையே அரசின் சின்னமாக அறிவித்தது குறிப்பிடத்தக்கது.
 பண்டைய அரசர்கள் இலக்கியத்திற்கு முதன்மை அளித்து, கவிஞர்களை அரசவையில் நியமித்து, அமைச்சர்களுக்கு உரிய மரியாதை செய்ததைப் போல, குமாரசாமி ராஜாவும் தமிழ் இலக்கியத்திற்குப் பெருமை சேர்க்கும் விதமாக நாமக்கல் கவிஞரை அரசவைக் கவிஞராக்கி சிறப்பு செய்தார்.
 தனது இல்லத்தை "காந்தி கலை மன்றம்' என்ற பெயரில் பெரிய நூலகமாகவும், கலையரங்கம் ஒன்று அமைத்து கலை, இலக்கிய, இசை நிகழ்ச்சிகள் நடத்தவும் திட்டமிட்டார்.
 அந்தச் சமயத்தில் நேரு தொலைபேசியில் அவரை அழைத்து, ஒரிசா மாநில ஆளுநராகப் பொறுப்பேற்றுக் கொள்ளுமாறு சொன்னார்.
 ""எனது சொந்த வீட்டை கலைக் கூடமாக்கி ஊருக்கு எழுதிவைக்க திட்டமிட்டுள்ளேன். அந்த வேலைகள் இருப்பதால் எனக்கு ஆளுநர் பணிக்கு நேரமிருக்காது'' என்றதும், நேரு, ""ஆளுநர் பதவியை வேண்டாமென்று கூறும் மனிதர் நீங்கள் மட்டும்தான்'' என்றார்.
 ராஜாஜி, ஜி.சி.சுப்பிரமணியம், காமராஜர் போன்ற தலைவர்கள் வற்புறுத்தியும் கேட்டவில்லை. இராஜபாளையம் வந்ததும் தமையனார் பி.ஏ.சி.ராமசாமி ராஜா, ""காந்தி கலை மன்றப் பணிகளை நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன். நேரு கேட்டுக் கொண்டபடி ஆளுநர் பணியை நீங்கள் ஒப்புக் கொள்ளுங்கள்'' என்றதும், "சரி' என்று கூறி, நேருவிடம் சம்மதம் தெரிவித்தார்.
 ஒரிஸா மாநில ஆளுநராகப் பதவியேற்றுக் கொண்டார். தனக்கு ஆங்கிலம் தெரிந்திருந்தும் முதல் சட்டமன்றக் கூட்டத்தில் தமிழிலேயே உரை நிகழ்த்தினார்.
 பின்னர் காந்தி கலை மன்றப் பணிகள் முடிந்ததும், குடியரசுத் தலைவர் ராஜேந்திரப் பிரசாத் அதைத் திறந்து வைத்து சிறப்புரை ஆற்றினார். காந்தி கலை மன்றத்தில் சில திட்டங்களை ராஜா அறிவித்தார். மிகப்பெரிய நூலகம், படிப்பகம் அமைத்தல், இலக்கிய, இசை, நாட்டிய, நாடக நிகழ்ச்சிகள் வெளிமன்றத்தினர் நடத்தினால் இடத்தை வாடகையின்றி இலவசமாக அனுமதித்தல், முதன்மையான பிறமொழி நூல்களை மொழிபெயர்த்தல், சிறந்த தமிழ் அறிஞர்களை, கவிஞர்களை கெளரவித்தல் முதலிய திட்டங்களுடன் கலைமன்றம் துவக்கப்பட்டது.
 கடின பணிகளால் ஆளுநர் பதவியை விட்டார். உடல்நிலை குன்றியதன் காரணமாக 16.3.1957-இல் குமாரசாமி ராஜா அமரரானார்.
 அவரது நூற்றாண்டு விழாவில் புதுப்பிக்கப்பட்ட காந்தி கலை மன்றத்தை முன்னாள் முதல்வர் கருணாநிதி திறந்து வைத்தார். இன்று ஒரு லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட நூல்களுடன் நாளொன்றுக்கு ஐநூறு பேர் படிக்கும் கோயிலாக அந்த மன்றம் திகழ்கிறது.
 -கொ.மா.கோதண்டம்
 
 நாளை: (8.7.2019) 
பி.எஸ்.கே.யின் பிறந்த நாள்

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/7/w600X390/kumarasamy_raja.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/07/பிஎஸ்கேயின்-தமிழ்த்தொண்டு-3187244.html
3187232 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  நன்மையும் அடைவார்!    முன்றுறையரையனார் Sunday, July 7, 2019 03:26 AM +0530 பழமொழி நானூறு
 சுடப்பட் டுயிருய்ந்த சோழன் மகனும்
 பிடர்த்தலைப் பேரானைப் பெற்றுக் - கடைக்கால்
 செயிரறு செங்கோல் செலீஇயினான் இல்லை
 உயிருடையார் எய்தா வினை. (பா-105)
 பகைவர் மூட்டிய தீயால் கொளுத்தப்பட்டு அதனின்றும் உயிர் பிழைத்துச் சென்ற பராந்தக சோழனின் மகனாகிய காரிகாற்சோழனும், இரும்பிடர்த் தலையார் என்னும் பெயரையுடைய தன் மாமனைத் துணையாகப் பெற்று, பிற்காலத்தில், குற்றமற்ற செங்கோலைச் செலுத்தினான்; (ஆதலால்), உயிருடையார் அடைய முடியாததொரு நல்வினைப் பயன் இல்லை. (க-து.) தீமையே அடைவார், என்றாயினும் நன்மையையும் அடைவர்.
 "உயிருடையார் எய்தா வினை இல்லை' என்பது பழமொழி
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/3/31/w600X390/lotus.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jul/07/நன்மையும்-அடைவார்-3187232.html
3182122 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி குறவஞ்சியின் சொல் விளையாடல் DIN DIN Sunday, June 30, 2019 01:32 AM +0530 திரிகூடராசப்பக் கவிராயர் எழுதிய "குற்றாலக் குறவஞ்சி' ஓசை நயமும் சந்தமும் நிறைந்த பாடல்களால் ஆனது. திரிகூட நாதர் என்னும் குற்றாலநாதரையும், திருக்குற்றால மலையையும் போற்றவந்த பாடல்களில், கற்பனையும் குற்றால அருவி போல பொங்கிப் பெருகி நிற்கிறது.
 சிவபெருமான் திருவீதி உலா வரும்போது ஏழு வகைப் பருவ மகளிரும் மயங்குகின்றனர். வசந்தவல்லி என்பவள், இறைவன் மீது காதல் கொள்கின்றாள். தோழியை தூது போகச் சொல்கின்றாள்; குறி கேட்க முற்படுகின்றாள்.
 குறிசொல்ல வந்த மலைவாழ் குறத்தியான வஞ்சி என்பவளிடம் "தன் மனத்தைக் கவர்ந்தவர் யார், அவரது ஊர், பெயர் சொல்ல முடியுமா?' என்று வசந்தவல்லி கேட்கின்றாள்.
 அதற்குக் குறவஞ்சி பதில் சொல்ல, அதைக் கேட்டு கோபங் கொள்ளும் வசந்தவல்லியின் வார்த்தைகளும், குறவஞ்சி தரும் விளக்கமும் மலைக்குறப் பெண்ணின் அறிவை, புலமையை சாதுர்யத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. பெண்களின் உரையாடல் நயமான சொல் விளையாடலாய் மலர்கிறது.
 "உன்னைப்போல் எனக்கவன் அறிமுகமோ-அம்மே
 ஊரும் பேரும் சொல்வதும் குறிமுகமோ?
 பின்னையுந்தான் உனக்காகச் சொல்லுவேன் அம்மே-அவன்
 பெண்சேர வல்லவன்காண் பெண்கட் கரசே
 வண்மையோ வாய்மதமோ வித்தை மதமோ-என்முன்
 மதியாமற் பெண்சேர வல்லவன் என்றாய்
 கண்மயக்கால் மயக்காதே உண்மை சொல்லடி-பெருங்
 கானமலைக் குறவஞ்சி கள்ளி மயிலி'
 "பெண்ணரசே பெண்ணென்றால் திரியும் ஒக்கும்-ஒரு
 பெண்ணுடனே சேரவென்றாற் கூடவும் ஒக்கும்
 திண்ணமாக வல்லவனும் நாதனும் ஒக்கும்-பேரைத்
 திரிகூட நாதனென்று செப்பலாம் அம்மே!'
 ""பெண்ணரசியே, உன்னைப்போல எனக்கு அவன் அறிமுகமானவனா? தாயே அவனுடைய ஊரையும் பேரையும் குறியினால் சொல்ல முடியுமா? "ஆனாலும் உனக்காகச் சொல்லுகிறேன். அவன் பெண்களோடு சேர்வதிலே மிகவும் வல்லவன்' என்று
 குறவஞ்சி சொல்கிறாள்.
 இதனால் ஆத்திரமடைந்த வசந்தவல்லி, "மயிலைப் போல ஒயிலான மலைக்குறப் பெண்ணே கள்ளி, என்னடி சொன்னாய்? உனது உடல் வலிவு தந்த குறும்பா? வாய்க்கொழுப்பா? அல்லது குறிசொல்லும் வித்தை அறிந்தவள் எனும் செருக்கா? என் முன்னே நின்று கொஞ்சமும் மதிப்பில்லாமல் என் காதலனைப் பெண்களோடு கூடுவதில் வல்லவன் என இகழ்கின்றாயே. உன் கண்களால் மயக்காதே, உண்மையைச் சொல்'' என்று அதிகாரமும் கோபமும் காட்டுகிறாள்.
 அதற்குக் குறவஞ்சி, ""பெண்ணரசியே! பெண்ணென்றால் "திரி' என்ற பொருளும் உண்டு. "சேர' என்பதை "கூட' என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். நிச்சயமாக வல்லவன் என்னும் சொல் நாதனையும் குறிக்கும். அதனால், அவன்பெயர் திரி-கூட-நாதன் என்றுதான் நான் சொன்னேன்' என விளக்கம் தருகின்றாள்.
 திருக்குற்றாலக் குறவஞ்சி முக்கண்ணரான இறைவன் மீது மானுடப் பெண் கொண்ட காதலின் பெருமை சொல்லும் பனுவல் என்றாலும், அது முத்தமிழின் பெருமையையும் பாடிக் கொண்டிருக்கிறது.
 -ஜோதிலட்சுமி
 
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/30/w600X390/KURAVANJI-_JOTHI.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/30/குறவஞ்சியின்-சொல்-விளையாடல்-3182122.html
3182121 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  "ஆ'மன்னும் கிணறு DIN DIN Sunday, June 30, 2019 01:31 AM +0530 மழை சரியாகப் பொழியாததால் ஏரி, குளம், கிணறு போன்ற நீர் நிலைகளில் மக்களுக்கு வேண்டிய நீர் வசதி குறைவு தற்பொழுது ஏற்பட்டுள்ளது. மனிதர்களுக்கே நீர் பெறுவதில் இன்னல் ஏற்படும் சூழ்நிலை உள்ளது என்றால், கால்நடைகளின் நிலை?
 கோடைகாலத்தில் நீர் நிலைகள் வற்றிவிட்டால் மாடுகள் நீர் அருந்துவதற்கென்று கிணறுகள், பாண்டிய நாட்டில் அமைத்திருப்பதை கல்வெட்டு எடுத்துக்கூறுகிறது.
 விருதுநகர் வட்டத்தில் "வெள்ளூர்' என்ற ஊரின் கண்மாயின் கரையில் தூண் ஒன்றில் காணப்படும் கல்வெட்டில், இக்கிணறு "ஆ'மன்னும் கிணறு எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது. அதாவது "மாடுகள் நீர் அருந்தும் கிணறு' என்பது பொருள்.
 "பூழியன்' என்று சிறப்புப் பெயர் பெற்ற இரண்டாம் மாறவர்மன் சுந்தரபாண்டியன் காலத்தில் (கி.பி. 1249) சாந்தன் கொற்றன் என்பவன் இக்கிணற்றினை தோற்றுவித்தான் என அறிகிறோம். இக்கிணற்றுக்குக் கற்கால் (கல்லால் ஆன கால்கள்), படிக்கட்டு, மாடுகளுக்கு வேண்டிய தண்ணீரை இறைக்க ஏற்றம் போன்றவற்றையும் அமைத்துத்தந்ததை கல்வெட்டு குறிப்பிடுகிறது. பாடல் வடிவிலே அக்கல்வெட்டு காணப்படுகிறது. (தகவல்: வெ.வேதாசலம், "கல்வெட்டு இதழ்' எண்.43)
 கோடைகாலத்தில் குளங்களில், ஏரிகளில் தண்ணீர் இல்லாமல் போகும் பொழுது தாகத்துடன் வரும் மாடுகளுக்குக் கிணற்றிலிருந்து தண்ணீரை இறைத்து அளித்த செயல் போற்றத்தக்கது.
 "பூ மன்னு புகட்சகரமோரா யிரத்தொரு நூற்றெழு பத்தொன்றிற்
 பூழியன் சுந்தர பாண்டிய தேவர்குயாண்டு பத்தோடொன்றிற்
 காமன்னும் பொழில் புடைசூழ் கருநிலக்குடிநாட்டு வெள்ளூர் வாழும்
 கற்பஞ்சாத்தன் சேய் கொற்றன் கருநிலக்குடிநாட்டு கிழவன்
 தேமென்னும் மொழிவீரர் திகழும் செங்குடிநாடு சிறந்த மன்னர்
 சீராறு முனைகலக்கிகள் பேரால் சிறந்தூழி வாழ
 ஆமன்னும் கிணறு கற்காலபாடி பக்கல் மீகாலடைவுபடச் செய்வித்து
 ஆவனியின் மேல் நிலை நிற்க வருளினானேய்!
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/30/w600X390/AAMANNUM_KINARU.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/30/ஆமன்னும்-கிணறு-3182121.html
3182120 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, June 30, 2019 01:29 AM +0530 'உரத்த சிந்தனை' எஸ்.வி.ராஜசேகர் தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டு, மறைந்த வெ.பாண்டுரங்கன் சேகரித்து வைத்த "தினமணி' தொடர்பான புத்தகங்களை என்னிடம் தர அவர் மனைவி ஆசைப்படுவதாகக் கூறினார்.
 முதுகலை தமிழாசிரியராக 28 ஆண்டுகள் பணியாற்றி, விருப்ப ஓய்வு பெற்றவர் திருநின்றவூர் வெ.பாண்டுரங்கன்.
 வானொலி, தொலைக்காட்சிகளில் நூற்றுக்கணக்கான இலக்கிய நிகழ்ச்சிகளில் கடந்த 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகப் பங்களிப்பு வழங்கியவர் பாண்டுரங்கன். பத்திரிகைகளில் இவருடைய படைப்புகள் பரவலாக வெளியாகியுள்ளன. எல்லா தீவிர "தினமணி' வாசகர்களைப்போல இவரும் "தினமணி'யின் இணைப்புகளை எல்லாம் சேமித்து பத்திரப்படுத்தியிருந்தார்.
 அவர் சேகரித்து வைத்திருந்த "தினமணி' தொடர்பான இணைப்புகள் அனைத்தையும் தனது மறைவிற்குப் பிறகு என்னிடம் சேர்ப்பிக்க வேண்டும் என்று அவர் தெரிவித்திருந்ததைக் கேள்விப்பட்டவுடன் நெகிழ்ச்சியில் சமைந்தேன். அவரிடமிருந்து நேரில் பெறும் வாய்ப்பு இல்லாமல் போயிற்றே என்கிற வருத்தம் மேலிடுகிறது.
 சில சம்பவங்களும் நினைவுகளும் நம்மை உலுக்கிவிடுகின்றன. வாழும்போது அவருடன் நெருக்கமாக இல்லாமல் போனாலும், இனிவரும் நாள்களில் பாண்டுரங்கனின் நினைவில்லாமல் எனது வாழ்க்கை நகராது.
 
 மார்ச் மாதம் தஞ்சைத் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்திற்குச் சென்றிருந்தபோது, துணைவேந்தர் என்னிடம் தந்த புத்தகம், அவரால் மொழியாக்கம் செய்யப்பட்ட செக் குடியரசைச் சேர்ந்த யரோஸ்லவ் வாச்சக்கின் "சங்க இலக்கியத்தில் இயற்கைக் குறியீடு'. சங்க இலக்கிய அழகியல் மொழி ஆராய்ச்சியின் புதிய கேள்விகளை எழுப்பும் இந்த நூல், இலக்கிய ஆர்வலர்கள் கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய புத்தகங்களில் ஒன்று என்று இ. அண்ணாமலை தனது முன்னுரையில் குறிப்பிட்டிருப்பது, எனது ஆர்வத்தைத் தூண்டியது.
 எந்தவொரு புத்தகத்தை எடுத்தாலும், படித்தேன் முடித்தேன் என்று ஒரே மூச்சில் படித்துவிடுவதுதான் எனது இயல்பு. பாதி படித்து மூடி வைத்து, நேரம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் சில பக்கங்களைப் படித்து அடையாளம் வைத்துப் படிக்கும் வழக்கம் எனக்கு அறவே கிடையாது. நல்ல புத்தகம் சுழலைப் போல நம்மை உள்ளே இழுத்துக் கொண்டுவிட வேண்டும் என்பது எனது அபிப்பிராயம். அப்படியிருக்கும், இந்தப் புத்தகத்தை நான் படித்து முடிக்க மூன்று மாதங்கள் ஆனதற்குக் காரணம் உண்டு.
 நான் தமிழைப் பாடமாக எடுத்துப் படித்துக் கற்றுத் தேர்ந்தவன் அல்ல. தமிழ் மீது எனக்கு ஆர்வம் இருக்கும் அளவுக்கு ஆழங்காற்பட்ட தேர்ச்சி கிடையாது. அதனால் சங்க இலக்கியம் குறித்த ஆய்வை மேற்கொண்டிருக்கும் இந்தப் புத்தகத்தைப் படித்து, உள்வாங்கிக்கொண்டு நகர்வதற்கு எனக்குக் கால அவகாசம் தேவைப்பட்டது. இப்போதும்கூட முழுமையாகப் புரிந்து கொண்டேன் என்று கூறிவிட முடியாது. இன்னும் இரண்டு மூன்று முறை படித்தால்தான் ஓரளவு புரிந்து கொள்ள முடியும் என்கிற அளவிலான, ஆழமான ஆய்வு நூல் இது.
 சங்கப் பாடல்கள், குறிப்பாக அகப்பாடல்களின் மையம், அவற்றின் உரிப்பொருள், உரிப்பொருளின் குறியீடு, பாடல்களின் கருப்பொருள். குறியீடுகளின் உறைவிடம் இயற்கையில் உள்ள பொருள்கள். அவற்றில் மலர்களுக்குச் சிறப்பிடம் உண்டு. பொருளதிகாரத்தின் பின்புலத்தில், பாடல்களின் மொழிப் பயன்பாட்டைத் தரவுகளின் அடிப்படையில் மலர் சொற்களின் வரவு எண்ணிக்கையின் அடிப்படையில் ஆராய்கிறார்.
 "சங்க இலக்கியத்தில் இயற்கைக் குறியீடு', அயல்நாட்டுத் தமிழறிஞர் ஒருவரின் புறப்பார்வையில், சங்க இலக்கியத்தின் அடிப்படையான வாய்பாட்டு அமைப்பு பற்றிய ஆய்வை முன்னெடுக்கிறது. வாச்சக் கூறுவதுபோல, சங்க இலக்கிய அழகியல் மொழி ஆராய்ச்சியில் பல கேள்விகளுக்கு விடை காணவும் முற்படுகிறது.
 சங்கப் பாடல்களில் பயின்றுவரும் முதன்மையான ஐந்துவகைத் தாவரங்களை எடுத்துக்கொண்டு, ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பும் அவற்றின் அடிப்படையில் ஒத்திசைவும் உள்ள ஆய்வுப் பொருள்கள் குறித்து இந்த நூல் பதிவு செய்கிறது. சங்க இலக்கிய மரபில் எந்தெந்தக் கூறுகள் சம்ஸ்கிருத, பிராகிருத செவ்வியல் காவியக் கூறுகளுடன் ஒப்புநோக்கத்தக்கன என்பதன் அடிப்படையில் ஆய்வை எப்படித் தொடரலாம் என்பதற்கான முயற்சிக்கு இந்த நூல் வழிகாட்டுகிறது. துணைவேந்தர் முனைவர் கோ.பாலசுப்பிரமணியன் அரிய தொரு முயற்சியில் இறங்கி, நமக்குப் புரியும் விதத்தில் மிகப்பெரிய தமிழாய்வைத் தந்திருக்கிறார்.
 யரோஸ்லவ் வாச்சக் செய்திருப்பதுபோன்ற ஆழங்காற்பட்ட சங்க இலக்கிய ஆய்வைச் செய்திருக்கும் தமிழ்நாட்டு ஆய்வாளர்களை விரல்விட்டு எண்ணிவிடலாம் போலிருக்கிறதே...
 யரோஸ்லவ் வாச்சக் போன்ற அயல்நாட்டுத் தமிழறிஞர்களைத் தமிழகத்துக்கு வரவழைத்து மிகப்பெரிய இலக்கிய விழா ஒன்றை நடத்த வேண்டும் என்கிற ஆசை மேலிடுகிறது. அவர்களது பங்களிப்புகளை நாம் வேறு எப்படிப் பாராட்டி நன்றி கூறுவது?
 
 தண்ணீருக்கு நிறம் கிடையாது என்று தெரியும். ஆனாலும்கூட, சில குளங்களில் பாசி படர்ந்திருப்பதாலோ என்னவோ, தண்ணீர் பச்சை நிறத்தில் இருக்கும். வானத்தின் நீலநிற பிம்பங்களால்தான் கடல்நீர் நீலமாகக் காட்சி அளிக்கிறது என்பது தெரியும். ஆனாலும்கூட, கண்ணுக்கெட்டும் தூரத்திற்கு அப்பால் விரிந்து பரந்து கிடக்கும் நீலநிற சமுத்திரத்தைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் நான் வியப்பில் சமைந்து விடுவதுண்டு.
 இந்துமதி ஒரு கல்லூரி மாணவி. இவரது "மனதோடு மழைச்சாரல்' என்கிற கவிதை நூல் குறித்து ஓவியர் பாரதிவாணர் சிவாவின் "புதுவை பாரதி' சிற்றிதழில் விமர்சனம் வந்திருக்கிறது. அதில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் கவிதை இது.
 இவ்வளவு பெரிய சமுத்திரத்தில் சொட்டு நீலத்தை எப்படி கலந்திருப்பார்கள்?
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/30/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/30/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3182120.html
3182119 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி வாய் மூடிப் பேசவும்! DIN DIN Sunday, June 30, 2019 01:27 AM +0530 அகநானூற்றின் செம்பாதிப் பாக்கள் பாலைத்திணைக்கு உரியன. பொருள்வயிற் பிரிவு, உடன்போக்கு முதலான பிரிவை உணர்த்தும் பாக்களோடு, செலவழுங்குவித்தலைப் பாடிய பாக்களையும் கொண்டவையே பாலைத்திணைப் பாக்கள்.
 செலவழுங்குவித்தல் என்பது, பொருளுக்காகப் பிரிந்து செல்ல எண்ணிய தலைவன், தலைவி தன் பிரிவைத் தாங்கமாட்டாள் என்பதை உணர்ந்து, பிரிந்து செல்லுதலைச் சிறிதுகாலம் தவிர்த்தல் ஆகும்.
 பாலை பாடிய பெருங்கடுங்கோ எனும் புலவர், அவ்வாறு ஒரு தலைவன், தம் தலைவிக்காகச் செலவழுங்கிய சூழலைத் தம் பாடலில் (5) காட்சிப்படுத்தியுள்ளார். அப்பாடலின் சிறப்பு என்னவெனில், பாட்டுடைத் தலைவனோ தலைவியோ, ஒருவருக்கொருவர் தம் வாய் திறந்து பேசிக்கொள்ளவேயில்லை. ஆனால், ஒருவருக்கொருவர் உள்ளக்குறிப்புகளைச் சரியாகப் புரிந்துகொண்ட நிலையில் செலவழுங்குதலும் நிகழ்ந்தது. இந்த இல்லற மாண்பைப் புலவர் தம் சொற்களில் வடித்துக் காட்டியுள்ள விதம் நவில்தொறும் நயம் பயப்பது.
 அத் தலைமக்களின் பேசா மொழிகளான, உள்ள உரையாடல்களைத் தலைவன் கூற்றாகவே புலவர் தந்துள்ளார்.
 பொருள்தேடச் செல்லுவதற்குத் துணிந்த செய்தியைத் தலைவியிடம் அதுவரை வெளிப்படுத்த இயலாத நிலையில் இருந்த தலைவன், அன்பு மீதூர அவளை அழைக்க, தலைவனின் மாறுபட்ட அவ்வன்பைப் பொறாது, அழைப்பதுவும் கேளாது, தனிமை உணர்வுடன் தன் சிவந்த பாதத்தின் சுவடு பூமியில் பதிய, மெல்ல அருகில் வந்து, தன் கூர்மையான பற்கள் தெரியும்படிப் பொய்யான புன்முறுவல் செய்து நின்றாள். தலைவியின் இச்செய்கையைக் கண்டு வியப்புற்ற தலைவன், தான் எண்ணியதை அவளுக்கு உணர்த்தும் முன்பே தன் எண்ணத்தை உணர்ந்துகொண்டு, பொருள் தேடப் பிரிதலை மறுக்கும் அவளது உள்ள உணர்வைக் குறிப்பாய் வெளிப்படுத்தி நின்றாள் எனக் கூறுகிறான். இதனை,
 "அளிநிலை பொறாஅ தமரிய முகத்தள்
 விளிநிலை கேளாள் தமியள் மென்மெல
 நலமிகு சேவடி நிலம்வடுக் கொளாஅக்
 குறுக வந்துதன் கூரெயிறு தோன்ற
 வறிதகத் தெழுந்த வாயல் முறுவலள்
 கண்ணிய துணரா அளவை யொண்ணுதல்
 வினைதலைப் படுதல் செல்லா நினைவுடன்' (1-7)
 எனப் புலவர், தம் பாத்திறனால் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறார், மேலும் தலைவி, ""காய்ந்த, முதிர்ந்த ஓமை மரங்கள் நிறைந்த காட்டில், நெல்லி மரத்தின் பளிங்கு போன்ற காய்கள், உயரமான பெரிய பாறையில், சிறுவர் விளையாடச் சேர்த்துவைத்த வட்டுக் காய்களைப் போலக் கிடக்கும். கதிரவன் சுட்டெரிக்கும் அம்மலைப் பகுதிகளில், பட்டை தீட்டப்பட்டவை போல கூர்மையான பரல் கற்கள் கிடந்து, அங்கு நடப்பவரின் கால்விரல் நுனியைச் சிதைக்கும்.
 "இத்தகைய கொடிய காட்டு வழியைக் கடந்து செல்லுதல் அறநெறியன்று' என முன்பு கூறிய சொற்கள், வெறும் சொற்களாயின என்று கூறுபவள் போலத் தன் முகத்தை வைத்துக்கொண்டாள்; உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தும் ஓவியம்போலத் தம் உள்ளக் குறிப்பினை முகத்தினில் காட்டி நின்றாள்'' என உரைக்கிறான்.
 ஆக, பாலைநில வழியின் கொடுமையையோ, அவ்வழிச் செல்லுதல் அறநெறியன்று எனக் கூறிய சொற்கள் பொருளற்றுப் போயின என்ற கருத்தையோ தலைவி, தன் வாய்ச்சொற்களால் கூறவில்லை. அவள் மெய்ப்பாடுகளின்வழி தலைவன் புரிந்து கொண்டான்.
 தலைவனின் எண்ணங்களை உணரும் ஆற்றல் தலைவிக்கு இருந்தவாறே, தலைவியின் எண்ணங்களை அறியும் ஆற்றல் தலைவனுக்கும் இருந்தமையைப் புலவர் "பரன்முரம் பாகிய பயமில் கானம்' (அக.பாலை.15-20) என்கிற பாடல் வரிகளில் புலப்படுத்துகிறார். அவ்வாறு நின்ற தலைவி, துயரத்தால் எழுந்த கண்ணீரை அடக்கியமையால், கண்ணீர்த்துளி கீழே விழாது அவள் கண்பாவையை மறைக்க, தன்னுடன் அணைத்துக்கொண்டிருந்த தன் புதல்வன் அணிந்திருந்த செங்கழுநீர் மாலையை முகர்ந்து பெருமூச்சு விட்டாள். அப்பெருமூச்சின் வெப்பம் தாங்காது, பவளம் போன்ற அம்மாலையின் பூக்கள் நிறமிழந்து வாடினவாம்.
 அதைக் கண்ட தலைவன், "தான் பக்கத்தில் இருக்கும்போதே பிரியும் எண்ணத்தைத் தாங்காதவள், உண்மையாகப் பிரிந்தால் உயிர்பிழைக்க மாட்டாள். நான் எப்படி இவளைப் பிரிவேன்' என எண்ணி, அவளைப் பிரியும் எண்ணத்தைத் தவிர்த்தான். இதனை,
 "பாவை மாய்த்த பனிநீர் நோக்கமொ
 டாகத் தொடுக்கிய புதல்வன் புன்றலைத்
 தூநீர் பயந்த துணையமை பிணையல்
 மோயினள் உயிர்த்த காலை மாமலர்
 மணியுரு இழந்த அணியழி தோற்றம்
 கண்டே கடிந்தனம் செலவே ஒண்தொடி
 உழையம் ஆகவும் இனைவோள்
 பிழையலள் மாதோ பிரிதும்நாம் எனினே'
 எனக்கூறி, பெருங்கடுங்கோ காட்சியை நிறைவு செய்கிறார். பேசி வெளிப்படுத்தும் சொற்களைவிட, பேசா மெளனத்திற்கே பொருளும் ஆற்றலும் மிகுதி. ஆனால், அந்த மெளனத்தின் பொருளை உணரும் ஆற்றல், அதாவது குறிப்பறியும் திறன் இணையர் இருவருக்கும் இருத்தல் தேவையானது. இவ்வாறு குறிப்பறியும் திறனுடன், பேசா ஆற்றலையும் வளர்த்துக் கொள்வது இல்லறத்தார்க்கு மட்டுமின்றி, அரசியலாளர்க்கும் மிகவும் தேவையானது.
 அதனால்தான் வள்ளுவப் பெருந்தகை, காமத்துப்பாலில் ஒரு குறிப்பறிதலையும், அங்கவியலில் ஒரு குறிப்பறிதலையும் அமைத்தார். குறிப்பறியும் ஆற்றலும், பேசாத்திறனும் உடைய இல்லறத்தாரும், அரசியலாளரும் வெற்றிநடைபோடுவதைக் கண்ணால் கண்ட பின்பும் பின்பற்றவில்லையெனில் மடமையே!
 உள்ளத்தின் பேசாமொழி, அன்புமொழி; அறிவுமொழி; உலகமொழி!
 -முனைவர் வாணி அறிவாளன்
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/30/w600X390/VAIMOODI_PESAVUM.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/30/வாய்-மூடிப்-பேசவும்-3182119.html
3182118 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  அரசர்-அமைச்சர் இணக்கம்  முன்றுறையரையனார் Sunday, June 30, 2019 01:26 AM +0530 பழமொழி நானூறு
நல்லவும் தீயவும் நாடிப் பிறருரைக்கும்
 நல்ல பிறவும் உணர்வாரைக் கட்டுரையின்
 வல்லிதின் நாடி வலிப்பதே புல்லத்தைப்
 புல்லம் புறம்புல்லு மாறு. (பா-104)
 நல்லனவற்றையும் தீயனவற்றையும் நூல்களால் ஆராய்ந்து அறிந்து, மாறு கொண்ட இருவர் கூறும் கட்டுரை யொன்றானே, நீதி - அநீதி என்பனவற்றை அறியும் அமைச்சர்களை ஆழ்ந்து ஆராய்ந்து தம்மோடு கொண்டு அரசன் வாழ்தலே, ஆனேறு ஆனேற்றோடு இணைந்து அன்பு பூண்டு ஒழுகுமாறு போலும். (க-து.)
 அரசன், அறிவான்மிக்க அமைச்சர்களோடுகூடி யொழுகின் அரச காரியங்கள் இனிது நடைபெறும் என்பதாம்.
 "புல்லத்தைப் புல்லம் புறம்புல்லு மாறு' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/3/31/w600X390/lotus.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/30/அரசர்-அமைச்சர்-இணக்கம்-3182118.html
3177254 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, June 23, 2019 03:11 AM +0530 இன்று மாலை ஐந்தரை மணிக்கு, சென்னை மயிலாப்பூர் சி.ஐ.டி. காலனியில் உள்ள "கவிக்கோ' மன்றத்தில், "தினமணி'யும் எழுத்தாளர் சிவசங்கரியும் இணைந்து நடத்திய சிறுகதைப் போட்டியின் பரிசளிப்பு விழா. சிறுகதைப் போட்டியில் வெற்றி பெற்றவர்களைப் பாராட்டி நீதியரசர் அரங்க. மகாதேவன் பரிசு வழங்கி வாழ்த்துகிறார். 

கடந்த ஆண்டு சிறுகதைப் போட்டியில் பரிசு பெற்ற கதைகளுடன், பரிசு பெறாத, ஆனால் பாராட்டும்படியான சிறுகதைகளையும் தொகுத்து புத்தகமாக வெளியிட வேண்டும் என்று சிவசங்கரி விரும்பினார். இந்த ஆண்டுக்கான பரிசளிப்பு விழாவில் அந்தப் புத்தகமும் வெளியிடப்படுகிறது. 

சென்ற ஆண்டு போல சிறப்பான கதைகள் வந்தனவா என்றால், உற்சாகமாக பதிலளிக்க முடியவில்லை. எண்ணிக்கை அதிகரிப்பது மட்டுமே சிறுகதைப் போட்டியின் வெற்றியாக அமையாது. இந்த ஆண்டு பரிசுத் தொகையில் சிறு மாற்றம் செய்யப்பட்டிருக்கிறது. முதல் பரிசு ரூ.25,000, இரண்டாவது பரிசு ரூ.15,000, மூன்றாவது பரிசு ரூ.10,000 வழங்குவது என்று முடிவு செய்யப்பட்டது. அடுத்ததாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பத்து சிறுகதைகளுக்கு தலா ரூ.5,000 வழங்கப்படுகிறது.

முதல் பரிசு பெறும் எஸ். பர்வீன் பானு (தந்தையுமானவள்), இரண்டாம் பரிசு பெறும் "சரசுராம்' என்கிற கே. ராம்குமார் (பார்வைகள்), மூன்றாம் பரிசு பெறும் "ஆதித்யா' என்கிற ரமணன் (கருணை) ஆகியோருக்கும், ஆறுதல் பரிசு பெறும் பத்து எழுத்தாளர்களுக்கும் பாராட்டுகள்.

தமிழில் சிறுகதை இலக்கியம் வலுப்பெற வேண்டும். நல்ல கதைகள் எழுதப்பட வேண்டும். அவை படிக்கப்பட வேண்டும். அடுத்த தலைமுறையினரைத் தமிழ் படிக்க வைக்க, கதை சொல்லும் உத்தியால் மட்டுமே முடியும் என்று தோன்றுகிறது. அதனால், படைப்பிலக்கியவாதிகளின் கடமை அதிகரிக்கிறது. இதை உணர்ந்துதான் ஒரு  லட்சம் ரூபாயை ஒதுக்கி சிறுகதைப் போட்டி நடத்தும் திட்டத்தை எழுத்தாளர் சிவசங்கரி முன்மொழிந்து நடத்த முற்பட்டிருக்கிறார். அவரது கனவு மெய்ப்பட வேண்டும். புதிய பல தரமான சிறுகதை எழுத்தாளர்கள் உருவாக வேண்டும்.

மாலையில் "கவிக்கோ' மன்றத்தில் சந்திப்போம்!

நாளை கவியரசு கண்ணதாசனின் பிறந்த நாள். வழக்குரைஞர் த. இராமலிங்கம் எழுதிய "காற்றில் தவழும் கண்ண
தாசன்' புத்தகம் நினைவுக்கு வந்தது. புதிய மக்களவையின் தொடக்க நிகழ்ச்சியை "வேடிக்கை பார்ப்பதற்காக' கடந்த புதன்கிழமை தலைநகர் தில்லி சென்றபோது, கையோடு எடுத்துச் சென்றிருந்த புத்தகம் அதுதான்.

சில வாரங்களுக்கு முன்னால் புதுவையில் ஒரு திருமண நிகழ்ச்சியில் வழக்குரைஞர் இராமலிங்கத்தை சந்தித்தேன். "காற்றில் தவழும் கண்ணதாசன்' புத்தகம் குறித்துக் குறிப்பிட்டேன். உடனடியாக, அவர் எழுதிய வேறு இரண்டு புத்தகங்களுடன் இந்தப் புத்தகத்தையும் அனுப்பித் தந்துவிட்டார். எத்தனை முறை படித்தாலும் சலிப்பே ஏற்படாத ஒன்று இருக்குமானால், அது கவியரசர் குறித்த செய்திகளும் பதிவுகளுமாகத்தான் இருக்கும். அதிலும் த.இராமலிங்கத்தால் எழுதப்பட்டிருக்கிறது என்றால் கேட்கவா வேண்டும்?

கடந்த இருபதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் பிறந்த தமிழர்கள் யாராக இருந்தாலும் அவர்கள் ஏதாவதொரு வகையில் கவியரசு கண்ணதாசனின் படைப்புகளால் கவரப்பட்டவர்களாக இருந்திருப்பார்கள். திரைப்படமே பார்க்காத, சினிமாப் பாட்டே கேட்காத ஆன்மிகவாதிகள்கூட, கவியரசரின் "அர்த்தமுள்ள இந்துமதம்' படித்திருப்பார்கள். அவர்களுக்கே தெரியாத இந்துத்துவத்தின் உட்பொருளை எளிய தமிழில் எடுத்தியம்பிய கண்ணதாசனை நினைத்து வியந்து போற்றியிருப்பார்கள்.

வழக்குரைஞர் இராமலிங்கம் இந்தப் புத்தகத்தை ஒரு ரசிகனாகப் படைத்திருப்பதால், இதைப் படிக்கும்போது அவருடன் நாம் கைகோத்துப் பயணிக்கிறோம். எந்தெந்த இலக்கியங்களிலிருந்து கையாண்டு, தனது திரைப்படப் பாடலுக்கான கருத்துகளை சாமானியர்களுக்கும் புரியும் விதத்தில் கண்ணதாசன் சுவையாக வழங்கியிருக்கிறார் என்பதைப் பட்டியலிட்டுத் தொகுத்து வழங்கி இருக்கிறார் அவர்.

இந்த நூலுக்கு மதிப்புரை வழங்கியிருப்பவர் கண்ணதாசனுடன் பதினாறு ஆண்டுகளுக்கு மேல் திரைத்துறையில் எதிர்க்கடை வைத்துப் பயணித்த கவிஞர் வாலி. ""அகவையில், அறிவில், ஆற்றலில், ஆளுமையில் - அனைத்திலும் கண்ணதாசன் என்னிலும் கூடுதலானவர். இதில் இன்றளவிலும் எனக்கு இரண்டு சிந்தனையே இல்லை. அவருடைய அநேக வரிகளில் நான் ஆழங்காற்பட்டதன் காரணமாகத்தான் என் பாட்டில் அவர் தெரிகிறார்'' என்று வெளிப்படையாகக் கூறும் கவிஞர் வாலியே இந்தப் புத்தகத்தைப் பாராட்டி இருக்கும்போது, அதற்கு மேல் எழுத என்ன இருக்கிறது?


பரபரப்பான தனது அரசியல் வாழ்க்கைக்கு நடுவிலும் வழக்குரைஞர் கே.எஸ்.இராதாகிருஷ்ணனால் எப்படி "கதை சொல்லி' இலக்கிய காலாண்டிதழை வெளிக்கொணர முடிகிறது என்று அவருடைய நண்பர்களான எங்களுக்கெல்லாம் எப்போதுமே வியப்புண்டு. தரமான கதைகள், கவிதைகள், கட்டுரைகள் என்று "கதை சொல்லி' தனக்கென ஒரு தனி பாணியை வகுத்துக்கொண்டு பயணிப்பதில் மகிழ்ச்சியும் உண்டு.

புதிய படைப்பாளிகளை அறிமுகப்படுத்துவதில் "கதை சொல்லி' இதழுக்குப் பெரும் பங்குண்டு.  "கதை சொல்லி'  காலாண்டிதழின் 33-ஆவது இதழை கே.எஸ்.இராதாகிருஷ்ணன் தந்தவுடன், அதைப் பிரித்துப் படித்தேன். பக்கங்களைப் புரட்டினேன்.  கண்ணில் பட்டது "ப்ரியா ராஜிவ்' எழுதிய கவிதை. கிராமங்களில் படித்து வளர்ந்து, இன்றும்கூட அந்த மண்வாசனை மாறாமல் இருப்பவர்கள் அனைவரின் ஆதங்கத்தையும் பொட்டில் அடித்தாற்போலப் பிட்டுப் பிட்டு வைத்துப் போகிறது கவிதை வரிகள். படித்து ரசித்ததை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளாவிட்டால் எப்படி?

பச்ச பட்டுடுத்தி
விளையும் வயல்வெளியும்
தோப்பும் தொரவுமாக
தோரணையான துரையாக...
சிங்கம் போல இருந்த ஊரு
சீக்காளி ஆனதய்யா...
கரும்பு வயலெல்லாம்
காற்றாலை வயலாச்சு 
தோப்பு தொரவெல்லாம்
தொகுத்து மனையாச்சு
விளைவிச்ச விவசாயி
கூலி வேலைக்கு வந்தாச்சு...
ஆத்தங்கரை ஆலமரம்
அடியோடு சாஞ்சிடுச்சு
ஆறோடிய தடம் மட்டும்
அழுகை நீரோடிய தடமாச்சு
நான் பார்த்த என் ஊரை
நெனப்போடு புதைச்சாச்சு!

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/23/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/23/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3177254.html
3177242 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி காப்பியத்துள் இலங்கும் ஒரு சிற்றிலக்கியம்! -மீனாட்சி பாலகணேஷ் DIN Sunday, June 23, 2019 03:09 AM +0530  

சேக்கிழார் பெருமான், பெரியபுராணத்தில் திருஞானசம்பந்தர் வரலாற்றைப் பாடும்போது, சம்பந்தர் எனும் குழந்தை அவதரித்து பிள்ளைத் தமிழின் பத்து பருவங்களுக்கேற்ப நன்கு அழகாக வளர்ந்ததனை மிகவும் சுவைபட வருணனை செய்துள்ளார்.  ஒரு காப்பியத்தின் இலக்கணங்கள் அனைத்தும் பொருந்தி விளங்குவது பெரியபுராணம். இதில் இடம்பெறும் பிள்ளை புராணத்தை ஒரு சிறிய பிள்ளைத் தமிழ் வடிவாகவே கருதவும் இடமிருக்கிறது. 
குழந்தை பிறந்ததும் அந்தணர் வீடுகளில் செய்யப்படும் நற்சடங்குகளில், பத்துநாள் சடங்குகளை வருணித்து மற்றவற்றை நயத்துடன் சேக்கிழார் கூறும் அழகே அழகு. 

தொடர்ந்து வரும் பாடல்களில் பிள்ளைத்தமிழ்ப் பருவங்கள் அனைத்தும் வரிசைப்படுத்தப்பட்டு, சில வரிகளோ, பாடல்களோ ஆயினும் கற்பனைநயம் மிகக் கூறப்படுகின்றன. 

சிவபிரான் திருவருளால் உதித்த குழந்தையாதலால், பலவிதமான காப்புகள் தேவையில்லை எனக்கருதி, குழந்தையின் நெற்றியில் திருநீற்றைப் பூசி, காப்புச் சடங்கினைச் செய்கின்றனர். இதனால், முதல் மாதத்தில் பாடப்படும் காப்புப்பருவம் கூறப்பட்டது.

தமிழுடன் சைவமும் சிறப்புற வந்துதித்த காழிப்பிள்ளையாரை தாயார் தன் மடித்தலத்தும், மணித்தவிசிலும், தூய்மையான விரிப்பைக் கொண்ட தொட்டிலிலும், மலர்ச் சயனத்திலும் கண்வளர்த்தித் தாலாட்டினார். இதன் மூலம், ஏழாம் மாதத்தில் பாடப்படும் தாலப்பருவம் கூறப்படுகிறது.

ஆளுடையபிள்ளை, ஐந்துமுதல் ஏழு மாத அளவில் குழந்தைகள் செய்யும் செங்கீரையாடலைச் செய்தார். மேலும், தவழும் குழந்தை முகத்தைப் பக்கவாட்டிலும், மேலும் கீழும் அசைக்கும்; அது, "சிவபிரானுடைய திருத்தொண்டைத் தவிர பிறிதொன்றினையும் செய்யோம்' என்பது போல இருந்ததாம்.

ஒன்பதாம் மாதம் ஆளுடையபிள்ளை கைகளைச் சேர்த்து ஒத்தியெடுத்து, சப்பாணி கொட்டியது சிவபெருமானிடத்துப் பிற்காலத்தில் கைத்தாளம்பெற வேண்டியதனைப் போல இருந்ததாம்! 

இவை அனைத்தும் சைவம் தழைக்க வந்துதித்த ஞானசம்பந்தர் குறித்து சேக்கிழார் பெருமானின் பக்தியில் உதித்தெழுந்த கவியுக்தி செறிந்த கற்பனைகள். 

வருகைப் பருவத்தில், "சீர்காழி நகர்வாழ் மக்களுக்கு சிறப்பு செய்ய உதித்த செல்வமே வருக!' என்றும், "கவுணிய குலத்தோரின் கற்பகமே! வருக' என்றும் குழந்தையை அழைக்கின்றனர். சிறு மகவான பிள்ளை, ஓடோடி வந்து தம் தாய் பகவதி அம்மையைத் தழுவிப் புறம் புல்குகின்றார்.  ஞானசம்பந்தப் பெருமானின் கால்களில் அணிந்த கிண்கிணிகள் இனிய ஒலி எழுப்ப, தாமும் தளர்நடையிட்டு நடந்தார்.

ஆண்பால் பிள்ளைத்தமிழின் கடைசிப் பருவங்களான சிறுதேர், சிற்றில் ஆகியவற்றையும்  சேக்கிழார் பாடியுள்ளார்.

அழகான சிறுதேரைப் பற்றிக்கொண்டு ஞானசம்பந்தப் பிள்ளை உருட்டிச் செல்கிறார். மணலைக் கொழித்து, சிற்றில் இழைத்து விளையாடும் பேதைச் சிறுமியர் இருக்குமிடங்கள் தோறும் ஓடியும் நடந்தும் சென்று அவற்றைக் காலால் தொடர்ந்து அழித்தும் விளையாடினார். இவ்வாறு விளையாடி வீதி முழுதும் திருவொளி பரப்பி வளர்ந்து வந்தார் எனக்கூறி, ஆளுடைய பிள்ளையின் மழலைப் பருவத்தினை அழகுறப் பாடியருளியுள்ளார் சேக்கிழார் பெருமான்.


"சிறுமணிதேர் தொடர்ந் துருட்டிச் 
செழுமணல் சிற்றில்களிழைக்கும்
நறுநுதற்பே தையர்மருங்கு
நடந்தோடி அடர்ந்தழித்தும்,
குறுவியர்ப்புத் துளியரும்பக்
கொழுப்பொடியா டியகோல
மறுகிடைப்பே ரொளிபரப்ப
வந்து வளர்ந் தருளும்' 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/23/w600X390/lordmuruga.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/23/காப்பியத்துள்-இலங்கும்-ஒரு-சிற்றிலக்கியம்-3177242.html
3177241 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி கவியரசரின் சமுதாயச் சிந்தனை!       -குடந்தை  பரிபூரணன் DIN Sunday, June 23, 2019 03:07 AM +0530
கவிஞர் கண்ணதாசனுடைய கவிதைகள், பாடல்கள் அனைத்தும் காலக்கண்ணாடி போலத் திகழ்வன. இச்சமுதாயத்தில் அது பிரதிபலிக்காத முகங்களே இல்லை எனலாம். சமுதாயத்தில் நிலவும் ஏற்றத் தாழ்வுகளையும், கோணல் மாணல்களையும், வர்க்க பேதங்களையும்கூட அவருடைய கவிதைகள், பாடல்கள் மூலமாக நம்மால் தரிசிக்க முடிகிறது.

சமதர்ம சமுதாயத்தைத் தம் கவிதைகள் வாயிலாகப் படைக்கத் துணிந்த கவிஞர் "எல்லாரும் எல்லாமும் பெற வேண்டும்; இங்கு இல்லாமை இல்லாத நிலை வேண்டும்' என்று அழுத்தமாகக் கூறியிருக்கிறார். "வல்லான் பொருள் குவிக்கும் தனி உடைமை நீங்கி வர வேண்டும் திருநாட்டில் பொது உடைமை' என்று மார்க்சின் பொது உடைமைத் தத்துவத்தைப் பட்டித் தொட்டி எங்கும் பாடல்களாக ஒலிக்கச்  செய்த கவியரசர் கண்ணதாசன், வறுமையை இல்லாது ஒழிக்க வேண்டும் என்று வலிமையாகக் குரல் எழுப்பியவர். 

ஒரு நிகழ்வைக் காட்சிப்படுத்த கலைஞன் கையாளும் முறையிலேதான் அவனுடைய கற்பனைத்திறன் வெளிப்படுகிறது. கீழ்க்காணும் கவிதையில் ஓர் ஏழைத் தாயின் வறுமையின் கொடுமையை அவருடைய வீட்டில் உள்ள ஒரு பழைய சோற்றுப் பானை பேசுவதாகக் கவியரசர் தமது கற்பனைச் சிறகை 
விரித்துச் செல்கிறார்.  

"வாரத்திலே ஒருநாள் கொதிப்பேன் - கஞ்சி
வார்த்துக் கொடுப்பதற்காக
பசி தீர்த்து முடிப் பதற்காக பின்னர்
ஓரத்திலே பல நாள் கிடப்பேன்
 நல்ல ஓய்வு பெறுவதற்காக
வீட்டில் உள்ள குழந்தைகள் சாக!

நெல்லை அரிசியை நேரினில் கண்டதும்
துள்ளிக் குதிக்கும் பெண்டாட்டி
ரெண்டு சுள்ளி கொண்டுகனல் மூட்டித் - தன்
பல்லை நெருக்கும் பசிப்பிணி தீர்ந்திடப்
பானைஎனை அதிலேற்றி கொஞ்சம்
பைப்புத் தண்ணீரையும் ஊற்றி

வேங்கை பிடித்திட்ட வீரனைப் போலெனை
வெற்றிக் களிப்புடன் பார்த்து துணி
சுற்றி கழுநீரை வார்த்து-எனைத் தாங்கி
எடுத்துத் தன் பிள்ளைகளை வைத்து 
சாப்பிடுவாள் ரசம் சேர்த்து எனை
சாய்த்து வைப்பாள் பசி நீர்த்து..

அப்புறம் எத்தனை நாள்செலுமோ - எனை
அந்தக் குடும்பங்கள் தாங்க
கொஞ்சம் அரிசி மணிகளை வாங்க
இங்கு வந்த சுதந்திரம் ஏழைக்கல்ல- அது
வாழும் முதலைகள் தூங்க - பசி
வாட்டும் இதயங்கள் ஏங்க

இப்படியே பசி நீளுமென்றால் இது
என்ன சுதந்திரப் பூமி? - ஏன்
இத்தனை ஆயிரம் சாமி? - ஒரு
கைப்பிடியில் பல பூட்டை உடைத்தின்று
காத்திடுவோம் எங்கள் வீட்டை
பழிதீர்த்திடுவோம் இந்த நாட்டை!

ஏழைத் தாயின் வறுமையைப் பற்றி மட்டும் கவியரசர் பாடவில்லை. இந்தச் சமுதாய அமைப்பைப் பற்றியும் சாடுகிறார். அதற்கான தீர்வையும் கூறுகிறார்.

"மாட்டு வண்டி போகாத இடங்களுக்கெல்லாம் இவரின் பாட்டு வண்டி பயணம் செய்திருக்கிறது' என்று கவிஞர் பட்டுக்கோட்டை யாருக்குக் கூறப்பட்டக் கூற்று, கவியரசருக்கும் பொருந்தும். பாட்டு வண்டியில் மூட்டை மூட்டையாக சமுதாயச் சீர்திருத்தக் கருத்துகளை எடுத்துச் சென்று பாமர மக்களின் மனதுக்குள் பசை போட்டு ஒட்ட வைத்தப் பெருமை கவியரசருக்கே உரித்தானது.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2016/5/26/17/w600X390/KANNADASAN.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/23/கவியரசரின்-சமுதாயச்-சிந்தனை-3177241.html
3177240 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பெருமழை பொழிய... -முனைவர் அ. சிவபெருமான் DIN Sunday, June 23, 2019 03:05 AM +0530 திருக்குறள் "வான்சிறப்பு' என்ற அதிகாரத்தின் மூலமாக மழையைச் சிறப்பித்துள்ளது. சிலப்பதிகாரம் "மாமழை போற்றுதும்' என்று மழையைப் போற்றுகின்றது. நான்மணிக்கடிகையோ "மழையின்றி மாநிலம் இல்லை' (47) என்கிறது.  கம்பராமாயணமும் "கல்லிடைப் பிறந்து போந்து' எனத் தொடங்கும் பாடலால் மழை கடவுளைப் போற்றுகிறது. திருவிளையாடற்புராணம் "பொழிந்த நீர் அமுதாயின் புவிக்கும் வானவர்க்கும்' என்னும் தொடரால் மழையை மன்னவர்க்கும் விண்ணவர்க்கும் அமுது எனக் குறித்துள்ளது. திருக்குற்றாலப் புராணம் "பொங்கு மாகடல்' 

எனத் தொடங்கும் பாடல் வழியாக மழையைத் "திருமகள்' எனக் குறித்துள்ளது.
வண்ணச்சரபம் தண்டபாணி சுவாமிகள் "மழை பெய்யப் புரிவாயே தெய்வமே நல்ல மழை பெய்யப் புரிவாயே' என்று மழைக் கீர்த்தனை பாடியுள்ளார்.  உமறுப்புலவர், " மழை யழைப்பித்த படலம்' (சீறாப்புராணம்) பாடி மழையைப் போற்றியுள்ளார். முக்கூடற்பள்ளு, கண்ணுடையம்மன் பள்ளு, தண்டிகைக் கனகராயன் பள்ளு, சிவசைலப்பள்ளு, மாந்தைப்பள்ளு, திருமலை முருகன் பள்ளு முதலிய பள்ளு நூல்கள் மழையைப் பற்றி பல்வேறு அரிய குறிப்புகளைத் தருகின்றன. தமிழ் இலக்கியங்களிலும் மழையைப் பற்றிய பல்வேறு அரிய கருத்துகள் பதிவாகியுள்ளன. 

தற்போது தமிழகம் முழுவதும் தண்ணீர்ப்பஞ்சம் தலைவிரித்தாடுகின்றது. பெருமழை பொழிந்தால்தான் நாடும் மக்களும் அமைதியுறுவர். அவ்வாறு பெருமழை பொழிய  நாமென்ன செய்ய வேண்டும்?

ஐம்பூதங்களையும் படைத்த ஆண்டவனால்தான் மழையைப் பொழிவிக்க முடியும் என்பது சமயச் சான்றோரின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையாகும். மேலும், தொன்றுதொட்டே தமிழக மக்களும், மெய்யன்பர்களும் தமக்கு வேண்டுவன அனைத்தையும் கடவுளைத் தொழுதே பெற்று வந்துள்ளனர்.

தமிழகம் முழுவதும் ஆங்காங்கு வாழும் மக்கள் மழைக்காக ஒன்றுகூடி பல்வேறு சமயச் சடங்குகளை ஆழ்ந்த நம்பிக்கையுடன் செய்து வருகின்றனர். இச்செயல்களால் மழை வருமா? என்ற வினாவிற்கு விடையாக, ஏற்கெனவே தமிழகம் முழுவதும் நிகழ்ந்துள்ள பழைய வரலாற்று நிகழ்வுகளை நாம் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும்.

திருஞானசம்பந்தர் நிகழ்த்திய (ஞானசம்பந்தர் தேவாரம்) அற்புதங்கள் ஏராளம். அவற்றுள் ஒன்று மழை பொழியச் செய்தது. அவர் அருளிய தேவாரத்துள் முதல் திருமுறையில் மேகராகக் குறிஞ்சிப் பண்ணில் பாடிய ஏழு திருப்பதிகங்கள் இடம் பெற்றுள்ளன. திருக்கழுமலப்பதிகம் (சேவுயரும் திண்கொடியான்),  திருவையாற்றுப் பதிகம் (புலனைந்தும் பொறி கலங்கி), திருமுதுகுன்றப் பதிகம் (மெய்த்தாறு சுவையும்), திருவீழிமிழலைப் பதிகம் (ஏரிசையும் வடஆலின்), திருக்கச்சியேகம்பப் பதிகம் (வெந்த வெண்பொடி), திருப்பறியலூர் வீரட்டப் பதிகம் (கருத்தன் கடவுள்), திருப்பராய்த்துறைப் பதிகம் (நீறு சேர்வதொர்) ஆகிய அவ்வேழு பதிகங்களை இறைவன் திருமுன்பு அடியார்கள் பண்ணுடன் பாடிப்பணிந்து வேண்டுவாராயின் பெருமழை பொழியும் என்பதில் சிறிதும் ஐயமில்லை.

மேலும், அப்பர் பெருமான் அருளிய திருக்குறுக்கைத் திருநேரிசையும், மாணிக்கவாசகப் பெருமான் அருளிய "முன்னிக்கடலை' என்னும் திருவெம்பாவைப் பாட்டும், ஆண்டாளின் "தீங்கின்றி நாடெல்லாம் திங்கள் மும்மாரிப் பெய்து' என்ற திருப்பாவையும் மழை வேண்டிப் பாடுதற்குரியனவாம். இவைதவிர, பெரியபுராணம், கந்தபுராணம், திருவிளையாடற்புராணம், தாயுமானவர் பாடல்கள் ஆகியவற்றிலிருந்து சில பாடல்களைப் பாடினால் மழை பொழியும்.

முன்பெல்லாம் தமிழகத்துக் கிராமங்களில் மழைவேண்டித் தெருக்கூத்து நடத்துவர். பாரதக் கதையில் விராட பருவத்தைப் படிப்பர். வள்ளித் திருமணம் நாடகம் நடத்துவர். கிராம மக்கள் ஒன்றுகூடி கொடும்பாவி கட்டி எரிப்பர். இவ்வாறு செய்தால் மழை பொழியும் என நம்பினர்; மழையும் பொழிந்தது. 

இவை தவிர,  புலவர்கள் மற்றும் ஆதீனத் தலைவர்களும் பஞ்சம், வறட்சி வந்தபோதெல்லாம் மக்கள் வேண்டுகோளை ஏற்று   "மழை' பொழிய சில பாடல்களைப் பாடி மழை பொழியச் செய்துள்ளனர். அந்த வகையில், தருமை ஆதீனத்தின் பதினான்காவது குருவாக இருந்த கந்தப்ப தேசிகர் பாடிய, 

"சைவ சமயம் சமயமெனில் அச்சமயத்
தெய்வம் பிறைசூடும் தெய்வமெனில்-ஐவரைவென்(று)
ஆனந்த வெள்ளத்து அழுந்துவதே முத்தியெனில்
வானங்காள்! பெய்க மழை'

என்ற பாடலால், நெல்லை மாவட்டம் முழுவதும் பெருமழை கொட்டியதாக வரலாறு. அதேபோல,  சித்தர் சிவப்பிரகாசர் தம்மோடு வந்த அடியார்களை அழைத்து "மேகராகக் குறிஞ்சியை' பாட,  நாடு முழுவதும் பெருமழை பொழிந்ததாம். கொங்கு நாட்டுப் புலவராகிய தே.இலட்சுமண பாரதியார் என்பவர், ராமேசுவரத்திற்குச் சென்றபோது, சேதுபதியின் வேண்டுகோளை ஏற்று,

"தெண்டாயுதா! பழநிச் செல்வனே! உன்கிருபை
உண்டாவ தும்உலகில் உண்மையேல் -விண்டுமழை
எங்கும் பொழிய இராமநா தன்மனது
பொங்க அருளே புரி' 

என்று பாடிய அன்றே பெருமழை பொழிந்ததாம். விருதை சிவஞான யோகி என்பவர், முருகன் மீது ஏழு பாடல்களைப் பாடினார். பாடிய அன்றே பெருமழை பொழிந்ததாகக் கூறுவர். அதில் ஒரு பாடல் இது:

"செய்யவள் மருகா வேலா தேசிகா முருகா னந்தா
துய்யவெண் மேகம் எல்லாம் சூல்முற்றிக் கரிய வாகி
வையகம் வளம்பெற்று ஓங்க வான்மிசைக் கர்ச்சித் தேறி
வெய்யிலின் கொடுமை போக மிகமழை பொழியச் செய்யே'

காவிரி நதிநீர் தொடர்பான பிரச்னையில் தமிழகத்து மக்களுக்குத்  தண்ணீர் வருமா? வராதா என்கிற கேள்வி தமிழக மக்கள் சார்பில்   மறைந்த மூதறிஞர் அடிகளாசிரியரிடம் கேட்கப்பட்டபோது,  அதற்கு அவர்,  இறைவனிடம் முறையிடுகின்றேன் என்றுகூறி, 

"கருத்திளகாக் கருநாடரைக் காவிரிநீர் கேளோம்
கண்ணுதலே உன்னுடைய கருணைமழை கேட்டோம்
அருத்தியுடன் காலமுகில் அந்தரத்தில் தோன்றி
அச்சுதன்போல் அமுதுமழை அவனியின்கண் பொழிக!
திருத்தியுடன் கங்கைநீர் திருமதிநல் லறுகு
திகழ்ந்துவனப் புடனிற்கத் திகழவற் றிடையே
மருத்திகழக் கார்மலர்த்தும் கொன்றைமலர்க் கண்ணி
மணந்திருக்க மகிழ்ந்திருக்கும் மாண்புநெறி முடியோய்!'

என்று பாடி, இறைவனிடம் முறையிட்ட மறுநாள் பெரு மழை பொழிந்தது. ஆகவே, மேற்குறிப்பிட்ட அருளாளர்களின் அனைத்து பாடல்களையும் மனமுருகி இறைவன் திருமுன் பாடி,  வழிபட பெரு மழை பொழியும் என்பதில் ஐயமில்லை.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/23/w600X390/rains.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/23/பெருமழை-பொழிய-3177240.html
3177239 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, June 23, 2019 03:03 AM +0530
நிரம்ப நிரையத்தைக் கண்டந் நிரையம்
வரம்பில் பெரியானும் புக்கான் - இரங்கார்
கொடியார மார்ப! குடிகெட வந்தால்
அடிகெட மன்றி விடல்.    (பா-103)

தனி வடமாகிய முத்து மாலையை உடையவனே! பொய் கூறினால் உளவாகும் துன்பத்தை நூல்களால் மிகுதியாக அறிந்தும்,  அந்நரக உலகத்தின்கண், எல்லையற்ற குணங்களாற் பெரிய தருமனும் அரசாட்சி பெற்றுத் தங்குடியை நிலைநாட்டும் பொருட்டுப் பொய் கூறிப் புகுந்தான். ஆதலால்,  தங்குடி கெடுமாறு தோன்றுவதொன் றுண்டானால்  அவர் தீமையுறுதலுக்கு அஞ்சாராகி, தங்குடிநோக்கி வேரறத் தண்டஞ் செய்துவிடுக.

"நிரம்ப நிரையத்தைக் கண்டந் நிரையம் வரம்பில் பெரியானும் புக்கான்' என்பது பழமொழி.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/3/24/w600X390/tm3.png https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/23/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3177239.html
3172261 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி குண்டக்க... மண்டக்க... -முனைவர் அ. தட்சிணாமூர்த்தி Monday, June 17, 2019 11:19 AM +0530
""குண்டக்க மண்டக்க வண்டி ஓட்டுறாங்க - கோளாறாப் போயிட்டு வாங்க'' - இது மதுரையில் குடியேறியபோது, மதுரை நண்பர் சொன்ன எச்சரிக்கை உரை. இது எனக்குப் புரியாத புதிராகவே இருந்தது. இது மதுரைக்கே உரிய வட்டார மொழி. 

"சட்ட விதிகள் பற்றிக் கவலைப்படாமல், முரட்டுத்தனமாக வாகனம் ஓட்டுபவர்கள் பலராக உள்ள நிலையில், பாதுகாப்புக்குரிய வகையில், துன்பம் ஏதும் இன்றிப் போய் வாருங்கள்' என்று நண்பர் அறிவுறுத்தினார் என்று ஓரளவுக்குப் புரிந்து கொண்டேன்.

மதுரை தமிழ் வளம் செறிந்த பழம் பெருமையுடைய நகரமாதலின், இவ்வழக்கில் ஏதோ வரலாறு மறைந்திருக்க வேண்டும் என்ற நோக்கில் சிந்தித்தபோது, தேவாரமும், திவ்யப் பிரபந்தமும் கை கொடுத்தது. சைவ நாயன்மார்களும், வைணவ ஆழ்வார்களும் பல்லவர் காலத்தில் சமணரோடும், பௌத்தரோடும் கடுமையாகப் போராடும் பக்தி நெறியினை வளர்த்தனர். 

திருஞானசம்பந்தரின் பதிகங்களில், ஒரு பாட்டு சமண, பௌத்தர்களை இழித்தும் பழித்தும் சாடுதலையே நோக்கமாகக் கொண்டது. அப்பர் பாடல்களிலும் இத்தகு பழிப்புரைகள் உண்டு. ஆழ்வார்களுள் தொண்டரடிப் பொடியாழ்வாரின் ஒரு பாடல் மட்டுமே அக்காலத்து சமய முரண்பாட்டுப் போரை நமக்குக் கோடிட்டுக் காட்டும். 

ஆழ்வாரின், "வெறுப்பொடு சமணமுண்டர், விதியில் சாக்கியர் நின்பால் என்ற பாட்டிலுள்ள "முண்டர்' என்ற சொல்லை நினைவில் வையுங்கள். அப்பர் பெருமான், தாம் சமண நெறி சார்ந்ததற்குக் கழிவிரக்கப்படுதலை பல சான்றுகளால் அறியலாம். அவற்றுள் ஒன்று,  ""குண்டனாய்ச் சமணரோடே கூடி நான் கொண்ட மாலை'' (தேவா.384) என்பது. குண்டன் என்பது முரடன், மூர்க்கன் எனப் பொருள்படும் வசைமொழி.

"குண்டனாய்த் தலைபறித்திட்டுக் குவிமுலையார்
நகை காணாது உழிதர்வேனை!''  (தேவா 45)

என்பதில் திகம்பர சமணனாகத் தாம் திரிந்து பற்றிய குறிப்புள்ளது. சாதாரண குண்டனாய் மட்டுமல்லாது, குண்டர்களுக்குத் தலைவனாகவும் தாம் விளங்கியதை எண்ணி நாணமுற்றார். ""சமணர்க்கோர் குண்டாக்கனாய்'' (தேவா. 963) என்ற குறிப்பைக் காணலாம். குண்டாக்கன் என்பதற்குத் தமிழ்ப் பேரகராதி தரும் பொருள், "குண்டர்க்குத் தலைவன்' என்பது. இன்னும் குண்டர் சட்டம் நம்மிடையே உண்டே! மூர்க்கர்கள்  (ரெளடிஸ்) என்று இதனை விளக்கு
கின்றனர்.

"முண்டன்' என்ற சொல்லை ஆற்றல்மிக்கவன் என்ற பொருளில் நாம் ஆள்கிறோம். இது மிண்டன் என்பதன் திரிபு. விறன்மிண்ட நாயனாரை நாம் அறிவோம். இந்த முண்டன் என்ற சொல்லுக்கு, ஆடையற்றவன் (திகம்பரன்) என்ற பொருளும் உண்டு. முண்டமாகத் திரிகிறான் என்பதும், ஒருவனை முண்டம் என்று இகழ்வதும், சமணர்களைத் தேவார திவ்யப் பிரபந்த ஆசிரியர்கள் திட்டிய வரலாற்றையே தெரிவிக்கின்றன. குண்டன் குண்டாக்கன் ஆனவாறே மிண்டன், மிண்டாக்கனாக ஆகலாமல்லவா?

""மிண்டர் பாய்ந்து உண்ணும் சோற்றை விலக்கி நாய்க்கிடுமினீரே'' (திருமாலை) எனத் தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் கூறவில்லையா? முரட்டுத்தனமாக, அறிவீனத்தோடே பேசும் பேச்சு என்ற பொருளை, ""பிண்டியர்கள் மிண்டு மொழி'' (தேவா.49) என்று வரும் பகுதி கொண்டு உணரலாம். தமிழ்ப் பேரகராதி மிண்டுதல் என்ற சொல்லுக்கு வலியராதல், மதம் கொண்டவர் என்ற பொருள்களைத் தருகிறது.

இச்சான்றுகளால், பல்லவர் காலத்தில் நடந்த சமயப் புரட்சியில், சைவ, வைணவர்கள் தம் எதிரியரான சமணரையும், பௌத்தரையும் பழித்துப் பேசிய வரலாற்றின் எச்சங்களாகவே "குண்டக்க மண்டக்க' என்னும் வழக்காறு இருந்துள்ளது தெளிவாகிறது. 

இனி, "கோளாறு' பற்றிப் பார்க்கலாம். வயிற்றுக் கோளாறு, மூளைக் கோளாறு என்பவை நமக்குப் பழக்கமானவை. தாறுமாறான நிலையை இது குறிக்கிறது. தாறுமாறு, குற்றம் என்ற பொருள்களைத் தலைமையானவையாகப் பேரகராதித் தருகின்றது. தேவாரத்தில் "கோள்' என்பது "தீமை' என்று பொருள்படும். இதற்கு ஞானசம்பந்தர் பாடிய "கோளறு பதிகமே' சான்று. 

"கோள் அற' அதாவது, யாதொரு தீமையும் இல்லாத வகையில் போய் வருமாறு வற்புறுத்துவதே, "கோளாறாய்ப் போங்கள்'' என்பது. பேச்சில் கோள்+அற என்பது கோளாறா என்று திரிந்து போயிற்று. சமண சமயத்தாரோடு அனல் வாதமும், புனல் வாதமும் புரிந்த ஞானசம்பந்தர் வரலாற்றோடு "கோளாறு' என்பது தொடர்புடையது என்பதை அறிய, நமக்கு இன்று வியப்பு ஏற்படுகின்றது!

மக்களின் பேச்சில் மறைந்து கிடக்கும் வரலாறுகள் மிகப் பலவாகும். நுட்பமாகச் சிந்தித்தால் நூற்றுக்கணக்கான வரலாறுகளை மக்கள் பேச்சிலிருந்து உணர வாய்ப்புண்டு.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/16/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/16/ண்டக்க-ண்டக்க-3172261.html
3172264 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வார கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, June 16, 2019 02:21 AM +0530
இரண்டு வாரங்களுக்கு முன்பு  "இந்த வாரம்' பத்தியில் "தென்னாப்பிரிக்காவில் இருக்கும் நமது வம்சாவழியினர்' என்று நான் குறிப்பிட்டிருந்தது விவாதப் பொருளாகியிருக்கிறது. கடிதம், மின்னஞ்சல், கட்செவி அஞ்சல், குறுஞ்செய்தி என்று  நாலாபுறமிருந்தும் கேள்விக் கணைகள். "வம்சாவளி' என்று தானே குறிப்பிடுவது வழக்கம். நீங்கள் "வம்சாவழி' என்று குறிப்பிட்டிருக்கிறீர்களே என்று விமர்சனங்கள்.

"வம்சாவழி' என்ற சொல்லுக்கு "சந்ததி' என்று சொல்லப்படும் "பரம்பரை வழி' என்று  பொருள்.  வாழையடி வாழை என வருவது  குலவழி, மரபுவழி என்று பழகு மொழியில் கையாளப்படுகிறது. ""தேரான் பிறனைத் தெளிந்தான் வழிமுறை தீரா இடும்பை தரும்'' என்கிற "தெரிந்து தெளிதல்' அதிகாரத்தின் 508-ஆவது குறள்,  "வழி' என்கிற சொல்லுக்கு  விளக்கம்.  எவ்விதக் குறைவுமின்றி சீராகத் தங்குதடையின்றிச் செல்வது வழி.  அதனால், "வம்சாவழி' என்று குறிப்பிடுவதில் தவறில்லை. 

அதே நேரத்தில், "வம்சாவளி' என்பதும் ஏற்புடையதே!  "வம்சம்' என்றால், ஒரு சந்ததியில் வந்தவர்கள் என்று பொருள். "ஆவளி' என்றால்  "வரிசை'. தீபங்களின் வரிசை "தீபாவளி' என்று வழங்குவது போல, வம்ச வரிசை "வம்சாவளி' என்று வழங்கப்படுகிறது.  

அரை நூற்றாண்டு காலத்துக்கு முன்பு வரை "வம்சாவழி' என்பது பரவலாகக் கையாளப்பட்டு அதற்குப் பின்னால் "வம்சாவளி' என்பது வழக்கமாக மாறிவிட்டது. குறிப்பாக,  தமிழகத்திலிருந்து இலங்கைக்குத்  தேயிலைத் தோட்டங்களில் பணிபுரியச் சென்றவர்களின் வம்சத்தினர் "இந்திய வம்சாவளித் தமிழர்கள்' என்று அழைக்கப்பட்டதால்,  "வம்சாவழி' என்பது மெல்ல மறைந்து "வம்சாவளி' என்பது பழகு மொழியாகக் கையாளப்பட்டு வருகிறது. 

"உலகத்தோடு ஒட்ட ஒழுகல்' என்பதற்கிணங்க நமது "வம்சாவழி'யினர் என்பதை "வம்சாவளி'யினர் என்று திருத்திக் கொள்வதில் எனக்கு எந்தவிதத் தயக்கமும் இல்லை. ஏற்றுக்கொள்கிறேன். 


""இவ்வுலகில் மூன்று பொருள்கள் விலைமதிக்க முடியாதவை என்கிறார்கள் சான்றோர். அவை... தண்ணீர், உணவு,  அறிவுரை. இம்மூன்றில் என்னாலான மூன்றாவதைக் கொடுத்திருக்கிறேன் - பழைய சாக்லேட்டை  புதிய பாக்கெட்டில்!'' என்கிற முன்னுரையுடன்  தனது "பத்து கட்டளைகள்' என்கிற புத்தகத்தை சமர்ப்பித்திருக்கிறார் எழுத்தாளர் ஜி.கெளதம்.  அந்தப் பீடிகை என்னைக் கவர்ந்தது. விறுவிறுப்பாகப் பக்கங்களைப் புரட்டுவதும் படிப்பதுமாக உண்மையாகவே சாக்லேட்டை  சுவைப்பதுபோல சுவாரசியமாகப் பயணித்தேன்.

ஓரிரு மாதங்களுக்கு முன்னால் என்னைச் சந்திக்க வந்திருந்த  ஜி.கெளதம் என்கிற எழுத்தாளர் குறித்து கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன், படித்திருக்கிறேனே தவிர அவரை சந்தித்ததில்லை. 

"பத்து கட்டளைகள்' புத்தகத்துக்கும் விவிலியத்தின் பத்து கட்டளைகளுக்கும் தொடர்பு எதுவும் கிடையாது. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் "ஜூனியர் போஸ்ட்'  வார இதழில் வெளியாகிப் பல்லாயிரக்கணக்கான வாசகர்களின் ஏகோபித்த பாராட்டுகளைப் பெற்ற இந்தக் கட்டுரைகளின் தொகுப்பு, அவர் கூறுவது போல தன்னம்பிக்கை நூல்களில் ஒரு தனி ரகம். 

நேர விரயமின்றி உடற்பயிற்சி, குழந்தையை புத்திசாலியாக வளர்ப்பது, சொந்தத் தொழில் தொடங்குவது, திருப்திகரமான மண வாழ்க்கை, மனதளவில் சந்தோஷம் உடலளவில் உற்சாகம், செயல்களின் தனித்தன்மை, பணக்கஷ்டம் இல்லாமல் வாழ்வது, 24 மணி நேரத்தை முழுமையாகப் பயன்படுத்திக் கொள்வது, இவை எல்லாம் ஏன்,  பட்டுப்புடவை முதலிய பல்வேறு பிரச்னைகள், அவை குறித்து வளவள என்று இல்லாமல் சின்னச் சின்ன உதாரணங்களுடன் விளக்கம். ஒவ்வொரு தலைப்பு குறித்தும் பத்து வழிமுறைகள். இதுதான் "பத்து கட்டளைகள்' புத்தகம்.

"எடுத்தோம் படித்தோம் என்பதோடு மட்டும் நின்றுவிடாமல்,  படித்த கட்டளைகளை நினைவில் வைத்துக்கொள்ளப் பழகுங்கள். நினைவில் நிற்பவற்றை செயல்படுத்திப் பழகுங்கள்' என்கிற எழுத்தாளர் கெளதமின் பின் குறிப்பைப் பின்பற்ற முயற்சிக்கிறேன்.

 

"கிரேஸி தீவ்ஸ்  இன் பாலவாக்கம்'  நாடக அரங்கேற்றத்தன்று நான் இருந்ததாக நினைவு. அது முதலாவது காட்சிதானா என்று நிச்சயமாகச் சொல்ல முடியவில்லை. "கிரேஸி' மோகனின் நெருங்கிய நட்பு வட்டத்தில் நான் இருந்ததில்லை. ஆனால், அவரது ரசிகர் கூட்டத்தில் அன்று முதல் தொடர்ந்து இருந்து வந்திருக்கிறேன்.

"கிரேஸி' மோகன் நான் பார்த்து பிரமித்த  "அஷ்டாவதானி'. இவருக்குத் தெரியாத விஷயம் எதுவுமே கிடையாதா என்று நம்மை வியப்பில் ஆழ்த்திவிடுவார். சரஸ்வதி நாக்கில் அமர்ந்திருக்கிறார் என்பார்கள்.  "கிரேஸி' மோகனுக்கு நகைச்சுவை நாக்கில் அமர்ந்திருந்தது. விரசம் கலக்காமல், வயிறு குலுங்கச் சிரிக்க வைக்கும் வித்தை அவருக்கு இயல்பாகவே கைவரப்பெற்றிருந்தது.

"கிரேஸி' மோகனின் மறைவின்போது நான் சென்னையில் இல்லை. அதனால் அவரது இறுதிச் சடங்கில் கலந்து கொள்ள முடியவில்லை. அதனாலென்ன? எப்போதுமே சிரித்த முகத்துடன், வாய் நிறைய வெற்றிலை சீவலும், வார்த்தை நிறைய நகைச்சுவையுமாக எனது மனத்திரையில்  "கிரேஸி'  இருப்பார் என்று ஆறுதலடைந்தேன்.

நாடகம், சினிமா இல்லாமல்  "கிரேஸி' மோகனுக்கு இன்னொரு மறுபக்கம் உண்டு. அதுதான் அவருக்குள் இருக்கும் கவிஞர். அவருக்குப் பிடித்தமான பொழுதுபோக்கே "வெண்பா' இயற்றுவதுதான். கவிதை புனையும் ஆற்றலுள்ள "கிரேஸி' மோகன் ஏன் சினிமாவுக்குப் பாட்டெழுதவில்லை என்று தெரியவில்லை.  "கிரேஸி' மோகன் எழுதிய புதுக்கவிதை ஒன்று நினைவுக்கு வருகிறது. இந்த வாரத்துக் கவிதையாக அதைத் தருகிறேன்.

 

எந்தக் குழந்தையும்
கிருஷ்ணன்தான்
குழந்தை மண்ணைத் தின்றால்
வாய்க்குள் பார்
வையம் தெரியாவிட்டால்
ஐயமே இல்லை - நீ
யசோதை இல்லை!

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/16/w600X390/tm3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/16/இந்த-வார-கலாரசிகன்-3172264.html
3172263 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி "சீரொடும் தா!' -முனைவர். இரா. மாது DIN Sunday, June 16, 2019 02:18 AM +0530 கம்பராமாயணம்,  யுத்தகாண்டம், மீட்சிப்படலம். ராவணவதம் ஆயிற்று. அசோக வனத்தில் இருந்த சீதையை அழைத்து வருமாறு ராமன் வீடணனிடம் கூறினான். "வீடண, சென்றுதா நம தேவியைச் சீரொடும்' என்பது கம்ப ராமாயண தொடர்.

வீடணன் சென்றான்; சீதையை வணங்கினான்; "வெற்றி கைகூடிவிட்டது. ராமபிரான் நின்னைக் காண விரும்புகிறான். தேவர்களும் உன்னை வணங்கக் காத்திருக்கின்றனர். நீ கவலை ஒழிக. அலங்காரம் செய்துகொண்டு எழுந்தருள்க' என்றான்.

அலங்கரித்துக் கொள்ள சீதை விரும்பவில்லை. "நான் இங்கே இவ்விதம் இருந்த விதத்தைப் பெருமானும் இமையவர்களும் முனிவர்களும் கற்புடைய  மகளிரும் காண்பதே பெருமை தருவது. வீரனே, நீ சொல்லியபடி அணி செய்து கொள்வது சிறப்புடையதன்று' என்றாள்.

உடனே வீடணன் சீதையை நோக்கி, "இராமபிரானது கட்டளையால் நான் இது கூறினேன்' என்றான். பிராட்டி சம்மதம் தந்தாள். வேதங்களில் உள்ள சிக்கல் கண்டு நீக்கிடத் திருமால் வேதவியாசராக அவதரித்து வகை செய்தது போன்று சீதையின் கூந்தற் சடையை மெதுவாக முறைப்படி சீவிச் சிடுக்கு அறுத்து வகைப்படுத்தி வாரிவிடும் பணியை அரம்பை செய்தாள்.  மங்கல நீராட்டி   ஒப்பனை செய்யப்பட்ட பிராட்டி ராமன் முன் வந்தாள்.

இராமன் சீதையை  நோக்கினான்; கடிந்து பேசத் தொடங்கினான்.  ஏழு செய்யுள்களில் அவனது சீற்றம் காட்டப்படுகிறது. "நீ அறுசுவை உணவு உண்டுவாழ்ந்தாய். நான் ஏற்றுக் கொள்வேன் என நினைந்து வந்தாயோ? உன்னை மீட்பது எனது நோக்கம் இல்லை.  மனைவியைக் கவர்ந்து சென்றவனை ராமன் கொல்லவில்லை என்னும் பழி என்னைச் சேராதிருக்கவே அது செய்தேன்.  உன் நற்குணங்கள் ஒழிந்துவிட்டன. நீ ஒருத்தி தோன்றியதால் பெண்மைக் குணங்கள் கேடு அடைந்துவிட்டன.  உயர்குலத்து மகளிர் தம் கணவரைப் பிரிந்த காலத்தில் தம்முடைய புலன்களை அடக்கி வைப்பர்; தலை மயிரைச் சீவி முடிக்கமாட்டார்; சடைத் தொகுதியுடன் பெருந்தவம் செய்தவராய் இருப்பர்; இடையே ஒரு பழி நேர்ந்தால் உயிர் விடுவர். நீ அங்ஙனம் இல்லையே. நீ இறந்து போ' என்றான்.

"நம தேவியைச் சீரொடும் தா' எனச் சற்றுமுன் கூறியவன்தானே இவன். சீதை ஒப்பனை புனைந்து வந்தவுடன் இப்படிப் பேசுகிறானே?  "தேவியை அடைந்த பின்னும் திகைத்தனன் போலும் செய்கை'  என்று தானே நினைக்கத் தோன்றுகிறது.

உலகத்திற்காக அண்ணலும் அவளும் நடத்திய நாடகக்காட்சி எனச் சொல்லிவிட்டு ஒதுங்கி விடலாமா? உண்மை வேறாக இருக்குமோ? ஐயம் என்னும் ஆழ நெடுந்திரை ஆறு கடந்திட வழியுண்டா?

சுந்தரகாண்டம் காட்சிப் படலம்.  சீதையைத் தேடி இலங்கைக்குச் சென்ற அனுமன் ஊரெங்கும் தேடினான். அசோகவனத்தில் கண்டான்; "இப்பிராட்டி பிறந்ததால் உயர்குலப் பிறப்பு தவம் செய்ததாயிற்று. வெட்கம் என்னும் பண்பானது தவம் செய்து உயர்நிலை அடைந்தது. அருமையே அருமையே யார் இது ஆற்றுவார்! கற்பினைக் காத்தலாகிய தவத்தினைச் செய்து இங்கு இவள் இருக்கும் தன்மையை ராமபிரான் காணத் தவம் செய்யவில்லை' எனப் பலப்பல எண்  ணிப் போற்றினான். 

சீதையிடம் கணையாழி தந்து அவளிடமிருந்து சூடாமணி பெற்றுத் திரும்பிய அனுமன் சீதையின் பெருமையைச் சாற்றினான். தவம் செய்த தவமாம் தையல், உன் தம்பி இலக்குவன் அமைத்திருந்த அதே பர்ணசாலையில் உள்ளாள் என்றான்.

"தவம் செய்த தவமாம் தையல்' என்று அனுமன் கூறிய 
வாசகம் ராமபிரான் செவியில் புகுந்து சிந்தையுள் சென்றது; 

நின்றது. பிராட்டியின் தவக்கோலத்தைக் காண வேண்டும் எனப் பெருமானும் ஆசைப்பட்டான். என் செப்ப?  ராமன் தன் கமலக்கண்களால் காண நோற்றிலன் என்பதே இன்றுவரை நின்றிருக்கும் குறை.

"சீரொடும் தா' என ராமன் கூறியது இந்தக் கருத்தில்தான். வீடணன் தான் சீர் என்பதற்குச் சிறப்பு எனப் பொருள் கொண்டுவிட்டான். "ஜனகன் செல்வியாகிய சீதையை நீராட்டி, மணம்மிக்க வண்ணப்பூச்சுகளாலும் சிறந்த அணிகலன்களாலும் அலங்காரம் செய்வித்து, விரைவில் இங்கே அழைத்து வருவாயாக' (வான்மீகம் 6:111:7) இது ராமன் கூற்று.

கம்பரின் ராமன் "தவம்' என்னும் பொருளில் "சீர்' என்னும் சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறான். "சீர்' என்பதற்குத் தவம் எனப் பொருள்கொள்ளச் சான்று உண்டா?

"இறந்தமைந்த சார்புடையர் ஆயினும் உய்யார்
சிறந்தமைந்த சீரார் செறின்' (குறள்-900)

மிகவும் சிறப்புடைய தவத்தினை உடையவர் சினம் கொள்வாரானால் எத்தனை படை வலிமை கொண்ட வேந்தராயினும் தப்பிப் பிழைத்தல் இயலாது.  இது கருத்து. "சீரார்' என்பதற்குப் பரிமேலழகரும், பாவாணரும் "தவம் உடையவர்' என உரை கூறியுள்ளனர்.  "சீர்-சிறப்பு; தவத்துக்குப் பண்பாகு பெயர்' என்பார் வை.மு.கோ.

"தவ வேடத்தோடு' என ராமன் நினைத்துக்கூற "அலங்காரத்தோடு' என வீடணன் கருதும்படியான சொல்லாட்சியைக் கம்பர் அமைத்தது ஏன்?

ராமனது எண்ணத்துக்கு இசைய வீடணன் சீதையை அழைத்து வந்திருந்தால் அக்கினிப் பிரவேசத்துக்கு இடமில்லை.  கற்பின் கனலியைக் கனலில் இறங்குமாறு  செய்யக் கம்பருக்குச் சம்மதமில்லை.  எனினும், மூல நூலோடு இசைந்தே முடிக்க         வேண்டும்.  தானும் இமையவர் முதலானவரும் தவ வேடத்தைக் காண இயலாத சூழல் நேர்ந்துவிட்டதால் சீதையின் தவத்தினுடைய ஆற்றலை அனைவரும் உணருமாறு செய்ய வேண்டிய கடப்பாடு ராமனுக்கு முன் நிற்கிறது. அக்கினிப் பிரவேசம் சாட்சியாகிறது.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/16/w600X390/tm4.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/16/சீரொடும்-தா-3172263.html
3172262 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சிலேடையில்       இளைப்பாறி.... -எஸ். ஆதீனமிளகி DIN Sunday, June 16, 2019 02:17 AM +0530
நகைச்சுவையில் பல பிரிவுகள் உண்டு. அவற்றுள் ஒன்று சிலேடை. இது சுவையானதோ இல்லையோ சுலபமானது அல்ல. தமிழகத்தில் தொன்மையான கணித முறையிலே பின்னங்களுக்கு தனித் தனியே பெயர்கள் வழங்கி வந்துள்ளார்கள். முக்கால் என்றால் எல்லோரும் அறிவர். 

மூன்றுக்குக் கீழே நான்கு தீ அரை என்பது பாதி. ஒன்றின் கீழ் இரண்டு ணீ. கால் என்பது நான்கில் ஒன்று - டீ. அரைக்கால் அதிலே பாதி. ஒன்றின் கீழ் எட்டு 1/8 மாகாணி, பதினாறில் ஒரு பங்கு 1/16 மாவும் காணியும் சேர்ந்தது மாகாணி. அப்படியானால் மா எது? காணி எது? மா என்பது இருபதில் ஒரு பங்கு 1/20 காணி, எண்பதில் ஒரு பங்கு 1/80 இரண்டும் கூட்டினால் வருவது மாகாணி, மாவும் காணியும் இப்போது நம் வழக்கில் இல்லை.

இந்த வாய்ப்பாட்டை அமைத்துச்  சிலேடையாகப் பாடப்பட்ட பாடல் இது.

"முக்காலுக்கு ஏகாமுன் முன்னரையில் வீழாமுன்
அக்கா லரைக்கால்  கண்டு அஞ்சாமுன் - விக்கி
இருமாமுன் மாகாணிக்கு ஏகாமுன் கச்சி
ஒருமாவின் கீழரை இன்று ஓது'

முக்கால்,  அரை, அரைக்கால், மா, இருமா, மாவின் கீழ் அரை என்று ஓடுகிறது பாடல். காளமேகப் புலவர் இந்தக் கணிதப் பெயர்களை வைத்துக் கொண்டே வாழ்க்கையின் கணிதத்தையே கணித்து, மரணத்துக்கு முன்பு இறைவன் திருவருளை நாட வேண்டியதன் அவசியத்தை  நமக்குச் சொல்கிறார்.

"முக்காலுக்கு ஏகாமுன்'- முக்கால்-மூன்று கால்கள். அந்த நிலைக்கு வருவதற்கு முன்பாக.  "முன்னரையலி வீழாமுன்' - முன்னரை- முன் நரை. முற்பட்டு வருகின்ற நரைப் பருவத்தில் விழுவதற்கு முன்பாகவே.

"அக்கா லரைக்கால் கண்டு அஞ்சா முன்' - அக்காலரை - அந்தக் காலரை, எம தூதரை. கால் கண்டு அஞ்சா முன் - கால்கள் பார்த்து நடுங்கும் முன்பாக).  அந்தக் காலரைக் கண்டு கால்கள் தள்ளாடுவதற்கு முன்பாக "விக்கி இருமா முன்' - (இருமாமுன் - இருமுவதற்கு முன்பு). விக்கலும் இருமலும் வந்து பற்றிக் கொள்ளும் முன்பே! "மாகாணிக்கு ஏகாமுன்' - (மாகாணி - பெரிய காணி, பொது நிலமாகிய மயானம்) மயான பூமியை அடைவதற்கு முன்பாக.

"கச்சி ஒரு மாவின் கீழரை' - காஞ்சிபுரத்தில் ஒப்பற்ற மாமரத்தின் கீழ் இருக்கும் ஏகாம்பரேசுவரரை, "இன்று ஓது - இறைவனைத் தள்ளிப் போட்டுக்கொண்டே வராமல் இப்போதே ஓதித் துதிப்பாயாக'. இதே கணித முறையில் சென்ற நூற்றாண்டில் அமைந்த சிலேடை ஒன்று...

ஒரு செல்வந்தர். இவர் வீட்டுக்குத் துறவி ஒருவர் வந்திருந்தார். செல்வந்தர் துறவியிடம் மிகுந்த மரியாதை உடையவர்.

துறவி வந்த நேரம், செல்வந்தர் மகன் துறவிக்கு மரியாதை தராமல் கால் மேல் கால் தூக்கிப் போட்டு உட்கார்ந்திருப்பதைப் பார்த்த செல்வந்தருக்குக் கோபம் உண்டாயிற்று. கோபத்தை வெளியே காட்ட முடியாத நிலை. தன் உதவியாளரைக் கூப்பிட்டு ஏதோ வியாபார விஷயம் பேசுவது போல்,

"ஈரரைக்கால் மேல் நாமாகாணி ஏறி இருக்க
அதை எம்  மாகாணி கொடுத்து இறக்கு' 

என்றார். ஈரரைக்கால் என்றால் (8 ல 1/6)  அதாவது அரை (இந்த இடத்தில் அறை). மொத்த பாட்டின் பொருள்: கால் மேல் கால் ஏறி இருக்க, அதை அறை கொடுத்து இறக்கு என்பதாகும்.

இமயத்துக்குள்ளும் அறிவுக்குள்ளும் பாய்ந்து சென்று உணர்விலே ஒன்றி நின்று பேசுகின்ற ஒண்கவிகளோடு, இத்தகைய எண் கவிகளும், ஒரு மொழிக்கு அவ்வப்போது  வேண்டியதுதானே! வேறு எந்த மொழிக்கும் இல்லாத இந்தச் சிறப்பு தமிழ் மொழிக்குக் கிட்டியது பெரும் பேறாகும்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/16/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/16/சிலேடையில்-------இளைப்பாறி-3172262.html
3172260 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, June 16, 2019 02:12 AM +0530
எனக்குத் தகவன்றால் என்பதே நோக்கித்
தனக்குக் கரியாவான் தானாய்த் - தவற்றை
நினைத்துத்தன் கைகுறைத்தான் தென்னவனும் காணார்
எனச்செய்யார் மாணா வினை.    (பா-102)

பாண்டியனும்,  எனக்குத் தகுதியன்று என்பதனை ஆராய்ந்து அறிந்து, தனக்குச் சான்றாவான் தானேயாய் நின்று, கதவையிடித்த குற்றத்தை நினைத்து  தனது கையை வெட்டி வீழ்த்தினான். (ஆகையால்)  அறிவுடையோர் பிறர் காண்டலிலர் என்பது கருதிச் செய்தலிலர் மாட்சிமைப்படாத செயலை. (க-து.) அறிவுடையோர் பிறர் காணாமை கருதித் தீய செயல்களைச் செய்யார். "காணார் எனச் செய்யார் மாணா வினை' என்பது பழமொழி.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/3/24/w600X390/tm3.png https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/16/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3172260.html
3167579 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, June 9, 2019 01:32 AM +0530 ஈகைப் பெருநாள் மலர் வெளியீட்டுக்கு மயிலாடுதுறையிலிருந்து நாகூருக்குக் கவிஞர் யுகபாரதி, முனைவர் ஹாஜாகனி, எங்கள் ஆசிரியர் குழுவைச் சேர்ந்த ஈகைப் பெருநாள் மலரைத் தயாரித்த சர்ஃப்ராஸ் மூவருடனும் காரில் பயணித்தபோது, நாங்கள் பகிர்ந்துகொண்ட செய்திகள் ஏராளம்... ஏராளம்...
 தோழர் மணலி கந்தசாமி பற்றிப் பேசத்தொடங்கி, தமிழகத்தில் பொதுவுடைமை இயக்கம் கொடிகட்டிப் பறந்த காலத்தையும், அந்த இயக்கம் உருவாக்கிய தலைசிறந்த ஆளுமைகள் பற்றியும் நானும் கவிஞர் யுகபாரதியும் பரிமாறிக்கொண்ட செய்திகள் முனைவர் ஹாஜாகனிக்கும், சர்ஃப்ராஸுக்கும் புதியதாகவும் வியப்பளிப்பதாகவும் இருந்திருக்கக்கூடும்.
 சாதாரணமான செய்திகளையும், சம்பவங்களையும்கூட மிகைப்படுத்தி ஆவணப்படுத்தும் திராவிட இயக்கங்களின் அதிபுத்திசாலித்தனம், தமிழக தேசிய இயக்கத்தினருக்கு இல்லாமல் போனது துரதிருஷ்டம். எவ்வளவு பெரிய தலைவர்கள், எத்தனை எத்தனை ஆளுமைகள், எத்துணை தியாகங்கள், அடேயப்பா...! சட்டப்பேரவை, மக்களவைப் பிரதிநிதித்துவத்துக்காகத் தங்களது தன்மானத்தை மட்டுமல்ல, அவர்களது வரலாற்றையே அல்லவா திராவிடக் கட்சிகளின் காலடியில் தேசியக் கட்சிகள் அடமானம்
 வைத்திருக்கின்றன.
 தோழர் ஜீவபாரதிக்கு ஒரு வேண்டுகோள். தமிழகப் பொதுவுடைமை இயக்க வரலாற்றை அவர் எழுதிப் பதிவு செய்ய வேண்டும். மார்க்சிஸ்ட் கட்சி, இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி, சோஷலிஸ்ட் கட்சி என்கிற வேறுபாடு இல்லாமல் அந்தக் கட்சிகளிலிருந்த ஒப்பாரும் மிக்காரும் இல்லாத, தன்னலமற்ற, கொள்கைப் பிடிப்புள்ள ஆளுமைகளை அந்தத் தொகுப்பில், இன்றைய தலைமுறையினருக்கு அடையாளம் காட்ட வேண்டும்.
 
 இயக்குநர் திலகத்தாலும் (கே.எஸ்.கோபாலகிருஷ்ணன்), இயக்குநர் சிகரத்தாலும் (கே.பாலசந்தர்) தலைசிறந்த கதாசிரியர், வசனகர்த்தா என்று அடையாளம் காணப்பட்ட அற்புதமான ஆளுமை எம்.எஸ்.பெருமாள். நிரந்தர அரசுப் பணியில் சேராமல் தன்னை முழுமையாகக் கலைத்துறையில் ஈடுபடுத்திக் கொண்டிருந்தால், ஒருவேளை என் பெருமதிப்பிற்குரிய ஐயா சுகி.சிவத்தை எம்.எஸ். பெருமாளின் இளவல் என்றுதான் குறிப்பிட்டிருப்பார்கள்.
 அகவை 73-இல் நடைபோட்டுக் கொண்டிருக்கும் எம்.எஸ்.பெருமாள் ஏறத்தாழ 58 ஆண்டுகள் ஊடகவியலாளராக வலம்வந்து கொண்டிருப்பவர்.
 சுகி.சுப்பிரமணியம் என்கிற ஜாம்பவானுக்குப் பிறந்த ஜாம்பவான்.
 அகில இந்திய வானொலி நிலையத்துடனும், தொலைக்காட்சி நிலையத்துடனும் தன்னை இணைத்துக் கொண்டுவிட்ட எம்.எஸ்.பெருமாளின் கற்பனையின் திரை வடிவம்தான் 1974 தீபாவளி அன்று வெளியான "அவள் ஒரு தொடர்கதை'. அந்தக் கதை திரைப்படம் ஆனதன் பின்னணியில் ஒரு சுவாரசியம் இருக்கிறது.
 கே.பாலசந்தரின் "அரங்கேற்றம்' திரைப்படம் வெளியானபோது, "கணையாழி' இதழில் அந்தத் திரைப்படம் குறித்து அகிலன் கண்ணன் விமர்சனம் எழுதுகிறார். அதில், ஜெயகாந்தனின் "பிரம்மோபதேசம்' குறுநாவலையும், எம்.எஸ்.பெருமாளின் சிறுகதையையும் அந்தத் திரைப்படம் நினைவுபடுத்துவதாகக் குறிப்பிடுகிறார். ஆனால், எந்தச் சிறுகதை என்று குறிப்பிடவில்லை.
 1972 மார்ச் மாதம் "கலைமகள்' இதழில் வெளியான எம்.எஸ்.பெருமாளின் குறுநாவல் "வாழ்க்கை அழைக்கிறது'. அகிலன் கண்ணனின் விமர்சனம் கே.பாலசந்தரை அந்தக் குறுநாவலைத் தேடிப்பிடித்துப் படிக்க வைக்கிறது. விளைவு, பல்வேறு மாற்றங்களைக் கண்டு அந்தக் குறுநாவல் "அவள் ஒரு தொடர்கதை'யாக வெள்ளித்திரையில் தனி முத்திரை பதிக்கிறது.
 எம்.எஸ்.பெருமாள் சென்னை வானொலியிலும், தொலைக்காட்சி நிலையத்திலும் செய்து காட்டியிருக்கும் அற்புதங்கள் ஏராளம். வானொலி நாடகங்கள் என்பவை அவ்வளவு எளிதானதல்ல. அவற்றுக்கு எழுத்து வடிவமும் கிடையாது. ஒளி வடிவமும் கிடையாது. ஓவிய இணைப்பும் கிடையாது. உணர்ச்சியையும், பாவங்களையும் வசனங்கள் மூலமாகவும், வசன உச்சரிப்பின் மூலமாகவும் வெளிப்படுத்தி, நேயர்களைக் கட்டிப்போடும் அசாத்திய திறமை இருந்தால் மட்டுமே அவை வெற்றியடைய முடியும்.
 எம்.எஸ்.பெருமாளின் "காப்புக்கட்டிச் சத்திரம்', "ஜனதா நகர்' போன்ற தொடர்கள் எனது பள்ளி நாள்களில், வானொலிப் பெட்டியின் முன்னால் குடும்பத்தினருடன் அமர்ந்து ஆர்வத்துடன் கேட்டு ரசித்தவை. நான் மட்டுமா? ஒட்டுமொத்த தமிழகமே ரசித்த வானொலி நாடகங்கள் அவை.
 ஏறத்தாழ 60 ஆண்டுகால வாழ்க்கை அனுபவத்தில் எம்.எஸ்.பெருமாள் நெருங்கிப் பழகிய ஏழு ஆளுமைகள் குறித்த தனது அனுபவங்களை "சிகரங்களுடன் நான்...' என்கிற பெயரில் தொகுப்பாக வெளிக்கொணர்ந்திருக்கிறார். டாக்டர்
 சீர்காழி கோவிந்தராஜன், நடிகையர் திலகம் சாவித்திரி, இயக்குநர் கே.எஸ்.கோபாலகிருஷ்ணன், சென்னைத் தொலைக்காட்சியின் முதல் இயக்குநர் சி.ஆர்.முரளிதரன், மனோரமா, இயக்குநர் சிகரம் கே.பாலசந்தர், கவிஞர் சுப்பு ஆறுமுகம் ஆகிய ஏழு பேர் குறித்து அவர் பதிவு செய்திருக்கும் சுவாரசியமான சம்பவங்களை அந்தப் புத்தகத்தை நீங்கள் படித்து ரசிக்க வேண்டும்.
 சாவித்திரி குறித்த பதிவு பல இடங்களில் நெகிழ வைக்கிறது. மனோரமா குறித்த செய்திகள் வியக்க வைக்கின்றன. கே.எஸ்.ஜி. குறித்தும் , கே.பாலசந்தர் குறித்துமான அவரது அனுபவங்கள், அந்த ஆளுமைகளின் தனித்துவத்தை எடுத்துரைக்
 கின்றன.
 அண்ணனின் புத்தகத்துக்கு முன்னுரை எழுதியிருப்பவர் தம்பி சுகி.சிவம். ""எம்.எஸ்.பெருமாள் புத்தகத்துக்கு நான் எப்படி முன்னுரை எழுத முடியும்?அவர்தான் எனக்கு முன்னுரை'' என்கிற சுகி.சிவத்தின் பதிவை மிகவும் ரசித்தேன்.
 
 கவிஞர் எழில் என்பவரின் கவிதை இந்த மாத "கணையாழி' இதழில் வெளியாகியிருக்கிறது. கவிதையின் தலைப்பு, "கைநாட்டுக் கவிதை'. அந்தக் கவிதையின் சுருக்கம் இது:
 பேனா முனையைக்
 கட்டைவிரலில் தேய்த்துக்
 கைநாட்டுப் பதிப்பார்
 அப்பா
 ஊருக்கே நாட்டாண்மை
 தாத்தா கூட
 கட்டை வண்டி மசையைக்
 கட்டைவிரலில் பிரட்டித்தான்
 உருட்டுவார்;
 என்னைக்
 கான்வென்ட்டில்
 படிக்க வைத்தார்கள்
 இருந்தும் என்ன?
 தினமும் இரண்டு முறை
 கைநாட்டு வைக்கிறேன்
 பயோமெட்ரிக்கில்!
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/9/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/09/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3167579.html
3167578 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பூவிழும் ஓசையிலும் பொலிந்தது காதல் DIN DIN Sunday, June 9, 2019 01:28 AM +0530 அவன் இரவிலே வர ஆசைப்பட்டான். தோழிக்கும் உடன்பாடுதான். ஆயினும், இரவிலே உறங்கிவிட்டால் என் செய்வது? இதிலும் ஓர் உளவியல் என்னவென்றால், "உள்ளத்தில் நல்ல உள்ளம் உறங்காது' என்பதுதான் அது.
 "கொன்ஊர் துஞ்சினும் யாம்சுஞ் சலமே
 எம்இல் அயலது ஏழில் உம்பர்
 மயிலடி இலைய மாக்குரல் நொச்சி
 அணிமிகு மென்கொம்பு ஊழ்த்த
 மணிமருள் பூவின் பாடுநனி கேட்டே' (138)
 தலைவ! எம் ஊர்க்குப் பக்கத்தே ஏழில் குன்றம் உளது. அதன் மேலே நொச்சி மரங்கள் உள்ளன. அவற்றின் இலைகள் மயிலின் காலடி போல, கவர்த்தனவாய் இருக்கும். அதில் கரிய பூங்கொத்துகள் உள. அழகுமிகும் மெல்லிய கிளைகளில், நன்கு முதிர்ந்த நீலமணி போலும் பூக்கள் கீழே உதிர்ந்துவிழும் ஓசை, நள்ளிரவில் எங்கட்கு நன்கு கேட்கும். அதனால், பெரியே ஊரே ஆழ்ந்து உறங்கினும் நாங்கள் உறங்க மாட்டோம்!
 (தமிழண்ணலின் "உள்ளங்கள் ஒன்றிடும்
 அன்றில் பறவைகள்' நூலிலிருந்து...)
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/9/w600X390/tam.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/09/பூவிழும்-ஓசையிலும்-பொலிந்தது-காதல்-3167578.html
3167577 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி உயர்திணை ஊமன்! DIN DIN Sunday, June 9, 2019 01:27 AM +0530 "கூவன் மைந்தன்' என்னும் பாடல் அடியால் பெயர்பெற்ற புலவரின் பாடல் குறுந்தொகையில் இடம்பெற்றுள்ளது. துஞ்சா நோயில் துயரப்படும் தலைவி கூறும் உவமை சிறப்புடைத்து.
 கவலை யாத்த அவல நீளிடைச்
 சென்றோர் கொடுமை ஒற்றித் துஞ்சா
 நோயினு நோயா கின்றே கூவற்
 குராலான் படுதுயர் இராவிற் கண்ட
 உயர்திணை ஊமன் போலத்
 துயர்பொறுக் கல்லேன் தோழி நோய்க்கே!
 (குறுந். 224)
 "கிணற்றில் வீழ்ந்த குரால்பசு படும் துன்பத்தை இரவு நேரத்தில் கண்ட வாய் பேசமுடியாத ஊமை அத்துயரத்தை எப்படி வெளியிட முடியாமல் துன்புறுவானோ அப்படி, பாலைநில வழியே பிரிந்து சென்ற தலைவன் பிரிவைத் தாங்காது துயரைப் பொறுக்கும் ஆற்றல் இல்லேனாயினேன்' என்கிறாள் தலைவி.
 இதற்கு உரை கூறும் உ.வே.சா., "குராலான் - குரால் நிறம் உள்ள பசு; ஏந்திமிற் குராலும் (கலி.105:14) என்பதன் உரையைப் பார்க்க; இந்நிறத்தைக் கபில நிறம் என்பர். அதனை விளக்க, "உயர்திணை ஊமன்' என்றாள்; இது வெளிப்படை என்னும் இலக்கணத்தின் பாற்படும்' என்று விளக்கிச் செல்கின்றார்.
 ஊமன் என்பது கோட்டானையும் குறிக்கும் என்பது பிற்கால வழக்கு. "கையில் ஊமன் கண்ணில் காக்கும்' (குறுந்.58) என்று குறுந்தொகையில் இடம்பெற்றுள்ளது. "கண்ணில் ஊமன் கடற்பட்டாங்கு' (புறம்.238) என்று புறநானூற்றில் இடம்பெற்றுள்ளது.
 சிலப்பதிகாரத்தில் "கூனும் குறளும் ஊனமும் செவிடும்' (சிலப். 5;118) என்றும் மணிமேகலையிலும் சிலம்பிலுள்ள அதே அடி (மணி. 12; 97) இடம்பெற்றுள்ளது. மேலும், மணிமேகலையில் குரால் எனும் சொல் இடம்பெற்றுள்ளது.
 "புலவு ஊண் பொருந்திய குராலின் குரலும்' (மணி. 6;76) என்று சக்கரவாளக் கோட்டத்தில் உள்ள பிணந்தின்னிப் பறவைகள் பற்றிய விவரிப்பில் இடம்பெற்றுள்ளது. மேற்குறித்த புரிதலோடு "கூவல் குராலான் படுதுயர் இரவிற் கண்ட
 உயர்திணை ஊமன் போல' என்பதை பொருள்கொள்ள வேண்டியுள்ளது. சேறும் சகதியும் நீரும் கலந்த பள்ளத்தில் மாட்டிக்கொண்டு தவிக்கும் பிணந்தின்னிப் பறவையான குராலின் தவிப்பைக் கண்ட மனிதாபிமானம் உள்ள ஊமையானவன் இரவில் கண்டு அதனை காப்பாற்ற முடியாமல் தவிப்பதைப் போல, தலைவன் பிரிவால் உறக்கமில்லாமல் நோய்வாய்ப்பட்டு துன்புறுகிறேன் என்று கூட்டுக.
 இங்கு உயர்திணை என்பது பண்பால் உயர்ந்தவன் என்று பொருள். அவன் பகலில் கண்டிருந்தால் ஊரில் உள்ளோர் யாரையேனும் சைகையால் காட்டியாவது காப்பாற்றியிருப்பான். அதனால், எல்லோரும் உறங்கும் இரவில் கண்டான் என்கிறார். அப்பறவையின் துன்பத்தைக்கண்ட அவன் வீட்டிற்குச்சென்று உறங்கினாலும், அவனது மனம் உறங்காது அவனை பிதற்றச் செய்யும். "காப்பாற்ற முடியவில்லையே' எனும் ஆற்றாமையை எழச் செய்யும். இப்படி சங்கப்பாடல் பலவற்றிற்குப் புதிய சிந்தனைகள் தேவைப்படுகின்றன.
 -கா. ஐயப்பன்
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/9/w600X390/UYARTHINAI_UMAN.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/09/உயர்திணை-ஊமன்-3167577.html
3167576 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி சம்பாபதி DIN DIN Sunday, June 9, 2019 01:26 AM +0530 "சம்பாபதி' என்பது "சம்பாதி' என்பதன் திரிபாகத் தோன்றி இன்று வழக்கிலுள்ளது. இது புகார்நகரக் கடவுள் பெயர் என்று மணிமேகலை குறிப்பிடுகின்றது. சிலப்பதிகாரத்திலும், மணிமேகலையிலும் பல்வேறு கடவுளர்கள் குறிப்பிடப்பட்டிருந்த போதிலும், "சம்பாதியிருந்த சம்பாதி வனமும்' (மணி.3: 54) என்கிற இத்தெய்வத்தின் பெயரே இந்நகர்க்கும் பெயராயிற்று.
 மேலும், இந்நகர்க்குப் "புகார்', "கழார்', "காவிரிப்பட்டினம்', "பட்டினம்' முதலிய பெயர்கள் பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பதை சங்க இலக்கியத்தின் வாயிலாக அறியலாம்.
 "பட்டினம்' என்ற பெயர் பல இடங்களில் இருந்தாலும், அது புகாரையே குறித்தது என்று அறிஞர்கள் தெளிவுறுத்துவர்.
 இதன் சிறப்பினை, ""பட்டினம் என்னும் சிறப்புப்பெயர் பெற்ற சோழநாட்டுத் துறைமுகம் காவிரியாறு கடலில் புகுமிடத்தில் வீற்றிருந்தது. அக்காரணத்தால் "புகார்' என்றும், "காவிரிப்பூம்பட்டினம்' என்றும் அந்நகரம் பெயர் பெறுவதாயிற்று'' என்று ரா.பி.சேதுப்பிள்ளை குறிப்பிடுகின்றார்.
 மேலும், இந்நகர்க்கு "காகந்தி' என்னும் பெயர் இருந்ததை, "ககந்தன் காத்தல் காகந்தி என்றே இயைந்த நாமம் இப்பதிக்கு இட்டு ஈங்கு' (22: 37-8) என்று மணிமேகலை குறிப்பிடுகிறது.
 திவாகர நிகண்டும், "காகந்தி, புகார், காவிரிப்பூம்பட்டினம்' என்று புகார்க்கு இப்பெயர் இருந்ததைக் குறிப்பிடுகின்றது. இதைப் பழங்காலத்தில் "ககந்தன்' என்பவன் காத்து வந்ததனால் இது "காகந்தி' என்னும் பெயரினைக் கொண்டது என்பர்.
 "தவா நீர்க் காவிரிப் பாவைதன் தந்தை ஆங்கிருந்த கவேரன் கவேரவனமும்' (மணி. 3-55, 56) என்று காவிரிக்குப் பெயர் வந்ததையும், மணிமேகலை "கவேரன் மகள் காவிரி' என்று குறிப்பிடுகின்றது. பிற்காலத்தில் புகாரைக் குறிக்க, "பூம்புகார்' என்ற சொல் பயன்படுத்தப்பட்டு, இன்று வரையில் வழக்கில் இருந்து வருகின்றது.
 "புகார்' என்றால், காவிரி நீர் கடலில் புகுகின்ற இடம் என்பதாகும். "பூம்புகார்' என்றால், பொலிவினையுடைய புகுகின்ற இடம் என்பது பொருளாகும். இச்சொல் முதலில் சிலப்பதிகாரத்திலே பயின்று வந்துள்ளது (சிலம்பு.1:10).
 பூம்புகாரிலிருந்து மேற்குப் பக்கத்தில் சுமார் மூன்று கி.மீ. தொலைவிலும் "திருச்சாய்க்காடு' என்று சங்க இலக்கியத்தில் வழங்கப்படுகின்ற "சாயாவனம்' என்னும் கோயிலின் அருகின் தென் புறத்திலும் பெண் வடிவில் இத்தெய்வமும், அது அமைந்துள்ள கோயிலும் பழுதடைந்த நிலையில் கவனிப்பாரற்றுக் கிடக்கின்றது.
 "சம்பாபதி' என்று வழங்குவதால் இது பெண் தெய்வமாக இருக்க முடியாது; "பதி' என்பது, ஆண் தெய்வத்தையே குறிப்பது. லட்சுமிபதி, வேங்கடாஜலபதி, கணபதி என்றும்; பெண் தெய்வத்தினைக் குறிக்க "வதி' என்ற சொல்லே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது - குணவதி, பார்வதி, பத்மாவதி, பகவதி என்றும் சான்றுகளைக் காட்டி, "சம்பாபதி' என்பது ஆண் தெய்வமாகவே இருந்திருக்க வேண்டும் என்று துணிகின்றார் கல்வெட்டறிஞர் முத்துச்சாமி.
 சம்பாபதியின் சிலைகள் மற்றும் கோயில் கி.பி. 8-ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்ததாக இருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது.
 - சரவண சுந்தரமூர்த்தி
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/9/w600X390/SAMBAPATHI.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/09/சம்பாபதி-3167576.html
3167571 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பரிமேலழகரின் "ஓவிய' உரை! DIN DIN Sunday, June 9, 2019 01:25 AM +0530 திருக்குறளுக்குக் குறளனைய செறிவுடன் உரை வரைந்தவர் பரிமேலழகர். "காலக்கோட்பட்டு இவர் முரணி எழுதிய இடங்கள் சில உண்டு' என்று குறிப்பிடும் வ.சுப.மாணிக்கனார்,"இவரது நுண்ணிய தெளிவுரை என்றும் கற்றுப் போற்றற்குரியது' (வள்ளுவம், ப.146) என்றும் புகழ்ந்துரைப்பார். 
இலக்கண - இலக்கியச் செறிவு, பல்துறை அறிவு, திட்ப நுட்பம், திகட்டாத தீந்தமிழ் நடை போன்றவற்றால் கற்போர்க்குப் பெருவிருந்து படைத்தவர் பரிமேலழகர். அவரது உரை விளக்கம் பலவிடங்களில் காட்சிப்படுத்தும் ஓவியங்களாய் ஒளிர்வதுண்டு. அத்தகைய "ஓவிய' உரைகளுக்கு இரண்டு சான்றுகள் காட்டலாம்.
இல்லாரை எல்லாரும் எள்ளுவர் செல்வரை
எல்லாரும் செய்வர் சிறப்பு (752)
என்பது பொருள் செயல்வகை (76) அதிகாரத்தில் இடம்பெறும் குறளாகும். இதில் அருஞ்சொற்கள் ஒன்றும் இல்லை; சொற்களைக் கொண்டுகூட்டிப் பொருள்காண வேண்டிய தேவையுமில்லை. பொருள் வெளிப்படை. மூலத்தில் உள்ள சொற்களைக்கொண்டே இவ்வெளிப்படைப் பொருளை மணக்குடவர் முதலான ஏனை உரையாசிரியர்கள் எழுதிச் சென்றனர். பரிமேலழகர் மட்டும் ""..... பொருளில்லாரை யாவரும் இகழ்வர்... அஃதுடையாரை யாவரும் உயரச் செய்வர்'' என்று எழுதினார்.
"செல்வரை எல்லாரும் சிறப்புச் செய்வர்' என்ற மூலபாடமே தெளிவாகப் பொருளை உணர்த்தும்போது, பரிமேலழகர் கூறும், "உயரச்செய்தல்' என்பது என்ன? என்று கேட்கத் தோன்றும்.
உயரச்செய்தல் - தாம் தாழ்ந்து நிற்றல் என்று விளக்கம் தருகிறார் அவர். இதன் மூலம் உலக நடப்பில் பொதுவாகக் காணப்படும் நிகழ்வினைக் கண்முன் நிறுத்துகிறார் பரிமேலழகர். 
பொருளுடைமை காரணமாக ஒரு பொருளாக மதிக்கத் தகாதவரையும் (குறள்.751) போற்றிக் கொண்டாடுவது உலக இயல்பு. 
வாழ்ந்து கெட்டவனும், வறுமைப்பட்டவனும் அத்தகைய செல்வரை நாடிச்சென்று அவர் முன் கூனிக்குறுகி நிற்கின்றனர். அவர்களின் காலில் விழாக் குறையாகக் கைகட்டி நின்று நாணத்துடன் தங்களின் வறுமைத் துன்பத்தை வாய்விட்டுச் சொல்கின்றனர். அப்படிச் சொல்லும் போதே உயிர் நீங்கியது போன்ற நிலையை அடைகின்றனர். இத்தகைய அளவுகடந்த தாழ்ச்சி காரணமாகப் பொருளுடையவனை அவனிருக்குமிடத்திலேயே உயர்ச்சி உடையவனாக்கி விடுகிறான் இந்த வறியவன். இவன் தன்னைத்தானே தாழ்த்திக் கொண்டதால் அச்செல்வனுக்குத் தானாகவே கிடைக்கும் தனி உயர்வு இது.
நல்குர வென்னும் இடும்பையுள் பல்குரைத்
துன்பங்கள் சென்று படும் (1045)
என்னும் குறளுக்கும் இவ்வாறே அவரின் உரை அமைதல் காணலாம். வறுமையால் பல துன்பங்கள் விளையும் - என்பதே இக்குறளின் கருத்து. ஆயினும் அத்துன்பங்கள் எவை எவை என்ற விளக்கம் பாட்டில் இல்லை. பரிமேலழகர் அத்துன்பங்களை உளவியல் முறையில் அவருக்கே உரிய நுண்ணுணர்வுடன் அடுக்கிக் கூறுகிறார். அவற்றைப் பின்வருமாறு வரிசைப்படுத்தலாம்.
* வறியவன் செல்வரை நாடிச் சென்று அவர் வீட்டு வாசலில் நிற்கையில் துன்பம்;
* காத்திருந்து காண்பதில் துன்பம்;
* கண்டாலும் அவர் கொடுக்க மறுப்பதால் உண்டாகும் துன்பம்;
* மறுக்காது கொடுத்தாலும், கொடுத்ததொன்றை அவரிடம் வணங்கிப் பெறுவதால் ஏற்படும் துன்பம்;
* பெற்றதாகிய அப்பொருளைக் கொண்டு தேவையானவற்றைத் திரட்டலால் துன்பம்.
இப்படி நாள்தோறும் வேறு வேறாக விளையும் துன்பங்கள் பல என்கிறார் அவர். இவ்விளக்கம் பொருள் முட்டுப்பாடு உடையவர்களின் வாழ்வியல் அனுபவத்தைக் காட்சிப் படுத்துவதாகவே உள்ளது.
"பல்குரைத் துன்பங்கள்' என்பதற்குத் தான் இனிது உண்ணப்பெறாத துயரம், தன் சுற்றம் ஓம்பப் பெறாத துயரம், சான்றோர்க்கு உதவப் பெறாத துயரம், வருவிருந்து ஓம்பப் பெறாத துயரம் முதலியவற்றை எடுத்துக் காட்டுவார் மணக்குடவர்.
எனினும், "பெருஞ்செல்வர் இல்லத்து நல்கூர்ந்தார்' படும் துன்பங்களை ஒன்றோடொன்று தொடர்புப்படுத்திக் காட்டும் பரிமேலழகரின் விளக்கம் போல, மணக்குடவரின், "துயரப்பட்டியல்' நம் மனத்தில் தைக்கவில்லை. எனவே, மேற்குறித்த உரைப் பகுதிகளை, பரிமேலழகரின் "ஓவிய உரைகள்' எனலாம்.
-முனைவர். ம.பெ.சீனிவாசன்

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/9/w600X390/CCC.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/09/பரிமேலழகரின்-ஓவிய-உரை-3167571.html
3167562 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  சான்றோர் கடமை முன்றுறையரையனார் Sunday, June 9, 2019 01:23 AM +0530 பழமொழி நானூறு

 பரியப் படுபவர் பண்பிலா ரேனும்
 திரியப் பெறுபவோ சான்றோர் - விரிதிரைப்
 பாரெறியும் முந்நீர்த் துறைவ! கடனன்றோ
 ஊர்அறிய நட்டார்க்(கு) உணா. (பா-101)
 அகன்ற அலைகள் பாரில் வீசும் கடற்றுறைவனே! தம்மால் அன்பு செய்யப்படுபவர்கள் சிறந்த குணங்கள் உடையரல்லரேனும், அறிவுடையோர் நன்மை செய்தலினின்றும் திரிவார்களோ (இல்லை). ஆதலால், ஊரிலுள்ளோர் அறியத் தம்மோடு நட்புப் பூண்டவர்களுக்கு உணவு கொடுத்தல் கடமையல்லவா? (க-து.) நட்டார் குணமிலாராயினும் சான்றோர்அவர்க்கு நன்மையே செய்வர். "கடனன்றோ ஊரறிய நட்டார்க்குஉணா' என்பது பழமொழி.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/4/21/w600X390/LOTUS.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/09/சான்றோர்-கடமை-3167562.html
3163247 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, June 2, 2019 01:32 AM +0530 நாளை மாலை நாகூரில் "ஈகைப் பெருநாள் மலர்' வெளியீட்டு விழா. தொடர்ந்து ஐந்தாவது ஆண்டாக தினமணியின் சார்பில் "ஈகைப் பெருநாள் மலர்' கொண்டுவரப்படுகிறது.
 உலக மக்களால் பின்பற்றப்படும் மதங்களில் இரண்டாவது இடத்தில் இருக்கும் இஸ்லாமின் சிறப்புகளையும், சிந்தனைகளையும் உள்ளடக்கி வெளிவருகிறது இந்த மலர். இஸ்லாமிய மக்கள் மட்டுமல்லாமல் அனைத்து மதத்தினரும் இஸ்லாம் குறித்துப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக இதை வெளிக்கொணர்கிறோம். தீபாவளி மலர் போல, ஈகைப் பெருநாள் மலரும் கவிதைகள், சிறுகதைகள் முதலியவற்றை உள்ளடக்கிய, அனைவரும் படித்து மகிழும் ஒன்றாக வெளிவருவதுதான் இதன் தனித்துவம்.
 மலர் வெளியீட்டுக்காக நாகூர் நோக்கிப் பயணிக்கிறேன்.
 
 தில்லியில் புதிய மத்திய அமைச்சரவையின் பதவியேற்புக்காக சென்றிருந்தபோது, எடுத்துச் சென்ற புத்தகம் ரவிக்குமாரின் "ரஜினிகாந்தும் புதுமைப்பித்தனும்'. "நிகழ்காலத்தோடான உரையாடல்' என்கிற விளக்கத்துடன் பல்வேறு இதழ்களில் ரவிக்குமார் எழுதிய 38 கட்டுரைகளின் தொகுப்பு இது.
 விழுப்புரம் மக்களவைத் தொகுதிக்கான தனது தேர்தல் பிரசாரத்தை ரவிக்குமார் தொடங்கியபோது முதல் வாழ்த்தைத் தெரிவித்தவன் நான்தான். அடுத்து "விரைவிலேயே தில்லியில் உங்களை மக்களவை உறுப்பினராகச் சந்திக்கிறேன்' என்று நான் உளப்பூர்வமாகவே வாழ்த்தினேன். அந்த வாழ்த்தும் எனது வாக்கும் பலித்திருப்பதில் மகிழ்ச்சி.
 "ரஜினிகாந்தும் புதுமைப்பித்தனும்' தொகுப்பிலுள்ள 38 கட்டுரைகளும் ரவிக்குமாரின் தனிப்பட்ட பார்வையையும், பரந்துபட்ட புரிதலையும், தெளிவான சிந்தனையையும் வெளிப்படுத்துகின்றன. இலக்கியம், சினிமா, மொழியியல், அரசியல், சமுதாயம், உலகளாவிய போக்கு என்று அவரது பார்வை "360 டிகிரி' கோணத்தில் சுற்றிச் சுழல்கிறது. கலங்கரை விளக்கத்தின் ஒளிக் குவியலைப் போல அவர் கையாண்டிருக்கும் ஒவ்வொரு கட்டுரையும் அசத்தலான அலசல்!
 இந்தக் கட்டுரைத் தொகுப்பில் "சொல்லைத் தத்தெடுங்கள்', "கா.சிவத்தம்பியை நினைவிருக்கிறதா?'. "தென்னாப்பிரிக்கத் தமிழர்களுக்கு உதவப்போவது யார்?', "பொருந்தலில் கிடைத்த நெல்', "கூகுளைசேஷன் என்ற அபாயம்' ஆகிய ஐந்து கட்டுரைகளும் அற்புதமான பதிவுகள். அந்தக் கட்டுரைகளைப் படிக்கும்போது, இவை தினமணியின் நடுப்பக்கக் கட்டுரைகளாக வெளிவரவில்லையே என்கிற ஆதங்கம் என்னுள் ஏற்பட்டதை நான் மறைக்க விரும்பவில்லை.
 தமிழில் முதன்மை பெற்றுத் திகழ்ந்த சொற்கள் வழக்கொழிந்து போகாமல், அவற்றை நாம் இயன்றவரை பயன்படுத்தி பழக்கத்துக்குக் கொண்டுவர வேண்டும் என்ற கருத்தை வற்புறுத்துகிறது "சொல்லைத் தத்தெடுங்கள்' கட்டுரை. தமிழில் மிகப்பெரிய ஆளுமையாக இலங்கையின் எல்லையைத் தாண்டிப் போற்றப்பட்ட கா.சிவத்தம்பியின் அருமை புரியாமல் நாம் இருப்பதைச் சுட்டிக் காட்டுகிறது "கா.சிவத்தம்பியை நினைவிருக்கிறதா?'.
 தென்னாப்பிரிக்காவில் இருக்கும் நமது வம்சாவழியினர் தங்களது குழந்தைகளுக்குத் தமிழ்ப் பயிற்றுவிக்க விரும்புவதை சுட்டிக்காட்டுகிறது "தென்னாப்பிரிக்கத் தமிழர்களுக்கு உதவப் போவது யார்?'. தமிழ் பிராமி எழுத்து குறித்தும், முக்கியமான கல்வெட்டுகள் சிதைந்தும், அழிந்தும் போவது குறித்தும் விசனப்படுகிறது "பொருந்தலில் கிடைத்த நெல்'. குளோபலைசேஷன் என்கிற உலகமயமாதலை பின்னுக்குத்தள்ளும் அச்சுறுத்தலாக, உலகையே கண்காணிக்கும் சக்தியைப் பெற்று நம்மை விழுங்குகிறது கூகுள், என்று எச்சரிக்கை விடுக்கிறது "கூகுளைசேஷன் என்ற அபாயம்'.
 ரஜினி என்கிற நடிகர், ரவிக்குமாரில் பெரிய அளவில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியிருக்கிறார் என்பதை இந்தக் கட்டுரைத் தொகுப்பில் அவர் குறித்த ஐந்து கட்டுரைகள் இடம்பெற்றிருப்பதிலிருந்து தெரிகிறது. ரஜினிகாந்தின் திரைப்படங்களையும், அவரது அரசியல் நிலைப்பாடுகளையும் மிகக்கடுமையாக விமர்சித்திருக்கும் ரவிக்குமார் இந்தக் கட்டுரைத் தொகுப்புக்கு "ரஜினிகாந்தும் புதுமைப்பித்தனும்' என்று பெயர் சூட்டியிருப்பதையும், முகப்புப் படத்தில் நடிகர் ரஜினிகாந்த் இடம்பெற்றிருப்பதையும் ரசிக்க முடியவில்லை.
 கட்டுரைத் தொகுப்பில் இடம்பெற்றிருக்கும் 38 கட்டுரைகளும் அச்சு வாகனம் ஏறிய தேதியைக் குறிப்பிடப்பட்டிருப்பது போல, அந்தக் கட்டுரைகள் வெளியான இதழ்களின் பெயர்களையும் குறிப்பிட்டிருந்தால் சிறப்பாக இருந்திருக்கும். "ரஜினிகாந்தும் புதுமைப்பித்தனும்' சமீபத்தில் நான் படித்த மிகச்சிறந்த புத்தகம் என்று பதிவு செய்வதில் எனக்குத் தயக்கமே இல்லை.
 ரவிக்குமார் என்ற சிந்தனையாளரை இந்திய நாடாளுமன்றத்துக்குத் தேர்ந்தெடுத்து அனுப்பியிருக்கும் விழுப்புரம் மக்களவைத் தொகுதி வாக்காளர்களுக்கு நன்றி!
 
 அந்தக் கவிதைத் தொகுப்பு, புத்தக விமர்சனத்துக்கு வந்ததல்ல. உங்களிடம் தரச்சொல்லி யாரோ ஒருவர் தந்துவிட்டுப் போனதாக உதவி ஆசிரியர் ஒருவர் என்னிடம் தந்தார். "இசைக்கும் நீரோக்கள்' என்ற தலைப்பிலான அந்தக் கவிதைத் தொகுப்பின் ஆசிரியர் அமீர் அப்பாஸ். அவர் எனது இனிய இளவல் இயக்குநர் சீனு. ராமசாமியின் துணை இயக்குநர் என்பதை அவரது தன்விவரக் குறிப்பு தெரிவிக்கிறது. அதனால், உடனே எடுத்துப் படிக்கத் தொடங்கிவிட்டேன்.
 "ஒரு பானை சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம்' என்பார்கள். கவிதைத் தொகுப்புக்கு எப்போதுமே முதல் அல்லது கடைசிக் கவிதைதான் பதம். மத்தாப்புப் போல பளீரென்று முதல் கவிதையே அமைந்துவிட்டால், அந்தத் தொகுப்பில் உள்ள ஏனைய கவிதைகளின் தரத்தையும் அது தூக்கி நிறுத்திவிடும் என்பது எனது அனுபவம்.
 கிரிக்கெட் விளையாட்டில் ஆட்டத்தின் முதல் பந்திலேயே விக்கெட்டை வீழ்த்துவதுபோல, "சிக்ஸர்' அடிப்பதுபோல அமைந்திருக்கிறது, கவிஞர் அமீர் அப்பாஸின் தொகுப்பிலுள்ள முதல் கவிதையான "பறிக்கப்பட்ட நிலம்'!
 
 பாலிதீன் பைகளிலிருந்து
 மண் தொட்டிக்கு
 மாற்றப்பட்டபோதும்
 தனக்கான பூமியை
 வேர்களால்
 தேடிக்கொண்டே இருக்கின்றன
 பூச்செடிகள்!
 
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/2/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/02/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3163247.html
3163246 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஆகாய விமானம் ஓட்டிய முதல் தமிழ்ப் பெண்! DIN DIN Sunday, June 2, 2019 01:30 AM +0530 திருத்தக்கதேவர் இயற்றிய சீவகசிந்தாமணி தமிழ்ப் பெருங்காப்பியங்களுள் வைத்துப் பேசப்படும் மிகச்சிறந்த அறநூல்.
 ஏமாங்கத நாட்டுத் தலைநகரம் இராசமாபுரம். அந்நாட்டு மன்னன் சச்சந்தன், அவனுடைய மாமன் விதேய நாட்டு அரசன் சீதத்தன். சீதத்தனின் மகள் விசயை. அவளை மணந்து சச்சந்தன் அரண்மனையே சுகமெனக்கிடந்தான். நாட்டைக் கட்டியங்காரன் எனும் அமைச்சனிடம் கொடுத்து காத்துவரச் சொன்னான். நாட்டைத் தாமே ஆளும் நயவஞ்சக எண்ணத்தால் அரசனைக் கொன்று, தானே ஆட்சி செய்கிறான். முன்பே செய்து வைத்திருந்த மயிலூர்தியில் சூல் கொண்ட அரசியும், கருவிலிருக்கும் குழந்தையும் (சீவகனும்) தப்பிக்கின்றனர். இதுதான் சீவகசிந்தாமணி.
 "தமிழ் தச்சன் செய்தவானூர்தி
 பல் கிழி யும்பயி னுந்துகி னூலொடு
 நல்லரக் கும்மெழு குந்நலஞ் சான்றன
 வல்லன வும் மமைத் தாங்கெழு நாளிடைச்
 செல்வதோர் மாமயில் செய்தனன்றே'
 (சீவக:235)
 நலந்திகழும் பல சீலைகளும் வெள்ளிய நூலும், நல்ல அரக்கும், மெழுகும் பிறவும் கொண்டுவந்து, அரசன் கூறியவாறே ஏழு நாள்கள் வரை வானிலே பறந்து திரியக்கூடிய மயில் போன்ற ஓர் இயக்கூர்தியை (ஆகாய விமானம்) நன்கு செய்தான் தச்சன்.
 அரசியாரின் விமானப் பயிற்சி
 "ஆடியன் மாமயிலூர்தியை யவ்வழி
 மாடமுங்காவு மடுத்த தோர் சின்னாள் செலப்
 பாடலின் மேன் மேற் பயப்பயத் தான்றுரந்
 தோட முறுக்கி யுணர்த்த வுணர்ந்தாள்'
 விசயை (அரசி) பாடிப்பாடி பாடல் அறிந்தாற் போல விமானத்தை மெல்ல மெல்ல இயக்கக் கற்றுக் கொண்டாள். சில நாள்கள் சென்ற பிறகு, ஒரு நாள் கற்பித்தவன் விசையுடன் ஓடுமாறு முறுக்கி உணர்த்த அவளும் கற்றுக்கொண்டு உணர்ந்தாள்.
 இயக்கக்
 கட்டுப்பாட்டுக் கருவி
 பண்டவழ் விறலிற் பாவை
 பொறிவலந்திரிப்பப் பொங்கி
 விண்டவழ் மேகம் போழ்ந்து
 விசும்பிடை பறக்கும் வெய்ய
 புண்டலழ் வேற் கட்பாவை
 பொறியிடந் திரிப்பத் தோகை
 கண்டவர் மருள் வீழ்ந்து
 கால் குவித்திருக்கு மன்றே!
 விசயை யாழ் நரம்பில் தவழும் தன் விரல்களால் பொறியை வலப்பக்கம் திரிக்க, எழும்பி வானில் தவழும் முகிலைக் கிழித்துக் கொண்டு வானிலே பறக்கும்; இடப்பக்கம் திரிக்க, அம்மயிலூர்தி மெல்ல இறங்கிக் காலைக் குவிந்திருக்கும்.
 ரைட் சகோதரர்கள் விமானம் கண்டு பிடித்ததற்கு எத்தனையோ நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே நம்முடைய தமிழ்த் தச்சன் இயக்குக் கருவியுடன் (ரிமோட்) கூடிய விமானத்தை அமைத்துள்ளான் என்பதே வியப்பாக உள்ளது!
 விசயை வானூர்தியில் கையில் இயக்குக் கருவி
 யுடன் காணப்பெறும் இச்சிற்பம் திருப்பெருந்துறை அருள்மிகு ஆளுடைய பரமசாமி திருக்கோயில் தூணில் செதுக்கப் பெற்றுள்ளது. இச்சிற்பத்தில் கழுகு வடிவினதாய் ஊர்தி உள்ளதே என யாவர்க்கும் ஐயப்பாடு தோன்றலாம்.
 கழுகிருந் துறங்கு நீழற்
 பாடுடை மயிலந் தோகை
 பைப் பய வீழ்ந்த தன்றே (சீவக.300)
 என்பதைத் தவறுதலாகப் புரிந்து கொண்டாரோ என்னவோ?
 உலகம் போற்றும் தமிழ்க் காப்பியக் கருத்துகளும் அரிய கண்டு பிடிப்புகளும் மறைந்து போதல் நலமோ? ஆகாய ஊர்தியில் அமர்ந்த அரசியார் காணுமளவிற்கும், கேட்கும் அளவிற்கும் அவ்வூர்தியிலே கருவிகள் பொருத்தப்பட்டுள்ளன. அதனால்தான், வென்றி வெம்முரச மார்ப்ப அரசன் இறந்துபட்ட நிகழ்வை விமானத்திலேயே இருந்து கண்டுகொண்டாள் விசயை.
 கட்டுப்பாடின்றித்
 தரையிறங்கிய மயிலூர்தி
 அரசி மூர்ச்சித்ததால் தானாகவே விசை குறைந்து இடப்பக்கம் கைப்பட்டு, நகரை விட்டு நீங்கி மனஉறுதி கொண்டோரும் மயங்குமாறு திகழும் கழுகுகள் நிறைந்த அந்த இடுகாட்டிலே மெல்ல மெல்ல விழுந்தது (சீவக:300) விமானம் என்கிறது மேற்குறித்த பாடல்.
 ""மஞ்சு சூழ் வதனை ஒத்துப் பிணப்புகை மலிந்து பேயும், அஞ்சும் மயானந் தன்னுள், அகில் வயிறார்ந்த கோதை (அரசியார்) பஞ்சிமேல் வீழ்வதே போல், பல்பொறிக் குடுமி நெற்றிக் குஞ்சிமா மஞ்ஞை (மயிற்பொறி) வீழ்ந்து கால் குவித்திருந்த தன்றே'' (சீவக, நாம இலம் -301) என்கிறார் திருத்தக்கத்தேவர்.
 தமிழர்களின் அறிவும், அறிவியலும் வரலாற்று ஆவணங்களும் மறைந்து போதலும் மறைத்தலும் தகுமோ?
 
 - முனைவர் கா.காளிதாஸ்
 
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/2/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/02/ஆகாய-விமானம்-ஓட்டிய-முதல்-தமிழ்ப்-பெண்-3163246.html
3163245 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பிழைகளும் திருத்தங்களும் DIN DIN Sunday, June 2, 2019 01:29 AM +0530 ஒல்காப் பெரும்புகழ் தொல்காப்பியமும், நன்னூலும் தோன்றிய தமிழகத்தில், தமிழ்ச் சொற்கள் சில பிழையாகப் பேசப்பட்டும், எழுதப்பட்டும் வருகின்றன. அதனால் அவற்றின் பொருளும் மாறிவிடுகின்றன. தவறாக எழுதியும், பேசியும் வரும் சில சொற்களின் பொருள் மாற்றத்தைப் பாருங்கள். 
* கடல் சீற்றம் - சீற்றம் எனில் கோபம்; ஆதலால் (கடல்) கொந்தளிப்பு (கடல் கொந்தளிப்பு) என்பதே சரியானது.
* தீ அணைப்பு - தீயை அணைப்பின் நாம் எரிந்து சாம்பலாக வேண்டியதுதான். அதனால், "தீ அவிப்பு நிலையம்' என்பதே பிழை இல்லாச் சொல். அவிப்பு - அழிப்பு.
* வாழ்க வளமுடன் - என்பது தவறு. தொல்காப்பிய விதிப்படி "வாழ்க வளத்துடன்' என்பதே பிழை இல்லாச் சொல்.
* இத்துடன், அத்துடன் - 
"சுட்டு முதல் உகரம் அன்னொடு சிவணி
ஒட்டிய மெய்யொழித்து உகரம் கெடுமே' 
என்பது தொல்காப்பிய நூற்பா. 
"இதனுடன், அதனுடன்' என்பதே சரியான சொல்.
* ஐ, ஒள - என்றே எழுதப் பெறுதல் வேண்டும். ஐ -அய் (அய்யப்பன், அய்யனார், அய்யர், அவ்வையார் என எழுதுவது முற்றிலும் தவறு). ஒள -அவ் என எழுதப் பெறின், தமிழில் உள்ள 12 உயிர் எழுத்துகள், 10 என ஆகிவிடாதா? எனவே ஒள என்றே எழுத வேண்டும்.
* "விடைத்தாள் திருத்துதல்' எனச் சொல்லுதல் தவறு. "விடைத்தாள் மதிப்பீடு செய்தல்' என்றே சொல்ல வேண்டும்.
இத்தகைய பிழைகளை எல்லாம் திருத்திக்கொள்ள வேண்டாம் என்று இதனைத் தள்ளுவோர் தள்ளலாம்; பிழையின்றி வாசிக்கப் பழகுவோம் என்று இதனைக் கொள்ளுவோர் கொள்ளலாம்! 
-கோ. கலைவேந்தர்
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/02/பிழைகளும்-திருத்தங்களும்-3163245.html
3163244 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி வரலாற்றில் கழுதையின் சிறப்பு! DIN DIN Sunday, June 2, 2019 01:28 AM +0530 கட்டுரையின் தலைப்பைக் கண்டு பலருக்கும் சிரிப்பு வரலாம். ஆனால், தமிழக வரலாற்றுச் சான்றுகளைக் காணும்போது, கழுதையும் சிறப்பான இடம் பெற்றிருந்திருக்கிறது என்பது புலனாகும்! 
சங்க இலக்கியம்
சங்க காலத்தில் வணிகர்கள் தாங்கள் விற்கும் பொருள்களை அதன் முதுகில் ஏற்றிச் செல்ல கழுதையைப் பயன்படுத்தினர். வணிகர்கள் இவ்வாறு கழுதையின் மீது ஏற்றிக்கொண்டு கூட்டமாகச் சென்றனர். ஏனெனில், நடுவழியில் இவர்கள் கொண்டு செல்லும் பொருள்களைக் கவர்ந்து கொள்ளும் கயவர்களின் பயம் உண்டு என்பதால். மேலும், வணிகர்களுக்குத் துணையாக வில் வீரர்களும் சென்றனர் என்கிறார் (அகம் : 899-14) மாங்குடி மருதனார்.
கழுதைக்கு வாய் வெள்ளையாக இருப்பதால் "வெள்வாய்க் கழுதைப் புல்லினம்' (புறம்:392) என்று புறநானூறு கூறுகிறது. ஆண் கழுதை "ஏற்றை' (அகம்: 343-12-13) என அழைக்கப்படுகிறது.
பலாப்பழம் அளவாகச் சிறுசிறு மூட்டைகளாகக் கட்டப்பட்ட மிளகு மூட்டைகளைக் கழுதைகளின் மேல் ஏற்றிக்கொண்டு வணிகக் கூட்டத்தினர் சென்றனர். இடை வழியில் அவர்கள் சுங்கச் சாவடிகளில் வரியைச் செலுத்தினர் என்று பெரும்பாணாற்றுப்படை (77- 82) கூறுகிறது. மிளகு மூட்டைகள் தவிர உப்பு மூட்டைகளையும் (அகம்: 207, 1-6) அது தூக்கிச் சென்றிருக்கிறது.
கழுதைகளில் இன்னொரு வகை "அத்திரி' என்று பெயர் பெறும். இதை "கோவேறு கழுதை' எனவும் கூறுவர். இது வணிகப் பொருள்களை ஏற்றிச் செல்ல பயன்படவில்லை. செல்வம் மிகுந்தவர்கள் தாம் செல்ல ஊர்தியாகப் பயன்படுத்தினர். அத்திரிக்கு "இராசவாகனம்' என்றும் பெயர் வழங்கப்பட்டது. இது வண்டியிலும் பூட்டப்பட்டு, வண்டியிழுக்கப் பயன்பட்டது (அகநா. 350 6-7). 
பாண்டிய நாட்டுக் கொற்கைக்கு அருகில் பரதவர் ஊருக்கு அத்திரிப்பூட்டிய வண்டியில் சென்றான் என்று சேந்தன் கண்ணனார் கூறுகிறார். அத்திரியின் மீது ஒருவன் உப்பங்கழி வழியாக செல்லும்பொழுது சுறாமீன் அதைத் தாக்கியதாக அகநானூறு (120: 10-11) பதிவு செய்துள்ளது.
தலைவன் நெய்தல் நிலத்திலுள்ள தன் தலைவியைக் காண அத்திரியின் மீது ஏறிச் சென்றான். தலைவனை ஏற்றிக்கொண்டு சேறு நிலத்தில் சென்றதால், அதன் உடம்பின் மீது சேறு படிந்திருக்கும். அதன் கால் குளம்பில் சிவந்த இறாமீன் ஒடுங்கிக் கிடக்கும் என்று நற்றிணை (278, 7-9) கூறுகிறது.
இந்திர விழாவின்போது மாதவியோடு நீராடச் சென்ற கோவலன் கோவேறு கழுதை மேல் ஏறிச் சென்றதாக (சிலம்பு - கடலாடு காதை, அடி. 119) கூறப்பட்டுள்ளது. மதுரையில் வைகையாற்றில் நடந்த நீராட்டு விழாவிலே சிலர் அத்திரியூர்ந்து வந்தார்கள் என்று பரிபாடல் (பா.10, அடி.17) கூறுகிறது.
கழுதை ஏர் ஓட்டல்
பண்டைக் காலத்தில் வெற்றி கொண்ட அரசன் பகை அரசனுடைய கோட்டையைக் கைப்பற்றி, கோட்டையில் உள்ள அரண்மனையை இடித்துத் தரைமட்டமாக்கி கழுதை பூட்டிய ஏரினால் உழுது, கொள், வெள்வரகு ஆகியவற்றை விதைப்பான். இவ்வாறு செய்வது தோல்வியுற்ற அரசனை இகழ்ந்த செயலாகும். இவ்வாறு "கழுதை ஏர் ஓட்டல்' பகை அரசன் நகரத்தில் கழுதை ஏர் உழுகிற செய்தி, புறப்பொருள் இலக்கணத்தில் "உழிஞை' படலத்தின் ஒரு துறையாகக் கூறப்படுகிறது. (உழுது: வித்திடுதல்)
பாண்டியன் பல்யாகசாலை முதுகுடுமி பெருவழுதியின் வீரத்தைப் புகழும்பொழுது, அவன் பகைவர் அரண்களை வென்று, கைப்பற்றி, அவற்றை இடித்துப் பாழ்படுத்தி கழுதையால் ஏர் உழுத செய்தியைப் புறநானூறும் (பா.15), பதிற்றுப்பத்தும் (3: 5) கூறுகின்றன.
அதியமான் மகன் பொருட்டெழினி பகைவர் அரண்களைப் போரிலே வென்று, வீரர்கள் சிந்திய குருதியாகிய நீர் பாய்ந்து ஈரம் புலராதிருந்த அந்நிலத்தைக் கழுதை பூட்டிய ஏரினால் உழுது கொள்ளையும், வரகையும், விதைத்ததை ஒளவையார் 
(புறம்.392) சிறப்பித்துப் பாடியுள்ளார்.
சேரன் செங்குட்டுவன் வடநாட்டரசரை வென்று அவர்களுடைய கோட்டைகளில் கழுதையால் ஏர் உழுது தன் சினம் தீர்த்தான் என சிலப்பதிகாரம் (நீர்படைக் காதை 225 - 226) கூறுகிறது.
கல்வெட்டு
கல்வெட்டுகளிலும் "கழுதை ஏர் ஓட்டல்' பற்றி பல குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன. 
* தஞ்சை வட்டம் திருவேதிக்குடி வேதபுரீசுவரர் கோயிலிலுள்ள இராஜராஜ தேவரின் 32-ஆவது ஆண்டு கல்வெட்டில் "கழுதை ஏர் செல நடாத்தி வார்கை விதைத்து' எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
*  திருவையாறு கோயிலிலுள்ள இராஜாதிராஜனுடைய 32-ஆவது ஆண்டு கல்வெட்டில் "கழுதை ஏர் செல நடத்தி வாரடிதை விதைத்து' எனக் காணப்படுகிறது.
* இராமநாதபுரம் மாவட்டம் திருப்புல்லாணியில் உள்ள ஜகந்நாத சுவாமி கோயிலிலுள்ள கோமாற பன்மரான திரிபுவன சக்கரவர்த்திகள் சோனாடு கொண்டருளிய சுந்தரர் பாண்டியர் காலத்துக் கல்வெட்டில் "கழுதை கொண்டுழுது கவடி விச்சி செம்பியனையே... கொண்டவன்' என்று காணப்படுகிறது.
* இம்மன்னனின் தென்கரை (மதுரை மாவட்டம்) மூல நாதர் கோயிலிலுள்ள கல்வெட்டில் "கழுதை கொண்டுழுது... செம்பியனைச் சினம் பிரியப் பொழுது சுரம்புக ஓட்டியும்' எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
* புதுக்கோட்டை திருமெய்யம் வட்டம் கல்வெட்டு ஒன்றில் "பொடி படுத்தி வழுதியர் தம்குட மண்டங் கழுதையேரிட உழுது புகழுக் கதிரளியக் கவடிவிச்சி' எனக் காணப்படுகிறது. 
* புதுக்கோட்டை மாவட்டம், குடுமியான்மலை சிகாநாதர் கோயில் கல்வெட்டில் "கழுதை கொண்டுழுது புகழ் கதிர் விளையக் கவடி விச்சி' என்று கூறப்படுகிறது. 
* மேற்குறிப்பிட்ட கோயிலில் அகிலாண்டேஸ்வரி சந்நிதியில் உள்ள கல்வெட்டு "கழுதை கொண்டுழுது கவடி விச்சி செம்பிய சினம் விரியப் பொருது' எனக் கூறுகிறது.
* வடநாட்டில் கி.மு. 2-ஆம் நூற்றாண்டில் ஆண்ட காரவேலன் என்னும் அரசனுடைய (ஹாதிகும்பா) கல்வெட்டில் இவ்வரசனுடைய மெய்க்கீர்த்தியில் அவராஜர்களால் அமைக்கப்பட்ட பிதுண்டம் என்னும் நகரத்தை அழித்து, அதனைக் கத்தபம் (கழுதை) பூட்டிய ஏரினால் காரவேலன் உழுதான் எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. 
ஊர் சபையின் வாரியம் பெருமக்களாக இருப்பதற்குத் தகுதி என்னென்ன இருக்க வேண்டும் என்பதையும், என்னென்ன தகுதிகள் இல்லாதவர் தேர்தலுக்கு நிற்கக்கூடாது என்பதையும் உத்திரமேரூர்க் கல்வெட்டு கூறுகிறது. இதில், கழுதை மீது ஏறியவர்கள் தேர்தலுக்கு நிற்கக்கூடாது என்றுள்ளது. ஆகவே, தவறு செய்தவர்கள் கழுதை மீது ஏற்றி ஊர்வலமாக அழைத்து வரப்பட்டனர். அவ்வாறு தண்டனை விதிக்கும் பழக்கம் அக்காலத்தில் இருந்து வந்திருக்கிறது.
எனவே, "கழுதை' அக்காலத்தில் சமுதாயத்தில் ஒரு முதன்மை இடத்தைப் பெற்று வந்திருக்கிறது என்பதை வரலாற்றுச் சான்றுகளால் அறிய முடிகிறது.
-கி. ஸ்ரீதரன்
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/6/2/w600X390/DONKY.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/02/வரலாற்றில்-கழுதையின்-சிறப்பு-3163244.html
3163243 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  வறியோரிடத்து விருந்தாக வேண்டா முன்றுறையரையனார் Sunday, June 2, 2019 01:26 AM +0530 பழமொழி நானூறு
 நல்கூர்ந் தவர்க்கு நனிபெரிய ராயினார்
 செல்விருந் தாகிச் செலவேண்டா - ஒல்வ
 திறந்தவர் செய்யும் வருத்தம் குருவி
 குறங்கறுப்பச் சோருங் குடர். (பா-100)
 செல்வத்தால் மிகவும் பெரியவர் ஆயினார், வறுமையுடையார்க்கு, அவரிடத்துச் செல்கின்ற விருந்தாகச் செல்ல வேண்டா. தம்மா லியலுமாற்றைக் கடந்து விருந்து செய்தலான் வரும் வருத்தம், குருவி தொடையை அறுத்த அளவில் குடர்சோர்ந்து விழுந்துன்பத்தை யொக்கும். (க-து) செல்வமுடையார் வறியோரிடத்து விருந்தாகச் செல்ல வேண்டா என்றது இது. "குருவி குறங்கறுப்பச் சோருங் குடர்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2018/3/31/w600X390/lotus.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/jun/02/வறியோரிடத்து-விருந்தாக-வேண்டா-3163243.html
3158659 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, May 26, 2019 02:44 AM +0530 வாசகர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள ஒரு மகிழ்ச்சியான செய்தி இருக்கிறது. தமிழிலக்கிய அன்பர்கள் மத்தியில் மிகப்பெரிய வரவேற்பைப் பெற்றிருக்கும் "இந்த வாரம்' பகுதி, புத்தகமாகத் தொகுக்கப்பட வேண்டும் என்கிற வாசகர்களின் கோரிக்கை விரைவில் நிறைவேற இருக்கிறது.
தமிழ் இதழியல் வரலாற்றில் இதுபோல, தொடர்ந்து 11 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக வேறு எந்தவொரு பத்தியும் வாசகர்களின் வரவேற்பைப் பெற்றிருக்குமா என்பது சந்தேகம்தான். முதலில், வெளிவந்திருக்கிறதா என்பதே கூடத் தெரியவில்லை. ஏறத்தாழ 600 வாரங்கள் வெளிவந்திருக்கும் "இந்த வாரம்' பகுதியில் ஏறத்தாழ 1,000 புத்தகங்கள் குறித்த மதிப்பீடு செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. 500-க்கும் அதிகமான இளம் கவிஞர்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றனர். பலருடைய படைப்புகள் அரங்கேற்றப்பட்டிருக்கின்றன.
"இந்த வாரம்' ஏன் இன்னும் தொகுக்கப்படவில்லை என்பது பலரும் எழுப்பும் கேள்வி. 500-க்கும் அதிகமான வாரங்கள் இதுவரை வெளிவந்த பதிவுகளைத் தொகுக்க முற்பட்டபோதுதான் தெரிந்தது, எத்தனை பெரிய பணியைச் செய்திருக்கிறோம் என்பது.
ஐந்து தொகுதிகளாக "இந்த வாரம்' தொகுக்கப்படுகிறது. அதற்கான முன் வெளியீட்டுத் திட்ட அறிவிப்பு விரைவிலேயே வெளிவரவும் இருக்கிறது. அதை முன்கூட்டியே தெரிவிப்பதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.

இதற்கு முன்பே பெரியவர் "தமிழ்ச் செம்மல்' ப. முத்துக்குமாரசுவாமி குறித்து நான் பதிவு செய்திருக்கிறேன். என்னைச் சந்திக்க வரும்போதெல்லாம் அவர் புதியதொரு படைப்புடன் வருவதைப் பார்த்து மலைப்பில் ஆழ்ந்திருக்கிறேன்.
கடந்த வாரம் என்னைச் சந்திக்க வந்தபோது அவர் கொண்டு வந்திருந்த புத்தகம் "பெருந்தமிழ்'. அது ஒரு தொகுப்பு நூல். பல்கலைக்கழகங்கள் செய்ய வேண்டிய பணியைத் தனியொரு மனிதராக,  தனது எண்பதைக்  கடந்த அகவையிலும் ப. முத்துக்குமாரசுவாமி செய்ய முற்பட்டிருக்கிறார் என்பது வியந்து பாராட்டுதற்குரிய செயல்.
இலக்கியங்கள் ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்படுகின்றனவே தவிர, அந்தப் படைப்புக்குக் காரணமான புலவர் பெருமக்கள் குறித்த ஆய்வுகள் பெருமளவில் இல்லை. ஆதாரப்பூர்வமான வரலாற்றைக் கண்டறிய முடியவில்லை.
தமிழின் தனிப்பெரும் சிறப்பை விளக்கும் பெருங்காப்பியங்கள், சிற்றிலக்கியங்கள் ஆகியவற்றின் ஆசிரியர்கள் குறித்த வரலாற்றையும், அவர்கள் தொடர்பான செய்திகளையும் எப்படித் தெரிந்து கொள்வது? அவர்களுடைய படைப்புகளிலிருந்து பெரிய அளவில் குறிப்புகள் கிடைக்கப் பெறவில்லை. பலரது காலத்தை நிர்ணயிக்கப் போதுமான வரலாற்று ஆவணங்களோ, சான்றுகளோ இல்லை.
கடந்த நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த தமிழறிஞர்கள் பலர் இந்த முயற்சியில் ஈடுபடாமலில்லை. சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழ்த்துறை தொடங்கப்பட்டது முதலும், மதுரையில் நான்காம் தமிழ்ச் சங்கம் உருவானது முதலும் இதற்கான முயற்சிகள் தொடங்கிவிட்டன. தொல்காப்பியம் தொடங்கி, தமிழ் இலக்கியங்களின் கால ஆராய்ச்சி மிகவும் சிரத்தையுடன் அந்த ஆரம்ப காலகட்டங்களில் முன்னெடுக்கப்பட்டது.  சுதந்திரம் அடைந்த பிறகு ஆராய்ச்சிகள் முழுமையான ஈடுபாட்டுடன் செய்யப்படுவதில்லை என்பதை அதில் ஈடுபடுவோரின் மனசாட்சி எடுத்தியம்பும்.
பெரியவர் ப. முத்துக்குமாரசுவாமி, தனது பங்குக்கு ஒரு புதிய முயற்சியில் இறங்கி இருக்கிறார். ஆய்விலும் நுணுக்கமான ஆராய்ச்சியிலும் தானே ஈடுபடுவதைவிட, ஆய்வு செய்த பெருமக்கள் சிலரின் பதிவுகளைத் தேடிப்பிடித்துத் தொகுப்பது என்பதுதான் அவரது அந்த முயற்சி. இந்தப் பதிவுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு, இன்றைய தலைமுறை ஆய்வாளர்கள் தங்களது பணியைத் தொடங்கட்டும் என்பதேகூட அவரது நோக்கமாக இருக்கக்கூடும்.
அரை நூற்றாண்டுக்கு முன்னர் இருந்த தமிழ் அறிஞர்கள், பண்டைத் தமிழ் இலக்கிய ஆளுமைகள் குறித்து எழுதியிருக்கும் கட்டுரைகளையும், ஆய்வுகளையும் பல்கலைக்கழகங்களிலும், நூலகங்களிலும் தேடி அலைந்து, தேர்ந்தெடுத்துத் தொகுத்திருப்பதுதான்  "பெருந்தமிழ்' மூலம் அவர் செய்திருக்கும் அரும்பணி.
இந்தத் தொகுப்பில் அவர் இணைத்திருப்பது கம்பர் (கு. இராசவேலு), வில்லிப்புத்தூரார் (டாக்டர். மு. கோவிந்தசாமி), ஒட்டக்கூத்தர் (டாக்டர். சி. பாலசுப்பிரமணியன்), செயங்கொண்டார் (க.ப. அறவாணன்), பவணந்தியார் (மா. நன்னன்), வீரமாமுனிவர் (வி.மீ. ஞானப்பிரகாசம்), உமறுப்புலவர் (சி. நயினார் முகம்மது) என்று ஏழு கட்டுரைகள். கட்டுரைகள் என்றா சொன்னேன்? தவறு, இலக்கிய ஆவணங்கள்; ஆழமான ஆய்வுகள்.

"பெருந்தமிழ்' தொகுப்பிலுள்ள கட்டுரைகளைப் படித்த பிறகாவது, இன்றைய பேராசிரியர்களும், இளம் ஆய்வாளர்களும் பொறுப்புணர்வுடன் நுனிப்புல் மேயாத, தீவிர ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட வேண்டும்.

"பெருந்தமிழ்' தொகுப்பை வெளிக்கொணர்ந்ததற்கும், அதன் பிரதியை எனக்குத் தந்துதவியதற்கும் ப. முத்துக்குமாரசுவாமிக்கு நன்றி!
நான்கே வரிகளில் நச்சென்று கவிதை தருவதற்குப் பதிலாக, நகர்மயச் சூழலின் மாற்றத்தைப் பதிவு செய்வதற்காக சற்றே நீளமான கவிதை இது. கவிதையின் தலைப்பு - "பாலம்'. இந்தக் கவிதை இடம்பெற்றிருக்கும் கவிதைத் தொகுப்பின் பெயர்  - "நதிநீர்த் தேக்கத்தின் முகங்கள்'. கவிஞர் -  "கள்ளழகர்'. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எழுதப்பட்ட கவிதைதான்  என்றாலும், இன்றைக்குப் படித்தாலும், ஐம்பதைக் கடந்தவர்களின் இதயத்தில் எங்கோ ஓர் ஓரத்தில் சற்று வலிக்கும். நான் சந்திக்க விரும்பும் கவிஞர்களில் கவிஞர் கள்ளழகரும் ஒருவர். 
அம்மா இறந்து 
ஓராண்டு கழித்து
திவசத்திற்காக
ஊருக்குப் போனபோது
உணர்ந்தேன் -
எனக்கும்
என் உறவுகளுக்கும்
எனக்கும்
என் ஊருக்கும்
இடையே
நீந்திக் கடக்க முடியாத
பெருவெள்ளம் 
ஓடிக்கொண்டிருப்பதையும்
இக்கரைக்கும் 
அக்கரைக்குமாக
நீண்டிருந்த பாலம்
இல்லாமலிருப்பதையும்
என்னில் ஒட்டியிருந்த
ஊர்மண் உதிர்ந்திருப்பதையும்
இரத்தத்தில் ஊறியிருந்த
ஊர் உறைந்திருப்பதையும்!
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/26/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3158659.html
3158658 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி குமரன் திருக்குறள் -கோதனம் உத்திராடம் DIN Sunday, May 26, 2019 02:43 AM +0530 வரகவி அ.சுப்ரமண்ய பாரதி இயற்றிய "குமரன் திருக்குறள்" 1934ஆம் ஆண்டில் அச்சிடப்பட்டுள்ளது.  இந்நூல் நூறு குறள் வெண்பாக்களைக் கொண்டுள்ளது. ஒவ்வொரு குறளும் முருகப்பெருமானின் சிறப்புகள், திருவிளையாடல்கள், வழிபாட்டுமுறை,   துதிப்பாடல்களின் நன்மைகள் எனப் பகுத்துரைக்கப்பட்டுள்ளது. முருகன் திருமாலின் மருமகன், சிவபெருமான் பிட்டுக்கு மண்சுமந்த திருவிளையாடல் ஆகிய நிகழ்வுகளை,

ஊரையொரு காலி லுவந்தளந்த மான்மருகன்
பேரையுரை போகும் பிணி (6)
கீரன் றமிழ்க்குகந்து கேடில்லா வீடுதந்த
தீரன் றிருவருளைத் தேடு (16)
பிட்டுக்கு மண்சுமந்த பெம்மா னருள்குமரன்
குட்டுக்கு வேதன் குறி (64)

என எளிய நடையில் இக்குறளை இயற்றியுள்ளார். மேலும், முருகப்பெருமானின் துதிப் பாடல்களைப் பாடினாலும், கேட்டாலும் எழுதினாலும் நற்பயன் விளையும் என்பதை,

 ஐயமிடு கந்த னநுபூதி பாடுநிதம்
உய்யவழி யுண்டா முனக்கு (9)
செவிக்கழகு கந்தன் திருப்புகழைக் கேட்டல்
கவிக்கழ கன்னான்பு கழ் (32)
திண்மைதருங் கந்தன் திருப்புகழை யோதியதன்
உண்மையுணர் கொள்வா யுயர்வு (42)
நொந்த மனமகிழ நோயுன்னை விட்டொழியக்
கந்தனுக்குப் பாமாலை கட்டு (60)

எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார். முருகப்பெருமானை வழிபட்டால் துன்பம் தீரும், வினை அகலும், சோர்வு  போகும், உடல் நிலைக்கும் என்பதை, பண்டாரக் கோலன் பழனிமலை வேலனடி
கண்டாலே தீருங் கலி (62)
மெய்தொட்டு வந்த வினைவிட்டுப் போகநினை
பொய்விட்டுக் கந்தனடிப் போது (80)
மோகமயல் போக்கு முருகனருள் பெற்றவன்றே
யோகநிலை காட்டு முடம்பு (84)

என்கின்ற குறள்கள் மூலம் எடுத்துரைக்கிறார். குமரன் திருக்குறளை இயற்றியதற்கான காரணத்தை வரகவி  அ.சுப்ரமண்ய பாரதி, ""சென்ற வருஷம் அடியேனுக்கு, வாய்திறந்து பேசமுடியாதபடி ஒரு கொடிய நோய் ஏற்பட்டிருந்தது. அச்சமயம் நான் சித்தூர் போயிருந்தேன். அவ்வூரில் குன்றுகளதிகம். அக்குன்றுகளில் ஒன்றிற் கோயில் கொண்டிருக்கும் முருகப்பெருமானை நாடோறும் தரிசிப்பதை வழக்கமாகக் கொண்டு அவ்வமயம் இந்த நூறு குறளையும் பாடித் துதித்தேன். அந்தக் கொடிய நோய் பருதிமுன் பனிபோல் விலகப் பரம கருணாநிதியாகிய முருகன் திருவருள் புரிந்தான்'' என்று  முன்னுரையில் குறிப்பிட்டுள்ளார். 

இந்நூலுக்குச் சித்தூர் மஹிலா வித்யாவரம் பூ.ஸ்ரீனிவாஸலு நாயுடு, புழல் திருநாவுக்கரசு முதலியார், ச.சச்சிதானந்தம் பிள்ளை, தி.ரங்காசாரியார் ஆகியோர் சாற்றுக்கவிகள் வழங்கியுள்ளனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/5/26/w600X390/tm3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/26/குமரன்-திருக்குறள்-3158658.html
3158657 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தமிழ்ச்சொற் கட்டமைப்பு! DIN DIN Sunday, May 26, 2019 02:41 AM +0530
உலகிலேயே தமிழ்ச் சொற்கள் போலக் கட்டமைப்புடைய சொற்களைக் கொண்ட மொழிகள் வேறு இல்லை. அவற்றில் சிறுபான்மையாகக் காணப்படும். ஒவ்வொரு சொல்லும் ஒரு கட்டமைப்புடையதாக இலங்குவது தமிழ் ஒன்றே. தமிழ்ச் சொற்களை பகுதி, விகுதி, இடைநிலை, சந்தி, சாரியை,  விகாரம் முதலிய உறுப்புக்களாகப் பிரித்து விடலாம். அவ்வாறு பிரித்த உறுப்பு ஒவ்வொன்றுக்கும் தனித்தனிப் பொருளுண்டு. பிறகு அவற்றைப் பிரித்தபடியே சேர்த்துவிடலாம். ஒரு "பொறி' அல்லது "இயந்திரத்தை'ப் பிரிப்பதும், பிரித்தபடியே சேர்ப்பதும் போன்ற இக்கட்டமைப்பு, தமிழின் தனிச்சிறப்பாகும்.
தமிழிலக்கியம் யாவும் தேர்ந்தெடுத்த தொகுப்புக்களாக இருப்பதால், அவை ஒவ்வொன்றும் ஒரு கட்டுக்கோப்புக்கு உட்பட்டிருக்கும்.

(தமிழண்ணலின் "தொல்காப் பியத் தோற்றம்' நூலிலிருந்து...)

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/5/26/w600X390/tm4.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/26/தமிழ்ச்சொற்-கட்டமைப்பு-3158657.html
3158656 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி அதிமதுரக்கவி விளையாட்டு -தமிழாகரர் தெ. முருகசாமி DIN Sunday, May 26, 2019 02:39 AM +0530 "இன்ன சொல் கொண்டும், இன்ன பொருள் கொண்டும் உடனே பாடுக' என்றதும் காற்றைப் போலவும், விரைந்து பாயும் அம்பு போலவும் உடனே பாடுவது ஆசுகவி. சொற்சுவை பொருட்சுவை ததும்பப் பாடுவது மதுரகவி.  எழுத்தைச் சித்திரமாய் வடித்து நிரப்புவது சித்திரக்கவி. எதையும் விரிவாகப் பாடுவது வித்தாரகவி.

தொல்காப்பியர் கவிதைக்குரியதாகக் கூறிய உவமை என்றதோர் அணி மட்டும் பின்னாளில் பல்வேறாய்க் கிளைப்பதற்குரிய அடக்கக் குறியீடாக இருந்தது. அது வடமொழி அலங்காரத்தை ஒரோவழித் (ஒரு சாரார் மாட்டு-தொல்.பெ.3) தழுவிய நிலையில் ஆசு, மதுரம், சித்திரம், வித்தாரம் ஆகிய நாற்பெரும் கவிப் பெருமையைத் தழுவித் தமிழில் வளர்ந்தது. இவற்றை ஏற்புழிக்கோடலாய்ப் பெற்ற தமிழ்ப் புலவர்கள் நாற்கவியினும் வல்லவராய் இருந்தனர். அவர்களுள் கவி காளமேகம் குறிப்பிடத் தகுந்தவராவார் !

பருவத்தில் பொழியும் மழை போல் அல்லாமல்,  உடனுக்குடன் கருக்கொண்டதும் பொழியும் மேகம் போல விரைந்து பாடும் ஆற்றலால் அவர் காளமேகப் புலவர் எனப்பட்டார். இவர் நாற்கவியிலும் புலமையுடையவர் என்பதால், பொதுவாகப் பாடும் சொற்சுவை, பொருட்சுவைக்கும் கூடுதலாகப் பாடவல்ல திறனால் அவர் "அதிமதுரக்கவி' எனப்பட்டார். இவற்றை சோதித்தறிய இரண்டு பாடல்களைக் காணலாம்.  "ஈ ஏற மலை குலுங்கியது' என்பதாக உடனே ஒரு பாடல் பாடுக எனச் சிலர் கேட்டதற்குக் கீழ்க்கண்டவாறு பாடினாராம்.

"வாரணங்கள் எட்டும் மாமேரு வும்கடலும்
தாரணியும் எல்லாம் சலித்தனவாம்-நாரணனைப்
பண்வாய் இடைச்சி பருமத்தி னாலடித்த
புண்வாயில் ஈமொய்த்த போது!'

சிறிய ஈ  உட்காரப் பெரியமலை  குலுங்காது  எனத் தெரிந்தும் காளமேகத்தின் கவித்துவத்தை அளக்க சிலர் சோதித்தபோது, அதைக் காளமேகப்புலவர் எளிதாக எதிர்கொண்டு பாடியதுதான் அவரின் ஆசுகவிக் கற்பனைத் திறனை உணர்த்தியது.

வெண்ணெய்த் திருடிய கண்ணனை ஆயர்குல இடைச்சிப் பெண்  ஒருத்தி மத்தால் அடிக்க, ஏற்பட்ட புண்ணில் ஈ மொய்த்ததாம். இதனால் அண்ட சராசரமே குலுங்கியதாம். அண்ட சராசரம் என்பது, பலமிக்க யானை போன்ற எட்டுத் திசைகளை உள்ளடக்கிய கடலும் மாமேரு மலைகளும் அடங்கியதாகும். இப்பாடல் கடவுளாம் கண்ணனுள் எல்லாம் அடக்கம் எனக் குறித்துப் பாடப்பட்ட ஆசுகவியாகும். 

பாண்டியன் பிரம்பினால் சிவனை அடித்தபோது அந்த அடி, உலக உயிர்கள் அனைத்தின் மீதும் பட்டதாகப் பரஞ்சோதி முனிவர் (திருவிளையாடல் புராணத்தில்) பாடியது போன்றதுதான் இதுவும். காளமேகப் பாடலாயினும் "ஈயேற மலை குலுங்கிற்று' என்ற வியப்பைத் தருமாறு பாடிய கூடுதலால் காளமேகம் ஆசுகவி ஆனார்.

அடுத்து, பொருளற்ற ஒரே எழுத்தின் அடுக்கிற்குப் பொருள் உணர்த்திய சொல் விளையாட்டு வித்தகம் ஒன்றால், காளமேகம் மதுரகவி ஆகிறார் என்பது ஒரு பாடலால் உணரலாம்.

"ஓகாமா வீதோநே ரொக்க டுடுடுடுடு
நாகர் குடந்தை நகர்க்கதிபர் - வாகாய்
எடுப்பர், நடமிடவர், ஏறுவர்அன் பர்க்குக்
கொடுப்பர், அணிவர் குழை'

 இதில் உள்ள ஐந்து "டு'களுக்குத் தனித்த பொருள் இல்லை,  ஆனால் பாடலின் முதல் வரியில் உள்ள  ஓ, கா, மா, வீ, தோ ஆகிய ஐந்து நெடில் எழுத்துகளுடன் தனித்தனியே "டு' சேர ஓடு, காடு,  மாடு,  வீடு,  தோடு எனச் சொற்கள் அமையும். அவற்றைக் கீழேயுள்ள வினைச்சொற்களுடன் முறையே சேர்க்க, சிவனது இயல்பை அறிந்துகொள்ளச் செய்கிறார் காளமேகம்.

சிவனின் பிச்சைப் பாத்திரம் ஓடு; அவர் நடனமிடும் இடம் காடு;  ஏறும் வாகனம் மாடு; வணங்குவார்க்கு அளிப்பது வீடு (முத்தி); காதில் அணிந்திருப்பது தோடு (குழை); இப்பாடல் வழி, "எல்லாச் சொல்லும் பொருள் குறித்தனவே' என்கிற தொல்காப்பியத்தின் படி, எழுத்தும் சொல்லும் பொருட்பயன் நல்கும் புதுமையைக் கண்டு இன்புறலாம்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/5/26/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/26/அதிமதுரக்கவி-விளையாட்டு-3158656.html
3158655 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி மூவர் பயன்படுத்திய முதுமொழிகள்! -வாதூலன் DIN Sunday, May 26, 2019 02:38 AM +0530 பழமொழி என்பதற்கு அகராதியில் ""மக்களிடையே நீண்ட காலமாக வழங்கி வருவதும், பேச்சில் எடுத்துக்காட்டாகக் காட்டப்படுவதுமான ஒரு தொடர்'' என்று பொருள் உள்ளது. பழமொழி  "முதுமொழி' என்றும் கூறப்படும். பழமொழிகளில் பலரும் அடிக்கடி பயன்படுத்தும்,  "பாம்பின் கால் பாம்பறியும்', "கல்லிலே நார் உரித்தல்', "மரத்தை நட்டவன் தண்ணீர் ஊற்றுவான்' முதலியவற்றைக் கம்பர், மகாகவி பாரதியார், தேசிக விநாயகம் பிள்ளை ஆகிய மூவர் பெருமக்கள் எவ்விதம் கையாண்டுள்ளனர் என்பதைக் 
காண்போம்.

கம்பர் தகுந்த இடத்தில், பொருத்தமான பழமொழி ஒன்றைக் கையாண்டிருக்கிறார். இலக்குவன் சூர்ப்பணகையின் உறுப்புகளை அறுத்து, அலங்கோலம் செய்த போதிலும், அவளுக்கு ராமன்பால் இருந்த காமம் போகவில்லை; ""நீர் என்னை ஏற்றுக்கொண்டால் ஒரு நொடிப் பொழுதில் அம்மூக்கை உண்டாக்குவேன்'' என்றெல்லாம் பேசி, ராமனை வசப்படுத்த நினைக்கிறாள். அந்நிலையில், அரக்கர்களைக்கூட  அவள் இகழ்ந்து பேசுகிறாள். இதில்,  பயின்றுவரும் பழமொழியைப் பாருங்கள்.

"காம்பு அறியும் தோளாளைக் கைவிடீர்
        என்னினும் யான் மிகையோ? கள்வர்
ஆம், பொறிஇல், அடல் அரக்கர் அவரோடே
        செருச் செய்வான் அமைந்தீர ஆயின்
தாம் பொறியின் பல மாயம் தரும் பொறிகள்
        அறிந்து,  அவற்றைத் தடுப்பென் அன்றே?
பாம்பு அறியும் பாம்பின கால் 
        எனமொழியும் பழமொழியும் பார்க்கிலீரோ?
         (சூர்ப்பணகைப் படலம், 139)

"மூங்கில் போல் தோள்களை உடைய சீதையை துறக்கமாட்டீர் என்றாலும், நான் உம்முடன் சேர்ந்திருப்பது அதிகமாகுமோ? வஞ்சகரான இராக்கதர்களுடனே போர் செய்ய விரும்பினீர் என்றால், ஐம்பொறிகள் போல மயக்கம் தரும், வஞ்சனைகள் செய்யும் அவர்களின் தந்திரங்களை நான் அறிந்து தடுத்திடுவேன் என்பது மேற்கண்ட பாடலின் பொருள். ""பாம்பானது பாம்பின் காலை அறியும்' எனக் கூறும் உலக முதுமொழியையும் அறியீரோ?'' என்பது அ.ச.ஞா.வின் உரை.

மகாகவி பாரதியின் "பாஞ்சாலி சபதம்' அற்புதமான கவிதைப் படைப்பு, சகுனியின் துர்ப்போதனையால், பாண்டவர்களை சூதுக்கு அழைக்கும் திட்டம் வகுக்கும்போது, துரியோதனனைத் திருதராஷ்டிரன் தடுக்கிறார். 

"உன் சின்ன மதியினை என் சொல்வேன்?', "உறவு அண்ணன் தம்பியும்' என்று பலவாறாக அறிவுரை கூறுகிறார். அதற்கு துரியோதனன் தந்தையை சினம் கொண்டு சாடுகிறான்; அதில் வரும் ஒரு பாடலில்,  "கல்லில் நார் உரித்தல்' என்கிற பழமொழி பயின்று வருகிறது.

"சொல்லின் நயங்கள் அறிந்திலேன்  உனைச்
சொல்லினில் வெல்ல விரும்பினேன்; கருங்
கல்லிடை நாருரிப் பாருண்டோ?  நினைக்
காரணம் காட்டுதலாகுமோ? எனைக்
கொல்லினும் வேறெது செய்யினும் நெஞ்சில்
கொண்ட கருத்தை விடுகிலேன் - அந்தப்
புல்லிய பாண்டவர் மேம்படக்  கண்டு
போற்றி உயிர் கொண்டு வாழ்கிலேன்'

கவிமணி தேசிக விநாயகம் பிள்ளை மிக மிக எளிய சொற்களால் கவிதை எழுதிப் புகழ் பெற்றவர். பல ஆங்கிலப் பாடல்களையும், பாரசீகப் பாடல்களையும் அனைவரும் புரிந்து கொள்ளும்படி கவிதையாகத் தீட்டியவர். அவருடைய பாரசீக தனிப் பாடலில், "மரத்தை நட்டவன் தண்ணீர் ஊற்றுவான்' என்கிற பழமொழி பயின்று வருகிறது!

"ஐயோ அறியா மானிடரே!
ஆசைப் பேயின் அடிமைகளே
எய்யாதெ ன்றும் வான் நோக்கி
இரங்கி அழுது நிற்பதுமேன்
மெய்யாய் அன்று படைத்தவன்
மெலியாதும்மைக் காவானோ
கையால் மரத்தை நட்டவர்கள்
கருத்தாய் நீரும் வார்க்காரோ?' 

(பா. த.பா. பக். 210)

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/5/26/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/26/மூவர்-பயன்படுத்திய-முதுமொழிகள்-3158655.html
3158654 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு: முன்றுறையரையனார் Sunday, May 26, 2019 02:36 AM +0530
அடங்கி அகப்பட ஐந்தினைக் காத்துத்
தொடங்கிய மூன்றினால் மாண்டீண் - டுடம்பொழியச்
செல்லும்வாய்க் கேமம் சிறுகாலைச் செய்யாரே
கொல்லிமேல் கொட்டுவைத் தார்.    (பா-99)

துறவறத்திற்கு விதிக்கப்பட்ட நெறியின்கண் தாம் அடங்கி ஒழுகி, ஐம் புலன்களையும் பொறிகள் மேற் சொல்லாதவாறு செறியப் பாதுகாவல் செய்து,  தாம் செய்யத் தொடங்கிய துறவற நெறியில் மனம், மொழி, மெய் என்ற மூன்றானுந் தூயராய் மாட்சிமைப்பட்டு,  இவ்வுலகத்தின்கண் இவ்வுடம்பு ஒழிந்து நிற்க, இனிச் செல்லவிருக்கும் மறுமைக்கு உறுதியைக் காலம்பெறச் செய்யாதவர்களே,  தீயின் மீது நெல்லினைப் பெய்து பொரித்து உண்ணுபவரோ டொப்பர். "கொல்லிமேல் கொட்டு வைத்தார்' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/3/24/w600X390/tm3.png https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/26/பழமொழி-நானூறு-முன்றுறையரையனார்-3158654.html
3154135 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நட்சத்திர நாளைக் கொண்டாடுவதுதான் நமது மரபு! -சாமி. தியாகராசன் DIN Sunday, May 19, 2019 03:27 AM +0530
கழிந்தது, கழிகின்றது, கழிவது என்னும் விவகாரத்திற்குக் காரணமாயிருப்பது காலம் எனப்படுகிறது. இந்தக் காலத்தை நாழிகை, மணி, நாள், வாரம், மாதம், ஆண்டு எனப் பல கூறுகளாகக் கணக்கிடுவதற்குச் சூரியன், சந்திரன் மற்றும் நட்சத்திரங்கள் ஆகியவற்றின் இயக்கங்களை அளவுகோலாகக் கொண்டு உலக வாழ்வை மேற்கொள்கிறோம். இம்மூன்றுள்ளும் சூரியனே அடிப்படையானதும், முதன்மையானதாகவும் இருக்கின்றது.

பலநூறு ஆண்டுகட்கு முன்பே விண்ணில் ஏற்படும் அற்புத மாற்றங்களை மண்ணிலிருந்தே வெறும் கண்களால் கண்டு நாம்தான் சூரியச் செலவை (செலவு -வீதி, வழி) நோக்கி காலை, மாலை, மதியம், மாலை, இரவு எனக் கணக்கிட்டிருக்கிறோம். 

இவ்வாறு கணக்கிடும் ஆற்றலை நம் பண்டைத் தமிழர் பெற்றிருந்தனர் என்பதை,  "செஞ்ஞா யிற்றுச் செலவும் அஞ்ஞா யிற்றுப் பரிப்பும்' (புறநா: 30: 1-6.) என்கிற புறநானூற்றுப் பாடல் கொண்டு அறியலாம்.

சூரியன் முதலான கிரகங்களை கோள்மீன் என்றும், நட்சத்திரங்களை நாள்மீன் என்றும் சொல்வது பண்டைத் தமிழ் மரபு. சூரியன் செல்லும் வீதியில் 12 ராசிகள் (வீடுகள்) வகுக்கப்பட்டுள்ளன என்றும், அவற்றுள் மேட ராசியே முதலில் உள்ளது என்றும் "நெடுநல்வாடை' சொல்கிறது. 

சூரிய வீதியில் நிற்கும் பிற கோள்களை (வியாழன், வெள்ளி போன்றவை) அளந்தறிய 27 நிலைகளைக் குறித்துள்ளனர். இந்த நிலைகளே நட்சத்திரங்கள் (நாண்மீன்கள்) எனப்படும்.

ஒரு ராசிக்கு இரண்டே கால் (2 1/4) நட்சத்திரம் என்ற வகையில் 27- நட்சத்திரங்களை 12 ராசியில் அடக்குகின்றனர். ஒரு நட்சத்திரம் நான்கு பாதங்கள்  (பாகங்கள்) கொண்டவை எனக் கணக்கிட்டுள்ளனர்.கோள்மீன், நாள்மீன் என நம் முன்னோர் காலத்தைக் கணக்கிட்டு, நாண்மீனாகிய நட்சத்திரக் கணக்கையே தங்கள் பிறப்புக்கும், இறப்புக்குமாகிய காலமாகக் கைக்கொண்டுள்ளனர். முதலில் பிறப்புக்கான சான்றினைப் 
பார்ப்போம்.

"கொற்ற நீள்குடைக் கொடித்தேர்ச் செழிய
நின்று நிலைஇயர்நின் நாண்மீன்; நில்லாது
படாஅச் செலீஇயர்நின் பகைவர் மீனே'
(புறம்:  24)
தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனை மாங்குடி மருதனார் வாழ்த்தும் பகுதி இது. "வெற்றியுடைய புகழ் பொருந்திய குடையையும், மீன் கொடியால் விளங்கும் தேரையும் உடைய செழியனே! நின்நாளாகிய மீன் (பிறந்த நாளுக்கான நட்சத்திரம்) நிலைத்து நிற்பதாகுக! நின் பகைவரின் நாளுக்குரிய நட்சத்திரம் நில்லாது பட்டுப்போவதாகுக' என்பது பாடலின் பொருள். இப்பாடலிலிருந்து அரசர்களுக்கான பிறந்த நாள்,  நட்சத்திரம் கொண்டே கணிக்கப்பெற்றுள்ளது என்பதைத் தெளியலாம்.

தொல்காப்பியர், அரசர்களுக்கான பிறந்த நாளை "பெரு மங்கல விழா' என்றும், "நாளணி' என்றும் (தொல்: புறத், நூ.92) குறிப்பிடுகின்றார். அன்றைய நாளில் அரசர்கள் சினம் கொள்ளாதிருப்பர் என்றும் (முத்தொள்ளாயிரம் -"கண்ணார் கதவம் திறமின்'- பா.7)  சொல்கிறார். பெருமங்கல நாளில் 
அரசன் வெள்ளுடை உடுத்து, முத்துப் போன்ற வெண்மையான அணிகலன்களைப் பூண்டு திகழ்வானாதலின், அதனை 
நாளணி என்றும், வெள்ளணி என்றும் வழங்குதல் வழக்கம்.  இந்தப் பெருமங்கலத்தை "நாண்மங்கலம்' எனப் புறப்பொருள் வெண்பாமாலை குறிப்பிடுகிறது.

பாண்டியனுக்கு மட்டுமா நட்சத்திர நாள், சோழனுக்கும் சொல்லப்படுகிறது. "என் தலைவனாகிய கிள்ளிவளவன் பிறந்த நட்சத்திரமாகிய ரேவதி நாளில், அந்தணர் பசுக்களுடன் பொன்பெற்றுச் செல்கின்றனர், புலவர்கள் மலைபோன்ற யானைகளைப் பரிசாகப் பெற்று அதன் மீது ஏறிச் செல்கின்றனர்' என்று (முத்தொள்) அரசனுக்கான ரேவதி மீன் சுட்டப்படுகிறது. இவ்விலக்கியம், அரசர்களுக்கு மட்டுமன்று, ஆண்டவனுக்கும் (கடவுள் வாழ்த்து) நட்சத்திரம் சொல்கின்றது.

நம் முன்னோர் தங்கள் பிறப்பு - இறப்புக்கு நட்சத்திரங்களையே காலக் கணக்கீட்டுக்குக் கொண்டனர். இவ்வாறு காலத்தைக் கணக்கிடுபவர்களைக் "கணியன்' என்ற சொல்லால் சுட்டினர். இவ்வாறு நாள்மீன்களைக் கொண்டு கணிக்கும் மரபில் தோன்றியவர் திருவள்ளுவர் என்பது சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை. திருவள்ளுவர் பிறந்த நாள் நட்சத்திர பெயரிலேயே அமைந்திருக்கும் என்பதில் எள்ளவும் ஐயம் கொள்ள இடமில்லை. எனினும் பழைய நூல்களிலோ, கல்லெழுத்து, செப்பேடு முதலிய ஆவணங்களிலோ அவர் பிறந்த நட்சத்திர நாள் கிடைக்காதது நமது பாக்கியக் குறைவே.
இந்தக் குறைபாட்டிற்கிடையேயும் நமக்கு ஆறுதல் தருவது, சென்னை - மயிலாப்பூரில் இருக்கும் திருவள்ளுவர் திருக்கோயிலில் திருவள்ளுவர்அவதார மாதம் வைகாசி எனவும், நட்சத்திரம் அனுடம் எனவும் கொள்ளப்பட்டுள்ளதே. 

அந்தக் கோயிலின் அகழ்வாய்வின்போது கிடைத்த திருவள்ளுவரின் பழைய படிமம் ஏறக்குறைய 400-ஆண்டு பழைமை உடையது எனத் தொல்லியல் துறையைச் சேர்ந்த  எஸ்.இராமச்சந்திரன் கூறுகிறார். 

இந்து சமய அறநிலையத்துறையின் ஆவணத்தில் திருவள்ளுவர் அவதார தினம் வைகாசி அனுடம் என்றும், அவர் அடைந்து போன  நாள் மாசி உத்திரம் என்றும் பதிவாகியுள்ளது.  இந்நாளே திருவள்ளுவர் பிறந்த நாள் எனத் தமிழறிஞர்கள் பலரும் ஏற்றுக் கொண்டாடினர். 

பிறந்த நாளைக் கொண்டாடுவது அந்நியர் வழக்கம். பிறந்த நட்சத்திரத்தைக் கொள்வதுதான் - கொண்டாடுவதுதான் நமது மரபு, வழக்கம். நம் முன்னோர் மரபு வழியில் கொண்டாடிய வைகாசி அனுட நட்சத்திர நாளையே திருவள்ளுவர் திருநாளாக நாமும் தொடர்ந்து கொண்டாடுவோம்.

இன்று: வைகாசி 5, அனுட நட்சத்திர நாள்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/5/19/w600X390/tm3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/19/நட்சத்திர-நாளைக்-கொண்டாடுவதுதான்-நமது-மரபு-3154135.html
3154128 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஆண் யானையின் அன்புச் செயல்! -இரா.வ.கமலக்கண்ணன் DIN Sunday, May 19, 2019 03:24 AM +0530
திருவேங்கட மலையின் இயற்கை எழிலினைப் பேசவந்த கண்ணனார் என்னும் புலவர், ஒரு பெண் யானையும் அதன் குட்டியும் பசியால் வாடுவதைக் கண்டு துடித்த ஆண் யானையானது இளைய மூங்கில் முளையினைக் கொண்டு
வந்து பெண் யானைக்கும் அதன் குட்டிக்கும் ஊட்டிய காட்சியை,
""...  ...  ... ...  சாரல்

ஈன்று நாள் உலந்த மென்னடை மடப்பிடி
கன்று பசி களைஇய பைங்கண் யானை
முற்றா மூங்கில் முளை தரு பூட்டும்
வென்வேல் திரையன் வேங்கட நெடுவரை'' 
(அகம் -85)

என்று காட்டுகிறார். இனி பூதத் தாழ்வாரின் ஒரு பாசுரத்தைப் பார்ப்போம்.
"பெருகு மத வேழம் மாப்பிடிக்கு முன்னின்று
இருகண் இள மூங்கில் வாங்கி - அருகிருந்த
தேன் கலந்து நீட்டும் திருவேங்கடம் கண்டீர்
வான் கலந்த வண்ணன் வரை'   (இரண்.திரு 75)
திருமலையில் மத நீரையுடைய யானையானது தன் சிறந்த பெண்யானையின் முன்னே நின்று, இரு கணுக்களையுடைய இளைய மூங்கில் குருத்தைப் பிடுங்கி, அதை அருகிலுள்ள தேனிலே தோய்த்து, பெண் யானைக்குக் கொடுக்கும் 
இக்கருத்தையே  திருமங்கையாழ்வாரும் பாடுகிறார்.

" ...     ...    ....   நல் இமயத்து
வரை செய் மாக்களிறு இளவெதிர்
வளர்முளை அளைமிகுதேன் தோய்த்து 
பிரசவாரி தன்னிளம் பிடிக்கு அருள் செயும்
பிரிதி சென்றடை நெஞ்சே'     (பெ.திரு.  1:2:5)

 கம்பரின் காவியக் காட்சி:  ஆண் யானை தன் பெண் யானை மீதுள்ள அன்பினால் மலை முழைஞ்சிலுள்ள தேன் கூட்டிலிருந்து அதில் மொய்க்கும் வண்டை ஓட்டித் தேனைத் தன் கையால் எடுத்து, தானே தன் கையால் எடுத்துப் பருக இயலாது வருந்தும் கடுஞ்சூல் கொண்ட அப்பெண்யானையின் வாயில் பருகுமாறு கொடுக்கின்றது. (அயோத்தியா காண்டம் - சித்திரகூடப் படலம் -10) இங்கு சூலுற்ற பெண் யானைக்கு ஆண் யானை செய்யும் அன்புச் செயல் குறிக்கப்படுகிறது. "மாவும் மாக்களும் ஐயறிவினருவே' - என்னும் தொல்காப்பியக் கருத்துபடி ஐயறி உயிராகிய யானையும் தன் பெண்யானை 
மீது கொண்டுள்ள அன்புச் செயலை அறிந்து வியக்கலாம்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/5/19/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/19/ஆண்-யானையின்-அன்புச்-செயல்-3154128.html
3154127 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி ஆளுவோரைத் தேர்ந்தெடுக்கும் ஆட்டம் DIN DIN Sunday, May 19, 2019 03:23 AM +0530
"பல்லாங்குழி' என்ற ஆட்டம் தமிழ்நாட்டுச் சிற்றூர்ப் புறங்களில் சிறுவர் - சிறுமியரில் இருந்து பெண்கள் வரை ஆடப்பெறுகிறது. தெளிவான இலக்கியச் சான்றுகள் இல்லையாயினும் சில இலக்கண -இலக்கிய வரிகளால் பல்லாங்
குழிச் சான்றுகளை உய்த்துணரலாம். 

வல், வல்லுப்பலை என்பன விளையாட்டுக் கருவிகள். இவை இலக்கியங்களில் 
பயிலும் இடங்கள்:
"வல்'லென் கிளவி தொழிற் பெயரியற்றே 
(தொல்-373)
நாயும் பலகையும் வரூஉம் காலை 
(தொல் -374)
நரைமூதாளர் நாயிடக் குழிந்த
வல்லின் நல் ... ....     (புறம்-32)
நரை மூதாளர்  ....
கவை மனத்திருத்தும் வல்லு  (அகம்- 377)
வல்லுப்பலகை எடுத்து நிறுத்தன்ன
(கலி- 94)
முதலிய இலக்கண வரிகள் பல்லாங்குழி தொடர்பானவை என்று ஊகிக்கலாம். பல்லாங்குழி பலகையே எடுத்து நிறுத்தியதைப் போன்ற உருவத்தைக் குறளனுக்குக் கலித்தொகை உவமைப்படுத்துகிறது. இவ்வாட்டத்தைப் பற்றிய பல்வேறு நாட்டுப்புறப் பாடல்கள், விடுகதைகள் தமிழில் வழங்குகின்றன. கன்னடத்தில் "சென்னமனா' என்ற பெயர் பல்லாங்குழிக்கு வழக்கத்தில் உள்ளது.

ஆப்பிரிக்காவில் பல்லாங்குழி:
ஆப்பிரிக்க நாடுகள் எல்லாவற்றிலும் பல்லாங்குழி ஆடப்பட்டு வருவது மிக வியப்பானதே! ஐவரி கோஸ்ட் நாட்டில் வாழும் அல்லாதியர்கள் பல்லாங்குழி ஆட்டத்தைக் கொண்டே ஊர்த்தலைவரை நியமனம் செய்தனராம்.  காங்கோ நாட்டிலுள்ள புசாங்கோ மக்களின் அரசனின் பெயர் சாம்பா (படம்-1) 1600-1620 வரை காங்கோவை ஆண்டவன். அவன் பல புதிய கண்டுபிடிப்புகளுக்குப் பெயர் பெற்றவன். அவன் தன் நாட்டில் அமைதி காக்க விழைத்தவன். அவன் போரையும் படையையும் நீக்கினான். பதிலுக்குப் பல்லாங்குழி ஆட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தினான். ஆட்டத்தில் வெற்றி பெற்றவர், நாட்டை ஆளத் தகுதி பெற்றவர் ஆவர். 

ஆப்பிரிக்க நைஜீரியத் தலைநகரான இலாகோசில் பெரும் அரும்பொருள் காட்சியகம் (மியூசியம்) உள்ளது. அங்கே பல்லாங்குழிப் பலகைகளில் பல்வேறு வகைகளைக் காட்சியில் வைத்துள்ளனர். மேற்கு ஆப்பிரிக்கச் செனகால் நாட்டில் (படம் -2) ஓலப்,  செரோ, புலார், மாந்திங்கே, சோலார் மொழிகள் பேசும் மக்கள் அனைவரும் இவ்வாட்டத்தை ஆடுகின்றனர். ஓலப் மக்கள் "ஊரே' என்ற சொல்லை இவ்வாட்டத்திற்குப் பெயராக வைத்துள்ளனர். 
நம் தமிழிலக்கியத்தில் "ஓரை' என்ற சொல் விளையாட்டைக் குறிக்கும். செனகாலில் வாழும் "பேள்' இனத்தார் பல்லாங்குழிக் காயைக் "காயெ' என்று அழைப்பர். தமிழர்களும் "காய்' என்று விளையாட்டு விதையை அழைப்பர். ஆப்பிரிக்கத் தெருக்கடைகளில் இரண்டு அரசர்கள் அல்லது தலைவர்கள் அமர்ந்திருப்பது போலவும், நடுவில் பல்லாங்குழிச் சிற்பம் அமைந்திருப்பது போலவும் மரச் சிற்பங்களும் உலோகச் சிற்பங்களும் விற்கப் பெறுகின்றன. பல்லாங்குழியை யானைகள் அல்லது சிங்கங்கள் தாங்கி நிற்பது போன்ற சிற்பங்கள், வெள்ளி உலோகப் பல்லாங்குழிகள் காண வியப்பாக உள்ளன. தமிழ் நாட்டில் பித்தளையினாலான பல்லாங்குழி, மீன் வடிவப் பல்லாங்குழி இருப்பதை அறியலாம். பாண்டியாட்டம் என்றும் இதற்குப் பெயருண்டு.
அரேபியாவிலுள்ள "சிரியர்' இந்த விளையாட்டை மங்கலா அல்லது மாகலா என்று அழைப்பர். மேற்கு ஆசியாவைப் போல தென்னிந்தியா, இலங்கை, மலேசியா, போர்னியோ, வியட்நாம், சுமத்ரா முதலிய இடங்களில் இவ்வாட்டம் வழக்கத்தில் உள்ளது. தென் அமெரிக்காவிலும், வட அமெரிக்காவிலும் அவற்றையொட்டிய தீவுகளிலும் ஆடப்படுகிறது.

இவ்விடங்களில் ஆப்பிரிக்காவிலிருந்து அடிமைகள் கொண்டு செல்லப்பட்டபோது பல்லாங்குழி ஆட்டமும் அவர்களோடு சென்று பரவியிருக்கலாம். இராமனும் சீதையும் பல்லாங்குழி ஆடியதாக தெலுங்கு மொழி பேசும் மக்கள் நம்புகின்றனர். தமிழ் நாட்டிலும் சீதைப்பாண்டி என்ற ஆட்ட வகை உண்டு.

ஆப்பிரிக்காவிலிருந்து இவ்வாட்டம் பரவியதா?
* பழங்கால எகிப்திய சுவரோவியங்களில் இவ்வாட்டம் பற்றிய சான்று காணப்படுகிறது. ஆனால், பல்லாங்குழி ஆட்டம் போன்றதொரு ஆட்டமாகத் தெளிவாக அடையாளப்படுத்த முடியவில்லை. 

* 15-ஆம் நூற்றாண்டில் பல்லாங்குழி பற்றிய திட்டவட்டமான எழுத்து  மூலங்கள் ஆப்பிரிக்காவில் உண்டு. சான்று: அரசன் சாம்பா.

* அரசன் வெற்றி - தோல்விகளை உறுதி செய்யவும், தலைவரைத் தேர்ந்
தெடுக்கவும் இவ்வாட்டத்தை ஆப்பிரிக்காவில் கைக்கொண்டான்.

* ஆப்பிரிக்க நாடுகள் சிலவற்றின் தேசிய விளையாட்டு பல்லாங்குழி ஆட்டம் என்பர்.

* ஆப்பிரிக்காவில் பல்லாங்குழிச் சிற்பங்கள் மிகுதியாகக் கிடைத்துள்ளன. எனவே, ஆப்பிரிக்காவே இதன் தொன்மைப் பிறப்பிடமாக இருக்குமோ என்று  கருதத் தோன்றுகிறது.

-தாயம்மாள் அறவாணன்
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/5/19/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/19/ஆளுவோரைத்-தேர்ந்தெடுக்கும்-ஆட்டம்-3154127.html
3154126 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, May 19, 2019 03:20 AM +0530

சென்னையில் மிகப் பிரம்மாண்டமான ஆன்மிக மாநாடு ஒன்றைக் கூட்ட வேண்டும் என்பது எனது நீண்ட நாள் கனவு. சைவம், வைணவம் உள்ளிட்ட  பிரிவுகளையும் அத்வைதம், துவைதம், விசிஷ்டாத்துவைதம் போன்ற தத்துவங்களையும், அவற்றில் தலைசிறந்த நிபுணத்துவம் பெற்றவர்கள் மூலம் விளக்குவதுடன் மட்டுமல்லாமல்,  சனாதன தர்மம்,  பெüத்தம், சமணம், கிறிஸ்துவம், இஸ்லாமியம் போன்றவற்றின் உன்னத மத ஆச்சாரியார்களை அந்த மாநாட்டில் 
கலந்துகொண்டு  உரையாற்ற வைக்க வேண்டும் என்பதும் கனவு.
அப்படியொரு மாநாட்டை நடத்துவதாக இருந்தால், அனைத்துப் பிரிவினராலும்  மதித்து ஏற்றுக்கொள்ளப்படும்  ஒருவரைக் கொண்டுதான் அதைத் தொடங்கி வைக்க முடியும். அந்தத் தகுதி பெüத்தரின் மறுபிறப்பு என்றும், திபெத்திய மக்களின்  தலைவர் என்றும் கருதப்படும், சமாதானத்துக்காக நோபல் விருது பெற்ற  தலாய்லாமாவுக்குத்தான்  இருக்கிறது என்பதில் யாருக்கும் மாறுபட்ட கருத்து இருக்க முடியாது. 

கடந்த சில மாதங்களாக  உடல்நிலை சற்று சரியில்லாததால்  யாரையும் சந்திப்பதை தலாய்லாமா தவிர்த்து வந்தார்.  கடந்த வாரம் 11-ஆம் தேதி இமாசலப் பிரதேசத்தில் உள்ள தர்மஸ்தலாவில் தலாய்லாமா பக்தர்களுக்கு  ஆசி வழங்க இருக்கிறார் என்கிற செய்தியை, இந்திய தோல் பொருள்கள் ஏற்றுமதிக் கழகத்தின் நிர்வாக இயக்குநரும், நமது தினமணி கட்டுரையாளருமான  நண்பர் செல்வம் தெரிவித்தார்.  அதுமட்டுமல்ல, தலாய்லாமாவை சந்திப்பதற்கான  ஏற்பாடுகளையும்  விரைந்து செய்து தந்தார். 
நம்முடைய நற்பேறு வருமான வரித்துறையின் இணை இயக்குநர் கிளமெண்ட், தர்மஸ்தலா இருக்கும் கங்க்ரா பகுதியில்  தேர்தல் பணிக்காக நியமிக்கப்பட்டிருந்தார். அவருடைய உதவியால்தான் தலாய் லாமாவை சந்திக்க  முடிந்தது.

உலகில் பல்வேறு பகுதியிலிருந்தும் பல்லாயிரக்கணக்கானோர் தலாய்லாமாவின் முக தரிசனத்துக்காக வந்து குவிந்திருந்தனர்.  சென்னையில் தினமணி நடத்த இருக்கும் ஆன்மிக மாநாட்டைத் தொடங்கி வைக்க வரவேண்டும் என்கிற கோரிக்கைக்கு,   உடல்நிலை ஏற்றுக்கொண்டால், அக்டோபர் மாதத்துக்குப் பிறகு  சென்னை வருவதற்கு அவர் ஒப்புக்
கொண்டிருக்கிறார். இந்த நல்ல செய்தியை உங்களிடம் பகிர்ந்து கொள்ளாமல் இருந்தால் எப்படி?

எழுத்தாளர் சா.கந்தசாமி எந்தவொரு புத்தகத்தை வெளிக்கொணர்ந்தாலும், உடனடியாக ஒரு பிரதியை தனது கையொப்பமிட்டு எனக்கு அனுப்பித் தருவதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டிருக்கிறார். கடந்த மாதம் 23-ஆம் தேதி உலகப் புத்தக நாளை முன்னிட்டு, எழுத்தாளர் சா.கந்தசாமி எனக்கு அனுப்பித் தந்திருந்த புத்தகம் "தமிழில் சுயசரித்திரங்கள்'. தலாய்லாமாவை சந்திக்க இமாசலப் பிரதேசத்துக்குச் சென்றிருந்தபோது உடன் எடுத்துச் சென்ற புத்தகங்களில் இதுவும் ஒன்று.

சுய சரித்திரம் அல்லது தன் வரலாறு என்பது தனது வாழ்க்கையின்  குறிப்பிடத்தக்க சம்பவங்களைப் பதிவு செய்யும் ஆவணம். தன் வரலாறு எழுதுவதற்கு அந்த எழுத்தாளருக்கு வரலாறு இருக்க வேண்டும்.  அவரது வாழ்க்கை வருங்கால தலைமுறைக்கு ஏதாவது செய்தியை எடுத்துரைக்க 
வேண்டும்.  

சாதனையாளர்கள் தன் வரலாறு எழுதுவது இன்றியமையாதது என்பது எனது கருத்து.

நான் நெல்லை மாவட்டம் விக்கிரமசிங்கபுரத்தில்,  பள்ளியில் படிக்கும்போது எனது தமிழாசிரியராக இருந்த தேவ.பொ.சோமசுந்தரம் எங்களுக்கெல்லாம் சொன்ன அறிவுரை இதுதான் - ""தமிழனாய் பிறந்த ஒவ்வொருவரும்  தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சாமிநாதையரின் என் சரித்திரத்தை ஒருமுறைக்கு இருமுறை படித்திருக்க வேண்டும்.  அதைப் படித்தால் நமது தாய்மொழியான தமிழ் எவ்வாறு காப்பாற்றப்பட்டது என்பது புரியும். தமிழ்ப் பற்று வளரும்''.
இந்தியாவிலேயே  தமிழில்தான் தன் வரலாறு  முதன்முதலாக எழுதப்பட்டது. எழுதியவர் துபாஷி ஆனந்தரங்கம் பிள்ளை. புதுவை பிரெஞ்சு அரசாங்கத்தில் ஆளுநராக இருந்த  தூப்ளே துரைக்கு மொழிபெயர்ப்பாளராக இருந்தவர் ஆனந்தரங்கம் பிள்ளை. 1736-ஆம் ஆண்டு முதல், தொடர்ந்து 24 ஆண்டுகள்  அன்றாடம் நடந்த சம்பவங்களை தினந்தோறும் அவர் டைரிக் குறிப்பாக எழுதி வைத்தார். அது 258 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகுதான் அச்சு வாகனம் ஏறியது. 

எழுத்தாளர் சா.கந்தசாமி ஆனந்தரங்கம் பிள்ளையில் தொடங்கி, வ.உ.சி.,  உ.வே.சா., பாரதியார், நாமக்கல் கவிஞர், தி.சே.செü. ராஜன், சுத்தானந்த பாரதியார், ம.பொ.சி. நெ.து.சுந்தரவடிவேலு, மு.கருணாநிதி, ஜெயகாந்தன் ஆகியோரின் சுயசரித்திரங்களை தனது புத்தகத்தில் அறிமுகப்படுத்தியிருக்கிறார். அவரது தொகுப்பைப் படித்து முடித்து புத்தகத்தை மூடி வைக்கும்போது, 12 சுயசரிதைகள் குறித்த  புரிதல் ஏற்பட்டது.

நகரங்களில் ஏன், சிறு கிராமங்களில்கூட,  தனிமைக் குடும்பங்கள் என்றாகிவிட்டது. அப்பா, அம்மா மட்டுமல்லாமல், தாத்தா, பாட்டி, பெரியம்மா, பெரியப்பா, சித்தப்பா, சித்தி என்றும்,  ஓடிவிளையாட சகோதர-சகோதரிகளும்  என்பதெல்லாம் கனவாய், பழங்கதையாய் போய்விட்டது.

வேலைக்குப் போகும் தாய்மார்களின் நிலைமை குறித்து வேதனைப்படுவதா, இல்லை அவர்கள் ஆயாக்களின் அரவணைப்பில் விட்டுச் செல்லும் குழந்தை
களுக்காகக் கவலைப்படுவதா? அம்மாவையும், அப்பாவையும் எதிர்நோக்கி 
அந்தக் குழந்தைகள் பகற்பொழுதை  கழிப்பது போன்ற சோகம் வேறு எதுவும் இருக்க முடியாது. 

செல்லிடப்பேசியும், தொலைக்காட்சியும் வந்தபிறகு, பெற்றோர்கள் குழந்தைகளுக்காகச் செலவிடும் நேரம் மிகமிகக் குறைந்துவிட்டது.  "ஐஸ்கிரீம்' வாங்கிக் கொடுத்தும், சாக்லேட்டுகளையும் கேக்குகளையும் தந்தும் அவர்களை சமாதானப்படுத்த மேற்கொள்ளும் முயற்சிகள், அந்தக் குழந்தைகளின் உடல்நலத்தைப் பாதிப்பது குறித்த கவலை அவர்களுக்கு இல்லை. எல்லா தனிமைக் குடும்பங்களிலும் இதுதான் நிலைமை.

 விமர்சனத்துக்கு வந்திருந்தது கவிஞர் "பா.வெ.' எழுதிய "குறும்பகன்' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பு. அதிலிருந்த ஒரு கவிதை, தனிமைக்  குடும்பங்களின் குழந்தைகள் மனநிலையைப் படம் பிடிக்கிறது.

அலுவலகம் முடிந்து வந்த
அம்மாவின் கைப்பேசியை
அவசரமாக ஒளித்து வைக்கிறது,
அந்திவரை ஆயாவிடம்
அம்மாவைத் தேடிய குழந்தை!

அடுத்த வாரம் சந்திப்போம்

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/5/19/w600X390/de.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/19/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3154126.html
3154125 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழமொழி நானூறு Sunday, May 19, 2019 03:00 AM +0530
முன்றுறையரையனார்

உட்பகை கொடியது: 
வெள்ளம் பகையெனினும் வேறிடத்தார் செய்வதென்
கள்ளம் உடைத்தாகிச் சார்ந்த கழிநட்புப்
புள்ளொலிப் பொய்கைப் புனலூர அஃதன்றோ
அள்ளில்லத் துண்ட தனிசு.    (பா-98)

பறவைகளின் ஒலி நிறைந்து பொய்கைகள் சூழ்ந்த புனல் நாடனே! வெள்ளம் போன்று அளவற்ற பகைவர்கள் உளரெனினும், இடையிட்ட நாட்டின்கண் உள்ள அவர்கள் நலிந்து செய்யும் துன்பம் யாது? கரவு உடைத்தாகித் தம்மைச் சார்ந்தொழுகுகின்ற மிகுந்த நட்பொன்றே, சிறிய இல்லத்தில் தம்மோடு வாழ்வார்மாட்டுக் கொண்ட கடனை ஒன்குமன்றோ? (க-து.) அரசர் மனக்கரவுடையாரை அஞ்சித் தற்காக்க என்றது இது.

"அள்ளில்லத் துண்ட தனிசு' என்பது பழமொழி.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/19/பழமொழி-நானூறு-3154125.html
3150099 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி தன் சமூகத்தின் மூடுதிரையை இலக்கியத்தால் விலக்கியவர்!  பொன்னீலன் DIN DIN Sunday, May 12, 2019 03:19 AM +0530 கிட்டத்தட்ட கடந்த 50 ஆண்டுகளாக நாவல்கள், சிறுகதைகள் என்று ஏராளமாக எழுதி, தமிழ் இலக்கியத்தை வளப்படுத்தியவர் தோப்பில் முஹம்மது மீரான். அவருடைய முதல் நாவல் "ஒரு கடலோர கிராமத்தின் கதை'யே! தன் இலக்கிய அழகாலும், அது காட்டும் அபூர்வமான வாழ்க்கை வளத்தாலும், தமிழ் இலக்கிய உலகில் அவருக்கு ஒரு நிலையான இடம்பிடித்துத் தந்தது.
 மிக நீண்ட காலமாக ஒரு மூடிய சமூகமாகக் கருதப்பட்ட சிறுபான்மைத் தமிழ் இஸ்லாமின் உள் முரண்பாடுகளையும், அதன் வளர்ச்சிக்கு இடையூறாக இருந்த சிக்கல்களையும் நெகிழ்த்தி, அவிழ்த்து சமூக வளர்ச்சியைத் தூண்டிய அருமையான படைப்பாளி அவர்.
 தமிழ்ச் சிறுபான்மை இலக்கிய வளர்ச்சிப் போக்கின் ஓர் அழுத்தமான கணுவாக அமைந்தவர் தோப்பில் முஹம்மது மீரான். தேங்காய்ப்பட்டினம் என்னும் கடலோர கிராமத்தைச் சார்ந்தவர் அவர். அந்த ஊரின் சிறுபான்மை சமூகமான இஸ்லாமியரின் வாழ்வியலை புனைக்கதைகளாக எழுதி, மைய நீரோட்டத்தில் கொண்டு சேர்த்தவர் அவர்.
 1980-களுக்குப் பிறகு தமிழின் நவீன இலக்கியம் புதிய புதிய திசைகளில் பயணிக்க ஆரம்பித்தது. அதுவரை நவீனம் பேசிய படைப்பாளிகள் தங்கள் படைப்புகளுக்குள் கவனப்படுத்தாத மற்றவை - தலித்துகள், சிறுபான்மையினர், பழங்குடிகள், பெண்கள் முதலிய சமூகத் திரட்சிகளில் இருந்து புதிய புதிய படைப்பாளிகள் உருவாகத் தொடங்கினார்கள். இவர்களின் சொல் புதிதாக, பொருள் புதிதாக, சுவையும் புதிதாக இருந்தது.
 அழகியல் பார்வை கூடப் புதிதாக இருந்தது.
 இந்த வரிசையில் வந்தவர்தான் தோப்பில் முஹம்மது மீரான். தேங்காய்ப்பட்டினம் என்னும் தன் கடலோரச் சிறுபான்மை சமூகத்தின் வாழ்வியலை அதன் முழு அழகோடும், ஆழத்தோடும் மைய நீரோட்டத்தில் கொண்டுவந்த சாதனையாளர் இவர்.
 இந்தக் கடலோர கிராமம்தான் தோப்பில் முஹம்மது மீரானின் மிகப் பெரும்பான்மையான படைப்புகளின் களம். ஒரு கடலோரக் கிராமத்தின் கதை, துறைமுகம், கூனன் தோப்பு, சாய்வு நாற்காலி, எல்லாமே அந்தச் சிறிய வட்டாரத்தில் இருந்து அவர் உயிரும், உடம்பும், உணர்வுமாக உருவாக்கி எழுப்பியவையே.
 "ஒரு கடலோர கிராமத்தின் கதை'யை முதன் முதலில் வாசித்தபோது பிரம்மித்துப் போனேன். இஸ்லாமிய மனிதர்களின் முரண்பட்ட தன்மைகள், இறுக்கங்கள், இஸ்லாமிய பெண்களின் ஒடுங்கிப்போன நிலை, எல்லாமே என்னை அதிர வைத்தன. முழு நிலவு தரையில் வீழ்த்தியிருக்கும் வெள்ளிக்காசுகளை அவர் வரைந்து காட்டும் அற்புதம் தமிழ்ப் படைப்புலகில் வேறு எவரிடமும் நான் அதுவரை பார்த்ததில்லை.
 ஒரு கடலோர கிராமத்தின் கதையில் வள்ளியாறு நீர் நிறைந்து மதமதத்துக் கடலைத் தழுவிக் கொள்ளும் அற்புதம், ஆற்றின் திமில்கள் போன்ற அலைகள் கடலை ஏறித் தழுவும் மாட்சி.... இந்த அழகுக்காகவே தோப்பில் மீரானின் படைப்புகளைப் பல முறை வாசித்திருக்கிறேன். சி.எம்.முத்துவின் கதைகளைப் போல இவர் படைத்துத்தரும் காட்சிகளும் மனதை விட்டு விலகாதவை.
 இந்தப் படைப்புகளை மிகுந்த உட்கட்டமைப்பு நுட்பங்களோடும், பண்பாட்டு அழகோடும், ஆழத்தோடும் அழகிய சிற்பங்களாக வரைந்திருக்கிறார் தோப்பில்.சாதாரண வரைவுகள் அல்ல அவை. தன் மொழியின் மீது அவர் செலுத்திய ஆளுமை அபாரம். குமரி மாவட்டத்தில் அவர் அளவுக்கு மொழியைக் கலை நேர்த்தியோடு பயன்படுத்தியவராக வேறு யாரையும் சொல்ல முடியவில்லை.
 முஸ்லிம் ஆகட்டும், நாடார் ஆகட்டும், பிற சாதிகள் ஆகட்டும், எல்லாரும் பேசும் மொழியை எதார்த்தமாக, அப்படி அப்படியே கையாண்டிருக்கிறார் தோப்பில். இதற்கு அவர் எல்லாச் சமூகங்களையும் கூர்ந்து கவனித்திருக்க வேண்டும். வட்டார மொழிகளின் தனித்தன்மைகளையும் தனித்தனியான அவற்றின் அழகையும் பிசிறின்றி உள்வாங்கிச் சேகரித்திருக்க வேண்டும்.
 இலக்கியக் கூட்டங்களுக்காக தோப்பில் முஹம்மது மீரானும் நானும் பல ஊர்களுக்கு சேர்ந்து பயணித்திருக்கிறோம். ஒரு தடவை குழித்துறை என்னும் ஊரில் பேருந்துக்காக நாங்கள் நின்று கொண்டிருந்த போது, கடை ஓர நிழலில் பெண்கள் சிலர் முந்திரிப் பருப்பு விற்றுக் கொண்டிருந்தார்கள்.
 அவர்கள் தங்களுக்குள் பேசிக் கொண்டு இருந்ததைக் கூர்ந்து கவனித்து, ""பார்த்திங்களா... பார்த்திங்களா, ஒரு தெய்வத்தைக் கோயிலில் பிரதிஷ்டை செய்வதாக நாம் சொல்வோம். நிறுவுதல் என்றும் சொல்லுவோம். எவ்வளவு எளிமையாக "இருத்துதல்' என்று சொல்கிறார்கள் பாருங்கள்'' என்றார். "இப்படிப்பட்ட சொற்களை இவர்களின் வாய்களிலிருந்துதான் பொறுக்கிச் சேகரிக்க வேண்டும்' என்றார். இந்த மொழியை நாம் கற்பனை செய்ய இயலுமா?
 குமரி மாவட்டத்தில் தோப்பில் மீரான் அளவிற்கு மொழியை நுட்பமாகக் கையாண்டவர்கள் மிக அபூர்வமே. முஸ்லிம் ஆகட்டும், நாடார் ஆகட்டும், பிறர் ஆகட்டும் எல்லாரின் மொழியும் அவர் படைப்புகளில் அப்படி அப்படியே வந்திருக்கும். இது சாதாரணமாக வாய்த்த திறமை அல்ல. சமூகங்களை அவ்வளவு நுட்பமாக அவர் கவனித்திருக்கிறார். இலக்கியக் கூட்டங்களுக்குப் போனால், மொழியைத் தான் கையாளும் விதத்தைப் பற்றியே அவர் அதிகம் பேசுவார். இன்ன மொழியை இப்படி இப்படிச் சொல்லலாம், நாம் இப்படியும் சொல்லுகிறோம் என்பார்.
 கடைசி வரை தோப்பில் முஹம்மது மீரான் எழுதிக்கொண்டே இருந்தார். தன் சமூகத்தைச் சுயபரிசீலனை செய்தார். விமர்சிக்கவும் செய்தார். எல்லாம் கலந்த, கவனித்து அழகிய புனைவுகளை உருவாக்கிய சிறுபான்மைப் படைப்பாளி அவர். இதில் அவருக்கு நிகராகச் சொல்லத்தக்க பெண் சல்மா.
 மூடிக்கிடந்த தன் சிறுபான்மைச் சமூகத்தைப் பொது வெளிக்குச் சுய விமர்சனத்தோடு திறந்துகாட்ட அவர் பட்ட சிரமங்கள் கொஞ்சம் அல்ல. தலித் இலக்கியத்தில் இருந்தும், பெண்ணிய இலக்கியத்தில் இருந்தும் சிறுபான்மை இலக்கியம் வேறுபடுகிறது. மற்ற இலக்கியங்கள் தன் சமூகத்துக்கு எதிர் எதிர் நிலையாக வேறு சமூகங்களை முன் நிறுத்துகிறது. தோப்பிலோ, தன் சமூகத்தின் இறுகிப்போன சட்டங்கள், அதிகார மையங்கள், பெண் ஒடுக்கு முறைகள்,
 மத குருமார்கள் அதிகாரங்கள் இவற்றிற்கு எதிராகத் தன் மனசாட்சியையே நிறுத்துகிறார்.
 இத்தனைக்கும் அவரின் கதைக்களம் கடலோரத்தில் உள்ள ஒரு சின்னஞ் சிறிய கிராமமே. அந்தச் சின்னஞ் சிறிய கிராமத்தில் இருந்தே தன் பெரும்பான்மைப் படைப்புகளைக் கொண்டு வந்துள்ளார் தோப்பில். கடலோரக் கிராமத்தின் கதை, துறைமுகம், கூனன் தோப்பு, சாய்வு நாற்காலி, எல்லாவற்றின் களமுமே அந்தச் சின்னஞ்சிறியகிராமமே.
 எல்லா மக்களிடமும் இணக்கத்துடன் பழகுபவர் தோப்பில் மீரான். வேறுபாடு காட்டாதவர் அவர். மலையாளம் கற்றுத் தேறியவர். சொந்தமாக முயன்று தமிழ் கற்று, தமிழ் எழுதப் பழகியவர்.
 தமிழிலும் மலையாளத்திலும் எழுதும், பேசும் ஆற்றல் பெற்றவர். தமிழ்நாட்டிலும் கேரளத்திலும் அவர் பல இலக்கியக் கூட்டங்களில் கலந்து கொண்டவர். வெள்ளை வேட்டி, அரைக்கைச் சட்டை திடகாத்திரமான கழுத்தின் மீது பொலிந்து நிற்கும் வட்டமான முகம், அழகிய அகன்ற நெற்றி, பின்னோக்கி வாரிச் சீவப்பட்ட பாதி நரைத்த அடர்த்தியான தலை, தேன் வண்டு பாடுவது போல் காதில் இனிமை சேர்க்கும் குரல், எல்லாம் கனவாகி விட்டதே...
 அவருடைய இலக்கியப் படைப்புகள் தங்களுடைய தனித்தன்மையான அழகால், ஆழத்தால், கலை நேர்த்தியால், தோப்பில் முஹம்மது மீரானை என்றென்றும் நிலை நிறுத்தும்.
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/5/12/w600X390/tm3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/12/தன்-சமூகத்தின்-மூடுதிரையை-இலக்கியத்தால்-விலக்கியவர்--பொன்னீலன்-3150099.html
3150098 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி பழியேற்ற பாத்திரமும் பணிவின் பயனும்! DIN DIN Sunday, May 12, 2019 03:17 AM +0530 'வென்றிசேர் இலங்கையானை வென்றமால் வீரம்ஓத நின்ற ராமாயணத்தில்' நினைவை விட்டு நீங்கா பாத்திரங்கள் பல. அவற்றுள் பழியேற்ற பாத்திரமாய் படைக்கப் பெற்றவள் கைகேயி.
 கோசலை பெற்ற வரதனை தன் மகனாகவும், தான் பெற்ற பரதனை கோசலையின் மகனாகவும் கருதியதோடு, நான்கு பிள்ளைகளையும் தன் பிள்ளைகளாகவே எண்ணிப் பாசம் கொண்டவள் கைகேயி.
 இந்த அளவுக்கு ராமன் மீது பாசம் வைத்துள்ள கைகேயி அவன் காடேகச் செய்தாள் என்றால், அது விதியின் விளையாட்டு என்றுதானே கூற வேண்டும்! கைகேயியால் ராமன் காட்டுக்குச் செல்ல நேர்ந்ததை அறிந்து தாய் மீது வெகுண்டெழுந்த இலக்குவனைப் பார்த்து, "நதியின் பிழையன்று' என்று தொடங்கும் பாடலின் இறுதியில் "இது விதியின் பிழை' என்று கூறி, ராமன் அவனைத் தேற்றினான்.
 அந்த விதி யாதெனில், ராமன் இளம் பருவத்தில் விளையாட்டாக செலுத்திய பாணத்தால் நிலம் பெயர்ந்து ஒரு களிமண் உருண்டை கூனி மீது விழுந்து வருத்தம் உண்டாக்கியது. அதற்குப் பழி வாங்கக் காத்திருந்த கூனி தகுந்த நேரம் பார்த்து கைகேயியைக் கருவியாக்கிக்
 கொண்டாள். இதற்கும் மேலாக தசரதனுக்குக் காட்டில் தவம்
 செய்து கொண்டிருந்த கண் தெரியாத சலபேச முனிவர் என்ற முனிவன் கொடுத்த சாபம். தசரதன் கோசலைக்குக் கூறுவதாகக் கம்பர் கூறுவது:
 "பொன்ஆர் வலயத்தோளான்
 கானோ புகுதல் தவிரான்
 என்ஆர் உயிரோ அகலாது
 ஒழியாது இது கோசலை கேள்
 முன்நாள் ஒருமா முனிவன்
 மொழியும் சாபம் உளது என்று
 அந்நாள் உற்றது எல்லாம்
 அவளுக்கு அறைவான்'
 அதாவது, மகப்பேறு இல்லாதபோது ஒருநாள் தசரதன் வேட்டையாட காட்டுக்குச் சென்றபோது, அவர் எய்த அம்பு ஓர் இளைஞன் மீது பட்டுவிடுகிறது. அதிர்ச்சிக்குள்ளான தயரதன், ""நீ நீர் எடுக்கும் ஓசையை யானை தண்ணீர் குடிக்கும் ஓசை என்று தவறாக எண்ணி அடித்துவிட்டேன்'' என்று கூறி மன்னிப்பு கேட்கிறார்.
 அதற்கு அவ்விளைஞன் ""விதி வசத்தால் இவ்வாறு நிகழ்ந்தது. என் பெயர் சுரோசனன். காட்டில் தவம் செய்து கொண்டிருக்கும் கண் தெரியாத என் பெற்றோருக்கு நானே கண்ணாக இருந்து பணிவிடை செய்து வருகிறேன். என் தந்தையின் பெயர் சலபேச முனிவர். நீங்கள் இந்த நீரை எடுத்துச் சென்று அவர்களுக்குக் கொடுங்கள். அவர்கள் நீர் பருகிய பின் என் நிலையை எடுத்துக் கூறுங்கள்'' என்று கூறிவிட்டு இறந்து விடுகிறான்.
 தசரதன் நீர் எடுத்துக்கொண்டு முனி தம்பதிகள் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்று, ""நான் இந்நாட்டு அரசன் தசரதன்'' எனத் தொடங்கி, காட்டில் நடந்ததைக் கூறி, அவர்களிடம் மன்னிப்பு கேட்டு, அழுது தம் அரண்மனைக்கு அழைக்கிறார்.
 தங்களின் மகன் இறந்தான் என்று கேள்விப்பட்டதும் அம்முனித் தம்பதிகள் அழுது புலம்பினர். பின்னர் ஒருவாறு தெளிந்து ""எங்கள் மகனை இழந்து நாங்கள் வாழ விரும்பவில்லை, நீ ஒரு பேரரசனாக இருந்தும் உன் தவறை உணர்ந்து எங்கள் காலில் சரணடைந்து, என்னைக் காப்பாற்றுங்கள் என்று கெஞ்சினாய். அதனால் நான் கொடுமையான சாபம் தரவில்லை. இருந்தாலும், நாங்கள் எங்கள் மகனை இழந்து தவிப்பதைப் போன்று நீயும் ஏவா முன் ஏவல் செய்யும் உன் மகன் பிரிவால் வருந்தி இறப்பாய்'' என்று சாபமிட்டு இறந்தனர். இதைக் கம்பர்,
 "தாவாது ஒளிரும் குடையாய்
 தவறு இங்கு இது நின் சரணம்
 காவாய் என்றாய் அதனால்
 கடிய சாபம் கருதோம்
 ஏவாமகனைப் பிரிந்து இன்று
 எம்போல் இடர் உற்றனை நீ
 போவாய் அகல்வான் என்னா
 பொன் நாட்டிடை போயினரால்'
 என்கிறார். ஆக, ராமனின் இளவயது விளையாட்டு, கூனியின் பழிவாங்கும் எண்ணம், தசரதனின் ஆராயாமல் அம்பு விட்ட செயல் ஆகிய காரணங்களால்தான் ராமன் காடேகினான். பாசம் நிறைந்த கைகேயி பழியேற்றாள் என்பதை அறிகிறோம்.
 தசரதன் அரசருக்கெல்லாம் பேரரசனாக இருந்தும் தன் தவறை உணர்ந்து முனிவனிடம் பணிவாய் நடந்து கொண்டதால், முனிவன் உன் மகனை இழந்து வருந்தி இறப்பாய் என்று சாபமிடவில்லை. "ஏவா முன் ஏவல் செய்யும் உன் மகன் பிரிவால் வருந்தி இறப்பாய்' என்று சாபமிட்டான்.
 எல்லார்க்கும் நன்றாம் பணிதல் அவருள்ளும் செல்வர்க்கே செல்வம் தகைத்து (125)
 என்ற திருவள்ளுவரின் வாக்கிற்கு ஏற்றபடி தசரதன் பணிவாய் நடந்து கொண்டான். இல்லையேல்,
 அற்றேமென்று அல்லற் படுபவோ பெற்றேமென்று
 ஓம்புதல் தேற்றா தவர் (626)
 இன்பம் விழையான் இடும்பை இயல்பென்பான்
 துன்பம் உறுதல் இலன் (628)
 என்கிற திருக்குறள்களுக்கு இலக்கணமானவனும்,
 மெய்த் திருப்பதம் மேவென்ற போதிலும்
 இத்திருத் துறந்தே கென்ற போதிலும்
 சித்திரத்தின் அலர்ந்த செந்தாமரை
 ஒத்திருக்கும் முகத்தினை
 உடையவனுமான ராமனை இழந்து ராமகாவியத்தையும் இவ்வுலகம் இழந்திருக்கும் அல்லவா!
 -வயலாமூர் வீ.கிருஷ்ணன்
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/5/12/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/12/பழியேற்ற-பாத்திரமும்-பணிவின்-பயனும்-3150098.html
3150097 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, May 12, 2019 03:16 AM +0530 எழுத்தாளர் பிரபஞ்சனின் பிறந்தநாள் நிகழ்ச்சி சென்னை கவிக்கோ அரங்கத்தில் நடைபெற்றபோது, நீண்ட நாளாக எனக்கிருந்த ஆதங்கத்தை மூத்த காங்கிரஸ் தலைவர் குமரி அனந்தனிடம் தெரிவித்தேன். பலமுறை இதுகுறித்து "தினமணி'யில் எழுதியும்கூட, அரசு பாராமுகமாக இருக்கிறதே என்கிற என்னுடைய வருத்தத்துக்கு விடைதேட முற்பட்டிருக்கும் காந்தி பேரவைத் தலைவர் குமரி அனந்தனுக்கு நன்றி.
சென்னை குரோம்பேட்டையில் உள்ள பாரதிபுரத்தில், சுதந்திரப் போராட்டத் தியாகியும், பாரதியார், வ.உ.சி. ஆகியோரின் நண்பருமான பரலி.சு.நெல்லையப்பர் பெயரில் ஒரு பள்ளி இயங்கி வந்தது.
சுதந்திரப் போராட்டத் தியாகியான பரலி.சு.நெல்லையப்பருக்கு 5,000 சதுர அடி நிலத்தை அரசு வழங்கியது. அதை அப்படியே பள்ளிக்கூடம் கட்டுவதற்கு பல்லாவரம் நகராட்சிக்கு இலவசமாக வழங்கினார் தியாகி பரலி.சு.நெல்லையப்பர். இத்தனைக்கும் அவரொன்றும் செல்வச் செழிப்புடன் வாழும் தனவந்தராக இருக்கவில்லை.
"பரலி.சு.நெல்லையப்பர் அரசுத் தொடக்கப்பள்ளி' என்று பெயரிடப்பட்டு, அந்தத் தொடக்கப்பள்ளி பல ஆண்டுகள் செயல்பட்டு வந்தது. சுமார் 15 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால், போதிய மாணவர் சேர்க்கை இல்லை என்று காரணம் கூறப்பட்டு அந்தப் பள்ளி மூடப்பட்டது. அதுமுதல் பள்ளிக் கட்டடம் போதிய பராமரிப்பு இல்லாததால் சிதிலமடைந்து கிடக்கிறது. அந்த இடத்தைப் பாதுகாக்க எந்தவித நடவடிக்கையும் மேற்கொள்ளப்படாததால் அதை சமூக விரோதிகள் தவறான நடவடிக்கைகளுக்கு பயன்படுத்தி வருகிறார்கள். அந்த இடத்தை சட்ட விரோதமாக அபகரிக்கவும் முயற்சிகள் நடைபெற்று வருகின்றன.
"தம்பி' என்று பாரதியாரால் வாஞ்சையுடன் அழைக்கப்பட்ட தியாகி பரலி.சு.நெல்லையப்பர், தனக்கு ஒதுக்கப்பட்ட இடத்தை நல்ல காரியத்துக்காக தானம் செய்திருக்கும்போது, அதைப் பயன்படுத்தாமல் இருப்பதோ, சட்ட விரோத ஆக்கிரமிப்புக்கு உட்படுத்துவதோ தவறு. அங்கே மீண்டும் பள்ளிக்கூடம் திறக்க வேண்டும் என்பதில்லை. அதை ஏன் பரலி.சு.நெல்லையப்பர் நினைவு மண்டபமாக மாற்றக்கூடாது?
கடந்த புதன்கிழமை குமரி அனந்தன், குரோம்பேட்டை பேருந்து நிலையத்தில் இருந்து பொதுமக்களுடன் ஊர்வலமாகச் சென்று, பல்லாவரம் நகராட்சி ஆணையரிடம் பள்ளியை மீண்டும் திறக்கக்கோரி மனு கொடுத்திருக்கிறார். அரசும், நகராட்சியும் அனுமதி அளிக்குமேயானால் பொதுமக்களின் நன்கொடையில் எட்டயபுரத்தில் பாரதியார் மணி மண்டபம் எழுப்பப்பட்டது போல, அந்த இடத்தில் பொதுமக்களின் பங்களிப்பில் தியாகிகள் மணி மண்டபம் எழுப்பிவிட முடியும்.
விஜயா பதிப்பகம் வேலாயுதம் அண்ணாச்சி சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பே என்னிடம் இந்திய ஆட்சிப்பணி அதிகாரி விஜயகார்த்திகேயன் குறித்து சிலாகித்துக் கூறியிருக்கிறார். அப்போது முதலே விஜயகார்த்திகேயனின் கட்டுரைகளைத் தொடர்ந்து கவனித்தும் வாசித்தும் வருகிறேன்.
தனது இளம் வயதிலேயே ஐந்தாண்டுகளுக்கு முன்பு கோவை மாநகராட்சியின் ஆணையராக விஜயகார்த்திகேயன் பொறுப்பேற்றபோது, ஒரு சாதனையாளர் உருவாகிறார் என்பது தெரிந்தது. மருத்துவம் பயின்ற விஜயகார்த்திகேயன், குடிமைப் பணி தேர்வில் வெற்றி பெற்று, 2011-ஆம் ஆண்டு அரசுப் பணியில் அடியெடுத்து வைத்தாலும், அவரது அடிப்படை தாகம் எழுத்தாகத்தான் இருந்திருக்கிறது. அதனால்தான் அவர் எழுதிய "எட்டும் தூரத்தில் ஐ.ஏ.எஸ்.' என்கிற புத்தகம் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது.
அதைத் தொடர்ந்து "அதுவும் இதுவும்', "ஒரே கல்லில் 13 மாங்காய்' என்று ஒன்றன் பின் ஒன்றாக இளைஞர்களுக்குத் தன்னம்பிக்கையூட்டவும், வெற்றிக்கு வழிகாட்டவும் புத்தகங்கள் எழுதுவதை ஆர்வத்துடனும், ஒரு கடமையாகவும் செய்யத் தொடங்கினார். அவரது சமீபத்திய படைப்பு, "ஒரு கப் காபி சாப்பிடலாமா!'
30 கட்டுரைகள் அடங்கிய "ஒரு கப் காபி சாப்பிடலாமா!' புத்தகம், பள்ளி, கல்லூரி மாணவர்களுக்கு மிக எளிய நடையில் அவர்களுக்குப் புரியும் விதத்தில் சுவாரஸ்யமான சம்பவங்களையும், புகழ்பெற்ற மனிதர்களின் வாழ்வியல் வெற்றிகளையும் மேற்கோள் காட்டி வெளிக்கொணரப்பட்டிருக்கும் கட்டுரைகளின் தொகுப்பு.
டாக்டர் க.விஜயகார்த்திகேயன் தனது இந்தப் புத்தகத்தை "உங்கள் வெற்றிக்கான 30 ரகசியங்கள்' என்று குறிப்பிடுகிறார். அதற்குக் காரணம், ஒவ்வொரு கட்டுரையும் பதின்ம வயதைக் கடந்து, கடும் போட்டிகளை எதிர்கொள்ளும் நிஜ வாழ்க்கையில் அடியெடுத்து வைக்கப்போகும் இளைஞனுக்கு சவால்களைத் துணிவுடன் எதிர்கொள்வதற்கான 30 வழிகளை எடுத்துரைக்கிறது என்பதுதான். வெற்றிக் கதைகள், தன்னம்பிக்கையை ஊட்டும் விதமான நிகழ்வுகள், தோல்விகளை எதிர்கொள்வதற்கான குணநலன்கள், வழிமுறைகள் என்று உற்சாகத்தையும் உத்வேகத்தையும் ஊட்டும் கட்டுரைகளின் தொகுப்பு இது. படிக்கும்போது ஆக்கப்பூர்வமான உணர்வையும், படித்தபின் தன்னம்பிக்கையை தரும் ஆர்வத்தையும் ஏற்படுத்துவதுதான் இந்த நூலின் இலக்கு.
வழக்கமான சுயமுன்னேற்ற, தன்னம்பிக்கையூட்டும் கட்டுரைகளிலிருந்து டாக்டர் க.விஜயகார்த்திகேயனின் கட்டுரைகள் வித்தியாசப்படுகின்றன. அதற்குக் காரணம், அவர் கையாளும் சரளமான பேச்சு நடையும், சட்டென்று மனதில் பதியும் சம்பவங்களும். இந்தப் புத்தகத்துக்கு அவர் ஏன் " ஒரு கப் காபி சாப்பிடலாமா!' என்று தலைப்பு வைத்தார் என்று கேட்பார்கள் என்று தெரிந்து அதற்கான விளக்கத்தையும் தன்னுடைய என்னுரையில் அளித்திருப்பதை ரசித்தேன். ரசித்துச் சிரித்தபடி படித்தேன்.

தெருவோர நடைமேடைப் பழைய புத்தகக் கடைகள் உண்மையில் சொல்லப்போனால் அறிவுப் பொக்கிஷங்கள். இப்போதெல்லாம் தெருவோரப் புத்தகக் கடைகள் அருகி வருகின்றன. பழைய பேப்பர் கடைகள் அந்த இடத்தைப் பிடித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. கடந்த வாரம் ஒரு பழைய புத்தகக் கடையில் பரப்பி வைக்கப்பட்டிருந்த புத்தகங்களை நோட்டமிட்டபோது, ஒருபுறம் ஆறுதலும் இன்னொருபுறம் ஆத்திரமும் மேலிட்டது.
எடைக்குப் போடப்பட்டிருந்த விலை மதிப்பில்லாத நல்ல புத்தகங்களைப் பிரித்தெடுத்து, மறு விற்பனைக்கு வைத்திருப்பதற்காக அந்தப் பழைய புத்தகக் கடைக்காரைப் பாராட்ட வேண்டும் என்று தோன்றியது. இவ்வளவு நல்ல புத்தகங்களை
எல்லாம் எடைக்குப் போட்டிருக்கும் மாபாதகர்களை மனதிற்குள் ஆசைதீர சபிக்கவும் தோன்றியது.
அந்தப் புத்தகங்களுக்கு நடுவே அட்டை கிழிந்து, பக்கம் பக்கமாக ஒரு புத்தகம். அது ஒரு கவிதைத் தொகுப்பு. அதில் இருந்த கவிஞர் தாமரையின் "ஒரு கதவும் கொஞ்சம் கள்ளிப்பாலும்' கவிதையிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவை, இந்தக் கவிதை வரிகள்.
வர்க்க பேதத்தின் கோர முகத்தையும், ஆண்டான் - அடிமைத்தனத்தின் நிதர்சனத்தையும் படம் பிடிக்கின்றன இந்த வரிகள். அதிகார ஆணவமும், மனித நேயமற்ற மனநிலையும் நான்கே வரிகளில் நச்சென்று வெளிப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன.
"ஏய் பல்லக்குத் தூக்கி
கொஞ்சம் நிறுத்து...
உட்கார்ந்து உட்கார்ந்து...
கால் வலிக்கிறது....'

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/5/12/w600X390/tm1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/12/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3150097.html
3150096 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி  பகைவரை நட்பாக்க வேண்டா முன்றுறையரையனார் Sunday, May 12, 2019 03:14 AM +0530 பழமொழி நானூறு
 தழங்குகுரல் வானத்துத் தண்பெயல் பெற்றால்
 கிழங்குடைய வெல்லாம் முளைக்குமோ ராற்றால்
 விழைந்தவரை வேர்சுற்றக் கொண்டொழுகல் வேண்டா பழம்பகை நட்பாதல் இல். (பா-97)
 முழங்கும் முழக்கத்தையுடைய மேகத்தின்கண் உள்ள குளிர்ந்த நீரைப் பெற்றால், கிழங்குடைய புல் முதலியவெல்லாம், முளையா நிற்கும். விழைந்து சமயம் வாய்த்தபொழுது முரண்கொண்டு நிமிர்ந்து நிற்கும்வரை பகைவருக்குத் துணையாய் நிற்றலை ஒழியும் பொருட்டு விரும்பி, அவர்களை அடியோடு நெருங்கிய நட்புடையவர்களாகக் கொண்டொழுதல் வேண்டா. பழைமையாகப் பகையாயினார் நட்பாக ஒன்றுதல் இல்லையாதலால்.
 "பழம்பகை நட்பாதல் இல்' என்பது பழமொழி.
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/12/பகைவரை-நட்பாக்க-வேண்டா-3150096.html
3145720 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி போர்க்களமும் காதல் கவிரசமும்! DIN DIN Sunday, May 5, 2019 01:09 AM +0530 தமிழ்க் கவிஞர்களுக்கு ஓர் அற்புதத் திறம் உண்டு. அவர்கள் காதலைப் பற்றிச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போதே அதில் வீரத்தை விதைத்து விடுவார்கள். வீரத்தைப் பற்றிச் சொல்லும்போது அதனூடே காதலை சுவைபடக் கூறுவார்கள். இந்தத் திறம்மிக்க புலவர்களுள் ஒருவர் கலிங்கத்துப்பரணி பாடிய ஜெயங்கொண்டார்.
 போர்க்களக் காட்சியை வர்ணித்துக் கொண்டிருக்கும் வேளையில், களத்திடையே அழகான காதல் காட்சி ஒன்றையும் அமைத்துக் காட்டுகிறார். பெண்களின் காதல், கணவன் மீது கொண்ட பிடிப்பு, அவனை வேறெவர்க்கும் விட்டுத்தர இயலாத அவளின் தவிப்பு என ஒரு பெண்ணின் இயல்பை ஓர் ஆணின் கண்கள் வழியே காணும்போது அது அழகான கவிதையாகிறது.
 ஒருவருக்கொருவர் மிக்க காதலோடு இணைபிரியாது வாழும் கணவனும் மனைவியும் இருக்கிறார்கள். கணவன் நேச மிகுதியால் அவளைப் போர்க்களத்துக்கே அழைத்துச் செல்கின்றான். அவன் களத்தில் தன் வீரத்தைக் காட்டிப் போரிடுவதை அவன் மனைவி பாசறையிலிருந்து காண்கிறாள். அப்படி அவனின் வீரத்தைக் கண்டு அவள் வியக்கும் பொழுதே... கணநேரத்தில் அவனது மார்பில் பகைவனின் வேல் இறங்கிவிடுகிறது.
 மார்பில் வேல் தாங்கிய வீரன் மண்ணில் சாய்வதற்கு முன் காற்று வேகத்தில் ஓடிச் சென்று அவனது உடலைத் தான் தாங்கிக் கொள்கிறாள். அவன் உயிர் பிரியும்
 முன்னே அவள் உயிர் நீத்துவிட்டாள். இப்படி ஒரு நேசத்தின் காட்சியை நம் கண்முன் ஓவியமாக்குகிறார் ஜெயங்கொண்டார்.
 இந்தக் காட்சியின் அழகை அவர் சொல்லும் காரணம் விஞ்சி நிற்கிறது.
 "தன்கொழுநன் உடலை மண்மகள் தழுவாமுன்னம்
 தன்னுடலாற் தாங்குவாளைக் காண்மின் காண்மின்
 விண்மகளிர் தன்கொழுநன் உயிர்புணரா முன்னம்
 தன்ஆவி ஒக்கவிடுவாளைக் காண்மின் காண்மின்'
 மார்பில் வேல் தாங்கிச் சாயும் தன் கணவனின் உடலை மண்மகள் தழுவிவிடக்கூடாது என்று உடன் சென்று தன் மார்பிலேயே தாங்கிக் கொண்டாளாம். காயமடைந்த அவன் வீர மரணம் அடைந்து விண்ணுலகம் செல்லும் முன் விண்ணுலக மகளிர் அவனைக் கூடிவிடும் முன்னர் தன் உயிரைவிட்டு விண் உலகிலும் அவளே அவனை எதிர்கொள்கிறாளாம்.
 -கோதை
 
 
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/5/5/w600X390/PORKALAM.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/05/போர்க்களமும்-காதல்-கவிரசமும்-3145720.html
3145719 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி இந்த வாரம் கலாரசிகன் DIN DIN Sunday, May 5, 2019 01:08 AM +0530 'திநியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்' குழுமத்தின் புதுச்சேரி துணை மேலாளர் ரவியின் மகள் ஜனனி - தேஜேஷ் குமார் திருமண வரவேற்பில் கடந்த ஞாயிறு கலந்து கொண்டேன். புதுவை மாநில அரசியல் தலைவர்கள் மட்டுமல்லாமல் தமிழகத்திலிருந்து பல பிரபலங்களும், முக்கியமான இலக்கிய ஆளுமைகளும் வந்திருந்தனர். தினந்தோறும் "தினமணி'யை சுவாசிக்கும் ஜெயராம் ஹோட்டல் மேலாளர் லட்சுமிநாராயணன், கிருங்கை சேதுபதி, அவரது இளவல் சொ.அருணன் ஆகியோரும் என்னுடன் வந்திருந்தனர்.
 திருமண வரவேற்பில் புதுவை எழுத்தாளர் மஞ்சை வசந்தன், மருத்துவர் இரத்தின. ஜனார்த்தனன், பட்டிமன்றப் பேச்சாளர் வழக்குரைஞர் த. இராமலிங்கம் என்று பலரையும் சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது. திருமண வரவேற்பில் புதுச்சேரி சட்டப்பேரவையின் பொறுப்புத் தலைவராக இருக்கும் சிவக்கொழுந்தை சந்தித்தபோது, கம்பன் குறித்து எனக்கு வியப்பு மேலிட்டது. அதற்கு ஒரு காரணம் உண்டு.
 சடையப்ப வள்ளல் தொடங்கி, காலந்தோறும் ஒவ்வொரு ஊரிலும் கம்ப காதையின் புகழ்பாட ஒரு புரவலரைக் கம்பன் தேடிக்கொண்டு விடுகிறார். காலமாற்றங்களால் பாதிக்கப்படாமல் கம்பனின் கொடி தொடர்ந்து பட்டொளி வீசிப் பறப்பதற்கு அதுதான் காரணம். புதுவையில் கம்பன் கண்டெடுத்திருக்கும் இன்றைய காலகட்டத்திற்கான சடையப்ப வள்ளல் நண்பர் சிவக்கொழுந்து.
 அடுத்த வாரம் (மே.10, 11,12) புதுவைக் கம்பன் விழா தொடங்க இருக்கிறது. அதுகுறித்த கலந்தாய்வுக்கு என்னையும் அழைத்திருப்பதற்குக் கம்பன் கழகச் செயலாளர் சிவக்கொழுந்துக்கு நன்றி.
 அரசு உதவியுடன் நடத்தப்படும் இலக்கிய விழா என்கிற பெருமை புதுவைக் கம்பன் விழாவுக்கு மட்டுமே உரித்தான சிறப்பு. புதுவைக் கம்பன் விழாவில் மேடை ஏறுவதைவிட, பார்வையாளராகக் கலந்து கொள்வதில்தான் அதிக மகிழ்ச்சி. கம்ப காதையை முழுவதுமாக ஒருமுறை படித்துவிட்ட ஆனந்தம் கிடைக்கும் என்பதுதான் காரணம். இந்த ஆண்டு எப்படியும் புதுவைக் கம்பன் விழாவுக்கு சென்றுவிட வேண்டும் என்று குறித்து வைத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.
 
 தமிழறிஞர் பாலூர் கண்ணப்ப முதலியாரின் பங்களிப்பு அளப்பரியது. அவருடைய புத்தகங்கள் நாட்டுடைமை ஆக்கப்பட்டிருக்கின்றன. சென்னைப் புதுக்கல்லூரி தொடங்கியதிலிருந்து 16 ஆண்டுகள் பேராசிரியராகவும், தமிழ்த்துறைத் தலைவராகவும் விளங்கியவர் அவர். சென்னை சைவ சித்தாந்த சமாஜம், சென்னை எழுத்தாளர் சங்கம் ஆகியவற்றில் தன்னை இணைத்துக்கொண்ட பாலூர் கண்ணப்ப முதலியார் சென்னைப் பல்கலைக்கழகப் பாடத்திட்டப் பிரிவிலும் உறுப்பினராக விளங்கியவர்.
 இவர் எழுதிக் குவித்திருக்கும் நூல்களும், கட்டுரைகளும் ஏராளம். இவரது தமிழ் இலக்கிய வரலாறு, கிரேக்க நாட்டுப் புதுமைப் பண்புகள், கிரேக்க நாட்டுப் பழமைப் பண்புகள், தமிழ்ப் புதையல், தமிழ் நூல் (இலக்கிய) வரலாறு ஆகியவை நிகரற்ற படைப்புகள்.
 இத்தனைப் பெருமைக்குரிய தமிழறிஞர் பெயர் மயிலாப்பூரில் ஒரு தெருவுக்குச் சூட்டப்பட்டது. "பாலூர் கண்ணப்ப முதலியார் தெரு' என்று இருந்ததை, ஜாதிப் பெயரை அகற்ற வேண்டும் என்று கூறி மாநகராட்சி "பாலூர் கண்ணப்பன் தெரு' என்று மாற்றிவிட்டது.
 வாழ்ந்து மறைந்த பெரியவர்கள், எந்தப் பெயரில் அறியப்பட்டார்களோ அந்தப் பெயரில் அவர்களின் பெயர் சூட்டப்பட்ட தெருக்களின் பெயரும் தொடர்வதுதான் நியாயம். அதை வெட்டிச் சிதைக்கும் அதிகாரம் அடுத்த தலைமுறைக்குக் கிடையாது. அப்படியே செய்வதாக இருந்தாலும், அந்தத் தெருவில் அந்த ஆளுமை குறித்த தகவல் பலகையோ, கல்வெட்டோ அமைத்தால்தானே, அந்தத் தெருவுக்கு இன்னார் பெயர் சூட்டப்பட்டிருக்கிறது என்று அடுத்த தலைமுறைக்குத் தெரியும்?
 பாலூர் கண்ணப்ப முதலியார் குறித்த சிந்தனைக்குக் காரணம், நான் சமீபத்தில் படித்த அவரது "தமிழ் மந்திரம்' என்கிற புத்தகம். நாட்டுடைமை ஆக்கப்பட்டதால், புதிதாக எழுதப்பட்ட புத்தகம் போல வித்துவான் பாலூர் கண்ணப்ப முதலியாரின் "தமிழ் மந்திரம்' முதல் பதிப்பாக வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது. அப்படி வெளியிடும்போது, குறைந்தபட்சம் எந்த ஆண்டு முதலில் பதிப்பிக்கப்பட்டது என்பது குறித்தும், அந்த ஆசிரியர் குறித்தும் சிறு குறிப்பாவது இணைக்கப்பட்டிருக்க வேண்டாமா?
 "தமிழ் மந்திரம்' என்பது, திருமூலர் எழுதிய திருமந்திரத்திலிருந்து 365 திருமந்திரங்கள் அடங்கிய ஒரு தொகுப்பு நூல். ஆண்டு முழுவதும் தினம் ஒரு மந்திரமாக ஒவ்வொரு நாளும் படித்து உணர வேண்டும் என்பதுதான் இந்த நூலைத் தொகுத்த பாலூர் கண்ணப்ப முதலியாரின் நோக்கம்.
 "திருமந்திரம் உணர்வதற்குக் கடினமானது என்று மக்கள் பயந்து ஓடாது, எளிமையான மந்திரங்களும் திருமந்திர நூலில் உண்டு என்பதை மக்களுக்கு உணர்த்தவே எளிதாகப் பொருள் உணர்ந்து கொள்வதற்குரிய மந்திரங்களை இத்தொகுப்பின் உள்ளே சேர்த்துள்ளேன்'' என்று தனது முன்னுரையில் குறிப்பிட்டுள்ளார் அவர். பாலூர் கண்ணப்ப முதலியாரால் எழுதப்பட்ட 15 கட்டுரைகளும் இதில் இணைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இவை திருமந்திரம் பற்றி ஆய்வு செய்வோருக்குப் பயனுள்ளதாக இருக்கும்.
 "தமிழ் மந்திரம்' நூலுக்கு அணிந்துரை வழங்கியிருக்கும் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் தத்துவத்துறைத் தலைவராக விளங்கிய பேராசிரியர் டாக்டர் டி.எம்.பி. மகாதேவன், "பத்தாம் திருமுறையான திருமந்திரம் தோத்திர நூலாகக் கருதப்படும் அளவுக்கு சாஸ்திர நூலாகவும் விளங்கும் பெருமையுடையது'' என்று தெளிவுபடுத்துகிறார். திருமூலர் வரலாறு பற்றிய ஆய்வுரை, திருமூலர் காலம் உள்ளிட்ட கட்டுரைகள் அடங்கிய "தமிழ் மந்திரம்' ஒரு தமிழ்ப் பொக்கிஷம்.
 
 
 புத்தக விமர்சனத்திற்கு வந்திருந்தது எஸ்.யாழ்.ராகவன் எழுதிய "அப்பாவின் சாய்வு நாற்காலி' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பு. இது அவருடைய முதல் கவிதைத் தொகுப்பு. அதிலிருந்து ஒரு கவிதை.
 
 ஆளாளுக்கு எல்லோரும் எப்போதும் சொந்தம் கொண்டாட ஆறுதலாய் எங்கும் ஆகாயம்!
 
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/5/5/w600X390/tm2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/05/இந்த-வாரம்-கலாரசிகன்-3145719.html
3145718 வார இதழ்கள் தமிழ்மணி நண்டு கவ்விய நாவற் பழம்! DIN DIN Sunday, May 5, 2019 01:05 AM +0530 அகத்துறை இலக்கணத்தில் "உள்ளுறை உவமம்' என்று ஒன்றுண்டு. அகத்துறையை வைத்து அகக் காட்சியைப் படம் பிடித்துக் காட்டும்பொழுது மிகவும் சுவையாக அமையும். அவ்வகையில், நற்றிணையில் ஓர் அகத்துறைக் காட்சி.
 மரத்தினின்றும் ஒரு நாவற்பழம் கீழே விழுகிறது. பறக்கும் வண்டுகள் அப்பழம் தம் இனத்தைச் சார்ந்தது என்று அப்பழத்தைச் சூழ்ந்து கொள்கின்றன. அந்தப் பக்கமாக வந்த ஒரு நண்டு இது பழம் என்றெண்ணி அதைக் கவ்வியது. வண்டுகள் அனைத்தும் ரீங்காரம் செய்துகொண்டு அங்குமிங்கும் பறந்தன. அந்தப் பக்கமாக வந்த நாரை ஒன்று இதைப் பார்த்து, "பெரிய சண்டை நடக்கிறது போலிருக்கிறது. நாம் போய் நண்டுக்கும் வண்டுக்கும் சமரசம் செய்து வைப்போம்' என்று எண்ணி சமரசமும் செய்து வைத்தது.
 "புன்கால் நாவற் பொதிப்புற இருங்கனி
 கிளைசெத்து மொய்த்த தும்பி பழஞ்சொத்துப்
 பல்கால் அலவன் கொண்டகோள் கூர்ந்து
 கொள்ளா நரம்பின் இமிரும் பூசல்
 இரை தோர் நாரை எய்தி விடுக்கும்' (நற்-35)
 இக்காட்சியின் மூலம் அம்மூனார் ஒரு சிறந்த அகத்துறைக் காட்சியை எடுத்துக் காட்டுகின்றார். இதுவே உள்ளுறை உவமம் எனப்படுகிறது. நாவற்கனியைத் தலைவியாகவும், நாரையைத் தலைவனாகவும், பறக்கும் வண்டுகளும் நண்டின் செயலும் காதலுக்கு வந்த தடையாகவும் பாவித்துக் கவி புனைந்துள்ளார். நாவற்கனியாகிய தலைவியை நாரையாகிய தலைவன் தடைகளை எல்லாம் நீக்கித் திருமணம் செய்து கொண்டான் என்பதையே இதன் மூலம் வலியுறுத்துகின்றார்.
 -இராம.வேதநாயகம்

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/2019/may/05/நண்டு-கவ்விய-நாவற்-பழம்-3145718.html