Dinamani - தினமணி கதிர் - https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/ https://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 3177508 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் 5-ஆம் வகுப்பிலேயே முனைவர் பட்டம்! பி.பெரியார்மன்னன் Sunday, June 23, 2019 12:28 PM +0530  

சேலம் மாவட்டம், வாழப்பாடி அடுத்த முத்தம்பட்டியைச் சேர்ந்தவர் செல்வக்குமார். தனியார் நிறுவன காவலாளி. அவருடைய மகன் மதுரம் ராஜ்குமார்.

அரசுப் பள்ளியில் ஐந்தாம் வகுப்பு படிக்கிறார். பத்து வயது சிறுவனான அவர், நொடிப் பொழுதில் கவிதை படைக்கும் தனது ஆற்றலால் இளம்கம்பனாக வலம் வருகிறார். கவிதை எழுதுவதில் உலக சாதனை படைத்து, ஐந்தாம் வகுப்பு படிக்கும் போதே "மதிப்புறு முனைவர்'பட்டம் பெற்று பலரது பார்வையையும் தன் பக்கம்திருப்பியுள்ளார்.

வறுமையிலும் கவிதை மீது காதல் கொண்ட பெற்றோருக்கு மகனாகப் பிறந்ததாலோ என்னவோ, மதுரம் ராஜ்குமாருக்கு பொம்மைகளோடு விளையாடி பொழுது போக்கும் இளம் வயதிலேயே கவிதை எழுதும் தனித்திறன் தானாய் பிறந்து விட்டது. அன்பு,அழுகை, இன்பம், துன்பமென எந்த நிகழ்வையும் கவிதையாக்கும் இச்சிறுவனின் ஆற்றலைக் கண்டறிந்த பெற்றோரும், ஆசிரியர்களும் அவரை ஊக்கப்படுத்தினர். இதனால், நான்காம் வகுப்பு படிக்கும்போதே, "பள்ளி', "மகிழ்ச்சி', "கோபம்', "பட்டம்' உள்ளிட்ட 55 தலைப்புகளில் ரத்தினச்சுருக்கமாய் நல்ல கவிதைகளைப் படைத்தார்.

அவருடைய கவிதைகளைச் சேகரித்த இவரது பெற்றோர், "நல் விதையின் முதல் தளிர்' என்ற தலைப்பில் நுôலாக வெளியிட்டனர். இந் நூலுக்குப் பாராட்டுகளும், பல்வேறு அமைப்பின் விருதுகளும் குவிந்தன.

இச்சிறுவனின் திறனறிந்த "யுனிவர்சல் அச்சீவர்ஸ் புக் ஆப் ரெக்கார்ட்ஸ்' என்ற நிறுவனம், கவிதை எழுதுவதில் இதுவரை எந்த சிறுவனும் நிகழ்த்தாத உலக சாதனையை நிகழ்த்திட, மதுரம் ராஜ்குமாருக்கு அழைப்பு விடுத்தது. வறிய நிலையில் மிகுந்த பொருட்செலவை தாங்க முடியாத சூழலிலும், தன்னார்வலர்களின் ஆதரவைப் பெற்ற இவரது பெற்றோர், தனது மகன் உலக சாதனை படைப்பதற்கு தளம் அமைத்துக் கொடுத்தனர்.

சேலம் மாவட்டம், வாழப்பாடியில் கடந்த டிசம்பர் மாதம் 11ந் தேதி காலை 7 மணி முதல் மாலை 5 மணி வரை தொடர்ந்து 10 மணி நேரம் ஒரே இடத்தில் அமர்ந்து கொண்டு பலரும் கொடுத்த பல்வேறு விதமான தலைப்புகளில் 173 கவிதைகளை எழுதி உலக சாதனை படைத்தான். மாவட்ட, வட்டார கல்வி அலுவலர்கள், கவிஞர்கள், இலக்கிய அமைப்பினர் பலரும் இச் சிறுவனை நேரில் சந்தித்து பாராட்டுத் தெரிவித்தனர்.

விடுமுறை தினங்களில் இலக்கிய அமைப்புகள் நடத்தும் விழாக்களில் பங்கேற்று கவிதை பாடி வரும் இச்சிறுவனுக்கு "வாழப்பாடி இலக்கியப் பேரவை' இளங்கம்பன் விருது வழங்கி கௌரவித்தது. இச் சிறுவனின்கவிப்புலமை கண்ட சர்வதேச தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம், ஏப்ரல் 14- ஆம் தேதி சென்னையில் நடைபெற்றவிழாவில் "மதிப்புறு முனைவர் பட்டம்' வழங்கி பாராட்டியது. தமிழக முதல்வர் எடப்பாடி பழனிசாமி, ஐ.ஏ.எஸ் அதிகாரி உ.சகாயம் உள்ளிட்டோரின் வாழ்த்துகளையும் மதுரம் ராஜ்குமார் பெற்றுள்ளார்.

தமிழ்த் தொலைக்காட்சிகள், பண்பலைகளில் மட்டுமின்றி, சமூக ஊடகங்களிலும் வெகு பிரபலமாகிப் போன இச்சிறுவனின் அபரிமித கவியாற்றலும், ஆர்வமும், மன உறுதியும், இவரது பெற்றோர்களின் உந்துதலும், ஊக்கமும், பிற துறைகளிலும் சாதிக்கத் துடிக்கும் சிறுவர், சிறுமியருக்கு நடைமுறை எடுத்துக்காட்டாக மாறியுள்ளது என்றால், இதில் சிறுதுளியும் மிகையில்லை.

"எனது மகனை தனியார் ஆங்கிலப் பள்ளியில் சேர்த்து படிக்க வைக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் தோன்றியது. இரண்டாம் வகுப்புக்கு மேல் பள்ளிக் கட்டணத்தைச் செலுத்த முடியாமல் போனதால், வாழப்பாடி ஊராட்சி ஒன்றிய அரசு தொடக்கப் பள்ளியில் மூன்றாம் வகுப்பில் சேர்த்தேன்.

இந்த மாற்றமும் கூட எனது மகன் இளங்கவிஞராக மாறியதற்கு ஒரு காரணியானது மறுக்க முடியாத உண்மை. எவ்விதத் திணிப்பும் இல்லாததால் மனதில் தோன்றுகின்ற கேள்விகளுக்கெல்லாம் விடை காண்பதற்கு அரசுப் பள்ளியும், ஆசிரியர்களும் உதவியாக இருந்தனர். தொலைக்காட்சிப் பெட்டி இல்லாத எங்கள் குடிசை வீட்டில், பாரதியார், பாரதிதாசன் கவிதைப் புத்தகங்கள் அறிஞர்களின் வாழ்க்கை வரலாற்று புத்தகங்களுக்குப் பஞ்சமில்லை.

நான்காம் வகுப்பு படிக்கும் போது பள்ளியில் நடைபெற்ற கவிதைப் போட்டிக்கு ஒரு கவிதை எழுதிக் கொடுக்குமாறு எனது மகன் மதுரம் ராஜ்குமார் கேட்டதற்கு, நீயே உன் மனதில் தோன்றியதை எழுதிக் கொடு என்றேன். இது தான் இன்று, என் மகன் உலக சாதனை படைத்த கவிஞராக மாறியதற்கு அடித்தளமாக அமைந்ததாகக் கருதுகிறேன்'' என்றார் மதுரம் ராஜ்குமாரின் தந்தை செல்வக்குமார்.

"எனது பெற்றோரும், ஆசிரியர்களும் கொடுத்த ஊக்கத்தால் எனது எண்ணத்தை கவிதையாக எழுதும் திறனைப் பெற்றேன். நான் கேட்கும் அத்தனை கேள்விகளுக்கும், எனது பெற்றோர் சளைக்காமல் பதிலைத்தேடித் தந்தனர். சிறுவயதிலேயே நான் கவிதை நூல் வெளியிட்டு உலக சாதனை படைப்பதற்கும், பல விருதுகளைப் பெறுவதற்கும், தமிழறிஞர்களைச் சந்திப்பதற்கும் வாய்ப்பை ஏற்படுத்திக் கொடுத்ததாய் மொழிக்கு என்னால் முடிந்த புகழைப் பெற்றுக் கொடுப்பேன். கவிதையில் மட்டுமின்றி கல்வியில்சாதிப்பதே என் எதிர்கால லட்சியம்'' என்கிறார் இளங்கம்பன் மதுரம் ராஜ்குமார்.


 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/23/5-ஆம்-வகுப்பிலேயே-முனைவர்-பட்டம்-3177508.html
3177520 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மைக்ரோ கதை DIN DIN Sunday, June 23, 2019 10:10 AM +0530 பள்ளியில் ஆசிரியர் ஒருவர் எந்த மாணவரையும் குறைவாகப் பேசமாட்டார். படிக்காத மாணவனாக இருந்தாலும், கடுமையாகப் பேசமாட்டார். அவர் பணியிலிருந்து ஓய்வு பெறும் நாள் வந்தது. அவரிடம் படித்த, படித்துக் கொண்டிருக்கும் எல்லா மாணவர்களும் நெகிழ்ச்சியோடு கண்கலங்கி அவரிடம் பேசினார்கள்.
 "எப்படி சார் உங்க சர்வீஸ்ல எந்த மாணவனையும் குறை சொல்லாமல் இருந்தீங்க?'' என்று கேட்டார் ஒருவர்.
 ஆசிரியர் கூட்டம் நடந்த இடத்துக்கு எதிரே இருந்த தோப்பைக் காட்டி, "இங்கே இப்போது எல்லா மரங்களும் நன்றாக வளர்ந்திருக்கு. ஆனால் ஆரம்பத்துல மரங்களை நட்ட கொஞ்சம் நாளைக்கு சில மரங்கள் வளரவே இல்லை. சில மரங்கள் மட்டும் வளர்ந்துச்சு. நாம் என்ன செஞ்சோம்? வளராத மரத்தைப் பிடுங்கிப் போடலையே. அதுக்கும் நல்லா தண்ணி ஊத்தினோம். தேவையான உரத்தைப் போட்டோம். இப்ப எல்லா மரங்களைப் போல அதுவும் வளர்ந்திருச்சு. அதுமாதிரிதான் படிக்காத மாணவனைத் திட்டாமல் அவனுக்குத் தேவையானதை நான் சொல்லிக் கொடுத்தேன்'' என்றார்.
 வெ.ராம்குமார், சின்ன அல்லாபுரம், வேலூர்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/23/மைக்ரோ-கதை-3177520.html
3177519 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Sunday, June 23, 2019 10:09 AM +0530 கண்டது
• (திருச்சி சப் ஜெயில் ரோட்டில் உள்ள ஓர் லாரி
புக்கிங் ஆபிஸின் பெயர்)
இராகு காலம்
இளவல் ஹரிஹரன், மதுரை.

• (திருச்சி டிவிஎஸ் டோல்கேட் சாலையில் உள்ள ஒரு
மருந்துக் கடையில்)
ஒரு வாடிக்கையாளரைப் பிடிப்பதற்கு 
மூன்றுமாதம் ஆகின்றது.
ஒரு வாடிக்கையாளரை இழப்பதற்கு 
மூன்று நிமிடம் ஆகின்றது.
தா.முருகேசன், திருத்துறைப்பூண்டி.

• (சென்னை திருவொற்றியூர் காலடிப்பேட்டையில் உள்ள ஒரு ஃபாஸ்ட்புட் கடையின் பெயர்)
சூனா தானா
சுத்தமான ஃபாஸ்ட் ஃபுட் கடை
தீ.அசோகன், சென்னை-19.

• (கருவேலன்குளத்தில் மெத்தைகள் ஏற்றி வந்த லாரியில்)
தூக்கம் பெட் கம்பெனி
எஸ்.கிருஷ்ணன், கருவேலன்குளம்.

யோசிக்கிறாங்கப்பா!
இவர் அவரைக் குறை சொன்னார்...
அவர் இவரைக் குறை சொன்னார்...
இருவரையும் 
மற்றவர்கள் குறை சொன்னார்கள்.
இரா.சிவானந்தம், கோவில்பட்டி. 

கேட்டது
• (தூத்துக்குடி பேக்கரி ஒன்றில் கடைக்காரரும்
வாடிக்கையாளரும்)
"சார்... 5 ரூபாய் சில்லறை இல்லை. இந்த லாலி பாப்-ஐ வெச்சுக்கோங்க''
"ஏம்ப்பா... இவ்வளவு வயசுக்குப் பிறகு நான் 
லாலி பாப்-ஐ வாயிலே வச்சுக்கிட்டு நடந்து போனா பாக்குறவங்க என்னைப் பத்தி என்ன நெனைப்பாங்க?''
க.சரவணகுமார், நெல்லை.

• (சென்னை அண்ணாசாலையில் ஒரு நடுத்தர வயது பிச்சைக்காரரும், பெரியவரும்)
"அய்யா தர்மம் பண்ணுங்க சாமி...''
"நான் உன்னையை விட வயசானவன். வேலைக்குப் போறேன். உனக்குக் கையும் காலும் நல்லாத்தானே இருக்கு. எங்கேயாவது வேலைக்குப் போ''
"பிச்சையெடுக்குறதும் ஒரு வேலைதான் சாமி''
கே.விஜயன், சென்னை-57

எஸ்எம்எஸ்
கவலையின் தொடக்கம்...
நம்பிக்கையின் முடிவு.
நம்பிக்கையின் தொடக்கம்...
கவலையின் முடிவு. 
நெ.இராமன், சென்னை-74

அப்படீங்களா!
அமெரிக்காவின் மசாசூசெட்ஸ் மாகாணத்தில் உள்ளது அலகாய் டெக்னாலஜி நிறுவனம். இந்த நிறுவனம் பறக்கும் கார் ஒன்றைத் தயாரித்துள்ளது. திரவ ஹைட்ரஜனில் இயங்கும் இந்த பறக்கும் கார், மணிக்கு 100 மைல் வேகத்தில் செல்லக் கூடியது. சென்னையிலிருந்து தூத்துக்குடிக்கு 4 மணி நேரத்திற்குள்ளாகவே இந்த பறக்கும் காரில் சென்றுவிடலாம். ஒருமுறை திரவ ஹைட்ரஜனை நிரப்பிக் கொண்டால் 4 மணி நேரம் பயணம் செய்ய முடியும். இந்த திரவ ஹைட்ரஜன் கார், பேட்டரியால் இயங்கும் கார்களை விட 200 மடங்கு அதிக ஆற்றல் கொண்டது. 
இந்த பறக்கும் காரின் விலை ரூ.1 கோடியே 40 லட்சம். ஆண்டுக்கு 10 ஆயிரம் கார்களைத் தயாரிக்கத் திட்டமிட்டிருக்கிறது அலகாய் டெக்னாலஜி நிறுவனம். 
என்.ஜே., சென்னை-58.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/23/பேல்பூரி-3177519.html
3177518 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் இப்படிக்கு இந்து... DIN DIN Sunday, June 23, 2019 10:05 AM +0530 அலுவலக விஷயமாய் வெளியூர் சென்று திரும்பிய ரகுவை பூட்டிய கதவு தான் வரவேற்றது. எங்கே போய் தொலைந்தாள் இவள்? தன்னிடம் இருந்த சாவியால் கதவைத் திறந்து உள்ளே வந்தவனுக்கு ஏதோ வித்தியாசம் தெரிந்தது. இவன் வழக்கமாய் மொபைல் வைக்குமிடத்தில் நான்காய் மடிக்கப்பட்ட ஒரு கடிதம். கடிதம் எழுதி வைத்துவிட்டு எங்கே சென்றாள்? ஏதோ நெருட நாற்காலியை இழுத்து போட்டுக் கொண்டு படிக்கத் தொடங்கினான்.
 மை டியர்,
 என்ன அதிர்ச்சியாய் இருக்கிறதா? எனக்கும் உங்களிடம் சொல்லாமல், கொள்ளாமல் கடிதம் எழுதி வைத்து விட்டுச் செல்வது கோழைத்தனமாய்த்தான் இருக்கிறது. என்ன செய்ய? நேரில் பேசினால் நான் பேச நினைப்பதை, சொல்ல வருவதை எல்லாம் இத்தனை கோர்வையாய் சொல்ல எனக்கும் தெரியாது. கேட்க உங்களுக்கும் பொறுமை இருக்காது. அதனால் தான் இக் கடிதம்.
 ரகு, நான் இப்படி அழைப்பது உங்களுக்கு பிடிக்காது என்று தெரியும். திருமணத்தன்று இரவு, நான் சிறுவயதில் இருந்தே அறிந்தவர் என்ற உரிமையில் வெகு யதார்த்தமாக உங்களைப் பெயரிட்டு அழைக்க, உங்களுக்கு வந்ததே கோபம்! அதையும் வெளிக்காட்டாமல் நீங்கள் பேசிய விதம்... ""உங்க வீட்டில நாயைக் கூட இப்படித்தான பேர் சொல்லி கூப்பிடுவீங்க?''"அப்பப்பா அன்று ரணமான என் மனம்! இன்று வரை அதை ஆற விடவில்லையே நீங்கள்?
 நாம் பிறந்ததில் இருந்தே அடுத்தடுத்த தெருவில் வசித்தவர்கள் தாம். அதனால் சிறு வயதில் இருந்தே ஒருவரை ஒருவர் நன்கு அறிவோம். என்ன அப்போது பொருளாதாரத்தில் நாங்கள் சற்று வளமையாகவும், நீங்கள் சற்று சுணக்கமாகவும் இருந்தீர்கள். இதில் நம் தவறு ஏதும் இல்லையே? நானோ, என் வீட்டாரோ இதை காரணம் காட்டி ஏதாவது வித்தியாசமாக நடந்து கொண்டிருக்கிறோமா? பின் ஏன் ரகு இப்படி?
 ரகு, நீங்கள் எங்கள் வீட்டைக் கடக்கும் போதெல்லாம் உங்கள் பார்வை என்னை ஏக்கமாக, இதமாக, வருடுவதை உணர்ந்திருக்கிறேன். அத்தோடு வந்த தடைகளை எல்லாம் உடைத்தெறிந்து பீனிக்ஸ் பறவை போல் உயர்ந்து வாழ்வில் வளர்ந்தீர்களே... அந்த பிரமிப்பு உண்டு உங்கள் மேல் எனக்கு. அதனால் தானே பெண் கேட்டு வந்த போது உடனே ஒப்புக்கொண்டேன்.
 ஆனால், மனதால் வளராமல் போய் விட்டீர்களே ரகு! என் பிறந்த வீட்டினருடன் நான் நெருங்கிய தொடர்பில் இருப்பது உங்களுக்குப் பிடிக்கவில்லை என்பதைப் புரிந்து கொண்டு, அவர்களுக்கு உறுத்தாத வகையில் அதையும் குறைத்துக் கொண்டேனே... அது மட்டுமல்ல, பள்ளிப் பருவத்தில் நீங்கள் இருந்த நிலையில், முன்னேற வேண்டும் என்ற வெறியில் படிப்பில் மட்டுமே கவனம் செலுத்தியதில், வேறு எந்த கலைகளிலும் ஆர்வம் இல்லாமல் போனது. இதில் பிழை ஏதுமில்லையே? ஆனால் உங்களுக்குத் தெரியாத ஒன்று, எனக்குத் தெரிந்திருக்கிறது என்ற நினைப்பையே தாங்கிக் கொள்ள முடியவில்லையே உங்களால்.
 அப்படியும் இருந்தேனே நான், எனது பாட்டு, நடனம் என எல்லாத் திறமைகளையும், ரசனைகளையும் எனக்குள் நானே பதுக்கிக் கொண்டு, உங்களுக்காக, உங்கள் அன்பிற்காக மட்டுமே வாழ்ந்தேனே நான். ஆனால் எனது இந்த விட்டு கொடுத்தலை, எனது பலவீனமாக தவறாகப் புரிந்து கொண்டு விட்டீர்களே, ரகு. இதற்கெல்லாம் சிகரம் வைத்தாற்போல் அலுவலகத்தில் பதவி உயர்வு கிடைத்தவுடன், உங்களுக்கு சமமாக நானும் இருப்பதா என்ற ஈகோ உறுத்த இனி வேலைக்குப் போகக் கூடாது என்று கட்டளையிட்டீர்களே... அப்போது விழித்துக் கொண்டேன்.
 அது என்ன ரகு, நீங்கள் மட்டுமல்ல, எல்லா ஆண்களும் காலம் காலமாய் இதையே சொல்கிறீர்கள்? " "ஒண்ணு நான், இல்லாட்டி வேலை, என்ன வேணும்னு நீயே முடிவு பண்ணிக்க'' சக்திகளாகிய நாங்கள் இல்லாமல் ஆண்களாகிய நீங்கள் வாழத்தான் முடியுமா? அல்லது வேறு பெண் வெகு எளிதாய் கிடைப்பாள் என்ற தெனாவெட்டா? காலம் மாறி விட்டது ரகு. எலிஜிபிள் பாச்சுலர்ஸ்கே பெண் கிடைப்பது கஷ்டமாகி வருகிறது.
 அது போகட்டும்; உங்கள் கட்டளைக்கு வருகிறேன். நான் வேலைக்குச் செல்வதால் நம் இல்லற வாழ்விற்கு ஏதேனும் இடைஞ்சல் இருக்கிறதா என யோசித்தேன். ஒன்றும் இல்லை. பின் ஏன் வேலையைவிட வேண்டும்? உங்கள் ஈகோவை திருப்திப்படுத்த ஒரு மாதம் விடுப்பு எடுத்துக் கொண்டு, உங்களிடம் முதன் முறையாய் பொய் சொன்னேன், வேலையை விட்டு விட்டதாய்.
 இந்த ஒரு மாதமாய் நீங்கள் என்னைப் படுத்திய பாடு. இது வரை நான் ஏதோ பஞ்சகல்யாணி குதிரையாய் திமிறிக் கொண்டிருந்தது போலவும், நீங்கள் தேசிங்கு ராஜனாய் என்னை அடக்கியது போலவும்... அப்பப்பா ஏதேதோ பேச்சுகள்... ஏச்சுகள்... காய்ந்த புண்ணை பிய்த்து பிய்த்து ரணமாக்கி ரசிப்பது போல் எங்கோ யாரிடமோ, எப்போதோ அவமானப்பட்டதற்குப் பதிலாக என்னை பழி வாங்கி கொண்டு... நீங்களும் நிம்மதி இல்லாமல் ... என்னையும் சித்ரவதைப்படுத்தி... ஏன், ஏன் ரகு இப்படி?
 நீங்கள் என் மேல் கொண்ட ஆழ்ந்த காதலை நானறிவேன். ஒரு சமயம் உங்கள் அன்பால் என்னை குளிர்வித்தும், அடுத்த நொடியே தாழ்வுணர்வால் என்னை வாட்டியும்... குளிர்வித்தும், வாட்டியும்... கடவுளே... இன்னும் கொஞ்ச காலம் இப்படியே தொடர்ந்து மாறி, மாறி நடந்தால் மென்மையாய் இருந்த நான் இறுகி சுவராகி விடுவேன். பின் எப்படி ஓர் உயிர்ப்புள்ள வாழ்வை நம் வாரிசுக்கு அமைத்து தர முடியும்? என்ன ஆச்சரியமாய் இருக்கிறதா? நேற்று தான் டாக்டர் லீலாவதி நான் கர்ப்பம் என்று உறுதி செய்தார். அதனால் தான் இந்த முடிவிற்கு வந்தேன்.
 அலுவலகத்தில் மாற்றல் வாங்கிக் கொண்டு மதுரை செல்கிறேன். ஒரு வீடு வாடகைக்கு எடுத்துக் கொண்டு துணைக்கு ஊரிலிருந்து சாரதா அத்தையை அழைத்துக் கொள்ளலாம் என்று இருக்கிறேன். வெளியில் யாருக்கும் நம் பிரச்னை தெரியாது. மற்றவரைப் பொருத்த வரை நாம் மாற்றலால் பிரிந்து இருக்கிறோம். அவ்வளவு தான்..
 ரகு, ஒரு பெண் மரியாதையாக நடத்தப்படும் வீடு தான், ஒரு பெண் சந்தோஷமாக இருக்கும் வீடு தான், நல்ல தலைமுறையை உருவாக்கும். நான் நல்ல தலைமுறையை உருவாக்க விரும்புகிறேன். அதற்கு நாம் சந்தோஷமாக இருக்க வேண்டும். நம் சந்தோஷம் நீடித்து இருக்க நாம் பக்குவப்பட வேண்டும்.
 இந்த பிரிவு நிச்சயம் நம்மைப் பக்குவப்படுத்தும். பக்குவப்பட்ட மனதோடு நீங்கள் என்னை தேடி வரும் போது நாம் நமக்காக, நம் வாரிசோடு சந்தோஷமாக வாழ்வோம்.
 உங்கள் வரவை வெகு விரைவில் மிக உறுதியாய் நம்பும்,
 என்றும் உங்கள் இந்து.
 கடிதத்தின் உண்மை நெஞ்சைச் சுட, தனக்கொரு வாரிசு என்ற உணர்வு பரவசப்படுத்த ,இந்து இல்லா வீட்டின் வெறுமை பலமாய்த் தாக்க, அத்தனை உணர்வுகளாலும் ஆட்கொள்ளப்பட்டு கல்லாய்ச் சமைந்தான் ரகு.
 - சாந்தி குமார்
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/23/இப்படிக்கு-இந்து-3177518.html
3177517 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சமாளியுங்கள்... கோடை வெயிலை! ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம் DIN DIN Sunday, June 23, 2019 10:03 AM +0530 கடும் கோடை வெயிலில் எனக்கு இனம் தெரியாத ஒரு பலவீனம், கடும் நாவறட்சி, இரவில் புழுக்கம் தாளாமல் தூக்கமின்மை, அதனால் சோர்வு, மனக் கலக்கம், கடும் வியர்வை, தோலில் எரிச்சல், அரிப்பு என வரிசை வரிசையாக பல உபாதைகளால் அல்லல்படுகிறேன். இவற்றை எப்படிச் சாமாளிப்பது? எப்படி வராமல் தடுப்பது?
 -மனோகரன், சென்னை - 17.
 சென்ற ஆண்டில் அனுபவித்ததை விட, இவ்வாண்டில் கோடையின் கடுமை அதிகமோ என்றொரு வியப்பு. சூரியன் பூமியின் அருகில் நெருங்குகிறான். அதனால் தான் வர வர வெப்பம் அதிகமாகிவிட்டது என்று நமக்குத் தோன்றுகிறது. ஆனால் சூரியனின் பாதையில் மாறுதல் அவ்வளவு எளிதில் ஏற்படுவதில்லை. நம்முடைய சகிப்பு தன்மைக்குறைவே அத்தகைய உணர்ச்சிகளுக்கு இடமளிக்கின்றது.
 கோடையின் தாக்குதலைத் தணிக்க சில எளிய வழிகள்:
 உடலின் குளிர்ச்சி மற்றும் சூட்டின் சகிப்புத் தன்மையைப் பாதுகாத்து பெருக்கிக் கொள்வதும், உடலின் இயற்கை வலிமையைக் குறையாமல் பாதுகாத்துக் கொள்வதும் மிகவும் அவசியம். மாலையில் வெயில் தணிந்த பிறகு உடலுக்கு மட்டுமோ அல்லது தலைக்கும் சேர்த்தோ குளிர்ச்சி தரும் சந்தனாதி தைலம், ஹிமசாஹர தைலம் ஆகியவற்றில் ஒன்றை மெலிதாகப் பூசி பிடித்துவிட்டு குளிப்பதால் தோலின் அழற்சியும் களைப்பும் நீங்கும். சுறுசுறுப்பும் உற்சாகமும் கூடும். தோலின் சகிப்புத்தன்மை திடம் பெறும்.
 எத்தனை நாவறட்சி இருந்தபோதிலும் குளிர்ந்த நீரையோ வேறு குளிர்பானங்களையோ அளவுக்கு மீறிக் குடிக்காமல் குளிர்ந்த நீரால் வாய்க் கொப்பளிப்பது, கை, கால் , முகங்களைக் குளிர்ந்த நீரால் கழுவுவது, குளிர்ந்த நிழலில் இளைப்பாறுவது, நல்ல பழங்களையோ, பழச்சாறுகளையோ சுவைத்து சாப்பிடுவதால் உடல் தாபத்தையும் தண்ணீர் தாகத்தையும் ஓரளவு குறைத்துக் கொண்டு அதன் பிறகு குளிர்ந்த நீரை பருக அசதி ஏற்படாது. பசியும் மந்தமாகாது, தெளிவு ஏற்படும்.
 நாவறட்சி ஏற்படுத்தக் கூடிய மாவுப் பண்டம், காரம், புளி, உப்பு அதிகம் சேர்த்தவை, மசாலா பொருள் கலந்தவை, எண்ணெய்யில் பொரித்தவை ஆகியவற்றைத் தவிர்த்து சத்து மிகுந்த சாத்வீக உணவுகளை உட்கொள்ள உடல் பலம் குறையாதிருக்கும். தேவையான புஷ்டி சீராகக் கிடைக்கும்.
 தற்காலத்திய காங்கிரீட் மேற்கூரை தளஅமைப்பினால் சூரிய ஒளிச்சூடு குறையாமல் வீட்டினுள் வருவதால் நடு இரவு வரையில் வெக்கை குறையாமல் இருப்பது மிகப் பெரிய சிரமமாகும். அதனால் மேற்கூரையின் மீது மூலிகைச் செடிகளை தொட்டியில் வளர்ப்பதும், குளிர்ச்சி தரும் கறிகாய்களை வளர்ப்பதும் காலத்தின் கட்டாயமாகும்.
 வீட்டினுள் ஜன்னல்களை உள்புறமாக மறைக்கக் கூடிய மெல்லிய வெட்டிவேர் பாய்கள் மறுபடியும் கொண்டு வரப்படுமேயானால் வீட்டினுள் நல்ல குளிர்ச்சியும் நல்ல நறுமணமும் கிடைக்கும். ஏர் கண்டிஷனிங் செய்யப்பட்ட அறையில் இருந்து குளிரூட்டப்படாத அறைக்கு வரும் பொழுது தோலில் அங்குள்ள சூட்டை தாங்கமுடியாத வேதனையைத் தருவதால் இந்த திடீர் சீதோஷ்ண மாற்றம் ரத்தத்தில் காந்தலை ஏற்படுத்துகிறது. மேலும் பல தோல் உபாதைகளுக்கும் காரணமாகிறது.
 மேலிலிருந்து தொங்கும் சீலிங் மின்விசிறி ஒரே வேகத்தில் சூழலும் நிலையில் அதன் கீழ் அமர்ந்திருப்பவரின் தலையை வறளச் செய்கிறது, கீழ் படுத்து தூங்குபவரின் மூச்சுக் காற்றை மேலே செல்ல விடாமல் தனக்கே திரும்ப சுவாசிக்கும் நிர்பந்தத்தை ஏற்படுத்துகிறது. மற்ற விசிறிகளைப் போல அறையினுள் உள்ள காற்றை வெளிப்படுத்தவோ. வெளியிலிருந்து புதிய காற்றை உட்புகுத்தவோ இது உதவுவதுமில்லை. இதுவே தூக்கமின்மைக்கும் உடல் அசதிக்கும் காரணமாகிறது. சகிப்புத் தன்மையைக் குறைக்கக் கூடிய எந்த செயலும் நம்மைப் பாதிக்கக்கூடும்.
 கடும் வெயிலில் சென்றுவிட்டு வீட்டிற்கு வந்தவுடன் குளிர்ந்த நீரை தலை, முகம் மீது ஊற்றிக் கொள்வதும் குடிப்பதும் மிகவும் கெடுதலாகும். உடல் சாதாரண நிலைக்கு திரும்பிய பிறகே குளிர்ந்த நீரை குடிப்பதற்குப் பயன் படுத்தலாம்.
 எதிரும் புதிருமான நிலையிலுள்ள சூட்டை, குளிர்ச்சியினாலும் குளிர்ச்சியான நிலையில் உடனே சூட்டினாலும் மாற்றி அமைக்க முற்படும் போது நீங்கள் குறிப்பிடும் உபாதைகள் பலவும் ஏற்பட வாய்ப்பிருக்கிறது.
 நன்னாரி சர்பத், வெட்டிவேர் போட்டு ஊற வைத்த பானைத் தண்ணீர், தலைக்குத் தேங்காய் எண்ணெய்யின் பயன்பாடு, இனிப்பு, கசப்பு மற்றும் துவர்ப்புச் சுவையின் தூக்கலான உணவு முறை, பகலில் சிறிது நேரம் படுத்து உறங்க ஏற்படும் வாய்ப்பு கிட்டினால் அதை நன்கு பயன்படுத்திக் கொள்வது, மனதை மகிழ்ச்சியூட்டும் நண்பர்களின் சேர்க்கை, எந்த நிலையிலும் மனதைச் சாந்தமாக அமைத்துக் கொள்ளக் கூடிய மனப்பக்குவம் போன்றவை கோடையின் தாக்கத்திலிருந்து பாதுகாத்துக் கொள்ளக்கூடிய சில அரண்களாகும்.
 (தொடரும்)
 பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன்,
 ஸ்ரீஜயேந்திர சரஸ்வதி ஆயுர்வேதக் கல்லூரி,
 நசரத்பேட்டை - 600 123 (பூந்தமல்லி அருகே)
 செல் : 94444 41771
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/23/சமாளியுங்கள்-கோடை-வெயிலை-ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-3177517.html
3177516 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி... சிரி... சிரி...  DIN DIN Sunday, June 23, 2019 10:02 AM +0530 • மனைவி: உங்க பழைய சட்டையை
வேலைக்காரனுக்குக் கொடுத்ததை
என்கிட்டே ஏன் சொல்லலை?
கணவன்: ஏன்... என்னாச்சு?
மனைவி: நீங்கதான்னு நெனைச்சு கரண்டியாலே அவன் முதுகிலே ஓங்கி அடிச்சிட்டேன்.
கே.இந்து குமரப்பன், விழுப்புரம்.

• "பொண்ணுக்கும் பையனுக்கும் ஊர்ப் பொருத்தம் பிரமாதமா அமைஞ்சிருக்கு சார்''
"எப்படி சொல்றீங்க சோதிடரே?''
"பொண்ணுக்கு ஊர் குட்ட பாளையம். பையனோட ஊர் குனிய முத்தூர் ஆச்சே''
வி.ரேவதி, தஞ்சை.

• "தலைவர் ஏன் கட்சிக் கூட்டத்திற்கே எப்பவும் அவரோட மனைவியையும் அழைச்சுக்கிட்டு வர்றாரு?''
"மனைவியைப் பார்த்துக்கிட்டே பேசினாதான்
எதிர்க்கட்சியை திட்டிப் பேச முடியுதாம்''
பி.சி.ரகு, பள்ளிச்சேரி.

• "உங்க பையன் கோயிலுக்குப் போனா அதிகமா பொய் பேசுறானே... ஏன்?''
" கோயிலுக்குப் போனதும் அவன்
"மெய்' மறந்துடுவான்''
கே.முத்தூஸ், தொண்டி.

• "என் புருஷர் அடிக்கடி அல்வா செய்து
கொடுன்னு சொல்லிக்கிட்டே இருந்தார்''
"நீ என்ன செஞ்சே?''
"அல்வா செஞ்சு கொடுத்தேன். 
அப்புறம் வாயையே திறக்கவில்லை''
ஜோ.ஜெயக்குமார், நாட்டரசன்கோட்டை.

• "டாக்டர் வலியே இல்லாம பல் புடுங்குவார்ன்னு
நம்பிப் போனது தப்பா போச்சு...''
"ஏன்... என்னாச்சு?''
"புடுங்கினதுக்கு அப்புறம்தான் தெரிஞ்சது....
அவர் ஏற்கெனவே கட்டியிருந்த
பல்லைப் புடுங்கிட்டார்ன்னு''
அ.செல்வகுமார், சென்னை-19.

• "என் மனைவி என்னைக் கண்கண்ட
தெய்வம்ன்னு சொல்வாள்''
"அப்ப... உங்களுக்குத் தினமும்
பூஜைதான்னு சொல்லுங்க''
சங்கீத சரவணன், மயிலாடுதுறை.

• "அரசே... பத்துப் பாடல்கள் பாடட்டுமா?''
"வேண்டாம்... ரெண்டு பாடல்களுக்குத்தான் பரிசு இருக்கு''
கே.அருணாசலம், தென்காசி.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/23/சிரி-சிரி-சிரி-சிரி-3177516.html
3177515 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் குறுந்தகவல் DIN DIN Sunday, June 23, 2019 10:00 AM +0530 பச்சையப்பன் கல்லூரியில் இருபது ஆண்டுகளுக்கு மேல் பேராசிரியராக பணியாற்றிய டாக்டர் மு.வரதராசனார் ஒருநாள் கூட விடுப்பு எடுத்ததில்லை.
✦✦✦✦
சமீபத்தில் மறைந்த கேரள மாநில முன்னாள் அமைச்சர் கே.எம்.மணி பதின்மூன்று முறை நிதிநிலை அறிக்கையைத் தாக்கல் செய்து சாதனைப் படைத்திருக்கிறார். 1965 -இல் முதன் முதலில் கோட்டயம் தொகுதியில் இருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இவர், இறக்கும் வரை 54 ஆண்டுகள் அதே தொகுதியில் உறுப்பினராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கிறார்.
✦✦✦✦
புனேயில் HMC என்னும் பெயரில் ஒரு லாட்ஜ் உள்ளது. HMC என்பது Hindu, Muslim, Christian  என்பதைக் குறிப்பிடுவது. தமிழ்நாட்டிலிருந்து வியாபார விஷயமாக செல்லும் பலரும் இங்கு தங்குவது வழக்கம். ஆனால், ஒன்று இந்த லாட்ஜில் தனியாக ரூம் எடுத்து தங்க முடியாது. நான்கைந்து பேர் சேர்ந்துதான் தங்க வேண்டும்.
வி.ந.ஸ்ரீதரன், சென்னை.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/23/குறுந்தகவல்-3177515.html
3177513 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் DIN DIN Sunday, June 23, 2019 09:57 AM +0530 * கமர்ஷியல், காதல் கதைகளில் தொடர்ந்து நடித்து வந்தவர் மாதவன். ஒரு கட்டத்தில் சினிமாவிலிருந்து ஒதுங்கியவர், மீண்டும் திரும்பியபோது திரைக்கதைகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் கதைகளில் நடிக்கத் தொடங்கினார். குறிப்பாக இவருக்கு ஹிந்தியில் நல்ல வரவேற்பு உள்ளது. இந்தநிலையில் இந்திய விண்வெளி ஆய்வு மையத்தில் பணியாற்றிய விஞ்ஞானி நம்பி நாராயணனின் வாழ்க்கையைத் தழுவி உருவாகும் படத்தை இயக்கி வருகிறார். இதில் நம்பி நாராயணனாக நடித்தும் வருகிறார். சில காட்சிகளின் படப்பிடிப்பு பாரீஸில் நடைபெற்று வருகிறது. இதில் சிம்ரன், மாதவனுடன் கைகோர்த்துள்ளார். சிறுவயது மாதவனுக்கு ஜோடியாக நடிக்கிறார் சிம்ரன். மேலும், இதுபற்றி மாதவன் தனது இன்ஸ்டாவில் பதிவு ஒன்றை இட்டுள்ளார். அதில் அவர், திரு மற்றும் இந்திரா இருவரும் இப்போது மிஸ் அண்ட் மிஸஸ் நம்பிநாராயணனாக என்று பதிவு இட்டிருக்கிறார். இப்படத்தில் இவர்கள் நடிக்கும் கதாபாத்திரப் பெயரைக் குறிப்பிட்டு இந்தப் பதிவை மாதவன் இட்டிருக்கிறார். மேலும், மணிரத்னம் இயக்கத்தில் வெளியான "கன்னத்தில் முத்தமிட்டால்' படத்தில் மாதவன் மற்றும் சிம்ரன் இருவரும் சேர்ந்து கடைசியாக நடித்தனர். 15 வருடங்களுக்குப் பிறகு இந்தப் படத்தில் இருவரும் சேர்ந்துள்ளனர். தமிழ், ஆங்கிலம் மற்றும் ஹிந்தியில் உருவாகி வருகிறது. 

* சிந்துபாத்', "மாமனிதன்', "லாபம்', "துக்ளக்' என அடுத்தடுத்த படங்களில் இயங்கி வருகிறார் விஜய் சேதுபதி. சிந்துபாத் வெளியீட்டுக்குத் தயாராக உள்ள நிலையில், மற்ற படங்களின் படப்பிடிப்புகளில் பங்கேற்று வருகிறார். இந்த நிலையில் இவரின் அடுத்த படம் குறித்த அறிவிப்பு வெளியாகியுள்ளது. இயக்குநர் எஸ்.பி. ஜனநாதனின் உதவி இயக்குநர் வெங்கட கிருஷ்ண ரோகாந்த் முதன் முறையாக இப்படத்தை இயக்குகிறார். நிவாஸ்.கே.பிரசன்னா இசையமைக்கும் இப்படத்தில் விஜய்சேதுபதி இசைக் கலைஞராக நடிக்கிறார். இந்தக் கதையின் மையமாக சர்வதேச அளவிலான பிரச்னை ஒன்றும் பேசப்படவிருக்கிறது. மகேஷ் முத்துசாமி ஒளிப்பதிவில், சதீஷ் சூர்யா படத்தொகுப்பில் இப்படத்தை சந்திரா ஆர்ட்ஸ் நிறுவனம் சார்பாக இசக்கி துரை தயாரிக்கிறார். படத்தின் படப்பிடிப்பு பழனியில் தொடங்கி நடைபெற்று வருகிறது. இயக்குநர் எஸ்.பி. ஜனநாதன் முதல் காட்சியை கிளாப் அடித்துத் தொடங்கி வைத்தார். இந்தப் படத்துக்கு இன்னும் பெயரிடப்படவில்லை. 

* சமீபத்தில் வெளிவந்து ரசிகர்களின் கவனத்தை ஈர்த்த "சூப்பர் டீலக்ஸ்', "சர்வம் தாளமயம்' இந்த இரு படங்களும் சர்வ தேச மேடைகளை அலங்கரிக்க இருக்கிறது. திருநங்கை வேடத்தில் விஜய் சேதுபதி நடித்த "சூப்பர் டீலக்ஸ்', கடந்த மார்ச் மாதம் வெளியானது. தியாகராஜன் குமாரராஜா இயக்கிய இப்படம், விரைவில் ஹிந்தியில் ரீமேக் ஆகிறது. இதை தியாகராஜன் குமாரராஜா இயக்குவது உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது. இந்நிலையில், கனடாவில் மான்ட்ரீல் நகரில் நடக்கும் சர்வதேசப் பட விழாவில் திரையிட "சூப்பர் டீலக்ஸ்' படம் தேர்வு செய்யப்பட்டுள்ளது. இதே போல் இயக்குநர் ராஜீவ் மேனன் இயக்கத்தில், ஏ ஆர் ரஹ்மான் இசையில் ஜி வி பிரகாஷ் குமார், நெடுமுடி வேணு, அபர்ணா பாலமுரளி மற்றும் பலர் நடித்த படம் "சர்வம் தாளமயம்'.இப்படம் "சர்வதேச பனோரமா' பிரிவில், 2019-ஆம் ஆண்டுக்கான 22-ஆவது ஷாங்காய் சர்வதேச திரைப்படவிழாவிற்கு அதிகாரப்பூர்வமாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளது. 

* இரண்டு வருடத்துக்கு முன் வெளியான "சிங்கம் 3' படத்தில் சூர்யாவுடன் ஜோடி சேர்ந்த ஸ்ருதிஹாசன் அதன் பிறகு படங்களில் நடிக்கவில்லை. அவர் திருமணம் செய்து கொள்ளப் போவதாக செய்திகள் வந்த நிலையில், திடீரென்று காதலரைப் பிரிந்து இருக்கிறார். இதையடுத்து மீண்டும் நடிப்பில் கவனம் செலுத்துகிறார் ஸ்ருதி. எஸ்.பி.ஜனநாதன் இயக்கும் "லாபம்' படத்தில் விஜய் சேதுபதி ஜோடியாக ரீஎன்ட்ரி ஆகிறார். மீண்டும் சினிமாவுக்கு திரும்பியிருக்கும் நிலையில் அவருக்கு மற்றொரு வாய்ப்பு கிடைத்திருக்கிறது. டோலிவுட் ஹீரோ ரவிதேஜாவுக்கு ஜோடியாக நடிக்க ஸ்ருதியைக் கேட்டனர். இப்படத்தை கோபிசந்த் மலினேனி இயக்குகிறார். சம்பளமாக ஒன்றரை கோடி தர வேண்டும் என்று ஸ்ருதி கேட்டதால் தயாரிப்பாளர் அதிர்ச்சி ஆகிவிட்டாராம். அவ்வளவு சம்பளம் கட்டுபடியாகாது; வேறு ஹீரோயினை பாருங்கள் என தயாரிப்பாளர் சொல்லிவிட்டார். ஆனால் ஸ்ருதிதான் ஹீரோயினாக நடிக்க வேண்டும் என்று பிடிவாதமாக இருக்கிறாராம் ஹீரோ ரவி தேஜா.

* அமலாபால் நடிப்பில் ரத்னகுமார் இயக்கியுள்ள படம் "ஆடை'. இந்த படத்துக்கு வெளியிடப்பட்ட முதல் பார்வை போஸ்டரே பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது. ஆடைக்குப் பதிலாக பேப்பரைச் சுற்றிக்கொண்டு ஆபாசமான வகையில் அமலாபால் போஸ் தரும் காட்சி இடம்பெற்றிருந்தது. இந்தநிலையில் படத்தினை தணிக்கைக் குழுவுக்கு அனுப்பியதாகவும் அங்கு படத்துக்கு பெரிதும் எதிர்ப்பு கிளம்பியதாகவும் கூறப்படுகிறது. படத்தில் ஆபாசக் காட்சிகள் இருப்பதாலும் குறிப்பிட்ட சில வசனங்களுக்காகவும் "ஏ' சான்றிதழ் தான் தர முடியும் என தணிக்கைக் குழு கூறியிருக்கிறது. யு/ஏ சான்றிதழ் பெற தயாரிப்பு தரப்பு முயன்று வருவதாக கூறப்படுகிறது. ஆனால் படத்திற்கு "ஏ' சான்றுதான் கிடைக்கும் என தெரிகிறது. நினைத்தது நடக்கவில்லை என்பதால் படக்குழு சோகத்தில் ஆழ்ந்துள்ளது.
- ஜி.அசோக்
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/23/திரைக்-கதிர்-3177513.html
3177512 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சொரக் குடுக்கை DIN DIN Sunday, June 23, 2019 09:54 AM +0530 'மாப்ள வீட்டுக்காரங்களுக்கு பொண்ணு புடிச்சுப்போச்சு.. "ஊருக்குப் போயி ஜாதகத்த போட்டுப் பாத்துட்டு.. பொருத்தமிருந்துச்சன்னா மொறைப்படி எப்ப பொண்ணு பாக்க வர்றதுன்னு சொல்றோம்'ன்னுதானே சொல்றாங்க. அவுங்களுக்கு ஜாதகத்தக் குடுக்காம இங்க வந்து என்ன பண்ணிக்கிட்டிருக்கீங்க'' என்று தோட்டத்துல நின்னுக்கிட்டிருக்கிற பொண்ணோட அப்பாக்கிட்டதான் இந்த கேள்விய கேட்டுக்கிட்டே வரேன்.
 இவுரு வந்து நிக்கறதுமில்லாம என்னைவேற மிஸ்டுகால் குடுத்து தோட்டத்துக்கு கூப்புடுறாரு. நாங்க இங்க வந்து பேசிக் கிட்டிருக்கறத மாப்ள வீட்டுக்காரங்க பாத்தாங்கன்னா. நாங்க என்னமோ தனியா வந்து ஏதோ "குசு குசு'ன்னு பேசறோம் ன்னு நெனைச்சுக்க மாட்டாங்களா? ரெண்டு கல்யாணம் பண்ணியிருக்கிறாரே தவிர, இன்னும் அனுபவம் போதல. ஜாதகத்ததான் எடுக்க போயிருக்கார்ன்னு நெனைச்சுக்கிட்டு அவுங்க அங்க ஒக்காந்துக்கிட்டிருக்காங்க.
 "அண்...ணே'' கொஞ்சம் வேகமாதான் கூப்பிட்டேன். பின்னே! எல்லாரும் அங்க வெயிட் பண்ணிக்கிட்டிருக்காங்க. இவரு பாட்டுக்கு நாவல் மரத்தடியிலவந்து, காத்து வங்கிட்டு நின்னுக்கிட்டிருக்கிறாரு. இங்கிருந்து அஞ்சாறு கிலோ மீட்டருலதான் கடற்கரை இருக்கு அங்கிருந்து "உசு.. உசு'ன்னு அடிக்கற ஊத காத்துலதான் மயங்கி நின்னுட்டாரோ என்னவோ தெரியல.
 கண்ணெல்லாம் கலங்கிப் போயி என்னை சோகமா திரும்பிப் பாக்கறாரு. எனக்கே ஒரு நிமிஷம் ஒன்னுமே புரியல. தொட்டாசிணுங்கி மாதிரி அவரு மூஞ்சே சின்னதாப் போச்சு.
 "ஏன்ணே.. மாப்ள புடிக்கலையா?'' படபடப்பா கேட்டேன்.
 ""ச்..சே..சே.. அதெல்லாம் இல்லப்பா!''ன்னும்போதே ஒத்த வெரலால ஓடி வந்த கண்ணீரை உதறி விட்டுட்டு, "எல்லாரையும் எனக்கு புடிச்சுருக்குப்பா... ஆனா, நாந்தான் ஒரு பொய்ய சொல்லிட்டேன். எந்த பொய்ய சொன்னா எம் பொண்ணு கல்யாணம் நடக்கும்ன்னு நெனைச்சேன்னோ... இப்ப அதே பொய்யாலே இந்த சம்பந்தமும் நின்னுடுமோன்னு பயமாயிருக்கு''ன்னாரு.
 "என்னது பொய் சொன்னீங்களா''ங்கற மாதிரி அவர ஆச்சரியமாப் பாத்துக்கிட்டே, "இதுல பொய் சொல்றதுக்கு என்னண்ணேயிருக்கு..''.
 அப்பதான் உண்மையச் சொல்வாருன்னு சொன்னேன்.
 ""நானும் வேணும்னெல்லாம் சொல்லலப்பா.. எந்த மாப்ள வந்தாலும் பொண்ணு புடிச்சுருக்கு. ஆனா, வயசுதான் கொஞ்ச அதிகமாயிருக்குன்னு சொல்லிட்டு போயிடுறாங்க. அதனால்தான் பாப்பாவுக்கு இருவத்தொம்பதுங்கறத சொல்லாம... ஓங்கிட்ட இருவத்தஞ்சுன்னு சொல்லிட்டேம்பா. இப்ப மாப்ள வீட்டுக்காரங்க ஜாதகத்த கேக்கறாங்க. அதை குடுத்தா வயசு என்னான்னு தெரிஞ்சு போயிடும். அதான் என்னப் பண்றதுன்னு தெரியாமதான் தோட்டத்துல வந்து நின்னுக்கிட்டு ஒன்னை போன்அடிச்சு வெளியே கூப்டேன்''ன்னார்.
 இப்படி ஒரு குண்டத் தூக்கிப்போடுவாருன்னு நான் கொஞ்சங்கூட நெனைச்சுப் பாக்கல. கடற்கரை காத்து காலையிலே உசு உசுன்னு அடிச்சாலும் எனக்கு மட்டும் "குபு குபு'ன்னு வேர்க்கத்தான் செய்யுது.
 "என்னண்ணே இப்படி செஞ்சுட்டீங்க.. நீங்க சொன்னத நம்பிதான எங்க பெரிய மாமனார்க்கிட்ட எல்லா வெவரத்தையும் சொல்லி, பொன்னுப்பாக்க இட்டாந்திருக்கேன். இப்பப்போயி இப்படி சொல்றீங்க... என்னா...ப் போங்க? இப்படி பண்ணிட்டீங்களே?''
 மனசே ஆறல.. வயசுலப் பெரியவரப் போயி இன்னும் என்ன சொல்லி திட்டறது? ஏன்டா இந்த விஷயத்துல ஈடுபட்டோம்ன்னு இருக்கு.
 வெண்ணெய் திரண்டு வர நேரத்துல எவனோ தாழியப் போட்டு ஒடைச்சானாம். அந்த கதையாயிருக்கு இவுரு சொல்றது.
 "நீ தான் எப்படியாவது பேசி முடிச்சுவுடணும்''ன்னு எங்கைய கெட்டியாப் புடிச்சுக்கிட்டாரு. கடுப்புல கைய ஒதறி வுட்டுடலாமான்னு கூட தோனுது. இருந்தாலும், இவரோட பொண்ணுக்காக பாக்கறேன். இன்னமும் நமக்கு கல்யாணம் ஆகலையேங்கற அந்த பொண்ணோட ஏக்கப் பார்வதான், இவுரு சொன்ன பொய்யையும் கேட்டுக்கிட்டு என்னை நிக்க வச்சுக்கிட்டிருக்கு.
 போன மாசம் திருச்சோபுரத்துல ஒரு கல்யாணத்துக்குப் போயிருந்தேன். திருச்சோபுரம்ன்னா கடலூர்லயிருந்து சிதம்பரம் போற வழியில ஆலப்பாக்கங்கற ஊர்ல இறங்கி அங்கிருந்து கிழக்கால ஒரு அஞ்சு கிலோ மீட்டர் போனம்ன்னா திருச்சோபுரம் வரும். அங்கதான் சிவன் கோயில்ல கல்யாணம். கல்யாணத்துக்கு இந்த கொழப்பவாதியும் வந்திருந்தாரு. அதான் பொண்ணோட அப்பாவதான் சொல்றேன். இவுரு எங்க தாய் மாமாவோட மூத்த மாப்ள. பெரும்பாலும் சொந்தபந்தங்கள இப்ப விசேஷங்கள்ல்லதான் பாக்க முடியுது. ரொம்ப நாளைக்கியப்பறம் பாக்கறமேன்னு கொஞ்ச நேரம் ஒக்காந்து பேசிக்கிட்டிருந்தேன். எதார்த்தமா பேசுவாரு. அது எனக்கு ரொம்பப் புடிக்கும்.
 கல்யாணத்த முடிச்சுட்டு கௌம்பும்போது, ""வீட்டுக்கு வந்துட்டு போலாம்பான்னாரு''
 " இல்லண்ணா.. நான் கடலூர்ல்ல இன்னொரு கல்யாணத்துக்கு போயிட்டு போகணும்''ன்னு சொன்னேன்.
 "ஓடனே போயிடலாம் வா''ன்னு சுட்டாயமா வீட்டுக்கு இட்டுக்கிட்டு போயிட்டாரு. ரொம்ப கட்டாயப்படுத்தறவரை மீறி என்னால் போகாமலிருக்க முடியல. சின்ன வயசுல இவுங்க வீட்டுக்கெல்லாம் நிறைய தடவ வந்து போயிருக்கேன். பயினி சீசன்ல்ல அப்படியே சொய பயினி கிடைக்கும்.
 நாட்டு ஓடு போட்ட அந்த காலத்து முற்றம் வைச்ச வீடு. நல்லா காத்தோட்டமாயிருக்கும். நான் எப்ப வந்தாலும் அந்த உள்வாசல், துளசி மாடம், சரிக்கிக்கிட்டே வந்து கீழவுழுந்துடற மாதிரியிருக்குற நாட்டு ஓடு இதையெல்லாம் ஆச்சரியம்மா பாப்பேன். நான் சுத்தி சுத்திப் பாக்கறத... புதுசா யாராவது என்னை பாத்தாங்கன்னா... திருட்டு பயலாயிருப்பான்போல.. பாக்குற பார்வையே சரியில்லையேன்னு நாள பின்ன வந்தா வீட்டுக்குள்ளே வுடமாட்டாங்க. எங்க அத்தாச்சி எங்கியோ கல்யாணத்துக்குப் போயிருக்கறதா வரும்போதே பேசிக்கிட்டு வந்தாரு.
 இவுருக்கு மூணு பொண்ணு. ரெண்டு பொண்ண கட்டிக் குடுத்துட்டாரு. இப்ப வீட்டுலயிருக்கறதுதான் கல்யாணப் பொண்ணு. அதான் இப்ப பாக்க வந்திருக்கற பொண்ணுதான். ரெண்டாவது பொண்ணுக்கு அவர் செஞ்ச செய்மொறை யெல்லாம் பாத்துட்டு இந்த பொண்ணையும் ஒடனே பொண்ணு கேட்டு வந்தாங்களாம்.
 "இப்பதானே ரெண்டாவது பொண்ண கட்டிக் குடுத்திருக்கோம். இன்னும் ஒரு வருஷத்துக்கு ஆடி சீரு, தீபாவளி சீரு, பொங்கல் சீரு, வளைகாப்பு, பிரசவம், தொட்டில்ல போடறது, பெயர் வைக்கறது, பிறந்தநாள், காது குத்துன்னு ஏகப்பட்ட செலவிருக்கும்போது எங்கிருந்து ஒடனே கட்டிக்குடுக்குறது'ன்னு மனசுல நெனைச்சுக்கிட்டு, பொண்ணு கேட்டு வர்றவங்ககிட்டயெல்லாம் இன்னும் ரெண்டு வருஷமாவது ஆவும்ன்னு சொல்லி வுட்டுட்டுயிருக்காரு. இந்த விஷயம் சொந்தக்காரங்க மத்தியில காட்டுத் தீ மாதிரி வேகமா பரவிட்டிருக்கு.
 அவுரு சொல்லி அஞ்சாறு வருஷத்துக்கு மேலாவுதாம். இப்பவும் அவுங்க வீட்டுக்கு யாராவது பொண்ணு பாக்க வந்தா ஊருக்குள்ள வரும்போதே ஊர்க்காரங்க யாராவது சொல்லிடுவாங்கலாம், "எங்க அங்கியா போறீங்க? அவுரு இன்னும் ரெண்டு வருஷமாவுன்னுல்ல சொல்லியிருக்கிறாருன்னு சொல்லி வந்தவங்களை அப்படியே திருப்பியனுப்பிடு வாங்க''ன்னு மனசு நொந்துபோய் சொல்லிக்கிட்டிருந்தார்.
 வேலைக்கிப் போறதுக்காக இவுரு பொண்ணு கௌம்பி வந்து, ""வாங்க சித்தப்பா நல்லாயிருக்கீங்களா? சின்னம்மா பசங்களெல்லாம் நல்லாயிருக்கறாங்களான்னு கேட்டுட்டு, வேலைக்கி போயிட்டு வர்றேன் சித்தப்பா''ன்னு சொல்லிட்டு போயிடுச்சு.
 சின்னப் புள்ளையாயிருக்கும்போது பார்த்தது. வருஷம் ஓடறதுல்ல புள்ளைங்க "மளமள'ன்னு முருங்கப் போத்தாட்டம் வளந்துப் போவுதுங்க. வேலைக்குப் போற அலைச்சலோ... இல்ல ஏதாவது மனக்
 கவலையோ தெரியல... கழுத்தெல்லாம் நீண்டு போய் கன்னமெல்லாம் "ஓ' ன்னுயிருந்துச்சு. ரொம்ப நாள் பாக்காததால என்கண்ணுக்கு அப்படி தெரிஞ்சுதோ என்னவோ தெரியல.
 கலகலன்னு பேசின்னாலும் மனசுக்குள்ள மறைஞ்சிருக்குற கவலை கண்ணுலதான் தெரியும்பாங்க. கல்யாண கவலையா கூட இருக்கலாம்ன்னு நெனைச்சுக்கிட்டேன். இருக்காதா பின்னே? அது சோட்டுப்புள்ளைங்களுக்கெல்லாம் கல்யாணம் ஆவும்போது அதுக்கிருக்காதா பின்னே? அந்த புள்ள வேலைக்குப்போயி கொஞ்ச நேரத்துல "சரிண்ணே நானும் கௌம்பறே''ன்னு சொல்லிக் கௌம்பனேன்.
 "அப்பறம் இன்னொரு விஷயம்ப்பா''ன்னு இழுத்தவரு, "நம்ம பாப்பாவுக்கு நல்ல மாப்பளயிருந்தா நீயாவது சொல்லு''ன்னு கெஞ்சாத கொறையா சொன்னாரு. ஒரு தகப்பனோட வலிய என்னால கண்டிப்பா உணர முடியும். நானும் இவரை மாதிரியே சின்ன வயசுல அந்த பொறுப்ப எடுத்திக்கிட்டவந்தான்.
 "ஒனக்கே தெரியும் ! நான் ரெண்டு பொண்ணையும் கட்டிக்குடுத்துட்டு, அடுத்து இவளுக்கு மாப்ள பாக்கறதுக்கு கொஞ்சம் நாளாயிடுச்சு''ன்னு அப்படியே மேலோட்டமா சொன்னாரு. அப்பவே நான் சுதாரிச்சுருந்திருக்கணும், இவுரு இப்படி செய்வாருன்னு நான் கொஞ்சங்கூட நெனைச்சு பாக்கல.
 ""நீங்க ஒண்ணும் கவலைப் படாதீங்கண்ணா... ஒங்க நல்ல மனசுக்கு நல்லதுதான் நடக்கும்''ன்னு ஜோசியக்காரன் மாதிரி அவருக்கு நான் ஆறுதல் சொல்லிட்டு வந்தேன். அவரோட நெலமையப் பார்க்கும்போது ரொம்ப பாவமாயிருந்துச்சு. பொண்ணுக்கு இன்னும் கல்யாணம் ஆகலைங்கற அவருடைய தவிப்பு எனக்குப் புரிஞ்சுது. ஆனா, நான் என்ன பண்றதுன்னு நெனைச்சுக்கிட்டு, அவர் சொன்னதுக்காக, ""பாப்பா என்ன படிச்சுருக்கு? என்ன வயசாவுது''ன்னு சும்மா ஒரு பேச்சுக்கு கேட்டுக்கிட்டு வந்தேன்.
 என் நேரமோ.. அவுரு நேரமோ தெரியல? நிச்சயமா அவுருக்கு நேரம் நல்லாதான் இருக்கு. எனக்குத்தான் நேரம் சரியில்லைன்னு நெனைக்கிறேன்.
 அவர்கிட்ட பேசிட்டு வந்து ஒரு வாரம் கழிச்சு எங்க மாமனார் வீட்டுக்கு போயிட்டு வரும்போது வழியில எதேச்சையா எங்க பெரிய மாமனாரப் பாக்கர மாதிரியாயிடுச்சு. அவுரு எங்க பாத்தாலும் எப்ப பாத்தாலும் நல்லா பேசுவாரு. அவரைத் தவிர்க்க முடியல.
 "என்ன மாப்ள எப்படியிருக்கீங்க''ன்னாரு
 "நல்லாயிருக்கேன் மாமா''ன்னு சொல்லிட்டு எப்படியும் போல அவருக்கு ஒரு வணக்கம் போட்டு நவுரப்பாத்தேன்.
 "அப்பறம் மாப்ள'ன்னு வார்த்தையால என்னை புடிச்சு இழுத்து நிறுத்தினாரு.
 நானே வேலைக்கு போகணும்னு அவசரமா போய்கிட்டிருந்தேன். என் நெலைமை தெரியாம அப்ப பேச்சுக்குடுத்துக்கிட்டேயிருந்தாரு.
 "ஒன்னுமில்ல மாப்ள நம்ம தம்பிக்கு ஏதாவது பொண்ணுயிருந்தா பாத்து சொல்லுங்களாம்'' ன்னாரு.
 சரியான வெயில்லு இப்ப பேசற விஷயமான்னு நெனைச்சுக்கிட்டேன். இருந்தாலும் வயசுல பெரியவரை எப்படி டக்குன்னு மூஞ்சக்காட்டிட்டு போறதுன்னு தெரியாம நின்னுட்டேன். விருப்பமேயில்லாமதான் ஏனோ தானோன்னு பேசிக்கிட்டிருந்தேன். மனசு ஒரு எடத்துல நிக்கல. காலு ரெண்டும் பின்னுச்சு.
 ""நிச்சயமா ஏதாவதுயிருந்தா சொல்றேன் மாமா''ன்னு சொல்லிட்டு போகலாம்ன்னு பாத்தேன் அப்பதான் அந்த திருச்சோபுரத்து பொண்ணு "டக்'குன்னு ஞாபகத்துல வந்துடுச்சு. அதுக்கப்பறம்தான் அவர் சொல்றத நின்னு நிதானமாக் கவனிக்க ஆரம்பிச்சேன்.
 "தம்பி இப்ப நம்ம எ.எஸ். அண்ட் சன்ஸ் துணிக்கடையிலதான் மேனேஜரா வேலை பாக்குறான். இப்போதைக்கு இருவதாயிரம் தர்றாங்க. அவனுக்குன்னு ஒரு பெட்ரூம் போட்டுதான் வீடு கட்டியிருக்கேன். என்ன ஒண்ணு ரெண்டு தங்கச்சியும் கட்டிக்குடுத்துட்டுதான் கல்யாணம் பண்ணிப்பேன்னு இருந்துட்டான். அதனால வயசுதான் முப்பதாயிடுச்சு.. நானும் ரெண்டு வருஷமா பாத்துக்கிட்டுதாம்பா இருக்கேன். பொண்ணு ஒண்ணும் அமைய மாட்டங்குது. அப்படியே அமைஞ்சாலும் ஜாதகம் சரியாயிருக்க மாட்டங்குது. அதனால நல்ல நல்ல சம்பந்தமெல்லாம் போயிடுச்சு''ன்னு மனசு நொந்து போய் சொன்னாரு.
 எளகுன மனசுக்காரங்க ஏதாவது ஒரு பிரச்னையில மாட்டிப்பாங்கன்னு இந்த வார ராசி பலன்ல்ல பாத்தேன். அதான் இப்ப இங்க வந்து மாட்டிக்கிட்டு முழிக்கறேன் போல...
 "இதுக்குப் போய் ஏன் மாமா கவலைப்படுறீங்க. திருச்சோபுரத்துல ஒரு பொண்ணுருக்கு. எனக்கு அண்ணன் மொறைதான் வேணும். ஆனா... நம்ம வசதிக்கு தகுந்தமாதிரியிருக்க மாட்டாங்களே''ன்னேன்.
 "வசதியென்ன மாப்ள வசதி.. பொண்ணு புடிச்சுப் போயி, ஜாதகமும் சரியாயிருந்துச்சுன்னா முடிச்சுட வேண்டியதுதான்.. நீங்க நம்மளப் பத்தி அவுங்ககிட்ட எடுத்துச் சொல்லிப்பாருங்க. ம்...ம்ன்னு சொன்னாங்கன்னா.. போன் பண்ணி சொல்லுங்க''ன்னு சொல்லிட்டு போயிட்டாரு.
 நல்ல விஷயந்தான செய்யறோம்ன்னு நெனைச்சுக்கிட்டு, பொண்ணு வீட்டுக்கு போன் பண்ணி சொல்லி அவுங்களப் புரியவச்சு, அவுங்க கேட்ட கேள்விய மாப்ள வீட்டுல கேட்டு, அப்பறம் மாப்ள வீட்டுல கேட்ட சந்தேகத்த பொண்ணு வீட்டுல கேட்டு, இப்படியே அங்கையும் இங்கையும் கேட்டு கேட்டு இவுங்க ரெண்டு பேரையும் கொண்டாந்து ஒண்ணா சேக்கறதுக்குள்ள நான் பட்டபாடு எனக்குத்தான் தெரியும். அப்படியெல்லாம் கஷ்டப்பட்ட எங்கிட்ட கூட உண்மைய சொல்லாம மறைச்சுட்டாரு.
 வீட்டுக்குள்ள ஒரே சிரிப்பு சத்தம்.
 அவுங்கவுங்க சொந்த பந்தத்த பத்தியெல்லாம் பேசி சந்தோஷப்பட்டுக்கிறாங்க.
 "ஓ... அவுங்க ஒங்களுக்கு சொந்தமா.. அவுங்கதான் எங்க நாத்தனா வீட்டுக்காரருக்கும் சொந்தம்'' இப்படி சொல்லி பேசி சிரிச்சுக்கிட்டிருக்கறது தோட்டத்துல நிக்கற எங்காதுல வுழுது.
 "என்ன தம்பி யோசிக்கிறீங்க?''ன்னாரு.
 எனக்கு செமக் கோவம் வருது. எதுவும் பேசாதீங்கங்கற மாதிரிதான் மொறைச்சுப்பாத்துட்டு, "என்னாண்ணே இப்படி செஞ்சுட்டீங்க. எல்லாம் கூடி வர்ற நேரத்துல இப்படி பண்ணி வச்சுருக்கீங்களே''ன்னேன்.
 "என்னை தப்பா நெனைச்சுக்காதப்பா.. எந்த மாப்ள வந்தாலும் பொண்ணோட வயசப்பாத்துட்டு ஒன்னுமே சொல்லாம கொள்ளாம போயிடுறாங்க. அதனாலதான் ஓங்கிட்ட இப்படி சொல்லிட்டே''ன்னு கெஞ்சறாரு.
 இந்த நேரத்துலப் போய் ஜாதகத்தக் அவங்கக்கிட்ட குடுத்தா.. கண்டிப்பா வயசு தெரிஞ்சுடும்.. "என்னா மாப்ள இப்படி பண்ணிட்டீங்களே'ன்னு அவுங்க எல்லாரும் சேந்து என் மூஞ்சுல காறித் துப்பிட்டு போயிடுவாங்க. அதுக்கப்பறம் அந்த பக்கம் எனக்கு சுத்தமா மதிப்பும் இருக்காது. மரியாதையும் இருக்காது.
 உதவி செய்ய வந்தவனுக்கு உபத்தரத்த குடுத்துட்டாரு... ஏன்டா ஊர்ல்ல ஒரு பயலும் இந்த மாப்ள பாக்கற விஷயத்துல ஈடுபடல்லன்னு இப்பதான் புரியுது.
 ""ரெண்டு பேரும் ரொம்ப நேரமா வெளியில என்ன பேசிக்கிட்டிருக்கிறீங்க''ன்னு கேட்டுக்கிட்டு மாப்ள வீட்டுக்காரங்க எழுந்து வெளியில வந்துடப்போறாங்க. அது வேற ஒரு பக்கம் பக்கு பக்குன்னு அடிச்சுக்குது.
 ""நீங்கதான் மாப்ள.. ஒங்க மாமாக்கிட்ட சொல்லி எப்படியாவது சமாளிக்கணும். இன்னிக்குத்தான் அவ கொழந்தமாதிரி பேசறதும், வெக்கப்பட்டு சிரிக்கறதும்மாயிருக்கா.. இப்பவே அவளுக்கு வயசாயிப் போச்சு. இந்த வரனும் அமையலன்னா... அவ மனசொடிஞ்சுப் போயிடுவா''ன்னு சொல்லி முடிக்கறதுக்குள்ள, குரல் கம்மி கண்கலங்கிப் போய் நிக்கறாரு. எனக்கு யாரும் அழுவுறதே புடிக்காது. அதான் என்னோட பலவீனமோ... என்னவோ தெரியல.
 கைய வேற வுடமாட்டீங்கறாரு. வயசுல பெரியவரு என் கைய புடிக்க வேண்டிய அவசியமில்லதான். என்ன செய்யறது? எனக்கே தர்மசங்கடமாத்தான் இருக்கு. அதுக்காக முழு பூசணிக்காய சோத்துல வச்சு மறைக்கணும்ன்னு சொல்றாரே... இது மட்டும் முன்னாடியே எனக்கு தெரிஞ்சுருந்ததுன்னா.. தெரிஞ்சுருந்தா வேறென்ன நான் எஸ்கேப் ஆயிருப்பேன்.
 சரின்னு தீர்க்கமா ஒரு முடிவு பண்ணி திரும்பவும் அவுங்க ஜாதகத்தப் பத்தி ஏதாவது ஒங்கக்கிட்ட கேட்டாங்கன்னா.. நான் என்ன சொல்லப்போறன்னு கிட்ட வந்து காதுகுடுத்து கேட்டாரு... நான் சொன்னத கேட்டு, ""ம்..ம்.. சரிப்பா'ன்னு சந்தோஷத்துல தலைய தலைய ஆட்டுனாரு.
 பத்து வருஷத்துக்கு முன்னாடி ஊரையே கபளீகரம் செஞ்சுட்டுப்போன சுனாமிதான், இப்ப இல்லன்னு சொல்லப் போற ஜாதகத்துக்கும் பொறுப்பேத்துக்கனும்ன்னு நெனைச்சுக்கிட்டு, நாங்க ரெண்டு பேரும் வீட்டுக்குள்ள போனோம். அப்ப வீட்டுக்கு பின்னாடி இருக்குற கீத்து கொட்டாமேல படர்ந்திருக்கிற சொரைச் செடியில வெதைக்காகவுட்டு காஞ்சு தொங்குற சொரக்குடுக்கையும் என் கண்ணுல பட தவறவில்லை.
  

- சுப்ரமணிய பாண்டியன்
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/23/சொரக்-குடுக்கை-3177512.html
3177511 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள் ! 34 - சின்ன அண்ணாமலை DIN DIN Sunday, June 23, 2019 09:53 AM +0530 "இனி என்ன செய்வது?'' என்றார் அதிகாரி.
 "இதனுள்தான் இருக்கிறது'' என்று அடுப்பில் சோறு வெந்து கொண்டிருக்கும் தவலையைக் காட்டினேன்.
 "உலை கொதிக்கும் தவலையிலா இருக்கும்?'' என்று அதிகாரி கேட்டார்.
 அதற்குள் பெண்கள், "சோறு வேகிறது, அதற்குள் நகை எப்படி இருக்க முடியும்'' என்று அதிகாரியை ஒட்டி உரசிப் பேசினார்கள். நான் ஒரே அடியாக, ""சோற்றுத் தவலையைக் கீழே இறக்கிச் சோதனை போடுங்கள்'' என்று சத்தம் போட்டேன்.
 அதிகாரியும் வேறு வழியின்றிச் சோற்றுத் தவலையைக் கீழே இறக்கச் சொல்லி சோற்றை கீழே கவிழ்த்தார்.
 சொன்னால் நம்ப மாட்டீர்கள், அத்தனை நகைகளும் பொலபொலவென்று கொதிக்கும் சோறுடன் சேர்ந்து கொட்டின!
 அன்றே என் நண்பரின் பெண் மயக்கம் தீர்ந்தது. சோதனை போட வேண்டிய இடங்களில், இனி சோறு கொதித்துக் கொண்டிருக்கும் பானைக்குள்ளும் சோதனை போட வேண்டும் என்ற புதிய விஷயம் ஒன்று போலீசாருக்கு புலனாயிற்று.
 திருடாதே
 மக்கள் திலகம் எம்.ஜி.ஆர். அவர்கள் ராஜா ராணி கதைகளில் நடித்து புகழ் பெற்றுக் கொண்டிருந்த சமயம்.
 அவர் நடித்துக்கொண்டிருந்த "சக்ரவர்த்தி திருமகள்' என்ற திரைப்படத்தில் பணியாற்றும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது.
 "சக்ரவர்த்தித் திருமகள்' ஒரு ராஜா ராணி கதைதான்.
 திரு. எம்.ஜி.ஆர். அவர்கள்தான் அதில் கதாநாயகன். திருமதி அஞ்சலிதேவி கதாநாயகி.
 கலைவாணர் என்.எஸ். கிருஷ்ணன்-மதுரம் அதில் நடித்தார்கள்.
 கலைவாணர் என்.எஸ். கிருஷ்ணன் அவர்களுடன் எனக்கு முன்னமேயே நல்ல பழக்கம் உண்டு.
 திரு. எம்.ஜி.ஆர். அவர்களுடன் நான் நெருங்கிப் பழகியது "சக்ரவர்த்தித் திருமகள்' படப்பிடிப்பின் போதுதான்.
 படப்பிடிப்பின் இடைவேளையில் அரசியலைப் பற்றி சலிக்காமல் விவாதம் செய்வார். படப்பிடிப்புக் காலங்களில் தினமும் நாங்கள் ஒன்றாகவே சாப்பிடுவோம். அதனால் எம்.ஜி.ஆருடன் மிக நெருங்கிப் பழகவும்-மனம் விட்டுப் பேசவும் எனக்கு வாய்ப்பு கிடைத்தது.
 ஒரு நாள் எம்.ஜி.ஆரிடம், ""நீங்கள் ஏன் ராஜா - ராணி கதையிலேயே நடித்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள், நல்ல சமூகக் கதையில் நடித்தால் என்ன?'' என்று கேட்டேன்.
 "சந்தர்ப்பம் வந்தால் பார்க்கலாம்'' என்று சொல்லிப் பேச்சை வேறு திசைக்குக் கொண்டு சென்றுவிட்டார்.
 அப்போது எம்.ஜி.ஆர். "பாகவதர் கிராப்' தான் வைத்திருப்பார். எம்.ஜி.ஆருக்கு ஒரு பலவீன மனப்பான்மை இருக்கிறது என்று நான் யூகித்தேன். அதாவது தனக்கு "சமூகக் கதைக்கு ஏற்ற முகம் இல்லை. தற்கால கிராப் வைத்தால் பார்க்க நன்றாக இராது. கத்திச் சண்டை முதலியவை சமூகக் கதையில் போட முடியாது. அம்மாதிரி சண்டை இல்லை என்றால் படம் ஓடாது'' என்று எண்ணிக்கொண்டுதான் சமூகக்கதையில் நடிக்க முயற்சிக்கவில்லை என்று நான் எண்ணினேன்.
 பின்னர் ஒருநாள் எம்.ஜி.ஆரிடம், ""நான் ஒரு சமூகக் கதை எடுக்கலாம் என்றிருக்கிறேன். தாங்கள்தான் அதில் நடிக்க வேண்டும்'' என்று கேட்டுக்கொண்டேன்.
 திரு. எம்.ஜி.ஆர். சிறிது நேரம் யோசித்து, "சரி தங்களுக்கு தைரியமிருந்தால் எனக்கொன்றும் ஆட்சேபனை இல்லை, நல்ல கதையாகப் பாருங்கள்'' என்று சொன்னார்.
 நான் முன்னமே இந்திப் படமான "பாக்கெட்மார்' என்னும் கதையைத் தேர்ந்தெடுத்து வைத்திருந்தேன். ஆகவே அப்படத்தைப் போட்டு எம்.ஜி.ஆருக்குக் காண்பித்தேன்.
 அவருக்கு அந்தக் கதை மிகவும் பிடித்திருந்தது. "சரி இந்தக் கதையையே எடுக்கலாம். இது எனக்கு மிகவும் பிடித்திருக்கிறது'' என்று சொன்னார்.
 மறுநாள் சியாமளா ஸ்டூடியோ மேக்-அப் அறையில் எம்.ஜி.ஆர். மேக்-அப் போட்டுக் கொண்டிருக்கும் போது நானும் எனது கூட்டாளியான வி. அருணாசலம் செட்டியார் அவர்களும் சென்று, ""சாவித்திரி பிக்சர்ஸ் என்ற பெயரில் ஒரு கம்பெனி துவங்கியிருக்கிறோம். அதில்தான் தாங்கள் நடிக்கும் படத்தை எடுக்க முடிவு செய்திருக்கிறோம்'' என்று சொன்னோம்.
 எம்.ஜி.ஆர். மகிழ்ச்சியடைந்து மிகவும் குறைந்த சம்பளத்தில் நடிப்பதற்கு ஒப்புக் கொண்டு, "எனக்குப் படங்கள் அதிகமிருக்கிறபடியால் ஆறு மாதத்திற்கு அவைகளுக்கெல்லாம் கால்ஷீட் கொடுத்துவிட்டேன்.
 ஆனால் "கால்ஷீட்' நேரம் பூராவும் காலை 9 மணியிலிருந்து மாலை 5 மணிவரைதான் கொடுத்திருக்கிறேன். அதனால் தினமும் மாலை 6 மணியிலிருந்து இரவு 10 மணிவரை சூட்டிங் நடத்தினால் படத்தைச் சீக்கிரம் முடிக்கலாம்.
 அதற்குத் தகுந்தாற்போல நடிகர், நடிகைகளைப் போட வேண்டும். குறிப்பாக கதாநாயகியைப் புதுமுகமாகப் போட்டால்தான் நம் செளகரியம் போல் சூட்டிங் நடத்தலாம்'' என்று சொன்னார்.
 நான் அப்போது திரு. பி.ஆர். பந்துலு அவர்களின் பத்மினி பிக்சர்ஸ் கம்பெனியில் "தங்கமலை ரகசியம்' என்ற திரைப்படத் தயாரிப்பில் ஈடுபட்டிருந்தேன். "தங்கமலை ரகசியம்' எனது கதையாதலால் என்னைக் கூடவே திரு. பி.ஆர். பந்துலு வைத்துக் கொண்டிருந்தார்.
 ஒரு நாள் சென்னைக் கடற்கரையில் தனிமையாக உட்கார்ந்து கொண்டிருந்தேன். அப்போது அங்கு டைரக்டர் திரு. சுப்ரமணியம் அவர்களின் புதல்வி பத்மா சுப்ரமணியம் வந்தார். அவர் கூடவே ஒரு பெண்ணும் வந்தாள்.
 என்னைக் கண்டதும் பத்மா அங்கேயே உட்கார்ந்தார். பல விஷயங்களைப் பற்றி பேசிக்கொண்டு வரும்போது நான் "தங்கமலை ரகசியம்' என்ற திரைப்படத்துக்குக் கதை எழுதியிருப்பதையும் அதில் வேலை செய்து வருவதையும் சொன்னேன்.
 உடனே பத்மா, "இந்தப் பெண் பெங்களூரைச் சேர்ந்தவள். தாய் மொழி கன்னடம். கன்னடப் படத்திலும் நடித்திருக்கிறாள். தமிழ்ப் படத்தில் நடிக்க வேண்டுமென்பது ஆசை. ஏதாவது தமிழ்ப் படத்தில் ஒரு சிறு "சான்ஸ்' கொடுப்பதற்கு ஏற்பாடு செய்யுங்கள்'' என்று கேட்டுக் கொண்டார்.
 "தங்கமலை ரகசியம் படத்தில் அழகு மோகினி, யெளவன மோகினி என்ற இரண்டு பெண்கள் நடனமாடும் காட்சி வருகிறது. அதில் ஒரு நடன மணியாகப் போடலாம். நான் பந்துலு அவர்களிடம் சொல்கிறேன்'' என்று சொன்னேன்.
 பத்மா சிபாரிசு செய்த பெண் மாநிறமாக இருந்தாள். அவ்வளவு அழகு என்று சொல்ல முடியாது எனினும் கண் கேமிராவுக்கு ஏற்றதாகத் தோன்றியது.
 மறுநாள் பந்துலு அவர்களிடம் அப்பெண்ணைச் சிபாரிசு செய்தேன். மேற்படி பெண்ணைக் கூட்டி வந்தார்கள். நடன மணிகளில் ஒருத்தியாகப் போட பந்துலு சம்மதித்தார்.
 அழகு மோகினி, யௌவன மோகினி சூட்டிங் ரேவதி ஸ்டூடியோவில் நடந்தது.
 படத்தின் டைரக்டர் பந்துலு, நடிகர் திலகம் சிவாஜி நடிக்கும் வேறு காட்சிகளைப் படம் பிடித்துக் கொண்டிருந்தபடியால், மேற்படி நடனக் காட்சியை டைரக்ட் செய்யும்படி திரு. ப. நீலகண்டன் அவர்களை ஏற்பாடு செய்திருந்தார்.
 பத்மா சிபாரிசு செய்த பெண், மேக்கப் போட்டு அலங்காரம் செய்து கொண்டு வந்து காமிரா முன் நின்றாள்.
 காமிரா மூலம் அந்தப் பெண்ணின் உருவத்தைப் பார்த்த திரு. நீலகண்டன் என்னைத் தனியாகக் கூப்பிட்டு, "இந்தப் பெண், காமிராவுக்கு' ரொம்பவும் நன்றாக இருக்கிறாள். கொஞ்சமும் யோசியாமல் மூன்று படத்திற்கு ஒப்பந்தம் செய்து வைத்துக் கொள்ளுங்கள்'' என்று சொன்னார்.
 பின்னர் நடனக் காட்சி படமாக்கப்பட்டு, தியேட்டரில் போட்டுப் பார்த்தோம்.
 எல்லோரும் "ஆகா' என்று சொல்லும் அளவுக்கு அந்தப் பெண் காட்சி அளித்தாள். அந்தப் பெண் வேறு யாருமல்ல, பின்னர் தமிழ்நாட்டில் மிகப்பெரிய கதாநாயகியாக விளங்கிய சரோஜாதேவிதான்!
 சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள், "தங்கமலை ரகசியம்'' படத்தில் நடனம் ஆடியதற்கு சரோஜாதேவிக்கு அப்போது பந்துலு அவர்கள் கொடுத்த பணம் ரூபாய் இருநூற்றி ஐம்பதுதான்! பின்னர் அதே பந்துலு அதே சரோஜாதேவிக்கு லட்சக்கணக்கில் பணம் கொடுத்ததும் உண்டு. டைரக்டர் நீலகண்டன் அவர்கள் சொல்லியபடி உடனே மூன்று படங்களுக்கு சரோஜாதேவியை ஒப்பந்தம் செய்தேன்.
 ஒவ்வொரு படத்திற்கும் பணம் எவ்வளவு என்று நினைக்கிறீர்கள்?
 முதல் படத்திற்கு ரூபாய் மூவாயிரத்து ஐநூறு. இரண்டாவது படத்திற்கு ரூபாய் ஏழாயிரம். மூன்றாவது படத்திற்கு ரூபாய் பத்தாயிரம்.
 மேற்படி ஒப்பந்தம் முடிந்ததும் எம்.ஜி.ஆர். அவர்களிடம் சென்று புதுமுகம் சரோஜாதேவி பற்றி சொன்னேன். "ஒரு டெஸ்ட் எடுங்கள் பார்க்கலாம்'' என்று சொன்னார். "சரி' என்று சிட்டாடல் ஸ்டூடியோவில் ஒரு டெஸ்ட் எடுத்தோம்.
 (தொடரும்)
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/23/சொன்னால்-நம்பமாட்டீர்கள்--34---சின்ன-அண்ணாமலை-3177511.html
3177510 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுர் வர்ம யோக மருத்துவம்! DIN DIN Sunday, June 23, 2019 09:50 AM +0530 ஒரு மருத்துவர் வேறு ஒரு வகையான மருத்துவத்தை தனது நோயாளிக்கு பரிந்துரைக்க மாட்டார். ஆனால் மருத்துவர் மதிவாணன் ஆயுர்வேதம், வர்மம், யோகா இந்த மூன்றையுமே பரிந்துரைக்கிறார். 
"என்னிடம் வரும் நோயாளிகளுக்காக நான் பல்வேறு மருத்துவத்துறைகளையும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டி இருக்கிறது என்று கூறும் இவர், இந்த மூன்று மருத்துவ துறைகளையும் ஒன்றாகச் சேர்த்து "ஆயுர் வர்ம யோக மருத்துவம்' என்று பெயரிட்டு அழைக்கிறார். அந்தப் பெயருக்கான காரணத்தையும் அவரே கூறுகிறார்:
"ஆயுர்+வேதம்=ஆயுளை ஆரோக்கிய வழியில் வளர்க்கும் அறிவியல். கிட்டத்தட்ட நான்காயிரம் ஆண்டுகள் தொன்மையானது. இது இன்றைய நவீன அறுவைச் சிகிச்சையின் முன்னோடியாகக் கருதப்படுகிறது. வர்மம் என்று சித்த வைத்தியத்திலும், மர்மம் என்று ஆயுர்வேதத்திலும் அறியப்படும் இந்த மருத்துவமுறை, உலகிலேயே மிகவும் பழமையான மருத்துவ முறையாகும்.
குழந்தை பிறந்ததும் முதுகில் ஒரு தட்டுத் தட்டி அதன் சுவாச மண்டலத்தைச் சீராக்குவோமே அதுவே நமக்கு தரும் முதல் வர்ம சிகிச்சையாகும். மேலும் யோகாசன முறைகளும், முத்திரைகளும் சேரும்போது சிகிச்சையின் பலன் மேலும் உயர்ந்து, நாம் அரோக்கியமாக இருக்க உதவும். 
ஆயூர்வேதத்தின் மூலம் நாடி அறிந்து, மருந்து கொடுத்து, வர்மம் மூலம் புதைந்து கிடக்கும் ஆற்றலை இயக்கி, யோகாசன முத்திரைகள் மூலம் தோசங்களைச் சம நிலைக்குக் கொண்டு வருவதே இந்த ஆயுர் வர்ம யோக மருத்துவமாகும்.
"நான் மருத்துவக் கல்வி முடிந்து, பயிற்சி செய்து கொண்டிருக்கும் போது, சர்க்கரை நோயினால் அவதிப்பட்டு கைகளைத் தூக்க முடியாமல் ஒருவர் வர, நான் வழக்கமாக பரிந்துரைக்கும் மருந்துகள், மற்றும் ஒத்தடம் கொடுத்தும் பெரிதாக எந்தப்பலனும் இல்லை. என் தந்தை சித்த மருத்துவப்பேராசிரியர். மரு. பரமேஸ்வர ஐயாவிடம் நண்பரின் நிலையைச் சொல்ல, அவர் சிரித்துக் கொண்டே சில வர்மப் புள்ளிகளையும், அதன் இயக்க முறைகளையும், ஒரு சில முத்திரைகளையும் என்னிடம் சொல்லி, "ஒரு வாரத்திற்குப் பிறகு பார்'' என்று கூறினார்கள். 
அவர் சொன்ன வழியில் நான் சென்று சிகிச்சையைத் தொடங்கிய மூன்றே நாளில் 80 சதவீதம் குணமடையக் கண்டு என் தேடலை இந்த மருத்துவ முறையிலும் தொடர்ந்தேன். இன்னுமொரு நோயாளியின் பூஞ்சையினால் கிட்டதட்ட அழிந்த நகத்தைக் காப்பாற்ற என்ன செய்யலாம் என்று என் தந்தையிடம் நான் யோசனை கேட்க, அதற்கும் வர்மப் புள்ளிகளைக் கூறி இயக்கும் முறையையும் சொல்ல, அதையே பின்பற்றி அந்த நகத்தையே அந்த நோயாளிக்கு காப்பாற்றிக் கொடுத்தேன். நமது முன்னோர்கள், சித்தர்கள் எல்லாம் வெறும் ஞானிகள் மட்டும் அல்ல, மருத்துவ மாமேதைகள் என்று அறிந்து கொண்டேன். அன்றிலிருந்து என் சிகிச்சை முறைகள் முற்றிலும் மாறிவிட்டன.
நம்மில் பலர் எண்ணம் எல்லாம் Acute problem என்று சொல்லப்படும், உடனடித் தீர்வு காணவேண்டிய பிரச்னைகளுக்கெல்லாம் ஆயுர் வர்ம முறையில் தீர்வு இல்லை என்று நினைப்பதுதான். இந்த எண்ணத்தை மாற்றவே காய்ச்சல், வாந்தி, பேதி, இருமல், அஜீரணம், மூச்சடைப்பு போன்ற உடனடிப் பிரச்னைகளுக்கெல்லாம், நாங்கள் ஆயுர் வேத முறையில் சிகிச்சை செய்து குணமாக்குகிறோம். மேலும் நாட்பட்ட பிரச்னைகளான, மூட்டு வலி, கழுத்தெலும்பு, தேய்மானம், L4 L5 டிஸ்க் பிரச்சனைகள், ஹார்மோன், சொரியாசிஸ் போன்ற தோல் பிரச்னை, முடி கொட்டுதல், தாம்பத்திய பிரச்னைகள் போன்ற எல்லாவற்றிற்கும் இந்த ஆயுர் வர்ம யோக மருத்துவத்தில் சிகிச்சை அளிக்கிறோம். 
இங்கு இரண்டு விதமான அனுபவங்களை நான் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன். குறட்டையினால் ஒரு தம்பதியினர் ஒன்றாகப் படுக்க முடியவில்லை. நான் வர்மப் புள்ளிகளை இயக்க, கொஞ்சம் கொஞ்சமாக குறைந்து, போயே போய்விட்டது. ஒரு சிறுவனுக்கு 24 மணி நேரமும் காதுகளில் இரைச்சல். அதற்கும் நான் சிகிச்சை அளித்து சில வர்மப் புள்ளிகளை சமநிலைக்கு கொண்டு வர மூன்றாவது முறை வரும் போது இரைச்சல் இல்லை என்று சொல்ல நான் மகிழ்ந்தேன். 
உலகிலேயே சிறந்த வைத்தியன் வேறு யாரும் இல்லை. நம்மிடம் ஒளிந்திருக்கும் நோய் எதிர்ப்பு சக்திதான். அதை முறையான ஆற்றல் மூலம் தூண்டி தோஷங்களை சமநிலைப்படுத்துவதே ஆயுர் வர்ம யோக மருத்துவமாகும்'' என்றார். 
சலன்

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/23/ஆயுர்-வர்ம-யோக-மருத்துவம்-3177510.html
3177509 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் நடனப் பயிற்சி அளிக்கும் தலைமையாசிரியர்! DIN DIN Sunday, June 23, 2019 09:47 AM +0530 இந்தியாவின் விலை மதிக்க முடியாத பலவற்றுள் நாட்டுபுறக்கலைச் செல்வங்களும் அடங்கும். இந்தியாவின் அனைத்து மாநிலங்களுக்குள்ளும் விதவிதமான நாட்டுப்புறக்கலைகள் விளங்குகின்றன. பாடல்கள், ஆட்டங்கள், இசைக்கருவிகள், இசை வகைகள், கதைகள், கைவினை கலைப்பொருட்கள், உடை, ஒப்பனைகள் நிகழ்த்தும் முறைகள் என இவை ஒவ்வொரு மாநிலக் கலைகளிலிருந்தும் வேறுபட்டு அமைவதே தனிச்சிறப்பாகும்.
 தமிழ்நாடு என்பது இந்திய தென்பகுதியில் உள்ள ஒரு மாநிலமாகும். இங்கே வெப்பம் அதிகம் என்பதால் இங்குள்ள காவடி ஆட்டம், ஒயிலாட்டம் போன்ற நாட்டுப்புற ஆட்டக்கலைஞர்கள் சட்டை அணியாது வெற்றுடம்பில் ஒப்பனை செய்தவாறு ஆடுவர். ஆனால் இமயமலையை ஒட்டியுள்ள மாநிலங்களில் குளிர்ச்சி அதிகம். குளிர்த் தன்மைக் கேற்ப அப்பகுதி வாழ் மக்களின் கலைஞர்கள் அணியும் உடை ஒப்பனைகள் குளிர்தாங்கும் நோக்கில் அமைந்தவாறு பெரும்பாலான இடங்களில் இருக்கும் என்பது குறிப்பித்தக்கது.
 நாட்டுப்புறத் தெய்வங்கள் இடத்துக்கு இடம், இனத்துக்கு இனம் ஆண் தெய்வங்கள் என்றும், பெண் தெய்வங்கள் என்றும், உருவமற்ற தெய்வங்கள் என்றும் பலவாறு விளங்கக் காணலாம். இவ்வகை தெய்வங்களை துதிக்கும் முறையில் சடங்குகள் செய்வது வழக்கம். இவ்வாறு செய்யும் வழிபாட்டுச்சடங்கின் போது நிகழ்த்தப்படும் கலைகளைச் சடங்கு முறைக் கலைகள் எனலாம். தமிழகத்தில் சாமியாட்டம், காவடி ஆட்டம், தேவராட்டம், ஒயிலாட்டம், கும்மியாட்டம் போன்றவை சடங்கு முறைக் கலைகளாகும். கும்மியைத் தவிர பிற யாவும் ஆண்களால் நிகழ்த்தப்படக் கூடியவை. கரக ஆட்டம், தப்பாட்டம்(பறையாட்டம்) குறவன் குறத்தி ஆட்டம், ராஜாராணி ஆட்டம், ஜிம்பலாக் கொட்டு ஆட்டம் போன்றவை தொழில்முறைக் கலைஞர்களால் ஆடப்படுபவை ஆகும். சடங்குமுறைக் கலைகளே காலப்போக்கில் தொழில் முறைக் கலைகளாக மாறி, அவற்றுக்கான கலைஞர்கள் உருவாகியுள்ளனர். இப்படி பல வரலாறுகள் நமது பாரம்பரிய நடனக் கலைகளுக்கு உண்டு.
 இந்த கலைகளை முறையாகக் கற்றுக் கொண்டு அதை மாணவர்களுக்கு இலவசமாகக் கற்றுக்கொடுப்பவர்தான் திருப்பூர் மாவட்டம் எம்.நாதம்பாளையம் அரசுப்பள்ளி தலைமையாசிரியர் ப.கனகராஜ். இவரைத் திருப்பூர் மாவட்டத்தில் நடைபெற்ற ஒரு கிராமத் திருவிழாவில் இவருடைய ஆட்டத்தையும், இவருடைய பேச்சையும் கேட்டு ரசித்தோம். அப்போது அவர் நம்மிடம் பகிர்ந்து கொண்டவை...
 "எனது தந்தை சி.பழனிச்சாமி, தாய் இராமாத்தாள், கருப்பாத்தாள். சொந்த ஊர் கோவை மாவட்டம் சூலூர் ஒன்றியம் கருமத்தம்பட்டி. இவ்வூர் தேசிய நெடுஞ்சாலையாகவும் உள்ளது. விசைத்தறி, நூல் மில்கள் நிறைந்த பகுதி. இங்கே பிள்ளையார் கோயில், மாரியம்மன் கோயில், மிகவும் பழமையான பெருமாள் கோயில், ஆங்கிலேயர் காலத்தில் கட்டப்பட்ட மாதா தேவலாயம், காவல் நிலையம் போன்றவை உள்ளன.

1990- இல் கிராமியக் தமிழர் பாரம்பரியக் கலையான ஒயிலாட்டத்தை ஆசிரியர் இந்திராநகரைச் சேர்ந்த இராஜேந்திரன் என்பவரிடம் நல்லபடியாக கற்றுக்கொண்டேன். நான் கற்றுக் கொண்டதை நான்கு நபர்களுக்காவது சொல்லிக் கொடுக்க வேண்டும் என்று நினைத்தேன். அதனால் அப்பகுதியில் உள்ள அரசுப்பள்ளி மாணவர்களுக்கு ஆண்டு விழா நேரங்களில் இந்த கலையை அவர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுத்தேன் அப்போது அருகில் உள்ள சிறிய கிராம மக்களும் "எங்களுடைய பிள்ளைகளுக்கும் இதை கற்றுக் கொடுங்கள்'' என்று கேட்டுக் கொண்டனர். இதனால் 2010- ஆம் ஆண்டில் "சங்கமம் கலைக்குழு' தொடங்கி முதலாவதாக ஒயிலாட்டப் பயிற்சியை ஆரம்பித்தேன். எங்கள் பகுதியில் உள்ள 20 கிராமங்களில் அரங்கேற்றம் செய்தோம். இதில் 1000-க்கும் மேற்பட்ட கலைஞர்கள் கலந்து கொண்டுள்ளனர். தற்போது கணியூர் சந்தோஷ்நகர், சின்னியம்பாளையம், பெரியநாதம்பாளையம், நம்பியாம்பாளையம் ஆகிய இடங்களில் ஒயிலாட்டப் பயிற்சி 500 பேருக்கு வழங்கப்பட்டு வருகிறது. பயிற்சியை பிற மாவட்டங்களுக்கும் எடுத்துச் செல்ல விரும்புகிறேன். 150-க்கும் மேற்பட்ட நிகழ்ச்சிகளில் பங்கெடுத்து தொடர்ந்து பயணித்து வருகிறோம். 2015 -இல் காவடி ஆட்டமும், 2018 - இல் வள்ளி கும்மியும் அரங்கேற்றம் செய்துள்ளோம். தொடர்ந்து பயிற்சி, நிகழ்ச்சியை நடத்தி வருகிறோம். நமது பாரம்பரியத்தை மீட்டெடுக்கும் ஒவ்வொருவரையும் சிறப்பித்து வருகிறோம்.
 எனது பெற்றோர், எனது அனைத்து ஆசிரியர்கள், கலை ஆசான் கருமத்தம்பட்டி செளந்தராசன், ஒயிலாட்ட ஆசான் இந்திராநகர் என்.இராஜேந்திரன், காவடி மற்றும் கராத்தே ஆசான் வடுகம் பாளையம் வி.எம்.சி. மனோகரன், பரதம், சிலம்பு, யோகா ஆசான் மறைந்த செல்வமணி, வள்ளிகும்மி ஆசான் செல்லப்பகவுண்டர், சங்கமம் கலைக்குழு ஆலோசகர் காளியாபுரம் ஜி.மயில்சாமி ஆகியோரை என் வழிகாட்டியாகக் குறிப்பிடுவேன்.
 நான் பணிபுரியும் இக்கிராமத்திற்கு முக்கியமான சிறப்பு இருக்கிறது. தேசியக் கொடி மட்டுமே இக்கிராமத்தில் பறக்கும். கட்சிக்கொடிகள், கட்சி பதாகைகள் எதுவுமே ஊருக்குள் வைப்பதில்லை. தேர்தல் நேரங்களில் பிரசாரத்திற்கு வருவோர் சுவற்றில் எழுதவோ, போஸ்டர் ஒட்டுவதோ இல்லை. இதை இப்போது தேர்தல் ஆணையம் கடைப்பிடித்தாலும் 1991-ஆம் ஆண்டு முதலே இக்கிராமத்து மக்கள் இதை கடைப்பிடித்து வருகின்றனர். இந்த ஊரில் பெரிய திருவிழா என்றால் அது சுதந்திரதினம் என்றே சொல்லலாம். அன்றைக்கு பல இளைஞர்கள், பொதுமக்கள், பெற்றோர்கள் அனைவரும் தேசியக் கொடி ஏற்றும் நிகழ்வைச் சிறப்பாக நடத்துவார்கள் இது போன்ற சில நிகழ்வுகள் என்னுடைய வாழ்க்கையில் மறக்க முடியாத நிகழ்வாக இருந்து வருகிறது.
 நாங்கள் ஆடும் ஆட்டங்களான ஒயிலாட்டம், காவடி ஆட்டம், வள்ளி கும்மி இவற்றில் ஒயிலாட்டம் மக்கள் மனதை அதிகம் கவர்கிறது என்பதை அங்கே சேரும் கூட்டங்களை வைத்து கண்டுகொள்ளலாம். அதைவிட இந்த ஆட்டத்தை முடித்து புறப்படும் போது எல்லோரும் வந்து எங்களுடைய குழுவைப் பாராட்டுவார்கள்; சிலர் சேர்ந்து புகைப்படம் எடுத்துக் கொள்வார்கள். கலைஞர்களுக்குத் தேவை பாராட்டுதானே?
 பொ.ஜெயச்சந்திரன்
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/23/நடனப்-பயிற்சி-அளிக்கும்-தலைமையாசிரியர்-3177509.html
3172694 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மைக்ரோ கதை DIN DIN Sunday, June 16, 2019 01:59 PM +0530 அந்த ஆசிரமத்தில் குருவிடம் உபதேசம் கேட்க வருபவர்களிடம் எல்லாம் குரு அங்கிருக்கும் மண்பானையைக் காட்டி, "மண் பானையைப் போல இருப்பாயாக' என்று சொன்னார். அவர் ஏன் அப்படிச் சொன்னார் என்று யாருக்கும் தெரியவில்லை. ஆனாலும் யாரும் அவரிடம் விளக்கம் கேட்கத் துணியவில்லை.
ஒரே ஒரு சீடன் மட்டும் குருவிடம் விளக்கம் கேட்டான்.
அதற்கு குரு சொன்னார்:
"மண்பானை மண்ணிலிருந்து வந்தது. அது உடைந்து போனால் மண்ணுக்கே திரும்பப் போய்விடும் என்று அதற்குத் தெரியும். அதனால் அதற்கு எந்த அகம்பாவமும் இல்லை. வெளியில் எவ்வளவு வெயில் அடித்தாலும், எந்தச் சூழ்நிலையிலும் குளிர்ச்சியாக இருக்கிறது. அகம்பாவம் இல்லாமல், கோபப்படாமல், எரிச்சலடையாமல் மண்பானை போல இரு என்பதைத்தான் சுருக்கமாக அப்படிச் சொன்னேன்''
இளவல் ஹரிஹரன், மதுரை-12.

 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/16/மைக்ரோ-கதை-3172694.html
3172693 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Sunday, June 16, 2019 01:58 PM +0530 கண்டது
• (புதுச்சேரி சன்டே மார்க்கெட்டில் ஒரு துணிக்கடையின் பெயர்)
கடவுள் துணிக்கடை
பி.சி.ரகு, பள்ளிச்சேரி.

• (கோவை துடியலூரிலிருந்து சரவணம்பட்டி செல்லும் பாதையில் அமைந்துள்ள ஒரு கடையின் பெயர்)
எழுத்தாணி
எஸ்.டேனியல் ஜூலியட், 
கோயம்புத்தூர்-45.

• (சென்னை கோடம்பாக்கம் பவர் ஹவுஸ் அருகே உள்ள செருப்புக்கடையில் கண்ட வாசகம்)
உலகத்திலேயே சிறந்த ஜோடி...
செருப்புதான்.
ஒன்றைப் பிரிந்தால் மற்றொன்றுக்கு வாழ வழி இல்லை.
செல்.பச்சமுத்து, சென்னை-24

யோசிக்கிறாங்கப்பா!
நமக்கு ஒருமுறை இழைக்கப்படும் அவமானத்தை 
உடனே மறக்காமல் அதையே நினைத்து நினைத்து 
வருந்துகிறபோதெல்லாம்...
நம்மை நாமே மீண்டும் மீண்டும்
அவமானப்படுத்திக் கொள்கிறோம்.
பர்வதவர்த்தினி, பம்மல்.

கேட்டது
• (திருத்துறைப்பூண்டி ரயில்வே கேட்
அருகில் இருவர்)
"நான் உப்பு விற்கப் போனா மழை பெய்யுது. மாவு விற்கப் போனா காத்தடிக்குது... என்ன செய்றது?''
"உப்பே விற்கப் போ... ஊர்ல மழையாவது பெய்யட்டும்''
மு.பெரியசாமி, விட்டுக்கட்டி.

* (சென்னை எழும்பூர் ரயில்வே
ஸ்டேஷனில் அப்பாவும், மகனும்)
"டேய்... ஓடுற ட்ரெயின்ல ஏறக் கூடாது''
"ஓடாத ட்ரெய்ன்ல ஏறுனா நாம
எப்படிப்பா ஊரு போய் சேர்றது?''
க.சரவணகுமார், நெல்லை.

எஸ்எம்எஸ்
சரியாகச் செய்வதை விட 
சரியானதைச் செய்வதே முக்கியம்
எம்.பி., விட்டுக்கட்டி.

அப்படீங்களா!
பெரும்பாலான ரயில்கள் இக்காலத்திலும் டீசல் என்ஜின்களால் இயக்கப்படுகின்றன. இதில் வெளிவரும் புகையால் சுற்றுச்சூழலுக்குக் கேடு. ரயில் பாதைகளை மின்சாரமயமாக்கினால் மின்சார ரயில்களை இயக்க முடியும். அவ்வாறு மின்மயமாக்கப்படாத சூழ்நிலையில் சுற்றுச்சூழலுக்குப் பாதிப்பு ஏற்படாத வகையில் உருவாக்கப்பட்டுள்ள ரயில்தான் கோராடியா ஐலின்ட்.
ஹைட்ரஜனால் இயங்கக் கூடிய இந்த ரயிலில் இருந்து வெளிவருபவை நீராவியும், தண்ணீரும்தான். இதனால் சுற்றுச்சூழலுக்கு எந்தவிதப் பாதிப்பும் இல்லை. 
ஒருமுறை ரயிலில் உள்ள ஹைட்ரஜன் டேங்கை நிரப்பிவிட்டால் 1000 கி.மீ. பயணம் செய்யலாம். 
தற்போது ஜெர்மனியில் குஸ்ஹாவென் நகரத்துக்கும் பிரிமெர்ஹாவெஸ் நகருக்கும் இடையே இயக்கப்படுகிற இந்த ஹைட்ரஜன் ரயிலில் எரிபொருள் செல்கள் பொருத்தப்பட்டுள்ளன. ஹைட்ரஜன் மற்றும் ஆக்சிஜன் ஆகியவற்றைக் கலந்து மின்சாரம் தயாரிக்கப்படுகிறது. அவ்வாறு தயாரிக்கப்படும் மின்சாரத்தை அயன் லித்தியம் பேட்டரிகளில் சேமித்து வைத்துக் கொள்கிறார்கள்.
பிரிட்டன், நெதர்லாண்ட், டென்மார்க், நார்வே, இத்தாலி , கனடா ஆகிய நாடுகளில் இந்த ஹைட்ரஜன் ரயிலுக்கு நல்ல வரவேற்பு உள்ளது.
என்.ஜே., சென்னை-58.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/16/பேல்பூரி-3172693.html
3172692 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள்! 33 சின்ன அண்ணாமலை DIN Sunday, June 16, 2019 01:54 PM +0530 "என் நண்பர் ஒருவருக்கு ஒரு மகன் இருந்தான். அவன் தாயாரைத் தொந்தரவு செய்து பணம், நகை முதலியவற்றை வாங்கிச் சென்று செலவழிப்பது வழக்கம். ஒரு சமயம் அவனுடைய தாய், பணமும் இல்லை, நகைகளும் இல்லை என்று சொல்லிவிட்டாள். உடனே அந்த சத்புத்திரனுக்குக் கோபம் வந்துவிட்டது. ருத்ரமூர்த்தியாகித் தாயின் தலைமயிரைப் பிடித்து இழுத்து வீதியில் போட்டு நாலு மொத்து மொத்திவிட்டு ஓடிவிட்டான்.
 காலையில் ஓடிப் போன பையன் வீட்டுக்கு வரவேயில்லை. சாப்பிடவும் இல்லை. அடிபட்ட தாயாருக்குத் தான் அடிபட்டது கூட மறந்து போய்விட்டது. " பையன் இன்னும் சாப்பிட வரவில்லையே?' என்ற கவலை வந்துவிட்டது.
 உடனே பக்கத்து வீட்டுக்காரரிடம் போய், "தம்பி நம்ம குப்புசாமி காலையில் சாப்பிடாமல், வெளியே போனவனை இன்னும் காணோம். நீங்கள் கொஞ்சம் பார்த்துக் கூட்டிக் கொண்டு வருகிறீர்களா? உங்களுக்கு ரொம்பப் புண்ணியம் உண்டு'' என்று கெஞ்சினாளாம்.
 "அது யாரு குப்புசாமி? இன்று காலையில் உன்னைப் போட்டு அடித்தானே, அந்தச் சண்டாளப் பயலா? அவன் சாப்பிடவில்லை என்று கவலைப்படுகிறாயாக்கும். போ...போ...'' என்று பக்கத்து வீட்டுக்காரர் ரொம்பவும் கோபமாய்ப் பேசினார்.
 ஆனாலும் அந்த அம்மாள் விடாமல், "ஐயோ? அவன் ரொம்ப சின்னப் பிள்ளைங்க. தெரிஞ்சது அவ்வளவுதானுங்க. நீங்க கொஞ்சம் தயவு பண்ணி அவனைத் தேடிக் கூட்டியாங்க'' என்று காலில் விழுந்து கெஞ்சினாளாம்.
 தாயன்பு என்பது அப்படிப்பட்டது. தமிழ் மக்கள் அந்தத் தாயன்பைத்தான் பெரியாரிடம் காட்டுகிறார்கள்.
 தமிழ் மக்களை அவர் முட்டாள் என்றாலும், முண்டங்களே என்றாலும் தமிழ் காட்டுமிராண்டி மொழியென்றாலும், திருக்குறள் மட்டமான நூல் என்றாலும், கம்பனைக் கடிந்தாலும், முருகனை, ராமனை , சீதையைக் கேவலமாகப் பேசினாலும் தமிழ் மக்கள் பெரியாரிடம் அன்பு காட்டுகிறார்கள். இதுதான் தாயன்பு ஆகும்'' என்று கூறி, பெரியாரைக் கொஞ்சமும் தாட்சண்யம் பார்க்காமல் தாக்கிப் பேசினேன்.
 பெரியாரும் மகிழ்ச்சியாக என் பேச்சைக் கேட்டு ரசித்தார். நான் பெரியாரிடம் விடை பெற்றுக் கொண்டு புறப்படலானேன்.
 "இந்தாங்க இதைப் பெட்ரோலுக்கு வைத்துக் கொள்ளுங்கள்'' என்று 10 ரூபாய் கொடுத்தார். நான் மறுத்தும் கேளாமல் என் பையில் போட்டுவிட்டார்.
 சிலமாதங்கள் கழித்து, கும்பகோணத்திற்கு நானும் கவிஞர் கண்ணதாசன் அவர்களும் ஒரு கூட்டத்துக்குப் போயிருந்தோம். எங்களுக்குக் கும்பகோணம் ஏஆர்.ஆர்.சீவல் கம்பெனி அதிபர் திரு.இராமசாமி அவர்கள் வீட்டில் மதிய உணவுக்கு ஏற்பாடாகியிருந்தது.
 நாங்கள் அங்கு சென்ற போது பெரியார் ஈவேரா அவர்களும் அங்கு வந்திருந்தார்கள். பெரியாருடன் ஒவ்வொருவராகப் போட்டோ எடுத்துக் கொண்டு அதற்காகப் பத்துரூபாய் கொடுத்துக் கொண்டு இருந்தார்கள்.
 நானும் பெரியாருடன் ஒரு போட்டோ எடுத்துக் கொண்டேன். எல்லாரையும் போலவே பத்து ரூபாயை நானும் பெரியாரிடம் கொடுத்தேன். " நீங்களுமா?'' என்றார் பெரியார்.
 "ஆமா... இந்த பத்துரூபாய் உங்களுடையதுதான். திரும்பி உங்களிடமே வருகிறது'' என்றேன். " ரொம்ப மகிழ்ச்சி''என்று சொல்லி பெரியார் சிரித்துக்கொண்டார்.
 கொதிக்கும் சோற்றுப்பானை
 வயசுக் கோளாறு காரணமாக என் நண்பர் ஒருவருக்கு ஒரு பெண் சிநேகிதமானாள். மிக நெருங்கிய நட்புக் கொண்டதனால் நண்பருக்குப் பணச் செலவும் அதிகமாயிற்று. இரண்டு மூன்று ஆண்டுகள் இந்நிலை தொடர்ந்து இருந்தது. செய்வது தவறு என்று என் நண்பருக்குத் தெரிந்தாலும் உறவை முறித்துக் கொள்ள முடியவில்லை.
 "பெண் மயக்கம்' ஏற்படும்போது யாருடைய உபதேசமும் செவியில் ஏறாது. எவ்வளவு பெரியவர்களாக இருந்தாலும் "பெண்' விஷயத்தில் இடறி விழுந்து விடுவது இயற்கை. சிலருடைய விவகாரம் வெளியில் தெரிந்து விடுகிறது. பலருடைய விவகாரம் தெரிவதில்லை. புராணத்தில், இதிகாசத்தில், சரித்திரத்தில், சமூகத்தில் இதற்கு எத்தனையோ சான்றுகள் கூறலாம்.
 நண்பருக்கு ஏற்பட்ட பெண் மயக்கம் தெளியப் பலவாறு முயன்றேன். "எப்படி இதிலிருந்து விடுபடுவது?'' என்று சிந்தித்துக் கொண்டே நண்பர் தன்னை அறியாமல் மீண்டும் "அங்கேயே' வட்டமிட்டார். இந்நிலையில் ஒருநாள் ஒரு நகைக்கடையிலிருந்து என் நண்பரின் காதலி டெலிபோனில் உடனே அங்கு வரும்படி நண்பரைக் கூப்பிட்டாள்.
 அவரும் அவசரமாகப் போனார். சுமார் 3000 ரூபாய்க்கு தங்க நகைகள் (காப்பு, சங்கிலி போன்றவை) எடுத்து வைத்திருந்தாள் காதலி. "என்ன விஷயம்?'' என்று நண்பர் கேட்டார்.
 அவளுக்குச் சொந்த ஊரில் ஒரு பெரியம்மா, பெரியம்மாவின் மகளுக்குக் கலியாணம். மணப்பெண்ணுக்குப் போட சில நகைகள் தேவை. இந்த நகைகளைக் காட்டி, அவர்களுக்குப் பிடித்தால் பணம் கொடுத்து வாங்கி கொள்ளலாம். நகையை எடுத்துப் போக நண்பர் கையெழுத்துப் போட்டால் கடைக்காரர் சம்மதிப்பார். இதுதான் விஷயம் என்று காதலி சொன்னாள்.
 "பூ ஒரு கையெழுத்துத்தானே' என்று நண்பர் மறு பேச்சு பேசாமல் கையெழுத்தைப் போட்டு விட்டு, நகையை வாங்கி அவளிடம் கொடுத்துவிட்டார். அன்று முழுவதும் காதலி வீட்டில் ஒரே குதூகலம். நண்பருக்குக் கோலாகலம்.
 அவள் சொன்னபடி தன் குடும்பத்தாருடன் பெரியம்மாவின் ஊருக்குப் புறப்பட்டுப் போனாள். அந்த ஊர் சென்னையிலிருந்து 400 மைல் தொலைவிலுள்ளது.
 ஒருவாரம் கழித்துத் திரும்பி வந்தாள். குடும்பத்தினருடன் வந்தது தெரிந்து நண்பர் ஆர்வத்துடன் காதலியைக் காணச் சென்றார். நண்பரைக் கண்டதும் அந்த காதலியின் குடும்பத்தினர் அனைவரும் விம்மலும் விக்கலும் விசும்பலுமாக அழுகையுடன், கொண்டுபோன நகை திருட்டுப் போய்விட்டது என்று பிரலாபித்தார்கள். நண்பருக்குச் சந்தேகம் தோன்றிவிட்டது.
 அவர் எதுவும் பேசவில்லை. இரண்டு மூன்று நாட்கள் எப்போதும் போல் அந்த வீட்டுக்குப் போய் வந்து கொண்டிருந்தார். நகை அவர்கள் வீட்டில்தான் இருக்கிறது என்பதும் நண்பருக்கு நிச்சயமாயிற்று.
 இந்நிலையில் நகைக் கடைக்காரர் போலீசில் "கிரிமினல் கம்பிளைண்ட்' கொடுத்து விட்டார். நண்பர் அவர் அன்புக் காதலியிடமும் அவள் குடும்பத்தாரிடமும் நிலைமை மோசமாகப் போகும், நகையைத் திருப்பிக் கொடுத்து விடுங்கள் என்று எவ்வளவோ மன்றாடினார். அவர்கள் சாதித்து விட்டார்கள்.
 நண்பரிடம் அப்போது பணம் கைவசம் இல்லை. அதனால் நேராக என்னிடம் வந்து விஷயத்தைச் சொன்னார். நான் நண்பரை போலீஸ் கமிஷனரிடம் கூட்டிச் சென்றேன். உண்மையைச் சொன்னேன். நகை நிச்சயமாக அவர்கள் வீட்டில் தான் இருக்கிறதா? என்று கமிஷனர் கேட்டார்.
 "ஆமாம்'' என்றோம் அழுத்தமாக.
 உடனே ஒரு போலீஸ் அதிகாரியைக் கூப்பிட்டு அந்தப் பெண்ணின் வீட்டைச் சோதனை போடும்படி உத்தரவிட்டார்.
 போலீஸ் அதிகாரி பெண்ணின் வீட்டிற்குப் போனதும் அவருக்கு ஏக உபசாரம் நடைபெற்றிருக்கிறது. வந்த விஷயத்தை அதிகாரி சொல்லியிருக்கிறார். "அதற்கென்ன நன்றாகப் பாருங்கள்'' என்று அங்குள்ள பெண்கள் அனைவரும் குழைந்திருக்கிறார்கள்.
 அதிகாரி வீட்டைச் சோதனை போட்டுவிட்டு "நகைகள் ஒன்றும் இல்லை'' என்று வந்துவிட்டார்.
 மேற்படி அதிகாரி உஷாரானவர்தான். எதற்கும் மசியக்கூடியவரல்ல. இருந்தும் அவர் ஏமாந்துவிட்டார் என்றுதான் நாங்கள் நினைத்தோம்.
 போலீஸ் கமிஷனரிடம் நான் வாதாடினேன். கமிஷனர் எங்களுக்காக மிகவும் பரிதாபப்பட்டார். இரண்டு நாள் தவணை கொடுங்கள். நான் கண்டுபிடித்துச் சொல்கிறேன்'' என்று அவரிடம் தவணை வாங்கிக் கொண்டு சென்றேன்.
 என் நண்பரின் காதலி வீட்டில் ஒரு சமையல் ஆள் உண்டு.
 அவளுக்கு நண்பர் நிறையச் செய்திருக்கிறார். அவள் மார்க்கெட்டுக்குப் போகும் நேரம் நண்பருக்குத் தெரியும். மார்க்கெட்டுக்கு அருகில் நானும் நண்பரும் காத்திருந்தோம். சமையல்காரி வந்தாள். அவளிடம் ரூ.100 கொடுத்தோம்.
 நைசாகப் பேசி அன்று அதிகாரி வந்தபோது நகையை எங்கே ஒளித்து வைத்திருந்தார்கள் என்ற விஷயத்தையும் தெரிந்து கொண்டோம். சமையல்காரியும் நாங்களும் சந்தித்ததை யாரிடமும் சொல்வதில்லை என்று சத்தியம் செய்து கொண்டோம்.
 மறுநாள் போலீஸ் கமிஷனரைச் சந்தித்தேன். தயவு செய்து இன்று மீண்டும் அந்த வீட்டைச் சோதனை செய்யும்படி உத்தரவிட வேண்டும் அதிகாரியுடன் நானும் செல்ல அனுமதி வேண்டும் என்றேன். கமிஷனர் அவர்கள் "அருள்' கூர்ந்து அப்படியே செய்தார்கள்.
 அதிகாரியும் நானும் மேற்படி பெண்ணின் வீட்டிற்குச் சென்றோம். எங்கள் இருவருக்கும் பலத்த உபசாரம் நடந்தது. "அதிகாரி பல இடங்களில் தேடினார்'. நானும் கூடவே இருந்தேன். பெண்களும் ஆர்வத்துடன் பீரோ, மேஜை, பெட்டி எல்லாவற்றையும் திறந்து காட்டினார்கள்.
 ஓர் இடத்திலும் நகை இல்லை. அதிகாரி என்னைப் பார்த்தார். நான், "சரி சமையற் கட்டில் தேடலாம்'' என்று கூறிச் சட்டென்று சமையல் அறைக்குள் நுழைந்தேன். அங்குள்ள டப்பாக்கள், பெட்டிகள் எல்லாவற்றையும் அதிகாரி சோதனை செய்தார். ஒன்றும் கிடைக்கவில்லை.
 (தொடரும்)
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/16/சொன்னால்-நம்பமாட்டீர்கள்-33-3172692.html
3172691 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: குழந்தைகளின் உடல், மன வலிமை! DIN DIN Sunday, June 16, 2019 01:52 PM +0530 என் மகளுக்கு வயது 2. படிகளில் ஏறும் போதும் இறங்கும் போதும் எங்கள் கைகளைப் பிடித்து கொண்டு தான் ஏறுகிறாள், இறங்குகிறாள். 1 வயது 6 மாதங்களில் தான் நடக்க ஆரம்பித்தாள். வெளியில் நடக்கவே மாட்டாள். கையைப் பிடித்து தான் நடப்பாள். வீட்டின் உள் நடக்கிறாள், ஓடுகிறாள். இது எதனால்? என்ன செய்ய வேண்டும்? ஆயுர்வேதத்தில் இதற்கு ஏதேனும் வழி உள்ளதா?
 - தீபா , ஆனைமலை.
 தனக்குரிய பாதுகாப்பை வீட்டினுள் பெறுவதைப் போல, படிகளில் ஏறும் போதும் இறங்கும்போதும், வீட்டின் வெளிப்புறமும் கிடைக்கவில்லை என்று குழந்தையின் உள் மனதில் அச்சம் உள்ளதையே இதன் மூலம் அறிய முடிகிறது. படிகளையும், பொது இடங்களில் புதிய முகங்களையும் பார்க்கும் போது ஏற்படும் பயம் வீட்டினுள் ஏன் ஏற்படவில்லை என்ற விஷயம் குழந்தைகளின் மனதிற்கே உரிய விஷயமாகயிருந்தாலும், பழகிப்போன சாமான்களுக்கு இடையே ஓடுவதையும் நடப்பதையும் சம தரையில் தானறிந்த மனிதர்கள் தனக்கு அரணாக இருப்பார்கள் என்ற தைரியத்தை வீட்டினுள் குழந்தை உணர்கிறது. அதற்குக் காரணம் தான் முன்பு ஒரு முறை விழுந்த போது அப்பாவோ, அம்மாவோ தன்னை உடனே தூக்கிக் கொஞ்சியதை தன் மனதில் நன்கு பதிய வைத்துக் கொள்ளும் சிறப்பைக் குழந்தைகள் பெற்றிருப்பதால் தான்.
 இதை மாற்ற, தன்வயதொத்த உறவினர் குழந்தைகளையோ, நண்பர்களின் குழந்தைகளையோ கூடவே சேர்த்து விளையாடச் செய்வது மிகவும் நல்லது. பூங்காக்களிலுள்ள படி ஏறி இறங்கும் சறுக்கு விளையாட்டு, ஊஞ்சல் விளையாட்டு, மணலில் கோபுரம் கட்டுவது, ஓடிப்பிடித்து விளையாடும் விளையாட்டுகளை தன் வயதொத்த பிள்ளைகளுடன் குழந்தை செய்யும் போது, சிறிது சிறிதாக அச்சத்திலிருந்து விடுபட்டு, மற்ற குழந்தைகளுக்குச் சமமான தைரியத்தை தானாகவே வளர்த்துக் கொண்டுவிடும். எங்கே என் குழந்தைக்கு அடிபட்டுவிடுமோ? என்ற அச்சத்தில் பல பெற்றோரும் குழந்தைகளை விளையாட விடாமல் பொத்திப் பொத்தி வளர்க்கிறார்களோ, அங்கே குழந்தைகளுக்கு மனதளவில் நம்பிக்கையும் தைரியத்தையும் ஊட்டத் தவறுகிறார்கள். "ஸ்வாதந்திரியம்' எனும் மன மகிழ்ச்சியைத் தரும் விஷயம் குழந்தைகள் மட்டுமல்ல, பெரியோர்களும் கூட விரும்பும் விஷயமாகும்.
 தங்கள் குழந்தை சற்று வயதேறிய பிறகே நடப்பதற்குத் தொடங்கியிருப்பதால், உடல் வலுவையும் மனவலிமையையும் பெறுவதற்கு சற்றுத் தாமதமாகலாம். உடல் மற்றும் மனவலிமை தரும் ஆயுர்வேத மருந்துகள் பல உள்ளன. பசியை நன்றாகத் தூண்டிவிடும் வழிகளையும் உடல் வலுவைத் தரும் மூலிகைத் தைலங்களின் விவரங்களையும் நீங்கள் நேரடியாக ஆயுர்வேத மருத்துவரின் வாயிலாக அறிந்து அதன்படி சிகிச்சைகளை மேற் கொள்வதே சிறந்தது.
 குழந்தைகளுக்கு மட்டுமே தரக்கூடிய சில தரமான ஆயுர்வேத மருந்துகளாகிய ரஜன்யாதி சூரணம், அரவிந்தாஸலம், பாலாமிருதம், லாக்ஷôதிதைலம், சாரஸ்வதாரிஷ்டம் போன்றவை உங்களுடைய குழந்தைக்கு உதவிடக்கூடும். ஆயுர்வேத மருத்துவமனைகளில் செய்யப்படும் நவரக்கிழி, தலப்பொதிச்சல் போன்ற வைத்திய முறைகளும் நல்ல பலனைத் தரக் கூடியவை.
 ஒரு சில உணவு முறைகளின் மூலமாகவும் குழந்தைக்கு மனோ தைரியத்தையும், உடல் வலுவையும் கூட்ட முடியும். சாத்வீகமான உணவு முறைகளாகிய பருப்பு சாதம், பசு நெய் , பசும் பால், பசும் தயிர், பசு வெண்ணெய், மோர், பச்சைக் கறிகாய்கள், இனிப்புச் சுவையுடைய தின்பண்டங்கள் ஆகியவை குழந்தைக்கு நல்ல மனோ பலத்தையும் உடல் வலுவையும் தரக்கூடியவை. கறிகாய்களை சிறிய அளவில் நறுக்கி நன்கு வேக வைத்த பிறகே, பருப்பு சாதத்துடனோ, ரசம் சாதத்துடனோ கொடுக்க வேண்டும். ஆறிப்போன நிலையில் உள்ள பழைய உணவுப் பொருட்களை மறுபடியும் சூடு செய்து கொடுப்பது மன தைரியத்தை இழக்கச் செய்யும் வகையில் செயலாற்றக்கூடும் என்பதால் அவற்றைக் குழந்தைகள் மட்டுமல்ல, பெரியோர்களும் தவிர்க்க வேண்டும் என்று ஆயுர்வேதம் வலியுறுத்துகிறது.
 நல்லெண்ணெய்யை வெது வெதுப்பாக உடலெங்கும் தடவி சிறிது நேரம் காலை வெயில் படும்படி அமர்ந்திருக்கச் செய்து அதன் பிறகு வெந்நீரில் குளிப்பாட்டி அன்றைய தினம் பூண்டு ரசம், கறிவேப்பிலைத் துவையல், சுட்ட அப்பளம் என்று சாப்பிட்டு உடலிலுள்ள வைட்டமின் டி சத்து குறையாமல் எலும்புகளை வலுப்படுத்திக் கொண்ட நம் முன்னோர் செய்த முறைகளை தங்கள் மகளுக்கும் நீங்கள் செய்யலாம்.
 (தொடரும்)
 பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன்,
 ஸ்ரீஜயேந்திர சரஸ்வதி ஆயுர்வேதக் கல்லூரி,
 நசரத்பேட்டை - 600 123 (பூந்தமல்லி அருகே)
 செல் : 94444 41771
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/16/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-குழந்தைகளின்-உடல்-மன-வலிமை-3172691.html
3172690 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் குறுந்தகவல்கள் DIN DIN Sunday, June 16, 2019 01:47 PM +0530 கலைவாணர்!

கலைவாணர் என்ற பட்டத்தை என்.எஸ். கிருஷ்ணனுக்கு அளித்தவர் நாடகத் தந்தை பம்மல் சம்பந்த முதலியார்.
நெ.இராமன், சென்னை. 

கிளை நூல்கள்
மகாபாரதத்தைப் பின்பற்றி எழுதப்பட்ட கிளை நூல்கள் "பாஞ்சாலி சபதம்', "மாரிவாயில்', "கண்ணன் தூது', "துகிலுரி காதை', "திரௌபதி கண்ணி', "நளவெண்பா', "நைடதம்', "அல்லி அரசானி மாலை', "பவளக் கொடி மாலை', "புலந்திரன் தூது', "ஏணியேற்றம்', "கிருஷ்ணன் தூது', "விராட பர்வம்', "ஆதி பர்வம்', "அல்லி நேரம்', "திரௌபதி குறவஞ்சி' போன்றவையாகும்.
பி.கோபி, 
கிருஷ்ணகிரி. 

லட்டோ லட்டு!
1931-ஆம் ஆண்டு திருப்பதியில் லட்டு பிரசாதத்தை முதன்முதலாக அறிமுகப்படுத்தியவர் கல்யாணம் ஐயங்கார் என்பவர்.
-ஆர்.கே.லிங்கேசன், மேலகிருஷ்ணன்புதூர்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/16/குறுந்தகவல்கள்-3172690.html
3172689 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் DIN DIN Sunday, June 16, 2019 01:42 PM +0530 பாலிவுட்டின் கனவுக்கன்னிகளில் மாதுரி தீட்சித்தும் ஒருவர். சில்க் ஸ்மிதா வாழ்க்கை படமாக்கப்பட்டது போல், இவரின் வாழ்க்கையையும் படமாக்கும் முயற்சிகள் தொடங்கியுள்ளது. மாதுரி தீட்சித்தின் வாழ்க்கையில் நடந்த முக்கியமான சில சம்பவங்களைத் தொகுத்து திரைப்படமாக்க சிலர் முயற்சித்து வருகின்றனர். இதையறிந்த மாதுரி தீட்சித், தன் வாழ்க்கையைப் படமாக்க வேண்டாம் என்று கேட்டுக் கொண்டுள்ளார். ஏன் அனுமதி கொடுக்கவில்லை என்று அவர் சமீபத்தில் அளித்த பேட்டியில், "தற்போது என் வாழ்க்கைச் சம்பவங்களை சினிமா படமாக உருவாக்க வேண்டாம். காரணம், இன்னும் என் வாழ்க்கையில் நிறைய சாதிக்க வேண்டியிருக்கிறது. எனவேதான் அனுமதி தர மறுத்துவிட்டேன்'' என்று தெரிவித்துள்ளார். கடந்த 35 வருடங்களாக பாலிவுட் படங்களில் நடித்து வரும் மாதுரி தீட்சித், தமிழில் அரவிந்த்சாமி ஜோடியாக "இன்ஜினியர்' என்ற படத்தில் நடித்தார். ஏ.ஆர்.காந்தி கிருஷ்ணா இயக்கிய இப்படம், 80 சதவீத படப்பிடிப்பு நடந்து முடிந்த நிலையில் கைவிடப்பட்டது.
 
 தமிழில் "காஞ்சனா' படத்தின் 3 பாகங்களை இயக்கியவர், ராகவா லாரன்ஸ். இந்த மூன்று பாகங்களுமே இங்கு பெரும் வெற்றியைப் பெற்றன. "காஞ்சனா' படத்தின் முதல் பாகத்தை, "லட்சுமி பாம்' என்ற பெயரில் ஹிந்தியில் இயக்கத் தொடங்கினார். அக்ஷய் குமார், கியாரா அத்வானி நடிக்கும் இந்த படத்தின் படப்பிடிப்பு மும்பையில் தொடங்கி சில நாட்கள் நடந்தது. பிறகு திடீரென்று படத்தின் பர்ஸ்ட் லுக் போஸ்டர் வெளியிடப்பட்டது. தன்னிடம் அனுமதி பெறாமல் போஸ்டரை வெளியிட்டதாகவும், தனக்கு சுயமரியாதை முக்கியம் என்றும் சொல்லி ஆவேசப்பட்ட ராகவா லாரன்ஸ், ஹிந்தி ரீமேக்கை இயக்கும் பொறுப்பில் இருந்து விலகுவதாக அறிவித்தார். இதனால் அதிர்ச்சி அடைந்த தயாரிப்பு நிறுவனம், ராகவா லாரன்சுடன் சமரச பேச்சுவார்த்தையில் ஈடுபட்டது. இதில் சுமுக முடிவு ஏற்பட்டது. இதையடுத்து மீண்டும் "லட்சுமி பாம்' படத்தை இயக்குவதாக தெரிவித்துள்ளார் ராகவா லாரன்ஸ்.
 
 ஒரு மொழியில் ஹிட்டாகும் படம் மற்றொரு மொழியில் ரீமேக் ஆகிறது. நடிகை அனுஷ்காவின் கவனம் தற்போது உள்ளூர் மொழியிலிருந்து வெளி நாட்டு மொழிப் படம் மீது திரும்பியிருக்கிறது. உடல் எடை அதிகரித்ததால் கடந்த ஓர் ஆண்டாக புதிய படங்கள் ஒப்புக்கொள்ளாமலிருந்த அனுஷ்கா தற்போது "நிசப்தம்' என்ற த்ரில்லர் படத்தில் நடிக்கிறார்.
 ஹேம்நாத் மதுக்கர் இயக்கும் இதன் படப்பிடிப்பு அமெரிக்காவில் நடந்து வருகிறது. அடுத்தடுத்து புதிய படங்கள் ஒப்புக்கொள்ள முடிவு செய்திருக்கிறார் அனுஷ்கா. அதற்காக நிறையக் கதைகளைக் கேட்டு வருகிறார். இயக்குநர் ஒருவர் அனுஷ்காவிடம் ஸ்பானிஷ் மொழி படக் கதை ஒன்றை சொல்லி இப்படத்தை ரீமேக் செய்ய உள்ளதாக கூறினார். அது அனுஷ்காவைக் கவர்ந்தது. "ஜூலியாஸ் ஐஸ்' என்ற இப்படத்தில் நடிக்க அனுஷ்கா சம்மதம் சொல்லியிருக்கிறார். இரட்டை வேடங்களில் அனுஷ்கா நடிக்கவுள்ள இப்படம் பழிவாங்கும் கதையாக உருவாகவிருக்கிறது.
 
 சமீபத்தில் போட்டோ ஷூட் நடத்திய காஜல் அகர்வால், மேக்கப் இல்லாத ஒரு புகைப்படத்தை தனது சமூக வலைத்தளத்தில் வெளியிட்டார். இது குறித்து ரசிகர்கள் பலர் கருத்து தெரிவித்த நிலையில், "இன்றைய சூழ்நிலையில் மனிதர்களால் தங்களை அடையாளம் காண முடியவில்லை. காரணம், உடல் அழகைக் கண்டு மயங்கும் உலகில் வாழ்வதால் இருக்கலாம். சமூக ஊடகங்கள் யாரை, எப்போது முன்னிலைப்படுத்துகின்றன என்ற விஷயத்தில் நம் சுயமரியாதையை விழுங்கியதால் கூட இருக்கலாம். அனைவருக்கும் கச்சிதமான உடலை ஏற்படுத்திக் கொடுப்பதாக வாக்கு தரும் அழகு சாதனப் பொருட்கள் வாங்க, நாள்தோறும் கோடிக்கணக்கான ரூபாய் செலவிடப்படுகிறது. தற்பெருமையான விஷயங்களை இப்போது எல்லா இடங்களிலும் பார்க்க முடிகிறது. நம்முடைய வேறொரு பிம்பத்தைப் பெற முயற்சிப்பதை விட, நமது உண்மையான முகத்தை ஏற்றுக்கொண்டால் சந்தோஷமாக இருக்க முடியும். மேக்கப் செய்வது நம் புறத்தோற்றத்தை அழகாகக் காட்டலாம். ஆனால், உள்ளதை உள்ளபடி ஏற்றுக்கொள்வதில் மட்டுமே உண்மையான அழகு இருக்கிறது'' என்றார்.
 
 நடிகர், நடிகைகள் அரசியல் நிலைப்பாடு குறித்து கருத்துகள் தெரிவிப்பது சகஜம். சிலர் அரசியலில் இறங்குவதும் இயல்பாகி விட்டது. இந்தநிலையில் நடிகை ஒருவருக்கு அரசியல் ஆசை கிடையாதாம், ஆனால் பிரதமர் ஆக வேண்டுமாம். சர்ச்சைக்கு பேர் போன நடிகைகளில் ஒருவராக மாறிக்கொண்டிருக்கிறார் பிரியங்கா சோப்ரா. இவர் தன்னைவிட 10 வயது இளையவரான அமெரிக்க பாப் பாடகர் நிக் ஜோனûஸ காதலித்து மணந்தார். சில வாரங்களிலேயே இருவரும் விவாகரத்து செய்யவிருப்பதாக தகவல் வெளியாகி பின்னர் அது பிசுபிசுத்துப்போனது. சமீபத்தில் பிரியங்காவிடம், "அரசியலில் குதிப்பீர்களா?'' என்றதற்கு அதிர்ச்சியான பதில் அளித்தார். "எனக்கும், என் கணவர் நிக் ஜோனஸுக்கும் அரசியல் சார்ந்த விஷயங்கள் பிடிக்காது. ஆனாலும் நான் பிரதமர் பதவிக்கும், நிக் ஜோனஸ் ஜனாதிபதி பதவிக்கும் போட்டியிட விரும்புகிறோம். இருவரும் இணைந்து ஒரு மாற்றத்தை உருவாக்க முடியும் என நம்புகிறேன்'' என குறிப்பிட்டார் பிரியங்கா சோப்ரா.
 - ஜி.அசோக்
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/16/திரைக்-கதிர்-3172689.html
3172688 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் 116 நாடுகளுக்கு விஜயம் DIN DIN Sunday, June 16, 2019 01:41 PM +0530 93 வயதாகிறது எலிசபெத் ராணிக்கு. இதுவரை 116 நாடுகளுக்கு விஜயம் செய்திருக்கிறார். இத்தனை நாடுகளுக்கு சென்ற ஒரு நாட்டின் தலைமைப் பதவி வகித்த நபர் இவர் ஒருவர்தான்.
வி.ந.ஸ்ரீதரன், சென்னை.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/16/116-நாடுகளுக்கு-விஜயம்-3172688.html
3172687 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மானாமதுரை கடம்! DIN DIN Sunday, June 16, 2019 01:39 PM +0530 இசைக்கருவிகளில் கடம் வித்தியாசமான கருவியாகும். உலகெங்கும் உள்ள கடம் வித்வான்கள் எல்லாம் மானா மதுரையில்தான் கடம் வாங்கிச் செல்கின்றனர்.
 நெ.இராமன், சென்னை.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/16/மானாமதுரை-கடம்-3172687.html
3172686 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மறைத்(ந்)த கடன்   DIN DIN Sunday, June 16, 2019 01:37 PM +0530 அன்றைய தினசரியைப் பார்த்ததும் அதிர்ந்தது மனசு. கைகள் நடுங்க ஆரம்பித்து விட்டன. சட்டென்று அந்தச் செய்தியை மூடி மறைத்தேன். பக்கத்தில் யாருமில்லை. ஆனாலும் ஒரு பயம். அது அவன்தானா என்று திரும்பவும் பார்க்க மனம் விழைந்தது. தைரியமில்லை. அடப் படுபாவி... வாய் முனங்கியது. வெளியே ஊய்... ஊய்ய்ய்... என்று வாடைக்காற்று தீவிரமாய் வீசிக் கொண்டிருந்தது. என் மன அமைதியை அதுவும் சேர்ந்து குலைப்பதாய்த் தோன்ற... ஜன்னலைப் "பட்'டென்று சாத்தினேன்.
 "சுமதீ...' என்று கத்தப் போனேன். குவிந்த உதடு நின்று விட்டது. அழைக்காவிட்டாலும் கூட காதில் விழுந்திருக்குமோ என்பதுபோல் திரும்பிப் பார்த்தேன். கொல்லைப்புறத்தில் துணி துவைத்துக் கொண்டிருந்தாள். அங்கிருக்கும் காற்றோசையில்... பறவைகளின் கீச்சொலிகளில் அழைத்திருந்தாலும் அவள் காதில் நிச்சயம் விழுந்திருக்காதுதான்.
 தற்செயலாய்த் திரும்பியவள்... நான் அவளையே பார்ப்பது கண்டு... தலையசைத்து, "என்ன?'' என்றாள்.
 "ஒண்ணுமில்லயே'' என்று இங்கிருந்தே சைகை செய்தேன். என் முகத்திலுள்ள அந்நேர திகிலை உணர்ந்திருப்பாளோ?
 பிற செய்திகளைப் படிக்க ஓடவில்லை. திரும்பவும் அந்தக் குறிப்பிட்ட செய்தியைப் புரட்டிப் பார்க்கவும் மனமில்லை. மனதிலுள்ள பயம் மட்டும் விலகவில்லை.
 சுமதிக்கு இதைச் சொல்வதா, வேண்டாமா? யோசிக்க ஆரம்பித்தேன்.
 "ஐயைய்யோ... வாங்க முதல்ல போயிட்டு வருவோம்'' என்று சொல்லக் கூடும் அல்லது பயந்து போய், ""வேண்டாம்...விட்ருங்க... இந்த நியூஸ் தெரிஞ்சதாவே காட்டிக்க வேண்டாம்'' என்றும் சொல்லக் கூடும். எதை அவள் சொல்லுவாள் என்பதை என்னால் யூகிக்க முடியவில்லை.
 செய்தியே அவளுக்குத் தெரிந்தால்தானே... மறைத்து விட்டால்? மனம் நிலைகொள்ளாமல் தவித்தது. துவைப்பதை முடித்துவிட்டு அவள் உள்ளே வரக்கூடும். அதற்குள் ஒரு முடிவு எடுக்க வேண்டும்.
 ஒன்று அவளிடம் அதைச் சொல்ல வேண்டும்... அல்லது அவ்விடம் விட்டு அகல வேண்டும். அந்தச் செய்தி அவள் கண்ணில் படாமல் மறைக்க வேண்டும். பேப்பர் வந்து விட்டதைப் பார்த்து விட்டாள். சற்றுப் பொறுத்து ஒரு வாய் காபித் தண்ணியை ஊற்றி விட்டு படிக்க உட்கார்ந்து விடுவாள். அரை மணி நேரமாவது ஓடும் அவளுக்கு. அதற்குள் என்ன செய்யலாம்? அதாவது, அந்த வாசிப்புக்கு முன்... ஏதாவது செய்தாக வேண்டும்.
 விருட்டென்று எழுந்தேன். பேண்ட், சட்டையை மாட்டிக் கொண்டு கிளம்பினேன். தினசரியை எட்டாய் மடித்து பேண்ட் பாக்கெட்டுக்குள் செருகினேன். எதையும் அவள் பார்த்ததாய்த் தெரியவில்லை. மனதுக்குள் என்னவோ ஒரு யோசனை. அது சரியாக வருமா என்று தெளிவு பெறாத நிலையில் அதைத்தான் செய்வது என்கிற முடிவில் வெளியேறினேன்.
 "எங்கே கிளம்பிட்டீங்க?''
 "இதோ வந்திட்டேன்'' சொல்லிவிட்டு மேற்கொண்டு நிற்காமல் வாசல் கதவைச் சாத்திக் கொண்டு கிளம்பினேன். கொல்லையிலிருந்து என்னையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். என்றுமில்லாத புதிதாய் நான் அப்படிக் கிளம்புவது உறுத்தியிருக்க வேண்டும். பொருட்படுத்தவில்லை நான். அந்த தினசரிக்குப் பதிலாக வேறொன்றை வாங்குவது என் முடிவாகயிருந்தது. ஆனால் ஒன்று... அதிலும் இந்தச் செய்தி வந்திருந்தால்? அதை எப்படித் தெரிந்து கொள்வது? அந்தக் கடையில் நின்று ஓசியில் பேப்பரை எடுத்துப் புரட்டிப் பார்த்துவிட்டு வாங்குவது என்பதெல்லாம் ஆகாது. ஒரு வேளை அதிலும் வந்திருந்தால் வாங்காமல் திரும்ப வைக்க வேண்டும். ஏற்கெனவே ஒரு முறை ஒரு மாத இதழை உரிமையோடு எடுத்துப் புரட்டிய போது, ""சார்... கசங்கிரும்... வாங்குறதானா எடுங்க'' என்றவன் அவன்.
 இப்போது என்ன செய்யலாம்? பெரும்பாலும் அந்த தினசரியில் இந்தச் செய்தி வந்திருக்க வாய்ப்பில்லைதான். அது ஓர் அரசியல் கட்சி சார்ந்த பத்திரிகை போலத்தான். ஆகவே உறுதியாகச் சொல்லலாம். எனவே அதையே வாங்கி விடுவதுதான் சரி. இன்று அதைத்தான் பேப்பர் பையன் போட்டிருக்கிறான் என்று சுமதியிடம் சொல்லி விடுவது என்று முடிவு செய்து கொண்டேன்
 அருகிலிருக்கும் அவன் கடையில் சென்று மாற்றிவிடலாம் என்றுதான் கிளம்பினேன் என்றும் அதற்குள் வழக்கமாய் வாங்கும் தினசரி விற்றுத் தீர்ந்து விட்டது என்றும் சொல்லி வாங்கிய பேப்பரை, பையன் போட்ட பேப்பராய்க் காட்டி விடலாம் என்பது என் முடிவாய் இருந்தது.
 வேறு எந்த வகையிலும் சுமதிக்கு அந்தச் செய்தி போய்ச் சேர வாய்ப்பில்லை. அவள் டி.வி.யில் செய்தி கேட்பதில்லை. சீரியலோடு சரி...
 சில்லரையை நீட்டி குறிப்பிட்ட அந்த தினசரியை எடுத்தேன்.
 "என்ன சார்... பையன் வரல்லியா? போட்டிருப்பானே?'' என்றான் கடைக்காரன்.
 "வந்தான்... வந்தான்... இது எப்டியிருக்குன்னு பார்க்கலாமேன்னுதான்'' என்று சொல்லி விட்டுக் கிளம்பினேன். நடந்தவாறே பக்கங்களைப் புரட்டினேன். அடிக்கும் காற்றில் பேப்பர் பறந்து மடங்கியது. அடைத்திருந்த ஒரு கடை ஓரம் போடப்பட்டிருந்த குத்துக்கல்லில் அமர்ந்து நிதானமாய் செய்திகளை அலசினேன். அந்தக் குறிப்பிட்ட படத்துடன் கூடிய செய்தியைக் காணவில்லை. தப்பித்தேன். பேப்பரை நன்கு மடித்துக் கொண்டு நடையைக் கட்டினேன்
 சரி... வீட்டில் போடப்பட்ட அந்த வழக்கமான தினசரியை, தற்போது பைக்குள் வைத்திருப்பதை என்ன செய்வது? இங்கேயே கிழித்து எறிந்து விடலாமா? சுமதிக்குத் தெரிய வேண்டாமென்றாலும், என்றாவது தேவைப்பட்டால்? அதை அவளுக்குத் தெரியாமல் பத்திரமாக வைத்துக் கொள்வது என்று முடிவு செய்தேன்.
 அடுத்த நிமிடம் மனதுக்குள் திரும்பவும் அந்த இருட்டு வந்து உட்கார்ந்து கொண்டது. வீட்டிற்கு வந்த நான் என் அறைக்குள் புகுந்து கொண்டேன். அலமாரி அடியில் குறிப்பிட்ட செய்தி வந்த பேப்பரைப் புதைத்தேன்.
 விழித்துக் கொண்டது மனது. எவ்வளவு உதவி செய்திருக்கிறேன் அவனுக்கு? எல்லாவற்றையும் கடந்து இப்படி ஆகிப் போனதே... மனசு உடைந்து போனானோ...? எண்ண அலைகள் விரிய ஆரம்பித்தன.
 வாரத்திற்கு ஒன்று என்று அந்தக் கடிதத்தை எழுதியிருந்தேன். வெறி பிடித்தவன் போல எழுதினேன். எழுதி... எழுதி...தவறு... திட்டித் திட்டி... போட்டுக் கொண்டேயிருந்தேன். வெறுமனே ஃபோனில் பேசினால் உறைக்காது என்று எழுத்தில் பதிவு செய்தேன். சேர்ந்தாற்போல் நிறைய அஞ்சலட்டைகளை வாங்கி வைத்துக் கொண்டு வசைமாரி பொழிந்து கொண்டேயிருந்தேன். அவன் பெண்டாட்டி படித்தால் படிக்கட்டும் என்று கருதியே அப்படி எழுதினேன்? இந்தக் காலத்தில் யாருமே அப்படிச் செய்ய மாட்டார்களே... என்று தெரிந்தும் செய்தேன். தொடர்ந்து அந்தத் திட்டுதலைக் கண்டாவது கொஞ்சம் சொரணை வருகிறதா பார்ப்போம்... கொடுத்த காசு கொஞ்சமாவது மீளாதா? எனக்குத் தெரியாமலா இவ்வளவும் நடந்திருக்கு? என்று நாளைக்கு சுமதிக்குத் தெரிய வந்தால் எவ்வளவு கேவலம்? கல்லுளிமங்கன்... கிணற்றில் போட்ட கல்லாய் இருந்தான்
 எதற்கு அப்படிச் செய்தேன்? அன்று என் மனதில் இருந்த ஆத்திரம் அப்படி இன்று? இப்போது வந்துள்ள செய்தி பயமுறுத்துகிறதே? இயற்கையாக நிகழ்ந்ததுதானா? விடாமல் எழுத்தில் எல்லாவற்றையுமே பதிவு செய்தது எனக்கே வினையாய் மாறுமோ? அதையே சாட்சியாய் வைத்து நான்தான் காரணம் என்று சொல்ல வாய்ப்புண்டோ? முட்டாள்தனமான செயலாய் ஆகிவிட்டதோ? என்னை நானே காட்டிக் கொடுத்தது போல... தினையை விதைத்து, வினையை அறுத்தவன் போல...
 என் மனைவி முன்னால் அவளறியாமல் இப்படி ஏமாளியாய் நிற்கிறேனே என்கிற குற்றவுணர்ச்சி எனக்கு இந்தக் கடிதங்களையெல்லாம் அவன் மனைவியிடம் காண்பித்திருப்பானா?
 ""பெஸ்ட் ஃப்ரெண்டுன்னு சொன்னேனே... அவனே எப்டி எழுதியிருக்கான் பாரு...'' என்று காட்டியிருப்பானோ? காட்டினால் காட்டட்டும், படித்தால் படிக்கட்டும் என்றுதானே போஸ்ட் கார்டில் எழுதியது? அவன் படிக்கும் முன்பே அவன் பெண்டாட்டி கைக்கு அது போய்ச் சேர வேண்டும் என்றுதானே எழுதியது... அப்போதிருந்த வேகம் அது. இப்போது ஏன் மனம் பயப்படுகிறது?
 பயமென்ன...? அவன் எங்கோ... நான் எங்கோ... மூஞ்சியைப் பார்த்தே வருஷங்கள் ஆயிற்று. பேச்சே வேண்டாம் என்றுதானே பிரிந்தது? போனது போகட்டும் என்றுதானே வந்தது? ஆளை நேரில் பார்க்காமல் இருக்கலாம். எழுத்து சாட்சியாய் நிற்கிறதே...
 "அவரா கொடுக்கிற போது கொடுக்கட்டும்'' ஒரே வார்த்தையில் முடித்துக் கொண்டாளே சுமதி... எப்படிப்பட்ட மனசு வேண்டும் அதற்கு? முதல்ல போய் இந்தப் பணத்தைக் கொடுத்து அவரை மீட்டுக் கொண்டாங்க... என்று சொல்லி போட்டிருந்த நகையைக் கழற்றிக் கொடுத்தாளே... எந்தப் பெண் செய்வாள்? பணத்தைக் கட்டிட்டு நீங்க கையெழுத்துப் போட்ட அந்தப் பத்திரத்தை வாங்கி முதல்ல கிழிச்சு எறிங்க. திருமணம் ஆகி ஆறு மாதங்கள் கூட ஆகாத பொழுது அப்படி நம்பினாள் என்னை. இத்தனைக்கும் இக்கட்டு வந்தபோதுதான் வாயைத் திறந்தேன்.
 அவன் செய்த பொறுப்பற்ற காரியங்களுக்
 கெல்லாம் ஈடு கொடுத்து, நட்புக்கு மதிப்பு வைத்து, தேவைப்பட்டபோதெல்லாம் உதவி செய்து... இன்று கடைசியில் நான் நிற்கிறேன் நஷ்டப்பட்டு... கொடுத்ததில் ஒரு பைசா திரும்பவில்லை இன்றுவரை...
 "நீ வேலைக்கு வச்சிருக்கியே ஒரு பையன்... அவன் ஒரு பெண்ணோட சேர்ந்து சுத்திட்டிருக்கிறதை
 அழகர்கோயில்ல தற்செயலாப் பார்த்தேன்டா...''
 "இருக்கட்டும்... அதுக்கென்ன இப்போ...?'' ராஜூவின் பதில் இது
 "என்னடா இப்டிக் கேட்கிறே? அது உன்னோட "மதர் கம்ப்யூட்டர் சென்டர்லயே" படிக்கிற பொண்ணு... ட்ரெயினிங் இன்ஸ்டிட்யூட்ன்னு பேர் வச்சிட்டு, பாடம் நடத்தாமே, அந்தப் பையன் இந்த ட்ரெயினிங்கைக் கொடுத்திட்டிருக்கான் அந்தப் பொண்ணுக்கு ...இது உனக்குத் தப்பாத் தெரிலயா?''
 "இந்த பார்... வேலை நேரத்துல இன்ஸ்டிட்யூட்ல அவன் பெர்ஃபாமன்ஸ் எப்படியிருக்குங்கிறதுதான் எனக்கு முக்கியம்... வெளில எப்படித் திரியறான்ங்கிறதைக் கவனிக்கிறது என் வேலையில்லே... ப்யூர்லி இடீஸ் ஹிஸ் பர்ஸனல்... அதுல என்னால தலையிட முடியாது''
 "அப்டியா? நாளைக்கு உன் ஸ்கூலுக்குக் கெட்ட பெயர் வந்தா பரவால்லியா? தொழில் பாதிக்காதா? பொழப்பு நாறிடும்டா''
 "அந்தப் பெண்ணுக்கு புத்தி எங்க போச்சாம்? விரும்பித்தானே அவனோட சுத்துறா? அதுக்கு நாம என்ன செய்ய முடியும்? முத்தி வர்றபோது அவனை வெளியேத்திட்டு இன்னொருத்தனைப் போட்டுட்டுப் போறேன்... எனக்கென்ன வந்தது?''
 ""முற்றி வந்தாத்தான் தடுக்கப் பார்ப்பியா? ஆரம்பத்துலயே கட் பண்ண மாட்டியா? உன் கல்விக் கூடத்துல ஆரம்பிச்ச தப்புடா இது? ஒழுக்கம் சார்ந்த விஷயம்... இங்க வச்சு இந்த வேலையெல்லாம் செய்யாதேன்னு அவனைக் கண்டிச்சுத் தடுக்க வேண்டாமா? ''
 "இந்தக் காலத்துல இதெல்லாம் சாதாரணம்... கண்டுக்கிட்டா நமக்குத்தான் அசிங்கம்... அதெப் புரிஞ்சிக்கோ நீ... டைப்ரைட்டிங் இன்ஸ்டிட்யூட் வச்சிருந்தபோதும் இப்டி ஒண்ணு நடந்திச்சு... அப்பயும் தடுக்காம விட்டுட்டே... அது ஒரு வழியா எப்டியோ கல்யாணத்துல முடிஞ்சதுனால தப்பிச்சே... அப்பயே என்னை மாதிரி ஃப்ரென்ட்ஸ் நாலுபேர் உதவலேன்னா நீ இன்னைக்கு இந்த நிலைமைக்கு வந்திருப்பியா? கொஞ்சம் நினைச்சிப்பாரு! எல்லா வழியும் அடை பட்டுப் போச்சுன்னு வந்து நின்னியே... ஞாபகமிருக்கா? உன் பொஞ்சாதி வீட்ல கூட யாரும் உதவலியேடா.... ஃப்ரென்ட்ஸ்தானே உன்னைக் காப்பாத்தினது?'' என் பேச்சை இப்படிப் புறக்கணிக்கிறானே என்கிற ஆத்திரம் என்னுள் எழ, கத்த ஆரம்பித்தேன்
 ""யாரு இல்லேன்னு சொன்னா? இப்போ அதையெல்லாம் ஏன் இழுக்கிறே?நானென்ன நீங்க செய்ததையெல்லாம் மறுத்தேனா? இல்ல எவனும் இங்க நுழையக் கூடாதுன்னு தடுத்தனா? எதுக்குடா இப்டிப் பேசுறே? திரும்பவும் எனக்குப் பண முடைன்னா நீங்கதான் உதவப் போறீங்க...நான் வேறே யார்ட்டப் போய் நிப்பேன்? உங்க கடனெல்லாம் உசிரப் பணயம் வச்சாவது திருப்பிக் கொடுத்திருவன்டா''
 "வாய்தான் கிழியுது... உனக்கு எப்பத்தான் முடை இல்லாம இருந்திச்சு? அகலக்கால் வைக்கிறதுல நீதான் மன்னனாச்சே... எவன் பேச்சையும் கேட்க மாட்டே... ஆனா உதவி மட்டும் வேணும்... அப்டித்தானே? உதவி செய்றவங்களுக்கு உரிமை எதுவும் கிடையாது. ஒரு வார்த்தை கேட்டுறக் கூடாது...ரோஷம் பொத்துக்கிட்டு வரும்.'' "ஏன்டா வேண்டாததெல்லாம் பேசுற?''
 "பின்னே என்ன? அந்தப் பையன் நம்ம ஸ்கூல்ல படிக்கிற பொண்ண இழுத்துக்கிட்டு வெளில சுத்திட்டிருக்கான்ங்கிறேன். அதோட சீரியஸ்னெஸ் தெரியாமே விட்டேத்தியா நீ பேசினேன்னா? அவனை வெளியேத்திட்டு இன்னொருத்தனைப் போடுவேங்கிறே... நீ இருந்து கவனிக்கிறாப்ல இல்ல... அதானே... உன்னைக் கெடுக்குது... இப்பயே கல்லாவுல உட்கார்ந்து காசு பண்ணனும்ங்கிற புத்தி உனக்கு... கடுமையா, தனியாளா உழைச்சு முன்னேறணும்ங்கிற எண்ணம் வேண்டாமா? நாம தொழிலாளியாத்தான்டா செயல்படணும். அப்பத்தான் உருப்படுவோம்''
 "நாந்தான் இன்னொரு இடத்துலே வேலைக்குப் போறேனே... அங்க நான் ஒரு தொழிலாளிதானே? இடை இடையிலே இங்க வந்து இதையும் பார்த்துக்கிறேன். போதாதா?''
 "அங்க இருபதாயிரத்தை வாங்கி, இங்க பதினஞ்சாயிரத்த சம்பளமாக் கொடுக்கிறதுல என்னடா பெரிய லாபம் இருக்கு ? நீ இல்லாத நேரத்துல என்ன நடக்குது, எவ்வளவு பைசா வருதுன்னு உனக்கு எப்படித் தெரியும்? நீயே உன்னோட சொந்த இன்ஸ்டிட்யூட்ல கடமையா உட்கார்ந்து கருத்தாக் கவனிச்சேன்னா எவ்வளவு நல்லாயிருக்கும்? ஜாப் ஒர்க்கெல்லாம் வாங்கலாமில்ல? கூட வருமானம் கிடைக்குமுல்ல... கொஞ்ச நாள்ல ஒரு ஜெராக்ஸ் மிஷினும் வாங்கிட்டேன்னா... இன்னும் தொழில் பெருகும்ல... ஸ்கேனிங்... பிரிண்டிங்னு படிப்படியா முன்னேற்ர வழியைப் பார்ப்பியா... இப்டி எவனையோ வேலைக்கு வச்சி சம்பளம் கொடுத்திட்டிருக்கேன்னு பெருமைப் பட்டுக்கிறியே... இது தேவையா? அந்தச் சின்னூண்டு இடத்துக்கு பெருக்கித் தண்ணி எடுத்து வைக்க ஒரு ஆளு... அவளுக்கு ரெண்டாயிரம் சம்பளம்... ஏன் இதை நீயே செய்துக்கிட்டா குறைஞ்சு போவியா? ஓட்டை அதிகாரம் பண்ணிட்டுத் திரியணும் உனக்கு... அதுதான உன் மனப்பான்மை... இந்த வயசுல உழைக்காம பின்னே எப்போ உழைக்கப் போறே? பண உதவி கேட்டு வந்து நின்ன நீ, இதுக்கு ஆலோசனை கேட்டியா? உன் இஷ்டத்துக்குச் செய்றே... பணம்னா மட்டும் நாங்க வேணுமாக்கும்? ''
 "பார்த்தியா... சொல்லிக் காட்டுற பார்... ஏன்டா... நண்பனுக்கு உதவினதை டமாரம் போடுவியா? நட்புக்காக உதவிட்டு, இப்போ இப்படிப் பேசலாமா?
 "உன்கிட்டேதானே சொல்றேன்... ஊருக்கா சொல்றேன்? கொடுத்தவனுக்கு ஒரு வார்த்தை கேட்கிற உரிமை கூடக் கிடையாதா? நாளைக்குத் திரும்ப வருமான்னு நாங்களும் யோசிப்போம்ல?''
 "கண்டிப்பா வரும்... அதுக்கு நான் ஜவாப்தாரி... ஒரு ஆளை வேலைக்கு வச்சு... சம்பளத்தைக் கொடுத்துப் பாரு... அப்புறம் தெரியும் அந்தப் பெருமை! துணிஞ்சு இறங்கணும்டா... அப்பத்தான் தொழில்
 எல்லாம் முன்னேற முடியும்''
 "அதுக்கு ஒரு பீரியட் இல்லையா...? ஆரம்பத்துலயேவா ஆழம் தெரியாமக் கால விடுவாங்க? தொழில்ல முன்னேறுறவரைக்கும் நீ ஒருத்தன் தான்டா தொழிலாளி... நீ மட்டும்தான் தன்னந்தனியா உழைக்கணும்''
 காது கொடுக்கவேயில்லையே...!
 முதலாளி மனப்பான்மையோடு பேசுகிறான்? இந்தப் புத்தி இவனுள் எப்படி வந்தது? ஒரே ஓர் ஆளை வேலைக்கு வைத்து சம்பளம் கொடுக்கும்போதே இப்படி கெத்தாகப் பேசுகிறானே... இன்னும் நாலைந்து பேரை வைத்திருந்தானானால் ஆளைப் பிடிக்க முடியாது போலிருக்கிறதே!
 தவறு செய்து விட்டோமோ? உதவியதே தப்போ ?- என் சிந்தனை பலபடியாய்ப் போனது என் ஆபீசுக்கே அந்த ஃபைனான்ஸ் கம்பெனி ஆட்கள் வந்த அன்றைக்குத்தான் அது உறைத்தது. சர்வ நாடியும் ஒடுங்கிப் போனது எனக்கு.
 "சார்... உங்க முகத்துக்காகத்தான் பார்க்கிறேன்... ஐம்பதாயிரத்துல ஒரு தவணை கூடக் கட்டலை சார்... ஆறு மாசம் ஓடிப்போச்சு... வட்டி வேறே இருக்கு... கொஞ்சமாச்சும் கட்டச் சொல்லுங்க... இல்லன்னா எங்க வழக்கப்படி இறங்க வேண்டியிருக்கும்...இதச் சொல்லிட்டுப் போகத்தான் வந்தோம்... அப்புறம் வருத்தப்படாதீங்க''
 உரக்கப் பேசியவனைத் தெரிந்தவர்கள் ஆபீசில் இருந்தனர். "என்ன சார், இந்தாள் வந்திட்டுப் போறான்...இவன்ட்ட எப்டி நீங்க மாட்டினீங்க?''
 இந்தக் கேள்வியே எனக்கு "வதக்'" என்றது
 என்னிடம் ரொக்கமாய் வாங்கியிருந்தது போக, அவனுக்கு ஜாமின் கையெழுத்து வேறு போட்டவன் நான். என்னென்னவோ சொல்லி என்னை இழுத்துக் கொண்டுபோய் அமர்த்தி விட்டான். அங்கே எப்படி மயங்கினேன் என்றே தெரியவில்லை. உண்மையிலேயே மயங்கித்தான் போனேன். என்னைப் பற்றி நன்கு தெரிந்த அந்த ஃபைனான்ஸ்காரனாவது என்னை எச்சரித்தானா? அதுவுமில்லை. அவனுக்கென்ன வந்தது? அவனைப் பொருத்தவரை நான் ஜாமின் போடுவது அவனுக்குப் பாதுகாப்பு. கருத்தில்லாத ஒருவன் கடன் வாங்க, கருத்துள்ள, கனமுள்ள ஒருவன் உதவுகிறான் என்றால், பிடி இருக்கிறது என்கிற நம்பிக்கைதானே? அதுவும் அரசாங்கச் சம்பளம் உள்ள ஓர் ஆள் கிடைப்பது லட்டு மாதிரி அவனுக்கு?
 "என்னை என்ன பண்ணச் சொல்றே? எல்லா வழியும் அடைச்சிருச்சு. ஆளுக்கொரு பக்கம் நெருக்கினா என்னதான் பண்றது? தவணை கேட்டுத்தான் பார்த்தேன்... எவனும் ஒத்துக்க மாட்டேங்கிறான். வீட்டுக்கு வந்து, இருந்த நாலு ஃபேனைக் கழட்டிட்டுப் போயிட்டான். டி.வி.யைத் தூக்கிட்டான். சல்லிப் பயலா இருக்கானுங்க... தெருவே பார்த்திருச்சு. அடுத்தாப்ல சென்டருக்கு வந்து சிஸ்டத்தைத் தூக்குவேங்கிறான்... கால்ல விழாத குறையாக் கெஞ்சினேன். திரும்ப வருவேன்னுட்டுப் போயிருக்கான்... தவிச்சிட்டிருக்கேன்... தற்கொலைதான் பண்ணிக்கிடணும்''
 "அடப் பாவி... என்ன பேசுறான் இவன்?' இந்த வார்த்தைதான் என்னை நடுங்க வைத்து விட்டது. தனக்கென்று ஒரு குடும்பத்தை வைத்துக் கொண்டு தற்கொலை என்கிறானே? அப்போ என் பணம்? பேசும் பேச்சு, செய்யும் செயல், எடுக்கும் முடிவுகள் எல்லாமே தவறாய்ப் போய்விட்டதே இவனிடம்.
 என் மனைவிக்குத் தெரிந்து கொஞ்சம், தெரியாமல் கொஞ்சம் என்று கொடுத்திருக்கிறேன்? யாரிடம் போய்ச் சொல்லுவேன்? என்னை மாதிரி ஒரு அரசாங்க அடிப்படை ஊழியனுக்கு அந்தத் தொகை பெரியதுதானே...! போதாக்குறைக்கு ஜாமின் கையெழுத்து வேறு!
 சுமதிக்குத் தெரிந்து கிழித்தது ஒரே ஒரு பத்திரம். ஆபீசுக்கு வந்து எச்சரித்த அந்த ஜாமின் கடன்? மீதி ரொக்கம்? கல்யாணத்திற்கு முன்னமே நடந்த இந்த விஷயங்களையெல்லாம்தான் நான் அவளிடம் மறைத்து விட்டேனே! இப்போது சொன்னால்? கதை கந்தல்தான்.
 "ஏதாவது சேவிங்ஸ் வச்சிருக்கீங்களா?'' என்று வந்த புதிதில் என்னிடம் கேட்டாள். அன்று எப்படி எரிந்து விழுந்தேன்?
 "எனக்கு கைச் செலவுக்கு மட்டும் ஒரு சிறு அமெüன்ட்டை வச்சிட்டு, மீதியை அப்படியே அம்மாட்டக் கொடுத்திருவேன்... அதுதான் இன்னைவரைக்கும் என் பழக்கம்... குடும்பத்துக்காகத்தானே சம்பாதிக்கிறோம்... வளர்த்து ஆளாக்குன பெற்றோர்ட்டக் கொடுக்காம, பாங்குலயா போட்டு வைக்க முடியும்? என்ன கேள்வி கேட்குற நீ?'' விரட்டினேன் அவளை.
 இப்போது சுமதி என்னைக் கேள்வி கேட்டால்? தெரிந்த ஒரு கடனுக்கு, அவரா தர்றபோது தரட்டும் என்றாளே? இன்று தருவதற்கு ஆளே இல்லையே? ஸ்வாகாதானா அந்தத் தொகை? அவளுக்குத் தெரிந்த ஸ்வாகா... தெரியாத ஸ்வாகா... நினைக்க நினைக்க எனக்கு உடம்பு நடுங்கிக் கொண்டேயிருந்தது. ஆளே போய்விட்டான். அவன் மனைவியிடமா சென்று கேட்க முடியும்? எழுதின எழுத்துக்கு, நேரில் போய்த்தான் நிற்க முடியுமா? கட்டையைத் தூக்கிக் கொண்டு அடிக்க வந்தால்?
 எவனாவது "கன்னா பின்னா'ன்னு இப்படி சரம் சரமாய் வசவு மழை பொழிந்து கடிதம் எழுதுவானா? என் புத்தியைச் செருப்பால அடிக்கணும்.
 அபத்தக் கடிதங்கள்பற்றி அவளிடம் சொல்லவே கூடாது என்று முடிவு செய்து கொண்டேன். எழுதும் எழுத்துக்கு ரோஷம் பிடுங்கி எடுக்க, கொஞ்சம் கொஞ்சமாகவேனும் தந்து விடுவான் என்று நினைத்தது எவ்வளவு தப்பாய்ப் போயிற்று வாங்கிய கடனையே அடைக்கவில்லையே? அப்புறம் நான் கொடுத்த கடனை எங்கே அடைக்கப் போகிறான்?
 மனதில் கொஞ்சமும் நிம்மதியில்லை. குளித்து விட்டு ஆபீசுக்குக் கிளம்பினேன். பஸ்ஸில் போகிறவன் நான். சைக்கிளோ அல்லது டூ வீலரோ ஓட்டத் தெரியாது. எவ்வளவு அப்பாவி பாருங்கள். யார் பின்னாலும் உட்கார்ந்து கூடப் போவதில்லை.
 "பயப்படாதீங்க சார்... பத்திரமா கொண்டு போய் விடுறேன்'' என்றுதான் சொல்வார்கள். ஏறினால்தானே? முன் ஜாக்கிரதை முத்தண்ணா நான்... எதில்? எதை நினைத்து சிரிப்பது அல்லது அழுவது?
 ஆபீஸ் போக மனமில்லை. சாலை ஓரமாய் நின்று அலுவலகத்திற்கு விடுப்பு சொன்னேன். வீட்டில் வைத்து சொல்ல முடியாது. எதற்கு என்ற கேள்வி வரும். பிறகு பேச்சு நீளும்.
 என் கால்கள் அவன் வீட்டை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. போவதா, வேண்டாமா என்கிற சந்தேகத்திலேயே ஊர்ந்து கொண்டிருக்கிறேன். மனிதனுக்கு எதிலும் முடிவெடுக்கும் திறன் ரொம்ப முக்கியம். இல்லையென்றால் தொட்டதற்கெல்லாம் துன்பம்தான்என் பாடு. அப்படித்தான் படு சராசரி நான். இப்போது வசவுக் கடிதங்களும் பயமுறுத்துகின்றன. வராத கடன்களும் பயமுறுத்துகின்றன. மொத்த வாழ்க்கையில் எதிலும் பட்டுக் கொள்ளாமல் ஓட்டுவதே பெரிய சாதனையோ? இப்போது உறைக்கிறது புத்திக்கு.
 போய் நின்றால் வேறு பிரச்னைகள் ஏதேனும் முளைக்குமோ? சூழ்நிலை மோசமாகி விடுமோ? அவன் மனைவி, கணவனை இழந்த சோகத்தில், ஆத்திரத்தில் ஏதேனும் ஏடா கூடமாய் ஆரம்பித்து விட்டால்? உறவுக்காரர்கள் சூழ்ந்து கொண்டால்? உதவி செய்தவன் என்றாலும், "கன்னா பின்னா' என்று எழுதிய அந்தக் கடிதங்கள்தானே நிற்கும்?
 கொடுத்த காசு வராது என்கிற புகைச்சலில், மனைவியிடம் மறைத்த மனசாட்சி உறுத்தலில், இனி காந்தி கணக்குதான் என்கிற முடிவில், கிழி கிழியென்று கிழித்து அன்று எழுதிய பைத்தியக் கிறுக்கல்கள் இன்று விஸ்வரூபம் எடுத்து என் முன் பேயாய் ஆடின
 போவது சரியா, தவறா என்ற முடிவில்லாமலேயே அவன் வீடு இருந்த பகுதியை அடைந்தேன். தூரத்தில் ஆட்கள் பிரிந்து பிரிந்து நிற்பது தெரிந்தது. தெருக்கோடி வீடு வீதியின் கடைசியில் தெரிந்த சிறு சிறு கும்பலான காட்சி, மேலும் என்னை நகர விடாமல் தடுத்தது. கால்கள் நின்று விட்டன.
 "என்ன... இப்டி ஒரு முடிவு எடுத்திட்டாரு?'' என்னைக் கடந்து போனவர்களின் வார்த்தைகள் என்னைத் துணுக்குறச் செய்தன.
 ஒரு வாரம் கழிந்த பொழுதில் சுமதி அந்த தினசரியோடு என்னிடம் வந்து நின்றாள். பொழுது இருட்டும் வேளையில் ஆபீஸ் முடிந்து வீட்டுக்குள் நுழைந்த என்னிடம் அதை விரித்துக் காண்பித்தாள்.
 "என்ன இது, நீங்க பார்த்தீங்களா... இல்லியா? அலமாரியெல்லாம் துடைச்சுக் க்ளீன் பண்ணி வைப்போம்னு சுத்தம் பண்ணிட்டிருந்தபோது இது கண்ணுல பட்டுச்சு... இதப் பாருங்க முதல்ல... என்ன கதையாகியிருக்குன்னு...'' நிதானமாய்ச் சொன்னாள். எனக்குத் தெரிய அவள் எதிலும் அதிகம் பதட்டம் கொள்பவளில்லைதான். பெண்களே கொஞ்சம் நம்மை விடத் தைரியசாலிகள்தான்.
 அவள் காட்டிய அந்தச் செய்தியை நோக்கினேன்
 வருந்துகிறோம்... என்று போட்டு, ராஜூவின் படத்துடன் கீழே உற்றமும் சுற்றமும் என்று தெரிவித்து, தோற்றம்...மறைவு என்று தேதிகள் குறிப்பிட்டிருந்த அந்த அஞ்சலிச் செய்தியை அப்பொழுதுதான் பார்ப்பவன் போல் அதிர்ச்சியுற்றேன். என் அலமாரியிலுள்ள அவனுடனான அந்தப் புகைப்படம் அடையாளம் காட்டியிருக்கிறது அவளுக்கு.
 "போனாப் போகட்டும்... தலையை முழுகுங்க...'' என்றுவிட்டு தன் வேலையைப் பார்க்கப் போய் விட்டாள்.
 அவள் இப்படிச் சொன்னது பெருத்த ஆறுதலாய் இருந்தது எனக்கு.
 போய் துக்கம் விசாரிச்சிட்டு வாங்க... என்று எதுவும் சொல்லாதது ஆச்சரியமாகவே இருந்தது.
 அந்தப் பேப்பரை எடுத்துக் காண்பித்தவளுக்கு என் மீது சிறிது கூடவா சந்தேகம் எழவில்லை? என் காதுக்கு வந்த, அவன் தூக்கு மாட்டி இறந்த தகவலை அவளிடம் சொல்வதா வேண்டாமா? நான் அவள் மீது கொண்டிருக்கும் நம்பிக்கையை விட அவள் என் மீது வைத்திருக்கும், அதீத நம்பிக்கையையும், மதிப்பையும் நினைத்தபோது, என்னுள் புதைந்த மீதமிருக்கும் ரகசியங்களுக்காய், மானசீகமாய் இப்போதும் நான் அழுது புழுங்கிக் கொண்டிருக்கிறேன். நம்பிக்கைதான் வாழ்க்கை என்பதில் எவ்வளவு மெய்மை அடங்கியிருக்கிறது? ஆனாலும் இன்னொரு பக்கம் அது பொய்யாகிப் போனதே!
- உஷாதீபன்
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/16/மறைத்ந்த-கடன்-3172686.html
3172684 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் கிரேஸி மோகனைப் பற்றி...   Sunday, June 16, 2019 01:33 PM +0530  நடிகை சச்சு

நாடகமும் சினிமாவும் அவருக்கு இரு கண்கள் மாதிரி. இரண்டிலும் வெற்றி பெற்ற கலைஞர் என்றால் அது கிரேஸி மோகன்தான். ஆபாசம், இரட்டை அரத்த வசனங்கள் இல்லாத நகைச்சுவையைத் தந்த கலைஞன். எப்போதுமே நல்ல நகைச்சுவைதான் அவரது பாணி. "சித்ராலயா கோபு சார்தான் என் குரு' என ஒரு முறை என்னிடம் சொல்லியிருக்கிறார். "காதலிக்க நேரமில்லை' மாதிரியான கதைதான் என்னை நல்ல நகைச்சுவையை நோக்கி இழுத்து வந்தது எனவும் சொன்னார். நகைச்சுவை என்பது எல்லாருக்கும் வந்து விடாது. ஒரு விநாடிக்குள் நம்மைச் சிரிக்க வைத்து விடும் ஆற்றல் அவருக்கு இருந்தது. ஆயிரம் ஜோக்குகள் சொன்னாலும், அந்த ஆயிரமும் அப்படியே தரமாக இருக்கும். அவரிடத்தில் பிடித்த விஷயம் ஒன்று உண்டு. சக கலைஞர்களை மதிக்கக் கூடிய கலைஞன். முன்னோடிகளின் நகைச்சுவைகளை ரசிப்பது, மதிப்பது என அவர் தனித்துவம். கமலுக்கும், அவருக்குமான உறவு என்பது பூர்வ ஜென்ம பந்தம் என நினைக்கிறேன். அது மாதிரி கூட்டணி இனி சினிமாவில் அமையுமா என்று தெரியவில்லை.
 சிவகுமார்

கிரேஸி மோகன் அடிப்படையில் ஒரு பொறியியல் பட்டதாரி. டிவிஎஸ்ஸில் வேலை பார்த்தவர். என்னுடைய 45 ஆண்டுகால நண்பர். அவர் எழுதிய முதல் நாடகம் எஸ்.வி. சேகரின் நாடகப்பிரியா குழுவுக்காக எழுதிய "கிரேஸி தீவ்ஸ் இன் பாலவாக்கம்' தான். நல்ல ஓவியர். அவரைப் போல ஒரு நகைச்சுவை எழுத்தாளர்கள் இனி கிடைப்பது மிகவும் அரிது. கமல்ஹாசனின் பல படங்களில் அவருடைய பங்களிப்பு மகத்தானது. "அபூர்வ சகோதரர்கள்' படத்திலிருந்து கமலுடன் இணைந்து பணி புரிய ஆரம்பித்தார். மிகப் பெரிய இசை ஆர்வம். அவருக்குத் தெரிந்த மாதிரி தமிழ்ப் பாடல்களை அறிந்தவர்கள் குறைவு. கூட்டுக்குடும்பத்தின் பெருமைக்கு அவர்கள் குடும்பம் தான் ஓர் எடுத்துக்காட்டு. அவர் தம்பி மாது பாலாஜிதான், தன் அண்ணிக்காக தன்னுடைய ஒரு சிறுநீரகத்தையே தானமாக கொடுத்தவர். கிரேஸி மோகனின் மனைவி நளினி ஒரு நல்ல மூத்த அண்ணிக்கு ஒரு முன்னுதாரணம். அந்த கூட்டுக்குடும்பத்தை மூத்த மருமகளாகக் கட்டிக் காத்தவர் கிரேஸி மோகனின் மனைவி. மோகனைப் போல எளிய புகழ் பெற்ற ஒரு மனிதரைப் பார்ப்பது அரிது.
 ஈவெரா மோகன் - பத்திரிகையாளர்

கிரேஸி மோகனின் 500-ஆவது நாடக விழா நடந்த சமயம். அதுவரையில் அவர் அரங்கேற்றிய நாடகங்களின் தொகுப்பை அந்த விழாவில் நடத்திக் காட்டினார். 20 வருடங்களுக்கு முன்பு நடந்த விழா அது. அப்போது நலிந்த கலைஞர்களை, அவருடன் பயணித்த கலைஞர்களை மதித்து சன்மானம் வழங்கினார். அது மறக்க முடியாத சம்பவம். நாடகக் கலைஞர்கள் என்றாலே பெரிய மதிப்பு இருக்காது. சம்பளம் பெரிதாக இருக்காது. அதிலும் அவர் சக கலைஞர்களுக்கு சன்மானம் கொடுத்தது பெரிய விஷயமாக இருந்தது. என்னைப் போன்றவர்களுக்கு அவர் பெரிய கதாநாயகனாகத் திகழ்ந்தார். பெரிய குடும்பத்தில் இருந்து வந்தாலும், எளியவர்களைப் போற்றுவார். எப்போதும் கூட்டுக் குடும்பம் பற்றி பேசிக் கொண்டே இருப்பார். குடும்ப வாழ்க்கையின் மீது நம்பிக்கை கொண்டிருந்தார். அதுதான் அவரின் நகைச்சுவையில் வெளிப்பட்டுக் கொண்டே இருந்தது. நாடகக் குழுவையும் குடும்பமாகப் போற்றுவார். வெற்றிலை, பாக்கு அதிகமாக போடுவார். அவரோடு பேசினாலே, ஏதோ உறவினரிடம் பேசுவது போல் இருக்கும். அவர் ஒரு நகைச்சுவையின் தொழிற்சாலை.
 எஸ்.வி.சேகர்

1960-களிலேயே எங்களின் இருவருக்குமான நட்பு தொடங்கியது. மிகவும் நெருங்கிய நட்பு அது. இருவரும் ஒரே பள்ளியில்தான் படித்தோம். 76-இல் என்னுடைய நாடகத்தை எழுதும் வாய்ப்பை அவருக்குக் கொடுத்தேன். அந்த நாடகத்தின் பெயர்தான் "கிரேஸி தீவ்ஸ் இன் பாலவாக்கம்'. அந்த நாடகத்துக்குப் பின்புதான் அவர் கிரேஸி மோகன் ஆனார். நல்ல மனிதர். ஈடு இணையில்லாத நகைச்சுவை உணர்வு அவருக்கு உண்டு. காமெடி என்றாலே அது இரட்டை அர்த்த வசனங்கள் என்றாகி விட்டது. ஆனால், ஆபாசம் இல்லாத நகைச்சுவையைக் கொண்டு வந்தவர் அவரே. கூட்டுக் குடும்பத்தின் மீது அவ்வளவு நம்பிக்கை கொண்டவர். எப்போதும் உறவுகள் சூழ இருப்பார். அவருக்கு எதிரிகள் என்று யாருமே இல்லை. யாரோடும் விரோதம் கொள்ள மாட்டார். அத்தகைய நல்ல மனிதர் அவர். எல்லாவற்றையும் தாண்டி சிறந்த ஆன்மிகவாதி. கடவுள்களின் படங்களை தத்ரூபமாக வரையும் ஓவியர். வெண்பாக்கள் எழுதக் கூடியவர். கடவுளுக்கு மிக நெருக்கமானவர். அதனால்தான் அவர் இவ்வளவு சின்ன வயதில் போய் சேர்ந்து விட்டார் என நினைக்கிறேன்.
 ஹரிசங்கர் - நாரத கான சபா

"சாக்லேட் கிருஷ்ணா' என்ற நாடகம்தான் கிரேஸி மோகனின் முக்கியமான நாடகம். அந்த நாடகம் கிட்டத்தட்ட 500 தடவைகளுக்கும் மேல் அரங்கேற்றப்பட்டுள்ளது. அதில் 290 நாடகம் எங்களின் நாரத கனா சபாவில் அரங்கேறியுள்ளது. அது எங்களுக்குக் கிடைத்த பெருமை. ஒவ்வொரு நாடகத்தின் போதும் என் அப்பா கிருஷ்ணசாமி கூடவே இருந்தார். மோகன் மேக்கப் போடும் போதெல்லாம் அவர் கூடவே சுவாரஸ்யமாக பேசிக் கொண்டிருப்பார். நாடகத்தின் போது அந்த சுவாரஸ்யங்களைப் பகிர்ந்து கொள்வார் மோகன். சில இடங்களில் ""நான் என்ன கிருஷ்ணரா... இல்லை நாரத கனா சபா கிருஷ்ணசாமியா...'' என நகைச்சுவையாக்கி நெகிழ வைப்பார். தன்னுடன் நடிக்கும் சக கலைஞர்கள் அடுத்தடுத்த வசனங்களை மறக்க விடக் கூடாது என்பதற்காக, இவரே அதை அவர்களுக்கு எடுத்துக் கொடுப்பார். அது எந்த நாடக கலைஞனுக்கும் இல்லாத பெருமை. அவரது நகைச்சுவை யாரையும் புண்படுத்துவது போல் இருக்காது. மோகனின் நகைச்சுவையை, வசனங்களை யாரும் தவறாக சித்திரிக்க முடியாது. அது அவருக்கான தனி இடம். அவர் சித்திரங்கள் வரைவது யாருக்கும் பெரிதாகத் தெரியாது. கடந்த ஆண்டு டி.கே.பட்டம்மாள் நூற்றாண்டு விழாவில் பட்டம்மாளின் சித்திரம் வரைந்து, அதை நித்யஸ்ரீ மகாதேவனுக்கு அன்பளிப்பாக கொடுத்தார். அந்த படம் ஏதோ கருப்பு, வெள்ளை புகைப்படம் மாதிரி இருந்தது. அனைத்து துறைகளிலும் திறமையான கலைஞர் கிரேஸி மோகன்.
 பிரபு - ஸ்ரீ கிருஷ்ண கான சபா

கிரேஸியின் வசனப் படைப்பு கள், நாடகங்கள்... குறிப்பாக "சாக்லேட் கிருஷ்ணா' நாடகம் குறித்தெல்லாம் எல்லோருக்குமே தெரியும். ஆனால், கிருஷ்ணனுக்கு 4000 வெண்பாக்கள் பாடியிருக்கிறார் கிரேஸி மோகன் என்பது பலருக்கும் தெரியாத விஷயம்.
 அதுபற்றி பேசலாம் என்று நேரில் சென்றால், அவருக்கே உரிய பாணியில் சிரிப்பாக சிலிர்ப்பாக பகிர்ந்து கொள்வார்.
 கிருஷ்ணன் மீதான தனது பக்தியை, அதற்கான காரணங்கள் எல்லாம் குறித்து விளக்குவார். ""கிருஷ்ணர் புல்லாங்குழல் வாசித்துக் கொண்டு நிற்கும் கோலத்தைப் பார்த்தால், ஒரு கால் நல்லா அழுத்தமா தரையில பதிஞ்சிருக்கும். இன்னொரு காலில், விரல்கள் மட்டும்தான் தரையில பதிஞ்சிருக்கும். அழுத்தமா பதிஞ்சிருக்கற பாதம்தான் தர்மம். விரல்கள் மட்டும் பதிஞ்சிருக்கற பாதம் சத்தியம். இதோட அர்த்தம் என்னன்னா, தர்மம்தான் எல்லாத்தை விடவும் பெரிசு. அதுதான் என்னைக்கும் நிலைச்சிருக்கும். தர்மத்துக்காக சத்தியத்தைக்கூட விட்டுத் தரலாம். ஆனா, எதுக்காகவும் தர்மத்தை விட்டுத் தரக்கூடாது.
 நாம் செய்யற தர்மம்தானே நம்மோடகூட வரப்போறது. இந்தத் தத்துவத்தை உணர்த்தற வேணுகோபாலனின் அருள்கோலம் எனக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும்'' என்று எழுதியிருப்பார். யாராலும் எதிர்பார்க்க முடியாத காமெடி அவரது சிறப்பு. "பஞ்ச தந்திரம்' படத்தில் வரும் முன்னாடி.. பின்னாடி... காமெடி யாராலும் யோசித்து எழுத முடியாத ஒன்று.
 அவரின் இழப்பு ஈடு செய்ய முடியாத ஒன்று.
 சாரி - வாணிமகால்

நானும் அவரும் இருபது ஆண்டுகளாக நண்பர்கள். நாடகம் தவிர்த்து அவர் பாசத்தோடும் - அன்போடும் பழகுவார், பேசுவார். ஒருமுறை அமெரிக்காவிற்கு நான் சென்றிருந்தபோது, இவரது குழு ஃபீனிக்ஸ் என்ற இடத்தில் நாடகம் போடுவதற்காக வந்தது. அங்கே அவர் என்னைப் பார்த்ததும், ஆச்சரியப்பட்டுப் போனார். அங்கே பலமணி நேரம் உரையாடினோம். அந்தச் சந்திப்பு மறக்க முடியாத ஒன்று. அன்பான கிரேஸி இவ்வளவு சீக்கிரம் நம்மைவிட்டுச் சென்றது வருத்தத்தை அளிக்கிறது.
 ஓவியர் மணியம் செல்வன்

நானும் கிரேஸி மோகனும் அடுத்தடுத்த வீட்டில் வசிப்பவர்கள். எங்கள் இருவருக்குமான நட்பு பள்ளியில் படிக்கும்போதே தொடங்கியது. நான் அவரது வீட்டிற்குச் சென்று விளையாடுவதும், அவர் எங்கள் வீட்டிற்கு வருவதும் என்றும் உண்டு. இருவரும் ஓவியம் வரைவோம். ஆனால் கதை, திரைக்கதை, வசனம், நாடகம், சினிமா என்று கலைத்துறையின் வேறு வேறு பாதைகளில் போய்விட்டார். நான் ஓவியம் என்று மற்றொரு பாதையில் பயணித்தேன். பல நாட்கள் நான் ஓவியம் வரைவதைப் பார்த்துக் கொண்டு இருப்பார். நான் கூட என் மகனிடம் கூறுவதுண்டு. ""மோகன் சாரே பார்த்துக் கொண்டு இருக்கிறார். நீ ஏன் வெளியே போய் விளையாடுகிறாய்?' என்று கேட்பேன். இருவர் வீட்டில் நடக்கும் நல்லது கெட்டதுக்கெல்லாம் நாங்கள் இருவரும் இருப்போம். என்னைப் பொருத்தவரை அவர் ஒரு சிறந்த மனிதர். நான் ஒரு நல்ல நண்பரை இழந்து விட்டேன் என்றுதான் கூறுவேன்.
 நித்யஸ்ரீ மகாதேவன்

நான் அவரின் நகைச்சுவைக்கு முதலில் ரசிகை. கால் நூற்றாண்டுகளுக்கு மேலாக நான் அவரின் எல்லா சிறப்பான நிகழ்ச்சிகளிலும் பங்கு பெற்றுள்ளேன். என்னைப் பொருத்தவரை கமல் ஹாசன்-கிரேஸி மோகன் இருவரின் நகைச்சுவையும் காலத்தால் மறக்க முடியாதவை. அவரது நடிப்பு, ஓவியம், எழுத்துகள் என்று அவர் எதையெல்லாம் செய்தாரோ அதில் எல்லாம் முதலிடத்தைப் பெற்றார். இப்படிப்பட்டவர் மிகவும் எளிமையாகப் பழகக் கூடியவர். அவரது இழப்பு கலை உலகத்திற்கே மிக பெரிய இழப்பு என்று கூறலாம்.
 பத்மா சுப்ரமணியம்

இன்றும் அவரது காமெடி எல்லாம் எல்லாராலும் கேட்டு ரசிக்கப்பட்டது. சில நாட்களுக்கு முன்பு தான் நான் அவருடன் பேசிக் கொண்டிருந்தேன். அப்பொழுது என் நாட்டிய நாடகமான கிருஷ்ணாய துப்யம் நமஹபற்றி ரொம்ப உயர்வாகக் கூறினார். அந்த சிடியைத் தேய்ந்து போகும் அளவிற்கு பலமுறை பார்த்ததாகச் சொன்னார். என்னைப் பொருத்தவரை அவர் வெறும் நாடக ஆசிரியர், வசன கர்த்தா மட்டும் அல்ல. அவரும் ஆன்மிகத்தில் தோய்ந்தவர். கிருஷ்ணரின் பக்தர். மகாபாரதத்தைப் படித்து கிருஷ்ணரின் லீலைகளைத் தெரிந்து கொண்டவர். ரமணரின் வாழ்க்கைச் சரிதத்தை வெண்பாக்களால் எழுதிய ஆற்றல் பெற்றவர். இதில் சிறப்பு என்னவென்றால், ஒரே இரவில் இந்த வெண்பாக்களை இவர் எழுதினார் என்பதுதான். நானும் அவரும் பேசும் போதே வார்த்தைக்கு வார்த்தை நகைச்சுவை வரும். அவரது மறைவு என்னைப் போன்ற கலை ரசிகர்களுக்கு ஈடு செய்யமுடியாத இழப்பு.
 லெனின் - டைரக்டர்-எடிட்டர்

அவர் ஒரு சிறந்த திரைக்கதை ஆசிரியர். ஒரு முறை நான் ஒரு படம் எடிட் செய்துகொண்டிருந்தேன். எனக்குப் பக்கத்தில் அவரும் அமர்ந்திருந்தார். நான் எப்படி படத்தைத் தொகுக்கிறேன் என்று பார்த்துவிட்டு, "உண்மையிலேயே படத் தொகுப்பாளரின் வேலை மிகவும் சிறப்பானது. ஒரு படத்தின் திரைகதையையே மாற்றி விடுகிறீர்கள்'' என்றார். "என்னைக் கிண்டல் எதுவும் செய்யவில்லையே'' என்று சிரித்துக் கொண்டே சொன்னவுடன், "உண்மையைச் சொன்னால் என்ன சார் இப்படி நீங்கள் கேட்கிறீர்கள்?'' என்று சிரித்துக் கொண்டே கேட்டார். அந்த அளவிற்கு குழந்தை உள்ளம் கொண்டவர். என்னைப் பொறுத்தவரை அவருக்கு எல்லாமே தெரியும். நல்லாவே தெரியும். யாரையும் எதிர்த்துப் பேசமாட்டார். "தான் உண்டு தான் வேலை உண்டு' என்று இருப்பார். சிறந்த வசனகர்த்தா என்று எல்லாருக்கும் தெரியும். அதை விட நல்ல மனிதர் என்று கூறலாம்.
 ரமணன் - ஜயஸ்ரீ பிக்சர்ஸ்

நானும் மோகனும் நீண்ட நாளைய நண்பர்கள். எனக்கு தோன்றினால் நான் அவரிடம் உரிமையோடு தொலைபேசியில் கூப்பிடுவேன். அவரும் அப்படியே. அவருடைய எல்லா நாடகத்தையும் என்னைப் பார்க்க கூப்பிடுவார். நானும் நேரம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் போய்ப் பார்த்துவிட்டு எனது பாராட்டுகளைத் தெரிவித்து விட்டு வருவேன். என்னுடன் பல கதைகளை அவர் விவாதித்ததுண்டு. அப்போதெல்லாம் அவர் விருப்பத்திற்கு மாறாக, நமது விமர்சனத்தை சொன்னாலும் அவர் பொறுமையுடன் கேட்டுக் கொண்டு, காரண காரியங்களை நமக்குப் பதில் கூறும் முகமாக எடுத்துச் சொல்வார். எள்ளளவு கோபமும் கொள்ளமாட்டார். தனது நாடகத்தின் மூலம் எவ்வளவு பேருக்கு உதவி இருக்கிறார் என்று கேட்டால் அது எண்ணில் அடங்காது. நான் நல்ல நண்பரையும் திரை உலகம் ஒரு சிறந்த வசனகர்த்தாவையும் இழந்து நிற்கிறது என்று கூறலாம்.
 தொகுப்பு: எஸ்.ஆர்.ஏ - ஜி.ஏ.
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/16/கிரேஸி-மோகனைப்-பற்றி-3172684.html
3172685 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வாழ்கிறார் கிரேஸி மோகன்   Sunday, June 16, 2019 01:33 PM +0530 ஜூன் 10 - தென்னிந்திய நடிகர் சங்க தேர்தல் களேபரங்கள் தொடங்கி இருந்த தருணத்தில்.... ஒர் அற்புதமான சினிமா ஆளுமை நம்மை விட்டுப் பிரிந்து விட்டது. கிரேஸி மோகன் - மேடை நாடகங்களில் பயின்று சினிமாவுக்கு வந்து பிரபலமான இவர், தனது 66-ஆவது வயதில் காலமானார்.
 ஏதோ ஒரு வேலைக்காக அமர்ந்து, அதிர்ஷ்டத்தால் சினிமாவுக்கு வந்தவர் அல்ல கிரேஸி மோகன். பொறியாளராக வாழ்க்கையைத் தொடங்கி கலை தாகத்தால் நாடகத்துக்குத் திரும்பியவர்.
 ரங்காச்சாரி மோகன்
 வேடிக்கை பார்ப்பவர்களும் நாடகத்தில் தங்களை ஐக்கியப்படுத்திக் கொள்ளும் தன்மை மேடை நாடகங்களுக்கு உண்டு. அப்படி வந்தவர்தான் மோகன் என இயற்பெயர் கொண்ட கிரேஸி மோகன்.
 கம்யூனிஸ்ட்டாக இருந்தவர் மயிலாப்பூர் ரங்காச்சாரி. அப்போது கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் பிரபலமாக இருந்த மோகன் குமாரமங்கலம் நினைவைப் போற்றும் விதமாக தன் மகனுக்கு மோகன் என பெயரிட்டார். ரங்காச்சாரி மோகன் என்பதுதான் அவரது முழுப் பெயர். சென்னை மயிலாப்பூரில் 1952-ஆம் ஆண்டு பிறந்தார்.
 அந்தக் காலக் கட்டத்தில் மயிலாப்பூரைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் மேடை நாடகங்கள் மிகப் பிரபலம். பொதுவாக, நாடகம் நடத்தப்படும் இடம் இதுவாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்ற கட்டுப்பாட்டை உடைத்து கடை வீதி, திருவிழா மைதானங்கள் என எங்கெங்கு காணினும் நாடகங்கள் அரங்கேறிய காலம் அது.
 பெரிதாக ஒப்பனைகள் எதுவுமின்றி, கதை மாந்தர்களே நடிப்பிடத்தை உருவாக்குவது, உருவங்களை உருவாக்குவது போன்ற தன்மைகள் இந்த நாடகங்களின் சிறப்பு. ஒளியமைப்பு, அரங்கம் என்று எந்தத் தேவையும் இல்லாமல், ஒரு நாடகம் உருவாவதற்கான பொருள் செலவு குறைந்தது. எல்லாவற்றையும் விட இவை மக்கள் பிரச்னைகளைப் பேசின. சமூக சீர்திருத்தங்களைப் பேசின. குறிப்பிட்டு சொல்ல வேண்டுமானால், நாடகங்கள் தனது சீரியஸ்தனத்தை விட்டு, கொஞ்சம் நகைச்சுவை பாணிக்கு திரும்பியிருந்த காலம் அது. இதனால் நகைச்சுவை நாடகங்கள் பெருகி வளர்ந்தன.

ஜானகி டீச்சர்
 மோகனின் தாத்தா, அப்பா, அம்மா என யாருக்குமே நாடகம், எழுத்து, சினிமா என ஆர்வம் இருந்ததில்லை. பள்ளி ஆசிரியை ஜானகிதான் மோகனை முதன் முதலாக நாடக மேடையில் ஏற்றி நடிக்க வைத்தார். மோகனுக்கு அப்போது வயது 7. மயிலாப்பூர், அடையாறு உள்ளிட்ட பகுதி பள்ளிகளில் அப்போது நடந்த நாடகங்களில் எல்லாம் மோகனை நடிக்க வைத்தவர் ஜானகி டீச்சர். வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் வேடம் மோகனுக்குப் பொருந்தவில்லை. அவருக்கு இயல்பாகவே நகைச்சுவைத் திறன் இருந்தது என்பதைக் கண்டுபிடித்து அதற்கு ஏற்ற வேடங்களில் நடிக்க வைத்தார் ஜானகி டீச்சர்.
 "அபூர்வ சகோதரர்கள்' படத்தில் கௌதமிக்கு பெயர் ஜானகி. "மகளிர் மட்டும்' படத்தில் வரும் ஊர்வசிக்கு பெயர் ஜானகி. "பஞ்ச தந்திரம்' படத்தில் வரும் சிம்ரனின் பெயர் ஜானகி, வசூல்ராஜா எம்பிபிஎஸ் ஸ்நேகா பெயரும் ஜானகி என தான் வடிக்கும் கதாபாத்திரங்களுக்கு ஜானகி என பெயர் சூட்டி மகிழ்ந்தார் கிரேஸி மோகன். குரு தட்சணை!
 ஜானகி டீச்சர் அமைத்துக் கொடுத்த பள்ளி மேடைகளே அவரை, பெரும் நாடக மேடைகளுக்கு பயணப்பட வைத்தது. "கிரேஸி தீவ்ஸ் இன் பாலவாக்கம்' இதுதான் அவர் எழுதிய முதல் நாடகம். அது அந்த காலகட்டத்தில் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது. அதைத் தொடர்ந்தே அவருக்கு "கிரேஸி' என்ற அடைமொழி வந்து சேர்ந்தது. அப்போது கிரேஸி மோகனின் எழுத்து ஜாலத்தை வியந்த நாடக குழுக்கள் சுற்று வட்டாரப் பகுதிகளில் நடந்த பல நாடகங்களுக்கு அழைத்துச் சென்றது. இதைத் தொடர்ந்து பல மேடைகளில் ஏற ஆம்பித்தார் கிரேஸி மோகன்.
 நாடகச் சுவரொட்டிகளில் "கிரேஸி எழுதி நடிக்கும்' என விளம்பரம் செய்யும் அளவுக்கு உயர்ந்தார்.
 சினிமாவுக்கு வந்தார்!

சிறிது காலம் எஸ்.வி.சேகரின் நாடகக் குழுவில் பங்காற்றி வந்த கிரேஸி மோகன் பின்னர், "கிரேஸி கிரியேசன்ஸ்' என்ற தனி நாடகக்குழுவை தொடங்கி நடத்தினார். சுமார் 30-க்கும் அதிகமான நாடகங்களை அரங்கேற்றி அசத்தினார். "சாக்லேட் கிருஷ்ணா' என்ற நாடகம் சுமார் 500 முறைகளுக்கு மேல் சென்னை சபாக்களில் மேடையேற்றப்பட்டது.
 பாலசந்தரின் "பொய்க்கால் குதிரை' படம்தான் அவர் கோலிவுட்டுக்குள் நுழைந்த முதல் படம். அந்தப் படத்தில் வசனகர்த்தாவாக அறிமுகமாகி பாலசந்தரின் பல படங்களில் பணியாற்றினார்.


 தவிர்க்க முடியாத கதாசிரியர்
 பாலசந்தர் படங்களில் பணியாற்றிய காலத்தில் நடிகர் கமல்ஹாசனோடு நட்பு கிடைத்தது. இருவரின் உரையாடல்கள், சினிமா குறித்த மாற்று சிந்தனைகள் அப்போதைய தமிழ் சினிமாவை கொஞ்சம் தடம் மாற்றின.
 "அபூர்வ சகோதரர்கள்' படம் தொடங்கி "மைக்கேல் மதனகாமராஜன்', "மகளிர் மட்டும்', "சதிலீலாவதி', "அவ்வை சண்முகி', "காதலா காதலா', "பஞ்ச தந்திரம்', "தெனாலி', "தசாவதாரம்' உள்ளிட்ட பல படங்களில் கமலோடு இணைந்து பணியாற்றினார். கமல் - கிரேஸி கூட்டணியில் வெளியான பல படங்கள் நகைச்சுவையின் தனித்துவமாக விளங்கின. "டைமிங் காமெடி' என்ற பாணியை தனது எழுத்துகளில் கொண்டு வந்தார் கிரேஸி மோகன்.
 தொடர்ந்து பல படங்களில் தன் நகைச்சுவை நயத்தை திரைக்கதையில் கொண்டு வந்த கிரேஸி மோகன், தமிழ் சினிமாவில் தவிர்க்க முடியாத கதாசிரியராக உயர்ந்தார்.
 ஆன்மாக்களில்...


 சினிமாவில் பல உயரங்கள் கண்டாலும், நாடகங்களில் பணியாற்றவே எப்போதும் விரும்பினார். கே. பாலசந்தரின் "நவகிரகம்', வாலி எழுதிய "கோல்டன் சிட்டி', விசு எழுதிய "ஆண்டாள் அவள் ஆண்டாள்' எனப் பல நாடகங்களில் நேரம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் நடித்து வந்தார். மிகப் பெரிய கலை ஆளுமை மறைந்து விட்டார் என்பதை விட, எங்கோ நடக்கும் மேடை நாடகங்களின் ஆன்மாக்களில் கிரேஸி மோகன் வாழ்ந்து கொண்டுதான் இருப்பார் என்று சொல்வது பொருத்தமாக இருக்கும்!
 - ஜி.அசோக்
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/16/வாழ்கிறார்-கிரேஸி-மோகன்-3172685.html
3172683 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் விழுந்தது காமெடியின் தூண்! Sunday, June 16, 2019 01:32 PM +0530 பல படங்களுக்கு கிரேஸி மோகனுடன் இணைந்து பணியாற்றியவர் பிரபல இயக்குநர் கே.எஸ். ரவிகுமார். இவர்கள் இருவருக்கும் நட்பின் பாலமாக இருந்தவர் நடிகர் கமல்ஹாசன். கிரேஸி மோகன் மரணம் இவருக்கு தெரிந்தபோது இவர் ஹைதராபாத்தில் இருந்தார். உடனே வரவேண்டும் என்று இவர் விரும்பினாலும் இரவு பத்து மணிக்குத்தான் சென்னை வரமுடிந்தது. இவர் சென்னை வந்தவுடன் கிரேஸி மோகன் பற்றிய நினைவுகளை நம்மிடம் பகிர்ந்து கொண்டார்...
 "கிரேஸி மோகனுடன் இணைந்து நான் சுமார் 5 படங்கள் செய்துள்ளேன். அவருடன் பழகியதில் இருந்து நான் தெரிந்து கொண்டது என்னவென்றால், அவர் சுத்தமானவர். வாக்கில் சுத்தம், செய்கையில் சுத்தம், பழக்கத்தில் சுத்தம். இவை மட்டும் அல்ல, நட்பில் கூட சுத்தத்தைக் கடைப்பிடிப்பவர். நானும் அவரும் கமல் சாருடன் சேர்ந்து பல மணிநேரம் பேசியிருக்கிறோம். எங்காவது மரத்தடி கிடைத்தால் போதும் எங்கள் பேச்சு தொடங்கி முடியும். நான் ஏதோ ஒரே வார்த்தையில் இதைச் சொல்லி விட்டேன். ஆனால் இந்தப் பேச்சு சில மணிநேரமாவது நீடிக்கும். அவருக்கு பஞ்சு மெத்தையோ, படாடோபமான ஏ.சி. அறையோ தேவையில்லை. நின்று கொண்டே பேசி ஒரு திரைக்கதையை அல்லது ஒரு காட்சியை முடிவு பண்ணிவிடுவோம். இதுவரை அவர் யாரைப் பற்றியும் தவறாகவோ விமர்சித்தோ கூட ஒரு வார்த்தை சொன்னதில்லை. எல்லாரும் இவரது நண்பர்கள் என்று தான் பேசுவார். அதே போல் அவர்களைப் பார்த்தாலே அன்பாகப் பேசுவார். தமிழ் கூறும் நல்லுலகத்திற்கு இவர் என்றும் நல்ல நண்பர், உற்ற தோழர்.
 இவர் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலும் வித்தியாசமாக இருக்கும். இவர் என்றும் பணத்தைக் கையால் தொட மாட்டார். நான் என்ன சொல்ல வருகிறேன் என்றால், "எப்ப கொடுத்தாலும் காசோலையாகக் கொடுங்கள்' என்று கேட்பார். ஒரு முறை நான் "தெனாலி' படத்திற்கான ஒரு பகுதி பணத்தை வெள்ளிக்கிழமையே கொடுக்க வேண்டும் என்று நினைத்து பணமாக அவருக்கு அளித்தேன். காரணம் சனி, ஞாயிறு இரண்டு நாட்களும் வங்கி விடுமுறை என்பதால் இதை மனதில் வைத்துக் கொண்டு பணமாகக் கொடுத்தேன்.
 அப்போது அவர் என்ன சொன்னார் தெரியுமா? "நீங்கள் எனக்கு காசோலையாகவே கொடுங்கள். போதும். பணம் வேண்டாம்' என்றார். நான் பல்வேறு காரணங்களைக் கூறி, "பணம் உங்களுக்கு ரொம்ப உபயோகமாக இருக்குமே' என்று சொன்னாலும், நாகரிகமாக மறுத்து காசோலையாகவே பெற்றுக் கொண்டார்.
 அரசாங்கம் காசோலையாகவே பெற்றுக் கொள்ளுங்கள் என்று கூறுவதற்கு முன்பாகவே அவர், தனது பழக்கத்தால் நம்மையும் மாற்றுவார். அது மட்டும் அல்லாமல், இவருக்கு எழுதுவதைத் தவிர பல விஷயங்கள் தெரியாது. அதில் ஒன்று வங்கி பரிவர்த்தனை. சில மாதங்கள் வரை இவரது வங்கி வேலைகளை எல்லாம் இவரது தந்தையார்தான் செய்வார் என்று அவர் சொல்ல கேட்டிருக்கிறேன். சமீபத்தில்தான் இவரது தந்தையாரும் காலமானார். ஒரு வேலை தந்தைக்கு உதவி செய்ய இவரும் மேலுலகம் சென்று விட்டாரோ, என்னவோ?
 எங்கள் படங்களுக்கு வசனம் எழுதுவதற்கு அவர் என்றுமே சிரமப்பட்டதில்லை. இரவு முழுக்க வேலை செய்யும் பழக்கத்தை கிரேஸி மோகன் கடைப் பிடித்து வந்தார் என்று எங்களுடன் அவர் இணைந்த போதுதான் தெரிந்தது. வசனம் எழுதும் நாள் வந்தால் மாலையில் ஜீரகத் தண்ணீர், வெற்றிலை பாக்கு, உதவிக்கு ஒரு பையன் சகிதம் அலுவலகம் வருவார். ஒரே இரவில் வசனத்தை அசல்டாக எழுதிக் கொடுத்து விட்டுப் போய் விடுவார். பெரும்பாலான சமயங்களில் அவரது வசனங்களை நாங்கள் மாற்றம் செய்யவே தோன்றாது. அவ்வளவு கன கச்சிதமாக காட்சியுடன் பொருந்திவிடும்.
 அது மட்டும் அல்ல, செட்டுக்கு அவர் வந்தால், ஒவ்வொரு நிமிஷமும் வசனம் மாற்றப்பட்டு, நகைச்சுவை மிளிரும். அதுவும் கமல் சார் கூட இருந்து விட்டால் கேட்கவே வேண்டாம். இவர்கள் இருவரும் காட்சியைப் பேசிப் பேசியே மெருகேற்றி எல்லோரையும் சிரிக்க வைத்து விடுவார்கள். ஒரு நிமிடத்தில் பல ஜோக்குகளைச் சொல்லும் திறமை உள்ளவர் மோகன்.
 கூட்டுக் குடும்பதில் நம்பிக்கை உள்ளவர் மோகன். சினிமா politics  தெரியாதவர். எந்த விதமான கெட்ட பழக்கங்களும் இல்லாதவர். பேசும் போதே ஜோக்ஸ் வந்து விழும். "அவ்வை சண்முகி' படத்தில் அண்ணா என்ற வார்த்தையை வைத்து அவர் ஆடிய விளையாட்டை நாங்கள் செட்டிலேயே ரசித்துச் சிரித்தோம். அதே போல் "பஞ்ச தந்திரம்' படத்தில் வரும் "முன்னாடி பின்னாடி' கார் காட்சி இப்படிப் பேசிப் பேசியே தான் இன்று நாம் எல்லோரும் சிரிக்கும் அளவிற்கு கமல்ஜியும் மோகனும் மாற்றினார்கள்.
 ஒவ்வொரு வருடமும் மே மாதம் என் குடும்பத்துடன் நான் வெளிநாடு செல்வது வழக்கம். அந்த சமயத்தில் தான் என் குழந்தைகளுக்கு லீவு கிடைக்கும் என்பதால். மற்றொரு காரணம், மே மாதம் 30 ஆம் தேதி எனது பிறந்த தினம். இந்த மாதம் நான் ஐரோப்பிய நாடுகளில் சுற்றுப்பயணம் செய்து கொண்டிருந்தேன். எனது நண்பரை எப்படியோ கேட்டு தெரிந்து கொண்டு எனக்கு பிறந்த நாள் வாழ்த்து கூறினார். இதில் மற்றொரு ஒற்றுமை இருக்கிறது. அதே மே மாதம் 30 ஆம் நாள், மோகன் மனைவிக்கும் பிறந்த நாள் என்று தெரிந்தது. ஒவ்வொரு வருடமும் மோகனின் வாழ்த்துச் செய்தி என்னைத் தேடி வரும். இந்த வருடமும் வந்தது. இனி?
 - சலன்
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/16/விழுந்தது-காமெடியின்-தூண்-3172683.html
3167931 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர்  பத்தாம் பசலி நெ.இராமன் DIN Sunday, June 9, 2019 02:23 PM +0530 அக்பர்  காலத்தில்  பத்து ஆண்டு காலத்தைப் பசலி கணக்கு  என்று குறிப்பிட்டார்கள்.  இந்த கணக்கு  முறை ஏற்படுத்தப்பட்ட  கி.பி. 600}ஆவது ஆண்டை   "பத்தாம் பசலி'  என்று  கூறுவார்கள்.  அதிலிருந்து பழைய சம்பிரதாயங்களை விடாது  புதிய நல்ல கருத்துக்களை  ஏற்றுக் கொள்ளாதவர்
களை  பத்தாம் பசலிகள் என்று குறிப்பிடும் வழக்கம் ஏற்பட்டது.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/09/பத்தாம்-பசலி-3167931.html
3167930 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிவாஜியும் ஷேக்ஸ்பியரும்! DIN DIN Sunday, June 9, 2019 02:21 PM +0530
தமிழ்நாட்டில் நடிகர் திலகம்  சிவாஜி கணேசன் மட்டுமே  ஷேக்ஸ்பியர் நாடகங்கள் பலவற்றின்  கதாபாத்திரங்களில்  நடித்துள்ளார்.  "சொர்க்கம்' படத்தில்  ஜுலியஸ்  சீசராகவும், "இரத்தத்திலகம்' படத்தில் ஒத்தல்லோவாகவும், "ராஜபார்ட்   ரங்கதுரை'யில்  ஹேம்லட்  ஆகவும்  நடித்துள்ளார்.  இது தவிர தத்துவமேதை  சாக்ரடீசாக  "ராஜா ராணி' படத்தில் நடித்துள்ளார்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/09/சிவாஜியும்-ஷேக்ஸ்பியரும்-3167930.html
3167929 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: தோல் சுருக்கம் நீங்கும்! DIN DIN Sunday, June 9, 2019 02:18 PM +0530 என் வயது 40. தனியார் நிறுவனத்தில் பணியில் உள்ளேன். காலை 9 மணி முதல் மாலை 5.30 மணி வரை வேலை. அமர்ந்து பணி புரிகிறேன். எனக்கு உள்ள பாதிப்பு என்னவென்றால் - எனது உடல் மிகவும்  சூடாக  உள்ளது.  எனது தோல் முகம் தவிர, பிற இடங்களில் சுருக்கமாக உள்ளது.  சரியாகச் சீரணம் ஆவது இல்லை. மலச்சிக்கல் உள்ளது. மூலம் ஆரம்ப நிலையில் உள்ளது.  அலுவலகத்தில் வேலை குறைவு. எனவே காலை 10 மணிக்கே தூக்கம் வருவது போல் உணர்கிறேன். சுறுசுறுப்பு இல்லை.   மாலையில் முதுகின் கீழ்புறம் கனமாகவும், வலி நிறைந்தும் இருக்கிறது.   என்ன மாத்திரை நான் சாப்பிட வேண்டும்? என் வாழ்க்கை முறையை எப்படி மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும்?

-தீபா, ஆனைமலை.

மனிதர்களுக்கு  வயிற்றுப் பகுதி உடலின் மத்திய பாகத்தில் இருப்பதால்  உடல் உறுப்புகள் தம் போஷணைக்காக வயிற்றை நம்பித்தான் வாழ்கின்றன. உணவின் சத்தான பகுதி பிரிக்கப்படுவதும், அதன் பட்டுவாடா உடல் பகுதிகளுக்குத் திறம்பட எடுத்துச் செல்லப்பட வேண்டிய பகுதியாகவும் வயிறு இருப்பதால், வயிற்றை நாம் பேணிக்காக்க வேண்டிய நிர்பந்தத்திலிருக்கிறோம். உங்களுக்கு சரியாகச் சீரணமாகவில்லை, மலச்சிக்கலுமிருக்கிறது,  மூலம் ஆரம்ப நிலையில் உள்ளது. இதன் மூலம் நாம்   அறிவது, உங்களுக்கு வயிற்றில் அமிலச் சுரப்பு குறைந்துள்ளது; குடலில் ஏற்படும் தன்னிச்சையான அசைவுகள் மந்தமாகிவிட்டன; ஆசனவாயில் அழுத்தம் ஏற்பட்டு சதை பிதுங்கியுள்ளது. இவை அனைத்தையும் ஒருசேர குணப்படுத்தும் வகையில் உணவும், மருந்தும் அமைந்தால் எத்தனை நன்றாக இருக்கும்!

காலையில் 5 மணிக்கு எழுந்து சுமார் 300 மி.லி. தண்ணீர், வெந்நீராகவோ அல்லது ஆறிய வெந்நீராகவோ பருகவும். காலையில் 7 மணிக்கு இரண்டு பூவன் வாழைப்பழம் உருக்கிய நெய்யில் தோய்த்துச் சாப்பிட்டு 300 மி.லி. காய்ச்சியப் பால் இளஞ்சூடாகக் குடிக்கவும். காப்பி சாப்பிட்டுப் பழகியவர் என்றால் பாலில் சிறிது காபி கலந்து கொள்ளலாம். காலையில் இட்லி, தோசை போன்ற மாவுப் பணியாரம் தவிர்த்து சூடான புழுங்கலரிசி சாதத்துடன் நெய் கலந்து பச்சைக்கறி காய்கள் பருப்புரசம், விளாவிய மோர் என்ற வகையில் சாப்பிடலாம். தயிர் நல்லதல்ல. மதியம் ஒரு மணிக்கு மதிய உணவு சாப்பிடுபவராக இருந்தால் காலையில் 11 மணிக்கு ஆரஞ்சு, சாத்துக்குடி, திராட்சை, தக்காளி, அத்திப்பழம், ஆப்பிள் பழம் இவற்றில் கிடைத்தவற்றைச் சாறு பிழிந்தோ அப்படியேவோ சாப்பிடவும். இரவு 8 - 9 மணிக்கு சாப்பிடும் நிலையில், மாலையில் ஐந்து மணிக்கு சுமார் 300 மி.லி. வெது வெதுப்பான பால் சாப்பிடவும். இரவு உணவில் புளி - புளிப்பு சேர்ந்த உணவுப் பொருள் இல்லாதபடி பச்சைக்கறிகாய் சேர்த்து (வேக வைத்து) கூட்டு, சாதம், விளாவிய மோர் சாதம் சாப்பிடவும். சாப்பிடும் பொழுதும் தனியாகவும், நீர் சிறிய அளவில் ஆனால் அடிக்கடி குடிக்கவும். கடைசியில் இரவு படுக்கும் முன்பு வெந்நீர் 300 மி.லி. குடிக்கவும்.

மேற்குறிப்பிட்ட உணவு முறைகளில் முன்னும் பின்னும் இடையேயும் மருந்துகளை நுழைத்துச் சாப்பிட்டால் வயிறு சம்பந்தமான பிரச்னைகளை விரைவாகக் குணப்படுத்த முடியும். அந்த வகையில் - சுத்தமான பால் பெருங்காயம் 1 கிராம், இந்துப்பு 3 கிராம், ஆமணக்கெண்ணெய் 9 மி.லி., உள்ளிப்பூண்டு சாறு 27 மி.லி. என்ற அளவு முறையில் தேவைக்குத் தகுந்தபடி அதிக அளவிலும் ஒன்று சேர்த்துக் குலுக்கி வைத்துக் கொள்ளவும். ஒரு நாளில் 2-3 வேளை, ஒரு வேளைக்கு 15 மி.லி. வீதம் 15 மி.லி. பால் அல்லது வெந்நீர் கலந்து சாப்பிடவும். உணவிற்கு ணீ மணி நேரம் முன் ஹிங்க்வஷ்டகம் சூரணம் எனும் அஷ்ட சூரணம் தரமாகக் கிடைக்கிறது. ஒரு வேளைக்கு 2 கிராம். உணவு சாப்பிடும் பொழுது முதலில் இரண்டுவாய் சாதத்தில் சூரணமும் நெய்யும் சதும்பச் சேர்த்து சாப்பிட்டு, பிறகு மற்ற உணவுகளைச் சாப்பிடவும் ஒரு நாளில் இருவேளை மட்டும்.

சுமார் அரைலிட்டர் புளித்த தயிரைக் கடைந்த கெட்டிமோரில் விதை நீக்கிய கடக்காய்கள் 30, இந்துப்பு 20 கிராம் 3-4 நாட்கள் வெய்யிலில் ஊறவைத்து, பிறகு உலர்த்தி எடுத்துக் கொள்ளவும். உணவிற்குப் பிறகு ஒரு கடுக்காய் வாயில் அடக்கிச் சாப்பிடவும். காலை இரவு 2 வேளை இந்த மூன்று மருந்துகளையும் உபயோகித்துக் கொண்டு பத்தியமாய் உணவு சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தால் உங்கள் வயிற்றுப் பிரச்னைகள் தீருவதுடன், ஊட்டம் குடல் வழியாக உடலில் மற்ற பகுதிகளுக்கு விரைவாகக் கிடைப்பதால், தோல் சுருக்கம் நீங்கும், அலுவலகத்தில் தூங்கிவழியும் நிலை, இடுப்பில் ஏற்பட்ட கனம், வலி ஆகியவை நன்கு குறைந்துவிடும். உடல் உஷ்ணம் தவிர்க்க சூரத்தாவாரையின் உலர்ந்த காய்கள் 5 - 15. சுத்தமான தண்ணீர் அல்லது உலர் திராட்சைப் பழச்சாறில் சுமார் 3 மணி நேரம் ஊற வைத்து வடிகட்டி அந்த நீரைத் தனியாகவோ, பால் கலந்தோ 15 நாட்களுக்கு ஒரு முறை சாப்பிட, நீர்ப் பேதியாகி பித்தம் வெளியேறிவிடும். உடற்சூடு நன்றாகக் குறையும்.

(தொடரும்)

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/09/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-தோல்-சுருக்கம்-நீங்கும்-3167929.html
3167928 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மூழ்கத் தயாராகும் நகரங்கள்! - ராஜிராதா. DIN Sunday, June 9, 2019 02:16 PM +0530  

கிரீன்லாந்து மற்றும் அண்டார்டிகா

கிரீன்லாந்து மற்றும்  அண்டார்டிகா  பகுதிகளில்  உள்ள பனிப்பாறைகள், பனித்தகடுகள் எதிர்பார்த்ததை  விட வேகமாக  உருகுகின்றன. இதன் விளைவு 21-ஆம் நூற்றாண்டில்  கடல் மட்டம்  2 மீட்டர்  வரை உயரும்.  இதனால்  பூமியின் தரைப்பகுதி 1.79 மில்லியன்  சதுர கிலோ மீட்டர்  வாழ லாயக்கற்றதாக  மாறும். இதனால்  187  மில்லியன் மக்கள்  தங்கள் இடத்தைவிட்டு  வெளியேற வேண்டி வரும். 

நைஜீரியா:

நைஜீரியாவில்  லாகோஸில்  அடிக்கடி வெள்ளம் ஏற்படுவது  சகஜம்.  காரணம், இந்த நகரில்  டிரைனேஜ்  சிஸ்டம்  சரி கிடையாது. இந்தப் பகுதியில்  கடல் மட்டம் 20 செ.மீட்டர்  உயர்ந்தால், 7, 40,000 பேர்  தங்களது வீட்டை  இழக்க வேண்டிய  நிலை வரும்.

மாலத்தீவு: 

கடல் மட்டத்திற்கு  கீழ் உள்ள  நாடுகளில்  மாலத்தீவும் ஒன்று.  இதன் தலைநகர் மாலேயின் ஜனத்தொகை 1,43,000.  இங்கு நீர் மட்டம்  உயர்ந்து  வருவதால்,  தன் மக்களை,  வெளிநாடுகளில்  இடம் வாங்கி  அங்கு குடியேற்றலாமா  என மாலத்தீவு  அரசு யோசித்து  வருகிறது. 

இந்தியா:

இந்தியாவில், மும்பையில்  கடல் மட்டம்  அடுத்த 50 ஆண்டுகளில்  0.5 மீட்டர் வரை உயர்ந்தால்,  நகரின்  பல இடங்கள் தண்ணீரில்  மிதக்கும்  என கண்டறியப்பட்டுள்ளது.

அமெரிக்கா: 

அமெரிக்காவின்  நியூ ஆர்லியன்ஸ்  பகுதி  கடும்  சூறாவளிகளையும், புயல்களையும் சந்தித்து  வரும் பூமி.  இங்கு நீர் மட்டம் 1.5 மீட்டர் உயர்ந்தால்   இந்த ஊரே நீரில் மூழ்கும். இதனால் ஒரு நாள்  வாழவே  இயலாத  நிலை வரலாம். சுமார் 1.2  மில்லியன் ஜனத் தொகை தங்கள்  இருப்பிடத்தைவிட்டு  இடம் பெயர வேண்டிவரும்.

மேலே குறிப்பிட்ட  நாடுகள் மட்டும்தான் பாதிக்கப்படுமா என்றால்  இல்லை. உலகின் பல ஆயிரம் தீவுகள்  வருங்காலத்தில்  காணாமல் போகும் நிலையில்தான் உள்ளன.  மேலும், மக்கள்  தாங்கள் வசிக்கும் ஊரிலிருந்து இடம் பெயர்ந்து வேறு ஊர்களுக்கு செல்லும்போது, பல நாடுகளிடையே  பகை அதிகரிக்கலாம். 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/09/மூழ்கத்-தயாராகும்-நகரங்கள்-3167928.html
3167927 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் விவசாயி வி.குமாரமுருகன்  DIN Sunday, June 9, 2019 02:09 PM +0530 மேகங்கள் கருத்து, திரண்டு மழையைக் கொட்ட தயாராகி நின்றன. மின்னலின் வெளிச்சத்துக்கு பயந்து கதிரவன் மெதுவாக மேகக் கூட்டத்திற்குள் தன்னை மறைத்துக் கொண்டது.

வானத்தின் மேலே பார்வை பதித்த கருப்பசாமி, ""ஏலேய், அந்த உரச்சாக்கை அள்ளிக் கொண்டாடா'' என்று தனது மகனைப் பார்த்து கத்தினார். ""காலையில் களத்து மேட்டுக்குள்ள இறங்கவே முடியல. அவ்வளவு வெயில்'' என்று முணுமுணுத்த கருப்பசாமி, ""ஏம்மா வேகமா கதிரை அறுத்துப் போடுங்கம்மா'' என்றவாறே குவித்து வைக்கப்பட்டிருந்த நெற்கதிர்களை தலையில் சுமந்தவாறே சாலைக்கு வேக,வேகமாக ஏறினார். 

""அப்பவே சரியான முறுக்கலா இருந்துச்சு. மழை இன்னைக்கு கொட்டோ,கொட்டுன்னு கொட்டும்னு நினைச்சது சரியாத்தான் போச்சு'' என்றவாறே நெற்கதிர்களை வேகமாக அறுத்துப் போடத் தொடங்கினர் பொம்பளையாள்கள். கருப்பசாமி வேக,வேகமாக கதிர்களை அள்ளிக் குவித்தவாறே பொம்பளையாள்களை துரிதப்படுத்தினார். 

கருப்பசாமியின் மகன் சைக்கிளில் அரைப்பெடல் அடித்தவாறே உரச்சாக்குகளை அள்ளிக் கொண்டு வரவும் மழை கொட்டவும் சரியாக இருந்தது. பொம்பளையாள்கள் அறுத்த நெல் கதிர்களை அப்படியே தலைமாடாக வைத்துக் கொண்டு சாலையில் கொட்டி உரச்சாக்குகளை வைத்து மூடினர். 

ஆனாலும், இன்னும் கொஞ்சம் நெல் கதிர் அறுக்கப்படாமலும், அறுத்த நெல்கதிர்கள் கரையேற்றப்படாமலும் இருந்தன. கருப்பசாமிக்கு நெஞ்செல்லாம் பதைபதைத்தது. இன்னும் கொஞ்ச நேரம் மழை பொறுத்திருக்க கூடாதா? நெல்கதிரை முழுசா கரையேத்தி இருக்கலாமே என்று புலம்பியவாறே மரத்தடியில் ஒதுங்கினார். பொம்பளையாள்களும் கிடைத்த இடத்தில் நின்று கொண்டு மழை வெறிக்குமா? என வானத்தை பார்த்தபடி  இருந்தனர். 

கருப்பசாமி பெரும் விவசாயி கிடையாது. அவரது தாத்தா கூலி வேலை செய்து வந்தவர்தான். அவரது அப்பா கடுமையாக வேலை செய்து இந்த குளத்துப் பாசனத்தில் கொஞ்ச நிலத்தை வாங்கிப் போட்டிருந்தார். அதை கண்ணும் கருத்துமா கவனித்து விவசாயம் செய்து வந்தார் கருப்பசாமி. நல்ல மழை பெய்து குளத்தில் தண்ணீர் பெருகினால்தான் அங்கு விவசாயம் செய்ய முடியும். கிணறு வெட்டி பம்புசெட் போட  எல்லாம் வசதியில்லாத கருப்பசாமிக்கு மழை பெய்தால்தான் விவசாயமும், வாழ்க்கையுமே.  

கருப்பசாமியும் அவரது மனைவியும், களை எடுக்கதுலயிருந்து எல்லா வேலைகளையும் செஞ்சுதான் இந்த மண்ணில விவசாயத்தை பார்த்துக்கிட்டு வராங்க. உழுதவன் கணக்குப் பார்த்தா உழக்கு கூட மிஞ்சாதுங்கிற சொலவட மாதிரிதான்  இவங்க வாழ்க்கையும் இருண்டு கிடக்கு. கைக்கும், வாய்க்குமா வருமானம் சரியா போயிருதுன்னு இவங்க சொல்லாத நாளே கிடையாது. 

பிள்ளைக இரண்டும் பக்கத்திலுள்ள கவர்ன்மெண்ட் ஸ்கூலுக்கு போயிட்டு வருதுங்க. அதுங்களுக்கு கூட நினைச்சத செஞ்சு கொடுக்க முடியலேங்கிற கவலை கருப்பசாமிக்கு எப்போமே உண்டு.

"" யோவ், மழை வெறிச்சிட்டுயா'' என்ற மனைவியின் குரல் கேட்டு வயலுக்குள் ஓடினார் கருப்பசாமி. பொம்பளையாள்களும் வயலுக்குள் கிடந்து நனைந்து போன நெல்கதிர்களை காயப் போடுவதற்காக சாலைக்கு எடுத்து செல்லத் தொடங்கினர். சிறிது நேரமே என்றாலும் சட... சடவென பெய்த மழையால் கதிர்கள் வயலுக்குள் இறைந்து கிடந்தன. கவலையோடு அதைப் பார்த்த கருப்பசாமி பெருமூச்சு விட்டுக் கொண்டார். ""ஏலே, அடுத்த மழை வருததுக்குள்ள சோலியை விரசலா முடிக்கணும்''னு சொன்னவாறே கதிர் அறுக்கத் தொடங்கினார் அவர். 

ஒரு வழியா நெல்லைக் கரை சேர்த்த பிறகுதான் அவருக்கு நிம்மதியே வந்துச்சு. இப்பல்லாம் நெல்ல வீட்டுக்கு கொண்டு போற கவலையில்லை. களத்து மேட்டுக்கே ஏஜெண்ட் வந்து விலை பேசி முடிச்சிருவாங்கன்னு நினைத்த கருப்பசாமிக்கு, இந்த ஏஜெண்ட்கள், மழைல நெல் நனைஞ்சிருச்சுன்னு சொல்லி விலையைக் குறைச்சுப்புடுவானுங்களேங்கிற கவலையும் வந்து வேதனையை ஏற்படுத்தியது. 

பொம்பளையாள்களும், மம்பட்டியாள்களும் சம்பளத்தைக் கேட்டு குடைச்சல் கொடுக்க ஆரம்பித்தனர். ஏஜெண்ட் வரட்டும் அவருட்ட அட்வான்ச வாங்கி தர்றேனு சொல்லிய கருப்பசாமி, வடை, டீ வாங்க மகனை அனுப்பி வைத்தார். இப்பெல்லாம் காலையிலும், சாயங்காலமும் வடை, டீ இல்லைன்னா யாரும் வேலைக்கு வர்றதுயில்லைங்கிறது அவருக்கு நல்லாவே தெரியும். இன்னும் சில இடங்கள்ல எல்லாம் வண்டி வச்சு கூட்டிட்டு வந்து வண்டி வச்சு கொண்டு போய் விடறதெல்லாம் நடக்கு. 

"நமக்கு பரவாயில்ல வெறும் காபித் தண்ணிதான' என்று மனதுக்குள் நினைக்கும் போதே, நெல் ஏஜெண்ட் வந்து நெல் மணிகளை கைக்குள்ள போட்டு கசக்கிப் பார்த்தார். அவர் என்ன சொல்லுவாரோன்னு வெறித்து பார்த்த கருப்பசாமியிடம், "" என்னய்யா மழையில நனைய விட்டுட்டீர் போல இருக்கே. இதை கொண்டு போய் காய வைச்சாத்தான் விக்கவே முடியும். அந்த காய்சலுக்கு நெல் எடை குறைஞ்சிரும்''னு சொல்லி விலையைக் குறைத்து கேட்கவும் கருப்பசாமிக்கு வேதனைகூடியது. 

அரை மணி நேரம் பேசினதில, ""சரி...சரி... இந்த விலை கட்டுப்படியாகாதுதான், பரவாயில்லை எப்பவுமே என்ட்டதான் நெல்ல கொடுக்கிறீரு. அதனால் வாங்கிக்கிறேன். ஆனா, இத காய வைச்சுத்தான் விக்கணும், ரூபாய்க்கு அவசரப்படக்கூடாது''ன்னு கறாராப் பேசிட்டு எடை போடத் தொடங்கினார் ஏஜெண்ட்.

""ஐயா, முதல்ல அட்வான்சா கொஞ்சம் ரூபாய் கொடுங்க. கதிர் அறுத்தவங்களுக்கு சம்பளம் கொடுக்கணும்''னு கருப்பசாமி சொல்லவும். 

""யோவ், என்னய்யா இது.. நான் இத கொண்டு போய் வேற ஆளுக்கு மாத்தி விட்டாத்தானே எனக்கு ரூபாய் கிடைக்கும். இப்ப ஏதுய்யா என்ட்ட பணம். வேணும்னா வேற யாருகிட்டயாவது நெல்லை வித்துக்கிடுதீரா? நனைஞ்ச நெல் வேற..''  என ஏஜெண்ட் கறாராகப் பேசினார். 

""ஆமா, எல்லா ஏஜெண்டும் கூட்டு வைச்சுக்கிட்டுத்தான வியாபாரமே செய்றீக. பிறகு வேற யாரு இனி எங்கிட்ட வாங்கப் போறா'' என்று கூறிய கருப்பசாமி வானத்தை நோக்கி ஏதோ சபித்தார். பிறகு பொம்பளையாள்ககிட்ட, "" வீட்டுக்குப் போங்க வந்து தர்ரேன்''னு சொல்லி விட்டு எடை போடச் சொன்னார். 

ஒவ்வொரு வாளி எடைக்கும் அவர் சரியா போடச் சொல்லியும் எடை போடுபவரோ அதையெல்லாம் சட்டை செய்யாமல் கூடுதலா இரண்டு கை நெல்ல போட்டே இறக்கினார். கணக்கு வரவு செலவு முடிஞ்சு வீட்டுக்கு வந்தவர், முதல் வேலையா சம்பளத்துக்காக தெரிந்த ஒருவரிடம் வட்டிக்கு வாங்கி மனைவியிடம் கொடுத்து அனுப்பினார். 

""ஏஜெண்ட் ஐயா, தீபாவளிக்கு இன்னும் நாலு நாள்தான் இருக்கு, நெல்லு போட்டு மாசம் ஒண்ணாச்சு. நடையாய் நடந்தாச்சு, பணம் வந்தபாடில்லை. பிள்ளைங்களுக்கு தீபாவளிக்கு நாலு நல்லது செய்யணும். புதுத்துணி எடுத்தாவது கொடுக்கணும். உங்க பேச்சை நம்பி வட்டிக்கு வேற பணத்தை வாங்கி சம்பளத்துக்குக் கொடுத்துட்டேன். வட்டி வேற கொடுக்கணும்''னு சொன்ன கருப்பசாமிட்ட,  ""நான் என்ன செய்ய, நெல் நல்லா நனைஞ்சு போச்சு, வாங்கினவனுக்கு பெரிய நஷ்டமாம். பணம் கொடுக்க மாட்டேங்கிறான்'' ஏஜெண்ட் சொல்லவும், வெகுண்டார் கருப்பசாமி.

""என்னய்யா, ஏதோ ஓசுக்கு கேக்குற மாதிரி பேசுற. என்ட்ட வாங்கின நெல்லுக்குத்தானய்யா காசு கேக்கிறேன். நெல் சரியில்லைனா திருப்பி கொடுத்திர வேண்டிதானே? அதையே எப்பவும் சொல்லிக்கிட்டிருந்தா என்னய்யா அர்த்தம். ஏழைன்னா அவ்வளவு இளக்காரமா? ஊர் பண்ணை வீட்டு நெல்லையும் அன்னைக்கு மழைலதான் அறுத்தாங்க. அத  நல்ல விலைக்குதானே வாங்கின. அந்த நெல்லுக்கு முழுத் தொகையையும் கொடுத்திட்டேங்கிறது எனக்கு தெரியாதா?  எங்க வயித்துல அடிக்காத.. நல்லாயிருக்க மாட்டே'' ன்னு சொன்ன கருப்பசாமி ஏஜெண்ட் முகத்தை பார்க்காமலேயே கிளம்பினார். 

தீபாவளி. ஊரெல்லாம் அல்லோகலப்பட்டுக்கிட்டிருந்தது. பட்டாசு சத்தம் காதைப் பிளந்தது. எப்படியும் ரூபாய் வந்து விடும் என்றிருந்த கருப்பசாமிக்கு கடைசி வரை பணம் வந்தபாடில்லை. பிள்ளைகளுக்கு புதுத்துணியும் எடுக்க வழியில்லை. கண்ணில் நீர் முட்டியது கருப்பசாமிக்கு. என்ன நினைத்தாரோ? திடீரென்று பழைய தகரப் பெட்டியை திறந்து அதிலிருந்த இலவச வேட்டியை எடுத்து வந்து அதை இரண்டு துண்டுகளாக்கினார். இரண்டு பையன்களையும் கூப்பிட்டு அவர்கள் இருவருக்கும் அதை கட்டி விட்டு, விட்டு , ""இதை தாண்டா உங்க அப்பனால கொடுக்க முடிஞ்சது'' என்று சொல்லி வாய் பொத்தி அழுதார் கருப்பசாமி. பையன்கள் இருவரும் அப்பா இடுப்பில் கட்டி விட்ட துணியை பிடித்தவாறே அம்மாவின் முந்தானைக்குள் முகம் புதைத்தனர்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/09/விவசாயி-3167927.html
3167926 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி... சிரி... சிரி...  DIN DIN Sunday, June 9, 2019 02:05 PM +0530
""அந்த டாக்டர் பாவம்''
""ஏன்? நல்ல கூட்டம்தான் இருக்கே?''
""வர்றவங்க எல்லாமும் அவரை நலம் விசாரிச்சிட்டுப் போறாங்களாம்''

அ.சுஹைல் ரஹ்மான், திருச்சி.

 

""ஒரே ஜோக்கை உன் மாமியாரிடம் இரண்டு தடவை ஏன் சொன்னே?''
""முதல் தடவை சொல்லும்போது, "ஐயோ போதும் சிரிச்சு சிரிச்சு பாதி உயிர் போச்சு'ன்னு சொன்னாங்க.  அதான் ரெண்டாவது தடவையும் சொன்னேன்''

டி.மோகனதாசு, நாகர்கோவில்.

 

""அந்த டாக்டர் போர்டுலே கடகராசின்னு ஏன் போட்டுருக்கார்?''
""ராசி இல்லாத டாக்டர்ன்னு யாரும் சொல்லிடக் கூடாதாம்''

விஜயா சுவாமிநாதன், திருச்சி.

 

""எனக்கு இப்ப 73 வயசு ஆகுது. இதுவரைக்கும் நான் எந்த டாக்டர்கிட்டேயும் போனதில்லை''
""நீங்க ஆரோக்கியமா இருக்கிறதைப் பார்க்கும்போதே தெரியுது சார்''

வி.ரேவதி, தஞ்சை.


""நளன் அன்னப் பறவையை ஏன் தூதுவிட்டான்?''
"" போஸ்ட்மேன்கள் ஸ்ட்ரைக் பண்ணியிருப்பாங்க''


""மன்னா அண்டை நாட்டு அரசன் குதிரையில் வந்து நம் அரசியைக் கடத்திச் சென்றுவிட்டான்''
""ராணி சத்தம் போடவில்லையா?''

"" சீக்கிரம்... சீக்கிரம் என்று அலறினார்கள்''

 

""நேற்று எங்க வீட்டில பாம்பு வந்துச்சு. பாம்பாட்டியைக் கூப்பிட்டு அடிச்சோம்''
""அடப் பாவிகளா... பாம்பாட்டியை எதுக்குடா அடிச்சீங்க?''

டி.மோகனதாஸ், நாகர்கோவில்.

 

""தலைவர் யாருக்காகவும் எதற்காகவும் இந்த "மூன்று விஷயத்தை'  விட்டுத் தரமாட்டார்ன்னு சொன்னீயே... எதை?''
""காலை, மதியம், இரவு உணவைச் சொன்னேன்''

அ.செல்வகுமார், சென்னை-19.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/09/சிரி-சிரி-சிரி-சிரி-3167926.html
3167925 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் DIN DIN Sunday, June 9, 2019 02:02 PM +0530
கன்னடம், தமிழ், ஹிந்தி உள்ளிட்ட மொழிகளில் வெளியாகி பெரும் வரவேற்பைப் பெற்ற படம் "கேஜிஎஃப்'.  படத்தின் மேக்கிங், செட் உருவாக்கம், ஆயிரக்கணக்கான நடிகர்களின் பங்களிப்பு என பல விதங்களிலும் படம் கவர்ந்தது.  தமிழில் இப்படத்துக்கு நல்ல விமர்சனங்கள் கிடைத்தன. 

கன்னட நடிகர் யஷ் நடிப்பில் முதலில் கன்னடத்தில் உருவாகி, பிறகு இந்தி மற்றும் தமிழில் மொழிமாற்றம் செய்து வெளியிடப்பட்ட படம் இது. 

இந்தப் படத்தின் இரண்டாம் பாகம் குறித்து அவ்வப்போது செய்திகள் வந்த நிலையில், அது தற்போது உறுதியாகியுள்ளது.  தற்போது இதன் 2-ஆம் பாகம் உருவாகிறது. 1970 மற்றும் 1980-களில் நடப்பதாக திரைக்கதை அமைக்கப்பட்டுள்ளது.  முன்னாள் இந்திய பிரதமர் இந்திரா காந்தியின் கதையின் பிரதான இடங்களில் இடம் பெறுகிறது.  இந்த வேடத்தில் பாலிவுட் நடிகை ரவீணா டாண்டன் நடிக்கிறார். பல நடிகைகளின் பெயர்கள் பரிசீலிக்கப்பட்டு வந்த நிலையில் இறுதியாக ரவீணா டாண்டன் தேர்வாகியுள்ளார். இவர் ஏற்கெனவே  தமிழில் அர்ஜுன் ஜோடியாக "சாது', கமல்ஹாசன் ஜோடியாக  "ஆளவந்தான்' ஆகிய படங்களில்  நடித்தவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 
 

-----------------------------


"கொம்பு வச்ச சிங்கமடா', "கென்னடி கிளப்' என அடுத்தடுத்த படங்களை முடித்து விட்டார் சசிகுமார். இரு படங்களுமே வெளியீட்டுக்குத் தயாராகி வருகின்றன. இந்த நிலையில் சசிகுமாரின் அடுத்த படம் குறித்த அறிவிப்பு வெளியாகியுள்ளது. இந்தப் படத்தில் போலீஸ் அதிகாரியாக சசிகுமார் நடிக்கிறார். இந்தப் படத்தை மலையாளத்தில் "காலேஜ் டேஸ்', "காஞ்சி', "டியான்' உள்ளிட்ட படங்களை இயக்கிய ஜி.என்.கிருஷ்ணகுமார் இயக்குகிறார். இந்த படத்தில் கதாநாயகியாக மானஷா ராதாகிருஷ்ணன் நடிக்கிறார்.  குரு சோமசுந்தரம், இளங்கோ குமரவேல், மாரிமுத்து, அப்புக்குட்டி, ஜார்ஜ் மரியான், "பசங்க' சிவக்குமரன், சுஜாதா, வித்யா ப்ரதீப், மஞ்சுபெத்து ரோஸ் உள்ளிட்ட பலரும் நடிக்கின்றனர். ஜெபக் மூவிஸ் சார்பில் ஹித்தேஷ் ஜெபக் தயாரிக்கும் இந்தப் படம் இன்வெஸ்டிகேஷன் த்ரில்லர் பாணியில் உருவாகிறது. படத்தில் சசிகுமார் இடை நீக்கம் செய்யப்பட்ட போலீஸ் அதிகாரியாக நடிக்கிறார். பெயரிடப்படாத இந்த படத்தின் படப்பிடிப்பு விறுவிறுப்பாக நடைபெற்று வருகிறது.

 

-----------------------------


1989-ஆம் ஆண்டு தமிழில் வெளிவந்த படம் "கரகாட்டக்காரன்'. கங்கை அமரன் இயக்கத்தில் ராமராஜன், கனகா, கவுண்டமணி, செந்தில், கோவை சரளா நடிப்பில் வெளிவந்த இப்படம் வெள்ளிவிழா கொண்டாடியது. ஒரு சில திரையரங்குகளில் சுமார் ஒரு வருடம் வரை ஓடி சாதனை படைத்தது. சிறந்த பொழுதுபோக்குப் படமான இந்தப்படம் இப்போது தொலைக்காட்சிகளில் ஒளிபரப்பப்பட்டாலும் அதற்கு பரவலான ரசிகர்கள் உண்டு.  "கரகாட்டக்காரன்' இரண்டாம் பாகம் குறித்து அவ்வப்போது பேசப்படுவதுண்டு. ஆனால் அது ஒரு செய்தியாகவே கடந்து போகும். இப்போது அதன் இரண்டாம் பாகத்துக்கான வேலைகள் தொடங்கியுள்ளன. இதுகுறித்து கங்கை அமரன் பேசும் போது... ""கரகாட்டக்காரன் 2 உருவாக்க  திட்டமிட்டுள்ளோம். ராமராஜன் உள்பட அனைவரிடமும் பேச்சுவார்த்தை நடக்கிறது. கரகாட்டக்காரன் படத்தில் நடித்தவர்களுக்கு குழந்தை பிறந்து, இரண்டு தலைமுறைகளும்  இப்போது சந்தித்தால் எப்படி இருக்கும் என்பது போல் கதை உருவாக்கப்படுகிறது'' என்றார்.


-----------------------------
 

மிஷ்கின் இயக்கிய "பிசாசு' படத்தின் மூலம் தமிழில் கதாநாயகியாக அறிமுகமானவர், மலையாள நடிகை பிரயாகா மார்ட்டின். பிறகு ஆர்.கண்ணன் இயக்கத்தில் விஷ்ணு விஷால்  ஜோடியாக, "போடா ஆண்டவனே நம்ம பக்கம்' என்ற படத்தில் நடிக்க ஒப்பந்தமானார்.  ஆனால், அப்படங்கள் திடீரென்று கைவிடப்பட்டன. இப்போது மீண்டும் தமிழில்  நடிக்க

வந்துள்ளார். 

""தமிழ்நாட்டின் அன்பும், பாசமும் அளவு கடந்தது. எப்போதோ வெளியான "பிசாசு' படத்தில் நடித்திருந்த என்னை, இன்றளவும் தமிழ் ரசிகர்கள் ஞாபகத்தில் வைத்திருக்கிறார்கள் என்பதை பார்த்து ஆனந்தக்கண்ணீர் வருகிறது. இதுபோன்ற  ஆதரவும், அரவணைப்பும், வெற்றியும்தான் தமிழில் மட்டுமின்றி, மற்ற மொழிப் படங்களிலும் நல்ல கதையம்சம் கொண்ட புதுப்படங்களைத் தேர்வு செய்து நடிக்க  என்னைத் தூண்டுகிறது. தமிழில் எனக்கு  அதிக முக்கியத்துவம் கொண்ட கதைகளைக் கேட்க தொடங்கியுள்ளேன். விரைவில் நான் நடிக்கும் படம் குறித்த தகவல் வெளியாகும். சுரேஷ் கோபி மகன் கோகுல் சுரேஷ் நடிக்கும் "உல்டா' படத்தில் நடித்துள்ளேன். வரும் ஜூலை மாதம் படம் வெளியாகிறது. மலையாளத்தில் "பிரதர்ஸ்  டே', கன்னடத்தில் "கீதா' ஆகிய படங்களில்  நடிக்கிறேன்'' என்றார் பிரயாகா. 

 

-----------------------------

 

சினிமா, மீடியா வெளிச்சம் பட்டதுமே நிறையப் பேர் விளம்பரப் படங்களில் நடிக்கின்றனர். ஆனால், தனக்கு வந்த விளம்பரப் பட  வாய்ப்பை மறுத்திருக்கிறார் சாய் பல்லவி. சில நாட்களுக்கு முன்பு முக கிரீம் நிறுவனம் சார்பில் ஒரு விளம்பரத்தில் நடிக்க சாய் பல்லவியிடம் பேசப்பட்டது. இதற்காக அவருக்கு ரூ.2 கோடி சம்பளமும் பேசப்பட்டது. ஆனால் அதில் நடிக்க சாய் பல்லவி மறுத்துவிட்டார். ""நான் அழகு கிரீம் எதையும் பயன்படுத்துவதில்லை. இயற்கை மூலிகைகளை மட்டுமே பயன்படுத்துகிறேன். அதனால் பயன்படுத்தாத பொருட்களுக்காக நான் விளம்பரப் படத்தில் நடிக்க மாட்டேன்'' என அந்த வாய்ப்பை நிராகரித்தார். இந்த நிலையில் இப்போது குளிர்பான விளம்பரம் ஒன்றுக்காகவும் சாய்பல்லவியிடம் பேசியுள்ளனர். அந்த வாய்ப்பையும் மறுத்திருக்கிறார் சாய் பல்லவி. ""எப்போதுமே இயற்கைதான் நிஜ அழகு. இயற்கை மூலம்தான் எல்லாப் பிரச்னைகளுக்கும் தீர்வு கிடைக்கும் என நம்புகிறவள் நான். அப்படி இருக்கும்போது கெமிக்கல் நிறுவனங்களுக்கு ஆதரவாக மனசாட்சியை விற்றுவிட்டு செயல்பட முடியாது. எத்தனை கோடி கொடுத்தாலும் சரி;  நான் இயற்கைக்கு மாறான விளம்பரங்களில் நடிக்க மாட்டேன்'' என்று அறிவித்திருக்கிறார் சாய் பல்லவி. 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/09/திரைக்-கதிர்-3167925.html
3167924 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Sunday, June 9, 2019 01:55 PM +0530  

கண்டது

(தஞ்சாவூரில் ஒரு கடிகாரம் பழுதுபார்க்கும் கடையில்)

ஓடாத கடிகாரம் ஒருநாளைக்கு  இரண்டு முறை சரியான நேரம் காட்டும்.
பழுதான கடிகாரம் எப்போதுமே சரியான நேரத்தைக் காட்டாது.
வாங்க... நாங்க சரி செய்கிறோம்!

தா.ஜெசிமா பர்வின், கரம்பயம்.

 

(கோவில்பட்டி கதிரேசன்கோயில் செல்லும் சாலையில் அமைந்துள்ள ஒரு ஹார்ட்வேர்ஸ் கடையின் பெயர்)

அறைகலன் விற்பனையகம்

ச.ஜான்ரவி, கோவில்பட்டி.

 

 

(மாப்பிள்ளைக்குப்பம் கடைத்தெருவில் ஓர் லோடு வேனில்)

பகலவன் புகலிடம்

சி.முருகேசன், மாப்பிள்ளைக்குப்பம்.


 

(விருத்தாசலத்தில் ஒரு தெருவின் பெயர்)

திராட்சைத் தெரு

கே.கே.பாலசுப்பிரமணியன், குனியமுத்தூர்.


யோசிக்கிறாங்கப்பா!


பொய்களுக்கு கால்கள் கிடையாது...
அதனால் வேகமாய் பறக்கிறது.
உண்மைக்கு சிறகுகள் கிடையாது...
அதனால் மெதுவாய் நடக்குது.

சங்கீத சரவணன், மயிலாடுதுறை.

 

கேட்டது

(கோவை காந்திபுரம்  பேருந்துநிலையத்தில் இரு நண்பர்கள்)

""மச்சான்... நாளைக்கு அந்த படத்துக்கு
ரிசர்வ்  செய்யப் போறேன்.  நீயும் வர்றியா?''
""முடிஞ்சா வர்றேன்''
""முடிஞ்ச  பிறகு வந்து என்னடா பிரயோசனம்?
வெறும் தரையையா பார்க்கப் போறே?''

டி.கே.சுகுமார், கோவை.

 

(வேதாரண்யம் வங்கி ஒன்றில் இருவர்)

"" மாப்ள... பேங்க்ல எல்லாம் பணம் போடுற
அளவுக்கு நீ பெரிய ஆளாயிட்டயா?''
""சத்தமா பேசாதே... வெளியே வெயில் கொளுத்துது. கொஞ்ச நேரம் ஏஸியிலே கூல் பண்ணிக்கலாம்ன்னு உக்காந்திருக்கேன்''

வ.வெற்றிச்செல்வி, வேதாரண்யம். 

 

மைக்ரோ கதை


""மொத்தமா உன் பிரண்ட்ஸ் லிஸ்ட்ல எத்தனை பேர் தேறும்?'' என்றான் ரமேஷ்.
ரமேஷ் எப்போதும் இப்படித்தான் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது திடீரென்று இப்படி எதையாவது கேட்பான். அப்போது சரவணன் பேசிக்கொண்டிருந்தான். வெளியூரில் வேலை. 
ஏதோ விடுமுறையில் வந்திருந்தான்.
""உன்னையும்   இவனையும் விட்டா இன்னும் ஒரு ரெண்டு பேர் தேறும்... நான் அதிகமா யார் கிட்டயும் அவ்வளவா வச்சிக்கிறதில்ல''” 
என்றான் சரவணன்.
""நல்லா யோசிச்சுப் பாரு.. அது மட்டும்தான் காரணமா?''” என்ற ரமேஷிடம்
""இப்போ என்ன சொல்ல வர?''  என்றான் சரவணன்.
""கடந்த அரைமணி நேரமா நீதான் பேசிக்கிட்டிருக்க... நாங்க வெறுமனே கேட்டுக்கிட்டுதான் இருக்கோம்... இதுவே உன் பிரண்ட்ஸ் சர்க்கிள் கம்மியா இருக்கக் காரணமா இருக்கலாம். நீ கொஞ்சம் அதிகமாப் பேசுற'' என்றான் ரமேஷ்.
ஒரு மாதம் ஆனது.
சரவணன் நன்றாக யோசித்திருப்பான் போலிருக்கிறது. இப்போதெல்லாம் அவன் பேசும்போது இடையிடையே “""நான் கொஞ்சம் அதிகம் பேசுறனா?''” என்று கேட்கிறான்.   

செல்வராஜ் ஜெகதீசன் 

 

எஸ்எம்எஸ்


ஹெல்மெட்டும் பெண்டாட்டியும் ஒண்ணு சார்...
ரெண்டையும் தலையில் தூக்கி வைச்சிருந்தா,
பொழைச்சுக்குவீங்க

நந்தகுமார், ஏரல்.


அப்படீங்களா!

"காய்ச்சலா... வயிற்றுவலியா... டாக்டரிடம் போய்  ஊசி போட்டுக்  கொண்டால் சரியாகப் போய்விடும்' என்று நினைத்து மருத்துவமனைக்குச் செல்பவர்கள் கூட, ஊசி போடும் நேரம் வரும்போது சிறிது பதற்றத்துக்கு உள்ளாவார்கள். குழந்தைகளோ ஊசி போடும் நேரம் வருவதற்கு முன்னாலேயே அழுதுவிடுவார்கள்.

ஊசியின் மூலம் மருந்தை உடலினுள் செலுத்துவதற்கு மாற்றுவழிகளை இப்போது கண்டுபிடித்துள்ளார்கள்.  அமெரிக்காவிலுள்ள எம்ஐடி கல்வி நிறுவனம் தோலின் மீது  அதிக அழுத்தம் கொடுப்பதன் மூலம் மருந்தை உடலுக்குள் செலுத்தும்முறையைக் கண்டுபிடித்திருக்கிறார்கள். வருங்காலத்தில் ஊசி போட்டுக் கொள்வது என்பது இல்லாமலேயே போய்விடும். 

என்.ஜே., சென்னை-58.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/09/பேல்பூரி-3167924.html
3167923 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் நீ இரங்காயெனில்... DIN DIN Sunday, June 9, 2019 01:49 PM +0530 மேஜர் ரங்கநாத் திரும்பித் திரும்பி பார்த்துக்கொண்டே ஏறினார். எல்லைக்கோட்டை ஒட்டிய இமயமலைப் பகுதி. அவர் குழுவில் இருந்த பதினைந்து ஜவான்களும் ஒருவர் பின் ஒருவராக உறுதியுடன் முன்னேறிக் கொண்டிருந்தார்கள். பனிப்பொழிவு அதிகமாகிக் கொண்டிருந்தது. பார்வையின் தூரமும் குறைந்துகொண்டே வந்தது. சற்றே நிதானித்தார். இறுதியில் வந்த ஜவான் அவர் பார்ப்பதைக் கண்டு கை அசைத்தான். தொடர்ந்து முன்னேறலாம் என்பதற்கு அறிகுறி.

கை உறைகளை எடுத்துவிட்டு ரங்கநாத் இரண்டு கைகளையும் அழுத்தித் தேய்த்துக் கொண்டார். சிறிது உஷ்ணம் உடலில் பரவியது. முரட்டு மீசையின் மேல் படிந்திருந்த பனித்துகள்களை அகற்றிக் கொண்டார். மறுபடியும் உறைகளை அணிந்துகொண்டு ஏறலானார். கரடு முரடான பாதை. ஏற்றம், சரிவு, இறக்கங்கள் அதிகம். தீவிரவாதிகள் நடமாடும் பாதை வேறு. மிகுந்த கவனத்துடன் அரவமில்லாமல் செல்ல வேண்டும்.

இமயமலைப் பகுதிகளில் எல்லைப் பாதுகாப்புப் பணிகளுக்கு பழக்கப்பட்டவர்கள்தான். மலைசரிவுகளில் ஏறி இறங்க, கோடாலி உதவியுடன் பனிப்பாறைகளைப் பற்றிக்கொண்டு தொங்க என அனைத்துப் பயிற்சிகளையும் பெற்றவர்கள்தான். இயற்கையின் சீற்றத்தை எதிர்கொள்ள அவர்களுக்கு அச்சமில்லை. ஆனால் மறைந்திருந்து திடீரென்று தாக்கும் தீவிரவாதிகளிடமிருந்து அநாவசிய உயிர்ச் சேதமின்றி தப்ப வேண்டும். தக்க பதிலடி கொடுக்க வேண்டும். ஊடுருவலை முறியடிக்கவேண்டும்.

மலை முகட்டை அடைய இன்னும் இரண்டு மணி நேரங்கள் ஆகலாம்... ஏன் பனிப்பொழிவு தொடர்ந்தால் இன்னும் தாமதமாகலாம்... எல்லைக் கோட்டுப் பகுதி... இவர்கள் வரவை ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக்கொண்டு பதினைந்து ஜவான்கள் காத்துக்கொண்டிருப்பார்கள். அந்த மேஜரிடம் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டு அவர்களை அந்த மூன்றுமாதப் பணியிலிருந்து முக்தியளிக்க வேண்டும். கூட வரும் ஜவான்களை உடலளவிலும் மனதளவிலும் மூன்று மாதங்கள் தங்க மேலும் தயார்ப்படுத்த வேண்டும். கடமை உணர்வும் தேச பக்தியும் மிகுந்தவர்கள்தான். இருந்தாலும் சற்று சிரமத்திலிருந்து விடுபடும்போது யாருக்குத்தான் களிப்பிருக்காது? ரங்கநாத் யோசித்துக்கொண்டே நடந்தார்.

நா வறண்டிருந்தது. குடுவையிலிருந்து ஒரு முழுங்கை எடுத்துக்கொண்டார். நல்லவேளை இன்னும் உறையவில்லை. இந்த கடுங்குளிரிலும் தாகம் மேலிடுவது விந்தைதான். 

வழிப்பாதையில் ஒரு தேநீர் மட்டும் கிடைத்தால்...

ரங்கநாத் ஏக்கத்தை அடக்கிக் கொள்ள முயன்றார். ஜவான்கள் வாயைத் திறந்து எதையும் கேட்கமாட்டார்கள். உணவும் உறக்கமும் இன்றி கடமையைச் செய்ய முனைபவர்கள். ஆனால் அவர்கள் நலன் எனது பொறுப்பாயிற்றே ?

வழியில் மலைப் பகுதிகளில் எப்போதோ தேநீர்க் கடைகளைப் பார்த்த ஞாபகம் இருந்தது. பெரும்பாலும் குளிருக்குப் பயந்து இந்தப் பருவத்தில் அடிவாரத்திற்குப் போய்விடுவார்கள். தீவிரவாதிகளின் நடமாட்டமும் அவர்களைப் பயமுறுத்தியிருக்கலாம்.

ரங்கநாத் பெருமூச்சு விட்டார்.

மூன்று மணி நேரங்கள் ஊர்ந்தாகிவிட்டது. ஏதாவது ஓர் இடத்தில் அமர்ந்து ஆசுவாசப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்...  ஜவான்களுக்கும் கொஞ்சம் ஓய்வு தரலாம். வயர்லெஸ் உபகரணம் மூலம் மேலே உள்ளவர்களுக்கு தகவலும் தரலாம். 

ரங்கநாத்தின் கோர்வையான எண்ணங்கள் திடீரென தடைப்பட்டன. மரங்கள் நடுவே மரப்பலகைகளால் ஆன கடையோ வீடோ ஏதோ ஒன்று தென்பட்டது.

கூட வந்த சுபேதாருக்குக் காட்டி சமிக்ஞை செய்தார். அவனும் புரிந்துகொண்டு அடிமேல் அடிவைத்து அந்த சிறு கட்டடத்தை நெருங்கினான். மற்றவர்கள் துப்பாக்கியுடன் மறைந்து நின்றனர். எந்த எச்சரிக்கையுமில்லாமல் அவர் வருவது கண்டு மற்ற ஜவான்கள் தத்தம் மறைவிடத்திலிருந்து வெளிவந்தனர்.

""சாஹேப் ! பழைய கட்டடம். டீ ஸ்டால் மாதிரிதான் இருக்கு.. ஒன்றிரண்டு பேர் தங்கலாம்.... ஆனா பூட்டியிருக்கு... நமக்கு டீ சாப்பிட அதிர்ஷ்டமில்லை''  என்று உரத்த குரலில் சொன்ன ரங்கநாத்,  அனைவரையும் அரை மணிநேரம் ஓய்வெடுத்துக்கொள்ளச்  சொன்னார். ஜவான்கள் உடனே புதர்களில் மறைந்தனர்.

ரங்கநாத் தனியே இருக்கும்போது சுபேதார்தான் தயங்கித் தயங்கி பேசலானார்.  

""சாஹேப் ! இதப் பாத்தா டீக்கடை மாதிரிதான் இருக்கு.  சொந்தக்காரன் வெளிய போயிருக்கலாம்.

டீ தயார் செய்யவேண்டிய சாமான்கள் அநேகமா உள்ளார இருக்கும். நீங்க அனுமதி கொடுத்தா பூட்டை உடைக்காமல் திறந்து டீ தயார் செய்யலாம். ஜவான்கள் வயித்தில ஒண்ணுமேயில்ல...'' 

 ரங்கநாத் அதிர்ந்தார். 

""நாம ராணுவத்தைச் சேர்ந்தவங்க.. நாமளே இப்படி செய்யலாமா..?'' 

""பொதுவா பட்டாளத்து ஆளுங்களுக்கு இவங்க சந்தோஷமா டீ குடுக்கிறவங்க... நாம எந்த சேதமுமில்லாம டீ தயார் பண்ணிடலாங்க... அதுக்கான கட்டணத்தை கல்லாவில வச்சுட்டு கௌம்பிடலாம்...''

 ரங்கநாத் அரை மனத்துடன் சம்மதித்தார்.

தகவலும் அனுமதியும் கிடைத்ததுமே ஜவான்களிடம் உற்சாகம் பிறந்தது. கவனமாகக் கடையைத் திறந்தனர். ஆவி பறக்கும் தேநீரும் கொஞ்சம் பிஸ்கட்டுகளும் அனவரின் களைப்பையும் போக்கின.  ""அதிக பட்ச உத்தேசமா ஐந்நூறு ரூபாய் இருக்கும் சார் !''   

சுபேதார் ரங்கநாத்திடம் சொன்னார்.     

""அபராதமுமாய்ச் சேர்த்து ஆயிரம் ரூபாய் தரேன்.. அந்தக் கடை சர்க்கரை டப்பாவில வச்சிருங்க....சொந்தக்காரர் வந்ததும் அவருக்குக் கெடைச்சிடும்...''

ரங்கநாத்திடம் குற்ற உணர்வு.  சுபேதாரின் அதிர்ச்சியடைந்த முகத்தைக் கவனிக்காமல் ரங்கநாத் சட்டைப்பையிலிருந்து இரண்டு ஐந்நூறு ரூபாய் நோட்டுகளை உருவிக் கொடுத்தார். ""கௌம்பலாம்...மேல ஏற ஏற செங்குத்தா இருக்கும்.  கயிறு உபயோகப்படுத்த வேண்டியிருக்கும்.. அப்பத்தான் சீக்கிரம் உச்சிக்குப் போக முடியும்..''

ஒரு முனைப்போடு ஏறியதில் அடுத்த இரண்டு மணி நேரங்களில் குழு மலை சிகரத்தை அடைந்தது. பாசறையில் இருந்தவர்கள் அவர்களை ஆரவாரத்துடன் வரவேற்றனர்.

மூன்று மாதங்கள் எல்லைப்பாதுகாப்பு பணி எந்தவித உயிர்ச்சேதமுமின்றிக் கழிந்தது. அவர்களை விடுவிக்க அடுத்த குழுவும் வந்து சேர்ந்தது. எல்லைப் பாதுகாப்புப் பருவப் பணியை தன் குழுவுடன் சீரிய முறையில் முடித்ததில் திருப்தி!  களிப்புடன் ரங்கநாத் தனது ஜவான்களுடன் கீழே இறங்கத் தயாரானார்.

பாதி வழியில் அவர்கள் அனைவரின் பார்வையும் மூன்று மாதங்கள் முன்னர் தேநீர் சுவைத்த கடைப்பக்கமே திரும்பியது. வயதான ஒருவர் இரண்டு மூன்று கஸ்டமர்களை கவனித்துக் கொண்டிருப்பது தெரிந்தது. ஜவான்கள் தயங்கி நின்றார்கள். ரங்கநாத் பார்வையாலேயே அவர்களுக்கு அனுமதி அளித்தார். ஒட்டு மொத்தமாக பதினைந்து நபர்கள். டீக்கடைக்காரர் மகிழ்ச்சிக்கு அளவேயில்லை. களிப்புடன் அவர்களுக்கு டீயையும் பிஸ்கட்டுகளையும் வழங்கலானார். சுபேதார்தான் சூடான தேநீரை உறிஞ்சிய வண்ணம் மெதுவாக பேச்சைத் தொடங்கினார்.   

""பெரியவரே! ஆள் அரவம் இல்லாம எப்போதாவது வழிப்போக்கர்கள் வரும் இடத்தில எப்படி கடை வச்சு நடத்துறீங்க ?''  

பெரியவருக்கு யாராவது பேசக் கிடைத்தால் மகிழ்ச்சி போல இருந்தது. இளம் பிராயத்திலிருந்தே அங்கே கடை நடத்தி வருகிறாராம்.   சின்ன வயசு கதைகளையெல்லாம் ஒன்று விடாமல் விவரித்தார்.   ""கடவுள் அனுகிரகத்தால வாழ்க்கை நல்லபடியா ஓடிகிட்டுருக்குதுங்க...''  

ஒருவழியாக முடித்தார். குரலில் நம்பிக்கையும் திருப்தியும் சேர்ந்து தெரிந்தன.  
""கடவுள் இருக்கார்னா உன்னை ஏன் இப்படி ஒரு இடத்தில ஏழையாவே வச்சுருக்கார்?'' ஒரு ஜவான் சிரித்துக்கொண்டே கேட்டார்.

""தயவு செஞ்சு அப்படி சொல்லாதீங்க... கடவுள் இருக்கார். அவர் நம்பள கை விடறதில்ல...  சொன்னா நம்பமாட்டீங்க...  மூனு மாசத்துக்கு முன்னால என்னோட நம்பிக்கை இன்னும் அதிகமாச்சு...   என்னோட ஒரே பையனை தீவிரவாதிங்க துரத்தி நம் நாட்டைப் பத்தி, இந்த இடங்களைப் பத்தியெல்லாம் ரகசியமா கேட்டிருக்காங்க... அவன் சொல்லமாட்டேன்னு முரண்டு புடிச்சதால அடிச்சுப் போட்டுட்டுப் போயிட்டாங்க... பையன் பிழைப்பானா போயிடுவானான்னு தெரியாத நிலமை. கஷ்டப்பட்டு கீழே டவுனுக்குப் போயி பையனை ஆஸ்பிடல்ல சேத்தேன்... மருந்துக்குப் பணம் தர முடியல... எனக்கு யாரு சாஹேப் கடன் தருவாங்க ? கடையில இருக்கிற சரக்கையெல்லாம் வித்து மூடி பணம் திரட்டலாம்னு திரும்பி வந்தேனுங்க... திரும்பி வந்து பாத்தா யாரோ கடையைத் திறந்து பாத்துருக்காங்கன்னு தெரிஞ்சுது.. என்னோட நெஞ்சு வெடிக்கிற மாதிரி இருந்துதுங்க.. வாழ்க்கை போயிடுச்சோன்னு புலம்பற நேரம்.  ஆனா யாரோ கொஞ்சம் டீயும் பிஸ்கட்டும் மட்டும் சாப்பிட்டுட்டு ஆயிரம் ரூபாய் வச்சிட்டுப் போயிருந்தாங்க.  அவங்கள கடவுள்தான் அனுப்பியிருக்கணும்.  அந்தப் பணம் என்னோட மகன் மருந்துச் செலவுக்கு போதுமானதா இருந்துச்சு... என்னோட பையன் உயிர் பிழைச்சு திரும்பி வந்துட்டாங்க...  இப்ப சொல்லுங்க... என்னோட நம்பிக்கை பொய்யாச்சா...?''
கடைக்காரர் கண்களில் அந்த நம்பிக்கையின் பூரண ஒளி தெரிந்தது.

பதினைந்து ஜோடி ஜவான்களின் கண்களும் வியப்பில் சந்தித்துக் கொண்டன. பேச வாயெடுத்த ஒரு ஜவானை ரங்கநாத் கண்களாலேயே அடக்கினார்.   ஜவான்கள் அவர் தந்த டீயின் சுவையை மட்டும் பாராட்டினார்கள். நேரமானதை உணர்ந்து எழுந்து ரங்கநாத் அந்த கடைக்காரரை கட்டிக்கொண்டார். அவர் வழங்கிய தேநீர்களுக்கான தொகையை அளித்தார்.
""நம்புகிறோம்...பாபா...  கடவுள் இருக்கிறார்... ஏழைகளுக்கு உதவ அவர் என்றும் வருவார்...''     

கிளம்பத் தயாரானார். அவர் கை முரட்டு மீசையின் மேல் பக்கம் சென்றது. ஓரிரு ஜவான்கள் அவர் கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டதை கவனிக்கத் தவறவில்லை. 

உண்மைதான்...நெஞ்சில் ஈரமிருந்தால் ஒவ்வொருவரும் கடவுள் ஆகலாம்...இல்லையா?

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/09/நீ-இரங்காயெனில்-3167923.html
3167922 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள் ! - 32  சின்ன அண்ணாமலை DIN Sunday, June 9, 2019 01:45 PM +0530 கட்டபொம்மன் படப்பிடிப்பு சென்னை கோல்டன் ஸ்டுடியோவில் ஆரம்பமானது.  முருகன் கோவில் செட் போட்டிருந்தோம்.  விளக்கேற்றி வைத்து ஆரம்பிக்க வேண்டிய பணியை என்னைச் செய்யும்படி திரு.பி.ஆர்.பந்துலு சொன்னார். 
பக்கத்திலிருந்த அனைவரிடமும் இந்தப் படம் எடுக்க என்னைத் தூண்டியவர் சின்ன அண்ணாமலைதான். அதனால் அவர் விளக்கேற்றி வைப்பதுதான் முறை என்று சொல்லி எனக்கு மாலை அணிவித்தார். 
கட்டபொம்மன் படம் மிகப் பெரிய வெற்றிப் படமாக அமைந்தது. தமிழ்த் திரைப்படத்துறைக்கு ஒரு மறுமலர்ச்சியை உண்டாக்கியது.
"ஆசியாவிலே சிறந்த படம்' என்ற பரிசை கெய்ரோவில் அதற்குக் கொடுத்தார்கள்.
இதை எல்லாம் பார்த்து நான் மிக்க மகிழ்ச்சி அடைந்தேன். என்னைப் போலவே திரு.ம.பொ.சி. அவர்களும் பெரு மகிழ்ச்சி அடைந்தார்கள். கட்டபொம்மன் படத்தைப்  போலவே "கப்பலோட்டிய தமிழன்'  என்ற திரைப்படத்தை திரு. பி.ஆர்.பந்துலு எடுப்பதற்கு மூல காரணம் எனது முயற்சியே.
பந்துலு கூடவே நான் இருந்தபடியால் அவரிடம் அடிக்கடி  பேசக்கூடிய வாய்ப்பு இருந்தது. சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும்போதெல்லாம் "கப்பலோட்டிய தமிழன்' பற்றிச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தேன்.
என் உள்ளத்தில் கட்டபொம்மன், கப்பலோட்டிய தமிழன் போன்றவர்களைப் பற்றி பதிய வைத்தவர் சிலம்புச் செல்வர் ம.பொ.சி.தான்.
திரு. ம.பொ.சி. இந்த முயற்சி எடுக்கவில்லை என்றால், கட்டபொம்மன், கப்பலோட்டிய தமிழனுக்கு இவ்வளவு பேரும் புகழும் வந்திருக்குமா என்பது சந்தேகமே!
பின்னர் பி.ஆர்.பந்துலு "கப்பலோட்டிய தமிழன்'  என்ற திரைப்படத்தை எடுத்தார்.
நடிகர் திலகம் சிவாஜி அவர்கள் வ.உ.சிதம்பரனாராக நடித்து இறவாத புகழ் பெற்றார். 
இந்தப் படம் தயாரித்து வெளியிட்ட போது இதை ஒரு காங்கிரஸ்காரன் கதை என்று சிலர் பிரசாரம் செய்துவிட்டார்கள். அதனால் அப்போது படம் பெரிய வெற்றி பெறவில்லை.  ஆனால் இப்போது அந்தப் படத்திற்குப் பெரிய வரவேற்பு மக்களிடமிருக்கிறது.
இன்னும் நாளாக ஆக கப்பலோட்டிய தமிழன் படமும்,  கட்டபொம்மன் படமும் மக்களால் பெரிதும் விரும்பிப் பார்க்கப்படும் என்பதில் ஐயம் இல்லை.
"கட்டபொம்மன் - கப்பலோட்டிய தமிழன்'  ஆகிய  இந்த இரண்டு திரைப்படங்களும் தமிழில் வெளிவர அஸ்திவாரம் நான்தான் என்பது பலருக்கும் தெரியாது.
""அஸ்திவாரம் எப்போதும் கண்ணுக்குத் தெரியாது''  என்பது அனைவருக்கும் தெரியும். 
சிவாஜிக்கு என்ன தொழில்?
கவிமணி தேசிக விநாயகம் பிள்ளை அவர்கள் தமிழகத்தின் தவப்பயனால் அவதரித்தவர். நாஞ்சில் நாட்டில் (கன்னியாகுமரி மாவட்டம்) தோன்றிய அந்த மாபெரும் கவிஞர் குழந்தை உள்ளம் கொண்டவர்.
நீண்ட நாட்களாக நோய்வாய்ப்பட்டு வீட்டினுள்ளே இருந்து வந்தார். நான் குமரி மாவட்டம் செல்லும்போதெல்லாம் "பாட்டாவை' பார்க்கத் தவறுவதில்லை. நாஞ்சில் நாடு முழுவதும் கவிமணியைப் "பாட்டா' என்றே அன்புடன் அழைப்பார்கள்.
கவிமணி வெளி உலகம் பற்றி அதிக அக்கறை எடுத்துக் கொள்வதில்லை. தமிழ் இலக்கியத்திலே ஊறித் திளைத்துக் கொண்டிருப்பவர். தமிழ் உண்டு; கவிதாதேவி அருள் உண்டு; இப்படித்தான் அவர்கள் வாழ்க்கை.
பல ஆண்டுகளுக்கு முன் ஒரு நாள் நானும் நடிகர்
திலகம் சிவாஜிகணேசன் அவர்களும் இன்னும் சில
நண்பர்களும் கன்யாகுமரி சென்றபோது கவிமணி
அவர்களைப் பார்க்கச் சென்றோம்.
எல்லோரையும் கவிமணி அன்புடன் வரவேற்றார்கள். ""இவர்தான் சிவாஜிகணேசன்'' என்று அறிமுகப்
படுத்தினேன். உடனே கவிமணி மிக்க மகிழ்ச்சி அடைந்து ""அப்படியா, தம்பிக்கு எந்த ஊரு, என்ன தொழில்
செய்கிறார்?'' என்றாரே பார்க்கலாம். வந்தவர்கள்
அனைவர் முகத்திலும் ஈயாடவில்லை.
நான் உடனே சமாளித்துக் கொண்டு ""பாட்டா அவர்கள் சினிமா பார்ப்பதில்லை. அதனால் அப்படிக் கேட்டுவிட்டார்கள்'' என்று சமாளித்து கவிமணி அவர்களைப் பார்த்து, ""பாட்டா இவர் உலகிலே சிறந்த நடிகர், தமிழ்நாட்டின் தவப்புதல்வர், சினிமாவில் இவர்தான் இமயம்'' என்றேன்.
""ஓ அப்படியா மகிழ்ச்சி'' என்று சொல்லி நடிகர் திலகத்தை வாழ்த்தினார். நாங்கள் கவிமணியிடம் விடைபெற்றுக் கொண்டு வெளியில் வந்ததும் நடிகர் திலகம் சிவாஜி அவர்கள், ""இன்னும் பெரிய அறிஞர்கள் நம்மைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ளவில்லை. ÷நாம் அதிகமாக உழைத்து அறிஞர்களின் கவனத்தையும் ஈர்க்க வேண்டும். நாம் அதிகமாகப் புகழடைந்து விட்டோம் என்ற கர்வத்திற்கு இன்று சரியான சாட்டையடி கிடைத்தது'' என்று கூறினார்.
சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள் அதற்குப்பின் ஒரு மாதத்தில் கவிமணி தேசிக விநாயகம் பிள்ளை அவர்கள் நடிகர் திலகம் சிவாஜி அவர்கள் நடித்த சினிமா ஒன்றைப் பார்த்தார்கள். அந்தப் படத்தின் பெயர்  "கப்பலோட்டிய
தமிழன்.' 
படத்தைப் பார்த்து பரவசமடைந்து சிவாஜி அவர்களை வாழ்த்தி  ஓர் அருமையான கடிதம் ஒன்று பாராட்டி எழுதியிருந்தார்கள்.
பெரியார் தந்த பத்து ரூபாய்!
பெரியார் ஈ.வெ.ரா. அவர்களை மிகவும் தாக்கிப் பேசுவது என் சுபாவம். சொல்லப்போனால் என் அளவு தாக்கிப் பேசுபவர் வேறு யாரேனும் இருக்கிறார்களா என்பதே சந்தேகம். இருந்தாலும் பெரியாரின் தைரியத்தைக் கண்டு  அவரிடம் எனக்குத் தனி மரியாதை உண்டு. 
ஒரு சமயம் திருச்சிக்குப் போயிருந்தபோது பெரியாரைப் பார்க்கப் போனேன். அதுதான் முதன்முறை நான் அவரைச் சந்திப்பது. 
என்னைக் கண்டதும் அந்த தள்ளாத வயதிலும் எழுந்து நின்று அன்புடன் வரவேற்று உபசாரம் செய்தார்.
""நான் உங்களை அதிகமாகத் தாக்கிப் பொதுக்கூட்டங்களில் பேசி வருகிறேன். மன்னிக்க வேண்டும்''     என்று கூறினேன். 
""இதுக்கு எதுக்கு மன்னிப்பு? உங்க எண்ணத்தை நீங்க சொல்றீங்க. ஏதாயிருந்தாலும் பயப்படாம சொல்லுங்கள். ஆமா... கதையெல்லாம்  சொல்லிப் பேசுவீங்களாமே?'' என்று  பெரியார் கேட்டார். 
""ஏதோ சில கதைகள்.  பேசும்போது தானாக வரும். நான் அதிகம் படித்தவன் அல்ல'' என்றேன்.
"" எனக்குக் கூட   அந்தப் பாணி ரொம்பப் பிடிக்கும்.  ரொம்பப் படிச்சவன் மனசு திறந்து பேசமாட்டான். உங்க பேச்சை நான் ஒரு நாள் கேட்கணுமே''  என்றார். 
""ஐயாவுக்கு முன்னாலே நான் என்ன பேசமுடியும்?''     என்றேன். 
""ஏன் என்னைத் தாக்கிப் பேசுங்கள். நான் கோபப்பட மாட்டேன். ரசிப்பேன்'' என்றார். 
""சரி சந்தர்ப்பம் வந்தால் பார்க்கலாம்'' என்று கூறிவிட்டு அன்புடன் விடைபெற்றுக் கொண்டேன். 
அடுத்த  ஒரு மாதத்தில் "பெரியார் பிறந்த தினவிழா பொதுக்கூட்டம்' ஒன்றில் பேச அழைப்பு வந்தது. அழைப்பை ஏற்றுக் கொண்டுவிட்டு அதன் பிறகு கொஞ்சம் குழப்பமடைந்தேன்.  பெரியாரை நேரில் வைத்துக் கொண்டு அவரையே எப்படித் தாக்குவது?  என்ற யோசனையில் ஆழ்ந்தேன்.  எனினும் கூட்டத்திற்குப் பெரிய விளம்பரம் செய்து விட்டார்கள். ""வந்தது வரட்டும்'' என்று கூட்டத்துக்குப் போய்ச் சேர்ந்தேன்.
கூட்டத்திற்கு வந்திருந்த மக்களில் பெரும்பாலோர் பெரியார் பக்தர்கள்.  பலர் கறுப்புச் சட்டை வேறு போட்டு பயமுறுத்திக் கொண்டிருந்தார்கள். 
எதிரில் உட்கார்ந்திருந்த  சிலருடைய மீசை அச்சத்தைக் கொடுத்தது. இத்தனைக்கும் மத்தியில் இருட்டில் பூரண சந்திரன் போல பெரியார்  ஒரு பரங்கிப் பழமாகக் காட்சியளித்தார். 
அன்புடன் என்னை அவரும் அவர் அருமையாக வளர்க்கும் நாய்க்குட்டியும் வரவேற்றார்கள்.  பலர் பெரியாரைப் புகழ்ந்து பேசினார்கள்.  கூட்டம் ஒரே உற்சாகமாக இருந்தது. என்முறை வந்ததும் நான் எழுந்தேன்.  என்னைக் கண்டதும் சபையில் ஒரு கலகலப்பு ஏற்பட்டது. பேச ஆரம்பித்தேன்.
""தலைவர் அவர்களே, பெரியார் அவர்களே, நான் என்ன பேசினாலும் பொறுமையுடன் கேட்பது என்ற சங்கல்பம் எடுத்துக் கொண்டு வ ந்திருக்கும்  பெரியாரை பக்தர்களே'' என்று ஆரம்பித்ததும் சபையில் களைகட்டியது.
"" நான் ஒரு முட்டாள்''     என்றதும் மீண்டும் கரகோஷம். ""ஆமாம். நான் அறிவாளியாக இருந்தால் இந்தக் கூட்டத்திற்கு வந்து மாட்டிக்கொள்வேனா?'' என்றதும்,  பெரியார், "" முட்டாளைத்தான் நாங்க மதிப்போம். இங்கே எல்லாரும் முட்டாள்கள்தான்''  என்றாரே பார்க்கலாம்.  கூட்டத்தில் வெடிச்சிரிப்பு ஏற்பட்டது.
""பெரியார் கடவுள் இல்லை என்பவர். நான் கடவுள் உண்டு என்று நினைப்பவன். தமிழ் மக்கள் பலர் கொண்டிருக்கும் எண்ணங்களுக்கு நேர்மாறான எண்ணம் கொண்டவர் பெரியார். இவருடைய செய்கை பலருக்குப் பிடிக்காது. இவர் சொல்வது அநேகருக்கு வேம்பாக இருக்கிறது.
ஆயினும் தமிழ் மக்கள் இவரிடம் தாயன்பு காட்டுகிறார்கள். எதிரிலிருப்பவர்களை முண்டங்களே என்கிறார். முட்டாள்கள் என்கிறார். ஆயினும் மக்கள் அன்பு காட்டுகிறார்களே எப்படி?  அதுதான் தாயன்பு''

( தொடரும்)

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/09/சொன்னால்-நம்பமாட்டீர்கள்----32-3167922.html
3167920 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிதிலமடைந்த கோயில்! - பொ.ஜெயச்சந்திரன் DIN Sunday, June 9, 2019 01:41 PM +0530 புதுக்கோட்டை மாவட்டம் பொன்னமராவதி வட்டத்தில் புதுக்கோட்டைக்கு மேற்கில் சுமார் 30 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது மேலத்தானியம் என்ற ஊர். மேலத்தானியம் ஊரின் தெற்கிலுள்ள ஆங்கரா கண்மாயில் பெருங்கற்கால பண்பாட்டுச் சின்னங்களான குரங்கு பட்டறைகள் காணப்படுவதால் மேலத்தானியம் ஊர் சுமார் 3000 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட பழமையான ஊர் எனக் கருதலாம். இன்றைக்கு தானியம் என்ற பெயருடன் அடுத்தடுத்து இரு ஊர்கள் ஒரே பெயரில் உள்ளதால் மேற்கில் அமைந்துள்ள ஊர் மேலத்தானியம் என்ற பெயரில் வழங்கி வருகிறது. மேலத்தானியம் ஊரினை ஒட்டி வடகிழக்கு மூலையில் ஸ்ரீஅகத்தீசுவரர்-செளந்தரநாயகி அம்மன் என்ற சிவன் கோயில் உள்ளது. மேற்படி அகத்தீசுவரர் சுவாமி கோயில், அம்மன் கோயில் ஆகியவை

கிழக்கு பார்த்த நிலையில், கருங்கல்லால் கட்டப்பட்ட கருவறை தனித் தனி கோயிலாகவும் உள்ளது இது போல மூலப்பிள்ளையார், சுப்பிரமணியர், சண்டிகேஸ்வரர், பைரவர் ஆகிய பரிவாரத் தெய்வங்களுக்கு தனித்தனி சன்னதிகளும் இருக்கின்றன. கருவறையில் விமானமோ, முகப்பில் இராஜகோபுரமோ, கோயிலைச் சுற்றி மதில் சுவரோ எதுவுமே இல்லாத கோயிலாகக் காணப்படுகிறது. சுவாமி கோயிலில் உள்ள கல்வெட்டுகள் காலத்தால் முற்பட்ட கல்வெட்டாக அதாவது முதலாம் இராஜராஜனின் 30-ஆம்ஆட்சியாண்டுக் கல்வெட்டுக்கள் இங்கே காணப்படுவதால் அகத்தீசுவரர் கோயிலின் சுவாமி கோயில் கி.பி.10-ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த சோழர்கால கற்றளியாகக் இருக்கும் என கருதலாம்.  மேலத்தானியம் என்ற ஊரினை மக்கள் வேளாண்மை விளை பொருளான தானியம் என்ற சொல்லின் அடிப்படையில் இன்றைக்கு அழைத்து வந்தாலும் மேலத்தானியம் சிவன் கோயில் கல்வெட்டுகளில் மேல்தணியத்து என்ற சொல்லடவுக்கு அடுத்ததுள்ள "ண' "இ'கர குறியீடு பெற்று தணியம் என்றும் தணியம் என்னு இரு ஊர்களில் ஒன்றாக மேற்கில் அமைந்த ஊர் மேல்த்தணியம் என வழங்கி வருகிறது.

அகத்தீசுவரர் என்ற குறுமுனி வடநாடு விட்டு தென்னாடு வந்து பொதிகை மலையில் தங்கி தமிழ் வளர்த்தார். என்ற புராண செய்தியின் அடிப்படையில் அகத்தியர் மீது கொண்ட பற்றின் காரணமாக தமிழகத்தில் ஆங்காங்கே இவருடைய பெயரால் அகத்தீசுவரர் என்று கோயில்கள் ஏற்படுத்தப்பட்டது போல மேலத்தணியத்திலும் இது போன்ற பெயரால் கோயில் ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம். இங்குள்ள கோயிலைச்சுற்றி நந்திக்கு சிறிய மண்டபமும் கட்டப்பட்டுள்ளது. சங்ககாலத்தில் தெளவை என்றும், இடைக்காலத்தில் கேட்டை, சேட்டை என்றும் வழங்கப் பெற்ற தமிழரின் தனித்தெய்வமான சேஸ்டா தெய்வம் வெட்ட வெளியில் கோயிலின் வடமேற்கு மூலையில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. கோயில் கருவறை அர்த்த மண்டபம், மகா மண்டபம் ஆகிய அங்கங்களைக் கொண்டவையாகவும் இருக்கின்றன. 

செளந்தரநாயகி அம்மன் கோயில் கி.பி.13ஆம் நூற்றாண்டு கட்டட அமைப்பைக் கொண்டதாகவும், வர்க்க வேலைப்பாடுகள் இல்லாது சாதாரண முறையில் கட்டப்பட்டுள்ளது. முதலாம் இராஜராஜனின் 30-ஆம் ஆட்சியாண்டுக் கல்வெட்டில் அகத்தீசுவரமுடைய நாயனாற்கு மகாபிரதாணி தெண்நாயக்கர் என்பவர் ஏதோ தர்மம் செய்ததை குறிப்பதற்காக வெட்டப்பட்ட கல்வெட்டு, முற்றுப்பெறாததால் முழுச்செய்தியையும் அறிய முடியவில்லை. மேலத்தணியத்துள்ள அம்மன் கோயிலுள்ள மற்றொரு கல்வெட்டு முதலாம் மாறவர்மன் சுந்தரபாண்டியனின் கல்வெட்டு அதில் "உறத்தூர் கூற்றத்து தளக்கா உடையான்' என்பவர் வண்ணான் குளத்து வயலில் நிலக்கொடை கொடுத்தமையைத் தெரிவிக்கிறது. மேற்படி அம்மன் கோயிலுள்ள எம்மண்டலமுங் கொண்ட குலசேகரின் கல்வெட்டு கொட்டிநாயக்கர் மேற்படி கோயிலில் அமுது படைக்க நிலக்கொடை கொடுத்தமையைத் தெரிவிக்கிறது. மேலத்தணியம் ஊரணிக் கரையில் நடப்பட்டிருக்கும் எம்மண்டலமுங் கொண்ட குலசேகரன் 18-ஆவது ஆட்சியாண்டு கல்வெட்டில் வேம்பனூர் தென்கடை நீரினை அப்பகுதி நாட்டவரும் கிராமங்களும் உடைப்பு அடைத்ததைத் தெரிவிக்கிறது. அகத்தீசுவரர் கோயிலின் அம்மன் கோயிலுள்ள மாறவர்மன் பராக்கிரம பாண்டியனின் 9-ஆம் ஆட்சியாண்டு கல்வெட்டு ஊரார் வரி கொடுக்க இயலாமையால் அவ்வூர் பெரிய குளத்து வயலில் உள்ள ஊர் பொது நிலத்தினை கோயிலுக்கு தேவதானமாக விற்றமையைத் தெரிவிக்கிறது. சுப்பிரமணியர் கோயிலுள்ள கி.பி.15ஆம் நூற்றாண்டு கல்வெட்டு குமரர் கோயில் திருவிளக்குக்குக் கட்டளை இட்டமைக்கானது. மேற்படி அகத்தீசுவரர் கோயில் சுவாமி கோயில் வாசற்படிக்கருகிலுள்ள கல்வெட்டு தச்ச நட்டுவன் மகளுக்கு மாணிக்கம் என பெயர் கொடுத்து நிலக்கொடையும் அளித்தமைக்குரியது என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. 

இப்படிப்பட்ட வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க இக்கோயில் தற்போது மிகவும் சிதிலமடைந்து இருக்கிறது. உள் மண்டபம் சரிந்த நிலையில் காணப்படுகிறது. அதைவிட கடந்த ஆண்டு ஏற்பட்ட கஜா புயலால் கோயிலின் உள்ளே விரிசல் ஏற்பட்டுள்ளது.  ஆகவே இக்கோயிலைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்பதே   பக்தர்களின் நீண்ட நாள் கோரிக்கையாகும். 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/09/சிதிலமடைந்த-கோயில்-3167920.html
3167919 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மனிதநேய மருத்துவமனை! - பிஸ்மி பரிணாமன் Sunday, June 9, 2019 01:40 PM +0530 பெண்ணால் முடியாதது என்ன?  இந்தக்கேள்விக்கு  "முடியும்' என்பதுதான் பதிலாக இருக்கும். சாதனையாகட்டும்... மனித நேய உதவியாகட்டும். ஆணால் செய்ய முடிவதெல்லாம், பெண்ணாலும் செய்து காட்ட முடியும் என்று நிரூபித்திருப்பவர் சுபாஷிணி மிஸ்திரி. நாற்பத்தைந்தாண்டுகளாக உழைத்து "மனித நேய மருத்துவமனை'யைப்  பொது மக்கள் நலனுக்காக  உருவாக்கி சாதனை படைத்திருப்பவர் சுபாஷிணி. இவரது வாழ்க்கையை அடிப்படையாக வைத்து வங்காள மொழியில் திரைப்படம் ஒன்றும் உருவாகிறது.  எந்தச் சூழ்நிலை சுபாஷிணியை சமூக நலப் பணியாளராக மாற்றியது?  என்று சுபாஷிணியே  சொல்கிறார்:

""அப்போதெல்லாம் கிராமப்புறங்களில் மருத்துவ வசதிகள் கிடையாது. மருத்துவமனைகளும் இல்லை. அக்கம்பக்கத்தில் உள்ள மருத்துவமனைக்குப் போய் வர போக்குவரத்து வசதிகள் கிடையாது. இப்போது காலம் மாறிவிட்டாலும், மருத்துவக் கட்டணங்கள்,  பரிசோதனைக்கு கட்டணங்கள் அதிகமாக இருப்பதால்  மருத்துவச் செலவு செய்ய சாதாரண மக்களிடம்  பணமில்லை. அப்படி செலவு செய்ய  பணமில்லாததாலும்  மருத்துவமனைகள் அருகில் இல்லாததாலும்  எனது கணவரை நோய்க்குப் பறிகொடுத்தேன். இருபத்துமூன்று வயதில் விதவையானேன். 

அந்த சம்பவம் என்னைச் சுட்டது. எனக்கு ஏற்பட்ட  இழப்பு வேறு யாருக்கும் ஏற்படக் கூடாது  என்று தீர்மானித்தேன். அதற்கு ஒரே வழி. கிராமத்தில் வசதியுள்ள மருத்துவமனையை நிறுவுவதுதான். ஏழை எளிய மக்கள்மருத்துவமனையைப்  பயன்படுத்தும் விதத்தில் மிகக் குறைந்த கட்டணம் அமைய வேண்டும். அந்த லட்சியத்தில் செயல்பட ஆரம்பித்தேன். ஆனால் எனக்கு படிப்பில்லை. என்னை நம்பி நான்கு வாரிசுகள். அவர்களுக்கு ஒரு வாய் சோறு கொடுக்க வேண்டும். இந்த சூழ்நிலையில் எனது லட்சியம் நிறைவேறுமா என்று என்னையே  நான் கேட்டுக் கொண்டேன். வருமானத்திற்காக   எந்த வேலையையும் செய்யத்  தயாரானேன். மூத்த இரண்டு குழந்தைகளை அநாதை விடுதியில் சேர்த்துப் படிக்க வைத்தேன்.  சாலை ஓரத்தில் காய்கறி விற்க ஆரம்பித்தேன். கொஞ்சம் கொஞ்சமாகச் சேமித்து சுமார் முப்பத்து மூன்று சென்ட்மனை ஒன்றை வாங்கினேன். 1993 -இல்   அங்கே  சின்ன  தற்காலிக மருத்துவமனை ஒன்றைத் தொடங்கினேன். கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர்களும் உதவினார்கள்.

கொல்கத்தா நகருக்கு அருகில் இருக்கும் எனது கிராமமான ஹன்ஸ்புக்காரில் ஒரு மருத்துவமனை அமைந்ததே பெரிய சாதனைதான். 1996-இல் மருத்துவமனைக்கான கட்டடம் உருவானது. அதற்கு "மனிதநேய மருத்துவமனை' என்று பெயரிட்டேன். எனது கடைசி மகன் அஜய் படித்து அதிர்ஷ்டவசமாக டாக்டரானான். அவனது சேவையும் எனது மருத்துவ மனைக்குக் கிடைத்தது வருகிறது. இப்போது பன்னிரண்டு டாக்டர்கள் மருத்துவமனையில் சேவை புரிகிறார்கள். இங்கு பதிவுக் கட்டணம் பத்து ரூபாய் மட்டுமே. முழுவதும் இலவசச் சிகிச்சை. சிக்கலான அறுவை சிகிச்சைகளுக்கு கட்டணம் அதிகபட்சம் ஐந்தாயிரம்.  இதேபோன்று சுந்தர்பன் பகுதியிலும் ஒரு மருத்துவமனையைத் தொடங்கியிருக்கிறேன்'' என்று சொல்லும் சுபாஷிணிக்கு எழுபத்திரண்டு வயதாகிறது. இவரது சமூக சேவையைப் பாராட்டி சென்ற ஆண்டு "பத்ம ஸ்ரீ' விருது வழங்கப்பட்டுள்ளது.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/09/மனிதநேய-மருத்துவமனை-3167919.html
3163643 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மதிப்பு  ஸிந்துஜா DIN Sunday, June 2, 2019 02:16 PM +0530 குமார்  சீக்கிரம் அகிலாவின் அலுவலகத்துக்கு வந்து விட்டான். வந்ததும் அவளுக்குப் போன் செய்த போது  பத்து நிமிஷத்தில் வந்து விடுவதாகச் சொன்னாள். அவர்கள் இருவரும் கமர்ஷியல் ஸ்ட்ரீட் போவதாக இருந்தது. பன்னிரண்டு மணி வெயிலைமதிக்க மறுத்து மேகங்கள் வானில் சூழ்ந்திருக்க, காற்றில் குளிர் பரவி அதிகாலை ஆறுமணி போலக் காட்டிக் கொண்டிருந்தது. மதுரையில் இந்த நேரத்துக்கு ஏசி ரூம் கூட வாணலியில் உட்கார்ந்திருக்கும் வெறுப்பைத் தந்து விடும். குமார் பெங்களூர் வந்து ஒரு மாதமாகப் போகிறது. மதுரையுடன் பெங்களூர் சீதோஷ்ணத்தில் மட்டும்தானா வித்தியாசப்படுகிறது?    

வந்த ஒரு மாதத்தில் இந்த ஊரின் விசாலமான சாலைகள், அவற்றிற்கு இருபுறமும் குடை பிடித்தாற் போன்ற பெரிய மரங்கள், வானளாவும் குடியிருப்புகள், ஒன்றுக்கொன்று சவால் விடும் அலுவலக அமைப்புகள், நிஜமாகவே ஏசி போட்டு நடத்தப்படும் தியேட்டர்கள், பசுமை சுரக்கும் பார்க்குகள், இளம் பெண்கள், இளம் பெண்கள், இளம் பெண்கள். மதுரை இந்த ஊருக்குப் பக்கத்தில் நிற்க முடியாது என்பது  தான் உண்மை என்று குமார் நினைத்தான். 

இன்றுதான் முதல் முறையாக அவர்கள் இருவரும் சேர்ந்து வெளியே போகிறார்கள். இதுவரை அவளுடனான தொடர்பு அவளது வீட்டில் அல்லது போனில் உரையாடல் என்றுதான் இருந்தது. அகிலா அவனுக்குத் தூரத்து உறவு. அவன் பெங்களூரில் வேலை கிடைத்துக் கிளம்பப் போகிறான் என்றதும் அம்மாவுக்கு முப்பது வருஷம் முன்பு வேலூரில் வீட்டு சாமான்களுடன் விட்டு விட்டு வந்த உறவும்,  ஜனமும் ஞாபகத்துக்கு வந்து விட்டன. அவளுடைய மைத்துனரின் சட்டகருக்கு திலகா என்று ஒரே பெண், அவள் குடும்பத்தோடு பெங்களூரில் இருக்கிறாள் என்றுஅவனது அம்மா கண்டு பிடித்து உடனே கர்நாடக டெலிபோன்சில் இருந்த குமாரின் சிநேகிதன் செந்திலைத் தொந்தரவு பண்ணி  அகிலாவின் அம்மா திலகாவிடம் பேசியும் விட்டாள். குமார் வேலையில் சேர்ந்ததும்  அவர்களைப் போய்ப் பார்த்து உறவைப் புதுப்பித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று உத்தரவிட்டதுடன் ""ஒனக்கு சொந்த பந்தம்னு இருக்கிறது நாலு பேரு. ஒறவு விட்டுப்போகாம சனங்களோட பேசிப் பழகணும் தெரிஞ்சிச்சா!'' என்று உபதேசித்து தான் வேலூரை விடும் போது செய்யாததற்குப் பரிகாரமும் தேடிக் கொண்டு விட்டாள். 

குமார் வேலைக்குச் சேர்ந்து செந்தில் உதவியால் குட்டஹள்ளியில் ஒரு தனி அறையைப் பிடித்து விட்டான். அந்த வார  ஞாயிற்றுக்கிழமை காலையில் உறவினருக்குப் போன் செய்தபோது அவர் அவனை மத்தியானம் சாப்பிட வரச் சொன்னார்.  சென்றான்.

வாசல் கதவில் பொருத்தியிருந்த அழைப்பு மணியை அவன் கை அடைந்த போது கதவைத் திறந்து கொண்டு ஒரு பெண் நின்றாள்.

""குமார்?'' என்று கேட்டாள்.

""ஆமா.''

""உள்ளே வாங்க'' என்று அவள் முன்னே நடந்து சென்றாள்.  

வரவழைத்துக் கொண்ட வெட்கம், மூன்றாவது ஆளைப் பார்த்ததும் நடை, உடை பாவனைகளில் சட்டென்று வெளிப்படும் மாற்றம் ஆகிய எதுவும் இல்லாது அவள் இயல்பாக இருந்தது அவனைக் கவர்ந்தது.

  அவள் தன்னை யார் என்று  கேட்ட போது, அவளை ""நீ யார் அகிலாவா?'' என்று உடனடியாகத் தான் கேட்கவில்லை என்று வருத்தப்பட்டான். இதெல்லாம் பழக இன்னும் சில நாட்கள் ஆகலாம் என்று நினைத்தான்.

அவர்கள் வீட்டில் எல்லோரும் சுமுகமாக அவனை வரவேற்று அன்புடன் பேசினார்கள். சாதாரண நடுத்தரக் குடும்பம் என்பதை வீடு பறைசாற்றியது. அகிலாவின் பெற்றோரைத் தவிர, அவளுடன் அவளுடைய தம்பி  மணி  என்று சிறிய குடும்பம்தான். பேசிக் கொண்டிருக்கையில் அகிலா அவன் வேலை பார்க்கும் மில்லர் ரோடிலிருந்து சற்றுத் தொலைவில் இருந்த குவீன்ஸ் ரோடில்தான் தனது அலுவலகம் இருப்பதாகத் தெரிவித்தாள். 

""ஹலோ!'' என்று அழைத்தபடி அகிலா புன்னகையுடன் அவன் நின்றிருந்த இடத்துக்கு வந்தாள். 

அடர்ந்த மஞ்சள் நிற ஸாரியும் கறுப்பு ரவிக்கையும் அணிந்திருந்தாள். எளிமை அவளுக்கு மேலும் மெருகூட்டியது போலிருந்தது.

""நேத்திக்கு மத்தியானம் பேசறப்போ நாளைக்கி குட் ஃ ப்ரைடே, அடுத்தாப்ல சனி ஞாயிறுன்னு இந்த வாரம் மூணு நாள் லீவுன்னு சொல்லிட்டு இன்னிக்கி ஆபிசுக்கு வந்திட்டே?''  என்று கேட்டான்.

""டைரக்டர்  திடீர்னு இன்னிக்கி சாயந்திர ஃபிளைட்ல பம்பாய் போறார்ன்னு நேத்திக்கு வீட்டுக்கு கிளம்பறப்போ சொன்னாங்க. அதனால நானும் அக்கவுண்ட்ஸ் ஆபிசரும் காலேல சீக்கிரமே வந்து ஸ்டேட்மென்ட்லாம் போட்டுக் குடுக்க வேண்டியதாயிடுச்சு''   என்றாள். 

அவர்கள் ஓர் ஆட்டோ பிடித்து கமர்ஷியல் ஸ்ட்ரீட் சென்றார்கள். அங்கிருந்த கடைகளை அன்றிரவே மூடி விடுவார்கள் என்று பயந்தவர்களைப் போல தெரு தாங்காமல் ஜனக் கூட்டம் பரவிக் கிடந்தது. சேர்ந்தாற்போல் மூன்று நாள்கள் விடுமுறை என்று வெளியூர்க்காரர்கள் கூட்டம் வேறு என்று தெருவை அடைத்து வந்து நடமாடிய முகங்களும், காற்றில் கலந்து வந்த மொழிகளும் தெரிவித்தன.

""மணியும் வரேன்னு சொன்னான். நான் ஆபிசிலிருந்து கிளம்புறப்போ போன் பண்ணிச் சொன்னேன். வந்திடுவான்'' என்றாள்.

""ஓ வெரி குட். நாம காத்திருக்கலாமா?'' என்று கேட்டான்.

""இல்ல நாம போலாம். அவன் நம்மளை கண்டுபிடிச்சு வந்திருவான்'' என்று அகிலா சிரித்தாள். 

""விண்டோ ஷாப்பிங்தான?'' 

""பாப்போம். ஏதாவது பிடிச்சிருந்தா, நல்லாயிருந்தா வாங்கலாம்'' என்றான் குமார்.

இரு பக்கமும்,துணிகள், நகைகள், காலணிகள்,  விற்கும் கடைகள் பரந்து கிடந்தன. மீரஜ் டிசைனர் ஸ்டுடியோ வாசலில் ஒரு மணப்பெண் அணிய ஒரு லட்சத்து இருபத்தி மூன்றாயிரம் என்று விலை போட்டு பட்டுத் துணியால் செய்யப்பட்டிருந்த உடையைப் பார்த்து அகிலா ""அம்மாடி, என் அஞ்சு  மாச சம்பளம் !'' என்று சிரித்தாள்.

""நீ சொன்னது கரெக்ட்டுதான். நம்மால விண்டோ ஷாப்பிங்தான் பண்ண முடியும் போல''  என்று குமாரும் சிரித்தான்.

அவர்கள் கடை வாசல்களில் இருந்த கண்ணாடிப் பெட்டிகளில்  காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டிருந்த பொருட்களைப்  பார்த்துக்  கொண்டும் பேசிக் கொண்டும் நடந்து சென்றார்கள். ஒரு செருப்புக் கடை வாசலில் நின்ற அகிலா ஒரு ஜோடிக் காலணியைக்  காண்பித்து ""ரொம்ப அழகாயிருக்கில்ல?'' என்றாள். அவள் கண்களில் மிதந்த ஆர்வத்தைக் குமார் கவனித்தான்.

""சரி, வா. உள்ள  போய்ப் பாப்போம்'' என்றான். இருவரும் உள்ளே சென்றார்கள்.

குமார் கடைச் சிப்பந்தியிடம் ஷோ கேசில் பார்த்த காலணியைக் காட்டினான். அவன் மூன்று வண்ணங்களில் இருந்த காலணிகளைக் கொண்டு வந்து கொடுத்தான். அகிலா அளவு சரியாக இருக்கிறதா என்று பார்த்தவள் விலையைப் பார்த்து, ""அடேங்கப்பா!'' என்றாள். 

குமார் எடுத்துப் பார்த்தான். ரூ.799/- என்று போடப்பட்டிருந்தது.

""நா இப்ப கால்ல போட்ருக்குறது நூத்தி அம்பது தான். ரொம்ப ஜாஸ்தி வெல இது'' என்றாள்.

""உனக்குப் பிடிச்சிருக்கா? எந்த கலர்?'' என்று குமார் கேட்டான்.

""இல்ல, இது ரொம்ப வெல. வேண்டாம்'' என்றாள் அகிலா. 

""கலரை செலெக்ட் பண்ணிட்டு சொல்லு'' என்றான் அவன்.

அவள் தெரிவு செய்ததை சிப்பந்தியிடம் கொடுத்துப் பில் போடச் சொன்னான். 

அவர்கள்   கடையை விட்டு வெளியே வந்து தெருவில் நடந்தார்கள். அகிலா மெளனமாக நடந்து வந்தாள்.

""என்ன ரொம்ப பலமான யோசனையா இருக்கு?'' என்று கேட்டான் குமார்.

அகிலா உடனே பதில் அளிக்காமல் புன்னகை செய்தாள்.

""நான் வாங்கித் தந்தது உனக்குப் பிடிக்கலையா?'' என்று கேட்டான். 

""சே...  சே'' என்று அவள் உடனே மறுத்தாள்.

""இதுக்கெல்லாம் நீ ரொம்ப அர்த்தம் குடுத்து மூளையைப் போட்டுக் கொழப்பிக்காதே. தெரிஞ்சவங்கன்னு நாம பாக்கறோம், போறோம், பேசறோம். நமக்கு பிடிச்சிருந்தா பழகறோம். இல்லாட்டா பாக்கறப்போ மாத்திரம் ஹலோ சொல்லிட்டு போய்க்கிட்டே இருக்கோம். அவ்வளவுதான்?''  என்றான்.

""யூ ஆர் úஸா ஸ்வீட்'' என்றாள் அகிலா.

""அன்னிக்கு உங்க அப்பாவுக்கு போன் பண்ணேன் இந்த மாதிரி ஊர்லேந்து வந்திருக்கேன்னு சொல்றதுக்கு.  அவர் சாப்பிட வான்னு கூப்பிட்டாரு. உடனே வந்துட்டேன்ல. நான் ஒதுங்கலாம், கொஞ்சம் பிகு பண்ணலாம், தட்டிக் கழிக்கலாம். அப்பிடி ஒண்ணும் நான் பண்ணலையே. ஏன்னா அப்பிடி பண்ணணும்னு எனக்குத் தோணல. நாம ஒருத்தரை ஒருத்தர் மதிச்சுப் பழகறோம். மதிக்கிறதுதான் முக்கியம். இல்லியா? வீ ஆர் ஃப்ரண்ட்ஸ். ஆர்ன்ட் வீ?''  என்று கேட்டு விட்டுச் சிரித்தான்.  

""யெஸ் வீ ஆர்'' என்று அவளும் சிரித்தாள்.

அப்போது மணி அவர்களிடம் வந்து சேர்ந்தான். குமார் அவனிடம் கை குலுக்கினான்.

""ஷாப்பிங் எல்லாம் ஆச்சா?'' என்று மணி அகிலாவின் கையில் இருந்த பையைப் பார்த்தான்.

அகிலா பையைத் திறந்து காட்டினாள். அவன் காலணியைப் பார்த்து விட்டு ""வெரி நைஸ்'' என்றான்.

""இவருக்குத்தான் நீ க்ரெடிட் குடுக்கணும்'' என்றாள் அவள். 

""திங்கக் கெழம ஆபீசுக்கு போட்டுட்டு போயி எல்லாரையும் அசத்தணும்''  என்று சிரித்தாள்.

 குமார் மணியிடம், ""சாப்பிட எங்க போகலாம்?'' என்று கேட்டான்.

""பல்லால் ரெசிடென்ஸி?'' என்று கேட்டான் மணி. அவள் தலையசைத்தாள். அவர்கள் ஆட்டோ பிடித்து ஹோட்டலுக்குச் சென்றார்கள். சாப்பிட்டு விட்டு கருடா மால் பக்கம்  நடந்தார்கள். ஒரே திருவிழாக் கூட்டம். நான்காவது மாடிக்குச் சென்ற போது  அகிலா ஐநாக்ஸ் வாசலில் நின்று விட்டாள்.

""என்ன ஆச்சு?''

""கேப்டன் மார்வெல்'' என்றாள்.

""ஓ, உனக்குப் பிடிக்குமா? நாளைக்கு சனிக்கிழமைதான? ஈவ்னிங் ஷோ போலாமா?'' என்று கேட்டான் குமார். 

""ராத்திரில ராஜாஜி நகர் திரும்பிப் போக ஆட்டோ ரொம்பப் படுத்திருவான். மாட்னி ஷோ?'' என்று கேட்டாள் அகிலா

குமார் அவர்கள் மூவருக்கும் மறுநாள் மாட்னி ஷோவுக்கு ரிசர்வ் செய்தான்.. 

அவன் கருடா மாலை அடைந்த போது சற்றுத் தாமதமாகி விட்டது. 

அகிலா  இன்னும் வரவில்லை என்று அவன் சுற்றுமுற்றும் பார்த்த போது தெரிந்தது. மால் வாசலில் இளைஞர்களும் யுவதிகளும் இறைந்து கிடந்தார்கள். 
அவன் அங்கு வந்து ஐந்து நிமிடங்களில் மணி வந்து விட்டான். அவன் கூட அகிலா இல்லை.

""ஸாரி, திடீர்னு எனக்கு ஒரு வேலை வந்திருச்சு.  உங்களைப் பார்த்து சொல்லிட்டுப் போகணும்னு ஓடி வந்தேன்'' என்றான்.

""அப்ப சினிமா ப்ரோக்ராம் கேன்சலா?'' என்று குமார் கேட்டான். ""ஏன் அகிலா வரவில்லை?'' என்று கேட்க அவன் விரும்பவில்லை.

""இல்ல. ஸாரி. இன்னிக்கி காலேலதான் எனக்கு போன் வந்தது. இந்த மாதிரி நாலு மணிக்கு அவசர வேலைன்னு.''

""இப்ப என்ன பண்ணனும்?'' என்று கேட்டான். குமார்.

""நா ரெண்டு டிக்கட்டையும் கொண்டு வந்திருக்கேன். அகிலா கிட்ட சொன்னப்போ அவ தனியா வரலேன்னு சொல்லிட்டா. நீங்க ஓக்கேன்னு சொன்னா நா என்னோட பிரெண்டு ரெண்டு பேர் இருக்காங்க. அவங்களுக்கு போன் பண்ணி வரச் சொல்றேன். இங்கதான் பக்கத்துல விவேக் நகர்ல இருக்காங்க''  என்றான். 

""தனியா வரலேன்னு சொல்லிட்டா !''  குமாருக்குச் சொடுக்கினாற் போலிருந்தது.   

குமார் தனது டிக்கட்டையும் அவனிடம் கொடுத்தான். ""நாம கம்பனியா ஜாலியா பாக்கலாம்னுதான் வாங்கினேன். அது இல்லேங்கிறதுனால  நீ இன்னும் ஒரு ஃப்ரண்டையும் கண்டு பிடிச்சு கொடுத்திரு. அட்லீஸ்ட் அவங்க  ஜாலியா குரூப்பா பாக்கட்டும். வரட்டுமா?'' என்று சொல்லி விட்டு வாசலைப் பார்க்கச் சென்றான்.

மறுநாள் காலை அகிலா வீட்டு வாசல் காலிங் பெல் அடித்தது. கதவைத் திறந்த அகிலாவிடம் வாசலில் நின்ற மனிதன், ""நீங்க அகிலா மேடமா?''  என்று கேட்டான்.

""ஆமா'' என்றாள் அகிலா.

""நா குமார் சார்ட்டேர்ந்து வரேன். இதை உங்களிடம் குடுக்கச் சொன்னாரு'' என்று ஒரு கவரை நீட்டினான்.

அவள் அதை வாங்கி கவரின் உள்ளிருந்த காகிதத்தை எடுத்துப் படித்தாள்.
""அன்புள்ள அகிலாவுக்கு, இதைக் கொண்டு வரும் என் அலுவலகப் பியூனிடம் நேற்று வாங்கிக் கொடுத்ததைத் திருப்பி அனுப்பவும் ''  என்றிருந்தது.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/02/மதிப்பு-3163643.html
3163641 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Sunday, June 2, 2019 02:11 PM +0530  

கண்டது

(காஞ்சிபுரம் காந்திசாலையிலுள்ள திருமண அழைப்பிதழ் விற்பனைக்
கடையின் பெயர்)

பேனா முனை

ஆர்.மீனா, செங்குன்றம்.

 

(வேலூர் பில்டர்பெட் சாலையிலுள்ள ஒரு செல்போன் கடையில்)

கேளுங்கள்... பேசுங்கள்... ரசியுங்கள்...
செல்போனோடு  வாழ முயற்சிக்காதீர்கள்

வெ.இராம்குமார், வேலூர்.

 

(மயிலாடுதுறை மாப்படுகை ரயில்வே கேட் மளிகைக் கடையில்)

கைப்பையுடன் வந்தால்
கடலை மிட்டாய்  இலவசம்

எஸ்.கமலகண்ணன், மயிலாடுதுறை.

 

(மதுரையில் ஒரு தையல் கடையில்)

என் தொழிலே என் மதம்
என் பணியிடமே கோயில்
வாடிக்கையாளரே என் தெய்வம்
அவர் தரும் கூலிப்பணமே பிரசாதம்

இலக்கியா, திருநெல்வேலி.


யோசிக்கிறாங்கப்பா!

சிரிக்கும்போது வாழ்க்கையை ரசிக்க முடிகிறது.
அழும்போது வாழ்க்கையைப் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.

எஸ்.செந்தில்குமார்,  ஆத்தூர்.

 

கேட்டது

(மயிலாடுதுறை பேருந்துநிலையத்தில் நண்பர்கள் இருவர்)

""மச்சான், கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் எப்படிடா முழுசா சைவத்துக்கு மாறினே?''
""என் பெண்டாட்டி அசைவம் சமைக்க ஆரம்பிச்சதாலதான்டா''

க.கலா, காகிதப்பட்டறை.

 

(பாளையங்கோட்டை கடை ஒன்றில் சேல்ஸ்மேனும் வாடிக்கையாளரும்)

""சார்... இந்த மொபைலோட ஒரிஜினல் விலை ரூ.13000. இப்ப ஆஃபர் ரேட் ரூ.8,000. 
நீங்க இப்ப இதை வாங்குனீங்கன்னா உங்களுக்கு  5000 ரூபாய்  லாபம் கிடைக்கும்''
""வாங்கலைன்னா 13 ஆயிரம் ரூபாய்  லாபம் கிடைக்கும். நான் சொல்றது
சரிதானே?''

க.சரவணகுமார், திருநெல்வேலி.


மைக்ரோ கதை


மைதிலியைப் பெண் பார்க்க  இன்று மாலை வருவதாகச் சொல்லியிருந்தார்கள்.  மைதிலிக்கு இது ஒன்றும் புதிதில்லை.  இதுவரை 99 பேர் அவளைப் பார்த்துவிட்டு பிடிக்கவில்லை என்று சொல்லிவிட்டனர். நூறாவதாக வரும் நபரும் பிடிக்கவில்லை என்றுதான் சொல்வார் என்று மைதிலி நினைத்தாள்.
மாலை பெண் பார்க்கும் படலம் நடந்தது.  மைதிலியைப் பிடித்திருக்கிறது என்று மாப்பிள்ளை சொன்னார். 
ஆனால் மைதிலி மாப்பிள்ளையைப் பிடிக்கவில்லை என்று உறுதியாகச் சொல்லிவிட்டாள். எல்லாரும் அதிர்ச்சியாக மைதிலியைப் பார்த்தனர்.  மாப்பிள்ளை முகத்திலும் அதிர்ச்சி.
மைதிலி சொன்னாள்: ""இந்த ஆள்தான் என்னை முதன்முதலில் பெண் பார்த்துவிட்டு பிடிக்கவில்லை என்று சொன்னது''

சீ.காந்திமதிநாதன், கோவில்பட்டி.

எஸ்.எம்.எஸ்.

பிறரை நம்பி கெட்டவர்களும் உண்டு.
தன்னை நம்பாமல் கெட்டவர்களும் உண்டு.

மு.பெரியசாமி, விட்டுக்கட்டி.


அப்படீங்களா!

சூரிய ஒளியின் மூலம் மின்சாரம் தயாரிக்க  வீட்டின் மாடியிலோ, மேற்கூரையிலோதான் அதற்கான பேனல்களை வைப்பார்கள்.  இப்போது வீட்டின் ஜன்னல்களில் சூரிய ஒளியின் மூலம் மின்சாரம் தயாரிப்பதற்கான இணைப்புகளைப் பொருத்தியிருக்கிறார்கள். 

ஜன்னலில் அடிக்கும்  வெயில் அந்த இணைப்புகளில் படும்போது மின்சாரம் தயாராகிறது.  10 சதுர அடி பரப்பளவு உள்ள ஜன்னலில்  படும் வெயில் 150 ர மின்சாரத்தைத் தயாரிக்கிறது.  அது வீட்டின் உள்ளே உள்ள எல்லா விளக்குகளும் எரிவதற்கான மின்சாரம் ஆகும்.  10 ச.அடி உள்ள ஜன்னல் என்றவுடன் அவ்வளவு பெரிய ஜன்னல் எங்கே உள்ளது? என்று யோசிக்காதீர்கள்.  வீட்டில் உள்ள எல்லா ஜன்னல்களின் பரப்பளவும் சேர்த்து 10 ச.அடி நிச்சயமாக வரும். 

ஜன்னலில் சிறிதுநேரம் அடிக்கும் வெயில் சற்று நேரத்தில் இடம் மாறிச் செல்லும் என்பதால்,  அதற்கேற்ப ஜன்னலில் உள்ள சூரிய ஒளி தயாரிப்பதற்கான இணைப்புகள் தாமாகவே திரும்பிக் கொள்ளும். இதனால் அதிகபட்ச அளவு சூரிய ஒளியை இந்த இணைப்புகள் பெற்று மின்சாரத்தைத் தயாரிக்க முடியும்.  

உங்கள் கைகளில் உள்ள  செல்போனின் மூலமாகவும் (ண்ஞந ஹய்க் அய்க்ழ்ர்ண்க்) நீங்கள் தேவையான அளவுக்கு இந்த இணைப்புகளைத் திருப்பிக் கொள்ள முடியும். கிக் ஸ்டார்ட்டர் என்ற நிறுவனம்  தயாரிக்கும் இந்த சூரிய ஒளி இணைப்புகள் இன்னும் விற்பனைக்கு வரவில்லை. 

என்.ஜே., சென்னை-58.


 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/02/பேல்பூரி-3163641.html
3163640 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் தெரியுமா உங்களுக்கு? - சத்தீஷ் DIN Sunday, June 2, 2019 02:04 PM +0530
ஊதியம்  என்பதின் ஆங்கில வார்த்தையான  "சாலரி'யின் பின்னணி சுவாரஸ்யமானது. "சலேரியம்' என்கிற  லத்தீன்  வார்த்தையிலிருந்து உருவானதுதான் ஆங்கில  வார்த்தையான  "சாலரி'.  "சலேரியம்'  என்பதற்கு உப்பு  ஊதியம்  என்று பொருள்.  பண்டைய  ரோமாபுரி  சாம்ராஜ்யத்தில்   உப்பு மிகவும்  விலைமதிக்க முடியாத  அரிய  பொருளாக  இருந்தது.  அதனால்  படை வீரர்களின்  ஊதியத்தில்  ஒரு பகுதியாக உப்பு வழங்கப்பட்டது.  அதை "சலேரியம்' என்று அழைத்தனர்.  அதுவே  பிறகு ஆங்கிலத்தில்  "சாலரி' ஆகிவிட்டது.



இந்தியாவின்  இன்னொரு பிரபலமான இனிப்புப் பண்டமான  "குலாப் ஜாமூன்', முஸ்லிம்  படையெடுப்பாளர்களால்  இந்தியாவிற்கு  அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது என்பது  எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்?  லுக்மத் - அல்காதி  என்பது பிரபலமான பாரசீக இனிப்புப் பதார்த்தம்.  அதன் இன்னொரு  வடிவம்தான்  "குலாப் ஜாமூன்'. பாரசீக  மொழியில்  "குல்'  என்றால் மலர்,  "அப்'  என்றால்  தண்ணீர்  "ஜாமூன்' என்றால் உருண்டை.

 

ஆப்பிள், உருளைக்கிழங்கு , வெங்காயம்  இவை மூன்றுக்குமே  ஒரே  சுவைதான் என்று  சொன்னால்  உங்களால்  நம்ப முடிகிறதா? ஆனால்  அதுதான் நிஜம். இவை மூன்றுக்கும்  சுவை ஒன்றுதான்,  ஆனால் மனம்தான்  வேறு  வேறு.  நுகரும் உணர்வு  தடைப்பட்டால், ஆப்பிள் , உருளைக்கிழங்கு, வெங்காயம்  மூன்றையும் ஒன்றிலிருந்து  மற்றொன்றை  பிரித்து அறிய முடியாது.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/02/தெரியுமா-உங்களுக்கு-3163640.html
3163639 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி... சிரி... சிரி...  DIN DIN Sunday, June 2, 2019 02:02 PM +0530
""சிரிப்பு நடிகர் எந்த நாட்டுக்குப் போயிருக்காராம்?''
""சிரியா நாட்டுக்கு''

பி.பாலாஜி கணேஷ், கோவிலாம்பூண்டி.

 

""ஜவுளிக்கடையிலே திருட ஏன் உன் மனைவியைக் கூட்டிட்டுப் போனே?''
""எப்போ பார்த்தாலும் டிசைன்சரியில்லைன்னு  சண்டை போடுவா. 
அதான் அவளே செலக்ட் பண்ணட்டும்ன்னு கூட்டிட்டுப் போனேன்''

ஜோ.ஜெயக்குமார், நாட்டரசன்கோட்டை.

 

""தியேட்டருக்கு கூட்டம் அலைமோதிக்கிட்டு வர்ற மாதிரி படத்துக்கு ஒரு டைட்டில் சொல்லுங்க... பார்ப்போம்.''
""டிக்கெட் இலவசம்''

ஏ.விக்டர் ஜான், சென்னை-62.

 

""நீங்க பெரிய டாக்டரா இருக்கலாம்...
 அதுக்காக உங்க வீட்டுக் கல்யாணத்துல டயாபடீஸ் பந்தி, பிளட் பிரஷர் பந்தி, அல்சர் பந்தின்னு தனித்தனியாக வச்சிருக்கிறது  அவ்வளவு நல்லா இல்லை''
""?...?...?...''''

சி.ரகுபதி, போளூர்.

 

""சேனாதிபதி... எதிரி நாட்டுமன்னன் புறா அனுப்பியிருக்கான்... அது கால்ல ஏதோ  பில் மாதிரி இருக்கு. என்னன்னு பாருங்க''
""இந்த புறாவுக்கும், இதுக்கு முன் அவன் அனுப்பி  நீங்க சாப்பிட்ட ஏழு புறாவுக்கும் மொத்தமா பில்  அனுப்பியிருக்கிறார் எதிரி நாட்டு மன்னர். பணத்தை அவர் சொல்ற அக்கவுண்ட் நம்பர்ல போடணுமாம்''

வ.வெற்றிச்செல்வி, வேதாரண்யம்.


""என்னங்க அது? அந்த செருப்புக் கடையிலே ஒரே கூட்டம்?''
""ஒரு ஜோடி செருப்பு வாங்கினா ஸ்டெப்னியா ஒரு செருப்பு இலவசமாத் தர்றாங்களாம்''

சி.ரகுபதி, போளூர்.

 

"" சார்... நம்ம ஹோட்டல்ல சாப்பிட்டுப் பாருங்க... வீட்டுச் சாப்பாடு மாதிரியே இருக்கும்''
""யோவ்... வாயை மூடுய்யா... அந்தத் தொல்லையை மறக்கத்தான் இங்கே வந்தேன். இங்கேயும் அதை ஞாபகப்படுத்தி டார்ச்சர் பண்றயே''

 

""டாடி எனக்கு  இந்தப் பாடத்தையெல்லாம் சொல்லிக் குடுங்க''
""எனக்கு இதெல்லாம் தெரியாதுப்பா... 
என் அப்பா அம்மா என்னைய படிக்கவே வைக்கலை''
""உங்களுக்கு மட்டும் எப்படிப்பட்ட நல்ல அப்பா, அம்மா கிடைச்சிருக்காங்க?''

எஸ்.வேல் அரவிந்த், திண்டுக்கல்.  
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/02/சிரி-சிரி-சிரி-சிரி-3163639.html
3163637 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் - ஜி.அசோக் DIN Sunday, June 2, 2019 01:52 PM +0530 "ஜோக்கர்' படத்தைத் தொடர்ந்து ராஜூ முருகன் எழுதி இயக்கி வரும் படம் "ஜிப்ஸி'. ஜீவா நடித்துள்ளார்.  சந்தோஷ் நாராயணன் இசை அமைத்துள்ளார். படத்தின் பாடல் வெளியீட்டு சமீபத்தில் சென்னையில் நடந்தது.  விழாவில் ஜீவா பேசியதாவது:

""கற்றது தமிழ், ராம் படங்களுக்கு பிறகு ஜிப்ஸி என் சினிமா பயணத்தில் முக்கியமான படம். இந்தப் படத்திற்காக கன்னியாகுமரி முதல் காஷ்மீர் வரை பயணம் செய்திருக்கிறேன். பல்வேறு கலாசாரம் கொண்ட  பல்வேறு மொழி மக்களைச் சந்தித்தேன். எல்லாரும் ஒரே சிந்தனை ஒரே ரசனை உள்ளவர்களாகத்தான் இருக்கிறார்கள். ஒரு தேசாந்திரியாக வாழ்வது எவ்வளவு அற்புதமானது என்பதை உணர்ந்தேன். படத்தில் நடித்து முடித்து விட்டாலும் படம் என் வாழ்க்கையில் சில மாற்றங்களை கொண்டு வந்திருக்கிறது. யோசித்து பார்த்தால் நானும் ஜிப்ஸியாக மாறி விட்டேன். என் அப்பா ராஜஸ்தானி, அம்மா தமிழ்நாடு, மனைவி பஞ்சாபி என என் வீட்டிலேயே பன்முக கலாசாரம் இருக்கிறது'' என்றார் ஜீவா. 

---------------------------------------------------------------------------------

அரசியல் பிரவேச திரும்பலுக்குப் பின் சினிமாவில் பெரிதும் ஆர்வம் காட்டாமல் இருந்து வந்தார் சிரஞ்சீவி. இந்த நிலையில் தற்போது சிரஞ்சீவி நடித்து வரும் படம் "சைரா நரசிம்ம ரெட்டி'.  சிரஞ்சீவிக்கு ஜோடியாக நயன்தாரா நடிக்க ஒப்பந்தமாகியுள்ளார். சரித்திரப் பின்னணியில் உருவாகும் இந்த படத்தில் அமிதாப்பச்சன், விஜய் சேதுபதி உள்ளிட்ட பலர் முக்கிய கதாபாத்திரங்கள் ஏற்கிறார்கள்.  முக்கிய வேடத்தில் தமன்னா நடிப்பதாகவும் கூறப்பட்டது. இப்போது படத்தில் இடம்பெறும் ஒரு பாடல் காட்சிக்காக தமன்னா நடிக்க இருக்கிறாராம். படத்தில் கவர்ச்சியான பாடலாக இது உருவாகிறது. இதில்தான் தமன்னா கவர்ச்சி நடனமாட முடிவு  செய்துள்ளார். ஹைதராபாத்திலுள்ள அன்னபூர்ணா ஸ்டுடியோவில் இந்த பாடல் காட்சியை விரைவில் படமாக்க உள்ளனர். இதற்கு முன்னர் நயன்தாரா கதாநாயகியாக நடித்த படத்தில் தமன்னா, ஒரு பாடலுக்கு நடனமாடியதில்லை.  

---------------------------------------------------------------------------------

திருமணம் குறித்து மனம் திறந்துள்ளார் நடிகர் சிம்பு. தனது தம்பி குறளரசன் சமீபத்தில் இஸ்லாம் மதத்துக்கு மாறி இஸ்லாமியப் பெண்ணை மணந்தார். இந்த நிலையில் சிம்புவுக்கும் திருமணம் நடக்க இருப்பதாகவும் அவருக்கு வீட்டில் பெண் பார்த்துவிட்டதாகவும் தகவல் வெளி வந்த வண்ணமிருந்தது. இதையறிந்த சிம்பு, ""  எனக்கு கல்யாணமா?'' என்று திடுக்கிட்டு அவசர அறிக்கை வெளியிட்டுள்ளார். அதில் அவர்,   ""இப்போதைக்கு திருமணம் செய்யும் எண்ணம் எதுவும் எனக்கு இல்லை, அதுபற்றி உரிய நேரத்தில் முறைப்படி அறிவிப்பேன். வதந்திகளை உண்மை என நம்பி ரசிகர்கள் ஏமாறுகிறார்கள். எனவே என் புது படம் மற்றும் திருமணம் பற்றி முறைப்படி நானே அறிவிப்பேன்'' என்று தெரிவித்துள்ளார் சிம்பு.

---------------------------------------------------------------------------------

"ஓ பேபி எந்த சக்ககுன்னவே' என்ற தெலுங்குப் படத்தில் சமந்தா இரட்டை வேடங்களில் நடித்திருக்கிறார். இதில் பாட்டி, பேத்தி என இரண்டு வேடங்களைச் சமந்தா ஏற்றுள்ளார். கொரிய படமொன்றின் ரீமேக்காக இந்த படம் உருவாகியுள்ளது. நந்தினி ரெட்டி இயக்கியுள்ளார். சமீபத்தில் படமான சில காட்சிகளைப் பார்த்த தயாரிப்பாளர் சுரேஷ், சமந்தா சம்பந்தப்பட்ட சில காட்சிகளை மறுபடியும் எடுக்கும்படி கூறியதாகவும் இதனால் இயக்குநர் நந்தினிக்கும் தயாரிப்பாளருக்கும் கருத்து மோதல் ஏற்பட்டதாகவும் சொல்லப்படுகிறது. இந்நிலையில், ""படக் காட்சிகள் அனைத்தும் சிறப்பாகப் படமாக்கப்பட்டுள்ளது. இதில் மறு படப்பிடிப்பு  என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை. சமந்தாவின் நடிப்பு சிறப்பாக வந்துள்ளது''  என்கிறார் தயாரிப்பாளர்.

---------------------------------------------------------------------------------

கதாநாயகன், கதாநாயகி தவிர காமெடியன்களுக்கும் தற்போது நடனம் ஆடத் தெரிந்திருக்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. கவுண்டமணி, வடிவேலு, சந்தானம், சூரி என வரிசையாக பல காமெடியன்கள் நடனம் ஆடியுள்ளனர். பெரும்பாலான ஹீரோக்கள் நடனத்தில் கெட்டிக் காரர்களாக இருந்தாலும் மாதவன், விஜய் சேதுபதி போன்ற ஒரு சில ஹீரோக்கள் நடனம் ஆடுவதைத் தவிர்த்து நடிப்பிலேயே ரசிகர்களைக் கவர்ந்து விடுகின்றனர். இந்நிலையில், "இனி நடனம் ஆட மாட்டேன்' என்று புது அறிவிப்பை வெளியிட்டுள்ளார் மாதவன். சமீபத்தில் நடன குழு ஒன்று "வேர்ல்ட் ஆப் டேன்ஸ்' நிகழ்ச்சியில் வெற்றி பெற்றது. இதில்  பெரும் தொகையை பரிசாக அந்த குழு  அள்ளியது. அந்த விடியோவைப் பதிவிட்டு இந்த குழுவின் நடனத்தைப் பார்த்தபிறகு, "நான் இனி என் படங்களில் நடனம் ஆட மாட்டேன். இது சத்தியம்' என தகவல் பகிர்ந்து ரசிகர்களை அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியிருக்கிறார் மாதவன்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/02/திரைக்-கதிர்-3163637.html
3163636 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் இரவில் ஊற வையுங்கள்! மறுநாள் சாப்பிடுங்கள்! பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன் Sunday, June 2, 2019 01:45 PM +0530 இரவில் ஊற வைத்து மறுநாள் காலை வடிகட்டிச் சாப்பிடும் முறையும், அதுபோல இரவில் ஊற வைத்து மறுநாள் காலை சாப்பிடக் கூடிய உணவுப் பொருளும் நல்ல பலனை அளிக்கின்றன. அது போன்ற சில உணவு அல்லது நீர்ப்பொருட்களுக்கான உதாரணத்தை விளக்கி, நோய் மாற்றக் கூடிய விஷயங்களைக் கூற முடியுமா?

  -கார்த்திகேயன், சிதம்பரம்.

முதல் நாளிரவு வடித்த அன்னத்தை நீர் ஊற்றி வைத்திருந்து காலை சிறிது புளித்துள்ள அந்த அன்னத்தைச் சாப்பிட்டால்,  மந்தத்தால் மலம் வெளுப்பாகப் போவது மாறும். உடல் உழைப்பிற்கு ஏற்ப வலிவு கூடும். வாந்தி புரட்டல் நிற்கும். மிகவும் புளித்த அன்னம் அதிகத் தூக்கம் மயக்கம் தரும். இது நல்லதல்ல. அதிகம் புளிக்காத சுவையான பழையதுடன் மோரும் தயிரும் கீரையும் மாவடுவும் மற்ற ஊறுகாய்களும் சேர்த்து உண்பது  சுவையான உணவுத் திட்டம்.

புளித்த சாதத்தின் மேல் நிற்கும் தெளிந்த நீரை (நீராகாரம்) அதிகாலை வேளையில் சாப்பிட வயிற்றில் புளிப்பு தங்காது. மலக்கட்டும் நீங்கும். குடல் அழற்சி தணியும். சிறிது சீரகத்தூள் உப்பு சேர்த்துச் சாப்பிட குமட்டல் வாந்தி நிற்கும்.

கோதுமை நொய்யை முதல் நாளிரவு நீரில் ஊற வைத்துக் காலையில் நன்கு கரண்டியால் அடித்துக் கிளறிப் பசையாக்கித் துணியால் வடிக் கட்டிய கோதுமைப்பால் கப நோயாளிக்கு ஏற்ற பானம். காப்பிக் கொட்டையைப் போல் கோதுமையையும் வறுத்துத் தூளாக்கி வென்னீர் ஊற்றி எடுத்த நீருடன் பால் சேர்த்துச் சாப்பிடக் கபம் கட்டாது. கோதுமையின் வறுத்த மாவை மறுநாள் காலை தேன் சேர்த்துப் பிசைந்து சாப்பிடுவது கீல்வலி முதுகுவலிக்கு நல்லது.

முதல் நாள் இரவு தண்ணீரில் உளுந்தை ஊற வைத்து மறுநாள் காலை அந்த தண்ணீரை மட்டும் சாப்பிட சிறுநீர் எரிவு சுருக்கு நீங்கும். உளுந்தை லேசாக வறுத்துத் தண்ணீரில் போட்டு இரவு ஊற வைத்து  நீரை வடிக்கட்டிச் சாப்பிட வயிற்றைப் பிடித்திழுத்து ஏற்படும் வலி நீங்கும்.

எள்ளை ஊற வைத்த  தண்ணீரைச் சாப்பிட மலமிளகிப் போகும்.

பச்சைக் கொள் தானியத்தை நீர் சேர்த்து மறுநாள் காலை இடித்துப் பிழிந்த சாற்றைத் தினம் பருகி வர வற்றிய உடல் பருக்கும். தூண்போல் உரத்து நிற்கும்.  வறட்சி, சளியுடன் இருமல், சளியால் மூச்சுத்திணறல் ஜலதோஷம் இவற்றை நீக்கும்.

காய்ந்த பட்டாணியை இரவில் ஊற வைத்து மறுநாள் பயன்படுத்துவதுண்டு. இதனால் நல்ல வாளிப்பான உடல், உடல் தழைத்துத் தசைகள் நிறைவுறும். நுரையீரலுக்குப் பலம் தரும்.

இரவு தண்ணீரில் ஊற வைத்த உளுந்தை மறுநாள் துணியில் இறுகக் கட்டி முளைக்க வைத்துப் பின் குத்திப் புடைத்து லேசாக வறுத்து நெய் சேர்த்துச் சாப்பிட மலக்கட்டு, வறட்சியால் ஏற்பட்ட வாயு ஆகியவை நீங்கும். காய்ச்சலின்போது  இதுபோலச் செய்துச் சாப்பிட பயறு நல்லது. களைப்பு சோர்வுள்ள நிலையில் பயறு துவரை நல்லது. மாதவிடாய்ச் சிக்கல், இரவில் அதிகம் சிறுநீர் போகுதல் ஆகியவற்றுக்கு  எள் நல்லது. வாயில் பற்களிடுக்கில், தொண்டையில், மலத்தில் ரத்தக் கசிவிருந்தால் துவரை நல்லது. மூலம் சிறுநீர்த் தாரையில் கல்லடைப்பு, விக்கல், மூச்சுத்திணறல் ஆகியவற்றுக்குக் கொள்ளு நல்லது. 

சீமை அத்திப்பழத்தை பிரித்து பழத்தினுள் கற்கண்டுத் தூளைச் செலுத்தி இரவு பனியில் வைத்திருந்து காலையில் உண்டு வர உடல் உஷ்ணம் தணியும். பசுமையான பழங்களை 2 பங்கு தண்ணீர் விட்டுப் பிசைந்து ஊற வைத்து கசக்கிப் பிழிந்து வடிகட்டிய சாற்றுடன் சர்க்கரை சேர்த்துப் பானமாக்கிச் சாப்பிடலாம். கோடை காலத்திற்கேற்ற பானகம். இந்த பானகத்தைச் சற்று தடிப்புள்ளதாக்கினால் “ஜாம்”. பழங்களை இரவில் வென்னீரில் ஊறபோட்டுக் காலையில் பிழிந்து வடிகட்டிச் சாப்பிடலாம். உடல்ச் சூடு குறையும்.

மலமிளகி வெளியாகும்.

பேரீச்சங்காயைத் தண்ணீரில் ஊற வைத்துச் சாப்பிட சாராயம் முதலியவற்றின் விஷ சக்தி நீங்கும். 

ஓமத்தைப் பொடித்து வெந்நீரில் போட்டு மூடிவைத்து மறுநாள் காலை சிறிது இந்துப்புடன் சாப்பிட வயிற்றிலுள்ள வாயு தடை, வலி நீங்கும். 

இப்படி எண்ணற்ற உதாரணங்களைக் கூறலாம். ஆரோக்கியத்திற்கான எளிய வழிகளை இது போன்ற நீர்த் திரவங்களாலும் ஊற வைத்த உணவு வகைகளாலும்  நாம் சிறப்பாகப் பெற முடியும்.

(தொடரும்)

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/02/இரவில்-ஊற-வையுங்கள்-மறுநாள்-சாப்பிடுங்கள்-3163636.html
3163634 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் நிறமில்லா வண்ணங்கள் மொசைக்குமார் DIN Sunday, June 2, 2019 01:13 PM +0530
அவருக்கு இன் பன்னுவது ரொம்ப  பிடிக்கும். ஆனாலும் மனுசன் பேன்ட்-இல் ஜிப் இருக்கிறதா? இருந்தாலும் அதை போட்டோமா என்று பார்ப்பதில்லை. சட்டை பிதுங்க, பெல்ட்டுக்குப் பதிலாக அரைஞாண் கயிற்றால் இடுப்பை இறுக்கிக் கொண்டு ஊன்றுகோலோடு அப்படியே வீதி வீதியாக வருவார். இன்றும் அதே கோலத்தில் நின்று கொண்டிருக்கிறார் பிரதான சாலையோரமாய் எதையோ எதிர்பார்த்தபடி!

சந்தித்துப் பேசி அதிகநாள் ஆனதினால் கிளட்சைப் பிடித்ததோடு பிரேக்-ஐ அழுத்தி அருகே சென்று நின்றேன். ""வா... வா'' புன்னகையோடு வரவேற்றார்.

"தொன்னி, கூனு, நொன்டி' இப்படிப் பல புனைப் பெயர்கள் இருந்தாலும் "ஆரோக்கியராஜ்' எனும் அவரை "ராசண்ணே' என அழைத்துத்தான் எனக்குப் பழக்கம்.

பொருத்தமற்ற பெயர்தான்! உச்சிமுதல் பாதம்வரை சமதளமின்றி சிறிதும் பெரிதுமான கட்டிகள் உடலெங்கும். பதினாறு வயதினிலே சப்பாணிபோல் லேசாக ஒருகால் இழுத்த நடை, கரடு முரடாய் வளர்ந்து பாதிக்குமேல் நரைத்த தாடியும் தலைமுடியும், அளவு பெருத்த இரவல் பெற்ற மேட்ச்-இல் அடங்காத பேண்ட்-சட்டை, கருத்துத் தேய்ந்த கட் ஷூ, ஊன்றுகோல் என தனக்கென தனி அடையாளமாய் ஆரோக்கியராசண்ணன்...! சராசரி மனிதனைப்போல் இருந்திருப்பாரானால் இந்நேரம் என் வயதையொத்த ஒரு மகனோ மகளோ அவருக்கு இருந்திருப்பார்கள். 

ஜமீன்களின் வரலாற்றைப்போல் அவருக்கும் ஒரு கதை வைத்திருந்தது பாட்டி!
எனக்குத் தெரிந்து அவருக்கென்று வீடோ வாசலோ இருந்ததில்லை. பிரதான சாலையில் காலனிக்குச் செல்லும் முகப்பில் அமைந்திருந்த "சடையாண்டி சிகை அலங்காரக் கடை' அருகே அகல அகலமான கோணிச்சாக்கு ஒன்றை விரித்து காலாவதியான கத்தி, கோடரி, பிடி இல்லாத மண்வெட்டி, மழுங்கிய உளி, துருப்பிடித்த சாவிகள் மற்றும் இன்ன பிற இரும்புச் சாமான்களும், ஒன்றிரண்டு புதிய அரிவாள், அரிவாள்மனையையும் கிடத்தி விற்பனைக்காக காத்துக் கிடப்பார். ஓய்வும் தூக்கமும் அருகாமையிலிருக்கும் பூட்டிய கடைத் திண்ணைகளில்தான்.

வருமானமிருக்கிறதோ, இல்லையோ தேவைக்கு உணவு கிடைக்கும். அவரிடம் அன்பு செலுத்துவதெற்கென்றே ஒரு சில குடும்பங்கள் இருந்தன. ""வாப்பா தொன்னி... பா சாப்டு... உக்காரு...'' என சொல்லும் போது மறுப்பும் தாமதமுமின்றி வாசலில் அமர்ந்து விடுவார். ஐந்து, பத்து கொடுத்தாலும் வாங்கிக்கொள்வார்.

எனது பால்ய காலங்களில் பாட்டி வீட்டிற்கு அடிக்கடி வந்து உணவருந்துவதை கண்டிருக்கிறேன். பழையது புதியது என்று கணக்கில்லை. அவருக்கான பிரத்யேக தட்டில் அனைத்தும் வைக்கப்படும். தோசை, இட்டிலி போடும் நாட்களிலும் அசைவம் அரங்கேறும் பொழுதுகளிலும் அனைவரும் உண்டு களித்த தருணங்களில் பாட்டி ஆரோக்யராசைத் தேடி ஆள் அனுப்பும். தட்டுப்படவில்லையென்றால் பொட்டலம் கட்டிக் கூட, ""சாமி சாமி இத பக்கத்துல இருக்கற கடகன்னில யாருட்டயாவது சொல்லி அவன் வரவுங் குடுத்துரச் சொல்லுய்யா... பாவம் ஒருவா தின்னுட்டுப் போகட்டும்ய்யா'' என எங்களிடம் கொடுத்து அனுப்பும்.

""அம்மாஆ... தாயீஈஈ...  தர்மம் பண்ணுங்கம்மா... பழசுபட்ட ஏதாவது போடுங்கம்மா'' என அவ்வப்போது திருவோட்டோடு வாசலில் தலைகாட்டும் பிச்சைக்காரர்களுக்கக் கூட மனம் வந்தால்தான் இரங்கும். இல்லையேல் ""போயிட்டு நாளைக்கி வா'' என்று அனுப்பிவிடும். ஆனால் இந்த ஆரோக்கியராஜ் என்ன செய்தார்? நெருங்கிய உறவும் கிடையாது! பிறகேன் இவ்வளவு அக்கறைப்பட வேண்டும்?  என யோசித்து ஒரு நாள் கேட்டும்விட்டேன். அப்போதுதான் பாட்டி தன் நெஞ்சில் பதிந்திருந்த அந்த முற்காலச் சம்பவத்தை சில வரிகளில் சொன்னது.

""அந்தக் காலத்துல ஏங்கூடப் பொறந்ததுக மொத்தம் பதினோருபேரு. சிறுதானிய ஏவாரத்துல இருந்த எங்க அய்யா திடுதிப்புன்னு மஞ்சக் காமாலையில படுத்த படுக்கையாகிப்போக கஞ்சிக்கே அம்புட்டுச் செரமம். குப்பக் கீரைகள புடுங்கிவந்து ஆஞ்சு அவிச்சு தின்னு  கெடந்தோம். அப்ப ஆரோக்கியராசோட தாத்தே பெரிய்ய துட்டுக்கார மனுச... காடு கரை வீடு வாச நெல பொலம்னு அம்புட்டுச் சொத்து கெடந்துச்சு...  கொஞ்சந் தள்ளி பக்கத்துலதா இருந்தாக. ஏம்ப்ப ஓங்கிட்ட குதுரவாலி அரிசி கேட்டு எம்புட்டு நாளாச்சுன்னு குரல் குடுத்துக்கிட்டே ஒருநா வீட்டுக்கு வந்தவரு... எங்கய்யாவும் நாங்களும் கெடந்த கோலத்தக் கண்டு கொதிச்சுப் போயிட்டாரு... என்னய்யா மனுசே நீரு... முடியாமக் கெடக்கேன்னு ஒரெட்டு சொல்லிவிடக் கூடாதா? புள்ள குட்டிகள இப்புடியா வயிரு காயப் போடுவ? அக்கம் பக்கத்துலயிருக்க நாங்கல்லாம் செத்தா போனோம்னு சொல்லி வைத்தியச் செலவுக்கு துட்டு குடுத்ததுமல்லாம அவரு தோட்டந் தொரவுலயிருந்து வேணும்கிறத புடுங்கிக்கிறவும், அவரு வீட்டுல ஆக்குறத குடுத்தனுப்பியும் பசி போக்குனாருய்யா... அம்புட்டு நல்ல மனுச. அவரு பேரே இன்னக்கி இந்த நெலமையில கெடக்கும்போது ஒரு வேளக் கஞ்சி ஊத்தாம எப்பிடிப்பா மனசார கெடக்க முடியும்?''

""என்னா பாட்டி அம்புட்டுச் சொத்துக்கார்ருன்னு சொல்ற... அப்புறம் ஏன் இவரு ரோட்ல பாதையில படுத்துருக்காரு?''

""அந்தக் கொடுமைய ஏங் கேக்குற! வார போற ஆளுகளுக்கெல்லாம் தான தர்மம் பண்ணியே அந்தக் கெழவம் போயிச் சேந்துட்டாரு. மிச்சங் கெடந்ததவாவது அவரு வாரிசுக பாத்துருக்கலாம். பூராங் குடியும் கும்மாளமும், கூத்தியாளும், சூதாட்டமும்னு மனுச மக்க அம்புட்டயும் அழிச்சு ஓட்டாண்டி ஆகிப் போயிருச்சுக..  ஏமாத்துனவனும் வாங்கித் தின்னவகளும் இன்னக்கி நல்லாயிருக்காக... கடைசியில இந்தப்பய இப்பிடியாகிப்போனான்... காலஞ்செய்யிற கோலமப்பா இது...'' 
ஆரோக்கியராஜ்-ஐ ஒரு வேளை உணவு கொடுத்து பராமரிக்கும் வீடு வாசல்கள்

ஏதோ பரிதாபப்பட்டுத்தான் அப்படிச் செய்வதாக நினைத்தேன். ஆனால் முற்காலத்தில் அவர்களும் கொஞ்சமேனும் பயனை அடைந்திருப்பார்கள் என யூகித்துக் கொண்டேன்.

பிறகு எனக்கு வருமானம் துளிர்த்த காலமுதல் எங்கு பார்த்தாலும் செலவுக்குக் கொடுக்காமல் நகர்ந்ததில்லை. தேவைப்பட்டால் பிற வீட்டாரைப் போல்  அழைத்து உணவு இட்டும் அனுப்பியிருக்கிறேன்.

யானை தன் தலையில் தானே மண் அள்ளிப் போட்டது போல மனுசன் அவர் வாயாலேயே இவை அனைத்தையும் கெடுத்துக் கொண்டார்!

சில வருடங்களுக்கு முன் ஒரு நாள் மாலை வேளை... சோகம் அரும்பிய முகமாய் அரவணைக்கும் வீதி ஒன்றில் நெடுநேரம் அமைதியாகவே உட்கார்ந்திருந்தார். ""வாப்பா ராசு... சாப்புடு. காபி குடிக்கிறியாப்பா...'' -சில குரல்கள். 

""வேண்டாம் மதினி.. வேணாக்கா'' என மறுத்ததோடு இடம் நகராமல் அங்கேயே கிடக்கிறார்.

சக ஆண்கள் மீண்டும் மீண்டும் வினவிய போது தான் "தப்பு' செய்துவிட்டதாக சம்பவமொன்றை சொன்னார்.

குறிப்பிட்ட பகுதியொன்றில் தனக்குப் பழக்கப்பட்ட ஒரு வீட்டிற்கு மதியம் சென்றபோது வேறு எவரும் இல்லா தருணமதில் அங்கிருந்த பெண் ஒருத்தி குளித்து உடையணிய முற்பட்டதைப் பார்த்ததாகவும் அதுநிமித்தம் நெடுநேரமாய் குற்ற உணர்வில் தவிப்பதாகவும் ஒரு புயலைக் கிளப்பிவிட்டார். ஆத்திரமும் ஆங்காரத்தினுடே பற்பல வசவுகள் விழுந்தன. ஒவ்வொருவரின் மன நிலையும் வெவ்வேறு கோணங்களில் யூகிக்க ஆரம்பித்தது.

 இந்த மனிதன் நிச்சயம் அக்காரியத்தைச் செய்திருப்பானா!  சரி, அப்படியே நிகழ்ந்திருந்தாலும் "நான் இப்படிச் செய்தேன்' என்று எவனாவது தன்னையே ஊரு முழுக்க தண்டோரா போட்டுச் சொல்வானா? குழப்பம்.

இல்லை! அப்படி ஒன்றுமே நடக்காமல், இப்படியான கற்பனைச் சம்பவங்களில் தன்னை கதாநாயகனாக்கி தானும் ஓர் காமக்கலை வீர ஆண்மகன்தானென்று மறைமுகமாக பெருமை பீத்திக் கொள்கிறானா? 

எப்படியிருந்தாலும் சிந்திக்க வேண்டிய விசயமே... முதலாவது தங்கள் வீடுகளிலும் பெண்டு பிள்ளைகள் இருக்கிறார்கள். சபலச் சிந்தனைகள் அவனுக்குள்ளும் அலைபாய சாத்தியமிருக்கிறது. இல்லையேல் இப்படியான கட்டுக் கதைகளால் தங்கள் வீட்டாரையும் அவமானமாக்க வாய்ப்பிருக்கிறது... இது போன்ற எண்ணங்கள் துரிதமாகவே அவருக்கான அரவணைப்பை நிறுத்திப் போட்டது. 

""இங்க பாரப்பா... ரோட்ல பாதையில பாக்குறியா, அஞ்சு பத்து வேணும்னா வாங்கிக்க. வீட்டுப்பக்கம் வார போற சோளியெல்லாம் வச்சுக்காத'' என ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்கேற்றபடி சொல்ல  வாசல்கள் அற்றுப்போனார் மனுசன்.

பல சமயம் இச்சம்பவத்தை நினைத்துப் பார்த்திருக்கிறேன். 

ஆரோக்கியராஜ் சொன்னதென்னவோ ஒரேயொரு முறைதான். அதுவும் மெய்யோ பொய்யோ!

அவருக்குத்தான் தெரியும். ஆனால் என் வேலைத்தளங்களிலும் இன்னபிற இடங்களிலும் ஒருசில பிறவிகள் இருக்கிறார்கள், அவர்களின் பேச்செல்லாம் தங்களை ஒரு காமக் களஞ்சியங்களாகவும், மன்மத புருசர்களாகவுமே வெளிக்காட்டத் துடிக்கும். அவள் வந்தாள், இவள் வந்தாள் என ஏகத்திற்கு அள்ளி விடுவதும், தங்கள் வீட்டுப் பெண்களைத் தவிர மற்றவர்களை நெறி தவறியவர்களாக காட்டுவதுமாய் இருக்கும். அந்த வக்கிரப் பேச்சினில் ஓர் அற்ப சந்தோசம்.

ஆனால் கட்டுக் கதைகளிலும், சினிமா நாடகங்களிலும் தவிர, எனது நிஜ வாழ்க்கையில் இலகுவாய் ஒரு பெண் தோழியாகக்கூட கிடைப்பதென்னவோ அரிதாய்தானிருக்கிறது. 

நினைவுகள் சிலிர்த்தெழ மீண்டுமாய் ஆரோக்கியராஜ் நிழலாடுகிறார். வருடங்கள் உருண்டோடியதில் இப்போது பிழைப்புக்கு என்ன செய்கிறார் என்று தெரியவில்லை. பழைய இரும்புக் கடையும் துருப்பிடித்துக் காணாமல் போனது. எவருடனும் சரியாகப் பேசுவதில்லை. கொடுப்பதை மட்டும் வாங்கிக் கொண்டு மெளனமாய் நகன்று விடுகிறார். சாலைக்கடைகளில் ஏதாவது ஒரு திண்ணை அவர் உறங்கக் காத்துக் கிடக்கும். குறிப்பிட்ட வீதிகளைத் தாண்டி தனக்குதவும் சமூக நலக் குழுக்களையும் இன்ன பிற ஸ்தலங்களையும் நாடியிருக்க வேண்டும். விதவிதமான பழந்துணிகள் அவருக்குக் கிடைத்திருக்கிறது.  இன் பண்ணுவதோடு கட்சூவும் அணிந்து கொள்கிறார். அவர் உபயோகிக்கும் வாக்கிங் ஸ்டிக்கும் ஐசுவரியவான் வீட்டில் காலாவதியான ஒன்று போல் தெரிகிறது. சில இரவுகளில் ஓவர்டைம் பார்த்து வீடு திரும்பும் தருணங்களில் சாலையோரம் மெல்லிய சப்தத்தில் அவர் ராகமாய் பாடல்கள் பாடுவதைக் கவனித்திருக்கிறேன். என்ன ஆச்சு இந்த மனுசனுக்கு!  

இதோ இன்றும் சாலையில் நின்று கொண்டிருக்கிறார். பார்த்துப் பேசி அதிகநாள் ஆனதினால் பைக்கோடு அவரருகில் போய் நின்றேன். புன்னகையோடு வரவேற்றார். நான் சொன்னதும் பேன்ட் ஜிப்பை மேல்நோக்கி இழுத்துவிட்டவரிடம் கொஞ்ச நேரம் உரையாடிவிட்டு சேப்பினுள்ளேயிருந்து புதிய ஐம்பது ரூபாய் தாளை உருவி நீட்டினேன்.

வாங்கியவர் தயக்கத்தோடு...""ஒனக்கு செரமமில்லைன்னா என்னய  தேனி பங்களாமேடு வரைக்கும் கொண்டுபோயி விட முடியுமா? பாவம் காத்துக் கெடப்பாங்க... இன்னைக்கின்னு பாத்து மினி பஸ்ஸவே காணாம்... சேர் ஆட்டோவுலயும் ஏத்த மாட்றாங்க. போன் வேற அடிச்சுக்கிட்டே இருக்கு...'' என வைபரேட் ஆகிக் கொண்டிருந்த பழைய அடிப்படைக் கைபேசியை கையிலெடுத்துக் காண்பித்தார்.

மனசுக்குள்  வேறு எந்த நெருடலும் இல்லை. 

""அப்புடி யாருங்க உங்களுக்காக காத்து நிக்கப் போறாங்க. சரி ஏறுங்க'' ஏற்றிக்கொண்டு பிரதான சாலை வழியாக பங்களாமேடு விரைந்தேன்.

""அந்தாஆ அந்த வண்டிக்கிட்ட நிப்பாட்டு'' நின்றேன்.

இவர் குரல் கேட்டவுடன் பிரத்யேகமாய் செய்யப்பட்ட தகர டின் வடிவ உண்டியலை கையில் தாங்கியபடி, கருப்புக் கண்ணாடியும் பேண்ட் சட்டையும் அணிந்து நின்றிருந்த நபர் புன்னகைக்கிறார். "நிறமில்லா வண்ணங்கள் பார்வையற்றோர் இன்னிசைக்குழு' என பக்கவாட்டில் பேனர் கட்டியிருந்த அந்த வாகனத்தினுள்ளே அவரைப் போன்ற மற்றொருநபர் மழுங்கலாக ஒலி எழுப்பிய கீபோர்டில் இசை மீட்ட ஆரம்பிக்க, அதேபோல் கருப்புக் கண்ணாடியணிந்து மைக்கை பிடித்து அமர்ந்திருந்த ஓர் அம்மா பாடத் தயாராகிறார்.

ஆரோக்கியராஜ் அண்ணனின் தொடு உணர்வில் "சலக்... சலக்'கென உண்டியலை குலுக்கிக் கொண்டே அந்த முதல் நபர் மெல்ல நடக்க, ஜனசந்தடி நிறைந்த அப்பிரதான வீதியிலே விழிநீர் சுரக்க வண்டியிலிருந்து மெல்லத் தவழ்ந்து வந்து கொண்டிருந்தது  அர்த்தம் பொதிந்த சினிமா பாடலொன்று!

"கடவுள் தந்த அழகிய வாழ்வு உலகம் முழுதும் அவனது வீடு கண்கள் மூடியே வாழ்த்துப் பாடு...

கருணை பொங்கும் உள்ளங்கள் உண்டு
கண்ணீர் துடைக்கும் கைகளும் உண்டு'  

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/02/நிறமில்லா-வண்ணங்கள்-3163634.html
3163633 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள்! - 31 சின்ன அண்ணாமலை Sunday, June 2, 2019 01:08 PM +0530 சட்டசபை நடந்து கொண்டிருக்கிறது. திரு.கோபால மேனன் சபாநாயகர். திரு. காமராஜ் முதல் மந்திரி.

திரு. சி.சுப்ரமணியம் நிதி மந்திரி மற்றும் மந்திரிகள். சட்டசபை அங்கத்தினர்கள் எல்லாரும் அசந்து போனார்கள். நாங்களோ சட்டசபைக்குள்ளே நின்றுகொண்டு, ""வேங்கடத்தை விட மாட்டோம்'' என்றெல்லாம் முழக்கம் செய்தோம்.

சபாநாயகர் உத்தரவு இல்லாமல் சபைக்குள் போலீசார் வர முடியாது. அதனால் போலீசார் வெளியே நின்று கொண்டு துடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

சபாநாயகர் கோபால மேனன் என் னைப் பார்த்து ""சபைக்குள் வரக் கூடாது. சட்ட விரோ தம். வெளியே போங்கள்'' என்றார்.

உடனே திருமதி சரோஜினி, ""நீங்கள் ஒரு மலையாளி... இது தமிழர் பிரச்சினை. மந்திரி சபையின் கவனத்தைக் கவரவே நாங்கள் உள்ளே வந்திருக்கிறோம்'' என்றார்.

உடனே முதலமைச்சர் காமராசர் எங்களிடம், ""சரி, எல்லோரையும் கூட்டிக் கொண்டு வெளியே வந்து சொல்ல வேண்டியதைச் சொல்லுங்கள்'' என்றார். வெளியே வந்தோம். எங்களுடைய கோரிக்கையைச் சொன்னோம். ""சரி, என்னால் செய்யக் கூடியதைக் கட்டாயம் செய்கிறேன்'' என்று சொன்னார்.

அவர் அந்தப் பக்கம் போனதும் போலீசார் எங்களை வளைத்துப் பிடித்து கைது செய்து வேனில் ஏற்றி வேப்பேரி போலீஸ் ஸ்டேஷனில் கொண்டுபோய் வைத்திருந்தார்கள்.

கவிஞர் கு.சா. கிருஷ்ணமூர்த்தியின் மனைவியாருக்கு இதெல்லாம் புதிய அனுபவம். கொஞ்சம் கலவரப்பட்டதுபோல இருந்தார்கள். நான் கு.சா.கி. அவர்களிடம் ""எதுக்கய்யா மனைவியைக் கூட்டிக்கொண்டு வந்தீங்க? அவங்க ஜெயிலுக்குப் போகப் பயப்படுவாங்க போலிருக்கே'' என்றேன்.

அவர் உடனே ""இப்ப நான் கூட்டிக்கொண்டு வந்ததாலே தேச சம்பந்தமாக ஜெயிலுக்குப் போகப் போறா, வீட்டிலே விட்டு வந்திருந்தா கிரிமினல் சம்பந்தமா அடிதடி சண்டைக் கேசுக்காக ஜெயிலுக்கு வந்து நிற்பாளே'' என்றார்.

""என்ன விஷயம்'' என்றேன். அவர் சொன்ன விஷயம் ரொம்ப தமாஷாக இருந்தது. அதாவது அவருக்கு இரு மனைவிகள். இருவரும் ஒரே வீட்டில் குடித்தனம். ஒரு மனைவி மேல் மாடியில் வசிக்கிறார். இன்னொரு மனைவி கீழ் வீட்டில் வசிக்கிறார். தாங்கள் எங்கே வசிப்பது? என்று நடுவில் ஒரு கேள்வி போட்டேன்.

""நான் மாடிப்படியில்தான் வசிக்கிறேன். அதனாலே மேலே இருப்பவர் கீழ் வராமலும், கீழே இருப்பவர் மேலே போகாமலும் தடுத்துக் கொண்டிருக்கிற சக்தி நான்தான். விஷயம் இப்படி இருக்கிறபோது நான் மட்டும் போராட்டத்திற்கு வந்து விட்டால் மேலே இருக்கிறவர் கீழே வர, கீழே இருக்கிறவர் மேலே போக, கடைசியில் அடிதடி சண்டைக் கேசில் ஜெயிலுக்குத் தானே வரவேண்டும். அதனால்தான் ஒருத்தியை என்னுடன் கூட்டிக் கொண்டு வந்துவிட்டேன்'' என்றார். 

எல்லோரும் தமாஷாகச் சிரித்தோம். ஜெயிலுக்கு வந்தவர்களை மனம் தளராமல் கவிஞர் கு.சா.கி. இப்படி தமாஷாகப் பேசி உற்சாகமூட்டிக் கொண்டிருப்பதில் வல்லவர். பிறருக்கு எந்தத் தீங்கும் நினைக்காத நல்லவர்.

எங்களையெல்லாம் போலீஸ் கமிஷனர் முன் ஆஜர் செய்தார்கள். முதலில் என் பெயரைச் சொன்னதும் நான் கமிஷனர் எதிரில் நின்றேன். அப்போது கமிஷனராக இருந்தவர் திரு. அருள் அவர்கள். என்னை நிமிர்ந்து பார்த்து, புன்னகை செய்துவிட்டு ஏதோ எழுதப்போனார். நான் உடனே ""சார்எழுதும்போது "பி' கிளாஸ் போட்டு எழுதுங்கள். இல்லாவிட்டால் நாங்கள் உள்ளே போய் வேறு போராட வேண்டியதிருக்கும்'' என்றேன்.

""பி-கிளாஸ் போடுகிறேன்'' என்று சொல்லி சிரித்துக் கொண்ட எழுதினார். எழுதி முடித்ததும் ""சரி நீங்கள் போகலாம்'' என்றார்.

""சார் இன்னொரு விஷயம்'' என்றேன் ""என்ன?'' என்றார்.

""இப்போது மணி ஒன்று. எங்களைச் சிறைக்குள் கொண்டு போகும்போது மணி நான்காகிவிடும். சிறையில் சடங்குகள் முடிந்து எங்கள் அறைகளுக்குச் செல்லும்போது மணி ஆறாகலாம்.

ஆகவே நாங்கள் இப்போது சாப்பிடாமல் சிறைக்குச் சென்றால் இன்று பூரா பட்டினி கிடக்க நேரிடும். அதனால் எங்கள் எல்லோருக்கும் நல்ல சாப்பாட்டுக்கு ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்'' என்றேன். கமிஷனர், சிரித்துக் கொண்டே ""எத்தனை முறை சிறைக்குச் சென்றிருக்கிறீர்கள்?'' என்றார்.

""நான்கு ஐந்து முறை சென்றிருக்கிறேன்'' என்றேன். ""அதனால் உங்களுக்கு எல்லாம் தெரிந்திருக்கிறது. சரி நீங்கள் போகலாம்'' என்று சொல்லி எங்களுடன் வந்த சார்ஜண்டைக் கூப்பிட்டு தன் கைப்பணத்தை (ரூ.200) கொடுத்து நல்ல சாப்பாடு போட்டு பிறகு ஜெயிலுக்குக் கொண்டு போகும்படி உத்தரவிட்டார்.

கட்டபொம்மன்,  கப்பலோட்டிய தமிழன்!

சிலம்புச் செல்வர் ம.பொ.சி. அவர்களுடன் நான் தமிழரசுக் கழகத்தில் தொண்டு செய்து கொண்டிருந்தபோது, "தங்கமலை ரகசியம்'  என்ற திரைப்படக்கதை ஒன்றை பத்மினி பிக்சர்ஸ் உரிமையாளர் திரு. பி.ஆர்.பந்துலு அவர்களிடம் சொன்னேன்.

கதை, நடிகர் திலகம் சிவாஜிகணேசன் அவர்கள் நடிப்பதற்காகவே சொல்லப்பட்டது. 

வசனம் மிகச் சிறப்பாகப் பேசி அற்புதமாக நடிக்கும் ஆற்றல் பெற்ற  சிவாஜி அவர்கள், வாய் பேசாமலே  சிறப்பாக நடிப்பதற்காக பாதிக்கதை வரையில் வாய் பேசத் தெரியாத வாலிபனாகவும், பின்னர் பேசத் தெரிந்தவனாகவும் ஒரு கதாபாத்திரத்தை சிருஷ்டி செய்தேன்.

கதாநாயகன் குழந்தையாக இருக்கும்போது சூழ்ச்சியின் காரணமாகக் காட்டில் வீசப்படுகிறான்.  அக்குழந்தையை யானைகள் எடுத்து வளர்ப்பதாகக் கதை. 

யானைகள் எப்படி எப்படி ஒரு குழந்தையை வளர்க்கும் - யானைகள் என்னென்ன வேலை செய்யும் என்பதை எல்லாம் இதற்காக நான் பல சர்க்கஸ் கம்பெனிகளில் விசாரித்து ஓரளவு தெரிந்து வைத்திருந்தேன். அதனால் திரு.பந்துலு அவர்கள் என்னையும் தன் கூடவே இருந்து படப்பிடிப்பிற்கு உதவியாக இருக்கும்படி கேட்டுக் கொண்டார். 

திரு.பி.ஆர்.பந்துலு அவர்கள் முதன்முதலில் டைரக்ட் செய்த படமும் அதுதான்!
"தங்கமலை ரகசியம்' படப்பிடிப்பின்போதுதான் பந்துலு அவர்களின் உள்ளத்தில் " வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன்',  "கப்பலோட்டிய தமிழன்'   ஆகிய இருவரின் சரிதத்தைப் படமாக்க வேண்டுமென்ற விதையை ஊன்றினேன். 

திரு.ம.பொ.சி. அவர்களைப் பற்றி பந்துலு அவர்களுக்கு அடிக்கடி சொல்லிக் கொண்டேயிருப்பேன். 

என்னுடைய தூண்டுதலுக்கு மிகவும் ஆதரவாக நடிகர் திலகம் சிவாஜிகணேசன் அவர்கள் இருந்தார். 

பத்மினி பிக்சர்ஸூக்கு பாட்டு எழுதிக் கொண்டிருந்த கவிஞர் திரு. கு.மா.பாலசுப்பிரமணியமும், தமிழரசுக் கழகத்தைச் சேர்ந்தவராகையால் அவரும் என்  பேச்சை ஆமோதித்துக்  கொண்டிருந்தார். 

"தங்கமலை ரகசியம்'  தமிழில் பெரிய வெற்றிப் படமாக  அமைந்தது. அதுவே " ரத்னகிரி ரகசியம்' என்ற பெயரில் கன்னடத்தில் வெளிவந்து அதுவும் பெரிய வெற்றிப்  படமாக அமைந்தது. 

அச்சமயத்தில்தான் சிலம்புச் செல்வர் ம.பொ.சி. அவர்களும் நானும் மற்றும் தமிழரசுக் கழகத் தோழர்களும் கட்டபொம்மன் பற்றித் தமிழகமெங்கும் தீவிரப் பிரசாரம் செய்து  கொண்டிருந்தோம். 

தமிழக மக்கள் கட்டபொம்மனைப் பற்றிய உண்மைகளைத் தெரிந்து கொண்டார்கள். அவனுடைய வீரம் - தியாகம் இவற்றை மிகவும் போற்றினார்கள்.

இச்சூழ்நிலையில் நடிகர் திலகம் சிவாஜிகணேசன் அவர்கள் "வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன்' என்ற அற்புதமான நாடகத்தை அரங்கேற்றம் செய்தார். 

அந்த நாடகம் தமிழகத்தில் ஒரு புதிய புரட்சியை ஏற்படுத்தியது. 

திரு.பி.ஆர்.பந்துலு  உள்ளத்திலும் ஒரு புதிய வேகத்தை ஏற்படுத்தியது. 

நாடகம் முடிந்து நாங்கள் வீடு திரும்பும்போது திரு.  பந்துலு அவர்கள் என்னிடம், ""சரி... உங்கள் விருப்பப்படி கட்டபொம்மன்  பட வேலையை நாளையே  துவக்குங்கள்'' என்றார். 

நான் அடைந்த மகிழ்ச்சிக்கு எல்லையே இல்லை. 

மறுநாள் முதலில் நான் செய்த காரியம் சிலம்புச் செல்வர் ம.பொ.சி. அவர்கள் வீட்டுக்கு பி.ஆர்.பந்துலுவைக் கூட்டிக் கொண்டு போய், ம.பொ.சி. அவர்களுக்கு மாலை, மரியாதை  செய்து, "" கட்டபொம்மன் படம் தயாரிக்கச் சிறந்த ஆலோசனைகள் அடிக்கடி சொல்ல வேண்டும்'' என்று கேட்டுக் கொண்டதுதான்

அதுபோல திரு.ம.பொ.சி. அவர்கள் கட்டபொம்மன் படம் முழுவதற்கும்  கூடவே இருந்து  உதவி செய்தார்கள்.

(தொடரும்) 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/02/சொன்னால்-நம்பமாட்டீர்கள்---31-3163633.html
3163632 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மரங்களுக்கு ஆம்புலன்ஸ்! - ஸ்ரீதேவி DIN Sunday, June 2, 2019 01:02 PM +0530
இந்தியாவிலேயே முதன் முறையாக மரங்களுக்கான ஆம்புலன்ஸ் சேவை சென்னையில் தொடங்கப்பட்டுள்ளது.  இதனை கடந்த வாரம் குடியரசு துணைத் தலைவர் வெங்கையா நாயுடு தொடங்கி வைத்தார். 

இந்த சேவையின் மூலம் புயல், வெள்ளம் போன்ற பேரிடர் காலங்களில் சாலைகளில் முறிந்து விழும் மரங்களை அப்புறப்படுத்துதல், புதிய மரங்களை நடுதல், விதைப் பந்துகள் விநியோகித்தல், மரங்களைப் பராமரித்தல் உள்ளிட்ட பணிகளை SASA குழுமம்  என்ற அமைப்பு வழங்க இருக்கிறது. பசுமை மனிதர் டாக்டர் அப்துல் கனி வழிகாட்டுதலில் இந்த மரங்களுக்கான ஆம்புலன்ஸ் சேவையை வழங்க உள்ளனர்.

இது குறித்து SASA குழும நிறுவனர் சுரேஷ் கிருஷ்ணா ஜாதவ்  கூறியதாவது:

""மரங்களுக்கான ஆம்புலன்ஸ் சேவை மூலம் புதிய மரக்கன்றுகள் நடுதல், விதை வங்கி, மரக்கன்றுகள் இலவசமாக வழங்குதல், மரம் நடுவதற்கான உதவிகள் புரிதல், மரங்களை வேரோடு பிடுங்கி வேறு இடத்தில் பதியமிடுதல், மரங்களின் எண்ணிக்கையைக் கணக்கிடுதல் என்று எண்ணற்ற பசுமைப் பணிகளை மரங்களுக்கான  இந்த ஆம்புலன்ஸ் சேவை  செய்ய  உள்ளது.

மரங்களை நடுவதில் பயிற்சி பெற்றவர்கள், மரம் நடும் உதவியாளர்கள் ஆகியோர் மரங்களை நடுவதற்கான, பராமரிப்பதற்கான உபகரணங்களுடன் ஆம்புலன்ஸ் வாகனத்தில் பயணம் செய்வார்கள். 

இந்த திட்டத்தின் மூலம் அழியும் நிலையில் உள்ள மரங்களைப் பாதுகாக்கவும், பராமரிக்கவும் நடவடிக்கை மேற்கொள்ளவுள்ளோம். 

நாளுக்கு நாள் சுற்றுச்சூழல் சீர்கேடு ஏற்பட்டு, காற்று மாசுபடுவது அதிகரித்து வருகிறது. பசுமையைப் பாதுகாப்பதன் மூலமாக சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாக்கவும் காற்று மாசு படுவதைத் தடுக்கவும் முடியும்.  

அதுபோன்று ஓர் இடத்தில்  இருக்கும் மரத்தை அப்புறப்படுத்த  வேண்டும் என்று நினைப்பவர் எங்களுக்குத் தகவல் கொடுத்தால்  அந்த மரங்களை வேரோடு பிடுங்கி மாற்று இடத்தில் நடுவதற்கான நவீன உத்திகளைக் கொண்டு  வர இருக்கிறோம். இந்தியாவின் ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் மரங்களுக்கான ஆம்புலன்ஸ் சேவையை வலுப்படுத்துவதும், தன்னார்வலர் குழுக்களை ஏற்படுத்தி பசுமைப் போர்வைக்கு வித்திடுவதும் தான் எங்கள்   நஅநஅ குழுமத்தின் நோக்கம்'' என்றார். 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/02/மரங்களுக்கு-ஆம்புலன்ஸ்-3163632.html
3163631 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் செங்கலுக்குப் பதிலாக தெர்மாகோல்! கே. தர்மராஜ்  Sunday, June 2, 2019 12:58 PM +0530 பெரம்பலூர் மாவட்டம், ஆலத்தூர் வட்டம், செட்டிக்குளத்தில் நவீன தொழில்நுட்பத்துடன் செங்கல்லுக்குப் பதிலாக தெர்மாகோல் அட்டையைக் கொண்டு வீடு கட்டும் பணி நடைபெற்று வருகிறது. 

வணிக வளாகங்கள், தொழில் நிறுவனங்கள், ரயில் தண்டவாளங்கள், மேம்பாலங்கள் என கட்டுமானப் பணிகள் நாளுக்கு நாள் வளர்ந்து வருகின்றன. அதேபோல, நகர்ப்புறங்கள் மட்டுமின்றி கிராமப்புறங்களிலும் குடியிருப்புக்கான கட்டுமானப் பணிகளும் நவீன தொழில்நுட்பத்துடன் வளர்ச்சி அடைந்து வருகின்றன. 

கட்டுமானப் பணிக்குத் தேவைப்படும் மூலப்பொருளான மணல், கடந்த ஓராண்டுக்கு முன்பு கன அடி ரூ.35-க்குக் கிடைத்தது. ஆனால், தற்போது அதன் விலை ரூ. 165-ஆக உயர்ந்துள்ளது. சிமெண்ட் ரூ. 270-க்கு விற்கப்பட்ட மூட்டை இப்போது ரூ. 450-ஆக உயர்ந்துள்ளது. ஒரு டன் இரும்பு கம்பி ரூ. 34 ஆயிரத்துக்கு விற்கப்பட்ட நிலையில், தற்போது ரூ. 50 ஆயிரத்துக்கும் அதிகமாக உயர்ந்துள்ளது.

மணல் தட்டுப்பாட்டைக் காரணம் காட்டி அதற்கு மாற்றாகப் பயன்படுத்தப்படும் எம்.சாண்ட் விலையும் கணிசமாக உயர்த்தப்பட்டுள்ளது. எம். சாண்ட் தரம் குறித்து ஆராய போதிய அளவில் பரிசோதனைக் கூடங்கள் இல்லாததால்,  அவற்றின் தரம் கேள்விக்குறியாக உள்ளது. கட்டுமானப் பொருள்களின் விலை கடுமையாக உயர்ந்து வருவதால், கட்டுமானப் பணிகள் தடைபட்டு நிற்கின்றன. இதனால், லட்சக்கணக்கான கட்டுமான தொழிலாளர்களும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர்.  

கட்டுமானப் பொருள்கள் ஒவ்வொன்றையும் தயாரிக்கும்போது, சுற்றுச்சூழல் தொடர்ந்து மாசுப்படுத்தப்படுகிறது. இதனால், மாற்றுக் கட்டுமானப் பொருள்களைக் கண்டறிந்து அவற்றைப் பயன்படுத்தும் நிலை அதிகரிக்கத் தொடங்கியுள்ளது. அந்த வகையில், செங்கலுக்குப் பதிலாக தெர்மாகோல் அட்டையைப் பயன்படுத்தி வீடு கட்டும் பணி நடைபெற்று வருகிறது. 

பெரம்பலூர் அருகேயுள்ள செட்டிக்குளம் கிராமத்தைச் சேர்ந்த ராமர், வீடியோ மற்றும் போட்டோ ஸ்டுடியோ நடத்தி வருகிறார். செட்டிக்குளம் கிராமத்தின் தேரோடும் பிரதான சாலையில், தனக்குச் சொந்தமான இடத்தில் சுமார் 600 சதுர அடி பரப்பளவில் கீழ்தளத்தில் கடை, மாடியில் வீடு என தனக்கான கட்டுமானப் பணியில் ஈடுபட்டுள்ளார். ஆனால், கம்பி, செங்கல், ஜல்லி, மணல் ஏதுமின்றி, வெளிநாடுகளைப்போல தெர்மாகோல் தொழில்நுட்ப முறையில் கட்டுமானப் பணிகள் நடைபெற்று வருகின்றன. இந்த முயற்சி அந்தப் பகுதியைச் சேர்ந்தவர்களை நகைப்பிற்கு உள்ளாக்கினாலும், பலரையும் ஆச்சரியப்படுத்தியுள்ளது.  

இதுகுறித்து வீட்டின் உரிமையாளர் ராமர் கூறியது: 

""தமிழகம் முழுவதும் அனைத்து இடங்களுக்கும் தொழில்ரீதியாகச் சென்று வருகிறேன். அவ்வாறு, ஒரு வீட்டின் புதுமனை புகுவிழா நிகழ்ச்சிக்குச் சென்றிருந்தபோது, அந்த வீட்டில் வழக்கத்துக்கு மாறாக வெயிலின் தாக்கம் குறைந்து, குளிர்ச்சியாக இருந்தது. இதுகுறித்து, அந்த வீட்டின் உரிமையாளரிடம் கேட்ட போது, தெர்மாகோல் மூலமாக கட்டப்பட்டது என்றார். இதை நான் நம்பவில்லை. இருப்பினும், கட்டுமானப் பொறியாளர்களிடம் கேட்டபோது சாத்தியம் எனத் தெரியவந்தது. 

இணையத்தில் ஆய்வு செய்தபோது, இதுபோன்ற வீடுகள் வெளிநாடுகளில் அதிக அளவில் கட்டப்பட்டு வருவதை அறிந்தேன். பிறகு, வீட்டில் உள்ளவர்களிடம் கேட்டபோது அவர்கள் அச்சமடைந்தனர். தற்போது, குடும்பத்தில் உள்ளவர்களின் ஒத்துழைப்போடு கட்டுமானப் பணிகள் நடைபெற்று வருகின்றன'' என்றார்.

கட்டுமானப் பணியை மேற்கொண்டு வரும் பொறியாளர் ஆனந்த கீதனிடம் பேசினோம்:

""தெர்மாகோல் தொழில்நுட்பம் வெளிநாடுகளில் பயன்பாட்டில் உள்ளது. நாங்கள், இந்தத் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி தொடக்கத்தில் தனிநபர் கழிவறைகள் கட்டிக்கொடுத்தோம். தொடர்ந்து, மாடியில் அறை ஒன்று கட்டிக்கொடுத்தோம். பிறகு படிப்படியாக தற்போது தெர்மா கோல் மூலம் கட்டுமானப் பணிகளுக்கான தேவை அதிகரிக்கத் தொடங்கியுள்ளது. இதற்காக அளவுகள் எடுக்கப்பட்டுத் தேவையான அளவுகளில் வெல்ட் மெஷ் என்று அழைக்கப்படும் கம்பி வலைகளுக்கு இடையே, 3 அங்குலம் அளவு கொண்ட தெர்மாகோல்களை வைத்து பேனல்களாகத் தயாரித்து, அதை  சுவர்களுக்குப் பதிலாக பொருத்தியுள்ளோம். பிறகு, அதன் மேல் கலவையைக் கொண்டு மெத்தி விட்டு, பூச்சுவேலையைத் தொடங்குவோம். இவ்வாறு செய்வதால் காலநேரம், பொருள் விரையம் குறையும். மேற்கொண்டு, செங்கல், கருங்கல், ஜல்லி, மணல், கம்பி அதற்குத் தேவையான பணியாளர்களும் தேவையில்லை. 

இதுபோன்ற வீடுகளுக்கு அடித்தளம் எனக் கூறப்படும், அஸ்திவாரம் பெரிய அளவில் தேவையில்லை. வீட்டின் எடையும் மிகக்குறைவு என்பதால், விரிசல், பூகம்பம், நில நடுக்கம், சூறாவளி, கடும் மழை போன்றவற்றைத் தாங்கும் தன்மை கொண்டது. வழக்கமாகக் கட்டப்படும் வீடுகளை விட இந்த வீடு பல மடங்கு வலுவாக இருக்கும்.  கடற்கரைப் பகுதி, மலைப் பிரதேசங்களுக்கும் இது ஏற்றதாகும். இதுபோன்ற கட்டுமானப் பணிகளை உரிய பயிற்சி பெற்றவர்களால் மட்டுமே மேற்கொள்ள முடியும்'' என்றார் அவர். 

 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/jun/02/செங்கலுக்குப்-பதிலாக-தெர்மாகோல்-3163631.html
3158901 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் 75 வயது இசைக் குழந்தைகள்! Monday, May 27, 2019 10:41 AM +0530 "இசை ஞானி இளையராஜா எப்படி ஒரு பாட்டை உருவாக்குகிறார் என்று தெரிந்து கொள்ள வேண்டுமா?' கண்டிப்பாக ஜூன் 2 ஆம் தேதி "இசை கொண்டாடும் இசை' என்ற மாபெரும் இசை நிகழ்ச்சியைக் காண நேரில் வாருங்கள் தெரிந்து விடும்'' என்கிறார் இசையமைப்பாளர் தினா.
 இவர் தான் இன்று திரை இசைக் கலைஞர்கள் சங்கத்தின் தலைவர். "பிரச்னையான இரு கலைஞர்களை எப்படிச் சேர்க்க முடிந்தது?'' என்ற கேள்விக்கு கோபத்துடன் பதிலளிக்கிறார்.
 ""பிரச்னையான என்று அடைமொழி இங்கு யாருக்குமே பொருந்தாது. இருவருமே 75 வயது இசைக் குழந்தைகள் என்றுதான் கூற வேண்டும்'' என்று கூறிவிட்டு தொடர்ந்தார்.
 ""நான் மே மாதம் 27 -2018 ஆம் தேதி தலைவர் பதவி ஏற்றேன். வாழ்த்துப் பெற ராஜா சாரை சந்திக்க சென்றேன். அதற்கு முன்னரே அவர் திரை இசைக் கலைஞர்களுக்கு ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்ற மனநிலையில் தான் இருந்தார். வாழ்த்தைப் பெற்றுக் கொண்டு ராயல்டி விஷயத்தைப் பேசிவிட்டு, சங்கத்திற்காக ஒரு கச்சேரி செய்து கொடுக்க வேண்டும் என்று என் விண்ணப்பத்தை வைத்தேன். கண்டிப்பாகச் செய்கிறேன் என்று சொன்னவுடன், நான் விடாமல் "உங்கள் பிறந்த நாளில் இந்த கச்சேரியை வைத்துக் கொள்ளலாமா?" என்று முன்பே முடிவு செய்து வைத்திருந்த ஜூன் 2 -ஆம் தேதியை சொல்ல, அவர் அதற்கு முழுச் சம்மதம் தெரிவித்தார்.

இந்த சந்தோஷ தேதியை என் உறுப்பினர்களுக்கு நவம்பர் மாதம் 25 -ஆம் தேதி எங்கள் கமிட்டி மீட்டிங் நடந்தபோது சொல்லி எல்லோரையும் சந்தோஷப்பட வைத்தேன். இதே போல்தான் எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியம் அவர்களிடம் சென்று நமது சங்க நல நிதிக்காக இளையராஜா சார் நிகழ்ச்சியில் நீங்கள் பாட வேண்டும் என்று சொல்ல, உடனேயே நான் வருகிறேன் என்று சொல்லி தனது உதவியாளரிடம் தேதியைச் சொல்லி குறித்துக் கொள்ள சொன்னார். என்னைப் பொருத்தவரை இருவருமே 75 வயதுக் குழந்தைகள். திரை இசைக் கலைஞர்கள் நலத்திற்காக எதுவும் செய்யக் காத்திருக்கிறார்கள். இன்னும் சொல்லப் போனால் 9 வெளிநாட்டு நிகழ்ச்சிகள் நடத்த இருக்கிறோம் என்று சொல்லி ஒரு பெரிய தொகையை ராஜா சாரின் ராயல்டியாக முதன் முதலில் கட்டியதும் பாடகர் எஸ்.பி. பாலசுப்ரமணியம் அவர்கள்தான்.
 ஜூன் 2 -ஆம் தேதி நடக்கும் இந்த நிகழ்ச்சியில் பாடகர் யேசுதாஸ், நடிகர் கமல்ஹாசன், பாம்பே ஜெய்ஸ்ரீ, மனோ ஆகியோர் கலந்து கொண்டு பாடுகிறார்கள். புதுமையான நிகழ்ச்சியாக இருக்கும். அது மட்டுமல்லாமல் நான் தலைமை ஏற்று இருக்கும் இந்த தருணத்தில் இந்த மாபெரும் இசை நிகழ்ச்சி நடப்பது எனக்கு மகிழ்ச்சி மட்டும் அல்ல, பெரும் பாக்கியமாகவும் கருதுகிறேன். இதனால் சங்கத்திற்கு ஒரு புது கட்டடம் கட்ட முடிந்தால் அதை விட சந்தோஷம் வேறு என்ன? என்று உணர்ச்சி வசப்பட்டு பேசினார் இசையமைப்பாளரும், திரை இசைக் கலைஞர்கள் சங்கத்தின் தலைவருமான தினா.
 சந்திப்பு: சலன்
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/26/75-வயது-இசைக்-குழந்தைகள்-3158901.html
3158912 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் முகிலினி யாழ்க்கோ லெனின் DIN Sunday, May 26, 2019 09:37 AM +0530 "முகில்குட்டி எழுந்திருமா... சீக்கிரமா கிளம்புடா ... வேன் வந்திடும்...''
"அம்மா... சாயங்காலம் பேரண்ட் டீச்சர்ஸ் மீட்டிங்மா நீ சீக்கிரமா வந்திருமா... நான் காத்திட்டிருப்பேன்...''
" இல்ல செல்லம்... இன்னைக்கு அம்மாக்கு ஆபீஸ்ல ஆடிட்டிங்மா...அப்பாவ கூட்டிட்டு போடா செல்லம்... ப்ளீஸ்....''
"போம்மா... உனக்கு என்னவிட வேலைதான்
முக்கியம்...!''
கையை உதறிவிட்டு அப்பாவிடம் சென்றாள்.
" அப்பா... , அம்மா ரொம்ப பிஸியாம் நீங்களாச்சும் வாங்கப்பா... ப்ளீஸ்.''
கெஞ்சினாள்.
""சாரி முகிலினி... அப்பாக்கு ஒரு முக்கியமான ஆபரேஷன் இருக்கும்மா...! சித்தப்பா கிட்ட சொல்றேன் நீ அவன்கூட போடா...''
" சரி போங்க ... யாருக்கும் என் மேல அக்கறையே இல்ல''
அழுதாள்.
" முகில், இப்படி அசடாட்டம் பேசாதே... நாங்க ஓடி ஓடி சம்பாதிக்கிறோமே எதுக்காக? எல்லாம் உன் ஒருத்திக்காக தானே... அத புரிஞ்சிக்காம இப்படி ஏன்டி அடம்பிடிக்கற... ? போ... போய் கிளம்பு சீக்கிரமா...''
அதட்டினாள் அம்மா கீர்த்தி.
பள்ளிக்குச் சென்றாள்.
அவள் தோழி இனியா தன் அப்பாவோடு ஸ்கூட்டரில் வந்திறங்கினாள். அவளைப் பார்த்தபடியே பெருமூச்சு விட்டாள் முகிலினி.
"இனியா, நீ ரொம்ப குடுத்துவச்சவடி...! தினமும் அப்பா கூட வர... உன் அப்பா உன்கூட நிறைய நேரம் செலவழிக்கிறார்ல...!''
ஏங்கினாள்.
" உனக்கென்னடி குறைச்சல்? நீ டாக்டர் மகள்.... என்ன கேட்டாலும் உடனே கிடைச்சுடும்... என் நிலை அப்படியா ? ''
"நீ சொல்றது சரிதான், நான் என்ன கேட்டாலும் உடனே கிடைக்கும் தான்!ஆனா நான் விரும்பறது என் அப்பாஅம்மாவோட அருகாமை தானே?
அவங்க வரவே ராத்திரி 10 மணியாகிடும், காலைல சீக்கிரமாவே கிளம்பிடுவாங்க...தனியாக இருந்து பாரு அப்ப தான் புரியும் என் வலி என்னன்னு?!''
" என்னடி சொல்ற அவங்க ரெண்டு பேரும் வேலைக்குப் போறாங்க, உன்னை நல்லா வளர்க்க தானே... நீயும் கொஞ்சம் புரிஞ்சிக்கணும்டி''
" சரி விடு இனியா... என் வலிய யாராலையும் புரிஞ்சிக்க முடியாது! வா வகுப்புக்கு போகலாம்...''
மாலை மீட்டிங் முடிந்ததும், சித்தப்பாவுடன் வீடு வந்து சேர்ந்தவளின் முகம் வாடி இருந்தது.
" பானும்மா எனக்கு பசிக்கிது... என்ன இருக்கு?''
பதிலில்லாததால் உள்ளே சென்றாள், ஆயாம்மா பானு ஏதோ ஒரு சீரியலில் மூழ்கி இருந்தார்.
" பானும்மா, நான் எவ்வளவு நேரமா கத்திட்டு இருக்கேன் காதில விழலயா?!''
" இரு பாப்பா இந்த சீரியல் முடியட்டும் வந்து உப்புமா செஞ்சு தர்றேன்... நீ போய் வீட்டுப்பாடம் எழுதிட்டிரு... சரியா...''
"ஆமாம் ... பொல்லாத உப்புமா''
முணுமுணுத்தபடியே தன் அறைக்குள் போனவள் அழுதபடியே தூங்கிவிட்டாள். எவ்வளவு நேரம் தூங்கினாளோ தெரியவில்லை, திடீரென எழுந்து பார்த்தாள் இரவு மணி எட்டு.
வெளியே எட்டிப்பார்த்த முகிலினிக்கு இன்னும் டிவி பார்த்தபடி இருந்த பானுவை காண எரிச்சல் அதிகமானது. தலையில் அடித்துக்கொண்டு, " பானும்மா எனக்கு எப்ப தான் சாப்பாடு தருவீங்க?''
கேட்டாள்.
" இதோ 5 நிமிசம் பாப்பா... இந்த சீரியல் முடிஞ்சதுமே...!''
" உங்களையெல்லாம் திருத்தவே முடியாது... எப்படியோ போங்க...எனக்கு எதுவும் வேணாம்...''
கோபத்தில் வெளியே போய் உட்கார்ந்து வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். அப்போது எதிர் வீட்டில் பேப்பர் படித்துக் கொண்டிருந்த
பேராசிரியர் தனபாலன், " என்ன முகிலினி, ஏன் ஒரு மாதிரி சோர்வா இருக்க? சாப்பிட்டியா?''
இல்லையென அவள் தலையாட்ட , " என்னம்மா இன்னமா சாப்பிடல?! ஏன் அந்த ஆயாம்மா என்ன பண்றாங்க... ? வா போய் கேப்போம்...!''
உள்ளே வந்தவர் ஆத்திரமாய் கத்தினார், "ஏன்மா இங்க பச்சபுள்ள பசியால் வாடி கிடக்கு உனக்கென்ன சீரியல் வேண்டிக்கிடக்கு... ? இவள பாத்துக்க தான சம்பளம் வாங்குற? போம்மா போய் சாப்பாடு தயார் பண்ணு''
" எல்லாம் எங்களுக்குத் தெரியும்... நீங்க உங்க வேலையைப் பாருங்க...'' கழுத்தை ஒரு வெட்டு வெட்டிய படியே சமையலறைக்குள் புகுந்தாள். பாத்திரத்தை உருட்டியபடி எரிச்சலுடன், " இந்த சனியன் சும்மா இருக்காம அந்தாள கூட்டிட்டு வந்து அக்கப்போர் பண்ணுது... ச்சே''
புலம்பிக்கொண்டிருந்தாள்.

இரவு நெடுநேரங்கழித்தே இருவரும் வந்து
சேர்ந்தனர்.
" பானும்மா, முகிலினி சாப்பிட்டாளா? வீட்டுப்
பாடம் எழுதினாளா?''
" அம்மா, பாப்பா உப்புமா மட்டும் போதும்னு சாப்பிட்டு படுத்துடுச்சுமா...''
" அப்படியா?!''
" அம்மா உங்களுக்கு என்ன சமைக்கட்டும்?''
" எங்களுக்கு ஒண்ணும் வேணாம்... வரும்போதே வெளிய சாப்பிட்டு தான் வர்றோம்... நீ சாப்பிட்டு போய் தூங்கு...''
" சரிங்கம்மா... அப்புறம் சாய்ங்காலத்திலேருந்தே பாப்பா ஒரு மாதிரியா சிடுசிடுன்னு தான் கத்திகிட்டு இருக்குமா... ஏன்னே தெரியல.?!''
" ஓ அதுவா... மீட்டிங்க்கு நாங்க வரலல்ல அதான் கோவத்தில இருப்பா...! காலைல சரியாயிடுவா... நீ போ...''
விடிந்தது. வேண்டா வெறுப்பாய் காலை வணக்கம்
சொன்ன முகிலினி, பள்ளிக்கு கிளம்பினாள். உதவிக்கு வந்த அம்மாவையும் புறந்தள்ளி விட்டு தன் உணவுப்பையை தானே எடுத்துக்கொண்டு வெளியேறினாள்.
"என்ன பொண்ணோ ... பத்து வயசுல இவ்வளவு கோபம் ஆகவே ஆகாதுப்பா...எப்படி சமாளிக்க போறேனோ இவள?''
மனதில் எண்ணிக்கொண்டாள் கீர்த்தி.
இதை ஏதும் அறியாத அப்பா முகுந்தன், " கீர்த்தி, முகிலினி எங்கே?''
"அதுவா? மேடம் கிளம்பிட்டாங்க கோசிக்கிட்டு...!''
" ஏன் நம்மளை புரிஞ்சிக்கவே மாட்றா...அவளுக்காக தான ராப்பகல் பாக்காம மருத்துவமனையில கிடக்கிறேன்''
" விடுங்க அவ சின்னப்புள்ள தான... போகப்போக புரிஞ்சுக்குவா''
இருவரும் கிளம்பிவிட்டனர் தத்தம் வேலைக்கு.
மாலை நெடுநேரமாகியும் வீடு திரும்பவில்லை முகிலினி. பதட்டமான ஆயாம்மா கீர்த்திக்கு
ஃபோன் அடித்து விவரத்தை சொல்ல அதிர்ச்சி
யானாள். கணவனுக்கு தொடர்பு கொண்டு செய்தியைச் சொல்ல இருவரும் அலறியடித்து வீடு வந்து சேர்ந்தனர்.
" அம்மா, பாப்பா எப்பவும் 5:30 மணிக்கெல்லாம் வந்திடும், இன்னைக்கு ஆறு மணியாகியும் வரல. அதான்மா உடனே உங்களுக்கு ஃபோன் பண்ணினேன்...''
" என்னங்க இப்ப என்ன பண்றது?!''
கவலையின் உச்சத்தில் இருந்த முகுந்தனை தோளில் தட்டி உசுப்பினாள்.
" எனக்கும் புரியல கீர்த்தி... எங்க போயிருப்பா?''
" ஏங்க நாம போலீஸுக்குப் போகலாமா? எனக்கு ரொம்ப பயமா இருக்குங்க... இப்ப காலம் ரொம்ப கெட்டுகிடக்குங்க...''
அழுதாள்.
" ஐயா, முதல்ல பள்ளிக்கூடத்தில போய் கேட்டுப்பார்க்கலாம்ங்க...''
சொன்னாள் ஆயாம்மா.
" ஆமாங்க, சீக்கிரமா கிளம்புங்க...''
கண்களைத் துடைத்தபடி எழுந்தாள் கீர்த்தி.
பள்ளிக்கு சென்ற போது செக்யூரிட்டி சிநேகப் புன்னகையுடன் வரவேற்றார்.
" டாக்டர் சார், என்ன இந்த நேரத்தில் வந்திருக்கீங்க..?.''
" முகிலினி இன்னும் வீட்டுக்கு வரல ... அதான்...!''
சொன்னவர் கண்கள் கலங்கின.
" சார், பாப்பா 5 மணிக்கே கிளம்பிடுச்சே...இன்னுமா வரல? இருங்க டிரைவர கேக்கறேன்''
டிரைவர் , " சார், பாப்பாவ நான் 5:30 மணிக்கே வீட்டில் இறக்கிவிட்டுட்டேனே...! இன்னும் வரல?!''
திகைத்தான்.
"சரிங்க நாம போலீஸுக்கே போயிருவோம்... என்ன ஆச்சோ தெரியலயே....''
கதறி அழுதாள்.
காவல் நிலையம்-
""டாக்டர் சார், என்ன சொல்றீங்க பொண்ண காணோமா? எப்ப எப்படி ன்னு கொஞ்சம் விளக்கமா சொல்றீங்களா?''
சில நிமிடங்களில் சொல்லிமுடிக்க, மோவாயில் யோசனையாய் கைவைத்தபடி கேட்டார் ஆய்வாளர், ""சார், உங்களுக்கு யார் மேலயாவது சந்தேகம் இருக்கா?''
இல்லை என தொய்வாய் தலையாட்டினார் டாக்டர் முகுந்தன். கீர்த்தியும் உதட்டைப் பிதுக்கினாள்.
" ஆயாம்மா, உனக்கு எதுனா தெரியுமா? நீ தான் அதிக நேரம் குழந்தையோட இருக்கற... எதையும் மறைக்காதே... உனக்கு தெரிஞ்சத தயங்காமச் சொல்லு''
" எனக்கு ஒண்ணும் தெரியாதுங்கய்யா''
" பொண்ணு வீட்டுக்கு வந்ததும் விளையாட வெளியில எங்கயாவது போகுமா...இல்ல வீட்டிலயே தான் இருக்குமா?''
""வீட்டுக்கு வந்ததும் வீட்டுப்பாடம் எழுதும், அப்புறம் எதிர்த்த வீட்டுக்கு போய் பேசிகிட்டு இருக்குங்கய்யா...''
" எதிர்த்த வீட்டில் யார் இருக்காங்க சார்... ?''
" பேராசிரியர் தனபாலன்...''
" டாக்டர் சார், அவர் ஆள் எப்படி?''
" சார் , அவர பத்தி எனக்கு எதுவும் தெரியாது''
" என்ன சார் எதிர் வீட்டில் இருக்கிறவங்களயே தெரியலன்னு சொல்றீங்க?!''
" சார், இன்றைய சூழ்நிலையில் அப்பார்ட்மென்ட் குடியிருப்பில் யாருக்குமே யாரையும் தெரிஞ்சிக்க நேரமில்லையே... என்ன செய்றது சொல்லுங்க..?''
"அது சரி தான், உக்காந்து சாப்பிடக்கூட நேரமில்லாம ஃபாஸ்ட் புட் கடைல வெந்தும் வேகாம கிடச்சத சாப்பிட்டுட்டு ஓடுறாங்க ... என்ன வாழ்க்கையோ?''
"அத விடுங்க சார் என் பொண்ணு கிடைப்பாளா மாட்டாளா?''
கத்தினாள் கீர்த்தி.
" இங்க பாருங்கம்மா. நீங்க எல்லாரும் ஒத்துழைப்பு கொடுத்தா தான் எங்களால உதவ முடியும்... புரியுதா?''
"ஆயாம்மா, இங்க பாரு உனக்கு ஏதாவது நெருடலா பட்டா தயங்காம சொல்லு...''
" ஐயா, எனக்கு ஒருத்தன் மேல சந்தேகம் இருக்கு சொல்லட்டா?''
" ம்ம்... சொல்லு'' ஆர்வத்துடன் அருகே வந்தார்.
" ஐயா, வாத்தியார் நல்ல மனுசன் தான்... ஆனா...''
இழுத்தாள்.
"என்ன இழுக்கற... சீக்கிரமா சொல்லு''
"அவர் மகன் கெளதம் தான் ஒரு மாதிரியா இருப்பான்''
என்ன என்பது போல் அவர் புருவத்தை உயர்த்த, தொடர்ந்தாள்''
தண்ணி சிகரெட்ன்னு சுத்திட்டு இருப்பான்... அதான்...''
" இன்னைக்கு பாதி பேருக்கு இந்த பழக்கமெல்லாம் இருக்கு... எப்படி அவன் மேல சந்தேகப்படறது?''
" என்ன சார் நீங்க... சின்ன வெளிச்சம்கூட கிடைக்காம இருந்திச்சி... இப்ப ஒரு மெழுகுவத்தியே கிடைச்சிருக்கு, போய் அந்தப் பயல உலுக்கிப் பாப்போம் சார் ... வாங்க''
உசுப்பினார் அருகிலிருந்த ஏட்டு.

பேராசிரியர் தனபாலன் வீடு-
பேராசிரியர் வெளியே சென்றிருக்க, கௌதம் மட்டும் டிவி பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
அப்போது வந்த போலீஸ்," தம்பி எங்களுக்கு எல்லா விஷயமும் தெரிஞ்சி தான் வந்திருக்கோம், உண்மைய சொல்லிட்டீனா உனக்கு நல்லது... இல்லைனா லாக்கப் தான்.... புரியுதா?''
ஏட்டு உறும,
" சார், சத்தியமா எனக்கு ஒண்ணும் தெரியாது... என்ன விட்டுடுங்க...ப்ளீஸ்...''
கெஞ்சினான் கெளதம்.
" நீ இப்படில்லாம் சொன்னா கேட்கமாட்ட, யோவ் ஏத்துயா ஜீப்பில ஸ்டேசன் கொண்டு போனா தான் இவன் வாயிலேருந்து உண்மை வரும்!''
" சார்... சார்... விட்டுடுங்க சார்... எனக்கு எதுவுமே தெரியாது...''
அவனை இழுத்துக் கொண்டு வெளியே வர , எதிரில் முகிலினி நிற்பதைக் கண்ட அனைவருக்கும் அதிர்ச்சி.
" கையை எடுங்க சார் அண்ணன் சட்டைலேருந்து... யார் எத சொன்னாலும் கைய வச்சிடுவீங்களா? விசாரிக்க மாட்டீங்களா?''
" இப்ப என்ன நடந்ததுனு நானே சொல்றேன்... என்னை யாரும் கடத்தல... நானே தான் என்னை கடத்திக்கிட்டேன்''
" என்ன சொல்ற பாப்பா... ? யாருக்கும் பயப்படாத... தைரியமா சொல்லு...''
கேட்டாள் ஆயம்மா.
" ச்சீ... வாய் மூடு, என்ன பாத்துக்கறேன்னு சொல்லிட்டு நீ உன்னை மட்டுமே பாத்துக்கற... சாப்பாடு கேட்டா சீரியல்ல மூழ்கி கிடக்கற... அன்னைக்கி ஏன் இப்படி பண்றன்னு அந்த புரபஸர் மாமா கேட்டத மனசுல வச்சிக்கிட்டு இப்படியா வீண்பழி போடுவ? உன்கிட்ட பேசவே பிடிக்கல... எட்ட போ''
கத்தினாள் முகிலினி.
" அண்ணா சாரி ... என்னால தான இவ்வளவு பிரச்சினையும் உங்களுக்கு...''
" எங்கடி போன இவ்வளவு நேரமா? எங்கெல்லாம் தேடறது...!''
கோபத்தின் உச்சஸ்தாயில் கத்தினாள் கீர்த்தி.
" ஏன்மா இன்னைக்கு இப்படி கத்துறியே, என்னைக்காவது என்னை பத்தி யோசிச்சிருக்கியா? நான் பள்ளிக்கூடத்துக்கு போயிட்டு வந்த மிச்ச நேரத்தில் எல்லாம் யாரும் இல்லாமல் தனிமைல உக்காந்திருப்பேன்... ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கும்... உன்னால ஒரு மணி நேரம் தனியா உட்காந்திருக்க முடியுமா?''
"...........'' மெளனமே குடி கொண்டிருந்தது .
"நான் தனியா உட்கார்ந்து அழுதுட்டு இருப்பேன்... ஆறுதலா என்கிட்ட பேசறது இந்த அண்ணனும் புரபஸர் மாமாவுந்தான் , அவங்கள போய் தப்பா நெனச்சி அடிச்சிட்டீங்களே''
" ஏன் உன்ன பாத்துக்க தான் பானும்மா இருக்காங்களே?! அப்புறமென்ன?''
" ஏன்மா, உன்ன ஒண்ணு கேட்கட்டுமா ? ஆயம்மாவ நம்பி உன் பர்ஸ், மொபைல் வச்சிட்டு வெளியே போவியா? சொல்லுமா ''
சில நிமிடங்கள் மெளனத்திற்குப் பின் மெதுவாக தலையாட்டினாள் "இல்லை'' என.
" அப்படின்னா, என்ன மட்டும் எப்படிம்மா அவங்கள நம்பி விட்டுட்டு போற?''
அதிர்ந்தே விட்டனர் அனைவரும்.
" சரியா கேட்ட பாப்பா... சூப்பர்!''
கைகொடுத்தார் ஆய்வாளர்.
" சரிம்மா எங்க தான் போன ? உன்ன காணாம்னு பதறிப்போய் ஹாஸ்பிட்டல்ல பாதிவேலைகள அப்படியே விட்டுட்டு வந்திருக்கிறேன்... சீக்கிரமா சொல்லுமா''
" அப்பா, உங்களுக்கு உங்க நோயாளிகள் தான் முக்கியம்... என்ன பத்தி என்னைக்கு கவலைபட்டிருக்கீங்க? அவங்க எந்த ஊரு, அவங்களுக்கு எத்தன பசங்க, என்ன படிக்கிறாங்க... எல்லாமே அக்கறையா தெரிஞ்சு வச்சிருப்பீங்க, ஆனா பெத்த பொண்ணு எப்படி இருக்கிறா, என்ன படிக்கிறா ? சாப்பிட்டாளா... இல்லையா? அதப்பத்தி என்னைக்காவது யோசிச்சிருக்கீங்களாப்பா?''
கண்கலங்கியவளை கட்டி அணைத்து நெற்றியில் முத்தமிட்டபடி, " சாரி செல்லம், உன் ஏக்கத்த நாங்க சரியா புரிஞ்சிக்காம வேலை , சம்பாத்யம்னு ஓடிட்டே இருந்திட்டோம்... எங்க மேல தப்பு தான்மா... இனிமே நாங்க எங்கள மாத்திக்கறோம்''
"நீ தான்மா எங்களுக்கு எல்லாமே... உனக்காக தான்மா நாங்க ஓடிஓடி சம்பாதிக்கறோம்''
என்றாள் கீர்த்தி.
" சரிம்மா... நீங்க சம்பாதிங்க நான் வேணாம்னு சொல்லல... எனக்கு வேண்டியதெல்லாம் உங்க கூட நான் மகிழ்ச்சியா பேசணும், விளையாடணும், வெளியே போகணும், கதை கேட்கணும் இப்படி பல கனவுகள் எனக்கு இருக்கு... அந்தந்த ஆசைகள் அந்தந்த வயசுல கிடைக்கணும்மா... அத விட்டுட்டு பணத்துக்குப் பின்னாடி ஓடி ஓடி நிறைய சம்பாதிச்சுட்டு திரும்பி பார்த்தா நாம வாழ்ந்திருக்க வேண்டிய வாழ்க்கை வெறும் கானல் நீராய் சிரிக்கும்மா ''
" உண்மை தான் பாப்பா , பல குழந்தைகளோட எதிர்பார்ப்புகள நீ ரொம்ப அழகா சொல்லிருக்க...''
சிலாகித்தார் ஏட்டு.
" சரிடா செல்லம், இனிமே எந்த வேலையா இருந்தாலும் அப்பா 7 மணிக்கே வந்திடறேன், உன்கூடவே இருக்கேன்... என்ன சரியா... சிரிம்மா...''
"அம்மாவும் மாலை 6 மணிக்கே வந்து என் முகில்குட்டிய நல்லா பாத்துக்கறேன்டா...''
" இப்பவாவது சொல்லு பாப்பா இவ்வளவு நேரம் எங்கிருந்த?''
கெளதம் கேட்க,
" நான் இவ்வளவு நேரமா மாடியில தான் இருந்தேன்... நான் காணாம போயிட்டாலாவது என்னை தேடுவாங்களா, இல்ல அப்பவும் வேலை தான் முக்கியம்னு போவாங்களான்னு தெரிஞ்சிக்க தான் இப்படி என்னை நானே கடத்திக்கிட்டேன்...!''
தேம்பினாள்.
பிஞ்சு முகம் வாடி இருக்க " ஐயோ பாப்பா, என்ன மன்னிச்சுடுமா...''
என்றாள் ஆயம்மா.
எல்லார் விழிகளிலும் இனம்புரியா கண்ணீர் துளிகள், இமைகளைக் கடந்து கீழே விழத் தயாராய் இருந்தன.

 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/26/முகிலினி-3158912.html
3158911 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிறுநீர்க் குழாயில் எரிச்சல்! DIN DIN Sunday, May 26, 2019 09:35 AM +0530 எனக்கு வயது 75. சிறுநீர்க் குழாயில் எரிச்சல் ஏற்படுகிறது. சர்க்கரையின் அளவு 200-க்குள் உள்ளது. மாத்திரை சாப்பிடுகிறேன். இதனைக் குணப்படுத்த ஆயுர்வேதத்தில் ஏதேனும் உபாயம் கூறப்பட்டுள்ளதா?
 - அ. சுவாமிநாதன், நொளம்பூர், சென்னை.
 சிறுநீரை தாராளமாக உற்பத்தி செய்து வெளியேற்றும் திறனுடைய வெள்ளரி விதை, பூசணி விதை, பரங்கிவிதை, புடலங்காய் விதை, பீர்க்கங்காய் விதை, சுரைக்காய் விதை போன்றவற்றை வகைக்கு ஐந்து கிராம் வீதமெடுத்து, நல்ல குளிர்ச்சி தரும் மண்பானையில் போட்டு, நீரூற்றி, மெல்லிய துணியால் பானையின் மேல்புறத்தை மூடி, மொட்டை மாடியில், இரவு முழுவதும் நிலவின் கதிர்கள் அதில் இறங்கும்படி வைத்து, மறுநாள் காலை வடிகட்டி, சிறிது சிறிதாகக் குடிக்கப் பயன்படுத்தலாம்.
 அருகம்புல், கரும்புவேர், வெட்டிவேர், சிறுகீரைவேர் ஆகியவற்றையும் மேற்படி பானைத் தண்ணீரில் சேர்க்கலாம்.
 நீர்ப் பானைகளில் முடித்துக் கட்டிப் போட்டு கோடையின் வெப்பத்தைத் தணிக்கப் பெறும் விலாமிச்சைவேர் மட்டுமே நீங்கள் பயன்படுத்தினால் கூட, உடல் எரிச்சல், சிறுநீர் எரிச்சல் ஆகியவற்றை நீக்கி உற்சாகம் - மனத்தெளிவையும் தரும்.
 முள்ளங்கிக் கீரையை எண்ணெய் விட்டு வதக்கிச் சாப்பிட நீரடைப்பு, நீர் சுருக்கு நீங்கும். மேலும் சில கீரை வகைகள் உங்களுக்குப் பயனளிக்கக் கூடியவை. தண்டுக் கீரையின் இலையும் தண்டும் பயன்படும்.
 மலமிளக்கி கொதிப்பை அடக்கும். வயிற்றுக் கடுப்பு, ரத்தபேதி, நீர்சுருக்கு குணமாகும்.
 தண்டுகீரையைச் சார்ந்த சிறுகீரையைப் பயன்படுத்தினால் கண்புகைச்சல், பாதரசம், நாபி முதலியவற்றின் விஷசக்தி, நீர்சுருக்கு, புண், வீக்கம் இவற்றைப் போக்கும். வயோதிகத்திலும் உங்களுக்கு அழகைத் தரும்! பசலைக் கீரை நீர்சுருக்கு, நீர்க்கடுப்பு, ருசியின்மை, வாந்தி முதலியவற்றுக்கு நல்லது.
 கொடிப்பசலைக் கீரை சிவப்பு, வெளுப்பு என இருவகை உள்ளழற்சிகளைப் போக்கும். கொதிப்பை அடக்கும் சிறுநீரை அதிகம் வெளியேறச் செய்யும். மலமிளக்கி. இதன் இலைச்சாற்றுடன் (5 மி.லி.) கற்கண்டு சேர்த்து புகட்ட குழந்தைகளுக்குச் சளி பிடிக்காது. இதனைத் தண்ணீரில் போட்டு அலசினால் கொழகொழப்புடன் உள்ளபசை வெளிப்படும். அதனைத் தலையில் பூச, தீராத தலைவலி நீங்கும், தூக்கமுண்டாகும்.
 சிறுநீரைப் பெருக்கி வெளியேற்றும் பருப்புக் கீரை இனிப்பும் புளிப்பும் உள்ளது. உடல் கொதிப்பை அடக்கும். குடல் வறட்சியை அகற்றி மலத்தை இளக்கும். உள் புண்ணை ஆற்றும்.
 கார்ப்பும், துவர்ப்பும், கடுமணமும் கொண்ட புதினாக்கீரை, உள்கொதிப்பை அடக்கும். பசியைத் தூண்டும். சிறுநீரைப் பெருக்கும். வயிற்று வாயுவை தடங்கலின்றி வெளியாக்கும். உடல் வலியைப் போக்கும். செரிமானமாகாமல் வரும் பெருமலப் போக்கைக் கட்டுப்படுத்தும். அதிக அளவில் உணவேற்கச் செய்யும்.
 ஜவ்வரிசியை நீங்கள் கஞ்சியாகவோ, கூழாகவோ, செய்து சாப்பிட்டால் இனிய புஷ்டிதரும் உணவுப் பொருளாகப் பயன்படுவதுடன் நீர்த்தாரை குடலின் அழற்சியையும் நீக்கும். கடுப்பு, சீதபேதி, நீர்ச்சுருக்குள்ளவருக்கு ஏற்ற உணவு.
 சீரகத்தையும் சிறிது கற்கண்டையும் சுவைத்துச் சாப்பிட்டால் சிறுநீர் எரிச்சல் குணமாகிவிடும்.
 மணத்தக்காளி இலையைச் சாறாகப் பிழிந்தும், உப்பு போடாத வற்றலை வெந்நீரில் ஊற வைத்தும் சாப்பிட, கல்லீரல், மண்ணீரல் கெட்டு வரும் வீக்கம், சிறுநீர்த்தடை, மார்பு வலி, கீழ் வாயு முதலியவை குணமாகும். சிறுநீர் அதிகமாகப் பிரியும். வீக்கம் குறையும். வாயுத்தடை நீங்கும். கெட்டியான சளியுடன் கூடிய இருமல் இழுப்பு நிலையில் இதன் வற்றலைத் தூளாக்கி ணீ - 1 ஸ்பூன் அளவு தேனில் சாப்பிட நல்லது.
 நெருப்பின் அம்சம் நிறைந்த காரம், புளி, உப்புச் சுவை நிறைந்த உணவானது, கல்லீரல் வழியாகச் செல்லும் போது, அவற்றை சிறுநீர் மூலமாக வெளியேற்ற எடுக்கும் முயற்சிகள் அனைத்தும், சிறுநீர்த்தாரையில் எரிச்சலை ஏற்படுத்தும். அதனால், நீங்கள் இந்த மூன்று சுவைகளையும் பெருமளவு குறைத்து, கசப்பு, துவர்ப்புச் சுவையுடைய உணவுப் பொருட்களை சற்று தூக்கலாகச் சேர்ப்பதே நல்லது. இவ்விரண்டு சுவையிலும் நெருப்பின் அம்சம் சிறிதும் இல்லையென்பதாலும், சர்க்கரையைக் கட்டுப்படுத்தும் தன்மையுடையவையாக இருப்பதும் இவற்றைப் பரிந்துரை செய்யப்படுவதிலும் நன்மையுண்டு.
 சுகுமாரம் கஷாயம், ப்ருகத்யாதி கஷாயம், புனர்நவாதி கஷாயம், வீரதராதி கஷாயம், பிரவாளபஸ்மம், சிலாஜது பஸ்மம் போன்ற மருந்துகள் உங்கள் பிரச்னையைத் தீர்க்கக் கூடியவை.
 (தொடரும்)
 பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன்,
 ஸ்ரீஜயேந்திர சரஸ்வதி ஆயுர்வேதக் கல்லூரி,
 நசரத்பேட்டை - 600 123 (பூந்தமல்லி அருகே)
 செல் : 94444 41771

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/26/சிறுநீர்க்-குழாயில்-எரிச்சல்-3158911.html
3158910 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி...  DIN DIN Sunday, May 26, 2019 09:32 AM +0530 * " நான் சந்தோஷமா இருந்தா 
என் மனைவிக்குப் பிடிக்காது''
"என்ன பண்ணுவாங்க?''
"என்னையும் அவளோட உட்கார வைச்சு 
சீரியல் பார்க்க வச்சுடுவாள்''
எம்.அசோக்ராஜா, அரவக்குறிச்சிபட்டி.

* "ஏம்ப்பா நானும் 
உன்னைக் கவனிக்கிறேன்.... 
வேலைக்கு லேட்டாவே வர்றீயே? 
இது உனக்கே நல்லா இருக்கா?''
"சார் நீங்கதானே சொன்னீங்க? வேலைக்கு நேரம் காலம் பார்க்காம 
வரணும்ன்னு''
க.நாகமுத்து, திண்டுக்கல்..
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/26/சிரி-சிரி-3158910.html
3158909 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் DIN DIN Sunday, May 26, 2019 09:31 AM +0530 * வாழ்க்கை வரலாற்று கதைகள் தொடர்ந்து உருவாகி வருகின்றன. எம்.ஜி.ஆர், ஜெயலலிதா, பால்தாக்கரே, என்.டி.ஆர், மோடி என வரிசையாக அரசியல் கட்சித் தலைவர்களின் வாழ்க்கையைத் தழுவிய படங்கள் உருவாகி வருகின்றன. இந்த வரிசையில் இந்திய வரலாற்றில் பெரும் கணக்கியல் மேதையாகத் திகழ்ந்த சகுந்தலாதேவியின் வாழ்க்கை படமாகிறது. கணினியை விடவும் அதிவேகமாக கணக்குகளுக்கு தீர்வு கண்டு, உலக கணித மேதைகளை ஆச்சரியப்படுத்தியவர், பெங்களூருவைச் சேர்ந்த சகுந்தலாதேவி. தற்போது அவரது வாழ்க்கை வரலாறு ஹிந்தியில் படமாக்கப்படுகிறது. இதை அனு மேனன் இயக்குகிறார், விக்ரம் மல்ஹோத்ரா தயாரிக்கிறார். சகுந்தலா தேவி வேடத்தில் வித்யா பாலன் நடிக்கிறார். உலகையே வியக்க வைத்த மனித கம்ப்யூட்டர் ஒருவரது வேடத்தில் நடிப்பதற்கு அதிக ஆர்வத்துடன் காத்திருப்பதாகச் சொல்லி இருக்கிறார், வித்யா பாலன். விரைவில் படப்பிடிப்பு தொடங்குகிறது. அடுத்த ஆண்டு கோடை விடுமுறையில் படம் வெளியாகிறது. 

* வில்லனாக நடிக்கத் தொடங்கிய ஆர்.கே.சுரேஷ் தற்போது கதாநாயகன் அந்தஸ்துக்கு உயர்ந்திருக்கிறார். தமிழ் மற்றும் மலையாளத்தில் உருவாகி வரும் "கொச்சின் ஷாதி அட் சென்னை 03' என்ற படத்தில் போலீஸ் வேடத்தில் நடிக்கிறார். வினோத் கிருஷ்ணன், சிவாஜி குருவாயூர், சினோஜ் வர்கீஸ், நேகா சக்சேனா, சார்மிளா, அக்ஷிதா, ரத்தினவேல், ஷஷாத் அப்துல்லா திப், அபு பக்கர் நடிக்கின்றனர். ஒளிப்பதிவு, என்.அய்யப்பன். இசை, சன்னி விஸ்வநாத்.கதை, ரிஜேஷ் பாஸ்கர். ஆர்யா ஆதி இன்டர்நேஷனல் சார்பில் அப்துல் லத்தீப் வடுக்கோட் தயாரிக்கிறார். மஞ்சித் திவாகர் இயக்கு
கிறார். பெண்களுக்கு எதிராகப் பாலியல் வன்கொடுமைகள் நிகழாமல் தடுப்பது எப்படி என்பது பற்றி எச்சரிக்கும் இந்தப்படத்தின் திரைக்கதை, கொச்சியில் இருந்து சென்னை வரை பயணிக்கிறது. 70 சதவீதம் தமிழ், 30 சதவீதம் மலையாளத்தில் என கதாபாத்திரங்கள் இப்படத்தில் பேசுகின்றன.

* தமிழைத் தொடர்ந்து கன்னடம் மற்றும் தெலுங்கில் படங்களை இயக்கி வருகிறார், கே.எஸ்.ரவிகுமார். ஏற்கெனவே பாலகிருஷ்ணா நடித்திருந்த "ஜெய்சிம்ஹா' படத்தை இயக்கிய அவர், தற்போது மீண்டும் பாலகிருஷ்ணாவை இயக்க ஒப்பந்தமாகி இருக்கிறார். இதுகுறித்து கே.எஸ்.ரவிகுமார் பேசும் போது... "தமிழில் முன்னணி ஹீரோ நடிக்கும் படத்தை இயக்குவதற்கான பேச்சுவார்த்தை நடந்து வருகிறது. இந்நிலையில், ஏழெட்டு படங்களில் முக்கிய வேடத்தில் நடித்து வருகிறேன். தெலுங்கில் பாலகிருஷ்ணாவை வைத்து இயக்கும் படத்துக்கு தலைப்பு மற்றும் கதாநாயகி முடிவாகவில்லை. அடுத்த மாதம் ஹைதராபாத்தில் படப்பிடிப்பு தொடங்குகிறது. நான்கு மாதங்களில் இந்த படத்தை முடித்து வெளியிட திட்டமிட்டுள்ளோம்'' என்று தெரிவித்துள்ளார்.

* லோகேஷ் கனகராஜ் இயக்கத்தில் வெளிவந்த படம் "மாநகரம்'. சந்தீப் கிஷன், ரெஜினா உள்ளிட்டோர் நடித்த இப்படத்துக்கு பெரும் வரவேற்பு கிடைத்தது. வசூல், விமர்சனம் என இரு தடங்களிலும் முத்திரை பதித்தது. இப்படத்தைத் தொடர்ந்து லோகேஷ் கனகராஜ் கார்த்தி நடிப்பில் "கைதி' படத்தை இயக்கி வருகிறார். படம் குறித்து அவரிடம் பேசும் போது... "மாநகரம் திரைக்கதையை போல், கைதி திரைக்கதையும் வித்தியாசமாக இருக்கும். கார்த்திக்கு ஜோடி கிடையாது. திரைக்கதையில் அது தேவைப்படவில்லை. அதனால் வலிந்து திணிக்க வேண்டாம் என்று விட்டு விட்டேன். நரேன், மரியம் ஜார்ஜ், ரமணா, ஹரீஷ் பெராடி மற்றும் சினிமா வாய்ப்புத் தேடி அலைந்த 25 வயதுக்குட்பட்ட ஏராளமான இளைஞர்கள் நடித்துள்ளனர். 61 நாள்கள் இரவு நேரங்களில் மட்டுமே படப்பிடிப்பு நடத்தப்பட்ட முதல் படம் இது. ஜூலை மாதம் ரிலீசாகிறது'' என்றார். இந்த படத்துக்குப் பிறகு விஜய்யின் 64-ஆவது படத்தை லோகேஷ் கனகராஜ் இயக்குகிறார். இதற்கான அறிவிப்பு வெளியாகியுள்ளது.

* கரண் ஜோஹர் தயாரிப்பில் உருவாகி வரும் படம் "கலன்க்'. வருண் தவன், அலியா பட், சோனாக்ஷி சின்ஹா உள்ளிட்ட பலர் நடிக்கிறார்கள். இந்தப் படத்தை விளம்பரப்படுத்தும் நிகழ்ச்சிகள் தொடங்கிவிட்டன. இந்த நிலையில் படத்தின் விளம்பரத்துக்காக ஒரு சிறப்புப் பாடலை உருவாக்க கரண் ஜோஹர் விரும்புகிறார். அதில் ஷாருக்கான், அஜய் தேவ்கன், கஜோல், ராணி முகர்ஜி ஆகிய 4 பேரை நடிக்க வைக்கத் திட்டமிட்டுள்ளார். இந்த 4 பேருமே கரண் ஜோஹருக்கு நெருங்கிய நண்பர்கள். அதே நேரம், சில வருடங்களுக்கு முன் ஷாருக்கானுக்கும், அஜய் தேவ்கனுக்கும் இடையில் கருத்து வேறுபாடுகள் ஏற்பட்டன. இதைத் தொடர்ந்து இருவரும் நேரில் சந்தித்தாலும் முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டு செல்லும் நிலை இருக்கிறது. எனவே, "கலன்க்' பட பாடலில் இவர்கள் சேர்ந்து நடிப்பது சந்தேகம்தான் என்கிறது, பாலிவுட் வட்டாரம்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/26/திரைக்-கதிர்-3158909.html
3158908 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மைக்ரோ கதை DIN DIN Sunday, May 26, 2019 09:28 AM +0530 குரு ஒருவரிடம் செல்வந்தர் ஒருவர் ஒரு கேள்வி கேட்டார்:
 "என் மனம் மிகவும் குழப்பத்தில் இருக்கிறது. என் பணியாட்கள் என்னிடம் உண்மையாக இல்லை. குடும்பத்தினர் அன்பாக இல்லை. நான் என்ன செய்யட்டும் குருவே?''
 குரு புன்னகை செய்தார். அவருக்குப் பதில் சொல்லாமல், ஒரு கதை சொன்னார்.
 "ஓர் ஊரில் 1000 நிலைக்கண்ணாடிகளைச் சுவரில் பதித்த ஒரு பெரிய மண்டபம் இருந்தது. அதற்குள் சென்ற ஒரு சிறுமி கண்ணாடியைப் பார்த்துச் சிரித்தாள். ஆயிரம் கண்ணாடியிலும் அவள் சிரிப்பது தெரிந்தது. இந்த உலகத்திலேயே மகிழ்ச்சியான இடம் இதுதான் என்று சொல்லிக் கொண்டு இருந்தாள்.
 சில நாட்களுக்குப் பிறகு சிறிது மனநிலை சரியில்லாத ஒருவர் மண்டபத்துக்குச் சென்றார். தன் உருவத்தைக் கண்ணாடியில் பார்த்து அடிக்க கை ஓங்கினார். ஆயிரம் கண்ணாடியிலும் உள்ள உருவங்கள் அவரை அடிக்க கை ஓங்குவதாக நினைத்து அலறியடித்துக் கொண்டு மண்டபத்தைவிட்டு வெளியே ஓடிவந்து உலகிலேயே மோசமான ஆள்கள் இந்த மண்டபத்தில்தான் இருக்கிறார்கள் என்று சொன்னார்''
 கதையைக் கேட்ட செல்வந்தர் குருவிடம் எதுவும் பேசாமல் நடையைக் கட்டினார்.
 ஜோ.ஜெயக்குமார், நாட்டரசன்கோட்டை.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/26/மைக்ரோ-கதை-3158908.html
3158907 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Sunday, May 26, 2019 09:27 AM +0530 கண்டது
* (வடலூரில் உள்ள ஒரு பாத்திரக்கடையின் பெயர்)
புஷ்பம்
வெ.லட்சுமிநாராயணன், வடலூர்.

* (மதுரை மேலச்சித்திரை வீதியில் நின்று கொண்டுஇருந்த ஒரு லாரியில்)
தூங்கா நகரம் முதல் தலைநகரம் வரை
சூ.ப.தேசியமணி, மதுரை-1

* (வேளாங்கண்ணி கடைத்தெருவில் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு காரில்)
பசித்த வயிறு... பணமில்லா வாழ்க்கை...
பொய்யான உறவுகள்...
இம்மூன்றும் மனிதனுக்குக் கற்றுக் கொடுக்கும் 
பாடங்கள்.
எம்.ஆர்.முத்துக்குமார், தாணிக்கோட்டகம்.

கேட்டது
* (கோபிசெட்டிபாளையம் பேருந்து நிலையத்தில் இரு நண்பர்கள்)
"என்னடா பார்த்தே ரெண்டு வாரம் ஆகுது... ஒரு போன் கூட பண்ணமாட்டேங்கிற?''
"எங்கடா நேரமே இருக்குறதில்லை... அவுட் கோயிங் பேலன்ஸ் கட் ஆகி ரெண்டு மூணு நாள் ஆகுது... சாயங்காலம்தான் ரீ சார்ஜ் பண்ணணும்''
"டே... போன மாதம்தானே நாம ரெண்டு பேரும் த்ரீ மன்த் பேக் போட்டோம்? எதுக்குடா பொய் சொல்றே?''
க.சங்கர், நாகர்பாளையம்.

* (பாளையங்கோட்டை மார்க்கெட் சாலையில்)
"வண்டியை கொஞ்சம் ஓரமா விடக் கூடாதா? பாதையில்லைன்னா அடுத்த ஆளு எப்படி வண்டியை ஓட்டிட்டுப் போறது?''
"இந்தப் பாதையிலே அட்ஜஸ்ட் பண்ணி ஓட்ட முடியாதுன்னா எதுக்கு வண்டி வச்சிருக்கீங்க?''
"சரி தம்பி... வித்துடுறேன்''
இலக்கியா, திருநெல்வேலி -2

யோசிக்கிறாங்கப்பா!
பத்தாயிரம் ரூபாய் போனில் செல்ஃபி எடுக்கும்
பசங்களுக்குத் தெரியாது...
ஸ்கூலில் எடுத்த குரூப் போட்டோவை வாங்க 
பத்து ரூபாய் கிடைக்காமல்
கண்கலங்கி நின்ற அப்பாக்களைப் பற்றி.
அ.செல்வகுமார், சென்னை-19.

எஸ்எம்எஸ்
என்னதான் வேகமா ஓடினாலும் 
ஃபேன் வீட்டைவிட்டு 
வெளியே போகாது.
பி.சி.ரகு, பள்ளிச்சேரி.

அப்படீங்களா!
ஒவ்வோராண்டும் கடல் மட்டம் உயர்ந்து கொண்டே போகிறது. அமெரிக்காவின் ஃபுளோரிடா மாகாணத்தில் உள்ள மியாமி நகர்ப்பகுதியில் 2030 -இல் கடல் மட்டம் அரை அடியிலிருந்து 1 அடி வரை உயரக்கூடும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. அதிலும் தெற்கு ஃபுளோரிடா பகுதி கடல்நீர் மட்டம் உயர்வதால் அதிகம் பாதிப்படையக் கூடும் என்றும் கடற்கரையருகே உள்ள நிறைய கட்டடங்கள் கடலில் மூழ்கிவிடக் கூடும் என்றும் எச்சரிக்கை விடுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த நிலையில்தான் கடல்நீர் மட்டம் எவ்வளவு உயர்ந்தாலும் நீரில் மூழ்காத வீடுகளை உருவாக்கியுள்ளது அமெரிக்காவில் உள்ள ARKUP நிறுவனம்.
பார்ப்பதற்குப் படகைப் போன்றிருக்கும் இந்த வீடு 2 மாடிகளைக் கொண்டது. சமையலறை, டைனிங் ஹால், 4 படுக்கையறைகள், 4 குளியலறைகள் என அமைக்கப்பட்டுள்ள இந்த மிதக்கும் வீடுகள் கடலுக்குள் கடல் மட்டத்தில் இருந்து 40 அடி உயரத்தில் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டுள்ளன. அவ்வாறு நிறுத்தி வைக்கப்படுவதற்கு ஹைடிராலிக் முட்டுகள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. நீர் மட்டத்திலிருந்து வீட்டைத் தூக்கிநிறுத்த உதவும்வகையில் 272 HP மோட்டார் பொருத்தப்பட்டுள்ளது. புயல் அடித்தாலும் இந்த முட்டுகளை அசைக்க முடியாது. எனவே மிதக்கும் வீடு "அப்படி... இப்படி' நகராது. 
"கடலுக்குள் வீடு இருந்தால் கரண்டுக்கு எங்கே போவது?' என்று கவலைப்படத் தேவையில்லை. வீட்டின் மேற்புரத்தில் சூரிய ஒளியின் மூலம் மின்சாரம் பெறுவதற்கான அமைப்புகள் ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன. 2100 -க்குள் மியாமி நகரே கடலுக்குள் மூழ்கிவிடக் கூடும் என்று ஆராய்ச்சிகள் தெரிவிக்கின்றன. இந்நிலையில் அப்பகுதி மக்கள் இந்த மிதக்கும் வீடுகளை வாங்க ஆர்வம் காட்டுகின்றனர். வீட்டின் விலை? ரொம்பவும் அதிகமில்லை....38 கோடியே 34 லட்சத்து, 13 ஆயிரத்து 250 ரூபாய்கள்தாம். அதாவது, 5.5 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள். 
என்.ஜே., சென்னை-58.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/26/பேல்பூரி-3158907.html
3158906 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி... சிரி... சிரி...  Sunday, May 26, 2019 09:24 AM +0530 * "ஏன்டா மூக்கைப் பிடிச்சிக்கிட்டு இருக்கீங்க?''
"பாடம் நடத்தும்போது மூச்சுவிடக்கூடாதுன்னு நீங்கதானே சார் சொன்னீங்க?''

* "காலம் மாறிப் போச்சு மன்னா?''
"எப்படிச் சொல்றே மந்திரி?''
"அன்று பெண்கள் கூந்தலுக்கு வாசனை இருக்கான்னு கேள்வி கேட்டாங்க. இன்னைக்கு கூந்தலே இருக்கான்னு கேட்பாங்க''

* "ஒரு கிளாஸ் பால் இருந்தா கொடுங்க மாமி''
"தர்றேன். நாளைக்குத் திருப்பித் தரணும்''
"நேராவே தர்றேன். இல்லேன்னா பால் கொட்டிடும்''
தீ.அசோகன், சென்னை-19.

* "நான் சொல்ற பொன்மொழியை 
நாலு பேர் படிக்க என்ன செய்யலாம்?''
"ஓர் ஆட்டோவின் பின்னாடி எழுதி வச்சிடுங்க''
ஏ.நாகராஜன், பம்மல்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/26/சிரி-சிரி-சிரி-சிரி-3158906.html
3158904 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் கரைந்தது லல்லி கண்ணன் DIN Sunday, May 26, 2019 09:02 AM +0530 'பட, பட'..."டப, டப' என்று பெரும் சத்தத்துடன் டூவீலரில் பிற்பகல் மூன்று மணிக்கு சொன்னபடி, சார் சரியாக வந்துவிட்டார். "சட சட' வென்று கூடவே பெருமழையும் பிடித்துக் கொண்டது. காம்பெளண்டில் நுழைந்து போர்டிகோவில் வந்து வண்டி நிற்பதற்குள் சார் தொப்பலாகி இருந்தார்.
"ஐயோ, நனைஞ்சிட்டீங்களே சார்?''" அமலா விரைந்து வந்து அவர் தலைக்கு மேலே விரித்தக் குடையைப் பிடித்தாள். " 
"பாத்து நிக்றீங்களேடா தடிப்பசங்களா, சார் கைப் பெட்டிய வாங்குங்கடா''" என்று தன் மகன்களை விரட்டினாள்.
"போர்டிகோல மழை இல்லம்மா. நீ குடைப் பிடிக்கிறது வேஸ்ட். குடைக் கம்பியால சார் கண்ணைக் குத்திடப் போற'' என்றான் ஒரு 
சிறுவன்.
மற்றொரு சிறுவன், சார் கை ப்ரீஃபை வாங்கிக் கொண்டு, "வாங்க''" என்று படி ஏறினான்.
"ஆபீஸ் ரூம்' என்று போர்டு போட்டிருந்த அறையில் நுழைந்தார் சார். ஒற்றை மேசை புதிய மேசை விரிப்புடன். எக்சிக்யூடிவ் குஷன் சுழல் நாற்காலி.
"இது நமக்கு சப்ளை உண்டா அமலா?''"
"கிடையாதுங்க, ஐயா கணக்குப் பாக்க வர்றீங்கன்னு எதிர் மரவாடிலேந்து இரவல் வாங்கிப் போட்டேன், உக்காருங்க ஐயா''" அமலா ஃபேன் சுவிட்சைத் தட்டினாள்.
சார் அமர்ந்ததும் ஒரு பூத்துவாலை அவருக்குக் கொடுக்கப்பட்டது. "
"முதல்ல தலை ஈரத்தத் துவட்டுங்கய்யா, காய்ச்சல் வந்திரப் போவுது''
கண்ணாடியும், சீப்பும் மேசை மீது வைக்கப்பட்டது. "
"பவுடரும் வேணுமா ஐயா?''"
"வணக்கம் சாரு''" கும்பிட்டபடி இரு பெண்கள் வந்தனர். அந்தக் கால சிரிப்பு நடிகைகள் அங்க
முத்து, முத்துலட்சுமி மாதிரி உடல் அமைப்பு. "
"சமையல் சதுர்ப்புஜம், வாட்சுமேன் செந்தாமரை''" என்றாள் அமலா.
மேசைமீது பீங்கான் தட்டில் வறுத்த கார முந்திரி, பிஸ்கட்ஸ், பால்கோவா, கண்ணாடித் தம்ளரில்
குடிநீர்.
"எடுத்துக்குங்க ஐயா''" என்றாள் அமலா பற்
களைக் காட்டி.
"இதெல்லாம் ஏன் ?''" என்றார் சார்.
"முதமுத எங்க ஹாஸ்டலுக்கு கணக்குப் பரிசோதிக்க ஆபீசர் வந்திருக்கீங்க. அந்த சந்
தோசம்''"
"அப்ப அடுத்த மாசம் நான் வரும்போது ஒண்ணும் கிடையாது?''"
"அப்படி விட்ருவமா ஐயா... அப்பவும் 
செய்வம்''"
சிறுவன் ஒருவன் காபி ஃபிளாஸ்கை சற்று ஒதுப்புற ஸ்டூலில் வைத்தான். கப் அண்டு சாசரையும் தயாராக.
சார் சுற்று முற்றும் பார்த்தார்.
"என்னங்க ஐயா, சிகரெட் புடிக்கணுமா? ஒங்கள்து என்னா பிராண்டு? ஒரு பாக்கெட் வாங்கியாரச் சொல்லவா? கதவை மூடிக்குங்க. நாங்க வேணுனா வெளில இருக்கோம்''"
"இல்ல வந்து... லேடீஸ் ஹாஸ்டலுக்கு ஆம்பளைங்க வந்தா இதான் கஷ்டம்''"
" ஓ, டாய்லட் போகணுங்களா! ஒரு கஸ்டமும் இல்லீங்க. ஏ... செந்தாமரை, எல்லாப் பொண்ணுங்களையும் அவங்க அவங்க ரூம்ல கதவை மூடிக்கிட்டு இருக்கச் சொல்லு. யாரும் வெளிலத் தலை காட்டக் கூடாது. நீங்க போங்க ஐயா, அந்தக் கடைசீல சமையலறையை ஒட்டி இருக்குது''" என்றாள் அமலா. 
சார் எழுந்து நடந்தார். சில அறைகளின் ஒருக்களித்த கதவு வழியே கயிற்றுக் கொடி
களில் தொங்கிய சுடிதார், தாவணி தெரிந்தது. தரையில் சுவர் ஓரம் தகரப் பெட்டிகள், பாய்கள், சில பெண்கள் படுத்தபடி கதைப் புத்தகம் படித்தபடி சில அறைகளில் ரேடியோவில் சினிமாப் பாட்டு.
"யாரோ அக்கவுண்ட்ஸ் ஆபீசராண்டி வறுத்த முந்திரி திங்க வந்திருக்காரு''"
"நாமும் போனா இந்த மாதிரி முந்திரி திங்கற வேலைக்குத் தாண்டி போகணும்''"
"ஹிஹ்ஹிஹீ!''"
"ஷ்! பாக்கறாண்டி இந்த பக்கம்''"
"எல்லா ஆம்பளைங்களும் திருடனுங்க. பொம்பளைங்கப் பக்கம் "ஓ'"னுப் பாப்
பானுங்க!
பல அறைகள். சாதா சிமெண்ட் நீள நடை கூடத்தின் முடிவில் முற்றம். அடுத்து சமையல் அறை. பாத்ரூம், டாய்லட்கள், மழை வேறு பெய்திருந்ததில் தண்ணீர் தேங்கி பாசியுடன் குண்டும் குழியுமாக சமையல் மற்றும் சாப்பாட்டுக் கூடம், கோட்டை அடுப்பு "பக பக' என்று எரிந்தது. ஏற்றப்பட்ட பெரிய குண்டான்கள்.
"ராத்ரிக்கு இட்லியா?''"
"ஆமாங்க சார், நீங்க காலை ஊனிப்போங்க, வழுக்கி விட்ரப் போவுது''" செந்தாமரை 
பல்லைக் காட்டினாள்.
அவர் ஓர் அறையில் நுழைந்து வெளிப்பட்டதும், "கும்பிட்றேனுங்க ஐயா!''" என்றாள் ஒருத்தி, கக்கத்தில் இடுக்கிய துடைப்பத்துடன், சேலை, பாவாடையைத் தூக்கி செருகி.
"ஐயா, நா இங்க கூட்டிங்க, என் சம்பளத்தக் கூட்டணும்க. ஆரம்பத்துலக் குடுத்த தொளாயிரம் ரூவா சம்பளம் இன்னும் போடுறாங்க, மத்த ஆஸ்டல்கள்ல ரெண்டாயிரம், ஐயா மனசு வெக்கோணும், எனக்கு ஆறு வர்ச சம்பள உயர்வுப் பாக்கி வந்தா என் மவ கண்ணாலம் முடிப்பேனுங்கோ''"
"இந்தா, வாருகோலக் கீழப் போடு! ஐயாவாண்ட எங்க தான் முறையீடு செய்யறதுன்னு முறை இல்லியா? கலெக்டர் ஆபீஸ்ல, ஐயா, ரூம்புலப் போய் மனுக்குடுப்பியா''" என்றாள் சதுர்புஜம்.
சார் இருக்கை திரும்பினார்.
"ஐயா ஸ்வீட் எடுத்துக்கலியே''" அமலா மறுபடி சிரித்தாள்.
சார் பால்கோவா கடித்தபடி "அமலா, உன் 
புருசன் என்ன செய்றாரு?''" என்றார்.
அமலாவின் வெள்ளை முகத்தில் சோக நிழல். "அவரு தான் கைலாசம் பூட்டாருங்களே!''"
"வெரி சாரி, மறந்துக் கேட்டுட்டேன். ரெண்டுப் பசங்க தானா?''"
"ஆமாங்க, டே, சாருக்கு காபிய ஊத்திக் குடுடா''" அமலா மரியாதை உணர்வோடு சற்றுத் தள்ளி இரும்பு மடக்கு நாற்காலியில் கை கட்டி அமர்ந்திருந்தாள்.
சார் காபி உறிஞ்சியபடி, "அப்பா, என்னா புழுக்கம்! இந்த மழை சூட்டைக் கிளப்பி விட்ருச்சே''" என்றார்.
"ஆமா''" என்ற அமலா நிழல் ஆடுவது கண்டு திரும்பினாள். சுடிதாரில் நான்கு மாணவிகள்.
"ஏய், போங்க, இங்கெல்லாம் வரக்கூடாது, ஐயா கணக்குப் பாக்றாங்க''"
"இல்ல மேட்ரன் மேடம், மாணவிகள் சார்புல எங்க குறைகளை சார்ட்ட''"
"அவங்களைத் தடுக்காதீங்க அமலா. யெஸ், வாங்க, என்ன உங்க குறைகள்? வாரத்துல மூணு நாள் முட்டை உணவு தர ஆணையிட்டோம். வாரம் ஒரு நாள் அசைவ சமையலுக்கு அனுமதி உண்டு. பாய் சீருடைகள் குடுக்க மறுக்குறாங்களா?''" என்றார், சார் நட்பாகப் புன்னகைத்து.
"இல்லீங்க ஹாஸ்டல் டி.வி. ரிப்பேர். அதைச் சரி செய்யணும்''"
"டி.வி. நாங்க அரசாங்க செலவுல வாங்கிக் குடுத்தமா?''"
"இல்லீங்க நன்கொடையா வந்தது''"
"பழுது பார்ப்பதும் நன்கொடையாளர் பொறுப்புதான். இதுக்கெல்லாம் செலவு செய்ய எங்களுக்கு அதிகாரம் இல்ல''"
"இதச் சொல்லவா ஒரு ஆபீசர்னுப் புறப்பட்டு வந்தீங்க?''" - சிலீர் சிரிப்பு, பெண்கள் திரும்பிச் சென்றனர்.
"வாயாடிப் பொண்ணுங்க! சமயத்துல என்னையே எப்படி மடக்கும் தெரியுங்களா! நீங்க ஒண்ணும் வருத்தப்படாதீங்க ஐயா''" என்றாள் அமலா.
"சரி கணக்கை எல்லாம் எடுங்க''" என்றார் சார்.
இப்போது அறையில் சாரும், அமலாவும் ரிகார்டுகளும் மட்டும் தான், எல்லோரும் வெளியில் போய் விட்டனர்.
"முதல்ல மாணவிகள் வருகைப் பதிவேடு'' " என்று சென்ற மாதப் பக்கத்தைத் திருப்பி சார் முன் வைத்தபோது அவள் விரல்கள் இவர் விரல்களை உரசின. இது தற்செயலா? வேண்டுமென்றா? சாருக்குப் புரியவில்லை. 
"பின் தங்கிய, மிகப் பிற்படுத்தப்பட்ட , சீர் மரபினர் மாணவியரைப் பிரிச்சு எழுதினியா?''" சார் பச்சை மசிப் பேனாவைத் திறந்தார்.
"இதோ ஐயா, சிவப்பு, வயலேட், ஆரஞ்சு, வண்ணக் கோடுகள் போட்டுப் பிரிச்சிருக்குது...'' அமலாவின் ஆள்காட்டி விரல் சாரின் விரலைத் தொட்டது.
அமலாவின் முகத்தை ஏறிட்டார் சார். அதில் எதுவும் தெரியவில்லை சாருக்கு.
நல்ல பால் வெள்ளை நிறம், முகமும் லட்சணம், பல் வரிசையும் அழகு. நெற்றியின் இரு மேற்புறங்களிலும் தூக்கி வாரி இருந்தது முகத்திற்கே கம்பீரம். நடுநெற்றியில் கரும் சாந்துப் பொட்டு. இரு காதுகளிலும் சிறு தங்க வளையங்கள், வளையல் அணியாத மொழு மொழுக் கைகள், அழகியான இவளுடன் நீண்ட காலம் வாழக் கொடுப்பினை இல்லையே இவள் கணவனுக்கு?
இவளுக்கு முப்பத்து மூன்று வயது தான் இருக்கும். அழகிய இளம் விதவை. ஆண் துணை இல்லாமல் எப்படி இவளால் காலம் தள்ள முடிகிறது? பாவம், இவள் அழகும், இளமையும் வீண். 
இவள் தனக்கேற்ற மற்றொரு மணாளனைத் தேடிக் கொள்ளலாம். தவறு இல்லை, ஏன் இப்படி ஏகபதி விரதமிருக்கிறாள்? இயற்கை உணர்வுகளை, மன ஓட்டங்களை எவ்வளவு காலம் தான் இவளால் அடக்க முடியும்?
நிச்சயம் இவள் மனம் ஒரு கொழுக்கொழும்பை நாடித் தவிக்காமல் இருக்காது. உணர்ச்சிகளை அடக்கி, எல்லாவற்றையும் துறந்தவள் போல நடிக்கிறாள். பக்குவமாகப் பேசிப் பார்க்கணும். பேசி பேசி...
இந்த சார் இப்போது தான் இந்த ஊரும் ஆபீசும் மாற்றி வந்துப் பத்து நாள்கள் ஆயின. இவருக்கு முன்பு இருந்தவர், அமலாவை வைத்த கண் வாங்காமல் பார்ப்பாராம். கையைத் தொடுவாராம். உரசுவாராம், ஏதோ பொருள் தொனிக்க எதுவோப் பேசி ஹேஹே என்பாராம். அமலா கோபித்ததில்லை. கையை "சரேல்' என்று இழுத்துக் கொண்டு, "என்ன நினைத்தாயடா என்னை?' என்று சுட்டெரிக்கும் பார்வையைப் பரிசாகத் தந்தது இல்லை. அவளின் மவுனம் தான் பதில்.
"நான் கொஞ்சம் துணிஞ்சிருந்தா அமலாவின் மனசையும், உடம்பையும் எப்பவோ ஜெயிச்சிருப்பேன். என்னவோ, மனசின் ஒரு கூறு வேணாம்னுத் தடுத்துக்கிட்டே இருந்திச்சி. நாற்பத்தி எட்டு ஹாஸ்டல்ஸ்ல இருவத்தி அஞ்சுப் பேர் மேட்ரன்ஸ். மீதிப் பேர் வார்டன்ஸ். இருவத்தி அஞ்சுல இவ தான் கண்ணுக்கு நிறைவு. நீங்க நல்ல பர்சனாலிடி. உங்க முயற்சில இவளை வழிக்குக் கொணாந்திடுவீங்க. முன் கூட்டிய வாழ்த்துகள். ஜமாய்ங்க..''" என்றார் பழைய அதிகாரி, இவரிடம் பொறுப்பு ஒப்படைக்கையில், எதை ஒப்படைக்கணுமோ, அதை ஒழுங்காக ஒப்படைக்க மாட்டார்கள், இந்த மாதிரி விஷயங்களை...
மூன்று வருடங்கள் இதே ஊரில் வேலை பார்த்தும் தன் மனதில் பொங்கிய காதல் எண்ணங்களை அமலாவிடம் வெளியிடத் துணியவில்லை, பழையவர்.
நான் அப்படியா? பக்குவமாய்ப் பேசி...
உலகம் விரிந்தது, பரந்தது அமலா, நெஞ்சைத் தொட்டு நிஜம் சொல், உன் தனிமை உன்னைத் தகிக்க
வில்லை?
நிலைக் கண்ணாடி எதிரே நின்று உன்னை நீயே பார்க்கும் போது என்ன கொடுமை இது, இத்தனை அழகாக என்னைப் படைத்த இறைவன் என்னை ஏன் பூஜைக்கு எடுக்காத மலர் என்று ஒதுக்கினான் என்று உன் மனம் ஊமை அழுகை அழுகிறதா? இல்லையா?
இந்தப் பிறவியை, உடலை, இளமையை, வாழ்க்கையை வீண் ஆக்கிக் கொள்ளாதே.
உனக்குத் தேவை புதிய சிந்தனைகள், சிந்தனையில் தெளிவு தெளிந்த பின் துணிவு, துணிந்த பின் துயரம் கூடாது. ஒரு துணையிடம் உன்னை ஒப்படை, அந்தத் துணை நான்தான். உன்னை என் ரகசிய சின்ன வீடாக ஏற்க நான் தயார்.
வாழத் துவங்கு, தவறு என்று யார் சொல்வார்? உலகில் புரட்சி சிந்தனைகள் எப்போதோ பிறந்து வலம் வரத் துவங்கி விட்டன..."
இப்படியாக சார் மனதில் காதல் வசனங்கள் பேசியபடி சென்ற மாத அந்த மகளிர் விடுதி கணக்குகளைப் பச்சை மசிப் பேனாவால் பரிசீலித்தார். 
ஆங்காங்கே ஏகப்பட்ட தவறுகள். பெருக்கல் வாய்ப்பாடு தெரியவில்லை எனில் கால்குலேட்டர் பயன்படுத்த வேண்டியது தானே? எல்லாவற்றையும் சார் சுழித்துத் திருத்தினார். 
இருப்பினும் கோபப்படாமல் இருக்க முடியவில்லை. 
"என்னம்மா, உன் கணக்கும் நீயும்! எத்தனை தப்புகள் ?''" என்று கடுப்படித்தார்.
"கணக்கு எழுதிக்கினே இருப்பேனா, "திடுக்'னு அது ஞாபகம் வந்திரும். அவ்வளவு தான், என் மனசு எங்கேயோ பூடும், என் எதிர நின்னு அது சிரிக்கற மாதிரியும் அம்லு, அம்லுக் கண்ணுன்னுக் கூப்பிட்றா மாதிரியும் இருக்கும் ஐயா''
"அதுன்னா?''"
"என் ஊட்டுக்காரர் தான். சின்ன வயசுலேந்து பக்கத்து வீடுகள்ளப் பழகிப் பெரியவங்க ஆனவங்க தான் நாங்க ரெண்டு பேரும், என்னத் தான் கட்டுவேன்னு பிடிவாதம் பிடிச்சாரு, அவங்க ஊட்ல யாருக்குமே என்னைப் புடிக்கல. இருந்தாலும் எங்க கண்ணாலம் நடந்திச்சி. மாமியார் எப்பவும் என்னைத் திட்டுவாங்க, நான் உன்னாண்ட பிரியமா இருக்கேன், 
அது போதும், நீ யார் பேச்சையும் காதுல வாங்காதங்கும் அது. ரொம்ப குறும்பு அதுக்கு பின்னால வந்து கண்ணைப் பொத்தும். சடையைப் புடிச்சி இழுக்கும். அழகா வாரின தலையைக் கலைச்சிட்டியேம்பேன். என்ன பிரமாதம், இதோ ஒரு நிமிசம்னு அதுவே பின்னி பூ வைக்கும். திஸ்டி பொட்டு வெக்றேன்னு கட்டை விரல்ல மை தொட்டு ரெயின்கோட் பட்டன் மாதிரி கன்னத்துலப் பெரிய பொட்டு வெக்கும்..''"
"என்ன வேலை பாத்தாரு?''"
"சொந்தமா டிராக்டர் ஓட்டினாரு, இதப் பாருங்க ஐயா..''" தன் டைரியைப் புரட்டி ஒரு பழைய 
ஃபோட்டோ எடுத்தாள் அமலா.
"என்ன அரை டவுசர் போட்டிருக்காரு?...''" 
"ஆமா, அவரு அப்பப்ப எங்கத் தோட்டத்துல இப்படி அரை ட்ராயரோடு கொத்திக் களை எடுக்கறதப் பாத்தேன். நானே அரை டசன் டவுசர் வாங்கிக் குடுத்தேன்.. சின்னப் புள்ள மாதிரி இருக்காரு, இல்லீங்களா? எப்படி இருக்காருங்க ஐயா என் வூட்டுக்காரரு?''
"நல்லாத் தான் இருக்காரு..''"
"அம்லு, ரெண்டு குழந்தையோடு நிப்பாட்டுவோம், தேச நலனையும் பாக்கணும்னாரு, சரிதாம்பான்னேன். ஆனா பாருங்க எனக்கு முதல் பிரசவத்துலயே ரெட்டைப் புள்ளை!''"
"அடடே!''"
"ரெட்டை வாழைப்பழம் சாப்டியா புள்ளன்னு கேலி செஞ்சாரு நீ என்னை விட ஃபாஸ்டுன்னுக் காதைக் கிள்ளினாரு''"
"கிள்ளிகிட்டே இருப்பாரோ?''
"கிட்ட வந்தாலே இந்தத் தொந்தரவு தான். எங்க வாழ்க்கை ஒரு அஞ்சு வருசம் தான்யா அமைதியா போச்சு. அப்புறம் ஆயிட்டது பிரச்னை...''"
"என்ன பிரச்னை?''"
"பணம் தான், தம்பி, தங்கைங்க அவங்க அம்மா எல்லாரும் எப்ப பார் இவரை பணம் கேட்டுத் தொல்லைப் பண்ணுவாங்க. இவரும் குடுப்பாரு, பிள்ளைங்க பொறந்த பிற்பாடு முன்ன மாதிரி கேட்ட தொகைக் குடுக்கறது இல்ல, கொஞ்சம் குடுப்பாரு. என் பசங்க எதிர்காலத்தைப் பாக்க வேணாமான்னு ஒரு சமயம் கேட்டுட்டாரு, ஓகோ, இது எல்லாம் அவ போதனையான்னு கத்தினாங்க. நான் குடுன்னோ, குடுக்காதேன்னோ சொல்ல மாட்டேன். அது அவங்களுக்குள்ளே புகைஞ்சுக்கிட்டே இருந்திச்சி...''"
"அடப் பாவமே!''"
"ஆமாங்கய்யா, ஒரு தீபாவளிக்கு ரெண்டு நாள் முந்தி .. கலெக்டர் ஆபீஸ்லேந்து கடுமையா டோஸ் விட்டு எனக்கு ஒரு கடிதம் வந்திச்சி, என் ஹாஸ்டல் மாணவிகளுக்கு சீருடைகள் தெச்சி, கலெக்டர் ஆபீஸ்ல ரெடியா இருக்கறதாவும், உடனே நா வந்து எவ்வளவு நேரம் ஆனாலும் எடுத்துப் போவணும்னும், மறுநாள் சம்பள நாள் வேற''
"சரி''"
"சம்பளம் வாங்கி வர அடுத்த நா கலெக்டர் ஆபீஸ் புறப்பட்டேன், இன்னி மாதிரி அன்னைக்கும் மழை''"
"இதே காலேஜ் ஹாஸ்டல் தானா?...''"
"இல்லீங்க, அப்ப பள்ளிக்கூட ஹாஸ்டல் மேட்ரன், கலெக்டர் ஆபீசுக்கும், எங்க ஹாஸ்டலுக்கும் அறுபது கி.மீ. தொலைவு ஹாஸ்டல் இருந்த ஊர்ல தான் என் குடும்பமும் இருந்திச்சி''"
"மேற்கொண்டு சொல்லும்மா..''" என்றார் சார்.
"அன்னிக்குப் பாருங்க, சோதனையா எல்லா ஹாஸ்டல் வார்டன், மேட்ரன்களுக்கும் சம்பளப் பட்டுவாடா முடிக்க ராத்திரி ஏழரை மணி, எல்லா ஹாஸ்டல் பசங்க சீருடையையும் வாங்கி ஒரு உள்ளூர் ஹாஸ்டல்ல ஸ்டாக் பண்ணி இருந்தாங்க, நான் ஒரு ஆட்டோ பிடிச்சி அந்த ஹாஸ்டல் போனேன். என் ஹாஸ்டல் நூறு குழந்தைகளுக்குமான சீருடைகளைக் கையெழுத்துப் போட்டு உள்ளூர் ஹாஸ்டல் வார்டன் கிட்டேந்து வாங்கும் போது ராத்ரி மணி ஒம்போது''"
"ஐயோடா!''"
"அன்னிக் காலேல நான் ஆபீஸ் புறப்படப் பாத்து "அது" தோள்ல மண்வெட்டியோட என் எதிரே வந்து சிரிச்சுது, அப்பவும் அரை வெள்ளை ட்ராயரும், கலர் கட் பனியனுமா இருந்தது. அது வெள்ளைச் சிரிப்பு அப்படியே மனசை அள்ளுங்க. குழந்தை மாதிரி அழகாச் சிரிக்கும். பல் வரிசை நல்லா இருக்கும் . காலை, மாலை, இரவுன்னு மாஞ்சு மாஞ்சு பிரஷ் பண்ணும், இன்னிக்கு உனக்குச் சம்பளமான்னிச்சி, ஆமா ராசா, ஒனக்கு என்ன வேணும் சொல்லு, வாங்கியாறேன்னேன். சின்னப் பிள்ளை மாதிரி கடலை மிட்டாய் ரெண்டு பாக்கெட் வாங்கியான்னுது. எனக்குச் சிரிப்பு வந்திட்டுது. ஜிலேபி, மிக்சர், காராசேவு எல்லாமும் வாங்கியாறேம்பான்னேன், உனக்காக எந்நேரம் ஆனாலும் முழிச்சிருப்பேன்னாரு''"
"முழிச்சிருந்தாரா?''"
"கேளுங்க கதையை அங்க தான் விதி விளையாடிடிச்சி , என் தலைல அந்த ராத்திரி தான் பெரிய இடி விழுந்திச்சி''" கண்கள் கலங்கி, குரல் தழுதழுத்தது. அமலாவுக்கு.
"அப்புறம்?''"
"மணியைப் பாக்றேன், ஒம்போது, திக்குன்னிச்சி. அந்த ஹாஸ்டல் சமையல்காரனை விட்டு ஆட்டோ பிடின்னேன். பஸ் ஸ்டாண்டு வந்தேன், என் ராசா கேட்ட ஸ்வீட், காரம், கடலை முட்டாயி வாங்கினேன், எங்க ஊர் போற கடைசி பஸ் .. அதுல சீருடை மூட்டைய மேற்படி சமையக்காரன் ஏத்தி விட்டு, பத்திரமாப் போய் வான்னான்."
"சரி''"
"ஒரு மணி நேர ஓட்டம், வழி எல்லாம் தீபாவளிக் கொண்டாட்டம். விடிஞ்சா தீபாவளி. எங்க ஊட்டுக்காரரை நாளைக் கூட்டி வந்து இந்தப் பெரிய டவுன்ல அவருக்கு ரெடிமேட் ட்ரெஸ் எடுக்கணும்னு நினைப்புல போறேன். ராத்ரி மணிப் பத்தரை''
"உம்''"
"சீருடை மூட்டை, நான் , என்னோடு எறங்கின நாலஞ்சுப் பேர், சுத்து முத்தும் பாத்தேன். லேட்டானா என் ராசாவே பஸ் ஸ்டாண்டு வந்து காத்திருக்கும். பஸ் ஸ்டாண்டு என்னா பஸ் ஸ்டாண்டு, ஆல மரத்தடி தான். "அண்ணீ'ன்னுக்குரல், என் ரெண்டு மச்சான்களும், ஒருத்தன் சைக்கிளோடு, ஒருத்தன் மொபெட். "ஏன் அவரு எங்க?" குந்துங்க அண்ணி, அவருக்கு உடம்பு சுகமில்ல..." "என்ன? காலேல கூட சிரிச்சுக்
கிட்டுக் கை ஆட்டினாரே? ஏன் வண்டியை எங்க வூட்டுக்கு விடாம? "பேசாம வா அண்ணி, அண்ணன் படுத்திருக்கிற எடம் தான் போறோம்''"
சாருக்கு நெஞ்சு படபடத்தது. அமலாவின் முகத்தையே பயத்துடன் பார்த்தார்.
"வண்டீலேந்துக் குதிச்சி ஓடினேங்க. கூட்டமான கூட்டம். ஊர் சனம். கூடத்திலேயே அவுரு படுத்திருக்காரு, நெஞ்சுலேந்து கால்வரை வெள்ளைத் துணி போத்தி, கால் கட்டை விரல்கள் இணைந்து தலைமாட்டில் எண்ணெய் தீபம். பாம்பு கடிச்சி... ராசா..ன்னு அவர் மேல விழுந்து கத்திக் கதறினேன். உருண்டேன், புரண்டேன், கண்ணீர் வெள்ளமா ஓடுது. காலையிலே சிரிச்ச முகமா இது? கண் மூடிட்டியே கண்ணே! இது எந்த தெய்வத்துக்கு அடுக்கும்? நான் யாருக்கு என்ன கெடுதல் செஞ்சேன்? எனக்கு ஏன் இப்படி... உண்மையிலே பாம்புதான் கடிச்சிதா? யாராவது விஷம் குடுத்துட்டாங்களா ? என் உயிரே, இனி, இந்த உலகில் எனக்கு யார்? ஆதரவு?'' "அமலா, அப்போது கண் எதிரில் சடலம் கிடப்பதுப் போல கண்ணீர் விட்டுக் கதறி அழுதாள்.
சாரின் கண்களும் ஆறாய்ப் பெருக்கின. கன்னத்தில் வழிந்தது கண்ணீர். மூக்கு கண்ணாடி அகற்றி கைக் குட்டையால், துடைத்தார். அந்தக் கண்ணீரில் அவரின் கெட்ட எண்ணங்களும் கரைந்திருக்குமோ?


 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/26/கரைந்தது-3158904.html
3158903 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள்! 30  சின்ன அண்ணாமலை Sunday, May 26, 2019 08:59 AM +0530 பேசத் தெரியாதவர்களும், மக்களிடம் செல்வாக்கில்லாதவர்களும், தலைவர்களையே சுற்றி வந்தவர்களும் இச்சகம் பேசித் திரிபவர்களுக்கு மட்டுமே கட்சியில் பொறுப்பான பதவிகளும், ஆட்சியில் பொறுப்பும் கொடுக்கப்பட்டன.
 எதிர்கட்சிகளுக்கு மண்டையில் அடித்தாற்போல் பதில் சொல்லத் தெரியாத மந்திரிகளும், செய்த சேவையை மக்களுக்குத் தோரணம் கட்டி விளம்பரப்படுத்திப் பேசத் தெரியாத கட்சித் தலைவர்களும், நாளுக்கு நாள் காங்கிரஸ் கட்சியைப் பலவீனமாக்கிக் கொண்டே வந்தார்கள்.
 1967 தேர்தலில் ராஜாஜி அவர்கள் காமராஜ் அவர்களைப் பழிதீர்த்துக் கொள்ள திரு. அண்ணாதுரையை முன்னால் நிறுத்தி ஒரு விநோதமான கூட்டணியை உண்டாக்கி காங்கிரசைப் படுதோல்வி அடையச் செய்து தலைவர் காமராஜ் அவர்களையும் விருதுநகரில் தோற்கும்படி செய்தார்.
 காமராஜ் தோற்று, காங்கிரசும் தோற்று, காங்கிரசின் பரம வைரியான தி.மு.க. ஆட்சிக்கு வந்தது. இந்தத் தடவை சிலம்புச் செல்வர் ம.பொ.சி. அவர்கள் காங்கிரஸ் தலைவர்கள் தனக்கு இழைத்த அநீதியை மனதில் கொண்டு தேர்தலில் காங்கிரசை எதிர்த்து நின்று வெற்றி பெற்றார்.
 இதில் எனக்கு வருத்தமெல்லாம், திரு. ம.பொ.சி. அவர்கள் காங்கிரசை எதிர்த்து நின்றதைப் பற்றி அல்ல, ஆனால் காலமெல்லாம் ஆக்ரோஷமாக எதிர்த்த தி.மு.கவுடன் சேர்ந்து, அதுவும் "உதயசூரியன்' சின்னத்தில் நின்று ஓட்டுக் கேட்டதுதான்!
 திரு. ம.பொ.சியின் அருமை பெருமையை திரு. காமராஜ் உணர்ந்து அவருக்குக் கொடுக்க வேண்டிய மரியாதையைக் கொடுக்கவில்லை.
 இத்தனைக்கும் திரு. காமராஜ் அவர்களின் பெருமையை திரு. ம.பொ.சி. நாடு நகரமெல்லாம் பேசிப் பரப்பினார்.
 ஆனால் திரு. அண்ணாதுரை, திரு. மு. கருணாநிதி இவர்களை எவ்வளவோ தாக்கி திரு. ம.பொ.சி. பேசியிருக்கிறார். ம.பொ.சியின் உண்மையான நாட்டுப்பற்றையும், தமிழுணர்ச்சியையும் தமிழ் இனப் பற்றையும் மதித்து அண்ணா அவர்களும், கலைஞர் மு.க. அவர்களும், ம.பொ.சிக்கு அவர்களுக்கு முடிந்த பெருமையையும் கெளரவத்தையும் செய்திருக்கிறார்கள். அது குறித்து நான் மிக்க மகிழ்ச்சி அடைந்திருக்கிறேன்.
 1967 தேர்தலில் காங்கிரஸ் படுதோல்வி அடைந்ததும் மீண்டும் காங்கிரஸ் தொண்டர்களிடையே சோர்வு ஏற்பட்டது. தி.மு.க. தோழர்கள் வெற்றி விழாக் கொண்டாட்டம் என்ற பேரில் ஊரெல்லாம் முழக்கினார்கள். இப்போது அவர்களுடன் ம.பொ.சி., ராஜாஜி வேறு இருந்தார்கள். கேட்க வேண்டுமா அமர்க்களத்தை!
 இச்சமயம் இளைஞர்கள் யாரும் காங்கிரசைச் சீண்டவில்லை. ஓர் ஆண்டு, இரண்டாண்டு பொறுத்துப் பார்த்தேன். காங்கிரசில் யாரும் யாரும் புதிய வேகம் கொடுக்கக் கூடியவர்கள் தென்படவில்லை.
 கட்சித் தொண்டர்கள் நாளுக்கு நாள் உற்சாகமிழந்து வந்தனர்.
 ஒருநாள் நான் மதுரை சென்றிருந்தேன். எனது நண்பர் திரு. ஆனந்தன் அவர்கள் (மதுரை நகர முன்னாள் துணை மேயராக இருந்தவர்) என்னைப் பார்க்க வந்தார். அவரிடம் தமிழ்நாட்டில் காங்கிரசின் நிலை பற்றியும், காங்கிரசிற்கு இளைஞர்களைக் கொண்டு வருவது எப்படி என்பதைப் பற்றியும் ஆலோசனை செய்தேன்.
 அவர், "தமிழ்நாடு முழுவதும் இளைஞர்கள் பலர் நடிகர் திலகம் சிவாஜிகணேசன் ரசிகர் மன்றம் வைத்திருக்கிறார்கள். இவர்கள் தனித்தனியாக இருக்கிறார்கள். இவர்களை ஒன்று சேர்த்தால் காங்கிரசிற்கு புதிய பலம் கொண்டு வரலாம்'' என்று கூறினார்.
 "மதுரையில் அப்படி எத்தனை மன்றங்கள் இருக்கின்றன?'' என்று கேட்டேன். "இப்போது சுமார் 60 மன்றங்கள் இருக்கின்றன'' என்றார் அவர். "முதலில் அவர்கள் அனைவரையும் ஓர் இடத்தில் கூட்டுங்கள். பேசிப் பார்ப்போம்'' என்று சொன்னேன். "சரி'' என்று திரு. ஆனந்தன் மறுநாளே மதுரையிலுள்ள சிவாஜி ரசிகர் மன்றங்களை ஓர் இடத்தில் கூட்டினார். சுமார் 500 இளைஞர்கள் கூடினார்கள்.
 அவர்களிடம் பேசியதில், "அகில இந்திய ரீதியில் ஒரு சிவாஜி மன்றம் துவக்கி, இந்தியா முழுவதிலுமுள்ள சிவாஜி ரசிகர்களை ஒன்று திரட்டி காங்கிரஸ் கட்சிக்குக் கொண்டு வரலாம்'' என்ற எண்ணம் உதயமாயிற்று. காங்கிரஸ் கட்சிக்கு நேரடியாக வர விரும்பாத இளைஞர்கள் பலர், சிவாஜி ரசிகராக முதலில் சேர்ந்து அதிலிருந்து காங்கிரசிற்கு நிச்சயம் வருவார்கள் என்று நான் உறுதியாக நம்பினேன்.
 அதனால் காங்கிரஸ் கட்சிக்கு நிறைய இளைஞர்களைக் கொண்டு வரவேண்டுமென்ற ஆசையால்தான் 1969 ஆகஸ்டு மாதம் "அகில இந்திய சிவாஜிகணேசன் ரசிகர் மன்றம்' என்ற அமைப்பை உருவாக்கினேன்.
 1969 அக்டோபர் முதல் தேதி அன்று நடிகர் திலகம் சிவாஜிகணேசன் அவர்களின் 43- வது பிறந்த தின விழாவும், அகில இந்திய சிவாஜிகணேசன் ரசிகர் மன்ற முதல் பேரவையும் சென்னை எஸ்.ஐ.ஏ.ஏ. திடலில் நடைபெற்றது. அதற்கு நடைபெற்ற ஊர்வலம் சென்னையில் புதிய சரித்திரத்தை உண்டாக்கியது. இந்தியா முழுவதிலுமுள்ள இளைஞர்கள் அதற்கு வந்த வேகம்போல் வேறு எதற்கும் இதுவரையில் வரவில்லை.
 தி.மு.க. அரசு ஸ்தம்பிக்கும்படியாக, பஸ்களும், லாரிகளும் சென்னையில் குவிந்தன. தென்னாட்டு நட்சத்திரங்களும், வடநாட்டு நட்சத்திரங்களும் வந்து அலைமோதினார்கள். இவ்வளவும் எதற்காக? காங்கிரசைப் பலப்படுத்த நான் மறைமுகமாகச் செய்த ஏற்பாடு!
 இந்தக் கூட்டத்திற்கு வர தலைவர் காமராஜ் அவர்களை நான் ரொம்பவும் கெஞ்ச வேண்டியதாயிற்று! காரணம் இளைஞர்களின் மனப்போக்கு எப்படி இருக்கிறது என்பதைக் கண்டுபிடிக்கவோ, அல்லது அதை ஜீரணிக்கவோ காங்கிரஸ் தலைவர்களுக்கு நாட்டம் இல்லாமல் போய்விட்டது! அதனால் காங்கிரசிலேயே பலபேர், நான் சிவாஜி ரசிகர் மன்றம் ஆரம்பித்து அமர்க்களப்படுத்தியதைத் தாங்கிக் கொள்ள முடியாமல் கட்சிக்குள் எனக்கு செல்வாக்கு இல்லாமல் செய்து கொண்டு வந்தனர்.
 நான் அதை எல்லாம் லட்சியம் செய்யாமல் நாடு முழுவதும் சுற்றுப்பயணம் செய்து சுமார் 15,000 சிவாஜிகணேசன் ரசிகர் மன்றங்கள் அமைத்து, அதை ஒரே தலைமையின் கீழ் கொண்டு வந்து, இன்று ஒரு பெரிய ஆலவிருட்சமாக அது வளர்ந்தோங்கி நிற்கிறது. காங்கிரசின் கவசமாக அது என்றும் நின்று பணி புரியும்.
 ஏழு ஆண்டுகள் அதன் தலைவராக இருந்து, தொடர்ந்து நாமே தலைவராக இருந்து வருவது சரியாகாது என்று கருதி, அகில இந்திய சிவாஜிகணேசன் ரசிகர் மன்றத் தலைவர் பதவியிலிருந்து விடுவித்துக் கொண்டேன்.
 இரண்டுமுறை தமிழகக் காங்கிரஸில் தொய்வு விழுந்தநேரத்தில் நானும் தோள்கொடுக்க வாய்ப்புக் கிடைத்தது குறித்து நான் பெருமை அடைகிறேன்.
 வடக்கு எல்லைப் போராட்டம்
 1955-ஆம் ஆண்டு தலைவர் காமராஜ் முதன் மந்திரியாக இருந்த நேரம். தமிழரசுக் கழகத்தின் வடக்கெல்லைப் போராட்டம் மீண்டும் தொடங்கப்பட்டது. என் தலைமையில் சுமார் 50 தோழர்கள் சத்யாக்கிரகம் செய்யப் புறப்பட்டோம். அப்போது சட்டசபை இப்போதைய "கலைவாணர் அரங்கு' இருக்கும் இடத்தில் நடந்து கொண்டிருந்தது. சட்டசபை வழிகளை எல்லாம் சுவர் வைத்ததுபோல போலீசார் அடைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.
 எனக்கோ சட்டசபைக்குள் சத்தியாக்கிரகிகளுடன் போய் விட வேண்டும் என்ற எண்ணம், போலீஸ் வியூகத்தை உடைத்துக் கொண்டு எப்படிப் போவது என்ற சிந்தனையோடு சத்தியாக்கிரகிகளுடன் நடந்து கொண்டிருந்தேன். திடீரென்று ஒரு வழி புலப்பட்டது.
 எங்கள் போராட்டக் குழுவில் திருமதி. சரோஜினி நாராயணசாமியும் திரு. கு.சா. கிருஷ்ணமூர்த்தி அவர்களுடைய மனைவியாரும் வந்து கொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் இருவரையும் முன்னால் வரச்செய்து அவர்கள் தலைமை தாங்கிச் செல்வது போல ஏற்பாடு செய்தேன்.
 இரு பெண்மணிகளும் முன்னால் செல்ல, நாங்கள் பின்னால் வந்து கொண்டிருந்தோம். போலீஸ் காவல் புரியும் கேட் அருகில் வந்ததும் திருமதி. சரோஜினியிடம், "நிற்காமல் தயங்காமல் நடந்து செல்லுங்கள்' என்று மெதுவாகக் கட்டளையிட்டேன்.
 திருமதி. சரோஜினி நல்ல துணிச்சல் உள்ளவர். ஆகவே கொஞ்சமும் தயங்காமல் போலீசாரைப் பிளந்து கொண்டு செல்ல முனைந்தார். பெண்மணிகள் இருவர், தங்களை இடிப்பது போல் வருவதைப் பார்த்த போலீசார் கொஞ்சம் கூச்சப்பட்டு இலேசாக ஒதுங்கிக் கொடுத்தார்கள்.
 அவ்வளவுதான் சத்தியாகிரகிகள் அத்தனை பேரும் கோஷம் செய்து கொண்டு ஒரே ஓட்டமாக சட்டசபைக்குள் கண்மூடிக் கண் திறப்பதற்குள் நுழைந்துவிட்டோம்.
 (தொடரும்)
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/26/சொன்னால்-நம்பமாட்டீர்கள்-30-3158903.html
3158902 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் உங்கள் கண்களை கடன் தாருங்கள்! DIN DIN Sunday, May 26, 2019 08:57 AM +0530 ஹைங்கேரி தலைநகர் புடா பெஸ்டில் 1998 ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்டதுதான் "பல்டஸார் நாடக நிறுவனம்'. இதில் உறுப்பினர்களாக உள்ள நடிகர், நடிகைகள் தொழில்முறை நாடகக்கலைஞர்கள் மட்டுமல்ல, டவுன் சின்ட்ரோம் எனப்படும் மன நலிவு நோய் உள்ளிட்ட மனநல பிரச்னைகளால் பாதிக்கப்பட்டவர்களும் கூட. மனநலப்பிரச்னைகளால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு பல்வேறு திறமைகள் உள்ளன. அவற்றை வெளிக்கொண்டு வர உள்ள தடைகளை அகற்றுவதே இந்த தியேட்டரின் முக்கிய பணியாகும்.
 மன நலப் பிரச்னையால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தங்களது திறமையை வெளிப்படுத்த உகந்த சூழலை உருவாக்குவதே இதன் குறிக்கோள் ஆகும். இதன் மூலம் மனநலம் குன்றியோர் குறித்த சமூகத்தின் பார்வையை மாற்ற முயற்சிக்கிறார்கள். முறையாக நடத்தப்பட்டு வரும் இந்த நாடக நிறுவனத்தில் மனநலப் பிரச்னையுடன் பிறந்து பின்னர் நாடகக் கலைஞர்களாக மாறியவர்கள் பங்கேற்கும் நாடகங்கள் நடத்தப்படுகின்றன. இதில் நாடகக் கலைஞர்களும் திரைப்படக் கலைஞர்களும் இவர்களுடன் இணைந்து நடிப்பது அரிதான ஒன்றாகும்.
 சர்வதேச அளவில் மற்ற நாடக நிறுவனங்களுடன் ஒப்பிடும் போது "பல்டஸார் நாடக நிறுவனம்' சமூக அக்கறை கொண்ட மிகவும் அரிதான கலாசார நிலையமாகத் திகழ்கிறது. இந்த நாடக நிறுவனம் தொடங்கப்பட்டது முதல் இந்தியாவை மிகவும் கவர்ந்துள்ளது. இந்தியக் கலாசாரத்துடன் தொடர்புடைய யோகா மற்றும் இதரகலைகளை இந்த நாடகக்குழுவினர் கற்றுக் கொள்கிறார்கள்.
 இந்த நாடக நிறுவனம் தொடங்கப்பட்டது முதல் இதன் கலைஞர்கள் இந்தியாவிற்குச் செல்ல வேண்டும் என்ற கனவில் இருந்து வந்தனர். இவர்களின் கனவு 2015 -ஆம்ஆண்டு ஜனவரி மாதம் நிஜமானது. "உங்கள் கண்களைக் கடன்தாருங்கள்- பல்டஸார்' என்ற தலைப்பிட்ட ஆவணப்படத்தில், தமிழகத்திற்கு இந்தக்குழு வருகை தந்தது முதல் வைத்தீஸ்ரன் கோயிலுக்குச் சென்றது வரை படமாக்கியிருக்கிறார்கள்.
 இன்றைய உலகில் தமிழ்நாடு மிகவும் அரிதான ஒன்றாக திகழ்கிறது என்று இந்த நாடகக்கலைஞர்கள் உறுதியாக நம்புகிறார்கள். இம்மாநிலத்தில் மக்களிடையே அதிக ஆன்மிக நம்பிக்கை இருக்கிறது. இத்தகைய நம்பிக்கை இந்த நாடகக் கலைஞர்களைஆன்மிகரீதியாகத் தமிழகத்துடன் இணைத்துள்ளது.
 2018-ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் இந்த திரைப்படம் ஜெய்ப்பூர் சர்வதேச திரைப்படவிழாவில் ஆவணப்பட பிரிவில் சிறந்த இயக்குநருக்கான விருதைப் பெற்றது. ஹங்கேரி வெளியுறவு மற்றும் வர்த்தகத் துறை அமைச்சகத்தின் ஆதரவுடன் சமீபத்தில் இந்த திரைப்படம் ஹிந்தியிலும் தமிழிலும் டப்பிங் செய்யப்பட்டுள்ளது.
 "லென்ட் மீ யூவர் ஐஸ்- பல்டஸார்ஸ்' தமிழ் பேசும் முதல் ஹங்கேரி திரைப்படமாகும். தமிழக மக்களிடையே காணப்படும் ஆன்மிக ஆழத்தை ஹங்கேரியைச் சேர்ந்த மனநலம் குன்றிய நாடக்கலைஞர்கள் மூலமாக அந்நாட்டு மக்களிடம் கொண்டு செல்லும் பணியின் ஒரு பகுதியாக இந்தத் திரைப்படம் முழுவதும் தமிழகத்திலேயே திரைப்படமாக்கப்பட்டுள்ளது. ஆவணப்படத்திற்காக இந்தக் குழு தமிழகத்திற்கு வருகை தந்தது முதல் வைத்தீஸ்வரன் கோயிலுக்குச் சென்றது வரை தமிழகத்தை காட்சிப்படுத்தியுள்ளனர்.
 விருதுபெற்ற ஆவணப்படத்தின் இயக்குநரும் பல்டஸார் நாடக நிறுவனத்தைத் தோற்றுவித்தவருமான எலெக் கூறுகையில், "எங்களுடைய நாடகக்குழுவின் வெற்றிகரமான 21-ஆம் ஆண்டு வரலாற்றுப் பயணத்தில் நாடகக்கலைஞர்களின் அற்புதமான செயல்பாடு சிறந்த முன்னுதாரணத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. கலையைக் கொண்டு மக்களை ஒருங்கிணைக்கவும், சமூகத்தில் உள்ள அடிப்படையான பல பிரச்னைகளுக்குத் தீர்வு காணவும் முடியும் என்பதை நிலைநாட்டியுள்ளோம். சர்வதேச அளவில் ஒருசில நாடகக்குழுக்களே மனநலம் உள்ளிட்ட மக்களிடம் காணப்படும் பிரச்னைகளில் கவனம்செலுத்துகின்றன. அனைத்துக் கண்டங்களிலும் சர்வதேச அளவில் நடைபெறும் நாடக விழாக்களில் எங்களுடைய குழுவினர் பங்கேற்றுவருகின்றனர். எங்களுடைய நிறுவனமும், அதில் பணியாற்றும் கலைஞர்களும் தமிழகத்திற்கு நன்றி சொல்லக் கடமைப்பட்டவர்கள்'' என்றும் அவர் தெரிவித்தார்.
 "ஹங்கேரி -இந்தியா இடையே கலாசாரம், சமூகம் ஆகியவற்றுக்கான இணைப்புப் பாலமாக இந்த திரைப்படம் திகழும்'' என்றும் அவர் மேலும் கூறினார்.
 - ஜி.அசோக்
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/26/உங்கள்-கண்களை-கடன்-தாருங்கள்-3158902.html
3154676 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ரத்தமும் சதையுமாக DIN DIN Sunday, May 19, 2019 01:09 PM +0530 கல்லூரியில் இருந்து வந்ததும் அம்மாவைத் தேடினேன். சத்தம் போட்டு அழைக்க, "உஷ்' அப்பா என்று ஜாடை காட்டினார். அப்பா பூஜையறையில் அமைதியாக அமர்ந்து இருந்தார். அங்கு எல்லா கடவுள் படங்கள் இருந்தாலும், அப்பா, இள வயதில் இறந்து போன எங்கள் அத்தையின் ஆளுயுர போட்டோ முன்புதான் பிரார்த்தனை பண்ணுவார். அப்பா இந்த ஏரியாவில் ஆஸ்பத்திரி ஒன்றை நிறுவி மிக குறைந்த செலவில் வைத்தியம் பார்த்து வருகிறார். ஆஸ்பத்திரி, இறந்து போன அத்தை பெயரால் "இந்திரா நினைவு மருத்துமனை' என்றே இயங்குகிறது. நான் மருத்துவம் முடித்து மாஸ்டர் ஆஃப் சர்ஜன் படித்து வருகிறேன்.
தாத்தா, பாட்டி சில வருடங்களுக்கு முன்பு தான் அடுத்தடுத்து இறந்து போனார்கள். அப்பாவோட தங்கை இந்திரா இருபதாவது வயதில் உடம்பில் தீ வைத்துக் கொண்டு தற்கொலை செய்து கொண்டதாகவும், காரணம் என்னவென்று யாருக்குமே தெரியாமல் போய் விட்டது என கூறுவார்கள். ஒரே மகளின் கோர சாவின் சோகத்தில் தாத்தா பாட்டியும் முடங்கி விட்டார்களாம். நானும் அம்மாவிடம் அடிக்கடி கேட்பேன், "தற்கொலைக்கு என்ன காரணமாக இருக்கலாம்' என்று.
"அப்பா இதுவரை என்னிடம் எதுவும் சொன்னதில்லை. நானும் உங்கள் அத்தையை பார்த்தது இல்லை. அவர் இறந்து இரண்டு வருடங்கள் கழித்துதான் எங்கள் கல்யாணம் நடந்தது'' என்பார்.
அப்பா- டாக்டர் சவுந்தரபாண்டியன் - வீட்டில் மிகவும் அமைதியாக இருப்பார். யாருடனும் அதிகம் பேசமாட்டார். சில நேரம் ஆழ்ந்த சிந்தனையில் மூழ்கி வீட்டுக்குள்ளேயே சிகரெட் புகைக்க ஆரம்பித்து விடுவார். அன்று வழக்கம் போல் ஆஸ்பத்திரி இயங்கிக் கொண்டிருந்தது. தலைமை நர்ஸ் வேகமாக ஓடி வந்து, "டாக்டர்... நீங்கள் பூஜை அறைக்குள் வராமல் நேராக கேபினுக்குள் வந்து விட்டீர்கள்... நாங்கள் உங்களுக்காக அங்கே காத்துக்கொண்டிருந்தோம்'' என்றார்.
" ஓ ...அப்படியா'' என்று பூஜை அறைக்குச் சென்று திரும்பினார்.
" நான் ஏன் இப்படி ஆகிவிட்டேன். என்னவாயிற்று எனக்கு? எப்படி மறந்தேன். இந்திரா... அண்ணனை மன்னித்து விடு. இந்த இருபத்தைந்து வருடம் உன்னிடம் தினமும் மன்னிப்புக் கேட்கிறேன். என்னால் நிம்மதியாக இருக்க முடியவில்லை. உன்னுடைய அந்த மரண ஓலம் இன்றும் என் காதுக்குள் கேட்டுக்கொண்டே இருக்கிறது. அன்று நம் அப்பா அம்மா வீட்டில் இல்லை, ஒரு வேளை அந்த நேரத்தில் அவர்கள் வீட்டில் இருந்து இருந்தால் நீ பிழைத்து இருக்கலாமோ! வேண்டாம் இந்திரா அந்த நிலையில் நீ மரணத்தை தான் தழுவி இருக்க வேண்டும். நான் எடுத்த முடிவு சரியானதுதான் என்று எனக்குத் தெரியும். ஆனால் உன்னால் அந்த மரண வேதனையில் நீ எதையும் புரிந்து இருக்க முடியாதுன்னு எனக்குத் தெரியும். அந்த கண நேரத்தில் நான் உனக்கு ஒரு கொடுங்கோலனாகத் தான் தெரிந்து இருப்பேன்''
இன்று அத்தை இந்திராவின் பிறந்த நாள். அப்பா இன்னும் வரவில்லை. எனக்குள் பல ஆச்சரியங்கள். அப்பாவுக்கு நான்கு வயது இருக்கும் போதுதான் அத்தை பிறந்தாராம். தாத்தா பாட்டியிடம், அப்பா பேசும்போது, அத்தையோட விளையாட்டு சாமான்கள், அவரோட ஒவ்வொரு பிறந்த நாளைக்கும் என்ன கலர் டிரஸ் எடுத்தது வரை அப்பா ஞாபகப்படுத்தி சொல்வாராம். ஆனால் பாட்டியோ தனக்கு எதுவுமே ஞாபகம் இல்லை என்றும், உன்னால் எப்படி ஞாபகம் வைத்துக்கொள்ள முடிகிறது என்றும் கேட்பாராம். அந்த வீட்டின் ஒவ்வொன்றையும் அத்தை நினைவுகளைத் தொடர்புபடுத்தி எல்லாவற்றையும் சொல்லுவாராம். ஏன், அத்தையின் பத்தாம் வகுப்பு, பன்னிரண்டாம் வகுப்பு மார்க்குகள் கூட தாத்தா பாட்டியிடம் சொல்லுவாராம். அப்படிப்பட்ட தங்கையை இழந்து தவிக்கும் அவரோட துயரத்தை நாங்கள் எல்லோரும் உணர்ந்தே இருக்கிறோம். அப்பா வந்த உடன் பூஜையைத் தொடங்கினார். பின்பு "என்னிடம் இன்று மாலை கிளினிக் செல்லமாட்டேன். நீ சீக்கிரம் சென்று விடு'' என்று சொல்லிவிட்டு தனியாக அமர்ந்து கொண்டார்.
"இந்திரா, எத்தனை வருடம் ஆகிவிட்டது. அன்று ஏன் நீ அப்படி செய்தாய். நான் ஏன் அப்படி உன்னிடம் நடந்து கொண்டேன். அப்பொழுது நீ கல்லூரியில் மூன்றாம் ஆண்டு படித்துக் கொண்டிருந்தாய். நானோ தனியார் மருத்துவமனையில் டாக்டர் ஆக பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தேன். அன்று மதியம் ஒரு மணியளவில் வீட்டிற்கு வந்தேன்.
"அண்ணா...அப்பா அம்மா வீட்டில் இல்லை. மூன்று மணிக்குத்தான் வருவாங்க. உன்னிடம் ஒரு விஷயம் சொல்லணும்''
" சொல்லுப்பா'' என்றேன்.
"என்னைத் திட்டக்கூடாது. அடிக்கக்கூடாது. அப்பா அம்மாவிடம் பக்குவமாக எடுத்துச் சொல்லி எனக்கு பிடித்த மாதிரி வாழ்க்கை அமைத்துக் கொடுக்கணும்'' என்று சொன்னாய்.
"எங்கள் கல்லூரியில் படிக்கும் சீனியர் மாணவர் ஒருவரை நான் கோயிலில் வைத்து திருமணம் செய்து கொண்டேன். எங்களுடைய படிப்பு முடியும்வரை காத்திருந்து பின்பு ஊரறிய சொல்லிக் கொள்ளலாம் என நினைக்கிறோம்'' என்று கூறினாய். எனக்குள் ஆத்திரம் தலைக்குள் ஏறியது. ஆனால், அமைதியாக நான் உனக்கு அறிவுரை சொன்னேன்.
"இதெல்லாம் சரிப்பட்டுவராது. கல்லூரி படிப்பை நிறுத்திவிட்டு வீட்டிலேயே இரு'' என்றேன். நீ மிரட்சியாக என்னைப் பார்த்தாய்.
"சரி நடந்தது நடந்ததாகவே இருக்கட்டும். உன் நண்பர்கள் எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்?'' என்று கேட்டேன்.
"இல்லை அண்ணா... யாருக்கும் தெரியாது'' என்றாய்.
""நாங்கள் ஒரு உந்துதலில் மாலை மாற்றிக்கொண்டோம். அவர்கள் வழக்கப்படி எனக்கு மோதிரம் அணிவித்தார்''
" வேண்டாம் இந்திரா... இதெல்லாம் நம் குடும்பத்துக்கு ஒத்துவராது'' என்றேன்.
"என்ன அண்ணா... நீயே இப்படி சொல்கிறாய்? நீ படித்தவன். இன்றைய நாகரீக உலகில் வாழ்பவன் என நினைத்து தான் முதலில் உன்னிடம் சொல்கிறேன். நீயே என்னைப் புரிந்து கொள்ள முடியாவிட்டால் நம் அப்பா அம்மாவுக்கு எப்படி புரிய வைப்பேன். அவர்கள் எப்படி எங்களை ஏற்றுக்கொள்வார்கள். அண்ணா எனக்காக ப்ளீஸ்....ப்ளீஸ்....''
"இல்லை இந்திரா, இது ஒரு பொம்மைக் கல்யாணம். இதை விட்டு நீ வெளியே வர வேண்டும். உன் அழகுக்கு என்னுடன் படிக்கும் மருத்துவ மாணவர்கள், அதுவும் நம் ஜாதியிலேயே உன்னுடைய திருமணம் என்று நாங்கள் எல்லோரும் கனவு கண்டு கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால் இப்ப வந்து நீ இப்படி சொல்கிறாய்.''
சிறிது நேரம் அமைதி. நீ எதுவும் பேசவில்லை. என்னைப் பார்த்து சிரிக்க முயன்றாய்.
அவளுக்குப் புரிந்ததா, இல்லை புரிந்தது மாதிரி நடிக்கிறாளா, அல்லது நான் சொல்வது சரியென்று விலகி வந்து விடுவாளா என்று அவள் முகத்தைப் பார்த்துப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. மிகவும் இயல்பாகவே அவள் எனக்குத் தெரிந்தாள்.
"சரி அண்ணா! ஒரு விஷயம் எனக்காகச் செய்வியா? நான் ஒரு முடிவுக்கு வரும் வரை நான் சொன்னதை அப்பா அம்மாவுக்கு நீ சொல்லக்கூடாது. விதி எதுவோ அதுபடி நடக்கட்டும். இப்ப நீ சாப்பிட வா'' என்றாள். மெளனமாகவே டைனிங் டேபிளில் நேரம் கழிந்தது.
"அண்ணா'' என்று மெதுவாக என்னை அழைத்தாள்." சொல்லுப்பா'' என்றேன்.
"நீ ஆரம்பிக்கப் போகும் ஆஸ்பத்திரிக்கு என்ன பெயர் வைக்கப்போகிறாய்?'' என்று கேட்டாள். சூழ்நிலையை சகஜ நிலைக்கு கொண்டு வர முயற்சி செய்கிறாள் என்று புரிந்து கொண்டேன்.
வெளியே கிளம்பினேன்.
"அண்ணா, அம்மா ஒரு சாவி எடுத்துக்கொண்டு போயிருக்கிறார்கள். ஒரு வேளை நான் தூங்கிடுவேன், அதனாலே நீ வெளியே பூட்டிக்கொண்டு போயிடு'' என்றாள்.
"வேண்டாம் இந்திரா, அம்மா வரும் வரை காத்துக்கிட்டு இருக்கிறேன்'' என்றேன்.
"என்ன அண்ணா? என் மீது பயமா? ஓடிப் போயிடுவேன்னு நினைக்கிறாயா?''ன்னு சிரித்துக்கொண்டே கேட்டாள்.
"நீ அப்படி செய்ய மாட்டாய். உன்னை நம்புகிறேன்'' சிறிது யோசனைக்குப் பிறகு, "வரேன் இந்திரா'' என்று வெளியே பூட்டிவிட்டுச் சென்று விட்டேன். கொஞ்ச தூரம் சென்று இருப்பேன். வெளியே ஏன் பூட்ட சொன்னாள், சம்திங் ராங், ஏதோ நடந்து விட்டது. வண்டியை வீட்டுக்கு திருப்பினேன். ஐந்து நிமிடத்திற்குள் வீட்டுக்குச் சென்று விடலாம். வண்டியை விரட்டினேன்.
வீட்டை நெருங்கும் போதே இந்திராவின் அலறல் சத்தம். வீட்டிற்குள், இந்திரா உடல் முழுவதும் கெரோசின் ஊற்றி தீ வைத்துக்கொண்டு வலி தாங்க முடியாமல் இங்கும் அங்கும் ஓடிக்கொண்டு இருந்தாள். அவளுடைய மரண ஓலம் என்னை நடுநடுங்க வைத்துவிட்டது.
"அண்ணா என்னை காப்பாத்து, எரிச்சல் தாங்க முடியலையே, ஐயோ! மரணம் இவ்வளவு கொடுமையானது என்று எனக்குத் தெரியவில்லையே''
நான் அங்கு பார்த்த காட்சி மிகவும் கொடுமையானது. தலைமுடி கொத்து கொத்தாக தரையில் விழுந்து கொண்டிருந்தது. சதைப்பிண்டங்கள் அப்படியே தொங்கி விழுந்தது. தீ இன்னும் உடம்பில் கொழுந்துவிட்டு எரிந்து கொண்டிருந்தது.
"அண்ணா உள்ளே வா. காப்பாற்று அண்ணா... நீ டாக்டர் தான? சீக்கிரம் வா'' என்று அலறினாள். அவளே தீயை கை கொண்டு அணைக்க அணைக்க உடம்பில் உள்ள சதை அவள் கையிலேயே ஒட்டிக்கொண்டு வந்ததைக் கண்டு மிகவும் பயத்தில் என்னைப் பார்த்து கதற ஆரம்பித்தாள்.
வீட்டுச் சாவியை எடுக்க எத்தனித்தேன். இந்த மாதிரி பாதி எரிந்த உடம்பு ஆஸ்பத்திரியில் நிறையப் பார்த்து விட்டேன். இப்ப அவளுக்கு முதலுதவி செய்தாலும் குற்றுயிரும் குலையுயிருமாக மரண வேதனையை வாரக் கணக்கில் அனுபவிப்பாள். கதவைத் திறக்காமல் அமைதியாக நின்று விட்டேன்.
"என்ன அண்ணா இப்படி செய்கிறாய்? கதவைத்திற. நான் எப்படியாவது பிழைத்துக்கொள்வேன்'' என்று அலறினாள். கட்டியிருந்த தாவணி முழுவதும் எரிந்து முக்கால் நிர்வாணக் கோலத்தில் அவள்.
முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டேன். எனக்குத் தெரியும். அவளை வாழை இலையில் சுருட்டி ஆஸ்பத்திரிக்கு தூக்கிக்கொண்டு போகணும். உணர்வுகள் இருக்கும். ஊசி கூட போட முடியாது. அவ்வளவு எரிந்து விட்டாள். உடலை தீ ஒவ்வொரு பாகமாக எரித்துக் கொண்டிருக்கிறது. அவள் உயிர் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக போவதைப் பார்க்க எனக்கு தைரியம் இல்லை. "இந்திரா என்னை மன்னித்துவிடு" இன்னும் ஐந்து நிமிடம்தான் நீ உயிரோடு இருக்கப்போகிறாய்' என்று மனதுக்குள் சொல்லிக்கொண்டேன்.
மனதைக் கல்லாக்கிக் கொண்டு முகத்தை வேறு பக்கம் திருப்பிக் கொண்டேன். வீட்டினுள் இருந்து எந்தவித முனகலும், அலறலும் கேட்கவில்லை. நிசப்தம். கதவைத் திறந்து உள்ளே போனேன். தங்கத் தேவதையான என் தங்கை கரிக்கட்டையாய். சிரமப்பட்டுப் பேசினாள். "அண்ணா! அம்மா அப்பாவிடம் நான் சொன்னதை எதுவும் சொல்ல வேண்டாம். அது இரகசியமாகவே இருக்கட்டும். இது சத்தியம்''
என் கண்களில் இருந்து வடிந்த கண்ணீர்த் துளிகள் அவள் உடம்பில் பட"...ஸ்...வலிக்குது'' என்றாள். உயிர் பிரியும் நேரம்.
"அண்ணா தாகமா இருக்கு தண்ணீர் கொடு'' என்றாள். வேகமாக தண்ணீர் எடுக்க ஓடினேன். திரும்பி வந்தேன். உயிர் பிரிந்து விட்டது. "
""போயிட்டியா இந்திரா" மருத்துவ தர்மம் உனக்கு நான் முதலுதவி பண்ணியிருக்கணும். தேவதை போன்ற நீ கருகிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்த பின்பு எனக்கு மனசு வரவில்லை. நீ அன்று பட்ட வேதனையை அப்பா அம்மா நல்லவேளை பார்க்கவில்லை.
பிண்டமாக உனக்கு காரியம் பண்ணின நொடி முதல், உன் தற்கொலைக்கு கண், காது, மூக்கு வைத்துப் பேசின ஊரின் வாயை அடைக்க நான் விரும்பவில்லை. அவர்கள் ஆசை தீர பேசிக் கொள்ளட்டும் என, விட்டுவிட்டேன். சத்தியம் காத்தேன். உன் ஆத்மா என்னை கண்டிப்பாக மன்னிக்கும் என்ற நம்பிக்கையுடனே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறேன். இந்திரா இன்று உனது பிறந்த நாள். உனக்கு ஞாபகம் இருக்கா, உன்னோட பத்தொன்பதாவது பிறந்த நாளுக்கு நான் உனக்கு கொலுசு ப்ரசென்ட் பண்ணினேன். அண்ணன் வாங்கி கொடுத்த கொலுசு என வீடு முழுவதும் சுற்றி வருவாய். அதிலும் உன் குதிங்காலை வைத்து "டங் டங்'கென்று கொலுசு ஓசை எழுப்பி நான் வந்துவிட்டேன் அண்ணா என்பதை எனக்கு உணர்த்தி சிரித்துகொண்டே என் அருகில் வருவாயே! எதுவும் மறக்கவில்லை. மறக்கவும் மாட்டேன்.
மனைவி கமலா என்னைப் பார்த்து, "என்ன யோசித்துக் கொண்டிருகிறீர்கள்? காபி அடுப்பில் இருக்கு. அடுப்பு சிம்ல தான் இருக்கு. ஐந்து நிமிடத்தில் ரெடி ஆகிடும். மறந்துடாதீங்க, எடுத்து குடிச்சிடுங்க, நான் வெளிய போய்ட்டு பதினைந்து நிமிடத்தில் வந்துவிடுவேன்'' என்று அவசரமாக வெளியே கிளம்பிட்டாள்.
அன்று உனக்குப் பிடித்த அந்த பழைய பாடல். "கொடியில் இரண்டு மலர் உண்டு'" என்ற அண்ணன் தங்கை பாச பாடலை மனதில் அசை போட்டுக்கொண்டே சிகரெட்டை எடுத்தேன். லைட்டர் ஒர்க் பண்ணவில்லை. கிச்சனுக்குள் நுழைந்து தீப்பெட்டியில் பற்ற வைத்தேன். டமார் என்ற வெடிச்சத்தம். சிலிண்டர் வெடித்து சிதறியது. என் உடம்பெல்லாம் தீ பற்றி எரிந்தது. அக்கம்பக்கத்தில் உள்ளவர்கள் எல்லாம் ஓடி வந்து நெருப்பை அணைக்க முயற்சி செய்தார்கள். என் உடம்பு பாதி எரிந்த நிலையில், வலி தாளாமல் அலறித் துடித்தேன்.
ஓரளவு உணர்வு வரும்பொழுது, ஆஸ்பத்திரியில் உடம்பு முழுவதும் வெள்ளை துணியால் போர்த்தி இருப்பதை உணர்ந்தேன். உடல் முழுக்க தீ எரிச்சல். வலி தாங்காமல் கத்துவேன். கண்கள் மங்கலாக தெரிந்தன. வாய் வழியே உணவு செலுத்திக்கொண்டிருந்தார்கள். மகன் சந்திரனை அழைத்தேன். சத்தம் வரவில்லை. "என்னை ஏன் காப்பாற்ற முயற்சி செய்கிறீர்கள்?'' இவ்வளவு வைத்தியத்தையும் மீறி என் வேதனையைத் தாங்க முடியாமல் அலறுகிறேன். அதோ ஆக்சிஜன் செலுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். "அந்த ஆக்சிசனை நிறுத்தச் சொல்லுங்கள். அதுதான் என் வாழ்நாளை நீட்டிக்கச் செய்கிறது. வேகாத சதையில் நரம்பு கண்டுபிடித்து மருந்து ஏற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அதையும் பிடுங்கி ஏறிய வேண்டும். ஆனால் கையை கொஞ்சம்கூட அசைக்க முடியவில்லை. உடம்பின் ஒவ்வொரு பகுதியும் எரிகிறதே''
அவ்வப்போது என் மனைவியை அந்த சிறிய கண்ணாடி மூலம் என்னைப் பார்க்க அனுமதிக்கிறார்கள். தலையில் அடித்து பலமாக அழுகிறாள்.
"கமலா உள்ளே வா எரிச்சல் தாங்க முடியவில்லை. என் உடம்பு முழுவதும் ஐஸ் கட்டிகள் கொண்டு வந்து கொட்டு. சந்திரா மேற்கொண்டு எனக்கு வைத்தியம் பார்க்க வேண்டாம். நான் சாகணும். மரண வேதனையை என்னால் அனுபவிக்க முடியவில்லை'' என்று சொல்லத் துடிக்கிறேன். இங்கு வந்து ஆறு நாள் ஆகிவிட்டதாம், ஏன் இந்த நரக வேதனை. என்னை பார்க்கத் துடிக்கும் என் மனைவியை முகத்திரையை போட்டு சில நிமிடங்கள் அனுமதிக்கிறார்கள். என்னை தொடக்கூட முடியாமல் அழுகிறாள். எனக்குப் புரிகிறது, என் உடம்பின் எல்லாப் பாகமும் செயல் இழந்து கொண்டிருக்கிறது. ஏன் இந்த பாழாய் போன இருதயம் மட்டும் துடித்துக்கொண்டிருக்கிறது. பல்ஸ் குறைய வேண்டும். அப்பத்தான் நான் சாக முடியும்.
ஹலோ டாக்டர்ஸ், என்னால் முடியல, இந்த ஒரு வாரமாக நான் சாகத்தான் துடிக்கிறேன். எல்லாவற்றையும் நிறுத்தி விடுங்கள். நான் செத்து விடுகிறேன். என் கண்களால் எல்லாவற்றையும் பார்க்கிறேன். என் உடம்பில் உள்ள துணியை விலக்கிப் பார்த்தால் என் கருகிப்போன உடம்பைப் பார்க்கலாம். வேண்டியதில்லை நான் பார்த்து இருக்கிறேன், என் தங்கை எப்படி இருந்தாளோ அப்படித்தான் நானும் இருக்கலாம்.
இந்திரா! நான் ஏன் உன்னைக் காப்பாற்ற முயற்சி செய்யவில்லை, என்று இப்பத் தெரிகிறதா? நீ பத்து, பதினைந்து நிமிடங்கள் பட்ட வேதனையை நான் வாரக்கணக்கில் அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். நான் உன்னைக் காப்பாற்றாத காரணம் இப்ப உன் ஆத்மாவுக்கு புரிந்திருக்கும். உன் அண்ணன் இப்படி வேதனையை அனுபவிப்பதை உன்னால் தாங்க முடிகிறதா சொல்லு? எனக்கு வேண்டியது இந்த வேதனையில் இருந்து உயிர் விடுதலை தான்.
என் மனம் துடிக்கிறது. உடல் எரிகிறது. மனசுக்குள் ஓங்கி கத்தினேன். சத்தம் வரவில்லை. இந்திரா, என் தங்கையே உன்னை அன்று மரண வேதனையில் இருந்து, இப்படி என்னைப்போல் வாரக்கணக்கில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக துடிதுடித்துச் சாக வேண்டாமே என்று கதவைத் திறக்காமல் விட்டுவிட்டேன். அதற்காகவா எனக்கு இந்த தண்டனை? சொல்லு இந்திரா! என்னை காப்பாற்ற வர மாட்டாயா? எனக்கு விடுதலை கொடு. இந்த அண்ணன் மேல் உண்மையான பாசம் வைத்து இருந்தால், நான் அன்று செய்தது சரியென்று உனக்குப்பட்டால், நான் படும் வேதனைக்கு முடிவுகட்டு என்று மனதுக்குள் கதறினேன். வா...உன் அண்ணன் அழைக்கிறேன் வா....
அப்போது அறைக்குள் குதிங்கால் அழுத்த கொலுசு சத்தம், "டங் டங்'கென்று ஒலித்தபடி என் அருகில் வரும் சத்தம் கேட்டது.

ரா.கதிரேசன்

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/19/ரத்தமும்-சதையுமாக-3154676.html
3154675 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சமோசா தெரியுமா? DIN DIN Sunday, May 19, 2019 01:05 PM +0530 இப்போது "சமோசா' என்பது மிகவும் பிரபலமான இந்திய உணவுப் பொருளாக மாறிவிட்டிருக்கிறது. சர்வதேச அளவில் அறியப்படுகிறது. ஆனால், சமோசாவின் மூலம் மத்திய கிழக்கு நாடுகள் என்று சொன்னால் பலருக்கும் வியப்பாக இருக்கும். மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால், மாமிசத் துண்டுகள் அடங்கிய "சம்புசச்' என்கிற பதார்த்தம் மிகவும் பிரபலம். 10-ஆவது நூற்றாண்டில் அரேபியர்கள் இந்தியாவின் மீது படையெடுத்து நுழைந்தபோது, சம்புசச்சை இங்கே அறிமுகப்படுத்தினார்கள். வடநாட்டில் பஞ்சாபியர்களும், ராஜஸ்தானியர்களும் அதை உருளைக்கிழங்கையும், வெங்காயத்தையும் அடிப்படையாகக் கொண்ட தாவர உணவாக மாற்றி, இந்தியா முழுவதும் பிரபலப்படுத்தி விட்டனர். இப்போது சம்புசச் வழக்கொழிந்து உலகம் முழுவதும் சமோசா பிரபலமடைந்து விட்டிருக்கிறது.
 - சத்தீஷ்
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/19/சமோசா-தெரியுமா-3154675.html
3154674 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி... சிரி... சிரி... DIN DIN Sunday, May 19, 2019 01:04 PM +0530 • "அவர் ஒரு சைல்டு ஸ்பெஷலிஸ்ட்''
"நல்லா வைத்தியம் பார்ப்பாரா?''
"அட நீ வேற... அவருக்கு
ஒரு டஜன் பிள்ளைகள்''
டி.மோகனதாஸ், நாகர்கோவில்.

• "தலைவரே... கார் ஓட்டப் பழகுனீங்க... கார் வாங்கீட்டீங்க... அடுத்து?''
"விமானம் ஓட்டப் பழகப் போறேன்''
கு.அருணாசலம், தென்காசி.

• "அண்ணே நம்ம தொகுதியிலே...
யாருன்னே வருவா?''
"அதான் எலக்ஷன் முடிஞ்சி போச்சில்ல...
இனி யாருமே வரமாட்டாங்க?''
நந்தகுமார், ஏரல்.

• "நான் நிறையப் பேர் கிட்ட கடன் வாங்கியிருக்கேன்னு உங்களுக்கு எப்படித் தெரியும்?''
"அடிக்கடி சிம் கார்டை மாற்றிக்கிட்டே இருக்கீங்களே?''
எஸ்.மாரிமுத்து, சென்னை -64.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/19/சிரி-சிரி-சிரி-சிரி-3154674.html
3154673 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மைக்ரோ கதை DIN DIN Sunday, May 19, 2019 01:01 PM +0530 எம்.ஏ.இறுதித் தேர்வு எழுதி முடித்த ஓர் இளைஞன் ஜோசியரிடம், "நான் மகிழ்ச்சியாக இருப்பேனா என்று  பார்த்துச் சொல்லுங்கள்'' என்றான். 
"கல்யாணம் ஆனால் மகிழ்ச்சியோடு இருப்பாய்'' என்றார்.
"சரி... கல்யாணம் ஆகுமா என்று பார்த்துச் சொல்லுங்கள்''
"ஒரு வேலை கிடைத்தால்
நிச்சயம் கல்யாணம் ஆகும்'' என்றார்.
"அப்படியானால் வேலை கிடைக்குமா என்று பாருங்களேன்'' என்று கேட்டான்.
"தேர்வில்  பாஸானால் வேலை கிடைப்பது உறுதி'' என்றார் ஜோசியர்.
"தேர்வில் பாஸ் ஆகுவேனா? கொஞ்சம் பார்த்துச் சொல்லுங்கள்''
"நன்றாகத் தேர்வு எழுதியிருந்தால் நிச்சயம் நீ பாஸ்''
"நன்றாகத் தேர்வு எழுதியிருக்கிறேனா என்று
பார்த்துச் சொல்லுங்கள்''  என்று கேட்டான் இளைஞன்.
"அது எனக்கு எப்படித் தெரியும். உனக்குத் தானே தெரியும்''  என்றார் ஜோசியர். 
ஆதினமிளகி, வீரசிகாமணி.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/19/மைக்ரோ-கதை-3154673.html
3154672 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Sunday, May 19, 2019 01:00 PM +0530 கண்டது
• (மயிலாடுதுறை பேருந்துநிலையத்தில் தனியார் பேருந்தின் உள்ளே கண்ட வாசகம்)
ATM  - எப்பவும் டிக்கெட்டை மறக்காதீர்
சங்கீத சரவணன், மயிலாடுதுறை.

• (மயிலாடுதுறை அருகே உள்ள ஒரு கிராமத்தில் ஒரு கடையின் பெயர்)
மழைதுளி - மலிவுவிலை கடை
எஸ்.ஜெயந்தி, மயிலாடுதுறை.

• (கோவை இராமநாதபுரத்திலிருந்து சிங்காநல்லூர் செல்லும் சாலையில் உள்ள ஓர் உணவகத்தின் பெயர்)
அம்மாயி வீடு
எஸ்.டேனியல் ஜூலியட், கோயம்புத்தூர்-45.

• (திண்டுக்கல் டவுன் கடை ஒன்றில் கண்ட வாசகம்)
எப்படிப் போனேனோ
அப்படியே திரும்பி வந்துட்டேன்-
துணிப்பை.
எம்.பாலசுப்பிரமணியன், திண்டுக்கல்-1

யோசிக்கிறாங்கப்பா!
கோபம் - 
நீயே உனக்குக் கொடுத்துக் கொள்ளும்
தண்டனை.
ராஜசிம்மன், கிருஷ்ணகிரி.

கேட்டது
• (திருச்சி சங்கரன் பிள்ளை ரோடு அருகில் உள்ள ஒரு குடியிருப்பில் ஒரு தம்பதியினர்)
"என்னங்க நம்ம பக்கத்து வீட்டுக்காரருக்கு நம்ம மேல எவ்வளவு அக்கறை பாருங்க. வாடகைக்கு வேறு வீடு கிடைக்காம நாம அலைஞ்சுக்கிட்டு இருக்கிறோம்னு 3 வாடகை வீட்டைக் கண்டுபிடிச்சு சொல்லி இருக்காரே''
"அட... நீ வேற... இந்த இடத்தைவிட்டு நம்மளைக் காலி பண்றதுக்கு அந்த ஆளு துடியா துடிக்கிறாரு. அது தெரியாம பேசிக்கிட்டிருக்க''
எஸ்.சிவா, திருச்சி-2.

• (நீலகிரி மாவட்டத்தில் கூடலூரில் தோடர்களின் குடியிருப்பில் இரண்டு சுற்றுலா பயணிகள்)
"நான் சைகையிலே பேசுறதை அவுங்க நல்லா
புரிஞ்சுக்கிறாங்களே?''
"எல்லா மிருகங்களுடைய பாஷைகளும்
அவுங்களுக்கு நல்லா புரியும்''
மு.தாஜுதீன், தஞ்சாவூர்.

எஸ்எம்எஸ்
பிடிவாதங்களை விட்டுப் பாருங்கள்...
உங்களுக்குப் பிடித்தவர்கள்
எப்போதும் உங்களுடனேயே இருப்பார்கள்.
சோம.தேவராசன், கும்பகோணம்.

அப்படீங்களா!
சென்னையில் மின்சார ரயிலில் பயணம் செய்வது சாதாரணமாகிவிட்டது. தண்டவாளத்தின் மேல் பகுதியில் அமைக்கப்பட்டிருக்கும் மின் இணைப்புகள் மூலம் மின்சாரத்தைப் பெற்று இந்த ரயில்கள் ஓடுகின்றன. மின்சார ரயில்களுக்கு முன்பு இருந்த டீஸல் என்ஜின் ரயில்களாகட்டும், அதற்கு முன்பு நிலக்கரியை எரித்து அதன் வெப்பத்தில் உருவாகக் கூடிய நீராவியைப் பயன்படுத்தி ஓடும் நீராவி என்ஜின்களாகட்டும் காற்றில் கார்பன் டை ஆக்ஸைடின் அளவை அதிகப்படுத்திக் கொண்டே இருந்தன. 
ஜெர்மனியில் ஃப்ராங்ஃபர்ட் நகரில் இப்போது சரக்கு வாகனங்களை மின்சாரத்தில் இயக்கப் போகிறார்கள். அதற்காக மின்வழிப் பாதையை அமைத்திருக்கிறார்கள். ஜெர்மனியில் ஓடக் கூடிய சரக்கு வாகனங்களில் மூன்றில் ஒரு பகுதியை மின்சாரத்தில் இயக்கினாலேயே 6 மில்லியன் மெட்ரிக் டன் கார்பன் டை ஆக்ஸைடு வெளியேற்றப்படுவது குறையுமாம். 
என்.ஜே., சென்னை-58.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/19/பேல்பூரி-3154672.html
3154671 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் எண்ணெய் தடவுவதால் நெய்ப்பு பரவும்! DIN DIN Sunday, May 19, 2019 12:56 PM +0530 ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்
என் வயது 57. ஆசிரியராகப் பணிபுரிகின்றேன். சுமார் இருபது வருடங்களுக்கு முன்பு எனது கழுத்து நரம்புகளின் வாயிலாக (C6 - C7) வலி ஏற்பட்டது. பின் முதுகெலும்பு, இடுப்பெலும்பு, கால்களில் வீக்கம், வலி என வலிகளுடனேயே வாழ்ந்து வருகிறேன். வேலை செய்யச் செய்ய எனது கைகளும், கால்களும் வீங்கிக் கொள்ளும். சில நேரங்களில் முதுகுவலி என்னைப் பாடாய்ப்படுத்திவிடும். இரண்டு, மூன்று முறை MRI எடுத்துப் பார்த்தபொது அனைத்தும் தேய்ந்துவிட்டதால் வேலையைக் குறைக்கச் சொன்னார்கள். இறுதியாக ஒரு மருத்துவர் இதற்கு ஒரு பெயர் சொன்னார் (FIBROMYALGIA) குணமாக்க முடியாது என்றார். ஆயுர்வேதத்தில் தீர்வு ஏதேனும் உள்ளதா?
-ப. அனுராதா, பீளமேடு, கோவை.
வேலைப்பளு, நீண்டதூரம் பயணம், அதிகநேரம் நின்று கொண்டே வேலை செய்ய வேண்டிய நிர்பந்தம், உணவில் வாயுவை அதிகரிக்கக் கூடியவற்றை ஆறிய நிலையில் சாப்பிடுதல், அமர்ந்திருக்கும் போதும், படுத்திருக்கும் போதும் நேராக இல்லாமல் வளைந்து தசைகளுக்கு வலி ஏற்படுத்துதல், எண்ணெய் தேய்த்துக் குளிக்காதிருத்தல், நாள் முழுவதும் குளிரூட்டப்பட்ட அறையில் அமர்ந்து வேலை செய்தல், இரவில் கண்விழித்தல், தன்சக்திக்கு மீறிய உடற்பயிற்சி, பட்டினியிருத்தல், சிற்றின்பத்தில் அதிக ஈடுபாடு போன்ற சில காரணங்களால் நீங்கள் குறிப்பிடும் FIBROMYALGIA என்ற உபாதை உருவாகலாம்.
காரிய காரணத்தோடு கூடிய இந்த உபாதைக்குத் தீர்வாக, தண்டுவடம் முழுவதும் மூலிகைப் பொடிகளைக் கொண்டு கட்டப்பட்ட மூட்டையை வெது வெதுப்பாக ஒத்தி எடுத்தல், மூலிகைத் தைலங்களைச் சூடாக்கி, பஞ்சில் முக்கி, தண்டுவடத்தில் குறிப்பிட்ட சில மணி நேர காலம் ஊற வைத்தல், அதன் பிறகு மூலிகை இலைகளை மூட்டை கட்டிச் சூடாக்கி. ஒத்தடம் கொடுத்தல், மூக்கில் மூலிகைத் தைலம் பிழிதல், தலையில் வெதுவெதுப்பாக எண்ணெய்களை ஊற வைத்தல், ஆஸனவாயின் வழியாக தைலங்களையும், மூலிகைக் கஷாயத்தையும் செலுத்தி குடலைச் சுத்தப்படுத்துதல், உடலெங்கும் தைலங்களை சூடாகப் பிழிந்து ஊற்றுதல், நவர அரிசியை சித்தாமுட்டி வேர்கஷாயத்துடன் பாலும் கலந்து சாதமாக்கி, உடலெங்கும் தேய்த்துவிடுதல் போன்ற சில வைத்திய முறைகளைக் குறிப்பிடலாம்.
தோலில் தேய்த்த எண்ணெய் உள்ளே பரவுமா? என்ற சர்ச்சை பல காலமாகவே இருந்து வருகிறது. இந்த சந்தேகத்தை ஆயுர்வேத மருத்துவராகிய ஸூச்ருதர் மிக அழகாகத் தீர்த்து வைக்கிறார்.
"மாத்திரா என்பது பழங்காலத்திய அளவு. க ச ட த ப என்பது போன்ற ஒரு குறில் எழுத்தை உச்சரிக்கும் நேர அளவு மாத்திரை ஆகும். ஒரு நொடிக்கு 200, 300 மாத்திரைகள். உடலில் எண்ணெய் தேய்த்தது மாத்திரைகளில் (1½ நொடி)யில் தோலின் மேல்பரப்பில் பரவுகிறது. (தோல் பாலாடை போன்ற மெல்லிய 7 படலங்கள் கொண்டது. முதல் 3 படலங்கள் மேல் தோல் (மேல்பரப்பு) எனவும் உள் 4 படலங்கள் உள் தோல் என்றும் கூறப்படும்.) அதற்கு அடுத்த 400 மாத்திரை (2 நொடி)களில் உள்தோலில் ஊடுருவி விடுகிறது. அதற்கு அடுத்த 500 மாத்திரை (2½ நொடி)களில் ரத்தத்தினுள் பரவிவிடும். தசைகளை அடுத்த 600 மாத்திரை (3 நொடி)களில் அடையும். அதற்கடுத்த 800 மாத்திரை (4 நொடி)களில் எலும்பை அடைகின்றது. பின் தொடரும் 900 மாத்திரை (4 நொடி)களில் எலும்பினுள் உள்ள மஜ்ஜையை அடையும். பின்னர் 1000 மாத்திரை (5 நொடி)களில் சுக்கிலத்தினுள்ளும் பரவும்.
இந்த 25 நொடிகளில் உடல் முழுவதும் அந்த எண்ணெய் தேய்த்ததால் ஏற்பட்ட நெய்ப்பும் நெய்ப்பால் ஏற்படும் நெகிழ்ச்சி முதலிய பல குணச்சிறப்புகளும் பரவிவிடும்' என்கிறார் ஸூச்ருதர். இது ஒரு பொது நேர அளவு. உடல்நிலை அனுகூலமாக இருந்தால் இதைவிட விரைவாகவே பரவலாம். எதிரிடையானால் தாமதமுமாகலாம் .
எண்ணெய் பரவுகிறதெனில் எண்ணெய்யின் அணு அணுவான பகுதிகள் பரவும் எனக் கொள்வது அவசியமில்லை. மேல் தோலில் பரவிய எண்ணெய் அணுவின் தொடர்பால் ஏற்பட்ட நெய்ப்பும் மென்மையும் வறட்சி நீங்குதலும் தடை நீங்குதலும் நெகிழ்ச்சியும் விறைப்பின்மையும் அந்த அளவில் பரவுகின்றன என்றே பொருள். ஐஸ்மேல் படும்போது பட்ட தோல் பகுதி மட்டுமே ஈரமாகிறது. சில்லிப்பு உடல் முழுவதும் பரவி ஜ்வரம் தணிகிறது. இதுபோல் எண்ணெய் தடவுதலால் ஏற்படும் நெய்ப்பு பரவுகிறது எனக் கொள்ளத் தகும். இதையே ஸூச்ருதர் கணக்கிட்டுத் தருகிறார். 
தசை நார்கள், எலும்புகள், ரத்தக் குழாய்கள், நுண்ணிய நரம்புகள் வலுப்படும் வகையில், தசமூலம் கஷாயம், விதார்யாதி கஷாயம், இந்துகாந்தம் கஷாயம், பத்ரதார்வாதி கஷாயம், திராக்ஷôதி கஷாயம் போன்றவையும் தான்வந்திரம், வாயு, வாதகஜாங்குசம், பிரஹத்வாத சிந்தாமணி போன்ற மாத்திரைகளையும், தசமூலாரிஷ்டம், அஸ்வகந்தாரிஷ்டம், பலாரிஷ்டம் போன்ற அரிஷ்ட மருந்துகளையும், கல்யாணகம், தாடிமாதி, சுகுமாரம் போன்ற நெய் மருந்துகளையும் மருத்துவர் ஆலோசனைப்படி தேர்தெடுத்துச் சாப்பிடக் கூடிய தரமான ஆயுர்வேத மருந்துகளால் நீங்கள் பயனுறலாம். 
விடுமுறை கிடைக்கும் பொழுதெல்லாம் மேற்குறிப்பிட்ட சிகிச்சை முறைகளைச் செய்து கொள்வதும், ரத்த ஓட்டத்தைச் சுறுசுறுப்படையச் செய்யும் யோகாசனப் பயிற்சிகளை நல்ல யோகாசன ஆசானிடமிருந்து கற்றறிதலும், உணவில் இனிப்பு, புளிப்புச் சுவை சற்று தூக்கலாகவும், காரம் கசப்பு குறைவாகச் சேர்ப்பதையும் பழக்கப்படுத்திக் கொள்வதையும் நீங்கள் செய்து கொள்ள வேண்டிய அவசியமிருக்கிறது. 
(தொடரும்)
பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன்,
ஸ்ரீஜயேந்திர சரஸ்வதி ஆயுர்வேதக் கல்லூரி, 
நசரத்பேட்டை - 600 123 (பூந்தமல்லி அருகே) 
செல் : 94444 41771

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/19/எண்ணெய்-தடவுவதால்-நெய்ப்பு-பரவும்-3154671.html
3154670 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி... சிரி... சிரி...  DIN DIN Sunday, May 19, 2019 12:50 PM +0530 • "காஞ்சிபுரத்துப் பொண்ணைக்
கட்டினது தப்பாப் போச்சு...''
"ஏன்?''
"பட்டு... பட்டுன்னு பேசுறாளே''
எஸ்.கார்த்திக் ஆனந்த், காளனம்பட்டி.

• "பதுங்கு குழியில் இருந்த மன்னர் 
எப்படி எதிரிகிட்ட மாட்டிக்கிட்டாராம்?''
"உள்ளே சிக்னல் கிடைக்கலைன்னு
வெளியிலே வந்து செல்போனை
நோண்டிக்கிட்டிருந்தாராம்''
வ.வெற்றிச்செல்வி, வேதாரண்யம்.

• "என் வீட்டுக்காரர் எங்க டாக்டர்
அட்வைஸ்படிதான் நடப்பாரு''
"நடக்குறது கூடவா?''
பானுமதி, சென்னை-110

• "எங்க வீட்டுக்காரர் எப்பவும் டிவியைப்
பார்த்துக்கிட்டிருக்கார் டாக்டர்?''
"அது ஒண்ணும்
பெரிய பிரச்னையில்லையே?''
"பவர்கட் ஆனா கூட 
மெழுகுவர்த்தியைக் கொளுத்தி
வச்சிக்கிட்டு பார்க்குறாரே?''''
ஜோ.ஜெயக்குமார், நாட்டரசன்கோட்டை.


 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/19/சிரி-சிரி-சிரி-சிரி-3154670.html
3154669 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் DIN DIN Sunday, May 19, 2019 12:48 PM +0530 • மனதில் பட்டதை வெளிப்படையாகப் பேசும் குணம் கொண்டவர் அமலாபால். இது பல சமயம் அவருக்கு எதிராக திசை திரும்பினாலும் அதற்கு பதிலடி தந்துவிட்டு தன் பாணியிலான கருத்துகளைப் பகிர்கிறார். இணையத்தில் கவர்ச்சிப் படங்களை அடிக்கடி வெளியிட்டு வந்த அமலாபால், தற்போது கவர்ச்சியான வசனங்களை எழுதி கிறங்கடித்திருக்கிறார். 
மஞ்சள் டாப்ஸ், சாம்பல் நிற பாவாடை அணிந்து கண்ணாடியுடன் நிற்கும் புகைப்படத்தை வெளியிட்டு, "நீ எப்படி இருக்க விரும்புகிறாயோ அப்படியே ஆவாய் என்று சிலர் கூறுகிறார்கள். இன்றைக்கு நான் சந்தோஷமாக இருக்கிறேன் என்ற மகிழ்ச்சியான தருணங்கள்' என ஹாஷ்டேக் வெளியிட்டிருக்கிறார். அமலாவின் இந்த வில்லங்கமான கமென்ட்டை கண்ட குறும்பு ரசிகர்கள் குசும்பான கருத்துக்களைப் பகிர்ந்து வருகின்றனர். 

• 'பொன்னியின் செல்வன்' கதையைப் படமாக்க முயன்று எம்.ஜி.ஆர் கைவிட்டார். தொடர்ந்து இயக்குநர்கள் பாரதிராஜா, மகேந்திரன் உள்ளிட்ட பலரும் அதைப் படமாக்க முயன்றனர். இருப்பினும் அந்த முயற்சி தோல்வியடைந்தது. கமலும் தன் பங்கிற்கு வேலைகளைத் தொடங்கினார். அது அப்படியே நின்று போனது. இந்த நிலையில் "பொன்னியின் செல்வன்' கதையைப் படமாக்க மணிரத்னம் முயன்று வருகிறார். இதற்கான வேலைகளிலும் அவரது உதவி இயக்குநர்கள் மும்முரமாக ஈடுபட்டு வருகின்றனர். இதில் அமிதாப்பச்சன், விக்ரம், ஜெயம் ரவி, கார்த்தி, மோகன்பாபு உள்பட பலர் நடிக்க பேச்சுவார்த்தையும் நடந்ததாகக் கூறப்பட்டது. இந்நிலையில் படத்தைத் தயாரிக்க இருந்த லைகா நிறுவனம் இந்த படத்திலிருந்து விலகியதாகத் தெரிகிறது. இதனால் படத்துக்கு சிக்கல் ஏற்பட்டுள்ளது. படத்தின் பட்ஜெட் காரணமாகவே லைகா விலகிவிட்டதாகவும் சொல்லப்படுகிறது. இந்த படத்தை ஒருவேளை கைவிட்டாலும் அடுத்த படத்தை மல்டி ஸ்டார் படமாகவே இயக்க மணிரத்னம் திட்டமிட்டுள்ளாராம். 

• கமல்ஹாசன் நடித்த "இந்தியன் 2' படத்தை இயக்குவதற்காக மாதக்கணக்கில் வெளிநாடுகளில் கதை விவாதங்களில் ஈடுபட்டார் ஷங்கர். ஒரு வழியாக திரைக்கதை எழுதி முடித்து "இந்தியன் 2' படத்தில் நடிக்க கமலும் மேக் அப் டெஸ்ட் எடுத்து தயாரானார். சில கோடிகள் செலவில் அமைக்கப்பட்ட அரங்கில் 2 மாதங்களுக்கு முன் படப்பிடிப்பு தொடங்கியது. சில நாள் நடந்த படப்பிடிப்பு திடீரென்று தடைபட்டது. அரசியலில் கமல் கவனம் செலுத்துவதால் படப்பிடிப்பு தள்ளிவைக்கப்பட்டதாகவும், படத்திற்கான பட்ஜெட் செலவை ஷங்கர் அதிகம் உயர்த்தியதால் தயாரிப்பு நிறுவனம் பின்வாங்கியதாகவும் அதற்கு காரணங்கள் கூறப்பட்டன. கமலோ, ஷங்கரோ இதுபற்றி வாய் திறக்கவில்லை. தற்போது புதிய தகவல் வெளியாகி இருக்கிறது. "இந்தியன் 2' படத்தை ஓரம் கட்டிவிட்டு புதுப்படம் இயக்குவதற்கான பணிகளில் ஷங்கர் இறங்கி விட்டாராம். இதில் விஜய், விக்ரம் இணைந்து நடிக்க உள்ளதாகவும் கூறப்படுகிறது. தனி ஹீரோ படங்களை இயக்கி வந்த ஷங்கர் தற்போது இயக்குநர் ராஜமௌலியை முன்னுதாரணமாக கொண்டு மல்டி ஸ்டார் ஹீரோக்கள் படங்களை இயக்க முடிவு செய்திருக்கிறாராம். அடுத்த ஆண்டு சிரஞ்சீவி நடிக்கும் படமொன்றையும் ஷங்கர் இயக்க உள்ளாராம். 

• அஜித், நயன்தாரா நடிப்பில் வெளியான படம் "விஸ்வாசம்'. வசூல்ரீதியாக பெரும் வெற்றி பெற்ற இப்படம் மற்ற தென்னிந்திய மொழிகளில் ரீமேக் ஆகிறது. ஏற்கெனவே கன்னடத்தில் டப்பிங் செய்து வெளியிடப்பட்டது. இந்த நிலையில் அந்த படத்தின் ரீமேக் உரிமையும் கன்னடத்தில் வாங்கப்பட்டுள்ளது. இதில் சிவராஜ்குமார் நடிப்பார் என கூறப்படுகிறது. இது பற்றி சிவராஜ்குமார் தெரிவித்திருப்பது, "விஸ்வாசம் படத்தைப் பார்த்தேன். அஜித் சிறப்பாக நடித்திருந்தார். குடும்பக் கதைகளை ரசிக்கும் ரசிகர்களுக்கும் ஆக்ஷன் பிரியர்களுக்கும் பிடிக்கும் வகையில் இந்த படம் இருந்தது. இதில் நடிப்பது குறித்து பேச்சுவார்த்தை நடக்கிறது'' என்றார். அஜித் வேடத்தில் சிவராஜ் குமாரும் நயன்தாரா வேடத்தில் முன்னணி நடிகை ஒருவரும் இதில் நடிக்கலாம் என தெரிகிறது.

- ஜி.அசோக்
அட்டையில்: ராஷி கண்ணா

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/19/திரைக்-கதிர்-3154669.html
3154668 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் தங்கராசு DIN DIN Sunday, May 19, 2019 12:45 PM +0530 அண்மையில் காலமான தோப்பில் முஹம்மது மீரான் "ஒரு கடலோரக் கிராமத்தின் கதை' என்ற தனது முதல் நாவலின் மூலம் தமிழ்ப் படைப்புலகில் கவனம் பெற்றவர். முஸ்லிம் மக்களின் வாழ்க்கையை உயிரோட்டமாக சித்திரிக்கிற இவரின் "துறைமுகம்' , "கூனன் தோப்பு', "அன்புக்கு முதுமை இல்லை' ஆகிய படைப்புகளும் இவரது எழுத்தாற்றலை உறுதி செய்கின்றன.
 நேசமணி போக்குவரத்துக் கழகம் இதுவரையிலும் நுழையாத , குண்டும் குழியும் நிரம்பிய கல்ரோடு முடிவடையும் சிறு கிராமத்திலிருந்து பொன்னம்மாவும், தங்கராசும் பயணம் புறப்பட்டனர். ஊசி முனையுள்ள கல் ரோட்டிற்கு மூன்று கிலோ மீட்டர் நீளம். அதன் பக்கவாட்டிலுள்ள பூச்சி முட்கள் நிரம்பிய செம்மண் தடம் நோக்கி நடந்து கீல் போட்ட ரோட்டை அடையும்முன் வேர்த்துக் கொட்டியது. கறுத்த ரோட்டின் ஓர் ஓரத்தில் நாட்டிய, "பஸ் ஸ்டாப்' என்று எழுதிய போர்டின் முன் நின்று மூச்சு வாங்கினர். பேய் பிடித்துப் பாய்ந்து வந்த சிவப்பு நிற பஸ்ûஸக் கண்டதும் பொன்னம்மா கையை நீட்டினாள்.
 சிவந்த பஸ் "தடம் பிரேக்' போட்டு நின்றது. அவளையும் தங்கராசையும் ஏற்றிக் கொண்டு முறுமுறுத்தவாறு சீற்றத்துடன் குதித்து ஒரு ஓட்டம். போய் நின்றது, ரேசன் கார்டு வாங்கச் செல்லும் தாலூகா பீசும், தங்கராசின் அப்பனை கள்ளுக்கேஸில் பிடித்துச் சென்று உதைத்துக் கொன்ற போலீஸ் ஸ்டேசனுமுள்ள சிறு நகரத்தில்.
 தங்கராசு இனி படிக்க வேண்டிய பள்ளிக்கூடம் அங்குதான். அங்கு ஒன்றல்ல, பல பள்ளிக்கூடங்கள் வேறெயும் உண்டு என்பதை பக்கத்திலுள்ளவர்கள் சொல்லிக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறாள். வேதக்காரருடையது, இந்துக்களுடையது இப்படி... ஏதாவது ஒன்றில் தங்கராசை சேர்த்துவிடத்தான் முடிவு.
 தங்கராசு வளர்ந்தால் "அண்டி ஆப்பீஸில்' கூலி வேலைக்கு அனுப்பக் கூடாது என்று அவனுடைய அப்பன் இறந்த அன்று பொன்னம்மா எடுத்துக்கொண்ட முடிவு. எப்பாடு பட்டாவது அவனைப் படிக்க வைத்து பள்ளிக்கூட வாத்தியாராக்க வேண்டுமென்பது வாழ்நாள் ஆசை. அந்த கிராமப்பள்ளிக் கூடத்திலுள்ள வாத்திமார்கள் போவது வருவதை இமைமூடாமல் பார்த்து நிற்பதுண்டு. தினமும் குளித்து தலைமுடி சீவி ஒதுக்கி, நெற்றியில் சந்தனப் பொட்டுவைத்து மடிப்புக் குலையாத சட்டை அணிந்து செல்லும் வாத்திமார்கள் சிலர் வெற்றிலை போட்டு தெரு ஓரத்தில் நீட்டி துப்பிச் செல்வது ஓர் அழகுதான்.
 முந்தைய நாள் வெளிவந்த தினசரியில் ஓராயிரம் எண்களுக்கிடையே அவனுடைய எண்ணைத் தேடி கண்டபோது தங்கராசு தரையில் நிற்கவில்லை. ஒரே ஓட்டம்.
 "யம்மோவ்''
 அந்த நேரம் பொன்னம்மா கால் நீட்டி உட்கார்ந்து மரச்சீனிக்கிழங்கை வட்டமாக தகடு கனத்தில் அரிந்து கொண்டிருந்தாள்.
 தங்கராசு ஓடி வருவதைக் கண்டாள்.
 "நான் ஜெயிச்சேன்'' மூச்சு வாங்கியபடி சொன்னான்.
 பொன்னம்மா எழும்பி சேலையை உதறினாள். குலைந்து கிடந்த முடியைச் சுற்றிக் கட்டினாள். ஓடிச் சென்றது செத்தைச் சுவருக்கு நேராக, அங்கு ஒரு கயிற்றில் தொங்கவிட்டிருந்த புலிமேல் வெற்றிப்பயணம் செய்யும் அய்யப்பனின் திரு சந்நிதியில்.
 "பகவானே' கூப்பிட்டு நன்றி சொன்னாள்.
 முற்றத்தில் இறங்கி நின்று பக்கத்துக் குடிலில் கேட்கும்படி உரக்கச் சொன்னாள்.
 "எக்கா, தங்கராசு பயன் செவிச்சாண்டியேய்''
 இடுப்பில் தண்ணீர்க்குடமும் கையில் பானையும் கயிறுமாக ஒரு பக்கமாக சாய்ந்து ஒய்யாரமாக நடந்து வந்த பெண்கொடிகள் கேட்டனர்.
 "தங்கராசு பயன் செவிச்சானா...?''
 "ஆமோவ்'' பொன்னம்மாவின் வெற்றிலைபோட்டு கறுத்த பற்கள் தெரிந்தன.
 "பத்து க்ளாசு படிச்சு செவிச்சானில்லியா... இனி அண்டி ஆப்பிசிலெ வேலைக்கு உடு மாமி. நிக்கெ பட்டினி தீரும்''.
 பெண்கொடிகள் சொன்னது அவளுக்கு ரசிக்கவில்லை.
 "என்னவேள சொல்லிதியோ குட்டியளே... எக்கெ பயலெ வாத்தியாராக்குவேன்''.
 "இஞ்செ பத்து க்ளாசு வாரதானே உண்டு மாமி...''
 பெண்கொடிகள் சொன்னபோது தான் அவளுக்கு அந்த உண்மை தெரியவந்தது.
 அவனெ படிக்க வைத்து வாத்தியாராக்குவது எப்படி?
 மேத்தனின் பள்ளியில் இரவு பாங்கு சொல்லும் நேரம்; பொன்னம்மா மகனைக் கூப்பிட்டாள்.
 "பெலேய்''
 அந்த நேரம் தங்கராசு மஞ்சமசாலா பொட்டு மயக்கிய மரச் சீனி கிழங்கு, நெத்தோலி குழம்பு கூட்டி சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தான்.
 "நீ செவிச்சாயில்லியா...? இனி எங்கலெ படிக்க போணும்?''
 "டவுணுக்கு'' இது சொல்லும்போது வீட்டிற்குள் மேயும் நித்திய வறுமையை நினைத்தான். முகம் சோர்ந்தது. பிற மாணவர்களை விட அந்தப் பள்ளியில் அதிக மார்க்கு வாங்கியது தங்கராசு. அந்த அபிமான உணர்வு அவனைச் சூழ்ந்து நின்றது. அந்த அபிமானத்தில் பெருமையின் வேர்கள் ஓடிக்கிடப்பது எங்கே? தேடினான்.
 பரீட்சை நடக்கும் இரவுகளில் சிம்மினி விளக்கின் கஞ்சத்தனமான ஒளியில், எழுத்துகளில் கண்களை ஊன்றி மௌனமாக மனனம் செய்யும், அவனுடைய முகத்தில் உற்று நோக்கியும், வியர்வைத்துளிகள் நெற்றியில் முத்துக்களாய் உருளும்போது பாளை விசிறியால் வீசிக்கொடுத்தும், அவனுடன் விழித்திருக்கும் அம்மாவின் இதயத்தின் ஆழங்களிலல்லவா? எத்தனை எத்தனை இரவுகளில் விழித்திருந்து முதுகு தடவித் தந்து, படிக்க உற்சாகப்படுத்திய எழுத்தறிவற்ற இதயத்தெளிநீரிலல்லவா?
 கொல்லக்காரன் மேத்தனின் அண்டி ஆப்பீசில், அண்டி உடைத்து, அண்டிக்கறை படிந்து கறுத்துப் போன கைப்படங்கள், துறைமுகத் தொழிலாளிகளின் வேலை நிறுத்தம், லாரி உரிமையாளர்களின் போராட்டம், அண்டி ஆப்பீஸில் கூலி உயர்வு கேட்டு வேலை நிறுத்தம், அண்டி கையிருப்பு இல்லாததால் வேலையின்மை இந்த நாட்களில் வீட்டிற்குள் மோப்பம் பிடித்து திரியும் பட்டினி. அந்தப் பட்டினி, அம்மாவின் கன்னக்கதுப்பை கரம்பித் தின்று ஒட்டிப்போக வைத்தது. எலும்பு வரிசைகளுக்கிடையிலுள்ள கிடங்குகளில் தோல் வீழ்ந்தது. எலும்புகள் மட்டும் துருத்தி காணப்பட்டன. அண்டி ஆப்பீஸ் திறந்து செயல்படும்போது கிடைக்கும் நித்திய கூலியை தட்டிச் செல்ல, கழுகுக் கண்களுடன் மாலை வேலைகளில் அண்டியாப்பீசின் தலைவாசலில் உட்கார்ந்திருக்கும் வட்டிக்காரர்கள்.
 கதிர் பொதி வந்த வயல் ஏலாவின் அப்புறம் பாறை இடுக்குகள் வழியாக ஒழுகி வந்து குத்திவிழும் காட்டு வெள்ளம் சிதறும் பாதிராவின் பெருமூச்சு கேட்டுக் கிடந்த பொன்னம்மா, தங்கராசை கூப்பிட்டாள்.
 "பெலேய்...''
 வன்மரக் கூட்டங்களுக்கு நடுவில் குடுமித் தலையை நிமிர்த்து நிற்கும் மேல்நிலைபள்ளிகளையும், பள்ளி வளாகங்களில் இடுப்பளவு உயரத்தில் வளர்ந்து நிற்கும் பல வண்ண இலைகளுள்ள செடிகளையும், பந்து விளையாடும் பரந்த களங்களையும், சிந்தனையில் தாங்கிய பளுவில் உறக்கம் வராத தங்கராசு அம்மா கூப்பிட்டதை கேட்டான்.
 "என்னவாம்...''
 " படிச்சண்டாமா?''
 "படிக்கணும்''
 " நின்னெ படிச்ச வய்ப்பேன் பலே. நீ வாத்தியாராவணும்''
 " பணம் வேண்டாமா?''
 ""நிச்ச அப்பன் கெட்டின தாலி இருக்கி. பசியும் பட்டினியும் வந்தப்போக்கூட நான் விச்சல்லெலே. நின்னெ படிக்கவச்சூதுக்கு வாண்டி அப்படியே வச்சிருக்கேன்''.
 "ஒரு துண்டு பீடிகூட வலிச்சாத தங்ககொணமுள்ள மனுசன்''. அம்மா எப்போதும் ஏக்கப் பெருமூச்சுடன் அப்பனைப் பற்றி சொல்வதை தங்கராசு கேட்டிருக்கிறான். அவனுடைய நினைவில் பச்சையாக நிற்காத அப்பன் எப்படி இருந்திருப்பார் என்று அடிக்கடி மனசில் கற்பனை செய்வதுண்டு. அவனுடைய குருத்துக்காலில் வெள்ளித் தண்டை மணிகள் செம்மண் தரையில் கிலுங்கிய நாளில் இறந்து போன அப்பனை...
 ஒரு துண்டு பீடிகூட குடிக்காத அப்பனையா, போலீஸ் ஸ்டேசனில் இழுத்துக் கொண்டு போய் கள்ளு அருந்தியதாக உதைத்துக் கொன்றார்கள்?
 அண்டி ஆப்பீசில் பணி முடிந்து பின் தங்கராசின் அப்பன் "பொன்றை வயல்' ஏலாவின் வடபகுதியில் ஓடும் பட்டணம் காலில் சென்று துணி துவைத்து குளித்துவிட்டு மீன் சந்தையிலிருந்து மீனும் வாங்கி வீட்டுக்கு வருவது வழக்கம். அப்படி ஒரு மாலையில் வீடு திரும்பாத தங்கராசின் அப்பனைத் தேடி பொன்னம்மா தெருவிலிறங்கி தொலைவில் கண்களை எறிந்து நின்றாள். மேத்தனின் பள்ளியில் இரவு பாங்கு சப்தம் கேட்டப்பின்னும் வீடடையவில்லை. காலில் தண்டை அணிந்த தங்கராசை இடுப்பில் வைத்துக் கொண்டு அண்டி ஆப்பீசின் மூடிய வாசல் பக்கம் சென்றபோது நெஞ்சில் பதற்றம். பட்டணம் காலில் குளிக்கும் கடலிலும் ஆள் நடமாட்டமில்லாதது பதற்றத்தை அதிகரித்தது. மீன் சந்தையின் சூன்யத்தில், மீன் வாடையை மட்டும் முகர்ந்தாள். அவர் வழக்கமாக சாயா குடிக்கும் பணிக்காரின் கடைப் பக்கம் சென்றபோதுதான் தெரிந்து கொண்டாள், போலீசாரால் பிடித்துச் செல்லப்பட்ட உண்மையை.
 குடிசைக்கு ஒப்பாரி போட்ட பொன்னம்மாவை, சவ எறும்பைப் போல் பஞ்சாயத்து மெம்பர் மோப்பம் பிடித்துவந்தார். தங்கராசின் அப்பனை ஜாமீனில் வெளியே எடுக்க, காதில் கிடந்த பாம்படத்தை கழற்றி கையில் கொடுக்கும்போது வேண்டினாள்.
 "பகவானே''
 தரையில் பலர் வெளிச்சம் விழும்போது குடிசைவாசல் முன் மெம்பரின் சிவந்த கண்களில் பொன்னம்மா உற்று நோக்கினாள்.
 "பயலுக்கெ அப்பன் எங்கே...?'' பொன்னம்மா ஆவலோடு கேட்டாள்.
 "ஓவரா குடிச்சு, லக்கு கெட்டு, போலீஸ் ஸ்டேசன் நடையில் விழுந்தாரு. தலெ கல் படியில் இடிச்ச மரிச்சுப்போனாரு. ராத்திரியே ஸ்டேசனிலெ கொஞ்சம் காசு செலவாச்சு. போட்டு, பெறவு தந்தா போதும், பிரேதம் ஏற்று வாங்க, பந்துக்கள் வரணும்.'' மெம்பருடைய வாயிலிருந்து சாராயத்தின் எரிவாடை குபு குபு வென்று பிரவகித்தது.
 ""பெலேய்'' ... பொன்னம்மா
 நேரம் பெலந்து ஓடனே மகனை கூப்பிட்டாள். "ஏமானுக்கெ பெண்டாட்டிடெ, நிச்ச அப்பன் கெட்டின தாலியெ கொண்டு போய் வித்து சக்கரம் வாண்டணும், பொத்தகவும் பொக்கும் வாண்டண்டாமாலே...''
 தங்கராசு பதில் எதும் சொல்லாமல், குடிசை கூரையைப் பார்த்துக் கனவு கண்டான். மனத்தில் பல சித்திரங்கள். நேசமணி பஸ்ஸில் பயணம் செய்வது, ஒருபுதிய சட்டையும் நிக்கரும் அணிந்து செல்வது...
 ரப்பர் எஸ்டேட் முதலாளியின் மகன்தான், மிக்க குறைவான மார்க்கு வாங்கி வெற்றி பெற்றவன். அதுவும் இரண்டு தடவை தோற்றபின், அந்தப் பள்ளியில் அதிக மார்க்கு வாங்கிய தங்கராசுக்கு தலைமை ஆசிரியர் ஒரு பேனா கொடுத்து முதுகில் தட்டிக் கொடுத்து ஆசிர்வாதம் செய்த மயிர்சிலிர்ப்பு இன்னும் நீங்கவில்லை.
 இரவு அம்மா நீலம் சோப்பு கல்லில் அடித்து துவைத்துப் போட்ட சட்டையும் நிக்கரும் உலர, ஒரு பகல் வெயில் வேண்டும். ஈர நிக்கரும், சட்டையும் அணிந்து கொண்டு தங்கராசு அம்மாவுடன் டவுனுக்குப் புறப்பட்டான்.
 ஓடும் பஸ்ஸிலிருந்தபோது, ரோட்டோரத்தில் மன்னர் காலத்தில் நட்ட புறம்போக்கு மரங்கள் ஊதிய காற்றில் சட்டையும், நிக்கரும் காய்ந்து கிடைத்தது. பெரும் ஆசுவாசமாகத் தோன்றியது.
 தளர்ந்து நின்ற பஸ்ûஸவிட்டு இறங்கியதும், கோழி குடல் போல் நீண்டு காணப்பட்ட சாலை வழியாக நடந்தனர். சாலை ஓரத்தில் கண்ட போர்டை தங்கராசு வாசித்தான். செயிண்ட் ஜோசப் மேல் நிலைப்பள்ளி, பள்ளிக்கூடத்தின் முன் பல நிறங்களில், பல தரத்தில் கார்கள், இருசக்கர வாகனங்கள், அப்பாவுடன் பிள்ளைகள், பைகள் தொங்கவிட்டு, பொன் நகைகள் அணிந்த தாய்மார்களுடன் பிள்ளைகள்.
 பொன்னம்மா பின்வாங்கி நின்றாள். தங்கராசு அம்மாவின் முதுகுப்பக்கம் பம்மினான்.
 ""பெலேய்''
 "என்னா?''
 "இஞ்சா எடம் கெடச்சுமா?''
 ""கிட்டும், எனக்கு நல்ல மார்க்குண்டு''
 ""பாம் விலை பத்து ரூபா'' தங்கராசு பள்ளி போர்டு, வாசித்துச் சொன்னான்.
 பொன்னம்மா இடுப்பில் சொருகி வைத்திருந்த மடிச்சீலையை உருவி எடுத்தாள்.
 தங்கராசு அலுவலகத்திற்குள் புகுந்தான்.
 பாரம் விநியோகம் செய்யும் குமாஸ்தா, தங்கராசை ஏறிட்டுப் பார்த்தார். துவைத்தும் அழுக்கு நீங்காத சுருண்டு போன சட்டை, முடியிலிருந்து நெற்றியில் வடியும் எண்ணை.
 "எங்கெ படிச்சா?...''
 படித்த பள்ளி பெயரைச் சொன்னான்.
 " எவ்வளவு மார்க்கு...''
 "398''
 ""போதாது, 400-க்கு மேல் மார்க்கு வாங்கினவர்களுக்குத்தான் இங்கே எடம் கொடுப்போம்''.
 பொன்னம்மா தங்கராசை பிடித்துக் கொண்டு திரும்பி நடந்தாள். பள்ளி வாசலைவிட்டு வெளியே கால் வைக்கும்போது, எதிரில் வந்த பச்சைநிற அம்பாசிடர் கார் பள்ளிக் கூடத்திற்குள் நுழைந்தது, ரப்பர் எஸ்டேட் முதலாளி பின் சீட்டில், பையன் முன் சீட்டில், தங்கராசு அவனைப்பார்த்துச் சிரிக்கும் முன் கார் கடந்து போய்விட்டது.
 "398 மார்க்கு வாங்கின எனக்கு, இடம் இல்லை. பிறகு எப்படி 205 மார்க்கு வாங்கின உனக்கு இடம் கிடைக்கும்' மனத்தில் நினைத்துச் சிரித்தான் தங்கராசு.
 அம்மாவும் மகனும் நடந்தனர்.
 வேறு ஒரு போர்டை வாசித்தான்.
 "ஹாஜி அப்துல் சத்தார் மேல் நிலைப்பள்ளி'
 பள்ளிக்கூட வளாகத்தை எட்டிப் பார்த்தான்.
 முற்றம் நிறைய கார்கள். இருசக்கர வாகனங்கள்.
 ""பெலேய், இஞ்செ எடம் தருவாங்களா?''
 "எனக்கு நல்ல மார்க்குண்டு தருவாங்கொ'' தங்கராசு அலுவலகத்தில் நுழைந்தான்.
 "என்னப்பா தம்பி''
 "பாம் வேணும்''
 "மார்க்''
 "398''
 "425 மார்க்கு மேல் உள்ளவங்களுக்குதான் எடம்''
 தங்கராசும் அம்மாவும் திரும்பி நடந்தனர்.
 "நடந்து, நடந்து வவுறு பொவுச்சுது'' தங்கராசு வயிற்றைத் தடவினான்.
 அரசாங்க மேல் நிலைப்பள்ளி என்று போர்டு கண்ட இடத்தில் பசியை மறந்துவிட்டான். எட்டிப் பார்த்தான். கூட்டமே இல்லை. கொஞ்சம் தலைகள்தான் கண்ணுக்கு தெரிந்தன.
 "இஞ்செ எடம் கேட்டுப் பாருலெ''
 "இஞ்செ கிட்டும்'' தங்கராசுக்கு ஒரு தன்னம்பிக்கை ஏற்பட்டது.
 தங்கராசு உள்ளே சென்றான். அலுவலகத்தில் பெரும் திரள் எதுவுமில்லை.
 ""பாம் வேணும்''
 "எந்த க்ளாஸ்''
 "ப்ளஸ் ஒன்''
 "மார்க்''
 "398''
 "400க்கு மேல் மார்க்கு எடுத்தவங்களுக்கு சீட்டு கொடுத்த பிறகுதான் கெடக்கும். ஒரு வாரம் சென்று வாங்கொ''
 குமாஸ்தா சொன்னதை பொன்னம்மா கேட்டாள்.
 முற்றத்தில் நின்றபடி பொன்னம்மா கெஞ்சினாள்.
 ""சாறே... எனகெ பயலுக்கு ஒரு எடம் குடுங்கொ சாறே''
 " இங்கே எடமில்லேம்மா... முனிசிபாலிட்டி
 ஸ்கூலிலெ கேட்டு பாருங்கொ...''
 தங்கராசின் முகத்தில் மழைமேகம் இழைந்தது. இந்தப் பள்ளிக் கூடங்களெல்லாம் தனக்கு தொலை தூரக் கனவுகளா? அவனுடைய கண்களில் கசிவு தட்டியது.
 அம்மாவும், மகனும் நடை தொடர்ந்தனர்.
 நண்பகல் சாயத் துடங்கியது. பசியை பற்களுக்கிடையே நெரித்துக் கொண்டு நடக்கையில், மீண்டும் கண் முன்னில் வேறு ஒரு போர்டு.
 "தியாகி பரமேஸ்வரன் நினைவு இந்து மேல் நிலைப்பள்ளி''
 தங்கராசு உரக்க வாசித்ததை பொன்னம்மா கேட்டாள்.
 "நம்மொ சாதி சனசத்துக்கெ பள்ளிக் கொடம் தானே, போய் கேட்டுப் பாரு மக்கா...''
 பொன்னம்மா தன்னம்பிக்கையுடன் மகனைப் பின் தொடர்ந்து, பள்ளிக்கூட வளாகத்தில் நுழைந்தாள். சேலையை நல்லபடியாக சொருவி வைத்துக் கொண்டுதான்.
 ""பாம்...?''
 "எந்த க்ளாஸ்''
 "ப்ளஸ் ஒன்''
 குமாஸ்தா, டிஸியையும் மார்க்கு லிஸ்டையும் தங்கராசிடமிருந்து வாங்கியபோது அவன் மனம் குளிர்ந்தது. குமாஸ்தாவின் விரல், ஜாதி பெயர் எழுதிய வரியில் சென்றது. உடன், டிஸியையும் மார்க்கு லிஸ்டையவும் திருப்பிக் கொடுத்தார்.
 "ஸ்கூல் கம்மிட்டி மெம்பருடைய சிபாரிசு கடிதம் வேண்டும்.''
 தங்கராசு டிஸியையும், மார்க்கு லிஸ்டையும் குழல் போல் சுருட்டி கையில் பிடித்தவாறு குமாஸ்தா முன் ஒரு சிலை போல் நின்றான்.
 "நிக்கண்டாம். முனிசிபாலிட்டி ஸ்கூலில் போய் கேளு...''
 பொன்னம்மாவும் தங்கராசும் பள்ளிக் கூடத்தை விட்டு வெளியேறும்போது மணி மூன்று கடந்துவிட்டது. வயிற்றுக்குள் எலிகள், குழிகள் பறித்தன.
 எஞ்சியிருப்பது, முனிசிபாலிட்டி தன்னுடைய ஆசை மையம்.
 கீல் கழன்று போன ஒரு ரோடு வழியாக நடந்து ஒரு வளைவு திரும்பியபோது, முனிசிபல் பள்ளிக்கூடம் கண்ணுக்குப் புலப்பட்டது. பூச்சு கழன்று போன சுவர், ஓர் அரச மரத்திலிருந்து வீழ்ந்த சருகுகள், குப்பையாக முற்றத்தில் கூட காணப்பட்டது. பேய் வீடு போன்ற தோற்றமுடைய பள்ளிக்கூட கட்டிடம், பொன்னம்மாவும், தங்கராசும் அலுவலகத்திற்குள் புகுந்தனர். மூக்கு முனையில் தாழ்ந்து வந்த கண்ணாடிக்குள் உருளும் இரு கண்களைக் கண்டனர். அந்த குமாஸ்தாவின் கொடூரப் பார்வை கண்டு பயந்தவாறு தங்கராசு மெதுவாக கேட்டான்.
 "ஒரு பாம்''
 "ஹெச்.எம். உள்ளே உண்டு, போய் கேளு, நிக்காதே போ...'' ஹெச்.எம். அறைக்கு முன் சென்ற போதே உள்ளே இருந்து பழமையான ஒரு வாடை வீசியது. ஹெச்.எம்.பழைய ரிக்கார்டுகள் குவிந்த அறைக்குள் தனிமையாக ஒரு பைலில் கண்களைப் புதைத்து வைத்திருப்பதை கண்டான்.
 மனித வாடை வீசியபோது, ஹெச்.எம். பைலிலிருந்து முகத்தை உயர்த்தினார். சோடாப்புட்டி கண்ணாடி வாயிலாக தங்கராசைப் பார்த்தார். நடுங்க வைக்கும் குரூரப் பார்வை.
 "உம்?''
 " பாம்''
 ஹெச்.எம். பொன்னம்மாவை பார்த்தார். பார்வையின் கடினத்தில் அவள் தரை பிளந்து உள்ளே
 சென்றாள்.
 "எங்கே படிச்ச...'' ஒரு போலீஸ் அதிகாரியின் அதட்டல் குரல். பதில் சொல்லும்போது தங்கராசின் தொண்டை வறண்டுவிட்டது.
 "எங்க பள்ளியிலே படித்த பையன்களுக்குத்தான் இங்கே சீட். வெளி மாணவர்களுக்கு இங்கே சீட் கிடையாது. கமிஷனரைப் பாரு''
 "சாரே...'' பொன்னம்மா கும்பிடும் கரங்களோடு நின்றாள்.
 "ஒண்ணும் பேசண்டாம். இங்கே இடமில்லை. போலாம்''
 ""நாங்கொ பாவங்கொ, போன பள்ளிக்கொடத்தில் எல்லாம் இஞ்செவந்து கேக்கத்தான் சொன்னாங்கோ...''
 "இது குப்ப கூளங்களை ஏத்துக் கூடிய பள்ளிக்கூடமில்லை. இந்த வருசம் நல்ல பையன்மாரெ சேர்த்து நல்ல ரிசல்டு கொண்டு வரப் போறேன்''.
 "எனக்கு நல்ல மார்க்கு உண்டு''
 "எனக்கு உனக்கெ மார்க்கு தெரியண்டாம். இங்கே இடமில்லை.''
 ""சார்...''
 "போறியா இல்லியா...'' ஹெச்.எம். கண்ணாடி கழற்றி கையில் எடுத்துக் கொண்டு அலறினார்.
 அம்மாவும் மகனும் நடுநடுங்கி வெளியே கிளம்பினர்
 "பெலேய்...''
 "ஊட்டுக்குப் போலாம்''
 பொன்னறை வயல் ஏலாவின் அப்புறம் பாறைக்கூட்டங்களுக்கிடையில் நரிகள் உணர்ந்து ஊளையிடும்போது, பொன்னம்மா தங்கராசிடம் கேட்டாள்.
 "பெலேய், நீ இனி வாத்தியாராவமாட்டாயா?''
 அம்மாவின் தொண்டையில் சப்தம் தடுமாறுவதை அவன் புரிந்து கொண்டான். பதில் எதுவும் சொல்ல
 வில்லை. அவனுடைய சிந்தனை முழுவதும் பச்சை அம்பாசிடர் காரில் வந்த ரப்பர் எஸ்டேட் முதலாளியின் மகன் சொன்ன சொற்கள்.
 "எனக்கு சீட் கெடச்சு. பஸ்டு குரூப், டாக்டராட்டும் போலாம். இஞ்சினயராட்டும் போலாம்.''
 தங்கராசின் தலைக்குள் காட்டு வண்டுகள் ரீங்காரம் முழக்கின. அந்த இரவில் ஓராயிரம் வட்டம். அவன் ஒரே கேள்வியை அவனுக்குள்ளே எழுப்பினான் ""நானோ?'' விடை கிடைக்கவில்லை. விடை கிடைக்காமல் குழம்பினான். தலையில் பெருப்பம், யானை வண்டுகள் உறுமி உறுமிப் பறந்தன. அவனுக்கு வேண்டியது அந்த கேள்விக்கு ஒரு விடை விடைக்காகத் தடுமாறித் திரிந்தான். கிடைக்காத போது அவனே ஒரு விடையைக் கண்டுபிடித்தான்.
 "பெலேய், நீ இனி வாத்தியாராவமாட்டாயா?''
 அம்மாவின் ஆசைக்கனவு. காதில் முழங்கிக் கொண்டே இருந்தது.
 அவன் அவனுக்கே பதில் சொன்னான் "நான் அண்டி ஆப்பீசில், அண்டி உடைக்கப் போவேன். மாலைப் பட்டணம்காலில் குளிப்பேன். பணிக்கருடைய சாயாக் கடையில் தினமும் ஒரு சாயா குடிப்பேன். கேஸ் கிடைக்காத போது, போலீஸ்காரர்கள் ஊதச் சொல்வார்கள். ஊதுவேன். குடிக்காத என்னை குடித்ததாகப் பிடித்துச் செல்வார்கள். அம்மா இனி ஒருமுறை டவுனுக்கு வருவது, என்னுடைய பிரேதத்தைப் பெற்றுக் கொள்வதற்காக'.
 (செப்டம்பர் 15, 1992)
 தோப்பில் முஹம்மது மீரான்
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/19/தங்கராசு-3154668.html
3154666 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள் ! 29 சின்ன அண்ணாமலை Sunday, May 19, 2019 12:42 PM +0530 இரண்டு அல்வா - இரண்டு வடை
 1967 தேர்தலில் காங்கிரஸ் தோற்றதும், கட்சித் தொண்டர்கள் சோர்வடையாமல் இருக்கவும், அவர்களுக்கு உற்சாகமூட்டவும் தமிழ்நாடு முழுவதும் நானும் கவிஞர் கண்ணதாசன் அவர்களும் சுற்றுப் பயணம் செய்தோம்.
 கவிஞர் கண்ணதாசன் பல அபூர்வ ஆற்றல்கள் நிறைந்தவர். சினிமாவிற்குப் பாடல்கள் எழுதி பிரசித்தி பெற்றுவிட்டதால், அவரது கவிதை நயம் பலரால் இன்னும் உணரப்படவில்லை. ஒரு சிறந்த கவிஞர், சிறந்த பேச்சாளராக இருப்பது அபூர்வம்.
 கண்ணதாசன் கூட்டத்தில் பேச ஆரம்பித்தால் சகல நயங்களும் துள்ளி வரும்! சங்கீதத்தின் பின்னணியில் ஒரு சுருதி இழையோடுவதுபோல, அவர் பேச்சின் மத்தியில் ஒரு சப்தம் வந்து கொண்டேயிருக்கும்.
 தலைவர் காமராஜ் ரஷ்யா சென்று வந்த சமயம். எல்லா ஊர்களிலும் பெரிய வரவேற்பு நடந்தது. நானும் கவிஞர் கண்ணதாசன் அவர்களும் சிதம்பரத்தில் நடைபெற்ற வரவேற்பைப் பார்க்கச் சென்றோம்.
 நாங்கள் சென்ற சமயம் மாபெரும் பொதுக்கூட்டம் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தது. அப்போது தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டித் தலைவராக இருந்த திரு. ரா. கிருஷ்ணசாமி நாயுடு அவர்கள் வெகு சுவாரஸ்யமாகப் பேசிக் கொண்டிருந்தார்.
 எங்கள் இருவரைக் கண்டதும் கூட்டம் ஆரவாரத்துடன் கரகோஷம் செய்தது. "என்ன' வென்று தலைவர் காமராஜ் திரும்பிப் பார்த்தார். எங்கள் இருவரைப் பார்த்ததும் அவரும் ஒரு புன்னகை புரிந்து, திரு. கிருஷ்ணசாமி நாயுடு அவர்களைப் பார்த்து,
 "சரி... சரி... நிறுத்துங்க, அவங்க இரண்டு பேரும் வந்துட்டாங்க, இனி ஒங்க பேச்சு எடுபடாது'' என்று சத்தம் போட்டுச் சொன்னார்.
 கூட்டம் "கொல்' என்று சிரித்தது.
 தலைவரும் கலகலவென்று சிரித்தார். "சடக்'கென்று நாயுடு அவர்கள் உட்கார்ந்தார், "படக்' கென்று என் கையைப் பிடித்து தலைவர் காமராஜ் எழுப்பிவிட்டார்.
 நான் பேசும் கூட்டத்தில் காமராசர் இருந்தால், என் பேச்சைக் கடைசி வரையில் இருந்து கேட்டு ரசிப்பார், சிரிப்பார், கைதட்டுவார்.
 சேலத்தில் ஒரு சமயம் ஒரு மாபெரும் கூட்டம் தலைவர் காமராசருக்காகக் கூடியிருந்தது. அக்கூட்டத்தில் பேசுவதற்காக நானும் மேடையிலிருந்தேன்.
 காமராஜர் மேடைக்கு வந்ததும், மழைக்காற்று வீசிற்று.
 அதை உணர்ந்த தலைவர் நேராக "மைக்' அருகில் வந்து நின்று, "மழை வரும் போலிருக்கிறது. அதனால் வேறு யாரும் பேச வேண்டாம். ÷நம்ம சின்ன அண்ணாமலை பேசினால் போதும். காங்கிரஸ் கொள்கைகளை - சாதனைகளை அவர் நீங்கள் ரசிக்கும்படி பேசும் சக்தி உள்ளவர். நானும் இருந்து கேட்கிறேன். அவர் பேசிய பிறகு மழை இல்லை என்றால் நான் பேசுவேன்'' என்று சொல்லி அமர்ந்தார். அந்த மாதிரி பெருமையை எனக்கு அவர் அளித்தது இன்றும் என் மனதில் பசுமையாக இருக்கிறது.
 அன்றும் சிதம்பரத்தில் அப்படிச் செய்து மக்களிடம் அவர் என்னிடம் கொண்டிருக்கும் அன்பை வெளிப்படுத்தினார். பின்னர் கண்ணதாசன் பேசிய பேச்சு சபையை உலுக்கிவிட்டது. அப்போது திரு.கிருஷ்ணசாமி நாயுடு தன்னை மறந்து எழுந்து கவிஞரைக் கட்டித் தழுவிப் பாராட்டினார்.
 திரு. ரா. கிருஷ்ணசாமி நாயுடு அவர்கள் பரம ரசிகர். அவரும் ஒரு கவிஞர். குழந்தை உள்ளம் கொண்டவர்.
 பண்டிதநேருஜி அமரரானதும் நான் நேராக சத்ய மூர்த்தி பவனம் சென்றேன். அங்கு திரு.ரா.கிருஷ்ணசாமி நாயுடு இருந்தார். என்னைப் பார்த்ததும் "கோ'வென்று கதறி அழுது,
 "ஐயோ, நம் தலைவர் போய்விட்டாரே, போய்விட்டாரே'' என்று தலையிலும் மார்பிலும் அடித்துக் கொண்டார். அவ்வளவு உண்மையான "பக்தி' கொண்டவர் நாயுடு அவர்கள்.
 தேர்தல் தோல்வியைச் சரிப்படுத்த நானும் கண்ணதாசனும் சுற்றுப்பயணம் வந்தபோது ஸ்ரீவில்லிபுத்தூருக்குச் சென்றோம். தேர்தலில் சாத்தூர் தொகுதியில் நின்று திரு.ரா.கிருஷ்ணசாமி நாயுடு அவர்கள் தோல்வி அடைந்திருந்தார்.
 ஆகவே அவரைப் பார்ப்பதற்காக மாலை 4 மணி அளவில் அவர் இல்லம் சென்றோம். எப்பொழுதும் தாம்பூலம் தரித்துக் கொண்டிருக்கும் பழக்கமுடையவர் திரு. நாயுடு அவர்கள். நாங்கள் போன நேரத்திலும் வெற்றிலை போட்டுக் கொண்டிருந்தார். எங்களைக் கண்டதும் ஏக உபசாரம் செய்து வரவேற்றார்.
 நாங்கள் தேர்தல் தோல்வி பற்றி பேசி ஒருவருக்கொருவர் தைரியமூட்டிக் கொண்டிருந்தோம். நாங்கள் புறப்படலாமென்று நினைத்தபோது, திரு. நாயுடு அவர்கள், அங்கிருந்த ஒரு பையனைப் பார்த்து, ""டேய், போய் இரண்டு அல்வா, இரண்டு வடை, இரண்டு காபி சீக்கிரம் வாங்கிக் கொண்டு வா'' என்று உத்தரவிட்டார். பையன் போன வேகத்தில் சொன்னவற்றை வாங்கி வந்து திரு. நாயுடு அவர்கள் முன்னிலையில் வைத்தான்.
 அச்சமயம் நாயுடு அவர்கள் தேர்தலில் துரோகம் செய்தவர்களைப் பற்றி ரொம்ப ஆக்ரோஷமாகப் பேசிக் கொண்டிருந்தவர், அல்வா பொட்டலத்தை அவிழ்த்து அல்வாத் துண்டைக் கையிலெடுத்து, ""நாம் எவ்வளவு உண்மையாக இருந்தாலும் முஸ்லிம்கள் நம்மை நம்பவில்லை'' என்று கோபமாகச் சொல்லி தன்னை மறந்து மேற்படி அல்வாத் துண்டை வாயில் போட்டுக் கொண்டார். அதன் பிறகு ஹரிஜனங்களைப் பற்றி கோபமாகப்பேசி இன்னொரு அல்வாத் துண்டையும் தின்றுவிட்டார்.
 உடனே நான் பொய்க் கோபமாக "தலைவர் சார், எங்களுக்கு வாங்கி வந்த இரண்டு அல்வாத் துண்டையும் நீங்களே தின்றுவிட்டீர்கள். இந்த ஊரில் எங்களுக்கு ஓட்டு இருந்தால் நாங்கள் கூட உங்களுக்கு ஓட்டுப்போட மாட்டோம். ஆகவே நீங்கள் தோற்றது ரொம்ப நியாயம்'' என்றேன்.
 அப்போதுதான் திரு. நாயுடு அவர்கள் தன் நிலைக்கு வந்து, "அடடா'' என்று வருந்தினார்.
 ""பின்னர் விடாப்பிடியாக அன்று இரவு சாப்பிட்டுத்தான் போகவேண்டும் என்று வற்புறுத்தி தடபுடலான விருந்து செய்து கெளரவித்தார்.''
 சிவாஜி ரசிகர் மன்ற உதயம்
 1950 ஆம் ஆண்டில் காங்கிரஸ் கட்சிக்குத் தமிழ்நாட்டில் பலவீனம் ஏற்பட்டது. அப்போது திரு. குமாரசாமி ராஜா அவர்கள் முதலமைச்சராக இருந்தார்.
 திராவிட இயக்கத்தினர் செய்த ஆர்ப்பாட்டம், எதிர்ப்புப் பிரசாரம், இவற்றைத் தாக்குப் பிடிக்க முடியாமல் காங்கிரஸ் தலைவர்கள் திணறிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
 நாட்டுக்குச் சுதந்திரம் வாங்கிய காங்கிரஸ் தொண்டர்களும் தலைவர்களும் திராவிட இயக்கத்தினரால் பெரிதும் கேவலப்படுத்தப்பட்டார்கள். ஊருக்கு ஊர், தெருவுக்குத் தெரு பொதுக்கூட்டம் போட்டு திராவிட இயக்கத்தினர் நாக்கில் நரம்பில்லாமல் திட்டினார்கள்.
 கதர் கட்டியவனைக் கண்டால் ஏளனம் செய்தார்கள்.
 பதிலுக்கு, காங்கிரஸ் தொண்டர்கள் கூட்டம் போட்டால் மக்கள் சேருவதில்லை. ஆனால் திராவிட இயக்கக் கூட்டங்களுக்கோ பெருவாரியாக மக்கள் கூடினார்கள். காங்கிரஸ் மந்திரிகளாக இருந்தவர்கள் காலத்திற்கேற்றபடி பேசத் தெரியாமல் செல்வாக்கிழந்து கொண்டு வந்தார்கள்.
 திராவிட இயக்கத்தினர்களோ, பேச்சில் வல்லவர்களாகவும், புதிய பாணியைக் கையாண்டு மக்களைத் தம் பக்கம் இழுக்கக் கூடியவர்களாகவும் திகழ்ந்தார்கள். திரு. அண்ணாதுரை அவர்களின் பேச்சுப் பாணி மாணவர்களையும், இளைஞர்களையும் மிகவும் கவர்ந்தது. அதனால் இளைஞர் சமுதாயம் அவர்கள் பக்கம் சாய்ந்தது.
 இவைகளைச் சமாளிக்க முடியாமல் இப்படி காங்கிரஸ் கட்சி திணறிக் கொண்டிருந்த போதுதான் நானும் சிலம்புச் செல்வர் ம.பொ.சி. அவர்களும் முன்வந்து திராவிட இயக்கத்தினருக்கு அவர்கள் பாணியிலேயே பதிலடி கொடுத்து, காங்கிரஸ் தொண்டர்களுக்குத் தைரியமூட்டி தமிழகத்தில் காங்கிரஸ் கட்சிக்குப் புதிய வலிவும் பொலிவும் கொடுத்தோம். எத்தனையோ ஊர்களில் எங்களுக்கு கல்லடி, சொல்லடி, செருப்படி கிடைத்தது. எலக்ட்ரிக் பல்ப், செங்கல் முதலியவைகளை திராவிட இயக்கத்தினர் எறிந்தனர். கூட்டத்தில் விளக்குகளை அணைத்துக் கலகம் விளைவித்தனர்.
 "வந்தேமாதரம்'' என்று நாங்கள் சொன்னால், "அரகர மகாதேவா'' என்று பதிலுக்கு திராவிட இயக்கத்தினர் ஊளையிட்டனர்.
 இவ்வளவையும் திரு. ம.பொ.சி. அவர்களும் நானும் மற்றும் எங்கள் தோழர்களும் ஓரளவு சமாளித்து வெற்றி கண்டோம்.
 ஆனால் காங்கிரஸ் கட்சித் தலைவர்கள் என்னையும் திரு. ம.பொ.சி. அவர்களையும் கறிவேப்பிலையாகக் கருதினார்கள். அதைப் பற்றி நாங்கள் கவலைப்படாமல் கட்சி வேலையைப் பரபரப்பாகவே செய்து வந்தோம்.
 எங்களைப் போல மக்களிடம் கூட்டங்களில் கவர்ச்சியாக, நகைச்சுவையாக, உணர்ச்சியாகப் பேசக் கூடியவர்களுக்கு காங்கிரஸ் கட்சியில் எந்த வாய்ப்பும் கொடுக்கப்படவில்லை. நாங்கள் வெறும் பேச்சாளர்களாகவே கட்சித் தலைவர்களால் மதிக்கப்பட்டோம்.
 (தொடரும்)
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/19/சொன்னால்-நம்பமாட்டீர்கள்--29-சின்ன-அண்ணாமலை-3154666.html
3154665 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் "எங்க ஊர் மனிதர்களின் கதைகளைச் சொல்ல யாருமில்லை' - தோப்பில் முஹம்மது மீரான் Sunday, May 19, 2019 12:40 PM +0530 மலையாள மொழியில் ஆளுமை இருந்ததினால் தொடக்கத்தில் மலையாளத்தில் நாவல்களை எழுதி... அது திருப்தி தராததினால் தமிழில் எழுத ஆரம்பித்தவர் தோப்பில் முஹம்மது மீரான்.
 மீரானின் குடும்பத்தினர் தேங்காய்ப்பட்டினம் ஊருக்கு ஒதுக்குப்புறத்தில் சுடுகாட்டை ஒட்டி வசித்து வந்தனர். அந்தப் பகுதியில் பனை மரங்கள் அதிகமாக இருந்தன. அதனால் அந்தப் பகுதியை "தோப்பு' என்று பேச்சுவழக்கில் குறிப்பிடுவார்கள். அங்கு வசித்து வந்ததால் தனது பெயருக்கு முன்னால் "தோப்பில்' என்று அடைமொழி சேர்த்து "தோப்பில்' முஹம்மது மீரான் ஆனார்.
 புதுச்சேரி சாரதா கங்காதரன் கல்லூரியில் தமிழ் உதவிப் பேராசிரியராகப் பணிபுரியும் பிரபா தனது முனைவர் ஆராய்ச்சிக்காக "தோப்பில்' படைப்புகளை எடுத்துக் கொண்டதால் அவரைத் திருநெல்வேலியில் பல முறை சந்தித்து உரையாடியவர். தோப்பில் தன் மகளாகக் கருதிய பிரபா, தோப்பில் தன்னிடம் பகிர்ந்து கொண்டவற்றை நம்மிடம் மீண்டும் பகிர்கிறார்:
 "விருப்பப்பட்ட கல்வி விரும்பியவிதத்தில் தனக்குக் கிடைக்காதது தோப்பிலுக்கு மிகப் பெரிய குறையாகவே இருந்தது. பெண்களுக்குக் கல்வி மிகவும் முக்கியமானது என்று நம்பியவர். தோப்பில் பள்ளிக்குச் செல்வதை அவரது வாப்பா விரும்பவே இல்லையாம். "எப்படியோ பள்ளி, உயர்நிலைப் பள்ளி என்று ஒதுங்கினேன்... வீட்டில் கல்வி குறித்து சரியான புரிதல் இல்லாததால் படிப்பில் சாதா ரகம்தான்... ஆனால் புதினங்களை வாசிப்பதில் அதிக ஈடுபாடு இருந்தது... அதுதான் என்னை பின்னாளில் பேனா பிடிக்க வைத்தது' என்பார்.
 "வாசிக்க என்னை யாரும் தூண்டவில்லை. நானாக வேதான் வாசிக்க ஆரம்பித்தேன். பள்ளிக்கூடத்தில் படிக்கும்போது "திலோத்தமா' என்ற ஒரு கதைப் புத்தகத்தை ஆசிரியர் எனக்கு வாசிக்கத் தந்தது நன்றாக ஞாபகத்தில் இருக்கிறது. எங்க ஊரிலிருந்து சற்று தொலைவில் "பைங்குளம்' கிராமம். அங்கே நாயர் சமுதாயத்தினர் நடத்தி வரும் நூலகம். தேங்காய்ப்பட்டினத்து முஸ்லிம்களுக்கு அவர்கள் புத்தகம் தரமாட்டார்கள். அந்த நூலகம் கிட்டத்தட்ட எப்போதுமே மூடிக் கிடக்கும். நூலகத்தின் செயலாளர், மலையாள எழுத்தாளர்களான முட்டத்து வர்க்கி, வல்லச்சிறை மாதவன், மொய்து படியத்து, வைக்கம் முஹம்மது பஷீர், தகழி சிவசங்கரப் பிள்ளை, கேசவ தேவ் போன் றவர்களுடைய படைப்புகளை எனக்கு தந்து உதவினார். இந்தப் புதினங்களை பெறுவதற்காக பல கி. மீ. நடந்து போயிருக்கிறேன். நூலகச் செயலாளர் மட்டும் எனக்குப் புதினங்களைத் தராமல் போயிருந்தால் என் வாசிப்புப் பழக்கம் தொடங்கியே இருக்காது. பின்னாளில் கல்லூரி நூலகத்தையும் பயன்படுத்திக் கொண்டேன். கல்லூரியில் குறிப்பிட்ட ஒருநாள் மட்டுமே புத்தகம் தருவார்கள். நான் புத்தகப்புழு என்பதால் நூலகத்தின் பொறுப்பிலிருந்தவர் எனக்கு நிறையப் புத்தகங்களைத் தாராளமாக வழங்கினார்.
 வைக்கம் முஹம்மது பஷீரின் படைப்புகளை முழுமையாக நான் உள்வாங்கியிருந்தேன். கேரள முஸ்லிம் சமூகத்தின் வாழ்க்கையைக் குறித்து அவர் எழுதியதைக் கண்டு நாமும் ஏன் நம் சமுதாயத்தின் பல பரிமாணங்களை- குறைகளை - எழுதக்கூடாது என்ற எண்ணம் என்னுள் தோன்றியது. எழுத நினைத்ததை என் கிராமத்து மொழியில் எழுத வேண்டும் என்ற சிந்தனை என்னுள் இருந்தது. எங்க ஊர் மனிதர்களின் கதைகளைச் சொல்ல இங்கு யாருமில்லை என்று எனக்குத் தோன்றியதுதான் என்னை எழுத வைத்தது.
 நாவல் எழுத வேண்டும் என்று சிந்தனை வரும்போது என் மனதில் பல விஷயங்கள் ஓடிக்கொண்டே இருக்கும். அதை எப்படி முடிக்க வேண்டும் என்பதைப் பற்றி எந்த திட்டமும் இருக்காது. என்னிடம் வந்து,
 "என்ன நாவல் எழுதுகிறீர்கள்? எப்படி எழுதுகிறீர்கள்'' என்று கேட்டால் எனக்குச் சொல்லத் தெரியாது. எழுதத் தொடங்குமுன் சிலரிடம் ஒரு திட்டமிடல் இருக்கும். ஆனால் என்னிடம் அது இல்லை. இதுவரை நான் அப்படி ஒரு திட்டமிடலோடு எழுதியதே இல்லை. " ஒரு கடலோர கிராமத்தின் கதை' நாவலில் வடக்கு வீட்டில் அஹம்மது கண்ணு என்றொரு செல்வந்தரான முதலாளி கதாபத்திரம் வரும். அந்தக் கதாபாத்திரத்தை எப்படி உருவாக்க வேண்டும் என்பது பற்றி ஆழமாகச் சிந்திப்பேன். பல குணாதிசயங்கள் கொண்ட மனிதர்களை ஒரு கதாபாத்திரத்துக்குள் கொண்டுவந்து நுழைத்தேன். அப்படி நாலைந்து முதலாளிகளுடைய குணாதிசயங்களை "அஹம்மது கண்ணு' என்ற முதலாளி கதாபாத்திரத்துக்குள் கொண்டு வந்து நுழைத்தேன். எதையும் டயரியில் குறித்து வைத்துக் கொள்வதுமில்லை. அதேபோல் எழுதுவதற்கு என்று குறிப்பிட்ட ஓர் இடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்வதுமில்லை.
 "ஒரு கடலோரக் கிராமத்தின் கதை' தேங்காய்ப்பட்டினத்தின் சரித்திரம் என்று நினைத்துத்தான் பலரும் ஓர் ஆர்வத்தில் அதை வாங்கிப் படித்தனர். இல்லாவிட்டால் யாரும் அதனை வாசித்திருக்க மாட்டார்கள். ஆரம்பக் கட்டத்தில் இஸ்லாமியர்கள் யாரும் அதை வாசிக்கவில்லை. பேராசிரியரான என்னுடைய நண்பர் பரூக் மேடைகளில் பேசப் போன இடங்களிளெல்லாம் கடலோரக் கிராமத்தினுடைய இரண்டு புத்தகங்களை எடுத்துக்கொண்டு போவார். பேசும்போது அந்தப்புத்தகத்தைப் பற்றியும் குறிப்பிடுவார். உடனே இரண்டு புத்தகங்கள் அங்கு விற்பனையாகிவிடும். அப்படி கொஞ்சம் விற்பனையானது. மீதியிருந்த புத்தகங்கள் எல்லாம் யாரும் வாங்காமல் என் வீட்டிலேயே முடங்கிக் கிடந்தன. என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை. அதை அச்சடிக்க அன்று ஏழாயிரம் ரூபாய் செலவானது. அப்படியே வருடங்கள் ஓடிப்போனது. புத்தகங்கள் எல்லாம் தூசி படிந்து கிடந்தது. அப்பொழுது என்னுடைய இளைய மகனுக்கு எட்டோ ஒன்பதோ வயதிருக்கும். ஒரு நாள் அவனை அழைத்து, "டேய், இது இப்படி தூசிப்பிடிச்சு கிடக்கு. இத எடுத்து வச்சு என்ன பிரயோஜனம்? இடத்துக்கும் கேடு. யாரும் வாங்காத, கேட்காத இதை இங்க எதற்கு வச்சிருக்கணும்? எரிச்சிடலாம்''என்றேன். அப்போது அவன் சொன்னான்: ""வாப்பா அது அங்கேயே இருக்கட்டும். எப்போதாவது ஒருகாலத்தில் ஆட்கள் இந்தப் புத்தகத்தைத் தேடி வருவார்கள்'' என்றான். அவன் சொன்னது பலிக்கும் என்று எனக்கு அப்போது தோன்றவில்லை.
 திருவனந்தபுரத்தில் வைத்து எழுத்தாளர் ஆ.மாதவனைச் சந்தித்தேன். என் சங்கடத்தை அவரிடம் சொன்ன போது அவர் சில முகவரிகளைத் தந்து புத்தகங்களை அனுப்பி வைக்கும்படி கூறினார். அதன்படியே பணம் பெறாமலேயே புத்தகங்களை அனுப்பி வைத்தேன். வாசித்த வாசகர்களில் சிலர் அந்தப் புத்தகத்தைப் பற்றி இதழ்களில் விமர்சனங்கள் எழுதினார்கள். அந்த விளம்பரம் புத்தகத்திற்குக் கொஞ்சம் டிமாண்டை ஏற்படுத்தியது. "பலரும் அறியாத ஒரு புதிய உலகத்தை நாவலில் நான் சிருஷ்டித்துள்ளதாக' சிலாகித்திருந்தார்கள். என்னிடம் தமிழ்நாடு மத்திய நூலகக் கவுன்சிலில் இருந்து நூல்கள் கேட்டார்கள். அவர்களுக்கு அனுப்பி வைத்தேன். அதற்குப் பணமும் தந்தார்கள். சில பல்கலைக்கழகங்களில் அந்த நூலைப் பாடப்புத்தகமாக வைத்தார்கள். அப்போதுதான் பல பதிப்பகங்கள் எனது படைப்புகளை வெளியிடத் தயாராயின''
 பிரபா தற்சமயம் ஆய்வு செய்து கொண்டிருக்கும் புதினம் தோப்பிலின் "குடியேற்றம்'. பதினாறாம் நூற்றாண்டில் இந்திய கிழக்கு, மேற்கு கடற்கரைப் பகுதிகளில் கடலை ஆண்டு வந்த மரைக்காயர்களுக்கும், அவர்களின் கடல்வழி ஆதிக்கத்தை ஒடுக்கி கடல் வணிகத்தில் மேலாண்மையை நிறுவ முயன்ற பரங்கியர்களுக்கும் நடந்த வீரம் செறிந்த உரிமைப் போரை விவரிப்பதுதான் சென்ற ஆண்டு இறுதியில் பிரசுரிக்கப்பட்ட "குடியேற்றம்'.
 "தோப்பில் அய்யா கைப்பட எழுதிய அவர் சொந்த ஊரான "தேங்காய்ப்பட்டினம்' குறித்த நீண்ட கட்டுரையையும், "மாப்பிள்ளை பாட்டுக்களின் வேர்கள்' என்ற ஆய்வு கட்டுரையையும் பதிப்பிக்க என்னிடம் கொடுத்திருந்தார். ஜூன் முதல் நாள் புதுச்சேரியில் நடக்கவிருக்கும் "தோப்பில் நினைவேந்தல்' நிகழ்ச்சியன்று அவற்றை வெளியிட உள்ளேன்..'' என்கிறார் பிரபா.
 -பிஸ்மி பரிணாமன்
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/19/எங்க-ஊர்-மனிதர்களின்-கதைகளைச்-சொல்ல-யாருமில்லை---தோப்பில்-முஹம்மது-மீரான்-3154665.html
3150323 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: வெந்தயமும், நெல்லிக்காயும்! பேராசிரியர்  எஸ். சுவாமிநாதன் DIN Sunday, May 12, 2019 12:54 PM +0530 வயது 61. நான் ஒரு காபி பிரியன். நண்பர் சொன்னதைக் கேட்டு, சர்க்கரை உபாதையைக் குறைக்க வெந்தயத்தையும் நெல்லிக்காயையும் இரவு முழுவதும் வெந்நீரில் ஊற வைத்து, மறுநாள் காலை சாப்பிடுகிறேன். ஆனால் சூடான காபியை முதலில் குடித்த பிறகே, இந்த ஊறிய வெந்தயம், நெல்லிக்காயைச் சாப்பிடுகிறேன். ஆனால் அவர் இதை முதலில் சாப்பிட்ட பிறகு, 45 நிமிடங்கள் கழித்து தான் காபி சாப்பிட வேண்டும் என்கிறார். நிச்சயமாக என்னால் அது முடியாது. காலையில் நல்ல ஒரு டிகிரி காபியை சூடாக, உறிஞ்சிக் குடிப்பதில் கிடைக்கும் இன்பம் வேறு எதிலும் கிடைக்காது என்பதால், நான் என்ன செய்வது?

-ராமலிங்கம், வளசரவாக்கம்,  சென்னை.

நீங்கள் குறிப்பிடுவது சரியே! பொழுது முழுவதுமாக புலர்ந்திருக்கவில்லை. பல் துலக்கியவுடன், சூடான டிகிரி காபியை தேடி, நாக்கும் வாயும் பரபரக்கும். அது கிடைத்தவுடன், அதிலிருந்து வரும் நறுமணம் உறங்குபவர்களையும் தட்டி எழுப்பும், பார்ப்பதற்கே உவகையூட்டும் அதன் நுரையுடன் கூடிய தன்மை, ருசிப்பவர்களுக்கு மட்டுமே கிடைக்கக் கூடிய ஆனந்த விஷயமாகும்! "காபியை விட முடியாது என்று யார் சொன்னார்கள் நான் ஆயிரம் முறை விட்டிருக்கிறேன்!' என்று ஒரு விஞ்ஞானி கூறியது, உங்கள் கடிதத்தைப் படித்தவுடன் ஞாபகத்திற்கு வருகிறது. வெந்தயமும், நெல்லிக்காயும் அந்தச் சுவையை ஒருநாளும் தர இயலாதது தான்! ஆனால் எத்தனையோ மருத்துவச் சிறப்பு வாய்ந்த இந்தச் சேர்க்கை, சர்க்கரையை மட்டுமா குறைக்கிறது? வாய்ப்புண், குடல் புண், எலும்புகளினுள்ளே ஏற்படும் தேய்மானம், உடல் சூடு, சிறுநீர் எரிச்சல், சுண்ணாம்புச் சத்து குறைந்த நிலை, ரத்தத்தில் அதிக கொழுப்பின் அளவு போன்றவற்றையும் குறைக்கிறதே! காபிக்கு இவற்றைக் குணப்படுத்தும் திராணி இருக்கிறதா? இல்லையே, ஆனாலும் பாழாய்ப்போன நாக்கு நல்லதைக் காலையில் ஏற்க மறுக்கிறது!   

உடலுக்கு நன்மை செய்யும் இரு பொருட்களாகிய நெல்லிக்காயையும் வெந்தயத்தையும் இரவு ஊற வைத்து மறுநாள் காலையில் வெறும் வயிற்றில் சாப்பிட நீங்கள் மனதைத் திடப்படுத்திவிட்டால் அதன் பிறகு அவை செய்யும் நன்மைகள் எவை? என்று ஒரு பட்டியலே இடலாம். அவற்றில் சில-வெந்தயம் பொதுவாக உடலிற்கும் தனித்து நரம்புகளுக்கும் நல்ல பலமளிக்கக் கூடியது. தாது புஷ்டி, பசி உண்டாக்க வல்லது. அதிலுள்ள கொழ கொழப்பும், கசப்பும், நெய்ப்பும் குடலின் வேக்காளத்தையும் பரபரப்பையும் குறைக்க உதவுகின்றன. மலத்தை இறுக்க உதவக் கூடியது. ஆனால், கடுப்பும் சீதமும் ரத்தமும் மலத்துடனோ மலமில்லாமலோ போகும் போது, வெந்தயம் அதனை மாற்றித் தருகிறது. 

வெந்தயம், கைப்புச் சுவையும் குளிர்ச்சித் தன்மையும் கொண்டது. இது, குளிர்ச்சியை உண்டாக்கும். காய்ச்சல், சீதக் கழிச்சல், வெள்ளைப்படுதல், உடல் எரிச்சல், இளைப்பு நோய் ஆகியவற்றைக் குணமாக்கும். மேலும், கல்லீரல் நோய்கள் வயிற்று உப்புசம், மந்தம், குடல் வாயு போன்றவற்றையும் குணமாக்கும், ஆண்மையையும் பெருக்கும்.

தாய் என போற்றப்படும் நெல்லிக்காய், வயது முதிராதபடி இளமையைக் காக்கிறது. பச்சை நெல்லிக்காய் புளிப்பு தூக்கலாகவும், இனிப்பு, கசப்பும், துவர்ப்பு, உரைப்பு சற்று தாழ்ந்தும் உள்ளது. எளிதில் ஜீரணமாகக் கூடியது. குளிர்ச்சி, வறட்சி தரக் கூடியது. வைட்டமின் - சி  நிறைய உள்ளதென்றாலும் தோலின் நிறத்தை நன்கு பாதுக்காக்கவல்லதென்பது அதன் தனிச் சிறப்பு. ஆரோக்கியத்தை விரும்புபவர்கள் நெல்லிக்காய்களை தொடர்ந்து சாப்பிட ஆரோக்கியம் நிலைக்கும். மலத்தை இறுகவிடாது. குடலிலும் மற்ற குழாய்களிலும் ஏற்படும் அடைப்பை நீக்கும். நுரையீரலுக்கு வலிமை தந்து இருமல், சளி வராமல் பாதுகாக்கும். இதயத்திற்குப் பலம் தந்து தலை சுற்றுதல், களைப்பு ஏற்படாமல் பாதுகாக்கும். மூளைக்குப் பலம் தந்து ஞாபக சக்தியையும் கடும் உழைப்பிலும் அயராதிருப்பதையும் தரும். மென்மையான குரல், தோலின் மென்மை, தெளிந்த முகம் இவை இதன் தொடர்ந்த உபயோகத்தால் கிடைப்பவை. இரும்புச்சத்தும் கண்ணாம்புச் சத்தும் உடலில் சேர இது உதவும். சியவனபிராசம், ஆமலகரஸாயனம் முதலியவை நெல்லிக்கனியாலான சிறந்த ரசாயன மருந்துகள்.

மேற்குறிப்பிட்ட மருத்துவ மேன்மைகளை ஆராய்ந்து பார்க்கும் போது  நண்பர் குறிப்பிட்ட படி நீங்கள் சாப்பிட முடியாவிட்டாலும் காலை உணவிற்கு சுமார் முக்கால் மணி நேரத்திற்கு  முன்பாவது இந்த இரு பொருட்களின் மருத்துவ பெருமையை உணர்ந்து சாப்பிட முயற்சி செய்யவும் அல்லது இவை சாப்பிட்ட பிறகு நெடுநேரம் நாக்கைக் காக்கவிடாமல் சிறிய அளவில் நறுமணத்துடன் கூடிய சூடான காபியை அருந்தலாமே!

(தொடரும்)

 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/12/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-வெந்தயமும்-நெல்லிக்காயும்-3150323.html
3150322 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சியூக்கிய பயணம் சோலச்சி DIN Sunday, May 12, 2019 12:50 PM +0530 ""நம்மள மாதிரியே ஆளுங்க இன்னொரு கிரகத்துல இருந்ததற்கான அடையாளங்கள் இருக்கிறதா சொல்றாங்களே உண்மையா....அப்பா''  கேட்டுக்கொண்டிருந்தான் சியூக்கி. 

""அப்படிதாம்பா சொல்றாங்க. ஆனா எந்த அளவுக்கு உண்மைனு தெரியல. நம்ம இருக்க இந்த எடம் செவப்பா எவ்ளோ அழகா இருக்கு. ஆனா அவுங்க கண்டுபிடிச்சுருக்க எடம் ஒரே புழுதி மூட்டம் இருப்பதாகவும் அவுங்க வாழ்வதற்காக எதையோ பெருசு பெருசா கட்டி வச்சுருக்கிற மாதிரியும் நம்ம சைன்டிஸ்ட்க ரொம்ப வருசமா சொல்றாங்க. அதப்பத்தின கதைகள் நெறையவே இருக்கு'' சொல்லிக்கொண்டே வெள்ளை நிறத்தில் ஒரு மாத்திரையை எடுத்து தன் வாயில் போட்டுச் சப்பிக் கொண்டார் கியூராக். அவர் நாக்கில் எச்சில் ஊற ஆரம்பித்தது.

""நெறைய கதையா.... அப்பா.....அப்பா.... கொஞ்சம் சொல்லுங்களே'' அடம்பிடித்தான் சியூக்கி.

""ஏங்க அவனுக்கு கத சொல்ற வயசா. ஒண்ணும் தெரியாத புள்ள மாதிரி நீங்களும் சொல்லிட்டே இருக்கீங்க. ஏழு வயசு ஆம்பள மாதிரியா இருக்கான். அவனாட்டம் புள்ளைங்க கல்யாணம் காச்சி முடிஞ்சு புள்ள பெத்துட்டானுக. காலகாலத்துல அவனுக்கு ஒரு கல்யாணத்த பண்ணி வைக்கப் பாருங்க. நம்ம என்ன சின்னஞ்சிறுசுகளா? வயசு எனக்கே பதினொன்னு முடியப்போது. இன்னும் எத்தன வருசத்துக்கு நா இருக்கப் போறேனோ. இப்பவே ஒரு வேலை செய்ய முடியல'' சத்தம் போட்டாள் லியூரா.

மனிதர்களின் அதிகபட்ச ஆயுட்காலம் இருபத்தைந்து ஆண்டுகள்தான். இருபத்தைந்து வயதை தொட்டது இலட்சத்தில் ஒருவர்தான். சென்ற ஆண்டு கால் மாகாணத்தைச் சேர்ந்த பெப்சிகான் என்பவர்தான்  இருபத்திரண்டு வயதைத் தொட்ட சாதனை மனிதர்.

உலக ரகசியங்களைத் தெரிந்துகொள்ள ஆர்வமாக இருந்தான் சியூக்கி. பத்து வயது வரை திருமணம் செய்துகொள்ளப் போவதில்லை என்ற முடிவில் இருந்தான் சியூக்கி. அவன் லியூராவிடம் சொன்னபோது அவள் குதிகுதியென்று குதித்துவிட்டாள். 

""இப்பவே ஒனக்கு வயசாயிருச்சு. இன்னும் மூனு வருசம்னா. ஒரு பய பொண்ணு கொடுக்க மாட்டான். நீ கெழவனாயிடுவ புரிஞ்சுக்க. பேரன் பேத்திய பாத்துட்டு சாவனுங்குற ஆசை எங்களுக்கில்லையா. அந்த மனுசனுக்கு இப்பவே அங்க வலிக்குது, இங்க வலிக்குதுனு புலம்புறாரு. ஏங்க எடுத்துச் சொல்லுங்க'' சொல்லிக்கொண்டே வீட்டுக்குள் போனாள் லியூரா.

""கல்யாணத்த பண்ணிட்டே அதப்பத்தின ரகசியங்களை தேடுப்பா. எங்களுக்கும் வயசாயிருச்சுல்ல. கை நிறைய சம்பாதிக்கிற இந்த நேரத்துலயே கல்யாணத்த செஞ்சுறணும். ஒனக்கு ஒரு உண்மைய சொல்றேன் கேளு. இந்த உலகத்துலயே மார்ட் லுக்-ங்கிற ஆராய்ச்சியாளர் எழுதுன புத்தகம்தான் சிறந்த புத்தகமா எல்லாரும் கருதுறாங்க. அது மேலோட் மாகாணத்துல இருக்க நூலகத்துல இருக்குது. அத யாரும் அவ்வளவா படிக்கிறதில்ல. ஏன்னா அது அவ்ளோ பெரிய புத்தகம். அதுலருந்து எனக்கு தெரிஞ்ச சேதி ஒன்னு சொல்றேன்.''

""நமக்கு தவிச்சுச்சுனா வெள்ள மாத்திரைய போட்டுக்குறோமா. ஆனா அங்க வாழ்ந்தவங்க திரவம் மாதிரி  ஒன்னு இருந்ததாவும் அதக் குடிச்சதாவும் சொல்றாங்க. அந்த திரவம் நாலாபக்கமும் பெருகிக் கெடந்துச்சாம். பல எடங்கள்ல நிக்காம ஓடிக்கிட்டே இருந்துச்சாம். அதத்தான் அந்த மக்கள் குடிச்சதாவும் குளிச்சதாவும் சொல்றாங்க''

""அது எப்படி அவருக்கு தெரியும்?'' ஆவலாக கேட்டான்.

""நமக்கு முன்னாடி வாழ்ந்தவங்க வழிவழியா சொல்லிருக்காங்க. அத கேட்டு எழுதியிருக்காரு. அந்த மாதிரி ஆய்வு பண்றதுக்கு அவரோட புத்தகம்தான் பலருக்கு தொணையா இருக்கு. ஆனா அங்க நீ இப்ப போகக் கூடாது. கல்யாணம் பண்ணிட்டு ரெண்டு வருசம் கழிச்சுதான் போகணும். அதுக்குள்ள உனக்கு பொறக்குற புள்ளைங்களும் பெரிய ஆளா வந்து சம்பாதிக்க ஆரம்பிச்சுருவானுக. நாங்க உசுரோட இருக்க வரைக்கும் பாத்துக்குறோம்'' அவன் அப்பா கியூராக்கின் பேச்சால் மகிழ்ந்து போனான்.

""விட்டாக்கா விடிய விடிய பேசிக்கிட்டு இருப்பீங்களே. வூடமாட சமக்க ஒத்தாச பண்ண ஒரு ஆளு இல்ல'' சொல்லிக்கொண்டே பீங்கான் தட்டு ஒன்றில் சமைத்த அய்ந்தாறு மாத்திரைகளை ஆவி பறக்க கொண்டு வந்தாள் லியூரா. 

""எங்க அம்மா கைப்பக்குவத்த இந்த உலகத்துலயே யாரும் மிஞ்ச முடியாது. வாசனை தூக்குதும்மா''

""ம்... இத்தன வருசமா அவரு ஏமாத்துனாரு. இப்ப அப்பாவுக்குள்ள புத்தி ஒனக்கும் ஒட்டிக்கிருச்சா'' செல்லமாய் கோபித்துக் கொண்டாள் லியூரா.

சியூக்கிக்கு திருமண ஏற்பாடுகள் நடைபெற்றன.

அவனை விட இரண்டு வயது குறைவான லயா என்கிற பெண்ணை திருமணம் செய்து வைத்தார்கள்.

""வயசு அஞ்சு ஆகுது. இத்தன வருசமா படிப்பு படிப்புனு காலத்த கடத்திட்டா. இவள எவன் வந்து கட்டிக்கப் போறானோனு நெனச்சுக்கிட்டு இருந்தேன். சூரிய கடவுளா பாத்து நல்ல வரன கண்ணுல காமிச்சுருச்சு'' நிம்மதி பெரு மூச்சு விட்டாள் லயாவின் தாய் சலீயான்.

சூரியன்தான் அனைவருக்குமான கடவுள். ஒவ்வொரு நாளும் சூரியன் உதிக்கும் போதும் மறையும் போதும் ஊரே கூடி நின்று வரவேற்பதும் மாலை நேரத்தில் மணற்பரப்பில் அமர்ந்து கதைகள் பேசியும் விளையாடியும் மகிழ்ந்து வந்தனர். பகல் பொழுது இதமான வெளிச்சம் நிறைந்த இளம் சிவப்பு நிறமாகவும் இரவுப் பொழுது முழு சிவப்பு நிறமாகவும் இருந்தது. தெருக்கள் எங்கும் நீல நிற விளக்குகள் வெளிச்சத்தை வழங்கிக் கொண்டு இருக்கும். 

""லயா.... நிலா ஒன்று இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள்.  நாம் இதுவரை பார்த்ததில்லை. இப்பெருபவெளியின் பேரழகு என்று நம் முன்னோர்கள் எழுதி வைத்திருக்கிறார்கள்.  எனக்கென்னமோ அப்பெருவெளியின் பேரழகு நீதான் என்று எண்ணுகின்றேன். உண்மைதானே'' சியூக்கியின் பேச்சில் அவள் மயங்கிக் கிடந்தாள். அந்த மேகமலைகள் நகர்ந்து கொண்டிருந்தன.

""உங்களின் பொல்லாத பேச்சில் மயங்கிய அந்த மேக மலைகள் நாணத்துடன் நகர்ந்து செல்லும் அழகினை மெல்ல ரசித்துக் கொண்டிருக்கின்றேன். அந்த மேக மலைகளுக்குள் நான் நம்மைக் காண்கின்றேன்'' என்றாள் லயா.

கைகோர்த்து பேசிக் கொண்டே பெரும் மணல் திட்டுகளுக்கு பின்புறம் சென்றார்கள்.  அங்கு இவர்களைப் போன்று தன்னிலை மறந்த தம்பதியினர் பலர் வான வெளியை வசீகரித்துக் கொண்டிருந்தனர்.

நாட்களில் மூழ்கி திளைத்து நட்சத்திரத்தை ஒத்த இரண்டு குழந்தைகளைப் பெற்றெடுத்தனர். நீண்ட நாள் ஆசையான பூமி ஆராய்ச்சியில் இறங்க நினைத்து மேலோட் மாகாணம் செல்ல திட்டமிட்டான். மேலோட் மாகாணம் செல்ல வேண்டும் என்று சொன்னால் லயா விடமாட்டாள் என்பது சியூக்கிக்கு தெரியும். அதனால் வேலை சம்பந்தமாக வெளியூர் செல்கிறேன். வர நான்கு நாள் ஆகும் என்று கூறி ஐநூறு கிலோமீட்டர் தூரத்தில் இருக்கும் மேலோட் மாகாணத்திற்கு பயணமானான் சியூக்கி.

நூலகத்தைக் கண்டு பிடித்து தன்னை அங்கு உள்ள பணியாளர்களிடம் அறிமுகம் செய்து தனது பயண நோக்கத்தையும் எடுத்துக் கூறினான். அவர்கள் சியூக்கிக்கு உதவுவதாக உறுதியளித்தனர். பணியாளர் ஒருவர் அந்த நூலினை தூக்கிக் கொண்டு வந்தார். ""இதுவரைக்கும் யாருமே படிக்க ஆசப்படாத இந்தப் புத்தகத்தையா வாசிக்கப் போறீங்க'' என்பது போல பார்த்தார் அந்தப் பணியாளர்.  தனியறையில் அமர்ந்து மார்ட் லுக்கின் நூலினை திறந்து வாசித்த சியூக்கிக்கு பேரதிர்ச்சியாகவும் வியப்பாகவும் இருந்தது. 

ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் பூமி என்கிற கோளிலிருந்து ஊசி வடிவ வாகனம் ஒன்றில் பலர் இங்கு வந்ததாகவும் அங்கு தற்போது உயிர்கள் வாழ்வதற்கான எந்த அறிகுறிகளும் இல்லை என்றும் நாடுகள் சில பூமி பற்றிய ஆராய்ச்சிகளில் ஈடுபட்டு வருவதாகவும் பல நாடுகள் முயற்சியைக் கைவிட்டுவிட்டதாகவும் அதில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. உயிர்கள் அனைத்தும் அழிந்ததற்கு மிக முக்கிய காரணம் பூமியின் வளத்தைச் சுரண்டியதுதான். பூமியில் உயிரினங்கள் பல வாழ்ந்ததாகவும் அதில் சிலவற்றின் படங்களும் வரையப்பட்டிருந்தன. காடுகள் செழித்து வளர நீர் என்ற ஒன்று அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஆதாரமாக இருந்தது என்றும் அதில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. 

இங்கு மனிதர்களைத் தவிர வேறு யாருமே இல்லையே. அப்படியானால் நம்மைத் தவிர வாழ்ந்த பல்லாயிரக்கணக்கான உயிர்கள் தற்போது அழிந்துவிட்டனவா? படங்களைப் பார்க்கும் போதே வியப்பாக இருக்கிறதே. பூமியில் வாழ்ந்தவர்கள் அவ்வளவு கொடுமைக்காரர்களா? நாம் பூமியிலிருந்து எப்படி இங்கு குடியேறினோம். நாம் ஒவ்வொருவரும் ஏழடி பத்தடி என்று இருக்கின்றோமே... அவர்கள் எப்படி வாழ்ந்தார்கள்? என்ற நினைப்பில் புத்தகத்திற்குள் மூழ்கினான் சியூக்கி.

பூமி பற்றிய ஆராய்ச்சிகளில் தன்னை முழுவதுமாக ஈடுபடுத்திக்கொள்ள எண்ணி அந்நாட்டு விஞ்ஞான குழுமத்திற்கு கடிதம் எழுதினான் சியூக்கி.

""என்னங்க நீங்க போயிதான் ஆகணுமா. பூமிய ஆராய்ச்சி பண்ண போனவங்க பல பேர் இன்னும் திரும்பி வரலனு சொல்றாங்க. அங்க உயிர்வாழ எந்த அறிகுறியும் இல்லனு சொல்லித்தான் பல நாடுகள் அந்த ஆராய்ச்சிய ஒதுக்கி வச்சுட்டாங்க. இப்ப நீங்களும் போயி ஒங்களுக்கு ஒன்னுனா நா என்ன பண்ணுவேன்'' லயா சோகமாய் நின்றிருந்தாள்.

""என் தனிமைப் பொழுதை எண்ணும் போதெல்லாம் அந்த மேக மலைகளில் நம்மைக் காண்கின்றேன் என்று சொன்னாயே மறந்துவிட்டாயா? என் நினைவுகள் உன் உறக்கத்திற்கு தடையாக இருந்தால் அந்த மேக மலைகளிடம் தூது அனுப்பு. ஓடோடி வந்துவிடுகிறேன்'' சியூக்கியின் ஆறுதலான பேச்சுகளில் லயா அமைதியாகவில்லை. 

நாட்கள் நகர்ந்தன. விண்கலத்தின் மூலமாக சியூக்கியுடன் சேர்ந்து மூன்று பேர் பூமி பற்றிய ஆராய்ச்சிக்கு அந்நாட்டு அரசால் அனுப்பி வைக்கப்பட்டனர். விண்கலம் வேகமாக பூமியை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருந்தது. எதிர்பாராத விதமாக மிகப்பெரிய மலையொன்றில் மோதி வெடித்துச் சிதறியது. 

""அப்பா.....'' என்று கத்திக்கொண்டு படுக்கையிலிருந்து எழுந்தான் ஜவாகர்.

"ராத்திரி பூரா செல்லுல எதையாவது நோண்டி நோண்டி பாத்துப்புட்டு கோழி கூப்புடத்தான்  படுக்குறது. அப்பறம் கண்டதயும் நெனச்சுக்கிட்டு படுத்தா கெட்ட கெட்ட கனவுதான் வரும். ஒன்னாட்டம் பசங்களும்தான் ஒழுங்கா காலேஜுக்கு போயிட்டு வர்றானுக. மொதல்ல எந்திருச்சு மூஞ்சிய கழுவி இன்னக்கியாச்சும் சூரியனைப் பாரு'' கத்திக் கொண்டே காப்பியை அடுப்பிலிருந்து இறக்கிக் கொண்டு இருந்தாள் வின்சி.

சூரியனைப் பார்த்தவன் தன்னை மீண்டும் மீண்டும் தொட்டுப் பார்த்து பூமியில்தான் இருக்கிறோம் என்பதை எண்ணி வாசல் வெளியினை ரசித்துக் கொண்டிருந்தான் ஜவாகர்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/12/சியூக்கிய-பயணம்-3150322.html
3150321 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Sunday, May 12, 2019 12:47 PM +0530 கண்டது


(இராமநாதபுரம் சின்னக்கடைத் தெருவில் உள்ள ஒரு கடையின் பெயர்)

புலவர்

மு.கோபி சரபோஜி, இராமநாதபுரம். 


 

(சென்னை பாண்டிபஜாரில் ஒரு கடை முன்பு நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த
பைக்கில்)

வாழ்க்கையில் நான் விளையாடிய காலம் போய்விட்டது.
வாழ்க்கை என்னோடு விளையாடும் காலம் வந்துவிட்டது.

எஸ்.வடிவு, சென்னை-53.

 

(திருச்சி ரயில்நிலையம் அருகில் உள்ள ஒரு கோயிலின் பெயர்)

வழிவிடு  வேல்முருகன் ஆலயம்

பி.சி.ரகு, பள்ளிச்சேரி.

 

(டி.பழூர் அருகே உள்ள ஊரின் பெயர்)

நாயகனைப் பிரியாள்

 வீர.செல்வம், பந்தநல்லூர்.


யோசிக்கிறாங்கப்பா!


தாயன்பிற்கு வேறெங்கும் கிளைகள் கிடையாது.

இரா.சிவானந்தம், கோவில்பட்டி.


கேட்டது

(தூத்துக்குடி திரேஸ்புரத்தில்  ஒரு தெருவில் தந்தையும் ஆறு வயதுள்ள
அவருடைய மகனும்)

""இவன்தான் உன்னை அடிச்சானா?''
""இல்லேப்பா.... இவனைவிட  அவன் ரொம்ப அசிங்கமா இருப்பான்பா''

மு.சம்சுகனி, தூத்துக்குடி.

 

(அல்லாபுரத்தில் ஒரு வீட்டில் கணவனும் மனைவியும்)

""ஏங்க உங்கம்மாவை வெச்சு என்னாலெல்லாம் சமாளிக்க முடியாது''
""ஏன்டி?  என்ன செஞ்சாங்க?''
""எதுக்கெடுத்தாலும் குற்றம் சொல்றாங்க. நின்னா குத்தம்...உட்கார்ந்த குத்தம்... என்னால முடியாதுங்க''
""வேணுமின்னா ஓடிப் பாரேன்... எதுவுமே சொல்லமாட்டாங்க''

வெ.ராம்குமார், சின்ன அல்லாபுரம்.


மைக்ரோ கதை

எடைதூக்கும் வீரன் ஒருவனிடம் அவனுடைய நண்பர்கள் சிலர், அவனுடைய எதிரி அவனை மிகவும் அவதூறாகப் பேசுவதாகச் சொன்னார்கள். அதனால் அவனுடைய  பெயர் ஊர் முழுக்கக் கெட்டுவிட்டது
என்றார்கள்.  எடைதூக்கும் வீரனின் எதிரி சொன்ன சொற்களை எல்லாம் திரும்பவும் அவனிடத்தில்  சொல்லி அவனுடைய கோபத்தை அதிகப்படுத்தினார்கள்.  ஓர் எல்லை வரை பொறுத்துக் கொண்ட எடைதூக்கும் வீரனால்  அதற்கு மேல் தாங்க முடியவில்லை. 
எதிரியை அடிக்கக் கிளம்பினான்.
அப்போது எதிரில் வந்த குரு அவன் எங்கே போகிறான்? எதற்காகப் போகிறான்? என்பதையெல்லாம் விசாரித்தார். 
""அப்ப நீ எடை தூக்கும் வீரனில்லை'' என்றார் புன்முறுவலுடன்.
""என்ன சொல்கிறீர்கள் குருவே?''  அதிர்ச்சியுடன் கேட்டான் எடைதூக்கும் வீரன்.
""ஒரு மனிதன்சொன்ன வார்த்தைகளையே தூக்க முடியாத நீ எப்படி எடை தூக்கும் வீரனாவாய்?''
அவன் தலைகுனிந்து நின்றான்.
""எடைதூக்குவது வெறும் உடலுக்கான பயிற்சி மட்டுமல்ல. உள்ளத்தை வலுப்படுத்தும் பயிற்சியும் கூட''
குருவின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு வந்த வழியே திரும்பிச் சென்றான் எடைதூக்கும் வீரன்.
அ.ராஜாரஹ்மான், கம்பம்.


எஸ்.எம்.எஸ்.

வாத்து பொன்முட்டை இட்டால்,
அதன் வயிற்றைக்
கிழிக்கின்ற உலகம் இது.

மு.பெரியசாமி, விட்டுக்கட்டி.

அப்படீங்களா!

செல்லிட பேசிகள் வந்த பிறகு,  கடிகாரம், வானொலி, தொலைக்காட்சி, கேமரா, கால்குலேட்டர் என நிறைய கருவிகள் செல்வாக்கு இழந்துவிட்டன. அதிலும் கைக்கடிகாரம் காணாமற் போய்விட்டது.   ஆனால் இப்போது வந்துள்ள இந்த அததஞர ஸ்மார்ட் வாட்ச் பழையபடி இளைஞர்களின் கரங்களில் தொற்றிக் கொள்ளும் போலிருக்கிறது.

இந்த வாட்ச்சில்  உள்ள கேமரா 360 டிகிரி அளவுக்குச் சுற்றிச்சுற்றி புகைப்படங்களையும் வீடியோக்களையும் எடுத்துத் தள்ளுகிறது.  புகைப்படம், வீடியோ எடுக்கும்போது, ஓரிடத்தில் நின்று எடுக்க வேண்டியவற்றை ஃபோகஸ் செய்து இனிமேல் எடுக்கத் தேவையில்லை.   தானாகவே இந்த கடிகாரத்தில் உள்ள கேமரா எடுத்துக் கொள்கிறது.

8 ஜிபி மெமரி உள்ள இந்த வாட்ச்சில் நிறைய புகைப்படங்களையும் வீடியோக்களையும் சேர்த்து வைத்துக் கொள்ள முடியும். 

அவற்றை ஸ்மார்ட் போனுக்கு மாற்றவும் முடியும். இ மெயில் அனுப்பலாம். சமூக ஊடகங்களுக்கு அனுப்பி பலரின் வயிற்றெரிச்சலையும் சம்பாதிக்கலாம். 

வழக்கமாக பிற ஸ்மார்ட் கடிகாரங்களில் உள்ள இதயத்துடிப்பை அளப்பது, நடைப்பயிற்சியின்போது எத்தனை அடிகள் எடுத்து வைத்தீர்கள் என்று கணக்கு வைத்துச் சொல்வதும் கூட  இந்த  ஸ்மார்ட் கடிகாரத்தில் உள்ளது. 
காலம் மாறிக் கொண்டிருக்கிறது. கடிகாரமும் கூட. 

என்.ஜே., சென்னை-58

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/12/பேல்பூரி-3150321.html
3150319 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி... சிரி... சிரி...  Sunday, May 12, 2019 12:36 PM +0530
டாக்டர்:   உங்க காதில் இருந்த கோளாறை   சரி பண்ணிட்டேன். இனி உங்களுக்கு  காது நல்லா கேட்கும்.
நோயாளி:  என்னது  உங்களுக்கு பீஸ் வேண்டாமா?  என்ன டாக்டர்  சொல்றீங்க!

டி.மோகனதாஸ், நாகர்கோவில். 

 

""பிணம் எங்கேயாச்சும் நடக்குமா டாடி?''
""நடக்காதுப்பா''
""பிறகு ஏன் "நடைபிணம்'ன்னு சொல்றாங்க?''

வி.ரேவதி, தஞ்சை.

 

""இ.பி.க்கு போன் பண்ணி கரண்ட் எப்ப வரும்னு கேட்டியா? அதுக்கு  அவங்க என்ன சொன்னாங்க''
""உன் மொபைல்ல இன்னும் சார்ஜ் இருக்கான்னு கேக்குறாங்க''

 பானுமதி, சென்னை-110.

 

""நான் தப்பு பண்ணினா என் மனைவி "சாரி'  கேட்பா''
""இந்தக் காலத்துல இப்படி ஒரு பொம்பளையா... லக்கி மேன் சார் நீங்க''
""நான் சொன்னதை  தப்பா புரிஞ்சுக்கிட்டீங்க... நான் "சாரி'ன்னு சொன்னது புடவையை''

வி.ரேவதி, தஞ்சை.

 

""இரண்டு வீரர்கள் "கத்தி' சண்டை போட்டா என்ன ஆகும்?''
"" தெரியலையே''
""தொண்டை கட்டிக்கும்''

 ஆ.சுகந்தன், கம்பைநல்லூர்.


""என்ன சார்... சம்மர் மொட்டையா?''
""நீங்க வேற... என் மகனுக்கு ஸ்கூல் ஃபீஸ் கட்டிட்டு வர்றேன்''

பி.பாலாஜி கணேஷ்,  சிதம்பரம்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/12/சிரி-சிரி-சிரி-சிரி-3150319.html
3150320 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் - ஜி.அசோக் DIN Sunday, May 12, 2019 12:33 PM +0530  

சிவகார்த்திகேயன், நயன்தாரா நடித்துள்ள படம் "மிஸ்டர் லோக்கல்'. ராஜேஷ் எம் எழுதி இயக்குகிறார். இந்த படம் மே முதல் வாரத்தில் வெளியாகும் என கூறப்பட்டது. ஆனால் இப்போது மே இறுதியில் வெளியாகும் என கூறப்படுகிறது. படத்தின் சில காட்சிகளை ராஜேஷ் ரீ ஷூட் செய்து வருவதாகவும் அதனாலேயே படம் தாமதமாவதாகவும்   சினிமா வட்டாரத்தில் பேசப்படுகிறது. இதேபோன்று பிரபுதேவா, தமன்னா நடிப்பில் விஜய் இயக்கியுள்ள படம் "தேவி 2'. இது "தேவி' படத்தின் இரண்டாம் பாகம். இந்த படமும் மே முதல் வாரத்தில் திரைக்கு வரும் என கூறப்பட்ட நிலையில், இப்போது மே இறுதியிலே வெளியிடப்படுகிறது. இதற்குக் காரணம், சரியான தியேட்டர்கள் கிடைக்காததால் படத்தை தள்ளிப்போட படக்குழு முடிவு செய்துள்ளதாம். இந்த இரண்டு படங்களும் ரசிகர்களின் எதிர்பார்ப்பில் உள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது. 

 

தமிழ் இயக்குநர்கள் பலரும் பாலிவுட் செல்வது வழக்கமாகிவிட்டது. சம்பளம், தகுதி என இயக்குநர்கள் தங்களின் பலத்தை நிருபிக்கவே பாலிவுட் செல்வதாகவும் சொல்லப்படுவதுண்டு. அந்த வரிசையில் அங்கு சென்ற பிரபுதேவா பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றார்.   தற்போது அதில் இடம் பிடித்திருப்பவர் விஷ்ணுவர்தன். "அறிந்தும் அறியாமலும்', "பட்டியல்', "பில்லா', "ஆரம்பம்', "சர்வம்' போன்ற படங்களை இயக்கியவர், விஷ்ணுவர்தன். அடுத்து ஹிந்தி படம் ஒன்றை  இயக்குகிறார். கார்கில் வீரர் விக்ரம் பத்ரா வாழ்க்கையைத் தழுவி உருவாக்கப்பட உள்ள இந்த படத்துக்கு, "ஷேர்ஷா' என்று பெயரிடப்பட்டுள்ளது. இதில் விக்ரம் பத்ராவாக, சித்தார்த் மல்ஹோத்ரா நடிக்கிறார். இதை கரண் ஜோஹர் தயாரிக்கிறார். அடுத்து, அஜித்தை வைத்து விஷ்ணுவர்தன் படம் இயக்க திட்டமிட்டுள்ளதாகத் தகவல் பரவி வந்தது. இந்நிலையில், யாரும் எதிர்பாராதவிதத்தில் அவர் பாலிவுட் படம் இயக்க மும்பை சென்றுள்ளார்.  

 

"தட்சமயம் ஒரு பெண்குட்டி' மலையாளப் பட படப்பிடிப்பில் இருந்தார் நித்யாமேனன். அவரைச் சந்திக்க சில தயாரிப்பாளர்கள் ஒன்றாக வந்தனர். முன் அனுமதி பெறாமல் சந்திக்க வந்தவர்களை சந்திக்க மறுத்துவிட்டார் நித்யா. கோபம் அடைந்த அவர்கள் நித்யாவுக்கு நடிக்க தடை (ரெட் கார்ட்) போடுவோம்  என்று எச்சரிக்கை விடுத்திருக்கின்றனர். இதுபற்றி நித்யாவிடம் கேட்டபோது,""எனது தாய்க்கு கேன்சர் பாதிப்பு 3-ஆம் நிலையை எட்டி உள்ள தகவல் அறிந்து படப்பிடிப்பில் எனது உணர்ச்சிகளை கட்டுப்படுத்திக்கொண்டு நடித்துவிட்டு ஓய்வு நேரத்தில் கேரவேனில் அமர்ந்து தாயை நினைத்து நான் அழுதுகொண்டிருக்கிறேன். க்ரானிக் மைக்ரேன் எனப்படும் தலைவலி பிரச்னையும் எனக்கு இருக்கிறது. அந்த நேரத்தில் சந்திக்க வேண்டும் என்றபோது என்னால் முடியவில்லை. எனக்குத் தடை போடுவார்கள் என்று வதந்தி வருகிறது. அதுபற்றி கவலைப்படமாட்டேன். என்னை ஈகோ நிறைந்தவள் என்று நினைத்தால் நினைத்துக்கொள்ளட்டும். நான் எனது வேலையில் மட்டுமே கவனம் செலுத்த விரும்புகிறேன்'' என்றார்.

 

சர்ச்சையான வகையில் பேசுவது, படங்களை எடுத்து சிக்கலில் மாட்டிக் கொள்வது இயக்குநர் ராம்கோபால் வர்மாவுக்கு புதிது கிடையாது. என்டிஆர் பெயரில் உருவான படத்தில் பாலகிருஷ்ணா நடித்த நிலையில், அதற்கு எதிராக "லட்சுமியின் என்டிஆர்' என்ற படத்தை வர்மா இயக்கியுள்ளார். இந்த படத்தில் என்டிஆரின் மனைவி லட்சுமியை அவர் முன்னிலைப்படுத்தி கதை அமைத்துள்ளார். தேர்தல் சமயம் என்பதால் இந்த படத்தினை தேர்தல் முடிவுகள் வெளியாகும் வரை வெளியிட தேர்தல் ஆணையம் தடை விதித்தது. கடந்த வாரம் படம் திரைக்கு வரும் என கூறப்பட்ட நிலையில்தான் படத்துக்கு தடை விதிக்கப்பட்டது. இதற்கிடையே கடப்பா மாவட்டத்திலுள்ள 3 தியேட்டர்களில் இந்த படம் கடந்த வெள்ளிக்கிழமை வெளியாகி இருக்கிறது. இதையடுத்து அதிகாரிகள் அந்த தியேட்டர்களுக்கு எச்சரிக்கை விடுத்தனர்.
இந்நிலையில் இணை கலெக்டர் உத்தரவின்பேரில் அந்த 3 தியேட்டர்களுக்கும் சீல் வைக்கப்பட்டதாக டோலிவுட் வட்டாரம் தெரிவித்துள்ளது.

 

அக்னி நட்சத்திரம் அனல் பறந்து கொண்டிருக்க பலரும் குளிர் பிரதேசங்களுக்குச் சென்று வருகின்றனர். சினிமா நட்சத்திரங்கள் பலர் வெளிநாடுகளில் வாசம் செய்கின்றனர். மறுபுறம் வசூலை அள்ளிக் குவிக்கும் போட்டியுடன் பிரபலங்கள் நடித்திருக்கும் ஒரு டஜன் படங்கள் இம்மாதம் திரையரங்குகளை ஆக்ரமிக்கின்றன. கடந்த 1-ஆம் தேதி கௌதம் கார்த்திக் நடித்த "தேவராட்டம்', 3-ஆம் தேதி அருள்நிதியின் "கே13' வெளியாகியுள்ளது. இந்த வாரத்தில் அதர்வாவின் "100' வந்துள்ளது. விஷாலின் "அயோக்கியா', ஜீவாவின் "கீ' ஆகிய படங்களும் வந்துள்ளன. 16-ஆம் தேதி விஜய்சேதுபதியின் "சிந்துபாத்', 17-ஆம் தேதி சிவகார்த்திகேயனின் "மிஸ்டர் லோக்கல்', எஸ்.ஜே.
சூர்யா நடித்துள்ள "மான்ஸ்டர்' ஆகிய  படங்கள் வெளியாகின்றன. 21-ஆம் தேதி அஞ்சலி நடித்துள்ள "லிசா 2',  31-ஆம் தேதி சூர்யாவின் "என்ஜிகே', பிரபுதேவாவின் "தேவி 2', ஜெய் நடிக்கும் "நீயா 2' ஆகிய படங்கள் வெளியாக இருப்பதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இது தவிர விக்ரமின் "கடாரம் கொண்டான்', விமல் நடிக்கும் "களவாணி 2' படங்களும் வெளியாகவுள்ளன.  

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/12/திரைக்-கதிர்-3150320.html
3150318 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சோறு லாசர் ஜோசப் DIN Sunday, May 12, 2019 12:27 PM +0530
நான்  ஒவ்வொரு முறையும்   எனக்கு முன்பு வைக்கப்படும் சோற்றை அவசர, அவசரமாக அள்ளிச் சாப்பிட்டு விடுகிறேன். ""ஏன் இந்த அவசரம்? பத்து நாள்கள் பட்டினி கிடந்தவரைப் போல'' என்று எனக்கு அருகிலிருப்பவர்கள் என்னைப் பார்த்துக்  கேட்கும் போது, நான் வெட்கத்தால் குறுகிப் போகிறேன். என்னால் ஏன் சோற்றை நிதானமாகச் சாப்பிட முடியவில்லை ? நான் ஒன்றும் பத்து நாள் பட்டினி கிடப்பவன்  இல்லையே... இப்போது  எனக்கு பெரும் பசியும் இல்லையே... சில வேளைகளில், ""யாரும் சோற்றை தட்டிப்பறித்துக் கொண்டு ஓடிவிட மாட்டார்கள். நிதானமாகச் சாப்பிடுங்கள்''  என்ற குரல் கூட எனது காதுக்கு பக்கத்தில் கேட்கிறது.  எனக்கு  ஏன் இப்படி  நடந்து விடுகிறது...?

இப்போது நான்  அமர்ந்து  சோறு உண்டு கொண்டிருக்கும் இந்த  ஓட்டல் எனக்குப் பிடித்தமானது. இந்த நகருக்கு நான் வரும் போதெல்லாம் இந்த ஓட்டலில் தான் சோறு உண்கிறேன். மங்கிய வெளிச்சத்தில்,   வரிகளற்ற மெல்லிசையை காற்றில் பரவவிடும் இந்த ஓட்டலின் சாப்பாட்டு அறை என்னை வசீகரித்திருக்கிறது.  இதைவிட முக்கியமாக இன்னொன்றும் எனக்குப் பிடித்திருக்கிறது. ஆம், இங்கே வெள்ளுடை அணிந்து உணவு பரிமாறும் சர்வர்கள் எத்தனை முறை கேட்டாலும் சலிப்பில்லாமல் சோற்றை அள்ளி அள்ளி வைக்கின்றனர்.  பருப்புக்கு ஒரு முறை, சாம்பாருக்கு ஒரு முறை, எனக்குப் பிடித்த வற்றல் குழம்புக்கு ஒருமுறை, புளிசேரிக்கு ஒரு முறை, ரசத்திற்கு ஒரு முறை, தயிருக்கு ஒரு முறை என சலிப்பதேயில்லை அவர்கள். சிரித்த முகத்துடனேயே இன்னும் வைக்கவா எனக் கேட்டவாறே அள்ளி அள்ளி சோற்றை வைக்கின்றனர்.  பசியின் ஆழம் இவர்களுக்குத்  தெரிந்திருக்குமா என்ன...? 

நான், நெய் கலந்த பருப்புக் குழம்புடன் சோற்றை வழக்கம் போல் வேகம், வேகமாக அள்ளி வாயில் தள்ளிக் கொண்டிருந்த போது எனக்கு எதிர் இருக்கையை நோக்கி செல்லிடப் பேசியில் பேசியவாறு பெண்மணி ஒருவர் வந்ததைக் கவனித்து நிமிர்ந்தேன். அவரின் முகம் எங்கேயோ பார்த்த மாதிரி இருந்ததால் மேலும், மேலும் அந்த முகத்தைக் கூர்ந்து  பார்த்தேன். இப்போது அந்தப் பெண்மணி இருக்கையில் அமர்ந்து,  அருகில் வந்த சர்வரிடம் டோக்கனைக் கொடுத்தார். செல்லிடப் பேசியில் பேச்சு நின்றபாடில்லை. எனது மனம் அந்தப் பெண்மணியை இதற்கு முன்பு பார்த்த இடம் குறித்து தேடிக் கொண்டிருந்தது. சிறிது நேரத்திற்குப் பின், அந்தப் பெண்மணி செல்லிடப் பேசியில் பேசுவதை நிறுத்திக் கொண்டு, தனக்கு முன்னால் வைக்கப்பட்டிருந்த இலையை  விரித்து அதில்  தண்ணீர் தெளித்து, பின்னர் விரல்களால் தண்ணீரை  வெளியேற்றி விட்டு நிமிர்ந்தார்.

""உங்களை எங்கேயோ பார்த்த நினைவு...'' என்று நான் சிறு புன்னகையோடு அவரின் முகம் பார்த்துக் கேட்டேன்.

 ""எனக்கு சொந்த ஊரு திருவட்டாறு...''

""நீங்கள்  சொக்கலிங்கப் பிள்ளை சாரின் மகளா...?'' என்றேன் சற்று தயக்கத்தோடு.

""ஆமாம்.. ஆமாம்...எப்படிக் கண்டுபிடித்தீர்கள்... நான் அந்த ஊரை விட்டு வந்து பல வருடங்கள் ஆகிவிட்டதே...''

""உங்கள் முகத்தில் சாரின் முகத்தை ஒட்டியல்லவா வைத்திருக்கிறீர்கள்...''

"ஓ...' என்று சொல்லியவாறு அவர் சிறிதாகப் புன்னகைத்துக் கொண்டார். பின்னர், ""நீங்கள் அப்பாவின் மாணவரா...?''  என்று கேட்டார்.

""ஆமாம்... குலசேகரம் பள்ளிக் கூடத்தில்'' சர்வர்  இலையில் சோற்றை வைத்துக் கொண்டிருந்தார்.   இரண்டு கரண்டி சோறு வைக்கப்பட்டவுடன்  ""போதும்'' என்று சர்வரின் முகத்தைப் பார்த்து கையைக் காட்டினார்.

""சார் எப்படி இருக்காங்க...?''  நான் அவரின் முகம் பார்த்து கேட்கவும் மீண்டும் செல்லிடப் பேசி ஒலித்தது. 

அவர்  ""ஒன் மினிட் ப்ளீஸ்.. கம்பெனி எம்.டி. கூப்பிடுறார்..'' என்று  என்னிடம் சொல்லிவிட்டு  செல்லிடப் பேசியை காதில் வைத்துக் அதில் பேசத் தொடங்கி, பேசிக் கொண்டே இருந்தார். ""ஆமா சார், ஊருக்குத்தான் போய்க் கொண்டிருக்கிறேன். குடும்பக் கோயில்ல அன்னதானம் கொடுக்கிறோம்.. அரிசி, பருப்பு, சர்க்கரை எல்லாம் வாங்கணும்...'' என்பது போல அவரது பேச்சு போய்க் கொண்டிருந்தது. 

சொக்கலிங்கப் பிள்ளை சாருக்கு, பார்த்ததும் மனதில்  ஒட்டிக் கொள்ளும் உருவம்.  ஆறு அடி வரை இருக்கும் உயர்ந்த உருவம் அவருக்கு. மேல் நோக்கி வாரி சீவிய தலை முடி. நெற்றியில் நீளமாய் பட்டை போல் திருநீறு.  இரண்டு பொத்தான்கள் கொண்ட   இள நீல நிற ஜிப்பாவும், ஒற்றைக் கரைக் கொண்ட கதர்  வேட்டியும் அணிந்திருப்பார்.   ஜிப்பாவின் கைகள் சுருட்டப்பட்டு அரைக்கையாக வைக்கப்பட்டிருக்கும். 

நான் அப்போது ஒன்பதாம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருந்தேன். எங்களது வகுப்பு அறை  பள்ளியில் பிராதன 3 மாடி கட்டடத்திற்கு எதிரே உள்ள ஓட்டுக் கட்டடத்தில் இருந்தது. தென்னை மரம் ஒன்று அந்த ஓட்டுக் கட்டடத்திற்கு குடை பிடித்தது போல் நிற்கும். அந்த  ஓட்டுக் கட்டடத்தில் எங்கள் வகுப்பு அறையுடன் மொத்தம் 5 வகுப்பு அறைகள் இருந்தன. ஒவ்வொரு வகுப்பு அறைக்கும் இடையே மரத் தட்டி வைக்கப்பட்டிருந்தது.  எங்கள் வகுப்பில் மாணவியர் இல்லை.  ஆண்கள் மட்டும்  தான்.   சொக்கலிங்கப் பிள்ளை சார் வகுப்புக்கு வருகிறார் என்றால்  வகுப்பு கலகலப்பாகிவிடும். அவர் வரலாறு-புவியியல் பாடம் எடுப்பார். ""அப்பனே... முருகா...'' என்று சொல்லியவாறு தான் வகுப்பறைக்குள் காலடி எடுத்து வைப்பார். இதர ஆசிரியர்களைப் போன்ற கடுமை அவரிடம் இருப்பதில்லை. பிரம்பால் தாறுமாறாய் விளாசுவதும் இல்லை. அப்படி அடித்தாரென்றாலும், வலிக்காமல் மென்மையாய் அடிப்பது அவரது சுபாவம். பாடங்களை எளிமையாய் கற்றுத் தருவார்.  கேள்விக்கு பதில் சொல்லாவிட்டால் ""கேட்டியா அப்பனே நல்லாப் படிக்கணும்...'' என்று சொல்லியவாறு தோள்பட்டையில் கிள்ளும் பழக்கமும் அவருக்கு உண்டு. எல்லா மாணவர்களும் அவருக்கு "அப்பனே' தான். நான் நிறைய நாள்களில் அவரிடம் கிள்ளு வாங்கியிருக்கிறேன். ஏன் அடியும் வாங்கியிருக்கிறேன்.  சில நேரங்களில் அவரது தண்டனைகள் நகைச்சுவையாய்  கூட இருக்கும். ஒருநாள், என்னை நோக்கி பிரம்புக் குச்சியை நீட்டி  எழும்புமாறு சைகை செய்தார். பின்னர், ""கல்கத்தாவில் விமான நிலையம் எங்கு உள்ளது...?''  என்ற கேள்வியைக் கேட்டார். நான் பதில் தெரியாமல் "திரு...திரு'வென விழித்துக் கொண்டு  நின்றேன். இத்தனைக்கும் முந்தின நாள் தான் அந்தக் கேள்விக்கான பாடத்தை எடுத்திருந்தார்.  ""சார், என்னை முன்னால் வா..'' என்று சைகையால் அழைத்தார். நான் தயங்கித் தயங்கி அவரது இருக்கைக்கு அருகில் சென்றேன்.

""கையை நீட்டு...''

நான் வலது கையை நீட்டினேன்.

""டம்...டம்...'' என்று சொல்லிக் கொண்டே கையில், பிரம்புக் குச்சியால் ஒரு போடு போட்டார்.

வகுப்பில் இருந்த மாணவர்கள் அனைவரும் "ஹக்ஹக்' என்று சத்தமாய் சிரித்தனர்.

நான் மட்டும் பதில் சொல்லாமல் சாரின் முகத்தைப் பார்த்துக் கொண்டு நின்றிருந்தேன்.

சார் மறுபடியும் "டம்...டம்...' என்று சொல்லிக் கொண்டு  ஒரு போடு போட்டார்.

எனக்கு இப்போதும் பதில் தெரியவில்லை.

அப்புறம் ""இவனை என்ன செய்வது?'' என்று வகுப்பைப் பார்த்துக் கேட்டார்.

எல்லா மாணவர்களும் ஒன்று சேர்ந்து "டம்...டம்' என்று கத்தினார்கள்.

""அப்பனே அவர்கள் என்ன சொல்லுகிறார்கள் கேட்குதா...?''

""ம்.. கேட்குது...''

""என்னக் கேட்குது...?''

""டம்..டம்...''

""இப்ப கேள்விக்கு பதில் கிடைச்சுதா...?''

நான் மீண்டும் "திரு.. திரு..' என விழித்தேன்.

சார் என்னை தன்னோடு அணைத்துக் கொண்டு, ""மக்குப்பய... மக்குப்பய...''   கல்கத்தா விமான  நிலையம் அமைந்திருக்கும் இடத்தின் பெயர் "டம்...டம்...' புரியுதா?'' என்றார்.

நான் தலையாட்டிய படியே ""டம்...டம்..'' என்றேன்.

""இனி மறக்கக் கூடாது, போய் உட்காரு...'' என்றார்.

இன்னொரு நாள் வேறு ஒரு சம்பவம் நடந்தது. ""உன்னிடம் தான் இந்தக் கேள்வியைக் கேட்க வேண்டும்''  என்று  கூறி கடைசி பெஞ்சில் இருந்த அசோக்குமாரை கைகாட்டி எழுப்பி விட்டு ""அசோக சக்கரவர்த்தி சாரநாத்தில் நிறுவிய அசோகா தூணில் இருக்கும் சக்கரத்திற்கு என்னென்ன பெயர்கள்...?''   என்ற கேள்வியைக் கேட்டார். அசோக்குமார் வழக்கம்  போல் கைகளை பிசைந்து  கொண்டு நின்று கொண்டிருந்தான். சார், கையில் வைத்திருந்த பிரம்புக் குச்சியால் ஆட்டி ""வா.. அப்பனே...''  என  அவனை முன்பக்கம் வருமாறு அழைத்தார்.  பின்னர் அவனது கையைப்  பிடித்து  மேசையில் பக்கவாட்டில் நிறுத்திவிட்டு,

"ம்..ம்...' என்று கம்பை நீட்டிக் கொண்டு சொன்னார். அசோக்குமாருக்கு மட்டுமல்ல எங்களுக்கும் அவர் சொல்வது என்னவென்று புரியவில்லை.

""ம்...  மேசையின் இந்தப்  பக்கம் நுழைந்து மறுபக்கம் வா...அது தான் உனக்குத் தண்டனை'' என்றார்.

நாங்கள் என்ன நடக்கப் போகிறது என்று வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம்..

அசோக்குமார் மேசையின் இடப்பக்கம் தலையை நுழைத்து உள்ளே புகுந்தான். இப்போது சார் அவனது பின்புறத்தில் குச்சியால் லேசாய்   ஒன்று போட்டார். அவன் அலறிக் கொண்டு,  மேசையோடு  நிமிர்ந்து விட்டான்.  அந்தக் காட்சியைப் பார்த்து  வகுப்பு முழுவதும் விழுந்து விழுந்து சிரித்தது. 

""டேய், மேசையை கீழே விடுடா..'' என்று சார் கெஞ்ச வேண்டியதாகிவிட்டது. அதன் பிறகு அசோக்குமார் மேசையை கீழே விட்டு, விட்டு மறுபுறம் வழியாக வெளியே வந்தான். 

சார், இப்போது அவனைப் பார்த்து  கேட்டார், ""சாரநாத் தூணில் உள்ள சக்கரத்திற்கு என்னென்ன பெயர்கள் ?''

""தெரியாது...'' 

""அசோகச் சக்கரம், தர்மச்சக்கரம்... சரியா..? இனி  மறக்கக் கூடாது.. பெயரை மட்டும் அசோக்குமார் என்று வைத்திருந்தால் போதுமா...?'' என்று கேட்டு விட்டு  ""போய் உட்கார்...'' என்றார். 

ஒரு நாள்  பிற்பகல் முதல் வகுப்பு கணித  ஆசிரியரின்  வகுப்பு. அன்று  கணித ஆசிரியர் பள்ளிக்கு வராததால்  சொக்கலிங்கம்பிள்ளை சார் வந்தார். வந்தவர், சிறிது நேரம் பாடம் நடத்தி விட்டு கேள்வி கேட்க ஆயத்தமாகி, ""இமய மலையின் உயர்ந்த சிகரம் எது...?'' என்ற கேள்வியை என்னைப் பார்த்துக் கேட்டார்.

நான் பதில் எதுவும் சொல்லாமல் எழுந்து நின்றேன். 

எனது முகத்தைப் கூர்ந்து பார்த்தவர், ""என்ன அப்பனே சோர்வா இருக்க.. மத்தியானம் சோறு  சாப்பிடலியா...'' என்றார்.

அப்போது எனது பக்கத்தில் இருந்த வர்க்கீசும், குமரேசனும் தான் ""சார்  இவன் மத்தியானம் சாப்பாடு கொண்டுவாறதில்லை  சார்... ஒவ்வொரு நாளும் தின்னாமத்தான் உட்கார்ந்துகிட்டு இருக்கான்...'' என்றனர். அப்போது பள்ளிகளில் சத்துணவு திட்டம் இல்லாத காலம்.

சார், எனது முகத்தை மேலும் கூர்ந்து பார்த்து விட்டு, ""முன்னால் வா...'' என சைகை செய்தார்.

 நான் அவரின் அருகில் சென்று நின்றேன். பின்னர்,
""அப்பாவுக்கு என்ன வேலை...'' என்று கேட்டார்.
""நம்மாட்டி  வெட்டு...'' (விவசாயக் கூலித் தொழில்)
""அம்மாவுக்கு வேலை உண்டுமா...''

""தோட்டவேலைக்குப் போகும்... ரெண்டுபேரும் விடியக்காலையில எழும்பி  வேலைக்குப்  போயிருவினும்...'' 

""பசியோட இருக்கக் கூடாது கேட்டியா அப்பனே.. மத்தியான நேரம் ஒரு பிடி சோறாவது  சாப்பிடணும்...'' என்றார் எனது தோளைப் பிடித்துக் கொண்டு. 

பின்னர்,  குமரேசனைப் பார்த்து ""அப்பனே.. இவனைக்    கூட்டிக்கிட்டு தங்கம்மையின் கடையில போய்  நான் சொன்னேன்னு சோறு வாங்கிக் கொடு.. சோறு இல்லையின்னா தோசையாவது இருக்கும்..  சீக்கிரம் போங்க...'' என்றார். 

குமரேசன் எனது கையைப்பிடித்து  நேராக பள்ளிக்கு எதிரே இருந்த தங்கம்மையின் ஓட்டலுக்கு கூட்டிச் சென்று உட்கார வைத்து விட்டு, தங்கம்மையிடம் ""சொக்கலிங்கப் பிள்ளை சார் அனுப்பி விட்டார், சோறு கொடுக்கணுமாம்...'' என்றான்.

தங்கம்மை அங்கிருந்த உலர்ந்த வாழை இலைத்துண்டு ஒன்றை எடுத்துப் போட்டு சோற்றை வைத்து, குழம்பை ஊற்றினாள்.

நான் குழம்பு ஊற்றி முடிப்பதற்குள் அவசர, அவசரமாக சோற்றை அள்ளி அள்ளி வாயில் போடத் தொடங்கினேன். 

""பய்யத் தின்னு.. பய்யத் தின்னு... என்ன அவசரம்... யாரும் தட்டிப் பறித்து விடமாட்டுனும்...''   என்று என் காதின் அருகில் கிசுகிசுத்தான்  குமரேசன்.  

நான் நிமிர்ந்து அவனது முகத்தைப் பார்த்து விட்டு நிதானமாகச் சாப்பிடத் தொடங்கினேன்.

""பயலுக்கு நல்ல பசி போலயிருக்கு...'' என்று சொல்லிக்  கொண்டு தங்கம்மை லேசாய் சிரித்தாள்.

 சாப்பிட்டு விட்டு குமரேசனோடு வகுப்புக்கு திரும்பினேன். 

""சோறு கிடைச்சுதா...'' சார் கேட்டார்.

""ம்..கிடைச்சுது...''

சாரின் முகம் மலர்ந்து கொண்டது. ""இனி மேல்  ஒவ்வொரு நாளும் மத்தியானம் அங்கப் போய் சாப்பிட்டுக்கோ.. நான் சொல்லிக்கிறேன்...'' என்றார்.

நான்,  "ம்...' என்று தலையசைத்தவாறு எனது பெஞ்ச் நோக்கி நகர்ந்தேன். 

அப்போதெல்லாம்  வீடுகளில்  மாலையோ, இரவே ஒரு நேரம் தான் சோறு கிடைக்கும். பெரும்பாலும், மரவள்ளிக்  கிழங்கு தான் ஆகாரம். பேச்சிப்பாறை வனத்திலிருந்து கூப்புக் கிழங்குகளை  ஏற்றிய லாரிகள்  இருள் கவியும் மாலையில் ஊருக்கு  வரும். கிழங்கு பிடுங்கச் செல்லும் ஆண், பெண் தொழிலாளர்களுக்கு  பொடிக்கிழங்குகளும்   கொஞ்சம்  காசும் கூலியாகக் கிடைக்கும். லாரிகள் அரசமரத்தடி முக்கில் வந்து நிற்கும் போது சாக்கு மூடைகளில் நிறைக்கப்பட்ட பொடிக்கிழங்குகளுடன்  லாரிகளின்  மேலிருந்து   தொழிலாளர்கள் இறங்கிக் கொள்வார்கள். லாரிகள் அப்புறம் கிழக்கு நோக்கி நாகர்கோவிலுக்கோ அல்லது வேறு ஊர்களுக்கோ செல்லும். கிழங்கோடு இறங்கிக் கொண்ட தொழிலாளர்கள் அரசமரத்தடி முக்கில் மூடைகளை அவிழ்த்து கிழங்குளைக்  கூறு போடுவார்கள்.. நீண்ட வேர்களுடன் இருக்கும் பொடிக்கிழங்குகள் எலிகளைப் போலக் கூட  இருக்கும். கிழங்குகளை  வாங்க ஜனக்கூட்டம் காத்துக் கிடக்கும். கூறு வைப்பதற்கு பொறுக்காது கூட்டம். 25 காசுக்கும், 50 காசுக்கும் தள்ளிக் கொண்டும் முந்திக் கொண்டும் கிழங்குகளை வாங்கிக் கொள்ளும் ஜனக் கூட்டம்.  நான் கூட  காத்துக் கிடந்து பொடிக் கிழங்குகளை வாங்கிக் கொள்வேன். பெரும்பாலும் செங்கம்பன் கிழங்குகள் தான் வரும். நல்ல கசப்பாய் இருக்கும் செங்கம்பன் கிழங்குகள். இரண்டு, மூன்று முறை தண்ணீர் வடித்தால் தான் கசப்பு போகும். வட்ட, வட்டத் துண்டுகளாய்  சீவி மசால் சேர்த்து வேக வைத்து மயக்கித்  தருவாள் அம்மா.  

சொக்கலிங்கப்  பிள்ளை சார், என்னிடம்  தங்கம்மையின் ஓட்டலில் ஒவ்வொரு நாளும்  மதியம் சோறு  சாப்பிட்டுக் கொள் என்று சொன்ன பிறகு நான், ஒவ்வொரு நாளும் சாரின் கணக்கில் தங்கம்மையின் ஓட்டலில் தான் மதியம் சோறு  சாப்பிட்டேன். அப்போது தான் தெரிந்தது, குமரேசனும் வேறு சிலரும் சாரின் கணக்கில் அங்கு பல மாதங்களாக சோறு சாப்பிட்டுக் கொண்டிருப்பது. 

எனக்கு ஒரு பத்திரிகையில் செய்தியாளர் பணி கிடைத்த பிறகு நான் அந்த அடிக்குமாடி குடியிருப்பில் குடும்பத்துடன்  தங்கியிருந்தேன். சொக்கலிங்கப் பிள்ளை சார் பணி ஓய்வுக்குப் பின்னர், ஊரில் உள்ள பெருமாள் கோயிலில் சேவை செய்ய புறப்பட்டு விட்டார். சனிக்கிழமைதோறும் கோயிலில் அவர், முழுகாப்பு வழிபாட்டை முன்னின்று நடத்துவார். முழுகாப்பு வழிபாட்டு நாளில் அனந்தசயனத்தில் பள்ளி கொண்டிருக்கும் சுவாமிக்கு சந்தனத்தில் முழுகாப்பு செய்யப்பட்டு நைவேத்தியமும் கொடுக்கப்படும்.   மாதத்திற்கு இரு முறை அன்னதானம் அவரது முயற்சியில் நடக்கும். புரட்டாசி மாதம் சனிக்கிழமைகளில் முழுகாப்பு வழிபாடு முழு சிறப்போடு நடக்கும். அப்போது ஒவ்வொரு சனிக்கிழமையும் அன்னதானம்  உண்டு.

முழு காப்பு செய்தியை நாளிதழில் "இன்றைய நிகழ்ச்சி' பகுதியில் வெளியிடும் வகையில், சாரிடமிருந்து எனது முகவரிக்கு அஞ்சல் அட்டை வாரம் தவறாமல் வரும். அதில்  எத்தனையாவது முழுகாப்பு வழிபாடு.  நேரம், நாள், அன்னதானம்  என்பன போன்ற  குறிப்புகள் அவரது அழகான பொடிக் கையெழுத்தில் இருக்கும். கூடவே "அன்னதானம் உண்ணுவற்கு நிச்சயம் நீ வரவேண்டும்' என்ற அடிக்குறிப்பும்  இருக்கும். ஒரு முறை நான் எடிட்டோரியலுக்கு  இன்றைய நிகழ்ச்சிப் பகுதிக்கு  அன்னதான குறிப்பை அனுப்பத் தவறிவிட்டேன். சரியாக மறுநாள் ஞாயிற்றுக்கிழமை காலையில் சார்,  கையில் மடக்கிய குடையுடன் நான் தங்கியிருந்த அடுக்குமாடி குடியிருப்புக்கு  படியேறி  வந்து விட்டார்.

வந்தவர், ""அப்பனே..  இன்றைய நிகழ்ச்சியில் முழுகாப்பு அறிவிப்பைக் காணலியே...'' என்று சொல்லிக் கொண்டு இருக்கையில் அமர்ந்தார்.

நான் திகைத்துப்  போய், ""சார் .... இதுக்குப் போய் இந்த வேகாத வெயில்ல நீங்க வரணுமா... யாரையாவது அனுப்பி விட்டு சொல்லியிருக்கலாமில்லையா...  இல்லையின்னா   ஒரு கார்டு எழுதிப் போட்டிருக்கலாமில்லையா?'' என்றேன்.   அகிலா, சாருக்கு இளஞ்சூடாக  வென்னீர் எடுத்து வந்து குடிக்கக் கொடுத்தாள்.

""முக்கியமான நிகழ்ச்சியில்லையா அப்பனே... அன்னதானமும் கொடுக்கிறோம் இல்லையா... செய்தியைப் பார்த்துக்கிட்டு நாலு பேரு வரமாட்டாங்களா...?  அடுத்த வாரம் முதல் தவறாம போட்டிரு...'' என்று சொல்லிக் கொண்டு கிளம்பிப் போனார்.  

இரண்டு,  மூன்று முறை நானும் கூட முழு காப்பு வழிபாட்டு நாளில் அன்னதானம் சாப்பிடச் சென்றிருக்கிறேன்.  விளக்குப் பாவைகள் அணிவகுத்து நிற்கும் நீண்ட பிரகாரத்தில் எதிர் எதிரே முகம் பார்த்த வண்ணம் அன்னதானம் உண்பவர்கள் உட்கார வைக்கப்பட்டு அவர்களுக்கு  வாழை இலையில் பிச்சிப் பூ போன்ற சோறு பரிமாறப்படும்.  அவியல், பச்சடி, துவரன் என கூட்டுகளும் இருக்கும். வேட்டியின் ஒரு தும்பை தூக்கி இடது கை கச்சத்தோடு பிடித்துக் கொண்டு நிற்க நேரமில்லாதவரைப் போல் சார் பரபரப்பாக இருப்பார். என்னைப் பார்த்தால் ""வந்தியா அப்பனே.. சோறு சாப்பிட்டுக்கிட்டுத் தான் போகணும்..."" என்று சொல்வதோடு சரி. அத்தனை பரபரப்பு அவருக்குள் இருக்கும். 

ஒரு முறை நான் சாரிடம் கேட்டேன். ""சார் அன்னதானத்திற்கான செலவு அதிகமாக இருக்குமே எப்படி வாரா வாரம் சமாளிக்கிறீங்க...'' என்று. 

""பணமோ, பொருளோ கொடுக்கிறதுக்கு மனம் உள்ளவங்க நெறைய பேர் இருக்காங்க அப்பனே.... நாம தான் தயக்கம் பார்க்காம படியேறிப்   போய் கேட்டு வாங்கணும்.. கொடுப்பாங்க அப்பனே.. எல்லோரும் கொடுப்பாங்க...  

நீயோ...நானோ... பசி துரத்தாதவங்க  யாரிருக்கா  சொல்லு'' என்றார்.  நான் அவரது முகத்தை சிறிது நேரம் ஆழமாகப் பார்த்துக் கொண்டு நின்றேன். 

நான் சொந்தமாக வீடு கட்டி குடியேறிய நேரம். அதுவும் ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை தான். வீட்டின் முன்புற கேட் தட்டப்படும் சப்தம் கேட்டு அகிலா, ""யாரோ வந்திருக்காங்க போய் பாருங்க...'' என்றாள். நான் கேட் பக்கமாக ஓடிப் போய் திறந்து பார்த்தால், சொக்கலிங்கப் பிள்ளை சார் நின்றிருந்தார். கையில்  பானை போன்று உருண்டையாய் ஒரு   பொதி வைத்திருந்தார்.

""அப்பனே முருகா... என்னா வெயில்...'' என்று சொல்லிக் கொண்டவரை  வீட்டினுள் அழைத்து வந்து உட்கார வைத்தேன். 

""புது வீடு அழகாய் இருக்கு.. பால்காய்ப்பிற்கு கூப்பிட்டிருந்தா வந்திருப்பேனில்லியா...'' என்று வீட்டைப் பார்த்தவாறே கூறினார்.

அதிர்ந்து போனேன் நான்.

""சார்... ரொம்ப சிம்பிளாத் தான்  சகோதரங்களயும் பக்கத்து வீட்டு ஆள்களயும் மட்டும் கூப்பிட்டு பால்காய்ப்பு நடத்தி குடியேறினேன்... அதனாலத் தான் உங்கள...'' என்று பேச்சை இழுத்தேன்..

குரல் உடைந்து போய்,  உடம்பெல்லாம்  வேர்த்துக் கொட்டியது எனக்கு.

""கல்யாணம் கட்டிக்கிறதும், வீடு கட்டிக்கிறதும் ஒரு மனுசனோட வாழ்க்கையில முக்கியமானதில்லையா   அப்பனே... கூப்புடணும்... எல்லாரையும் கூப்புடணும்..'' என்று சொல்லிக் கொண்டு கையில் இருந்த பொதியைப் பிரித்து அதில் இருந்த  எவர்சில்வர் பானையை எனது  கையில் தந்தார்.

கையில் சாருக்காக பழபானம் ஏந்திக்  கொண்டு நின்றிருந்த  அகிலா, அந்தப் பானையைப் பார்த்து  விட்டு, ""அழகா அமைப்பா இருக்கு... இதில் தான் இனி சோறு பொங்குவோம்...'' என்றாள்.

""ஆமா.. மகளே ஒரு போதும் சோற்றுக்கு குறைவிருக்காது...'' என்றார்  சார், அவளது முகத்தைப் பார்த்து.

 எனக்கு கண்கள் நிறைந்து கண்ணீர் வருவது போல் இருந்தது.

சில மாதங்களுக்குப் பின்னர் பெருமாள் கோயிலில் சொக்கலிங்கப் பிள்ளை சார், அன்னதானம் நடத்தி பெயர் வாங்குவது  சிலருக்கு பிடிக்கவில்லையென்றும், அதனால் ஏற்பட்ட மன உளைச்சலில் அவர் அன்னதானம் நடத்துவதை நிறுத்தி விட்டு தொலை தூர பெருநகரத்தில் வசிக்கும் மகளின் வீட்டுக்கு சென்று விட்டார் என்றும் கேள்விப்பட்டேன்.

சொக்கலிங்கப் பிள்ளை சாரின் மகள், ""பிரதர்...'' என்று என்னைப் பார்த்து அழைத்து  எனது சிந்தனையைக் கலைத்தார். அவர் செல்லிடப் பேசி பேச்சை நிறுத்தியிருந்தார். 

""அப்பா எப்படி இருக்காங்க...'' நான் அவரது முகத்தைப் பார்த்து மறுபடியும்  கேட்டேன்.

 ""அப்பா இறந்துட்டாங்க...  ரெண்டு  வருஷம் ஆகுது...''

எனக்கு பதில் வார்த்தை வரவில்லை.

வலது கண்ணிலிருந்து விழுந்து கன்னம் வழியாக பாய்ந்து சோற்றில் விழுந்த கண்ணீர்த் துளியை   சாரின் மகள்  கவனித்து எனது முகத்தைப் பார்க்க திராணியற்றது போல்  தலையைக் குனித்துக் கொண்டு அமர்ந்திருந்தார். 

""ஒரு அன்னத்தின் முன்னால் நீங்களும், நானும் சந்தித்து கொண்டிருக்கிறோம் பார்த்தீர்களா... உங்களுக்குத் தெரியுமா என்று  எனக்குத் தெரியவில்லை, சாருக்கும் எனக்கும் இடையிலான சோற்று உறவை...''  என்று சொல்லிக் கொண்டு சோற்றை பிசையத் தொடங்கினேன். 

அவர் ஏதோ புரிந்து கொண்டது மாதிரியான  முகபாவத்தை வெளிப்படுத்தினார். பின்னர் ""சோற்றை பிசையாதீர்கள். அள்ளிச் சாப்பிடுங்கள்...வயிறு நிரம்பட்டும்... பசி இருக்கக்கூடாது...'' என்றார். 

நான் நிமிர்ந்து அவரது முகத்தைப் பார்த்தேன்.  சொக்கலிங்கப்  பிள்ளை சார் தான் என் முன்பாக  உட்கார்ந்து இப்படி சொல்கிறாரோ என்றுதோன்றியது.

""ம்.. சாப்பிடுங்கள்...'' என்றார் மறுபடியும்.
நான் ஒரு கவளம் சோற்றை உருட்டி வாயில்
வைத்தேன். அதில் சிறிதாய்  உப்புக் கரிப்பது போல் இருந்தது. 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/may/12/சோறு-3150318.html
3150316 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள்! - 28 சின்ன அண்ணாமலை DIN Sunday, May 12, 2019 12:16 PM +0530 ராஜாஜி - காமராஜ்

""காங்கிரசிற்கு ராஜாஜி வேண்டாம்'' என்று தமிழ்நாட்டுக் காங்கிரஸ்காரர்களில் ஒரு பகுதியினர் கிளர்ச்சி நடத்தினர். இந்தக் கிளர்ச்சியைத் தலைவர் காமராஜ் ஆதரித்தார். மற்றும் பல காங்கிரஸ் தலைவர்களும் அதே எண்ணங்கொண்டு தொண்டர்களைத் தூண்டி வந்தனர்.

""காங்கிரசிற்கு ராஜாஜி வேண்டும்'' என்று தலைவர்களில் ஒரு சாராரும்... தொண்டர்களில் சிறுபான்மையினரும் வாதாடினார்கள்.

நான் சிறுவயது முதற்கொண்டே ராஜாஜியின் அடிச்சுவட்டைப் பின்பற்றி வந்தவன். அரசியலிலும் சரி-

தமிழ்த் தொண்டிலும் சரி ராஜாஜி உடன் இருந்து பல காரியங்கள் செய்து வருபவன். ஆகவே  "ராஜாஜி வேண்டும்' என்ற கோஷ்டியில் நான் சேர்ந்து பணி
புரிவது இயற்கையே! ஆனால் காமராஜ் என்மீது தனி அபிமானம் கொண்டிருந்தார். 1942 போராட்டத்தில் எனது "சாகசம்' அவரைக் கவர்ந்திருந்தது. எனது நகைச்சுவைப் பேச்சு அவருக்கு மிகவும் பிடிக்கும்.

ஒருநாள் நான் காமராஜ் அவர்களைப் பார்