Dinamani - தினமணி கதிர் - https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/ https://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 3115656 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மனக்கதவு செருவை நாகராஜன் Sunday, March 17, 2019 03:39 PM +0530 அன்புமணி பேருந்தில் இருந்து கடைத்தெருவில் இறங்கியபோது மணி மதியம் இரண்டரையைத் தாண்டி விட்டிருந்தது.

பசி வயிற்றைக் கிள்ளும் நிலையில் தகிக்கும் வெயில் வேறு இருந்தாலும் அவன் மனதில் முக்கிய விருந்தினர் வருவது குறித்த மகிழ்ச்சி. வராதவர் வரப்போகிற குதூகலம்.  வெகுநாளைக்குப் பிறகு அம்மா முகத்தில் சிரிப்பைக் காணப் போகிற ஆனந்தம்.

கைக்கு ஒன்றாக இரண்டு உப்பிய பைகளுடன் வீட்டை நோக்கி அவன் நகரத் தொடங்கிய அடுத்த விநாடி, ஒரு கடையிலிருந்து பதினேழு வயது ரவி வேகமாக ஓடி வந்தான்.

""அப்பா! பாட்டி உப்பு விடுதி போயிடுச்சி, தெரியுமா?''

அன்புமணி முகத்தில் அதிர்ச்சி. 

""பெரியப்பா வருகிறேன் என்று சொல்லியிருக்கிறார். எப்படிடா போகும்?'' என்று நெற்றியைச் சுருக்கினான்.

""உப்பு விடுதியிலிருந்து நம் ஊர் ஆலைக்கு நெல் அரைக்க வண்டி வந்துச்சி. அதில் ஏறிப் போயிடுச்சி. பொய்யா சொல்றேன்?'' என்று மகன் குரலில் உறுதி காட்டினான்.

""நீ உடனே போய் அம்மாவை அழைத்துக் கொண்டு வா. கேரியர் வைத்த சைக்கிளாக வாடகைக்கு எடுத்துக்கொள்'' என்று சட்டைப் பையில் இருந்து ஐந்து ரூபாய்த் தாளை எடுத்து நீட்ட, வாங்கிக்கொண்டு சைக்கிள் கடையை நோக்கி ஓடினான், ரவி.

மீண்டும் நடையைத் தொடர்ந்த அன்புமணி மனதில் ஏகப்பட்ட குழப்பம்.  அம்மா ஏன் இப்படி செய்தது? மூத்த மகனைப் பார்க்க வேண்டுமென்று ஒரு மாதமா இரண்டு மாதமா சென்ற பதினெட்டு மாதமாகவே தவித்துக் கொண்டும் அழுது கொண்டு இருந்துவிட்டு, அது கைகூடும் நேரத்தில் வீட்டில் இல்லாது புறப்பட்டுப் போயிருக்கிறது என்றால் இதற்குப் பொருள் எப்படி எடுத்துக் கொள்வது?

அண்ணன்தான் அம்மாவுக்காக காத்திருக்கிறவரா? காலில் வெந்நீர் ஊற்றிக்கொண்டவர் மாதிரி பறக்கிறவராயிற்றே! அம்மா வீட்டில் இல்லை  என்று கேள்விப்பட்ட உடனேயே புறப்பட்டுவிடுவாரே...

அன்புமணியின் அண்ணன் இளங்கோவனுக்கு மாநில அரசுப்பணி. அதிகாரி. வசதி படைத்தவர்கள் மட்டுமே வசிக்கக்கூடிய பகுதியில் சொந்த மாளிகை, கார் என்று எல்லா வசதிகளோடும் வாழ்பவர். 

எந்நேரமும் ஓய்வின்றி இயங்கக் கூடியவர்.

அப்படிப்பட்டவர் அம்மாவைப் பார்க்க முந்நூறு கி.மீ தொலைவிலிருந்து தான் பிறந்த கிராமத்திற்கு வருகிறார் என்றால், அது சாதாரண, வேலையா என்ன? அம்மா எப்படி இதை உணராமல் போனது? அன்புமணிக்கு திகைப்புடன் வேதனையும் கூடியது.

அவன் உள்ளுர் நடுநிலைப்பள்ளி ஒன்றில் கைத்தொழில் ஆசிரியராக இருந்தான். குறைந்த சம்பளம் தான். கிராமத்தில் அதை வைத்து வாழ முடிந்தது.

அம்மா புவனேசுவரிக்கு இந்த இரண்டே பையன்கள்தான்.

மூத்த மகன் வீட்டிற்கு புவனேசுவரி சென்றே பல ஆண்டுகள் இருக்கும். அங்கு அவளுக்கு ஒத்துவரவில்லை. அங்கு ஓர் அந்நிய ஆள் மாதிரி இருக்க வேண்டிய சூழ்நிலை.

"மாமியார் ஒரு பட்டிக்காட்டுப் பொம்பளை' என்று அலட்சியப்படுத்தும் மருமகள். இரவு ஒரு மணிக்கும் இரண்டு மணிக்கும் வரும் மகன், விழித்திருக்கும் அம்மாவிடம் “சாப்பிட்டியா?” என்ற ஒரு கேள்வியோடு சரி. பேரக் குழந்தைகள் தொலைக்காட்சி பார்க்க உட்கார்ந்துவிடுவார்கள். பாட்டி பக்கம் திரும்பவே மாட்டார்கள்.

அன்புமணியின் மனைவி அப்படியில்லை. கிராமத்தில் வளர்ந்த பெண். மாமியார் என்ற மரியாதை எப்போதும் இருக்கும். வீட்டு வேலைகளையெல்லாம் முடித்துவிட்டு தினம் மாலை வேளைகளில் மாமியாரோடு பேசுவதற்கு உட்கார்ந்து விடுவாள். "பாட்டி பாட்டி' என்று பாசமாய் வரும் பேரன், பேத்திகள். 

அம்மாவிடம் யோசனை கேட்டே எதையும் செய்யும் மகன். அக்கம் பக்கத்தில் எல்லாம் தெரிந்த முகங்களா, பேச்சுத்துணை, மரியாதை.

கணவனை இழந்துவிட்ட கவலையிலும் இளைப்பு நோயிலும் உடல் மெலிந்த நிலையில் அடிக்கடி படுத்த படுக்கையாகிவிடும் புவனேசுவரி, ""என் உசிரு இங்கேதான் போகணும்'' என்று பிதற்றிக் கொண்டு இளையமகன் வசிக்கிற, தான் வாழ்ந்த வீட்டைவிட்டு எங்கும் நகருவது கிடையாது.

முதலில் மாதத்திற்கு ஒரு முறையும் பிறகு மூன்று மாதம், ஆறு மாதம் என்று எடுத்துக்கொண்டும் தாயைப் பார்க்க வந்துகொண்டிருந்தான், அப்போது இளநிலை அதிகாரியாய் இருந்த, இளங்கோவன். பெரிய அதிகாரியானதும் அதுவும் குறைந்து போனது.

தீபாவளிக்கு முதல் நாளாவது வந்து தாயைப் பார்த்துவிட்டுப் போகும் பழக்கத்தை பல ஆண்டுகள் விடாமல் வைத்திருந்தவன், என்ன காரணத்தாலோ இந்த ஆண்டு வராமல் போகவும் புவனேசுவரியிடம் தினம் அழுகைதான்.

""அவன் சேலை எடுத்துக்கிட்டு வருவான். கையில் எதுனாச்சும் காசு தருவான்னா எதிர்பார்க்கிறேன்? அவனைப் பார்க்கணும் போல ஆசையா இருக்கு. வருசத்துக்கு ஒரு தடவை வந்தவன், அதையும் நிறுத்திப்புட்டானே''
மதுரைக்கு ஒரு வேலையாகப் போன அன்புமணி அண்ணன் வீட்டுக்கும் சென்றான். தாயின் வேதனை பற்றியெல்லாம் சொன்னான். வற்புறுத்தி ஊருக்கு அழைத்தான். 

""சரிடா... வர்ற ஞாயிற்றுக்கிழமை கட்டாயம் வருகிறேன். மதியம் மூன்று மணிக்கு வந்துவிட்டு நான்கு மணிக்குக் கிளம்பிவிடுவேன். அம்மாவை வீட்டிலேயே இருக்கச் சொல்'' என்று "வரம்' தர, தம்பி தலையாட்டிவிட்டு வந்துவிட்டான்.

ஒரு மணி நேரம்தான் இங்கே இருப்பானோமோ? அதற்குள் நான் கேட்கிற சேதியைக் கேட்டு எல்லாம் பேசி முடிச்சிடணுமோ, பெத்து வளர்த்த தாயைப் பார்க்கிறதுக்கு ஒரு மணி நேரம்தான் ஒதுக்குவானாமோ? என்று அந்த நேரம் புவனேசுவரி வருத்தப்பட்டாலும், பிறகு மூத்த மகனுக்கு எதெல்லாம் பிடிக்கும் என்று யோசித்து யோசித்து வாங்கி வைக்கத் தொடங்கி விட்டாள். வடகாடு மண்ணில் விளைந்த பலாப்பழம், பச்சை வேர்க்கடலை என்று முதல் நாளே எல்லாம் தயார்.

 இவ்வளவு ஏற்பாடுகளையும் செய்துவிட்டு மகன் வரும் நேரம் பார்த்து அம்மா ஏன் ஊருக்குப் போனது? அதுதான் ஏனென்று அன்புமணிக்குப் புரியவில்லை.

அந்த சிறிய ஓட்டு வீட்டின் முன்னே வேலியோரம் இருந்த கிணற்றடியில் மாலா நின்றிருந்தாள். அவள் காலடியில் நீர் நிரம்பிய பிளாஸ்டிக் பச்சைக் குடம் இருந்தது.

""உனக்கு கொஞ்சமாவது அறிவிருக்கிறதா? பெரியவர் வருவது தெரியாதா, உனக்கு? அம்மாவை நீ போக விடலாமா?'' அன்புமணி சீறினான்.

""நான் எவ்வளவோ சொல்லிப் பார்த்துவிட்டேன். எதையுமே காதில் வாங்கிக்கொள்ளாமல் வேண்டுமென்றே வீம்புக்குப் புறபட்டுப் போறவங்களை நான் எப்படித் தடுக்க முடியும்?''

அதே வேகத்தோடு பதில் வரவும் அவன் அடங்கினான். "அம்மாவுக்குக் கிறுக்குதான்  பிடித்திருக்கிறது' என்று முனகிக்கொண்டே வீட்டுக்குள் போனான்.

கையில் இருந்த சாமான்களை வைத்துவிட்டு, வெளியில் வந்து முகம் கை, கால் கழுவினான். வேலியோரம் நின்ற குட்டை தென்னையிலிருந்து இரண்டு இளநீர் பறித்து சீவி தயார் நிலையில் வைத்தான். கடைத்தெருவில் பேருந்து நிற்கும் ஓசை கேட்க மலர்ந்தான்.

அடுத்த ஐந்து நிமிடத்தில் வீட்டில் நுழைந்த இளங்கோவனின் விழிகள் அம்மாவைத் தேடின. தம்பி மெல்ல செய்தியைச் சொன்னான்.

""நான் வர்றேன்னு அம்மாக்கிட்ட நீ சொன்னியா, இல்லையா?'' என்றான் இளங்கோவன், எரிச்சலுடன்.

""சொல்லாமல் இருப்பேனா? அம்மா இப்ப வந்து விடும். அழைத்துக்கொண்டு வர ரவியை அனுப்பியிருக்கிறேன். முதலில் இதை சாப்பிடுங்கள்'' என்று இளநீரில் துளை போட்டு நீட்டினான்.

இளங்கோவன் தம்பியுடன் உட்கார்ந்து வகை வகையான சாப்பாட்டை ஒரு பிடிபிடித்து, வெற்றிலை பாக்குடன் தென்னை மர நிழலில் கிடந்த நாற்காலிக்குப் போனான். முன்னால் ஒரு தட்டில் பலாச்சுளைகள், அவித்த வேர்க்கடலை.

அப்போது வேர்க்க விறுவிறுக்க சைக்கிளில் வந்து இறங்கிய ரவி, ""வாங்க பெரியப்பா''  என்று சிரித்தான்.

""நீ மட்டும் வர்றே? அம்மா எங்கே?''  என்றான்  இளங்கோவன், பதட்டமான குரலில். அன்புமணி பார்வையும் ரவி மீதே இருந்தது.

""ராமாயி வீட்டில் சடங்கு சுத்தறாங்க. முடிச்சிட்டு வர்றேன்.  பெரியப்பாவை வீட்டிலேயே இருக்கச் சொல்லுன்னு சொல்லுது. என்னோட வரலே''

""அட ஏன்டா நீ ஒரு பைத்தியம்! கையோட அழைத்துக்கொண்டு வருவதை விட்டுவிட்டு... வந்து கதை சொல்கிறான்''  என்று கோபத்தில் மகனை அடிக்கக் கையை ஓங்கினான், அன்புமணி.

""பாட்டி வரலேன்னா நான் என்ன செய்யட்டும்?'' என்று ரவி வீட்டினுள் போனான்.

""யார்டா அது ராமாயி?'' தம்பி பக்கம் திரும்பினான், இளங்கோவன்.

""நம்ம வயல் வேலைக்கு வரும்ண்ணே... அது பேத்திக்கு சடங்கு. அந்த புள்ளை கையில் பத்து ரூபா பணத்தை வைத்துக் கொடுத்துவிட்டு வருவதை விட்டுவிட்டு, சடங்கு சுத்துகிற வரைக்கும் இருக்கணுமா? நான் போய் அழைச்சிட்டு வரட்டுமாண்ணே?''
""வேண்டாம்டா. நீ போய் எப்ப அழைச்சிக்கிட்டு வர்றது? நான் கிளம்புகிறேன். அம்மா என்னைப் பார்க்காமல் அழுது துடிக்குதுன்னு நீ வந்து சொன்னியேன்னு நான் வந்தேன். அங்கே எனக்கு தலைக்கு மேலே ஆயிரம் வேலை இருக்கு'' என்று எழுந்த இளங்கோவன், கிளம்ப ஆயத்தம் பண்ண வீட்டுக்குள்
சென்றான்.
அப்போது வெளியில் வந்த ரவியிடம், ""பாட்டி என்னதான்டா சொல்லிச்சு?'' என்று அன்புமணி கேட்டான்.
""பெரியப்பா இப்ப வந்திடுவாங்க, புறப்படுங்க பாட்டின்னு சொன்னேன்.  "எனக்கு ராமாயி முப்பது வருசப் பழக்கம். என் வீட்டுக்கு மாடா உழைச்சவ.
அவளோட பேத்தி சடங்கு எனக்கு முக்கியம். பெற்றவளைப் பார்க்கணும்னு உண்மையிலேயே அவனுக்கு ஆசையிருந்தால் எந்நேரமானாலும் இருக்கச் சொல்லு''ன்னு அழுதுகிட்டே சொல்லிட்டு பொம்பளை கூட்டத்துக்குள்ளே போய் உட்கார்ந்துடிச்சி.
""என்ன...  அழுததா?'' அன்புமணி ஆச்சரியத்துடன் கேட்டான்.
""ஆமா... பாட்டி அங்கே கண்ணைத் தொடைச்ச மேனியாத்தான் உட்கார்ந்திருக்கு. ஏன்னு தெரியலே?''என்ற ரவி விளையாட வெளியே ஓடினான்.
இளங்கோவன் புறப்படத் தயாராய் வாசலுக்கு வந்து நின்றான்.
""வாங்கண்ணே... ஸ்கூட்டியில போயாவது அம்மாவைப் பார்த்துட்டு வந்திடலாம்'' என்று அன்புமணி கெஞ்சினான்.
""ராஜா! இப்ப மணி நாலேகால். ஏழு மணிக்கு நான் ஒரு பதவி ஏற்பு விழாவில் இருக்கணும். அரிமா சங்கத் தலைவரா பதவி ஏற்கப் போகிற அழகப்பன் ஊரில் முக்கியமான புள்ளி ; பெரிய தொழிலதிபர் ; நாளைக்கு அவர் முகத்தில் நான் விழிக்கிறதா, வேண்டாமா? அதனால இன்னொரு நாள் வர்றேன். இல்லே, நீ அம்மாவை அழைத்துக் கொண்டு மதுரைக்கு வா'' என்று சொல்லிக்கொண்டே நகரத் தொடங்கினான்.
""நில்லுங்கண்ணே'' உரக்கக் குரல் கொடுத்த அன்புமணி, அண்ணன் அருகில் போனான்.
""இப்ப பதவி ஏற்கப் போகிற அழகப்பன் எத்தனை ஆண்டுகளாண்ணே உங்களுக்குப் பழக்கம்? பெற்ற தாயைவிடவும் மேலானவரா, அவர்? அந்த அழகப்பன் வயிற்றிலே தான் நீங்கள் பிறந்தீங்களா? நீங்கள் காய்ச்சல், பேதின்னு அவதிப்பட்ட போதெல்லாம் மருத்துவச்சிக்கிட்டேயும், டவுன் டாக்டர்க்கிட்டேயும் அவர்தான் உங்களை தூக்கிக்கிட்டுப் போனாரா? இருந்த நிலங்களை விற்றும் பாதி நாள் பட்டினி கிடந்தும் அவர்தான் உங்களைப் படிக்க வைத்தாரா? யாருடைய பதவி ஏற்பு விழாவுக்கோ போகத் துடிக்கிறீங்களே... கவலைப்படறீங்களே...  நீங்கள் இந்தப் பதவியையும் புகழையும் அடையக் காரணமான அந்தத் தாயுள்ளம் உங்களையே நினைத்து அழுது அழுது உருக்குலைந்து போய்க் கிடக்கே... அதைப் பற்றி பதினெட்டு மாதத்தில் எப்பொழுதாவது கவலைப்பட்டிருப்பீங்களா?''
இத்தனை ஆண்டுகளில் அண்ணனிடம் எதற்காகவும் அவன் இந்த அளவு கோபித்துக் கொண்டதில்லை. இளங்கோவன் அதிர்ந்து போய் நிற்க அவன் மேலே தொடர்ந்தான்.
""அண்ணே! அம்மா ராமாயி வீட்டு சடங்குக்கு மட்டும் போகலே. நீங்கள் வரும்போது மறைந்து கொள்ள இடம் தேடியும்தான் போயிருக்கு. புரியலே? ஊங்களுக்கு ஒரு அழகப்பன்னா அம்மாவுக்கு ஒரு ராமாயி. அந்த தெய்வம் உங்களை சோதனை செய்யுது, அண்ணே. பெற்ற தாயாரை விடவும் எனக்கு வேற எதுவும் பெரிசு இல்லேன்னு காத்திருக்கப் போறானா? இல்லே, நேற்று அறிமுகமான அழகப்பனுக்காக ஓடப்போறானா?' ன்னு இது சோதனை அண்ணே'' அன்புமணி முகத்தை வேறு பக்கம் திருப்பிக்கொண்டான்.
அவனது ஒவ்வொரு சொல்லும் உடன் நிவாரணம் தருகிற ஊசி மருந்தாய் வேலை செய்ய, தனது மனக்கதவு திறக்க இளங்கோவன் இரண்டே விநாடிதான் எடுத்துக்கொண்டான்.
""அம்மா வரட்டும். எவ்வளவு நேரமானாலும் இருந்து பார்த்துட்டுப் போறேன்'' அழகப்பனை நாளை வீட்டில் கூடப் போய் பார்த்துக்கொள்ளலாம்''.
வீதியைப் பார்த்தப்படி தென்னை மரத்தடியில் அமர்ந்தான், இளங்கோவன்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/17/மனக்கதவு-3115656.html
3115655 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: நோய்களுக்கெல்லாம் அரசர்! DIN DIN Sunday, March 17, 2019 03:34 PM +0530 பாத்திரங்கள், உணவு வகைகள், பானகங்கள் எல்லாம் சுத்தமாக இருந்தாலும் அவற்றில் அழுக்கு, பூச்சிகள், முடி போன்றவை கிடப்பதைப் போல உணர்கிறேன். அதனால் குமட்டல், பசியின்மை, பயங்கரக் கனவுகள், கை கால் குச்சி போல ஆகிவிட்டது என்ற நினைப்பு போன்றவை ஏற்படுகின்றன. எனக்கு என்னவாயிற்று என்று புரியவில்லை.  விளக்க முடியுமா?

-பாஸ்கர், புதுச்சேரி.

"ராஜயக்ஷ்மா' என்று ஒருவகை நோயைப் பற்றிய வர்ணனையில் நீங்கள் குறிப்பிடுவது போன்ற உபாதைகள், அந்நோய் தோன்றுவதற்கு முன் காணப்படும் என்று அஷ்டாங்க ஸங்கிரஹம் எனும் ஆயுர்வேத நூல் கூறுகிறது. "நோய்களுக்கெல்லாம் அரசர்' என்று ராஜயக்ஷ்மாவிற்கு பதவிளக்கம் கூறலாம்.

மூக்கிலிருந்து நீராக ஒழுகுதல், தும்மல்,  அதிகமாக எச்சில் ஊறுதல்,   இனிப்புச் சுவை உணர்தல், செரிமானகேந்திரம் மற்றும் உடல் வலுவிழத்தல், தூயபாத்திரம், உணவு பானங்களில் அழுக்கு படிந்திருப்பதாகவும், பூச்சி, புல், முடி விழுந்துள்ளதாகவும் குறை கூறுதல், குமட்டல், வாந்தி, உணவை உண்ட போதிலும் வலுவின்மை, அடிக்கடி கைகளை உற்று நோக்குதல், கால்வீக்கம், கண்கள் வெளிறுதல், தன் கைகள், உடல் சூம்பிவிட்டதாக சந்தேகமடைதல், பயம், கவலை, பெண்கள் மீது மோகம் அதிகரித்தல், மதுபானம், புலால் உணவுகளில் அதிக விருப்பம், கோபம், தூங்கும் போது தலையைத் துணியால் மூடிக்கொள்ளுதல், நகம், தலைமுடி வேகமாக வளர்தல், வண்ணத்துப் பூச்சி, பாம்பு, குரங்கு, பறவைகள் ஆகியவற்றால் தான் அடிமைப்பட்டு விட்டதாகக் கனவு தோன்றுதல், கனவில் மேலும் தான் முடிக்குவியல், எலும்புகள், உமி, சாம்பல் போன்றவற்றின் மீது நிற்பதாகவும் காலியான கிராமங்கள், வறண்ட நிலங்கள், வறண்டு போன தடாகங்கள், மலைகளின் மீது நெருப்பு கோளங்கள் வீழ்வதைப் போலவும், மரங்கள் தீப்பிடித்து எரிவதைப் போலவும் காண்பர். இவை அனைத்தும் வெகுவிரைவில் "ராஜயக்ஷ்மா' என்ற நோய் ஆரம்பிக்கப்போவதற்கான முன் குறிகளாகும்.

உடலின் மேற்பகுதியில் நோயின் தாக்கம் அதிகரித்தால் - ஜலதோஷம், மூச்சிரைப்பு, இருமல், தோள்பட்டை வலி, தலைவலி, பேசும் போது தொண்டை வலி, ருசியின்மை ஆகியவை ஏற்படும். மலம் இறுகி வெளிப்பட்டால் உடலில் கீழ் பகுதியில் நோயின் தாக்கம் அதிகரிக்கத்திருக்கிறது என்பதை அறியலாம். வாந்தி ஏற்பட்டால் குடல் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதை  அது உணர்த்துகிறது. தொண்டைவலி, நெஞ்சுவலி, அதிக கொட்டாவி, உடல்வலி, சளிதுப்புதல், செரிமானம் மந்தமடைதல், வாயில் துர்நாற்றம் ஆகியவை இந்நோயின் பின் தொடரும் ஆபத்துகளாகும்.

தன் சக்திக்கு மீறிய சாகசம் , இயற்கை உந்துதல்களாகிய மலம், சிறுநீர் ஆகியவற்றை வலுக்கட்டாயமாக அடக்குதல்,  ஓஜஸ் எனும் தாது சாரம், தாதுக்களின் நெய்ப்பு ஆகியவை குறைதல், உணவு பானகங்களைச் சாப்பிடும் நியமங்களை மதிக்காதிருத்தல் ஆகிய காரணங்களால் இந்த உபாதை ஏற்படக்கூடும்.

நல்ல உடல் வலுவும், அதிக அளவில் உபாதையின் தாக்கமுமிருந்தால், உடலெங்கும் மூலிகைத் தைலம் தடவி, வியர்வை வரவழைத்து, வாந்தி மற்றும் பேதி முறைகளைச் செய்தால், உடல் உட்புற சுத்தம் நன்கு ஏற்படும். அதன் பிறகு உடல் போஷாக்கை ஏற்படுத்த கூடியதும், பசியைத் தூண்டிவிடக் கூடியதுமான ஒரு வருடம் பழமையான அரிசி, கோதுமை, பார்லி, பச்சைப் பயறு போன்றவை எளிதில் செரிக்கும் வகையில் மனதிற்குப் பிடித்த வகையில், வலுவூட்டும் முறையில் சாப்பிட வேண்டும்.

ஆட்டுப்பால், ஆட்டுப்பாலிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட நெய், ஆட்டு மாமிசம் ஆகியவை, இந்த நோய்க்கு சிறப்பானவை என்று ஆயுர்வேதம் உபதேசிக்கிறது.
சுக்கும் தனியாவும் இடித்துப் போட்டுக் காய்ச்சிய வெந்நீரைப் பருகுவதால், உடல் உட்புறக் குழாய்கள் சுத்தமடையும். ஷட்பலக்ருதம் எனும் நெய் மருந்தைப் பயன்படுத்தினால் - குல்மம், காய்ச்சல், வயிறு உப்புசம், மண்ணீரல் உபாதை, சோகை, ஜலதோஷம், இருமல், ஆஸ்த்துமா, பசியின்மை, வீக்கம், ஏப்பம் போன்ற உபாதைகள் குணமடைவதுடன், "ராஜயக்ஷ்மா' நோயில் ஏற்படும் உட்புற குழாய் அழுக்குகள் அனைத்தும் நீங்கும்.

 எள்ளு, உளுந்து மற்றும் அமுக்குராக்கிழங்கை நன்கு பொடித்து தேன் மற்றும் ஆட்டுப்பால் நெய்யுடன் கலந்து சாப்பிட, "ராஜயக்ஷ்மா' சார்ந்த உபாதைகள் அனைத்தும் நன்கு குணமடையும்.

(தொடரும்)

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/17/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-நோய்களுக்கெல்லாம்-அரசர்-3115655.html
3115654 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி... சிரி... சிரி...  DIN DIN Sunday, March 17, 2019 03:32 PM +0530 ""நீதான் இந்த வீட்ல தினமும் தண்ணியடிக்கிறியா?
உனக்கு  இலவசமா ஒரு சிகிச்சை தரப்போறேன். அப்புறம் உன்னால
தண்ணியடிக்க முடியாது''
""அப்புறம் யார் சார் தண்ணியடிச்சுச் செடிக்கு எல்லாம் தண்ணி ஊத்துறது?''

 

""உங்க வீட்டுல வாஷிங் மெஷின் இருக்கா? என்ன மேக்? எப்ப வாங்கினது?''
""என்னங்க... உங்களை யாரோ பார்க்கணும்னு வந்திருக்காங்க... 
பாத்ரூமை விட்டு  வெளியே வர்றீங்களா?''

 

""ஜாதகம் எப்படி இருக்குது ஜோதிடரே... ஏதாவது மாற்றம் தெரியுதா?''
""ஒரு மாற்றமும் இல்லே... இன்னிக்கும் அதே 12 கட்டங்களாகத்தான் இருக்கு''

 

""மனைவி ஊருக்குப் போயிருக்கிறதா சொன்னீங்க... திட்டுற சத்தம் கேட்குது''
""ஏற்கெனவே பதிவு செஞ்சதுதான்...
பழக்க தோஷம். கேட்கலைன்னா வேலையே ஓட மாட்டேங்குது''

என்.கிருஷ்ணமூர்த்தி, சென்னை-93.


டாக்டர்:  உங்களுக்கு நடுக்கம் எப்போது இருந்து?
நோயாளி:  கல்யாண தேதி சரியாக நினைவு இல்லை டாக்டர்


மேனேஜர்:  பெர்சனல் லோன் கேக்குறீங்களே... எதுக்குன்னு
சொல்ல முடியுமா?
பணியாளர்:  அதுதான் பெர்சனல் லோன் ஆச்சே  சார்...
எப்படிச் சொல்ல முடியும்? 

 டி.மோகனதாஸ், நாகர்கோவில்.

""அந்த அடகுக் கடைக்காரர்  செல்லாத நோட்டுகளைக்  கொடுத்து என்னை ஏமாத்திட்டாரு''
""என்ன அடகு வைச்சே?''
""கவரிங் நகைகளை''

ஜி.சுந்தரராஜன், திருத்தங்கல்.


"" டாக்டர் இன்னிக்கு
 ரெண்டு ஊசி போடுறீங்களே... எதுக்கு?''
""இன்னிக்கு 1+1 ஆஃபர். அதான்''

பொ.பாலாஜி, அண்ணாமலை நகர்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/17/சிரி-சிரி-சிரி-சிரி-3115654.html
3115653 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் செஃப் இயக்கிய படம்! - ராஜிராதா, பெங்களூரு.  DIN Sunday, March 17, 2019 03:22 PM +0530 பிரபல  செஃப்  விகாஸ் கன்னா  ஒரு  படத்தை இயக்கியுள்ளார்.  இது அவருடைய கதைதான்.  முதலில்  புத்தகமாக  வந்தது.  தற்போது  படமாக வருகிறது. படத்தின் பெயர்  “கஅநப இஞகஞத'  இதனை  கலிபோர்னியாவில்  நடக்கும் பாஃம் ஸ்பிரிங்ஸ் சர்வதேச  திரைப்படவிழாவில்  திரையிடுகிறார். அவர் வாழ்க்கையில் சந்தித்த  70 வயது  விதவையைப் பற்றிய கதை இது.  விதவையாக  நீனா குப்தா நடிக்கிறார். அவருடைய  உணர்வுகள்  போன்றே  படமும்  பேசப்படுமா பொறுத்திருந்துதான்  பார்க்க வேண்டும்!

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/17/செஃப்-இயக்கிய-படம்-3115653.html
3115652 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் இளம்  வயது  அமைச்சர் - வி.ந.ஸ்ரீதரன், சென்னை. DIN Sunday, March 17, 2019 03:20 PM +0530 மிக இளம்  வயதில்  அமைச்சரானவர்  சுஷ்மா  சுவராஜ். இவர்  அமைச்சரானபோது  இவருக்கு  வயது 25.

தொடர்ந்து  பதினைந்து   ஆண்டு காலம்  முதன் மந்திரியாக இருந்த  பெருமை ஷீலா தீட்சித்தையே  சாரும். டெல்லி முதலமைச்சராகப்  பதினைந்து  ஆண்டுகள் பதவியில் இருந்தார்.

சுருக்கெழுத்தாளராகவும் ஆரம்பப் பள்ளி  ஆசிரியையாகவும்  பணிபுரிந்து பிறகு முதல்  மந்திரி  ஆனவர்  மம்தா  பானர்ஜி.  

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/17/இளம்--வயது--அமைச்சர்-3115652.html
3115651 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரிக்காதே DIN DIN Sunday, March 17, 2019 03:16 PM +0530 "சிரிக்காதே'  என்னும் தலைப்பில்  1939-ஆம் ஆண்டு  படம் ஒன்று  வெளியானது. இது ஐந்து  சிறுகதைகளின்  தொகுப்பு.  ஒவ்வொரு   சிறுகதையையும்   தனித்தனியே  ஒவ்வொரு  இயக்குநர்  இயக்கினார்.

வாலியோடு  "மாம்பலம்  கிளப் அவுஸில்'  குடியிருந்தார்  ஓர்  இளைஞர். இருவருமே  திரைப்பட  வாய்ப்புகளைத்  தேடி  அலைந்து  கொண்டிருந்த  நேரம் அது.  ஆனால்  மிக  நம்பிக்கையோடு  அந்த வாலிபர்  சொன்னார்:  ""நீ  பார்த்துக் கொண்டே  இரு வாலி.  நிச்சயம்  நம்ப ரெண்டு  பேருக்கும்  ஒரு நாள் வரும்.  படத் தயாரிப்பாளர்கள்  நம்ம வீட்டு வாசல்ல நிக்கிற  நாள் வரும்'' என்று.

அப்படிச் சொன்னவர்: நாகேஷ்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/17/சிரிக்காதே-3115651.html
3115650 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் DIN DIN Sunday, March 17, 2019 03:13 PM +0530  

ஹிந்தி சினிமாவில் சூப்பர் ஸ்டாராக திகழ்ந்தவர் மாதுரி தீட்சித். "தேஸôப்' படத்துக்கு முன் சில படங்களில் நடித்திருந்தாலும் "தேஸôப்' படத்தில்தான் இவர் பிரபலம் ஆனார். அந்த படத்தில் இடம் பெற்ற "ஏக் தோ தீன்..' பாடல் இவரை நாடு முழுவதும் பிரபலப்படுத்தியது. அதே படத்தில் அனில் கபூர் அவருக்கு ஜோடியாக நடித்தார். இந்த ஜோடியும் பெரிய அளவில் பேசப்பட்டது. இதனால் தொடர்ந்து இருவரும் பல படங்களில் ஜோடியாக நடித்தனர். 20 படங்களுக்கு மேல் இவர்கள் சேர்ந்து நடித்திருந்தனர். பின்னர் திருமணமாகி மாதுரி சினிமாவிலிருந்து ஒதுங்கினார். சில ஆண்டுகளுக்கு முன் அவர் மீண்டும் நடிக்க வந்தார். இந்நிலையில் 26 ஆண்டுகள் கழித்து மீண்டும் அனில் கபூர் ஜோடியாக அவர் நடிக்கிறார். "டோட்டல் தமால்' என்ற காமெடி படத்தில் அஜய் தேவ்கன் கதாநாயகனாக நடிக்கிறார். இதில் மற்றொரு கதாநாயகனாக அனில் கபூரும் அவருக்கு ஜோடியாக மாதுரியும் நடிக்கிறார்கள். படத்தின் விளம்பர நிகழ்ச்சிகளில்  அனில் - மாதுரி இணைந்து பங்கேற்பார்கள் என படக்குழு அறிவித்துள்ளது.

-----------------------

தமிழில் "கனா கண்டேன்', "பாரிஜாதம்', "மொழி' , "அபியும் நானும்', "ராவணன்' உள்ளிட்ட படங்களில் நடித்தவர் ப்ரித்திவி ராஜ். பாடகர் , தயாரிப்பாளர் என  பன்முகம் கொண்ட இவர் தற்போது இயக்குநராகவும் அவதாரம் எடுத்துள்ளார். இவர் இயக்கும் முதல் படத்துக்கு "லூசிஃபெர்' எனப் பெயரிடப்பட்டுள்ளது. மோகன்லால் கதாநாயகனாக நடிக்கிறார். ஆசிர்வாத் சினிமாஸ் சார்பில் மோகன்லால்  இப்படத்தைத் தயாரிக்கிறார்.  மஞ்சு வாரியார், விவேக் ஓபராய், டோவினோ தாமஸ், இந்திரஜித், ஜான் விஜய் , சுரேஷ் மேனன், கலாபவன் சாஜன் ஆகியோருடன் பிரித்விராஜ்  கௌரவ  வேடத்தில்  நடிக்கிறார். 

முரளி கோபி  கதை மற்றும் திரைக்கதையை எழுதியுள்ளார். "புலிமுருகன்' படத்திற்கு வசனம் எழுதிய ஆர்.பி.பாலா வசனம் எழுதுகிறார்.  சுஜித் வாசுதேவ் ஒளிப்பதிவு செய்கிறார்.  தமிழில் "சாதுமிரண்டா' படத்திற்கு இசையமைத்த தீபக் தேவ்   இசையமைக்கிறார், சம்ஜித் முஹமது படத்தொகுப்பினை மேற்கொள்கிறார். கலை  இயக்கம் மோகன் தாஸ்.  தமிழ், மலையாளம் , தெலுங்கு , ஹிந்தி ஆகிய மொழிகளில் இப்படம் வெளியாகவுள்ளது.  எல்லா மாநிலங்களுக்கும் பொருந்தும் அரசியல் கதையாக இது உருவாக்கப்பட்டு வருகிறது.   

-----------------------

தேவ் படத்தையடுத்து லோகேஷ் கனகராஜ் இயக்கும் புதிய படத்தில் நடிக்கிறார் கார்த்தி.

"கைதி' என பெயரிடப்பட்டுள்ள இப்படத்தை ட்ரீம் வாரியர் பிக்சர்ஸ் நிறுவனம் தயாரிக்கிறது. இப்படத்துக்கு இடையே  ஜீத்து ஜோசப் இயக்கத்தில் உருவாக உள்ள படத்திலும் கார்த்தி நடிக்கிறார். இப்படத்தில் சீனியர் நடிகைக்கான கதாபாத்திரம் ஒன்று வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இதற்காக மஞ்சு வாரியார், நதியா, அர்ச்சனா உள்ளிட்ட பல நடிகைகளின் பெயர்கள் பரீசிலிக்கப்பட்டு வந்தன. இந்த நிலையில் அந்த முக்கியமான  கதாபாத்திரத்தில் நடிகை ஜோதிகா நடிக்க இருப்பதாக தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன. இதற்கு ஜோதிகாவும் சம்மதம் தெரிவித்துள்ளதாக தெரிகிறது. படத்தின் தொழில்நுட்பக் குழுவினரை இறுதி செய்யும் பணிகள் முடிந்த பின் விரைவில் படத்தின் மற்ற அறிவிப்புகள் வெளியாகும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ஜீத்து ஜோசப் தமிழில் "பாபநாசம்' படத்தை இயக்கியவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 

-----------------------

இணையதளங்களில் தங்களது கருத்து மற்றும் புகைப்படங்களை பகிர்வதில் நடிகைகள் ஆர்வம் காட்டி வருகின்றனர்.  அவர்களை லட்சக்கணக்கான ரசிகர்கள் ஃபாலோ செய்கின்றனர். இன்ஸ்டாகிராமில் நடிகைகள் கவர்ச்சிப் படங்களை வெளியிட்டு தங்களது ஃபாலோயர்  எண்ணிக்கையை அதிகரித்து வருகின்றனர். ஒரு சில நடிகைகள் தங்களது கவர்ச்சிப் படங்களை வெளியிடுகிறார்கள்.  காஜல் அகர்வால், சமந்தா இருவருக்கும் இடையே கடந்த சில மாதமாக இன்ஸ்டாகிராம் பக்கத்தில் கடும்போட்டி நிகழ்ந்து வருகிறது. இருவரும் தங்களது புகைப்படங்களை இன்ஸ்டாகிராம் பக்கத்தில் தினம் தினம் வெளியிடுகின்றனர். சுட்டுரைப்  பக்கத்தில் தவறாமல் ஏதாவது ஒன்றிரண்டு தகவல்களையும் பதிவிடுகிறார்கள். சில தினங்களாக இந்தப் போட்டி அதிகரித்துவருகிறது. சமந்தாவுக்கு இன்ஸ்டாகிராமில் 60 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட ஃபாலோயர்களும், சுட்டுரைப்  பக்கத்தில் 73 லட்சம் ஃபாலோயர்களும் உள்ளனர். காஜலுக்கு சுட்டுரையில் 20 லட்சம் ஃபாலோயர்கள் இன்ஸ்டாகிராமில் 90 லட்சம் ஃபாலோயர்கள் உள்ளனர். இந்த எண்ணிக்கையை கூட்டத்தான் இருவருக்குள்ளும் தற்போது இணைய தள மோதல் நடந்து வருகிறதாம். 

-----------------------

கமல்ஹாசனின் ராஜ்கமல் ஃபிலிம்ஸ் நிறுவனம் தயாரித்து வரும் படம் "கடாரம் கொண்டான்'. "தூங்காவனம்' படத்தை இயக்கிய ராஜேஷ் எம். செல்வா இப்படத்தை எழுதி இயக்குகிறார். ராஜ்கமல் ஃபிலிம்ஸ் நிறுவனத்தோடு   ட்ரைடென்ட் நிறுவனமும் இணைந்து இப்படத்தைத் தயாரிக்கிறது.  கமலின் இளைய மகள் அக்ஷராஹாசன் கதையின் முக்கிய கதாபாத்திரத்தில்  நடிக்கிறார். அடுத்தடுத்த கட்டங்களாக இப்படத்தின் படப்பிடிப்பு தொடர்ச்சியாக நடைபெற்று வந்தது.  தற்போது படத்தின் முழுப் படப்பிடிப்பும் முடிந்து  இறுதிகட்டப் பணிகளில் படக்குழு  கவனம் செலுத்தி வருகிறது.

சமீபத்தில் வெளியிடப்பட்ட இதன் டீசருக்கு இணையத்தில் நல்ல வரவேற்பு கிடைத்துள்ளது. இந்த படத்திற்கு இசையமைத்துள்ள ஜிப்ரான் தனது சுட்டுரைப் பக்கத்தில் விக்ரம்  ஒரு பாடலை பாடியுள்ளதாக தெரிவித்துள்ளார். ""பன்முகத் திறமைகொண்ட விக்ரம் சாருடன் பாடல் பதிவில் கலந்து கொண்டது மகிழ்ச்சி. முழு உற்சாகத்துடன் இந்தப் பாடலை அவர் பாடினார். உத்வேகத்தை அளிக்கக் கூடிய பாடலாக இது இருக்கும்'' என்று அவர் தெரிவித்துள்ளார்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/17/திரைக்-கதிர்-3115650.html
3115649 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Sunday, March 17, 2019 03:10 PM +0530 கண்டது

(சேலம் மாவட்டம் ஆத்தூரில் ஒரு கடையின் பெயர்)

காதலி எலக்ட்ரானிக்ஸ்

எஸ்.செந்தில்குமார், ஆத்தூர்.

 

(சென்னை ஆலந்தூர் எம்.கே.என். சாலையில் பெட்டிக்கடையொன்றில் எழுதப்பட்டு இருந்த வாசகம்)

MAT மிதவாதம்
BAT  தீவிரவாதம் - கொசுவுக்கு.

பாலா சரவணன், சென்னை.

 

 

(சிவகங்கை அருகேயுள்ள ஓர் ஊரின் பெயர்)

பணக்கரை

மு.சுகாரா, திண்டிவனம்.

 

(விழுப்புரத்தில் ஓர் உணவு விடுதியில் இப்படியோர் அறிவிப்பு)

ஐயா, இவ்வுலகில் நான் பட்ட கடன் பெரியது.
தாங்கள் சாப்பிட்டு, கடன் சொல்லாதீர்கள்.
இப்படிக்கு,
ஓட்டல் அதிபர்.

ஏ.விக்டர் ஜான், சென்னை-62.

 

யோசிக்கிறாங்கப்பா!

ஒரு சிலர் மட்டுமே நண்பர்களாக... 
மற்றவர்கள்
செல்பேசியில் நம்பர்களாக.

எஸ்.கார்த்திக் ஆனந்த், காளம்பட்டி.

 

கேட்டது

(மதுரை காரியாபட்டி  பேருந்து நிலையத்தில் இரு நண்பர்கள்)

""என்னண்ணே... தலையில் பெரிய கட்டு?''
""பக்கத்து ஊருக்கு ஒரு பஞ்சாயத்து பண்ணப் போனேன். அங்கே கொஞ்சம் கைகலப்பு ஆகி போச்சி''
""அட என்னண்ணே நீங்க... பாகிஸ்தானுக்குப் போனவரே பத்திரமா திரும்பி வந்துட்டாரு. நீங்க என்னடான்னா பக்கத்து ஊருக்குப் போயிட்டு தலையில் கட்டுப் போட்டுட்டு வர்றீங்க?''

ஆர்.நாகராஜ், மதுரை-1

 

(கொள்ளிடம் கல்யாண மண்டபம் ஒன்றில் இரண்டு பெரியவர்கள் பேசிக் கொண்டது)

"" மாப்பிள்ளையோடு அவர் பெரியப்பா கையிலே கல்யாணப் பத்திரிகையோடு ஏன் சண்டை போடுறார்?''
""மாப்பிள்ளையின் அப்பா இறந்துட்டார். அதனால் அவர் பெயருக்கு முன்னால் "லேட்' என்று கல்யாணப் பத்திரிகையில் போட்டிருக்காங்க. என் பெயருக்கு முன்னால ஏன் அப்படி போடலைன்னு இவர் சண்டை போடுறார்''

க.ராஜிவ்காந்தி, கவணை.


மைக்ரோ கதை


இண்டர்வியூ. மேனேஜர் வித்தியாசமான கேள்விகளாகக் கேட்டு எல்லாரையும் திணற   அடித்துக் கொண்டிருந்தார்.  சுரேஷ் முறை வந்தது. 
மேனேஜர் கேட்டார்:
""திடீரென என்னை ஒருவன் கொலை செய்ய வருகிறான். அவனிடம் இருந்து என்னை எப்படிக் காப்பாய்?''
""என் துப்பாக்கியால் அவனைச் சுடுவேன்''
""உன்னிடம் துப்பாக்கி இல்லா விட்டால்?''
""கத்தியால் குத்துவேன்''
""கத்தியும் இல்லாவிட்டால்?''
""சத்தம் போட்டு பிறரை உதவிக்கு அழைப்பேன்''
""யாரும் வரவில்லை என்றால்?''
""என்னுடன் வந்து வெளியில் எனக்காகக் காத்திருக்கும் தாத்தாவை அழைப்பேன்''
""தாத்தாவா? எதுக்கு?''
""தன் வாழ்நாளில் ஒரு கொலை நடப்பதை அவர் இதுவரை பார்த்ததில்லையாம்.  அதைப் பார்க்க அவரை அழைப்பேன்''

சாய் ஜயந்த், சென்னை-56


எஸ்.எம்.எஸ்.

என்னதான் நம் மேல் வெயில் அடித்தாலும்
நம்மால் அதைத் திருப்பி அடிக்க முடியாது.

பி.சி.ரகு, பள்ளிச்சேரி.


அப்படீங்களா!


நல்ல சாலைகளில் கார் ஓட்டுவதே  பலருக்குச் சிரமம்.  கார் ஓட்டுபவர்களுக்கு அதிகச்  சிரமத்தைத் தருபவை குண்டும் குழியுமான சாலைகள்.   புழுதி உள்ள பாதைகளில்  கார் சக்கரங்கள் செல்வது  கொஞ்சம் கடினம்.  ஆனால் அதைவிட  கடினமான பாதை ஒன்று உள்ளது. காஷ்மீரில் பனிக்காலத்தில் பாதையெங்கும் ஐஸ்கட்டிகள் படிந்துவிடும்.  அந்தப் பாதைகளில்  கார்களை ஓட்டிச் செல்ல முடியாது.  

ஐஸ் கட்டி பாதைகளில் கார்களை ஓட்டிச் செல்ல கார்களின் சக்கரத்தில் மாட்டிக் கொள்ள டயர் செயின்கள் வந்துவிட்டன. இந்த செயின்கள் பலவடிவங்களில் தயாரிக்கப்படுகின்றன.  அவற்றை டயர்களில் மாட்டிக் கொண்டு ஐஸ்கட்டிப் பாதைகளில் காரை எளிதாக ஓட்டிச் செல்லலாம்.

என்.ஜே., சென்னை-116.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/17/பேல்பூரி-3115649.html
3115648 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வதந்தி  - ராஜிராதா, பெங்களூரு. DIN Sunday, March 17, 2019 02:58 PM +0530 ரேமா  ராஜேஸ்வரி .. தெலுங்கானா  மாநிலத்தில் எஸ்.பி.யாக  ஒரு பகுதியில் நியமிக்கப்பட்டபோது,  அங்கு குழந்தை கடத்தல்  மற்றும் பல விஷயங்கள் பற்றி ஏகமாய்  வதந்திகள்  வாட்ஸ் அப் மூலம்   பரவுவதை  கண்டார்.  உடனே தன்னையும்,  "வாட்ஸ் அப்'  குழுவில்  இணைத்துக் கொண்டு,  தவறான வதந்திகளைப் பரப்ப வேண்டாம்.  மேலும்  உங்கள் பகுதியில்  சந்தேகப்படும்படி, புதிய  நபரைக் கண்டால்,  உடனே  சட்டத்தை கையில்  எடுத்துக் கொள்ள வேண்டாம்.  மாறாக  போலீஸூக்கு  தெரிவியுங்கள்  என திரும்பத்திரும்ப தகவல் பரப்பினார்.  பலன் இவர் சார்ந்த  400 கிராமங்களில்,  போலி செய்திகளால் நடந்த மரணங்கள் தடுக்கப்பட்டுள்ளன. 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/17/வதந்தி-3115648.html
3115646 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வேலை வேண்டாம்! லல்லி கண்ணன் DIN Sunday, March 17, 2019 02:56 PM +0530 அபிராமியின் அலங்காரம் முடிந்தது.

சரியாக மாலை ஆறு மணிக்கு வந்து விடுவதாகச் சொல்லி இருந்தான், அவள் கணவன் சுப்பிரமணி.  "படபட டப டப' என்று வீட்டு வாசலில் கேட்கப் போகும் அவனின் டூ வீலர் சத்தத்திற்காக அவள் செவிகள் காத்திருந்தன.   அவனுக்குப் பிடித்த இளநீல வண்ணத்தில் அவள் உடுத்தி இருந்தாள்.  பீரோவிலிருந்து அவன் அணிய வேண்டிய சிமெண்ட் கலர் பேண்ட், ப்ரௌன் சட்டையையும் அவள் சலவை மடிப்புக் கலையாமல் எடுத்து இரட்டைக் கட்டில் மீது வைத்திருந்தாள்.

"படபட' என்று திடீர் மழை. நனைந்துகொண்டே சுப்பிரமணி வந்துவிட்டான். வண்டியில் இருந்தபடி, ""“அபி, ரெடியா?''” என்றான்.

பிளாஸ்கில் இருந்து அவள் காப்பி ஊற்றித் தருவதற்குள் அவன் பேண்ட், சர்ட் மாற்றி, தலையைத் தூக்கிச் சீவி, விசில் அடித்தபடி சீப்பை வீசி எறிந்தான். பவுடரை உள்ளங்கையில் பரப்பி, அப்படியே முகத்தில் ஒற்றி, கைக்குட்டையால் துடைத்தான்.

வீட்டைப் பூட்டிப் புறப்பட்டனர்.

சுப்பிரமணியின் வண்டி ஓட்டல் சகாராவில் நின்றது.  சோளப் பட்டூராவும், ஸ்பெஷல் காப்பியும் ஓட்டல் முன்புறத் திறந்தவெளியில் சாப்பிட்டனர்.

அடுத்தது ஜவுளிக் கடல்.

இவர்களின் வர இருந்த இரண்டாவது திருமண நாளுக்கு அவளுக்குப் புது ஆடை எடுத்துத் தருவதாக சுப்பிரமணியனின் வாக்குறுதி!

ஆயிற்று. முப்பது நிமிட அலசலில் ஒரு சுடிதார் தேறியது.  கடையில் அடுத்த பிரிவில், லெகிங்ஸ் எடுத்தனர்.

""உங்க ட்ரஸ் நான் தான் செலக்ட் பண்ணுவேங்க''”
""எடுத்தாப் போச்சி. அதுக்கு வேற கடை போவோம்''” என்று எச்சில் தொட்டுத் தொட்டு ரூபாயை எண்ணினான் சுப்பிரமணி.

அடப்பாவமே, ஒரு குண்டுப் பெண்! மூக்குக் கண்ணாடி.  நடக்கும் போது ஒவ்வொரு முறையும் ஒரு பக்கம் வளைந்து கால் முட்டியைத் தொட்டு நிமிர்ந்தாள். மற்றோர் அடி எடுத்து வைக்க அதே மாதிரி மறுபடி குனிந்து நிமிர வேண்டி இருந்தது.  குனிந்து நிமிர்ந்து, குனிந்து நிமிர்ந்து, முகம் முழுவதும் வியர்வை வழிந்தோட, பின் தலையில் வைத்த கொத்துப் பூச்சரம் அசைந்து அசைந்து அவளின் முகத்தைப் பார்க்கும் ஆசையில் ஊசலாட...
""பகவானே, இந்த பெண்ணுக்கு ஏன்டா இப்படி ஒரு குரூரத் தண்டனை?'' என்று விக்கித்துப் பார்த்திருந்தாள் அபி. பாவம், பாவம்!
அந்தப் பெண் இவர்களின் அருகே வந்து நின்றாள். பெருமூச்சு விட்டாள்.  நிமிர்ந்து நின்றாள். இவர்களைப் பார்த்து முகம் மலர்ந்து.
 ""டேய் சுப்பிரமணி, டேய்!''”
அந்தப் பெண், குனிந்து, முட்டி தாங்கி நிமிர்ந்து இவர்களை மிக சமீபித்தாள்.
""ஏன்டா சுப்பிரமணி, எவ்வளவு நேரமாக் கூப்பிட்றேன்? காதுல விழாத மாதிரி பாசாங்கு ஏன்டா பண்ற? பெரிய மனுஷன் ஆயிட்டயா? டேய், உன்னைத் தான்டா, என்னைக் கொஞ்சம் பாருடா!''” 
என்றாள்.
சுப்பிரமணி நிமிர்ந்தான்.  அந்தப் பெண்ணைக் கண்டதும் அவன் உடலில் சிலிர்ப்பு.
""அடேடே, மேடம்! சாரி, நீங்க வந்ததை உண்மையிலேயே நான் பாக்கல. சொல்லுங்க மேடம், நான் என்ன செய்யணும்?''” என்று கும்பிட்டபடி கூனிக்
குறுகி நின்றான்.  
""பரவாயில்லடா பரவாயில்ல.  இது யார் உன் சம்சாரமா? நல்லாத்தான் இருக்கா. ஒண்ணும் இல்லடா. பொங்கல் வருது இல்லியா, துணி எடுத்தேன்.  அதோ இருக்குது பாரு.  அந்த பண்டில்தான். என்னை ஒரு ஆட்டோவப் பாத்து ஏத்தி விடுடா
சுப்பிரமணி, நல்ல பையன் இல்ல?''”
""எஸ் மேடம்,  உங்களுக்கு இல்லாத உதவியா? பண்டிலைக் குடுங்க.  நான் எடுத்துக்கறேன்.  வாங்க, போவோம்''” என்று புறப்பட்ட சுப்பிரமணியன் நினைவு வந்தவனாக நின்று, “""அபி, நீ கெüண்டர்ல பே பண்ணு.  மேடத்த அனுப்பிட்டு வந்துடறேன்''” என்றான்.
கடை வாசலில் அந்த அழகியை ஆட்டோவில் ஏற்றி, பார்சலைக் கொடுத்து, கை கூப்பி, பற்களை வெளிப்படுத்தி, “""போய் வாங்க மேடம்''”
அபி, பிரமித்து, நின்ற இடம்விட்டு நகராமல் 
நின்றாள்.  
"டேயாமே, டேய்! ஒரு பெண் பிள்ளை, அதிலும் அவலட்சணி... அவள் பின்னால் நாய்க்குட்டி போல ஒடுகிறாரே இவர்... எத்தனை டேய், எத்தனை டா, அடாடா! அட, மானம் கெட்ட மனுஷா'
""அட! என்னம்மா, இன்னும் இங்கயே நின்னுக்கிட்டு? வா'' சுப்பிரமணி திரும்பிவந்தான்.
அபிக்கு கால்களைப் பெயர்த்து நடக்கவே முடியவில்லை.  கண்கள் இருட்டியது. நா வறண்டது.
""ஏங்க, ஒரு சோடா வேணுமே? எதிர இருக்கிற பூங்கால உக்காருவமா?''” என்றாள்.
கைத் தாங்கலாக அவளைத் தெருவுக்குக் குறுக்கே நடத்திச் சென்றான்.  ஈரப்புல் இதம். அமர்ந்தாள்.  கோகோ கோலா வாங்கி வர ஓடினான். வந்தான்.
""என்னம்மா கலாட்டா பண்ற? இதைக் குடி..''” மெல்ல மெல்லப் பருகினாள்.
""ஏங்க அந்தப் பொம்பளை யாரு? உங்க ஆபீசரா?'' 
""பொம்பளை  யாரு? குயிலாம்பாவைக் கேக்கறியா? அது ஆபீசரும் இல்ல. கலெக்டரும் இல்ல. கிளார்க்குத்தான்''”
""உங்க ஆபீசா?''”
""ஆமா''
""நீங்களும் தானே கிளார்க்கு? ஏன், அவ எதிர கைகட்டி, வாய் பொத்தி நின்னீங்க?''”
சுப்பிரமணி புல்லைப் பிடுங்கிக் கடித்தான். “ஹி... ஹி...”
""சொல்லுங்க''”
 ""வந்து அபி... அவதான் எனக்குத் தினமும்
சம்பளம் குடுக்கிறவ''”
""சம்பள பில் போடற குமாஸ்தாவா?''”
""இல்ல இவளே, இவகிட்டத்தான் நான் தினமும்
வேல பாக்கறேன்.  இவதான் எனக்குப் படி
அளக்கறவ''
""புரியது, ஆபீஸ்ல இவளுக்கு உதவியாளர் நீங்க. இவ சீனியர்.  நீங்க ஜுனியர்...''”
""அதில்ல அபி. இவ பாத்து எனக்கு வேலைக்குடுத்தாத்தான் உண்டு. இவளாலத்தான் எனக்கு
வருமானம்''”
புரியலியே..''”
சுப்பிரமணி மௌனமாக இருந்தான்.  பிறகு திருதிருவென்று விழித்தான்.
""சரி, சொல்லிட்றேன் அபி. அந்த ஆபீஸ் சம்பளப் பட்டியலில் ஸ்டாம்ப் ஒட்டிக் கையெழுத்துப் போட்டு சம்பளம் வாங்கறவன் இல்ல நான். எனக்குத் தினமும் குயிலாம்பா தரும் வெறும் அம்பது ரூபா''”
""ஆனா, நூத்துக் கணக்குல நிதம் உங்க கைல பணம் புரளுது?'' 
""ஆமாம். அதெல்லாம் ஆபீஸ்க்கு வர்ற பார்ட்டிங்க.  அவங்களுக்கு வேலையை முடிச்சுத் தர்றதுக்காக எனக்குத் தர்ற மேல் வரும்படி.  எனக்கு ஒண்ணுமே தெரியாதுப்பா. எப்படியோ வேலையை நீதான் முடிக்கணும்னு ஒரு பார்ட்டி வந்து என் கைல முந்நூறைத் திணிப்பார்.  அவருக்காக நானே ஃபாரம் எழுதி, குமாஸ்தா - சூப்ரண்டு - இன்ஸ்பெக்டர் பிற - ஆபீசர் என்று எல்லா லெவல்லயும் கையெழுத்து வாங்குவேன்.  நூறு ரூபாய் என் பையில் போகும்.  மீதி இருநூறைப் பிரிச்சு எல்லா மட்டத்திலும் எல்லாருக்கும் குடுத்துடுவேன்.  இப்படி எனக்கு ஒரு நாளைக்கு மூணு பார்ட்டி வந்தாலும் போதும். இப்படியே தான் பதினஞ்சு வருசம் ஓட்டினேன்.  எங்களுக்கு செக்ஷன் ரைட்டர்கள்னு பெயர். வேறு பெயரில் சொன்னால். என்னைப் போல ஆபீசில் பல டேய்கள்''”
சொல்லி ஓய்ந்தான் சுப்பிரமணி.
அதுதானா! அபிராமியின் வீட்டில் முதல் தேதி என்று வந்ததே இல்லை. மாதத்தில் பலமுறை ஒண்ணாந் தேதிதான்.  இவர்களின் வீட்டில் மாதக் கடைசி என்பதே இல்லை.  எப்போதும் பணப் புழக்கம்தான்.
"அப்பாவும் எப்படி ஏமாந்தார்? திருமணத்திற்கு முன்பு தீர விசாரிக்கத் தவறிவிட்டாரே!'
பூங்காவிலேயே இரவு முழுவதும் உட்கார்ந்திருக்க முடியுமா? சுப்பிரமணியனின் வண்டி புறப்பட்டது.
வீட்டுக் கதவைத் திறந்தனர்.  அவனுக்கு மட்டும் சாதம் பரிமாறினாள். படுத்தாள்.
சுப்பிரமணி கவலை இல்லாமல் குறட்டை விட்டுத் தூங்கினான்.
""டேயாமே, டேய் ! எவ்வளவு கேவலம்! ஒரு பொம்பளை, என் கணவனை... எவராவது கடிதத் தொடக்கத்தில் வணக்கம் போடாமல், சுப்பிரமணியனுக்கு எழுதிக் கொண்டது என்று கடிதம் எழுதினாலே இவனுக்குக் கோபம் வந்துவிடும். படிக்காமலே கடிதத்தைச் சுருட்டிக் கசக்கிக் குப்பையில் எறிந்துவிடுவான்.  அவனா இப்படி?
"டேய், சுப்பிரமணியா, டேய்'  அந்தக் குரல் காதிலேயே இருந்தது.   
அவளின் முகமும்...  பாவி, பொது இடம் என்று பாராமல் எத்தனை டேய்... மாட்டுக்காரனைக்கூட இந்நாளில் "டே' போட முடியாதே! இந்த மனுஷனும் மான, ரோஷம் கெட்டு...
அபிக்கு இரவு முழுவதும் உறக்கம் இல்லை. பெருமூச்சு, மூச்சு, ச்சு...
அதிகாலை ஐந்து மணிக்கு தினசரி எழுந்து விடுவாள் அபி. அன்று அவள் எழுந்திருக்கவில்லை.  சுப்பிரமணி ஆறரைக்கு எழுந்தபோது பக்கத்தில் அபியின் மெல்லிய குறட்டை கேட்டது.  கழுத்தில் தொட்டுப் பார்த்தான். அனலாகக் கொதித்தது.
சுப்பிரமணியனே காஸ் மூட்டி காப்பி போட்டு அபிக்கும் கொடுத்தான்.  தானே கடைக்குப் போய் காய் வாங்கி வர நினைத்தான்.  ஆனால் அவனது நேற்றைய பேண்டையும், சட்டையையும் இரவே சோப்புக் கரைசலில் நனைத்திருந்தாள் அபி.
""கொத்துச் சாவி குடும்மா.  பீரோலேந்து சலவைச் சட்டை எடுப்போம்''”
""சாவி... நேத்துப் பக்கத்துல வீட்ல ஏதோ சாவி தொலைஞ்சுதுன்னு  வாங்கினாங்க.  இன்னும் திருப்பித் தர்ல.  கேளுங்க''”
""போச்சி. பக்கத்து வூடு பூட்டி இருக்குதே!
நா எத்தப் போட்டுக்கிட்டு ஆபீஸ் போவேன் அபி கண்ணு? சரி  துண்டையாவது போத்திக் கிட்டுப் போய் காய் வாங்கியாறேன்''”
வண்டியின் பின் சக்கரத்திலும் ஆணிக் குத்தி காற்று  சுத்தமாக இறங்கி இருந்தது.  “ கஷ்ட காலம்டா சாமி!”
ரவை வாங்கி வந்து உப்புமா செய்தான்.
""அபி, உன்னையும் கூட்டிக்கிட்டுப் புறப்படறேன். தெரு முனைக் கடையில் புது பேண்ட், ஷர்ட் எடுக்கறேன்.  உன்ன டாக்டர் கிட்டக் காட்டி, ஆட்டோல ஏத்தி, உன் அம்மா வூட்ல உட்டு நா
ஆபீஸ் போறேன்.  சரியா?''”
""ஏங்க, எனக்கு மயக்கமும், தலைசுத்தலுமா இருக்குது. தயவு செஞ்சு நீங்க என்னை விட்டுப் போகாதீங்க.''”
""தைரியமா இரு அபி.  உனக்கு சாதா ஜுரம்தான்.  அம்மா ஊட்ல ரெஸ்ட் எடு.  எனக்கு ஆபீஸ்ல வேலை தலைக்கு மேலக் கிடக்கு''”
""சரி'' - எழுந்து தோட்டம் சென்றாள். 
""அய்யோ!''” - அலறினாள். தோட்டக் கதவு அருகில் கிணற்று மோட்டார் எஞ்ஜின். காலைப் பலமாகப் பதம் பார்த்துவிட்டது.  காலைப் பிடித்துக் கொண்டு துடித்தாள்.
""அபி, அபி, என்ன ஆச்சும்மா?''” - சுப்பிரமணி ஓடி வந்து தாங்கிப் பிடித்தான்.  “ 
""அடடா கால் இப்படி வீங்கிடிச்சே!''”
தூக்கி வந்து படுக்கையில் கிடத்தினான். தைலம் தேய்த்துவிட முட்டிவரை சேலையை உயர்த்தினான்.
""செஞ்சு கொடுங்க! எனக்கு ஒரு சத்தியம்''
""என்ன அபி இதெல்லாம் ?''
""பண்ணுங்க, என் தலையில் அடிச்சி''
""ம்... சரி''
""வாக்குத் தவற மாட்டீங்களே? தவறினீங்க, நா செத்துப் போயிருவேன்''
""சேச்சே!''
""அப்படின்னா, இனிமே நீங்க அந்த ஆபீஸ் படிய மிதிக்கக் கூடாது.  சரியா? எனக்குப் பணம் வேணாம், காசு வேணாம், வசதி வேணாம்.  இனி நீங்க டேய் கிடையாது.  பெருமை குலையாத என் புருஷன்'' அபி அவனை இறுகத் தழுவி புன்னகைத்தாள்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/17/வேலை-வேண்டாம்-3115646.html
3115645 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள் ! - 20  சின்ன அண்ணாமலை Sunday, March 17, 2019 02:53 PM +0530 பின்னர் நமது சொந்த மாகாணத் தலைவர் ராஜாஜிக்குக் கடிதம் எழுதினாராம்.
"தேசத்திற்காக உயிரைவிடக் கங்கணம் கட்டிக் கொண்டு விட்டேன். எவ்விடத்தில் ஆரம்பிக்கலாம்?'  என்று யோசனை கேட்டிருந்தாராம்.

"கள்ளுக்கடையில் ஆரம்பிக்கலாம். ஒரு குடிகாரனைக் குடியை விடும்படி செய்தால், ஒன்பது தடவை உயிரை விடுவதை விட அதிகப் பலன் உண்டு'  என்று ராஜாஜி பதில் எழுதினாராம்.

"இதென்னப் பிரமாதம்? ஒரு குடிகாரனைக் குடியை விடும்படிச் செய்து ஒன்பது தடவை தேசத்திற்கு உயிர் விடுவோம்'  என்று தீர்மானித்துக் கொண்டு கல்கி  அவர்கள் திருச்செங்கோட்டுக்கு ராஜாஜியிடம் போய்ச் சேர்ந்தாராம்.

ராஜாஜி இவரைப் பார்த்தவுடன்,  ""ஓ... நீங்கள்தானா தேசத்திற்காக உயிரைவிடக் கங்கணம் கட்டிக் கொண்டிருப்பவர்? உம்மிடம் உயிர் இருப்பதாகவே தெரியவில்லையே; பின் எப்படி அதை விடப் போகிறீர்?'' என்றாராம். உடனே கல்கி, ""அதுவா? ரயிலில்-பஸ்ஸில் வண்டியில் வரும்போது பத்திரமாக இருக்க வேண்டுமென்பதற்காகப் பெட்டியில் வைத்திருக்கிறேன்'' என்று சொல்லிப் பெட்டியிலிருந்து சில துண்டுப் பிரசுரங்கள், சின்னப் புத்தகங்கள் முதலியவற்றை எடுத்து வெளியில் போட்டாராம்.

ராஜாஜி அவற்றைப் படித்துவிட்டு,  ""பேஷ்! இதை நீர் உம்முடைய உயிர் என்று சொன்னது சரிதான்!'' என்று மெச்சிவிட்டு அதைப்போல நிறைய எழுதும்படி கல்கியைத் தூண்டினாராம்.

கல்கி தமிழில் எழுத ஆரம்பித்தார்!

அடடா! தமிழ் மொழிக்கு யோகமல்லவா பிறந்துவிட்டது!

கல்கியின் எழுத்துப் பைத்தியத்தை ராஜாஜி போலவே ஆசிரியர் திரு.வி. கலியாணசுந்தர முதலியாரும் வளர்ந்து வந்தார். ""தமிழ்நாட்டில் பலர் செய்வதுபோல என்னுடைய தமிழ் நடையைக் "காப்பி' அடித்துக் கெட வேண்டாம்; உன் போக்கிலேயே செல்'' என்று திரு.வி.க. அவர்கள் கல்கிக்கு போதனை செய்தார்.

இதெல்லாம் ஒரு புறமிருக்க, தமிழ் மக்களாகிய நாம் மிஸ்டர் வாரன் என்னும் ஆங்கில துரை மகனாருக்கு ஒரு கோயில் கட்டிக் கும்பாபிஷேகமும் செய்யக் கடமைப்பட்டிருக்கிறோம். ஏனெனில் கல்கியைத் தமிழ் எழுத்தாளராக ஆக்கியதற்கு முக்கியப் பொறுப்பாளி அவர்தான்!

1922-ஆம் ஆண்டிலே கூடலூர் சிறைச்சாலைக்கு கல்கியை மேற்படி துரைமகனார் அனுப்பி வைக்கப் போக, அங்கே சும்மா இருப்பதற்கு முடியாமல் கல்கி தமிழ் எழுத ஆரம்பிக்க, பின்னர் தமிழும் கல்கியும் ஓருயிரும் ஈருடலுமாகி, "தமிழ் என்றால் கல்கி--கல்கி என்றால் தமிழ்' என்பது போன்ற பொய்யா மொழிகளும் உண்டாகிவிட்டன.

தமிழ் வாழ்க! அதை வாழ்விக்க வழி செய்த வாரன் துரை மகனாரும் வாழ்க; என்று வாழ்த்துவோமாக!

"கம்பன் பிறந்த தமிழ்நாடு' என்றும், "வள்ளுவன் தன்னை உலகினுக்கே தந்து வான்புகழ் கொண்ட தமிழ்நாடு' என்றும், "நெஞ்சை அள்ளும் சிலப்பதிகாரம் என்றோர் மணியாரம் படைத்த தமிழ்நாடு' என்றும், தமிழ்நாட்டின் பெருமைகளைப் பலர் பலவிதமாகச் சொல்லிப் பாராட்டி மகிழ்கிறார்கள்.

"கல்கி பிறந்த தமிழ்நாடு' என்று சொன்னாலும் மிகையாகாது. 

ஏனெனில் கம்பரும், வள்ளுவரும், இளங்கோவும், பாரதியும், கல்கியின் உருவத்திலே தமிழ்நாட்டில் உலாவுகிறார்கள். ஆகவே "கல்கி' பிறந்த தமிழ்நாடு' என்று கூறுவதுதான் சரி'' என் பேச்சு முடிந்ததும் சபை மகிழ்ச்சியில் திளைத்தது. பலர் மேடைக்கு வந்து கைகுலுக்கி னார்கள். சிலர் மாலை அணிவித்தார்கள். ஒரு பெண்மணி ஒரு டாலருடன் கூடிய தங்கச் சங்கிலி ஒன்றைப் பரிசாக அளித்தார். உடனே பெண்மணிக்கு நன்றி தெரிவித்து விட்டு, ""கல்கியைப் பற்றி நான் பேசியதற்குக் கிடைத்தது இந்தப் பரிசு. இதை நான் கல்கி அவர்கள் சேர்க்கும் பாரதி மண்டப நிதிக்கு அளிக்கிறேன். இதை கல்கி அவர்களே ஏலத்திற்கு விட்டு, கிடைக்கும் பணத்தை நிதியில் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டுகிறேன்'' என்று சொல்லி பலத்த கரகோஷத்துக்கிடையில் கல்கி அவர்களிடம் மேற்படி தங்கச் சங்கிலியைக் கொடுத்தேன்.

கல்கி அவர்களும் தனக்கே உரித்தான நகைச்சுவை கலந்த சிறிய சொற்பொழிவு ஒன்றைச் செய்து மேற்படி தங்கச் சங்கிலியை ஏலத்துக்கு விட்டார். சங்கிலி எவ்வளவு தொகைக்கு ஏலம் போயிற்று என்று நம்புகிறீர்கள்?
சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள். ரூபாய் ஐயாயிரத்துக்கு ஏலம் போயிற்று. அதைவிட அதிசயம் ஏலம் கேட்ட மற்றவர்களும் எங்களுக்குச் சங்கிலி மேல் ஆசையில்லை. பாரதி நிதிக்கு நாங்களும் பணம் தருகிறோம் என்று கூறித் தாங்கள் கேட்ட ஏலத்தொகையை அவரவர்களும் கொண்டு வந்து கொடுத்தார்கள். அதையும் சேர்த்து மொத்தத் தொகை ரூ.9780 சேர்ந்தது.

கல்கத்தா தமிழர்களின் பாரதி பக்தியைக் கண்டு நாங்கள் வியப்படைந்தோம்.

ராஜாஜியின் மதிநுட்பம்

இதுவரையில் நான் ஏராளமாகச் சொற்பொழிவுகளைச்  செய்திருப்பேன். நான் தமிழில் பேசி ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்த்துச் சொல்லப்பட்ட சொற்பொழிவு ஒன்றே ஒன்றுதான்.

சொற்பொழிவு நடந்த இடம் கவியரசர் ரவீந்திரநாத் தாகூரின் சாந்திநிகேதன்.

ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்த்தவர் ரசிகமணி டி.கே.சி. 

வங்காள கவர்னராக ராஜாஜி 1947-இல் பதவி ஏற்றபோது நாங்கள் கல்கத்தா சென்றிருந்தோம். ராஜாஜியின் விருந்தினராகத் தங்கும் பாக்கியம் கிடைத்தது. சாந்திநிகேதனில் ராஜாஜிக்கு ஒரு வரவேற்பு நடந்தது. மிகவும் ரம்யமான வரவேற்பு. வங்காளத்தின் பெரிய பெரிய அறிஞர்கள் எல்லாம் கூடியிருந்த அந்தச் சபையில் என்னைப் பேசும்படி தலைமை வகித்த திரு. பி.சி. கோஷ் (அப்போதைய வங்காள முதன் மந்திரி) அழைத்தார். நான் திடுக்கிட்டுப் போனேன். ராஜாஜியைப் பரிதாபகரமாகப் பார்த்தேன்.

""சும்மா தமிழிலேயே பேசுங்கள். ரசிகமணி டி.கே.சி. ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்ப்பார்'' என்று ராஜாஜி கூறினார். ""சரி'', என்று ""மைக்'' அருகில் வந்தேன். திடீரென்று ராஜாஜியே எழுந்து ஒரு மாலையை என் கழுத்தில் போட்டார். சபையோரின் கரகோஷம் அடங்க  கொஞ்ச நேரமாகியது. நான் ராஜாஜியின் அன்பினால் திணறித் திக்குமுக்காடிப் போய் பேச்சை ஆரம்பித்தேன்.

""ராமபிரானுடைய ஆண்மையும், கிருஷ்ணனுடைய ராஜதந்திரமும், புத்தருடைய தூய்மையும், சிபிச் சக்ரவர்த்தியின் தியாகமும், ராமானுஜரின் மதப் பக்தியும், வள்ளுவரின் வாய்மையும் சேர்ந்து உருவெடுத்து வந்திருப்பவர் ராஜாஜி.

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர், விவேகானந்தர் மூலம் இந்து மதத்திற்குப் புத்துயிர் உண்டாயிற்று. தமிழ்நாடு அப்பொழுது விழித்தெழுந்தது. அவர்கள் இருவரும் இந்த வங்காளத்தில் பிறந்தவர்கள். பின்னர் மற்றொரு வங்காள வீரர் விபின் சந்திரபாலர் சென்னைக்கு விஜயம் செய்து தம்முடைய ஆறு பிரசங்கங்களின் மூலம் தமிழ்நாட்டில் தேச பக்தியை உண்டாக்கினார்.

தேசபந்து தாஸ் வக்கீல் தொழிலை விட்டு நாடு முழுதும் பெரிய கிளர்ச்சியை உண்டாக்கினார். ராஜாராம் மோகன்ராய், ரவீந்திரநாத் தாகூர், நேதாஜி போஸ் முதலியவர்களால் தமிழ்நாட்டுக்கு எவ்வளவோ லாபம் ஏற்பட்டிருக்கிறது.

சென்ற பல வருஷ காலமாக வங்காளம் எங்களுக்கு எத்தனையோ நன்மைகளைச் செய்திருக்கிறது. அப்பேர்ப்பட்ட வங்கத்திற்கு நாம் என்ன கைம்மாறு செய்யலாம், செய்ய முடியும் என்று ஏங்கிக் கொண்டிருந்தோம்.

ஆனால் அதெற்கெல்லாம் வட்டியும் முதலுமாக எங்கள் ராஜாஜியை உங்களுக்குக் கவர்னராகக் கொடுக்கிறோம். ராஜாஜியை கவர்னராக அடைய இவ்வங்காளம் 100 வருஷ காலம் தவம் செய்திருக்க வேண்டும்'' என்று கூறியபோது, ""ராஜாஜிக்கு ஜே!'' என்ற கோஷம் வானை அளாவியது.

நானும் மரியாதையாக அத்துடன் பேச்சை முடித்துக் கொண்டேன். விழா முடிந்தது. கல்கத்தா திரும்பும்போது ராஜாஜி அவர்களிடம் நான், ""என்னை எதற்குப் பேசும்படி பணித்தீர்கள். ரசிகமணி டி.கே.சி. பேசினால் போதாதா?'' என்றேன். அதற்கு ராஜாஜி ""ரசிகமணி ஆங்கிலத்தில் பேசுவதாக இருந்தது. ஆகவே நம் தமிழ் மொழியை வங்காளிகள் தெரிந்துகொள்ள வேண்டுமல்லவா? அதற்காகத்தான் உங்களைப் பேசச் சொன்னது'' என்று சொல்லிய பிறகு சிறிது மௌனமாக இருந்துவிட்டு, ""நானே உங்களுக்கு மாலை போட்டது ஏன் தெரியுமா?'' என்ற கேள்வியும் கேட்டு பதிலையும் சொன்னார்.

""உங்களை இங்கு ஒருவருக்கும் தெரியாது. நீங்கள் பேசும்போது யாரோ என்று அசிரத்தையாக வங்காளிகள் இருந்துவிட்டால் உங்கள் தமிழை யாரும் கவனித்துக் கேட்க முடியாது. நான் மதித்து மாலை போடக்கூடிய ஆள் என்று தெரிந்து விட்டால் எல்லோரும் கவனமாகக் கேட்பார்கள் அல்லவா? அதற்காகத்தான்'' என்று கூறினார்.

ராஜாஜியின் பெருந்தன்மையை நினைத்து உருகிப் போனேன்.

(தொடரும்)

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/17/சொன்னால்-நம்பமாட்டீர்கள்----20-3115645.html
3115644 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பெண்ணுரிமைக்காக குரல்  எழுப்பிய  தந்தை! - அ.குமார் DIN Sunday, March 17, 2019 02:47 PM +0530 பாலிவுட்  நடிகையும்,  சமூக ஆர்வலருமான ஷப்னா  ஆஷ்மி, தனது  கணவர் - கவிஞரும்,  திரைக்கதை  வசன கர்த்தாவுமான ஜாவீத் அக்தருடன்  சேர்ந்து இலக்கிய  கூட்டங்கள்  நடத்துவதுண்டு.  ஷப்னா  அவரது  தந்தை  கைய்ஃபி ஆஷ்மி  மற்றும் ஜாவீத்தின் தந்தை  ஜான் நிஷார் அக்தர்  ஆகியோரின் வாழ்க்கை  மற்றும் அவர்களது   கவிதைகளை  மேடையில்  படித்து விளக்கம் அளிப்பதுண்டு.  இதுதவிர ஷப்னா அவரது அம்மாவாகவும், ஜாவீத் அக்தர் ஷப்னாவின் தந்தையாகவும்  "கைய்ஃபி அவுர்  மெய்ன்'  என்ற தலைப்பில்  நாடகமொன்றை  நடத்துவதுண்டு.  இதுவரை  இந்த நாடகம்  300- தடவைகளுக்கும் மேல் நாடு முழுவதும்  மேடை ஏறியுள்ளது.  தற்போது "ராக்ஷயாரி'  என்ற புதிய  நாடகத்தை  அரங்கேற்றவுள்ளனர்.  ஷப்னாவின் தந்தை கடைசிவரை  பவுண்டன்  பேனா  மட்டுமே  பயன்படுத்தி  கவிதைகளை எழுதி வந்தாராம்.  அவரது  நூற்றாண்டைச்  சிறப்பாக  கொண்டாடும் வகையில் "கைய்ஃபி ஆஷ்மி' என்ற பெயரில்  சிறப்பு  பவுண்டன்  பேனாக்களை வெளியிட  ஏற்பாடு செய்துள்ளார் ஷப்னா.  அவர் தன்  தந்தையை  பற்றி இங்கு நினைவு கூர்கிறார்:

""என்னுடைய தந்தையும்,  கவிஞருமான கைய்ஃபி ஆஷ்மி  நடத்தி வந்த "இந்திய மக்கள் நாடக அமைப்பு'  ( ஐ.பி.டி.ஏ)  உலகிலேயே பெரிய அளவில்  10 ஆயிரம்  உறுப்பினர்களைக்  கொண்டிருந்தது.  அந்த நாடக  அமைப்பின் அனைத்திந்தியத்  தலைவராக  இருந்ததால்  வீதி நாடகங்களை  நடத்துவதில் மிகுந்த ஈடுபாடு காட்டினார்.  சுதந்திரமடைந்த  பின்னர்  வலிமை மிக்க இந்தியாவாகத்  திகழ,  மக்களிடையே  நாடகம்,  பாடல்கள்,  கலை நிகழ்ச்சிகள் மூலம்  விழிப்புணர்வை  ஏற்படுத்தி  சமூக  மாற்றங்களை  ஏற்படுத்த பாடுபட்டார்.

என்   சிறுவயது  வாழ்க்கை  நன்றாக  நினைவில்  உள்ளது.  நாங்கள்  120  சதுர அடி கொண்ட  சிறிய வீட்டில்  வசித்து  வந்தோம்.  எட்டு குடும்பங்கள்  வசித்து வந்த  அந்த  பகுதியில்  இருந்த ஒரே ஒரு குளியலறையைத்தான்  அனைவரும் பயன்படுத்துவோம்.  அனைத்து  சமூகத்தினரும்  அங்கு குடியிருந்தனர்.  அந்த காலத்திலேயே சமூக நீதி,  பெண்ணுரிமை, சமத்துவம்   போன்ற  கருத்துகளை என்  பெற்றோர்  கற்றுக்கொடுத்தனர்.

இதுகுறித்து  என் தந்தை  பேசும்போது,  சொற்பொழிவு ஆற்றுவது  போல் இருக்கும்.  70 ஆண்டுகளுக்கு  முன் அவர் எழுதிய "அவுரத்'  என்ற கவிதைத் தொகுப்பில், "பெண் என்பவள், வெறும்  சமையலறையையும், குழந்தைகளையும்  தான் கவனித்துக் கொள்ள வேண்டும் . ஆண்கள் வேலைக்கு  செல்ல வேண்டும்  என்ற நிலை  மாற வேண்டும். பெண்களும் வேலைக்கு போகலாம்,  வெளி விவகாரங்களைத் தெரிந்து  கொள்ள வேண்டும்' என்பதை  வலியுறுத்தியிருந்தார்.  அவரது  வாழ்நாளில்  இன்றைய ஹீரோக்களுக்கு  எவ்வளவு  மதிப்பளிக்கிறார்களோ  அந்த  அளவு கவிஞர்களுக்கு  மதிப்பும்,  மரியாதையும்  ரசிகர்களிடையே  இருந்தது.  புரட்சி எழுத்தாளர்களின்  இயக்கமும்  வலுவாக  இருந்தது.  இன்று  அந்த அளவுக்கு வலிமை இல்லை.  இதற்கு காரணம்  அரசியல்.  மக்களும்  சமூக வலை தளங்கள்  மூலம் கருத்து  பரிமாற்றம்  செய்வதை  விரும்புகின்றனர். ஏனெனில் சமூக வலைதளங்களில் பதியும்  கருத்துகளுக்கு  தணிக்கை இல்லை.  ஒரு பட்டனை  தட்டுவதன்  மூலம் லட்சக்கணக்கானவர்களுக்கு  தகவல் சென்றடைகிறது.

திரைப்படம் மூலம்  கருத்துகளைச்  சொல்வது  அதிக செலவான  விஷயம்.  ஒரு சாதாரண படம்  எடுக்க வேண்டுமென்றாலும்  சில கோடிகள்  தேவைப்படும். நான் "அர்த்'  (1982)  படத்தில்  கணவனால்  கைவிடப்பட்ட பெண்ணாக நடித்தபோது,  நிறையப் பெண்கள் தங்கள் கருத்துகளை என்னுடன்  பகிர்ந்து கொள்ள முன் வந்தனர்.  அதன்பின்னரே  பெண்ணுரிமை  இயக்கங்களில்   நான் அதிக ஆர்வம் காட்டத் தொடங்கினேன்'' என்றார்  ஷப்னா  ஆஷ்மி.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/17/பெண்ணுரிமைக்காக-குரல்--எழுப்பிய--தந்தை-3115644.html
3115642 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் கிராமத்தை காப்பாற்றிய  ஓவியங்கள்!  - ஸ்ரீதேவி DIN Sunday, March 17, 2019 02:44 PM +0530 முதியவர்  ஒருவர் ஓவியங்களால் ஒரு கிராமத்தையே காப்பாற்றியுள்ளார் என்றால்  நம்ப  முடிகிறதா? நம்பிதான் ஆக வேண்டும்.  ஆம், தைவானில் நன்துன் மாவட்டத்தில்  அமைந்திருக்கும்  தைசுங்  என்ற  அந்த  கிராமம்  1940-50 களில், சீனாவிலிருந்து  திரும்பிய முன்னாள் ராணுவ வீரர்கள் குடியிருப்பதற்காக அந்தக் கிராமத்தை தைவான் அரசு தற்காலிகமாக உருவாக்கியது. 

சுமார் 1200 வீடுகளைக் கொண்டது அந்த கிராமம்.  ஒரு கட்டத்தில், இந்த கிராமத்தில் வசித்து வந்த  மக்கள் அனைவரும் வெளியேறி விட,  12 வீடுகள் மட்டுமே  இருந்துள்ளன.    அதில்  ஒரு  வீட்டில் 37 ஆண்டுகளாக வசித்து வந்த 96 வயதான முன்னாள் ராணுவ வீரரான ஹூவாங் யுங்-ஃபுவிற்கு, தான் வாழ்ந்த கிராமத்தை விட்டுச்செல்ல மனம் வரவில்லை.  இந்நிலையில்,  அரசும்,  தனியார் நிறுவனங்களும் இந்தக் கிராமத்தை ஆக்கிரமிக்க திட்டமிட்டன.  

இதைப் பொறுத்துக் கொள்ள முடியாத ஹூவாங்,  அந்தக்  கிராமத்தை மீட்டெடுக்க என்ன செய்வதென்று யோசிக்கையில், அவரது வீட்டில் ஓவியங்களை வரையத் தொடங்கியுள்ளார்.  பின்னர், சிறிது சிறிதாக காலியாக இருந்த வீடுகளில்  உள்ள  சுவர்களிலும்  வரையத் தொடங்கியிருக்கிறார். 

ஒரு கட்டத்தில் ஹூவாங்கின் இந்த முயற்சி அருகில் இருந்த பல்கலைக்கழக மாணவர்களின் கவனத்தையும் ஈர்த்ததுள்ளது. எனவே, அவர்களும் ஹூவாங்கோடு சேர்ந்து ஓவியங்கள் வரையத் தொடங்கினர்.   அக்கம்பக்கத்து ஊர்களுக்கு இந்தச் செய்தி  பரவ, இந்தக் கிராமத்தை பார்வையிட  மக்கள் வரத் தொடங்கினர்.  ஒரு கட்டத்தில்  அந்த கிராமத்தை  "வானவில் கிராமம்' என்றும், ஹூவாங்கை  "வானவில் தாத்தா'  என்றும் அழைக்கத் தொடங்கியுள்ளனர். 

தற்போது தைவானின் புகழ்பெற்ற சுற்றுலாத்தலமாக மாறியிருக்கிறது அந்த கிராமம்.  ஆண்டுக்கு சுமார் 10 லட்சம் சுற்றுலாப் பயணிகள் அந்தக் கிராமத்திற்கு வந்து செல்கின்றனர்.  இதனால்  தைவான் அரசு,  இந்த கிராமத்தை இடிக்கும் முடிவைக் கைவிடுவதாக அறிவித்தது.  விரைவில் அந்த கிராமத்தை கலாசார சுற்றுலாத் தளமாக அறிவிக்க இருப்பதாகவும் அந்நாட்டு அரசு அறிவித்துள்ளது.

96 வயதில் ஓவியங்கள் வரைந்து, தான் வாழ்ந்து வந்த கிராமம் இடிக்கப்படாமல் காப்பாற்றியிருக்கும்  ஹுவாங், முறைப்படி ஓவியம் கற்றவரில்லை. மூன்று வயதில், தன் தந்தையிடம் வரைய கற்றுக்கொண்டதை வைத்தே ஒரு கிராமத்தையே ஓவிய கிராமமாக மாற்றியிருக்கிறார்.

இவரது, ஓவியங்களில்,  நாய்கள், பூனைகள், பறவைகள், பூக்கள்  என பல்வேறு விதமான உருவங்கள் வீடுகளின் சுவர்களை  அலங்கரிக்கின்றன.  இன்றும், தினமும் காலை 3 மணிக்கு எழுந்து, கிராமத்தில் இருக்கும் கைவிடப்பட்ட  வீடுகள், சுவர்கள், சாலைகளில் ஓவியம் வரைந்து வருகிறார் ஹூவாங்.

""தனக்கு நூறு 100 வயதானலும் வரைவதை நிறுத்த மாட்டேன்'' என்று சொல்கிறார்  இந்த "வானவில்' தாத்தா. 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/17/கிராமத்தை-காப்பாற்றிய--ஓவியங்கள்-3115642.html
3115641 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மனதை  ஒருமுகப்படுத்த ஓவியப் பயிற்சி! -  வி.குமாரமுருகன்  Sunday, March 17, 2019 02:42 PM +0530 ஓய்வு நேரங்களில் பள்ளிகளுக்குச் சென்று அங்குள்ள மாணவர்களுக்கு ஓவியப் பயிற்சியை இலவசமாக வழங்கி வருகிறார் ஓவியர் ஜெயராம்.

கடையநல்லூர் ரயிலடி பகுதியைச் சேர்ந்தவர் கோ.ஜெயராம். ஓவியரான இவர் "விதை நெல் வாசகர் வட்டம்' என்ற அமைப்பின் தலைவராகவும் இருந்து மாணவர்களுக்காக பல்வேறு உதவிகளைச் செய்து வருகிறார்.

விவசாயப் பணியை மேற்கொண்டு வரும் இவர் ஓய்வு நேரங்களில் மாணவர்களுக்கு ஓவியப் பயிற்சி வழங்குவதை வழக்கமாகக் கொண்டுள்ளார். குறிப்பாக ஓவிய ஆசிரியர் இல்லாத பள்ளிகளுக்குச் சென்று, அங்குள்ள மாணவர்களுக்கு எளிமையான முறையில் ஓவியங்கள் வரைய கற்றுக் கொடுக்கிறார்.  மேலும், ஓவியம் வரைவதற்கு தேவையான அட்டைகள் மற்றும் பொருள்களை இவரே தனது சொந்த செலவில் வாங்கி மாணவர்களுக்கு கொடுத்து ஓவியப் பயிற்சியளித்து வருகிறார்.

ஓவியர் ஜெயராமை சந்தித்து பேசினோம்...

""பொதுவாக ஓவியப் பயிற்சி என்பது மனதை ஒருநிலைப்படுத்தும் மிக சிறந்த கலையாகும். உயர்நிலை மற்றும் மேல்நிலைப்பள்ளிகளைப் பொருத்தவரை ஓவிய ஆசிரியர்கள் நியமிக்கப்பட்டுள்ளனர். ஆனால்,  தொடக்கப்பள்ளிகள் மற்றும் நடுநிலைப்பள்ளிகளில் ஓவியர் ஆசிரியர் பணியிடங்கள் இருப்பதில்லை. 

மனதை ஒருமுகப்படுத்த மாணவர்கள் பழகிக் கொண்டால், அனைத்து திறன்களையும் மாணவர்களால் எளிதில் வசப்படுத்த முடியும். அதற்கு ஓவியம் துணை புரிகிறது. ஒரு பொருளை வரைய முயலும் போது, அந்த பொருள் குறித்த சிந்தனையைத் தவிர, வேறு எந்த சிந்தனையும் மனதில் வராது. இது ஒரு விதமான பயிற்சி. இப்படி தொடர்ந்து ஓவியம் வரையும் பொழுது, மாணவர்களின் மனம் ஒருநிலைப்படுத்தப்பட்டு, படிப்பு உள்ளிட்ட விஷயங்களில் அவர்களால் முழுமையாக ஈடுபட முடியும். 

அதனால்தான், தொடக்க மற்றும் நடுநிலைப்பள்ளி மாணவர்களுக்கு இலவசமாக ஓவியப் பயிற்சியை வழங்கி வருகிறேன். கடந்த 6 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக விரும்பும் பள்ளிகளுக்கு சென்று பயிற்சி அளித்து வருகிறேன். மேலும், வெளியூர்களுக்கு செல்லும் போது, அருகேயுள்ள பள்ளிகளுக்குச் சென்று மாணவர்களுக்கு ஓவியம் குறித்த ஆர்வத்தை ஏற்படுத்த முயன்று வருகிறேன். மேலும் கலையாசிரியர்களுக்கு புத்தாக்கப் பயிற்சி அளித்து வருகிறேன். 

இந்திய கோயில்களில் எண்ணற்ற ஓவியங்கள் குவிந்து கிடக்கின்றன. ஒவ்வொரு பகுதியிலும் உள்ள கோயில்களின் ஓவியங்கள் அப்பகுதியின் வரலாற்றைப்  பிரதிபலிப்பதாக அமைந்துள்ளன. திருநெல்வேலி மாவட்டத்திலுள்ள கோயில் ஓவியங்களும், மதுரைப் பகுதியிலுள்ள ஓவியங்களும் ஒன்று போல் இருப்பதில்லை. அந்தந்த பகுதிகளுக்குகேற்ப ஓவியங்களும் மாறுபட்டுள்ளன. அவற்றின் கோடுகளும் கூட மாறுபட்டு உள்ளன. 

இதை அறிவதற்காக ஓவியர் பொன்.வள்ளிநாயகம் உள்ளிட்டோரைக் கொண்ட எங்கள் குழு, பல்வேறு இடங்களுக்குச் சென்று கோயில் ஓவியங்கள், மலைகளில் வரையப்பட்டுள்ள ஓவியங்கள் போன்றவற்றை ஆராய்ந்து, அதிலுள்ள நுட்பங்களை உள்வாங்கி, அதை ஓவியக்கலையில் ஆர்வமுள்ளவர்களுக்கு கற்பித்து வருகிறோம். இது போன்ற மரபு சார்ந்த ஓவியங்கள் இன்றைய மாணவர்களுக்குக் கிடைக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன், மாணவர்களுக்கு இலவசமாகக் கற்பித்து வருகிறோம். 

கோடை விடுமுறையில், "விதை நெல் வாசகர் வட்டத்தின்' சார்பில், மாணவர்களுக்கு இலவசமாக ஓவியப் பயிற்சி வழங்கி, அவர்களுக்கு பரிசுகளையும் வழங்கி வருகிறோம். எதிர்காலத்தில் ஓவியக்கலையில் ஆர்வமுள்ளவர்களைக் கொண்டு, மரபு சார்ந்த இந்திய ஓவியக் கலையை கற்பிக்கும் பட்டறையை உருவாக்க வேண்டும் என்ற ஆசை எங்களுக்குள்ளது என்ற அவர் மரபு சார்ந்த இந்திய ஓவியங்கள் கோபுரங்களில்தான் காணப்படுகின்றன. என்னைப் போன்ற ஓவியர்கள் அந்த ஓவியங்களை பார்வையிடுவதற்கு, பலதுறைகளிடம் அனுமதி பெற வேண்டிய நிலையுள்ளது. அதை எளிமைப்படுத்தினால் நன்றாக இருக்கும்'' என்றார்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/17/மனதை--ஒருமுகப்படுத்த-ஓவியப்-பயிற்சி-3115641.html
3111125 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Sunday, March 10, 2019 05:22 PM +0530 கண்டது


(கோவை பெரியகடை வீதியில் உள்ள ஒரு புத்தகக் கடையின் பெயர்)

தமிழ் அருந்தகம்

டி.ஜெய்சிங், கோயம்புத்தூர்.

 

(கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் நெய்யூர் கிராமத்தில் உள்ள ஒரு தெருவின் பெயர்)

கிறிஸ்துமஸ் தெரு

நெ.இராமன், சென்னை-74

 

(ஈரோட்டில் உள்ள ஒரு மின்மயானத்தின் பெயர்)

ஆத்மா

க.ரவீந்திரன், ஈரோடு.

 

(தொண்டியில் ஒரு லாரியின் பின்புறத்தில்)

உலகம் சுற்றும் வாலிபன்

கே.முத்துச்சாமி, தொண்டி.


யோசிக்கிறாங்கப்பா!

மனைவி படத்தை மொபைலில் தினமும்
 பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்றால்,
அவன் புதிதாகத் திருமணமானவனாகத்தான் இருக்கும்.

இரா.சிவானந்தம், கோவில்பட்டி.

 

கேட்டது

(நாமக்கல்லில் ஒரு மளிகைக் கடைக்காரரும்,  வாடிக்கையாளரும்)

""வியாபாரமெல்லாம் எப்படி இருக்கு?''
""நல்லா இல்லை.  பேசாம ஓடிப் போயிடலாம் போலிருக்கு''
""உனக்கு கல்யாணம் ஆயிடுச்சா?''
""இல்லை''
""அப்ப தாராளமா ஓடிப் போகலாம்''

யூ.பைஸ் அஹமத், நாமக்கல்.

 

(அரியலூர் பேருந்து நிறுத்தம் அருகே இரு மாணவர்கள்)

"" ரொம்ப நேரமா பஸ் வரலியே... யார்ட்டயாவது லிஃப்ட் கேட்டுட்டுப் போக வேண்டியதுதானே?''
""யார் கிட்டயும் கை நீட்டி நிக்க கூடாதுன்னு எங்க அப்பா சொல்லி இருக்காரு''

தி.மதிராஜா, காட்டுமன்னார் கோயில். 


 

மைக்ரோ கதை

ஒரு பெண் வெங்காயம் வாங்க மார்க்கெட்டுக்குப் போனாள்.  ஒரு கடையில் ஒரு கிலோ வெங்காயம் ரூ.15 என்று எழுதிப் போடப்பட்டிருந்தது.  அதைவிட வேறு கடையில் குறைவாக இருக்கலாம் என்று நினைத்து  வேறொரு கடையில் வெங்காயத்தின் விலையைக் கேட்டாள்.  ரூ.20 என்றார் கடைக்காரர். 

""என்ன அநியாயமா இருக்கு?  பக்கத்துக் கடையில்  ரூ.15 தானே?'' என்றாள்.

""அப்படீன்னா நீங்க அங்கேயே வாங்கிக்கங்க''  என்றார் கடைக்காரர். 

பக்கத்துக் கடைக்குச் சென்று, ""ரெண்டு கிலோ வெங்காயம் தாங்க''  என்றாள்.
கடைக்காரர் சொன்னார்: ""வெங்காயம் ஸ்டாக் இல்லை''
 பார்கவி, சென்னை-33.

 

எஸ்.எம்.எஸ்.

மனிதர்களில் முதல் தரமாக இரு...
அதிலும் நிரந்தரமாக இரு.

மு.பெரியசாமி, விட்டுக்கட்டி.

 

அப்படீங்களா!


ஆப்பிரிக்க நாடுகளில் போதிய மருத்துவ வசதி இல்லாமல் இறந்து போகிறவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகம்.  அதிலும் குறிப்பாக ருவாண்டா நாட்டில் அதிகம். நோயாளிகளுக்கு அறுவைச் சிகிச்சையின்போது தேவைப்படும் ரத்தம் இல்லாமல் இறந்து போகிறவர்கள் அதிகம்.  ருவாண்டா நாட்டின் அரசும், அமெரிக்காவில் உள்ள ஒரு தொழில் நிறுவனமும் இந்நிலையை மாற்ற ஸிப்லைன் என்ற ஒரு நிறுவனத்தைத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள். 

இந்த நிறுவனத்தில் உள்ள ட்ரோன்கள் ரத்தம் தேவைப்படும் மருத்துவமனைகளுக்கு  ரத்தத்தை விநியோகம் செய்கின்றன. கடந்த மார்ச் 2016-இல் தொடங்கப்பட்ட இந்த நிறுவனம் ருவாண்டாவில் மட்டும் இதுவரை 7000 யூனிட் ரத்தத்தை 21 மருத்துவமனைகளுக்கு விநியோகம்  செய்திருக்கின்றன. 

வேறு எந்த வாகனத்திலும் இவ்வளவு வேகத்தில் சென்று, தேவைப்படும் இடத்துக்குச் சென்று ரத்தம், பிஸாஸ்மா,  ரத்த செல்கள், பிளேட்லெட்ஸ் எல்லாம் விநியோகிக்க முடியாது. 

இப்போது டான்சானியா நாடும் இந்த ட்ரோன் சேவையை  ஏற்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. மணிக்கு 100 மைல் வேகத்தில் செல்லும் இந்த ட்ரோன்களில் ரத்த மற்றும் ரத்தம் சார்ந்த பொருள்கள் உள்ள  சிறு பெட்டி கட்டப்பட்டு,  தேவையான இடம் வந்ததும் இந்த பெட்டி ஒரு சிறிய பாராசூட்டின் மேல் கட்டப்பட்டு கீழே போடப்படும். தேவையானவர்கள் அதை எடுத்துப் பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டியதுதான். ஆப்பிரிக்காவின் போக்குவரத்து வசதி இல்லாத தொலைதூரப் பகுதிகளில் இந்த ட்ரோன் சேவை மிகப் பயனுள்ளதாக இருக்கிறது.

என்.ஜே., சென்னை-116.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/10/பேல்பூரி-3111125.html
3111124 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் அறுவடை சா. கா. பாரதி ராஜா  DIN Sunday, March 10, 2019 05:18 PM +0530 எறையூர் விவசாய கழனி சூழ்ந்த ஊர். நெல்லே பிரதான பயிர். வயல்கள் வானத்தைப் பார்த்தே பச்சை ஆடை சூடிக் கொள்ளும். வானம் பார்த்த பூமி. ஊருக்குள் நுழைகையில் சாலையின் இருமருங்கிலும் விளைந்திருக்கும் நெற்பயிர்கள்,  ஈரங்கலந்த தென்றல் காற்றை சாமரமாய் வீசும்.
அந்த ஊரில் வரதன் இரண்டு ஏக்கர் நிலத்தில் பயிர் செய்து வாழ்ந்து வந்தான். வரதனின் மனைவி துளசி. அவர்களுக்கு ஒரு மகன் ஒரு மகள். மகன் மோகனுக்கு கிரில் செய்யும் கடையில் வேலை. இருந்தும் விவசாயம் செய்ய வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை கைவிட்டதேயில்லை. பத்தாம் வகுப்பு தேர்ச்சி பெற்று வீட்டிலேயே இருக்கும் மகளும் பெற்றோருக்குத் துணையாக கழனிக்குச் சென்று வேலை செய்வாள்.

""தை வருது. அறுப்பு முடிஞ்சதும் பொன்னுக்கு நல்ல இடமா பாத்து முடிச்சிடணும்''”

""யோவ்! என் அண்ணன் மவன் இருக்கான்யா. இவளுக்கு மாமன் முறை தானே. பத்து முடிச்சி டவுன்ல கம்பெனில, உட்காந்து  வேல பாக்குறான். அவனுக்கு முடி. அத வுட்டுட்டு வேற எங்க போயியும் தேட்ற வேல வெச்சிக்காதே''”
""ஆமா! உன் அண்ணன் மவன் துரை தானே. பட்டணத்து சீமத்துரை அவுரு. போடி இவள!''”
 ""ஏன்? அவனுக்கு என்ன கொறச்சலு?''” 
""பத்தாவதை அஞ்சி முற படையெடுத்த பய தானே அவ?''”
""இவ என்ன ஜில்லா கலக்டரா. இவளும் பத்தாவது தானே படிச்சிருக்கா. அஞ்சி முற படையெடுத்தாலும் அவன் பாசு பன்னிட்டான்யா. நம்மள மாதிரியா அவன் வெயில்ல வேகறான்? நல்ல துணிய மாட்டிக்கிட்டு டவுன்ல வேல பாக்குறான். பொன்ன நல்லா பாத்துக்குவான்''”
""அங்க முடக்கினு வேல பாக்குறதுக்கு நிலத்துல கெளரவமா விவசாயம் பாக்கலாம்''”
""நீயும் காலகாலமா  பாத்து என்னத்த கிழிச்ச?''”
""இங்க பாருடி! என் பொன்ன நல்ல இடத்துல கட்டிக்கொடுப்பேன். நீ சும்மா கிட. பசங்களுக்கு மொதல்ல சோத்த போடுடி''”
”""க்கும்!''”
பத்து நாள்கள் நகர்ந்தது. கதிர்களெல்லாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தலை சாய்ந்து நிலத்தில் படுக்கத் தொடங்கின. தனது மகளுக்காக நாணி தலை சாய்வது போலவே மகிழ்ந்தான் வரதன்.
அந்த ஊரில் அறுவடைக்கு அக்கம்பக்கத்திலிருப்பவர்களை அழைத்துச் செல்வது வழக்கம். இரவு தனது அக்கம் பக்கத்திலிருப்பவர்களையெல்லாம் கூட்டினான். நாளைக்கு அறுவடைக்கு தனது நிலத்திற்கு வருமாறு அழைத்தான். அனைவரும் சம்மதித்தனர். 
ஊராட்சியால் களத்துமேடு கட்டப்பட்டிருந்தது. சிலர் களத்துமேட்டிலும், இடம் கிடைக்காதவர்கள் தார்ச்சாலையிலும் அறுவடை முடிந்த கதிர்களை வைத்து நெல்லை பிரிப்பர்.
வரதன் கழனியில் அறுவடை முடிந்தது. இடம் கிடைக்காததால் கதிர்களை கட்டி, தார்ச்சாலையில் போட்டான். மக்கள் கதிர்களை பரப்பினர்.
இந்த ஜனங்களுக்கு அறிவே கிடையாதா? எப்படியா வண்டிய ஓட்டுறது?''” ஏட்டுவிடம் மக்களை திட்டிக்கொண்டே வாகனத்தில் பயணித்தார் காவல் துணை ஆய்வாளர் சங்கர்.
""இவனுங்களுக்கு இதே வேல தான் ஐயா! எவ்வளவோ சொல்லியாச்சி. திருந்த மாட்டிறானுங்க. ஏதாச்சும் போராட்டமுனு போயிடுமேன்னு கண்டுக்காம இத்தன நாளா கம்முன்னு போயிட்டிருக்கோம்யா''”
மறுநாள் டிராக்டரை சொந்தமாக வைத்திருந்த பாலு வரதனிடம், “""யோவ்! போற வழியில இப்படி கொட்டி வச்சிருக்கே. போற வர்ற வண்டிய வச்சியே அம்பாரம் அடிச்சிடுவே போல''”
""உனக்கு ஏன் எரியுது. அங்க இருக்கு பாரு இடம். ஓணும்னா நீயும் போட்டுக்க. பெரிசா  வந்துட்டான் பெரிய இவனாட்டம்''”
""எங்க டிராக்டரெல்லாம் எதுக்கு வெறும் கற்பூரம் கொளுத்தவா?''”
""கற்பூரம் கொளுத்து. கொளுத்தாம போ. முதல்ல இங்கிருந்து கிளம்பு''”
""இரு நான் யாருனு காட்டுறேன்''” என்று சொல்லி வேகமாக கிளம்பினான் பாலு. வண்டி நேராக காவல் நிலையத்தில் நின்றது. 
"சாலையில் கதிர்களை பரப்பி போக்குவரத்து இடையூறு செய்கிறார்கள். தக்க நடவடிக்கை எடுக்கும்படி' புகார் ஒரு பேப்பரில் எழுதிக் கொடுத்தான்.
அன்று நள்ளிரவு யாரோ வீட்டின் கதவை வேகமாக தட்டுவதாக வரதன் திடுக்கிட்டு எழுந்தான்.
""வரதா! வரதா! டேய்! கதவ திறடா! உன் நெல்லெல்லாம் பத்திக்கிட்டு எரியுது''”
ஒன்றும் புரியாமல் கதவைத் திறந்த வரதனின் கண்கள் அகல விரிந்தன. குடும்பமே ரோட்டை நோக்கி ஓடியது. அதற்குள் அனைத்தும் எரிந்து சாம்பலாயின. 
மக்கள் இறைத்த வாளித் தண்ணீரெல்லாம் நெருப்பில் ஆவியாகிக் கொண்டிருந்தன.
வரதன் வீட்டார் கண்ணீரோடு மக்களின் கண்ணீரும் கருத்த கரியில் விழுந்தது. எனினும் விவசாயியின் கண்ணீர்துளிகள் பசுபமாகவே ஆனது.
""டேய்! வரதா! இது டிராக்டருகாரன் வேலயாத்தான்டா இருக்கும்''” உறவுகள் சொல்ல, தலை சாய்ந்த பயிரைப் போலவே தலை சாய்ந்து அழுது கொண்டிருந்தான் வரதன். எரிந்துபோன நெல்லிற்கு இறுதிச் சடங்குகள் செய்தன அவனது கண்கள்.
""டேய்! ஸ்டேஷனுல்ல கம்பிளையிண்டு கொடுக்கனும்டா. அவங்க கண்டுபிடிச்சு தோலை உரிச்சாத்தான் இவனுங்களுக்கெல்லாம் புத்தி வரும்''” உறவுகள் கூச்சலிட்டுக் கொண்டேயிருந்தது.
மறுநாள் காலை காவல் நிலையத்திற்குச் சென்று புகார் கொடுத்துவிட்டுத் திரும்பினான் வரதன்.
""யோவ்! பாத்தியா. தல குனிஞ்சிட்டு போறானுங்க. இவனுங்களுக்கு இப்படித்தான்யா பன்னனும். இனிமே பாரு. எவனும் ரோட்டுல கதிரை விரிக்கமாட்டான்'' ஏட்டிடம் நெஞ்சை நிமிர்த்துக் கொண்டு பேசினார் துணை ஆய்வாளர் சங்கர்.
""ஆமாங்க ஐயா! நீங்க நைட்டு பத்த வச்ச ஒத்த குச்சி, இலட்டிய விட நல்லா வேல செஞ்சிருக்குயா...''” தாளம் வாசித்தான் ஏட்டு.
சிரிச்சிக்கிட்டே வாயில் சிகரெட்டை வைத்து, “""பத்த வச்சோம்ல. என்கிட்டேயே வருது பாரு கம்பிளையிண்டு''” என்று சிகரெட் பத்த வைத்த மீதி தீக்குச்சி நெருப்பைக் கொண்டு புகார் கடிதத்திற்கு தீ வைத்தான் துணை ஆய்வாளர் சங்கர்.
அன்று மாலை காவல் நிலையத்திற்கு ஒரு போன் வந்தது. அதை எடுத்த சங்கர் பதறிக்கொண்டே ஓடினான்.
காவல் நிலையக்குடியிருப்பில் வசிக்கும் அவனுடைய  மகனை, பள்ளியை விட்டு நடந்து வரும் வழியில் விஷப்பாம்பு தீண்டியுள்ளது.
""ஐயா! உங்க மவன பாம்பு கடிச்சிருச்சு. பக்கத்துல இருக்கிற மருத்துவமனைக்கு கொண்டுட்டு போய்கிட்டு இருக்காங்க''” என்ற போன் தான் அது.
கண்ணீரோடு மருத்துவமனைக்குச் சென்றவன் பிள்ளையைத் தேடினான்.
மருத்துவர் வந்தார். “
""பிள்ளைக்கு ஒண்ணுமில்ல.  இவரு கரக்டான நேரத்துல கூட்டிட்டு வந்ததால விஷம் முழுசா ஏறல. காப்பாத்தியாச்சு''” மருத்துவர் நம்பிக்கை அளித்தார். யாரென்று பார்த்தபோது, வரதன். ஒரு நிமிஷம் அதிர்ச்சியாக இருந்தது. 
கையெடுத்துக் கும்பிட்டான் எதிரில் நின்றிருந்த வரதனை.
மகனை அழைத்துக் கொண்டு காரில் திரும்புகையில் ரோட்டில் எரிந்து கறுப்பாய் இருந்த நிலத்தைப் பார்த்து தலைகுனிந்து கண்ணீர் வடித்தான்.
பின்பு, தனது சொந்த செலவில் ஊர் மக்களுக்காக ஒரு களத்துமேட்டைக் கட்டிக்கொடுத்தான். வரதன் மகளுக்கு நல்ல இடத்தில் வரனும் பார்த்து திருமணம் முடித்து வைத்தான்.
வரதனும் அடுத்த போகத்தில் விளைந்த பயிர்களை சாலையில் கொட்டாமல், தனியாக களத்துமேட்டில் கொட்டினான். பாலு குறைந்த பணம் வாங்கி, டிராக்டர் அடித்து நெல்லை பிரித்துக் கொடுத்தான். 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/10/அறுவடை-3111124.html
3111122 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பருக்களுக்கு மருந்து!: ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம் பேராசிரியர்  எஸ். சுவாமிநாதன் DIN Sunday, March 10, 2019 05:15 PM +0530 என் மகளின் வயது 17. பிளஸ்- 2 படிக்கிறாள். கடந்த மூன்று வருடங்களாக பருக்கள் தொந்தரவு உள்ளது. தோல் சுருங்கிவிட்டது. வறண்டும் விட்டது. பருவில் சீழ்பிடித்து அமுங்கி புண்ணாக உள்ளது. பருக்கள் உள்ள இடம் சிவப்பாக உள்ளது. இதைக் குணப்படுத்த ஆயுர்வேத மருந்துகள் உள்ளனவா?

  -ந. குருபரன், ஆசிரியர்,   போடி நாயக்கனூர்.

"மனிதர்களுடைய ரத்தம் இனிப்புச் சுவையுடையதாகவும், சிறிது உப்புச் சுவையுடன் கூடியதாகவும், சிறிது குளிர்ச்சியும் சிறிது சூடும் கொண்ட தன்மையுடையதாகவும், கட்டி போல இறுக்கமில்லாமல் நீர்த்ததாகவும், செந்தாமரை, தங்கம், செம்மறியாடு மற்றும் முயலினுடைய ரத்தத்தைப் போல சிவந்த நிறமாகவும் இருந்தால், அதை சுத்தமான ரத்தமாகக் குறிப்பிடலாம்' என்று வாக்படர் எனும் முனிவர் கூறுகிறார்.

இது போன்ற சுத்தமான ரத்தம்,  பித்தத்தையும் கபத்தையும் அதிகரிக்கக் கூடிய உணவுகளாலும் செயல்களாலும் கெட்டுவிடுவதாக அவர் மேலும் கூறுகிறார். ரத்தம் கெட்டுவிட்டால், விஸர்ப்பம் (ஸ்ரீங்ப்ப்ன்ப்ண்ற்ண்ள்), சீழ்க்கட்டிகள், மண்ணீரல் வீக்கம், குல்மம் எனும் வாயுபந்து போல உருண்டு வயிற்றினுள் தங்கி அசைவுடனோ, அசைவில்லாமலோ இருத்தல், பசியின்மை, காய்ச்சல், வாய், கண், தலை சார்ந்த உபாதைகளைத் தோற்றுவித்தல், மதம்பிடித்தல், தண்ணீர் தாகம், வாயில் உப்புச் சுவையை உணர்தல், தோல் உபாதைகள், ரத்தவாதம், ரத்தபித்தம், எரிச்சலுடன் கூடிய திகட்டல், புளிப்பு திகட்டல், தலைசுற்றல் போன்ற உபாதைகளை தோற்றுவிக்கிறது என்று அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

பகலில் படுத்துறங்குதல், உடல் உழைப்பில்லாத சோம்பலான வாழ்க்கை முறை, சோம்பேறித்தனம், இனிப்பும், புளிப்பும், உப்புச் சுவையும் தூக்கலாக உள்ள  பேல்பூரி, பானிப்பூரி, சமோசா வகையறாக்கள், குளிர்ந்த, நெய் அதிகம் சேர்ந்த தின்பண்டங்கள், செரிப்பதில் கடினமானவை, வழுவழுப்பு அதிகமுடைய வெண்ணெய், வனஸ்பதி, எண்ணெய் கலந்த பொருட்கள், குடல் பகுதியில் கொசகொசப்பை அதிகரிக்கக் கூடிய பன் பட்டர், ஜாம், சீஸ், ஜிகர்தண்டா, கேக், ரொட்டிகள், உளுந்து, கோதுமை, எள்ளு, அரிசிமாவில் வெல்லம் கலந்த பணியாரம், தயிர், பால், பச்சைப்பயறுடன் வேக வைக்கப்பட்ட அரிசி பாயசம், கரும்புச்சாறு, நீர்ப்பாங்கான பிரதேசங்களைச் சார்ந்த மிருகங்களின் கொழுப்பு ஆகியவற்றின் அதிக சேர்க்கையால், உடலில் கபம் எனும் தோஷத்தின் வளர்ச்சியானது கூடுகிறது.

அடிக்கடி கோபப்படுதல், வருத்தப்படுதல், பயப்படுதல், உடலின்  சக்திக்கு மீறிய வேலை செய்தல், பட்டினியிருத்தல், செரிமானத்தின் போது வயிற்றில் எரிச்சலைக் கிளப்பக் கூடிய வற்றல் குழம்பு, காரக்குழம்பு, ஊறுகாய் போன்றவற்றை அதிகம் சாப்பிடுதல், காரம், புளி, உப்புச் சுவையில் அதிக நாட்டம், துளைத்து செல்லக் கூடியதும், சூடானதும், எளிதில் செரிப்பதுமாகிய நல்லெண்ணெய், கொள்ளு, கடுகு, மீன், ஆடு, தயிர், மோர், தயிர்தெளிவு, பழைய கஞ்சி, புளிப்பான பழங்கள் ஆகியவற்றால் பித்த தோஷம் சீற்றமடைகிறது.

"நெருப்பினருகில் சென்று அதிகம் வேலை செய்தல், வெயிலில் செல்ல வேண்டிய நிர்பந்தம், செரிமானக் கோளாறு, ஒவ்வாமை உணவு ஆகியவற்றால் ரத்தம் கெட்டுவிடக் கூடும்' என்று ஸýஸ்ருதர் எனும் முனிவர் குறிப்பிடுகிறார்.

மேற்கூறிய காரணங்களால், கப - பித்த - ரத்தங்களின் கேடானது ஏற்பட்டு, முகத்தில் பருக்களைத் தோற்றுவிக்கிறது. காரணமில்லாமல் காரியமில்லை என்ற கூற்றிற்கு ஏற்ப, உங்களுடைய மகள் மேற்கூறிய காரணங்களில் எதை அதிகம் பயன்படுத்துகிறாரோ, அவற்றைத் தவிர்க்க பழகிக் கொள்ள வேண்டும். தவிர்க்கப் படாமல் அவை தொடர்ந்தால் முகத்தின் மென்மையையும் உருண்டு மேடுபள்ளமில்லாமல் வசீகரத்தையும் அளிக்க உதவும் கொழுப்பு கோளங்களில் அழற்சி ஏற்பட்டு சிறிய சினப்புகளை ஏற்படுத்தும். லேசாகத் தினவு ஏற்படும். இந்தத் தினவை சொறிந்தாலோ, நகங்களாலும் விரல் நுனிகளாலும், நிரடினாலோ, முகம் விகாரமடைந்து விடும், பருக்களிலுள்ள வெண்மையான கொழுப்பு வெளியேறி அந்த இடம் வடுவாகி நிலைத்துவிடும். அதை நிரடாமல் விட்டுவிட்டால், தானே அந்தக் கொழுப்பு சமநிலையேற்றுச் சரியாகிவிடும்.

கப - பித்த - ரத்தங்களின் கெடுதிகளை அகற்றக் கூடிய படோலகடுரோஹிண்யாதி, ஆரக்வதாதி, குடூச்யாதி, திக்தகம், மஹாதிக்தகம் போன்ற கஷாயங்களில் ஒன்றிரண்டை ஆயுர்வேத மருத்துவரின் ஆலோசனைப்படி சில நாட்கள் சாப்பிடலாம். உடற்காங்கை தணிய மாதம் ஒரு முறையாவது லேசான பேதிக்குச் சாப்பிடுவது நல்லது. உலர்திராட்சை, பிஞ்சுக்கடுக்காய், கறிவேப்பிலை இம் மூன்றும் சேர்த்துக் காய்ச்சிய கஷாயம் பேதிக்குச் சாப்பிட நல்ல மருந்தாகும்.

விபூதிப் பச்சிலை, ஸப்ஜா, திருநீற்றுப் பச்சிலை இப்பெயர்களில் ஒரு செடி தோட்டமுள்ள வீடுகளில் வளரும். இதன் கதிர் நல்ல மணம் தரும். இதன் இலையையோ கதிரையோ நன்கு கசக்கிச் சாற்றைப் பருக்களின் மேல் அடிக்கடி தடவி வர,  பருவின் வேதனைகள் அகலும். சந்தனக் கட்டையை கல்லில் தேய்த்து சூடு ஆறுவதற்கு முன்னரே பருக்களின் மீது தடவி வர, பருக்கள் வாடிவிடும். அதன் பிறகு, குங்குமாதி லேபம், சந்தனாதி தைலம், தூர்வாதி தைலம் போன்றவற்றில் ஒன்றை முகத்தில் தடவிவர, தேமல், மங்கு, கருமை, பரு போன்றவை மறைந்துவிடும். இது போன்ற தைலங்களால் முகச் சதையில் தேய்த்து, சதையைப் பிடித்து விடுவது மிகவும் நல்லது.

(தொடரும்)

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/10/பருக்களுக்கு-மருந்து-ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-3111122.html
3111121 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் - ஜி.அசோக் DIN Sunday, March 10, 2019 05:13 PM +0530
தேர்தலுக்கான கூட்டணி விவகாரங்கள் பரபரப்பாக ஓடிக்கொண்டிருக்கும் நிலையில் இன்னொரு பக்கம் தங்கள் கட்சியின் பிரசாரத்திற்கு பயன்படுத்த பிரபல நடிகர், நடிகைகளை இழுக்கும் முயற்சியும் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. அனிதா உதீப் இயக்கத்தில் ஓவியா நடித்துள்ள "90 எம்.எல்' படம் சர்ச்சைக்குள்ளாகி இருக்கிறது. இது குறித்து அவர் பேசும் போது... ""ஆணாதிக்கத்திலிருந்து விடுபட்டு பெண்கள் சுதந்திரமாக வாழ வேண்டும் என்ற மைய கருவை வைத்து இப்படத்தின் கதை அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்த நிலையில் அரசியல்வாதிகள் சிலர் தங்களது  கட்சியில் சேர அழைப்பு விடுத்தார்கள். மறுத்துவிட்டேன். என்னை கட்சியில் சேர அழைத்தது யார் என்பதை சொல்ல விரும்பவில்லை. கோடி ரூபாய் கொடுத்தால் பிரசாரத்துக்கு செல்வீர்களா? என்று கேட்டால் நிச்சயம் மாட்டேன். கோலிவுட்டில் நடிகையாக நல்லதொரு இடத்தை பிடிக்கவே ஆசைப்படுகிறேன்'' என்று தெரிவித்துள்ளார்.   

 

புல்வாமா தாக்குதலுக்கு பதிலடி கொடுக்கும் வகையில் பாகிஸ்தான் தீவிரவாதிகளுக்கு எதிராக துல்லிய தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது. அப்போது இந்திய எல்லைப் பகுதிக்குள் நுழைந்த 2 பாகிஸ்தான் விமானங்களை இந்திய விமானப்படையினர் துரத்தி சென்று சுட்டு வீழ்த்தினர். இதில் இந்தியா விமானம் ஒன்றும் விபத்துக்குள்ளானது. அந்த விமானம் பாகிஸ்தான் எல்லைக்குள் விழுந்த நிலையில் அதிலிருந்த இந்திய வீரர் அபிநந்தனை பாகிஸ்தான் சிறைபிடித்தது. பேச்சுவார்த்தைக்கு பிறகு அபிநந்தன் விடுவிக்கப்பட்டு நாடு திரும்பினார்.  நடிகர், நடிகைகளும் வரவேற்றுள்ளனர். அடிக்கடி சர்ச்சையில் சிக்கும் நடிகை ராக்கி சாவந்த்,  பாகிஸ்தான் மீது தாக்குதல் நடத்துவேன் என ஆவேசமாக தெரிவித்துள்ளார். இதுகுறித்து அவர் கூறுகையில், "" நாட்டிற்காக நான் என் உயிரையும் கொடுப்பேன். தேவைப்பட்டால்  வெடி குண்டுகளுடன் எதிரியின் எல்லைக்குள் சென்று அவர்களை அழிப்பேன்'' என ஆவேசப்பட்டுள்ளார். இது சமூக வலைதளங்களில் பரபரப்பான விவாதமாகியுள்ளது.   

 

நடிகை பிரியங்கா சோப்ரா வெளிநாட்டு பாப் பாடகர் நிக் ஜோனûஸ காதலித்து மணந்தார். பிரியங்காவை விட  நிக் ஜோனஸ் வயது குறைந்தவர் என்பதால் அது சர்ச்சையாக பேசப்பட்டது. இதுபற்றி இருவரும் கண்டுகொள்ளாமல் திருமண சந்தோஷத்தில் மூழ்கியிருந்ததுடன் தேனிலவிற்காக வெளிநாடுகளில் சுற்றி வந்தனர். திருமணம், தேனிலவு முடிந்தபிறகும் இருவரும் ஒரு சில இடங்களில் நட்பு வட்டாரத்துக்காக திருமண வரவேற்பு நிகழ்ச்சி கொண்டாடினர். திருமண பரபரப்பு முடிந்து சகஜ நிலைக்கு தம்பதிகள் திரும்பியிருக்கின்றனர். இந்நிலையில் பிரியங்கா சோப்ரா கலந்துரையாடல் நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்றார். அப்போது, ஒருவர் ""நீங்கள் ஹிந்திக்காரரா''  என்றார்.  அதற்கு பதில் அளித்த பிரியங்கா, ""ஹிந்தி இல்லை, நான் இந்து. ஹிந்தி என்பது ஒரு மொழி, ஹிந்து என்பது மதம். இரண்டு வார்த்தைகளுக்கும் வித்தியாசம் இருக்கிறது. அதை முதலில் தெரிந்துக்கொள்ளுங்கள்''  என்றார். ""நீங்கள் சைவமா, அசைவமா'' என்று ஒருவர் கேட்டபோது, ""நான் சைவம் கிடையாது'' என்றார். அதேபோல் இன்னொருவர், ""உங்கள் கணவர் நிக் ஜோனûஸ விட  உங்களுக்கு வயது அதிகமா?'' என்றார். அதைக்கேட்டு ஷாக் ஆன பிரியங்கா, ""ஆமாம், எனக்கு 10 வயது அதிகம்தான் இப்ப அதற்கென்ன'' என்பதுபோல் பதில் அளித்தார்.  

 

"மணிகர்னிகா' என்ற ஹிந்தி படத்தில் ஜான்சி ராணி லட்சுமிபாய் கேரக்டரில் நடித்த கங்கனா ரனாவத், இந்த படத்தின் 30 சதவீத காட்சிகளை அவரே இயக்கினார். இப்படத்துக்கு பரவலான வரவேற்பு கிடைத்தது.  இதையடுத்து அவர் தன் வாழ்க்கை கதையை படமாக்க  திட்டமிட்டுள்ளார். இது குறித்து பேசும் போது, ""ரசிகர்கள் கொடுத்த ஆதரவு  காரணமாக, பாலிவுட்டில் எனக்கென தனி இடம்  உருவாகியுள்ளது. இதன் மூலம் ஒரு கதாநாயகியாக வெற்றிபெற்று இருக்கிறேன். அடுத்து என் வாழ்க்கை கதையை படமாக்குகிறேன். இதை  நானே  இயக்குகிறேன். "பாகுபலி',  "மணிகர்னிகா' படங்களுக்கு கதை எழுதிய விஜயேந்திர பிரசாத் திரைக்கதை எழுதுகிறார். இப்படத்தில் என் வாழ்க்கையில் நடந்த முக்கிய  சம்பவங்கள் மற்றும் என்னுடன் நெருங்கிப் பழகியவர்கள் குறித்து சொல்கிறேன். ஆனால், தனிப்பட்ட முறையில் எதையும் விமர்சனம் செய்தோ அல்லது யாரையும் தாக்கியோ படமாக்க மாட்டேன். நல்ல விஷயங்கள் மட்டுமே இருக்கும்'' என்றார். 



நடிகர், நடிகைகள் பலர் பிராணிகள் மற்றும் விலங்குகள் பராமரிப்புக்கு அதிகம் செலவு  செய்கின்றனர். வளர்ப்பு விலங்குகளை வீட்டில் வளர்க்கும் நட்சத்திரங்கள் அவர்களுடன் அன்பாக பழகுகின்றனர். அவ்வப்போது அவற்றுடன் புகைப்படங்கள் எடுத்து சமூக வலைதளங்களில் பதிவிடுகின்றனர். இந்த வரிசையில் ஒரு மாற்றாக பூங்காவில் பராமரிக்கப்படும் புலி ஒன்றை  தத்தெடுத்துள்ளார் விஜய் சேதுபதி.  சென்னையை அடுத்த வண்டலூர் உயிரியல் பூங்கா உள்ளது. அங்கு கடந்த 2010-ஆம் ஆண்டு, இங்குள்ள விலங்குகளை பொதுமக்கள், தனியார் நிறுவனங்கள், தனியார் வங்கிகள், நடிகர்கள் போன்றோர் தத்தெடுத்து வளர்க்கும் திட்டம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இந்நிலையில் கடந்த வாரம் பூங்காவிற்கு சென்ற விஜய் சேதுபதி, ஆதித்யா, ஆர்த்தி என்ற 2 வங்கப் புலிகளை ஆறு மாதத்திற்கு தத்தெடுத்தார். மேலும் இவை இரண்டிற்கும் 6 மாதத்திற்கு தேவையான உணவுகளை வழங்குவதற்கு ரூ.5 லட்சத்துக்கான காசோலையை உயிரியல் பூங்காவின் அதிகாரியிடம் வழங்கினார் விஜய் சேதுபதி.  இது குறித்து,  ""நான் 6-ம் வகுப்பு படிக்கும்போது வண்டலூர் பூங்காவிற்கு வந்துள்ளேன்.  அப்போது இங்கு விலங்குகள் மிகவும் குறைவாக இருந்தது. இப்போது இங்குள்ள புலிகளை தத்து எடுப்பதில் பெருமை கொள்கிறேன்''  என்றார். 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/10/திரைக்-கதிர்-3111121.html
3111120 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி...  DIN DIN Sunday, March 10, 2019 05:12 PM +0530
ஆசிரியர்:  உங்க பையனுக்கு கணக்கைப் புரிய வைக்க ஒரு வாரம் ஆகுது.
தந்தை: நான்தான் சொன்னேனே... அவன் கணக்குல  வீக்குன்னு

வி.பார்த்தசாரதி, சென்னை-5

 

""செல்போன் அடிச்சதும் மன்னர் ஏன் மயங்கிட்டார்?''
""பின்னே போர் முரசை  யார் ரிங் டோனாக வைத்தது?''


எஸ்.வேல் அரவிந்த், திண்டுக்கல்.

 

""என் வாக்கு விற்பனைக்கல்ல என்று விளம்பரப் படுத்தும் நேரத்தில், 
என் வாக்கு விற்பனைக்கு மட்டுமே என்று இவர் போர்ட் போட்டிருக்கிறாரே?''
""இவர் அருள் வாக்கு சொல்லும் ஜோதிடர். அதான்''

டி.கே.சுகுமார், கோயம்புத்தூர்-8

 

""கூட்டணி பற்றி பேச தலைவரைச் சந்திக்க எலுமிச்சம் பழத்தோடு சென்ற
அந்தக்  கட்சிக்காரருக்கு என்ன கிடைத்தது?''
""பலா பழத்தோடு வரும்படி திருப்பி  அனுப்பிவிட்டார்களாம்''

க.ரவீந்திரன், ஈரோடு.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/10/சிரி-சிரி-3111120.html
3111119 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள்! - 19 சின்ன அண்ணாமலை DIN Sunday, March 10, 2019 05:10 PM +0530 ஒரு சிலர் பொற்றாமரைக் குளத்தில் படகேறிச் சென்று சங்கப் பலகையில் தொற்றிக்கொள்ள முயன்றார்கள். சிலர் கட்டு மரம் கட்டிக்கொண்டு போய்ப் பலகையைத் துண்டு துண்டாக வெட்டிவிட வேண்டுமென்று கோடாலியுடன் புறப்பட்டார்கள்.

சிலர் ஜலத்துக்குள் கண் மறைவாக நீந்திப் போய் முக்குளித்துப் பலகையில் ஏறிவிடப் பிரயத்தனப்பட்டனர். ஒன்றும் பலிக்கவில்லை. ஏமாற்றத்துக்குள்ளான பண்டிதர்கள் பலர் ஆத்திரமடைந்து, பலகையைப் பொசுக்கி விட நெருப்புப் பந்தத்துடன் கிளம்பினார்கள். நெருப்புதான் அணைந்ததே ஒழியப் பலகையைப் பொசுக்க முடியவில்லை.

கடைசியாக, ""இது தெய்வீக சக்தி வாய்ந்தது. தமிழ் மக்களின் தரத்தையும் தகுதியையும் அறிந்து கொள்ளத் தமிழ்க் கடவுளால் அளிக்கப்பட்ட தராசு. இதில் ஏறுவதற்கு நம்மை நாம் தகுதியாக்கிக் கொள்ள வேண்டுமே ஒழிய பலகை மீது கோபப்படுவதில் பயனொன்றுமில்லை'' என்று கண்டு கொண்டார்கள்.

இப்படி மக்களுக்கு மிகவும் உதவியாக இருந்த மேற்படி சங்கப்பலகை திடீரென்று ஒரு நாள் காணாமற் போய்விட்டது. சங்கப் பலகை எப்படி மறைந்தது? எங்கே போயிற்று என்பதை யாராலும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. அனைவரும் கையை நெரித்துக் கொண்டார்கள். செம்படவர்களை வரவழைத்துப் பொற்றாமரைக் குளத்தில் வலை போட்டுப் பார்த்தார்கள். ஊஹும்! சங்கப் பலகை கிடைக்கவேயில்லை.

சில ஆண்டுகளுக்கு முன் "கர்நாடகம்' என்ற பெயரில் கல்கி கிருஷ்ணமூர்த்தி அவர்கள் கலைகளைப் பற்றி விமர்சனம் செய்ய ஆரம்பித்தார். நாடகம், சங்கீதம், நாட்டியம் சம்பந்தமாக அவர் எழுதிய விமர்சனங்களைப் படிக்கப் படிக்கத் தமிழ் மக்களுக்கு ஒரே ஆச்சரியமாகப் போய்விட்டது.

""இப்படியும் தராதரம் அறிந்து எழுத முடியுமா?'' என்று அதிசயித்து மூக்கின் மேல் விரல் வைத்தார்கள்!  தமிழ்நாட்டில் காணாமற்போன சங்கப் பலகைதான் இப்படி மனித உருவத்தில் "கர்நாடகம்' (கல்கி) என்ற பெயரில் தோன்றித் தமிழர்களுக்கு தராசாக இருக்கிறதோ என்றுகூடச் சந்தேகிக்கத் தொடங்கினார்கள். அவர்களுடைய சந்தேகம் நாளடைவில் ஊர்ஜிதமாயிற்று.

தமிழ்க்கடவுள் "சங்கப் பலகை'க்கு வேறு எந்த தேசமும் லாயக்கில்லை. அது தங்குவதற்குரிய இடம் தமிழ்நாடுதான் என்று முடிவு கட்டியிருக்க வேண்டும். எனவே, மேற்படி பலகைக்கு மனித ரூபமளித்து கல்கியை "கர்நாடகம்' என்ற பெயருடனே தமிழ் மக்களின் இதயத்திலே மிதக்கவிட்டிருக்கிறார். அன்று முதல் கல்கி ஏற்றுக்கொண்ட கலைஞர்தான் உண்மையான கலைஞர் என்ற மனப்பான்மை தமிழ் மக்களுக்கு உண்டாயிருக்கிறது.

ஆம்; தெளிந்த நீரோட்டத்தைத் தெளிந்த நீரோட்டமென்றும், பாசி பிடித்த குட்டையைப் பாசி பிடித்த குட்டை என்றும் கர்நாடகம் (கல்கி) எப்போதும் சொல்லத் தயங்கியதே கிடையாது. தம்முடைய ஊரில் ஓடும் சாக்கடையாயிற்றே என்பதற்காக அவர் அதற்கு விசேஷ சலுகை காட்டி அதைப் புண்ணிய தீர்த்தம் என்றும் கூறுவது கிடையாது. கல்கியின் பாரபட்சமற்ற கலை விமர்சனங்களுக்குத் தகுந்த உதாரணங்களும் உண்டு.

ஒரு சமயம் காங்கிரஸ்வாதியும் கதர் அபிமானியுமான ஒரு பெண்மணியின் திரைப்பட நடிப்பு சுகமில்லை என்று கல்கி எழுதினார். உடனே சிலர், ""அடடா! அந்தப் பெண்மணி எப்போதும் கதர் அணிபவராயிற்றே, தேர்தல் கூட்டத்தில் வந்து கூட பாடுவாரே! அவரைப் பற்றி இப்படி எழுதலாமா?'' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு கல்கி ""அந்தக் கதரபிமானமுள்ள பெண்மணி காங்கிரஸ் அபேட்சகராக எங்கேயாவது தேர்தலுக்கு நின்றால்,  அவருக்கு ஓட்டுக் கொடுங்கள்  என்று பிரச்சாரம் செய்வேன். ஆனால் ஒருவர் காங்கிரஸ்வாதி என்பதற்காக அவருடைய அபஸ்வரங்களை ஸýஸ்வரங்கள் என்றோ, மோசமான நடிப்பை நல்ல நடிப்பு என்றோ நான் ஒப்புக்கொள்ள முடியாது. அம்மாதிரி நிலைமை ஏற்பட்டுவிட்டால் அப்புறம் டாக்டர் ராஜன் பாட்டுக்கச்சேரி செய்தால் நன்றாயிருக்கிறதென்று சொல்ல வேண்டும்.  ஸ்ரீ முத்துரங்க முதலியார் கதாகாலட்சேபம் செய்தால் அதற்கும் பலே போட வேண்டும். ஸ்ரீமதி ருக்மணி லக்ஷ்மிபதி பரத நாட்டியம் ஆடினால்கூடத் தலையை ஆட்ட வேண்டி நேரும், இப்படியெல்லாம் வந்துவிட்டால் தமிழ்நாட்டில் கலைகள் உருப்பட்டாற் போலத்தான்?'' என்றார்.

பரத நாட்டியத்திலும் சங்கீதத்திலும் அவருக்குள்ள அபிமானம் காரணமாகத்--தமிழ்நாட்டில் காலைத் தூக்கிக் குதிப்பவர்களையெல்லாம் உயர்ந்த நாட்டியக்காரர்களென்றோ, வாயைத் திறந்து பாடுபவர்களையெல்லாம் சிறந்த சங்கீத வித்வான்களென்றோ, வேஷம் போட்டு மேடையில் தோன்றுபவர்களையெல்லாம் சிறந்த நடிகர்களென்றோ கூறிவிட மாட்டார்.

ஒரு வித்வானுடைய சங்கீதம் கல்கிக்குப் பிடிக்கிறது என்று வைத்துக் கொள்வோம். ஆனால், மேற்படி வித்வான் பிடிவாதமாய் ""தமிழ்ப் பாட்டுப் பாடமாட்டேன் வேறு பாஷையில்தான் பாடுவேன்'' என்றால் அதற்காக அவருடைய சங்கீதம் நன்றாயில்லையென்று சொல்லும் வழக்கம் கல்கிக்குக் கிடையாது. ""ஐயோ! இந்தப் பாவி மனிதர் இவ்வளவு நன்றாகப் பாடுகிறாரே, இவர் தமிழ் அபிமானியாகவும் இருக்கக்கூடாதா?'' என்று எண்ணித்தான் வருந்துவார்.

திரு. ரா. கிருஷ்ணமூர்த்தி (கல்கி) அவர்கள் சிறு பையனாக இருந்தபோது, நமது இந்தியாதேசம் அவருடைய சேவையில்லாமல் தவித்துக் கொண்டிருக்கிறது என்ற விஷயமே அவருக்குத் தெரியாமலிருந்ததாம். அப்போதெல்லாம் அவர் மனதறிந்து தேசத்திற்காக ஒரு விதச் சேவையும் செய்ததில்லையாம். ஒரே ஒரு தடவை செய்ய முயன்ற சேவையும் விபரீதமாக முடிந்ததாம்.

அந்தக் காலத்தில் ஒருநாள் தேசம் அவருடைய பள்ளிக்கூடத்துக்குப் பக்கத்திலிருந்த பாழும் கிணற்றில் விழுந்து விட்டதாம்!, முழுகுவதற்கு வேண்டிய தண்ணீர் இல்லாமல் தேசம் தத்தளித்துக் கொண்டிருந்த சமயம் பக்கத்திலிருந்த தேசபக்தர்கள் சிலர் கல்கியைப் பார்த்து, ""அப்பா தேசத்தைக் காப்பாற்ற ஒரு துரும்பையாவது நீ எடுத்துப்போடக் கூடாதா?'' என்று சொன்னார்களாம்.

""உடனே கல்கி துரும்பு என்னத்திற்கு? கல்லைத் தூக்கியே போடுகிறேன்'' என்று கூறிவிட்டு ஒரு கல்லைத் தூக்கிக் கிணற்றுக்குள் போட்டாராம். உடனே, தேசம் அந்த நாலு விரற்கடைத் தண்ணீரில் தலைகீழாக அமிழ்ந்து பிராணனை விட்டுவிட்டதாம்!

இதன் பலனாக கல்கியின் தகப்பனார் ஒரு வராகன் தண்டம் கொடுக்கும்படி நேர்ந்ததாம். தகப்பனாரிடம் மூன்றரை ரூபாய் வாங்கிக் கொண்டு போய் புதிய இந்தியா தேசப் படம் ஒன்றை வாங்கி வந்து பள்ளிக்கூடத்துச் சுவரில் மாட்டிய பிறகுதான் உபாத்தியாயர் அவரைப் பெஞ்சு மேலேயிருந்து கீழே இறக்கினாராம்.

அதற்குப் பிறகு வெகுகாலம் வரையில் தேசம் என்றாலே கல்கி வெறுப்புக் கொண்டிருந்தாராம். அப்புறம் ஒரு நாள் தற்செயலாக  "தேசத்திற்காக உழைக்க ஜென்மம் எடுத்தோம்'  என்ற பாட்டை அவர் கேட்க நேர்ந்ததாம். உடனே ஜன்ம தேசத்திற்கு உழைக்க வேண்டுமென்ற ஆசை அவர் பிடறியைப் பிடித்து உந்தியதாம்.

மேல் சட்டை, மேல் வேஷ்டி எல்லாவற்றையும் கழற்றித் தலையைச் சுற்றி எறிந்துவிட்டு, காந்திஜிக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினாராம்.

"மகாத்மாஜி! நான் தேசத்திற்கு உழைக்கத் துணிந்து விட்டேன். அவ்விடம் நான் வரட்டுமா? அல்லது தேசத்தை இங்கே அனுப்பி வைக்கிறீர்களா?' என்று கேட்டாராம்.

மகாத்மாஜி, கேட்டதற்குப் பதில் சொல்லாமல், "கைராட்டையில் தினம் இரண்டாயிரம் கெஜம் நூல் நூற்றுவா! உன் மனது தெளிவடையும்' என்று பதில் கடிதம் எழுதினாராம்.

"ரொம்ப லட்சணம்! நான் தேசத்துக்கு உழைக்க வந்தேனா? நூல் நூற்க வந்தேனா?' என்று கல்கி தமக்குத்தாமே கேட்டுக் கொண்டு மகாத்மாஜியை விட்டுவிட்டாராம்.

பின்னர், திடீரென்று தம் உடையை மாற்றினாராம். ஒரு கதர் ஜிப்பாவும், அதன் மேல் கம்பளி "வெயிஸ்ட் கோட்டும்' அணிந்து தலையில் ஒரு காந்திக் குல்லா தரித்துக் கொண்டாராம். உடனே அச்சமயம் காங்கிரஸ் தலைவராயிருந்த பண்டித ஜவஹர்லால் நேருவுக்குக் கடிதம் எழுதினாராம்.

"தேச சேவைக்குத் தயார்! காங்கிரஸ் தலைமைப் பதவி வகிப்பது சிரமமாயிருந்தால் தந்தியடிக்கவும்; உடனே புறப்பட்டு வருகிறேன்!'  என்று குறிப்பிட்டிருந்தாராம். ஜவஹர்லால்ஜியிடமிருந்து பதில் வந்ததாம்.

"தற்சமயம் இந்தியாவுக்குச் சேவை சீனப் போர்க்களத்தில் செய்ய வேண்டும். உடனே புறப்பட்டு போகவும்'  என்பதுதான்  அந்தப் பதில்.

இதைப் பார்த்ததும் கல்கிக்கு கோபம் கோபமாய் வந்ததாம். உடனே வெயிஸ்ட் கோட்டையும் காந்திக் குல்லாவையும் எடுத்தெறிந்து விட்டுத் தலையில் உச்சிக்
குடுமி வைத்துக்கொண்டாராம். கருப்புக் கண்ணாடியும் வாங்கி மாட்டிக்கொண்டாராம்.

(தொடரும்)

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/10/சொன்னால்-நம்பமாட்டீர்கள்---19-3111119.html
3111118 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வலிக்கிறது மனசு செல்லச்சாமி பெரியய்யா DIN Sunday, March 10, 2019 05:07 PM +0530 மங்கைநல்லூரிலிருந்து மயிலாடுதுறைக்கு நான் எப்பொழுது வந்தாலும் முதலில் மயூரநாதர் கோயிலுக்குச் சென்று அபயாம்பிகை சமேதர் மயூரநாதர் சுவாமியைத் தரிசித்துவிட்டு, பட்டமங்கலம் தெரு புது காளியாகுடி ஹோட்டலுக்கு வந்து டிகிரி  காபி குடித்துவிட்டு, கிளாக்டவர் தாண்டி காந்திஜி ரோடு வழியாகக் காவிரிக்கரை ரோடு வந்து, அங்கு கோயில்கொண்டுள்ள காவேரி அன்னையை வணங்கிவிட்டு, துலாக்கட்டப் படித்துறையில் இறங்கி, காவிரி நீரில் கால்களை நனைத்துவிட்டுப் படித்துறைச் சுவரில் அமர்ந்து, காவிரிநீர் அமைதியாக  நகர்ந்து செல்வதை ரசித்துக் கொண்டிருப்பது என் வழக்கம்.
நான் சென்றமுறை இங்கு வந்து அமர்ந்திருந்தபோது, வயதான இரண்டு பெண்கள் வந்து காவிரி நீரில் இறங்கி முகம், கைகால்களை அலம்பிக் கொண்டு மேலே ஏறிவந்து எதிர் சுவரில் அமர்ந்தார்கள். அவர்களில் ஒரு பெண் மேலே வரும்போது சற்று நொண்டிக் கொண்டே வந்தார்.
அவரைப் பார்த்து இன்னொரு பெண்,  ""நான் உன் கால் வலிக்குத் தென்னமரக்குடி எண்ணெய் வாங்கித் தேய்க்கச் சொன்னேன், தேய்ச்சியோ இல்லையோ? இன்னும் நொண்டிண்டே இருக்கேள்?'' என்றாள்.
""தேய்ச்சேன். இப்பப் பரவாயில்லே. எல்லாம் சரியாயிடும்'' என்று சொல்லிவிட்டு, ""என் மருமாள் ஏழ்மையா இருக்கவாளுக்கு சிறப்பாச் சேவை செஞ்சதற்காக லண்டன்ல பிரிட்டிஷ் இளவரசிகிட்ட "கில்ட் ஆஃப் சர்வீஸ் அவார்டு'  வாங்கி இருக்கா'' என்றாள்.
அதற்கு மற்ற பெண், ""கும்மோணத்துக்காரியில்ல உன் மருமாள், நிச்சயம் சமர்த்தாத்தான் இருப்பாள்''என்று கூறிப் புன்னகைத்தாள்.
அதற்கு மற்ற பெண், ""உன் மருமாளும் சளைச்சவளா என்ன! திருவையாத்துக்காரியாச்சே, கெட்டிக்காரியாத்தானிருப்பா. என் தோப்பனார் அடிக்கடி சொல்லுவார்: திருவையாத்துப் பொம்மனாட்டிக எல்லோரும் கெட்டிக்காராள்தான்னு'' என்றாள்.
உடனே மற்ற பெண், ""என் மருமாள் புத்திசாலியா இருக்கிறதுனாலதான் இப்ப வாஷிங்டனில் அமெரிக்க ஜனாதிபதியோட பெர்சனல் செகரட்ரிக்கு பெர்சனல் அசிஸ்டெண்டா  இருக்கா''  என்றாள். 
தொடர்ந்து,  ""என் பையன் தெச்சு ( தெட்சிணா மூர்த்தி) ஆபீஸ் வேலையா கனடாவுல இருக்கிற மாண்ட்ரியலுக்குப் போயிட்டு வாஷிங்டன் திரும்புறச்சே வழியிலே நயாகரா நீர்வீழ்ச்சிக்குப் போய்ப் பார்த்திருக்கான். அதில நம்ம குற்றால அருவியிலே இறங்கிக் குளிக்கிற மாதிரியெல்லாம் இறங்கிக் குளிக்க முடியாதாம். இறங்கினா பொங்கிண்டு கரைபுரண்டு போற வெள்ளம் நம்மள அடிச்சிண்டு போயிடும்னு சொன்னான்'' என்றாள். 
அதைக் கேட்ட   மற்ற பெண், ""என் மகன் நட்டு ( நடராஜன்) போன வாரம் வீக் எண்ட் லீவுல கடலுக்கு அடியில் போற டியூப் ரயில்ல இங்கிலாந்தில இருந்து ஃபிரான்ஸ் போய் பாரிசில இருக்கிற அவனோட அத்திம்பேரையும் ஈபிள் டவரையும் பார்த்திண்டு வந்திருக்கான். ஈபிள் டவரில் ஏறிப் பார்த்தா பாரிஸ் நகரம் அவ்வளவு அழகா இருக்குனு சொன்னான். அடுத்த மாசத்துல ஐரோப்பிய யூனியன் முழுதும் ஆபீஸ் வேலையாப் போற வாய்ப்பிருக்குன்னு சொன்னான்'' என்று சொல்லி முகம் மலர்ந்தாள்.
மயிலாடுதுறையில் இருந்துகொண்டு தன்னுடைய மகன்கள், மருமகளுடைய பெருமையில் வாழும் அந்தப் பெண்களைப்  பார்த்த போது மனம் மகிழ்ச்சி கொண்டது. 
"அந்த  மகன்கள் தங்கள் வாழ்க்கையில் இந்த அளவிற்கு உயர்வதற்கு எந்த அளவிற்கு இவர்கள் பாடுபட்டிருப்பார்கள், அவர்களுக்காக உழைத்துத் தங்களுடைய வாழ்க்கையை  அர்ப்பணித்திருப்பார்கள்'  என்று நினைத்தபோது மனம் நெகிழ்ந்தது.
இன்று நான் துலாக்கட்டப் படித்துறைக்கு வந்தபோது காவிரி நீரின்றி வறண்டு போய்க் கிடந்தது. அதைப் பார்த்ததும் என் மனம் வலித்தது.
தண்ணீரில்லாத காவிரியைப் பார்த்துக் கொண்டு துலாக்கட்டப்படிச் சுவரில் அமர மனமில்லாமல் லகடம் ரோடு வழியாக மகாதானத்தெருவை நோக்கி நடந்தேன்.
அப்போது எனக்கு என் மகன் கலியமூர்த்தியின்  நினைவு வந்தது.
நான் மங்கைநல்லூரிலிருந்து கொண்டு கழனி வாசலில் எனக்கிருந்த இரண்டு வேலி நிலத்தில் விவசாயம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். இந்த வருட ஆரம்பத்தில் திடீரென்று இதய நோயால் நான் படுத்த படுக்கையானபோது, மன்னம்பந்தல் ஏ.வி. சிக் கல்லூரியில் இரண்டாம் ஆண்டு பட்டப் படிப்புப் படித்துக் கொண்டிருந்த என் மகன் கலியமூர்த்தி, நான் எவ்வளவு சொல்லியும் கேளாமல்,  படிப்பைப் பாதியிலேயே நிறுத்திவிட்டுவந்து, ""அப்பா எனக்குப் படிப்பு முக்கியமில்லை, நீங்கதான் எனக்கு முக்கியம்'' என்று கூறி என்னையும் என் விவசாயத்தையும் கவனித்துக் கொண்டான்.
நேற்று நான் தலைவலியோடு சாய்வு நாற்காலியில் துவண்டுபோய்ச் சாய்ந்திருந்தபோது என்னைப் பார்த்து ""அப்பா, என்ன பண்ணுது உங்களுக்கு?'' என்று பதட்டத்துடன் கேட்டுக் கொண்டே வந்தான்.
நான்,  ""ஒன்னுமில்லை, லேசான தலைவலிதான்'' என்று சொன்னபோது, என் நெற்றியில் தலைவலி மருந்து தடவி, தலை, உடல், கை கால்கள் என்று பிடித்துவிட்டுக் கடைசியாகத் தரையில் அமர்ந்து என் பாதங்களை அவன் அழுத்திவிட்டுக் கொண்டிருந்தபோது நான் அப்படியே அயர்ந்து தூங்கிப் போனேன்.
இந்தக் கம்ப்யூட்டர், ஸ்மார்ட் போன் யுகத்தில் அத்தி பூத்தாற்போலிருக்கிற என் மகனை நினைத்தபோது என் மனம் பெருமிதம் அடைந்தது. ஆனாலும் என்னால் அவனுடைய படிப்பு பாதியிலேயே நின்று போனதை நினைத்துக் கவலையும், துக்கமும் அடைந்தது.
இந்த நாள் என் தாய் அழகம்மாள் இறந்த நாள் என்பதால் ஊரில் காலையில் திதி கொடுத்து விட்டு வந்தேன்.
என் அம்மாவின் நினைவாக முதியோர் இல்லத்தில் உள்ளவர்களுக்கு இனிப்பு, வடை, அப்பளம், பாயாசத்துடன் மதிய விருந்து கொடுக்க விரும்பினேன். நேற்று அதற்காக, எப்பொழுது என்னைப் பார்த்தாலும் தன்னுடைய அன்பாலும், உபசரிப்பாலும் என்னைத் திக்குமுக்காட வைத்து நெகிழ வைக்கின்ற, மயிலாடுதுறை கணபதி நகரிலுள்ள என் நெருங்கிய நண்பர் சாலியின் உதவியைத் தொலைபேசி மூலம் நாடினேன்.
அவர், மகாதானத்தெருவில் பெண்கள் முதியோர் காப்பகம் வைத்திருப்பதாகவும், அவருடைய மகன் ஜாவீத்தின் நண்பர் அதை நடத்துவதாகவும் கூறினார். அங்கு பணம் செலுத்தி , இன்று மதியம் அங்குள்ளவர்களுக்கு விருந்தளிப்பதற்கான அத்தனை ஏற்பாடுகளையும் செய்துவிட்டு, நேற்று இரவே எனக்கு முழுவிபரங்களையும் தெரிவித்தார்.
மகாதானத் தெருவிலிருந்த பெண்கள் முதியோர் காப்பகம் ஒரு  பழைய கால நாட்டுஓட்டுக் கூறை வேய்ந்த பெரிய வீட்டில் இருந்தது. காப்பக மேலாளர்   என்னை வரவேற்று முன் திண்ணையிலிருந்த அலுவலக அறையில் இருந்த நாற்காலியில் அமரச் சொல்லி, நண்பர் சாலி எனக்காகச் செய்திருந்த ஏற்பாடுகளை என்னிடம் தெரிவித்துவிட்டு, உணவு பரிமாறுவதற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்வதாகக் கூறிவிட்டு உள்ளே சென்றார்.
சிறிது நேரம் கழித்துத் திரும்பி வந்து என்னை உள்ளே அழைத்தார். அவரைத் தொடர்ந்து ரேழி வழியாக உள்ளே போனபோது, மத்தியில் வானம் தெரியும்படியாக, சதுரமாக இருந்த நடுமுற்றத்தின் நான்குபுற ஓரங்களில் இருந்த வராண்டாக்களில் தலைவாழை இலைகள் போட்டு உணவு பறிமாறி, அங்கு தங்கியிருந்த வயது முதிர்ந்த பெண்கள் அனைவரையும் இலைகள் முன்னால் கோரைப்பாய் மீது அமர வைத்திருந்தார்கள்.
அவர்கள் என்னைப் பார்த்தவுடன், ""வணக்கம் ஐயா, இந்த உணவை எங்களுக்கு அளித்ததற்கு நன்றி ஐயா''என்று ஒட்டுமொத்தமாய் ஒருமித்த உரத்த குரலில் சொல்லிக் கும்பிட்டார்கள். நானும் அவர்களைக் கும்பிட்டேன்.
காப்பக மேலாளர் உணவு பறிமாறும் ஒருவரை அழைத்து, ""கடவுள் வாழ்த்துப் பாடச் சொல்லுங்க''என்றார்.
அவர் எதிர் வரிசையில் அமர்ந்திருந்த ஒரு பெண்ணிடம் போய்ச் சொல்ல, அவர் எழுந்து நின்று கைகள் கூப்பிக் கண்களை மூடி உடைந்து போன கரகரத்த குரலில் பாடினார் :
எந்தையே, எங்கள் அன்புத் தந்தையே,
இறைவனே,  சிவனே, சொந்தம் நீயன்றி
இப்புவியில் வேறு யாருண்டு  எமக்கு?
உங்கள் சிந்தையில் உறையும் இறைவி
சிவகாம சுந்தரி,   அன்னை   அன்ன
பூரணி  அருளால் வந்த  இந்த
அமுதை உமக்குப்  படைத்து   உண்கின்றோம்
நாங்கள்,    எங்கள் தந்தையே உமக்கு
எங்கள் நன்றி  நன்றி  நன்றி.
பாடி முடித்து அமரப் போன  அவரைப்   பார்த்தேன். என் மனதில் மின்னல் தாகக்கியது போன்றதோர் அதிர்ச்சி. சென்றமுறை நான் மயிலாடுதுறைக்கு வந்த போது துலாக்கட்டப் படித்துறையில் பார்த்த வயதான இரண்டு பெண்களில் அவர் ஒருவர். தெச்சுவின் அம்மா.
அவர் அருகில் தரையில் இலை முன் அமர்ந்திருந்தார் நான் அன்று அவரோடு துலாக்கட்டத்தில் பார்த்த இன்னொருவர் நட்டுவின் அம்மா.
இவர்கள் இருவரும் இங்கே, முதியோர் காப்பகத்தில் இருப்பதற்கு இவர்களால் பிறந்து, வளர்ந்து, வாழ்வில் உயர்ந்த இவர்களுடைய பிள்ளைகளின் மனங்கள், இன்று நான் பார்த்த,  நீரின்றிக் காய்ந்து வறண்டு போன துலாக்கட்டக் காவிரி மாதிரி, பெற்றவர்கள்மீது பிள்ளைகள் வைக்க வேண்டிய பற்று, பாசம், பரிவு அற்று வறண்டு போனதுதான் காரணம் என்று நினைத்தேன்.
பாவம் இந்தப் பெண்கள்... வெளி நாட்டில் உயர்ந்த நிலையில் மகன்கள், மருமகள்கள். அவர்களை உயர்த்திய இவர்கள் இங்கு முதியோர் காப்பகத்தில். நினைக்கிறபோது வலிக்கிறது மனசு.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/10/வலிக்கிறது-மனசு-3111118.html
3111117 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் புள்ளிகள்... DIN DIN Sunday, March 10, 2019 05:04 PM +0530
ஒரே பாடல்- ஒரே தயாரிப்பு

"இதயமலர்'  என்ற  படத்தில்  சொந்தக்குரலில்  "லவ்ஆல்'  என்ற  பாடல் பாடியிருக்கிறார் ஜெமினி கணேசன். இந்தப் படத்தின் இயக்குநரும் அவர்தான்.   "நான் அவனில்லை'  என்னும்  ஒரே ஒரு  படத்தை  தயாரித்தும் இருக்கிறார்.

 - வி.ந.ஸ்ரீதரன்,  சென்னை.

யார் தெரிகிறதா?

கொஞ்சம்  யோசியுங்கள் முடியவில்லையா?
நம்  முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர்  பிரணாப் முகர்ஜி.  தன் துணைவியார் சுவ்ரா முகர்ஜியுடன். (அப்போது  அவருக்கு வயது 45)  

- கே.ஏ.நமசிவாயம்,  பெங்களூரு. 

 

கண்டு பிடியுங்கள்!

படத்திலுள்ள  குழந்தைக்கு  தற்போது  வயது  43.  இந்தியில் பிரபல  நடிகரின் மகன்..
கண்டு  பிடிக்க  முடிகிறதா? 
இவர்தான்  அபிஷேக்பச்சன்.  அமிதாபச்சனின்  மகன். 
"எப்பவும்  என்னுடைய  குழந்தை' என இந்த  புகைப்படத்தை  சோஷியல் மீடியாவில் போட்டு,  அவர் மனைவியும்  பிரபல  நடிகையுமான  ஐஸ்வர்ராய் வாழ்த்து தெரிவத்துள்ளார்.

- ராஜிராதா, பெங்களூரு

 

நிஜமல்ல... நிஜம் மாதிரி!

படத்தில்  இருப்பவர்கள்  அமெரிக்கக் குடியரசுத் தலைவர்  ட்ரம்ப் மற்றும்  வட கொரிய  அதிபர் கிம் ஜோங் யுன் அல்ல.  அவர்கள் மாதிரி.

ரஸ்ஸல்  ஒயிட்  என்பவர்  ட்ரம்ப்பைப்  போலவே  இருக்கிறார்.  ஹோவார்ட் எக்ஸ்,  வடகொரிய அதிபர் கிம்மைப்போலவே  இருக்கிறார். கொரிய  நாட்டுக் காவலர்களுக்கே  கொஞ்சம்  குழப்பத்தை  இவர்கள்  உண்டாக்கிவிட்டார்கள். ""தலைவர்களைப்  போல காப்பியடித்து  நடிக்காதீர்கள்.  அப்புறம்,  உங்களை நாட்டைவிட்டே  வெளியேற்ற  வேண்டி நேரிடும்''  என்று அவர்கள் எச்சரித்திருக்கிறார்கள்.

சக்திக் கொடி, சேலம். 


விட்டில்  பூச்சி  - கண்களால்  அழியும்

வண்டுகள்  - நாசியால்  அழியும்
மீன்கள்  -  வாயால்  அழியும்
யானை -  மெய்யால்  அழியும்
மனிதன் -  ஐம்புலன்களாலும்  அழிகிறான்.
( சுகி சிவம்  சொன்னது)

- அ.யாழினி பர்வதம்,  சென்னை


சிலேடை 6666

முன்பு  ஒரு சமயம்  சென்னை மாகாணத்தில்  நடைபெற்ற  தேர்தலில், காங்கிரஸ் வேட்பாளர்  வி.வி.கிரி  ( ஜனாதிபதியாய்  இருந்தவர்)  தம்மை எதிர்த்துப் போட்டியிட்ட  பொப்பிலி ராஜாவை  விட  6,666  வாக்குகள்  அதிகம் பெற்று  வெற்றி  பெற்றார்.  இது பற்றிக்  குறிப்பிட்ட  ம.பொ.சி  சொன்னதாவது, ""கிரி அவர்களுக்கு  வாக்குகள்,  ஆறாகப்  பெருகிவிட்டன''

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/10/புள்ளிகள்-3111117.html
3111116 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் கட்டுரைகளல்ல, காலப் பெட்டகம்! -ஆர்.ராமலிங்கம் DIN Sunday, March 10, 2019 04:59 PM +0530 ஓய்வுபெற்ற ஐ.பி.எஸ். அதிகாரி ஆர்.நடராஜ் எழுத்து, திரைத்துறை, நாடகம் சம்பந்தப்பட்ட பிரபலமான குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர். இவரின் தந்தை உமாசந்திரன் "முள்ளும் மலரும்' படத்தின் மூலக்கதையை பிரபல பத்திரிகையில் எழுதியவர். சிறிய தந்தை பூர்ணம் சோமசுந்தரம் "சோவியத் நாடு' இதழில் பணிபுரிந்து, ரஷிய மொழி பயின்று பிரபல நாவல்களை தமிழில் மொழிபெயர்த்தவர். மற்றொரு சிறிய தந்தை பூர்ணம் விசுவநாதன் நாடக ஆக்கம், நடிப்பு, திரைப்பட நடிப்பு என அனைத்திலும் ஈடுபாடு கொண்டவர். ஆக எழுத்து என்பது ஆர். நடராஜுக்கு புதிதல்ல.

அவர்,  தினமணி உள்ளிட்ட நாளிதழ்களில் எழுதி வந்த கட்டுரைகளின் தொகுப்பு 5 தொகுதிகளாக "நெஞ்சுக்கு நேர்மை' எனும் நூலாக வெளிவந்துள்ளது.   ஆர்.நடராஜ், காவல்துறை பணியோடு, சமுதாயத்தில் இன்றைக்குப் பரவலாக புரையோடியுள்ள ஊழல், அதிகரித்து வரும் குற்றங்கள், பெண்களுக்கு எதிரான கொடுமைகள், வன்முறைகள், மனித உரிமை மீறல், அமைதியின்மை, பொறுப்புகளை தட்டிக் கழிப்பது போன்ற பிரச்னைகள் தொடர்பாகவும், அவற்றுக்கான தீர்வுகள் குறித்தும் கடந்த 12 ஆண்டுகளாக எழுதி வந்துள்ள 174 கட்டுரைகள், 5 தொகுதிகளாக 1,168 பக்கங்களில் இடம்பெற்றுள்ளன. 

நாட்டின் முன்னேற்றத்துக்கு ஊறு விளைவிக்கும் தடைக்கற்களில் ஊழல் ஒன்று. ஊழலால் அதிகம் பாதிக்கப்படுபவர்கள் ஏழைகள்தான் என "சேவை மனப்பான்மை ஓங்கினால் ஊழல் குறையும்' என்ற தலைப்பிலான கட்டுரையில் அவர் குறிப்பிடுகிறார். 

"காடு விளைஞ்சென்ன மச்சான்..?' கட்டுரையில், ஊழல் என்பது நம் சமுதாயத்தில் பீடித்திருக்கும் மிகக்கொடிய நோய். சமுதாய எதிரிகள் நம்மிடையே உள்ளனர். உணவில் கலப்படம் செய்பவர், அரசு வேலை செய்வதற்கு கையூட்டு பெறுபவர், கள்ளக் கடத்தல் செய்பவர், அத்தியாவசியப் பொருள்களைப் பதுக்கி வைத்து பன்மடங்கு அதிக விலைக்கு விற்பவர்கள்,  தம்மைச் சேர்ந்தவர்கள் பாதிக்கப்படுவார்கள் என்றால் தவறான செய்கையில் ஈடுபடுவார்களா? என்ற கேள்வியையும் அவர் எழுப்புகிறார். 

"பெண்ணுக்கு நீதியா? அநீதியா?' கட்டுரையில், குற்றவியல் நடைமுறைகளைப் பலப்படுத்தி வன்முறையாளர்களுக்குத் தெளிவான அபாயச் சங்கு ஒலிக்கச் செய்ய வேண்டும் என வலியுறுத்தப்படுகிறது. அத்துடன் கட்டுரைகளில் பரவலாக ஆங்காங்கே, நெஞ்சில் பதியும்  வாசகங்களுக்கும் பஞ்சமில்லை. 

வன்முறையைத் தூண்டுவது எளிது; நல்வழிப்படுத்துவது கடினம். தீவிரவாதிகள் எவ்வளவு முறையும் தோற்கலாம். ஆனால் காவல்பணி ஒருமுறை தோற்றாலும் பின்னடைவுதான்.

தேவையில்லா அவசரம் அசம்பாவிதமாகத்தான் முடியும். சம உரிமை, சம வாய்ப்பு, சமமாக நடத்தப்படுதல்தான் கண்ணியமான சமுதாயத்தின் அடையாளங்கள் என்பன போன்ற வாசகங்கள் நம்மை அக்கட்டுரைகளில் லயித்து நிற்க வைக்கின்றன. 

 காவல்துறை, பாதுகாப்புப் படை, ராணுவம் ஆகியவற்றின் உயிர்த் தியாகத்தை மதித்து நாட்டில் நிலவும் வன்முறையைக் குறைப்பது கடமை என்பதை வலியுறுத்துவதோடு, குறைந்து வரும் கல்வியின் தரம், கல்விக்கு பொருளாதார உதவியின்மை, மதிப்பெண்களை வைத்து மட்டுமே கல்வியின் தரத்தையும், ஆசிரியப் பணியையும் அளப்பதை நூலாசிரியர்  சாடுகிறார். 

பேரரசர் அலெக்சாண்டர் வல்லவனாக வளர்வதற்கு வழிகாட்டியவர் அவரது ஆசிரியர் அரிஸ்டாட்டில். அவரது சிறப்பு தமது மாணவர்களுக்கு சரியான கேள்விகளை கேட்கப் பழக்கப்படுத்தியது என்பன போன்ற வரலாற்றுப் பின்னணியோடு "ஒரு சில நீண்ட நெடிய பிரச்னைகளுக்கு தீர்வுகளும்' கட்டுரைகளில் இடம்பெற்றுள்ளன. 

 காவல்துறை தொடர்பான சட்டங்கள், காவல் அதிகாரிகளின் பணிகள், அவசர நிலையில் பணிகளை எதிர்கொள்ளும் முறைகள் ஆகியனவும் கட்டுரைகளில் விரிவான விளக்கம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. 

தினமணி ஆசிரியர் கி. வைத்தியநாதன் தனது அணிந்துரையில் குறிப்பிட்டிருப்பதுபோல், "ஆர். நடராஜின் ஒவ்வொரு கட்டுரையும் தகவல் களஞ்சியம். அவர் தனது கட்டுரைகளில் இணைத்திருக்கும் புள்ளி விவரங்கள் ஆய்வாளர்களுக்குப் பயன்படும் அபூர்வமான தரவுகள்' என்பதை நூலைப் புரட்டும்போது காண முடிகிறது. 
நூலின் பதிப்பாளர் பாரதி ரமணன் கூறுவதுபோல, "இந்த நூல்களை இளைய தலைமுறையினர் முழுமையாக வாசிப்பராயின், தலைமைப் பண்பு மேம்படும். இனி வரும் தலைமுறை தலைநிமிர்ந்து நடைபோடும்' என்ற கருத்தைப் பதிவது அவசியமாகிறது.


"நெஞ்சுக்கு நேர்மை' நூலிலிருந்து...


❖    யோகாப் பயிற்சி காவல்துறைக்கு இன்றியமையாதது. மனஅழுத்தத்தைச் சீரமைக்கும்; நிதானத்தை அளிக்கும். வாழ்க்கையின் அவலங்களைக் காணும்போது சபலங்களின் வலையில் விழாமல் நம்மையே பாதுகாத்துக் கொள்வது அவசியம். சபல வலையில் வீழ்ந்த பலர், காவல்துறையில் மீள முடியாத நிலையில் மடிந்த சான்றுகள் பல. இத்தகைய நோயாளிகளுக்கு யோகா ஒரு அருமருந்து.

❖    எந்த ஒரு நிர்வாகத்திலும் ஊழலுக்கு வித்திடுவது தலைசுற்ற வைக்கும் விதிகளும், நடைமுறைகளும்தான். அதனை எளிதாக்குவது முதல் கட்டம். ஆனால் நிர்வாக ஊழியர்கள் லேசாக எளிதாக விடமாட்டார்கள்! ஒவ்வொரு விதியையும் விளக்கவும் எவ்வாறு நடைமுறைப்படுத்தப்படுகிறது என்பதை தெளிவுப்படுத்தவும் வேண்டிய பொறுப்பு சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரியைச் சேர்ந்தது. அதை விவரிப்பதற்குத்தான் கையூட்டுப் பெறப்படுகிறது! இதை உணர்ந்து சிக்கலான விதிகளை மாற்றி எல்லோருக்கும் புரியும் வகையில் விதிகள் தெளிவுபடுத்தப்பட வேண்டும். இதில் உயர் அதிகாரிகளின் பங்கு மிக முக்கியமானது.

❖    மனித உரிமைகள் முழுமையாக சென்றடைவதற்குத் தடையாக இருப்பது ஏழ்மை, தரமான கல்வி இல்லாமை, சுகாதாரமற்ற சுற்றுச்சூழல் உள்ளிட்டவை. மூட நம்பிக்கைகளைத் தவிர்த்த தரமான கல்வி ஒன்றுதான் பகுத்து ஏற்கும் அறிவை வளர்க்கும். மதம் என்ற பெயரில் மதம் பிடித்து அலையும் சமூக விரோதிகள் வலையில் இளைய சமுதாயம் சிக்காமல் பாதுகாக்கும்.

❖    ஊழல் என்பது ஏதோ தூரத்தில் நடப்பது அல்ல. ஒவ்வொரு நிகழ்விலும் அது ஊடுருவியிருக்கிறது. இதைத் தூரத்து இடி முழக்கம் என்று விட்டுவிட முடியாது. இது ஒரு வைரஸ். வேரூன்றிய நோய். நாம் விழிப்புணர்வோடு இருந்து இதை ஒழிக்க முனைப்புடன் செயல்பட வேண்டும்.

❖    கல்வியின் நோக்கம் தெரியாததை அறிவது மட்டுமல்ல; எவ்வாறு வாழ்க்கையில் நன்னெறிகளை கடைப்பிடிப்பது அவ்வழியில் நடப்பது என்பதைப் பயிற்றுவிக்கும் தளம் பள்ளிக்கூடம். படித்த பண்டிதர்கள் நடமாடுகிறார்கள். ஆனால், நன்னடத்தையுடைய பண்பாளர்கள் இல்லையே என்ற கவி தாகூரின் அங்கலாய்ப்பு இன்றும் பொருந்தும்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/10/கட்டுரைகளல்ல-காலப்-பெட்டகம்-3111116.html
3111115 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வாசிப்புப் பழக்கத்தை ஏற்படுத்தும் நடத்துநர்!  - வி.குமாரமுருகன் Sunday, March 10, 2019 04:57 PM +0530 தங்கள் குடும்பத்துக்காக உழைப்பவர்களை பார்த்திருப்போம். அல்லது உறவுகளுக்காக கூட  பணி செய்பவர்களைப் பற்றிக் கூட கேள்விப்பட்டிருப்போம்... ஆனால், மாணவர்களுக்கு சேவை செய்வதில் மகிழ்ச்சி  காண்கிறார்  நடத்துநர் ஒருவர் .

திருநெல்வேலி மாவட்டம் சுரண்டை, வரகுணநாதபுரத்தில் வசித்து வரும் கோ.வரதராஜன்தான் அந்த பெருமைக்குரிய  நடத்துநர். 
சுரண்டை-ரெட்டியார்பட்டி வழித்தடத்தில் இயங்கும் அரசுப் பஸ்சில்(டவுன் பஸ்) இருபதுக்கும் மேற்பட்ட ஆண்டுகள் நடத்துநராக பணியாற்றி வரும் அவரைத் தெரியாத மாணவர்களே இருக்க முடியாது என்ற அளவிற்கு மாணவர்களுடன் நெருங்கி பழகி வருகிறார் அவர்.
கிராமப்புற வழிகளில் இயங்கும் பேருந்து என்பதால் இலவச பாஸ் மூலம் பயணம் செய்யும் மாணவர்கள்தான் இங்கு அதிகம். மாணவர்களைக் கண்டாலே எரிந்து விழும் நடத்துநர்கள் மத்தியில் இவரது சேவை அப்பகுதி மாணவர்கள் மத்தியில் வரவேற்பை பெற்றுள்ளது. 
வரகுணநாதபுரத்திலுள்ள அவரது சிறிய வீட்டில் அவரைச் சந்தித்தோம். மாணவர்களுக்கு கொடுத்தது போக மீதியிருந்த நூற்றுக்கணக்கான புத்தகங்கள் கொண்ட அலமாரியை நம்மிடம் காண்பித்தவாறே அவர் கூறியது..
""நான் பிறந்தது ஆனைகுளத்தில். எனது தந்தை கோமதிநாயகம். தாய் பார்வதியம்மாள். விவசாய குடும்பம் எங்களுடையது.1988- இல் அரசுப் போக்குவரத்து கழகத்தில் நடத்துநராகப் பணியில் சேர்ந்தேன். அன்று முதல் இன்று வரை சுரண்டை-ரெட்டியார்பட்டி வழித்தடத்தில் தொடர்ந்து வேலை செய்து வருகிறேன்.
ஓய்வு நேரங்களில் எங்கள் பகுதியிலுள்ள மாணவர்களை அழைத்து புத்தகங்களை வழங்கி வாசிக்க பழக்கி வருகிறேன். நாளிதழ்களில் வரும் பயனுள்ள தகவல்களை நகலெடுத்து பஸ்சில் பயணம் செய்யும் மாணவர்களிடம் கொடுத்து படிக்க செய்து வருகிறேன்.  தலைவர்கள் குறித்த புத்தகங்களை மாணவர்கள் பஸ்சில் ஏறும்போது கொடுத்து விட்டு மாலையில் வரும் போது திரும்பவும் பெற்றுக் கொள்கிறேன்.
மேலும், சுற்று வட்டாரப் பகுதிகளுக்குச் சென்று அங்குள்ள கோயில் வளாகத்தில் மாணவர்களை அழைத்து வைத்துக் கொண்டு திருக்குறள் புத்தகங்களைக் கொடுத்து படிக்கச் சொல்லி, பின்பு அந்த குறள்களை ஒப்புவிக்க சொல்லி பரிசு வழங்கி வருகிறேன். விவேகானந்தர், முன்னாள் ஜனாதிபதி ராதாகிருஷ்ணன் உள்ளிட்ட கல்வி சார்ந்த தலைவர்களின் பிறந்த நாளில் மாணவர்களுக்கு போட்டிகள் நடத்தி பரிசு வழங்கி வருகிறேன்.மேலும் பள்ளிகளுக்குச் சென்று கலாமின் "அக்கினி சிறகுகள்' புத்தகங்களையும் கொடுத்து வருகிறேன்.
பஸ்சில் பயணம் செய்யும் மாணவர்கள் குறித்த விவரங்களைச் சேகரித்து வைத்துள்ளேன். அவர்களில் ஏழை மாணவர்களுக்கு கல்விக்கான உதவிகளை முடிந்த வரையில் செய்து வருகிறேன். விரும்பும் மாணவர்களை கல்வி தொடர்பான சுற்றுலாத் தலங்களுக்கும், கன்னியாகுமரி விவேகானந்தர் கேந்திரத்துக்கும் அழைத்துச் செல்வதையும் வாடிக்கையாக கொண்டுள்ளேன். எனது ஊதியத்தில் 50 சதவீதத்தை மாணவர்களின் நலனுக்காக செலவிட்டு வருகிறேன். இப்படி செய்து வரும் சேவைகளில் தடை ஏற்பட்டு விடக்கூடாது என்பதற்காக திருமணமே செய்து கொள்ளவில்லை.
மாணவர்கள் யாரும் தாங்களாகவே தவறு செய்வதில்லை. அவர்களை சரியாக வழிநடத்த ஆள்கள் இல்லாததால்தான் அவர்கள் தவறு செய்ய முயல்கிறார்கள். அவர்களிடம் சரியாகப் பேசி புரிய வைத்து விட்டால் எந்த பிரச்னையுமில்லை.  என்னுடன்  தொடர்பில் உள்ள பழைய மாணவர்களை எல்லாம் இணைத்து ஓர்  அமைப்பை உருவாக்கி அதன் மூலம் ஏழை மாணவர்களுக்கு உதவி செய்ய வேண்டும். நூலகத்தை விரிவுபடுத்துவதுடன், பள்ளிகள் தோறும் சென்று மாணவர்களுக்கு நூல் வாசிப்பு பழக்கத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்பதுதான் என் ஆசை''  என்று  தெரிவித்த அவர்,   முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் ராதாகிருஷ்ணன், இந்திய பொருளாதார நிபுணர் ஜே.சி.குமரப்பா, ஜெகதீஸ்சந்திரபோஸ் ஆகியோரின் வாழ்க்கை வரலாற்று  புத்தகத்தையும் எழுதி வருகிறார்.  

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/10/வாசிப்புப்-பழக்கத்தை-ஏற்படுத்தும்-நடத்துநர்-3111115.html
3107268 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மைக்ரோ கதை DIN DIN Monday, March 4, 2019 12:07 PM +0530 ஒரு புராதன கலையரங்கில் மாடர்ன் ஆர்ட் ஓவியக் கண்காட்சி நடந்து கொண்டிருந்தது. அதைப் பார்க்கச் சென்ற ஒருவருக்கு எந்த ஓவியமும் புரியவில்லை. ஆனாலும் எல்லா ஓவியங்களையும் ஒன்றுவிடாமல் பார்த்தார். கடைசியாக ஒரு வெள்ளைப் பலகையின் நடுவில் கருப்பாக ஒரு புள்ளி உள்ள ஒரு சிறிய படம் ஒன்று அவருடைய கவனத்தை ஈர்த்தது. கண்காட்சி நடத்துபவரிடம், "இந்த ஓவியம் என்ன விலை? என்று கேட்டார். அதற்கு கண்காட்சி நடத்துபவர் சொன்னார்: "இது ஓவியம் இல்லீங்க... லைட் சுவிட்ச்''
 
 நெ.இராமன், சென்னை-74.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/04/மைக்ரோ-கதை-3107268.html
3107267 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Monday, March 4, 2019 12:05 PM +0530 கண்டது
• (மன்னார்குடி பந்தலடிப் பகுதியில் நின்று கொண்டிருந்த இருசக்கர வாகனத்தின் பின்புறத்தில்)
நான் திமிர் பிடித்தவன் இல்லை!
அந்த திமிருக்கே பிடித்தவன்!
எச்.மோகன், மன்னார்குடி.

• (முசிறி - நாமக்கல் சாலையில் சென்று கொண்டிருந்த ஒரு வேனில்)
செயல் என்பதே சொல்
ஆர்.தனம், திருச்சி-2

• (மதுரை மீனாட்சியம்மன் கோயில் அருகே ஒரு பூஜை பொருட்கள் விற்கும் கடையின் பெயர்)
வாத்தியார் கடை
இசைவாணி, நெல்லை-2

• (சென்னை ஓஎம்ஆர் சாலையில் ஓர் உணவகத்தின் பெயர்)
உப்பு - மிளகு
வெ.அப்பாவு, திண்டுக்கல்-1

கேட்டது
• (நெய்வேலி மெயின் பஜார் டீக்கடையில்)
"மாஸ்டர் என் ஃபிரண்ட்ஸ் வந்திருக்காங்க''
"சந்தோசம்''
"வழக்கமா டீ போடுவீங்களே...''
"ஆமாம்''
"அந்த மாதிரி இல்லாம நல்லா நாலு டீ போடுங்க'' 
கி.ரவிக்குமார், நெய்வேலி-3.

• (கம்பைநல்லூரில் உள்ள ஒரு பள்ளியில் 5- ஆம் வகுப்பு படிக்கும் மாணவனும், அவனுடைய ஆசிரியரும்)
"சார் என் தலையிலே எறும்பு ஏறுது பாருங்க சார்''
" அதை ஏன்டா என்னைப் பார்க்கச் சொல்றே?''
"நீங்கதானே சார் என் மண்டையில் எதுவும் ஏறாதுன்னு சொன்னீங்க?''
ஆ.சுகந்தன், கம்பைநல்லூர்.

யோசிக்கிறாங்கப்பா!
இன்று பலரின் திருமணத் தேதியை 
நிர்ணயிக்கிறது திருமண மண்டபங்கள் 
இரா.சிவானந்தம், கோவில்பட்டி.

எஸ்எம்எஸ்
இருக்கிறான் என்று பார்க்க வருபவர்களும் உண்டு;
இருக்கிறானே என்று பார்க்க வருபவர்களும் உண்டு.
சத்தியன், கிழவன்ஏரி.

அப்படீங்களா!
சொந்த ஊரை விட்டு அடுத்த ஊருக்குச் செல்லாமலேயே தொலைதூரக்கிராமப்புறங்களில் பலருடைய வாழ்க்கை முடிந்து விடுகிறது. இன்னொருபுறத்திலோ உலகம் முழுவதும் சுற்றுப்பயணம் செய்பவர்களும் இருக்கிறார்கள். உலகத்தைத் தாண்டி வேற்றுக்கிரகங்களுக்குச் சுற்றுலா செல்ல விரும்புவர்களுக்கு ஒரு வாய்ப்பு வந்திருக்கிறது. அதை ஏற்படுத்திக் கொடுத்திருக்கிறது ஸ்பேஸ்எக்ஸ் நிறுவனம். 
இந்த நிறுவனம் 2022- இல் செவ்வாய் கிரகத்துக்கு ஒரு ராக்கெட்டை அனுப்ப உள்ளது. அதன் பிறகு 2024-இல் மனிதர்களை ஏற்றிக் கொண்டு செவ்வாய் கிரகத்துக்கு இன்னொரு ராக்கெட் புறப்பட உள்ளது. "அதற்கான டிக்கெட்டை இப்போதே பதிவு செய்து கொள்ளலாம்'' என்கிறார் அந்த நிறுவனத்தைச் சேர்ந்த எலான் மஸ்க். 
"டிக்கெட் விலை 5 லட்சம் டாலர். அங்கே சென்ற பிறகு தங்கும் செலவு தனி. அதற்கு இன்னொரு 5 லட்சம் டாலர் தேவைப்படும்'' என்கிறார்.
என்.ஜே., சென்னை-116.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/04/பேல்பூரி-3107267.html
3107266 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள்! 18 சின்ன அண்ணாமலை DIN DIN Monday, March 4, 2019 12:02 PM +0530 மாலையில் கூட்டம் துவங்கியது. எல்லோரும் என்னை "நாடோடி' என்று நினைத்தே தவறாகப் பேசினர், அப்படிப் புகழ்ந்து பேசினர். எட்டயபுரம் பாரதி மண்டப நிதிக்கு ரூ.2000/- கொடுத்தார்கள். நிதியைப் பத்திரப்படுத்திக் கொண்டேன். கடைசியில் என் முறை வந்தது. சுமார் ஒரு மணிநேரம் நகைச்சுவை வெள்ளத்தில் கூடியிருந்தவர்களை மிதக்க வைத்து இப்போது சபை என் "கைக்குள்' வந்துவிட்டதை உணர்ந்தேன். நான் இன்னும் நாடோடியாகவே பேசிக்கொண்டிருந்தேன். கடைசியாக சபையோரிடம் ஒரு வேண்டுகோள் விடுத்தேன். ""நான் இப்போது என் பேச்சை முடிக்க விரும்புகிறேன். முடிக்கும் முன்பு ஓர் உண்மையைச் சொல்ல விரும்புகிறேன். அந்த உண்மையை நீங்கள் கேட்டால் திடுக்கிட்டுப் போவீர்கள். "ஆகா' என்று ஆச்சரியப்படுவீர்கள். ஆனால் அந்த உண்மையை நான் இலவசமாகச் சொல்ல விரும்பவில்லை. நீங்கள் அனைவரும் பாரதி மண்டப நிதிக்கு ஆளுக்கு நான்கணா தருவதாகச் சொன்னால், சொல்கிறேன்'' என்று கூறினேன்.
 "பேஷாகத் தருகிறோம், ஆனால் நீங்கள் சொல்லப் போகும் உண்மை எங்களுக்குத் தெரிந்ததாக இருந்தால் என்ன செய்வது?'' என்று கூட்டத்திலிருந்த ஒருவர் கேட்டார்.
 "ஒருக்காலும் உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்க முடியாது'' என்றேன்.
 "தெரியும்'' என்று பல குரல்கள் கேட்டன.
 "என்ன தெரியும்?'' என்று நான் கேட்டேன்.
 "நீங்கள் நாடோடி அல்ல, சின்ன அண்ணாமலை என்பது தெரியும். இதைத் தவிர வேறு ஏதாவது உண்மை உண்டா?'' என்று கேட்டார்களே பார்க்கலாம். நான் அப்படியே அசந்து போனேன், பின்னர் விசாரித்ததில் கூட்டத்தின் செயலாளருக்கு, ""நாடோடி வர இயலவில்லை, சின்ன அண்ணாமலை வருகிறார்'' என்று கல்கி தந்தி கொடுத்திருக்கிறார் என்று தெரிய வந்தது. அதை வேண்டுமென்றே செயலாளர் மறைத்து விட்டுக் கடைசியில் நான் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போது சிலரிடம் பிரஸ்தாபித்திருக்கிறார். அது சபை பூராவும் பரவி விட்டது. ஆக நான் நடித்ததைவிட சபையோர் சிறப்பாக நடித்து விட்டார்கள். ஆயினும் சபையோர் என்னைக் கெüரவிக்கத் தயங்கவில்லை. என் சொற்பொழிவு அவர்களை எல்லாம் மிகவும் கவர்ந்துவிட்டது போலும்.
 சொன்னால் நம்ப மாட்டீர்கள், கூட்டத்திற்கு வந்திருந்தவர்கள் அப்போது தனித்தனியாக வந்து கொடுத்த காசுகளைக் கூட்டிப் பார்த்ததில் ரூ.650/- இருந்தது.
 அன்னையின் பிரிவு
 1945 -ஆம் ஆண்டு சென்னை தியாகராய நகர் நானா ராவ் நாயுடு தெருவில் 6-ஆம் எண் இல்லத்தில் நான் குடியிருந்த சமயம். எனக்கு மிகவும் வேண்டியவர்களான பெங்களூர் சுவாமி அவர்களின் மூத்த புதல்வன் வேலுவிற்குத் திருமணம் செய்யப் பெண் பார்க்கும்படி என்னைக் கேட்டுக் கொண்டார்கள்.
 நானும் பல இடங்களில் பெண் பார்த்து, கடைசியில் அடையாறு "ஒளவை இல்லம்' சென்று திருமதி முத்துலட்சுமி ரெட்டி அவர்களிடம் விஷயத்தைச் சொன்னேன்.
 திருமதி. முத்துலட்சுமி ரெட்டி அவர்கள் என்னிடம் மிகவும் பிரியமுடையவர்கள். அடிக்கடி என்னை ஒளவை இல்லத்திற்கு அழைத்து சொற்பொழிவு ஆற்றும்படி செய்வார்கள்.
 என் நகைச்சுவைப் பேச்சுகளைக் கேட்டு மாணவிகள் கலகலவென்று சிரிப்பதை மிகவும் விரும்புவார்கள். வாழ்க்கையில் துன்பத்தையே கண்ட மேற்படி மாணவிகள் ஒரு மணி நேரம் அம்மாதிரி சிரித்துக் குதூகலமாக இருப்பது திருமதி ரெட்டி அவர்களுக்கு பெருத்த ஆறுதலாக இருந்தது. அதனால் என்னை அவர்களுக்கு ரொம்பவும் பிடிக்கும். ஆகவே அவர்கள் எனக்காக சிரத்தை எடுத்து ஒளவை இல்லத்தில் படித்துக் கொண்டிருந்த ஒரு நல்ல பெண்ணைத் தேர்ந்தெடுத்துச் சொன்னார்கள். அதன்பின்னர் மாப்பிள்ளை வீட்டார் பெண் பார்த்தார்கள்.
 பரஸ்பரம் சம்மதம் தெரிவித்ததும், என் வீட்டில் மறுநாள் நிச்சயதார்த்தம் வைத்துக் கொள்வது என்று முடிவாயிற்று.
 மறுநாள் காலை 11- மணி நிச்சயதார்த்தத்திற்கு அனைவரும் வந்துவிட்டனர். திருமதி முத்துலட்சுமி ரெட்டி அவர்கள் உட்பட பல பிரமுகர்கள் வந்திருந்தார்கள்.
 நிச்சயதார்த்தம் நடக்கும் சமயத்தில் எனக்கு ஒரு தந்தி வந்தது. நான் வெளியில் வந்து தந்தியை வாங்கினேன். வாங்கிப் படித்தேன். பலர், " என்ன தந்தி?'' என்று விசாரித்தார்கள். ""நிச்சயதார்த்தத்தை வாழ்த்தி தந்தி வந்திருக்கிறது'' என்று அனைவருக்கும் கூறினேன்.
 நிச்சயதார்த்தம் முடிந்து விருந்து அமர்க்களமாக நடந்தது. எல்லோரையும் முக மலர்ச்சியுடன் திருப்தியாக விசாரித்து விழாவைச் சிறப்பாக முடித்தோம்.
 எனது நெருங்கிய குடும்ப நண்பர்களான பெங்களூர் சுவாமி குடும்பத்தைத் தவிர மற்ற அனைவரும் சென்றுவிட்டனர். அவர்கள் அன்று இரவு இரயிலில் புறப்படுவதாக இருந்தார்கள்.
 நான் அவர்களிடம், "நீங்கள் அனைவரும் இரவு ஊருக்குப் புறப்படுங்கள். நான் இப்போதே காரில் எனது ஊருக்குப் புறப்பட வேண்டியிருக்கிறது'' என்றேன்.
 "ஏன் என்ன, தந்தி வந்த விஷயமாகவா?'' என்றெல்லாம் அவர்கள் கேட்டார்கள்.
 "ஆம். என் அம்மாவுக்கு உடல்நிலை சரியில்லை என்று தந்தி வந்திருக்கிறது'' என்றேன்.
 "சரி, அப்படி என்றால் உடனே புறப்படுங்கள்'' என்று வேகமாக என்னைப் பயணம் செய்ய வைத்தார்கள்.
 "நானும் காரில் புறப்பட்டு சைதாப்பேட்டை தாண்டியதும் "ஓ' வென்று வாய்விட்டுக் கதறி அழுதேன். டிரைவர் பயந்து போய் வண்டியை நிறுத்திவிட்டு "என்ன என்ன'' வென்று கேட்டார். அவரிடம் தந்தியைக் காட்டினேன்.
 சொன்னால் நம்ப மாட்டீர்கள் அந்த தந்தியில் "என் அன்னை இறந்துவிட்டாள். உடனே புறப்படு' என்று இருந்தது.
 "இதை ஏன் அப்போதே சொல்லவில்லை'' என்றார் டிரைவர்.
 "கல்யாண நிச்சயதார்த்தம் நடக்கும் சமயத்தில் நமது துக்கத்தை வெளிக்காட்டக் கூடாதல்லவா?
 சரி... சரி... எடு காரை'' என்று சொல்லி பிரயாணத்தைத் தொடங்கினேன்.
 சங்கப் பலகை
 1947 - ஆம் ஆண்டு நாடு சுதந்திரம் அடைந்தது. மேற்கு வங்காளத்தின் முதல் கவர்னராக ராஜாஜி அவர்கள் பதவி ஏற்றுக் கொண்டார். அந்த வைபவத்தில் கலந்து கொள்வதற்காக ரசிகமணி டி.கே. சிதம்பரநாத முதலியார் அவர்களும் கல்கி கிருஷ்ணமூர்த்தி அவர்களும் நானும் கல்கத்தா சென்றோம்.
 கல்கத்தாவில் பல நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொண்டோம். அதில் ஒரு நிகழ்ச்சியில் கல்கி. ரா. கிருஷ்ணமூர்த்தி அவர்களின் படத்தைத் திறந்து வைத்து பேசும்படி என்னைப் பணித்தார்கள். நானும் மிக்க மகிழ்ச்சியுடன் கல்கியின் திரு உருவப்படத்தைத் திறந்து வைத்து விட்டுப் பேசலானேன்.
 "தமிழ்நாட்டில் மதுரை மாநகர் மிகவும் பிரசித்தி பெற்றது. அறுபத்துநான்கு திருவிளையாடல்கள், பாண்டிய மன்னர்களின் ஆட்சித் திறமை, தமிழ் வளர்த்த சங்கம்--இவைதான் அதற்குக் காரணமாகும். இதெல்லாவற்றுக்கும் மேலாகத் தமிழ் மக்களின் நாகரீகத்தையே உலகிற்கு எடுத்துக்காட்டுவது போன்ற விண்மறைக்கும் கோபுரமாகவும், வினை மறக்கும் கோயிலாகவும், கண்ணமைந்த காட்சியாகவும் மீனாட்சி அம்மன் ஆலயம் மதுரை மாநகரத்தின் நிரந்தரமான சிறப்புக்குச் சிகரம் வைத்தது போல் அமைந்திருக்கிறது.
 தற்போது மதுரை அரசியல் துறைகளிலும் பிரசித்தமடைந்திருக்கிறது. தேசிய இயக்கத்தில் மதுரை எப்போதும் முன்னணியில் நின்று வருகிறது. ஆலயப் பிரவேசம்கூட முதன் முதலில் மதுரையில்தான் நடந்தது!
 இப்படி எல்லாத் துறைகளிலும் முன்னணியில் நிற்கும் மதுரை, சங்கீத விஷயத்திலும் முன்னணியில் நிற்பதில் ஆச்சரியமில்லை.
 பிரபல சங்கீத வித்வான் புஷ்பவனம் அய்யர், மதுரை மணி அய்யர், ஸ்ரீமதி எம்.எஸ். சுப்புலக்ஷ்மி முதலிய முதல் தர வித்வான்களைத் தமிழ்நாட்டுக்கு ஈந்த பெருமை மதுரைக்குத்தான் உண்டு.
 இத்தகையப் பிரசித்தி வாய்ந்த மதுரை மாநகரத்தில் "பொற்றாமரைக் குளம்' என்று ஒரு குளம் இருக்கிறது. அந்தக் குளத்தில் வெகுகாலத்துக்கு முன்பு "சங்கப் பலகை' என்பதாக ஒரு பலகை இருந்ததாம். அந்தப் பலகைக்குத் தயை தாட்சண்யம் என்பது கொஞ்சமும் கிடையாதாம். தகுதியுள்ளவர்களை ஏற்றுக்கொள்வதும், மற்றவர்களைத் தள்ளி விடுவதும் அதன் பிடிவாத துர்குணமாக இருந்ததாம்!
 இதனால் அநேகர் அதில் ஸ்தானம் பெற முயன்றும் முடியாமற் போய்விட்டது. சங்கப் பலகை அங்கீகரித்த வித்வான்கள்தான் வித்வான்கள் என்றும் மற்றவர்கள் எல்லாம் "போலி' என்றும் ஆகிவிடுமாம். ஆகவே சங்கப் பலகையால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாத பண்டிதர்கள், கவிஞர்கள் கலைஞர்கள் அனைவரும் கோபம் கொண்டு மேற்படி பலகையைச் சுக்குநூறாக்கிவிட வேண்டுமென்று கங்கணம் கட்டிக் கொண்டார்கள்.
 (தொடரும்)
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/04/சொன்னால்-நம்பமாட்டீர்கள்-18-சின்ன-அண்ணாமலை-3107266.html
3107265 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் இடுப்பிலிருந்து பாதம் வரை! DIN DIN Monday, March 4, 2019 11:58 AM +0530 ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்
எனது மனைவிக்கு 63 வயதாகிறது. கடந்த மாதம் பொங்கலன்று தரையில் குனிந்து கோலம் போட்டு நிமிரும் போது இடுப்பு பிடித்துக் கொண்டு சரியான வலி எடுத்துள்ளது. அதற்குப் பின் கடந்த நான்கு வாரங்களாக உடலின் இடது பகுதியில் இடுப்பில் இருந்து கால் பாதம் வரை வலி அதிகமாக உள்ளது. சில அடிகள்தான் நடக்க முடிகிறது. சில நொடிகள்தான் நிற்க முடிகிறது. பின் வலி அதிகமாகிவிடுகிறது. பின்பு கண்டிப்பாக உட்கார அல்லது படுக்க வேண்டியுள்ளது. நாற்காலியில் உட்கார்ந்த பிறகு வலி சிறிது குறைகிறது. ஆனாலும் தொடந்து ஒரு மணிக்கு மேல் உட்காருவது மிகவும் சிரமமாயுள்ளது. பல மணி நேரம் படுத்து இருக்க வேண்டியுள்ளது. அப்பொழுதுதான் வலி குறைகிறது. ஆயுர்வேதத்தில் இதற்கு என்ன சிகிச்சை வழிமுறைகள் கூறப்பட்டுள்ளன?
-ரவி, சென்னை.
இடுப்பிலுள்ள முதுகுத் தண்டுவட எலும்புகளை தாங்கி நிற்கக் கூடிய வில்லைகளின் பிதுக்கல், உயரம் குறைதல், அவற்றினுள்ளே உள்ள நீர்ப்பசை வற்றுதல், அவற்றைச் சுற்றியுள்ள நரம்பு மண்டலங்களில் அவை ஏற்படுத்தும் அழுத்தம், தண்டுவட உட்புற விட்டம் குறைதல், தண்டுவட எலும்புகளின் ஏற்படும் உராய்வு, அப்பகுதிகளிலுள்ள தசைகள் காய்தல் போன்ற சில காரணங்களால் கால்களின் பின்புற வழியாகச் செல்லும் நரம்புகள் பாதிப்படைந்து கடும் வலியை ஏற்படுத்தக் கூடும். இது போன்ற பாதிப்பிலுள்ள நபரால், கீழே மல்லாந்து படுக்க வைத்து, கால்களை தூக்கச் சொன்னால் வலியை பின் தொடை வழியாக உணர்ந்து, கால்களை முழுவதுமாகத் தூக்க முடியாமல் வேதனைப்படுவார்.
இடுப்பிற்குப் போதுமான அளவு ஓய்வு தராமல் குனிந்து அதிக வேலை செய்தல், தரையில் அமர்ந்து முன்பக்கமாகக் குனிந்து காய்கறி நறுக்குதல், செய்தித்தாள் வாசித்தல், கோலம் போடுதல், கட்டில், மேஜை போன்றவற்றை இழுத்தல், இருக்கையில் அமர்ந்து கால்களை நீட்டி, மேஜையின் மேல் போட்டு அமர்தல், ஒரு கால் மீது மறு காலை போட்டு அமர்தல், குளிர்ந்த நீரில் நின்று கொண்டே துணி துவைத்தல், பாத்திரம் கழுவுதல், குளிர்ந்த நீரில் குளித்தல், ஏஸி அறையில் படுத்துறங்குதல், படுத்தால் நன்கு அமிழ்ந்திடும் படுக்கையில் படுத்தல், உணவில் காரம், கசப்பு, துவர்ப்புச் சுவையை அதிகமாகவும், இனிப்பு, புளிப்பு உப்புச்சுவையைக் குறைவாகவும் எடுத்துக் கொள்ளுதல், சிறுதானிய வகை பருப்புகளை விரும்பிச் சாப்பிடுதல் போன்ற சில காரணங்களால் இந்த உபாதை ஏற்பட வாய்ப்பிருக்கிறது. 
இடுப்பின் கீழ்ப் பகுதியிலுள்ள எலும்பு, வில்லை, தசை நார்கள், நரம்புகளிலுள்ள நீர்க்கட்டு ஏதேனும் இருப்பின், ஓய்வு எடுத்து எழும் போது வலி கூடுதலாகத் தெரியும். அது போன்ற நிலையில் அந்த நீர்க்கட்டு வற்றிப் போகும்அளவுக்கு, மூலிகைப் பொடிகளால் வெது வெதுப்பாக ஒத்தடம் கொடுக்க வேண்டும். பொடியை பந்து போல் ஒரு துணியில் கட்டி, தவாவில் சூடாக்கி ஒத்தடம் கொடுத்தல் நலம். இதைக் காலை உணவிற்கு முன், சுமார் ணீ அல்லது தீ மணி நேரம் செய்து கொள்ளலாம். மாலையில், சூரிய அஸ்தமனத்திற்கு முன் மூலிகைத் தைலங்கள் சிலவற்றை நீராவியில் சூடாக்கி துணியால் முக்கி, இடுப்பில் ஊற வைக்க வேண்டும். எண்ணெய்ச் சிகிச்சை செய்து கொள்ளும் போது, ஏஸி மின்விசிறி போன்றவற்றைப் பயன்படுத்தக் கூடாது. சுமார் இரண்டு வாரங்கள் இதைத் தொடர்ந்து செய்து வர, வலியானது குறைவதற்கு வாய்ப்பு இருக்கிறது.
இடுப்பில் வலி உள்ள இடத்தை MRI SCAN செய்து பார்த்தால் பிரச்னை என்ன என்பது மிகத் தெளிவாகத் தெரியும். "கடிவஸ்தி" எனும் சிகிச்சை முறை நன்கு பயனளிக்கக் கூடியது. வலி உள்ள இடுப்பைச் சுற்றி, உளுந்து மாவினால் வரம்பு கட்டி, அதனுள் மூலிகைத் தைலங்களைக் கலந்து வெது வெதுப்பாக, இடுப்புப் பகுதியில் ஊற்றி, சுமார் 25 - 30 நிமிடங்கள் வைத்திருக்க வேண்டும். அதன் பிறகு, எண்ணெய் மற்றும் வரம்பை அகற்றி, மூலிகை வேர்களால் சூடாக்கப்பட்ட தண்ணீரை, இடுப்புப் பகுதியில் நீராவிக் குளியல் பண்ணுவது, இடுப்பை மட்டும் வலுப்படுத்தும் விஷயமல்ல, ஒரு சிறந்த வலி நிவாரணியுமாகலாம். ஆஸன வாய் வழியாக குடலை வலுப்படுத்தும் எண்ணெய் வஸ்தியும், குடல் காற்றை வெளியேற்றும் கஷாய வஸ்தியும், நல்ல சிகிச்சை முறைகளாகும்.
ஆயுர்வேத கஷாய மருந்துகளாகிய சஹசராதி, மஹாராஸ்னாதி, சப்தசாரம், குக்குலுதிக்தகம், போன்றவை, மஹாயோகராஜ குக்குலு, கந்ததைலம், பலாதைலம் போன்ற மருந்துகளுடன் மருத்துவருடைய நேரடி ஆலோசனையின்படி சாப்பிடக் கூடிய தரமான மருந்துகள். குடல் வாயுவை அகற்ற கூடிய விளக்கெண்ணெய் மருந்துகள் சூடான பாலுடன் கலந்து சாப்பிட, வாயுவை நன்கு வெளியேற்றி இடுப்பு வலியையும் நன்கு குறைக்கக் கூடியவை.
(தொடரும்)
பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன்,
ஸ்ரீஜயேந்திர சரஸ்வதி ஆயுர்வேதக் கல்லூரி, 
நசரத்பேட்டை - 600 123 (பூந்தமல்லி அருகே) 
செல் : 94444 41771

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/04/இடுப்பிலிருந்து-பாதம்-வரை-3107265.html
3107261 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் குறுந்தகவல்கள் DIN DIN Monday, March 4, 2019 11:27 AM +0530 • சச்சின் டெண்டுல்கரின் மனைவி அஞ்சலி குழந்தை மருத்துவர். இது நாள் வரை சச்சினின் பின்புலமாக இருந்து, இரண்டு குழந்தைகளையும் கவனித்துக் கொண்டார். இன்று குழந்தைகள் பெரியவர்கள் ஆகிவிட்டனர். இதனால் குழந்தைகள் பாதிக்கப்படும் நோய்கள் சார்ந்த மேற்படிப்பினை மேற்கொள்ள பிரிட்டன் செல்கிறார். ஆய்வுகளுக்கு தேவைப்பட்டால் மும்பை சயான் மருத்துவமனையைப் பயன்படுத்திக் கொள்வாராம்.
ராஜிராதா, பெங்களூரு.

• அந்தக் கவிஞர் திரைப்படத்தில் பாட்டெழுத கடுமையான முயற்சியில் ஈடுபட்டிருந்தார். பிரபல இசையமைப்பாளருக்கு வேண்டிய ஒருவர், அந்தக் கவிஞரை அவரிடம் அழைத்துச் சென்று அறிமுகப்படுத்தினார்.
தான் எழுதிய பாடல்கள் அடங்கிய நோட்டை இசையமைப்பாளரிடம் கொடுத்தார் கவிஞர். அதைப் படித்துப் பார்த்த இசையமைப்பாளர், "தம்பி உனக்கு சினிமாவுக்கு பாட்டு எழுத வராது. ஒழுங்கா வேறு வேலையைப் பாரு'' என்று அனுப்பிவிட்டார். பிறகு அதே இசையமைப்பாளர் அவரது நூற்றுக் கணக்கான பாடல்களுக்கு இசையமைக்கும் காலமும் வந்தது.
அந்தக் கவிஞர் - வாலி
இசையமைப்பாளர் - எம்.எஸ்.விசுவநாதன்.
- வி.ந.ஸ்ரீதரன், சென்னை.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/04/குறுந்தகவல்கள்-3107261.html
3107260 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் இணைகோடுகள் DIN DIN Monday, March 4, 2019 11:24 AM +0530 விநாயகா நகைக்கடையில் சத்தியமூர்த்தி நுழையும்போது, "வாங்க சார் வாங்க ! ஒங்களைப் பார்த்த பிறகுதான், எனக்கு ஒண்ணாந்தேதியே ஞாபகத்துக்கு வருது சார்'' என்று நகைக்கடையில் விற்பனைப் பிரிவில் பணியாற்றும் பையன் வரவேற்றான்.
 "ஆமப்பா சம்பளம் வாங்கியவுடன் நகைச்சீட்டுக்கு பணத்தைக் கட்டணும். இல்லையின்னா, எனக்கு மறந்து விடுதுப்பா'' என்று காரணத்தை சத்தியமூர்த்தி விளக்கிக் கூறினான்.
 சத்தியமூர்த்தியின் கண்கள் நகைக்கடையில் பணியாற்றும் கீதாவைத் தேடின. அவள் அப்போதுதான் கடையினுள் நுழைந்தாள். அவளைப் பார்த்தவுடன் அவன் கண்கள் மலர்ந்தன. கீதாவும் அவனைப் பார்த்தவுடன் சிறுபுன்னகை பூத்தாள். கீதா அவளது இருக்கையில் சென்று அமர்ந்தவுடன், சத்தியம் அவள் அருகே சென்று ""கீதா நான் வழக்கம்போல் நீ கடையை விட்டு புறப்படும்போது வர்ரேன். எனக்கு இப்ப ஸ்கூலுக்கு நேரமாயிட்டது'' என்று கூறிவிட்டு வேகமாகச் சென்று விட்டான். அவன் மதுரை மீனாக்ஷி உயர்நிலைப்பள்ளியில் தமிழ்ஆசிரியராகப் பணிபுரிந்து வருகிறான்.
 அவன் சென்றதையே பார்த்துக் கொண்டிருந்த கீதா, அவன் இன்னும் ஏதேனும் தன்னிடம் பேச மாட்டானா.. என ஒருவித ஏக்கத்துடன், அவன் செல்வதையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். சத்தியமூர்த்தியும் ஒரு ஐந்து நிமிடமாவது கீதாவிடம் பேசிவிட்டு வந்திருக்கலாம் என்று நினைத்தான். சத்தியமூர்த்தி கீதாவிடம் விடை பெற்று நகைக் கடையை விட்டு வந்து விட்டாலும், அவனது மனம் அவனை அறியாமல் கீதாவை முதன்முதலில் சந்தித்தது பேசியது எல்லாம் அவனது கண் முன்னால் நினைவலைகளாகச் சுழன்றன.
 விநாயகா நகைக்கடையில் கீதா வரவேற்பாளினியாகப் பணிபுரிந்தாலும், கடையில் கூட்டம் அதிகம் வந்துவிட்டால், விற்பனைப் பிரிவில் சென்று நின்று கொள்வாள். சில நேரங்களில் கடையின் வரவு செலவு கணக்குகளைக் கூடப் பார்த்துக் கொள்வாள். அவள் அந்தக் கடையில் ஒரு "ஆல் ரவுண்டர்' என்றால் மிகையாகாது. கீதா அவனை விரும்பி வேண்டியதால்தான் சத்தியமூர்த்தி நகைச்சீட்டு திட்டத்தில் சேர்ந்திருந்தான்.
 அன்று அட்சயதிருதியை. விநாயகா நகைக்கடையில் கூட்டம் நிரம்பி வழிந்தது. அங்கு கீதா புன்முறுவலுடன் அனைவரையும் கைகூப்பி வணங்கி வரவேற்றுக் கொண்டிருந்தாள். அவளுடைய தோற்றமும் வரவேற்பையும் பார்த்தவர்களால் வேறு கடைக்குச் செல்வதற்கு தோன்றாது. சத்தியமூர்த்தி தன்னோட தங்கைக்கு வளையல் வாங்குவதற்கு விநாயகா நகைக்கடை வாசல் முன் நின்றுகொண்டு கூட்டத்தைப் பார்த்தவன், " பிறகு வரலாமா அல்லது வேறு நகைக்கடைக்குப் போகலாமா' என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தவனைக் கவனித்துவிட்ட கீதா, புன்முறுவல் பூத்த முகத்துடன் ""வாங்க சார்!'' என்று அவனை அன்பாக வரவேற்றாள். தேனினும் இனிய குரலுக்குரியவளைப் பார்த்தவன் மயங்கி நின்றான். நல்ல சிவப்பு நிறம். ஒல்லியான உடம்பு. அவள் இடையினைத் தாண்டி தவழும் நீண்ட கருங்கூந்தல். சாந்தமான வசீகரமான முகம். உதட்டில் தவழும் புன்னகையுடன் காணப்பட்டாள்.
 "கடையில் கூட்டம் அதிகம் இருக்கும்போல் தெரிகிறது நான் பிறகு வர்ரேன்''" என்று சத்தியமூர்த்தி கூறினான்.
 "சார் நீங்க கூட்டத்தைப் பற்றியெல்லாம் ஒண்ணும் யோசிக்காதீங்க. நான் வந்து உங்களுக்குத் தேவையான ஜ்வல்சை எடுத்துக் காட்டுறேன் வந்து பாருங்க! உங்களுக்கு வளையல்தானே வேணும். வாங்க சார்''" என்று அவனை வளையல் இருக்கும் இடத்திற்கு அழைத்துச் சென்றவள், "சார் வளையல் நெறைய மாடல்கள் இருக்கு. சின்னவங்களுக்கா பெரியவங்களுக்கா இல்ல வளையல் ஒங்க ஒய்ப்க்கா''" எனச் சிரித்துக்கொண்டே கீதா கேட்டாள்.
 "ஏன் வளையல் வாங்கினா நான் ஒய்புக்குதான் வாங்கணுமா? வேற யாருக்கும் வாங்கக்கூடாதா?''" என்று அவன் சற்று கோபத்துடனே அவளைப் பார்த்துக் கேட்டு விட்டான்.
 "இல்லை சார் ! பெரும்பாலும் அட்சயதிருதியைக்கு வீட்டில் ஒய்ப் கொடுக்கும் தொந்தரவில்தான், உங்களைப் போன்றவங்க நகைக் கடைக்கு வருவாங்க என்று நினைத்துக் கொண்டுதான் அப்படிக் கேட்டேன். ஸôரி.. நீங்க தப்பா நினைத்துக் கொள்ளாதீங்க'' " என்று அவள் தலையை அழகாக சாய்த்து சாய்த்து பேசியவிதம் அவனுக்கு மிகவும் பிடித்தது.
 "என்னோட தங்கைக்குத்தான் வளையல் வாங்க வந்தேன். உங்ககிட்ட கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன் நான் பேசியதெல்லாம் தமாசுக்குத்தான். அதையெல்லாம் தப்பா எடுத்துக்கொள்ளாதீங்க. எனக்கு இன்னும் மாரேஜ் ஆகல'' என்று கீதாவை சமாதானம் செய்வதுபோல் சத்தியமூர்த்தி கூறினான்.
 "அதெல்லாம் நான் ஒண்ணும் உங்களைப்பற்றி தப்பா நினைக்கலே. நீங்களும் சிரித்துக்கொண்டேதானே பேசுனீங்க, கோபத்துடன் நீங்க என்னிடம் எதுவும் பேச வில்லையே''" என்று கோபப்படாமல் அமைதியாக புன்னகை மாறாமல் பேசினாள்.. இப்படித்தான் அவர்களுக்குள் பழக்கம் ஆரம்பமாகியது.
 அதற்குப் பின் சத்தியமூர்த்தி விநாயகா நகைக்கடைக்கு அடிக்கடி வரத் தொடங்கினான். சில நேரங்களில் தன்னோட நண்பர்களுடன் வந்து கீதாவை அறிமுகப்படுத்தி அவர்களுக்குத் தேவையான நகைகளை வாங்கும்படி செய்தான். கீதாவும் சத்தியமூர்த்தியும் அடிக்கடி சந்தித்துப் பேசியது நாளடைவில் இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் ஒருமையில் அழைத்துப் பேசிக்கொள்ளும் அளவிற்கு வந்து விட்டார்கள். அன்று கிருஷ்ணஜெயந்தி பள்ளிகூடம் விடுமுறை என்பதால் சத்தியத்துக்கு பொழுதே போகவில்லை. எனவே கீதாவைப் பார்த்துவிட்டு வருவோம் என்று, நினைத்து விநாயகா நகைக்கடைக்குச் சென்றான். கீதா அவள் இருக்கையில் தனிமையில் இருந்தாள். கடைக்குள் சத்தியமூர்த்தியைப் பார்த்தவுடன், "சத்தியம் இப்பதான் உன்னைப் பற்றிதான் நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். நீயே வந்து விட்டாய்'' என்று முகம் மலர கண்கள் விரிய வரவேற்றாள்.
 "கீதா, எனக்கு பொழுதே போகவில்லை. போர் அடித்தது. உன்னோட நினைவு வந்தது. அதான் உன் முன்னே வந்து இப்ப நிற்கிறேன் போதுமா?'' " என்றான்.
 "என்ன உனக்கு பொழுதே போகவில்லையா? எனக்கு பொழுதே போதவில்லை'' என்றவள், "சத்தியம் , நீ நாவல், கதை, கவிதை போன்ற புத்தகமெல்லாம் படிக்க மாட்டாயா?''
 கீதா இயல்பாகவே படிப்பதில் ஈடுபாடு உள்ளவள். சிவசங்கரி, ரமணிசந்திரன், சுஜாதா போன்ற எழுத்தாளர்களின் நாவல்களையெல்லாம் அவள் விரும்பிப் படிப்பாள்.
 "எனக்கு அதெல்லாம் இன்ட்ரெஸ்ட் இல்லே கீதா!''
 "என்ன நீ தமிழ்வாத்தியாராக இருந்துகொண்டு புத்தகமெல்லாம் படிப்பதற்குப் பிடிக்கவில்லையா? எனக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கு. சத்தியம்! எனக்கெல்லாம் கொஞ்ச நேரம் கிடைத்தாலும், ஏதாவது கதை புத்தகத்தை எடுத்து வைத்துக்கொண்டு உட்கார்ந்து விடுவேன். சரி நீயும் கதை கவிதை இலக்கியம்ன்னு படிக்க ஆரம்பி, உனக்கும் அதில் இன்ட்ரெஸ்ட் வந்து விட்டால் நீயும் என்னைபோல்
 புத்தகப் புழுவாக மாறி விடுவாய்'' என்றாள்.
 கீதாவின் வற்புறுத்தலுக்காக சத்தியமூர்த்தியும் நாளடைவில் நாவல், கதை புத்தகங்கள் இலக்கியம் என படிக்க ஆரம்பித்தான். நூல்நிலையம் சென்று படிக்கவும் ஆரம்பித்தான். சில நேரங்களில் கீதாவிடம் பேசிக்கொண்டு இருக்கும்போது தான் படித்த கதை கவிதைகளைப் பற்றி விவரித்துக் கூறுவான்; அப்போதெல்லாம் அவள், " "என்ன சத்தியம் பரவாயில்லையே நீயும் என்னைப்போல் புத்தகங்கள் எல்லாம் படிக்க ஆரம்பித்து விட்டாயே!'' என்றாள்
 "ஆமா, கீதா என்னிடம் நீ இலக்கியம் கவிதைகள் பற்றி பேசும்போது நான் "ஞே' ன்னு ஒண்ணும் தெரியாமல் விழித்துக்கொண்டு இருக்கக்கூடாது பார்''" என்றான்.
 "சரி! எப்படியோ உனக்கும் புத்தகமெல்லாம் படிப்பதற்கு இண்டரஸ்ட் வந்திட்டது. எனக்கு ஹாப்பியா இருக்கு. அதனாலே நமக்கு பேசுவதற்கு இனிமேல் நெறையா விஷயங்கள் உன்மூலம் எனக்கு கிடைக்கும்''
 "கீதா நாம ரெண்டு பேரும் இப்படி பேசுவதை பழகுவதைப் பார்த்து அக்கம்பக்கம் உள்ளவங்க யாரும் உன்னைபற்றி ஒரு மாதிரியாகப் பேசலயே, இல்ல பேசுவாங்கன்னு நீ எதுவும் எதிர்பார்க்கலயே''
 "சத்தியம் நம்மைப்பற்றி மத்தவங்க என்ன பேசுறாங்க.. நினைக்கிறாங்க என்பது பற்றியெல்லாம் நான் நினைப்பதே இல்லை கவலைப்படுவதுவும் இல்ல. அப்படி நாம நினைத்துக் கவலைப்பட்டுக்கொண்டு இருந்தால் நமக்கு ஒரு வேலையும் ஓடாது''" என்று வெளிப்படையாகவே கூறினாள்.
 சத்தியம் கீதாவிடமிருந்து வேறு பதிலை, கீதா தன்னை விரும்புவதைப்பற்றி தன்னிடம் மகிழ்ந்து கூறுவாள் என்று அவன் எதிர்பார்த்து ஏமாற்றமடைந்தான். அவன் தன்னோட ஏமாற்றத்தை வெளிக்காட்டாமல், ""கீதா நம்மைப்பற்றி நம் வாழ்வைப் பற்றி ஒருநாள் இருவரும் கலந்து பேசவேண்டும் என்று நினைக்கிறேன்.. இப்ப வேண்டாம். நான் அவசரமாக வீட்டிற்குப் போக வேண்டும்''" என்று தன் உள்ளத்தில் உள்ளதை கோடிட்டுக் காட்டினான்.
 "சத்தியமும் இன்றைய இளைஞனைப்போல் சராசரி மனிதனாகத்தான் இருக்கிறான். அவனை இப்படியே காதல் கீதல்ன்னு வளரவிட்டு விடக்கூடாது' என்று தனக்குள் நினைத்துக் கொண்டு "சத்தியம் நாம் வர்ற சண்டே ஈவ்னிங் த்ரீ ஓ கிளாக் ராஜாஜி பூங்காவில் வழக்கம்போல் சந்தித்து பேசுவோம்''" என்று கூறினாள்.
 "தான் அவளிடம் என்ன சொல்ல வருகிறேன் என்பதை கீதா நன்கு புரிந்து கொண்டுதான் தன்னை ராஜாஜி பூங்காவுக்கு வரச் சொல்கிறாள்' என்பதை நினைத்து வருவதாக மகிழ்ந்து சத்தியமூர்த்தி தலையாட்டினான்.
 இருவரும் ராஜாஜி பூங்காவில் ஒரு மரத்தடி நிழலில் அமர்ந்தார்கள். முதலில் கீதாதான் பேச்சை தொடங்கினாள். "சத்தியம் நேற்று உன்னோட பேச்சு எனக்கு சரியாய்ப்படலே." என்று கூறியதும் சத்தியத்தின் முகமே வாடி விட்டது.
 "கீதா நீ என்ன சொல்ல வர்றே?'' " என்றான் பயத்துடன்.
 "ஆமா சத்தியம் நான் பேசாமல் இருந்தால், நீ எனக்குத் தாலி கட்டி குடும்பமே நடத்தி விடுவாய் போலிருக்கு''"
 "ஏன் அப்படி நடந்தாத்தான் என்ன தப்பு கீதா?''" என்று சிரித்துக்கொண்டே வெளிப்படையாகவே தெரிவித்தான்.
 "சத்தியம் நீ பேசுகிற மாதிரி எனக்கு நினைக்கக்கூட முடியாது. எனக்கு வயதான அப்பா அம்மா இருக்காங்க தம்பி தங்கைகள் இருக்காங்க நான்தான் அவங்களை கடைசி வரை காப்பாற்றவேணும்ன்னு நிலையில் அவங்க இருக்காங்க. குடும்பத்தில் ஒரு மூத்த மகன் இருந்து குடும்பத்தை வயதான அப்பாவை அம்மா கவனிப்பதுபோல் நான் அவங்களைக் கவனிக்கணும். உனக்குப் புரிந்து இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்''" என்று கூறியவளை அவன் இடைமறித்து,
 "இந்தக் காலத்தில் பெற்ற மகன்களே அப்பா அம்மாவை காப்பாற்றுவது கடமை என்று நினைக்காமல் கவனிக்காமல் சுயநலமாக வாழும்போது, நீ அப்பா அம்மா குடும்பத்தையும் காப்பாற்றவேணும்ன்னு நினைக்கும் உன்னோட உயர்ந்த உள்ளத்தையும் தியாகத்தையும் நான் வரவேற்கிறேன் கீதா''.
 "நிறுத்து சத்தியம்! குடும்பத்தை மகன்கள் கவனித்தால் அவர்கள் கடமை, மகள்கள் கவனித்தால் தியாகமா? மகன்கள் இல்லாத வீட்டில் குடும்பத்தை மகள் கவனிப்பதும் கடமைதான் என்பதை நீ புரிந்து கொள்''
 "கீதா உன் இஷ்டப்படியே இருந்து கொள். நான் ஒண்ணும் சொல்லவில்லை. உன் சம்பளம் முழுவதும் உன் குடும்பத்திற்கே இப்ப செலவழித்து கவனிப்பதுபோல் நல்லாக் கவனி. அதுபற்றி நான் உன்னை ஒண்ணும் கேட்க மாட்டேன். முடிந்தால் உன் குடும்பத்தையும் நீ விரும்பினால், நானே கவனிக்கவும் தயாராகவும் இருக்கேன்'' என்று கூறினான்.
 "சத்தியம் நீ எதையும் பிராக்டிக்கலா திங் பண்ணு. எதையும் உணர்ச்சி மிகுதி யில் பேசுவது எளிது. நடைமுறையில் வரும்போதுதான் சிக்கல்கள் வரும். அதை முதலில் நீ
 புரிந்து கொள். சிக்கல்கள் வரும்போது இப்படி நாம் மனம் திறந்து பேசுவதுகூட குறைந்து விடும். ஏன் சிரித்துப் பேசுவோமா என்பதே சந்தேகம்தான். ஏன் உணர்ச்சி மிகுதியில் நீ பேசிய வார்த்தைகளேகூட மறந்து விடும்''
 "கீதா நீ என்னை ஏமாற்றி விட்டாய்''"என்று கூற வந்தவனை கீதா இடைமறித்து, " "சத்தியம் நான் உன்னை விரும்புவதாக என்றைக்காவது உன்னிடம் கூறியிருக்கிறேனா? ஏன் அதை நான் உன்னிடம் கோடிட்டுக்கூட காட்டியிருக்கிறேனா? அப்படியிருக்கும்போது உன்னை நான் ஏமாற்றி விட்டேன்னு எப்படிக் கூறுகிறாய்? உனக்கு சாதகமாக ஏதேதோ கற்பனையாக எண்ணி எதிர்பார்த்திருக்கிறாய். எதிர்பார்த்தது நடக்கவில்லை என்றவுடன் ஏமாற்றப்பட்டு இருப்பதாக, உனக்குத் தெரிகிறது. நான் எந்த எதிர்பார்ப்புடனும் உன்னிடம் பழகவில்லை. எனவே எனக்கு எந்தவித ஏமாற்றமும் இல்லை. கவலையும் இல்லை. நான் எப்போதும்போல் சந்தோசமாக இருக்கேன்'' கீதா தொடர்ந்தாள்
 "ஒவ்வொரு மனிதனும் இப்படித்தான் எதிர்பார்த்து எதிர்பார்த்து எதிர்பாராத கற்பனையில் மூழ்கி விடுகிறார்கள். அந்தக் கற்பனை வாழ்வு கிடைக்கலன்னா உடனே தன்னை ஏமாற்றி விட்டதாக நினைத்து, ஏமாந்து உன்னைப்போல் இடிந்து உட்கார்ந்து விடுகிறார்கள்''
 "கீதா நீ முடிவாக என்னதான் எனக்கு சொல்ல வர்றே?''
 "சத்தியம் நான் உன்னிடம் வெளிப்படையாகவே சொல்றேன். உன்னிடம் பேசினால், பேசிக்கொண்டு இருந்தால் எனக்கு ஏதோ ஒரு மன ஆறுதலாக இனம் தெரியாத மகிழ்ச்சியாக இருக்கு. ஆனால் அதை நீ காதல் என்று மட்டும் குறுகிய வட்டத்திற்குள் அதைப் பார்க்காதே. சிலபேருக்கு சிலரிடம் பேசத் தோன்றும். சிலருக்கு சிலரைக் கண்டால் அவர்களிடம் பேசிக்கொண்டே இருக்கணும்போல் தோன்றும். இன்னும் சிலருக்கு சிலரைக் கண்டாலே பேசப் பிடிக்காது இதெல்லாம் வாழ்க்கையில் ஒரு புதிராகவே இருக்கு. எனக்கு அப்படித்தான் என்னோட வாழ்நாள் முழுவதும் இப்படி மனம் விட்டு பேசி நல்ல நண்பனாக உன்னிடம் பழகிக் கொண்டே இருக்க வேண்டும் போல் எனக்குத் தோன்றுகிறது''
 முடிவாக கீதா சத்தியமூர்த்தியிடம், ""நாம் என்றும்போல் நண்பர்களாக இருப்போம். நான் சொல்வது இன்னுமா உனக்குப் புரியவில்லையா சத்தியம். நாம் இருவரும் நட்பு இணைகோடுகளாகவே இருப்போம். இணையும் கோடு
 களாக நாம் இருக்க வேண்டாம். சத்தியம் நல்லா என்னைப்பற்றி புரிந்திருப்பாய்'' என்று நினைக்கிறேன்."
 கீதா பேசுவதையெல்லாம் சத்தியமூர்த்தி கேட்டுக் கொண்டிருந்தவன் திடீரென எதுவும் பேசாமல் எழுந்திருந்து வானத்தையே சிறிது நேரம் அண்ணாந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். மரத்தின் மேல் பார்த்தான். மரத்தில் பறவைகள் ஒன்றுக்கொன்று கீச்கீச்சென்று கத்திக்கொண்டு சிறகுகளை விரித்து கிளைக்கு கிளை தாவி ஆனந்தமாக விளையாடிக்கொண்டு இருந்தன.
 சத்தியமூர்த்தி கீதாவின் அருகில் வந்து, ""கீதா ஐயம் வெரி ஸôரி நான் உன்னோட மனம் புண்படும்படி ஏதேனும் தவறுதலாக பேசியிருந்தால் என்னை மன்னித்து விடு. நீ சொல்வதுபோல் நாம் இப்போது உள்ளதுபோல் நல்ல நண்பர்களாக இருப்போம். கீதா உன்னோட வார்த்தையில் சொன்னால் நாம் இணைகோடுகளாகவே எப்போதும்போல் இருப்போம்''" என்று அவன் கூறியதைக் கேட்டதும் மகிழ்ச்சியுடன் இருவரும் சேர்ந்து பலமாக சிரித்துக்கொண்டும் பேசிக்கொண்டும் இணைகோடுகளாக நடந்து சென்றார்கள்.

பொன்விலங்கு பூ.சுப்ரமணியன்
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/04/இணைகோடுகள்-3107260.html
3107259 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் முதல் முனைவர்! DIN DIN Monday, March 4, 2019 11:22 AM +0530 தமிழில் முனைவர் பட்டம் பெற்ற முதல் பெண்மணி பாரதியாரின் பேத்தி விஜயபாரதி.
 
 நெ.இராமன், சென்னை
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/04/முதல்-முனைவர்-3107259.html
3107257 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் குல்தீப் யாதவ் DIN DIN Monday, March 4, 2019 11:21 AM +0530 இந்திய கிரிக்கெட் அணியின் சுழற்பந்து வீச்சாளர் குல்தீப் யாதவ், மனதளவில் தளர்ச்சி அடையும்போது செய்வது இதுதான்:
 சைக்கிளை எடுத்துக் கொண்டு சுற்ற கிளம்பி விடுவாராம். "என்னால் 10 கி.மீ. வரை சைக்கிள் ஓட்ட இயலும், இப்போதும் என்னுடைய உடலை கச்சிதமாய் பராமரிக்க சைக்கிள் ஓட்டுவதையே முக்கிய உடற்பயிற்சியாக வைத்துள்ளேன்'' என்கிறார் குல்தீப்.
 ராஜிராதா, சென்னை.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/04/குல்தீப்-யாதவ்-3107257.html
3107255 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் இந்திய கிரிக்கெட் அணியில் சகோதரர்கள்! DIN DIN Monday, March 4, 2019 11:20 AM +0530 கிரிக்கெட் அணியில் சகோதரர்கள் இணைந்து ஆடுவது அபூர்வம். தற்போது இந்திய அணியில் கிர்னால் மற்றும் ஹார்திக் பாண்டியா இணைந்து ஆடி வருகிறார்கள்.
 இதில் கிர்னால் இரண்டு வயது மூத்தவர். ஆனால் தம்பி ஹார்திக் பாண்டியா முதலில் இந்திய அணியில் இடம் பிடித்துவிட்டார். கிர்னால் முதலில்இருந்தே ஸ்பின்னர். ஹார்திக் பாண்டியா ஸ்பின்னராக இருந்து வேகப் பந்து வீச்சாளராக மாறியவர்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/04/இந்திய-கிரிக்கெட்-அணியில்-சகோதரர்கள்-3107255.html
3107254 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் DIN DIN Monday, March 4, 2019 11:19 AM +0530 • ஸ்ரீதேவி மறைந்து ஒரு வருடம் ஆகி விட்டது. கடந்த ஆண்டு பிப்ரவரி 24-ஆம் தேதி, துபாயில் உள்ள நட்சத்திர ஹோட்டலில் குளியலறையில் நீரில் மூழ்கி ஸ்ரீதேவி இறந்தார். அப்போது மும்பையில் படப்பிடிப்பில் இருந்தார் அவரது மூத்த மகள் ஜான்வி கபூர். அதுதான் அவர் நடித்து வந்த முதல் படம். மகளின் சினிமா பிரவேசத்தை பார்க்காமலே ஸ்ரீதேவி மறைந்தார். இந்நிலையில் கடந்த வாரத்தில் ஸ்ரீதேவியின் முதலாம் ஆண்டு நினைவு தினத்தை முன்னிட்டு சென்னையிலுள்ள அவரது வீட்டில் அஞ்சலி கூட்டம் நடந்தது. அன்றைய தினம் தாயின் நினைவு நாளில் தனது சுட்டுரையில் அவர் கூறும்போது, "எனது இதயம் கனமாகிப் போயுள்ளது. ஆனால் அதில் அம்மா நீ இருப்பதால் நான் சிரித்தபடி வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறேன்' என தெரிவித்துள்ளார். இந்த டிவிட், ரசிகர்களை உருகச் செய்துள்ளது.

• சிகிச்சை முடிந்து, சென்னை திரும்பியுள்ளார் விஜயகாந்த். மக்களவைத் தேர்தல் கூட்டணி சூடு பிடித்திருக்கும் வேளையில், அவரைச் சந்தித்து நலம் விசாரித்தார் ரஜினி. 
"இப்போது அமெரிக்கா சென்றுவிட்டு நல்ல ஆரோக்கியத்துடன் வந்திருக்கிறார். பார்ப்பதற்கு சந்தோஷமாக இருக்கிறது. நல்ல மனிதர். அவர் எப்போதும் நன்றாக இருக்க வேண்டும் என இறைவனைப் பிரார்த்திக்கிறேன். இந்தச் சந்திப்பில் துளி கூட அரசியல் இல்லை'' என்று விஜயகாந்த் உடனான சந்திப்பு குறித்து ரஜினி தெரிவித்துள்ளார். இந்நிலையில், ரஜினி - விஜயகாந்த் சந்திப்பின் போது எடுக்கப்பட்ட வீடியோக்கள் சமூக வலைதளங்களில் வைரலாகி வருகின்றன. விஜயகாந்தின் கன்னத்தில் தட்டிக் கொடுத்து, வணக்கம் வைத்துக் கிளம்புவது போல் அந்த வீடியோ இருந்தது. 
இந்த வீடியோ பதிவு குறித்து இயக்குநர் சேரன் கூறியிருப்பதாவது: "இந்த மனிதநேயம்தான் ரஜினியிடம் எனக்குப் பிடித்த முதல் விஷயம். அவரின் தழுவலும் அவர் விஜயகாந்தின் கன்னத்தில் தொடும் உணர்வும் ஆயிரம் அர்த்தங்களைச் சொல்கின்றன. கண்ணீர் வரவைக்கும் வீடியோ. தூர இருந்து உங்களை ரசிக்கிறேன் மதிக்கிறேன். அரசியல் தாண்டி... நீங்கள் நீடூழி வாழ்க'' என்று தெரிவித்துள்ளார் சேரன். 

• நடிகர், நடிகைகள், அரசியல் தலைவர்கள், விளையாட்டு வீரர்களின் வாழ்க்கை வரலாறு படங்கள் சமீபகாலமாக அதிகரித்து வருகிறது. மன்மோகன் சிங் வாழ்க்கை படத்தையடுத்து பிரதமர் நரேந்திர மோடி வாழ்க்கை படம் உருவாகி வருகிறது. அதேபோல் எம்ஜிஆர் வாழ்க்கை படமாகிறது. அந்த வரிசையில் மறைந்த முதல்வர் ஜெயலலிதா வாழ்க்கை வரலாறு படம் உருவாகிறது. இப்படத்தை உருவாக்குவதில் இயக்குநர்கள் விஜய், பிரியதர்ஷனி, பாரதிராஜா, ஆகியோருக்கிடையே போட்டி எழுந்துள்ளது.
பாரதிராஜா படத்திற்கான ஸ்கிரிப்ட் உருவாக்கி வரும் நிலையில் விஜய், பிரியதர்ஷினி படங்களை தொடங்கிவிட்டனர். பிரியதர்ஷினி இயக்கும் ஜெயலலிதா வாழ்க்கை படத்துக்கு "தி அயர்ன் லேடி' என பெயரிடப்பட்டிருக்கிறது. ஜெயலலிதா 71-வது பிறந்த நாளையொட்டி தொடக்க விழா நடந்தது. விஜய் இயக்கும் ஜெயலலிதா வாழ்க்கை சரித்திர படத்துக்கு "தலைவி' என பெயரிடப்பட்டிருக்கிறது. இப்படத்தின் ஸ்கிரிப்ட் பணிக்காக 9 மாதம் ஆராய்ச்சி பணிகளை இயக்குநர் விஜய் மேற்கொண்டதுடன் ஜெயலலிதா அண்ணன் மகன் தீபக்கிடம் நோ அப்ஜெக்ஷன் சான்று பெற்றிருக்கிறாராம் இயக்குநர்.

• தமிழில் பாரதிராஜா இயக்கத்தில் வெளிவந்த "பொம்மலாட்டம்' படத்தின் மூலம் திரையுலகுக்கு வந்தவர் காஜல் அகர்வால். தொடர்ந்து ஹிந்தி, தெலுங்கு, கன்னடம் உள்ளிட்ட பல மொழிகளில் முன்னணி இடத்தில் உள்ளார். தற்போது இவர் முதல் முறையாக படம் தயாரிக்கிறார். பிரசாந்த் வர்மா இயக்குகிறார். நானி, காஜல் அகர்வால் நடித்த "ஆ' என்ற படத்தை இயக்கிய அவர், தற்போது தெலுங்கில் "தட் இஸ் மகாலட்சுமி என்ற குயின்' இந்திபட ரீமேக்கை இயக்கி வருகிறார். இதில் தமன்னா நடிக்கிறார். காஜல் அகர்வால் தயாரித்து நடிக்கும் படமும் தெலுங்கில் உருவாகிறது. ஸ்பெயின் நாட்டில் படப்பிடிப்பில் இருக்கும் அவர், இந்தியா திரும்பியவுடன் இப்படம் குறித்து அறிவிக்க உள்ளார். 

• முண்டாசுப்பட்டி' ராம் இயக்கத்தில் வெளியான படம் "ராட்சசன்'. விமர்சனரீதியாகவும், வசூல் ரீதியாகவும் இப்படம் பெரும் வெற்றி பெற்றது. இதையடுத்து இப்படத்தின் ரீமேக் உரிமைகளைப் பெற தயாரிப்பு நிறுவனங்களிடையே பெரும் போட்டி நிலவியது. முதல் ரீமேக் தெலுங்கில் உருவாகவுள்ளது. இந்த படத்தை ரமேஷ் வர்மா இயக்குகிறார். விஷ்ணு விஷால் கதாபாத்திரத்தில் பெல்லம்கொண்டா ஸ்ரீனிவாஸ் நடிக்கிறார். அமலாபால் வேடத்தில் அவரே நடிப்பார் என கூறப்பட்டது. ஆனால் தமிழில் "ஆடை', "அதோ அந்த பறவை' போல, ஹிந்தியில் ஒரு படத்தில் அவர் நடித்து வருகிறார். 
இதனால் இதில் அவர் நடிக்கவில்லை. இதையடுத்து கொடி படத்தில் நடித்த அனுபமா பரமேஸ்வரன் இதில் நடிக்க ஒப்பந்தமாகியுள்ளார். குறுகிய கால தயாரிப்பாக இந்த படத்தை எடுத்து முடிக்க திட்டமிட்டுள்ளனர்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/04/திரைக்-கதிர்-3107254.html
3107253 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி... சிரி... சிரி...  DIN DIN Monday, March 4, 2019 11:17 AM +0530 • ஆசிரியர்: முற்பகல் செய்யின்னு தொடங்கும் பழமொழியை முழுசும் சொல்லு
மாணவன்: பிற்பகல் அடகு வை

• நோயாளி: வயிறு டயர் மாதிரி
வீங்கி இருக்கு டாக்டர்
டாக்டர்: அப்ப இந்த ட்யூப்
மாத்திரையைச் சாப்பிடுங்க...
சரியாயிடும்

• டாக்டர்: உங்க மனைவிக்கு
வீசிங் ப்ராப்ளம் இருக்கு
கணவன்: அது எனக்கு
முன்னாடியே தெரியும்... 
கையில் கிடைத்ததை எல்லாம் எடுத்து என் மீது வீசுவாள் சார்...
டி.மோகனதாஸ், நாகர்கோவில்.

• "என்னடா பாலு, திடீர்னு வந்து
என் காலைப் பிடிக்குறே?''
"கழுதையானாலும் காலைப் பிடிக்கணும்னு பெரியவங்க சொல்லி இருக்காங்களே சார்''
குலசை நஜுமுதீன், காயல்பட்டினம்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/04/சிரி-சிரி-சிரி-சிரி-3107253.html
3107252 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சாரதா DIN DIN Monday, March 4, 2019 11:14 AM +0530 ஞாயிற்றுக்கிழமை. தாமதமாகத்தான் எழுந்தேன்.
செய்தித்தாள் வந்து விழுந்திருந்தது. நாற்காலியில் சாய்ந்தபடி வாசித்துக் கொண்டு இருந்தேன்.
மனைவி காபியைக் கொண்டுவந்து டேபிளில் வைத்துவிட்டுப் போனாள்.
ஒரு வாய் சாப்பிட்டிருப்பேன்.
திடீரென்று தெருவில் ஒரே கூச்சல்.
பலரும் அலறிக்கொண்டு ஓடுகின்ற சத்தம்.
காப்பியை அப்படியே வைத்து விட்டு வெளியில் வந்து எட்டிப் பார்த்தேன்.
தெருவில் பலர் தலைதெறிக்க ஓடிக்கொண்டிருந்தார்கள்.
என்ன காரணம் என்பது எனக்கு விளங்கவில்லை.
உடனே ஒருவரைக் கூப்பிட்டு, "எங்கே ஓடுகிறாய்?'' என்று கேட்ட போது அவர் சொன்னார்.
"உங்களுக்கு தெரியாதா ... சாரதாவை அவ புருஷன் வெட்டிட்டானாம்''
பரபரப்போடு அவர் பேசியது எனக்கு மிகப்பெரிய வியப்பையும் அதிர்ச்சியையும் தந்தது.
உடனே நான் உள்ளே சென்று செய்தியை மனைவி
யிடம் சொன்னேன்.
""சாரதாவை அவ புருஷன் வெட்டிட்டானாம் . எல்லோரும் ஓடுகிறார்கள். ஒன்றும் விளங்கவில்லை. நான் ஒரு எட்டு போய் பார்த்துவிட்டு வந்து விடுகிறேன்'' என்று சொல்லிவிட்டு சட்டையைப் போட்டுக் கொண்டு கிளம்பினேன்.
எங்கள் தெருவுக்கு அடுத்த தெருவில் இருந்தவன் தான் ராஜன். சாரதாவின் கணவன். சின்ன வயதில் இருந்தே தெரியும். ஓரளவு பணம் காசு உள்ள குடும்பம். ராஜன் சிறு வயதிலேயிருந்தே வித்தியாசமான சுபாவம் உடையவன்.
அவன் எப்போது எப்படி நடந்து கொள்வான் என்பது யாருக்கும் தெரியாது.
எத்தனைக் கிண்டல் செய்தாலும் சிரிப்பான்.
ஒன்றும் இல்லாத சின்னப் பேச்சுக்குக் கோபம் தலைக்கேறிவிடும். இது யாரையும் அவனை நெருங்கவிடாமல் செய்தது.
தெருவில் பயல்களோடு விளையாடும் பொழுது கூட நன்கு விளையாட்டு போய்க் கொண்டே இருக்கும். அச்சத்தோடுதான் அவனுடன் விளையாடுவார்கள். திடீரென்று கோபம் வந்து விடும். எல்லாரையும் சகட்டு மேனிக்கு அடிக்க ஆரம்பித்து விடுவான். தான் என்ன செய்கிறோம் என்பதைப் பற்றி சற்றும் கவலைப்படாமல் எத்தனை பசங்க இருந்தாலும் அத்தனை பேரையும் "வாங்கு வாங்கு' என்று அடித்து விரட்டி விடுவான். சிலருக்கு மண்டையில் ரத்தம் வந்துவிடும். அவர்கள் வீட்டுக்கு ஓடி விடுவார்கள். அவர்கள் வீட்டிலிருந்து பெற்றோர் ராஜனின் அப்பாவிடம் வந்து புகார் தெரிவிப்பார்கள்.
"இப்படி ஊரான் வீட்டு புள்ளைங்க மண்டைய உடைக்கவா பிள்ளையை வளத்து வச்சிருக்கீங்க?'' என்று பயங்கரமாகப் பேசுவார்கள்.
ராஜனின் அப்பா எதற்கும் வாயைத் திறக்க மாட்டார். கடைசியில் மன்னிப்புக் கேட்டுக் கொண்டு வைத்தியத்துக்கும் பணம் கொடுத்து அனுப்புவார்.
ராஜனுக்குப் படிப்பும் சரியாக வரவில்லை.
ஒரு தொழிலை வைத்து கொடுத்தார்கள். கல்யாணம் செய்து வைத்தால் சரியாகப்போய்விடும் என்று ராஜனின் உறவினர்களும் ராஜனின் அம்மாவும் வற்புறுத்த பெண் பார்க்க ஆரம்பித்தார்.
இவனுடைய குணத்தை அறிந்து உள்ளூரில் யாருமே பெண் தரவில்லை.
எப்படியோ ஒரு புரோக்கரைப் பிடித்து ஒரு பெண்ணைக் கட்டி வைத்தார்கள். நாங்கள் திருமணத்திற்குச் சென்றிருந்தோம்.
பெண் நன்றாக இருந்தாள். அந்த பெண்ணைப் பார்த்ததும், "ஐயோ இப்படி மாட்டிக் கொண்டாளே' என்று கூட நினைக்கத் தோன்றியது . விசாரித்தபோது சொன்னார்கள்.பெண்ணின் பெற்றோருக்கு ஆறு பிள்ளைகள். எல்லாம் பெண் பிள்ளைகள். இத்தனை பேரையும் கரை ஏற்றுவதற்கு பணத்திற்கு எங்கே போவது? இந்தச் சூழ்நிலையும் கூட இந்தத் திருமணத்திற்கு அவரை சம்மதிக்க வைத்து இருக்கலாம்.
எது எப்படியோ திருமணம் ஆகிவிட்டது. ஒரு வருட காலம் ஒரு பிரச்னையும் இல்லாமல் போனது.
ஆனால் அதற்குள் ஒரு பெண்குழந்தை பிறந்துவிட்டது.
நாங்கள் எல்லோரும் "அட, பரவாயில்லையே' என்று நினைத்தோம்.
அப்போது தான் முதல் முறையாக பழைய வெறி வந்து மனைவியை அடிக்க ஆரம்பித்தான்.
பெண் கோபித்துக் கொண்டு தாய் வீடு சென்று விட்டாள்.
ஓரிரு மாதம் கழித்து ராஜனின் சொந்தக்காரர்கள் போய் சமாதானப்படுத்தி அழைத்து வந்தார்கள்.
அப்புறம் ஒரு வருடம் ஒன்றும் பெரிய பிரச்னையில்லாமல் போனது. அதற்குள் ஓர் ஆண் குழந்தையும் பிறந்தது.
என்ன காரணமோ தெரியவில்லை. நன்றாக நடந்து கொண்டிருந்த கடையை மூடிவிட்டான். குடிக்க ஆரம்பித்தான்.திடீர் திடீரென்று சொல்லாமல் கொள்ளாமல் ஊரை விட்டுப் போய்விடுவான். பத்து பதினைந்து நாட்கள் கழித்து அவனாகத் திரும்பி வருவான்.
வந்து ஒரு வாரம் ஒழுங்காக இருப்பான். மறுபடி அடிதடி நடக்கும்.
அடிக்க ஆரம்பித்தால் என்ன ஏது என்பதை பற்றிக் கவலைப்படமாட்டான்.
ஒரு முறை கையில் இருந்த சவுக்கு கட்டையால் ஓங்கி அடித்து அவளுடைய காது கிழிந்து மண்டை உடைந்து ரத்தம் கொட்டியது.
உடனே பக்கத்தில் இருந்தவர்கள் ஆஸ்பத்திரியில் சேர்த்தார்கள்.
டாக்டர் சாரதாவிடம் கேட்டார்.
"எப்படி நடந்தது?'' "
கணவன் அடித்து விட்டான் என்று அந்த பெண் சொல்லவில்லை. என்ன காரணமோ தெரியவில்லை தன்னுடைய கணவனைக் காட்டிக் கொடுக்க விரும்பவில்லை
"நான் தவறி கீழே விழுந்துவிட்டேன். பக்கத்திலே இருந்த அம்மிக்கல் முனை என்னுடைய மண்டையில் பட்டு இப்படி ஆகி விட்டது'' என்றாள்.
டாக்டர் சிரித்தார்.
"அம்மிக்கல்லில் பட்டால் மண்டை உடையும். காது கிழிந்து இருக்கிறதே'' என்ற சந்தேகத்துடன் கேட்டார்
சாரதா பதில் சொல்ல வில்லை. டாக்டரும் மேலே கேட்கவில்லை.
அவருக்குத் தெரியும். கணவன் மனைவிக்குள் இப்படி
யெல்லாம் இங்கு நடப்பது சகஜம்தான். இப்படி யாராவது மண்டையை உடைத்து டாக்டரிடம் தேடி வருவது உண்டு என்பதால் அவர் எதுவும் கேட்காமல் "சரி... சரி' என்று தையல் போட்டு மருந்து தடவி வீட்டுக்கு அனுப்பிவிட்டார்.
அவன் அடிப்பதும் அவள் கோபித்துக்கொண்டு தாய் வீட்டுக்குச் செல்வதும் சில வாரத்திலே திரும்பி மறுபடியும் பஞ்சாயத்து செய்து அழைத்து வருவதும் என எப்படியோ காலம் ஓடிக் கொண்டிருந்தது.
ஆனால் இன்று நடந்த கொடூரத்தை நினைக்கும் பொழுது என்னால் நம்ப முடியவில்லை. நம்பாமலும் இருக்க முடியவில்லை.
இரண்டு சின்னக் குழந்தைகளை வைத்துக் கொண்டு இப்படிப் பண்ணிவிட்டானே.
ராஜன் வீட்டுக்குச்சென்ற போது பெரும் கூட்டம் கூடி இருந்தது.
"இப்பொழுது தான் ஆஸ்பத்திரிக்குச் சென்றார்கள்'' என்றார்கள்.
"எப்படி இருக்கிறது?'' என்றேன்.
"உயிர் ஊசலாடிக் கொண்டிருக்கிறது. நிறைய ரத்தப்போக்கு''
அந்த இடத்தைப் பார்த்து பயந்து விட்டேன். இரத்தம் பச்சையாக ஈரத்தோடு அப்படியே வழிந்து ஓடிய சுவடு தெரிந்தது.
"அவன் எங்க இருக்கான்?'' என்றேன்.
ஓடிப் போய்விட்டான்.
இதற்குள் காவல் ஆய்வாளர் வந்தார். தெருவில் உள்ளவர்களை எல்லாம் ஒரு பாட்டம் திட்டினார்.
"என்னையா நீங்கள் மனிதர்கள். இத்தனை நடந்திருக்கிறது. ஒருவர் போய் தடுக்கவில்லை. இப்படி கூட்டம் கூடி வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டு நிற்கிறீர்கள்''
இன்ஸ்பெக்டர் எல்லாவற்றையும் விசாரித்து குறிப்பு எடுத்துக் கொண்டு புறப்பட்டார். ராஜன் வந்தால் உடனே தகவல் கொடுக்கச் சொன்னார்.
புறப்படும் போது என்னை கவனித்து என்னிடம் வந்தார்.
""சார் உங்களுக்குச் சொந்தமா இவர்கள்?'' என்றார்.
"இல்லை... அடுத்த தெரு. பழக்கம்'' என்றேன்.
""சார் தப்பாக எடுத்துக் கொள்ளாதீர்கள். அந்தப் பெண்ணை ஒரு தரம் பாருங்கள். என் சர்வீஸில் இப்படி கிழித்தவனைப் பார்த்ததேயில்லை. சைக்கோ போல செய்திருக்கிறான். இப்பவோ அப்பவோ என்றிருக்கிறாள். இங்கே யாருமே சாட்சி சொல்ல பின் வாங்குகிறார்கள். இவர்களை வைத்துக் கொண்டு என்ன செய்வது?'' என்று சொல்லிவிட்டுப் புறப்பட்டார்.
வீட்டுக்கு வந்து மனைவியிடம் இதையெல்லாம் சொல்லிக் கொண்டிருந்து போது ராஜனின் சொந்தக்காரனான நம்பிராஜன் வந்தார்.
"எப்படி இருக்கிறாள் சாரதா ?'' என்று கேட்டேன்
"இங்கு சரியாக வராது. மாவட்ட மருத்துவமனைக்குச் செல்ல வேண்டும்'' என்கின்றார்கள்.
"அவனிடம் என்னப்பா பிரச்னை? ஏன் ராஜன் இதைப்போல செய்தான் ?'' என்று கேட்டேன்.
"எனக்கும் சரியாகத் தெரியவில்லை'' என்றார் அவர்.
மனிதனுக்குள் ஒரு மிருகம் இருப்பதும், அது சில சமயம் தலைதூக்கி சில விபரீத விளைவுகளை ஏற்படுத்தி விடுவதுமாக இருப்பதை என்னால் உணர முடிந்தது.
மதியம் ஒரு சின்னதாக ஒரு தூக்கம். ஒரு நடை சாரதாவைப் போய் பார்த்து விட்டு வரலாம் என்று புறப்பட்டேன்.
பேருந்தில் ஏறி மாவட்ட மருத்துவமனை அடைந்தேன்.
சாரதா தீவிர கண்காணிப்புப் பிரிவில் சேர்க்கப்பட்டு இருப்பதாகத் தெரிவித்தார்கள்.
மாடி ஏறிச் சென்று பார்த்தேன். சாரதாவின் அம்மாவும் சகோதரிகளும் சூழ்ந்திருந்தார்கள். சாரதாவின் அம்மா வயிற்றிலும் வாயிலும் அடித்துக் கொண்டு அழுதது பரிதாபமாக இருந்தது.
"ஐயா... ஐயா...... இப்படி நடந்திருக்கிறதே...... நீங்க யாருமே கேட்க மாட்டிங்களா... நார் நாரா என் பொண்ணை இப்படிக் குதறிப் போட்டிருக்கான். இரக்கமே இல்லையா...நல்லா வச்சிருப்பான் என்று நம்பிக் கொடுத்தோமே......... இப்படி நாசமாக்கிட்டானேய்யா ...அவன் நல்லாயிருப்பானா... நாசமா போயிடுவான்''
குலுங்கிக் குலுங்கி அழுதாள் சாரதாவின் அம்மா.
சாரதாவின் பையன் எதையும் அறியாதவன் போல் பால் பாட்டிலை வாயில் வைத்துக்கொண்டு சாரதாவின் சகோதரியின் மடியில் படுத்துக்கொண்டிருந்தான்.
டிரிப் ஏறிக்கொண்டிருந்தது. முகம் தலை எல்லாம் தையல் போட்டு பேண்டேஜ் துணியால் சுற்றப்பட்டுக் கிடந்தாள் சாரதா.
எத்தனை அழகான பெண்!
எப்படி இவ்வளவு கோரமாக இந்தப் பெண்மீது
தாக்குதல் நடத்த முடிந்தது?
சாரதாவின் அம்மா சொன்னது போல் அவன் மனிதனே இல்லையோ...
"டாக்டர் என்ன சொல்கிறார்?'' என்று கேட்டேன்.
24 மணி நேரம் கண்காணித்த பிறகு தான் சொல்ல முடியும் என்றும் தேவைப்பட்டால் சென்னை சிறப்பு மருத்துவ மனைக்கு பரிந்துரைக்க இருப்பதாகவும் தெரிவித்ததாகச் சொன்னார்கள்.
நான் சாரதாவின் அம்மாவுக்கு ஆறுதல் கூறிவிட்டு வெளியே வந்தேன்.
ஊர்க்காரர்கள் சிலர் வந்திருந்தார்கள்.
"என்ன ராஜன் கிடைச்சிட்டானா?'' என்றேன்.
"ம். பக்கத்தில் ஏதோ ஒரு ஊரில் இருந்தான். போலீஸ்காரர்கள் பிடித்துவிட்டார்கள்.ரிமாண்ட் செய்திருக்கிறார்கள்'' என்று தெரிவித்தார்கள்
ஊரில் பஸ் ஸ்டாண்ட் வாசலில் காவல் நிலையம்.
இன்ஸ்பெக்டர் வெளியே நின்றிருந்தார். என்னைப்பார்த்ததும் ஸ்டேஷனுக்கு அழைத்தார்.
ஒரு நாற்காலியில் உட்கார வைத்தார்.
"என்ன... அந்தப் பெண்ணைப் பார்த்தீர்களா? எப்படியிருக்கிறாள்?'' என்று கேட்டார்.
நான் சொன்னேன்.
"ராஜனைப் பார்க்கிறீர்களா... ஸ்டேட்மெண்ட் வாங்க வேண்டும். என்ன கேட்டாலும் பதில் சொல்ல மாட்டேன் என்கிறார். நீங்கள் பேசிப்பார்க்கிறீர்களா?'' என்று கேட்டார்.
"சரி' என்று தலையாட்டியவுடன் அடுத்த அறைக்கு பின்னால் இருந்த லாக்கப் அறைக்கு அழைத்துச் சென்றார்.
தரையை வெறிக்க வெறிக்க பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் ராஜன்.
என்னையே கொஞ்ச நேரம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவன் அருகில் வந்தான். எதையும் பேசவில்லை.
"ஏன் இப்படி செய்தாய்?'' என்று கேட்டதற்கு என்னுடைய இரண்டு கையையும் பிடித்து கொண்டு தாரை தாரையாகக் கண்ணீர் விட்டு அழுதான்.
பதில் சொல்லவில்லை.
சில நிமிடங்கள் என்னை உற்றுப் பார்த்தவன் சட்டென்று என்னுடைய கையை உதறிவிட்டு அந்தச் சின்ன ரிமாண்ட் அறை மூலையிலே போய் குத்துக்காலிட்டு அமர்ந்து கொண்டு முகத்தை புதைத்துக் கொண்டான்.
நான் திரும்பத் திரும்ப "ராஜன் ராஜன்...' என்று அழைத்தும் கூட, அவன் கவிழ்ந்த முகத்தை நிமிர்ந்து பார்க்கவில்லை.
இன்ஸ்பெக்டர் போகும் போது சொன்னார்.
"இப்பொழுது சாதாரண பிரிவில்தான் கேஸ் போட்டு இருக்கிறோம். ஆனால் அந்தப் பெண்ணினுடைய நிலைமை கவலைக்கிடமாக இருக்கிறது.''
"இரண்டு குழந்தைகள் இப்போது எங்கே இருக்கிறார்கள்?'' என்று கேட்டார்.
நான் சொன்னேன்: ""சாரதாவின் அம்மா மற்றும் தங்கைகள் வந்து விட்டார்கள். பார்த்துக் கொள்கிறார்கள்''
"அப்பா இல்லையா?''
"இல்லை. போன வருஷம் இறந்து விட்டார்''
நான் இன்ஸ்பெக்டரிடம் சொல்லி விட்டு வீட்டுக்கு வந்து விட்டேன்.
இரண்டு மாதமாகிவிட்டது. இரண்டு முறை சாரதாவைப் பார்த்துவிட்டு வந்தேன்.
மிகுந்த போராட்டத்திற்குப் பிறகு ஓரளவு
சுயநினைவை அடைந்திருந்தாள்.
ஒரு முறை சென்று பார்த்தபோது , "என்னம்மா நடந்தது? ஏன் இப்படிச் செய்தான்?'' என்று விசாரித்தேன்.
சாரதா சரியாக அதற்கு ஒரு பதிலும் சொல்லவில்லை. பலவீனமாகச்சிரித்தாள்.
அவள் அம்மா மட்டும் சொல்லிக் கொண்டு இருந்தாள்.
"இந்தப் படுபாவிக்கு எப்பொழுது பார்த்தாலும் என் பொண்ணு மீது சந்தேகம்... சந்தேகம்... சந்தேகம்... வெளியில் வந்தால் சந்தேகம்...... உள்ளே வந்தால் சந்தேகம்....நின்றால் சந்தேகம்...உட்கார்ந்தால் சந்தேகம். ஒரு பூக்காரனிடம் ஒரு நிமிடம் நின்று வாங்கினால் சந்தேகம்... மளிகை கடைக்குப் போய் மளிகை கடைக்காரனிடம் நின்று பேசுவதைக் கேட்டால் சந்தேகம்...
சந்தேகம்... சந்தேகம்... சந்தேகம் தான்... என்னுடைய பெண்ணை இந்தப் படுபாவி இப்படிச் செய்து விட்டான். அவன் நல்லா இருப்பானா... நல்லா விளங்குவானா... இரண்டு குழந்தைகள் இருப்பதைக் கூட கவலைப்படாமல் இப்படி மிருகமாக நடந்து கொண்டான். ஐயா அவன் மனிதனே அல்ல... மிருகம்... மிருகம் தூ...இப்படிக்கேடு கெட்டவனிடம் பொண்ணைத் தந்ததற்கு பாழும் கிணற்றிலே தள்ளியிருக்கலாம்...'' என்று புலம்பிக்கொண்டிருந்தாள்.
நான் கொஞ்சம் ஆசுவாசப்படுத்தி ஆறுதல் சொல்லிவிட்டு வந்தேன்.
வழக்கு விசாரணைக்கு வந்தது. சில சாட்சிகளை விசாரித்துக் கொண்டிருந்தார்கள் .
இன்ஸ்பெக்டர் ஒரு முறை வழியில் பார்த்துச்சொன்னார்.
"கேஸ் பலவீனமாக இருக்கிறது. சாட்சிகள் சரியில்லை. அவர்கள் நல்ல வக்கீலை வைத்திருக்கிறார்கள். சின்ன ஓட்டை கிடைத்தாலும் அதற்குள் புகுந்து வெளியே வந்து விடக் கூடியவர். அநேகமாக ராஜனுக்கு சாதகமாகவே இருக்கிறது'' என்று வருத்தத்தோடு சொன்னார்.
"வேறு வழியேயில்லையா?''
"இருக்கிறது. சாரதா தைரியமாகச் சாட்சி சொல்ல வேண்டும். ஆனால் அவள் சொல்வதாகத் தெரியவில்லை.
சரி, சாரதா அம்மா என்ன மனநிலையில் இருக்கிறாள்?''
சாரதா அம்மாவின் மனநிலை... இம்முறை குற்றுயிரும் கொலை உயிருமாக விட்டவன், அடுத்த முறை உயிரோடு விடமாட்டான். ஒவ்வொரு நிமிஷமும் உயிருக்குப் பயந்து இரண்டு குழந்தைகளுடன் வாழ்வதை விட பேசாமல் தங்கள் வீட்டுக்கு வரச் சொல்கிறாள்.
கஞ்சியோ கூழோ குடித்துக்கொண்டு உயிரோடு இருந்து பிள்ளைகளை படிக்க வைத்து விட்டால் எதிர்காலத்தில் எந்த பாதிப்பும் இருக்காது என்று நினைக்கிறாள். மறுபடி உங்கள் ஊருக்கு அனுப்புவதில் சாரதா குடும்பத்தினருக்கு விருப்பமில்லை.
சாரதா...
இதுவரை எந்த பதிலும் சொல்லவில்லை. அவள் என்ன முடிவு எடுப்பாள் என்றும் எனக்குத் தெரியவில்லை.
உங்களால் ஊகிக்க முடிகிறதா? குழப்பத்தில் இருக்கும் அவளுக்கு நீங்கள் தான் ஒரு வழி சொல்லுங்களேன்...

எஸ்.கோகுலாச்சாரி


 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/04/சாரதா-3107252.html
3107251 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சொர்க்கமே என்றாலும்... DIN DIN Monday, March 4, 2019 11:06 AM +0530 ஐரோப்பாவின் வடக்குப் பகுதியில் இருக்கும் நாடு பின்லாந்து. ரஷியாவின் ஆதிக்கத்தில் சில காலம் இருந்த பின்னர், 1917-இல் ரஷிய புரட்சிக்குப் பிறகு பின்லாந்து சுதந்திர நாடாகியது.
 நாட்டின் மொத்த மக்கள்தொகை 55 லட்சம்தான். இது சென்னை மக்கள்தொகையைவிட குறைவு! பிறப்பு விகிதம் குறைவாக இருக்கிறது என்று மக்கள்தொகை அதிகரிப்புக்காக தம்பதிகளுக்கு நிறையச் சலுகைகளை அரசு வாரி வழங்கி வருகிறது.
 பதினெட்டு வயது பூர்த்தியான அனைத்து இளைஞர்களுக்கும் 6 மாதம் முதல் ஓராண்டு வரை கட்டாய ராணுவ பயிற்சி.
 குளிர் பிரதேசம், காடு வளம் என்று இருந்தாலும், கனரகத் தொழில், கண்ணாடித் தொழில், காகித உற்பத்தியில் உலகின் முன்னணி நாடுகளில் ஒன்றாக உள்ளது.
 வேலைக்கு ஆள்கள் கிடைப்பதில்லை. வேலையாள்கள் இல்லை என்றே சொல்லலாம். அவ்வளவு தட்டுப்பாடு. பெட்ரோல் நிலையங்கள், நூலகம் எங்கும் எதிலும் தானியங்கி இயந்திரங்கள்தான்.
 ஆரம்பக் கல்வி முதல் உயர்நிலைக் கல்வி வரை அத்தனையும் அரசே இலவசமாக வழங்குகிறது. இலவசமாக இருந்தாலும், தரத்தில் மிக உயர்வாக இருக்கிறது. குழந்தைகளை 6 வயதில்தான் ஆரம்பக் கல்விக்கூடங்களில் அனுமதிக்கிறார்கள்.
 எங்கேயும் எப்போதும் எல்லாவற்றிலும் ஒழுங்கு முறையைப் பின்பற்றுவதில் கவனமாக இருக்கிறார்கள். சட்டத்தை மிகவும் மதிக்கிறார்கள். நடந்து செல்பவர்களுக்கும் சைக்கிளில் செல்பவர்களுக்கும்தான்
 முன்னுரிமை! கார்களில் செல்பவர்கள் அவர்களுக்கு வழிவிட்டு, நின்றுதான் செல்ல வேண்டும்!
 சிறு குழந்தைகளுக்கு சைக்கிள் ஓட்ட பழக்கும்போதே, ஹெல்மெட் அணிந்து கொள்ளும் பழக்கத்தையும் கட்டாயப்படுத்திவிடுகிறார்கள். ஹெல்மெட் இல்லாமல் இருசக்கர வாகனம் ஓட்டுபவர்களைப் பார்க்கவே முடியாது.
 எப்போது மழை பெய்யும், எப்போது பனி பெய்து இருள் சூழும் என்று கணிக்க முடியாது. பகலாக இருந்தாலும், கார் ஓட்டும்போது முகப்பு விளக்குகள் எரியவிட வேண்டும் என்பது சட்டம். இரவு நேரங்களில் சைக்கிளில் செல்பவர்கள் கூட முன்பக்கத்தில் நீலநிற விளக்கும், பின்புறம் சிவப்பு நிற விளக்கும் எரியவிட்டுச் செல்வதைப் பார்க்க முடியும்.
 பிள்ளைக்குட்டிகள் இல்லாத வீடுகளைக் கூட பார்க்கலாம். நாய்க்குட்டிகள் இல்லாத வீட்டைப் பார்க்க முடியாது! பின்லாந்துக்காரர்களுக்கு வளர்ப்புப் பிராணிகளிடம் அத்தனை பிரியம். காலை-மாலை நடைபயிற்சியின்போது சிலர் இரண்டு மூன்று நாய்களைக் கூட்டிச் செல்வதைப் பார்க்கலாம். தெருவோரங்களில் அவை "அசுத்தம்" செய்துவிட்டால், அவர்களே தங்கள் கையில் வைத்திருக்கும் கருப்பு நிறப் பையில் எடுத்து, குப்பைத் தொட்டியில் போட்டுவிடுகிறார்கள். வளர்ப்புப் பிராணிகளுக்கான மருத்துவமனைகள் ஐந்து நட்சத்திர மருத்துவமனைகள் போல இருக்கின்றன!
 எங்கேயும் உரத்துப் பேசும் எவரையும் காண்பது அரிது! எங்கும் எல்லாருக்கும் வரிசைதான். இரண்டு மூன்று பேர் என்றாலும் வரிசை. முதியோருக்கு எதிலும் முன்னுரிமை. தபால் நிலையமானாலும், பேருந்து நிறுத்தமானாலும் முதியோருக்கு முதல் மரியாதை. பேருந்துகள் எல்லாம் அரசுக்கு சொந்தமானவை. பேருந்துகளில் காலை 11 மணி முதல் பிற்பகல் 3 வரை முதியோருக்கு இலவசப் பயணம்.
 அவர்களுடைய பணி நேரம் பற்றி அவர்கள் குறிப்பிடும்போது, காலை 9 மணி என்று பொதுவாக கூறுவதில்லை. 8.53 அல்லது 9.03 என்று மிகவும் சரியாக மணியைக் குறிப்பிடுகிறார்கள், கடைப்பிடிக்கவும் செய்கிறார்கள். நேரத்தில் அவ்வளவு அக்கறை.
 பூமியின் வட துருவ வட்டத்தையொட்டிய நாடுகளில் ஒன்றான பின்லாந்தில், ஆண்டின் கோடை மாதங்களில் நீண்ட பகல் பொழுதுகள். இரவுகள் முற்றிலும் இருண்டு இருக்காது. குளிர் காலத்தில் நாட்டின் சில பகுதிகளில் 6 மணி நேர பகல் பொழுதுதான்! அந்த நாட்டின் வட கோடிப் பகுதியில் குளிர் காலத்தில் நவம்பரில் அஸ்தமிக்கும் சூரியன் ஜனவரி வரை உதிப்பதே இல்லை!
 காலை 9 மணி என்பார்கள், அதிகாலை போல இருட்டாக இருக்கும். சில மாதங்களில் சூரியனை "இரவில்" தரிசிக்கும் பாக்கியமும் கிடைக்கும். இவை நமக்கு ஆச்சர்யமான தரிசனங்கள். அந்த சமயங்களில் வித்யாசமான நமது மன நிலையும் தெரிய வரும்.
 என்னதான் உலகம் சுற்றி வந்தாலும், பிரமிப்பைத் தருவது நமது பாரத தேசம்தான்!
 பின்லாந்தில் இயற்கை வளம் அதிகம். மக்கள்தொகை குறைவு. எனவே இருப்பதைப் பகிர்ந்து கொள்வதில் பெரிய பிரச்னைகள் இல்லை. இருப்பவர்களிடமும் சாதக அம்சங்கள் அதிகம், பாதக அம்சங்கள் குறைவு.
 நமக்கோ மக்கள்தொகை அதிகம். அதிலும், ஜாதி, மதம், மொழி, இனம், பிராந்தியம் அடிப்படையில் வெறி கொண்டவர்களும் இருக்கிறார்கள். பிரிவினைவாதிகள், தீவிரவாதிகள் என்று பாதகமான அம்சங்களே அதிகம். அத்தனையையும் மீறி, ஜனநாயகரீதியாகவே முன்னேறி, இன்று உலகின் மிகச் சிறந்த நாடுகளில் ஒன்றாக நம் பாரதம் வளர்ந்திருக்கிறதே, அதுதான் என்னை பிரமிக்கச் செய்கிறது!
 சொர்க்கமே என்றாலும் அது நம்மூரைப் போலாகுமா?
 - சொ. முத்துசாமி
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/04/சொர்க்கமே-என்றாலும்-3107251.html
3107250 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் நாவல் அல்ல...வாழ்க்கை! கு.சின்னப்பபாரதி Monday, March 4, 2019 11:04 AM +0530 உயிர், உணர்வு சார்ந்த படைப்பே நாவலாக உருவெடுப்பதாகவும், அதன் உண்மைத்தன்மையே எழுத்து நடையாக மாறுவதாகவும்பிரபல எழுத்தாளர் கு.சின்னப்பபாரதி தெரிவித்தார்.
 "தாகம்', "சங்கம்', "சர்க்கரை', "பவளாயி', "தலைமுறை மாற்றம்', "சுரங்கம்', "பாலைநில ரோஜா' உள்ளிட்ட ஏழு நாவல்களை எழுதியவர் கு.சின்னப்பபாரதி. திருக்குறளுக்கு அடுத்தபடியாக, 13 மொழிகளில் இவரது நாவல்கள் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன. இடதுசாரி சிந்தனை கொண்ட அவர், வாழ்வின் அடிமட்டத்தில் சிக்கித் தவிக்கும் மக்களை இனம் கண்டறிந்து, அவர்களுடன் தங்கியிருந்து நாவல்களை எழுதி படைப்பதில் வல்லவர்.
 திருவாரூர் மாவட்டம், வெண்மணி கிராமத்தில் நிலச்சுவான்தாரர்களிடம் அடிமையாக இருந்த மக்களின் நிலையை உணர்வுப்பூர்வமாக எழுதி, "தாகம்' எனப் பெயரிட்டு தனது முதல் படைப்பை வெளியிட்டார். அதன்பின், கொல்லிமலை மலைவாழ் மக்கள் விவசாயத் தொழில் சார்ந்து அனுபவிக்கும் வேதனைகளை விளக்கும் வகையில் "சங்கம்' என்ற நாவலை வெளியிட்டார். "தாகம்', "சங்கம்' இரண்டுமே அவரது எழுத்துக்கு ஒரு சான்று.
 மோகனூர் கூட்டுறவு சர்க்கரை ஆலைத் தொழிலாளர்களின் வாழ்வியலைக் குறிக்கும் "சர்க்கரை', விதவைப் பெண்ணின் வேதனைகளைச் சொல்லும் "பவளாயி', உயிருக்கு உத்தரவாதமில்லாத வாழ்க்கையை வாழும் சுரங்கத் தொழிலாளர்களின் நிலை பற்றிய "சுரங்கம்' போன்ற நாவல்கள் அம் மக்களின் உணர்வுகளைப் பிரதிபலிப்பவை. லியோ டால்ஸ்டாய், பாரதி, பாரதிதாசன், மு.வரதராசனார் போன்றவர்களின் படைப்புகளால் ஈர்க்கப்பட்டவர்.
 எட்டாம் வகுப்பில் எழுத்துப் பணியைத் தொடங்கியவர், 85-ஆவது வயதிலும் அதற்கான பாதையில் இருந்து விலகவில்லை. கதை, கவிதை, காவியம், சிறுகதை தொகுப்பு, குழந்தைகளுக்கான குட்டிக் கதைகள், வாழ்வியல் நாவல்கள் என இன்னும் அவருடைய பணி தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.
 நாமக்கல் முல்லை நகரில் உள்ள அவரது இல்லத்தில் சந்தித்த போது...
 "பரமத்தி வேலூரில் பள்ளிப் படிப்பை முடித்தபின், சென்னை பச்சையப்பர் கல்லூரியில் என்னுடைய படிப்பைத் தொடர்ந்தேன். அங்கு எனக்கு குருவாக இருந்தவர் மு.வரதராசனார். அவருடைய தமிழ்ப்பற்று, நான் அவர் மீது கொண்ட பற்று, எழுத்து மீதான எனது ஆர்வம் போன்றவை நாவல்களை எழுதத் தூண்டின.
 பட்டியலின மக்கள், நிலச்சுவான்தாரர்களிடம் அடிமைப்பட்டுக் கிடந்த சம்பவத்தை எழுதும் பொருட்டு, திருவாரூர் மாவட்டத்தில் தங்கியிருந்து, "தாகம்' என்ற நாவலை இரு பாகங்களாக எழுதினேன். உயிரும், உணர்வும் கலந்தது அந்த நாவல். அங்குள்ள மக்களோடு தங்கியிருந்து, அவர்களுடைய வாழ்க்கையைப் பார்த்து எழுதினேன்.
 அதேபோன்று, விவசாயத் தொழிலாளர்களைப் பற்றியது "சங்கம்' நாவல். இந்த இரு நாவல்களும் தமிழ் மட்டுமின்றி, ஹிந்தி, தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம், மராத்தி, குஜராத்தி, வங்காளி, ஆங்கிலம், பிரெஞ்சு, டேனிஸ், சிங்களம், உள்பெக், சம்ஸ்கிருதம் உள்ளிட்ட 13 மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டன.
 மலேசியா, சிங்கப்பூர், இலங்கை, பிரான்ஸ், சீனா போன்ற நாடுகளில் சிறந்த நாவல்களை இயற்றியமைக்காக கெüரவிக்கப்பட்டேன். இதுவரை 7 நாவல்களை எழுதியுள்ளேன். ஒரு நாவல் எழுத ஐந்து, ஆறு ஆண்டுகள் கூட ஆகும். நாவல் என்பது சாதாரண புத்தகம் அல்ல. அதில், அந்த மனிதர்களின் வாழ்க்கை உள்ளது.
 உதாரணமாக, "சுரங்கம்' நாவல் எழுதுவதற்கு முன், மேற்கு வங்க மாநிலம் அசன்சால், பத்துவான் ஆகிய சுரங்கங்களுக்குச் சென்றேன். அங்கு 55 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்களை அனுமதிக்க மாட்டார்கள். ஆனால், நான் 77 வயதில் சுரங்கத்துக்குள் செல்ல அனுமதி பெற்றேன். நெய்வேலி போன்று திறந்தவெளி நிலக்கரி சுரங்கம் அல்ல அது. பூமிக்குள் பல அடி தோண்டி அதற்குள் நின்று தொழிலாளர்கள் பணியாற்றுவர். முகத்தில் மாஸ்க் அணிந்து கொண்டு தான் உள்ளே செல்ல முடியும். சாதாரண இயற்கை சீற்றம் ஏற்பட்டாலும், பெரிய அளவிலான அசம்பாவிதம் நிகழும். அவ்வாறான தொழிலாளர்களின் கஷ்டங்களைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில் "சுரங்கம்' நாவல் அமைந்தது.
 தற்போதுள்ள இளைஞர்கள் நல்ல நாவல்களைக் கண்டறிந்து படிக்க வேண்டும். பாதிக்கப்பட்ட மனிதர்களின் உணர்வுகளை நேரடியாகப் புரிந்து கொண்டே நாவல் எழுதப்படுகிறது. உயிர் சார்ந்த படைப்புகள் தான் நாவல் தொகுப்பாக மாறுகிறது.
 வருங்கால மாணவர்கள், இளைஞர்கள் எழுத்துகளின் மீது ஆர்வம் காட்ட வேண்டும். எழுத்தாளர்களை ஊக்குவிக்கும் வகையில், அகில இந்திய சின்னப்பபாரதி கருத்தரங்கு அறக்கட்டளை என்ற பெயரில் ஆண்டுதோறும் இளம் எழுத்தாளர்களுக்கு பொற்கிழி வழங்கி கெüரவிக்கிறோம்.
 மேலும், தற்போது புதிய நாவல் ஒன்றை எழுதி வருகிறேன். ஒரு பகுதி முடித்துவிட்ட நிலையில், மற்றொரு பகுதியை எழுத ஆயத்தமாகியுள்ளேன்'' என்றார் சின்னப்பபாரதி.
 - எம்.மாரியப்பன்
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/mar/04/நாவல்-அல்லவாழ்க்கை-குசின்னப்பபாரதி-3107250.html
3103395 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி Tuesday, February 26, 2019 01:42 PM +0530 கண்டது

(கரூரில் உள்ள ஆண்களுக்கான ஆடையகத்தின் பெயர்)

கண்டிப்பா சொல்லமாட்டேன்

மா.சந்திரசேகர், மேட்டுமகாதானபுரம்.

 

(திண்டுக்கல் அருகே  தாடிக்கொம்பு என்ற ஊரில் உள்ள பெருமாள்கோயிலின் உள்ளே எழுதி வைக்கப்பட்டிருந்த வாசகம்)

மனதில் குப்பை இருப்பவர்கள் கோயில் வளாகத்தில் குப்பை போடலாம்.

வி.சீனிவாசன், சென்னை-62.

 

(சென்னை - தாம்பரம் ரயில்நிலையம் அருகில் உள்ள ஒரு சிகை திருத்தும் கடையின் பெயர்ப்  பலகையில்)

யாராயிருந்தாலும் வெட்டுவோம்.


சம்பத்குமாரி, பொன்மலை.

 

(ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூர் ஊருணிப்பட்டித் தெருவில் ஒரு வீட்டு கதவு எண்)


பழைய எண். 190,  புதிய எண். 190.
எஸ்.எஸ்.மணியம், ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூர்.


யோசிக்கிறாங்கப்பா!

வெற்றியின்போது தட்டும்  பத்துவிரல்களை விட,
தோல்வியின்போது கண்ணீரைத் துடைக்கும்
ஒற்றை  விரலே மிக உயர்ந்தது.

அ.ப.ஜெயபால், கொள்ளிடம்.


கேட்டது

(திருநெல்வேலியில் ஓர் உணவகத்தின் முன் இருவர்)

""பசி வந்தால் பத்தும் பறந்து போகும்ன்னு சொல்றது அந்தக் காலம். இப்ப அதெல்லாம் பொருந்தாது?''
""ஏன் அப்படிச் சொல்றீங்க?''
""நாலு இட்லி, ரெண்டு வடை, ஒரு காபிதான் சாப்பிட்டேன்.  நூறு ரூபாய் "பறந்து' போச்சே''

 க.சரவணகுமார், நெல்லை.


(நாகப்பட்டினம் ரயில் நிலையம் அருகே சிறுவர்கள் இருவர்)

""அந்த சுவத்துல நபஐஇஓ சஞ ஆஐககந ன்னு எழுதியிருக்காங்களே... எவனாச்சும் மளிகைக்கடை பில்லை அந்த சுவத்துல ஒட்டுவானா?''
""ஆஐககந ன்னா நோட்டீஸ்ன்னு அர்த்தம்''
""நோட்டீûஸக் கையில கொடுக்க வேண்டியதுதானே... எதுக்கு ஒட்டணும்?''
""போஸ்ட்டரைக் கூட நோட்டீஸ்ன்னு சொல்லுவாங்கடா''
""நம்ம ஸ்கூல்ல நோட்டீஸ் போர்டுன்னு இருக்கே... ஏன் போஸ்ட்டர் போர்டுன்னு சொல்றதில்லை?''
""சாரிடா இந்த ஜென்மத்துல உன் ஃபிரண்ட்ஷிப் வேணாம்டா?''
""என்கிட்டே கப்பல்லாம் எதுவும் இல்லை...  நீ கேட்டா கூட ஃப்ரண்ட் "ஷிப்' என்கிட்டே இல்லை''
அண்ணா அன்பழகன், அந்தணப்பேட்டை.


எஸ்.எம்.எஸ்.


மயிலைப் பார்த்து கரடி என்று சொன்னால்,
மறுத்துப் பேசாதே...
அது அவன் மனநிலையாக  இருக்கலாம்.

மு.பெரியசாமி, விட்டுக்கட்டி.


மைக்ரோ கதை


அலாவுதீன் பழைய விளக்கைக் கையில் எடுத்ததும் பூதம் வந்தது. 
""நான் உங்களுக்கு அடிமை... நீங்கள் என்ன கேட்டாலும் என்னால் கொடுக்க முடியும்'' என்று பணிவுடன் சொன்னது பூதம். 
""நீட் தேர்வு எழுதாமலேயே என் பையனுக்கு மெடிக்கல் சீட் வாங்கித் தர முடியுமா?''  என்று கேட்டான் அலாவுதீன்.
பூதம் கையைப் பிசைந்தது.
""உன்னால் முடியாது என்று எனக்குத் தெரியும். கலப்படமில்லாத உணவுப் பொருளையாவது எனக்குக் கொண்டு வர முடியுமா?''  என்று கேட்டான் அலாவுதீன்.
பூதம் யோசித்தது. 
""இதுவும் முடியாதா?  உன்னால் என்னதான் முடியும்?'' என்று கேட்டான் அலாவுதீன்.
பூதம் அவனுக்காகப் பாடுபட்டு, தேர்தலில் அவனை வெற்றி பெற வைத்தது. அமைச்சர் பதவியும் கிடைக்க வைத்தது.
அலாவுதீன் பூதத்தைப் பார்த்துச் சொன்னான்:
""உனக்கு இனிமேல் வேலையில்லை. நீ போகலாம். உன்னைவிட வலிமையான பூதம் எனக்குக் கிடைத்துவிட்டது'' என்றான்.
""என்ன பூதம்?'' -  பூதம் ஆச்சரியத்துடன் கேட்டது.
""மந்திரி பதவி என்னும் பூதம்'' என்றான் அலாவுதீன்.

ஆதினமிளகி, வீரசிகாமணி.


அப்படீங்களா!

செல்போனில் பிறர் பேசுவதைக் கேட்டிருப்பீர்கள்.  தான் இருக்கும் இடத்தைச் சொல்லாமல், வேறு ஓர் இடத்தில் இருப்பதாக அவர் பொய் சொல்வதைக் கேட்டிருப்பீர்கள். கஹ்ய்ஸ்ரீ என்ற சிறிய கருவி,  நமக்கு நெருங்கிய நபர்கள் எங்கே இருக்கிறார்கள் என்பதை ஒரு பட்டனை அழுத்தியவுடன்  நமக்குக் காட்டிக் கொடுத்துவிடும்.  ஒருவர் எந்த திசையில் எவ்வளவு தூரத்தில் இருக்கிறார் என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள முடியும்.  3 மைல் சுற்றளவு வரை இந்தக் கருவி தேடும் திறன் பெற்றிருக்கிறது.

பள்ளிக்குச் செல்லும் குழந்தைகள் திரும்பி வர சிறிது நேரம் ஆனாலும் பதற்றம் அடையும்  பெற்றோர், இந்தக் கருவியை குழந்தையின் உடையிலோ, அதன்  புத்தகப் பையிலோ பொருத்திவிட்டால், குழந்தை எந்த இடத்தில் இருக்கிறது என்பதைத் தெரிந்து கொள்ளலாம்.  திருவிழாக் கூட்டத்தில் தவறிவிட்ட குழந்தைகளைத் தேடலாம்.  மலையேற்றம் சென்ற குழுவினர் தனித்தனியாகப் பிரிந்து மலையேறினால்,  ஒருவரையொருவர் எங்கிருக்கிறார்கள் என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள இந்தக் கருவி உதவும்.  

கல்லூரிக்கு கட் அடித்துவிட்டு சினிமாவுக்குச் செல்வதையெல்லாம்  இந்தக் கருவி கண்டுபிடித்துக் கொடுத்துவிடும். 

இந்த  கருவியில் 12 பேரை   இணைத்துக் கொண்டு அவர்கள் இருக்கும் இடத்தைத் தெரிந்து கொள்ளலாம். பேட்டரியால் இயங்கும் இந்தக் கருவியை ஒருமுறை சார்ஜ் செய்தால், மூன்று நாட்களுக்கு சார்ஜ் செய்ய வேண்டியதில்லை.  

என்.ஜே., சென்னை-116.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/24/பேல்பூரி-3103395.html
3103390 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: கட்டிகளைக் கரைக்கலாம்! பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன் Tuesday, February 26, 2019 01:16 PM +0530 என் வயது 74. மூட்டுவலி, கால்வலி, இடுப்புவலி இருப்பதால் கற்பூராதி தைலம் தடவி வருகிறேன். தொண்டையில் இரு வருடங்களுக்கு ஒரு முறை கட்டிபோல் உருளுவதாகத் தோன்றுகிறது. அது சமயம் அசௌகரியமாக உணர்கிறேன். இது ஏன் ஏற்படுகிறது? குணப்படுத்த மருந்துண்டா?

 -அ.சந்தானலெட்சுமி,  கும்பகோணம்.

"தோன்றுகிறது...' " உணர்கிறேன்' போன்ற வார்த்தைகளை நீங்கள் பயன்படுத்தியுள்ளதால் டெஸ்ட் செய்து கொள்ள பயப்படுகிறீர்கள் என்பது தெளிவாகிறது! வயோதிகத்தின் காரணமாக பலருக்கும் இது போன்ற சலிப்பும், ஏதேனும் சொல்லி விடுவார்களோ? என்ற பயமும் ஏற்படுவது இயற்கையே. ஆனாலும் உறுதிப்படுத்திக் கொண்டால் சிகிச்சை செய்து கொள்வது சற்று எளிதாக இருக்கும்.

கெட்டியான தன்மையுடைய "கபம்' எனும் தோஷத்தை மேலும் இறுக்கி, வறட்சியடையச் செய்யும் தன்மையுடைய "வாயு' எனும் தோஷம் அதனுள் கலந்து, கட்டி போல உருளச் செய்யும் நிலைக்குக் கொண்டு வந்திருக்கலாம். வாயு - கபங்களுடைய இணைபிரியாத இந்த நட்பு, உடைத்தெறியப்பட வேண்டும். ஏனென்றால், இது நல்ல கூட்டணியல்ல.  தத்தம் தொழில்களை அவை தனியே செய்ய வேண்டிய நிலையை விட்டு, "உடலை குட்டிச்சுவராக்குகிறேன்' என்று அவை புறப்பட்டுவிட்ட நிலையில், நீங்கள் அசௌகர்யத்தை உணர்வதில் வியப்பேதுமில்லை.

வறட்சியும், சூடும், லேசான தன்மையுடையவையும், ஊடுருவும் தன்மை கொண்டதுமான உணவும் செயலும் - மருந்தும் மட்டுமே இது போன்ற கட்டி உருவாவதைத் தடுக்கமுடியும். குதிரைவாலி, சாமை, திணை, பார்லி, கொள்ளு,  தேன், கடுகெண்ணெய், சுக்கு, மிளகு, திப்பிலி, பசுவின் சிறுநீர் போன்றவை இங்கு குறிப்பிடப்பட வேண்டிய சில உதாரணங்கள். பசுவின் சிறுநீர், கட்டிகளைக் கரைப்பதில் மிகவும் சிறந்த நீர்ப் பொருளாகும். சுத்திகரிக்கப்பட்டு விற்பனை செய்யப்படும்  இதை நீங்கள் காலை, மாலை வெறும் வயிற்றில் சுமார் 15 - 20 மி.லி. அருந்தினால், கட்டிகளோடு, மூட்டுகளில் உள்ள தேவையற்ற நீரையும் வற்றச் செய்து வலியையும் குறைக்கும். உடல் பருமன் குறையவும், கொழுப்பையும் கரைத்துவிடும். கொழுப்பைக் கூட்டும் பால், நெய், மைதா, சர்க்கரை, வனஸ்பதி, பன், பட்டர், ஜாம், எண்ணெய்யில் பொரித்தவை, புலால் உணவு போன்றவை தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.

செயல்களில் - மந்தமான சுறுசுறுப்பற்ற, அலுப்பு - சலிப்புடன் கூடிய வாழ்க்கை முறையைத் தவிர்க்க வேண்டும். வயோதிகத்தில் இவை ஏற்படக் கூடியவை தான் எனினும், நடைப்பயிற்சி, சமையல், கோலமிடுதல், பக்கத்திலுள்ள கோயில்களுக்குச் சென்று பிரதஷணமாக சுற்றிவருதல், வீட்டிற்குத் தேவையான சிறிய சிறிய மளிகைப் பொருட்களை மற்றவர் துணையுடன் சென்று தேர்ந்தெடுத்தல், கறிகாய், துணிமணி, நகை என்று எது தேவைப்பட்டாலும் அவற்றில் முனைப்புடன் நல்ல வகைகளைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் ஆர்வம் போன்ற வகைகளிலெல்லாம் உங்களை ஈடுபடுத்தி
சுறு சுறுப்புடன் வாழ்தல் மூலம் கட்டி உருவாகாமல் தவிர்க்கலாம்.

சுக்கு, மிளகு, திப்பிலி, அதிமதுரம், பச்சிலை, லவங்கம், ஏலக்காய், நாககேஸரம், குக்குலு, காஞ்சநாரம், கொடுவேலி, ஓமம், சீரகம், பெருங்காயம் போன்றவற்றைக் கொண்டு தயாரிக்கப்படும் சில ஆயுர்வேத மருந்துகள், கட்டி உருவாவதை தவிர்க்கக் கூடியவை. "திரிகடுகம்' எனும் சுக்கு, மிளகு, திப்பிலியும் அதிமதுரத்தையும் கலந்து பொடியாக்கி, 5 கிராம் மொத்தமாக எடுத்து 10 மிலி தேன் குழைத்து காலை - இரவு உணவிற்குப் பிறகு சாப்பிடுவது நல்ல பலனை தரக் கூடியது. ஏற்பட்டுள்ள கட்டிகளையும் நன்கு கரையச் செய்யக் கூடியவை.

வரணாதி கஷாயம், குக்குலுதிக்தகம் கஷாயம், காஞ்சநார குக்குலுமாத்திரை, சிலாசத்துபற்பம், லோத்ராஸவம், நிம்பாமிருதாஸவம், திரிபலாகுக்குலு மாத்திரை போன்ற ஆயுர்வேத மருந்துகள் மருத்துவர் ஆலோசனைப்படி சாப்பிட உகந்தவை.

(தொடரும்)

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/24/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-கட்டிகளைக்-கரைக்கலாம்-3103390.html
3103388 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் இலவச நடனப் பயிற்சி! - இரா.மகாதேவன் Sunday, February 24, 2019 12:00 AM +0530 தென்னிந்தியாவின் பெரும்பான்மையான கோயில்கள் நீண்ட நெடுங்காலமாக பாரம்பரிய கலைகளை வளர்க்கும் இடமாகவும், செழித்தோங்கும் இடமாகவும் விளங்கின. தற்போது   ஆந்திர மாநிலம், காக்கிநாடாவில் உள்ள ஒரு நடன பயிற்சிப் பள்ளி இயங்குகிறது. இந்த நகரில் உள்ள லக்ஷ்மி சரஸ்வதி ஞான மந்திரம் கோயில் வளாகத்தில் கடந்த 5 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகச் செயல்பட்டு வருகிறது, "பெத்த வெங்கடராவ் நடனப் பள்ளி'. இங்கு, பொருளாதாரத்தில் பின்தங்கிய குழந்தைகளுக்கு பழைமையான நடனக் கலைகளில் ஒன்றான குச்சுப்புடி நடனம் இலவசமாக கற்றுக் கொடுக்கப்படுகிறது.
காக்கிநாடாவைச் சேர்ந்த பெத்த நாகேஸ்வரராவ், அவரது சகோதரர் பெத்த சத்யநாராயணா ஆகியோர் இணைந்து, தங்கள் தந்தையின் பெயரில் இந்த நடனப் பள்ளியை நடத்தி வருகின்றனர்.
இதுகுறித்து பெத்த நாகேஸ்வரராவ் கூறுகையில், ""பல குழந்தைகள் பழைமையான கலை வடிவங்களை கற்றுக்கொள்ள ஆர்வமாக உள்ளனர். ஆனால், அவர்களின் பொருளாதார நிலை, அந்த கனவுகளை முழுமையடையச் செய்வதில்லை. அதேநேரத்தில், குச்சுப்புடி நடனத்தின் மீது எங்களுக்கு உள்ள தீராத காதலால், அதைப் பிறருக்கு குறிப்பாக  பள்ளி மாணவ, மாணவிகளுக்கு கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும் என்று நினைத்தோம்.  
இந்தப் பள்ளியை தொடங்கியபோது, நிறைய மாணவர்களுக்கு பயிற்சி அளிப்பதற்கேற்ற இடம் எங்களிடம் இல்லை. எனவே, நாங்கள் இந்த கோயில் நிர்வாகத்தை அணுகி, நடனப் பள்ளிக்கு இடம் ஒதுக்கித் தருமாறு கேட்டோம். அவர்கள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியோடு எங்களுக்கு கோயில் வளாகத்தில் இடம் ஒதுக்கிக் கொடுத்தனர்'' என்கிறார்.
குச்சுப்புடி நடனக் கலைஞரான பெத்த சத்யநாராயணா பயிற்சி அளிக்க, பெத்த நாகேஸ்வரராவ் மேற்பார்வையில் நடைபெறும் இந்த நடனப் பள்ளியில், தற்போது 160 குழந்தைகள் இலவசமாக குச்சுப்புடி நடனம் கற்று வருகின்றனர். பயிற்சி பெற வரும் குழந்தைகளின் பொருளாதாரப் பின்புலம், அவர்களுக்கு நடனத்தின் மீது உள்ள ஆர்வம் ஆகியவற்றை முழுமையாக ஆராய்ந்த பிறகே, அவர்களை இந்தப் பள்ளியில் சேர்த்துக்கொள்கின்றனர்.
""தொடக்கத்தில், இந்தப் பகுதியில் உள்ள பள்ளிகளுக்குச் சென்று எங்களுடைய யோசனையைத் தெரிவித்து,
மாணவர்களை நடனப் பள்ளியில் சேர ஊக்குவித்தோம். அதற்கு மிகப் பெரிய வரவேற்பு கிடைத்தது. ஆசிரியர்கள், நாங்கள் எதிர்பார்த்ததைவிட அதிகமாக ஒத்துழைத்ததுடன், மேலும் பல பள்ளி மாணவர்களையும் சேர்த்துக்கொள்ள வழிகாட்டினர்'' என்கிறார் நாகேஸ்வரராவ். 
நடனப் பள்ளி தொடங்கிய போது, மாணவர்களைத் தேடி சகோதரர்கள் இருவரும் சென்ற நிலையில், தற்போது இந்தப் பள்ளியின் சிறப்பு அறிந்து மாணவர்களே இங்கு தேடி வருகின்றனர். இன்றைய நிலையில், சுமார் 300 மாணவர்கள் இந்தப் பள்ளியில் நடனம் கற்றுக்கொள்ள காத்திருப்புப் பட்டியலில் உள்ளனர். ஆந்திர மாநிலத்தில் பாரம்பரிய நடனத்தை இலவசமாக கற்றுக்கொடுக்கும் மிகப்பெரிய நடனப் பள்ளி இதுவாகவே இருக்கும்.
இந்தப் பள்ளிக்கான அனைத்து செலவுகளையும் நாகேஸ்வரராவே ஏற்றுக் கொள்கிறார். மாணவர்
களுக்கு அடையாள அட்டை, நடன ஒப்பனைப் பொருள்கள், பைகள், குறிப்பேடுகள், குடிநீர் போத்தல்கள் போன்றவை அனைத்து மாணவர்களுக்கும் இலவசமாக வழங்கப்படுகின்றன. 
இதுகுறித்து நாகேஸ்வரராவ் மேலும் கூறுகையில், ""இந்த நடனப் பள்ளி அல்லாமல், காக்கிநாடாவில்  இறால் பண்ணை மற்றும் சீட்டு நிதிநிறுவனம் ஆகியவற்றை நான் நடத்தி வருகிறேன். அதோடு, சத்தீஸ்கரில் காவல் துறைஅதிகாரியாகப் பணியாற்றி வரும் என் மகன், தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையில் பணியாற்றி வரும் எனது மகள், மருமகன் ஆகியோரிடமும் சில உதவிகளைப் பெற்றுக்கொள்கிறேன்.  ஆனால்,  நடனப் பள்ளிக்காக எந்த ஒரு தனிநபரிடமோ அல்லது நிறுவனத்திடமோ அன்பளிப்புகள் எதையும் பெறுவதில்லை''  என்கிறார்.
வாரத்தின் இறுதி நாள்களான சனி, ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் மட்டுமே நடன வகுப்புகள் நடைபெறுகின்றன. சனிக்கிழமை மாலை 6.30 முதல் இரவு 9 மணி வரையும், ஞாயிற்றுக்கிழமை காலை 9 முதல் 11.30 மணி வரையும் நடைபெறும் இந்த வகுப்புகளில் தியரி மற்றும் செயல்முறை பயிற்சிக்கு சமவாய்ப்பு அளிக்கப்படுகிறது.
""எங்கள் மாணவர்களில் யாரேனும் ஒருவர் வருங்காலத்தில் வெற்றிகரமான நடன ஆசிரியராக உருவாகி, இந்த அழகிய நடனக் கலையை மற்றவர்களுக்கும் கற்றுக்கொடுத்து முன்னெடுத்துச் செல்வார்  என்ற நம்பிக்கை எங்களுக்கு உள்ளது'' என்கிறார்    பெத்த வெங்கடராவ்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/24/இலவச-நடனப்-பயிற்சி-3103388.html
3103389 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் தமிழும் மலையாளமும் ஒன்றுதான்! - லாசர் DIN Sunday, February 24, 2019 12:00 AM +0530 எழுத்தாளரும், மொழி பெயர்ப்பாளருமான குளச்சல் மு. யூசுப்பிற்கு இந்த ஆண்டிற்கான சாகித்ய அகாதெமி விருது அறிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. மலையாள எழுத்துலகம் கொண்டாடும் ஆகச் சிறந்த எழுத்துக்களில் குறிப்பிட்டவற்றை தமிழுக்கு பெயர்த்துத் தந்தவர் யூசுப். இவர் மலையாளத்திலிருந்து தமிழுக்கு மொழி பெயர்த்த "திருடன் மணியன் பிள்ளை' என்ற தன்வரலாறு நூலுக்கு இந்த ஆண்டின்   மொழி பெயர்ப்புக்கான சாகித்ய அகாதெமி விருது அறிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. மூல மொழியில் படைப்புகளை வாசிக்கும் போது கிடைக்கும் அனுபவம் இவரது மொழிப்பெயர்ப்பு நூல்களை வாசிக்கும் போது  கிடைப்பது இவரது எழுத்தின் சிறப்பு. ஏறக்குறைய 30 நூல்கள்கள் வரை இவரது மொழி பெயர்ப்பில் வெளிவந்துள்ளன.  அவரைச் சந்தித்துப் பேசியதிலிருந்து...   

"" குளச்சல் தான் எனது பூர்வீகம்.  குடும்பத்தோடு பிழைப்பு சார்ந்து நாகர்கோவிலுக்கு வந்துவிட்டோம். வளர்ந்து  ஓர் எழுத்தாளன் ஆகிவிட்ட போதிலும் என் பால்யத்தில் புதைந்து கிடக்கும் குளச்சலை மறக்கமுடிவில்லை. அதுமட்டுல்ல யூசுப் என்ற பெயரில் ஏராளம் பேர் இருக்கையில்,  ஒரு தனித்த அடையாளத்திற்காக குளச்சலை பெயரோடு இணைத்துக் கொண்டேன். இப்போது நாகர்கோவில்வாசியாக மாறிவிட்டேன். மனைவி ஷகீலா. மகள் ஷம்சுல் நிஷா, மகன் அல் அமீன். மகளுக்கு  திருமணமாகி விட்டது.  மகன் பட்டயக் கணக்கர் படிப்பு படித்து வருகிறார்.

நான் 5-ஆம் வகுப்பு வரை மட்டுமே கல்வி பயில முடிந்தது. எனது சிறு பருவம் முதல் நடைபாதை வணிகம், விற்பனை பிரதிநிதி என போனது. திருமணத்திற்குப் பின்பு சில காலம் ஃப்ரிலான்ஸ் புகைப்படக்காராகப் பணி செய்தேன்.    

எனது பதின் பருவத்தில் நாகர்கோவில் நாகராஜா கோயில் அருகே ஒரு சிறு மளிகைக் கடை நடத்தி வந்தேன். நான்  பள்ளிக்கூடத்தில் அதிகம் படிக்கவில்லையே தவிர, மற்றபடி கிடைத்தவற்றையெல்லாம் வாசிக்கும் பழக்கம் கொண்டிருந்தேன். வாசிப்பின் மீது தீராத காதல் கொண்டவன் நான். ஒரு சிறு தாள் கிடைத்தாலும் அதில் இருப்பதைப் படித்து விடும் பழக்கம் எனக்கு உண்டு. அப்போதெல்லாம் கடைக்கு பொட்டலம்  கட்டுவதற்காக தமிழ், மலையாளம் என நிறைய புத்தகங்கள் வரும். அப்போது  ஒரு முறை கடைக்கு பிரபல  மலையாள எழுத்தாளர் வைக்கம் முகமது பஷீரின்  "பாத்துமாவின் ஆடு', "பால்யகால சகி', "எங்க உப்பப்பாவுக்கொரு ஆனையிருந்தது' ஆகிய மூன்று குறுநாவல்கள் அடங்கிய ஒரு புத்தகம்  வந்தது. அதனை நான் எழுத்துக் கூட்டி வாசித்துக் கொண்டிருந்த போது எனது மலையாள நண்பர் ஒருவர், ""இந்தப் புத்தங்களின் மொழி பெயர்ப்பு தமிழில் கிடைக்கும். அதனை வாசித்துப் பார்த்து விட்டு இந்தப் புத்தகத்தைப்  படித்து பார்'' என்றார். நான் அவற்றின் மொழி பெயர்ப்பைத் தேடிப் பிடித்து வாசித்தேன். எனினும் பஷீரின் புத்தகங்களை மலையாளத்தில் வாசித்து விட வேண்டுமென்ற தாகம் என்னுள் அடங்கவில்லை.

கேரளப் பேருந்துகளில் எழுதப்பட்டிருக்கும் ஊர்ப்பெயர்கள்,  மலையாள திரைப்படங்களின்  சுவரொட்டிகள் என ஒன்று விடாமல் படித்தேன்.  பின்னர் மலையாள செய்தித் தாள்கள்  என  தொடர் வாசிப்பில் மலையாளம் முழுமையாய் பிடிபட்டு விட்டது. அதன் பிறகு பத்திரப்படுத்தி வைத்திருந்த பஷீரின் குறுநாவல்கள்  அடங்கிய புத்தகத்தை படித்துப் படித்து வியந்தேன். பின்னர் மலையாளத்தை  தமிழில் ஒப்புமை செய்து படித்தேன். அதன் பிறகு சுந்தரராமசாமி மொழிபெயர்த்திருந்திருந்த தகழி சிவசங்கர பிள்ளையின் "தோட்டியின் மகன்' நாவலைப் படித்தேன். மலையாள நாவல் போலவே அது தமிழில் இருப்பதைக் கண்டு வியந்து, அதனைத் திரும்பத் திரும்ப வாசித்தேன்.  
எனது இளம் வயதுச் சிந்தனைகள் பெரும்பாலும் சமூகப்புரட்சி சார்ந்து இருந்ததால் மலையாளத்தில் இஸ்லாமிய நிலவுடமையாளர்களைப் பற்றி புனத்தில் குஞ்ஞப்துல்லா எழுதிய  "ஸ்மாரக சிலகள்' (நினைவுச் சிலைகள்) என்ற நாவலை "மீஸான் கற்கள்' என்ற தலைப்பில் மொழி பெயர்த்தேன். 

அதற்குப் பிறகு நாவல்கள், சிறுகதைகள் மற்றும் தன் வரலாறு என இதுவரை 29 நூல்களை மொழி பெயர்ப்பு செய்துள்ளேன். இதில் பெரும்பாலானவை வைக்கம் முகமது பஷீரின் எழுத்துகள்.  சிஸ்டர் ஜெஸ்மியின்  "ஆமேன்', அஜிதாவின் தன்வரலாறான "அஜிதா', இந்து கோபன் எழுதிய "தஸ்கரன் மணியன் பிள்ளையுடே ஆத்ம கதா' ஆகியவை நான் மொழி பெயர்த்த  முக்கியமான தன்வரலாறு நூல்கள். இதில் "தஸ்கரன் மணியன் பிள்ளையுடே ஆத்ம கதா' என்ற நூல் தான் தமிழில் "திருடன் மணியன் பிள்ளை'யாகி எனக்கு சாகித்ய அகாதெமி பெற்றுத் தந்திருக்கிறது.  

அது ஒரு விளிம்பு நிலை மனிதரின் தன்வரலாறு. உண்மைத்தன்மையுடன் கூடிய ஒரு சாகச கதை.  மணியன் பிள்ளையை ஒரு திருடனாக இந்த சமூகம் தான் மாற்றியுள்ளது என்பதை இந்த நூலில் அறிந்து கொள்ள முடியும். மட்டுமின்றி இந்த நூலைப் படிப்பவர்கள் ஒரு படிப்பினையையும் உணர முடியும். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக  மூல நூலைப் படிப்பது போன்ற ஒரு வாசிப்பு  அனுபவம் வாசகர்களுக்கு இந்த  மொழிப் பெயர்ப்பைப் படிக்கும் போது கிடைக்கும்.  மூல நூலை மலையாள மனோரமா நாளிதழின் உதவி ஆசிரியர் இந்து கோபன் எழுதியிருந்தார்.   

தமிழும் மலையாளமும்  ஏறக்குறைய  ஒன்று தான். எழுத்து வடிவங்கள் தான் வேறு, வேறு. தவிர, தீவிரமான வாசிப்பும், தேடலும் இருந்தால் சிரமங்களை சுகமானவையாக மாற்றி விடலாம்.  

"பாரசீக மகா கவிஞர்கள்' என்றொரு தொகுப்பை சொந்தப் படைப்பாக தமிழில் வெளியிட்டுள்ளேன்.  இதில் பாரசீக கவிஞர்கள் 15 பேரின் கவிதைகள் மற்றும் அவர்களின் சுருக்கமான வாழ்க்கை வரலாறு மற்றும் சிந்தனைகளை குறித்து எழுதியுள்ளேன்.   

தமிழ் நூலான நாலடியாரை நான் மலையாளத்தில் மொழி பெயர்த்து எழுதியிருந்தேன். அப்போது  அதனை பிழை திருத்தி தருவதாக கடிதம் மூலம் கேட்டு வாங்கியவர்கள் பின்னர் அதனை தங்கள் பெயரில் நூலாக வெளியிட்டுவிட்டார்கள். இப்போது அது தொடர்பான குற்றவியல் வழக்கு நீதிமன்றத்தில்  நடந்து கொண்டிருக்கிறது.

நிறைய வாசிக்க வேண்டும். நிறைய எழுத வேண்டும். குறிப்பாக தமிழிலிருந்து பக்தி மற்றும் அற  இலக்கிய  நூல்களை மலையாளத்தில் மொழி பெயர்த்து வெளியிட வேண்டும் என்ற ஆசை எனக்கு உள்ளது. 

இலக்கியம் தருவது ஆத்ம திருப்தி. எழுத்தாளனுக்கு மட்டுமல்ல, படைப்பை வாசிக்கும் வாசகனுக்கும் ஆத்ம திருப்தியை தருவது தான் இலக்கியத்தின் சிறப்பு. இதனை  பணத்தால் தர முடியாது. சாகித்ய அகாதெமி  விருது குறித்து மகிழ்ச்சியாக உணர்கிறேன்.  நான் மட்டுமல்ல எனது குடும்பத்தினர், என்னைச் சுற்றியுள்ளவர்கள், எனது வாசகர்கள், இலக்கிய நண்பர்கள் எல்லோரும் இந்த விருதைக்  கொண்டாடுகிறார்கள். இது எனக்கு புது உத்வேகத்தைத் தந்துள்ளது. இன்னும் அதிகமான பணிகளைச் செய்ய வேண்டுமென்ற எண்ணம் பிறந்துள்ளது'' என்றார்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/24/தமிழும்-மலையாளமும்-ஒன்றுதான்-3103389.html
3103391 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் தேன்காரிகளின் ரீங்காரங்கள் லாசர் ஜோசப் DIN Sunday, February 24, 2019 12:00 AM +0530
(சென்ற இதழ் தொடர்ச்சி)

""இது  எக்ஸ்டிராக்டர்... தேன் வடிப்பான்.  இது எப்படி வேலை செய்யப்போகுதுன்னு  காண்பித்துத் தாறேன்'' என்று சொல்லிக் கொண்டு மேஜிக்காரன் கூடைக்குள்ளிருந்து புறாவை  எடுப்பது போல் தேன் கூட்டிலிருந்து மீண்டும்  தேனீக்கள் நிறைந்திருந்த ஒரு சட்டத்தை எடுத்தாள். பின்னர் முன்பு போல் தேனீக்களின் மீது புகையை அடித்து அவற்றை அகற்றிவிட்டு, கத்தியால் தேனடைகளைச் சீவிவிட்டு, அதனையும் அந்த தேன்வடிப்பானில்  வைத்தாள். இப்படியே ஒவ்வொரு சட்டங்களையும் எடுத்து, எடுத்து வேலையில் தீவிரம் காட்டிக் கொண்டே எங்களிடம் பேச்சும் கொடுத்தாள். 

""உங்களுக்குத் தெரியுமா...  ஏகதேசம் 42  நாள் மட்டுமே வாழக் கூடிய   ஒரு வேலைக்காரத் தேனீ வாழ்நாளில் ஒரு லட்சம் கிலோமீட்டர் வரை பறந்து தேன் சேகரிக்குமாம்...''  என்றாள்.

""ஒரு லட்சம் கிலோமீட்டரா...'' தமிழ்மதி வாய் பிளந்தாள்...

""வாயைப்பிளக்காதே மகளே... தேனீ  உள்ளே போய்விடப்போகுது...'' என்று சொன்னவள், ""இன்னொன்றும் தெரியுமா...? தேனீக்கள் மலர்களிலிருந்து தேனை எடுப்பதில்லை... மலர்களில் தேனும் இருப்பதில்லை...'' என்றாள் கண்களை அகல விரித்தவாறு. 

""என்னது... மலர்களில் தேன் இருப்பதில்லையா...?'' என்றோம் நாங்கள் ஒட்டு மொத்தமாக. 

""ஆமாம்...  மலர்களில் தேன் இருப்பதில்லை... நீங்கள் நம்பித்தான் ஆக வேண்டும்.  மலர்களில்  இருப்பது  மதுரம் என்கிற இனிப்புத் திரவம்... அதற்குப் பேரு நெக்டர்...'' 

""இது ஆச்சரியமாக இருக்கிறதே...?''

""இதென்ன, இன்னும் ஆச்சரியம் இருக்கு சொல்லவா...?'' என்றாள்..

""ஆமாம்...சொல்லுங்கள்...''

""மலர்களில் இருக்கக்கூடிய  நெக்டரை  தங்களது வாயில் உள்ள  தும்பியால் உறிஞ்சி வயிற்றை நிரப்பிக்கொண்டு தேன் கூடுகளுக்கு திரும்புகின்றன தேனீக்கள்...''

 ""சரி...''

""வயிற்றை நிரப்பிக் கொண்டு  வரும் தேனீக்கள், தேன் கூடுகளில் காத்திருக்கும் தேனீக்களின் வாயில் அதனை தேனாகக் கக்குகின்றன...''

""அதெப்படி நெக்டர்  தேனாக மாறியது...''

""அதுதான் மேஜிக். அவற்றின்  வயிற்றில் நடக்கும் மேஜிக்.  ஆமாம்... தேனீக்களின்  வயிற்றில்  சுரக்கும் நொதியத்தால்  நெக்டர் தேனாகிறது..

""அப்புறம்...''

""அந்தத் தேனை வாயில்  பெற்றுக் கொண்ட தேனீக்கள்,  அதனைக் கொண்டு தேனடைகளில் நிரப்புகின்றன...''

""அடடா அபாரம்...''

""இன்னொன்றும் சொல்லவா...?''

""ம்...''

""தேனீக்கள் புத்திசாலிகளாக்கும்...''

""எப்படி...?''

""இதோ...அறுங்கோணத்தில் தேனடைகளைக் கட்டியிருப்பதை பாருங்கள்... இம்மியளவு கூட இடம் வீணடிக்காமல். அறுங்கோண வடிவம் என்பது   எடை தாங்கும் என்பதும் உங்களுக்குத் தெரியும்தானே...?'' என்று தேனடைகளைக் காட்டிக் கொண்டே சொன்னாள். 

""ஆமாம்... ஆமாம்... புத்திசாலிகளேதான்...'' 

""புத்திசாலிகள் என்பதற்கு இன்னொன்றும் சொல்லவா...?''

""சொல்லுங்கள்...''

""தேனீக்கள், சாதாரண ஈக்களைப் போல்  எல்லா இடங்களிலும் போய் உட்காருவதில்லை...''

""புத்திசாலிகள் அப்படித்தான் இருப்பார்கள்...'' 

""தேனீக்களின் நடனம் கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்களா...'' இப்போது ஒரு நடனக்காரியைப் போன்ற பாவனையோடு ஸ்வீட்டி   இடைமறித்துக் கொண்டு கேட்டாள்.

""நடனமா.... பறக்கத்தானே செய்யும்...?''

""ஆமா... பறக்கும் போதே நடனமாடுமாம்.. முன்னே  செல்லும் தேனீக்கள், சூரியன்  இருக்கும் திசையை அறிவிக்க ஒரு நடனம்.... மலர்கள் இருக்கும் இடத்தைக் காட்ட ஒரு நடனம்.  இன்னும் கூடு இருக்கும் இடத்தைக் காட்ட  ஒரு நடனம் என்று ஆடுமாம்.   இதை கண்டு பிடித்த ஆஸ்திரிய நாட்டு அறிஞர் கார்லான் பீரீஸþக்கு  நோபல் பரிசு கூட கொடுத்திருக்கிறார்களாம்...''

""ஓ...சூப்பர்..'' 

""இன்னும் ஒன்றைச் சொன்னால் நம்புவீர்களா...?'' இப்போது தேன்காரி  கேட்டாள். 

""நம்பித்தான் ஆகவேண்டும் சொல்லுங்கள்...'' 

""மலர்களில் மட்டுமிருந்து  தேனீக்கள் நெக்டரை எடுப்பதில்லை.... இலைக் கணுக்களிலிருந்தும் தேனீக்கள் நெக்டரை எடுக்கின்றன...'' 

""ஆச்சரியமாக  இருக்கிறதே...?'' 

""ஆமாம், நாங்கள் இங்கே பெரும்பாலும்  ரப்பர் மரக்காட்டை நம்பியே தேனீக்களை  வளர்த்து தேன் எடுக்கிறோம்... இதோ ரப்பர் மரங்களில் தளிரிலைகளும்.... பொடிப் பூக்களுமாக  கிடக்கிறதே... இந்தப்  பூக்களில்  நெக்டர் இல்லை. மூன்று இலைகள் சேருகிறதே இந்த இலைக்காம்பின்  கணுக்களில் தான் நெக்டர் இருக்கிறது... என்று அருகில் நின்ற மரத்திலிருந்து சிறு கிளை ஒன்றை ஒடித்துக் காண்பித்தாள்..

""இலைக்கணுக்களில் இனிப்புத் திரவமா...?''

""அதிசயம்தான் இல்லையா... நெக்டரை   பூக்களுக்கு அனுப்பாமல்   இந்த இலைக் கணுக்களுக்கு அவசரம் தான்...'' என்றாள். 

""ஆமாம்... முந்திரிக்கொட்டைகள் போன்று...'' தமிழ்மதி முந்திக் கொண்டு சொன்னாள். 

""ராணி தேனீயைப் பற்றி விஷேசமாய்  சொல்வதற்கு ஒன்றும் இல்லையா..."" மல்லிகா தான் இப்போது உற்சாகம் ததும்ப  குறுக்கிட்டாள். 

""ராணித் தேனீயைப் பற்றி கேட்பதற்குத் தான் உங்களுக்கு எத்தனை சந்தோஷம்?''  என்று கண்சிமிட்டிய தேன்காரி,   திடீரென்று  புரூடு தட்டுக்குள் கண்களை அலையவிட்டு, ""இதோ பாருங்கள் இவள் தான் ராணீ... மகாராணி. எத்தனை பெரிய உடம்புக்காரியாக இருக்கிறாள் பாருங்கள்.  இவள் வேலைக்காரத் தேனீக்களால்  அரச பசை...  ராயல் ஜெல்லி  கொடுக்கப்பட்டு வளர்க்கப்பட்டவளாக்கும்...''  என்றவள்,  மல்லிகாவின் காதின் அருகே முகத்தைக் கொண்டுபோய்   ""உங்களுக்கு ஒன்று  தெரியுமா...?  ராணி தேனீ, சேர்க்கைக்காக  உயரமாகப்  பறந்து போகும்.  அப்ப அதோட போட்டிப்போட்டுக்கிட்டு உயரத்தில் பறக்கும் ஆண் தேனீ  தான்  அதோட இணையும். அப்புறம் அந்த ஆண் தேனீ இறந்து போயிரும்'' என்றாள்.

""ராணி  என்றால் சும்மாவா...'' மல்லிகா குறுஞ்சிரிப்பு ஒன்றை உதிர்த்துக் கொண்டே  பதில் சொன்னாள்.

""உங்களுக்கு இன்னொரு உண்மை சொல்லவா...?''

""சொல்லுங்கள் ... சொல்லுங்கள்...''

""ஒரு கூட்டில்,  இரண்டு  ராணி தேனீக்கள் உருவாகிவிட்டால் ஒன்று,   இன்னொன்றை அழித்தும்  விடும்...''  என்றாள் முகத்தை இறுக்கிக் கொண்டு. அதைக்கேட்டு,

""ஓ...'' என்று வாய் பிளந்தாள் மல்லிகா... உடனே நான்  ""ஆமாம்.. ஆமாம்...  அரச குலமல்லவா.... ஓர் உறையில் இரண்டு வாள்கள் இருப்பது நியாயமில்லையல்லவா...  அரசியலில்  கூட   பார்த்துக் கொண்டு தானே இருக்கிறோம்...'' என்றேன் நான் சற்று படபடப்புடன். 

தேன்காரி சிறுபுன்னகையை உதிர்த்துக் கொண்டவாறே  அந்த தேனடை சட்டங்கள் வைக்கப்பட்ட  தேன்வடிப்பானின்   சுழற்றும் கைப்பிடியை குனிந்து பிடித்துக் கொண்டு விசையாய் சுழற்றத் தொடங்கினாள். உள்ளே இரும்புவலைச் சட்டத்துடன் தேனடைகள் அதன் வேகத்திற்கேற்ப சுழன்று கொண்டிருந்தன.  என்ன நடக்கிறது என நாங்கள் ஆச்சரியமாய் பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம்.
சிறிது நேரத்தில் சுழற்றுவதை நிறுத்தி விட்டு,தேனடைச் சட்டங்கள் ஒவ்வொன்றாய் வெளியே எடுத்து மண்படாமல் அருகில் கிடந்த இலையில் வைத்தாள். நாங்கள் அந்தப் பாத்திரத்திற்குள்  எட்டிப் பார்த்தோம்.  இளமஞ்சள்  நிறத்தில் தேன் பெருகிக்கிடந்தது.
தேன்காரி எங்களைப் பார்த்து சிரித்து விட்டு,  
""எடு  குட்டி அந்தக்  கிளாசை...'' தேன்காரி அருகில் நின்று கொண்டிருந்த  ஸ்வீட்டியைப்  பார்த்து  சொன்னாள்.
ஸ்வீட்டி அருகில் வைக்கப்பட்டிருந்த  எவர்சில்வர் கப்பை  எடுத்து அவளிடம் நீட்டினாள்.
தேன்காரி தேன்வடிப்பானை    மெதுவாய் சரித்து கப்  நிறைய தேனை ஊற்றினாள். பின்னர், ""எங்களைப் பார்த்து  கையை நீட்டுகள்...'' என்றாள்.  
நாங்கள் வலது கைகளை நீட்டினோம்... முதலில்  தமிழ்மதியின் உள்ளங்கையில்,  ஒரு ஸ்பூன் அளவுக்கு தேனை ஊற்றினாள். அப்புறம் மல்லிகாவுக்கு, பின்னர் எனக்கு ஊற்றிவிட்டு ""நாவால் நக்கி சுவையுங்கள்...'' என்றாள்...
நாங்கள் நாவால்  சுவைத்து விட்டு ""ஆஹா... அமிர்தம்...'' என்றோம் ஒற்றைக் குரலில்.
இதன்பிறகு  மல்லிகா  தேன்காரியின் பக்கம் நெருக்கமாக நின்று கொண்டு,  ""இத்தனை விபரமாகப்  பேசுகிறீர்களே...'' என்று கேட்டாள். 
""நான் மார்த்தாண்டம்  காலேஜில பழைய பியூசி-யாக்கும்....  தாத்தா,  அப்பா வழியில நானும் இந்தத் தொழில கத்துருக்கேன்.  தாத்தாவுக்கு   மார்த்தாண்டம் ஒய்எம்சிஏ-யில  வெள்ளக்காரர் ஸ்பென்சர் ஹாச் சொல்லிக் கொடுத்த தொழிலாக்கும்...'' என்றவாறு தேனை அந்த பிளாஸ்டிக் கேனில் ஊற்றத் தொடங்கினாள்.   
அவளது பேச்சுக்கு   தலையசைத்துக் கொண்ட மல்லிகா ""உங்க குடும்பத்தைப் பத்தி சொல்லலாமே"" என்றாள். 
""வீட்டுக்காரருக்கும் இதே வேலைதான்... இப்போது சீசன் அல்லவா... கேரளாவுக்கு தேன் எடுக்கப் போயிருக்காரு... மூன்று பெண் பிள்ளைகள்... அதில, ரெண்டக்  கெட்டிக் குடுத்தாச்சு, இவ கடைக்குட்டி...   பேரு ஸ்வீட்டி பிரஸில்லா.  நர்சிங் படிக்கிறா. பணப் பிரச்னை காரணமா காலேஜ் போகாம இருக்காள்'' என்று சொல்லிக் கொண்டு ""எங்க அவ...'' என்று திரும்பினாள். அப்போது கையில் இரண்டு அன்னாசிப் பழங்களுடன் துôரத்திலிருந்து  வந்து கொண்டிருந்தாள் ஸ்வீட்டி.
""இந்தத் தொழில்ல நல்ல வருமானம் கெடைக்குதா...''மல்லிகா  பேச்சை நிறுத்தமாட்டாள் போலிருந்தது.
""ஒரு வருஷத்தில ஜனவரி முதல்  3 மாசம் தான் சீசன். மற்ற மாசங்கள்ல தேனீக்களை நாம தான் கூட்டுல வச்சு பாதுகாக்கணும்.. அதுக சேமிக்கிற தேனை நாம எடுக்கிறதால   சீசன் இல்லாத காலங்கள்ல அதுகளுக்கு சீனிப்பாகை  உணவா கொடுக்கணும்... இல்லையின்னா கூட்ட விட்டுவிட்டு எல்லாம் வெளியேறியிரும்... ஏழு, எட்டு  மாசம் சீனிப்பாகு கொடுக்கிறதுக்கு எவ்வளவு செலவு என்று யோசிச்சுப் பாருங்க...? எனக்கு மட்டுமல்ல, இங்க ஆயிரம்.. ஆயிரம்  மக்களுக்கு இந்தத் தேனீக்களையும், தேனையும் நம்பித்தான் வாழ்க்கை. இப்பயெல்லாம் சீசன் கெட்டுப் போய் கெடக்கு...  சில சமயம்   சீசன் கால வாரிடும். போன வருஷம் நல்ல மழை. அதுக்க  முந்தின  வருஷம் கடும் வெயில்.  கடனும், வட்டியும் தலைக்கு மேல ஏறிக்கிட்டு இருக்கு...  தேன் சொசைட்டியிலயும்  கடனுக்குத் தான் தேனை விற்க வேண்டியிருக்கு... அதுவும் விலையைக்  குறைத்து  தான் வாங்குகிறார்கள்...''  இப்படிச் சொன்ன போது  அவளது முகம், கசப்புக் காடி குடித்தவளைப் போன்ற  அவஸ்தைக்கு உள்ளாகிப் போனது.
""ம்...''  மல்லிகா  என்ன பதில் சொல்வதென்று  தெரியாமல் தலையை அசைத்துக் கொண்டு அமர்ந்திருந்தாள்.  அப்படியிருக்கும்போது, 
""இப்பயெல்லாம் தேனீக்களுக்கு புதுப்புது நோய்கள் வருது... ஈச்சக்கேடு என்போம்... கூட்டம் கூட்டமா தேனீக்கள் செத்துப்போகுது... பருவ நிலை மாற்றமும்,  செடிக்கும்...கொடிக்கும், மரத்துக்கும் ரசாயன உரம் போடுறதாலயும்,  பூச்சிக் கொல்லி மருந்து அடிக்கிறதாலயும் தேனீக்கள் செத்துப் போகுதாம்.... மரபணு மாற்றப் பயிர்களாலயும் தேனீக்களுக்கு பாதிப்பு உண்டாகுதாம்.. ஏன்... செல்போன் கோபுர கதிர்வீச்சு கூட தேனீக்களின் மூளையைக் குழப்புதாம்...''  என்றவாறு அன்னாசிப் பழங்களின் தோலை சீவிக்கொண்டிருந்த ஸ்வீட்டி பேச்சினுள் புகுந்தாள். 
""ஆமா.. ஆமா..  நூத்துக்கு நூறு உண்மை... பேராசையும், பெரும்பசியும் பிடித்த உலகம் அல்லவா இது. மண்ணிலயும்,   விண்ணிலயும் விஷத்தை தெளிக்கும் உலகம்...'' என்று நான்,  அவளது பேச்சுக்கு வலுசேர்த்தேன். 
இப்போது  ஸ்வீட்டி தோல் சீவப்பட்ட அன்னாசிப் பழங்களை வட்டத் துண்டுகளாக வெட்டி எங்கள் முன்னே வாழையிலையொன்றில் வைத்துவிட்டு,  
""எடுத்துக் கொள்ளுங்கள் பசியாறும்...''  என்றாள். நாங்கள் ஆளுக்கு ஒன்று, இரண்டு துண்டுகளை எடுத்துக் கொண்டோம்.
""தேனில் முக்கித்  தின்னுங்கள் இன்னும் சுவையாக இருக்கும்...'' என்று மீண்டும் சொல்லியவாறு ஒரு கப் நிறைய தேனை முன்னால் வைத்தாள். 
தமிழ்மதி, உடனே ஒரு அன்னாசிப் பழத்துண்டை தேனில் முக்கி வாயில் வைத்துக் கொண்டு ""தித்திக்குது...அடடா என்ன டேஸ்ட்...'' என்று முகம் மலர்ந்து சொன்னாள். 
இதன் பிறகு,   தண்ணீரில் தேன் கலந்து  குடிக்கக் கொடுத்தாள் ஸ்வீட்டி. நான் அவளது முகத்தைப் பார்த்துக் கொண்டேன். இந்தப் பெண்  ஏன் இப்படி செய்கிறாள். இவளுக்குத் தான் நம்மீது எத்தனை கரிசனம்...? என்று நினைத்துக் கொண்டேன். அதே வேளையில், இப்படியெல்லாம் உபசரிப்பவர்களிடம் எப்படி தேனின் விலையை குறைவாகக் கேட்பது என்ற சங்கடம்   எனக்குள் மீண்டும் எழுந்தது.   
சிறிது நேரத்திற்குப் பின்,  கைகளை தண்ணீரில்  கழுவிவிட்டு,   ""வாருங்கள் போவோம்...'' என்று சொல்லிக்  தேனையும், தளவாடப் பொருள்களையும் எடுத்துக் கொண்டு எழுந்தார்கள் ஸ்வீட்டியும், தேன்காரியும்.
""உங்களது வேலைகள் முடிந்து விட்டதா...? எல்லாக் கூடுகளிலும் தேன் எடுக்கவில்லையே...'' என்றேன் நான்.
""இல்லை, பிறகு பார்த்துக் கொள்ளலாம்.... உங்களுக்கு நேரமாகிறது இல்லையா...''  என்றாள் தேன்காரி.
வெயில்  ஏறத் தொடங்கியிருந்தது. ரப்பர் மரக்கிளைகளில் இடைவெளி வழியே ஆங்காங்கே சூரியக் கதிர்கள் எட்டிப் பார்த்துக் கொண்டன. உள்ளுக்குள்  நல்ல வெக்கை இருந்தது.  
வீடு நோக்கி நடந்தோம்... அவர்கள் எங்கள் முன்னால்  நடந்தார்கள். நாங்கள் பின்னால் நடந்தோம்.
வீட்டின் அருகே சென்ற போது அதிர்ந்து அப்படியே நின்றுவிட்டாள் தேன்காரி. நான் அவளது அருகில் சென்றபோது,  அவளது முகம் பதற்றத்திற்குள்ளாகியிருப்பது தெரிந்தது.
""ஏன் நின்று விட்டீர்கள்...?''
""இல்லை, ஒன்றுமில்லை...'' என்று சொல்லியவாறு வீட்டை நோக்கிப்பார்த்து,  ""இவள் எப்படி மோப்பம் பிடித்தாள்...''  என்று முணுமுணுத்தாள். அப்போது தான் நானும் பார்த்தேன், வீட்டின் முன்னேயுள்ள திண்ணையில்  அறுபது வயது மதிக்கத்தக்க   ஒரு  பெண்  அமர்ந்திருப்பதை. 
நாங்கள் வீட்டு முற்றத்திற்கு சென்றோம்.
""சார்.. உங்களுக்கு எத்தனைக் கிலோ தேன் வேணும்...?'' தேன்காரி என்னிடம் கேட்டாள்.
""150 கிலோ...'' 
"" கிலோவுக்கு  120 ரூபா...'' என்றாள்
""வெளி விலையைவிட ரொம்பக் குறைவாகச் சொல்லுகிறீர்களே... நீங்கள் எனக்கென்று விலையைக்  குறைக்க வேண்டாம்...''
""இருக்கட்டும், உங்களுக்கு ஏதாவது லாபம் கிடைக்க வேண்டாமா...?''
""சரி, உங்கள் விருப்பம்...'' என்றேன். 
இப்போது அவள், தேன் நிரப்பட்டிருந்த நீல நிற கேன்களை  வீட்டின் உள்வராந்தாவிலிருந்து  எடுத்து  வந்து  மேடைத் தராசில் வைத்து எடைபோட்டாள். பின்னர் அவற்றை   முற்றத்தில் வைத்து விட்டு என்னைப் பார்த்தாள்.
அப்போது  திண்ணையில்  அமர்ந்திருந்த பெண் ""பணத்தை வாங்கி எங்கிட்ட  குடு...'' என்று சற்று சத்தமாக தேன்காரியின் முகத்தைப் பார்த்து சொன்னாள்.  
இதற்கிடையே ஸ்வீட்டி குறுக்கிட்டு ""அம்மா  எனக்கு பீஸ்  கட்ட பணம்..'' என்று தேன்காரியின் கையைப்
பிடித்து கொண்டு அவளது முகத்தைப் பார்த்தாள். 
தேன்காரி  திண்ணையில்  அமர்ந்திருந்த பெண்ணைப் பார்த்து ""வட்டிப்பணம் இன்னும் ரெண்டு நாள்ல தந்திருதேன்.... இவள,  காலேஜில 20 ஆயிரம் ரூபா,  பீஸ் கட்டலயிண்ணு வெளியே விட்டுருக்காங்க.. ஒரு வாரமா காலேஜிக்கு போகாம நிற்கிறா...'' என்றாள். 
""அதெல்லாம் எனக்குத் தெரியாது.. மூணு மாசமா வட்டி தரல்லயில்லியா...  வட்டி கேக்க வரும்பயெல்லாம் இண்ணக்குத்  தாறேன்... நாளைக்குத் தாறேண்ணு எத்தனை தடவ அவதி சொல்லியிருப்ப... இண்ணக்கி காலத்தயே  ஒனக்கிட்ட தேனு வாங்க ஆளுவந்திருக்கிய விஷயம், எனக்க காதுக்கு வந்திது. அதுதான்  ஒரே ஓட்டமா ஓடிவந்து  காத்திட்டு இருக்கேன்.  எனக்கு இப்ப வட்டிப் பணம் வேணும்....''  என்று அந்தப் பெண் குரல் உயர்த்தி  பதில் சொன்னாள்.
எனக்கு இப்போதுதான்,  ஸ்வீட்டி ஏன் கல்லூரிக்கு போகாமல் நிற்கிறாள் என்றும்..  தேனெடுக்கும் இடத்திற்குப் போனபோது அவள், ஓடிச் சென்று   அம்மாவின் காதில்  கிசுகிசுப்பாக பேசியதும் புரிந்தது.
""சார் நீங்க பணத்தைக் குடுங்க...'' என்றாள்  தேன்காரி என்னிடம். 
நான்  பர்ஸிருந்து   18  ஆயிரம் ரூபாயை எடுத்து  தேன்காரியிடம் கொடுத்தேன்...
இப்போது முற்றத்தில் காத்திருந்தவள் எழுந்தாள். தேன்காரி அந்தப் பணத்தில் 3 ஆயிரத்தை கையில்  எடுத்துக்கொண்டு மீதி  15  ஆயிரத்தை அந்தப் பெண்ணின்  கையில் கொடுத்தாள். 
""அம்மா...'' என்று மெல்லியதாய் முனங்கிக் கொண்டு  ஸ்வீட்டி, அம்மாவின்  முகத்தைப் பார்த்தாள். அவளது கண்கள் நிறைந்திருந்தன. 
""பொறு மகளே  இன்றோ.. நாளையோ, மறுநாளோ வேறு யாராவது  தேன் வாங்க வராமலா இருப்பார்கள்...?'' என்று சொல்லிக் கொண்டு அவளைத் தன்னோடு அணைத்து தலையை தடவிக் கொடுத்தாள்.
நான், தேன் கேன்களை ஒவ்வொன்றாக எடுத்துச் சென்று காரில் வைத்தேன். 
மல்லிகாவும், தமிழ்மதியும் ஸ்வீட்டியின் முகத்தையே  பார்த்துக் கொண்டு நின்றனர். 
சிறிது நேரத்திற்குப்பின், நான்  கிளம்பலாம்  என்பது போல  தலையசைத்தேன்.  அவர்கள் வந்து  காரில் ஏறிக் கொண்டனர்.  
 நானும் காரில் ஏறி அதனை  ஸ்டார்ட் செய்து மெதுவாகக்  கிளப்பினேன்.
எனக்குள்  ஏனோ,  தேன்காரிகளின்  ரீங்காரங்கள் அவளது  கதறல்கள்தானோ என்ற  எண்ணம் வந்தது. 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/24/தேன்காரிகளின்-ரீங்காரங்கள்-3103391.html
3103392 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஒபாமாவும் அவரது மனைவியும் தொடங்கிய நிறுவனம் - ராஜிராதா DIN Sunday, February 24, 2019 12:00 AM +0530 முன்னாள்  அமெரிக்க அதிபர் ஒபாமாவும்  அவரது மனைவியும்  இணைந்து  தயாரிப்பு நிறுவனம் ஒன்றைத் தொடங்கியுள்ளனர்.  எதற்கு?  

நெட்பிக்ஸில்  தொடர் வழங்கத்தான்! இதற்காக  மைக்கேல்  லெவிஸ்  எழுதியுள்ள “THE FIFTH RISK’ என்ற புத்தகத்தின்  உரிமையைப்  பெற்றுள்ளனர்.  

இந்த  தொலைக்காட்சித் தொடர்  மூலம்  டிரம்ப்க்கு  குடைச்சல்  கொடுக்கப் போகிறார்  ஒபாமா! ஏற்கெனவே  இரண்டு  பேருக்கும்  ஏழாம்  பொருத்தம்தான். இந்த தொடர் , உறவை  மேலும்  குலைக்குமா  என்பதை பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும்!

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/24/ஒபாமாவும்-அவரது-மனைவியும்-தொடங்கிய-நிறுவனம்-3103392.html
3103393 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி... சிரி... சிரி...  DIN DIN Sunday, February 24, 2019 12:00 AM +0530 ""பிச்சைக்காரனுக்கு ஏன் சாப்பாடு அதிகமாப் போடுறே?''
""என் சமையலை ஃபேஸ்புக்குல ஆகா ஓகோன்னு புகழுறான்''

ம.வேதவள்ளி, பொரவச்சேரி.

 

""நீ தானப்பா என்னுடைய "தலைமை' சீடர்''
""என்னை விட மூத்த சீடர்கள் இருக்கும்போது நான் எப்படித்  தலைமைச் சீடராக  ஆக முடியும்?''
""தலைமுழுதும் மை பூசிய  சீடன் நீ தானே?''

வி.ரேவதி, தஞ்சை.

 

""ரூ.250 முதலீடு செய்தால் உட்கார்ந்து சாப்பிடலாம்ங்கிற விளம்பரத்தைப் பார்த்து ஏமாந்துட்டேன்டா''
""எப்படிச் சொல்றே?''
""போய் பார்த்தா எங்ககிட்டே சேர் ஒண்ணு வாங்கி உட்கார்ந்து பாருங்க தெரியும்ங்கிறான்''

தீ.அசோகன், சென்னை-19.

 

பல்: நாங்க 32 பேரும் சேர்ந்து இறுக்கினா நீ காலி
நாக்கு: நான் ஒரு வார்த்தை மாத்திப் பேசினா நீங்க 32 பேரும் காலி

அ.செல்வகுமார், சென்னை-19.

 

""மளிகைக் கடைக்காரர் கிட்டே என்ன கேட்டீங்க... கோபப்படுறார்?''
""சர்க்கரை இருக்கான்னு கேட்டேன். இருக்குன்னார்.  வாங்க வாக்கிங்
போகலாம்ன்னு சொன்னேன்''

அ.செல்வகுமார், சென்னை-19.

 

""தலைவர் மேடையில ஏன் உம்முனு பேசாம இருக்கார்''
""அப்பதான் கூட்டம் கலையாம இருக்குமாம்''

ம.வேதவள்ளி, பொரவச்சேரி.


""நல்லவேளை நாம எட்டுக்கால் பூச்சியா பிறக்கலை...
""ஏன்?''
""பிறந்திருந்தா எட்டுக்காலுக்கும் செருப்பு வாங்கணுமே''

பி.நிர்மலா தேவி, ஈரோடு.

 

""நூறு ரூபாயை மாத்தி வாடான்னா புது நூறு ரூபாயா கொண்டு வந்து தர்றே?''
""நீங்க மாத்தி தானே கேட்டீங்க''

அ.காயத்ரி, சென்னை-19.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/24/சிரி-சிரி-சிரி-சிரி-3103393.html
3103397 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் - ஜி.அசோக் DIN Sunday, February 24, 2019 12:00 AM +0530
புல்வாமா தாக்குதலில் உயிரிழந்த ராணுவ  வீரர்களின் குடும்பத்தினருக்கு பல தரப்பினரும் நிதியுதவி அளித்து வருகின்றனர். தமிழ் நடிகர்களில் முதல் நபராக நகைச்சுவை நடிகர் ரோபோ சங்கர் நிதியுதவி அளித்தார். உயிரிழந்த தமிழகவீரர்களின் குடும்பத்திற்கு தலா ரூ.1 லட்சம் வழங்குவதாக அவர் அறிவித்தார். பிப்ரவரி 14-ஆம் தேதியன்று புல்வாமா மாவட்டத்தில் ராணுவ வீரர்கள் சென்ற வாகனத்தின் மீது பயங்கரவாதிகள் நடத்திய தற்கொலைப்படைத் தாக்குதலில் 44 ராணுவ வீரர்கள் வீரமரணம் அடைந்தனர். 20-க்கும் மேற்பட்ட வீரர்கள் படுகாயம் அடைந்தனர். இந்த தாக்குதலில் தூத்துக்குடி மாவட்டத்தை சேர்ந்த சுப்பிரமணி, அரியலூர்  மாவட்டத்தை சேர்ந்த சிவச்சந்திரன் என்ற 2 வீரர்கள் பலியாகினர். இந்நிலையில் புல்வாமா தாக்குதலில் உயிரிழந்த தமிழக வீரர்களின் குடும்பத்திற்கு தலா ரூ.1 லட்சம் வழங்குவதாக காமெடி நடிகர் ரோபோ சங்கர் தெரிவித்துள்ளார்.

 

தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம் உள்ளிட்ட தென்னக மொழிகளில் படங்களைத் தயாரித்து வரும் நிறுவனம்  அபிஷேக் பிலிம்ஸ்.

இந்த நிறுவனம் தற்போது சிறிது இடைவெளிக்குப் பின் தமிழில் படம் தயாரிக்கிறது. சித்தார்த் - ஜி.வி.பிரகாஷ் இருவரும் முதன் முறையாக இணைந்து நடிக்கின்றனர். சசி இப்படத்தின் கதையை எழுதி இயக்குகிறார். இதைத் தொடர்ந்து எழில் இயக்கத்தில் ஜி.வி பிரகாஷ் நடிக்கும் படத்தையும் இந்த நிறுவனம் தயாரிக்கிறது. இந்த இரு படங்களின் தொடக்க விழாக்களும் சமீபத்தில் சென்னையில் நடைபெற்றன. சத்யா இசையமைக்கிறார். மற்ற நடிகர் நடிகைகள் தொழில்நுட்ப கலைஞர்கள் பின்னர் அறிவிக்கப்பட உள்ளனர். எழில் இயக்கும் படத்தின் படப்பிடிப்பு மார்ச் மாதம் தொடங்க உள்ளது.

 

"காளை', "வினோதன்' உள்ளிட்ட பல்வேறு தமிழ் படங்களில் நடித்திருப்பவர் நடிகை வேதிகா. தற்போது "காஞ்சனா 3'-ஆம் பாகத்தில் நடித்து வருகிறார். தவிர மலையாளம், கன்னடம், ஹிந்தி படங்களில் நடித்து வருகிறார். இணைய தளத்தில் ரசிகர்களுடன் தொடர்பில் இருக்கும் வேதிகா அடிக்கடி தனது கவர்ச்சிப் படங்களை வெளியிட்டு கவர்ந்து வருகிறார். அதற்கேற்ப ரசிகர்களும் அவரது அழகைப் பாராட்டி வருகின்றனர். கடந்த ஆண்டு ஒரு படம் கூட கைவசம் இல்லாத நிலையில், இந்த ஆண்டில் 5 படங்களில் நடித்து வருகிறார். சமீபத்தில் திரைப்பட விருது வழங்கும் விழா ஒன்றிற்கு வந்தார் வேதிகா. அவரைக் கண்டதும் ரசிகர்களும், நட்சத்திரங்களும் அதிர்ச்சியில் உறைந்தனர். கண்ணாடிபோன்ற மெல்லிய ஆடை அணிந்து வந்திருந்தார். நிகழ்ச்சி நடந்த போதே அவரது ஆடை விவகாரம் முணுமுணுப்பை ஏற்படுத்திய நிலையில் பின்னர் தனது புதுவகை உடையுடன் தன் படத்தை இணையத்தில் வெளியிட்டார். அதைக்கண்டு ரசிகர்களும் அதிர்ச்சியில் ஆழ்ந்தனர்.

 

கர்நாடக முதல்வர் குமாரசாமியின் மகன் நிகில் குமார் நடித்துள்ள கன்னட படம் "சீதராமா கல்யாணா'. இந்த படம் சமீபத்தில் திரைக்கு வந்தது. இந்நிலையில் முழு படமும் திருட்டுத்தனமாக இணையதளங்களில் வெளியாகியுள்ளது. நிகில் குமார் ஜோடியாக ரச்சிதா ராம் நடித்திருக்கிறார். சரத்குமார் முக்கிய வேடத்தில் நடித்துள்ளார். இந்த படத்தை குமாரசாமியின் மனைவி அனிதா தயாரித்துள்ளார்.   இணையதளத்தில் படம் வெளியானது தொடர்பாக அவர் காவல்துறையில் புகார் அளித்துள்ளார். அதில் கூறியிருப்பதாவது... ""சீதராமா கல்யாணா  படத்துக்கு பெருமளவில் செலவு செய்து, ஏராளமான தொழிலாளர்களின் உழைப்புடன் படமாக்கினோம். ஆனால் அந்த உழைப்பைச் சுரண்டும் விதமாக யாரோ திருட்டுத்தனமாக இந்த படத்தை தியேட்டரில் செல்போனில் படம் எடுத்துள்ளனர். அந்த முழு படத்தையும் யூ டியூப்பில் பதிவிட்டுள்ளனர். இதனால் எங்களுக்கு பெரும் நஷ்டம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. சம்பந்தப்பட்ட நபர்களைக் கண்டுபிடித்து தண்டிக்க வேண்டும்'' என்று கூறியுள்ளார்.  இது குறித்து காவல்துறையினர் விசாரித்து வருகின்றனர்.
   

தற்போது மக்கள் மத்தியில் மட்டுமல்லாமல் திரைப்பட நட்சத்திரங்கள் மத்தியிலும் பிரபலமாக பேசப்பட்டு வருகிறது சின்னதம்பி யானை. காட்டில் கொண்டு சென்று விட்ட போதும் மீண்டும் ஊருக்குள் வந்து சுற்றித் திரிந்து கொண்டிருக்கிறது. கோவை பகுதியில் இருந்து  டாப்சிலிப் வரகளியாறு பகுதிக்கு இடமாற்றம் செய்த போதும்,  சில நாட்களில் தனது வாழ்விடத்தை தேடி வெளியில் வந்து  விட்டது. இதுவரை சுமார் 100 கி.மீட்டர் தூரம் அந்த யானை சுற்றித்திரிந்திருக்கிறது. மயக்க  ஊசி போட்டு பிடித்து கூண்டில் அடைத்தும் இன்னும் பிரச்னை ஓயவில்லை. இந்த நிலையில் சின்னத்தம்பி யானைக்கு திரைப் பிரபலங்கள் பலரும் ஆதரவுக்குரல் விடுத்துள்ளனர். நடிகர்கள் ஆர்யா, சிபிராஜ் உள்ளிட்ட பல்வேறு சினிமா பிரபலங்கள் மீண்டும் இது குறித்து கருத்துகளைப் பகிர்ந்துள்ளனர். விஜய்சேதுபதி, ஜி.வி.பிரகாஷ் உள்ளிட்டோரும் சின்னத்தம்பி யானைக்கு ஆதரவாக கருத்து தெரிவித்துள்ளனர்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/24/திரைக்-கதிர்-3103397.html
3103398 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் தளிர் மொசைக்குமார்  DIN Sunday, February 24, 2019 12:00 AM +0530
இன்றைக்கும் மேஜையின் மேலேயே இருந்தது அந்தச் செடி! கைலியை மாற்றி விட்டு முகம் கழுவச் சென்ற போது கிச்சனிலிருந்து குரல் கொடுத்தாள். ""ஏம்பா அதுக்கு ஒரு தொட்டியத்தே வாங்கீட்டு வந்தா என்னா? நாலு நாளா எனக்கென்னான்னு கெடக்கீங்க... காய்ஞ்சு போயிரும்ப்பா'' சொன்னவளின் குரலில் ரோஜாச் செடியின் மீதான பரிவு வெளிப்படவே செய்தது.
"தொட்டி வாங்க மறந்து விட்டேன்' என்பதை விட தற்போதைய வீட்டுச் சூழலில் அதை வைத்துப் பராமரிக்கும் எண்ணமும் உற்சாகமும் அறவே இல்லை என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.
சுமார் பதினைந்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலிருக்கும்... வெறும் நானூறு ரூபாய் வாடகையில் தகர வீடொன்றில் பெற்றோருடன் வசித்த அந்தக் காலம்... வீட்டின் உட்புறம் ஆகாயம் தெரிய மண் தரையினால் ஆன கொஞ்சம் இடைவெளியும் இருக்கும். தண்ணீர்த் தொட்டி, குடம், அண்டாக்கள் வைப்பதற்கும், விறகு போடுவதற்கும், இரவு நேரங்களில் நாற்கட்டிலைப் போட்டு நட்சத்திரங்களை ரசித்தபடி காத்தாட படுத்து உறங்குவதற்கும் தோதுவான அவ்விடத்திலே சில பூச்செடிகளையும் வளர்த்து வந்தோம்.
செவ்வந்தி, டேபிள் ரோஜா, வாடா மல்லி, எல்லாம் தாண்டி  வெள்ளை- சிவப்பு- ஃபேண்டா என்று விதவிதமான வண்ணங்களில் பூக்கும் சில ரோஜாச் செடிகளும்! அவை தெருவிலே எங்கள் வீட்டிற்கு தனி மரியாதையை பெற்றுத் தந்தன. 
தோட்டக்கலை நிபுணரைப் போல பெரிதாக ஒன்றும் பராமரிக்கத் தெரியாது. அவ்வப்போது தண்ணீர் ஊற்றுவேன். சில வேளைகளில் அம்மா அவற்றிற்கு முட்டை ஓடுகளையும்,  கருவாட்டுக் கழிவுகளையும், வெங்காய தொலிகளையும் போடும். செடிக்குச் செடி மாற்றி மாற்றி பூக்களைப் பிரசவிப்பது கண்கொள்ளாக் காட்சியாக இருக்கும். அவ்வப்போது தங்கச்சியும், சின்னம்மா மகளும், தெருச் சிறுமிகளும் ஒன்றிரண்டு பறித்து தலையில் சூடிக் கொள்வார்கள். சிலர் தங்கள் வீடுகளிலும் வளர்க்க ஆசைப்பட்டு ரோஜாக் குச்சிகளையும் கேட்டு வாங்கிப் போவார்கள்.
"பதியம் போட்டு வளக்கணும்க்கா... குச்சி வச்சா வர்றது செரமந்தே'' அம்மா சொல்லும்.
தங்கச்சிக்கு வரன் தேடும் காலம் வந்த போது ஸ்டுடியோகார மாமா ஒருவரை வீட்டிற்கு அழைத்து வந்து புகைப்படம் எடுத்தோம். அட்வான்ஸாக ஆளுயரத்தில் வளர்ந்து நின்ற வெள்ளை நிற ரோஜாச் செடியின் முன் நிற்க வைத்து என்னையும் ஒரு படம் எடுத்தார். “
""சும்மா நில்லுங்க மாப்ள... பின்னாடி உங்களுக்கும் தேவைப்படுமில்ல''” என்றார். அந்தப் புகைப்படம் இன்று திருமணமாகி இரண்டு குழந்தைகளுக்கு தகப்பனாகிவிட்ட பொழுதும் இன்னும் என் வீட்டு அலமாரியில் ஓர் அலங்காரப் பொருளாக காட்சியளிக்கிறது. 
ஆனால் இன்று இருக்கும் வீட்டுச் சூழல் முற்றிலும் வேறு! தெருவெங்கும் பேவர் பிளாக் கற்கள் பதித்திருப்பதால் முன்புறம் மண்தரையைப் பார்ப்பது அரிதாகிப் போனது. மேற்கொண்டு குடியிருப்புகள் ஒன்றோடொன்று பொதுச் சுவர்களால் கட்டப்பட்டிருப்பதால் பக்கவாட்டுகளில்    காற்றுப் புக ஜன்னல்கள் கூட கிடையாது. அக்ரகாரத்தைப் போல் தனி அறைகள் இன்றி வீடுகள் நீளம் நீளமாய் இருக்கும். சூரிய வெயில் புகுவதற்கான வழியும் கிடையாது. ஆகவே தொட்டி வைத்து பூச்செடிகள் வளர்க்கும் சூழலும் சுத்தமாக இல்லை. அதற்கான ஆர்வமும் விட்டுப் போய் வருடக்கணக்கில் ஆகிவிட்டது.
இந்த லட்சணத்தில் நான்கு நாட்களுக்கு முன்பு சிறிய குவளையொன்றில் வளர்க்கப்பட்ட ரோஜாச் செடி ஒன்றை கொண்டு வந்து வைத்ததோடு ""தொட்டி வேண்டும், மணல் வேண்டும், வளர்க்க வேண்டும்''  என புதிதாக நச்சரித்துக் கொண்டிருக்கிறாள்.
பூக்கள் வேண்டுமானால் வாங்குவதற்குக் கடைகளா இல்லை! இடமால் தெருவிற்கும், பழைய பேருந்து நிலையத்திற்கும் போனால் கிலோ கணக்கிலே பட்டன் ரோஸ், ஊட்டி ரோஸ், உள்ளூர் ரோஸ் என்று விதவிதமாக வாங்கி வரலாம். அதை விடுத்து சின்னக் குழந்தையைப் போல அடம் பிடிக்கிறாள். வேலையற்ற வெட்டி வேலையாகத் தோன்றுகிறது எனக்கு.
பாத்ரூம் போனதோடு முகம் , கை, கால்களை கழுவி விட்டு நடு அறையில் மின் விசிறியின் கீழ் நின்று துவட்டிக் கொண்டிருந்தேன். ""“சாப்ட என்னப்பா இருக்கு...?''”
“""ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் பொறுங்க... நானும் காலேஜ்லயிருந்து லேட்டாத்தான் வந்தேன். டிபார்ட்மெண்ட்ல கொஸ்டீன் எடுக்கிற வேலை இருந்துச்சு... வெய்ட் பண்ணுங்க''” என்று சமையலறையிலிருந்து சொன்னாள். “"ஸ்ஸ்... அப்பாடா'” என அமர்ந்து பிள்ளைகள் பார்த்துக் கொண்டிருந்த கார்ட்டூன் சேனலை தகர்த்துவிட்டு ஒவ்வொன்றாக மாற்ற ஆரம்பித்தேன்.
சற்று நேரத்தில் ஆவி பறக்க இட்லியை எடுத்த வந்தவள், தட்டில் வைத்துக் கொண்டே மீண்டும் ரோஜாச் செடிக்காக என்னிடம் பேசலானாள். 
""இங்க பாருங்க தொட்டி வாங்காட்டியும் பரவாயில்ல... டேமேஜ் ஆன குடத்தை கட் பண்ணியோ, இல்ல ஏதாவது டப்புலயோ வச்சு மணல் போட்டு வளர்றதுக்கு தோதா ஒரு எடத்துல அத வையிங்கப்பா... விட்டா காய்ஞ்சு போகும்..''” என்றாள்.
""ஆமா. மொட்ட மாடிக்குத்தே கொண்டு போயி வய்க்கணும்.. தொலஞ்சு அதுக்கு வேற அப்பப்ப போயி தண்ணி ஊத்தணும் உரம் போடணும்.. பாக்கணும்... ஒனக்கு எதுக்கு இந்த வேண்டாத  வேல... நம்ம வீடு என்னா பூந்தோட்டம் நிறைஞ்ச அரண்மனையா... தூக்கிப் போடுப்பா அங்கிட்டு...''” என எரிந்து விழுந்தேன்.
""வேண்டாம்ல? அப்ப வேற யாருக்காவது குடுத்துறவா... நீங்க இந்த ஹெல்ப் பண்ண மாட்டீங்க அப்பிடித்தான...''”
“""ஆமா அப்படித்தே''” முனகிக் கொண்டே இட்லியை விழுங்கிக் கொண்டிருந்தேன். என்னிடம் இருக்கும் ஒரு கெட்ட பழக்கம் என்னவென்றால் ஒரு காரியத்தில் கோபப்பட்டால் சம்பந்தமில்லாமல் தோன்றுகிற ஒவ்வொன்றிற்கும் எரிச்சலடைவதுதான்.
பிள்ளைகளை படிக்கச் சொல்லிக் கத்தினேன். வீட்டிலே ஆங்காங்கே கிடந்த குப்பைகளைக் கண்டு கத்தினேன், என்றைக்குமில்லாமல் சுவரில் கேட்பாரற்று தொங்கிக் கொண்டிருந்த தினசரி காலண்டரும் கண்களில் பட்டது. பல நாட்களாய் தாள்கள் கிழிக்கப்படாமலிருப்பது கண்டும் முனகினேன்.
புது வருடம் வந்து விட்டால் போதும்... ஜவுளிக் கடை, அலுவலகம், டிபார்ட்மெண்டல் ஸ்டோர் என்று எங்கு போனாலும் இலவசக் காலண்டர்களை கணக்கில்லாமல் வாங்கிக் குவித்து விடுவது வழக்கம். என்னவோ அத்தனையையும் கிழித்துத் தள்ளி விடுவது போல...! வாங்கியவற்றில் சில அப்படியே  பரணில் காவலுக்கு கிடந்து விடும். சில மறு இரவலுக்குப் போய்விடும். ஒன்றிரண்டு வீட்டில் ஆங்காங்கே தொங்கவிடப்படும். புத்தாண்டு உறுதி மொழியைப் போல சில நாட்கள் தொடர்ந்து பராமரிக்கப்படும் காலண்டர்கள் மீதான கவனம் பின் மெல்ல மெல்ல மங்கத் தொடங்கி நாட்கணக்கில், மாதக்கணக்கில், ஏன் வருடக்கணக்கில் கூட கிழிக்காமல் அப்படியே விடப்பட்டு வருட இறுதியில் குழந்தைகளின் விளையாட்டுக்கும் குப்பைகளுக்கும் போய் விடுவதுண்டு.
செல்போன்கள் வந்த பிறகு நேரம் பார்க்க கடிகாரங்கள் தேவையில்லை என்றானதோடு தேதி பார்க்கும் காலண்டர்களும் ஓரம் கட்டப்பட்டுவிட்டதென்றால் அது மிகையல்ல! இப்போதுதான் ஆன்ராய்டு போனிலே பஞ்சாங்கம் முதல் பான் வீடியோ வரை எல்லாவற்றையும் இலவசமாகவே காட்டி விடுகிறானே! ஆகவே கல்யாணம் காது குத்துக்குக் கூட நல்ல நேரம், முகூர்த்தம் என்று காலண்டர்களை நம்பின காலமும் மலையேறிவிட்டது. 
சாப்பிட்டபின் கண்ணில் பட்ட அக் காலண்டரை அக்கறையோடு எடுத்து கிழிக்க ஆரம்பித்தேன். "இன்னைக்கு என்னா தேதி..ம்...' ஒவ்வொரு பேப்பர்களாக புரட்டி வெடுக் வெடுக்கென அப்புறப்படுத்திய போது ஆடி, 
அமாவாசை, வளர்பிறை, தேய்பிறைகளும், அறிஞர்
களின் பொன் மொழிகளும், ராசிபலன்களும், சுபயோக தினங்களும், பாவம்! பாவப்பட்ட அன்றாட நாட்களும் ஓடி மறைய இடையே ஆசிரியர் தினத்திற்கான பேப்பரும் தட்டுப்பட்டோடியது.
ஒரு கணம் அப்படியே நின்று யோசித்தேன். நான்கு நாட்களுக்கு முன் கடந்து போன அத்தினம் என்னுள் சில நினைவுகளை ஓடச் செய்தது.
ஒவ்வோர் ஆண்டும் ஆசிரியர் தினத்தன்று அவள் கல்லூரியிலிருந்து வரும் போது கேக் மற்றும் இனிப்பு வகைகளையும் கூடவே சில பரிசுப் பொருட்களையும் மாணவிகள் தந்ததாகச் சொல்லி இன்முகத்துடன் கொண்டு வருவாள். அதில் பிளாஸ்க், ஹாட் பாக்ஸ், அவளின் பெயர் பொறித்த தேநீர்க் கோப்பை என்று இன்னமும் வீட்டில் நிறைய நினைவுப் பொருட்கள் கிடக்கின்றன.
ஆனால் இவ்வாண்டு அப்படி ஏதும் கொண்டு வந்ததாகத் தெரியவில்லை. ஆசிரியர் தினம் குறித்த மாணவர்களின் மனநிலை மந்தமாகி விட்டதோ! எல்லா நாட்களையும் போல அதுவும் கடந்து விட்டதோ!... 
வினாத்தாள் எடுக்கும் வேலையிலிருந்த அவளை நோக்கினேன். ""“ஏம்ப்பா.. இந்த வருடம் டீச்சர்ஸ் டேய்க்கு ஒனக்கு ஸ்டூடண்ட்  ஞாபகார்த்தமா ஏதும் குடுக்கலியா... ஒன்னயும் காணாமே...''”
கண்ணிமைக்காமல் என்னைப்பார்த்தாள்.
“""அதா, அந்தா டேபிள்ல இருக்குள்ல!''”
 ""டேபிள்லயா!''” ஆச்சர்யமாகப் பார்த்தேன்.
""என்னத்த பாக்கறீங்க... அந்த ரோஜாச் செடிதா இந்த வருடம் தேடியர்; பிள்ளைங்க எனக்கு ஆசை ஆசையாக் குடுத்தது... அந்தச் செடியில துளிர் விடுற ஒவ்வொரு இலையும், மொட்டும், பூக்களும் நிச்சயமா எனக்கு அந்த பிள்ளைங்களை ஞாபகப்படுத்தும்... ப்.ச்... அதத்தே இந்த நாலு நாளா சொல்ல வர்றேன்... எதையுமே காதுல வாங்காம உஸ்சு தஸ்சுன்னுட்டு கண்டுக்கவே மாட்டேங்குறீங்க''
“"".................''”
நானும் அவளை இமைக்க மறந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.. மேலும் தொடர்ந்து அவள்...    
""எனக்காவது செடி... மற்ற ஒவ்வொருத்தருக்கும் ஒவ்வொரு விதமான மரக்கன்றுகளைக் குடுத்தாங்க... அத விரும்பி வாங்கிட்டுத்தாம் போனாங்க... சாலையோரங்கள்ல அசோகர் மரம் நட்டாரு.. ஆனா நாம மரங்கள அப்புறப்படுத்திட்டு சாலைய அகலப்படுத்திட்டு இருக்கோம். மலைகளோட கம்பீரமே மரங்கள்தான், அத அழிச்சிட்டு மாட மாளிகைகள கட்டுறோம்... அப்புறம் நிலச்சரிவு வராம என்ன பண்ணும்? உணவு உடைன்னு மனிதர்களோட வாழ்வாதாரதுக்கு பெரும் பங்கு தாவரங்களோட உதவி தேவைப்படுது... நாம ஓட்ற கார், பைக், தொழிற்சாலைகள்லாம் கழிவுப் புகையா வெளியேத்துற  தீமைய குடுக்கிற கார்பன் டை ஆக்ûஸட மரங்கள் சுவாசிச்சுக்கிட்டு நமக்குத் தேவையான ஆக்ஸிஜன குடுக்குது... பூமி வெப்பமயமாகுறத தடுக்க இயற்கை தந்திருக்கிற சிறந்த வழி மரங்கள் காடுகள்தான்... ஒவ்வொரு தாவரமும் குடுக்கற பூக்களையோ இலைகளையோ நம்மனால அப்படியே உருவாக்கிற முடியுமா? கேட்டா அதையும் பிளாஸ்டிக்லதா செஞ்சு இயற்கைய சீரழிப்போம்... எத்தன பட்டிமன்றம், மேடைப்பேச்சுக்கள கேட்டாலும், கதை கட்டுரையப் படிச்சாலும் மரஞ்செடி கொடிகள் மேல பரிதாபப்படுறமே தவிர, வளக்க முன் வரமாட்றோம்... இந்த உலகம் அதுகளுக்கும் உரியதுங்குறத யோசிக்க மாட்றோம்.. ஆனா எங்க காலேஜ் பிள்ளைங்க இதயெல்லாம் எவ்வளவு அழகா திங் பண்ணி இந்த ஆசிரியர் தினத்த கொண்டாடியிருக்காங்க பாருங்க...  நம்ம மரம் வளர்க்க முடியல சரி... அட்லீஸ்ட் மொட்டை மாடியிலயோ வீட்டுக்கு வெளி
யிலயோ தொட்டிகள் வச்சு செடிகளவாவது வளர்க்கலாம்ல...! அவளின் பாடம் என்னுள் உணர்வலைகளைக் கீறிக் கொண்டிருந்தது.
சற்று நேர அமைதிக்குப்பின் மேஜையினருகே சென்று மெல்ல வருடினேன். எதிர்கால இந்தியத் தூண்களான மாணவச் செல்வங்களின் ஒட்டுமொத்த ஆட்டோகிராப்பாக அந்த  ரோஜாச் செடி உற்சாகமாய் காட்சியளித்தது.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/24/தளிர்-3103398.html
3103399 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள் ! - 17 சின்ன அண்ணாமலை DIN Sunday, February 24, 2019 12:00 AM +0530  

வேலைக்காரி

நாமக்கல் கவிஞர் ராமலிங்கம் பிள்ளைக்கு நான் சென்னையில் நிதி அளிப்பு விழா நடத்தியதை அறிஞர் அண்ணா அவர்கள் மிகவும் பாராட்டினார். அதிலிருந்து என்னிடம் அவருக்குத் தனியான அன்பு ஏற்பட்டிருந்தது.

அண்ணா அவர்களின் "வேலைக்காரி' என்ற திரைப்படம் வெளிவந்து தமிழகத்தில் ஒரு புதிய புரட்சியைச் செய்தது.

அதன் நூறாவது நாள் விழா கோவை உட்லண்ட்ஸ் ஹோட்டலில் நடைபெற்றது. ஜுபிடர் பிக்சர்ஸ் சோமு அவர்களும் மொகைதீன் அவர்களும் மேற்படி நூறாவது நாள் விழாவிற்கு யாரைக் கூப்பிடலாம் என்று அண்ணாவிடம் கேட்டார்களாம்.

அண்ணா அவர்கள், "விழாவிற்கு நாமக்கல் கவிஞர் தலைமை வகிக்கட்டும். சின்ன அண்ணாமலை பாராட்டிப் பேசட்டும்' என்று சொன்னாராம்.

அதன்படி நானும் நாமக்கல் கவிஞர் அவர்களும் விழாவிற்கு கோவை சென்றோம்.

அப்பொழுதெல்லாம் அண்ணா அவர்களை காங்கிரஸ்காரர்களாகிய நாங்கள் மிகச் சாதாரணமாக நினைத்து, துச்சமாகப் பேசுவோம். ஆனால் அதைப் பற்றி எல்லாம் அவர் கவலைப்பட்டுக் கொள்ளுவதில்லை. கோபப்படுவதுமில்லை. அன்று "வேலைக்காரி'  விழாவில் நான் பேசும்போது, ""நான் அண்ணாமலை--அவர் அண்ணாதுரை. நானோ மலை--அவரோ துரை. மலையிலிருந்து தான் நீர்வீழ்ச்சி வருகிறது, அது துறையில்தான் தங்குகிறது. இந்தத் துறையில் ர, தவறிக் கிடக்கிறது. இதைப் போல அண்ணாவின் கொள்கைகள் தவறிக் கிடக்கின்றன. "திராவிட நாடு' என்று அவர் சொல்வதெல்லாம் ஒரு நாளும் நடக்காத காரியம். அதற்காக அவர் செய்யும் முயற்சி, செலவிடும் நேரம் எல்லாம் வீண். அவரது சமுதாய சீர்திருத்தக் கொள்கைகளில் பல எனக்கு உடன்பாடுடையவை. ஆனால் அவரது அரசியல், அபத்தம் என்பது எனது உறுதியான கருத்து. நல்ல வேளை, இந்த "வேலைக்காரி'  படத்தில் அவரது சமுதாய சீர்திருத்த எண்ணங்களை மட்டுமே புகுத்தி இருக்கிறார். அரசியல் வாடை இல்லை. நமது சமூகத்தை சீர்திருத்தம் செய்யவேண்டுமென்றால் நூறு "வேலைக்காரி'  படம் வந்தாலும் சிரமம்தான். சட்டத்தின் மூலமே  நமது சமூகத்தை சீர்திருத்த முடியும். ஜனநாயக யுகத்தில் சமூகப் பழக்க வழக்கங்களுக்கு மாறாகச் சட்டம் செய்தால் தேர்தலில் வெற்றி பெறுவது சிரமமே! அதனால் "வேலைக்காரி'  போன்ற படங்கள் மக்களின் மனோநிலையைப் பக்குவப்படுத்தும் கைங்கரியத்தைச் செய்யும். சிறிது சிறிதாகத்தான் ஜனநாயகத்தில் சமூக சீர்திருத்தச் சட்டங்களைக் கொண்டு வர முடியும். ஆகவே அண்ணாவின் "வேலைக்காரி'  நூறு நாள் ஓடியதை நான் வரவேற்கிறேன். அண்ணாவை மனதாரப் பாராட்டுகிறேன்'' என்றுபேசினேன்.

பின்னர் அண்ணா பதில் கூறும்போது சிறிதும் முகம் சுளிக்காமல், ""சின்ன அண்ணாமலை பல தியாகங்கள் செய்தவர். புரட்சி செய்து சிறைக் கதவுகளை மக்கள் உடைக்க விடுதலையானவர். தமிழ் வளர்க்கத் தமிழ்ப்பண்ணை நடத்துகிறார். அவரது கருத்துக்களை அலட்சியப்படுத்தி விட முடியாது. அவர் நகைச்சுவையாகவே பேசிவிடுவதால் அவர் எங்களைத் தாக்கினாலும் நாங்கள் சிரித்து மகிழ்வோம்''  என்று இந்த விதமாக என்னைப் பாராட்டிப் பேசினார்.

அரசியல் மேடையில் எவ்வளவோ காரசாரமாக அண்ணாவை நான் தாக்கிப் பேசியிருக்கிறேன். ஆயினும் அண்ணா நேரில் சந்திக்கும்போது அதையெல்லாம் கண்டுகொள்ள மாட்டார். கோபப்பட மாட்டார். அதற்கு மாறாக எங்கு என்னைச் சந்தித்தாலும் மகிழ்ச்சி பொங்கப் பேசுவார்.

ஒரு முறை திருவல்லிக்கேணியில் நடைபெற்ற பம்மல் சம்பந்த முதலியார் விழாவில் அண்ணா அவர்கள் தலைமையில் நான் பேச வேண்டி வந்தது. அப்பொழுது அண்ணா அவர்கள், ""எனது அன்பிற்குரிய நண்பரும், மக்களை மகிழ்விப்பதற்காகவே சொற்பொழிவாற்றுபவருமான திரு. சின்ன அண்ணாமலை இப்பொழுது பேசுவார்'' என்று அறிவித்தார்.

இந்த மாதிரி, மாற்றுக் கருத்துக் கொண்டவர்களையும் தன் வயப்படுத்தக் கூடிய ஆற்றல் அண்ணா அவர்களுக்கு இருந்தது. யாரிடம் திறமை இருந்தாலும் அதை அனுபவிக்கும் அறிவு, அவருக்கு இருந்தது.

"வேலைக்காரி'  நூறாவது நாள் விழாவில், அண்ணா அவர்கள் பேசும்பொழுது, ""நாமக்கல் கவிஞரின் ஆற்றலை நாடறியச் செய்தவர், ஏன் நானறியச் செய்தவர் சின்ன அண்ணாமலை. எனது "வேலைக்காரி' நாடகம் சிறப்பான திரைப்படமாக உருவெடுத்து நூறு நாள் ஓடியிருக்கிறது. அதற்காக நான் அகந்தை அடையவில்லை. என்னைவிட மிகச் சிறந்த கதை எழுதக்கூடியவர் நாமக்கல் கவிஞர். அவர் எழுதிய  "மலைக்கள்ளன்'  என்ற நாவலைப் படித்து நான் பிரமிப்படைந்தேன். ஆங்கிலத்தில் உள்ளது போல் தமிழில் அழகாக நாவல் எழுத முடியுமா? என்று பலர் என்னைக் கேட்டதுண்டு. அவர்களுக்கு நான் சொல்லிக் கொள்வேன்,  "மலைக்கள்ளனை'  ஒரு முறை படித்துப் பாருங்கள் என்று!

இந்த மலைக்கள்ளன் நாவல் கவிஞரால் எழுதப்பட்டு பல ஆண்டுகளாக, கேட்பாரற்றுக் கையெழுத்துப் பிரதியாகக் கிடந்திருக்கிறது. கவிஞரின் ஆற்றலை அறிந்த சின்ன அண்ணாமலை, இந்த அரிய கருவூலத்தைத் தேடி எடுத்து, கண்கவரும் அழகிய நூலாகத் தமிழ்ப்பண்ணை மூலம் வெளியிட்டிருக்கிறார்.

"வேலைக்காரி'யை விடப் பல மடங்கு சிறப்பான கதை "மலைக்கள்ளன்'. அதை யாராவது நல்ல முறையில் திரைப்படமாக்கினால் நிச்சயம், தமிழ் திரைப்படத் துறைக்கு ஒரு வெற்றிகரமான தமிழ்ப்படம் கிடைக்கும்.

ஆற்றல் மிக்கவர் நாமக்கல் கவிஞர். அவரது ஆற்றலை உலகறியச் செய்தவர் சின்ன அண்ணாமலை. ஆகவேதான் இவ்விருவரையும் இந்த விழாவிற்கு அழைக்கச் சொன்னேன்'' என்று அண்ணா அவர்கள் அன்று மிக அருமையாகப் பேசினார்கள்.

சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள், அன்று மாலையே நாராயணன் கம்பெனி திரு. நாராயண அய்யங்கார் அவர்கள் என்னைப் பட்சிராஜா ஸ்டூடியோவிற்குக் கூட்டிக்கொண்டு போய் ஸ்ரீராமலு நாயுடு அவர்களிடம்  "மலைக்கள்ளன்' கதையைச் சொல்லச் சொன்னார்கள். சொன்னேன். கதை பிடித்தது. படமாக எடுத்தார்கள். திரு. எம்.ஜி.ஆர்., பானுமதி நடித்தார்கள். படம் பிரமாதமான வெற்றியடைந்தது. எம்.ஜி.ஆருக்கும் சினிமாத் துறையில் அப்படத்தின் மூலம் புதிய திருப்பம் ஏற்பட்டது. "மலைக்கள்ளன்' தமிழ்,தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம், இந்தி மற்றும் பல மொழிகளிலும் திரைப்படமாக எடுக்கப்பட்டது. அத்தனையும் வெற்றிதான்!

"மலைக்கள்ளன்'  திரைப்படமாவதற்குக் காரணமாக இருந்த அண்ணா அவர்களை, நானும் நாமக்கல் கவிஞரும் சந்தித்து அவருக்குப் பொன்னாடை போர்த்தி, மாலை மரியாதை செய்து மகிழ்ந்து எங்கள் நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொண்டோம்.

நாடோடியாக  நடித்தேன்!

பிரபல எழுத்தாளர் "நாடோடி' அவர்களை பெங்களூரில் பாரதி மண்டப நிதி அளிப்பு விழா நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொண்டு நிதியைப் பெற்று வருவதற்கு கல்கி ஆசிரியர் திரு. கிருஷ்ணமூர்த்தி அவர்கள் ஏற்பாடு செய்திருந்தார். புறப்பட வேண்டிய கடைசி நிமிஷத்தில் நாடோடி அவர்களால் புறப்பட இயலவில்லை. ஆனால் நிகழ்ச்சி ஏற்பாடு செய்தவர்கள் தடுமாறிவிடக் கூடாதே என்று கல்கி என்னைப் பெங்களூருக்குப் போகும்படி கேட்டுக் கொண்டார்.

நாடோடி பெயரால் "ரிசர்வ்' செய்யப்பட்ட டிக்கெட்டிலே நான் பிரயாணம் செய்ய நேர்ந்தது. பெங்களூர் கண்டோன்மெண்ட் ரயில்வே ஸ்டேசன் வந்ததும் சிலர் மாலையும் கையுமாக ஓடிவந்தனர். "நாடோடி' என்ற பெயர் எழுதியிருந்த ரயில் பெட்டியைக் கண்டுபிடித்து அதன் அருகில் ஓடி வந்தார்கள். வண்டியிலிருந்து இறங்கிய என்னைக் கண்டதும், ""நாடோடி வாழ்க'' ""வாழ்க'' என்று கோஷம் போட்டு வரவேற்று மாலை அணிவித்தார்கள். நானும் புன்னகையுடன் மாலை மரியாதைகளைப் பெற்றுக்கொண்டேன். நான் யார் என்பதை அவர்களிடம் அப்போது சொல்லிக் கொள்ளவில்லை. அப்படியே எல்லோரும் என்னை "நாடோடி' என்றே நினைக்கும்படி மாலை வரை சமாளித்துக் கூட்டத்தில் விஷயத்தை உடைத்துச் சபையைத் திகைக்க வைக்க வேண்டுமென்பது என் திட்டம்.

என்னை வரவேற்று கூட்டிக்கொண்டு போனவர்கள் பெங்களூர் காந்தி நகரில் ஒரு வீட்டில் இறக்கினார்கள். அந்த வீடு திரு. சாமி என்பவருடையது. திரு. சாமி அவர்களின் புதல்வர்கள் மூன்று பேர், புதல்வியவர் ஐந்து பேர். எல்லோரும் உயர்ந்த படிப்பு படித்தவர்கள். "கல்கி'யின் விசிறிகள். என்னை "நாடோடி' என்று நினைத்துக் கொண்டு போட்டி போட்டுக்கொண்டு பிரமாதமாக உபசாரம் செய்தார்கள். என்னுடைய நகைச்சுவை வெடிகளைக் கேட்டு, சிரி சிரி என்று சிரித்தார்கள். "நாடோடி, எழுதிய பல விஷயங்களைக் குறிப்பிட்டுப் பேசினார்கள். எனக்கு அவை  எங்கே ஞாபகத்திலிருக்கும்? ஆனால் நான் சமாளித்து, மழுப்பி ஒரு வழியாக கூட்டத்திற்குப் போகும்வரை "நாடோடி'யாகவே நன்றாக நடித்தேன் என்றுதான் சொல்லவேண்டும்.

(தொடரும்)

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/24/சொன்னால்-நம்பமாட்டீர்கள்----17-3103399.html
3098273 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் கணையாழி பதித்த இலக்கியத் தடங்கள்! -இடைமருதூர் கி.மஞ்சுளா Monday, February 18, 2019 12:35 PM +0530 கணையாழி தொடங்கப்பட்ட காலம் சுதந்திர இந்திய வரலாற்றில்  ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றம் ஏற்பட்டுக் கொண்டிருந்த காலம். தனிப்பெரும் ஆளுமையாக இருந்த பண்டித ஜவாஹர்லால் நேருவின் மறைவுக்குப் பிறகு லால்பகதூர் சாஸ்திரி பதவி ஏற்றுக்கொண்ட காலம். அப்போது, "நியூயார்க் டைம்ஸ்' பத்திரிகையின் டில்லி நிருபராகப் பணியாற்றிக்  கொண்டிருந்த கஸ்தூரி ரங்கனின் இலக்கிய தாகம்தான் இப்படியோர் இதழ் தொடங்கப்படுவதற்குக் காரணமாக அமைந்தது.  

அதுமட்டுமல்ல,  அன்றைய  தமிழ்ப் பத்திரிகைகளிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்ட ஓர் இதழாக "கணையாழி' மலர்ந்திருக்கிறது என்பதை அதன் முதல் இதழ் தெள்ளத் தெளிவாக வெளிப்படுத்துகிறது.  

1965 ஜூலை முதல்  1970 ஜூலை வரையிலான கணையாழிகள் அப்படியே அச்சு அசலாக ஐந்து தொகுதிகள் வெளிவந்துள்ளன. இந்தக் காலகட்டத்தில் வெளியான கணையாழியைப் படிக்காதவர்கள், படிக்கத் தவறியவர் அனைவருக்கும் இவ்வைந்து தொகுதிகளும் ஒரு வரப்பிரசாதம். இவ்வைந்து தொகுதிகளிலும் பற்பல புதுமைகள்.

""டெம்மி அளவில் 24 பக்கங்கள் கொண்டதாக 40 காசு விலையில், ஜூலை 1965 என்று முதல் பக்கத்தில் அச்சடித்து வந்த முதல் "கணையாழி'யில் தில்லிக்கு அப்போது வந்திருந்த ஜெயகாந்தனுடன் ஒரு பேட்டி, கலைமகளில் அரசியல் கட்டுரை எழுதிவந்த கே.சீனிவாசன் கட்டுரை, ஓரிரண்டு கதைகள், சினிமா, நாடகம் பற்றிய தகவல்கள், விமர்சனங்கள், ந.பிச்சமூர்த்தி கவிதைகள் பற்றி ஒரு அலசல் என்றெல்லாம் அதில் இருந்தன. அட்டைப் படமாக இந்தியா தேசம், அதற்குள் நேருவும் சாஸ்திரியும் - அதுதான் அட்டைப்படக் கட்டுரையும்'' என்று முதல் இதழின் தொடக்கத்தை, "கணையாழியின் கதை' என்கிற தலைப்பில், வே.சபாநாயகம் மிக விரிவாக விவரித்திருக்கிறார்.

"தினமணி'யின் முன்னாள் ஆசிரியர் கஸ்தூரி ரங்கனால் நிறுவப்பட்ட "கணையாழி' தமிழ் இலக்கியத்தின் அடையாளம் என்றுதான் கூறவேண்டும். கணையாழி நூற்றுக்கும் அதிகமான எழுத்தாளர்களுக்கு  அடையாளம் தந்திருக்கிறது.  அந்த அடையாளம் இன்றுவரை தொடர்கிறது என்பதே கணையாழியின் மிகப்பெரிய சாதனை! அதுமட்டுமல்ல, நமது பாரம்பரியத்தைக் கட்டிக்காத்து வரும் ஓர் அற்புதமான இதழும்கூட.  

தினமணிக்கும், கணையாழிக்கும் நெருங்கிய உறவு உண்டு. மணிக்கொடி இதழின் ஆசிரியர் குழுவில்  "தினமணி' நாளிதழின் ஆசிரியராக இருந்த டி.எஸ். சொக்கலிங்கம் இடம்பெற்றிருந்தார் என்றால், கணையாழியின் ஆசிரியர்களாக  இருந்த கஸ்தூரி ரங்கனும், மாலனும் தினமணியின் ஆசிரியர்களாக இருந்திருக்கிறார்கள் என்பதுதான் அந்த நெருங்கிய உறவு.

""தில்லி எழுத்தாளர்கள், சுப்புடு, "கடுகு' என்கிற பி.எஸ். ரங்கநாதன், பூர்ணம் விசுவநாதன், நா.பா., தி.ஜானகிராமன், லா.சு.ரங்கராஜன், என்.எஸ். ஜகந்நாதன், கே.எஸ். சீனிவாசன் போன்றோரின் ஐந்து நட்சத்திரத் தரத்தில் படைப்புகள் கணையாழியில் வெளிவரத் தொடங்கின'' என்று கி.க. பெருமிதப்படுவதையும் இங்குக் குறிப்பிட்டாக வேண்டும்.

கடந்த நூற்றாண்டையும் இந்த நூற்றாண்டையும் இணைக்கும் இணைப்புப் பாலமாக இப்போதும் அதே தகுதியோடும்,  தனித்தன்மையோடும் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது "கணையாழி' இதழ்.  மணிக்கொடியில் தொடங்கி இன்றுவரை இலக்கிய இதழ்கள்தாம் படைப்பிலக்கியவாதிகளுக்கும் கவிஞர்களுக்கும்  அறிமுகக் களம் வழங்கியிருக்கின்றன. அதில் மிகப்பெரிய பங்கு கணையாழிக்கு உண்டு.

கணையாழியை ஓர் இலக்கிய இதழாக மட்டும் எண்ணிவிட முடியாது.  அதில் அரசியல் விமர்சனங்களும் இருக்கின்றன. ஜெயகாந்தனின் நேர்காணல், அசோகமித்திரனின் சிறுகதை, சுப்புடுவின் சங்கீத விமர்சனம், மருத்துவ ஆலோசனை, குறுநாவல், கார்ட்டூன், நகைச்சுவை துணுக்கு, இலக்கிய விவாதம்,  அரசியல் அலசல், அரசியல் தலைவர்களின் நேர்காணல் என்று உண்மையாகவே ஒரு பல்சுவை மாத இதழாக வெளிக்கொணரப்பட்டிருக்கிறது,  40 பைசா விலையில் அன்றைய முதல் கணையாழி இதழ்.  அதற்கு "புது டில்லி பத்திரிகை' என்கிற அடைமொழியும் தரப்பட்டிருக்கிறது. இப்படியோர் இதழை டில்லியிலிருந்து எப்படி வெளிக்கொணர முடிந்தது என்பது பலருக்கும் வியப்பான செய்தி!

கணையாழியில்தான் குறுநாவல்களுக்கு ஓர் இலக்கிய அந்தஸ்து ஏற்பட்டது. தி.ஜானகிராமன் நினைவுக் குறுநாவல் போட்டிகளில் வெளியானவை அத்தனையும் முத்தான முத்துக்கள். "கணையாழி' கடைசிப் பக்கத்தைப் பார்க்கும் அளவுக்குப் பரபரப்பை ஊட்டியவர் ஸ்ரீரங்கம் எஸ்.ஆர். என்று ஆரம்ப காலங்களில் அறியப்பட்ட எழுத்தாளர் சுஜாதா. 

இளம் எழுத்தாளர்கள் ஆதவன், மாலன், சம்பத், பாலகுமாரன் ஆகியோர் கணையாழியின் மூலம்தான் முத்திரை எழுத்தாளரானார்கள். ஞானக்கூத்தன், எஸ். வைத்தீஸ்வரன், தி.சொ.வேணுகோபாலன், சி.மணி போன்றோர் புதுக்கவிதை எழுதினர். அசோகமித்திரனின் கதை, சுஜாதாவின் கடைசிப் பக்கம், சுப்புடுவின் சங்கீத வித்வான்கள் போன்றவை ஒவ்வொரு இதழையும் அலங்கரித்து, மேலும் படிக்கும் ஆர்வத்தையும் தூண்டின.

இந்திராகாந்தி, மொரார்ஜி தேசாய், காமராஜர், அண்ணா, கருணாநிதி போன்ற அரசியல் தலைவர்களுடனான நேர்காணல்கள், மூலம் கணையாழி இதழுக்கு ஓர் உயர்ந்த அந்தஸ்தை  ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. பின்னாளில் அரசியல் கைவிடப்பட்டு முழுக்க முழுக்க இலக்கிய இதழாகப் பரிணாமம் கொண்டிருக்கிறது. 

இவ்வைந்து தொகுதிகளில் உள்ள பதிவுகள் அனைத்தும் ஒன்றை ஒன்று விஞ்சுகின்றன. கருத்தைவிட்டு அகலாத, காலத்தால் அழியாத பதிவுகள். முந்தைய கணையாழிகளை அப்படியே அச்சு அசலாக  ஓர் எழுத்து கூட மாறாமல் தொகுத்து வெளியிட்டிருக்கும்,  கணையாழியின் இன்றைய ஆசிரியர்  ம.ரா.வின் பதிவும் இங்கு அவசியமாகிறது.

""இத்தொகுப்புகள், ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கும் முன் கணையாழியோடு பயணித்தவர்களுக்குக் கடந்த கால நினைவுகளின் ஊற்றுக் கண்களைத் திறக்கலாம்; இன்றைய படைப்பாளிகளுக்குப் படைப்பூக்கச் சுரப்பிகளின் அடைப்பை நீக்கலாம்'' என்கிற ம.ரா.வின் பதிவு நூற்றுக்கு நூறு உண்மை.

÷""நவீன இலக்கியத்தின் போக்குகளைப் புரிந்துகொள்ள முடியாமல், செவ்விலக்கியங்களையும், சிலம்பு, கம்ப காவியம், மணிமேகலை போன்ற காப்பியங்களையும் ஓரளவுக்கு சமய இலக்கியங்களையும், நவீன இலக்கியம் என்று சொன்னால் புதினங்கள், புதுக் கவிதைகளையும் ரசிக்கத் தெரிந்த என்னைப் போன்றவர்களின் இலக்கிய தாகத்தைத் தீர்க்க ஓர் இலக்கியப் பத்திரிகை இருந்தாக வேண்டும். "கண்ணதாசன்', "தென்றல்', "தீபம்', "சுபமங்களா' போன்ற இதழ்கள் நின்றுவிட்ட பிறகும் ஓரளவுக்கு இந்தக் குறையைப் போக்கித் தொடர்ந்து வந்து கொண்டிருப்பது "கணையாழி' மட்டும்தான்'' என்கிற கலாரசிகனின் (தினமணி-இந்த வாரம்) பதிவுக்கேற்ப 53 ஆண்டுகளாகத் தொய்வின்றி தொடர்ந்து வருகிறது கணையாழி.  

கணையாழி - ம.ரா.  - ஐந்து தொகுதிகள் 

தொகுதி-1 (1965 ஜூலை-1966 ஜூலை) பக்.418; ரூ.500 தொகுதி-2 (1966 ஆகஸ்ட்-1967 ஜூலை) பக்.396; ரூ.500 தொகுதி-3 (1967ஆகஸ்ட்-1968 ஜூலை) பக்.522; ரூ.500 தொகுதி-4 (1968-ஆகஸ்ட்-1969 ஜூலை) பக்.584; ரூ.500
தொகுதி-5 (1969 ஆகஸ்ட்- 1970 ஜூலை) பக்.686; ரூ.500
வெளியீடு: கணையாழி படைப்பகம், சென்னை;  

தொடர்புக்கு: 08220332055.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/17/கணையாழி-பதித்த-இலக்கியத்-தடங்கள்-3098273.html
3098277 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் நகைச்சுவையும் ஓவியங்களும்! DIN DIN Monday, February 18, 2019 12:34 PM +0530 நகைச்சுவையும் அதற்கான ஓவியங்களும் கண்ணையும் மனதையும் கவர்கின்றன. அவற்றுள் ஒரு சில:'

""நான் போறது மதுரை வரைக்கும்... சார்வாள் எது வரைக்கும்?'' 

""டிக்கட் கலெக்டர் வரும் வரைக்கும்... டிக்கெட்டை எங்கேயோ தொலைச்சுட்டேன்!''

""என்னங்க போன வாட்டி நம்ம தம்பி முனுசாமி கிட்டே தலை வெட்டிகிட்டீங்களா? 

""ஏம்மா?''

 ""பின்னாலே "M" ன்னு முத்திரை குத்தியிருக்கான்''

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/18/நகைச்சுவையும்-ஓவியங்களும்-3098277.html
3098275 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் இரண்டு சிங்கங்கள் DIN DIN Monday, February 18, 2019 12:32 PM +0530 1968-இல் வெளியான கடைசிப் பக்கம்

தில்லி மிருகக்காட்சி சாலையிலிருந்து இரண்டு சிங்கங்கள் தப்பித்துச் சென்றன. சில மாதங்கள் கழித்து யமுனை நதிக்கரையில் அவை மீண்டும் சந்தித்துக் கொண்டன. ஒரு சிங்கம் மிக ஒல்லியாக ஒடிந்து புல்லிலும் கல்லிலும் தடுக்கிக் கொண்டிருந்தது.


மற்றது புஷ்டியாக இருந்தது. அது ""நண்பா ஏன் இப்படி இளைத்து விட்டாய்?'' என்று கேட்டது.

""என்ன செய்வது? எனக்குச் சாமர்த்தியம் போதவில்லை. பகலெல்லாம் பதுங்கி இரவெல்லாம் அலைந்தேன். ஆகாரம் எதுவும் அகப்படவில்லை. வேட்டையாடும் சாமர்த்தியம் எனக்கு மறந்துவிட்டது. நீ மட்டும் எப்படி இவ்வளவு புஷ்டியாக இருக்கிறாய்?'' என்றது.

""பைத்தியமே! ரொம்ப சிம்பிள், ஸெக்ரடேரியட் போய் இரவோடு இரவாக பைல்களுக்குப் பின் ஒளிந்து கொண்டேன். அவ்வப்போது ஒரு அண்டர் செக்ரட்ரி என்று அந்தப் பக்கம் செல்பவர்களை இழுத்துச் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தேன். ஒருவரும் கவனிக்கவில்லை...''

""பின் ஏன் அந்த சுகத்தைவிட்டு வந்துவிட்டாய்?''

""கடைசியில் ஒரு தப்புப் பண்ணிவிட்டேன். டீ கொண்டு வரும் சப்ராஸி ஒருத்தனை ஒரு நாள் சாப்பிட்டுவிட்டேன்... உடனே கண்டுபிடித்து விட்டார்கள்!''

- "கடைசிப் பக்கத்'திலிருந்து

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/18/இரண்டு-சிங்கங்கள்-3098275.html
3098270 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் எதிலும் நிதானம் வேண்டும்! பேராசிரியர்  எஸ். சுவாமிநாதன் Sunday, February 17, 2019 12:00 AM +0530 என் வயது 46. வலது கையில் நடுவிலுள்ள முழங்கை மூட்டுப்பகுதியில்  TENNIS ELBOW எனும் உபாதையால் வலி ஏற்பட்டு அவதிப்படுகிறேன். இதை எப்படி குணப்படுத்துவது?

-சக்ரவர்த்தி, சென்னை.

வலது கையை தன் சக்திக்கு மீறி பயன்படுத்துவதனாலும், கனமான பொருட்களை எடுக்க நேர்வதாலும், வலது புறம் சரிந்து படுத்து வலது கையை தலைக்கு முட்டுக் கொடுத்து படுத்து உறங்குவதாலும், அதிக உடற்பயிற்சியினாலும், பூட்டுகளைச் சுற்றி அமைந்துள்ள தசை நார்கள், வாயுவின் வறட்சியால்  வலுவிழப்பதாலும், நீங்கள் குறிப்பிடும் உபாதை தோன்ற வாய்ப்பிருக்கிறது. இந்த மூட்டுப் பகுதி ஒரு மர்மஸ்தானமாக இருப்பதால், அதை குணப்படுத்துவது அத்தனை எளிதானதல்ல. கை குலுக்கும் போதும், துணிகளையோ  மற்ற பொருட்களையோ பிழியும் போதோ வலி அதிகமாகும். வலி, வீக்கம், தொடமுடியாமை போன்ற அவஸ்தைகளை ஏற்படுத்தும்.

சிறிய அசைவினாலும் அதிக வலி ஏற்படும் இப்பகுதியை ஓய்வு எடுக்கும் வகையில், அவ்விடத்தைச் சுற்றித் துணியால் கட்டி வைத்திருப்பதன் மூலம், வலி குறையக் கூடும். மர்ம குளிகை எனும் ஆயுர்வேத மாத்திரையை முருங்கை இலைச் சாறுவிட்டு இழைத்துத் தளர்த்தி, வலி உள்ள பூட்டுப்பகுதியில் போட்டு அரை, முக்கால் மணிநேரம் ஊற வைப்பதும், கள்ளி, எருக்கு, துளசி, சித்தாமுட்டி, வில்வம், முருங்கை, நொச்சி, மூக்கிரட்டை, ஆமணக்கு, சீந்தில்கொடி போன்றவற்றின் இலைகளை கிடைத்தமட்டில் எடுத்து தண்ணீர்விட்டு குக்கரில் வேக வைத்து, வரும் நீராவியை அவ்விடத்தில் காட்டுவதும் நன்மையளிக்கக் கூடிய சிகிச்சை முறைகளாகும். அதன் பிறகு காலையில் கொட்டஞ்சுக்காதி எனும் சூரண மருந்தை புளித் தண்ணீர்விட்டுத் தளர்த்திச் சூடாக்கி, பற்று இடுவதும் மாலையில் கறுப்பு எள்ளும், வெந்தயமும் பாலில் வேக வைத்து அரைத்து பற்று போடுவதும் வலி குறைப்பதற்கான எளிய வழிகளாகும். சுமார் பத்து நாட்களுக்கு இவ்வாறு செய்த பிறகு, முரி வெண்ணெய் எனும் ஆயுர்வேத மூலிகைத் தைலத்தை நீராவியில் சூடாக்கி, வலி உள்ள பகுதியில் பன்னிரண்டு அங்குலம் மேலிருந்து ஊற்றுவதால், தசை நார்களை வலுப்படுத்தவும் நரம்புகளை எலும்பின் இடுக்குகளிலிருந்து விடுவிக்கக் கூடிய வகையிலும் பயன்படும்.

வீக்கத்தை வடிக்கச் செய்ய, ரத்தக் குழாய்களை விரைவாக ரத்தம் நகர, மஹாமஜ்ஸ்டாதி எனும் கஷாயம் உதவுகிறது. மந்தமான வீக்கத்துடன் கையை அசைக்கும் போது ஏற்படும் வலிகுறைய, புனர்னவாதி கஷாயம் கொடுப்பது நலம். தசை நார்கள் வலுவிழந்திருப்பதாகத் தெரிந்தால் தான்வந்திரம் கஷாயம் கொடுப்பது மரபு.

குடலில் வாயுவை சீற்றமடையச் செய்யும் சமைத்து ஆறிய நிலையில் உள்ள பருப்பு சேர்ந்த உணவுப் பொருட்களையும், கிழங்கு வகைகளையும் தவிர்க்க வேண்டும். பசியின் தன்மையறிந்து உணவுகளை வெது வெதுப்பாகச் சாப்பிடுவதும், சுக்குத் தட்டிப் போட்ட வெந்நீர் அருந்துவதும் நரம்புகளையும் தசை நார்களையும் எலும்புகளையும் பலவீனப்படுத்தாமல் பார்த்துக் கொள்வதும் சில யுக்திகளாகும்.

நடைப்பயிற்சி செய்பவர்கள் பலரும் கைகளை மேலும் கீழுமாக ஆவேசத்துடன் ஆட்டிக் கொண்டு செல்வதைப் பார்க்க முடிகிறது. இவர்களுக்கு வாயுவின் சீற்றம் அதிக அசைவினால் கைகளில் ஏற்பட்டு, பஉசசஐந உகஆஞர உபாதை ஏற்பட தங்களையே தயார்படுத்திக் கொள்கிறார்கள். உடற்பயிற்சி எதுவாகயிருந்தாலும், தன் சக்திக்கு உட்பட்டே செய்ய வேண்டும். மற்றவர்கள் செய்வதைப் போல, தானும் செய்ய வேண்டும் என்று முயற்சித்தால், அதன் விளைவுகள் ஆபத்தாகிவிடும். சிரிப்பு, பேச்சு, உடற்பயிற்சி போன்றவை நிதானத்துடன் செய்யப்பட வேண்டியவை, மீறினால் வாத நோய்கள் தாக்கிவிடும் என்று வாக்படர் எனும் ஆயுர்வேத முனிவர் குறிப்பிடுகிறார்.

நவரக்கிழி எனப்படும் சிகிச்சை முறை நல்ல பலனை இந்த உபாதையில் தரக்கூடியது. சித்தாமுட்டி எனும் மூலிகைச் செடியினுடைய வேரையெடுத்து சிறு துண்டுகளாக நறுக்கி 60 கிராம் அளவில் ஒரு பாத்திரத்தில் போட்டு, ஒரு லிட்டர் தண்ணீர் விட்டு வேக வைத்து 250 மி. லிட்டராக குறுகியதும் வடிகட்டி அதில் 100 கிராம் கார அரிசி எனப்படும் நவர அரிசியை சேர்த்து 250 மி.லி. பாலும் விட்டு வேக வைத்து சாதமாக அந்த அரிசி வெந்ததும் மூட்டை கட்டி வெது வெதுப்பாக பஉசசஐந உகஆஞர உபாதை எற்பட்டுள்ள பகுதியில் உருட்டி உருட்டி சுமார் அரை மணி முதல் முக்கால் மணி வரைத் தேய்த்து விடுவதால் வீக்கம், எரிச்சல், வலி ஆகியவை நன்கு கட்டுப்படும். இந்த உபாதைக்கான ஒரு சிறந்த சிகிச்சை முறையாகும் இது.

கார்ப்பாஸாஸ்த்யாதி எனும் தைல மருந்தை TENNIS ELBOW பகுதியில் தாரையாக ஊற்றி அதன் மீது மூலிகை வேர்களால் நீராவி குளியல் செய்வதும் கேரள தேசத்தின் பிரசித்தி பெற்ற வைத்தியமுறையாகும். 

(தொடரும்)

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/17/எதிலும்-நிதானம்-வேண்டும்-3098270.html
3098278 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள் ! - 16 சின்ன அண்ணாமலை DIN Sunday, February 17, 2019 12:00 AM +0530  

தமிழ் ஹரிஜன்

மகாத்மாஜி கடைசியாகச் சென்னைக்கு வந்திருந்தபோது அவரிடம் ராஜாஜி என்னை அறிமுகப்படுத்தி வைத்தார். ""பிரிட்டிஷ் சாம்ராஜ்யத்தில் பகல் 12 மணிக்கு மக்களால் பகிரங்கமாகச் சிறையை உடைத்து விடுதலை செய்யப்பட்ட முதல் ஆள் இவர்'' என்று கூறினார்.

மகாத்மாஜி ""எந்த ஊரில் நடந்தது?'' என்றார்.

""திருவாடானையில்'' என்றேன் நான் சுருக்கமாக.

""இவர் இப்போது சிறந்த தமிழ்ப் புத்தகங்கள் வெளியிட்டுக் கொண்டிருக்கிறார். தங்கள் "ஹரிஜன்' பத்திரிகையைத் தமிழில் வெளியிட விரும்புகிறார்'' என்று ராஜாஜி சொன்னார்.

காந்திஜி சிரித்துக்கொண்டு ""அச்சா அச்சா!'' என்று சொல்லி ""நஷ்டம் வராமல் நடத்துவாயா?'' என்று கேட்டார்.

அதற்கு ராஜாஜி, ""இவரும் உங்களைப் போல வைசிய சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்தான். அதனால் அதைப்பற்றிக் கவலை வேண்டாம்'' என்றார். உடனே மகாத்மாஜி ""அச்சா'' என்று கூறி இப்போதே, "தமிழ் ஹரிஜன்' துவக்க விழா நடத்தி விடலாமே, எனக்கு 10 நிமிஷம் ஓய்விருக்கிறதே?'' என்றார். எனக்குக் கையும் காலும் ஓடவில்லை.

ராஜாஜி தலைமையில் காந்திஜியே "தமிழ் ஹரிஜன்' பத்திரிகையைத் துவக்கும் முதல் நடவடிக்கையாக, "தமிழ் ஹரிஜன்' என்று தமிழில் எழுதித் துவக்கி வைத்தார். நான் அதைப் பக்தியுடன் பெற்றுக்கொண்டு நன்றி கூறினேன். எப்படி நன்றி கூறினேன் என்று நினைக்கிறீர்கள். காந்தியடிகளின் காலில் சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து நமஸ்காரம் செய்து அவர் பாதத்தைக் கண்ணில் ஒற்றிக்கொண்டேன். அதன் பின்னர் "தமிழ் ஹரிஜன்' பத்திரிகையைத் துவக்கினேன். சிறந்த தேசபக்தரும்--அறிஞருமான திரு. பொ. திருகூட சுந்தரம் பிள்ளை அவர்கள் "தமிழ் ஹரிஜன்'  பத்திரிகைக்கு ஆசிரியராக இருந்தார். காந்திஜி அமரராகும் வரை அந்தப் பத்திரிகையை விடாமல் நடத்தினேன். மகாத்மாஜி என்னை சென்னையில் சந்தித்த மறுவாரம் "ஹரிஜன்' பத்திரிகையில் என்னைப் பற்றி கீழ்க்கண்டவாறு ஒரு குறிப்பு எழுதினார்:

"ஹரிஜன் பத்திரிகையைத் தமிழில் நடத்துவதற்கு ஓர் இளைஞரை ஸ்ரீ ராஜாஜி சென்னை இந்தி பிரசார சபையில் எனக்கு அறிமுகப்படுத்தி வைத்தார். அந்த இளைஞர் பெயர் "சின்ன அண்ணாமலை' என்று ராஜாஜி சொன்னார்.

அதன் பின் ஸ்ரீ சின்ன அண்ணாமலையைப் பற்றி ஸ்ரீ சத்யநாராயணா மூலம் பல விஷயங்களைத் தெரிந்து கொண்டேன்.

சுதந்திரப் போராட்டத்தில் பல முறை சிறை சென்றவரென்றும், குறிப்பாக 1942 ஆகஸ்ட் போராட்டத்தில் இவர் இருந்த திருவாடானைச் சிறையை உடைத்து, மக்கள் இவரை விடுதலை செய்தனர் என்றும் அறிந்து ஆச்சரியமடைந்தேன்.

அந்தப் போராட்டத்தில் பல பேர் உயிர் இழந்தனரென்றும் ஸ்ரீ சின்ன அண்ணாமலை கையில் துப்பாக்கிக் குண்டு பாய்ந்து உயிர் தப்பியவர் என்றும் கேள்விப்பட்டேன். இப்படிப்பட்ட இளைஞர்களை நினைத்துப் பெருமை அடைகிறேன்.

ஸ்ரீ ராஜாஜி சாதாரணமாக யாரையும் சிபாரிசு செய்யமாட்டார். ஸ்ரீ சின்ன அண்ணாமலையைச் சிபாரிசு செய்திருப்பது ஒன்றே அவர் ரொம்பப் பொருத்தமானவர் என்பதில் சந்தேகமில்லை. எனவே "ஹரிஜன்' பத்திரிகையைத் தமிழில் நடத்த ஸ்ரீ சின்ன அண்ணாமலைக்கு நான் அனுமதி வழங்கி என் வாழ்த்துதலையும் தெரிவித்துக்கொள்ளுகிறேன்'.

-எம்.கே. காந்தி

கல்கி தந்த கார்!

கல்கி கிருஷ்ணமூர்த்தி அவர்கள் சென்னையில் அடையாறு பங்களாவில் வசித்து வந்தார். நான் தினமும் மாலை 4 மணிக்கு அவரைப் பார்க்கப் போவேன். இருவரும் பல விஷயங்களைப் பற்றிப் பேசுவோம். பின்னர் விடை பெற்றுக் கொண்டு நான் வீட்டிற்குச் செல்வது வழக்கம். சில சமயம் இரவு 8 மணி கூட ஆகும்.

ஒரு நாள் இரவு 10 மணி ஆகிவிட்டது. கல்கியிடம் விடைபெற்றுக்கொண்டு புறப்பட்டேன். மாடியிலிருந்தபடியே அவர் நான் செல்வதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். கேட் அருகில் நான் சென்றதும், என்னைப் பெயர் சொல்லிக் கூப்பிட்டு, ""கார் எங்கே?'' என்று கேட்டார்.

""காரா? கார் ஏது'' என்றேன்.

""சரி இங்கே வாங்கோ,'' என்றார். மீண்டும் மாடிக்குப் போனேன்.

""தினமும் மாம்பலத்திலிருந்து எப்படி வருகிறீர்கள்?'' என்றார்.

""பஸ் மூலம்தான். லஸ் வந்து பஸ் மாறி அடையாறு வருவேன்'' என்றேன்.

""ஓகோ அப்படியா?'' என்று கேட்டுவிட்டுத் தன் மைத்துனனைக் கூப்பிட்டு என்னைக் காரில் வீட்டுக்குக் கொண்டுபோய் விடும்படி சொன்னார். மறுநாள் வழக்கம் போல் நான் கல்கி அவர்கள் வீட்டுக்குப் போனேன். போனதும் கல்கி என்னைப் பார்த்து, ""உங்களுக்கு கார் ஓட்டத் தெரியுமா?'' என்றார்.

""ஓட்டுவேன்'' என்றேன்.

""சரி கீழே வாங்கோ'' என்று என்னைக் கூட்டிக் கொண்டு கீழே வந்தார். அங்கு ஒரு "போர்டு ஆங்கிலியா' கார் நின்று கொண்டிருந்தது.

""இதை ஓட்டுங்கள் பார்க்கலாம்,'' என்று கூறி அவரும் முன் சீட்டில் உட்கார்ந்துகொண்டார். நான் காரை ஓட்டினேன். பீச்ரோடு வழியாக கார் சென்றது.

""பேஷ் பேஷ்! பிரமாதமாக ஓட்டுகிறீர்களே'' என்று கூறி ராயப்பேட்டை கபாலி பெட்ரோல் பங்கில் நிறையப் பெட்ரோல் போடச் சொல்லி அவர் கணக்கில் கையெழுத்துப் போட்டார். பிறகு அவர் வீட்டுக்குப் போனோம். சிறிது நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்து விட்டு நான் விடைபெற்றேன்.

சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள். கல்கி என் கையில் மேற்படி கார் சாவியையும், ஆர்.சி. புத்தகத்தையும் கொடுத்து ""இந்தக் காரை நீங்களே வைத்துக் கொள்ளுங்கள், உங்களுக்குத்தான் வாங்கியிருக்கிறது'' என்றார்.

""எனக்கு எதுக்குக் கார், மேலும் இதற்குக் கொடுக்கக்கூடிய பணமும் என்னிடம் இல்லையே,'' என்றேன்.

கல்கி சிரித்துக்கொண்டே, ""பணத்தைப் பற்றி கவலைப்படாதீர்கள். காருக்குக் கொடுக்க வேண்டிய பணம் பூராவும் கொடுத்தாயிற்று. நீங்கள் தினமும் என்னைப் பார்க்க வரவேண்டியிருக்கிறது. எனக்கும் அன்றாடம் உங்களைப் பார்க்காவிட்டால் என்னவோ போலிருக்கிறது. என் ஆப்த நண்பராகிய நீங்கள் பஸ்ஸிலும் நடையிலும் என்னைப் பார்க்க வருவதை நான் தெரிந்துகொண்டும் சும்மா இருந்தால் அந்த நட்பு உண்மை நட்பு ஆகாது. ஆகவேதான் இந்த ஏற்பாடு. நம் நட்பின் அடையாளமாக இந்தக் கார் உங்களையும் என்னையும் தினமும் சேர்த்து வைக்கும்'' என்று சொன்னார்.

சொல்லும்போதே அவர் கண்களில் நீர் பனித்தது. என் கண்களோ குளமாயின.
கல்கியின் நட்பு எனக்கு அவர் கடைசிக்காலம் வரையில் சிரஞ்சீவியாக இருந்து வந்தது. என்றைக்கும் என்னிடம் ஒரே மாதிரியாக "தாயன்பு' காட்டி வந்த பேரறிவாளர் அவர்.

என் தாய் இறந்தபோதுகூட எனக்கு அழுகை பொங்கி வரவில்லை. ஆனால் காந்திஜி இறந்த போதும் கல்கி இறந்தபோதும்தான் நான் விக்கி, விக்கி அழுதேன். ஏனெனில் காந்திஜிதான் என்னைத் தேசபக்தனாக்கினார், கல்கி என்னை உயர்த்தி உலகுக்குக் காட்டினார்.

(தொடரும்)

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/17/சொன்னால்-நம்பமாட்டீர்கள்----16-3098278.html
3098279 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி... சிரி... சிரி...  DIN DIN Sunday, February 17, 2019 12:00 AM +0530 ""உங்க செக் புக் தொலைஞ்சிருச்சுன்னு சொல்றீங்க... வேறு யாராவது செக்கில
 கையெழுத்துப் போட்டுப் பணம்  எடுத்திட சான்ஸ் உண்டா?''
""வேற யாரும் கையெழுத்துப் போட முடியாது. ஏன்னா எல்லாச் செக்கிலேயும் நானே கையெழுத்துப் போட்டு வச்சிருந்தேன்''

எம்.அசோக்ராஜா, அரவக்குறிச்சிபட்டி.

 

""ஜெயில்ல நடந்த ஓட்டப் பந்தயத்துல கைதிங்க யாரும் கலந்துக்கலையாமே, ஏன்?''
""சுவர் ஏறி குதித்து ஓடக் கூடாதுன்னு சொன்னாங்களாம்''

அ.செல்வகுமார், சென்னை-19.

 

""அடுத்த மூணு மாசத்துக்கு நம்ம மன்னர் நிம்மதியா இருப்பாரா? எப்படி?''
""அக்கம்பக்கத்து நாட்டு அரசர்களுக்கெல்லாம் இவருடைய மெடிக்கல் லீவு
சர்டிபிக்கேட்டை அனுப்பி வைச்சிட்டாரே''

கு.அருணாசலம், தென்காசி.

 

""வீடு கட்ட லோன் வாங்கினீங்களே...கட்டிட்டீங்களா?''
""லோனைக் கேட்குறீங்களா? வீட்டைக் கேட்குறீங்களா?''

ஆர்.நந்தினி, வந்தவாசி.



""கைக்கு எட்டினது வாய்க்கு எட்டலைன்னுதான் சொல்வாங்க. நீங்க என்னன்னா கண்ணுக்கு எட்டினது காலுக்கு எட்டலைன்னு புதுசா சொல்றீங்க?''

""கல்யாண மண்டபத்துல அருமையான ஜோடி செருப்பைப் பார்த்து வச்சிருந்தேன்.

போய்  கால்ல மாட்டிக்கலாம்ன்னு கிட்டே போறதுக்குள்ளே வேற யாரோ ஆட்டையப் போட்டுட்டாங்களே''

வி.ரேவதி, தஞ்சாவூர்.

 

""ஜல்லிக்கட்டுக்குப் போகாம புறக்கணித்த தலைவர் ரொம்ப புத்திசாலின்னு ஏன் சொல்றே?''
""இளைய காளையரை எல்லாம் அடக்கியவரேன்னு அவரைப் புகழ்ந்து சொல்லி,  காளை எதையாவது அடக்கச் சொல்லிடுவாங்கன்னுதான் அவர் போகலை''

குணா, புவனகிரி.



""எதுக்குடா கால்குலேட்டருடன் அந்த பொண்ணு பின்னாடி சுத்திக்கிட்டிருக்கே?''
""கணக்குப் பண்ணிக்கிட்டிருக்கேன்''

சி.ரகுபதி, போளூர்.

 

""இந்த பல் டாக்டர் ரொம்ப பலவீனமா இருக்காரு''
""எப்படிச் சொல்றே?''
""ஒரு பல்லைப் பிடுங்குறதுக்கு மூணு நாளா திணறிக்கிட்டு இருக்காரு''

ஜோ.ஜெயக்குமார், நாட்டரசன்கோட்டை.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/17/சிரி-சிரி-சிரி-சிரி-3098279.html
3098281 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் தேன்காரிகளின் ரீங்காரங்கள் லாசர் ஜோசப் DIN Sunday, February 17, 2019 12:00 AM +0530 "தேன்' என்று ஒரு முறை நான் சொல்லிக் கொள்கிறேன். தேன் என்று நான் சொன்னவுடனேயே  குழந்தைகளைப்  போல்  நீங்கள் நாக்கை சப்புக் கொட்டுகிறீர்கள் தானே? உங்கள் செய்கையை என்னால்  உணரமுடிகிறது. எனக்குக் கொஞ்சம் கிலோ   தேன் வேண்டும்.  ரப்பரும், தென்னையும், பலாவும், அன்னாசிகளும்  அவற்றிற்கிடையே வீடுகளுமாய் இருக்கும் இந்தக் கிராமத்திற்கு தேன் வாங்கு வதற்காக நான் வந்து விட்டேன். தனிமையில் அல்ல; மனைவி  மல்லிகாவையும்,  ஒன்பதாம் வகுப்பு படிக்கும் மகள்  தமிழ் மதியையும் அழைத்துக் கொண்டு தான் வந்திருக்கிறேன். அவர்களுக்கும் இந்த அழகியக்   கிராமத்தைப் பார்த்தது போல் இருக்குமல்லவா?

இது இலையுதிர் காலத்திற்கு பிந்தைய வசந்த காலம். மரங்களில் அடர்ந்து கிடக்கும்  தளிரிலைகள்  சூரியக் கதிர்களை மண்ணில்  விழவிடாமல் தாங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன.  சாலைகளில்  கூட முழுமையாய் நிழல் படர்ந்து   கிடக்கிறது.  

இரண்டு, மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்பு   மாத்தூர் தொட்டில் பாலத்தைப் பார்க்க நண்பர்களோடு  வந்திருந்தபோது,  வழியில்   "இங்கு தேன் கிடைக்கும் மொத்தமாகவும், சில்லறையாகவும்'  என்ற   பலகை கண்ணில் பட்டதை நினைவில் வைத்துக் கொண்டுதான் இன்று  இந்தக் கிராமத்திற்கு வந்திருக்கிறேன். இந்தக் கிராமத்தின்  பெயர் கொட்டூர் என்கிறார்கள். பொருத்தமான பெயர் போலத்தான் இருக்கிறது. 

திருநெல்வேலி பேருந்து நிலையத்தில் "இங்கு ஒரிஜினல் திருநெல்வேலி அல்வா கிடைக்கும்' என்று கடைக்குக் கடை எழுதி வைத்திருப்பது போல் இந்தக் கிராமத்தில் வீட்டுக்கு வீடு  "இங்கு சுத்தமான தேன் கிடைக்கும்' என்று எழுதி வைத்திருக்கிறார்கள்.  

நான் வேலை பார்த்த நிறுவனத்தில்,  ஆள்குறைப்பு நடவடிக்கையாக என்னைப் பிரித்து விட்டபோது உடனடியாக என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை. நடு ஆற்றில் விடப்பட்டது போலத்தான் இருந்தது. இருந்த போதிலும்  கையில் கிடைத்த பணத்தை வைத்துக்  கொண்டு, இப்போது சிறிய அளவில் பல்பொருள் அங்காடி ஒன்றைத் தொடங்கியிருக்கிறேன். வியாபாரம் மெதுவாய்  சூடு பிடித்து வருகிறது. சிறிது  நாள்களாக  அங்காடியில் தேனும்

வைத்து விற்பனை செய்யலாமே என்றொரு யோசனை.  நல்லதொரு ஒளசதமல்லவா தேன் அது இல்லாமல் என்ன  பல்பொருள் அங்காடி ?   தேனுக்கு இப்போது கிலோவிற்கு மொத்தமாகவும், சில்லறையாகவும்  என்ன விலை என்பதையெல்லாம் ஏறக்குறைய விசாரித்துவிட்டு தான் இங்கு வந்திருக்கிறேன்.

காரிலிருந்து இறங்கி இரண்டு மூன்று பேரிடம், ""தேன் கிடைக்குமா? என்ன விலை வேண்டும்?'' என்று கேட்ட போது அவர்கள் சொன்னவிலை எனக்கு மலைப்பாகிவிட்டது. இன்னும் சில பேரிடம் கேட்கலாம் என்று நினைத்தவாறு மீண்டும் காரில் ஏறி  அதனை மெதுவாய் நகர்த்தி உள்சாலைக்குள் திருப்பினேன்.

நாங்கள் சிறிது தூரம் வந்தபோது இன்னொரு வீட்டின், முன்புற   கேட்டில், "இங்கு சுத்தமான தேன் மொத்தமாகவும், சில்லறையாகவும் கிடைக்கும்' என்று துண்டு மரப்பலகையொன்றில்  எழுதி தொங்கவிடப்பட்டிருப்பதைப் பார்த்து காரை நிறுத்திவிட்டு இறங்கினேன்.  எனக்குப் பின்னால் மல்லிகாவும், தமிழ்மதியும் இறங்கி வந்தனர். நான் கேட்டைத் தள்ளித் திறந்துவிட்டு உள்ளே சென்றேன்.  வீட்டு முற்றத்தில் மரப்பெட்டிகள், மரப்பலகைகள், நீல நிற பிளாஸ்டிக் கேன்கள்   என இறைந்து கிடந்தன.   வாசல் கதவின் மேல்பக்கப் பாதி, திறந்த நிலையில் இருந்தது. நான் அதன் வழியாக எட்டிப் பார்த்து, ""வீட்டில யார் இருக்கா'' என்று குரல் கொடுத்த போதுதான்  கவனித்தேன், வராந்தா போன்ற அந்த முன்பக்க அறையில் நீல  நிற பிளாஸ்டிக் கேன்கள் ஒன்றன் மீது ஒன்றாக அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருப்பதை. அவை தேன் நிரப்பப்பட்ட கேன்களாக இருக்கலாம் என்று நினைத்துக் கொண்டேன். இதற்கிடையே கணுக்கால் வரை நீண்ட  பாவாடையும், தளர்வான மேல் சட்டையும் அணிந்த  இளம் பெண் ஒருத்தி   அங்கிருந்து ""என்ன வேணும்'' என்றவாறு வாசல் கதவுப் பகுதிக்கு வந்தாள். அவளுக்கு பதினெட்டு, பத்தொன்பது வயதிருக்கும். என் மகள் தமிழ்மதியைப் போல்  அழகுப் பெண்ணாகவே  இருந்தாள். ஆனாலும் ஏனோ, அவளது முகத்தில்   சிறு  வாட்டம் தெரிந்தது.

 ""தேன் வேணும் நூறு  கிலோ கொடுக்க முடியுமா என்ன விலை?''

அந்தப் பெண்ணின் முகம் மலர்ந்து கொண்டது.

""நூறு என்ன அதற்கு மேலேயும் கெடைக்கும். விலையை அம்மா தான்  சொல்லும்''

""அம்மா இருக்காங்களா?''

""அம்மா தேன் எடுக்கப் போயிருக்கு. நானும் அங்கப் போகத் தான் கௌம்பி நிற்கிறேன். இப்ப வேணுமிண்ணா  நான், அம்மாவைக் கூட்டிகிட்டு வாறானே'' 

""தேன் எடுக்கவா அம்மா போயிருக்காங்க?'' தமிழ்மதி தான்  இடைமறித்து  அந்தப் பெண்ணிடம் கேட்டாள். 

""ஆமா. கொஞ்சம் தூரம் தான். நான் ஓடிப் போய் கூட்டிக்கிட்டு வாறேன்''

""அப்பா நாமளும் தேன் எடுக்கும் இடத்துக்குப் போகலாம்பா பிளீஸ்''  தமிழ்மதி  எனது கையைப் பிடித்துக் கொண்டு கெஞ்சலாகக் கேட்டாள். நானும் இதுவரை தேன் எடுப்பதைப் பார்த்ததில்லை.  எனக்கும் ஆவல் தொற்றிக் கொண்டது.

""சரி போகலாம்'' என்றேன் நான்.  

அப்போது "ஒரு நிமிடம்'  என்று சொன்ன அந்தப் பெண் வீட்டின் உள்ளே சென்றுவிட்டு,  ஒரு பெரிய ஸ்டீல் தூக்குவாளி நிறைய தண்ணீரும், இரண்டு எவர் சில்வர் கப்புகளையும் எடுத்துக் கொண்டு   வெளியே வந்தாள். பின்னர் கதவைச்  சாத்திவிட்டு,    ""வாருங்கள் போவோம்'' என்று சொல்லிக்  கொண்டு நடந்தாள்.  நாங்கள் அவள்  பின்னால் நடந்தோம்.  கற்கள் பெயர்ந்து செம்மண் புழுதி பறந்து கிடக்கும் அந்த சிறு  சாலையில் நாங்கள் நடந்த போது, அந்தப் பக்கமாக   நின்றவர்களின் கண்களெல்லாம் எங்கள் மீது தான் விழுந்தன.  ஒரு ஆள், சைகையில்  அவளிடம்  ஏதோ கேட்டார். அவள்  "ஆமாம்'  என்பது போல் தலையசைத்துக் கொண்டு நடந்தாள்.  ""தேன் காரிக்க வீட்டுல காலத்தே தேனு வாங்க ஆளு வந்திருக்கு இண்ணு நல்லக் கோளுதான்'' என மற்றொரு ஆள் சொல்லிக் கொண்டே சைக்கிள் ஒன்றையும்  உருட்டிக் கொண்டு  போனார். எனக்கு அந்த ஆள் சொன்னது முழுமையாகப் புரியவில்லை.  தமிழ்மதி தேன்கார வீட்டுப் பெண்ணிடம்    நன்றாக ஒட்டிக் கொண்டாள் என்றே எனக்குத் தோன்றியது. அவள் அந்தப் பக்கமாக கையை  நீட்டிக் கொண்டு ஏதோ கேட்பதும், அதற்குத் தேன்கார வீட்டுப் பெண் பதில் சொல்வதுமாக இருவரும் நடந்தனர்.  இப்போது அந்தப் பெண்  ஒரு சந்தில் திரும்பி ஒற்றையடிப்பாதை வழியாக நடக்கத் தொடங்கினாள்.  நாங்களும் பின்தொடர்ந்தோம். சிறிது தூரம் நடந்த போது பெரும் ரப்பர் மரக்காடு வந்து விட்டது.   மரங்களில்,  தளிரிலைகள்  வெயில்பட்டு,  "தக...தக' என  மின்னிக் கொண்டிருந்தன.  அது அந்தப்பகுதிக்கு தேனின் நிறத்தைப் போல்  ஒரு நிறத்தைக் கொடுத்திருப்பதாகவே எனக்குப்பட்டது. காட்டுக்குள் ஒரு மென்வாசமும்,  மெல்லியதாய்  இரைச்சலும் நிரம்பிக் கிடந்தது. அந்த இரைச்சல்  தேனீக்களின் ரீங்காரம் என நான் ஊகித்துக் கொண்டேன். ஏதோ ஒரு மரத்திலிருந்து குயில் ஒன்று     "கூ...  கூ' என  கூவிக்  கொண்டிருந்தது. தேன்கார வீட்டுப் பெண் அதற்குப் பதில் மொழியாக "கூ...  கூ...' என்று கூவிக் கொண்டு  நடந்தாள். அவள் மிகுந்த உற்சாகத்துடன் இருப்பதாக நான் உணர்ந்து கொண்டேன்.                  

""ஆமா உனது பெயரைச் சொல்லலையே'' என்று நான்தான் அவளிடம் பேச்சைத் தொடங்கினேன்.

""நீங்கள் கேட்கலியே'' என்றாள் அவள் சிரித்தவாறு.

""இப்ப சொல்லேன்'' என்றேன்

""இதிலென்ன  சொல்லுவதற்கு என்னோட  பேரு ஸ்வீட்டி பிரஸில்லா. வீட்டுல கூப்புடுறது ஸ்வீட்டி'' என்று கண்கள் மின்ன  சொன்னாள்.

""ஓ நைஸ் தேன் போல இனிக்கும் பெயர் படிக்கிறியா?'' 

""ஆமாம்நர்சிங்''

""ஏன் இப்ப விடுமுறையா?''

""இல்லை'' அப்படிச் சொன்ன போது அவளது முகம் வாடிப்போனது.

""ஏன் உடல் நலமில்லையா?''

""நல்லாத்தான் இருக்கேன்''

""பின் ஏன் போகல்ல?''

""வேண்டாம் அங்கிள். சொல்லவிருப்பமில்லை'' என்றாள். மல்லிகாவும், தமிழ்மதியும்  முறைப்பாய் எனது முகத்தைப்   பார்ப்பதை  உணர்ந்தேன்.   அதன் பிறகு அவளிடம்  நான் எதுவும் கேட்கவில்லை.

சிறிது நேர நடைக்குப் பின்னர் இன்னொரு ரப்பர் காடு வந்தது.  அந்தக் காட்டில்,   தூரத்தில்  ஒற்றைக் கால்களில் வரிசை, வரிசையாய் ஏதோ பறவைகள் நின்று கொண்டிருப்பதைப்   போல  மங்கலாகத்  தெரிந்தது. அவற்றின் அருகில் ஒரு பெண் நின்று ஏதோ வேலை  கொண்டிருப்பதும் தெரிந்தது. 

""அது என்ன ஒற்றைக்காலில் பறவைகள் போல்  ஏதோ  நிற்பது  தெரிகிறதே?'' தமிழ்மதி தான் ஸ்வீட்டியின் தோளைப் பிடித்துக் கொண்டு கேட்டாள்.

""அது தான் தேன் பெட்டி அதோ அம்மா நிற்கிறா'' என்றாள். பின்னர், ""எடி அம்மோ தேனு வாங்க ஆளு வந்திருக்கு'' என்ற சத்தமிட்டவாறே தூரத்தில்நின்ற

அவளது  அம்மாவின் அருகில் வேகமாகச்  சென்று நின்று கொண்டாள். நாங்களும் அவளது அம்மா, அதுதான் தேன்காரி  நின்றிருந்த  இடம் நோக்கி சென்றோம். எங்களைப் பார்த்தவுடன்  எங்கள் பக்கமாக  வந்தாள்  அவள்.

எண்ணெய் வழியும் வட்ட முகம் அவளுக்கு. தலை லேசாய் நரை போட்டிருந்தது. சிறிய கழுத்து வளைவுடன்,  முழங்கைவரை நீண்ட ரவிக்கையும், நரைத்துப் போன பச்சை நிற  காட்டன்   சேலையும் அணிந்திருந்தாள்.  

ஸ்வீட்டி,  தேன்காரியின்  தோளைப்  பிடித்துத்  தொங்கியவாறு காதில் ஏதோ கிசுகிசுப்பாய்  சொன்னாள்.

அவளை முறைப்பாய் பார்த்த தேன்காரி,  சிறிது புன்னகையோடு ""சரி...சரி'' என்று சொல்லிவிட்டு எங்களைப் பார்த்து,  

""வெளியூரா'' என்றாள்.

""ஆமா,  பாளையங்கோட்டை''   மல்லிகாதான்  பதில்  சொன்னாள். வெளியூரா என்று கேட்டதால்,  தேனின் விலையை உயர்த்திக் கேட்டு விடுவாரோ என்ற கலக்கம் எனக்குள் எழுந்தது.

""எத்தனை கிலோ தேன் வேணும்'' தேன்காரி மீண்டும்  கேட்டாள்.

""ஒரு 100 இல்லையின்னா 150  கிலோ.. அங்காடியில்  வைத்து விற்பதற்காக்கும்   விலை குறைத்து வேணும்''

""இவ்வளவு தூரத்திலிருந்து வருகிறீர்கள் நூறோ, நூற்றைம்போதோ கிலோ மட்டும் வாங்கிக் கொண்டு விற்கப் போனால் என்ன லாபம் கெடைக்கும்?''

""அது தான் விலை குறைத்து வேணும்''

""தேனுக்கு விலை வைக்கமுடியுமா அமிர்தமல்லவா அது?'' என்று சொல்லி புன்முறுவல் செய்தாள் அவள்.

""இருந்தாலும் அங்காடியில் வைத்து சில்லறை விலைக்கு விற்பதற்கல்லவா விலை  சொல்லியாகத் தான் வேண்டும்?'' 

""வரும் வழியில் விசாரித்திருப்பீர்கள் தானே.. அதை விட குறைந்த விலைக்குத் தாறேன். வாருங்கள் வீட்டுக்குப் போவோம்'' என்று அவள் சேலையை உதறி சரி செய்து கொண்டு கிளம்ப ஆயத்தமானாள். 

அப்போது தமிழ்மதி  குறுக்கிட்டு, ""தேன் எப்படி எடுக்கிறதுண்ணு  பார்க்கணும் ஆன்டி''  என்று தேன்காரப் பெண்ணின் முகம் பார்த்துச் சொன்னாள்.

""ஆமா அம்மா, தேன்  எடுக்கிறப் பார்க்கணுமிண்ணு கேட்டதாலத்தான் இங்க கூட்டிக்கிட்டி வந்தேன்'' என்று ஸ்வீட்டி இடைமறித்துச்  சொன்னாள்.  நானும் மல்லிகாவும் எதுவும் பேசாமல் நின்று கொண்டிருந்தோம்.

""சரி வாங்க நீங்க சரியா சீசன் நேரத்திற்குத் தான் வந்திருக்கீங்க...'' என்று என் முகம் பார்த்துச்  சொன்ன தேன்காரி, முன்னால் நடந்தாள்.  தமிழ்மதிக்கு உற்சாகம் தாங்கவில்லை. மல்லிகாவும் ஏறக்குறைய அதே மன நிலையில் தான் இருந்தாள். நானும் என்ன சும்மாவா?

""இதென்ன ஒன்றைக் காலில் நிற்கும் பறவைகளைப்  போல  வரிசையாய் பெட்டிகளை நட்டு வைத்திருக்கிறீர்கள் ஆன்டி?'' வரிசையாய் இடைவெளிகளுடன் ஒற்றை மரக்கால்களுடன் நட்டு வைக்கப்பட்டிருந்த மரப் பெட்டிகளைப் பார்த்து தமிழ்மதி தான்  பேச்சைத் தொடங்கினாள். 

""ஆமாம், மகளே  இது தான் தேன் கூடு. நாங்க தேன் பெட்டிண்ணு சொல்லுவோம்.  இதுக்கு  உள்ள தான் தேனீக்களும், அதுக  வெளியில போய் எடுத்துகிட்டுவந்து  சேகரிக்கும் தேனும் இருக்கு'' என்று ஒரு பெட்டியை கையில் பிடித்தவாறு சொன்னாள் தேன்காரி. அந்தக் கூடு ஏறக்குறைய ஒன்றரை அடி உயரத்தில் இருந்தது.  அதன் கால் இரண்டடிக்கும் கூடுதலான உயரத்தில் இருந்தது. கூட்டுக்குள்ளிருந்து  தேனீக்களின் ரீங்காரம் "ம்ம்ம்ம்ம்' என்று கேட்டுக்  கொண்டிருந்தது.   தேனீக்கள்  கூட்டுக்குள்ளிருந்து  வெளியே வருவதும், வெளியிலிருந்து  உள்ளே செல்வதுமாக இருந்தன. 

""நான் தேனீ  கூடுகள், மரங்களில் தொங்கி நிற்கும் இல்லையின்னா.. மலைக்குகைகளிலும் இருக்கும் என்றுதான்  நினைத்துக்கிட்டுருக்கேன்'' தமிழ்மதி இப்போது தேன்காரியைப் பார்த்து சொன்னாள்.  என் மனைவியும் அவளது பேச்சுக்கு ஆதரவாய் தலையசைத்தாள்.

""ஆமாம் மகளே நீ  சொல்லுவது சரிதான். உலகத்தில பூச்சியினங்கள் தோன்றியபோதே தேனீக்களும் தோன்றியிருக்கு. பள்ளிக்கூடத்தில் படித்திருப்பாயல்லவா? தேனீக்களில் நிறைய வகை உண்டு.   மரங்களில் தொங்கி நிற்பதும், மலையிடுக்குகள், குகைகள், சுவர் இடுக்குகள் இங்கெல்லாம் இருப்பது கொம்புத்தேனீ, மலைத் தேனீ, கொசுத் தேனீ வகைகள்.  இப்பயெல்லாம் வனங்களும், காடுகளும் அழிஞ்சிட்டு இருப்பதால அந்த இனங்களும்  அழிஞ்சுகிட்டு வருது. அதனால அந்த இனங்கள்ல இருந்து கொஞ்சமாகத் தான் நமக்கு தேன் கெடைக்கும். அந்த தேன் முழுக்க முழுக்க இயற்கையான தேனும் கூட.  இது அடுக்குத் தேனீ வகை. இதோட பேரு ஏபிஸ் இண்டிகா. ஏபிஸ்ன்னா தேனீக்களின்  குடும்பப் பேரு. இந்த வகை தேனீக்களிலிருந்துதான்  இப்போ அதிகமா தேன் கெடைக்குது.  இந்த தேனீக்கள   நாம வளர்க்க முடியும்''  தேன்காரி நீளமாய் விளக்கம் சொன்னாள். 

""நாம வளர்க்க முடியுமா? கிளி, புறா மாதிரியா?''  தமிழ்மதி புருவத்தை உயர்த்திக் கொண்டு ஆச்சரியமாய் கேட்டாள்.

""ஆமா... அதிலென்ன  யானைகளை வளர்க்கும் மனிதர்களை நீ பார்த்தில்லையா? எல்லாம் பழக்கம் தான்...'' என்றாள் தேன்காரி. 

""ஆமாம். ஆமாம்...'' என்றாள்  தமிழ்மதி. 

இப்போது தேன்காரி அந்தக் கூட்டின் மேல் வைத்திருந்த  பிளாஸ்டிக் அட்டையை  எடுத்து கீழே வைத்து விட்டு  ""பெட்டியைப் பிரித்து தேன் எடுக்கலாமா?'' என்று  தமிழ்மதியிடம்  கேட்டாள்

 ""ம்'' 

 ""பயப்படக்கூடாது''

""தேனீக்கள் கொட்டுமா?'' கைகளை உதறிக் கொண்டே கேட்டாள்   தமிழ்மதி. அவளது  முகத்தில் அச்சம் படர்ந்து கொண்டது. மல்லிகாவின் முகத்திலும் அப்படித்தான். 

""ஆம்..  கொட்டுவது  தேனீக்களின் சுபாவம் தானே? அதுகளுக்கு ஆபத்து வரும் போது கொட்டித்தானே ஆக வேண்டும். நீயும் அப்படித்தான் இருக்க வேண்டும். இப்போது  கொஞ்சம்  தள்ளி நில்லு. கொட்டாதவாறு பார்த்துக் கொள்ளலாம் ஒன்று, இரண்டு  கொட்டுகள் வாங்கினாலும் பரவாயில்லைதானே?'' என்று மெல்லியதாய் சிரித்துக் கொண்டு  சொல்லியவள், ""ஸ்வீட்டி அந்த ஸ்மோக்கரை ரெடி பண்ணு''  என்றாள். 

ஸ்வீட்டி, அருகில் இருந்த நீள் மூக்குடன் தகரத்திலும், ரப்பரிலுமாய் செய்யப்பட்டிருந்த ஒரு கருவியில் தேங்காய் சவுரியைப் நிரம்பி, தீக்குச்சியை உரசி அதில் தீ ஏற்படுத்தினாள். பின்பு அதில் தீ எரிந்து கொண்டிருந்த பகுதியை அதன் மூடியால் மூடி "புஸ்... புஸ்' என்று அதன் பின்புற  ரப்பரை அழுத்தினாள். அப்போது அதன் மூக்கு போன்ற பகுதியிலிருந்து "குபுக்... குபுக்' என்று வெண்நிறத்தில் புகை வந்தது. 

இப்போது, ""இதோ பாருங்க இந்தப் பெட்டி மூன்று தட்டுகளா  இருக்கு இல்லையா? இதில் அடித் தட்டுக்குப்  பேரு புரூடு. மேல இருக்கிற  ரெண்டு தட்டுகளுக்கும்  பேரு சூப்பர்  புரூடு. அடி தட்டுல தேனீக்களின் முட்டைகள், லார்வாக்கள்  இருக்கு. சூப்பர் தட்டுகள்ல தேனடைகளும், வேலைக்கார தேனீக்களும், ஆண் தேனீக்களும் இருக்கு. ராணி தேனீ பெரும்பாலும் புரூடு தட்டிலேயே  இருக்கும்''  என்று சொல்லிக் கொண்டே கூட்டை சற்று நகர்த்திக் காட்டினாள். பின்னர் கூட்டின் மேல் மூடியை மெதுவாய் கையால் எடுத்து கீழே வைத்துவிட்டு உள்ளேயிருந்து ஒரு  மரச்சட்டத்தை வெளியே எடுத்து எங்களை நோக்கி  உயர்த்திக் காட்டினாள்.

""வாவ்''   தமிழ்மதி  கூச்சலிட்டுக் கொண்டாள். அவளுக்கு  ஆச்சரியம் தாங்கமுடியவில்லை. தேன்காரி உயர்த்திக் காட்டிய மரச்சட்டம் முழுவதும் தேனீக்கள் அடர்த்தியாய் அரக்குப் போல் பற்றிப் பிடித்திருந்தன.    அதிலிருந்து  ஒன்றும், இரண்டுமாய் தேனீக்கள்  பறக்கவும் செய்தன. 

""உனக்கு ஒன்று தெரியுமா மகளே, இந்தத்   தேனீக்கள்  பறப்பதால்  தான் உலகம் பசுமையாகுது. சகல  ஜீவராசிகளுக்கும் உணவு கெடைக்குது''  என்று சொன்னவள், திடீரென்று அதிலிருந்து ஒரு தேனீயை கையில் பிடித்து வைத்துக் கொண்டு,   "" இவளால் தான் உலகம்  பசுமையாகுது.  ஆமாம் இவளது ரீங்கார சங்கீதத்திற்காகத் தான் மரங்களும், மலர்களும் காத்துக் கிடக்கிறது. இவள் பெண். இவள் வேலைக்காரி. இவள் உழைப்பாளி. இவள் தேன்காரி. நானும் தேன்காரி'' என்றாள். பின்னர் அருகில் நின்ற ஸ்வீட்டியைக் கைகாட்டி  ""ஏன், இவள் கூட  தேன்காரி தான்''  என்றாள்.  அவளது  முகம் உணர்ச்சிக் குவியலாக மாறிப்போனது.    பின்பு,  ""ஆல்பிரட் ஐன்ஸ்டீன்  கேள்விப்பட்டிருகிறாயா? இயற்பியல் விஞ்ஞானி அவர் சொல்லுகிறார்,  பூமியில் தேனீக்கள் இல்லையின்னா மனுஷ குலம் நான்கு ஆண்டுகளில் மடிந்து விடுமாம்''  

""உண்மை உண்மை  தேனீக்கள்  அயல் மகரந்த சேர்க்கைக்கு அதிகமாகக்  காரணமாக இருப்பதால்  தான் காய்கனிகளும், தானியங்களும்  விளைவதாக  நான் படித்திருக்கிறேன்'' என்று சத்தமாகச் சொன்னாள் தமிழ்மதி. 

""ம்.. நல்லாப்  படித்திருக்கிறாய் நல்ல  குழந்தை நீ'' தேன்காரியின் இனிப்பான சொல்லில் தமிழ்மதி ஏக உற்சாகம் அடைந்ததை அவள் முகம் சொன்னது. எனக்குள், இத்தனை, இனிப்பாக பேசும் தேன்காரி, தேனின் விலையை உயர்த்திக் கேட்டால் என்ன செய்வது என்ற யோசனை வந்தது. 

இப்போது,   அந்தக் கருவியை, அதுதான், ஸ்மோக்கரை  தேன்காரியிடம் கொடுத்தாள் ஸ்வீட்டி.  அவள் அதை வாங்கிக் கொண்டு  "புஸ்... புஸ்...' என்று கையில் வைத்திருந்த மரச்சட்டத்தை நோக்கி  அழுத்தினாள்.  வெண்புகை தேனீக்களின் மீது பட்டவுடன் அவை கலைந்து நாலாபுறமாகவும் சிதறிப் பறந்தன.  தமிழ்மதியும், மல்லிகாவும் தோள் வழியாக சுற்றிப் போட்டிருந்த துப்பட்டாவை தலைவழியாகப் சுற்றிப் போட்டுக் கொண்டனர்.  நானும் எச்சரிக்கையாய்தான்  நின்று கொண்டேன். எனினும்  ஒன்றிரண்டு தேனீக்கள் வந்து எனது கைகளில்  கொட்டி விட்டன. ஆள்பார்த்து தான் கொட்டுகின்றன போலும் என்று நினைத்துக் கொண்டேன். கொட்டிய தேனீக்களை  வேகமாக எடுத்து தூரத்தில் வீசினேன்.  கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வலி ஏறியது.  

""தரிப்பு ஏறுது இல்லையா?'' என்று  என்னிடம் கேட்ட தேன்காரி மீண்டும் தொடர்ந்தாள்... ""கொஞ்சம் நேரம் தரிப்பு இருக்கும் எங்களுக்கெல்லாம் எத்தனை எத்தனை  ஆயிரம்  கொட்டுக்கள்  கெடைச்சிருக்கும்? நிறையத் தேனீக்கள்  ஒன்ணா சேர்ந்து கொட்டினா தான் ஆபத்து.   இன்னொன்று தெரியுமா? புகை பட்டவுடன் தேனீக்கள்  கொஞ்சம்  மயங்கவும் செய்யும் அப்ப அதுக  கொட்டாது... பெண்களை  மயக்கிவிட்டு  உடமைகளைப் பறித்துக் கொள்வது நாட்டுல  நடக்குதில்லையா?'' என்றாள் என்முகத்தைப் பார்த்தவாறு
""ம் சரிதான்...' என்று தலையசைத்தேன் நான்.  

இப்போது தேனீக்கள்  அகன்றிருந்த  சட்டத்தில் இளம் மஞ்சளும், வெண்மையுமாய் தேனடைகள் நிரம்பியிருந்ததைப் பார்த்த போது எனக்கு வியப்புத் தாங்கவில்லை.  ஸ்வீட்டி  கூர்மையான  சிறிய  ஸ்டீல் கத்தி ஒன்றை தேன்காரியிடம் நீட்டினாள், அவள் அதை வாங்கிக் கொண்டு, தேனடையின் மேல் பக்கமாக சீவி  வெண்நிறத்தில் மெழுகுபோல் இருந்த பகுதிகளை எடுத்தாள். பின்னர் அந்தத் துண்டுகளை எங்கள் பக்கமாக நீட்டி, "" சுவைத்துப் பாருங்கள்'' என்றாள். நாங்கள் ஆளுக்கு ஒரு துண்டு வாங்கி சுவைத்துக் கொண்டோம். தேனும், மெழுகுமாக அருமையான சுவையாக இருந்தது அது. பின்னர், ஒழுங்கு செய்யப்பட்ட   தேனடைச்  சட்டத்தை அருகில் இருந்த ஒரு கருவிக்குள் வைத்தாள். அந்தக் கருவி நாகத் தகரத்தால்  உருளை வடிவில் செய்யப்பட்டிருந்த  டின்  போல இருந்தது. அதனுள் வலைகளுடன் கூடிய இருப்புச் சட்டங்களும், மேல் பகுதியில் சக்கரங்களுடன், சுழற்றும் கைப் பிடியும் இருந்தது. 

""இதுக்கு என்ன பேரு?''  நான் தான் தேன்காரியிடம்   கேட்டேன்

- அடுத்த இதழில்

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/17/தேன்காரிகளின்-ரீங்காரங்கள்-3098281.html
3098282 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மிகப்பெரிய  கோயில்  விளக்கு!  போளூர். சி.ரகுபதி  DIN Sunday, February 17, 2019 12:00 AM +0530 கேரளாவில்  ஆலப்புழை  ஜில்லாவில்  உள்ள செட்டிகுலங்கார தேவி  கோயிலில் 11 அடி  உயரத்தில்  ஒரு விளக்கு  இருக்கிறது.  இந்த விளக்கு  1000  திரிகள் ஏற்றக்கூடிய  வகையில்  13 சுற்றுக் கிளைகளுடன்  பெரிய  ஆலமரம் போல அமைந்துள்ளது.  1500 கிலோ எடையுள்ள  கன்மெட்டல்  என்ற  உலோகத்தால் ஆன இந்த விளக்குதான் இந்தியக் கோயில்  விளக்குகளில்  மிகப்பெரியது. 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/17/மிகப்பெரிய--கோயில்--விளக்கு-3098282.html
3098285 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஜேசுதாசின்  கோபம்!   -  ராஜிராதா DIN Sunday, February 17, 2019 12:00 AM +0530 பெங்களூர்  சாம்ராஜ்  பேட்டையில்  உள்ள  ஒரு பள்ளியில்,  ஆண்டுதோறும், ஸ்ரீராம நவமியின்போது, ஒருமாதத்திற்கு  பிரபலமான பாடகர்களின் கச்சேரிகள் நடக்கும்.

1939-ஆம் ஆண்டு,  ராமசேவா  மண்டலி  என்ற அமைப்பை  எஸ்.வி. நாராயணசுவாமி ராவ்  என்பவர்  தனது  14-ஆவது வயதில்  துவக்கினார்.  இவர் 2000-ஆம் ஆண்டு காலமானார். இவருக்கு  4 மகன்கள், ஒரு பெண்.  2005  -ஆம் ஆண்டு முதல் ஸ்ரீராம நவமி விழாவை கொண்டாடஒரு டிரஸ்ட் அமைக்கப்பட்டது.

இதன் தலைவராக  4-ஆவது  மகன்   வரதராஜ்  என்பவர் இருந்து  தொடர்ந்து நடத்திவந்தார்.  இவருடைய  நடவடிக்கைகள், குடும்பத்தினருக்கு பிடிக்காததால், அறக்கட்டளையையே முடிவுக்கு  கொண்டு வரவேண்டும் என்றனர்.

நாராயண சுவாமி ராவின் மனைவி,  3 மகன்கள்  மற்றும் மகள்  ஓர் அணியாகவும், வரதராஜ் தனியாகவும், சண்டை  போட்டுக் கொள்ள ஆரம்பித்தனர்.

இந்த  ஸ்ரீராம நவமி  நிகழ்ச்சியில்,  40  ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக  ஆண்டுதோறும் பாடி வந்தவர் கே.ஜே.ஜேசுதாஸ். இதனால்,  குடும்ப உறுப்பினர்களிடையே சண்டை என தெரிந்ததும்,  இருவருடனும், சொந்த அக்கறை  எடுத்து  சமாதானம் செய்து பார்த்தார்.  ஆனால் இதற்கு  இருவரும்  சம்மதிக்கவில்லை.

அதனால் ஜேசுதாஸ் , ""இந்த ஆண்டு  ஸ்ரீராமநவமி  கச்சேரியில்  பங்கு கொள்ளமாட்டேன்'' என அறிவித்துவிட்டார்.  

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/17/ஜேசுதாசின்--கோபம்-3098285.html
3098286 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் DIN DIN Sunday, February 17, 2019 12:00 AM +0530 "எனை நோக்கி பாயும் தோட்டா' படத்தில் தனுஷுக்கு ஜோடியாக நடித்து வருகிறார் மேகா ஆகாஷ். கௌதம் வாசுதேவ்மேனன் இயக்கும் இப்படத்தின் படப்பிடிப்பு பல்வேறு காரணங்களால் தாமதமாகி வருகிறது. இதற்கிடையில் "பேட்ட', "வந்தா ராஜாவாதான் வருவேன்', "பூமராங்' படங்களிலும் நடிக்க ஒப்பந்தம் ஆனார் மேகா. முதல் படம் வெளியாகாத நிலையில் அதன் பின்னர் நடித்த படங்கள் வெளியாகி வருகின்றன. மேகா ஆகாஷ் இணைய தள இன்ஸ்டாகிராம் பக்கத்தில் ரசிகர்களுடன் தொடர்பில் இருக்கிறார். அன்றாட நிகழ்வுகளைப் பகிர்வதுடன் தனது புகைப்படங்கள், வீடியோக்களையும் பகிர்ந்து வருகிறார். 

அவரைப் பின்பற்றுபவர்கள் ஏராளமானோர் இருக்கின்றனர். இந்நிலையில் அவரது இன்ஸ்டாகிராம் பக்கத்தை சிலர் ஹேக் செய்திருப்பதுடன் அதில் உள்ள படங்கள், வீடியோக்களை திருடிவிட்டனர். இதற்கிடையில் மேகா ரசிகர்களுக்கு விடுத்துள்ள வேண்டுகோளில், ""எனது இன்ஸ்டாகிராம் கணக்கை மீட்கும் முயற்சி நடக்கிறது. இந்நிலையில் என் பெயரில் வரும் தகவல்களை யாரும் நம்ப வேண்டாம்'' என தெரிவித்துள்ளார்.  இதே போன்று  நடிகை ஹன்சிகாவின் செல்போன் மற்றும் இன்ஸ்டாகிராமை ஹேக் செய்த சிலர் அவரது அந்தரங்கப் படங்களை வெளியிட்டனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 

 

-----------------------------

 

ஹிந்தி நடிகர் ரித்தேஷ் தேஷ்முக்கை காதல் திருமணம் செய்து கொண்டார் ஜெனிலியா. 

இருவரும் தங்களது 7-ஆவது ஆண்டு திருமண விழாவை சமீபத்தில் கொண்டாடினார்கள். இதையொட்டி ரித்தேஷுக்கு ஜெனிலியா உருக்கமான கடிதம் எழுதி உள்ளார். அதுகுறித்து அவர் குறிப்பிட்டதாவது:

"ஒவ்வொரு பெண்ணுக்கும் வரப்போகும் கணவர் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பு உண்டு. ஆனால் எனக்கு அப்படியொரு எண்ணம் இருந்ததில்லை. அதற்கு காரணம் எனது கணவர் ரித்தேஷ், திருமணத்துக்கு முன்பே எனது ஆகச்சிறந்த நண்பராக இருந்தார். நான் தோள் மீது சாய்ந்து அழ வேண்டும் என்று எண்ணும் நேரத்தில் எனக்கு தோள் கொடுப்பவராக ரித்தேஷ் இருக்கிறார். வாழ்க்கை எவ்வளவு கடினமாக இருந்தாலும் அதுபற்றி எண்ணி கவலைப்படவிடாமல் நல்லவிதமாக என்னை பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்.

இன்னும் பல கோடி சந்தர்ப்பங்களில் சந்தோஷமாக சிரித்து மகிழவும், ஒருவர் கண்ணீரை ஒருவர் துடைத்துக் கொள்ளவும், பலவீனமான நேரத்தில் ஒருவரையொருவர் உயர்த்திக்கொள்ளவும் வாழ்க்கை முழுவதும் நாம் ஒன்றாகவே இணைந்திருப்போம்' என்றும் எழுதியுள்ளாராம் ஜெனிலியா. 

 

-----------------------------

 

பூமராங் என்ற ஆயுதம் எங்கிருந்து கிளம்பியதோ  அதே இடத்துக்கு திரும்ப வருவதில் பிரசித்தி பெற்றது. அது "பூமராங்' என தலைப்பிடப்பட்ட படத்துக்கும் மிகவும் பொருத்தமானது. அதர்வா நடிப்பில் கண்ணன் தயாரித்து இயக்கியுள்ள "பூமராங்' மார்ச் 1-ஆம் தேதி திரைக்கு வருகிறது. இதையடுத்து இந்த கூட்டணி மீண்டும் இணைகிறது. இதற்கான அதிகாரப்பூர்வ அறிவிப்பு வெளியாகியுள்ளது. இயக்குநர் கண்ணன் கூறுகையில், ""ஆம், நாங்கள் "பூமராங்கிற்கு' பிறகு மீண்டும் இணைவதில் உற்சாகமடைகிறோம். "பூமராங்' மிகச்சிறப்பாக உருவாகி இருப்பதில் மகிழ்ச்சி.   "பூமராங்' முடியும் முன்பாகவே அதர்வாவுடன் மீண்டும் இணைந்து பணியாற்றுவதற்கு எனக்கு விருப்பம் இருந்தது. அதற்கு காரணம் ரசிகர்களை கவர்ந்து இழுக்கும் அவரது கவர்ச்சிகரமான மற்றும் அழகான ஹீரோ தோற்றம் மட்டுமல்ல, அவரது அர்ப்பணிப்பு, . இயற்கையாகவே, அவர் தயாரிப்பாளர்களின் வரம் என்று ஒப்புக் கொள்ளப்பட்டிருக்கிறார்.  ஆரம்பத்தில், ""என்னுடன் மீண்டும் வேலை செய்ய விருப்பமா?'' என அவரிடம் கேட்க தயக்கம் இருந்தது. ஆனால் என் சந்தேகங்களை அவர் தகர்த்தார்.  "பூமராங்கில்' இருந்து வேறுபட்ட ஒரு வகை படமாக கொடுக்க முயற்சிக்கிறோம்.  சமுத்திரகனி மிக முக்கியமான கதாபாத்திரத்தில் நடிக்கிறார். "அர்ஜுன் ரெட்டி'  ரதன் இந்த படத்துக்கு இசையமைக்கிறார் என்றார்.   

 

-----------------------------

 

கமர்ஷியல்ரீதியாகவும், விமர்சனரீதியாகவும் ரஜினியின் "பேட்ட' படத்துக்கு பெரும் வரவேற்பு கிடைத்துள்ளது.  ரஜினியின் சமீப கால படங்களிலிருந்து வசூல்ரீதியாகவும் இப்படம் சாதனை புரிந்துள்ளது.  இதையடுத்து ஏ.ஆர்.முருகதாஸ் இயக்கத்தில் ரஜினி நடிக்க உள்ளதாக கிசுகிசு பரவி வருகிறது. ஆனால் இதுகுறித்து, ரஜினி தரப்பிலும், முருகதாஸ் தரப்பிலும் உறுதி செய்யப்படாத நிலையில் அப்படம் பற்றி விதவிதமான தகவல்கள் மட்டும் கசிந்த வண்ணமிருக்கின்றன.   இந்த நிலையில் ரஜினி ரசிகர் ஒருவர் முருகதாஸ் படத்தில் ரஜினியின் தோற்றம் எப்படி இருக்கும் என்பதை கற்பனையில் யூகித்து அதை  வடிவமைத்து இணையதளத்தில் வெளியிட்டிருக்கிறார். கண்களில் கூலிங்கிளாஸ் அணிந்து பெப்பர் சால்ட் தோற்றத்தில் பீடி புகைத்தபடி துப்பாக்கியுடன் நிற்பதுபோல் ரஜினியின் படம் இடம்பெற்றுள்ளது. இதனை பெரும்பான்மையான ரசிகர்கள் வரவேற்று கருத்து தெரிவித்து வருகின்றனர். 

 

-----------------------------

 

"நாடோடிகள் 2', "கொம்பு வச்ச சிங்கம்டா', "கென்னடி கிளப்' ஆகிய படங்களில் நடித்து வருகிறார் சசிகுமார்.  இதனைத் தொடர்ந்து தற்போது புதிய படம் ஒன்றில் நடிக்க ஒப்பந்தமாகியுள்ளார். இன்னும் பெயரிடப்படாத இப்படத்தை  சுந்தர்.சியிடம் உதவியாளராக இருந்த கதிர்வேலு கதை எழுதி இயக்குகிறார். இந்த படம் சசிகுமாருக்கு 19-ஆவது படமாகும். இப்படத்தில் சசிகுமார் ஐ.டி. தொழில்நுட்ப பணியாளராக நடிக்கிறார். 

செந்தூர் பிலிம்ஸ் சார்பில் டிடி.ராஜா  தயாரிக்கிறார். சித்தார்த் ஒளிப்பதிவு செய்கிறார், சாம்.சிஎஸ் இசையமைக்கிறார்.கலை இயக்கம் சுரேஷ். படத்தொகுப்பினை சபு  ஜோசப் செய்கின்றனர்.

சசிகுமார் ஜோடியாக நிக்கி கல்ராணி ஒப்பந்தமாகியுள்ளார். ராதாரவி, தம்பி ராமைய்யா, விஜயகுமார், ரேகா,சுமித்ரா , சதிஷ் ,மனோபாலா ரமேஷ் கண்ணா, சிங்கம் புலி, நிரோஷா, யோகி பாபு உள்ளிட்ட பலர் முக்கிய வேடங்களில் ஏற்கின்றனர். முதற்கட்ட படப்பிடிப்பு பொள்ளாச்சியில் தொடங்கியுள்ளது. சென்னை, பாண்டிச்சேரி மற்றும் சில வெளிநாடுகளிலும் படப்பிடிப்பு நடத்த திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. மே மாத வெளியீடாக படம் திரைக்கு வரவுள்ளது.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/17/திரைக்-கதிர்-3098286.html
3098287 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மதுரை மீனாட்சி மணியோசை! க.ரவீந்திரன் DIN Sunday, February 17, 2019 12:00 AM +0530 அரு. ராமநாதன்   எழுதிய "வீரபாண்டியன்  மனைவி'  நாவலில்  முதல் பாகம், முதல் அத்தியாயம்  மதுரை  மீனாட்சி  அம்மன்  கோயில்  அர்த்தஜாம  மணி அடித்தது  என்றும், இரண்டாம்  பாகம்  உச்சிகால  மணி அடித்தது  என்றும் மூன்றாம் பாகம் உதய கால  மணி அடித்தது  என்றும் தொடங்குகிறது.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/17/மதுரை-மீனாட்சி-மணியோசை-3098287.html
3098288 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் எப்படி  இருக்க வேண்டும் காதல்? போளூர்  சி.ரகுபதி  DIN Sunday, February 17, 2019 12:00 AM +0530 உஷாவை  சிறை எடுத்த  அநிருத்தன்  போலவும், சுபத்திரையை மணந்த அர்ஜுனன் போலவும், எந்தத் தடைகளையும்  வென்று  ஒரு பெண்ணை மணம் முடித்துக் கொள்ள முடியுமானால்,  நீ துணிந்து  ஒருத்தியைக் காதலிக்கலாம். இல்லையேல், இவளைத்தான் மணக்கப் போகிறோம்  என்று தெரிந்து சீதையைக் காதலித்த ராமனைப்  போல் உன்காதலும்  இருக்க வேண்டும்.  

 - கண்ணதாசன்

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/17/எப்படி--இருக்க-வேண்டும்-காதல்-3098288.html
3098290 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் எம்.ஆர்.ராதா பற்றிய தகவல் ஆர்.கே.லிங்கேசன் DIN Sunday, February 17, 2019 12:00 AM +0530 எம்.ஆர்.ராதா,  சென்னையில்  ஒரு பகுதியான  சிந்தாதிரிப்பேட்டையில் ராணுவத்தில்  பணியாற்றிய ராஜகோபால நாயுடு  - ராஜம்மாள் தம்பதியரின் இரண்டாவது  மகனாவார்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/17/எம்ஆர்ராதா-பற்றிய-தகவல்-3098290.html
3098291 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் நாடகத் தந்தை! DIN DIN Sunday, February 17, 2019 12:00 AM +0530 பம்மல்  சம்பந்த முதலியார் 94 நாடகங்களை  எழுதியுள்ளார்.  இவரது  முதல் நாடகம்  "புஷ்பவல்லி' 1891 -இல்  எழுதப்பட்டது.

"மனோகரா'  1895-இல் எழுதப்பட்டது.  இது அரங்கிலும், அச்சிலும் புகழுடன் விளங்குகிறது.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/17/நாடகத்-தந்தை-3098291.html
3098292 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பார்வை வி.குமாரமுருகன் DIN Sunday, February 17, 2019 12:00 AM +0530 சூரியன் தூக்கத்திலிருந்து விழித்து தன் வேலையை ஆரம்பித்திருந்தது. அந்த ஆஸ்பத்திரியில் இரவு ஷிப்ட் முடிந்து செல்பவர்களும், பகல் நேர ஷிப்டுக்கு வருபவர்களும் தங்களின் அடையாள அட்டையை மெஷினுக்குள் நுழைத்துக் கொண்டிருந்தனர்.

இரவு ஷிப்ட் முடிந்தவர்கள் வேகமாகச் செல்ல வேண்டும் என்பதற்காக பகல் நேர ஷிப்டுக்கு வந்து நின்றவர்களை முந்திச் சென்று அட்டையை தேய்த்து சென்றதால் அங்கு சலசலப்பு ஏற்பட்டது. ரிசப்சனில் அமர்ந்திருந்த எனக்கு அது பெரும் எரிச்சலை ஏற்படுத்தியது.

பொதுவாக சாலையோர சண்டைகள் நடக்கும்போதோ, அலுவலகத்தில் பிரச்னை ஏற்படும் போதோ நான் எரிச்சல் அடைபவன் இல்லை. ஆனால், இன்று டாக்டரின் ரிப்போர்ட்டுக்காக பல மணி நேரம் காத்திருந்த காரணத்தால் என்னை அறியாமலேயே எரிச்சல் வந்தது.  டாக்டர் கூப்பிடும் நேரத்தில் இல்லாமல் போய் விடக்கூடாதே என்பதற்காக காலை முதல் காபி கூட குடிக்காமல் காத்துக் கிடக்கிறேன். பக்கத்திலேயே எனது மனைவியுடன் மகன் அமர்ந்திருந்தான்.

""சைலப்பன் யாருங்க. டாக்டர் கூப்பிடுதாரு'' என்று குரல் கொடுத்தார் நர்ஸ். மனைவியையும், மகனையும் வெளியே இருக்கச் சொல்லிவிட்டு  நான் மட்டும் டாக்டரின் அறைக்குள் நுழைந்தேன். அந்த அறை இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்தது. எனக்கு முன்னதாக 3 பேர் அமர்ந்திருந்தனர். எதுக்கு இந்த சிஸ்டம் என புரியவில்லை. வெளியிலுள்ளவர்களை வரிசையாகவே அழைத்திருக்கலாமே? "திருப்பதி போல் எதற்காக வெயிட்டிங் சிஸ்டம்?' என நினைத்துக் கொண்டேன்.

""நீங்க நாலாவது ஆளா உள்ள போங்க'' என்றார் நர்ஸ். அனிச்சையாய் தலையாட்டினேன். முதலாமவர் டாக்டரின் அறைக்குள் நுழைந்தார். இரண்டாவது நபர் முதல் நாற்காலியில் எழுந்து அமர்ந்தார். என்னை பார்த்த நர்ஸ், "" நீங்க நகர்ந்து இரண்டாவது நாற்காலில உட்காருங்க'' என்றார். வெளியே இருந்து வந்த நபர் மூன்றாவது நாற்காலியில் அமர வைக்கப்பட்டார். சிறு வயதில் விளையாடிய மியுசிக்கல் சேர் ஞாபகம் வந்தது. ஒவ்வொருவரின் வாழ்க்கையும் ஒரு மியுசிக்கல் சேர் போல்தான், பிரமோஷன் என்ற நாற்காலியை பிடிக்க என்னென்ன பிரயத்தனம் எல்லாம் செய்ய வேண்டியிருக்கு.

""சார்... நீங்க உள்ள போங்க'' நர்ஸின் குரல் கேட்டு எழுந்து உள்ளே சென்றேன். டாக்டரைப் பார்த்து கைகூப்பினேன். அவர் பதிலுக்கு தலையாட்டினார். ""உங்க பையனோட ரிப்போர்ட் எல்லாம் பார்த்துட்டேன். எல்லாமே சரியாத்தான் இருக்கு. சிகிச்சையை எப்ப வேணாலும் வச்சுக்கலாம்'' என்றவரை இடை மறித்து, "" நாங்க ரெடியாத்தான் சார் இருக்கோம். இன்னைக்கேனாலும் அட்மிட் ஆயிருதோம்'' என்றேன்.

""அப்ப சரி. ரிசப்ஷன்ல எவ்வளவுன்னு கேட்டுட்டு பணத்தை கட்டிட்டு அட்மிட் பண்ணியிருங்க. எப்ப அறுவை சிகிச்சைங்கிறத ஈவினிங் சொல்றேன்'' என்றவாறே பெல்லை தட்டினார். நான் வெளியே வருவதற்கு முன்பே அடுத்தவர் என்னை தள்ளிக்கொண்டு உள்ளே நுழைந்தார். நோயின் அவசரத்தை காட்டிலும் மனிதர்களின் அவசரம் அதிகம் என்று புலம்பிக் கொண்டே டாக்டரின் அறையை விட்டு வெளியே வந்தேன்.

""கன்சல்டிங் பீஸ் 400 ரூபாய் கொடுங்க'' என்ற நர்சிடம் பணத்தை கொடுத்தேன்.

""நீங்க ரிசப்ஷன்ல போய் பாருங்க. அவங்க டீடெய்ல் சொல்லுவாங்க'' என்றார் நர்ஸ். ""சரி'' என்றபடி வெளியே வந்தேன். கதவுக்கு அருகிலேயே மனைவி நின்று கொண்டிருந்தாள். ""என்ன சொன்னாங்க?'' என்றவளிடம், "" ஆபரேஷன் பண்ணலாம். சரியாயிடுமாம். இன்னைக்கே அட்மிட் பண்ண டாக்டர் சொல்லியிருக்கார்'' என்றேன். மனைவியின் முகத்தில் மகிழ்ச்சி. 

""சரி காலையிலிருந்தே பிள்ள ஒண்ணும் சாப்பிடல. சாப்பிட்டு வந்து மத்ததைப் பார்ப்போம்'' என்றவள் மகனை அழைத்துக் கொண்டு ஆஸ்பத்திரி கேண்டீனை நோக்கி நடந்தாள். நானும் பின் தொடர்ந்தேன். ஆஸ்பத்திரி கேண்டீன் சாப்பாடு அவர்களுக்கு ரசிக்கவில்லை போலும். இரண்டு இட்லிகளுடன் முடித்துக் கொண்டனர்.

 ரிசப்ஷனில் இருந்த இளம்பெண் யாரிடமோ சிரித்து பேசிக் கொண்டிருந்தாள். நோயாளிகள் சிலர் அவள் எப்போது பேசி முடிப்பாள் என்பது போல் அவளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். ஆனாலும், அவள் பேசி முடித்தபாடில்லை. அவள் பேசி முடிவதற்காக காத்திருந்தேன். பேசி முடித்து விட்டு காத்திருந்த நோயாளிகளிடம் என்னவென்று கேட்டு பதில் சொல்லி அனுப்பினாள். என்னைப் பார்த்ததும், "" சார் என்ன வேணும்?'' என்றாள். நான் விவரம் சொன்னேன். 

""சார் எங்க போய்ட்டிங்க நீங்க? அப்பவே ரிப்போர்ட் எல்லாம் வந்திருச்சு. இங்க 3 கிளாஸ் இருக்கு. உங்களுக்கு எந்த கிளாஸ் ரூம் வேணும்'' என்றாள் ரிசப்டனிஸ்ட். 

""மீடியமா பி கிளாúஸ கொடுங்க'' என்றேன்.

"" இந்த பணத்தை கேஷ் கவுண்டரில கட்டிட்டு வாங்க'' என்று துண்டுத்தாளை நீட்டினாள். அதில் தொகை மட்டுமே குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. 

 மாடியிலிருந்த கேஷ் கவுண்டரில் பணத்தைச் செலுத்தினேன். "பெய்டு' என்ற ஸ்டாம்ப்பை குத்தி விட்டு என்னிடம் அந்த துண்டுத் தாளை கொடுத்த அவர், "" ரிசப்ஷனில் கொடுத்திடுங்க'' என்றார். ரிசப்ஷனில் கொடுத்தவுடன் எனக்காக ரூம் ஒதுக்கப்பட்டது. 

""டாக்டர் வந்து எப்போ அறுவை சிகிச்சைன்னு சொல்வாங்க'' என்றாள் அங்கிருந்த நர்ஸ்.

அன்று இரவே எனது மகனுக்கு அறுவை சிகிச்சை முடிந்தது. ""நல்லபடியாக நடந்து விட்டது'' என்றார் டாக்டர். ""இறைவன் இப்பவாவது கண்ணை திறந்தானே'' என்று சந்தோஷப்பட்டாள் மனைவி. பார்வை இல்லாமலேயே இருந்த எனது மகனுக்கு பார்வை வருவதற்கான ஆபரேஷன் செய்வதற்காகத்தான் இந்த மருத்துவமனையில் மகனைச் சேர்த்திருந்தோம். பல வருடங்கள் எத்தனையோ மருத்துவர்கள் பார்த்தும் பலனில்லாத நிலையில் இவர் மட்டும்தான் பார்வை வர வைக்க முடியும் என்ற நம்பிக்கை கொடுத்தார். இப்போது அந்த ஆபரேஷனும் வெற்றியாக முடிந்து விட்டது. ""இன்னும் சில தினங்களில் நீங்கள் வீட்டுக்கு அழைத்துச் செல்லலாம். அதுவரை எங்களின் பார்வையில் அவன் இருக்க வேண்டும்'' என சொல்லி விட்டார் டாக்டர்.

பார்வையில்லாத மகனுக்கு இதுவரை பார்வையாக இருந்தவள் எனது மனைவிதான். அடுத்த வருடம் 10-ஆம் வகுப்பு செல்லவுள்ள அவனுக்கு அனைத்துமாக இருந்த அவள். ஒவ்வொரு பொருளையும் அவன் புரிந்து கொள்ளும்படி விளக்குவதைப் பார்த்தாலே அவளின் பொறுமை புரியும். அவன் கேட்கும் ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் பொறுமையாக புரிய வைப்பாள் அவள்.
இன்னும் சில தினங்களில் அவனுக்குப் பார்வை வந்துவிடும். அம்மா சொன்ன அத்தனை விஷயங்களையும் அவனால் இனி நேரடியாகவே பார்க்க முடியும் என்ற எண்ணம் எனக்கு பெரும் சந்தோஷத்தை ஏற்படுத்தியது. டாக்டர் சொன்னபடி 3 தினங்கள் கழித்து பார்வையுடன் வெளியே வந்தவன் இருவரையும் கட்டித் தழுவிக் கொண்டான். எப்போதும் காரில் அம்மாவுடன் பின் சீட்டில் அமர்ந்து கொள்பவன் இன்று எல்லாவற்றையும் பார்ப்பதற்காக முன் சீட்டில் அமர்ந்தான்.

கார் போகும் போதே ஒவ்வொன்றாக பார்த்தவன் அவன் அம்மாவிடம் அதையெல்லாம் சரியாகவே சொன்னான். எனது மனைவியும் வழியில் பார்க்கும் ஒவ்வொன்றையும் அவனிடம் சொல்லிக் கொண்டே வந்தாள். திடீரென்று கார் நின்றது. சாலையில் யாரோ இருவர் ஒருவரை தாக்கிக் கொண்டிருந்தனர். சிலர், வேறு சிலரை ஆயுதங்கள் கொண்டு துரத்திக் கொண்டிருந்தனர்.

""ஐயா, இங்கு ஏதோ சண்டை  நடக்குது. நாம பேசாம திரும்பி வேறு வழியில போயிருவோம்'' என்றவாறே காரை திருப்பினான் டிரைவர். 

""அம்மா இங்க என்ன நடக்குது. நாம ஏன் திரும்பி போகணும்? டிரைவரண்ணன் நீங்க போய் சமாதானம் பண்ணுங்க'' என்றான் எனது மகன். 

""என்ன தம்பி விளையாடுறீயா? உலகம் தெரியாத பிள்ளையா இருக்கியே. நாம அங்க போனா நம்மையும் போட்டுத் தள்ளிருவாங்க தம்பி. நீங்க பேசாம வாங்க'' என்றான் டிரைவர். எனது மகனுக்கு டிரைவர் சொன்னது எதுவும் புரியவில்லை போலும். ஒன்றும் தெரியாமல் விழித்தான்.

""அம்மா என்னம்மா இது?'' என்ற மகனுக்கு பதில் சொல்ல முடியாமல் கலங்கினாள் மனைவி. ""ஊரைச் சுத்திட்டுத்தான் போக வேண்டியிருக்கு. கூடுதல் காசு வேணும்'' என்ற டிரைவரிடம் "சரி' என்றேன் நான். வழி நெடுக ஊர் முழுவதும் கொட்டிக் கிடக்கும் குப்பையைப்  பார்த்தவாறே வந்த மகனிடம் ஒவ்வொன்றுக்கும் விளக்கம் சொன்னாள் மனைவி. 

சாலையின் குறுக்கே விபத்தில் சிக்கி ரத்தம் சிந்தியவாறே கிடந்த இளைஞனைக் கண்டும், காணாதது போல் மக்கள் பறந்து கொண்டிருந்தனர்.

""அப்பா அவரை போய் காப்பாத்துங்கப்பா'' என்ற மகனின் பேச்சை தட்ட முடியாமல் காரை நிறுத்த சொன்னேன் நான். 


""உங்களுக்கு எதுக்குங்க வீண் வேலை. போலீஸ் கேசு அது இதுன்னு அலைய வேண்டியிருக்கும்'' என்றார் டிரைவர். மகனின் நச்சரிப்பு தாங்காமல் கீழே விழுந்து கிடந்தவனுக்கு உதவப்போனேன். அதற்குள் 108 ஆம்புலன்ஸ் வந்து அந்த இளைஞனை அள்ளிச் சென்றது.


முன் சீட்டில் அமர்ந்திருந்த மகன் அம்மா அருகில் வந்து அமர்ந்து கொண்டான். 
""அம்மா எனக்கு பார்வையில்லாத போது நீ ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் சொன்னே. எனக்கு கண் தெரிஞ்சவுடனே அதை எல்லாம் பார்க்கணும்னு ஆசை,  ஆசையா இருந்துச்சும்மா. ஆனா, நீ சொல்லாத எல்லாத்தையும் கூட இப்போ பார்க்கிறேன். என்னால் தாங்க முடியலமா... இந்த பார்வை எனக்கு தேவையில்லம்மா. பழையபடியே என்னை குருடனாக்கியிருங்கம்மா'' என்ற மகனின் முகம் பார்க்க முடியாமல் அழுதாள் என் மனைவி. காரின் குறுக்கே வந்தவனைப் பார்த்து, "" ஏன்டா உனக்கு கண் என்ன குருடா?'' என்று ஏசியபடி வண்டியை வேகமெடுத்தான் டிரைவர்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/17/பார்வை-3098292.html
3098294 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வேல்பூரி DIN DIN Sunday, February 17, 2019 12:00 AM +0530 கண்டது


(கும்பகோணத்தில் இயற்கை உரமிட்டு உற்பத்தி  செய்யப்பட்ட  தானியங்களை விற்பனை செய்யும்  கடையின் பெயர்)

வயல்

வீர.செல்வம், பந்தநல்லூர்.

 

(திருவைக்காவூர் சிவன் கோயில் வாசலருகே வேனில் கண்ட வாசகம்)


லைஃபைத் தேடும் முன்
வொய்ஃபைத் தேடாதே!

கீதா முருகானந்தம், கும்பகோணம்.

 

(அதிராம்பட்டினத்தில் ஒரு  மளிகைக்கடையின் பெயர்)

மக்கள் மளிகைக் கடை


சாகுல்,  அதிராம்பட்டினம்.


யோசிக்கிறாங்கப்பா!

கிடைச்சா உடைச்சிடுறாங்க,
கிடைக்கலைன்னா- உடைஞ்சிடுறாங்க...
என்னத்தைச் சொல்ல?

கா.அஞ்சம்மாள்,  பி.வி.பட்டினம்.


கேட்டது


(நாமக்கல்லில் ஒரு தேநீர்க் கடையில் இளைஞர்கள் இருவர்)


""மச்சி டி.வி.யிலே எதைப் பார்ப்பே?''
""ஸ்கிரீனைத்தான்''
""அதில்லே மச்சி...  எதைப் போடுவே?''
""முதல்லே சுவிட்சை''
""போடா இவனே...''

யூ.பைஸ் அஹமத், நாமக்கல்.

 

(மதுரை மாட்டுத்தாவணி பேருந்துநிலையத்தில் தாயும், 10 வயதுச் சிறுமியும்)

தாய்: ஷம்மு... நல்லாதானே நடந்து வந்தே.... திடீர்ன்னு வாத்து மாதிரி ஏன் நடக்க ஆரம்பிச்சிட்டே... என்னாச்சு?
மகள்: இப்ப நீதானம்மா "டக்'குன்னு எட்டுவச்சி நடந்துவான்னு சொன்னே... அதனாலே அப்படி நடக்குறேன்.

கே.திருமாறன், சித்தாக்கூர்.


மைக்ரோ கதை


அப்போதுதான் அலுவலகத்திலிருந்து வீடு வந்து சேர்ந்திருந்தாள் ராதா.
"அக்கடா'வென சோபாவில் சரிந்தவளின் காதில் சமையலறைக்குள்ளிருந்து வந்த பேச்சுக் குரல்கள் கேட்டன.
""ஏன்டி இதுக்கெல்லாம் அக்கா வரணுமா உனக்கு? உன்னால செய்ய முடியாதா?'' -அம்மா.
""இல்லம்மா இதுக்கெல்லாம்  அக்காதான் கரெக்ட்.   அக்கா ரொம்பவும் கை ராசிக்காரி''
""சரி... அக்கா வரட்டும்.  வர்ற நேரம்தான்''
சமையலறையிலிருந்து வெளியே வந்த அம்மா ராதாவைப் பார்த்து, ""வந்துட்டியா? உன்னைத்தான் தேடிக்கிட்டிருந்தோம்'' என்றாள்.
""எதுக்காக?''
""நீ ரொம்ப கைராசின்னு உன் தங்கச்சி சொல்றா?''
""எதுக்கும்மா?''
""போன தடவை எலிப்பொறியிலே தேங்காய் பத்தைய நீ வெச்சதாலே... பெரிய எலி ஒன்னு மாட்டிக்கிடுச்சாம். அதனாலே இந்தத் தடவையும் நீ தான் வைக்கணுமாம்''

கே.நாகராஜ், பொள்ளாச்சி.

 

எஸ்.எம்.எஸ்.


அடுத்தவனுக்குக் கிடைத்துவிட்டதே என்று
மனிதன் பொறாமைப்படாத ஒரே விஷயம்...
மரணம்.

மங்கை கவுதம், பாளையங்கோட்டை.


அப்படீங்களா!


அமெரிக்காவின் பென்சில்வேனியா மாகாணத்தில் தேசிய அளவிலான ஒரு போட்டி நடந்தது.  போனி பிளான்ட்ஸ் என்ற மாபெரும் காய்கறி உற்பத்தி, விற்பனை நிலையம்  வித்தியாசமான முட்டைகோஸ்  வளர்க்கும் அந்தப் போட்டியை நடத்தியது.  அதில்  32 ஆயிரம் சிறுவர், சிறுமிகள் பங்கு கொண்டார்கள்.  அந்தப் போட்டியில்  பிட்ஸ்பர்க்கில் உள்ள  பீபிள்ஸ் ஆரம்பப்பள்ளியில் பயிலும்  9 வயதுடைய சிறுமி  லில்லி ரைஸ்  முதல் பரிசை வென்றார்.  அவருக்கு அந்த நிறுவனம்  1000 டாலர் மதிப்பிலான சேமிப்பு பத்திரத்தை அவருடைய எதிர்காலப் படிப்புக்கு உதவும் வகையில் வழங்கியிருக்கிறது.  லில்லி ரைஸ்  வளர்த்த முட்டைகோஸின் எடை  14.5 கிலோ.

என்.ஜே., சென்னை-116.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/17/வேல்பூரி-3098294.html
3093804 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம்: துத்தி எனும் ஒரு மூலவலி நிவாரணி! பேராசிரியர்  எஸ். சுவாமிநாதன் DIN Monday, February 11, 2019 01:38 PM +0530 என் வயது 65. இரண்டு வருடங்களுக்கு முன் மூலம் ஆப்ரேஷன் செய்து கொண்டேன். மலத்துவாரத்தில்இருந்த புண்ணை சரி செய்து மலத்துவாரத்தையும் கொஞ்சம் பெரிது செய்து இருப்பதாக டாக்டர் சொன்னார். இரண்டு வருடகாலமாகப் பிரச்னை  ஏதுமில்லை. தற்சமயம் 6 மாத காலமாக ஆசனவாயில் கடும் வலி ஏற்படுகிறது. வலி நிவாரணி மாத்திரைகள் தற்காலிகமாகத்தான் வலியைப் போக்குகின்றன. துத்தி தழையை அரைத்து மோரில் கலந்து காலையில் வெறும் வயிற்றில் சாப்பிடுகிறேன். இந்தத் தழையின் மருத்துவகுணங்கள் எவை? வலியை எப்படிக் குறைப்பது? 

பி. இளங்கோவன்,  ஈரோடு.

துத்தி ஓர் அற்புதமான மூலவலி நிவாரணியாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. நீங்கள் குறிப்பிடுவது போல, மோருடன் கலந்து குடிப்பதை விட, துத்தி இலையை விளக்கெண்ணெய் விட்டு வதக்கி, மூலம், பவுத்திரம், ஆசனவாய் கடுப்பு ஆகியவற்றின் மீது வைத்துக் கட்ட குணமதிகம். அல்லது இலையை விளக்கெண்ணெய் விட்டு வதக்கி, ஒத்தடம் கொடுத்து பொறுக்கும் சூட்டில் வைத்துக் கட்டுவதும், இலைகளுடன் பயத்தம் பருப்பு, துவரம் பருப்பு கலந்து சமையல் செய்து சாப்பிட்டாலும் ஆசனவாய் வலி நன்கு குணமடையும்.

துத்தி பற்றிய சில அறிய தகவல்கள்: 

தாவரவியல் பெயர் - Abutilon indicum 
சமஸ்கிருதம் - அதிபலா
வளரியல்பு - குறுஞ்செடி

தாவரவிளக்கம்: இதய வடிவமான இலைகளையும், பொன் மஞ்சள் நிறமான சிறு பூக்களையும், தோடு வடிவமான காய்களையும் கொண்ட தாவரம், 2 மீ வரை உயரமானவை. தாவரம் முழுவதும் மென்மையான உரோமங்கள் உண்டு. இவை நமது தோலில் பட்டால் அரிப்பு ஏற்படும். இலைகள் அடிபாகம் மெழுகு பூசியது போன்று காணப்படும், சில நேரங்களில் 3 மடல்களாகப் பிரிந்திருக்கும், தமிழகத்தின் எல்லா மாவட்டங்களிலும் களைச்செடியாக வளர்கின்றன. கடற்கரையோரங்கள், சமவெளிகளில் அடர்ந்து காணப்படும். இலை, பூ, விதை, வேர், பட்டை ஆகியவை மருந்துவப் பயன் கொண்டவை. பசும் துத்தி, பெருந்துத்தி, பணியாரத் துத்தி, கருந்துத்தி, நிலத்துத்தி என்னும் பலவகைகளும் உண்டு.

மருத்துவப் பயன்கள் 

மற்றும் மருந்து முறைகள்: தாவரம், பொதுவாக இனிப்புச் சுவையும், குளிர்ச்சித் தன்மையும் கொண்டது. இலை, அழற்சியைப் போக்கும், மலக்கட்டு, ஆசனவாய் எரிச்சல் ஆகியவற்றைக் குணமாக்கும். நோய் நீக்கி உடலைத் தேற்றும், கருமேகம், உடல் சூடு போன்றவற்றைக் குணமாக்கும், சிறுநீரைப் பெருக்கும், பூ, ரத்தப்போக்கை அடக்கும், இருமலைக் குறைக்கும், ஆண்மையைப் பெருக்கும், குளிர்ச்சியுண்டாக்கும். விதை, இனிப்புச் சுவையுடையது. சிறுநீர் எரிச்சல், ஆசனக்கடுப்பு, வெள்ளைப்படுதல், கரும்புள்ளி, போன்றவற்றைக் குணமாக்கும்.

புண்கள் குணமாக:   இலைச்சாற்றுடன் சிறிதளவு மஞ்சள் தூள் கலந்து பாதிக்கப்பட்ட இடத்தில் பூச வேண்டும். 

கட்டிகள் உடைய:   இலைச்சாற்றைப் பச்சரிசி மாவுடன் கலந்து, கிண்டி, கட்டிகளின் மீது வைத்துக் கட்ட வேண்டும்.

வெள்ளைப்படுதல் குணமாக:  துத்தி இலைகளை நெய்யில் துவட்டி சாதத்துடன் சேர்த்து சாப்பிட்டு வரலாம். அல்லது இலையை காரமில்லாமல் பொரியலாகச் செய்து சாதத்துடன் பிசைந்து, 40 முதல் 120 நாட்கள் வரை சாப்பிட வேண்டும். இந்தக் காலத்தில், புளி, காரம், மாமிசம் நீக்கிய உணவைச் சாப்பிட வேண்டும், புகைப்பிடித்தல் கூடாது. 

இரத்த வாந்தி கட்டுப்பட:  20 மி.லி. பூச்சாற்றுடன், சிறிதளவு கற்கண்டு சேர்த்துச் சாப்பிட வேண்டும்.

உடல்சூடு குணமாக:  பூக்களை உலர்த்தி, தூள் செய்து வைத்துக் கொண்டு ஒரு தேக்கரண்டி அளவு தூள், ஒரு டம்ளர் பாலில் கலந்து இரவில் மட்டும் குடித்து வர வேண்டும்.

மேகநோய் குணமாக:   துத்தி விதைச்சூரணம் ஒரு தேக்கரண்டி, கற்கண்டு ஒரு தேக்கரண்டி தேனில் கலந்து உட்கொள்ள வேண்டும்.

உடல்வலி குணமாக:   இலைகளை கொதிநீரில் போட்டு வேக வைத்து, அந்த நீரில் துணியை தோய்த்துப் பிழிந்து, வலியுள்ள இடத்தில் ஒத்தடம் கொடுக்க வேண்டும்.  பெருங்காயம், விளக்கெண்ணெய் மற்றும் பூண்டின் கலவை கொண்டு தயாரிக்கப்படும் ஹிங்குதிரிகுண தைலம் எனும் ஆயுர்வேத மருந்தை, இரும்புக் கரண்டியில் சூடாக்கி, வெது வெதுப்பாக ஆசனவாயில் தடவி வருவதன் வழியாகவும், ஆசனவாயைச் சுற்றியுள்ள நரம்பு மண்டலத்தில் ஏற்பட்டுள்ள வலியைக் குணப்படுத்தலாம்.

வெள்ளை வெங்காயத்தையோ, சிறிய சாம்பார் வெங்காயத்தையோ நறுக்கி, விளக்கெண்ணெய்யில் வதக்கி, காலை இரவு உணவிற்கு முன் சாப்பிடுவதனாலும், அறுவை சிகிச்சைக்குப் பின் ஏற்பட்டுள்ள ஆசனவாய் வலியை நிவர்த்தி செய்து கொள்ள முடியும்.

குக்குலு திக்தகம் எனும் நெய் மருந்தை சுமார் 15 - 20 மி.லி. நீராவியில் உருக்கி, காலை மாலை வெறும் வயிற்றில் ஒரு மாதம் - ஒன்றரை மாதம் தொடர்ந்து சாப்பிட்டு வலியைக் குணப்படுத்தலாம்.

சிரிவில்வாதி கஷாயம், துஸ்பர்ஸகாதி கஷாயம் போன்றவற்றில் ஒன்றை உடல் நிலைக்குத் தக்கபடி தேர்ந்தெடுத்து, சிட்டிகை இந்துப்பு கலந்து, அதில் சுகுமாரம் எனும் நெய் மருந்தை 10 மி.லி. அளவுடன் காலை, மாலை வெறும் வயிற்றில் சாப்பிடுவதும் மூலம் சம்பந்தப்பட்ட வலி, ஆசனவாய்க் கடுப்பு போன்றவற்றைக் குணப்படுத்தக் கூடியதே.

SITZ BATH எனப்படும் மூலிகை வலி நிவாரணிகளைக் கொண்டு வெது வெதுப்பாக கஷாயம் காய்ச்சி, அதில் சிட்டிகை உப்பு கலந்து அதனுள் ஆசனவாய் நன்கு மூழ்கும்படி சுமார் 15 - 30 நிமிடங்கள் அமர்ந்திருக்கும் சிகிச்சை முறையாலும் உங்கள் பிரச்சனை தீர வாய்ப்பிருக்கிறது.  

(தொடரும்)

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/11/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்-துத்தி-எனும்-ஒரு-மூலவலி-நிவாரணி-3093804.html
3093802 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் துளிகள்... எஸ்.சடையப்பன்,  காளனம்பட்டி.  Monday, February 11, 2019 01:35 PM +0530 இந்தியாவின்  முதல் செயற்கைகோளுக்கு  "ஆர்யபட்டா'   என  பெயர் சூட்டப்பட்டது. இந்திய  அறிவியல்  மேதையை  கௌரவிக்கவே  இப்பெயர் சூட்டப்பட்டது.  கி.பி. 476-இல்  பிறந்த இவர்,  உலகப்புகழ் பெற்ற நாளந்தா பல்கலைக்கழகத்தில் படித்தவர். இவரை சந்திரகுப்த மௌரியர் அந்த பல்கலைக்கழகத்துக்கு  முதல்வர் ஆக்கினார்.  தன் 23 வயதில்  எழுதிய  நூல் தான்  ஆர்யபட்டீயம்.  இந்த நூலே  உலகம்  முழுவதும்  விண்வெளி ஆராய்ச்சிக்கு அடித்தளமாக  அமைந்தது.

 

----------------------------------------------

 

இந்தியாவின்  முதல் செயற்கைகோளுக்கு  "ஆர்யபட்டா'   என  பெயர் சூட்டப்பட்டது. இந்திய  அறிவியல்  மேதையை  கௌரவிக்கவே  இப்பெயர் சூட்டப்பட்டது.  கி.பி. 476-இல்  பிறந்த இவர்,  உலகப்புகழ் பெற்ற நாளந்தா பல்கலைக்கழகத்தில்  படித்தவர்.  இவரை சந்திரகுப்த மௌரியர் அந்த பல்கலைக்கழகத்துக்கு  முதல்வர் ஆக்கினார்.  தன் 23 வயதில்  எழுதிய  நூல் தான்  ஆர்யபட்டீயம்.  இந்த நூலே  உலகம்  முழுவதும்  விண்வெளி  ஆராய்ச்சிக்கு  அடித்தளமாக  அமைந்தது.

எஸ்.சடையப்பன்,  காளனம்பட்டி. 

 

----------------------------------------------


ஜி.டி.நாயுடு  விவசாயத் துறையிலும் பல சாதனைகள்  புரிந்தார்.  இவரது  தாவர ஆராய்ச்சி  முடிவுகள்  உலகையே  பிரமிக்க  வைத்தன.  இவரது  அதிசய  பருத்தி செடிக்கு  "நாயுடு காட்டன்'  என பெயரிட்டு  ஜெர்மன்  கௌரவித்தது.

ஆர்.லிங்கேசன், மேலகிருஷ்ணன்புதூர். 

 

----------------------------------------------


 பாரதியார் பாடல்

ஈரோடு  கேசவலால் காளிதாஸ்  சேட்  காளிதாஸ்  பிலிம் என்ற பெயரில்  1935-இல் "மேனகா'  என்ற படம் எடுத்தார். அதில்தான்  முதன்முதலில்  "வாழ்க  நிரந்தரம், வாழ்க  தமிழ்மொழி'   என்ற பாரதியார்  பாடல் இடம் பெற்றது.

(புலவர் செ.இராசு எழுதிய "தெரிந்த ஈரோடு தெரியாத  செய்திகள்' என்ற நூலிலிருந்து)

க.ரவீந்திரன், ஈரோடு
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/11/ஆர்யபட்டா-3093802.html
3093800 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி Monday, February 11, 2019 01:24 PM +0530 கண்டது

(நெல்லை மாவட்டம்  களக்காடு என்ற ஊரில் உள்ள ஓர் அச்சகத்தில்)

சொர்க்கத்தில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட திருமணங்கள்
எங்கள் அச்சகத்தின் மூலம் தொடங்கட்டும்.
டும்...டும்... டும்...

எஸ்.கிருஷ்ணன்,  கருவேலன்குளம்.

 

(கோவை - நஞ்சுண்டாபுரம் சாலையில்  உள்ள ஒரு கடையின் பெயர்)

கழுதை உலர் சலவையகம்

க.விஸ்வநாதன், கோயம்புத்தூர்-45.

 

(திருவாடானையில் நிறுத்தப்பட்டிருந்த ஒரு வேனின் முகப்பில்)

மாமா வீட்டுப் பிள்ளை

கூ.முத்துலெட்சுமி, திருவாடானை.

 

(வேலூர் மாவட்டம் கணியம்பாடி அருகே உள்ள ஒரு சிற்றூரின் பெயர்)

நெல் வாய்

பா.அனுஆரண்யா பாண்டிசங்கர், சென்னை-77.


கேட்டது

(ஆத்தூர் கடைவீதியில் இருவர்)

"" ஓசியிலே லிஃப்ட்  கேட்கிற   ஆளைப் பார்த்துத்தான் வண்டியிலே ஏத்தலாமா இல்லையான்னு முடிவெடுப்பியா? எப்படி?''
""வெயிட்டான ஆள்ன்னா ஏத்த மாட்டேன்''
""ஏன் வண்டி இழுக்காதா?''
"" அட  நீ  வேற... வெயிட்டான ஆளை ஏத்திட்டா... நான் பெட்ரோல் டேங்க் மேலே உட்கார்ந்துகிட்டுத்தான் வண்டி ஓட்டணும்''

எஸ்.செந்தில்குமார்,  ஆத்தூர்.

 

(கம்பைநல்லூர் பள்ளி ஒன்றின் அருகே ஆறாம் வகுப்பு படிக்கும் இரு மாணவர்கள்)


""டேய் சிவா... நம்ம கணக்கு வாத்தியாருக்கு ஞாபக மறதி ரொம்ப''
""எப்படிச் சொல்றே?''
""நேத்து ஐந்தும் ஐந்தும் பத்துன்னு சொன்னார். இன்னிக்கு ஆறும் நாலும் பத்துங்கிறார்''
ஆ.சுகந்தன், கம்பைநல்லூர்.

யோசிக்கிறாங்கப்பா!


மத்தவங்களுக்கு ஒரு பிரச்னைன்னா
நம்ம மூளை பயங்கரமா வேலை செய்யுது...
அதுவே நமக்கு ஒரு பிரச்னைன்னா-
கிணத்துல போட்ட கல்லு மாதிரி அப்படியே இருக்குது.

 ஆர்.சங்கீதா ரமணன், ராசிபுரம்.

 

மைக்ரோ கதை


இராமசாமியும் குமாரசாமியும் நண்பர்கள்.  நடுத்தெருவில் சந்தித்துப் பேசிக் கொண்டார்கள்.
""அப்புறம் அந்த விஷயம் என்னாச்சு?''
""அது அப்படியேதான் இருக்கு. இன்னும் ரெண்டு நாள் போனால்தான் தெரியும்''
""சரி... நேற்று  ஒரு சமாச்சாரம் சொன்னேனே... அது விஷயமா என்ன முடிவு பண்ணினீங்க?''
""ஓ... அதுவா நாளைக்குச் சொல்றேனே என் முடிவை''
""ரொம்பச் சரி.... இன்னொன்னு இருக்கு பாருங்கோ... நீங்களே நேரடியாக கவனிக்கணும்னு சொல்லியிருந்தேனே... அது என்ன ஆச்சு?''
""அடடா... நீங்க அது விஷயமா அப்புறம்  ஞாபகப்படுத்தவே இல்லையே... சரி... சரி... வீட்டுக்குத் திரும்பியதும் முதல் வேலையா கவனிக்கிறேன்''
""சரி... இந்த மாதிரி விஷயங்களை நடுத்தெருவில்  பேசக் கூடாது... யாராவது கேட்டால் என்ன ஆவது?''

ஆதினமிளகி, வீரசிகாமணி.


எம்.எம்.எஸ்.

பிறருக்கு மரியாதை கொடுத்தால் அதற்கு விலை இல்லை.
ஆனால்...
அது எல்லாவற்றையும் விலையில்லாமலேயே வாங்கிவிடுகிறது.

சி.ரகுபதி, போளூர்.

அப்படீங்களா!

கேட்கும் திறன் குறைவாக உள்ளவர்கள் காதிற்கு வெளிப்புறத்தில் கேட்கும் ஒலியை அதிகப்படுத்தும் கருவியை மாட்டியிருப்பதைப் பார்த்திருப்பீர்கள். அந்தக் கருவியைப் பார்த்த  உடனேயே அவருக்குக் கேட்கும் திறன் குறைவு என்பது எல்லாருக்கும் தெரிந்துவிடுகிறது. இது கேட்கும்திறன் குறைவாக உள்ளவர்களின் மனநலனைப் பாதிக்கிறது.     எனவே இந்தக் கருவியை காதின் உள்புறத்தில் பொருத்தும் அறுவைச் சிகிச்சையைச் செய்யத் தொடங்கினார்கள்.  அதற்கு  காதின் உள்புறத்தில் பொருத்த  பொருத்தும் இடத்துக்கு அருகே உள்ள மண்டை ஓட்டை  சிறிது  துளையிட வேண்டும். அப்படித் துளயிடும்போது  முகத்தின் நரம்புகள்,   சுவையுணர்வு நரம்புகள் பாதிக்கப்பட வாய்ப்புள்ளது.

மிக மிகத் துல்லியமாக  துளையிடும் இடத்தைத் தேர்வு செய்வது, துளையிடும்போது துளையிடப்பட வேண்டிய இடம் விலகிவிடாமல்  சரியான இடத்தில் துளையிடுவது  என்பதை மனிதக் கரங்களை நம்பி செய்ய முடியுமா என்ற சந்தேகம் எழுந்தது. எனவே, சுவிட்சர்லாந்திலுள்ள பெர்ன் பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள், அதற்காக ஒரு மிகச் சிறிய ரோபாட்டை உருவாக்கி இருக்கிறார்கள்.  

அந்த சிறிய  ரோபாட் மனித முடியின் அகலத்தை விட 25 மைக்ரான்ஸ் அளவு குறைவானது.  அது  தனது முதுகில் ஒரு  கேமராவையும் சுமந்து கொண்டு (அந்த கேமரா இன்னும் எவ்வளவு சிறியதாக இருக்கும்!), காதின் உள்புறத்துக்குச் சென்று,  தேவையான இடத்தில் தேவையான அளவு மிகத்துல்லியமாகத் துளையிட்டு திரும்பி வந்துவிடுகிறது.  இதற்கு முன்பு இந்த ரோபாட்களின் உதவியின்றி செய்யப்பட்ட அறுவைச் சிகிச்சைகளில் 30 இலிருந்து 35 சதவீதம் வரை  தோல்வியடைந்துவிட்டதால் இந்த ரோபாட்களைக் கண்டுபிடித்திருக்கிறார்கள். 

- என்.ஜே., சென்னை-116.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/10/பேல்பூரி-3093800.html
3093793 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சாருகேஹசியும் நாங்களும்! -சுப்ரபாலன் Sunday, February 10, 2019 12:00 AM +0530 அண்மை நாட்களில் இலக்கிய உலகில் இரண்டு முக்கியமான நண்பர்களை உயிர்க்கொல்லி நோய்க்கு பலி கொடுத்து விட்டோம். சில வாரங்களுக்கு முன்னால் பிரபஞ்சன். இப்போது சிரிக்கச் சிரிக்கப் பேசியும் எழுதியும்  வந்த நண்பர் "சாருகேசி'  புகை, மது என்று எந்தவிதமான சங்கடங்களுக்கும் ஆட்படாமல் இருந்தாலும்கூட இந்தச் சனியன் விடாதோ?

சாருகேசி விஸ்வநாதனின் மறைவு மற்ற எல்லாத் துறைகளையும் விட பாரம்பரியமான லலித கலைகளைப் பற்றிய ஆரோக்கியமான, நடுநிலையான விமர்சனத்துறைக்கு ஈடுசெய்ய முடியாத ஒரு பேரிழப்பு. அற்புதமான இசை நடன விமர்சனங்கள் தவிர, ஏராளமான மருத்துவக் கட்டுரைகள், பேட்டிக் கட்டுரைகள், அறிவியல் கட்டுரைகள், திருத்தலப் பயண
ஆன்மிகக் கட்டுரைகள், நகைச்சுவை நிஜமாகவே கொப்பளித்துப் பொங்கிப் பிரவகிக்கும் சிறுகதைகள், நாடகங்கள் என்று ஓயாமல் எழுதிக் குவித்தவர். 

அவர் நெருக்கமான தொடர்பு கொண்டிருந்த "கல்கி' தவிர, தினமணி, அமுதசுரபி, கலைமகள் என்று பல இதழ்களில் "சாருகேசி'யின் கெளரவமான எழுத்துகள் இடம்பெற்றன.  தமிழைப் போலவே ஆங்கிலத்திலும் சரளமாக எழுதுகிற ஆற்றல் பெற்றிருந்தார். கலைமகள் நிறுவனத்து "ஆர்வி'யின் பேரன்புக்குரியவராக இருந்த சாருகேசியின் முதல் எழுத்து "கண்ணன்' இதழில்தான் வெளியானது. முதல் சிறுகதையை "கல்கி' வெளியிட்டது.

வாழ்நாளில் தம்முடைய எழுத்துக்களை ஒரு முறைகூட நூல் வடிவத்தில் காணமுடியாமல் அமரரான ஆனந்தவிகடன் "தேவன்' அவர்களுடைய "ஐந்து நாடுகளில் அறுபது நாள்' பயணத்தொடர் முதலான எல்லா நூல்களையும் "அல்லயன்ஸ்' நிறுவனம் மூலம் வெளியிடச் செய்தது சாருகேசியின் அரிய தொண்டு. அந்த "அமரர் தேவ'னின் பெயரால் அறக்கட்டளை ஒன்றை நிறுவி, தகுதியான பலருக்கு உதவிகள் செய்ததோடு ஆண்டுதோறும் கலை இலக்கியம் தொடர்பான இருவருக்கு "அமரர் தேவன் நினைவு அறக்கட்ளை விருது'களையும் வழங்கி வந்தார். ஃபைஸர் மருத்துவ நிறுவனத்தில் நிறைவாகப் பணியாற்றி ஓய்வுபெற்ற பின்னர் தம்முடைய முழுநேரத்தையும் எழுத்திலும் கலா ரசனையிலுமே செலவிட்டார்.

விரிவான நட்பு வட்டம் அவருடையது. "கல்கி' இதழுக்காக ப்ரியன், சந்திரமெளலி, சாருகேசி என்று நாங்கள் நால்வரும் இணைந்து பணியாற்றிய நாட்கள் மறக்க முடியாதவை. அப்போதைய ஆசிரியர் கல்கி ராஜேந்திரன் இல்லத்தில் செவ்வாய்க்கிழமை தோறும் நாங்கள் கூடியிருந்து அவரோடு பல விஷயங்களைப் பற்றி உற்சாகமாகக் கலந்துரையாடியது ஒரு பொற்காலமேதான்.

சுதாமூர்த்தி உட்படப் பல பிறமொழி ஆசிரியர்களின் நூல்களைப் பக்குவமான இனிய தமிழ்நடையில் மொழியாக்கம் செய்ததும் சாருகேசியின் அரும்பணிகளுள் ஒன்று. 

அவரோடு நெருங்கிப் பழகும் வாய்ப்புப் பெற்றவர்களால் இன்னும் சில மாதங்களுக்காவது நல்ல உறக்கம் கொள்ள முடியாது. "அதானே...', "அச்ச்சோ..', "பாருங்கோளேன்' போன்ற முத்திரைச் சொற்களை அவரைப்போல் அனுபவித்துப் பயன்படுத்த எத்தனைபேரால் ஆகும்?.

நாரதகான சபா ஆதரவில் நடைபெற்ற "நாட்டியரங்கம்' நிகழ்ச்சிகளை ஆண்டுதோறும் வடிவமைத்து, வித்தியாசமான பாடுபொருள்களைத் தேர்வு செய்துதந்து வழிநடத்தியவர் சாருகேசி. அவ்வாறே சில ஆண்டுகளாக "டாக் மையத்'தின் ஆர்.டி. சாரியின் ஆதரவோடு நடைபெற்று வருகிற "தமிழ்ப் புத்தக நண்பர்கள்' அமைப்பின் நால்வருள் ஒருவராகப் பணியாற்றிவந்தார். "இந்த மாதாந்திர விமர்சனக் கூட்டங்களுக்கான மதிப்பீட்டுக்குரிய நூலையும் தக்க விமர்சகரையும் தேர்வு செய்வதில் முழுப்பொறுப்பும் சாருகேசி சாருடையதுதான்' என்று ஒவ்வொரு கூட்டத்திலும் உற்சாகமாகப் பிரகடனம் செய்வார் அமைப்பாளர்களுள்  ஒருவரான ரவி தமிழ்வாணன். இந்த அமைப்பின் இன்னொரு நண்பர் ஆர்.வி.ராஜன் குறிப்பிட்டுள்ளவாறு "சாருகேசி ஒரு gentleman to the core.  இதைத் தமிழில் அத்தனை அழகுச் செறிவோடு சொல்ல முடியவில்லை. 

நண்பர் சாருகேசி தம்முடைய உணவில் மருத்துவப் பயன்கள் நிறைந்த வெங்காயத்தைக் கண்டிப்புடன் தவிர்த்து வந்தார். இதனாலேயே திருமணம் போன்ற நிகழ்வுகளுக்குப் போனால் விருந்துகளில் கலந்து கொள்வதைப் பெரும்பாலும் தவிர்த்துவிடுவார். சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் வெளியான மருத்துவ ஆய்வேடு ஒன்றில்,  "வெங்காயமும் மஞ்சளும் உணவில் சேர்ப்பது புற்றுநோய்க் காரணிகளை அண்டவிடாமல் செய்யும்' என்று படித்தது நினைவுக்கு வருகிறது. முற்றிலும் குற்றமில்லாத வாழ்க்கை முறையை அமைத்துக் கொண்டிருந்த நண்பர் சாருகேசி, வெங்காயத்தோடும் "சிநேகமாக' இருந்திருந்தால் ஒருவேளை இன்னும் சிலகாலம் நம்மோடு இருந்திருப்பாரோ என்று கூட நினைக்கத் தோன்றுகிறது.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/10/சாருகேஹசியும்-நாங்களும்-3093793.html
3093794 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள் ! - 15 சின்ன அண்ணாமலை DIN Sunday, February 10, 2019 12:00 AM +0530
தமிழ்ப்பண்ணை

சென்னையில் நான் தமிழ்ப்பண்ணை நூல்நிலையம் ஆரம்பித்த சில மாதங்கள் கழித்து ஒரு நாள்-மதிக்கத்தக்க ஒருவர்-மெலிந்த உடல்-சிவந்த முகம் - கூரிய-கண்கள் அடர்த்தியான மீசை-கதராடை அணிந்து வறுமைச் சாயல் வீச பண்ணைக்குள் நுழைந்தார்.

வந்தவர் திரு. ம.பொ. சிவஞானம் என்பதை அறிந்து அன்புடன் வரவேற்றேன். அவர் அப்போதுதான் சிறையிலிருந்து பரோலில் விடுதலை ஆகி வந்திருந்தார். 1942 புரட்சிப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட அவரை ஆங்கில அரசாங்கம் மத்திய மாகாணத்திலுள்ள அமரோட்டி சிறையில் நம் தலைவர்களுடன் வைத்திருந்தது. அந்த சீதோஷ்ண நிலை திரு. ம.பொ.சி. அவர்களை மிகவும் பாதித்துக் கொடிய வயிற்று வலியை ஏற்படுத்திவிட்டது. அவரது நோய் முற்றியது கண்டு பயந்து, அவரை தஞ்சைச் சிறைக்கு மாற்றினார்கள். அச்சிறையில் அவர் அடைந்த துன்பம் பல முறை "எமலோகம்' எட்டிப் பார்க்க நேர்ந்தது. இனி பிழைக்க மாட்டார் என்று பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் தீர்மானித்து ம.பொ.சி. அவர்களை விடுதலை செய்தது.

அந்நிலையில்தான் அவர் தமிழ்ப்பண்ணைக்கு என்னைப் பார்க்க வந்தார். நான் ரொம்பப் பெரிய மனிதன் என்பதற்காக என்னைப் பார்க்க வரவில்லை. தமிழ் உணர்ச்சி அவரை அங்கு இழுத்து வந்தது.  "தமிழ்ப் பண்ணை'  வைத்து தமிழ் வளர்க்கும் ஒரு நிலையம் சென்னையில் இருப்பதைச் சிறையிலிருக்கும்போதே அவர் அறிந்திருக்கிறார். சிறையிலிருந்து விடுதலையாகி  சென்னைக்கு வரும் ஒவ்வொரு தேசபக்தரும் அப்போது தமிழ்ப் பண்ணைக்கு வராமல் ஊருக்குப் போவதில்லை. அதுவும் திரு. ம.பொ.சி. அவர்களுக்குத் தெரியும். ஆகவேதான் அவர் தமிழ்ப் பண்ணைக்கு வந்தார்.

அதற்கு முன் நான் அவரைப் பார்த்ததில்லை. பிரமாதமாகக் கேள்விப்பட்டதுமில்லை. அப்போது அவர் பெயர் சென்னை நகரத்தில் அதுவும் குறிப்பிட்ட சில பகுதிகளில் மட்டுந்தான் தெரிந்திருந்தது. ஆயினும் அவரைப் பார்த்ததும் என் மனதில் ஒரு பெரிய எண்ணம் உருவானது. அவரும் நானும் முதன் முதலில் விழித்துக்கொண்ட வேளை- என்னைப் பொறுத்தவரையில் "மிக நல்ல வேளை' என்பது என் அபிப்பிராயம்.

திரு. ம.பொ.சி. அவர்கள் தமிழ்ப்பண்ணை மூலம் வெளி வந்த நூல்களை எல்லாம் பார்த்தார். அதன் அழகிய தோற்றம் அவரைக் கவர்ந்தது. தமிழ்ப் புத்தகத்தையும் இவ்வளவு அழகாக வெளியிட முடியுமா என்று ஆச்சரியப்பட்டுப் பரவசமடைந்தார்.

பின்னர், தான் கொண்டு வந்திருந்த ஒரு புத்தகத்தை என்னிடம் கொடுத்தார் திரு. ம.பொ.சி.

அது ஒரு சிறு புத்தகம். சாணி நிறத் தாளில் அச்சிடப்பட்டிருந்தது. விலை எட்டணா போட்டிருந்தது. புத்தகத்தின் தலைப்பு  "வ.உ. சிதம்பரம் வாழ்க்கை வரலாறு'  என்பதாகும்.

மேற்படி புத்தகத்தை திரு. ம.பொ.சி. மிகவும் சிரமப்பட்டு வெளியிட்டாராம். விற்பனை செய்து அது சம்பந்தமாகப் பணம் கொடுக்க வேண்டியவர்களுக்குக் கொடுக்கலாம் என்று நினைத்தாராம். ஆனால் அவர் நினைத்தபடி புத்தகங்கள் விற்கவில்லை. என்ன செய்யலாம் என்று கேட்டார்.

கையிருப்பு இருக்கும் புத்தகம் பூராவும் கொண்டு வரச் சொன்னேன். விற்பனைக் கமிஷன் கழித்து மிச்ச ரூபாயை கணக்குச் செய்து திரு. ம.பொ.சி. அவர்களிடம் கொடுத்து விட்டேன். பின்னர் அந்தப் புத்தகத்தின் மேல் அட்டையை அகற்றிவிட்டு, புதிதாக மேலட்டை, ஒன்று தயார் செய்து அழகிய முறையில்  "கப்பலோட்டிய தமிழன்'  என்று பெயர் கொடுத்து, அந்த மேலட்டையைப் புத்தகத்திற்குப் போட்டு, அதே எட்டணா புத்தகத்தை ஒரு ரூபாய் விலை போட்டு, தகுந்த விளம்பரம் செய்து மேற்படிப் புத்தகங்கள் அனைத்தையும் விற்றேன். பின்னர் அந்த நூலையே திரு. ம.பொ.சி. அவர்களை விரிவாக எழுதச் சொல்லி, மேலும் அழகு சேர்த்து வெளியிட்டு மூன்று ரூபாய் விலைக்கு விற்க ஏற்பாடு செய்தேன்.

அதே  "கப்பலோட்டிய தமிழன்'  என்ற நூல் பின்னர் பல பதிப்புகள் வெளிவந்து தமிழகம் முழுவதும் வ.உ.சியின் புகழைப் பரப்பியதோடு ம.பொ.சியின் புகழையும் பரப்பியது.

தமிழ் உணர்ச்சி என்னையும் திரு. ம.பொ.சி. அவர்களையும் ஒன்றாக இணைத்தது. அரசியலில் நானும் திரு. ம.பொ.சி. அவர்களும் மிக நெருக்கமாக இணையக் காரணமாக இருந்தவர் ராஜாஜி.

""காங்கிரஸிற்கு ராஜாஜி வேண்டாம்'' என்று திரு. காமராஜ் அவர்களும் மற்றும் சிலரும் வாதாடினார்கள். ""ராஜாஜி வேண்டும்'' என்று தமிழகம் முழுவதும் சுற்றிப் பிரசாரம் செய்வதில் ம.பொ.சியும் நானும் ஒன்றாக இணைந்தோம். அப்போது அவருடன் இணைந்த நான், அவருடன் பல ஆண்டுகள் ஒன்றாகவே சேவை செய்தேன்.

இன்று திருத்தணி தமிழ்நாட்டோடு இருக்கிறது. அது தமிழகத்தின் வடக்கெல்லை. கன்னியாகுமரி தமிழகத்தில் இருக்கிறது. அது தெற்கெல்லை. சென்னை தமிழகத்தின் தலைநகராக இருக்கிறது. தமிழ் மொழி தமிழ்நாட்டில் ஆட்சி மொழியாக இருக்கிறது.

இத்தனையும் திரு. ம.பொ.சியின் உழைப்பால் வந்தது. அவருக்கு உறுதுணையாக நின்று உழைத்த பல தொண்டர்களில் நான் கொஞ்சம் நெருங்கிய தொண்டன் என்பதில் எனக்கு என்றைக்கும் பெருமை உண்டு.

அன்று திரு. ம.பொ.சி. ""வேங்கடத்தை விட மாட்டோம்'' என்று முழங்கியிராவிட்டால் இன்று திருத்தணி ஆந்திர மாநிலத்தில் இருந்திருக்கும்.
அதேபோல் ""குமரியைக் கொள்ளை கொடோம்'' என்று கர்ஜனை செய்திரா விட்டால் இன்று கன்னியாகுமரி கேரளத்தில் இருந்திருக்கும்.

""தலையைக் கொடுத்தேனும் தலைநகரைக் காப்போம்'' என்ற ம.பொ.சியின் தமிழ் முழக்கம் ஏற்பட்டிராவிட்டால் இன்று சென்னை இரண்டாகக் கூறு போடப்பட்டு ஆந்திராவிற்குப் பாதி, தமிழகத்திற்குப் பாதி என்றல்லவா இருந்திருக்கும்?

தமிழை ஆட்சி மொழியாக்க ம.பொ.சி. பட்டபாடு கொஞ்ச நஞ்சமல்ல. இத்தனை சிறந்த சேவையில் நானும் சம்பந்தப்பட்டிருந்தேன் என்று நினைக்கும்போது தமிழ் இனத்திற்கு என் கடமையைச் செய்த பெருமிதம் எனக்கு ஏற்படுகிறது. ஆனால் இவ்வளவு அரும் பெரும் காரியங்கள் செய்த திரு. ம.பொ.சி. அவர்களுக்குத் தமிழ்இனம் தகுந்த பெருமை செய்யவில்லையே என்று இன்றும் நினைத்து மிகவும் மனம் வருந்துகிறேன்.

"கப்பலோட்டிய தமிழன்'  புத்தகம் வெளிவந்ததும் திரு. ம.பொ.சி. அவர்களின் புத்தகத்திற்குத் தமிழகத்தில் நல்ல வரவேற்பு ஏற்பட்டது. அவர் எழுதிய "கட்டபொம்மன்' என்ற நூல் பல பதிப்புகள் வெளிவந்திருக்கிறது. சிலப்பதிகாரத்தைப் பற்றிய ம.பொ.சி. அவர்களின் ஆராய்ச்சிக்குப் புலவர்கள் மத்தியில் பெரிய மரியாதை ஏற்பட்டிருக்கிறது.

சிலம்புச் செல்வர் ம.பொ.சியின் 71ஆவது பிறந்தநாள் நடைபெற்றபோது அவர் எழுதிய  "வந்தே மாதரம்'  என்ற நூலை வெளியிட்டு அதன் முதல் பிரதியை என்னிடம் கொடுத்தார்கள். அதைப் பற்றி ம.பொ.சி. அவர்கள் கூறும்போது, ""எனது முதல் நூலை வெளியிட்டவர் சின்ன அண்ணாமலை. சிறந்த தேசபக்தர். அதனால் இந்த "வந்தே மாதரம்' என்ற நூலின் முதல் பிரதியை அவருக்கு அளிக்கச் சொன்னேன்'' என்றார்.

திரு. ம.பொ.சி. அவர்களின் அன்பை நினைத்துப் பெருமிதம் கொண்டேன்.

(தொடரும்)
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/10/சொன்னால்-நம்பமாட்டீர்கள்----15-3093794.html
3093798 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் முகம் மாறுகிற மதுரை! - பிஸ்மி பரிணாமன் DIN Sunday, February 10, 2019 12:00 AM +0530
பல தலைமுறைகள் கண்ட  "மதுரை பெரியார் பேருந்து நிலையம்'  இனி நினைவில் மட்டுமே இருக்கப் போகிறது. 

தூங்கா நகரம்  என்று பேசப்படும் மதுரை என்றாலே  மீனாட்சியம்மன் கோயிலும், மணக்கும் மல்லிகையும்,  பூப்போன்ற இட்லியும்தான்  நினைவுக்கு வரும். அது போல், மதுரை மக்களின் வாழ்க்கையின் ஒரு முக்கிய அடையாளமாக  நகரின் மத்தியில் அமைந்திருந்த  மதுரையின் முதல்  பேருந்து நிலையம் தான் மத்திய பேருந்து நிலையம். 

சுதந்திரம் கிடைப்பதற்கு  முன்பாகவே  இதே  இடத்தில் உருவாகிவிட்டிருந்தது, இந்த "மத்திய  பேருந்து நிலையம்'. மதுரையிலிருந்து  தமிழகத்தின் அனைத்து பகுதிகளுக்கும் பேருந்துகள்  மதுரை மத்திய பேருந்து நிலையத்திலிருந்துதான் இயங்கி வந்தன. மதுரை ரயில் நிலையம்,  மீனாட்சியம்மன்  கோயில் போன்றவை இந்தப் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து நடந்து போகிற தூரத்தில் அமைந்திருக்கின்றன. அன்றைய பிரமாண்டங்களான ராணி மங்கம்மா சத்திரம், இந்தியாவின் மிகப் பெரிய திரையரங்கான தங்கம்  தியேட்டர், டிவிஎஸ் நிறுவனம், காலேஜ் ஹவுஸ் விடுதி போன்றவையும் இந்த மத்திய பேருந்து நிலையத்திற்கு அருகில்தான்.  மதுரை நகரம் நகராட்சியிலிருந்து, மாநகராட்சியாக 1971-இல்  மேம்படுத்தப்பட்டது. அதை ஒட்டி, "மதுரை சென்ட்ரல் பஸ் ஸ்டாண்டு'   என்ற பெயர்  "பெரியார்  பேருந்து நிலையம்'  என்று பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது.  

மதுரை நகரம் விரிய விரிய,  பேருந்து  நிலையங்களும் பெருகின. அண்ணா பேருந்து நிலையம்,  பிறகு ஆரப்பாளையம், மாட்டுத்தாவணி பேருந்து நிலையங்கள் தோன்றினாலும், டவுன் பஸ்கள் பெரியார் பேருந்து நிலையத்தை மையப்படுத்தி இயங்கி வந்ததால் பெரியார் பேருந்து நிலையத்தின் முக்கியத்துவம்  நாளுக்கு நாள் கூடிக் கொண்டுதான் வந்தது. பல்லாயிரக்கணக்கான  மக்கள் வந்து செல்லும் இந்த பேருந்து நிலையத்தில் அமைந்திருந்த  சுமார் நானூற்றி ஐம்பது  கடைகள் சில ஆயிரம் பேர்களுக்கு வாழ்வாதாரமாக அமைந்திருந்தன.  இப்போது அந்தக் கடைகளுக்கு மூடுவிழா நடந்து கொண்டிருக்கிறது. கடைகளை உடைத்து சாமான்களை அகற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.  இந்த மாத இறுதியில்  பெரியார் பேருந்து நிலையம் நிரந்தரமாக மூடப்படும். பெரியார் நிலையத்திற்கு அருகில்  இருக்கும்  மினி பெரியார் பேருந்து நிலையத்தையும் இணைத்து, பொலிவுறு பேருந்து நிலையமாக   புதிதாக  எழுப்பப் போகிறார்களாம். 

"பொலிவுறு   நகரம்'  (நஹம்ஹழ்ற்  இண்ற்ஹ்)   திட்டத்தின்  கீழ் மதுரை நகரமும் வருவதால்,  பொலிவுறு நகரத்திற்கு ஏற்ப,    ஆறடுக்கு  கட்டிடத்துடன் நவீன வசதிகளுடன் "பொலிவுறு பேருந்து' நிலையத்தை உருவாக்க   தமிழக அரசும், மதுரை மாநகராட்சியும்  சுமார்  159 கோடி ரூபாய்  செலவு  செய்ய   முடிவு செய்துள்ளன. பேருந்தை ஒட்டி இருக்கும்  பாலங்கள்  இடிக்கப்பட்டு  புதிய பாலங்கள்  கட்டப்படும் என்றும் தெரிகிறது. 

கட்டுமானப் பணிகள் உடனடியாகத் தொடங்க உள்ளதால்,  பெரியார் பேருந்து நிலையம் வந்து போய்க்  கொண்டிருக்கும்  பஸ்கள் அனைத்தும் ஆங்காங்கே நிறுத்தப்படும். அதனால் பொது மக்கள் அவதிக்கு உள்ளாவார்கள். மதுரை ரயில் நிலையம் வந்து போக தடங்கல்கள் ஏற்படும் என்றாலும், அது தற்காலிகம் தானே என்று அமைதிப்பட வேண்டியதுள்ளது. கடைக்காரர்களுக்கு புதிய பேருந்து நிலையத்தில் இடம் ஒதுக்கப்படும் என்று உறுதி சொல்லப்பட்டாலும்  வாடகை  பல மடங்கு   அதிகமாகுமே  என்ற பயம் கடைக்காரர்கள் மத்தியில் உள்ளது. 

மதுரை மினி பெரியார் பேருந்தை ஒட்டியிருக்கும்  சுமார் ஐம்பது   அடி அகலம், உயரம் கொண்ட ஒரு பழமையான கட்டிடம் உள்ளது.  "கோட்டை வாசல்'  என்று அந்த கட்டிடம் அழைக்கப்படுகிறது. நகருக்குள் நுழைய அமைக்கப்பட்ட நான்கு  வாசல்களில் ஒரு வாசல்தான் இந்த கோட்டை வாசல்.  அகழிகள் இருந்த இடமெல்லாம்  சாலைகளாகிவிட்டன.  

நல்லவேளை, இந்தக் கோட்டை வாசல் "புராதனச்  சின்னம்' என்று அறிவிக்கப்பட்டுவிட்டதால்   "பொலிவுறு  பேருந்து நிலையம்' பிரமாண்டமாக எழுந்தாலும்,  கோட்டை வாசல் பாதுகாக்கப்படும்  என்பதுதான் ஆறுதல் செய்தி! 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/10/முகம்-மாறுகிற-மதுரை-3093798.html
3093799 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஒரு முன்னாள் காதல் கதை ஏக்நாத் DIN Sunday, February 10, 2019 12:00 AM +0530 ""யாரு சுடலையாடெ?'' -முகத்தைக் கூர்ந்து பார்த்தபடி  கேட்டார் அந்தப் பெரியவர்.
""ஆமா...''
""அட பாவி பயலே... இப்டியா, ஒரேயடியாவா ஊரை மறந்து போவ? கொடைக்கு கூட வரமாட்டேங்கியெ?''
சுடலை புன்னகைத்தான். அந்தப் பெரிய மீசையைக் கொண்ட வயதானவர் கேட்டார், ""என்னைய யாருன்னு தெரியுதா?'' என்று.
""தெரியாம இருக்குமா? சுப்பையா மாமால்லா?'' என்றதும் அவர் சிரித்துக் கொண்டார். தோளில் கிடந்த துண்டை எடுத்து தலையில் கட்டினார்.
""ரயில்ல உக்காந்திருக்கும்போதே, சொடலையாதாம் இருக்கும்னு நெனச்சென். இருந்தாலும் கொஞ்சம் புடிபடலை பாத்துக்கெ. வயசாயிட்டுல்லா?''
""ஆங்...''
""நாங்கள்லாம் சொந்த பந்தம் இல்லயாடா ஊருல? ஒரு நல்லது பொல்லதுக்கு கூட வரலைன்னா, பெறவு என்னடெ மனுஷன் நீ? இங்க யாருதாம் தப்பு பண்ணல? எல்லாரும் யோக்கியனாவா இருக்காம்? கொலைகாரப் பயலுவோளே ஒண்ணுமே நடக்காத மாதிரி அலைஞ்சுட்டு இருக்கானுவோ. நீ என்ன பண்ணிட்ட, ஊரு ஒலகத்துல பண்ணாத தப்பை?''
சுடலை எதுவும் பேசவில்லை வியர்வையை ஊற்றென வடிய வைத்துக் கொண்டிருந்தது, கோடை. ஆடாமல் அசையாமல் சிலை மாதிரி நின்று கொண்டிருந்தன மரங்கள். இந்த வெயிலிலும் எதையோ தேடிப் பறந்து கொண்டிருந்தன பறவைகள். செங்கோட்டை செல்லும் ரயிலில் இறங்கி, ஊரை விட்டுத் தனியாக இருக்கும் ஸ்டேஷனில் இருந்து நடக்கத் தொடங்கினார்கள். சுடலைக்கு முன்னே சுப்பையா மாமாவும் சுடிதார் அணிந்த இரண்டு இளம் பெண்களும் ஒரு வயதான  பெண்ணும் சென்று கொண்டிருக்கிறார்கள்.
தலையில் இறங்கும் சூட்டின் தகதகப்புக்கு ஒரு கர்சிப்பை அதில் போட்டுக் கொண்டான் சுடலை. செம்மண்தரை தாண்டி சில அடிகள் வைத்ததுமே, கருங்கல் சாலை.
"எத்தன வருஷமாச்சு?'  என்று மனதுக்குள் நினைத்துக்கொண்ட சுடலை, தோளில் தொங்கிய பையை சரிபடுத்திவிட்டு நடந்தான். 
""ஒம்மவனுக்கு கல்யாணம்னு சொன்னாவோ?
""ஆமா...''
""நீ ஊருக்கு வரலைன்னாலும் நாங்க நெனச்சுக்கிடுவோம். போன பொங்கலு போட்டியில கூட ஒன் ஞாபகம் வந்துச்சுன்னா பாரென்''
""ம்ம்...''
""இப்பமாது சொந்த பந்தம் தேடுச்சே''
""பத்திரிகை கொடுக்கணும்லா''
""ஆயிரம் இருந்தாலும் இந்த மாதிரி விசேஷத்துல சொந்தம் இல்லாம முடியுமாடா? இன்னா, தேடி வந்துட்டல்லா?''
""ஊருக்கு வந்து இருவது இருவத்தஞ்சு வருஷம் இருக்குமா?
""இருவத்தியேழு வருஷம்''
""ஏ, பாவி பயல. வைராக்கியமா இருந்துட்டியடா...''

சுடலை, ஊரில் கபடி வீரனாக அறியப்பட்டிருந்தான். பொங்கல் விளையாட்டுப் போட்டிகளில் முக்கியமானதாக இருந்தது கபடி. சின்னப் பயல்கள் செட், வாலிபர்களுக்கான செட், இளைஞர்களுக்கான செட், கொஞ்சம் வயது முதிர்ந்தோர் செட் என கபடி ஆட்டம் பிரிக்கப்பட்டிருந்தது. விளையாட்டும் அந்த வரிசைப்படியே ஆரம்பிக்கும். 

இந்தப் போட்டிகள் நடக்கும் இடம், உள்ளூரில் கொஞ்சம் வசதி படைத்தவரான கருப்பையா வீட்டின் எதிரில். கபடி போட்டியில் பேரார்வம் கொண்டவரான அவர் வீட்டு, மாட்டு வண்டிகள் இலவசமாக நான்கைந்து லோடு ஆற்றுமணலை அடித்திருக்கும். பெருங்கூட்டத்துடன் இருக்கும் அவர் வீட்டுப் பெண்கள், கோலப்பொடியால் வண்ணக்கோலம் போட்டு அழகு படுத்துவார்கள் அந்தப் பகுதியை. மாலையில் டியூப் லைட் வெளிச்சம் பளிச்சென மின்ன, கபடி போட்டி நடக்கும்.

அந்த வீட்டில் ஒருத்தியாக இருந்தாள், பேரழகு எதையும் பெருமளவு கொண்டிராத வள்ளி நாயகி. ஆனாலும் அவளிடம் ஏதோ ஈர்த்தது சுடலைக்கு. யாரையும் எடக்காகப் பேசியே பழக்கம் கொண்ட அவளுக்கும் சுடலைக்கும் காதல் வளர்ந்தது இந்தக் கபடி போட்டிகளின் போது. 

காதல் முளைவிட ஆரம்பித்ததுமே, பொங்கலுக்கு மட்டுமே நடக்கும் கபடி போட்டியை ஒவ்வொரு வாரமும் சனி, ஞாயிறுகளில் விளையாடுவது என்கிற சூழலுக்கு ஊர்க்காரர்களைக் கொண்டு வந்தான், சுடலை. இதற்கு அவனுக்கு உதவி செய்தது, உள்ளூரில் வீட்டோடு மாப்பிள்ளையாக இருக்கும் வள்ளிநாயகியின் அக்காள் கணவர் இசக்கி. அவருக்கும் சுடலைக்கும் வயது வித்தியாசம் தாண்டிய நெருக்கம் ஏற்படுவதற்கு காரணம், பீடி.

""வீட்டோடு மாப்பிள்ளையாக இருப்பவருக்கு என்ன பீடி வேண்டி கெடக்கு?'' என்று பெரிய வீட்டில் கேட்டுவிடக் கூடாது என்பதற்காக, யாருக்கும் தெரி யாமல் அவர் பீடி குடித்து வந்தார். ஆனாலும் அரசல் புரசலாக யாராவது போட்டுக் கொடுத்துவிடுகிறார்கள். அதனால் சுடலையை நம்பி அவனை மட்டும் துணைக்கு வைத்துக்கொண்டு பீடி குடித்து வந்தார். சுடலைக்கு புகை பழக்கம் இல்லையென்றாலும் ஒரு கம்பெனிக்காக, அவருடன் அலைவான்.

பாவூர்சத்திரம் மற்றும் கடையத்தில் கபடி அணிகள் இருந்தன. அதை போல நாமும் ஒரு டீமை உருவாக்கலாம் என்றும்; அதற்கு ஒவ்வொரு சனி, ஞாயிறுகளில் கபடி பயிற்சியை நடத்தலாம் என்றும்; அப்படி நன்றாகப் பயிற்சிப் பெற்றால் டோர்னமென்ட்டுகளில் கலந்து கொள்ளலாம் என்றும் சொன்னான் சுடலை. இதை இசக்கியும் அடிக்கடி பெரிய வீட்டில் சொல்ல, ""சரி, ஒரு டீமை உருவாக்குவோம்'' என்றார்கள். 

இதைக் காரணமாக வைத்தே, தினமும் அந்த வீட்டுத் திண்ணைக்கு வந்துவிடுவான் சுடலை. கிராமத்துத் திண்ணைகள், கூடி கதை பேசும் இடமாக மட்டுமல்லாமல், காதல் வளர்க்கும் இடமாகவும் இருந்ததற்கு சுடலையே சாட்சி... 
 இந்தக் காதல் ஒரு பொங்கல் நாளில், வீட்டோடு மாப்பிள்ளை இசக்கிக்குத் தெரிய வந்ததும் பதறினான் சுடலை.

""நாம்லாம் உன் வயசுல ரெண்டு லவ்வு பண்ணுனவன்... இந்த வயசுல இதெல்லாம் இல்லாம எப்படி இருக்க முடியும்? நான் கண்டுக்கிடமாட்டேன். உன் லவ் மேட்டருக்கு  என்ன உதவின்னாலும் நா பண்ணுதம். நீ என் தம்பி மாரில்லா'' என்றான் இசக்கி.

தம்பிகளின் காதலுக்கு எந்த அண்ணன்கள் உதவியிருக்கிறார்கள்? இருந்தாலும் சுடலைக்குத் தெம்பாக இருந்தது.

வள்ளிநாயகிக்கு வீட்டில் மாப்ள பார்க்கத் தொடங்கியிருந்தார்கள். பத்தையில் அவர்கள் உறவினர் ஒருவருக்கு அவளைக் கட்டி வைப்பதற்கான ஏற்பாடுகள் நடந்துகொண்டிருந்தன. இசக்கி மூலமாக இதை அறிந்தான் சுடலை.  இப்போது என்ன செய்யலாம் என்கிற யோசனையையும் சுடலைக்கு சொன்னான் இசக்கி.
""பேசாம அவளெ கூட்டிட்டுப் போயி கோயில்ல தாலி கட்டிரு. கெட்டிட்டு தென்காசியில இருக்கெ ஒங்க சின்ன மாமா வீட்டுக்குப் போயிரு. ஒரு ரெண்டு, மூணு நாளு சத்தம் போடாம இருந்தன்னா, பெறவு எங்க மாமனாரு உங்களைத் தேடி வந்து பேசி, ஒரு நல்ல நாள் பாத்து, கல்யாணத்தை பண்ணி வச்சிருவாவோ. என்ன சொல்லுத?'' என்றான் இசக்கி.

 ""கல்யாணம் பண்ணி வைக்கலன்னா?''

 ""பெறவு நா எதுக்கு இருக்கென்?'' என்றான்

இசக்கி சொன்னதை நம்பி காரியத்தில் இறங்கிய சுடலை, ஒரு நாள் அதிகாலையில் வள்ளிநாயகியை அழைத்துக்கொண்டு திருச்செந்தூர் சென்றான். பெருங்கூட்டம் அலைமோதிய செந்தூரில் முருகனை வழிபட்டுவிட்டு அவளுக்கு நேற்று வாங்கி வைத்திருந்த தாலியைக் கட்டினான். ஓடி வந்து உட்கார்ந்து கொண்ட வெட்கத்துடன் இருந்த வள்ளிநாயகிக்கு ஊரில் இப்போது என்ன நடக்கும் என்பதே கவலையாக இருந்தது.

மதியம் வரை திருச்செந்தூரில் சுற்றிவிட்டு, தென்காசியில் இருக்கும் சின்ன மாமா வீட்டுக்கு பஸ் ஏறினார்கள். 

கருப்பையா மிருகமாகியிருந்தார். வீட்டில் எல்லோரையும் திட்டி தீர்த்தார். கடைக்குட்டி என்று செல்லமாக வளர்த்தப் பிள்ளை, இப்படி பண்ணிவிட்டாளே என்கிற நினைப்பே, அவரது ரத்தக் கொதிப்பை அதிகரிக்கச் செய்தது. சுடலையின் அம்மாவிடம், யாராரோ வந்து விசாரித்துவிட்டு போனார்கள். கஷ்டப்பட்டு அவனைப் படிக்க வைத்துக்கொண்டிருந்தால், இப்படியொரு காரியத்தை பண்ணிட்டானே என்று நினைத்தவள், இதற்கு, அவன் கெரகம் சரியில்லாததே காரணம் என நினைத்து, அவனுக்காக சாத்தூர்  மாரியம்மனுக்கு முடிகாணிக்கை செலுத்துவதாக வேண்டிக் கொண்டாள்.

இரவில் வீட்டுக்குத் திரும்பிய, லாரி கிளீனராக வேலை பார்க்கும் நாராயணன், தென்காசி பேருந்து நிலையத்தில் இவர்கள் இருவரையும் பார்த்ததாகச் சொன்னான். கருப்பையா வீட்டில் வேறு யோசனையே இல்லை. பஸ் ஏறினார்கள் நான்கைந்து பேர்.

தென்காசியில் தனது மாமா வீட்டில், அப்போது அறுத்த வாழை இலையில் காதல் மனைவியோடு சுடலை, சுடு சோறு சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்த போதுதான் அந்த வீட்டுக்குள் அவர்கள் நுழைந்தார்கள். சாப்பாடு அதற்குமேல் இறங்கவில்லை இருவருக்கும்.

""ஏல, ஒரு வார்த்தை சொல்லியிருந்தா நாங்க கல்யாணத்தை பண்ணி வச்சிருக்க மாட்டமா? இப்படி அவசரப்பட்டுட்டேளே...'' என்றார்கள். வள்ளிநாயகிக்குக் கண்ணீர் பொத்துக்கொண்டு வந்தது. அப்பாவைக் கட்டிப் பிடித்துக்கொண்டாள்.

""சுடலை நீ வேணும்னா, இங்க ரெண்டு நாளு தங்கிட்டு வா. இவளை மட்டும் கூட்டிட்டுப் போறோம். எல்லாரும் ஒண்ணா போனா, தப்பா பேசுவானுவோ, கேட்டியா? ஒண்ணும் கவலப்படாத, நீ ஒண்ணும் வேற எவனோ கெடயாது. ஒங்க கல்யாணத்தை நா நடத்தி வைய்க்கேன்'' என்றார்  அவள் அப்பா. தலையாட்டினான் சுடலை. 

பிறகு நடந்ததெல்லாம் சினிமாவில் பார்த்தது போல்தான். ஊரில் இருந்து தென்காசிக்கு வந்த அவன் அம்மா, ""எய்யா சொடலை. எங்கயாது ஊரை பார்த்து ஓடிரு. அந்தப் புள்ளைக்கு உள்ளூர்லயே மாப்பிள்ளை பாத்தாச்சு. அஞ்சு நாள்ல கல்யாணம். ஒன்னய கொன்னே போடுவாவோ'' என்று கண்ணீர் விட்டாள்.  வேறு வழியே இல்லை.

பிறகு அவளுக்கு கல்யாணம் நடந்த நாளில், தென்காசியில் இருந்து சென்னைக்கு பஸ் ஏறினான். இனி எக்காரணம் கொண்டும் ஊருக்கு வரக் கூடாது என்று வைராக்கியமாக முடிவு செய்தான். சில முடிவுகளைக் காலம் எடுத்துவிடுகிறது. அது நல்லதாகவோ, கெட்டதாகவோ.

சென்னையில் மோட்டார் நிறுவனம் ஒன்றில் வேலை. அங்கேயே திருமணம். இரண்டு பிள்ளைகள். காலம் வேகமாக ஓட, மூத்தமகனுக்கு இப்போது கல்யாணம். இதோ வந்துவிட்டான், மீண்டும் சொந்த ஊருக்கு.

ஒவ்வொரு வீட்டிலும், ""இப்படி வராம இருந்துட்டியெ...'' என்றே விசாரித்தார்கள். பழைய விஷயம் எதையும் யாரும் கேட்கவில்லை. ஓடி, ஆடிய தெருவில் நடந்தான். அவன் பாதங்களை நன்றாக அறிந்திருந்த செம்மண் தரை, இப்போது இல்லை. ஊர் மாறியிருந்தது. தெருக்கள், சிமெண்ட் சாலையாகி இருந்தன. மரங்களடர்ந்த வீடுகளைக் கொண்ட தெருவில் மரங்களற்ற வீடுகள் அதிகமாக முளைத்திருக்கின்றன. 

ஒவ்வொரு வீடாக விசாரித்தபடி பத்திரிகை கொடுத்துக் கொண்டிருந்தான். அந்த மச்சி வீட்டின் வாசலில் நின்று, ""பழனியண்ணன் வீடுதானெ இது?"" என்று விசாரிக்கப் போனான். வீட்டுக்குள் இருந்து  வள்ளிநாயகி வந்தாள். அவனுக்குத் திடீர் படப்படப்பு. இந்த வீட்டில் அவளை அவன் எதிர்பார்க்கவில்லை. திடீரென்று பழங்காதல் மூளைக்குள் வந்து மின்னல் வெட்டிப் போனது. அவளோடு பழகிய காலம் கண்முன் நின்று காதல் பேசியது. இருந்தாலும் வார்த்தை வரவில்லை. ஆனால், அவள் இயல்பாக இருந்தாள். ""வீட்டுக்குள்ள வாங்க"" என்றாள் புன்னகைத்தபடி. 

""இவ்வளவு வருஷம் கழிச்சாவது ஊருக்கு வரணும்னு தோணுச்செ'' என்று சிரித்துக்கொண்டு கேட்டாள். நிறையப் பேச வேண்டும் என நினைத்தான். பிறகு, ""மவனுக்கு கல்யாணம்...''என்றான் தயக்கமாக. ""கேள்விப்பட்டேன்'' என்ற வள்ளிநாயகி உட்காரச் சொன்னாள்.

சேரில் அமர்ந்து வீட்டைச் சுற்றி பார்வையை விட்டான். பிறகு அவளைப் பார்த்தான். அவளிடம் பெரிய மாற்றம் ஏதுமில்லை. தலைமுடி நரைக்கத் தொடங்கி இருக்கிறது. கண்களில் கண்ணாடி மாட்டியிருக்கிறாள். இது கூட அழகாகத்தான் இருக்கிறது.  சுடலை, தன்னைப் பார்ப்பதை உணர்ந்தவள் சிரித்து விட்டு,  வீட்டுக்குள் திரும்பி, ""ஏ லட்சுமி காபி போட்டுக் கொண்டா...'' என்றாள்.

""யாருக்கு?''என்று உள்ளிருந்து கேட்டபடி வந்த லட்சுமி, வள்ளிநாயகியின் சாயலையே கொண்டிருந்தாள். ""இது என்னோட ரெண்டாவது மவா...'' என்று அறிமுகப்படுத்தினாள் சுடலையிடம். தனது மகளாக இருக்க வேண்டியவள் என நினைத்துக் கொண்டான். இது தேவையில்லாத நினைப்புதான். பிறகு அவளிடம் திரும்பிய வள்ளி நாயகி, ""நான் சொல்லியிருக்கம்லா, சுடலைன்னு... இவங்கதான் அவங்க''என்றதும் புரிந்துகொண்ட லட்சுமி, சிரித்துவிட்டுப் போனாள்.

பிறகு சம்பிரதாயங்கள் முடிந்து கிளம்பும்போது வெளியில் அந்தச் சத்தம் கேட்டது.

""நாம்லாம் அந்த காலத்துல ரெண்டு லவ்வு பண்ணுனவன். இந்த வயசுல இதெல்லாம் இல்லாம எப்படி இருக்க முடியும்? உன் லவ் மேட்டருக்கு என்ன உதவின்னாலும் கேளு, நா பண்ணுதம்.  நீ என் தம்பி மாரில்லா...'' என்ற சத்தத்தை கேட்டதும், வாசல் தாண்டி வந்து பார்த்தான்.

ஒரு வாலிபனின் தோளில் கைபோட்டபடி நின்றிருந்தான், வீட்டோட மாப்பிள்ளை இசக்கி.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/10/ஒரு-முன்னாள்-காதல்-கதை-3093799.html
3093801 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் - 22 DIN DIN Sunday, February 10, 2019 12:00 AM +0530 "வேலைக்காரன்' படத்துக்குப் பின்  சிவகார்த்திகேயன் - நயன்தாரா  ஜோடி மீண்டும் புதிய படத்தில் இணைந்திருக்கின்றனர். இப்படத்தை ராஜேஷ் எம் இயக்குகிறார். பெயரிடப்படாமலே "எஸ்கே 13' என்ற தற்காலிக தலைப்புடன் இப்படத்தின் படப்பிடிப்பு நடந்து வந்தது. "பாஸ் என்கிற பாஸ்கரன்', "சிவா மனசுல சக்தி', "ஒரு கல் ஒரு கண்ணாடி' போன்ற படங்களை இயக்கிய ராஜேஷ் இயக்கத்தில் இப்படம் உருவாவதால் இது நகைச்சுவைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து உருவாக்கப்பட்டு வருவதாகத் தெரிகிறது. இந்த நிலையில் இப்படத்துக்கு பெயரிடுவது குறித்து படக்குழுவினர் குழப்பத்தில் உள்ளதாக தெரிகிறது.  "ஜித்து ஜில்லாடி'  என்று பெயர் வைக்கப்பட்டுள்ளதாக தகவல் கசிந்த நிலையில் "மிஸ்டர் லோக்கல்' என்று பெயர் வைக்கப்பட்டுள்ளதாக மற்றொரு தகவல் வெளியாகியிருக்கிறது. இதில் சிவகார்த்திகேயன், நயன்தாரா,  முக்கிய வேடத்தில் ராதிகா நடிக்கிறார்கள். "ஹிப்ஹாப் தமிழா' ஆதி இசை அமைக்கிறார். 

-------------------------------------------------


22 வருடங்களுக்குப் பின் கமல்ஹாசன் - ஷங்கர் கூட்டணியில் உருவாகி வருகிறது "இந்தியன் 2'. 

இப்படத்துக்கான பணிகளை  "2.0' படப்பிடிப்பை முடிந்தவுடனே கவனிக்க தொடங்கினார் ஷங்கர். வெளிநாட்டிற்கு சென்று தங்கி திரைக்கதை பணியை முடித்தார். ஒளிப்பதிவாளர் ரவிவர்மனுடன் படப்பிடிப்பு நடக்கும் தளங்களைப் பார்வையிட்டார். சென்னை, அமெரிக்கா உள்ளிட்ட பல இடங்களை இருவரும் தேர்வு செய்தனர்.  பின்னர் அரங்குகள் நிர்மாணிக்கும் பணி நடந்தது. ஹாலிவுட் மேக் அப் கலைஞர்களை வரவழைத்து கமலுக்கு இந்தியன் தாத்தா தோற்றம் அணிந்து டெஸ்ட் ஷூட் நடத்தினார். இதற்கிடையில் கமல் தனது "மக்கள் நீதி மய்யம்' சார்பில் நடந்த பிரசார கூட்டங்களில் கலந்துகொண்டார். எல்லா வேலைகளும் முடிந்து  படப்பிடிப்பு தொடங்கியது. இந்தியன் தாத்தா தோற்றத்தில் கமல் நடித்த காட்சிகள் அவருடன்  காஜல் அகர்வால் நடித்த காட்சிகளும் படமாக்கப்பட்டன. படப்பிடிப்பு தொடங்கிய ஓரிரு நாளிலேயே படப்பிடிப்பை நிறுத்தினார் ஷங்கர். படத்துக்காக அமைக்கப்பட்ட அரங்கு அவர் நினைத்ததுபோல் வராததே இதற்குக் காரணமாம். இதையடுத்து தயாரிப்பு வடிவமைப்பாளரை அழைத்து அரங்கில் செய்ய வேண்டிய மாற்றங்கள் குறித்து தெரிவித்தார். அதற்கான பணிகள் வேகமாக நடந்து வருகின்றன. திருப்திகரமாக அரங்கு வடிவமைக்கப்பட்ட பிறகு படப்பிடிப்பு தொடங்கும் என கூறப்படுகிறது.

-------------------------------------------------

ஆர்.கே.புரொடக்ஷன்ஸ் நிறுவனத்தின் தயாரிப்பில் உருவாகி வரும் படம்   "பாண்டிமுனி'. ஷியாஜி ஷிண்டே, மேகாலி, ஜோதி, வைஷ்ணவி, சிவசங்கர், சுமன் உள்ளிட்டோர் நடிக்கின்றனர்.  பாலிவுட் நடிகர் ஜாக்கி ஷெராப் முக்கிய வேடமேற்று நடிக்கிறார். கதை, திரைக்கதை, வசனம் எழுதி இப்படத்தை இயக்குகிறார் கஸ்தூரி ராஜா. அமானுஷ்ய சக்திகளின் பின்னணியைக் களமாகக் கொண்டு திரைக்கதை அமைக்கப்பட்டுள்ளது. திருவண்ணாமலை அருகே வேட்டவலம் ஜமீனுக்குச் சொந்தமான குளம் ஒன்று உள்ளது. ஐந்து ஏக்கர் பரப்பில் பாறைகள் நிறைந்த இடத்துக்கு நடுவே அந்த குளம் இருக்கிறது. அந்த குளத்தில் சுமார் 4000 சதுர அடி அளவுக்கு இரும்பு தூண்கள் இரும்பு பலகைகளைக் கொண்ட  அரங்கு ஒன்று அமைக்கப்பட்டது. அதன் மீது அமர்ந்து அகோரி வேடத்தில் ஜாக்கி ஷெராப் மற்றும் 400 அகோரிகள் பூஜை செய்வது போன்ற காட்சிகள் இப்படத்துக்காகப் படமாக்கப்பட்டுள்ளன. அத்துடன் 25 அடி உயரமுள்ள சிவன் சிலை ருத்திரதாண்டவ கோலத்தில் உருவாக்கப்பட்டு படமாக்கப்பட்டது. இரண்டு மலைகளுக்கு இடையே தொங்கு பாலம் அமைக்கப்பட்டு, அதில் அகோரிகள் வலம் வருவது மாதிரியான காட்சிகளும் படமாக்கப்பட்டன. ""கைலாயத்தை பிரதி எடுத்தது மாதிரியான இந்த அரங்குகள் திரையில் பிரமிப்பை ஏற்படுத்தும்'' என்கிறார் கஸ்தூரிராஜா.


-------------------------------------------------

பாலிவுட்டில் முன்னணி நடிகைகளில் ஒருவராக வலம் வந்தவர் இலியானா. தமிழ், தெலுங்கு உள்ளிட்ட தென்னிந்திய மொழி திரைப்படங்களிலும் கால் பதித்து ரசிகர்களின் கவனம் ஈர்த்தார். ஹிந்தி படங்களில் பெற்ற வெற்றியை அவரால் தென்னிந்திய மொழிகளில் அடைய முடியவில்லை. சிறிது இடைவெளிக்குப் பின் பாலிவுட்டில் எழுந்த போட்டியையும் அவரால்  சமாளிக்க முடியவில்லை.

இப்போது பட வாய்ப்புக்காக காத்திருக்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. இதையடுத்து மீண்டும் தென்னிந்தியப் படங்களில் கவனத்தைத் திருப்ப முடிவு செய்தார். அதற்காக தெரிந்த நண்பர்களைத் தூதுவிட்டு வாய்ப்பு தேடியதுடன் தனது புகைப்படங்களை இணையதளங்களில் வெளியிட்டார். அதற்கு பலன் கிடைத்தது. சுமார் 6 வருட இடைவெளிக்குப் பிறகு தெலுங்கில் கடந்த ஆண்டு "அமர் அக்பர் ஆண்டனி' படத்தில் ஒரு பாடலுக்கு நடனம் ஆட வந்த வாய்ப்பை இலியானா ஏற்றுக்கொண்டார்.  அதைப் பயன்படுத்தி ஏற்கெனவே தான் விட்டுச்சென்ற இடத்தைபிடித்துவிடலாம் என்று எண்ணினார். அதற்காக மெலிந்திருந்த தனது உடற்கட்டை மீண்டும் பெருத்த தோற்றத்துக்கு மாற்றி கவர்ச்சியாக நடனம் ஆடினார். அப்படம் முடிந்து திரைக்கு வந்த நிலையில் இலியானாவின் எதிர்பார்ப்புகள் சிதைந்து போயின. இலியானாவின் தோற்றத்துக்கு கடுமையான விமர்சனங்கள் வைக்கப்பட்டதே இதற்கு காரணம். இதனால் மனம் நொந்துபோனவர், சில மாதங்கள் வாய்ப்புக்காக காத்திருந்துவிட்டு அது கைகூடாததால் மும்பை புறப்பட்டு சென்றார். தற்போது கைவசம் படம் எதுவும் அவரிடம் இல்லை.

-------------------------------------------------


இணைய தளப் பக்கங்களில் யாரைப் பற்றியும் கருத்து சொல்லலாம் என்றாகிவிட்ட நிலையில் அதிலிருந்து தப்பிக்க வழி தெரியாமல் பலர் திண்டாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். உலக அழகி பட்டம் வென்ற சுஷ்மிதா சென் 43 வயதாகியும் இன்னமும் திருமணம் செய்துகொள்ளாமல்  வாழ்க்கை நடத்திக் கொண்டிருக்கிறார். ஆனால் இரண்டு குழந்தைக்கு தாய் ஆகியிருக்கிறார். அதாவது, இரண்டு குழந்தைகளைத் தத்தெடுத்து வளர்த்து வருகிறார். இதற்கிடையில் ரோமேன் ஷாவல் என்பவரைக் காதலித்தும் வருகிறார். இந்தநிலையில் கடந்த வாரம் ஒரு தகவல்  பகிர்ந்தார். "திருமணச் சடங்கை யார் கண்டுபிடித்தார்களோ அவர்கள் நரகத்தில்தான் இருப்பார்கள்' என தெரிவித்திருந்தார். அவரது இந்த பதிவை, வரவேற்பதற்கு பதில் பலர் வசைமழை பொழிந்துவிட்டனர். "திருமணச் சடங்கை அவதூறாகப் பேச வேண்டாம். இருவருக்கிடையேயான உண்மை, நம்பிக்கையை அது இணைத்து வைக்கிறது. விலங்குகளிலிருந்து நம்மை வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறது. திருமணம் என்பது தெய்வீகம். மற்றொரு உயிருக்கு வித்திடுவது' என சரமாரியாகப் பதில் அளிக்கத் தொடங்கினர். பதறிப் போன சுஷ்மிதா, "எனது பதிவை ஜோக்காக எடுத்துக்கொண்டு சிரித்து மகிழுங்கள்' என பதிவிட்டு சமாதானப்படுத்தினார்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/10/திரைக்-கதிர்---22-3093801.html
3093805 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி... சிரி... சிரி...  DIN DIN Sunday, February 10, 2019 12:00 AM +0530 ""என் பையன் மூத்தவன் டாக்டரா இருக்கான். 
இன்னொருத்தன் இ.பி.யில வேலை  பார்க்குறான்''
"" ரெண்டு பேரும் ஃபீஸ் புடுங்குறாங்கன்னு சொல்லுங்க''

எஸ்.கார்த்திக், காளனம்பட்டி. 


""விளம்பரமே வராத சேனல்கள் எத்தனைன்னு சொல்லுப்பா...
 அதுக்கு மட்டும் பணம் கட்டிடுறேன்''
""ஏன் சார்?''
""என் பெண்டாட்டி எந்த விளம்பரத்தைப்
பார்த்தாலும் விளம்பரத்தில் பார்த்த அந்தப் பொருளை  வாங்கிட்டு வரச் சொல்றா''

மல்லிகா அன்பழகன், சென்னை-78.

 

""தாயே உங்கள் வீட்டில் பிரிட்ஜ் ரிப்பேரா?''
""ஏன் கேட்கிறே?''
""சாம்பார், ரசமெல்லாம் எனக்கு ஊத்துறீங்களே''

""நீ தான் பல் டாக்டராச்சே... 
அப்புறம் ஏன் உன் கணவர் பல்வலிக்கு வேற ஒரு டாக்டர்கிட்ட  போறார்?''
""அவரு என் கிட்ட வாயைத் திறக்க மாட்டாரே''

வி.பார்த்தசாரதி, சென்னை-5

 

""அதோ போறாரே அந்த நடிகர்  தமிழில் மட்டும் 50 படங்களில்  நடித்திருக்கிறார்''
""மற்ற மொழிப் படங்களில்?''
""அதான் சொன்னேனே...  தமிழ்லே மட்டும்ன்னு''

டி.கே.சுகுமார், கோவை.

 

""எந்த தைரியத்திலே நேத்து தலைவர் கூட்டத்திலே விடாது 5 மணி  நேரம் பேசினாரு?''
""எதிர்லே யாரும் இல்லேன்ற தைரியத்திலேதான்''

 தீ.அசோகன், சென்னை-19

""திடீர்னு அவர்  ஹோட்டல் ஆரம்பிச்சிருக்காரே... என்ன முன் அனுபவம் இருக்காம்?''
""பத்து வருஷமா பிச்சை எடுத்திருக்கிறாராம்''

ஆர்.அருண்குமார்,   திருநெல்வேலி

 

""சமையல் ரூமிலே இருந்து தட்டோட என் டேபிள்லே வந்து விழுறே... என்னப்பா இது?''
""நீங்கதானே பிளேன் தோசை கேட்டீங்க?''

 தீ.அசோகன், சென்னை-19.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/10/சிரி-சிரி-சிரி-சிரி-3093805.html
3093807 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேசாதே  செல்வராஜ் ஜெகதீசன்  DIN Sunday, February 10, 2019 12:00 AM +0530 அலைபேசியில் அந்த தகவல் வரும் வரை, இந்த இடம் கண்டிப்பாக முடிந்து விடும் என்றே எனக்குக் கூட தோன்றியது. ஆனால் வந்த தகவல் எதிர்மறையாக இருந்ததில் குடும்பமே சற்று அதிர்ச்சியில் இருந்தது. கொஞ்சம் விரக்தியும். 
குடும்பம் என்றால் பையனின் பெரியப்பா, பெரியம்மா அவர்களின் பத்து எட்டு வயதுகளில் இரண்டு பெண் பிள்ளைகள். 
பேசி முடித்துவிட்டு அலைபேசியை சட்டைப் பாக்கெட்டில் நுழைத்த பெரியப்பா, கொஞ்ச நேரம் எதுவும் பேசவில்லை.  
அலைபேசியில் அவர் பேசும்போதே தெரிந்து விட்டது, அவ்வளவுதான் என்று.  
""என்னவாம்?'' என்று கேட்ட மனைவியிடம் அவர் சொன்னவற்றில் ஒரு விஷயம் என்னை கொஞ்சம் அதிர வைத்தது. 
வெளியே காட்டிக்கொள்ளாமல் வண்டியை ஓட்டிக் கொண்டிருந்தேன். 
ஒருவேளை நான் சொன்ன அந்த விஷயம் ஒரு காரணமாய் இருக்குமோ? 
என்னைப் பற்றி இங்கே கொஞ்சம். பெயர் ஒன்றும் அவ்வளவு சொல்லிக் கொள்ளும் படியானதில்லை. கால் டாக்ஸி டிரைவர்.  
கடந்த இரண்டு நாட்களாக இந்தக் குடும்பத்தை வைத்து போகச் சொல்லும் இடங்களுக்கு எல்லாம் ஒட்டிக் கொண்டிருக்கிறேன்.  
நேற்று காலையில் திருவொற்றியூரில் ஆரம்பித்த
பயணம் இன்றைய மாலையில் இப்பொழுது வந்த அலைபேசி தகவலோடு தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.  
வந்த தகவல் தந்த அயற்சியில், வழியில் ஓர்  ஓட்டலில் காபி சாப்பிட்டு விட்டு வருகிறோம் என்று போயிருக்கிறார்கள். அவர்கள் திரும்பி வருவதற்குள் சுருக்கமாக கடந்த இரண்டு நாட்களில் நடந்தவற்றை உங்களிடம் சொல்கிறேன்.  
எந்தவிதத்திலாவது நான் இதற்கு காரணமாய் இருக்கக் கூடுமா? என்று நீங்கள் சொல்லுங்கள். 
நேற்று அதிகாலை 6 மணிக்கு அவர்களை ஏற்றிக்கொண்டு திருவொற்றியூரில் இருந்து கிளம்பினேன். ஏழு மணிக்கு தங்கசாலை பேருந்து நிறுத்தம் அருகே காத்திருக்கும் தம்பி பையன் அழகிரியைக் கூட்டிக் கொண்டு பெண் பார்ப்பதற்கு தேனாம்பேட்டை போக வேண்டும்.  
தங்கசாலையை நோக்கி போகும் போது அவர்கள் பேசிக்கொண்டதை வைத்து எனக்கு புரிந்தது இதுதான்.  
அழகிரிக்கு வயது முப்பத்தாறு நடந்து கொண்டிருக்கிறது. அப்பா அம்மா இல்லை. காலமாகி விட்டார்கள். அக்காள்கள் மூன்று பேருக்கும் வரன்கள் பார்த்து கல்யாணம் முடிப்பதற்குள் அழகிரிக்கு முப்பது வயது தாண்டி விட்டது.  
மகள்களின் கல்யாணங்களைப் பார்த்ததே போதும் என்பது போல் அப்பா, அம்மா போய்ச் சேர்ந்து விட்டார்கள்.      
அதற்குப்பின் ஆரம்பித்தது அழகிரிக்கு பெண் பார்க்கும் படலங்கள்.  
நிறைய இடங்களை அவன் நிராகரித்தான், உயரமில்லை, நிறமில்லை ஏதோ ஓர் காரணம். இரண்டு மூன்று இடங்களில் அவன் நிராகரிக்கப்பட்டான், காரணம் சொல்லப்படாமலேயே. 
ஐந்து வருடங்கள் போனதே தெரியவில்லை. பெண் பார்க்கப் போவதில் ஆரம்பத்தில் இருந்த உற்சாகம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக குறைந்து தற்போது அறவே இல்லையென்று ஆகிவிட்டது. இப்போதெல்லாம் பெரியப்பாவின் வற்புறுத்தலுக்காகத்தான் பெண் பார்க்கவே போகிறான். 
நேற்றைய விஜயமும் அப்படித்தான். 
ஆனால் நேற்று போயிருந்த தேனாம்பேட்டை
விஜயம் தேறிவிடும்போல் இருந்தது.  
காலை ஒன்பது மணி போல் அவர்களை இறக்கிவிட்டேன். ஒரு மணி நேரம் கழித்து வந்தவர்கள் முகங்களில் அத்தனை புன்சிரிப்பு.  
ஏறக்குறைய இந்த இடம் முடிந்து விடும் என்று பேசிக் கொண்டார்கள். அன்றைக்கு ட்ரிப் முடிந்து அவர்களை மீண்டும் திருவொற்றியூரில் விட்டுவிட்டு வீடு வந்தேன். 
அடுத்த நாள் ட்ரிப்பில் தான் நான் மேலே சொன்ன அந்த சம்பவம் நடந்தது.  
முதல் நாள் விடும்போதே மறுநாளும் வந்து விடுமாறு சொல்லப்பட்டதில் காலை ஏழு மணிக்கே போய்ச் சேர்ந்தேன். இந்த முறை அழகிரியின் வீடு இருந்த
தங்கசாலை பகுதிக்கு வண்டி போனது. இன்று பெண் வீட்டார் பையன் வீட்டுக்கு வருகிறார்களாம்.  
வழியில் பூ, பழங்கள், இனிப்பு எல்லாம் வாங்கிக்கொண்டவர்களை தங்கசாலை வீட்டில் விட்டுவிட்டு, காத்திருக்கும் நேரத்தில் தான் அது நடந்தது.  
இப்போதும் கூட அதுதான் காரணமா என்று தெரியாமல்தான் உங்களிடம் இதையெல்லாம் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறேன். 
அந்த வீட்டில் இருந்து நான்கு வீடுகள் தள்ளி காலியாக இருந்த இடத்தில் ஒரு மரத்தையொட்டி காரை நிறுத்தி விட்டு இளைப்பாறிக் கொண்டிருந்தேன்.  
ஒரு மணி நேரம் கழித்து புது இன்னோவா கார் ஒன்று பக்கத்தில் வந்து நின்றது.
பேச்சுத்துணைக்கு ஆள் கிடைத்தால் என்ன செய்வோம். பேச்சு சுற்றிச் சுழன்று கடைசியில் அழகிரியிடம் வந்து நின்றது.  
பெண் வீட்டார் வந்த வண்டியின் கால் டாக்ஸி டிரைவரான அவரிடம் நான் அதை சொல்லி இருக்க வேண்டாம் தான்.  
அப்படி ஒன்றும் மோசமாக எதையும் சொல்லவில்லை.  
பையனுக்கு, அதாவது அழகிரிக்கு, கல்யாணத்தில் பெரிதாய் அவ்வளவு விருப்பம் இல்லை, அவன் பெரியப்பாவின் வற்புறுத்தலுக்காகத்தான் இந்த பெண் பார்க்கும் நிகழ்ச்சிக்கெல்லாம் வந்து கொண்டிருக்கிறான். 
இவ்வளவுதான் நான் சொன்னது. இதில் என்ன பெரிதாய் இருக்கிறது என்கிறீர்களா? பொறுங்கள். இதற்கு அப்புறம் நடந்ததையும் கேட்டு விட்டு சொல்லுங்கள்.  
கிளம்பி போன அடுத்த ஒரு மணி நேரம் கழித்து, பெரியப்பாவை அலைபேசியில் அழைத்து, பெண் வீட்டார் "இந்த சம்பந்தம் வேண்டாம்' என்று சொன்ன காரணங்களில் ஒன்று,  
"பையனுக்கு கொஞ்சமும் விருப்பம் இல்லாதது போல் தெரிகிறது.
தன் மனைவியிடம் பெண்ணின் தகப்பனார் பேசிய விஷயங்களை சொல்லிக்கொண்டிருந்தார் பெரியப்பா. 
எந்தப் பயணி குறித்தும் வேறெவரிடமும் எதுவும் பேசக்கூடாது என்ற தெளிவோடு கவனமாக வண்டியை ஓட்டிக் கொண்டிருந்தேன் நான். 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/10/பேசாதே-3093807.html
3089220 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் வாடகை DIN DIN Monday, February 4, 2019 12:03 PM +0530 வீட்டுக் கதவை காலையில் திறந்தவுடன் தென்றல் காற்றோ, மலர்களின் நறுமண வாசனையோ நம்மைத் தழுவும் என எழுத முடியாத இக்கட்டான சூழல் இப்பொழுது. எனவே எவ்வித கற்பனையும் இன்றி கதவைத் திறந்தவுடன் அருகில் இருக்கும் பேக்கரியிலிருந்து வரும் பீடி, சிகரெட் வாசனைதான் ஒவ்வொரு அதிகாலையும் எங்களை வரவேற்கும். பேக்கரிக்கு வாடகைக்கு விடவேண்டாம் என எவ்வளவு சொல்லியும் கேட்காமல் அப்பா செய்த செயல், இப்பொழுது குடும்பத்தில் ஒவ்வொருவரும் பாதிப்பிற்கு உள்ளாக வேண்டியதாகிவிட்டது.
என்ன செய்வது ? மாத வாடகை ஏழாயிரம் என்றதும் "பிறகு வருகிறோம்' என்று சொல்லிச் சென்றவர்களுக்கு மத்தியில் பத்து மாத வாடகையை முன்பணம் (அட்வான்ஸ்) ஆக கையோடு கொண்டு வந்து பேசியிருக்கும் பேக்கரி முதலாளியிடம் சரியெனச் சொல்லாமல் என்ன செய்வார் அப்பா? இதோ வாங்கிய முன்பணத்தில் சிறுசிறு மராமத்து பணிகள் செய்து வாடகைக்கு விட்டாயிற்று. செலவு போக பணம் கையிலிருந்ததால் அப்பாவிற்கு கூடுதலாக ஒரு கை இருப்பது போல. எனவே, மன மகிழ்சியுடன் இருந்தார் என்பதை உணர முடிந்தது. வாடகை ஒப்பந்தப்படி இருவரில் யாரொருவர் காலிசெய்வது குறித்துப் பேசினாலும் 3 மாத அவகாசம் தரவேண்டும் என்றிருந்தது.
ஓரளவு முதல்மாதம் சமாளித்தோம் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். பேக்கரி கடைக்கு வரும் சிறுவயது சிறுவர்கள் முதல் பல்போன வயதானவர்கள் வரை அனைவரும் அவரவர்களுக்குத் தகுந்த பீடி, சிகரெட் என புகைத்து அவர்களின் கவலையைப் போக்கிக் கொள்கிறார்களாம். எப்படியோ போகட்டும், அவர்கள் விடும் புகை அவர்கள் வயிற்றுக்குள் செல்லாமல் வெளியே செல்வதுதான் பிரச்னை.
எப்படி இப்படி ஒரு பழக்கத்தை கண்டுபிடித்தார்களோ? அதிசயமாகத்தான் இருக்கிறது. சாராயமோ, புலால் உணவோ நமக்கு ஒருவித போதை என்றால் அது நமது உடலுக்குள் செல்வதால். ஆனால், புகைபிடிக்கும் வழக்கம் என்பது புகையை வெளியே விட்டு அதில் சிறிது உடலுக்குள் செல்வதால் ஏற்படும் போதை என்பதாகச் சொல்கிறார்கள்.
சில மாதங்களில் எனக்கு ஏற்பட்ட அனுபவம் என்பது பேக்கரியினால் ஏற்படும் தீமைகள் குறித்து கட்டுரை எழுதச் சொன்னால் இரண்டு பக்கத்திற்கு எழுதிவிட முடியும். வீட்டிற்கு முன் சிறிதும் பெரிதுமாய் இரண்டு சக்கர, நான்கு சக்கர வாகனங்கள் வருவதும் போவதும் நடந்து கொண்டுதான் இருந்தது. எவ்வளவு பெரிய காரில் வந்தாலும் அந்த சில நிமிட புகைபிடிக்கும் செயலுக்காகவே வருகிறார்கள் என்பதை உணர்ந்து கொண்டேன். சிலசமயம் என்னைப் பார்த்துவிட்டால் பைக்கில் புறப்படுபவர்கள் வேண்டுமென்றே ஆக்ஸிலேட்டரை முறுக்கி விர் விர்ரென சப்தம் எழுப்பி, எதோ "டுகாட்டி' பைக் ஓட்டுவது போல கற்பனை செய்துகொண்டு கிளம்புவார்கள். ஐம்பதாயிரம் ரூபாய் வண்டிக்கே இப்படி செய்கிறார்களே! ஐந்து லட்சம் பத்து லட்சம் என பைக் வாங்கி ஓட்டினால் என்ன செய்வார்கள் என நினைத்துப் பார்த்தேன். சிலருக்கு வயசுக் கோளாறு என்று நினைத்தேன். ஆனால், வயது வித்தியாசமின்றி அவரவர் வயதிற்கு ஏற்றபடி என்னைப் பார்த்ததும் நடந்து கொள்கின்றனர்.
அப்பாவுடன் வெளியே போகும்பொழுது ஒருமாதிரியும், நான் தனியாகப் போகும்பொழுது ஒருமாதிரியும் நடந்து கொண்டனர். கூடுமானவரை வீட்டைவிட்டு வெளியே வருவது தவிர்த்தாலும், அருகில் மளிகை, பால், இத்தியாதிக்கு வெளியே ஒரிரு முறை சென்றாக வேண்டும்.
நாளாக நாளாக தொந்தரவு அதிகம் என்பதோடு, வாடிக்கையாளர்களின் புகைப்பழக்கம் மூடியிருந்த சன்னல், கதவுகளைத் தாண்டியும் உள்ளே வர ஆரம்பித்தது. மூன்று மாதத்திற்கும் மேல் ஆகிவிட்டது. ஒன்றும் மாற்றமில்லை. கடைக்கு வரும் வாடிக்கையாளர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்ததே தவிர, குறைவதாகக் காணோம்.
சமீபத்தில் நானும் தம்பி, அப்பா என மூவரும் ஓர் இரவுக்காட்சி சினிமா சென்று வந்தோம். ஜோதிகா வானொலி அறிவிப்பாளராக வரும் அந்தப்படம் நன்றாக இருப்பதாகச் சொன்னதால் சென்றோம். அம்மாவிற்கு சினிமாவில் அவ்வளவாக விருப்பம் இல்லை என்பதால் வீட்டிலேயே இருந்துவிட்டார். அவருக்கு தொலைக்காட்சித் தொடர்களே போதுமானதாக இருந்தது. எப்படித்தான் அத்தனை தொடர்களையும் கதாபாத்திரங்களையும் ஞாபகம் வைத்துக் கொள்கிறாளோ தெரியாது. உறவினர் மற்றும் நண்பர்கள், அக்கம்பக்கத்து வீட்டாருடன் பேசும்பொழுது அம்மாவின் தொலைக்காட்சி தொடர் பற்றிய அறிவு எல்லாரையும் வியக்க வைக்கும்.
நாங்கள் சென்ற சினிமாவிற்கு இடைவேளை நேரம் முடிந்து படம் தொடங்குவதற்கு முன்பு விளம்பரப் படமாக புகைபிடிப்பதால் ஏற்படும் பாதிப்புகளை குறும்படமாக வெளியிட்டனர். அதில் பெரும்பாலும் வடஇந்திய நடிகர்கள் நடித்திருந்தாலும் தமிழ்மொழியில் மொழிமாற்றம் செய்து வெளியிட்டிருந்தனர். புகையிலைப் பழக்கத்தால் ஏற்படும் நோய்கள் குறிப்பாக கேன்சர் எனும் புற்றுநோய் குறித்தும் அதனால் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் பேட்டியும் ஒளிபரப்பினர். தொண்டைப் புற்றுநோய், வாய்ப்புற்று நோய் என பலவிதங்களில் பாதிப்படைகிறார்கள் என ஆதாரப்பூர்வமாக ஒளிபரப்பினர். இதில் முக்கிய அம்சம் என்னவென்றால், புகையிலை புகைபிடிக்கும் பழக்கம் இருப்பவர்களுக்கு மட்டும் பாதிப்பு என்றில்லாமல் அருகில் இருப்பவர்களுக்கும் பாதிப்பு என்றம் குறிப்பிட்டதை அனைவரும் அதிர்ச்சியோடும், புற்று நோய் வந்தவர்களை ஒருவித அருவருப்போடும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம்.
படம் முடிந்து வீடுவந்து சேர்ந்தோம். அடுத்து ஓரிரு நாளில் அப்பா பேக்கரி உரிமையாளரை வீட்டிற்குள் அழைத்து மூன்று மாதங்களில் காலிசெய்யச் சொல்லிவிட்டார். ஏற்கெனவே பூக்கடை வைக்க கேட்டிருந்த பக்கத்துத் தெருவைச் சேர்ந்த இசுலாமிய நண்பருக்கு ஆயிரம் ரூபாய் குறைவான வாடகையாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை என அழைத்து மூன்று மாதத்திற்குப் பின் வரச் சொல்லி தெரிவித்து விட்டார்.
மூன்றுமாதம் கழித்து வரும் பூக்கடையின் வாசத்தை நினைத்து இப்பொழுதே சிந்திக்க ஆரம்பித்துவிட்டேன்.

ஜனனி

 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/04/வாடகை-3089220.html
3089219 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள் ! 14 - சின்ன அண்ணாமலை DIN DIN Monday, February 4, 2019 12:02 PM +0530 தமிழ்ப்பண்ணை
 சென்னைக்கு வந்துவிட்டேன். "என்ன செய்வது' என்று திகைத்திருக்கையில் திரு. ஏ.கே. செட்டியார் அவர்கள் என்னைத் தன் வீட்டில் கூட்டிக்கொண்டு போய் வைத்துக் கொண்டார். திரு. ஏ.கே. செட்டியார் அவர்கள் "உலகம் சுற்றும் தமிழன்' என்று புகழ்பெற்றவர், பிரயாணக் கட்டுரைகளை மிகவும் சுவாரஸ்யமாக எழுதக் கூடியவர். "குமரி மலர்' என்ற அற்புதமான மாத இதழ் நடத்திக் கொண்டிருந்தார். அவருடன் கூடவே அவர் செல்லுமிடமெல்லாம் கூட்டிச்சென்று என்னை அறிமுகம் செய்து வைப்பார். அடிக்கடி சக்தி காரியாலயத்திற்குச் செல்வோம். சக்தி வை. கோவிந்தன் அவர்கள் எனக்கு ஏற்கெனவே பழக்கமானவர். தமிழ்ப் புத்தகங்களை அழகிய முறையில் போடுவதற்கு முன்னோடி அவர்தான். ஏராளமான தமிழ்ப் புத்தகங்களை வெளியிட்டவர். திரு. ஏ.கே. செட்டியார், சக்தி வை. கோவிந்தன் இவர்களுடன் எப்பொழுதும் கூட இருக்கும் நண்பர் சத்ருக்கனன் அச்சுத் தொழிலில் பெரிய திறமைசாலி. இந்த மூவரும் இணை பிரியாத நண்பர்கள், இவர்கள் மூவரும் ஏனோ என்னிடம் மிகுந்த பாசம் காட்டினார்கள். தங்களின் "செல்லப்பிள்ளை'யாக என்னைக் கட்டிக் காத்தார்கள்.
 இவர்கள் அடிக்கடி போகும் இடம் தியாகராய
 நகரில் உஸ்மான் ரோடில் இருந்த திரு. வெ. சாமிநாத சர்மா அவர்களின் இல்லத்திற்குத்தான்! இவர்களுடன் நானும் செல்வேன். ஒரு நாள் நாங்கள் பஸ்ஸில் திரு. சாமிநாத சர்மா அவர்களின் இல்லத்திற்குப் போகும்போது தியாகராயநகர் பனகல் பார்க் நாகேஸ்வரராவ் தெருவில் ஒரு சிறு அழகிய கட்டடம் பூட்டிக் கிடந்தது. அதைப் பார்த்த மூவரும் என்னைக் கூட்டிக்கொண்டு பஸ்ûஸ விட்டு இறங்கினார்கள். அந்தக் கட்டடம் காலியாக இருப்பதை விசாரித்து தெரிந்துகொண்டு, இதில் நம் அண்ணாமலைக்கு "தமிழ்ப் பண்ணை புத்தக நிலையம்' வைத்துக் கொடுக்கலாம் என்று அவர்களுக்குள் பேசி முடிவு செய்தார்கள். என்னிடம் விஷயத்தைச் சொன்னபோது, நான், "என்னிடம் போதிய பணம் இல்லையே, என்ன செய்வது?'' என்று கையைப் பிசைந்தேன்.
 அவர்கள் மூவரும் சிரித்துவிட்டு ""நாங்கள் உனக்கு வேண்டிய உதவி செய்கிறோம். தைரியமாகத் தொழிலை ஆரம்பி'' என்றார்கள்.
 இடத்தைப் பிடித்துக் கொடுத்தார்கள். பல புத்தகக் கம்பெனிகளில் புத்தகங்களை ஏராளமாக வாங்கிக் கொடுத்தார்கள். புத்தகம் போட பேப்பர் தந்தார்கள். அடடா அவர்கள் செய்த உதவியை நினைத்தால் இப்பொழுதுகூட என் மெய்சிலிர்க்கிறது.
 "தமிழ்ப்பண்ணை'யை ராஜாஜி துவக்கி வைத்தார்.
 நாமக்கல் கவிஞர் ராமலிங்கம் பிள்ளை விளக்கேற்றி வைத்தார். சக்தி வை. கோவிந்தன் புதுக்கணக்கு எழுதினார்.
 எழுத்தாளர்கள் அனைவரும் விழாவிற்கு வந்தனர்.
 தமிழ்ப்பண்ணையின் முதல் புத்தகமான "தமிழன் இதயம்' என்ற நூலைப் பார்த்து அனைவரும் பிரமிப்
 படைந்தனர். அப்புத்தகத்தை மிக அழகாகப் போட்டுக் கொடுத்தவர் சக்தி வை. கோவிந்தன் அவர்கள். அதன்மேல் அட்டையை கண் கவரும் வண்ணம் அச்சடித்துக் கொடுத்தவர் திரு. சத்ருக்கனன் அவர்கள்.
 தமிழ்ப்பண்ணை, எழுத்தாளர்களுக்கும், தேச பக்தர்களுக்கும் "நிழல்' கொடுத்து வந்தது.
 தமிழ்ப்பண்ணையின் மூலம் அரிய பெரிய காரியங்களைச் சாதிக்க முடிந்தது.
 நாமக்கல் கவிஞருக்குப் பணமுடிப்பு அளிக்க முடிந்தது. அதைப் பார்த்த திரு. சி.என். அண்ணாதுரை அவர்கள் என்னை நேரில் வந்து பாராட்டிவிட்டு, தானும் பாரதிதாசனுக்கு அப்படி ஒரு நிதி அளிக்க வேண்டும். அதற்கும் கூடவே இருந்து உதவ வேண்டும்' என்றும் கேட்டுக் கொண்டார்.
 பின்னர் பல முறை திரு. அண்ணாதுரை அவர்கள் சார்பில், திரு. என்.வி. நடராஜன் என்னைப் பலமுறை வந்து சந்தித்து, பாரதிதாசன் நிதி அளிப்பு விழாவைச் சிறப்பாக நடத்தினார்கள்.
 ராஜாஜியின் நூல்கள், கல்கி கிருஷ்ணமூர்த்தி, வ.ரா., டி.எஸ். சொக்கலிங்கம், பொ. திருகூட சுந்தரம் பிள்ளை, நாடோடி, தி.ஜ.ர. இப்படி ஏராளமானவர்களின் நூல்களை வெளியிட்டு, பெரிய விழாக்கள் நடத்தி எழுத்தாளர்களுக்குக் கெüரவம் செய்யும் வழக்கத்தை ஏற்படுத்தியது தமிழ்ப் பண்ணையே!
 ஆண்டுதோறும் பாரதி விழா, பாரதி பாட்டுப் போட்டி, பேச்சுப் போட்டி நடத்தப்பட்டன.
 திரு.வி.க. மணி விழா சிறப்பாக நடத்தியது தமிழ்ப் பண்ணையே! காந்தியடிகளின் "ஹரிஜன்' பத்திரிகையைத் தமிழில் நடத்தியதும் தமிழ்ப் பண்ணையே!
 தமிழ்ப் பண்ணைக்கு அடிக்கடி புத்தகம் வாங்க வருவார் நடிகர் திலகம் சிவாஜிகணேசன். அவருடன் நெருங்கிய பழக்கம் எனக்கு அப்பொழுதுதான் ஏற்பட்டது.
 தமிழ்ப்பண்ணை புத்தகப் பதிப்பகத்திற்கு எல்லாத் தமிழ் எழுத்தாளர்களும் வருவார்கள். தவறாமல் வ.ரா., புதுமைப்பித்தன், தி.ஜ.ர. முதலியவர்கள் வருவார்கள். வ.ரா. சத்தம் போட்டுத்தான் பேசுவார். யாரும் அவருக்கு நிகரில்லை. புதுமைப்பித்தனோ ரொம்பக் கிண்டலாகப் பேசுவார். தி.ஜ.ர. எதுவும் பேசமாட்டார். அப்படிப் பேசினாலும் ரொம்ப மெதுவாகப் பேசுவார்.
 ஒரு நாள் நான் ஏதோ எழுதிக் கொண்டிருக்கும்போது வ.ரா. வந்தார். "என்னடா எழுதுகிறாய்?'' என்று கேட்டார். "ஒரு பிரயாணக் கட்டுரை எழுதுகிறேன்'' என்றேன். ""கொடு பார்க்கலாம்'' என்றார். கொடுத்தேன். ""டேய்! நீ பெரிய ஆளுடா, என்னமா எழுதியிருக்கிறாய்!'' என்று சத்தம் போட்டுக் கொண்டிருந்தபோது தி.ஜ.ர. வந்துவிட்டார். ""பார்த்தியா, இதைப் பார்த்தியா'' என்று தி.ஜ.ரவிடம் நான் எழுதியதைக் காட்டி வ.ரா. புகழ ஆரம்பித்தார்.
 தி.ஜ.ர. அதைப் படித்துப் பார்த்து, "நன்றாகத்தான் இருக்கிறது'' என்றார். ""சும்மா சொல்லி விட்டுப் போகாதே, "சக்தி' பத்திரிகையில் இவனிடம் கட்டுரை வாங்கிப் போடு'' என்று வ.ரா. சொன்னார். எனக்கு மெய் சிலிர்த்தது. அவர் பெரிய எழுத்தாளர் மட்டுமல்ல, பெரிய மனது உடையவர், நான் எழுதிய அந்தக் கட்டுரையின் ஆரம்பம் இதுதான்.
 "கட்டுரையாகட்டும் கதையாகட்டும் வேகமாகவும்
 விறுவிறுப்பாகவும் இருக்கவேண்டு மென்று அறிஞர்கள்கூறுகிறார்கள். அதனால் இக்கட்டுரையைத் திருவனந்தபுரம் எக்ஸ்பிரஸில் ஆரம்பிக்கிறேன்.'
 அவர் சொற்படி பின்னர் "சக்தி' பத்திரிகையில் எனது கட்டுரையை தி.ஜ.ர. நிறைய வெளியிட்டார். அதன் பின்னர் கல்கி பத்திரிகையில் எனது கதைகளும் கட்டுரைகளும் வெளிவந்தன.
 எனது முதல் புத்தகத்தின் பெயர் "சீனத்துச் சிங்காரி'.
 சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள் அந்தப் புத்தகத்திற்கு முன்னுரை எழுதியவர் பேராசிரியர் சீநிவாசராகவன் அவர்கள். அவர் என்னை ஒரு "சிறுகதை மன்னன்' என்று நிரூபிப்பதற்கு பெரிய ஆராய்ச்சி செய்து ஓர் அருமையான கட்டுரையை முன்னுரையாக அதில் எழுதியிருக்கிறார்.
 (தொடரும்)

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/04/சொன்னால்-நம்பமாட்டீர்கள்--14---சின்ன-அண்ணாமலை-3089219.html
3089218 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் ஆயுள் காக்கும் ஆயுர்வேதம் - வீட்டில் தயாரிக்கக் கூடிய எளிய மருந்துகள்! DIN DIN Monday, February 4, 2019 11:58 AM +0530 சுமார் 70 ஆண்டுகள் முன்பு, நான் சிறுவனாக கிராமத்தில் வாழ்ந்தபோது சிறுவர்களுக்கு - வயிற்று அஜீர்ணம் - மந்தம் - மலம் சரியாக வெளிவராமல் இப்படி உபாதைகள் இருந்தால் "பஞ்சாக்னி சூரணம்' என்ற சூரணத்தை எங்கள் பாட்டி வீட்டில் தயாரித்துகொடுப்பார்கள். இரண்டு தரம் இந்த சூரணம் சாப்பிட்ட உடன் மேற்கண்ட உபாதைகள் நீங்கிவிடும். அதேபோல சளி, வறட்டு இருமல், லேசான காய்ச்சல் இருந்தால் மிளகு கஷாயம் கொடுப்பார்கள். யாவும் வீட்டில் தயாரிப்பவை தான். தற்போது மேற்கண்ட சூரணம், கஷாயம் பற்றி கேட்டால் யாருக்கும் தெரியவில்லை. இது போன்ற எளிய முறைகளில் வீட்டில் தயாரிக்கக் கூடிய மருந்துகள் சிலவற்றைக் கூறவும்
 -ஆ.வெங்கடராமன், சென்னை-40.
 கிராமங்களில் பழக்கத்திலிருந்த பல நல்ல விஷயங்கள், நகர வாசிகளுக்கு நேரமின்மையாலும், கேளிக்கைகளில் மனம் அதிகம் செல்வதாலும் மறந்துவிட்டன. வீட்டிலேயே தயாரிக்கக் கூடிய சில எளிய மூலிகை மருந்துகளால், பணவிரயம், மன உளைச்சல், நேரம் வீணாக்கப்படுதல் போன்றவற்றைத் தவிர்க்க முடியும் என்பதால், நீங்கள் கேட்டுள்ள இந்த கேள்வியானது அதிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. அதனால், குழந்தைகள் முதல் முதியோர் வரை பயன்படுத்தக் கூடிய சில மூலிகைகளின் கலவையைப் பற்றி அறிந்து கொள்வோம்.
 1.பஞ்ச தீபாக்னி சூர்ணம்:
 தேவையானவை: திரிகடு( சுக்கு, மிளகு, திப்பலி), சீரகம், ஏலரிசி( ஏலக்காய்விதை)
 எல்லாம் சம அளவு.
 அனுபானம் - மோர்( மருந்தைச் சாப்பிட்ட பிறகு, அதன் மேல் பருகக் கூடிய பானத்திற்கு அனுபானம் என்று பெயர்). இதில் ஓமம் சேர்த்துச் செய்வதும் உண்டு.
 தீரும் நோய்கள் - குடல்வாயு, வயிற்றில் உணவு செரியாமல் நிற்கும் மப்பு நிலை, புளித்த ஏப்பம், செரிமானக் கோளாறு.
 2. பஞ்சஸகார சூர்ணம்:
 தேவையானவை: சுக்கு, சோம்பு, நிலாவாரை, இந்துப்பு, கடுக்காய்த்தோல். இவற்றை சம அளவு எடுத்து நன்கு பொடித்துச் சலித்து பத்திரப்படுத்தவும்.
 அனுபானம் - சுடுதண்ணீர்.
 தீரும் நோய்கள் - வயிற்றைச் சுத்தம் செய்யும். கபவாதம் (சளியினால் வாயு சிக்கிக் கொண்டு ஏற்படும் மூச்சுத் திணறல், வாயுவுடன் சளி மலத்தில் வெளியேறுதல் போன்றவை) வயிற்றுப் பொருமல், மலச்சிக்கல், அஜீரணம், வயிற்றுவலி.
 3. திரிபலா சூர்ணம்:
 தேவையானவை: கடுக்காய்த்தோடு, தான்றிக்காய்தோல், நெல்லிமுள்ளி.
 இவை சம அளவு.
 அனுபானம் - நெய், தேன்.
 2 மடங்கு வெல்லத்தைப் பாகுவைத்து இவற்றைச் சேர்த்து லேகியமாகச் செய்து உபயோகப்படுத்துவதுமுண்டு.
 வாத நோய்க்கு நெய் அனுபானமாகவும், பித்த நோய்க்கு கற்கண்டு அனுபானமாகவும், கப நோய்க்கு தேன் அனுபானமாகவும் உபயோகிக்க வேண்டும். மேலும் இதனை லோஹ பஸ்மத்துடன் சேர்த்துக் கொடுக்க சோகை, காமாலை போன்ற நோய்களுக்கு உகந்த மருந்தாகும்.
 இதை தினமும் சாப்பிட நல்ல ஆரோக்கியத்தைத் தருகிறது. லேசான மலமிளக்கியாகவும், புண்களைக் கழுவுவதற்கும் கண்களை வலுவூட்டுவதற்கும், கூந்தல் தைலம் தயாரிப்பதற்கும் பயன்படுத்தலாம்.
 4. தாளீசாதி சூர்ணம்:
 தேவையானவை: தாளீஸபத்திரி - 10 கிராம், மிளகு - 20 கிராம், சுக்கு - 30 கிராம், திப்பலி - 40 கிராம், கூகை நீர் - 50 கிராம், ஏலக்காய் - 5 கிராம், இலவங்கப்பட்டை - 5 கிராம், சர்க்கரை (கற்கண்டு) - 320 கிராம்.
 முறைப்படி சரக்குகளைப் பொடித்துச் சலித்துப் பின்னர் சர்க்கரையைப் பொடித்துச் சலித்துச் சேர்க்கவும்.
 அளவு - 1முதல் 3 கிராம் வரை (அடிக்கடி வாயிலிட்டுக் கொள்ளலாம்)
 அனுபானம் - தேன், நெய், பால்
 தீரும் நோய்கள் - சளியினால் ஏற்படும் இருமல், உடல் இளைப்பு, ருசியின்மை, ஜலதோஷம், காய்ச்சல், பசிமந்தம், குடல் வாயு அடங்குதல்.
 5. சந்திரிகா சூர்ணம்:
 ஸர்ப்பகந்தா வேர் (அமல் பொரி) 100 கிராம் நன்கு இடித்துத் தூள் செய்து கொள்ளவும்.
 அனுபானம் - பால்
 தீரும் நோய்கள் - சோர்வு, காக்காவலிப்பு, நரம்பு இழப்பு, மனப்பிரட்டல், தூக்கக் குறைவு.
 6. சுக்கிலிரட்டியாதி சூர்ணம்:
 தேவையானவை: சுக்கு 1 பாகம், வெல்லம் 2 பாகம், வறுத்த எள்ளு 4 பாகம்.
 செய்முறை: முதலில் சுக்கை இடிக்கவும். பின் எள் போட்டு இடிக்கவும். அதன் பின் வெல்லம் சேர்த்து 2 மணி நேரம் நன்கு இடிக்கவும். நெல்லிக்காய் அளவு சாப்பிடலாம்.
 தீரும் நோய்கள்: இருமல், பக்கசூலை (விலாவலி) பெண் உறுப்பில் ஏற்படும் வலி, பெண் உறுப்பில் ஏற்படும் கட்டிகள் தீரும். சீரணசக்தி கூடும். எலும்புகளுக்கு வலு உண்டாகும்.
 (தொடரும்)
 பேராசிரியர் எஸ். சுவாமிநாதன்,
 ஸ்ரீஜயேந்திர சரஸ்வதி ஆயுர்வேதக் கல்லூரி,
 நசரத்பேட்டை - 600 123 (பூந்தமல்லி அருகே)
 செல் : 94444 41771
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/04/ஆயுள்-காக்கும்-ஆயுர்வேதம்---வீட்டில்-தயாரிக்கக்-கூடிய-எளிய-மருந்துகள்-3089218.html
3089217 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் சிரி... சிரி... சிரி... சிரி...  DIN DIN Monday, February 4, 2019 11:55 AM +0530 • "அவ்வளவு பெரிய படக்
கம்பெனிக்குள் நீங்க எப்படி சார் நுழைஞ்சீங்க?''
" செக்யூரிட்டி டீ சாப்பிடப் போனப்ப டக்குனு 
நுழைஞ்சிட்டேன்''
வி.ரேவதி, தஞ்சை.

• "நடுராத்திரியிலும் கிளினிக்கை திறந்து வெச்சிருக்கீங்களே
டாக்டர்... ஏன் அப்படி?''
" தூக்கத்தில் நடக்குற வியாதி 
உள்ளவங்களுக்கு மட்டும் 
திறந்து வெச்சிருக்கோம்''
உ.அலிமா பீவி, கடையநல்லூர்.

• "என்ன மச்சி... 
உன் ஸ்கூட்டர் 
முகப்புல "அன்னையே தெய்வம்'ன்னு 
எழுதியிருப்பே... 
அதைக் காணோமே?''
"இப்ப எனக்குக் 
கல்யாணம் ஆயிடுச்சே''
சம்பத் குமாரி, பொன்மலை.

• " அவங்க மனைவி செய்த பொங்கலைச் 
சாப்பிட்டதும் தலைவரோட கண்கள் கலங்கிடுச்சே... ஏன்?''
""ஜெயில்ல சாப்பிட்ட 
"களி' ஞாபகத்துக்கு 
வந்துடுச்சாம்''
அ.செல்வகுமார், 
சென்னை-19.

• " உங்களுக்குக் கார் ஓட்டத் தெரியாதே... 
அப்புறம் ஏன் கார் வாங்குனீங்க?''
"கடன் வாங்கித்தான் கார் வாங்கினேன். இதுக்கு முன்னாடி யார்ட்ட கடன்
கேட்டாலும் எனக்குக் கிடைக்காது. 
இப்ப கார் வாங்கி வீட்டுல நிறுத்திட்டேன். கடன் ஈஸியா கிடைக்குது''
க.நாகமுத்து, திண்டுக்கல்.

• "தாலி கட்டுறதுக்கு முன்னாடி
மாப்பிள்ளையை ஏன் குதிரை, 
இல்லேன்னா காரிலே ஏத்தி விடுறாங்க?''
"தப்பிச்சு ஓட கடைசி வாய்ப்புதான்''
அ.ப.ஜெயபால், கொள்ளிடம்.

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/04/சிரி-சிரி-சிரி-சிரி-3089217.html
3089216 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் திரைக் கதிர் DIN DIN Monday, February 4, 2019 11:53 AM +0530 • "விஸ்வாசம்' படத்துக்குப் பின் எச். .வினோத் இயக்கத்தில் நடித்து வருகிறார் அஜித். ஹிந்தியில் வெளியாகி பெரும் வெற்றிப் பெற்ற "பிங்' படத்தின் ரீமேக் இது என்று சொல்லப்படுகிறது. இன்னும் பெயரிடப்படாத இந்தப் படத்தின் படப்பிடிப்பு தற்போது தொடங்கி நடைபெற்று வருகிறது., அஜித்துக்கு ஜோடியாக வித்யா பாலன் நடிக்கிறார். வித்யா பாலன் நடிக்கும் முதல் தமிழ்ப்படம் இது. ஸ்ரீதேவியின் கணவர் போனி கபூர் தயாரிக்கிறார். ரங்கராஜ் பாண்டே, இயக்குநர் ஆதிக் ரவிச்சந்திரன் ஆகியோர் முக்கிய கதாபாத்திரங்களில் நடிக்கின்றனர். வேறொரு முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் நஸ்ரியா நடிப்பதாகச் சொல்லப்பட்டது. இந்த வேடத்தில் தற்போது நடிப்பவர் ஸ்ரத்தா ஸ்ரீநாத். இது குறித்து தன் மகிழ்ச்சியை சுட்டுரைப் பக்கத்தில் பகிர்ந்துள்ளார். "வதந்திகள் உண்மையாகிவிட்டன என்பதைக் கூறுவதில் மகிழ்ச்சியடைகிறேன். இந்த அற்புதமான படத்தில் நானும் பங்காற்றுகிறேன். நான் இந்தப் படத்தில் நடிக்கிறேனா? எனப் பலர் கேட்டனர். அவர்களிடம் மௌனம் காத்தது மிகவும் கடினமாக இருந்தது. இப்போது அதிகாரபூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்டுவிட்டது. ஆர்வமும் பதட்டமும் கலந்துள்ளது. அஜித்துடன் நடிப்பதில் மிக்க மகிழ்ச்சி. மிகச் சவாலான கதாபாத்திரமாக இருக்கும். நீரவ் ஷா ஒளிப்பதிவு, யுவன் சங்கர் ராஜா இசை... இப்படியான அணியுடன் நடிக்க ஒருவர் ஆசைப்பட மட்டுமே முடியும். அற்புதமான தொழில்நுட்பக் கலைஞர்களுடன் பணியாற்றுவதை ஆவலுடன் எதிர்நோக்கியுள்ளேன். இந்தக் கதை அனைவரும் பார்க்க வேண்டிய ஒன்று. இன்றைய சூழலில் தேவையான ஒன்று. பெரும் மக்கள் கூட்டத்தை இது சென்றடைவது மிக முக்கியம். முழு அர்ப்பணிப்புடன் நடிக்க இதற்கு நான் தயாராக இருக்கிறேன். எல்லோருக்கும் பெரிய பெரிய நன்றி'' எனத் தெரிவித்துள்ளார் ஸ்ரத்தா ஸ்ரீநாத். 

• தமிழ் சினிமாவில் தொடர்ந்து தேர்ந்த கதைகளைத் தேர்வு செய்து நடித்தவர் அஞ்சலி. சொந்த காரணங்களுக்காக திடீரென்று சினிமாவில் இருந்து ஒதுங்கினார். பல சர்ச்சைகள் அவரை துரத்த ஒரு கட்டத்தில் எங்கே இருக்கிறார் என்று சொல்லும் அளவுக்கு அமைதியாகி போனார். இந்த நிலையில் சில ஆண்டு கால இடைவெளிக்குப் பின்னர், மீண்டும் தமிழ் சினிமாவுக்குத் திரும்பினார். இந்த ஆண்டில் அவர் நிறையப் படங்களில் நடிக்க திட்டமிட்டுள்ளார். கடந்த 2009-ஆம் ஆண்டு இயக்குநர் சமுத்திரக்கனி இயக்கத்தில் சசிகுமார் நடிப்பில் வெளியாகி ஹிட்டான "நாடோடிகள்' படத்தின் 2-ஆம் பாகம் உருவாகிறது. இதில் மீண்டும் சசிகுமார் நடிக்க அவருக்கு ஜோடியாக இணைந்திருக்கிறார் அஞ்சலி. இவர்களுடன் பரணி, அதுல்யா, எம்.எஸ்.பாஸ்கர், நமோ நாராயணன், ஞானசம்பந்தம், துளசி, ஸ்ரீரஞ்சனி, சூப்பர் சுப்பராயன், ராம்தாஸ், கோவிந்த மூர்த்தி நடிக்கிறார்கள். முக்கிய வேடத்தில் நடிப்பதுடன் இயக்குநர் பொறுப்பும் ஏற்றிருக்கிறார் சமுத்திரக்கனி. எஸ்.நந்தகோபால் தயாரிக்கிறார். ஏகாம்பரம் ஒளிப்பதிவு. ஜஸ்டின் பிரபாகரன் இசை. விரைவில் வெளியாகவுள்ளது.

• பாலிவுட் நடிகை பாயல் ராஜ்புத் தற்போது தமிழில் "ஏஞ்சல்' படத்தில் அறிமுகமாகிறார். தெலுங்கில் "100 பர்சன்ட் காதல்' படத்தில் நடித்துள்ளார். இதில் படுகவர்ச்சியாக அவர் நடித்திருந்த காட்சிகள் சர்ச்சையானது. புத்தாண்டு கொண்டாட்டத்துக்காக பிஜீ தீவுக்குச் சென்றவர் இன்னமும் அங்கேயே தங்கியிருந்து விடுமுறை நாட்களை கொண்டாடி வருகிறார். தீவுகளில் எடுத்த புகைப்படங்களை இன்ஸ்டாகிராம் பக்கத்தில் வெளியிட்டிருப்பதுடன், "நான் மிகவும் கலவரத்தில் இருக்கிறேன்.. என்னுடைய வழியைத் தவறவிட்டிருக்கிறேன்... எனது ஆன்மாவை தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன்' என மனதின் தடுமாற்றத்தை ஆங்கில கவிதையாக தெரிவித்திருப்பதுடன் மற்றொரு கவிதையில், "என் அழகைப்பார்த்து உங்கள் இதயத்தை அலைபாய விடாதீர்கள் உங்கள் உடலையும்தான்...'என குறிப்பிட்டிருக்கிறார். இதற்கு பதிலளித்து பல ரசிகர்கள் கருத்து தெரிவித்து வருகிறார்கள். இதில் பல சர்ச்சையான கேள்விகளுக்கு பதில் கொடுத்து வருகிறார் பாயல். 

• "வம்சம்', "எத்தன்', "மல்லுகட்டு', "குரு உச்சத்துல இருக்கு' போன்ற பல படங்களுக்கு இசை அமைத்திருப்பவர் தாஜ் நூர். தற்போது இசையைத் தாண்டி இவர் எழுத்தாளராகியிருக்கிறார். இசை அமைப்பாளர் ஏ.ஆர்.ரஹ்மானுடன் பணியாற்றிய அனுபவம், தற்கால திரையிசை.. என பலவற்றை அதில் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். இது பற்றி பேசும் போது... "இசையில் இருக்கும் ஆர்வம்போல் தமிழ் மீதும் எனக்கு ஆர்வம் அதிகம். திருக்குறளை ஃபோக் இசை வடிவில் அமைத்தேன். அதற்கு நல்ல வரவேற்பு கிடைத்தது. தற்போது தரணி ஆளும் கணினி இசை பெயரில் புத்தகம் எழுதியிருக்கிறேன். ஒடிசாவில் நடந்த புத்தகக் கண்காட்சியில் இது வெளியிடப் பட்டது. எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் முதல் இன்றைய இளம் இசை அமைப்பாளர் அனிருத் வரையிலான இசை பற்றிய ஆய்வு, இசை துறையில் ஏற்பட்டுள்ள தொழில்நுட்ப முன்னேற்றம், இசை பாடல்கள் மீதான ரசிகர்களின் ரசனை மாற்றம், இசையை எப்படி எளிமையாக கம்போஸ் செய்வது, பாடகர், பாடலாசிரியராவதற்கான டிப்ஸ் ஆகியவற்றுடன் இசை மற்றும் திரைத்துறையில் ஏற்பட்ட 14 வருட அனுபவம் இசை அமைப்பாளர் ஏ.ஆர்.ரஹ்மானுடன் பணியாற்றிய அனுபவம் போன்ற அம்சங்கள் புத்தகத்தில் இடம் பெற்றுள்ளன'' என்றார். 

• தமிழில் "வானம்' படத்தை இயக்கியவர் கிரிஷ். மறைந்த ஆந்திர முதல்வர் என்.டி.ராமராவ் வாழ்க்கை வரலாற்றுப் படத்தையும் சமீபத்தில் இயக்கினார். இப்படத்தில் என்.டி.பாலகிருஷ்ணா தந்தை ராமராவ் வேடம் ஏற்று நடித்தார். முன்னதாக ஜான்சி ராணி வாழ்க்கை சரித்திரத்தை "மணிகர்னிகா' பெயரில் ஹிந்தியில் இயக்கி வந்தார் கிரிஷ். இந்நிலையில் என்.டி.ராமராவ் படமும் இயக்க ஒப்புக்கொண்டார். "மணிகர்னிகா' படத்தின் சில காட்சிகளை ரீ ஷூட் செய்ய கேட்டபோது கிரிஷ் மறுத்துவிட்டதாக கூறப்பட்டது. மேலும் இப்படத்தை இயக்கும் பொறுப்பை ஜான்சி ராணி வேடத்தில் நடித்த கங்கனா ரனாவத் ஏற்க முன்வந்ததுடன் இயக்குநர் பொறுப்பில் தனது பெயரை இடம் பெறச் செய்தார். இதுபற்றி கருத்து கூறாமலிருந்த கிரிஷ் தற்போது பதில் அளித்திருக்கிறார். "வரலாற்றில் இல்லாத சில காட்சிகள் அந்த படத்தில் உண்டு. அதை காட்சியாக்க கூடாது என்ற போதிலும் கங்கனா ஏற்க மறுத்துவிட்டார். சில காட்சிகளை ரீ ஷூட் செய்ய வேண்டும் என்று என்னை கேட்ட போது நான் வேறு படத்தை இயக்குவதாக கூறினேன். உடனே கங்கனாவே இயக்குநர் பொறுப்பை ஏற்பார் என்றார்கள். தற்போது இயக்குநர் என்று தனது பெயரை போட்டுக்கொண்டிருக்கிறார். இயக்குநர் பணி எதுவும் செய்யாதநிலையில் அவர் எப்படி அப்படத்தின் இயக்குநருக்கான தகுதியைப் பெறுவார்?'' என்று கேட்டுள்ளார் கிரிஷ்.

- ஜி.அசோக்

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/04/திரைக்-கதிர்-3089216.html
3089213 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மைக்ரோ கதை DIN DIN Monday, February 4, 2019 11:25 AM +0530 ரங்கநாதன் தொட்டிலை ஆட்டிக் கொண்டிருந்தான். மனைவி வெளியே போயிருந்தாள். குழந்தையோ பெரிய குரலில் அழுது கொண்டிருந்தது. ரங்கநாதன் எவ்வளவோ விரைவாகத் தொட்டிலை ஆட்டியும் குழந்தையின் அழுகையை நிறுத்த முடியவில்லை. வெளியே போயிருந்த மனைவி வந்தாள்.
 குழந்தை அழுவதைப் பார்த்ததும், "தொட்டிலை ஆட்டினா மட்டும் பத்தாது. தாலாட்டுப் பாட்டு பாடினாத்தான் குழந்தை தூங்கும்'' என்றாள் சிறிது கோபத்துடன்.
 அதற்கு ரங்கநாதன் வேகமாகத் தலையை ஆட்டி மறுத்தான்.
 ""நான் பாட மாட்டேன்'' என்றான்.
 "ஏன்?''
 "ஏற்கெனவே நான் தாலாட்டுப் பாடியதால்தான் குழந்தை அழ ஆரம்பித்தது. அதையே இன்னும் கண்ட்ரோல் பண்ண முடியலை'' என்றான்.
 க.அருச்சுனன்,
 செங்கல்பட்டு.
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/04/மைக்ரோ-கதை-3089213.html
3089212 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் பேல்பூரி DIN DIN Monday, February 4, 2019 11:24 AM +0530 கண்டது
* (பழனி அருகே உள்ள ஓர் உணவகத்தின் பெயர்)
பசிக்கும்போது வாங்க
எஸ்.கே.செளந்தரராஜன், திண்டுக்கல்.

* (இராமநாதபுரம் அரசு மருத்துவமனை சாலையில் உள்ள ஒரு கடையின் பெயர்)
TN -65
மு.கோபி சரபோஜி, இராமநாதபுரம். 

* (கோவில்பட்டியில் சென்று கொண்டிருந்த ஒரு லாரியின் முகப்பில்)
ஐகோர்ட் மகாராஜா
எஸ்.மோகன், கோவில்பட்டி.

* (ஆத்தூர் பஞ்சாயத்து யூனியன் அலுவலகம் அருகே நின்று கொண்டிருந்த ஒரு வேனில்)
உண்ணும் உணவை வீணாக்காமல் இருப்பதே,
நீங்கள் செய்யும் முதல் அன்னதானம். 
எஸ்.செந்தில்குமார், ஆத்தூர்.

கேட்டது
* (திருநெல்வேலியில் உள்ள ஒரு கோயிலில் வாய்விட்டு தனது வேண்டுகோளை சத்தமாகச் சொல்லிக் கொண்டு ஒரு பக்தர் சென்றபோது)
"என் பொண்ணுக்கு நல்லபடியா குழந்தை பிறக்கணும். மருமகனுக்கு அமெரிக்காவிலே வேலை கிடைக்கணும். பெரிய கார் வாங்கணும். பேத்திக்கு நல்ல ஸ்கூல்ல எல்கேஜி அட்மிஷன் கிடைக்கணும். அவளுக்கு உடம்பு இளைக்கணும்...''
கி.குமார், விழுப்புரம்.

* (சென்னை எழும்பூர் ரயில்நிலையத்தில் இருவர்)
"சார் ஆனந்தபூரி டிரெய்ன் கிளம்பிடுச்சா?''
"ஆனந்தபூரி, சோக சப்பாத்தி இந்த பேருல எல்லாம் டிரெய்ன் கிடையாது. அனந்தபுரி ட்ரெய்ன் 5 ஆம் நம்பர் பிளாட்ஃபார்ம்ல நிக்குது போங்க''
க.சரவணகுமார், நெல்லை.

யோசிக்கிறாங்கப்பா!
இன்னும் அதிகமாக
இன்னும் சிறப்பானதாக
இன்னும் அழகானதாகத்
தேடும்போது...
நம்மிடம் இப்போது இருப்பதை
ரசிக்காமல் 
இழந்து கொண்டிருக்கிறோம்.
கி.ஜெயகோபால், திண்டுக்கல்.

எஸ்எம்எஸ்
என்னால் முடியும் என்பது நம்பிக்கை...
என்னால் மட்டுமே முடியும் என்பது அகங்காரம்.
நாகை சந்திரா, நெல்லிக்குப்பம்.

அப்படீங்களா!
செல்போனைப் பயன்படுத்தாதவர் இப்போது யாரும் இல்லை. செல்போனில் மூழ்கிக் கிடப்பவர்கள் மறந்துவிடும் ஒரு விஷயம் உண்டு. அது சார்ஜ் போட மறந்துவிடுவது. அதனால் ரொம்பவும் முக்கியமான விஷயம் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போது, தகவல்களை அனுப்பிக் கொண்டிருக்கும்போது செல்போன் சார்ஜ் இல்லாமல் தூங்கிவிடும். வெளியூர் செல்லும்போது சார்ஜ் போட நினைவிருந்தும், சார்ஜ் செய்ய வசதியிருக்காது. இந்தத் தொல்லைகளை எல்லாம் நீக்க, செல்போனுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ள சூரிய ஒளி சார்ஜர் பல வடிவங்களில் இப்போது கிடைக்கிறது. அவற்றில் ஒன்றுதான் இது. 
என்.ஜே., சென்னை-116.


 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/04/பேல்பூரி-3089212.html
3089210 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் புடவை பிடித்தால் பாக்யசாலி! DIN DIN Monday, February 4, 2019 11:20 AM +0530 அம்மாவுக்கும் மனைவிக்கும் சண்டை என்று வந்து விட்டால் நீங்க யார் பக்கம்? இப்படி ஒரு கேள்வியை ஒரு டிவி சேனல் நிருபரிடம் கிருஷ் (என்கிற கிருஷ்ணன்) எதிர் கொள்ள வேண்டி வந்தது. அவனும், "ஆகா நாம டிவில வரப் போறோம். சொல்ற பதில் நச்சுனு இருக்கணும்' என்று நினைத்துக் கொண்டு ஒரு பதில் கொடுத்தான். அந்த பதிலுக்கு சுற்றி இருந்தவர்கள் கை தட்டினார்கள். சிலர் "இந்த பதிலை சொல்லிட்டு வீட்டுக்கு போக பயமாக இல்லியா?'' என்றெல்லாம் கேட்டார்கள். "என்ன பதில் சொன்னீங்க?'' என்ற மனைவிக்கும் "என்ன வார்த்தைடா சொன்னே?'' என்ற அம்மாவிற்கும் "டீவில அந்த நிகழ்ச்சி வர்றப்ப பார்த்து தெரிஞ்சிக்குங்க' என்று சஸ்பென்ஸ் வைத்தான். அவன் அம்மா, அப்பா மனைவி, மூவரும் இதற்காகவே டிவி சீரியலை எல்லாம் தியாகம் செய்து அந்த ப்ரோக்ராம் பார்த்தார்கள்.
 அவன் சொல்லியிருந்த பதில். "நியாயத்தின் பக்கம்.'
 "அட என் புள்ளை சரியா தான் சொல்லிருக்குது'' அம்மா இப்படி சொன்னதும் கிருஷுக்கு தான் ஒரு பட்டமாய் மாறி பறப்பதாய் ஓர் உணர்வு வந்தது. ஆனாலும் அவன் மனைவி ராதா கேட்ட இரண்டு கேள்விகள் பட்டத்தின் நூலை பாதியில் அறுத்து விட்டதை போல் ஆகி விட்டது. ராதா கேட்ட அந்த ரெண்டு கேள்விகள்?
 ""யாருங்க அது நியாயம்? எவ்வளவு நாளா உங்களுக்கு தெரியும்?'' இதன் மூலம் அவள் சொல்ல வந்தது, உனக்கு நியாயமெல்லாம் கூட பேச தெரியுமா என்பது தான். இதை உணர்ந்து கொண்ட கிருஷ், எப்பவோ வர போற புயலுக்கு இப்பவே பாதுகாப்பு நடவடிக்கை எடுப்பது போல மனைவி எது சொன்னாலும் ஒரு வாரத்துக்கு சரின்னு தலையாட்டிகிட்டே இருந்திட வேண்டும் என்ற முடிவுக்கு வந்தான் ஆனாலும் விதி வேறொரு ரூபத்தில் அவனை டேக் பண்ணி விட்டுடுச்சு. (அதாங்க கோத்து விட்டுடுச்சு.)
 பொண்டாட்டியை அழைச்சுகிட்டு புடவை எடுக்க போறதை விட சுலபமான வேலை, ஏ. டி.எம் க்யூவில் கால் கடுக்க நிற்பது. இப்படி ஒரு ஸ்டேட்டஸை பேஸ் புக்கில் போட்டு லைக் அள்ளிய கிருஷ், இன்று வெட்டிங் டே ரூபத்தில் அந்த வேலை வந்ததை கண்டு திகைத்து நின்றான்.
 "என்னங்க புடவை எடுக்க கடைக்கு போகணும்''
 "இதுக்கெல்லாம் என்னை கூப்பிடாதே நீ. அம்மாவை அழைச்சிட்டு போ. எனக்கு ஹெட்டுக்கு மேல வேலையிருக்கு'' இல்லாத வேலைகளை எடுத்து தலையில் போட்டு கொண்டவன் போல் பதற்றமாய் பேச ஆரம்பித்தான்.
 "பொண்டாட்டி முக்கியமா ? வேலை முக்கியமா ?''
 "ஐ. ஒரு பட்டிமன்றத்துக்கான நல்ல டைட்டில சொல்லிருக்கியே'' என்றபடி சிரிக்க ஆரம்பித்தவனை முறைத்த ராதா,
 "அடடா என்ன பிரச்னை இங்க'' என்றபடி வந்த அம்மாவிடம் ""புடவை எடுக்க போகணும்னு சொல்றேன். வர மாட்டேங்குறாரு'' அத்தை புகார் சொன்னாள் .
 "ஏன்டா ஒரு சின்ன வேலையை கூட உன்னால செய்ய முடியாதா?''
 " எனக்கு வேலை இருக்கும்மா''
 "என்ன பெரிய பொல்லாத வேலை. லேப் டாப் ஓபன் பண்ணி வச்சிட்டு பேஸ்புக்ல லைக் வருதான்னு பார்த்துட்டு இருக்க போறே அதானே. போ .போய் இந்த வேலையை முதல்ல பாரு'' அம்மாவின் இந்த வார்த்தைகளில் ஹிட் அவுட் ஆனான்.
 இதற்கு மேல் முடியாதென்றால், என் பேச்சை கேட்க இந்த வீட்ல ஒரு ஆளு கூட இல்லியா என்ற புலம்பலை அம்மா ஆரம்பித்து விடுவார். பின் அது அப்பா அம்மா சண்டையாக உருமாற கூடுமென்பதால்,
 ""நான் போறேன்'' சலிப்பாய் பதில் சொன்னான்.
 "அதை சிரிச்சிட்டு தான் சொல்லுங்களேன்'' என்றாள் ராதா.
 "ஈ''
 "அய்யே. முதல்ல உங்க டூத் பேஸ்டை மாத்திருங்க'' சிரித்தபடி அவள் சொன்ன வார்த்தைகளில் கிருஷ் பல்பு வாங்க ஆர்டர் கொடுக்கும் நிலைக்கு வந்தான்.
 இப்படியாக முரண்டு பிடித்து ராதாவுடன் சென்ற கிருஷ் , துணிக்கடையில் நுழையும் போதே சொன்னான்.
 "இங்க பார் 3000 ரூபாய் தான் என்னோட பட்ஜெட். அதுக்குள்ள தான் நீ எடுத்துக்கணும். இப்பயே சொல்லிட்டேன்''
 "ஐ... உங்க அம்மா 2000 ரூபாய் மட்டும் தான்னு சொன்னாங்க. நிதி அமைச்சர் நிதியை தாராளமா ஒதுக்கியிருக்கீங்களே. குட் பாய்'' அவன் தோள் தட்டி ராதா சொன்னவுடன்,
 "ஆகா நானா தான் உளறிட்டனா'' என்று ஒருகணம் வடிவேலு போல் முகம் மாறினான். சரி போகட்டும் என்று விட்டு விட முடியவில்லை. காரணம் 2000 ரூபாய்ல எடுத்தா போதும்னு சொல்லிருந்தேனே. என்று அம்மா கேள்வி கேட்பார்கள். என்ன பதில் சொல்வது என்று யோசிக்கலானான்.
 ஒரு மணி நேரம் கடையையே புரட்டி போட்ட ராதா கடைசியில் சொன்னாள்:
 ""நான் எதிர்பார்த்த கலர் இங்க இல்ல''
 "என்ன விளையாடறியா? இதை தெரிஞ்சிக்க உனக்கு ஒரு மணி நேரமாச்சா?'' என்றான் ஹை டெசிபலில்.
 "இதுக்கு மேல நானும் கத்துவேன் பேசாம வாங்க'' என்றாள் ராதா.
 அடுத்த கடைக்குள் நுழையும் போதே அதிக நேரம் எடுத்து கொள்ள கூடாது என்ற கண்டிஷன் அப்ளையை கண்களால் சொன்னான். அதை அவள் ஸ்கிப் பண்ணி விட்டு அரை மணி நேரத்திற்கும் கூடுதலாகவே டயம் எடுத்து கொண்டாள். கிருஷ் பொறுமை தமிழ்நாட்டு எல்லை தாண்டுகையில் "என்னங்க'' என்று ராதா அழைக்கவும் அவளருகே பாய்ந்தான். ஒரு நொடி தாமதமானாலும் வேற புடவை செக்ஷன் பக்கம் அவள் சென்று விட வாய்ப்பிருக்கிறது . மூன்று புடவைகளை செலக்ட் செய்து வைத்திருந்தாள்.
 "இப்ப இந்த மூணுல ஒண்ணை செலக்ட் பண்ணணும்'' ராதா சொல்லவும்,
 ""ரெண்டை எலிமினேட் பண்ணிடுவே இல்லே'' கிருஷ் சந்தேகமாய் கேட்டான்.
 ""பார்க்கலாம்''
 மூன்றில் தனக்கு பிடித்த ஒன்றை எடுத்து வைத்தான்.
 "எனக்கும் பிடிச்சிருக்கு. பட் அத்தைக்கு பிடிக்காதுனு நினைக்கிறேன்.......'' சீரியலை மாத கணக்கில் இழுப்பது போல் வார்த்தைகளை இழுத்தாள்.
 "ஏய்... புடவைய கட்ட போறது நீ''
 "இல்லங்க. கலர் பிடிக்கலனா எதுனா சொல்லுவாங்க''
 "அதை நான் பார்த்துக்கிறேன். உனக்கு பிடிச்சிருக்கில்லே''
 "ம்''
 "அப்ப போட்றா பில்லை வார்த்தைகள் எட்றா வண்டியை'' என்ற தொனியில் வெளி வந்தது.
 "3400 க்கு ஒரு பில் போடு'' என்ற கேஷியரின் வார்த்தைக்கு அவன் அதிர்ச்சியாக வேண்டி வந்தது.
 "என்னடி இவ்வளவு விலை?''
 "அதுக்கு தான் தயங்கினேன். வேற பார்க்கலாமா?'' கொஞ்சலாய் கேட்டாள்.
 "என் ருத்ர தாண்டவத்தை நீ பார்க்கணுமா'' பல்லை கடித்த படி அவளைப் பார்த்து கொண்டே பணம் எடுத்து கொடுத்தான்.
 பர்சேஸ் முடிந்து டூ வீலரில் வீட்டுக்கு வந்து கொண்டிருக்கையில் ராதா பேச ஆரம்பித்தாள்.
 "என் கிட்டே இந்த கலரே இல்லீங்க. டிசைனும் பிடிச்சிருக்கு. ஆனா அத்தைக்கு பிடிக்குமோ இல்லியோனு தான் டவுட்டா இருக்கு''
 "போதும் உன்னோட அத்தை பாசம்''
 "ஆமா உங்களுக்கு என்னவாம். திட்டு வாங்கறது நான் தானே''
 "புடவையோட விலை 3400. அம்மா கிட்டே வாங்கி கட்டிக்க போறது நான் தான்.''
 "உங்கம்மா தன் பெண்ணுக்கு எடுக்கணும்னா மட்டும் விலையெல்லாம் பார்க்க மாட்டாங்க. எனக்குனா மட்டும் ரெண்டாயிரம் பார்ப்பாங்க''
 "போதும் இத்தோட நிறுத்திக்குவோம்''
 "வீடு வந்துடுச்சு. நீங்க முதல்ல வண்டியை நிறுத்துங்க''
 வண்டியை நிறுத்தி விட்டு கவர் போட்டு மூடி விட்டு கிருஷ் உள்ளே வருகையில் ராதா அம்மாவிடம் புடவை பார்சலை கொடுத்து கொண்டிருந்தாள்.
 கவரை வாங்கிய அம்மா, "ஏன் வழக்கமா போற கடை என்னாச்சு?'' என்று விசாரணையை ஆரம்பித்திருக்க, "அந்த கடைல டிசைன் ஒண்ணுமே சரியில்ல அத்தை. அதான் இந்த கடைக்கு போனோம்'' என்ற படி ரூமிற்குள் நுழைந்தாள் ராதா.
 புத்தகம் படித்து கொண்டிருந்த அப்பா நிமிர்ந்து கடை பெயரை பார்த்து விட்டு மீண்டும் புத்தகத்தில் ஆழ்ந்தார்.
 அம்மா புடவை கவரை பிரித்தார். புடவையை வெளியே எடுத்தார். கிருஷ் த்ரில்லர் படத்தின் சஸ்பென்ஸ் போல் தான் உட்கார்ந்திருந்த சீட்டின் நுனிக்கே இப்போது வந்து விட்டான். அம்மா புடவையை அப்படி இப்படி பிரித்து பார்த்தார். பில்லை பார்த்தார். முகம் சுளிக்கிறார் என்பது அவர் புடவையை வேகமாக கவரின் மேல் போடும் போதே தெரிந்து விட்டது. கிருஷ் உடனே செல் போனை ஆன் செய்து கண்டும் காணாதது போல் இருந்து விட்டான். எதற்கு வம்பு. கண்டு கொண்டால் பிரச்சனை வரும். ஆனால் கண்டு கொள்ளாமலிருந்தாலும் சண்டை வரும் என்பது அம்மா அடுத்து சொன்ன வார்த்தைகளில் தெரிந்து போயிற்று.
 "காசை ஏன் தான் இப்படி கரியாக்கறீங்களோ ?''
 இதற்கு பதில் சொல்லாமலிருக்க அவனால் முடியவில்லை. "க்கும்' என்று கனைத்து கொண்ட படி "ஏம்மா' என்றான்.
 "இது நான் சொல்லி தான் தெரியணுமா. கஷ்டப்பட்டு சம்பாதிக்கிறியே. உனக்கே தெரிய வேணாமா?'' அம்மா பொரிய ஆரம்பித்தார்.
 "புடவை நல்லா தானே இருக்கு''
 "புத்திசாலியா தானேடா உன்னை பெத்தேன். உன் புத்தி ஏன்டா இப்படி மழுங்கி போச்சு''
 புத்தகம் படித்து கொண்டிருந்த அப்பா நிமிர்ந்து ஒரு முறை அம்மாவைப் பார்த்தார். பின் அவனை பார்த்து பேசாதே என்பதாக ஜாடை காட்டி விட்டு மீண்டும் புத்தகம் படிக்க ஆரம்பித்தார்.
 கேள்விக்கு விடை தெரியாத மாணவன் போல் கிருஷ் விழிக்க ஆரம்பித்திருக்க, அந்த நேரம் பார்த்து அறையிலிருந்து வெளி வந்த ராதா, "இங்க பாருங்க. இந்த புடவை வேண்டாம். ரிடர்ன் பண்ணிடுங்க'' கோபமாய் சொல்லிக் கொண்டே கிச்சனுக்குள் நுழைந்து விட்டாள்.
 "என்னது ரிடர்ன் பண்ணணுமா. அதுக்கு தான் இவ்வளவு செலவு பண்ணி டயம் வேஸ்ட் பண்ணி புடவை எடுத்தோமா'' என்று கத்த நினைத்தவன் வெறும் காத்து தாங்க வருது என்ற ரேவதியின் நிலைக்குள்ளானான். இப்போது வெளிப்படும் எந்த வார்த்தையும் மிக பெரிய சண்டைக்கு தூபமாகி விடலாம் என்பதால் அமைதி காக்க ஆரம்பித்தான்.
 ஆனால் அம்மா தொடர்ந்தாள்.
 "அவ என்ன சொல்லிட்டு போறா? பார்த்தியா''
 உன் பேச்சில் பிழை உள்ளது. பார்த்தியா என்று சொல்ல கூடாது. கேட்டியா என்று சொல்ல வேண்டும். இப்படி சொல்லி சண்டையின் போக்கை மாற்றி விடலாம் என்று கிருஷ் வாய் திறக்கையில்,
 "ஏன்... வேற என்ன சொல்ல சொல்றீங்க?'' யுத்தத்திற்கு கிளம்பி வருவது போல் சமையலறையிலிருந்து வெளியே வந்தாள் ராதா.
 "எனக்கு பிடிச்சு தான் எடுத்தேன்னு சொல்ல வேண்டியது தானே. அதை விட்டுட்டு ரிடர்ன் பண்ணிடுங்கனு பெரிய வார்த்தையெல்லாம் எதுக்கு சொல்றே'' ராதாவை போலவே மிமிக்ரி செய்து காட்டினார் அம்மா.
 "அதெல்லாம் சொல்றதுக்கு இந்த வீட்ல எனக்கு உரிமையிருக்கா என்ன?'' குரல் உடைந்து போய் அழ ஆரம்பித்தவளாக கிச்சனுக்கு மீண்டும் சென்று கையில் வைத்திருந்த கரண்டியை பாத்திரத்தில் சத்தமெழுப்பியவாறு வைத்தாள்.
 இதற்கு மேலும் அமைதியாக இருப்பது அழகல்ல என்று நினைத்தவன்,
 "அம்மா. விடும்மா'' என்றான்.
 அவனை திரும்பி பார்த்து முறைத்த அம்மா,
 "நினைச்சேன். என்னடா நீ இன்னும் வாயை திறக்கலையேனு'' என்றவர் கொஞ்சம் நிதானித்து ""நான் பேசினப்ப எல்லாம் சும்மா இருந்துட்டு பொண்டாட்டி கண்ணை கசக்க ஆரம்பிச்சவுடன் வாயை திறக்கறியா'' சண்டைக்கு ஆயத்தமானார்.
 "உனக்கு என்ன தான் பிரச்னை'' அப்பா புத்தகத்திலிருந்து நிமிர்ந்த படி கேட்டார்.
 "நீங்க தொடரும் போடாம படிக்கிறதை மட்டும் பாருங்க'' அப்பாவை அடக்கிய அம்மா,
 "நாம தான் பேசிட்டிருக்கோம். உன் பொண்டாட்டி வாயை திறக்கறாளா பார்த்தியா?'' என்றார் சமையலறை பக்கம் கண் காட்டி.
 "வாயை திறந்து பேசினா விட்டுடுவியா''
 "அதுக்காக அவ சார்பா நீ ஆஜராகறே''
 "என்னம்மா எது சொன்னாலும் பிரச்னையாக்கறே''
 "ஆமாண்டா. நான் தான் பிரச்னையாக்கறேன். நானும் உங்க அப்பாவும் இங்க இருக்கிறது உங்களுக்கு பிரச்சனையா தான் இருக்கும்''
 "அத்தை. நான் எப்பவுமே அப்படி பேசியதும் கிடையாது. நினைச்சதும் கிடையாது. நீங்களா எதுனா இமாஜின் பண்ணிக்காதீங்க'' ராதா கிச்சனிலிருந்து மீண்டும் வெளி வந்தாள்.
 "உனக்கு பதிலா தான் உன் புருஷன் பேசறானேம்மா. நீ ஏன் உன் எனெர்ஜியை வேஸ்ட் பண்ணிட்டிருக்கே''அம்மா குரலில் இருந்த கேலி கிருஷ் கோபத்தை அதிகமாக்கியது.
 "அம்மா நானும் பார்த்துகிட்டே இருக்கேன். நீங்க வீணா தகறாரு பண்றீங்க'' என்று கத்த ஆரம்பித்தான். இப்போது அப்பா விவாதத்திற்குள் நுழைந்தார்.
 "ஏய். அவன் பொண்டாட்டிக்கு பிடிச்ச மாதிரி புடவை எடுத்து கொடுத்திருக்கான். இதுல உனக்கென்ன வந்துச்சு. புடவையை பார்த்தியா. பிடிக்கலைனா என்னப்பா வேற கலர் பார்த்திருக்கலாமேனு சொல்லணும். இல்ல நல்லாருக்குன்னு ஒரே வார்த்தையிலே முடிச்சிடணும். அதை விட்டுட்டு ஏன் வெட்டி விவாதம் பண்ணிட்டு இருக்கே'' என்று அதட்டியவர்,
 "டேய் உங்கம்மா அவ பாட்டுக்கு கத்திட்டு போறா. நீ பொண்டாட்டியை அழைச்சிட்டு முதல்ல ரூமுக்கு போ. நீயும் போம்மா'' அறையின் பக்கம் கை காட்டினார். கிருஷ் தயங்கவும் "போடானு சொல்றேன்ல'' அவர் இப்போது கோபத்தை குத்தகைக்கு எடுத்து கொண்டது போல் கத்த ஆரம்பிக்க ரூமிற்குள் வந்து விட்டான். கூடவே உள்ளே வந்த ராதா சிடுசிடுக்க ஆரம்பித்தாள்.
 ""நான் தான் சொன்னேன்ல. உங்கம்மாக்கு பிடிக்காதுன்னு. என் பேச்சை கேட்டீங்களா''
 "உனக்கு பிடிச்சிருக்கில்ல. அது போதும் விடு'' கடுப்படித்தான்.
 "இல்லீங்க. வெட்டிங் டேக்கு நீங்க எடுத்து கொடுத்த புடவை அது. அதை போய் காசை கரியாக்கறீங்கனு அத்தை சொன்னது எனக்கு அபசகுனமாவே தோணுது''
 "அதுக்காக என்ன பண்ண சொல்றே''
 "புடவையை ரிடர்ன் பண்ணிடுங்க''
 "பண்ணிட்டு''
 "காசை வாங்கிட்டு வந்துடுங்க''
 "விளையாடறியா நீ?'' கிருஷ் கத்த ஆரம்பிக்க சளைக்காமல் பதில் சொன்னாள் ராதா.
 "நான் அந்த புடவை கட்ட மாட்டேன். நான் சொன்னா சொன்னது தான்'' கட்டிலில் திரும்பி படுத்து கொண்டு விட்டாள். கிருஷுக்கு அசாத்திய கோபம் வந்தது. அந்த கோபத்தால் ஒன்றும் ஆக போறதில்ல என்ற யதார்த்தம் தான் கோபத்தைக் குறைத்தது.
 "இவ அத்தைக்கு பிடிக்கலங்கிறதுக்காக வேணாம்னு சொல்றாளா?. இல்லே ரிடர்ன் என்ற பெயரில் வேற புடவை செலக்ட் பண்றதுக்காக இப்படி சொல்றாளா?'' ஒண்ணும் புரியலியே, யோசித்து கொண்டிருந்தவனை தன் பக்கம் திரும்பினாள் ராதா.
 "இந்த வீட்ல எனக்கு பிடிச்ச மாதிரி கூட புடவை எடுக்க முடியல இல்ல''
 பதில் சொல்லாது யோசிப்பை தொடர்ந்தான். ஒரு பொருள் பிடிக்கலைனா வாங்க மாட்டாளே. பிடிச்சதுனால தானே எடுத்துட்டு வந்திருக்கா. அம்மாவின் அந்த வார்த்தைக்காக தான் வேணாம்னு சொல்றா என்ற முடிவுக்கு அவன் வருகையில்,
 "நான் பேசிட்டே இருக்கேன். நீங்க பாட்டுக்கு கம்முனு இருக்கீங்க'' ஆவேசமாய் கத்தினாள்.
 "உன் பேச்சை கேட்டுட்டு தான் இருக்கேன்''
 "கிழிச்சீங்க'' அழ ஆரம்பித்தாள்.
 "சரி விடு. கூட்டு குடித்தனம்னா இதெல்லாம் சகஜம் தான்''
 "ஆமா ஆ.... ஊ....னா இதை சொல்லிடுங்க''
 "சரி அ.... உ.... னு மாற்றி சொல்லிடறேன்'' என்ற படி சிரித்த கிருஷ் அவளை தன் பக்கம் இழுத்து கொண்டு சமாதானம் செய்ய முற்பட்டான். அவன் தோளில் சாய்ந்து கொண்ட ராதாவிடம்,
 "கஷ்டப்பட்டு எடுத்துட்டு வந்திருக்கோம். புடவையை வேணாம்னு சொல்லாதே'' என்றான்.
 "முடியாது. எனக்கு அந்த புடவை வேண்டாம்'' என்றாள் தோளிலிருந்து விடுபட்டு குரல் உயர்த்தி. "மறுபடியுமா'' என்றபடி மீண்டும் அவளை தோளில் சாய்த்துக் கொண்டான்.
 வெளியில் அப்பா திட்டுவதும் அம்மா அழுவதுமாக சண்டை உச்சக்கட்டத்திற்கு வந்திருந்தது. ச்சே ஒரு புடவை இப்படி ஒரு பூகம்பத்தையே கொண்டு வந்து விட்டிருச்சே என்று சலித்து கொண்டான்.
 மறுநாள். பிரச்னைக்கு காரணமான அந்த புடவை பார்சல் செல்பில் கண்டு கொள்ளப்படாமல் இருந்தது. மாமியாரும் மருமகளும் அவ்வப்போது வார்த்தை கத்தியால் கீறிக் கொண்டிருந்தார்கள். கிருஷ் ரணமாகி கொண்டிருந்தாலும், அலுவலக வேலைக்காக மும்பை கிளம்ப வேண்டியிருந்ததால் இந்த பிரச்னையிலிருந்து அப்போதைக்கு தப்பித்தான்.
 சினிமாவில் சில நாள் கழித்து என்ற ஸ்லைடு போடுவதை போல், நான்கு நாள் கழித்து கிருஷ் வீட்டுக்கு வந்த பின்னும் கூட, அந்த புடவை பார்சல் அந்த செல்பிலேயே இருப்பதை பார்த்தவுடன் கத்தினான்.
 ""புடவைய எடுத்து பீரோல வைக்க கூடாதா?''
 "அதை தான் ரிடர்ன் பண்ணிடுங்கன்னு சொல்லிட்டேனே'' அயர்ன் செய்து கொண்டே பதிலளித்தாள் ராதா.
 "அம்மா என்ன சொல்றாங்க?''
 "அவங்க கிட்டேயே கேளுங்க''
 "நீ பேசறதில்லையா?''
 "இது விஷயமா பேசறதில்லே''
 நேராக அம்மாவிடம் சென்றான். திரும்ப சண்டை வருமோ என்ற பயம் மனதை கவ்வியது. வார்த்தைகளை நிதானமாகவே வெளிப்படுத்தினான்.
 "என்னம்மா புடவை செல்பிலேயே இருக்கு''
 "என்ன பண்ண சொல்றே?'' அம்மாவின் கறார் கேள்விக்கு பதில் சொல்ல தடுமாறினான்.
 "இல்லே. பால்ஸ் அடிக்கணும். ஜாக்கெட் தைக்கணும்னு சொல்வீங்களே. அதனால கேட்டேன்''
 " புடவையை ரிடர்ன் பண்ணிடுடா''
 "என்னம்மா நீங்க. பிடிச்சிருக்குன்னு சொல்லி அவ எடுத்த புடவைம்மா''
 "நானும் அவ கிட்டே அதை சொல்லிட்டேன்பா. ஏதோ அன்னிக்கு இருந்த டென்சன்ல அந்த வார்த்தையை சொல்லிட்டேன். எனக்கு பிடிச்சது தான் உனக்கு பிடிக்கணும்னு அவசியமில்ல. நீ எடுத்துக்கோனு சமாதானம் பண்ணி பார்த்துட்டேன்''
 "என்ன சொன்னா?''
 "அந்த புடவையை பார்க்கும் போதெல்லாம் காசை கரியாக்கிறேனு நீங்க சொன்ன வார்த்தை தான் ஞாபகத்துக்கு வரும். அதனால வேணாம்னு சொல்றா''
 "ஆமாண்டா. பொண்ணு ரொம்ப பீல் பண்றாடா. எங்களுக்கே கஷ்டமா இருக்கு நீ என்ன பண்ணு. அவளை அழைச்சிட்டு போய் இத கொடுத்துட்டு வேற புடவை எடுத்துட்டு வந்துடு'' அப்பாவும் வழி மொழிந்தார்.
 கிருஷ் திரும்பி பார்த்தான். அத்தையின் புடவையை அயர்ன் செய்வது ஒன்றே தனது வாழ்நாள் குறிக்கோள் என்பது போல் அதிலேயே கவனமாக இருந்தாள் ராதா.
 பிறகென்ன. இதோ அந்த கடைக்கு மீண்டும் அழைத்து வந்திருக்கிறான்.
 ரிடர்ன் பண்ணி எடுக்கிற புடவைக்கு ரொம்ப நேரம் எடுத்துக்க கூடாது என்ற கண்டிப்பை கிருஷ் இப்போது தரவில்லை தான். இருந்தும் சிடு சிடு சேல்ஸ் கேர்ள் தான் அந்த வார்த்தையைச் சொன்னாள். "ஏன் அது மட்டும் காசு இல்லியா. சும்மாவா எடுக்கிறோம்?'' இருக்கிற கோபத்தை எல்லாம் அந்த பெண் மேல் காட்டி விட்டு வேறு புடவையை செலக்ட் செய்து வாங்கி கொடுத்து, டூ வீலரில் வந்து கொண்டிருக்கையில் கிருஷ் கேட்டான்.
 "இந்த புடவையாவது அம்மாவுக்கு பிடிக்குமா?''
 "கண்டிப்பா பிடிக்கும்''
 "எப்படி இவ்வளவு கான்பிடன்டா சொல்றே''
 "ஒரு பொண்ணோட மனசு இன்னொரு பொண்ணுக்கு தாங்க தெரியும்''
 இந்த வார்த்தையால் கலவரப்பட்டு, அவனது பைக்கை முன்னே சென்று கொண்டிருந்த டூ வீலரில் கொண்டு போய் முட்டி விட இருந்தவன் கஷ்டப்பட்டு ப்ரேக் போட்டு நிறுத்தினான்.
 "என்னாச்சு?'' என்றாள் ராதா.
 "உன் வார்த்தைய கேட்ட உடனே நம்ம டூ வீலர் எங்கயாவது போய் முட்டிக்கணும்னு ஆசைபட்டுச்சு அதான்''
 "என்ன கிண்டலா?''
 "அதே தான்'' என்றவாறு வீடு வந்து சேர்ந்து புடவையை கொடுத்த போது, அம்மா புடவையை பிரித்து பார்த்து விட்டு சொன்னார்.
 "புடவைனா இப்படி தான் எடுக்கணும். காசுக்கேற்ற பொருள்னா இப்படி தான் இருக்கணும்'' அவர் முகத்தில் சந்தோஷம் மின்னியது.
 இதை ஒப்புக்கு சொல்றாங்களா இல்லே உண்மையாவே சொல்றாங்களா என்று தெரியாமல் கிருஷ் விழிக்க ஆரம்பிக்க,
 "உங்களுக்கு பிடிக்காதுன்னு அன்னிக்கே அவர் கிட்டே படிச்சு படிச்சு சொன்னேன் அத்தை. அவர் தான் கேட்கவேயில்ல'' என்றாள் ராதா.
 "அவன் அப்படி தான்மா. என் பேச்சையே கேட்க மாட்டான். உன் பேச்சை மட்டும் கேட்ற போறானா. என் புள்ளையை பத்தி எனக்கு தெரியாது'' அம்மா கிருஷை பார்த்து முறைத்த படி சொல்ல, ராதா கணவனின் முகம் போன போக்கை பார்த்து சிரிக்க ஆரம்பித்தாள்.
 மாமியார் மருமகள் இருவரும் தொடர்ந்து புடவை டிசைன் பற்றி ஆச்சரியத்துடன் சிரித்து பேசி கொண்டிருக்க, கிருஷ், தன் டூ வீலர் முட்டி கொண்டது போல் தான் முட்டி கொள்ள எங்கேயாவது சுவர் கிடைக்குமா என்று கூகுளிடம் கேட்டு கொண்டிருந்தான்.

ஆர்.வி.சரவணன்
 
 
 
 

]]>
https://www.dinamani.com/weekly-supplements/dinamani-kathir/2019/feb/04/புடவை-பிடித்தால்-பாக்யசாலி-3089210.html
3089208 வார இதழ்கள் தினமணி கதிர் மதுரை சோமு-100 Monday, February 4, 2019 11:16 AM +0530 சோமு நூற்றாண்டு: 2 பிப்ரவரி 1919-2019
 கர்நாடக இசை உலகம் ஏற்கெனவே அவரைக் கொண்டாடி வந்திருந்தாலும் "மருதமலை மாமணியே முருகையா' என்ற ஒரேபாடல் மூலம் உலகம் முழுவதும் அதிகம் அறியப்பட்டவர் மதுரை சோமு. தன்னுடைய கச்சேரிகளில் அதிகமான தமிழ்ப்பாடல்களையும் பாடி உலகெங்கும் உள்ள தமிழர்களது மனங்களில் இடம் பிடித்தவர்.
 சோமுவின் பிறப்பிடம் தஞ்சாவூர் மாவட்டம் சுவாமிமலை. அவர் படித்தது ஒன்பதாவது வகுப்பு மட்டுமே. பெற்றோர் சச்சிதானந்தம்பிள்ளை - கமலாம்பாள். இசை வேளாளர் மரபில் வந்தவர். அவர் தந்தைக்கு மதுரை நீதிமன்றத்தில் எழுத்தர் பணி கிடைத்ததால், குடும்பம் மதுரைக்கு புலம் பெயர நேர்கிறது. எனவே சோமுவின் இளமைக்காலம் முழுவதும் மதுரையிலேயே கழிந்தது. அவரது பெற்றோருக்கு சோமு கடைக்குட்டி. மூத்தவர்கள் 11 பேர். ஆனால் உயிருடன் இருந்து வாழ்ந்தவர்கள் அறுவர் தான். அவர்களுள் முத்தையா மற்றும் கல்யாணசுந்தரம் சகோதரர்கள் அந்நாளில் கால்பந்து வீரர்களாக டி.வி.எஸ். புட்பால் கிளப்பிற்காக விளையாடியவர்கள். இவர்கள் குத்துச் சண்டை வீரர்களும் கூட. அண்ணன்களோடு சேர்ந்து சோமுவும் குத்துச்சண்டை பயிற்சி எடுத்துக்கொண்டார். இதனால், சரீரம் கட்டுமஸ்தாக மாறியது. சாரீரமோ சறுக்கியது. ஒருவர் பாடிய பாடலைக்கேட்டு சுருதி சுத்தமாக திரும்ப பாடக்கூடியதிறமை பெற்றவரான சோமு, இசை மீது அதீத ஆசைகொண்டவராக இருந்தார். எனவே சாரீரம் சறுக்கியதில் இயல்பாக கவலை கொண்டார். ஆனால், மனம் தளரவில்லை. தன் திறமையைக் கொண்டு இசை உலகில் சாதனை புரிய வேண்டும், அதற்கு இசையின் அடிப்படைப் பாடங்களை முதலில் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்று முடிவு செய்து, மதுரை மீனாட்சிஅம்மன் கோயிலில் பட்டராக வேலைபார்த்த இசை வல்லுநர் சேஷ அய்யரிடம் இசை வகுப்புகளுக்குச் செல்கிறார்.
 இதற்கிடையே, சோமு வசித்த வீட்டிற்கு எதிர் வீட்டில்தான் நாதஸ்வர வித்வான் எம்.பி.என். சேதுராமன் மற்றும் பொன்னுசாமியின் வீடு இருந்தது. எனவே எம்.பி.என் சகோதரர்களின் தந்தை வித்வான் நடேச பிள்ளையிடம் நாதஸ்வரமும் பயில்கிறார். நாதஸ்வர வகுப்பில் நாதஸ்வரக் கருவியின் மேல் பகுதியில் உள்ள சீவாளி ஒரு முறை பலமாக சோமுவின் உதட்டை பதம் பார்த்து விடுகிறது. அதிலிருந்து நாதஸ்வரம் வாசிப்பது தடை பட்டுப்போனது. எனவே வாய்ப்பாட்டில் அவர் அதிக கவனம் செலுத்தத் தொடங்கினார்
 மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோயிலில் நவராத்திரி விழாவின் போது இசைக் கச்சேரிகள் ஆடி வீதியில் நடப்பது வழக்கம். அப்படி ஒரு நவராத்திரி விழாவில் சித்தூர் சுப்ரமணிய பிள்ளையின் கச்சேரி நடந்தது. சோமுவும் அவரது சகோதரரும் அங்கு செல்கின்றனர். கச்சேரியை அனுபவித்துக் கேட்ட மாத்திரத்தில், இவரிடம் தான் தாம் இசை பயில வேண்டும் என்று தோன்றி அந்த விருப்பத்தை தன்னுடையை அண்ணனிடமும் தெரிவிக்கிறார்.
 தம்பியின் ஆசையை பூர்த்திசெய்ய மதுரையிலிருந்து தம்பி சோமுவை அழைத்துக்கொண்டு சென்னை மயிலாப்பூர் முண்டகக் கண்ணியம்மன் கோயில் தெருவில் உள்ள சித்தூர் சுப்ரமணிய பிள்ளை வீட்டில் அவரை சந்தித்து விஷயத்தைக் கூறுகிறார் முத்தையா. சித்தூராரும் சோமுவை சிஷ்யனாக ஏற்றுக் கொள்கிறார். இதில் சுவாரஸ்யமான விஷயம் என்னவென்றால், இந்தக் காலத்தில் திரைப்பட இயக்குநர் சங்கருக்கு பத்து பதினைந்து உதவி இயக்குநர்கள் இருப்பது போல் அந்தக்காலத்தில் சித்தூராருக்கு மதுரை சோமு 26-ஆவது சிஷ்யன். 26 சிஷ்யர்களில் 10 பேர்கள் குருகுலவாசம். அதில் சோமுவும் ஒருவர்.
 வாரத்தில் ஒரு நாள்தான் வகுப்பு, மற்ற நாட்களில் காலையில் எருமை மாட்டை மயிலாப்பூரிலிருந்து எக்மோரில் உள்ள சித்தூராரின் பெற்றோர் வீடு வரை ஓட்டிச் சென்று பால் கறந்து கொடுத்துவிட்டு மீண்டும் மயிலாப்பூருக்கு எருமையை ஓட்டி வரவேண்டும். இதுதான் அவரது பணியாக இரண்டாண்டு காலம் இருந்துள்ளது.
 சித்தூரார் வீட்டில் தெலுங்குதான் பேசுவார்கள். அது சோமுவிற்கு வரப்பிரசாதமாக அமைந்தது. அதைக் கேட்டு கேட்டு அவரும் ஆறு மாதத்தில் தெலுங்கு பேசுவதற்குக் கற்றுக் கொண்டார். இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு பிறகு, சோமுதான் நம்ம பெயரைக் காப்பாற்ற வந்த நாயகன் என சித்தூர் சுப்ரமணிய பிள்ளை முடிவு செய்து இசையில் உள்ள அனைத்து நுணுக்கங்களையும் அவருக்குக் கற்றுத் தருகிறார். அவர் பாடும் கச்சேரிகளுக்கு தம்பூரா வாசிப்பதற்கு கூடவே அழைத்துச் செல்கிறார். சிலநேரங்களில் கச்சேரியின் நடுவே 10 அல்லது 15 நிமிடஓய்வு நேரத்தில் சோமுவைப் பாட வைத்து அழகு பார்ப்பார். ஒரு நாள் சென்னை பாரிமுனை அரண்மனைக்காரன் தெருவில் உள்ள சபாவில் சித்தூராரின் கச்சேரி, அவருக்கோ காலையிலிருந்து ஒரே காய்ச்சல். மாலை வரை குறைந்தபாடில்லை. சபா செயலருக்கு வரமுடியாத காரணத்தைக் கடிதத்தில் எழுதி, சோமுவை அழைத்து, கடிதத்தையும் தம்பூராவையும் கொடுத்து, "காய்ச்சலாக இருப்பதால் எனக்கு பதிலாக நீ பாடிவிட்டு வா' என்று சொல்லி ஒரு ரிக்ஷாவில் அனுப்புகிறார். சோமுவுக்கோ ஒரு பக்கம் மகிழ்ச்சி. மறுபக்கம் பயம். சபாவில் சுப்ரமணிய பிள்ளை கச்சேரிக்கு பக்கவாத்யம் வாசிப்பதற்காக மிருதங்க ஜாம்பவான் பழநி சுப்ரமணிய பிள்ளையும் வயலின் வித்தகர் மாயவரம் கோவிந்தராஜ பிள்ளையும் காத்திருக்கிறார்கள்.
 சோமுவைக் கண்டவுடன், "என்னப்பா சோமு பிள்ளைவாள் வரவில்லையா?" எனக் கேட்க, அதற்கு, "அவருக்கு உடம்பு சரியில்லை, அதனால் என்னைப் பாடச் சொல்லி அனுப்பியுள்ளார்' என்கிறார் சோமு. பதிலைக் கேட்டதும், பக்கவாத்ய கலைஞர்கள் அதிர்ச்சியில் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக் கொள்கிறார்கள். இருவரது மனங்களும் ஒரு சேர நாம் வயதில் சிறிய இந்த சோமுவுக்கா வாசிப்பது என்று நினைக்கிறது. இன்னொருபக்கம் வந்தது வந்துவிட்டோம் யாருக்கு வாசித்தாலென்ன என்றும் அவர்களுக்கு தோன்றுகிறது. "சரி வாசிச்சிருவோம்' என்று அன்றைய தினத்தில் சோமுவின் கச்சேரிக்கு ஜாம்பவான்கள் பக்க வாத்யம் வாசிக்கிறார்கள்.
 சோமுவுக்கு வாசித்தது இதுவே முதலும் கடைசியுமாகும் என்று இருவரும் பேசிக் கொள்வதைத் தன் காதால் கேட்ட சோமு மிகவும் மனம் வருந்தி தன்னுடைய குருநாதர் சித்தூராரிடம் அதைச் சொல்கிறார். சித்தூராரும், "இசை உலகில் இதெல்லாம் சகஜம்ப்பா' என்று ஆறுதல் வார்த்தை சொல்லி, "நீ பாட்டுக்கு உன் வேலையப் பாரு' என்று சோமுவை ஊக்கப்படுத்துகிறார்.
 குருகுல வாசத்தின் 11வது வருட முடிவில், சித்தூரார் சோமுவை அழைத்து, "நீ தனியாக கச்சேரி செய்யும் அளவிற்கு இசை நுணுக்கங்களைக் கற்றுக் கொண்டுவிட்டாய். எனவே மதுரைக்கு கிளம்பு' என்கிறார். ஆனால் சோமுவோ, "இன்னும் சில மாதங்கள் உங்களுடனே இருக்கிறேன்" என்கிறார். இப்படியே மேலும் இரண்டு வருடங்கள் சென்றன. 13 வருடங்களுக்கு பிறகு இதேபோல் ஒரு நாள் சோமுவை அழைத்து, கையில் மூன்று வேஷ்டிகள் மூன்று ஜிப்பாக்கள் மற்றும் ஒரு தம்பூராவைக் கொடுத்து, "தனியாக கச்சேரி செய்வதற்கு இதுதான் உனக்குச் சரியான நேரம், உனக்கு நல்ல எதிர்காலம் உண்டு' என்று வாழ்த்தி மதுரைக்கு அனுப்புகிறார்.
 மதுரை செம்பியன் கிணற்றுச்சந்தில் உள்ள காளியம்மன் கோவில் விழாவில் அரை மணி அளவிலான ஒரு சிறு கச்சேரியில் முதலில் பாடுகிறார். அதற்குப்பின் சோமுவின் முதல் முழுமையான இசைக் கச்சேரியாகச் சொல்லப்படும் அந்த நிகழ்வு திருசெந்தூர் முருகன் கோவில் சந்நிதியில் நடைபெறுகிறது. அங்கு பாடிய பிறகு சோமுவின் கச்சேரி வரைபடத்தில் ஏறுமுகம்தான்.
 மதுரை சோமு கொஞ்ச காலம் முறையாக நாதஸ்வரம் பயின்றதால், நாதஸ்வரத்தில் வாசிக்கும் ராக ஆலாபனை பாணிகளிலும் பாடுவார். டி.என். ராஜரத்னம் பிள்ளையின் வாசிப்பை இசைத்தட்டில் அடிக்கடி கேட்டதால் அவருடைய வாசிப்பின் தாக்கம் சோமுவின் கச்சேரியில் இருக்கும். பிரபல கர்நாடக சங்கீத வித்வான் ஜி.என். பாலசுப்ரமணியனும், செம்மங்குடி சீனிவாச அய்யரும் சோமுவின் சமகால சங்கீத வித்வான்கள். ஜி.என்.பி, செம்மங்குடி சீனிவாச அய்யர், மதுரை சோமு மூவருக்கும் ஓர் ஒற்றுமை என்னவென்றால், மூவருமே நாதஸ்வரம் வாசிப்பின் பாணியில் பாடக்கூடியவர்கள்.
 1961-ஆம் ஆண்டு சென்னையில் டிசம்பர் சங்கீத சீசன் களை கட்டியது. இந்தியாவின் பிரபல சங்கீத வித்வான்கள் பல்வேறு சபாக்களிலும் பாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இதில் மதுரை சோமுவும் தன்னை இணைத்துக் கொண்டு ஓய்வில்லாமல் பாடிக் கொண்டிருக்கிறார். சென்னை பிராட்வே தமிழ் இசைச் சங்கத்தின் சார்பில் ராஜா அண்ணாமலை மன்றத்தில் ஒரு கச்சேரி. முடியும் தறுவாயில் சோமு ரசிகர்களிடையே பேசுகிறார், "இன்றைக்கு, எட்டுக்கிரகங்கள் மகரத்தில் சந்திப்பதைப் பற்றி மக்கள் கவலையோடு பேசிக் கொள்கிறார்கள். அதைப்பற்றி கவலைப்பட வேண்டாம், தெய்வத்தின் அருளால் திருஞான சம்பந்த மூர்த்தி நாயனாரின் திருப்பாடல்கள் நமக்கு ஒரு ஆபத்தையும் ஏற்படுத்தாமல் பாதுகாத்து நிற்கும்' என்ற பொருள்பட,
 "எட்டுபேர் மகரத்தில்
 இணைவதாலே ஏதும் கெட்டுவிடுமோ என்று
 ஏங்காதே மனமே
 நட்டுவன் சிதம்பர நாதனிருக்கையில்
 ஞானசம்பந்தன் பாடல் நமக்குத் துணையுண்டு'
 என்ற வரிகளில் பல்லவி அமைத்துக் கொண்டு ராகம், தாளம், பல்லவியை மிக உருக்கமாக பாடி ரசிகர்களின் "மகரக்' கவலையை மறக்கச் செய்து சந்தோஷப்படுத்தினார். ரசிகர்களும் பலத்த கைத்தட்டலைப் பரிசாக அளிக்கின்றனர். இப்படி அந்தந்த சந்தர்ப்பங்களுக்கேற்ப பாடல்களைப் பாடும் திறமை பெற்றவர் சோமு. கல்யாண கச்சேரி என்றால், திருமணமான தம்பதிகளைப்பற்றி பாடி அனைவரின் கவனத்தையும் தன் மீது ஈர்ப்பார். கோயில் கச்சேரி என்றால் அது தனி விதம். சங்கீதகாரர்களுக்கு மத்தியில் ஒரு விதம்.
 பம்பாய் என்ற மும்பை சண்முகாநந்தா ஹாலில் சோமுவின் கச்சேரி, அதுவரை வட இந்திய ஹிந்துஸ்தானி பாடகரான படே குலாம் அலிகான் பாடல்களை இசைத்தட்டில் கேட்டுத்தான் பழக்கம். ஆனால், பம்பாய் கச்சேரியில்