Dinamani - தினமணி கதிர் - https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/ https://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 3394965 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சுய கவுரவம் DIN DIN Sunday, April 5, 2020 07:42 PM +0530 தெரு மூலையில் தன்னந்தனியாக இருக்கும் குடிசை வீடு அது. ஏதோ ஓர் ஆழ்ந்த சிந்தனையில், கூரையில் இருந்த ஓட்டை வழியே பாய்ந்து வந்த ஒளிக்கீற்றை வெறித்துப் பார்த்தபடி படுத்துக் கொண்டிருந்தான் மாயவன்.
நாளைக்கு வியாபாரத்துக்கு சுத்தமா கரும்பு இல்ல. இப்பவே மணி 3.00 ஆகுது. நாலு தோப்பு ஏறி இறங்கினாத்தான் கொஞ்சமாவது தேத்தலாம்...” சிவகாமி
யிடம் சொல்லிக் கொண்டே, துண்டை எடுத்து தோளில் போட்டு சுறுசுறுப்பானான்.
சற்று நேரத்தில், பளபளக்கும் பாலைக் கத்தியையும் சல்லடைச் சாக்கையும் எடுத்து வந்து கொடுத்தாள் சிவகாமி.
""என்னங்க... புள்ளைக்கு நாலு நாளா உடம்பு சூடு குறையல. இருமல் வேற அதிகமா இருக்கு. அழுதுக்கிட்டே இருக்கு. பாவம்''”
""இன்னக்கி ஒரு நாள் பாப்போம். சூடு குறையலன்னா, அப்புறமா டவுனுக்குத் தூக்கிப் போலாம்''
ஏற்கெனவே நேரமானதால், இரு சக்கர வாகனம் பறந்தது. சுள்ளென வெயில் உறைத்தது. முகத்தில் தாரை தாரையாய் வியர்வை வழிந்தது. வழக்கமாய் அறுக்கும், வாத்தியார் தோப்பில் நுழைந்தான். தக்கை பாய்ந்திருந்தது. "இது ஜூசுக்கு உதவாது' என அறிந்ததால், சுவரில் அடித்த பந்தாய் உடனே திரும்பினான்.
ஒரு வாரமா சரியான வியாபாரமில்ல. குழந்தையின் மருத்துவ செலவுக்குக் காசு தேவைப்படுது. பதற்றமாய் அலைந்து திரிந்து, மறுநாள் வியாபாரத்துக்கு, ஓரளவு கரும்புகளைத் தேற்றிக் கொண்டு வீடு திரும்பினான் மாயவன். குழந்தையின் அழுகுரல் தெருக்கோடி வரைக் கேட்டது.
""ஏன்டா... மாயா, இந்த சின்ன இடத்துல, கரும்புக் கத்தைய இப்படிக் கொண்டு வந்து கொட்டி வச்சிருக்கியே. கால நீட்டிப் படுக்கக் கூட வழியில்ல. நாலு நாளா குழந்தைக்கு வேற உடம்பு முடியல. அழுது அழுது சில்லிட்டுப் போயிருக்கு'' புலம்பினாள் ஆச்சி.
“""என்ன செய்யச் சொல்ற ஆச்சி. மூனு நாளா ஆஸ்பத்திரிக்கு ஏறி இறங்கித்தான் வர்றா. இன்னும் சூடும் சளியும் குறைஞ்சபாடில்ல''
“""ஏன்டா மாயா... காசு பணம் பார்க்காம, டவுன்ல பிரைவேட்டாப் போய் பாரேன்டா. உடம்புக்கு "என்னன்னு' சொல்ற வயசா அதுக்கு?''”
அதுவரை அமைதியாய் இருந்த சிவகாமி, ""ஆமா மூணு வேள சோத்துக்கே ஒன்னப்புடி என்னப்புடின்னு இருக்கு. கொஞ்ச நாளா சரியான வியாபாரமும் இல்ல. இதுல டவுன் ஆஸ்பத்திரிக்கு எங்க போறது?''” என்றாள்.
அடுத்த சில நிமிடங்களில், கலங்கிய கண்களுடன் குழந்தையைப் பார்த்துக்கொண்டே, மூக்குத்தியைக் கழட்டிக் கொடுத்தாள் ஆச்சி.
“""என்ன ஆச்சி... மூக்குத்தி?''” சிவகாமியின் குரல் தழுதழுத்தது.
“""ஏய்... மொதல்ல குழந்தையப் பாரு. காட்டுக்குப் போற வயசுல மூக்குத்தி என்னடி மூக்குத்தி. புள்ளையவிட இது முக்கியமா?''”
பல காலமா மூக்குல கிடந்தது. எத்தனையோ கஷ்டங்கள் வரும்போதெல்லாம் கழட்டித் தராத ஆச்சி, குழந்தைக்காக, மூலியான மூக்காய் இருப்பதைப் பார்க்கவே சங்கடமாயிருந்தது சிவகாமிக்கு.
அன்றும் வியாபாரத்துக்குப் போகவில்லை. குழந்தையைத் தூக்கிக் கொண்டு, இருவரும் டவுனுக்குப் புறப்பட்டனர். நேராக அடகுக் கடைக்கு போனதும், முந்தானையில் முடித்து வைத்திருந்த மூக்குத்தியை எடுத்துக் கொடுத்தாள் சிவகாமி.
எடை போட்டு உரசிப் பார்த்த சேட், “"மூணு கிராம் தேறுது. ஒரு ஐயாயிரம் தரலாம்''” என்றார்.
தொகை போதுமென்று மனதில் பட்டதால், “""சரி சேட்... கொடுங்க''” என்றாள். உடனே வாகனம், ஒரு தனியார் மருத்துவமனை நோக்கிப் போனது.
உள்ளே நுழைந்ததும்... ஏர் கண்டிஷன் குளிர்ச்சியில், குழந்தை சிலிர்த்து எழுந்து மீண்டும் அழத் தொடங்கியது. தோளில் போட்டுத் தட்டியபடி, ஆசுவாசப்படுத்தினாள் சிவகாமி. புற நோயாளிகள் பிரிவில் ஒரு பெரிய கியூ இருந்தது. டாக்டர் இன்னும் வரவில்லை.
காத்திருந்தவர்களில் சிலர், அவசரத்தில் இருப்பது தெரிய வந்தது. மருத்துவர் வருகையை எதிர் நோக்கி, எட்டி எட்டிப் பார்த்தபடியிருந்தனர்.
குழந்தையை மாயவனின் மடியில் கிடத்திவிட்டு, செவிலியரைப் பார்த்த சிவகாமி... ""ஏம்மா... டாக்டர் வர லேட்டாகுமா?''” என்றாள்.
""வார்டு ரவுண்டு போயிருக்கார். வந்துடுவார். ஆமா, உங்க டோக்கன் நெம்பர் என்ன?''
""முப்பது''” என்று அவர் சொன்னதும், ""அதுக்குள்ள என்ன அவசரம்'' என முணுமுணுத்தபடி, வரிசையிலிருந்தவர்கள் சலிப்பாய் அவளைப் பார்த்தனர்.
சற்று நேரத்தில், வார்டு இன்ஸ்பெக்ஷன் முடிந்ததும், அறைக்குள் நுழைந்த பெரிய டாக்டர், தான் அணிந்திருந்த வெள்ளைக் கோட்டைக் கழற்றி நாற்காலி மீது போட்டு விட்டு இருக்கையில் அமர்ந்தார். வெளியே காத்திருந்தவர்களின் வரிசை, இப்போது மெதுவாய் நகரத் தொடங்கியது.
மருத்துவர் அறையிலிருந்து வெளியேறும் ஒவ்வொருவரும் ஓர் அட்டையையும், சில துண்டுச் சீட்டுகளையும் வைத்திருந்தனர். அவர்கள் அடுத்து என்னென்ன "டெஸ்ட்' எடுக்க வேண்டும், எந்த "மாடி'க்குச் செல்ல வேண்டும்... எவ்வளவு "தொகை' செலுத்த வேண்டும்... போன்ற விவரங்களை வெளியிலிருந்த ஒரு நர்ஸ் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.
"பையிலிருக்கும் ஐந்தாயிரம் பணம் போதுமா' என்ற ஐயத்துடன், பதற்றமுடன் அமர்ந்திருந்தான் மாயவன். இப்படியே இரண்டு மணி நேரம் கடந்தது.
“""ஏம்மா... டோக்கன் முப்பது''” என்று செவிலியர் குரல் கேட்டதும், "அப்பாடா...' எனக் குழந்தையைத் தூக்கிக் கொண்டு இருவரும் உள்ளே நுழைந்தனர்.
“""என்ன சொல்லுங்க''” என்றார் மருத்துவர்.
“""சார்... குழந்தைக்குத்தான் உடம்பு சூடு, சளியும் இருக்கு''” ஸ்டெத்தாஸ்கோப்பை குழந்தையின் மார்பு முதுகுப் பகுதிகளில் வைத்துச் சோதித்தபடி,
“""எத்தனை நாளா இருக்கு''” என்றார் மருத்துவர்.
“""நாலு நாளா டாக்டர்''”
“""ஏன் ... இன்னும் ரெண்டு நாள் பொறுத்து அழைச்சி வந்திருக்கலாமே?''”
கிண்டலான அவரது வார்த்தையைப் புரிந்துகொள்ளும் அளவுக்குப் பக்குவம் இல்லாத சிவகாமி, “""மொதல்ல அதான் நினைச்சோம். ஆனா, ஆச்சி
தான் உடனே போகச் சொல்லுச்சு''” என்றாள்
அப்பாவியாய்.
“""ஏம்மா... உங்களுக்கெல்லாம் வதவதன்னு குழந்தையப் பெத்துக்கத் தெரியுது. ஆனா, அதுங்கள கவனிக்க முடியல. மொதல்ல இந்த டெஸ்ட் எல்லாம் எடுத்துட்டு உடனே வாங்க''” யாரிடமோ, உள்ள கோபத்தையெல்லாம் இவர்கள் மீது பாய்ச்சினார் மருத்துவர்.
புதிதாக போடப்பட்ட அட்டையும், டெஸ்ட்டுக்கான சீட்டுகளையும் எடுத்துக் கொண்டு, இருவரும் வெளியே வந்தனர்.
அதை வாங்கி பார்த்த நர்ஸ், “""ஏம்மா... கவுண்டர்ல, எல்லா டெஸ்ட்டுக்கும் சேர்த்து மூவாயிரம் பணம் கட்டிடு. எல்லா ரிசல்ட்டையும் எடுத்துக்கிட்டு வா. அதையெல்லாம் பார்த்துட்டுத்தான், டாக்டர் மருந்து எழுதிக் கொடுப்பார்''” என்றார்.
“""அம்மா... அதுக்கெல்லாம் பணம் எவ்வளவு ஆகும்?''
“""இன்னும் டாக்டர் பீஸூம், மருந்து மாத்திரையும் இருக்கு. அதுக்கு, ஒரு இரண்டாயிரம் ஆகும்னு நினைக்கிறேன்'' என்ற வார்த்தைகள், சிவகாமியின் வயிற்றில் பாலை வார்த்தது.
“""அப்பாடா... கையிலிருக்கும் பணம் போதுமானது''” என்று மனதில் நினைத்துக் கொண்டே, பணம் செலுத்த கவுண்ட்டருக்குச் சென்றனர். அங்கும் ஒரு பெரிய கியூ நின்றிருந்தது.
தொகை செலுத்தி ரசீதைப் பெற்றுக் கொண்டு, ஒவ்வொரு மாடியாய் ஏறி இறங்கி மருத்துவர் எழுதித் தந்த அனைத்து டெஸ்டுகளையும் எடுத்தனர். மீண்டும் மருத்துவர் அறைக்கு வருவதற்குள் மணி 12.30 ஆகிவிட்டது.
இப்போது, வாசலில் ஒரு சிலர் மட்டுமே அமர்ந்திருந்தனர். ஓரளவு நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டாள் சிவகாமி. நர்ஸ் மீண்டும் உள்ளே செல்ல அனுமதித்தாள்.
“""ம்ம்... உட்காருங்க. எல்லா டெஸ்டும் எடுத்தீங்களா?''” கேட்டுக் கொண்டே, டெஸ்ட் ரிப்போர்ட்களை வாங்கிப் பார்த்தார் மருத்துவர். சற்று நேரம் அதைப் பார்த்துப் பெருமூச்சு விட்டு நிமிர்ந்தார்.
“"என்ன சொல்லப் போகிறாரோ?'” என்ற அச்சத்தில்
சிவகாமி வயிற்றில் அமிலம் அதிகம் சுரக்கத்
தொடங்கியது.
“""ஒண்ணும் பயப்படறா மாதிரியில்ல. இது சாதாரண சுரம்தான். பாப்பாவுக்கு சத்து டானிக்கும், சில மாத்திரைகளும் எழுதித் தரேன். தவறாமக் கொடுங்க. ஒரு வாரத்துல எல்லாம் சரியாயிடும்''” என்று முடித்த மருத்துவரின் வார்த்தைகள், சுரந்த அமிலத்தின் அடர்த்தியை சற்று நீர்க்கச் செய்தது. மருந்து மாத்திரைகளை வாங்கிக் கொண்டு, பாக்கெட்டைப் பார்த்தான் மாயவன். வெறும், இருநூறு ரூபாய் மட்டுமே
மிஞ்சியிருந்தது.
மீண்டும் வீடு நோக்கிப் பயணிக்கும் வழியில், ஓர் அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. வழக்காய் இவன் கரும்பு ஜூஸ் வியாபாரம் செய்யும் இடத்தில், வேறு ஒருவர் கடை போட்டிருந்தார்.
“இரண்டு நாட்கள் வியாபாரத்திற்குச் செல்லாததால் வந்த வினை. இந்த வாரம் முழுதும் வியாபாரம் செய்தாக் கூட ஐயாயிரம் கிடைக்காது. கொஞ்ச ஓவர் டைம் பார்க்கணும்...” மனதில் நினைத்தபடி வண்டியைச் செலுத்தினான்.
இரவு முழுக்க உறக்கம் சரி வர இல்லை. மறுநாள் விடியலுக்குக் காத்திருந்தவன், கூரை ஒட்டையில் லேசாக வெளிச்சம் தெரிந்ததும், சுறுசுறுப்பானான்.
“""என்னங்க நானும் வரேன். உங்களுக்கு ஒத்தசையா இருக்கும். புது இடம் பார்த்துக் கடை போடலாம்''” சிவகாமியின் யோசனை, அவனுக்கு "சரி'யென்றே பட்டது. இரவு வடித்து மீதமிருந்த சாதத்தைப் பாத்திரத்தில் போட்டு எடுத்துக் கொண்டு, புறப்படத் தயாரானாள் சிவகாமி.
பாத்திரங்கள் உருட்டும் சத்தம் கேட்டு எழுந்து வந்த ஆச்சி... ""ஏய்... கூறு கெட்டவளே. நீயும் எங்கடி கிளம்பறே. குழந்தைக்கு இன்னும் உடம்பு சரியாகல. இதுல, அதையும் தூக்கிட்டுக் கிளம்பறே?''”
“""என்ன செய்ய ஆச்சி. மூனு நாளா வியாபாரத்துக் போகல. அதுக்குள்ள வேற ஒருத்தர், நம்ம இடத்துல கடை போட்டுட்டார். இன்னக்காவது, ஒரு புது இடம் பார்த்துக் கடை போட்டேயாகணும். நானும் கூட
இருந்தாத்தான், அவருக்கு கொஞ்சம் ஒத்தாசையா இருக்கும்''”
“""என்னமோ செய்யடியம்மா. புள்ளயப் பத்திரமாப் பாத்துக்கோ''” என்றாள் ஆச்சி.
அடுத்த சில நிமிடங்களில், கரும்பு ஜூஸ் பிழியும் இயந்திரம் பொருத்தப்பட்ட மூன்று சக்கர டெம்போ கிளம்பத் தயாரனது. குழந்தையை மடியில் வைத்துக் கொண்டு, கரும்புக் கற்றைகளின் மேலமர்ந்து கொண்டாள் சிவகாமி.
பரபரப்பான தேசிய நெடுஞ்சாலை நோக்கிப் பயணித்தது வாகனம். பத்து கி.மீ. தூரத்தில் சாலையோரமாய் இருந்த ஒரு பெரிய ஆலமர நிழலில் விசாலமாக இருந்த இடம்... வியாபாரத்திற்குச் சரியாக இருக்குமென மனதில் பட்டதால் வாகனத்தை நிறுத்தினான் மாயவன்.
தொங்கிக் கொண்டிருந்த பெரிய ஆல விழுதில், குழந்தைக்குத் தூளி கட்டிக் கிடத்திவிட்டு, கரும்புகளில் படிந்திருக்கும் சாம்பலை அகற்றிக் கொண்டிருந்தாள் சிவகாமி.
சாறு பிழியும் இஞ்சின் இயங்கும் சத்தம் கேட்டது, குழந்தை அலறி அழத் தொடங்கியது. ஆசுவாசப்படுத்த முயற்சித்த சிவகாமி தோற்றுப்போனாள். வியாபாரம் தொடங்க ஆரம்பித்து, சற்று நேரத்தில் வாடிக்கையாளர்கள் வரத்து கொஞ்சம் அதிகமானது. நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்ட மாயவன் சற்று நிம்மதியடைந்தான்.
“"இப்படியே போனா, இந்த வாரத்துல ஆச்சி மூக்குத்தியை மூட்டுக் கொடுத்திடலாம்' மனதில் ஒரு தெம்பு வந்தது.
குழந்தை தொடர்ந்து அழுது கொண்டிருந்தது. வாடிக்கையாளர்களை முகம் சுழிக்க வைத்தது. “""பச்சப்புள்ளைய ஏம்மா கஷ்டப்படுத்தறே'' பலரும் வாய்விட்டுக் கேட்டனர். பதில் பேசாமல், கணவனுக்கு உதவிகள் செய்வதில் குறியாய் இருந்தாள் சிவகாமி.
அப்போது, அவ்வழியே சென்ற சொகுசு கார் ஒன்று, ஜூஸ் வாகனம் அருகே வந்து நின்றது. அதிலிருந்து இறங்கிய ஒரு டிப் டாப் ஆசாமி, கரும்பு ஜூஸ் ஆர்டர் செய்துவிட்டு, ஆலம் விழுதில் கட்டியிருந்த தூளியைக் கவனித்தார்.
தூளியில் படுத்திருந்த குழந்தை, "வீர்... வீர்' எனக் கைகால்களை உதைத்தபடி கத்திக் கொண்டிருந்தது. அதைக் கவனிக்காமல், வியாபாரத்தில் முனைப்பாயிருந்த சிவகாமியை நோக்கி... “""ஏம்மா... குழந்தை அழறது, காதுல விழல. மொதல்ல அதப் பாரும்மா. வியாபாரத்த அப்புறம் பார்க்கலாம்''” என்றார் அக்கறையாய்.
“""ஐயா... அதுக்கு ஒரு வாரமா காய்ச்சல். அழுதுகிட்டேதான் இருக்கு''” என்ற சிவகாமின் வார்த்தைகள் அவருக்குக் கோபத்தை உண்டாக்கியிருக்க வேண்டும்.
“""குழந்தையைவிட உங்களுக்கு வியாபாரம் ரொம்ப முக்கியமா? மொதல்ல டாக்டர்கிட்ட அழைச்சிப் போம்மா''” என்றார்.
""ஐயா ஒரு வாரமா டாக்டர்கிட்ட மாத்திரை மருந்து வாங்கிக் கொடுத்தோம். ரெண்டு நாளைக்கு முன்னால கூட, ஒரு பிரைவேட் மருத்துவமனைக்குப் போனோம்''
“""சரிம்மா... இன்னுமா சரியாகல. அது எந்த மருத்துவமனை. என்ன சொன்னாங்க?''”
குழந்தையை அழைத்துச் சென்ற "அந்த'மருத்துவமனையின் பெயரைச் சொல்லி... “ஐயா, அங்கதான் கொண்டு போனேன். அந்த டெஸ்ட்... இந்த டெஸ்ட்... மாத்திரை மருந்து... அது... இதுன்னு "5000 ரூபாய்' வாங்கிக்கிட் டாங்க. ஆனா, குழந்தைக்குத்தான் இன்னும் வியாதி சரியாகல''” என்றாள் சோகமாய்.
அமைதியான அந்த ஆசாமி, புறப்படுவதற்கு முன்பாக... குடித்த கரும்பு ஜூசுக்குப் பணம் எடுத்துக் கொடுத்தார். எண்ணிப் பார்த்து அதிர்ந்து போனான் மாயவன்.
""ஐயா... ஜூஸ் இருபது ரூபாதான். நீங்க என்ன ஐயாயிரம் கொடுத்திருக்கீங்க?''” என்றான்.
""பரவாயில்லப்பா... இத நீயே வச்சிக்கோ. இது உங்களோட பணம்தான். உன் மனைவி சொன்ன, அந்த மருத்துவமனையின் நிர்வாகி நான்தான்''” என்றார் அவர்.
"அப்பாடா... ஆச்சி மூக்குத்திய சிரமம் இல்லாம இன்னைக்கே மூட்டுக் கொடுத்துடலாம்'” என்று மனம் மகிழ மனைவியைப் பார்த்தான் மாயவன்.
கோபமாய், இடை மறித்த சிவகாமி...“""மொதல்ல அந்தப் பணத்த அவர்கிட்டக் கொடுங்க'' சொல்லிக் கொண்டே கணவன் கையிலிருந்த, அப்பணத்தைப் பிடுங்கி, அந்த ஆசாமி கையில் கொடுத்தாள்.
“""ஐயா... என்னை மன்னிச்சிடுங்க. இந்தப் பணத்தை நான் வாங்கிட்டேன்னா, பணத்தைக் கொடுத்து... எதை வேண்டுமானாலும் சரிசெய்துடலாம்னு, உங்கமனசு நினைக்கும். கரும்பு ஜூஸ் இருபது ரூபாதான். நாங்க உங்ககிட்ட பிச்சை எடுக்கல. எங்களுக்கும் சுய கவுரவம் இருக்கு. நாங்க நல்லபடியா வியாபாரம்தான் செய்யறோம். சில்லறை இல்லைன்னா பரவாயில்ல. கிளம்புங்க''” என்றதும், பதிலேதும் பேசமுடியாமல், தலை குனிந்தபடி, வாகனம் நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருந்தார் அந்த "டிப்டாப்'ஆசாமி.
அப்போது, தூளியில் படுத்திருந்த குழந்தையின் அழுகுரல் நின்றுவிட்டது. பதறி ஓடிய சிவகாமி, தூளியை விலக்கிப் பார்த்தாள். அழுவதை நிறுத்தி, கைகால்களை ஆட்டியபடி... துள்ளிக் குதித்து, சிவகாமியைப் பெருமையுடன் பார்த்துச் சிரித்தது.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/4/5/w600X390/kadhir15.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/apr/05/சுய-கவுரவம்-3394965.html
3394963 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் அம்மா ஏன் வரச் சொன்னார்? ஏ.ஆர்.முருகேசன் DIN Sunday, April 5, 2020 07:40 PM +0530 அம்மா காலையில் போன் செய்திருந்தார்.
திருமுருகனுக்கு சந்தோசமாக இருந்தாலும், "எதற்காக போன் அடிக்கிறார்?' என்ற கேள்வி எழுவதைத் தவிர்க்க இயலவில்லை. ஏனென்றால் எப்போதும் அவன்தான் போன் செய்வான். வாரத்துக்கு ஒரு முறையாவது! 
இதுவரை அம்மா போன்செய்து, நன்றாக இருக்கிறாயா? என ஒரு வார்த்தை கேட்டதில்லை. என்னவோ தெரியவில்லை, அவன்மேல் அம்மாவுக்குப் பாசம் குறைந்து கொண்டே வருகிறது. போனில் பேசும்போதுகூட இறுக்கமான குரலில் பதிலளிப்பார். 
அண்ணன்களிடமும் அவ்வாறுதான் நடந்துகொள்கிறாரா என்றால்... அப்படியில்லை. போனவாரம் அம்சவல்லி கல்யாணத்தில் லெச்சண்ணனை பார்க்கும்போதுகூட அவரே சொன்னாரே... அம்மாவே அவருக்குப் போன்செய்து கல்யாணத்துக்கு வருவதாகக் கூறினார் என்று. 
அப்புறம் ஏன் அம்மா இன்னும் வரவில்லை? எனத் திருமுருகன் கேட்டுக் கொண்டிருக்கும்போதே அம்மா உள்ளே நுழைந்து கொண்டிருந்தார். லெச்சண்ணனை பார்த்துச் சிரித்தபோது இருந்த மலர்ச்சி, திருமுருகனிடம் திரும்பிச் சிரித்தபோது காணாமல் போயிருந்தது. முன்னெல்லாம் அப்படியில்லை. அம்மாவின் முகத்திலிருந்து... இல்லையில்லை, உடல்முழுவதும் அன்பும் பாசமும் அலைஅலையாகப் பாய்ந்து தனது உடலுக்குள் ஊடுருவுவதைப் போலவே உணர்வான்.
தனக்குப் பிரிக்கப்பட்ட சொத்துகளிலிருந்து இரண்டை விற்றுக் காசாக்கிய நேரத்தில் ஒரு பைசா கூட அண்ணன்களுக்கோ, தங்கைக்கோ, அம்மாவுக்கோ கொடுக்கவில்லை என்ற கோபமாகக் கூட இருக்கலாம். அதிலிருந்துதான் அம்மா சரியாகத் தன்னுடன் பேசவில்லை என்பதைப் புரிந்து கொண்டாலும், அப்படியெல்லாம் இருக்காது... கேவலம் பணத்துக்காக தன்மேல் பாசம் இல்லாமல் இருப்பாரா என்ற கேள்வியும் மனத்துள் எழும். 
செல்போனை கையில் வைத்துக்கொண்டு அம்மாவின் நினைவுகளைச் சுமந்து சிலநொடித் துளிகளில் பயணப்பட்டவனை, ஹலோ என்ற அம்மாவின் குரல் மீண்டும் நினைவுலகுக்குக் கொண்டுவந்தது.
சுதாரித்து, அம்மா... நல்லாயிருக்கியாம்மா? 
என்றான்.
இருக்கேன் என உணர்ச்சிகள் ஏதுமற்ற குரலில் கூறியவர், ""உடனே புறப்பட்டு மேலூருக்கு வா'' என்றார்.
அக்கறையோடு, "நல்லாயிருக்கியா...' எனக் கேட்பதற்காகத்தான் அம்மா போன் செய்திருக்கிறார் என்ற நினைப்போடு செல்போனை எடுத்தவனின் உற்சாகம் நொடியில் கீழிறங்கியது. 
""என்னம்மா விசயம். ஏதாவது சிக்கலா?'' 
""இவன் ஒருத்தன். எல்லாத்தையும் போன்லயே கேட்டுக்கிட்டு... பொறப்பட்டு வாடான்னா'' எனச் சொல்லி செல்போனை வேறு யாரோ ஒருவரிடம் கொடுப்பதுபோல், ""இந்தாப்பா... சொல்லிட்டேன்'' என்றவரின் குரல் மெலிதாகக் கேட்டது. 
""சார்... டிக்கெட்'' என்ற நடத்துநரின் உயர்த்தப்பட்ட குரலில் உலுக்கப்பட்ட பிறகே, தான் பேருந்தில் பயணம் செய்கிறோம் என்ற உணர்வுக்கே வந்தான் திருமுருகன். 
முன்சீட்டில் அம்மாவின் தோளில் சாய்ந்திருந்த பெண் குழந்தை அவனையே குறுகுறுவெனப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. ஒன்றரை அல்லது இரண்டு வயதிருக்கும். சிவப்பாக அழகாக இருந்தாள். திருமுருகன் முகத்தை கோமாளிபோல் அஷ்டகோணலாக்கி காது வரைக்கும் வாய்விரித்துச் சிரித்தான். அவளும் சிரித்தவள், பருவப்பெண்ணைப்போல் வெட்கப்பட்டு அம்மாவின் நெஞ்சுக்குள் மறைந்து கொண்டாள். மீண்டும் மெதுவாக வெளியே எட்டிப் பார்த்தாள். அவன் மீண்டும் அதே முகத்தைக் காட்டியதும் வெட்கத்துடன் மறைந்தாள். குழந்தையின் செய்கையைக் கவனித்துப் பின்பக்கம் பார்த்த அம்மா மெலிதாகச் சிரித்து, ""மாமாப்பா... சொல்லு... மா..மா'' என்றார். 
குழந்தை தன் மழலைக்குரலில், "மாமா' என்றது. 
ஆணோ, பெண்ணோ எந்தக் குழந்தையாக இருந்தாலும் எல்லாருடைய குரலும் இப்படித்தான் இருக்குமா? ஒன்றரை வயதுக் கதிரின் குரலைக் கேட்பதுபோலவே உணர்ந்தான். ஆனால்... ஆனால்... அவன் ஒன்றரை வயதுக்கு மேல் தாண்டவேயில்லை. அவன் மட்டுமல்ல, அதற்குப்பிறகு பிறந்த ராஜா, தேவி, பிரீத்தா... எல்லாரும்... எல்லாரும்... ஒரு வயது, இரண்டு வயது... அவ்வளவுதான். அதற்குமேல் பூமியில் வாழப் பிடிக்காமல் கிளம்பிவிட்டார்கள். 
இது நான் வாங்கிவந்த சாபமா... அய்யோ! இதற்கு அந்தக்குழந்தைகளை தராமலேயே இருந்திருக்கலாமே... கொடுப்பதுபோல் கொடுத்துப் பிறகு பிடுங்கிக் கொள்வது... அதைவிட வேதனை இந்த உலகத்தில் இருக்கிறதா?  
திருமுருகன் கண்களில் அவனையும் அறியாமல் ஈரம் கசிந்தது. வேகமாக இமைகளை மூடி தூங்குவதுபோல் பாசாங்குசெய்தான். குழந்தை பார்த்துவிடக்
கூடாதென்ற பதற்றம்.
பேருந்து நிரம்பி வழிந்தாலும் யாருமற்ற பாலைவன வெயிலில் அமர்ந்து செல்வதுபோலவே உணர்வு. சில
சமயங்களில் இப்படித்தான். வெறுமையான, வாழ்க்கையின் மேல் பிடிப்பில்லாத மனநிலை தொடர்ந்து சில கணங்களுக்கு நீடிக்கும். அப்போது எதையும் செய்யாமல் மவுனமாக தியானத்தில் ஈடுபடுவதுபோல் பாசாங்காவது செய்ய வேண்டும். இல்லையென்றால் இந்த உயிரை இன்னும் ஏன் சுமந்துகொண்டிருக்கிறேன் என்ற கேள்வி எழும்பும். நரம்புகளும், மனதும் தளர்ந்து போய் சுயகட்டுப்பாட்டை இழந்து, விளிம்புநிலைக்குத் தள்ளப்படும்போதே ஒரு வேகமான சுழல் உள்ளுக்குள் உருவாகி திடுக்கென விழிப்புநிலையை உருவாக்கிவிடும். அது யாரால் உருவாக்கப்பட்டது. தன் கட்டுப்பாட்டில் இல்லாத மனம் அதை செய்திருக்க வழியில்லை. உள்ளே இருக்கும் வேறு யாருடைய மனமோ அவனை விழிப்புணர்ச்சி அடையச் செய்ததுபோலவே ஒரு பிரமை! 
நிர்மலாவின் சிரித்தமுகம் மூடப்பட்ட கண் திரையில் மெதுவாக விரிந்தது. மனதுக்குள் அவள் வரும்போதெல்லாம் ஒரே மாதிரியான முகத்துடன்தான் வருவாள். புன்னகை முகத்தில் மஞ்சள் தேய்த்து நெற்றி நடுவில் வட்டமாகப் பொட்டிட்டு... 
வாழ்க்கையின்மேல் பிடிப்பில்லாத மனநிலை எவரால் உருவாக்கப்பட்டதோ அவராலேயே விழிப்புணர்ச்சியும் கொடுக்கப்பட்ட விசித்திரமான சம்பவம் அங்கே நிகழ்ந்துகொண்டிருந்தது.
நாலு பிஞ்சுகளையும் இழந்த துக்கம் தாளாமல் உன் மடியில் விழுந்து கதறி, நானும் ஒரு குழந்தையாக மாறிப்போனதை உன்னால் உணரமுடியவில்லையா? எனக்கு நீயும், உனக்கு நானும் குழந்தைகளாக மாறி மனநிறைவுடன் வாழும் வாழ்க்கையைப்பற்றி நீ அறிந்திருக்கவில்லையா?’’ குழந்தைகளை இழந்த துக்கத்தில் தளர்ந்துபோய் பூமிக்கடியில் ஓய்வெடுத்துக்கொண்டிருக்கும் நிர்மலாவிடம் பலசமயங்களில் மனதுக்குள்ளேயே இந்தக் கேள்வியைக் கேட்கும்போதெல்லாம் ஒரே பதில்தான் திரும்பத் திரும்ப எதிரொலிக்கும்.
நீங்கள் வாழவேண்டும். என்னால்தான் துக்கங்களை தாளமுடியாமல் உடலும் மனமும் சீர்கெட்டுவிட்டது. ஆனால் உங்கள் உடலும் மனமும் எதையும் தாங்கும். உங்களால் முடியும். நீங்கள் வாழவேண்டும். உங்களுக்காக இல்லாவிட்டாலும் என அந்தச் சொற்றொடர் முற்றுப்பெறாமல் காற்றோடு கரைந்துவிடும்.
முற்றுப்பெறாத அந்த வாக்கியத்தை நிறைய நாட்கள் யோசித்திருக்கிறான். நுணுகி நுணுகி யோசித்துக் களைத்திருந்தவேளையில் திடீரென மூளைக்குள் ஓர் இணைப்பு ஏற்பட்டது போன்ற உணர்வு. விடையைக் கண்டுபிடித்துவிட்ட திருப்தி. அதன்பிறகு கண்களின் உள்திரைக்குள் தோன்றும் நிர்மலாவின் முகத்திலும் புன்னகையுடன் திருப்தி கலந்திருந்தது. அது-
பேருந்து நிலையத்துக்குள் பேருந்து, மிக நீளமான ஹாரன் சத்தத்துடன் நுழைந்து திருமுருகனின் சிந்தனையைக் கலைத்தது. பேருந்திலிருந்து இறங்கி, ஆட்டோக்கள், இருசக்கரவாகனங்களின் மோதல்களிலிருந்து தப்பித்து கவனமாக நடக்கும்போதுகூட அதே கேள்வி. அம்மா எதற்காக வரச்சொன்னார்? 
சிறிய கேட்டைத் தாண்டி செருப்பை கழற்றிப்போடும்போதே ஹாலிலிருந்து அம்மா பார்த்துவிட்டார். உள்ளே நுழையும்போதே அம்மாவின் முகத்தில் மெலிதான புன்னகை மேகம் மிதந்து கொண்டிருந்தது. அது கூட ஏதோ ஒரு உதவியைத் தன்னிடமிருந்து எதிர்பார்த்துக் காத்திருப்பதைப்போல் தோன்றியது. மறுநொடியே, நான் ஏன் இப்படி இருக்கிறேன். ஒவ்வொரு செயலுக்கும் ஏதோவொரு காரணமிருப்பதாக ஆய்வு செய்துகொண்டு... எனத் தனக்குத்தானே கேள்வி எழுப்பிக் கொண்டான்.
உள்ளறையிலிருந்து இரண்டு அண்ணன்களும் அவர்களுடைய இல்லத்தரசிகளும் வெளியே வந்தார்கள். அப்போதே அவனுக்கு விளங்கிவிட்டது. ஏதோ ஒரு முக்கியமான விசயத்துக்கு முடிவெடுப்பதற்காக ஒன்று சேர்ந்திருக்கிறார்கள் என்று! சொத்து சம்பந்தப்பட்ட விசயமாக இருக்குமா... வாய்ப்பில்லையே. அதுதான் ஏற்கெனவே இன்னாருக்கு இவ்வளவென்று பிரித்துக் கொடுத்தாயிற்றே!
எல்லோரும் அவனைப்பார்த்து புன்னகை 
செய்தபடி சேர்களிலும் சோபாவிலும் அமர்ந்தார்கள். 
திருமுருகனும் அருகில் கிடந்த சேரில் அமர்ந்தான். 
அவனுக்கென்னவோ, அவர்கள் எல்லோரும் ஒரு குழுவாகவும், தான்மட்டும் தனித்திருப்பதாகவும் தோன்றியது. யாருடனும் ஒட்டாமல் அதிகம் தொடர்பில்லாமல் இருந்தால் இப்படித்தான் மனது நினைக்கிறது. 
ரத்த உறவுகளாக இருந்தாலும்... 
""நீங்க அவசரமா பொறப்பட்டு வரச்சொன்னதும், உங்களுக்குத்தான் ஒடம்பு கிடம்பு சரியில்லாமப் போச்சோன்னு பதறிப்போயிட்டேன்'' என மவுனத்துக்குள் வார்த்தைகளை நிரப்பினான். 
"ஒன்னோட அக்கறையை குப்பையில போடு...' என்ற உணர்வை ஒரு நொடியில் வெளியிட்ட கண்களை மறுநொடியில் புன்னகையால் மாற்றி, ""எனக்கில்ல முருகா! உன் தங்கச்சிக்குத்தான்'' என முடிக்காமல் நிறுத்தினார் அம்மா.
""தங்கச்சிக்கு என்னம்மா?'' பதற்றத்துடன் கேட்டான் திருமுருகன். மனம், மிகப்பெரிய சோகத்தை எதிர்கொள்ள தயாரானதுபோல் இருந்தது.
""அடிவயிறு வலிக்குதுன்னு சொன்னா... யூரின் போறதுல ரொம்பநாளாவே சிக்கலா இருந்திருக்கும்போல. அவளப்பத்தித்தான் உனக்குத் தெரியும்ல. புருசன் புள்ளன்னு கிடப்பா. தன்னோட உடம்பை பார்த்துக்க மாட்டா... நேத்து ராத்திரி அடிவயிறு வலிக்குதுன்னு சொல்லிட்டே மயங்கி விழுந்துட்டா. புருசன்காரன் வேலம்மாவுக்கு தூக்கிட்டு ஓடினான்'' என்ற அம்மாவின் கண்களில் துளிர்த்த கண்ணீரை சேலைத்தலைப்பால் துடைத்துக்கொண்டே, ""அவளை ஆண்டவன் இப்படி சோதிக்கக்கூடாது'' என்றவரால் அதற்குமேல் பேசமுடியவில்லை. தன் மகளின் நோயைப்பற்றி தன் வாயால் சொல்வதற்குப் பயந்தாரோ என்னவோ!
மூத்த அண்ணி தொடர்ந்தார். 
""ரெண்டு கிட்னியும் ஃபெயிலியர் ஆயிடுச்சாம். வாரத்துக்கு ரெண்டு தடவ ஆஸ்பத்திரிக்குப்போய் டயாலிசிஸ் பண்ணனுமாம். என்னோட வேலை பார்க்கிற டீச்சர் மகளுக்கு இதேமாதிரிதான் ஆச்சு. டயாலிசிஸ் பண்றது பேஷண்ட்டுக்கு எவ்வளவு பெரிய வேதனை தெரியுமா? கிருமித்தொற்று ஆயிடுச்சுன்னா சிக்கல்தான். அப்புறம் அதுக்கும் வைத்தியம் பார்க்கணும். ரொம்ப கஷ்டப்படறாங்க'' என்றவர்,  ""டாக்டர் ஒரே வார்த்தையில சொல்லிட்டார். எவ்வளவு சீக்கிரம் கிட்னியை பொருத்துறோமோ அவ்வளவுக்கு நல்லதுன்னு''  என முடித்தார். 
திருமுருகனுக்கு என்ன பேசுவதென்று தெரியவில்லை. "கூடப்பிறந்த தங்கைக்கு, ஒரே ரத்தத்துக்கு இவ்வளவு பெரிய சோதனையா? இறைவா... ஏன் எங்கள் குடும்பத்தை மட்டும் இப்படிச் சோதிக்கிறாய். போன ஜென்மத்தில் என்ன பாவம் செய்தோமோ!' நிலையில்லாமல் தவித்தது மனம். 
""தங்கச்சி இப்ப எங்க இருக்கா. அவள நான் பார்க்கணும்'' என்றான்.
""பெட்ல சேர்த்தாச்சு. ரெண்டுநாள் இருக்கணும்னு சொல்லிட்டாங்க'' 
""கவலைப்படாதீங்கம்மா. அண்ணனுங்க நாங்க மூணுபேரு இருக்கோம்ல. பணத்தை ஏற்பாடு செஞ்சு காப்பாத்திடலாம்'' ""பணத்தை ஏற்பாடு செஞ்சுடலாம் சரி... கிட்னி?' 
""பேப்பர்ல விளம்பரம் கொடுக்கலாம். ஆஸ்பத்திரில பதிவு செஞ்சு வைக்கலாம். இன்னும் என்னென்ன வழியிருக்கோ அத்தனையும் முயற்சி செய்யலாம்'' 
அண்ணி குறுக்கிட்டார். 
""அதுல நிறைய காலதாமதம் ஆயிடுமே. உலகத்துல எத்தனைபேர் கிட்னிக்காக காத்திருக்காங்க தெரியுமா? அப்படியே கிடைச்சாலும் அவங்க உடம்புக்கு ஒத்துக்கணுமே. எனக்குத் தெரிஞ்சு ஒரு அம்மாவுக்கு கிட்னி ஒத்துக்காம செத்தே போயிடுச்சு'' என்றதும் அம்மா பதறினார். 
""ஏம்மா இந்த நேரத்துல சாவு கீவுன்னு பேசிக்கிட்டு''   என்றார் நடுக்கத்துடன்.
""உலகத்துல நடக்கறதைத்தான் சொல்றேன் அத்தே! அதான் டாக்டர் சொன்னார்... . ஒரே ரத்த உறவுல இருந்து கிட்னி கிடைச்சா ரொம்ப நல்லதுன்னு'' எனத் தீர்வின் மையப்புள்ளிக்கு நகர்ந்தார்.
""அதாம்பா. ஒருத்தருக்கு ரெண்டு கிட்னி தேவையில்லையாமே. ஒரே கிட்னியில வாழ்க்கையை ஓட்டிடலாம்னு சொல்றாங்கப்பா! தங்கச்சியோட வாழ்க்கையை யோசிச்சுப் பாருப்பா. வாரத்துக்கு ரெண்டுநாளு டயாலிசிஸ் செஞ்சு வாழ்க்கையை ஓட்டறது எவ்வளவு கஷ்டம். அவளோட பிள்ளைங்கள நினைச்சுப்பாரு. நண்டும் சிண்டுமா''  
திருமுருகன் அமைதியாக இருந்தான். அவனுக்குப் புரிந்துவிட்டது. அவர்கள் பணத்துக்காக தன்னை வரச்சொல்லவில்லை. 
""நீ மனசு வச்சீன்னா தங்கச்சியை காப்பாத்திடலாம்பா! பணம்காசு கொடுத்து உதவி பண்ணவேணாம். கிட்னிதான் இப்போதைக்கு தேவை'' என்ற அம்மாவை நிமிர்ந்துபார்த்தான்.
""அம்மா... தப்பா எடுத்துக்காதீங்க. தங்கச்சிக்கு கிட்னியை கொடுக்கலாம்தான். ஆனா...'' 
""கிட்னியை கொடுத்ததுக்கப்புறம் உன்னோட உடம்புக்கு ஏதாவது ஆகிடுமோன்னு பயப்படுறியா... அதெல்லாம் ஒண்ணும் ஆகாது. ரெண்டு மாசம் பெட் ரெஸ்ட் எடுத்தா போதும். அவங்க கொடுக்கிற மாத்திரையை சாப்பிட்டு உடம்பை தேத்திடலாம். சந்தேகமிருந்தா வேலம்மாவுக்குப் போலாம். டாக்டர் எல்லா விவரமும் சொல்வார்'' என்றார் மூத்த அண்ணன்.
""அதெல்லாம் எனக்குத் தெரியும்ண்ணே! எனக்கு வேற சில கடமைகள் இருக்கு. அதுக்கு இந்த உடம்பு பலவீனமடையாம பார்த்துக்கணும். அதான்''
""என்ன பெரிய கடமை? உனக்கென்ன புள்ளையா குட்டியா? எல்லாம் போய்ச் சேர்ந்துடுச்சுங்க. கட்டின பொண்டாட்டியும் போயிட்டா. தனிக்கட்டைதானே?'' என்றார் அம்மா.
இவ்வளவு நேரம் அமைதியாக இருந்த மூத்த அண்ணி மெதுவாகப் பேச்சை ஆரம்பித்தார். 
""உங்க ரத்தமும், உங்க தங்கச்சி ரத்தமும் ஒரே குரூப். அதனால செட்டாகிடும்னு நினைக்கிறோம்'' 
என்றார்.
""அண்ணன் ரத்தமும் அதே குரூப்தானே'' என்றதும் அண்ணியின் முகம் கடுமையானது.
""கரெக்ட்தான். ஆனா, அவருக்கு புள்ளைகுட்டிங்க இருக்கு. ரெண்டும் பொம்பளப்பிள்ளைங்க. மூத்தவ இப்பத்தான் காலேஜ் போயிருக்கா. அவளுக்கு மட்டும் இந்தவருசம் எவ்வளவு செலவு தெரியுமா? ரெண்டாவது ப்ளஸ்டூ படிக்கிறா. அவங்களெயெல்லாம் கரைசேர்க்கிறதுக்கு அவர் உழைக்க வேண்டாமா? அதுக்கு உடம்பு சரியாயிருந்தாத்தானே முடியும்?''”
""அதான் ஒரு கிட்னியைவச்சு நல்லபடியா வாழலாம்னு சொன்னீங்களே?''”
""சொன்னோம்தான். டாக்டர் நம்பிக்கை கொடுக்கிறார்தான். ஆனா... நம்ம நேரத்துக்கு ஒண்ணு கிடக்க ஒண்ணு ஆகிப்போச்சுன்னா. வேலை செய்ய முடியாம படுத்துக்கிட்டார்னா அப்படி ஒரு கோணமும் இருக்குல்ல''
""ஒருவேளை நான் கிட்னி கொடுத்து, என்னோட உடம்பும் அதேமாதிரி ஆயிடுச்சுன்னா'' எனச்சொல்லிவிட்டு அனைவரையும் ஒருபார்வை பார்த்தான் திருமுருகன். ""அண்ணனுக்காவது ஒத்தாசைக்கு அண்ணி இருக்காங்க. புள்ளைங்க இருக்குதுங்க. ஆனா எனக்கு... நீங்க பார்த்துக்குவீங்களா?'' என தொடர்ந்து பேசினான். அறை முழுவதும் கனத்த மவுனம்!
""என்னோட மனைவி இருந்திருந்தான்னா நீங்க இப்படியெல்லாம் கேள்வி கேட்டுருப்பீங்களா. அவளும் அதைக் கேட்டுட்டு சும்மா இருந்திருப்பாளா? புத்தகங்கள்ல பத்திரிகைகள்ல கிட்னி தானத்தைப் பத்தி ரொம்ப உயர்வா எழுதுறாங்கதான். ஆனா ஒவ்வொரு மனுசனுக்கும் வாழ்க்கை சூழ்நிலைன்னு ஒண்ணு இருக்குல்ல. அதையும் கணக்குல எடுத்துக்கிட்டு முடிவு செய்யறதுதான் புத்திசாலித்தனம். தங்கச்சியோட நிலைமை ரொம்ப சிக்கலானதுதான். அதுல எனக்கு எந்த மாற்றுக்கருத்தும் இல்ல. கிட்னியைக் கொடுத்ததுக்கப்புறம் என்னோட உடம்புக்கு ஏதாவது ஆகிடுச்சுன்னா என்ன செய்றதுங்கிற கேள்வி ஒரு காரணமாயிருந்தாலும், இன்னொரு காரணமும் இருக்கு'' எனச் சொல்லிவிட்டு அனைவரையும் மீண்டும் பார்த்தான்.
""நான் ஏற்கெனவே சொன்னமாதிரி எனக்குன்னு சில பொறுப்புகள் இருக்கு. உங்களுக்குத் தெரியாத விசயத்தை இப்பச் சொல்லப்போறேன்...'' 
""வேற பொண்ணப்பார்த்துக் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டியா?'' எனக்கேட்ட அம்மாவை திகைப்புடன் பார்த்தான். 
""அம்மாவா இப்படியெல்லாம் பேசுகிறார். என்னோட மனைவியோட இடத்துல வேற ஒருத்தியை வச்சு யோசிச்சுப் பார்க்கவே என்னால முடியாது. இன்னொரு கல்யாணம் எப்படிப் பண்ணிக்குவேன்''” என்றவன் சில நொடிகள் எதுவும் பேசாமல் மவுனமாக மனதுக்குள் அழுதான். 
""சொத்து வித்தப் பணத்தை என்ன செஞ்சானோங்கிற கேள்வி உங்க எல்லோருடைய மனசுலயும் ஓடிக்கிட்டிருக்கும். அந்தப்பணத்தை பேங்க்ல போட்டு அதுல வர்ற வட்டிப்பணத்தை வச்சு பத்துப்பேரை படிக்க வச்சுக்கிட்டிருக்கேன். அந்தப் புள்ளைங்க படிக்க வழியில்லாம வேலைக்குப் போயிட்டு இருந்ததுங்க. நான் தான் அவங்க பெத்தவங்ககிட்ட கலந்துபேசி சம்மதம் வாங்கி பள்ளிக்கூடத்துல சேர்த்தேன். ரெண்டுமூணு நிறுவனங்கள்ல கணக்கு எழுதி அதுல வர்ற பணத்தை என்னோட செலவுபோக புள்ளைங்க படிக்கிறதுக்குத்தான் பயன்படுத்துறேன். எனக்காக இல்லைன்னாலும் அந்தப்புள்ளைங்களுக்காவது இந்த உடம்பு நல்லா இருக்கணும்னு நினைக்கிறேன். அது தப்பான்னு நீங்களே சொல்லுங்க. என்னோட உழைப்பு அவங்களுக்கு இப்பத் தேவைப்படுது. ஒருவேளை இந்தப்பொறுப்பு இல்லாம இருந்திருந்தா... தங்கச்சிக்கு கிட்னியை கொடுக்கலாங்கிற முடிவை தயங்காம எடுத்திருப்பேனோ என்னவோ''” என்றவனை அனைவரும் பிரமிப்புடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/4/5/w600X390/kadhir14.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/apr/05/அம்மா-ஏன்-வரச்-சொன்னார்-3394963.html
3394962 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி... சிரி... சிரி... DIN DIN Sunday, April 5, 2020 07:37 PM +0530
""கரோனா இவ்வளவு பாதிப்பை உண்டாக்கிடுச்சே''
""என்னாச்சு?''
""கல்யாணப் பொண்ணு மாப்பிள்ளையைப் பார்த்து தொடாம தாலி கட்டுங்கன்னு சொல்லிருச்சு''


""புலவரை ஏன் கண் மருத்துவரிடம் அழைத்துப் போகும்படி மன்னர் ஆணையிட்டிருக்கிறார்?''
""மகாராணி அழகாக இருப்பதாகப் பாடினாராம்'' 

ஆர்.கிருத்திக்குமார், நெய்வேலி.


""தலைவர் மகா ரவுடியாச்சே... ஊரே நடுங்கும். 
அவர் யாரைப் பார்த்து ஓடி ஒளியுறார்''
""ஆரம்பப் பள்ளியிலே படிச்ச கணக்கு வாத்தியார் ரோட்டில் வர்றாராம்''

ஆர்.யோகமித்ரா, சென்னை-73. 

 

""செல்போன் மணி அடிச்சதும் மன்னர் மயக்கம் போட்டுட்டாரா? ஏன்?''
""யாரோ புலவர் பாடுற சத்தத்தை ரிங்டோனா 
வச்சிட்டாங்களாம்''

சி.ஆர்.ஹரிஹரன்,  ஆலுவா.

 

""சின்ன வயசிலே பெண் குரலில் பேசி அசத்துவானே பாலு... இப்ப  என்ன பண்றான்?''
""ஒரு செல்போன் கம்பெனியிலே கஸ்டமர் கேரில் வேலை பார்க்கிறான்''

 

ஆசிரியர்: உங்க பையனிடம்  ஜியோமெட்ரி பாடத்தில் "பை' மதிப்பு எவ்வளவுன்னு கேட்டா முழிக்கிறான் ‘‘
அப்பா: பைன்னு பொதுவா சொன்னா எப்படி சார் 
அவனுக்குத் தெரியும்?  துணிப்பையா... பிளாஸ்டிக் பையா... தோல் பையான்னு தெளிவா கேட்கணும் நீங்க''

ஆர்.யோகமித்ரா, சென்னை-73. 

 

""கரோனோ பரவாமல் இருக்க கூட்டம் போடக் கூடாதுன்னு சொல்றாங்க... அப்புறம் எப்படி தலைவர் கூட்டத்துக்கு அனுமதி கொடுத்தாங்க?''
""அவருக்கெல்லாம் கூட்டம் வராதுன்னுதான்''

 

""இருமலா இருக்கியே... டாக்டருக்குப் போன் பண்ணினியா?''
""அவரும் இருமினார்''
""அட... அது ரிங் டோன்''

ஆர்.கிருத்திக்குமார், நெய்வேலி. 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/4/5/w600X390/kadhir13.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/apr/05/சிரி-சிரி-சிரி-சிரி-3394962.html
3394961 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் நாமக்கட்டி ஊர் - ஆறுபாதி புகழேந்தி DIN Sunday, April 5, 2020 07:34 PM +0530
வைணவர்கள் நெற்றியில் நாமம் தரிக்கிறார்கள். இதற்கென நாமக்கட்டிகள் விற்கப்படுகின்றன. இந்த நாமக்கட்டிகள் தமிழ்நாட்டில் எங்கே தயாரிக்கப்படுகின்றன தெரியுமா? திருவண்ணாமலை மாவட்டம் செய்யாறுக்கு அருகில் உள்ள ஜடேரி என்ற சின்னஞ்சிறு கிராமத்தில்தான்.

ஆதாரம்: அற்புத ஆலயங்களும் அதிசய தகவல்களும்.
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/4/5/w600X390/kadhir12.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/apr/05/நாமக்கட்டி-ஊர்-3394961.html
3394960 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சினிமா துளிகள்! - எல்.நஞ்சன்,  நீலகிரி. DIN Sunday, April 5, 2020 07:33 PM +0530 எம்.ஜி.ஆருடன்  அதிகப் படங்களில்  வில்லனாக  நடித்தவர் எம்.என். நம்பியார் (59 படங்கள்).  

அடுத்ததாக எம்.ஜி.ஆருடன்  சேர்ந்து  அதிகப்  படங்களில்  நடித்தவர் எஸ்.ஏ. அசோகன் ( 54 படங்கள்).
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/4/5/w600X390/kadhir11.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/apr/05/சினிமா-துளிகள்-3394960.html
3394959 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக்  கதிர் ஜி.அசோக் DIN Sunday, April 5, 2020 07:31 PM +0530 படப்பிடிப்புகள், இறுதிக்கட்டப் பணிகள் அனைத்துமே நிறுத்தப்பட்டு இருப்பதால் திரையுலகப் பிரபலங்கள் அனைவருமே வீட்டிற்குள்ளேயே முடங்கிப் போயிருக்கின்றனர். மேலும், ஏப்ரல் 9-ஆம் தேதி வெளியாவதாக இருந்த "மாஸ்டர்' படம் ஒத்திவைக்கப்பட்டுள்ளது. அந்தப் படத்தில் நடித்துள்ள விஜய், மாளவிகா மோகனன், இசையமைப்பாளர் அனிருத் மற்றும் இணை தயாரிப்பாளர் ஜெகதீஷ் ஆகியோர் வீடியோ கால் மூலம் பேசினர். இதனைப் புகைப்படமாக எடுத்து தனது சுட்டுரைப் பக்கத்தில் பகிர்ந்துள்ளார் மாளவிகா மோகனன். அதனுடன் வெளியிட்டுள்ள பதிவில், "பிரச்னைகள் வரும்... போகும். வெளியே செல்லவே முடியாதபோது எப்படி வெளியே செல்வது? "மாஸ்டர்' படக்குழு சமூக விலகலைக் கடைப்பிடிக்கிறது. நீங்கள்?' என்று கேட்டுள்ளார் மாளவிகா மோகனன்.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

நாடு முழுவதும் கரோனா வைரஸின் தாக்கம் அதிகரித்து வரும் சூழலில், பிரபலங்கள் பலரும் தங்களால் முடிந்த பண உதவிகளைச் செய்து வருகின்றனர். அந்த வகையில், "பாகுபலி' திரைப்படம் மூலம் உலகம் முழுவதும் பிரபலமான பிரபாஸ் ரூ. 4 கோடி ரூபாய் நிதி வழங்கியுள்ளார். ரூ. 3 கோடி ரூபாய் பிரதமரின் நிவாரண நிதிக்கும், ரூ. 50 லட்ச ரூபாய் ஆந்திர மாநில முதலமைச்சரின் நிவாரண நிதிக்கும், ரூ. 50 லட்ச ரூபாய் தெலங்கானா மாநில முதலமைச்சரின் நிவாரண நிதிக்கும் வழங்கியுள்ளார். இதற்கு முன்னதாக பவன் கல்யாண் ஆந்திரா, தெலங்கானா மாநிலங்களின் முதலமைச்சர் நிவாரண நிதிக்கு தலா 50 லட்ச ரூபாய், பிரதமர் நிவாரண நிதிக்கு 1 கோடி ரூபாய் என 2 கோடி ரூபாய் வழங்கினார். ஆந்திரா, தெலங்கானா மாநிலங்களின் முதலமைச்சர் நிவாரண நிதிக்கு ராம் சரண் ரூ. 70 லட்சம் வழங்கினார்.இவர்களைத் தொடர்ந்து இரு மாநில முதல்வர் நிவாரண நிதியாக மகேஷ் பாபு 1 கோடி ரூபாய் வழங்குவதாகத் தெரிவித்துள்ளார்.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

கரோனா வைரஸ் பிரச்னை காரணமாக சினிமா படப்பிடிப்புகள் முற்றிலும் ரத்து செய்யப்பட்டுள்ளன. படத் திரையிடல் தள்ளிப் போயுள்ளன. பிரபலங்கள் உள்பட பொதுமக்கள் யாரும் எங்கும் செல்ல முடியாமல் வீட்டுக்குள் முடங்கி உள்ளனர். இதற்கிடையே, நடிகை உத்ரா உண்ணி, மலையாள நடிகர் மணிகண்டன் ஆச்சாரி, தெலுங்கு ஹீரோ நிதின் ஆகியோர் தங்கள் திருமண விழாக்களை தள்ளி வைத்துள்ளனர். சிலர் எளிமையாக குடும்பத்துக்குள் நடத்த முடிவு செய்துள்ளனர். இதையடுத்து நடிகர் யோகிபாபுவும் தனது திருமண வரவேற்பு நிகழ்ச்சியைத் தள்ளி வைக்க இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. ஏப்ரல் 5- ஆம் தேதி திட்டமிடப்பட்டு இருந்த அவரது திருமண வரவேற்பு நிகழ்ச்சி மே மாதம் தள்ளி வைக்கப்படும் என்று தெரிகிறது.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

ஷில்பா ஷெட்டி தமிழில் "குஷி', "மிஸ்டர் ரோமியோ' ஆகிய படங்களில் நடித்துள்ளார். கடந்த 2009 -ஆம் ஆண்டு தொழிலதிபர் ராஜ் குந்த்ராவை திருமணம் செய்து கொண்ட இவருக்கு 2012 - ஆம் ஆண்டு ஆண் குழந்தை பிறந்தது. அக்குழந்தைக்கு "வியான்' என்று பெயரிட்டனர். அதற்கு பிறகு சில நாள்களுக்கு முன்பு வாடகைத் தாய் மூலம் பெண் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தனர். குழந்தை பிறந்த 40 நாட்கள் ஆன பிறகு சம்பிரதாய முறைப்படி பூஜை செய்யவேண்டுமாம்; ஆனால் கரோனா காரணமாக அதை செய்ய முடியாமல் வீட்டிற்குள்ளேயே இருப்பதாக அவர் வருத்தம் தெரிவித்துள்ளார். சில விஷயங்கள் திட்டமிட்டபடி நடக்காவிட்டாலும் நாம் கடவுளுக்கு நன்றியுள்ளவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்பதை இது தனக்கு உணர்த்துகிறது என அவர் தெரிவித்துள்ளார்.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------


கரோனா வைரஸ் தாக்கம் அதிகரித்துள்ள நிலையில் உலகெங்கும் உள்ள குழந்தைகளின் பசியை போக்குவதற்காக ஹாலிவுட் பிரபலம் ஏஞ்சலினா ஜூலி ஒரு மில்லியன் அமெரிக்க டாலர், அதாவது இந்திய ரூபாய் மதிப்பில் ஏழு கோடியே ரூ.50 லட்சத்தை நன்கொடையாக கொடுத்துள்ளார். "நோ கிட் ஹங்ரி' என்ற அமைப்பிடம் நிவாரணத் தொகையை வழங்கிய ஏஞ்சலினா ஜூலி, ""பள்ளிகளில் உணவு சாப்பிட்டு வந்த 100 கோடிக்கும் அதிகமான குழந்தைகள் கரோனா வைரஸ் பரவல் காரணமாக கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர்'' என தெரிவித்துள்ளார். அமெரிக்காவில் மட்டும் சுமார் 2 கோடி குழந்தைகள் உணவின்றி தவித்து வருவதாக அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார். "நோ கிட் ஹங்ரி' அமைப்பு குழந்தைகளின் நலனைக் காக்க சிறந்த முறையில் செயல்பட்டு வருவதாக கூறிய ஏஞ்சலினா ஜூலி, இதனால் பல குழந்தைகளின் பசி போக்கப்படுவதாக தெரிவித்துள்ளார். ஏஞ்சலினா ஜூலி மட்டுமல்லாமல், ஹாலிவுட் பிரபலங்களான ரிஹானா, அர்னால்ட், ரியன் ரெனால்ட்ஸ் ஆகியோர் கரோனா பாதித்த மக்களுக்காக நிதி வழங்கியுள்ளனர்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/4/5/w600X390/kadhir7.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/apr/05/திரைக்--கதிர்-3394959.html
3394957 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் அப்பாவின் சைக்கிள் சோ.சுப்புராஜ் DIN Sunday, April 5, 2020 07:21 PM +0530 ""இந்த நேரத்துக்கு யாரு நம்ம வீட்டுக்கு'' என்று அலுத்துக் கொண்டபடி அம்மா தான் எழுந்து போனாள். போன வேகத்தில் பதறியடித்தபடி என்னிடம் ஓடிவந்து, ”""ஒரு சின்னப் பொண்ணு இடுப்புல கைக்குழந்தையோட வந்து நின்னுக்கிட்டு உன்னைக் கேட்குறாடா கணேசா''” என்றாள்.

அம்மா கேட்ட விதத்திலேயே நான் ஏதோ ஒரு பெண்ணிடம் தகாத உறவு வைத்திருந்து அவள் இப்பொழுது குழந்தையுடன் என்னைத் தேடி வந்திருக்கிறாளோ என்கிற சந்தேகம் துருத்திக் கொண்டு நின்றது. அகால வேளையில் ஒரு பெண் அதுவும் குழந்தையுடன் எதற்கு என்னைத் தேடிக் கொண்டு வர வேண்டும்? எனக்குமே பயமாகத் தான் இருந்தது.

அவசரமாய் எழுந்து போய்ப் பார்த்தேன். வாசலில் சுந்தரவள்ளி இடுப்பில் குழந்தையுடன் நின்று கொண்டிருந்தாள். ”

""என்னங்க இந்த நேரத்துல?''” என்றேன் பதட்டமாய். ”""வீட்டுக்குள்ளாற வந்து சொல்லட்டுமா?''” என்றாள் தயங்கியபடி.

""சரி வாங்க'' என்று வீட்டிற்குள் அழைத்துப் போனேன்.

வீட்டிற்குள் வந்ததும் வரவேற்பு அறையிலேயே குழந்தையை வெறும் தரையில் கிடத்திவிட்டு அம்மாவின் கால்களில் நெடுஞ்சாண் கிடையாக விழுந்து, “""என்னை நீங்கதான் காப்பாத்தணும்மா''” என்று அழத் தொடங்கினாள்.

""என்னம்மா இதெல்லாம்; நீ முதல்ல எழுந்திரும்மா'' ” என்று தூக்கி விட்டாள் அம்மா.

என்னிடம் திரும்பி, “""என்னடா நடக்குது இங்க? பெரிய வில்லங்கத்தை விலை குடுத்து வாங்கீட்டு வந்துருப்ப போலருக்கே''” என்றாள் கோபமாய். எனக்குமே குழப்பமாகத் தான் இருந்தது.

சுந்தரவள்ளியுடன் காவல் நிலையத்திற்குப் போவதற்காக சில நாட்கள் சேர்ந்து அலைந்திருக்கிறேன். அப்படிப்பட்ட ஒரு நாளில் நாங்கள் தங்கி இருந்த வீட்டைக் கடக்க நேர்ந்த பொழுது இதுதான் எங்களின் வீடு என்றும் அம்மாவுடன் தான் தங்கி இருக்கிறேன் என்றும் சொல்லி இருக்கிறேன். இப்படி அர்த்த ராத்திரியில் வந்து நிற்பாள் என்று ஒருநாளும் நினைத்ததில்லை.

சுந்தரவள்ளியின் வாழ்க்கையில் நானோ அல்லது என்னுடைய வாழ்க்கையில் அவளோ அறிமுகமாகிக் கொள்வதற்கு காரணமாக இருந்தது ஒரு சைக்கிள். அதுவும் என்னுடைய அப்பாவுடைய சைக்கிள்.

அப்பாவின் காலம் வரைக்கும் எங்களின் குடும்பத்தில் யாரும் சொந்தத்தில் வாகனம் எதையும் வாங்கி வைத்துக் கொண்டு உபயோகித்ததில்லை. எங்கு போவதென்றாலும் நடராஜா சர்வீஸில் தான்;அல்லது அரசாங்க பேருந்துகளில் தான்.

பத்து மைல் தொலைவில் வாழ்க்கைப்பட்டிருக்கும் அக்காவைப் பார்த்து வருவதற்கும் சலிக்காமல் நடந்து பழகிய அப்பா, நான் மூன்று மைல் தூரத்தில் உள்ள உயர்நிலைப் பள்ளிக்குப் படிக்கப் போனதும், சைக்கிள் கடை வைத்திருந்த முனியாண்டி மாமாவிடம் சொல்லி வைத்து அவரும் பெல்லைத் தவிர எல்லா பாகங்களும் "லொட லொட' வென்று சத்தம் போடுகிற பழைய சைக்கிள் ஒன்றை மிகச் சல்லிசான விலைக்கு வாங்கிக் கொண்டு வந்து அப்பாவிடம் கொடுத்தார். அதுதான் எங்கள் குடும்பத்தின் முதல் சொந்த வாகனம்.

ஆனால் அந்த பழைய சைக்கிளையும் அப்பா கொஞ்ச நாட்களிலேயே புதுசு போல் மாற்றி விட்டார். கையில் காசு புழங்கும் போதெல்லாம் சைக்கிளுக்கு பெயிண்ட் அடிப்பது, டைனமோ, வீல்களுக்குக் குஞ்சம், குஷன் வைத்த சீட் என்று ஒவ்வொன்றாக வாங்கி மாட்டிக் கொண்டிருந்தார்.

சைக்கிளை நான் தான் பாவித்தேன். ஆனால் அதைப் பராமரிப்பது அப்பா தான். வாரத்திற்கு ஒருமுறை என்னை எண்ணெய் தேய்த்துக் குளிக்க வைப்பது போலவே சைக்கிளுக்கும் எண்ணெய் குளியல் செய்து விடுவார். பழைய துணியை வைத்து சுத்தமாய்த் துடைத்து எப்போதும் பளபளவென்று வைத்திருப்பார்.

மேல்நிலைக் கல்வியை முடிப்பது வரைக்கும் சைக்கிளில் தான் பள்ளிக்குப் போய் வந்தேன். கல்லூரிப் படிப்பை நான் விடுதியில் தங்கி படிக்க நேர்ந்ததால் எனக்கும் சைக்கிளுக்குமான உறவு தற்காலிகமாக துண்டிக்கப்பட்டு விட்டது. அதற்கப்புறம் அப்பா தான் சைக்கிளை உபயோகித்தார்.

அதுவும் அப்பா அம்மாவுடன் சைக்கிளில் கிளம்பினால் சைக்கிளுக்கு இறக்கை முளைத்து விடும். அம்மாவும் முகத்தில் பூசியிருக்கிற மஞ்சளையும் மீறிக்கொண்டு வெட்கம் ஒளிவீச, அப்பாவின் முதுகில் சாய்ந்தபடி பயணிப்பாள். சந்தோஷங்கள் சதிராடிய அழகான நாட்கள் அவை.

அப்பா அவருடைய சைக்கிளை ஒரு ரகசிய காதலியைப் போல் பேணினார் என்றால் அது மிகையில்லை. அவரைப் பொறுத்தவரை சைக்கிளும் ஓர் உயிருள்ள ஜீவன் தான். சைக்கிளும் அவரும் தனிமையில் உரையாடிக் கொள்வார்கள் என்று யாராவது துப்பறிந்து சொன்னால் அப்படியே நம்பி விடுவேன்.

ஆனால் நான் கல்லூரிப் படிப்பை முடித்து வெளியே வருவதற்குள் அப்பா இறந்து போனார். அப்பாவின் சைக்கிளும் அம்மாவும் மூலையில் முடங்கிப் போனார்கள்.

படித்து முடித்து சில காலத்திற்குப் பின்பு எனக்கு சென்னையில் தனியார் நிறுவனம் ஒன்றில் வேலை கிடைத்தது. மேன்சன் சூழலும் ஹோட்டல் சாப்பாடும் ஒத்து வராததால், புறநகரொன்றில் வீடெடுத்து கிராமத்திலிருந்து அம்மாவையும் அழைத்துக் கொண்டு வந்து என்னோடு தங்க வைத்துக்
கொண்டேன்.

நான் தங்கி இருந்த வீட்டிலிருந்து ரயிலடி நடந்து போகிற தூரத்தில் இல்லை. ஒரு சைக்கிள்இருந்தால் எளிதாக சமாளிக்கலாம் என்று தோன்றியது. அம்மா தான் ""ஊர்ல அப்பாவோட சைக்கிள் சும்மா தான கெடக்கு. எடுத்துட்டு வந்து பயன்படுத்திக்கோ'' என்றாள். அது சரியான யோசனையாகப் படவே உடனே கிளம்பிப் போய் சைக்கிளை எடுத்து வந்து விட்டேன்.

சைக்கிளை எங்கு நிறுத்திவிட்டு வேலைக்குப் போய் வருவது என்று தேடியபோது ஒரு கீற்றுக் கொட்டகை வேய்ந்த வாகன நிறுத்துமிடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தேன். முதல்நாள் சைக்கிள் நிறுத்தப் போனபோது அங்கு ஒரு பெண் நின்று கொண்டிருந்தாள்.

நெடுநெடுவென்று வளர்ந்து, சதைப்பிடிப்பே இல்லாத உடல்வாகுடன், மாந்தளிர் நிறத்தில் முகக்களையுடன் பார்ப்பதற்கு இலட்சணமாகவே இருந்தாள். சின்ன வயசுப் பெண் போலத்தான் தெரிந்தாள்.

அவளைக் காதலிக்கத் தொடங்கி விடலாமா? என்று நான் யோசித்துக் கொண்டிருந்தபோது, ஓர் இரண்டரை வயதுக் குழந்தை ஒன்று அழுதபடி தத்தக்க பித்தக்கா என்று ஓடிவர, ""என் செல்லம் அம்மாவைத் தேடுதா'' என்று கொஞ்சியபடி தூக்கிக் கொண்டாள். குழந்தை மாதிரி இருக்கிற இவளுக்கே குழந்தையா என்று ஆச்சரியமாகவும் என் காதலைத் துளிர்ப்பதற்கு முன்பேயே கருகச் செய்த விதியின் மீது கோபமாகவும் இருந்தது.

நான் சைக்கிள் நிறுத்துவது பற்றி அவளிடம் விசாரித்த போது, தினசரி வாடகை 3 ரூபாய் என்றும் இரவு சைக்கிளை எடுக்கவில்லை என்றால் அடுத்தநாள் காலையில் டபுள் வாடகை தர வேண்டும் என்றும் சொன்னாள். நான் சைக்கிளை நிறுத்திவிட்டு, "" டோக்கன் மாதிரி எதுவும் தருவீர்களா?'' என்று கேட்டேன்.

""அதெல்லாம் தேவையில்லை. சாயங்காலம் வந்து எடுத்துக்குங்க. யாரும் எதுவும் கேட்க மாட்டாங்க. சைக்கிள எடுக்கும் போது வாடகை குடுத்தால் போதும்'' ” என்றும் சொன்னாள்.

தொடர்ந்து இரண்டு நாட்களாக அவளைப் பார்க்க முடியவில்லை. வாடகையைத் தருவதற்கு வழியும் தெரியவில்லை. சரி அவளைப் பார்க்கும் போது கொடுத்துக் கொள்ளலாம் என்று நான் பாட்டுக்கு சைக்கிளை எடுத்துக் கொண்டு போய்க் கொண்டிருந்தேன். மூன்றாவது நாளும் ஷெட்டில் அவள் இல்லை. ஆனால் என்னுடைய சைக்கிள் செயின் போட்டுப் பூட்டப் பட்டிருந்தது.
சைக்கிள் ஷெட்டிற்கு எதிரில் இருந்த பெட்டிக் கடையில் விசாரித்தேன். “

""மாடியில தான் அவங்க வீடு. போய்ப் பாருங்க''” என்றார்.

அகலம் குறைந்த மிகவும் ஒடுக்கமான படிக்கட்டுகளின் வழி நான் மாடியேறிப் போனேன். வீடு திறந்து தான் கிடந்தது. வழக்கமாக ஷெட்டில் இருக்கிற பெண்ணும் ஓர் ஆணும் கடுமையான வார்த்தைகளில் சண்டை போட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். என்னைப் பார்த்ததும் சண்டையை நிறுத்தி, ”""உனக்கென்னையா வேணும்? இங்க யாரும் அவுத்துப் போட்டு ஆடுறாங்களா, வேடிக்கை பார்க்க?''” என்றார் அங்கிருந்த ஆண் கோபமாய்.

""என்னோட சைக்கிள், செயின் போட்டுப் பூட்டியிருக்கு'' ” என்றேன் பயந்த குரலில்.

""நீங்க கீழ போயிருங்க ஸார்... நான் வர்றேன்'' ” என்று என்னை அனுப்பி வைத்தவள், அதிகம் காத்திருக்க வைக்காமல் உடனேயே வந்து விட்டாள். முகமெல்லாம் வீங்கி கண்ணீர் ஓடிய தடங்களும் இருந்தன.

""நீங்க வாடகையே தரல; அதான் பூட்டிட்டேன்''” என்று தன்னிலை விளக்கம் தந்தபடி சைக்கிளைத் திறந்து விட்டாள்.

""நான் சைக்கிள எடுக்க வரும்போது நீங்க இல்ல; அதான் வாடகையத் தர முடியல''”

""நீங்க ரொம்ப லேட்டா வந்துருப்பீங்க''” அவள் சொல்வது சரிதான். கடந்த இரண்டு நாட்களாக அலுவலகத்தில் கொஞ்சம் வேலை அதிகம் இருந்ததால் முடித்து விட்டு வருவதற்கு தாமதமாகி விட்டிருந்தது.

நான் மூன்றுநாள் வாடகையைக் கொடுத்துவிட்டு சைக்கிளை எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பும் போது, “""இனிமே மாடிக்கெல்லாம் வராதீங்க. என் புருஷன் ஒரு முசுடு. அசிங்கமாப் பேசிடுவான்'' ” என்றாள்.

மறுபடியும் சில நாட்களுக்கு அப்புறம் தொடர்ந்து நான்கு நாட்களுக்கு அவளைப் பார்க்க முடியவில்லை. ஆனால் சைக்கிளும் பூட்டப்படவில்லை. ஐந்தாவது நாள் சாயங்காலம் கொஞ்சம் சீக்கிரமாகவே போனபோதும் ஷெட்டில் அவள் இல்லை. அவளுடைய புருஷன் தான் நின்று கொண்டிருந்தார்.

""அவங்க இல்லைங்களா''?” என்று அவரிடம் விசாரித்தேன். “

""நீ ஏன் அவளைத் தேடுற?'' ” என்றபடி என்னை முறைக்கவும், “""சைக்கிள் நிறுத்துறதுக்கு வாடகை தரணும்; அதான்'' ” என்றேன் பலவீனமான குரலில். “

""என்கிட்டவே கொடு...''” என்றார்.

""அஞ்சு நாள் வாடகை பாக்கி'' என்று சொல்லி 20 ரூபாய்த் தாளொன்றைக் கொடுத்தேன். வாங்கி பையில் சொருகிக் கொண்டார். ஆனால் மீதிச் சில்லறை தரவில்லை. நான் அவரையே பார்த்துக் கொண்டு நிற்கவும், ”""அடுத்த வாரம் சைக்கிள் நிறுத்துறப்ப கழிச்சுக்கோ...''” என்று சொல்லிவிட்டு போய் விட்டார்.

திங்கட்கிழமை காலையிலேயே அந்தப் பெண் ஷெட்டில் நின்றிருந்தாள். “

""நீங்க அஞ்சு நாள் வாடகை பாக்கி தரணும் ஸார்...''” என்றாள்.

""அய்யோ, சனிக்கிழமையே உங்க வீட்டுக்காரர்கிட்டக் குடுத்தேட்டேன்ங்க. அவரு சொல்லலீங்களா? மீதி அஞ்சு ரூபாய் சில்லறையைக் கூடத் தராம இந்த வாரம் கழிச்சுக்கச் சொல்லீட்டார்''

""அவர்கிட்ட ஏன்ங்க குடுத்தீங்க. அவர் வீட்டுச் செலவுக்கே காசு குடுக்குறதில்ல. சைக்கிள் வாடகைய வச்சுத்தான் நானும் குழந்தையும் சமாளிச்சிக்கிட்டு இருக்குறோம்''” ஆங்காரமாய்ப் பொங்கியவள், தன்னிலைக்கு வந்து தணிந்து, “""சரி போனது போயிருச்சு. இனிமே அவர்கிட்ட க் குடுக்காதீங்க''” என்றாள்.

நான் சைக்கிளை நிறுத்திவிட்டுக் கிளம்பியபோது, “""பேசாம மாத வாடகைக்கு கார்டு போட்டுக்குங்களேன். மாசத்துக்கு 60 ரூபாய் தான். உங்களுக்கு இருபது முப்பது ரூபாய் மிச்சமாகும். இராத்திரி சைக்கிள் நிறுத்துனாலும் எக்ஸ்ட்ரா வாடகை எதுவும் கொடுக்க வேண்டியதில்ல''” என்றாள்.

நானும் சம்மதித்து உடனேயே பணம் கொடுக்கவும் வாங்கிக் கொண்டவள், “""கார்டு போட்டு வச்சிருக்கேன். சாயங்காலம் வந்து வாங்கிக்குங்க''”
என்றாள்.

சாயங்காலம் ஒரு சிகரெட் அட்டையில் கடையின் முகவரியை ரப்பர் ஸ்டாம்ப் முத்திரை குத்திக் கொடுத்தாள். அதில் சில கட்டங்களும் அச்சிடப் பட்டிருந்தன. அவற்றில் ஒன்றில் அன்றையத் தேதியை எழுதி அடுத்ததில் ரூ.60 என்றெழுதி கடைசிக் கட்டத்தில் சுந்தரவள்ளி என்று அவளின் பெயரைக் குண்டு குண்டாக எழுதிக் கொடுத்தாள். அன்றைக்குத் தான் அவளுடைய பெயரையே தெரிந்து கொண்டேன்.

இதற்கிடையில் எங்களுடைய கம்பெனிக்கு ஆர்டர்கள் நிறைய வந்ததால் இரண்டு ஷிப்ட்களில் வேலை செய்யத் தொடங்கி, நானும் ராத்திரியிலும்
பகலிலுமாக மாறிமாறி வேலைக்குப் போகத் தொடங்கினேன்.

ஒருநாள் இரவு ஷிப்ட் வேலைக்குப் போய்விட்டு அடுத்தநாள் காலை வேலை முடிந்து திரும்பி வந்து பார்த்தபோது ஷெட்டில் சைக்கிள் இல்லை. மாடிக்கு ஓடிப்போய்ப் பார்த்தேன். வீடும் பூட்டிக் கிடந்தது. என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் சைக்கிள் ஷெட்டிற்கு எதிரில் இருந்த பெட்டிக்கடைக்காரரிடம் விசாரித்தேன்.

""ரெண்டு நாளா அந்தப் பொண்ணோட குழந்தைக்கு உடம்பு சுகமில்லப்பா. ஆஸ்பத்திரிக்கும் வீட்டுக்குமா ஓடிக்கிட்டு இருக்கு. அதோட புருஷனும் ஒரு வாரத்துக்கும் மேல வீட்டுக்கே வரல. பொதுவா இந்த சைக்கிள் ஷெட்ல ராத்திரி யாரும் சைக்கிள் நிறுத்துறதில்ல; உன் சைக்கிள் மட்டும் தனியா இருக்கவும் இதைத் தெரிஞ்சுக்கிட்ட எவனோ நைஸா லவட்டிக்கிட்டுப் போயிட்டான் போலருக்கு. பழைய சைக்கிள்னாலும் அந்தக் காலத்து மாடல். இப்பல்லாம் அவ்வளவு அம்சமான சைக்கிளே வர்றதில்லையே''-ஆதங்கப்பட்டார்.

நடந்தே வீட்டிற்குப் போய் விட்டேன். அம்மாவிடம் சைக்கிள் தொலைந்து போன தகவலைச் சொன்னதும் அவளின் முகம் இருளடைந்து போய் விட்டது.

""அந்த மனுஷன் ஆயுள் குறைஞ்சுடுமின்னு போட்டோ கூட எடுத்து வச்சுக்கல. அவரோட ஞாபகமா இருந்தது அவர் பயன்படுத்துன சைக்கிள் மட்டும் தான். அதையும் தொலைச்சுட்டியா?''” என்று ஆற்றாமையில் புலம்பினாள்.

அப்பாவின் ஆகிருதியை அவர் பயன்படுத்திய சைக்கிளில் பார்த்த அம்மாவால் அது தொலைந்து போனதைத் தாங்கிக் கொள்ளவே முடியவில்லை என்பதைப் புரிந்து கொண்டேன்.

""எப்படியும் தேடிக் கண்டுபிடிச்சுடலாம்மா''” அம்மாவிற்கு ஆறுதல் சொன்னேன். ஆனாலும் சைக்கிளைத் தேடிக் கண்டுபிடிக்க முடியும் என்பதில் எனக்கே நம்பிக்கை இல்லை.

அடுத்தநாள் காலையில் சுந்தரவள்ளியைத் தேடிக் கொண்டு போனேன். அவள் சைக்கிள் ஷெட்டில் நின்று கொண்டிருந்தாள்.

""ஏங்க... என்னோட சைக்கிளக் காணலைங்க'' ” என்றேன் கோபமாய்.

""சைக்கிள் நிறுத்துற இடத்துக்குத் தான் வாடகை தர்றீங்க. அதுக்கு நாங்க 24 மணி நேரமும் செக்யூரிட்டி போட்டா காவல் காக்க முடியும்?''”

""இப்படிப் பொறுப்பில்லாம பேசிக்கிட்டு இருந்தீங்கன்னா கன்ஸþமர் கோர்ட்ல உங்கமேல கேஸ் போட்டுருவேன்ங்க'' ”கோர்ட் என்று சொன்னதும் அவளின் முகத்தில் பயம் சூழ்வதைப் பார்க்க முடிந்தது.

நாங்கள் வாக்குவாதம் செய்து கொண்டிருப்பதைப் பார்த்ததும், பெட்டிக் கடைக்காரர் எழும்பி வந்தார். ”

""சைக்கிள் தொலைஞ்சு போச்சுன்னு போலீஸ்ல போய் புகார் பண்ணுய்யா. அதை விட்டுட்டு தனியா இருக்கிற பொம்பளைகிட்ட தகராறு பண்ணிக்கிட்டு இருக்கிற?''”
""அப்படின்னா என்கூட வாங்க. நாமபோய் போலீசுல புகார் குடுத்துட்டு வரலாம்'' ” என்றேன். “
""உங்க சைக்கிள் தொலைஞ்சதுக்கு நீங்க போய் புகார் குடுங்க. நான் எதுக்குங்க வரணும்?'' “ என்றாள்.
""சைக்கிள் உங்க இடத்துல இருந்து காணாமப் போயிருக்கு. கைநீட்டி காசு வாங்குனதுக்கு நீங்கதான்... போலீசுல சொல்லி தொலைஞ்ச சைக்கிள மீட்டுக் குடுக்கணும்''.”
ஒரு வழியாக என்னுடன் காவல் நிலையம் வரு
வதற்கு சம்மதித்தாள் சுந்தரவள்ளி. ஆனால் சைக்கிள் தொலைந்து போனதான புகாரை அங்கு பதிவு செய்வது அவ்வளவு சுலபமாக இருக்கவில்லை. இரண்டொரு தடவைகள் இருவரையும் அலைய விட்ட பின்புதான் புகாரை எடுத்துக் கொண்டார்கள்.
அவளுடன் சேர்ந்து அலைந்து கொண்டிருந்த போது சுந்தரவள்ளியின் சோகக்கதையைத் தெரிந்து கொண்டேன். அவளுக்கு சொந்தத்தில் தான் மாப்பிள்ளை பார்த்துத் திருமணம் செய்து வைத்திருக்கிறார்கள். கல்யாணமான புதிதில் எல்லாம் அவளுடைய புருஷன் அவளை மிகவும் நன்றாகப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார். ""அப்ப எல்லாம் நான் வேம்பைக் குடுத்தாலும் இனிக்கிதுன்னு சொல்லி சாப்புடுவார்''
""ஆனால் புள்ளைப் பெத்துக்கிறதுக்காக ஊருக்குப் போயிட்டு வந்தப்புறம் ஆளே மாறிப் போயிட்டார். பக்கத்துல போனாலே பால் கவுச்சி அடிக்குதுன்னு எரிஞ்சு விழுந்தார். அப்புறம் தான் அவருக்கு அலுவலகத்தில் வேலை பார்க்கும் ஒரு பெண்ணுடன் தொடர்பு ஏற்பட்டுப் போச்சுன்னு தெரிஞ்சது. வீட்ல போய்ச் சொன்னால் ஆம்பிளைன்னா அப்படி இப்படித்தான் இருப்பார்கள். நீதான் சாமர்த்தியமா நடந்துக்கிற விதத்துல உன் புருஷன் அவளை விட்டுட்டு உன்கூடவே நிரந்தரமா வந்துடனும்னு அறிவுரை சொல்லி அனுப்பீட்டாங்க. இப்போ என் புருஷனோட தொடர்பில் இருந்த பெண்ணின் புருஷனும் செத்துப் போயிட்டதால், என் புருஷன் நெறையா நாளு வீட்டிற்கே வராமல் அவ வீட்லயே தங்கிடுறார். அதைப் பற்றி ஏதாவது கேட்டா... சண்டை போடுறார்'' -சுந்தரவள்ளியின் கண்கள் பொங்கி விட்டன.
நாங்கள் திருப்பித் திருப்பி காவல் நிலையம் போகவும் சலித்துப் போய் ஒருமுறை காவல் நிலையத்தின் பின்னால் அழைத்துப் போய் அங்கு நிறுத்தப் பட்டிருந்த சைக்கிள்களில் ஒன்றை எடுத்துக் கொள்ளும்படி சொன்னார் காவலர் ஒருவர்.
அங்கு ஒன்றிரண்டு நல்ல சைக்கிள்களும் இருந்தன. ஆனால் நான் எதையும் எடுத்துக் கொள்ள சம்மதிக்கவில்லை. காவல் நிலையத்தை விட்டு வெளியே வந்ததும் கோபித்துக் கொண்டாள் சுந்தரவள்ளி.
""நீங்க அங்க இருந்த சைக்கிள்கள்ல இருந்து ஏதாச்சும் ஒன்னை எடுத்திருந்திருக்கலாம்ல. உங்க சைக்கிள விடவும் பரவாயில்லாத சைக்கிள்களும் அங்க இருந்துச்சே''.”
""அது எங்க அப்பாவோட சைக்கிளுங்க. இப்ப எங்க அப்பா உயிரோட இல்ல; அவரோட ஞாபகமா அந்த சைக்கிள் மட்டும் தான் இருக்கு. எனக்கு எங்க அப்பாவோட சைக்கிள் மட்டும்தான் வேணும்''.”
சில நாட்களுக்கு அப்புறம், ஒருநாள் நான் சாயங்காலம் வேலை முடிந்து வீட்டிற்குத் திரும்பிக் கொண்டிருந்தேன். சைக்கிள் ஷெட்டைத் தாண்டி நடக்கத் தொடங்கியதும் பெட்டிக் கடைக்காரர் என்னை மறித்து, “""இன்னைக்குக் காலையில போலீஸ்காரர் ஒருத்தர் வந்து உன்னோட சைக்கிள் சம்பந்தமா சுந்தரவள்ளிகிட்ட ஏதோ சொல்லிட்டுப் போனார்ப்பா''”என்ற தகவலைச் சொன்னார்.
நான் அவளைத் தேடி மாடிக்குப் போனபோது, வழக்கம் போல் கணவனும் மனைவியும் கடுமையாக சண்டை போட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள்.
என்னைப் பார்த்ததும் சுந்தர வள்ளியின் புருஷன், “""நீயென்ன எப்பப் பார்த்தாலும் இவள் கூடவே திரிஞ்சுக்கிட்டு இருக்கிற? ஒருவேளை நீ என் பொண்டாட்டிய வச்சிருக்கியாடா?'' ”என்றார் கடுமையான தொனியில்.
""ஸார் வார்த்தைய அளந்து பேசுங்க'' ” என்று நானும் முறைக்கவும், ""“நீயென்ன பெரிய புடுங்கியா?''” என்றபடி என்னை அடிப்பதற்குப் பாய்ந்து வந்தார்.
புருஷனை மறித்த சுந்தரவள்ளி, ""ஸார் தயவுபண்ணி நீங்க கீழபோய் இருங்க நான் வர்றேன்'' ” என்று என்னிடம் கைகூப்பி இறைஞ்சினாள். நானும் அவசரமாய் கீழே இறங்கி வந்து விட்டேன்.
""ஏன் ஸார் வீட்டுக்கெல்லாம் வந்து அந்த மனுஷன்கிட்ட அசிங்கப் படுறீங்க'' ” என்றாள்.
""இல்ல; காலையில போலீஸ்காரர் வந்து என் சைக்கிள் சம்பந்தமா ஏதோ விவரம் சொன்னதா பெட்டிக்கடைக்காரர் சொன்னார். அதான்'' ”
""ஆமா. நாலைஞ்சு திருட்டுச் சைக்கிளை ஸ்டேஷன்ல புடிச்சு வச்சிருக்கதாகவும் வந்து உங்களோடது இருந்தா எடுத்துக்குங்கன்னும் சொன்னார். ஆனால் நான் போகல'' ”
""ஏங்க... வாங்கபோய்ப் பார்க்கலாம்'' என்றேன் ஆர்வமாய்.
""எனக்கென்னவோ அவங்க காசு புடுங்குறதுக்காக அல்லது புகார முடிச்சு வக்கிறதுக்காக அடி போடுறாங்கன்னு தோணுது. உங்க சைக்கிள் அங்க இருக்காதுன்னு என்னோட உள் மனசு சொல்லுது. அங்க போறதெல்லாம் வெட்டி அலைச்சல் தான். நீங்க போய்ப் பாருங்க. ஒருவேளை உங்க சைக்கிள் அங்க இருந்தா எனக்கு போன் பண்ணுங்க. அப்புறம் நான் கிளம்பி வர்றேன்'' ” பிடிவாதமாக மறுத்து விட்டாள்.
சுந்தரவள்ளி சொன்னது தான் நடந்தது. காவல் நிலையத்தில் என்னுடைய சைக்கிள் இல்லை. எனக்குப் பிடித்த ஏதாவது ஒரு சைக்கிளை எடுத்துக்
கொண்டு சைக்கிளுக்காக ஒரு தொகையைக்
கொடுத்துவிட்டுப் போகச் சொன்னார்கள். நான் மறுத்துவிட்டு வந்து விட்டேன்.
இப்பொழுது சுந்தரவள்ளி அர்த்த ராத்திரியில் வீட்டிற்கே வந்து நிற்கிறாள். “
""என் புருஷன் எப்பப் பார்த்தாலும் நான் உங்கள வச்சிக்கிட்டு இருக்கிறதா வெறுப்பேத்திக்கிட்டே இருந்தான். நானும் வெறுத்துப் போய் "ஆமாடா; நீ ஒருத்தி கூடச் சேர்ந்து குடும்பமே நடத்துறப்ப, நான் ஒருத்தனை வச்சிருந்தா என்னடா தப்புன்னு' இன்னைக்கு சண்டையில சொல்லீட்டேன். உடனே அந்த காவாலிப்பய என்னை கழுத்தைப் புடிச்சு வெளிய தள்ளி கதவைப் பூட்டீட்டான். இந்தக் குழந்தை இல்லைன்னா ரயில் தண்டவாளத்துல தலையைக் குடுத்துருப்பேன். ஆனால் பச்சை மண்ணை வீதியில் உட்டுட்டுச் சாக மனசில்ல.
இந்த அர்த்த ராத்திரியில எனக்கு போக்கிடம் ஏது? அக்கம் பக்கத்துல என் புருஷனப் பத்தித் தெரிஞ்சவங்க யாரும் எனக்கு அடைக்கலம் கொடுக்க மாட்டாங்க. அதான் உங்க ஞாபகம் வந்தது. இன்னைக்கு ஒரே ஒரு ராத்திரி மட்டும் உங்க வீட்ல தங்க அனுமதி குடுங்கம்மா. நாளைக் காலையில என் வழியப் பார்த்துக்கிட்டுப் போயிடுறேன்'' ” என்று அழத் தொடங்கினாள் சுந்தரவள்ளி.
சுந்தரவள்ளியின் கதையைக் கேட்ட அம்மாவும் உடனேயே சம்மதித்தாள். ஆனால் அடுத்தநாள் சுந்தரவள்ளி சொல்லியிருந்தபடி அவள்
எங்களின் வீட்டிலிருந்து வெளியேற வில்லை. அவளை அம்மா தனக்குத் துணையாகவும் வீட்டு வேலைகளுக்கு உதவியாகவும் இருக்கட்டும் என்று வைத்துக் கொண்டாள். அம்மா அவளுக்கு ஒவ்வொரு மாதமும் ஒரு சிறு தொகையை சம்பளமாகவும் தரத் தொடங்கினாள்.
இரண்டு மாதங்கள் கடந்திருக்கும். ஒருநாள் நண்பகலுக்கு மேல் நான் கம்பெனியில் இருந்த போது அம்மா அலைபேசினாள். ”
""இந்த சுந்தரவள்ளிப் பொண்ணு எங்க போயித் தொலைஞ்சதுன்னு தெரியலப்பா. வெளிய போயிட்டு வாறேன்னு சொல்லிட்டுப் போனபுள்ள இன்னும் வீட்டுக்கே வரலப்பா''
""அவளுக்குப் போன் பண்ணிப் பாரேன்ம்மா''
""அந்தக் கழுதை போனை சார்ஜு ஏறுறதுக்காக கரண்ட்ல போட்டுட்டுப் போயிருக்குப்பா''”
ஒருவேளை அவளுடைய புருஷனுடன் சமாதானமாகிப் போய் விட்டாளோ என்று ஒருகணம் தோன்றியது. ஆனால் அந்த எண்ணமே மனசுக்கு சங்கடம் தருவதாக இருந்தது. அவள் புருஷனுடன் அவள் போய்ச் சேர்ந்து வாழ்ந்து விடுவதில் எனக்கு என்ன பிரச்னை? அதை ஏன் என் உள்மனம் ஏற்க விரும்பவில்லை என்றுதான் புரியவில்லை. “
""குழந்தை உன்கிட்ட இருக்கா, அவளே கொண்டு போயிருக்காளாம்மா?''”
""அவள் கிளம்புறப்ப குழந்தை தூங்கிக்கிட்டு இருந்ததால இங்கதான் இருக்கு'' ” மனசுக்குள் ஏதோ இனம் புரியாத நிம்மதி பரவியது. “
""அப்ப வருவாள்ம்மா; பதட்டப்படாம இருங்க'' ”
ஒருவேளை குழந்தையை அம்மாவிடம் விட்டுவிட்டு அதை நாங்கள் பத்திரமாய்ப் பார்த்துக் கொள்வோம் என்கிற நம்பிக்கை வந்ததால், தன்னுடைய முடிவைத் தேடிக் கொள்ள கிளம்பிப் போய் விட்டாளா? மனசுக்குள் மறுபடியும் பாரம் அழுத்தத் தொடங்கியது. அதற்கப்புறம் என்னால் அலுவலகத்தில் நிம்மதியாக உட்கார்ந்து வேலை செய்யவே முடியவில்லை. வீட்டிற்குக் கிளம்பிப் போய் விட்டேன்.
நான் வீட்டிற்குப் போன கொஞ்ச நேரத்திலேயே சுந்தரவள்ளியும் வீட்டிற்கு வந்து விட்டாள். வரும்போது தொலைந்து போயிருந்த எங்களுடைய சைக்கிளையும் கொண்டு வந்தாள். ஆச்சர்யமாக இருந்தது.
""எப்படிங்க? போலீஸ்ல கண்டுபிடிச்சுக் குடுத்துட்டாங்களா?''” என்றேன் சந்தோஷ அதிர்ச்சியுடன். “
""தொலைஞ்சு போயிருந்தாத்தான கண்டு புடிச்சிக் கொடுக்குறதுக்கு. அன்னைக்கு என் குழந்தைக்கு ரொம்பவும் முடியாமப் போயிருச்சு. கையில சுத்தமா காசு இல்ல. என் புருஷனுக்கு போன் பண்ணுனா அந்தப் படுபாவி போனைக் கட் பண்றான். என்ன பண்றதுன்னு தெரியாமல் அவசரத்துக்கு உங்க சைக்கிள எடுத்துட்டுப் போயி வித்துட்டேன். உங்ககிட்டச் சொன்னா கோபப்
படுவீங்கன்னு தான் திருடு போயிருச்சுன்னு சொல்லீட்டேன். இப்பத்தான் கையில காசு சேர்ந்துச்சு. சைக்கிள யார்கிட்ட வித்தேனோ அவரத் தேடிப்போனால் அவர் வெளியூருக்கு வேலை மாறிப் போயிட்டதாச் சொன்னாங்க. அதான் அந்த ஆளத் தேடிப்போயி சைக்கிள மீட்டுக்கிட்டு வந்தேன். மன்னிச்சுக்குங்க''” என்றாள்.
சைக்கிளைத் திரும்பவும் பார்த்ததில் அம்மாவுக்கு அப்படி ஒரு சந்தோஷம். அப்பாவே திரும்பி வந்து விட்டதைப் போல குதூகலித்தாள் அம்மா.
""நான் நாளைக்கு எங்க ஊருக்கே திரும்பப் போகப் போறேன் ஸார். இத்தனை நாள் என்னை ஆதரிச்சதுக்கு ரொம்ப நன்றி''” என்று கை குவித்து வணங்கினாள். அவளின் கண்களிலிருந்து அருவி போல் கண்ணீர் கொட்டிக் கொண்டிருந்தது.
""ஊருக்குப் போயி என்ன செய்யப் போறே? இங்கேயே இருந்துடு'' என்றாள் அம்மா என்னை ஓரக் கண்ணால் பார்த்தபடி.
என்ன சொல்வதென்று என்று தெரியாமல் குழம்பிப் போய் நின்று கொண்டிருந்தேன் நான்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/4/5/w600X390/kadhir6.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/apr/05/அப்பாவின்-சைக்கிள்-3394957.html
3394956 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Sunday, April 5, 2020 07:17 PM +0530
கண்டது


(மதுரை - சென்னை தேசிய நெடுஞ்சாலையில் உள்ள ஒரு கம்பங்கூழ் கடையின் பெயர்)

COME AND COOL

ச. கபிலன், மதுரை.

 

(கூத்தாநல்லூர் -- வடபாதி மங்கலம் தடத்தில் உள்ள ஊர்)

காக்கையாடி

வி.வெங்கட்ராமன், செகந்திராபாத் -9


 

(மதுராவில் (உத்தர பிரதேசம்) கண்ட ஒரு ஹோட்டலின் பெயர்)


நங்ஸ்ரீர்ய்க் ரண்ச்ங் தங்ள்ற்ஹன்ழ்ஹய்ற்

ஆர். ஹரிகோபி, புது தில்லி-75

 

(சென்னை-சோளிங்கநல்லூரில் ஒரு கார்ப்பரேட் கம்பெனி வளாகத்தில் உள்ள டீ கடையின் பெயர்)

நோ நான்சென்ஸ் டீ ஷாப்!

வி.சி. கிருஷ்ணரத்னம், சென்னை - 131.

 

கேட்டது

 

(ராமநாதபுரம் அரண்மனை முன்பு இருநண்பர்கள்)

"" மாப்ளே ... என்ன ஒரே சிந்தனையா இருக்கே, என்ன விசயம்?''
"" ம்... சொல்றேன்; திருவள்ளுவருக்கும்
மனைவிக்கும் என்ன வித்தியாசம் தெரியுமா?''
""தெரியலேப்பா, நீயே சொல்லு!''
""வாழ்க்கையை ரெண்டு அடியில் புரிய வச்சா அது திருவள்ளுவர்; ஒரே அடியில் புரியவச்சா அது மனைவி!''

- கா.முத்துச்சாமி, ராமநாதபுரம்.


(சுசீந்திரம் பகுதியில் ஒரு தெருவில் இருவர்)

""மாப்ள உங்க தெருவுல எக்கசக்க தெரு நாய்கள் இருக்குது போல... எப்படித்தான் நாய்களோட இருக்கிறீங்களோ... அப்படி குரைக்குது... எப்பவுமே இப்படித்தானா?''
""இல்ல மச்சி புதுசா எதாவது ரெண்டு கால் நாய் வந்தால் குரைக்கும்?''

மகேஷ் அப்பாசுவாமி, பனங்கொட்டான் விளை



யோசிக்கிறாங்கப்பா!

சாவி இல்லாத பூட்டு...
சிம் இல்லாத செல்...
செயலி இல்லாத கணினி...
பிறருக்கு உதவி செய்யாத மனிதன்.

கே.ராமநாதன், மதுரை.

 

மைக்ரோ கதை


பாபு, வழக்கம் போல வேலையை முடித்துவிட்டு சோர்வுடன் பேருந்தில் புறப்பட்டான்.

நடத்துநர் பயணச்சீட்டைக் கொடுத்துவிட்டு, ""சில்லறை இல்லை, அப்பறம் வாங்கிக்குங்க'' என்றார்.

மீதி சில்லறையை வாங்காமல் ஏமாந்து விடக்கூடாது என்பதற்காக எச்சரிக்கையுடன் நடத்துநரையே கவனித்து வந்தான், பாபு.

நடத்துநரோ பாபுவை சிறிதும் கண்டு கொள்ளாமல் இருந்தார். கடைசியில் பாபு இறங்கும் இடம் வந்துவிட்டதால், ""மீதி சில்லறை கொடுங்க'' என்று கோபத்துடன் கேட்டு வாங்கினான்.

அருகில் இருந்தவர் நடத்துநரிடம், ""அதான் சில்லறை இருக்குல... மொதல்லயே கொடுக்க வேண்டியது தான?'' என்றார்.

""அப்பவே கொடுத்திருந்தா, ஸ்டாப் வந்தது கூட தெரியாம நல்லா தூங்கிட்டு இருந்திருப்பான்... நான் போய் எழுப்பி விடணும். அதுக்குத்தான் இப்படி பண்றது'' என்றார்.

நா.இரவீந்திரன், திருப்பூர்.

 

ஸ்.எம்.எஸ்.

கை நீளுவது
கொடுக்கவா, எடுக்க வா
என்ற வித்தியாசம்தான்
வள்ளலையும் அல்லலையும்
பிரித்துக் காட்டுகிறது.

பா.சக்திவேல், கோயம்புத்தூர்

 

அப்படீங்களா!


இப்போது எல்லாம் இளம் வயதினரே கண்ணாடி அணியத் தொடங்கிவிட்டனர். கணினிப் பயன்பாடு அதிகரிக்க அதிகரிக்க மூக்குக் கண்ணாடியின் பயன்பாடும் அதிகரிக்கத் தொடங்கிவிட்டது. கண்ணாடி வாங்கும்போது அதைத் துடைக்கத் தரப்படும் மெல்லிதான துணி, சிறிது நாளில் பழையதாகிப் போக, எல்லாரும் சட்டை விளிம்பிலோ, கைக்குட்டையாலோ கண்ணாடியைத் துடைப்பது வழக்கமாகி விடுகிறது.

இதனால் கண்ணாடியை முழுமையாகத் துடைக்க முடிவதில்லை. எண்ணெய்க் கறை, விரல் ரேகைப் பதிவு, தூசி ஆகியவற்றை முற்றிலும் நீக்க முடிவதில்லை. அதிலும் சற்று அழுத்தித் துடைத்தால் கண்ணாடியில் மெல்லிய கீறல்கள் விழுந்துவிடுகின்றன. கண்ணாடியின் மேல் பகுதியில் உள்ள பூச்சு தேய்ந்து கண்ணாடி பயன்படுத்தத் தகுதியற்றதாகப் போய்விடுகிறது.

இவற்றுக்கெல்லாம் தீர்வு காணும்விதமாக வெளிவந்துள்ள மூக்குக் கண்ணாடித் துடைப்பான் டங்ங்ல்ள் என்ற பெயரில் வந்துள்ளது. இது மூக்குக் கண்ணாடியை நன்றாகத் துடைப்பதுடன் கண்ணாடியில் கீறல் விழாமல் பார்த்துக் கொள்கிறது. கண்ணாடியின் மேல்பகுதியில் உள்ள பூச்சு தேய்ந்துவிடாமலும் பார்த்துக் கொள்கிறது. இந்த துடைப்பான் கார்பன் மாலிகுலர் தொழில்நுட்பத்தில் இயங்குகிறது.

ரூ.3 ஆயிரத்துக்கும் மேல் மூக்குக் கண்ணாடியின் விலை அதிகமாகிக் கொண்டிருக்கும் இக்காலத்தில், பூவை வைத்துத் துடைப்பது போல கண்ணாடியைத் துடைக்க வேண்டிய தேவை இருக்கிறதுதானே?

என்.ஜே., சென்னை-58.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/4/5/w600X390/kadhir5.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/apr/05/பேல்பூரி-3394956.html
3394955 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பண்ணையில்  இயங்கும் ஐ டி நிறுவனம்! - சுதந்திரன் DIN Sunday, April 5, 2020 07:09 PM +0530
கரோனா வைரஸ் உலக மக்களையும் அவர்கள் செய்யும் தொழில்களையும் ஒரு சேர பாதித்துள்ளது.

பெங்களூருவைச் சேர்ந்த "வியூமோனிக்' நிறுவனம் தனது நிறுவன ஊழியர்கள் சிலரை தேனிக்கு அடுத்துள்ள தேவாரத்திற்கு இடம் மாற்றியுள்ளது. "வியூமோனிக்' நிறுவன அலுவலர்கள் வேலை செய்வது தென்னை, மாமரங்கள் இருக்கும் பண்ணையில். மரங்களின் நிழலில், குளுமையான சூழ்நிலையில். பறவைகள் எழுப்பும் ஒலிகளைக் கேட்டுக் கொண்டே மேஜை நாற்காலி இல்லாமல் மண்ணின் மேல் போர்வையை விரித்து அமர்ந்து கணினியில் வேலை செய்கிறார்கள். பெங்களூரில் ஏசி அறைக்குள் இருந்து வேலை பார்த்தவர்களுக்கு இது புது அனுபவம்.

வியூமோனிக் நிறுவனம் தயாரித்து வெளியிட்டிருக்கும் "இன்ஸ்ட்டா கிளீன்' செயலிக்கு ஏழு லட்சம் பயனாளர்கள் இருக்கிறார்கள். இந்த நிறுவனத்தின் சொந்தக்காரர்களில் ஒருவர் அரவிந்த் ராஜு. இவர் தேவாரத்தைச் சேர்ந்தவர். தேவாரம் மேற்கு மலைத் தொடரின் அடிவாரத்தில் அமைந்துள்ளது. அரவிந்தின் பண்ணைதான் வியூமோனிக்கின் புதிய பணிக் களம்.

“""பெங்களூருவில் எங்களது நிறுவனத்தில் பணிபுரியும் தோழர்கள் உடல்நலம் சரியில்லை என்றார்கள். அதனால் நாங்கள் பதட்டம் அடைந்தோம். எங்கள் நிறுவனத்தில் இருபது பேர்கள் பணி செய்கிறோம். அதில் ஏழு பேர்கள் தேவாரம் போவது என்று முடிவெடுத்தோம். இப்போது எல்லாருமே தேவாரம் வந்துவிட்டோம். தேவாரத்தில் இணைய தள இணைப்பு மிகவும் வேகம் குறைவானதாக உள்ளது. ஆனால் எங்களது வேலைகளுக்கு முழுக்க முழுக்க இணைய வசதி தேவைப்படாததால் எங்களது வேலைகள் தடைப்படவில்லை. தேவாரம் வந்ததினால் எங்கள் ஐ டி வாழ்க்கை முறை மாறியுள்ளது. பெங்களூருவில் காலை 11 மணிக்குத்தான் அலுவலக நேரம் தொடங்கும். வேலை நேரம் முடிய இரவு ஆகிவிடும். தேவாரத்தில் காலை ஏழு மணிக்கு கணினி வேலைகள் ஆரம்பம். பண்ணை பராமரிப்பு வேலைகளும் ஏழு மணிக்குத் தொடங்கும். மதியம் மூன்று மணிக்கு வேலைகளை முடித்துக் கொள்வோம். மீதி நேரத்தில் மேற்கு தொடர்ச்சி மலைப்பகுதியில் சுற்றுவோம். எங்காவது தண்ணீர் இருந்தால் குளிப்போம். உள்ளூர் சமையல்காரரைக் கொண்டு உள்ளூர் உணவு வகைகளைத் தயாரித்துக் கொள்கிறோம். எட்டு மணி நேரம் தூக்கம் தேவாரத்தில் உத்திரவாதமாகியிருக்கிறது. எங்கள் குழுவில் நைஜிரியாவைச் சேர்ந்த ஒருவரும், இலங்கையைச் சேர்ந்த ஒருவரும் உள்ளனர். பெங்களூரு எப்போது திரும்புவது என்று இன்னும் முடிவெடுக்கவில்லை

"இன்ஸ்ட்டா கிளீன்' செயலி மூலம் தேவையற்ற மின்னஞ்சல்கள் நமது கணக்கிற்கு வருவதைத் தடுக்க இயலும். விளம்பர மின்னஞ்சல்கள் அனைவரது ஈமெயில் கணக்கிற்கு வரும். அவற்றை அவ்வப்போது களையவில்லை என்றால் நமது இன்பாக்ஸ் நிரம்பி மின்னஞ்சல்களைப் பெற முடியாமல் போகும். இன்ஸ்ட்டா கிளீன் செயலி நமக்கு வரும் மின்னஞ்சல்களை செய்தி மடல்கள், ஸ்பாம்கள், லேபிள்கள் என்று இனம் கண்டு நமக்குத் தேவையில்லாத மின்னஞ்சல்களைக் களைகிறது. இத்தகைய தேவையற்ற மின்னஞ்சல்களை ஒருவரது இன்பாக்சில் வராமலும் தடுக்கிறது. இப்படிச் செய்வதால் சுற்றுப்புற சூழ்நிலையில் உருவாக்கப்படும் கார்பன் டை ஆக்ûஸடு குறைக்கப்படுகிறது. ஒரு மின்னஞ்சல் அனுப்பினால் ஐந்து கிராம் கார்பன்-டை-ஆக்சைடு வெளியிடப்படுகிறது. வாட்ஸ் அப்பில் ஒவ்வொரு செய்தி அனுப்பும் போதும், முகநூலில் ஒவ்வொரு பதிவைப் பார்க்கும் போதும், ஒவ்வொரு பதிவை ஏற்றம் செய்யும் போதும், யூ டியுப்பில் காணொளிகளை ஒவ்வொரு முறை பார்க்கும் போதும், கார்பன் டை ஆக்ûஸடு உருவாக்கப்பட்டு வெளியாகிறது. இது அறிவியல் உண்மை.

மின்னஞ்சல், வாட்ஸ் அப் செய்தி, யூ டியூப் காணொளியில்லாமல் வாழ்க்கை இல்லை என்றாகிவிட்ட நிலையில் இணையதள பயன்பாடுகளால் எத்தனை டன்கள் கார்பன் டை ஆக்ûஸடு காற்று மண்டலத்தில் தேங்கி நிற்கும் என்று கணக்கு போட்டால் "கார்பன் அபாயம்' புரியவரும். அதனால் தேவையற்ற மின்னஞ்சல்களைத் தடுப்பதற்கான வேலையைத்தான் எங்களது இன்ஸ்ட்டா கிளீன் செயலி எளிதாகச் செய்து முடிக்கிறது'' என்கிறார் அரவிந்த்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/4/5/w600X390/kadhir4.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/apr/05/பண்ணையில்--இயங்கும்-ஐ-டி-நிறுவனம்-3394955.html
3394954 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஞானமும் உழைப்பும் கொண்ட நிறைவாழ்வு!: நல்லி குப்புசாமி செட்டியார் DIN Sunday, April 5, 2020 07:07 PM +0530  

நிர்வாகிகளில் ஒரு கல்வியாளர், கல்வியாளர்களில் ஒரு நிர்வாகி என்ற இரட்டை பெருமைக்குரியவராகத் திகழ்ந்தவர் சை.வே. சிட்டிபாபு. இரண்டு பல்கலைக்கழகங்களில் துணை வேந்தராக இருந்து சிறப்பாகப் பணியாற்றியவர். எனக்கு 40 ஆண்டு காலத்திற்கு மேலாக பழக்கத்தில் இருந்த பெரியவர். சமீபத்தில் அவரது நூறாவது பிறந்த நாள் விழாவிற்கு மேத்தா நகரில் உள்ள அவரது வீட்டிற்குச் சென்று வணங்கி ஆசிர்வாதம் பெற்றேன். அன்று அவரது முன்னாள் சகாக்கள், நண்பர்கள், வெவ்வேறு துறையின் முக்கியஸ்தர்கள் என்று பலர் அவரைக் காண வந்திருந்தார்கள். நூறு வயது முதுமை  தெரியாமல் எல்லோரிடமும் சகஜமாக பேசிக் கொண்டிருந்தார். பல வருடங்களுக்குப் பிறகு சந்தித்த நண்பர்களையும் அடையாளம் கண்டுகொண்டு பழைய சம்பவங்களை நினைவு கூர்ந்தார். வயது 100 என்பதனால் அவர் எந்த விதத்திலும் தொய்ந்து போய் விடவில்லை. 

கால்கள் வலுவிழந்தமையால் வெளியே செல்லும் போது சில வருடங்களாக சக்கர நாற்காலியில் சென்று வந்தார். 

சிட்டிபாபு அவர்களை நான் முதன்முதலில் சந்தித்தது 1979 என்று நினைக்கிறேன். அப்போது "மதுவிலக்கு ஆதரவு சங்கம்' ஒரு கூட்டத்திற்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தது. அந்த சங்கத்தின் உறுப்பினராகவும் இருந்த அவர் அன்று அரங்கத்தில் அருமையாகப் பேசினார். மேடையை விட்டு இறங்கிய  பிறகு கொஞ்ச நேரம் நான் அவருடன் தனிமையில் உரையாடிக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது அவர் சரித்திரப் பாடத்தில் எம்.ஏ பட்டம் பெற்றவர் என்பதை அறிந்தேன். சரித்திரம் எனக்கு விருப்பப் பாடம் என்பதனால் அவர் மீது ஒரு தனி அபிமானம் பிறந்தது. பிற்காலத்தில் அவர் தமிழ்நாட்டில் "வரலாற்றுப் பேரவை' என்ற அமைப்பைத் தொடங்கினார். அதன் பிறகு சென்னையில் அவர் கலந்து கொண்ட கூட்டங்களில் அவர் பேசுவதைக் கேட்பதற்காகவே சென்றிருக்கிறேன். அவரும் நான் ஏற்பாடு செய்த விழாக்களில் தவறாமல் கலந்து கொண்டிருக்கிறார். 

சில வருடங்களுக்கு முன்பு எனக்கு ராஜா சர் அண்ணாமலை செட்டியார் இலக்கிய விருது வழங்கப்பட்ட போது அந்த விழாவிற்கு அவர் சக்கர நாற்காலியில் வந்து வாழ்த்தினார். அரங்கத்தில் அவர் சக்கர நாற்காலியில் நுழைந்த போது அந்த நாற்காலியை தள்ளிக் கொண்டு வந்த உதவியாளரை நகரச் சொல்லிவிட்டு ஒரு முன்னாள் கல்லூரி முதல்வர், "" நான்தான் அந்த சக்கர நாற்காலியை தள்ளிக்கொண்டு வருவேன். இவர் என் ஆசான்'' என்று உரிமைகோரினார். இப்படி அவர் மீது மரியாதையும் அபிமானமும் கொண்டிருந்த பலர் கல்வித் துறையில் இருந்திருக்கிறார்கள். 

நல்லி கடையின் வாடிக்கையாளர்களில் சிட்டிபாபுவும் ஒருவர். அந்த முறையிலும் அவர் சில சமயம் எங்கள் கடைக்கு வருவார். அவரது மகளோ பிற உறவினர்களோ ஜவுளியைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டிருக்கும் நேரத்தில் அவர் எங்கள் கடையின் உள் அறையில் என்னுடன் பேசிக்கொண்டிருப்பார். எவ்வளவோ பொது விஷயங்கள் பற்றி பேசியிருக்கிறோம். தன் கருத்தை அவர் நயமாக எடுத்துச் சொல்வார். அதில் யார் மீதும் அவருக்கு கோபமோ வெறுப்போ இருந்ததில்லை. கல்வித்துறையின் போக்கு சிறப்பாக இருக்க வேண்டும் என்பதில் மிகுந்த அக்கறை கொண்டிருந்தார். உயர் கல்வி, பெண்கள் கல்வி போன்ற பல துறைகளில் மேம்பாட்டிற்காக அமைக்கப்பட்ட நிபுணர்கள் குழுவில் உறுப்பினராகவும் தலைவராகவும் இருந்திருக்கிறார். தமிழ்நாட்டில் உள்ள பல்கலைக்கழகங்களின் பணியை ஒருங்கிணைக்க, மேற்பார்வையிட "மாநில உயர்கல்வி மாமன்றம்' என்ற அமைப்பு ஏற்படுத்தப்பட்டபோது அதன் முதல் தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார்.  ஒரு "ஃபுல் பிரைட் ஸ்காலர்' என்ற முறையில் அமெரிக்காவில் பயிற்சி பெற்றவர். அமெரிக்க கல்வி நிலையங்களுடன் தொடர்பில் இருந்தவர். 

பெண்களின் கல்வி மற்றும் வேலை வாய்ப்பு சம்பந்தமாக 1977- இல் அவர் தலைமையிலான ஒரு கமிட்டி தன் அறிக்கையை பொது அரங்கில் சமர்ப்பித்தது. அதில் அவர் ஒரு முக்கியமான சீர்திருத்தத்தைச் சொல்லியிருந்தார். அது அப்போது ஒரு புதுமை. அதாவது பெண்களுக்கு பேறு கால விடுப்பு கொடுப்பது போல் குழந்தை பிறந்த பிறகு ஆண்களுக்கு பதினைந்து நாட்கள் "பெட்டார்னிட்டி' லீவ் என்று விடுப்புத் தரவேண்டும் என்று யோசனை சொல்லியிருந்தார். இது அப்போது வரவேற்கப்பட்டது. அதன்பிறகு அப்படிப்பட்ட ஒரு விடுப்பை பிற துறைகள் யோசிக்கத் தொடங்கினர். 

மேடையில் பேசும் போது குறிப்புகள் எதுவும் வைத்துக் கொள்ளாமல் வெகு இயல்பாக மெலிதான நகைச் சுவையுடன் பேசக் கூடியவர். இவர் தமிழ், ஆங்கிலம் இரண்டிலும் புலமை பெற்றவர். இரண்டு மொழிகளிலும் நன்றாகப் பேசுவார், எழுதுவார். ஒரு முறை இவர் எங்கள் கடைக்கு வந்திருந்த போது இவருக்கு நன்கு பழக்கமான அன்புக்கும் ஆதரவுக்கும் பாத்திரமான ஒரு முன்னாள் 

கல்லூரி முதல்வரும், பின்னாள் பத்திரிகையாளருமான நண்பர் வந்து சேர்ந்தார். இருவரும் சில நிமிடங்கள் பழைய விஷயங்களைப் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். 

அப்போது நான் சிட்டிபாபுவைப் பார்த்துக் கேட்டேன், “""ஐயா இதோ வந்திருக்கிறாரே இவர் உங்களைப் போலவே ஆங்கிலம், தமிழ் இரண்டிலும் வல்லவர், இரண்டு மொழிகளையும் பேசும் போதும் எழுதும் போதும் நன்றாக கையாளுவார். இந்த இருமொழி திறமை உங்களுக்கு எப்படி வாய்த்தது?''” என்று இவரைக் கேட்டேன். அப்போது அவர், “""நான் பேராசிரியர் சரவண ஆறுமுக முதலியாரின் மாணவர்''  என்றார்.  ""நீங்களும் அப்படி இரண்டு மொழிகளில் வல்லவராக இருப்பதற்கு யார் காரணம்?'' என்று கேட்டேன். அப்போது சிட்டிபாபு சொன்னார்: “""நானும் சரவண ஆறுமுக முதலியாரின் மாணவன்''” என்று.  உடனே நண்பர் அவரைப் பார்த்துக் கேட்டார். “""ஐயா நீங்கள் என் தந்தையை விட ஒரு வயது பெரியவர்,  எப்படி நாம் இருவரும் ஒரே ஆசிரியரின் மாணவர்களாக இருந்தோம்?''

அதற்கு சிட்டிபாபு , ""கல்வித் துறை நிர்வாகப்பணியில் சேர்ந்த நான் மேற்கொண்டு அதே துறையில் தொடர வேண்டுமென்றால் ஆசிரியர் பயிற்சி பட்டம் பெற்றிருக்க வேண்டும் என்று அரசாங்கம் விதிமுறை சொன்னது. எனவே என் 32-வது வயதில் ஒரு வருட  காலம் விடுமுறை எடுத்துக்கொண்டு 1951-52 -ஆம் வருடத்தில் சைதாபேட்டை ஆசிரியர் பயிற்சி கல்லூரியில் மாணவராகச் சேர்ந்தேன். அங்கு சரவண ஆறுமுக முதலியார் என் பேராசிரியர்.  நன்றாக தமிழ்ப் பாடம் நடத்துவார். அதே நேரம் ஆங்கிலேயர் போல ஆங்கிலத்தில் பேசுவார். "தமிழ் மொழி கற்பிப்பது எப்படி?' என்ற தலைப்பில் ஆங்கிலத்தில் ஒரு புத்தகம் எழுதியிருந்தார். அந்த அளவிற்கு பெரிய இருமொழி அறிஞர் அவர். அவரால் ஆங்கில மீடியம் மூலம் தமிழ் கற்பிக்க முடியும். சைதாபேட்டை கல்லூரியில் இருந்து ஓய்வு பெற்ற பிறகு நீங்கள் படித்த பழனி 

கல்லூரியில் முதல்வரானார்''” என்று  விளக்கம் கொடுத்தார். 

தலைமுறைகளைத் தாண்டி ஒரு நல்லாசிரியரின் முத்திரை மாணவர்களின் மீது எப்படி ஆழமாகப் பதிகிறது என்பதை அப்போது நான் உணர்ந்து கொண்டேன். 
கல்வித்துறையில் இயக்குநராக இருந்து பள்ளிக் கல்வி, கல்லூரிக் கல்வி என்ற இரண்டு களங்களையும் நன்கு அறிந்திருந்த இவர்,  மதுரை பல்கலைக்கழகத்தில் 1975 -இல் துணைவேந்தராகப் பொறுப்பேற்றார். இவருக்கு முன்பு துணைவேந்தராக இருந்த தெ.பொ. மீனாட்சி சுந்தரம்  மொழியியல் அறிஞர். மு. வரதராசனார்  இலக்கிய அறிஞர். மதுரை பல்கலைக்கழகத்தின் மூன்றாவது துணைவேந்தராகப் பொறுப்பேற்ற இவர், கல்வித்துறையில் நிர்வாக அனுபவம் பெற்றவர். எனவே மிகச் சிறப்பாக பல்கலைக்கழகத்தை நடத்தினார். கல்லூரி முதல்வர்கள் நியமனம் தொடர்பாக புதிய விதிமுறையை அறிமுகப்படுத்தினார். சிறிய கல்லூரிகளுக்கு மாணவர்கள் சேர்க்கை மற்றும் டெபாசிட் பணம் விஷயத்தில் சில நிபந்தனைகளைத் தளர்த்தினார். அதன் பிறகு சென்னைக்குத் திரும்பினார். அந்தக் காலகட்டத்தில் அண்ணாமலை பல்கலைக்கழகத்தில் 22 கோரிக்கைகளை வற்புறுத்தி ஆசிரிய சங்கம் போராட்டம் நடத்தியது. அப்போதைய துணைவேந்தர் பி.எஸ். சோமசுந்தரம் பதவி விலகினார். 

பதிவாளர் கெளரி சங்கர் பதவி விலகினார். ஐசிஎஸ் அதிகாரியாக இருந்து ஓய்வுப் பெற்ற எஸ்.ஆர். கெய்வார் இடைக்கால துணைவேந்தராகப் பொறுப்பில் இருந்தார். நிலைமையை சீர்திருத்தி பல்கலைக்கழகத்தை சீரான முறையில் நடத்துவதற்கு துணைவேந்தராகப் பொறுப்பேற்க அழைக்கப்பட்டவர் சிட்டிபாபு. அப்போது அவர் அங்கே சில சீர்திருத்தங்களைச் செய்தார். பட்டப்படிப்பு வகுப்புகளை எல்லாம் மூடச் செய்தார். அரசாங்கத்துடன் இவருக்கு நல்ல இணக்கம் இருந்ததால் சிதம்பரத்திற்கு அருகில் ஓர்  அரசு கலைக் கல்லூரியைத் தொடங்கச் செய்தார். அண்ணாமலை பல்கலைக்கழகத்தில் படித்துக் கொண்டிருந்த மாணவர்கள் அங்கே மாற்றப்பட்டார்கள். நிர்வாகத்தின் சார்பாக இவர் ஆசிரியர் சங்கத்தின் கோரிக்கைகளை சில நிபந்தனைகளுடன் ஏற்றார். பல்கலைக்கழகம் மீண்டும் இயல்பான நிலைக்கு திரும்பியது. அப்போது நிர்வாகம் ஒரு மருத்துவக் கல்லூரியை தொடங்க விரும்பியது. அதற்குப் பல துறைகளின் அனுமதியைப் பெற்றுத் தந்தார் இவர். முடிவில் ஒரு பிரச்னை எழுந்தது. மருத்துவ கல்லூரியுடன் இணைந்ததாக  ஒரு பெரிய மருத்துவமனை இருக்கவேண்டும் என்பது ஒரு விதி. சிதம்பரம் அரசு மருத்துவமனை அவ்வளவு பெரிதானதல்ல;  எனவே இவர் தன் பத்திரிகையாளர் நண்பருடன் தொடர்பு  கொண்டு நெய்வேலி லிக்நைட் கார்பரேஷனின் மருத்துவமனையை இந்த மருத்துவ கல்லூரிக்கு இணைப்பாகச் சேர்த்தார். இது அவரது பொது ஜனத் தொடர்பை எல்லாருக்கும் உணர்த்தியது.  தன் பதவிக் காலத்தில் அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் எந்த வேலை நிறுத்தமும் வராமல் பார்த்துக் கொண்டார். வயது வரம்பு இல்லாமல் ஒருவர் துணைவேந்தராக இருக்கலாம் என்ற படி சட்டம் இருந்தால் இவர் வாழ்நாள் துணைவேந்தராக இருந்திருக்க வேண்டியவர்.  

பின்னர் சில பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தர் தேர்வுக் குழு தலைவராக இருந்திருக்கிறார். உயர்கல்வி தொடர்பான கமிட்டிகளில் உறுப்பினராக இருந்திருக்கிறார். மூன்று அல்லது நான்கு வருடங்களுக்கு முன்பு ஓர் ஆசிரியர் தினத்தன்று அவரைச் சந்திக்க விரும்பினேன். எதிர்பாராத விதமாக வெளியூர் செல்ல வேண்டியிருந்தது. அதனால் அன்று செல்லமுடியவில்லை. என் நண்பரை அனுப்பினேன். அவர் மாலை 7 மணிக்கு தன்னுடன் இரண்டு பேரை அழைத்துக் கொண்டு சிட்டிபாபுவை காணச் சென்றிருக்கிறார். அந்த நேரம் அவர் சாய்வு நாற்காலியில் அமர்ந்து 
ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருப்பார் என்று நண்பர் நினைத்தார் அதற்கு மாறாக அவர் தன் வீட்டில் முதல் மாடியில் உள்ள நீண்ட கூடத்தின் ஒரு மூலையில் பெரிய மேஜை மீது சில புத்தகங்கள் மற்றும் காகித கோப்புகளை அடுக்கி வைத்துக் கொண்டு மேஜை விளக்கு ஒளியில் ஏதோ எழுதிக் கொண்டிருந்தார். நண்பர் அவரைக் கால்தொட்டு வணங்கி, “""இன்னமும் ஏதோ எழுதிக் கொண்டிருக்கிறீர்களே'' என்று நண்பர் கேட்டார்.  அதற்கு அவர், ""அரசாங்கம் உயர்கல்வி சீர்திருத்தம் தொடர்பாக ஓர் அறிக்கை கேட்டிருக்கிறது;  அதைத்  தயாரித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்'' ” என்றார். இந்த சந்திப்பின் போது அவரது வயது 97. அதன் பிறகும் இரண்டு முறை எங்கள் கடைக்கு வந்திருக்கிறார். சென்ற வருடம் தன் உறவினருடன் ஜவுளி எடுக்க வந்திருக்கும் போது அவருக்கு வயது 99.  எப்போதும் போல் சகஜமாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தார். அதையடுத்து சென்ற வருடம் அவரது 100- ஆவது பிறந்தநாள் விழாவில் கலந்துக் கொண்டு ஆசிர்வாதம் பெறும் பாக்கியம் எனக்குக் கிடைத்தது. இப்போது அவர் அமரர் ஆகிவிட்டார். எத்தனையோ பழைய சம்பவங்களை நினைத்துப் பார்க்கிறேன் ஒவ்வொரு சம்பவமும் இவருக்கு நிகரானவர் இவரே என்பதை ஒவ்வொரு சம்பவமும் உணர்த்தியிருக்கிறது. அதற்கு காரணம் இவரது ஞானமும், சலியாத உழைப்பும். நிறைவாழ்வு வாழ்ந்த அந்த மாமனிதருக்கு நெஞ்சார்ந்த அஞ்சலியைச் செலுத்துகிறேன்.   

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/4/5/w600X390/kadhir3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/apr/05/ஞானமும்-உழைப்பும்-கொண்ட-நிறைவாழ்வு-3394954.html
3394953 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் முக  கவசம்... எப்போது முழு கவசம்?  -  ந.ஜீ. DIN Sunday, April 5, 2020 07:04 PM +0530 கரோனா வைரஸ் தாக்குதலில் இருந்து தப்பிக்க முக  கவசம் அணிய வேண்டும் என்பது பொதுவான நம்பிக்கை.    யாரெல்லாம் முக  கவசம் அணிய வேண்டும் என்று  உலக சுகாதார நிறுவனம் கூறியுள்ளது? 

கரோனா வைரஸ்  தொற்று இருப்பதாகச் சந்தேகிக்கப்படும் ஒருவர் கண்டிப்பாக முக  கவசம் அணிய வேண்டும். 

இருமல், தும்மல் இருப்பவர்கள் முக கவசம் அணிய  வேண்டும்.

முக  கவசம் அணிந்தால் மட்டும் போதாது.  கூடவே கைகளை முறையாக அடிக்கடி  கழுவ வேண்டும். 

முக  கவசம் அணியும் ஒருவர் அதை எப்படிச் சரியாக அணிய வேண்டும் என்பதைத் தெரிந்து கொண்டு அதன்படி அணிய வேண்டும்.  அணிந்த முக கவசத்தை  எங்கே போடுவது? என்பதிலும் தெளிவு வேண்டும். 

 முக  கவசம் அணிந்திருக்கும் தைரியத்தில்  பிறருடன் இருக்கும்  தூரத்தைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் இருக்கக் கூடாது.  உரிய இடைவெளி விட்டு நிற்க வேண்டும். 

முக  கவசம் அணிந்திருப்பதால் கைகளால் முகத்தைத் தொடுவது பற்றி போதிய எச்சரிக்கை உணர்வு இல்லாமல் இருக்கக் கூடாது. 

மருத்துவப் பணியாளர்கள் அவர்களுக்கு உரிய முக கவசத்தை அணிவது மிக மிக அவசியம். 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/4/5/w600X390/kadhir2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/apr/05/முக--கவசம்-எப்போது-முழு-கவசம்-3394953.html
3394952 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: கசப்பே மருந்து! பேராசிரியர்  எஸ். சுவாமிநாதன் Sunday, April 5, 2020 07:02 PM +0530 வீட்டிலேயே இருக்க வேண்டிய நிர்பந்தம் ஏற்பட்டுள்ள இந்த நேரத்தில் என் உடல் கனம் கூடுகிறது. மிகவும் சோம்பேறித்தனமாக இருக்கிறேன். வைரஸ் தொற்று ஏற்பட்டுவிடுமோ? என்ற பயம் வேறு. வேப்பிலையையும் மஞ்சளையும் தண்ணீரில் கரைத்து ஊற்றுகிறார்களே! இது சரியா? அவை கிருமித் தொற்றிலிருந்து பாதுகாக்குமா? என்ன வகையான உணவு இந்த சமயத்தில் உதவிடும் ?

 -ராமகிருஷ்ணன், சேலம்.

வேப்பிலையையும் மஞ்சளையும் கசப்புச் சுவை வர்க்கத்தில் ஆயுர்வேதம் சேர்த்துள்ளது. வாயு மற்றும் ஆகாயம் எனும் இரு மகாபூதங்களின் ஆதிக்கத்தை அதிகம் கொண்ட கசப்புச் சுவை, கிருமி மற்றும் வைரஸ் தொற்று களை அழிப்பதில் மிகவும் சக்திவாய்ந்தது. தற்சமயம் உலகையே பயமுறுத்திக் கொண்டிருக்கும் கரோனா வைரஸ் தொற்றினுடைய விபரத்தில், தும்மல் மற்றும் இருமலின் போது வெளியே வந்துவிடும் இந்த வைரஸ், சுமார் 
3 அடிமுதல் 6 அடிவரை தள்ளி நிற்கும் நபரினுடைய கண், மூக்கு, வாய்வழியாக உள் நுழைந்துவிடும் வாய்ப்பிருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. அதனுடைய கனமான தன்மையினால் அது அவ்வளவு தூரம் வரை மட்டுமே வந்துவிழும் என்றும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் கூறுகின்றனர். அப்படி நுழைந்த இந்த வைரஸ் தொண்டையிலிருந்து, பின் நுரையீரலுக்குள் நுழைந்தால் பல்கிப் பெருகிவிடும் ஆபத்துள்ளது. 

இதயத்தின் மேல் பகுதியானது கபம் எனும் தோஷத்தின் ஆதிக்கப் பகுதியாகும். நிலம் மற்றும் நீரின் தன்மை அதிகம் கொண்ட கபத்தினுடைய இருப்பிடம் குளிர்ச்சியானது. அதற்குக் காரணம் நிலம் மற்றும் நீர் குளிர்ந்த குணமுடையவை. வைரஸ் மற்றும் கிருமிகள் இந்தக் குளிர்ந்த பிரதேசமான உடலில் சுகமாகத் தங்கி மேலும் மேலும் தன்னைப் போன்ற மற்ற வைரஸ்களை எளிதாகத் தோற்றுவிக்க முடியும்.

கசப்புச் சுவையில் நிலம், நீர் இல்லாத காரணத்தாலும், வாயு - ஆகாயம் லேசான தன்மையுடையதாலும், அது உடலின் மேல் பரப்பில் வேகமாகச் செயல்படும் தன்மையுடையதாக இருக்கிறது. கனமான ஒரு வைரûஸ எதிர்கொண்டு அதனுடன் சண்டையிடுவதில் லேசான வஸ்துவுக்கு மட்டுமே சாத்யமாவதால், கசப்புச் சுவையுடைய இவ்விரு பொருட்களும் சிறந்தவையே. ஆனாலும் அவற்றைப் பெருமளவு வெளிப் பிரயோகத்திற்குப் பயன்படுத்துவதை விட, உள் பிரயோகமாகப் பயன்படுத்தினால், கிருமிகளையும் வைரஸ் தொற்றுதலையும் நம்மால் பெருவாரியாக எதிர்க்க முடியும்.

வேப்பிலையையும் மஞ்சளையும் உள்ளுக்குச் சாப்பிடுங்கள் என்று கூறுவது எளிது. ஆனால் நடைமுறையில் பலருக்கும் அது முடியாது என்பதால், இருபது வேப்பிலைக் கொழுந்துடன் 3 - 5 கிராம் மஞ்சள் கிழங்கை வைத்து மைய அரைத்து, சிறிய உருண்டையாக்கி, காலை உணவிற்குப் பிறகு அரை மணி நேரம் கழித்து விழுங்கிவிட்டு, சிறிது தேனை நாக்கில் தடவி விட்டுக் கொள்ளலாம். தேன் வயிற்றில் சீரண இறுதியில் காரமாக மாறுவதாலும், வரட்சியான குணம் உடையதாலும் நுரையீரல் பகுதியில் வைரஸ் தாக்குதலை வேப்பிலைக் கொழுந்துடன் சேர்க்கப்பட்ட மஞ்சள் கிழங்குடன் சேர்ந்து எதிர்த்துப் போராடும் ஆற்றலை உடையது.

கசப்புச் சுவையினுடைய பெருமைகளை கீழ்காணும் வகையில் ஆயுர்வேதம் வர்ணிக்கிறது:

நாக்கில் பட்டவுடன் வெறுத்து ஒதுக்கிடத் தோன்றும். ஆனால் இதற்கு முன் உண்டதன் சுவை வெகுட்டலை ஏற்படுத்தியிருந்தால் அந்த வெகுட்டலை நீக்கிவிடும். ருசியின்மையைப் போக்கும். நாக்கை வறளச் செய்து உமிழ் நீர் வடிதலைக் குறைக்கும். கிருமி, தண்ணீர்தாகம், விஷம், குஷ்டம், மயக்கம், காய்ச்சல், உள்எரிவு, பித்த கபங்களால் ஏற்படும் உபாதைகள் ஆகியவற்றை நீக்கும். 

நொச நொசப்பான தன்மை, கொழுப்படைப்பு, தசைகளில் நீர்க்கோர்வை, கொழுப்பு மிகுதி, வியர்வை, சிறுநீர் அதிகமாகப் வெளியாகுதல், மலமிளகிப் போதல்  ஆகியவற்றுக்கு நீர்க்கசிவை குறைப்பதன் மூலம் குணம் தருகிறது. நினைவாற்றலை வலுப்படுத்துகிறது. வறட்சியானது. தொண்டையையும் தாய்ப்பாலையும் சுத்தமாக்குகிறது.

மேற்கூறிய கருத்திலிருந்து நீங்கள் குறிப்பிடும் உடல் கனம் கூடுகிறது என்ற பிரச்னைக்குத் தீர்வையும், சோம்பேறித்தனத்தை அதிகப்படுத்தும் கப மேதஸ்களைக் குறைப்பதிலும், வைரஸ், கிருமித்தொற்றுகளை எதிர்த்துப் போராடும் தன்மையுடையதாலும் கசப்புச் சுவையே இவை அனைத்திற்கும் தீர்வாக அமையும் என்பதில் சந்தேகமில்லை!

கசப்புச் சுவை கொண்ட எண்ணற்ற ஆயுர்வேத மருந்துகள், வைரஸ் தொற்றையும் கிருமிகளையும் அழிக்கும் வகையில் உள்ளன. நீங்கள் உணவில், வீட்டிலேயே இருக்க வேண்டிய நிர்பந்தமுள்ள இந்நாட்களில் கசப்புச் சுவையான வேப்பம்பூவை உணவின் ஆரம்பத்திலும் இறுதியிலும் சேர்த்து பயன்பெறலாம். வேப்பம்பூ, பொன்னாங்கண்ணி கீரை, மணத்தக்காளிக்கீரை, வெந்தயக்கீரை, அகத்திக் கீரை போன்றவை நமக்கு அருமருந்தாகவும், உணவாகவும் பயன்படுத்தப்பட வேண்டிய கால நிர்பந்தத்தில் இருக்கிறோம்.

(தொடரும்)

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/4/5/w600X390/kadhir1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/apr/05/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-கசப்பே-மருந்து-3394952.html
3390894 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேனா இருக்கும் வரை எனக்கு பிரச்னை இல்லை!: விசு நினைவலைகள் Monday, March 30, 2020 05:08 PM +0530  

ஏவிஎம்.சரவணன்தயாரிப்பாளர்

எங்களிடம் வசனகர்த்தா இயக்குநர் விசு பல படங்களுக்கு வேலை செய்துள்ளார். சில படங்களுக்குஅவரது யோசனைகளை நாங்கள் கேட்டபோது எந்த விதமான பிரதிபலனையும் எதிர்பார்க்காமல் சொல்லியுள்ளார். அப்படி சொன்னதால்தான் "ஷங்கர் குரு' மற்றும் "போக்கிரி ராஜா' படங்கள் வெற்றி பெற்றன. அவர் எங்களிடம் வேலை செய்த மற்றொரு படம் "நல்லவனுக்கு நல்லவன்'.

இந்த படத்தில் வேலை செய்த அவருக்கு நான் ஒப்புக்கொண்டதை விட இரு மடங்கு சம்பளத்தை உயர்த்திக் கொடுத்தேன். அப்பொழுது அவர், ""சம்பளம் உயர்த்தி கொடுப்பதை விட, எனக்கு ஒரு படம் கொடுங்கள். அது எனக்கு மகிழ்ச்சியை தரும்'' என்றார். அப்பொழுது நான், ""நீங்கள் ஒருநாளைக்கு இரண்டு, மூன்று படங்களுக்கு வேலை செய்கிறீர்கள். அப்படி இல்லாமல் எப்பொழுது, எங்கள் படத்திற்கு மட்டும், நீங்கள் வேலை செய்ய முடியுமோ, அப்பொழுது வாருங்கள், நான் உங்களுக்கு படம் கொடுக்கிறேன்'' என்று சொன்னேன். ""சரி'' என்று சொல்லி விட்டுப் போய் விட்டார். சில மாதங்கள் கழித்து என்னிடம் வந்த அவர், ""நீங்கள் அன்று சொன்ன வார்த்தை இன்றும் அப்படியே இருக்கிறதா?'' என்று கேட்டார்.

""நான் சொன்னது அப்படியே இருக்கிறது. உங்களுக்கு ஒரு படம் கொடுக்கிறேன். நீங்கள் ஒரு கதை கூறுங்கள்'' என்று சொன்னேன். அவர் சில கதைகளைக் கூறினார். அவை என்னைக் கவரவில்லை. ""நீங்கள் குடும்பக் கதைகளைப் படமாக்குவதில் வல்லவர். அப்படிப்பட்ட ஒரு கதை சொல்லுங்கள்'' என்றேன்.

""ஒரு கதை இருக்கிறது. ஆனால் அது படமாக்கப்பட்டு வெளிவந்து விட்டது. ஆனால் அந்த படம் சரியாக போக வில்லை'' என்றார். ""சொல்லுங்கள் கதையை'' என்று கேட்டேன். கதையை அவர் சொன்னவுடன், நான், ""இந்த கதையில் நகைச்சுவை இல்லை. வீட்டில் ஒரு வேலைக்காரி கதாபாத்திரத்தை உருவாக்குங்கள். அந்த வேலைக்காரி பாத்திரம் இந்த குடும்பத்திற்கு உதவுவதாக காண்பியுங்கள்'' என்றேன். ஒரு நான்கு நாளைக்குப் பிறகு திரும்பி என்னிடம் வந்து முழுக் கதையையும் கூறினார்.

அதில் வேலைக்காரி பாத்திரம் சரியாக பொருந்தி இருந்தது. பிறகு, “""நடிகை மனோரமாவை இந்த கதாபாத்திரத்தில் நடிக்க வையுங்கள்'' என்றும் யோசனை கூறினேன். அதுதான் மேடை நாடகமாக நடிக்கப்பட்டு வந்த “"உறவுக்கு கை கொடுப்போம்'” என்ற நாடகம். அதற்குப் பிறகு அதுதான் “"சம்சாரம் அது மின்சாரம்'” ஆகியது.

""உங்களுக்கு படம் பண்ண எவ்வளவு பணம் தேவை?'' என்று அவரிடம் கேட்டேன். “""ஒரு பதினைந்து லட்சம் ரூபாய் இருந்தால் படமாக எடுத்து உங்களிடம் என்னால் தரமுடியும்'' என்றார். அதற்கு நான் ,“""உங்களுக்கு அந்த பணத்தை தருகிறேன். நீங்கள் படமெடுத்து தாருங்கள்'' என்றேன்.

சிறிய சிறிய கதாபாத்திரங்கள் ஏதும் இப்படத்தில் இல்லை. நடனமும் நடன கலைஞர்களும் இல்லை. அதே போல் சண்டை கலைஞர்களும் இல்லை. அவர் கேட்டது ஒரு வீட்டிற்கான செட்டை மட்டும் போட்டுக் கொடுத்தேன். அதுவும் இந்த பணத்தில்தான் அவர் முடித்துக் கொண்டார். அவ்வளவு சிக்கனமாக செலவு செய்தார். அவர் 35 நாட்களில் 34 ரோலில் படத்தையே முடித்து விட்டார்.
படத்தை எனது விநியோகஸ்தர்களுக்கு போட்டுக் காண்பித்தேன். யாருமே இந்த படத்தை வாங்க முன் வரவில்லை. ஆனாலும் அவர்களுக்கு நாங்கள் பல்வேறு விஷயங்களை சொல்லி விற்றோம். படம் வெளியானது. வெள்ளி விழா படமாகியது.

விநியோகஸ்தர்கள் கொடுத்த பணத்தைவிட பத்து மடங்கு அதிகமாக பணத்தைத் அவர்களுக்கு பெற்று தந்தது. அது மட்டும் அல்ல, மத்திய அரசின் தேசிய விருதில் இந்தபடத்திற்கு ஆங்ள்ற் டர்ல்ன்ப்ஹழ் ஊண்ப்ம் டழ்ர்ஸ்ண்க்ண்ய்ஞ் ரட்ர்ப்ங்ள்ர்ம்ங் உய்ற்ங்ழ்ற்ஹண்ய்ம்ங்ய்ற் என்ற விருதும் முதன் முறையாக ஒரு தமிழ் படத்திற்கு தங்கப்பதக்கமும் கிடைத்தது என்றால் அது இந்தப்படத்திற்குத்தான்.

எங்கள் படத் தயாரிப்பு நிறுவனத்தில் எங்களுக்குக் கிடைத்த ஒரு சிறந்த திரைக்கதை ஆசிரியர் (பாக்யராஜை தவிர்த்து) என்றால் அது விசு தான். ஒரு சிறந்த திரைப்பட வசனகர்த்தாவை மட்டும் அல்ல; ஒரு நல்ல இயக்குநரையும் தமிழ் திரைப்பட உலகம் இழந்து விட்டது என்று தான் சொல்லுவேன்.

நடிகை கமலா காமேஷ்

கமலா காமேஷ் என்று ஒருவர் இன்று இருக்கிறார். அவர் நடிக்கிறார் என்றால் அதுற்கு காரணம் விசு என்ற மாமனிதர்தான்.

அவர்தான் என்னை நடிக்க வைத்தார். முதலில் நான் நாடகத்தில் நடிக்க ஆரம்பித்தேன். அதுவும் எப்படி? திடீரென்று யாராவது ஒரு நடிகை வராமல் போய் விடுவார்.

நான் அவருக்கு மாற்றாக நடிக்கப் போய் விடுவேன்.

இப்படி நான் நடிக்க ஆரம்பித்த போது ஒரு நாள் நான் காலை ஒரு நாடகத்தில் நடிக்க, மாலையிலும் நான் வேறு ஒரு நாடகத்தில் நடிக்க, என்னைப் பார்த்த இயக்குநர் பாரதிராஜா, "என்னிடம் வந்து வேறு நடிகைகளே இல்லையா'
என்றார்.

நான் சொன்னேன், காலையில் வேறு ஒருவருக்கு மாற்றாக நடித்தேன். மாலையில் எனது வேடத்தில் நடித்தேன் என்று சொன்னேன்.

என்னை தனது "அலைகள் ஓய்வதில்லை' என்ற படத்தில் நடிக்க அழைத்தார், இயக்குநர் பாரதிராஜா. அதற்குக் காரணமாக அமைந்தது விசுவின் நாடகங்கள்தாம்.

விசு எப்பொழுதுமே பெண்களை உயர்வாகப் பார்த்தே பழகியவர். எனது கணவர் காமேஷ் இறந்த பொழுது நான் நிர்க்கதியாக நின்றேன்.

அப்பொழுது விசுவும், அவரது சகோதரர்களும் சேர்ந்து எல்லா வேலைகளையும் அவர்களாகவே இழுத்துப் போட்டுக்கொண்டு செய்து எனக்கு ஆறுதல் கூறினார்கள். அவரது இழப்பு என்னைப் போன்றவர்களுக்குப் பேரிழப்
பாகும்.

இயக்குநர் எஸ்.பி.முத்துராமன்

தயாரிப்பாளர் மணி என்னிடம் வந்து ஒரு நாடகம் பார்க்க வேண்டும் என்று சொன்னார்கள்.

""குடும்பம் ஒரு கதம்பம் என்ற நாடகம் நன்றாக இருக்கிறது. நீங்கள் அதைப் பார்த்து விட்டு ஒப்புதல் அளித்தால், அதையே படமாக்கலாம்'' என்று சொல்ல, நான் நாடகம் பார்க்க சென்றேன்.

எனக்கும் பிடித்திருந்தது. நாடகத்தைப் படமாக்க முடிவு செய்ததுடன் மற்ற விஷயங்களைப் பேச முடிவு செய்து விசுவை அலுவலகம் அழைத்தோம்.
விசு நாடகத்தில் நடித்த கதாபாத்திரத்தில், அவரையே நடிக்க வைக்க முடிவு செய்தேன். படத்தில், அது கதையின் நாயகன் பாத்திரம்.
அவருக்கே முக்கியமான கதாபாத்திரத்தில் நடிக்க வாய்ப்பு கிடைத்ததால் அவருக்கு மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டது.

இதன் மூலம் அவரை ஒரு நடிகனாக திரையில் நாங்கள் அறிமுகப்படுத்தினோம் என்றும் சொல்லலாம். அவரது எழுத்துகள், அது நாடகமாக இருந்தாலும் சரி, படமாக மாறினாலும் சரி ஒளி வீசக்கூடியவை.
அது நடுத்தர மக்களையும், அவர்களின் அன்றாட வாழ்க்கையையும் பிரதி பலிக்கும் வகையில் அமைந்திருந்தது.

என்னுடைய பல படங்களுக்கு அவர் திரைக்கதையையும், வசனங்களையும் எழுதி இருக்கிறார். குறிப்பிட்டுச் சொல்ல வேண்டுமானால் “"ஊருக்கு உபதேசம்' மற்றும் “"நல்லவனுக்கு நல்லவன்'” ஆகியவற்றைக் குறிப்பிடலாம். நாங்கள் இருவரும் இணைந்து இயக்குநர் கே.பாலசந்தர் பட நிறுவனத்திற்காக "நெற்றிக்கண்' ” என்ற படத்தை செய்துள்ளோம். இந்த படத்தில் சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினிகாந்திற்கு இரட்டை வேடம்.

விசுவின் வசனங்கள் ரஜினிகாந்தை ஸ்டைலாகக் காட்டியது என்று சொன்னால் அது மிகையில்லை. அவரது படங்கள் அவரது பெயரைச் சொல்லும்படி இருக்கும் என்று தாராளமாக சொல்லலாம். எனக்கு பட்ஜெட்டில் படம் பண்றவன் என்று பேரு உண்டு. ஆனால் எனக்கே விசு பட்ஜெட்டை சொல்லி தந்தார் என்றும் கூறலாம். அந்த அளவிற்கு சிக்கனம்.

"அரட்டை அரங்கமும்', "மக்கள் அரங்கமும்', நாட்டையும் மக்களையும் பற்றிய விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தியது. அந்த தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியினால் பல்வேறு உதவிகளைப் பலருக்கும் விசு செய்தார் என்பது பாராட்டப்பட வேண்டிய விஷயம். அவர் தான் ஓர் எழுத்தாளர் என்று கூறிக்கொள்வதில் பெருமைப்படுபவர்.

என்னிடம் தனது பேனாவைக் காட்டி, "" இது இருக்கும் வரை எனக்குப் பிரச்னை இல்லை'' என்று மகிழ்ச்சியுடன் கூறுவார். அவர் மனைவி தான் அவருக்கு எல்லாமே. அவரது எழுத்து, சினிமா உள்ளளவும் நிலைத்து நிற்கும் என்பது நிச்சயம்.

நடிகர் டெல்லி கணேஷ்

நான் டெல்லியில் இருந்து சென்னை வந்த சமயம். இங்கு முதலில் நான் ஒரு நாடகத்தில் நடிக்க இருந்தேன். அதுதான் "டவுரி கல்யாண வைபோகமே'. அதில் ஒரு காட்சியில் என்னை வெளியே போ என்று சொல்லாமல் அடித்து விரட்டுவது போல காட்சியை அமைத்திருந்தார்கள்.

நான் காத்தாடி ராமமூர்த்தியிடம் சென்று "இப்படி செய்ய மாட்டார்கள். உரக்க திட்டி அனுப்பி வைத்து விடுவார்கள்' என்று கூறினேன். அவர் என்னை விசுவிடம் சென்று சொல்ல சொன்னார். நான் சொன்னவுடன் என்னைக் கூர்ந்து பார்த்து விட்டு என்னைப் பற்றிய விவரமெல்லாம் கேட்டார். நானும் சொன்னேன். நான் மாற்றி எழுத வைக்கிறேன் என்றார். அவர் பெரிய திரைக்குச் சென்ற பொழுது என்னையும் கூட்டிக் கொண்டு சென்றார்.

ஒரு முறை என் கதாபாத்திரம் ஓர் இடத்தில் அவமானப்படும் நிலையில் நான் சோகத்தில் உணர்ச்சிகரமாக நடித்துக் கொண்டிருந்தேன். திடீரென்று "கட்' என்று அவர் சொல்ல, ஏதேனும் தவறாக செய்து விட்டோமோ என்று நான் யோசிக்க, அவரோ, ""நாங்கள் எல்லாரும் படம் முழுக்க வந்து நடித்துக் கொண்டிருப்போம். நீங்கள் ஒரு நொடியில் நடித்து விட்டு எங்களை எல்லாம் சாப்பிட்டு விட்டு எல்லா கைதட்டலையும் ஒரு சேர வாங்கிக் கொண்டால் எப்படி?'' என்று கூறினாரே பார்க்கலாம்.

நல்ல மனிதர். சிறந்த எழுத்தாளர். திறமையான இயக்குநர்.

இயக்குநர், நடிகர் மெளலி

நானும் விசுவும் 1963-64 முதல் இணை பிரியாத நண்பர்கள். எங்களைப் பல இடங்களில் ஒன்றாகத்தான் பார்க்கலாம். நான் முதலில் சினிமாவிற்கு வந்தால் விசுவை கூடக் கூட்டிக்கொண்டு செல்லவேண்டும் என்றும் அவர் முதலில் நுழைந்தால் என்னை கூட்டிக் கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்பது எழுதாத சட்டம். இருவரும் தனித்தனியாக வந்து எங்கள் பாதையில் சென்று கொண்டிருந்தோம்.

அப்பொழுதெல்லாம் விசு ஒரு டிராவல் ஏஜென்சியில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தார். மலேசியாவிற்கு செல்லும் விமானம் நடு இரவு தான் கிளம்பும். அதனால் அவரது பணி இரவு சுமார் 11 மணிக்குத்தான் முடியும். நாங்களும் வீட்டுக்கு கிளம்புவோம். ஏழு நாட்களில் சுமார் 5 அல்லது 6 நாட்கள் இந்த நிலை தொடரும்.

உண்மையைச் சொல்லப் போனால் தினமும் இதையே பார்த்ததனால் தோன்றிய யோசனைதான் "ஃப்ளைட் 172'. நாடகமாக உருப் பெற்றது. குழுவில் உள்ள எல்லோருக்கும் இந்த நாடகத்தில் ஏதாவது ஒரு கதாபாத்திரம் இருந்தது. ஆனால் யாரால் நான் இந்த நாடகத்தை எழுதினேனோ, அந்த விசுவிற்கு இந்த நாடகத்தில் எந்த ஒரு கதாபாத்திரமும் இல்லை என்ற போது அது எனக்கே சரியாகப் படவில்லை.

அவருக்காக நான் உருவாக்கியது நிருபர் கதாபாத்திரம். முதலில் இந்த நாடகம் முழுக்க முழுக்க சிரிப்பதற்காகவே எழுதிய ஒரு நாடகம். மற்ற நாடகங்களில் ஒரு கதை இருக்கும். சிரிப்பதற்காக ஒரு 5 அல்லது 6 காட்சிகள் இருக்கும். ஆனால் முதல் முறையாக இப்படி ஒரு நாடகத்தை முதலில் பயத்துடனேயே எழுதினேன். என்னைப் பொருத்தவரை விசு, சிறந்த நண்பர் மட்டும் அல்ல, நல்ல எழுத்தாளர், திறமையான இயக்குநர்.

நடிகர் ஒய்.ஜி. மகேந்திரன்

நானும் விசுவும் 1966 முதல் நண்பர்கள். எங்கள் யுஏஏ குழுவில் மெளலி -விசு இருவரும் சேர்ந்து முதல் எங்கள் நட்பு தொடந்தது. அந்தக் காலத்தில் எல்லாம் நானும் விசுவும் பல இடங்களுக்கு இருசக்கர வாகனத்திலே சென்று வருவோம்.
விசுவின் தந்தை இறந்தபோது, எனது அப்பா ஒய்.ஜி.பி அவரது தந்தையின் உடலை வீட்டிற்குக் கொண்டு வந்து இறுதி மரியாதைகள் செய்ய பல்வேறு உதவிகள் செய்தார். அதற்கு என்றென்றும் தான் நன்றி கடன் பட்டிருப்பதாகப் பல முறை என்னிடம் சொல்லியிருக்கிறார்.

அவர் எழுதிய "உறவுக்கு கை கொடுப்போம்' என்ற நாடகத்தை எந்தக் குழுவும் போட விரும்பாத நிலையில், விசுவே ஒரு புதிய நாடகக்குழுவைத் தொடங்க, அதற்கு என் தந்தை பல்வேறு வகையில் உதவிகள் செய்தார். நான் அந்த நாடகத்தை இயக்க ஒப்புக் கொண்டேன். "விஸ்வ சாந்தி' என்ற பெயரில் அவரது சொந்த குழு உருவாயிற்று.

இயக்குநர் கே.எஸ்.கோபாலகிருஷ்ணன் இந்தப் படத்தைத் தயாரிக்க விரும்பினார். நான் இயக்க ஒப்புக் கொண்டேன். ஆனால் கே.எஸ்.ஜி. பல்வேறு வகையில் யோசனை தெரிவித்து செய்ததால் படம், தோல்வியை தழுவியது. ஆனால் அதே கதையை "சம்சாரம் அது மின்சாரம்' என்று ஏவிஎம் தயாரிக்க அதை வெள்ளிவிழா படமாக மாற்றினார் விசு.


நடிகர் எஸ்.வி.சேகர்

நானும் விசுவும் 50 ஆண்டுகால நட்பு. அவரது நாடகத்திற்கு நான் ஒலிகள் அமைக்கும் பணியில் இருந்த போதிலிருந்தே எங்கள் பழக்கம் தொடர்ந்தது. அவர் என்னை விடப் பல வயது பெரியவர் என்பதால் எனக்கு அண்ணா முறையாகும் என்று கூட சொல்லலாம். ஒரே நாளில் எனக்காக எழுதி தந்த நாடகங்களும் இருக்கின்றன. ஒரு முறை நாங்கள் இருவரும் ஓர் எழுத்தில்லா உடன்படிக்கை செய்து கொண்டோம். யாருக்கு யார் தேவைபட்டாலும் மற்றவர் அவருக்குத் துணையாக வந்து நிற்க வேண்டும். அவர் அதை மிகவும் சிறப்பாக கடைப்பிடித்தார். அதனால் தான் அவரது 20 படங்களில் என்னால் நடிக்க முடிந்தது.

இன்று பலவற்றிக்கு இரண்டாம் பாகம் வருகிறது. அவர் இயக்கிய முதல் படமான "மணல் கயிறு' மிக சிறப்பாக ஓடிய படம்.

அந்தப் படத்திற்கு ஓர் இரண்டாம் பாகத்தை எடுக்க எனது விருப்பத்தைத் தெரிவித்தேன்.

முதல் படத்தில் நடித்த எல்லாரும் இதிலும் நடிக்க வேண்டும் என்ற என் விருப்பத்தைத் தெரிவித்தேன்.

அவரது உடல் நிலை சரியில்லாத போதும் நான் வந்து நடித்து கொடுக்கிறேன் என்று கூறினார். ""நீங்கள் என்று பூரணமாகக் குணம் அடைகிறீர்களோ, அன்று வைத்து கொள்ளலாம். அதுவரை நான் காத்திருக்கிறேன்'' என்று அவருக்குத் தெரிவித்தேன்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/29/w600X390/kadhir2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/29/பேனா-இருக்கும்-வரை-எனக்கு-பிரச்னை-இல்லை-விசு-நினைவலைகள்-3390894.html
3390911 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Sunday, March 29, 2020 06:45 PM +0530
கண்டது

(திருத்தணி அருகே சுற்றுலாப் பேருந்து ஒன்றின் முகப்பில் எழுதப்பட்டிருந்த வாசகம்)

தங்கத் தேர் மாரியம்மா

வி.கண்ணகி செயவேலன், அரக்கோணம்.


(சென்னை திருவொற்றியூரில் ஒரு பெயிண்ட் கடையில்)

காக்கா, கிளி, பெயிண்ட் கிடைக்கும்.

முருகு.செல்வகுமார், சென்னை-19.


(ராமநாதபுரத்தில் லாரி ஒன்றின் முன்புறத்தில்)

சித்தி துணை

மு.நாகூர், சுந்தரமுடையான்.


கேட்டது


(பாளையங்கோட்டை வ.உ.சி.மைதானத்தில் இரு இளைஞர்கள்)

""மாப்ளே... இந்த கரோனா பிரச்னை தீரும் வரை சீனா, இத்தாலி நாட்டுக்கெல்லாம் போயிடாதே''

""நீ கடுப்பை கௌப்பாதே... இந்த பக்கத்துல ஐம்பது கிலோ மீட்டர் தூரத்தில் இருக்கிற தூத்துக்குடிக்கு ஒரு இண்டர்வியூவுக்குப் போறதுக்கு பஸ்சுக்கு காசு இல்லாம நானே என்ன பண்ணலாம்னு யோசிச்சிக்கிட்டு இருக்கேன். நீ வேற...''

க.சரவணகுமார், நெல்லை.


(செங்கோட்டை கிருஷ்ணன் கோயில் வாசலில் இரு பெண்கள்)

"" என் பையனுக்கு பத்து வயசாகுது. இன்னமும் ஏதாவது கதை சொன்னாத்தான் தூங்குறான்''
""எனக்கு அந்த பிராப்ளமே இல்லை. படின்னு என் பையனிடம் சொன்னவுடனேயே தூங்கிடுவான்''

மு.உமாமகேஸ்வரி, செங்கோட்டை.

 

யோசிக்கிறாங்கப்பா!

நிலைமைக்கு மேலே
நினைப்பு வந்தால்
நிம்மதி இருக்காது...
அளவுக்கு மேலே
ஆசை வந்தால்
எதுவும் நிலைக்காது.

எஸ்.கார்த்திக் ஆனந்த், காளனம்பட்டி.


மைக்ரோ கதை


குருவுக்கு குளிர்பானம் எடுத்துச் சென்ற சீடன், அந்தக் கோப்பையைத் தவறவிட்டுவிட்டான். கோப்பை உடைந்து சுக்குநூறாகிவிட்டது. மனம் கலங்கிய சீடன் கோப்பைத் துகள்களை அப்புறப்படுத்தினான். சீடன் கலங்கி நின்றது கண்டு, ""என்ன விஷயம்?'' என்று கேட்டார் குரு.""மனிதர்கள் ஏன் சாகின்றனர்?'' என்று கேட்டான் சீடன். ""அது இயற்கை. பிறந்த உயிர்கள் எல்லாம் இறந்துதான் ஆக வேண்டும். மரணம் தவிர்க்க முடியாதது. எல்லாவற்றுக்கும் அழிவு உண்டு'' என்றார் குரு.

சீடன் மெளனமாக இருந்தான்.

"" எதற்குக் கேட்டாய்?'' - குரு கேட்டார்.

""உங்களுக்குக் குளிர்பானம் கொண்டு வந்த கோப்பை மரணம் அடைந்துவிட்டது'' என்றான் சீடன்.

பே.சண்முகம், செங்கோட்டை.

எஸ்.எம்.எஸ்.


மனைவியின் சுவையான சமையலுக்குக் கிடைத்த கோப்பை...
கணவனின் தொப்பை.

எம்.எஸ்.சென்னை-19.


அப்படீங்களா!

வீட்டில் நாய் வளர்ப்பவர்களுக்கு தொல்லை தரும் விஷயம் ஒன்று இருக்கிறது. அது, தேவையில்லாமல் நாய் உரத்த குரலில் குரைப்பது. வீட்டில் சிறு குழந்தைகள் இருந்தாலோ, உடல்நிலை சரியில்லாதவர்கள் இருந்தாலோ நாயின் இந்த குரைப்பொலி மிகுந்த எரிச்சலை ஏற்படுத்தும்.

அதுவும் நம் வீட்டு நாய் "நியாயமாக' குரைத்தால் கூட பரவாயில்லை. திருடர்களைத் தவிர, வேறு யாரைப் பார்த்தாலும் மிக அதிகமாக குரைக்கும் நாய்களும் இருக்கவே செய்கின்றன. தெருவில் செல்லும் வேறு நாய்களின் நிழல், சிறு அரவம் ஆகியவற்றுக்குக் கூட நம் வீட்டு நாய் குரைத்து ஆர்ப்பாட்டம் செய்கின்றன.

நாயின் இந்த அதிக, தேவையில்லாத குரைப்புகளைத் தடுத்து நிறுத்தும் கருவி ஒன்று உள்ளது. ஆஅதலஆமஈஈவ என்ற அந்தக் கருவியில் உள்ள பட்டனை அழுத்தினால், அதிலிருந்து நாயின் காதுகளுக்கு மட்டுமே கேட்கக் கூடிய அல்ட்ராசோனிக் ஒலி கிளம்பி வரும். எல்இடி வெளிச்சமும் வரும். நாய் உடனே குரைப்பதை நிறுத்திவிடும்.

வேலை முடிந்து இரவு நேரங்களில் வீடு திரும்பும்போது, இந்தக் கருவி கையில் இருந்தால், நாய்களின் குரைப்பில் இருந்து தப்பிக்க முடியும்.

என்.ஜே., சென்னை-58.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/29/w600X390/kadhir8.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/29/பேல்பூரி-3390911.html
3390909 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பரதனை இனி பார்க்க முடியாது! வைகறை கண்ணன் DIN Sunday, March 29, 2020 06:33 PM +0530
தகவல் தெரிந்ததும், மயிலாடும்பாறையிலிருந்து மூணு மைல் தூரத்திலிருக்கும் பரதன் தியேட்டர் இடிக்கப்படுவதற்கு வெகு முன்னாடியே அதிகாலையிலேயே தியேட்டரைச் சுற்றி கூட்டம் அலைமோதி நின்றது.

சுத்துப்பட்டு கிராமங்களிலிருந்தும் சாரி சாரியாக கூட்டம் வந்து கொண்டிருந்தது. வண்டி மாடு கட்டியும், டிராக்டர் வைத்தும் தோட்டம் துரவுகளிலிருந்தும், காடு கரைகளிலிருந்தும், வயல்வெளி ஒற்றையடிப் பாதையெங்கும் ஜனத்திரள் இன்னும் இன்னும் மேலே மேலே வந்த வண்ணமிருந்தது.

முப்பது வருசமாக மயிலாடும்பாறை கிராமத்திற்கு மட்டுமல்ல, சுத்துப்பட்டு அத்தனை கிராமங்களுக்கும் விவசாய கூலி ஜனங்களின் சந்தோசத்தின் அடையாளமாக இருந்த பரதன் தியேட்டர் இன்னும் சற்று நேரத்தில் இடிக்கப்போவதை, நிகழவிருக்கும் துயரத்தைப் பார்க்கப் போகும் பரபரப்பு கொட்டும் கடும் பனிப்பொலிவு அவர்களை கொஞ்சமும் சட்டை செய்யவில்லை.
பரதன் தியேட்டரை எல்லோரும் "பரதன்' என்றுதான் அழைப்பார்கள். அவர்களைப் பொருத்தமட்டில் பரதன் தியேட்டர் ஒரு கட்டடம் அல்ல. அது ஜனங்களின் உயிர்.
சூரியன் மெல்ல மெல்ல மேலெழுந்ததும் அடர் வெண்புகையென மண்டிக்கிடந்த பனிமூட்டம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விலகியதும் பரதன் பளிச்சென தெரிய ஆரம்பித்தான்.
பெரிசுகளும் பெண்களும் பரதனை சுற்றிச் சுற்றி வந்தனர். தேனியில் பிரசித்தி பெற்ற போட்டோ ஸ்டுடியோக்காரர் பரதனை ஆவணப்படுத்த பல கோணங்
களில் படமெடுத்தார். உள்ளுர் மயிலை வீடியோ கிராபர் பரதனையும், குவிந்து வரும் கூட்டத்தையும் சுற்றிச் சுற்றி வீடியோவில் பதிந்து கொண்டார்.
பொடிசுகளும், இளவட்டங்களும் செல்போனில் செல்பி எடுத்துக் கொண்டனர். இனி பரதனைப் பார்க்க முடியாது என்கிற ஆவல் ஒட்டுமொத்த கூட்டத்தையும் தொற்றிக் கொள்ள, காளிமுத்து மட்டும் விதிவிலக்கா? அவனும் தனது மகன் துபாயிலிருந்து வாங்கி அனுப்பியிருந்த ஆண்ட்டிராய்டு செல்போனில் பரதன் அருகில் நின்று ஒரு செல்ஃபி எடுத்துக் கொண்டான்.
தான் செல்ஃபி எடுத்ததை தனது செல்போனில் சரி பார்த்துக் கொள்ள செல்போன் திரையை விலக்கினான்.
அடடா என்ன அழகு! ஆண்ட்ராய்டு போனை சரி வர கையாளத் தெரியாத எனக்கே செல்போனில் இவ்வளவு அழகா பரதன் அமைஞ்சிட்டானே!அமரப் போகும் தீபம் என்பதாலா?” காளிமுத்துவின் மனதில் கேள்விகள் எழ... எழ... அவன் கண்களில் அவனையும் அறியாமலே கண்ணீரும், மனதில் பழைய நினைவுகளும் எட்டிப்பார்த்தன.
பரதன் தியேட்டர் கட்டுவதற்கு இந்த இடம் தேடியதிலிருந்தே எங்க ஊருக்கு மட்டுமல்ல. சுத்துப்பட்டு அத்தன கிராமங்களுக்கும் எங்கிருந்து வந்து ஒட்டிக் கொண்டதோ அவ்வளவு சந்தோஷம்.
இந்த இடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து விலை படிஞ்சு வானம் பறிக்க ( அஸ்திவாரம் கட்ட குழிப்பறிப்பதை இப்படித்தான் சொல்வார்கள். பூமித்தாயை குழிப்பறிப்பதாக சொல்வது அபசகுணமாம்) தொடங்கும் போது என் சிநேகிதர்கள் தெய்வேந்திரன், இருளாண்டி மகன் செல்வம், ஜெயராஜ், மொக்கராஜ், சின்னத்துரை நாங்க ஆறு பேரும் பள்ளிக்கூடம் போகாம புத்தகப் பையை சீமக்கருவேலம் வேலிக்குள்ளாற ஒளிச்சு வெச்சுட்டு வானம் பறிக்கிறதை வேடிக்கைப் பாத்தோம். அதிலிருந்து தொடங்கி எங்க ஊரு காவல் தெய்வம் ஐயனார் மாதிரி கம்பீரமா ஓர் அடையாளமா ஓங்கி உயர்ந்து நிக்கிறானே பரதன், இன்னைக்கி வரைக்கும் பரதனுக்கும் எங்களுக்குமான அதீதமான உறவு!
சாயந்திரம் நாலு மணிக்கு எங்களுக்கு பள்ளிக்கூடம் விட்டுறவாங்க. புத்தக பைக்கட்ட வீட்டுல சீச்...சனியனேன்னு விட்டெறிஞ்சிட்டு நேரா பரதன தேடித்தான் நாங்க வருவோம்.
எத்தனையோ வாட்டி வேலையாளுகளுக்கு சைக்கிள் எடுத்து ஊருக்குள் வந்து காப்பி, மிச்சர், காரச்சேவு, பால்பன்னு என எல்லாத்தையும் எங்க கைக் காசப்போட்டு வாங்கித் தந்திருக்கோம். அவங்களும் பசங்க பிரியமா வாங்கித் தரானுகளேன்னு மறுக்காம வாங்கிப்பாங்க.
பரதன முழுசாக கட்டி முடிச்சு வர்ணம் அடிச்சு முதல் நாள் முதல் சினிமா முதல் காட்சி "கந்தன் கருணை' படம் போட்டிருந்தாங்க.
முதல் நாள் முதல் காட்சிக்கு எங்க ஆறு பேத்துக்கும் இலவசமாக படம் பார்க்க டோக்கன் கொடுத்திருந்தாங்க.
ஏதோ ஓட்ட வாயி சும்மா இருக்காதுங்குற மாதிரி நாங்க ஆறு பேரும் எங்க வீட்டுல பெருமையா "பரதனில் முதல் காட்சிக்கு காசில்லாம சினிமா பாக்க டோக்கன் தந்திருக்காங்களேன்னு' சொல்லி தொலைச்சுட்டோம்.
""அட விவரம் கெட்ட கூகைகளா... சும்மா ஒருத்தன் டோக்கன் குடுத்திருக்குறானா அதுல ஏதோ விசயம் இல்லாமலா இருக்கும். முதல் காட்சிக்கு முதல் ஆளா போற எலந்தாரிப் பசங்கள ரத்தப்பலி கொடுக்கத்தான் உங்களுக்கு டோக்கன் கொடுத்திருக்காங்க. இது தெரியாம பெருமையா பீத்திக்கிறீங்களே''ன்னு சொல்லி வீட்டுக்குள்ள விட்டு கதவ வெளி தாழ்பாள் போட்டுட்டாங்க. நாங்க அழுது அழுது ஓஞ்சதுதான் மிச்சம்!
அன்னக்கி பள்ளிக்கூடத்துல கணக்கு வகுப்பு. எங்களுக்கு கணக்கு பாடத்துக்கு ஹரிதாஸ் மாஸ்டர். அவர் ரொம்பவும் கறார் பேர்வழி. அவரது வகுப்பு முடிகிற வரைக்கும் ஒரே அமைதியாய் இருக்கும். தும்முன்னாக்கூட யார்ரா அதுன்னு கேட்டு டெஸ்க்கு மேலே நிக்க வெச்சிருவாரு. மத்தியான சாப்பாடு சாப்புட்டு வந்ததுமே முதல் பீரியட் வேற. சாப்புட்ட மயக்கம். அமைதியான சூழல். கொஞ்சம் உஷார் இல்லாம ஜெயராஜ் கணக்கு வகுப்புல தூங்கிட்டான். ஹரிதாஸ் மாஸ்டர் கிட்ட எந்த தில்லாலங்கடி வேலையும் செல்லாது. ஜெயராஜ் தூங்கினத மாஸ்டர் பாத்துட்டார். ஜெயராஜ் பக்கத்துல உட்கார்ந்திருந்த மாயாண்டிக்கு ஜெயராஜ் மண்டையில ஓங்கி ஒரு கொட்டு வைக்கச் சொல்லி மாஸ்டர் சைகை காண்பித்தார். மாயாண்டிக்கு எப்பவும் நொட்டாங்கை ( இடது கை பழக்கம் ) தான் பலம். அவனுக்கு சாப்பிடறதைத் தவிர மத்த எல்லாத்துக்குமே நொட்டாங்கை தான். அதனாலத்தான் அவனுக்கு லெப்ட்டு மாயாண்டின்னு பட்ட பேரும் உண்டு. ஜெயராஜ் எப்பவும் மாயாண்டிய பேர் சொல்லி கூப்பிட மாட்டான். லெப்ட்டுன்னு தான் கூப்பிடுவான். அதனால மாயாண்டிக்கு எப்பவுமே ஜெயராஜ் மேல ஒரு கண்ணு வெச்சிருந்தான். அதுக்கு இப்ப கிடைச்ச வாய்ப்ப பயன்படுத்திக்க நினச்சு நொட்டாங் கை கட்ட விரல உள்ளாற விட்டு நாலு விரலையும் மடக்கி எச்சியை தொட்டு அப்பன் பகை ஆத்தா பகைன்னு எல்லா பகையையும் சேத்து வெச்சு வச்சான் ஒண்ணு மண்டையில.
""ஆ... முறுக்கு... முறுக்கே... முறுக்கு வேணுமா... முறுக்கு...'' ராத்திரியில பரதன் தியேட்டர்ல முறுக்கு விக்கிற ஞாபகத்துல தூக்கக் கலக்கத்துல எழுந்து நின்னு வலது கைய கொஞ்சம் ஒசத்தி தூக்கிப்பிடிச்சு முறுக்குத் தட்ட ஏந்திப்பிடிக்கிற மாதிரி அஞ்சு விரலையும் விரிச்சு வெச்சு கணக்கு வகுப்புல முறுக்கு விக்க ஆரம்பிச்சுட்டான் ஜெயராஜ்.
வகுப்பே விழுந்து விழுந்து சிரிச்சதுல்ல அத்தனைப் பேத்துக்கும் கண்ணுல தண்ணி வந்திரிச்சு.
ஜெயராஜ்க்கு வகுப்புல என்ன நடந்துச்சு, ஏது நடந்துச்சுன்னு புரியாம அப்படியே அமைதியா நின்னுட்டான். ஹரிதாஸ் மாஸ்டரும் ஒரு நிமிஷம் மெய்மறந்துபோனார்.
ஜெயராஜ் முறுக்கு விக்க வந்ததே தனிக்கதை!
ஜெயராஜுக்கு எம்.ஜி.ஆர் படம்ன்னா உசுரு! இன்னும் சொல்லப்போனா அவன் குடும்பத்துக்கே உசுரு! அட... எங்க ஆண்டிபட்டி தொகுதி மக்களுக்கே எம்.ஜி.ஆர் ன்னா உசுருதான்!
அன்னக்கி பரதனில் "ரிக்ஷாக்காரன்' எம்.ஜி.ஆர் படம். போஸ்டரில் "இன்று இப்படம் கடைசி' துண்டு சிலீப் ஒட்டியிருந்தார்கள். அந்தப் படத்துல எம்.ஜி.ஆர். ரிக்ஷா போட்டியில கலந்துகிட்டு அவர் ரிக்ஷா ஓட்டி ஜெயிப்பதை பார்ப்பதில் ஜெயராஜுக்கு அலாதியான ஆசை எப்பவும் உண்டு. அன்னக்கி ஞாயிற்றுக்கிழமை வேற. மேட்னி ஷோவும் போட்டிருந்தாங்க. ஒரு வழியா எப்படியோ சினிமா பார்க்க காச பிறட்டி சேத்துட்டான். அவனுக்கு நைட்டு ஷோ
வரைக்கும் பொறுக்க முடியல. மேட்னி ஷோ கிளம்பிட்டான். அவன் அரக்கப்பறக்க போயி தரை டிக்கெட் எடுத்து தியேட்டருக்குள் நுழையிறதுக்குள்ளாற படத்த போட்டுட்டாங்க. தியேட்டருக்குள்ளாற ஒரே இருட்டு. ஒவ்வொரு ஆளாப் பாத்து கடந்து போயி திரைக்குப் பக்குத்துல உட்காந்துட்டான்.
சினிமாத் திரையில் ரஜினிய மல்லாக்கப் படுக்கப்போட்டு கை கால் எல்லாத்தையும் சங்கிலியால கட்டிப்போட்டிருக்காங்க. ரஜினி படுக்கையில தர்மயுத்தமே நடத்திக்கிட்டிருக்காரு. ஜெயராஜுக்கு பக்குன்னு ஆகியிருக்கு! அவனுக்கு ஒரு யோசனை! இன்னைக்கு
"ரிக்ஷாக்காரன்' படம் கடைசிங்கிறதால நாளைக்கு வரப்போகுற "தர்மயுத்தம்' படத்த டிரைலர் காட்டுறான் போலிருக்குன்னு "ரிக்ஷாக்காரன்' படத்த எதிர்பார்த்து காத்துக்கிடக்கானாம்.
இன்னமும் "ரிக்ஷாக்காரன்' படம் போட்டபாடுல்ல. பொறுமையை இழந்துட்டான் ஜெயராஜ். ""அட படத்த நிறுத்துங்கடா. கேனப்பய ஊருல கிறுக்குப்பய நாட்டாமையா? உங்கள கேட்க ஆள் இல்லைன்னு நினைச்சிட்டீங்களா? எவ்வளவு நேரந்தான் பொறுமையா காத்துக்கிடக்கிறது. நாளைக்கு வரப்போகுற படத்தோட டிரைலர எவ்வளவு நேரந்தான் போட்டுக் காட்டுவீங்க. ஒழுங்கா எங்க வாத்தியார் படத்த போடுங்கய்யா. இல்ல என்ன நடக்கும்ன்னு எனக்கே தெரியாது'' ஒரே சவுண்டு விட்டு ரணக்களப்படுத்தியிருக்கிறான்.
படத்த நிறுத்திட்டு தியேட்டர் வேலையாள் ஒருத்தன் வந்துட்டானாம்.
""இங்க எவன்டா சவுண்டு கொடுத்தது?''
""நான் தான் சவுண்ட் கொடுத்தேன் அதுக்கு என்ன இப்போ?'' உடனே தியேட்டர் வேலயாள் ஜெயராஜ் ஓங்கி கன்னத்துல ஒண்ணு வெச்சுட்டு, ""டேய் இது டிரைலர் படமில்ல. மெயின் படந்தான். ஒழுங்கா அமுக்கிக்கிட்டு படம் பாரு. இல்லே ஒங்க ஆத்தா கொடுத்த செனப்பாலு வெளிய வந்துரும்''
""போங்கடா நீங்களும் உங்க படமும்''னுட்டு வீட்டுக்கு வந்துட்டானாம். அதுக்கப்புறந்தான் அவனுக்கு விவரம் தெரிஞ்சிருக்கு மேட்னி ஷோ "தர்மயுத்தம்', நைட் ஷோ "ரிக்ஷாக்காரன்'ன்னுட்டு. அண்ணக்கி எம்.ஜி.ஆரை பாக்க முடியாமப் போனதால இனி என்னைக்கும் இப்படி நடக்கக் கூடாது அதுக்கு ஒரே வழி "தியேட்டரில் முறுக்கு வித்தா காசில்லாட்டிக் கூட எல்லாப் படமும் பாத்துக்கலாம்ன்னு' அண்ணைக்கே ஜெயராஜ் தியேட்டர்ல முறுக்கு விக்க முடிவு
பண்ணிட்டானாம்.
ஜெயராஜ் இப்படித்தான் எப்பவுமே அவன் ஒரு விவரம் கெட்டான் தான்!
எங்க சினேகிதன் சரவணனோட அப்பா இறந்துட்டார். அவர ஊருக்கு ஒதுக்குப்புறமா இருக்குற
சுடுகாட்டுல அடக்கம் பண்ணிட்டு வீடு திரும்பிக்கிட்டிருந்தோம். எல்லோரும் ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் பேசிக்கிட்டே திரும்பிப் பார்க்காம வந்துகிட்டுயிருக்கும்போது, ஜெயராஜ் மட்டும் சுடுகாட்டுப் பக்கம் திரும்பிப் பார்த்திருக்கான். அவ்வளவு தான் அவன் காதச்சேர்ந்து சுளீர்ன்னு ஒரு வப்பு விழுந்துச்சு.
""உனக்கு புத்தி கித்தி கெட்டுப்போயிடுச்சா? அடக்கம் பண்ணிட்டு வரோமே வீடு வரவரைக்கும் திரும்பிப் பார்க்கலாமா? அடக்கம் பண்ணுன ஆத்மா திரும்பிப் பார்த்தா சாந்தி அடையுமா? என்ன பழக்கம் பழகுறே?'' ஊர் பெருசு பரமசிவம் சொன்னதும் அப்புறந்தான் திரும்பிப் பார்க்காம வீடு வந்து சேர்ந்தான்.
பரதனில் அப்போ "ஒரு தலை ராகம்' படம் ஓடிக்கிட்டிருந்துச்சு. படத்தில் வரும் கதாநாயகன் சங்கர் போல நானும் தலையில் ஸ்டெப் கட்டிங் வெட்டியாகணும்ன்னு முடிவெடுத்து, அஞ்சு மைல் தூரத்தில் இருக்கும் கடமலைக்குண்டு போய் ஸ்டெப் கட்டிங் வெட்டிட்டு, ஜம்முன்னு மறுநாள் ஸ்கூலுக்கும் வந்தாச்சு.
காலையில முதல் பீரியட் இங்கிலீஷ். மாரப்பன் மாஸ்டர். எங்க கிளாஸ் மாஸ்டரும் அவர் தான். இங்கிலீஷ் கிராமர்க்கு அவர் தான் வகுப்பெடுப்பார். எனக்கு கிராமர்னா வேப்பங்காயாட்டம் கசக்கும். சுட்டுப்போட்டாலும் வராது.
மாஸ்டர் கிளாஸ்க்குள் வந்ததும் கரும்பலகையில் டைரக்ட் ஸ்பீச் அண்டு இன்டைரக்ட் ஸ்பீச் என்று இங்கிலீசில் எழுதிப்போட்டுட்டு மாணவர்கள் பக்கம் திரும்பினார். அவர் கண்ணுக்கு நான் தான் தெரியுணுமா? என்னெ டெஸ்க் மேல ஏறி நிக்கச் சொல்லிட்டார். "நான் ஒண்ணுமே பண்ணலேயே... இவர் ஏன் என்னெ டெஸ்க் மேல ஏறி நிக்கச் சொல்றார்?' என்னையத்தான் நிக்கச் சொல்றாரா? என்கிற சந்தேகம் எனக்கு!
எப்படியும் கிராமர்ல என்னெ கேள்வி கேட்கத்தான் செய்வார். எனக்கு எப்படியிருந்தாலும் பதில் தெரியப் போறதில்லே. அப்போ டெஸ்க்கு மேல ஏறி நின்றாகணும். அதுக்கு இப்பவே நின்னுறலாம்ன்னு என் சந்தேகத்தை நானே தீர்த்துகிட்டு டெஸ்க் மேல ஏறி நின்னுட்டேன்.
என்னெப் பாத்து கிளாஸ் முழுவதும் கிடந்து சிரிப்பா சிரிக்குது!
கரும்பலகையில எழுதிப் போட்டிருக்குற டைரக்ட் ஸ்பீச்சை இன்டைரக்ட் ஸ்பீச்சா வந்து மாத்திக்காட்டுன்னுட்டார். எனக்கு உடம்பெல்லாம் வெலவெலத்துப் போச்சு! தயங்கித் தயங்கி கரும்பலகை அருகே நான் சென்றதும் கண் இமைக்கும் நேரத்திற்குள் என் உடம்பெங்கும் பிரம்பு விளையாடித் தீர்த்தது. கடைசியாக என் காதருகே வந்த மாஸ்டர், ""நாளைக்கு என் வகுப்புக்கு வரும் போது இந்த ஸ்டெப் கட்டிங்கை சாதாக்கட்டிங்காக மாத்தியிருக்கணும். புரிஞ்சதா?'' அப்பத்தான் புரிந்தது மாஸ்டருக்கு கோபம் கடுமையானதுக்கு காரணம் கிராமரை விட என்னோட ஸ்டெப் கட்டிங் தான்னு.
சுத்துப்பட்டு கிராமங்களுக்கெல்லாம் ஆடிப்
பண்டிகை, தீபாவளிப்பண்டிகை, தைப்பொங்கல் எல்லாப் பண்டிகைகளின் கொண்டாட்டமும் பரதன் தியேட்டரில் படம் பார்ப்பதில் தான் நிறைவு பெறும். எங்களோட சந்தோஷம் நல்லது, கெட்டது எல்லாமே எங்களுக்கு பரதன் தான்!
பரதன்னா எங்களுக்கு ஏகப்பிரியம். அது தான் எங்க உசுரு!
"நல்ல தங்காள் கதை' பரதனில் ஓடியதிலிருந்து காடு வயலு தோட்டம் ஊரு எங்கப் பாத்தாலும், நல்ல தங்காள் கதையைச் சொல்லி சொல்லி பொடிசுகளிலிருந்து பெருசுங்க வரை அழாதவங்க பாக்கியில்ல. வெத்தல போட்ட நாக்கு சிவக்குற மாதிரி எங்க மனசுல்ல தங்கிப்போன அடையாளம், பரதன்.
தியேட்டர் உச்சியில கட்டியிருக்குற கூம்பு வடிவ ரேடியோவிலிருந்து "மருதமலை மாமணியே முருகைய்யா...' பாடல் ஒளிபரப்பை கேட்டுவிட்டால் சண்டி செய்கிற மாடுக கூட வேகமா வண்டியை இழுத்துக்கிட்டு சிட்டா பறக்குமாக்கும். நடக்கமாட்டாத நோஞ்சாங் கூட "டக்கு புக்'குனு நடையை கூட்டி வேகமா தியேட்டரை வந்து சேர்ந்துடுவான். ஏன்னா இந்தப் பாட்ட போட்டாச்சுன்னா பாட்டு முடிஞ்சதுமே சினிமா போடப் போறாங்கன்னு அர்த்தம்.
"தாய் மீது சத்தியம்' படம் வந்திருந்துச்சு. "டேய் வயலுல ஆடுடா... டேய் வயலுல ஆடுடா...' என்கிற சிரிப்புக் காட்சியை சொல்லி சொல்லி காடு கரையெல்லாம் சிரிச்சது இன்னமும் மனசுல நிக்கிது.
பரதனோட தான் எடுத்துக்கொண்ட செல்ஃபியை பார்த்துக் கொண்டேயிருந்த காளிமுத்துவின் கண்
களில் கண்ணீர் சொரிவதைக் கண்டு,
""காளி, கடல் பெருசா இருந்தாலும் மழையில்லாட்டி வத்தித்தான ஆகணும்!'' என்றவாறே தன் தோளில் ஒரு கரம் பற்றியது கண்டு காளிமுத்து தன் சுய நினைவுக்கு வந்த போது இன்னும் அருகில் வந்து அரவணைத்துக் கொண்டான், ஜெயராஜ்.
மழையில்லை ஒரு பக்கம். போதாத குறைக்கு எப்போ நம்ம ஊருக்கு நூறு நாள் வேலைன்னு வந்துச்சோ அப்பவே விவசாயக் கூலிவேலைக்கு ஆள் பற்றாக்குறை வந்திருச்சு. அப்படியே தப்பி ஆள் கிடைச்சாக்க ஒரு வேலையும் செய்யாம சும்மா உக்காந்து தாயம் விளையாடிட்டு வந்தாக்க, அவ்வளவு கூலி கிடைக்குதின்னுட்டு, நீங்க எவ்வளவு கூலி தருவீங்கன்னுட்டு கேக்குறாங்க. இன்னக்கி சின்ன சின்ன விவசாயி விவசாயம் செய்ய முடியல. எல்லாரும் இலவம் பஞ்சு மரம் நட்டுட்டாங்க. ஆத்துல தண்ணியக் காணோம். குடி நீருக்கும் விலை. நீருக்குமே பஞ்சம் வந்திருச்சு. விளை நிலமெல்லாம் இப்படி அடுக்கு மாடி கட்டிடம் கட்டறதுக்கு நிலத்தை வித்திட்டு வராங்க. பரதன் மட்டும் விதிவிலக்கா என்ன? ஆனா ஒண்ணு காளி, உழவன் கை மடங்கினா துறவிக்கும் சோறு கிடைக்காது! பேசிக்கொண்டு இருக்கும் போதே மண் புகை தரையிலிருந்து வானம் வரைக்கும் எழுந்து நின்றது. சத்தமில்லாமல் பரதன் மண்ணில் சரிந்து விழுந்திருந்தான்!
நாங்கள் பேசிக்கொண்டே பரதனை விட்டு வந்து கொண்டிருந்தோம்.
ஜெயராஜ் திரும்பிப் பார்க்காமல் வீடு
திரும்பினான்.
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/29/w600X390/kadhir7.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/29/பரதனை-இனி-பார்க்க-முடியாது-3390909.html
3390907 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் எட்டுத் திக்கு DIN DIN Sunday, March 29, 2020 06:30 PM +0530  

கரோனா வைரஸ் தாக்குதலின்காரணமாக சுகாதாரத்துறை பணியாளர்கள் கிருமி நாசினியை சென்னை மெரினா கடற்கரைப்பகுதியில் தெளித்துச் செல்லும் காட்சி.

மியான்மர் நாட்டின் யாங்கூன் நகரின் சந்தைப் பகுதியில் கரோனா குறித்த விழிப்புணர்வு நிகழ்ச்சி நடந்தபோது, இளம் புத்த துறவிகளின் உடல் வெப்ப நிலையை அளக்கும் யாங்கூன் நகரவளர்ச்சிக் குழுவின்உறுப்பினர் ஒருவர்.

கரோனா வைரஸால் ஏற்பட்ட அச்சத்தின் காரணமாக சொந்த ஊருக்குச் செல்ல போதிய பேருந்து வசதி இல்லாததால், பேருந்தின் கூரை மீது ஏறி அமர்ந்திருக்கும் இளைஞர்கள்.இடம்: கொல்கத்தா.

குஜராத் மாநிலம் அகமதாபாத் நகரில் கரோனா வைரஸ் தொற்று ஏற்படாமல் தடுக்க அதிகஅழுத்தத்துடன் கிருமி நாசினியைப் பீச்சி அடித்தபோது அது மூடுபனி போல காட்சியளித்தது.

கரோனா வைரஸ் பாதிக்காமலிருக்க கைகளைக் கழுவ வேண்டும்; முகமூடி அணிய வேண்டும் என்பதை பிரச்சாரம் செய்யும் வகையில் லண்டன் நடைபாதையில் வரையப்பட்டிருக்கும் கரடியின் ஓவியம்.

அமெரிக்காவின்கலிஃபோர்னியாமாகாணத்தில் கரோனா வைரஸ் பாதிப்பு ஏற்படும் என்பதற்காக40 மில்லியன் மக்கள் வீட்டிலேயே தங்கியிருக்கிறார்கள். லாஸ் ஏஞ்செல்ஸ் நகரில் உள்ள வெனிஸ் கடற்கரை அருகே உள்ளசாலையில் சைக்கிளில் செல்லும் ஒரு சிலர்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/29/எட்டுத்-திக்கு-3390907.html
3390906 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பெண்ணும் - ஏழும் - முத்து பாஸ்கரன், புதுவை DIN Sunday, March 29, 2020 06:28 PM +0530  

  • பேதை, பொதும்பை, மங்கை, மடந்தை, அரிவை, தெரிவை, பேரிளம் பெண் எனப் பெண்களின் பருவம் 7.
  • பூப்படைந்த பெண் ஏழு நாட்கள் கழித்து நன்னீராடி வீடு புகுவாள்.
  • மணமாகும்போது கணவனின் கைபிடித்து ஏழு அடிகள் எடுத்து வைத்து அக்கினியை வலம் வருவாள்.
  • கருவுறும்போது ஏழாவது மாதம் குழந்தை முழு வளர்ச்சி பெறுகிறது.
  • பிறக்கும் குழந்தைக்கு ஏழாவது நாள் தொப்புள் கொடி விழுகிறது. ஏழாவது மாதம் பல் முளைக்கிறது.
  • பெண்களின் வாழ்க்கையில் ஏழுக்கு இவ்வளவு நெருங்கிய தொடர்பு இருக்கிறது.

"தகவல் களஞ்சியம்'நூலிலிருந்து

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/29/பெண்ணும்---ஏழும்-3390906.html
3390905 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் தாகூரின் நிலை! நெ.இராமன், சென்னை. DIN Sunday, March 29, 2020 06:25 PM +0530
தாகூர் நோபல் பரிசு பெறும் வரை வங்காளிகள் அவரை கண்டுகொள்ளவில்லை. கல்கத்தா சர்வகலாசாலை தாகூருக்கு  டாக்டர் பட்டம் கொடுக்கும் தீர்மானத்தை ஆதரிக்கவில்லை. மேலும் தாகூரை அவமதிக்கும் நோக்கில் தாகூரின் வங்காள நூல்களிலிருந்து சில வரிகளைக் கொடுத்தும் பிழையின்றி எழுதும்படி கேள்வித் தாளில் கேட்டிருந்தார்கள். நோபல் பரிசு கிடைத்த பின்பே கல்கத்தா சர்வகலாசாலை அவரை வலிய அழைத்து டாக்டர் பட்டம் கொடுத்தது. வங்காளிகளும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு அவரது புகழ் பாடினர்.
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/29/w600X390/kadhir6.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/29/தாகூரின்-நிலை-3390905.html
3390904 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மறுமணம் செய்து கொண்ட அமலாபால்! ஜி.அசோக் Sunday, March 29, 2020 06:23 PM +0530 அமலாபால், இயக்குநர் ஏ.எல்.விஜய்யைக் காதலித்து மணந்தார். 2 வருடத்திலேயே கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டு விவாகரத்து பெற்று பிரிந்தனர். பிறகு தொடர்ந்து படங்களில் நடித்தார் அமலாபால். இந்த நிலையில் அமலாபாலுக்கும் பாலிவுட் பாடகர் பவிந்தர் சிங்கிற்கும் காதல் மலர்ந்தது. 

சமீபத்தில் இவர்களின் காதல் வெளிவுலகத்துக்குத் தெரிய வந்தது. சில தினங்களுக்கு முன் அமலாபாலுடன் நெருக்கமாக இருக்கும் புகைப்படங்களைப் பவிந்தர் சிங் வெளியிட்டார். 

இந்த நிலையில் இருவரும் பாரம்பரிய முறைப்படி ரகசியத் திருமணம் செய்து கொண்டனர். இந்த விழாவில் நெருக்கமான உறவினர்கள் நண்பர்கள் மட்டும் கலந்து கொண்டனர். 

திருமண படத்தை பவிந்தர் சிங் தனது இன்ஸ்டா கிராம் பக்கத்தில் வெளியிட்டார். சிறிது நேரத்திலேயே அவற்றை நீக்கிவிட்டார்.  வழக்கமாக இன்ஸ்டாகிராமில் தீவிரமாக புகைப்படங்களை வெளியிடும் அமலாபால் மறுமண புகைப்படங்களை வெளியிடவில்லை.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/29/w600X390/amala.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/29/மறுமணம்-செய்து-கொண்ட-அமலாபால்-3390904.html
3390903 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் ஜி.அசோக் DIN Sunday, March 29, 2020 06:15 PM +0530
அதிரடி ஆக்ஷன் படங்களில் கதாநாயகிகள் நடித்து விட வேண்டும் என பிடிவாதமாக இருக்கின்றனர். அத்துடன் பெண்களை மையப்படுத்தி "அறம்', "ராட்சசி' போன்ற படங்கள் தமிழ் சினிமாவில் இப்போது அதிகமாகியுள்ளன. சஸ்பென்ஸ், திகில் படங்கள் பெண்களை மையப் பாத்திரங்களாகக் கொண்டு வெளியாகி வெற்றி பெற்றும் வருகின்றன.

இது தமிழ் சினிமாவில் நல்ல மாற்றமாகப் பார்க்கப்படுகிறது. அந்த வகையில் நந்திதா ஸ்வேதா "ஐபிசி 376' என்ற ஆக்ஷன் திகில் படத்தில் நடித்துள்ளார். ராம்குமார் சுப்பாராமன் இயக்கியுள்ளார். இந்தப் படம் பெண்களைப் போற்றும் வகையில் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. படத்தின் தலைப்பில் உள்ள ஐபிசி 376 என்பது பெண்கள் மீதானபாலியல் கொடுமைக்கு எதிரான சட்டத்தைக் குறிக்கிறதாம். "அட்டகத்தி' படத்தில் இருந்தே தனது நடிப்பால் தனக்கென ஒரு நிரந்தர இடத்தை ரசிகர்களிடையே பிடித்துள்ள நந்திதா ஸ்வேதா இதில் நாயகியாக நடித்துள்ளார். படத்தில் ஆக்ஷன் காட்சிகள் அதிகமாக உள்ளதாம். நான்கு சண்டைக்காட்சிகள் உள்ள இதில் பெரும்பாலும் டூப் இல்லாமலே துணிச்சலாக நடித்துள்ளாராம். சண்டைக் காட்சிகளை சூப்பர் சுப்பராயன் அமைத்துள்ளார்.

------------------------------------------------------------------------------------------------------


"உதயன்' படத்தின் மூலம் அறிமுகமான ப்ரணிதா, "சகுனி', "மாஸ்', "ஜெமினிகணேசனும் சுருளி ராஜனும்' உள்ளிட்ட படங்களில் நடித்தார். இப்போது பட வாய்ப்புகள் இல்லாமல் இருக்கிறார். பெங்களூரில் ரெஸ்டாரன்ட் ஒன்றை வைத்து நடத்தி வருகிறார். திடீரென்று ப்ரணிதாவுக்கு அரசியலில் குதிக்கும் எண்ணம் ஏற்பட்டுள்ளது.

அதற்கு கரோனாவைப் பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார். இதுபற்றி அவர் கூறும்போது, ""சீனாவில் கரோனா வைரஸ் தாக்குதல் அதிகமாக இருந்தது.

இந்தியாவில் 10 லட்சத்தில் ஒருவருக்குத்தான் இந்த அறிகுறி தெரிந்திருக்கிறது. நீங்கள் விரும்பினாலும், விரும்பாவிட்டாலும் அதற்குக் காரணம் நமது கலாசாரம், பழக்க வழக்கம் இதில் முக்கிய பங்கு வகிப்பதுதான்.

கைகுலுக்கிக் கொள்வதற்கு பதில் கைகூப்பி வணக்கம் சொல்வது, மிருகங்களை வணங்குவது, சைவ உணவைச் சாப்பிடுவது போன்றவைதான். ஆனால் அவற்றைக் கேலி செய்வதுபோல் சிலர் இன்றைக்குச் சிரிக்கிறார்கள். இந்த கலாசாரம்தான் மக்களை கரோனாவிலிருந்து காப்பாற்றி இருக்கிறது'' என்றார்.

------------------------------------------------------------------------------------------------------


மிழில் ஹன்சிகாவின் முகம் தெரிந்து நீண்ட நாள் ஆகிவிட்டது. கடந்த ஆண்டு "அதர்வாவுடன் 100' என்ற படத்தில் நடித்திருந்தார். இதையடுத்து "மஹா' படத்தில் நடிக்க ஒப்பந்தம் ஆனார். இப்படத்தில் பெண் சாமியார்போல் உடை அணிந்து சுருட்டு புகைத்த புகைப்படங்கள் வெளியாகி சர்ச்சைக்குள்ளானது. இந்தநிலையில் இப்படத்தில் சிம்புவும் நடித்து வருகிறார். சிம்பு, ஹன்சிகா நெருக்கமாக நடித்த காட்சிகள் படமாக்கப்பட்டன.

சமீபத்தில் விடுமுறைப் பயணமாக மாலத்தீவு சென்றார் ஹன்சிகா. அங்குள்ள கடற்கரையில் நீச்சல் உடை அணிந்து உடற்பயிற்சி செய்யத் தொடங்கினார். காலை முன்புறமாக வைத்து அப்படியே வில்லாக பின்புறம் சாய்ந்து கைகளை ஊன்றி நின்றார். அந்த புகைப்படங்களை இணையத்தில் பகிர்ந்திருக்கிறார். ""விடுமுறை நாளில் கடற்கரையில் வழக்கமான எனது வைட்டமின் சக்தியை சன் பாத் மூலம் பெற்றேன். பின்னர் கடலில் நீந்தி விடுமுறை நாளை மகிழ்ச்சியாகச் செலவழித்தேன்'' என குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.
 

------------------------------------------------------------------------------------------------------

தமிழ், தெலுங்கு, ஹிந்தி என 3 மொழிகளில் பரபரப்பாக நடித்து வந்தார் தமன்னா. கடைசியாகதமிழில் விஷால் ஜோடியாக "ஆக்ஷன்' என்ற படத்தில் நடித்தார். அதன் பிறகு அவருக்கு தமிழில் பட வாய்ப்புகள் வரவில்லை. தெலுங்கில் இரண்டு படம், ஹிந்தியில் ஒரு படம் நடித்து வருகிறார். படப்பிடிப்பில் பங்கேற்கும் நேரம் குறைந்த நிலையில் பிற விஷயங்களில் கவனம் செலுத்தத் தொடங்கியிருக்கிறார். நகைக்கடை வைத்திருப்பதுடன் நகை டிசைன் செய்து வேலையும் இவருக்குத் தெரியும். அதில் கவனம் செலுத்துவதுடன் ஃபேஷன் ஷோ நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்று மேடையில் தோன்றி வண்ண வண்ண உடை அணிந்து கேட்வாக்கிலும் பங்கேற்று வருகிறார். சமீபத்தில் தான் பங்கேற்ற பேஷன் ஷோ நிகழ்வை இணைய தளத்தில் வெளியிட்டிருக்கிறார். ஒரு சிலர் அவர் அணிந்து வந்த உடை பற்றி விமர்சனம் செய்து வருகின்றனர்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/29/w600X390/kadhir5.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/29/திரைக்-கதிர்-3390903.html
3390901 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் தூண்டில்  புழுக்கள் சந்தர் சுப்ரமணியன் DIN Sunday, March 29, 2020 06:09 PM +0530 அன்று எண்ணெய்க் கடையை இரவு எட்டு மணிக்கே சாத்திவிட்டு வீட்டுக்கு வந்துவிட்டார் நல்லமுத்து. வரும்போதே ஐயங்கார் பேக்கரி அல்வா அரை கிலோ பாக்கெட் வேறு.
""என்னங்க இவ்வளவு சீக்கிரமா வந்துட்டீங்க? உடம்பு ஏதும் சரியில்லையா என்ன?'' என்ற மனைவி பாகீரதியின் கேள்விக்குப் பதில் சொல்லாமல் கையில் இருந்த அல்வா பாக்கெட்டை பாகீரதியிடம் கொடுத்தார். பாக்கெட் மேல் இருந்த ஐயங்கார் பேக்கரியின் பெயரைப் பார்த்த பாகீரதி, ""என்ன பேக்கரியிலிருந்து வேற ஏதோ வாங்கி வந்திருக்கீங்க?''
""ஒன்னுமில்லே பாகீ. சும்மாத்தான். குழந்தைகளைக் கூப்பிட்டு கொடு'' என்று சொல்லிவிட்டு தன்னுடைய அறைக்குள் நுழைந்தார் நல்லமுத்து.
""சும்மாத்தான்'' என்று சொல்லிவிட்டாலும், அது ""சும்மா இல்லை'' என்பது நல்லமுத்துவுக்கு மட்டுமே தெரியும். எத்தனை நாட்களுக்குத்தான் எண்ணெய்ப் பிசுக்குடன் அதே கடையில் பொழுதை ஓட்டுவது? அலுத்துப்போய் விட்ட நல்லமுத்துவுக்கு இது கொஞ்சம் ஆறு
தலாகத்தான் இருந்தது. இன்னும் கையில் பிசுக்கு போகவில்லை. குளியலறையில் வைத்திருந்த சிகைக்காய்த் தூளை எடுத்து, கையை நன்றாக கழுவினார். ""சனியன், இதைச் சீக்கிரம் விட்டொழிக்கணும். தொழிலா இது? நாள்பூரா ஒரே பிசுக்கு, நாத்தம்.'' கழுவிய கையை முகர்ந்து பார்த்து எண்ணெய் வாசனை சென்றுவிட்டதை உறுதிசெய்துகொண்டு கையிலிருந்த துணியால் துடைத்துக் கொண்டார்.
""இன்னும் டிபன் ரெடி பண்ணலே. நீங்க இவ்ளோ சீக்கிரமாக வருவீங்கன்னு தெரியாது. இதோ பத்து நிமிஷத்துலே ரெடி ஆயிடும்'' பாகீரதி சமையலறையிலிருந்து சொல்வது நல்லமுத்துவுக்குக் கேட்டது. பிள்ளைகள், கார்த்திக்கும் வீணாவும் தான் வாங்கி வந்த அல்வாவை ருசி பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். சோபாவில் அமர்ந்து அருகே இருந்த ரிமோட்டால் டிவியை ஆன் செய்தார். அவருக்கு ஏதோ வித்தியாசமாக இருந்தது. இவ்வளவு சீக்கிரம் அவர் டிவியின் முன்னர் உட்கார்ந்தது கிடையாது. டிவியில் ஏதோ ஓட ஆரம்பித்தாலும், அன்று நடந்த நிகழ்ச்சிகள் அவர் கண்முன் விரிந்தன.
இன்று ஒன்றும் முதல்முறையில்லை அது. இதுவரை நான்குமுறைகள் செய்துள்ளார்; இது ஐந்தாவது முறை. என்றாலும் இம்முறைதான் பெரிய வெற்றியை அடைந்ததாக நல்லமுத்து எண்ணினார். சீக்குப்பிடித்த எண்ணெய்யை வாங்கி வைத்துக்கொண்டு, லிட்டருக்குப் பத்து ரூபாய் லாபம் வர, நாளெல்லாம் கடையில் மன்றாடுவதை மட்டுமே தெரிந்து வைத்திருந்த நல்லமுத்துவுக்கு, ஒரே நாளில் ஒரு லட்சம் சம்பாதிப்பது என்பது ஆச்சரியமாகத்தான் இருந்தது.
""எல்லாம் கான்டேக்ட்ஸ் தான் சார் இன்னிக்கி. கான்டேக்ட்ஸ் இல்லேன்னா, கடையைத் தொறந்து வச்சிக்கிட்டு நாளெல்லாம் உட்கார்ந்து கெடக்கணும்'' அந்த ராஜதுரை இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்னர் சொன்னது நல்லமுத்துவுக்கு இன்றும் பசுமையாக நினைவில் உள்ளது. ""காசு இருந்தா மட்டும் பெரிய ஆளு இல்லே சார்; கான்டேக்ட்ஸ் இருக்கணும். அப்பப் பாருங்க! நாம வேற லெவல்தான்!'' என்று அவர் இன்று காலை
மீண்டும் அதையே வேறுவிதத்தில் சொன்னதும் நினைவுக்கு வந்து போனது நல்லமுத்துவுக்கு.
""இது தப்பான காரியம் இல்லையா ராஜதுரை?'' என்ற நல்லமுத்து கேட்டபோது ராஜதுரையின் முகம் கோபம் அடைந்ததைப் பார்க்க முடிந்தது.
""ஏன் சார் நீங்க வீடு, மனை ஷேர் இப்படி எதையுமே வாங்கி வித்தது கெடையாதா? இது மட்டும் தப்பா இருந்தா வீட்டுக்கும், மனைக்கும் என்ன சொல்லுவீங்க?'' என்ற ராஜதுரையின் கேள்விக்கு நல்லமுத்து மெளனத்தையே பதிலாகத் தந்தார்.
""பொருளோட மதிப்பு எப்பவுமே உசந்துகிட்டேதான் போவும் சார். உலகத்துலே எந்த பொருள் விலை கம்மியா போவுது சொல்லுங்க சார்?'' என்று பொருளாதாரத் தத்துவத்தை நல்லமுத்துவுக்கு ராஜதுரை பலமுறை விவரித்துள்ளார்.
""பாருங்களேன். நேத்து டைலர் கடையிலே தூக்கிப்போட்ட கந்தல் இப்போ உங்க கடையிலே எண்ணெய் தொடைக்க உதவுது. அங்க அது கந்தல், இங்க அதன் மதிப்பு வேற. பார்பர் ஷாப்லே வெட்டித் தள்ளிய முடியும் அதே போலத்தான். அப்படித்தான்சார் எந்தப் பொருளுக்கும். வாங்கறவங்க எப்படி அதைப் பார்க்கறாங்க அப்படீங்கறதுலதான் அதன் மதிப்பே இருக்கு''
ராஜதுரை சொல்வதும் சரியாகத்தான் பட்டது
நல்லமுத்துவுக்கு. ஓவியங்கள் பல இலட்சம் ரூபாய்க்கு விலைக்குப் போவதை அவர் செய்தித்தாள்களில் படித்துள்ளார். ""அந்த ஓவியங்களுக்கு ஏன் அத்தனை விலை?' என்று அவர் பலமுறை நினைத்ததும் உண்டு.
காலை ராஜதுரை தொலைபேசியில் அழைத்து அந்தச் செய்தியைச் சொன்ன போது நல்லமுத்துவுக்கு சற்று பயமாகவும் வியப்பாகவுமே இருந்தது. உடனே நல்லமுத்து ஒத்துக்கொள்ளாததால், அரைமணி நேரம் கழித்துத் திரும்பவும் அழைப்பதாகக் கூறினார் ராஜதுரை. அந்த அரைமணி நேரத்தில் நல்லமுத்து ""ஆம்', ""இல்லை' என்ற இரு துருவங்களுக்கு இடையே இங்குமங்குமாக ஓர் ஆயிரம் முறையாவது பந்தாடப்பட்டு இருப்பார்.
அவ்வளவு எளிதான தீர்மானம் இல்லை அது. அதன் விலை ஐந்து லட்சம். தொலைபேசியில் பேசும் போது ராஜதுரை, ஏதோ மூலிகை வேரும் ஓலைச்சுவடிக்கட்டும் என்றார். அந்தச் சுவடியில் இரும்பைத் தங்கமாக்கும் மந்திரம் உள்ளது என்றும் அதை அந்த மூலிகைவேரின் மூலமாகத்தான் செய்ய இயலும் என்றும் கூறினார். சுவடிக்கட்டில் கடைசி இரண்டு சுவடிகள் பாதிக்குமேல் செல்லரித்துப்போனதால், அதன் பொருளை முழுமையாகப் பெற முடியவில்லை. இருந்தாலும் அந்தக் கட்டின் இன்னொரு பிரதி உலவிவருவதாகவும், அது கிடைத்தால் இந்த பொன்னாக்கும் மந்திரம் சாத்தியமாகும் என்றும் ராஜதுரை கூறினார். இதில் தனக்கு என்ன பயன் என்று நல்லமுத்து வினவியபோது, இதன் விலை ஐந்து இலட்சம் என்றும் இதை வாங்குவதற்காக இன்னொரு பார்ட்டி இருப்பதாகவும் கூறினார்.
இன்னமும் நல்லமுத்துவுக்கு புலப்படவில்லை. இன்னொரு பார்ட்டி இருந்தால் அவர்களிடம் நேரடியாக விற்றுவிடலாமே, தானெதற்கு?
இந்தக் கேள்வியை நல்லமுத்து கேட்பதற்கு முன்னரே ராஜதுரை பதிலளித்தார். ""சார் நான் நேரடியா அந்தப் பார்ட்டிக்கே விற்றால் எனக்கு ஒரு கமிஷன் தான் கிடைக்கும். இப்படி மாற்றி விற்றால், இரண்டு கமிஷன் கிடைக்கும். அப்புறமும் நீங்களும் கொஞ்சம் காசு பார்க்கலாம் இல்லையா சார்?''
இதைக் கேட்ட நல்லமுத்து சற்றே அதிர்ந்தார். ""என்ன ராஜதுரை! என்னை பகடையாக யூஸ் பண்றீங்க போலிருக்கே?'' என்றார்.
""இல்லே சார். எனக்கும் இரண்டு குழந்தைங்க இருக்கு. ஊர்லேயே விட்டுட்டு வந்திருக்கேன். என்கிட்ட பணமில்லே. இப்படி உங்களைப் போல பணம் இருக்கற நல்லவங்ககிட்ட கொஞ்சம் பழகறதாலே ஏதோ வாரத்துக்கு ஐஞ்சு, பத்துன்னு காசு பார்க்கறேன். அவ்ளோதான் சார். உங்களோட இரண்டு மாசமாகப் பழகி இருக்கறதாலே வெளிப்படையா சொன்னேன். நீங்க யோசிங்க. நான் இன்னும் அரை மணிலே கால் பண்றேன். நீங்க இல்லேன்னு சொன்னா வேற யாராச்சும் ரெடி பண்ணி ஆகணும். இருந்தாலும் பாருங்க தானா லட்சுமி வருவதை வேணாங்கறீங்க'' என்று
சொல்லிவிட்டுத் தொலைபேசியை வைத்துவிட்டார்.
இதற்கு முன்னர் நான்கு முறை அவரிடமிருந்து நான்கு பொருள்களை வாங்கிப் பின்னர் அவர் சொல்லிய ஆட்களுக்கே இரண்டு வாரங்களுக்குள் கொடுத்திருக்கிறார் நல்லமுத்து. முதல்முறை ஒரு புராதன குறுவாள்; பின்னர் இருமுறை பூஜைப்பொருள்கள், நான்காவது முறை சிவப்பு நிறக்கல்லில் செய்யப்பட்ட சிறியலிங்கம். பெரிதாக வரவு இல்லையென்றாலும், முதலும் ஒன்றும் பெரிதாக இல்லை. ராஜதுரை சொன்னதுபோல் விற்றும் கொடுத்திருக்கிறார். வாங்குவதற்கும்,
விற்றுக் கொடுப்பதற்கும் தன்னுடைய பங்கையும்
பெற்றுகொண்டிருக்கிறார். இரண்டு முறை ராஜதுரை தங்கியிருக்கும் வீட்டிற்கே சென்றும் வந்துள்ளார்.
என்றாலும் இந்தமுறை தொகை ஐந்து லட்சம் ஆயிற்றே! அவ்வளவு கையில் இருப்பும் இல்லை. சட்டென்று நல்லமுத்துவுக்கு நினைவுக்கு வந்தது. டிஸ்ட்ரிபியூட்டருக்கு கொடுக்க வங்கியில் வைத்திருந்த மூன்று லட்சம். இன்னும் இரண்டு லட்சம்? வங்கி மேனேஜருக்குத் தொலைபேசியில் பேசினார் நல்லமுத்து. ""சார் ஒரு இரண்டு லட்சம் ஓவர் டிராப்ட்டில் வேணும் இன்னக்கி கிடைக்குமா?''
மறுமுனையில் மானேஜர், ""கொஞ்சம் இருங்க, உங்க கிரிடிட் லிமிட் பார்த்துட்டு சொல்றேன்'' என்று இணைப்பைத் துண்டிக்காமல் மெளனமானார். அந்த ஒரு நிமிடம் ஒரு யுகமானது நல்லமுத்துவுக்கும். ""சார்! கெடைக்கும் சார் லிமிட்டுக்கு உள்ளதான் இருக்கு'' என்றார் மேனேஜர்.
எல்லாம் ஐந்நூறு கட்டுகளாக வாங்கிக்கொண்டு, வங்கியின் வெளியே நின்றுகொண்டிருந்த ராஜதுரையின் ஆல்டோ காரில் உட்கார்வதற்குள் வேர்த்துவிட்டது நல்லமுத்துவுக்கு. ""என்ன சார்? எல்லாம் சரிதானே?'' என்று விசாரித்தார் ராஜதுரை. எல்லாம் சரியென்பது போல தலையாட்டியபடி காருக்குள் தன்னை ஆசுவாசப்படுத்திக்கொண்டார் நல்லமுத்து.
""இதுக்கு ரசவாதம்னு பேர் சார். சித்தருங்க கண்டுபிடிச்சது. அது இன்னும் அப்படியே ரகசியமா இருக்கு. நம்மாள முடியுமானா அதெல்லாம் முடியாது. ஆனா இதுக்கு விலை இருக்கு சார்'' என்று வாங்கப்போகும் அந்த வேர் குறித்து சிலாகித்தபடி ராஜதுரை காரை ஓட்டிக்கொண்டிருந்தார்.
""என்னங்க! டிவி பார்க்கறீங்களா இல்லே, கண்ணைத் தொறந்துட்டே தூங்கறீங்களா? எத்தனை தரம் கூப்பிடறது?'' பாகீரதி, தோளை உலுக்கியபின்னர்தான் நல்லமுத்து மீண்டும் நனவுக்கு வந்தார்.
""இல்லேம்மா! ஏதோ நெனச்சிட்டு இருந்தேன். சாப்பாடு பசங்களுக்குக் கொடுத்திட்டியா?'' என்றவாறு எதிரே வைக்கப்பட்டிருந்த தட்டை எடுத்து உண்ண ஆரம்பித்தார்.
மீண்டும் நினைவுகள் அவரைத் துரத்த ஆரம்பித்தன.
ஐந்து லட்சம் கைமாறியபிறகு அவரிடம் ஒரு கோணிப்பை போன்ற பொக்கிஷ முடிச்சு கொடுக்கப்பட்டது. காரில் இருந்தபடியே அவர் அந்த முடிச்சை ஜாக்கிரதையாக அவிழ்த்து உள்ளே இருந்த பொருள்களைச் சரிபார்த்தார். ராஜதுரை கூறியது போலவே, ஏதோ மூலிகைவேர் முடிச்சும், கூடவே ஒரு சுவடிக்கட்டும் இருந்தன.
""பத்திரம் சார். சுவடி ஒடிஞ்சிடப்போவுது!'' என்ற ராஜதுரையின் அறிவிப்பை ஏற்று, அந்தப் பொக்கிஷப்பையை மீண்டும் முன் இருந்ததுபோலவே கட்டிவைத்த படியே, ""ராஜதுரை, நீங்கள் சொன்ன அந்த ஆளு இன்னிக்கே இதை வாங்கிக்குவாரா?'' என்றார்.
""ஏன் சார்? பயப்படாதீங்க. நான் இருக்கேன் இல்லே. சரி இப்பவே கால் பண்ணிப் பார்க்கறேன்'' என்று
சொல்லிவிட்டு, காரை சாலையின் ஓரத்தில் நிறுத்திவிட்டு தொலைபேசியுடன் இறங்கி சற்று தொலைவு சென்று யாருடனோ பேச ஆரம்பித்தார்.
நல்லமுத்துவுக்கோ தன் கையிலிருந்து போன ஐந்து லட்சத்திலேயே மனம் இருந்தது. சீக்கிரம் அந்த ஐந்து லட்சம் கைக்கு வந்தால் போதும் என்று நினைத்துக்கொண்டிருந்தபோது, ராஜதுரை வண்டியில் ஏறியவாறே, ""உங்க லக்கு சார். பார்ட்டி இப்பவே வாங்கிக்
கிறாராம். இப்பவே போவமா? சொல்லுங்க'' என்றார்.
""போலாமே! இன்னிக்கே வேலை முடிஞ்சா சரிதான். ஆனா எவ்வளவு மேல வச்சிக் கேட்கணும்?''
""இன்னும் ரெண்டு மூனு பார்ட்டி பார்த்து வித்தோம்னா கொஞ்சம் ஜாஸ்தியா கேட்கலாம். இன்னிக்கேன்னா கொஞ்சம் குறைவாத்தான் கெடைக்கும். ஒரு லட்சம் அதிகம் வந்தா போதுமா?''
""ஒரு லட்சமா?' என்று நல்லமுத்து நினைத்த வண்ணம், ""போதும் போதும். கைக்கு காசு வேண்டும் எனக்கு''
""என் கமிஷனை மறந்துடாதீங்க சார். அதுக்காகத்தான் ஊர்வுட்டு ஊர் வந்து இந்த பொழப்ப நடத்திக்கிட்டு இருக்கேன்''
""லட்சம் கிடைச்சா ஜாஸ்தியாவே தரேன்'' என்ற நல்லமுத்துவை பார்த்துவிட்டு ராஜதுரை வண்டியை ஓட்ட ஆரம்பித்தார்.
அடுத்த அரை மணி நேரத்தில் நல்லமுத்துவின் கையில் கமிஷனெல்லாம் போக ஆறு லட்சம் இருந்தது. மீண்டும் ஐநூறு ரூபாய்க் கட்டுகள். வங்கியின் வாசலில் இறங்கி பணத்தை உடனே தன்னுடைய கணக்கில் கட்டிவிட்டுக் கடைக்குத் திரும்பினார் நல்லமுத்து.
""இந்தாங்க இன்னொரு தோசை வச்சிக்கங்க'' என்ற பாகீரதியின் குரல் மீண்டும் நல்லமுத்துவை வீட்டுக்குள் வரவழைத்தது.
அன்று இரவு முழுதும் தூக்கம் இல்லை நல்லமுத்துவுக்கு. ஏதோ ஒன்று அவரை அரித்துத் தின்றது. இருந்தாலும் விதங்காணாப் பரவசத்தை அவர் உணர்ந்தார். பணத்திற்கு இத்தனை வலிமையா? மனிதனின் நிலையை அரை மணிக்குள் எப்படியெல்லாம் மாற்றிவிடுகிறது!
இந்த நிகழ்ச்சி நடந்து இரண்டு வாரங்களுக்கு ராஜதுரை அவரைத் தொடர்பு கொள்ளவில்லை. மூன்றாம் வாரம் நல்லமுத்துவே ராஜதுரையை, தொலைபேசியின் மூலம் அழைத்தார். எடுக்கவில்லை. ""எங்கேயாவது போயிருப்பாரோ?' அன்று முழுவதும் நாலைந்து முறை அழைத்தும் அவரைத் தொடர்பு கொள்ள இயலவில்லை.
அடுத்த வாரம் ராஜதுரையே அழைத்து, ""என்ன சார்? போன வாரம் நாலைஞ்சி முறை கால் பண்ணியிருக்கீங்க போலிருக்கே. நான் மும்பையிலே இருக்கேன்"" என்றார். ""ஒன்னுமில்லை. சும்மாத்தான் கூப்ட்டேன். நீங்க ஊருக்கு வந்ததும் கால் பண்ணுங்க"" என்று சொல்லிவிட்டு தொடர்பைத் துண்டித்தார் நல்லமுத்து.
தொடர்ந்து எண்ணெய் வியாபாரத்தில் மூழ்கிப்போன நல்லமுத்துவுக்கு ஒருநாள் திடீரென்று ராஜகுருவிடமிருந்து அழைப்பு.
""சார் எப்படி இருக்கீங்க? ஃபிரியாத்தானே இருக்கீங்க? மீட் பண்ணுவோமா எங்கேயாவது அரை மணி நேரம்? போன்லே வேணாம்னு பார்க்கறேன்''
""இன்னும் இரண்டு மணி நேரம் வேலையிருக்கு. மாலை ஐந்து மணிக்கு பார்ப்போமா?''
""சரி சார். நானே வந்து அழைச்சிட்டுப் போறேன்'' என்று சொல்லிவிட்டு அழைப்பைத் துண்டித்தார் ராஜதுரை.
மாலை ராஜதுரை வந்து நல்லமுத்துவை, ஊருக்கு வெளியே உள்ள ஓர் ஓட்டலுக்கு அழைத்துச்
சென்றார்.
""சொல்லுங்க ராஜதுரை. ஏதோ சொல்லனும்னு சொன்னீங்க''
""ஆமாம் சார் நான் மும்பை அதுக்காகத்தான் போயிருந்தேன். இது கொஞ்சம் பெரிய மேட்டர் சார். வாங்க ஆள் ரெடியா இருக்கான்; கொடுக்கவும் ரெடியா இருக்கான். முன்ன செஞ்சது மாதிரி நடுவுலே ஒரு மாத்து மாத்தினா கைலே காசு தேறும். அதான் உங்ககிட்டே பேசலாம்னு வந்தேன்''
நல்லமுத்துவுக்கு திடீரென பயம் கலந்த ஆச்சரிய உணர்வு. ""சொல்லுங்க ராஜதுரை'' என்று தன்னுடைய ஆர்வத்தையும் பயத்தையும் ஒருசேர மறைத்தவண்ணம் கேட்டார்.
""விஷயம் கொஞ்சம் சீக்ரெட் சார். நாம இதுலே இறங்கறமோ இல்லியோ, இந்த சீக்ரெட் வெளிய போகக்
கூடாது'' என்று முகஸ்துதி பாடினார் ராஜதுரை.
""போகாது. சொல்லுங்க''
""நம்மஊர் கோயில் தெரியுமா? போயிருக்கீங்களா?''
""உம். நிறைய தரம் போயிருக்கேனே. என்ன அதுக்கு?''
""அங்க இருபது வருஷத்துக்கு முன்னே மூலவர் கெடையாது, பூஜை ஏதும் கெடையாது. தெரியுங்களா உங்களுக்கு?''
""தெரியுமே. அதுக்கு முன்னமே நான் நிறையதரம் கோயில் போய் பார்த்திருக்கேனே''
""அந்தக் கர்ப்பக்கிரகத்துலே ஒரு நிலவறை இருக்கும். கோயிலைச் சுத்தம் பண்ணி புதுசா மூலவரை அங்க வைக்கும்போது, அந்த நிலவறையிலே ஒரு சின்ன அம்மன் சிலை இருந்ததைக் கண்டுபிடிச்சாங்க. ஆனா அந்த சிலை அப்பவே கவர்ன்மெண்ட் கிட்ட போகாம கை மாறிடிச்சி''
""என்ன சொல்றீங்க ராஜதுரை? இதுலே நாம என்ன செய்யப் போறோம்''
""அதான் சார். இப்போ அந்த அம்மன் சிலை மார்க்கெட்டுக்கு வந்திருக்கு. இதை எப்படியோ தெரிஞ்சிகிட்டு ஒரு மும்பை பார்ட்டி என் பிரண்டு மூலமா என்னை காண்டேக்ட் பண்ணாங்க. நீங்க ஹெல்ப் பண்ணிங்கன்னா, சுளையா கொஞ்சம் காசு பார்க்கலாம். சொல்லுங்க சார்''
""தெய்வக்குத்தம் ஆகுமே ராஜதுரை''
""சார். நான் எத்தனை முறை சொல்லியிருக்கேன். நிலம் வாங்கி விக்கற மாதிரிதான் இதெல்லாம். முன்னே செஞ்சது மாதிரி ஒரே நாள்ளே வாங்கி கொடுத்திடுவோம். ரெண்டு சைட்லேயும் பார்ட்டி ரெடியா இருக்காங்க''
""என்னமோ எனக்கு மனசு வேணாங்குது ராஜதுரை. தவிர விலை எவ்ளோ? ஒரு நாலஞ்சி லட்சம் போகுமா?''
ஒரு மெல்லிய சிரிப்புடன் ராஜதுரை பதில் கூறலானார்: ""சார், இது சோழர் காலச் சிலை. ரொம்ப அபூர்வ
மான அம்மன் சிலை. இரண்டு அடிதான் உயரம். இருந்தாலும் இன்னிக்கி ரேட்டுக்கு கோடி போவும். ஆனா நாம வாங்கப்போற விலை 50 லட்சம், விக்கப்போற விலை 1 கோடி''
கோடி என்ற வார்த்தையைக் கேட்டதும் நல்லமுத்து, ""கோடியா? அதெல்லாம் நமக்கு ஆகாது ராஜதுரை. கௌம்புவோம். அதுவும் சாமி சிலை வேற. வம்பே வேணாம்'' என்று கூறிய வண்ணம் எழுந்தே விட்டார். அதற்குமேலும் ராஜதுரை பேச்சை வளர்க்கவில்லை என்றாலும், காரில் மீண்டும் அவரது கடையில் விட்டுச்செல்லும்போது, ""நல்லா யோசிங்க சார். இந்த மாதிரி எல்லாருக்கும் கெடைக்காது. வாங்கற பார்ட்டியும் ரெடியா இருக்கு. நீங்க வேணாம்னா நான் அந்த பார்ட்டியையே கூட்டிட்டு வந்து முடிச்சிடுவேன். நீங்க ஹெல்ப் பண்ணீங்கன்னா ரெண்டு பேருமே கொஞ்சம் காசு பார்க்கலாம். உங்களுக்கு இதுலே என்ன சார் ரிஸ்க்? ஒரு நாளைக்கி உங்க பைசாவ சர்க்குலேட் பண்ணப் போறீங்க, அவ்வளவுதானே?'' என்று நல்லமுத்து விடம் மெல்லிய குரலில் சொல்லிவிட்டுத்தான் காரின் கதவைத் திறந்தார். பலமாக வேண்டாம் என்று தலை ஆட்டிவிட்டு, விட்டால் போதும் என்று காரிலிருந்து இறங்கினார் நல்லமுத்து.
மூன்று நாட்கள் ஆகியும் ராஜதுரையின் ""நாமளும் காசு கொஞ்சம் பார்ப்போம் சார்"" என்ற வார்த்தைகளை நல்லமுத்துவைத் துளைத்துக்கொண்டே இருந்தன. ""சே! என்னடாயிது! விடவும் மாட்டேங்குது! செய்யவும் முடியாது!' என்று தன்னையே நொந்துகொண்டார் நல்லமுத்து. ""ஒருவேளை ராஜதுரை தன்னை அதில் இழுக்காது நேரடியாக அந்த மும்பை பார்ட்டியையே வாங்கச் செய்துவிட்டால்?' இப்படிவேறு அவர் எண்ணத்தில் அவ்வப்போது அலாரம் அடித்தது. ""50 லட்சம் எங்க போறது? ஐஞ்சி லட்சத்துக்கு மேலே ஒரு பைசா தேறாது' இப்படியாக சில சுய பச்சாதாப எண்ணங்கள் வேறு. ""சே! ஒரு நாள்... ஒரு நாள் கையில் 50 லட்சம் தேவை. ராஜதுரை சொன்னதுபோல் ஒரு நாள் சர்க்குலேட் பண்ணனும், அவ்வளவுதான். நம்பளை நம்பி எவன் 50 லட்சம் தருவான்? அதுவும் கேஷா?''
எண்ணுபவர்க்கே பாதைகள் தெரியும் என்பார்களே அதுபோல நல்லமுத்து மேலும் மேலும் யோசிக்க இறுதியாக தன்னுடைய வீட்டையும் கடையையும், சேட்டுக்கடையில் அடமானம் வைத்தால் 50 இலட்சம் தேறும் என்ற எண்ணம் தோன்றி அதுவே நிறைவேறியும் விட்டது. இந்தமுறை கையில் உள்ள பெரிய பையில் இருந்த 50 இலட்சம் கனத்தது. அதைவிட அவர் மனத்துக்குள் இன்னும் அதிகமாகவே கனம். தேவையில்லாமல் அவருடைய குழந்தைகளின் முகங்கள் வேறு வந்து வந்து போயின. ""ஒன்னுமில்லே சார். இரண்டு மணி நேர சமாசாரம்'' என்று சொல்லிய வண்ணம் ராஜதுரை வண்டியை ஓட்டிக்கொண்டிருந்தார்.
இம்முறையும் பரிமாற்றம் நடக்கும் இடம் ஊரின் வெளியே உள்ளது. கார் சீரான வேகத்தில் போய்க்கொண்டிருந்தது. ஊர் எல்லையில் உள்ள டோல் கேட்டைத் தாண்டும் நேரம் ராஜதுரையின் தொலைபேசி ஒலித்தது. அதை எடுத்துப் பேசிய ராஜதுரை, வண்டியை சாலையோரம் நிறுத்திவிட்டு, சற்று தூரம் சென்று பேசிக்கொண்டிருந்தார். டோல் கேட்டிலிருந்து நாலைந்து போலீஸ் வண்டிகள் வரத்தொடங்கின. அதைத்தொடர்ந்து திடீரென அங்கே பதட்டம் நிலவியது. கார் கண்ணாடியைக் கீழே இறக்கிவிட்டு, நல்லமுத்து ஒருவரை விசாரித்தார்.
""என்னங்க ஒரே கூச்சலும் குழப்பமுமா இருக்கு?''
""என்னமோ ஒரு பாத்திரக்கடையிலிருந்து சிலையைத் திருடிட்டு வந்துட்டாங்களாம்.''
""பாத்திரக்கடையிலா?''
""ஆமாம் சார். அம்மன் சிலை போல. சின்னதுதான்''
""எங்க எங்க? நீங்க பார்த்தீங்களா?''
""பார்த்தேன் சார். ஊர் எல்லையிலே போலீஸ் கண்டு
பிடிச்சிடிச்சி. சிலையை விட்டுட்டு ரெண்டு பேரும் ஓடிட்டாங்களாம். அதுலே ஒருத்தன் லாரிலே அடிபட்டுச் செத்துட்டான்''
சொல்லிவிட்டு அவர் நகர்ந்துவிட்டார்.
சட்டென்று பொறிதட்டியது நல்லமுத்துவுக்கு. போன் பேசிக்கொண்டு ராஜதுரை நின்று கொண்டிருந்த திசையைப் பார்த்தார். அவரைக் காணோம். நல்லமுத்துவுக்கு வியர்க்க ஆரம்பித்தது. தன் பையை எடுத்துக்கொண்டு காரிலிருந்து இறங்கினார். ராஜதுரை நின்றிருந்த திசையை மீண்டும் பார்த்தார். கண்ணுக்கெட்டியவரை அவர் இல்லை. நல்லமுத்துவின் உள்மனது எதையோ உணர்த்த, சாலையின் எதிர்புறத்துக்கு வந்து அந்த வழியில் ஓடும் ஆட்டோக்களை நிறுத்த எத்தனித்தார். எந்த ஆட்டோவும் நிற்கவில்லை. கலவரம் நடந்துவிடுமோ என்ற எண்ணத்தில் வாகனங்கள் எல்லாம் பறந்தன. ராஜதுரையின் எண்ணுக்கு அழைத்துப் பார்த்ததில் அந்த எண் தொடர்பு எல்லைக்கு அப்பால் உள்ளது என்ற தகவலே வந்தது.
வரும் ஆட்டோக்களை, கையை நீட்டி நிறுத்திக்கொண்டிருந்த நல்லமுத்து திடீரென சற்று தூரத்திலிருந்து தன்னை யாரோ அழைப்பதை உணர்ந்தார். ""ஓ!
இவன் நம்ம கடையில் எண்ணெய் டின் எடுத்துவைக்கும் பையன் முத்து இல்லை! இவன் எங்கே இங்கே?' என்று எண்ணிக்கொண்டிருக்கும்போதே அந்தப் பையன், தான் நின்று கொண்டிருந்த சின்ன டிரக் வண்டிக்குப் பின்புறத்திலிருந்து அவரை அழைத்து, ""என்ன ஐயா? இங்க எங்க? நம்ம வண்டிதான் வாங்க'' என்றான். வண்டிக்கு அருகே சென்றதும் அந்த வண்டியின் டிரைவர் முகம் தெரிந்தது.
""வாங்க சார். இப்ப எந்த ஆட்டோவும் நிறுத்த மாட்டான். வண்டிலே ஏறிக்குங்க நான் இறக்கி விட்றேன். இங்கே போலீஸ் ஜாஸ்தியா இருக்கு''
என்றார். அந்த வண்டி டிஸ்ரிபியூட்டரோட வண்டிதான். அவருக்கு வரும் சரக்கையெல்லாம் இந்த டிரைவர் தான் கொண்டுவந்து தருவார். இந்த நேரத்தில் வேறு எந்த உபாயமும் இல்லை என்பதால், நல்லமுத்து சட்டென்று அந்த வண்டியில் ஏறி விட்டார்.
வண்டியில் உட்கார்ந்த பிறகே நல்லமுத்துவுக்கு சற்று நிம்மதி வந்தது. தெளிவும் பிறந்தது. ""பாத்திரக்கடையிலிருந்து திருடு போன அந்தச் சிலையைத்தான் 50 லட்சம் கொடுத்து வாங்குவதற்காகச் சென்றுகொண்டிருந்தோமா? அந்தச் சிலை என்ன 4000 ரூபாய் இருக்குமா?' என்று நினைத்தார் அவர். எங்கேயோ மலையிலிருந்து விழுந்து புரண்டு எழுந்து நடப்பது போன்று இருந்தது நல்லமுத்துவுக்கு.
அடுத்த அரை மணி நேரத்தில் நல்லமுத்துவின் கடைக்கு எதிரில் வண்டி நின்றது. ""இறங்கிக்குங்க சார்"" என்றார் டிரைவர். அவருக்கு நன்றி சொல்லிவிட்டு இறங்கினார். பிற்பகல் நேரத்து சூரிய வெளிச்சத்தில், எதிரே தனது எண்ணெய்க் கடையின் பெயர்ப்பலகை பளிச்சென்று தெரிந்தது: ""மாரியம்மாள் எண்ணெய்க் கடை'. கடையில் வேலை செய்பவன் வண்டியிலிருந்து இறங்கும் முதலாளியைப் பார்த்துவிட்டு ஓடி வந்தான்.
எந்தப் பேச்சும் இல்லாமல் கடைக்குள் சென்று தன்னுடைய கல்லாவில் அமர்ந்தார் நல்லமுத்து. ""தம்பி போய் ஒரு சாத்துக்குடி ஜூஸ் ஐஸ் போடாம வாங்கிட்டு வா'' என்று கடையில் வேலை செய்பவனை அனுப்பிவிட்டு, சேட்டின் நம்பருக்கு டயல் செய்தார்.
""ஹல்லோ கோன் ஹை?''
""சேட்டு! நான் தான் எண்ணெய்க் கடை நல்லமுத்து பேசறேன்''
""ஓ நெல்லமொத்து சார்! கியா ஹோகயா ஆப்கா காம்? வேலை நல்லா ஆயிடிச்சா?''
""இல்லே சேட்டு. அது நடக்காது. அதான் வாங்கின பணத்தைத் திரும்ப தரணும். கடையிலேதானே இருப்பீங்க?''
""கியா சாப்? நம்பள் கிட்டே பணம் வாங்கினா நல்லாத்தானே நடக்கும். இல்லே சொல்றே நீ?''
""நடக்காததும் நல்லதுதான் சேட்டு. கடையிலே இருக்கீங்களா சொல்லுங்க''
""கடையிலே தான் இருக்கான். ஆனா இந்த சேட்டு வட்டி வாங்காம கொடுக்க மாட்டான். நம்பள்கி நிம்பள் ஒரு நாள் வட்டி கொடுக்கறான்''
""சரி. இருங்க இதோ அரை மணி நேரத்தில் வந்து கொடுத்துடறேன்''
தொலைபேசியை வைக்கும்போது ""போகும்போது பேங்கிலிருந்து வட்டிக்குப் பணம் எடுக்கணும். அந்த ஒரு லட்சம் இன்னும் அப்படியே தான் இருக்கும்'' என்று நினைத்துக்கொண்டார் நல்லமுத்து.
சட்டென்று மின்சாரம் நின்றுவிட்டது; கூடவே
சுற்றிக்கொண்டிருந்த மின்விசிறியும் நின்றுவிட்டது. குப்பென்று, பலவித எண்ணெய்களின் மணம் அவர் மூக்கைத் துளைத்தது. இப்போது அது நாற்றமாகத் தெரியவில்லை நல்லமுத்துவுக்கு.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/29/w600X390/kadhir4.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/29/தூண்டில்--புழுக்கள்-3390901.html
3390900 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் நூல் அறிமுகம்: சூரிய வம்சம்  நினைவலைகள் - சிவசங்கரி DIN DIN Sunday, March 29, 2020 06:07 PM +0530 மாம்பலம் ஹெல்த் சென்டருக்கு அடிக்கல்!

இன்று மாம்பலம் ஹெல்த் சென்டர் 150 படுக்கைகள் வசதியுடன் மல்டி ஸ்பெஷாலிட்டி ஹாஸ்பிடலாக வளர்ந்திருக்கிறது. எனது பதினோராவது வயதில் சி.ஆர்.ராமசாமி, டி.டி.கே. மாமா முன்னிலையில் அஸ்திவாரம் போட அப்பா அழைத்துச் சென்றார். ""ஜிபு, இங்கே வா'' அழைத்தார். அங்கே இருந்த ஐயர் என் கையில் ஒரு செங்கல்லைக் கொடுத்து, ""எல்லாரும் நல்லா இருக்கணும்னு மனசுல நினைச்சுக்கிட்டு இந்தக் கல்லை அந்தக் குழிக்குள் வைம்மா'' என்றார். நானும் அப்படியே செய்தேன்.

முதல் தொகுதி பக்-10

""என்னுடைய வாழ்க்கையில் நடந்த, என்னைச் சிலிர்க்க வைத்த, என்னை நெகிழ வைத்த, என்னை அழவைத்த, என்னைச் சிந்திக்க வைத்த, முக்கியமாக எனக்கு ஒரு விழிப்புணர்வைத் தந்த பல விஷயங்களைப் பற்றி, மனிதர்களைப் பற்றி, சம்பவங்களைப் பற்றி உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள நினைக்கிறேன். கண்டிப்பாக என்னுடைய நினைவலைகள் உங்களுக்கு சுவாரஸ்யமாக இருக்கும்'' என்று இந்நூலின் முன்னுரையில் சிவசங்கரி குறிப்பிட்டுள்ளார்.
இந்த சுவாரஸ்யம் "சூரியவம்சம்' என்கிற தலைப்பு வைத்ததிலிருந்து தொடங்குகிறது. இத்தலைப்புக்கும் ஒரு கதை இருக்கிறது. சிவசங்கரியின் பாட்டி சங்கரி ஐந்தாவது முறையாக கர்ப்பம் அடைந்தபோது அவருக்குப் பேய் பிடிக்க- அதனை விரட்ட குணசீலத்துக்கு அழைத்துப் போகிறார்கள். அங்கே சங்கரிப்பாட்டிக்கு பிடித்திருப்பது பேய் அல்ல; முனீஸ்வரன் என்று தெரிய வருகிறது. தான் விலக வேண்டுமானால் பிறக்கப்போகும் குழந்தைக்கு தனது பெயர்களில் ஒன்றான "சூரியநாராயணன்' எனப் பெயர் வைக்கவேண்டும் என்று கூறி முனீஸ்வரன் விலகுகிறார். அதுபோலவே சங்கரி பாட்டி பிரசவித்த ஐந்தாவது பிள்ளைக்கு "சூரியநாராயணன்' என்று பெயர் வைக்கிறார்கள். அதுதான் சிவசங்கரியின் தந்தை! சூரியநாராயணன் வம்சம் - சூரிய வம்சமாயிற்று என விஸ்தாரமாக விவரிக்கிறார்.

இந்த "நினைவலைகள்' எழுத காரணமாக இருந்தவர், அவரது செகரட்டரியும், தோழியுமாக இருந்து மறைந்த லலிதா. லலிதாவின் அரிய செயல் சிவசங்கரியின் வாழ்க்கையில் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. "சிவசங்கரியின் கணவர் சந்திரசேகர் இறந்து இறுதிச்சடங்கு சமயம், குடும்ப வழக்கப்படி, அவரைக் குளிப்பாட்டும் காரியத்தை மகள் தான் செய்ய வேண்டும். உறவினர்கள் அனைவரும் ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் பார்க்க, செய்வதறியாமல் சிவசங்கரி திகைத்திருந்த சமயத்தில், லலிதா குளித்துவிட்டு ஈர உடையுடன் வந்து, சந்திரசேகரைக் குளிப்பாட்டும் செயலில் ஈடுபடுகிறார். அந்த கணத்தில் லலிதா தனது மகளாகி விட்டார்' என்று கூறுகிறார் சிவசங்கரி. இதனை நீண்ட அஞ்சலியாக இந்நூலின் முன்னுரையில் குறிப்பிடுகிறார்.

இந்நூல் இரு பாகங்களைக் கொண்டிருக்கிறது. முதல் பாகத்தில் பிறப்பு தொடங்கி, சென்னை திருமலைப்பிள்ளை ரோட்டில் வசித்தது. அங்கிருந்த வித்யோதயா பள்ளி, பின்னர் ஆயிரம்விளக்கு சர்ச் பார்க்கில் ஆரம்பக் கல்வியும், உயர்நிலைக் கல்வி சாரதா வித்யாலயாவிலுமாகப் பயின்று, எஸ்.ஐ.ஈ.டி. கல்லூரியில் கல்லூரிக் கல்வியும் பெறுகிறார். கே.ஜே. சரசாவிடம் நடனம் கற்கிறார். அரங்கேற்றம் கல்லூரிகளுக்கிடையே நடைபெற்ற கலைநிகழ்ச்சியில்தான் நடக்கிறது. நடுவராக வித்யாவதி (ஜெயலலிதாவின் சித்தி) மார்க் போடுகிறார். அவருக்கும் சந்தியா அம்மையாருக்கும் தனது நடன குருவை அறிமுகம் செய்கிறார். கே.ஜே சரசாவிடம் தான் ஜெயலலிதாவும் நடனமும் கற்கிறார். அது முதல் ஜெயலலிதாவின் கடைசி காலம் வரை இருவரின் நட்பும் தொடர்ந்தது என்றும் குறிப்பிடுகிறார்.

தனது முதல் இருபது வருடங்களின் வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட முக்கிய நிகழ்வுகளை விவரிக்கிறார். குறிப்பாக அவரின் திருமணம் அவரது அண்ணியின் சகோதரர் சந்திரசேகரருடன். சென்னை சைதாப்பேட்டை
ஸ்ரீநகர் காலனியில் 8 ஆயிரம் சதுரஅடியில் கட்டிய பங்களாவைச் சுற்றிப் பந்தல் அமைத்து டி.கே.பட்டம்மாள் கச்சேரியுடன் திருமணம் நடந்ததாம். சந்திரசேகர் போபாலில் பாரத் ஹெவி எலக்ட்ரிகல்ஸில் வேலையானதால் அவருடன் போபால் செல்கிறார்.

அங்கிருந்து சென்னை திரும்பியதும் கதீட்ரல் கார்டன் சாலை, விழுப்புரம் (ஸ்பன் பைப் கம்பெனி), ஸ்ரீநகர் காலனி, அடையாறு கற்பகம் கார்டன்ஸ்- என தனிக்குடித்தன வாழ்க்கை அனுபவங்களை விவரிக்கிறார்.
கணவர் சந்திரசேகரரின் யோசனையின்படி "ஃபர்ஸ்ட் நேஷனல் சிட்டி பாங்கில்' மக்கள் தொடர்பு அதிகாரியாக வேலையில் சேர்கிறார்.
கல்கியில் முதல் கதை. விகடனில் இரண்டாவது கதை- என எழுத்துப் பணி அவருக்குத் தொடங்குகிறது.

1963-இல் அவரின் 20-ஆவது வயதில் திருமணமாகியும் குழந்தை இல்லையென்று, திருப்பதி வெங்கடாசலபதி கோயிலில் அங்கப் பிரதட்சணம் செய்ய வைத்தபோது கண்ணீர்விட்ட சம்பவத்தை விகடனில் எழுதிய "எதற்காக?' என்ற நாவலில் பதிவு செய்ததையும் அப்போது எழுந்த விவாதங்களையும் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

இரண்டாம் பாகம் முழுவதும் எழுத்தாளராக வந்த பின்னர் ஏற்பட்ட அனுபவங்களை விவரிக்கிறார். பாலசுப்பிரமணியன் (விகடன்), மணியன், சாவி இவர்களுடன் ஏற்பட்ட நட்பு காரணமாக நாவல், சிறுகதை, வாழ்க்கை வரலாறுகள், பயணக் கட்டுரைகள், கட்டுரைகள், மொழி பெயர்ப்புகள் என்று எழுதிக் குவித்ததைப் பட்டியலிடுகிறார். ஒவ்வொன்றையும் எழுத நேர்ந்த பின்னணி குறித்தும் சுவைபட பதிவு செய்கிறார்.

குறிப்பிடத்தக்கதாக சொல்லவேண்டும் என்றால் பிரதமர் இந்திரா காந்தியைச் சந்தித்து, "இந்திராவின் கதை' (கதிரில்) எழுதுகிறார். பிற்காலத்தில் ராஜீவ் காந்தியைச் சந்திக்கிறார், எழுதுகிறார். அவருடன் காமன்வெல்த் மாநாடுகளுக்கு இருமுறை எழுத்தாளராகப் பயணம் செய்கிறார். அப்போது கொண்டாடிய பிறந்தநாள் குறித்து தனது வாழ்க்கையில் மறக்க முடியாத பிறந்தநாள் என்றும் விவரிக்கிறார். மூன்றாவது பிறந்தநாள் அவருடன் கொண்டாட முடியாமல் போனதற்கு தேர்தல் (1989) அறிவிப்பே காரணம் என்கிறார்.

எல்லாமே சுவையான அனுபவங்கள். அமெரிக்கா, எகிப்து, மலேசியா, அலாஸ்கா (அயோவா) உள்ளிட்ட நாடுகளில் மேற்கண்ட பயணங்களையும், பல தேச எழுத்தாளர்களைச் சந்தித்ததையும் எழுதுகிறார்.
தனது வாழ்வின் பெரும் பணியாக "இலக்கியம் மூலம் இந்திய ஒருங்கிணைப்பு' என்று கிழக்கு - மேற்காகவும், வடக்குத் தெற்காகவும் பயணப்பட்டு நாட்டின் பிறமொழி எழுத்தாளர்களைச் சந்தித்து பேட்டி கண்டு, அந்தப் பேட்டிகளுடன், அவர்களது சிறந்த படைப்புகளையும் மொழிபெயர்த்து நூலாக்கி வெளியிட்ட அனுபவங்களை, உள்ளது உள்ளபடி தெரிவிக்கிறார்.

இத்தொகுதிகளை வெளியிடுவதற்கு உதவிய ஜி.கே.மூப்பனாருக்கும் உரிய வகையில் நன்றியும் தெரிவித்திருக்கிறார். நூல் வெளியீட்டில் பொருளாதாரரீதியாக ஏற்பட்ட நெருக்கடிகளை குறிப்பிட மறக்கவில்லை. 30 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே குழந்தையின்மை, கண்தானம், போதைப்பழக்கம், போதையிலிருந்து மீளுதல், மறுமணம், வெளிநாட்டு மாப்பிள்ளை மோகம், அதன் தோல்வி, புற்றுநோய், கருணைக்கொலை உள்ளிட்ட பிரச்னைகளை கருப்பொருளாகக்கொண்டு, தனது படைப்புகளை உருவாக்கியது என ஒன்றையும் விடவில்லை.

வாசகர்கள் பாராட்டைப் பெற்றது போன்றே பொதுவெளியில் விமர்சனம் எழுந்ததையும் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். நடனம் கற்றார், பல சபாக்களில் நிகழ்ச்சிகள் கொடுத்தார். சங்கீதம் கற்றார். ஆனால், திருமணத்துக்குப்பிறகு இனி வேண்டாமே எனத் தோன்றியதாகவும் அதனால் அவற்றை ஒதுக்கியதாகவும் எழுதியிருக்கிறார்.

இவரின் நாவல்கள் "47 நாட்கள்', "அவன் அவள் அது', "நண்டு' முறையே பாலசந்தர், முக்தா சீனிவாசன், மகேந்திரன் போன்ற இயக்குநர்களின் இயக்கத்தில் திரைப்படங்களாக வெளிவந்ததையும் பதிவிட்டிருக்கிறார்.
சிறந்த சமூகப் பின்னணி, பொருளாதாரப் பின்னணியுடன், மெத்தப் படித்த குடும்பத்தில் பிறந்து, வளர்ந்த சிவசங்கரியால் யாரும் தொட முடியாத கருப்பொருள்களைக் கொண்டு கதைகளைப் படைக்கவும் முடிந்திருக்கிறது. இது மிக மிக அபூர்வமானது.

தனது வாழ்க்கையில் நேர்ந்த உன்னதங்களை, பெருமிதங்களை, துயரங்களைப் பதிவு செய்தது போலவே, தனக்கு நேர்ந்த இழிவுகளையும், அவமானங்களையும் பதிவு செய்ததன் மூலம், இந்நூலின் உண்மைத் தன்மைக்கு மிக நெருக்கமாக இருக்கிறார் சிவசங்கரி. பாராட்டுக்குரிய படைப்பு.
பா.


சூரியவம்சம்

நினைவலைகள் - சிவசங்கரி

பகுதி 1
பக்கம்-352விலை: ரூ. 375


பகுதி 2
பக்கம்-304
விலை: ரூ. 325


வெளியீடு:

வானதி பதிப்பகம்,
23 தீனதயாளு தெரு,
தியாகராயநகர்,
சென்னை-600017
044-2434 2810
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/29/w600X390/kadhir3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/29/நூல்-அறிமுகம்-சூரிய-வம்சம்--நினைவலைகள்---சிவசங்கரி-3390900.html
3390893 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: தலைக்குள் இடி முழக்கம், பேரிரைச்சல்! பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன் Sunday, March 29, 2020 05:22 PM +0530 வயது முதிர்ந்த என் சித்தப்பாவுக்கு கபாலத்துக்குள் அவ்வப்போது இடி முழக்கமும் பேரிரைச்சலும் கேட்டு மிகவும் துடிதுடித்துப் போகிறார். ஆயுர்வேத மருத்துவத்தில் இதை குறைக்க ஏதேனும்  மருந்து உள்ளதா? அவர்படும் வேதனையைப் பார்க்க முடியவில்லை. 

-எஸ். மைக்கேல் ஜீவநேசன்,  
மதுரவாயல், சென்னை.  

அதிக ஒலியை எழுப்பக் கூடிய பாண்டு வாத்தியம், மேளம், கிடார், தபலா, டிரம்பட் போன்ற இசைக் கருவிகளை  இசைக்கக் கூடிய குழுவில் நீண்டகாலம் வேலை செய்பவர்களுக்கும்,   ரயில் ஓடும் சத்தம், பஸ் ஆட்டோ, ஒலிபெருக்கி இருசக்கர, நான்கு சக்கர வாகனங்களின் சத்தத்தை அடிக்கடி கேட்க வேண்டிய நிர்பந்தத்திலுள்ள வீட்டின் அமைப்பு கொண்டவர்களுக்கும் நீங்கள் குறிப்பிடும் வகையில் உபாதை தோன்றக் கூடும். செவியின் வழியாக மூளையில் ஏற்படும் அதிர்வுகளின் பிரதிபலிப்பு,  அவர்கள் அமைதியான சூழ்நிலைக்கு மாறினாலும் கேட்டுக் கொண்டேயிருக்கும் நிலை பலருக்கும் ஏற்படுகிறது. காதினுள் இருக்கக் கூடிய நரம்புகள், இது போன்ற தொடர் ஒலி எழுச்சியினால் பண்ய்ய்ண்ற்ன்ள் என்ற உபாதையைத் தோற்றுவிக்கும். காது அழற்சி, இதய அல்லது ரத்த நாள உபாதைகள்,

மூளையில் ஏற்படும் கட்டிகள், தொடர்ந்து சில மருந்துகளைச் சாப்பிடுதல், முன் எப்போதோ ஏற்பட்ட தலை அடிபடுதல், காதினுள் சேரும் அழுக்குகள், மன அழுத்தம் போன்றவையும் இதற்குக் காரணமாகலாம்.

பிராண வாயுவை இருப்பிடமாகக் கொண்டு மூளையில்,  அதில் ஏற்படும் செயல்திறன் சீற்றம் அல்லது அதற்கு நேர் எதிரான மந்த நிலை, மூளைக்குள் பேரிரச்சலை ஏற்படுத்தலாம். பிராண வாயுவைச் சீராக்கி, நரம்புகளின் அணுக்கூட்டத்தை வலுவாக்குவதைச் செய்வதால், இந்த உபாதையின் தாக்கத்தைக் குறைக்க முடியும் அந்த வகையில் - மூக்கினுள்ளே க்ஷீரபலா 101 எனும் நெய் மருந்தை நீராவியில் உருக்கி, 4 - 5 சொட்டுகள் காலை, மாலை உணவிற்கு முன் விட்டு வருவது நல்லது. சற்று நேரம் கழித்து வாய் வழியாகத் துப்பி வெளியேற்றி விடவும்.

உச்சந் தலையில் ராஸ்னாதி எனும் சூரண மருந்தில்  மஹா நாராயண தைலத்தைக் குழைத்து லேசாகச் சூடாக்கிக் தடவி அரை மணி நேரம் ஊறிய பிறகு, வெது வெதுப்பான தண்ணீரில் குளிப்பதும் நல்லதே. காலையில் உணவிற்கு முன் இவ்வாறு செய்து வருவது உகந்தது. 

காதினுள் நீராவியின் உதவியால் இளஞ்சூடான பதத்தில் சூடாக்கப்பட்ட வசாலசுனாதி தைலத்தை விட்டு நிரப்பி, 5 - 10 நிமிடங்கள் அப்படியே வைத்திருந்து அதன் பிறகு தலையைச் சாய்த்து, தைலத்தை எடுத்துவிட்டு, காதைப்  பஞ்சினால் துடைத்து விடவும்.  இதையே காலையிலேயே உணவிற்கு முன் செய்து வரலாம்.

கண்களில் நயனாமிருதம் எனும் சொட்டு மருந்தை 1 -2 துளிகள் இரவில் படுப்பதற்கு முன் விட்டுக் கொள்ளலாம். சில நிமிடங்களுக்கு லேசான எரிச்சலை ஏற்படுத்தி, கண்ணீரை வரவழைத்து கண்களைக் குளுமையாக்கி, சுத்தப்படுத்திக் கொள்ளுதல் எனும் இந்த சிகிச்சை முறை ஏற்றதே.வாயினுள் அரிமேதஸ் தைலம் எனும் மூலிகைத் தைலத்தை 5 மி.லி. அளவு வாயினுள் விட்டு 8 - 10 நிமிடங்கள் நிதானமாக எச்சிலுடன் சேர்த்துக் குலுக்கித் துப்பி விடுவதால், தலை சார்ந்த நரம்புகள் வலுப்படும். இதைப் பகலில் மூக்கினுள் விட்ட மருந்தை வெளியேற்றிய பிறகு, செய்து கொள்ளலாம்.

ஐம்புலன்களின் இருப்பிடத்தைக் கொண்ட தலையில், ஒவ்வொரு புலன்களுக்கும் வெவ்வேறு விதமாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள இந்த தைல மருந்துகளின் தொடர் உபயோகத்தால், அவருக்கு ஏற்பட்டுள்ள இடி முழக்கமும் பேரிரைச்சலும் குறைய வாய்ப்பிருக்கிறது.

தலை சார்ந்த உபாதைகளுக்கு, உள் மருந்தாக தசமூல ரசாயனம் எனும் லேகியத்தை சுமார் 8 - 10 கிராம் வரை காலை, இரவு உணவிற்குப் பிறகு நக்கிச் சாப்பிட்டு வரலாம். குடலையும், தலையிலுள்ள நரம்புகளையும் வலுவூட்ட, இந்துகாந்தம் எனும் நெய் மருந்தை சுமார் 10 - 15 மி.லி. நீராவியில் உருக்கி, காலை, மாலை வெறும் வயிற்றில் சிறிது சிறிதாகச் சாப்பிட்டு, அதன் மேல் 50 மி.லி. வெந்நீர் பருகி வருவது, உடல் நலத்திற்கு நல்லது. 

உணவில் சில கட்டுப்பாடுகள் தேவை. வாயுவை சீற்றம் கொள்ளச் செய்யும் காரம், கசப்பு, துவர்ப்புச் சுவை தவிர்த்து, இனிப்பு, புளிப்பு, உப்பு ஆகிய சுவைகளை சமச்சீரான அளவில் உணவில் சேர்க்கலாம். குளிர்ந்த நீரைப் பருகுவதற்குப் பதில், வெது வெதுப்பான நீரை குடிப்பதற்குப் பயன்படுத்தலாம். 

மேற்குறிப்பிட்ட மருந்துகள் அனைத்தும் பொதுவானவை. நோயின் தன்மையை,  நாடி மூலம் அறிந்தால், மேலும் சில வைத்திய முறைகளான சிரோவஸ்தி, மாது - தைலிக வஸ்தி, நவரக்கிழி, பிழிச்சல், நாடீஸ்வேதம் எனும் வியர்வை சிகிச்சைப் பற்றி மருந்துவர்களால் அதிகம் எடுத்துரைக்க முடியும்.

(தொடரும்)

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/29/w600X390/kadhir1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/29/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-தலைக்குள்-இடி-முழக்கம்-பேரிரைச்சல்-3390893.html
3386740 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர்  அடிக்கடி சிறுநீர்... தடுப்பது எப்படி? Sunday, March 22, 2020 03:39 PM +0530 ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்
 எனது வயது 77. எனக்கு சர்க்கரை நோயோ, உயர் ரத்த அழுத்தமோ வேறு கோளாறுகளோ இல்லை. ஆயினும் சாப்பிட்ட பின் உடனே மோஷன் வருகிறது. இரவு 9.30 மணிக்குத் தூங்கச் சென்றால் ஒரு மணி நேரத்துக்கு ஒரு தடவை இரவு முழுவதும் சிறுநீர் கழிக்க வேண்டி வருகிறது. பிராஸ்டேட் சுரப்பி பிரச்னை இல்லை. 10 மி.லி. சிறுநீர் கழிக்க பத்து நிமிடம் ஆகிறது. சிறுநீர் உடனே போவதில்லை. இதுவே எனது பிரச்னை. சிறுநீர் பகலிலும் இரவிலும் சிரமமில்லாமல் போக என்ன செய்ய வேண்டும்?
 -சங்கர வெங்கடராமன், விருகம்பாக்கம், சென்னை.
 உணவு வயிற்றில் வந்து விழுந்தவுடன், அந்தச் செய்தியானது மூளைக்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டு, அங்கிருந்து மலப்பைக்கு உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டு மலம் வெளியேறுகிறது. இந்த அவசரநிலைப் பிரகடனத்திற்குக் காரணமாக, நரம்புகளின் அதிவேக செயல்பாட்டைக் குறிப்பிடலாம். அவற்றைச் சாந்தப்படுத்தி, மலத்தைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டிய அவசியமிருக்கிறது.
 மனிதர்களுக்கு மலமே பலமாக இருப்பதாலும், உங்களுக்கு வயதாகிவிட்டதாலும் உடல் வலுவை இழக்கக் கூடாது. அதற்கு தாடிமாதி கிருதம் எனும் நெய் மருந்தை நீராவியில் உருக்கி காலை, மாலை வெறும் வயிற்றில் சாப்பிட்ட பின், சிறிது சூடான வெந்நீர் அருந்தவும். இதனால், குடலில் ஏற்படும் வாத பித்தங்களின் சீற்ற நிலைமாறி, குடல் சார்ந்த நரம்புகள் வலுப்பெறும்.
Gastro Colic Reflex  எனப்படும் இந்த உபாதை, மூளையின் நரம்புகளின் தூண்டுதலாலேயே நடைபெறுவதால், அவற்றின் தூண்டுதலை சாந்தப்படுத்தும் விதமாக தலைக்குக் க்ஷீரபலா தைலம் அல்லது கார்ப்பாஸாஸ்த்யாதி தைலம் உபயோகிக்க நல்லது. தைலத்தை இளஞ்சூடாகப் பஞ்சில் முக்கி எடுத்து, தலையில் சுமார் அரை - முக்கால் மணி நேரம் ஊறிய பிறகு, வெதுவெதுப்பான நீரினால் தலைக்குக் குளித்து, உச்சந்தலையில் ராஸ்னாதி எனும் சூரண மருந்தைத் தேய்த்துவிடலாம். இதனால், தலைபாரம், தலைவலி, ஜலதோஷம் போன்றவற்றைத் தடுக்கலாம்.
 இரவில் சிறுநீரகங்கள் துரிதகதியில் சிறுநீரைச் சுரக்கச் செய்து சிறுநீர்ப்பையில் சேர்த்து அதைக் கழிக்க வேண்டிய நரம்புகள் தூண்டப்படுவதால், நீங்கள் மதியம் முதலே நீரின் ஆதிக்கம் கொண்ட கறிகாய்களையும் பழங்களையும் தவிர்க்க வேண்டிய நிலையில் இருக்கிறீர்கள். வெள்ளரி, பீர்க்கு, புடலை, பூசணி, பரங்கி, முள்ளங்கி, ஆரஞ்சு, திராட்சை, சாத்துக்குடி, தர்பூசணி, கிர்ணி போன்றவற்றை அதிகம் பயன்படுத்தக் கூடாது. ஆனாலும் சிறுநீர் கழிப்பதில் ஏற்படும் தாமதத்தைப் போக்க, இவை அனைத்தையும் காலையில் ஓர் அட்டவணை தயாரித்து ஒன்றிரண்டாக தினமும் பயன்படுத்த முயற்சிக்கவும்.
 சுகுமாரம் எனும் நெய் மருந்தை நீராவியில் உருக்கி, காலை, இரவு உணவிற்கு முன்பும் பின்பும் என்ற ரீதியில் சுமார் 10 மி.லி. சாப்பிடவும். இதனால், சிறு நீரங்களின் செயல் ஊக்கியான நரம்புகள், சுரப்பிகள் அனைத்தும் வலுப்படும். சிறுநீர்ப்பையினுள்ளே அமைந்துள்ள தசைப்பகுதியின் நரம்புகளும் வால்வுகளும் தங்களுடைய முதுமையின் காரணமாக, செயலிழக்கும் நிலைக்குச் சென்று கொண்டிருக்கின்றன. அவற்றிற்கு செயலூட்டம் தரும் மருந்தாக இந்த நெய் மருந்து இருந்தாலும், மஹாமாஷ தைலம், பலா அஷ்வகந்தாதி தைலம் போன்றவற்றை வெது வெதுப்பாக இடுப்பு, அடிவயிறு, தொடை இடுக்கு, தொடை ஆகிய பகுதிகளில் தடவிவிட்டு, சுமார் அரை - முக்கால் மணி நேரம் ஊறிய பிறகு, வெந்நீரால் அலம்பி எண்ணெய்ப் பசையை அகற்றி, அன்று மதியம் சூடான ரசம் சாதத்துடன் சிறுகீரை அல்லது மூக்கரட்டைக் கீரை போன்றவற்றைச் சாப்பிடுவது நல்லது.
 மேற்குறிப்பிட்ட இருநிலைகளிலும் உங்களுக்கு பசியின் வலுவான தன்மை குறைந்திருப்பதையே காட்டுகிறது. கறிவேப்பிலை, புதினா, கொத்தமல்லி முதலியவற்றின் துவையலையும், தயிரைக் கடைந்து வெண்ணெய் எடுத்த மோரையும், அந்த மோரையும் லேசாகச் சூடாக்கி ஓமம் தாளித்து உணவில் சேர்ப்பதையும் வழக்கமாக்கிக் கொள்ள, குடல் சார்ந்த உபாதைகள் மாறுவதுடன், பசியும் நன்றாக எடுக்கத் தொடங்கும். அதனால், உணவின் சத்து உடலுக்கு நன்கு கொண்டு செல்லப்பட்டு தாதுபலம் வளரும்.
 குடல் இழந்துள்ள சக்தியை மீட்டுத் தருபனவற்றில், ஜீரகபில்வாதி லேகியம், குடஜாரிஷ்டம், அஷ்ட சூரணம் போன்ற ஆயுர்வேத மருந்துகள் நல்ல பலன் தருபவை.
 சிறுநீர் சரியாக வெளியேறவில்லையே என்று நினைத்து அடிக்கடி சிறுநீரை வெளியேற்றும் மருந்தை உபயோகிப்பதை விட, சிறுநீர் தெளிவாவதை உறுதி செய்யும் பாகற்காய், சுண்டைக்காய், வாழைக்கச்சல், கொள்ளு, பாசிப்பருப்பு, வாழைப்பூ, மணத்தக்காளி, நெல்லிமுள்ளி, ஆடை ஏற்படுமாறு இளந்தீயில் காய்ச்சி ஆடை நீக்கிய பசுவின் பால், வல்லாரைக்கீரை, கரிசலாங்கண்ணிக் கீரை, பொன்னாங்கண்ணிக் கீரை போன்றவற்றைப் பயன்படுத்தலாம். தயிர், பச்சரிசி, அதிக இனிப்பு, வெல்லம், உளுந்து, பகல்தூக்கம் முதலியவற்றைத் தவிர்க்கலாம்.
 (தொடரும்)
 பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன்,
 ஸ்ரீஜயேந்திர சரஸ்வதி ஆயுர்வேதக் கல்லூரி,
 நசரத்பேட்டை - 600 123 (பூந்தமல்லி அருகே)
 செல் : 94444 41771

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/22/w600X390/k7.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/22/அடிக்கடி-சிறுநீர்-தடுப்பது-எப்படி-3386740.html
3386741 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர்  கனவுகள்... கற்பனைகள்... நிஜங்கள் ரா. கதிரேசன் Sunday, March 22, 2020 03:39 PM +0530 "வாரேன் டியர்'' என்று கணவன் காரை ஸ்டார்ட் பண்ணி வாசலை விட்டுக் கிளம்பிப் போய்விட்டான். கார் கண்ணில் இருந்து மறையும் வரை பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் நான், இன்று ஏனோ கதவோரம் நின்று கொண்டே இருந்தேன். தெருவோ வெறிச்சோடி போய் இருந்தது. தனிமையை விரும்பும் கணவர் கோபியின் விருப்பப்படி, சென்னை மகாபலிபுரம் கிழக்குக் கடற்கரை சாலை உட்புறத்தில் தனி வீடு வாடகைக்கு எடுத்து குடி வந்துவிட்டோம். காதலிக்கும் போதே நம் திருமணத்திற்குப் பின்பு, நான் வேலையை விட்டுவிடுவேன் என்று கோபியிடம் பேசி வைத்திருந்தேன். மூன்று வருடக் காதல். என் வயது முப்பதைக் கடந்த பின்பே என்னுடைய காதல் பற்றி வீட்டில் சொல்ல விரும்பினேன்.
 கோபி, பல தடவை என்னிடம் கேட்டும் நான் என் காதலை வீட்டில் சொல்ல மறுத்து விட்டேன். என்னுடைய பெற்றோரும் மகள் விரும்பும்போது பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்று இருந்துவிட்டார்கள். ஒரு நாள் கோபியிடம் நம் காதலைப்பற்றி வீட்டில் சொல்ல நேரம் வந்துவிட்டது எனக் கூறினேன். இப்போது எப்படி சரி சொல்கிறாள் என்று கோபி யோசிக்கவே, "இந்த எட்டு வருட சம்பளத்தில் பத்து லட்சம் அப்பா, அம்மா பெயரில் டெபாசிட் செய்து விட்டேன். திருச்சி அருகே உள்ள எனது சொந்த ஊரான லால்குடியில் எட்டு வீட்டு காம்பவுண்ட் வீடு ஒன்று பதிந்து கொடுத்துவிட்டேன். பெத்த கடன் தீர்த்து விட்டேன்'' என்றார்.
 அதற்குப் பின்தான் பிரச்னை. வெவ்வேறு மதம், வெவ்வேறு சாதி. நான் ஏதோ சுதந்திரமாக சம்பாதிக்கிறோமே, வீட்டில் என் இஷ்டப்படிதானே நடக்கும் என மெத்தனமாக இருந்துவிட்டேன். அவர்கள் வீட்டிலும் பெரிய போராட்டம்தான், எப்படியோ இருவீட்டிலும் பேசி, இரண்டு வீட்டாரும், இந்த பக்கமும், அந்த பக்கமுமாக சுமார் பதினைந்து பேர் மட்டுமே கலந்து கொண்டு அவர்கள் வழக்கப்படி என் வீட்டாரின் வேண்டா வெறுப்புடன் தாலியைக் கட்டிக்கொண்டதும், எங்கள் வழக்கப்படி மோதிரம் மாற்றிக் கொண்டதும், ஒரு பழைய நினைவு.
 கதவோரம் இன்னும் கொஞ்ச நேரம் நின்று கொள்ளலாம் என்று எந்தவித நினைவுகளும் அற்று தெருவை வேடிக்கைப் பார்த்தவாறிருந்தேன். எல்லாருடைய வீட்டிலும் நாய் மட்டும் தான் மிச்சம். சுத்தமாகவே அந்த ஏரியாவே சலனமற்று இருந்தது. திருமணம் ஆகி இந்த ஆறு மாதத்தில் என்னிடம் ஒரு மாற்றம். இது ஏமாற்றமா! அல்லது இதுதான் நிஜமா?. கற்பனை வேறு, நிஜம் வேறு. எதன்படி வாழ்வது என்றே எனக்குப் புரியவில்லை.
 எவ்வளவு பிஸியாக இருந்து, வேலைக்குச் சென்று, பல லட்சம் வரை சேமித்தது, ஒரு மிஷின் வாழ்க்கை தான். அன்று வெறுத்தது. ஆனால் இன்று நினைத்தால் சுகமாகத்தான் தெரிகிறது. வேலையை விட்டிருக்கக் கூடாதோ! சே....வேண்டாம்..இன்னும் எத்தனை நாள் அப்படி ஒரே இடத்தில் அமர்ந்து கொண்டு வேலை செய்வது? கணவன் சம்பாதிக்கணும், மனைவி குடும்ப நிர்வாகம். இது தான் சமஉரிமை என சிறுவயது முதல் என் மனதில் பதிந்துவிட்டது. காதல் திருமணம் எங்களுடையது. திருமண வீடு என்றால் எவ்வளவு சந்தோஷம். ஆடல், பாடல், பட்டுப்புடவை சரசரக்க எத்தனை பெண்கள், எல்லோரையும் "வாங்க, வாங்க' என்று கை கூப்பி வரவேற்பதும், யாராவது தூரத்து உறவினர்கள் நம்மைப் பார்த்து விட்டால் "நம்ம ஜெனியா நீ! எப்படி வளர்ந்துட்ட, சின்ன வயதில் பார்த்தது' என்றவுடன் பூரிப்பு அடைவது, "சாப்பிட வாங்க' என்று சாப்பிடாதவர்களையும், ஏன் சாப்பிட்டவர்களையும் அழைப்பது, "இப்பதான் சாப்பிட்டேன்மா' என்று சொல்வதும், சிரித்துக்கொண்டே மற்றவர்களையும் அழைப்பது. இப்படிதான் பார்த்துப் பேரானந்தப் பட்டிருக்கிறேன்.
 எனது கல்யாணம் ... எல்லாரும் உர்ரென்று, இந்த பக்கமும், அந்த பக்கமும் பிரிந்து நின்று, அவர்கள் வழக்கப்படி முருகன் கோயிலில் தாலி கட்டிக் கொண்டும், அடுத்து சர்ச்சில் எங்கள் வழக்கப்படி மோதிரம் மாற்றிக் கொண்டதும், ஏதோ சூப்பர் மார்க்கெட்டில் பொருள்களை ஸ்கேன் பண்ணி பில் போடுவது போல் அமைந்துவிட்டது எனது திருமணவிழா.
 மூன்று வருட காதல் வாழ்க்கை மறக்க முடியாதது. இருவரும் வெவ்வேறு கம்பெனியில் தான் வேலை பார்த்தோம். முதல் சந்திப்பிலேயே ஒரு புன்னகை, ஓரிரு நாளில் பேசிக் கொண்டோம். செல்போன் தொடர்பு எங்களை மிகவும் நெருங்க வைத்துவிட்டது. தினமும் அம்மா, அப்பாவிடம் போனில் பேசுவதைத் தவிர மீதி நேரங்களில் கோபியிடம்தான் பேசியிருக்கிறேன். தோழிகள் நான்கு பேர் ரூம் எடுத்து தங்கியிருந்தோம். ஆறு மாதத்திற்கு ஒருவர் திருமணமாகி போய்விடுவர். அவர்களின் திருமணத்திற்குச் சென்று அலப்பறை பண்ணிட்டுதான் வருவோம். பின்னர் எங்களுடன் புதிதாக ஒருத்தி வந்து சேருவாள். எத்தனை நட்புகள்... எத்தனை சந்தோஷங்கள்... புதுப்புது அனுபவங்கள்... நான்கு பேர் ஆளுக்கொரு மூலையில் அமர்ந்துகொண்டு போனில் பேசிக்கொண்டிருப்போம். அது யாருடன் என்று அவரவர்களுக்கு மட்டுமே தெரியும். யாரும் யார் விஷயத்திலும் தலையிட மாட்டோம். பின்பு அரட்டைதான், கூத்துதான்.
 திருமணமான முதல் நாளில் இருந்தே என்னுள் ஒரு மாற்றம் உணர்கிறேன். கோபி என்னவோ என்னைத் திருமணம் செய்ததை ஓர் ஒலிம்பிக் சாதனையாகவே வெற்றிக்களிப்புடன் காட்சியளிக்கிறான். எனக்கும் ஓர் இறுமாப்பு, பெற்ற கடனைத் தீர்த்து விட்டேன்னு, அவர்களுக்காக இனி வருந்த வேண்டியதில்லைன்னு ஒரு சுதந்திர மனப்பான்மை. தனிமை... இந்த வீட்டில் பன்னிரண்டு மணி நேரம். வெறுமை... பொழுதுபோக்கு என்று எனக்கு எதுவுமே இருந்ததே இல்லை. சீரியலுக்கு விரோதி. கிரிக்கெட் பிடிக்காது. சினிமா வேஸ்ட் என்ற நினைப்புடன், வசதியாக சோபாவில் படுத்துக் கொள்வதே எனது ஒரு நாள் பொழுது. எங்கள் காலத்தில்தான் செல்போனைத் தவிர புத்தகம், கதை, நாவல், பேப்பர் படிப்பது, இலக்கியச் சிந்தனை என்பதெல்லாம் லட்சத்தில் ஒருவரென்றாகிவிட்டதே!
 ஆடம்பரமான வீடு, நான் நினைவுடன் தான் இருக்கிறேன் என்பதற்கு சாட்சியாக எங்கோ கேட்கும் முகம் காட்டாத அந்த குயில் சத்தம், நாய்கள் குரைக்கும் சத்தம், கூலி வேலை செய்யும் ஆண்கள், பெண்கள் பலத்த குரலில் பேசிக்கொண்டே செல்வதுதான். பூஜை அறையைத் தவிர, வீட்டில் அனைத்து இடங்களுக்கும் செருப்பு காலுடன்... நினைக்கவே வேடிக்கையாக இருக்கிறது. தாத்தா, அப்பா நான் செருப்பை முற்றத்தில் விடாமல் கதவு வரை வந்து விட்டாலே திட்டித் தீர்ப்பார்கள். இப்பொழுது எல்லாமே மாறிவிட்டது. வீட்டிற்கு நான் ஒரே குழந்தை. ரொம்ப செல்லம். அப்பா எலக்ட்ரிசியன். வயதான காலத்தில் அவர்கள்கள் கஷ்டப்படக்கூடாது என்று எனது திருமணத்தை தள்ளிப் போட்டு பணம் சேர்த்தேன். பெரிய ஆச்சரியம் கோபி எனக்காக ஒத்துழைத்தது. கோபி ரொம்ப ஸாப்ட். அதிர்ந்து பேச மாட்டான்.
 நாங்கள் அவரவர் சொந்த ஊருக்குப் போன நாட்கள் தவிர மற்ற அனைத்து நாட்களிலும் சந்தித்துக் கொள்வோம். காலையில் "குட் மார்னிங்' மெசேஜிலிருந்து இரவு குட் நைட் போடுவதிலிருந்து எதுவும் தவறாது. ஒவ்வொரு நாட்களும் பல போட்டோக்கள் பரிமாறிக் கொள்வோம். எனது ஹாஸ்டல் பீஸ் தவிர எனது அனைத்துச் செலவுகளையும் அவனே பார்த்துக் கொண்டான். தினமும் மாலையில் சந்தித்துக் கொள்வோம். தினமும் விதவிதமான ஹோட்டல், உடம்புக்குக் கேடு விளைவிக்கும் உணவுகள் என வாட்ஸ் அப்பில் நாங்களே ஷேர் பண்ணிக் கொள்ளும் உணவு வகைகள் அனைத்தையும் தின்று தீர்ப்போம். அவனே விரும்பி எனக்கு மாதம் இரண்டு உடைகள், அதற்கேற்ற பேன்சி ரகங்கள், கலர்கலரான காலணிகள் என வாங்கிக் கொடுத்து விடுவான். நான் வேண்டாம், இதெல்லாம் எதுக்கு கோபி என்றால் தான் வருத்தப்படுவான். பல சமயம் நான் ஊருக்குச் செல்ல அவனே டிக்கெட் போட்டுக் கொடுத்து விடுவான். அவனது சொந்த ஊர் தாத்தைங்கையார் பேட்டை, சேலம் போய் மாறுவான். மிகவும் ஆச்சாரமான குடும்பம் என்பான். ஆனால் அவனைப் பார்த்தால் அப்படித் தெரியாது
 இன்று வெறுமை... தூரத்தில் இருந்து பார்க்கும் நிலாவும், சலிக்காத கடல் அலையும் இல்லை இந்த திருமண வாழ்க்கை. எங்களுக்குள் ஒரு சுமுகம் இல்லையோ என்று நினைப்பேன். ஆனால் நிஜத்தை உணர்ந்து சமாதானம் பண்ணிக் கொள்வேன். நிஜம் இதுதான்... என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது... அன்று தூரத்தில் இருந்தோம். தினமும் மெசேஜ், செல்பி, நேரில் சந்திக்கும் போதெல்லாம் ஒரு சிணுங்கல், ஒரு சீண்டல். எப்பவும் வானத்தில் பறப்பது போன்ற உணர்வு. கார்ப்பரேட் கம்பெனியில் வேலை எனக்கு. கோபி தினமும் என்னை விதவிதமாகப் பார்க்க விரும்புவான். அவன் டேஸ்டுக்கு உடைகள் வாங்கிக் கொடுத்து என்னை ரசித்துப் பார்ப்பான். இப்பொழுது எல்லாமே அருகில் தான். எதுவும் தொலைவில் இல்லை. தன் கற்பனையில் இரவில் நான் எப்படி இருப்பேன் என்று கற்பனை, பண்ணி பண்ணி வாழ்ந்து வந்த கோபிக்கு இன்று எல்லாமே அவனுக்கு உரிமையாகி விட்டது. அவனுக்கும் அலுத்து விட்டதா! இல்லை...இல்லை... அவன் அவனே தான். என்னிடம் உள்ள ஈர்ப்பு அவனுக்கும் குறையவே இல்லை. அவனை விட நான் சுமார்ட்னெஸ் கம்மிதான்.
 ஏன்? நான் தப்பு தப்பாக கற்பனை பண்ணுகிறேன். ஏன் என்னையே வருத்திக் கொள்கிறேன். கடிகாரம் தான் என் ஒரே கூர் பார்வை. அமைதியான நேரத்தில் அந்த "டிக்... டிக்' ஓசை சிலநேரம் நடுக்கத்தை உண்டாக்கும். பொழுது போகவில்லை என்று தோழிகளுக்கு போன் பண்ணினால் அவர்கள் போன் பிஸியாக இருக்கும், அல்லது பிஸி என்று தவிர்த்து விடுவார்கள். அவர்களுடன் வாழ்ந்த அந்த டோன்ட் கேர் வாழ்க்கை, எதுவும் நிரந்தரம் இல்லை. இந்த ஆறு மாத வாழ்க்கையே அலுத்து விட்டதே! இன்னும் எழுபது வயது வரை எப்படி கடத்த முடியும்?
 காதலிப்பதற்கு முன்பு தினமும் இரண்டு வேளை, காதலிக்கத் தொடங்கிய பிறகு, படிப்படியாக வீட்டிற்கு போன் பேசுவது குறைந்து விட்டது. இப்பொழுதோ அம்மா, அப்பா போனில் பேசுவதே இல்லை. அப்படியே பேசினாலும் தங்கள் உடல் உபாதைகளை பேசிவிட்டு வைத்து விடுவார்கள். கடவுளே... அந்த பள்ளிக்கூட நாட்களில் அம்மா அப்பா மடியில் படுத்துறங்கிய வாழ்க்கை, புதுப்புது தோழிகளுடன் வாழ்ந்த அந்த வருத்தமில்லா கல்லூரி வாழ்க்கை, வேலை தேடிய அந்த பரபரப்பு வாழ்க்கை, அவ்வளவு ஏன்! நான் காதல் வசப்பட்ட நாட்களுக்கு முன்பு இருந்த அந்த பட்டாம்பூச்சி வாழ்க்கை எனக்கு திரும்ப கிடைக்குமா?
 கோபி மேல் எந்த தப்பும் இல்லையே, நான் ஏன் என்னையே வருத்திக்கொள்கிறேன். அந்த மூன்று ஆண்டு கால காதல் வாழ்க்கையை என் திருமண வாழ்க்கையுடன் ஒப்பிடுவது தவறா? தவறே என்று படுகிறது. என்னுடன் வேலை பார்த்த மகாலிங்கம் எங்கள் திருமண த்திற்குப் பிறகு "ஹாய்' என்ற மெசேஜும், ஒரு நாள் "ஹலோ' என்றும், பின்பு "ஹவ் ஆர் யூ', சில நாட்கள் கழித்து "ஹவ் ஈஸ் யுவர் மேரேஜ் லைப்' என்று தொடராக அனுப்ப, நான் எந்தப் பதிலும் அனுப்பவில்லை. பின்பு எந்த மெசேஜும் வருவது இல்லை. ஆனால் கோபிக்கு அப்படி இல்லை, காலையில் எழுந்து, இரவு வீட்டுக்கு வந்த பின்பும் மெசேஜ் வந்து கொண்டே இருக்கும். சில நேரம் ஆபீஸ் போன், அல்லது நட்பு வட்டார போன், அது ஆணா, பெண்ணா என்று யோசிக்கத் தோணும், அதை ஏன் கேட்கணும்ன்னு விட்டு விடுவேன்.
 கோபி வீட்டுக்கு வந்த உடன் அவனுக்குப் பிடித்த அனைத்தையும் ரெடி பண்ணிக் கொடுத்திடுவேன். உடையைக் கூட மாற்றாமலே என் அருகில் அமர்ந்துகொண்டு அதே கொஞ்சலுடன் ஸ்நாக்ஸ் சாப்பிட்டுக் கொண்டே என் அருகில் அமர்ந்துகொண்டு ஆசையுடன் பேசுவான் . தொட்டுக் கொண்டும், சீண்டிக்கொண்டும் மிகவும் சந்தோஷமாக இருப்போம். ஒரு மணி நேரம் கழித்து டிவி போடுவான். எதையும் உருப்படியாக பார்க்க மாட்டான். பிறகு ஆப் பண்ணி விடுவான்.
 "ஓ...இன்று கிரிக்கெட் இருக்குல' என மறுபடியும் டிவியை போடுவான். ஐயோ! மணி எட்டாகிவிட்டதே என்று அவன் அம்மாவிற்கு போன் பண்ணுவான். டிவி அது பாட்டுக்கு ஓடிக்கொண்டிருக்கும்.
 அம்மாவிடம் இன்று என்னென்ன சமையல் என்று பட்டியல் இடுவான். அவன் அம்மாவிடம் இருந்து வரும் முதல் கேள்வியே நான் காலையில் எத்தனை மணிக்கு எழுந்தேன் என்ற கேள்வியாகத்தான் இருக்கும் என்று என்னால் யூகிக்க முடியும். அவன் சமாளிப்பது எனக்குப் புரியும். திருநீறு இட்டுக் கொள்கிறாயா! இன்று பிரதோஷம், அசைவம் சாப்பிட்டுவிடாதே என்று சொல்வதும், வெள்ளிக்கிழமையன்று ஏதேனும் கோயிலுக்குப் போக மறந்து விடாதே என்ற அட்வைஸ் தான். ஆனால் நாங்கள் காதலிக்கும் போது, இது எதுவும் அவன் செய்ததை நான் பார்த்தது கிடையாது. நான் சமாதானம் செய்து கொள்வேன். அவர்கள் பயம் அவர்களுக்கு நியாயம்தான் என்று மனதுக்குள் சிலுவை போட்டுக் கொள்வேன்.
 ஒருநாள் கூட கோபியின் அப்பா, அம்மா என்னிடம் போனில் பேசியது இல்லை. என் அம்மாவும் கோபியிடம் பேசியது இல்லை. என்ன ஓர் இடைவெளி. பெற்றோர்களால் ஏற்பாடு செய்த திருமணமும் இப்படித்தான் இருக்குமா! இல்லை சொந்த பந்தங்கள் கூடிக் குலாவும் இல்லறமாக இருக்குமா! வேண்டாம்... இப்படியே இருக்கட்டும்... இதுவும் நல்லதுதான். ஒருத்தொருக்கொருத்தர் கோள் மூட்டி பிரச்னை உண்டாக்காமல் இருப்பார்களே! என்னிடம் அவர்கள் ஏன் பேசக்கூடாது? பேசினால் என்னைப் புரிந்துகொள்ள ஒரு வாய்ப்பு இருக்குமே! என் அம்மா, அப்பாவும் ஒரு நாள் கூட கோபியிடம் பேசியதில்லை.
 ஒரு நாள் அம்மாவிடம் தைரியமாகக் கேட்டேன், "ஒரு நாளாவது கோபி எப்படி இருக்கிறான், உங்கள் மணவாழ்க்கை எப்படி இருக்கிறது என்று கேட்கக் தோணலையா?''ன்னு, அப்பா போனை வாங்கிக் கொண்டு, ""நீங்கள் தான் மூன்று வருடம் காதலித்து இருந்திருக்கிறிர்களே! நன்றாகப் புரிந்து கொண்டுதானே திருமண முடிவு எடுத்து இருப்பீர்கள். உனக்கு முப்பது வயது. வாழ்க்கையை எப்படி கொண்டு போகணும்னு ஒரு கற்பனை, ஒரு உத்தி வகுத்து இருப்பீர்களே, நாங்கள் என்ன புதுசா அட்வைஸ் பண்ண வேண்டியிருக்கு'' என பேசி வைத்து விட்டார்.
 ஏன்? அப்பா இப்படி பேசுகிறார். உங்களுக்குத்தான் பத்து லட்சம் பணம், எட்டு வீட்டு காம்பவுண்ட் வீடு, உங்கள் கனவிலும் காணக் கிடைக்காத வாழ்வு வந்துவிட்டது, இனிமேல் மகள் மேல் என்ன கவலை? யென தனியாக அழுது கொண்டேன். காதல் என்பது சேர்க்கவும் பிரிக்கவும் தெரிந்த ஒரு வார்த்தை போல! மறந்துவிடவில்லை அப்பா... நீங்கள் கரண்டில் கை வைக்கப் போறேன் என்று பயமுறுத்தி வயரில் கைவைத்து வேடிக்கை காட்டுவதும், நான் பயந்து அலறுவதும், "ஐயோ அவளை ஏன் இப்படி பயமுறுத்துகிறீர்கள்?' என்று அம்மா, அப்பாவை திட்டுவதும், என்ன ஒரு வாழ்க்கை!, அழுதுகொண்டிருக்கும் என்னை, சைக்கிளில் வைத்துக்கொண்டு நான் சமாதானம் ஆகும் வரை அந்த சுடு வெயிலில் சுற்றி வந்தது மறந்து விட்டதாப்பா? இந்த ஜெனியை! உங்கள் மகளை! தன் செல்ல மகள் தங்கள் பேச்சைக் கேட்காமல், ஜாதி விட்டு, மதம் விட்டு காதலித்து திருமணம் செய்து கொண்டது உங்களுக்கு அநியாயமாகப்பட்டாலும் எனக்குன்னு ஒரு மனசு இருக்கும்ன்னு உங்களுக்கு தெரியலையாப்பா? ஏன் இவ்வளவு கோபம்?
 என்றும் வெறுமை... ஒரு நாள் தோழிகள் அனைவரையும் அழைத்து விருந்து வைத்தோம். யாருமே திருமணமாகாத இருபத்தைந்து வயதுக்குட்பட்டவர்கள். வீட்டை உண்டு இல்லை என்றாக்கிவிட்டார்கள். கோபி மேல் எனக்குப் பயம். நல்லவேளை அவன் கோபப்படவில்லை, அவர்களுக்கு வேண்டிய பணிவிடை செய்து கொடுத்தான். எத்தனை மகிழ்ச்சி. நானும் உங்கள் வயதில் இப்படித்தான் இருந்தேன் என்று அவர்களிடம் சொல்லத் துடித்தேன். திருமண பந்தம் தடுத்து விட்டது. அனைவரும் சென்று விட்டார்கள். மீண்டும் கோபியும் நானும் தனிமையில் இருப்பதாகப்பட்டது. இருவரும் வீட்டைச் சுத்தப்படுத்தி கிடைத்த இடத்தில் படுத்து அப்படியே அயர்ந்து தூங்கிவிட்டோம்.
 காலை அதே தனிமை... வெறுமை... வேண்டாம்! அப்பா, அம்மா இல்லாத இந்த திருமண பந்தம் வேஸ்ட். உற்றார் இல்லை, உறவினர் இல்லை. இருவருடைய பெற்றோர்களும் பேசிக்கொள்வதே இல்லை. என் வழிபாட்டில் கூட விரைவில் ஆதிக்கம் செலுத்தத் தொடக்கி விடுவார்கள். வேலையில் இருக்கும் பொழுதும், காதலிக்கும் போதும் எத்தனை விதவிதமான உடைகள், இன்றோ இரவில் ஒரு நைட்டி, காலையில் ஒரு நைட்டி. வெளியே செல்லும் போது ஒரு பிடித்தமான உடை, காரில் செல்லும் பொழுது கோபிக்கு ஏகப்பட்ட போன் கால்கள். காரை ஓரம்கட்டி கம்பெனியுடன் பேசிக்கொண்டே இருப்பதும். நான் காரில் அமர்ந்துகொண்டு சென்னையின் நளினத்தை பார்த்து அலுத்துவிட்டது. இதெல்லாம் காதலிக்கும் போது கோபி ஏன் பிசியாக இருந்ததாக காட்டியதே இல்லை. ஒரு நாள் இதை விட்டு ஓடிப்போய் வயதான அம்மாவிடம் திரும்பப் போய்விட வேண்டும். கண்டிப்பாக சேர்க்க மாட்டார்கள். நல்ல காதலன்... நல்ல கணவன்... கோபிதான் சந்தேகமே இல்லை. ஆனாலும் வாழப் பிடிக்கவில்லை. அவன் மிகவும் நல்லவன். அவனுக்கு நான் வேஸ்ட். இருவரும் மனமொத்துப் பிரிந்து விடவேண்டும். கோபி யாரையாவது அவங்க அப்பா அம்மாவுக்கு பிரியப்பட்ட பெண்ணைத் திருமணம் செய்து கொள்ளட்டும். அவனுக்கும் அவுங்க அப்பா அம்மா உறவு வேண்டுமே! என்னால் அவன் அவர்களை இழக்க வேண்டாமே.
 எனக்கு நானே விரிசல் ஏற்படுத்திக் கொண்டு பிரிய விரும்புகிறேன். எதிர்காலத்தைப் பற்றி சிந்திக்க விரும்பவில்லை. செத்துவிடலாம்ன்னு தோணும். தற்கொலை பண்ணிக்கொள்ளலாமா! எப்படி பண்ணிக்கொள்ளாலாம்? ஐயோ எல்லாமே கோரமாக இருக்கே. கோரமாகி விட்டால் வாழ்நாள் முழுவதும் நரகம் தான். ஒருவேளை நான் தற்கொலை செய்து கொண்டால் கோபியை போலீஸ் படாதபாடு படுத்திவிடுமே. செய்யாத தவறுக்கு பாவம் அவன் ஏன் அல்லல் படணும்? நான் ஏன் இப்படி இருக்கிறேன்? குடும்ப வாழ்க்கைக்கே லாயக்கற்றவள் நான். காதலித்தவனையே கல்யாணம் பண்ணிக்கொள்வது அதிர்ஷ்டம். அதிலும் அவன் நல்லவனாகவும், அன்பானவனாகவும், இருந்து விட்டால் பேரதிஷ்டம். எல்லாம் அமைந்தும் நான் ஏன் இப்படி? அட கடவுளே... தலைவலி தாங்க முடியவில்லை. கொல்லைப்புறம் வந்து அமர்ந்தேன்.
 பூச்செடிகளின் மேல் ஒரு வண்ணத்துப்பூச்சி. எத்தனை அழகு? அதன் இறக்கைகளில் தான் எத்தனை வண்ணம்? மெதுவாகப் போய் உள்ளங்கைகளில் பிடித்துக்கொண்டேன். அதன் இறக்கைகளின் படபடப்பு என் உள்ளங்கைகளை வருடியது, சுகமாக இருந்தது. சிறைப்பிடிக்கப்பட்டிருக்கும் அதனை விடுவிடுத்தேன். அதன் வண்ணங்கள் என் உள்ளங்கைகளில் ஒட்டி இருந்தது. தள்ளாடி, தள்ளாடி பறந்து ஒரு பூவின் மேல் அமர்ந்த பொழுது எங்கிருந்தோ வந்த ஒரு மைனா அதனை கவ்விக்கொண்டு பறந்தது.
 குற்றவுணர்வுடன் அழுகை வந்தது. என் கையில் சிறைப்பட்டிருந்தாலும், வண்ணங்களை இழந்தாலும் அது உயிரோடு தானே இருந்தது? என் கையை விட்டு பறந்ததும் அதற்கு ஆபத்து வந்துவிட்டதே! புரிந்தது! இந்த வாழ்க்கையை சுகமாக, வண்ணமயமாக்கிக் கொள்ளலாம். இந்த வாழ்க்கையை ஏன் தனிமை, வெறுமை, சிறையென நினைத்து விலக வேண்டும்? உறவுகளை நாம் தான் ஏற்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும். வீட்டுக்குள் வந்தேன்.
 இதென்ன, தேதியை பல நாட்களாக கிழிக்காமல் இருந்து விட்டேன் , ஐயோ இன்று என்ன தேதி? ஓ.... நாட்கள் தள்ளிப்போய் இருக்கே! வயிற்றை மெதுவாக தடவிக் கொடுத்தேன். என்னது எனக்கு ஒரு குழந்தையா? என் வயிற்று சிறைக்குள் ஒரு சிசு. ஆஹா... இனி வரப் போகிற புது வரவினால் என் கனவு, கற்பனை அனைத்தும் நிஜமாகிவிடும். வாழ்க்கை குதூகலம் ஆகலாம். சேராத உறவுகள் இனி தம்மை வந்து சேருமென்றும், இனி ஒவ்வொரு நொடியும் என் வயிற்றில் வளரும் குழந்தைக்கே, தனிமை என்ற வார்த்தை வாழ்வில் இனி இருக்கப்போவதில்லை கனவுகள். கற்பனைகள் நிஜமாகின்றன.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/22/w600X390/k8.JPG https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/22/கனவுகள்-கற்பனைகள்-நிஜங்கள்-3386741.html
3386742 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி... Sunday, March 22, 2020 03:38 PM +0530 • "சிலையைத் திருடிட்டுப் போனவனுக்கு கொஞ்சம் கூட ரசனை இல்லைன்னு ஏன் சொல்றே?''
""சாமி சிலையோட சேர்த்து நம்ம தலைவரோட சிலையையும் திருடிக்கிட்டு போயிருக்கானே‘‘
பி.சி.ரகு, பள்ளிச்சேரி.

• "நான் ஒன்னு நினைச்சா தெய்வம் ஒன்னு 
நினைக்குது''
"அதனாலென்ன?''
"இனிமேல் ஒன்றைத் தவிர மற்ற எண்களை நினைக்கக் கூடாதுன்னு முடிவு பண்ணிட்டேன்''
ஆர்.விஸ்வநாதன், சென்னை-78.

• "பேங்க்ல நாம போட்ட பணம் பத்திரமாக இருக்குமா?''
"அதெப்படி இருக்கும்? நாம பணத்தைத் திருப்பி எடுக்கும்போது வேற பணத்தைத்தான் தருவாங்க''
அ.சுஹைல் ரஹ்மான், திருச்சி

• "ஏங்க பான் கார்டுடன் ஆதார் கார்டை 
இணைச்சுக் கட்டுறீங்க?''
"பான் கார்டுடன் ஆதார் கார்டை இணைக்கலேன்னா அபராதம் போடுவாங்களாமே''
கு.அருணாசலம், தென்காசி

• "பக்கத்து வீட்டு டிவியைப் பார்த்துட்டு என் மனைவி கண்ணீர் விடுறா''
"அவ்வளவு சோகமான சீரியலா அந்த 
டிவியிலே ஓடுது?''
"இல்லே... ஒன்றரை லட்ச ரூபாய்க்கு புது 
டிவி வாங்கி இருக்காங்க''
கு.அருணாசலம், தென்காசி.

"டிவி பார்த்துப் பார்த்து கண்ணெல்லாம் எரியுது டாக்டர்''
"இந்த மருந்தை ரெண்டு சொட்டு கண்ணிலே விடுங்க''
"டாக்டர் இதை டிவி பார்க்குறதுக்கு முன்னாடி 
விடணுமா... இல்லை பார்த்த பின்னாடி விடணுமா?''
சி.ரகுபதி, போளூர்.

• "நேற்று ஒருத்தன் என்கிட்ட கத்தியைக் காட்டி ஆயிரம் ரூபாய் கேட்டான்''
"ரொம்ப அநியாயமா இருக்கே... ஒரு கத்தியோட அதிக விலையே 200 ரூபாய்தானே?''
எம்.ஏ.நிவேதா, அரவக்குறிச்சி.

• "ஏங்க எதுக்கு பசங்க எல்லாரையும் வாசல்ல உட்கார வச்சு பரீட்சை எழுத வச்சிருக்காங்க?''
"என்ட்ரன்ஸ் எக்ஸாமாம் சார்''
ஜோ.ஜெயக்குமார், 
நாட்டரசன்கோட்டை.


 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/22/w600X390/k9.JPG https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/22/சிரி-சிரி-3386742.html
3386737 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வீடியோவே கதி! DIN DIN Sunday, March 22, 2020 03:23 PM +0530 சீனாவில் கரானோ வைரஸ் தாக்குதலினால் மக்கள் வீடுகளில் முடங்கிக் கிடக்கும்படி ஆகிவிட்டது. என்னதான் செய்வது? என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்த மக்கள், செல்பேசிகளிலும், தொலைக்காட்சிகளிலும் நீண்ட, குறுகிய வீடியோக்களை பார்த்திருக்கின்றனர்.
 ஏகப்பட்ட தொலைக்காட்சி சீரியல்கள், குறுந்தொடர்கள் மட்டுமல்ல, நிறைய செய்திகளையும் அவ்வப்போது தெரிந்து கொண்டனர். இதனால் வீடியோ தயாரிக்கும் நிறுவனங்களின் வேலை பல மடங்கு அதிகரித்து விட்டது. இளம் வயதினர் என்றில்லை எல்லா வயதுப் பிரிவினரும் இந்த வீடியோக்களில் மூழ்கிக் கிடக்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டுவிட்டது.
 ஆதவன், சென்னை-19
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/22/வீடியோவே-கதி-3386737.html
3386736 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் குறுந்தகவல்கள் DIN DIN Sunday, March 22, 2020 03:22 PM +0530 • இந்திய காப்புரிமைச் சட்டம் கடந்த 1957- ஆம் ஆண்டு நிறைவேற்றப்பட்ட பிறகு அந்தச் சட்டத்தின் கீழ் பதிவு செய்யப்பட்ட முதல் புத்தகம் டாக்டர் ராஜேந்திர பிரசாத் எழுதிய "சுயசரிதம்' ஆகும். 

• சு.சமுத்திரம் என் நண்பர். அவர் ஒரு நாள் புத்தகக் கண்காட்சியைப் பார்த்துவிட்டு என்னிடம் புத்தகக் கண்காட்சியில், "உன் புத்தகங்கள் நிறைய விற்பனையாகின்றன. நீ என்ன அவ்வளவு மோசமாகவா எழுதுகிறாய்' என்று கேட்டார். ஒரு நூல் அதிகமாக விற்க வேண்டும் என்றால் மோசமாக எழுத வேண்டும் என்பது போல் அவர் கேட்டார். அந்தக் கால நிலைமை அப்படி.

• இன்றைய வெற்றிப்பட இயக்குநர் ஷங்கர் ஒரு காலத்தில் ராமதாஸின் நாடக மன்றத்தில் இருந்தவர். இதன் காரணமாக அவர் இயக்கிய "முதல்வன்' படத்தில் சிறு காட்சியில் நடிக்கும் வாய்ப்பை ராமதாசுக்கு வழங்கியிருந்தார். 
- தென்கச்சி சுவாமிநாதன் கூறியது.
நெ.இராமன், சென்னை.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/22/w600X390/k6.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/22/குறுந்தகவல்கள்-3386736.html
3386734 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் DIN DIN Sunday, March 22, 2020 03:21 PM +0530 • அனுஷ்காவின் காதல், திருமணம் பற்றி அவ்வப்போது செய்திகள் வந்தாலும், அது கிசுகிசுவாக கடந்து போய் விடும். நடிகர் பிரபாஸ், அனுஷ்கா காதலிப்பதாக கடந்த 3 ஆண்டுகளாக கிசுகிசு உலா வந்த நிலையில் கடந்த வாரம் அனுஷ்காவுக்கும் "இஞ்சி இடுப்பழகி' படத்தின் இயக்குநர் பிரகாஷ் கோவெல்முடிக்கும் காதல், இருவரும் திருமணம் செய்யவிருப்பதாகவும் வேகமாக கிசுகிசு பரவியது. 
இதுகுறித்து மவுனம் காத்து வந்த அனுஷ்கா தற்போது பதில் அளித்திருக்கிறார். ""கிசுகிசுக்கள், வதந்திகள் மூலம் நான் பாதிப்படைவது கிடையாது. என்னுடைய திருமணத்துக்கு ஏன் இவ்வளவு முக்கியத்துவம் தருகிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. யாருடனும் உறவில் இருப்பதை யாராலும் மறைக்க முடியாது. என்னால் மட்டும் எப்படி மறைக்க முடியும்? திருமணம் என்பது மிகவும் உணர்வுப்பூர்வமான விஷயம். மக்களும் அதை உணர்வுப்பூர்வமாகவே அணுகுவார்கள். எனக்கென்று வாழ்வில் தனி இடங்கள் உள்ளன'' என்று பேசியுள்ளார் அனுஷ்கா. 

• நீண்ட இடைவெளிக்குப் பின் தெலுங்கு படத்துக்காக ஒப்பந்தமாகியுள்ளார் த்ரிஷா. இதில் சிரஞ்சீவி ஜோடியாக நடிப்பது சிறப்பு. இந்தப் படத்துக்கு "ஆச்சார்யா' என பெயரிட்டுள்ளனர். 
கொரட்டாலா சிவா இயக்குகிறார். ஆக்ஷன் த்ரில்லராக உருவாகும் இந்த படத்தின் படப்பிடிப்பு தொடங்கியுள்ளது. 
விரைவில் இதன் படப்பிடிப்பில் த்ரிஷா கலந்து கொள்ள இருக்கிறார். இந்த படத்தில் ஒரு பாடலுக்கு கவர்ச்சி ஆட்டம் ஆட ரெஜினாவிடம் கால்ஷீட் கேட்கப்பட்டது. உடனே அவர் நடிக்க ஒப்புக் கொண்டார். ""சிரஞ்சீவி போன்ற பெரிய ஹீரோவின் படத்தில் ஒரு பாடலுக்கு ஆடுவதும் பெரிய விஷயம்தான். பிரபல நடிகைகள் பலரும் இதுபோல் டான்ஸ் ஆடும்போது நான் மட்டும் முடியாது என சொல்ல முடியுமா?'' என்று தெரிவித்துள்ளார் ரெஜினா. 
காஜல் அகர்வாலிடம் அவ்வளவாக படங்கள் இல்லை. தமிழ், தெலுங்கு, ஹிந்தி, கன்னடம் என வரிசைக் கட்டி நடித்து வந்தவர், இப்போது கைவசம் படங்கள் இல்லாமல் உள்ளார். கமலின் "இந்தியன் 2' படம் மட்டுமே அவர் கையில் உள்ளது. வாய்ப்புகள் அதிகம் இல்லாவிட்டாலும் மகிழ்ச்சியுடன் கொண்டாட்டங்களில் ஈடுபடுகிறார். ஹோலி பண்டிகையை தனது குடும்பத்தினருடன் சேர்ந்து கொண்டாடினார். தனது தங்கை நிஷா அகர்வாலின் குழந்தை இஷான் வலேச்சாவை இடுப்பில் தூக்கி வைத்துக்கொண்டு அவர் குடும்பத்தினர் மீது வண்ணங்கள் வீசி மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தினார். தனது அம்மா, அப்பா மற்றும் குடும்பத்தினருக்கு ஹோலி வாழ்த்து தெரிவித்தார். 

• தமிழ்ப் பெண்ணாக இருந்து தமிழ் சினிமாவில் பெரும் வெற்றி பெற்றிருப்பவர் ஐஸ்வர்யா ராஜேஷ். "அட்டகத்தி', "திருடன் போலீஸ்', "ஆறுவது சினம்', "தர்மதுரை', "முப்பரிமாணம்", "சாமி 2' என இவரது படங்கள் அனைத்தும் குறிப்பிடத்தக்கவையாக இருக்கின்றன. இவர் ஆரம்ப காலகட்டத்தில் "காக்கா முட்டை' படத்தில் இரண்டு குழந்தைகளுக்கு அம்மாவாக நடித்திருந்தார். சிறப்பாக நடிக்கிறார் என்று அவருக்குப் பெயர் கிடைத்தாலும் அம்மா வேடத்தில் நடிப்பதால் ஜோடியாக நடிக்க ஹீரோக்கள் யாரும் அவரை அழைப்பதில்லையாம். இதனால் ஒரு முக்கிய முடிவு எடுத்திருக்கிறார். ""சினிமாவில் ஹீரோயினுக்கு தேவையான தகுதிகளுக்கு என்னை வளர்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன். கதாபாத்திரங்களுக்கு முக்கியத்துவம் தரும் வகையில் அம்மா வேடங்களிலும் நடித்தேன். இதனால் எனக்கு வயது அதிகமாகி விட்டதாக நினைக்கிறார்கள். ஹீரோக்கள் தங்களுக்கு ஜோடியாக என்னை நடிக்க வைக்க தயங்குகிறார்கள். இனி அம்மா வேடத்தில் நடிப்பதில்லை என முடிவு செய்திருக்கிறேன்'' என தெரிவித்தார். 
ஜி.அசோக்

• இவன் தந்திரன்', "விக்ரம் வேதா', "ரிச்சி' படங்களில் நடித்த ஷ்ரத்தா ஸ்ரீநாத், கடந்த ஆண்டு அஜித் நடித்த "நேர்கொண்ட பார்வை' படத்தில் முக்கிய வேடத்தில் நடித்திருந்தார். தற்போது "மாறா', "சக்ரா' என 2 படங்களில் நடித்து வருகிறார். சினிமாவிலிருந்து சில நடிகைகள் வெப் சீரிஸில் நடிக்கச் செல்கின்றனர். 
சிலர் தனது சம்பாத்தியத்தை வேறு தொழிலில் முதலீடு செய்கின்றனர். நடிகை ரகுல் ப்ரீத் சிங் உடற்பயிற்சி கூடங்கள் திறந்து நடத்தி வருகிறார். அந்த வரிசையில் நடிகை ஷ்ரத்தா ஸ்ரீநாத் தற்போது சென்னையில் சொந்தமாக ஓட்டல் திறந்திருக்கிறார். இதுபற்றி அவர் கூறும்போது, "இது பெரிய ரெஸ்டாரன்ட்டைவிட கொஞ்சம் சிறியது; காபி ஷாப்பைவிட கொஞ்சம் பெரியது. 
சுவையான உணவு வகைகள் எளிமையாகவும், ஃபிரஷ்ஷாகவும் தரும் வகையில் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது.
நான் என்றுமே சுத்தம், சுகாதாரத்தை அதிகம் பார்ப்பேன். உணவு விஷயத்திலும் ஆரோக்கியமான உணவை எடுத்துக் கொள்வதில் ஒருபடி முன்னதாக இருப்பேன்'' என்றார்.


 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/22/w600X390/k5.JPG https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/22/திரைக்-கதிர்-3386734.html
3386733 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மைக்ரோ கதை DIN DIN Sunday, March 22, 2020 03:19 PM +0530 காலை வேளையில் நான்கு மருத்துவர்கள் ஒன்றாக நடைப்பயிற்சி மேற்கொள்வது வழக்கம். நடைப்பயிற்சி முடித்ததும் ஒரு தேநீர்க்கடையில் அமர்ந்து தேநீர் அருந்திக் கொண்டிந்தனர். அப்போது தூரத்தில் ஒருவர் நொண்டி நொண்டி நடந்து வந்து கொண்டிருந்தார். அதைப் பார்த்த ஒரு மருத்துவர் சொன்னார்:
 " அவருக்குக் காலில் சுளுக்கு''
 இன்னொரு மருத்துவர் சொன்னார்: " அவருக்கு இடது பாதத்தில் பித்தவெடிப்பு இருக்கு. அதான் நொண்டி நொண்டி வர்றார்''
 இரண்டு மருத்துவர்கள் சொன்னதையும் மூன்றாம் மருத்துவர் மறுத்தார்.
 "ரெண்டு பேரும் சரியாகக் கவனிக்கவில்லை. அவருக்கு இடது கால் முழங்கால் மூட்டு தேய்ந்துவிட்டது. அதுதான் நொண்டி நொண்டி நடக்கிறார்'' என்றார். நான்காவது மருத்துவரோ, " அவருக்கு பக்கவாத பாதிப்பு இருக்கலாம்'' என்றார்.
 இவர்கள் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போதே அந்த நபர் அருகில் வந்துவிட்டார்.
 "எக்ஸ்யூஸ் மீ ... இங்க பக்கத்துல செருப்புத் தைக்கிறவர் யாராவது இருக்காங்களா?''
 " எதுக்குக் கேக்றீங்க?''
 " ஒண்ணுமில்லை... என் இடது கால் செருப்பு அறுந்திடுச்சு... தைக்கணும்'' என்றார்.
 பால.கிருஷ்ணமூர்த்தி, கும்பகோணம்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/22/w600X390/k4.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/22/மைக்ரோ-கதை-3386733.html
3386732 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி (22/03/2020) DIN DIN Sunday, March 22, 2020 03:18 PM +0530 கண்டது
• (திருச்செந்தூர் - வேதாரண்யம் செல்லும் அரசுப் பேருந்தின் பெயர்)
டெல்டா விவசாயி
ஜி.கோகுலகிருஷ்ணன், திருவாரூர்.

• (திருநெல்வேலி வண்ணாரப் பேட்டையில் உள்ள ஓர் உணவகத்தின் பெயர்)
ஹோட்டல் சிங்கம்
ஆர்.மகாதேவன், திருநெல்வேலி.

• (திருவண்ணாமலை மாவட்டம் ஆரணி பேருந்து நிலையம் அருகே உள்ள ஒரு மருந்துக் கடையின் பெயர்)
MIRACLE MEDICAL
எம்.சரவணன், வீரணம்.

கேட்டது
• (கிருஷ்ணகிரி மருத்துவமனை ஒன்றில் நோயாளியும் நர்ஸும்)
"சிஸ்டர் இந்த மூணு மாடி கட்டடத்திலே லிஃப்ட் இருக்கு. நீங்க லிஃப்ட்டை யூஸ் பண்ணாம படிக்கட்டுலே ஏறிப் போறீங்களே... ஏன்?''
" சீக்கிரம் "மேலே' போகாம இருக்கத்தான்''
இரா.வசந்தராசன், கல்லாவி.

• (சென்னைக்கு அருகிலுள்ள திருவள்ளூர் பேருந்து நிலையத்தில் நீண்டநாள்களாகச் சந்திக்காத நண்பர்களிருவர்)
"டேய் மச்சி... உன்னைப் பார்த்து எத்தனை வருஷமாகுது?''
"டேய்... டேய்.... உணர்ச்சி வசப்பட்டு கட்டிப் பிடிச்சிடாதே... கரோனா வைரஸ் பரவுதாம்''
ஏ.மூர்த்தி, புல்லரம்பாக்கம்.

எஸ்எம்எஸ்
ஓர் ஏழை, பணக்காரன் ஆகிவிட்டால்
அவன் தன் உறவுகளை மறந்துவிடுகிறான்...
ஒரு பணக்காரன் ஏழை ஆகிவிட்டால்...
அவனுடைய உறவுகள் அவனை 
மறந்துவிடுகின்றன.
க.நாகமுத்து, திண்டுக்கல்.

யோசிக்கிறாங்கப்பா!
அன்பு என்பது நெல் மாதிரி...
போட்டால்தான் முளைக்கும்.
வம்பு என்பது புல் மாதிரி....
எதுவும் போடாமலேயே தானாகவே முளைக்கும்.
எஸ்.பொருநை பாலு, திருநெல்வேலி.

அப்படீங்களா!
அடுப்பில் எதையாவது வைத்துவிட்டு, அதை மறந்துவிட்டு டிவியில் மூழ்கியிருக்கும் இல்லத்தரசிகள் அதிகம். ஏதாவது கருகும் வாசனை வந்தால் ஓடிப்போய் அடுப்பை அணைப்பார்கள். பல நேரங்களில் அடுப்பை அணைக்க மறந்துவிடுவதே பெரும் தீ விபத்துகளுக்கு காரணமாகிவிடுகிறது. 
இப்படி தீ விபத்துகள் நேராமல் இப்போது ஒரு புதிய கண்டுபிடிப்பு, பார்த்துக் கொள்கிறது. 
கேஸ் அடுப்பை பற்ற வைக்கப் பயன்படும் KNOB- களுக்குப் பதிலாக, Inirv என்ற நிறுவனம் தயாரித்துள்ள நாப்களைப் பொருத்த வேண்டும். அப்புறம் சமையல் அறையில் ஒரு சென்சாரையும் பொருத்த வேண்டும். 
இந்த சென்சார் அடுப்பின் வெப்ப நிலை அதிகரித்தாலோ, ஏதாவது கருகும் வாசனை அடித்தாலோ உடனே சுறுசுறுப்பாகிவிடும். அந்த நாப்களை முடுக்கி அடுப்பை தானாகவே அணைத்துவிடும். 
இந்தக் கருவியின் செயல்களோடு இணைக்கப்பட்ட ஒரு செல்பேசி செயலியும் உள்ளது. அதை செல்பேசியில் இணைத்துக் கொண்டால், செல்பேசியின் மூலமாகவே தொலைதூரத்தில் இருந்து கொண்டு அடுப்பை அணைத்துவிடலாம். 
குழந்தைகள் உள்ள வீடுகளில் குழந்தைகள் விளையாட்டுத்தனமாய் அடுப்பை ஆன் செய்து விடுவார்களோ என்று இனி அச்சப்படத் தேவையில்லை. அடுப்பின் நிலையை செல்போனின் உதவியோடு அவ்வப்போது கண்காணித்துக் கொள்ளலாம். 
என்.ஜே., சென்னை-58.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/22/w600X390/APPADINGALA.JPG https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/22/பேல்பூரி-22032020-3386732.html
3386731 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சன்மானம் தி.தா.நாராயணன் DIN Sunday, March 22, 2020 03:10 PM +0530 காசி தாத்தாவுக்கு தன் பேரன் பழனியை கூத்துக் கலைஞனாக ஆக்குவதில் கிஞ்சித்தும் விருப்பமில்லை. வாரக் கணக்கிலே குடும்பத்தை விட்டுப் பிரிந்து, ராவெல்லாம் துக்கமில்லாம, ஊர் ஊராக அலைகிற அந்த அலைச்சல் பொழப்பு தன்னோடு போகட்டும் என்றிருந்தார். ஆனால் பழனி பத்தாங் கிளாஸ் வரைக்கும் தான் ஒழுங்காய் படித்தான். அப்புறம் படிப்பு ஏறவில்லை. அவன் எண்ணம் பூராவும் கூத்து மேலதான் இருக்கு என்பதை ஒரு நாள் கண்டுபிடித்து விட்டார். ஒரு நாள் தோட்டத்தில் கிணற்றின் மேல் உட்கார்ந்து ஏகாந்தமாக பாடிக் கொண்டிருந்தான். பாட்டைக் கேட்டார். பதினெட்டாம் போர் கூத்து பாட்டு அது. தோடி ராகத்தில் , அட தாளம். தன் தொடையில தாள ஞானத்தோடு தாளம் தட்டிக் கொண்டிருந்தான். அசந்து போய் விட்டார். கேள்வி ஞானம்தான் இது. எந்த ஊரில் கூத்து என்றாலும் சொல்லாமல் கொள்ளாமல் ஓடி விடுவான். எவ்வளவோ போராடி முடியாமல் விட்டு விட்டார். ஹும்... விடலைப் பசங்க விஜய், அஜீத்னு சுத்துகிற இந்த காலத்தில இப்படி ஒரு பிள்ளை. அவன் தலையிலும் கூத்தாடின்னு எழுதி வெச்சிருக்காப்பல இருக்கு. கூத்தாடி ரத்தம்தான அவன் உடம்புலேயும் ஓடுது? இவங்க வீட்டில் பரம்பரை பரம்பரையா எல்லாரும் கூத்தாடிகள்தான். இவருடைய அப்பன் கோவிந்தன் பெரிய லெவல்ல பெயரெடுத்தவர். அவரு இரணியன் வேஷங் கட்டினால் மேடை அப்படி அதிருமாம். காசி தாத்தாவும் லேசு இல்ல. முப்பது வருஷமா ஆடி ஓய்ந்து போனவர். ஆரம்பத்தில் இருந்தே ராஜபார்ட்தான். சில்லரை வேஷங் கட்டினதில்லை. பதினெட்டாம் போரில இவரு துரியோதனன் வேஷங் கட்டி ஆடுறதைப் பார்க்கணும், அவ்வளவு உருக்கமாக இருக்கும். ஜனங்க துரியோதனன் என்ற வில்லனுக்காக அழுவார்களாம். அவ்வளவு உருக்கமா நடிப்பாராம்.
 தாத்தாவுக்கும் பேரனுக்கும் இன்றைக்கு ஆதரவுன்னு உறவுகள் யாரும் கிடையாது. கிழவனுடைய பொண்டாட்டி போயி ரொம்ப காலமாச்சி. அவருடைய ஒரே புள்ளையும், மருமவளும் கிடந்து பட்றா கிழவான்னு பேரன் பழனியை இவர் தலையில் கட்டிவிட்டு ஒருத்தர் பின் ஒருத்தராய் போய் சேர்ந்து விட்டார்கள். மருமவ புள்ள பெறமாட்டாம போய் சேர்ந்தாள். பிள்ளை ஜுரத்தில ஜன்னி'' கண்டு போய் விட்டான்.
 "தோ பார்றா! கண்ணூ... சொல்றதை கேளு. வாணாண்டா.கூத்துன்றது அம்மாம் சுலுவு இல்லைடா... அல்லல் பொழப்புடா..''
 "ஒவ்வொண்ணா சொல்லிக் குடு தாத்தா. நான் புடிச்சிக்கிறேன்.''
 "அடத்தூ... சொல்றேன் கேக்காம அதே பாட்டை பாட்றியே''
 "எம்மா கஷ்டமிருந்தாலும் சமாளிப்பேம்பா''"
 ""கிழிச்சே. முப்பத்திரெண்டு அடவுகள் புடிக்கத் தெரியணும், குரல் வளமும், தாள ஞானமும் வோணும், கிறு கிறுன்னு அம்பது கிறிக்கிக்கு மேல அடிக்கணும், அப்புறம் வசனத்தை மனனம் பண்ணனும், இப்படி எல்லாத்தையும் கத்துக்கணும். ஆமாம் சொல்லிட்டேன்'' -அவன் எதுக்கும் ஜகா வாங்கறதா இல்லை. அப்புறம் வேற வழியில்லாமல் ஒரு நல்ல நாளில் கர்ணமோட்சம் கூத்து பாடத்தை கொடுத்து மனனம் பண்ண சொல்லி ஆரம்பித்து வைத்தார். அன்றிலிருந்து ஒவ்வொரு சங்கதியாய் நிதானமாக அடிப்படையிலிருந்து பயிற்சி கொடுக்க ஆரம்பித்தார். பையனும் கற்பூரமாய் இருந்ததில் தாத்தாவுக்கு சந்தோஷம்.
 "இதோ பார்றா... கூத்து பாடம் முழுசையும் மனப்பாடம் பண்ணணும். அப்பத்தான் அதில எந்த வேஷங் கொடுத்தாலும் ஆடமுடியும். எடுத்தவுடனே மெயின் வேசம் தரமாட்டாங்க. ஒவ்வொரு குழுவிலயும் பத்து பதினைஞ்சி கூத்து பாடங்களுக்கு மேல பழக்கி வெச்சிருப்பாங்க தெரியுதா? எந்த ஊர்ல இன்னா கூத்து வேணும்னு கேட்டாலும் ஆடியாவணும். சில சமயங்கள்ல அந்த ஊருக்கு போன பின்னாலதான் இன்னா கூத்துன்னு ஊரார் சொல்லு
 வாங்க. அப்படியே ஒத்திகை பார்க்காம ஆடியாவணும். தெரிதா? நீயும் அந்த பத்து பதினஞ்சி கூத்து பாடங்களையும் முழுசா மனனம் பண்ணி வெச்சிக்கணும். எந்த ஊர்ல இன்னா கூத்துன்னாலும் இன்னா வேசம் உனக்குக் குடுத்தாலும் உன்னால ஆட முடியணும். அப்பத்தான் நீ சரியான ஆட்டக்காரன்... தெரிஞ்சிக்கோ''
 "சரி... கண்டிப்பாய் இதுல நான் ஜெயிப்பேன் தாத்தா. நீ வேணா பாரேன்''"
 ""பாக்கத்தான போறேன். தோ பார்றா... பாரதக் கூத்துன்றது மட்டுமே பதிமூணு நாள் கூத்து. குறவஞ்சியில ஆரம்பிச்சி பதினெட்டாம் போர் கூத்தோடு பதிமூணு நாள் தொடச்சியா கண் முழிக்கணும்''
 " தூத்தெரி யோவ் கெழவா... சொம்மா காபரா குடுக்கிறீயே. வுடு நான் சமாளிச்சிக்கிறேன்'' -பேரன் வெகுண்டான். தாத்தாவுக்கும் கோபம்.
 "இப்படி எடுத்தேன் கவுத்தேன்னு பேசாதடா நாயே. இன்னா சொல்றேன்னு கவனி''
 பேரன் முறுக்கிக் கொண்டு போனான்.
 பழனிக்கு இப்ப என்னா இருபத்தி இரண்டு வயசாகிறது. நல்ல உயரம், திடமான உடம்பு. இள வயசு மூளை. விடாத பயிற்சியில ஒவ்வொன்றாக கற்றுத் தேறி பத்து மாசத்துக்குள்ள கூத்துக் கலையின் அத்தனை சூட்சுமங்களும் அவனுக்கு ஓரளவு அத்துபடியாகி விட்டன. மேடையில் ரங்கராட்டினம் போல சுற்றி வரும் கிறிக்கியடிக்கிற கலையை கற்றுக் கொள்ளத்தான் நிறைய சிரமப்பட்டான். பத்து கிறிக்கி அடிக்கிறதுக்குள்ள தலை சுற்ற கீழே விழுந்திடுவான்.
 ""டேய்! மேடை ஏறினா அம்பது கிறிக்கிக்கு மேல அடிக்கணும் புரியுதா?... தலை சுத்தறப்ப உல்டாவா ரெண்டு கிறிக்கியடிச்சிப் பாரு சரியாப் போயிடும்''
 அவ்வளவுதான் வித்தையின் சூட்சுமத்தை பிடித்துக் கொண்டான். வெறித்தனமாய் பயிற்சி எடுத்தான். மூணு மாசத்துக்குள்ளே ஏக் தம் ஐம்பது கிறிக்கி அடிச்சிட்டு உல்டாவா அடிக்காமலேயே அசையாம நிற்கிற அளவுக்கு வித்தை கை வந்து விட்டது. ஒரு நல்ல நாளில் தாத்தா காலில் விழுந்து ஆசி வாங்கினான். தாத்தா அவனை கூட்டிப் போயி புதூர் மணிகண்டன் குழுவில் சேர்த்து விட்டார். முதல் நாள் கூத்தில் சகுனி வேஷங் கொடுத்துப் பார்த்தார்கள். சின்ன வேஷந்தான். ஆனால் சிறப்பாக ஆடினான். பாத்திரத்தின் கள்ளத்தனத்தையும், சேஷ்டைகளையும் நன்றாய் முகத்தில், நடையில் காட்டினான். காசி தாத்தாவுக்கு கொள்ளை சந்தோஷம். அப்படி இப்படி நகுலன், சகாதேவன், சல்லியன், அஸ்வத்தாமன், அபிமன்யூ, அப்புறம் திரௌபதி, பொன்னுருவி மாதிரி ஸ்த்ரீ பார்ட் வேஷமெல்லாம் கூட ஆடி, கடைசியாக பிரம்மதேசத்தில ஆடிய கூத்துல பத்து நாள் கட்டியக்காரன் வேஷம் கட்டி ஜனங்களை நன்றாகச் சிரிக்க வைத்தான். இடையிடையே சொந்த டயலாக்குகளையும் அள்ளி விட்டான். அவ்வளவுதான் அதுக்கப்புறம் ராஜபார்ட் வேஷந்தான். முதல் மெயின் வேஷமாக கிருஷ்ணன் தூதுவில் கிருஷ்ணனாக வேஷங் கட்டினான். முதல் நாளிலேயேஅந்த பாத்திரத்துக்கான அமைதி, நளினம், அலட்சியம், அத்தனையையும் காட்டி மக்கள்கிட்டே கைத்தட்டலைப் பெற்றான்.
 ரெண்டு வருஷத்துக்குள்ளேயே எல்லா ராஜபார்ட் வேஷங்களையும் கொடுக்க ஆரம்பித்தார்கள். அவனுடைய சம்பளமும் உயர ஆரம்பித்தது. ஒரு நாள் கிழவன் அரிசி, பருப்பு வாங்க ரேஷன் கடைக்கு போயிருந்தப்ப அவர் ஆடிய காலத்தில் கட்டியக்காரன் வேஷம் கட்டிய நாதமுனியை ரேஷன் கடை வாசலில் வைத்துச் சந்தித்தார். பரஸ்பரம் குசல விசாரிப்புகளுக்கு பின்பு ஓரமாய் உட்கார்ந்து தத்தம் பழைய நினைவுகளை பகிர்ந்து முடித்தார்கள்.
 "அண்ணா! இப்பல்லாம் சின்னச் சின்ன பசங்கள்லாம் ஆட வந்து சூப்பரா ஆட்றாங்கண்ணா கவனிச்சீங்களா? ராத்திரி குத்தனூர்ல கர்ணமோட்சம் கூத்து பார்த்தேன். மணிகண்டன் குரூப்தான் ஆட்னாங்க. உங்கிட்ட சொல்றதுக்கென்ன அதுல கர்ணன் வேசம் கட்னவன் யாருன்னு தெரியலபா. புதுசா இருக்கான். அறியாத பையன், சின்ன வயசுதான். இன்னா இன்னைக்கெல்லாம் ஒரு இருவத்தி மூணு இருவத்தி நாலு வயசுதான் இருக்கும்''
 கிழவன் அவன் தன் பேரன்தான்னு சொல்ல வில்லை.
 "ஏன்டா! இன்னா விஷயம் நொளப்பிட்டானா?''
 " அய்யோ... அய்யோ... டி.எம். சவுந்தரராஜன் மாதிரி வெங்கலக் குரலுண்ணா. கணீர்னு இன்னா குரல் வளம்ன்ற? அம்சமான முகவெட்டு. இன்னாமாரி கிறிக்கி அடிக்கிறான் தெரியுமா? நம்பவே முடியலபா... சும்மா அம்பது கிறிக்கிக்கு மேல அனாயாசமா சுத்தறாம்பா. ஆச்சரியமா இருக்கு. சுத்திட்டு கிண்ணு'னு நிக்கிறான். ஒங்காலத்தில் நீ கூட அம்மாம் தரவசா கிறிக்கி அடிக்கலபா. என்னிக்கும் இருவதை தாண்டமாட்டியே நீ. கவனிச்சேன்... அவன் ஸ்டேஜ் மேல ஏறிட்டாலே மேளக்காரன் கூட குஷியாயிட்றான். இவனுக்கென்று ஒரே தம்ல முப்பத்தி ரெண்டு தாளக்கட்டையும் வாசிச்சி முடிக்கிறான். பையனும் சளைக்கலபா. அட... அட... முப்பத்திரெண்டு அடவுகளையும் இன்னா நளினமா புடிக்கிறான்பா. இதெல்லாம் தெய்வ கடாட்சம்தான்''
 - காசி தாத்தா தாள முடியாமல் அழுதார். வெகுஜன அபிப்பிராயத்துக்கும், ஆட்டக்காரங்களுடைய அபிப்பிராயங்களுக்கும் வித்தியாசமுண்டு. ஆட்டக்காரன் குறைகளைப் பட்டியல் போட்டுவிடுவான். நாதமுனியே இவ்வளவு பாராட்டியதில் கிழவன் உணர்ச்சிவசப் பட்டார். வந்தவுடனே பையனுக்கு திருஷ்டி சுத்தி போடணும்னு நினைத்துக் கொண்டார்.
 பழனி குத்தனூரில் பதினெட்டாம் போர், துரியோதனன் படுகளத்தை முடிச்சிக்கிட்டு மறுநாள்தான் வீடு வந்து சேர்ந்தான். வீட்டில் மதியம் சாப்பிடும் போது பேரன் தாத்தாவிடம் பேச்சு கொடுத்தான்.
 " யோவ் தாத்தா... நேத்து கதை தெரியுமா? பதினெட்டாம் போர்ல நானு துரியோதனன் வேசங் கட்டினேன். துரியோதனன் புலம்பல் சீன்ல விருத்தத்தை எடுத்தேன்
 என்ன செய்வேன் நானே ஏது செய்வேன் நானே மன்னுமெந்தன் ஆவி மாய காலமாச்சேஅன்னையினுமேலாம் அம்மணியுனையான் பன்னியே வருத்தம் பாவியாகினேனே'' கணீரென்று உச்ச ஸ்தாயியில் நாலரை கட்டையில் குரலெடுத்து பாவத்துடன் பாடிக்காட்டினான், மாதிரிக்கு கிறு கிறுன்னு பத்து கிறிக்கி அடிச்சி காட்டினான்.
 "ஜனங்க என்னை மேல பாடவே வுடலபா தெரியுமா? ஓடியாந்து என்னை அலக்காக தூக்கிக்கினாங்க. ஐயோ! முத்தமெல்லாம் குடுக்கிறாங்கபா''
 லஜ்ஜையாய் சிரித்தான். கிழவரிடம் எந்த பிரதிபலிப்பும் இல்லை. எரிந்து விழுந்தார்.
 "அட பொறம்போக்கு... ரொம்ப பீத்திக்காத அடங்கு. மண்டையில கர்வத்த ஏத்திக்காதடா நாயே, வித்தை போயிடும். அடக்கமா இரு. போ... போ... டைம் ஆப்பட்றப்ப போயி தூங்கு. எப்பவொன்னாலும் கூத்தாட்றதுக்கு தகவல் வரும். அதுக்குள்ள நல்லா தூங்கி ரெஸ்ட் எடுத்துக்கோ'' பேரனுக்கு சப்பென்றுபோய்விட்டது. எழுந்து உள்ளே போய்விட்டான்.
 காசி தாத்தா வாய்க்கு சர்க்கரைதான் கொட்டணும். இரண்டு நாள்தான் ரெஸ்ட். காஞ்சிபுரம் டவுனில் இரண்டு நாள் கூத்து. கிருஷ்ணன் தூது, கர்ணமோட்சம். தாம்பூலம் பிடித்தாகி விட்டது. வருகிற வியாழன், வெள்ளிக் கிழமை. இடம் பிள்ளையார் பாளையம்மந்தைவெளியில் என்று வாத்தியாரிடமிருந்து செய்தி வந்து விட்டது. பேரனின் உடம்பைப் பற்றி தாத்தா கவலைப் பட்டார். தயார் தீனி கொடுக்கணும்னு நாலு நாளும் கோழிக் குழம்பு வெச்சி சாப்பாடு போட்டார்.
 என்னதான் தாத்தாவும் பேரனும் காரசாரமாக சண்டை போட்டாலும் வெளியூருக்கு கூத்தாட கிளம்பறப்போ தாத்தா கால்ல விழுந்து ஆசி வாங்கிட்டுத்தான் பழனி கிளம்புவான். நாலு நாளும் நிம்மதியாக சாப்பிட்டுத் தூங்கி அன்னைக்கு மதியம் காஞ்சிபுரம் கிளம்பினான்.
 ""டேய்... உனுக்கு ஒரு விசயம் சொல்லணும். நம்ம குடும்பத்தில பரம்பரை பரம்பரையா கூத்தாடி வந்தாலும் யாரும் சாராயத்த தொட்டதில்ல. அத எப்பவும் மனசில வெச்சிக்கோ'' -அவன் அவர் கன்னத்தை தட்டினான்.
 "என்னைக்கும் சாராயத்த தொடமாட்டேன் கெழவா. கவலைப் படாதே. சரி தாத்தா... என் கூத்தை பாக்கறதுக்கு புள்ளபாளையம் வர்றியா?''
 "இல்லடா ஒடம்பு ஒத்துழைக்காது. அப்புறம் அங்க வந்து தூசுல இழுப்பு வந்துட்டதுன்னு வையி கஷ்டமாயிடும்''
 இதுவரைக்கும் பழனி சில்லரை வேஷங்களை கட்டி ஆடியதைத்தான் தாத்தா பார்த்திருக்கிறார். மெயின் வேஷங்கட்டி பார்த்ததில்லை. பார்க்கக் கூடாதுன்னு இல்லை. மெயின் வேஷங் கட்டினதுக்கப்புறம் அக்கம் பக்கத்தில தாத்தா போற தூரத்தில எங்கியும் கூத்து நடக்க வில்லை.
 "நீ கர்ணமோட்சத்தில கர்ணனா வேசங் கட்றத பாக்கணும்னு மனசு அடிச்சிக்குதுடா இன்னா பண்றது?'' - பேரன் சிரித்தான்.
 "எனுக்கும் என் கர்ணன் ஆட்டத்த நீ பார்க்கணும் தாத்தா. உன் எதிர்ல ஆடிக்காட்டணும். ஆசையா இருக்குதுபா'' சொல்லும்போதே பழனி கலங்கினான். கிழவர் அவனை தட்டிக் கொடுத்தார்.
 "சரி கெழவா! அன்னிக்கு மத்தியானம் யாரையாவது புடிச்சி காரு அனுப்பறேன் வந்து சேரு. செரியா?''
 பழனி வழக்கம்போல கிழவன் காலில் விழுந்து ஆசி வாங்கிட்டு காலையிலேயே கிளம்பிவிட்டான். கிழவன் எதிர்பார்ப்போடு காத்திருக்க ஆரம்பித்தான்.
 இவனை ஒரு வயசு குழந்தையாக விட்டுவிட்டு பிள்ளையும், மருமகளும் போனதில இருந்து ஒவ்வொரு கட்டமாக நெனைச்சிப் பார்த்து அசை போட்டுக் கொண்டிருந்தார். எவ்வளவு கஷ்டம்? குழந்தையையும் பார்த்துக்கணும், கூத்தும் ஆடணும். பலநாள் மேக்கப் ரூமில் குழந்தைக்கு சாப்பாடு ஊட்டி தூங்க வெச்சிட்டு மேடையேறுவார். அவனுக்கு ஏழெட்டு வயசு வரைக்கும் அப்படித்தான் காலம் ஓடியது. பழனி சொல்லிட்டு போன பிரகாரம் வெள்ளிக்கிழமை மதியம் கார் வந்தது. பெட்டி அடியில உபயோகமில்லாம மடிச்சி வெச்சிருந்த பட்டு வேஷ்டி, பட்டு சொக்காய், பட்டு அங்கவஸ்திரம் சகிதம் ஜபர்தஸ்த்தாக கிளம்பிவிட்டர்.
 மேடைக்கு எதிரில் சற்று ஓரமாய் பிரதானமான இடத்தில் பழனி தாத்தாவுக்கு சேர் போட்டு உட்கார வைத்து விட்டான். இரவு ஒன்பது மணிக்கு கூத்து விசில் கொடுத்தாச்சி. களறி கட்ட ஆரம்பித்தார்கள். மிருதங்கம், ஆர்மோனியம், முகவீணை, எல்லாம் சேர்ந்து எல்லா தாளகட்டுக்கும் வாசித்து முடித்தார்கள். அதுக்கு அரைமணி நேரம் ஆகிவிட்டது. அடுத்து முருகன், சிவன், சரஸ்வதி, துதிகள், அடுத்து ஆலாபனைகளுடன் ஒரு பொது விருத்தம் பாடி களறி கட்டி முடித்தார்கள். அடுத்ததாக பத்து நிமிஷங்களுக்கு கட்டியக்காரன் அறிமுகப் படலம் முடிந்தது. அடுத்து கர்ணராஜன் பிரவேசப் படலம்தான். ஆரம்பித்தது. மேடையில் கம்பீரமாய் வெளிப்பட்ட கர்ணமகாராஜனை பார்த்துக் கிழவர் உணர்ச்சிவசப்பட்டார். இமைக்க மறந்தார்.
 "கதிரவன் ஈன்ற மைந்தன், தான தரும தயாள குணசீலன் அதி வீர தீர பராக்கிரமன் கர்ணமகாராஜன் வந்தேன். மேதினியோர்களும் வீசிட சாமரம், மாதவராகிய வேதியர் சூழ்ந்திட''
 நாலரை கட்டையில் பாட்டை எடுத்தான். கிழவர் அசந்து போய்விட்டார். என்னா குரல்?, வெங்கலக் குரல், வார்த்தை உச்சரிப்பு, என்னா மிடுக்கு, என்னா குதிப்பு, கரகரவென்று அம்பது கிறிக்கிக்கு மேல அடித்துவிட்டு நிற்கிறான். அடவுகளை சடசடவென்று மாற்றுகிறானே... கிழவருக்கு கரகரவென்று கண்ணீர் ஊற்றுகிறது. அடக்க முடியவில்லை. அதிலிருந்து விடிய விடிய நடந்த கூத்தில் பல தடவைகள் கிழவர் உணர்ச்சிப் பெருக்கில் அழுது தீர்த்துவிட்டார்.
 ஆயிற்று... கூத்து முடிந்து போய்விட்டது. தெய்வமும், மனுஷங்களும் சேர்ந்து படிப்படியாக சதித் திட்டம் போட்டு பாவப்பட்ட கர்ணனை மோட்சத்துக்கு அனுப்பி வெச்சிட்டாங்க. பொழுது விடிந்ததும் எல்லாரும் பெரியதனம் வீட்டில் டிபன் சாப்பிட்டுவிட்டு பேசிய சம்பளத்தை வாங்கிக் கொண்டு கிளம்பி விட்டார்கள். தாத்தாவும், பேரனும் வீடு போய் சேர மதியமாகிவிட்டது. கிழவனுக்கு பேரன் ஆடிய ஒவ்வொரு அடவுகளும், வெங்கலக் குரல் பாடல்களும், கிறிக்கியும் சேர்ந்து உள்ளே அலையடித்துக் கொண்டிருந்தன.
 மறுநாள் காலையில் சாவகாசமாக தெரு வராண்டாவில் ஈஸி சேரில் படுத்துக் கொண்டிருந்தார். கர்ண மோட்சத்தில் பேரன் பாடிய பாடல்களை முணுமுணுத்துக் கொண்டிருந்தார். வெளியே நிழலாடியது.
 ""யாரது?''
 "அய்யா நாங்க காஞ்சிபுரத்திலிருந்து வர்றோம். கூத்து சம்பந்தமாய்''
 "ஐயா... நானு இப்பல்லாம் ஆட்றதை விட்டுட்டேனுங்க''"
 "இல்லீங்க, நாங்க பழனி சாரை பார்க்க வந்தோம்''
 கிழவருக்கு முகம் சுருங்கி விட்டது. உள்ளே திரும்பி குரல் கொடுத்தார்.
 ""டேய் பழனீ! யாரோ உன்னை பார்க்க வந்திருக்காங்க பாரு''
 பழனி கை கூப்பியபடியே வெளியே வந்தான்.
 ""சார்... நாங்க காஞ்சிபுரம் தமிழ்ச் சங்கத்திலிருந்து வர்றோம். ரெண்டு நாளா நீங்க ஆடின ரெண்டு ஆட்டத்தையும் பார்த்து சொக்கிப் போயிட்டோம். எங்களால முடிஞ்ச ஒரு சின்ன அன்பளிப்பு இதை நீங்க ஏத்துக்கணும்''
 அவர்கள் கிழவரை எழ சொல்லி அவர் கையால அரை சவரனில் தங்க மோதிரம் ஒன்றை போட்டுவிடச் செய்தார்கள். சால்வை போர்த்தினார்கள். பேரன் தாத்தாவைப் பார்த்தான்.
 ""தாத்தா! வந்தவங்களுக்கு நம்ம கையால ஒரு டீயாவது தர்றதுதான் மரியாதை. அய்யா எல்லாரும் உட்காருங்க''
 கிழவர் எதுவும் சொல்லாமல் எழுந்து டீ போட உள்ளே போனார். எல்லாம் முடிந்தது. வந்தவர்கள் மீண்டும் ஒருமுறை பழனியை வாழ்த்தி விட்டுச் சென்றார்கள். பழனி கெத்தாய் உள்ளே போனான். அப்புறம் கூட யாரோ ரெண்டுபேர் சங்கம்னு சொல்லிக்கிட்டு பழனிசாரை தேடி வந்து சன்மானத்தை கொடுத்து வாழ்த்திட்டு டீ குடிச்சிட்டு போனார்கள். கலை இலக்கிய மன்றம்னு ஆளுங்க கும்பலா பழனிசாரை தேடி வந்தாங்க. மாலைக்குள் நாலைந்து சால்வைகள் சேர்ந்து விட்டன.
 அன்றைக்கே இரவு ஏழு மணியிருக்கும். பழனி உள்ளே அசந்து தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறான். கிழவர் ராத்திரி உணவுக்காக சப்பாத்தி மாவை பிசைந்துக் கொண்டிருக்கிறார். தொட்டுக் கொள்வதைப் பற்றி இன்னும் முடிவு செய்யவில்லை. எதுவும் இல்லேன்னாலும் நாட்டு சர்க்கரையை தொட்டுக்கிட்டு ஒப்பேத்தி விடலாம் என்கிற தெளிவு. யாரோ கதவைத் தட்டினார்கள். கிழவர் மெதுவாக எழுந்து போய் கதவைத் திறக்க, ஒரு ஏழெட்டு பேர் இருக்கும். வெளியே கார் நிற்கிறது.
 ""யாரு நீங்கள்லாம்?''
 "இங்க கூத்தாட்றவர் ஒரு...த்...த....ர்''
 ""நாந்தான். பேரு காசி. ஆனா இப்பல்லாம் நானு ஆட்றதை விட்டுட்டேனே''
 "ஐயா.. பழனி சார் உங்களுக்கு இன்னா உறவு வேணும்?''
 "என் பேரன்''
 "சந்தோசம். அவரைப் பார்க்கத்தான் வந்தோம். நாங்க கூத்துப் பட்டறையிலிருந்து வர்றோம்''
 அவர்களை உட்காரச் சொல்லிவிட்டு உள்ளே போனார். கொஞ்ச நேரத்தில் முகத்தை கழுவிக் கொண்டு பழனி வந்தான். பரஸ்பரம் வணக்கம் சொல்லிக் கொண்டார்கள்.
 "இன்னைக்கி காஞ்சிபுரம் பூரா உங்க நடிப்பைப் பற்றித்தான் பேச்சு. கிருஷ்ணன் தூதிலேயே அப்படி பேசினாங்களேன்னு கூத்துப் பட்டறையிலிருந்து நாங்க ஒரு பத்து பேர் வந்து கர்ணமோட்சம் ஆட்டத்தைப் பார்த்தோம். அடடா என்னா ஆட்டம்? நேரிலே சொல்லக்கூடாது... ஆனா சொல்லாம இருக்க முடியல. என்னா குரல்வளம், அடவு கட்றது, கிறிக்கி அடிக்கிறது, பாவம் புடிக்கிறது... அத்தனையிலும் நீங்க ஏ ஒன்னுங்க. வித்தியாசமாக பண்றீங்க. கடைசி கட்டத்தில கண்ல தண்ணி வந்திடுச்சிங்க. சமீபத்தில இந்த மாதிரி ஆட்டத்தை நாங்க யாரும் பார்த்ததில்லை. வாழ்த்துகள். ஆமா உங்களுக்கு வாத்தியார் யாருங்க?''
 "என் தாத்தாதான். அவரும் கூத்து கட்டினவர்தான்''
 கை நீட்டி அவரைக் காட்டினான். அவருக்கு வணக்கம் சொன்னார்கள்.
 "அதான பார்த்தேன். கூத்து உங்க ரத்தத்திலேயே ஊறிக் கிடக்குது. இந்தாங்க. இது எங்க அன்பளிப்பு. மகிழ்ந்து போய் குடுக்கிறோம் ஏத்துக்கணும்''
 ஒரு தட்டில் பழங்கள், இனிப்பு, பூச்சரம் வைத்து அதுக்கு மேலே பட்டு வேட்டி, பட்டு சட்டை, பட்டு அங்கவஸ்திரம் வைத்து நீட்டினார்கள். பழனி வாங்கிக் கொண்டான். கிழவரையும் கிட்டே வந்து நிற்கச் சொல்லி கூப்பிட்டார்கள். இருக்கட்டும் பரவாயில்லை என்று மறுத்து விட்டார். அப்புறம் பழனி பரிசுப் பொருட்களுடன் உள்ளே போக பெரியவருடன் பேச்சு கொடுத்தார்கள்.
 "ஐயா உங்க பேரு?''
 ""காசி. நானு பூண்டி உத்தமன் குழுவுல மெயின் ஆட்டக்காரனா இருந்தேன்''
 ""ரொம்ப சந்தோஷம். உங்க பேரன் இவ்வளவு தூரம் பெரிய பேர் எடுத்திருக்கிறது ஒரு குடுப்பினை, வரம், அய்யா. அவருக்கு நடிப்பு என்னா அருமையா கை
 வருது பாருங்க. நாங்கள்லாம் விடிய விடிய பார்த்துக்கிட்டே இருந்தோம்யா. பேரன் இவ்வளவு சிறப்பா ஆட்றதில உங்களுக்கு எவ்வளவு சந்தோஷம்?''
 "சந்தோஷம் தான். சந்தோஷமில்லாம வேற என்ன?''
 "கத்துக்கிட்டு ரெண்டு ரெண்டரை வருசமாத்தான் ஆட்றான். அதுக்குள்ள இம்மா புகழ், சன்மானம் எல்லாம் வீடு தேடி வருது. எவ்வளவு பேரு?, கும்பல் கும்பலா சன்மானத்தோட வந்து போனாங்க''
 கொஞ்ச நேரம் மவுனமாய் தலை கவிழ்ந்தார்.
 "ஒண்ணுமில்லே நானும் முப்பது வருஷமாகூத்தாடியா மெயின் வேஷம் கட்டி ஆடினேன்யா. எல்லா வேஷங்களையும் இவனுக்கு மேலயே ஆடிட்டேன். பதினெட்டாம் போர்ல துரியோதனன் வேஷங் கட்னா ஜனங்க துரியோதனனுக்கோசரம் அழுவாங்கய்யா. ஆனா எனுக்கு வாழ்க்கையில ஒரே ஒரு தடவை கூட இந்த மாதிரி ஒரு புகழோ, சன்மானமோ கிடைக்கவே இல்லையே''
 சொல்லிவிட்டு அதுக்கு மேல் அடக்க முடியாமல் வேகமாய் மறைவில் போய் நின்று அழுதார். எல்லாவற்றையும் கேட்டுக் கொண்டிருந்த பேரன் பின்னாலேயே ஓடிப்போய் அவரை அணைத்து கொண்டான்.
 
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/22/w600X390/SANMANAM.JPG https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/22/சன்மானம்-3386731.html
3386730 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர்  "உலகின் சிறந்த அம்மா' விருதைப் பெற்ற ஆண்! DIN DIN Sunday, March 22, 2020 03:07 PM +0530 சிறந்த அம்மாவாக ஒரு பெண்ணால் மட்டும்தான் முடியுமா? ஓர் ஆணாலும் சிறந்த அம்மாவாக ஆக முடியும் என்று நிரூபித்திருப்பவர் பூனாவைச் சேர்ந்த ஆதித்யா திவாரி. ஆனால் அவர் திருமணம் செய்து கொள்ளவில்லை.
 2016 - இல் "டவுன் சிண்ட்ரோம்' குறைபாடுள்ள மாற்றுத்திறனாளி குழந்தையை திவாரி தத்து எடுத்து தந்தையும் தாயுமாக வளர்த்து வருகிறார். திவாரிக்கு 33 வயதாகிறது. குறைபாடுள்ள குழந்தையை தனி ஆளாக வளர்த்து வருவதால், "உலகின் சிறந்த அம்மா' பட்டம் மகளிர் தினத்தில் திவாரிக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது.
 இந்திய நகரங்களைத் தாண்டி பல வெளிநாடுகளுக்கும் பயணம் செய்து அவ்னிஷ் மாதிரியான சிறப்பு குழந்தைகளை எப்படி வளர்க்கலாம்? எப்படி அவர்களை அணுக வேண்டும் என்பது பற்றி சிறப்பு குழந்தைகளை வளர்ப்பவர்களுக்கு ஆலோசனைகளை திவாரி வழங்கி வருகிறார்:
 "அவ்னிஷை நான் சந்தித்தது 2014 செப்டம்பர் 13 -இல். அன்று அநாதை நிலையம் ஒன்றிற்கு சென்றிருந்தேன். அப்போதுதான் அவ்னிஷை முதன்முதலாகப் பார்த்தேன். அப்போது அவ்னிஷுக்கு ஆறு மாதம் . அவ்னிஷை நாம் தத்து எடுத்தால் என்ன என்று என் மனத்துக்குள் கேள்வி எழுந்தது.
 இந்தியாவில் ஒரு குழந்தையை சட்டபூர்வமாக தத்து எடுக்க வேண்டும் என்றால் தத்து எடுப்பவருக்கு முப்பது வயது நிறைந்திருக்க வேண்டும் . எனக்கு அப்போது 27 வயதுதான். எந்த சட்டத்திற்கும் விதிக்கும் விதி விலக்கு என்று ஒன்று உண்டு. தத்து எடுக்க எனக்கு விதி விலக்கு வழங்குமாறு பிரதமர் உள்ளிட்ட அனைவருக்கும் வேண்டுகோளை சமர்ப்பித்தேன்.
 தொடக்க நிலையிலேயே எனது கோரிக்கையை பல துறைகள் நிராகரித்தன. "உங்கள் கோரிக்கையில் சட்டசிக்கல்கள் இருக்கின்றன என்றார்கள். எனது தத்து எடுக்கும் முடிவினை அறிந்த பலரும் குழந்தையை - அதுவும் சிறப்புக் குழந்தையை - கவனித்துக் கொள்ள பெண்ணால் மட்டுமே முடியும் என்று சொல்லி எனது முடிவை மறுபரிசீலனை செய்யச் சொன்னார்கள். எனது முடிவை மாற்றிக்கொள்ள நான் தயாராகவில்லை. அவ்னிஷை சட்ட இடர்பாடுகள் இல்லாமல் தத்தெடுக்க காத்திருப்பது என்று தீர்மானித்தேன். ஒருவழியாக சட்டபூர்வமாக அவ்னிஷைத் தத்து எடுத்துக் கொண்டபோது அவ்னிஷுக்கு 22 மாதங்கள் ஆகியிருந்தன. நான் அவ்னிஷுக்கு தந்தையும் தாயுமானேன்.
 நானும் அவ்னிஷும் சேர்ந்து பயணித்த பயணம் பல சவால்கள் நிறைந்த சாகசப் பயணமாக அமைந்துவிட்டன. குழந்தை வளர்ப்பு எத்தனை சிரமமானது என்பதைப் புரிந்து கொள்ளும் வாய்ப்பாகவும் அமைந்தது. அவ்னிஷை நான் வளர்க்கிறேன் என்பதை விட "குழந்தையை எப்படி வளர்க்க வேண்டும்' என்று அவ்னிஷ் எனக்கு பாடம் எடுப்பதாகவே நினைக்கிறேன்.
 அவ்னிஷை பராமரிப்பதற்கு நான் செய்யும் வேலை தடையாக இருக்கிறது என்பதால், வேலையை ராஜினாமா செய்தேன். சிறப்புக் குழந்தைகளின் பெற்றோர்களுக்கு ஆலோசனை மற்றும் வழிகாட்டுதல்களை வழங்கும் சேவையைத் தொடங்கினேன். தத்தெடுப்பு வழிமுறைகள், சிறப்பு குழந்தைகளில் பல்வேறு சிக்கல்கள் குறித்த விழிப்புணர்வினை மக்களுக்கு எடுத்துச் சொல்லத் தொடங்கினேன்.
 அவ்னிஷுக்கு இப்போது ஆறு வயதாகிவிட்டது. எனது நிகழ்ச்சிகளில் அவ்னிஷும் பங்கு பெறுகிறான். இதுவரை இந்தியாவில் 22 மாநிலங்களில் 400 விழிப்புணர்வு முகாம்களை நாங்கள் நடத்தியுள்ளோம். எங்களுடன் சுமார் பத்தாயிரம் பெற்றோர்கள் தொடர்பில் உள்ளனர். அதுமட்டுமல்ல,
 சிறப்புக் குழந்தைகள் வளர்ப்பு குறித்த ஆலோசனைகளை வழங்க ஐக்கிய நாடுகள் சபை எங்களை அழைத்தது.
 அவ்னிஷ் சிறப்பு பள்ளிக்குச் சென்று வருகிறான். தொடக்கத்தில் அவ்னிஷின் இதயத்தில் துளை இருந்தது கண்டுபிடிக்கப்பட்டாலும், பிறகு அதுவாகவே சரியாகிவிட்டது. இருந்தாலும் அவனுக்கு இரண்டு அறுவை சிகிச்சைகள் செய்ய வேண்டும் என்று டாக்டர்கள் சொல்லியிருக்கிறார்கள். சிறப்பு குழந்தைகளுக்கு வேறு சலுகைகளும் இல்லை என்பது அவ்னிஷ் என்னிடம் வந்த பிறகுதான் தெரிந்து கொண்டேன். சிறப்பு குழந்தைகளுக்கு மாற்றுத்திறனாளி சான்றிதழை வழங்குமாறு வேண்டுகோள் மனுவை தொடர்புடைய துறைக்கு அனுப்பி வைத்தேன். அந்த முயற்சியின் காரணமாக, சிறப்பு குழந்தைகளுக்கு மாற்றுத்திறனாளி சான்றிதழ்களை வழங்க அரசு ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டது'' என்கிறார் ஆதித்யா திவாரி.
 சுதந்திரன்

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/22/w600X390/k3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/22/உலகின்-சிறந்த-அம்மா-விருதைப்-பெற்ற-ஆண்-3386730.html
3386729 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பிளாஸ்டிக்கில் சத்ரபதி சிவாஜி! Sunday, March 22, 2020 03:05 PM +0530 மராட்டிய பேரரசை ஆண்ட மன்னர்களில் தலைசிறந்து விளங்கியவர் சத்ரபதி சிவாஜி. மொகலாயர்களுக்கும் ஆங்கிலேயர்களுக்கும் சவாலாக இருந்தவர். வலிமையான எதிரியின் படையை தனது போர் தந்திரத்தால் வீழ்த்தியவர். இப்படி புகழ்பெற்ற மன்னர் சத்ரபதி சிவாஜியின் பிறந்த நாளை மராத்தியர்கள் சிறப்பாகக் கொண்டாடி வருகின்றனர்.
 மார்ச் 12 -ஆம் தேதி சத்ரபதி சிவாஜியின் பிறந்தாள் மகாராஷ்டிரத்தில் விமரிசையாகக் கொண்டாடப்பட்டது.
 மும்பையில் ஒரு தனியார் தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தில் பணிபுரியும் அனிமேஷன் ஆர்டிஸ்ட் நிதின் தினேஷ் காம்பிளேவுக்கு ஒரு புதிய எண்ணம் மனதில் தோன்றியது. அதாவது பிளாஸ்டிக் மூலம் சத்ரபதி சிவாஜி உருவத்தை உருவாக்க வேண்டும் என்பதுதான் அது . 10 அடி நீளம், 8 அடி அகலத்துக்கு அவரது உருவத்தை 46,080 மொûஸக் போன்ற பிளாஸ்டிக் சில்லுகளைக் கொண்டு 6 வண்ணங்களில் உருவாக்கியுள்ளார். இதை உருவாக்க அவருக்கு 10 நாள்கள் ஆயின. இதற்காக புவனேஸ்வரத்திலிருந்து இந்த பிளாஸ்டிக் சில்லுகளை 6 வண்ணங்களில் வரவழைத்துள்ளார். இவரது இந்த சாதனை உலக சாதனைப் புத்தகத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. எதிர்காலத்தில் இளைய தலைமுறையினர் மன்னர்கள், சுதந்திரப்போராட்ட வீரர்களின் வரலாறுகளைத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற நோக்கிலேயே இந்த சிலையை உருவாக்கியதாக அவர் கூறுகிறார்.
 மங்கேஷ் நிபானிகர் என்பவர் கடந்த ஆண்டு (2019) சத்ரபதி சிவாஜியின் பிறந்தநாளை முன்னிட்டு லட்டூர் மாவட்டம், நிலங்கா என்னுமிடத்தில் 6 ஏக்கர் பரப்பளவுள்ள வயலில் 2.4 லட்சம் சதுர அடியில் சிவாஜியின் உருவத்தை அழகுற செதுக்கியுள்ளார். சிவாஜியின் பிறந்தநாளுக்கு சிலநாட்கள் முன்னதாகவே 2500 கிலோ விதைகளை நிலத்தில் தூவி, அவை பசுமையாகக் காட்சியளித்தபோது அவரின் உருவப்படத்தை செதுக்கியுள்ளார். தலையில் விலையுயர்ந்த கற்கள் பதிக்கப்பட்ட தலைப்பாகை, காதணியுடன் கம்பீரமாக காட்சியளித்தாôர் வீர சிவாஜி.

சிவாஜி பிறந்த நாளான பிப்ரவரி 19-ஆம் தேதி இதை அவர் செய்து காட்டினாலும் வெளி உலகுக்கு பின்னரே தெரிய வந்தது. அதாவது இவரது புதுமை முயற்சியை ஒருவர் விடியோ பதிவு மூலம் வெளியிட்டுள்ளார். அதன் மூலம் இது பலருக்கும் தெரியவந்தது. "சத்ரபதி சிவாஜி மகராஜ் பாஃர்ம் பெயின்டிங் ஆர்ட்' என்ற செயலி மூலம் கூகுள் வலைத்தளத்தில் தேடினால் இந்தப் படத்தை யார் வேண்டுமானாலும் பார்க்கலாம்.
 மங்கேஷ் நிபானிகர் இதற்கு முன்னர் அதாவது 2018-இல் சிவாஜி பிறந்தநாளில், 11,18,743 சதுர அடியில் ரங்கோலியில் பிரம்மாண்ட சிவாஜி உருவத்தை வரைந்துள்ளார். நிபானிகர் மற்றும் 50 பேர் சேர்ந்து சுமார் நான்கு நாள் கடும் உழைப்பில் இதை வரைந்துள்ளனர். இதற்காக 50 ஆயிரம் கிலோ ரங்கோலி வண்ணப்பொடிகள் பயன்படுத்தப்பட்டதாம். சாதனைக்கு எல்லை ஏது?
 ஜெ.ராகவன்

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/22/w600X390/k1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/22/பிளாஸ்டிக்கில்-சத்ரபதி-சிவாஜி-3386729.html
3382168 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Sunday, March 15, 2020 10:33 PM +0530 கண்டது

(கோவை ரேஸ்கோர்ஸ் பகுதியில் உள்ள ஓர் இட்லி கடையின் பெயர்)

சுனா பானா இட்லி கடை

எஸ்.டேனியல் ஜூலியட், கோவை-45


(களக்காட்டில் ஒரு லாரியின் பின்புறத்தில்)

தற்செயலாக கிடைப்பதல்ல வெற்றி...
நற்செயலால் கிடைப்பதே வெற்றி.

எஸ்.கிருஷ்ணன், கருவேலன்குளம்.


(பெருந்துறை வெங்கமேட்டில் ஒரு பேரூராட்சி குப்பைத் தொட்டியில்)

வழிமேல் விழி வைத்துக் காத்திருந்தேன்...
நீ வருவாயென
குப்பையுடன்.
துடுப்பதி வெங்கண்ணா, பெருந்துறை.

கேட்டது


(பாளையங்கோட்டை வ.உ.சி.சிறுவர் பூங்காவில்இரு மாணவர்கள்)

""நேற்று நாலு தடவை உனக்கு ஃபோன் அடிச்சேன்...
நீ எடுக்கலை''
""எவன் போன் பண்ணினாலும் இனி மேல் நீ பேசக் கூடாதுன்னு என்னோட அப்பா நீ போன் பண்ணும்போது என்னை அடிச்சுட்டு இருந்தாரு''

க.சரவணகுமார், நெல்லை.


(பட்டுக்கோட்டை -அறந்தாங்கி அரசுப் பேருந்தில் டிரைவர் சீட்டின் பின்புற சீட்டில் இருந்த பயணிகள்இருவர்)

""மாட்டு வண்டி ஓட்டுற மாதிரி ஓட்டுறாரு''
"" நீ மாட்டுவண்டி ஓட்டியிருக்கியா?''
"" இல்லை''
""அதான் தப்பா சொல்றே... மாட்டு வண்டி இதை விட வேகமாப் போகும்''

ப.விஸ்வநாதன், கீரமங்கலம்.


யோசிக்கிறாங்கப்பா!


ப்ராமிஸ் பண்றது
பிரச்னை இல்லை...
அதை ஞாபகம்
வைத்துக் கொள்வதுதான் பிரச்னை.

எஸ்.வேல் அரவிந்த், திண்டுக்கல்.


மைக்ரோ கதை

""என் வாழ்விலே மகிழ்ச்சியே இல்லை. வாழப் பிடிக்கவில்லை'' என்றான் சீடன். குரு அவனைப் பார்த்து புன்னகை செய்தார். "" என் கூட வா...''
குருவும் சீடனும் பூங்காவின் உள்ளே நுழைந்து நடந்தார்கள். அழகிய பூக்கள். வண்ணத்துப் பூச்சிகள். சீடன் வண்ணத்துப் பூச்சிகளைப் பிடிக்க அங்கும் இங்கும் ஓடினான். ஒன்றும் அகப்படவில்லை. சோர்ந்து போனான்.
சிறிது நேரம் நடந்து சென்ற அவர்கள் ஒரு மரத்தடியில் அமர்ந்தார்கள். எதுவும் பேசிக் கொள்ளவில்லை. வண்ணத்துப் பூச்சிகள் பறந்து கொண்டிருந்தன. அதில் ஒன்று சீடனின் கையில் அமர்ந்தது. குரு சொன்னார்:
"" மகிழ்ச்சி என்பது வண்ணத்துப்பூச்சி மாதிரி... நீபிடிப்பதற்காக அலைந்தால் உனக்குக் கிடைக்காது. எதைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல், எதற்கும் ஆசைப்படாமல் அமைதியாயிரு. மகிழ்ச்சி உன்னைத் தேடி வரும்.

சு.இலக்குமணசுவாமி, மதுரை-6


எஸ்.எம்.எஸ்.

சிக்கலிலும் சிக்னலிலும்
சிறிது நேரம் பொறுமையாகக்
காத்திருந்தால் போதும்...
வழி தானாகக் கிடைத்துவிடும்.

எஸ்.ராஜகணேஷ், தலைஞாயிறு.


அப்படீங்களா!

கரோனா வைரஸ் உலகம் முழுக்க அச்சத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. கரோனா வைரஸ் தொற்றால் பாதிக்கப்படாமல் இருக்க, மருத்துவ முகமூடி அணிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது. இதனால் மருத்துவ முகமூடிகளுக்கான தேவை அதிகரித்துவிட்டது.

முகநூலில் இந்த முகமூடி தொடர்பான விளம்பரங்களுக்கு அந்நிறுவனம் தடை விதித்துள்ளது. ஏற்கெனவே அதுபோன்ற விளம்பரங்கள் இருந்தால் அவற்றை நீக்கிவிடவும் அது முடிவு செய்துள்ளது.

மருத்துவ முகமூடிகளை எல்லாரும் வாங்கி அணிந்து கொள்ள நினைத்தால், பற்றாக்குறை ஏற்படும்; அதனால் மருத்துவப் பணி செய்பவர்களுக்கு முகமூடி கிடைக்காத நிலை ஏற்படும் என்பதால் முகநூல் இந்த முடிவை எடுத்து இருக்கிறது.

மேலும் கரோனா வைரஸ் தொற்றிவிடாமல் இருக்க என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கூறப்படும் பல தடுப்பு முறைகள், வைரஸ் தொற்றைக் குணப்படுத்துவதற்காகக் கூறப்படும் மருத்துவமுறைகள் எல்லாம் முற்றிலும் நூற்றுக்கு நூறு சரியானவை என்று கூற முடியாது என்று கூறுகிறது அந்நிறுவனம்.

கரோனா வைரஸால் ஏற்பட்டுள்ள அச்சத்தைப் பயன்படுத்தி லாபமடைய சில நிறுவனங்ள் நினைப்பதாக "தி கார்டியன்' இதழ் செய்தி வெளியிட்டுள்ளது.

ஏற்கெனவே யாரெல்லாம் கரோனா வைரஸால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்களோ அவர்கள் மட்டும் இந்த மருத்துவ முகமூடிகளை அணிந்து கொண்டால் போதும் என்பதால், இந்த முகமூடி விளம்பரங்களை சமூக ஊடகங்களிலிருந்து நீக்குவது மிகச் சரியானது என்பது முகநூல் நிறுவனத்தின் கருத்து. முகநூல் மட்டுமல்ல, இன்ஸ்டாகிராமிலும் மருத்துவமுகமூடி விளம்பரங்கள் தடை செய்யப்பட்டுள்ளன.

என்.ஜே., சென்னை-58.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/15/w600X390/kadhir9.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/15/பேல்பூரி-3382168.html
3382156 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: வாய் வறண்டு போனால்...?  பேராசிரியர்  எஸ். சுவாமிநாதன் DIN Sunday, March 15, 2020 10:24 PM +0530 எனக்கு வயது 78. கடந்த ஒரு வருடமாக, இரவு படுத்தால், வாய்ப்பகுதி (நாக்கு, உதடு) முழுவதும் ஒன்றரை மணி வித்தியாசத்தில் கடும் வறட்சி ஏற்படுகிறது. தூக்கம் கெடுகிறது. பகலில் முகபாரம் ஏற்பட்டு காது அடைக்கிறது. எனது SCAN REPORT--இல் MUCOSAL THICKENING IN BILATERAL MAXILLARY & SPHENOID SINUSES-SUGGESTIVE OF SINUSITIS, MILD DEVIATION OF NASAL SEPTUM, WITH CONVEXITY TOWARDS LEFT SIDE, RHINITIS & INFERIOR NASAL TURBINATE HYPERTROPHY என்று குறிப்பிட்டுள்ளது. இதற்கு ஆயுர்வேதத்தில் தீர்வு என்ன?

 -ரா. கோவிந்தன்,  வாடிப்பட்டி.

இரவின் இறுதிப்பகுதியான 2 மணி முதல் 6 மணி வரை உடலில் வாயுவின் ஆதிக்கம் கூடும் வேளையாகும். அதற்குக் காரணம், இரவில் உண்ட உணவு அனைத்தும் செரித்து இரைப்பை வெற்றிடமாகியிருக்கும். அந்த சமயத்தில் பலருக்கும் நாக்கு, உதடு முழுவதும் வறண்டு கடும் வறட்சியை உணர்வர். உங்களுக்குப் படுத்த  ஒன்றரை மணி நேரத்திலேயே வாய்ப்பகுதி வறண்டு விடுவதால், இரைப்பையில் உணவு செரித்து வெற்றிடப்பகுதியில் வாயு சேருகிறதோ? என்ற சந்தேகம் எழுகிறது. அது போன்ற நிலையில், வாயைக் கொப்பளித்துத் துப்பிவிட்டு, அவசரமின்றி நிதானமாய் சிறிது சிறிதாக கோரைக்கிழங்கும் சுக்கும் போட்டுக் காய்ச்சிய தண்ணீரைப் பருகுவது நல்லது. இதனால், தங்களுடைய SCAN REPORT-இன் படி காணப்படும் SINUSITIS எனும் தலையில் உட்பகுதியில் அடைபட்டுள்ள கபத்தின் சீற்றத்தைக் குறைக்கவும், வாயுவினால் ஏற்படும் வறட்சியைக் குணப்படுத்தவும் முடியும். தண்ணீராக இல்லாமல் இளஞ்சூடான பதத்தில் இருந்தால் மேலும் நன்மை தரும். புதிதாக இந்தப் பழக்கத்தை நீங்கள் தொடங்க விருப்பதால், சுமார் 100 மி.லிட்டரில் தொடங்கிப் பழகிய பின் சுமார் 300 மி.லிட்டர் வரை சாப்பிடலாம். பகலில் முகபாரம் ஏற்பட்டு காது அடைப்பு ஏற்படுவதிலிருந்து தங்களுக்குத் தலைப்பகுதியில் நீர் கோர்த்துக்கொள்வது தெளிவாகிறது. இந்த நிலையில் ஏலக்காயையும் கிராம்பையும் வெற்றிலைச்சாறு விட்டரைத்து லேசாகச் சூடாக்கி நெற்றியில் பற்றுப் போடலாம். சாம்பிராணியையும் மஞ்சளையும் அல்லது மஞ்சளையும் குங்குமப்பூவையும் அல்லது குங்குமப்பூவை மட்டும் இழைத்து லேசாகச் சூடாக்கிப் பற்றுப் போடலாம். இவற்றுடன் புழுங்கலரிசியையோ அவலையோ சேர்த்து ஒன்றிண்டு மிளகு கூட்டிப் பற்றுப் போட, நீர் கோர்வையினால் மிகவும் அதிகமான தலைக்கனம் நன்கு குறைந்துவிடும். நீர்க்கோர்வையை எளிதில் பழக்கச் செய்து வெளியேற்றவும், அதன் நீர் அம்சத்தை வறளச் செய்து வேதனையைக் குறைக்கவும் ராஸ்னாதி சூரணம் எனும் விற்கப்படும் மருந்தை உச்சந்தலையிலும் பிடரியிலும் தேய்த்து விட்டுக் கொள்ளவும். வால்மிளகை ஊசியின் முனையில் குத்திக்கொண்டு அதை நெருப்பில் கொளுத்திப் புகையும் போது அந்தப் புகையை மூக்கின் வழியே உறிஞ்சுவதால் தலைபாரம் மற்றும் காது அடைப்பு நன்கு குறையும்.

உணவில் நீங்கள் இனிப்பு, புளிப்பு மற்றும் உப்பை முடிந்தவரை தவிர்க்க வேண்டும். அதற்கு மாற்றாக, காரம், கசப்பு, துவர்ப்புச் சுவையை மிதமாகச் சேர்க்கலாம். பகலில் படுத்து உறங்குதல் கூடாது. கடுமையான நீர்க்கோர்வை இருக்கும் போது கர்ப்பூராதி சூரணம், தாளீசாதி வடீ, மஹாலஷ்மீ விலாஸரஸம், வ்யோஷாதி வடீ போன்ற மருந்துகள் நல்ல பலன் தருபவை.

வயோதிகத்தில் உடலின் சகிப்புத் தன்மை குறைவால் ஏற்படக் கூடிய உபாதையானதால், நீங்கள் உடலிற்கு வலுவூட்டக் கூடியதான தசமூலாரிஷ்டம், அஸ்வகந்தாதி லேகியம், சியவனபிராசம், கூஷ்மாண்டரசாயனங்களை இடைவிடாமல் சாப்பிடுவதையும், தோலின் சக்தியைப் பாதுகாக்க அஸன வில்வாதி தைலத்தைத் தலைக்கும், ஏலாதி தைலத்தை உடலுக்குத் தேய்த்துக் குளிக்கவும் பயன்படுத்தவும். தலைக்குத் தலையணைக்குப் பதிலாக புழுங்கலரிசி, துவரம் பருப்பு இவற்றைத் துணிப்பையில் அடைத்து வைத்துக் கொண்டு படுப்பதால் சுகமாக இருக்கும்.

வீட்டினுள்ளேயும் வெளிசுற்றுப் புறங்களிலும் தூசி நிரம்பிய நிலையில், நீங்கள் குறிப்பிடும் விதம் உபாதைகள் தோன்றக் கூடும். அதனால், நீங்கள் படுக்கும் அறை ஜன்னல்கள், படுக்கை விரிப்புகள், தலையணை, போர்வை ஆகியவற்றில் தூசி படியாதவாறு அவற்றைச் சுத்தமாக வைத்திருக்க வேண்டிய அவசியம் இருக்கிறது.  படுக்கும் அறையில் தட்டு முட்டுச் சாமான்கள் ஏதுமில்லாமல் சுத்தமாகவும் தரையை அடிக்கடி துடைத்து விட்டும், மின் விசிறியில் தூசி படியாதவாறு பார்த்துக் கொள்வதும் அவசியமாகும். முடிந்த வரை சூரிய உதயத்திற்குப் பிறகு, நிதானமாக அதே சமயத்தில் ஆழமாக மூச்சுப் பயிற்சியை நீங்கள் செய்து வருவதன் மூலம் நுரையீரல் விரிவடைந்து வலுப்பெறும். சுத்தமான காற்றோட்டமுள்ள பகுதியில் அமர்ந்து செய்வது நலம். 

 (தொடரும்)

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/15/w600X390/kadhir8.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/15/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-வாய்-வறண்டு-போனால்-3382156.html
3382150 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பாதுகாப்பு வளவ. துரையன்: DIN Sunday, March 15, 2020 10:19 PM +0530 காலை மணி பத்து இருக்கும். சுந்தரேசன் வாசலில் சாய்வு நாற்காலியில் உட்கார்ந்து கொண்டு அன்றைய செய்தித்தாளைப் படித்துக் கொண்டு இருந்தார். அவர் மனைவி சந்திரா வெண்டைக்காய்களை நறுக்கிக் கொண்டிருந்தார். தாளில் மூழ்கிக் கொண்டிருந்தவருக்கு யாரோ சுற்றுச்சுவர் கதவைத் திறந்து வரும் சத்தம் கேட்க நிமிர்ந்து பார்த்தார். சுந்தரி வந்து கொண்டுஇருந்தாள்.
அதற்குள் அவளைப் பார்த்து விட்ட அவர் மனைவி, “""வா, சுந்தரி, எங்க ரெண்டு நாளா ஆளையே காணோம்?''” என்று கேட்டாள்.
பதிலேதும் சொல்லாத சுந்தரி... "அப்பாடா'” என்று சொல்லிக்கொண்டே பெருமூச்சு விட்டு உட்கார்ந்தாள். அவள் உட்கார்ந்த போது அவள் தோளில் போட்டிருந்த துண்டு நழுவிக் கீழே விழுந்தது. துண்டால் கழுத்திலும் முகத்திலும் வியர்வையைத் துடைத்துக் கொண்டாள் சுந்தரி. அப்போதுதான் அதைப்பார்த்து அதிர்ச்சியடைந்த சந்திரா, ""“என்னா சுந்தரி, கையிலக்கட்டு”?'' என்று கேட்டாள்.
சுந்தரி லேசாகச் சிரித்துக் கொண்டே, ""எல்லாம் வழக்கம் போலத்தான்; அந்தக் கட்டையில போறவன் கட்டையால அடிச்சதாலக் கட்டு''” என்றாள் வேதனை கலந்த
குரலில்.
""பரவாயில்லயே... சுந்தரி, நீ கூடக் கவிதை மாதிரி பேசறயே?''” என்று நிலைமையை மாற்றச் சிரித்துக் கொண்டே கேட்டார் சுந்தரேசன்.
பதிலுக்கு அவளோ, ""சாரு, நான் அந்தக் காலத்திய எஸ் எஸ் எல்சி தெரியுமா?''” என்றாள். அவரும் விடவில்லை. ”
""அப்பறம் ஏன் அஞ்சாவது படிச்ச இந்த ஆறுமுகத்தைக் கட்டிக்கிட்ட?''” என்று கேட்க, அவளோ, “""எல்லாம் ஒரு ஆசைதான். அது அத்த புள்ள இல்லியா?''” என்றாள் வெட்கத்துடன்.
""ஓ... காதல் கல்யாணமோ?''” என்று உற்சாகம் கலந்த குரலில் அவர் கேட்க, இடையில் குறுக்கிட்ட சந்திரா, ""நீங்க கொஞ்சம் சும்மா இருங்க... ஏன் ஒனக்கும் அவனுக்கும் என்னா தகராறு?''” என்று கேட்டாள். “
""எல்லாம் அதேதாம்மா... மில்லுல குடுத்தக் கூலியில குடிச்சிட்டாரு. அப்பறம் நான் சிறுவாடு சேத்து வச்சிருக்கற காசைக் கேட்டாரு. நான் குடுக்கமாட்டேன்னு சொல்ல அதால வந்த சண்டைதான்''”
""அதுக்காக அடிக்கறதா? அவனுக்கு இதே வழக்கமாப் போச்சு''” என்றாள் சந்திரா.
""ரெண்டு வாரத்துக்கு ஒருதடவை அவன் இதே மாதிரி சண்டை போட்டுக்கிட்டே இருக்கான்''” என்ற சுந்தரேசனிடம், சுந்தரி, ”""நான் கணக்கெல்லாம் வச்சிக்கறதில்லிங்க''” என்றாள். “
""நாங்கதாம் பாத்துக்கிட்டிருக்கோமே''” என்றாள்
சந்திரா.
""”ஆமாம்மா. இன்னிக்கு நேத்திக்கா நடக்குது?''” என்றாள் சுந்தரி. “
""இத்தோடவா நீ வேலக்குப் போயிட்டு வர்ற'' என்ற சந்திராவின் கேள்விக்கு,
""”ஒரு வாரமா போவலம்மா. கட்டு போட்டு இன்னியோட ஏழு நாளு ஆவுது. இதுக்கு மேலயும் போவாட்டா வேற ஆளு வச்சிக்குவாங்க. இதுவும் போயிட்டா எப்படி துன்றது?''” என்று சுந்தரி பதில் சொன்னாள்.
""அந்தக் கட்டையப் புடுங்கி அவன நாலு சாத்தறதுதான?''” என்றார் சுந்தரேசன்.
""என்னா சாரு... கட்டிக்கிட்ட புருசனப் போயி அடிக்கச் சொல்றீங்க?''” என்று சுந்தரி கேட்டாள். ”
""ஓ... கல்லானாலும் கணவன், புல்லானாலும் புருசனா?''” என்றார் சுந்தரேசன். “""அதெல்லாம் தெரியாது சாரு. நாங்கள்லாம் கிராமத்துலப் பொறந்து வளந்தவங்க''” என்று அவள் சொல்ல, “""ஒங்க சீர்திருத்தம்லாம் மேடையோட வச்சிக்குங்க''” என்றாள் அவர் மனைவி.
""பின்ன என்னா சந்திரா... ரெண்டு பொண்ணயும் கல்யாணம் செஞ்சு கொடுத்துப் பேரன் பேத்தி எடுத்தாச்சு. இன்னும் கூட அவன் இதுமாதிரி நடந்தா சரியாயிருக்குமா?'' என்று கேட்டார் சுந்தரேசன்.
""இதெல்லாம் எங்க தலைவிதிங்க... நான் வரேம்மா; போயி சோறு ஆக்கணும்; அது மத்தியானம் ஊட்டுக்கு வரேன்னு சொல்லிட்டுப் போயிருக்கு''” என்று சொல்லிக்கொண்டே எழுந்த சுந்தரி மெதுவாக நடந்து சென்றாள்.
சுந்தரி திருமணமாகி இந்த ஊருக்கு வந்ததிலிருந்து எங்களுக்குப் பழக்கம். அப்போது எங்கள் வீட்டிற்கும் வேலைக்கு ஆள் தேவைப்பட்டது. ஆறுமுகம்தான் ”""என் பொண்டாட்டி நல்லா வேலை செய்வாங்க''” என்று சொல்லி அமர்த்தினான். மில்லில் நெல் அரைவைக்குப் போவதால் ஆறுமுகமும் நல்ல பழக்கம்தான். சுந்தரி தன் குடும்ப செய்திகள் அனைத்தும் சொல்வாள். அவளுடைய இரண்டு பெண்களையும் நாங்கள் சொல்லித்தான் ஆசிரியர் பயிற்சியில் சேர்த்துப் படிக்க வைத்தாள். அவர்கள் இருவரும் கும்பகோணத்திலும், மதுராந்தகத்திலும் குடியிருக்கிறார்கள். இந்த ஆறுமுகம்தான் எவ்வளவு புத்தி சொல்லியும் கேட்க மாட்டேன் என்கிறான். சுந்தரியும் வேறு வழியின்றித் தண்ணீரில் தத்தளிக்கும் சிற்றெறும்பாய்த் தவிக்கிறாள். இத்தனைக்கும் அவள் தந்தையும் வசதியானவர்தான்.
இரண்டு மூன்று வீடுகளில் வேலைக்கு இந்த வழியாய்ப் போய் வரும்போது எங்கள் வீட்டிற்கு வந்து ஊர்ச் சங்கதிகள் பேசிவிட்டுப் போவது சுந்தரியின் வழக்கம்.
பத்துப் பதினைந்து நாள்கள் போயிருக்கும். “
""அம்மா இல்லீங்களா?''” என்று கேட்டுக்கொண்டே சுந்தரி வந்து உட்காரவும், ""வா சுந்தரி... இந்தா மோர் குடி''” என்று சந்திரா வரவும் சரியாயிருந்தது.
""இது ஐயாவுக்குக் கொண்டு வந்ததுதான''” என்று சுந்தரி சிரிக்க, “""ஆமாம் அவருக்கு இதோ போய் வேற கொண்டு வரேன்''” என்று சொன்ன சந்திரா உள்ளே சென்று இன்னொரு குவளையில் மோர் கொண்டு வந்தாள். அதற்குள் சுந்தரி குடித்து முடித்து விட்டாள்.
""நாலு நாள் முன்னாடி நடந்த கொசக்கடைத் தெரு அக்குறும்பைக் கேள்விப்பட்டீங்களாம்மா?''” என்று ஆரம்பித்தாள் சுந்தரி. ”
""அந்தப் பொண்ணு வெவகாரம்தான?'' என்று சொன்னாள் சந்திரா.
சுந்தரேசனும் ஆர்வத்துடன், ""ஆளுங்க யாராம்?''” என்று கேட்டார். “
""நல்ல பொண்ணு சுந்தரி அது. நான் பாத்திருக்கேன்''” என்றாள் சந்திரா. ”
""எப்படி நடந்துச்சாம்?” ஆளுங்க யாராம்? வெளியூரா''”என்று சுந்தரேசன் மறுபடியும் கேட்டார். ”
""எல்லாம் உள்ளூர்ப் பசங்கதான். பத்து நாளா நோட்டம் உட்ருக்கானுவ; படிப்பேறாதவனுவ ரெண்டு பேரு. படிச்சு முடிச்சு வேலக் கெடைக்காதவன் ஒருத்தன். இவனுவ டவுனுக்குப் போயிட்டு நடந்து வந்திருக்கானுவ. அது அன்னிக்குப் பாத்துக் காலேசுலேந்து கடைசி பஸ்சுல வந்திருக்குது. வாயைப் பொத்தி இழுத்துக்கிட்டுப் போயிட்டானுவ. அடையாளம் சொல்லிடக் கூடாதுன்னுக் கெணத்துலத் தூக்கிப் போட்டுட்டாங்க''”
""அங்க இங்க சுத்திக் கடைசியில நம்ம ஊர்லயே நடந்திட்டுதே''” என்றாள் சந்திரா கவலை தோய்ந்த குரலில். “
""ஆமாம்மா; பொம்பள ஜென்மமே எடுக்கக் கூடாதும்மா''” என்றாள் சுந்தரி.
பதிலுக்குச் சந்திராவும், ""வெளியில் அனுப்பவும் பயமாயிருக்கு. வீட்லயும் காவல் காக்க முடியல''” என்றாள். “
""நீ சரியான காரியம் செஞ்ச சுந்தரி, பொண்ணுங்க ரெண்டு பேரையும் நல்ல நேரத்துலக் கல்யாணம் செஞ்சு முடிச்சுட்ட''” என்றார் சுந்தரேசன்.
""அதுவும் படிச்சு முடிச்சு வேலை கெடச்சதுக்கப்பறம்; யார் செய்வாங்க?''” என்றாள் சந்திரா.
""ஆமாம்மா... எங்க ஊட்டுக்காரரு செஞ்ச ஒரே நல்ல காரியம்மா அது''” என்று சொன்ன சுந்தரி, “""அவ்வளவு லேசா அவரு அதுக்கு ஒத்துக்கலம்மா; இப்பதாம் சம்பாதிக்கறாங்க... ரெண்டு வருசம் போகட்டும்னு சொன்னாரு. நான் சொன்னேன்... அப்பறம் காசைப் பாத்தா நாளைத் தள்ளிப் போடலாம்னுதான் தோணும். இதுங்களுக்குப் பாதுகாப்பு குடுக்க நம்மால முடியாதுன்னு நான்தான் ரெண்டு பேருக்கும் ஆறு மாசத்துல முடிக்கச் சொன்னேன்''” என்றுசொல்லிவிட்டு எழுந்து சென்றாள்.
அவள் சென்றபிறகு சுந்தரேசனுக்கு என்னென்னவோ சிந்தனைகள் வந்தன. ஏன் இப்படி எல்லாம் இப்பொழுது அதிகமாக நடக்கின்றன. காமம் அதன் காரணமாக எழும் வக்ரம், மூர்க்கம் பெருகக் காரணமென்ன? பெண்களைப் போகப் பொருளாக்கும் ஊடகங்களா? வேலை கிடைக்காமல் காலகாலத்தில் அனுபவிக்க முடியாத ஆத்திரமா? எந்த முடிவுக்கும் வர அவரால் முடியவில்லை.
அன்றும் அதே போல்தான் வாசலில் உட்கார்ந்து படித்துக் கொண்டிருக்கும்போது தெருவில் எல்லாரும் கூட்டம் கூட்டமாக ஓடினார்கள். சுந்தரேசன் எழுந்து ஒருவரை நிறுத்தி என்னவென்று கேட்டார். “
"" சுந்தரி புருசன் மாவுமில்லு பெல்ட்டுல மாட்டிக்கிட்டானாம்''” சொல்லிவிட்டு அவரும் ஓடிவிட்டார். சுந்தரேசன் உடனே சந்திராவையும் அழைத்துக் கொண்டு வண்டியில் ஊர்க்கோடியில் உள்ள மில்லுக்குப் போனார். அதற்குள் ஆறுமுகத்தைத் தூக்கிக்கொண்டு போய் விட்டார்கள். அங்கே இருந்தவர்கள், ""போயிடுச்சு சாமி''” என்றார்கள்.
சுந்தரேசன் எப்படி நடந்ததென்று கேட்க பதிலுக்கு ஒருவர், ""எல்லாம் குடிதாங்க... நெதானத்துலதான் இருந்தானாம்; ஆனா திடீர்னு ஏதோ நெனப்புல நெல்லைக் கொட்டிட்டுக் கொஞ்சம் அப்பறம் நவுந்திருக்கான். பெல்ட் இருக்கறது கவனத்துல இல்ல. அதான்''” என்று கூறினார். “
""பாவம் சுந்தரி, அவளுக்கு நிம்மதியே இருக்காது போல இருக்கு... சாண் ஏறினா மொழம் சறுக்கறதுன்னு சொல்றது அவளுக்குதான் சரியாயிருக்கு. ஆனா அவன் இருக்கறதும் ஒண்ணுதான்... போயிட்டதும் ஒண்ணுதான்''” என்று சொல்லிக்கொண்டே வண்டியைச் செலுத்திக்கொண்டு வந்தார் சுந்தரேசன்.
மறுநாள் சுந்தரி வீட்டுக்குக் காலையிலேயே இருவரும் போனார்கள். இவர்களைப் பார்த்ததும் சுந்தரி ஓடிவந்து காலில் விழுந்தாள்.
""சாரு பாத்தீங்களா? என்ன இப்படி உட்டுட்டுப் போய் சேந்துட்டானே பாவி மவன். நான் இனிமே என்னா பண்ணுவேன். அம்மா, நான் எப்படி எப்படியெல்லாம் அவனைக் காப்பாத்தினேன்னு ஒங்களுக்குதாம்மா தெரியும். இப்ப காப்பாத்த முடியலியே. ஒரே பொட்டலமா கட்டிக் குடுத்திட்டாங்களே... நான் என்னா செய்வேன்''” என்று கதறிக்கொட்டி விட்டாள். அவளின் மகள்கள் இருவரும் வந்து சுந்தரியைச் சமாதானம் செய்து இழுத்துக் கொண்டு போனார்கள். சுந்தரேசனுக்கும் அவர் மனைவிக்கும் அவர்களின் சொந்தமே அழுவது போல இருந்தது. இருவரும் கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டார்கள்.
பதினைந்து அல்லது இருபது நாள்கள் கடந்திருக்கும். அன்றும் சுந்தரேசன் வாசலில் சாய்வு நாற்காலியில் உட்கார்ந்திருந்தார். காலை மணி ஒன்பது இருக்கும். பள்ளி செல்லும் பிள்ளைகள் சுமக்க முடியாத புத்தக மூட்டையை முதுகில் மாட்டிக்கொண்டு, கைகளில் சாப்பாட்டுக் கூடையுடன் போய்க்கொண்டிருந்தனர். வழக்கமாக வரும் தள்ளுவண்டிக்காரன் "கீரேய்'” என்று கத்திக் கொண்டு போனான். “"கீரை வாங்கலியா?'” என்று அவர் உள்ளே கேட்கும் படிச்சொல்ல அவர் மனைவி, “""வேண்டாம், வாழைத்தண்டு இருக்கு''” என்று கூறிக்கொண்டே அரிவாள்மனையுடன் வாழைத்தண்டுடன் வாசலுக்கு வந்து உட்கார்ந்தாள்.
அப்போதுதான் “"அப்பாடா'” என்று சொல்லிக்கொண்டே பெருமூச்சுடன் சுந்தரி வந்து உட்கார்ந்தாள். சிறிது
நேரம் யாருமே பேசவில்லை. சுந்தரேசன் மனைவி ""என்னா சுந்தரி காரியம்லாம் ஆயிடுச்சா?''” எனக் கேட்டாள்.
""ஆயிடுத்தும்மா; எந்த செலவை நிறுத்த முடியுதம்மா? கடன் வாங்கியாவது செய்ய வேண்டியதை செஞ்சுதான தீரணும்?'' என்று சொன்னாள். ஏதோ கேட்க வேண்டும் என்பதற்காக சுந்தரேசன், ""“பொண்ணுங்களாம் போயிடுச்சா?''” என்று கேட்டார். “
""ஆமாம் சாரு” எத்தினி நாள் அவங்க ஊட்ட உட்டுட்டு இருக்க முடியும்?''” என்று பதில் சொன்னாள். மீண்டும் அவளே பேசினாள், “""எனக்குதான் ஊட்ல தனியா எப்படி இருக்கறதுன்னு தெரியல. ஊட்ல எங்க திரும்பினாலும் அவன் நிக்கற மாதிரிதான் இருக்கு''” என்றாள். இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் அவள் அழுது விடுவாள் போல இருந்தது.
சுந்தரியைச் சமாதானம் செய்வது போல சந்திரா, ""ஆனா ஒனக்கு இனிமே அடி ஒதை எல்லாம் இருக்காது. ஊட்ல
சண்டைசாடி வராது. நிம்மதிதான்''” என்று கூறினாள்.
உடனே சுந்தரி, ”என்னாம்மா நிம்மதி? இனிமேதாம்மா பயமா இருக்கு? ஒரு பாதுகாப்புக்காவது அவன் இருக்கான்னு இருந்திச்சு. இப்ப அதுவும் போயிடுச்சும்மா; ராத்திரியிலே எந்தக் கழுதை எப்ப வந்து கதவைத் தட்டுமோன்னு நிம்மதியாவே தூங்கவே முடியலம்மா... பயமா இருக்கும்மா. அசலூர்ல ஒரு சொந்தக்காரக் கெழவி ஒண்ணு இருக்குது, அதைக்கொண்டாந்து வச்சிக்கலாம்னு பாக்கறேன்''” என்றாள்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/15/w600X390/kadhir7.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/15/பாதுகாப்பு-3382150.html
3382146 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் எனது முதல் சந்திப்பு - 16 டி.எஸ்.சொக்கலிங்கம் DIN Sunday, March 15, 2020 10:15 PM +0530 சென்ற இதழ் தொடச்சி


அச்சமயம் மட்டப்பாறை நூல் நூற்றுக் கொண்டு இருந்தார். நான் அவர் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து பேசிக் கொண்டு இருந்தேன். கணபதி தாறுமாறாகப் பேசுவது நிற்கவில்லை. ஆகையால், அடுத்த தடவை அவர் பேசும்போது அவருக்குப் பாடம் கற்பிப்பது என்று நானும் மட்டப்பாறையும் தீர்மானம் செய்திருந்தோம். அதற்காக நண்பர்களிடம் சொல்லிவைத்துக் கணபதி கலாட்டா செய்யும்போது, எங்களிடம் வந்து சொல்லும்படி ஏற்பாடு செய்திருந்தோம். அதன்படி ஒரு நண்பர் வந்து,"" அண்ணாமலைப் பிள்ளையைக் கணபதி திட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்'' என்று சொன்னார். உடனே நாங்கள் இருவரும் போனோம். அங்கே கணபதி நின்றுகொண்டு ஆர்ப்பாட்டம் செய்து கொண்டு இருந்தார். நான் அவர் பக்கத்தில் போய் தட்டிக் கொடுத்தேன். பக்கத்தில் மட்டப்பாறை நின்று கொண்டு இருந்ததால் கணபதி எதிர்க்கவில்லை. பூர்ண அஹிம்சையைக் கைக்கொண்டார். "" இனிமேல் இம்மாதிரி பேசினால், ஜாக்கிரதை'' என்று சொல்லிவிட்டுத் திரும்பினோம்.

இதற்குள் மாலை 6 மணியாய் விட்டது. சாப்பிடுகிற நேரம். ஜெயிலில் ஒரே பரபரப்பு. சூப்பரின்டென்டென்டிடம் கணபதி போய்ப் புகார் செய்தார். மறுநாள் காலையில் ராஜாஜியையும், பிரகாசத்தையும் சூப்பரின்டென்டென்ட் தமது காரியாலயத்திற்கு அழைத்து விசாரணை செய்தார். அவர் ஒரு பிரிட்டிஷ்
காரர். பின்னால் என்னையும் அழைத்து விசாரித்தார். "கணபதி சொல்லுவது உண்மை என்பதை நிரூபிக்கும்படி சாட்சியம் விடட்டும்.' என்று நான் கேட்டேன். கணபதி சில பெயர்களைக் குறிப்பிட்டார். அவர்கள் எல்லாரும் ஆந்திரர்கள். அவர்கள் சாட்சியம் சொல்லும்போது கணபதி சொல்லும் சம்பவத்தைத் தாங்கள் பார்க்கவில்லை என்று கூறினார்கள். ஆகவே, பொய் புகார் கொடுத்ததற்காகக் கணபதி மீது நடவடிக்கை எடுப்பதா அல்லது அவர் புகாரை வாபஸ் வாங்கிக் கொள்ளுகிறாரா என்ற நிலைமை ஏற்பட்டது. புகார் செய்த கணபதி தமது புகாரை வாபஸ் வாங்கிக் கொண்டார். அன்றே அவரைச் சென்னை ஜெயிலுக்கு மாற்றிவிட்டார்கள். அப்புறம் அவர் நாங்கள் இருந்த தனி ஜெயிலுக்கு வரவே இல்லை.

விளக்கெண்ணெய் சமாச்சாரமே அய்யருக்குப் பிடிக்காது. எதிலும், வெட்டு ஒன்று துண்டு இரண்டுதான். ஆனால், ஒரே விஷயத்தில் மட்டும் இம்மாதிரி அவரால் இருக்க முடிந்ததில்லை. காங்கிரசுக்குள் ராஜாஜி கோஷ்டி, சத்தியமூர்த்தி கோஷ்டி என்று இரண்டு இருந்து வந்தன.

ராஜாஜிக்கு எதிராக அய்யர் எக்காலமும் போகக்கூடியவர் அல்ல. என்றாலும், சத்தியமூர்த்தியிடமும் அவருக்கு மிகுந்த பிரியமுண்டு. இதனால் ராஜாஜிக்கும், சத்தியமூர்த்திக்கும் போட்டி ஏற்பட்டு, நெருக்கடியான கட்டங்கள் வரும்போது அய்யர் தர்மசங்கடத்தில் அகப்பட்டு விழிப்பார்.

ஓர் உதாரணம் சொல்லுகிறேன். 1940 -ஆம் வருஷம் தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டியின் தலைவர் தேர்தல் நடந்தது. ராஜாஜி கோஷ்டி சி.பி.சுப்பையாவையும், சத்தியமூர்த்தி கோஷ்டி காமராஜரையும் ஆதரித்தார்கள். இதில் யாரை ஆதரிப்பதென்று முடிவு செய்யக் கூடாமல் அய்யர் திகைத்தார். பெயர்களைப் பிரேரித்தபோது காமராஜ் பெயரைச் சத்தியமூர்த்தி பிரேரித்தார். ஆனால், சி.பி.சுப்பையா பெயரை ராஜாஜி தாமே பிரேரிக்கவில்லை. வேறு ஒருவரைக் கொண்டு பிரேரிக்கச் சொன்னார். இதில் அய்யருக்கு ஒரு பிடி அகப்பட்டது. ராஜாஜி தாமே பிரேரிக்காதவருக்குத் தாம் ஓட்டுக் கொடுக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்று தம்முடைய மனத்தைத் தேற்றிக் கொண்டார். சத்தியமூர்த்தி பிரேரித்த காமராஜுக்கு ஓட்டுக் கொடுத்தார். அந்தத் தேர்தலில் ஒரு ஓட்டு மெஜாரிட்டியில்தான் காமராஜ் வெற்றி பெற்றார்.

மற்றோர் உதாரணம் சொல்லுகிறேன். ராஜாஜி முதல் மந்திரியாக இருந்தபோது அய்யர் சட்ட சபையில் அங்கத்தினராய் இருந்தார். மாகாண சுயாட்சி ஏற்பட்டும் கூட, காங்கிரஸ்காரர்கள் சர்க்காரை நடத்தி வந்தும் கூட, மதுரை போலீஸ் அதிகாரிகளுக்கு அய்யர் மீதுள்ள பழைய கோபம் போகவில்லை. ஒரு வெள்ளைக்காரர், ஜில்லா சூப்பரின்டென்டென்டாய் இருந்தார். அவருக்கும் அய்யருக்கும் பிடிக்கவே பிடிக்காது. அவர் துணிந்து அய்யர் மீது ஒரு வழக்குப் போட்டார். அந்த வழக்கில் அய்யர்மீது கொலை, கொள்ளை, தீ வைத்தல் இவ்வளவு குற்றங்களையும் சுமத்தினார். வழக்கு, பொய் வழக்கு என்பதை ராஜாஜி அறிவார். என்றாலும், தம்மீதுள்ள வழக்கை வாபஸ் வாங்க வேண்டும் என்று அய்யர் கேட்டபோது ராஜாஜி மறுத்துவிட்டார். கோர்ட்டில் விசாரணை நடந்தால் அய்யர் மீதுள்ள வழக்கு வெறும் பொய் என்று நிரூபணமாகி அய்யர் விடுவிக்கப்படுவார் என்றும், அப்படி விடுதலை அடைவதுதான் நல்லது என்றும் சொல்லிவிட்டார். வழக்கை வாபஸ் வாங்கினால் காங்கிரஸ் ஆட்சிக்குக் கெட்ட பெயர் வரும் என்பது ராஜாஜியின் கருத்து. கடைசியில் வழக்கு நடந்து அய்யரும் விடுதலை ஆனார். ஆனால், ஒரு கொலை வழக்கை நடத்துவது என்றால் எவ்வளவோ கஷ்ட நஷ்டங்கள் இருக்கின்றன. அவ்வளவையும் அய்யர் அனுபவித்தார். என்றாலும், ராஜாஜி மீது அவருக்கு இருந்த மதிப்பும் பிரியமும் மட்டும் குறையவில்லை. அதே மாதிரி ராஜாஜிக்கும் அய்யர் மீதிருந்த அன்பும் நம்பிக்கையும் குறையவில்லை.

பழங்காலத்துப் பெருங்குணம், மரியாதை, சொன்ன சொல்லைக் காப்பாற்றல், இம்மாதிரியான உயரிய குணங்களைக் கொண்டவர் அய்யர். நண்பர் என்றால் உயிரைக் கொடுப்பார். யார் போய் அவருடைய உதவியைக் கோரினாலும் இல்லை என்று சொல்லமாட்டார். அதனால் ஒருவருக்கு ஒரு காரியத்தைச் செய்து கொடுப்பதற்காகத் தம் வீட்டைவிட்டு வெளியே கிளம்பிப் போகும்போது அதைவிட அவசரமான காரியமாக மற்றொருவர் வந்து வழியில் பிடித்துக் கொண்டால் அவரோடு போய்விடுவார். அக்காலங்களில் அய்யர் வீட்டை விட்டுப் புறப்பட்டால் அவர் எங்கே போனார்? எங்கே இருப்பார் என்பதை யாராலுமே அறிந்து கொள்ள முடியாது.

ஜெயில் வாழ்க்கையில் ஒரு விநாடி கூட அவரால் சும்மா இருக்க முடியாது. அவர் உடம்பில் உள்ள உணர்ச்சியும் வேகமும் அவரைச் சும்மா இருக்கவிடுவதில்லை. பெரும்பான்மையான நேரங்களில் அவர் நூல் நூற்றுக் கொண்டே இருப்பார். ரொம்ப மெல்லிய நூலாய் நூற்பார். அதைக்கொண்டே தமக்கு வேண்டிய துணிகளைத் தயார் செய்து கொள்ளுவார். ஏதோ சில நாட்களில் சீட்டாடுவார். சீட்டாட்டத்திலும் கெட்டிக்காரர். ரொம்பக் குஷி வந்துவிட்டால் அவருக்குப் பிடித்தமான மீனாட்சி அம்மன் மீது பாடியுள்ள சமஸ்கிருத சுலோகங்களைச் சொல்லி அர்த்தஞ் சொல்லுவார். பெரிய கலா ரசிகர். நூற்பதில் அவருக்கு எவ்வளவு பிரியம் உண்டோ, அவ்வளவு பிரியம் சங்கீதத்திலும் உண்டு. காரைக்குடி சாம்பசிவ ஐயர் வீணைக் கச்சேரி என்றால், எல்லா வேலைகளையும் விட்டுவிட்டு லயித்து விடுவார்.

நவீன நாகரிக நடையுடைகள் அவருக்குப் பிடிப்பதில்லை. அதற்குக் காரணம் அவருடைய பழமையான பண்பாடே தான். மறைந்துவரும் பழைய பண்பாட்டின் உருவகமாய் அய்யர் விளங்குகிறார். சுயராஜ்யப் போராட்டத்தில் அவருக்கு இருந்த அடக்கமுடியாத ஆவலினால் அவர் மதுரை ஜில்லாவில் செய்த காரியங்கள் கொஞ்ச நஞ்சமல்ல. சுயராஜ்யத்திற்காக மதுரை ஜில்லாவில் அரும்பெரும் தியாகங்கள் செய்த அய்யர், சுயராஜ்யம் கிடைத்த பின்பு முன்னணி ராஜீய வேலையிலிருந்து விலகிக்கொண்டார். என்றாலும், மதுரை ஜில்லாவின் சுயராஜ்யப் போராட்ட சரித்திரத்தில் அய்யரின் பெயர்தான் முதல் இடத்தை நிச்சயமாய்ப் பெறும்.

(நிறைவு பெற்றது)

படம் உதவி : ஜே.எஸ்.ராமசாமி, தென்காசி.
வெளியீடு: ஜெனரல் பப்ளிஷர்ஸ், சென்னை-600 004.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/15/w600X390/kadhir6.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/15/எனது-முதல்-சந்திப்பு---16-3382146.html
3382145 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி...  DIN DIN Sunday, March 15, 2020 10:13 PM +0530  

""உங்க மகன் அரசியல் கட்சி தலைவர்கள் மாதிரி பேசுறான்''
""எப்படி?''
""ஏன்டா இந்த வருஷம் நீ  பெயிலாயிட்டேன்னு கேட்டா, இது தற்காலிக தோல்விதான்னு சொல்றான்''

பி.பரத், கோவிலாம்பூண்டி

 

""புலவர் மன்னரைப் புகழ்ந்து பாடும்போது "வேகம் 120'  என்று ஒரு வரியை இடையில் பாடினாரே... அதுக்கு என்ன அர்த்தம்?''
""ஓ... அதுவா... மன்னர் போர்க்களத்தில் இருந்து ஓடி வரும் வேகத்தின் 
அளவுதான் அது''

பி.கவிதா, கோவிலாம்பூண்டி.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/15/w600X390/kadhir5.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/15/சிரி-சிரி-3382145.html
3382144 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் எட்டுத் திக்கு DIN DIN Sunday, March 15, 2020 10:10 PM +0530
ஹரியான மாநிலம் ஃபரிதாபாத்தில் உள்ளதுதயானந்த் கல்லூரி. இக்கல்லூரியின் மாணவ,மாணவிகள் ஹோலி பண்டிகையை முன்னிட்டு
ஒருவருக்கொருவர் வண்ணப் பொடிகளைப் பூசிக் கொள்ளும் காட்சி.

பஞ்சாப் மாநிலம் அமிர்தசரஸ் நகரின் வெளிப்பகுதியில் கடுமையான மழை, காற்றின் காரணமாக, பாதிப்படைந்த கோதுமைப் பயிர்களை எடுத்துக் காட்டும் விவசாயி. இடம்: அமிர்தசரஸ், பஞ்சாப்.

மெக்ஸிகோவில் கடந்த சில ஆண்டுகளாகபெண்களையும் சிறுமிகளையும் கொலை செய்வது அதிகரித்து வருவதை எதிர்த்து, உலக மகளிர்தினத்தன்று மெக்ஸிகோ சிட்டியில் ஆர்ப்பாட்டம்நடந்தது. ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தியவர்கள் தீயணைப்புத்துறை வாகனம் ஒன்றை அடித்து நொறுக்கினார்கள்.

அமெரிக்க அதிபர் பதவிக்குப் போட்டியிடும் வேட்பாளரைத் தேர்ந்து எடுப்பதற்கான பிரதிநிதிகளைத் தேர்ந்தெடுக்கும் முதற்கட்டத் தேர்தலில், ஜனநாயகக் கட்சி வேட்பாளர் சென் எலிசபெத் வாரென் போட்டியிட்டார். அவர் தனது வீட்டிலிருந்து வாக்களிப்பு மையம் உள்ள இடத்துக்கு நடந்து சென்றார். அப்போது அவரைச் சூழ்ந்து கொண்ட இளம் ஆதரவாளர்களுடன் நின்று போட்டோவுக்கு போஸ் கொடுக்கும் காட்சி. இடம்: கேம்ப்ரிட்ஜ் நகரம், மசாசூசெட்ஸ் மாகாணம், அமெரிக்கா.

சிரியா, ரஷ்யா ஆகியவை துருக்கியின் மீதுமேற்கொண்ட போர் நடவடிக்கைகளினால்பாதிக்கப்பட்ட நூற்றுக்கும் மேற்பட்டஇளைஞர்கள், துருக்கியிலிருந்து புலம் பெயர்ந்து கிரீஸ் செல்ல முயன்றனர். கிரீஸ் பாதுகாப்புப் படையினர் எல்லையைக் கடந்து வந்தவர்களின் மேலாடைகளைக் கழற்றிவிட்டு, துருக்கிப்பகுதிக்கு அவர்களைத் திருப்பி அனுப்பிவிட்டனர். மேலாடை இல்லாமல் எல்லைப்பகுதியில் அமர்ந்திருக்கும் இளைஞர்கள்.
இடம்: எடிர்னே, துருக்கி.

தென்கொரியாவின் சியோல் நகரில் கரோனா வைரஸ்தாக்காமலிருக்க முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கையாக, தொற்றுநோய்த் தடுப்பு பொருள்களை சாலையில் ஸ்பிரே செய்வதற்கான முன் தயாரிப்பு பணிகளில் ஈடுபட்டிருக்கும் படைவீரர்கள்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/15/w600X390/kadhir4.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/15/எட்டுத்-திக்கு-3382144.html
3382142 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சூழல் கைதிகள் யசோதா சுப்ரமண்யன் Sunday, March 15, 2020 10:06 PM +0530
"ஆர்.எஸ். கன்ஸ்ட்ரக்ஷன்ஸ்' -

காற்றில் கொடி அசைவது போல் வடிவமைக்கப் பட்டிருந்த பெயர்ப் பலகை
( இந்தத் துறையில் இமயத்தில் சேரன் போல வெற்றிக் கொடி நாட்ட வேண்டும் என்ற பாஸின் ஆசைப்படி) மின்னிய ஆஃபீஸ் பார்க்கிங்கில் காரை நிறுத்திய கையோடு, எப்போதும் ஏறிப் போகும் மாடிப் பக்கம் கண்ணைக் கூடத் திருப்பாமல், லிஃப்ட்டுக்கு ஓடினால், அது, அப்போதுதான் மேலே ஏறியது.

சே....

நேற்று வீட்டுக்குப் போகும் போது சொல்லி விட்டுப் போகலாமா, வேண்டாமா என நான் யோசித்துக் கொண்டிருந்த போதே பாஸ் கூப்பிட்டு விட்டார்.

களைத்திருந்த முகத்தில் கஷ்டப்பட்டு புன்னகையைப் பூசிக் கொண்டு , அவர் அறைக்குள் நுழைந்தபோது, வாயும், காதும் மொபைல் வசம் இருக்க, நல்ல வேளையாக சுதந்திரமாக இருந்த ஒரு கையால், என்னை உட்காரும்படி சைகை செய்தார்.

நிறைய சமயம் அந்த சிக்னல் கிடைக்காமல் நின்று கொண்டேயிருப்பேன். இன்று ஏதோ நல்ல மூடில் இருக்கிறார் போல...

என் நினைப்பைத் தொடர விடாமல், அவசரமாய்ப் பேசினார்...

"" காலைல கொஞ்சம் சீக்கிரம் வந்துடுங்க... போன வாரம் சொன்னேனில்ல... அந்த ஆட் கம்பெனிக்காரன் வரான். ஆஃபிஸ் கட்டணுமாம். புதுசா இருக்கணும்ங்கறான். மாடல் காட்டணும் அவனுக்கு. நம்ம இப்போ கட்டிட்டிருக்கிற ஆஃபிஸ் சைட்டுக்குக் கூட்டிட்டுப் போங்க. வித்தியாசமாப் பண்ணிருக்கார் நம்ம ஆர்க்கிடெக்ட். அது மட்டும் அவனுக்குப் பிடிச்சிட்டா... அவனோட பெரிய ப்ராஜெக்ட் நமக்குத்தான். நீங்க போனாத்தான் சரியா வரும். வந்துடுங்க''

"" ஓ.கே ஸார்...''

நான் சொன்ன பவ்யத்துக்கு நேர் மாறாக, திடீரெனக் குரலை உயர்த்தி,

""ஏதாவது சாக்கு சொல்லிட்டு, லேட்டாக்கிடாதேய்யா'' என்ற அழுத்தம் தர,
நான் ""நோ சார். யு டோண்ட் வொரி. கட்டாயம் வந்துடுவேன்'' என்றபடி எழுந்தேன்.

மாதம் பிறந்ததும் கட்டியே ஆக வேண்டிய, வரிசையில் நிற்கும் கார் லோன், வீட்டு ஈ.எம். ஐ., பையன், பெண்ணின் காலேஜ் ஃபீஸ் எல்லாம் தலைக்குள் எப்போதும் நிரந்தரமாய் உட்கார்ந்திருப்பதால், இந்த "வாய்யா, போய்யா' எல்லாம், மனதில் ஏறாமலிருக்கப் பழகிக் கொண்டாயிற்று. உள்ளே புயலே அடித்தாலும், முகத்தில் புன்னகை... புன்னகை... அது மட்டுமே...

ஊசி குத்திய பலூனாய் மனம் சுருங்கியிருந்தாலும், வெளியே, "இதோ இப்போதுதான் வேலையில் சேர்ந்து பந்து போல் துள்ளிக் கொண்டிருக்கிறானே, பாஸ்கர் அவன் போல் இருக்க வேண்டும்'

எத்தனை நாள் இப்படியே போகும் என்று தெரியும் வரை இப்படித்தான்... அலறும் மனதும், அவ்வப்போது அடக்குவதும்... தொடர்கிறது.

அடுத்த நாள் காலையிலேயே நான் எதிர்பார்க்காததெல்லாம் ஒவ்வொன்றாய் அரங்கேறியது.

""இந்தச் சட்டையில சின்னப் பையனாத் தெரியறீங்க''ன்னு ராதிகா( என் வீட்டரசி) எப்போதும் சொல்லும், ராசியான மெரூன் ஷர்ட்டைப் புதையல் தேடுவது போல் பீரோவில் தேட, ராது, அதை அயர்ன் பண்ணக் கொடுத்திருப்பதாய்ச் சொன்னதிலேயே, சென்டிமென்ட்டாய் முதல் கோணல்... என்ற நினைப்பு வந்து விட்டது.

""பிஸ்தா க்ரீன் கூட , இந்த பேண்ட்டுக்கு மேட்சா தான் இருக்கும்... இந்தாங்க... அப்புறம், சுஜாவுக்கு இன்னிக்கு ஆட்டோ வராதாம், இப்போதான் ஃபோன் வந்தது. கொஞ்சம் சீக்கிரமாக் கிளம்பி, அவளைக் காலேஜில ட்ராப் பண்ணிட்டு ஆஃபிஸ் போங்க. கெளதம் இன்னிக்குக் கிரிக்கெட் பிராக்ட்டிஸூன்னு ஆறு மணிக்கெல்லாம் போயிட்டான்''
அவள் சொன்ன ஒவ்வொன்றும் என்னை அதிர வைக்க, அவளோ,
""எப்போப் பார்த்தாலும் ஆஃபிûஸயே கட்டிட்டு மாரடிச்சா... வீட்டில என்ன நடக்குது? யார் என்ன பண்றான்னு என்ன தெரியும்?''
என்று வீட்டு பாஸாக, எனக்கு ஒரு கொட்டு வைத்து விட்டுப் போய் விட, நான் வாயை மூடிக்கொள்ளும் கட்டாயத்துக்கு ஆளாகி, அவசரமாய்க் கிளம்பி விட்டேன்.
"" போனதும் ஜூûஸக் குடிச்சுடுங்க. மதியானத்துக்கு சப்பாத்தியும், தயிர் சாதமும் வைச்சிருக்கேன்''
பின்னாலேயே வந்து சொன்ன ராதுவைப் பார்க்கப் பாவமாய் இருந்தது.
அவள் நீட்டிய சமாதானக் கொடியைப் பற்றிக் கொண்டதால், ""இருக்கிற நிலைமைல மதியம் சாப்பிட முடியுமான்னே தெரியாது. சைட்டுக்குப் போனா எப்போ வருவோம்னு தெரியாது'' என்று அவளிடம் சொல்ல முடியாமல் "சரி... சரி' என்று ஓடிக் காரை எடுத்தேன்.
பெண்ணை காலேஜில் விட்டு விட்டு ( ""முன்னாடியே சொல்ல மாட்டானா ஆட்டோக் காரன், நீ கேட்பதற்கென்ன?'' சத்தம் போட்டபடியே சுஜாவைப் பார்த்தால், அவள் காதில் இயர் ஃபோனுடன், கையிலிருந்த மொபைலைப் பார்த்துச் சிரித்துக் கொண்டிருந்தாள்.இவளிடம் கூட என் கோபம் செல்லுபடியாகாது. வேஸ்ட் )
சீக்கிரம் வர வேண்டும் என அவர் சொல்லியும் , எப்போதும் வரும் நேரத்தை விட, அரை மணி நேரம் லேட்டாக உலகத்தின் அத்தனை டென்ஷனும் என் உடம்பில் ஏறி விட்ட பயத்துடன், என் ரூமுக்குள் அடி எடுத்து வைத்தேன். ரூமில் பாஸ்கர்...
""சார், ஃபிளைட் லேட்டாம். எம். டி. இன்னும் ஏர்போர்ட்டிலதான் இருக்காரு. கிளம்பும்போது ஃபோன் பண்றேன்னாரு...''
கேட்டதும், அப்பாடா.... பிஸ்தா கிரீன் காப்பாற்றி விட்டது... என்ற நிம்மதியுடன் ,
""மூச்சு விடக் கொஞ்சம் டைம் கொடுத்தடா சாமி'' என்றேன். பாஸ்கர் சிரித்தான். ""இங்கே வந்து பத்து வருஷமாச்சுங்கிறீங்க... இன்னும் பயம்... ரிலாக்ஸ்டா இருங்க சார்''அவன் வெளியே போனதும், நிதானமாக, சைட் ஃபைல் , லாப்டாப், எல்லாம் எடுத்து வைத்து விட்டு, ஞாபகமாக, ஜூûஸக் குடித்தேன்.
ஒவ்வொரு கம்பெனியாக மாறி, மாறி, ""ஆர். எஸ் சிலியா வேலை?'' என்று என் நண்பர்கள் பொறாமைப்படும் இந்த இடத்துக்கு வந்து பத்து வருடமாயிடுச்சா? மனதில் எழுந்த வியப்பை ஓரம் கட்டிவிட்டு, பாஸ் இதெல்லாம்தான் கேட்பார் என்ற யூகத்துடன் வேலையை ஆரம்பித்தேன். சரியாக நான் முடிக்கவும், புயல் வேகத்தில் வந்த பாஸ்,
""சந்துரு, எல்லாம் ரெடியா? கிளையண்ட் கீழே கார்ல இருக்கார். இப்போ இந்த சைட்டில முக்கால்வாசி வேலை முடிஞ்சுடுச்சுல்லை... எல்லா ப்ளஸ் பாயிண்ட்டும் அவருக்குச் சொல்லணும். ஃபுல் பில்டிங்கும் பார்த்துட்டு அவருக்குப் பிடிச்சு , இது மட்டும் ஓ.கே. ஆச்சுன்னா... மை காட்... சந்துரு... நம்ம கம்பெனிக்கு எவ்வளவு ப்ராஃபிட் தெரியுமா? வா, வா...''
அவரும் ஒரு தடவை எல்லாம் சரி பார்த்த பின் கிளம்பினோம்.
கிளையண்ட் பார்த்தாலே கோடீஸ்வரக் களை
யுடன், அளவான புன்னகையுடன் இருந்தார்.
பாஸ் தன்னுடைய ஆடி காரை எடுத்து வந்திருந்தார்.
நிச்சயம் இது பெரிய இடம்தான்.
பாúஸ கார் ஓட்ட, நான் பின்னால் உட்கார்ந்தேன். இந்த ப்ராஜெக்ட் நல்லபடியாக முடிய வேண்டுமே என்ற கவலை எல்லாம் வராமல், காரின் மென்மையும், குளுமையும் பார்த்துக் கொண்டன.
இதுவரை அவரின் இந்தக் காரில் நான் போனதில்லை. சைட் வந்ததும், கீழே இறங்கி, பாúஸ கதவு திறந்து விட, ஒரு இளவரசன் போல் கிளையண்ட் இறங்கினார்.
""வாசலிலேயே நின்றிருந்த சைட் இஞ்சினியர் ஓடி வந்தார். திடீரென பாஸ், "" சந்துரு '' என்று என் பக்கம் கை நீட்ட, ஒரு நிமிடம் நான் விழித்தேன்.
"" ஃபைல்சைக் குடுய்யா...'' என்று எல்லாவற்றையும் பிடுங்காத குறையாக வாங்கிக் கொண்டு மேலே போய்விட, நான் ஒரு நிமிடம் திகைத்துப் போனேன்.
அவரே நேரே போகிறார் போல... இப்போது நான் என்ன செய்வது? அவர் கூப்பிட்டால் போகலாம் என்று கீழேயே நின்று விட்டேன்.
ஏற்கெனவே இந்த இடத்துக்கு ரெண்டு மூன்று பேருடன் வந்து, அந்த பில்டிங்கின் அருமை, பெருமை எல்லாம் கேட்டாயிற்று.
எவ்வளவு நேரம்தான் நிற்பது? அப்படியே அந்தக் கட்டடத்தைச் சுற்றி வந்தேன். காம்பவுண்டு சுவர் வேலை நடந்து கொண்டிருந்தது.
மணல் கொட்டிக் கிடந்த ஒரு மூலையில், உடைந்திருந்த பலகைகளுக்கிடையே இரண்டு பேர் உட்கார்ந்திருந்தார்கள். பக்கத்தில் காலியான பேப்பர் டீ கப்புகள். அந்த இடமே ஒரே தூசியும் அழுக்குமாய் இருந்தது. கொஞ்சம் ஒதுங்கி நின்று கொண்டேன்.
மேஸ்திரி வந்தார்.
""வணக்கம் சார். ரொம்ப நாளா இந்தப் பக்கமே வரலை'' என்றவர், என் பார்வையைப் பார்த்து, ""புதுசா வந்திருக்காங்க சார்... வட நாட்டுக்காரங்க.... முதல்ல கஷ்டப்பட்டாங்க... பாஷை தெரியாம எங்களுக்கும் என்னடா பண்ணப் போறோம்னு இருந்துச்சு... இப்போ எல்லாம் புரிஞ்சுக்கறாங்க... காலைல ஆறு மணிக்கெல்லாம் வந்தா, நைட் வரை வேலை செய்யறாங்க. இங்கேயே படுத்துக்கறாங்க...''
அவர் கை காட்டிய இடத்தைப் பார்த்ததும் எனக்கு அதிர்ச்சியாய் இருந்தது.
""இங்கேயா? கொசுக்கடி, குளிரும்... வீடெல்லாம் இல்லையா இவங்களுக்கு?''
""வீடா? அதெல்லாம் எப்படி சார் முடியும் அவங்களுக்கு? டீ மட்டும் நாம தரோம். சப்பாத்தியை சுருட்டி பாக்கெட்டில வச்சுக்கிட்டு சாப்பிடறாங்க. நம்ம ஆளுங்களுக்குக் குடுக்கறதில பாதிக் காசுதான் சம்பளம். அப்படியே வாங்கி ஊருக்கு அனுப்புறாங்க.
ஊரும் தெரியாது, பாஷையும் புரியாது. அவங்களுக்குத் தெரியறது, காசு, காசு... அது ஒண்ணுதான். அதைத் தேடி, அவங்க சொந்த ஊரை விட்டு ரொம்ப தூரமா வந்துடறாங்க. பாவம். எப்பவுமே, வயிறு , வறுமையோட சேரக் கூடாது சார். அப்போ இதான் நிலைமை. சும்மாவா சார் சொன்னாங்க, இளமையில கொடுமை வறுமைன்னு... நான் கூட சின்ன வயசுல கஷ்டப்பட்டவன்தான் சார். என்ன நம்ம ஊரிலேயே இருந்தோம். இப்போ நல்லா இருக்கோம்னு இருக்கு. இவங்களைப் பத்தித் தான் பேசறோம்னு கூடப் புரியாம உட்கார்ந்திருக்கானுங்க. லீவு கிடையாது. மிஷின் கணக்கா வேலை செய்யறாங்க சார். எங்க படுத்தாலும், தூங்கிடுவாங்க... இப்போ எல்லா ஹோட்டல், கடையெல்லாம் பாருங்க, இவங்கதான் இருக்காங்க''
எனக்கும் வெளியே சாப்பிடும் போது அப்படிப் பார்த்த நினைவு வந்தது.
கொஞ்ச நாட்களுக்கு முன் சுஜாவின் பிறந்தநாளன்று , கோயிலுக்குப் போய் விட்டு, பக்கத்திலிருந்த பிரபல ஹோட்டலுக்குப் போனபோதும் இதே வயதுள்ள பையன்கள் அங்கு மேஜை துடைப்பதையும், சாப்பிட்ட தட்டுகளை எடுப்பதைப் பார்த்ததுமே மனதை என்னவோ செய்தது.
""கஷ்டப்பட்டு உழைக்கறாங்க,வேலை செஞ்சு சாப்பிடறாங்க... எந்த ஊராயிருந்தா என்ன? நம்ம ஊர்ப் பசங்க கூட யு.எஸ்-ல இப்படிஎல்லாம் வேலை செஞ்சுட்டே படிக்கிறாங்கன்னு நீங்களே சொல்லிட்டு இப்போ ஏன் இப்படி ஃபீல் பண்றீங்க?''
- என்று ராதிகா தான் என் முகத்தைப் பார்த்துவிட்டு சொன்னாள். அது வேறு. படிப்புக்காக, யாரையும் எதிர்பாராமல், தன் சொந்த வருமானத்துக்காக செய்வது. சொந்த நாட்டிலேயே இருக்க இடம் இல்லாமல், சரியான சாப்பாடு கிடைக்காமல், சொந்தங்களைக் கண்ணால் பார்க்கக் கூட முடியாமல் இப்படி அகதி போல இருப்பது எத்தனை வேதனை...
""இன்னும் ஒரு மாசத்தில இங்கே முடிஞ்சிடும்.
அடுத்த வேலை வந்ததும் சொல்லுங்க.....சார்'' மேஸ்திரி போய் விட நான் அந்தப் பையன்களையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.
இருபது வயது கூட நிரம்பாத ஒரு சின்னப் பையன். இன்னொருவன் கொஞ்சம் பெரிய பையன். பெரியவன் ஃபோனில் எதையோ சீரியசாகப் பார்த்துக் கொண்டுஇருந்தான்.
சின்னவன், கையில் ஒரு சிறு குச்சியை வைத்துக் கொண்டு கீழே இருந்த மண்ணைக் கிளறிக் கொண்டிருந்தான்.
அவன் கையில் ஓர் ஆரஞ்சு நிறக் கயிறு. அவன் அம்மாவோ, சகோதரியோ இல்லை, பாட்டியோ கட்டி விட்டதாய் இருக்கும்.
"நீ சம்பாதித்துக் கொடுக்கும் காசில்தான் நம் வீட்டில் எல்லாரும் அரை வயிறாவது சாப்பிடணும்' என்று அவன் அம்மாவோ, அப்பாவோ சொல்லியிருப்பார்களா? இல்லை "உன் அக்காவுக்கு, நீ கொடுக்கும் காசை வைத்துத் தான் கல்யாணம் பண்ணனும்' என்றிருப்பார்களோ? அவன் மனதில் இப்போது என்ன நினைத்துக் கொண்டு இந்த மண்ணைக் கிளறிக் கொண்டிருக்கிறான்?
சிறுவனாய் விளையாடிய அவன் ஊர் மண்ணை, அந்தப் புழுதியின் வாசனையை இதில் தேடுவானோ?
அவன் வீட்டை, நண்பர்களை நினைத்துக் கொண்டிருப்பானோ? என் மனமெல்லாம் அவன் மனதில் என்ன இருக்கும் என்பதிலேயே இருந்தது. என் பையனை விட நிச்சயம் சிறியவன்தான்.
சாயம் போன ஒரு ஜீன்ஸூம், டீ ஷர்ட்டும் போட்டிருந்தான். காலில் புழுதி அப்பிக் கொண்டிருந்த ரப்பர் செருப்பு.
மண்ணைக் குத்திக் கொண்டிருப்பது ஒன்றுதான் தன் வேலை என்பது போல தலை நிமிராமல் கிளறிக் கொண்டிருந்தான்.
நான் அங்கேயே நின்று கொண்டிருந்தாலும், அந்த இருவரும் நிமிர்ந்து கூடப் பார்க்கவில்லை. மேஸ்திரி வந்ததும், மறுபடி வேலை செய்ய ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.
மொபைலைப் பார்க்கக் கூடப் பிடிக்காமல், நான் ரோட்டைப் பார்த்து நின்று கொண்டேன்.
கொஞ்ச நேரத்தில் மொபைலில் பாஸ்.
""சந்துரு, உன் ஃபோனுக்கு மெசேஜ் பண்ணியிருக்கேன். ஈ.சி. ஆர். ரோட்டில பீச் ரெஸ்ட்டாரென்ட். மூணு பேருக்கு லன்ச். டேபிள் ரிசர்வ் பண்ணிட்டேன். நீ உடனே அந்த நம்பர்ல பேசி கன்ஃபர்ம் பண்ணிடு. இது ஓ.கே. ஆயிடும்போலத்தான் தெரியுதுயா... அது சூப்பர் லொகேஷன். பார்ட்டி கொஞ்சம் தயங்கறான். இதில அசத்திடணும். பேசிட்டு கூப்பிடு'' வைத்து விட்டார்.
என்ன சொன்னார். மூணு டேபிளா? அப்போ நானுமா? ராதுவின் சப்பாத்தியும், தயிர்சாதமும்...
அவ்வளவுதான்...
"நீ ஏதாவது கால் டாக்சி புடிச்சுட்டுப் ஆஃபீஸ் போயிடு' ன்னு சொல்லுவார் என்றுதான் நினைத்
திருந்தேன்.
பாதி நாள் அப்படித்தான் நடக்கும்.
ஹோட்டலில் பேசிவிட்டேன் என்று நான் சொன்ன கால் மணி நேரத்தில் பாஸூம், அவருக்குக் கொஞ்ச நேரமாய் பாஸாய் மாறி விட்டிருந்த புது கிளையண்டும் வந்து விட,
""மிஸ்டர் சந்துரு, இஸ் எவெரிதிங்க் ஓ.கே?'' என்று புன்னகை முகத்துடன் மிஸ்டர் ராஜசேகர், எம். டி. ஆஃப் ஆர். எஸ். கன்ஸ்ட்ரக்க்ஷன் கம்பெனி என்னிடம் பேசியது, சத்தியமாய் அந்த மிஸ்டர் எக்ஸ்ஸூக்கான மரியாதை மட்டுமே என்பது என் மனதுக்கும், மூளைக்கும் சேர்த்தே புரிந்தது.
மறுபடி கார்ப் பயணம். அதே குளுமை.
எங்க பாஸூக்கு இப்படி மென்மையாகக் கூடப் பேசத் தெரியுமா? என நான் அதிசயிக்கும்படி இருவரும் பேச, சின்னக் குலுங்கல் கூட இல்லாமல் காரை ஓட்டிக் கொண்டிருந்தார், பாஸ்.
வெளியே தகிக்கும் வெயிலின் ஓர் இழை கூட
எங்கள் மீது இல்லை.
பாஸ் என்னிடம் கொடுத்திருந்த ஃபைல்களைக் கொஞ்ச நேரம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். ரொம்ப நேரமாய்க் கார் நிற்பது போலிருக்க, நிமிர்ந்த போது, முன்னால் நீள வரிசையில் கார்கள். சிக்னல்...
அப்போதுதான் கவனித்தேன். கார் கதவில் அந்தத் தட்டலை...
கறுப்பு நிறத்தில் கார் ஸ்க்ரீன் போல ஒரு கவரை வைத்துக் கொண்டு கார் கதவைத் தட்டியபடி ஒரு பெண். இடுப்பில் ஒரு குழந்தை வேறு. அடிக்கிற வெயிலில், அவள் உடம்பெல்லாம் வேர்த்திருக்க, குழந்தையின் முகம் சுருங்கிப் போயிருந்தது. வெயில் தாளாமல், அது கண்ணைக் கசக்கியபடி சிணுங்கிக் கொண்டிருக்க,
அந்தப் பெண்ணோ, கையிலிருப்பதை எப்படியாவது விற்றுவிட வேண்டும் என்பதே லட்சியம் போல் கார் கதவைத் தட்டியபடியே இருந்தாள். நான் முன் சீட்டைப் பார்க்க, அவர்கள் இருவரும் காதில் எதுவும் விழவே இல்லை போல் முன்பு போலவே மெல்லப் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். நடு நடுவே மெல்லிய சிரிப்புடன் அவர்கள் பேசுவதைக் கேட்கும் போது எனக்கு எரிச்சலாய் இருந்தது.
முன்னால் நின்று கொண்டிருந்த கார் கதவையும் தட்டிக் கொண்டிருந்தான், ஒரு பையன். அவன் இரண்டு கைகளிலும், பெரிய ஃபர் பொம்மைகள்.
அங்கேயும் அதே கதைதான்... சிக்னல் மாறியதும், விரைந்த கார்கள் நடுவே அந்தப் பெண்ணும், பையனும் ஏமாற்றத்துடன் தடுமாறிக் கொண்டு நடந்து போனதே என் கண்ணில் நின்றது.
ஒவ்வொரு கார் தட்டலுக்கும் பணமோ, பதிலோ எதிர்பார்த்து, அதில் ஒருவேளை சாப்பாடு கிடைத்து விடாதா? என்ற ஏக்கத்துடன் நின்று, ஏமாந்து அவர்கள் போவது என்னவோ போலிருந்தது.
பணம் என்கிற கதகதப்பான போர்வை எங்களை இப்படிக் குளுமையாய்க் காரில் வைத்திருக்க, வறுமை அவர்களை வெளியே வெயிலில் தள்ளி வறுத்தெடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது.
நாம் என்ன செய்வது? வாழ்வின் பசுமைப் பாதையில் நாங்கள்... பாலைவனத்தில் அவர்கள் என்று
இப்படியே சிந்தனை ஓட... நான் கையில் விரிந்திருந்த ஃபைலைப் பார்க்க ஆரம்பித்தேன்.
சிறிது நேரத்தில் கார், மெயின் ரோட்டை விட்டு விலகி, இருபுறமும், சவுக்கு மரங்கள் நிறைந்த ஒரு நீண்ட பாதையில் விரைய, கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்த் தெரிந்த கடல், வெயிலில், நீல முத்தைப் போல் பளபளத்தது.
""சந்துரு, நீங்க போய் டேபிள் ரெடியாடுச்சான்னு பாருங்க, கார் பார்க் பண்ணிட்டு வரோம்''
நான் வேகம் வேகமாய் ரெஸ்டாரெண்டை நோக்கி நடந்தேன்.
ரிஸப்ஷனில் கம்பெனி பேரைச் சொன்னதுமே,
""ப்ளீஸ் சார், கம் இன். எவெரிதிங்க் இஸ் ரெடி'' என உள்ளே அழைத்துப் போனார்கள்.
பீச் ரெஸ்டாரெண்ட் என்றதும், ஏதோ, கடலைப் பார்த்தபடி இருக்கும் ஹோட்டல் என்றுதான் நினைத்தேனே தவிர, இப்படி கடலை ஒட்டி அதன் அலை சத்தத்துக்கு நடுவாகவே உட்கார்ந்து சாப்பிடுவது போல் இருக்கும் என்று தெரியவில்லை. என் கற்பனைக்கு எட்டாததாய் இருந்த அந்த இடத்தின் அழகில் என்னை மறந்து நின்றேன்.
"" வாவ்.... வெரி ப்யூடிஃபுல் மிஸ்டர் ராஜ்... இட்ஸ் ஜஸ்ட் லைக் அ ஹெவென்... ரியலி வெரி நைஸ். சாப்பாடு கூட வேண்டாம்'' என்று சொல்லி விட்டு
எங்கள் கிளையண்ட் பீச்சை நோக்கி நடக்க, அவர் பின்னால் கட்டை விரலை உயர்த்திக் காட்டியபடி
எங்கள் பாஸூம் போய் விட, சைவமா, அசைவமா? எனக் கண்டு பிடிக்க முடியாத நிறங்களில் உணவு வகைகள் நிறைந்திருந்த மூன்று தட்டுகள் வைக்கப்
பட்டிருந்த டேபிளில், ஒரு சேரில் உட்கார்ந்து விட்டேன்.
ரெஸ்டாரெண்ட்டுக்கும், கடலுக்கும் நடுவே மெல்லிய திரை , அதுவும் காற்றுக்கு அசைந்து கொண்டிருக்க, திரை வழியே நடுநடுவே வெள்ளிக் கோடுகளுடன் மின்னிய நீலக் கடல் கொள்ளை அழகாய் இருந்தது. வீசிய கடற்காற்றில், வெயில் தெரியவில்லை போல...
அவர்கள் இருவருமே இப்போது நெருங்கிய நண்பர்கள் போல , கைகளைப் பின்னால் கட்டிக் கொண்டு, கடலை ஒட்டி நடந்து கொண்டிருந்தார்கள். கொஞ்ச தூரத்தில் வண்ணக் குடை விரித்து, அதன் நிழலில் ஈசி சேர் போன்ற அமைப்புடன், இருந்த இருக்கைகளில் ஒன்றில் பாஸூம்,
இன்னொன்றில் கிளைய்ண்டும் சாய்ந்து கொள்ள, சர்வர் வந்து எங்கள் டேபிளை இரண்டு தடவை பார்த்து விட்டுப் போனான்.
நான் சாப்பிடவும் முடியாமல், அசட்டுச் சிரிப்புடன், ""அவங்க வரட்டும்'' என்றேன்.
""நோ ப்ராப்ளம் ஸார்'' என்றபடி அவன் போய் விட, நானும் வெளியே போய்க் கொஞ்ச நேரம், அந்தப் பட்டு மணலில் நடந்து விட்டு வந்தேன்.
காற்று சுகமாய் வீசியதில் வெயிலே தெரியவில்லை.
திடீரென உடம்பிலும், மனதிலும் ஒரு குளுமை ஒட்டிக் கொண்டது.
கடல் அலை கால் நனைக்கும் தூரத்தில் உட்கார்ந்து சாப்பிட்டோம்.
இப்படி ஓர் இடம் இருக்கிறது என்று பிள்ளைகளைக் கூட்டிக் கொண்டு ஒரு தடவை இங்கு வரவேண்டும் என நினைத்துக் கொண்டேன்.
"" ராஜ், ஐ வில் ஹேவ் த சூப் அண்ட் த ஸ்வீட். இத்தனை ஹெவியா சாப்பிட்டுட்டு ஃபிளைட் ஏற முடியாது. இன்னும் டூ ஹவர்ஸில் நான் ஏர்போர்ட்டில் இருக்கணும். நீங்க சாப்பிடுங்க. ஐ அம் கோயிங்
டு எஞ்சாய் மை டே செர்ட் வித் த பியூடிஃபுல் சீ''
அவர் திரையை ஒட்டியபடி நின்றுகொண்டு,
கடலைப் பார்த்தபடி சூப் சாப்பிட்டு விட்டு, ஸ்வீட் சாப்பிடும் வரை என்ன சாப்பிட முடியுமோ அதை மட்டும் நாங்கள் அவசரமாய்ச் சாப்பிட்டோம்.
என்ன சாப்பிட்டேன் என்று கேட்டால் எதன் பெயருமே எனக்குத் தெரியவில்லை. ருசியும் தெரியவில்லை. ஆனால், ஒன்று மட்டும் சத்தியமாய்த் தெரிந்தது... கடுகு மாங்காய் தாளித்துக் கொட்டிய ராதுவின்
தயிர்சாதம். இதைவிட நிச்சயம் செம டேஸ்ட்டாக இருக்கும்...
""பில் பே பண்ணிட்டு வந்துடுங்க சந்துரு. மேக் இட் அஸ் கம்பெனி அக்கவுண்ட் '' என்று சொல்லி விட்டு பாஸ், கடலை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தவருடன் சேர்ந்து கொள்ள, டேபிளில் இருந்த எங்கள் மூன்று தட்டுகளிலும் எதுவுமே குறைந்தது போலவே இல்லாமல் அப்படியே இருந்தது, எனக்குக் கஷ்டமாய் இருந்தது.
வாடிய பூ மாலை போல கைகளில் துவண்ட குழந்தையுடன், கார்க் கதவைத் தட்டிய பெண்ணும், விற்காத பொம்மைகளுடன் வெயிலில் நடந்து சென்ற பையனும், சொந்த ஊரின் மண்ணின் மணத்தை எங்கேயோ தேடிக் கொண்டு மண்ணைக் குத்திக் கொண்டிருந்த வடநாட்டுப் பையனும்... அவன் வறுமையும்... எனக் கொஞ்ச நேரம் முன்னால் பார்த்தது எல்லாம் என் மனதில் சோகப் படங்களாய் ஓட, குற்ற உணர்வுடன், பில்லை வாங்கினேன்.
பார்த்ததும் மயக்கம் வராத குறை.
ராது, சுஜாவுக்கு அந்தத் தொகையில் ஒரு தங்க நகையே வாங்கியிருப்பாள். நானாவது, இங்கு வருவதாவது... உடனே மனதில் கொஞ்சம் முன்னால் எழுதிய அந்த ஆசையை , பெரிய ரப்பர் போட்டு அழித்து விட்டேன்.
திரும்பவும் ஆடி கார்ப் பயணம்.
ஏர்போர்ட்டில் இறங்கியதும், "" ஓகே மிஸ்டர் சந்துரு, இனிமே நாம அடிக்கடி மீட் பண்ணலாம். நைஸ் மீட்டிங் யு'' என்று என்னிடம் கிளையண்ட் கைகொடுத்ததிலிருந்து, இந்த நாள் வெற்றியுடன் முடிந்து விட்டது என்று புரிந்தது.
""சந்துரு, எல்லாம் நல்லபடியா முடிஞ்சதுயா... நீ பக்காவா ரெடி பண்ணிட்டே... எனக்கு ஈசியா இருந்தது. வீட்டில போய் ரெஸ்ட் எடுத்துக்கோ. இந்த ப்ராஜக்ட் ஆரம்பிச்சா, அப்புறம் நோ லீவ், நோ ரெஸ்ட்... ஒண்ணு பண்ணு... ஒரு கால் டாக்ஸி எடுத்துட்டு ஆஃபிஸ் போயிட்டு, கார் எடுத்துக்கோ. நான் இப்படியே கிளம்பறேன்.இதான் எனக்கு ஷார்ட் ரூட்... ஒண்ணும் ப்ராப்ளம் இல்லையே? சியர் அப் மேன். வீ காட் அ வெரி பிக் ப்ராஜக்ட்... வரட்டா... பை...'' காரைக் கிளப்பிக் கொண்டு பாஸ் போய் விட நான் கால் டாக்ஸிக்காக மொபைலை எடுத்தேன்.
டாக்ஸி கிடைத்து, நான் ஆஃபிஸ் வந்து காரை எடுத்த போது பசிக்க ஆரம்பித்து விட்டது. என் பக்கத்து ஸீட்டில் சப்பாத்தி, தயிர் சாதத்துடன் சாப்பாட்டுப் பை...லேப்டாப்... இருக்க, டிராஃபிக்கில் நீந்தி ஒரு வழியாய் வீட்டுக்குள் நான் நுழைந்த போது மணி எட்டு.
வராண்டாவிலிருந்த ஷூ ஸ்டாண்டில் வைக்கலாம் என்று கழற்றிய என்னுடைய ஷூவை நுழைக்கக் கூட முடியாதபடி, சுஜாவின் கலர் கலர் செருப்புகளாலும், கெளதமின் ஷூ, செருப்புகளாலும் ஸ்டாண்ட் நிரம்பி வழிய, எரிச்சலுடன் ஷூவைக் கீழே வீசிவிட்டு உள்ளே போனேன்.
"" அம்மா, அப்பா வந்தாச்சு'' கெளதம் குரல் கொடுக்க, வேகமாய் வந்த ராது,
"" ஏங்க, கொஞ்சம் உங்க கார்ட் தாங்க. கெளதமுக்கு ஏதோ புது ஸ்போர்ட்ஸ் ஷூ வாங்கணுமாம். நல்ல வேளை வந்துட்டீங்க. கடை க்ளோஸ் பண்ணிடுவான்னு புலம்பிட்டு இருந்தான். சீக்கிரம் கொடுங்க''
தோளில் லேப்டாப் பையுடனும், கையில் கனத்த சாப்பாட்டுப் பையுடனும் நின்றிருந்த நான், மெளனமாக, சட்டைப் பையிலிருந்து, கார்டை எடுத்து, என் முன்னால் நீண்டிருந்த ராதிகாவின் கையில்வைத்தேன்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/15/w600X390/kadhir3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/15/சூழல்-கைதிகள்-3382142.html
3382141 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மீண்டு வந்த மருத்துவர்கள்! - ந.ஜீவா DIN Sunday, March 15, 2020 10:02 PM +0530 தெருவில் இறங்கி நடக்கும்போது, யாராவது தும்மினால், இருமினால் பத்தடி தூரம் தள்ளி நடப்பவர்கள் இப்போது அதிகமாகிவிட்டனர். பேருந்து, ரயில் பயணங்களில் முடிந்தவரை எங்கேயும் கைபடாமல் பயணம் செய்ய வேண்டும் என்ற எச்சரிக்கை உணர்வுடன்தடுமாறுகிறவர்கள் பலர்.


பேருந்தில் பயணம் செய்யும் போது அருகில் இருப்பவர் இருமுறை தும்மினால், அந்த இருக்கையிலிருந்து எழுந்து அடுத்த இருக்கைக்குத் தாவிச் செல்பவர்கள் அதிகம். செல்போன்களில் யாரிடமாவது பேச விரும்பினால் அரசின் இருமலுடன் கூடிய எச்சரிக்கை விளம்பரங்களைக் கேட்டு அஞ்சி நடுங்குபவர்களும் உள்ளனர். நமக்கே இப்படியென்றால், கரோனா வைரஸ் தாக்குதலுக்கு பெருமளவில் உள்ளாகியிருக்கும் சீனாவில் மக்களின் வாழ்க்கைநிலை எப்படியிருக்கும்? கற்பனையே செய்ய முடியவில்லை.

சீனாவில் கடந்த வாரம் வரை, சுமார் 81 ஆயிரம் பேர் கரோனா வைரஸ் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகியிருக்கின்றனர். அவர்களில் 3 ஆயிரத்து 200 பேர் இறந்துவிட்டனர். 60 ஆயிரத்து 200 பேர் நலமடைந்து வீட்டுக்குத் திரும்பி இருக்கின்றனர். 5000 பேர் நோயின் கடுமையான தாக்குதலுக்கு உள்ளாகி, மோசமான நிலையில் இருக்கின்றனர்.

சீனா மட்டுமல்ல உலகம் முழுவதும் பல நாடுகள் இந்த வைரஸின் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகியிருக்கின்றன. இத்தாலியில் ஏறத்தாழ 9,200 பேரும், ஈரானில் 8,100 பேரும், தென்கொரியாவில் 7,500 பேரும், இந்தியாவில் 56 பேரும் கடந்த வாரத்தில் இந்த நோய்த் தொற்றுக்கு உள்ளானதாகத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன (ட்ற்ற்ல்ள்://ஜ்ஜ்ஜ்.ஜ்ர்ழ்ப்க்ர்ம்ங்ற்ங்ழ்ள்.ண்ய்ச்ர்/ஸ்ரீர்ழ்ர்ய்ஹஸ்ண்ழ்ன்ள்/).

கரோனாவால் பாதிக்கப்பட்ட நோயாளி யார் என்று தெரியாத நிலையில் நமக்கும் தொற்றிக் கொள்ளுமோ என்று நாம் பொது இடங்களில் இப்படி பயந்து சாகிறோம் என்றால், நோயாளிகளுக்கு மருத்துவம் செய்யும் மருத்துவர்களின் நிலை பற்றி நினைத்தே பார்க்க முடியவில்லை. நோய்த் தொற்று எந்த நேரத்திலும் ஏற்படலாம் என்ற நிலையில் ஆறாயிரம் அடி உயரத்தில் கம்பி மீது நடப்பது போன்றது மருத்துவர்களின் நிலை. உயிருக்குத் துணிந்து அவர்கள் ஆற்றும் மருத்துவப் பணி மகத்தானது.

சீனாவில் கரோனா வைரஸ் பாதிப்புக்குள்ளான நோயாளிகளுக்கு மருத்துவம் செய்த மூன்று மருத்துவர்கள், கரோனா வைரஸ் தொற்று தாக்குதலுக்கு உள்ளாகி நோயாளிகளானார்கள். பிற நோயாளிகளுக்குப் போன்றே அவர்களுக்கும் மருத்துவம் செய்யப்பட்டது. அவர்களும் சுயமருத்துவம் செய்து கொண்டனர். இப்போது நலமடைந்துவிட்டனர்.

மீண்டும் மருத்துவமனைப் பக்கம் தலைகாட்டாமல், மருத்துவப் பணியில் இருந்து ஒதுங்கிவிடுவார்கள் என்றுதானே நினைக்கிறீர்கள்? இல்லை... மீண்டும் அவர்கள் கரோனாவால் பாதிக்கப்பட்ட நோயாளிகளுக்கு மருத்துவம் பார்க்க வந்துவிட்டனர்.

அவர்களில் ஒருவர் மருத்துவர் செள நிங். வூகான் அருகிலுள்ள டாங்ஜி மருத்துவமனையில் இதயநோய் மருத்துவர். அவருக்கு கரோனா வைரஸ் தொற்று ஏற்பட்டது. அவர் அதில் இருந்து நலமடைந்து கடந்த மாதம் 10 - ஆம் தேதி வேலைக்கு எந்த தயக்கமும் இல்லாமல் திரும்பிவிட்டார். இப்போது அறுவைச் சிகிச்சைக்கூடத்தில் நோயாளிகளின் உயிர்களைக் காக்கும் பணியில் அவர் ஈடுபட்டிருக்கிறார்.

வைரஸ் தொற்றால் பாதிப்பு ஏற்பட்டிருக்கும் நோயாளிகளுக்கான பரிசோதனை செய்து அவர்களுக்கு மருத்துவம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார் செள நிங். நான்கு நாட்கள் மருத்துவப் பணியில் அவர் மூழ்கிக் கிடந்தபோது, அவருக்கும் வைரஸ் தொற்றிக் கொண்டது. வீட்டில் தனியறையில் தனக்குத் தானே மருத்துவம் பார்த்துக் கொண்டார். போதிய ஓய்வு எடுத்துக் கொண்டார். நலமடைந்து மீண்டும் வேலைக்குத் திரும்பிவிட்டார். இதற்கிடையில் தனது சுயமருத்துவம் பற்றிய விவரங்களை சமூக ஊடகங்களில் வெளியிட அது வைரலாகி பலருக்கும் பயனைத் தந்திருக்கிறது.

இன்னொரு மருத்துவர் யுவான் ஹெய்டோ. வூகானில் உள்ள டாங்ஸிஹு மாவட்டத்தில் உள்ள பீப்பிள்'ஸ் மருத்துவமனையில் அவசரச் சிகிச்சைப் பிரிவில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தார்.

கடந்த ஜனவரி மாதம் 14 -ஆம் தேதி, கரோனா வைரஸால் பாதிக்கப்பட்டு மூச்சுவிடத் திணறிக் கொண்டிருந்த ஒரு நோயாளி அவர் பணி செய்து கொண்டிருந்த அவசரச் சிகிச்சைப் பிரிவுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டார். அவருக்கு மூச்சுக்குழலில் பாதிப்பு ஏற்பட்டிருந்தது. நோயாளியின் மூச்சுக் காற்றில் இருந்து ஏராளமான கரோனா வைரஸ் அவசரச் சிகிச்சைப் பிரிவிலிருந்த காற்றில் கலந்தன.

யுவான் ஹெய்டோவுக்கு வைரஸ் தொற்றிக் கொண்டது. கடுமையான காய்ச்சல். 102 டிகிரிக்கும் மேலாக உடலின் வெப்பநிலை உயர்ந்தது. அவர் மருத்துவமனையில் உள்நோயாளியாக அனுமதிக்கப்பட்டார். அதற்குப் பிறகு அவசரச் சிகிச்சைப் பிரிவுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டார். உடல்நிலை மிகவும் மோசமாகியது. உயிருக்கு ஆபத்தானநிலையில் அவர் இருக்கிறார்; எது வேண்டுமானாலும் அவருக்கு நேரலாம் என்றநிலை ஏற்பட்டது. யுவான் ஹெய்டோவின் நெருங்கிய நண்பரான ஹு மிங் என்பவர் அவரைப் பார்த்ததும் கதறி அழுத காட்சி ஊடகங்களில் ஒளிபரப்பட்டு அதைப் பார்த்த பலரையும் சோகத்துக்கு உள்ளாக்கியது.

சிறிதுநாளில் யுவான் ஹெய்டோவின் உடல்நிலையில் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டது. படிப்படியாக அவருடைய உடலின் வெப்பநிலை குறைந்தது. ஓரிரு நாட்களில் அவரைச் சுற்றி மீண்டும் பழைய பேச்சுக்குரல்கள் கேட்டன. அவர் நோயால் பாதிக்கப்பட்டு மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்படுவதற்கு முன்பு, அவர் கடைசியாக மருத்துவம் பார்த்த நோயாளியின் உடல் நிலை பற்றிய தகவல்களை தனது சக மருத்துவப் பணியாளர்களிடம் அவர் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டியிருந்தது.

ஒரு நோயாளி என்ற நிலையில் தான் நோயிலிருந்து மீண்ட மருத்துவ அனுபவங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு கரோனா வைரஸ் தொற்று நோய்க்கான சிகிச்சைகளை எவ்வாறு மேம்படுத்துவது என்ற எண்ணமே மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தபோது அவர் மனதுக்குள் ஓடிக் கொண்டிருந்தது.

கடந்த பிப்ரவரி 21 - ஆம் தேதி மீண்டும் தனது மருத்துவப் பணிக்குத் திரும்பிவிட்டார் யுவான் ஹொய்டோ. மருத்துவமனையில் 19 - ஆவது மாடியில் உள்ள அவருடைய பிரிவில் பணி செய்யும் அவர், ""என்னுடைய சொந்த மருத்துவ அனுபவங்களை என்னிடம் சிகிச்சை பெறும் நோயாளிகளுக்குப் பயன்படுத்துகிறேன்'' என்கிறார்.

இன்னொருவர் செள ஜின்ஜிங். பெண் மருத்துவர். வூஹான் பல்கலைக்கழகத்தின் ரென்மின் மருத்துவமனையில் அவசரச் சிகிச்சைப் பிரிவில் வேலை செய்து கொண்டிருக்கிறார்.

கடந்த ஜனவரி மாதம் 17 - ஆம் தேதி காய்ச்சல் என்று மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டார். அவருக்கு கரோனா வைரஸ் தொற்று ஏற்பட்டிருப்பது தெரிய வந்தது. அவருக்கு 10 வயது மகள் இருக்கிறாள். அவளிடம் தனக்கு கரோனா வைரஸ் பாதிப்பு ஏற்பட்டு இருப்பதைச் சொல்வதற்கு செள ஜின்ஜிங்கால் முடியவில்லை.

பதினைந்து நாட்களுக்குப் பிறகு, கொஞ்சமாக வைரஸ் தொற்று குறையத் தொடங்கியது. நோய் குணமானது உறுதியானதும் செள ஜின்ஜிங் செய்த முதல் வேலை, மீண்டும் மருத்துவமனையில் பணியாற்ற விண்ணப்பித்ததுதான். பிப்ரவரி 24 - ஆம் தேதி மீண்டும் பணியில் சேர்ந்து கரோனா வைரஸ் தொற்றால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கும் நோயாளிகளுக்கு சிகிச்சை அளித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

""இதெல்லாம் பெரிய விஷயமில்லை. வேறு வேலை செய்பவர்கள் நோயால் பாதிக்கப்பட்டு மருத்துவமனையில் குணமடைந்த பிறகு, மீண்டும் தங்களுடைய பழைய வேலைக்குத் திரும்புவதில்லையா? அதைப் போலத்தான் இதுவும்'' என்கிறார் செள ஜின்ஜிங் சாதாரணமாக. ஆனால் கரோனா வைரஸால் பாதிக்கப்பட்டு, மருத்துவர்களால் குணமடைந்து வீடு திரும்பும் நோயாளிகள் மருத்துவப் பணியாளர்கள் முன்நின்று நன்றியுடன் பணிந்து வணங்கிச் செல்வது இந்த மருத்துவர்களின் உயிர்காக்கும் பணியின் உன்னதத்தை உலகிற்கே சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறது.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/15/w600X390/kadhir2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/15/மீண்டு-வந்த-மருத்துவர்கள்-3382141.html
3382140 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வகுப்பறைச் சுவரில் வண்ண ஓவியங்கள்! பெரியார் மன்னன் Sunday, March 15, 2020 09:59 PM +0530 சேலம் மாவட்டம் வாழப்பாடி அருகே அரசுப்பள்ளி ஆசிரியர் ஒருவர் தன்னார்வத்தோடு, தனது கைவண்ணத்திலேயே வகுப்பறை முழுவதும் பாடங்களைச் சித்திரிக்கும் காட்சிகளை அமைத்தும்,  பல வண்ண ஓவியங்களைத் தீட்டியும்,  மாணவ-மாணவியர் விரும்பும் முறையில் கற்பித்து வருகிறார். இதுமட்டுமின்றி, "துளி' என்ற இயக்கத்தைத் தொடங்கி பெற்றோரை இழந்த குழந்தைகளுக்கு உதவி வருகிறார். இவருக்கு பல்வேறு தரப்பினரும் பாராட்டு தெரிவித்துள்ளனர்.

சேலம் மாவட்டம் வாழப்பாடி அடுத்த பேளூரை சேர்ந்தவர் இராஜசேகரன். 2012- ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 17- ஆம் தேதி, வாழப்பாடி ஒன்றியம் புழுதிக்குட்டை ஊராட்சியிலுள்ள அருநூற்றுமலை அடிவாரம் கண்கட்டி ஆலா மலை கிராமத்திலுள்ள தொடக்கப்பள்ளியில் ஆசிரியராக நியமிக்கப்பட்டார். 
பாழடைந்து கிடந்த இப்பள்ளியை இவர் தனது கைவண்ணத்தால் பல வண்ண ஓவியங்களை வரைந்து பளபளக்க வைத்தது, மாணவ-மாணவியர் மட்டுமின்றி ஒட்டுமொத்த கிராம மக்களின் பாராட்டுகளையும் பெற்றுத் தந்தது.

இந்நிலையில் 2018 ஜூன் மாதம் 20 - ஆம் தேதி சந்திரபிள்ளை வலசு ஊராட்சி அரசன்குட்டை கிராமத்திலுள்ள ஊராட்சி ஒன்றியத் தொடக்கப்பள்ளிக்கு பணி மாறுதல் பெற்று வந்தார். குறுகிய இடத்தில் ஒரே  கட்டடத்திற்குள் இயங்கும் இப்பள்ளிக்கு சென்றதும்,  கிராமத்திலுள்ள வீடு வீடாகச் சென்று பொதுமக்களைச் சந்தித்துப் பேசி, தனியார் பள்ளிக்கு அனுப்பிய குழந்தைகளை அரசன்குட்டை அரசுப்பள்ளிக்கு அனுப்ப வைத்தார். இவரது முயற்சியால் இப்பள்ளி மாணவர் எண்ணிக்கை கணிசமாக உயர்ந்தது.
இந்தப் பள்ளியிலும் தனது மாணவ-மாணவியரை மகிழ்ச்சியாக கற்க வைக்கும் நோக்கில், வகுப்பறை முழுவதும் வண்ணப் படங்களை முப்பரிமாண முறையில் உருவாக்கி காட்சிப்படுத்தியுள்ளார். ஓவியக்கலை மீது கொண்ட ஆர்வத்தால் தனது கை வண்ணத்திலேயே பாடங்களைச் சித்திரிக்கும் பல வண்ண ஓவியங்களை வரைந்து மாணவ-மாணவியர் விரும்பி கற்க ஊக்கப்படுத்தி வருகிறார்.

இதுமட்டுமின்றி, பெற்றோரை இழந்த ஆதரவற்ற அரசுப்பள்ளி குழந்தைகளுக்கு  உதவிடும் நோக்கில் தனது நண்பர்கள் சிலருடன் இணைந்து "துளி' என்ற தன்னார்வ இயக்கத்தை  கடந்த ஆண்டு தொடங்கினார். இவரது இந்த புதிய முயற்சிக்கு ஓரிரு மாதங்களிலேயே 200 -க்கும் மேற்பட்டோர் ஆதரவு தெரிவித்து இந்த இயக்கத்தில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டுள்ளனர்.

"சிறு துளி பெருவெள்ளம்' என்ற பழமொழியை மெய்ப்பிக்கும் விதத்தில், மாதந்தோறும் துளி இயக்க உறுப்பினர்கள் தலா ரூ.100 வீதம் கொடுக்கும்  சிறு தொகையைச் சேமித்து, ஆதரவற்ற குழந்தைகளுக்கு தேவையான எழுது பொருட்கள், ஆடைகள், ஆங்கில அகராதி, திருக்குறள் தெளிவுரை ஆகியவற்றை வழங்கி கல்வி பயில ஊக்கப்படுத்தி வருகிறார்.

அரசுபள்ளி குழந்தைகள் மீதான இவரது ஆர்வத்தை கண்ட கிராம மக்கள், பள்ளிக்கு எல்.இ.டி. தொலைக்காட்சி பெட்டியைப் பரிசாக வழங்கினர். இத்தோடு தனது பங்களிப்பில் நவீன பிரிண்டர், லேமினேஷன் கருவிகளையும் வாங்கி பள்ளியில் வைத்து தொடக்கப்பள்ளி மாணவ-மாணவியருக்கு தனியார் பள்ளிகளை  மிஞ்சும் வகையில் நவீனமுறையில் கற்பித்து வருகிறார். தரமான கல்வியோடு மனநிறைவான சேவையும் ஆற்றிவரும் ஆசிரியர் இராஜசேகரனுக்கு, பெற்றோர்கள், கிராம மக்கள் மட்டுமின்றி பல்வேறு தரப்பினரும் பாராட்டு தெரிவித்துள்ளனர்.

""குடும்பச் சூழலால் சிறு வயதிலேயே தந்தையைப் பிரிய வேண்டிய நிர்பந்தம் ஏற்பட்டது. இதனால் பல்வேறு சிரமங்களை எதிர்கொள்ள வேண்டிய நிலைக்கு ஆளானேன். ஏழைக் குடும்பத்தில் பிறந்ததால், வைராக்கியத்தோடு போராடி அரசுபள்ளி ஆசிரியரானேன்.  என்னால் முடிந்த அளவிற்கு மாணவ-மாணவியருக்கு தரமான கல்வியைக் கற்பித்து வருகிறேன். ஓவியக்கலை மீது எனக்குள்ள ஆர்வத்தால் வகுப்பறைகளை வண்ணம் தீட்டி பாடங்களைச் சித்திரிக்கும் முப்பரிமாண காட்சிகளை அமைத்தும், ஓவியங்களையும் வரைந்துள்ளேன். இது மாணவர்கள் ஆர்வத்தோடு பயில்வதற்கு தூண்டுகோலாக இருக்கிறது'' என்கிறார்  இராஜசேகரன்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/15/w600X390/kadhir1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/15/வகுப்பறைச்-சுவரில்-வண்ண-ஓவியங்கள்-3382140.html
3376771 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் எனது முதல் சந்திப்பு - 16 டி.எஸ்.சொக்கலிங்கம் DIN Sunday, March 8, 2020 06:21 PM +0530 மட்டப்பாறை சிங்கம்காங்கிரஸ் போராட்ட காலங்களில் சிறைச்சாலைகளுக்கு ஏராளமான காங்கிரஸ்காரர்கள் போவது வழக்கம். ஆனால், சென்னை ராஜ்யத்தைப் பொறுத்தவரையில் ஒவ்வொரு போராட்டத்திலும் முதலில் ஜெயிலுக்குப் போகிறவரும் கடைசியில் அதைவிட்டு வெளியே வருகிறவரும் ஒரே ஒருவர்தான். அவரைத்தான் மட்டப்பாறை சிங்கம் என்று அக்காலத்தில் மக்கள் அழைத்து வந்தார்கள். மதுரை, ராமநாதபுரம் ஜில்லாக்களில் அவருக்கு இருந்த செல்வாக்கைப் போல வேறு யாருக்கும் கிடையாது. அப்பகுதிகளில் இருந்த ஜமீன்தார்கள் எல்லாரும் அவருடைய நண்பர்கள். ஜமீன்தார்களாகட்டும், குடிகளாகட்டும் அவர் பேச்சுக்கு மறுபேச்சு கிடையாது.
கோழிச் சண்டைகள்தான் அக்காலத்தில் ஜமீன்தார்களுக்குப் பெரிய பொழுதுபோக்கு. நமது சிங்கத்திற்கும் அதிலே ரொம்பக் கிறுக்கு. அந்தக் கோழிச் சண்டையில் அவரை நிபுணர் என்று சொல்ல வேண்டும். குஸ்தியிலும் சரி, பெரிய வஸ்தாத். ஆள் ஒல்லியாய், உயரமாய் இருப்பார். ஆனால், உடல் வலிமை மட்டும் சிங்கத்தின் வலிமையைப் போன்றதாய் இருக்கும். தெலுங்கு பிராமணராகையால் மீசை வைத்திருப்பார். அந்த மீசையும் பிரமாதமாய் இருக்கும். கதர் ஜிப்பா போட்டுக் கொண்டு மீசையையும் முறுக்கிவிட்டு வெளியே கிளம்பி விட்டாரானால், அசல் சிங்கம் புறப்பட்ட மாதிரியே இருக்கும்.
அவர் பெயர் ஆர்.எஸ்.வெங்கட்ட ராமய்யா. ஆனால், எல்லாரும் வெங்கட்ட ராமய்யர் என்றுதான் சொல்லுவார்கள். அக்காலத்தில் அப்பகுதிகளில் அவருக்கு இருந்த செல்வாக்கை இக்காலத்தில் யூகிக்க முடியாது. ராமநாதபுரம் ராஜாவை 1937-ஆம் வருஷ சட்டசபைத் தேர்தலில் முத்துராமலிங்கத் தேவர் தோற்கடித்தார் என்றால், அதற்கு மூல காரணம் மட்டப்பாறை சிங்கம்தான். அய்யரின் செல்வாக்கு அவ்வளவு அதிகமாய் இருந்தபடியால் காங்கிரஸ் இயக்கம் தோன்றுகிற சமயங்களில் முதலில் மதுரை ஜில்லா அதிகாரிகள் அய்யரைத்தான் ஜெயிலில் போடுவார்கள். ஒவ்வொரு தடவையிலும் 2 வருஷங்களுக்குக் குறைந்தது அவருக்குத் தண்டனை கிடையாது. இம்மாதிரி நீண்டகாலத் தண்டனைகளை அவர் அனுபவிக்க வேண்டி வந்ததால், அவருடைய சொத்துகளுக்கும் குடும்பத்திற்கும் ஏற்பட்ட கஷ்ட நஷ்டங்கள் கொஞ்சமல்ல. என்றாலும், அய்யர் இவற்றைக் கண்டு அஞ்சவில்லை. சிங்கத்தைப் போல அஞ்சாமல் நின்றார்.
நானும் அய்யரும் ஜெயிலில் இருந்த காலங்களில் ஒரு விஷயத்தை நான் கண்டேன். மதுரை, ராமநாதபுரம் ஜில்லாக்களிலிருந்து ஜெயிலுக்குள் வந்த சாதாரணக் கைதிகள் கூட அய்யரை "மட்டப்பாறை சாமி' என்று பார்த்தவுடன் கையெடுத்துக் கும்பிடுவார்கள். அவ்வளவு செல்வாக்குள்ள வேறு யாரும் காங்கிரஸ் கைதிகளில் இருந்ததில்லை. மட்டப்பாறை சிங்கத்தைப் பற்றி முன்பே நான் அறிந்திருந்தாலும், நெருங்கிப் பழகும் சந்தர்ப்பம் கடலூர் ஜெயிலில் 1932 -இல் தான் கிடைத்தது. என்னைவிட வயதில் பத்து வருஷமாவது அவர் அதிகமாய் இருப்பார். என்றாலும், நானும் அவரும் சந்தித்த உடனேயே
எங்கள் இருவர் மனமும் ஒன்றுசேர்ந்து, நாங்கள்
நண்பர்களானோம். எங்கள் கூட்டுறவு எங்களுடைய வெற்றிலை,பாக்கு போடும் பழக்கத்தால் இன்னும் அதிகமாயிற்று. ஒருவேளை எங்கள் இருவருக்கும் சில பொதுவான குணங்கள் இருந்து, அவற்றால் அந்த நட்பு ஏற்பட்டிருக்கலாம். வெற்றிலை,பாக்கு என்றபோது கடலூர் ஜெயிலில் நாங்கள் இருந்த காலத்தில் நடந்த ஒரு சம்பவம் ஞாபகத்திற்கு வருகிறது. அதைச் சொல்லுகிறேன்.
ஜெயிலுக்குள் என்னதான் கட்டுப்பாடுகள் இருந்தாலும், வெற்றிலை, பாக்கு, புகையிலை, சுருட்டு, சிகரெட்டுகள், பொடி ஆகியவை எப்படியாவது வந்துவிடும். ராஜீயக் கைதிகளில் பலர் இவைகளில் ஏதாவது ஒரு பழக்கத்தைக் கொண்டவர்களாய் இருப்பார்கள். அச்சமயம் ஜெயிலில் சூப்பரின்டென்டென்டாக ஒரு பிரிட்டிஷ்காரர் இருந்தார். ரொம்பக் கண்டிப்பு உள்ளவர். பி- வகுப்பு ராஜீயக் கைதிகளை மட்டும் கடலூர் ஜெயிலில் வைத்திருந்தார்கள். ஜெயிலராக அச்சமயம் இருந்தவர் ஓர் ஆந்திரர். அவர் அதற்கு முன்னால் பல ஜெயில்களில் ராஜீயக் கைதிகள் மீது தடியடி நடத்திப் பெயர் வாங்கியவர். ஜெயிலரும் சூப்பரின்டென்டென்டும் இப்படிப்பட்டவர்களாய் இருந்தும் எங்களுக்கு வேண்டிய புகையிலைச் சரக்குகள் மட்டும் ஒழுங்காய்க் கிடைத்து வந்தன. இந்த விஷயம் சூப்பரின்டென்டென்டுக்கு எட்டியது. அவருக்குக் கோபம் வந்து, ராஜீயக் கைதிகளின் அறைகளைச் சோதிக்க வேண்டும் என்று சொல்லி ஜெயிலர், உதவி ஜெயிலர், வார்டர்களுடன் கிளம்பிவிட்டார். சோதனை போட்டால் அநேகமாய் ஒவ்வொருவர் அறையிலும் ஏதாவது ஓர் ஆட்சேபணையான சரக்கு அகப்படத்தான் செய்யும். அப்படி அகப்பட்டால் அதற்காகத் தனியாகத் தண்டனை வேறு கிடைக்கும். அதற்கு என்ன செய்வது என்று நானும் அய்யரும் யோசனை செய்தோம்.
முடிவாக எல்லாரிடமும் இருக்கிற சரக்குகளை
நாங்கள் இருவரும் வாங்கி வைத்துக் கொள்ளுவதென்று முடிவு செய்தோம். அதே மாதிரி சரக்குகள் எல்லாம் எங்கள் அறைகளில் வந்து சேர்ந்தன. மற்ற வரிசைகளில் சோதனை போட்டு ஒன்றும் அகப்படாத ஜெயில் அதிகாரிகள் எங்கள் வரிசைக்கு வந்தார்கள். எங்கள் வரிசையில் அய்யர் அறை ஒரு கோடியிலும், என்னுடைய அறை மற்றொரு கோடியிலும் இருந்தன. அய்யர் அறையைச் சோதனை போட்டபோது சரக்குகள் ஏராளமாய் அகப்பட்டதைப் பார்த்ததும் சூப்பரின்டென்டென்ட் அப்படியே அசந்து போனார். என்ன செய்வதென்று அவருக்குத் தெரியவில்லை. மற்ற அறைகளில் மேற்கொண்டு சோதனை போடுவதையும் நிறுத்தினார்.
ராஜீயக் கைதிகளில் முக்கியமானவர்களில் இரண்டொருவரை அழைத்துத் தனியாகப் பேசினார். என்னதான் கட்டுப்பாடு இருந்தாலும் புகையிலைச் சரக்குகள் எப்படியாவது ஜெயிலுக்குள் வந்துவிடுமென்றும், அவற்றைக் கவனிக்காதது போல இருந்து விடுவதுதான்
நல்லது என்றும் அவர்கள் சொன்னார்கள். ராஜீயக் கைதிகளிடம் போய் மோதிக் கொள்ளுவதால் தம்முடைய வேலைத்திறமையைப் பற்றிச் சர்க்கார் குறை கூறுவார்களோ என்ற பயம் அவருக்கு ஏற்பட்டது. அதனால் ஒரு சமரசத்திற்கு வந்தார். புகையிலைச் சரக்குகள் வேண்டியவர்கள் ஜெயில் சப்ளையர் மூலம் வரவழைத்துக் கொள்ளலாம் என்றும், வார்டர்கள் மூலம் வரவழைக்கக் கூடாது என்றும் சொன்னார். நாங்கள் சந்தோஷ
மாக ஒப்புக் கொண்டோம். ஜெயிலுக்குள் சரக்குகள் வந்து சேரவேண்டுமானால் ரூபாய்க்கு எட்டணா வார்டர்களுக்குக் கமிஷன் கொடுக்க வேண்டும். ஜெயில் சப்ளையர் மூலம் வரவழைத்தால் ரூபாய்க்கு ரூபாய் சரக்குகள் கிடைத்துவிடும். இதில் எங்களுக்கு என்ன
ஆட்சேபணை இருக்க முடியும்? அதன் பின்னால்
எல்லாம் சுமுகமாய் நடந்து வந்தது.
திருச்சி ஜெயிலில் 1941-இல் நாங்கள் இருந்தபோது ஒரு சம்பவம் நடந்தது. எங்களுடன் இருந்த ஒரு ராஜீயக் கைதி, தாம் நேதாஜி கட்சியைச் சேர்ந்தவர் என்று சொல்லிக் கொண்டு இருந்தார். அவரது உண்மைப் பெயரைச் சொல்ல வேண்டாம். அவரைக் கணபதி என்று அழைப்போம். அவர் கடப்பையைச் சேர்ந்தவர். அவரும் தனிப்பட்டவர் சத்தியாக்கிரகம் செய்தே ஜெயிலுக்குள் வந்ததாகச் சொல்லிக் கொண்டு இருந்தார். ஆனால், அவர் அதற்கு முன் காங்கிரசில் வேலை செய்ததாக யாருக்கும் தெரியவில்லை. காங்கிரஸ்காரர்கள் இருக்கும் ஜெயிலுக்குள் காங்கிரஸ்காரர்கள் என்ன பேசிக் கொள்ளுகிறார்கள்? என்ன செய்கிறார்கள் என்பதைத் தெரிந்து கொள்ளுவதற்காகக் காங்கிரஸ்காரர்கள் வேஷத்தில் உள்ளவர்களைப் போலீசார் அனுப்புவது உண்டு. அம்மாதிரி வந்தவர்தான் கணபதி என்று நாங்கள் சந்தேகப்பட்டோம். அந்தச் சந்தேகத்திற்கு ஏற்றாற்போல், அந்தக் கணபதி நமது தலைவர்களைத் தூஷிக்க ஆரம்பித்தார். மகாத்மாவின் சத்தியாக்கிரகத் திட்டப்படி அந்த நபர் ஜெயிலுக்குள் வந்திருப்பாரானால் மகாத்மாவை அவர் தூஷிக்க வேண்டிய அவசியம் என்ன? இதுதான் எங்களுக்கு ஆச்சரியமாய் இருந்தது.
கணபதியின் தூஷணை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ராஜாஜி மீதும் திரும்பியது. ராஜாஜி குளித்துக் கொண்டிருக்கும்போது அங்கே போய் நின்று கொண்டு திட்டுவதும், சாப்பாட்டுக்கு எல்லாரும் உட்கார்ந்திருக்கும்போது இவர் ராஜாஜி பக்கத்தில் போய் உட்கார்ந்து கொண்டு திட்டுவதுமாக ஆரம்பித்தார். ஜெயிலில் இருந்த தேசபக்தர்களுக்கெல்லாம் இந்த செய்கைகள் மிகுந்த மனவேதனையைக் கொடுத்தன. கணபதியின் நண்பர்களிடம் சொல்லி இதை நிறுத்தும்படி எச்சரிக்கை செய்தோம். ஆனால், கணபதி திருந்துகிறவராய் இல்லை. ஜெயிலைவிட்டு விடுதலையாகி வெளியே போகிறவர்கள் முதல் நாள் ஜெயிலில் நண்பர்களுக்கு விருந்து வைப்பது வழக்கம்.
அம்மாதிரி ஒருநாள் மாலையில் ஒரு "தேக்கச்சேரி' நடந்தது. அதில் திருவண்ணாமலை அண்ணாமலைப் பிள்ளை பேசிய போது தலைவர்களைத் தூஷித்து ஜெயிலுக்குள் பேசுவதைக் கண்டித்தார். இதை யாரோ போய்க் கணபதியிடம் சொல்லியிருக்கிறார்கள். உடனே கணபதி அண்ணாமலைப் பிள்ளை அறை முன்பு வந்து நின்று கொண்டு, ""ஏ அண்ணாமலை, அண்ணாமலை, வெளியே வா. என்னைப் பற்றி என்ன பேசினாய்?'' என்று கத்தினார்.

- அடுத்த இதழில் வெளியீடு: ஜெனரல் பப்ளிஷர்ஸ்,
244/64, ராமகிருஷ்ணா மடம் சாலை, மயிலாப்பூர், சென்னை-600 004.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/8/w600X390/kadhir11.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/08/எனது-முதல்-சந்திப்பு---16-3376771.html
3376770 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மீதி சில்லறை சாயம் வெ. ராஜாராமன் DIN Sunday, March 8, 2020 06:15 PM +0530 பேருந்தில் ஏறினார் சாம்பசிவம். எல்ஐசி பேருந்து நிலையத்தில். மதிய வேளை. நல்ல வெய்யில். எல்லா வழித்தட பேருந்துகளும் வந்த வண்ணம் இருக்க, இவர் செல்ல வேண்டிய வழித் தட பேருந்துகள் வெகு நேரமாக வரவில்லை. பொதுவாகவே அப்படித்தானே ஆகும். நிறைய பேரின் அனுபவம் இது. சாம்பசிவம் தன் கைக்குட்டையின் 100 சதவிகித பரப்பையும் வியர்வையால் நிரப்பி அதை கனமாக்கியபோதுதான் தியாகராய நகர் செல்லும் பேருந்து வந்து நின்றது. கொஞ்சம் கூட்டமாக இருந்தாலும் மதிய வேளையாக இருந்ததால் பேருந்தில் ஏற முடிந்தது. வேகமாக ஏறினார் சாம்பசிவம்.

""கண்டக்டர் சார், ஒரு தியாகராய நகர் கொடுங்க''

இருபது ரூபாய் நோட்டை எடுத்து கண்டக்டர் முன்பு நீட்டினார்.

""இருக்கறதே ஒரு தியாகராய நகர்தானே சார். அதை உங்க கிட்ட முழுசா கொடுத்துடணுமா. அதுவும் இல்லாம அதை உங்க கிட்ட கொடுக்க எனக்கு சொந்தமானதா சார் அது?'' கண்டக்டர் கேட்க, பஸ்ஸில் சிரிப்பு அலை லேசாக எழுந்து அமர்ந்தது.

சாம்பசிவமும் சிரிப்பை உதிர்த்து முடிக்க, அவர் கொடுத்த நோட்டை வாங்கிய கண்டக்டர் கேட்டார் ""சில்லறை இல்லையா சார் ?''


""இல்லை கண்டக்டர். மீதி எல்லாம் நூறு ரூபாய் நோட்டா இருக்கு. சாரி'' அவர் சொன்னது கண்டக்டருக்கு வழக்கமாக எல்லாப் பயணிகளும் சொல்லும் எரிச்சலான பதிலாக இருந்தாலும், சாம்பசிவம் மரியாதையாக சொன்ன விதம் அவருக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது.

""இந்தாங்க சார் டிக்கெட் பதினேழு ரூபாய். மீதி மூன்று ரூபாய் அப்புறம் தரேன். என் கிட்ட சுத்தமா சில்லறை இல்லவே இல்லை. யாருமே கரெக்டா சில்லறை கொடுக்கலேன்னா நான் என்ன பண்ண முடியும். வெயிட் பண்ணுங்க'' கை விரித்துக் காட்டி சொல்லியபடியே அடுத்த பயணியை நோக்கி நகர்ந்தார் கண்டக்டர்.

""டிக்கெட் டிக்கெட்... சீக்கிரம் வாங்குங்க... யாருக்கு டிக்கெட்?''

அந்த டிக்கெட்டை வாங்கிக் கொண்டு ஓர் ஓரத்தில் போய் நின்று கொண்ட சாம்பசிவம் அண்ணாசாலையின் மதிய வேளை பரபரப்பை நோக்க ஆரம்பித்தார். அலுவலகங்கள், சினிமா தியேட்டர்கள், ஸ்பென்சர் ப்ளாசா... ஷாப்பிங் காம்ப்ளக்ஸ்...

ஆனால் சாம்பசிவத்தின் மனதின் ஓரத்தில் அவருக்கு கிடைக்க வேண்டிய மீதி மூன்று ரூபாய் நினைவிலேயே இருந்தது அவருக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. அவர் ஒன்றும் கஞ்சன் என்று இல்லை. ஆனால் நியாயமாக வர வேண்டிய பணம்... அது ஒரு ரூபாயாக இருந்தாலும் நிச்சயம் கிடைக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் மனிதனுக்கு இருப்பது தவறு இல்லையே.

இடையிடையே கண்டக்டர் டிக்கெட் கொடுக்க பஸ்ஸில் முன்னும் பின்னும் சென்று வரும்போது அவரை மெதுவாக நோக்கினார் சாம்பசிவம். மீதி வர வேண்டியது என்பதோ மூன்று ருபாய். அதை மூன்றே ரூபாய்தானே என்று எண்ணி கண்டக்டர் வெறுப்பில் ஏதாவது சொல்லி விடுவாரோ என்று வாயில் வார்த்தைகளே வராமல் பார்வையால் மட்டும்தான் கேட்டார் சாம்பசிவம். அது கண்டக்டர் காதில் விழுந்ததோ இல்லையோ என்பது கண்டக்டருக்கு மட்டும்தான் தெரியும்.

எவ்வளவுதான் பொறுப்பார் சாம்பசிவம்? ஒரு தடவை கண்டக்டரைப் பார்த்து தன் வாயைத் திறந்தே விட்டார். ""கண்டக்டர்...''

""என்ன சார். டிக்கெட்டா. எங்கே போகணும். சீக்கிரம் பணம் கொடுங்க. ஏற்கெனவே பஸ் லேட்'' திடுக்கிட்டார் சாம்பசிவம்.

""என்னது எங்கே போகணுமா... டிக்கெட் வாங்கணுமா... என்ன சொல்றீங்க... எனக்கு நீங்க மீதி பணம் தரணும்'' சாம்பசிவம் குரலில் லேசான கதறல் தெரிய ஆரம்பித்தது.

""எவ்வளவு சார் தரணும் உங்களுக்கு?'' கேட்ட கண்டக்டரின் குரலில் வேலைப் பளுதான் தெரிந்தது.

""மூன்று ரூபாய்'' சொன்னார் சாம்பசிவம்.

""சார்... உங்களுக்கு மட்டுமா தரணும். நாலைஞ்சு பேருக்கு மீதி சில்லறை தரணும் சார்'' கண்டக்டர் சொல்ல, "என்னது?' என்பது போல் ஒரு பார்வை பார்த்தார் சாம்பசிவம். இந்த முறை அவர் பார்வைக் கேள்வியைப் புரிந்து கொண்டார் கண்டக்டர், ""என்ன சார் செய்ய முடியும். எல்லாரும் பத்து, இருபது, ஐம்பது, நூறு ரூபாய்னு கொடுத்தா எல்லாருக்கும் எப்படி சில்லரை கொடுக்க முடியும். தினம் தினம் இது ஒரு பிரச்னை. உங்களுக்கு உங்க சொந்தப் பிரச்னைதான். நான் எத்தனை பேருக்கு பதில் சொல்ல வேண்டி இருக்கு. டிக்கெட் விலையை எல்லாம் பத்து ரூபாய் இருபது ரூபாய், முப்பது ரூபாய்னு ரெளண்டா மாத்தினா கொஞ்சம் ப்ராப்ளம் குறையும்னு நினைக்கறேன்'' புலம்பியபடியே, அப்பொழுதுதான் பேருந்தில் ஏறி தன்னைத் தாண்டிப் போய், கடைசி இருக்கையில் அமர்ந்து கொண்ட ஒரு பெண்மணிக்கு டிக்கெட் வழங்கச் சென்றார் கண்டக்டர். தனக்கு அருகிலேயே இருந்த இருக்கையில் அமர்ந்தால் என்ன என்று அந்தப் பெண்மணியைக் கேட்க என்னவோ நினைத்தார்தான். ஆனால் கேட்டுவிடவா முடியும்? மனதில் நினைத்ததோடு சரி. ஏன் வீண் வம்பு, வெய்யில் வேளையில் எல்.ஐ.சியில் தொடங்கிய பயணம் பல ட்ராஃபிக் ஜாம்களையும், ஒன்வேக்களையும் தாண்டி கடைசியில் தியாகராய நகரை அடைந்தது. எல்லோரும் இறங்கி விட, கடைசியாக பேருந்தில், டிரைவர், கண்டக்டரோடு சேர்த்து சாம்பசிவமும் இன்னொரு பயணியும்தான்.

சாம்பசிவம் கண்டக்டரிடம் சென்றார். ""கண்டக்டர் மீதி மூன்று ரூபாய் கொடுங்க'' ஆணித் தரமாகவே கேட்டார். வேறு வழி இல்லையே. இப்பொழுதும் விட்டு விட்டால் அதற்குப் பிறகு போன பிறவியில் பெயர் தெரியாத இந்தக் கண்டக்டருக்கு தான் மூன்று ரூபாய் பண பாக்கி வைத்து விட்டோமோ என எண்ணி சமாதானம் மட்டுமே பட வேண்டி இருக்கும். அதில் வட்டி சேர்ந்து இருக்கின்றதோ இல்லை வெறும் அசல் மட்டும் தானோ...

கண்டக்டர் தன் பையில் கை விட்ட அதே வேளையில் அந்த இன்னொரு பயணியும் கண்டக்டரிம் வந்தார். ""உங்களுக்கும் சில்லறை மீதி தரணுமா?'' இப்பொழுது பொறுப்பாகவே கேட்டார் கண்டக்டர்.

""ஆமாம்பா. மீதி இரண்டு ரூபாய் தரணும்'' சொன்னார் அவர். கண்டக்டர் முகத்தில் இயலாமை படர ஆரம்பித்தது. கடைசியில் பணப் பையில் கை விட்டு அவர் கையில் எடுத்தது ஐந்து ரூபாய் நோட்டு ஒன்று.
""இந்தாங்க சார், நான் உங்களுக்கு மூன்று ரூபாய் தரணும். இவருக்கு இரண்டு ரூபாய் தரணும். சோதனையா பாருங்க, என் கிட்ட ஒரு ரூபாய் இரண்டு ரூபாய் காயின்ஸ் இல்லவே இல்லை'' கண்டக்டர் தன் பணப் பையை "உண்மையைச் சொன்னேன்' பாணியில் விரித்துக் காட்டினார். அவர் சொன்னது உண்மைதான். சரி என்னதான் செய்யப் போகின்றார் முடிவில்.
""இந்தாங்க ஐந்து ரூபாய். நீங்க உங்களுக்குள்ள பிரிச்சு எடுத்துக்குங்க'' சொல்லி விட்டு டீ சாப்பிட அழைத்த டிரைவர் தோளில் கை போட்டு பட்டென்று பேருந்தை விட்டு இறங்கிச் சென்று விட்டார்.
இப்பொழுது பேருந்தில் சாம்பசிவமும் அந்த மற்றொறு பயணியும்தான். சாம்பசிவம் அவரைப் பார்த்தார். அவர் இவரை விட ஓரிரு வயது பெரியவராகத் தெரிந்தார்.
""சார். ஐந்து ரூபாயை நீங்க எடுத்துக்கிட்டு எனக்கு மூன்று ரூபாய் இருந்தா தாங்க. என் கிட்ட சில்லறைக் காசே இல்லை. வெறும் நூறு ரூபாய் நோட்டுக்கள்தான்'' சொன்னார் சாம்பசிவம்.
""என் கிட்டயும் அதேதானே சார். சில்லரைக் காசே இல்லை... அதனால்தானே இருபது ரூபாய் நோட்டை கண்டக்டரிடம் கொடுத்தேன்'' சொன்னார் அவர்.
""சில்லறை இருந்திருந்தா கொடுத்திருக்க மாட்டேனா?''
""சார் அப்ப ஒண்ணு பண்ணுங்க. இந்த ஐந்து ரூபாயை நீங்களே வைச்சுக்குங்க. மூன்று ரூபாய்ல என்ன சார் வந்தது. நான் கிளம்பறேன்'' சொல்லி விட்டு பேருந்தை விட்டு இறங்கினார் சாம்பசிவம். கண்டக்டரிடம் தனக்கு நியாயமாக வர வேண்டிய மூன்று ரூபாய்க்காக பல தடவை கேள்வி முயற்சி செய்து பார்த்தவர் இப்பொழுது இந்த முடிவுக்கு வந்தார்.
""சார் சார்'' அந்த நபர் இவரைத் தொடர்ந்து இவர் பின்னால் பேருந்தை விட்டு இறங்கினார்.""ஒரு நிமிஷம் நில்லுங்க''அவர் சொல்ல நின்றார் சாம்பசிவம். ""என்ன சார்?'' கேட்டார்.
""இல்ல சார். வேற வழியே இல்லையா என்ன? பக்கத்துல இருக்கற கடைக்குப் போய் மாத்திக்கலாம் வாங்க'' சொல்லி விட்டு, வேண்டாம் என்று எவ்வளவோ சொன்ன சாம்பசிவத்தை வலுக்கட்டாயமாக அழைத்துச் செல்லலானார் அவர். சாம்பசிவத்துக்கு எரிச்சலாக வந்தது.
""சார், உங்களுக்கு அப்படி மனசு வரலேன்னா, ஐந்து ரூபாயையும் என் கிட்டயே கொடுத்துடுங்க...'' இவர் பேச்சை அவர் காதில் வாங்கிக் கொண்டால்தானே... தியாகராய நகர் பேருந்து நிலையத்திற்கு வெளியில் இருக்கும் சிறிய காப்பிக் கடை முன்னால் நின்றார் அந்த ஆசாமி.
""இரண்டு காப்பி கொடுப்பா''
கடைக்காரரிடம் சொல்லி விட்டு சாம்பசிவத்தைத் திரும்பிப் பார்த்தார்.
""இந்தக் கடையில் காப்பி நல்லா இருக்கும் சார். நீங்க கூட சாப்பிட்டு இருக்கலாம்... உங்களுக்கு சர்க்கரை போடலாமா?''
சாம்பசிவத்துக்கு அந்த ஆசாமியின் செயல் எரிச்சலைத் தந்தாலும், ஆச்சரியமாகவும் தோன்ற ஆரம்பித்தது. ஐந்து ரூபாயைத் தானே எடுத்துக் கொள்ளலாமே என்று சொன்னாலும் வேண்டாம் என்கின்றார். என்னிடம் கொடுத்து விடு என்றாலும் அதையும் செய்யவில்லை. காப்பி வாங்கிக் கொடுத்து என்னதான் செய்து கொண்டிருக்கின்றார் இவர்... புரியவில்லை.
கடைக்காரன் இரண்டு காப்பிக் கோப்பைகளை இவர்கள் முன்னால் நீட்ட ஒன்றை தான் எடுத்துக் கொண்டு மற்றொன்றை சாம்பசிவத்தின் கையில் கொடுக்க, சுடும் வெய்யில் வேளையிலும் சூடான காப்பி சுவையாகவே இருக்க, நாவிற்கு இதமாகவே இருந்தது சாம்பசிவத்துக்கு. என்ன, ஏற்கெனவே கனமாகிப் போன கைக்குட்டை
இன்னும் கனமாகும் அபாயம் தோன்றியது. சூடான காப்பி குடித்து உடலில் வழிய ஆரம்பித்த வியர்வையை பிறகு எதைக் கொண்டு துடைப்பதாம்.
""சார், உங்க பெயர்... நீங்க இங்கேதான் இருக்கீங்களா... என்ன பண்ணறீங்க...?'' கேட்க ஆரம்பித்தார் அந்த ஆசாமி.
""சாம்பசிவம். ரிடையர் ஆயிட்டேன். இங்கேதான்
பக்கத்துல இருக்கேன்''
சுருக்கமாகத்தான் சொன்னார் சாம்பசிவம். வெய்யிலிருந்து தப்பித்து சீக்கிரம் வீட்டுக்குள் நுழைந்து விட வேண்டும் என மனது சொல்லியது. அதுவும் இல்லாமல் அவர்தான் "மீதி மூன்று ரூபாய் நீங்களே எடுத்துக்குங்க' என்றுதானே சொல்லியிருந்தார். வற்புறுத்தலால்தானே வந்திருக்கின்றார்.
காப்பிக் கோப்பையை வைத்து விட்டு அந்த நபர் கடைக்காரரிடம் இருபது ரூபாய் நோட்டை நீட்டினார்.
""தயவு பண்ணி நாலு ஒரு ரூபாய் காயினா கொடுங்க சார். ரெண்டு காப்பிக்கு பதினாறு ரூபாய் போக...'' விண்ணப்பித்துக் கொண்டார். கடைக்காரரும் அவ்வாறே செய்தார்.
இவரைப் பார்த்தார் அந்த நபர். ""இந்தாங்க சார்'' சொல்லியபடி இவர் கையில் மூன்று ஒரு ரூபாய் காயின்
களைக் கொடுத்தார். ""சரியா சார்'' கேட்டார். தன் சட்டைப் பாக்கெட்டில் மீதி ஒரு ரூபாயைப் போட்டவாறே.
இவ்வளவு நேரம் ஒரு அந்நியர் அருகில் ஏதோ வேண்டா வெறுப்பாகவே நின்றிருந்த நம் சாம்பசிவம், முதல் முறையாக மனதில் இருந்து மகிழ்ந்தவாறு ""ரொம்ப தாங்க்ஸ் சார்.. ..காப்பிக்கு'' சொன்னார்.
""ஒரு காப்பி வாங்கிக் கொடுத்ததுக்கு தாங்க்ஸா...என்ன சார் இது...'' வியர்வை நிறைந்த தன் முகத்தைத் துடைத்தவாறே சொன்னார் அந்த நபர்.
தன் மனதில் எழுந்த அந்த சந்தேகத்தைக் கேள்வியாக மாற்றினார் சாம்பசிவம்.
""சார்...ஒரு சந்தேகம் கேட்கலாமா?''
""தாராளமா கேளுங்க சார்'' சொன்னார் அவர்.
""நான் சொன்னபடி நானோ இல்ல நீங்களோ அந்த ஐந்து ரூபாய் எடுத்துட்டு இருந்திருக்கலாம். முதல்ல நீங்க ரொம்ப கரெக்டான ஆசாமின்னு நினைச்சேன். இரண்டு ரூபாயை விடவும் மனசு வரலையா? அதுவா? இதுவான்னு ஏதோதோ யோசிச்சுப் பார்த்தா கடைசியில காப்பிக்கு இவ்வளவு செலவு பண்ணி... நமக்கு பரிச்சயமும் இல்லையே... என்ன காரணம் சார்'' கேட்டார் சாம்பசிவம். அவர் பதிலை ஆர்வத்துடன் எதிர் நோக்கியவாறே...
அந்த நபரின் முகத்தில் லேசான சோகம்தான் படற ஆரம்பித்ததோ... அது போலத்தான் தோன்றியது சாம்பசிவத்துக்கு.
""பதில் சொல்ல வேண்டாம்னா சொல்ல வேண்டாம் சார். நான் கேட்டதும் உங்க முகம் வாடின மாதிரி தெரியுதே சார். கேட்கக் கூடாதது ஏதேனும் கேட்டுட்டேனா... சும்மாதான் கேட்டேன்'' - சொன்னார்
சாம்பசிவம்.
""என்னத்தைச் சொல்ல சார். என் ரெண்டு பையன்களும் அமெரிக்காவுல இருக்காங்க. பேரன் பேத்தியெல்லாம் அங்கேதான். நானும் என் மனைவியும் மட்டும்தான் இங்கே ஒரு ப்ளாட்ஸ்ல தனியா இருந்தோம்''
""இருந்தோம்னா''
"" போன வருஷம் என்னைத் தனியா தவிக்க விட்டுட்டு அவ போய் சேர்ந்துட்டா சார்... இந்த சில்லறை பங்கு போடற சாக்குல உங்க கூட ஒரு பத்து இருபது நிமிஷம் செலவு பண்ணினேன் பாருங்க. ஏதோ ஓரிரண்டு வார்த்தைகள் பேசினோம் இல்லையா... சக மனுஷனோட... அதனாலதான் சார் சில்லறை விஷயத்தை உபயோகப்
படுத்திக்கிட்டேன். தனிமை தாங்க முடியல சார். என்னைத் தப்பா எடுத்துக்காதீங்க. உங்க நேரத்தை நான் வீணடிச்சிருந்தேன்னா என்னை மன்னிச்சுடுங்க'' சொல்ல ஆரம்பித்த அவர் கண்களில் இருந்து தாரை தாரையாக நீர்த்திவலைகள் வழிய ஆரம்பித்தன.
அவரை ஆறுதலாகத் கட்டிக் கொண்ட சாம்பசிவத்தின் மனம் கனத்திருந்தது. கண்கள் கலங்கி இருந்தன.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/8/w600X390/kadhir10.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/08/மீதி-சில்லறை-3376770.html
3376769 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் நடிப்பில் கவனம் செலுத்தும் ராஷ்மிகா DIN DIN Sunday, March 8, 2020 06:04 PM +0530
"டியர் காம்ரேட்' படத்தில் விஜய தேவரகொண்டாவுடன் நடித்த ராஷ்மிகா தற்போது தமிழில் கார்த்தி ஜோடியாக "சுல்தான்' படத்தில் நடிக்கிறார். தமிழ், கன்னடம், தெலுங்கு என மூன்று மொழிகளிலும் நடிப்பதால், ராஷ்மிகாவுக்கு ரசிகர் பட்டாளம் அதிகம். அதேபோல் அவருக்கு வரும் சர்ச்சைகளும் அதிகம். கடந்த மாதத்தில் அவரது வீட்டில் வருமான வரி சோதனை நடத்தப் பட்டது பரபரப்பானது. அதுபற்றி கவலைப்படாமல் தனது நடிப்பில் கவனம் செலுத்தி வருகிறார். இணைய பக்கங்களிலும் தனது புகைப் படங்களை அடிக்கடி வெளியிட்டு குஷிப்படுத்தும் அவர் சமீபத்தில் வித்தியாசமான போட்டோ ஷூட் நடத்தினார். அதனை ஒரு தொகுப்பாக சுட்டுரையில் வெளியிட்டார் ராஷ்மிகா. அவரது சேட்டையான இந்த புகைப்படங்களை நடிகர் வடிவேலு வெவ்வேறு படங்களில் காட்டும் முகபாவம், சைகைகளேடு ஒப்பிட்டு ரசிகர்கள் மீம்ஸ் பகிர்ந்திருக்கின்றனர். அதனை ரசித்த ராஷ்மிகா, ""இந்த மீம்ஸில் என்னைவிட வடிவேலுதான் அழகு'' என குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/8/w600X390/rashmika.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/08/நடிப்பில்-கவனம்-செலுத்தும்-ராஷ்மிகா-3376769.html
3376768 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் விஜய் கன்னத்தில் முத்தம் கொடுத்து விஜய் சேதுபதி DIN DIN Sunday, March 8, 2020 06:00 PM +0530 லோகேஷ் கனகராஜ் இயக்கத்தில் விஜய் நடித்து வரும் படம் "மாஸ்டர்'. வில்லன் வேடத்தில் விஜய்சேதுபதி நடிக்கிறார். இருவரும் நடித்த ஆக்ஷன் காட்சிகள் மைசூர் சிறை, நெய்வேலி சுரங்கங்களில் படமாக்கப்பட்டன. கடந்த வாரம் படப்பிடிப்பில் கொண்டாடப்பட்ட தொழில்நுட்பக் கலைஞரின் பிறந்த நாள் விழாவில் படக் குழுவினர் கலந்துகொண்டனர். ஒட்டு மொத்த படக்குழுவினரும் கலந்து கொண்ட விழா அது. அதில் அந்த கலைஞருக்கு கன்னத்தில் முத்தம் கொடுத்து விஜய் சேதுபதி பாராட்டினார்.

அப்போது அருகில் விஜய் நின்றிருந்தார். எதிர்பார்க்காத விதமாக விஜய்யையும் கட்டிப்பிடித்து அவர் கன்னத்தில் முத்தமிட்டார் விஜய்சேதுபதி. இந்த தகவல் சில தினங்களுக்கு முன் வெளிவந்தபோதிலும்,  புகைப்படம் எதுவும் வரவில்லை. இதுவொரு பொய்யான தகவல், அப்படியொரு சம்பவம் நடக்கவில்லை என்று பேசப்பட்டது. தற்போது அந்த கிசுகிசுவெல்லாம் பொய்யாக்கப்பட்டிருக்கிறது. விஜய்யை இழுத்துப் பிடித்து அவரது கன்னத்தில் விஜய்சேதுபதி முத்தம் கொடுக்கும் படத்தை படக்குழு வெளியிட்டுள்ளது. படப்பிடிப்பு முடிந்துள்ள நிலையில் இறுதிக்கட்ட வேலைகள் தொடங்கியுள்ளன.  

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/8/w600X390/kadhir9.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/08/விஜய்-கன்னத்தில்-முத்தம்-கொடுத்து-விஜய்-சேதுபதி-3376768.html
3376766 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் லாபம் படத்தில் விஜய் சேதுபதிக்கு ஜோடியாகும் ஸ்ருதிஹாசன் DIN DIN Sunday, March 8, 2020 05:57 PM +0530
தமிழ், தெலுங்கு, இந்தி படங்களில் நடித்து வந்த ஸ்ருதிஹாசன், சில  வருடங்களாக புதுப்படத்தில் நடிக்காமல் ஒதுங்கியிருந்தார். தற்போது எஸ்.பி.ஜனநாதன் இயக்கும் "லாபம்' படத்தில் விஜய் சேதுபதி ஜோடியாக நடிக்கிறார். இதற்கிடையே தன் அழகை மெருகேற்ற முகத்திலும், மூக்கிலும் பிளாஸ்டிக் அறுவை சிகிச்சை செய்து கொண்டார்.

இது பற்றி அவர் சமீபத்தில் பேசும் போது...  ""நான் குண்டாக இருக்கிறேன், ஒல்லியாக மாறிவிட்டேன் என்று என்னைப் பற்றி வரும் தகவல்கள் தவிர்க்க முடியாதது. ஹார்மோன்கள் மாற்றத்துக்கு ஏற்பவே நான் மனரீதியாகவும், உடல்ரீதியாகவும் மாறியிருக்கிறேன். சமீபத்தில் நான் பிளாஸ்டிக் அறுவை சிகிச்சை செய்துகொண்டேன். உடல் மற்றும் மனதில் ஏற்படும் மாற்றங்களை ஏற்க கற்றுக் கொள்ளுங்கள். அன்பைப் பரப்பி மகிழ்ச்சியாக இருங்கள். நடிகையான எனக்கு அழகுப் பாராமரிப்பு தேவை என்பதையும் உணருங்கள்'' என்று அவர் தெரிவித்துள்ளார்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2019/7/3/w600X390/SHRUTHI_HASAN.JPG https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/08/லாபம்-படத்தில்-விஜய்-சேதுபதிக்கு-ஜோடியாகும்-ஸ்ருதிஹாசன்-3376766.html
3376764 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பாலகிருஷ்ணாவுக்கு ஜோடியாகும் அஞ்சலி  DIN DIN Sunday, March 8, 2020 05:31 PM +0530
தெலுங்கில் பாலகிருஷ்ணா ஜோடியாக நயன்தாரா நடித்துள்ளார். மீண்டும் ஒரு படத்தில் பாலகிருஷ்ணாவுடன் நடிக்க நயன்தாராவிடம் பேசப்பட்டது. இந்தப் படத்தை போயபதி இயக்குகிறார். ஆனால் படத்தில் நடிக்க கால்ஷீட் இல்லை என நயன்தாரா கூறிவிட்டார். அவருக்கு முன்பாக ஹிந்தி நடிகை சோனாக்ஷி சின்ஹாவிடம் பேசினார்கள். "லிங்கா' படத்தில் ரஜினிக்கு ஜோடியாக சோனாக்ஷி நடித்திருந்தார். அதனால் பாலகிருஷ்ணாவுக்கு ஜோடியாகவும் நடிக்க அவர் சம்மதிப்பார் என எதிர்பார்க்கப்பட்டது. ஆனால் நயன்தாராவைத் தொடர்ந்து அவரும் இதில் நடிக்க மறுத்துவிட்டார். இந்தநிலையில் இதில் அஞ்சலி நடிக்க ஒப்பந்தமாகியுள்ளார். ""நயன்தாரா, சோனாக்ஷிக்கு அதிக சம்பளம் தர வேண்டிய நிலை இருந்தது. இப்போது அஞ்சலி நடிப்பதால் சம்பள பிரச்னை கிடையாது. அவர் ஏற்கெனவே பாலகிருஷ்ணாவுடன் நடித்திருப்பதால் இதில் அவர்களின் ஜோடி கெமிஸ்ட்ரி ஒர்க்அவுட் ஆகும்'' என படக்குழு தெரிவித்துள்ளது.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/8/w600X390/kadhir8.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/08/பாலகிருஷ்ணாவுக்கு-ஜோடியாகும்-அஞ்சலி-3376764.html
3376763 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Sunday, March 8, 2020 05:28 PM +0530 கண்டது

(சென்னை குமரன் நகர் பேருந்து நிறுத்தத்தில் நின்ற ஓர் ஆட்டோவின்  பின்புறத்தில்)

கை ஏந்துங்கள் அன்புக்கு
கை கொடுங்கள் அன்புக்கு

வண்ணை கணேசன், சென்னை-110

 

(நாகப்பட்டினம் கடைவீதியில் உள்ள ஓர் உணவகத்தின் பெயர்)

தொப்பி வாப்பா
எம்.ஆர்.முத்துக்குமார், தாணிக்கோட்டகம்.
(பட்டுக்கோட்டையில்  ஒரு முடித்திருத்தகத்தில்)
சிகைக்குச் சிக்கலில்லாமல் மருத்துவம் பார்க்கப்படும்.

டி.ரவிச்சந்திரன், பட்டுக்கோட்டை.

 

(ஹைதராபாத் - குக்கட்பள்ளியில் ஓர் ரெஸ்டாரண்டின் பெயர்)

பிளாட்பாஃம் 65

வி.வெங்கட்ராமன், செகந்திராபாத்-9

 

கேட்டது

(கோபிசெட்டி பாளையத்தில் இளைஞர்கள் இருவர்)

""ஏன்டா  நேத்து லேட்டா வந்தே சரி... இன்னிக்கும் எதுக்குடா லேட்டா வந்தே?  சார் கேரக்டர் 
பத்திதான் தெரியும்ல... பத்துமணிக்கு வர வேண்டியதுதானே?''
""நேத்து அவர்தான்டா சொன்னார்... நாளைக்கும் பத்தரைக்கு வா... கம்பெனி உருப்பட்ரும்னு''
க.சங்கர், கோபிசெட்டிபாளையம். 

 

(மண்ணச்சநல்லூர் கடைவீதியில் 50 வயது மதிக்கத்தக்க கணவரும் 
அவருடைய மனைவியும்)

""நான் சொன்னது மட்டும் நடக்கலைன்னா... என்னை நீ செருப்பாலேயே அடிக்கலாம்''
""ஒவ்வொரு தடவையும்  இப்படித்தான் சொல்றீங்க.  அப்படிப் பார்த்தா மாசத்துக்கு நாலைஞ்சு தடவை உங்களை...''

ஆர்.தனம்,  திருச்சி-2.

 

யோசிக்கிறாங்கப்பா!


சிந்திக்கத் தெரிந்தவனுக்கு ஆலோசனை தேவையில்லை...
வாழ்க்கையில் போராட்டங்களைச் சந்திக்கத் தெரிந்தவனுக்கு
தோல்வியே இல்லை. 

கோ.பெ.இளந்திரையன், சென்னை-116.

 

மைக்ரோ கதை


""ஏங்க... இன்னைக்கு உங்க நண்பர் பாலன் மகள் திருமணம் இருக்கே...  போகலையா?''
"" நமக்கு ரெண்டு பசங்க. ரெண்டு பேருக்கும் திருமணமாயிடுச்சு... இன்னமும் எதற்கு எல்லா கல்யாணத்துக்கும் போய்க்கிட்டு? செலவா?''
""ஏங்க ரொம்பவும் நெருங்கிய நண்பராச்சே.... எங்காவது பார்த்தா சங்கடமா இருக்காதா?''
""அப்ப... ஏதாவது பொய் சொல்லி சமாளிச்சுக்கலாம்''
சோமுவும் அவர்  மனைவி மாதவியும் இப்படிப்   பேசிக் கொண்டிருக்கும்போதே போன் வந்தது. 
பாலன்தான் பேசினார்:
""சோமு... என் பாட்டி இறந்து போச்சுடா... 
கல்யாணத்தைத் தள்ளி வைச்சாச்சு''
சோமு சட்டையை மாட்டிக் கொண்டு கிளம்பினார்.  ""ஏன்?'' என்று கேட்டாள் மாதவி.
""பாலனடோ பாட்டி இறந்துட்டாங்க.  நல்லதுக்குப் போகலைன்னாலும் பரவாயில்லை... கெட்டதுக்குப் போய் ஆகணுமில்ல?'' என்றார் சோமு.

இரா.சிவானந்தம், கோவில்பட்டி. 

 

எஸ்.எம்.எஸ்.

கொக்கைத் தேடி
குளம் வராது...
குருவியைத் தேடி 
பழம் வராது!

மு.பெரியசாமி, விட்டுக்கட்டி.


அப்படீங்களா!

செல்பேசிக்கு அடிமையாவது நமது நாட்டில் மட்டும்தான் என்று நினைத்துவிடாதீர்கள். இந்தோனேசியாவிலும் இந்த அடிமைத்தனம் அதிகம். ஒருநாளைக்கு  குறைந்தது எட்டு மணி நேரம் செல்பேசியைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் மாணவச் செல்வங்கள் அங்கே இருக்கிறார்கள்.  காலை எழுந்தவுடன் படிப்பு என்பது போய்  செல்பேசியும் கையுமாக விடிகிறது பலருக்கு.  ஆன்லைன் விளையாட்டுகளில்  பலர் மூழ்கிக் கிடக்கிறார்கள்.  இந்த நிலையை மாற்ற ஒருவர் விரும்பினால்,  யுனிவர்சிட்டி ஆஃப் இந்தோனேசியாவைச் சேர்ந்த  இர்ஃபான் படி சட்ரியா என்ற மாணவர் ஒருவர் கண்டுபிடித்து இருக்கும் சஉபபஞல என்ற கருவியைப் பயன்படுத்தினால் போதும்.  

அந்தக் கருவியை கைக்கடிகாரம் கட்டும் இடத்தில் அணிந்து கொள்ள வேண்டும். அந்தக்  கருவியில் நாடித்துடிப்பை வைத்து உடலின்நிலையைக் கண்டுபிடிக்கும் சென்சார் உள்ளது. ஒருவர் செல்போனில் மூழ்கிக் கிடக்கும்போது,  அவருடைய  இதயத் துடிப்பு கூடவோ குறையவோ செய்கிறது.  ரத்தத்தில் உள்ள ஆக்சிஜன் அளவிலும் அதனால் மாற்றம் ஏற்படுகிறது.  இதை இந்தக்   கருவி கண்டறிந்து,  தேவையான அளவை விட இதயத்துடிப்பு குறைந்தாலோ, கூடுதலானாலோ உடனே  ""போதும்ப்பா நிறுத்து'  என்று கேட்டுக் கொள்ளும். இப்படியே படிப்படியாக செல்பேசிச் சிறையிலிருந்து வெளியே வரலாம். 

ஆனால் செல்பேசி அடிமைத்தளையிலிருந்து விடுபட வேண்டும்; உடல்நலத்தைக் காக்க வேண்டும் என்று விரும்புபவர்கள் மட்டுமே இந்தக் கருவியின் எச்சரிக்கையைக் காது கொடுத்துக் கேட்பார்கள்.   

என்.ஜே., சென்னை-58.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/8/w600X390/kadhir7.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/08/பேல்பூரி-3376763.html
3376761 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி... சிரி... சிரி... DIN DIN Sunday, March 8, 2020 05:10 PM +0530 ""பீட்ரூட்டை பச்சையா சாப்பிடச் சொல்றீங்களே... என்னாலே முடியாது டாக்டர்''
""ஏன் அப்படிச் சொல்றீங்க?''
""பீட்ரூட் சிவப்பாதான் கெடைக்குது''

பானுமதி, சென்னை-10.



""பால் கெட்டுப் போகாம இருக்க என்ன செய்யணும்?''
""மிச்சம் வைக்காமல் குடிக்கணும் சார்''

டி.மோகனதாஸ், நாகர்கோவில்.



""மன்னரைப் புகழ்ந்து பாடிய எனக்கே 100 பொற்காசுகள்தாம் கிடைத்தன. உனக்கு எப்படி 200 பொற்காசுகள் கிடைத்தன?''
""நான் மகாராணியைத் திட்டிப் பாடினேன்''

ஆர்.கிருத்திக்குமார், நெய்வேலி.



""திறப்பு விழாவுக்குப் போன தலைவர் ஏன் கோபமாயிட்டாராம்?''
""நீச்சல்குளம் திறப்புவிழாவுல தலைவர் நீச்சல்குளத்தைத் திறந்து 
வச்சதும் அவரை அதில்  தள்ளிவிட்டு முதல் நீச்சல் அடிக்க 
வைச்சிட்டாங்களாம்''

பி.பரத், கோவிலாம்பூண்டி.


""உங்க ரெண்டு பேர் சண்டையில் மூன்றாவதா ஒரு குரல் கேட்டுதே?''
""அது நெறியாளர் குரல்''

ஏ.நாகராஜன், பம்மல்.



""ஏங்க நான் போட்ட காபியைக் குடிச்சுட்டு உங்க நண்பர் என்ன சொன்னார்?''
""இதெல்லாம் குடிச்சிட்டு 
எப்படிடா உயிர் வாழ்றேன்னு ஆச்சரியப்பட்டான்''

    செ.ரா.ரவி, செம்பட்டி.


""பேரண்ட்ஸ் மீட்டிங் போனதுக்குப் பிரம்படி வாங்கினீங்களாமே... ஏன்?''
"" பசங்களுக்கு ஹோம் ஒர்க்  செஞ்சு தர்றது நான்தான்னு தெரியாமச் சொல்லித் தொலைச்சுட்டேன்''

அ.சுஹைல் ரஹ்மான், திருச்சி.


""தங்கத்தை எடை போடுகிற மாதிரி அரிசியை இவ்வளவு துல்லியமா 
எடை போடுறீங்களே?''
""எடை கூடவும் இருக்கக் கூடாது.  குறையவும் கூடாது. அதுதான் எங்கள் பாலிசி''
""நல்லவேளை அரிசிக்கு செய் கூலி சேதாரம் போடாமல் விட்டீங்களே... அதுவரைக்கும் சந்தோஷம்''

க.சரவணகுமார், நெல்லை.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/8/w600X390/kadhir6.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/08/சிரி-சிரி-சிரி-சிரி-3376761.html
3376760 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மௌனத் தாண்டவம் ம . காமுத்துரை Sunday, March 8, 2020 05:06 PM +0530 ''எங்கப்பா இருக்க ?''”
ஒளிர்ந்த எண்களைக் கொண்டு, அது வீட்டு போன்தான் என நிச்சயம் செய்து, பச்சைப் பொத்தானை பிச்சையா அழுத்தியதும் வந்தது மகனின் முதல் கேள்வி.

வந்திருக்கிற பகுதியைச் சொன்னால் போதுமா? அல்லது நிற்கிற இடத்தைத் துல்லியமாகச் சொல்ல வேண்டுமா எனும் சிறுகுழப்பத்தில், நின்றிருக்கும் வீதியினை கண்களால் துழாவினார். செல்போன் காதில் குடியிருந்தது.

""என்னா, பிச்சையாண்ணே, தக்காளிய வெல கேட்டா, போனைப் போட்டு யாருகிட்ட நெலவரம் வெசாரிக்கிறீங்க. செகப்புச் சட்டக்காரவுகள நம்ப முடியாதுப்பா''” என்றைக்கும் போல இயல்பான கேலிப் பேச்சோடு, பிச்சையாவின் தள்ளுவண்டியில் பரத்திக் கிடக்கும் தக்காளிப் பழத்தினைப் பொறுக்கி தராசுத் தட்டில் வைத்தபடி பெண்ணொருத்தி உரத்த குரலில் கேட்டாள். இடுப்பிலிருந்த அவளது குழந்தை தனது பிஞ்சுக் கைக்கு எட்டிய ஒரு பழத்தினை எடுத்து தன் நுனிப்பல்லில் கடிக்கப் பிரயத்தனப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. நாட்டுப் பழமென்றால் இந்நேரம் கிழிபட்டிருக்கும். இது ஹைபிரிட்டாகையால் தனது முரட்டுத்தோலால் குழந்தையின் பல்லுக்குச் சிக்காமல், ரப்பர் பந்தினைப்போல வழுக்கிக் கொண்டிருந்தது. 

அந்தப் பெண்ணுக்கு அபயம் தருவதுபோல கைவிரித்து சைகையில் பதிலளித்த பிச்சையா, “""ம்..ம்.. சமதர்மபுரத்து மேட்டுல எம்.ஜி.ஆர் நகர்ப்பக்கம் இருக்கேன் நாகராசு''-” மகனுக்கு விடை பகர்ந்தார்.

எதிர்முனையில் கொஞ்சநேரம் மெளனம் நீட்டித்தது. நாகராசு தனது தாயாரிடம் கலந்து பேசுவான். அதற்குள் தக்காளிக் குவியலைச் சரித்து, பழங்களை அழுத்திப் பதம் பார்க்கும் பெண்களைத் தடுக்க வேண்டியிருந்தது. “ 
""உள்ளுக்குள்ள தங்கத்தையா ஒளிச்சு வச்சிருக்கேன். எதுக்குமா இப்பிடிப் பொரட்டுறீக ? மேலாப்பலயே நல்ல பழமாத்தான இருக்கு''

”""வீட்டுக்கு எந்நேரம்ப்பா வருவ ?''” இரண்டாவது கேள்வி வந்தது போனில். சரக்கு  விற்றுத் தீரும் மட்டும் வரமுடியாது. சந்தையிலிருந்து புறப்பட்டு நாலைந்து தெருக்கள்தான் வந்திருக்கிறார். இன்னும் முக்கால்வாசி தூரமிருக்கிறது.  வழமையாய் வீட்டுக்கு மதியச் சாப்பாட்டுக்கு வந்து சேருவார். சிலசமயம் அதையும் தாண்டுவது உண்டு. காரியம் என்னவெனத் தெரியவில்லை. கேட்டால் கோபிப்பான். அம்மாக்காரி அருகில் இருந்தால், ""யேன், போன்லயே படம் போட்டுக் காமிக்கணுமாக்கும்''” என ரெண்டு வார்த்தை கூடுதலாய் வரும். 

""சீக்கிரமா வந்திர்ரேன்ப்பா''
போனை அணைக்கும் தருணத்தில், “    ""ஏவாரத்த மட்டும் பாத்துட்டு வெரசா வீட்டுக்கு வந்து சேரட்டும்''” மனைவியின் குரல் இடை
மறித்து வந்தது. ஒருகணம் அசையும் பொருட்கள் யாவும் அசைவற்று நின்றன. அடுத்த விநாடியில் “ரைட்” என தன்னை நிலைப்படுத்திக் கொண்ட பிச்சையா, போனை சட்டைப்பையில் போட்டுக் கொண்டார்.    
மனைவியின் இந்தப்போக்கை அவர் உதாசீனம் என எடுத்துக் கொள்வதில்லை. அவள் பிரச்னை அவளுக்கு. அவளது எதிர்பார்ப்பினை பூர்த்தி செய்யும் வகையில் தன்னுடைய நடவடிக்கைகளை அவரால் அமைத்துக் கொள்ள முடிவதில்லை. அதற்காக பிச்சையா எப்போதும் விசனப்பட்டது கிடையாது. மனைவியின் மேல் கோபப்பட்டதும் 
கிடையாது. 
தன்னைப் பற்றியும் தனது வேலைகளைப் பற்றியும் தெரிந்தேதான் அவருக்கு தங்கத்தை பெண் கொடுத்தார்கள். அவரது மாமியாருக்கு பிச்சையாவை ரொம்பவும் பிடித்துப் 
போயிருந்தது. 
""பீடி, சீரட்ட கையில தொடாத பிள்ளையாமே ! ஆயிரம் பத்தாயிரம்னு சம்பாரிச்சு, அரசாங்க வேல பாத்தாலும் இதுபோல கொணம் வந்து அமையுமா !''
பிச்சையாவுக்கு இருந்த பொதுவுடமைச்சிந்தனையால் மாமியார் வீட்டில் லெளகீகமான எந்தவொரு வார்த்தைக்கும் இடமளிக்காமல் தங்கத்தைக் கைப்பிடித்து வீட்டுக்கு அழைத்து வந்தார். பிச்சையாவின் தாயாருக்கும், மகன் ஊருக்கு உபகாரியாய், நாடோ தேசமோ என திரிகிற போக்கைக் கண்டு, காமராசரைப் போல கட்டை பிரம்மச்சாரியாகி கலியாணமே செய்யாமல் இருந்துவிடுவாரோ என்ற அச்சமிருந்தது. தனது "கட்டை' வேகும் நாளில் தனக்கு நெய்ப்பந்தம் பிடிக்க வாரிசில்லாமல் போகுமோ எனும் பயத்தில் கோயில் கோயிலாய் நேர்த்திக்கடன் போட்டுக் கொண்டிருந்தார். மருமகளாய் தங்கம் காலடி வைத்த கணத்தை தவறவிடாமல் அவளை ஆரத்தழுவி அடைகாத்துக் கொண்டார்.
பிச்சையாவும் சங்க வேலை அது இதுவென அலைந்தாலும், வீட்டுக்கு உண்டானதைச் செய்ய மறப்பதில்லை. கறி, புளி என பெரிதாகச் செய்யாவிட்டாலும் கஞ்சித்தண்ணிக்கு குறை வைக்கமாட்டார்.  "நாட்டில் இருவது கோடிப்பேர் ராப்பட்டினியாய் உறங்குவதாக' மேடையில் கொந்தளித்துப் பேசினாலும் தனது குடும்பம் அதில் ஒன்றாய் இருக்கலாகாது என்பதில் இந்திய சர்க்காரைக் காட்டிலும் கூடுதல் அக்கறை காட்டினார்.
"பொதுவேலைக்கு வந்ததால வீட்டக் கவனிக்காம விட்டுட்டாகன்னு யாரும் உதாரணம் காமிச்சு பேச நாம எடம் தரக்கூடாது. "தன் வீட்டையே ஒழுங்கா கவனிக்காத மனுசெ, நாட்டத் திருத்த வந்திட்டார்னு' கைநீட்டி யாரும் பேசிடக்கூடாது. எப்பவும் நம்ம வேலையை வீட்டிலிருந்து துவங்கணும்'  என சங்கத்தில் தலபாடமாய் ஓதி இருந்ததை பிச்சையா மறந்தாரில்லை.. 
அதனால் மாதச் சம்பளம் தரும் வேலைகளை பிச்சையா தனக்குத் தோதுப்படாது என ஒதுக்கிவிட்டார். திடீரென மறியல், ஆர்ப்பாட்டம், உண்ணாவிரதம் என சங்க வேலை
களுக்குப் போக வேண்டி இருக்கும். ஒவ்வொரு முறையும் முதலாளியிடம் கெஞ்ச வேண்டும். அல்லது பொய் சொல்ல வேண்டும். அதனால் அத்தக் கூலி வேலைகளுக்குத்தான் ஆர்வம் காட்டினார். 
சங்கத்து வேலைகள் தெரியவரும்போது, முதல்நாள் கூடுதலாய் வேலை பார்த்து சரிக்கட்டி வைத்துக் கொள்வார்.
தங்கத்துக்கு, அவளது அம்மா சொன்னது
போல பிச்சையாவால் எந்த கொறபாடும் இல்லை. "அடியே' என இன்றுவரைக்கும் சுடுசொல் சொல்லி அழைத்தது கிடையாது. செல்லமாகக் கூட அப்படிச் சொல்லிக் கூப்பிட்டது இல்லை. "அம்மா வீட்டுக்குப் போ' என்று ஒருபோதும் அடித்து விரட்டியதோ, "ஏதும் வாங்கி வா' என்று மிரட்டிப் பேசினதோ இல்லை. வேலை இல்லாக் காலத்தில் சிலபோது பட்டினி கிடந்ததுண்டு. "சங்கக் கூட்டத்துக்கு போகிறேன்' எனச் சொல்லி ஜெயிலுக்குப் போய்விட்ட போதில் பயம்பிடித்து அலறிய இரவுகள் பலவுண்டு. அவற்றையெல்லாம் சரிக்கட்டும் விதமாக, ஜெயில்  கதைகள் சொல்லி தானும் போய் வர வேணும் எனும் எண்ணத்தை உருவாக்கி விடுவார்.
விருமாண்டித் தாத்தா வீட்டாளுகளும் அடிக்கடி ஜெயிலுக்குப் போய்வருவார்கள். வந்தவர்களை வாசலிலேயே நிறுத்தி வைத்து துணிமணிகளைக் கழற்றி தூர எறிந்துவிட்டு, நல்லெண்ணெய் தேய்த்து தலைமுழுக்காட்டி, புதுத்துணி உடுத்தி, கறியும் சோறுமாய் முங்க முங்க திங்க விடுவார்கள். 
பிச்சையா விழுந்து விழுந்து சிரிப்பார். 
""“நாங்களென்ன களவாணித்தனம் செஞ்சு அக்யுஸ்ட்டாவா  ஜெயிலுக்குப் போறோம்? அடிவாங்கி கெறங்கிப் போய் வர ? அரசியல் கைதிகள் ம்மா... மக்கள் பிரச்னைக்காக போறோம். ஜெயில்ல எங்கள சரிவர நடத்தலன்னா ஜெயிலுக்குள்ளயும் போராடுவோம்''”
பிள்ளைகள் வளர்ந்து வந்த காலத்தில் வேலைத்தன்மையை பிச்சையா மாற்றிக் கொண்டார். முன்போல சுமைகளைச் சுமக்கும் திறனும் குறைந்து போனது. அதனால் வாடகைக்கு ஒரு தள்ளுவண்டி எடுத்துக் கொண்டு ஏவாரம் செய்யத் துணிந்தார். தினசரிச் சந்தையில் தக்காளிப் பெட்டியை ஏலத்தில் எடுத்து, முப்பத்தி மூன்று வார்டுகளுக்கும் தெருத்தெருவாக வண்டி தள்ளி விற்கும் தொழிலை மேற்கொண்டார். ஊர் மக்கள் அத்தனை பேரையும் கண்ணுக்குக் கண் சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிட்டியது. வியாபாரத்துக்கு வியாபாரம். வேலைக்கு வேலை. ஒவ்வொரு வார்டின் நிலையும் கண்கூடாய் அவருக்குத் தெரிய வரலாயின. மக்கள் ரொம்பவும் உரிமை எடுத்து பழகினர். “
""சாக்கட அடப்பு தீர மாட்டேங்கிது. முனிசிபாலிடில எல்லாம் காண்ட்ராக்ட் விட்டதால குப்பை வாங்க மட்டும்தான் ஆள் வாராங்க''
""ரேசன் கடைல கூட்டம்னு திரும்பி வந்தா மறுநாள் பொருளு இல்லேங்கறான்''”
”""தம்பியக் கொணாந்து ஒப்படைச்சுட்டு புள்ளையக் கூட்டிட்டுப்போ ன்னு போலீஸ் ஸ்டேசனுக்கு சின்னப் பெயல கூட்டிட்டுப் போய்ட்டாங்க பிச்சையா''” தவிர, வீட்டுப் பஞ்சாயத்து, கந்துவட்டி பிரச்னை என  எல்லோரும் வந்து போனார்கள். 
பிச்சையாவுக்கு இருக்கும் மக்கள் செல்வாக்கினைக் கொண்டு, அவரை வார்டு கவுன்சிலராக்க கட்சியில் முடிவு செய்தனர். வேட்புமனு தாக்கல் செய்து பிரச்சாரம் போய்க் கொண்டிருந்தது. தேர்தல் செலவுக்காக, கூட்டணிக் கட்சி சார்பில் பெருந்தொகை ஒன்று பிச்சையாவின் வீட்டுக்கு வந்தது. அது கண்டு ஆடிப்போன பிச்சையா கட்சிக்கு தகவல் சொல்ல வந்த வழியே பணம் திரும்பியது. ""நீங்களே வச்சு செலவழியுங்க, நாங்க பொதுமக்கள்கிட்ட வசூல் செஞ்சு பாத்துக்கிறோம்'' என கறாராகப் பேசினபோதுதான், தங்கத்தின் சொந்தக்காரர்கள் பிச்சையாவை பிழைக்கத் தெரியாதவன் என்று  ஏசினார்கள். அதிலிருந்து உறவினர்களை ஒதுக்கி வைத்தாள் தங்கம்.
சமதர்மபுரம் மேட்டை விட்டிறங்கி, சிவராம்நகர் நுழைந்தபோது அடுத்து ஓர் அழைப்பு. 
"விசயம் என்னான்னு சொல்ல மாட்டேங்கறாங்கெ' தன்னளவில் குறைபடத்தான் முடிந்தது. வாய்விட்டுக் கேட்டால் அதுவொரு குற்றமாகக் கொள்ளப்படும். “
""யே ? என்னானு சொன்னாத்தே வண்டி வீட்டுக்குத் திரும்புமா ! வேற சோலி நெறையக் கெடக்காக்கும்''” தங்கம் பிரச்னையை வேறு
புறம் திருப்புவாள்.
இப்பவும் அவள் நல்ல பெண்தான். அவள் அளவில் குறைசொல்ல முடியாது. வயதான பின்னும் வீட்டில் பேரப்பிள்ளைகளுடன் கூடி உட்கார்ந்து ரெண்டு கதைபேசிச் சிரித்து விளையாடி காலத்தை ஓட்டாமல், இன்னமும் கூட்டம், மாநாடு, வகுப்பு என பட்டாம்பூச்சியாய் காலில் ரெக்கைகட்டி விட்டதுபோல பறந்துபறந்து ஊர்சுற்றுவதை எந்தப் பொண்டாட்டிதான் விரும்புவாள்?  இதையெல்லாம் விட, முக்கியம் "வெள்ளையப்பன்'. முதல் வருசம் வார்டு செயலாளர், அடுத்தவருசம், வார்டு கவுன்சிலர் அப்புறம், கடை என்ன கண்ணி என்ன, வீடுகளென்ன, மாடி வைத்த பங்களாக்கள் எத்தனை ! என சம்பாத்தியம் பண்ணும் அரசியலில்  கல்யாணம் கட்டி நாற்பது வருசமாகியும், வாடகை வீடே கதியாய் சட்டிபொட்டியைத் தூக்கி அலைவதே விதியாய் வாய்த்த பொம்பளையிடம் வேறென்ன எதிர்பார்க்க முடியும். அந்த அலைச்சலின் அவதியாகத்தான் தங்கத்தின் பேச்சைப் பார்க்கவேண்டி 
இருந்தது. 
ஆனாலும் பிறத்தியார் பிச்சையாவை ஒரு வார்த்தை அனாவசியமாகப் பேசச் சகிக்க மாட்டாள். “
""அவரப்பத்தி என்னா தெரியும் உங்களுக்கு? நாக்குமேல பல்லுப்போட்டு பேச வந்திட்டீக! ஊரூராச் சுத்திவாரார்ல ஒராள்ட்ட ஓசிக் காப்பி வாங்கிச் சாப்புட பாத்ததுண்டா ? அடுத்தாள் காசு அஞ்சி பைசா தனக்குன்னு வாங்கக் கேட்டதுண்டா ? அப்பிடி இருக்கப் போய்த்தே இந்த வயசிலயும் வெய்யிலு மழன்னு பாக்காம, பள்ளம் மேடு, நேரம் காலம்னு ஒக்காராம பம்பரம்மா சுத்தி வந்தாலும், நோவு, நொம்பளம்னு ஏதுமில்லாம முறுக்கோட திரிறாரு. அவெவெ முப்பது வயசிலயே முப்பத்திரெண்டு சீக்கோட சீரழியறதவும் பாக்கறம்ல'' மூச்சுவிடாமல் பிழிந்து தள்ளிவிடுவாள்.
ஊருக்குள் இறங்கியபோது வெய்யில் உச்சிக்கு ஏறிக் கொண்டது. கழுத்திலிருந்த துண்டை எடுத்து முகத்தில் வழிந்த வியர்வையினைத் துடைத்தவர், நெஞ்சுக்கூட்டையும் ஒற்றியெடுத்தார். உச்சந்தலையில் சூரிய வெப்பம் "சுர்ர்'ரெனத் தாக்க, துண்டை உருமாலாய்ப் போட்டுக் கொண்டார். பழங்களில் காய், சொத்தைகளைப் பொறுக்கி ஒதுக்கினார். நல்ல பழங்களை ஒன்று சேர்த்தார். மூன்றுபேர் கிடைத்தால் விற்றுவிடலாம். அல்லது காபிக்கடை அமைந்தால் போதும்.  வீட்டுக்குக் கொஞ்சம் தேவைப்படும். ஏதேதோ கணக்குப் போட்டபடி வண்டியைத் தள்ளலானார்.
”"தக்காளி, தக்காளி, நயம் தக்காளி, ஜம்ஜம் தக்காளி'” இப்படி ஏதாவது வார்த்தைகளைக் கோர்த்தால்தான் வசீகரப்பட்டு, பெண்கள் இறங்கி வருகிறார்கள்.
சாதிக் பிரியாணிக்கடை குறுக்கிட்டது. அந்த இடத்தில் நின்று இரண்டுதரம் கூவினார். கடையிலிருந்து யாரும் எட்டிப்பார்க்கவில்லை. ”
""பாய் ...  மாமி ... அத்தா , ம்ஹூம்'' கடைக்குள் நுழைந்து பேச வேண்டியதுதான். லாபம் குறையும். இருப்பதை மொத்தமாய்த் தள்ளி விடலாம்.
”""அரைக் கிலோ எவ்வளவு ?''
வழிப்போக்கில் வந்த பெண் ஒருத்தி பை 
விரித்தாள். “
""பெறக்கிக்கிட்டு இரும்மா... கடைக்குள்ள போய்ட்டு வந்திர்ரேன்''” 
எண்ணியது போலவே பழம் பூராவும் விலையானது. வீட்டுக்கு எடுத்தது போக, அரைக்கிலோ வழிப்பெண்ணுக்கு. மீதம் பிரியாணிக்கடைக்குப் போனது. பணம் சாயங்காலம் வந்து வாங்க வேண்டும். சாக்கை உதறி மடித்து தராசை தக்காளிப் பெட்டிக்குள் இறக்கி, பெட்டிகளை வண்டியின் கீழ்ப்பக்கம் வைத்து வண்டியைத் தள்ளினார். 
நேரே வீட்டுக்கு எனும் எண்ணத்தை சன்னாசி டீக்கடை மாற்றியது. வேலை முடிந்ததும் அங்கே ஒரு டீ சாப்பிடுவது வழக்கம். கடையைத் தாண்ட முடியவில்லை.  ரெண்டு நிமிசம். செல்போனை எடுத்து கைப்பிடியில் வைத்துக் கொண்டார். அழைத்தால் வந்திட்டேன் எனச் சொல்லவேணும்.
“""தோழர்''”
நலவாரிய சங்கச் செயலாளர் சண்முகம்,. கக்கத்தில் இடுக்கிய ரெக்சின் பையோடு வந்தார்.  
“""வாங்க... வாங்க... ரெண்டு டீ''”
“""தோழருக்கு இன்னிக்கி ஏவாரம் 
கூடுதலோ ?''”
“""அப்பிடியெல்லா இல்ல தோழர். எப்பவும் போலத்தான். வீட்ல அவசரமா கூப்டாங்க. அதனால சீக்கிரமா முடிச்சிட்டு வாரேன். நீங்க என்னா கூட்டத்துக்கு தகவல் சொல்லிட்டு இருக்கீகளோ''  இன்றைக்கு மாலை நடக்கவிருக்கும் இயக்கமொன்றை நினைவுபடுத்தினார்.
“""அது இருக்கு. இன்ன வரைக்கும் நான் உங்க வீட்லதான இருந்தேன்''” 
டீயை வாங்கிக் கொண்டார்.
“""எங்க வீட்லயா ?''” அதிர்ச்சிக்குள்ளான பிச்சையாவுக்கு வீட்டிலிருந்து போன் வந்ததன் காரணம் தெளிவாகியது. 
“""எல்லாத்தியும் வீட்ல சொல்லிட்டீகளா ?''”
“""வேற வழி ? நீங்க எதார்த்தத்த விட்டுட்டுப் பேசறீங்க சரி, வீட்ல சொல்லீடுவோம்னு தோனுச்சு... அவங்க கருத்தையும் கேக்கணும்ல''”
“""இது என்னோட பிரச்னை தோழர். என்னோட கருத்துதான் முக்கியம்''”
முறைசாரா சங்கத்தில் தெருவோர வியாபாரியாக நலவாரியத்தில் தன்னைப் பதிவு செய்திருந்தார் பிச்சையா. அறுபது வயது பூர்த்தியானதும் பென்சன் பணத்திற்கு விண்ணப்பிக்க வேண்டும். 
“""எனக்கு பென்சன் வேண்டாம்''” என மறுத்தார் பிச்சையா,  ”""நான் உண்மையிலேயே உடல் வலுவிழந்து ஓய்வு பெறும்போது விண்ணப்பிக்கலாம்''” 
சலுகைகளுக்காக பணத்தைக்கட்டிக் கொண்டு அலையும் காலத்தில், கிடைக்கும் சலுகையை தட்டிவிடும் மனுசனை என்ன சொல்லியும் சம்மதிக்கச் செய்ய முடியவில்லை. 
வீட்டாரிடம் சொல்லி தன்னை சரிக்கட்டவே சண்முகம் வந்திருக்கிறார் என்பது பிச்சையாவிற்கு விளங்கியது. அதனால்தான் வீடு முழுசும் சேர்ந்து தன்னை வேகமாக வீட்டுக்கு வரச்சொல்லி அழைப்பு விடுத்திருக்கிறார்கள்.
“""நாந்தே தெளிவாச் சொல்லிட்டேன்ல தோழர். வீட்ல என்ன சொன்னீக?'' 
“""என்ன சொல்ல ? நீங்க ஒரு லாஜிக்ல பென்சன் வேணாம்ணுட்டீக. வீட்ல உமக்கு கிறுக்குப் பிடிச்சுக்கிருச்சுன்னு சர்ட்டிபிகேட் குடுக்குறாக. ரெண்டுக்கும் மத்தியில நா எஸ்கேப் ஆகி வந்திட்டேன்''”
“""இல்ல தோழர். ஓய்வு ஊதியம்ங்கறது, நிஜமாவே உழைக்க முடியாம ஓய்வு எடுக்குற மக்களுக்குத் தர வேண்டியது. நாந்தே இன்னமும் தைரியமா ஊரச் சுத்திக்கிட்டுருக்கேனே?''
“""ஏங்க, உங்களுக்கு தகுதி இருக்கதனாலதான வாங்கச் சொல்றம். வயசு ஆயிருச்சு, நலவாரியத்துல கரண்டா பதிவுலயும் இருக்கீங்க... வேற இல் லீகலா வாங்கச் சொல்லலியே''”
“""தகுதிங்கறது வெறும் நம்பர வச்சு கணக்குப்போடக்கூடாது தோழர். சக்திக் கேற்ற உழைப்புன்னு சொல்றத நான் அப்பிடித்தான் புரிஞ்சிருக்கேன்''”
“”""ஒங்க புரிதல் சரிதான். ஆனா, இன்னொருபக்கம் ஒரு பெரிய வரலாறையே நீங்க புறங்கைல தள்ளிவிடுறீங்க''” என்ற சண்முகம், ”""பென்சனுக்காக எத்தனை தியாகம் போராட்டம் நடத்தியிருக்கோம்னும் தெரியும்ல ?''”
“""உண்மைதான் தோழர். ஆனா, இனாமா ஒரு காச வாங்க மனசு ஒத்துக்கலியே''
""இந்தச் சலுகையெல்லாம் இனாம் இல்ல. நம்மோட மறைமுகமான சேமிப்பு” வரியாக அரசுக்கு ஒவ்வொருவரும் செலுத்தும் பணம்'' - சொன்னார்.
”""விட்ருங்க தோழா, வேற யாருக்காச்சும் பயன்படட்டும்'' பேச்சை துண்டிப்பது 
தெரிந்தது.
”""தெளிவாச் சொன்னா நம்ம சங்கத்தோட கொள்கையவே நீங்க மறுதலிக்கிறீங்க''” என வகுப்பெடுக்கலானார். 
“""மறுக்கல தோழர். மெஜாரிட்டிக்கி கட்டுப்படுறேன். ஆனா, எனக்குன்னு ஒரு கருத்து இருக்கும்ல''” 
இருவருக்கும் இடையில் சிறு மெளனம் தாண்டவாமாடியது.
“""ரைட், சரி நீங்க வீட்டுக்குப் போங்க''  
வாழ்வியல் பாடம் வரலாற்றையே மாற்றும் வல்லமை மிக்கது. அங்கே மாற்றப்படுவார் என சண்முகம் நம்பினார். 
டீக்கு பணம் கொடுத்துவிட்டு, வீட்டை நோக்கி வண்டியைத் தள்ளினார் பிச்சையா.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/8/w600X390/kadhir5.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/08/மௌனத்-தாண்டவம்-3376760.html
3376759 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: வைரஸ் தொற்றைத் தடுக்கலாம்! பேராசிரியர்  எஸ். சுவாமிநாதன் DIN Sunday, March 8, 2020 05:02 PM +0530 சீனாவிலிருந்து பல நாடுகளுக்கும்  வேகமாகப் பரவிக் கொண்டிருக்கும் வைரஸ் தொற்றைத் தடுத்துக் கொள்ளும் உபாயங்களை  இந்திய மருந்துவ முறை மூலம் எவ்வாறு பெறலாம்? பல உயிர்களை ஒரு சேர பலி கொள்ளும் இந்த வைரûஸ நினைத்து உலக நாடுகள் நடுங்கிக் கொண்டிருக்கும் இந்த தருணத்தில் இதற்தான தடுப்பு உத்திகள் எவை?

 -விஷ்வேஸ்வரன், புதுடில்லி.

ஆபஸ்தம்ப தர்ம ஸூத்திரம் கூறும் ஒரு விஷயம் இங்கு நன்கு பொருந்தும் - “சக்தி விஷயே நமுஹீர்த்தமபி அப்ரயத: ஸ்யாத்” என்கிறது- அதாவது உடலில் சக்தி இருக்கும் நிலையில் ஒரு க்ஷணம் கூட அசுத்தனாக இராதே. கூடிய வரையில் உன்னருகில் அழுக்கு ஒட்டாமலேயே இருக்க முயற்சியுடனிரு. அழுக்குச் சேர்ந்து விடின் அதை சுத்தம் செய்வதில் தாமதியாதே. உடனுக்குடன் செய் என்று அதற்கு அர்த்தம் கூறலாம். இதையே இன்றைய நவீன ஆராய்ச்சியாளர்களும் 3 அடி பிறரிடமிருந்து தள்ளி நிற்கவும், முகத்திரை அணியவும், பிறரிடம் கை குலுக்கிய பிறகு, கைகளை நன்கு கழுவுவதையும், மிக அருகில் சென்று பேசுவதையும், அணைப்பதையும் தவிர்க்கவும் செய்யச் சொல்கிறார்கள்.

நாம் குடியிருக்குமிடத்தின் உள்ளும் புறமும் சுத்தமாக இருப்பதற்கு காலை, மாலை, சந்தி நேரங்களில் வீட்டினுள் தூபப்புகை காட்டுவதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டால், வைரஸ் தொற்றைத் தவிர்க்கலாம். சாம்பிராணி, காரகில்கட்டை, சந்தனசிராய், வெள்ளைக் குங்கிலியம், குக்கில், கோரைக்கிழங்கு, விலாமிச்சை வேர், வெல்லம், தேவதாரு, மட்டிப்பால், இவற்றை  வகைக்கு 100 கிராம் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். இவற்றை காரகில், சந்தனம், கோரைக்கிழங்கு, விலாமிச்சை வேர், தேவதாரு ஆகியவற்றை தனியே இடித்துப் பெருந்தூளாக்கிக் கொள்ளவும். வெள்ளைக் குங்குலியம், சாம்பிராணி, இரண்டையும் தனியே தூளாக்கிக் சேர்க்கவும். மட்டிப்பால், குக்கில் இரண்டையும் 50 கிராம் நெய்யுடன் பிசறிச் சிறிது அனலில் வாட்டி மற்றவற்றுடன் சேர்த்து வெல்லத்தையும் சேர்த்து நன்கு கலந்து கொள்ளவும். கடைசியில் தேன் 50 கிராம் சேர்த்துப் பிசறிக் கொள்ளலாம். மட்டிப்பாலையும் சாம்பிராணியையும் இரண்டு மடங்கு சேர்க்க நன்கு மணம் ஏற்படும். இதில் பசுவின் நெய் சேர்ப்பது மிகவும் நல்லது. இது சிறந்த தசாங்க தூபசூர்ணம்.

இந்த வைரஸ் தொற்றினால் ஏற்படக் கூடிய காய்ச்சல், இருமல், மூச்சிரைப்பு, மூச்சுத்திணறல், தும்மல், ஜலதோஷம், தொண்டை வலி, தலைவலி போன்ற நிலைகளில் தன் மூக்கையும் , வாயையும் துணியால் மறைத்து பிறருக்கு பரவச் செய்யாமல் செய்து கொள்வது நலம். 

ராஸ்னாதி சூரணம் எனும் மருந்து தயாரித்து விற்கப்படுகிறது. இந்த சூரணத்திற்குச் சம அளவு ஓமத்தூளும் சேர்த்து துணியில் முடிந்து கொண்டு முகர்வதால் சளி, இருமல் குறையும், வராமலும் தடுக்கும். குழந்தைகளுக்கு உச்சந் தலையில் தேய்த்தால் மட்டும் போதுமானது. 

தாளீசபத்ராதி சூரணத்தை 2 - 3 சிட்டிகை அளவு தினம் 2 -3 வேளை தேனில் குழைத்துச் சாப்பிடலாம். சளியும் இருமலும் குறைந்து தெளிவு ஏற்படும். 

துளசியும் மிளகும் வைரஸ் தாக்குதலை நன்கு குறைக்கக் கூடியவை. பத்து துளசி இலையையும் ஐந்து மிளகையும் வாயிலிட்டு மென்று சாப்பிட ஆரம்ப நிலையிலேயே காய்ச்சல் தவிர்க்கப்பட்டு விடும். உடல் கனம் குறைந்து வேதனைகள் நீங்கிவிடும். காய்ச்சல் வந்தபின் மிளகையும் துளசியையும் கஷாயமாக்கி தேன் அல்லது சர்க்கரை கலந்து கொடுக்கலாம். மிளகை துளசிச் சாற்றில் ஏழு அல்லது இருபத்தியோரு நாட்கள் ஊற வைத்து, பிறகு நிழலில் உலர்த்தி அதில் 5 - 10 மிளகுகள் சாப்பிட, குளிர்காய்ச்சல், காணாக்கடி முறைக் காய்ச்சல் முதலியவை நீங்கும். கிராம்பையும் சுக்கையும்  துளசிச் சாற்றுடன் அரைத்து நெற்றியில் பூசத் தலைவலி நீங்கும்.

நுரையீரலுக்கு நல்ல பாதுகாப்பும் பலமும் கொடுத்து தாதுவைப் பலப்படுத்தும் தூதுவளையை அன்றாட உணவுடன் சேர்த்து வரலாம். தூதுவளை இலையை (கீரையை) கூட்டு, பச்சடி, துவையல் என்ற விதத்தில் உணவில் சேர்த்துக் கொள்ளலாம். நெஞ்சுச்சளி, இருமல், நீர்க்கோர்வை, உடல்வலி, புளியேப்பம் போன்ற உபாதைகளில் தூதுவளையில் ஒரு பிடியை நன்கு அரிந்து சிறிது பசு நெய்விட்டு வதக்கிச் சாப்பிடலாம். இம் மூலிகையின் முக்கிய குணம் க்ஷயம், காசம், சுவாசம் (ஆஸ்த்மா), நமைச்சல், மதமதப்பு, சீதளநாடி முதலியவற்றை நீக்குவதே.

வியாக்ரயாதி கஷாயம், தசமூலகடுத்ரயம் கஷாயம், வில்வாதி குளிகை, அக்னிகுமாரம் ரஸம் எனும் மாத்திரை, ஆசால்யாதி மாத்திரை, கோரோசனாதி குளிகை, ஹரித்ராகண்டம், வியோசாதி வடகம் போன்ற மருந்துகளால் வைரஸ் தாக்கத்தைக் குணமாக்க முடியுமா என்ற ஆராய்ச்சியை செய்ய வேண்டிய தருணத்தில் இருக்கிறோம். இந்த வைரûஸ அழிப்பதற்கான முயற்சிகளை பல நாடுகள் தற்சமயம் செய்து வருகின்றன.

(தொடரும்)

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/8/w600X390/kadhir4.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/08/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-வைரஸ்-தொற்றைத்-தடுக்கலாம்-3376759.html
3376758 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் இந்தியாவின் சிறந்த அரசுப் பள்ளி! பிஸ்மி பரிணாமன் DIN Sunday, March 8, 2020 05:00 PM +0530 1,32,000 சதுர அடியில் பள்ளிக்கு கட்டடம்... இருபத்தைந்தாயிரம் நூல்கள் உள்ள நூலகம்... மாணவிகள் தடகள, கால்பந்து, ஹாக்கி விளையாடி பயிற்சி பெற 18,110 சதுர அடியில் (செயற்கை மெத்தை விரிக்கப்பட்ட தடகள, பல்நோக்கு விளையாட்டு மைதானம், கூடைப் பந்து விளையாட மரத்தாலான தரைத்தளம் அமைக்கப்பட்ட 13,000சதுர அடியில் கூடைப்பந்து, இறகுப் பந்து மைதானம், அறிவியல் பாடங்களுக்குத் தனித்தனியான ஆய்வுக்கு கூடங்கள் மாணவிகள் தங்கள் புத்தகங்கள் பொருள்களை வைத்துக் கொள்ள லாக்கர் பெட்டிகள். ஒரே நேரத்தில் 600 மாணவிகள் ஒரு சேர அமர்ந்து உண்ணக் கூடிய டைனிங் ஹால்... சுத்தமான சூழ்நிலையுடன் இருக்கும் - இந்தப் பள்ளியை "கனவுப் பள்ளி' அல்லது "கற்பனைப் பள்ளி' என்று சொல்லலாம். இத்தனை வசதிகள் உள்ள பள்ளி நிஜமாகவே இருக்குமா?

கேரளம், கோழிக்கோடு நகரின் "நடக்காவு' பகுதியில் உள்ள "அரசு தொழிற்கல்வி பெண்கள் மேல்நிலை பள்ளி'தான் இந்த அதிசய பள்ளி. சிதிலமடைந்த கட்டடங்கள், அங்கு படிக்கும் 2,300 மாணவிகளுக்கு வெறும் பத்து கழிப்பறைகள் என்று இருந்த 120 ஆண்டுகள் பழமையான இந்தப் பள்ளி, இன்று முற்றிலும் மாறுபட்டு இருக்கிறது.

உக்ன்ஸ்ரீஹற்ண்ர்ய் ரர்ழ்ப்க்'ள் ஐய்க்ண்ஹ வெளியிட்டிருக்கும் 2019-20 -ஆம் ஆண்டிற்கான சிறந்த பத்து இந்திய அரசுப் பள்ளிகள் அடங்கிய பட்டியலில் இரண்டாம் இடத்தை பிடித்திருக்கிறது இந்தப் பள்ளி'. அதிரடி மாற்றத்தை இந்தப் பள்ளி பெறுவதற்கு அடிப்படைக் காரணமாக அமைந்திருப்பவர் தொகுதி சட்டமன்ற உறுப்பினர் பிரதீப் குமார்.

"நான் 2006 - இல் சட்டமன்ற உறுப்பினரானேன். எனது தொகுதியில் வசிக்கும் பெற்றோர்கள், தங்களது குழந்தைகளை நகரத்தின் முன்னணி தனியார் பள்ளி
களில் சேர்க்க எனது பரிந்துரைக்கு வருவார்கள். "இண்டியன் இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் மேனேஜ்மெண்ட்' , "இண்டியன் இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் டெக்னாலஜி' போன்ற அரசுக் கல்வி நிறுவனங்கள் சிறந்த கல்வி நிறுவனங்களாக மாறியிருக்கும் போது, அரசுப் பள்ளி ஏன் தரத்தில் சிறந்து நிற்க முடியாது என்று யோசித்தேன். சட்டமன்ற உறுப்பினர்களுக்கு வழங்கப்படும் வளர்ச்சி நிதியின் ஒரு பகுதியைப் பள்ளிக்காகச் செலவிட முடிவு செய்தேன். மேலும் தேவைப்படும் நிதிக்கு ஆர்வலர்களிடத்தில் நிதி திரட்டினேன்.

எனது முயற்சிகளுக்கு கேரள அரசும், இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சிக் கழகமும், கோழிக்கோட்டில் இயங்கி வரும் இந்தியன் இன்ஸ்டிடியூட் ஆப் மேனேஜ்மென்ட், தேசிய தொழில்நுட்ப நிறுவனம் அரசு கல்வி நிறுவனங்களின் வழிகாட்டல்களுடன் தனியார் நிறுவனங்களின் நிதி உதவிகளும் இந்தக் கனவை நனவாக்கின. குறிப்பாக ஃபைசல் மற்றும் ஷபானா அறக்கட்டளை பதினைந்து கோடி நிதி உதவி செய்துள்ளது. “

இப்போது பள்ளியில் இருக்கும் கழிப்பறைகள் 92 . பள்ளியின் உள்கட்டமைப்பினை மேம்படுத்திவிட்டால் மட்டும் பள்ளியின் தரம் கூடிவிட்டது என்று சொல்ல முடியாது. ஆசிரியர்களின் திறமைகளையும் மேம்
படுத்த வேண்டும். அதற்காக பள்ளி ஆசிரியர்கள் அனைவருக்கும் கோழிகோடு இண்டியன் இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் மேனேஜ்மென்ட் வழியாக பயிற்சி அளிக்கப்பட்டது. அதன் பலனை மாணவர்கள் நல்ல தரமான கல்வி மூலமாக அறுவடை செய்கிறார்கள்'' என்கிறார் பிரதீப்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/8/w600X390/kadhir3.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/08/இந்தியாவின்-சிறந்த-அரசுப்-பள்ளி-3376758.html
3376756 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் நினைத்துப் பார்க்க முடியாத சாதனை! - பொ.ஜெயச்சந்திரன் DIN Sunday, March 8, 2020 04:49 PM +0530 அண்மையில் புதுக்கோட்டையில் நடைபெற்ற புத்தகக் கண்காட்சியில் திமொதி பால் என்ற 12 வயதை நெருங்கும் சிறுவனுக்கு "அறிவியல் இளம் விஞ்ஞானி' பட்டம் வழங்கப்பட்டது. விருதை  வாங்கியவுடன்  அச்சிறுவனிடம்,   ""உனக்கு ஏன் இந்த விருது?'' என்று கேட்டபோது...

""நான் கடந்த 2008- ஆம் ஆண்டு இதே புதுக்கோட்டை மண்ணில் தான் பிறந்தேன். என்னுடைய அப்பா ஐசக் ஜெபஸ்டின் திருச்சி பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகத்தில் ஆங்கிலத்துறை பேராசிரியராகப் பணிபுரிகிறார். அம்மா புதுக்கோட்டையில் கால்நடை மருத்துவராகப் பணிபுரிகிறார். எனக்கு மூத்த அண்ணன் ஒருவன் இருக்கிறான். அவனுக்கு ஆட்டிசம் நோய் பாதிப்பு இருக்கிறது.   எனக்கு ஆங்கிலத்திலும், அறிவியலும் ஆர்வம். அதனால் அப்பா, அம்மா வேலைக்கு போய்விட்டு வந்தவுடனே அவர்களுடைய கைபேசியை வாங்கி அனைத்து ஆராய்ச்சிகளையும் தெரிந்து கொள்வேன். யூ டியூபில் ஆங்கிலத்தில் உள்ள "அக்பர் அன் பீர்பால்' மற்றும் நன்னெறிக் கதைகளையும் பார்ப்பதில் ஆர்வம் காட்டினேன். அதில் வரும் ஆங்கில உரையாடல்களை எனக்குள் பதிந்து கொள்வேன். மேக் மி ஜீனியஸ் டாட் காம் என்ற வெப்சைட்டையும், அறிவியல் சார்ந்த மற்ற யூ டியூப் வீடியோக்களையும் பார்த்தேன்.  இது போன்றவை என்னுடைய அறிவியல் அறிவு வளர்ச்சிக்குப் பெரும் உதவியாக இருந்தன. 

"501அமேஸிங் பேக்ட்ஸ்', "நோ அபெளட் ப்ளான்ஸ் அன்ட் அனிமல்ஸ் அன்ட் பேட்ஸ்", "நோ அபெளட்  சயின்ஸ் அன்ட் டெக்னாலஜி', "த யுனிவர்ஸ்', "டாப் 10 
ஆன் எவ்ரிதிங் 2013', "151 வேல்ட்ஸ் கிரேடஸ்ட் இன்வென்சன்ஸ்' மேலும் "பேமஸ் ஸ்பீச்சஸ் ஆஃப் தி பேமஸ் அன்ட் இன்பேமஸ்' போன்ற புத்தகங்களை வாங்கியுள்ளேன். இது போன்ற புத்தகங்களை வாங்கிப் படித்த காரணமாக இதுவரை பள்ளிகளில் நடைபெற்ற பேச்சு போட்டி, படம் பார்த்துக் கதை சொல்லுதல் போன்ற பல்வேறு போட்டிகளில் 65- க்கும் மேற்பட்ட முதல் இடங்களைப் பிடித்து பரிசுகளைப் பெற்றுள்ளேன். 

"குட் மித்திகல் மார்னிங்' என்ற யூ டியூப் சேனலில் உள்ள வீடியோக்களையும் காண்பதில் ஆர்வம் கொண்டேன். இது போன்ற யூ டியூப் சேனல்களைப் பார்த்ததன் காரணமாக,  எனக்கு 8 வயதாகும் போது - 2017- ஆம் ஆண்டு ஜுன் மாதம் - ஊழ்ங்ய்ற்ழ்ஹய்  என்னும் யூ டியூப் சேனலை யாருடைய உதவியும் இல்லாமல் தொடங்கினேன். இந்தச் சேனல் பல்வேறு துறைகளில் குறிப்பாக அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பத் துறையில் எனது ஆர்வத்தைத் தூண்டுவதற்கான தொடக்கமாக அமைந்தது. யூ டியூப் வீடியோக்களைப் பதிவு பண்ணுவது, எடிட் பண்ணுவது, பதிவேற்றம் செய்வது போன்ற அனைத்தையும் இணையதள டியூட்டோரியல்ஸ் மூலமாகக் கற்றுக் கொண்டேன்.

இன்று வரை எனது Frentran யூ டியூப் சேனலில் 61 வீடியோக்களைப் பதிவு செய்துள்ளேன்.  413 சப்ஸ்கிரைபர்களும்  உள்ளனர். 2018 -ஆம் ஆண்டில் 5- ஆம் வகுப்பு பயிலும் மாணவர்களுக்கான சில்வர் ஜோன் சர்வதேச ஒலிம்பியாட்ஸ் என்ற தேர்வில் மாநில அளவில் அறிவியல் மற்றும் ஆங்கில மொழிப் பிரிவுகளில் 2-ஆவது இடத்தைப் பெற்றேன். 2019-ஆம் ஆண்டில் அறிவியலில் முதலிடத்தையும், ஆங்கிலத்தில் இரண்டாம் இடத்தையும் பெற்றுள்ளேன். 2020-ஆம் ஆண்டு தொடக்கத்தில் Tcs ion intelligem சார்பில் நடத்தப்பட்ட தொடர்புத் திறனுக்கான தேசிய அளவிலான ஆங்கிலப் போட்டியில் இந்தியாவில் 10- இல் ஒருவராகத் தேர்தெடுக்கப்பட்டேன். 

நான் பேசிய வீடியோக்களை என்னுடைய மாமா மருத்துவர் கிப்ஸன் ஆலோசனைப்படி ஒரு புத்தமாக மாற்றும் முயற்சியில் இறங்கினேன். முதற்கட்டமாக 2019- ஆம் ஆண்டு ஜனவரி முதல் தேதியன்று A Preteen Speaks on Science and Technology என்ற தலைப்பில் நூலை எழுதத் தொடங்கினேன். அறிவியல் தொழில்நுட்பம் சம்பந்தபட்ட சுமார் 20 வீடியோக்களை ட்ரான்ஸ்கிரிப்ட் செய்து, பிறகு அவற்றை எடிட் செய்தேன். அதே ஆண்டில் கோடை விடுமுறை நேரத்தில் இரவு, பகல் பாராமல் எனது புத்தகத்தை எழுதுவதிலேயே முனைப்பாக இருந்தேன். அதனால் அநேக நாட்கள் அதிகாலை 3 மணி வரை கண் விழிக்க நேரிட்டது. பிறகு அறிவியல் தொழில்நுட்பம் சார்ந்து வேறு 25 தலைப்புகளைச் சிந்தித்து, முடிவு செய்து அது சம்பந்தப்பட்ட வீடியோக்களைப் பார்த்து, புரிந்து அதன் கருத்துகளையெல்லாம் உள்ளடக்கி, அவற்றை எல்லாம் பிறர் எளிதில் புரிந்து கொள்ளும் வகையில் எனது சொந்த நடையில் ஆங்கிலத்தில் எழுதியும், எடிட் செய்தும், பின்னர் அதை தட்டச்சு செய்தேன். எனது நூலை அறிவியல் தொழில்நுட்பம் சம்பந்தப்பட்ட 45 தலைப்புகளில் எழுதியுள்ளேன். இந்த நூலை கடந்த ஜனவரி மாதம் திருச்சியில் உள்ள தனியார் ஹோட்டலில் இந்திய மேலாண்மை நிறுவனத்தின் இயக்குநர் பிம்மராய மெட்ரி  வெளியிட்டார்.  

எனது நூலின் கட்டுரைகள் வானியல், விண்வெளி, அணு அறிவியல், வெப்ப இயக்கவியல், நவீன இயற்பியல், சுற்றுச்சூழல் அறிவியல், உடல்நலவியல் மற்றும் கணினி அறிவியல் போன்ற தலைப்புகளில் கீழ் இடம் பெற்றுள்ளன. இந்த நூல் அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பம் பற்றிய அற்புதமான ஒரு பார்வையைத் தருவதுடன் அதிலுள்ள 91 படங்களும், 68 ரெபரன்ஸ்களும் படிப்பவர்கள் எளிதில் புரிந்து கொள்வதற்கு ஏற்ப அமைக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் அனைத்து படங்கள் மற்றும் ரெபரன்ஸ்களுக்கான இணைப்பும் இப்புத்தகத்தில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. இப்புத்தகத்தில் மிகவும் முக்கிய தலைப்புகளாக நெகிழிப் பொருட்களுக்கு பதிலான 5 மாற்றுப் பொருட்கள், மின்னணு சாதனப் பயன்பாடு பற்றிய 9 தவறான கருத்துகள், அழிந்து போன மிருகங்களை மீட்டெடுப்பது எப்படி, நாசாவின் சாதனைகள் மற்றும் நிலாவுக்குச் சென்று அங்கு தங்கும் நாசாவின் திட்டம், மேதை ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டைனின் வாழ்க்கைச் சரிதை, மைக்ரோ சாஃப்ட் மற்றும் செல்வாக்கு மிக்க தொழில் நுட்பக் கண்டு பிடிப்பாளர்களின் வரலாறு ஆகியவை உள்ளன. இந்நூலில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த உரைகளாக கணினி அறிவியல், செயற்கை நுண்ணறிவு ஆகிய உரைகள் அவற்றின் அடிப்படைகளைக் கற்பிக்கும் வகையில் அமைந்துள்ளன. இந்த   A Preteen Speaks on Science and Technology என்ற புத்தகத்தை   மாணவர்கள், இளம் விஞ்ஞானி  மற்றும் தொழில்நுட்பவியலாளர்கள் புரிந்து கொள்ளக் கூடிய வகையில் எளிமையான நடையில் ஆங்கிலத்தில் எழுதியிருக்கிறேன்'' என்றார் கணினியையும் செல்பேசியையும் அறிவு வளர்ச்சிக்குப் பயன்படுத்தலாம் என்பதற்கு உதாரணமாகத் திகழும்   திமொதி பால்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/8/w600X390/kadhir2.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/08/நினைத்துப்-பார்க்க-முடியாத-சாதனை-3376756.html
3376755 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் இரண்டாம் வகுப்பு மாணவியின் உலக சாதனை! - ச.பாலசுந்தரராஜ் Sunday, March 8, 2020 04:44 PM +0530 உலகில் தமிழ் அமைப்புகள், சங்கங்கள் எங்கெல்லாம் உள்ளனவோ அங்கு நிச்சயம் மாணவர்களுக்கு திருக்குறள் ஒப்புவித்தல் போட்டி நடத்தப்பட்டு பரிசுகள் வழங்கப்பட்டு வருகின்றன. தமிழகத்திலும் பல ஊர்களில் உள்ள திருக்குறள் தொடர்பான அமைப்புகள் மாணவர்களுக்கு திருக்குறள் ஒப்புவிக்கும் போட்டியை நடத்துகின்றன.

விருதுநகர் மாவட்டம் வெம்பக்கோட்டை ஊராட்சி ஒன்றியம் க.மடத்துப்பட்டி ஊராட்சி ஒன்றிய தொடக்கப்பள்ளியில் இரண்டாம் வகுப்பு படிக்கும் மாணவி பி.கிருத்திகா ஹரிணி  பிப்ரவரி 12 -ஆம் தேதி திருக்குறள் ஒப்புவிப்பதில் உலக சாதனை புரிந்து அதற்கான சான்றிதழையும் பெற்றுள்ளார். இவர் 200 குறளை 5 நிமிடம் 39 நொடிகளில் ஒப்புவித்து உலக சாதனை புரிந்துள்ளார். கிருத்திகா ஹரிணியின் வகுப்பு ஆசிரியையும், அவருக்கு திருக்குறள் ஒப்புவிக்க பயிற்சி அளித்தவருமான எம்.ஜெயமேரி நம்மிடம் இது குறித்து பகிர்ந்து கொண்டதாவது:
 ""எங்கள் பள்ளியில் முதலாம் வகுப்பு முதல் ஐந்தாம் வகுப்பு வரை 130 மாணவ, மாணவிகள் படித்து வருகிறார்கள். இவர்கள் வாழ்க்கை நெறிமுறைகளைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில்,  பள்ளி ஆசிரியர்களிடம் நிதி திரட்டி, கடந்த செப்டம்பர் 5-ஆம் தேதி ஆசிரியர் தினத்தன்று மாணவ, மாணவிகளுக்கு திருக்குறள் புத்தகம் வழங்கி பரிசளித்தோம். 
ஆனால் திருக்குறள் நூலை பலரும் படிக்கவில்லை என தெரிய வந்தது. மாணவ, மாணவிகள் திருக்குறளைப் படிக்க என்ன செய்யலாம் என்று யோசித்து,   இறுதியில் ஒரு முடிவு எடுத்தோம். நான் பல பள்ளிகளுக்குச் சென்று  திருக்குறளை மாணவர்கள் படிக்க வேண்டும் என  விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தி வருகிறேன்.  அதற்கு பள்ளி நிர்வாகம் ஒரு தொகையை சன்மானமாக அளிக்கிறது. அந்தத் தொகையை "எழுத்து உண்டியல்' என்ற பெயரில்,  உண்டியலில் போட்டு வைத்துக்கொண்டேன். ஒரு திருக்குறளை மனப்பாடம் செய்து ஒப்புவித்தால் அந்த எழுத்து உண்டியலிருந்து ஒரு ரூபாய் வழங்கினால் மாணவர்கள் மனப்பாடம் செய்து ஒப்புவிப்பார்கள் என ஒரு யோசனை வந்தது. மேலும் மாணவர்களுக்குக் கிடைக்கும் பணத்தை அவர்களுக்கும் ஓர் உண்டியல் வாங்கி சேமிக்கும் பழக்கத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும் எனவும் ஆசிரியர்கள் கூறினார்கள்.  
இதையடுத்து இந்தத் திட்டத்தை செயல்படுத்தத் தொடங்கினோம்.130 மாணவ, மாணவிகளுக்கும் புதிய உண்டியல் வாங்கப்பட்டது. அதற்கு "திருக்குறள் உண்டியல்' என பெயரிடப்பட்டது. 
இதனைத் தொடர்ந்து மாணவர்கள் திருக்குறளை மனப்பாடம் செய்து ஒப்புவிக்க தொடங்கினர். ஒவ்வொரு வெள்ளிக்கிழமையும் ஒரு மணிநேரம் மாணவர்கள் திருக்குறளை ஒப்புவிக்க நேரம் ஒதுக்கினோம். ஒப்புவிக்கும் திருக்குறளின் பொருளையும் கூறினால் இரண்டு ரூபாய் மாணவர்களின் உண்டியலில் சேமித்து வந்தோம். முதலாம் வகுப்பு மாணவர்கள் பத்து திருக்குறள் ஒப்புவித்தால் உண்டியலில் ரூ. 10 போடுவதோடு, ஸ்மைலி பேட்ஜ் ஒன்றை  மாணவர்களின் சட்டையில் குத்தினோம்.
4- 5 ஆம் வகுப்பு மாணவர்கள் 20 திருக்குறள் ஒப்புவித்தால் , ஊராட்சி மன்ற நூலகத்தில் ரூ. 20 செலுத்தி அந்த மாணவர்களை நூலக உறுப்பினர்களாகச் சேர்த்து மேலும் வாசிக்கும் பழக்கத்தைத் தொடங்கி வைத்தோம். இதுவரை 20 மாணவர்கள் நூலகத்தில் உறுப்பினர்களாக சேர்ந்துள்ளனர். 200 திருக்குறள் ஒப்புவிக்கும் மாணவர்களுக்கு தாயில்பட்டியிலுள்ளஅஞ்சலகத்தில் சேமிப்புக் கணக்கு தொடங்கி கொடுத்தோம். இதுவரை காவியா என்ற மாணவி 250 குறளும் கிருத்திகா ஹரிணி என்ற மாணவி 200 குறளும் ஒப்புவித்ததால் அவர்களுக்கு அஞ்சலகத்தில் சேமிப்புக் கணக்குத் தொடங்கி கொடுத்துள்ளோம்.
இதையடுத்து திருக்குறள் ஒப்புவித்தலில் உலக சாதனை செய்ய ஒருவரைத் தேர்வுசெய்து பயிற்சி அளிக்கமுடிவு செய்தோம். தொடந்து 2 - ஆம் வகுப்பு மாணவி பி.கிருத்திகாஹரிணியைத் தேர்வு செய்து தினசரி ஒரு மணி
நேரம் நான் பயிற்சி அளித்தேன். மூன்று மாதகாலம் பயிற்சி அளித்தது, ஹரிணியை உலக சாதனைக்குத் தயார் செய்தோம். தொடந்து சிவகாசி அரிமா சங்கத்தைத் தொடர்பு கொண்டு ஹரிணி சாதனை செய்ய உதவி கோரினோம்.  அவர்கள் ஒப்புக் கொண்டனர்.
பின்னர் பிப்ரவரி 12 - ஆம் தேதி, சிவகாசி காவல்துணை கண்காணிப்பாளர் டி.பிரபாகரன், தொழிலதிபர்கள் ஏ.பி.செல்வராஜன் மற்றும் ஜி.அசோகன் ஆகியோர் முன்னிலையில் கிருத்திகா ஹரிணி  200 திருக்குறளை 5 நிமிடம் 39 நொடியில் ஒப்புவித்து உலக சாதனை புரிந்தார். ட்ரிம்ப் உலக சாதனை 
அமைப்பின் (பழ்ண்ன்ம்ல்ட் ரர்ழ்ப்க் 
தங்ஸ்ரீர்ழ்க்) தென்மண்டல நடுவர் பி.எம்.சம்பத்குமார் இது ஒரு புதிய உலக சாதனை என அறிவித்தார். தொடர்ந்து ட்ரிம்ப்  உலக சாதனை அமைப்பின் தலைமை செயல் அலுவலர் முக்தாபிரதீப் உலக சாதனைக்கான சான்றிதழை ஹரிணியிடம் வழங்கினார். இனி 1330 குறளையும் ஒப்புவித்து ஹரிணி உலக சாதனை செய்ய பயிற்சி அளித்து வருகிறேன்'' என்றார் ஜெயமேரி.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/8/w600X390/kadhir1.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/08/இரண்டாம்-வகுப்பு-மாணவியின்-உலக-சாதனை-3376755.html
3371311 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி...சிரி... சிரி... Sunday, March 1, 2020 12:08 PM +0530 • "அந்த டி.வி.சேனலை 24 மணி நேர காமெடி சேனலா மாத்திட்டாங்களா?''
"இல்லையே... ஏன் கேக்குறீங்க?''
"எப்ப பார்த்தாலும் தலைவரோட மேடைப்பேச்சுகளையே ஒளிபரப்பிக்கிட்டிருக்காங்களே''

• டாக்டர்: காலைல எழுந்த உடனே நான் கொடுக்குற கஷாயத்தைச் சாப்பிட்டுட்டு அப்புறமா காபி சாப்பிடுங்க
வந்தவர்: ஒரே நேரத்துல எப்படி டாக்டர் ரெண்டு கஷாயத்தைச் சாப்பிடுறது?

• "அந்தப் பிச்சைக்காரனை ஏன் திட்டுறீங்க?''
"முதல்ல "மகாலெட்சுமி'ன்னு என் பொண்டாட்டிய பேர் சொல்லி கூப்பிட்டவன், என்னைப் 
பார்த்ததும் "அய்யாசாமி'ன்னு என்னையும் பேர் சொல்லிக் கூப்புடுறான்''

• டாக்டர்: உங்க பல்ஸ் ரொம்ப வீக்கா இருக்கே?
நோயாளி: அப்ப நல்ல டூத் பேஸ்ட்டா எழுதிக் கொடுங்க டாக்டர்
தீபிகா சாரதி, சென்னை-5.

• "உங்க பையனைப் பார்த்து ஏன் இப்பிடி 
நடுங்குறீங்க?''
"எதையாவது என் பொண்டாட்டிகிட்ட சொல்லி, பெரிய பிரச்னையை உண்டாக்கிடுவான் சார்''
வி.ரேவதி, தஞ்சை.

• "நீங்க தமிழ் மீது பற்றுக் கொண்டவரா 
இருக்கலாம். அதுக்காக...?''
"என்ன செஞ்சிட்டேன்னு சொல்ல வர்றீங்க?''
"ஜானிங்கிற என் பெயரை சாணின்னு கூப்புடுறது அவ்வளவு நல்லா இல்லே... 
சொல்லிப்புட்டேன்''
சி.ரகுபதி, போளூர்.

• "நேத்து கூட்டமான பஸ்சில் போகும்போது யாரோ என் பாக்கெட்டில் பிளேடைப் போட்டுட்டான்''
"ஐயய்யோ... அப்புறம் என்ன செஞ்சீங்க?''
"நல்லவேளை நான் பார்த்துட்டேன்... எடுத்து வெளியிலே போட்டுட்டேன்''
எம்.ஏ.நிவேதா, அரவக்குறிச்சிப்பட்டி.

• "உங்க வீட்டு வாட்ச்மேனுக்குத் தமிழ் தெரியாதுன்னு தட்டுத்தடுமாறி இந்தியில் பேசினேன்... அப்பவும் முழிக்கிறான்''
"நீங்க எந்த மொழியில் பேசினாலும் அவனுக்குப் புரியாது... ஏன்னா அவனுக்குக் காது கேட்காது''
ஆர்.யோகமித்ரா, சென்னை-73.
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/1/w600X390/ka14.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/01/சிரி-சிரி-3371311.html
3371310 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வாழை இலையில் சாப்பிடுங்கள்! DIN DIN Sunday, March 1, 2020 12:05 PM +0530  ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்
 உடல் மற்றும் மன நோய்களிலிருந்து என்னை பாதுகாத்துக் கொள்ள விரும்புகிறேன். அது பற்றிய சில ஆரோக்கிய குறிப்புகளையும், நல்லொழுக்கத்தைப் பற்றியும் எனக்குக் கூற முடியுமா?
 -எழிலரசன், கரூர்
 கௌதம தர்ம ஸுத்திரம் கூறும் சில கருத்துக்கள் நமக்கு நன்மை தரக் கூடியவையாக இருக்கின்றன. அது பற்றிய விவரம்:
 கிழக்கு நோக்கி உட்கார்ந்து சாப்பிட ஆயுள் வளரும்.
 தெற்கு நோக்கி உட்கார்ந்து சாப்பிட கீர்த்தி (புகழ்)பெருகும். மேற்கு நோக்கி உட்கார்ந்து சாப்பிட சம்பத்து பெருகும். வடக்கு நோக்கி உட்கார்ந்து சாப்பிட நன்னடத்தை வளரும். இவற்றில் நமக்கு எதில் அதிக விருப்பமோ, அதற்கான திக்கு நோக்கியே தினமும் உட்கார்ந்து சாப்பிடுவது நல்லது.
 சாப்பிடும் இலை- சாப்பிடுவதற்கான உபயோகப்படுத்தப்படும் இலைகளில், புரசிலை, தாமரை இலை, வெட்பாலை இலை, இலுப்பை இலை, வாழை இலை இவை புஷ்டி தரக்கூடியவை. ஆயுளை வளர்ப்பவை. சம்பத்தைத் தரக் கூடியவை. வாழை இலை விசேஷமாக
 இருமல், மூச்சிரைப்பு, காய்ச்சல் முதலிய நோய்களையும் நீக்கக் கூடியது.
 வெற்றிலை போடுவது - வெற்றிலையின் காம்பு நோயைத் தரும். நுனி பாவத்தைத் தரும். நரம்பு புத்தியைக் கெடுக்கும். இம் மூன்றையும் அகற்றியே வெற்றிலையைப் போட வேண்டும்.
 தலை வைத்துப் படுக்க- தன் வீட்டில் கிழக்கில் தலை வைத்துப் படுத்துத் தூங்க வேண்டும். மாமனார் வீட்டில் தெற்கிலும், பிரயாணத்தில் செல்லும் போது மேற்கிலும் தலைவைத்துப் படுத்துத் தூங்கலாம். எந்த சமயத்திலும் வடக்கில் தலைவைத்துப் படுக்கக் கூடாது.
 மூன்றிலும் பாக்கி வைக்காதே- கடன், வியாதி, எதிரி இம் மூன்றையும் அடியோடு அழிக்காமல் பாக்கி வைத்தால் மறுபடியும் பரவிக் கொண்டே தான் இருக்கும். அதனால் பாக்கி வைக்காமல் இவற்றைப் போக்க வேண்டும்.
 தூயதாக்கிக் கொள் - கண்களால் நன்கு பார்த்த பிறகே அடி எடுத்துவை. உண்மையால் தூய்மை பெற்ற பேச்சைப் பேசு. மனத்தால் சுத்தமானதெனத் தெளிந்த பின் அதன்படி நட.
 அநீதியால் கிடைத்த பொருள் வேண்டாம்- அநியாயத்தால் ஈட்டிய பொருளைப் பெறுவதைக் காட்டிலும் தரித்திரமே நல்லது. வியாதியால் வீங்கி உடல் பருத்து விடுவதை விட இளைத்திருப்பதே நல்லது.
 அவன் எதிரி எனச் சொல்லாதே - யாரையும் அவன் எனக்கு எதிரி என வெளிப்படையாகக் குறிப்பிடாதே. அல்லது அவனுக்கு நான் எதிரி எனவும் கூறாதே. தனக்கு ஏற்பட்ட அவமானத்தைத் தானே வெளிப்படுத்தாதே. தனது எஜமானன் தன்னிடம் அபிமானத்துடன் இல்லை என்பதையும் வெளியாக்காதே.
 சக்திக்கு மீறி ஈடுபடாதே - தேகப்பயிற்சி, இரவில் கண் விழிப்பு, வழி நடத்தல், அதிக சிரிப்பு, பேச்சு இவற்றில் சக்திக்கு மீறி ஈடுபடாதே. யானையை இழுக்கத் துணியும் சிங்கம் வலிவிழந்து மடிவது போல, இவற்றில் சக்திக்கு மீறி ஈடுபடுபவன் கேடுறுவான்.
 மனத்தைக் கவர - தயை, எல்லோரிடத்திலும் நட்பு, ஈகை, இனிமையான பேச்சு இவற்றுக்கு ஈடாக பிறர் மனதைக் கவரும் உபாயம் வேறு ஒன்றுமில்லை.
 ஒட்டுதலும் பிரிவும் - பிரிந்ததைக் கஷ்டத்துடன் தான் ஒட்ட வைக்க முடியும். சேர்ந்ததைக் கஷ்டப்பட்டுத் தான் பிரிக்க முடியும். பிரிந்த பிறகு ஒட்டி ஏற்பட்ட அன்பு கடைசி வரை வேதனையைத் தான் அளிக்கும்.
 மனம் தூய்மை பெற - பிறர் சொத்தைக் கபடமாக அபகரிக்க எண்ணாதிருத்தல், எல்லோரிடமும் நல்லெண்ணம் கொண்டிருத்தல், தான் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் ஒரு பலனுண்டு(கெட்டது செய்தால் கெட்டதும் நல்லது செய்தால் நல்லதும் நடக்கும்) என நினைத்தல் இம் மூன்றும் மனத்தைத் தூய்மையாக்கும் பழக்கங்கள்.
 விலங்குகள் அளிக்கும் போதனை- மனிதன் இதரப்பிராணிகளின் வாழ்க்கையிலிருந்து கற்றுக் கொள்ள வேண்டியவை பல. சிறிய காரியமோ பெரிய காரியமோ, எளிதோ கடினமோ எதைச் செய்வதானாலும் முழுமுயற்சியுடன் செய்வதென்ற பழக்கத்தை சிங்கத்திடமிருந்தும், புலன்கள் அனைத்தையும் அடக்கி காலதேச சூழ்நிலைகளைக் கவனித்துக் காரியத்தைச் சாதித்தல் எனும் குணத்தைக் கொக்கிடமிருந்தும், நிறைய சாப்பிடுதல், குறைந்து கிடைத்தாலும் அதில் திருப்தி அடைதல், நன்கு தூங்குதல், ஆனால் சீக்கிரமாக விழித்தெழுதல் ஆகிய குணங்களை நாயிடமிருந்தும், ஓய்வெடுக்காமல் பொதி சுமத்தல், சீதோஷ்ணங்களைப் பற்றி மதியாதிருத்தல், எப்பொழுதும் சந்தோஷம் இம் மூன்றைக் கழுதையிடமிருந்தும், தன்னபிமானம், நேரத்தில் குடியிருப்பிற்கு வந்து சேருதல், மெத்தனமின்மை, சோம்பலின்மை ஆகியவற்றைக் காக்கையிடமிருந்தும், எதிரியிடம் அடங்காமல் சண்டையிடுதல், விடியற்காலையில் எழுதல், உறவினர்களுடன் கூடிப் புசித்தல், ஆபத்திலுள்ள தன் மனைவியை எப்பாடு பட்டேனும் காப்பாற்றுதல் இந்த நான்கைக் கோழியிடமிருந்தும் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். (ஸுபாஷிதம் எனும் நூலிலிருந்து).
 (தொடரும்)
 பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன்,
 ஸ்ரீஜயேந்திர சரஸ்வதி ஆயுர்வேதக் கல்லூரி,
 நசரத்பேட்டை - 600 123 (பூந்தமல்லி அருகே)
 செல் : 94444 41771
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/1/w600X390/AYUL.JPG https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/01/வாழை-இலையில்-சாப்பிடுங்கள்-3371310.html
3371309 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர்  மணல் கடிகாரம் DIN DIN Sunday, March 1, 2020 12:04 PM +0530 சக.முத்துக்கண்ணன்
 மணல் கடிகாரம் செய்து வரச் சொல்லியிருந்தேன். வகுப்பறையில் முப்பத்தைந்தில் முப்பது பேர் கொண்டு வந்திருந்தனர். அஞ்சுபேர் கைகட்டி நிற்பதுதான் ஒரிஜினல் வகுப்பறையின் டிசைன். வழக்கம் போல் பெண்குழந்தைகள் கூடுதல் அலங்காரத்தோடு செய்து வந்திருந்தனர். பசங்களில் சிலர் டைம் செட் பண்ணி, நேரம் முடியும் போது மணல் துகள்கள் துல்லியமாகத் தீரும்படி செய்திருந்தனர். மணல் கடிகாரத்திற்கு மணலைத் தேர்ந்தெடுப்பதும், ஈரம் நீக்கி குறுமணல்களைச் சலித்தெடுத்தலும் கற்க வேண்டிய கூறு. முந்தைய நாள் அந்த நுட்பங்களை விளக்கும் வீடியோவைக் காட்டியிருந்தேன். பலர் மிகச் சரியாகச் செய்திருந்தனர். வரிசையாய் ஒப்படைக்கப்பட்ட முப்பது மணல் கடிகாரங்களில் இருபதுக்கும் மேற்பட்டவை சாராய பாட்டில்கள். புரியும்படி சொல்லப் போனால் குவாட்டர் பாட்டில்கள்! ஒன்றின் மீதொன்று நிற்கையில் உயரம் கூடி தரையில் உட்காரச் சிரமப்படுகிறது. சில தொட்டதும் சாய்ந்திடும்படி. நாங்கள் படிக்கும்போது மை பாட்டிலில் தான் செய்வோம். இப்போதும் கூட மூன்று மைபாட்டில்கள் வரிசையில் இருந்தன. எல்லாம் முடிந்து வீடு வந்த பின்னும் அடுக்கி வைத்த மணல் கடிகாரங்களின் வரிசை நினைவில்...
 காலத்தை அறிவிக்கும் மணல்கடிகாரங்கள் குழந்தைகளின் வாயிலாய் பெரிதான ஓர் செய்தியை நம்மிடம் அறைந்து சொல்வதாய்ப்பட்டது.
 "ஏன் எல்லாரும் இந்த பாட்டில்ல செஞ்சிருக்கீங்க?''
 "பவி வீட்ல இது நெறைய இருந்துச்சு சார்''. 13 குழந்தைகளுக்கான 26 பாட்டில்கள் அங்கு கிடைத்திருக்கின்றன. அந்த தகப்பன் வள்ளல். வாரி வழங்கியிருக்கிறார்.
 "நீங்கதான சார் சொன்னிங்க, இதுக்கெல்லாம் காசு செலவு பண்ண வேணாம் கெடைக்கிறத பயன்படுத்துன்னு '' - சிலர்.
 மீதப்பேர், "வீட்ல இருந்துச்சு சார்''.
 உரையாடலில் நேரடியாகப் பதில் சொல்ல வேண்டிவருமிடத்தில், அப்பா செய்றத மறைக்கிறதா? சொல்றதா? தெரியாமல் சிரித்துக் கொண்டும், கூச்சப்பட்டுக் கொண்டும் நெளியுதுகள்.
 ஒரு முறை மாவட்ட அறிவியல் கண்காட்சிக்கு போக, 7 மணிக்கெல்லாம் பஸ்டாண்டு வரச் சொல்லிருந்தேன். எயித் பி சாந்தி மட்டும் லேட். பஸ் போய்விட்டது.
 வந்ததும் கடிந்து பேசிவிட்டேன். இந்த ஊரில் ஒரு பஸ்சை விட்டால் முக்கால் மணி நிற்கணும். அரியலூரில் இறங்கிய பின்னும் சாந்தி முகத்தில் சிரிப்பே இல்லை. கண்காட்சிக்கு வந்து எங்களுக்கான மேஜையில் எல்லாம் எடுத்து வைத்து தயாரான பின்னும் சோகமாகவே இருந்தாள். சமாதானம் செய்து உற்சாகப்படுத்தினேன். இருந்தும் அவள் பேசும் வார்த்தைகளில் கவலை. கண்காட்சி அரங்கு இரைச்சலாக இருந்தது. வெளியே கூப்பிட்டு விசாரித்தேன். ராத்திரி வீட்டில் பிரச்னை. அப்பா வழக்கம் போல் தண்ணி போட்டு வந்து அம்மாவுடன் சண்டை. நேற்று உக்கிரமான ஆட்டமாம். மகளின் ஸ்கூல் பேக்கைத் தூக்கி எறிந்து அட்டகாசம் பண்ணிருக்கான். இந்த மாதிரி சமயத்தில் குழந்தைகள் அம்மாவிடம் தானே அடையும். மகள்களையும் எதிரிகளாக்கி வாசலுக்கு வெளியே தள்ளிப் பூட்டிவிட்டானாம்.
 ஸ்கூல் பேக்கை பாத்ரூம் தூக்கிப் போய்...
 "பேக் பூராம் நனைச்சு போட்டார் சார்'' என்று அழுகிறாள். ஏற்கெனவே ஆறாப்பு படிக்கையில் பேக்கில் மண்ணெண்ணெய்க் கேனைத் தூக்கி ஊற்றிவிட்டாராம். இந்தவாட்டி அசிங்கம் என்றாலும் காய்ந்துடும் என்கிறாள். அதைவிட தேவலை என்கிற ஒரு பெண் குழந்தையின் நிலை எத்தனை பெரிய வலி. அம்மாவுக்கு நெற்றியில் காயம். காலையில் அந்த மிருகம் மனிதனாக மாறி எழுந்திருக்க மணி ஒன்பதாகிவிடும். அத்தனை அலங்கோலங்களுக்கும் ஊடாக மகளுக்கு யூனிபார்ம் மாட்டி முப்பது ரூபாயைக் கையில் கொடுத்து அறிவியல் கண்காட்சிக்கு அனுப்பி வைத்திருக்கிறார் அம்மா. கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் போதே எனக்கு ஒரு மாதிரி ஆகிவிட்டது. சாந்தி, முகத்தை வாசிக்கக் கூடியவளாய் இருந்தாள். நானும் வருத்தப்பட்டு விடக் கூடாதென அந்த சின்னப்பெண் எடுத்த முயற்சி தான் என்னை அந்த நிமிடத்தில் வாழ்வித்தது. "என்னை அவள் தேற்றினாள்'. பொதுவாக பெண் குழந்தைகளைத் தொட்டுப் பேசுவதில்லை. பிறந்த நாளெனில் உச்சந்தலைத் தொட்டு வாழ்த்துச் சொல்வேன். அதை பெரிய விசயமாய் அதுகளுக்குள் பேசிக் கொள்ளுங்களாம். இப்போது சாந்தியின் உச்சந்தலையில், உள்ளங்கையை வைத்துச் சிரித்தேன். கண்களைத் துடைத்தபடி மேஜைக்கு போனாள். கவர்ன்மெண்ட் ஸ்கூல் யூனிஃபாமில் வரிசை நெடுக நின்றிருந்த மாணவர்களின் நேற்றைய இரவு எப்படி இருந்திருக்கும்? எனத் தோன்றியது. நடுவர்கள் வந்தார்கள். குழந்தைகள் கத்திக்கத்தி அறிவியலைச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தனர். எனக்கென்னவோ அவர்கள் யாரையோ திட்டிக்கொண்டிருப்பது போல இருந்தது.
 நானும் இன்னோர் ஆசிரியரும் பள்ளியிலிருந்து நடந்து வந்துகொண்டிருந்தோம். சாந்தி பின்னால் வந்துகொண்டிருந்திருப்பாள் போல. விரைந்து வந்து எங்களோடு இணைந்து கொண்டாள். "சார்.. பானிபூரி கடையில எங்கப்பா நிக்கிறார் பாருங்க.....'' என்றாள். என்னுடன் வந்த ஆசிரியர் சைகையில் கண்டித்தார். மாணவர்கள் எல்லா நேரங்களிலும் நம் பேச்சைக் கேட்பார்கள் என எதிர்பார்க்கக் கூடாது. தொடர்ந்து தரக்குறைவான சொற்களையே பயன்படுத்திக் கொண்டிருந்தாள். பெரும்பாலும் இது மாதிரி நேரங்களில் ஈடுகொடுத்துப் பேசமாட்டேன். குறைந்த ஒலியில் ஒரு பக்க உரையாடலாகவே நிகழ்ந்து கொண்டிருந்தது. தெருமுனையில் பிரிந்து நடந்தோம். உடன் வந்த ஆசிரியரிடம் கண்காட்சிக்கு முந்தைய இரவு நடந்ததை பாதி மறைத்துச் சொன்னேன்.
 அவர் சாந்தியைவிட கொடிய வார்த்தைகளைக் கையாண்டார். அவள் போலவே வீடு வரும் வரை ஒரு பக்க உரையாடல். இருந்தும் இவரிடம் ஓர் அக்கிரமம் ஒளிந்திருந்தது. இவரும் குடிப்பார் என்பதால் அது இருக்கத்தான் செய்யும். இத்துனூண்டு வக்காலத்தும், குடிப்பதன் அளவுகோலும் மறைத்து வைக்கப்பட்டபடியே இருந்தது.
 ஒன்பதாம் வகுப்பில் "அடிமையாதலும் நலவாழ்வும்' என்கிற தலைப்பில் ஒரு பாடம். மது, புகையிலை உள்ளிட்ட போதைப் பொருட்களைப் பற்றிப் பேசுகிற பாடம். இதுதான் சாக்கெனப் பிடித்துக்கொண்டேன். சாராயம், குடும்பச்சண்டை, வீட்டில் அம்மா சோறாக்காமல் அழுதுகொண்டே மூலையில் கிடப்பது என பேசிக்கொண்டே ஏதுவான சூழலைக் கட்டமைத்தேன்.
 "இப்ப ஒண்ணு கேட்பேன் எல்லாரும் உண்மைய மட்டும் சொல்லணும்''
 "சரிங்க சார்...''
 "எல்லாரும் கண்ண மூடுங்க!''
 மூடிக் கொண்டதுகள்.
 "எங்கப்பா குடிப்பாரு சார்... அதுனால தான் சண்டையே வருது -அப்டின்றவங்க கைதூக்குங்க. யாரும் கண்ண தொறக்கக் கூடாது. மனச்சாட்சிப்படி கை
 தூக்கணும்.''
 வகுப்பே கைதூக்கிருந்தது. ஒரே ஒரு மாணவன் தவிர.
 "சரி எல்லாரும் கைய கீழ போடுங்க. இப்ப கண்ணத் திறக்கலாம்.'' கிளாஸ் முடிந்ததும் அந்த ஒருத்தனைக் கூப்பிட்டுக் கேட்டேன். அவனுக்கு அப்பா இல்லை!
 இந்த பாடத்தில் உள்ள புள்ளிவிவரங்கள், அறிவியல் பதங்கள், நோய்களின் பெயர்கள், என்றால் என்ன? டைப் கொஸ்டின்கள் இவற்றையெல்லாம் ஓத ஒரு நாள் போதும். இது மற்றதைப்போல் வெறும் பாடம் மட்டுமல்ல. இக்களத்துக்கான விதை நெல். பாடநூலை மூடிவைத்து விட்டு, தலைப்பை வைத்துக் கொண்டு மாணவர்களும் நானுமாக பாடம் எழுதினோம். வாரம் முழுக்க உரையாடலாகக் கொண்டு போனேன். "ஒனக்குத் தெரிஞ்ச போதைப் பொருள்களைச் சொல்லு பாப்போம்?'' எனக்கே தெரியாத சில பெயர்களை மாணவன் சொன்னான்! பெண்பிள்ளைகளும் தெரிந்து வைத்திருக்கின்றனர். அதில்லாமல் புக்கில் உள்ளபடி சர்வதேச சந்தையில் போதைப் பொருள்களின் பெயர்கள், அதன் சீரழிவுகள் குறித்து பேசிட்டேன். (போதை வஸ்துகளின் பெயர் பட்டியலை மாணவர் அறிந்து கொள்ளுதல் கற்றல் நோக்கங்களில் ஒன்றாக பாடத்திட்டத்தில் உள்ளது)
 ஆண்கள் என்றாலே குடிப்பார்கள் என குழந்தைகள் புரிந்து வைத்திருக்கின்றனர். அப்பா குடிக்கக் கூடாதென நேர்த்திக் கடன் போட்ட குழந்தைகள், குடிகாரன் என தெருவுக்குள் பேரெடுத்த அப்பாவை யாரும் உதவ வராத ஒரு மழை நாளில் தெருவிலிருந்து தூக்கி வர முடியாமல் அம்மாவும் தானுமாக போட்டு இழுத்த- ஈஸ்வரனின் அனுபவம். அடி வாங்கும் அம்மாவுக்காக கண்ணீர் வடித்த லெட்சுமி. ஆனாலும் அப்பா நல்லவருன்னு சொன்ன பாசப்பிள்ளை பத்மா. அப்பன் தண்ணி வண்டியாக இருந்ததால் அம்மா தடம் மாறிப் போய் விட அத்தை வீட்டில் வளரும் அசோக் என காயங்களை வெளிப்
 படையாகவும், என்னிடம் தனியாகவும் பகிர்ந்து கொண்டனர். இப்படியான குழந்தைகளின் உலகில் கல்வியின் தரம் குறித்து என்னென்னத்தையோ எழுதி வைத்துக்கொண்டு புதுமையென பீற்றிக்கொண்டு திரிகிறோம். வகுப்பில் திரும்பும் இடமெல்லாம் மது குறித்த ஒரு சோகக் கதை அழுதபடியே இருக்கிறது.
 வார இறுதியில் ஒரு வழியாகப் பாடத்தை நிறைவு செய்ய வேண்டியிருந்தது. செயல்திட்டமாக ஒரு முடிவெடுத்தோம். மதுவுக்கு எதிராக கையெழுத்து இயக்கம் நடத்துவது. சனி, ஞாயிறில் மாணவர்கள் வீட்டிலும், அருகாமையிலும் கையெழுத்துப் பெறுவது. திங்களன்று மாலை நானும் மாணவர்களுமாக வீதிவீதியாக விழிப்புணர்வுக் கையெழுத்து இயக்கம் நடத்துவது.
 "மது கெட்டதுமா. . இனியாரும் குடிக்கக் கூடாதுன்னு . . எங்க ஸ்கூல்லர்ந்து சொல்ல வந்திருக்கோம்.'' மாணவி சாந்தி அழகாகச் சொல்லி ஆரம்பித்தாள்.
 ரொம்ப எதார்த்தமாவே பேசுதுங்க. கொஞ்சம் தள்ளி நின்னு வேடிக்கை பார்த்தேன். ரொம்ப சந்தோசமா இருந்தது. ஏதாவது ஓரெடத்துல யாராவது வில்லங்கமா பேசுனா நான் தலையிடுகிற தயாரிப்புல இருந்தேன். இது போன்ற முயற்சிகளில் ஏதேனும் சர்ச்சை வந்தால் நம்மைத் தூற்ற ஆள் ரெடியாருக்கும்.
 "நாந்தேன் அப்போவே சொன்னன்ல '' என்று முந்திக்கொண்டு நம்மை கவிழ்த்த, உடன் பணியாற்றும் ஆட்கள் எல்லாப் பள்ளிகளிலும் உண்டு. அந்த இயலாமைக்காரர்களிடமிருந்து சூதானமாகத் திட்டமிடுதல் தான் இந்தப் பணியை விட முக்கியமான பணி. நல்லவேளை, கடைசி வரை எந்த வில்லங்கக் கேள்விகளும் எழவில்லை.
 பெரும்பாலும் பெண்களைக் குறிவைத்தே மாணவிகள் நகர்ந்ததைக் கவனிக்க முடிந்தது. தொடங்கும் முன் வகுப்பில் அரைமணி நேரம் மாணவிகளோடு உரையாடியது நல்ல பயன்தந்தது.
 தர்மபுரியில் டாஸ்மாக் கடையடைப்பு போராட்டமும் அதன் தொடர்ச்சியாக நடந்த கடைக் குறைப்பு நடவடிக்கைகளையும் கூட பேசியிருந்தேன்.
 அந்த டாஸ்மாக் கடை நோக்கி முதல் கல்லை எறிந்த ஒற்றைத் தமிழச்சியின் துணிச்சலுக்கு கரகோஷம் வகுப்பறையே அதிர எழுப்பப்பட்டது.
 நிறைய குழந்தைகள் முதல் நாள் தன் அப்பாவிடம் கையெழுத்து வாங்கப் போவதில் ஆர்வம் காட்டியிருந்தனர்.
 கிராமம் என்பதால் பெரும்பாலும் தெரிந்த முகங்களே. கையெழுத்திட்ட ஆண்கள் தந்த ஆதரவும்,
 அன்பும் கவனிக்கத் தக்கது. தன் பிள்ளைகளும் கலந்து நிற்பதாலோ என்னவோ, அடுத்தவர்களையும் அழைத்து கையெழுத்திடச் செய்தனர்.
 குடிப்பதைக் காட்டிக் கொள்ளாமலே பலர் கையெழுத்துப் போட்டனர். மறைக்க முடியாமல் "அதில்' பேமஸான சிலர் "சரி முயற்சி பண்றேன்'' சொல்லியபடி கையெழுத்துப் போட்டனர். சாந்தியின் அப்பா சிரித்துக் கொண்டே கையெழுத்துப் போட்டார். நிஜமாகவே அவர் கையெழுத்து அழகாக இருந்தது. "உங்க கையெழுத்து ரொம்ப அழகா இருக்கு'' என்றேன். வெட்கப்பட்டுக் கொண்டார். டீ சாப்பிட சொன்னார். எல்லா குழந்தைகளுக்கும் பிஸ்கட் வாங்கித் தந்தார். அவர் வீட்டிலேயே நிறைவு செய்தோம். ப்ளான்ல்லாம் இல்லை; தற்செயல் தான்.
 இது உங்கள் பிள்ளைகளின் கோரிக்கை!
 மது இல்லா தேசத்தை உருவாக்குவோம்!
 உறவுகளே !
 படிக்கும் பிள்ளைகள் கேட்கிறோம்!
 குடிக்கும் பழக்கத்தை நிறுத்துங்கள்!
 போன்ற பல வாசகங்களை முகப்பில் கொண்ட அட்டைகளில், பொதுமக்களிடம் என் பிள்ளைகள் ஆளுக்கு நூறென இலக்கு வைத்து கையெழுத்துப் பெற்றிருந்தனர்.
 ஒரு மாத இதழில் இச்செய்தி சிறப்புக் கட்டுரையாக கையெழுத்துப்பெறும் மாணவிகளின் படங்களோடு பிரசுரிக்கப்பட்டிருந்தது. அதை ஆறாம் வகுப்பில் பவி எல்லோர் முன்னிலையில் வாசித்துக் காட்டினாள். சாந்தியின் தங்கையென்பதால் பவிக்கு, அக்காவின் போட்டோவை புக்கில் பார்த்த மகிழ்ச்சி. சந்தோஷத்தில் கத்திக் கத்தி வாசித்தாள். பவி வீட்டிலிருந்து வந்த அநேக பாட்டில்கள் மணல் கடிகாரங்களாக நின்றிருந்தன. ஒன்றைத் தலை மாற்றி வைத்தேன். மணல் துகள்கள் கீழாக விழத்தொடங்கின.
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/1/w600X390/ka13.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/01/மணல்-கடிகாரம்-3371309.html
3371308 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மைக்ரோ கதை DIN DIN Sunday, March 1, 2020 12:02 PM +0530 மேசையின் மீது இருந்த ஆப்பிளை எடுத்துக் கொள்ள மூன்று குழந்தைகள் போட்டி போட்டுக் கொண்டு இருந்தனர். அதைப் பார்த்த அவர்களின் அம்மா, "உங்களில் யார் எனக்கு அதிக மரியாதை தர்றீங்களோ... யார் எனக்குப் பயப்படுறீங்களோ... யார் எனக்குக் கீழ்ப் படிந்து நடக்குறீங்களோ? அவுங்க இந்த ஆப்பிளை எடுத்துக்கலாம்'' என்றாள்.
 குழந்தைகள் எல்லாரும் அந்த ரூமிலிருந்து வேகமாக அடுத்த ரூமுக்குச் சென்றனர். அங்கு இருந்த அப்பாவிடம் சொன்னார்கள்: "அப்பா அந்த மேசையில் உங்களுக்கு ஆப்பிள் இருக்கு.
 எடுத்துக்கங்க'' என்றனர்.
 பால.கிருஷ்ணமூர்த்தி,
 கும்பகோணம்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/1/w600X390/MICRO_KATHAI.JPG https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/01/மைக்ரோ-கதை-3371308.html
3371307 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி (01/03/2020) DIN DIN Sunday, March 1, 2020 12:01 PM +0530 கேட்டது
 * ( வடகுத்து காந்திநகரில் ஒரு வீட்டில் கணவனும் மனைவியும்)
 "என் மூளை வளர்ந்து நான் பெரிய ஆளா
 ஆகணும்ங்கிறதுக்காக மத்தியானம் சாப்பாட்டுக்கு நிறையா வெண்டைக்காய் பொரியல்
 வைச்சிருக்கியா?''
 "ச்சே...ச்சே... வெண்டைக்காய் அதிகமா
 சாப்பிட்டா மூளை வளரும்னு சொல்றது
 எவ்வளவு பொய்ன்னு இந்த உலகத்துக்கு
 நிரூபிக்கப் போறேன்''
 பஞ்சு உத்ஸ், வடகுத்து.

* (சிவகாசி பேருந்து நிலையத்தில் இருவர்)
 "உங்க தாத்தா இப்போ உன்னோடதானே இருக்கார்? எத்தனை வயசு நடக்குது?''
 "அவரே நடக்க முடியாம இருக்கார். வயசு எப்படிப்பா நடக்கும்?''
 
 ஆர்.சுப்பு, திருத்தங்கல்.

கண்டது
 * (மயிலாடுதுறை அருகே திருவிழந்தூர் உரக்கடை ஒன்றில் கண்ட வாசகம்)
 அலங்காரமில்லா
 ஆண்டவனே விவசாயி
 சங்கீத சரவணன், மயிலாடுதுறை.

* (திருத்தங்கலில் உள்ள ஒரு செல்பேசி கடையின் பெயர்)
 நீர்... நிலம்... காற்று
 ஜி.சுந்தரராஜன், திருத்தங்கல்.

*  (ராமநாதபுரம் மாவட்டம் தொண்டியில் உள்ள ஒரு தெருவின் பெயர்)
 வெள்ளை மணல் தெரு
 எம்.செல்லையா, சாத்தூர்.

* (கரூர் மாவட்டம் குளித்தலை சுங்க கேட் அருகே உள்ள பூக்கடையின் பெயர்)
 இன்ஜினியர் பூக்கடை
 ராஜசிம்மன், கரூர்.

 யோசிக்கிறாங்கப்பா!
 மகிழ்ச்சியின் ரகசியம்
 விரும்புவதைச் செய்வது...
 வெற்றியின் ரகசியம்
 செய்வதை விரும்புவது.
 நெ.இராமன், சென்னை-74.

எஸ்எம்எஸ்
 சிலந்தியும் மனிதர்களும் ஒன்றுதான்.
 அதிக நேரம் "நெட்' - இலேயே இருப்பதால்.
 கே.அஞ்சு, ராமநாதபுரம்.

அப்படீங்களா!
 ஒருவருக்குத் தொற்றுநோயால் பாதிப்பு ஏற்பட்டிருந்தால், பிறருக்கும் அது தொற்றிக் கொள்கிறது. தொற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் கைகளில் உள்ள கிருமிகள் அவர் எதைத் தொட்டாலும் அதில் ஒட்டிக் கொள்கின்றன. அவர் தொட்ட இடத்தைப் பிறர் தொடும்போது, அந்தக் கிருமிகள் தொடுபவரின் கைகளில் ஒட்டிக் கொண்டு அந்த "பிறருக்கும்' பாதிப்பை ஏற்படுத்துகின்றன.
 குறிப்பாக, கதவின் கைப்பிடியில் கிருமிகள் ஒட்டிக் கொண்டிருந்தால், அதைத் தொடுபவர் பாதிப்புக்கு உள்ளாகிவிடுகிறார். வீட்டுக் கதவுகளில் உள்ள கைப்பிடியை வேண்டுமானால் ஒருவேளை கவனமாக இருந்து, அடிக்கடி சுத்தம் செய்துவிடலாம். ஆனால் அலுவலகங்களில், வெளியிடங்களில் உள்ள கதவுகளின் கைப்பிடியைச் சுத்தம் செய்வது எப்படி?
 கதவின் கைப்பிடிகள் தாமாகவே தம்மைச் சுத்தம் செய்து கொள்ளும் வகையில் கைப்பிடியை உருவாக்கியிருக்கிறார்கள், சீனப் பல்கலைக்கழகத்தின் மாணவர்களான சும் மிங் வாங் மற்றும் கின் பாங் லீ.
 கண்ணாடியால் செய்யப்பட்ட இந்த கைப்பிடியின் மேல் பகுதியில் டைட்டானியம் ஆக்ûஸடு பூசப்பட்டுள்ளது. அதில் புற ஊதாக் கதிர்கள் படும்போது பூசப்பட்ட டைட்டானியம் ஆக்ûஸடு கிருமிக்கொல்லியாக மாறிவிடுகிறது.
 ஒருவர் கைப்பிடியில் கை வைத்து கதவைத் திறந்து கொண்டு உள்ளே சென்ற அடுத்த விநாடி அந்தக் கைப்பிடி சுத்தம் செய்யப்பட்டுவிடுகிறது. இந்த கைப்பிடி 99.8 சதவீதம் கிருமிகளை அழித்துவிடுகிறதாம்!
 என்.ஜே., சென்னை-58.
 
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/1/w600X390/ka12.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/01/பேல்பூரி-01032020-3371307.html
3371306 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் படத்துக்கு தடை! DIN DIN Sunday, March 1, 2020 11:57 AM +0530 பின்லாந்தில் டொனால்ட் டக் காமிக்ஸ் மற்றும் படங்கள் தடை செய்யப்பட்டுள்ளன. காரணம் டொனால்ட் டக் பேண்ட் அணியாததுதான் என்று கூறிவிட்டனர்.
- நெ.இராமன்
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/1/w600X390/ka11.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/01/படத்துக்கு-தடை-3371306.html
3371305 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் தமிழுக்கு நிகர் தமிழ்தான்! DIN DIN Sunday, March 1, 2020 11:56 AM +0530 தமிழில் காடுகளைக் குறிக்கும் வேறு பெயர்கள் - கா, கால், கான், கானகம், அடவி, அரண், ஆரணி, புரவு, பொற்றை, பொழில், தில்லம், இயவு, பழவம், முளரி, வல்லை, விடர், வியல், வனம், முதை, முளை, இறும்பு, சுரம், பொதி, முளி, அரில், அறல், பதுக்கை, கணையம்
- சு.நாகராஜன், பறக்கை

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/01/தமிழுக்கு-நிகர்-தமிழ்தான்-3371305.html
3371304 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் குறுந்தகவல்கள் DIN DIN Sunday, March 1, 2020 11:56 AM +0530 * ஜெயகாந்தன் "பாதை தெரியுது பார்' என்னும் திரைப்படத்தில் சிறு வேடத்தில் நடித்தார். ஆனால், படம் வெளியாவதற்கு முன்பே அந்தக் காட்சிகளை எடுத்துவிடச் சொன்னார்.
* மகாத்மா காந்தியைப் பற்றிய டாக்குமெண்டரி எடுத்த ஏ.கே. செட்டியார் அதற்காக ஒரு லட்சம் மைல்கள் பயணம் செய்திருக்கிறார். இருநூறுக்கும் மேற்பட்ட காந்தி தொடர்பான புத்தகங்களைப் படித்திருக்கிறார்.
- வி.ந.ஸ்ரீதரன், சென்னை.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/1/w600X390/JAYAKHANDHAN.JPG https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/01/குறுந்தகவல்கள்-3371304.html
3371303 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் DIN DIN Sunday, March 1, 2020 11:54 AM +0530 * தமிழில் கடைசியாக கடந்த வருடம் "கேம் ஓவர்' படத்தில் டாப்ஸி நடித்தார். இப்படத்தில் இவரது நடிப்புக்கு விருதுகளும், பாராட்டுகளும் கிடைத்தன. இதையடுத்து தமிழில் இவருக்கான மார்க்கெட் மீண்டும் உயர்ந்தது. இப்போது ஜெயம் ரவி ஜோடியாக "ஜனகனமண' படத்தில் நடிக்கிறார். அஹமத் எழுதி இயக்குகிறார்.
இந்தநிலையில் தமிழ், தெலுங்கு, ஹிந்தி மொழிகளில் உருவாகும் படத்தில் அவர் நடிக்கிறார். இது "ரன் லோலா ரன்' ஆங்கில படத்தின் ரீமேக்.
தொடர்ந்து ஹிந்தியில் ஹீரோயினுக்கு முக்கியத்துவம் உள்ள படங்களில் நடிப்பதால் ஹீரோவுக்கு இணையான சம்பளத்தை அவர் கேட்பதாக கூறப்படுகிறது.இது பற்றி டாப்ஸி பேசும் போது... "ஹீரோவை போலவே ஹீரோயின்களையும் நடத்த வேண்டும் என நான் கேட்கிறேன். அதாவது, எதற்காகவும் மரியாதையை நான் விட்டுத் தர முடியாது. இப்படி சொல்லும்போது, நான் ஹீரோவுக்கு இணையான சம்பளம் கேட்பதாக புரளி கிளப்புகிறார்கள். எனக்கான மார்க்கெட்டுக்கு ஏற்பதான் சம்பளம் கேட்கிறேன். அதே சமயம், படத்தில் நடிக்க எனக்கு இந்தச் சலுகைகள் வேண்டும் என எப்போதும் கேட்டதில்லை. என்னைப் பற்றி தவறாக தகவல் பரப்புவோர் பற்றி எனக்குக் கவலைஇல்லை.
அதைப் பெரிதுபடுத்தவும் விரும்பவில்லை'' என்றார்.

* தமிழ், தெலுங்கு, ஹிந்தி என பல்வேறு மொழிப் படங்கள் கோவா கடற்கரை பகுதிகளில் படப்பிடிப்பு நடத்தப்படுகிறது. சுதந்திரமாக படமாக்குதல், அதற்கான அனுமதி, நட்சத்திரங்களின் தங்குமிடங்கள் என சகல வசதிகளும் இருப்பதால் தென்னிந்திய சினிமா இயக்குநர்கள் அந்த இடத்தைத் தேர்வு செய்கின்றனர். அழகிய தேசம் என்று திரையுலகினரால் கோவா வர்ணிக்கப்பட்டாலும் திரைப்படங்களில் காட்டும்போது அங்குதான் போதை மருந்து விற்பனை, விபசாரம் போன்ற சட்டவிரோதச் செயல்கள் நடப்பதுபோல் சித்திரிக்கப்படுகிறது.இது கோவா அரசின் கவனத்திற்கு வந்தது. இதையடுத்து கோவாவில் படப்பிடிப்பு நடத்த அம்மாநில அரசு கட்டுப்பாடு விதித்திருக்கிறது. இனி கோவாவில் படப்பிடிப்பு நடத்த வேண்டுமென்றால் அரசு அமைத்துள்ள குழுவில் படத்தின் திரைக்கதையைக் காட்டி ஒப்புதல் பெற வேண்டும். அதன் பிறகே படப்பிடிப்புக்கு அனுமதி வழங்கப்படும் என அரசு புதிய கட்டுப்பாடுகளை விதித்திருக்கிறது. கோவாவில் சட்டவிரோதச் செயல்கள் நடைபெறுவதுபோல் காட்டினால் அதற்கு அனுமதி தரப்படாது என கூறப்படுகிறது.

* ரஜினி நடித்த "பேட்ட' படத்தில் சசிகுமார் ஜோடியாக நடித்தவர் மாளவிகா மோகனன். தற்போது "மாஸ்டர்' படத்தில் விஜய் ஜோடியாக நடிக்கிறார். மாளவிகாவுக்கு காட்டுப் பகுதிகளில் விலங்குகளின் வாழ்வியல் குறித்த புகைப்படங்கள் எடுப்பது பிடித்தமான விஷயம். சில தினங்களுக்கு முன் அவர் ஆப்ரிக்கா காட்டுப்பகுதிக்குச் சென்று பிரத்யேகமான புகைப்படங்கள் எடுத்துவிட்டு காரில் திரும்பினார். அப்போது மாலையில் சூரியன் அஸ்தமனமாகும் காட்சிகளை தத்ரூபமாக படமாக்கியவர் அந்த அனுபவம் குறித்து பகிர்ந்தார்."நீண்ட தூரத்திலிருந்து பயணித்து வரும் சூரிய கதிர்கள் என்னை மஞ்சள் நிற ஒளிவெள்ளத்தில் நிரப்பின. நான் என் கண்களை மூடிக் கொண்டேன். எனது இமைகள் மீது சூரியகதிர்களின் வெப்பத்தை உணர்ந்தேன்.அது இதமாக இருந்தது' என குறிப்பிட்டிருந்தார். பின்னர் சேலைகள் உடுத்தி போட்டோ ஷூட் நடத்தினார். பார்வை ஊடுருவிச் செல்லும் கண்ணாடி இழைபோன்ற சேலை அணிந்து விதவிதமான போஸ்களில் எடுக்கப்பட்ட அந்த படங்கள் இப்போது இணையத்தில் வலம் வருகின்றன.

* கே.பாலசந்தர் தயாரிப்பில் எஸ்.பி.முத்துராமன் இயக்கத்தில் 1981-ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த படம் "நெற்றிக்கண்'. ரஜினி, லட்சுமி, சரிதா, மேகனா உள்ளிட்டோர் நடித்திருந்தனர்.
விசு கதை எழுதியிருந்தார். கவிதாலயா நிறுவனம் தயாரித்திருந்தது. தனுஷ் நடிப்பில் "நெற்றிக்கண்' படம் ரீமேக் ஆகவிருப்பதாக தகவல் வெளியானது. இதையடுத்து எழுத்தாளர் விசு, "படத்திற்கு கதை எழுதியது நான். என் அனுமதி இல்லாமல் ரீமேக் செய்யக்கூடாது என்பதை தனுஷுக்கு தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்'' என்று பேசியிருந்தார்.
கவிதாலயா நிறுவனம் சார்பில் விசுவின் கேள்விக்கு பதில் அளித்துள்ள புஷ்பா கந்தசாமி, "நெற்றிக்கண் ரீமேக் உரிமை கேட்டு யாரும் இதுவரை எங்களை அணுகவும் இல்லை; நாங்கள் யாருக்கும் கொடுக்கவும் இல்லை. கதாசிரியர் என்ற முறையில் தனக்கு உரிய ஊதியத்தை தரவில்லை என விசு கூறுவது அடிப்படை ஆதாரமற்றது அவ்வாறு ரீமேக் உரிமை விற்கப்படுமானால் சம்பந்தப்பட்டவர்களின் உரிமையை மனதில் கொண்டே செயல்படுவோம்'' என குறிப்பிட்டிருக்கிறார். கதாசிரியர், தயாரிப்பாளர்கள் மோதிக்கொண்டிருக்கும் நிலையில் இப்படத்தை ரீமேக் செய்ய விருப்பதாக கூறப்படும் நடிகர் தனுஷ் எந்த பதிலும் கூறாமல் அமைதி காத்து வருகிறார்.

* ஒரே நேரத்தில் அடுத்தடுத்து இரு படங்களை இயக்கி முடித்துள்ளார் ஆர். கண்ணன்.
சந்தானம் நடிக்கும் "பிஸ்கோத்' படத்தை இயக்கி முடித்துள்ள ஆர்.கண்ணன், அடுத்து "பூமராங்' படத்துக்கு பிறகு அதர்வா நடிக்கும் படத்தையும் இயக்கி முடித்துள்ளார். இப்படத்துக்கு "தள்ளிப் போகாதே' என்று பெயரிடப்பட்டுள்ளது. தெலுங்கில் வெளியான "நின்னுகோரி' என்ற படத்தின் ரீமேக்காக இப்படம் உருவாகியுள்ளது. இதில் அனுபமா பரமேஸ்வரன் கதாநாயகியாக நடித்துள்ளார். குடும்ப உறவுகளை மையப்படுத்திய கதை இது. பி.எச்டி பட்டதாரியாக அதர்வா, பரத நாட்டியக் கலைஞராக அனுபமா நடித்துள்ளனர். சண்முகசுந்தரம் ஒளிப்பதிவு செய்ய, கோபி சுந்தர் இசை அமைத்துள்ளார். விரைவில் இரு படங்களின் வெளியீட்டுத் தேதிகள் அறிவிக்கப்படும் என்று கண்ணன் தெரிவித்தார்.
- ஜி.அசோக்










 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/1/w600X390/TAPSEE.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/01/திரைக்-கதிர்-3371303.html
3371301 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் எம்.எஸ். விஸ்வநாதன் செய்த விகடம்! DIN DIN Sunday, March 1, 2020 11:51 AM +0530 ஒருமுறை இயக்குநர் பாலசந்தர், கவிஞர் கண்ணதாசன் ஆகியோருக்கு ஒரு டியூனை பாடிக் காண்பித்தார் மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ். விஸ்வநாதன்.
 அந்த டியூனைக் கேட்டு மகிழ்ச்சியடைந்தார் பாலசந்தர். ஆனால் கவிஞருக்கு அந்த டியூன் பிடிக்கவில்லை. இருப்பினும், பாலசந்தரின் விருப்பத்திற்காக சரியென்று சொல்லிவிட்டு, மீண்டும் பாடச் சொன்னார்.
 சந்தத்தைக் கேட்ட கவிஞர் எழுதிய வரிகள்,
 "வா நிலா நிலா அல்ல
 உன் வாலிபம் நிலா'
 என்று தொடங்கி, முழுப்பாடலையும் எழுத, அதில் மொத்தம் 36 "லா'க்கள் அடங்கியிருந்தது.
 பாடலைப் பாடிய பின் பாலசந்தர் மிகுந்த சந்தோஷமடைந்து, " இனி லா போட்டு யாராலும் இப்படி எழுத முடியாது' எனப் பாராட்டினார்.
 ஆனால் கண்ணதாசன் எழுதிய இந்தப் பாடலைக் கேட்டு குறை சொன்னார் எம்.எஸ்.வி. குறும்பாக,
 "என்ன கவிஞரே, இன்னும் நாலு, ஐந்து லா போடலாமே'' என்று சொல்ல, மீண்டும் பாடலை வாங்கிப் படித்துவிட்டு, "சரியாகத்தான் உள்ளது''
 என்றார் கவிஞர்.
 அதற்கு விஸ்வநாதன் சொன்னார். பிரதர் இன்லா, சிஸ்டர் இன்லா, மதர் இன்லா, ஃபாதர் இன்லா, இந்த லாக்களை எல்லாம் ஏன் விட்டு விட்டீங்க?
 இதைக் கேட்ட கவிஞர் கண்ணதாசன் தன்னை மறந்து கலகலவென்று சிரித்தாராம்.
 ("பிரபலங்கள் செய்த குறும்புகள்' என்னும் நூலிலிருந்து)
 - முக்கிமலை நஞ்சன்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/1/w600X390/MSV.JPG https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/01/எம்எஸ்-விஸ்வநாதன்-செய்த-விகடம்-3371301.html
3371300 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பிரேம்சோப்ராவின் பரிகாசம்! DIN DIN Sunday, March 1, 2020 11:50 AM +0530 ஒருமுறை, ஹிந்தி சினிமா நடிகர் பிரேம்சோப்ரா நேபாளத்தில் உள்ள காத்மாண்டு பசுபதி நாதர் கோயிலுக்குச் சென்று வந்தார். விமான நிலையத்தில் ஒரு சுங்க அதிகாரி அவருடைய பெட்டியைச் சோதனை செய்து, விஸ்கி பாட்டில் ஒன்று எடுத்தார்.
 "இந்த பாட்டிலில் என்ன இருக்கிறது'' என்று அதிகாரி கேட்டபோது, பிரேம்சோப்ரா, "அதில் காத்மாண்டு பசுபதி நாதர் கோயிலிலிருந்து கொண்டு வந்த புனித நீர் இருக்கிறது'' என்றார்.
 அதிகாரி, "அதில் என்ன விசேஷம்?'' என்று கேட்க, அவர் "இதை தேங்காய் எண்ணெய் என்று நினைத்தால், தலையில் தேய்த்துக் கொள்ளலாம். தைலம் என்று நினைத்தால் உடலில் பூசி வலியை நீக்கிக் கொள்ளலாம். புனித நீர் என்று நினைத்தால், சிறிது குடித்து உடல் நோயைத் தீர்த்துக் கொள்ளலாம்'' என்றார்.
 அதிகாரி அதை நம்பவில்லை. பாட்டிலை இன்னொருமுறை பார்த்துவிட்டு இது விஸ்கி பாட்டில் போல இருக்கிறதே என்று கூறிவிட்டு, பாட்டிலைத் திறந்து கொஞ்சம் வாயில் ஊற்றிப் பார்த்துவிட்டு, "ஆமாம் இதென்ன வாசனையும், சுவையும் விஸ்கி போலத்தான் உள்ளது. இது விஸ்கி பாட்டில்தானே'' என்று கேட்டார். அதற்கு பிரேம்சோப்ரா, "நான்தான் சொன்னேனே, நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்களோ, அதுவாக அது மாறிவிடும். நீங்க இதை விஸ்கியா நினைக்கிறீங்க. அதனால் விஸ்கி போல் தெரிகிறது'' என்று குறும்பாகச் சொன்னார்.
 அதிகாரியின் முகம் அஷ்ட கோணலாகியது.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/01/பிரேம்சோப்ராவின்-பரிகாசம்-3371300.html
3371298 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் எளியோரைத் தாழ்த்தி... DIN DIN Sunday, March 1, 2020 11:41 AM +0530 என்னங்க... எடத்த மாத்திட்டீங்க... தேடு... தேடுன்னு தேடிட்டேங்க... இன்னைக்கு'' - என்றவாறே போய் நின்றேன் நான். மனம் சலித்துப் போன நிலையில் அவனைக் கண்டுவிட்டதில் ஒரு மகிழ்ச்சி. மெல்லிய குளிர் காற்று வீசிக் கொண்டிருப்பது எங்கோ மழை பெய்கிறது என்று உணர வைத்தது.
 ஒரு மெல்லிய புன்னகையோடு வரவேற்றான் அவன். கவனம் முழுவதும் வறுத்து கொண்டிருக்கும் கடலையின் மீதிருந்தது. வேப்பெண்ணெய் மணம் அந்தப் பகுதி முழுவதும். மழைக் குளிர்ச்சிக்கு சூடாய் கடலை சாப்பிட்டால்... அடடா என்ன சுகம்? மணத்தை மோப்பம் பிடித்துத்தான் நானே அவனைக் கண்டுபிடித்தேன். தெரு மாற்றி நின்றிருந்தான் அன்று.
 கொஞ்சம் காது கொடுத்துத் தொடர்ந்து என்னோடு பேசிவிட்டால் வறுத்த கடலையைப் பதமாய் எடுத்துப் பாத்திரத்தில் சேர்க்க முடியாது. நிமிஷத்தில் கருகி விடும். அந்தக் கணத்தில் கடலை வறுபடும்
 மணம் எனக்கு அதை உணர்த்தியது. இது அவனுக்கும் தெரியாமலா போகும்? அதிலும் ஒன்றிரண்டு கருகி விடுகிறதே!
 "அது தவிர்க்க முடியாது சார்... எப்டியும் சிலது வந்திரும்... நம்ம உறவுகள்ல சிலபேர் இப்டி நெருடுறதில்லையா? அதப்போலதான்'' என்றானே பார்க்கலாம்- எனக்கானால் ஆச்சரியம். எத்தனை பொருத்தமான உவமை? ரசனையான ஆள் போல் தெரிகிறது.
 பத்து ரூபாய்க்குக் கடலை மடிச்சிக் கொடுக்கிறோம்னா... அதுல ஒண்ணாவது கருகினது இருந்தாத்தான் அந்தப் பொட்டலத்துக்குப் பெருமை. வேணும்னேவா செய்றேன்... அது தானா வந்திடுது... எப்டி ஒழக்குல பூரும்னு எனக்கே தெரியாது... ரசிச்சு அதை மொதக் கடலையா எடுத்து சாப்பிடுறவங்க இருக்காங்க... "இதென்னங்க இப்டி' ன்னு கைல எடுத்துக் காட்டி என் மூஞ்சிக்கு முன்னாடியே கீழ வீசுனவங்களப் பார்த்திருக்கேன். பாருங்க எப்டியிருக்குன்னு சொல்லி வேறே பொட்டலம் கேட்குற ஆளுகளும் இருக்குதான். அத்தனையும் சூத்தைன்னு திட்டி காசை வாங்கிட்டுப் போனவங்களும் உண்டு. இவ்வளவு ஏன்? "அஞ்சு ரூபாதான ஒரு பொட்டலம்... அதென்ன இப்போ பத்துங்கிறீங்க' ன்னு சடைக்கிற, சண்டைக்கு வர்ற ஆசாமிகளும்தான் வராங்க. உலகம் பலவிதம் சார்... இந்தக் காலத்துல இப்டிக் கடலை வண்டியத் தள்ளிட்டிருக்கீங்களே...இது ஒரு பொழப்பான்னுட்டான் சார் ஒராளு... நொந்து போனேன். திருடக் கூடாது, பொய் சொல்லக் கூடாது, பிச்சை எடுக்கக் கூடாது... வேறே எந்தத்தொழில் செய்தா என்ன சார்? இப்டி இழிவாப் பேசினா? இதப் பேசுவமா, வேணாமான்னு எவனும் யோசிக்கிறதில்ல சார்... வீட்டுக்குச் சாமாஞ்செட்டு வாங்கைல இஷ்டத்துக்கு விலை ஏறிக் கெடக்கேன்னு யாராச்சும் கேள்வி கேட்குறாங்களா? நீட்டுற பில்லுக்கு கார்டு தேய்க்கன்னு ஸ்டைலா எடுத்து நீட்டுறாங்க. அதே ஆளுங்க எங்கிட்ட வர்றைல, என்னங்க... இதுக்கு பத்து ரூபாயா?ன்னு வாயைப் பிளக்குறாங்க... இன்னும் ரெண்டு கடலை போடுங்கன்னு ஓசி கேட்குறாங்க... மனுஷங்களே பலதரப்பட்டவங்கதான்... நம்ப நடிகர்திலகம் இருக்காருங்கல்ல சார்... அவரு கடலை சாப்பிடைல கடைசியா ஒரு ஊத்தக்கடலை வரும்...அப்பத்தான்யா டேஸ்டுன்னுட்டு அப்டியும் ஒருத்தன் இருக்கத்தான்யா செய்வான்ம்பாரு... ஒரு படத்துல...கேள்விப்பட்டிருக்கீங்களா? என்ன படம்னு ஞாபகமில்ல.....''
 அவ்வளவு சங்கடத்திலும் அவனது விஷய தானம் என்னை ரசிக்க வைத்தது.
 பெயரைச் சொல்லாமல் நடிகர்திலகம் என்று அவன் குறிப்பிட்டது அவரது ரசிகன் என்பதை எனக்கு உணர்த்தியது. அவன் பேசுவதைக் கேட்டுக் கொண்டேயிருக்கலாம். விற்கும் கடலைப் பருப்பைப் போலவே அந்தப் பேச்சும் படு ருசி... சுவாரஸ்யம். சொல்லப் போனால் கடலை சாப்பிடலாம் என்கிற ஆர்வத்தைவிட அவன் பேச்சைக் கேட்கலாம் என்கிற உந்துதலில்தான் நானே தினமும் அவனை நாடிப் போய்க் கொண்டிருக்கிறேன். மாலை நேர நடைப் பயிற்சியில் கடைசியாய்க் கடலை தின்னும் பழக்கம் என்னிடம் ஒட்டிக் கொண்டிருந்தது. அது அவனைக் கண்ட பிறகுதான்.
 மெயின் ரோட்டுக்கு அடுத்த உள் ரோடுலதான வழக்கமா நிப்பீங்க... அங்கதான உங்களுக்கு ஆட்புழக்கம் அதிகம். ஏன் இடத்த மாத்திட்டீங்க? சேல்ஸ் பாதிக்குமே?''
 "கடலை வறுக்கிறேன்ல சார்...சட்டுவத்தால இரும்புச் சட்டியத் தட்டிட்டே இருப்பேன். கடல வண்டின்னு அப்பத்தான தெரியும்... அது தொந்தரவா இருக்காம்... தள்ளிப்போன்னுட்டாரு பக்கத்து அபார்ட்மென்ட்காரரு... நான் வீதில உருட்டைல தட்டிட்டேதான் வருவேன்... அப்பக் கூட யாரும் எதுவும் சொன்னதில்ல... இது மெயின் ரோடு... அந்த எடம் சித்த ஓரமா இருக்குதேன்னு நிக்க ஆரம்பிச்சேன்... வார போற ஆளுகளும் போக்குவரத்துக்குன்னு ஒதுங்காம வசதியா ஓரமா நின்னு வேடிக்கை பார்த்திட்டே கடலையை மெல்லுவாங்க... அது பொறுக்கல அந்த சாருக்கு... வெரட்டிப்புட்டாரு... ரோட்டுலதான சார் நிக்குறேன்னு சொல்லிப் பார்த்தேன்... காட்டுக் கத்து கத்துறாரு... போலீஸ்ல சொல்வேங்கிறாரு... சித்த நேரம் நின்னுட்டுப் போகப் போறான்ங்கிற இரக்கமில்ல பாருங்க... குப்பை விழுகுதாம்... அம்புட்டுப் பேரா வந்து அடையுறாங்க ? மனசில்ல சார்....
 இங்க நின்னு சளசளன்னு பேசிக்கிட்டு, கெக்க பிக்கேன்னு சிரிச்சிக்கிட்டு. என்னய்யா இது கூத்து?போங்கய்யா அந்தப் பக்கம்னு எல்லாரையும் சேர்த்து சகட்டுமேனிக்கு சத்தம் போடுறாரு... எப்டியெல்லாம் ஆளுக இருக்குது பாருங்க?
 அவன் சங்கடம் அவனுக்கு. குறிப்பிட்ட இடத்தில் நின்றால் வழக்கமாய் வருபவர்கள் வரலாம். ஆள் புழக்கம் உள்ள இடம் போவோர் வருவோரை கடலை வாங்கத் தூண்டலாம். வறுத்த, எண்ணெய் மணக்கும் கடலை வாடைக்கு யாருக்குத்தான் ஆசை வராது? அவன் இடம் வியாபாரத்தை மனதில் வைத்துதானே இயங்கும்?
 "ரோட்டுல போனா பிரச்னைன்னு இப்டி ஒதுங்கி வந்தேன்... இங்கயும் விரட்டினா?'' அவன் குரலில் துக்கம் அதிகம் தென்பட்டது. அலையாய் அலைந்து இந்தக் கடலையை விற்று என்ன பெரிய லாபம் பார்த்து விடப் போகிறான்? இது அவன் குடும்பச் சாப்பாட்டுக்குப் போதுமானதாய் இருக்குமா?
 "டிராஃபிக் அதிகமா இருக்குதே... அதச் சொல்றீங்களா?'' என்றேன்.
 என் கை அவனிடம் வாங்கிய கடலையை ஒன்வொன்றாய் வாய்க்குள் தள்ளிக் கொண்டிருந்தது.
 "அது பரவால்ல சார்... அதோட அதாத்தான் நம்ம சோலியப் பார்த்தாகணும்... ஒதுங்கிப் போக முடியுமா? ஆனா ஒதுங்க வச்சிருவாங்க போல்ருக்கு... இப்டி ஆளாளுக்கு என்னமாச்சும் சொன்னா அப்புறம் எங்கள மாதிரி அன்றாடங்காய்ச்சிங்க எங்கதான் சார் போறது ? முந்தா நா ரோட்டுல ஒருத்தர் அப்டித்தான் சார் பேசிப்புட்டாரு... அதிர்ச்சியாப் போச்சு சார்... அதத்தான் சொல்ல வந்தேன்''
 என்னா சொன்னாரு?'' - சங்கடத்தோடு கேட்டேன்.
 நா வழக்கமா வண்டியக் கொண்டு கோயில் வாசல்ல நிப்பாட்டி சாமி கும்பிட்டிட்டுத்தான் வியாபாரத்த துவக்குவேன்... எத்தனையோ வருசமா இப்டித்தான் செய்திட்டிருக்கேன். பழைய வண்டிதான். டயர் கூட மாத்த முடில என்னால... ஆளுங்க வராதப்ப நடிகர்திலகம் பாட்டுக் கேட்க இந்த டிரான்சிஸ்டரை வச்சிருக்கேன். வியாபாரம் பண்ண வந்தியா? பாட்டுக் கேட்க வந்தியா? கடலை வித்துப் பொழைக்குறவனுக்கு என்னய்யா ஜாலி வேண்டிக் கிடக்குன்னு அந்தாளு சொல்றாரு.. ..என்னெல்லாம் ஆயிப்போச்சு பாருங்க நம்மூர்ல....? எச்சவன், எளைச்சவன்னா என்னமும் பேசலாமா? போற வழிக்குக் கடல வாங்குற அவுரு... என்னை எப்டி மிரட்டுறாரு பாருங்க சார்...''
 " அப்டியா...எந்த ஏரியா ஆளு?''
 "அதெல்லாம் தெரியாது சார்... நமக்கெதுக்கு அது?''
 "அதுக்கில்லே...இது புதுசால்ல இருக்கு? அப்புறம் என்ன பண்ணினீங்க?'' - பதற்றத்தோடு கேட்டேன்.
 "ஒண்ணும் பண்ணல சார்... நாம்பாட்டுக்கு வண்டிய ஓட்டிட்டு வந்திட்டேன். எதுக்கு சார் தகராறு? வர வரத் தேவையில்லாம பயமாயிருக்கு சார்... என்னமாவது ஆயிப்போச்சின்னா என்ன பண்றதுன்னு தோணுது... எல்லா விஷயத்துலயும் ஆளுக அங்கங்க ரொம்ப மாறிப் போயிட்டாங்க சார்... முன்னமாதிரியெல்லாம் இல்ல இப்ப''-அவன் குரலில் துக்கம் அதிகமாயிருந்தது. உண்மையான, மெய்மையான வருத்தம் அது.
 "உண்மைதான் நீங்க சொல்றது... எதுத்த வீடு... பக்கத்து வீடுன்னு தாயா புள்ளையாத்தான் பழகியிருக்கோம்... வளர்ந்திருக்கோம்... வாழ்ந்திட்டிருக்கோம்... இப்ப எப்டி மனசுல வெறுப்பு வந்திச்சின்னுதான் புரியல... சகஜமாப் பேசிட்டிருந்தவங்க... பழகிட்டிருந்தவங்க... ஒதுங்குறாங்க... ஒரு வார்த்தை ரெண்டு வார்த்தயோட நிறுத்திக்கிறாங்க... கண்டும் காணாம விலகிப் போறாங்க... முகம் கொடுத்துப் பேச மாட்டேங்கிறாங்க... இந்தக் கொடுமையை எங்க போய்ச் சொல்றது?'' - நானும் என் பங்குக்கு மனசில் அழுத்திக் கொண்டிருந்த ஆதங்கத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டேன்.
 பள்ளியில் படிக்கையில், "இதுவரைக்கும் நம்ப வகுப்புல ரயிலில் போகாதவங்க யார்...யாரு?'' என்று கேட்டு கொடைக்கானல் ரோடு ரயில்வே ஸ்டேஷனிலிருந்து மதுரை வரை தன் சொந்தச் செலவில் மாணவர்களை கூட்டிக் கொண்டு போய்த் திரும்பக் கூட்டி வந்து விட்ட சூசை வாத்தியாரை நினைத்துக் கொள்கிறேன்.
 "ரஹீம் பாய்... எங்கிட்ட இவ்வளவுதான் பைசா இருக்கு... இத வச்சிக்கிங்க... பசங்க மூணு பேருக்கும் துணிமணி எடுத்து ட்ரவுசர் சட்டை தச்சுக் கொடுத்திடுங்க தீபாவளிக்கு... உங்க தையக்கூலி என்ன உண்டோ அதை அப்புறம் தர்றேன்...சரியா?''
 "அதுக்கென்ன... அது அப்புறம் வாங்கிட்டாப் போச்சு... குழந்தைங்களா... வாங்க என்னோட...'' என்று எங்களை அழைத்துப் போய் அப்பா கொடுத்த பணத்திற்குள் அடங்குவது போல் எங்களுக்குப் பிடித்த துணிகளை எடுத்துத் தைத்து, அந்த தீபாவளியைக் குதூகலமாக்கிய பஜார் தெரு முட்டுச் சந்து தையற்காரரை இன்றும் நான் மறக்கவில்லைதான். தூக்கித் தூக்கி என்னமாய்க் கொஞ்சுவார்? தலைக்குப்பின் தோளில் இருத்திக் கொண்டு சுற்றிச் சுற்றி ஆட்டம் போடுவாரே? மறக்க முடியுமா?
 "உங்கப்பாவோட உழைப்புக்காகத்தான் உனக்கு ஃப்ரீ ட்யூஷன்... கஷ்டப் படுற குடும்பம்... நன்னாப் படிக்க வேண்டாமா? பெரியவனாகி வேலைக்கிப் போயி உங்கப்பாம்மாவ உட்கார வச்சு சாப்பாடு போட்டுக் காப்பாத்த வேண்டாமா? இப்டியா கணக்குல மக்கா இருக்கிறது? கஷ்டப்பட்டுப் படிக்கணும்... இல்லன்னா எஸ்.எஸ்.எல்.சி.ல மார்க் குறைஞ்சு போயிடும்... உன்னால காலேஜெல்லாம் போக முடியாது... அப்டியே டைப்ரைட்டிங் படிச்சு, ஷார்ட்ஹாண்ட் படிச்சு சர்வீஸ் கமிஷன் எழுதி வேலையைக் கைப்பத்தியாகணும்... புரிஞ்சிதா? வயசு போயிடுத்துன்னா அப்புறம் ஒண்ணும் செய்ய முடியாதாக்கும். நாளைலேர்ந்து டியூஷனுக்கு வந்திடு''- மேத்ஸ் டீச்சர் கிருஷ்ணசாமியை மறக்க முடியுமா? மறந்தால் நான் மனிதனா? அந்தக் கடவுளுக்குத்தான் அடுக்குமா? எல்லாம் முடித்து வேலை வாங்கி, பின்னர் கரெஸ்பான்டென்ஸ் கோர்சில் பி.காம் முடித்து... அடேயப்பா... நானும் கொஞ்சம் சாதித்திருக்கிறேன்தான்.
 எப்படியிருந்தது ஊரும் உலகமும்? கையெடுத்துக் கும்பிட வேண்டியவர்கள் கணக்கிலடங்காதவர்களாய் இருந்தார்களே? மனசு எந்த வித்தியாசத்தை உணர்ந்தது? ஏழை, பணக்காரன் என்கிற ஏற்றத் தாழ்வில்லாமல் ஜாதி பேதமில்லாமல் சமமாய்ப் பழகினார்களே? பொறுப்பான குடும்பஸ்தன் என்கிற ஒரே புள்ளியில் ஒருவனை மதித்துப் போற்றினார்களே? நாணயஸ்தன் என்கிற நம்பிக்கையில் என்னைக்கானாலும் காசுக்கு மோசமில்லை என்று விடாமல் கடன் கொடுத்து உதவி கைதூக்கி விட்டார்களே... ஊரெல்லாம் கடன் இருந்தும்... அவர் பிள்ளைகளா நீங்க? என்று மதித்தார்களே...- இந்த எல்லா அறநெறிகளும் எங்கே போயிற்று? எப்படி அழிந்துபட்டது? நான் அவரையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். முகத்தில் கவலை ரேகைகள் கனமாய்ப் படிந்திருப்பதை உணர முடிந்தது.
 "சீசனுக்கு சீசன்தான் சார் இதச் செய்ய முடியும்... கடல என்னா வெல விக்குதீங்கிறீங்க? கிலோ அறுபது ரூபா வித்திட்டிருந்தது இப்போ ஏறிப் போயிடுச்சி சார்... வரத்து குறைஞ்சு போச்சி... வாங்கிக் கட்டுபடியாகல சார்... இதவிட்டன்னா காய்கறி விக்கப் போயிருவேன் சார்... எம்பொண்டாட்டி எனக்கு ரொம்ப உதவி சார்... அப்டித்தான் சார் எம்பொழப்பு ஓடிட்டிருக்கு...'' சொல்லியவாறே சரக்...சரக்..சரக்...என்று மணலில் வறுபடும் கடலையைக் கிண்டினான். பெரிய சல்லடைக் கரண்டியை எடுத்து அள்ளிச் சலித்து வறுந்த கடலையைப் பிரித்தான்.
 வண்டி நான்கு டயர்களும் அமுங்கிப் போய் தரையோடு தரையாக இருந்தன. பாரம் தாங்காமல் உருட்டும் வழியில் ஏதேனும் ஒரு பக்கம் சடக்கென்று அமுங்கினாலும் போச்சு. எவனாவது கோபத்தில் ஓங்கி ஒரு எத்து விட்டால் கூட அம்புட்டுதான்... அவ்வளவு எதுக்கு... பலமாய்த் தள்ளிவிட்டால்... அப்படி இப்படி வளைந்து நெளிந்து மடங்கி நசுங்கி அடங்கி விடும். அந்த வண்டியே அவன் நிலைக்கு சாட்சி.
 "ராத்திரி எங்க நிப்பாட்டுறீங்க?''
 "எங்க சார் இடம் இருக்கு? தெருவுல எங்கயாச்சும் ஒரு மூலைல தள்ளிட்டுப் போறதுதான்''
 "சரி... ஒண்ணு செய்யுங்க... எங்க வீடு தெரியும்ல?''
 " தெரியும் சார்... வாசுகி தெரு நுழைஞ்சவுடனே வலது பக்கம் நாலாவது வீடு... பச்சைக் கலர் பெயின்ட் அடிச்சிருப்பீங்க...அதானே... அந்தத் தெருவழியா எத்தனையோ வாட்டி வந்திருக்கனே சார்... ஒரு அயர்ன்காரர் கூட உங்க வீட்டு வேப்பமரத்தடில வச்சு துணி தேய்ச்சிக்கிட்டு இருப்பாரே சார்...''
 "அதான்...அதே வீடுதான்... அங்க கொண்டு வந்து ஓரமா நிறுத்திக்குங்க... சரியா? கேட்டைப் பூட்டுறதுக்குள்ள வாங்க... சீக்கிரத்துல ஒரு புது வண்டி வாங்கிருவோம்... நான் ஏற்பாடு பண்றேன்... ஓ.கே.யா...? வர்றேன்'' சொல்லிவிட்டுப் புறப்பட்டேன்.
 அவனுக்கு காய்கறிக் கடை வைக்க நான் வேலை பார்க்கும் வங்கியில் கூட ஒரு லோனுக்கு ஆவன செய்வோமா என்று யோசனை ஓடிக் கொண்டிருந்தது எனக்கு. எத்தனையோ வாராக் கடன்கள் கிடப்பில் கிடக்கையில் உத்தரவாதத்தோடு நாமே ஜாமீன் போட்டு அவன் பிழைப்புக்கான ஒரு நிரந்தர ஏற்பாட்டைச் செய்து கொடுத்தால் என்ன? என் மனம் அப்பொழுதே தீர்மானித்துக் கொண்டது. யோசனையில் மெதுவாய் நடந்து கொண்டிருந்தேன்.
 தெருத் திரும்பும் இடத்தின் டூ வீலர் ஒர்க் ஷாப்பிலிருந்து ஒரு பழைய அர்த்தமுள்ள பாடல் காற்றில் மிதந்து வந்து... மனதை இதமாக்கியது... எளியோரைத் தாழ்த்தி / வலியோரை வாழ்த்தும் / உலகே உன் செயல்தான் மாறாதா? வீட்டுக்குள் காலடி வைத்ததும் சொன்னேன்.
 "முதல்ல அயர்ன்காரர் வந்தார்... இப்போ கடலை வண்டிக்காரனா? எதிர்த்த வீட்டுக்காரர் இந்தக் கார் ஷெட்டுக்கு ஆயிரம் ரூபா மாத வாடகை தர்றேன்... காரை நிறுத்திக்கிறேன்னார்... மாட்டேன்னுட்டீங்க... அவர் வேண்டாம்... இவாள்லாம் வேணுமா? உங்க இஷ்டம்... என்னவோ பண்ணுங்க... உங்களை யார் என்ன கேட்க முடியும்?'' என் பத்தினி திருமதி லீலா கிருஷ்ணனின் புலம்பல் என்னை ஆக்ரோஷமாய் எதிர்கொண்டது.
 இவர்களின் இயற்பெயர்
 கவிஞர் வாலி - டி.எஸ். ரங்கராஜன்
 நடிகர் நெப்போலியன் - குமரேசன் துரைசாமி
 நடிகர் ராஜ்கிரண் - காதர்
 நடிகர் ஜெய்சங்கர் - சுப்ரமணியம் சங்கர்.
 நடிகை ரேவதி - ஆஷா கேளுண்ணி குட்டி
 நடிகர் தனுஷ் - வெங்கடேஷ் பிரபு
 நடிகை மனோரமா - கோபி சாந்தா
 நடிகர் சந்திரபாபு - ஜோசப் பிச்சை
 நடிகை குஷ்பு - நக்கர்த் கான்
 பின்னணி பாடகர் மனோ - நாகூர் பாபு
 நடிகை ஸ்ரீதேவி - ஸ்ரீ அம்மா யாங்கர்
 "திரைப்படத் தகவல்களில்
 விநாடி - வினா விடை' என்னும்
 நூலிலிருந்து
 - முக்கிமலை நஞ்சன்
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/1/w600X390/USHADEEPAN.JPG https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/01/எளியோரைத்-தாழ்த்தி-3371298.html
3371296 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் எனது முதல் சந்திப்பு 15: டி.எஸ்.சொக்கலிங்கம் DIN DIN Sunday, March 1, 2020 11:38 AM +0530 ஸ்ரீ பக்தவத்சலம்
ஸ்ரீபக்தவத்சலம் என்றால், மந்திரி சபை ஞாபகம் கூடவே வரும். அதே மாதிரி மந்திரி சபை என்றால் ஸ்ரீ பக்தவத்சலத்தின் பெயர் ஞாபகத்திற்கு வராமல் இருக்காது. ஏனெனில், இதுவரை இந்த மாகாணத்தில் ஏற்பட்ட காங்கிரஸ் மந்திரி சபைகளில் முதல் மந்திரிகளாகப் பலர் வந்திருக்கிறார்கள். ஆனால், யார் முதல் மந்திரியாக வந்தாலும் பக்தவத்சலம் இருக்காத மந்திரி சபையே இருக்காது. அதனால் அவருடைய திறமையையோ, அவசியத்தையோ எல்லா முதல் மந்திரிகளும் ஒப்புக் கொள்ளுகிறார்கள் என்பதுதான் அதற்கு அர்த்தம். அவ்வளவு சாமர்த்தியமோ அல்லது முக்கியத்துவமோ உள்ளவர் முதல் மந்திரியாக இதுவரை ஏன் வரவில்லை என்று கேட்கலாம். இது ரொம்ப நியாயமான கேள்வி. அதுமட்டுமல்ல; எல்லோருமே இந்தக் கேள்வியைக் கேட்கிறார்கள்.
அவருக்கு முதல்மந்திரி பதவி முன்பே வந்திருக்க வேண்டும். ஒரு தடவை அவருக்கு வெகு சமீபம் வரை அந்தப் பதவி வந்தது. என்றாலும் அவருக்குக் கிடைக்காமல் போய்விட்டது. ராஜ தந்திரத்தில் அவரை யாரும் மிஞ்ச முடியாது. எவ்வளவு நேரம் அவரிடம் பேசினாலும் கேட்டுக் கொண்டே இருப்பார். ஆனால், அவருடைய அபிப்பிராயத்தைச் சுலபமாய் அறிந்து விட முடியாது. பேச வந்திருக்கிறவர் எதற்காக வந்திருக்கிறார் என்பதைச் சுலபமாகப் புரிந்து கொள்ளுவார்.

வாய் பேசாமல் சிறிய சிரிப்புகளாலும், தலையசைப்புகளாலும் பேசப் போனவரின் கருத்தை ஆதரிப்பதாகக் காட்டிக் கொள்ளுவார். பேசப் போனவர் அவற்றைக் கண்டு பக்தவத்சலம் தம்மை ஆதரிப்பதாக எண்ணுவாரானால் அது அவருடைய தவறே ஒழிய, பக்தவத்சலத்தின் தவறல்ல. அவர்தான் வாய் திறந்து ஒன்றும் சொல்லுவதில்லையே!
ஒரு காரியத்தைச் செய்து முடிக்க வேண்டும் என்று தீர்மானித்து விட்டால், எப்படியாவது அதைச் செய்து முடித்து விடுவார். காரியத்தை முடிக்கக் கூடிய விதத்தில் கடிதப் போக்குவரத்துகளையோ, யாதாஸ்துகளையோ தயாரிப்பதில் அவருக்குள்ள சாமர்த்தியம் அபாரமானது. தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டியில் காரியக் கமிட்டி அங்கத்தினராக அவர் இல்லாமல் இருந்ததே கிடையாது. இவ்வளவு திறமையும் முக்கியத்துவமும் இருந்தும் அவர் ஏன் முதல் மந்திரியாக வரவில்லை என்று நானும் யோசித்து யோசித்துப் பார்த்தேன். திறமையிலும் குறைச்சலில்லை. முக்கியத்துவத்திலும் குறைச்சல் இல்லை. பின் ஏன் முதல் மந்திரியாக வரவில்லை?
இதைப் பற்றி நான் சிந்தனை செய்தபோது பக்தவத்சலத்திடம் இருந்த குணங்களை ஒவ்வொன்றாக எண்ணிக்கொண்டு வந்தேன். அப்பொழுதுதான் அவரிடம் ஒரே ஒரு குணம் அறவே இல்லை என்பதைக் கண்டேன். அது என்ன தெரியுமா? அதுதான் கோபம். யார் என்ன சொன்னாலும், முகத்திற்கு நேராகக் கோபமாகப் பேசினாலும் கூட, அவருக்குத் துளி கூடக் கோபம் வராது. யாராலும் அவரைக் கோபப்படும்படி செய்து விட முடியாது. இந்த ஒரு குணத்தை அவரிடம் படைப்பதற்குப் பிரமன் மறந்துவிட்டான். பிரமன் மட்டும் அதை அவருக்குப் படைத்திருந்தால் அவர் முன்பே முதல் மந்திரியாக வந்திருப்பார்.
ஸ்ரீ பக்தவத்சலத்தை முதல் முதலில் குருகுலக் கிளர்ச்சியில் அறிந்தேன். சமபந்தி போஜனத்தைக் கட்டாயப்படுத்தக் கூடாதென்று அவர் பத்திரிகைகளில் எழுதிக் கொண்டிருந்தார். வைதிகக் கட்சியை இவர் ஆதரித்தது எனக்கு ஆச்சரியமாய் இருந்தது. காரணம் தெரியாததால் அவர்மீது எனக்குக் கோபம் கூட ஏற்பட்டது. பின்னால்தான் அவர் குடும்பம் பெரிய வைதிகக் குடும்பம் என்பது எனக்குத் தெரிந்தது.

ஸ்ரீ பக்தவத்சலம் அவர் வாழ்க்கையிலேயே செய்த பெரிய தவறு அவர் பத்திரிகைத் தொழிலில் இறங்கியதுதான். அதனால் பல கஷ்ட நஷ்டங்களை அடைந்தார். பத்திரிகைத் தொழிலில் இறங்குவது குதிரைப் பந்தயத்தில் பணம் கட்டுவது மாதிரி. வெற்றியடையும் சந்தர்ப்பம் சொற்பம், தோல்வி அடையும் சந்தர்ப்பங்களே ஏராளம். நல்ல வேளையாக அதிலிருந்து விலகிக் கொண்டார். அல்லது அவர் விலகிக் கொள்ளும்படி சந்தர்ப்பங்கள் செய்துவிட்டன.
(தொடரும்)
வெளியீடு: ஜெனரல் பப்ளிஷர்ஸ், 
244/64, ராமகிருஷ்ணா மடம் சாலை, 
மயிலாப்பூர், சென்னை-600 004.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/1/w600X390/ka6.jpg https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/01/எனது-முதல்-சந்திப்பு-15-டிஎஸ்சொக்கலிங்கம்-3371296.html
3371294 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிங்கப்பூரில் சாதனை படைத்த நம்ம ஊர்க்காரர்! DIN DIN Sunday, March 1, 2020 11:30 AM +0530 சிங்கப்பூர் காலனி ஆதிக்கத்திலிருந்து விடுபட்டு 200 ஆண்டுகள் நிறைவடைந்ததையடுத்து அங்கு பல்வேறு கொண்டாட்ட நிகழ்ச்சிகள் நடைபெற்று வருகின்றன. இந்நிலையில் தமிழ் அமைப்பு ஒன்று "சிங்கப்பூர்த் தமிழர் இருநூற்றுவர்' என்ற புத்தகம் ஒன்றை வெளியிட்டனர். இதில் இடம் பெற தமிழகத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒருவர்தான் சிற்பி வா.லோகநாதன்.
 இவர் நாகபட்டினம் மாவட்டம் திருக்கடையூர் அருகே அன்னப்பன்பேட்டை கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர். தற்போது 53 வயதாகும் லோகநாதன் தொடக்கத்திலிருந்தே ஓவியத்தில் ஈடுபாடு கொண்டவர். அருகில் உள்ள கிராமத்துக் கோயில்களில் வண்ண ஓவியங்களைத் தீட்டத் தொடங்கிய லோகநாதன் பின்னர் சிலைகளை வடிவமைக்கத் தொடங்கினார். பள்ளியில் படித்துக் கொண்டிருந்தபோதே கோயில்களில் வண்ணம் தீட்டும் பணியில் ஆர்வமுடன் ஈடுபட்டார். ஆனாலும் முறையாகச் சிற்பக் கலைக் கல்லூரிகளில் சேர்ந்து படிக்கும் வாய்ப்புகளை இழந்த லோகநாதன், தனது ஆர்வம் மற்றும் முயற்சிகளைக் கொண்டே சாதனையைப் படைத்துள்ளார். சிங்கப்பூரில் மட்டும் சுமார் பத்துக்கும் மேற்பட்ட பெரிய கோயில்களை உருவாக்கி மிகச் சிறந்த ஸ்தபதிகளில் ஒருவராகத் தடம் பதித்து வருகிறார். இவரின் சாதனைகளைக் கருத்தில் கொண்டே சிறந்த இருநூற்றுவரில் ஒருவராகத் தேர்வு செய்யப்பட்டுள்ளார் லோகநாதன். பணி நிமித்தமாக சென்னை வந்த அவரிடம் பேசியதிலிருந்து...
 "சிற்பக் கலை ஓவியக் கலையின் பரிணாம வளர்ச்சியே. முதலில் கற்பனை வளத்தில் ஓவியத்தை வரைந்த பிறகுதான் அதனை சிலையாகவோ, கட்டுமானங்களாகவோ வடிவமைக்க முடியும்.
 தற்போது சுதை சிற்பம், கருங்கல் சிற்பம், உலோக சிற்பம், மரச் சிற்பம் என்பன போன்ற பல்வேறு வகை சிற்பங்கள் உள்ளன. இதில் இரும்புக் கம்பி, சிமெண்ட், மணல், ரசாயனக் கலவைகள் மூலம் சிலைகள், மூலஸ்தானம், கோபுரங்கள் உள்ளிட்ட கட்டுமானங்களை கட்டமைப்பதுதான் சுதை சிற்பம் என அழைக்கப்படுகிறது. இன்றைக்கு பெரும்பாலான கோயில் கட்டுமானங்கள் சுதை சிற்ப வடிவில்தான் கட்டமைக்கப்படுகின்றன.
 கருங்கல் சிற்பம் என்பது பன்னெடுங்காலமாக இருந்து வருகிறது. உறுதியான கற்களைத் தேர்வு செய்து பின்னர் ஏற்கெனவே வரையப்பட்ட ஓவியத்திற்கு உருவ வடிவம் கொடுப்பது கற்சிற்பம் ஆகும். கடினமான இப்பணியில் இயந்திரங்களின் வருகை மூலம் ஓரளவு எளிதாகியுள்ளது.
 உலோகச் சிற்பம் என்பது மெழுகினால் உருவம் வடிவமைக்கப்பட்டு பின்னர் காய்ச்சப்பட்ட உலோகத்தை அதில் வார்த்து எடுப்பார்கள். மரச்சிற்பங்கள் உளியின் துணைகொண்டு வடிவமைக்கப்படுகின்றன.
 கோயில்களில் கட்டுமானம் என்பது ஏற்கெனவே வழக்கத்தில் உள்ள சாஸ்திர சம்பிரதாயங்களுக்கு உட்பட்டே வடிமைக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். நம்முடைய மரபு வழிக் கோயில்கள் அனைத்தும் வர்க்கமானம் என்ற பத்மத்தின் அடிப்படையிலானது. முதலில் கோயிலின் அடி மனை எவ்வளவு என்பதை தெரிந்து கொண்டு பின்னர் என்னென்ன சாமி சிலைகளை எங்கெங்கு வைக்க வேண்டும், சிலைகளுக்கு இடையேயான இடைவெளி அளவு, பூசப்பட வேண்டிய வண்ணச் சாயங்கள் எவை என்பன போன்ற பல்வேறு விசயங்கள் உள்ளன. இவற்றுக்கெல்லாம் ஆகம விதிகள் உள்ளன. இதில் தவறு நேர்ந்துவிட்டால் கோயில் கட்டுமானமே குறைபட்டதாகிவிடும். எனவே இவற்றையெல்லாம் தீர்மானித்த பிறகுதான் கோயில் கட்டுவதற்கான செலவின மதிப்பீடு அளவிடப்படும்.

அந்தந்த நாடுகளில் உள்ள சட்டவிதிகளுக்கு உட்பட்டே அஸ்திவாரம், கட்டட தூண்கள், தாங்கும் சக்தி, பொதுமக்களின் பாதுகாப்பு வசதிகளை ஏற்படுத்த வேண்டும். இவற்றையெல்லாம் அங்குள்ள கட்டடக் கலை நிபுணர்களின் வேலை ஆகும். ஆனாலும் ஒரு ஸ்தபதியின் மேற்பார்வையில் மட்டுமே அனைத்தும் நிர்வகிக்கப்படும். பொதுவாக ஒரு கோயிலை புதிதாகக் கட்டுவதற்கு குறைந்தபட்சம் சுமார் மூன்றாண்டுகள்வரை ஆகும்.
 முதன் முதலில் 1992-ஆம் ஆண்டு தெரிந்த ஸ்தபதி ஒருவரின் அழைப்பின் பேரில் மலேசியா சென்றேன். அங்கு அவரது தலைமையில் தொடர்ந்து சுமார் 8 ஆண்டுகள் பணியாற்றினேன். பிறகு நான் ஸ்தபதியாகப் பொறுப்பேற்று இரண்டு கோயில்களைக் கட்டினேன். மலேசியாவில் சுமார் 5 ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட கோயில்கள் உள்ளன. ஆனால் சிங்கப்பூரில் உள்ள கோயில்களின் எண்ணிக்கையே சுமார் 50-க்குள் தான். சிங்கப்பூரில் கடந்த 15 ஆண்டுகளில் பத்துக்கும் மேற்பட்ட புதிய கோயில்களை நானே ஸ்தபதியாக தலைமை வகித்து கட்டமைத்து உள்ளேன். இவற்றில் முருகன் கோயில், சிவகிருஷ்ணர் கோயில், காளியம்மன் கோயில் படபத்திர காளியம்மன் கோயில், சிவதுர்கா கோயில், மகா மாரியம்மன் கோயில் உள்ளிட்டவை குறிப்பிடத்தக்கவை. ஏராளமான கோயில்களைப் புனரமைப்பு செய்து கும்பாபிஷேகம் நடத்தி உள்ளேன்.
 இது தவிர நைஜீரியா நாட்டில் முருகன் கோயில் ஒன்றைக் கட்டியுள்ளேன். கோயில் கட்டுவதில் பல்வேறு தரப்பினரின் ஒத்துழைப்பும், உதவியும் தேவை என்றாலும் ஸ்தபதிதான் அனைத்துக்கும் பொறுப்பானவர் ஆவார் என்பதால் எவ்விதப் பிரச்னையும் இன்றி இத்தனை கோயில்களைக் கட்டியதே எனக்கு கிடைத்த வரமாகவே நான் கருதுகிறேன்.
 மலேசியா, சிங்கப்பூரில் நம் ஊரைப் போல அவரவர்மதம் சார்ந்த கோயில்களை மட்டுமே வணங்குவது இல்லை. புத்த வழிபாட்டுத் தலங்கள், இந்துக் கோயில்கள் அனைத்திலும் பிறமதத்தைச் சார்ந்தவர்கள் வந்து வணங்கிச் செல்வது இயல்பானதாக உள்ளது. மேலும் அங்குள்ள தமிழர்களைப் பொருத்தவரை தேவாரம், திருவாசகம் முதல் அனைத்து தமிழ் மந்திரங்களையும் எளிதில் உச்சரித்து வழிபாடு நடத்துகின்றனர். கோயில்கள் எங்கும் அன்னதானம், பிரசாதங்கள் தாராளமாக வழங்கப்படுவதைப் பார்க்க முடியும். பொதுவாகவே அனைவருமே கோயில்களுக்குச் சென்று வருவதை தங்களது கடமையாக வைத்திருக்கின்றனர். இறைபக்தியிலும் மிகுந்த ஆர்வத்துடன் இருப்பதையும் பார்க்க முடிகிறது. மேலும் வீடுகளில் சைவ அற நூல்களில் உள்ளது போன்ற விரதங்களைக் கடைப்பிடிக்கின்றனர். கோயில்களில் தமிழகத்தைப் போலவே உழவாரப் பணிகள், ஓதுவார்கள் மூலம் அர்ச்சனைகள் நடைபெற்று வருகின்றனர். மலேசிய கோயில்களில் அங்குள்ளவர்களே பூஜை புனஸ்காரங்களில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். சிங்கப்பூரிலோ தமிழகத்தைச் சேர்ந்த பிராமணர்கள்தான் கோயில்களில் பூஜைகளில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர்.
 நான் சிற்பக் கலையை முறையாகக் கற்றுக்கொண்டிருக்கவில்லை என்றாலும் பல ஸ்தபதிகளிடம் அனுபவத்தின் மூலம் கற்றுக் கொண்டு இன்றுவரை தொடர்ந்து பல்வேறு ஆகம, ஆன்மீக புத்தகங்களின் துணையோடு ஒரு திறன் வாய்ந்த ஸ்தபதியாக வளர்ந்துள்ளேன். புலம் பெயர்ந்த தமிழர்களின் தாக்கத்தால் உலகெங்கிலும் பல்வேறு நாடுகளில் கோயில் கட்டுமானம், குடமுழுக்கு போன்றவை அதிக எண்ணிக்கையில் நடைபெறும் வாய்ப்புகள் உள்ளன.

ஆனால் தேவைக்கு ஏற்ப சிற்பக் கலை தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை இல்லை. மாமல்லபுரம் சிற்பக்கல்லூரியைத் தவிர வேறு கல்லூரிகள் இல்லை. இதனால் சிற்பக் கலைக்குத் தேவையான ஆள்கள் பற்றாக் குறை உள்ளது. எனவே சிற்பக் கலையில் ஆர்முள்ளவர்களைத் தேர்வு செய்து பயிற்சி அளிக்கும் திட்டத்தைத் தயார் செய்து வருகிறேன்.
 எனது மகள் கட்டடக்கலை பயின்று வருகிறாள். அவளும் இத்துறைக்கு வருவாள் என நம்புகிறேன். இத்துறையில் கொட்டிக் கிடக்கும் வாய்ப்புகளைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள இளைஞர்கள் முன்வர வேண்டும் என்பதே அனைவருக்குமான வேண்டுகோள் ஆகும்'' என்றார்.
 - முகவை க.சிவகுமார்
 
 
 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2020/3/1/w600X390/ka4.JPG https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2020/mar/01/சிங்கப்பூரில்-சாதனை-படைத்த-நம்ம-ஊர்க்காரர்-3371294.html
3371293 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் 13 ஆயிரம் சதுர அடியில் ஒரு நூலகம்! Sunday, March 1, 2020 11:14 AM +0530  அனைத்து கல்லூரிகளிலும் நூலகம் கண்டிப்பாக இருக்கும்.
 பல கல்லூரிகளில் நூலகத்துடன் இணையதளம் உள்ளிட்ட பல வசதிகள் செய்யப்பட்டிருக்கும். விருதுநகர் மாவட்டம் சிவகாசி ஸ்ரீ காளீஸ்வரி கல்லூரியில் ரூ. 5.50 கோடி மதிப்பீட்டில் 13 ஆயிரம் சதுர அடி பரப்பளவில் நூலகம் அமைத்துள்ளனர். இதில் முதல் தளம் 9 ஆயிரம் சதுர அடியிலும், இரண்டாம் தளம் 6 ஆயிரம் சதுர அடியிலும் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த பிரமாண்டமான நூலகம் குறித்து கல்லூரி தாளாளர் ஏ.பி.செல்வராஜன் நம்மிடம் பகிர்ந்து கொண்டதாவது:
 "தற்போது அனைத்து துறைகளும் தொழில் நுட்ப வளர்ச்சி பெற்று வருகிறது. மாணவர்கள் புதியவற்றைத் தேட தொடங்கியுள்ளனர். மாணவர்களின் தேடுதலுக்கு ஏற்ப கல்லூரியில் உள்கட்டமைப்புகளை ஏற்படுத்த வேண்டும் என முடிவு செய்தோம். ஏற்கெனவே கல்லூரியில் நூலகக் கட்டடம் உள்ளது. எனினும் தற்கால தொழில்நுட்பத்துடனும், மாணவர்களை வாசிக்க வைக்க வேண்டும் எனவும் முடிவு செய்து, 13 ஆயிரம் சதுர அடியில் ரூ. 5.50 கோடி மதிப்பீட்டில் புதிய நூலகக் கட்டடம் அமைத்தோம்.
 இந்த கட்டடத்தை தமிழக கூடுதல் காவல்துறை இயக்குநர் (சமூகபாதுகாப்பு மற்றும் மனித உரிமைகள்) பி.ராஜேஸ்தாஸ் பிப்ரவரி 9 - ஆம் தேதி திறந்து வைத்தார்.
 தமிழகத்தில் உள்ள தனியார் கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரிகளில் முதல்முறையாக ரூ. 5.50 கோடி மதிப்பில் நவீன டிஜிடல் நூலகம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது பாராட்டத்தக்கது என அவர் கூறினார். வேறு எந்த கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரியிலும் இந்த அளவுக்குப் பிரம்மாண்ட நூலகம் அமைக்கப்பட வில்லை.
 நாங்கள் மாணவர்களை வாசிக்க வைத்து, அவர்களது திறமையையும், அறிவுத்திறனையும் வளர்த்து, அவர்கள் வாழ்க்கையில் சிறப்பான இடத்தைப் பிடிக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் இந்த நூலகம் கட்டப்பட்டுள்ளது.
 இந்த நூலகத்தில் அனைத்து போட்டித் தேர்வுக்கான புத்தகங்கள், தேசிய அளவிலான ஆய்வுக்கட்டுரைகளின் தொகுப்பு, பல்கலைக்கழகம் அறிவுறுத்தியபடி , குறிப்பு உதவி புத்தகங்கள், தகவல் களஞ்சியங்கள், சர்வதேச அளவிலான மொழிவாரியாக அகராதிகள், கடந்த 10 ஆண்டுகளில் நடத்தப்பட்ட பருவத் தேர்வுக்கான வினாத்தாள்கள், முதுகலை ஆய்வு நூல்கள் என மாணவர்களுக்குத் தேவையான அனைத்து நூல்களும் உள்ளன.
 மாணவர்களின் அடையாள அட்டைகளில் பார்கோடு பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. புத்தகங்களிலும் பார்கோடு பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. எனவே மாணவர்கள் நூலகத்தில் சுலபமாக நூல்களை பெற்றுக் கொள்ளலாம். டிஜிடல் நூலகத்தில், மத்திய அரசின் மனிதவள மேம்பாட்டுத்துறையின் கீழ் உள்ள டெவலப்பிங் லைப்ரேரி நெட் ஒர்க் அமைப்புடன் இணைந்துள்ளோம். என்லிஸ்ட் தேசிய நூலகம் மற்றும் தகவல் தொழில் நுட்பச் சேவை மையம் ஆகியவற்றில் உறுப்பி